recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Дмитриј Певцов** (руски: *Дмитрий Анатольевич Певцов* , роден на 8 јули 1963

 во Москва) — руски глумец, пејач и народен глумец на Русија од 2001 година.

Тој е син на заслужниот спортски тренер на СССР, Анатолиј Певцов. Дмитриј завршил на одделот по глума во ГИТИС во 1985 година. Во 1986 година заминал во советската армија. Работел во театрот Таганка, каде одиграл поголем број значајни улоги. 

На филмската сцена дебитирал во 1986 година. Исто така одиграл голема улога во претставата Хамлет, во режија на Г. Панфилов. Во 2000 година учествувал во криминалната серија Бандите на Петербург.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 300301918
* LCCN: no2016027479
* ISNI: 0000 0004 0358 5489
* GND: 1033966967
* SUDOC: 166830054
* MusicBrainz: c9fb3327-455e-47fc-9349-1ad55c34293a

 |

 |
Сателитска снимка на Днестарскиот Лиман направена со сателит.
**Днестарски Лиман** (украински: *Дністровський лиман*) — лиманот образуван на устието на реката Днестар во Црното Море. Се наоѓа во Украина во Одеската Област. На неговиот западен брег се наоѓа градот Билгород-Днестровски, а на источниот брег се наоѓа градот Овидиопол. Градот Шабо, кој се наоѓа низводно од Билгород-Днестровски, е познат по производството на вино.

Површината на лиманот варира од 360 до 408 квадратни километри, долг е 42,5 км, а максималната ширина му е 12 км. Просечната длабочина изнесува 1,8 м, а најголемата 2,7 м.

Надворешни врски
----------------

* Топографска карта на северниот дел на лиманот во размер 1:100.000
* Топографска карта на јужниот дел на лиманот во размер 1:100.000
**Днестар** (украински: *Дністе́р*, молдавски: *Nistru*) е река во Источна Европа. Најпрвин тече низ Украина, а потоа и низ Молдавија (каде ја дели самопрогласената територија Приднестровие од остатокот на земјата), за конечно да се влие во Црното Море, повторно на украинска територија.

Потекло на поимот
-----------------

Слив на Днестар
Името на реката води потекло од староиранскиот збор *Dānu nazdya* („блиска река"). Значењето на зборот «река» во антиката доаѓало од праиндоевропскиот збор *dānu* (што значи „водотек"). Од таму доаѓа првиот слог од зборот — «Дн-». Грците го нарекувале *Danastris*, Тирас (грчки *Τύρας*; најверојатно поради градот Тираспол кој се наоѓа во Молдавија), Италијанците — Џенестера, старите Германи — Агалингус, Турците — Турлој. Во скито-сарматскиот јазик зборот *dānu* означувал вода, река (во современиот осетиски — «дон»).

Географија
----------

Днестар извира во Украина, близу градот Дрогобич, до границата со Полска и тече кон Црното Море. Нејзиниот тек претставува дел од границата помеѓу Украина и Молдавија, по што тече низ Молдавија во вкупна должина од 398 километри, одвојувајќи дел од територијата на Молдавија со Приднестровие. Подоцна повторно претставува дел од молдавско-украинската граница, потоа тече низ Украина до Црното Море, каде нејзиниот естуар го образува Днестарскиот лиман.

Долж долниот тек на Днестар, западниот брег е висок и ридест, додека источниот е низок и рамен. Реката претставува *де факто* крај на Евроазиската степа. Нејзини важни притоки се Реут и Бик.

* 
* 
*

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Днестар" на Ризницата ? |

* Меѓуграничен проект за реката Днестар Архивирано на 18 август 2020 г.
* eco-tiras.org
* Фото-галерија за Днестар Архивирано на 2 април 2007 г.
* Национален природен парк Днестарска Клисура

Координати: 46°21′N 30°14′E﻿ / ﻿46.350° СГШ; 30.233° ИГД﻿ / 46.350; 30.233

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 234158546
* GND: 4091067-2
* NKC: ge423212

 |

 |
**Дмитриј Сичов** (руски: *Дми́трий Евге́ньевич Сычёв*, роден на 26 октомври 1983

 во Омск) — руски фудбалер кој во моментот настапува за екипата на ФК Локомотив Москва.

Сичов својата професионална кариера ја започнал во 2000 година како играч на ФК Спартак Тамбов, и во истиот тим се задржал до 2001 година, кога преминал во ФК Спартак Москва. Во сезоната 2001/2002 преминал во ФК Олимпик Марсеј, за да веќе следната година повторно се врати во својата земја, овој пат во редовите на ФК Локомотив Москва.

За Руската фудбалска репрезентација дебитирал во 2002 година и одиграл 47 натпревари, постигнувајќи 15 голови.
Хелмштетскиот универзитет во XVII век
Историската главна зграда „Јулеум" на универзитетот, изградена во 1592 година во везерска ренесанса
**Хелмштетски универзитет** (службено име: „Академија Јулија"; германски: *Universität Helmstedt*; латински: *Academia Julia*) — универзитет во градот Хелмштет во Војводството Брауншвајг-Волфенбител, кој постоел од 1576 до 1810 година.

Историја
--------

Основан и именуван по војводата Јулиус на 15 октомври 1576 година, првиот војводски универзитет и прв протестантски универзитет во северниот дел на Светото Римско Царство брзо станал еден од најголемите универзитети на германски јазик. Со цел да учи свештеници и други лица за работа во лутеранските цркви, на војводството му требало свој универзитет. Во 1575 година, Јулиус добил царска дозвола да отвори универзитет во Хелмштет. Една година подоцна започнале првите предавања. Принцовите на Волфенбител го поставувале ректорот, започнувајќи од 12-годишниот син на Јулиус, Хајнрих Јулиус.

Универзитетот имал четири факултети за теологија, право, медицина и филозофија, вклучувајќи ги седумте слободни вештини. Големата предавална била изградена во 1592 година.

Кон крајот на XVIII век, Хелмштет ја изгубил популарноста во однос на поновите универзитети, како Гетингенскиот универзитет. Бил затворен во 1810 година на иницијатива на Јоханес фон Милер, директор на јавните установи на Кралството Вестфалија.

