recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Зоран Хаџи-Велков** (Скопје,  1972
) – универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.

Животопис
---------

Зоран Хаџи-Велков е роден во Скопје во 1972 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје дипломирал во 1996 година, магистрирал во 2000, а докторирал во 2003 година. На факултетот се вработил веднаш по дипломирањето како помлад асистент, напредувал во асистент во 2001, доцент во 2003, вонреден професор во 2008 и редовен професор во 2013 година.

Во текот на својата академска кариера реализирал научни и студиски престои на повеќе познати универзитети. Во текот на 2001 и 2002 година бил визитинг истражувач во научно-истражувачкиот центар „Watson" на компанијата IBM во Њујорк, САД. Од октомври 2012 до јануари 2014 година бил визитинг професор на Институтот за дигитални комуникации при Универзитетот „Фридрих Александар" во Германија.
Од јануари 2012 до април 2016 година бил уредник во едно од најпрестижните меѓународни списанија од телекомуникации, IEEE Communications Letters (ИФ: 3,419). Хаџи-Велков бил член на програмските одбори на голем број меѓународни конференции од телекомуникации, вклучувајќи ги и најпрестижните конференции, IEEE ICC и IEEE GLOBECOM. Се јавува и како рецензент на меѓународни научноистражувачки проекти од Европските рамковни програми и други научни фондови. 
Добитник е на Хумболтовата стипендија за искусни истражувачи, доделена од страна на германската државна научна фондација „Александар фон Хумболт" како признание за важен придонес во науката. Добитник е на домашната наградата „Десет најдобри научници на УКИМ" за 2013 година. По препорака на Германската национална академија на науки „Леополдина", од 2014 година е претставник на Македонија од редот на истакнати научници во научниот сегмент на Берлинскиот процес, кој подготвува препораки за хармонизација на високото образование и науката во државите од Западен Балкан со Европската Унија.
Од април 2012 до декември 2015 година, бил претседател на македонскиот огранок на Друштвото за телекомуникации при Меѓународниот институт за електроника и електротехника (ИЕЕЕ). Негова потесна специјалност се теорија на телекомуникации, безжични комуникации, безжичен пренос на енергија, енергетски ефикасни комуникации и кооперативни комуникации.

Наводи
------

1. ↑  *50 ГОДИНИ ФАКУЛТЕТ ЗА ЕЛЕКТРОТЕХНИКА И ИНФОРМАЦИСКИ ТЕХНОЛОГИИ*. Скопје: Факултет за електротехника и информациски технологии. 2009. стр. 223. ISBN 978-9989-630-58-3. `|access-date=` бара `|url=` (help)
2. ↑  „Зоран Хаџи-Велков". ФЕИТ. Посетено на 21 март 2021.
**Емилија Хиларија** (околу 300 – ок. 363)  била гало-римска лекарка. Се занимавала со медицина и пишувала книги за гинекологија и акушерство. Ја викале „Хилариа" поради веселоста како бебе.

Ран живот
---------

Емилија е родена во Римската Империја, областа на сегашен Мозел, Франција. Таа била ќерка на Цецилиј Агрициј Арбориј и Аемилија Коринтија Маура, двајцата сиромашни благородници од Галија.

Лекар
-----

Таа продолжила да живее во областа како возрасна и станала лекар таму. Емилија била тетка по мајка на Аусониј, гало-римски сенатор кој станал учител на императорот Гратјан. Аусониј напишал серија биографски песни за членовите на неговото семејство, вклучително и Емилија, наречена *Паренталија*. Сè што денес знаеме за Емилија и нејзиното семејство доаѓа од *Паренталија*. Во неговата песна за неговата тетка ја опишала како „посветена девица", која го отфрлила бракот за да ја продолжи кариерата. Тој ја опишал како „обучена во медицинската уметност како и секој маж". Тој ја нарекол чесен и вешт лекар, кој исто така му помагала на нејзиниот брат лекар во неговите студии.

Во популарната култура
----------------------

Емилија е истакната фигура на инсталациското дело на Џуди Чикаго, *Вечерата*, претставена како едно од 999-те имиња на *подот на наследството .*

Наводи
------

1. 1 2 3  Ogilvie, Marilyn Bailey; Joy Harvey (2000). *The biographical dictionary of women in science: pioneering lives from ancient times to the mid-20th century*. Taylor & Francis US. стр. 11. ISBN 978-0-415-92038-4. Посетено на 16 December 2011.
2. ↑  Gardner, Jane F. (1991). *Women in Roman Law and Society* (1. изд.). Indiana University Press. стр. 182. ISBN 0-253-20635-9. OCLC 933449277.
3. 1 2  „Aemilia Hilaria (fl. 350 CE) | Encyclopedia.com". *www.encyclopedia.com*. Посетено на 2020-09-07.
4. ↑  Decimus Magnus, Ausonius (1886). Rudolfus Peiper. (уред.). *Opuscula. Part 3, Domestica, 33*. Leipzig.
5. ↑  Furst, Lilian R. (1999). *Women Healers and Physicians: Climbing a Long Hill*. Lexington: University Press of Kentucky. стр. 144. ISBN 0-8131-0954-X. OCLC 934008639.
6. ↑  „Aemilia". *Elizabeth A. Sackler Center for Feminist Art: The Dinner Party: Heritage Floor*. Brooklyn Museum. 2007. Посетено на 16 December 2011.

Библиографија
-------------

* Hurd-Meade, Kate Campbell (1938). *A History of Women in Medicine*. Haddam Press; First edition.
**Експлоатацијата на труд** е искористување на искуство, богатство или вештини на други без награда. Феминистичката теорија тврди дека експлоатацијата е историска категорија која е основа за машките и за женските социјални односи карактеристични за патријархатот.

Роза Луксембург прва предложила дека односите меѓу машките и женските работници ја одразуваат постојаната хиерархија и експлоатација меѓу производителите и потрошувачите. Современиот феминизам
го додава и психолошкото објаснување за експлоатацијата според кое жените се „предале" на нивната експлоатација преку интернализирана идеологија, создадена и почитувана од жените. „Супер експлоатација" е термин за присвојување не само на вишокот на труд, туку и на трудот и времето кои се потребни за самиот човечки опстанок, на пример, домашната работа.

