recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Metro 2033*** е пукачка игра од прво лице со хорор елементи, заснована на истоимената новела од рускиот писател Дмитри Глуховски. Изработена е од 4A Games во Украина, а издадена е од THQ. Играта е пуштена во продажба на 16 март 2011 година PC и Xbox 360. Во март 2006 година, го објавија партнерството со Глуховски, за да соработуваат за играта. Играта беше објавена на Game Convention во 2009 година, во Лајпциг, заедно со официјален трејлер. Играта ќе има продолжение, наречено Metro: Last Light.

Гејмплеј
--------

Играчот е во улога на Артиом. Приказната се одвива во пост-апокалиптична Москва, најчесто во метрото, но повремено играчот извршува мисии на површината.

Во *Metro 2033* има голем избор на оружја, некои фиктивни, некое засновани на вистински оружја, кои играчот ги користи во акција. Играчот се бори против мутанти, но и против човечки непријатели. Мутантите не користат оружја и се стремат физички да го нападнат играчот, додека пак, луѓето се борат со истите оружја кои се достапни на играчот. Здравјето се полни самото, па така доколку играчот биде погоден, тој може да го обнови здравјето доколку не се изложи на оган т.е. доколку најде заштита, како ѕид или некој објект. Но доколку, играчот сака здравјето да се обнови побрзо, може да користи инекции, кои го обновуваат здравјето речиси веднаш. Кога играчот е тешко повреден, може да поминат и преку 20 секунди пред здравјето целосно да се обнови.

Во пост-апокалиптична околина, муницијата е ретка и е од суштинско значење. Муницијата која е направена пред апокалипсата се користи како валута; играчот исто така може да користи муниција со низок квалитет, произведена во метрото. Поради недостигот на муниција, клучен аспект на играта е барањето на истата. Играчот може да ги претресе труповите и да ја истражува околината за муниција, но и за оружја и предмети. Воената муниција може да биде искористена за купување на друга муниција, оружје и предмети во повеќето од метро станиците.

Наводи
------

1. ↑  „THQ Unveils First Person-Shooter Metro 2033". THQ. Business Wire. 22 October 2009. Посетено на 2010-01-09.
2. ↑  „4A Games announces its partnership with Dmitry Glukhovsky" (Adobe Flash). 4A Games. 30 March 2006. Посетено на 2010-01-09. 4A Games announces its partnership with Dmitry Glukhovskiy, the author of the cult postnuclear novel "Metro 2033" […] he will help create a game based on his novel, writing of its scenario, and working on its concept as an integral part of the 4A Games team.
3. ↑  „4A Games at Games Convention" (Adobe Flash). 4A Games. 9 August 2009. Посетено на 2010-01-09. 4A Games is ready to announce our first project which will appear on Games Convention in Leipzig! During the Exposition we will have an exclusive showcase of our product, codename "Metro 2033. The Last Refuge".
4. ↑   *GC 2006 Trailer*. 4A Games. 30 August 2009.. Retrieved 2010-01-09.
Лашко Златорог
**Во пивото во Словенија** доминира пазарот на бледо лагер. Најпознатите брендови на словенечко пиво, сега обединети под иста компанија, се Лашко и Унион, иако постојат голем број помали пиварници.

Историја
--------

Во Словенија имало неколку помали пиварници пред 19 век. Првата лагерска пиварница, Пивара Лашко, е основана во 1825 година во Лашко.

Денес, две главни пива доминираат на пазарот и двете пивари моментално се под сопственост на Пивара Лашко (Пивоварна Лашко) по купувањето на пиварата Union со Interbrew. Двете пивари нудат различни пива, но најпопуларни се обичните лагери, пивото Union и пивото Лашко/Златорог. Главното пиво е лагер, кое се пие во над 95% од случаите.

Бидејќи и двете се лагери, пивата се слични. Лашко е малку погорчливо. Унион е пивото на главниот град, Љубљана и Лашко повеќе се пие на други места. Проценките му даваат на пивото Лашко 60% пазарен удел.

Заедно со двете главни пиварници во земјата има околу 127 други пиварници.

Поврзано
--------

* iconПортал: Beer
* flagПортал: Slovenia

Наводи
------

1. ↑  „Beer in Slovenia". Euromonitor International. 28 May 2016. Архивирано од изворникот на 2017-06-21. Посетено на 2017-06-21.
2. ↑  Batur, Inga (28 May 2016). „A Guide to Slovenia's Best Craft Breweries". HuffPost. Архивирано од изворникот на 2017-06-21. Посетено на 2017-06-21.
3. ↑  „RateBeer". Архивирано од изворникот на 2022-12-26. Посетено на 2022-12-26.
**Француски воени гробишта во Скопје** – воени гробишта од Првата светска војна во кои почиваат повеќе од 2.930 војници на Француската армија убиени на Македонскиот фронт. Од овие војници само на 930 им е познато името.

Местоположба
------------

Француските воени гробишта се наоѓаат во близина на Амбасадата на САД, над Спортско-рекреативниот центар Кале.

Концепт
-------

Гробиштата се наоѓаат на кос терен. Истите организирани во четири надолжни парцели, разделени и обиколени со пешачки патеки, кои симетрално го делат просторот. 

Низ централно поставена порта, преку скалишна алеја со дрворед се пристигнува кон одбележјето, додека двете странични патеки водат кон истотипските гробници.

Просторот хортикултурно е уреден со тревници, ружи покрај секој гроб, и алеи со лаванда. Патеките се чисти и уредени, со поставени клупи во современа стилска форма. Централно се простира дрворед од зимзелени насади кои се единствени високостеблести растенија во просторот.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Поврзано
--------

* Француски воени гробишта (Битола)

Наводи
------

1. 1 2  „Француските воени гробишта во Скопје". Посетено на 30 ноември 2021.
2. 1 2  „Француски гробишта Скопје". Посетено на 30 ноември 2021.

Надворешни врски
----------------

* Француски воени гробишта во Скопје
**„Книгата на пророкот Малахија"** — книга од Стариот завет.

Содржина
--------

Господ го прекорува Израилот поради непочитувањето, а особено тоа се однесува на свештениците кои не го спроведуваат божјиот закон, но исто така вероломно и грешно постапуваат и Ерусалим и Јудеја. Пророкот Малахија го најавува доаѓањето на денот божји, кога Господ ќе ги прочисти свештениците и ќе им суди на народите. Затоа, ги повикува луѓето да се обрнат кон Бога, кој ќе ги прибере праведниците и ќе ги казни грешниците.

