recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Данил Дмитриевич Дубов** (роден на 18 април 1996) — руски шаховски велемајстор. Тој ја постигнал својата последна норма за титулата велемајстор на возраст од 14 години, 11 месеци и 14 дена во 2011 година. Тој е претходниот светски првак во брза фаза, освојувајќи го Светското првенство во брз шах што се одржа во Санкт Петербург од 26 до 28 декември 2018 година.

Шаховска кариера
----------------

### 2006 година

Дубов освоил две медали на Европското првенство во шах за младинци: бронза во 2006 година, во дивизијата У-10 и сребро во 2008 година, на У-12.

### 2009 година

Во 2009 година го освои „Младите ѕвезди на светот" - спомен за Вања Сомов во Кириши. Истата година играл за рускиот тим кој го освоиле златниот медал на Светската младинска олимпијада до 16 години.

Тој победил во руските натпревари за брз и блиц шах до 16 години во 2009 година.

Забележителни игри
------------------

* Дубов, Д. наспроти Сване, Р. во Батуми, Грузија. 2019 г. 22-то Европско екипно првенство, 7 рунда.

Дубов успеал да матира во 13 потези, во игра каде што црниот крал на неговиот противник се движи низ целата табла, за потоа да биде матиран на а3.

* Дубов, Д. наспроти Карјакин, С. во Москва, Русија. 2020 г. Суперфинале на руското првенство, 11 рунда.

Дубов игра нов гамбит на отворањето, а потоа ја жртвува својата кралица за да симне кандидат за светски шампион. Играта била прославена како „најдобрата на годината" од коментатори како GothamChess и Agadmator.

Личен живот
-----------

Данил научил шах на 6-годишна возраст. Дедото на Данил Дубов е Едуард Дубов (1938–2018), меѓународен шаховски судија и математичар.

Наводи
------

1. ↑  Satrapa, James (2011-08-07). „Daniil Dubov, grandmaster at fourteen". ChessBase. Посетено на 8 August 2011.
2. ↑  Crowther, Mark (2009-05-25). „TWIC 759: Young Stars of the World". The Week in Chess. Посетено на 9 October 2015.
3. ↑  Ipatov, Alexander (2011-12-04). „Interview with GM Daniil Dubov". Chessdom. Посетено на 17 October 2015.
4. ↑  „Dubov, Daniil vs. Svane, Rasmus | 22nd European Team Championship 2019". *chess24.com* (англиски). Посетено на 2019-10-31.
5. ↑  „Dubov, D. vs Karjakin, S. Moscow, Russia. 2020. Russian Championship Superfinal, rd 11". *Chess24*.
6. ↑  „Daniil Dubov: From Russia with Ideas". chess24.com. 2020-05-19. Посетено на 17 June 2020.
7. ↑  „Умер Эдуард Дубов" [Eduard Dubov dies]. *chess-news.ru* (руски). 2018-12-24. Архивирано од изворникот на 2018-12-26. Посетено на 2018-12-26.
8. ↑  „Uncompromising Match: Shirov vs. Dubov". *chess-news.ru*. 2013-12-02. Архивирано од изворникот на 2018-12-26. Посетено на 9 October 2015.

Надворешни врски
----------------

* Данил Dubov шах игри на 365Chess.com
* Daniil Dubov
Голем јазичен модел (ГЈМ) е јазичен модел заснован на невронска мрежа што се одликува со голем број параметри, кои често достигнуваат милијарди тежини или повеќе. Овие модели се обучуваат преку учење без надзор на огромни томови на неетикетиран текст. Појавата на таквите модели, како пример со значителен напредок околу 2018 г. означува преобразувачка промена во истражувањето за обработка на природни јазици. ГЈМ-и, како BERT (двонасочни енкодерски претставувања од преобразувачи), покажале забележителна сеопфатност, извонредни во разновидна низа задачи. Ова отстапување од традиционалниот пристап на обука на специјализирани надгледувани модели за различни задачи го преобликувало пејзажот на истражувањето за обработка на природни јазици, поттикнувајќи поунифицирана и поприлагодлива парадигма на теренот.

Истакнати примери ги опфаќаат GPT-моделите на OpenAI, како што се GPT-3.5 и GPT-4, употребени во примени како ChatGPT. PaLM на Google (користен во Bard), и LLaMA на Meta се дополнителни значајни примери. Понатамошни придонеси вклучуваат BLOOM, Ernie 3.0 Titan и Anthropic's Claude 2, секој од нив покажува напредок во големите јазични модели и ги одразува различните напори за подобрување на разбирањето и создавањето природни јазици низ технолошката индустрија.

Наводи
------

1. ↑  Merritt, Rick (2022-03-25). „What Is a Transformer Model?". *NVIDIA Blog* (англиски). Посетено на 2023-07-25.
2. ↑  „Better Language Models and Their Implications". *OpenAI*. 2019-02-14. Архивирано од изворникот 2020-12-19. Посетено на 2019-08-25.
3. ↑  „Human Language Understanding & Reasoning". *American Academy of Arts & Sciences* (англиски). 2022-04-13. Посетено на 2024-01-09.

Надворешни врски
----------------

* Како работат големите јазични модели? на YouTube (англиски)
**Свети Лазар** (грчки: *Αγίου Λαζάρου*) — гробишна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Црквата е изградена под името **„Св. Павле"** во 1900 г. за македонското население, тогаш под врховенството на Бугарската егзархија. Подигната е на централните македонски гробишта кои се наоѓале до грчките гробишта „Свето Благовештение" (Евангелистрија). Црквата претставува мал параклис на парцела купена од егзархиската општина. Општината успеала да издејствува ферман за црквата, издаден во името на егзархот Јосиф I. По потпаѓањето на Егејска Македонија под грчкат власт, црквата е преименувана во „Св. Лазар".

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Българската общност. Църкви". Солун и българите: история, памет, съвремие. Посетено на 10 декември 2017.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Лазар" - Солун на Ризницата ?
***Мртвата река*** (оригинално име на албански јазик *„Lumi i Vdekur"* ) е насловот на првиот роман напишан од албанскиот писател од 20 век Јаков Ксоша.  Едно од најпознатите дела од Јаков Ксоша, кое книжевното дело е напишано во 1964 година за да биде објавено 7 години подоцна.

