recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Економијата на Обединетото Кралство** е една од најголемите во светот, изразено според големината на БДП.

Надворешнотрговска размена
--------------------------

Во 2014 година, вкупниот извоз на стоки и услуги на Обединетото Кралство изнесувал 515 милијарди фунти. Притоа, 44% од извозот бил наменет за Европската Унија, 21% одел во Северна и Јужна Америка, учеството на Азија во извозот на Обединетото Кралство изнесувало 19%, а 16% од извозот бил насочен кон остатокот на светот. Од друга страна, вкупниот увоз на стоки и услуги на Обединетото Кралство во 2014 година достигнал 550 милијарди фунти, а во структурата на увозот најголемо учество имале: Европската Унија (53%), Азија (20%), Јужна и Северна Америка (13%), додека 15% од вкупниот увоз доаѓал од остатокот на светот.

Финансиски сектор
-----------------

### Пазар на капитал

Лондонската берза (*London Stock Exchange*) е една од најстарите во светот, формирана во 1571 година. Во февруари 1986 година, странските финансиски фирми добиле право да бидат членки на Лондонската берза. Сепак, најголемиот бран на дерегулација на берзата се случил на 27 октомври 1986 година, кога Лондонската берза ги укинала фиксните брокерски провизии, а била укината и поделбата на примањето на налозите за тргување и создавањето на пазарот (*market-making*). Во 2019 година, пазарната капитализација на фирмите кои котираат на берзата надминала 5 трилиони долари. На берзата котираат 2 600 компании од 60 различни земји. На берзата постои примарен пазар и секундарниот пазар кој се дели на главен секундарен пазар и алтернативен инвестициски пазар.

Наводи
------

1. ↑  Зоран Јовановски, „Обединетото Кралство и ЕУ, кому чиј пазар повеќе му треба?", *Економија и бизнис*, година 18, број 217/218, јули/август 2016, стр. 7.
2. ↑  Cheol S. Eun and Bruce G. Resnick, *International Financial Management*. Boston etc.: Irwin/McGraw-Hill, 1998, стр. 10.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Економија на Европа  |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 

 |

 |
Корасон Акино во 1986
**Марија Корасон Кохуангко Акино**, позната како **Кори Акино** (шпански:*María Corazón Cojuangco-Aquino*) (родена на 25 јануари 1933 во Паники, Тарлак, Филипини - почина на 1 август 2009 во Макати, Филипини) беше 11. претседател на Филипини (1986-1992) и позната бранителка на демнократијата, мирот, женската еманципација во власта и религиозниот пиетет. Таа беше првата жена претседател во Азија (не сметајќи ја Сун Цинлин, која била в.д. претседател на Кина).

Акино, себеси се сметала за „скромна домаќинка". Беше мажена за сенаторот Бенињо Акино, кој бил водечка фигура на страна на опозицијата против автократското владеење на Фердинанд Маркос. Откако нејзиниот сопруг бил ѕбиен во атентат, извршен по неговото враќање од прогонство во САД на 21 август 1983, Акино, која немала политичко искуство, станала клучната фигура во обединувањето на опозицијата против претседателот Маркос. Во 1986, Акино се соочила на претседателските избори со претседателот Маркос, на кои Маркос објавил победа. Но поради гласините за изборни неправилности, со мирот по Жолтата револуција, Акино била назначена за претседател.

Наводи
------

1. ↑  Aquino, Corazon. „Corazon Aquino Speaks to Fulbrighters" Washington, D.C. (1996-10-11). Прегледано на 2008-04-15.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Викиизвор има оригинални дела од или за:***Корасон Акино*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Корасон Акино" на Ризницата ? |

* Official website of Corazon Aquino – maintained by the Benigno S. Aquino, Jr. Foundation
* President Cory's historic speech before the U.S. Congress
* Malacañang Museum Official Biography Архивирано на 23 јануари 2009 г.
* Prayers for Tita Cory[*мртва врска*]
* Prayers - prayforcory.com Архивирано на 18 декември 2014 г.
* NYTimes obituary

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 72191166
* LCCN: n85281089
* ISNI: 0000 0001 1474 7488
* GND: 118830805
* SUDOC: 083051317
* BNF: cb12721238j (податоци)
* MusicBrainz: 55711d42-3d3a-4c61-aa7b-7340b9358db2
* NLA: 35316441
* NDL: 00620274
* BNE: XX5286954
* CiNii: DA07942393

 |

 |
**Реката Кабалебо** е река во Суринам. Се приклучува со реката Корантејн во близина на Апоера. План за брана во реката што ќе служи за хидроцентрала е дел од планот Западен Суринам од 60-тите години на минатиот век. Согласно до 2020 година, ништо не се случило. Реката е дом на големи водопади како водопадите Вонотобо, Стенли и Фредерик Вилем IV. Петроглифи биле откриени на карпа од страна на Тен Кејт во 1886 година.

Поврзано
--------

* Список на реки во Суринам

Наводи
------

1. ↑  „The Kabelebo Dam Project in Suriname". *Nativeweb*. 6 март 1997. Посетено на 2 ноември 2020.
2. 1 2  encycl. sfn error: no target: CITEREFencycl (help)

Користена литература
--------------------

* Ранд Мекнали, Новиот меѓународен атлас, 1993 година.
* „Encyclopaedie van Nederlandsch West-Indië" (PDF). *Digital Library for Dutch Literature* (холандски). 1916. Посетено на 2 ноември 2020.
Поттипот **клештари** (односно **Chelicerata**) е древна група на членконоги која ги вклучува и истребените *Eurypterida* (морски скорпии). Главни одлики по кои видовите од овој поттип се разликуваат од останатите членконоги се отсуството на антени и присуството на хелицери (клештовидни структури) како прв пар на екстремитети.

Првите древни клештари најверојатно еволуирале пред околу 600 милиони години. Тие сега се разликуваат од другите членконожни видови по тоа што имаат најмалку шест пара на телесни додатоци: обично четири екстремитети за одење, како и пар на хелицери и пар на педипалпи. Исто така, тие не поседуваат мандибула, немаат антени и телото е поделено на две (а не три) дела, исто како кај *Uniramia*:

* прозом (главограден регион) и
* опистозом (стомачен регион).