Наводи
------

1. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 1154-1156.
**Горан Кузманоски** (роден на 30 ноември 1981

 во Прилеп) — македонски ракометар кој игра за Еурофарм Работник.

Кариера
-------

Кузманоски е роден во Прилеп и потекнува од спортско семејство. Неговиот татко, Петар Кузманоски – Таста, се смета за еден од најистакнатите прилепски ракометни легенди, кој подоцна бил тренер и претседател на РК Тутунски Комбинат, клуб во кој ѝ двајцата ја започнале својата ракометна кариера. Својот прв договор со Тутунски Комбинат, Горан го потпишал на 17 години.

Кузманоски бил предводник на македонската јуниорска репрезентација на Европското јуниорско првенство 2002 во Полска, и еден од најзаслужните за освоеното 4. место. Тој бил втор најдобар стрелец на првенството со постигнати 55 голови.

Во сезоната 2003–04, тој потпишал со Вардар Ватростална и со клубот успеал да ја освои двојната круна во македонското првенство, а следната сезона преминал во градскиот соперник Металург. Кузманоски во скопскиот клуб играл една сезона и веќе следната сезона направил трансфер на Исланд, во клубот ИБВ. Тој на Исланд се задржал само една полусезона, и на почетокот на 2006 година се преселил во Шпанија каде редоследно играл за клубовите Аранда и Коста Бланка.

Во сезоната 2007–08, Кузманоски потпишал за португалскиот клуб Мадеира, во кој останал само една сезона. Следната сезона тој се преселил во Шведска, потпишувајќи за Трелеборг. Во летото 2009 година, тој се вратил во Македонија и потпишал за Тинекс Пролет. Таа сезона тој бил најдобар стрелец во македонската супер лига.

Титули
------

* Македонија **Вардар Ватростална**
	+ Супер лига на Македонија: 1 титула (2004)
	+ Куп на Македонија: 1 титула (2004)
* Романија **Одорхеи**
	+ ЕХФ Челинџ куп: 1 титула (2015)

Наводи
------

1. ↑  Тастата живее за ракомет Зенит; 9 јули 2016
2. ↑  Голманот Ристовски во "ол стар" седморката, Кузмановски втор стрелец Дневник; 20 август 2002
3. ↑  Горан Кузмановски интернационалец во Исланд Дневник; 29 јуни 2005
4. ↑  HANDBOLTI - GORAN KUZMANOSKI YFIRGEFUR ÍBV ibvsport.is; 3 декември 2005 (на исландски)
5. ↑  Кузманоски го менува Н. Мојсоски[*мртва врска*] Вечер 21 декември 2006
6. ↑  Најдобри, а се борат за опстанок Дневник;14 мај 2010

Надворешни врски
----------------

* Профил на European Handball Federation
**Мад Марија** е романтична историска бразилска мини серија. Серијата е снимена во Бразил, во текот на 2005 година, со 35 епизоди. Серијата е сместена во 1912 год. Во главната улога се појавува познатата глумица Ана Паула Аросио.

Синопсис
--------

Во срцето на амазонската џунгла конструирана е железница "Madeira Mamore", чиј сопственик е американскиот стопанственик Персивал Фаргуар, Железницата помага во политичките интереси и државните авторитети, како и на странците, но се на трошок на вработените. Бразилскиот гувернер инвестирал во железницата како би и се одужил на Боливија поради губењето на територијата Акра. Железницата би требала да надмине 19 "cachoerias" во Рио Мадеира, кои настанувале потешкотии во прилика на трговската гума од Боливија до Атлантскиот Океан преку Амазон. Но, иако е направен, гумата почнала да пропаѓа. Фаргуар намерува да го тргне министерот Хувенал де Кастро, личен пријател тогашен претседател на Републиката, Хермес де Фонсека, така што дознава за романсата на Кастро и младата Луис, и гледа одлична прилика да ја искористи таа тајна.

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Фабио Асункао | Д-р Ричард Финеган |
| Ана Паула Аросио | Консуело |
| Антонио Фагундес | Министер Х. Де Кастро |
| Присцила Фантин | Луиса |
| Хука де Оливеира | Колиер |
| Тони Рамос | Персивал Фаргуар |
| Касиа Кис | Амалија |

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 2 февруари 2009 г.
* Теледраматургија Архивирано на 16 октомври 2007 г.
* Интернет Филмска База на податоци
**Аетерна Лусина,** *официјално* **Суверена држава Аетерна Лусина,** позната и како **Држава за Суверена Хуманитарна Мисија Аетерна Лусина** - австралиска микронација. Основана е во 1978 година и постоела се до смртта на нејзиниот основач.

Основач и „Врховен Господар" на Аетерна Лусина беше германскиот мигрант Пол Нојман, кој го промени своето име со анкета во Пол Барон Нојман. Тој ја основал кога живеел во Бајрон Беј, а подоцна го преселил со него во Курл Курл во Сиднеј и на крајот во Куома. Тој тврдеше дека ја добил титулата Барон Нојман од Кара Баг од прогонетиот поранешен крал Хасан III од Авганистан, а исто така тврдеше дека му биле доделени стотици други почести, вклучувајќи професорски титули, докторат по филозофија и дипломи за богословија.  Продал барем едно „витештво".

Аетерна Лусина го привлече вниманието на јавноста во 1990 година кога Нојман се соочи со обвиненија за измама во судскиот систем во Нов Јужен Велс во врска со прекршоци за продажба на земјиште. Случајот вклучуваше 144.000 австралиски долари и на крајот беше напуштен во 1992 година.

Поврзано
--------

Список на микродржави

Наводи
------

1. ↑  „„Зарем не е сон на секое мало момче да ги контролира сите?"".
2. ↑  „The Sydney Morning Herald".
3. ↑  „Сиднеј морнинг хералд".
4. ↑  „„Зарем не е сон на секое мало момче да ги контролира сите?"".
5. ↑  „„Зарем не е сон на секое мало момче да ги контролира сите?"".
6. ↑  „Сиднеј морнинг хералд".
7. ↑  „The Sydney Morning Herald".
8. ↑  „Википедија".
9. ↑  „Сиднеј морнинг хералд".
**Египетски Султанат** (арап. **السلطنة المصرية**) — краткорочен протекторат на Обединетото Кралство над Египет од 1914 до 1922 година. Произлегол од Египетскиот Кедиват, отоманска трибутарна држава. Престанал да постои во 1922 година со потпишување на декларацијата за независност на Египет, со која е создадено Египетското Кралство.

