recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Двојка како игра менует
**Менует** (од француски: *menuet* = „ситен") — стара француска игра во ¾ такт. Потекнува од францускиот збор menu- ситен, мал. Се игра во парови подредени во ред. Движењата се грациозни, со елегантни фигури. На секој збир чекори ( 2 мали чекора и 2 чекора на прсти) одговараат два такта од музиката.

Менуетот првпат се споменува во 14 век, но со залагањата на Луј 16 од 1650 година, станува службена дворска игра, за потоа нагло да се прошири и во останатите европски дворови. Ж. Б. Лили го внесува менуетот во своите опери и балети. Обично биле по два менуета, а нивниот редослед бил М1-М2-М1-М2. Вториот менует М2 секогаш бил напишан во три гласа ( на пр. –за две обои и фагот) а од него подоцна ќе се развие и триото. Околу 1700 година менуетот се применува и во инструментална суита, балетот и операта. Во времето на класицизмот, Ј. Хајдн го воведува и во сонатата, а Моцарт истото го прифаќа.

Иако менуетот се среќава во класицизмот, а подоцна и во романтизмот и импресионизмот, сепак бил цврсто врзан за духот на барокот за кој останал музички симбол. Побрзата варијанта на менуетот се нарекува паспје.

Поврзано
--------

* Скерцо
* Паспје

Наводи
------

1. ↑  „менует" — Лексикон на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Менует" на Ризницата ? |

* Пример за менуетска кореографија Архивирано на 6 јануари 2013 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за музика е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh98003471
* GND: 4169444-2
* BNF: cb12309751z (податоци)
* NKC: ph466414

 |

 |
**Раденска** (изворно на словенечки: Radenska) ― словенечки светски познат бренд на минерална вода, заштитен знак на стопанското друштво Раденска доо. Тој е еден од најстарите словенечки брендови.

Историја
--------

Д-р Карл Хен.
Развојот на стопанското друштво за минерална вода започнал во Раденци во 1869 година, кога Карл Хен, сопственик на земјиштето, ги наполнил првите шишиња минерална вода. До крајот на векот, друштвото продало над 1 милион шишиња.

Во 1970 година, Раденска имала свое складиште во тогашното село Горно Лисиче, Скопско.

Три срца
--------

Лименка „Раденска три срца".
Брендот за минерална вода *Раденска три срца* (Раденска три срца) е во употреба од 1936 година. Дизајниран е во 1931 година од илустраторот Милко Бамбич. Според авторот, трите срца симболизирале три поранешни народи на Кралството Југославија: Србите, Хрватите и Словенците.

Спонзорство
-----------

Друштвото е насловен спонзор на велосипедистичката екипа во УЦИ Континентал, Љубљана Густо Сантик.[]

Наводи
------

1. ↑  „Radenska through time". *www.radenska.si* (англиски). Посетено на 15 октомври 2022.
2. ↑  „Регистар на претпријатијата и дуќаните" (PDF). Службен весник на Социјалистичка Република Македонија. 18 мај 1970. стр. 207. Архивирано (PDF) од изворникот 2023-09-02. Посетено на 3 септември 2023.
3. ↑  Kavčič, Igor. Sitar, Iztok (3 November 2007). „Slovenski strip spet zeleni" [Slovene Comic Strip Turns Green Again]. *Gorenjski glas* (словенечки). GG Plus. Архивирано од изворникот на 2 август 2012.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница на Раденска Архивирано на 23 јуни 2012 г.
Дурбан
**Дурбан** — град во провинцијата КваЗулу-Натал во Јужноафриканската Република. Овој град е познат и по неговото зулу име - *eThekwini* (што значи "кај пристаништето", од зулу зборот *itheku*). До 2000 година, неколку градови, вклучувајќи го и Дурбан, биле дел од Етеквини метрополитенската општина.

Дурбан е окарактеризиран како "игралиштето на Јужна Африка". Често е нарекуван и "Мајами Бич" на Јужна Африка, како резултат на големите и бројни хотели кои се протегаат долж дурбанската плажа, како и поради неговата суптропска клима, која е нешто поладна од гореспоменатиот флоридски град.

Дурбан е дом на околу 3,5 милиони жители од најразлични култури, вклучувајќи и голема индиска заедница, правејќи го притоа вториот најголем град во ЈАР.

Додека Јоханесбург ја прегрна својата нова афроцентричка природа, а Кејптаун се задржа на својата евроцентричка култура, Дурбан се разви како полиглотски етноцентричен град на источните, западните и африканските култури, притоа секоја давајќи му единствена одлика.

Дурбан е во основа "празничен град", со многу плажи, но во исто време тој е и африканското најзафатено пристаниште и има развиен индустриски центар. Неговото пристаниште е едно од светските најголеми природни длабочински пристаништа.

Долгата низа од хотели кои се поредени долж плажата е позната како дурбанската Златна Милја.

Метрополитенска општина
-----------------------

Карта на Јужноафриканската Република со местоположбата на општината Етеквини (во КваЗулу-Натал провинцијата).
Дурбан е седиште на провинцијата Етеквини, која е исто така и една од единаесетте области на КваЗулу-Натал провинцијата во ЈАР. Таа е и една од шесте метрополитенски општини на ЈАР.

### Соседи

Општината Етеквини (во која и се наоѓа Дурбан) е опколена со следните области:

* Илембе на север (DC29)
* Угу на југ (DC21)
* Умгунгундлову на исток (DC22)

Историја
--------

Племето Зулу ја нарекувало лагуната околу која е сместен Дурбан "Thekwini" *(лагуна)* и поставувало стапици за риби во трските. На 25 декември, 1497 година, португалскиот истражувач Васко де Гама се укотвил на територијата на денешниот Дурбан и го именувал природното пристаниште "Rio De Natal" (Божиќна Река). Тоа било нарекувано и "Parva de Pescaria" (Рибниците) поради стапиците за риби.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 156810052
* LCCN: n79108899
* GND: 4085512-0
* NKC: ge593206
* BNE: XX5473683

 |

 |
**Зоран Витанов** (29 мај 1971

 во Струмица) — македонски политичар и економист.

