recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Бри** ( Франција ) - автохтоно полномасно меко сирење кое се произведува во домаќинствата во Сена и Марна и Ил де Франс.

Опис
----

Сирењето спаѓа во групата на полномасни меки сирења со најмалку 60% маснотии во сувата материја на сирењето, просечна тежина од 900 г до 3,2 кг и црвено-кафеава боја. Тоа е едно од најголемите сирења во светот и најпознатото сирење од Франција. Името го добила по францускиот регион од каде што потекнува. Елегантното сирење се одликува со мазна, бела кора за јадење и богата внатрешност. Многу мека и кремаста, Бри има благ мирис на амонијак. Бидејќи името „бри" не е заштитено, постојат многу видови на сирење со исто име низ светот, особено во Северна Америка, Германија и Велика Британија. Сепак, секој добар познавач на сирења ќе каже дека францускиот бри е најдобар, особено *Brie de Meaux*. Произведуван надвор од Париз од 8. век Бри претставува неверојатна сладост и мекост во спој со арома на лешници и овошје. Други видови сирење вклучуваат *Бри де Мелен*, *Бри де Монтеро*, *Бри де Нанжис.*

Сирење во кралските и благородничките кругови
---------------------------------------------

Според преданието, Карло Велики првпат пробал бри во 774 година и веднаш го засакал. Оттогаш, ова сирење е миленик на благородништвото ширум светот. За време на Француската револуција, последната желба на Луј XVI била конечно да проба бри. И така во 1815 г. Виенскиот конгрес официјално го признал бри како „Кралско сирење" кога за него гласале 30 европски амбасадори. Бри станал познат како *roi de fromages* (крал на сирењата) и *fromages des rois* (сирење на кралевите).

Производство
------------

Бри може да се произведува од полномасно или пастеризирано млеко. Откако ќе се добие смесата, сирењето се преместува во калапи (традиционално тоа се прави со црпалка или лопатка, која се нарекува *pelle à brie*). Калапите се полнат со неколку слоеви сирење каде се цедат следните 18 часа. Откако ќе се извади сирењето од калапот, во смесата се додава *Penicillium candidum*. Оваа габа создава лесна кора на површината на сирењето и ја омекнува, така што бри на крајот е само малку тврда однадвор. Бри обично старее во визбите најмалку четири недели. Кога е зрело, бри е мек и кремаст внатре.

Купување
--------

При купувањето треба да се изберат тркалезни, рамни сирења не подебели од два сантиметри бидејќи подебелите сирења побрзо созреваат однадвор отколку одвнатре.

Користете во кулинарството
--------------------------

Бри се сервира и се служи на собна температура. Тенката бела кора се јаде и, по правило, не треба да се отстранува, освен во случаи кога сирењето се служи со вино. Потоа треба да се отстрани белата кора, бидејќи во спротивно светлиот вкус на амонијак може да го расипе вкусот на виното.
Желатин во листови кои се користат во кулинарството
Обвивка на капсули изработена од желатин
**Желатин** (француски: gélatine) е чиста и безбојна или малку жолта супстанција добиена со подолго вриење на кожа, коски или сврзно ткиво од домашни говеда, свињи или коњи. Тој практично нема вкус и мирис, е особено корисен во прехранбената индустрија, медицината и науката.

Физички својства
----------------

Желатин е неповратно хидролизирана форма на колаген, а е класифициран како прехранбен производ, со број E441. Всушност, тој е белковински производ на делумна хидролиза на колаген, добиен од кожа, коски, 'рскавица, сврзно ткиво и слично. Притоа, природните молекуларни врски помеѓу два дела на колаген делумно го менуваат обликот. Кога се загрева желатинот се топи, а при ладење повторно станува цврст. Измешан со вода формира полуколоиден гел.

Ако желатинот се стави во студена вода, дел од материјата се раствора. Растворливоста на желатинот се определува низ процесот на производство. Типично, желатинот може да се дисперзира во релативно концентрирана киселина. Таквите дисперзии се стабилни за 10-15 дена, со мали или никакви хемиски промени и се погодни за премачкувачки намени. Желатинскиот гел опстојува на сосема мал температурен опсег, односно горната температурна граница е одредена од точката на топење на гелот, која зависи од степенот на вискозност и концентрација, а долната темературна граница е одредена од точката на која тој кристализира.

Наводи
------

1. ↑  Желатин рус.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85053686
* GND: 4156396-7
* NDL: 00574617
* NKC: ph1064255

 |

 |
**Свети Ѓорѓи Студеноводен** (грчки: *Αγίου Γεωργίου Κρυονερίτη*) — средновековна манастирска црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Местоположба
------------

Црквата од запад
Црквата се наоѓа во населбата Свети Бессребреници, на левоиот брег на реката Серовица, на патот за источното предградие Свети Јован. Наречен е „Студеноводен" (*Крионеритис*) поради изворот кој некогаш се наоѓал покрај него.

Историја
--------

Манастирот е основан пред 1298 г. Во 1344 г. станал метох на манастира „Св. Јован Претеча", подарен од Ипомони, сопруга на серскиот архонт Сакелариос Мурмурас. Значајно настрадал од Турците во 1572 г. кога му е разбиена елегантната купола, заменета со полутопчест таван, покриен однадвор со четириаголен пирамидален покрив. Веројатно корпусот е ремонтиран во 1864 г. како што сведочи натпис на камен од западната надворешна страна на црквата. Има две икони од голема вредност — „Богородица со Младенецот" од 1694 г. и „Христос Седржител", дело на монахот Акакиј.

Неколку икони од 1864 г. — „Благовештение Богородично", „Свети Јован Претеча", „Св. Константин и Елена", „Света Троица" и „Свети Димитриј", се дело на зографот Јаков Мелнички. Иконата „Свети Илија" (1867) во параклисот „Св. Димитриј" е дело на монахот Јеремија.

Во 1962 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

Живопис
-------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Αγιος Γεώργιος ο Κρυονερίτης". NYU Stern. Посетено на 5 јуни 2014.
2. ↑  Παρχαρίδου-Αναγνώστου, Μάγδα (2013). „Δύο εικόνες του ζωγράφου Ιακώβου Γιακουμή Νικολάου από το Μελένικο στο ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου στη Χωριστή Δράμας" (PDF). *Σερραϊκά Σύμμεικτα*. Σέρρες (2): 260.
3. ↑  Παρχαρίδου-Αναγνώστου, Μάγδα (2013). „Δύο εικόνες του ζωγράφου Ιακώβου Γιακουμή Νικολάου από το Μελένικο στο ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου στη Χωριστή Δράμας" (PDF). *Σερραϊκά Σύμμεικτα*. Σέρρες (2): 262.
4. ↑  „ΥΑ 15813/19-12-1961 - ΦΕΚ 36/Β/3-2-1962". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2021-10-28. Посетено на 13 март 2022.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Ѓорѓи Студеноводен" на Ризницата ?
**(Marie's the Name) His Latest Flame** е песна снимена во хит верзија на Елвис Присли и објавена од Елвис Присли Музика во 1961 година. Напишана е од Док Пом и Морт Шуман и за првпат снимена од Дел Шенон на албумот Runaway With Del Shannon, кој беше објавен во јуни 1961 година.

