recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Родоскиот пешачки мост** ― старогрчки лаковен мост во градот Родос, Грција. Датира од 4 век п.н.е. или раниот хеленистички период, скромната структура го претставува најстариот познат грчки мост со вусоарски лак.

Изградба и местоположба
-----------------------

Родоскиот пешачки мост бил откриен во 1966–67 година во близина на источното пристаниште на градот Родос, Акандискиот Заливот. Таму вештачки канал од 2,15 м длабочина, се движел напоредно со ѕидините на античкиот град, разделени со улица широка 11 м. Страничните ѕидови на каналот биле изработени од најмалку четири слоја поросни варовнички блокови, истиот материјал користен и за лакот.

Речиси во средината, каналот го поминува 8 м широк лак од камења во облик на клин кој служел како пешачки мост. Заоблениот отвор има единечен распон од 2,8 м, исто со ширината на каналот. Неговиот изненадувачки низок пораст, од редот од 1 до 3−4, му дава изглед на сегментален, па дури и повеќецентричен лак, од кој тој е единствениот познат пример во грчката архитектура.

Иако се тврди дека пешачкиот мост останал единствениот своден мост во грчкиот свет, има - дискутабилни - докази за уште најмалку три грчки вистински лаковни мостови од предримското време.

Поврзано
--------

* Список на римски мостови

Наводи
------

1. ↑  Galliazzo 1995 harvnb error: no target: CITEREFGalliazzo1995 (help); Boyd 1978 harvnb error: no target: CITEREFBoyd1978 (help)
2. ↑  Galliazzo 1995 harvnb error: no target: CITEREFGalliazzo1995 (help)
3. ↑  Galliazzo 1995 harvnb error: no target: CITEREFGalliazzo1995 (help); only known instance: Boyd 1978 harvnb error: no target: CITEREFBoyd1978 (help)
4. ↑  Boyd 1978 harvnb error: no target: CITEREFBoyd1978 (help)
5. ↑  Galliazzo 1995 harvnb error: no target: CITEREFGalliazzo1995 (help), contested by Briegleb 1971 harvnb error: no target: CITEREFBriegleb1971 (help)

Извори
------

* Boyd, Thomas D. (1978), „The Arch and the Vault in Greek Architecture", *American Journal of Archaeology*, **82** (1): 83–100 (91), doi:10.2307/503797, JSTOR 503797
* Briegleb, Jochen (1971), „Die vorrömischen Steinbrücken des Altertums", *Technikgeschichte*, **38** (3): 255–260
* Galliazzo, Vittorio (1995), *I ponti romani*, Vol. 1, Treviso: Edizioni Canova, стр. 36, 39f, ISBN 88-85066-66-6

Дополнителна книжевност
-----------------------

* Bougia, Polyxeni (1996), „Ancient Bridges in Greece and Coastal Asia Minor", Дисертација, Пенсилвански универзитет

Надворешни врски
----------------

* Фотографија на мостот
Режење на чашката на афионот
**Опиумот** е супстанција што се добива со засекување (режење) на зелените чашки на посебен вид афион - опиумски афион (*Papaver somniferum*) од кои истекува млечен сок. Таквиот сок потоа се суши на воздух додека не се добие кафеава смеса.

Особености
----------

Сиров опиум
Ваквата смеса содржи преку 20 алкалоиди, од кои некои се присутни како слободни, а другите се врзани за сулфурна или меконска киселина. Најголема практична примена имаат четири алкалоиди на опиумот:

* морфин
* кодеин
* папаверин
* наркотин (носкапин)

Квалитетот на опиумот се одредува според количината на морфинот, и зависи од поднебјето каде се одгледува афионот. Се проценува дека една од најквалитетните сорти афион расте во Македонија и тој содржи меѓу 17 и 22% морфин.

Историјат
---------

Првите пишани податоци за употребата на опиумот потекнуваат уште од најстарата човекова историја, односно од III век п.н.е.

Употреба
--------

Алкалоидите на опиумот се користат во медицината како аналгетици (морфинот сè уште е најефикасниот аналгетик, иако не е најсоодветен поради својствoтo на зависност) за сузбивање на сувото, непродуктивно кашлање (кодеин).

Морфинот е 10 пати посилен од опиумот и тој го отстранува болките и не предизвикува непријатни чувства. Поради ова многу бргу бил прифатен од медицината. Но, сепак тој имал некои несакани ефекти, односно кај луѓето создава зависност (наркоманија). Затоа, сè уште се бара најдобрата верзија на морфин.

Најголеми производствени региони на опиум во светот
Хероинот е полусинтетски производ на опиумот, создаден во 1897 година од германската фармацевтска компанија Баер, како смирувачко средство. Тој е околу трипати посилен од морфинот и брзо станал важен лек во медицината. Во Првата светска војна морфинот помагал во олеснувањето на болките за илјадници ранети во борбите. Сепак, многу брзо луѓето сфатиле колку е штетен за здравјето и каква тешка зависност би можел да предизвика.

Производство
------------

Во последните неколку години најголеми производители на опиум во светот се Авганистан, Мјанмар и Лаос, а неговата намена не е за медицински потреби, туку истиот се продава илегално како на нарко-пазарите во светот. Во 2007 година, Авганистан произвел 8.200 тони опиум и тој го снабдува глобалниот пазар на опијати со 93% од вкупното производство во светот.

Опиумот како тема во уметноста и во популарната култура
-------------------------------------------------------

* „Исповедите на еден англиски уживател на опиум" - роман на англискиот писател Томас де Квинси.

Наводи
------

1. ↑  Рекордна реколта на опиум
2. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 18.
**Австриски Ниски Земји** (холандски : Zuidelijke Nederlanden; француски: Pays-Bas méridionaux или Pays-Bas du Sud; германски : Österreichische Niederlande, Südlichen Niederlande ) **―** територија на Бургундскиот царски округ од Светото Римско Царство во перодот од 1714 до 1797 година. Постоеле откако Австрија според Договорот од Раштат во 1714 година ги стекнала поранешните Шпански Ниски Земји и опстоиле до нивната Француска анексија по битката кај Спримонт во 1794 година и Базелскиот договор од 1795 година. Меѓутоа, Австрија не се откажала од своите претензии над покраината до 1797 година во Договорот од Кампо Формио.