Клештарите се обично билатерално симетрични, имаат целосен дигестивен систем, поседуваат унирамни додатоци, имаат неваровников егзоскелет и се гонохористи.

Хелицератите немаат типични вилици за гризење и џвакање, туку ја цицаат храната во течна или полутечна форма. Но, оваа храна може да биде растргана од хелицерите пред ингестијата. Повеќето видови имаат надворешно варење, што значи дека тие секретираат дигестивни сокови на храната како што таа се приближува кон устата или инјектираат дигестивни сокови во телото на пленот, по што ја цицаат резултирачката супа.

Вклучувањето на класата *Pycnogonida* (морски пајаци) во клештарите е генерално прифатено, но не е научно докажано, бидејќи фосилниот фонд за морските пајаци е многу мал и тие многу се разликуваат од другите клештари.

Поттипот на клештари содржи повеќе од 80,000 видови познати на науката, од кои повеќето се арахниди поделени речиси еднакво меѓу пајаците и дерматофагоидите.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Копитести краби (Merostomata)** | **Пајаковидни (Arachnida)** | **Морски пајаци (Pycnogonida)** |
| 5 вида | 80,000 вида | 1,000 вида |
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Libythea|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Коприварче** (*Libythea celtis*) — пеперутка од семејството на шаренците од родот на носарки. Пеперугата живее во Јужна Европа (вклучително и Македонија), Мала Азија, Средна Азија па сè до Пакистан.

Опис
----

Оваа пеперутка има релативно влакнесто тело. Горната страна на крилјата на пеперугата е со богати нијанси на кафеава боја, која се прелива од светлокафеава во средишниот и задниот дел па кон темнокафеава кон предниот дел. Во предниот дел има бела дамка во неправилна форма а во средината на крилјата има портокалови дамки со неправилни форми. Формата на крилјата исто така има засечен облик, односно неправилен.Телото и антените се темнокафени. Долната страна на крилјата, поточно предниот дел има сличен дизајн како и горната страна, со присуство на бела дамка и жолти неправилни облици на темнокафена позадина. Задниот дел на крилјата на долната страна се еднобојни, односно светлокафени, со мали ситни точки и изразеност на вените на крилјата.

* Горна странаГорна страна
* Долна странаДолна страна

Наводи
------

1. ↑  Bingham, C.T. (1905). *The Fauna of British India, Including Ceylon and Burma Butterflies*. **1** (1. изд.). London: Taylor and Francis, Ltd.

Поврзано
--------

* Пеперутки во Македонија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q2992848
* BioLib: 51535
* BOLD: 26866
* EoL: 152588
* EPPO: LIBYCE
* Fauna Europaea: 441765
* GBIF: 1909838
* iNaturalist: 321526
* IRMNG: 10467466
* LepIndex: 150853
* NCBI: 76239

 |

 |
Лого
**КУД Српски вез** е Културно-уметничко друштво формирано на 25 септември 2013 година во Куманово, на иницијатива на Српската заедница во Македонија со цел да се негува и сочува културниот идентитет на Србите кои живеат во Република Македонија, да се зачуваат традиционалните игри и песни и пренесе српската култура на младата популација во државата и пошироко.

Историја
--------

За прв претседател на Друштвото е избран Горан Стојковиќ. Неговиот ентузијазам и целосна посветеност видно придонесе за афирмација и успешна работа на овој фолклорен ансамбл. 
Актуелен претседател на КУД Српски вез е Далибор Китановиќ, а уметнички директор е Горан Зафировиќ.

Активности
----------

Настап во БосилеградНастап во Босилеград
Друштвото е сочинето од играорна и вокална секција и оркестар.

Во март 2015 година формиран е и огранок на друштвото во општина Старо Нагоричане.

Настапи
-------

* Настап по повод прославата на Националниот празник на Србите во Македонија, Свети Сава, 2014 година
* Настап на хуманитарен концерт за помош на поплавените во Србија и БиХ
* Учество на Ѓурѓовденски свечености во Старо Нагоричане
* Учество на Меѓународен фестивал во Власина, Република Србија, јули 2014
* Учество на Меѓународен фестивал во Босилеград, Република Србија, јули 2014
* Настап по повод прославата на Националниот празник на Србите во Македонија, Свети Сава, 2015 година
* Учество на Меѓународен фестивал во Зајечар, Република Србија, 2015
* Учество на Меѓународен фестивал во Нови Сад, Република Србија, 2015
* Учество на Меѓународен фестивал во Долно Лисиче, Скопје, Република Македонија, 2015

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „КУД Српски вез" на Ризницата ? |

* Ново културно-уметничко друштво
* Настап во Нови Сад
* Видео од годишниот концерт
* Годишен концерт
* Огранок во Старо Нагоричане
**Коралина** (англиски: *Coraline*) е американски цртан филм од 2009 година, во режија на Хенри Селик. Филмот е заснован според истоимената новела на Нил Гајман. Филмот својата американска премиера ја имал на 6 февруари 2009 година, а светската премиера неколку недели подоцна. Во 2010 година, филмот бил номиниран за наградите „Златен глобус" и „Оскар" за најдобар анимиран филм.

Синопсис
--------

Коралина Џонс (гласот го позајмува Дакота Фенинг) е темпераментна и љубопитна единаесетгодишна девојка, која секогаш е подготвена за авантура. Неодамна со родителите се преселила од Мичиген во една стара, осамена куќа. Бидејќи ѝ недостасуваат пријателите, а нејзините родители се зафатени со своите работни обврски, таа постојано се обидува да најде нешто возбудливо во својата околина. Така, Коралина го запознава Виби Ловат, момче од соседството кој ја нервира, а потоа ги посетува и своите стари соседи, ексцентричните британски глумици и Русинот Бобински, кој тренира глувци за да направи циркуска претстава. Еднаш, Виби ѝ подарува на Коралина кукла, која неверојатно личи на неа, само што има копчиња наместо очи.
  