Наводи
------

1. ↑  Herzog August Bibliothek Wolfenbüttel (16 август 2013). „Startseite - Home - Herzog August Bibliothek Wolfenbüttel". Hab.de. Архивирано од изворникот на 2007-08-04. Посетено на 7 октомври 2013.
2. ↑  Juleum Novum - Renaissance University Buildings Архивирано на 24 март 2017 г. - virtualtourist.com.

Надворешни врски
----------------

* Хелмштетски универзитет на Ризницата ?
* Округ Хелмштет - универзитетот Архивирано на 16 јули 2012 г. (германски)

Координати: 52°13′45″N 11°00′31″E﻿ / ﻿52.22917° СГШ; 11.00861° ИГД﻿ / 52.22917; 11.00861

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 239143766
* LCCN: n50061286
* ISNI: 0000 0001 0656 5270
* GND: 2051813-4
* SUDOC: 028035496
* BNF: cb13736684c (податоци)
* NKC: kn20120418001

 |

 |
Обоена подготовка на *Bacillus subtilis* која ги покажува ендоспорите како зелени и вегетативната клетка како црвена.
**Шефер-Фултоновата метода на боење спори** ― техника дизајнирана да ги изолира ендоспорите со обојување на сите присутни ендоспори во зелено и сите други бактериски тела црвено. Првостепената дамка е малахит зелена, а контра-дамката е сафранин, кој ги обојува сите други бактериски тела црвено.

Ендоспорите не можат да се обојат со вообичаени постапки за боење бидејќи нивните ѕидови се практично непропустливи за сите хемикалии. Шефер-Фултоновата ендоспорска метода користи топлина за да ја пробие првостепената дамка (малахит зелена) во ендоспората. По ладењето, стаклото се обезбојува со вода и се пребојува со сафранин.

Постапка
--------

Боење на спори по Шефер-Фултоновата метода.
Со помош на асептична техника, бактериите се ставаат на микроскопско стакло и се фиксираат на топлина. Стаклото потоа виси преку вода со некаква порозна хартија врз неа, така што стаклото е ставено на пареа. На стаклото се нанесува малахит зелена, која може да навлезе во цврстите ѕидови на ендоспорите, обојувајќи ги во зелена боја. По пет минути, тобоганот се отстранува од пареата, а хартиената крпа се отстранува. По ладењето, слајдот се исплакнува со вода триесет секунди. Слајдот потоа се валка со разреден сафранин две минути, кој ги обојува повеќето други микрооргански тела црвено или розово. Слајдот потоа повторно се исплакнува и се суши со бибулозна хартија.

По сушењето, стаклото потоа може да се гледа под оптички микроскоп.

Историја
--------

Постапката била дизајнирана од Алис Б. Шефер и Мекдоналд Фултон, двајца микробиолози од Мидлбурскиот колеџ, во текот на 1930-тите. Постапката се нарекува и Вирц-Конклинов метод, кој се однесува на двајца бактериолози во текот на 1900-тите.

Поврзано
--------

* Молерова метода

Наводи
------

1. ↑  Definition:Schaeffer-Fulton Stain
2. 1 2  Harley and Prescott: *Laboratory Exercises in Microbiology*, page 58. McGraw Hill, 2002.
**Света Петка** (грчки: *Ναός Αγίας Παρασκευής* или *Σφέτα Πέτκα*) — преродбеничка црква кај селото Теово, Воденско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на 2 км југозападно од селото. Изградена е пред 1817 г.

Храмот претставува еднокорабен храм, изграден од камен со дебелина од 60 см. Покривот е со ќерамиди на четири води. Внатре има стари икони како „Света Петка" (1817), „Свети Ефтимиј и Харалампиј", „Пресвета Богородица", „Исус Христос", „Свети Јован Претеча" — сите дело на месни зографи. Во 1970-тите до него е изградена поголема црква.

Поврзано
--------

* Воденско-постолско-мегленска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Καρυδιά Έδεσσας ... στις πλαγιές του Καϊμάκτσαλάν". Edessa city of waters. Посетено на 2 јуни 2021.
|  |
| --- |
|  **Света Петка** |
|  |
| 
Поглед кон црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Скопска |
| **Архијерејско намесништво** | Скопско |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Црниче |
|  **Општина** | Кисела Вода |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Света Петка Трновска |
|  **Изградба** | 1904 |
|
|  **Осветување** | 3 септември 1923 |
|  **Зограф** | Димитар Папрадишки |
| Архитектонски опис |
|

**Света Петка** — црква во скопската населба Црниче во Општина Кисела Вода. Овој храм бил подигнат и осветен во 1923 година, но чинот на осветување и поставување на камен-темелник за изградба на црквата бил извршен во 1904 година. За 20 години била изградена целосно и осветувањето го извршил тогашниот скопски митрополит Варнава (1920-1930). Постои камен-плоча на која може да се прочита дека храмот бил завршен и осветен на 3 септември 1923 година. Црквата е градена според традиционалниот византиски тип - триконхос од развиен тип, со централна купола и купола над нартексот. Осумаголната централна купола е потпрена на масивни и нагласени пиластри во ентериерот на црквата. Масивните ѕидови на куполата се расчленети со полукружни вертикални ниши во кои 
се сместени прозорски отвори. На северната и на јужната страна фасадата ерасчленета со осумаголни конхи. По катастрофалниот земјотрес во 1963 година црквата била оштетена. При поправките од јужната и од северната страна таа е проширена со параклис, посветен на светите цареви и рамноапостоли Константин и Елена, а по извесно време од северната страна е дограден параклис, посветен на Света великомаченичка Недела. Независно од црквата е подигната четирикатна осумаголна камбанарија. Внатрешното декорирање на храмот, односно живописот и иконописот му биле доверени на последниот и најдобар зограф на тоа време, Димитар Папрадишки. Иконостасот е дрвен, со сликана рудиментирана флорална декорација, во централниот дел поставен праволиниски, а од северната и од јужната страна скршнува и ја следи ар хитектурата на градбата..

