recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Монета на Вонон I од Селевкија.
**Вонон I** (ΟΝΩΝΗΣ *Onōnēs* според неговите монети) владеел со Партијската империја од околу 8 до 12 година од н.е. Тој беше најстариот син на Фраат IV Партски (владеел околу 37–2 година п.н.е.) и беше испратен во Рим како заложник во 20-тите години п.н.е. како гаранција за договорот на неговиот татко склучен со Август.

Доаѓање на власт
----------------

По убиството на Ород III околу 6 година по н.е. Партите побарале од Октавијан Август нов крал од Арсасидската династија. Август го испратил Вонон I, но тој не успеал да го зачува престолот; тој бил образован како Римјанин и бил омразен од партијското благородништво како предавник.

Пад
---

Друг член на Арсасидската династија, Артабан III (владеел околу 10–38 година), кој живеел меѓу даханските номади во источниот дел на Партија, беше поканет да го преземе престолот. Во граѓанска војна тој го порази и протера Вонон I.

Монети
------

Монетите на Вонон датираат од 8 до 12 година и го носат натписот "Кралот Вонон, освојувач на Артабан" по повод привремената победа над неговиот соперник. Монетите на Артабан II датираат од 10 година. Во 12 година Вонон побегна во Ерменија и станал нејзин крал. Артабан II побара тој да биде отстранет од престолон но бидејќи Октавијан не сакал да започне војна со Партијвите тој го премести Вонон во Сирија, каде што тој бил задржан во притвор, иако во добри услови. Подоцна, тој бил преместен во Киликија и кога тој се обидел да побегне околу 19-тата година бил убиен од страна на неговите чувари.

Белешки
-------

1. ↑  Tacitus, The Annals 2.1
2. ↑  Tacitus, The Annals 2.2
3. ↑  Tacitus, The Annals 2.3
4. ↑  Tacitus, The Annals 2.4
5. ↑  Tacitus, The Annals 2.68

Наводи
------

* Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Meyer, Eduard (1911). „Vonones". Во Chisholm, Hugh (уред.). *Encyclopædia Britannica*. **28** (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 211.CS1-одржување: ref=harv (link)
* Hon. Ana. 5, 9.
* Josephus, *Antiquities of the Jews*, xviii, 2, 4.
* Tacitus, *Annals*, ii, 4, 58, 68.
Колумбус, Охајо - Хајсмит 18
***Судиски чекан*** - скулптура од Ендру Ф. Скот во 2008 година, која прикажува судиски чекан што го користат судиите за одржување на редот во судницата и за интерпункција на одлуките. Делото се наоѓа во Судскиот центар во Охајо, дом на Врховниот суд во Охајо, сместен во Граѓанскиот центар во центарот на Колумбос. Делото се сметало за најголемиот судиски чекан на Светот по неговото завршување.

Скулптурата била поставена на јужниот одразувачки базен на судскиот центар во 2008 година. Таа го отсликува авторитетот што го има судството во врска со донесувањето одлуки. И скулптурата и нејзината соседна склулптура во северниот одразувачки дел на базенот биле финансирани од грантот на Фондацијата „Ohio State Bar". Вајарот е дипломиран на Државниот универзитет во Охајо и професор по студии на фондации на Колеџот за уметност и дизајн Савана.

Скулптурата е едно од околу 170 уметнички дела во Судскиот центар во Охајо. Тој е најголемиот и најскапиот од тие дела, со цена од 200 000 долари на САД.

Поврзано
--------

* Список на јавна уметност во Колумбос, Охајо

Наводи
------

1. ↑  „The Ohio Judicial Center" (PDF). *The Supreme Court of Ohio*. The Supreme Court of Ohio Office of Public Information. November 2008. стр. 38. Посетено на October 13, 2020.
2. ↑  „Court of Eye Appeal". *The Columbus Dispatch*. August 10, 2008. Посетено на October 15, 2020.

*
**Влатко Коруноски-Ларата** (Прилеп,  1951
 - Прилеп, 5 јуни 2018

) — македонски ракометар, легенда на некогашниот прилепски машки ракометен клуб РК „Тут-ком".

Биографија и кариера
--------------------

Коруноски е роден во Прилеп во 1951 година. Бил левак и секогаш бил еден од најефикасните поединици во РК Тут-ком. Во неговото активно играње од сезоната 1977/78 година, постојано бил меѓу десетте најдобри спортисти на Прилеп и Тутунски комбинат. Се закитил и со титулата најдобар спортист на градот. Бил постојан репрезентативец на Македонија. Една сезона бил и член на РК „Пелистер", но повторно се вратил во матичниот клуб и тука ја завршил ракометната кариера.
Од 1984/85 тој бил тренер на женската ракометна екипа, заедно со Петар Кузманоски – Таста. Најголемиот успех во тренерската кариера го постигнал во најквалитетниот женски ракометен колектив на РК „Тутунски комбинат", кои во ракометната сезона 1987/88 станале второлигаши во некогашната YU женска ракометна лига и тоа бил првпат РК „Тутунски комбинат" да има женска вторологишка екипа.

Починал на 5 јуни 2018 година во Прилеп.

Наводи
------

1. ↑  *ИН МЕМОРИАМ - Влатко Коруноски - Ларата*
Започнување на Франкократија по поделбата на Византија
**Франкократија** (грчки: *Φραγκοκρατία*, во превод „*владеење на Франките*"), исто така позната како **Латинократија** (грчки: Λατινοκρατία) или **Венетократија** (грчки: Βενετοκρατία) — периодот во грчката историја по Четвртата крстоносна војна (1204), кога на територијата на Византија била под управа на неколку западни, главно француски и италијански крстоносци, според *Partitio terrarum imperii Romaniae* односно „*Поделба на земјите на Ромеите*".

Терминот произлегува од името што го дале православните Грци на западноевропските латински црковни католици: Латини. Повеќето Латинци имале француско, норманско или венецијанско потекло. Периодот на франкократија се разликува по регион.Самата политичката ситуација се покажала како многу нестабилна, бидејќи новоформираните земји помеѓу себе имале голем број на недоразбирања, а грчките држави-наследници повторно започнале со враќање на териториите.

