recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Поглед од горниот тек на реката Пиринска Бистрица кај месноста Лаките
**Пиринска Бистрица** или само **Бистрица** — лева притока на Струма во Светиврачко и Петричко, Пиринска Македонија, со мал дел во Валовишко (Демирхисарско) во Егејска Македонија. Долга е 53 км и ги одводнува југозападните делови на Пирин и северните падини на Славјанка.

Реката извира од јужниот агол на Аргировото Езеро (на 2.365 м.н.в.), сместено заедно со Митровото Езеро (на 2.291 м.н.в.) во Демиркапискиот Цирк на Северен Пирин. Под името Третата (Демиркаписка) Река тече на југ во длабока коритеста долина. Кај планинарскиот дом „Пирин" свртува на југоисток и веќе под името Пиринска Бистрица навлегува во мошне пошумено подрачје, постепено насочувајќи се кон југ. Кај селото Пирин реката прави голям завој на југозапад и влегува во долина со слаба растителност и соголени падини. Кај селото Катунци излегува од планината и влегува во источниот дел на Светиврачко-петричката Котлина, а долината ѝ се проширува и исплитчува. На 500 м јужно од Ново Хоџово од лево се влева втората по големина притока Петровска Река и ова место до устието, во должина од 7 км, поминува бугарско-грчката граница. Завршува во реката Струма како нејзина лева притока, на 69 м.н.в. 1,4 км западно од селото Драготин (Промахон) во Валовишко.

Сливот на реката зафаќа 507 км2, што претставува 2,93 % од вкупниот слив на Струма. Сливните граници на Пиринска Бистрица се следниве:

* на запад — со сливот на Мелничка Река, лева притока на Струма;
* на југ — со сливовите на мали леви притоки на Струма;
* на исток — со сливот на Места.

Главни притоки: → лева, ← десна

* ← Крајната Река (Кељова Река)
* ← Средната Река (Башмандренска река)
* → Сипливица (Саплиица)
* → Асаничка Река (Калугеровска Река)
* → Белата Река
* → Черна Река
* ← Козји Дол
* ← Брштелница
* ← Черешница
* → Калиманска Река (најголема)
* ← Златолистки Поток
* → Петровска Река
* → Баслица (во Егејска Македонија)

Пиринска Бистрица се напојува претежно од снег и дожд. Најполноводна е во мај, а најслабоводна во септември. Средниот годишен истек кај селото Пирин изнесува 3,3 м3/с. Средниот наклон на течението е 43 ‰.

По течението на реката во Општина Свети Врач (Сандански) има 4 населени места: Пирин, Горно Спанчево, Катунци и Ново Хоџово.

Реката се користи за наводнување и производство на хидроенергија. Порибена е со пастрмка и мрена.

По нејзинито десен брег, во должина од 9,3 км меѓу селата Горно Спанчево и Катунци минува делница од државниот пат III-198: Неврокоп (Г. Делчев) – Петрич – ГП „Златарево" кон Ново Село, Р Македонија.

Поврзано
--------

* Славјанка

Карти
-----

* Лист од карта K-34-84. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-95. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-96. Размер: 1 : 100 000

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедия България, том 1, Издателство на БАН, София, 2011, стр. 267
2. ↑  Мичев, Н и Ц. Михайлов, И. Вапцаров и Св. Кираджиев, Географски речник на България, София 1980 г. стр. 48
Гротескни цртежи, Микеланџело
**Гротеска** — изразно средство со кое се прикажува нешто смешно, грдо, извитоперено и необично.

Во јазикот
----------

Поимот „гротеска" има различни значења. На пример, почнувајќи од 18 век, во францускиот, германскиот и англискиот јазик, „гротескно" се употребува како придавка која означува нешто необично, фантастично, грдо, непријатно или одвратно и често се употребува за означување на искривени, извитоперени облици. Од друга страна, во сликарството и книжевноста, гротеската означува нешто бизарно кое истовремено предизвикува чувство на непријатност и сожалување. Во англискиот јазик, зборот „гротескно" првпат се појавил во 1560-тите, како именка позајмена од францускиот јазик, а која потекнува од италијанскиот збор „гротеска" (*grottesca*) кој буквално значи „од пештера" (италијански: *grotta*).

Во сликарството
---------------

Во италијанскиот јазик, изразот „грото" (*grotto*) првобитно го означувал екстравагантниот стил на римското ѕидно сликарство кое било повторно откриено и имитирано во Рим кон крајот на 15 век. Првобитно, овој израз се употребувал за сликите на ѕидовите од подрумите на урнатините во Рим, кои биле нарекувани „пештери" (*le Grotte*), а кои биле соби и ходници на *Domus Aurea*, незавршениот комплекс од палати кои почнал да ги гради Нерон во 64 година. Во овие слики доминирале орнаментални прикази на неприродни и непостоечки смеси на растенија, животни и луѓе. Постепено, овој збор се проширил во другите европски јазици при што долго време се користел паралелно со зборовите „арабеска" и „мореска", означувајќи декоратинви облици со употреба на заоблени елементи. Според Реми Аструк (Rémi Astruc), наспроти многубројните мотиви и фигури, три основни облици во гротеската се: двојноста, хибридноста и метаморфозата.

Во книжевноста
--------------

Во книжевноста, гротеската означува „карикатурално-фантастична и искривена слика на стварноста, која не предизвикува смешни, туку застрашувачки чувства", а се употребува и како „знак на отуѓеноста од светот... присутна во епохите во кои се урива верата во рационалните и природните основи на кои е изграден светот и во кои фантазијата, градејќи слики на распаѓањето на определена духовна структура, ги надминува сите граници на природно можното и рационалното прифатливото."

Наводи
------

1. ↑  „OED-Grotesque etymology". Etymonline.com. Посетено на 2014-12-15.
2. ↑  Danilo Lučić, „Kako su ljudi postale groteske", во: Šervud Anderson, Vajnsburg u Ohaju. Beograd: Kontrast, 2022, стр. 194.
3. ↑  Rémi Astruc, Le Renouveau du grotesque dans le roman du xxe siècle. Essai d'anthropologie littéraire, Paris, Classiques Garnier, 2010, 280 p. (ISBN 978-2-8124-0170-1).
4. ↑  Astruc R. (2010), Le Renouveau du grotesque dans le roman du XXe siècle, Paris, Classiques Garnier.
5. ↑  Rečnik književnih termina. Institut za književnost i umetnost, Beograd i „Romanov", Banja Luka, 2001, стр. 248.
**Трамар Лејсел Дилард** (англиски: *Tramar Lacel Dillard;* роден на 16 септември 1979 година), професионално познат како **Фло Рајда** (англиски: *Flo Rida*, IPA: /ˌfloʊ ˈraɪ.də/) ― американски рапер, пејач и текстописец. Неговата песна „Low" од 2007 година 10 недели била на прво место на топ-листата во САД и своевремено го соборила рекордот за продажба преку дигитално преземање.

