**Петрово** — е ело во Општина Свети Врач, Пиринска Македонија, во југозападниот дел на Бугарија.

Географија и местоположба
-------------------------

Селото Петрово се наоѓа во планинскиот регион во северното подножје на планината Славјанка, оддалечено само 6 километри од бугарско-грчкиот граничен премин. На речиси исто растојание, на околу 610 метри надморска височина, се наоѓа месноста Извора, од каде што извираат водите на Петровска Река. Петрово припаѓа на историско-географската област Мрвачко, а дел од истата етнографска целина претставуваат и пограничните села на грчка територија.

Историја
--------

Воениот споменик во селото
Петрово е старо село. Нема точни податоци за неговото формирање, но при ископувањата за изградба на ХЕ „Петрово", пронајдени се остатоци од римска бања. Во 1997 година при реставрација на централната црква „Св. Петар и Павле" во селото се откриени скелети од ранохристијанска ера во темелите на храмот.

Според османлиските даночни регистри на немуслиманското население од вилаетот Тимур Хисар од 1616 - 1617 година, Петрово било село со вкупно 109 домаќинства изнесувал.

Во XIX век Петрово е големо село со мешано население и припаѓа на Демирхисарската каза на Серскиот санџак.

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника" се вели дека во 1873 г. Ковачево е село со 100 домаќинства и 330 жители, Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика") во 1900 година селото имало 1.350 жители, од кои 950 Македонци, 280 Турци и 120 Роми.

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne") во 1905 година во селото живееле 1.224 Македонци егзархисти и 60 Власи.

Стопанство
----------

Демографија
-----------

Според пописот од 2011 година, во селото живееле 632 житела, од кои најголел дел од населението се запишани како Бугари.

На табелата е прикажан националниот состав на населението во селото:

На табелата е прикажан бројот на населението во Петрово за периодот 1934-2011:

Поранешното училиште „Браќа Миладиновци"

| година | 1934 | 1946 | 1956 | 1965 | 1975 | 1985 | 1992 | 2001 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| население | 1.300 | 1.677 | 1.911 | 1.679 | 1.525 | 1.325 | 1.144 | 882 | 632 |

Влезот во селото

Општествени установи
--------------------

Самоуправа и политика
---------------------

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

На 2 километри северно од селото се наоѓа месноста *Пештери,* село од XIV-XVII век со развиена грнчарска и земјоделска култура. Остатоците од старата населба сè 

Црквата „Успение на Пресвета Богородица"
уште се видливи таму и жителите на Петрово делумно го имаат обновено храмот. На 2 километри југоисточно од селото се наоѓа параклисот „Свети Илија" каде што населението редовно се собира за празникот Илинден.

Во селото има три цркви: „Свети Петар и Павле", „Свети Атанасиј" и „Света Дева". За време на Отоманското Царство во селото постоела голема џамија и конак, но за време на Балканските војни (1912-1913) тие се срушени.

На околу 5 километри источно од селото се наоѓа пештерата *Рупата*, со длабочина од 45 метри.

Редовни настани
---------------

Личности
--------

#### Починати

* Ангел Харизанов (Спанчево, 1870 - Арамиска Чешма, Серско, 1902) — македонски револуционер, мелнички војвода и член на Македонската револуционерна организација - загинат е во близина на Петрово.

Култура и спорт
---------------

Иселеништво
-----------

Надворешни врски
----------------

Наводи
------

1. ↑  *Фактична состојба на населението и домовите во Бугарија според пописот од 1 февруари 2011 г.* Ethnic composition, all places: 2011 census.
2. ↑  Турски извори за българската история, т. VII, София 1986, с. 228.
3. ↑  "Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г." Македонски научен институт, София, 1995, стр. 138-139.
4. 1 2 3 4  Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите се изјаснувале како Македонци.
5. ↑  Кѫнчовъ, Василъ (1900). *Македония. Етнография и статистика*. София: Българското книжовно дружество. стр. 184. ISBN 954430424X.
6. ↑  Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 188 – 189.
7. 1 2  „Справка за населението на с. Петрово, общ. Сандански, обл. Благоевград" (бугарски). Посетено на 2018-02-04.
8. ↑  „"&"Национален статистически институт. Население по области, общини, населени места и самоопределение по етническа принадлежност към 01.02.2011 г." (бугарски). Архивирано од изворникот на 2013-04-05. Посетено на 2012-03-18.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Пиринска Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Свети Врач (Сандански) |
| --- |
|  |
| 
* Белевехчево
* Белово
* Бождово
* В’лково
* Врања
* Голем Цалим
* Голешово
* Горна Сушица
* Горни Орман (Ладарево)
* Горно Спанчево
* Дебрене
* Дере Мислим (Лозеница)
* Долени
* Долна Сушица (Златолист)
* Долни Орман (Ласкарево)
* Ѕивгелија (Зорница)
* Јаново
* Крланово
* Калиманци
* Катунци
* Кашина
* Ковачево
* Крстилци
* Лебница
* Левуново
* Лески (Вихрен)
* Лехово
* Лешница
* Лиљаново
* Љубовишта (Љубовиште)
* Љубовка
* Малки Цалим
* Манџово (Виногради)
* Мелник
* Ново Делчево
* Ново Хоџово
* Орман Чифлик (Дамјаница)
* Петрово
* Пиперица
* Пирин
* Плоски
* Поленица
* Рожен
* **Свети Врач (Сандански)**
* Склаве
* Спатово
* Стожа
* Струма
* Сугарево
* Хотово
* Храсна
* Хрсово
* Черешница
* Џигурово

 |
|  |
| *во загради се дадени денешните имиња на местата сменети од бугарската држава* |

 |