Со исклучок на Јонските Острови и некои изолирани тврдини кои останале во венецијански раце до крајот на 19 век, конечниот крај на Франкократијата во грчките земји настапило со османлиското освојување, главно од 14 до 16 век.
**Фондација Карнеги за меѓународен мир** (CEIP) е меѓународен аналитички центар со центри во Вашингтон, Москва, Бејрут, Пекинг, Брисел, и Њу Делхи. Организацијата себе се промовира како посветена на подобрување на соработката меѓу нациите преку активно меѓународно учество на САД. Основана е во 1910 година од страна на Ендрју Карнеги. Дејствувањето на оваа организација не се поврзува со ниедна политичка партија.

Балканските војни според Карнегиевата фондација
-----------------------------------------------

Нестабилноста на Балканскиот Полуостров кулминирало со Првата балканска војна во 1912 година. Мировните движења, кои со години ги симпатизирале борбите на балканските Словени за ослободување од османлиското владеење, сметале дека треба да се прекинат непријателстата и споровите да се решат по мирен пат во согласност со меѓународното право. Меѓутоа, во Втората балканска војна, кога веќе Османлиска Турција не била главна страна во непријателствата, доаѓале извештаи за крајно дивјаштво во борбите што ја обележувале и Првата и за многубројните злосторства над цивилното население кои биле главна одлика во Втората балканска војна, односно на територијата на Македонија. Тоа била причина за решението на Карнегиевата фондација, донесена веднаш по избувнувањето на Втората балканска војна, да состави престижно маѓународна комисија и да ја задолжи со задача да ги востанови фактите и да му даде на западното мислењен јасна и сигурна слика за она што се случува во погодениот регион. Карнегиевата комисија се состоелаод 8 членови, по еден од САД, Германија, Австроунгарија и Русија и по двајца од Франција и Велика Британија, и тоа:

1. Д-р Јозеф Редлих, професор по јавно право на Универзитетот во Виена;
2. Валтер Шекинг, професоор по право на Универзитетот во Марбург;
3. професор Павел Милјуков, член на руската Дума;
4. Д-р Семијуел Т. Датон, професор во Учителскиот колеџ на Универзитетот Колумбија;
5. Френсис В. Хирст, уредник на Економист;
6. Д-р Х. Н. Брејлсфорд, новинар;
7. Барон д'Естунел де Констан, сенатор и
8. Г. Жистен Годар, правник и член на Собранието на Франција.

Претседател на комисијата бил де Констан кој ја претставувал Франција на двете хашки деловни конференции во 1899 и 1907 година и бил добитник на Нобеловата награда за мир во 1909 година.

Наводи
------

1. ↑  „About the Global Think Tank". Carnegie Endowment for International Peace. Посетено на 2016-04-04.
2. ↑  Ванче Стојчев,
 Александар Стојчев: Букурешкиот мировен договор и поделбата на Македонија во 1913 година, ИНИ, Скопје 2013, стр.315-316.
**Влатко Богдановски** (Битола, 31 декември 1964

) — македонски шахист. Игра за клубот *СК Алкалоид Скопје*.

Животопис
---------

Богдановски е роден во Битола во 1964 година. Основно образование завршил во ОУ „Ѓорѓи Сугарев" - Битола, а средно образование во гимназијата „Јосип Броз-Тито" во 1983 година во родниот град. Образованието го продолжил на Филозофскиот факулет во Скопје отсек новинарство, кое го завршил во 1988 година и се здобил со звањето дипломиран новинар.

Кариера
-------

Трипати го има освоено поединечното првенство на Македонија: 1993, 1995 и 2009 година. Исто така трипати бил републички првак: 1986, 1987 и 1989 година, како и еднаш на Отвореното првенство во 2013 година (во период кога не се организирало Затворено првенство).

За Македонија настапувал на седум шаховски олимпијади: 1994–2000, 2004, 2012 и 2014 година. Учествувал и на четири Европски екипни првенства (1997-2001 и 2013) и едно Светско екипно првенство (2001).

Во 1988 година ја добил титулата меѓународен мајстор (ММ), а во 1993 година титулата велемајстор (ВМ).

Во 2018 година станал ФИДЕ тренер.

Наводи
------

1. ↑  „Македонските шаховски шампиони и нивните рекорди!". Дерби. 6.7.2020. Посетено на 10 октомври 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Настапи на Влатко Богдановски на шаховски олимпијади
* Настапи на Влатко Богдановски на светски првенства
* Настапи на Влатко Богдановски на европските првенства
* Настапи на Влатко Богдановски на поединични европски првенства
* Настапи на Влатко Богдановски во купови на европски клубови

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски велемајстори |
| --- |
|  |
| Влатко Богдановски  **·**  Владимир Георгиев  **·**  Роландо Кутиров  **·**  Никола Митков  **·**  Тони Најдоски  **·**  Трајко Недев  **·**  Звонко Станоески  **·**  Драгољуб Јаќимовиќ |

 |
**Влахина Река** или **Влахинска Река** (бугарски: *Влахина Река*, *Влахина река*); до 14 јули 1988 г. **Кркиица** (*Къркийца*) — река во Кресненско, Пиринска Македонија, лева притока на Струма. Долга е 27 км и одводнува делови од западните падини на Пирин.

Реката извира од северозападниот агол на највисокото (2.302 м.н.в.) и најголемото од Влахините Езера на Пирин, сместени во истиоиениот цирк, југозападно од Вихрен (Елтепе). Најпрвин тече низ длабока ледничка долина, заобиколувајќи го од исток, север и запад пиринскиот срт Гредаро, па продолжува на југозапад во мошне пошумено подрачје. Откако ќе сврти на запад близу маалото Дракулово на с. Влахи, долината станува пуста и силно еродирана. Се влева во Струма како нејзина лева притока, на 180 м.н.в. некои 300 м североисточно од градот Кресна.

Сливот на Влахина Река зафаќа 108 км2, што сочинува 0,62 % од сливното подрачје на Струма.

Главни притоки: → лева, ← десна

* → Гредарска Река
* → Ѓорѓиица
* → Синаница
* ← Пештерско Дере
* → Раскола
* → Шаралиска Река
* ← Косовска Река (најголема)
* ← Рабишево Дере

Се напојува главно дожд и стопен снег. Полноводност достигнува во мај, а најслабоводна е во август. Средниот годишен истек во устието изнесува 1,69 м3/с, а во периодот на топење на снегот количеството на вода знае да биде десетратно поголем (највисок забележан истек е 14,6 м3/с. Средниот наклон на реката изнесува 81 ‰.

