recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Пулсоксиметар** — медицински контролно-дијагностички уред за неинвазивно мерење на нивото на заситеност на капиларната крв со кислород.
Постојат мноштво патолошки состојби чиј тек е пропратен со хроничен недостаток на кислород во крвта. Во тој случај показателот за сатурација на крвта со кислород бара постојано набљудување.

Принцип на работа
-----------------

Во основата на методот се наоѓаат две појави. Првата појава - апсорпцијата на светлината од два брана со различна бранова должина од страна на хемоглобинот се менува во зависност од неговата заситеност со кислород. Втората појава - светлосниот сигнал, поминувајќи низ ткивото добива пулсирачки карактер како последица на промената на обемот на артеријалниот крвоток при секоја срцева контракција. Пулсоксиметарот има периферен сензор во кој се наоѓа извор на светлина со две бранови должини: 660 nm и 940 nm. Степенот на апсорпција зависи од тоа колку хемоглобинот во крвта е заситен со кислород.

Историја
--------

Оксиметарот бил изработен од Глен Алан Миликен во 1943 год. и бил претставен во 1949 год. Ерл Вуд му додал капсула под притисок за извлекување на крв од увото за да се добие апсолутна вредност на заситеноста со O2. Оваа концепција е слична со современата традиционална пулсоксиметрија, но било тешко таа да се реализира поради нестабилноста на фотоелементите и изворите на светлина; денес овој метод не се користи. 

Првата пулсоксиметрија била развиена во 1972 година од страна на јапонските биоинженери Такуо Аојаги и Мичио Киши од јапонскиот производител на медицинска електронска опрема Nihon Kohden со користење на соодносот на апсорпција на црвената и инфрацрвената светлина од страна на пулсирачките компоненти на местото на мерење. Хирургот Сусуму Накаџима за првпат го испитал уредот на пациенти во 1975 година.

Во 1995 година Masimo ја претставила технологијата на извлекување на сигналот која можела точно да мери за време на движењето на пациентот и на ниската перфузија по пат на одделување на артерискиот сигнал од венскиот. Оттогаш производителите на пулсоксиметри развиле нови алгоритми за намалување на бројот на лажни тревоги за време на движењето. Според тоа сè уште постојат важни разлики во работата на пулсоксиметрите во сложени услови.

Наводи
------

<references>

1. ↑  „Неотложная педиатрия". *studmed.ru*. Посетено на 2023-01-05.
2. ↑  „Measurement of Pressures in Man by Cardiac Catheters". *ahajournals.org*. Посетено на 2023-01-05.
3. ↑  „Phlebotomy Overdraw in the Neonatal Intensive Care Nursery". *publications.aap.org*. Посетено на 2023-01-05.
4. ↑  „Issues in the laboratory evaluation of pulse oximeter performance". *pubmed.ncbi.nlm.nih.gov*. Посетено на 2023-01-05.
5. ↑  „Performance of three new-generation pulse oximeters during motion and low perfusion in volunteers". *pubmed.ncbi.nlm.nih.gov*. Посетено на 2023-01-05.
МорицКП
Карл Филип Мориц (потпис)
**Карл Филип Мориц** (роден во Хамел на 15 септември 1756 година, починал во Берлин на 26 јуни 1793 година) — германски автор, уредник, педагог и есеист на Штурм унд дранг.

Животопис
---------

Мориц е роден во сиромашни околности во Хамел во 1756 година. По добивање на сиромашно образование, тој е вработен како чирак за правење капи.

По тешкиот период на живеење во тешки околности, успева да се запише гимназиско образование во Хановер, го прекинува образованието и прифаќа работа како глумец, кратко и неуспешно и се враќа на студиите во Ерфурт (1776 година), бидејќи подоцна се придружува во Херхантер (Моравска Црква) во Барби.
Студира теологија во Витенберг (1777 година). Работел како учител и создал репутација како автор и поет.
**Брашов** (романски: *Judeţul Braşov*; романски: *Brassó megye*) е округ во Романија, сместен во средишниот дел на земјата. Главен град на округот е градот Брашов, а значаен е и градот Фагараш.

Географија
----------

### Местоположба

Поглед на градот Брашов
Округот Брашов е копнен округ во Романија. Окружен е:

* на север со: Харгита;
* на исток со: Ковасна;
* на југоисток со: Бузау;
* на југ со: Прахова и Д'мбовица;
* на југозапад со: Арџеш;
* на запад со: Сибињ;
* на северозапад со: Муреш.

### Релјеф

Округот се наоѓа во историската област Трансилванија. Брашов е претежно планински огрруг, особено на исток, каде што се издигаат Карпати, но во средишниот дел има плодни долини по горниот тек на реката Олт.

Демографија
-----------

Округот спаѓа во групата на повеќенационални окрузи во Романија. Според пописот во Романија во 2002 година, Романците сочинуваат 87,2% од населението во округот, Унгарците 9%, Ромите 3%, а 0,8% се припадници на некоја друга етничка заедница.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Брашов (округ)" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место Архивирано на 22 октомври 2021 г.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Романија |
| --- |
|  |
| 
* Алба
* Арад
* Арџеш
* Бакау
* Бистрица-Насауд
* Бихор
* Ботошан
* Браила
* Брашов
* Бузау
* Валча
* Ванча
* Васлуј
* Галац
* Горж
* Ѓурѓу
* Дамбовица
* Долж
* Илфов
* Јаломица
* Јаш
* Калараш
* Караш-Северин
* Клуж
* Ковасна
* Констанца
* Марамуреш
* Мехединци
* Муреш
* Њамц
* Олт
* Прахова
* Салаж
* Сату Маре
* Сибиу
* Сучава
* Телеорман
* Тимиш
* Тулча
* Харгита
* Хунедоара

 |  |

 |
Калиграфија што претставува Аминах б. ВахабКалиграфија што претставува Аминах б. Вахаб
**Амина бинт Вахаб** (арап. **آمنة بنت وهب**) била мајка на исламскиот пророк Мухамед.

Животопис
---------

Родена е околу Била член на кланот Бану Зухра.

Нејзин татко бил Вахаб ибн Абд Манаф, а била омажена за Абдула ибн Абд ел-Муталиб. Постојат и ракописи што велат дека Амина починала по пат накај Медина кога го носела Мухамед да ги запознае неговите роднини и да го види гробот на татка си. Амина починала во 577 г.