Животопис
---------

По завршувањето на средното образование во 1990 година, Зоран Витанов дипломирал на Економскиот факултет при Универзитетот „Св.Кирил и Методиј" во Скопје. Зоран Витанов е еден од сопствениците и основачите на *Трејд консалтинг*, компанија што нуди услуги во областа на економијата и финансиите.

Голем дел од своето професионално работно искуство го има стекнато преку многубројни тренинг-програми одржувани во земјава и во странство, од кои сите се однесуваат на различни области и теми.

Политичка кариера
-----------------

Политичката кариера на Витанов започнала во 2001 година, кога станал заменик министер за економија, со официјален мандат од 13 мај 2001 година, па сè до 23 ноември 2001 година. Од 1996 до 2007 година тој бил член на програмата за алумни за демократско водство на Стразбур, (поддржан од Франција, Полска, Унгарија, Кипар, Македонија, Србија и Хрватска).

Од 26 јули 2006 година па сè до 12 април 2008 година бил пратеник во Собранието на Република Македонија. Со ова бил и член на парламентарната комисија за финансии и буџет и парламентарната комисија за транспорт, градежништво и економија).

Во октомври 2003 станал потпретседател на Социјалистичката партија на Македонија (СПМ), каде што останал до декември 2007 година.

Наводи
------

1. ↑  www.sobranie.mk
2. ↑  www.zoranvitanov.com.mk[*мртва врска*]
**Општа спогодба за царините и трговијата** (англиски: *General Agreement on Tariffs and Trade*, *GATT*) — мултилатерална спогодба за слободна трговија склучена во 1947 година. Таа претставува претходничка на Светската трговска организација.

Историја
--------

Општата спогодба за царините и трговијата била склучена во 1947 година, а со текот на времето неа ја потпишале повеќе од 100 земји кои учествувале со повеќе од 90 % во светската трговија. Основната цел на оваа спогодба била намалувањето на царините и на другите ограничувања на меѓународната трговија, како и спречување на едностраните мерки на земјите-потписнички насочени против слободната трговија.

Преговорите во рамките на ГАТТ
------------------------------

Отстранувањето на царините и на другите пречки на слободната трговија во рамките на ГАТТ се спроведувале постепено преку неколку т.н. рунди кои претставуваат мултилатерлани преговори меѓу земјите-потписнички на ГАТТ. Од првата рунда (т.н. Женевска рунда од 1947 година) до шестата рунда (т.н. Кенедиева рунда од 1964-1967) преговорите биле насочена кон намалување на царините. Седмата рунда е позната како Токиска рунда (1973-1979) ги опфатила нецаринските ограничувања, како што се квотите. Уругвајската рунда (1986-1994) била најобемна и ги вклучила услугите и интелектуалните услуги. Истовремено, таа ја поставила основата за формирање на Светската трговска организација.

Наводи
------

1. ↑  J. Ashok Robin, *International Corporate Finance*. New York: McGraw-Hill/Irwin, 2011, 350.
2. ↑  J. Ashok Robin, *International Corporate Finance*. New York: McGraw-Hill/Irwin, 2011, 351.
**Бранко Димов Тодоровски** (12 јуни 1926

 во Скопје — 15 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Израснал во сиромашно работничко семејство. Завршил основно училиште, но поради лошите материјални услови не можел да го продолжи образованието во средно училиште. Изучил браварски занает, а потоа работел во скопската ложилница. За време на окупацијата на Македонија, како напреден младинец ги помагал подготовките за оружено востание против окупаторот и учествувал во разни акции на народноослободителното движење. Собирал народна помош, растурал летоци и слично. Есента 1944 година со група младинци заминал на Китка и учествувал во формирањето на Дванаесеттата македонска ударна бриrада. Станал борец на треттата чета на четвртиот баталјон. Во составот на бригадата, учествувал во бројни битки против балистите и Германците. Учествувал и во уличните борби за ослободување на својот роден град. По ослободувањето на Скопје, заминал кон селото Шишево и во една борба против балистички оружени сили, загинал на 15 ноември 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 270. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Фатмир Сејдиу** (роден 23 октомври 1951) е Транзиционен Претседател на Косово. Роден е во Пакаштица, село близу Подујево. Сејдиу завршил основно и средно образование во Подујево, а завршил Правен факултет на Универзитетот во Приштина. Тој се здобил со которат и денес е професор на Правниот факултет и Факултетот за политички науки на истот универзитет. На 10 февруари 2006 Косовското Собрание го избира за Претседател на Косово по смртта на дотогашниот претседател Ибрахим Ругова.

Фатмир Сејдиу е еден од авторите на таканаречениот „Устав" на Косово од 2001 г. Тој течно зборува албански, англиски и француски јазик.

Сејдиу живее во Приштина со неговата сопруга и три деца.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Фатмир Сејдиу при мрежното место на Косовското Собрание
* Официјално мрежно место на Демократската Лига на Косово Архивирано на 7 февруари 2006 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Ибрахим Ругова** | **Претседател на Косово**2006–2010 | Наследник**Беџет Пацоли** |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фатмир Сејдиу" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 7174525
* LCCN: no2007088581
* ISNI: 0000 0000 5449 086X
* GND: 1066350892

 |

 |
Бриг.
**Бриг** (англиски: *brig*) е дрвен едреник со средна големина со два јарбола и едра од крстест тип. На почетокот на 18 век брик бил трговски, а подоцна и воен брод.

Воените брикови имаат депласман од 200 до 700 тони, должина од 26 до 36 м, широчина 6-9, а висина на трупот 4-5 м. Поморски и маневрски својства биле одлични и брзината била до 11 чвора. Повеќе брикови имале 2 јарбола со иста височина, а на нив 3-5 крстести едра.

Воени брикови имале една накривена палуба со 12-20 топа со калибар до 16 см, со екипаж од 148 луѓе. Користени се за заштита на конвои, извидување и други помошни задачи.