По течението на реката в Општина Кресна е сместено само селото Влахи, по кое е наречена самата река.

Дел од водите на Влахина Река во горното течение се користат за водоснабдување на Кресна и неколку села во околината.

Извори
------

* Мичев, Н и Ц. Михайлов, И. Вапцаров и Св. Кираджиев, Географски речник на България, София 1980 г. стр. 114 – 115.

Поврзано
--------

* Влахински водопад

Наводи
------

1. ↑  Научноинформационен център „Българска енциклопедия" (2015). *Промени в наименованията на физикогеографските обекти в България 1878 – 2014 г*. София: Книгоиздателска къща „Труд". стр. 44. ISBN 978-954-398-401-5.

Надворешни врски
----------------

* Лист од карта K-34-83. Размер: 1 : 100 000
**Судот на Ејми** е американска телевизиска серија емитувана на каналот CBS од 1999 до 2005 година, со вкупно шест сезони. Серијата го следи животот на Ејми Греј, 35-годишна самохрана мајка која ја напушта својата кариера на адвокат во Њујорк и се враќа во своето родно место Хартфорд, каде станува судија за семејни случаи. Таа е разведена и сама ја одгледува ќерка си Лорен. Во Харфорд живее со својата доминантна мајка, Максин, поранешен социјален работник.

Сценариото е засновано врз вистинскиот живот на мајката на главната глумица, Ејми Бренеман, и е приказна за три генерации жени кои живеат заедно и кои се соочуваат со лични и професионални дилеми во својот променлив живот.

Во Македонија, *Судот на Ејми* се емитуваше на А1 телевизија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за телевизија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Влези ако сакаш"** (српски: *Уђи ако хоћеш*) – југословенски филм од 1968 година, во режија на Раденко Остојиќ. Главните улоги ги толкуваат: Милован Алач, Фарук Арнаутовиќ и Мехо Барјактаревиќ.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажува животот на едно момче кое е избркано од родното село, така што се обидува да започне нов живот во Сараево. Таму, тој доживува бројни авантури, но ја доживува и својата прва љубов.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Уђи ако хоћеш (пристапено на 5.11.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Влашката револуција од 1848** - револуција во Кнежевство Влашка против Органскиот статут наметнат од Руската Империја.

Управувањето на кнезот Ѓорѓи Бибеску не било подобро во однос на Струдза во Молдавија. Во 1840 година во Влашка била создадена тајна револуционерна органзиација на чело со Николае Балческу кој се обидел на своја страна да ги привлече болјарите и интелигенцијата во земјата. Во 1843 година по неуспехот на претходната, била основана нова револуционерна организација Справедливост и братство, која го иницирала востанието во 1848 година.

Влашката револуција од 1848 година претставува дел од револуциите што се случиле во Европа истата година и е тесно поврзана со неуспешната Молдавска револуција во 1848 година. Главна причина за избувнување на револуцијата бил обидот да се поништи административната политика на болјарските аристократи кои биле под директно влијание на руските власти. Предводени од неколку млади интелектуалци и офицери, движењето успеало со соборување на принцот Ѓорѓи Бибеску и негова замена со привремена влада.

Во земјата станало јасно дека револуцијата може да биде задушена единствено со странска интервенција. Поради тоа во Истанбул бил испратен Јон Гика кој побарал османлиска помош, а во исто време помош била побарана и од Русија. Така на 19 јули 1848 година османлиските и руските сили навлегле на дунавска територија и без поголеми дејствија ја уништиле револуцијата.

Поврзано
--------

* Молдавска револуција (1848)
* Влашка
**Хохкeниг** (германски: *Hochkönig*) – највисоката планина во Берхтесгаденските Алпи во австриската провинција Салцбург, како и планинскиот венец како целина. Берхтесгаденските Алпи се дел од Северните Варовнички Алпи.

Местоположба
------------

Хохкениг е расположен западно од градот Бишофсхофен во австриската провинција Салцбург, на 42 км јужно од самиот град Салцбург. Хохкениг е одделен од останатиот дел на Берхтесгаденските Алпи со планинскиот превој Торшарте (Torscharte) чија надморска височина изнесува 2.246 метри. Самиот врв се наоѓа на јужниот крај на големо варовничко плато, покриено со ледник, познат како Ибергосене Алм (Übergossene Alm). Овој ледник се намалува со брзина од 6,2% годишно така што ќе исчезне во блиска иднина.

Геологија
---------

Во највисоките делови на Хохкениг преовладува тврдиот тенкослоен варовник.

Освојување на врвот
-------------------

Месните ловци доста одамна се искачуваат на Хохкениг. Првото „туристичко" искачување на врвот било на 5 септември 1826 година од професорот по теологија Петар Карл Турвизер по вообичаената денешна маршрута преку Охсенкар и Артурхаус. При искачувањето професорот бил придружуван од своите соработници Ернест фон Јоанели и Фон Сакс, како и десет носачи. Ернест Јоанели е првиот кој извршил точно мерење на надморската височина на врвот. Пократко но поопасно и подобра физичка подготвеност е трасата преку Биркархаус. Патеката преку Когел е најдолгата траса за скијање во Источните Алпи.

На Хохкениг, на надморска височина од 2 941 м, се наоѓа планинарски дом на австрискиот туристички клуб. Тоа место исто така се користи како почетна точка за параглајдерство и змејарство.

Галерија
--------

* Поглед на ХохкенигПоглед на Хохкениг
* Карстното плато северно од врвотКарстното плато северно од врвот
* Хохкениг во зима од југХохкениг во зима од југ
* Поглед на Хохкениг од ХинтерхалПоглед на Хохкениг од Хинтерхал
* Поглед на Хохкениг од АбергПоглед на Хохкениг од Аберг
* Поглед на Хохкениг од воздухПоглед на Хохкениг од воздух
* Поглед на Хохкениг од задната странаПоглед на Хохкениг од задната страна

Наводи
------

1. ↑  Precht 1989. sfn error: no target: CITEREFPrecht1989 (help)
2. ↑  Fisher et al. 2015. sfn error: no target: CITEREFFisher\_et\_al.2015 (help)

Надворешни врски
----------------

* High King Mountain Ski Area (Official - English) Архивирано на 9 март 2009 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 243453003
* GND: 4089252-9
* NKC: ge691075

 |

 |
**Палатата Хофбург** е палата сместена во Виена, Австрија, која била дом на најмоќните луѓе во историјата на Австрија, вклучувајќи ја и Хабсбуршката династија, владетели на големото Австроунгарско царство. Моментално служи како официјална резиденција на австрискиот претседател. Хофбург била палатата во која Хабсбурговците престојувале во текот на зимата, додека Шенбрун е палатата која ја претпочитале за престој во летото.