Дилард е роден на 16 декември 1979 година, и живеел во населбата Керол Сити во Мајами Гарденс на Флорида.

Првиот студиски албум под наслов *Mail on Sunday* Фло Рајда го објавил во 2008; албумот се искачил на четврто место на топ-листата во САД. Следната година го објавил албумот *R.O.O.T.S..* Потоа следувале албумите: *Only One Flo (Part 1)* (2010) и *Wild Ones* (2012); и овие албуми исто така се пласирале на американската топ-листа за албуми, *Билборд* 200. Фло Рајда продал преку 80 милиони плочи ширум светот, со што е меѓу музичарите со најмногу продадени албуми.  Негови други популарни песни се: „Right Round", „Club Can't Handle Me", „Good Feeling", „Wild Ones", „Whistle", „I Cry", „GDFR" и „My House".

Заедно со Сенхит го претставувал Сан Марино на Изборот за песна на Евровизија 2021 година во Ротердам.

Дискографија
------------

* *Mail on Sunday* (2008)
* *R.O.O.T.S.* (2009)
* *Only One Flo (Part 1)* (2010)
* *Wild Ones* (2012)

Наводи
------

1. ↑  „Today in Entertainment History". *Federal News Network*. September 16, 2020. Архивирано од изворникот на February 3, 2021. Посетено на January 29, 2021.
2. ↑  „Today in Entertainment History". *Federal News Network*. September 16, 2020. Архивирано од изворникот на February 3, 2021. Посетено на January 29, 2021.
3. ↑  Bennett, Chuck (February 19, 2016). „Society Confidential: Flo Rida hits Sabrage". *The Detroit News*. Посетено на March 14, 2016.
4. ↑  Robehmed, Natalie (October 21, 2013). „Rapper Flo Rida Endorses Debt-Riddled Beamz". *Forbes*. Посетено на June 9, 2014.
5. ↑  Flo Rida will join Senhit for San Marino 🇸🇲 - Eurovision.tv
**Манастирот Санта Марија де Гвадалупе** (шпански: *Real Monasterio de Santa María de Guadalupe*) е манастир кој се наоѓа во Кацерес, Екстремадура, Шпанија. Во текот на повеќе од четири векови, манастирскиот комплекс бил најважните христијански светилишта во земјата. Денеска, тој е вклучен во списокот на светско и културно наследство во Европа.

Манастирот бил изграден во текот на 13 век. Според легендата, некој овчер на брегот на реката Гвадалупе пронашол статуа на Света Гвадалупе, која по се изгледа била сокриена од страна на месните жители по инвазијата на муслиманите на полуостровот во почетокот на 8 век. На местото каде што била откриена, денеска има капела.

Наводи
------

* Materials from the World Heritage website

39°27′10″N 5°19′39″W﻿ / ﻿39.45278° СГШ; 5.32750° ЗГД﻿ / 39.45278; -5.32750
Предлошка:World Heritage Sites in Spain

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Георги (Ѓорѓи) Теохар Икономов** (роден во 16 јануари 1911

 година во Скопје - починал на 26 април 1995

 година во Скопје) — македонски фармацевт.Од 1948 до 1949 бил градоначалник на град Скопје. Бил сопруг на првоборката Нада Богданова - Икономова.

Животопис
---------

Дипломирал фармација во Загреб, работел во Кичево и во Скопје. Член на Здравствениот одбор при Фармацевтскиот актив во Скопје, кој од 1941 г. прогресивно ориентиран, се залага за сопствен систем за организација на аптекарската служба, како и за набавка на санитетески материјал и лекови за доставување до партизанските единици и изработка на експлозивен материјал. Посебна заслуга има за напредокот на фармацевтската фабрика „Алкалоид" со отворањето на нови одделенија за производство на фармацевтски препарати.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Железаров*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 540. Text "series
" ignored (help)
**Марија Теодора Пиментел** (1865-1948) била првата жена докторка од португалската островска група Азори.

Ран живот
---------

Марија Теодора Пиментел е родена на 11 септември 1865 година во Ангра до Хероисмо, на островот Терсеира на Азорските Острови. Била ќерка на генералот Мануел Кварезма Пиментел, кој починал кога била млада. Таа на почетокот на 1884 година добила диплома за настава со која се квалификувала да предава на ниво на основно и средно образование. Таа работа и обезбедила можност да се издржува себеси и мајка си, истовремено продолжувајки со нејзините студии. Се запишала во Политехничкото училиште во Лисабон во 1887 година со цел да земе курс кој бил услов за студирање на Медицинско-хируршкото училиште во Лисабон ( *Escola Médico-Cirúrgica de Lisboa* ), кое подоцна ќе стане медицински факултет на Универзитетот во Лисабон. Во 1895 година се здобила со диплома од истото училиште.

Работен век
-----------

Бидејќи не успеала да добие позиција на Универзитетот во Лисабон, Пиментел се вратила во Азорските Острови каде што станала позната како „докторката на сиромашните". Таа, исто така, станала првата жена што зазела позиција во јавната администрација на Азорските Острови.

Таа починала во 1948 година на 16 ноември и била погребана во Ангра до Хероизмо. Во тестаментот Пиментел го оставила својот имот и живеалиште да биде користено како општински хостел. Хостелот бил именуван Албергариа Крузерио, и бил отворен во 1973 година, подоцна беше претворено во хотел.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Maria Teodora Pimentel". *Portuguese women scientists:historical overview*. Посетено на 6 October 2020.
2. 1 2  de Sousa Menezes, Manuel (1957). „Médicos, Cirurgiões e Outros da arte de curar na Ilha Terceira" (PDF). *Institute Histórico da Ilha Terceira: Bolletim*. **15**. Посетено на 7 October 2020.
3. ↑  *Feminae – Dicionário Contemporâneo*. Faces de Eva. стр. 709. ISBN 978-972-597-373-8. Посетено на 4 November 2020.
Киргиска тебетејка.
Казашка тубетејка.
Кримскотатарска тубетејка.
**Тубетејка** (киргиски: тебетей; татарски: *түбәтәй*; руски: *тюбете́йка*) — крзнена капа кај туркиските народи во Средна Азија, застапена во Таџикистан, Казахстан, Киргистан и Узбекистан, како и муслиманските подрачја во Русија (претежно меѓу Татарите).

