recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Местоположбата на областа во округот Нортхајм
**Золинг** (германски: *Solling (Landkreis Northeim)*) — слободна област во округот Нортхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Името на областа потекнува од планинската област Золинг.

Областа има површина од 177,49 км2 и со тоа е четврта најголема слободна област во Долна Саксонија и петта најголема во цела Германија.

Се протега во шумската област Золинг во округот Нортхајм и кон неа не припаѓа ниедна општина. Се граничи на исток со градовите Дасел и Моринген, на југ со градот Услар и општината Боденфелде во истоимениот округ. На југ се граничи и со округот Касел во Хесен, а на запад со округот Холцминден.

Слободната област е ненаселена. Од статистички причини се води под бројот 03 1 55 501.

Наводи
------

1. 1 2  Сојузна статистичка служба на Германија, Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 30. September 2013 Архивирано на 4 март 2016 г.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Слободни области во Долна Саксонија |
| --- |
|  |
| 
* Ајмен
* Ам Гросен Роде
* Барнсторф-Варле
* Бофцен
* Брунслеберфелд
* Венцен
* Гартов
* Герде
* Гибел
* Гриненплан
* Ешерсхаузен
* Золинг
* Кенигслутер
* Литје Херн
* Мариентал
* Мемерт
* Мерксхаузен
* Харц (округ Гослар)
* Харц (округ Гетинген)
* Хелмштет
* Холцминден
* Фогтсдалум
* Шенинген

**Слободни окрузи:**
* Лохајде
* Остерхајде

 |

 |
Лого на ИВЗ во Македонија 
Сулејман Реџепи (десно) е поглавар на ИВЗ во Македонија 
Муфтиствата во Македонија на ИВЗ.
**Исламската верска заедница во Македонија** (**ИВЗ**; турски: *M.C. İslam Birliği*; албански: *Bashkësia Fetare Islame e Maqedonisë*) претставува заедница на населението со исламска вероисповед, чиј број според пописот од 2002 година изнесува 674.015. Од осамостојувањето на Македонија, ИВЗ претставува самостојна организација со структура со Џематски одбор, Муфтиство во земјата и во странство, Собрание на муфтиството, Ријасет на ИВЗ, Реус-улулема, Собрание на ИВЗ, Уставен совет.

Историја
--------

Организирањето на верскиот живот во текот на перидот на Османлиската Држава било под јурисдикција на Шеј­хул-Исламот во Истанбул, додека по Балканските војни, односно, по Првата светска војна, верскиот живот на мус­лиманите бил под јурисдикција на Реис Улема, со седиште во Сараево, Босна и Херцеговина. Инаку, Ислам­ската заедница во Македонија била составен дел на Исламската заедница на Кралството Југослави­ја, а потоа, во Социјалистичка Федеративна Република Југославија. По распадот на поранешната државна заед­ни­ца и по осамостојувањето на Македонија, оваа заедница продолжува да дејствува како независна верска заедница во Македонија, со седиште во Скопје.

Институции
----------

Образовни институции
* Исламско средно училиште „Исабег",
* Факултет за исламски науки - Скопје.

Хуманитарни организации
* Хуманитарно здружение „Ел-Хилал".

Издавачка дејност
* Информативно-издавачки центар во Скопје.

Публикации
* „Ел-хилал" (двонеделник на три јазици);
* „Икре" (тримесечник);
* „Зборник" (годишник).

Наводи
------

1. ↑  *Исмаил Раџи ел-Фаруки, Исламот и другите вери, МЦМС, Скопје, 2006*

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 9 јули 2008 г.
**Илија Трипков Јованов** (24 мај 1924

 во Страцин, Кратовско — 16 април 1945

 во Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнува од сиромашно земјоделско семејство, поради што родителите му биле принудени да бараат егзистенција во Куманово. По завршувањето на четиригодишното основно училиште, почнува да работи како аргат по туѓи имоти ѝ уште како дете ја почувствувал тежината на животот. По ослободувањето на Куманово, стапил во редовите на Треттата македонска ударна бригада - втора чета во вториот баталјон. Земал учество во борбите за ослободување на Бујановац, Прешево и други места. На Сремскиот фронт бил во извидничка единица во која успешно ги извршувал поставените задачи. После една таква извидничка акција, на враќање во својата единица заедно со уште еден соборец, нагазил на мина поставена од непријателот, по што починал на самото место на 16 април 1945 година.

Наводи
------

1. ↑  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 38.
**Жан-Пјер Папен** (француски: *Jean-Pierre Papin*), (Булоњ-сир-Мер, 5 декември 1963

) – поранешен француски фудбалер и тренер.

Клупска кариера
---------------

Најголемите успеси ги постигнал играјќи за францускиот клуб Олимпик Марсеј од 1986 до 1992 година, со кој освоил едноподруго 4 француски првенства од 1989 до 1992 година, стигнал и до финалето на Купот на шампионите во 1991 година кое го изгубил од Црвена ѕвезда. Бил најдобар стрелец на француската лига 5 пати едноподруго од 1988 до 1992 година, што никој друг не го постигнал. Прогласен е за најдобар француски фудбалер во 1989 и 1991 година. Три години по ред бил најдобар стрелец на Купот на шампионите (во 1990, 1991 и 1992 година).

Подоцна играл за италијанскиот Милан и германскиот Бајерн и француските клубови Бордо и Генган, како и неколку нискорангирани клубови. Неговиот трансфер во Милан бил најголемиот дотогаш, изнесувал 10 милиони фунти. Со Милан ги освоил Лигата на шампиони во 1994 година, италијанското првенство во 1993 и 1994 година и италијанскиот Супер куп во 1992 година. Со Бајерн го освоил Купот на УЕФА во 1996 година.

Кратко време бил тренер на неколку француски клубови, а со 45 години повторно заиграл за нискорангиран француски клуб.

Репрезентативна кариера
-----------------------

За француската репрезентација настапил 54 пати и постигнал 30 гола. Бил капитен на репрезентацијата во 1992 и 1993 година.

Награди и признанија
--------------------

Во 2004 година при одбележувањето на стогодишнината на ФИФА, бил на пописот на 100 најдобри фудбалери во историјата на фудбалот што направил Пеле.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 34654992
* LCCN: n96025756
* ISNI: 0000 0000 0087 0795
* GND: 1248443837
* SUDOC: 068018711
* BNF: cb12254354j (податоци)
* BNE: XX4609138

 |

 |
Остатоци од градски утврдувања
**Фридленд** е средновековен замок сместен на територијата на современиот град Правдинск, Калининградската Област.