Областа на палатата Хофбург е документирана како седиште на владата од 1279 година, за време на владеењето на неколку царства и републики.

Дворецот Хофбург бил прошируван нив векови со цел денеска да е составен од: неколку резиденции, капела, музеи, империјална библиотека, национален театар, школо за јавање коњи, коњска штала, како и конгрес центарот на Хофбург.

Неколку архитекти работеле на проширавањето на палата, едни од најпознатите се италијанскиот архитект-инженер Филиберто Лучезе, Лодовико Бурначини и Мартино и Доменико Карлоне. Исто така на него работеле и барокните архитекти Лукас вон Хилденбрадт и Јосеф Емануел Фишер вон Ерлакх, Јохан Фишер вон Ерлакх и други.

Во зданието е сместен и огранок на познатиот Уметничкоисториски музеј.

Наводи
------

1. ↑  "Hofburg, Wien" (history),
 *Encyclopedia of Austria*, Aeiou Project, 2006, webpage:
 Aeiou-Hofburg-English Архивирано на 15 февруари 2009 г..

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хофбург" на Ризницата ? |

* Поглен на Google мапите Архивирано на 22 февруари 2008 г. - вклучува и кратко видео.
* Мрежно место на Хофбург, Виена
* Мрежно место виенскиот Хофбуршки оркестар
* Информации и фотографии
* Различни секции и музеи на Хофбург
* Виртуелна тура низ дворецот Архивирано на 3 март 2016 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 138199167
* LCCN: n50055695
* GND: 4244475-5

 |

 |
**Водсков** ― село/гратче во близина на Олборг во јужниот дел на Вендсисел со население од 4.663 жители (1 јануари 2022 година) во парохијата Водсков, Општина Олборг. Местото се наоѓа во Северен Јитланд, 11 километри североисточно од Олборг.

Превоз
------

Од 1899 година Водсков имал железничка станица на Себибанен на железничката пруга Водсков-Остервра, но таа била затворена на 15 март 1950 година.

Во Водсков
----------

На југот на Хамер Бакер, северно од Водсков, се наоѓаат голем број станбени и образовни установи во областа и долги години биле сместени голем ментален азил.

Во Водсков има многу интересни места, вклучувајќи ја Водсковската црква и училиштето „Водсков", кое е меѓу најголемите јавни училишта во Општина Олборг.

Наводи
------

1. ↑  BY1: Population 1st January by urban areas, age and sex The Mobile Statbank from Statistics Denmark
2. ↑  BY3: Population 1st January by urban areas, area and population density The Mobile Statbank from Statistics Denmark

Надворешни врски
----------------

* ФК Водсков
* Деловно здружение „Водсков"
* Училиште „Водсков"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 315524077

 |

 |
**Тереза Шарлотa Луиза од Саксонија-Хилдбургхаузен** (8 јули 1792 26 октомври 1854) — кралица на Баварија како сопруга на кралот Лудвиг I. Во 1809 година, таа била на списокот на можни невести за Наполеон, но на 12 октомври 1810 година се омажила за баварскиот престолонаследникот Лудвиг. Нивната венчавка беше повод на првиот Октоберфест. Таа стана кралица во 1825 година. За време на бројните љубовни врски на нејзиниот сопруг, Тереза страдаше, но ја толерираше ситуацијата.

Тереза честопати помагаше во управувањето на Кралството Баварија, особено кога Лудвиг отсуствуваше од Минхен за време на неговите бројни патувања, и таа имаше големо политичко влијание и учествуваше во решавањето на политичките прашања. Таа беше многу популарна меѓу поданиците и се сметаше дека отелотворува идеална слика за кралица, сопруга и мајка.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Баварски кралски сопружници |
| --- |
|  |
| 
* Каролина од Баден *(1806–1825)*
* Тереза од Саксо-Хилдбургхаузен *(1825–1848)*
* Марија од Прусија *(1848–1864)*
* Марија Тереза од Австрија-Есте *(1913–1918)*

 |

 |
**Терел Лесли Хил** (англиски: *Terrell Leslie Hill*, 19. декември 1917 во Оукленд, Калифорнија, САД - 23. јануари 2014 во Јуџин, Орегон, САД) беше американски теориски физичар, физички хемичар и молекуларен биолог. Тој е познат по неговите бројни придонеси во статистичката механика, квантната механика, хемиската физика, физиката на кондензирана материја, теоретската молекуларна биологија и биохемијата. Хил беше член на Националната академија на науките на САД.

Хил е роден и израснува во Оукленд, Калифорнија. Тој дипломира и докторира на Калифорнискиот универзитет, Беркли. Во текот на својата кариера предава на Хауардовиот универзитет во Вашингтон, Калифорнискиот универзитет, Санта Круз во Санта Круз, Кејсовиот универзитет на Западниот резерват во Кливленд, Охајо, Рочестерскиот универзитет во Рочестер, Њујорк и на Орегонскиот универзитет во Јуџин. Работеше на проектот Менхетен. Меѓу другите функции за федералната влада на САД, Хил беше шеф на Секцијата за Теоретска молекуларна биологија при Националните здравствени институти. Учествуваше на бројни меѓународни размени на знаење низ светот: Англија, Швајцарија, Израел итн.

Во својата продуктивна кариера, Хил објави повеќе од 260 научни трудови, осум учебници и монографии, како и две книги поезија. Неговите дела се преведени на многу светски јазици. Книгата „Термодинамика на мали системи" (1964) се смета за основа на нанотермодинамиката.

Наводи
------

1. ↑  Chamberlin, Ralph V. (2015). *Terrell L. Hill: Biographical Memoir* (PDF). National Academy of Sciences.
2. ↑  „Biography of Terrell L. Hill". *theor.jinr.ru*. Посетено на 2020-05-18.
***Воена академија 5*** е српски филм од 2019 година и е продолжение на серијата *Воена академија.* Ја режирал Дејан Зечевиќ.