Трговските брикови имале слични димензии како воените, но екипаж од 10-12 луѓе со 2-6 топа. На Јадранското Море во XVIII и XIX век ова бил најчест тип на бродови.

Кон крајот на 19 век брикови исчезнуваат затоа што се заменети со бродови на парен погон.

Поврзано
--------

* Бригантина
* Слуп
* Баркентина

Наводи
------

1. ↑  „Schooner In The Sand" (PDF). January 2002. Посетено на 2007-01-12.

Надворешни врски
----------------

* Водич о врстама бродова
* Поређење једриља на разним бродовима

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за сообраќај е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Каналот Брента (светлозелена линија, со ознака „Брента Нова") помеѓу реките Брента и Бакиљоне
**Брента** ― река во Италија која тече од Трентино до Јадранското Море, јужно од венецијанската лагуна во регионот Венето, североисточниот дел на Италија.

За време на римската ера, реката била наречена Медоакус (старогрчки: *Медиохос*, *Μηδειοχος*) и во близина на Падова се поделила на два ограноци, Medoacus Maior (Голем Медоакус) и Medoacus Minor (Мал Медоакус). Реката го сменила својот тек во раниот среден век, а нејзиното поранешно корито преку Падова било зафатено од реката Бакиљоне.

Реката е 174 км долга и прв пат била канализирана во 16 век кога бил изграден долг канал од селото Стра до Јадранското Море, заобиколувајќи ја венецијанската лагуна. Дел од реката Брента, наречена Навиљо дел Брента, останал да ги поврзува директно Венеција и Падова (што бил еден вид втора престолнина на Венецијанската Република). Таа тече низ Стра, Фјесо д'Артико, Доло, Мира, Орјаго и Малконтента до Фусина (кој е дел од општината Венеција).

Почнувајќи од 16 век, многу големи вили биле изградени по должината на бреговите на *Навиљо дел Брента*, а оваа населена област подоцна била наречена *Ривиера дел Брента*. Три од овие вили се отворени за јавноста: големата барокна Вила Писани во Стра, Вила Видман-Фоскари во Мира и зградата на Паладиовата вила во Вила Фоскари, исто така наречена „Ла Малконтента". Вила Ферети-Анџели во Доло е исто така на ривиерата. Северозападно од Падова, во близина на селото Пјацола сул Брента, недалеку од реката, Вила Контарини е отворена. Венецијанската аристократија крстарела по должината на каналот на еден вид брод познат како буркјело, додека товарот се носел на традиционалните бродови познати како бурки.

Во Басано дел Грапа, реката ја минува *Понте Векио* (италијански, што значи стар мост), или *Понте дељи Алпини* (алпински мост), покриен мост дизајниран од Паладио во 1569 година. Мостот е во понтонски стил и бил изграден целосно од дрво. Уништен бил неколку пати во својата историја, а последен пат бил обновен од Алпините во 1948 година.

Поврзано
--------

* Џироламо Франческо Кристијани

Наводи
------

* Website of the Reclamation/Drainage Consortium for the area crossed by the northern section of Brenta river
* Website of the Reclamation/Drainage Consortium for the area crossed by the southern section of Brenta river
* Bassano network of sluices and tributaries connected to Brenta river
**Дони ван де Бек** (роден на 18 април 1997) — холандски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за холандскиот клуб Ајакс .

Ван де Бек, роден во Нијкеркверен, се приклучил на академијата на Ајакс во 2008 година. Во 2015 година, тој го направил своето натпреварувачко деби за клубот на мечот на УЕФА во Лига Европа против шкотскиот клуб Селтик. Во сезоната 2016-17, тој бил вклучен во тимот на Лигата на Европа на неделата во ноември месец. Клубот напредувал до финалето, но загубил од Манчестер Јунајтед. За време на сезоната 2017-18 година, Ван де Бек се зацврстил во почетниот состав на Ајакс. Тој го постигнал својот прв хет-трик за клубот и ја завршил сезоната, постигнувајќи 13 гола.

На репрезентативно ниво, Ван де Бек ја претставувал Холандија на ниво на младите категории. На 14 ноември 2017 година, тој го направил своето меѓународно деби против Романија.

Наводи
------

1. ↑  „Donny van de Beek". Ajax.nl. Посетено на 2017-02-28.
Локацијата на Ијона во округот Боневил, Ајдахо
Лифт за жито во близина на железничките шини.
**Ијона** (англиски: *Iona*) е град во округот Боневил во сојузната држава Ајдахо, САД. Градот Ијона според пописот од 2000 година броел 1 201 жители и опфаќал површина од 2 км2. Се наоѓа на 1 458 m надморска височина. Поштенскиот број на Ијона е 83427, а повикувачкиот број 208.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во САД е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Кнежевство Ашафенбург** (германски: *Fürstentum Aschaffenburg*) — кнежевство на Светото Римско Царство создадено во 1803 година, а по распаѓањето на Царството во 1806 година, сојузна држава на Рајнскиот Сојуз, која постоела до 1810 година. Нејзин главен град бил Ашафенбург.

Со секуларизацијата на Архиепископијата во Мајнц во 1803 година, Карл Теодор Антон Марија фон Далберг бил компензиран со добивањето на новосоздадените кнежевства Ашафенбург и Регенсбург и Грофовијата Вецлар. Заедно со градот Ашафенбург, Кнежевството Ашафенбург исто така се состоело од Клингенберг, Лор, Ауфенау, Стадпрозелтен, Орб и Аура.

Кнежевството станало дел од Рајнскиот Сојуз во 1806 година по распаѓањето на Светото Римско Царство. Во 1810 година Наполеон му го доделил кнежеството Регенсбург на Далберг на Кралството Баварија и му исплатил компензација со Ханау и Фулда. Далберг ги споил своите преостанати територии Ашафенбург, Франкфурт, Вецлар, Ханау и Фулда во новото Големо Војводство Франкфурт, при што Кнежевството Ашафенбург станало департман на новото големо војводство. Меѓутоа, градот Ашафенбург останал резиденција на Далберг. Регионот бил припоен од Баварија во 1814 година.

