**Свети Зенобиј** (италијански: *San Zanobi, Zenobio*) (337–417) се почитува како прв епископ на Фиренца. Неговиот празник се слави на 25 мај.

Живот
-----

 Крштевањето на свети Зенобиј и неговото именување за епископ, Сандро Ботичели
Зенобиј бил роден во благородничко семејство од Фиренца и бил образован од неговите пагански родители. Рано потпаднал под влијание на епископот Теодор, бил крстен од него и успеал, по многу противења, да ги приклучи својот татко и мајка во христијанството. Тој ја прифатил свештеничката држава и брзо се искачил на позицијата архиѓакон, кога неговите доблести и значајни моќи како проповедник, му ги објавиле на свети Амвросиј, на чиј предлог папата Дамас I (р. 366–386) го повикал во Рим и го вработил во различни важни мисии, вклучително и легација во Константинопол. По смртта на Дамас, тој се вратил во својот роден град, каде што ги продолжил своите апостолски подвизи, а по смртта на епископот на таа столица, Зенобиј, на голема радост на народот, бил поставен да го наследи. Неговите ѓакони биле почитувани како свети Евгениј и свети Кресенциј. Целосно ја евангелизирал Фиренца и нејзините периферии и се борел против аријанизмот .

Според Антониј,неговиот биограф и наследник во седиштето во Фиренца, тој умрел во својата деведесетта година, во 424 година; но, како што велел Антониј дека било во времето на папата Инокентиј I (п. 417 г.), датумот е неизвесен.

Се верувало дека тој всушност умрел во 417 година, на 25 мај, на денот кога античката кула во која се претпоставувало дека живеел, во близина на Понте Векио, секоја година била украсувана со цвеќиња.

Почитување
----------

Неговото тело прво било погребано во базиликата Сан Лаврентиј во Фиренца (била осветена од Свети Амвросиј во 393 година), а подоцна било пренесено во црквата Санта Марија дел Фиоре.

Во задниот дел, на средината на трите апсиди се наоѓал олтарот на свети Зенобиј. Неговото бронзено светилиште, дизајнирано околу 1440 година, ремек-дело на Гиберти, ја чувало урната со неговите мошти. Централниот релјеф ни покажувал едно од неговите чуда, оживување на мртво дете. Над ова светилиште била сликата *Последна вечера* од Џовани Балдучи. Имало и мозаичен панел од стаклена паста *Бистата на Свети Занобиус* од минијатуристот Монте ди Џовани од 16 век, но била изложена во Музејот на делата на Катедралата.

Чуда
----

 Последното чудо и смртта на свети Зенобиј, од Ботичели
Нему му се припишувале извонредни чуда, вклучително и неколку случаи на оживување на мртвите. Се велело дека Зенобиј воскреснал неколку мртви луѓе. Исто така, се велело дека по неговата смрт, мртов брест оживеал откако неговото тело го допрело додека го носеле на погреб во катедралата.

Една легенда раскажувала дека едно дете било прегазено од количка додека си играло. Неговата мајка, вдовица, плачела додека го носела мртвото дете кај ѓаконот на Зенобиј. Свети Зенобиј со молитва го оживеал детето и ѝ го вратил на мајката.

Во уметноста
------------

Зенобиј често бил прикажуван со мртво дете или човек во рацете, или со расцветен брест, и двете биле поврзани со неговите чуда.

Сандро Ботичели го прикажал животот и делото на свети Зенобиј во четири слики. Во првата сцена, Зенобиј бил прикажан двапати: тој ја отфрлал невестата што неговите родители сакале да ја земе и замислено заминувал. Останатите епизоди го прикажувале крштевањето на младиот Зенобиј и неговата мајка, а од десната страна неговото ракополагање за епископ.

На ѕидот на Палацо Векио имало фрески од Доменико Гирландајо насликани во 1482 година. Апотеозата на свети Зенобиј била насликана во перспективна илузија на позадината.

* Domenico Veneziano, Saint Zenobius Performs a Miracle, 1445.Domenico Veneziano, *Saint Zenobius Performs a Miracle*, 1445.
* Wall fresco of Saint Zenobius in the Hall of Lilies (Sala dei Gigli), Palazzo Vecchio, Florence.Wall fresco of Saint Zenobius in the Hall of Lilies (Sala dei Gigli), Palazzo Vecchio, Florence.
* The Madonna with Saint Dominic (right) and Saint Zenobius (left), by Fra AngelicoThe Madonna with Saint Dominic (right) and Saint Zenobius (left), by Fra Angelico
* Saint Zenobius seated with his deacons St. Crescentius and St. Eugenius kneeling at either side. Painting on a pillar in the Duomo Santa Maria del Fiore, Florence.Saint Zenobius seated with his deacons St. Crescentius and St. Eugenius kneeling at either side. Painting on a pillar in the Duomo Santa Maria del Fiore, Florence.
* Saint Zenobius, façade of Santa Maria del Fiore, FlorenceSaint Zenobius, façade of Santa Maria del Fiore, Florence

Белешки
-------

1. ↑  Stracke, Richard (2015-10-20). „Saint Zenobius: The Iconography". *Christian Iconography*.
2. ↑  Cathedral and Civic Ritual in Late Medieval and Renaissance Florence – Cambridge University Press

Наводи
------

* Фергусон, Џорџ (1961). *Знаци и симболи во христијанската уметност* (Њујорк: Oxford University Press), 147.
* Оваа статија содржи текст од дело сега во јавна сопственост: Hunter-Blair, D. O. (1912). „Zenobius, Saint". Во Herbermann, Charles (уред.). *Catholic Encyclopedia*. **15**. Robert Appleton Company. стр. 755–756.CS1-одржување: ref=harv (link)</img>

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikisource has the text of the 1913 Catholic Encyclopedia article ***Saint Zenobius***. |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Зиновиј Фирентински" на Ризницата ? |

* Светци од 25 мај: Зенобиј Флорентински Архивирано на 13 ноември 2017 г.
* (на италијански) Santi e beati: Сан Заноби
* Зенобиј Ксавиер од Полска