Поврзано
--------

* Вахаб
* Асхаби
* Хала бинт Вахаб

Надворешни врски и наводи
-------------------------

1. ↑  Саад Ибн Аби Вакас Архивирано на 10 септември 2005 г. (англиски)


  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија исламот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Црне Војвода"** — драма на македонскиот собирач на народни умотворби Марко Цепенков. Првпат била објавена на страниците на софискиот весник „Автономна Македонија" на И. Спирков во повеќе продолженија во 1903 година (во броевите од 13 до 25).
Драмата била напишана на единствениот јазик, на кој Цепенков можел изворно да ги претстави своите дела пред јавноста: на мајчиниот прилепски говор, со поднасловот „Историска пиеса во пет акта од македонскиот живот на македонски говор". 
Драмата „Црне Војвода" придонела за непрекинатиот континуитет во развојот на македонската драма на почетокот на 20 век.

Историја
--------

Драмата била напишана пред почетокот и во текот на Илинденското востание во југозападните делови на Македонија. Објавена била кон крајот на септември кога востанието било задушено и акциите на востаниците спласнале.

Содржина
--------

Како што кажува самиот наслово драмата се однесува на прославениот прилепски војводаСпиро Црне, како и неговата чета која го ликвидирала познатиот злосторник Ќучук Сулејман, кој долго време ги измачувал селаните од прилепскиот крај.
Дејството на драмата се одигрува во Прилеп, селата Вепрчани и Царевиќ и во месноста Рамна Бука, во гората. Почетокот на дејството е во 1879 година.

Ликови
------

Во драмата се појавуваат 24 лика и група селани.

* Поп Цеко
* Попадијата на поп Цеко
* Хаџи Пано
* Илија
* Ѓорче
* Коне
* Спиро Црне
* Митре
* Мара
* Ќучук Сулејман
* Фејзо
* Абдула
* Алија
* Ѓорѓија Лажот

Наводи
------

1. 1 2 3  „ДРАМАТА „ЦРНЕ ВОЈВОДА" ОД МАРКО ЦЕПЕНКОВ, 1903 ГОДИНА". Old Prilep. Посетено на 24 јули 2023.
2. ↑  „Историјат на македонската драма". Македонски јазик. Посетено на 24 јули 2023.
Бремке
**Бремке** е село во Глајхен во јужна Долна Саксонија.

Бремке е село во кое живеат 887 жители и се наоѓа на околу десет километри југоисточно од Гетинген и лежи во сенката на двете мали планини наречени Глејхен поради замоците што некогаш стоеле на нивните врвови. Бремке е локацијата на отворена сцена, изградена во 1949 година, која емитувала настапи во текот на летото. Локалната синагога била уништена за време на Кристалната ноќ во 1938 година, а последниот од мал број Евреи што живееле во селото ја напуштиле следната година. На Ешенберг има остатоци од селските еврејски гробишта.

Влада
-----

Градоначалник на селото е Карин Јургенс.

Образование
-----------

Во селото има јавно основно училиште (*Grundschule*).

Наводи
------

1. ↑  .
2. ↑
3. ↑

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница Архивирано на 4 мај 2019 г.
* (на германски јазик)
* (на германски јазик)
* (на германски јазик)
* На feuerwehr-bremke.de
**Свети Анастасиј Персиски** е христијански светец.

Анастасиј е роден како Магундат во Персија. Кога царот Ираклиј се борел со Персијанците, Магундат пребегнал кај христијаните, отишол во Ерусалим, каде што се крстил, добил име Анастасиј и се замонашил. Според христијанските верувања, долго лежел во затвор и бил луто мачен додека царот Хозроe не му изрекол смртна пресуда. По таа пресуда, Анастасиј бил удавен во
вода. Пострадал на 22 јануари 628 година, во градот Бетсалоe, во близина на Нинив

Православната црква неговиот ден го чествува на 22 јануари.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 30

|  |
| --- |
| *Оваа статија за светец е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 97623173
* LCCN: no93021682
* ISNI: 0000 0000 7980 1038
* GND: 129150932
* SUDOC: 03465805X

 |

 |
**Едвард Симор** (1506 - 22 јануари 1552

) бил англиски лорд и регент на англискиот крал Едвард VI, како негов вујко.

Едвард е роден во 1506 година како син на Џон Симор и Маргарет. Тој бил постар брат на Томас Симор и Џејн Симор. Неговиот прв брак со Кетрин Филол бил поништен по откривањето на нејзината љубовна афера со кралот. По ова, тој се оженил за Ана.

Едвард и неговиот брат Томас Симор станале многу блиски до кралот во времето кога Хенри VIII во 1536 година се оженил за нивната сестра, Џејн Симор. Џејн успеала на кралот да му роди машки наследник, идниот Едвард VI, и набргу по пораѓањето починала. По смртта на Хенри, престолот бил наследен од страна на неговиот син, а Едвард Симор станал негов регент. На 15 февруари 1547 година ја добил титулата војвода од Сомерсет. 

По неговата победа над Шкотите, се чинело дека неговата позиција во кралскиот двор никогаш нема да биде загрозена. Во 1549 година, популарноста на Симор започнала да опаѓа. Францускиот крал Анри II на 6 август 1549 година и објавил војна на Англија. Симор заедно со кралот се обидел да се соктие во Виндзор, но бил уапсен и одведен во Лондонската кула. Во 1552 година бил погубен.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 24947105
* LCCN: n50080421
* ISNI: 0000 0001 2124 8476
* GND: 1012455653
* BNF: cb10706841m (податоци)
* BPN: 00094142
* ULAN: 500325894

 |

 |
**Само** (ок. 600–ок. 658) го основал првиот евидентиран политички сојуз на словенските племиња, познат како Самоово царство (*царство*, *кралство*, или *племенски сојуз*), кој се протегал од Шлезија до денешна Словенија, кој што владеел од 623 до неговата смрт до 658. Според Фредегариј, единствениот извор од тоа време, Само бил франкиски трговец кој обединил неколку словенски племиња против разбојничките напади од околните Авари, покажувајќи таква храброст и командни вештини во битката што бил избран за „словенски крал" (латински: *rex Sclavorum*).

Наводи
------

1. ↑  *Lexikon des Mittelalters*. Verlag J.B. Metzler, Vol. 7, cols 1342-1343
**Чичак** или **Ирина Хазарска** (турски: *Çiçek*, грчки: *Ειρήνη*;? - 750) била хазарска принцеза и византиска царица (732-752), прва сопруга на царот Константин V Копроним.