Поуспешната и познатата снимка од Елвис Присли беше објавена во август 1961 година. Релативно интензивната мелодија, во која се одликуваше со битката на Бо Дидли, се одвиваше добро и на поп и на лесните станици за слушање, достигнувајќи го бр. 4 на Билборд Хот 100, и Не 2 на табелата Лесно слушање, заснована (во тоа време) на Топ 100. Сепак, трчањето во топ 100 на синглот беше нетипично за хитот на Топ десет. Во есента 1961 година пукаше од 22 на 4, а потоа падна на 10, а потоа на 26, сите во просторот од четири недели. Синглот (двокреветна А-страна со „Little Sister", како и во државите) помина четири седмици на првото место на Сингл за синглови во UK Singles Chart - еден од деветте топ-топ-листи на Присли во Велика Британија меѓу 1960 и 1962 година.

Персонал
========

Снимено во RCA Studio B, Нешвил, 25 јуни, 1961

* Гитари, Скоти Мур, Нил Метјус
* Контрабас, Боб Мур
* Бас гитара, Хенк Гарланд
* Тапани, ударни, Д. Ј. Фонтана, Бади Харман
* Пијано, орган, Флојд Крамер, Гордон Стокер
* Вокали, Џорданари
* Клавс, Чизми Рандолф

Наводи
------

1. 1 2
2. ↑  „Recording: His Latest Flame - Del Shannon". Second Hand Songs. Посетено на 2012-01-06.
3. ↑  „Runaway With Del Shannon/Hats off to Del Shannon | Del Shannon | Album". MTV. Посетено на 2012-01-06.
4. ↑  „Album Discography". Delshannon.Com. Посетено на 2012-01-06.
5. ↑  
„Doc Pomus and Mort Shuman". www.history-of-rock.com. Архивирано од изворникот на 14 May 2008. Посетено на 2008-03-26.
6. ↑  Jorgensen, Ernst, Elvis Presley: A Life in Music, The Complete Recording sessions, St. Martin’s Press, New York, 1998 pp 157-159
**Тоска** — опера во три чина од италијанскиот композитор Џакомо Пучини, според либретото на Лујџи Илика и Џузепе Џакоза засновано врз драмата „Тоска" на Викториен Сарду. Светската премиера на операта била одржана на 14 јануари 1900 година, во Рим.

Синопсис
--------

Сликарот Каварадоси му помага на избеганиот затвореник Анџелоти да се засолни, но шефот на полицијата Скарпија и неговите агенти ја насетуваат трагата. Служејќи се со вешти ветувања и закани, Скарпија успева да изнуди признание од Тоска, љубовницата на сликарот, по што Каварадоси е уапсен и осуден на смрт. Тоска го моли шефот на полицијата да го помилува сликарот, а тој се согласува под услов таа да биде негова. За да го спаси Каварадоси, Тоска се согласува, но бара Скарпија да му издаде документи на сликарот со кои тој безбедно ќе го напушти Рим. Притоа, Скарпија ѝ кажува дека ќе организира фиктивно стрелање на Каварадоси. Скарпија ги подготвува документите, но кога се обидува да ја обљуби Тоска, таа го убива со нож и веднаш му јавува на Каварадоси дека стрелањето ќе биде фиктивно. Меѓутоа, претходно Скарпија наредил вистински да го стрелаат сликарот и наредбата е извршена. Тогаш, Тоска сфаќа дека е измамена и, пред да биде фатена од агентите на Сакрпија, таа се фрла од затворската тврдина во бездната.

Наводи
------

1. ↑  *Тоска - Џакомо Пучини, 6.10.2017*. Скопје: Македонска опера и балет, 2017.
2. ↑  *Тоска - Џакомо Пучини, 6.10.2017*. Скопје: Македонска опера и балет, 2017.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Џакомо Пучини |
| --- |
|  |
| Список на композиции |
|  |
| Опери | 
* *Вили* (1884)
* *Едгар* (1889)
* *Манон Леско* (1893)
* *Боеми* (1896)
* *Тоска* (1900)
* *Мадам Батерфлај* (1904)
* *Девојката од Запад* (1910)
* *Ластовичката* (1917)
* *Триптих* (1918)
	+ *Плашт*
	+ *Сестра Анџелика*
	+ *Џани Скики*
* *Турандот* (1924)

 |
|  |
| Арии | 
* "Torna ai felici dì"
* "Donna non vidi mai"
* "Quando me'n vo'"
* "E lucevan le stelle"
* "Recondita armonia"
* "Vissi d'arte"
* "Ch'ella mi creda"
* "O mio babbino caro"
* "In questa reggia"
* "Nessun dorma"
* "Non piangere, Liù"
* "Tu che di gel sei cinta"
* "Signore, ascolta!"
* "O soave fanciulla"
* "Che gelida manina"
* "Un bel dì vedremo"

 |
|  |
| Други дела | 
* *Messa di Gloria* (1880)

 |
|  |
| Филмски адаптации | 
* *Боеми* (филм од 1926)
* *Тоска* (филм од 1956)
* *Боеми* (филм од 1965)
* *Боеми* (филм од 1988)
* *Боеми* (филм од 2008)
* *Тоска* (филм од 2001)

 |
|  |
| Семејство | 
* Џакопо Пучини (прапрадедо)
* Доменико Пучини (дедо)

 |
|  |
| Поврзани статии | 
* Фестивал Пучини
* Џулио Рикорди
* Пучиниева Мамуза

 |
|  |
| 
* **Категорија**
* sound icon Audio

 |

 |
**Ѓерасим Шарев Симоноски** ( 1916
 во Тајмиште, Кичевско —  1944
 во Скопска Црна Гора, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По занимање бил земјоделец. Како симпатизер на народно ослободителното движење, во пролетта 1944 година, при доаѓањето на Бригадата од Егејска Македонија, стапил во единиците на Народноослободителната војска на Македонија. Учествувал во повеќе борби низ Западна Македонија. Загинал во борбите со балистите при ослободувањето на Скопје во Скопска Црна Гора, во есента 1944 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 113.
**Казеин** (латински: *caseus* = „сирење") — млечна белковина, заедничко име за неколку видови белковини што се наоѓаат во млекото на цицачите. Казеинот е единствената белковина во природата чија прва и основна функција е хранлива, а не структурна или метаболна[1]. Казеинот засирува под дејство на сиришните ензими, а не под дејство на високата температура.