Наводи
------

1. ↑  *Милица Кранго, сеќавања, теренски истражувања во 1995 г.*

Надворешни врски
----------------

* Мачниот живот, потик да ѝ се посвети храм на големата спасителка Параскева Архивирано на 25 јануари 2011 г. - Репортажа
* Галерија на слики

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква „Св. Петка" - Црниче" на Ризницата ? |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Цркви во Општина Кисела Вода |
| --- |
|  |
|  | „Св. Ѓорѓи" (Кисела Вода)  •  „Св. Никита" (Кисела Вода)  •  „Св. Преображение Христово" (Теферич)  •  „Св. Петка" (Црниче)  •  „Св. Еремија" (Пинтија)  •  „Св. Атанасиј" (Усје)  •  „Св. Петка" (Драчево)  •  „Св. Спас" (Драчево)  •  „Св. Лазар" (Драчево)  •  „Св. Преполовение" (Драчево)  •  „Св. Климент Охридски" (Драчево)  •  „Воведение на Пресвета Богородица" (Драчево)  •  *„Св. Нектариј Егински" (Драчево)*  •  „Св. Недела" (Расадник) |  |
|  |
|      Општина Кисела Вода      |

 |
**Света Петка** (грчки: *Ἱερός Ναός Ἁγίας Παρασκευῆς*) — црква кај селото Тухол, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Местоположба
------------

Црквата е сместена на јужниот крај на селото.

Историја
--------

Решението за изградба на нова црква е донесено веднаш штом Тухол потпаднал под грчка власт во 1913 г. Паричните средства ги обезбедиле иселеници во Америка од околните села Јановени, Слимница, Пилкати, Нестрам, Висанско. Храмот е изграден со трудот на селаните, а главен мајстор бил Хондро Настас од Котелци. Внатрешноста е дело на мајстори од јанинското село Лискач. Камбанаријата исто така е изградена со доброволни прилози.

Во црковниот двор е подигната училишна заграда, каде учителствувал селскиот свештеник. Подоцна во 1919 г. на нејзино место е изградена камбанаријата.

Како село под врховенството на Патријаршијата, во црквата се испраќани погрчени свештеници. Прв свештеник во селото бил Ризос Папаризос, син на Миц Дукас. Потоа неговото место го зел синот Атанасиос (Папатанасис), но тој се задржал во селото многу кратко. Во 1898 г. тој бил погубен од македонска чета заедно со селскиот епитроп. Долги години свештеник бил Теодорос Зјакас (Папатодорос). Потоа на службата бил попот Стерјос од с. Слатина, зет на Папатодорос. Учител во Тухол бил еден јановенец и Георгиос Маргаритис од Котелци, кои примале плата од самите селани. По смртта на поп Стерјос во 1926 г. селото добило државен учител.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „Η εκκλησία". Pefkos.gr. Посетено на 26 јануари 2021.
|  |
| --- |
|  **Свето Преображение** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Струшко |
| **Парохија** | Прва струшка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°23′17″N 20°39′24″E﻿ / ﻿41.38806° СГШ; 20.65667° ИГД﻿ / 41.38806; 20.65667Координати: 41°23′17″N 20°39′24″E﻿ / ﻿41.38806° СГШ; 20.65667° ИГД﻿ / 41.38806; 20.65667 |
| **Место** | Локов |
|  **Општина** | Струга |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Преображение Христово |
|  **Изградба** | 1994 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свето Преображение** претставува селска црква во струшкото село Локов. Заедно со останатите две цркви од истото село, таа припаѓа под јурисдикција на Првата струшка парохија.. Камен-темелникот бил осветен и поставен на 19 јули 1994 година од страна на Митрополитот г. Тимотеј. Црквата е позната е по тоа што во неа е забранет влез за жени поради некоја икона.

Легенда
Во црквата постои правило на кој влезот на жените во објектот е забранет. Според тоа легендата многу поодамна во селската црква несмеело да влегуваат жени, поради иконата која се наоѓала во црквата, сè до денот Св.Преображение кога некоја жена влегла. Во тој момент иконата ја снемало, а селаните се вдале во потрага под дрво и камен да се најде иконата, а жената била протерана од селото. После многу долги години иконата ја нашле на карпа каде што ја изградиле сегашната црквата Св. Преображение, и ден денес таму не смее да влезе жена, и на празникот Св. Преображение во дворот од црквата може да има жени, но никоја не смее да влезе.

Поврзано
--------

* Локов
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Прва струшка парохија

Наводи
------

1. ↑  „Прва струшка парохија - цркви". Дебарско-кичевска епархија. Архивирано од изворникот на 2011-04-30. Посетено на 2010-05-19.
**Елизабет Бат**, моминско **Педи**, (1776–1844) ― британска поетеса. Таа била автор на збирка од шеесет и шест песни објавени со претплата во 1806 година во Бристол и член на Друштвото на пријателите.

Животопис
---------

Елизабет Педи била родена на 17 февруари 1776 година. Таа била ќерка на Едвард Педи и Мери (Роулинг) од Фалмут, Корнвол.

На 7 ноември 1796 година, таа се омажила за Хенри Бат (24 јануари 1776 - 29 мај 1844 година), квекер кој бил трговец со метали во Свонси, Јужен Велс, а исто така и основач на Henry Bath & Son Ltd. претпријатие кое сè уште постои. Тие живееле во Роузхил Хаус, во Мамблс, Свонси. Сестрата на Елизабет, Мери, станала сопруга на Едвард Ослер, а со тоа и баба на лекарот Сер Вилијам Ослер.

Во 1806 година, таа го објавила делото „*Песни, за различни прилики* "(изворно: *Poems, on Various Occasions;* Бристол: печатено од Џ. Дезмонд, во Mirror-Office, Small-Street). Збиркатата е посветена на пријателка „чија искреност се изедначува само со стабилноста што некогаш го одбележала нејзиниот лик". Песните имаат различни облици - некои се сонети; некои се подолги песни - и се однесуваат на религијата, загубата, пријателството, чувствителноста и други веројатни теми. Списокот на претплатници е значителен.

Бат починала на 3 октомври 1844 година.

Избрани дела
------------

* *Песни, за разни прилики*. Бристол: Печатено од Џ. Дезмонд, во Mirror-Office, Small-Street. 1806 година.

Наводи
------

1. ↑  „Individual Item Contents: WPRP 5". *Women poets of the Romantic period*. UCB Libraries. Архивирано од изворникот на 3 март 2016. Посетено на 11 јуни 2023.
2. ↑  Bath, Elizabeth (1806). „Poems, on Various Occasions". Bristol: J. Desmond. Архивирано од изворникот на 7 мај 2005. Посетено на 11 јуни 2023.
3. ↑  „Index: B". *Women poets of the Romantic period*. UCB Libraries. Архивирано од изворникот на 3 март 2016. Посетено на 11 јуни 2023.