Белешки
-------

1. ↑  „Водич во феминистичката и родовата терминологија". Здружение на граѓани Акција Здруженска, Скопје. 2007-05-30. Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2007-06-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на социологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Евангелско-протестантска црква „Гласност"** ― евангелско-протестантска црква која е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.

Историја
--------

Александар Маџаровски и Алпин Поп Николов, водачи на Христијанскиот центар 490 започнале младински богослужби во 2003 година. Заедно со луѓе од тие заедништва во 2006 година започнале нова заедница во Скопје - Христијански центар „Гласност" - со визија да се допре до младите 
алтернативни кругови во градот. Првите богослужби биле одржувани во „Даре Џамбаз", а подоцна биле преместувани на неколку места. Оваа црква во своите почетоци користела современи музички правци во славењето и става нагласок на творештвото и уметностите. Во 2016 година црквата била регистрирана како Евангелско протестантска црква - „Гласност".

Цели и активности
-----------------

ЕПЦ - „Гласност" се бори за социјална правда, се вклучува во различни проекти од ваков карактер од кои дел се: Светската кампања "Најголемата чоколадна забава" која имала за цел да ја стави во светло злоупотребата на децата работници поробени во фармите за производство на какао"; потоа бегалската криза во 2015 година, за помагање на бегалците со храна, облека и топли пијалоци во привремените кампови во Гевгелија и Табановце; Ретвитни Оброк - граѓанска иницијатива која имала за цел да поттикне и анимира граѓани да зготват и рециклиаат храна која се донира секоја сабота на бездомни лица и луѓе со тешка финансиска состојба.

Наводи
------

1. ↑  Јован Јоновски, Историја на евангелско-протестантските цркви во Македонија, Изгрев, Скопје, 2017.
**Зоран Ногачески** (р. 8 февруари 1966

) — градоначалник на Општина Дебрца од октомври 2017 година. Ногачески е оженет и татко на две деца.

Животопис
---------

Постојано живее во село Волино. Дипломирал на Правниот факултет „Јустинијан Први", при Универзитетот „Свети Кирил и Методиј", Скопје, во 1992 година и се стекнал со високо образование.

Професионалната кариера ја започнал во 1997 година, кога бил избран за секретар на советот на поранешната Општина Мешеишта, која функција ја извршувал до 2005 година. Од 2005-2017 година е вработен како државен службеник во општинската администрација на Општина Дебрца и тоа: од 2005-2011 година како комунален инспектор, од 2011-2013 како раководител на одделението за правни прашања и општи работи, од 2013-2017 како раководител на одделението за инспекциски работи.

Зоран Ногачески од 2013-2017 година е претседател на општинската организација СДСМ Дебрца. На локалните избори одржани на 15 октомври 2017 година, Зоран Ногачески е избран за градоначалник на Општина Дебрца, освојувајќи мнозинство гласови во првиот изборен круг од локалните избори 2017. На локалните избори во 2021 година тој е реизбран за градоначалник, но овој пат како независен кандидат.
**Експресионистичката архитектура** се јави како плод на архитектонското движење коешто се појави во Европа во првата декада од XX век, паралелно со експресионизмот на визуелната и изведбената уметност. Терминот „Експресионистичка архитектура" во основа ги опишува активностите од германската, холандската, австриската, чешката и данската авантгарда од 1910 близу до 1924 година. Денес значењето на експресионизмот се прошири независно од времето и локацијата за оние објекти коишто ги негуваат квалитетите на оригиналното движење, а коишто се однесуваат на: искривување, фрагментарност или динамичност (поврзаност со силата) или со пренагласувањето.

За експресионизмот како движење во архитектурата помало значење имаше нагласувањето на конструкцијата, материјалот и функцијата, отколку истакнувањето на мислата на архитектот, неговите желби, емоции како и неговите погледи кон светот. Питер Беренс, основоположникот на експресионизмот ја овоплоти идејата за универзален уметник. Неговата фабрика за турбини во Берлин (1908-09) претставуваше патоказ за модерната архитектура и со неа сметал дека ја симнал маската на историзмот. Со проектот за фабриката Фагус во Берлин (1910-14) архитектите Валтер Гропиус и Адолф Мајер прават исчекор во поглед на дематеријализацијата на фасадните ѕидови од објектот со примена на големи застаклени површини. Со овој објект тие го пророкуваат вистинскиот јазик на рационализмот.

Кога пристапот на експресионистите кон декорацијата стана повоздржан, беше јасно колку е флексибилна поделбата помеѓу нив и архитектурата на рационализмот како во поглед на проширената предност, така и во поглед на стереометриската архитектура. Ова беше случај со творештвото на Ерих Менделсон. Неговата „Кула на Ајнштајн" во Потстдам беше изведена во форма на скулптура со динамичен изглед којашто не беше архаична и тешка како на пр. објектите на Гауди.

1. ↑  1930-, Konstantinovski, Georgi; 1930-, Константиновски, Георги. *Patot na eden arhitekt : 1958-2013*. Skopje. ISBN 9789989328091. OCLC 1003585479.CS1-одржување: бројчени имиња: список на автори (link)
Динамика на населението (1961 - 2003)
Според податоци од 2006 година, **населението на Лесото** изнесува 1 872 721 луѓе.

Старосна структура
------------------

Старосна структура (2005)

Етнички состав
--------------

Лесото има население од околу 1.881 милиони жители, според пописот од 2006 година. Од вкупното население на Лесото, 25 % живее во урбаните и 75 % во руралните средини. Сепак, се проценува дека годишниот пораст на урбаната популација е за 3,5 %. Густина на населението е пониска во планините. И покрај тоа што мнозинството од населението- 60,2 %, се наоѓа помеѓу 15 и 64 години, Лесото има значителна младата популација која брои околу 34,8 % од вкупната бројка на население. Годишна стапка на раст на населението е 0,116 %.

Религија
--------

Христијанството е доминантна религија во Лесото. 90 % од населението на Лесото се христијани. Католиците, најголемата верска група, сочинуваат околу 45 проценти од населението. Евангелистите сочинуваат 26 проценти од населението и англиканците и други христијански групи ги сочинуваат дополнителни 19 %. Останатите 10 % се припадници на останати религии.

Јазик
-----

Главниот јазик во државата е сото (сесото), кој е и првиот официјален административен јазик. Покрај сесото и англискиот јазик е службен јазик во државата.

