recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Моника Оспронг**  ( 7 јануари 1969) е норвешка авторка и преведувач.

Животопис
---------

Моника Оспронг е Норвешка поетеса која живее во Стокхолм.

2004-2010 посетувала настава на Forfattstudiet во Бё (коммуна, Телемарк).
2009 настава во Skrivarakademin во Стокхолм .
2004-2007 Лирикваннененс Редаксјонсрад. 2006 Народна гимназија. 2003-04 Фриа Семинариет и Литтерар Критик, кунтерар критик, кунгалв. 2003 Иницијатор и ко-уредник на Луј норденфјелдске литтературтидскрифт. 1999 -2001 Уредник за литература во Моргенбладет.

Оспронг го имала своето деби во 1997 година со романот „Помеѓу Алекс Гобулев и мене".

Творештво
---------

Делото на норвешката поетеса Моника Оспронг се одликува со мноштво теми и експериментални форми, типографски елементи и синтеза со други уметнички форми. 
Таа често си игра со звуци, фрагменти од зборови и асоцијации. Зборовите се менуваат на речиси калеидоскопски начин налик на фуга. Понекогаш зборот се распаѓа и се дели на звуци, со што се враќа во најосновната форма. Ова понекогаш предизвикува синџири од издолжени самогласки кои речиси изгледаат како земени од кантаите на Бах.

Исто така во текстуален контекст таа настојува да го открие специфичниот збор , низ книги, инсталации и звучни инсталации. По завршувањето на Магистерски студии на Кралскиот Институт за Уметност во Стокхолм (2012-13) во нејзината поетска пракса ги открива границите на книгите и границите помеѓу визуелните и аудио уметностите.
Таа била учесник и на Струшки вечери на поезијата.

Објавени дела
-------------

* *помеѓу Алекс Гобулев и мене*  (Tiden, 1997).
* *Пазарот на војници* (N.W. Damm & Søn, 2006)
* *Поетско дете* (Cappelen Damm, 2010)
* *Кружна химна (Витлеем / Ерусалим)*, (Cappelen Damm, 2013)
* Мнемозинска номенклатура I-IX (presentert ved utstillingen ‘Avskygninger’, Kristiansand kunsthall i 2018)
* Облиго. За формата и содржината (H/o/F 2019)

Преводи и осврти (Избор)
------------------------

* *Медиленд*, Стридсберг, Сара
* *Факултетот за соништата*, Сара Стридсберг
* *Мила река*, Сара Стридсберг
* *Така*, Томас Бернхард
* *Огист Роден/Писмо за Сезан*, Рајнер Марија Рилке
* *Меланхолични соби*, Карин Јоханисон
* *Големо зло*, Линда Бустрем Кнаусгор

Наводи
------

1. ↑  Monica Aasprong [*мртва врска*]
2. ↑  Monica Aasprong
3. ↑  „Monica Aasprong". Архивирано од изворникот на 2022-01-17. Посетено на 2022-01-13.
4. ↑  Моника Оспронг
5. ↑  „Monica Aasprong". Архивирано од изворникот на 2021-04-13. Посетено на 2022-01-13.

Надворешни врски
----------------

* Presentasjon av Monica Aasprong i Forfatterkatalogen på Forfattersentrums nettsider
**IC 1137** — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1137 се споменува и како NPM1G -05.0170.

Откривање
---------

Објектот е откриен во година од страна на Едвард Емерсон Барнард.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1137 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 *m*/лм2. IC 1137 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 6 м 14,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 39' 7".

Други поделби
-------------

Проучување на IC 1137 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 146069.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Еридан (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 1137 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Dreyer, J.L.E. New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 1137[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 1137[*мртва врска*]
* IC 1137 — VizieR.
* IC 1137 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Знамето на Северна Дакота** ја претставува американската држава Северна Дакота. Усвоен на 11 март 1911 година, неговиот дизајн е речиси точна копија на знамето на единицата што го носел државниот контингент во Филипинско-американската војна на сино поле.

Историја
--------

Дизајнот на знамето било усвоен од Законодавното собрание на Северна Дакота на 3 март 1911 година, иако бојата не беше прецизно наведена во тоа време. Законодавството во 1943 година го усогласила знамето со оригиналниот банер на војниците, кој е изложен во Центарот за наследство на Северна Дакота во Бизмарк. Знамето наликува и на Големиот печат на САД .

Дизајн и спецификации
---------------------

Официјалните пропорции на знамето се 33:26, значително пократки од многу други државни знамиња; сепак, во пракса, знамето се произведува и продава во сооднос 5:3. Државниот код наведува дека знамето мора да биде изработено од сина свила или некој друг материјал што е способен "[withstanding] the elements". 

Според законот, дизајнот на знамето е идентичен со оној што го носела Првата пешадија на Северна Дакота за време на Шпанско-американската војна и Филипинско-американската војна .

Тоа е едно од десетте американски државни знамиња на кои има орел, заедно со оние на Илиноис, Ајова, Мичиген, Мисури, Њујорк, Орегон, Пенсилванија, Јута и Вајоминг .

Исто така види
--------------

* Знамиња на гувернерите на американските држави
* Симболи на државата Северна Дакота
* Печат на Северна Дакота

Наводи
------

1. ↑  Flag of North Dakota, statesymbolsusa.com.
2. ↑  „North Dakota State Flag". *World Population Review*. Посетено на July 3, 2022.
3. ↑  „The History of the North Dakota State Flag". *US Flag Supply*. Посетено на July 3, 2022.
4. 1 2  „North Dakota State Flag Official Details". *State Historical Society of North Dakota*. Посетено на July 6, 2022.

Надворешни врски
----------------

* Информации за знамето на официјалната веб-страница на државата Северна Дакота
**Француско Того** (француски: *Togo français*) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Западна Африка под мандат на Лигата на народите од 1916 година до 1960 година, кога земјата стекнала независност.