Историја
--------

Првата светска војна избувнала на крајот на јули 1914 година. Веќе на 5 август, египетската влада објавила документ кој во суштина претставувал објава на војна против Силите на Оската. Бидејќи Отоманското Царство застанало на страната на Германија и Австроунгарија, Британците официјално го прогласиле крајот на турскиот суверенитет и вовеле свој протекторат во Египет. Британскиот кандидат Хусеин Камил го заменил туркофилот кедив Абас Хилми-паша на султанскиот престол. Прогласен бил Египетскиот Султанат кој станал воена база на Велика Британија. Незначителен број Египќани учествувале во воените дејности. Значително поголем број служеле во работни и превозни единици под команда на британската армија.

Националистичкото движење во Египет мирувало за време на Првата светска војна, очекувајќи дека Британија ќе ја признае независноста на Египет по завршувањето на судирот. Пред почетокот на мировните преговори во Париз, националистичката „делегација" на Вафд извршила притисок врз Лондон да ја признае независноста на Египет. Британците одговориле со апсење на Саад Заглул-паша, водачот на движењето. Во 1919 година во Египет избувнало востание. На Британците им било тешко да контролираат востание од вакви размери што се проширило низ сите слоеви на египетското општество. Револуцијата била задушена во крв. Сепак, немирите продолжиле. Од страв од целосно губење на контролата, Велика Британија била принудена на 28 февруари 1922 година формално да ја признае независноста на Египет.

Извори
------

* Историја на Блискиот Исток - Масимо Кампанини
Рекордот за подводна брзина вклучува евиденција за подморници, автономни подводни возила и торпеда. Бидејќи тие се вообичаено за воени возила, повеќето се непотврдени.

 УСС Албакор, со крмата налик на солза, се тврди дека достигнал подводна брзина од 33 јазли (61 км/ч) .

Подморници
----------

Утврдените извештаи и тврдењата на производителот покажуваат дека неколку подморници се способни за брзина поголема од 30 јазли (56 км/ч). Во 1965 година, опитниот УСС Албакор пријавил брзина од 33 јазли (38 км/ч). Советската подморница „Ноември" била востановена дека во 1968 година имала брзина од 31 јазол (57 км/ч). Како одговор , Морнарицата на Соединетите Држави ја развила „Лос Анџелес", со пријавена брзина од 30-32 јазли (56-59 км/ч). Подморницата од класата „Штука" е наводно способна да патува потопена со 35 јазли (65 км/ч). Нејзиниот претходник, Алфа, можела да постигне кратки брзини од 40-45 јазли додека е потопена. Исто така, постојат тврдења дека советската подморница со два пропелер, K-222, со титаниумски внатрешни и надворешни трупови, достигнала 44.7 јазли (83 км/ч), целосно потопена, за време на морски испитувања во 1969 година.

Торпеда
-------

Британското торпедо Спирфиш (Spearfish; Сабјарка), дизајнирано да се спротивстави на руските подморници со голема брзина, како што е класата Алфа, е познато дека достигнува брзина поголема од 70 јазли (130 км/ч). Руското суперкавитирачко торпедо со ракетен погон ВА-111 Шквал, наводно, е способно за брзини над 200 јазли (370 км/ч). Германскиот печат објавил за подводна ракета против торпедо, порано наречена Баракуда, наводно способна да достигне 430 јазли (800 км/ч).

Наводи
------

1. ↑  
Tyler, Patrick (1986). *Running Critical*. New York: Harper&Row. стр. 70.
2. ↑  Patrick E. Tyler (21 септември 1986). „The Rise and Fall Of the SSN 688". *The Washington Post*. Washington, D.C. ISSN 0190-8286. OCLC 1330888409. Посетено на 26 ноември 2023.
3. ↑  
Tyler, Patrick (1986). *Running Critical*. New York: Harper&Row. стр. 152–153.
4. ↑  Nilsen, Thomas; Kudrik, Igor; Nikitin, Alexandr (28 септември 1997). „Project 705, 705 K (Lira) - Alfa Class". *Bellona Report*. Посетено на 26 ноември 2023.
5. ↑  „VA-111 Shkval Torpedo". *www.militaryperiscope.com*. Посетено на 26 ноември 2023.
6. ↑  *Highspeed in der Tiefe* „Morgenwelt: Superkavitation". Архивирано од изворникот на 2007-09-28. Посетено на 26 ноември 2023. Morgenwelt: Superkavitation June 23, 2005
Напречен пресек на Аргонаут.
***Аргонаут*** ― поранешна класа подморници изградени од инженерот Сајмон Лејк. Кога се збори без појаснување*,* Аргонаут воглавно се однесува на втората изградена и поголема подморница лансирана во 1900 година во Балтимор. Таа била 11 м долга, во облик на пура и изградена од челик. Таа имала бензински мотор и пропелер од Вајт и Мидлтон, динамо, рефлектор и пумпи за воздух и вода. Нејзината главна одлика, како оној на постариот модел и претходникот Аргонаут Џуниор (Argonaut Junior; 1894), била влажна нуркачка комора која му дозволувала на нуркачот да ја напушти и повторно да влезе во подморницата. Како име на овој брод се користни Аргонаут бр. 1 и Аргонаут бр. 2.

Аргонаут бр. 1 бил изграден во 1897 година и е 11 м во должина. Во септември 1898 година, таа направила премин на отворен океан од Норфолк, Вирџинија, до Сенди Хук, Њу Џерси, со што станала првата подморница што успешно оперирала на отворено море.

Аргонаут бр. 2 е реконструкција на Аргонаут бр. 1 што била завршена во 1900 година со должина од 18 м и значително различен профил.

Цитати
------

Наводи
------

* Poluhowich, John (1999). *Argonaut: The Submarine Legacy of Simon Lake*. Texas A&M University Press. стр. 181. ISBN 0890968942.

Дополнителна книжевност
-----------------------

* Lake, Jeff. „Argonauts". *The Simon Lake Submarine Web Site*. Посетено на 13 April 2015.
* „Construction and Operation of the Submarine Boat Argonaut". *Marine Engineering*. **II** (2): 7–10. February 1898.