Еднаш, на ѕидот од својата соба, Коралина открива скриена врата. Откако поминува низ тунелот зад вратата, таа открива паралелна верзија на својот живот, запознавајќи ги своите втори родители, кои имаат копчиња наместо очи. Во твој паралелен свет е многу поинтересно и таа започнува секоја ноќ да оди таму, сè додека не се соочува со страшната вистина: нејзината „друга" мајка (гласот на Тери Хечер), всушност, е вештерка која ги заробува душите на луѓето од вистинскиот свет, ставајќи им копчиња наместо очи. Кога Коралина сака да побегне од тоа проколнато место, вештерката ја заклучува во една соба, каде Коралина ги здогледува душите на три дечиња, заробени од вештерката. Со помош на необичниот црн мачор, Коралина успева да побегне во својот свет, каде согледува дека исчезнале нејзините родители. Таа сфаќа дека нив ги грабнала вептерката и затоа се враќа кај неа, предизвикувајќи ја на една игра. Иако е изложена на безброј смртоносни опасности, Коралина успева да ги пронајде очите на заробените дечиња, а потоа, борејќи се со вештерката, успева да ги ослободи родителите и да побегне во својот свет. Меѓутоа, опасноста не е завршена, зашто во нејзината соба доаѓа шаката на вештерката (со игли наместо коски) која ја брка Коралина. Најпосле, Коралина и Виби ја туркаат шаката во стариот бунар.

Глумечка екипа
--------------

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Дакота Фенинг | Коралина Џонс |
| Тери Хачер | Мел Џонс |
| Џон Хоџман | Чарли Џонс |
| Кеит Дејвид | Мачката |
| Роберт Бејли Џуниор | Виви Ловат |
| Џенифер Сандерс | Г-ѓа Спинк |

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место
* IMDb
* Rotten Tomatoes

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 212922684
* GND: 7672933-3

 |

 |



1. ↑  IMDb, Coraline (2009), Awards (пристапено на 6.2.2016)
2. ↑  IMDb, Coraline (2009) (пристапено на 6.2.2016)
**КОС** или **Контра-разузнавачка служба** (српскохрватски: *Контраобавештајна служба/Kontraobaveštajna služba*; словенечки: *Kontraobveščevalna služba*) била служба во составот на ЈНА, која настанала во 1946. година од третиот отсек на ОЗНА при Министерството за народна одбрана на ФНРЈ. По наредба на Врховниот командант од 14 септември 1955. КОС е преименуван во Служба за безбедност на Југословенската народна армија. 

По смртта на Јосип Броз Тито во 1980. година, КОС станал инструмент на големосрпската политика предводена од Слободан Милошевиќ. КОС спровел повеќе тајни акции во служба на Србија, а против Хрватска, Македонија, Словенија, и Босна и Херцеговина, уште во времето кога сите тие биле југословенски републики.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
За други истоимени места, погледајте Косово Поле (појаснување).

**Косово Поле** — град и општина во округот Приштина, во централниот дел на Република Косово. Населението на општината во 2011 изнесувало 34.827, а во градот живеат 12.919 жители.

Географија
----------

Градот Косово Поле се наоѓа во централниот дел на Република Косово, 8 км од центарот на Приштина. Како што главниот град се шири кон запад, за неколку години постои можност да се спои со Косово Поле.

Историја
--------

Гробницата на Отоманскиот султан Мурат во Косово Поле
Косово Поле било именувано по местото на Битката на Косово во 1389 година. Населбата Косово Поле е основана во 1921 година за време на Кралството Југославија.

Во април 1987 година, кога Слободан Милошевиќ, тогашниот претседател на Сојузот на комунистите на Србија и беше испратен во градското собрание на Косово Поле да ја смири толпата од лути Срби кои протестираа за анти-српската дискриминација од страна на администрацијата на Косово со претежно албанско население. Кога српските граѓани се жалеле дека биле тепани од страна на полицијата на етничките Албанци во Косово, Милошевиќ им рече дека "Никој нема право да ве тепа. Никој нема да ве победи никогаш." Инцидентот ја подигна поддршката на српскиот народ кон Милошевиќ и го издигна на претседателството на Србија, две години подоцна.

Пред војната во Косово 1999, градот Косово Поле имаше, според проценката на УНХЦР од март 1998, вкупно население од околу 40.000, додека етничкиот состав беше 59% Албанци, 24% Срби и 17% од другите заедници.

Косово Поле претрпе забележително насилство пред, за време, и по војната во Косово. Во декември 1998 година, српскиот заменик-градоначалник на Косово Поле Звонко Бојаниќ е убиен од страна на припадници на Ослободителна војска на Косово, и покрај настојувањето стабилизација на српско-албанските односи. На крајот на војната во јуни 1999 година, поголемиот дел од албанското население се врати додека многу од Србите беа иселени. Останатото српско население се наоѓа во енклава во регион со доминантно албанско население. Илјадници Срби и Роми од другите делови на Косово, кои ги напуштиле своите домови, најдоа прибежиште во Косово Поле, каде што е основан голем бегалски камп.

Демографија
-----------

| Етничка структура |
| --- |
| Година | Албанци |  % | Срби |  % | Ашкали |  % | Роми |  % | Други |  % | Вкупно |
| 1991 | 20,142 | 56.6 | 8,445 | 23.7 |  |  | 6,983 | 19.6 | 35,570 |
| 1998 | 23,600 | 59 | 9,600 | 24 |  |  |  | 40,000 |
| јуни 2000 | 34,000 | 84 | 4,000 | 10 | 2,600 | 6.4 | 300 | 0.7 | 60 | 0.14 | 40,500 |
| Април 2002 | 34,000 | 85 | 3,239 | 8 | 2,259 | 5.6 | 388 | 1 | 21 | 0.05 | 40,000 |
| 2011 | 30,275 | 86.9 | 321 | 0.9 | 3,230 | 9.3 | 436 | 1,3 | 565 | 1.6 | 34,827 |

Поврзано
--------

* Приштина

Надворешни врски
----------------

* Општина Косово Поле
Јозеф Пилсудски во мацјејовка на Полските легии.
**Мацјејовка** (полски: Maciejówka**;** буквално „Мацјејова капа") ― вид на капа популарна на територија на денешна Полска на крајот на 19 и почетокот на 20 век. Тоа е тркалезна, мека капа направена од ткаенина, со краток стврднат врв, обично од црна или кафена кожа, често украсена со украсно јаже или плетенка. Првично дел од традиционалната народна носија во многу региони на Полска, за време на Првата светска војна станала дел од воената униформа на Пушкарското здружение и Полските легии.