На узбечки капата се нарекува *дупи* (*doʻppi*) или *калпак* (*qalpoq*), и се смета за особена ракотворба и важен дел од народната носија. Може да биде црна, со сплесната квадратна основа. Честопати имаат извезени мотиви за кои се смета дека штитат од непријатели и уроци, а носат бериќет и животна сила.

Исто така, постои тренд меѓу сефардските и мароканските Евреи за носење на узбечки тубетејки во улога на верска капа, т.е. кипа (ермолка).

Меѓу Ујгурите, оваа капа се нарекува *допа*. На туркменски истата го носи името *тахија* („такија").

Поврзано
--------

* Калпак
* Шубара
* Ушанка

Наводи
------

1. ↑  „Tubeteika suits everybody". Архивирано од изворникот на 28 September 2007. Посетено на 11 July 2011.
2. ↑  Mentges, Gabriele; Shamukhitdinova, Lola (2013). *Modernity of Tradition: Uzbek Textile Culture Today*. Waxmann Verlag. стр. 115. ISBN 978-3-8309-7906-7.
3. ↑  Lovell-Hoare, Sophie; Lovell-Hoare, Max (8 July 2013). *Uzbekistan*. Bradt Travel Guides. стр. 117. ISBN 978-1-84162-461-7.

Надворешни врски
----------------

* 

* Тубетејка на Ризницата ?
* Историја на тубетејката Архивирано на 13 мај 2017 г. (руски)
* Татарски тубетејки (руски)
**„Арсени Јовков"** — средно училиште во Скопје, Општина Бутел.

Основање и развој
-----------------

СУГС „Арсени Јовков"- Скопје е еден од најголемите регионални центри за средно стручно образование во Р Македонија.

Од своето формирање од 1963 до денес училиштето прерасна во едно од најпрестижните училишта со долгогодишна традиција и високо реноме во областа на стручната образование на кадри.

Во своето долгогодишно постоење (влезено во V-та деценија) училишниот центар едуцираше повеќе од 30.000 стручни кадри од областа на економијата и правото (економски техничари и деловни секретари), кои се успешно вклучени во високообразовните институции и на пазарот на трудот.

Денес, СУГС „Арсени Јовков" во рамките на образовниот систем на Р.Македонија функционира како регионален центар за пример, обезбедувајќи проодност до сите високообразовни институции во, и надвор од државата.

Соработка: СУГС „Арсени Јовков" остварува соработка со средните училишта во Скопје и во Р.Македонија, Средно техничко училиште во Љубљана, Р.Словенија, Деловниот колеџ во Орхус, Данска, Биро за развој на образованието, Министерството за образование и наука и со други државни и стопански институции од локалото окружување.

Денес, училиште го посетуваат 2200 ученици.

Учество на натпревари
---------------------

Освоени награди
---------------

Познати личности кои учеле во ова училиште
------------------------------------------

* Никола Груевски

Познати личности кои предавале во ова училиште
----------------------------------------------

Наводи
------

1. ↑  Листа на средни училишта во кои е застапено стручното образование во Република Македонија

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 30 септември 2007 г. Мрежно место на училиштето
* Архивирано на 30 септември 2007 г. Алтернативно мрежно место на училиштето
* Портал за основните и средните училишта во Македонија Архивирано на 16 октомври 2011 г.
* Официјално мрежно место на Министерството за образование и наука
**Ниневиска Рамнина** (сириски: ܦܩܥܬܐ ܕܢܝܢܘܐ, арапски: سهل نينوى) е регион во Ирак, северно и источно од вториот ирачки град по големина Мосул. Регионот вклучува три области: Тел Кепе, Ал Хамданија, Ал Шихан, како и античките асирски градови Ниневија, Нимруд и Дур Шарукин.

Локација
--------

Ал Џезира
Ниневската Рамнина лежи источно и североисточно од градот Мосул во провинцијата Нинава. Иако античкиот град Ниневија е основан во источниот дел на Мосул на брегот на реката Тигар, селата населени со немуслиманско малцинско население лежат на исток од истиот. Повеќето од ова население се Асирски Христијани.

Напади на Христијаните
----------------------

Од 2004 година па наваму во овој дел на Блискиот Исток се зачестени нападите врз немуслиманското население, односно христијаните. Најголем број од тие напади се случуваат во градовите Багдад, Басра, Мосул и Рамади. Барајќи спас од тие напади, христијанското население пребегнува во оваа Ниневиска Рамнина, каде што мнозинското население се христијани. Ова религиско и етничко чистење од Ирак продолжува и натаму, така што населението не само што пребегнува во овој дел на државата, туку и подалеку на запад, во САД, Шведска и многу други земји.
Литографија на Гетеборг, 1705 година
Карл XI Рекс Бастион.
**Утврдувања на Гетеборг** (шведски: *Göteborgs befästningar*) биле изградени за да го бранат Гетеборг кое било единствениот директен пристап на Шведска до Северното Море и Атлантскиот Океан.

Историја
--------

Гетеборг бил основан во 1621 година под раководство на кралот Густав II Адолф. Изградбата започнала во 1624 година под водство на инженерите, капетанот Јохан Шутен и Јохан Јакобсен Кул, по дизајн на главниот инженер Јохан Роденбург. Изградбата била заснована на добро воспоставената холандска школа за утврдување.

Кога воениот инженер Ерик Далберг (1625–1703) ја презел одговорноста за утврдувањата на Шведска во 1676 година, тој ги спровел желбите на кралот Карл XI за модерни бастиони со високи ѕидови. Бедемите биле обложени со ѕидови од разрушена карпа, а утврдениот град Гетеборг се развил со 13 многуаголни бастиони и придружен шанец и 3 градски порти.