Историја
--------

Француските војници пристигнале кај Анехо на 6 август 1914 година, со мал отпор. Французите се движеле кон внатрешноста на земјата, освојувајќи го градот на 8 август. На 26 август 1914 година, германскиот протекторат Тогаленд бил нападнат од француски и британски сили и паднал по пет дена со краток отпор. Колонијата се предадела на 27 август 1914 година. По освојувањето на земјата, Того бил поделен на француски и британски административни зони во 1916 година, а по војната, Того официјално станал мандат на Лигата на народите поделен за административни цели меѓу Франција и Обединетото Кралство.

Германските националисти во Вајмарската Република се изјасниле дека се противат на одземањето на колонијата од страна на Французите преку интерпелацијата во 1920 година, изразувајќи го своето мислење дека го прекршиле членот 22 од Версајскиот договор. По Втората светска војна, земјата станала територија на ООН.

Со статут во 1955 година, Француско Того станала автономна република во рамките на Француската унија, иако го задржал статусот на територија на ООН. Законодавното собрание, избрано со универзално право на глас, имало значителна моќ за внатрешни работи, со избрано извршно тело предводено од премиер задолжен за законодавната власт. Овие промени биле отелотворени во уставот одобрен на референдумот во 1956 година. На 10 септември 1956 година, Николас Груницки станал премиер на Автономната република Того. Сепак, поради нерегуларности во процесот, во 1958 година се одржале избори и победил Силванус Олимпио. На 27 април 1960 година, Того ги прекинал своите уставни врски со Франција, го отфрлил статусот на територија на ООН и станал целосно независен под привремениот устав со Олимпио како претседател.

Наводи
------

1. ↑  
„Colored People's Part in the World War: The Fight in Africa: Many Square Miles Wrenched From Germany: Black Troops Display Great Valor". *The Richmond Planet*. Richmond, VA. March 2, 1918. Посетено на August 13, 2016.
**Тони Фрисел**, или **Антоанета Фрисел Бејкон** (Toni Frissell или Antoinette Frissell Bacon) (10 март 1907 - 17 април 1988) е американски фотограф, позната по своите уметнички фотографии, фотографии поврзани со Втората светска војна , портрети на познати Американци и Европејци, деца, како и на жени од сите сталежи на населението.

Надворешни врски
----------------

* Тони Фрисел (1907-1988) Архивирано на 6 септември 2007 г. на *About.com*
* Тони Фрисел, 81, мртва; голем фотограф - Некролог на *New York Times*

#### Тони Фрисел во Конгресната библиотека

Конгресната библиотека на САД содржи огромен број фотографии на Фрисел, но очигледно истите не се распоредени на една листа.

* Колекција слики на Тони Фрисел
* Бескрајно лето (Фантазија)
* Тони Фрисел - Жените доаѓаат на фронтот

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 52495647
* LCCN: n89604733
* ISNI: 0000 0000 6677 5678
* GND: 119284707
* SELIBR: 305688
* ULAN: 500000977
* NLA: 35603364
* RKD: 29559

 |

 |
**Катарина Ивановска** (родена на 18 август 1988

 во Скопје) — македонска манекенка и глумица.

Животопис
---------

Својата кариера како манекенка ја започнала во 2004 година на Миланската модна недела по освојувањето на Look Models International кастингот за модели во Македонија. Во декември 2004 се појавила во едиторијал за магазинот *Elle*, а исто така се има појавено и во *Citizen K*, *Stiletto* и италијанското и руското издание на *Vogue*. Се има појавено на насловните страни на магазините *Diva* и *Máxima*, и во реклами за *D&G* во 2006. Во 2010, Ивановска се појавила во српскиот магазин Elle. Во 2011 потпишала договор за рекламирање на производите на Викторија Сикрет.

Соработувала со агенции како International Scouting Office Belgrade, Women Mgmt Paris, Women Mgmt New York City, Women Mgmt Milan и Select Model Mgmt London. Во Македонија се смета како еден од најуспешните модели.

Во 2012 година дебитирала како глумица во филмот Трето полувреме.

Со партнерот Слободан (Цобе) ги има синот Вања и ќерката Кира.

Наводи
------

1. 1 2  Katarina Ivanovska Архивирано на 29 јули 2018 г.. *New York Fashion*.
2. 1 2  Model Mania. *Hint Fashion Magazine*. October, 2004.
3. ↑  „Катарина Ивановска стана модел на „Victoria's Secret "| press24.mk". *web.archive.org*. 2011-10-02. Архивирано од изворникот на 2011-10-02. Посетено на 2020-09-30.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
4. ↑  Dnevnik newspaper Архивирано на 28 септември 2011 г. "Најуспешниот топ-модел Катарина Ивановска"
5. ↑  Ivanovska, Katarina; Kocev, Sasko; Sammel, Richard; Serbedzija, Rade (2012-09-27), *Treto poluvreme*, Kino Oko, fx3x, I/O post, Посетено на 2020-09-30
6. ↑  „Интервју со Катарина Ивановска: Не делувам наивно за некој да си дозволи да ми понуди непристоен предлог". *Слободен печат*. 2020-06-18. Посетено на 2020-09-30.

Надворешни врски
----------------

* Катарина Ивановска на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Во биологијата, **подродоот** е таксономски ранг веднаш под родот.

Во зоологијата, подродот (т.е. називот) може да се користи независно или во склоп на видниот назив - во заграда понеѓу родот и видот: на пример тигрестото каури од Индо-Тихиот Океан, *Cypraea (Cypraea) tigris* Linnaeus, што му припаѓа на подродот *Cypraea* од родот *Cypraea*. Меѓутоа вклучувањето на подродот при наведување на видот не е задолжително, па ниту вообичаено.

Поврзано
--------

* Род (биологија)

| * п
* р
* у
 Таксономски рангови  |
| --- |
|  |  |  |  | Магноред |  |  |  |  |
| **Домен**/Натцарство | Натколено/Надоддел | Наткласа |  | Надред | Натсемејство |  |  | Надвид |
| **Царство** | **Колено**/**Оддел** | **Класа** | Легија | **Ред** | **Семејство** | Племе | **Род** | **Вид** |
| Потцарство | Потколено | Поткласа | Кохорт | Подред | Потсемејство | Потплеме | Подрод | Подвид |
| Инфрацарство/Огранок | Инфраколено | Инфракласа |  | Инфраред |  | Сојуз |  | Инфравид |
|  | Микроколено | Парвокласа |  | Парворед |  |  |  |  |
**Ана Липша-Тофовиќ** (хрватски: *Ana Lipša - Tofović*; Сисак, Хрватска, 23 август 1926

 – Скопје, 3 септември 2012

) била видна хрватска и македонска оперска певица.