Наводи
------

1. ↑  International Religious Freedom Report 2007: Lesotho. United States Bureau of Democracy, Human Rights and Labor (September 14, 2007). *Статијава содржи текст од овој извор, кој е во јавна сопственост.*

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Демографија на Лесото" на Ризницата ? |



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Демографија на Африка |
| --- |
|  |
| Суверени држави | 

Алжир **·** Ангола **·** Бенин **·** Боцвана **·** Брег на Слоновата Коска **·** Буркина Фасо **·** Бурунди **·** Габон **·** Гамбија **·** Гана **·** Гвинеја **·** Гвинеја-Бисао **·** Египет1 **·** Екваторска Гвинеја **·** Еритреја **·** Есватини **·** Етиопија **·** Замбија **·** Зелен ’Рт **·** Зимбабве **·** ЈАР **·** Јужен Судан **·** Камерун **·** Кенија **·** Комори **·** Демократска Република Конго **·** Република Конго **·** Лесото **·** Либерија **·** Либија **·** Мавританија **·** Маврициус **·** Мадагаскар **·** Малави **·** Мали **·** Мароко **·** Мозамбик **·** Намибија **·** Нигер **·** Нигерија **·** Руанда **·** Сао Томе и Принсипе **·** Сејшели **·** Сенегал **·** Сиера Леоне **·** Сомалија **·** Судан **·** Танзанија **·** Того **·** Тунис **·** Уганда **·** ЦАР **·** Чад **·** Џибути
 |
|  |
| Непризнаени држави | 

Западна Сахара **·** Сомалиленд
 |
|  |
| Зависни земјии други територии | 

Западна Сахара **·** Пунтленд  **·** Јемен (Сокотра)  **·** Португалија (Мадеира)  **·** Обединето Кралство (Света Елена, Вознесение и Тристан да Куња)  **·** Франција (Мајот **·**  Расеани Острови **·** Реинион)  **·** Шпанија (Канарски Острови **·**  Сеута **·**  Суверени територии  **·**  Мелиља)
 |
|  |
| 1 прекуконтинентска држава |

 |
**Зоран Туциќ** (Шабац, 30 октомври 1961) е српски автор на стрипови‎, сценарист, ликовен уметник и архитект.

Дипломирал на Архитектонскиот факултет во Белград со проектот „Нов египетски музеј, Гиза, Каиро". Со Вујадин Радовановиќ, Раде Tовладијац и Саша Живковиќ е основач на уметничката група „Баухаус 7" во 1981 година во Белград.

Стрипови објавувал во земјите на Југославија, Германија, САД, Холандија, на Кипар, во Италија, Франција итн. Поважни стрипови: „Ворлох" по сценарио на Љуан Кока, Александар Тимотијевиќ и З. Туциќ, „Ниту сон за моќта" по сценарио на Љ. Кока; „Третиот аргумент", по прозата на Милорад Павиќ и сценарио на Зоран Стефановиќ, и „Adam Wild" од по сценарио на Џанфранко Манфреди.

Еден е од основачите на Здружението на стрип уметници на Србија (Удружење стрипских уметника Србије, УСУС) во 2010 година и прв претседател до 2015 година.

Извори
------

1. ↑  Le Troisième Argument Архивирано на 28 август 2016 г. YIL Édition, France, 2016
2. ↑  „Трећи аргумент Зорана Туцића, Милорада Павића и Зорана Стефановића" (информација), Библиотека Милорада Павића, Пројекат Растко, 19 август 2016. (српски)

Врски
-----

* Comics creator: Zoran Tucić (англиски)
* Лична страна на ИМДБ (англиски)
* Биографија и галерија, Здружението на стрип уметници на Србија (српски)
Рогови од бронзеното време во Ирскиот музеј. Најголемиот на оваа слика е 2,3 м долг, со вториот по големина кој е 1,8 м.
**Дорд** ― бронзен рог по потекло од Ирска, со ископани примероци кои датираат од 1000 пр.н.е. за време на бронзената доба. Познато е дека постојат 104 изворни дордови, а реплики биле изработени кон крајот на 20 век. 

Иако музичката традиција на дордот е изгубена, современите изведувачи како Ролф Харис и Алан Даргин веруваат дека бил свирен на начин сличен на диџеридуто и ја применуваат таа техника (вклучувајќи кружно дишење и промени во темброт) соодветно за современата фузиска музика. Ирскиот музичар Сајмон О'Двајер се обидувал да го пресоздаде историски точниот дорд.

Поврзано
--------

* Карникс, друг вид келтска труба што е оживеана

Наводи
------

1. ↑  [*мртва врска*][*мртва врска*]
2. ↑  Schellberg, Dirk (1994). *Didgeridoo: ritual origins and playing techniques*, p.46. Binkey Kok. ISBN 90-74597-13-0.

Надворешни врски
----------------

* Богатства на раната ирска уметност, 1500 пр.н.е. до 1500 г.н.е. изложбен каталог од Музејот на уметност Метрополитен (целосно достапен на интернет како PDF), кој содржи материјал за додови (кат. бр. 22)
*
**Иван Бабунски** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Иван Бабунски се приклучува на ВМРО и е назначен за војвода во Солунскиот револуционерен округ. По убиството на Александар Протогеров во 1928 година поминува на страната на протогеровистите заедно со окружниот раководител Михаил Шкартов .

Учествува во зборната чета на протогеровистите, која е разбиена во Јодола од михаиловистката чета на Георги Настев и Стојан Вардарска. Заедно со Димитар Димашев се спасува од борбата, но кај Самоков двајцата се убиени од михајловистите .

Наводи
------

1. ↑  Гаджев, Иван, „Иван Михайлов (отвъд легендите)", Том I, София 2007, Университетско издателство „Свети Климент Охридски", стр. 132
2. ↑  Тюлеков, Димитър,„Конгресите на ВМОРО/ВМРО в историческата съдба на Македония", МНИ, 2001
3. ↑  Гаджев, Иван, „Иван Михайлов (отвъд легендите)", Том I, София 2007, Университетско издателство „Свети Климент Охридски", стр. 748
**Евгени Јуриевич Ликјаненко** (руски:Евгений Юрьевич Лукьяненко) (роден на 23 јануари 1985) — руски атлетичар кој се натпреварува во техничката дисциплина скок со стап.