Структура
---------

Во однос на структурата, казеинот е фосфобелковина (содржи фосфатна група), кој врши складирачка улога во млекото на цицачите. Казеинот се состои од неколку фракции: α-, β- и γ-казеин, секоја од фракциите има неколку сорти. Фракциите и нивните сорти се разликуваат во составот на аминокиселините, особено две од најчестите сорти на β-казеин, А1 и А2, се разликуваат за една аминокиселина на положбата 67. Елементарен состав на казеинот (во %): јаглерод — 53,1; водород — 7,1; кислород — 22,8; азот — 15,4; сулфур - 0,8; фосфор — 0,8[5].

Наводи
------

1. ↑  pece.hardcore (2018-11-22). „Што е казеин?". *HardCore Shop*. Посетено на 2023-11-30.
2. ↑  „КАЗЕИНИ". *www.pbc.mk*. Посетено на 2023-11-30.
3. ↑  „Казеин и заменски оброци - Boost Your Best - Polleo Sport". *polleosport.mk*. Посетено на 2023-11-30.

Надворешни врски
----------------

* Caseins at the US National Library of Medicine Medical Subject Headings (MeSH)
* Mol-Instincts Chemical Database, Predicted on Quantum
* Lanital
* Wool from Cows
Лорел и Харди, едно од најпознатите дуа за комедија за време на раната класична холивудска ера на американското кино
**Комичар** или **комедијант** — по определба е личност што ја забавува публиката, засмевајќи ја.

Форматот на емисија што го применуваат комичарите често зависи и од самиот вид комедија. Некои комичари како Брајан Фигарол и Џек Цианбос зборуваат за нивните досегашни живото, а некои други пак, како Френк Скинер пеат хумористични песни.

Во однос на содржината пак, комичарите од типот на Томи Тјернан се навраќаат на своето минато со цел да се исмеат самите себеси, а некои како Бил Хикс и Џорџ Карлин применуваат шеги со културен и политички карактер.

Многу комичари постигнуваат култен статус преку турнеите од карактерот на *Just for Laughs* фестивалот во Монтреал, *Edinburgh Fringe* фестивалот и шоуто во Мелбурн, Австралија.

Надворешни врски
----------------

* Збирка интервјуа со група комичари Архивирано на 14 септември 2007 г.
Различни пластични предмети од секојдневието.
Знаците за рециклирање на пластични амбалажи
Поимот **пластика** опфаќа повеќе видови синтетички или полусинтетички производи на полимеризација. Тие се составени од органска кондензација или полимери за дополнување и често содржи други супстанции за подобрување на перформансот или економичноста. Постојат неколку природни полимери што општо се сметаат за „пластика". Нивното име е изведено од фактот дека многу од нив ја имаат одликата пластичност. Пластиката може да се обликува во различни предмети, филмови или влакна, да се обликуваат и од нив да се прават предмети со различна форма, а може и да се бои во различни бои. Пластиките се отпорни на вода, атмосферски влијанија, корозија, на голем број хемикалии, а некои од нив издржуваат и високи температури. Пластичните производи имаат најразлични одлики како толеранција на топлина, тврдост, отпорност и други.

Поради разновидните и специфични својства, имаат големо економско значење и разновидна примена. Од пластични материјали се произведува облека, чевли, чанти, многу предмети што се користат во домаќинствата, како на пример, приборот за јадење, разни садови итн.

Пластиката како тема во уметноста и во популарната култура
----------------------------------------------------------

* „Мускул во пластика" (англиски: *Muscle in Plastic*) — песна на британската рок-група „Баухаус" од 1981 година.
* „Полиетиленската Пам" (англиски: *Polythene Pam*) — песна на британската група „Битлси" од 1969 година.
* „Пластика" (*Plastique*) — песна на американската панк-група *D.R.I.* од 1983 година.
* „Пластика" — песна на српската рок-група „Идоли" од 1981 година.
* „Пластичен човек" (*Plastikman*) — канадски техно-музичар (уметничко име на Ричи Хотин).
* „Пластика" (*Plastique*) — песна на канадскиот техно-музичар „Пластикмен" (*Plastikman*) од 1994 година.

Наводи
------

1. ↑  Bauhaus, *Mask*, Beggars Banquet BBL 29CD.
2. ↑  DISCOGS, The Beatles ‎– The Beatles (пристапено на 27.6.2019)
3. ↑  YouTube, D. R. I. - Dirty Rotten 1983 [FULL EP] (пристапено на 8.9.2021)
4. ↑  DISCOGS, Plastika (пристапено на 27.6.2019)
5. ↑  DISCOGS, Plastikman (пристапено на 17.2.2021)
6. ↑  DISCOGS, Plastikman ‎– Musik (пристапено на 17.2.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на хемијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85103153
* GND: 4033676-1
* BNF: cb119324393 (податоци)
* NDL: 00562564
* NKC: ph124105

 |

 |
**Луис Падија Нерво** (19 август 1894 – 9 септември 1985 година) бил мексикански политичар и дипломат. Тој бил првиот мексикански амбасадор во Обединетите нации, министер за надворешни работи и претседател на шестата сесија на Генералното на Обединетите нации.

Кариера
-------

Студирал право на Универзитетот за национална автонома на Мексико. Тој исто така завршил постдипломски работи на американски, француски и британски универзитети. Луис Падија Нерво го претставувал Мексико за време на Конференцијата во Сан Франциско во 1945 година и ја потпишал Повелбата на Обединетите нации. Покрај тоа, тој бил првиот мексикански амбасадор во Обединетите нации; на таа позиција, тој бил член на Советот за безбедност на Обединетите нации. За време на шестата сесија, тој бил претседател на Генералното собрание на Обединетите нации.

Падија Нерво исто така бил амбасадор во Салвадор, Парагвај, УНЕСКО, Костарика и Данска. Во јавната администрација во Мексико, тој служел во Министерството за внатрешни работи, Министерството за образование и Министерството за труд. На крајот на својата комисија во Постојаната мисија на Мексико во Обединетите нации, тој бил избран за судија на Меѓународниот суд на правдата за периодот од 1964 до 1973 година.