Животопис
---------

Липша-Тофовиќ е родена во хрватскиот град Сисак на 23 август 1926 година. Таа на 4 август 1961 година влегла во историјата на македонската култура со концертот одржан во црквата „Света Софија", со што било означено раѓањето на манифестацијата „Охридско лето". Починала на 3 септември 2012 година на 86 години во Скопје. Нејзин сопруг бил професор Петар - Пјер Тофовиќ виден македонски неврохирург и маркантна личност во по­во­е­на­та македонска култура. Од многуте награди што ги има добиено, таа е двапати добитник на наградата „11 октомври" за улогата на Орфеј во операта на Глук и за животно дело.

> *Се гордеам што прва запеав во овој свет храм и што го дадов својот придонес во културната историја на Македонија. Охридското лето стана дом на културата за што сонувавме пред 50 години...*
> 
> — **Липша-Тофовиќ**, **по повод 50 години „Охридско Лето"**
>

Наводи
------

1. ↑  „Почина оперската првенка Ана Липша Тофовиќ". Сител. Посетено на 2012-09-04. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  „Долгогодишната првенка на скопската опера и основоположник на најголемата културна манифестација во Македонија, Ана Липша Тофовиќ почина во понеделникот во Скопје на 86-годишна возраст". макфакс. 4 септември 2012. Архивирано од изворникот на 2012-09-07. Посетено на 2012-09-04.
**Драгица Калдараш** (Вршац, 5 февруари 1958 година) е ромска поетеса, член на Здружението на писатели на Србија.

Родена е на 5 февруари 1958 година во Вршац. Го завршила првиот степен на Педагошката академија „Жива Јовановиќ". Едно време работела како наставничка по ромски јазик со елементи на национална култура во три основни училишта во градот, а подоцна ја подготвувала и била домаќин на програмата „Романо ило" (Ромско срце) на ВАП радио. Денес таа е пензионер и основач на Културно-образовното друштво на Ромите „Сонце-Кхам" во Вршац, кое ја негува културата на Ромите.

Поезијата на Драгица Калдараш се одликува со ромскиот живот и судбината на Ромите. Второто издание на збирката песни „Халеевата Комета" победи на меѓународниот литературен натпревар „Амико Ром" (Пријатели на Ромите) во Ланчијано, Италија. Првата објавена книга на Драгица Калдараш е преведена во антологијата на ромски писатели ширум светот, издадена во Америка. Таа е еден од основачите на Матица на Ромите во Нови Сад во 1995 година.

Збирки песни
------------

* + E Halejski kometa - Халеева Комета (2004)
	+ E ćirešin ande lulugi - Цреша во цветање (2005)
	+ Gelja e bejacenge - Песни за деца (2006)
	+ Традиционални песни на Ромите од Вршац и околината (2007)
	+ Избор на поезија од нејзините збирки песни „Цреша во цветање" и „Песни за деца" (2018)
*

Наводи
------

1. ↑  „DRAGICA KALDERAŠ | Sarajevske Sveske". *sveske.ba*.
2. ↑  *ЛОКАЛНИ АКЦИОНИ ПЛАН ЗА СОЦИЈАЛНО УКЉУЧИВАЊЕ РОМА И РОМКИЊА У ГРАДУ ВРШЦУ ЗА ПЕРИОД 2019 – 2021. ГОДИНУ*. Вршац: Град Вршац. 2019.
3. ↑  „Роми у библиотечким збиркама" (PDF). *www.nbss.rs/*. Народна библиотека Стеван Сремац.
4. ↑  Марибор, IZUM-Институт информацијских знаности. „Pesme za decu; Gelja e bejacenge :: COBISS+". *plus.sr.cobiss.net* (српски). Архивирано од изворникот на 2020-04-07. Посетено на 2020-04-09.
5. ↑  „Bibliografije Narodne biblioteke Srbije". Архивирано од изворникот на 2019-07-29. Посетено на 2020-04-09.
6. ↑  „Pesničko veče Dragice Kaldaraš u Gradskoj biblioteci". *arhiva.evrsac.rs* (српски). Архивирано од изворникот на 2020-04-07. Посетено на 2020-04-09.
**Мара Јосифоска – Ѓурѓа** (Прилеп,  1920
 - Лавци, Битолско, 3 мај 1942

) — македонска комунистка, учесничка во НОБ.

Животопис
---------

Родната куќа на Мара Јосифоска во Прилеп
Јосифоска е родена е во Прилеп во 1920 година како најстарата од трите сестри на народниот херој Кузман Јосифоски-Питу. Уште од младински денови отишла по стапките на брата си Кузман и учествува во раздвижувањата на прилепската младина против големосрпскиот хегемонизам над Македонија.

За време на бугарската окупација по 1941 година илегално престојувала во Битола.

Поради големата априлска провала во 1942 година, за да се избегнат поголеми последици, месното раководство изготвило план за исфрлање на илегалците во Битола и битолско во партизански одред. На 22 април 1942 година, со формирањето на првиот партизански одред во Битола, кон него се приклучила и Јосифоска. Одредот го носел името „Пелистер" и бил составен од 21 борец (од битолчани и прилепчани, кои како илегалци жиееле во Битола и битолско).