Заплет
------

Приказната ја раскажува романтичната љубов помеѓу двата главни ликови, Вита и Адил, и лошите судбини на трите албански семејства кои сите се среќаваат во гратчето *Трокт* во Албанија. Наизглед независните приказни кои се вртат околу трите семејства се добро проткаени со судбините на двајцата љубовници.

Поставка
--------

Како и другите романи на Јаков Ксоша (особено *„Бела Југа"* | албански: *Juga e Bardhē* </link> | ), опфаќа огромен број ликови и исто така е проткаен со реализмот на Албанија пред Втората светска војна, во која е сместена оваа главна приказна.  Тоа е едно од ретките дела на раниот социјалистички реализам во Албанија кое содржи литературни заслуги. Како и многу дела од тој период, тој го користел советскиот книжевен модел на Шолохов *и тивко тече Дон* .

Поврзано
--------

* Јаков Ксоша
* албанска литература

Наводи
------

1. ↑  Jakov Xoxa- Biography and literary works
2. ↑  "Gjuhë Shqipe dhe Letërsi" from Asllan Hamiti and Nehas Sopaj p.223
3. ↑  "The Dead River" analysis (language in Albanian)
4. ↑  Fragment of "The Dead River"
5. ↑  Robert Elsie, *A start and an end (observations on Albanian contemporary literature and culture)* - translated in Albanian by Abdyrrahim Myftiu, Globus, 1995
**Кијану Чарлс Ривс** (англиски: *Keanu Charles Reeves*; роден на 2 септември 1964) — канадски глумец. Тој е најдобро познат по улогата на Нео во акционата трилогија, *Матрица* и како Тед Логан во *Одличната авантура на Бил и Тед* и *Лажното патување на Бил и Тед*.

Други позабележителни улоги е онаа на Скот Фавор во драмата *Мојот личен Ајдахо* заедно со глумецот Ривер Феникс; како Џони Мнемоник во научно-фантастичниот филм *Џони Мнемоник* заедно со Долф Лундгрен; како Кевин Ломакс во натприродниот трилер *Адвокатот на ѓаволот* наспроти Ал Пачино; и улоги во филмовите *Брзина* и *Константин*. Тој е и музичар и има свирено во гранџ-рок групата Dogstar за време на 90-те, а од неодамна и во групата Беки. Според анкета од 2006, тој е вклучен меѓу „Десетте најомилени американски ѕвезди". На 31 јануари 2005, Ривс доби ѕвезда на Булеварот на славните.

Наводи
------

1. ↑  „Keanu Reeve Biography". *Norton Cinema (Virginia, USA)*. Архивирано од изворникот на 28 јули 2019. Посетено на 28 јули 2019. Keanu Charles Reeves, whose first name means 'cool breeze over the mountains' in Hawaiian, was born September 2, 1964, in Beirut, Lebanon.

Надворешни врски
----------------

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Кијану Ривс*** 

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кијану Ривс" на Ризницата ? |

* Кијану Ривс - filmski.net (хрватски)
* Обожаватели на Кијану Ривс Архивирано на 12 јуни 2007 г. (англиски)
* Обожавателска страница на Кијану Ривс (англиски)

*Оваа статија за глумец/глумица од САД е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 85367902
* LCCN: n88034828
* ISNI: 0000 0001 2142 0774
* GND: 119230453
* SUDOC: 060831685
* BNF: cb139434928 (податоци)
* BIBSYS: 97020050
* MusicBrainz: 739dff59-f8b4-4707-92cd-11b30e9db54c
* NLA: 35468583
* NDL: 00621354
* NKC: xx0010205
* BNE: XX1260777

 |

 |
**Пресвета Богородица Хавијара** (грчки: *Παναγία Χαβιαρά*) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел до парохијата „Сретение Господово".

„Свети Никола", XV век
Црквата е подигната на крајот од XIV век како еднокорабен храм. По архитектонските зафати на крајот од XV и почетокот на XVI век, претворена е во трикорабна базилика со дрвен покрив и припрата. Од првичниот храм е зачуван само источниот ѕид. Внатре се зачувани забележителни фрески од XIV век — Богородица, Благовештение, Вознесение, од XV век — Страшниот суд, а од XVI век — Сретение, Рождество, Крштение, Успение Богородично, Христос во окови и други.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Παναγία Χαβιαρά". Discover Veria. Посетено на 28 јули 2016.
2. ↑  „Ενορίες". Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Посетено на 28 јули 2016.
**Директивата за еколошка одговорност** 2004/35/EC е законска директива на Европската унија за спроведување на побарувања против професионални активности кои ја оштетуваат животната средина. Нејзината цел е да создаде „поунифициран режим за спречување и санирање на еколошката штета" низ ЕУ.

Позадина
--------

Директивата стапила на сила низ Европа во текот на 2009 година и во Обединетото Кралство станала основен закон на 1 март 2009 година, претворајќи ги различните национални упатства за спречување на загадувањето (PPGs), како што се белешките за упатство за планирање на политиката на Обединетото Кралство PPG11, PPG18 и PPG21 во барања каде што не се почитуваат може да резултира со парични казни и трошоци за санација или враќање.

За разлика од Директивата Севесо II, Директивата 96/82/ЕЗ, која се применувала на големите бизниси со висок ризик, Директивата за еколошка одговорност се применува за сите големи и мали бизниси подеднакво. Две од најважните размислувања во рамките на Директивата се задржувањето на излевањата (како млеко, масло за јадење или дизел) и вода за гаснење пожар, истекот од гаснењето пожар, кој најверојатно се состои од вода, пена и материјали базирани на локацијата. Може да биде смртоносен и да има големо влијание врз животната средина доколку ви излее. Оттука, клучот во Директивата е Системот за управување со животната средина [EMS] кој ќе содржи излевање и вода за гаснење пожари на нивната локација за нивно безбедно отстранување по завршување на активноста.

