**Лебед OB2** е OB асоцијација која што е дом на едни од најголемите најсвтели ѕвезди познати, вклучувајќи ја светлосната

променлива CYG OB2#12. Таа, исто така, вклучува и една од најголемите познати ѕвезди, NML Cygni. Регионот припаѓа во поширока форма на ѕвезди наречена Лебед X, кој е еден од најсвeтлите објекти на небото. Регионот вклучува 1.400 пресеци од Земјата во соѕвездието на Лебед.

Младиот кластер е еден од најголемите познати и најголема ѕвезда во северната полутопка, некои го класифицирале како младо збиено ѕвездено јато сличен на оние во Големиот Магеланов Облак. Денес, сепак, се смета за масивно ѕвездено здружение со ниска густина.

Иако е повеќе од десет пати поголем од Орионската маглина, која лесно може да се види со голо око, Cygnus OB2 се крие зад масивниот облак од прашина познат како Лебедов Расед, што ги заматува многу ѕвезди во него. Ова значи дека и покрај неговата големина, тешко е да се одредат неговите вистински својства. Проценетиот број на масивни ѕвезди се движи од 50 до 100 од спектрален тип O и неговата вкупна маса е пресметана како (4-10) × 104 или 3 × 104 сончеви маси, според други испитувања.

И покрај тоа, неодамнешните истражувања кои се движат од радио до рентгенски бранови должини го набљудуваат регионот за да стекнат подобро разбирање за тоа како се појавуваат ѕвезди и планети со таков голем обем. Овие истражувања вклучуваат набљудувања со Хандра Х-Реј обзерваторијата, вселенскиот телескоп Спицер, Хершелската вселенска опсерваторија и канарите на Гран Телескопио. Што се однесува до неодамнешните набљудувања, се одвиваат последните фази на процесот на фотопластика, каде што најголемите ѕвезди го формираа и расчистија амбиенталниот материјал од регионот.

Првите 12 Шултеви Ѕвезди| Ѕвезда | Реден број на Шултева Ѕвезда | Спектрален вид | Болометричка магнитуда | Сончева маса |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 59 | #1 | O8.5V | −9.3 | 44 |
| 83 | #2 | B1I | −7.4 | 18 |
|  | #3 | O6IV + O9III |  | >17 + >8 |
| 217 | #4 | O7III((f)) | −9.6 | 52 |
| V729 | #5 | O7Ianfp + Ofpe/WN9 (+B0V:) | −10.6 / −10.5 | 31 + 9 |
| 317 | #6 | O8V | −9.2 | 42 |
| 457 | #7 | O3If | −10.8 | 114 |
| 465 | #8A | O6If + O5.5III(f) | −9.8/−9.4 | 44 + 37 |
| 462 | #8B | O6.5III(f) | −10.4 | 80 |
| 483 | #8C | O5If | −10.1 | 71 |
| 473 | #8D | O8.5V + O9V: (+ A2V?) | −8.4 | 19+19+? |
| 431 | #9 | O5–5.5I + O3–4III | ~−10/~−10 | >34 + >30 |
| 457 | #10 | O9.5I | −10.4 | 75 |
| 734 | #11 | O5If | −10.0 | 58 |
| 304 | #12 | B3-4Ia+ | −10.95 | 110 |
| 556 | #18 | B1Ib | −9.0 | 33 |
| 417 | #22 | O3If + O6V(f) | ~−10.4 |  |
| 516 |  | O5.5V((f)) | −11.1 | 100 |
| 771 |  | O7V | −10.6 | 90 |

Други значајни ѕвезди, кои не се вклучени во Massey вклучуваат BD + 40 ° 4210, синиот џин и светлосина променлива, како и масивна ѕвезда BD + 43 ° 3654. Истакнатите членови на асоцијацијата често се нарекуваат по нивните Шулте броеви: на пример, Шулте 12, ВИ Сигни 12 или Сигнус OB2 # 12. Бројот најпрвин бил користен во документот за откритие од 1953 година, каде што биле нумерирани 11 "сини гиганти". 12-тата ѕвезда (Cyg OB2 # 12) беше додадена во 1954, и уште осум набргу потоа. Самиот Шулт ги задржал веќе објавените броеви и додал многу повеќе кога го проучувал здружението кое го нарекол VI Cygni.