Гетеборг рапидно се развивал до крајот на 1700-те додека утврдувањата страдале од лошо одржување. Уривањето на утврдувањата започнало во 1807 година и било завршено во рок од десет години. Единственото преживеано парче бастион бил Каролус XI Рекс (именуван по кралот Карл XI од Шведска), на страната на ридот Лила Отерхалан.

Наводи
------

1. ↑  „The fortifications of Gothenburg". *Archaeosoup Productions*. Архивирано од изворникот на 2021-11-29. Посетено на September 1, 2020.
2. ↑  „Gothenburg's History & Heritage". *Gothenburg Tourist Centre*. Архивирано од изворникот на 2021-03-01. Посетено на September 1, 2020.
3. ↑  „Erik J Dahlbergh". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.
4. ↑  „Carolus XI Rex Bastion". *travel.sygic.com*. Посетено на September 1, 2020.

Други извори
------------

* *Fästningen Göteborg : samlingar till stadens arkeologi. Mölndal: Avdelningen för arkeologiska undersökningar* (Riksantikvarieämbetet. 2006) ISBN 91-7209-418-4
**„Сибирската Леди Магбет"** (српски: *Сибирска Леди Магбет*) — филм на режисерот Анджеј Вајда од 1961 година, снимен по расказот „Леди Магбет од Мценската околија" на Николај Лесков, кој е инспириран од познатата трагедија на Шекспир, „Магбет". Главните улоги ги играат: Оливера Марковиќ, Љуба Тадиќ, Капиталина Ериќ, Миодраг Лазаревиќ, Бојан Ступица и Бранка Петриќ.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во едно провинциско село во царска Русија, каде сопругата (ја игра Марковиќ) на месниот благородник започнува љубовна врска со кметот Сергеј (го игра Тадиќ). Оваа недозволена врска предизвикува крвопролевање...

Наводи
------

1. ↑  Сибирска леди Магбет (пристапено на 7.6.2024)
**Трајанка Тодорова** (Велес, 1 септември 1946) — македонска писателка. Живее и твори во Велес.

Животопис
---------

Трајанка Тодорова е родена во 1946 година во с. Пеширово во близина на Свети Николе. Средно образование завршува во Гимназија „Кочо Рацин" во Велес и студиите на Виша Педагошка школа во Скопје. Целиот свој работен век го поминува во АД „Жито Вардар" во Велес. Со поетско творештво се занимава од првите школски години и продолжува во годините на нејзиното образование и сега како пензионер. Љубовта кон поезијата е нејзин постојан придружник.

Творештво
---------

Член е и еден од основачите на Клубот на писатели „Коста Солев Рацин" во Велес. Нејзините песни се објавени во повеќе литературни списанија, зборници, алманаси а дел од нив се преведени на српски јазик. Учествува на голем број културни манифестации и литературни читања во Општина Велес и во други градови во Р Македонија. Застапена е и во книгата *Убавите жениː Жената во современата македенска поезија* од Васил Тоциновски.

Авторка е на следниве стихозбиркиː

* „Задоцнета пролет" (2000)
* „Немир и неспокој" (2002)
* „Прозорец во душата" (2014).

Наводи
------

1. ↑  Промовирана стихозбирка на Трајанка Тодорова „Прозорец во душата". *А1он*. 24 јуни 2014.
**Петерско Езеро** (грчки: *Λίμνη Πετρών*, *Лимни Петрон*; старо *Πετέρσκο*) — езеро во Леринско, Егејска Македонија, дел од групата на Егејските Езера.

Езерото се наоѓа на териториите на Леринско, Општина Суровичево, во северниот дел на котлината Острово меѓу два крака на планината Ниџе. Надморската висина му изнесува 570-572 метри, а површината околу 12 км2. Поврзано е со соседното Рудничко Езеро, од каде што добива вода. Неговите води пак се влеваат во Островското Езеро. На западниот брег се наоѓа селото Петерско, а во југозападниот Суровичево.

Заедно со Островското Езеро сочинуваат екосистем, во кој живеат повеќе од 130 видови птици, цицачи, риби. Овој простор е живеалиште на ретки и загрозени видови птици, од кои само во Петерското Езеро повеќе од 90 видови, како големиот корморан (*Phalacrocorax carbo*) и малиот корморан (*Phalacrocorax pygmaeus*). Се гнездат и ноќната чапја (*Nycticorax nycticorax*), жолтата чапја (*Ardeola ralloides*) и малата бела чапја (*Egretta garzetta*)

Во 1977 г. Петерското Езеро е прогласено за место со посебна природна убавина. Заедно со соседното Островско Езеро е вклучено во мрежата на заштитени подрачја Натура 2000 (1340004) и двете езера се прогласени за места од орнитолошка важнот (045).

Наводи
------

1. 1 2 3  Νέζης, Νίκος (2010). *Τα ελληνικά βουνά : γεωγραφική εγκυκλοπαίδεια. Τόμος 2. Ηπειρωτική Ελλάδα. Πελοπόννησος - Στερεά Ελλάδα - Θεσσαλία - Ήπειρος - Μακεδονία - Θράκη*. Αθήνα: Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας Αναρρίχησης : Κληροδότημα Αθ. Λευκαδίτη. стр. 387. ISBN 978-960-86676-6-2.
2. ↑  „ΥΑ Α/Φ31/23211/1747/1975/27-1-1977 - ΦΕΚ 86/Β/10-2-1977". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2021-03-04. Посетено на 24 март 2018.

Надворешни врски
----------------

* Петерско Езеро на Ризницата ?
* Петерското Езеро на NaturaGraeca (грчки)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Езера во Егејска Македонија |
| --- |
|  |
| Природни | 
* Аматовско
* Арџанско
* Бешичко
* Бутковско
* Гиздово
* Горчливо
* Дојранско
* Зазерци
* Костурско
* Лагадинско
* Мавровско
* Мало Преспанско
* Островско
* Петерско
* Преспанско
* Рудничко

 |
|  |
| Вештачки | 
* Асаматско
* Белотинско
* Витивјанско
* Владовско
* Восовско
* Олско
* Скумско
* Рудничко (Кукушко)
* Черешовско

 |
|  |
| Пресушени | 
* Берекетли Ѓол
* Ениџевардарско
* Ланџанско
* Тахинско

 |

 |
**Билјана платно белеше** — македонска романтична песна за љубовта и убавината.