На светското првенство во сала одржано во Валенсија во 2008, Евгени го освои златниот медал со прескокнати 5,90 m.

Во јули 2008, Евгени Лукјаненко во Бидгож прескокна висина на нов личен рекорд од 6,01m. На Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг, тој го освои сребрениот медал со прескокнати 5,85 m.

Надворешни врски
----------------

* Профил на мрежното место на Меѓународниот олимписки комитет

 *Оваа биографска статија за личност од рускиот спорт е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Евангелско-методистичка црква** — христијански храм кој се наоѓа во Колешино, Општина Ново Село.

Историја
--------

Црквата во селото била формирана во 1890 година. Во 1922 година Колешинската евангелско – конгрешанска црква, заедно со сите Евангелски цркви во Вардарска Македонија биле припоени кон Епископалната Методистичка црква во Кралство СХС.

Во 1968 година била изградена денешната црква и во неа има натпис од Библијата „*Бог е љубов*". Евангелско – методистичката црква во Колешино денес на своите богослужби во недела наутро и попладне има од 80 до 100 посетители, а тој број за Велигден достигнува до 200. Во црквата се пеат стихови од Библијата со поддршка од музички инструмент.

Галерија
--------

* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  dtmlagbo.mk[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Евангелско-методистичка црква (Колешино)" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија црква во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Евангелско-методистички цркви во Македонија |
| --- |
|  |
| Струмица  •  Вељуса  •  Моноспитово  •  Муртино  •  Колешино  •  Скопје  •  Битола  •  Прилеп  •  Радовиш  •  Раклиш  •  Кочани  •  Драчево |  |

 |
**Злате Михајлов Велјаноски** ( 1920
 во Туин, Кичевско —  1944
 во Пеќ, Косово) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Тој бил земјоделец. Во летото 1943 година, кога во селото се формирал народно-ослобоителниот одбор, а тој станал член на одборот. Активно работел во селото сè до летото 1944 година кога заминал партизан во Косовската бригада која тогаш била во Порече. Учествувал во повеќе борби за ослободувањето на Македонија, а во есента 1944 година загинал во борба со Германците во близината на Пеќ.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ
* Алексо Вељаноски

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 48.
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**К**(кирилица: к; глаголица: ) — тринаесетта буква во македонската азбука и е дел од скоро секоја кирилична азбука. Потекнува од грчката буква *капа*, со која и многу е слична. Исто така буквата е иста и со латиничната буква *К* и често доаѓа до забуна со неа. Буквата ја претставува звучната вредност /k/.

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

| Македонска азбука |
| --- |
| А | а | Б | б | В | в | Г | г | Д | д | Ѓ | ѓ | Е | е | Ж | ж | З | з | Ѕ | ѕ | И | и | Ј | ј | К | к | Л | л | Љ | љ |
| М | м | Н | н | Њ | њ | О | о | П | п | Р | р | С | с | Т | т | Ќ | ќ | У | у | Ф | ф | Х | х | Ц | ц | Ч | ч | Џ | џ |
| Ш | ш |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
**Злате Тренески** (10 октомври 1916

 -  2006
) — македонски комунист и учесник во НОВМ.

Животопис
---------

Роден е на 10 октомври 1916 година во кичевското село Кленоец, тогаш окупирано од Бугарија во Првата светска војна. Станал член на КПЈ во 1941 година. Влегол во НОВМ во Партизанската група „Козјак". Потоа, станал курир на Главниот штаб на НОВ и ПОМ и секретар на Околискиот комитет на КПМ во Кичево. Делегат е на Првото заседание на АСНОМ и на Второто заседание на АВНОЈ.

По завршувањето на Втората светска војна, влегува во Државна безбедност. Носител е на Партизанска споменица 1941.

Тој е татко на Мартин Треневски, новинар, поранешен министер и дипломат.

Наводи
------

1. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, стр. 1508
2. ↑  „Амбасадорот м-р Мартин Треневски – новинар, државник и дипломат", „Македонско Сонце".
Ледро езеро
**Езерото Ледро** е езеро во Трентино, северна Италија. Езерото се наоѓа на надморска височина од 655 метри, а неговата површина е 2 187км2.

Езерото Ледро е познато како едно од најчистите езера во Трентино, а во текот на летото достигнува температура од 24 °C (75 °F), привлекувајќи туристи со своите четири плажи.

Во 2009 и 2011 година водата во езерото не била за пливање од цветање на алгите, предизвикани од Планктотрикс. .

Историја
--------

 Репродукции на праисториски потпорни куќи на брегот на езерото Ледро.
Езерото Ледро потекнува од таложење на морена за време на четвртата глацијална ера. Од 1929 година, нивото на езерото е регулирано за да одговара на енергетските потреби на хидроцентралата Рива дел Гарда, која ја користи водата од езерото за производство на електрична енергија на база на пумпа- складирање.

Водните извори на езерото се главно под езерото.[] Постојат и притоки (Massangla  (на западниот крај на езерото, приклучен со Torrente Assat of Pieve), Assat of Pur (од југ, на источниот крај на езерото) и Рио ди Вал Молини (на северниот агол на западниот крај на езерото)), иако тие се суви поголемиот дел од годината.[]

Езерото Ледро Панорама
На езерото Ледро е место и на археолошка област со поврзан музеј и ботаничка градина сместени на реката Понале што тече од езерото на исток. Областа е откриена во 1920-тите кога нивото на езерото било спуштено за снабдување на хидроелектраната што се гради во Рива дел Гарда. Овој археолошки локалитет е еден од најважните во Европа за докажување на обемот и богатството на мануфактурите од своето време.

Panorama of the lake.

Наводи
------

1. ↑  Il lago di Ledro si tinge di rosso *giornaletrentino.it*, accessed 1 May 2019
2. ↑  Torrente Massangla, *openstreetmap.org*, accessed 4 May 2019

* Лаго ди Ледро животна средина

Надворешни врски
----------------

* 

* Lago di Ledro на Ризницата ?
**Дорел Симион** (роден на 13 февруари 1977 година во Букурешти) е романски боксер. Симион го освоил бронзениот медал во полутешка категорија на Летните олимписки игри 2000 година. Тој исто така го освои златото на Светското првенство во 1997 година и на Европското првенство во 1998 година.

Лично
-----

Тој е помлад брат на олимпиецот Маријан Симион.

