recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Во диференцијалната геометрија и математичката физика (особено теоријата на струни), **Пољаковата формула** ја изразува конформалната варијација на зета функционалната детерминанта на Римановото многуобразие. Предложена од Александр Маркович Пољаков, оваа формула се појавила во проучувањето на квантната теорија на струните. Соодветната густина е месна и затоа е Риманова закривена непроменлива. Конкретно, додека со самата функционална одредница е премногу тешко да се работи воопшто, нејзината конформална варијација може експлицитно да биде запишана.

Наводи
------

* Polyakov, Alexander (1981), „Quantum geometry of bosonic strings", *Physics Letters B*, **103** (3): 207–210, Bibcode:1981PhLB..103..207P, doi:10.1016/0370-2693(81)90743-7

* Branson, Thomas (2007), „*Q*-curvature, spectral invariants, and representation theory" (PDF), *Symmetry, Integrability and Geometry: Methods and Applications*, **3**: 090, arXiv:0709.2471, Bibcode:2007SIGMA...3..090B, doi:10.3842/SIGMA.2007.090
Зурла
**Зурла** е македонски народен дувачки инструмент направен од оревово или сливово дрво. Зурлите, исто така, се користат во народната музика од земјите во регионот, особено Ерменија, Бугарија, Хрватска, Турција, Азербејџан, Ирак, Курдистан, Грција, Асирија, Иран, Израел, Авганистан, Албанија, Босна и другите кавкаски земји.

Најчесто се изработува од кајсија (Prunus Armeniaca). Името зурла дошло преку турскиот збор „zurna, surla", кој потекнува од персискиот збор сурна(ј) سرنای *surnāy* (сур = прослава + нај = кавал). Се состои од два дела: конусна цевка и славец кој се вметнува во горниот крај.

Зурлата има седум дупки и една палечна дупка од задната страна, како и издувни дупки при долниот дел, и трска со диск на горниот.

При свирење, зурлата се држи со двете раце под агол од ~45° во однос на видното поле. Прстите од левата рака работат со долните четири дупки, додека прстите од десната работат со горните дупки и палечната дупка. Сплесканата трска се става цела во устата, а усните се допираат со металниот диск (медник) кој им помага на образните мускули. За свирење на овој инструмент потребна е техника на кружно дишење.

Зурлата свири две октави од (отприлика) природната скала. Хроматичните тонови (D#, F#, A# и B#) исто така може да се свират со промена на притисокот и комбинација од покривање на дупките за тонови.

Овој инструмент има карактеристичен, многу гласен и продорен звук и речиси секогаш е придружувана од тапани. Стандардна комбинација се две зурли и два тапана. 

Се смета дека зурлата е донесена во Македонија од Блискиот Исток, од Ромите или Турците.

Репертоарот на зурлата се состои од ора, кои се изведуваат на свадби, празници или испраќања.

Надворешни врски
----------------

„Моме стое" на зурла во изведба на мајстор Махмут Музафер

* Народни Инструменти - Зурла]
**Уд** — инструмент со жици од персиско-арапско потекло. Има мешлесто-крушковидно тело. Кај некои од нив вратот е подолг, а кај некои е пократок. Над вратот има глава со чивии на кои се затегнуваат жиците. Бројот на жици е различен и се движи од 8 до 12. Звукот се произведува кога со десната рака и со помош на трзалица (перце) се свири по жиците. Со притискање на жиците со прстите од левата рака се добиваат тонови различни по висина. Во инструменталната практика, удот најчесто се среќава како ансамблов инструмент, во состав на чалгиите. Понекогаш се користи и како солистички инструмент.
**Бобан Грнчаров** (роден на 12 август 1982 во Скопје, Југославија) — поранешен македонски фудбалер и репрезентативец на Македонија кој во моментов е тренер на фудбалскиот клуб Вардар. Грнчаров играл на позицијата среден бек.

Клупска кариера
---------------

Грнчаров својата фудбалска кариера ја започнал во Република Македонија во клубовите Вардар и Работнички. Во 2001 година се преселил во Србија каде што играл сè до 2003 во клубот ОФК Београд.

Во 2003 година тој направил трансфер во Украина во екипата на Металург Донецк. Во вториот дел од сезоната 2006/07 заиграл на позајмица за клубот Стал Алчевск. Во 2007 година потпишал за белгискиот клуб Гент, каде во 20 натпревари постигнал три гола. Следната сезона бил позајмен на израелскиот Макаби Петах Тиква.

Во летото 2009 година, одборот на кипарскиот шампион АПОЕЛ објавил дека Грнчаров потпишал двегодишен договор со клубот. Во првата сезона на Кипар, тој го освоил суперкупот на Кипар постигнувајќи гол во финалето, како и одиграл четири натпревари во групната фаза од Лигата на шампионите. Следната сезоната тој бил еден од клучните играчи на клубот, и покрај тоа што сите натпревари ги играл како централен одбранбен играч - постигнал 6 погодоци (сите со глава) помогнувајќи му на клубот да го освои кипарското првенство. Во мај 2011 година Грнчаров го напуштил клубот бидејќи не успеал да се договори за потпишување нов договор поради финансиски причини.

На 5 јули 2011 година, Грнчаров потпишал едногодишен договор со белгискиот клуб Лирс. По една помината сезона во Белгија, на 3 јули 2012 година, Грнчаров потпишал тригодишен договор со бугарскиот прволигаш Ботев Пловдив.

Кариера во репрезентативниот дрес
---------------------------------

Првиот натпревар во дресот на македонската фудбалска репрезентација, Грнчаров го одиграл на 21 август 2002 година, во победата од 5-0 против Малта. За македонската репрезентација тој одиграл вкупно 34 натпревари и постигнал еден гол, а исто така бил и капитен на репрезентацијата во три наврати. Својот единствен гол го постигнал на 9 септември 2009 година во Осло против Норвешка.

Личен живот
-----------

Грнчаров потекнува од спортско семејство, неговиот татко, Атанас Грнчаров, исто така бил фудбалер кој поминал десет сезони во Вардар, а неговиот брат, Тони Грнчаров, е поранешен кошаркар и македонски репрезентативец.