Надворешни врски
----------------

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Елизабет Бат*** 
* Davis British Women Romantic Poets Series #91
* Семрежна архива на Калифорнија
* Жени писатели онлајн Архивирано на 3 март 2016 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 76214576
* LCCN: nr96021685
* ISNI: 0000 0000 5015 0454

 |

 |
**Елефтериос Кирјаку Венизелос** (грчки: *Ελευθέριος Κυριάκου Βενιζέλος*) (23 август 1864

 во Мурњес, Крит, Отоманско Царство – 18 март 1936

 во Париз, Франција) бил виден грчки револуционор, истакнат и знаменит државник и харизматичен водач во почетокот на XX век. Бил министер за надворешни работи и претседател на владата во неколку наврати од 1910 до 1933 година. Потписник на Балканскиот сојуз против Турција 1912 година. За време на Балканските и Првата светска војна водел агресивна надворешна политика во интерес на Грција, наложувајќи се на Балканот со неа. Во 1916 година формирал национална влада во Солун, а во 1917 се вратил во Атина. Бил против обнова на монархијата и враќањето на кралот Константин, но не успеал во тоа. Венизелос имал големо влијание врз внатрешната и надворешна политика на Грција, и поради тоа му се припишува епитетот „*создавач на модерна Грција*". Венизелос имал голема фамилија и 14 деца кој биле пријавени во Грција. тој има две сопруги Маријаи Елизабета. Венизелос исто така војувал и во првата светска војна.

 *Оваа биографска статија за личност од Грција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 30333252
* LCCN: n79011262
* ISNI: 0000 0001 2277 9340
* GND: 118804146
* SUDOC: 027548694
* BNF: cb119565539 (податоци)
* NLA: 35173611
* NKC: jx20070502004
* BNE: XX1709564

 |

 |
Shefa in Vanuatu
Знаме на Шефа
**Шефа** е една од шестте покраини во Вануату. Покраината се наоѓа во средишниот дел на Вануату и е составена од островите Ефате, Епи и Шепердовите Острови. Името на покраината потекнува од првите букви на главните острови: **Ше**пердови Острови, **Е**пи и **Ефа**те. Покраината има население од 78,723 жители и површина од 1,455 км². Административен центар на покраината е главниот град на Вануату - Порт Вила.

Географија
----------

Островите во покраината се со вулканско потекло. Во покраината има само еден активен вулкан, на островот Епи, кој е активен понекогаш. Во морето, околу островите има подводни вулкани.

Покраината е составена од околу 27 острови. Најнаселен е островот Ефате, каде се наоѓа главниот град. Околу островите има голем број гребени, кои се погодни за нуркање. Некои од островите во покраината немаат постојан извор на питка вода, па така, водата мора да ја собираат кога има врнежи. На поголемите острови се наоѓаат следните реки: Тагабе, Епуле и Рентапау.

Острови
-------

Поголеми острови

| име | население | површина км2 |
| --- | --- | --- |
| Банунга | 144 |  |
| Ефате | 65,829 | 899.5 |
| Емае | 743 | 32 |
| Емао | 602 |  |
| Епи | 5,207 | 444 |
| Ифира | 811 |  |
| Ламен | 440 |  |
| Лелепа | 387 |  |
| Макура | 106 |  |
| Матасо | 74 |  |
| Мосо | 237 |  |
| Нгуна | 1,255 |  |
| Пеле | 321 |  |
| Тонгарики | 267 |  |
| Тонгоа | 2,300 |  |

Целосен список
* Ефате
	+ Нгуна
	+ Пеле
	+ Какула
	+ Емао
	+ *Скот Рок*, карпи
	+ Еруети Леп
	+ Ератап
	+ Капума
	+ Екапум Леп
	+ Еракор
	+ Иририки
	+ Ифира
	+ Хајдавеј
	+ Еретока
	+ Лелепа
	+ Мосо
* Шепардови Острови
	+ *Етарик*, карпи
	+ *Масон*, карпи
	+ Матасо
	+ Макура
	+ Емае
	+ *Гребен Кук*
	+ Бунинга
	+ *Рошерс Амора*, карпи
	+ Тонгарики
	+ Фалеа
	+ Евосе
	+ *Туфт Рок*, карпи
	+ Тонгоа
	+ *Вату Мјала*, карпи
	+ Лајка
	+ Тефала
	+ Еракор
* Епи
	+ Ламен
	+ Намука

Население
---------

Порт Вила е дом на околу 44.000 жители, повеќето Вануаќани. Целата покраина има околу 79.000 жители, според пописот од 2009 година. Според статистичките информации, има зголемување на урбанизацијата, двојно.

Наводи
------

1. ↑  Seech, John. „Vanuatu Islands - John Seach". Vanuatu Travel. Архивирано од изворникот на 2020-01-17. Посетено на 10 August 2018.
2. ↑  2009 Census Summary release final Архивирано на 21 декември 2013 г. - Government of Vanuatu
3. ↑  National Statistics Office, (2001), *1999 national populations census: demographic analysis report*, Port Vila, Vanuatu.

Поврзано
--------

* Вануату
* Покраини во Вануату

Надворешни врски
----------------

* Nautilus Dive Архивирано на 23 октомври 2012 г.
* Канцеларија за туризам на Вануату

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Вануату Покраини во Вануату |
| --- |
|  |
| 
* Малампа
* Пенама
* Санма
* Тафеа
* Торба
* Шефа

 |

 |

Координати: 17°20′S 168°30′E﻿ / ﻿17.333° ЈГШ; 168.500° ИГД﻿ / -17.333; 168.500
**Шехзаде Коркут** (1467–1513) бил отомански принц и регент за неколку денови на османлискиот престол.

Тој е роден во Амасија во 1467. Неговиот татко бил Бајазит II. Денеска не е познато дали негова мајка била Нигар Хатун или Ѓулбахар Валиде султан. Кога неговиот дедо Мехмед II починал во 1481 година, тој бил регент за 18 дена до пристигнувањето на неговиот татко во престолнината.