Но неподготвеноста и еуфоријата при формирањето на овој одред довела до тоа да на 30 април 1942 година покрај тоа што во околината на Битола имало голема раздвиженост на бугарски воени и полициски сили, одредот е близу Лавци без да преземе неопходни мерки на претпазливост и да се дислоцира на посигурни локации. Дознавајќи за ова, генералот Иван Маринов и обласниот полициски началник Ќурчиев, организирале блокада на месноста меѓу селата Буково, Ореово, Лавци и Брусник, каде што се наоѓал одредот. Во блокадата биле ангажирани неколку илјади лица, војници со офицери, полицајци и агенти. Обрачот околу Одредот на 3 мај 1942 година веќе бил затворен. Уште во самото утро Одредот ја прифатил борбата и покрај неспремноста со вооружување и со воена обука. Тогаш во месноста „Ореовска корија" загинала и Мара Јосифовска-Ѓурга, заедно со Елпида Караманди-Бисера (ранета, потоа убиена), Димитар Николовски-Таки Даскало, Димче Хаџипоповски, Ордан Михајлоски - Оцка и Јоска Јорданоски-Сандански.

Поврзано
--------

* Кузман Јосифовски - Питу
* Меморијален музеј „Кузман Јосифоски - Питу"

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мара Јосифоска - Ѓурѓа" на Ризницата ? |

1. ↑  Павловски, Јован (1996). *Ми-Анова енциклопедија: З-Љ*. Скопје: МИ-АН. ISBN 9989613915.
2. ↑  *Кузман Јосифовски-Питу, „Време–Живот–Дело (1915–1944): Зборник на прилози од научниот собир одржан во Прилеп", Скопје, 1995*
**Цветанка Зојчевска** (Прилеп, 27 февруари 1946) — македонска новинарка и театарска критичарка.

Животопис
---------

Родена е во Прилеп на 27 февруари 1946 година. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје. Работела долги години како новинар во весникот „Вечер", а во 2000 година станала уредник на културната рубрика во весникот „Вест". Во 1990 година започнала да се занимава со театарска критика и оттогаш има напишано над 700 критики. Автор е на книгата „Идентитетот не е нејасна магла".

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **I** (I. изд.). Скопје: МАНУ. стр. 577. ISBN 978-608-203-024-1.
**Лидија Славеска** (Кичево,  1933
 - Скопје,  2008
) — македонска историчарка, доктор по историски науки, специјалист за средновековното јужнословенско право и за средновековната историја на Македонија, еден од основачите и директор на Институтот за старословенска култура во Прилеп. Автор е на монографијата „Српски грамоти од Душаново време",соавтор на двата тома „Опис на словенските ракописи во Македонија" (1971) и на едицијата во шест книги „Споменици на средновековната и поновата историја на Македонија" (1975/88), историско лингвистичка и хронолошко-структурна ревизија на словенското ракописно наследство .Автор е на студијата „Етногенеза на македонскиот народ-континуитет и традиција" (1992) и на 200 прилози во научни списанија во Македонија, Москва, Санкт Петербург, Варшава, Софија, Охајо, Белград, Братислава и др. Нејзино најпознато дело е **Македонска генеза** кое е посмртно објавено.

Наводи
------

1. ↑  *Makedonskata geneza -nekoi aspekti*
**Цветанка Јакимовска** (10 септември 1927

 во Перник — 14 април 1990

 Скопје) — македонска глумица во Драмата на МНТ (1945-1983), каде што ѝ се пензионирала.

Филмографија
------------

* Домот на татко ти (1967)
* Македонска крвава свадба (1967)
* Стотиот чекор (1968)
* Антица (1969)
* Слики од дрво (1970)
* Розенберговите не треба да умрат (1970)
* Вујковиот сон (1970)
* Залез над езерска земја (1973)
* Подарок (1974)
* Учителот (1980)
* Првите цутови (1981)
* Премиера (1983)
* Комедијанти (1984)
* Сомнително лице (1985)
* Македонски народни приказни (1986)
* За трошка среќа (1987)
* Скопски сновиденија (1988)

Животопис
---------

Својата 38-годишна кариера (1945-1983) главно ја минува играјќи во Македонскиот народен театар. Учествува во претстави на Театарот за деца и младинци во Скопје, проекти за радио и телевизија, а се појавува и на филмското платно.

Значаен дел од својата кариера посветува на говорењето поезија, на тој начин гостувајќи во САД, Канада, Австралија. Меѓу нејзините улоги се бројат и оние во претставите „Шума", „Галеб", „Глорија", „Габи", „Домот на Бернард Алба", „Гоце", „Бегалка" и други.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Јакупица*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 631. Text "series
" ignored (help)
**Трајанка Јовчевска** (Никодин, Прилепско, 16 јануари 1959

 – Велес, 21 јануари 2013

) била македонски археолог и виш кустос во Велешкиот музеј. Најпозната е по пронајдокот на древниот музички инструмент, топчеста флејта окарина, која ја открила во наоѓалиштето Мрамор кај Чашка.

Животопис
---------

Јовчевска е родена на 16 јануари 1959 година во прилепското село Никодин. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје на група Историја на уметноста со археологија во 1982 година. Работела на местото Виш кустос - археолог во Народниот музеј во Велес. Била членка на Македонското археолошко научно друштво. Објавила значајни трудови за енеолитстка куќа „Кале" и некрополата од доцното бронзено железно време „Манастир" како и многу други дела. Починала во Велес на 21 јануари 2013 година.

Наводи
------

1. ↑  *Древната окарина го освои Велес*
2. ↑  *Почина археологот што ја пронајде окарината во локалитетот Мрамор!*[*мртва врска*]
**Алиса Коцкар** ( Зрењанин, **03.07.1991** ) е српска политичарка и сегашен советник во Градското собрание на Зрењанин пред советничката група на Демократската партија. Таа била портпарол на Градскиот одбор на Демократската партија во Зрењанин. Таа била една од основачите на Друштвото за академски развој во Белград и моментно е на функцијата претседател на Управниот одбор на Друштвото.

Животопис
---------

Родена е во Зрењанин, каде завршила основно и средно училиште. Дипломирала на Факултетот за политички науки во Белград, каде успешно ги заврши магистерските студии, бранејќи ја магистерскиот труд на тема „Европската мигрантска криза: кризата на политиките на Европската унија" во февруари 2019 година. Таа ја започнала својата кариера во невладиниот сектор во 2006 година. Има задржано разни позиции во Иницијативата за младински тим, младински групи на Хелсиншкиот комитет во Зрењанин и Белград, Единицата за младински терен на Црвениот крст Зрењанин, канцеларијата за млади Зрењанин, Здружението на младински водачи и претприемачи од Зрењанин (ЈЦИ), Сојузот на студентски парламенти и Центар за деца и млади „Имагинација". Учествувала во проектот „Младинско собрание 2013", спроведен од Волонтерската младинска организација од Нови Сад, како и во организација на Парадата на гордоста 2010 година. Била член на Младински совет и новинар-соработник на весникот Зрењанин.