Постигнувања
------------

АПОЕЛ АПОЕЛ
* Прва лига на Кипар (1): 2010/11
* Суперкуп на Кипар (1): 2009

Вардар Вардар
* Прва македонска лига (3): 2014/15, 2015/16, 2016/17
* Суперкуп на Македонија (1): 2015

Наводи
------

1. ↑  Грнчаров е новиот тренер на Вардар Вардарфанс; 11 април 2022
2. ↑  Интервју со Бобан Грнчаров, тренер на ФК Вардар: Ќе се вратиме во првата лига! sportcast.mk; 14 септември 2022

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
ФК Вардар  – моментален состав |
| --- |
|  |
| 
1 Кировски ·
2 Тошевски ·
3 Попов ·
4 Манев ·
5 Битанг ·
6 Еранс ·
7 Лира ·
8 Мицевски ·
9 Максимов ·
10 Јуфо ·
11 Барсегјан ·
15 Антоновски ·
18 Колевски ·
20 Талески ·
21 Новак ·
23 Најдовски ·
24 Попзлатанов ·
25 Илиќ ·
30 Тодороски ·
50 Бериша ·
70 Хуан Фелипе ·
77 Брдаровски ·
90 Гачевски ·
Тренер: Васоски
 |

 |
Рене Магрит
**Рене Франсоа Гисле Магрит** (21 ноември 1898

 - 15 август 1967

) бил надреалистички уметник, роден во Лесин, Белгија.

Творештво
---------

Сликите на Магрит постигнуваат високи цени на аукциите. Така, сликата „Надмоќноста на светлината" (*The dominion of light*) била продадена за речиси 12,7 милиони долари на аукцијата одржана во „Кристи", а потоа во 2014 година, аукциската куќа „Сотби" успеала да постигне цена од 12,9 милиони долари за сликата „Прекрасен свет" (*Le beau monde*). Во февруари 2017 година, „Кристи" ја понудила за продажба сликата „Чувствителна струна" (*La corde sensible*), очекувајќи цена од 14 милиони фунти (околу 17,5 милиони долари). Сликата потекнува од 1960 година, а на неа е прикажан планински пејзаж со кристална чаша за шампањ, во која се наоѓа пена од облаци. Сликарот ѝ ја подарил сликата на сопругата, а од 1990 година, таа се наоѓа во приватна збирка. Со големина од 114 на 146 сантиметри, таа е една од најголемите слики на Магрит.

Наводи
------

1. ↑  „Сликата на Магрит може да достигне 17,5 милиони долари", *Дневник*, година XXI, број 6288, понеделник, 13 февруари 2017, стр. 20.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 69008939
* LCCN: n79086870
* ISNI: 0000 0001 2102 1220
* GND: 118576208
* SELIBR: 213571
* SUDOC: 032771304
* BNF: cb123735831 (податоци)
* BIBSYS: 90065819
* ULAN: 500022967
* MusicBrainz: e3cbef22-3a8e-445d-ae78-94dc1151df6d
* NLA: 35321956
* NDL: 00470900
* NKC: jn20000720160
* BNE: XX910399
* CiNii: DA01087467
* KulturNav: id
* RKD: 51983

 |

 |
**Џеват Адеми** (албански: *Xhevat Ademi*; Голема Речица, Тетовско, 8 декември 1962

) — македонски политичар и поранешен член на ОНА.

Завршил високо образование - новинар. Во текот на конфликтот во Македонија бил шеф на тајната полиција на ОВК за Македонија, водач на АКШ „Албанска Национална Армија", преседател на здрузението на политички затвореници со седиште во Тетово и главен организатор за собирање на парични средства за ОНА.

На 24 јули 2001 година бил ставен на македонската црна список на граѓани, а на 27 јули е ставен ѝ на списокот на американскиот претседател Џорџ Буш. По крајот на војната бил амнестиран согласно законот за амнестија.

По ова, се вклучил во тогаш новоформираната партија ДУИ, и станал заменик министер за локална самоуправа во Владата на РМ во 2004 година. Денеска е пратеник. Живее во шарпланинското село Вешала.

Наводи
------

1. ↑  „македонска црна листа". Архивирано од изворникот на 2011-08-22. Посетено на 2010-12-25.
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2012-03-16. Посетено на 2011-02-18.
**Апостол Керамитчиев** (роден во  1913
 година во село Габреш, Костурско - починал во  1997
 година во Скопје) — македонски филолог и археолог.

Животопис
---------

Апостол Керамитчиев завршил гимназија во Костур, а студиите по класична филологија, археологија и стара историја во Солун и во Софија. Учествувал во НОБ. Од 1957 до 1979 година работел како кустос (епиграфичар и нумизматичар) во Археолошкиот музеј во Скопје. Го проучувал старото рударство и металургијата во Македонија. Со рекогносцирања евидентирал повеќе од 80 локалитети. Автор е на 40 научни и стручни трудови.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Керамитчиев*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 687. Text "series
" ignored (help)
Рене Лакост
**Жан Рене Лакост** 2 јули 1904

 - 12 октомври 1996

 бил познат француски тенисер и стопанственик, наречен „крокодилот" од навивачите поради своето кавгаџиство на теренот. Денес е најпознат како основач на марката на спортска опрема „Лакост" со знакчето на алигаторот.

Во периодот од 1920-1930 бил еден од најдобрите светски тенисери и број еден во 1926 и 1927. Во 1933 ја основал фирмата за спортски маички со Андре Гилие. Во 1963 вовел револуција во технологијата на тениските рекети со употребата на челични цевки за рамот, наместо дотогаш стандардните дрвени рамки.

Гренд слем резултати
--------------------

Отворено првенство на Франција

* Шампион поединечно: 1925, 1927, 1929
* Финалист поединечно: 1926, 1928
* Шампион во двојки: 1925, 1929
* Финалист во двојки: 1927

Вимблдон

* Шампион поединечно: 1925, 1928
* Финалист поединечно: 1924
* Шампион во двојки: 1925

Отворено првенство на САД

* Шампион поединечно: 1926, 1927
* Финалист во мешани: 1926, 1927

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница на компанијата Лакост

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 306401654
* LCCN: n84013726
* ISNI: 0000 0001 1193 4835
* GND: 126676941
* SUDOC: 068895933
* BNF: cb11944187t (податоци)
* NKC: mzk2004231238

 |

 |
**Авионската несреќа кај Бишкек** се случи на 24 август 2008 (20:30 по месно време) кај Меѓународниот аеродром Манас во близина на градот Бишкек, на авион од типот Боинг 737-200 користен од ккомпанијата Itek Air, а позајмен од иранската авиокомпаија Aseman Airlines којшто под чартер лет бр. 6895 леташе на релација Бишкек- Техеран.