Оваа народна песна е и главна тема на Деста ракатка (Песни од Охрид) на Стеван Стојановиќ Мокрањец, најголемиот српски композитор од преминот од 19 во 20 век.

Опис
----

Песната опишува настан од „охридските извори", а Билјана би можела да биде секоја млада девојка која таму си го белела платното. Одењето до најблискиот извор било секојдневна обврска за секоја жена кога водата била подалеку од домашното огниште. Притоа мора да се има предвид дека значаен дел од социјалниот живот на месното население се одвивал околу изворите; таму се раѓале многу познанства и љубовни приказни.

Другиот клучен лик во песната е млад винар. Тој во љубовната драма зазема пасивен став, оставајќи дијалогот да се одвива помеѓу Билјана и другите винари, додека сиот свој интерес кон девојката го покажува со притаено набљудување. Наспроти сета негова ненаметливост, младиот винар ја претставува оската околу која се врти целокупното дејство во љубовната драма. За него дознаваме уште дека припаѓа на група винари кои во песната се опишани како „белограѓани"!

Стихови
-------

Светската слава на Билјанините извори се должи пред сè на легендата за убавата охриѓанка од народната песна „Билјана платно белеше":

Билјана платно белеше
на охридските извори.

Оздола идат винари,

винари белограѓани.

Винари белограѓани,

кротко терајте карванот,

да не ми платно згазите,

платното ми е даровно.

Билјано моме убаво,

ако ти платно згазиме,

со вино ќе го платиме,

ем бела лута ракија.

Не ви сакам виното,

тук’ ви го сакам момчето,
што напред води карванот

што фесче носит над око.

Што фесче носит над око

и мене гледат под око.

Билјано, моме убаво,

момчето ни е свршено.

За него вино носиме,

в’ недела ќе го жениме.

Да би го вода однела

и мене ми го донела,

да би го змија к’снала

со мојве долни запчиња.

Оваа е најпознатата варијанта на песната од која вообичаено се пеат само првите 18 стихови. Постојат уште многу други пократки и подолги варијанти со сличен текст.

Наводи
------

1. ↑  . Отсутно или празно `|title=` (help)
2. ↑  „Билјана, изворите, песната". *OhridNews* (англиски). 2018-09-18. Посетено на 2022-02-14.
3. ↑  Ракатки - 15 народни рапсодии (со уметничка стилизација) на српски, македонски и босански мелодии.
Раечка Котлина во рамките на Македонија
Местоположба на Раечката Котлина во Македонија

**Раечка Котлина** или **Тројачка Котлина**, позната и само како **Раец** — котлина и историско-географска област во јужна централна Македонија. Областа граничи помеѓу планините Бабуна на север, Дрен на југ, преку Тиквешијата на исток (со потпределот Горни села) и Прилепско поле на запад (поточно преку прилепските полски села Плетвар и Крстец).

Низ неа води патот кој ги поврзува централните делови на земјата со југозападните. Котлината е долга околу 10 км, а широка 5 км и има облик налик на банана. Низ котлината протекува Раечка Река, која ги собира водите на неколку други помали притоки.

Во областа се наоѓаат селата: Фариш, Раец, Кесендре, Голем Радобил, Мал Радобил, Царевиќ, Беловодица, Топлица, Тројаци, Ракле и Никодин. Овие села не се наоѓаат во рамничарскиот дел, туку тие се под височините и затскриени во шумските комплекси. Така, рамничарскиот простор изгледа пуст.

Галерија
--------

* Панорама на областаПанорама на областа
* Течението на реката РаецТечението на реката Раец
* Јужната падина на планината БабунаЈужната падина на планината Бабуна

Наводи
------

1. ↑  Радовановић, Војислав. *Тиквеш и Рајец*. стр. 220 (карта на тиквешкиот и раечкиот крај, каде селата Смолани и Дрен се вклучени како дел од областа Раец, но уствари се мариовски села).

Поврзано
--------

* Раец
* Раечка Река
* Бидимаж
* Мариовска Котлина
* Сивец

Надворешни врски
----------------

* *Војислав Радовановић - Тиквеш и Рајец (карта)*
* Раечка Котлина — портал „Крале Марко"
* Котески, Цане (2004) Тематски атлас на Мариово и Раечка котлина. Магистерски труд, Универзитет „Св. Кирил и Методиј"- Скопје.

41°21′35″N 21°44′20″E﻿ / ﻿41.35972° СГШ; 21.73889° ИГД﻿ / 41.35972; 21.73889
Сардана Платоновна Ојунскаја, кандидат за филолошки науки, во Националната библиотека.
**Сардана Платоновна Ојунскаја** (6 септември 1934 година - 13 јули 2007 година ) е Јакутски фолклорист, литературен критичар, филолог, почесен ветеран на сибирскиот огранок на Руската академија на науките, кандидат за филолошки науки, почесен ветеран на сибирскиот огранок на Академијата на науките.

Биографија
----------

Сардана Платоновна Ојунскаја е родена во Москва, во семејството на јакутскиот литературен критичар Платон Алексеевич Ојунски.  Во 1962 година дипломирала на Државниот универзитет Јакут и започнала да работи на Институтот за јазик, историја и литература на истиот универзитет. Собрани јакутски народни приказни и народни песни . Во 1962-2007 година работела во Институтот за хуманитарни истражувања на Академијата на науките на Република Саха (Јакутија) и од лабораториски асистент станала истражувач. Во 1989 година ја одбранила својата дисертација за степенот кандидат за филолошки науки на тема „Јакутски народни гатанки".

Во 1988 година, таа се занимавала со истражување и објавување на литературното и научното наследство на Платон Алексеевич Ојунски. Забележителен придонес во јакутската литература била нејзината книга „Светлото име на таткото" (Јакутск, 1999, 2003). Книгата содржи нејзина поезија, есеи, научно-популарни статии, сеќавања на нејзиниот татко и неговата придружба.

Таа била претседател на Јавната фондација П. Ојунски и член на владината комисија. Во 1993 година, таа земала активно учество во организирање и одржување на годишнини настани на Република Саха (Јакутија) и УНЕСКО (Париз). Под нејзино раководство, во 1992-1993 година, група книжевни научници подготвиле за објавување збирка дела од 3 тома, во која биле вклучени уметнички и научни дела од П. НО. Ојунски.