Откако Полска се стекнала со независност во 1918 година, било предложено мацјејовката да стане стандардна капа на полската војска. Сепак, било тврдено дека мацјејовката премногу наликува на германските гарнизонски капи од Првата светска војна и на крајот наместо тоа била усвоена рогативката.

Слични капи
-----------

* Кашкет, капа со украсен вез од дабови листови, традиционално го носат полските Евреи.
* Морнарска капа или Ленинка која со години ја носат работниците и селаните во Русија.

Наводи
------

### Цитати

1. ↑  Żygulski & Wielecki. sfn error: no target: CITEREFŻygulski\_&\_Wielecki (help)

### Библиографија

* (на полски) Zdzisław Żygulski jun.; Henryk Wielecki (1988). *Polski mundur wojskowy* [*Polish military uniform*]. Краков: Krajowa Agencja Wydawnicza. стр. 416. ISBN 8303014838.
**Ингот** — парче метал што се добива со излевање во некаква форма, најчесто кратки и дебели шипки или блокови, пред понатамошна обработка. Овој термин често се користи за парче сирово железо излеано во песок или кокили (до 1000) кое понатаму се преработува во челик .

Својства
--------

Материјалот од кој се прави ингот најчесто е железо, но и благородни метали, односно злато и сребро. Тие се излеваат во форма погодна за транспорт, но и за понатамошна обработка, како што се ленти, плочи и листови. Нивната тежина се движи од неколку килограми до над 500 тони .

Историја
--------

 Ингот од Крит .
Во центрите на бронзеното време, како што се Микена и кралските палати на Крит, пронајдени се инготи од бакар во форма на перница и тешки и до 32. Потеклото на овие инготи е или од Блискиот Исток ( градови како што се Угарит и Милет ) или од рудниците од Кипар .

Наводи
------

1. ↑  Група аутора, 1976. Популарна енциклопедија. БИГЗ: Београд.
2. ↑  Енциклопедија Британика: Ингот, Посетено на 8. 4. 2013.
3. ↑  Срејовић, Д. 1997. Археолошки лексикон. Савремена администрација. Београд.

Надворешни врски
----------------
**Ингрид Моника Брус** (1940–2012) — шведски градежен инженер која остана запаметена по нејзиниот придонес во шведскиот одбранбен сектор, особено по координирањето на развојот на ракетниот систем земја-воздух познат како БАМСЕ во 1990-тите. Брус била првата жена што претседавала со синдикатот Sveriges Civilingenjörsförbund (CF), во 1980-тите додека во 1990-тите била на чело на шведскиот комитет под Европската организација на градежни инженери FEANI.

Биографија
----------

Родена и израсната во Сафле, Ингрид Моника Брус била ќерка на градежниот инженер Карл Георг Брус (1911–1999) и Елен Ингрид (1908–2006). Второто од седумте деца на семејството, таа го завршила средното училиште во 1958 година. Следејќи ги стапките на нејзиниот татко, таа била една од трите жени кога започнала да студира на одделот за електроника на Техничкиот колеџ Чалмерс во Гетеборг. Во 1964 година магистрирала градежништво и се преселила во Стокхолм.

Во 1968 година, Брус била вработена во Администрацијата на Кралските Шведски Воздухопловни Сили каде што работела на роботско водење. Следната година се преселила во консултантската компанија TUAB каде што била вклучена во навигациската технологија додека не се вратила во Воздухопловните Сили во 1993 година. Таму таа станала лидер на проектот на ракетниот систем земја-воздух БАМСЕ. Била унапредена на чело на центарот за оружје во 1998 година, каде што работела сè до нејзиното пензионирање во 2003 година.

На синдикалниот фронт, додека била во ТУАБ била избрана за заменик во локалниот синдикат. Во 1975 година станала член на комисијата за ЦФ за пазарот на трудот. Откако станала член на одборот во 1982 година, станала претседавач на CF од 1985 до 1989 година, станувајќи првата жена да го стори тоа. Додека била таму, таа го запознала Герхард Раунио, исто така инженер и член на одборот; Тие се венчале во 1991 година. Преку нејзините синдикални активности, таа се трудела да ги охрабри жените да стекнат квалификации во науката и технологијата.

Од 1985 година била активна во ФЕАНИ, Европската организација за градежни инженери. И покрај раководење на шведскиот комитет, таа била и потпретседател на организацијата од 1991 до 1994 година.

Ингрид Брус починала на 17 ноември 2012 година и е погребана во Стокхолм.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Karlsson, Linus (8 March 2018). „Ingrid Monica Bruce". Svenskt kvinnobiografiskt lexikon. Посетено на 16 October 2020.
2. ↑  „Ingrid Bruce - engageman för ingenjören och facket" (PDF) (шведски). TAM Revy. 2007. Посетено на 15 October 2020.
3. ↑  Askelin, Jan-Ivar (5 May 2005). „Bamsemor analyserar tekniktrenden" (шведски). Framsynmedia. Посетено на 16 October 2020.
4. ↑  „Gravar.se". *gravar.se*. Посетено на 2021-11-17.
5. ↑  „Ingrid Bruce - Unionpedia". *sv.unionpedia.org* (шведски). Посетено на 2021-11-17.
Местоположба на Ингаро (црвено) во Стокхолмскиот Архипелаг
Пристаниште на Ингаро
Црква на Ингаро
**Ингаро** е остров на Стокхолмскиот Архипелаг кој ѝ припаѓа на општината Вермадо на Стокхолмскиот округ. Главното населено место е Брун. Овој остров е со површина од 63 км2 и е 16-ти по величина остров на Шведска. Петроглифите (врежани слики во карпи) покажуваат дека островот бил населен уште од нордиското бронзено време. Од XX век, бројот на жителите на Ингаро постојано опаѓа, иако сè повеќе се градат куќи за одмор на островот. Сепак, во скорешно време, како што се зголемува бројот на изградните објекти, а викендашите стануваат постојани жители на островот, бројот на населението на Ингаро почнува да расте. Подобрувањето на комуникациите го олеснува редовното патување од предградјето во главниот град Стокхолм.