Надворешни врски
----------------

* Официјална мрежа на постојаната мисија на Мексико при Обединетите нации (шпански)
* Директориум на постојана мисија на Мексико при Обединетите нации (шпански)

| Политички функции
 |
| --- |
|
| Претходник**Мануел Тело Бауро** | **Министер за надворешни работи**1952–1958 | Наследник**Мануел Тело Бауро** |
| Дипломатски функции
 |
|
| Претходник***Прв задолжен*** | **Амбасадор на Мексико во Обединетите нации**1945–1952 | Наследник**Мартин Луис Гузман** |
|
| Претходник**Рафаел де ла Колина** | **Амбасадор на Мексико во Обединетите нации**1959–1963 | Наследник**Хорхе Кастањеда и Елварез де ла Роса** |
**Џозеф Џејмс „Џо" Роган** (англиски: *Joseph James "Joe" Rogan*; р. 11 август 1967 г.) — американски спортски коментатор, поткастер, комичар, глумец и поранешен телеводител. Тој е познат по тоа што го води „The Joe Rogan Experience", поткаст каде што учествува во разговори со разновидни гости на теми како што се сегашни настани, комедија, политика, филозофија, наука, боречки вештини и хоби.

Личен живот
-----------

Живеел во Бел Кањон, Калифорнија, а сега во Тексас. Во 2007 г. Роган и неговата сопатничка добиле девојче. Се венчаа следната година. Во 2010 г. Роган го објавил раѓањето на неговото второ дете. Во септември 2010 г. додека го посетил Алекс Џонс на радиоемисија, Роган изјавил дека не се придржува до ниту една религија. Во јануари 2020 г. Роган преминал на „месојадска диета" еден месец, јадејќи само говедско месо, елен, јајца, аминокиселини и рибино масло. Како резултат на тоа, тој рекол дека изгубил 5,4 килограми и доживеал зголемена енергија и ослободување од некои претходни здравствени проблеми. Сепак, признал дека исхраната лошо влијаела на неговиот дигестивен систем. Во јануари 2022 г. Роган се префрлил на исхрана со „месо и овошје" за еден месец.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  Hyson, Sean. „UFC Host Joe Rogan Trains Like a Fighter". Men's Fitness. Архивирано од изворникот на 2013-12-03. Посетено на 2013-12-02. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
3. ↑  Sanneh, Kelefa (2014-12-12). „An Astonishing Mixed-Martial-Arts Podcast". *The New Yorker* (англиски). ISSN 0028-792X. Посетено на 2023-12-01.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* YouTube profile
**Вршец** (бугарски: *Вършец*) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Вршец во Монтанската Oбласт. Има население од околу 5.742 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа во подножјето на врвот Тодорини Кукли, на северните падини на Стара Планина, во јужниот дел на големата Вршечка Котлина покрај реката Ботуња. Градот се наоѓа на 33 км јужно од регионалниот центар Монатана.

Историја
--------

Вршец настанал околу минералните извори и неговата историја е поврзана со балнеотерапијата. Откриени се урнатини од римски бањи. Во турските документи од 16 век населбата се наведува како „Виришниче". 

Во 1910 година била изградена првата државна минерална бања. Таа била тесна за пациентите кои пристигнувале, а во 1930 година била изградена друга поголема, која била во антички стил и била наречена „Новата бања". Биле изградени вили и хотели на обете страни на „Алејата на чинарите".

Во 1930-тите, Вршец бил популарно одморалиште меѓу бугарската елита. Бањското казино, кое е во центарот на Вршец, покрај старите и новите бањи, било изградено во 1924 година.

Со Указ бр.546 на Президиумот на Народното собрание од 7 септември 1964 година, Вршец бил прогласен за град.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Вършец – минерални извори и балнеолечение, Bghotelite.
3. ↑  Урбанизационният процес в България през периода от края на Втората световна война до наши дни, География, 3/2009.

Надворешни врски
----------------

* веб-страница на општината Вршец
**Стојна Вангеловска** ― југословенска/македонска поранешна кошаркарка и економист. Таа освоила сребрен медал на Летните олимписки игри во 1988 Сеул како член на Кошаркарската репрезентација на СФРЈ. Таа има настапувано за: Студент, Партизан, Јежице, Панатинаикос и Тиквеш Флорида како играч, и ги има предводено Младинец, Профитнес, Студент, Кимико и Женската кошаркарска репрезентација на Македонија како тренер. Таа е единствената Македонка носител на летен олимписки медал.

Образование
-----------

Завршила на Економски факултет во Сараево и Вишата тренерска школа во Белград.

Кошаркарска кариера
-------------------

### Играчка клупска кариера

Таа играла за Студент од Скопје, белградски Партизан, Јежица од Љубљана, Панатинаикос и кавадаречки Тиквеш Флорида. Со Тиквеш освоила повеќе првенствени и куп титули.

### Играчка репрезентативна кариера

За кадетска и младинската репрезентација на Југославија, Вангеловска одиграла 50 службени натпревари.

Таа била член на југословенската репрезентација од периодот 1980-1990, одигрувајќи 250 натпревари, и пет години била нејзин капитен.

Таа освоила девет медали на Балканските првенства, три медали на Европски првенства, три на светските, два медали на Универзијадите, и еден медал на Олимписките игри.

Признанија
----------

* Најдобар спортист на Македонија за 1985 година

.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  *Македонска енциклопедија*. **I** (I. изд.). Скопје: МАНУ. стр. 237. ISBN 978-608-203-024-1.

 *Оваа статија поврзана со македонската кошарка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Багремов мед** (од бел багрем) спаѓа во најдобрите врсти мед, има пријатен и продорен мирис. Заради големата количина на левулоза, неговата кристализација е доста бавна, долго останува во течна состојба и како таков е проѕирен, и ако се стави во широка стаклена тегла, изгледа малку матен. При кристализација (зашеќерување) станува бел, ситнозрнест, потсетува на снег. Багремовиот мед содржи 40,35% левулоза и 35,98% гликоза. Од нектарот собран од еден хектар миризливи цветови на бел багрем, пчелите создаваат 1700 килограми мед, па и повеќе. Постојат податоци дека со едно дрво на бел багрем, силно пчелино друштво може да произведе до 8 килограми мед.

Медот од цветовите на жолт багрем е доста светол со пријатен вкус, но слаб мирис. При кристализација станува среднозрнаст, со бела боја. Со еден хектар на процветан багрем, пчелите работнички создаваат во специјално погодни услови 350 килограми висококвалитетен мед.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Пиедра дел Кокуј** (*шпански: Piedra del Cocuy*; *португалски: Pedra do Cucuí*; Кокујска Карпа) ― природен споменик во Венецуела, сместена во близина на тројната граница на земјата со Бразил и Колумбија во границите на сливовите на Амазон и Ориноко. Пиедра дел Кокуј е издаденок направен од гранитна карпа, а неговиот врв се наоѓа на в. 450 м.н.в.