Областа на Кнежевството била 5.160 км², а населението било околу 300.000 жители. Резиденцијата на принцот била во градот Ашафенбург.

Далберг бил прогресивен владетел кој, за време на неговото кратко владеење, меѓу другото, го укинал крепосништвото и задолжителната работа, го реформирал училишниот и образовниот систем и издал декрет за еманципација на Евреите. Сепак, неговата политичка моќ била ограничена од француската надмоќ.

Наводи
------

* Köbler, Gerhard (1988). *Historisches Lexikon der deutschen Länder* (германски). Munich: Verlag C. H. Beck. стр. 639. ISBN 3-406-33290-0.
Гравирање на цимарута (1895)
**Цимарутата** е италијански народна амајлија или талисман, кој традиционално се носи околу вратот или се закачува над креветот на доенчето за да се заштити од злото око. Вообичаено направена од сребро, самата амајлија се состои од неколку мали апотропејски привлечности, при што секое поединечно парче е прикачено на она што би требало да претставува гранка на ру - цветната лековита билка за која е целиот талисман.

Составните делови на цимарутот, кои се особено поврзани со Јужна Италија, може да се разликуваат според регионот на потекло. Од централното стебленце на улицата што служи како негова основа, зрачат повеќе гранки кои изгледаат како да цветаат во различни дизајни, дивергентните гранки „никнуваат" на нивните екстремитети такви магични симболи како што се роза, рака која држи или стапче или меч, запалено срце, риба, полумесечина, змија, був, средновековен шлем со пердуви, цут од вербинка, делфин, кур и орел. Една цимарута, на пример, може да носи колективна слика на клуч, кама, цвет и месечина. Повеќето се двострани и прилично големи - околу четири инчи во ширина.

Во неопаганството
-----------------

Заедно со разни други документирани елементи на регионалните магични традиции, цимарутата е во позајмена употреба меѓу самоидентификуваните италијанско-американски вештерки. Некои практичари на неопаганската „религија на вештерство" Стрегонерија може да ја сметаат за остаток од подревна италијанска магична традиција, како што е онаа што ја опиша Чарлс Леланд во неговиот текст *Арадија од 1899 година, или Евангелието на вештерките.*

Авторот Равен Гримаси зборува за приврзокот како знак на членство во „Друштвото на Дијана" кое тој го нарекува организација на вештерки. Гримаси тврди дека Цимарута првично била маѓепсничка привлечност што ја користеле вештерките што подоцна била арогирана од италијанската народна магија, и дека христијанските симболи потоа биле додадени на оригиналните пагански симболи.
**Мајдугури** (англиски: *Maiduguri*) или **Јерва** (*Yerwa*) — главен град на сојузната држава Борно во Нигерија. Тој е дом на два пазара, музеј и аеродром. Градеот ги има едни од најдобро опремените универзитети и болници во Нигерија. Фудбалскиот клуб Воини на ел-Канеми е од овој град.

На 8 февруари 2006 имаше протести и бунтови против постерите на Мухамед публикувани во данскиот весник Јиландс-Постен, кои оставија околу 16 жртви. Единаесет цркви беа запалени за време на протестите.

Градот лежи на крајот на железничката линија за Порт Харкурт.

Познат е по многуте напади од страна на терористичката организација Боко Харам.

Надворешни врски
----------------

* Ал Џазеира: Петнаесетмина убиени во бунтовите за цртаните со Мухамед

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Нигерија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 148934191
* LCCN: n81085347
* GND: 4318204-5
* SUDOC: 099483246
* BNF: cb144531411 (податоци)

 |

 |
Поглед кон Ѕвездено Гратче
Координати: 55°52′50″ N; 38°06′38″ E﻿ / ﻿55.880585° СГШ; 38.110542° ИГД﻿ / 55.880585; 38.110542

|  |
| --- |
| 
Русија
Location in Russia |
| 
Московска област
Location in Moscow obslast |

**Ѕвездено Гратче** (руски: *Звёздный городо́к*) претставува руски военоистражувачки и обучен центар кој се наоѓа во московската област на околу 32 km североисточно од Москва, Русија. Започнувајќи од почетокот на шеесеттите години од минатиот век космунаутите живеат и се обучуваат во гратлето во Центар за подготовка на космонаути кој го носи името на Јуриј Гагарин.

Во времето на Советскиот Сојуз гратлето претставувало воена инсталација со ограничен пристап за останатиот дел од светот. Голем број руски космунаути, бивши и сегашни, како и персоналот од центарот за подготовка живеат во Ѕвезденото Гратче заедно со своите семејства. И денес ова населено место е опкружен со шума и со ѕид, а пристапот до него е ограничен.

Во Тренинг центарот се наоѓа најголемата центрифуга на светот (изградена во 1980 г.) која може да ротира со брзина од 36 вртежи во минута, како и базен (длабок 12 м и широк 20 м) во кој идните космунаути вежбаат во услови на бестежинска состојба.

Гратлето има свој сопствен поштенски број, средно училиште, продавници, градинки, кина, спортски и рекреативни центри, како и железничка станица и музеј посветен на вселенските истражувања.

Збратимени гредови
------------------

Ѕвездениот град е збратимен со градот Насау Беј во Тексас, САД.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ѕвездено Гратче" на Ризницата ? |

* Gagarin Cosmonauts Training Centre (GCTC) Архивирано на 23 февруари 2008 г.
* Interesting BBC Article about Star City
Тамагозаке
**Тамагозаке** (卵酒 or 玉子酒) ― коктел што содржи загреано саке, шеќер и живо јајце. Се преведува како „јајцево саке", бидејќи е склопено од зборовите 卵 тамаго (јајце) и 酒 саке.

Употреба како лек за настинка
-----------------------------

Тамагозаке е традиционален домашен лек за обичната настинка во Јапонија, но не постои медицински доказ за неговата ефикасност.

И покрај тоа што е алкохолен пијалак, понекогаш се дава како лек за настинка на деца, како и на возрасни, исто како што загреаниот ликер се користи во западните земји.