Историја
--------

Датумот на основање на замокот Фридленд на реката Але се смета за 1312 година. Во 1347 година Фридленд бил заземен и уништен од Литванците.

По враќањето на Фридленд под контрола на Тевтонскиот ред, околу градот бил подигнат ѕид на тврдина, рововите биле проширени и продлабочени, биле изградени две моќни кули на југозапад и северозапад и две мали кули на југ. На западната и источната страна на Фридланд биле подигнати градски порти, кои вршеле и одбранбена функција. Источната порта, наречена Алетор, била урната во 1793 година. Западната порта, наречена Домнаутор во 1895 година, била купена за отпад. На почетокот на 16 век, на северната страна на Фридленд, била подигната двојна Мелничка порта со две кули со различна висина и ширина, урната во 1862 година.

До крајот на 1720-тите, утврдувањата на Фридланд престанале да ја исполнуваат својата намена: рововите беа делумно пополнети, станбените згради биле прикачени на градските ѕидини.

Остатоците од ѕидините на тврдината и западниот ров преживеале до почетокот на 21 век.
**Илија Алушевски** (Ѓавато, Битолско,  1928
 – Битола,  2004
) — македонски фолклорист, етнолог, просветен деец, публицист, кореограф и запишувач на усната литература во битолскиот крај и пошироко, поттикнувач и организатор на јавни манифестации исполнети со фолклорен жанр, учесник во развојот на аматеризмот во Македонија, меѓу македонските иселеници во Германија, Шведска и на други места.

Животопис
---------

Алушевски е роден во 1928 година во битолското село Ѓавато. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје. Најпрво работел како средношколски професор во учителската школа во Штип, во гимназијатаво Кочании на крајот во Електро-машинскиот училиштен центар во Битола. Извесен период бил и научен советник во Институтот за фолклор во Скопје. Собирал песни на панаѓурите, повеќе од половина век започнувајќи веднаш по педесеттите години на XX век, па сè со крајот на животот, најпрво во својство на организатор на тие манифестации во Битола и Битолско. *Црпел од неисцрпните изворишта на непресушните фолклорни врутоци, бележел делови од душата на народот, да не исчезне од македонското помнење, само и само да не останеме фиданка без корен*. Несебично се ангажирал во аматерските самодејности и сесрдно помагал во работата на следните КУД: „Стив Наумов", „Илинден", „А. Турунџев", „Гоце Делчев". Тој е еден е од иницијаторите за формирање на Фестивалот за народни песни и игри „Илинденски денови". Починал во 2004 година на својата 72 годишна возраст.

Библиографија
-------------

Години на ред своите макотрпни собирани записи ги објавувал во списанија и книги. Бил редовен уредник на Радио Битола на „*Фолклорната плетеница*". Во 1982 година ја обелоденил неговата прва збирка собрани народни стихови под наслов „*Залуде лудо полуде*" - вкупно 224 македонски народни песни речиси од секој вид - епски, лирски, лирско-епски (балади и романси). Втората збирка „*Цвилит коњче во гора зелена*" (1997), содржи вкупно 715 песни.

Награди
-------

Добитник е на низа признанија и награди: награда на КПЗ по повод месецот на книгата, „Особено истакнат педагошки работник", „Ѓуро Салај", републичката награда за истакнат просветен работник „Кирил и Методиј", општинската награда „4 ноември", Орден за труд со сребрен венец од Претседателот на поранешната СФРЈ, сребрена плакета на ДНУ - Битола и други.

Наводи
------

1. ↑  Андоновска, Ленче; Благој Николов, Трајко Огненовски, Гордана Пешевска, Анета Стефановска, Светлана Талеска (2007). Науме Ѓорѓиески (уред.). *Значајни личности за Битола*. Битола: Национална установа Универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски". стр. 20–21. ISBN 978-9989-2783-0-3.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
Замокот „Каштел"
**Дворец „Каштел" во Темерин** — дворец изграден од семејството Сечен (Гроф Шандор Сечен) на крајот на 18 и почетокот на 19 век. Дворецот „Каштел" е недвижно културно богатство како споменик на културата од исклучително значење.

Опис на дворецот
----------------

Дворецот во Темерин е двокатна зграда, со јасни стилски одлики, елегантен и едноставен барокен класицизам. Станбената аристократска зграда е една од ретките што е зачувана во речиси оригинален облик. Дворецот бил изграден од семејството Сечен во 1795 година. Семејството Сечен ги продало Темерин и Кастел на трговецот Антал Фернбах од Апатин. Ана Фернбах и Петар Фернбах биле негови наследници и го држеле целиот Темерин до аграрната реформа на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците во 1920 година.

Паркот околу дворецот е претворен во училишно игралиште и градски парк. Во минатото, целиот имот во околината на дворецот зафаќал површина од 13 хектари.

Денес во дворецот има техничко училиште.

Поврзано
--------

* Список на споменици на културата во Јужнобачки Округ

Наводи
------

1. ↑  Дворац „Сечењи" – Темерин Архивирано на 19 мај 2016 г. *vojvodinaonline.com*
2. ↑  Дворац Сечењи *dvorci.info*

Надворешни врски
----------------

* Портал: Србија

* Списак споменика културе од изузетног значаја у Војводини
* Републички завод за заштиту споменика културе - Београд
* Листа споменика
* Републички завод за заштиту споменика културе-Београд/База непокретних културних добара
**Евгениј Казачок** (12 август 1995) — латвиски фудбалер.
Тој е ученик на Металург Лиепаја, каде што Александар Страдинс бил тренер во неговата возрасна група. Во 2011 година, Евгениј Казачок, како дел од друг тим на Лиепаја - Варавиксне, дебитирал во Првата лига на Летонија. Во 2012 година тој веќе играл за фарм- клубот Металург-2, а на почетокот на 2013 година, Евгениј Казачок се преселил во редовите на Спартак Јурмала.

На 31 март 2013 година, Евгениј Казачок дебитирал во Високата лига на Летонија, влегувајќи како замена во 75-та минута на натпреварот од првото коло против Младинската спортска школа Илуксте (2: 2), а во 91. минута сепак постигнал гол   ...

На 6 декември 2013 година Евгениј Казачок бил прогласен за најдобар млад фудбалер за 2013 година во Латвија до 19 години и бил награден со „наградата Илмар Лиепинс"  .

Достигнувања
------------

### Тимски

«Металург-2»
* Победник во Првата лига на Летонија: 2012 година.