Филмот бил премиерно прикажан на 2 октомври 2019 година во Сава центар. Заедно со филмот, била снимена и петтата сезона на телевизиската серија, која премиерно била емитувана од 11 јануари до 14 март 2020 година на РТС и содржи десет епизоди.

Синопсис
--------

**Разоткривачко предупредување: *Следат подробности што го разоткриваат дејствието и/или расплетот.***
Овој пат омилени херои минуваат низ нови животни предизвици, од деловни, како капетанот Данијел Стошиќ кој се обидува да и се врати на старата љубов - летање, борба за опстанок на Роксанда и Васиљевиќ, но и борба за потомство на Шаша и Клисура. Следат и авантурите на младите потпоручници кои се обидуваат да преживеат во дивината, на обука за специјална единица, кога нивните пријателства и љубовни врски доаѓаат на тестот за издржливост.

Улоги
-----

| Глумец | Улога |
| --- | --- |
| Бојан Периќ | капетан Даниел Стошиќ |
| Нина Јанковиќ | мајор Данка Обрадовиќ |
| Јелисавета Орашанин | Весна Роксандиќ „Роксанда" |
| Милош Тимотијевиќ | мајор Видое Васиљевиќ |
| Славен Дошло | Илија Морача „Ика" |
| Андреа Ржаничанин | Ангела Бањац |
| Ваја Дујовиќ | поручникчка Радмила Вуруна |
| Ангела Јовановиќ | Светлана Савиќ „Цеца" |
| Вучиќ Перовиќ | Богољуб Јанковиќ „Буги" |
| Виктор Савиќ | Здравко Бркиќ |
| Ѓорѓе Стојковиќ | Груја Голијанин |
| Миодраг Драгичевиќ | Вукашин Пашиќ „Гром" |
| Јован Јовановиќ | Гвозден Савиќ |
| Иван Михаиловиќ | Мирко Клисура |
| Драгана Дабовиќ | Инес Шашвари „Шаша" |
| Олга Одановиќ | Милијарда Клисура |

Наводи
------

1. 1 2 3  „Војна академија 5". *Филмски центар Србије*. Архивирано од изворникот на 2022-01-21. Посетено на 4. 2. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „Premijera filma „Vojna akademija 5"". *Ministarstvo odbrane Republike Srbije*. Посетено на 4. 2. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**Управата за државна безбедност** (српскохрватски: *Управа државне безбедности*/*Uprava državne sigurnosti*; словенечки: *Služba državne varnosti*) — југословенска тајна разузнавачка служба и полиција.

Управата за државна безбедност (УДБА) била формирана во 1946 година со реорганизација на тогашната служба за безбедност – Одделот за заштита на народите (скратено ОЗНА) на цивилен и воен оддел. Од Првиот и Вториот оддел на ОЗНА, во рамките на Министерството за внатрешни работи на ФНРЈ била формирана Управата за државна безбедност, а од Третиот оддел на ОЗНА била формирана Контраразузнавачката служба на армијата на Југославија.

Како цивилна контраразузнавачка служба била во рамките на Министерството за внатрешни работи и се состоела од четири главни сектори кои се занимавале со:

* внатрешни непријатели на Федерацијата
* емиграција
* странски разузнавачки служби
* техники за следење и прислушкување

Во првите години од основањето, УДБА се занимавала главно со елиминација на непријателите на новата државна власт, најчесто од редовите на поразените по крајот на Втората светска војна. Ликвидирањето вклучувало и членови на Комунистичката партија на Југославија, посебно за оние за кои се сметало дека ја поддржуваат резолуцијата на Информбиро и оние кои одржувале тајни врски со Советскиот Сојуз. Поради ова, тајната служба придобила огромна моќ во земјата и започнала да го загрозува и самиот претседател Тито. Така било закажано заседание на ЦК на СКЈ во Бриони каде бил сменет вториот човек во земјата Ранковиќ.

По разрешувањето на Александар Ранковиќ, поради наводното прислушувањето на Јосип Броз Тито, во јули 1966 година, следувало реструктуирање на Управата за државна безбедност, чија цел била отстранување на сите лојални кадри во службата. Во рамките на организацијата, целосно било сменето раководството на УДБА, како и Федералниот секретар за внатрешни работи на Југославија, Светислав Стефановиќ.

Во 1967 година службата била федерализирана, односно секоја република добила своја служба за безбедност, додека пак на федерално ниво останала Федералната службата за државна безбедност, чии овластувања сè повеќе се намалувале. СДБ во тој период имала свое раководство на федерално ниво, но секоја држава имала своја служба за безбедност. Со текот на времето Безбедносните служби на ниво на Републиките добивале сè поголема моќ.

Наводи
------

1. ↑  „Служба за државна безбедност – СДБ". Посетено на 2012-11-13. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
***Воена академија 3: Нов почеток*** е српски филм од 2016 година и претставува продолжение на филмот *Воена академија 2* од 2013 година. Го режирал Дејан Зечевиќ, а сценариото го пишуваа Бобан Јевтиќ и Милан Коњевиќ

Филмот бил премиерно прикажан на 8 ноември 2016 година во Сава центар. Заедно со филмот, била снимена и третата сезона од телевизиската серија од петнаесет епизоди, чија премиера била емитувана од 19 февруари до 4 јуни 2017 година.

Синопсис
--------

Професионалните обврски се испреплетени со приватните проблеми и искушенија на овие амбициозни млади луѓе кои ги врзува пријателството за цел живот. Во исто време започнуваат уписите на нови кандидати на Воената академија, меѓу кои се издвојуваат Груја и Буги, двајца неразделни пријатели, Ика суперинтелигентен бунтовник, шармантната зборливка Цеца, мистериозните и по малку осамени Ангела и Маша, девојка која гледа бегство од посесивната мајка. Она што ќе биде најважната заедничка лекција за нив е сознанието дека Воената академија не е само воено училиште, туку училиште на животот.