Рецепт
------

Како и повеќето домашни лекови, постојат неколку варијантни рецепти за тамагозаке, но основните својства се исти. Состојки:

* 1 јајце
* 1 лажица (15 мл) мед
* 200 мл саке

Поврзано
--------

* Амазаке – јапонски пијалак направен од ферментиран ориз
* Пилешка супа – супа направено со пилешко
* Егног – Заблажен пијалак заснован на млеко
* Саке бомба – коктел направен со истурање саке во пиво

Наводи
------

* Toops, Diane (15 April 2014). *Eggs: A Global History*. Reaktion Books. стр. 51. ISBN 978-1-78023-311-6. Посетено на 15 November 2017.
* 森山妙 (1987). *The Practical Guide to Japanese Signs: Making Life Easier*. Kodansha International. ISBN 978-0-87011-791-6. Посетено на 15 November 2017.
**Вештак** или **вешто лице** — лице кое сведочи во судот, а чие сведочење се заснова на стручно знаење за предметната тема и кое им овозможува на одлучувачите подобро да ги проценат доказите, ситуацијата или соодветната казна. Социјалните работници се повикуваат на суд како вештаци во спорови за старателство над деца, занемарување и злоупотреба на деца, развод, грижа за лица со посебни потреби итн.

Вештакот е стручно лице кое ги исполнува формалните и суштинските услови за да може да се вклучи во овој вид на работа. Вештакот е соработник на судот и судијата, а со своите стручни наоди и мислење од областа во која е вештак (машинство, медицина, економија, финансии, градежништво и други различни области) му помага на судот. да се утврди вистината, односно да се утврди одредена конкретност на фактите по што се отвора или затвора дискусијата.

Од квалитетот и сеопфатноста на наодиете и мислењата на вештакот зависи текот на судската или вонсудската постапка. Во процесот на утврдување на материјалната вистина, судот сè повеќе се потпира на наодите и мислењата на стручњаците од областа на која се однесуваат судските предмети.

Вештачење
---------

Вештачењето е стручна дејност што правната наука ја користи за утврдување и разјаснување на битни факти од областа на струката која не е правна, а која ја бара и ја спроведува органот на постапката. Тоа се спроведува кога органот на кривичната постапка, судиите и нивната правна стручна спрема не се доволни за утврдување или оценување на некој релевантен факт, бидејќи немаат доволно потребни стручни знаења и соодветни вештини. На пример, при утврдување на автентичноста на уметничките дела, аналитички форензичар доаѓа да ја изврши анализата и во таа ситуација лицето кое има таква посебна стручност се нарекува вештак (од латински), а самиот чин и метод на неговата презентација се нарекува вештачење (од латински ).

Наводи
------

1. ↑  „вештак" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „вештак" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
*Оваа страница се однесува на австралиската сојузна држава Викторија. За друго значење види Викторија (појаснување).*

Знаме на Викторија
**Викторија** (англиски: *Victoria*) е една од шестте сојузни држави во Австралија. Најмалата држава е по површина на Австралиското копно, со 237.629 квадратни километри, и е најгуста по население, со 5.205.200 жители во 2007 г. Главен град на Викторија е Мелбурн, во кој живеат скоро 70% од сите Викторијци.

Историја
--------

Површината на Викторија била дел од австралиската држава Нов Јужен Велс до 1851 г. кога се одделила како „Колонија Викторија". Истата година е откриено злато во селото Баларат, а потоа и во Бендиго, каде се случила една од најголемите златни трески во светот. Во само десет години, населението на колонијата се зголемило од 76.000 до 540.000 жители — најголемиот број од нив доселеници од Ирска и Кина.

Наводи
------

1. ↑  „Статистики". Архивирано од изворникот на 2018-12-25. Посетено на 2008-09-17.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Австралија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Сојузни држави и територии на Австралија |
| --- |
|  |
| Држави ивнатрешни територии | Престолнинска **·**  Нов Јужен Велс **·**  Северна Територија **·**  Квинсленд **·**  Јужна Австралија **·**  Тасманија **·**  Викторија **·**  Западна Австралија **·**  Џарвис Беј | Знаме на Австралија |
|  |
| Надворешни територии | Ашмор и Картије **·**  Австралиска Антарктичка Територија **·**  Божиќен Остров **·**  Кокосови Острови **·**  Коралноморски Острови **·**  Херд и Макдоналд **·**  Норфолшки Остров |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 316750596
* LCCN: n79046608
* ISNI: 0000 0001 1090 2612
* GND: 4063452-8
* SELIBR: 162379
* BNF: cb12034058b (податоци)
* NDL: 00692689
* NKC: ge131292
* BNE: XX460034

 |

 |
**Андре Фернандо Кардозо Сантос Мартинс** (португалски: *André Fernando Cardoso Santos Martins*; р. 3 септември 1984

 во 
Порто) — португалски професионален друмски велосипедист, привремено суспендиран од спортот поради позитивен допинг-тест.

Кариера
-------

По двегодишниот престој во Каха Рурал-Сегурос РГА, Кардозо потпишал со Гармин-Шарп за сезоните 2014 и 2014.

### Трек-Сегафредо (2017)

Во септември 2016 година, Трек-Сегафредо најавиле дека Кардозо ќе им се приклучи за сезоната 2017 со улога на планински помошник за Алберто Контадор и Бауке Молема.

На 27 јуни 2017 година, UCI објавил дека Кардозо имал позитивен тест за еритропоетин во тест надвор од трките, девет дена претходно и дека е привремено суспендиран.