### Лично

* Награда Илмарс Лиепинс: 2013 година .

Наводи
------

1. ↑  „Pirms jaunās sezonas spēkus pārbauda arī mazie" (латвиски). liepajniekiem.lv. 2007-04-02. Посетено на 2016-01-25.[*мртва врска*]
2. ↑  Agris Suveizda (2013-03-31). „"Ilūkste" debitē ar vairākumā izrautu neizšķirtu pret "Spartaku"" (латвиски). sportacentrs.com. Посетено на 2016-01-25.
3. ↑  Edmunds Novickis (2013-04-08). „Virslīgas 2. kārtas 15 zvaigznes un rezultatīvo piespēļu autori" (латвиски). sportacentrs.com. Посетено на 2016-01-25.
4. 1 2  „Latvijas Jaunatnes futbola apbalvojumi | 2013.gads" (латвиски). LFF. 2013-12-06. Посетено на 2016-01-25.
5. ↑  Jānis Rubulis (2013-12-06). „"Spartaka" pussargs Kazačoks saņem Latvijas jaunatnes labākā futbolista balvu" (латвиски). sportacentrs.com. Посетено на 2016-01-25.

Надворешни врски
----------------

* Евгениј Казачок на soccerway
**Дуле и Коки** - македонско поп дуо во кое членуваа Душан Љубисављевиќ и Никола Јанков.

Историја
--------

Ова дуо на јавноста и станува најпознато во 1996 година кога со песната „Виолина и гитара" победува на „Макфест". Автори на нумерата, која станала еден од најубавите македонски евергрини, се Александар Митевски (музика и текст) и Валентино Скендеровски. Во својот репертоар издаде над 50 композиции, а неколку од нив, како на пример *Виолина и гитара, Мене место не ме фака, Марама, Дај ми шанса* и други се сметаат за евергрини. Последните месеци пред смртта на Дуле, дуото работело на песните кои требало да се најдат на новиот албум. Дуото престанува да постои со смртта на членот Дуле во 2013 година.
**Евгени Григорович Хачериди** (роден на 28 јули 1987) — украински фудбалер, дефанзивец на Динамо Киев и Украинската репрезентација.

Клупска кариера
---------------

Тој започнал да игра фудбал во Мелитопољскиот клуб Олком. Во сезоната 2006-2007 бил на заем во екипата на Волин во Втората лига на Украина. Клубот од Лутск бил заинтересиран за талентираниот играч и во летото 2007 година, го откупил неговиот договор.

Во јануари 2008, Евгени се преселил во Динамо Киев, за кој дебитирал на 1 март 2008 во натпреварот против Днипро (1:3 за Динамо). Сумата на трансферот изнесувала 700.000 евра.

Своето деби за сениорскиот тим го имал на 13 септември 2008 во натпревар од Купот на Украина својот прв клуб Олком (победа со 5-0), влегувајќи како замена по 56 минути, на местото на Флорин Чернат.

Дебито во Премиер лигата Хачериди го имал на 18 јули 2009, во натпревар против Чорноморец. Натпреварот завршил 5-0 за Динамо, а Евгени ги одиграл сите 90 минути.

Првиот гол за Динамо Евгени го постигнал на 16 август 2009, во рамките од 1/16 на Украинскиот куп против Арсенал Киев. Голот дошол по корнерот кој го извел Олег Гусев, за Хачериди со глава да ја погоди мрежата на противникот и да му помогне на својот тим да дојде до победа од 2-1 која ги води во следната рунда од натпреварувањето.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Тој го направил своето репрезентативно деби за селекцијата на Украина против Англија во победата со 1-0, на Днипро Арената на 10 октомври 2009 година, играјќи го целиот натпревар во одбраната заедно со Олександр Кучер и Јарослав Ракитски Тој, исто така играл во последниот натпревар од групната фаза против Андора во Андора Ла Велја, што завршил со победа од 6-0 на Украина. Бидејќи Украина завршила како втора во групата, зад Англија, тие требало да играат плеј-оф натпревар за пласман на Светското првенство 2010 против земјата од која потекнуваат родителите на Хачериди - Грција. Првиот натпревар во Атина завршил без голови 0-0. Сепак, Украина не успеала да избори место на првенството, бидејќи во реваншот, кој се одиграл на Донбас Арената, тие загубиле со 1-0 а стрелец на единствениот погодок бил Димитрис Салпингидис. Тој исто така бил во составот на својата репрезентација и за Европското првенство 2012 на кое украинците бил ко-организатори заедно со Полска. Украина испаднала од турнирот веќе после првата фаза, откако завршиле со една победа и два порази во групата D.

Надворешни врски
----------------

* Евгени Хачериди на soccerway
* Евгени Хачериди на transfermarkt

Наводи
------

1. ↑  WCQ Player Ratings: Украина 1–0 Англија Архивирано на 6 јуни 2012 г. – goal.com 10 October 2009
**Димитар Раев** бил кмет на Трново од 1925 до 1928 и областен управител на Скопје за време на бугарската окупација помеѓу 1941 и 1944.

Масакр во Ваташа
----------------

Димитар Раев со семејството во Охрид
Бугарскиот фашистички окупатор, имајќи сознанија за активноста на партизаните и партиската организација од селото Ваташа презема низа мерки за да го спречи тоа движење. За таа цел од Скопје во Ваташа бил испратен бугарскиот обласен директор Димитар Раев. Имајќи предвид дека ја губи контролата врз безбедноста во овој крај тој се одлучил да преземе безмилосна и крвава акција. Во оваа акција се вклучени Велешкиот, Битолскиот и Прилепскиот полк, граничните единици од Конско и Мрежичко, сите полициски сили од Тиквешијата и Гевгелиско, специјалниот полициски одред од Скопје на чело со Борис Жуглов, а сите тие биле под команда на злогласниот бугарски полковник Љубен Апостолов.

По војната, Димитар Раев бил осуден на смрт во Скопје и бил стрелан.
Од објавувањето на *Извидништвото за момчиња* во 1908 година, сите извидници и водичи за девојки ширум светот даваат извидничко ветување или заклетва да живеат до идеалите на движењето и се придр/уваат на Извиднички закон. Текстот на **извидничката заклетва** (или ветување) и Извидничкиот закон се менувале со текот на времето и од земја до земја. Иако повеќето извидници и водечки организации го користат зборот „ветување", неколку како што се Извидници на Америка имаат тенденција да го користат поимот „заклетва". Вообичаено, извидниците и водичите го прават знакот за извидници со три прста при рецитирање на ветувањето.
Женскиот младински хор на концерт во Битола, 2015 година
**Женски младински хор** македонски хор, формиран во 1972 година. Хорот изведува голем и разновиден репертоар, со посебно нагласување на македонската музичка традиција и афирмирање на врвните македонски композитори.