1. ↑  „Hitler's Lost Sub: 400 years of subs". NOVA (PBS). ноември 2000. Посетено на 26 ноември 2023.
2. ↑  Raanan, Gideon. „Submarines on Stamps: Simon Lake and his family of Argonauts and Protectors". Hadas Studio. Посетено на 26 ноември 2023.
3. ↑  „Argonauts". The Simon Lake Submarine Web Site. 2003. Архивирано од изворникот (web) на 9 февруари 2008. Посетено на 26 ноември 2023.
4. ↑  Corbin, Thomas W. Corbin (1913). *The Romance of Submarine Engineering: Containing Interesting*. Original from the New York Public Library: Seeley, Service & co. ltd. стр. 109.
5. ↑  Herbert C. Fyfe, Edward James Reed (1907). *Submarine Warfare, Past and Present*. Original from the University of California: E.G. Richards. стр. 288. Argonaut Junior.
Борхес во 1976 година
**„Алеф"** (шпански: *El Aleph*) — збирка раскази на аргентинскиот писател Хорхе Луис Борхес од 1949 година, а дополнета во 1952 година.

Содржина
--------

Збирката содржи 18 раскази и епилог:

* „Бесмртниот"
* „Мртовец"
* „Теолозите"
* „Приказна за воинот и за заробената"
* „Биографија на Тадео Исидоро Крус (1829-1874)"
* „Ема Сунс"
* „Куќата на Астерион"
* „Другата смрт"
* Deutsches requiem"
* Потрагата на Авероес"
* „Захир"
* „Ракописот на богот"
* „Абенхакан Бохари, умрен во својот лавиринт"
* „Двајцата кралеви и двата лавиринта"
* „Чекање"
* „Човекот на прагот"
* „Алеф"

Осврт кон книгата
-----------------

Во епилогот на збирката, напишан во Буенос Аирес, на 3 мај 1949 година, Борхес дал куси забелешки во однос на расказите: темата за „Ема Сунс" му ја дала Сесилија Инхениерос; дека „Бесмртниот" претставува нацрт на етика за бесмртни; дека главниот лик во „Умрениот" претставува дива верзија на *Sunday* од Честертон; дека расказот „Теолозите" е меланхоличен сон за личниот идентитет; дека „Другата смрт" е фантазија за времето; дека „Deutsches requiem" е посветен на трагичноста на германската судбина; а во „Захир" и „Алеф" се забележува влијание од расказот „Кристалното јајце" на Велс. Подоцна, во 1952 година, Борхес ја дополнил збирката со четири нови раскази: „Абенхакан Бохари, умрен во својот лавиринт", „Двајцата кралеви и двата лавиринта", „Чекање" и „Човекот на прагот". Инаку, некои од расказите во збирката Борхес им ги посветил на своите пријатели: расказот „Бесмртниот" е посветен на Сесилија Инхениерос, „Приказна за воинот и за заробената" на Урлике фон Килман, „Куќата на Астерион" на Марта Москера Истман, „Потрагата на Авероес" на Вали Зенер, „Ракописот на богот" на Ема Рисо Платеро, а „Алеф" на Естела Канто.

Изданија на македонски јазик
----------------------------

Во 2015 година, збирката била објавена на македонски јазик, во издание на „Бегемот", во рамки на едицијата „Ars magna", а во тираж од 300 примероци. Преводот од шпански јазик го направил Ненад Велковски; ликовното уредување на книгата е дело на Бојан Димитриевиќ; а јазичната редакција ја направил Филип Димевски. Книгата била преведена со финансиска помош на програмата за преводи „Сур", на Министерството за надворешни работи и култура на Република Аргентина, а била испечатена во „Печатницата Наумовски" од Скопје. Книгата, со димензии од 18 сантиметри и со обем од 161 страница, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски" од Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4718-23-9.

Наводи
------

1. ↑  Хорхе Луис Борхес, *Алеф*. Скопје: Бегемот, 2015.
2. ↑  „Епилог", во: Хорхе Луис Борхес, *Алеф*. Скопје: Бегемот, 2015, стр. 157-158.
3. ↑  Хорхе Луис Борхес, *Алеф*. Скопје: Бегемот, 2015.
4. ↑  Хорхе Луис Борхес, *Алеф*. Скопје: Бегемот, 2015.
**„Песочната книга"** (шпански: *El libro de arena*) е расказ на аргентинскиот писател Хорхе Луис Борхес, оригинално, објавен 1975 година, како дел од истоимената збрика.

Содржина
--------

Главниот јунак на расказот е самец кого одненадеж го посетува непознат човек, Шкотланѓанец, облечен во сив костум и со сив куфер. Странецот, кој е продавач на библии, му нуди една непозната книга која ја купил во Индија. Таа се вика *Песочната книга*, бидејќи нема почеток ни крај. Станува збор за необична книга во која постојано се поместуваат страниците, која секојпат почнува на поинаков начин и колку и да се вртат листовите, таа нема крај. Главниот лик во расказот се согласува да ја купи за одредена сума пари и во замена за едно издание на Библијата на готски јазик. Бидејќи сфаќа дека се работи за волшебна книга, тој решава да се ослободи од неа и скришум ја остава во Националната библиотека каде работел пред да се пензионира.

Изданија на македонски јазик
----------------------------

Расказот бил објавен на македонски јазик во 2011 година, од издавачката куќа „Темплум", а како дел од збирката „Пат околу светот во 20 раскази". Преводот на македонски јазик го извршила Бојана Богдановска. Во 2015 година, расказот (насловен како „Книгата од песок") бил објавен како дел од збирката раскази „Книга од песок", издание на „Бегемот", а во превод на Ненад Велковски.

Наводи
------

1. ↑  Владимир Јанковски (уредник), *Пат околу светот во 20 раскази: Антологија на светскиот расказ*, Темплум, Скопје, 2011, стр. 7-14.
2. ↑  Хорхе Луис Борхес, *Книга од песок*. Скопје: Бегемот, 2015, стр. 108-113.
3. ↑  Horhe Luis Borhes, *Peščana knjiga*. Beograd: Paidea, 2009, стр. 107-112.
4. ↑  Хорхе Луис Борхес, *Книга од песок*. Скопје: Бегемот, 2015, стр. 108-113.
**„Сеќавањето на Шекспир"** (шпански: *La memoria de Shakespeare*) — збирка раскази на аргентинскиот писател Хорхе Луис Борхес.