Аматерска кариера
-----------------

Неговите олимписки резултати беа:

* Поразен Рубен Фучу (Порторико) RSCO 3
* Го порази Роберто Гера (Куба) со 11–7
* Го порази Стивен Кухлер (Германија) со 26–14
* Поразен од Олег Саитов (Русија) со 19–10

Надворешни врски
----------------

*
**Златен дабов венец од Кутлеш** (грчки: *Χρυσό στεφάνι της Βεργίνας*) — древномакедонски погребен предмет од античкиот град Ајга кај денешното село Кутлеш, Берско, Егејска Македонија. Направен е од злато и претставува венец од дабови листови со желади со исклучително реалистичен изглед. Овој венец е меѓу најскапоцените наоди пронајдени при ископувањето на Македонските кралски гробници. Датира од IV век п.н.е. и се смета дека со него е погребан кралот Филип II Македонски.

Златниот дабов венец и златниот ларнакс во кој се смета дека се наоѓаат останките на Филип II.
Наодите од гробниците првично стоеле во Археолошкиот музеј во Солун, но во 1997 г. се преместени во Музејот на Македонските кралски гробници во Кутлеш. Освен венецот на Филип II, тука се изложени и други вредни предмети од гробниците, меѓу кои и Златниот миртов венец на Меда Одеска, петтата сопруга на Филип.

Наводи
------

1. 1 2  Willis, Gary (10 декември 2015). „Splendors of the Dead". The New York Review of Books. Посетено на 22 април 2020.
2. ↑  „Καθ' οδόν: Στη Βεργίνα". Ριζοσπάστης. 16 февруари 2003. Посетено на 22 април 2020.
**Зитланд** (̣германски: *Sietland*) — поранешна општинска заедница во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во селото Илинворт. На 1 јануари 2011 година таа била споена со општинската заедница Хаделн и ја создале новата општинска заедница Ланд Хаделн.

Општинската заедница Зитланд се состоела од следниве општини:

1. Илинворт
2. Одисхајм
3. Штајнау
4. Вана

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4448583-9

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Долна Саксонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Злате Матевски** (Леуново, Гостиварско,  1921
 - Сремски фронт, Независна Држава Хрватска  1945
) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Споменик на борците за слобода и жртвите на фашизмот од Леуново, меѓу кои е и името на Злате Матевски.
Рано останал без татко, веднаш по завршувањето на основното училиште бил принуден да замине на печалба во Белград. Таму работел како чирак, а покасно и како келнер по разни кафеани. И тој, како и сите други печалбарски работници, многу бргу врз себе ги почувствувал сите маки на печалбарството. Токму затоа, со симпатии гледал на работничкото движење на чело со КПЈ. Повремено се враќал во своето родно Леуново и во разговорите со своите врсници и постари селани им раскажувал за разни демонстрации и други акции на работничката класа и на младината во Белград. Сето тоа влијаело и самиот да се приклучи кон револуционерното дело, станувајќи активен учесник на НОБ, а нокасно борец и раководител на НОБ и ПОЈ. Храбро загинал на Сремскиот фронт како комесар на чета.

Наводи
------

1. 1 2  Синадиновски, Јаким; Груевски, Зоге (1976). *Трите мавровски села*. Скопје: Заедница на научните дејности. стр. 271.
**Драга непријателка** (шпански јазик:  **Querida Enemiga**) е 
мексиканска теленовела. творци на серијата се Пабло Сиера и Ерика Јохансон, истите кои ја направија и серијата Двете Лица на Ана. Серијата во Мексико покажа солидни резултати во терминот во кој беше прикажувана. Во главните улоги се појавуваат Ана Лајевска, Габриел Сото, Кармен Бецера и Марија Рубио.

Синопсис
--------

Лорена и Сара израснале заедно во сиропиталиште и се сакаат како сестри, но се многу различни. Лорена сонува да создаде фамилија и она што најмногу го сака е да готви. Сара е материјалистка, секогаш живеела во сиромаштија која се живее во сиропиталиштето и нејзината амбиција е поголема од нејзините бескруполозни идеи. Лорена сонува да биде успешна во кулинарството; еден ден се збогува со калуѓерките за да оди да учи кулинарска школа во Мексико Сити. Тој ист ден, чесната мајка открива дека Сара ги украдила парите од сиропиталиштето и спротивставувајќи и се таа умира од срцев удар. Сара бега со Чало, нејзиниот љубовник и соучесник, крадејќи го своето досие и она на Лорена. Кога ги чита, таа открива дека Лорена била оставена во сиропиталиштето без причина од баба и, милионерката Ортенсија Армендарис. Првата реакција е да ја открие Лорена, за да и помогне да се справи против баба си и да се бори за правата, но после се откажува и решава да го замени местото и во гастрономската империја на семејството Армедарис. Далеку од сето тоа, Лорена наоѓа работа во истата фирма како помошник готвачка. Се запознава со Алонсо, млад лекар, во кој се вљубува и после извесно време му станува девојка. Но, Сара нема да се откаже, додека не ја радели Лорена од Алонсо. Ортенсија, од своја страна, се бори со сите средства за да ги избегне средбите на лошо кои им причинила на блиските луѓе. Кога Лорена ги открива интригите на Сара, си дава сметка, дека всушност никогаш не ја познавала вистинската, која ја сакала како сестра. Сред страдањето таа ќе открие нова надеж во лицето на тој човек, од кого најмалку очекувала, дека може да ја сака.

Улоги
-----

* Карактеризација на ликовите

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Ана Лајевска | Лорена де ла Круз |
| Габриел Сото | Алонсо Угарте |
| Кармен Бецера | Сара де ла Круз |
| Марија Рубио | Хортенсија Армендариз |
| Мигел Анхел Биаџо | Чало Караско |
| Хорхе Аравена | Ернесто Мендиола |
| Луис Хавиер | Хаиме |
| Луз Марија Херез | Барбара |

Драга непријателка на Балканот
------------------------------

* Бугарија: Диема Фемили
* Хрватска: ХРТ

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 3 април 2009 г.
**Зити** се екструдирани тестенини, со потекло од Кампанија. Тие се обликувани во долги, широки цевки, околу 25 цм долги, кои треба рачно да се скршат на помали парчиња пред да се варат. Зити имаат сличности со букатините, но се многу подебели.