Тројна граница
--------------

Бразилскиот војник и истражувач Кандидо Рондон и неговата екипа на врвот на Пиедра дел Кокуј. Проверка на Комисијата за гранична инспекција (1929-1930).
Административно Пиедра дел Кокуј се наоѓа во општината Рио Негро во државата Амазон во Венецуела. Тројната граница се наоѓа на 2 км западно од островот Сан Хозе во Рио Негро (Амазон). Соседните општини од колумбиска и бразилска страна се Инирида, Гвајнија и Сао Габриел да Кашоеира во државата Амазон.

Гранични градови
----------------

**Ла Гвадалупе**, кој се наоѓа на колумбиска страна и на западните брегови на Рио Негро со население од околу 300 луѓе, претежно Домородни Американци.

**Сан Симон дел Кокуј**, од страната на Венецуела и источните брегови на Рио Негро.

Кукуи, во Бразил. Тоа е всушност воена пошта поврзана преку пат со градот Сао Габриел да Кашоеира.

Транспорт
---------

Рио Негро е најважниот воден пат.

Постои пат (BR-307) што ја поврзува граничната пошта Кукуи на бразилската страна со градот Сао Габриел да Кашоеира.

Економија
---------

Регионот е населен веќе илјадници години од страна на домородните групи, вклучувајќи Банива, Карупака (Курин), Кари (Карутама) кои припаѓаат на јазичното семејство Аравак. Главната економска активност е традиционално ископување на злато, што создавало судири меѓу домородното население и рударите (познати како гаримпеирос).

Наводи
------

1. ↑  „Monumento Natural Piedra del Cocuy". Архивирано од изворникот на 2019-08-20. Посетено на 23 февруари 2021.
2. ↑  Huber, Otto (2001). „Conservation and environmental concerns in the Venezuelan Amazon". *Biodiversity and Conservation*. **10** (10): 1627–1643. doi:10.1023/a:1012042628406.
**Хозе Мануел Онето Ревуелта** (14 март 1942 - 7 октомври 2019), попознат како **Пепе Онето**, бил шпански новинар и писател; тој е опишан како еден од најголемите новинари за време на шпанската транзиција кон демократија.

Биографија
----------

Онето е роден во андалусискиот град Сан Фернандо, Кадис на 14 март 1942 година. Тој се стекнал со диплома за економија и диплома за новинарство. Неговата професионална кариера започнала во *Диарио Мадрид* во 1961 година, анти-франкоистички весник до неговото затворање во 1971 година од страна на режимот.

За време на транзицијата, тој се приклучил на агенциите Франс прес и Колписа. Преку писма, тој ги напишал своите политички летописи, кои биле објавени од петнаесет весници, вклучувајќи ја и *Ла Вангардија*. Во тоа време, работел со францускиот писател и новинар Жак Кауфман, кој тогаш бил странски дописник во Мадрид, и го направил првото интервју на новопоставениот крал Хуан Карлос I.

Во 1974 година се приклучил на списанието *Камбио 16*, станал директор во 1976 година. Политичкото списание во тоа време станало еден од бастионите на информативното отворање што се случило за време на транзицијата, достигнувајќи половина милион примероци. Подоцна, бил назначен за генерален директор на публикациите на Група 16.

Смрт
----

Тој починал на 7 октомври 2019 година во болница во Сан Себастијан, во Баскија, на 77-годишна возраст. По неговата смрт премиерот Педро Санчес го опишал како „водечки новинар".

Книги
-----

* *Аријас помеѓу две кризи 1973-1975*, 1975 година
* *Сто дена по смртта на Франциско Франко*, 1975 година
* *Хозе Марија де Ареилза*, 1977 година
* *Последните денови на еден претседател: од оставка до државен удар*, 1981 година
* *Ноќта на Техеро*, 1981 година
* *Каде оди Фелипе?*, 1983 година
* *Команда во Мадрид*, 1984 година
* *Киднапирање на промените*, 1984 година
* *Анатомија на промена на режимот*, 1985 година
* *Вистината за случајот Техеро: процесот на векот*, 1985 година
* *Дваесет години што ја сменија Шпанија*, 1999 година
* *Сто дена што ја сменија Шпанија*, 2005 година
* *23 -F. Нераскажаната приказна*, 2006 година

Награди
-------

* Награда Агустин Мерело, 2010 година.
* Национална награда за новинарство во Шпанија.
* Златна антена на телевизија.
* Наградата „Сантјаго Кастело" за новинарство.

Наводи
------

1. ↑  Muere Pepe Oneto, mítico periodista de la Transición como director de 'Cambio 16' y 'Tiempo' (шпански)
2. ↑  Muere el periodista Pepe Oneto a los 77 años (шпански)
3. ↑  Pepe Oneto, un referente del periodismo de la Transición (шпански)
4. ↑  Muere el periodista Pepe Oneto a los 77 años (шпански)
5. ↑  El periodismo y la política despiden a Pepe Oneto: "Era un hombre comprometido" (шпански)
6. ↑  Pepe Oneto gana el I Premio Santiago Castelo (шпански)
**Поволна позиција** (англиски: *Vantage Point*) е акционен трилер за осум странци кои од осум различни перспективи се обидуваат да ја откријат вистината за обидот за атентат на претседателот на Америка. Филмот својата премиера ја дожива на 22 февруари 2008 год. а во главната улога се појавува Метју Фокс нам добро познат по улогата на Џек во серијата Изгубени.

Синопсис
--------

Двајца тајни агенти Томас Барнс и Кент Тејлор се задолжени да го заштитуваат претседателот на Америка, Ештон во текот на престојот во Шпанија на состанокот за глобалниот проблем – тероризмот. 
Но, штом ќе пристигне во Шпанија, нештата тргнуваат во погрешна насока. Меѓу луѓето што го следат говорот на претседателот е и Хауард Луис, американски турист кој го снима историскиот настан, за кога ќе пристигне дома да им го покаже на своите деца. Таму е и Рекс Брукс, телевизиска продуцентка, која известува за американската телевизија. Но, во текот на говорот се случува обид за атентат врз претседателот. Хауард им ја предава видеолентата на агентите, бидејќи е убеден дека случајно го снимил атентаторот што пука од покривот на соседната зграда.

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Денис Квејд | Томас Барнс |
| Метју Фокс | Кент Тејлор |
| Форест Витакер | Хауард Луис |
| Сигурни Вивер | Рекс Брукс |
| Вилијам Херт | Претседател Хенри Ештон |
| Едгар Рамирез | Хавиер |
| Ајлет Зурер | Вероника |

Наводи
------

1. 1 2  „Vantage Point". Box Office Mojo. Посетено на 2011-01-03.