Историја
--------

 Сребрена монета: 1 кроненталер, Марија Тереза, 1767 година
Според Договорот од Раштат (1714), по Војната за шпанското наследство, преостанатите делови од Шпански Ниски Земји ѝ биле отстапени на Австрија.

Во 1780-тите, имало противење на либералните реформи на царот Јосиф II, кои биле сфатени како напад врз Католичката црква и традиционалните институции во Австриска Холандија. По немирите, познати како Мала револуција, во 1787 година, многу противници се засолниле во соседната Холандска Република каде формирале бунтовничка војска. Набргу по избувнувањето на револуцијата во Франција и Лиеж, *емигрантската* армија преминала во Австриска Холандија и на 27 октомври 1789 година ги поразила Австријците во битката кај Турнхаут. Бунтовниците, поддржани од востанијата низ целата територија, набрзо презеле контрола врз голем дел од територијата и прогласиле независност. И покрај премолчената поддршка од Прусија, независните Обединети Белгиски Држави, основани во јануари 1790 година, не признаваени од другите држави и набрзо биле поделени по идеолошка линија.

 Поморско знаме на Фландрија во 18 век
Кон средината од 1790 година, Хабсбуршка Австрија ја завршила својата војна со Отоманската империја и се подготвила да ги потисне бунтовниците. Новиот цар Леополд II предложил амнестија за бунтовниците. По поразот во битката кај Фалмањ (22 септември 1790 година), територијата набрзо била завземена и во декември револуцијата била поразена. Меѓутоа, австриското владеење било краткотрајно, и територијата била освоена од Французите во 1794 година (за време на Војната на Првата коалиција ) по битката кај Флеурус.

Наводи
------

1. ↑  Brown, Kevin (2017). „Artist and Patrons: Court Art and Revolution in Brussels at the end of the Ancien Regime". *Dutch Crossing*: 1–28. doi:10.1080/03096564.2017.1299964.

### Извори

* Хајнрих Бенедикт. *Als Belgien österreichisch војна*. Херолд, Виена, 1965 година.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 313137046
* GND: 4075611-7
* NKC: ge130614

 |

 |
**Росочка Река** — река која потекнува од селото Росоки, по кое и го добила своето име. Реката се наоѓа во малореканскиот крај, западна Македонија. Се влева во Тресонечка Река, која подоцна заедно со Гарска Река, ја создаваат Мала Река, збирно име за сите реки од подрачјето на планините Бистра и Стогово, која подоцна се влева во реката Радика (Голема Река).

Извор
-----

Реката извира непосредно над селото Росоки, од карстен извор. До самиот извор постои патека која води од селото.

Воден потенцијал
----------------

Реката отсекогаш изобилува со воден потенцијал, кој бил искористуван на различни начини, тргнувајќи од големиот број на воденици и валавница на самата река изградени во селото Росоки. Како резултат на големиот месечен проток на вода од Росочка Река — 1,603 м3с — дел од реката се зафаќа за градскиот водовод на Дебар. Капацитетот на цевководот е со 200 л/ч, кој поминува на некои места над Росочка Река. Покрај Дебар, од овој цевковод како вода за пиење ја користат и селата Долно Косоврасти и Могорче.

Покрај тоа, реката е планирано да биде дел од идниот хидросистем „Бошков мост", кој се предвидува да биде изграден во овој крај, за што била изработена и соодветна студија од страна на Електрани на Македонија.

Галерија
--------

* 
* 
*

Наводи
------

1. 1 2
2. ↑  Геинг КуК (јули 2011). „Студија за оцена на влијанието врз животната средина и социјални аспекти" (PDF). *Електрани на Македонија*. Скопје. Посетено на 22 ноември 2015. Недостасува `|author1=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Росочка Река на Ризницата ?
* Географски податоци за Росочка Река на OpenStreetMap

Координати: 41°34′09″N 20°41′35″E﻿ / ﻿41.56917° СГШ; 20.69306° ИГД﻿ / 41.56917; 20.69306
Англискиот фудбалер Јордан Пикфорд на 28 јуни 2018 година, за време на натпреварот во групната фаза на Светското првенство во фудбал во 2018 година помеѓу Англија и Белгија.
**Џордан Ли Пикфорд** (роден на 7 март 1994 година во Вашингтон) — англиски фудбалер. Голманот е под договор со Евертон и игра за англиската репрезентација.

Кариера
-------

Пикфорд е роден во Вашингтон и учел во средното училиште Св. Роберт во Њуминстер. Неговиот постар брат Ричард Логан е поранешен фудбалер на ФК Дарлингтон.

клуб
----

Пикфорд се приклучи на АФК Сандерленд во 2002 година на возраст од осум години и помина низ помладиот оддел на клубот. Во 2011 година го потпиша својот прв професионален договор таму. По неколку заемни трансакции, тој беше во регуларниот голман на 2016/17 година во Сандерленд и заврши 29 натпревари во Премиер Лигата. За сезоната 2017/18 Пикфорд се пресели на рекордни дознаки на клубот од 25 милиони фунти за соперниците на Евертон.

Репрезентацијата
----------------

Пикфорд е дебитирал со натпревари за Англија, односно селекцијата на Англија У-16. Со изборот на У-21 учествувал на Европското првенство 2017 во Полска. На 10 ноември 2017 година, дебитираше со 0-0 на пријателскиот натпревар против Германија во англискиот сениорски тим.

Пикфорд учествува со англискиот тим во финалето на Светскиот куп во Русија.

Надворешни врски
----------------

* Џордан Пикфорд на Ризницата
* Џордан Пикфорд на страната на ФК Евертон
* Џордан Пикфорд на Фудбалската асоцијација
* Џордан Пикфорд на Soccerbase

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Роско Ален** (р. 5 мај 1993

) е унгарски кошаркар за Шимане Сузано Меџик во Јапонската Б лига. Тој бил на колеџ за кошарка во Универзитетот Стенфорд.

Ален емигрирал во САД од Унгарија на возраст од 12 години и играл кошарка во средното училиште Бишоп Горман во Лас Вегас. Тој го одбрал Стенфорд и играл за кардиналот од 2012 до 2016 година.

Ален играше за тимот на Голден Стејт во Летната лига 2016, а подоцна и со Обрадоиро КАБ во Шпанија. 