Улоги
-----

| Глумец | Улога |
| --- | --- |
| Радован Вујовиќ | Радисав Рисовиќ Рис |
| Бојан Периќ | Даниел Стошиќ |
| Иван Михаиловиќ | Мирко Клисура |
| Бранко Јанковиќ | Живојин Џаковиќ |
| Јелисавета Орашанин | Весна Роксандиќ Роксанда |
| Тијана Печенчиќ | Милица Зимониќ Зимче |
| Драгана Дабовиќ | Инес Шашвари Шаша |
| Тамара Драгичевиќ | Надуца Арсиќ |
| Љубомир Бандовиќ | мајор Жарач |
| Небојша Миловановиќ | мајор Кашанин |
| Милош Тимотијевиќ | мајор Видое Васиљевиќ |
| Јелица Сретеновиќ | Буразер |
| Милица Михајловиќ | готвачката Шеки |
| Бранислав Лечиќ | начелник генерал Никола Сттефановиќ |
| Тихомир Станиќ | полковник Зековиќ |
| Ивана Мичиќ | Емилија Стошиќ |
| Дара Џокиќ | Мајката на Рис |
| Феџа Стојановиќ | Таткото на Рис |
| Софија Рајовиќ | Ивана |

Наводи
------

1. ↑  „„Војна академија 3" осмог новембра у Центру „Сава"". rts.rs. Посетено на 12. 9. 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „Војна академија 3: Нови почетак". *Филмски центар Србије*. Архивирано од изворникот на 2022-01-21. Посетено на 4. 2. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**Горен Харц** (германски: *Oberharz*) — поранешна општинска заедница во округот Гослар, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓала во западниот дел на планинскиот масив Харц, околу 15 километри југозападно од градот Гослар. Нејзиното седиште било во градот Клаустал-Целерфелд. Била распуштена во јануари 2015 година, кога нејзините членки биле приклучени кон градот Клаустал-Целерфелд.

Грб на Горен Харц
Општинската заедница Горен Харц се состоела од следниве општини:

* Алтенау
* Клаустал-Целерфелд
* Шуленберг во Горен Харц
* Вилдеман

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 240093582
* GND: 4613608-3

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Долна Саксонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Тјудори** (англиски: *Tudor dynasty*) — истакната европска кралска династија од велшко потекло која владеела со Кралство Англија во периодот од 1485 до 1603. Најпознатата англиска династија била основана од страна на Хенри Тјудор, син на Едмунд Тјудор и Лејди Маргарет Бјуфорт. Тој на власт дошол по крајта на Војната на розите. Хенри своето право за престолот го засновал главно на основа тоа што бил вонбрачен внук на Едвард IV. Неговата мајка имала поголемо право на престолот, но армијата на Хенри ѝ нанел пораз. Неговиот дедо и неговата баба биле Овен Тјудор и француската принцеза Катерин Валоа, првата сопруга на Хенри V. Хенри врз основа на таа врска го посакал и францускиот престол.

Чувствувајќи дека и самиот нема големо право да застане на англискиот престол, тој свесно се оженил за Елизабета Јоршка. Преку овој настан, тој успеал да ги обедини двете династии (Династија Јорк и Династија Ланкастер) кои воделе голема војна во последните триесет години, а нивните симболи ги вклопил во еден, познат како Тјудорска роза, која претставува спој од црвената роза на Ланкастер и белата на Јорк. По доаѓањето на власт, Хенри бил крунисан како Хенри VII. Тој започнал со големи реформи и модернизација на земјата.

Владеењето на династијата владеело точно 118 години. Во текот на Тјудорскиот период од историјата на Англија, најзначајно е одделувањето на англискиот католицизам од Римокатоличката црква, во времето на Хенри VIII. По ова била создадена Англиканската црква. Во времето на Едвард VI, Англија станала протестантска земја. Кога на престолот застанала Мери I, таа направила обиди да ја врати Римокатоличката црква на чело на религиозното убедување на англискиот народ, но во тоа не успела. Нејзината полусестра, Елизабета I била заколнета протестантка, па така нејзиниот обид бил неуспешен.

Владеењето на Тјудорите било прекинато за само девет дена од страна на Лејди Џејн Греј, која не била од династијата на Тјудорите, но сепак била правнука на Хенри VII.

По смртта на Елизабета I, таа не оставила свој наследник. Нејзиниот роднина Џејмс од Шкотска го дал почетокот на т.н. Стјуартска династија, обединувајќи го Кралство Англија и Кралство Шкотска во една унија.

Наводи
------

1. ↑   House of Tudor. (2010). In Encyclopædia Britannica. Retrieved March 06, 2010, from Encyclopædia Britannica Online

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тјудори" на Ризницата ? |
Стара слика на воен логор во Конви, Велс
**Воен логор** е полупостојано место за сместување на војска. Логорите се прават кога војската патува далеку од поголеми инсталации или утврдувања за време на обука или операции, и често заземаат облик на големи кампувалишта. Во римско доба воениот камп имал високостилизирани параметри и опслужувал цела една легија. Археологијата има разоткриено многу подробности за овие римски логори на наоѓалиштата како Виндоланда (Англија) and Редикс (Шкотска). Во Македонија, некои примери се Скупи и Баргала.

Поврзано
--------

* Каструм

  


|  |  |
| --- | --- |
| Воен никулец | *Оваа статија поврзана со војска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |
Реката Амазон во Бразил
**Водотек** е канал што водното тело течејќи го следи.

Во Обединетото Кралство, некои аспекти на кривичното право, како што е Законот за реки (Спречување на загадувањето) од 1951 година, наведуваат дека водотекот ги вклучува оние реки кои се суви за дел од годината.

Во некои јурисдикции, сопствениците на земјиштето над кое тече водата може да имаат права на дел или на голем дел од водата во правна смисла. Овие вклучуваат естуари, реки, потоци, анагранки и канали. Ако е пловен, тој е исто така „воден пат".

Поврзано
--------

* Аквадукт (водоснабдување)
* Проток на животната средина
* Хидрологија
* Физичка географија
* Канат
* Вади

Наводи
------

1. 1 2  „Waterway Definition". Duhaime.org. Архивирано од изворникот на 2016-10-11. Посетено на 23 ноември 2020.
2. ↑  „Rivers (Prevention of Pollution) Act 1951". legislation.gov.uk. Посетено на 23 ноември 2020.
3. ↑  „Legal Definition of Water Course". Lectlaw.com. Архивирано од изворникот на 2018-07-26. Посетено на 23 ноември 2020.
4. ↑  North, Colin P. „Recognition of the Sedimentary Architecture of Dryland Anabranching (Anastomosing) Rivers". *Journal of Sedimentary Research*. **77** (11): 925–938. doi:10.2110/jsr.2007.089.
5. ↑  „Watercourse | FEMA.gov". *www.fema.gov* (англиски). Посетено на 23 ноември 2020.