Содржина
--------

Збирката ги содржи четирите последни раскази што ги напишал Борхес:

* „Дваесет и петти август 1983 година"
* „Сини тигри"
* „Розата на Парацелзус"
* „Сеќавањето на Шекспир"

Изданија на македонски јазик
----------------------------

Во 2016 година, збирката била објавена на македонски јазик, во издание на „Бегемот", во рамки на едицијата „Ars magna", а во тираж од 300 примероци. Преводот од шпански јазик го направил Ненад Велковски; ликовното уредување на книгата е дело на Бојан Димитриевиќ; а лектурата ја направила Ирена Ралева. Книгата била преведена со финансиска помош на програмата за преводи „Сур", на Министерството за надворешни работи и култура на Република Аргентина, а била испечатена во „Печатницата Наумовски" од Скопје. Книгата, со димензии од 18 сантиметри и со обем од 74 страници, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски" од Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4718-47-5.

Наводи
------

1. 1 2  Хорхе Луис Борхес, *Сеќавањето на Шекспир*. Скопје: Бегемот, 2016.
Предлошка:Политика наФилипините
**Арбитражниот суд на Филипините** (Филипински: *Hukumang Paghahabol sa Buwis ng Pilipinas*) — специјален суд со ограничена јурисдикција, кој го има истото ниво со Апелациониод суд на Филипините. Судот е составен од 5 Асоцијативни судии и 1 Судија претседател. Претседател на овој суд во моментов е **Почесниот Судија** Ернесто Д. Акоста, кој ја има оваа функција до 21 декември 2012 година. Судската зграда е сместена во Кесон во Метро Манила.

Наводи
------

1. ↑  *Direktoryo ng mga Ahensiya at Opisyal ng Pamahalaan ng Pilipinas* (PDF) (филипински). Kagawaran ng Badyet at Pamamahala (Department of Budget and Management). 2018. Архивирано од изворникот (PDF) на August 24, 2020. Посетено на September 30, 2020.

Надворешни врски
----------------

* Philippines: Gov.Ph: За Филипините Архивирано на 24 декември 2006 г. – Правна категорија
* The Philippines Court of Tax Appeals Архивирано на 4 април 2008 г. – Официјална страница
* List of CTA Justices Архивирано на 24 февруари 2008 г. – Список на Судови
* Правна основа на Филипинскиот арбитражен суд Архивирано на 24 февруари 2008 г.
**Петар Иванович Багратион**, руски: *Пётр Ива́нович Багратио́н*; Кизлjар, 1765 година - Сима, 12 септември (според јулијанскиот календар) 1812 година ) бил руски генерал и воен водач, по потекло од грузиското кралско семејство Багратион. Тој бил студент и современик на Суворов и Кутузов и станал херој за време на одбраната на Русија од инвазијата на Наполеон во 1812 година.

Рано унапредување
-----------------

Тој ја започнал својата воена служба во 1782 година и служел на Кавказот неколку години. Учествувал во опсадата на Очаков (1788), во руско-турската војна (1787–1792) и на маршот во Полска (1794). Суворов го ценел Багратион, така што Багратион била негов придружник во кампањите на Италија и Швајцарија во 1799 година година. Тој особено се издвојувал за окупацијата на градот Бреша.

Учество во војни
----------------

Особено се истакнал во војните од 1805 година. Со мала поддршка успешно се спротивставил на постојаните напади на петпати поголемата војска во Битката кај Холабрун во 1805 година. Во тоа време биле повредени половина од луѓето, но тој дозволил успешно повлекување на поголемиот дел од армијата со Кутузов на кормилото. Во Битката кај Аустерлиц на 2 декември 1805 година се борел против левото крило на француската армија под команда на acохан Мира и Жан Лане. Тој се борел храбро и упорно во битките на Ејлау, Хилсберг и Битката кај Фридланд.

Во финската војна од 1808 година, тој командувал со поделба и корпус. Тој направиl особено смел марш низ замрзнатиот Фински Залив кога ги окупира Оландските острови. Во 1809 година, тој ја водеl руската војска против Османлиите во битките со Рас и Татар. Тој бил унапреден во 1809 година во генерал на пешадијата. Поради дејствијата во текот на тие години, Лав Толстој го опишал во романот „Војна и мир".

Наполеоновата инвазија на Русија и смртта на Багратион
------------------------------------------------------

Багратион во 1812 година ја командувал 2-та армија на запад. Иако бил поразен во Битката кај Могилев на 23 јули 1812 година, тој се приклучил на главната армија на Барклaj де Толи. На Битката кај Бородинo на 7 септември 1812 година, тој го водел левото крило и потоа бил фатално ранет. Починал на 12 септември 1812 година. Импараторот Николај I Павлович изградил споменик на Багратион на местото на Битката кај Бородино.

Сталин го избрал името на Операцијата Багратион на советската офанзива на 22 јуни 1944 година. Кога Советскиот Сојуз го анектирал германскиот град Ејлау во 1945 година, каде се водела битката во 1807 година, градот го добил името Багратионовск.

Наводи
------

1. 1 2  „Prominent Russians: Pyotr Bagration", *Russiapedia*, RT (ТВ канал), Посетено на 19 февруари 2020
2. ↑  Mikaberidze (2009), Ch. XIII: Bagration—"God of an Army" harvp error: no target: CITEREFMikaberidze2009 (help).

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

* Биографија на Александар Микабериџе за принцот Багратион
* Генеалошки извештај за семејството Багратион
* Наполеон, неговата армија и непријателите
**Ace of Base** — шведска поп-група од Гетеборг. Во него биле вклучени Улф Екберг и тројца браќа и сестри: Џени, Јонас и Лин Бергрен. Нивните четири студиски албуми беа објавени во 1993-2002 година, во вкупна продажба од 30 милиони примероци. Ace of Base е трет најуспешен шведски бенд на сите времиња, по АББА и Roxette. 

*Happy Nation*, исто така наречен *The Sign*, е еден од најуспешните деби албуми на сите времиња, со девет платина статуси во САД. Тоа беше нејзиниот прв деби-албум, со три синглови на првото место на главната топ-список на Билборд Топ 40 - #1 ја држеше позицијата - „All That She Wants", „The Sign" и „Don't Turn Around".

Во 2007 година, вокалистот Лин го напушти бендот, триото се претвори во трио, но на 30.11.2009 година, конечно го напушти Џени, која беше заинтересирана за соло кариера. Јулија Вилијамсон и Клара Хагман го снимија албумот на групата во 2010 година „*The Golden Ratio*". Вториот ја напушти групата во 2012 година. Во 2015 година, компилацискиот диск *Hidden Gems* беше објавен, во кој има неиздадени патеки и Б-страни снимени пред 2005 година.