По кампањата 2016-17, Ален потпиша со Иберостар Тенерифе. 

Ален беше член на тимот на Летната лига во Бостон Селтикс во 2017 година.

Надворешни врски
----------------

* Лига ACB профил Архивирано на 22 август 2016 г.
* Стандард кардинал био
**Родна Величковска** (Горобинци, Светиниколско, 20 февруари 1955

) — етномузиколог, мелограф и научен соработник, истражувач на вокалната народна музика.

Животопис
---------

Завршила средно музичко училиште и Факултет за музичка уметност во Скопје. Магистрирала на Факултетот за музичка уметност во Белград на тема „Жетварско певање у Македонији" во 2006, докторирала на тема „Музичките дијалекти во македонското традиционално народно пеење – обредно пеење". Првин била стручен соработник-мелограф на вокалната народна музика (1980), а потоа асистент (2000) и научен соработник (2007) во Одделот за народна музика.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Величковска*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. Text "series
" ignored (help)
**„Австралиско-македонски неделник"** (англиски: *Australian-Macedonian Weekly*) — австралиско-македонски весник што излегува во Мелбурн од 5 мај 1986 година.

Тој е најтиражниот весник на македонски јазик надвор од Македонија. Основачи биле Анџело Патерас, Џим Томев, Петар Коруновски и Красте Наумовски, а главен уредник бил Џим Томев. Подоцна, сопственик и уредник биле Александар Георгиев (1991 - 1993), Златко Блаер и Лупчо Станковски (1993 - 1999) и Лубчо Станковски (од 1999 година). Весникот има редакција и во Скопје  .

Весникот бил тужен во Австралија за клевета во статија од мај 2009 година во која Грците биле наречени „изроди". Во септември 2011 година, судот во Мелбурн го ослободи од одговорност издавачот на весникот.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија, том I*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 103. ISBN 978-608-203-023-4.
2. ↑  VCAT rejects AMAC case
**Јо Стремгрен** (норвешки: *Jo Strømgren*) (26 ноември 1970, Трондхејм, Норвешка) е норвешки коеограф, театарски режисер и драматург.

Животопис
---------

Јо Стремгрен е роден во 1970 година, во Трондхејм. Поради работните обврски на родителите, покрај во родната земја, еден дел од детството го поминал и во тропските краишта. По завршувањето на гимназијата, тој се запишал на "Националната балетска школа" во Осло, но никогаш не дипломирал, поради неприфаќањето на академските методи на подучувањето, како и претераното отсуство од наставата.

Творештво
---------

Својата уметничка кариера, Стремгрен ја започнал како танчер, а подоцна запловил и во водите на кореографијата и режијата. Исто така, тој изградил и солидна кариера како драматург, а успеал да развие и посебен стил во сценографијата и светлосниот дизајн. Најпосле, неговата мултидисциплинарна ориентација се потврдува и преку неговата филмска работа, и тоа пред и зад камерата. Во 1998 година, тој ја основал театарската група "Jo Strømгрен Kompani", со која развил препознатлив личен стил, кој претставува комбинација на театар, танц, кукли, филмски проекции и жива музика, сето тоа спакувано во неразбирлива јазична рамка. На 22 септември 2012 година, неговата театарска група гостувала во Скопје, како учесник на фестивалот "Млад отворен тетар", каде се претставила со претставата "Граница" (Grensen).

Наводи
------

1. 1 2  37. Млад отворен театар – Нешто е гнило... Скопје: Младински културен центар, 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 225051038
* ISNI: 0000 0003 6245 4318
* BNF: cb13613163q (податоци)
* BIBSYS: 99021323
* NKC: xx0275018

 |

 |

Официјално мрежно место
-----------------------
**Руфче Тофилов Спасеноски** ( 1920
 во Пополжани, Кичевско —  1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско семејство, кое претежно се занимавало со земјоделие. Во есента 1944 година стапил во единиците на НОВ во составот на Петнаесеттата македонска бригада. Со Бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на Кичево и Струга, а потоа во составот на Петнаесеттиот македонски корпус, заминал на Сремскиот Фронт. Загинал во борба со германците кај Врпоље во април 1945 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 116.
**Светското првенство во биатлон** е спортско натпреварување во организација на Меѓународниот биатлонски сојуз (ИБУ) и се одржува во машка, женска и јуниорска конкуренција. Првенствата се одржуваат еднаш годишно, освен во олимписки години, со цел да се избегнат две натпреварувања во годината кога се одржуваат Зимски олимписки игри.

Првото Светско првенство во биатлон се одржало во 1958 година, со поединечни и тимски трки во машка конкуренција. Бројот на трки значително се зголемувал со текот на годините. Од 1984 година почнале да се одржуваат посебни светски првенства во женска конкуренција, а од 1989 година на Светските првенства во биатлон почнале да се организираат заедно и во машка и во женска конкуренција. Во 1978 година бил променет калибарот од голема армиска пушка во малокалибарска пушка, а растонајието на метата било намалено од 150 на 50 метри.

Дисциплини
----------

Првото Светско првенство во биатлон во 1958 година за мажи се одржало во градот Залфелден во покраината Салцбург во Австрија, каде што официјално се одржала само поединечната трка на 20 километри и неофицијално била одржана екипна трка. Шведскиот биатлонец Адолф Виклунд станал првиот светски шампион во биатлон. На Светското првенство во 1966 година во програмата официјално била воведена штафетната трка. Други дисциплини се вовеле на следните првенства:

* 1974 година - спринт за мажи,
* 1984 година - поединечно, спринт и штафета за жени,
* 1989 година - екипни трки,
* 1997 година - потера (пурсуит)
* 1999 година - масовен старт,
* 2005 година - мешана штафета.

Поврзано
--------

* Светски куп во биатлон

Наводи
------

1. ↑  „Biathlon: a sport on the cutting edge". International Olympic Committee. 23 February 2015. Посетено на 16 December 2018.

Надворешни врски
----------------

* Светско првенство во биатлон на Ризницата ?

* Спортски 123 резултати биатлон
**Обликот**, **надворешниот вид** или **хабитусот** на растенијата (латински: *hábitus* — *надворешност, вид, облик, изглед*) го одразува потеклото на нивните гранки, нивниот број, животниот век и формата на сите нивни делови.