Тој бил владетел на Анталија но кога побарал да му биде доделена поблиска територија на владеење до Истанбул, во истиот момент бил одбиен по кое тој побегнал во Египет. Ова од страна на Бајазит било сметано како предавство па тој морал повторно да замине во Истанбул и да се извини. Во текот на војната помеѓу Шехзаде Ахмед и Шехзаде Селим, тој останал неутрален бидејќи немал приврзаници кои би застанале на негова страна.

По абдикцијата на неговиот татко, Селим го егзекутирал во Бурса во 1513 година.

Наводи
------

1. ↑  .Prof. Yaşar Yüce-Prof. Ali Sevim: *Türkiye tarihi* Cilt II, AKDTYKTTK Yayınları, İstanbul, 1991 p 220-227
2. ↑  Joseph von Hammer:*Osmanlı Tarihi* cilt I (condensation: Mehmet Ata-Abdülkadir Karahan), Milliyet yayınları, İstanbul. pp 243

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Османлиско Царство Претенденти за отоманскиот престол |
| --- |
|  |
| Мурат I (1373) | 
* Савџи-бег

 |
|  |
| Отомански интеррегнум (1402–1413) | 
* Мехмед Челебија
* Сулејман Челебија
* Иса Челебија
* Муса Челебија

 |
|  |
| Мехмед I (1419) | 
* Мустафа Челебија

 |
|  |
| Мурат II (1421–1423) | 
* Мустафа Челебија
* Ќучук Мустафа

 |
|  |
| Бајазит II (1481-1482) | 
* Џем

 |
|  |
| Бајазит II (1511–1512) | 
* Селим
* Ахмет

 |
|  |
| Селим I (1512–1513) | 
* Ахмет
* Коркут

 |
|  |
| Сулејман I (1553–1560) | 
* Мустафа
* Бајазит

 |
|  |
| Ахмет I (1603-1617) | 
* Јахија

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 17557774
* LCCN: no2013104463
* ISNI: 0000 0000 1119 274X
* GND: 1110908938
* BNF: cb15829396h (податоци)
* MusicBrainz: aa897fb3-9e02-42d7-8d9c-f4751dd15ef3

 |

 |
**Шефит Џафери** (албански: *Shefit Xhaferi*; Чајле, Гостиварско,  1960
) е поранешен член на ОНА. Тој е емигрант во Швајцарија.

Во редовите на ОНА бил главен логистичар од реонот на Косово спрема Македонија. Тој бил инволвиран во случајот паравојска, директно задолжен за набавка на оружје, воена опрема и експлозив. Подоцна емигрирал во Западна Европа, каде се поврзил со раководството на НДК, а особено со Фазли Велиу.

Наводи
------

1. ↑  „Бела Книга- Теророзмот на т.н. Ослободителна национална армија", Министерство за Внатрешни работи, стр. 90

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Мухика и неговата сопруга
**Хосе Алберто „Пепе" Мухика Кордано** (шпански: *José Alberto "Pepe" Mujica Cordano*; р. 20 мај 1935

) — уругвајски политичар кој бил 40-ти претседател на Уругвај помеѓу 2010 и 2015 година. Тој е поранешен герилски борец во редовите на тупамаросите и бил затворен 13 години за време на воената диктатура во земјата во 1970-те и 1980-те. Како член на коалицијата на левичарски партии, Мухика бил министер за сточарство, земјоделство и рибарство од 2005 до 2008 година, а потоа сенатор. Како кандидат на левичарската коалиција, тој победи на претседателските избори во Уругвај во 2009 година и ја презел функцијата Претседател на 1 март 2010 година.

Мухика го опишуваат како „најскромниот претседател на светот" поради неговиот скромен животен стил и донирањето на 90% од неговата месечна плата од 12.000 американски долари во добротворни прилози во корист на сиромашните и малите претприемачи.

Надворешни врски
----------------

* „Запознајте го Хосе Мухика – најсиромашниот претседател на светот!", „Точка", 31 декември 2013.
* „Цитати од најсиромашниот претседател на светот - Хосе Мухика"[*мртва врска*], „Факултети", 12 февруари 2015.
* „Најсиромашниот претседател во светот многу јасно објаснува зошто е задолжително да се исфрлат богатите луѓе од политиката", „Мотика".
* Довидување, Хосе Мухика, ќе ни фалиш", „Е-магазин", 2 март 2015.
* „Хосе Мухика – „Последниот херој во политиката", Нова Тв, 3 март 2015.
* „Хосе Мухика, претседателот по кој светот копнееше"[*мртва врска*], „Плусинфо", 18 март 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 164105107
* LCCN: nb2001008851
* ISNI: 0000 0001 1458 2732
* GND: 132202034
* SUDOC: 081448422
* BNF: cb171442359 (податоци)
* BIBSYS: 1470399609819
* NDL: 001166295
* BNE: XX4616195
* CiNii: DA18458086

 |

 |
**Петропсвловскиот храм**  (руски : *Петропавловский собор)* ) е црква која се наоѓа во Санкт Петербург, Русија. Објектот бил изграден во 1712 година а бил довршен во 1733 година и е со барокски стил. Со нејзината височина од 122,5 метри, овој објект е еден од највисоките во градот. Нејзиниот иконостас е дело на италијански и руски уметници. За време на комунизмот од 1919 година црквата била затворена, а подоцна претворена во музеј. Во втората светска војна била многу оштетена и опожарена, а по војната во 1952 година реновирана.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 137390708
* LCCN: n99042346
* GND: 4574613-8

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Хорхе Македа** е шпански ракометар, висок 1,95 метри и тежок 102 килограми. Тој игра на позицијата десен бек.

Македа пред настап во Мадрид, 2013 г.

Животопис
---------

Кариера
-------

Македа на настап во Мадрид, 2013 г.
### Клупска кариера

Својата кариера, Македа ја започнал во шпанскиот клуб „Вилјафранка", а во 2005 година станал професионан ракометар, потпишувајќи за РК „Барцелона", каде останал до 2007 година. Потоа, од 2007 до 2009 година, тој играл во шпанскиот клуб „Алкобендас", а од 2009 до 2012 година, играл во „Арагон". Во 2012 година, Македа преминал во францускиот клуб „Нант", каде во просек давал по пет гола на натпревар, додека во сезоната 2014-2015, неговиот просек паднал на 3,3 гола по натпревар.
Во ноември 2014 година, по натпреварот со „Веспрем", РК „Вардар" соопштил дека потпишал договор со Македа, со важност до јуни 2017 година.