На Ингаро бил погребан првиот шведски воздухопловец, Карл Кедерстром, познат како „Летечкиот барон". На островот постои терен за голф и тениски терени. Постои и нудистичка плажа, сместена кај Återvallssjön, а прва од тој тип отворена во Шведска.

На остров Ингаро постои локација за снимање на филмови, а тука се снимани делови од филмот *Sune's Summer* од 1933 година, и делови од филмот *Девојката со тетоважа на змеј* (*The Girl with the Dragon Tattoo*), со англискиот глумец Даниел Крег.

На 14 јуни 2008 година, Esbjorn Svensson (голем пијанист за џез бендот E.S.T) исчезнал за време на нуркање. Неговите придружници, вклучувајќи го и неговиот тогаш 14-годишен син, на крајот го нашле како лежи во бессознание на морското дно..

Наводи
------

1. ↑  „Statistisk årsbok 2011" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-04-02.
2. ↑  „Utbud - Ingarö". *Visit Varmdo* (англиски). Посетено на 2018-12-15.
3. ↑  „Torpesand på Ingarö | Skandinavisk Naturistportal". *www.scandinavianaturist.org*. Посетено на 2018-12-15.
4. ↑  LLC, Revolvy. „"Sune's Summer" on Revolvy.com". *www.revolvy.com* (англиски). Посетено на 2018-12-15.
5. ↑  „The Girl with the Dragon Tattoo (2011)". *www.imdb.com*.
**Кајманите** (науч. *Caiman*) — еден од трите преживани рода на крокодиловидни влекачи од Фамилијата алигаторовидни. Овие животни се распространети низ тропска и суптропска Америка. 

Овој род содржи три преживеани видови и еден изумрен вид:

* Јакарски кајман, *Caiman yacare*
* Очилен кајман, *Caiman crocodilus* 
	+ *Rio Apaporis Caiman*, *C. c. apaporiensis*
	+ *кафеав кајман*, *C. c. fuscus*
* *Caiman lutescens* (фосил)
* Широкомуцест кајман, *Caiman latirostris*

Три други вида, кои исто така се нарекуваат кајмани се класифицирани во два други рода *Melanosuchus* и *Paleosuchus*.

Надворешни врски
----------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кајмани" на Ризницата ? |
**Марко Валериј Марцијал**, познат како **Марцијал**, (латински: *Marcus Valerius Martialis*, околу 40 - околу 104) - римски поет.

Животопис
---------

Марцијал се родил околу 40 година во Билбилис ([[западна Арагонија]]), каде што се школувал, а подоцна, за време на царот Нерон, се преселил во Рим. Иако не бил имотен, тој не сакал да се вработи, туку преживувал благодарение на помошта на пријателите и земјаците. Бил познат како човек кој им ласка на другите, а особено на Домицијан. Бил близок пријател со Сенека и со другите најугледни писатели. Во Рим престојувал непрекинато цели 34 години, а потоа пак се вратил во родното место, каде умрел.

Творештво
---------

Марцијал напишал 15 книги со епиграми од кои последните две имаат хеленски наслови: *Xenia* и *Apophoreta*. Претпоследната книга содржи епиграми кои гостите им ги подаруваат на домаќините при гозбите, а последната книга содржи натписи на даровите кои за време на свечените гозби домаќинот им ги дава на гостите. Всушност, последните две книги содржат епиграми во вистинската смисла на зборот, додека останатите содржат сатирични епиграми. Во своите сатирични епиграми, тој ги критикувал лошите страни на римското општество. Подоцна, Марцијал влијаел врз сите европски писатели на епиграми, а неговите дела се сметаат за врв во овој жанр. Според Лесинг, епиграмите на Марцијал останале ненадминати во целата светска книжевност, а тој бил пример за Шилеровите и Гетеовите славни „Ксении".

Наводи
------

1. ↑  „Marko Valerije Marcijal", во: *Rimska lirika*. Beograd: Rad, 1964, стр. 102.
2. ↑  Jevrosima Drašković, „Razvitak rimske lirike", во: *Rimska lirika*. Beograd: Rad, 1964, стр. 112.
3. ↑  „Marko Valerije Marcijal", во: *Rimska lirika*. Beograd: Rad, 1964, стр. 102-103.
4. ↑  Jevrosima Drašković, „Razvitak rimske lirike", во: *Rimska lirika*. Beograd: Rad, 1964, стр. 112-113.
**Китнос** (грчки: *Κύθνος* ) е еден од островите во групата Киклади во Грција. Административниот остров припаѓа на округот Кеа-Китнос во рамките на Периферијата Јужен Егеј, каде формира посебна општина.

Природни услови
---------------

 Една од населбите на Китнос
 Антички начин на транспорт на островот
Китнос е еден од островите на Кикладите со средна големина. Нејзината значајна предност е тоа што е близу до копното, а особено главниот град Атина - околу 100 км. Најблиските околни острови се Кеа 10 км на север и Серифос на 10 км на југ. Островот спаѓа во повеќе фрагментираните острови на Кикладите (околу 100 брегови) и во најголем дел е планински. Островот има и околу 70 мали, но убави плажи.

Китнос има сува средоземна клима и постои постојан недостаток на вода, поради што Китнос е претежно сув и карпест. Флората и фауната на островот се исто така посебни за оваа клима. Во култивираните култури доминираат маслинки и винова лоза .

Историјата
----------

За Китнос, како и за целиот Киклади, необично е важен периодот на доцната предисторија, т.н. Кикладска цивилизација, зависна и блиска до Критската. Зад Кикладската цивилизација денес се наоѓаат бројни фигурини-идоли, поврзани со задгробниот живот. За време на Стара Грција, Китнос била една од малите полиси во многу важен дел од Грција.