На пример, обликот на едногодишните треви (и тревести растенија) го сочинуваат сочни надземни изданоци кои изумираат по еднократното оплодување (или плодоносење).

Многугодишните тревести растенија се одликуваат со едногодишни надземни делови, додека подземните делови се повеќегодишни, кои даваат нови надземни изданоци на местото на изумрените.

Обликот на дрвјата и грмушките зависи од задрвенетите многугодишни надземни изданоци со многукратно плодоносење; при изумирањето на пониските гранки и развивањето на трупци, растението станува дрво, додека при рамномерниот развиток на сите гранки, се добива облик на грмушка.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Пилешко Везувио
**Пилешко Везувио**, специјалитет во Чикаго, е италијанско-американско јадење направено од пилешкото месо и парчиња компир пржени со лук, оригано, бело вино и маслиново масло, а потоа се пече додека кожата на пилешкото месо не се потпече. Тепсијата често се украсува со неколку зелени грашок за боја, иако некои помодерни варијации може да испуштат некои од нив.

Во Чикаго, техниката е често најдена применета и на друга храна, како што е „бифтек Везувио", „свински котлети Везувио".

Потеклото на јадењето не е познато, но некои сугерираат дека можеби бил популаризиран од ресторанот Везувио, кој работел во Чикаго, во 1930-тите. Други историчари на храна сугерираат дека варијанти на пилешко везувио може да се најдат меѓу пилешките јадења од традиционалните кујни во јужна Италија.
Раните парапсихолошки истражувања ги користеле Зенерови карти во експериментите за тестирање на телепатија.
**Парапсихологија** е дисциплина која се обидува да докаже постоење на способности да се видат нешта кои се скриени од нормалните сетила, како и да го докаже животот по смртта, но со употреба на научни методи. Лабораториските истражувања се финансирани од приватни фондови, но и од некои влади во светот. Таквите истражувања најчесто се објавуваат во парапсихолошките публикации, но некои статии се објавени и во дневни весници.

Наводи
------

1. ↑  „Parapsychological Association FAQ". Parapsychological Association. 1995. Архивирано од изворникот на 2007-06-26. Посетено на 2007-07-02.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85108405
* GND: 4044631-1
* BNF: cb11932730t (податоци)
* NDL: 00576348
* NKC: ph115672
* BNE: XX525855

 |

 |
**Рустико** е закуска во јужниот италијански регион Саленто направена со лиснато тесто и полнење кое се разликува според стилот. Вообичаена подготовка користи лиснато тесто, домат и моцарела. Тој е дел од традицијата на салентинска улична храна и може да се најде во секој апулиски бар и пекарница.

Се произведува со две кори лиснато тесто, долната кора е со дијаметар од околу 10 цм, а горната од 12 цм, на кој се додава сирење и домат. Потоа се премачка со јајце и се пече во рерна. Треба да се јаде топло за најдобро да се цени вкусот и стопената моцарела.

Во Саленто обично се јаде како ужина во средината на утринските или вечерните часови, и во лето и во зима. 

* Рустико од ЛечеРустико од Лече
**Реификацијата**(исто така позната како **конкретизам**, **хипостатизација** или **заблуда на неоправдана конкретност**) е заблуда на двосмисленост, кога апстракција (апстрактно верување или хипотетичка конструкција) се третира како да е конкретен вистински настан или физички објект.
Со други зборови, тоа е грешка на третирање на нешто што не е конкретно (како идејата) како конкретно нешто. Чест случај на реификација е конфузијата на модел со реалноста: "мапата не е територијата".

Реификацијата е дел од нормалното користење на природен јазик (исто како метонимијата на пример), како и на литературата, каде реифицираната апстракција е наменета како стилска фигура и навстина се сфаќа така. Но, употребата на реификацијата во логичкото расудување или реториката е погрешна и обично се смета за логичка грешка.

Теорија
-------

Реификацијата се случува кога природните или општествените процеси се погрешно разбрани или поедноставени, на пример кога човечките творби се опишани како "факти на природата, резултати на космичките закони или манифестации на божјата волја".

Реификацијата е можно да произлегува од вродена тенденција да се поедноставува искуството со претпоставување на константност колку што е можно повеќе.

Поврзано
--------

* Ad hominem
* Идолопоклонство

Наводи
------

1. ↑  *Reification*, Encyclopædia Britannica
2. ↑  „Logical Fallacies, Formal and Informal". Архивирано од изворникот на 2011-11-22. Посетено на 2018-03-10.
3. ↑  David K. Naugle (2002). *Worldview: the history of a concept*. Wm. B. Eerdmans Publishing. стр. 178. ISBN 0-8028-4761-7.
4. ↑  David Galin in B. Alan Wallace, editor, *Buddhism & Science: Breaking New Ground*. Columbia University Press, 2003, p. 132.
По разгледувањето на апликацијата на Република Македонија за прием во Обединетите нации (ОН), на 7 април 1993 година Советот за безбедност на ОН ја усвоил **Резолуцијата 817 (1993)**. Во преамбулата на оваа резолуција, Советот потврдува дека Република Македонија ги исполнува критериумите за членство во Обединетите нации, но подвлекува дека настанала разлика во однос на името на државата и нотира дека разликата треба да се реши во интерес на одржување на мирни и добрососедски односи во регионот.

Со оваа резолуција, Советот за безбедност на ОН му препорачува на Генералното собрание на ОН Република Македонија да биде примена како членка на Обединетите нации, притоа за сите намени во рамките на ОН државата привремено да се нарекува „поранешната југословенска Република Македонија" (на англиски: *the former Yugoslav Republic of Macedonia*) додека не се реши разликата околу името на државата.

Наводи
------

1. ↑  Република Македонија не е именувана во резолуцијата

Надворешни врски
----------------

* „Resolution 817 (1993)". *United Nations Digital Library* (англиски).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Парапет** — бариера што се јавува на работ од кров, тераса, балкон, коридор и слично. Зборот потекнува од Италјанскиот збор parapetto (*parare* "да покриеш/ одбраниш" и *petto* "гради"). Кога се наоѓа над кровот парапетот може едноставно да биде продолжение од ѕидот под него, да има улога на противпожарен ѕид или Архитектонски орнамент. Првичната намена на парапетот била да го заштити објектот од воени напади, додека денес се користи како заштитна ограда и за заштита од пожари.