Политика
--------

Политичката кариера на Кокар започнала како член на Демократската партија. Таа се приклучи на партијата во 2009 година и од 2014 година е активно вклучена во работите на партијата во Зрењанин. Таа станала портпарол на Демократската партија на Зрењанин и, од 2016 година, член на Градското собрание на Зрењанин , по изборите на кои Демократската партија освои вкупно 4 места.

Награди
-------

Таа освоила трета награда „Д-р Предраг Симиќ" за најдобра студентска работа од областа на балканските односи и надворешната политика на Србија, доделена од семејството на професорот Симиќ, Факултетот за политички науки и Центарот за социјален дијалог. Таа освоила трето место на натпреварот за вокабулар „Зборови во честа на Зоран".

Објавени трудови
----------------

Коцкар Алиса, Симоновиќ Милан, 2014 година ***. Влијанието на друштвените мрежи врз работата на политичките партии: Локални избори во Воздовац***, во: Водич за финансирање на политички субјекти: Редовна работа и изборни кампањи, уредник: Бојан Клачар. Белград: ЦЕСИД 181-187 година.

Коцкар Алиса, Симоновиќ Милан, 2014 година ***. Улогата на друштвените мрежи во изборната кампања во 2014 година***, во: Околу избори 19: Парламентарни избори во Република Србија, 16 март 2014 година, уредник: Бојан Клачар. Белград: ЦЕСИД : НДИ 66-83.

Извори
------

1. ↑  „Званична презентација Града Зрењанина". Архивирано од изворникот на 2020-02-03. Посетено на 2020-02-03.
2. ↑  „Даровка освојила једну од награда у част проф. Симића". Архивирано од изворникот на 2020-02-03. Посетено на 2020-02-03.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија
**Билјана Гарванлиева** (Скопје,  1973
 - Берлин, Германија, 10 септември 2016

) — македонска режисерка, сценаристка и драматург со долгогодишно искуство на европската документаристичка сцена. За нејзините документарни филмови има добиено бројни меѓународни награди, меѓу кои и Германската сојузна награда за филм за нејзиниот прв документарен филм „Девојчето што свири на хармоника" (2006) и наградата за најдобар документарен филм на 16. Филмски фестивал во Сараево за документарниот филм "Шивачките" (2010).

Животопис
---------

Билјана Гарванлиева е родена во 1973 година во Скопје, но по потекло е струмичанка. По студиите по драматургија на Факултетот за драмски уметности во Скопје во 1999 ја добива стипендијата ДААД на германската влада за студии по театрологија и филмологија на Универзитетот „Фраје" во Берлин. Од тогаш Билјана Гарванлиева живее и работи како самостојна авторка и режисерка во Берлин. Во 2006 го реализира својот прв документарен филм „Девојчето што свири на хармоника" за германската државна телевизија „Цдф/3зат". Филмот е крунисан со бројни награди меѓу кои најзначајна е „Златна Лола", највисоката национална награда за филм во Германија, која ја доделува германската влада, за најдобар краток германски документарен филм во 2007 година. Во 2009 за истата телевизија го сними „Девојчето што бере тутун", кој има добиено бројни награди за режија како и повторна номинација за „Златна Лола". Најзначајна е наградата за медиуми „Јулијане Бартел" за најдобар германски документарен филм во 2010, кој на ангажиран и неконвенционален начин ја претставува жената во медиумите. За својот документарен филм „Шивачките", во 2010, Гарванлиева го освои „Срцето на Сараево" за најдобар документарен филм на 16. Филмски Фестивал во Сараево.. По долго боледување починала на 10 септември 2016 година во Берлин, Германија.

Филмографија
------------

* „Девојчето што свири на хармоника" (2006) - краток документарен филм реализиран за германската државна телевизија „ЦДФ/3зат"
* „Девојчето што бере тутун" (2009) - краток документарен филм реализиран за германската државна телевизија „ЦДФ/3зат"
* „Шивачките" (2010) - краток документарен филм
* „После дождот (Сведоштва за климатските промени)" (2013) - краток документарен филм

Награди и признанија
--------------------

* „Златна Лола" - највисоката национална награда за филм во Германија, која ја доделува германската влада, за најдобар краток германски документарен филм во 2007 година за „Девојчето што свири на хармоника"
* Наградата за медиуми „Јулијане Бартел" за најдобар германски документарен филм во 2010
* „Срцето на Сараево" за најдобар документарен филм на 16. Филмски Фестивал во Сараево за „Шивачките" во 2010

Наводи
------

1. ↑  „*Почина македонската режисерка Билјана Гарванлиева*". Архивирано од изворникот на 2016-09-12. Посетено на 2016-09-10.
2. ↑  „*Biljana Garvanlieva:*". Архивирано од изворникот на 2016-09-15. Посетено на 2016-09-10.

Надворешни врски
----------------

* Гарванлиева[*мртва врска*] на MFA;
**Загорка Расолкоска** (р. 21 јули 1932

 во Прилеп) — македонска историчарка на уметноста.

Животопис
---------

Дипломирала во 1958 година на Филозофскиот факултет во Белград на групата историја на уметноста, по што се вработила во Археолошкиот музеј на Македонија во Скопје. До пензионирањето во 1995 година била основач и раководител на Одделот за уметност во Музејот на Македонија.

Како истражувач на средновековната уметност, била раководител на проектот „Ктиторскиот портрети и натписи во ѕидното сликарство во Македонија во XVI век".

Авторка е на постојани музејски поставки и на повеќе изложби во земјата и во странство.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Рафинерија*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1253. Text "series
" ignored (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 33157581655933781568
* NKC: js20191058239

 |

 |
**Ружа Бак** (7 март 1923

 во Шид — 7 март 1994

 во Скопје) — македонска комунистичка дејка, новинарка и општественичка.