Содржини
--------

Членот 2 ја дефинира незаконската штета во однос на „заштитените видови" и „природните живеалишта", кои пак се дефинирани со Директивата за птици  и Директивата за живеалишта. 

Членот 4 подразбира „можно е да се воспостави причинско-последична врска помеѓу штетата и активностите на поединечни оператори".

Членовите 6 до 8 бараат загадувачот да преземе мерки за санација за каква било штета и да ги плати трошоците.

Амандмани
---------

**Директивата за еколошка одговорност** била трипати изменета преку Директивата 2006/21/EC за управување со отпад од екстрактивните индустрии, преку Директивата 2009/31/EC за геолошко складирање на јаглерод диоксид и преку Директивата за безбедност на брегот 2013/30/EU, за безбедноста на морските операции со нафта и гас. Амандманите го прошириле опсегот на строга одговорност со додавање на „управување со екстрактивен отпад" и „работење на места за складирање во согласност со Директивата 2009/31/ЕЗ" на листата на опасни професионални активности во Анекс III од ELD односно Директива за еколошка одговорност 2004 година.

Поврзано
--------

* правото на ЕУ
* Принцип „Загадувачот плаќа".

Наводи
------

1. ↑  European Commission, Environmental Liability Directive: Protecting Europe’s Natural Resources, published 2013, accessed 8 May 2021. © European Union, 2013. Reproduction is authorised provided the source is acknowledged.
2. ↑  2009/147/EC, formerly Directive 79/409/EEC.
3. ↑  92/43/EC
Оваа статија се однесува на река во Пиринска Македонија.  За други истоимени реки, погл. Беличка Река (појаснување).  

**Беличка Река** (бугарски: *Белишка река*) — река во Разлошко (Општина Белица), Пиринска Македонија, десна притока на Места. Долга е 22,9 км.

Реката извира од Чернополјанското Езеро источно од врвот Черна Полјана на Средна Рила, на надморска височина од 2.397 м. Најпрвин се води под името Карааланица (Чернополјанска Река). По целото течение оди во јужен правец, а по приодот кон летувалиштето Семково долината ѝ е тесна и силно пошумена. Во подрачјето на месноста Стеници тече низ клисурна долина; откако ќе излезе од неа, долината се проширува и се појавуваат речни тераси. Завршува како десна притока на Места, на 768 м.н.в. некаде кај последните куќи на селото Краиште.

Сливот на реката зафаќа 134 км2, што претставува 3,89 % од вкупниот слив на Места.

Главни притоки: → лева, ← десна

* ← Голема Узуница
* ← Динков Дол
* → Вапска Река (Вапата)
* → Вотрачка Река (Вотрчка Река, најголема)

Средниот годишен истек во устието изнесува 1,49 м3/с. Најполноводен месец е мај, а најслабоводен е септември.

Единственото населено место по течението на реката е градот Белица, по кој е наречена самата река.

Водите од горното течение на Беличка Река преку канал се насочуваат на исток во вештачкото езеро Белмекен и се користат за производство на струја и наводнување. В долното течение част от водите и се използват за напояване на малките земеделски площи разположени по речните ѝ тераси. Над град Белица по долината на реката има изградени няколко рибници за пастрмка.

По левиот брег на реката, во најдолното течение, на растојание од 3,5 км минува целиот потег на патот III-8406 кој ја поврзува Белица со остатокот од земјата.

Карти
-----

* Лист од карта K-34-71. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-72. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-84. Размер: 1 : 100 000

Поврзано
--------

* Беличко Поле
* Разлог (област)

Наводи
------

1. ↑  Мичев, Николай и др. (1980). *Географски речник на България*. София: Наука и изкуство. стр. 40.
| **Берли Грифин** |
| --- |
|  |
| **Подато** |
| Положба: | КанбераАвстралија |
| Површина | 6,64 км2 |
| Должина | 11 км |
| Ширина | 1,2 км |
| максимална длабочина: |  |
| Прилив: | Молонгло |
| Острови: | Молонгло (остров) |
| Надморска висина: | околу 556 метари |
| Поголеми градови на езерото: | Канбера |
| Тип на езеро: | вештачко |

**Берли Грифин** (англиски: *Burley Griffin*) — вештачко езеро, кое се наоѓа во центарот на Канбера, главниот град на Австралија. Ископано е во 1963, со градењето на браната, во центарот на градот, на реката Молонго. Називот го добил по архитектот Волтер Берли Грифин кој бил задолжен за планското уредување на градот.

Езерото по планот на архитектите било изградено во самото срце на градот. Денес околу езерото се наоѓаат значајни институции како што се Националната галерија, Националниот музеј, Националната библиотека, Врховниот суд и парламентот. На брговите на езерото се наоѓаат бројни паркови и тревни површини. Иако не е забрането, пливањето во езерото е ретко. Водната површина е често посетена од рибарите и едреничарите или едноставно луѓе во чамци кои се обидуваат да се опуштат и да заборават на брзиот градски живот.

Текот на реката е регулиран од долгите насипи, кои имаат задача да го бранат градот од можни поплави.

Мостови
-------

Бреговите на Берли Грифин се поврзани со помош на два мостови кои ја пречекоруваат Авенијата Комонвелт долга 310 м и Авенијата Кингс долга 270 м. Мостовите се изграден пред езерото да биде наполнето се водата. Испитувањето на земјиштето, пред изградбата траело до крајот на 1959 година до почетокот на 1960 година. Двата мостови овозможуваат непречен двосмерен сообраќај. Мостот Авенија Комонвелт има по три траки во секој правец, додека пак другиот, мостот Авенија Кингс има две траки во секој правец.

Галерија
--------

* Централниот залив во чија близина се наоѓа споменикот на Џејмс Кук,  Националната библиотека и Парламентот.Централниот залив во чија близина се наоѓа споменикот на Џејмс Кук, Националната библиотека и Парламентот.
* Едан од двата езерски мостовиЕдан од двата езерски мостови
* Поглед кон езерото от кулата ТелстраПоглед кон езерото от кулата Телстра
*

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Берли Грифин (езеро)" на Ризницата ? |

* Канбера
**Рилскиот манастир** се наоѓа во југозападниот дел на Република Бугарија во планината Рила. Бил основан во текот на 10 век од страна на Св. Јован Рилски. Уништен од пожар во почетокот на 19 век, комплексот бил повторно изграден помеѓу 1834 и 1862 година.