Парапет за заштита на кула

Типови на парапети
------------------

**Едноставен парапет** - како продолжение на фасдниот ѕид. 
**Парапет со отвори** - отвори како декоративни мотиви или од функционални причини за заштита на воена опрема, дренажен систем и др. 
**Перфорирани парапети** - перфорирани со најразлични форми во зависнот од дизајнот и матерјалот.
**Панелни парапети** - серија од сегменти(парчиња) меѓусебно поврзани во една целина.

Противпожарни парапети
----------------------

Дел од ѕид во фунцкија на заштита од проширување или спречување на пожари.

Мостовски парапети
------------------

Служат како заштитна ограда за минувачите по мостовите, понекогаш служат да го блокираат погледот кон нешто или да ги заштитат минувачите под мостот од предмети што може да паднат врз нив.

модерен парапет на пешачки мост во Чикаго
**Парвиз Моин** (персиски: پرویز معین *Parviz Mo'in*, р. 23 октомври 1952

 во Техеран) — професор по машинско инженерство на универзитетот „Стенфорд" и проучувач на динамиката на флуиди. Тој е еден од најчесто цитираните истражувачи во неговата дејност.

Животопис
---------

Моин, кој е по потекло од Иран, моментално живее во Калифорнија, САД. Тој дипломирал на отсекот за машинско инженерство на Универзитетот во Минесота во 1974 год. а потоа и стекнал две магистерски титули на програмите за математика и машинско инженерство, пред да докторира во областа на машинското инженерство на универзитетот „Стенфорд" во 1978 година. Во 1981 год. Моин станува натурализиран американски државјанин. Работи неколку години во истражувачкиот центар „Ејмс" на НАСА пред да се приклучи на наставно-истражувачкиот кадар на универзитетот „Стенфорд" во 1986 година.

Истражување
-----------

Моин е пионер во комјпутерската динамика на флуиди. Тој пред сè е познат за неговите директни бројчени симулации и симулации со големи витли за проучување на турбулентноста. Моин има објавено бројни трудови со модели за турбулентни текови, особено под влијание на сили на смолкнување, во близина на ѕидови, интеракција на шоковни бранови и турбулентност, аеродинамичка бука и паралелна обработка на податоци.

Професорот Моин, од 1987 год. е основач и единствен директор на Центарот за инстражување на турбулентност, како соработка меѓу „Стенфорд" и „Ејмс."

Награди и признанија
--------------------

Моин е добитник на бројни државни и меѓународни награди и признанија за неговата истражувачка и наставна дејност. Меѓу најзначајните може да се вбројат:

* Медал на НАСА за исклучителни научни достигнувања (1985)
* Награда на законот за вселената
* Награда „Лоренс Спери" од Американскиот институт за аеронаутика и астронаутика
* Награда „Хумболдт" од СР Германија
* Член на Американското друштво на физичари
* Член на Националната академија за инженерство (САД)
* Награда за динамика на флуиди на Американското друштво на физичари (1996)
* Член на Американската академија на уметностите и науките (2010)
* Член на Академијата на науките на Соединетите Американски Држави (2011)

Наводи
------

1. ↑  „Stanford FPCE : People - Parviz Moin". *web.stanford.edu*. Посетено на 2019-07-12.
2. ↑  „Current | Center for Turbulence Research". *ctr.stanford.edu*. Архивирано од изворникот на 2019-07-11. Посетено на 2019-07-12.
3. ↑  „Four Stanford faculty elected to National Academy of Engineering (2/97)". *news.stanford.edu*. Архивирано од изворникот на 2019-07-12. Посетено на 2019-07-12.
4. ↑  Stanford, © Stanford University; Notice, California 94305 Copyright Complaints Trademark (2010-05-03). „Ten scholars, researchers named to American Academy of Arts and Sciences". *Stanford University* (англиски). Посетено на 2019-07-12.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 56865579
* LCCN: n85084999
* ISNI: 0000 0001 1649 1279
* ORCID: 0000-0002-0491-7065
* SUDOC: 08183098X
* BNF: cb146247095 (податоци)
* MGP: 107815
* CiNii: DA16988624

 |

 |
**Алајдин Демири** (албанскиː *Alajdin Demiri*; Тетово, 19 декември 1954

 - Тетово, 12 април 2019

) — македонски политичар, поранешен градоначалник на Тетово, екс амбасадор во Швајцарија, политички аналитичар и член на граѓанското здружение Совет на амбасадори.

Животопис
---------

Демири е роден во Тетово на 19 декември 1954 година. Студирал социологија во Сараево од 1973 до 1977 година. Од 1990 до 1995 година, студирал француски јазик во Швајцарија, а потоа се вклучил во органите на Партијата за демократски просперитет. Работел како новинар во редакцијата на албански јазик на Македонската радио-телевизија, бил професор во средно училиште како и вработен во градската библиотека.
Во 1997 година бил избран за градоначалник на Тетово. По Деветтојулските настани во Гостивар и Тетово, Демири бил осуден на две години затвор во 1998 година заедно со гостиварскиот градоначалник Руфи Османи поради истакнување на знамето на Албанија пред општинската зграда. Бил ослободен со амнестија. Подоцна од 2000 година бил амбасадор на Македонија во Швајцарија, за во 2002 година да биде отповикан од функцијата по барање на швајцарските власти за неколкукратно кршење на швајцарските закони. Според швајцарските власти, Демири бил повеќекратно фатен како управува возило во пијана состојба. Од 2001 година работел на Универзитетот на Југоисточна Европа каде како директор на библиотеката „Макс Ван дер Штул" се пензионирал во 2019 година.
Последните десетина години од неговиот живот бил активен како политички аналитичар и речиси секојдневно ги анализирал политичките состојби во Македонија.
Починал ненадејно на 12 април 2019 година во Тетово.

Наводи
------

1. ↑  Macedonian ambassador recalled
2. ↑  IN MEMORIAM: Почина Алајдин Демири, поранешeн градоначалник на Тетово
Александар Књажев 2009 година.
**Александар Књазев** (руски: *Александр Александрович Князев*) - руски виолончелист.