Причини за несреќата
--------------------

Причините за несреќата се нејасни, но властите во Киргистан негираат дека станува збор за терористички напад. Според Тахон Мамитов, советник на претседателот на Киргистан, на бродот се наоѓал сензор кој се огласил како предупредување за патниците да го напуштат авионот. Во 10 минути екипажот изјавил дека има недостиг од притисок и решил да го врати авионот во Бишкек. Но, на 2 km од аеродромот се јавиле турбуленции и авионот се заковал во земја и се запалил.

За разјаснување на причините за несреќата работи и Меѓународниот воздухопловен комитет.

Патници и екипаж
----------------

На авионот во моментот на несреќата се наоѓале 83 патници и 7 членови на екипажпот. Екипажот го сочинувале 2 пилота, 4 стјуардеси од авиокомпанијата Itek Air и менаџер од компанијата Aseman Airlines. Меќу патниците на авионот била и одбојкарска репрезентација на Киргистан.

| Државјанство | Патници | Екипаж | Вкупно | Преживеани |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Киргистан Киргистан | 24 | 6 | 30 | 11 |
| Иран Иран | 53 | 1 | 54 | 10 |
|  Казахстан | 3 |  | 3 |  |
| Народна Република Кина НР Кина | 1 |  | 1 |  |
|  Турција | 1 |  | 1 |
| Канада Канада | 1 |  | 1 |  |
| Вкупно | 83 | 7 | 90 | 21 |

За авионот
----------

Авионот Боинг 737-200 со регистрација ЕХ-009 бил во употреба од страна на киргистанската авиокомпанија Itek Air, но бил позајмен од сопственичката компанија Aseman Airlines. Авионот бил пуштен во употреба во 1979 година, а последната контрола била извршена во мај 2008.

Како и сите киргистански авиокомпании, Itek Air се наоѓа на „црната листа" на Европската Унија за лет на нејзина територија.

Наводи
------

1. ↑  Властите во Киргистан велат дека терористички напад немало на авионот Боинг 737
2. ↑  Разјкаснувањето на причините за несреќата ќе го извршат руски експерти
3. ↑  На бродот се наоќал 51 странец
4. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2010-03-06. Посетено на 2008-08-25.

Надворешни врски
----------------

* Детали и фотографии од местото на случувањето
* Список на патници и членови на екипажот на чартер летот бр.6895 на релација Бишкек- Техеран
* Детали од катастрофата на мрежното место Aviation Safety Network Архивирано на 19 март 2011 г.
* Авионска несреќа во Бишкек: 2 часа пред хаваријата истиот авион се вратил од Москва Архивирано на 15 септември 2008 г.
Череп на сива чапја
*Ardea cinerea*
**Сива чапја** (науч. *Ardea cinerea*) — птица од семејството чапји. Во Македонија е редовна гнездилка која ги населува мочуриштата и трските од стоечките води.

Општи одлики
------------

Сивата чапја е голема птица долга 90-100 см, со распон на крилјата од 175-195 см и со тежина од 1 до 2 кг. Пердувите на оваа птица се со сива и бела боја. Се храни со риби и жаби, но и со мали цицачи и птици. Зиме, кога стоечките води замрзнуваат, сивите чапји доаѓаат до најблиските реки и тука ја минуваат зимата. Возрасните сиви чапји на главата имаат препознатлив реп во црна боја. Сезоната на парење започнува во февруари, а завршува на крајот од април. Сивата чапја се гнезди во колонии. Мажјакот и женката заедно градат гнездо, женката излежува 1-6 јајца со светлосина боја и со кружен облик. Инкубацијата трае месец дена, а за младенчињата се грижат и двата родители.

Подвидови
---------

Постојат четири подвидови на сивата чапја:

* *Ardea cinerea cinerea* Linnaeus, 1758 Европа, Африка, западна Азија
* *Ardea cinerea jouyi* Clark, 1907 источна Азија
* *Ardea cinerea firasa* Hartert, 1917 Мадагаскар
* *Ardea cinerea monicae* Jouanin & Roux, 1963

Многу е слична на американската голема сина чапја, а разликата се состои во незначително помалата големина и костенливо-смеѓите бедра и бутови.

Распространетост и биотоп
-------------------------

Сивата чапја е птица со голема приспособливост, единствено од што има потреба е вода богата со риба и минимална изолираност од луѓето. Ја нема единствено во големи шуми. Во одредени случаи при изобилство на ситни глодачи во северните региони или големи скакулци во јужните, може да ја сретнеме сивата чапја и без да има вода во близина. Ако не е следена, навикнува на присуството на човекот и се размножува во големи населени центри, како на пример Стокхолм, Амстердам, Најроби и Момбаса.

Сивата чапја е делумно преселничка. Во северните области се појавува уште пред да исчезнат снеговите и штом пилињата станат самостојни, веднаш се сели. Младите птици кога ќе станат способни за лет прават големи преселби и често ги достигнуваат северните брегови на Африка или јужна Азија.

Погледни
--------

* Список на птици во Македонија
**Опинок** (множ. **опинци**) — обувки од свинска, говедска или биволска кожа, со опути (кожени врвци). Поедноставниот тип, наменети за секојдневна употреба, селаните сами ги изработувале. Опинците наменети за децата се изработувале од свинска кожа. 

Опинците се традиционална македонска, српски, хрватска и бугарска обувка. Се носат и низ остатокот од Балканот. Тие се прават од кожа и немаат врвки, се одликуваат со издржливост и трајност, а обично (но не секогаш) имаат роголик завршеток. Самиот збор опинок води потекло од праиндоевропскиот јазик. Изработувачот на опинци е занаетчија, наречен опинчар.

Средновековните опинци се разликуваат од подоцнежните по тоа што немале врвови и не биле накрсно направени. Тие изгледале како гума во облик на чевел. Врвците биле додавани, но често се кинеле.

Галерија
--------

* Опинци со рамен крајОпинци со рамен крај

Наводи
------

1. ↑  „Македонска Енциклопедија - II издание".

Поврзано
--------

* Чевларство

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за македонскиот фолклор е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Херман Вендел
**Херман Вендел** (германски: *Hermann Wendel*; Мец, 8 март 1884 — Сен Клу, 3 октомври 1936) бил германски политичар, публицист, историчар, писател, уредник, голем познавач на модерната историја на јужнословенските народи, почесен член на Матица српска (1923) и почесен доктор на науки на Белградскиот универзитет (1929).