Зити често се полнети и печени, додека на пените, друга тубуларна тестенина, но која е претходно скратена, им се додава сос или се користат во салати со тестенини.

Зити во САД најчесто се поврзуваат со италијанско-американското јадење, печено зити, иако тие се користат и во тестенините ала Норма.

Во Сицилија традиционално се служат на свадбена гозба. Зити значи „невеста" или „младоженец" на сицилијански дијалект.

Наводи
------

1. ↑  „Ziti and Zitoni Pasta". 3 August 2017.
2. ↑  Oretta Zanini (2009). *Encyclopedia of Pasta*. University of California Press. стр. 315–316. ISBN 978-0-520-94471-8.
**Драган Јаневски** — македонски поет.

Животопис
---------

Драган Јаневски е роден во с. Булачани, Скопско на 1 јуни 1943

 година. Завршил вишо образование. Работeл во Македонското радио. Сега е во пензија.Член на ДПМ од 1967 година. Автор е на книгите: Бајкин град (поезија за деца, 1967), Насмевка на сонцето (поезија за деца, 1967), Луцида интервала (поезијаза за возрасни, 1967), Ѕвонат луди ѕвончиња (поезија за деца, 1970), Волшебното јато (поезија за деца, 1982), како и збирката "Море, кораб, земја "(поезија за возрасни , објавена на српскохрватски јазик, 1967). Преведува од руски и српскохрватски јазик. 
Прв во Македонија направил и препеал избор од поезијата на Сергеј Есенин под наслов "Плачат белите брези".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |



1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Душтво на писатели на Македонија, 2004. стр. 107.
**Дојче Грамофон** (герм. ***Deutsche Grammophon***) е германска музичка куќа. Фирмата е веќе долго позната по нејзините високи стандарди на аудиоверност. Нивните ЦД-изданија се познати по нивниот дизајн во стил на грамофонска плоча.

Фирмата е основана во 1898 од германецот (државјанин на САД) Емил Берлинер како германска бранша на неговата фирма Берлинер Грамофон во градот Хановер.

Во 1941 Дојче Грамофон бил купен од фирмата Сименс & Халске.

Во 1945, како дел од условите на Германија по ВСВ, Дојче Грамофон се откажал од правата за заштниот знак *His Master's Voice* и истите им припаднале на ЕМИ. Кучето и грамофонот биле заменети со „круна од лалиња", дизајнирана од Сименсоовиот маркетинг консултант Ханс Домицлаф.

Во 1962 Сименс влегол во заеднички влог со холандската фирма Филипс за создавање на *DGG/PPI Record Group*, која во себе ја соджела марката ПолиГрам.

Дојче Грамофон ја поседувале првата музичка куќа на Битлсите, Полидор Рекордс.

Дојче Грамофон биле први во воведувањето на компактниот диск на пазарот, започнувајќи со продажбата на класична музика од Херберт фон Карајан и Берлинската Филхармонија во 1981, со тоа што правата плоча била дело од Рихард Штраус.

Во 1987 Сименс го продал својот дел од Дојче Грамофон and на Филипс, кој станал главен и најголем акционер. Во 1998 Сеаграм Компани Лтд од Канада ги купил Дојче Грамофон и Полиграм. Оттогаш, па наваму Дојче Грамофон е составен дел од Јуниврзал Мјузик Груп, кој е дел од Вивенди Јуниверзал.

Наводи
------

1. ↑  „deutsche-grammophon". Архивирано од изворникот на 2021-02-03. Посетено на 2021-02-02.
2. ↑  / The History of DG Logos

Поврзано
--------

* Музички куќи

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Дојче Грамофон" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место  (англиски)
**Зоран Мицев** (Кочани; 10 јануари 1982

) — македонски поет.

Животопис
---------

Мицев е роден на 10 јануари 1982 година во Кочани. Тука завршил основно и средно образование. Инспирацијата за пишување кај овој автор се појавувила уште во текот на основното образование, но со пишување интензивно почнал да се занимава во средношколските денови. Денес, тој е член во литературниот клуб „Копнеж" во Кочани, a литературниот ентузијазам и ангажираност резултирале со издавање на првата авторска книга на Мицев, збирката поезија „**Темјанушка**".

Наводи
------

1. ↑  „ПРОМОЦИЈА НА "ТЕМЈАНУШКА" ОД ЗОРАН МИЦЕВ". Канал 8. 5 јули 2012. Посетено на 2012-11-04.

Надворешни врски
----------------

* Љубовните одблесоци на Мицев Архивирано на 7 ноември 2012 г. - пиезија
**Драга Стојанова Божинова** ( 1923
 во Горно Соње, Скопско — 13 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од работничко семејство. Пред заминувањето во партизани била ученичка во трговското училиште. Во СКОЈ била примена 1943 година, а нешто подоцна била избрана и за член на училишниот комитет на СКОЈ. На 7 септември 1944 година, стапила во Дванаесеттата македонска ударна бригада. Била распоредена во Вториот баталјон. Секогаш се одликувала со скромност и дисциплинираност. Поради тоа, била мошне почитувана. Се истакнала и како храбар борец. Активно учествувала во сите борби што Бригадата ги водела против Германците и балистите во Скопско. Иако била веќе избрана за санитетски референт, постојано се наоѓала во првите борбени редови и со личен пример придонесувала во подигањето на борбениот морал. Во борбите за ослободувањето на Скопје, зела активно учество и загинала при извлекување на еден ранет борец, од рафалот на германскиот митралез „Шарац". Бил закопана на скопските гробишта во Бутел.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 176. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Ексерските камења како што се гледа од југозапад, преку прунката Виембеге
**Ексерски Камења** или **Екстетерштајн** (германски: ***Externsteine*** [ɛkstɐnʃtaɪnə]) е карактеристична каменлива, карпеста форма на песочни камења сместена во шумата Тевтобург, во близина на градот Хорн-Бад Меинберг во областа Липпе во германската држава Северна Рајна-Вестфалија. Формирањето е врвот кој се состои од неколку високи, тесни колони од карпи кои нагло се креваат од околните шумски ридови.

Во народната традиција, враќајќи се на една идеја предложена на Херман Хамелман во 1564, Ексерските камења се идентификуваат како свето место на паганските саксонци, а локацијата на Ирминсул идол, наводно, била уништена од Карло Велики ; сепак нема археолошки докази што би ја потврдиле употребата на месноста во текот на релевантниот период.