### Репрезентативни настапи

Македа на натпреварот потив Словенија на Светското првенство во 2014 г.
Македа настапувал за репрезентациите на Шпанија до 19 и до 21 година, а подоцна и за првиот состав на Шпанија. Притоа, тој го освоил бронзениот медал на СП 2011 и златен медал на СП 2013, како и бронзен медал на ЕП 2014.

Наводи
------

1. 1 2  „Вардар со Македа ќе ја освојува Европа", *Дневник*, година XVIII, број 5623, петок, 21 ноември 2014, стр. 24-25.
**Грета Арвидсон** (5 јули 1906 - 31 јануари 1998) била шведски археолог. Заедно со други дела, таа е позната по нејзиното изучување на гробовите Валсгорде, објавена од 40-тите до 70-тите години на минатиот век.

Грета Арвидсон

Ран живот и образование
-----------------------

Грета Арвидсон е родена на 5 јули 1906 година  во Упсала, Шведска.   Нејзиниот пра-дедо, Адолф Ivar Arwidsson, бил историчар и интелектуалец, нејзиниот дедо, Торстен Адолф Arwidsson ( sv ),бил картограф и поморски офицер, а нејзиниот татко, Ivar Arwidsson ( sv ), бил зоолог.  Двајцата родители работеле во нордискиот музеј.  Нејзината мајка, Ана Арвидсон (родена Јакобсон), работела на конзервација на оралната народна традиција и за време на нејзините патувања низ земјата собрала многу предмети за колекциите на музејот.

Кариера
-------

Арвидсон станала првата жена професор во Шведска по скандинавска и компаративна археологија во 1956 година, кога ја презела функцијата на Универзитетот во Стокхолм.  Од 1958 до 1961 година служела и како декан на Факултетот за хуманистички науки и како член на одборот на колеџот.  Во таа улога предавала сè до 1973 година, кога станала емеритус професор .

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Berg & Lamm 1991. sfn error: no target: CITEREFBergLamm1991 (help)
2. 1 2  Statens Historiska Museum. sfn error: no target: CITEREFStatens\_Historiska\_Museum (help)
3. 1 2 3 4  National Archives. sfn error: no target: CITEREFNational\_Archives (help)
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Црквата „Свети Илија" во селото Градовци |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Скопска |
| **Архијерејско намесништво** | Јужноскопско |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Градовци |
|  **Општина** | Зелениково |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|  **Изградба** | 1926 година, обновена 1993 година |
|
|  **Ктитор** | Блаже Станковски |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Илија** — македонски православен храм во селото Градовци во околината на градот Скопје. Сместен е во густа дабова шума на крајот на горното маало на селото, веднаш од десната страна на земјениот пат кој води кон селата Гумалево и Тисовица. Црквата се наоѓа југозападно од селото и во нејзината околина има старински гробишта со камени крстови, кои до денес се добро зачувани. Оваа црква во 1923 на местото на остатоците од дотогашното црквиште (имало „ѕидини") ја изградил еден селанец (Блаже Станковски) кој немал машки деца. На денот на црквата, Илинден, се колела жртва (крава) крај црквата. Околу црквата има свети и чудотворни („табуисани") дабови, кои се оградени со железна ограда и крај кои населението пали свеќи и остава пари и разни дарови. Според натписот на влезот на црквата таа била возобновена во 1993 година, кога го добила и денешниот изглед со покриена трпезарија со маси и фрески и икони дарувани за здравје од семејства со потекло од селото Градовци.

Галерија
--------

* Влезот на црквата со натписот за годината на изградбата и обнововувањето и мермерниот крстВлезот на црквата со натписот за годината на изградбата и обнововувањето и мермерниот крст
* Светиот чудотворен даб крај цркватаСветиот чудотворен даб крај црквата

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2 3 4  Трифуноски Ф. Јован. „Поречието на Кадина Река". Филозофски факултет Скопје, 1952 г. стр.86

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква „Св. Илија" - Градовци" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија црква во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Свети Илија** (грчки: *Ιερός Ναός Προφήτου Ηλιού*) — црква во селото Копач, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Црквата е гробишен храм сместен на северниот крајна селото. Изградена е од 1979 до 1982 г. за што сведочи мермерен натпис. Осветена е на 13 ноември 1982 г. Градбата претставува крстокуполна базилика. Во 1982 г. е живописана со средства на верниците. Во 2002 г. црковниот двор е поплочен и поставена е голема железна порта.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Προφήτου Ηλιού". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 21 октомври 2019.
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата „Св. Илија" во селото Добрево |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Штипско |
| **Парохија** | Трета пробиштипска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 42°01′23.1″N 22°11′53.4″E﻿ / ﻿42.023083° СГШ; 22.198167° ИГД﻿ / 42.023083; 22.198167Координати: 42°01′23.1″N 22°11′53.4″E﻿ / ﻿42.023083° СГШ; 22.198167° ИГД﻿ / 42.023083; 22.198167 |
| **Место** | Добрево |
|  **Општина** | Пробиштип |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|  **Завршено** | втора половина на XIX век |
|  **Зограф** | непознато |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Илија** — главна селска црква во селото Добрево. Црквата се наоѓа во јужниот дел од селото.

Местоположба
------------

Црквата се наоѓа во непосредна близина на селското училиште, до кои води пристапен асфалтен пат кој се двои од регионалниот пат 1309.

Историја
--------

Во некои извори се споменува дека црквата била изградена во втората половина на XIX век. Тоа е поткрепено и со фактот што иконите на дрвениот иконостас биле изработени во 1872 година. Сепак, над влезната врата има натпис на којшто е испишана 1938 година. Не е познато кога и од кој архијереј била осветена, а не е познато ниту од кој иконописец биле изработени иконите. Црквата не е зографисана.