Дискографија
------------

### Албуми

* *Happy Nation* / *The Sign* (1993)
* *The Bridge* (1995)
* *Flowers* / *Cruel Summer* (1998)
* *Da Capo* (2002)
* *The Golden Ratio* (2010)

### Синглови

* *Wheel of Fortune* (1992)
* *All that She Wants* (1993)
* *Happy Nation* (1993)
* *Waiting for Magic* (1993)
* *The Sign* (1994)
* *Don't Turn Around* (1994)
* *Living in Danger* (1994)
* *Lucky Love* (1995)
* *Beautiful Life* (1995)
* *Never Gonna Say I'm Sorry* (1996)
* *My dèja vu* (1996)
* *Life is a Flower* (1998)
* *Cruel Summer* (1998)
* *Travel to Romantis* (1998)
* *Beautiful Morning* (2002)
* *Unspeakable* (2002)

Наводи
------

1. ↑  „Top 100 Albums". Recording Industry Association of America. Архивирано од изворникот на October 18, 2015. Посетено на October 18, 2010. Text "RIAA]] *" ignored (help)*
2. ↑  Trust, Gary (July 13, 2009). „Lady GaGa Makes Mainstream Top 40 History". Billboard.com. Посетено на October 18, 2010. Не се допушта закосување или задебелување во: `|publisher=` (help)
3. ↑  Berggren, Jenny (November 30, 2009). „@Jenny Berggren". Twitter. Посетено на October 18, 2010.
4. ↑  Park, Lesley (30 July 2015). „Throwback Thursday: 25 Years of Ace of Base". LA Music Blog. Архивирано од изворникот на 2015-10-03. Посетено на 2 October 2015.
**Трекљано** (бугарски: *Трекляно*) — село во Западна Бугарија, административен центар на општината Трекљано во Ќустендилската Област. Има население од околу 312 жители (2022).

Географија
----------

Селото се наоѓа во географскиот регион Краиште, во Западна Бугарија, во близина на границата со Србија, на 40 километри северно од регионалниот центар Ќустендил, 39 километри јужно од Трн и 100 километри западно од главниот град Софија.

Историја
--------

прво спомнување за селото е во бугарски текст од почетокот на 15 век *ѠТ СЄЛО ТРИКЛИНО*. Се споменува и во османлиските даночни регистри од 1576–1577 година, каде било наведено како **Теркљане**. Според популарната етимологија, старото селско име било Три Клена („Три јаворови"), бидејќи во близина на селото имало област каде што се наоѓале три јаворови. Лингвистите предлагаат деривација од \*traklo, самиот од trak („врска, појас") или од грчки τρί-κλινος, „трокреветни", што се однесува на коритата на потоци. Во близина на селото има област каде што две реки се спојуваат за да сочинуваат трета, т.е. формираат три корита.

Првото училиште во селото било ќелијно и било основано во 1853 година, додека светското училиште било отворено 10 години подоцна. Новата православна црква посветена на „Успението на Богородица" била изградена во 1860 година на местото на постара црква. По ослободувањето на Бугарија, Треклјано брзо растло: на својот врв имало до 800 куќи и население од околу 4.000 луѓе. Во 1901 година било формирано и месното читалиште.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Чолева-Димитрова, Анна М. (2002). *Селищни имена от Югозападна България: Изследване. Речник* (Bulgarian). София: Пенсофт. стр. 174. ISBN 954-642-168-5. OCLC 57603720.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Информацијална за општина Трекљано на веб-страницата на Ќустендилската Област

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Елбасанскиот универзитет** или **Универзитет „Александер Џувани",** - установа за високо образование сместена во Елбасан, Албанија. Поделена е на пет факултети: природни науки, хуманистички науки, економија, образовни науки и медицински и технички науки. Ректор на универзитетот е Проф. Д-р Скендер Топи.

Историја
--------

Универзитетот „Александар Џувани" е наследничка установа на „Елбасанското нормално училиште" (албански: *Shkolla Normale e Elbasanit*), установа за обука на наставници, основана на 1 декември 1909 година. „Нормалното училиште" било средно училиште - првото што предавало на албански јазик. Тоа продолжува да постои како училиште во рамките на Универзитетот и се нарекува „Педагошко нормално училиште".

Првото основање на установа за високо образование во Елбасан се случило во 1971 година со основањето на Високообразовниот институт „Александер Џувани". Оваа установа се состоела од неколку оддели за обука на наставници (албански јазик и литература, математика и физика, историја и географија, хемија и биологија), како и оддели за инженерство и економија кои биле дисперзии на Тиранскиот универзитет. На 12 ноември 1991 година, Институтот станала Универзитет „Александер Џувани".

Универзитетот го носи името на Александер Џувани, албански филолог и воспитувач.

Поврзано
--------

* Список на универзитети во Албанија
* Агенција за обезбедување квалитет во високото образование
* Список на колеџи и универзитети
* Список на колеџи и универзитети по земја
* Автобуска несреќа кај Ќафа е Вишес

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница
**„Запознајтe го Џoн Доу"** (англиски: *Meet John Doe*) — американски филм од 1941 година, во режија на Раул Волш. Главните улоги ги толкуваат: Гари Купер, Барбара Стенвик и Едвард Арнолд.

Синопсис
--------

Постерот за филмот „Запознајте го Џон Доу"
Новинарката Ен Мичел (ја игра Стенвик) добива отказ, а за да ја задржи работата, таа добива идеја да го фалсификува писмото на измислениот лик, невработениот Џона Доу, кој се заканува дека ќе изврши самоубиство во знак на протест против општествената неправда. Откако писмото предизвикува голем одек, новинската куќа е принудена пак да ја вработи Ен, но исто така и Џон Вилоуби (го игра Купер), кој треба да се претставува како Џон Доу. Ен и нејзините шефови немилосрдно ја искористуваат приказната за Џон Доу која им носи голема заработка. Популарноста на Џон Доу расте уште повеќе, откако тој држи говор кој се пренесува на радио. Постепено, философијата на т.н. Џон Доу започнува да се шири низ целата држава и луѓето почнуваат спонтано да формираат клубови кои се наречени по него. Тогаш, богатиот издавач Нортон (го игра Арнолд) го сфаќа големиот потенцијал на тие клубови и сака да ги искористи за своите политички амбиции. Тој сака да основа политичка партија со чија помош ќе стане претседател, а во тоа му помага и Ен, која е поткупена од него. Меѓутоа, Џон дознава за тајниот план и на стадионот, каде се собрани илјадници негови поддржувачи, ја разоткрива измамата, но Нортон успева не само да ја спречи неговата намера, туку и да го претстави како измамник пред присутните луѓе, кои разочарано го напуштаат собирот. На Бадник, Вилобу сака да изврши самоубиство така што ќе скокне од една зграда, а таму пристигнуваат Ен, Нортон и неговите луѓе, но и неколку приврзаници на Џон Доу. Ен го моли Џон да не се убива, а приврзаниците го охрабруваат, велејќи дека повторно ќе ги организираат клубовите.