Достигнувања
------------

2006
9. Краен пласман Волта ао Алгарве
2009
3. ГП Кореиос де Португал
9. Гран Премио де Љодио
9. Краен пласман Трофеу Жоаким Агостињо
9. Краен пласман Волта а Португал
2010
4. Субида ал Наранко
4. Краен пласман Трка околу Бугарија
9. Краен пласман Волта а Португал
2011
2. Краен пласман Волта а Португал
1. Етапа 10
6. Гран Премио де Љодио
7. Краен пласман Трофеу Жоаким Агостињо
10. Краен пласман Трка околу Бугарија
2012
10. Рогаланд ГП
10. Краен пласман Трка околу Турција
21. Краен пласман Вуелта а Еспања
2013
4. Краен пласман Вуелта а Астурија
5. Краен пласман Вуелта а Бургос
6. Краен пласман Трка околу Норвешка
16. Краен пласман Вуелта а Еспања
2014
4. ГП Мигел Индураин
4. Национално друмско првенство
2015
7. Национално друмско првенство
2016
10. Краен пласман Тур де Сан Луис
2017
7. Класика Алдејас до Ксисто

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | — | — | 20 | 21 | 14 |
|  **Тур** | — | — | — | — | — |
|  **Вуелта** | 21 | 16 | 25 | 18 | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑  Боден, Метју (24 септември 2013). „Гармин подготвен за 2014". *VeloNews*. Сан Диего, Калифорнија: Competitor Group, Inc. Архивирано од изворникот на 2016-03-03. Посетено на 6 ноември 2013.
2. ↑  „André Cardoso certo na Garmin-Sharp". *Jornal Record*. 9 септември 2013. Архивирано од изворникот на 2014-01-01. Посетено на 26 декември 2013.
3. ↑  „Профил на Андре Кардозо". *Гармин-Шарп*. Колорадо: Slipstream Sports LLC. 1 јануари 2014. Архивирано од изворникот на 2014-01-05. Посетено на 4 јануари 2014.
4. ↑  „Cardoso signs with Trek-Segafredo for 2017". *cyclingnews.com*. 24 септември 2016. Посетено на 24 септември 2016.
5. ↑  „UCI statement on André Cardoso". 27 јуни 2017. Посетено на 27 јуни 2017.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Андре Кардозо" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Андре Кардозо". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Андре Кардозо". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Андре Кардозо". ProCycling.
* Достигнувања на *Cycling Base* Архивирано на 23 септември 2015 г.
**Џамијата Абдул Рахман** — џамија која се наоѓа во Кабул, Авганистан. Оваа џамија е позната и како *Големата Џамија* во Кабул. Објектот се состои од три ката и е изградена на 3,5 хектари земја. Еден кат од зградата е посветен само на жени.

Џамијата го носи името на влијателен авганистански стопанственик по име Хаџи Абдул Рахман кој починал, но неговите синови го продолжиле проектот. Изградбата на џамијата започнала во 2001 година од Хаџи Абдур Рахман, но била одложена неколку години поради бирократијата. Џамијата има капацитет да опслужува 10.000 луѓе истовремено. Исто така постои и медреса во внатрешноста на џамијата и библиотека која содржи 150.000 книги.

Главната работа на џамијата била завршена кон крајот на 2009 година, но официјалната инаугурација се одржала во јули 2012 година на која присуствувале поранешниот авганистански претседател Хамид Карзаи и многу други високи функционери.

Наводи
------

1. ↑  Abdul Qadir Siddiqui, уред. (July 13, 2012). „Karzai inaugurates huge mosque in Kabul". Pajhwok Afghan News. Архивирано од изворникот на June 24, 2013. Посетено на 2012-07-16.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Џамии во Авганистан |
| --- |
|  |
| Аја Софија |  Џамија Абдул Рахман • Хератска џамија • Зелена џамија • Џамија Хаџи Пијада • Џамија Ид Гах • Џамија Хост • Џамија Лашкар Гах • Mosque of the Cloak of the Prophet Mohammed • Mosque of the Hair of the Prophet • Џамија Пул-е Кишти • Џамија Шах-до Шамшира • Shrine of Hazrat Ali • 
 |

 |
Во шинтоизмот се верува дека омикоши содржи бог
**Омикоши** (јапонски: お神輿) е вид на сосем мал шинто храм кој може прилично лесно да биде пренесен на други локации. Секој шинто храм комплекс се состој од повеќе порти кои водат кон помали храмови, најмал од кои е омикошито. Типични форми на омикоши се правоаголник, шестаголник или осумаголник.

За време на шинто празници се вади омикошито надвор од храм комплексот. Верниците го носат на рамења преку два стапови при кои е заврзено. Целта е да Му се прикажи околината на богот кој го содржи омикошито и обратно. Ваквите шинто празници привлекуваат многу верници и во некои случаи може да бидат мошне опасни за набљудувачите.

Постој малку поголем вид шинто храм со тркала со слична употреба како и омикошито наречено *данџири*.

Надворешни врски
----------------

* Повеќе слики

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на религијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NDL: 00575456

 |

 |
**Померанецот** или **мини шпиц** е најмалата раса од редовите на шпицот. Померанецот е многу темперментен и се чувствува самоуверено. Овие работи го прават померанецот гласен куче-чувар. Првите померанци кои се појавиле имале повеќе од 13,5 килограми, но станале по-познати, кога за нив се заинтересирала англиската кралица Елизабета Прва. Денес померанецот тежи околку 2 килограми. Можат да се најдат во повеќе бои како што се црната, црно-проткаловата, белите, но најчести се оние кои се со жолто-кремава или окер боја.

### Неколку работи поврзани за померанецот

Грижата за влакното кај померанецот е слична на онаа кај пекинезерите. Неговата долго влакно треба да се чешла двапати дневно, а треба да се бањаат барем трипати во месецот. Померанците се сколони на заболувања на забите, па зато ветеринарите препорачуваат забите на померанцеот да се четкаат барем еднаш неделно. Животниот век на померанците е од 12 до 19 години.

Црн померанец.
Мохлос, село на Источен Крит
**Мохлос** (грчки: *Μόχλος* ) е ненаселен остров во Грција, во заливот Мирабелон на источен Крит, веднаш до истоименото село. Во бронзеното време тоа бил полуостров.

Ископувањата на островот биле извршени во 1908 година од страна на американскиот археолог Ричард *Сигер*. Тој открил во западниот дел на островот гробишта и гробници кои припаѓаат на предпалатата на минојската цивилизација, од раниот минојски период ЕМ II до средниот минојски период ММ ИА. Меѓу наодите има сребрен цилиндричен печат, заветни предмети, камени вазни и златен накит.