Архитектура
-----------

Црквата претставува голема еднокорабна градба. На дрвениот иконостас има 29 икони. Градбата е оградена со камена ограда којашто е покриена со ќерамиди. Над влезната порта од дворот на црквата има натпис на којшто ја пишува годината на нејзината изградба. Влезната порта се наоѓа на предната страна на дводелната камена камбанарија. Првиот дел има квадратна основа, додека вториот осумаголна. Со исклучок на основата којашто од сите страни е оградена, вториот дел се состои од осум столбови покриени со кров над којшто е поставен крст.

Галерија
--------

* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Влезната порта од дворот на цркватаВлезната порта од дворот на црквата
* Поглед на цркватаПоглед на црквата

Поврзано
--------

* Штипско архијерејско намесништво
* Трета пробиштипска парохија
* Добрево

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 28.
2. 1 2  Шапкалиска, Теодора (1984). *Лингвистички интерпретации*. Скопје: Македонска книга. стр. 217.
3. ↑  „Парохии при храм Света Богородица - Пробиштип". *www.bregalnickaeparhija.org.mk*. Архивирано од изворникот на 2022-11-13. Посетено на 2022-11-13.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Илија" - Добрево на Ризницата ?
* Информации за црквата Архивирано на 28 август 2016 г. — страница на Брегалничката епархија
|  |
| --- |
|  **Света Недела** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Штипско |
| **Парохија** | Прва светиниколска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°56′07.4″N 22°02′34″E﻿ / ﻿41.935389° СГШ; 22.04278° ИГД﻿ / 41.935389; 22.04278Координати: 41°56′07.4″N 22°02′34″E﻿ / ﻿41.935389° СГШ; 22.04278° ИГД﻿ / 41.935389; 22.04278 |
| **Место** | Ранченци |
|  **Општина** | Свети Николе |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Света Недела |
|  **Завршено** | 1930 |
| Архитектонски опис |
|

**Света Недела** — манастирска црква на Ранченскиот манастир.

Историја
--------

Црквата е изградена заедно со манастирот во 1930 година. Иконите биле изработени во текот на XX век, но нивниот автор не е познат.

Архитектура
-----------

Градбата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Кон северната страна е доградена затворена припрата, а кон западната и јужната страна таа е отворена. Главниот влез се наоѓа на западната страна, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Храмот има две камбанарии. Првата е вградена и се издига над главниот влез, така што делот над кровот е куполест со осумаголна основа и на секоја страна има по една монофора. Втората камбанарија е издвоена и се наоѓа непосредно од левата страна пред влезот на црквата, односно е доградена до затворената припрата на северната страна. Таа има квадратна основа и се состои од два дела, од кои долниот е затворен, а горниот е ограден и отворен од сите четири страни. Објектот и камбанариите се обоени во бела боја, со исклучок на затворената припрата којашто однадвор не е варосана, и се покриени со кров од ќерамиди.

Галерија
--------

* Западната странаЗападната страна
* Припратата на северната странаПрипратата на северната страна
* Припратата на западната странаПрипратата на западната страна
* Припратата на јужната странаПрипратата на јужната страна
* Главниот влезГлавниот влез
* Споредниот влезСпоредниот влез
* АпсидатаАпсидата
* Вградената камбанаријаВградената камбанарија
* Издвоената камбанаријаИздвоената камбанарија

Поврзано
--------

* Ранченски манастир
* Црква „Св. Ѓорѓи" - Ранченци
* Ранченци
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво
* Прва светиниколска парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 28. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  „Светиниколски парохии Архивирано на 15 април 2021 г.". *Брегалничка епархија*.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Недела" - Ранченци на Ризницата ?
**Ел-Аурианите** (анг. El-Aurian) се хуманоидна раса на "слушачи", која потекнува од системот Ел-Ауриа, во Делта Квадрантот. Нивната матична планета е асимилирана од страна на Борг колективот во 23 век, а малкумината преостанати припадници на оваа раса се раселени ширум Млечниот Пат. Тие се екстремно долговечни.

Познато е дека еден Ел-Ауриан (Гајнен (Gajnan) ја посетила Земјата во 19 век, пред човештвото воопшто да има какво и да било официјално сознание за вонземски раси. Иако никаде не е експлицитно објаснето, ова би сугерирало дека расава била способна за warp погон уште одамна пред тоа. (TNG: "Time's Arrow, Part I & II")

Во 2293 година, двата вселенски бродови со кои Федерацијата транспортира група на Ел-Ауриан бегалци кон Земјата се уништени во Нексусот, блиску до Сончевиот Систем (Star Trek: Generations). Ентерпрајз успева да спаси двајца од бегалците, меѓу кои Гајнен и доктор Толијан Соран.

Ел-Аурианите поседуваат разновидни и за жал недоволно објаснети моќи, од кои најјасно прикажана е еден своевиден облик на емпатија, која тие ја користат да им помогнат на другите, во својство на советници или доверливи личности, како што е Гајнен за капетанот Пикард. Другите, како на пример Марус Мазур (DS9: "Rivals") стануваат измамници, а доктор Соран пак го спроведува својот план за повторно влегување во Нексусот.

Се чини дека Ел-Ауриан-ите се родени чувари на знаењето, и го користат својот екстремно долг животен век и исклучително развиена меморија да собираат приказни и животни искуства од најразновидни интелигентни суштества. Тоа знаење го чуваат за себе, и само повремено го споделуваат со другите раси. Покрај тоа, тие се природно чувствителни на промени во просторно-временскиот континуум, со што можат инстинктивно да насетат алтернативни временски линии. Останува нејасно зошто Q (Кју) се "плаши" од Гајнен, односно дали тоа е едноставно поради тоа што таа е Ел-Ауриан, или поради нејзиното искуство со Нексусот.
**Ефтим Боцевски - Сонец** ( 1897
 во Долно Соње, Скопско — 10 октомври 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Се занимавал со земјоделство. Народно-ослободителното движење го помагал активно особено од летото 1944 година, кога во близина на неговото село бил формиран Четвртиот скопски партизански одред. Во тој период станал истакнат заднински работник, што се грижел за собирање и префрлање на разновидна материјална помош на партизаните. Истовремено служел и како врска за испраќање на многубројни скопјани во редовите на партизаните и партизанските бази. Во една борба на Дванаесеттата македонска ударна бригада, во која учествувал, балистите го заробиле. Истиот ден, на 10 октомври 1944 година, бил на ѕверски начин заклан. Бил погребан на гробиштата во родното село Долно Соње.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 177. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Новата црква на манастирот |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Повардарска |
| **Архијерејско намесништво** | Велешко |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Карабуњиште |
|  **Општина** | Велес |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|  **Изградба** | 1965 (старата црква), 1982 (новата црква) |
|
| Архитектонски опис |
|