Според Теофан Исповедник, Чичак била ќерка на хазарския ханот Бихар, а според патријарх Никифор таа била негова сестра. Во 735 Чичак, која веќе го имала прифатено христијанството и грчкото име *Ирина*, била омажена за синот на византискиот цар Лав III Сириец, Константин, кој подоцна се качил на византискиот престол како Константин V Копроним. Овој династички брак го зацврстил сојузот меѓу Византија и Хазарскит хаганат, кои имале заеднички непријател во лицето на Арапскиот калифат.

Во Цариград Чичак започнала да ги изучува напорно основите на христијанската вера, запознавајќи се подетално со Евангелието. Теофан Исповедник ја претставува како исклучително божествена жена и гледал во неа целосна спротивност на свекорот и нејзиниот сопруг. Лав III и Константин V биле поддржувачи на иконоборството, додека Теофан Исповедник бил иконопочитател. Веројатно неговите пишувања дошле до израз кај самата Ирина, која започнала да ги споделува ставовите на хронистот.

Со името на Чичак-Ирина се поврзува и навлегувањето во византискиот двор на нова мода во машката облека, под влијание на хазарскиот начин на облекување - т.н. чичакион.

Царот Лав III починал на 18 јуни 741 година, по кое на престолот се качил Константин V, а Чичак-Ирина била прогласена за негова царицата.

На 25 јануари 750 година Чичак-Ирина го родила идниот цар Лав IV Хазар. Во врска со овој настан, името на Чичак-Ирина се споменува за последен пат во изворите. На следната година Константин V веќе бил оженет за својата втора сопруга. Се претпоставува дека Чичак починала при или непосредно по раѓањето на нејзиниот син.

Според истражувањата името Чичак произлегува од турски збор "*çiçe*", која значи цвет.

Наводи
------

1. 1 2  "Irene, wife of Constantine V" (2000)

Надворешни врски
----------------

* A short article on her by Lynda Garland


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Марија** | **Список на византиски царици**741–750*со Ана*  *(741–743)* | Наследник**Марија** |
**Адам де ла Ал** (француски: *Adam de la Halle*, роден во околу  1235
 во Ремс - починал околу  1287
 во Неапол) — француски писател.

Биографија
----------

Адам де ла Ал е роден околу 1235 година, во богато буржоаско семејство. Студирал за свештеник, но се откажал, посветувајќи се на книжевното дело. Поради конфликти со локалната власт, тој морал да го напушти својот роден град. Тој починал во периодот помеѓу 1285 и 1288 година во Неапол.

Тоа е познат по две театарски претстави кои сведочат за постоењето на театар со комедија во француската литература на 13 век, како Играта на Робен и Марион.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Адам де ла Ал" на Ризницата ? |

* Archives de littérature du Moyen Âge (Arlima)
* 

* Адам де ла Ал — слободни партитури на CPDL
* Дела од или за Адам де ла Ал на Семрежниот архив
**Ибрахим Бушати** или *Ибрахим Паша Бушталија* — османлиски паша и албански феудалец од фамилијата Бушати. Тој бил брат на Кара Махмуд Бушати, а по неговата смрт го населдил како скадарски паша. Додека управувал како паша на Скадар бил назначен за беглербег на Румелија во 1805 година. Учествувал во задушувањето на Првото српско востание предводено од Караѓорѓе Петровиќ.

Ибрахим-паша одржувал контакти со познатиот албански феудалец Али Паша Јанински и го помагал во различни пригоди. Во 1806 година, двата сина на Али Паша, Муктар и Веил служеле под команда на Ибрахим Паша Бушатлија. Ибрахим Паша одржувал добри односи со Високата Порта. По неговата смрт бил наследен од Мустафа Решид Бушатлија

Извори
------

1. ↑  Srbija i Albanci u XIX i početkom XX veka: ciklus predavanja 10-25. novembar 1987

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Бушати |
| --- |
|  |
| Мехмед Паша Бушатлија  **·**  Мустафа Паша Бушатлија  **·**  Кара Махмуд Бушатлија  **·**  Ибрахим Паша Бушатлија  **·**  Мустафа Решид Бушатлија |

 |
**Хенри Хауард**  ( 1517
 - (19 јануари 1547

 бил англиски поет, еден од основачите на англиската ренесанса.

Хенри е роден во Хансдон, Англија како прв син на Томас Хауард и неговата втора сопруга Елизабета Стафорд. На овој начин, тој имал потомство од кралот Едвард I. Пораснал во Виндзорската палата заедно со незаконскиот син на англискиот крал Хенри VIII, Хенри Фицрој. Тие биле доста блиски пријатели, а подоцна Хенри се оженил со неговата сестра Марија Хауард.

Во 1524 година се здобил со титулата Ерл од Сари. Во 1532 година, отишол заедно со својата роднина Ана Болејн во Франција како член на францускиот двор на Франсоа I. Во 1532 година се оженил за Френсис де Вер, со која имале пет деца. Во следните години учествувал во задушувањето на бунтот кое се противело на распуштање на манастирите. Но и покрај тоа што учествувал на страна на кралот, тој од страна на фамилија Симор бил обвинет дека дал поддршка на бунтот. Така во 1537 година тој бил затворен.

По смртта на Џејн Симур, друга роднина на Хенри, Катерина Хауард се оженила за англискиот крал во 1540 година. По ова, тој бил пуштен на слобода каде служел на кралскиот двор. Но во 1542 година тој бил повторно затворен, наводно поради големо безредие кое го направил по улиците на Лондон.

Во 1543 година продолжил да војува. Во 1546 година се вратил во Англија, каде голем број на аристократски семејства веќе ја имале отпочнато борбата околу регенството на идниот крал Едвард VI, бидејќи Хенри VIII бил на смртна постела. Според Хенри Хауард, неговиот татко би бил точниот избор за регент. Но од друга страна пак, семејството Симор во голема мера се спротивставило. Во кралскиот дворец имало слухови дека Хенри сакал да се ожени за ќерката на Хенри, Марија I. Сепак, како главен фактор за неговото затворање био тоа што тој сè уште бил католик.

Така, на 13 јануари 1547 година тој бил осуден на смрт и погубен на 19 јануари 1547 година.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 17378697
* LCCN: n50083266
* ISNI: 0000 0001 1600 8072
* GND: 118799460
* SELIBR: 209713
* SUDOC: 050485466
* BNF: cb135146666 (податоци)
* BIBSYS: 96012831
* MusicBrainz: df37656a-a950-4ee1-a3ef-cf1b02606856
* NLA: 35532552
* NKC: xx0002226
* BNE: XX1002269
* CiNii: DA02781253

 |

 |
**Томас Кромвел** (англиски: *Thomas Cromwell, 1st Earl of Essex*) бил англиски државен деец, кој работел и творел во времето на Хенри VIII. Во почетокот на неговата кариера, тој бил обичен трговец во Италија и Холандија. Во 1513 година се вратил во Лондон и станал адвокат. Благодарение на кардиналот Томас Вулзи, во *1523* година бил избран за член на парламентот. По погубувањето на Вулзи, тој во 1523 година бил назначен за лорд канцелар, а по една година и државен секретар. Во времето на Англиската реформација, Кромвел зел активно учество за спроведување на реформите наложени од страна на кралот.