*„Запознајте го Џон Доу"*

Наводи
------

1. ↑  РТС, Упознајте Џона Доа (пристапено на 15.4.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Фиат Пунто** е мал градски автомобил кој се произведува од 1993 година, а неговата актуелна верзија е достапна во хечбек изведба со три и пет врати.

Серија 1
--------

Серијата 1 на Пунто првпат беше претставена во септември 1993 година, а во продажба се најде во почетокот на 1994 година, како замена за моделот Фиат Уно. Таа генерација на Пунто беше достапна и во кабриолетска изведба, а ја освои титулата **Европски автомобил на годината** за 1995 година.

### Мотори

|  |  |
| --- | --- |
| **Бензин:*** 1.1 8V, 40 kW (55 KS)
* 1.2 8V, 44 kW (60 KS)
* 1.2 8V, 54 kW (73 KS)
* 1.2 16V, 63 kW (85 KS)
* 1.4 8V (Turbo), 98 kW (133 KS)
* 1.6 8V, 65 kW (88 KS)
 | **дизел:*** 1.7 TD, 44 kW (60 KS)
* 1.7 TD, 52 kW (70 KS)
 |

Серија 2
--------

Серија 2 на Пунто во продажба влезе во 1999 година.

### Мотори

|  |  |
| --- | --- |
| **Бензин*** 1.2 8V, 44 kW (60 PS) (1999–danas)
* 1.2 16V, 59 kW (80 PS) (1999–2005)
* 1.4 16V, 70 kW (95 PS) (2003–2005)
* 1.8 16V, 96 kW (131 PS) (1999–2005)
 | **Diesel*** 1.9 D, 44 kW (60 PS) (1999–2003)
* 1.9 JTD, 59 kW (80 PS) (1999–2002)
* 1.9 JTD 85, 63 kW (85 PS) (2002–2003)
 |

Серија Mark 2b
--------------

Серијата 2 во 2003 година со серијата Mark 2b доживеа мали надворешни измени, и нови мотори покрај веќе постојните .

### Мотори

|  |  |
| --- | --- |
| **Бензин*** 1.4 16V, 70 kW (95 PS) (2003–2005)
* 1.8 16V, 96 kW (131 PS) (1999–2005)
 | **Дизел*** 1.3 JTD Multijet, 51 kW (70 PS) (2003–2007)
* 1.9 JTD Multijet, 74 kW (100 PS) (2003–2005)
 |

Серија 3 'Grande Punto'
-----------------------

Гранде Пунто
Моделот од серијата 3, под фабричкото име Проект 199, на пазарот излезе под името **Гранде Пунто** и првпат беше претставен во 2005 г. на саемот за автомобили во Франкфурт. Една година потоа започна и продажбата. Повторно дизајниран од Џуџаро, автомобилот ја користи SCCS платформата на Фиат/Џенерал Моторс.

Серија 3 'Punto Evo'
--------------------

Пунто Ево
Овој модел претставува подновена и унапредена верзија на моделот Гранде Пунто и на пазарот во Италија се појави на 10 октомври 2009 г. а веднаш потоа започна промоцијата и продажбата во останатите земји во светот.

Фиат Пунто Ево

Надворешни врски
----------------

* Fiat Архивирано на 27 мај 2010 г.
* Архивирано на 7 април 2008 г.
Некои од вкусовите на Прајм
**Prime** (се чита: *Прајм*) е низа од спортски пијалаци, мешавини од пијалаци и енергетски пијалаци создадени и предложени од **Prime Hydration, LLC**. Prime е претставен од јутуберите и интернет-личностите Логан Пол и KSI. Најавата и објавувањето на производот во 2022 г. било проследено со возбуда на друштвените мрежи поврзано со овие личности, кои заедно имаат десетици милиони следбеници.

Prime Hydration произведува различни енергетски пијалаци, спортски пијалаци и мешавини од пијалаци, кои содржат различни нивоа на кофеин, електролити и додадени микронутриенти. Пијалаците Prime Energy предизвикуваат спорови поради нивната маркетиншка кампања, која е критикувана бидејќи е насочена кон деца и младинци, во врска со нивната висока концентрација на кофеин. Неколку земји, правосудства и основни и средни училишта го забраниле или ограничиле пијалакот поради неговата содржина на кофеин што ги надминува законските граници или на друг начин се смета дека е небезбеден за употреба од деца. Во Македонија има Prime.

Наводи
------

1. ↑  Louis, Nathan (2022-06-17). „KSI returning to Watford today to launch drink with Logan Paul". *Watford Observer* (англиски). Посетено на 2023-04-23.
2. ↑  Butler, Sarah (2022-10-28). „Prime market: YouTube star Logan Paul's £2 energy drink listed on eBay for £10k". *The Guardian* (англиски). ISSN 0261-3077. Посетено на 2023-04-23.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница

* Prime на Амазон
Кеј-Ес-Ај во 2020 г.
**Олаџиде Олајинка Вилијамс** „**Џеј-Џеј**" **Олатунџи** (р.19 јуни 1993 г.), професионално познат како **KSI** (се чита: *Кеј-Ес-Ај*), е англиска семрежна личност, професионален боксер и музичар. Тој е извршен директор на Misfits Boxing и косопственик на Prime Hydration, XIX Vodka, Sidemen Clothing и ланец ресторани познат како Sides.

Тој го направил својот главен канал на Јутуб во 2009 г. и оттогаш создал низа објави со коментари за игри од серијата видеоигри ФИФА. Неговата содржина подоцна се проширила за да вклучи видеа во блог и комедија. Од октомври 2022 г. тој има над 41 милион претплатници и над 10 милијарди прегледи на видеа на неговите три канали на Јутуб.