Рилскиот манастир од 10 век сè до 1557 г. е во диецезата на Охридската архиепископија. Од 1557 до 1767 година е под јурисдикција на Пеќката патријаршија, од 1767 до 1870 година под управата на Цариградската вселенска патријаршија, дури од 1870 година е под Бугарската егзархија (од 1953 БПЦ).

Овој манастир е еден од културните споменици на Бугарија и е вклучен во списокот на УНЕСКО од 1983 година. Како национален музеј на Бугарија бил прогласен во 1961 година. Манастирот е прикажан на бугарската банкнота од 1 лев.

Галериjа
--------

* Во Рилскиот манастирВо Рилскиот манастир
* Фрескопис во главната цркваФрескопис во главната црква
* Во главната цркваВо главната црква
* Во Рилскиот манастирВо Рилскиот манастир
* Кулата на деспот Хрељо (1334–1335)Кулата на деспот Хрељо (1334–1335)
* Фрескопис во главната цркваФрескопис во главната црква
* Св. Јован РилскиСв. Јован Рилски
* Во Рилскиот манастирВо Рилскиот манастир

Библиографиja
-------------

* Emil Ivanov: *Das Bildprogramm des Narthex im Rila-Kloster in Bulgarien unter besonderer Berücksichtigung der Wasserweihezyklen*, Diss. Erlangen, 2002.
* Emil Ivanov: Rila-Kloster, Artikel: RGG4, Bd. 7, 2007, Sp. 520.

Наводи
------

1. ↑  Bulgarian National Bank. Notes and Coins in Circulation: 1 lev. – Посетено на 26 March 2009.

 *Оваа статија поврзана со Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Бугарија *Оваа статија поврзана со историјата на Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 141360536
* LCCN: n82138792
* ISNI: 0000 0000 9583 2205
* GND: 1215646-2
* SUDOC: 028138570
* NKC: kn20030709004

 |

 |
**Маѓепсан** (англиски: *Spellbound*) - американски филм од 1945 година, во режија на Алфред Хичкок. Главните улоги ги играат: Грегори Пек, Ингрид Бергман, Мајкл Чеков, Лео Г. Карол итн. Во 1946 година, филмот освоил „Оскар" за најдобра филмска музика, а бил номиниран уште во пет категории. Следната година, филмот бил номиниран за големата меѓународна награда на фестивалот во Венеција.

Снимка од „Spelbound"

Содржина
--------

Д-р Констанс Питерсен (ја игра Бергман) работи како психијатар во душевната болница „Грин Менорс" во Вермонт. Еден ден, во болницата пристигнува прославениот психијатар, д-р Ентони Едвардс, кој е именуван за нов директор. Меѓутоа, во болницата пристигнува еден млад човек (го игра Пек) и меѓу него и д-р Питерсен се раѓа љубов на прв поглед. Во меѓувреме, младиот „доктор" доживува неколку психички напади, особено кога ќе види бела боја и линии. Тогаш, тој ѝ признава на докторката дека има амнезија и дека го присвоил идентитетот на д-р Едвардс, кој пак мистериозно исчезнал. Набргу, полицијата трага по него, така што пребегнува во еден хотел во Њујорк. Д-р Питерсен ја напушта болницата со цел да го пронајде, а полицијата ја бара и неа. Така, двајцата се засолнуваат во Рочестер, кај д-р Брулов (го игра Чеков), кому во минатото д-р Питерсен му била помошничка. Младиот човек, чие вистинско име е Џон Балантајн, повторно доживува напад и постојано се обвинува себеси за убиство на д-р Едвардс. Тогаш д-р Брулов и д-р Питерсон му помагаат со помош на психоанализа, проучувајќи ги неговите соништа, а д-р Питерсон открива дека нападите имат некаква врска со снегот. Затоа, двајцата одат во еден скијачки центар, каде Балантајн се враќа сеќава на траумата од неговото детство, кога случајно го убил својот помал брат. Потоа, тој ѝ кажува на д-р Питерсен како бил на терапија кај д-р Едвардс. Сепак, кога полицијата ќе го пронајде телото на д-р Едвардс, Балантајн е обвинет за неговото убиство и затворен. Д-р Питерсен се враќа во болницата „Грин Менорс", но не се откажува од намерата да го спаси саканиот. Во еден разговор со д-р Марчисон (го игра Керол), таа сфаќа дека тој е убиецот на д-р Едвардс и оди во неговиот кабинет со отворено обвинение против него. Тогаш, д-р Марчисон извршува самоубиство, а Балантајн е ослободен.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Spellbound (1945), Awards (пристапено на 13.5.2017)
2. ↑  IMDb, Spellbound (1945) (пристапено на 13.5.2017)
Координати:  41°46′46″NS, 20°55′05″EW

Поглед кон населбата
**Циглана** е населба во крајниот југоисточен дел на градот Гостивар, на самите ниски падини на планината Буковиќ. На запад се граничи со населбата Фазанерија, на север со Бањешница, додека на исток и североисток граница птетставува пругата на линијата Гостивар-Кичево и регионалниот пат R 2231. Населбата се состои од два дела - **Циглана I** и **Циглана II**.
Создадена е во времето на индустријализацијата на Гостивар, поточно со иградбата на големата фабрика за тули - Циглана. Населението е претежно македонско со потекло од Поречието и Железна Река. Во Циглана I има и ромски семејства.