Надворешни врски
----------------

* 

* *Vantage Point*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
* *Vantage Point* — AllMovie (англиски)
* 

* *Vantage Point* на Metacritic
* 

* *Vantage Point* на Box Office Mojo
**Родриго Муњос Авија**
**Родриго Муњос Авија** (Rodrigo Muñoz Avia); e роден во Мадрид, во 1967 година, тој е шпански писател.

Биографија
----------

Родриго Муњос Авија покрај тоа што почнал да студира физика во 1991 година, дипломирал на Филозофскиот факултет на мадридскиот универзитет Комплутенсе. Во Мадрид исто така студирал и три години уметност на „Факултетот за уметноста". Неговите први објавени текстови се посветени на делата на неговите родители, сликари Лусиј Муњос и Амелија Муњос. По нивната смрт Муњос поистојано организира претставувања, изложби и промовирања на нивните дела.

Во 1996 година започнува неговто книжевно живеење со романот „Она што не го знаеме" (*Lo que no sabemos*). Toа е роман за млади и за него има добиено награда „Хаен" за книжевност за деца и млади. Во 2005 година го објавил својот најуспешен роман „Психијатри, психолози и други болни" (*Psiqioatras, psicologes y otros enfermos*) , романот е преведен и на македонски јазик.

Во тек на 2007 и 2010 добива награда „Едабе" за детска книжевност за романот „Совршените" (*Los perfectos*) и „Брат на генијот" (*Mi hermano el genio*).

Меѓу неговите популарни дела се и романите: „Земскиот живот" (*Vidas terrestres*), „Голманот за хокеј (*El potreto de hockey*), „Кафез на горили" (*La jaula de las gorilas*) и др. Во 2015 година за својата драма за деца „Чудата на мојата земја" добива престижна награда СГАЕ за детски театар .

Пишува текстови за современата уметност и соработува како сценарист со неговиот брат Николас Муњос. Неговите дела се преведени на повеќе светски јазици.

Дела
----

* Она што не го знаеме (*Lo que no sabemos*);
* Психијатри, психолози и други болни (*Psiqioatras, psicologes y otros enfermos*);
* Совршените (*Los perfectos*);
* Брат на генијот (*Mi hermano el genio*);
* Земен живот (*Vidas terrestres*);
* Голманот за хокеј (*El potreto de hockey*);
* Кафез на горили (*La jaula de las gorilas*).

Наводи
------


1. ↑  Психијатри, психолози и други болни, Слово љубве - Буквибукс, 2017, Скопје
2. ↑  «Rodrigo Muñoz Avia gana el Premio SGAE de Teatro Infantil 2014». La Vanguardia. 14 de diciembre de 2014. Consultado el 1 de noviembre de 2018.
Николас Рејес, 2012 година
**Николас Рејес** (роден 22 ноември 1958 година) е водечки пејач на музичката група Gipsy Kings. Тој пее главно во стилот на традиционално и популарно фламенко и латиноамериканска румба. Неговиот бурен глас и емотивниот начин на изведба им даваат посебен шмек на неговите песни и го прават еден од најистакнатите фламенко изведувачи. Тој ги извел песните на Gipsy Kings како *Bamboleo*, *Volare* и многу други, кои заземаа водечки места на топ листите. Николас Рејес свири на гитара со лева рака. Етничка припадност му е циганско Кале.

Николас Рејес е третиот од 5-те браќа во семејството на пејачот Хосе Рејес; неговите постари браќа, Пабло и Канут, и помладите, Пачаи и Андре се исто така активни членови на групата; Како солисти настапуваат и Канут и Патчаи. Синот Николас Жорж (Џорџ; роден 1975) е исто така член на групата. Николас, како и остатокот од бендот, зборува шпански и француски и пее на шпански и ромски шпански. Тој живее на југот на Франција, каде што живеат остатокот од бендот и нивните семејства.

Наводи
------

1. ↑  GIPSY KINGS — the long-awaited, all-inclusive, ultimate FAQ

Надворешни врски
----------------

* Интервју со Николас Рејес
* Интервју со Николас Рејес на ТВ 5-Дел 1 (на француски)
* Интервју со Николас Рејес на ТВ 5-Дел 2
* Говорот на Николас Рејес (француски) за време на инаугурацијата на плоштадот што го носи името на неговиот татко Хосе Рејес (почнува во 5:40 часот)
* Текст од песна Архивирано на 15 септември 2019 г.
**Хуан де Диос Рамирес Eредија** (роден на 29 јули 1942 година) е шпански политичар, со ромско етничко потекло. Тој е член на Шпанската социјалистичка работничка партија. Во 1986-1999 година тој бил пратеник во Европскиот парламент. Ередија е роден во Пуерто Реал, Кадис.

Живот
-----

По професија, тој е правник и дипломирал во информатички науки на Автономниот универзитет во Барселона, доктор по информатички науки и магистер по општо основно образование. Тој бил директор на Факултетот за стручна рехабилитација, „Сан Хуан Боско" за тие кои се физички хендикепирани, во Барселона помеѓу 1970 и 1990 година.

Политичка кариера
-----------------

Како член на шпанската ромска заедница, тој бил вклучен во истакнувањето и бранењето на правата на Ромите. Како признание за ова дело, во февруари 2008 година него го наградиле со почесен докторат од Универзитетот во Кадис, првиот Ром кој ја доби оваа одлика во светот. Рамирес Ередија, исто така, промовира Романо-Кало, варијанта на Интернационал Романи, збогатена со Кало. Неговата цел е повторно да ги обедини корените на Кало и на Ромите.

Наводи
------

1. ↑  „European Parliament MEP Profile". Посетено на 2009-05-09.
2. ↑  *"Unión Romaní imparte el primer curso de romanò-kalò"* Архивирано на 27 септември 2007 г. Union Romani, 29 December 2006

Надворешни врски
----------------

* Романо-Кало (Како што го промовира Хуан де Диос Рамирес Ередија)
**Tenthredo arcuata** — вид растителна оса од семејството Tenthredinidae (обични пилести оси).

Опис
----

*Tenthredo arcuata* може да достигне должина од околу 8-10 милиметри. Овие оси имаат тело од жолто дозелено со црна глава и граден кош. Горниот дел на стомакот покажува зелено-жолти и црни ленти. Крилата имаат бледо кафеава боја со долга кафеава птеростигма.