Во 1539 година, со цел да ја зближи Англија со германските протестанти, тој го убедил на Хенри VIII да се ожени за Ана Клевска. Големиот заговор кој бил наложен против него довело до негово паѓање од власта, по кое бил осуден за државна измама и ерес, и побубен.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Англија | *Оваа статија за политичар/ка од Англија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 29523928
* LCCN: n50018371
* ISNI: 0000 0001 2125 7583
* GND: 118670611
* SELIBR: 324974
* SUDOC: 076315185
* BNF: cb10522828h (податоци)
* BPN: 84577566
* BIBSYS: 2035507
* ULAN: 500316338
* NLA: 35032266
* NKC: xx0128240

 |

 |




 |
**Шеик Едебали** (1206-1326) бил влијателен турски шеик во времето на почетоците на Османлиското Царство. Тој бил пријател со Ертугрул Гази кој често го посетувал и од него земал благослов. Според легендата една ноќ кога останал гостин во куќата на Едебали, малиот принц Осман доживеал моменти исполнети со емоции од задоволството на седенката која му пружила смиреност на душата.

Бидејќи на ѕидот на собата во која требало да ја преспие ноќта се наоѓал закачен еден текст од Куранот, тој не сакал да ги испружи нозете па седнат со собрани нозе ја преспал ноќта. Таа ноќ насон видел како едниот крај на месечината излегувал од градите на Шеик Едебали и сè повеќе имал форма на млада месечина. Тоа влегло во неговите гради, и како фиданка на даб израснала помеѓу него и шеикот по кое се претворило во раскошно дрво на даб, чии гранки се рашириле врз три континенти прекривајќи со нивната сенка многу народи. Во тие земји се слушал мухамедовиот езан, а славеите го пееле Куранот. Секоја видлива страна на небото се претворила во градина со рози. Восхитувајќи и се на таа глетка, насон Осман забележал една срна и во тој момент кога ја нанишанил со својата стрела и кога срната се обидувала да избега на запад, тој се разбудил.

Легендата продолжува со раскажувањето на сонот на принцот Осман пред шеикот, кој на Осман му кажал:

> Сине, невиденото само Аллах го знае! Но, во сонот што го виде има многу добрини и корист. Аллах ќе ви овозможи тебе и на твојата генерација да царувате. Светот ќе влезе под заштита на твоите синови. Ти ќе се ожениш со една од моите ќерки. Оние кои ќе се родат од овој брак ќе се постават на челото на една голема држава која ти ќе ја засноваш, и таа постојано ќе се зголемува. Оваа држава ќе се прошири кон Западот...
> 
> 
> 

Едебали често разговараl со неговиот близок пријател Ертугрул Гази за исламот и состојбата на муслиманите во Анадолија. Неколкупати Осман бил на гости кај него станувајќи му ментор и на крајот подарувајќи му меч.

Наводи
------

1. ↑  *The Ottoman Empire*, by Halil Inalcik, p. 55.
2. ↑  *The Last Great Muslim Empires*, by H. J. Kissling, Bertold Spuler, N. Barbour, F. R. C. Bagley, J. S. Trimingham, H. Braun, H. Hartel, p. 2.

Поврзано
--------

* Подем на Отоманското Царство
**Михаил Асен III** (бугарски: *Михаил Асен III*, најчесто нарекуван **Михаил Шишман**, владеел како цар на Бугарија од 1323 до 1330. Точната година на неговото раѓање не е позната, но се смета дека е помеѓу 1280 и 1292. Тој бил основач на последната вледеачка династија во Второто бугарско царство, династијата Шишман. Откако бил крунисан, Михаил го користел името Асен за да ја нагласи својата поврзаност со династијата Асен, првата која владеела со Царството.

Како енергичен и амбициозен владетел, Михаил Шишман водел агресивна, но опортунистичка и неконзистентна политика против Византија и Кралството Србија, која завршила со катастрофалната битка кај Велбужд во која и самиот го загубил животот. Тој бил последниот бугарски владетел кој имал за цел воена и политичка хегемонија на Бугарското царство над Балканот и последен кој се обидел да го заземе Константинопол. Бил наследен од неговиот син Иван Стефан, а подоцна од неговиот внук Јован Александар, кој ја променил политиката преку формирање сојуз со Србија.

Наводи
------

1. ↑  Kazhdan, "Michael III Šišman", p. 1365
**Бобино** се наоѓа во квартот Монпарнас во Париз, Франција и е легендарен мјузик-хол театар во кој настапувале речиси сите поголеми имиња во XX век на француската музика.

Бобино започнал како сала за танцување во 1800, а потоа станал театар во 1873, а потоа повторно се претворил во мјузик-хол во 1926. После 183 години, Бобино беше затворен но потоа повторно отворен во 1991.

Иако сè уште е популарен, Бобино бил едно од најпопуларните места за забава во текот на дваесеттите и триесеттите години.

Жерард Лувен и Стефан Черки во 2007 театарот "Бобино" го претворија во кабаре. Кабарето сега се нарекува Бобин о.

Во текот на годините многу ѕвезди настапувале во Бобино од кои:

* Жозефина Бејкер
* Ги Беар
* Жилбер Беко
* Жорж Брасанс
* Лусиен Бојер
* Жак Брел
* Далида
* Дамиа
* Лусиен Делил
* Мари Дуба
* Жулиет Греко
* Полин Жулиен
* Кики
* Даниел Лавоа
* Феликс Леклерк
* Мајол
* Ив Монтан
* Жорж Мустаки
* Едит Пјаф
* Серж Реџиани
* Моник Серф
* Шарл Трене
* Тереза Кесовија

Врски
-----

Bobino official website
Stéphane Cherki official website
Координати:  48°50′22.88″N, 2°19′24.92″E
**Рита**, позната уште како *Марија* (10/11 јануари 1278 - јули 1333) била ерменска принцеза и византиска царица, сопруга на царот Михаил IX Палеолог.