Во јужниот дел на островот се наоѓаат урнатините на голема населба. Раните градби припаѓаат на средноминојскиот период MM IB, подоцнежните, вклучувајќи голема трикатна зграда, до доцноминојскиот период LM IB.

На северната страна на островот се наоѓаат урнатините на утврдувања кои датираат од римскиот и византискиот период. Зградите се направени од сапунски камен, мермер, гипс и варовник.

Во 1971 година продолжија ископувањата под раководство на грчкиот археолог Костис Даварас ( Κωστής Δαβάρας ), пронајден е златен накит од раниот минојски период. Во 1986 година биле извршени ископувања на местото на доцноминојските гробишта. Во 1989-1994 година, ископувањата биле извршени под заеднички надзор на американскиот археолог *Џефри Солес* и Костис Даварас.

* Урнатини на минојска населба на МохлосУрнатини на минојска населба на Мохлос
* Минојски златен накит од Мохлос и Платанес. XXVI - XVI век. п.н.е д.. Археолошки музеј на ИраклионМинојски златен накит од Мохлос и Платанес. XXVI - XVI век. п.н.е д.. Археолошки музеј на Ираклион
* Корица на пиксида на која е прикажано куче од островот Мохлос. ДОБРО. 2400 п.н.е д. Археолошки музеј на ИраклионКорица на пиксида на која е прикажано куче од островот Мохлос. ДОБРО. 2400 п.н.е д. Археолошки музеј на Ираклион
***Дафне*** е најрано дело што, според современите стандарди, може да се смета за опера. Либретото од Отавио Ринучини е целосно зачувано; а претежно изгубената музика е компонирана од Јакопо Пери, но барем два од шесте зачувани фрагменти се од Јакопо Корси. *Дафне* прво била изведена за време на карневалот во Палацо Корси во 1598 година.

Историјат
---------

*Дафне* е напишана за многу помал ансамбл од оперите на Клаудио Монтеверди (изведени за релативно кратко време по Дафне); и бил сочинет од чембало, лаута, виола, архилаута и три флејта.  Пери во операта вклучил рецитативи и мелодичен говор вметнат во музика, како централен дел на операта.

Се раскажува за Аполон кој се вљубил во нимфата Дафне. Операта е напишана за елитен круг хуманисти во Фиренца - Фиорентинска Камерата, меѓу 1594 и 1597 година, со поддршка, а можеби и соработка, од композиторот и покровител Јакопо Корси. Обидот за заживување на грчката драма, според современите учења, бил непретпознатлив за старите Грци.

Поголемиот дел од музиката на Пери е изгубена, и покрај популарноста и славата во Европа во времето кога била компонирана, но либретото од 455 стихови е отпечатено и е зачувано. Семејството Медичи кое владеело со Фиренца тоа време, било воодушевено со *Дафне* и дозволило следното дело од Пери, *Евридика*, да се изведе како дел од свадбата на Марија де Медичи и Хенри IV во 1600 година.

Наводи
------

1. ↑  Sonneck, O. G. (1913). „"Dafne", the First Opera. A Chronological Study". *Sammelbände der Internationalen Musikgesellschaft*. **15** (1): 102–110. JSTOR 929391.
2. ↑  „How the Quest Was Won: OPERA (21/10/2005)". *ABC*. Архивирано од изворникот на 19 May 2006. Посетено на 7 August 2007.
3. ↑  „Travel Advisory; Opera's 400th Birthday Is Celebrated in Vienna". *The New York Times*. 3 May 1998. Посетено на 7 August 2007.
4. ↑  Edmond Strainchamps, "Corsi, Jacopo" in *New Grove*.
5. 1 2  Otten, Joseph (1911). *Catholic Encyclopedia*. New York: Robert Appleton Company. Посетено на 7 August 2007.
6. 1 2 3  Jacopo Peri – *Dafne* page
7. ↑  Porter, William V. (1965). „Peri and Corsi's *Dafne*: Some New Discoveries and Observations". *Journal of the American Musicological Society*. **18** (2): 170–196. doi:10.2307/830682. JSTOR 830682.
8. ↑  „Music to the ears". *news.com.au*. 27 November 2006. Архивирано од изворникот на 4 June 2011. Посетено на 7 August 2007.
9. ↑  „Opera Before Gluck". *Music With Ease*. Посетено на 7 August 2007.
Празното множество е множество кое не содржи елементи
**Празно множество** – во математиката и нејзината област теорија на множествата е единствено множество кое не содржи елементи. Во аксиоматската теорија на множествата, постоењето на празното множество е постулирано со аксиомата на празно множество.

Обележување
-----------

Симбол за празното множество
Празното множество се означува со симболот {\displaystyle \varnothing } или {\displaystyle \emptyset } што доаѓа од буквата Ø од данската и норвешката абецеда. Симболот го вовела групата Бурбаки (конкретно Андре Вејл) во 1939 година. Исто така празното множество се обележува и со {}.

Својства
--------

Во теоријата на множества, две множества се еднакви ако имаат исти елементи, според тоа може да постои само едно множество без елементи. Значи постои само едно празно множество, па зборуваме за „празното множество", а не за „празно множество".

За кое било множество *A*

* празното множество е подмножество од *A*:
∀*A*: ∅ ⊆ *A*
* унија на *A* и празно множество е еднаква на *A*:
∀*A*: *A* ∪ ∅ = *A*
* За секое множество *A*, пресек на *A* и празно множество е празно множество:
∀*A*: *A* ∩ ∅ = ∅
* За секое множество *A*, Декартов производ на *A* и празно множество е празен:
∀*A*: *A* × ∅ = ∅

Празното множество ги има следниве својства:

* Единствено подмножество на празното множество е самото празно множество:
∀*A*: *A* ⊆ ∅ ⇒ *A* = ∅
* Партитивно множество на празното множество е множеството кое го содржи само празното множество:
{\displaystyle 2^{\emptyset }=\{\emptyset \}}
* Бројот на елементи на празното множество (т.е. неговата кардиналност) е нула; празното множество е конечно множество:
|∅| = 0

За кое било својство:

* за секој елемент од ∅ својството важи
* не постои елемент од ∅ за кој својството важи

Обратно: ако за некое својство важат следниве две тврдења:

* за секој елемент V својство важи
* не постои елемент V за кој својство важи

тогаш V = ∅

Наводи
------

1. ↑  „Најраните употреби на симболи во теоријата на множества и логика". Архивирано од изворникот 1999-02-20. Посетено на 2021-08-14.