Наводи
------

1. ↑  Ghosh, Shona (21 July 2018). „The rise of KSI, the 25-year-old millionaire who's fighting Logan Paul after inventing YouTube boxing matches". *Business Insider Australia* (англиски). Архивирано од изворникот 22 July 2018. Посетено на 24 May 2019.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „KSI" на Ризницата ? |

* KSI на YouTube

* KSI на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Лого
**Меѓународната мрежа за елиминација на загадувачи** (ММЕЗ)  — глобална мрежа на невладини организации посветена на заедничката цел за елиминирање на загадувачите, како што се олово во боја, жива и олово во животната средина, постојани органски загадувачи (ПОЗ), хемикалии кои го нарушуваат ендокриниот систем и други токсични материи.

ММЕЗ е составена од невладини организации од јавен интерес кои поддржуваат заедничка платформа за глобална елиминација на ПОЗ преку Стокхолмската конвенција, работат на влијание врз имплементацијата на конвенциите од Ротердам и Базел, како и Минамата Конвенција за жива.

Повеќе од 550 невладини организации од јавен интерес на ММЕЗ во над 120 земји работат заедно за елиминирање на токсичните загадувачи, на забрзана, но социјално правична основа. Оваа мисија вклучува постигнување свет во кој сите хемикалии се произведуваат и користат на начини кои ги елиминираат значителните негативни ефекти врз човековото здравје и животната средина, и каде што постојаните органски загадувачи (ПОЗ) и хемикалиите од еквивалентна загриженост повеќе не ја загадуваат локалната и глобалната средина.

Наводи
------

1. ↑  „New Name Better Reflects Breadth of IPEN's Work". Посетено на 15 November 2019.
2. ↑  „IPEN". Посетено на 15 November 2019.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на IPEN
**Мансите** (мансиски: Мāньси / Мāньси мāхум, *Манси / Манси махум*) се угриско домородно население кое живее во Ханти-Мансија, еден автономен округ во Тјумењската област во Русија. Во Ханти-Мансија, хантискиот и мансискиот јазик имаат заеднички службен статус со рускиот. Мансискиот јазикот е еден од постулираните угриски јазици на уралското семејство. Мансите порано биле познати како **Вогули** .

Заедно со Хантите, Мансите се политички претставени од Здружението за зачувување на Југра, организација основана за време на Перестројката од крајот на 1980-тите. Оваа организација ббила меѓу првите регионални домородни здруженија во Русија.

Демографија
-----------

Население на Мансите според пописот од 2002 г. ]|  | Вкупно | Мажи | Жени |
| --- | --- | --- | --- |
| Вкупно | 11.432 | 5.167 | 6.265 |
| Тјумењска Област | 10.561 | 4.786 | 5.775 |
| \* Ханти-мансиски Автономен Округ | 9.894 | 4.510 | 5,384 |
| Свердловска Област | 259 | 130 | 129 |
| Република Коми | 11 | 8 | 3 |

Според пописот од 2010 година, во Русија имало 12.269 Манси.

Историја
--------

Предците на Мансите ги населувале областите западно од Урал. Наоѓалишта на Манси биле откопани во околината на Перм.

Во првиот милениум п.н.е. тие се преселиле во Западен Сибир, каде се асимилирале со домородните жители. Според други, тие потекнуваат од јужниот дел на уралските степи и се преселиле на нивната сегашна местоположба околу 500 н.е.

Мансите биле во контакт со руската држава барем уште од 16 век кога поголемиот дел од западен Сибир бил доведен под руска контрола од страна на Јермак Тимофејевич. Поради нивната поголема изложеност на руска и советска контрола, тие генерално биле повеќе асимилирани од нивните северни соседи, Ханти .

Според легендите, Мансите имале јавано лосови (евроазиски елен) во борба, иако не постои историски доказ за тоа.

Познати Манси
-------------

* Матрена Вахрушева (1918–2000), јазичар, филолог, писател; со-писател на првиот манско-руски речник
* Јуван Шесталов (1937–2011), писател
* Сергеј Собјанин (р. 1958), градоначалник на Москва
* Руслан Проводников (р. 1984), боксер
* Сергеј Устиугов (р. 1992), крос-кантри скијач

Надворешни врски
----------------

* Мансите
* Прва посета на д-р Габор Секели кај Мансите
* Втора посета на д-р Габор Секели кај Мансите
* Историјата на Мансите

Наводи
------

1. ↑  Официальный сайт Всероссийской переписи населения 2010 года. Информационные материалы об окончательных итогах Всероссийской переписи населения 2010 года [Official site of the National Population Census 2010. Informational materials about the final outcome Russian Census 2010] (руски). Русија: GKS. Архивирано од изворникот на 2016-06-05. Посетено на 2020-03-24.
2. ↑  „National composition of population". *Census* (украински). Украина: State statistics committee of Ukraine. 2001.
3. 1 2  „The Mansis". *The Peoples of the Red Book*. EKI.
4. ↑  „Khanty & Mansi". *Encyclopædia Britannica*.
5. ↑  „Finnish media fall for 'Soviet battle moose' hoax, probed by regulator". *RT International*. 25 November 2017. Посетено на 17 September 2018.
Домашен птичарник, Белгија, нетрговска дрвена градба
**Птичарник** e голема куќарка за птици. За разлика од обичниот кафез, птичарникот обезбедува повеќе простор за птиците да летаат. Птичарниците често содржат растенија и грмушки за да ги следат природните услови. Можат да бидат внатрешни (во агол од соба или на тераса) и надворешни (во двор или самостојна ограда).

Наводи
------

1. ↑  „птичарник" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „Aviary | Birdwatching, Conservation, Breeding | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). 2023-09-21. Посетено на 2023-11-15.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Птичарник" на Ризницата ? |

* 1904 Flight Cage
* Waddesdon Manor's Aviary, YouTube video
* Tracy Aviary
* Birds of Eden
* 1926 Scripps Aviary, San Diego Zoo
Стара воденица во Белгија
**Воденица** — градба покрај река во кој се меле пченица и друга зрнеста храна, со помош на механизам што го движи силата на водата.

Историја
--------

Првите записи за водениците потекнуваат од I век пред н.е. од страна на Антипат од Солун. Водениците биле вообичаена глетка во Европа до почетокот на индустриската револуција.

Воденицата како мотив во уметноста
----------------------------------

* „Необична воденичарска песна" — песна на македонскиот писател Видое Подгорец.

Наводи
------

1. ↑  Видое Подгорец, *И сончогледите спијат*. Скопје: Македонска книга, Детска радост, Култура, Мисла, Наша книга, 1990, стр. 16.