Рита е родена на 10 или 11 јануари 1278 година во Ерменска Киликија, како ќерка на ерменскиот цар Левон II и царица Керала. Рита имала близначка на име Теофана.

Ѓорѓи Пахимер соопштува дека цар Андроник II Палеолог започнал преговори со Левон II, бидејќи барал жена за својот син и помлад спцар Михаил IX Палеолог. Левон II ја понудил раката на својата ќерка Рита. Бракот меѓу Рита и Михаил IX Палеолог бил склучен на 16 јануари 1294 година. Во тоа време Рита имала 16 година, а Михаил 17 години. По свадбата Рита го прифатила името Марија.

Рита и Михаил IX имале четири деца:

* Андроник III Палеолог (1297-1341)
* Мануел Палеолог (починал 1319)
* Ана Палеологина (починала 1321)
* Теодора Палеологина (починала по 1331), бугарска царица, сопруга на кралевите Теодор Светослав и Михаил III Шишман.

Рита била помлада царица од 1294 до 1317 година. Во тоа време постарата царицата била Ирина Монфератска, втора сопруга на царот Андроник II. До 1303 Андроник II и Ирина Монфератска живееле разделени, Андроник бил во Цариград, а Ирина во Солун. Во 1317 починала Ирина Монфератска и Рита останала единствената царицата во империјата.

Во 1319 година царицата доживеала голема трагедија поврзана со смртта на помалиот нејзин син Мануел. Поголемиот син на Рита, Андроник III Палеолог, одржувал љубовна врска со жена која сметал дека го изневерува. Љубоморен од тоа, Андроник поставил пред домот на љубовницата стража, која требало да го убие секој маж, кој се обидел да влезе среде ноќ во домот нејзин. Единствениот кој се обидел да влезе во ноќното време кај љубовницата на Андроник, бил помалиот брат Мануел, а обезбедувањето не го препознал и го убил. Така се покажало дека Мануел бил убиен по наредба на својот брат.

Аферата со смртта на Мануел Палеолог имала сериозно влијание врз здравјето на Михаил IX, кој починал на 12 октомври 1320. Смртта на Мануел Палеолог и Михаил IX Палеолог ги заладил односите меѓу Андроник II и внукот Андроник III. Двајцата започнале граѓанска војна меѓу себе, која траела до победата на младиот Андроник во 1328 година. Во меѓувреме вдовица Рита се повлекла во манастир, каде што починала пет години по завршувањето на граѓанската војна.

|  |
| --- |
| Рита Ерменска **Хетомиди****Роден(а):** 1278  **Починал(а):** 1333
Предлошка:S-roy |
| Претходник**Ирина Монфератска** | **Byzantine Empress consort**16 January 1294 – 12 October 1320*со Ирина Монфератска*  *(1294–1317)* | Наследник**Ирина** |
**Јоханес Брамс** (германски: *Johannes Brahms*; 7 мај 1833 — 3 април 1897) — германски композитор и пијанист.

**Јоханес Брамс** (германски: *Johannes Brahms*) (7 мај 1833 - 3 април 1897)

Животопис
---------

Брамс во 1853 година.
Јоханес Брамс е роден во Хамбург, на 7 мај 1833 година, во лутеранско семејство. Татко му, Јохан Јаков Брамс, свирел на контрабас во хамбрушкиот градски оркестар. Семејството на Брамс било бедно, така што младиот Брамс свирел по гостилниците. Преку концертните турнеи тој посетил многу германски градови, како и многу градови надвор од Германија. Потоа, тој станал ученик на Роберт Шуман и верен пријател на неговото семејство. Шуман бил првиот кој укажал на надареноста на младиот Брамс и неговото свирење на пијано го оценил како „навистина генијално". Немајќи работа во Хамбург, Брамс се преселил во Виена, каде починал на 3 април 1897 година.

Гробот на Брамс.

Творештво
---------

Брамс компонирал симфонии, оркестарски серенади, клавирски сонати, 200 соло песни, а најпозната симфониска творба му е „Германски реквием". Од неговите концерти се издвојува Концертот за виолина и оркестар, опус 77, а од клавирските творби „Унгарскиот танц".

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Приспивна песна (Оп. 49)

Ернестине Шуман-Хејнк (1915)

---

Унгарски танц Бр. 1
Податотека:Brahms - Унгарски танц Бр. 1 (изведена од композиторот).oga
изведено од Брамс; снимено на 2 декември 1889

---

 |
| *Проблеми со пуштањето? Помош.* |

Брамс во популарната култура
----------------------------

Покрај тоа што извршил големо влијание врз развојот на музиката, наследството на Брамс е присутно и во популарната култура. На пример, филмот на Анатол Литвак, „Довидување повторно" од 1961 година, во Европа бил прикажуван под насловот „Го сакате ли Брамс?" (Aimez-Vous Brahms?), бидејќи бил снимен според истоимената новела на Франсоаз Саган од 1959 година. Истовремено, во филмот била користена музиката на Брамс, поточно неговата „Симфонија бр. 3 во F-dur, Оп. 90: III Poco allegretto". Понатаму, на својот албум од 1972 година, „Академијата во опасност" (*The Academy in Peril*), рок-музичарот Џон Кејл (*John Cale*), изразувајќи почит на своето класично музичко образование, ја вметнал и песната насловена едноставно „Брамс" (*Brahms*).

Наводи
------

1. ↑  ALLOCINE, Aimez-Vous Brahms? (пристапено на 6.12.2015)
2. ↑  IMDb, Goodbye Again (1961) (пристапено на 6.12.2015)
3. ↑  ALL MUSIC, John Cale, The Academy in Peril (пристапено на 6.12.2015)
Најдобро зачуваниот пример на класичен грчки театар, Театарот на Епидаур, има кружна „оркестра" и веројатно ја дава најдобрата идеја за оригиналната форма на атинскиот театар, иако датира од 4 век. п.н.е
**Театарот** настанал во Грција паралелно со развитокот на драмата, како последица од потребата за место каде ќе се изведуваат делата на големите антички писатели. Во почетокот бил граден од дрво, а потоа од камен,тетатарот оставил во наследство величествени изданија, честопати изградени од најквалитетниот мермер кој можел да се најде во тоа време.

Во грчкиот театар главен дел била оркестрата, со кружна основа, а гледачите седеле околу неа. Потоа настанала сцената, а помеѓу неа и местата за гледачи биле поставени влезовите. Грците не биле толку вешти архитекти како римјаните, и во отсуство на решение како да ја подигнат конструкцијата, идеалниот спој го нашле така што театрите ги вградувале во падината на некое брдо.