Музичка кариера
---------------

Књажев настапувал заедно со повеќе познати оркестри, како што се: Окрестарот на „Би-Би-Си", Баварскито радио-симфониски оркестар, Симфонискито оркестар на Гетеборг, Токискиот симфониски оркестар, Симфонискиот оркестар на Балтимор, Прашката филхармонија, итн. Исто така, тој настапил на познатите фестивали: *Espinio Festival*, *La folle journée*, *Enescu*, *Schloss Elmau*, *December Evenings*, *Tanglewood*, *Musika Cello Fest*, *Naphleon* итн.

Наводи
------

1. ↑  55 Охридско лето/ Ohrid Summer Festival – 12 July -20 August 2015.
КартаМестоположба на Рупелската Клисура
**Рупелска Клисура** (грчки: *Ρούπελ* или *Στενωπό του Ρούπελ*, *Стенопо ту Рупел*) — живописна клисура на реката Струма во Валовишко, Егејска Македонија, меѓу источните планини на планината Беласица на запад, и западните падини на Сенгелска Планина (наречена и Рупелска Планина) на исток. Го поврзува малото Марикостенско Поле во Пиринска Македонија на север со Серското Поле на југ. Клисурата е наречена по денес напуштеното село Рупел.

Клисурата е од епигенетско потекло и е всечена во терциерни и кристалински карпи, кои ги сочинуваат западните делови на Сенгелска Планина, односно источните делови на Беласица. Долга е околу 10 км, а средната надморска височина изнесува 60 м. Се одликува со несиметрични долински падини — западните кон Беласица се стрмни, а источните кон Сенгелска Планина се налегнати. Низ Рупелската Клисура дува северниот рупелски ветар на југ кон Серското Поле.

Клисурата почнува јужно од селото Драготин, сместено веднаш до граничниот премин Кулата-Драготин на 69 м.н.в. и се протега на југ. По околу 5 км е неговото средиште, на подрачјето на поранешното село Рупел, на надморска височина од 60 м. Северозападно од малото селце Лутра, реката Струма излегува од клисурата на 52 м.н.в. и навлегува во северниот дел на Серското Поле.

Низ клисурата минува еден од главните воздушни коридори за преселба на птиците од Европа кон Африка, наречен „Аристотелов пат".

За време на Првата балканска војна, на 22–23 октомври 1912 г. Седмата рилска дивизија на Бугарската армија настапувала низ ова место и ја совладала Рупелската Клисура. Нејзината Трета бригада го окупирала Валовишта, со што е прекратена турската власт во него. Дивизијата продолжила да напредува кон Солун, во кој влегла на 27 октомври 1912 г. по извојуваната победа во Битката кај Ајватово.

По целата должина на клисурата, во правец север-југ во должина од 10 км поминува делница од Европската магистрала Е79.

Напоредно со патот низ клисурата поминува и 10-километарска делница од железничката линија Софија – Горна Џумаја – Кулата – Атина. Во 1941 г. низ клисурата бугарската окупациска власт ја пробила и последната делница од 14 км, на одредиштето Софија - Валовишта. Таа е свечено откриена на 8 декември 1941 г. од министерот за јавни работи Димитар Василев. Со враќањето под на грчка власт, железницата е уништена и сообраќајот по неа е запрен цели 20 години, до нејзиното повторно отворање.

Поврзано
--------

* Струма
* Рупел
* Рупелска Планина
* Рупелски ветар

Наводи
------

1. ↑  Мичев, Николай и др (1980). *Географски речник на България*. София: Наука и изкуство. стр. 418.
2. ↑  „Θεσσαλονίκη: Βαρδάρης και Χορτιάτης „χρωματίζουν" το κλίμα". Μακεδονία. Архивирано од изворникот на 2014-06-20. Посетено на 23 април 2013.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
3. ↑  Енциклопедия „България", Издателство на Българската академия на науките, том 5, София 1986, с. 836

Надворешни врски
----------------

* Опис на Рупелската Клисура на Васил К’нчов од 1891 г. (бугарски)

Координати: 41°20′ N; 23°21′ E﻿ / ﻿41.33° СГШ; 23.35° ИГД﻿ / 41.33; 23.35
**Пард** — катепан на Италија во кус период во 1042 година по кусото владеење на Ѓорѓи Манијак.

Во јули 1042 година, Манијак бил посрамени и отповикан од Константин IX по барање на Роман Склер, брат на царовата љубовница. Според Јован Скилица, Роман ја силувал сопругата на Манијак. Во септември 1042 година, Пард пристигнал со армија во Отранто да ја преземе командата од Манијак. Според Луп Протоспатариј, тој донел златен бик, но значењето на сево ова е нејасно. Пард бил придружуван од архиепископот Никола Бариски, кој, иако бил под јурисдикција на Роман, бил лојален на Византија, и според Тубак, бил *протоспатариј*. Можно е архиепископот да му се придружил на катепанот во некое претходно истоварање It is probable, во период во кој византијците преговарале со ламбардискиот бунтовнички водач Аргириј. Последователно, Аргириј ги напуштил ламбардите и им се придружил на византијците. Пард и Тубак биле уапсени кај Отранто и биле погубени од Манијак, кој бил прогласен за цар од својата војска.

Наводи
------

1. ↑  The year is given as 1043 by Lupus Protospatharius, but he begins his year in September.
2. ↑  Chalandon, p. 103 (n8).

Извори
------

* Ferdinand Chalandon *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile*. Paris, 1907.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Ѓорѓи Манијак** | **Катепан на Италија**1042 | Наследник**Василиј Теодорокан** |



  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија статија личност од Византија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Коронацијата на Александар III од Шкотска. Поетот го опишува него како „*Benach De Re Albanne*" или „Благослов за Кралот на Шкотска".
**Алба** (шкотски: *Alba*) е автохтоното име на Шкотска. Ова име е сродно со ирската верзија „Алба" (*Alba*)), манската „Налбин" (*Nalbin*), корнската и велшката верзија „Албан" (*Alban*). Од сите келтски јазици, само бретонскиот јазик го користи името „Бро-Скос" (*Bro-Skos*) што значи 'земја на Шкотите'. Во минатото сите овие имиња биле користени за именување на Велика Британија.