Женскиот младински хор е најнаградуваниот хор во Македонија. Во соработка со македонски автори и други ансамбли, хорот учествувал на снимањето на ЦД-а „Дискреирање на мантра" и „ФИРОМ реквием". Хорот работи под раководство и диригентската палка на Сашо Татарчевски.

Наводи
------

1. ↑   Архивирано на 4 март 2016 г. cem.mk
**Екоцид** е специфичен термин (со потекло од зборот геноцид) најчесто употребуван за опишување на леталните антропогени влијанија врз природните екосистеми, пред сè, преку нивно неодржливо користење за потребите на друг процес или систем.

Примери: дренирањето на нашите природни блатски екосистеми, како: Стенското, Арачиновското, Катлановското Блато, поради епидемиите на маларија и сушењето на Дојранското Езеро.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска Енциклопедија*. Скопје, Македонија: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 524. ISBN 978-608-203-023-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија екологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Споменик „Паднати за слободата на Македонија" во Ќустендил со името на Диме Мечето (претпоследен во третата колона).
**Димитар Мечев**, познат под прекарот *Диме Мечето*, — македонски револуционер - анархист, член на Гемиџиите и учесник во Солунските атентати.

Животопис
---------

Димитар Мечев е роден 1870 година во Велес, тогаш во Османлиското Царство. Основно образование завршил во родниот град, а школувањето го продолжил во Солун во тамошната машка гимназија „Св. Кирил и Методиј".

Во оваа гимназија се запознал со анархистичките идеи и станал член на Гемиџиите.

Како таков учествувал во Солунските атентати во 1903 година. На 28 април (нов стил) Мечев, Илија Трчков и Милан Арсов извршиле атентат на железничката линија Солун - Цариград, при што од експлозијата биле оштетени локомотивата и неколку вагони, но од патниците немало повредени.

Следниот ден, Мечев и Илија Трчков се обиделе да го кренат во воздух резервоарот во фабриката за осветлување, но не успеале бидејќи стражарот ги избркал. Потоа, Мечев и Трчков се разделиле, а Мечев фрлил неколку бомби пред хотелот *Египет*. По атентатите Мечев и Трчков се вратиле во својот стан и од таму почнале да фрлаат бомби врз турската војска. Откако фрлиле 50-60 бомби се самоубиле за да не бидат фатени од турските власти.

Извори
------

1. ↑  Кратки биографии на атентаторите
2. ↑  „Мариан Гяурски, „Анархизмът в македоно-одринското националнореволюционно движение: Солунските атентатори"". Архивирано од изворникот на 2011-05-16. Посетено на 2011-01-22.
Илустрација на Женскиот марш на Версај, 5 октомври 1789
**Женски марш на Версај**, исто така познат како **Октомвриски марш**, или едноставно **Марш на Версај** — еден од најраните и најзначајните настани од Француската револуција.

Утрото на 5 октомври 1789, една млада жена удри марширачки тапан на работ на група од жени од пазарот кои биле бесни поради хроничниот недостиг и високата цена на лебот. Лутите жени ја принудиле блиската црква да ги бие своите ѕвона. Нивниот број продолжил да расте и со немирна енергија групата почна да маршира. Повеќе жени од другите околни пазари се приклучиле, многу со кујнски ножеви и друго импровизирано оружје. Нивните демонстрации брзо станале испреплетени со активностите на револуционерите кои барале либерални политички реформи и уставна монархија во Франција. Управувана од страна на разни агитатори, толпата се собра во месната управа каде што тие барале не само леб, но и оружје. Како што сè повеќе и повеќе жени пристигнале, толпата постигнала број меѓу шест и седум илјади, а можеби дури десет илјади и се упатиле кон Палатата на Версај. Толпата ја опседнала палатата и во драматични и насилни конфронтации тие успешно ги презентирале нивните барања за кралот Луј XVI. Следниот ден, толпата го принуди кралот, неговото семејство, и поголемиот дел од француското Собрание да се врати со нив во Париз.

Гладот и очајот на жените од пазарот беше оригиналниот поттик за маршот, но она што започна како барање за леб веднаш доби многу поамбициозна цел. *Hôtel de Ville* веќе ги отвори своите бројни продавници за демонстрантите, но тие останале незадоволни: тие не сакале само еден оброк, но уверување дека лебот ќе остане евтин и достапен. Гладот беше вистинска и сеприсутна закана за пониските слоеви на општеството, а гласините за аристократски заговор за изгладнување на сиромашните биле чести.

Овие настани ефикасно ставиле крај на независниот авторитет на кралот. Маршот го симболизирал новиот баланс на моќ што наместо античкичките привилегирани наредби на француското благородништвото ги фаворизирал обичните луѓе на нацијата. Маршот на Версај се покажа како одлучувачки момент на Револуцијата.

Наводи
------

1. ↑  Hibbert, p. 97.
2. 1 2  Doyle, p. 121.
3. ↑  Schama, p. 459.
4. ↑  Schama, p. 460.
5. ↑  Carlyle pp. 257–258.
6. ↑  Schama, p. 465.
7. ↑  Soboul, p. 155.
8. 1 2  Kropotkin, p. 157.
9. ↑  Wright, pp. 58–59.
**Иван Апостолов**, наречен **Копаран Чауш** или **Даскалот** (1847-1926) — македонски револуционер, и член на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Иван Апостолов е роден во 1847 година, во Куманич, Неврокопско, Пиринска Македонија. Учествувал како доброволец во Руско-турската војна во 1877 и 1878 година. Дејствувал во Кресненско, Пиринска Македонија. Бил уапсен од турската власт и осуден на доживотен затвор. За издржување на казната бил испратен на островот Родос, Грција. По амнестирањето во 1897 година се вратил во родниот крај, каде бил назначен за учител.

Учествувал во Илинденското востание, и учествувал во неколку судири со турската војска во Неврокопско. По востанието, станал комита во четата на војводата Атанас Тешовалијата.

Починал во Долна Бања, Бугарија, во 1926 година.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија ВМРО, Скопје, 2015, стр. 11 и 12
**Иван Дончов Андреевски** *(прекар:Јованичка)* (21 декември 1922

 во Кратово — 12 мај 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Како младинец, со неполни 20 години, го напуштил родното место ѝ се вработил како месарски работник во рудниците „Злетово" во Пробиштип.