**Манастирот Свети Илија** — манастирски комплекс составен од 3 цркви кој се наоѓа во близината на велешкото село Карабуњиште, од десната страна на реката Вардар во Таорската Клисура. Сместен е во долот на потокот кој извира и протекува низ Карабуниште и е опкружен со листопадна дабова и јаворова шума. Во него нема монашки живот, но има машки и женски конаци за преспивање и останати помошни простории и трпезарии во кои престојуваат посетителите за поголемите празници. Во рамките на манастирот постојат 3 цркви, од кои две се посветени на пророкот Свети Илија, а една на Пресвета Богородица. Манастирот бил изграден во 1965 година. Манастирската црква нема фрескоживопис, а е осветена од тогашниот Митрополит Повардарски г. Гаврил. На патрониот празник, Илинден, се одржува голем собор кој е посетен покрај од луѓето со потекло од Карабуњиште и од верници од Велес, Скопје и околните села. Манастирот е оддалечен 10 минути пеш од железничкото стојалиште „Пчиња" и 20 минути пеш од селото Карабуњиште. На средината во дворот постои чешма со студена вода.

Галерија
--------

* Двете цркви посветени на Свети Илија со камбанаријатаДвете цркви посветени на Свети Илија со камбанаријата
* Камбанаријата на манастиротКамбанаријата на манастирот
* Влезната порта на манастиротВлезната порта на манастирот
* Поглед од запад на поновата црква посветена на св. ИлијаПоглед од запад на поновата црква посветена на св. Илија

Наводи
------

1. ↑
**Низок Ca2+ тампон и ексцитотоксичност под физиолошки стрес и патофизиолошки состојби во моторниот неврон (МН). АЛС) ранливи хипоглосални МН изложуваат митохондрии на повисоки оптоварувања на Ca 2+ во споредба со многу пуферните клетки. Под нормални физиолошки услови, невротрансмитерот отвора канали на глутамат, NMDA и AMPA рецептор и напон зависен од каналот Ca2+ канали (VDCC) со високо ослободување на глумат, кој повторно го зема EAAT1 и EAAT2. Ова резултира во мал пораст на меѓуклеточниот калциум што може да се пуферира во клетката. Кај АЛС, нарушувањето во каналите на глутаматските рецептори доведува до висока спроводливост на калциум, што резултира со големи оптоварувања на Ca2+и зголемен ризик за митохондриско оштетување. Ова го активира митохондриското производство на реактивни видови кислород (РОС), кои потоа ја инхибираат функцијата на глијалниот EAAT2. Ова доведува до понатамошно зголемување на концентрацијата на глумат во синапсата и понатаму се зголемува во постсинаптичкото ниво на калциум, придонесувајќи за селективната ранливост на МН во АЛС. Isаисвал "и сор.", 2009 г.**
**Ексцитотоксичност** е патолошка процес со кој нервните клетки се оштетуваат и уништуваат од прекумерна стимулација од страна на невротрансмитерите (како што глутамат и слични супстанции).


1. ↑  Jaiswal MK, Zech WD, Goos M, Leutbecher C, Ferri A, Zippelius A, Carrì MT, Nau R, Keller BU (2009). „Impairment of mitochondrial calcium handling in a mtSOD1 cell culture model of motoneuron disease". *BMC Neurosci*. **10**: 64. doi:10.1186/1471-2202-10-64. PMC 2716351. PMID 19545440.
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**Ук** (кирилица: оу, ꙋ; глаголица: ) — буква од старословенското писмо. Првибитно била диграф од О и У напишани хоризонтално. За заштеда на простор, таа често се пишувала како вертикална лигатура, а подоцна била заменета едноставно со буквата У.

Преземање од грчки
------------------

Хоризонталниот и вертикалниот диграф се позајмени од грчката азбука, која го користи диграфот ου (омикрон-испилон) за /u/ до ден денес, но повеќе не користи вертикална лигатура, која е честа во грчките средновековни текстови.

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**Ғ** е кирилична буква која ја користат несловенски јазици. Буквата ја користат следниве јазици: казашки јазик, узбечки јазик,таџички јазик и башкирски јазик. Буквата потекнува од кириличната буква Г со додадена хоризонтална црта.

Употреба
--------

Буквата Ғ е 5-а буква на башкирската азбука. Звучна вредност на Ғ во башкирскиот јазик е /ɣ/: *балаларға* /bɑlɑlɑr'ɣa/, а понекогаш се користи за истиот глас во тофанскиот и казашкиот. Во казашкиот, таџичкиот и узбечкиот се користи за гласот /ʁ/.

Кодирање
--------

| Знак | Ғ | ғ |
| --- | --- | --- |
| **Уникоден назив** | CYRILLIC CAPITAL LETTERGHE WITH STROKE | CYRILLIC SMALL LETTERGHE WITH STROKE |
| Бр. систем | дец. | хекс. | дец. | хекс. |
| Уникод | 1170 | U+0492 | 1171 | U+0493 |
| UTF-8 | 210 146 | D2 92 | 210 147 | D2 93 |
| Бројчена ознака | &#1170; | &#x492; | &#1171; | &#x493; |

Поврзано
--------

* Г
* Кирилица

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзани со кирилицата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Жири** (француски: *jury*) — комисија од стручни или од избрани лица што врши избор за рангирање или
наградување на разни конкурси, изложби или натпревари.

Потекло на поимот
-----------------

Зборот потекнува од францускиот збор „jury".

Формирање на жири
-----------------

Обично, жирито е формирано од стручњаци од областа на настанот, честопати победници на претходните вакви настани. Честопати се поканети не толку многу компетентни (во одреден предмет) луѓе, туку познати личности кои придонесуваат настанот да биде престижен и популарен. Понекогаш жирито вклучува политичари или стопанственици, кои за возврат му помагаат на настанот финансиски или на други начини.

Поврзано
--------

* Конкурс
* Фестивал

Наводи
------

1. ↑  „жири" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  жири на семрежната страница на off.net

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Жири" на Ризницата ? |