Ојунскаја е член на Сојузот на писателите на Русија, почесен граѓанин на улусот Татински.

Наводи
------

1. ↑  „Писатели Якутии - Сардана Ойунская". *pnbglaz.narod.ru*. Архивирано од изворникот на 2019-08-16. Посетено на Aug 16, 2019. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
2. ↑  „About Platon Oyunskiy". *Google Arts & Culture*. Архивирано од изворникот на 2020-08-06. Посетено на Aug 16, 2019. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
3. ↑  „Сардана Ойунская — дочь, достойная великого отца — Сахапечать". Архивирано од изворникот на 2019-08-16. Посетено на Aug 16, 2019. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
4. ↑  „Лауреат Государственной премии Республики Саха (Якутия) имени П.А.Ойунского Ойунская Сардана Платоновна". *www.sakha.gov.ru*. Архивирано од изворникот на 2019-08-16. Посетено на Aug 16, 2019. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
5. ↑  „Таттинская МЦБС". Архивирано од изворникот на 2020-06-10. Посетено на 2020-06-10. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
Споменик на жртвите од јули
**Јулски жртви** е името на жртвите од масакрот што се случил на 29 јули 1845 година во Загреб за време на протестите против Маџарите.

Историја
--------

За време на подготовките за Загрепското жупаниско собрание во 1845 г. биле фалсификувани потписи за да има повеќе Маџари и помалку народници. По наредба на кралот е направен списокот на благородници за собранието според оној од 1835 година, од која корист имале и Маџарите. Собранието започнало со работа на 28 јули, еден ден подоцна, на 29. јули 1845 година во Трг Свети Марко во Загреб, околу 19,00 часот, офицер го ранил Мирко Боговиќ, а потоа војниците отвориле оган по наредба на полковникот.  13 лица загинаа, а 27 лица се ранети. Првиот истрел бил испукан од куќата на унгарската адвокатка Тадија Фериќ, која се наоѓала на аголот на плоштадот Свети Марко и улицата Млетачка.

Многу народи се собрале на погребот на жртвите од јули и ја покажале својата решителност во борбата против унгарската хегемонија во Хрватска. Жртвите биле погребани на гробиштата Јурјевски, а потоа преместени во Мирогој.

Сличен настан се случил и на 22 мај 1897 година кај Бошњаците, кога на денот на изборите за Парламентот на Кралството Хрватска и Славонија, осум лица биле убиени, а осумдесет лица биле ранети од антихрватскиот режим. Настанот е познат како Крвави бошњачки избори.

Наводи
------

1. ↑  Hrvatski narodni preporod, Zora, Matica hrvatska, Zagreb, 1965. str. 57
Предлошка:Mrva-pov
**Аишат Магомедовна Магомедова** (родена 1917, во село Гергебил, округ Гергебил, Дагестан Автономна Советска Социјалистичка Република, РСФСР, СССР - 2013, Махачкала ) била советски државник .

Биографија
----------

Ајшат Магомедовна Магомедова е родена во 1917 година во селото Гергебил , округот Гергебил. По националност - Аварка.

Студии
------

Во 1941 година дипломирала на Државниот медицински институт во Дагестан, каде што се запишала во 1936 година.

Кариера
-------

Во периодот 1948-1951 година работела како втор секретар, а во 1951-1952 г. - веќе прв секретар на окружниот комитет Гергебил на КПСС. Во 1952 година, Магомедова била назначена за заменик министер за здравство на ДАСР. Во 1954 година, таа била префрлена во друго министерство - министер за социјално осигурување на ДАСР. Во 1959 година се вратила во Министерството за здравство и станала министер за здравство на ДАСР.

Партиски активности
-------------------

Во 1950 година, таа била избрана за заменик на Врховниот совет на СССР во изборната област Ботлих. Во 1955, 1959 и 1963 година била избрана за заменик на Врховниот совет на ДАССР .

Награди и титули
----------------

* Народен доктор на Дагестан
* медали
* Почесен доктор на ДАССР

Наводи
------

1. ↑  „Магомедова Айшат Магомедовна". Архивирано од изворникот на 2022-02-03. Посетено на 2022-07-12. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
2. ↑  „О Магомедовой А. М.". Архивирано од изворникот на 2020-09-26. Посетено на 2017-03-27. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Магомедова Аишат Магомедовна
**Тимчо Муцунски** (р. 29 јули 1989

 во Берово) — македонски политичар. Тој моментално е градоначалник на Општина Аеродром и потпретседател на ВМРО-ДПМНЕ. Во минатото бил заменик министер, пратеник и меѓународен секретар на ВМРО-ДПМНЕ.

Животопис
---------

### Образование

Основно образование го почнал во Њујорк, Соединетите Држави, а го завршил во Основното училиште „Љубен Лапе". Средно образование има завршено во Отава, Канада. Завршил прв циклус на правни студии и дипломирал на Правниот факултет „Јустинијан Први" во јуни 2009 година. По дипломирањето се запишал на постдипломски студии (правни студии од втор циклус). Магистерскиот труд успешно го одбранил на 4 јули 2011 година и се стекнал со називот магистер по право. Во 2019 година ги завршил докторските студии (трет циклус студии по правни науки) на Правниот факултет „Јустинијан Први".

Со одлука на Наставно-научниот совет на Правниот факултет „Јустинијан Први", д-р Тимчо Муцунски за првпат бил избран за демонстратор во 2009 година. Со одлукa на Наставно-научниот совет на Правниот факултет „Јустинијан Први", м-р Тимчо Муцунски во 2015 година бил избран со звањето асистент - докторанд. Во 2019 година е избран за Доцент на научната област римско право.

Тимчо Муцунски има екстензивно научно и апликативно искуство од областа на правото. Тој е со-автор на два основни универзитетски учебници, во издание на Правниот факултет „Јустинијан први", Универзитет „Св. Кирил и Методиј" и тоа: „*Корпоративно управување*" (2014) и „*Право на игрите на среќа*" (2013). Истовремено тој е и со-автор на 20 научни и стручни трудови од областа на правните науки објавени во меѓународни научни списанија. Во својство на научен работник има посетено голем број странски универзитети, а во четири наврати бил предавач на пленарен панел на меѓународни конференции организирани од страна на Институтот Хариман при Универзитетот Колумбија во Њујорк, Соединетите Држави. Тој има учествувано во голем број меѓународни научни проекти во соработка со реномирани странски универзитети како и државни установи од земји членки на Европската унија.