После тоа, на островот управувал Стариот Рим, а потоа и Византија. 1204 година по освојувањето на Цариград од страна на крстоносците, Кикладите паднале под власт на Венецијанците, под кои тие останале долго време, сè до почетокот на 17 век, кога новиот господар станал Отоманското Царство. Населението на Китнос било рано вклучено во грчкото востание во 20-тите години на минатиот век, па островот веднаш припаѓало на новооснованата Грција. Сепак, развојот на новата држава не ја спречила емиграцијата на месното население во XX век. Во последните децении, ова е малку намалено од развојот на туризмот.

Популација
----------

Главната популација на Китнос е грчка. Китнос е еден од помалку населените острови меѓу поважните острови на Кикладите, но близината на главниот град Атина и развојот на викендичкиот туризам придонесоа за просперитет на островот во последните две децении. Ова предизвика скок на населението, особено на места долж брегот.

Нема големи населби на островот. Главното место на островот, градот Китнос или Месарија, едноставно Хора („центар") се наоѓа на ридестичката средина на островот, на врвот на ридот, и подалеку од морето, а причина за тоа се поранешните напади на пирати, кои ги нападнале населбите на брегот. Сличен случај е со втората по големина населба Дриопида. Местата се преполни со стрмни и стрмни улици, што им дава посебна живопис и туристичка атракција.

Економија
---------

Економијата на Китнос се заснова на туризам (претежно туристички викенд на Атињаните ) и морска храна, а помалку на традиционалното земјоделство јужно овошје, маслинки).

Галерија
--------

* КитносКитнос
* Китнос, заливКитнос, залив
* СелоСело
* ПлажаПлажа
* Мапа на КитносМапа на Китнос

Надворешни врски
----------------

* www.kythnos.gr - Официјална презентација на островот Китнос на англиски и грчки јазик
**Марко Кох** (роден на 25 јануари 1990 година) е германски натпреварувачки пливач, кој најмногу плива градно. Тој е поранешен светски рекордер во 200 метри градно (кратка патека).

Кариера
-------

На Летните олимписки игри 2012 во Лондон, тој се натпреварувал во 200-метри градното машки, завршувајќи на 11-тото место во генералниот пласман и 7-ми во полуфиналето, не успеа да стигне до финалето. 

По златно финале во Казан
На Светското првенство за водени спортови во 2015 во Казан, Русија, тој го освои златниот медал во 200-метри градно машки, станувајќи првиот Германец кој побара титула на првенството на тој настан.

На Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро, тој се натпреваруваше во 200 метри градно. Тој заврши на 7-ми место со време од 2: 08.00. Тој исто така беше дел од тимот на 4 x 100 медали кои завршија на 7 место.

Иако главно е специјализиран за градно, Кох исто така го држи и германскиот рекорд во 400 метри мешавина (краток курс) со време од 4:01.87.

Наводи
------

1. ↑  „Marco Koch". *London 2012*. The London Organising Committee of the Olympic Games and Paralympic Games Limited. Архивирано од изворникот на 20 May 2013. Посетено на 13 September 2012.
2. ↑  „Marco Koch breaks 200 SCM breast world record at German nationals". *SwimSwam* (англиски). 2016-11-20. Посетено на 2019-01-19.
3. ↑  „Rio 2016". *Rio 2016*. Архивирано од изворникот на 2016-08-26. Посетено на 2016-09-06.
4. ↑  „Rio 2016". *Rio 2016*. Архивирано од изворникот на 2016-08-26. Посетено на 2016-09-06.
5. ↑  Lord, Craig (November 19, 2015). „Marco Koch Extends Menu To Four-Course Meal With 4:01 German 400IM Record". Swimvortex. Архивирано од изворникот на 2015-12-08. Посетено на December 3, 2015.
**Кајл Марфи** (англиски: *Kyle Murphy*; р. 5 октомври 1991

) — американски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа Хјуман Пауеред Хелт.

Кариера
-------

Негова прва професионална сезона била во 2015, кога возел за Лупус Рејсинг Тим и возел на неговото прво државно првенство. Освоеното осмо место го привлекло вниманието на неколку други професионални екипи и подоцна возел како стажант за Каха Рурал-Сегурос РГА на САД Про Сајклинг Челинџ. Марфи завршил трет во планинскиот пласман и возел во главните бегства на три етапи. Возел на екипниот хронометар на Светското друмско првенство 2015. Се приклучил на Тим Џејмис за 2016; откако се распаднале на крајот на сезоната, потпишал со Сајленс Про Сајклинг за сезоната 2017. Во октомври 2017 година, Рели Сајклинг објавиле дека Марфи ќе им се приклучи во 2018.

Достигнувања
------------

2014
10. Велосипедски класик Тобаго
2017
6. Краен пласман Етапна трка Џо Мартин
10. Краен пласман Трка Џила
2018
3. Краен пласман Трка Џила
2019
6. Краен пласман Трка околу Јута
6. Краен пласман Тур де Бос
10. Краен пласман Трка околу Турција
2020
2. Пруеба Вилјафранка де Ордисија
2021
Волта а Португал
1. Етапа 2
1. Етапа 8
2022
1.  Национално друмско првенство
5. Краен пласман Трка околу Анталија

Наводи
------

1. ↑  „Rally Cycling". *UCI.org*. Меѓународен велосипедистички сојуз. Архивирано од изворникот на January 6, 2021. Посетено на January 6, 2021.
2. 1 2  Malach, Pat (26 октомври 2017). „Rally Cycling renew with Britton, add Kyle Murphy". *cyclingnews.com*. Посетено на 26 октомври 2017.
3. ↑  „UCI Road World Championships". *UCI*. Посетено на 20 септември 2015.
4. ↑  „A mix of old and new for Rally Cycling in 2018". *Cyclingnews.com*. Immediate Media Company. December 18, 2017. Посетено на February 4, 2018.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кајл Марфи" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Кајл Марфи". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Кајл Марфи". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Кајл Марфи". ProCycling.
**Кензингтонска палата** (англиски: *Kensington Palace*) е палата која се наоѓа во Кензингтон, Лондон, Англија. Оваа палата е една од повеќето резиденции на англиското кралско семејство. 