Биологија
---------

Возрасните единки може да се сретнат од април до јули кога се хранат со мали инсекти и со нектар и полен (особено од видовите на штитноцветни). Ларвите се хранат ноќе со лисја од *Trifolium repens* и *Lotus corniculatus*.

Живеалиште
----------

Овој вид може да се најде во поголемиот дел од Европа. Се среќава во западниот дел на Македонија. Овие растителни оси повеќе сакаат ливади богати со цвеќиња.

Галерија
--------

* T. arcuata*T. arcuata*
* Крило на T. arcuataКрило на T. arcuata

Наводи
------

1. ↑  BioLib
2. 1 2 3  Nature Spot
3. ↑  Commanster
4. ↑  Fauna Europaea[*мртва врска*]
5. ↑  Јонче Чинговски: Фауна на Македонија VI, Скопје, 1985, стр. 197-199

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Tenthredo arcuata" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q14582807
* BioLib: 63689
* GBIF: 4490644
* iNaturalist: 513633
* NCBI: 112292

 |

 |
**Мисти**, исто така познат како **Путина** или **Гуагуа Путина** — стратовулкан од андезит, дацит и риолит, кој се наоѓа во јужниот дел на Перу, во близина на градот Арекипа. Со својот сезонски снежен покриен симетричен конус, Мисти се издига на 5,822 метри надморска височина и се наоѓа помеѓу планината Чачани (6,075 метри) и вулканот Пичу Пичу (5,669 метри). Последната ерупција се случила во 1985 година, 198 години по нејзината претходна документирана ерупција.

Опис
----

Мисти има три концентрични кратери. Активни фумароли или вулкански отвори за гас може да се видат во внатрешниот кратер. Во близина на внатрешниот кратер, шест инкиски мумии и ретки инкиски артефакти биле пронајдени во 1998 година за време на едномесечното ископување во режија на археолозите Јохан Рајнхард и Хозе Антонио Чавес. Овие наоди моментално се чуваат во музејот во Арекипа.

До врвот на вулканот има две главни качувачки линии. Патеката Пасторес започнува на 3.300 метри. Обично кампот е направен на 4.500 метри во Нидо де Агилас. Патеката Агуада Бланка започнува на 4.000 метри во близина на резервоарот Агуада Бланка, а кампот е направен на 4.800 метри во Монте Бланко (кампот е именуван по Монблан, чиј врв е приближно ист според надморската височина). Патеките за искачување не содржат технички потешкотии, но и двете се сметаат за напорни поради стрмните песочни падини.

Околина
-------

Долгата историја на ерупции од Мисти и неговите соседни вулкани предизвикало локалната почва да биде исклучително плодна, со што околината е една од најкорисните во Перу. Месните жители, исто така, прават широка употреба на бела вулканска карпа наречена силар, која е лесно употреблива. Градот Арекипа има значителен број на градби изградени со силар, што резултира со неговиот прекар „*Белиот град*".

Галерија
--------

* Авионски поглед кон Убинас, со Мисти во позадинаАвионски поглед кон Убинас, со Мисти во позадина
* МистиМисти
* Овој мозаик од две фотографии на астронаутот ја илустрира близината на Арекипа до МистиОвој мозаик од две фотографии на астронаутот ја илустрира близината на Арекипа до Мисти
* КратеротКратерот

Поврзано
--------

* Список на вулкани во Перу

Наводи
------

1. 1 2 3  
„El Misti". *Глобална програма за вулканизмоит*. Смитсонова установа. Посетено на 2008-12-21. (англиски)
2. ↑  Thomas Besom, Of Summits and Sacrifice: An Ethnohistoric Study of Inka Religious Practices, An ethnohistoric study of Inka religious practices, University of Texas press, 2009
3. ↑  „Global Volcanism Program | El Misti". *volcano.si.edu* (англиски). Посетено на 2017-08-16.
4. ↑
5. 1 2 3 4  Scheffel, Richard L.; Wernet, Susan J. уред. (1980). *Natural Wonders of the World*. United States of America: Reader's Digest Association, Inc. стр. 251. ISBN 0-89577-087-3.

Надворешни врски
----------------

* „El Misti Volcano and Arequipa, Peru". *Earth Observatory*. NASA. 2009-11-02. Посетено на 2016-06-03.
* „El Misti Volcano and the City of Arequipa, Peru". *Earth Observatory*. NASA. 2001-12-31. Посетено на 2016-06-03.
**Предарлска** или **Форарлберг** (германски: *Vorarlberg*, словенечки: *Predarlska*) — една од сојузните покраини во Република Австрија, која се наоѓа во нејзиниот краен западен дел. Има население од околу 370.000 жители. Главен град е Брегенц.

Знаме на Предарлска

Положба
=======

Предарлска го зазема крајниот западен дел на Австрија. Покраината се граничи со:

* север - Германија
* исток - Тирол
* југ и запад - Швајцарија
* југозапад - Лихтенштајн

Географија
==========

Зафаќајќи поовршина од 2.601 квадратен километар, таа е осма по големина покраина во Австрија. Според релјефот, најголем дел зафаќаат планините, во случајов Алпите, додека пак во западниот дел на покраината е долината на реката Рајна, на 400 - 600 м.н.в. Климата, поради планинските предели е во најголем дел континентална, само на повисоките предели е планинска, додека пак покрај долината на Рајна е малку поблага. Водите играат значаен дел во Предарлска, најмногу реката Рајна, и секако, на север големото значајно Боденско Езеро.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
 Сојузни покраини во Австрија |
| --- |
|  |
|  Виена •  Горна Австрија •  Градиште •  Долна Австрија •  Корушка •  Предарлска •  Салцбург •  Тирол •  Штаерска |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 124343663
* LCCN: n81054176
* ISNI: 0000 0004 1795 2702
* GND: 4063944-7
* SUDOC: 030352177
* BNF: cb12178506f (податоци)
* HDS: 007141
* NKC: ge137282

 |

 |
**Марија Севера Онофријана** (26 јули 1820 - 30 ноември 1846), познатa и едноставно како **А Севера**, билa португалскa фадо пејачка и гитаристка. Во својот краток живот, таа се смета за првата фадо пејачка која се прославила, достигнувајќи речиси митски статус по нејзината смрт.

Биографија
----------

Марија Севера Онофријана била родена во Лисабон, Португалија, во населбата Мадрагоа во 1820 година. Таа била ќерка на Северо Мануел и Ана Гертрудес. Таткото на Севера имал португалско циганско потекло. Нејзината мајка по потекло е од Овар, мигрирала во Лисабон со оварски рибари, работела како проститутка и станала сопственичка на таверна. Мајката на Севера го имала прекарот *Барбуда* („брадестата жена"). Се вели дека Севера била висока и љубезна куртизана или проститутка, и дека пеела фадо во таверните каде што свирела и на португалска гитара. Познато е дека имала неколку љубовници, вклучувајќи го Франциско де Паула Португал е Кастро, 13-тиот гроф од Вимиозо, кој ја одвел на борби со бикови (јавен и важен социјален настан од тоа време).