Надворешни врски
----------------

* Водотек на Интернет речник за етимологија
Капелата при Кралскиот колеџ, Кембриџ
**Тјудорскиот стил** во рамките на англиската архитектура е крајната фаза на средновековната архитектура за време на Тјудорскиот период (1485–1603) и по него, за конзервативни патрони на колеџи. Овој стил следел по вертикалниот стил и, иако заменет со англискиот ренесансен стил во помодарските домови, тјудорскиот стил сѐ уште го задржал своето место во англискиот вкус. Примери се додатоците на разните колеџи во Оксфорд и Кембриџ кои и ден денес се изведуваат во тјудорски стил кој се преклопува со првите зачетоци на готската возобнова.

Карактеристичен елемент на оваа архитектура четирисредишниот свод; некои од најинзвонредните ориел-прозорци му припаѓаат токму на овој период; ѕидните украси се попроширени и лисјата стануваат понатуралистички. Како и да е, зборот „тјудорски стил" е незгоден термин бидејќи подразбира дека се праткикувал през владеењето на Тјудорската династија и некако прекинал со доаѓањето на Стјуартите (Џејмс I) во 1603, што не е случај.

Кај црковната архитектура, главни примери се:

* Капелата на Хенри VII во Вестминстер (1503)
* Капела при Кралскиот колеџ, Кембриџ
* Св. Џорџова капела, Виндзорски замок
* старите школи во Оксфорд.

Кај домашната архитектура:

* Елтамски дворец, Кент
* Оксбуршка хала, Норфолк
* Кралски колеџ, Абердин
* Лајер Марниева кула, Есекс
* Источнобаршамска велепоседничка куќа, Норфолк
* Фордска болница, Ковентри.
* Комптон Винјејтс
* Хемптонски двор
* Монтакутска куќа (доцнотјудорска)

Во 19 век при изградбата на хотели и железнички станици се употребувала слободна мешавина од овие доцноготски елементи и елизабетанскиот стил, во преродбените стилови познати како Јакобетански и Тјудорбетански.

Тјудорските згради имаат шест карактеристични елементи -

* Декоративна дрвена конструкција
* Кос кров
* Истакнати вкрстени калкани
* Високи, тесни прозорци
* Мали прозорски стакла
* Големи украсени оџаци

Надворешни врски
----------------

* Честер: Тјудорска и Квазитјудорска архитектура.

Споредете
---------

* Тјудорбетанска архитектура

Извори
------

* Public Domain Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: ref=harv (link)
Машка златна крастава жаба
**Херпетологија** — гранка на зоологијата која се занимава со изучување на водоземците (жаби, дождовници, мрморци, безножни) и влекачите (змии, гуштери, прстенари, желки, крокодиловидни. туатари). Батрахологијата е поддисциплина на херпетологијата која ги изучува исклучиво водоземците.

Оваа гранка се занимава со проучување на ладнокрвните (поикилотермни и ектотермни) четириношци, наречени „**херпетофауна**". Според оваа определба, тука не спаѓаат рибите, но стручњаците од областа на херпетологијата често се здружуваат со ихтиолозите и вршат заеднички истражувања и издаваат трудови со цел разменување на наоди и идеи помеѓу овие научници. Една од највидните организации од овој вид е Американското друштво на ихтиолози и херпетолози.

Најзначајна група во Македонија е Херпетолошката секција при Истражувачко друштво на студенти биолози (ИДСБ).

Херпетологијата нуди поволности за човештвото со изучувањето на водоземците и влекачте во сеопштата екологија, особено поради чувствителноста на водоземците кон промени на околината — со ова се добива забележливо предупредување за луѓето дека се случуваат промени во животната средина. Некои токсини што ги излачуваат влекачите и водоземците наоѓаат примена во медицината. На пример, некои змиски отрови се користат за добивање на антикоагуланти (средства против згрутчување на крвта) за настрадани од мозочен и срцев удар.

Поврзано
--------

* Офиологија
* Ихтиологија

Наводи
------

1. ↑  „херпетологија" — Лексикон на македонскиот јазик
2. ↑  Задачи — Американско друштво на ихтиолози и херпетолози (ASIH) (англиски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Херпетологија" на Ризницата ? |

* Херпетолошка секција Архивирано на 1 јуни 2015 г. при Истражувачкото друштво на студенти биолози (ИДСБ) (македонски)
* Европско херпетолошко друштво (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Зоологија |
| --- |
|  |
| Гранки | 
* Антрозоологија
* Антропологија
* Апиологија
* Арахнологија
* Артроподологија
* Ентомологија
* Етологија
* Зооархеологија
* Ихтиологија
* Кетологија
* Конхологија
* Малакологија
* Мамалогија
* Мирмекологија
* Невроетологија
* Нематологија
* Орнитологија
* Палеозоологија
* Планктологија
* Приматологија
* Хелминтологија
* Херпетологија

 |
|  |
| Зоолози | 
* фон Бер
* Волес
* Дарвин
* Караман
* Кивје
* Линеј
* Лоренц
* Сеј
* Фабр
* *повеќе...*

 |
|  |
| 
* Икона за портал Портал: „Биологија"
* Категорија

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85060464
* GND: 4159629-8
* BNF: cb11978133g (податоци)
* NKC: ph114659
* BNE: XX530554

 |

 |
Портрет на Туше Влахов
**Петар Христов Влахов**, попознат како **Туше Влахов** (3 јуни 1899

 – 13 јуни 1981

) — бугарски историчар, публицист и професор на Софискиот универзитет, член на Бугарската комунистичка партија, дописен член на Бугарската академија на науките, специјалист за најновата бугарска историја и историјата на бугарското националноослободително движење во Македонија и Одринско.

Животопис
---------

Туше Влахов е роден на 3 јуни 1899 година во градот Кукуш, тогаш во Отоманската империја. Неговиот татко Христо Влахов и неговиот чичко Димитар Влахов биле револуционери, дејци на ВМОРО. Во 1913 година неговото семејство се преселило во Софија. Туше Влахов дипломирал историја на Софискиот универзитет во 1926 година, а меѓу 1929 и 1932 година специјализирал во Берлин и Париз со стипендија „Марин Дринов".