Животопис
---------

Била член на Литературното друштво „Јефимија", на Црвениот крст и на Скаутската организација, а поради членството во СКОЈ (1939) била исклучена од Женската гимназија во Скопје (кон крајот на 1940). Тогаш станала член на КПЈ (декември 1940), а потоа и член на МК на СКОЈ во Скопје (мај 1941). Била уапсена од Гестапо, но успеала да избега и преминала во илегалство во Скопје, Велес, Штип и Кочани, а потоа станала борец на Велешкиот НОПО „Димитар Влахов" (мај 1942). По заробувањето од бугарската полиција (27 јуни 1942), била осудена на десет години строг затвор. Во 1944 г. била ослободена од затворот и депортирана во Марибор, каде што се наоѓале нејзините родители, па таму се приклучила на Освободилна фронта. По Ослободувањето се вратила во Скопје и била новинар, уредник и главен уредник на весниците „Единство" и „Нова Македонија", списанијата „Македонка" и „Просветена жена" и во Радио-Скопје.

Била еден од основачите на Здружението на новинарите на Македонија и претседател на Комисијата за информирање при Републичкото собрание на СРМ. Носител е на Партизанска споменица 1941.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*БАК, Розина (Ружа) Јоха*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 119. Text "series
" ignored (help)
**Радмила Котевска** (моминско: **Јованова**; 10 јуни 1924

 во Куманово — 15 септември 2003

 во Скопје) — македонска педијатарка и нефролог.

Животопис
---------

Студите по медицина ги завршила во Белград, а специјализирала во полето на педијатрија на Детската клиника при Медицинскиот факултет во Скопје, по што се усовршувала во два наврати во Париз кај францускиот професор и педијатар Роберт Дебре, на наставната болница *Hôpital Necker – Enfants Malades*.

Била основач на Одделот за детска нефрологија при Клиниката за педијатрија, а како пионер во полето на детска нефрологија се здобила и со звањето примариус во оваа стручна активност.

Била автор на над сто публикации од областата на општата педијатрија и детската нефрологија.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Костовски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 746. Text "series
" ignored (help)
**Елка Димитриева** ( 1937
 - Скопје, 21 октомври 2015

) — македонски демограф и универзитетски професор.

Животопис
---------

Димитриева е родена во 1937 година. Димитриева била универзитетски професор и научен советник во пензија на Економскиот институт во Скопје.Таа била една од доајените истражувачи на демографската област во Македонија и пошироко. Била автор на бројни научни трудови, стратешки документи и други проекти со кои дала значаен придонес за демографската научна мисла. Починала во Скопје на 21 октомври 2015 година.

Наводи
------

1. ↑  *ЖАЛНА ВЕСТ: Почина позната македонска професорка*
**Централни Источни Алпи** (германски: *Zentralalpen или Zentrale Ostalpen*; означувани и како **Австриски Централни Алпи**, *Österreichische Zentralalpen* или само како „Централни Алпи") — главен планински венец на Источните Алпи во Австрија и блиските области во Швајцарија, Лихтенштајн, Италија и Словенија.

Терминот „Централни Алпи" е многу чест во австриската географија како еден од седумте главни области во земјата. „Централни Источни Алпи" главно се користи во поврзаност со алпската клупска класификација на Источните Алпи (*Alpenvereinseinteilung*, AVE). Централните Алпи го создаваат источниот дел на алпската линија, средиштен планински венец, како и оние венци кои се протегаат на север и југ.

Местоположба
------------

Група планини во состав на Централните Источни Алпи
Централните Алпи ги имаат највисоките врвови на Источните Алпи и се сместени помеѓу Северните и Јужните Варовнички Алпи, од кои се разликуваат во геолошкиот состав.

Главни се сместени во Австрија, се протегаат од подножјето на Бергамските Алпи кај езерото Комо и Бернина во кантонот Граубинден, источна Швајцарија долж брегот на Рајна во Лихтенштајн на запад сè до реката Мура на исток во Штаерска. Долините на реките Ин, Залцах и Енс ја обележуваат северна граница, додека реката Драва јужната граница.

Централни Алпи како главна областа во Австрија
----------------------------------------------

Во Австрија, Источните Алпи се поделени на Северни Алпи, Зона Грауваке, Централни Алпи и Јужни Алпи. Крајните се наоѓаат во јужна Корушка, но главно во североисточна Италија.

Геоморфологија
--------------

Венецот ги има највисоките врвови во Источните Алпи и има многу ледници. Во преодната зона помеѓу Источните и Западните Алпи, овие врвови преовладуваат во областа.

Наводи
------

1. ↑  Немојте да се збуните со другото значење на Централни Алпи, т.е. Швајцарски Алпи.

Надворешни врски
----------------

* Централни Источни Алпи на Ризницата ?
**Параскева Малеска-Тројачанец** (26 август 1930

 во Скадар — 11 март 2006

 во Скопје) — македонска новинарка уредник и водителка.

Животопис
---------

Откако репатрирала (1948) во Македонија, се вработила во Радио Скопје каде што останала цели 33 години, до пензионирањето (1981). Била член на „Малцинската" редакција. По проширувањето на програмата на албански јазик била автор и водител на: „Школска емисија", „Радио драма", „Емисија за земјоделците", „Педагошки совети", „Емисија за жената" и други.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Малески*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 902. Text "series
" ignored (help)
**Софија (Софи) Магдалена Шол** (германски: Sophia Magdalena Scholl; Форхтенберг, 9 мај 1921 — Минхен, 22 февруари 1943) била член на тајното здружение Бела ружа кое со ненасилни средства се борело против национал-социјалистичкиот режим во Германија за време на Втората светска војна. Софи и нејзиниот брат Ханс биле обвинети и осудени за предавство откако се фатени како делат антивоени летоци на Универзитетот во Минхен. Режимот на власт ги осудил на смрт со гилотина.