Херман Вендел се пројавува како заштитник на Македонија и на нејзиното право на суверен живот во време кога фашизмот стапува на европската политичка сцена. Тој ја брани самобитноста на македонските Словени од позициите на германски социјалдемократ. Жестоко го осудува бугарското присвојување на Македонија и поведува остра полемика со извесниот македонствујушт Димитар Ризов, пројавен публицист и тогашен бугарски амбасадор во Германија (1916/1917), кој беше го обвинил Вендел дека се повел по гледиштата на Јован Цвииќ. Во серијата статии, главно за феноменот на македонските Словени, за кои Вендел смета дека се самобитна словенска нација, паѓа в очи неговата широка информираност за македонските состојби и солидно познавање на веќе постојната литература за македонското прашање.

Предлошка:НОрмативна контрола
**Калина Малеска** — македонска писателка, преведувачка, книжевна теоретичарка и професорка.

Животопис
---------

Родена е во 1975 година во Скопје.

Малеска предава англиска книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески" во Скопје, каде што има и дипломирано на Катедрата за англиски јазик и книжевност, со општа и компаративна книжевност како студии под Б, и каде што исто така ги одбранила магистерската теза што се занимава со деконструкција на книжевни дела, како и докторската теза во чиј фокус се дискурсите на моќ во книжевноста.

Творештво
---------

Малеска има издадено две збирки раскази: *Недоразбирања* и *Именување на инсектот*, романот *Бруно и боите*, драмата *Случка меѓу настани* и романот *Призраци со срмени нишки*. Некои од расказите ѝ се објавени и во неколку списанија во Македонија и во странство, како што се Блесок Архивирано на 23 март 2014 г. Janus Head, Diversity Архивирано на 2 ноември 2013 г. и други. Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022). Пишува и песни и кратки прозни текстови за детски списанија. Таа е уредник на збирката „Awake not sleeping: Reimagining fairy tales for a new generation" (2021).

Со свои трудови од областа на книжевната наука учествувала на повеќе меѓународни семинари, конференции и конгреси. Нејзини книжевни есеи се објавени во повеќе македонски и меѓународни списанија, меѓу кои Културен живот, Репер, Janus Head, Word and Text и други, а би можеле да се издвојат „Реалноста на Борхесовата фантастика, нереалноста на Кортасаровиот реализам", „Водата како извор на двојна наративна линија во *Островот од претходниот ден* на Умберто Еко, *Таинствениот туѓинец* на Џозеф Конрад и *Големата вода* на Живко Чинго", „Сличности меѓу постколонијализмот и посткомунистичката литература во Македонија: комбинација од традиционалното и современото", итн.

Се занимава и со преведувачка дејност, а некои од делата што ги превела се: „Она што беше небо" на Владо Малески, „Тристрам Шенди" на Лоренс Стерн, „Сестрите Макиока" на Џуничиро Танизаки, „Хаклбери Фин" на Марк Твен, драми од Чикамацу Монзаемон и раскази од Емброуз Бирс.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2016-04-21. Посетено на 2017-08-28.
2. 1 2  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 362.
3. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 223-226.
*Оваа статија е за личност, за други значења на поимот Чојбалсан видете Чојбалсан (појаснување)*
Хорологин Чојбалсан
**Хорологин Чојбалсан** (монголски:*Хорлоогийн Чойбалсан*) бил комунистички водач на Монголската Народна Република од 1930-те па сѐ до неговата смрт. Роден е на 8 февруари 1895 а умрел на 26 јануари 1952 година.

Живот
-----

Чојбалсан се образувал за монах. Подоцна, тој стапил во контакт со руски револуционери за време на неговиот пат кон Сибир. Тој ја основал неговата револуционерна организација во 1919 година и во 1921 година се придружил на Дамдин Сухбатор во Монголската Народна Револуционерна Партија. Откако руската војска во 1921 година навлегла во Урга и основала про-советска влада, Чојбалсан бил избран за министер за војна.

Наредните години Чојбалсан доминирал со неговата земја и до 1940 неговата позиција биле сосема стабилна и нерушлива.Тој ги држел двете позиции како претседател на Монголија и како премиер на Монголија. Според воените термини, тој некогаш бил одликуван како маршал. Чојбалсан бил близок соработник со советскиот водач Сталин.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Предлошка:Водачи на Монголија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 42631039
* LCCN: n85193075
* ISNI: 0000 0000 8121 7981
* GND: 118624342
* SUDOC: 142796999
* NKC: xx0062797

 |

 |
**Стадиметар** ― оптички уред за проценка на опсегот до предмет со позната висина со мерење на аголот помеѓу горниот и долниот дел на предметот како што е забележано на уредот. Слично е на сексстантот, со тоа што уредот користи огледала за мерење на аголот помеѓу два предмети, но се разликува по тоа што едно „врти" *во* висина на предметот. Тој е еден од неколкуте видови оптички далечина и не бара голем инструмент, и затоа беше идеален за рачни примени или поставување во перископ на подморница. Стадиметар е вид на аналоген сметач.

Развој и употреба
-----------------

A handheld stadimeter Стадиметар на морнарицата на Соединетите Држави, Mk 5 Mod 0 направен во 1942 година од Schick Inc. од Stamford CT.
Стадиметарот што треба да е држен во рака, бил развиен од Бредли Ален Фиске (1854–1942), офицер во морнарицата на Соединетите Држави. Тој бил дизајниран за стрелачки цели, но неговите први морски тестови, спроведени во 1895 година, покажале дека е подеднакво корисен за едрење во флота и за навигација. Обично бил чуван на мостот и бил користен оттаму и на крилата на мостот за да бидат држени воените бродови на соодветно растојание еден од друг кога се парат во формација и за употреба во конвои.

Бирото за бродови на морнарицата на Соединетите Држави склучувало договори во неколку наврати за нарачки на рачни стадиметри, почнувајќи веднаш по неговиот развој во доцните 1890-ти. До почетокот на 1900-тите, заедно со секстантот, шпионското стакло, таблата за маневрирање, протракторот за напоредно движење и другите алатки за навигација биле дел од стандардната опрема за навигацискиот офицер на воените бродови на Соединетите Држави.