Како работник ја осознал и почувствувал социјалната угнетеност и националната неправда. Преку својата сестра Царка Андреевска се поврзал со комунистичкото движење. Во рудникот Пробиштип активно учествувал во подготовките на нападот на рудниците „Злетово" во Пробиштип, од страна на народноослободителните единици, кој бил планиран да се изврши на 3 април 1944 година и придонел за успешното изведување на акцијата-нападот. По нападот на Пробиштип, Иван се нашол на листата за стрелање, но под среќни околности бил спасен. По ослободувањето на Кратово на 6 септември 1944 година стапил во единиците на НОВ на Македонија, сакајќи ја слободата и одмаздата на својата стрелана сестра Царка од бугарскиот фашистички окупатор. Станал борец во редовите на Треттата македонска народноослободителна ударна бригада, како командир на вод, до конечното ослободување на Македонија. По ослободувањето на Македонија со бригадата учествувал во битките за конечно ослободување на Југославија. Во борбите на Сремскиот фронт кај Ерденик, Бачинци, Шид и Врпоље се истакнал со личната храброст, за што е одликуван со Орден за храброст.

Во борбите крај Врпоље, со својот вод, на кој бил водник, бил опколен од германските војски повеќе од 24 часа. Во таа борба, со уште многу свои другари, загинал ѝ Иван (*Јованичка*) на 12 мај 1945 година.

Поврзано
--------

* Царка Андреевска

Наводи
------

1. 1 2 3 4  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 30.
Оваа статија подетално се занимава со поимот ***Извод од количник на функции***.   
 Околу дефиницијата на поимот извод на функција, видете ја статијата Диференцијално сметање.

При диференцирање на количник на две функции важат построги критериуми околу постоењето на изводот, т.е. мора да бидат задоволени неколку суштински предуслови, пред сѐ функцијата која е во именителот да има вредност различна од нула во точката во која го пресметуваме изводот.

Како се *бара* извод од количник на две функции?
------------------------------------------------

Формално, тврдењето е следново:

Нека {\displaystyle \ f} и {\displaystyle \ g} се реални функции определени на интервалот {\displaystyle \ P} и диференцијабилни во точка {\displaystyle \ x\_{0}\in P} и нека, дополнително, {\displaystyle \ g(x\_{0})\neq 0}. Тогаш и нивниот количник {\displaystyle {\frac {f}{g}}} е диференцијабилен во точката {\displaystyle \ x\_{0}\in P}, и при тоа важи:

{\displaystyle \left({\frac {f}{g}}\right)^{\prime }(x\_{0})={\frac {f^{\prime }(x\_{0})g(x\_{0})-f(x\_{0})g^{\prime }(x\_{0})}{\left(g(x\_{0})\right)^{2}}}}
Ако двете функции се диференцијабилни во секоја точка од интервалот и уште {\displaystyle \ g} е различна од нула во секоја точка, тогаш формално се бележи:

{\displaystyle \left({\frac {f}{g}}\right)^{\prime }={\frac {f^{\prime }g-fg^{\prime }}{g^{2}}}}

Доказ
-----

Нека {\displaystyle \ f} и {\displaystyle \ g} се диференцијабилни во точка {\displaystyle \ x\_{0}\in P} и {\displaystyle \ g(x\_{0})\neq 0}. Тогаш:

{\displaystyle f^{\prime }(x\_{0})=\lim \_{x\to x\_{0}}{\frac {f(x)-f(x\_{0})}{x-x\_{0}}}} и
{\displaystyle g^{\prime }(x\_{0})=\lim \_{x\to x\_{0}}{\frac {g(x)-g(x\_{0})}{x-x\_{0}}}}
Тогаш за изводот на количникот имаме:

{\displaystyle \left({\frac {f}{g}}\right)^{\prime }=\lim \_{x\to x\_{0}}{\frac {\left({\frac {f}{g}}\right)(x)-\left({\frac {f}{g}}\right)(x\_{0})}{x-x\_{0}}}=\lim \_{x\to x\_{0}}\left[{\frac {1}{x-x\_{0}}}\cdot \left({\frac {f(x)}{g(x)}}-{\frac {f(x\_{0})}{g(x\_{0})}}\right)\right]=}
{\displaystyle =\lim \_{x\to x\_{0}}\left[{\frac {1}{x-x\_{0}}}\cdot {\frac {f(x)g(x\_{0})-f(x\_{0})g(x)}{g(x)g(x\_{0})}}\right]=\lim \_{x\to x\_{0}}{\frac {1}{g(x)g(x\_{0})}}\cdot \lim \_{x\to x\_{0}}{\frac {f(x)g(x\_{0})-f(x\_{0})g(x)}{x-x\_{0}}}=}
{\displaystyle ={\frac {1}{(g(x\_{0}))^{2}}}\lim \_{x\to x\_{0}}{\frac {f(x)g(x\_{0})-f(x\_{0})g(x)-g(x\_{0})f(x\_{0})+g(x\_{0})f(x\_{0})}{x-x\_{0}}}=}
{\displaystyle {\frac {1}{(g(x\_{0}))^{2}}}\left[g(x\_{0})\cdot \lim \_{x\to x\_{0}}{\frac {f(x)-f(x\_{0})}{x-x\_{0}}}-f(x\_{0})\cdot \lim \_{x\to x\_{0}}{\frac {g(x)-g(x\_{0})}{x-x\_{0}}}\right]=}
{\displaystyle {\frac {1}{(g(x\_{0}))^{2}}}\left(g(x\_{0})\cdot f^{\prime }(x\_{0})-f(x\_{0})\cdot g^{\prime }(x\_{0})\right)={\frac {f^{\prime }(x\_{0})g(x\_{0})-f(x\_{0})g^{\prime }(x\_{0})}{\left(g(x\_{0})\right)^{2}}}}

Поврзано
--------

* Диференцијално сметање
* Извод од производ
* Интегрално сметање
* Математичка анализа

Извори
------

Шекутковски, Никита Архивирано на 21 декември 2007 г.: *Математичка анализа I*, Просветно Дело, Скопје, 1996
**Извидништво** или **Извидничко Движење** — движење кое има за цел да придонеси за физичкиот, ментален и духовен развој на младите луѓе, со цел тие да имаат конструктивна улога во општеството, притоа развивајќи ги вештините за снаоѓање во природа. Во текот на првата половина на дваесеттиот век, движењето опфатило три главни старосни групи за момчиња (Развигорци, Извидници, Ровери) а во 1910 година била создадена нова организација, Девојки водачи. Извидничкото движење е една од неколкуте светски младинските организации.