Овој имот бил купен од страна на кралот Вилијам III. Главен архитект бил Кристофер Рен. Во 1694 година во оваа палата починала неговата сопруга Марија II Стјуард. По неколку години, во овој објект присуствувал рускиот цар Петар Велики, како во официјална посета на кралството. Во времето на кралицата Ана бил изграден паркот околу палатата. Првите владетели од Хановерската династија исто така ја претпочитале оваа палата пред палатата Свети Јаков. 

Во оваа палата се родила идната кралица Викторија. Принцезата Дијана исто така живеела во овој комплекс, од 1991 година до нејзината смрт во 1997 година.
**Марко Крале и црна Арапина** — македонска епска народна песна.

Содржина
--------

Крале Марко заминува во обиколка на Скопје, а за време на неговото отсуство, во неговиот двор во Прилеп доаѓа Црна Арапина, кој ја граба неговата сопруга. Меѓутоа, самовилата Вела му кажува на Марко и тој го пречекува арапот во Тиквешкото Поле. Тие водат борба три дена и три ноќи, но никој не може да победи, па Марко предлага да ја продолжат борбата со голи раце. Кога почнува да ја губи силата, Марко ја моли самовилата за помош, а таа го советува да го извади скриеното ноже и да му ја пресече утробата на Арапот во која има девет змии. Марко ги убива змиите и така го победува Арапот, а потоа му ја сече главата. Потоа, насекаде се раширува веста за јунаштвото на Марко.

Наводи
------

1. ↑  Томе Саздов, *Грива тресе, бисер рони* (епска народна поезија). Скопје: Заштита, 1970, стр. 52-55.
Маратон
**Маратон** е трка на патека долга 42,195 километри воведена на Летните олимписки игри - 1896 во Атина, за спомен на војникот што трчал од Маратонско поле до Атина за да извести за победата на Грците над Персијците 490 п.н.е.. По пристигањето во Атина, гласникот умрел. Должината на патот што го поминал тој е земена за должина на маратонот што е ставен во програмата на сите поголеми меѓународни атлетски натпревари.

Светскиот рекордер во маратон е Патрик Макау од Кенија со време од 2:03:38 што изнесува просечна брзина од 20,48 км/ч. 

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85080932
* GND: 4037441-5
* BNF: cb119355660 (податоци)
* NDL: 00567483
* NKC: ph122635

 |

 |
**Кенет Андерсон** (27 март 1945) е поранешен шведски тенисер кој бил активен во 1960-тите.

Тениска кариера
---------------

Андерсон се натпреварувал тениска аматерска конкуренија во текот на 1960-тите и имал одреден успех и тоа во 1964 година кога стигнал до полуфиналето на скандинавското првенство во сала во Копенхаген, пред да загуби од Јорген Улрих и во полуфиналето на турнирот Кноке Ле Зоут, одржан во Кноке - Хејст, Белгија, каде загубил од Џордано Мајоли од Италија. Тој, исто така, се квалификувал за својот прв Грен слем турнир кога го поминал финалното извлекување, како среќен губитник на Вимблдон (бил прва резерва).

Најдобрите резултати на Андерсон на еден Грен слем турнир биле на Австралија Опен во 1967 година, каде стигнал до второто коло во поединечна конкуренција а во двојки со партнерката Кеј Росер, стигнал до четвртфиналето во конкуренција мешани двојки. Во 1968 година ја освоил титулата во машки двојки (парови), со Ове Бенгтсон, на скандинавското првенство во сала. Неговиот последен настап во главната фаза во поединечна конкуренција му бил во 1972 година на Отвореното првенство во Стокхолм каде стигнал до второто коло каде загубил од Илие Настасе.

Наводи
------

1. ↑  „Kenneth Andersson| Player Stats | ATP Tour | Tennis". *ATP Tour*. Посетено на 2020-04-10.
2. ↑  „player – Tennisarchives.com". *www.tennisarchives.com*. Посетено на 2020-04-16.
3. ↑  „Wimbledon". *www.wimbledon.com*. Посетено на 2020-04-16.
4. ↑  „Kenneth Andersson | Player Activity | ATP Tour | Tennis". *ATP Tour*. Посетено на 2020-04-16.

 Надворешни врски
-----------------

* Кенет Андерсон Профил на мрежното место на АТП (англиски) Уредете го ова на Википодатоците
**Маратонците го трчаат почесниот круг** (српски: *Маратонци трче почасни круг*) - југословенски филм од 1982 година, во режија на Слободан Шијан, по сценариото на Душан Ковачевиќ. Главните улоги ги играат: Богдан Диклиќ, Јелисавета Сека Саблиќ, Зоран Радмиловиќ, Мија Алексиќ, Данило Бата Стојковиќ, Павле Вуисиќ, Миќа Томиќ и Бора Тодоровиќ.

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива во 1935 година, во еден провинциски град во Србија. Во семејството Топаловиќ живеат пет генерации мажи, који извршуваат погребни услуги. Исто така, тие се караат околу наследството што го оставил штотуку починатиот Пантелие Топаловиќ. Најмладиот член на семејството, Мирко (го игра Диклиќ), сака да се откаже од работата и да работи некоја „почесна" работа. Тој сака да ја се ожени со ќерката на Били Питон (го игра Радмиловиќ), Кристина (ја игра Саблиќ), но таа не го сака. Били, пак, сака да ги земе парите што му ги должи семејството Топаловиќ и затоа го поттикнува Мирко да го земе својот дел од наследството, ако сака да се ожени со Кристина. Меѓутоа, таа е вљубена во најдобриот другар на Мирко, Ѓенка (го игра Тодоровиќ), кој има либерални погледи на светот и сака да сними порнографски филм во кој главните улоги треба да ги играат Мирко и Кристина. На крајот од филмот, Мирко ја убива Кристина зашто ја наоѓа како води љубов со Ѓенка, а потоа семејството Топаловиќ ја пали куќата на Били Питон. Истовремено, дружината на Били ја пали куќата на Топаловиќ. Потоа, двете групи се среќаваат на улицата и започнува престрелка во која семејството Топаловиќ ги убиваат Били и неговите помошници.