Камењата биле користени како место за пустиножителство во средниот век, и барем во средниот век биле место на христијанска капела.Останува контроверзно дали локацијата веќе била користена за христијанско обожавање во 8-ми до почетокот на 10 век.

Геологија
---------

Ексерските камења се наоѓаат на североисточниот дел на Тевтобуршката шума. Тие се природно излевање на песочник во регион кој инаку во голема мера е лишен од карпи. Формирањето се протега неколку стотици метри. Таа започнува во шумата со некои карпи кои најчесто се покриени со почва. Се завршува во серија од 13 високо видливи и претежно исправени столбови. За научни цели, овие се нумерирани I-XIII од северозапад кон југоисток, со најинтересните камења IV. Најголемата е карпа I (поделена на Ia и Ib), исто така позната како *Grottenfels* поради неговата пештера. Следниот, II, е исто така познат како *Turmfels* (кула) и се крева 37.5 метарs (123 ст) над околината. Рок III се нарекува *Треппенфелс* (скали). Големиот јаз ги одделува карпите III и IV. Последното е исто така познато како *Wackelsteinfelsen* поради лабава болдер (сега фиксирана на место) на врвот. :1

Наводи
------

1. ↑  Treude, Elke; Zelle, Michael (2012). *Externsteine (German)*. Lippischer Heimatbund. ISBN 978-3-941726-18-5.
**Дисанска Река** — река во средишниот дел на Македонија која тече во Тиквешијата и претставува десна притока на Вардар.

Течение
-------

Извира од еден силен и непресушен извор на висорамнината Витачево на надморска височина од 820 метри во долот веднаш непосредно јужно над самото Горни Дисан. Од нејзиниот силен извор е спроведена и водата за водоводот кој ги снабдува селата Горни, Долни Дисан и Вешје. Во горното течени тече кон север, а во средното течение тече спрeма североисток помеѓу ридовите Венец од десната и Орле од левата страна до селото Долни Дисан, а потоа свртува кон југоисток и во Вардар се влева на кота од 122 метри надморска височина, источно од селото Тремник.

Хидрографски и водостопански одлики
-----------------------------------

Дисанска Река тече во должина од 17 километри и зафаќа сливна површина од 29 км2. Извирајќи на 820 и влевајќи се во Вардар на 122 метри надморска височина таа има релативен пад од 41‰. Поради варовничкиот состав на карпите во нејзиниот изворишен дел водата од Дисанска Река се одликува со голема чистина и добар квалитет за пиење. Затоа од нејзиниот силен извор е спроведена и водата за водоводот кој ги снабдува селата Горни, Долни Дисан и Вешје. Над селото Горни Дисан крај изворот на реката во месноста наречена Брегот, во околината на изворот постои чешма кој се напојува со вода директно од планината Кожуф. По средното и долното течение на реката во селата Долни Дисан и Тремник нејзината вода се користи за наводнување на бавчите и градините насадени со домат, пиперки, краставици во дворовите како и на лозјата, а од нејзините води се напојува и добитокот.

Галерија
--------

* Дисанска Река на влезот на Горни ДисанДисанска Река на влезот на Горни Дисан
* Дисанска Река низ Долни ДисанДисанска Река низ Долни Дисан
* Дисанска Река низ Долни ДисанДисанска Река низ Долни Дисан

Наводи
------

1. 1 2 3  „Риболовна основа за „Слив на Вардар - Долно течение" за периодот 2011 - 2011, стр. 3" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-03-05. Посетено на 2015-06-05.

Надворешни врски
----------------

* Дисанска Река на Ризницата ?
**Димитар Смилески** — македонски публицист.

==Димитар Смилески е роден во 1948 година во село Оздолени, општина Дебрца. Завршил Природно-математички факултет - група Географија, при што се здобил со звање дипломиран географ. Скоро целиот работен век го поминал како новинар, а потоа како главен уредник и директор на Радио Охрид, а бил главен уредник и на охридскиот весник „Езерски Глас" и на списанието „Далги".Работел и како директор на Архивот во Охрид, од каде што се пензионирал.Како новинар има подготвено над стотина радио-репортажи и десетина документарни телевизиски емисии за селски населби во Охридско.Во 2001 година магистрирал на Факултетот за туризам и угостителство во Охрид, при што се здобил со звање - магистер по туристички науки.Со свои научни трудови од областа на географијата, етнологијата, историјата и туризмот учествувал на разни научни собири во Македонија. Во фокусот на неговиот научен интерес се селските населби во Југозападна Македонија и досега има издадено над десет монографии за села во Охридскиот крај.

Библиографија
-------------

* „Велмеј" - монографија (1984)
* „Љубаништа: географска, демографска и историска студија" - монографија во соавторство со Наум Ристески (1985)
* „Долно Лакочереј" - монографија (1986)
* „Куратица" - монографија (1986)
* „Ботун" - монографија (2002)
* „Родописот на Неловци - Оровник" - монографија (2003)
* „Скребатно" - монографија (2005)
* „Оздолени - Слатински Чифлик - Сошани" - монографија (2008)
* „Скребатно" - монографија (2011)
* „Требеништа" - монографија (2017)
* „Сирула" - монографија (2018)

Извори
------

1. ↑  „Виртуелна библиотека на Македонија". Архивирано од изворникот на 2013-01-29. Посетено на 2012-01-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија македонски писател е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Зоран Ерцег** (Пакрач, 11 јануари 1985 година) е поранешен српски кошаркар. Играл на позицијата крилен центар.

Зоран Ерчег во дресот на Галатасарај

Клупска кариера
---------------

Ја започнал својата кариера во сениорската екипа во тимот на Поле керамика во Нови Бежеј. По само една сезона тој оди со нив во ФМП Шелезник. За време на раните години, тој немал многу минути и поминал една сезона на позајмица во Борац од Чачак. Вистинската афирмација во дресот на ФМП се добива во сезоната 2006/07 година. кога тој станувал еден од најдобрите играчи на тимот. Во следната сезона тој продолжил со добри игри во 2008 година. Заминал во Олимпијакос со кој потпиша петгодишен договор.