Во 1906 и 1907 година, Роберт Баден-Пауел, поручник во Британската армија, напишал книга за момчиња „Извидништво за момчиња" (Лондон, 1908), врз основа на неговите претходни книги за воено извидување, со голема поддршка од Фредерик Расел Бурнхем, Ернест Томпсон Сетон и Вилијам Александар Смит и неговиот издавач Пирсон. Во летото во 1907 година, Баден-Пауел одржал камп на островот Броунси во Англија со цел да ја тестира својата идеја за книга. Овој камп и објавувањето на *Извидништво за Момчиња* генерално се сметаат како почеток на извидничкото движење.

Движењето го користи извидничкиот метод односно програма за неформално образование со акцент на практични активности на отворено кои вклучуваат кампување, пионерство, активности на вода, пешачење, патување и спорт. Друга препознатлива одлика за извидништвото е извидничката униформа, воведена со намера да се скријат сите разлики на општествен статус на извидникот и постигнување на еднаквост. Посебните обележја на униформата го вклучуваат лилјановиот цвет како основен симбол и други значки, амблеми, беџови и слично.

Двете најголеми чадор-организации се Светската организација на извиднички движења (WOSM) и Светската асоцијација на девојки водичи и девојки извидници (WAGGGS). Во 2007 година низ целиот свет се одбележа стогодишнината од создавањето на извидништвото преку најразлични настани и активности.
**Жерар Пике Бернабеу** (каталонски изговор: [ʒəˈɾar piˈke βərnəˈβeu], шпански изговор: [ɟʝeˈɾar piˈke βernaˈβeu]; е роден на 2 февруари 1987 година) — шпански професионален фудбалер кој игра како центарален одбранбен играч за Барселона и за шпанската репрезентација.

Производ е на фудбалската академија на Барселона, *Barça е cantera, La Masia*, Пике првично го напуштил клубот и преминал во Манчестер Јунајтед во 2004 година, каде што останал четири години, пред да се врати повторно во Барселона под водство наПеп Гвардиола, помагајќи му клубот да ги освои трите трофеи во сезоните 2008-09 и 2014-15 година. Тој е еден од четири играчи во историјата кој ја освоил УЕФА Лигата на Шампионите, две години по ред, со различни тимови, а меѓу другите се Марсел Десаи, Паоло Соуса и Самуел Ето.

Пике има исто така ја претставувал Шпанија, а своето деби го имал на 11 февруари 2009 година. Тој одиграл суштинска улога за репрезентацијата на Шпанија со кој го освоил 2010 ФИФА Светско Првенство и  УЕФА Еуро 2012.

Наводи
------

1. ↑  „FIFA World Cup South Africa 2010: List of Players" (PDF). FIFA. 4 June 2010. стр. 29. Архивирано од изворникот (PDF) на 2020-05-17. Посетено на 13 September 2013.
2. ↑  „Gerard Piqué profile". FC Barcelona. Посетено на 24 March 2015.
**Иван Анастасов Грчето** — македонски револуционер, драмски војвода и член на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Иван Анастасов Грчето е роден во Мелник, Пиринска Македонија. Учителствувал во селото Игуменец, Петричко. Од 1900 година, се борел како комита во четата на Гоце Делчев. Учествувал во Илинденското востание во Драмско, во неколку битки со турската војска: кај селото Калапот и Горенци. По востанието, бил назначен од страна на Организацијата за драмски војвода.

Во почетокот на 1904 година, како војвода на чета од 14 души се упатил кон Драмско, но четата паднала во заседа. Сите членови на четата загинале.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија ВМРО, Скопје, 2015, стр. 7
**Емилијан** бил римски цар. Роден е во 207 година. Познат и како *Марко Емилиј Емилијан*. Со Римското Царство управувал од во 253 година, во период од три месеци. Бил наследен од страна на Валеријан. Кога Требонијан Гал доживеал пораз од страна на готите, и склучил мир со нив, тој заедно со својата војска им нанел голем пораз. По победата, неговите војници го прогласиле за нов цар. Упатувајќи се во Рим, од страна на неговите војници го убил Требонијан Гал и неговиот син Волусијан. Во мегуврме, го придобил Валеријан на своја страна.

  

* п
* р
* у
Римски цареви

**Принципат 27 п.н.е. — 235:**  
Август • Тибериј • Калигула • Клавдиј -{I}- • Нерон • Галба • Отон • Вителиј • Веспазијан • Тит • Домицијан • Нерва • Трајан • Адријан • Антонин Пиј • Марко Аврелиј • Лукиј Вер • Комод • Пертинакс • Дидиј Јулијан • Септимиј Север • Каракала • Макрин • Елагабал • Александар Север

  

**Криза од III век 235 - 284:**  
Максимин Трак • Гордијан I • Гордијан II • Пупијан  • Балбин• Гордијан III • Филип Арапски • Дециј Трајан • Требонијан Гал cо Хостилијан и Волусијан• Емилијан • Валеријан • Галиен • Клавдиј II • Квинтил • Аврелијан • Такит • Флоријан • Проб • Кар • Нумеријан • Карин

  

**Доминат 284 - 395:**  
Диоклецијан • Максимијан • Констанциј I Хлор • Галериј • Север II • Максенциј • Максимин II Даја • Лициниј • Константин I Велики • Константин II  • Констанс I • Констанциј II • Јулијан Отпадник • Јовијан • Валентинијан I • Валенс • Грацијан • Валентинијан II • Теодосиј I

  

**Западно царство (395 - 476):**  
Хонориј • Констанциј III • Јован • Валентинијан III • Петрониј Максим • Авит • Мајоријан • Либиј Север • Антемиј • Олибриј • Глицериј • Јулиј Непот • Ромул Августул

  