### Политика

Од 2015-2017 година, Тимчо Муцунски бил заменик министер за информатичко општество и администрација во Владата на Република Македонија.. Од 2018 година, бил избран за Меѓународен секретар на ВМРО-ДПМНЕ.. Во 2020 година бил избран за пратеник во Собранието на Република Македонија. На 17 октомври 2021 година, за време на локалните избри, Тимчо Муцунски победил во првиот круг и станал градоначалник на Општина Аеродром. Тој ја претставувал коалицијата „Обнова на Македонија" предводена од ВМРО-ДПМНЕ.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Тимчо Муцунски, градоначалник на Општина Аеродром". Општина Аеродром. Архивирано од изворникот на 6 ноември 2021. Посетено на 11 декември 2021.
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2015-11-14. Посетено на 2015-12-12.
3. ↑
Гретир подготвен за бора,илустрација од ракописот **Исландски саги** манускрипт од седумнаесеттиот век
**Исландските саги** (исландски: Íslendingasögur) - исто така познати како семејни саги - се прозна историја во која најчесто се опишуваат настаните што се случувале во Исланд во 10-ти и почетокот на 11 век, за време на т.н. Доба на сагата. Тие се најпознатите примероци на исландска литература.

Исландските саги се литературен феномен на тринаесеттиот и четиринаесеттиот век. Тие се фокусирани на историјата, особено на генеалошката и семејната историја. Тие се одраз на борбата и конфликтот кој настана во рамките на општествата на втората и третата генерација на исландски доселеници.

Авторите на овие саги се непознати. Научниците веруваат дека една, *Егилсовата сага* е напишана од **Снори Стурлусон**, потомок на еден од хероите на сагата, но тоа останува неизвесно и несигурно. Стандардната модерна верзија на исландски саги е позната како *Íslenzk fornrit*.

Поврзано
--------

* Исланд
* Среден век
* Литература

Надворешни врски
----------------

* Íslendinga sögur - оригинални текстови
* Sagnanet- фотографии од оригинални ракописи

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Исланд е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Комора на овластени архитекти и овластени инженери на Република Македонија** e организација која ги соединува сите инженерски професии во Р Македонија. Таа е единствена инженерска Комора во Македонија која поседува јавни овластувања согласно легислативата за издавање на овластувања на инженерите за нивно професионално работење. Комората исто така потврдува странски овластувања од странски инженери кои работат во Р Македонија. Комората ја сочинуваат 12 инженерски одделенија со вкупно 2600 активни членови од вкупно 6000 членови. Комората е полноправна членка на Европскиот Совет на Инженерски Комори (ECEC), дел од Светската Федерација на Инженерски Организации (WFEO).
**Трифун Костадинов Грековски** е македонски национален деец, лекар, публицист и истакнат активист меѓу македонското иселеништво во Швајцарија меѓу двете светски војни. Учесник во НОБ.

Животопис
---------

Грековски е роден на 1 август 1893 г. во гратчето Ениџе Вардар, Беломорска Македонија. Во 1920 г. завршува медицина во Женева, каде што подоцна и работи. Таму се зачленува во Македонското студентско дружество раководено од Анастас Коцарев.

Во Виена соработува со весниците „Автономна Македонија" и „Македонско сознание". Издава и „Кратка историја на Македонија". Сакајќи да ја нагласи македонската национална посебност, Грековски секогаш Македонците етнички ги поистоветува со древните Македонци, со народот на Александар Македонски и Филип II.

Bo 1924 г. се врaќа во Македонија, во Гевгелија. Во Втората светска војна е воен лекар во Битола, а подоцна и во Куманово. Во 1944 г. создава импровизирана партизанска болница во манастирот „Св. Прохор Пчињски". Следната година заминува за Битола, каде што добил задолжение да ја организира здравствената служба. Во периодот од 1954 до 1962 г. работи во Гевгелија, каде што и се пензионирал.

Наводи
------

1. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, стр. 396
2. ↑  Entangled Histories of the Balkans (Vol. I): National Ideologies and Language Policies, 2013, p. 306
Косплеј е занимација во која луѓето носат костими и модни додатоци за да претстават конкретен лик. Овие ликови обично произлегуваат од популарната култура, вклучувајќи аниме, манга, стрипови, видеоигри и филмови. Луѓето често се впуштаат во играње улоги за да ги прикажат ликовите поверодостојно. Костимите заа косплеј можат да разнообразуваат од едноставни облеки до слобежни творби, а многу луѓе сами ги создаваат или видоизменуваат своите костими. Тие исто така можат да користат реквизит и шминка за да ја подобрат нивната сличност со ликот што го прикажуваат.

Косплејот вообичаено се поврзува со обжавателски средби, каде што косплеери се собираат за да ги покажат своите костими, да учествуваат во натпревари и да се дружат со други обожаватели. Меѓутоа, косплејот може да се ужива и надвор од средби, на пример на фотосесии и онлајн заедници.

Етимологија
-----------

Изразот „косплеј" е комбинација на зборовите „костим" и „игра", измислен од јапонскиот новинар Нобујуки Такахаши во 1984 г. откако присуствувал на собирот *Fiction World Science* *1984 Worldcon* во Лос Анџелес и бил воодушевен од истанчените костими што ги носеле присутните. Тој напишал статија за настанот за јапонското списание *My Anime* и го употреби изразот „косплеј" за да го опише погледот на играта со костими на собирот.