* Манастир Св.Преображение Христово - манастирска црква во изградба во месноста Црн Врв;

Наводи
------

1. ↑  *Митрополитот Тетовско-гостиварски г. Јосиф ја благослови иницијативата за изградба на нов Манастирски комплекс посветен на „Св. Преображение" во месноста Циглана – Гостивар*
2. ↑  *ПО СТО ГОДИНИ ВО ГОСТИВАР ЌЕ СЕ ГРАДИ ЦРКВА*[*мртва врска*]

 *Оваа статија поврзана со Гостивар е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Поглед на Струмичкото Поле од падините на Беласица.
**Струмичко Поле** — рамница сместена во југоисточниот дел на Македонија. Таа е дел од Струмичко-радовишката Котлина и е најниското поле во котлината. Полето е оградено со планините Еленица на запад, Беласица на југ и Огражден на исток. На низината се протегаат општините Босилово, Василево, Ново Село и Струмица. Центар на рамницата е градот Струмица. Полето е мошне плодно и богато и дава високи приноси на раноградинарски култури благодарение на изградените системи за наводнување.

Поврзано
--------

* Носии од Радовишко Поле и Струмичко Поле

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Базиликата Свети Стефан** или **Свети Иштван** (унгарски : *Szent István-bazilika*) е базилика/црква која се наоѓа во Будимпешта, Унгарија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во 1905 година во неокласичен стил, и е посветена на првиот унгарски крал Стефан I (или Стефан I), чија мумифицирана рака се чува во базиликата.

Архитектура
-----------

Своето име црквата го има добиено од унгарскиот светец, а воедно и прв крал на Унгарија Стефан I (975–1038 год.), чија мумифицирана десна рака е чувана во посебен кивот во базиликата.

Еднаква со зградата на унгарскиот парламент, таа е една од двете највисоки згради во Будимпешта, висока 96 m. Според последните пресметувања не постои повисока зграда во градот од 96 m. Има широчина од 55 m и должина од 87.4 m. Нејзината изградба била довршена во 1905 година, после 54 години градење. Голем дел од ова одложување му се припишува на колапсот на куполата во 1868 година, која барала целосно уривање на завршените работи и обнова од земјата нагоре.

Архитектонскиот стил е во неокласична архитектура; а земниот план е во форма на грчки крст. Фасадата е всидрена со две големи бели ѕвона. Во јужната кула се наоѓа највисокот ѕвоно во цела Унгарија, кое тежи околу 9 тони.  Неговиот претходник имал тежина од околу 8 тона, но бил употребуван за воени цели за време на Втора светска војна. Посетителите можат да пристапат до куполата со лифт или ако сакаат да имат поглед на Будимпешта од 360° треба да се искачат по 364 скалила.

Галерија
--------

* 
* Страничен поглед на базиликата.Страничен поглед на базиликата.
* Базиликата Св. Стефан (Стефан)Базиликата Св. Стефан (Стефан)
* Базиликата навечерБазиликата навечер
* ВнатрешностаВнатрешноста
* КуполаКупола
* Воздушен поглед на базиликата.Воздушен поглед на базиликата.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Базилика Свети Стефан" на Ризницата ? |

1. ↑   Архивирано на 11 февруари 2017 г. - Monument Overview: The Parliament
2. ↑  www.hungarybudapestguide.com/budapest/basilika.php - About Saint Stephen's Basilica

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 12 март 2009 г.
* Хорот на базиликата. Архивирано на 21 јули 2011 г.
* Официјален 3Д виртуелен приказ на Базиликата Свети Стефан (38 панорамски слики, детален опис на англиски, германски и унгарски јазик). Архивирано на 2 август 2016 г.
* Внатрешноста на базиликата.
* Сместување блиску до базиликата.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 155025705
* LCCN: nb2006013924
* GND: 7556355-1

 |

 |
**Манастирот Свети Јован Крстител** (албански: *Manastiri i Shën Prodhromit*) е источно Православен манастир во Москополе, Албанија. Москополе или Воскопоја е село во округот Корча во југоисточна Албанија.

Историја и опис
---------------

 Манастирот, почетокот на 20 векСпоред донаторскиот натпис, црквата во внатрешноста на Манастирот била изградена во 1632 година, а живописана во 1659 година Денеска манастирот е прогласен за споменик на културата на Албанија. Манастирот ја опфаќа црквата како и два други градби кои биле дел од манастирот. Црквата е со димензии 17м х 7,65 х 9м. Фреските се сочувани и во добро сочувани и обработени со компоненти од железо и калциум. Црквата се карактеризира со декорација на одреден тип на плочки што се среќаваат во околината.

Наводи
------

1. ↑  Rousseva, Ralitsa (2003). „Iconographic Characteristics of the Churches in Moschopolis and Vithkuqi (Albania)" (PDF). *Makedonika*. **35** (4): 163–191. doi:10.12681/makedonika.8. Посетено на 2010-11-07.
2. ↑  „Religious buildings with the "Culture Monument" status". Republic of Albania National Committee for Cult. Архивирано од изворникот на July 6, 2011. Посетено на October 28, 2010.
3. ↑  „Map - IMK WebGIS". *imk.gov.al*. IMK. Архивирано од изворникот на 2019-07-16. Посетено на October 13, 2016.
**Са̀дово** (бугарски: *Садово*) — град во Јужна Бугарија, административен центар на општината Садово во Пловдивската Област. Има население од околу 2.494 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа во близина на реката Марица, 18 километри источно од регионалниот центар Пловдив и на 169 километри от главниот град Софија.

Во 1916 година во метеоролошката станица Садово била измерена апсолутната максимална температура на воздухот во Бугарија (+45,2 C°).

Историја
--------

Населбата била основана помеѓу 1365-1390 година од турски доселеници во Тракија — во времето кога отоманските султани, како Мурат I и Бајазит I, ја освојувале Бугарија. Таа на почетокот било турско и муслиманско село, населено само со турски муслимани. Најраниот документ за нејзиното постоење е пронајдено во отомански регистар од 1472 година, каде што е опишана под името **Чешнегир** во Филибе (Пловдив), и каде што е забележано дека сите селани биле турски муслимани.

Во текот на 17 век започнала христијанизацијата на селото, кога во краткиот даночен регистар за Пловдивско од 1622 година има докази дека во тогашно Садово веќе имало 9 христијански домаќинства. Сепак, до крајот на 17 век, селото останува претежно муслиманско, иако голем пораст на бугарскиот христијански елемент може да се види од други документи. Во друг даночен регистар за Пловдивско од 1695 година под името **Чашнагир**, во населбата живееле 33 семејства, од кои 18 биле муслимани, а другите 15 христијани.