**Источно (Византиско) царство (395 - 1453):**  
Аркадиј • Теодосиј II • Маркијан • Лав I • Лав II • Зенон • Василиск • Анастасиј I • Јустин I • Јустинијан I • Јустин II • Тибериј II • Маврикиј • Фока • Ираклиј I • Константин III • Ираклиј II • Констанс II • Константин IV • Јустинијан II • Леонтиј • Тибериј III • Филипик • Анастасиј II • Теодосиј III • Лав III • Константин V • Лав IV • Константин VI • Ирина • Никифор I • Ставрикиј • Михаил I • Лав V • Михаил II • Теофил • Михаил III • Василиј I • Лав VI • Константин VII  • Роман I • Роман II • Никифор II • Јован I • Василиј II • Константин VIII • Роман III • Михаил IV • Михаил V • Константин IX • Зоја • Теодора • Михаил VI • Исак I • Константин X • Роман IV • Михаил VII • Никифор III • Алексиј I • Јован II • Мануил I • Алексиј II • Андроник I • Исак II • Алексиј III • Алексиј IV • Алексиј V • Константин XI • Теодор I • Јован III • Теодор II • Јован IV • Михаил VIII • Андроник II • Андроник III • Јован V • Јован VI • Андроник IV • Јован VII • Мануил II • Јован VIII • Константин XI


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 89202596
* ISNI: 0000 0000 6215 3572

 |

 |
**Димитар Котевски** (Битола, 26 октомври 1926

 - Битола, 2 јуни 2018

) — македонски офтамолог, познат и признат општествено-политички деец, афирмиран научник, прв доктор на медицински науки во Битола и еден од втемелувачите на здравството во Битола.

Животопис
---------

Котевски е роден на 26 октомври 1926 година во Битола. Медицинскиот факултет го завршил во Белград во 1952 година, а специјализацијата во Загреб. Докторската дисертација ја бранел во Загреб на загребачкото Свеучилиште.
Котевски важел за еден од највидните и најугледни граѓани, афирмиран научник, познат и признат општвено политички деец. Тој со својата долгогодишна и упорна ангажираност ги поставил темелите на идното здравство во Битола кое го реформирал. Бил прв директор на обединетото здравство Медицински центар.
Котевски бил познат по неговиот ангажман за формирање на очно одделение, иницијатор за формирање на повеќе специјалистички одделенија во Медицинскиот центар, како основа за иднината Клиничка Болница-Битола. Во Либија, како стручен директор отворил нова болница во Бенгази.
Д-р Котевски бил еден од основачите на Македонско научно друштво - Битола, повеќегодишен претседател и избран доживотен почесен претседател на МНД-Битола. Котевски има директен придонес во формирањето на Универзитетот во Битола, посебно било неговото залагање на Вишата медицинска школа во Битола, а за посебните заслуги и придонес во развојот на офтамологијата бил избран за почесен член на здруженијата на офтамолозите, како и на Сојузот на слепи лица на Македонија.

Примариус доктор Котевски бил добитник на бројни високи домашни и меѓународни признанија, наградата за животно дело на општина Битола, како и државната награда за остварувања во областа на хуманоста и човечката солидарност „Мајка Тереза" за 2016 година.

Тој бил автор на голем број научни трудови од областа на здравството (офталмологијата) кои биле презентирани на европски и светски конгреси.
Заради заслуги на полето на офталмологијата и придонес во развојот на офталмолошките здруженија на офталмолозите, бил прогласен за почесен член. Исто така и од страна на Сојузот на слепи лица на Македонија, за придонес во борбата против слепилото, бил прогласен за почесен член.

Починал во Битола на 2 јуни 2018 година.

Наводи
------

1. ↑  *прим. д-р сци. Димитар Котевски на страната на МАНД*
2. ↑  „*Димитар Котевски добитник на државната награда „Мајка Тереза"*". Архивирано од изворникот на 2018-12-15. Посетено на 2018-06-09.
3. ↑  *Ин мемориам: Почина прим. д-р Димитар Котевски*
**Иван Белчев** бил македонски револуционер, малешевски војвода на Внатрешната Македонско-Одринска Револуционерна Организација.

Животопис
---------

Белчев е роден во 1867 година во Малешевското село Русиново, тогаш под Отоманското Царство. Влегува во ВМОРО и станува селски војвода. Учествувал во борбата во која загинал Даме Груев.

Учествува во Балканската војна како доброволец во Македонското-одринско ополчение и служи во четата на Дончо Златков во 13 Кукушка дружина. Бил носител на бронзен медал.

Убиен е во 1921 година од српските власти.

Наводи
------

1. ↑  "Македонско-одринското ополчение 1912-1913 година Личен состав", Главно управување со архивите, 2006, стр 83.
2. ↑  Николов, Борис Ј. Внатрешна македонско-одрински револуционерна организација. Војводи и раководители (1893-1934). Биографски-библиографски директориум, Софија, 2001, стр 18.
Областите на Македонското Кралство.
**Долна Македонија** е географски поим кој ги опфаќал областите: Пиерија, Ботиаја, Алмопија, Амфакситида, Мигдонија, Антемунт, Ботика, Крусида, Бисалтија, Крестонија, Пиерида, Едонида, а во политичка смисла и Еордаја .

Започнувајќи со Херодот, античките автори приморска Македонија ја нарекувале - *Долна Македонија*, а планинскиот внатрешен дел - *Горна Македонија*. Античките автори секогаш пишувале и говореле само за Долна и Горна Македонија , а никогаш за западна и источна Македонија  или источна Панонија , како што прават некои современи автори. Во историската литература има примери кога некои од македонските области наместо да се вбројат онаму каде што се наоѓале во антиката, се класифицираат според поделбата на источна и западна Македонија, што е научно и историски неточно. Некои историчари областа Парорбелија ја вбројуваат во источна Македонија иако Страбон истакнал дека оваа област се наоѓала во Македонија, односно на македонска страна. Затоа областите во т.н источни делови на Македонија треба да се распоредат во Горна или Долна Македонија , во зависност од местоположбата .

Центарот и двете престолнини (првин во Ајга, а подоцна во Пела) се наоѓале во областа Ботиаја, од каде Македонците започнале со освојување на тракиските области (тракиски во географска, а не во етничка смисла)  источно од Аксиј во 5. и 4. век пред нашата ера.

Поврзано
--------

* Горна Македонија
* Области во Античка Македонија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Историја ан Аргеадите, Наде Проева, Скопје, 2004
**Женски портрет** – слика од Ѓорѓи Зографски. Сликата е масло на платно со димензии 29,5х20,6 см, завршена пред 1894 година. Во сопственост е на Националната галерија на Македонија во Скопје

Ликот на младата девојка е претставен допојасно и фронтално на маслинестозелена заднина. Облечена е во темна облека. Околу вратот носи бела тантелеста панделка со златен медалјон, а на ушите златни обетки. Врз уредената коса на патец носи розови цветови. Лицето е освежено со розови интонации.