За време на Втората светска војна, верзијата Mark 5 била развиена за да функционира повеќе како секстант, со единечна свртена рака која го заменува линеарниот погон на „полжји навој" што ја одредува висината на предметот. Примарната придобивка од овој развој бил тоа што повеќе предмети со различни висини можеле да се мерат многу побрзо, бидејќи го отстранило бавно подвижниот полжјиот навој, кој треба да се прилагоди за висината на секој предмет пред да се направи нишан со многу побрз приспособлив лак за да биде поставена висината на предметот.

Денес сè уште е користен на воените бродови на морнарицата на Соединетите Држави во моменти кога користењето активен радар е непрепорачливо.

Поврзано
--------

* Пронаоѓач на далечина
* Стадиометриско пронаоѓање опсег

Наводи
------

1. ↑  Blair, Jr. Clay (2001). „1". *Silent Victory, the U.S. Submarine War against Japan*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-55750-217-X.
2. ↑  „Stadimeter". Smithsonian Museum of American History Physical Sciences Collection. Архивирано од изворникот на 5 февруари 2010.

Надворешни врски
----------------

* Рачен стадиметар; информации и фотографии
Бернард Монтгомери
Бернард Ло Монгомери (англиски:Bernard Law Montgomery) (17 ноември 1887

, Лондон - 24 март 1976

, близу Алтон, Хемпшир) бил британски генерал во Втората светска војна.

Животопис
---------

Монтгомери се школувал на Универзитетот Сендхрст, се истакнал во Првата светска војна, па останал во војската, станувајќи познат како цврст и ефикасен водач. Во Втората светска војна командувал со британската војска во Северна Африка и ги приморил Германците да се повлечат од Египет по Битката кај Ел Аламејн (1942). Командувал со трупите на сојузничката инвазија на Сицилија и Италија (1943), а во Нормандија ги водел Британско-канадските армиски единици преку северна Франција во северна Германија. Кога бил унапреден во фелдмаршал, станал начелник на британскиот генерал-штаб (1946-1948), а подоцна заменик-командант на НАТО (1951-1958). Претпазлив, но директен стратег, „Монти" често ги иритирал неговите пријатели сојузнички комадири, вклучувајќи го и Двајт Ајзенхауер, но неговото настојување за комплетна подготвеност ја обезбедила неговата популарност кај воените трупи.

Наводи
------

1. ↑  *Barnett, Corelli (1960). The Desert Generals. London: Cassell. ISBN 978-0304352807*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 100904816
* LCCN: n50004022
* ISNI: 0000 0001 2103 4400
* GND: 118583778
* SELIBR: 273412
* SUDOC: 06688781X
* BNF: cb127865124 (податоци)
* BIBSYS: 90168446
* NLA: 35670953
* NDL: 00450376
* NCL: 001783547
* NKC: jn20000701258
* RLS: 000015256
* BNE: XX1037506
* CiNii: DA03870585

 |

 |
**Ѓорѓи Желчески** (1938 - 24 февруари 2020

) — македонски пејач на народна музика. Во својата долгогодишна кариера, постојано настапувал во дует со сопругата Кевсер Селимова.

Животопис
---------

Ѓорѓи Желчески е роден во Прилеп во 1938 година. Се оженил за пејачката Кевсер Селимова со која живеел во Белград, а летните месеци ги поминуваат во нивнот апартман на полуостровот Истра во Хрватска. Селимова и Желчески имаат едно дете — ќерката Ана, родена во 1980 година, во Белград, од која го имаат внукот Ерол, роден во 2012 година.

Музичка кариера
---------------

Желчески и Селимова се запознале на еден концерт во Титово Ужице, во 1959 година, каде Селимова настапила со "КУД Орце Николов", а програмата ја најавувал Желчески. Во тоа време, Желчески настапувал заедно со Никола Бадев, Анка Гиева и Верица Исјановска. За време на една голема турнеја, Исјановска се вљубила и решила да остане во Шабац, така што Желчески морал да бара друга партнерка за пеење во дует. Разговарајќи со својот менаџер, тој се сетил на средбата со Селимова, која во 1961 година му се придружила, пеејќи во дует со него. Со текот на времето, нивната популарност растела, но Македонија станала претесна за нивните амбиции. По една голема турнеја на Желчески низ Македонија, која вклучувала настапи во Ресен, Титов Велес, Штип, Струмица, Охрид, Кичево, Струга итн. „РТВ Белград" побарала пејач од Македонија и Желчески заминал во Белград. Таму, тој одржал концерт во Домот на синдикатот и постигнал голем успех, така што започнале да пристигнуваат други понуди и тој решил да остане во Белград.

Дуетот Селимова-Желчески е најпознат по нивната изведба на народните песни: „Елено, ќерко", „Бело лице љубам јас", „Врати ми се, љуби ме", „Брала мома капини" итн. На 15 ноември 2013 година, Селимова и Желчески одржале концерт во Домот на АРМ, во Скопје, со кој го одбележале јубилејот „Пет децении творештво".

Смрт
----

Желчески починал во Белград на 24 февруари 2020 г. на возраст од 82 години.

Дискографија
------------

* Selimova Želčevski, PGP RTB, EP 12 980

Наводи
------

1. 1 2 3  Андријана Андова, „Македонската песна може да се пее и од Тунгузија", *Антена*, бр. 803, 15.11.2013, стр. 4-5.
2. ↑  „Почина Ѓорѓи Желчески од познатото дуо Селимова-Желчески". *Нова Македонија*. 24 февруари 2020. Посетено на 24 февруари 2020.
**Кихну** е остров во Балтичкото Море. Тој бил најголемиот остров во Риганскиот Залив  и седмиот по големина остров на Естонија. 

Кихну спаѓал во округот Парну и заедно со соседните острови ја формира парохијата Кихну, една од најмалите општини во земјата.

604 луѓе живееле на Кихну од 2007 од кои 69 биле основци. Имало четири села: Лемси, Линакула, Руцикула и Сааре. Можело да се стигне до Кихну со петнаесетминутно патување со авион од Парну или со траект, а патувањата траат три часа од Парну и еден од Манилаид. Кога морето било замрзнато во зима, можно било да се вози до островот преку мразот.

Блискиот остров Манилаид (или Манија, *Манија* на кихну дијалект) е населен со луѓе од Кихну од 1933 година и на тој начин ја споделува својата култура.