Надворешни врски
----------------

* „Empty Set" од Ерик В. Вајсштајн — MathWorld (англиски)
Златната була
**Златната була на Сицилија** (чешки: *Zlatá bula sicilská*, латински: *Bulla Aurea Siciliæ*) била декрет издаден од царот на Светото Римско Царство, Фридрих II во Базел на 26 септември 1212 година, со кој се потврдила царската титула добиена од Отокар I од Бохемија во 1198 година, објавувајќи го него и неговите наследници за Кралеви на Бохемија. Кралството означувало исклучителен статус на Бохемија во рамките на Светото Римско Царство.

Претходникот на Отокар, Вратислав II веќе бил прогласен за боемски крал од страна на царот Хајнрих IV во 1085 година, како награда за неговата поддршка за време на саксонскиот револт и борбата за инвеститура. Наредната година тој бил крунисан во Прага од страна на архиепископот Егилберт од Трир, но титулата не била наследна, па по неговата смрт во 1092 година, неговиот брат Конрад I бил прогласен за бохемски војвода. Во 1158 година, внукот на Вратислав, Владислав II, повторно добил кралство, што го дал царот Фридрих I Барбароса, кого го придружувал на неговиот италијански поход против Милано, но не успеал да обезбеди наследник да му биде неговиот најстар син Фридрих.

Според Златната була на Сицилија, имотите на Бохемија и Моравија биле самостоен и неразделен состав на Светото Римско Царство. Кралот на Бохемија повеќе не бил предмет на назначување од страна на царот, и било потребно само да присуствува на средбите на собранието во близина на бохемската граница. Иако предмет на Светото Римско Царство, бохемскиот крал требало да биде курфирст од Империјата, и да обезбеди на сите последователни цареви телохранители од 300 витези кога заминуваат во Рим за нивното крунисување.

За време на прославата на 800 годишнината од потпишувањето на документот, Златната була била јавно презентирана во Националната архива за време од четири дена во септември 2012 година.

Наводи
------

1. ↑  Merinsky & Meznik 1998, стр. 51. sfn error: no target: CITEREFMerinskyMeznik1998 (help)
2. ↑  „Guide to the Chamber of Deputies: The Golden Bull of Sicily". *Parliament of the Czech Republic*. Архивирано од изворникот на 22 February 2014. Посетено на 8 February 2014.
3. ↑  „Golden Bull of Sicily goes on display at National Archive". *Czech News Agency*. 25 September 2012. Архивирано од изворникот на 8 February 2014. Посетено на 8 February 2014.

Извори
------

* Merinsky, Zdenek; Meznik, Jaroslav (1998). „The making of the Czech state: Bohemia and Moravia from the tenth to the fourteenth centuries". Во Teich, Mikulas (уред.). *Bohemia in History*. Cambridge University Press.
Ромео Травис
**Ромео Тревис** ( англиски: *Romeo Travis* , ИПА: /ˈroʊmioʊ/  или /ˈroʊmeɪoʊ/ Акрон, Охајо, 10 декември 1984 година ) е американски кошаркар. Тој играл на позицијата крилен центар и во моментов игра за жариштата на Магнолија. Тој играл како натурализиран кошаркар за македонската репрезентација .

Средно училиште и колеџ
-----------------------

Тревис е роден во Акрон, Охајо, каде што присуствуваше. Таму играл со Леброн Jamesејмс, со кого остана добри пријатели. Тој со нив го освоил државното првенство, во просек од 17 бода и 11 скокови. По дипломирањето, тој престојувал во родниот град, играјќи четири години на универзитетот Акрон.

Кариера
-------

Тој ја започнал својата професионална кариера во Шпанија, играјќи за тимовите Кантрабриа лобос и Сиудад де Уелва. Потоа заминал во Германија каде мина една година на екипите на Ратиофарм Улм и Валтер Тајгер Тајгер. Во 2011 година, тој заминал во Израел и потпишал за Барак Нетања, каде одиграл 28 натпревари во израелската лига и во просек имал 14,5 бода и 7,2 скока. Сезона 2011/12. троши на тимот на Хапоел Гилбоа, Галил, каде испорачува уште подобри игри, во просек од 17,9 бода и 6,6 скока по натпревар. Во август 2012 година потпиша за Задар. За сезоната 2013/14. потпишува договор со Химик. јули 2014 година потпиша едногодишен договор со рускиот тим Красни октомври .

Успеси
------

### Клуб

* ***Хапоел Гилбоа Галил*** :
	+ Балканска лига (1): 2011/12.
* ***Ле Ман Сарт*** :
	+ Француско првенство (1): 2017/18.
	+ Купот на Франција (1): 2016 година.

### Сингл

* Највреден играч на финалето на француското првенство (1): 2017/18.

Наводи
------

1. ↑  D. Jones, Cambridge English Pronouncung Dictionary,
2. ↑  J. C. Wells: Longman Pronunciation Dictionary
3. ↑  „Player Profile: Romeo Travis". gozips.com. Архивирано од изворникот на 7 октомври 2015. Посетено на 12 април 2013.
4. ↑  „Romeo Trevis u Zadru". *kosarka.rs*. Архивирано од изворникот на 17 март 2013. Посетено на 12 април 2013.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија
* Портал: Кошарка

* Профил на страницата на Фибе Архивирано на 4 март 2016 г.
* Профил на мрежната страница на п.н.е. Задар