Животопис
---------

Софи Шол е родена како четврто од шесте деца на Магдалена и Роберт Шол. На возраст од 12 години, Софи се вклучила во *Лигата на германски девојки* како и повеќето нејзини другарки. нејзиниот ентузијазам преминал во критика. Нејзиниот брат Ханс, кој бил член на Хитлерова младина потполно се свртел против Нацистичката партија. Апсењето на нејзините браќа и пријатели во 1937 година заради учество во „Германското движење на младите", било пресвртница за неа.

Софи Шол била воспитувачка во градинка. На Универзитетот во Минхен се запишала во мај 1942 година, каде студирала биологија и филозофија. Нејзиниот брат собрал околу себе група на пријатели кои се интересирале за уметност, филозофија и теологија, и за заеднички излети. Со време, почнале да расправаат за тоа како би требало човек да се однесува за време на диктатура. Оваа група, под името „Бела ружа", летото 1942 година изработила 6 политички летоци во кои се советувал германскиот народ пасивно да се спротивставува на нацистите. Софи не учествувала во пишување на летоците, но била вклучена и главна при нивното растурање. Ханс, Софи и нивниот пријател Кристоф Пробст биле уапсени за време на ваква акција, на 18 февруари 1943 година. Судено им било на 21 февруари, а пресудата била изречена наредниот ден, кога и биле погубени на гилотина во 17:00 часот.

На судењето Софи изјавила:

>  Некој, конечно, мораше да почне. Оно што го напишавме и што го зборувавме, во тоа веруваат и многу други. Другите само не смеат да се изразат како нас.
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

Од 1970-те години, братот и сестрата Шол во Германија добиле големи јавни признанија како редок пример на храбри Германци кои активно се спротивставиле на нацизмот.

За неа се снимени неколку филмови, меѓу кои Последните денови на Софи Шол

Наводи
------

1. ↑  Scholl, Inge (1983). *The White Rose: Munich, 1942–1943*. Schultz, Arthur R. (Trans.). Middletown, CT: Wesleyan University Press. стр. 114. ISBN 978-0-8195-6086-5.
2. ↑  Lisciotto, Carmelo (2007). „Sophie Scholl". Holocaust Education & Archive Research Team. Посетено на 21 March 2016.
3. ↑  Atwood, Kathryn (2011). *Women Heroes of World War II*. Chicago: Chicago Review Press. стр. 16. ISBN 9781556529610.
4. ↑  Simkin, John (January 2016). „Sophie Scholl". Spartacus Educational. Посетено на 21 March 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Софи Шол" на Ризницата ? |

* Биографија
* Статија за „Бела ружа"[*мртва врска*]
* Институт на Шол
Игла за рачно шиење
**Игла** — алатка за шиење. Може да се шие рачно или со помош на машина. Иглата има мало дупче низ кој се провлекува конец, потоа иглата ја протнувате низ ткаенината и така започнува процесот на шиење. Освен иглата постојат и други видови на алат за приспојување на ткаенината, а тие се спојница, шпенагла, безопасна и игла за кравата.

Историја
--------

Првата форма на шиење најверојатно била потребата да се спојат две парчиња кожа со употреба на боцки и остри камења наместо иги, со конец од животинско или растително потекло.

Занимливости
------------

Зборот потекнува од прасловенскиот збор „jьgъla". Во секој дом може да се најде оваа многу мала алатка наречена игла.

Иглата не е само мал корисен алат, туку со неа се создадени многу интересни поговорки како што се: 

* Игла во пласт сено - кога си изгубил нешто и никогаш нема да го најдеш
* И игла ќе расипе - укажува на нечија несмасност
* Од игла до локомотива - укажува на широк асортиман на производи

Во некои делови на Балканот, до денес, постои обичај дека игли и нишки не се позајмуваат на никого во одредени денови од годината. Кога ја враќате позајмената игла, се смета според некои обичаи, не треба да му се заблагодари на сопственикот, туку да го боцнете малку со иглата; ако тоа не се случи, ќе се појави кавга.

Иглата како тема во уметноста
-----------------------------

* „Игла и конец" — кус расказ на македонската писателка Сања Михајловиќ-Костадиновска од 2018 година.
* „Игла" — расказ на чешкиот писател Карел Чапек.
* „Планина од игли" (англиски: *Mountain Of Needles*) — песна на Брајан Ено и Дејвид Брн од 1981 година.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Игла" на Ризницата ? |

1. ↑  „Prehistoric Clothing". *www.fashionencyclopedia.com*. Fashion, Costume, and Culture: Clothing, Headwear, Body Decorations, and Footwear through the Ages. Посетено на 26 January 2016.
2. ↑  Fairholt, Frederick William. *Costume in England: A History of Dress from the Earliest Period Until the Close of the Eighteenth Century* (англиски). Chapman and Hall.
3. ↑  Сања Михајловиќ-Костадиновска, *(Бес)конечни модели на расказот*. Скопје: Бегемот, 2018, стр. 92.
4. ↑  Карел Чапек, *Раскази од другиот џеб*, Темплум, Скопје, 2012.
5. ↑  Discogs, Brian Eno - David Byrne ‎– My Life In The Bush Of Ghosts (пристапено на 8.10.2020)
**Ленче Арсова** (моминско: **Стојанова**; 16 август 1919

 во Битола —  2016
 во Скопје) — македонски револуционер, комунистички деец, хуманист, борец и општественик.

Животопис
---------

Арсова во текот на Втората светска војна, извршувала најразлични улоги. Во 1940 година, како член на Комунистичката партија на Југославија (КПЈ) била една од организаторите на Народноослободителната војска на Македонија (НОВ). Од јули 1941 година била член на месниот комитет на КПЈ во Штип и на Воениот штаб, а од 1943 година била член на Вториот областен комитет на Комунистичката партија на Македонија (КПМ), инструктор на Петтиот областен комитет на КПМ, од август 1944 година била заменик-командир на базата на генералштабот на НОВ и ПОМ, шифрант на Врховниот штаб на НОБ и ПОЈ на островот Вис, раководител на шифрантската служба при генералштабот на НОВ и ПОМ и секретар на месниот комитет на КПМ во Штип.