  

Кихну на локалниот дијалект се нарекува и *Кихнумуа*. Имињата на други јазици вклучуваат *Килу* на латвиски, *Кино* на стандарден шведски, *Кин* на естонски шведски и историски, *Кухно* на германски. На естонскиот знаковен јазик, островот се потпишувал со имитација на вертикалните ленти на здолништето Кихну. Постоеле различни теории за етимологијата на името Кихну, без консензус. Најраната снимена верзија на името била *Кине*, од 1386 година.

Култура
-------

Бидејќи мажите од Кихну често биле на море, жените го воделе секојдневниот живот на островот и станале чувари на културното наследство на островот, кое вклучувало ракотворби, танци, игри и музика. Последново било особено важен дел од традициите на островот и ги придружувало ракотворбите, верските гозби и други прослави. Древните песни во стилот на руно биле исто така важни, како и традиционалната облека која била украсена со украси и светли бои. Постоеле елаборирани свадбени традиции, кои се сметале за „најкомплексен и најсветлиот израз" на културата Кихну.

Јазик
-----

Се сметало дека кихнускиот дијалект припаѓал на островската дијалектна група на северноестонскиот јазик, заедно со дијалектите Саарема, Муху и Хиума. Невообичаено било меѓу северноестонските дијалекти во зачувувањето на хармонијата на самогласките, како и повеќето други фински јазици. Дијалектот вклучувал трифтонзи. Имало шведски влијанија во вокабуларот и интонацијата.

Географија и клима
------------------

Островот има песочна внатрешност и карпест брег составен од повеќе од педесет островчиња, кои се важно место за гнездење на птиците. По должината на дините, гребените на плажите и песоците од источниот дел, островот ја достигнува максималната висина од 29,6 m надморска височина.

Поврзано
--------

* Список на острови на Естонија

Наводи
------

1. ↑  C.Michael Hogan. 2011. *Gulf of Riga*. Encyclopedia of Earth. Eds. P.Saundry & C.J.Cleveland. National Council for Science and the Environment. Washington DC.
2. ↑  *Dictionary of Estonian Place names*.
3. ↑  „Kihnu wedding". *Kihnu Cultural Space*. Посетено на 23 July 2020.
4. ↑  Празен навод (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кихну" на Ризницата ? |

* Културниот простор Кихну во УНЕСКО
* Воздушна панорама на Кихну од 360 степени
***Оплакување Христово*** — фреска насликана во 1164 година од непознат уметник, за кој се претпоставува дека бил од Цариград, на внатрешните ѕидови на црквата „Св. Пантелејмон" во Горно Нерези.

На фреската, телото на распнатиот Христос е спуштено од крстот и положено на земја. Неговата глава ја држи Марија, неговата мајка. Апостол Јован ја држи Исусовата рака. Кај нозете, Никодим и Јосиф од Ариматеја чекаат да го подготват телото за положување во гроб.(

Но, фреската Оплакувањето Христово во Горно Нерези се разликува од другите слики со иста тема, не толку по иконографските посебности, колку по извесни елементи што се покажуваат како достоинство на непознатиот зограф од Нерези. Во прв ред тоа е нагласеното истакнување на внатрешните чувства на прикажаните личности. Св. Богородица е насликана како мајка која плаче над својот мртов син со расчекорени нозе и тоа е единствена таква нејзина претстава во византиската иконографија. Нејзиното лице покажува болен израз на длабока болка, а погледот е вперен во лицето на мртвиот син кого што го држи во драматична прегратка.

Оваа композиција во црквата Св. Пантелејмон во Горно Нерези се смета за предвесник на ренесансата во Италија и всушност ги има сите потребни елементи што ја одликуваат и Џотовата Богородица, која е претставена како млада силна жена со малку натажено лице. Ова значи дека преобразбата во ликовниот израз својствена за него и раноренесансните дејци во Италија е всушност започната во Македонија, 150 години претходно.

Поврзано
--------

* Оплакување Христово

Наводи
------

1. 1 2   „Фреската „Оплакување Христово" од Св.Пантелејмон, Горно Нерези (1164 година), предвесник на ренесансата". 19.06.2020. Посетено на 1 октомври 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  „Јован 19:38-42". Biblics. Посетено на 1 октомври 2023.
**Кузман Сотировски - Чокалија** (за време на српската окупација Сотировиќ ) (Стенче, Тетовско, 16 октомври 1908

 - Париз, 25 јуни 1990

) — македонски фудбалер и прв македонски олимпиец. Поради фактот што бил Македонец во Белград, го добил прекарот **Чокалија**.

Животопис
---------

Сотировски е роден во тетовското село Стенче на 16 октомври 1908 година. Тој имал тројца браќа и во 1913 година заминале на печалба во Белград. Таму отвориле фурни и никогаш не се вратиле во селото. Еден од браќата при посета на селото му донел на Кузман топка купена во Букурешт и тоа била прва топка во селото Стенче. Играл фудбал во Белградскиот спортски клуб (БСК), кој четирипати го освојувал првенството на Југославија (1923–[1941]). Бил најдобар стрелец во Првата лига во 1927 година, со седум гола. Според досегашните сознанија, тој е прв спортист од Македонија што станал репрезентативец на Југославија (1928–1931), за која играл петпати и дал два гола на натпреварот Југославија–Романија 3:1 (3:0) во Белград на 6 мај 1928. Бил прв учесник и на Олимписките игри во Амстердам (1928). По поразот од Португалија со 2:1, Југославија отпаднала од натамошните натпреварувања.

Наводи
------

1. ↑  Мицковиќ, Миодраг (16 октомври 2006). „Кузман Сотировиќ, прв фудбалски репрезентативец и олимпиец од Македонија". Утрински Весник. Посетено на 2009-11-02.[*мртва врска*]
2. ↑  *Pero Zlatar, Zvone Mornar i Roman Garber: Na 5 kontinenta, 1920–1962, Zagreb,1962*

Надворешни врски
----------------

* 

* Kuzman Sotirović – Профил на службената страница на ФИФА
* (српски) Профил[*мртва врска*] — Фудбалски сојуз на србија
Координати: 55°24′17.9″N 11°22′25.8″E﻿ / ﻿55.404972° СГШ; 11.373833° ИГД﻿ / 55.404972; 11.373833

**Слагелсе** е значаен град во Данска, поточно во источниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на регионот Зеланд, каде со околните населени места претставува општина, Општина Слагелсе. Денес Слагелсе има околу 32.000 жители во градот и околу 77.000 во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Слагелсе се наоѓа во источниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, Слагелсе е оддалечен само 100 километри западно.