Потекло на поимот
-----------------

Името првпат се појавува во класичните текстови како Ἀλβίων *Albíon* или Ἀλουΐων *Alouíon* (во записите на Птоломеј), а подоцна како *Albion* во латинските документи. Историски, името се користело за Британија во целост и етимолошкото потекло на зборот е од индоевропскиот збор за „бело".

Поврзано
--------

* Шкотска

Наводи
------

1. ↑  старогрчки јазик "... ἐν τούτῳ γε μὴν νῆσοι μέγιστοι τυγχάνουσιν οὖσαι δύο, Βρεττανικαὶ λεγόμεναι, Ἀλβίων καὶ Ἰέρνη, ...", transliteration "... en toutôi ge mên nêsoi megistoi tynchanousin ousai dyo, Brettanikai legomenai, Albiôn kai Iernê, ...", *Aristotle: On Sophistical Refutations. On Coming-to-be and Passing Away. On the Cosmos.*, 393b, pages 360–361, Loeb Classical Library No. 400, London William Heinemann LTD, Cambridge, Massachusetts University Press MCMLV
2. ↑  MacBain, A *An Etymological Dictionary of the Gaelic Language* Gairm 1896, reprinted 1982 ISBN 0-901771-68-6

 *Оваа статија поврзана со Шкотска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Александар Трајков Костадиновски** ( 1925
 во Скопје —  1944

 во Водно, Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од бедно семејство, поради што немал услови да го продолжи своето образование и затоа изучил браварски занает. Во скопската ложилница работел како бравар. Се вклучил во народно-ослободителното движење и во акциите за припремање на оружено востание против окупаторот. На 15 септември 1944 година, стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада, во втората чета на првиот баталјон. Бил учесник во маршот на бригадата како и во борбите против балистите и Германците. По успешното потиснување на балистичките сили од падините на Водно, учествувал и во борбите на терените околу концентрираните балистички банди. Во ова победоносна борба, го изгубил својот живот.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 205. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Рибејро Коуто** (португалски: *Ribeiro Couto*) (12 март 1898, Сантос, Бразил - 30 мај 1963, Париз, Франција) - бразилски писател и дипломат.

Животопис
---------

Во 1928 година, Коуто влегол во дипломатијата, а како амбасадор служел во повеќе земји: Франција (во Париз и во Марсеј), Холандија, Португалија и Југославија. По петнаесетгодишен престој во Југославија, тој се пензионирал на возраст од 65 години, но на пат за Бразил, умрел во Париз, од срцев удар.

Творештво
---------

Уште со своите први поетски и прозни дела, Коуто внел новост и свежина во бразилската книжевност. Во песните и во расказите тој обработува обични теми од секојдневието. Неговите први поетски книги, „Градината на тајните" (1921) и „Мали поеми на нежноста и меланхолијата" (1924) претставуваат најубавите бразилски документи од таа епоха, во кои се опеани теми од улиците и патиштата: за девојчето на малата станица, за дождот на стариот плоштад, за децата што одат со мајките на гробишта итн. Во 1922 година ја објавил првата збирка раскази, „Куќата на сивиот мачор", а веќе во 1928 година ја добил наградата на Бразилската академија за книжевност, за книгата „Бајанката и други жени". Неговите дела се преведени на француски, италијански, унгарски и шведски јазик.

Наводи
------

1. 1 2  *Антoлогија на бразилскиот расказ*, Три, Скопје, 2012, стр. 286.
Подрачјето со камења, гробници со облик на брод во Рунса
Замокот Рунса
**Рунса** е имот сместен во општината **Упланд Весби** во округот Стокхолм, Шведска. Тоа е место на урнатини од античко утврдување и замокот Рунса, изграден во средината на 17 век.

Историја
--------

Рунса било место на утврдување на праисториски ридови. Рунса била стратешки сместена на карпа со височина од 30 метри во езерото Меларен, со поглед кон Сигтунa. Античката тврдина зафаќа површина од 200 х 100 метри. Локалитетот бил ископан прво во 1902 година со учество на тогашниот престолонаследник, подоцна кралот на Шведска Густаф VI Адолф. Подоцна било истражено и од археолози во 1992.

Под урнатините се наоѓа погребна област од камења кои личат на брод со околу 30 гробови. Гробницата е составена од тркалезни камења кои се проценуваат дека датираат од 400 - 500 година н.е. Оддалечени се 56 метри од лакот и строгата и се едни од најпознатите камени кругови во Шведска.

Замокот Рунса (*Runsa slott*) е опкружен со овие урнатини и други споменици. Во 1313 година имотот бил продаден на Архиепископот од Упсала. Бил потиснат од кралот Густав Васа, но бил продаден на лордот висок полицаец Јаков Де ла Гарди (1583-1652). Главната зграда датира од средината на 1600-тите години и најверојатно била изградена од неговата вдовица Еба Брахе (1596-1674). Таа го оставила имотот на нејзината ќерка Кристина Катарина Де ла Гарди (1632-1704), сопруга на Густаф Ото Стенбок (1614-1685).

Наводи
------

1. ↑  *History* Архивирано на 20 август 2010 г. (Discover Upplands Väsby municipality)
2. ↑  *Runsa fornborg*[*мртва врска*] (Upplands Väsby kommun)
3. ↑  „Runsa". *Nordisk familjebok*. Посетено на September 1, 2020.
4. ↑  *Runsa - Standing Stones in Sweden in Uppland* (The Megalithic Portal)]
5. ↑  „Jakob P. De la Gardie". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.
6. ↑  „Ebba Brahe". *Svenskt kvinnobiografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.
7. ↑  „Gustaf Otto Stenbock". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.

Надворешни врски
----------------

* Водени тури низ древниот замок Рунса[*мртва врска*]

66°16′39″ N; 22°54′49″ E﻿ / ﻿66.2775° СГШ; 22.9136° ИГД﻿ / 66.2775; 22.9136
**Вилата Мордох** (грчки: *Βίλλα Μορντώχ*) — историски објект кој се наоѓа во Солун, Грција. Денеска во објектот се наоѓа седиштето на Општинската ликовна галерија.