Тој не играл многу со екипата на Пиреја во првата сезона, па во 2009 година бил испратен на позајмица во Паниониос. Во нивниот дрес тој обезбедувал одлични игри и станува еден од најдобрите крилни центри во грчката лига. За сезоната 2010/11. се враќа во Олимпијакос и под водство на Душан Ивковиќ добивал повеќе минути. На крајот на сезоната тој го раскинал договорот со нив и замина во Бешикташ. Тој е со нив во сезоната 2011/12. ги освоил Турското првенство, Купот и ФИБА Евролигата и бил еден од најдобрите играчи во тимот. Прекрасните игри во дресот на турскиот тим не поминаа незабележано, па во јуни 2012 година потпишувал тригодишен договор со ЦСКА Москва. Сепак, по само една сезона, тој го раскинал договорот со нив и потпишал за Галатасарај.

Репрезентација
--------------

Играл со репрезентацијата на Србија на Европското првенство 2007 година во Шпанија. Тој исто така бил член на тимот што играл во квалификациите за Европското првенство 2013 година.

Успеси
------

### Клуб

* ***ФМП :***
	+ Јадранска лига (1): 2005/06.
	+ Куп на Радивоје Корац (1): 2007 година.
* ***Олимпијакос :***
	+ Куп на Грција (1): 2011 година.
* ***Бешикташ :***
	+ Турско првенство (1): 2011/12.
	+ Куп на Турција (1): 2012 година
	+ ФИБА Еурокал (1): 2011/12.
* ***ЦСКА Москва :***
	+ Руско првенство (1): 2012/13.
	+ ВТБ Обединета лига (1): 2012/13.

### Сингл

* Учесник на Ол-стар првенството на Турција (1): 2012 година.
* Учесник во Ол-стар игра на грчкото првенство (2): 2010, 2011 година.

Наводи
------

1. ↑  „Б92: Ерцег у Олимпијакосу". b92.net. 12 јуни 2008. Посетено на 5 ноември 2013.
2. ↑  „Ерцег на позајмици у Паниониосу". vesti-online.com. 28 ноември 2009. Посетено на 5 ноември 2013.
3. ↑  „Ерцег у Бешикташу". novosti.rs. 31 август 2011. Посетено на 5 ноември 2013.
4. ↑  „Зоран Ерцег појачао московски ЦСКА". vesti-online.com. 29 јуни 2012. Посетено на 5 ноември 2013.
5. ↑  „Ерцег из ЦСКА у Галатасарај". novosti.rs. 16 јули 2013. Посетено на 5 ноември 2013.
6. ↑  „Ерцег на сајту Фибе". fiba.com. Посетено на 5 ноември 2013.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија
* Портал: Кошарка

* Профил на мрежната страница на Евролигата
Астронаутот Едвин Е. Олдрин стои до поставениот Експеримент за Составот на Сончевиот Ветар за време на мисијата Аполо 11. На овој експеримент му бил даден прекар „Швајцарско знаме ".
**Експериментот за составот на сончевиот ветар** (акроним на англиски: SWC) бил експеримент поставен на Месечината за време на Аполо програмата (Аполо 11,12,14,15 и 16). Целта била да се измери и да се земе примерок од сончевиот ветер вон Земјината магнетосфера. Тоа биле први официјални изотопски мерења на сончев материјал.

Експериментот за Составот на Сончевиот Ветар бил предложен и дизајниран од швајцарски тим предводен од Јоханес Гајс и Питер Еберхард при Универзитетот во Берн и Питер Сигнер од Швајцарскиот институт за технологија. Бил произведен од Швајцарската национална научна фондација и Универзитетот во Берн; а бил и делумно финансиран од швајцарската влада.

Се состоел од ултра чисти алуминиумски фолии, со величина од 30 на 140 см, (во последниот експеримент (Аполо 16) се користеле со платински сегменти) поставени на површината на Месечината на телескопски јарбол. Фолиите требало да бидат изложени на Сонцето за да се измерат типовите на јони и енергијата на сончевиот ветер на површината на Месечината. За време на Аполо 11 тие биле изложени 77 минути, 18 часа и 42 минути при Аполо 12, 21 час при Аполо 14, 41 час и 8 минути при Аполо 15 и 45 часа и 5 минути при мисијата на Аполо 16. По завршување на изложувањето, фолијата се откачувала од телескопскиот јарбол, се ставала во тефлонска кеса и се враќала на Земјата за анализа. Експериментот бил успешен и дал точен состав на изотопите од хелиум, неон и аргон од кои е составен сончевиот ветер.

Надворешни врски
----------------

* Експериментални операции за време на Аполо мисиите: Состав на сончев ветер

Наводи
------

1. 1 2  David Harland (2011). *Apollo 12: On the Ocean of Storms* (pp. 251-253)
2. 1 2  R. von Steiger, G. Gloeckler, G.M. Mason (2007). *The Composition of Matter: Symposium honouring Johannes Geiss on the occasion of his 80th birthday* (p. 162)
Дипломатски кор или **Corps diplomatique** претставуваат сите дипломатски претставници во една држава. Na чело на Дипломатскоиот Кор е највисок дипломат во ранг- Доајен.

Во поширока смисла, Дипломатскиот кор ги содржи сите чланови на дипломатскиот персонал на страните дипломатски мисии во една земја (т.е. држава на акредитација), вклучувајќи ги и дипломатските претставници на мегународните организации во таа држава.

Дипломатски кор е колективно тело на претставниците со дипломатскиот статус во државата, но таквото тело е без одлики на правното лице. Дипломатите меѓусебно се разликуваат по својот ранг и клас, кои се наведени во акредитивините писма (покрај општиот ранг наведен и во дипломатски пасош).
**Димитар Панталеев Минчович** или **Минчевич** бил бугарски дипломат и политичар, член на бугарската Народна партија.

Животопис
---------

Роден е во 1864 година во градот Тулча. Во 1881 година го завршил Роберт колеџот. Во периодот 1887-1889 година е дипломатски агент во Србија, а меѓу 1890 и 1899 е дипломат во Австроунгарија и Романија. Од 1894 до 1895 е назначен за министер за правда. Помеѓу 1903 и 1909 година работи како дипломат во Италија и Велика Британија.

Извори
------

1. ↑  Цураков, Ангел, Енциклопедия на правителствата, народните събрания и атентатите в България, Книгоиздателска къща Труд, стр. 62, ISBN 954-528-790-Х