Доста често се случувало тетрите од хеленистичкиот период да се најдат надвор од урбаната средина, во недостатокот на избор од прикладна локација во самиот град.

За разлика од нив римјаните, технички поусовршена нација, немале потреба од тоа бидејќи како одлични градители подигнувале субструкција под самиот театар, па можеле да го изградат каде сакаат. Римскиот театар редовно имал полукружна основа. Гледачите седеле на скали кои ја опкружувале полукружната оркестра и сцената пред неа која служела како бина.

На територијата на Република Македонија од хеленистичкиот и од римскиот период, познати под заедничкото име - класичен период, до нас успеале да допрат само четири театри сместени во големите урбани градски целини : Скупи, Стоби, Хераклеја и Лихнид.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Историја на театарот" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со археологијата на Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Опис на два крала,сопругот на Ема Рудолф од Франција (десно, востоличен) и Карло Простиот (лево во средина)
**Ема** (894-934) била ќерка на Роберт I од Франција и на Беатрис од Вермандоа, во 921 се омажила за војводата Рудолф Бургундски кој, по смртта на кралот Роберт I, бил крунисан за крал на Франките на 13 јули 923 во опатијата Сен-Медар во Соасон

Единственото дете кое таа му го родила на својот сопруг, Луј, умрело уште при раѓањето во 934. Ема починала истата таа година, откако претходно му помогнала на својот сопруг да се справи со немирите организирани од страна на големите вазали.

Наводи
------

1. ↑  Christian Bouyer, *Dictionnaire des Reines de France*, Librairie Académique Perrin, 1992 (ISBN 2-262-00789-6)

|  |
| --- |
| Ема Француска **Кралици на Франција** |
| Претходник**Беатрис од  Вермандоа** | **Кралица на Франција**923–934 | Наследник**Герберга од  Сакс** |

* Портал: Франција
Портрет на Берне.
**Лудвиг Берне** (роден 6 мај 1786 - починат 12 февруари 1837) - германско-еврејски пишувач за теми од областа на политиката и сатиричар. Припаѓа на движењето наречено „Junges Deutschland" („ Млада Германија"), кое претставува група на германски писатели која постоела од 1830 до 1850 година. Лудвиг бил поет и политички филозоф. Починал во Париз на педесет годишна возраст.

Почеток на животот
------------------

Лудвиг Берне е роден на 6 мај 1786 година во Франкфурт на Мајна во еврејско семејство. Син е на банкарот Јакоб Барух. Неговиот дедо бил владин бирократ.

Образование
-----------

Лудвиг Берне и неговиот брат имале приватни часови од Јакоб Сахс, а подоцна и од Ректор Моше. На 14 години заминал да учи медицина кај учителот Хецел во Гисен. По една година Лудвиг бил испратен во Берлин да продолжи со изучувањето на медицината. Таму негов учител бил физичарот Маркус Херц, кај кого и престојувал. Понатаму учел школо во универзитетот во Хале. Своето образование го завршил на универзитетите во Хајделберг и Гисен, каде што студирал право и политички науки.

Познати дела
------------

* (1822) Der Esskunstler
* (1826) Denkrede auf Jean Paul
* (1829) Mono graphie der deutschen Postschnecke
* (1829–1834) Dramaturgische Bltter
* (1837) Menzel der Franzosenfresser
**Леонтиј I Ерусалимски**, наречен и Лав (Лео), ― ерусалимски патријарх на Ерусалимската црква од 911 до 928 година. Малку се знае за неговите активности додека бил патријарх.

Кариера
-------

Леонтиј бил избран за патријаршискиот престол во 911 година по патријархот Сергиј II Ерусалимски се упокоил. Во 923 година, патријаршијата била погодена од муслимански немири кога биле разгневени од неколкуте победи на римските војски во арапско-римските војни. Учесниците во немирите им се одмаздиле посебно на христијаните во Ашкелон и Каесарија каде што биле уништени сите цркви. Црквата на крајот добила дозвола од калифот ал-Муктадир за обнова на црквите.

Патријархот Леонтиј I бил наследен како патријарх од Анастасиј (или Атанасиј) во 929 година.

Наводи
------

1. ↑  Kidd, B.J. (1927). *The Churches of Eastern Christendom from A.D. 451 to the Present Time*. Burt Franklin research & source works series. B. Franklin. стр. 180. ISBN 978-0-8337-5168-3. Посетено на 29 август 2021.
**Стефан Урош III**, познат како **Стефан Дечански** (ок. 1285 – 11 ноември 1331) — српски крал, син на Стефан Урош II Милутин.

Младост
-------

За време на неговата младост, неговиот татко бил приморан да го испрати како заложник на татарскиот кан Ногај, кај кого останал до 1299. Од 1309 година станал управник на Зета. Во 1314 година, учествувал во неуспешната побуна на аристократијата од Зета против Милутин. Стефан Дечански бил заробен, делумно ослепен и изгонет во Цариград, каде што останал под заштита на Андроник II. Пред смртта, Милутин дозволил Стефан Дечански да се врати во Србија.

Владеење
--------

Манастирот Високи Дечани
Стефан прво се оженил со Теодора, ќерката на бугарскиот цар Смилец. После, нејзината смрт се оженил по вторпат, со Марија Палеологина, ќерката на паниперсевастот Јован Палеолог. За време на граѓанската војна во Византија помеѓу Андроник II и Андроник III, Стефан го поддржал стариот император. Како резултат на тоа, Стефан се нашол во опасна ситуација по поразот на Андроник II во 1328, а особено откако Андроник III формирал сојуз со бугарскиот цар Михаил III Шишман. Сепак, истата година Стефан успеал да ја победи бугарската армија кај Велбужд.

Набрзо потоа, Стефан Дечански бил заробен од неговиот син Стефан Душан и одведен во Звечан, каде наскоро починал.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
 Династија Немањиќ  |
| --- |
|  |
| Главни владетели | 
* Стефан Немања
* Стефан Првовенчани
* Вукан
* Радослав
* Владислав
* Урош I
* Драгутин
* (Урош II) Милутин
* (Урош III) Дечански
* (Урош IV) Душан
* Урош V

 |
|  |
| Други владетели | 
* Ѓорѓе
* Стефан Владислав II
* Стефан Константин
* Јован Урош
* Симеон Урош

 |
|  |
| Архиепископи | 
* Св. Сава
* Св. Сава II

 |

 |
**Евровизија 1998** — 43. натпревар за избор на најдобра песна. Се одржал во Бирмингем во Велика Британија на 9 мај. Учествувале 25 земји, а победила Дана Интернационал од Израел, со песната *Diva*.