Во 1883 година селото Чешнегир било преименувано на **Садово** без административен акт. Со Указ бр.1942/обн. на 17 септември 1974 година Садово добило статус на град.

Институт за растителни генетски ресурси
---------------------------------------

Институтот за растителни генетски ресурси „Константин Малков" бил основан во 1902 година во Садово. Овде се наоѓа Националната банка за гени на семиња, во која се чуваат над 60.000 примероци на домашни и воведени растенија. Институтот е дел од Меѓународниот систем за генетски ресурси.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  „Bulgaria Second National Communication" (PDF). Архивирано (PDF) од изворникот 25 July 2010. Посетено на 20 August 2010.
3. ↑  НБКМ-Сф,ОО - ОАК 94/73,л.50а - справка на сътрудника към Османския отдел към софийската Народна библиотека - д-р Стоян Шиваров.
4. ↑  Istanbul - BOA, MAD 3604,s.114-136 - там са описани селищата от нахията Конуш, сред които е и Садово - личен архив на Любомир Василев от село Кочево, Пловдивско.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Садово
Џон Вејн во филмот од 1961 година, Команчероси 
**Вестерн** (англиски: *Western*, букв. „западен") — правец на кинематографијата што го обработува секојдневниот живот на луѓето во средновековни САД и останатите држави на Северна Америка. Овој жанр е популарно познат и по борбата помеѓу *каубојци* и *индијанци*, главните виновници за настанување на овој жанр. Филмовите се инспирирани од населувањето на европските доселеници на американскиот континент, особено населувањето од исток кон запад. 

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |



1. ↑  Rubin, Joan Shelley; Casper, Scott E. уред. (2013). *The Oxford Encyclopedia of American Cultural and Intellectual History* (англиски). **2**. Oxford University Press. стр. 557. ISBN 978-0-19-976435-8.
**Гвидо Раимонди** (роден на 22 октомври 1953 година) е италијански судија роден во Неапол во Италија кој бил поранешен судија и претседател на Европскиот суд за човекови права (ЕСЧП). Раимонди бил номиниран во судот од Италија и го започнал својот 9-годишен мандат како судија на ЕСЧП на 5 мај 2010 година. Тој бил претседател на ЕСЧП од 1 ноември 2015 година до 4 мај 2019 година.

Образование и ран живот
-----------------------

Студирал право на Универзитетот во Неапол каде дипломирал во 1975 година  Потоа бил асистент предавач на Универзитетот и бил судија од 1977 до1986 година  Помеѓу 1986 и 1989 година бил вклучен во правните работи на италијанското Министерство за надворешни работи .

Професионална кариера
---------------------

Помеѓу 1997 и 2003 година Раимонди служел во Врховниот касационен суд, прво во канцеларијата на генералниот правобранител, а потоа и како судија. Во истиот период тој повремено служел како ад хок судија во случаи пред Европскиот суд за човекови права. Во мај 2003 година се приклучил на Меѓународната организација на трудот (МОТ) како заменик правен советник во Женева. Во февруари 2008 година станал правен советник на таа организација.

Европски суд за човекови права
------------------------------

Раимонди бил судија во Европскиот суд за човекови права од 2010 до 2019 година  Во септември 2012 година бил избран за Секторски претседател, а потоа и за потпретседател на Судот со мандат од три години, почнувајќи од 1 ноември 2012 година.

Во јануари 2016 година, во пресрет на европската мигрантска криза, Раимонди објавил дека судот подготвувал „акционен план" за да се справел со предвидениот пораст на правни случаи од мигранти кои сакаат да избегнат да бидат испратени во други европски земји.

Референци
---------

1. ↑  European Court of Human Rights,, Retrieved: 20 November 2019
2. 1 2 3  „Guido Raimondi, President of the European Court of Human Rights" (PDF). *European Court of Human Rights*.
3. ↑  President European Court of Human Rights.
4. ↑  „Articolo:Il 70° della Convenzione Europea dei Diritti Umani: Guido Raimondi a RCF". *Università Ca' Foscari Venezia* (италијански). Посетено на 2022-05-27.
5. ↑  Matthew Holehouse (January 28, 2016), Migrant crisis to bring tide of human rights challenges, says Strasbourg court *The Daily Telegraph*.
**Црквата Мармирои** ( албански: *Kisha e Marmiroit* </link> ) се наоѓа во близина на Пашалиман, округот Валона, Албанија. Прогласен е за споменик на културата на Албанија. 

Во историските записи црквата првпат се споменува во 1307 година. Со оглед на тоа што нема нартекс и поради други сличности со други цркви во Бугарија и поранешна Југославија, се смета дека е изградена во 12 или 13 век од нашата ера, иако некои истражувачи го ставаат периодот на изградба во 10 век во крајот на средновизантиската ера. Најакредитираната хипотеза е дека таа била посветена на Света Марија , особено на Богородица на Животворниот Извор ( *Зодохос Пеге* ).  Бледите бои доминираат на фасадата на оваа црква, која, според гласините, името го добила по каменоломот за мермер кој постојано татнел во близина. Оваа мала црква е заведена како споменик на културата и сега е заштитена и негувана како културно наследство. Црквата првпат е забележана во историските записи кои датираат од далечната 1307 година.

Црквата се наоѓа во заливот на Валона во близина на археолошкиот локалитет Орикум .