Наводи
------

1. ↑ . стр. 30. ISBN 978-1-93-333010-5. Занемарен непознатиот параметар `|allpages=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|год=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|издание=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|издательство=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|автор=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|заглавие=` (help); Отсутно или празно `|title=` (help)
2. ↑  „Washingtonpost.com: What Would Godzilla Say?". Архивирано од изворникот на 2020-09-29. Посетено на 2020-12-15. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
3. ↑  Nobuyuki (Nov) Takahashi
4. ↑  Raymond, Adam K. (2014-07-24). „75 Years Of Capes and Face Paint: A History of Cosplay". Yahoo! Movies. Архивирано од изворникот на 2017-08-21. Посетено на 2014-08-02. Укажано повеќе од еден `|accessdate=` и `|access-date=` (help)
5. ↑  Winge, Theresa (2006). „Costuming the Imagination". Во Lunning, Frenchy (уред.). *Emerging Worlds of Anime and Manga*. **1**. University of Minnesota Press. стр. 65–76. ISBN 9780816649457.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Косплеј" на Ризницата ? |

* Меѓународен ден на косплејот
**Летница** или Salmo aphelios, (Salmo letnica aestivalis) – претставува летна форма на Охридска пастрмка предст една од која
во денешно време некои автори ја сметаат за посебен вид.Службен весник на Р Македонија бр.145</ref>

Опис и распространетост
-----------------------

Охридската пастрмка- летната форма, *летница*, се мрести во месеците јули и август и тоа на длабочини поголеми од 70 метри, во близина на одделни подводни извори, каде температурата не надминува 12°С. Во Охридското Езеро најпознати локалитети за нејзин мрест се на потегот од автокампот Градиште до местото викано Вељапеш, потоа кај полуостровот Трепет во Албанија. Постојат сознанија и за други локалитети, но овие се
најпознати.Службен весник на Р Македонија бр.145</ref>

Основни биолошки одлики
-----------------------

По однос на другите особености и начинот на живот се совпаѓа со другите форми од Охридска пастрмка.Службен весник на Р Македонија бр.145</ref>

Значење
-------

Летната форма- летница има посебно значење од аспект на подвоеноста на нејзиниот приророден мрест во лето. Од 1945 до 2003 година за неа се изведувал и посебен лов за вештачки мрест, при што нејзините полово зрели единки се ловле со повлечни мрежи – мегдански влак. Но за жал од 2003 година нејзината популација била целосно намалена и таков лов веќе не се изведувал.

Наводи
------

Категории
---------

1. ↑  Службен весник на Р Македонија бр.145
**„Голема риба"** (англиски: *Big Fish*) — американски филм од 2003 година, во режија на Тим Бартон. Главните улоги ги играат: Јуан Мекгрегор, Алберт Фини и Џесика Ланг.

Содржина
--------

Едвард Блум отсекогаш бил раскажувач на драматични приказни за својот живот во младоста, кога неговата страст за патување го одвела од еден мал град во Алабама во разни места ширум светот и пак назад. Со своите чудни приказни за џинови, сијамски близначки-пејачки, вештерки, бури, тој успева шармира секого што ќе го сретне, освен својот отуѓен син, Вил. Кога мајката на Вил, Сандра, ќе се обиде да ги зближи, Вил ќе мора да научи да ги раздвои реалноста и фантазијата, особено кога станува збор за доживувањата на неговиот татко.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 822, 28.3.2014, стр. 21.
2. ↑  *Антена*, број 832, 5.6.2014, стр. 27.
3. ↑  *Антена*, број 862, 2.1.2015, стр. 27.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* 

* *Голема риба*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
* 

* *Голема риба* на Box Office Mojo

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Филмови на Тим Бартон |
| --- |
|  |
| 1980-ти | *Големата авантура на Пи-Ви* (1985) • *Битлџус* (1988) • *Бетмен* (1989) |
|  |
| 1990-ти | *Едвард со рацете-ножици* (1990) • *Бетмен се враќа* (1992) • *Ед Вуд* (1994) • *Марс напаѓа!* (1996) • *Заспаната долина* (1999) |
|  |
| 2000-ти | *Планета на мајмуните* (2001) • *Голема риба* (2003) • *Чарли и фабриката за чоколади* (2005) • *Мртвата невеста* (2005) • *Свини Тод* (2007) |
|  |
| 2010-ти | *Алиса во земјата на чудата* (2010) • *Мрачни сенки* (2012) • *Моето најмило чудовиште* (2012) • *Големи очи* (2014) • *Домот за необични деца на госпоѓица Перегрин*  (2016) |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 316752125
* GND: 4781688-0
* SUDOC: 179323563

 |

 |
**Кнежевство Молдавија** било основано во 1359 година и опфаќало територии од денешна Молдавија и дел од источна Романија, дел од Украина. На запад се наоѓала денешна Трансилваљнија, на исток Бесарабија, на северозапад Буковина. Кнежевството било формирано од страна на влашките аристократски семејства на чело со Драгош со помош на унгарскиот крал поради одбрана на земјата од татарската инвазија.

Османлиите во 1420 година започнале со заземање на Молдавија. Во 1456 година кнежевството било потчинето како вазална држава и започнало да плаќа годишен данок. Во 1475 година се одвила Битката кај Васлуј каде на чело на Молдавија се наоѓал Стефан III Велики заедно со христијанските сојузници од Кралство Полска и Кралство Унгарија. Христијанските сојузници оствариле голема победа. Битката била опишена како најголема победа на христијанството против исламот дотогаш. Мара Бранковиќ, сопруга на Мурат II, на венецијанскиот пратеник изјавила дека таа битка била една од најкатастрофалните за Османлиите. Кралот Стефан III подоцна од страна на папа Сикст IV бил награден со титулата "*Verus christiane fidei aletha*" (вистински заштитник на христијанската вера).

Во 1484 година било освоено молдавското црноморско крајбрежје, а во 1503 година цела Бесарабија. Целосното зазимање се случило во 1538 година кога султанот започнал да ги назначува новите кнезови на Молдавија и како титула била користена кајмакам на Молдавија. Освен тоа на Молдавија и било забрането да има какви било односи со странски земји на штета на Османлиите но и била дозволена внатрешна автономија. На Османлиите им било забрането законски да поседуваат земјиште или да градат верски објекти во Молдавија.

Во согласност со договорот од Букурешт во 1812 година, покрај многуте простести на молдавските благородници на сметка на нивната самостојна состојба, Отоманското Царство (чиј вазал бил Молдавија) ја отстапила земјата на Руската Империја источната половина од територијата на кнежевството на Молдавија заедно со Хотин и стара Бесарабија (денешен Буџак, Украина). Новата руска покраина била наречена „Област на Молдавија и Бесарабија", која на почетокот уживала висок степен на самостојност.

Западниот дел од Молдавија (кој денес припаѓа на Романија) останал самостојно кнежевство, кое подоцна во 1859 година се соединило со Влашка (романски: *Wallachia*) за формирање на Кралство Романија.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 312799457
* LCCN: n80132331
* GND: 4039965-5
* NKC: ge129982

 |

 |