**Релјеф**: Градот Слагелсе се наоѓа во источниот дел на данскиот остров Зеланд. Надморската височина на градот се движи помеѓу 25-70 метри. На самиот брег до градот се наоѓа главната градската црква.

**Клима**: Климата во Слагелсе е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води** Слагелсе се образуваат во внатрешноста, без непосреден допир со поголеми води. Во рамките на градот има многу малку мали езерца. На 10 километри западно од градот се наоѓа т.к. Голем дански премин (Гросебелт).

Историја
--------

Подрачјето Слагелсе било населено уште во времето на праисторијата. Населбата првпат се споменува во 1100 година, а трговските права ги добила во 1288 година.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Слагелсе има околу 32.000 жители во градските граници и околу 77.000 со околните населени места.

**Етнички состав**: Населението на Слагелсе до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Главниот градски плоштадГлавниот градски плоштад
* Градската куќа на СлагелсеГрадската куќа на Слагелсе
* Градскиот манастирГрадскиот манастир
* Градскиот музејГрадскиот музеј

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Слагелсе" на Ризницата ? |

* www.slagelse.dk Официјална беб-страна на градот Слагелсе
**Кокта** е газиран пијалак од Словенија. Неговата главна состојка доаѓа од шипка, а други состојки доаѓаат од 11 различни билки, лимон и портокал. Нејзината оригинална варијанта не содржи ниту кофеин ниту ортофосфорна киселина.

Потекло
-------

Кокта
Потеклото на пијалакот Кокта започнува во раните 1950-ти. Во 1952 година, Иван Деу, директорот на државната корпорација Словејавино, излезе со идеја да произведе оригинален, освежителен словенечки пијалак кој ќе може да се натпреварува против безалкохолни пијалаци од странство (т.е. САД, односно нивните Кока-кола и Пепси компании и нивните претпријатија за пијалаци),кои сѐ уште не се продаваа во Југославија.  Хемискиот инженер Емерик Зелинка, вработен во истражувачките лаборатории Словејавино, го создаде пијалакот со нов, поинаков вкус, кој произлегува од мешавина од единаесет различни билки и зачини; вклучувајќи ја и розата, истакнат вкус во мешавината на Кокта. Пијалакот првпат беше претставен на пазарот на 8 март 1953 година на натпреварот за ски скокање во Планица.

Сопственост
-----------

Во 2000 година брендот Кокта го купи прехранбената компанија Колинска, позната денес како Дрога Колинска. Во средината на 2010 година, хрватската компанија Атлантик Група ја презема Дрога Колинска.

Продажба
--------

Во првата година од производството, четири милиони шишиња Кокта беа продадени само во Словенија, а десет години подоцна продажбата се искачи на 71 милион. Од Словенија, Кокта се прошири на други пазари на Југославија, каде што воспостави и лиценцирани и сопственички капацитети за шишиња.[]

Маркетинг
---------

Почетната кампања за лансирање и маркетинг на Кокта беше внимателно дизајнирана. Првото шише и етикета за Југо Кокта беше создадено од Сергеј Павлин, потоа млад студент по архитектура. Павлин, исто така, дизајнираше и друг колатерал за маркетинг, вклучувајќи го и дизајнот за камиони за испорака Кокта и картонска амбалажа за шишиња Кокта. 

Многу постари Словенци сѐ уште се сеќаваат на постери кои ја зафатија целата земја како дел од оригиналната маркетинг кампања Кокта: тие се состоеа од засенета млада жена, со фризура која се сметаше за модерна во тоа време, во реп, со сини очи, држејќи во раце шише мистериозно нов пијалак. Спортскиот настан во Планица, каде што беше прикажана Кокта, беше најраната форма на спортски спонзорства во Словенија.

Наводи
------

1. ↑  Cockta. „The story of Cockta". Архивирано од изворникот на 2 February 2015.
2. ↑  *Cockta, the drink from our younger days. The heritage of Slovene brands*, 2010, Архивирано од изворникот на 20 August 2016
3. ↑  Starling, Shane (16 July 2010). „Atlantic Grupa buys Droga Kolinska". William Reed Business Media.
4. ↑  Atlantic Grupa (21 март 2016). "Cockta stands proud with the Slovenian Eagles". Соопштение за печат. Архивирано на 20 август 2016 г. „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2016-08-20. Посетено на 2018-03-20.
**Обична жалфија** (*Salvia officinalis*) — мало повеќегодишно грмушесто растение со задрвенето стебло, сивкасти листови и сини до розови цветови. Потекнува од Средоземниот регион.

Жалфијата се култивира како зачинска и медицинска билка. Ова растение е познато и од делови на Европа, особено на Балканскиот Полуостров, каде служи за добивање на етерични масла.

Латинскиот назив на целиот род *Salvia* потекнува од латинскиот збор „salvare", што значи „спасување, лечење", бидејќи Римјаните уште пред 2000 години ја ценеле и ја користеле за лечење.

Медицинска употреба
-------------------

Од жалфијата се користи исклучиво листот. Најлековит лист се добива кога жалфијата почнува да цвета, а тоа е најчесто во мај. Листот се бере, се суши и се чува внимателно. Главната лековита состојкка на листот од жалфија е испарливото миризливо етерично масло, што е содржано од 1,5 до 2,5%. Лековитоста на листот потекнува од танинот. И горките материи во жалфијата делуваат лековито.

Жалфијата е дел од големиот број лекови кои се употребуваат за плакнење на устата и грлото, бидејќи содржи корисни и безопасни средства кои ја зајакнуваат слузокожата (танинот) и делуваат антисептично (етеричното масло).

Пред откривањето на антибиотиците, жалфијата со векови била користена во форма на чај против потење кај болните од туберкулоза, бидејќи го намалува лачењето на потните жлезди. Чајот и другите лекови направени од жалфија се користат и за јакнење на организмот.

|  |  |
| --- | --- |
|      | Ве молиме, обрнете внимание на ова **важно предупредување**во врска со темите од **областа на медицината (здравјето)**. |
Координати: 57°26′28.00″N 10°32′23.00″E﻿ / ﻿57.4411111° СГШ; 10.5397222° ИГД﻿ / 57.4411111; 10.5397222

**Фредериксхавн** е значаен град во Данска, кој се наоѓа во северниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на покрајната Северна Данска, каде со околните населени места претставува општина, Општина Фредериксхавн.
Денес Фредериксхавн има околу 23.000 жители во градот и околу 62.000 во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Фредериксхавн се наоѓа во северниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот Фредериксхавн е оддалечен само 480 километри северозападно.