Историја
--------

Зградата е сместена во јужниот дел од населбата Пиргите, на раскрсницата на булеварот „Василиси Олга" и „25 март". Двокатната куќа била изградена во 1905 година од архитект Ксенофонт Пеонидис за Сејфула Паша. Зградата има комбинирана архитектура со елементи на неокласицизам, ренесанса, барок и ар нуво. Во внатрешноста има интересни стенописи од уметникот Нуредин.

Зградата подоцна била продадена на Самуил Мордох. Од почетокот на 1950-тите до почетокот на 1970-тите години во неа биле сместени Социјалниот осигурителен институт. Подоцна во неа била сместена Солунската општинска уметничка галерија до 2013 година, кога истата била префрлена во Каза Бјанка.

Наводи
------

1. ↑  „Βίλλα Μορντώχ". Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. 2015-06-15. Архивирано од изворникот на 2016-03-04.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Османлиски споменици во Солун |
| --- |
|  |
| Џамии | 
* Алаџа-имарет
* Хамза-бегова џамија
* Јени џамија

 |  |
|  |
| Амами | 
* Бегов амам
* Пашин амам
* Јахуди амам
* Јени амам

 |
|  |
| Тврдини | 
* Еди-куле
* Бела кула

 |
|  |
| Палати | 
* Музеј на Ататурк
* Карипио Мелатро
* Конак
* Вила Алатини
* Вила Бјанка
* Вила Капанџи
* Вила Модијано
* Вила Мордо

 |
|  |
| Останато | 
* Солунски безистен

 |

 |
Ана Дубоис, проректор на технолошкиот универзитет Чалмерс, 2018 година
**Ана Дубоис** (родена на 20 април 1962 година) е шведска организациона теоретичарка и професор по технолошки менаџмент и економија на Технолошкиот универзитет Чалмерс во Гетеборг и директор на транспортната област во развој Чалмерс. Таа е позната по својата работа со Ларс-Ерик Гаде, каде ги истражувале границите  фирмата, и управување со интерфејси на добавувачи.

Наводи
------

1. ↑  Yin, Robert K. *Case study research: Design and methods.* Sage publications, 2013.
2. ↑  Holcomb, Tim R. and Michael A. Hitt. "Toward a model of strategic outsourcing." *Journal of Operations Management* 25.2 (2007): 464-481.
3. ↑  Möller, KE Kristian, and Pekka Törrönen. "Business suppliers' value creation potential: A capability-based analysis." *Industrial Marketing Management* 32.2 (2003): 109-118.
Две риби-кловн, едната во нормална портокалова, а другата во меланистичка црникава варијанта.
**Рибата-кловн**, или портокалова смоквичка, спаѓа во класата коскени риби, поткласата зракоперкови риби, во редот кострешови риби и во подредот смоквички. Живее во коралните гребени во Тихиот Океан, особено од Индонезија до Австралија и Микронезија. Долга е од 6 до 15 см. Живее до 18 години. Се среќава во парови што остануваат заедно целиот живот. Во периодот на размножување, мажјакот подготвува место за несење што се наоѓа во близина на анемоната, со која живеат во симбиоза и која им служи како засолниште. Женката снесува 300 до 700 јајца. Инкубацијата трае седум до десет дена. За тоа време мажјакот ги надгледува јајцата и ги јаде оние што се скапани, болни или не се развиваат нормлано.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Наоди од Рунгхолт
**Рунгхолт** (германски: *Rungholt*) — поранешен богат град во Северна Фризија, во данското Војводство Шлезвиг. Бил потопен кога бранови од плимната бура (втората „голема поплава") во Северното Море ја поплавил областа на 16 јануари 1362 година.

Рунгхолт бил сместен на островот Штранд, кој бил целосно потопен од друга плимна бура во 1634 година и од кој потекнуваат островите Пелворм, Нордштранд и Нордштрандишмор.

Наоди од градот биле пронајдени во Ваденското Море кон крајот на XX век, но постојаното менување на седиментот ги однело последните од нив во морето. Во 1920-тите и 1930-тите, некои остатоци од градот биле изложени; од нив се претпоставува население од најмалку 1.500-2.000 жители, што е прилично големо за областа и времето и се претпоставува дека Рунгхолт бил големо пристаниште. Меѓутоа има многу легенди за неговата големина и богатство.

Импресиониран од судбината на градот, наодите и описите во легендите за градот, германскиот писател Детлеф фон Лилиенкрон напишал поема наречена „Trutz, Blanke Hans" за изгубениот град, која започнува со зборите: „Денес патуван на Рунгхолт; град потонат пред 600 години" (*Heut bin ich über Rungholt gefahren, die Stadt ging unter vor sechshundert Jahren*)

Локалниот мит вели дека сè уште може да се чујат црковните ѕвона на Рунгхолт, кога се едри во областа при бури.

Надворешни врски
----------------

* Рунгхолт на Ризницата ?

Координати: 54°28′N 8°43′E﻿ / ﻿54.467° СГШ; 8.717° ИГД﻿ / 54.467; 8.717

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 241429853
* GND: 4051002-5

 |

 |



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Автономија** (француски: „L’Autonomie") бил полумесечен орган на Националниот комитет за автономија на Македонија и Албанија во Лондон, со мото: „Македонија на Македонците и Албанија на Албанците". Се печател во периодот од 10 мај до 15 јули 1902 година. Издавач е организаторот и раководител на Комитетот Стефан Дамчев Македон (од Битолско), а уредник членот на Комитетот А. Лазаревиќ (Чернуцки).

Програмската концепција е објавена во првиот број во вид на меморандум до султанот, каде што во 12 точки се бара: автономија на Македонија (Косовскиот, Битолскиот и Солунскиот вилает) и на Албанија (Скадарскиот и Јанинскиот вилает) под политичка и воена власт на султанот.

Текстовите на петте броја на весникот се објавувани на француски и на англиски јазик, а со првите три броја, како посебен додаток, се печати и се дистрибуира и весникот "Eastern European Review".

Наводи
------

1. ↑  Блаже Миневски, „Кој го посеа семето на непријателството", „Нова Македонија", 10.06.2020.
2. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 12. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
3. ↑  „Проект за автонимија на Македонија, Албанија, Стара Србија и Одрин од 1902 г.", „Македонска нација", 28.03.2018.
4. ↑  „Македонска енциклопедија", МАНУ, Скопје, 2009, 788 стр.