Наводи
------

1. ↑  Македонско профано сликарство 19 почеток на 20 век[*мртва врска*]
**Емитувањето на вести** е процес во кој се пренесуваат вести од настани или друг вид на информации преку телевизија, радио или интернет од областа на емитуваното новинарство**.**Содржината најчесто се емитува на локално во студиско радио или телевизиско студио или преку телевизиска мрежа. Може да вклучува дополнителни материјали како што е спортската покриеност, временската прогноза, сообраќајни извештаи, коментари од други материјали за кои се смета дека се релевантни за нивната публика.

Дополнителна литература
-----------------------

* Charles L. Ponce de Leon, *That's the Way It Is: A History of Television News in America.* Chicago: University of Chicago Press, 2015.
**Димитар Ненов** (бугарски: *Димитър Ненов*; 19 декември 1901 година во Разград - 30 август 1953 година во Софија) ― бугарски класичен пијанист, композитор, музички педагог и архитект.

Димитар Ненов припаѓа на генерацијата бугарски композитори од меѓувоениот период, т.н. Втора генерација бугарски композитори. Заедно со Панчо Владигеров, Љубомир Пипков, Петко Стајнов, Веселин Стојанов, Андреј Стојанов, Асен Димитров и Цанко Цанков, Ненов бил меѓу основачите на Друштвото за современа музика (основано на 24 јануари 1933 година) и станал негов прв секретар. Како композитор, пијанист и архитект, Димитар Ненов бил меѓу клучните фигури на културната елита на меѓувоена Бугарија добро позната како една од најпопуларните јавни личности.

Неговиот прв учител по пијано бил Андреј Стојанов. Во 1920 година отишол да студира во Дрезден (Германија) каде студирал архитектура на Техничкиот универзитет Дрезден и музика на Музичкиот колеџ „Карл Марија фон Вебер" со Карл Фелинг (пијано), Теодор Блумер и Пол Битнер (композиција и музика теорија). Во 1925 година Димитар Ненов ја добил функцијата музички директор на танцовото друштво „Thea Jolles". Во 1927 година Ненов дипломирал архитектура и се вратил во Бугарија каде што работел извесно време како архитект во Министерството за јавни згради, патишта и јавни работи (1927-1930) и во Генералниот директорат за железници (1929-32). Од 1930 година специјализирал архитектура на железнички сервисни згради во Италија (1932). Во исто време, тој студирал и во Закопане (Полска) на летните и рани есенски сесии и магистерските класови на познатиот пијанист Егон Петри (и самиот ученик на Феручо Бусони). Во 1932 година дипломирал на Музичкиот ликеј „Џовани Батиста Мартини" во Болоња.

Од 1933 до 1943 година Ненов ја добил функцијата раководител и професор на Приватниот конзерваториум во Софија, а во 1943 година станал професор по пијано на Софискиот конзерваториум каде што им предавал пијано на бугарските пијанисти Генко Генов. Светла Протич, Лазар Николов, Стефан Ременков, Трифон Силјановски и многу други.

Наводи
------

1. ↑  Samson, Jim (2013). *Music in the Balkans*. Koninklijke Brill. стр. 357–8. ISBN 978-9004250383.
2. 1 2  Clarke, Colin; Rabinowitz, Peter; Burwasser, Peter (март 2014). „NENOV: Theme and Variations in F#. Fairytale and Dance Miniatures. Dance. ÉTudes, Nos. 1 and 2. Toccata. Cinema Suite". *Fanfare*. Архивирано од изворникот на 13 април 2016. Посетено на 26 февруари 2022 – преку (бара претплата).

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Димитар Ненов" на Ризницата ? |

* Димитар Ненов - времеплов на композиции (од PianoPedia.com)
* Слободни партитури од Dimitar Nenov од проектот „Меѓународна библиотека на партитури"
* Конкурс за пијано „Димитар Ненов"
Долна Рајна
Типични врзани врби на долниот крај на Рајна
Областа Долна Рајна во Северна Рајна-Вестфалија во Германија
**Долна Рајна** (германски: *Niederrhein*) — област околу притоката Долна Рајна на реката Рајна во Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Се наоѓа приближно помеѓу Оберхаузен и Крефелд на исток и холандската граница околу Клеве на запад. Бидејќи регионот може да се дефинира како географски, лингвистички, културно или преку политички, економски и сообраќајни односи низ вековите, како и од поновите политички единици, неговите прецизни граници се спорни и повремено може да се гледа како да се протегаат надвор од границата со Холандија. Сепак, додека холандската половина од географската област Долна Рајна се нарекува Нидерајн на холандски, таа е посебна територија од соседниот регион германски регион, и покрај двете имиња преводите се на други јазици.

Културната врска на германскиот долнорајнски регион е нејзиниот низок франконски јазик, поточно дијалект на Клеверландер (хол. *Клеверлендс*, гер. *Клеверлендиш*), кој е тесно поврзан со холандските дијалекти од северонискиот франкски дијалект само преку границата и источнобершки дијалект на југоисток. Во јужниот дел на регионот се зборува бершкиот, кој е најстариот дијалект на Лимбург. Други типичности во областа вклучуваат претежно католичко потекло, како и традицијата на Рајнски карневал .

Областа во основа ги опфаќа областите на Клевс, Везел, Фирсен и Нојс, како и на независните градови Дујсбург, Менхенгладбах и Крефелд. Додека се спорни, Оберхаузен и Диселдорф, кои исто така може да се видат како дел од регионот Долна Рајна.

Пејзажот на регионот Долна Рајна е претежно со рамни зелени тревни површини со широк поглед на хоризонтот. Познати се историските градски центри на Клевс и Ксантен, како и римскиот археолошки музеј на вториот град, замокот Мојланд во Бедбург-Хау или католичкото поклонение во градот Кевелаер.

Поврзано
--------

* Диселдорф (административен округ)
* Аеродром Везе

Наводи
------

1. ↑   Tourismus & Wallfahrt kevelaer.de

Надворешни врски
----------------

* www.niederrhein-tourismus.de (германски) (англиски) (холандски)
* LVR-Archäologischer Park Xanten (германски) (англиски) (холандски)
Долна Лужица во рамките на Светата Римска Империја (1618г.)
**Долна Лужица** е област во источниот дел на Германија на границата со Чешка. Најважни градови се Либен (Љубин) и Лукау (Луков). Областа е двојазична, со оглед на тоа дека тука живеат Лужички Срби кои зборуваат свој словенски јазик — долнолужички.

Поврзано
--------

* Долна Лужица — истоимено маало на селото Лужица во Берско, Егејска Македонија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 130200150
* LCCN: n81133984
* GND: 4042205-7
* NKC: ge134133

 |

 |