Во 1934 година Влахов станал член на Бугарската комунистичка партија, поради што бил репресиран. Работел како гимназиски професор во Карлово, Сливен, Копривштица и Софија до 1944 година. По државниот удар од 9 септември 1944 година го потпишал во Софија „Апелот до Македонците во Бугарија". Работел како главен инспектор по историја во Министерството за образование, од 1949 година бил предавач, од 1951 година вонреден професор, а од 1954 година професор по нова општа историја на Софискиот универзитет. Од 1961 до 1968 година бил раководител на отсекот за нова и понова општа историја. Од 1967 година бил дописен член на Бугарската академија на науките. Во 1969 година го објавил второто, проширено издание на неговата книга „Кукуш и неговото минато".

Туше Влахов починал на 13 јуни 1981 година во Софија. Носител е орденот „Георги Димитров" (1969, 1974).

Библиографија
-------------

* *Дени Дидро* (1939)
* *Турско-българските отношения през 1913 – 1915* (1955)
* *Родният град на Христо Смирненски* (1956)
* Влахов, Туше (1969). *Кукуш и неговото историческо минало* (PDF) (Второ допълнено издание. изд.). София: Наука и изкуство.
* *Отношенията между България и централните сили по време на войните 1912 – 1918* (1957)
* *България и Младотурската революция* (1966)
* *Криза в българо-турските отношения 1895 – 1908* (1977)
Реката Тјоурсау со ледниците Тиндфјадлајекидл and Ејафјадлајекидл
**Тјоурсау** (исландски: *Þjórsá*) — река на југот на Исланд, најдолга во земјата 230 км. Има истек од 310-360 [[м3/с]].

Ова е ледничка река која истекува од ледникот Хофсјекитл. Тече низ тесните клисури во Исландската Висорамнина, па подолу ѝ се приклучува притоката Тингаау, па навлегува во рамничарски предели. Тука тече низ долината Тјоурсаудалир каде се наоѓа реконструираниот чифлик Стенг од викиншко време. Во низината течението оди по источната граница на најголемиот лавотек Þjórsá Lava.

Во средината на реката е се наоѓа голем остров Аурнес, каде во минатото се одржувал тинг (народен собор). По него е наречена административната единица Аурнесисла .

Реката ја преминува државната Обиколница (*Þjóðvegur*) со мост од Селфос до Хетла. Неколку километри југозападно од мостот, реката се влева во Атлантскиот Океан.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тјоурсау" на Ризницата ? |

* Елфисау — најполноводна река во земјата
* Список на реки во Исланд

Наводи
------

1. ↑  Податоци за реката Архивирано на 14 јули 2007 г. - портал „Тјоурсау" (исландски)

Координати: 63°47′N 20°48′W﻿ / ﻿63.783° СГШ; 20.800° ЗГД﻿ / 63.783; -20.800
Оваа статија се однесува на ридови во Саксонија-Анхалт и Тирингија.  За селото во Саксонија-Анхалт именувано по нив, погл. Фине.
**Фине** се масив на ридови во германските покраини Саксонија-Анхалт и Тирингија.

Географија
----------

Заедно со Шмике, Хое Шреке и Хајнлајте, Фине се граничи со североисточните делови на Тириншката Котлина. Се наоѓа помеѓу Бад Зулца и Хаутерода.

Тунелот Фине, кој е дел на брзата железничка линија Ерфурт-Лајпциг/Хале и моментално (2012) — во изградба, е планирано да поминува под масивот Фине со вкупна должина од 6.885 метри.

Ридови
------

* Кинцелсберг (380 метри)
* Зелигенборнсберг (355 метри)
* Венденбург кај Бургвенден (354 метри)
* Бухберг (350 метри)

Природна заштита
----------------

Делови на Фине се прогласени како природен резерват.

Природниот резерват бил запишан од Европската Комисија како дел на регионот Хое Шреке-Фине.

Координати: 51°10′55″N 11°27′02″E﻿ / ﻿51.18194° СГШ; 11.45056° ИГД﻿ / 51.18194; 11.45056

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4667778-1

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Тирингија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Саксонија-Анхалт статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Туберкулин**, исто така познат како **прочистен белковински дериват**, е комбинација на белковини кои се користат за дијагноза на туберкулоза. Тестот се нарекува туберкулински тест и се препорачува за оние со висок ризик. Се инјектира интрадермално. После 48 до 72 часа се мери индурацијата; ако е поголема од пет до десет милиметри тестот е позитивен.

Чести несакани ефекти се црвенило, чешање и болка на местото на инјектирање. Тестот може да биде лажно позитивен кај лица кои претходно се вакцинирани со БСЖ вакцина или кај лица инфицирани со други видови на микобактерии. Тестот може да биде лажно негативен во првите десет недели од инфекцијата, кај бебиња помали од шест месеци, и кај лица кај кои инфекцијата е присутна повеќе години. Примената на туберкулин во текот на бременоста е безбедна.

Туберкулинот бил откриен во 1890 година од страна на Роберт Кох. Кох, иако е познат по неговата работа на етиологијата на туберкулоза (TB), тој утврдил строги критериуми со кои се воспоставува причинската врска помеѓу патоген и специфично заболување, кои подоцна биле наречени Кохови постулати. Иако првично тој сметал дека може да се користи како лек против туберкулоза, тоа подоцна било отфрлено. Туберкулинот бил добиен од екстракт на *Mycobacterium tuberculosis*.

Се наоѓа на листата на есенцијални лекови на СЗО.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Tuberculin". The American Society of Health-System Pharmacists. Архивирано од изворникот 9 January 2017. Посетено на 8 January 2017.
2. 1 2 3 4 5 6  „Tuberculin Skin Testing". *www.cdc.gov*. Архивирано од изворникот 9 January 2017. Посетено на 8 January 2017.
3. 1 2  Evans, Alfred S. (2013). *Bacterial Infections of Humans: Epidemiology and Control* (англиски). Springer. стр. 605. ISBN 9781475711400. Архивирано од изворникот 2017-01-09.
4. ↑  Tyagi, Jaya S. (2006-09-01). „The timeless legacy of Robert Koch". *Resonance* (англиски). **11** (9): 20–28. doi:10.1007/BF02834330. ISSN 0973-712X.
5. ↑  World Health Organization (2019). *World Health Organization model list of essential medicines: 21st list 2019*. Geneva: World Health Organization. hdl:10665/325771. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.06. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.