Наводи
------

1. ↑  „Religious buildings with the "Culture Monument" status". Republic of Albania National Committee for Cult. Архивирано од изворникот на July 6, 2011. Посетено на October 28, 2010.
2. ↑  „Dy monumente kulti në gjirin e Vlorës, Alexander Meksi". Архивирано од изворникот на 2014-04-16. Посетено на 2014-04-15.
3. 1 2  Guntram Koch (2006). „Einige Bemerkungen zur Kirche in Marmiro/Albanien". *Center of Byzantine Research*. Es spricht also alles dafür, daß die Zoodochos Pege in Marmiro im 10. Jh. errichtet worden ist
Докамбриски строматолит. Според пишувањата од 2002 г. староста се проценува на 3,5 милијарди години, а настанала од работењето на цијанобактериите.
**Абиогенеза** или **појава на животот** (од грчки: a — негативна честичка, био-... и ...-генеза) — процес на претворање на неживата природа во жива. Во потесна смисла на зборот, абиогенезата подразбира и образување органски соединенија вообичаени во живата природа, надвор од телото без учество на ензими. Алтернатива на потеклото на животот на Земјата е панспермијата, која, сепак, не го решава главното прашање за потеклото на животот, туку само го турка во уште подалечното минато на вселената. Според современите модели, животот се појавил на Земјата пред околу 4,1—3,8 милијарди години, додека самата планета е создадена пред околу 4,5 милијарди години. Најстарите познати фосилни строматолити се стари 3,7 милијарди години.

Наводи
------

1. ↑ . ISBN 0-471-19350-X. LCCN 2003269978. Занемарен непознатиот параметар `|место=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|заглавие=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|год=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|издательство=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|автор=` (help); Отсутно или празно `|title=` (help)

Надворешни врски
----------------

|  |
| --- |
| Повеќе за **Moon** на збратимените проекти на Википедија |
|  | Дефиниции и преводи на Викиречник ? |
|  | Податотеки на Ризницата ? |
|  | Образовни ресурси на Викиуниверзитет ? |
|  | Новинарски известувања на Викивести ? |
|  | Мисли на Викицитат ? |
|  | Изворни текстови на Викиизвор ? |
|  | Прирачници на Викикниги ? |
|  ? | Информации за guide во Википатување ? ? |
|
|
**Пренасочување на повик** – дополнителна телекомуникациска услуга која овозможува пренасочување на дојдовен повик на друго одредиште, кое може да биде мобилен телефон, говорно сандаче или друг телефонски број каде повиканиот корисник е достапен.

Опис
----

Постојат неколку вида пренасочувања на повик врз основа на тоа кога да се врши пренасочување.

### Безусловно пренасочување на повик

Доколку корисникот сака да биде достапен во секој момент, оваа услуга му овозможува сите повици што ќе пристигнат на неговиот телефон автоматски да се пренасочуваат на друг телефонски број што самиот го определил.

### Пренасочување кога бројот е зафатен

Оваа услуга му овозможува на корисникот во случај кога неговата телефонска линија е зафатена, повиците што пристигаат да се пренасочуваат на друг телефонски број што самиот го определил.

### Пренасочување при неодговарање на повикот

Оваа услуга му овозможува на корисникот во случај кога не одговара на повикот после одреден број на ѕвонења, повикот да се пренасочи на друг телефонски број што самиот го определил.

### Пренасочување кога корисникот не е достапен

Оваа услуга му овозможува на корисникот кога е надвор од мрежно покривање, повикот да го пренасочи на друг телефонски број што самиот го определил. Истата е применлива само за мобилните телефони.

Начин на користење
------------------

Услугата по потреба може да се активира или да ја деактивира со внесување на соодветен код.

### Безусловно пренасочување на повик

* Активирање: \* 21 \* телефонски број #
* Деактивирање: # 21 #

### Пренасочување кога бројот е зафатен

* Активирање: \* 67 \* телефонски број #
* Деактивирање: # 67 #

### Пренасочување при неодговарање на повикот

* Активирање: \* 61 \* телефонски број #
* Деактивирање: # 61 #

При внесување на соодветниот код на телефонскиот апарат, корисникот ќе слушнет говорна порака или тон на потврда дека услугата е активирана или деактивирана.

Историја
--------

Во Македонија услугата е воведена во средината на деведесеттите години на 20 век со пуштањето во сообраќај на дигиталните централи EWSD и Alcatel E10.

Наводи
------

1. ↑  Костовски, Ристо (1998). *Македонска пошта, Македонски телекомуникации*. Скопје: Ми-Ан. стр. 161. ISBN 9989-613-03-6.
| Византиска култура |
| --- |
| Византиски орел на императорот Јован VIII Палеолог |
| * Аристократија и бирократија

* Армија
* Уметност
* Архитектура
* Календар
* Монети
* Кујна
* Танц
* Дипломатија
* Облека
* Економија
* Градини
* Право
* Книжевност
* Медицина
* Музика
* Морнарица
* Луѓе
* Наука

 |
| * п
* р
* у
 |

Современа копија на старогрчка градинарска статуа на вепар. Ваквите статуи продолжиле да се изрработуваат и длабоко во доцната антика.
Византија несомнено зазема важно место во историјата на градинарството. Градот, кој подоцна станал Истанбул, бил престолнината на Источното Римско Царство кое траело илјада години по падот на Западното Римско Царство. Меѓутоа византиските градини биле главно уништени од страна на Турците во нивните походи од XV век.

Византиските градини главно биле засновани на римските принципи на нагласување на мозаици и типични класични принципи како порамнување на дрвата во низи, поставување на мали градби како фонтани и олтари, кои со време станувале сѐ посложени и побогати. Меѓутоа византиските градини развиле свој посебен стил, кој влечел инспирација од ориенталните, и особено исламските градини (Близок Исток и северна Африка). Донекаде видливи се и маварски влијанија, особено кај дизајнот на фонтаните, но наоѓаме и дека персиските градини извршиле забележително влијание, нагласувајќи ја нивната заденичката одлика со византиската култура - употребата на спротивставени бои.

За византиските градини не се знае речиси ништо друго, и за нив се спомнува многу малку во историјата, а тогашни книги денес не постојат. Византијците, како и нивните грчко-римски претходници, ѝ придавале големо значење на естетиката, но низ целата грчко-римска историја градината никогаш не заземала место на престиж во нивните култури за разлика од културите на истокот - грчко-римските градини влечеле корени од практичното одгледување на градинарски култури како маслиново дрво.