**Релјеф**: Градот Фредериксхавн се наоѓа во источниот дел на најсеверниот дански остров Вендсисел. Градското подрачје е претежно рамничарско. Надморската височина на средиштето на градот се движи од 0-25 метри.

**Клима**: Климата во Фредериксхавн е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води**: Фредериксхавн се форимирал на бреот на Скагерак, дел од Северно Море. Градот отсекогаш бил пристаниште, на што упатува и неговото име.

Историја
--------

Подрачјето Фредериксхавн било населено уште во времето на праисторијата. Денешната населба првпат се споменува во средниот век, но немала поголемо значење. Дури во 17 век, со силната стратегиска положба на населбата, тука се гради моќна тврдина. Населбата во 1818 година ги добила градските права и го сменило името од Флатстрад во Фредериксхавн, по тогашниот дански крал.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Фредериксхавн има околу 23.000 жители во градските граници и околу 62.000 со околните населени места.

**Етнички состав**: Населението на Фредериксхавн до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци, а можело да се најде и по некој Германец. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Поглед на ФредериксхавнПоглед на Фредериксхавн
* Главна градска цркваГлавна градска црква
* Современата градба на градската куќаСовремената градба на градската куќа
* Една од градските плажиЕдна од градските плажи

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фредериксхавн" на Ризницата ? |

* www.frederikshavn.dk Официјално мрежно место на Фредериксхавн

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 151282439
* LCCN: n81103411
* GND: 4292644-0
* SUDOC: 16631806X
* BNF: cb15536553r (податоци)

 |

 |
**Остров Сондерс** (англиски: *Saunders Island*, дански: *Saunders Ø*) или **Остров Апат** (гренландски: *Appat*) е остров во заливот Норт Стар во Бафиновиот Залив во општината Касуитсуп во Гренланд. Овој остров своето меѓународно име го добило по британскиот морепловец Џејмс Сондерс.

Географија
----------

Островот се наоѓа во блзина јужниот брег на устието на фјордот Волстенхолме, северно од островот Волстенхолме. Островот е карпест и воедно е најголем остров во заливот. Островт е рамен со стрмни страни. Највисока точка на островот е 391 м. Овој остров е одделен од копното со мореузот Бајлот.

Историја
--------

Под команда на Џејмс Сондерс во 1849 бродот „Норт Стар" запловил кон Северниот Пол. Експедицијата тргнала да ја пронајде експедицијата на Џејм Кларк Рос, која пак во 1848 година била на пат да ја пронајде експедицијата на Џејмс Франклин.

По неуспехот да ги пронајде експедициите, мисијата била прекината и имало одлука да се врати во Лондон пред зимата. Сепак, бродот на Џејмс Сондерс бил заглавен во мразот во Мелвиловиот Залив, во севрозападниот дел на Гренланд. Така, зимата во 1849-1850, Сондерс именувал неколку релјефни формации во областа.

Галерија
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Поглед кон заливот Норт Стар и Воздухопловната база Туле, а во позадина островот Сондерс. | Поглед кон островот со мореузот Бајлот на лево и островот Волстенхолме во позадина. |

Поврзано
--------

* Гренланд
* Касуитсуп

Наводи
------

1. ↑  „UNEP". Архивирано од изворникот на 2016-04-19. Посетено на 2018-08-01.
2. ↑  Clements R. Markham, William Alexander, *Life of Admiral Sir Leopold McClintock,* p. 90
3. ↑  1:1,000,000 scale Operational Navigation Chart, Sheet B-8, 3rd edition
4. ↑  Eriksson, Mats (April 2002). "*On Weapons Plutonium in the Arctic Environment (Thule, Greenland)*". Lund University.  (консултирано на 2009-03-23) Архивирано на 18 декември 2008 г. „архивска копија" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2008-12-18. Посетено на 2018-08-01.
5. ↑  Icy Imprisonment: The 1849 Voyage of the HMS North Star
6. ↑  *The Nautical Magazine and Naval Chronicle*, Simpkin, Marshall & Co. London 1850, p. 588

Надворешни врски
----------------

* Снимка на НАСА од Сондерс и фјордот Волстенхолме
**Стојан М. Протиќ** (Крушевац, 16/28 јануари 1857 — Белград, 28 октомври 1923) бил српски политичар, државник и публицист, едан од основачите на Народната радикална партија во Србија. Повеќе пати бил министер за финансии. После Првата светска војна ја образувал првата влада на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците и бил прв нејзин премиер.

Биографија
----------

*О Македонији и Македонцима*, 1888
За местото лидер на Радикалната партија се судрил со Пашиќ, но изгубил и водач на партијата станал Пашиќ. Нешто повеќе од година дена бил управник на Народната библиотека на Србија (1900—1901). Го издавал и го уредувал списанието „Дело" и весникот „Одјек" и го напишал одговорот на австроунгарскиот ултиматум на Србији во 1914 година.

Стојан Протиќ ги напишал следниве дела: „*О Македонији и Македонцима*" (1888), *„Албански проблем и Србија и Аустроугарска", „Срби и Бугари у Балканском рату", „Тајна конвенција између Србије и Аустроугарске"*...

Надворешни врски
----------------

* Стојан Протиќ, *О Македонији и Македонцима*, 1888

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Премиери на Југославија |
| --- |
|  |
| 

|  |
| --- |
| 
* **Кралство Југославија**

 |
|  |
| 
* Никола Пашиќ (в.д.)
* Стојан Протиќ (1 мандат)
* Љубомир Давидовиќ (1 мандат)
* Стојан Протиќ (2 мандат)
* Миленко Весниќ
* Никола Пашиќ (1 мандат)
* Љубомир Давидовиќ (2 мандат)
* Никола Пашиќ (2 мандат)
* Никола Узуновиќ
* Велимир Вукиќевиќ
* Антон Корошец
* Петар Живковиќ
* Војислав Маринковиќ
* Милан Сршкиќ
* Никола Узуновиќ
* Богољуб Јевтиќ
* Милан Стојадиновиќ
* Драгиша Цветковиќ

 |

 |

 |