По ослободувањето се наоѓала на разни општествено-политички должности и била долгогодишен претседател на Црвениот крст на Македонија.

Личен живот
-----------

Била омажена за Љупчо Арсов, македонски партизан.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Арсов*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 86. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 30–31. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
3. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 46. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Карта на Тафунсак.
**Тафунсак** е најголемата општина во сојузната држава Кошрај во Микронезија. Општината, според пописот од 2000 година, има население од 2,457 жители. Името во превод значи „пола шума пола плажа", и се однесува на географските одлики на регионот. До 1980 година Тафунсак била една од петте општини во државата, во 1980 година општината Валунг била припоена кон Тафунсак и така државата добила 4 општини. Општината денес има 42.8 км2, а до 1980 година Тафунсак имал 23.3 км2, а Валунг 19.5 км2.

Наводи
------

1. ↑  "Tafunsak," *World Gazetteer*.

Координати: 5°22′03″ N; 162°59′14″ E﻿ / ﻿5.3675° СГШ; 162.9871° ИГД﻿ / 5.3675; 162.9871

Поврзано
--------

* Кошрај
* Валунг
* Општини во Микронезија

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија СД Микронезија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Мелпомени Корнети**  (влашки: *Melpomeni Korneti*) e македонски општественик, поранешен заменик-министер и моментален Амабасадор на Македонија во Турција.

Животопис
---------

Корнети е родена во Скопје, во познато влашко семејство. Во средината на 1990-тите била директор на Македонската радио-телевизија, за подоцна да ја добие функцијата заменик-министер за Култура на Македонија. Била член на ЛДП. Таа е амбасадор на Македонија во Турција,, со тоа и во Казахстан, Азербејџан, Саудиска Арабија, Обединетите Арапски Емирати, Киргистан и Узбекистан. Добитничка е на повеќе културни и општествени награди и признанија во Македонија.

Наводи
------

1. ↑  „Власта ја партизира дипломатијата". Дневник. Посетено на 2011-12-20.[*мртва врска*]
2. ↑  „Указ" (PDF). Службен Весник на Македонија. 13 ноември 2006. Посетено на 2011-12-20.

Надворешни врски
----------------

* Macedonian Ambassador Melpomeni Korneti: A mezzo soprano diplomat in Ankara[*мртва врска*] - Today Zaman (11 декенври 2007)
**Јанка Атанасова** (19 декември 1935

 во Дебар — 1980 во Скопје) — македонска балерина.

Животопис
---------

Јанка Атанасова завршила на Балетското училиште во Скопје во класата на Ѓорѓи Македонски и Нина Кирсанова.

Од 1950 до 1961 година била член на Балетот при МНТ. Подоцна, станала член на Народното позориште во Белград (1961-1980).

Јанка била изразито лирска балерина со добра класична балетска техника и убава развојна линија на движењето.

Починала во Скопје во 1980 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Атанасов*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 100. Text "series
" ignored (help)
Карта на општина Малем.
**Малем** е општина во сојузната држава Кошрај во Микронезија. Името на општината во превод значи „месечина". Административен центар на општината е истоименото село. Името е добиено по фактот што секој месец полната месечина изгрева точно пред карпестата плажа во близина на селото. Во селото има основно училиште со интернат за 400 ученици. Исто така две цркви и општинските згради.

Поврзано
--------

* Кошрај
* Општини во Микронезија
* Микронезија

Координати: 5°17′20″ N; 163°01′26″ E﻿ / ﻿5.289° СГШ; 163.024° ИГД﻿ / 5.289; 163.024

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија СД Микронезија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Магдалена Јорданова Антова** (Куманово, 20 јуни 1920

 - Белановце, Кумановско, 14 октомври 1941

) — македонска комунистика, учесник во НОБ. Таа е првата загината партизанка во НОАВМ.

Животопис
---------

Антова е родена во Куманово на 20 јуни 1920 година. Таа како обична работничка шивачка била примена како член на СКОЈ во 1939 година. По фашистичката окупација на градот успеала да ослободи неколку заробени војници од војската на Кралството Југославија, а со братот Методи прибрала поголемо количество оружје за потребите на Месниот комитет на КПЈ.

Била борец на Карадачкиот партизански одред (12-14 октомври 1941), кој по предавство бил опколен од бугарската војска и полиција во една селска воденица кај Белановце. Во битката Антова загинала заедно со повеќе нејзини соборци. Нејзината трагедија е во тоа што таа била издадена од сопствениот татко кој бил бугарофил. Поради овој настан и денес во Куманово се користи изразот „Антова несреќа".

Во нејзина чест едно кумановско основно училиште го носи нејзиното име.

Наводи
------

1. ↑  „Македонска енциклопедија", Скопје, МАНУ, 2009, 71 стр.
2. ↑  „Жените од Македонија во НОВ 1941-1945", Зборник на документи, Скопје, 1976.
3. ↑  Ив(анка) Мургашанска, „Женски хор „Магдалена Антова" 1946-1978", Куманово, јуни 1979.
4. ↑  „Куманово и Кумановско во НОВ 1941-1942 година", Материјали од научниот собир одржан на 12, 13 и 14 декември 1978, Куманово, декември 1979.
5. ↑  Симо Младеновски, „Магдалена Јорданова Антова", „Просвета", XXV, 531-532, Скопје, 12, X 1981, 8.
**Љубица Донска** (р. ***Накова***; 1 септември 1931

 во Штип) — прва повоена македонска сликарка од Источна Македонија. Била акварелист и пејзажист.

Животопис
---------

Завршила ликовна насока на Вишата педагошка школа во класата на В. Коџоман.

Целиот работен век го поминала како средношколски наставник по ликовно воспитание и директор на основно училиште.

Основна преокупација во сликарството ѝ е акварелот, со мотиви од македонското поднебје, како што е старата градска архитектура и идилични пејзажи.

Првата самостојна изложба ја организирала во 1957 година, а во текот на 50-годишниот активен сликарски период има приредено над 30 самостојни изложби во Македонија, но и во другите поранешни југословенски републики.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Доневски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 482. Text "series
" ignored (help)