Учество на Македонија
---------------------

На оваа Евровизија, Македонија и официјално зела учество. Ја претставувал Владо Јаневски со песната „Не зори зоро". Учеството на фестивалот било без спонзори, ТВ камери, стилист, шминкер и без ниту еден новинар од Македонија. Владо дури сам си ја купил облеката од Милано, бидејќи го одбиле од фирмата „Тетекс". Поради помали средства, спотот за „Не зори зоро" од МРТВ 80% е измонтиран од стари архивски снимки на планини и езера. Владо песната ја напишал за неговата тогашна девојка од Русија со која живеел во Москва.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за музика е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

 * п
* р
* у
 **Евровизија**

1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
~~2020~~ ·
2021
2022 · ·
*2023*


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4507621-2

 |

 |
Стефан Богориди
**Стефан Богориди** (бугарски: *Стефан Богориди*, грчки: *Στέφανος Βογορίδης*, турски: *Stefanaki Bey*), роден како **Стојко Цонков Стојков** (бугарски: *Стойко Цонков Стойков*; 1775 — август 1859) бил висок османлиски државник со бугарско потекло, внук на Софрониј Врачански и татко на Александар Богориди и Николај Вогорид. Стефан и неговиот брат Атанас го добиле името Богориди по Борис I, првиот христијански владетел на Бугарија.

Биографија
----------

Роден е во 1775 во Котел. Студирал грчки јазик во Букурешт, Влашка, каде го променил своето бугарско име Стојко за грчко Стефан*.* По завршувањето на студиите, Богориди се придружил на османската морнарица како *Драгоман* и под заповедништво на Мустафа-паша (идниот султан Мустафа IV) учествувал во втората битка кај Абукир против Наполеон I Бонапарт во Египет.

Во 1812 Богориди заминал во Молдавија со кнезот Скарлат Калимахи кој го назначил за гувернер на Галац (1812—1819). Во 1821, за време на влашкото востание на Тудор Владимиреску и инвазијата на Филики Етерија како дел од грчката војна за независност, Богориди бил кајмакам на Влашко. Следната година, после опсежната офанзива на Александар Ипсилантис, бил кајмакам на Молдавија, а потоа повторно бил драгоман во османската флота. Помеѓу 1825 и 1828 бил испратен во егзил во Анадолија.

После Руско-турската војна од 1828-1829 и Одринскиот договор, бил советник на Махмуд II, кој му ја доделил титулата бег и го назначил за управител на островот Самос. Островот го посетил само еднаш во 1839 и го управувал од Цариград. Богориди, кој го преименувал главниот град на островот во *Стефанополис* по себе си, бил омразен од локалното грчко население поради своеволното владеење. Жителите на Самос се побуниле против него во 1849 година, а султанот го заменил во 1850. година.

За време на султанот Абдул Меџид I, Богориди бил член на Танзиматскиот совет и империски советник. Добил дозвола од Абдул Меџид за изградба на бугарска православна црква во Цариград и ја поклонил својата куќа во Фанар во 1849. На тоа место подоцна била подигната познатата Железна црква, која во негов спомен била наречена *Свети Стефан*. Починал во август 1859 во Истанбул.

Надворешни врски
----------------

1. ↑  Ghika
2. 1 2 3  „Stefan Bogoridi". *prabook.com* (англиски). Посетено на 2021-04-11.
3. 1 2 3  „Стефан Богориди". *Община Котел* (англиски). Посетено на 2021-04-11.
НОВА КАРТА НА КРАЛСТВОТО НА АНГЛИЈА, која го претставува Кнежевството на Велс и други провинции, градови, пазарни градови, со ПАТИШТА од град до град
**Англосаксонски период** од историјата на Англија го опфаќа периодот на средновековна Англија (раниот среден век), односно од крајот на римското владеење на Британија и создавањето на англосаксонските кралства до Норманското освојување на Англија во 1066 година. Во историјата на Англија, 5 век и 6 век се познати како *темни векови*. Кон крајот на 8 век, во Англија и териториите на Британија пристигнале Викинзите, кое довело до промена на културниот свет на островот. По номадската инвазија, Вилијам Освојувачот го дал почетокот на периодот на Кралство Англија.

Англија *Оваа статија поврзана со историјата на Англија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Димитар I Кантакузин** (грчки: *Δημήτριος Καντακουζηνός, Demetrios I Kantakuzenos*, околу 1343, помеѓу 1384 и 1420) бил севастократор и византиски деспот на Мореја.

Семејство
---------

Димитар произлегува од византиската царската фамилија Кантакузини и од бугарската царска фамилија Асеневци. Тој бил вториот син на Матеј Кантакузин, деспот на Мореја и неговата сопруга Ирина Палеологина, ќерка на деспот Димитар Палеолог и неговата сопруга Теодора и внука по таткова линија на царот Андроник II Палеолог и Ирина Монфератска. Татко му бил син на димотишкиот цар Јован VI Кантакузин и Ирина Асенина. Со предокот на прабаба му Ирина Монфератска, Димитар I Кантакузин бил роднина на бројни кралски фамилии.

Управување
----------

Од 1361 година Димитар I бил прогласен за деспот на Мореја.. Византискиот цар Јован V Палеолог решил во 1381 година да го смени Матеј Кантакузин со својот син Тодор I Палеолог.

Во 1383 година Матеј Кантакузин ја пренесел власта на Димитар и му наредил да ја предаде власта на Палеолозите мирно и спокојно. Димитар се обидел да ја задржи власта за себе, но не успеал. Тодор I Палеолог пристигнал во Мореја и ја зазел власта од Димитар I Кантакузин.

Еден внук на Димитар I, Мануил Кантакузин се обидел да ја преземе власта во Мореја во 1453 година непосредно по падот на Цариград.

Потомци
-------

Според *Foundation for Medieval Genealogy, Byzantium 1261-1453*, Димитар I Кантакузин имал две деца:

* Теодор Кантакузин (\* после 1361, † 1410)
* ? Кантакузин

Наводи
------

1. ↑  Ahnentafel von Demetrios I. Kantakuzenos
2. ↑  Donald M. Nicol, *The Byzantine Family of Kantakouzenos (Cantacuzenus) ca. 1100-1460: a Genealogical and Prosopographical Study* (Washington, DC: Dumbarton Oaks, 1968), p. 158
**„Книга Неемија"** — книга од Стариот завет.