Таа почина од туберкулоза на 30 ноември 1846 година на Руа до Капелао во Мурарија, Лисабон, на само 26 години и била погребана во општа гробница на гробиштата Алто де Сао Жоао.

Во популарната култура
----------------------

Славата на Марија Севера пораснала и поради романот на Хулио Дантас, насловен *Севера*, кој потоа беше направен во драма која била донесена на сцената во 1901 година. Во 1931 година, режисерот Леитао де Барос ја претворил драмата во првиот португалски филм со звук, *А Севера*.

Романтичен мјузикл, *Марија Севера Онофријана*, бил изведен на 19 јули 2011 година на фестивалот Шо во Нијагара-На-Езеро, Онтарио, со книга, музика и текст од Џеј Турви и Пол Спортели, во режија на Џеки Максвел и со Џули Мартел во главната улога. Марија Севера.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Мјузикл за *Марија Севера*
* Библиографија *Фадо* кај Хозе Лусио Рибеиро де Алмеида – Instrumentos Musicais Populares Portugals
Колонии од *Pseudomonas aeruginosa* на агарна плоча.
**Псевдомонадите** (научно: ***Pseudomonadaceae***) образуваат фамилија на протеобактерии во која припаѓаат родовите *Azomonas*, *Azomonotrichon*, *Azorhizophilus*, *Azotobacter*, *Cellvibrio*, *Mesophilobacter*, *Pseudomonas* (типниот род), *Rhizobacter*, *Rugamonas* и *Serpens*. Од неодамна, фамилијата *Azotobacteriaceae* е опишана како составен дел на оваа фамилија.

Псевдомонада буквално знали "лажна единица", од грчкото *псевдо* (ψευδο 'лажно') и *монас* (μονος 'една единка'). Поимот "монада" се користел порано во микробиологијата за означување на едноклеточните организми. Поради нивното широко распространување во природата, псевдомонадите се набљудувани мошне рано во историјата на микробиологијата. Генеричкото име *Pseudomonas* е создадено 1894 за грамнегативни, стапчести и поларно-флагелатни бактерии. Подоцна се вклучени голем број на видови во овој род. Псевдомонадите се изолирани од многу природни ниши.

*Pseudomonas aeruginosa* сè повеќе се опишува како опортунистички патоген со клиничко значење. Истражувањата укажуваат и на појавата на отпорност на антибиотици кај овој вид..

Дијагностички одлики
--------------------

* Оксидаза позитивни - како резултат на присуството на ензимот цитохром с оксидаза;
* Неферментативни;
* Многу видови ја метаболизираат гликозата по Ентнер Дудороф патот со помош на ензимите 6 фосфоглицералдехид дехидрогеназа и алдолаза;
* Поларна флагелираност што овозможува движење;
* Многу членови произведуваат деривати на флуоресцентниот пигмент *пиовердин*.

Присуството на оксидаза, поларни флагелуми и неможноста за ферментација ги разликува псевдомонадите од ентеробактериите..

Наводи
------

1. ↑  Skerman, McGowan and Sneath (editors): Approved Lists of Bacterial Names. Int. J. Syst. Bacteriol. 1980, 30, 225-420.
2. ↑  Cornelis P (editor). (2008). *Pseudomonas: Genomics and Molecular Biology* (1. изд.). Caister Academic Press. ISBN 1904455190. ISBN 978-1-904455-19-6 .
3. ↑  Rediers H, Vanderleyden J, De Mot R (2004). „Azotobacter vinelandii: a *Pseudomonas* in disguise?". *Microbiology*. **150** (Pt 5): 1117–9. doi:10.1099/mic.0.27096-0. PMID 15133068.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
4. ↑
5. ↑  Meyer J (2000). „Pyoverdines: pigments, siderophores and potential taxonomic markers of fluorescent *Pseudomonas* species". *Arch Microbiol*. **174** (3): 135–42. doi:10.1007/s002030000188. PMID 11041343.
6. ↑  Krieg, N.R. (Ed.) (1984) Bergey's Manual of Systematic Bacteriology, Volume 1. Williams & Wilkins. ISBN 0683041088
**Боливиската Република** беше една од трите конститутивни републики на краткотрајната Перуанско-боливиската Конфедерација од 1836-1839 година.

Конфедерацијата заврши три години подоцна откако беше поразена од Чиле во Конфедерациската војна. Во август 1839 година, Агустин Гамара ја прогласи Конфедерацијата за распуштена.

Позадина
--------

 *Боливија, Знамиња на сите нации, Серија 1 (N9) за Ален и Гинтер* (1837) што го прикажува знамето и амблемот на Боливиската Република.
Перуанско-боливиската Конфедерација беше план кој се обиде да ги обедини *Алто Перу* („Горно Перу", сега Боливија) и *Бахо Перу* („Долно Перу", сега Перу) во единствен политички и економски ентитет. Маршалот Андрес де Санта Круз промовираше амбициозен проект за повторно обединување на овие две територии врз основа на конфедерација. Оваа интеграција се заснова не само на историски, културни и етнички причини, туку и на здрави економски мотиви. Синдикатот се обидуваше да ги обнови древните трговски патишта и да промовира политика на отворени пазари.

Како претседател на Боливија, Санта Круз поттикна неколку неуспешни заговори за постигнување политичка унија со Перу, искористувајќи ги хроничните политички немири во таа земја. Неговата најдобра можност се појавила во 1835 година кога перуанскиот претседател генерал Луис Хосе де Орбегосо побарал негова помош во борбата против бунтовничките војски на генералите Агустин Гамара и Фелипе Сантјаго Салавери. Санта Круз го поразил Гамара во битката кај Јанакоча на 13 август 1836 и Салавери во битката кај Сокабаја на 7 февруари 1836.

Со помош на Боливија, генералот Орбегосо брзо го вратил своето раководство низ целата земја и го натерал Салавери да биде погубен. Како одмазда за поддршката што ја добил од Санта Круз, тој пристапил кон формирањето на новата Перуанско-боливиската Конфедерација. Санта Круз го презеде Врховниот заштитник на конфедерацијата, а Орбегосо го задржа само претседателството на новосоздадената Република Северно Перу.

Наводи
------

1. ↑  „Ley Fundamental de la Confederación Perú - Boliviana (1837)" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 19 September 2017. Посетено на 1 September 2021.