Поврзано
--------

* Историја на градинарството
* Римски градини
* Персиски градини

Наводи
------

1. ↑  Byzantine Garden Culture, edited by Antony Littlewood, Henry Maguire, and Joachim Wolschke-Bulmahn (2002)

Надворешни врски
----------------

* Мари-Луиз Готен - историја на византиските градини Архивирано на 25 октомври 2007 г. (англиски)
* Византиска градинарска култура Архивирано на 12 јануари 2008 г. (англиски)
* Приватни градини во византиски Цариград (англиски)
**Тактичка група „Белорусија"** (белоруски: *Тактычная група «Беларусь»*) — група доброволци од Белорусија кои биле вклучени во Војната во Донбас. Тие се бореле на страната на Украина, прво како дел од Украинскиот доброволен корпус на Десниот сектор, а подоцна како дел од различни формации на украинските доброволни баталјони и вооружените сили на Украина.

Историја
--------

### Рана активност

Белоруски доброволци биле вклучени во Војната во Донбас од почетокот на непријателствата во пролетта 2014 година. Истата година, група белоруски доброволци создале одред наречен Одред „Пагонја". Оваа група имала 50 членови до јули 2014 година, од кои 15 биле во судирот пред создавањето на Пахонија. Белоруски доброволци учествувале во битката кај Авдиивка во 2014 година.

Одредот „Пагонја" бил распуштен во 2016 година. Оваа група не треба да се меша со Полкот „Пагонја" кој бил создаден како полк за специјална намена по Руската инвазија на Украина во 2022 година.

### Борбени операции

Тактичката група „Белорусија" била создадена на 8 август 2015 година, по преговори со белоруски активисти и раководството на Десниот сектор на Украинскиот доброволен корпус. Нејзините борци се бореле во битките во рудникот Бутивка, Писки, Волноваха и Маринка.

Во средината на август 2015 година, во близина на Волноваха, групата се борела во битка во која биле убиени двајца доброволци, Виталиј Тилиженко и Алес Черкашин.

На 9 март 2022 година, за време на руската инвазија на Украина, Тактичката група „Белорусија" на своите социјални мрежи објавила дека бил создаден Баталјонот „Кастус Калиновски", кој подоцна бил преобразуван во полк.

Наводи
------

1. 1 2  Беларусы стварылі асобны батальён імя Кастуся Каліноўскага для абароны Кіева
2. ↑
3. ↑  „Расея можа паўтарыць украінскі сцэнар у Беларусі". 10 февруари 2017.
4. ↑  „Тактычная група «Беларусь» аб'яднае беларускіх дабраахвотнікаў ва Украіне". *Наша Ніва*.
5. ↑  „Участь в АТО візьме добровольчий загін білорусів «Пагоня»". *espreso.tv*.
6. ↑  Smok, Vadzim (2014-07-29). „The Belarusians fighting on both sides of the Ukraine conflict". *The Guardian* (англиски). ISSN 0261-3077. Посетено на 2023-08-09.
7. 1 2  „Ян Мелнікау: Без вільної України не буде вільної Білорусі". Архивирано од изворникот на 2018-11-18. Посетено на 13 јануари 2024.
8. ↑  „Черкашин Олександр Миколайович - Книга пам′яті загиблих за Україну - Український меморіал". *ukraine-memorial.org*.
9. ↑  „Білоруських добровольців АТО взяли до елітної частини української армії". Архивирано од изворникот на 5 ноември 2017. Посетено на 13 јануари 2024.

Надворешни врски
----------------

* Тактичка група „Белорусија" на Facebook
* Тактичка група „Белорусија" во мрежата vk.com
* Тактичка група „Белорусија" на YouTube
**Музејот на Ататурк**  (грчки: *Μουσείο Ατατούρκ*) — музеј кој се наоѓа во Солун, Грција.

Музејот се наоѓа во родната куќа на основачот на модерна Турција, Мустафа Кемал Ататурк. кој е роден на ова место во 1881 година. Објектот претставува трикатна куќа со двор на улицата „Апостолос Павлос" број 24, во непосредна близина на турскиот конзулат. Во отоманско време улица се викала „Ислахане" и се наоѓала во населбата Коџа Касим Паша.

Куќата била изградена пред 1870 година, а во 1935 година грчката влада ја донирала на Турција. Дел од ентериерот е автентичен, но дел од мебелот бил префрлен од музејот Топкапи-сарај. Ѕидовите во еден од спратовите на објектот се исполнети со слики од Ататурк, од различни периоди од неговиот живот.

Во 1955 година, по тврдењата дека објектот бил нападнат и разрушен од грчките националисти, довело до големи антигрчки демонстрации и насилства во Истанбул, познати како Септемвриски погром.

Наводи
------

1. 1 2  „Atatürk Evi Müzesi" (турски). www.thessaloniki.cg.mfa.gov.tr/. Посетено на 21 April 2011.
2. ↑  Μουσείο Ατατούρκ Архивирано на 19 мај 2012 г. преземено од  на 9.08.2012 г.
3. ↑  „Ο βίος και η πολιτεία του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη". www.makthes.gr. 18 април 2007. Архивирано од изворникот на 2013-02-17. Посетено на 21 април 2011.
4. ↑  Holland, Robert. "The Struggle for Mastery, 4 October 1955–9 March 1956," *Britain and the Revolt in Cyprus, 1954–59*, Oxford: Clarendon Press, 1998, pp. 75.

Надворешни врски
----------------

* www.museumsofmacedonia.gr
* www.studylanguages.org Архивирано на 9 декември 2009 г.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Османлиски споменици во Солун |
| --- |
|  |
| Џамии | 
* Алаџа-имарет
* Хамза-бегова џамија
* Јени џамија

 |  |
|  |
| Амами | 
* Бегов амам
* Пашин амам
* Јахуди амам
* Јени амам

 |
|  |
| Тврдини | 
* Еди-куле
* Бела кула

 |
|  |
| Палати | 
* Музеј на Ататурк
* Карипио Мелатро
* Конак
* Вила Алатини
* Вила Бјанка
* Вила Капанџи
* Вила Модијано
* Вила Мордо

 |
|  |
| Останато | 
* Солунски безистен

 |

 |

Координати: 40°38′8.8″N 22°57′16.3″E﻿ / ﻿40.635778° СГШ; 22.954528° ИГД﻿ / 40.635778; 22.954528