Содржина
--------

Неемија, пехарникот на персискиот цар Артаксеркс, тагува поради страдањата на неговите сонародници кои останале во татковината и затоа го моли Бога за милост. Тој го моли царот да се врати во Ерусалим и царот му дозволува. По доаѓањето во татковината, Неемија веднаш собира луѓе со кои започнува да ги гради ѕидовите на Ерусалим при што, истовремено, луѓето постојано чуваат стража за одбрана од непријателите кои сакаат да ја спречат изградбата. Како управител на Јудеја, Неемија го ослободува народот од бројните давачки, а на должниците им ги простува долговите. Наспроти заканите и сплетките од непријателите, Неемија продолжува со својата работа и успешно ја завршува изградбата на ѕидот во рок од 52 дена при што некои началници даваат доброволни прилози. По некое време, народот се собира на плоштадот и свештеникот Ездра го чита и го толкува Божјиот закон, а потоа, за првпат по долго време, се прославува празникот Сеници. Сите кнезови, началници, свештеници и многу луѓе се потпишуваат на заветот дека ќе го почитуваат Божјиот закон, а луѓето постепено се населуваат во Ерусалим и во другите градови и села. Неемија повторно ја воспоставува давачката за левитите, ја обновува службата на свештениците и на левитите, а исто така, ги забранува работењето во сабота и склучувањето бракови со другите народи.

Наводи
------

1. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 565-580.
**Аспорча Хатун** (околу 1300 - 1362) — втора сопруга на отоманскиот султан Орхан I и мајка на Шехзаде Ибрахим, Фатма Хатун и Селџук Хатун.

Животопис
---------

Потеклото на Аспорса Хатун е прашање на контроверзии. Според некои извори, таа била ќерка на царот Андроник III Палеолог и неговата сопруга Ана Савојска. Можно е дека таа била ќерка на царот Андроник II Палеолог.

Во 1316 година Орхан се оженил со принцезата, но и покрај бракот, војната продолжила со Византија. По нејзиниот брак, таа го прифатила исламот и го родила Шехзаде Ибрахим, гувернер на Ескишехир кој бил погубен по наредба на неговиот полубрат Мурат I, што било проследено со раѓањето на принцезите Фатма Хатун и Селџук Хатун. Ништо друго не е познато за неа, освен тоа што Осман и дал на оваа снаа неколку села, кои потоа ги посветила на своите потомци во 1323 година, правејќи го нејзиниот син нејзин егзекутор.

Таа починала во 1362 година и била погребана во гробница заедно со сопругот Орхан и Нилуфер Хатун.

Наводи
------

1. ↑  „Turkey: The Imperial House of Osman". web.archive.org. Архивирано од изворникот на May 2, 2006. Посетено на 6 February 2014.
2. ↑  „Consorts Of Ottoman Sultans (in Turkish)". Ottoman Web Page.
3. ↑  Anthony Dolphin Alerson (1956). *The Structure of the Ottoman Dynasty*. Clarendon Press.
4. 1 2  Leslie P. Peirce (1993). *The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire*. Oxford University Press. стр. 106–107. ISBN 978-0-195-08677-5.
**Каспер Петер Шмајхел** (роден на 5 ноември 1986 година во Копенхаген) — дански фудбалер, голман на Ница.

Тој е син на легендарниот дански голман Петер Шмајхел.

Клупска кариера
---------------

Шмајхел ја започнал својата кариера во Манчестер Сити, но имал престои на заем во голем број клубови како Дарлингтон, Бери и Фолкерк пред да го направи своето деби за Сити. Иако од своето први појавување па натаму било очекувано да Шмајхел биде избор број еден на голманската позиција во Сити, на почетокот на сезоната 2007-2008 појавата на Џо Харт резултирала со нова позајмица на Шмајхел овојпат во Кардиф Сити. Подоцна, доаѓањето на репрезентативниот голман на Република Ирска Шеј Гивен во јануари 2009 година значело и дефинитивно дека Шмајхел ја губи позицијата дури и на втор голман во Сити, па во август истата година, му било дозволено да се поврзе со поранешниот менаџер Свен-Горан Ериксон во Нотс Каунти. Тој поминал само една сезона со нив која се покажала како многу успешна за клубот и за самиот играч, но заради проблемите со финансиската состојба на Нотс Каунти Шмајхел решил да замине и неговиот договор бил раскинат со взаемна согласност. Потоа му се приклучил на Лидс Јунајтед во мај 2010 година, но повторно, неговиот мандат во клубот траел само една сезона.

На 27 јуни 2011 Шмајхел потпишал за Лестер Сити, каде што повторно соработувал со Свен-Горан Ериксон. Во сезоната 2013-2014, Шмајхел ги одиграл сите 46 натпревари на Лестер во Чемпионшип лигата помагајќи му на клубот да го освои првото место на крајот на сезоната и да обезбеди промоција во Премиер лигата. По завршувањето на сезоната тој го продложил својот договор со Лестер за уште четири години до летото 2018 година.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Тој одиграл 17 натпревари за селекцијата на Данска под 21 година. Шмајхел бил повикан и во сениорската репрезентација, за првпат против Исланд на 13 мај 2011 година. На 29 мај 2012, тој исто така бил повикан во составот на репрезентацијата на Данска за Евро 2012 како трет голман, откако поради повреда Томас Соренсен морал да го откаже учеството. Своето деби за сениорската репрезентација, Шмајхел конечно го направил на 6 февруари 2013 во поразот со 3-0 од Македонија на Арена Филип II.

Титули
------

### Англија Лестер Сити

* **Чемпионшип лига** (1) : 2013-2014.
* **Премиер лига** (1): 2015-2016

Надворешни врски
----------------

* Каспер Шмајхел на soccerway

Наводи
------

1. 1 2 3  Hugman, Barry J. уред. (2010). *The PFA Footballers' Who's Who 2010–11*. Mainstream Publishing. стр. 370. ISBN 978-1-84596-601-0.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
ФК Лестер Сити  – моментален состав |
| --- |
|  |
| 
1 Шмајхел ·
2 Џастин ·
3 Фофана ·
4 Сојунчу ·
5 Морган ·
6 Еванс ·
8 Тилеманс ·
9 Варди ·
10 Мадисон ·
11 Олбрајтон ·
12 Ворд ·
14 Ихеаначо ·
15 Барнс ·
17 Ајосе ·
18 Амарти ·
19 Ундер ·
20 Чудури ·
21 Рикардо Переира ·
24 Менди ·
25 Ндиди ·
26 Прат ·
27 Кастањ ·
28 Фухс ·
33 Томас ·
35 Јакуповиќ ·
Менаџер: Роџерс
 |

 |