Наводи
------

1. ↑  РТС (пристапено на 9.1.2019)
2. ↑  РТС (пристапено на 9.1.2019)
Нацрт на Карл Фридрих Шинкел. Бакрорез, 1830
Концертниот дом во 2005 г.
**Концертниот дом - Берлин** (герм. *Konzerthaus Berlin*, некогашен *Schauspielhaus Berlin* - „Драмски театар - Берлин") — концертна сала на плоштадот Жандарменмаркт во централното градско подрачје на Берлин. Од 1994 г. ова здание е седиште на Оркестарот при Концертниот дом - Берлин (*Konzerthausorchester Berlin*).

Претходниот објект за оваа намена бил Националниот театар во реонот Фридрихсштат кој во 1817 настрадал во пожар. Театарот бил дело на Карл Готхард Лангханс, отворен во 1802 г. Проектирањето на новото здание му припаднало на Карл Фридрих Шинкел, кој ги изработил нацртите во периодот помеѓу 1818 и 1821 г. Така, „Кралскиот драмски театар" (*Königliches Schauspielhaus*) бил свечено отворен на 18 јуни 1821 г. со премиера на операта „Волшебниот стрелец" од Карл Марија фон Вебер. Други позначајни премиери во овој театар се „Удине" од Е.Т.В. Хофман (1816), „Пентесилеја" од Хајнрих фон Клајст (1876) и „Вознесението на Ханела" од Грхарт Хауптман (1893).

По завршувањето на Првата светска војна, во 1919 г. театарот продолжил да работи под името „Пруски покраински театар - Берлин" (*Preußisches Staatstheater Berlin*). Под директорската надлежност на Леополд Јеснер, театарот набргу станал еден од водечките театри во Вајмарската Република, традиција која ја продолжил Густав Гриндгенс по доаѓањето на националсоцијалистите во 1933. Во овој период Гриндгенс се истакнал со приредувањето на Гетеовиот „Фауст" и премиерата на трагедијата „Ифигенија во Делфи" од Герхарт Хауптман (1941).

Во Втората светска војна театарот бил тешко оштетен во бомбардирањата на Сојузните сили и Битката за Берлин. Во периодот 1977-1984 објектот е сосем обновен, и отворен како концертна сала на Берлинскиот филхармониски оркестар. Надворешноста, со бројни скулптури на композитори од Кристијан Фридрих Тик и Балтазар Јакоб Ратгебер, е верна реконструкција на Шинкеловите нацрти, а пак внатрешноста е преработена во неокласичен стил, прилагодена за новата намена. Главната сала е опремена со велелепни оргули со 74 регистри и 5.811 цевки.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Концертен дом (Берлин)" на Ризницата ? |

* Страница на Концертниот дом - Берлин (германски) (англиски)

Координати: 52°30′49″N 13°23′32″E﻿ / ﻿52.51361° СГШ; 13.39222° ИГД﻿ / 52.51361; 13.39222

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 122153012
* LCCN: n92002642
* ISNI: 0000 0000 8484 5668
* GND: 5161700-6
* SUDOC: 074618385
* NKC: pna2009514484

 |

 |
**Видовите на климакс**, исто така наречени доцни серолошки, доцно-сукцесивни, K-избрани или рамнотеживи видови, се видови на растенија кои во суштина ќе останат непроменети во однос на составот на видовите сè додека местото не остане непречено. Тие се најпогодни толерантни видови на дрвја за да се утврдат во процесот на сукцесија на шумите. Садниот материјал на кулминаторите може да расте во сенката на матичните дрвја, обезбедувајќи им доминација на неодредено време. Пореметувањето, како што е пожарот, може да ги убие кулминалните видови, дозволувајќи им на пионерските или претходните видови на видот повторно да се воспостават. Тие се спротивни на пионерски видови, исто така познати како рудерални, бегалци, опортунистички или Р-избрани видови, во смисла дека видовите на кулминација се добри конкуренти, но сиромашни колонизатори, додека пионерски видови се добри колонизатори, но лоши конкуренти. Видовите климакс доминираат во кулминациската заедница, кога темпото на сукцесија се забавува, резултат на еколошката хомеостаза, во која е прикажана максимално дозволената биолошка разновидност, со оглед на преовладувачките еколошки услови. Нивните репродуктивни стратегии и други адаптивни одлики може да се сметаат за пософистицирани од оние на опортунистичките видови. Преку негативни повратни информации, тие се прилагодуваат на специфични услови на животната средина. Видовите климакс најчесто се наоѓаат во шумите. Видовите на климакс, кои се тесно контролирани со носивост, ги следат К-стратегиите, при што видовите произведуваат помалку броеви на потенцијални потомци, но вложуваат повеќе во обезбедување на репродуктивниот успех на секој на микро-еколошките услови на својата специфична еколошка ниша. Видови на климакс може да бидат итеропарити, ефикасна потрошувачка на енергија и циклуси на хранливи материи.

Спорниот термин
---------------

Идејата за кулминација е критикувана во неодамнешната еколошка литература. Секоја проценка на сукцесивните состојби зависи од претпоставките за природниот режим на пожар. Но, идејата за доминантен вид сè уште е широко користен во програмите за одгледување на шумите и книжевната литература на Калифорнија.

Примери
-------

Белата смрека (*Picea glauca*) е пример на кулминација на видовите, во северниот дел на шумите на Северна Америка.

Наводи
------

1. ↑  Relationships Among Species Архивирано на 16 јуни 2009 г.
**Кензе** (Езеро Квенц) е езеро во државата Бранденбург, Германија. Се наоѓа западно од градот Бранденбург на де Хафел, и е еден од голем број на директно поврзани езера, заедно со Брајтлингзе, Месершкел, Плауер Види и Вендзе .

Езерото има површина од 68 хектари и има максимална длабочина од 3 метри. .

Езерото е пловечко и има директен пристап до Плауер Види, а со тоа и на реката Хавел, на западниот крај. Силонскиот канал влегува во езерото на источниот крај. Навигацијата се администрира како дел од Унтер Хавел-Вассестахен.

За време на Втората светска војна, претворената зграда на езерото служеше како саботирачко училиште за шпиони кои учествувале во неуспешната операција Пасториус .


1. ↑  Vasey, Christopher (2016). *Nazi Intelligence Operations in Non-Occupied Territories*. McFarland. стр. 50–51. ISBN 9781476663531.