recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Жељко Самарџиќ** (српски: *Жељко Самарџић / Željko Samardžić*; р. 3 октомври 1955

 во Мостар, Босна и Херцеговина) е еден од најпознатите српски поп-пејачи.

Животопис
---------

Самарџиќ е роден во Мостар, во тоа време дел на СР Босна и Херцеговина, во Југославија. Неговиот татко Миливоје бил од Црна Гора, а мајка му Нада беше херцеговинска Хрватка од Илиќи, предградие на Мостар. Татко му бил офицер на југословенската народна армија, што значи дека семејството морало да се сели често. Првите седум години од својот живот ги поминал во Мостар а потоа Жељко, живеел и се школувал во Никшиќ, Игало и Задар а потоа повторно се враќаат во Мостар.

Тој за првпат започнал да пее во средно училиште, а наскоро станал познат во целиот Мостар како добар изведувач на песните на Кемал Монтено. Неговата музичка активност во овој период во суштина била малку повеќе од хоби. Најголема популарност постигнал со песната "Мојата Марија, е поинаква" која станала хит во Босна за време на 1970-тите години.

Кога избувнала војната во Босна во 1992 година, Жељко бил ранет во Мостар, додека седел во неговиот стан за време на хаотичните борби меѓу Бошњаците, Хрватите и Србите. Заскитан куршум го ранил во ногата и близу колкот. По многу проблеми, заедно со неговата сопруга и нивната ќерка, тој успеал да побегне од градот низ триториите контролирани од Хрватите во западниот дел на Херцеговина за на крајот да стигне во Србија помина низ Истра, Словенија и Унгарија. Откако пристигнал во Србија, тие живееле во белградската населба Борча , Самарџиќ наскоро започнал да добива плати од концерти во разни дискотеки и кафулиња.
**Никола Попов** (Игуменец, Петрич —  1922
) — македонски револуционер, член на ВМОРО.

Во летото 1922 година, по наредба на Тодор Александров, бил обесен Никола Попов, бидејќи како санданист, одбил да влезе во Автономистичката ВМРО, предводена од Тодор Александров, а и агитирал и кај останатите луѓе да не му даваат поддршка.

Тој е татко на комунистот Антон Попов.

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 329. ISBN 323.285.497.3 Проверете ја вредноста `|isbn=`: invalid character (help).
2. ↑  *Енциклопедия „Пирински край", том II*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1999. стр. 139. ISBN 954-90006-2-1.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Мезофилот** ― организам, којшто вирее на умерени температури, ниту многу високи ниту многу ниски, вообичаено помеѓу 25 и 40 °C. Поимот воглавно се однесува на микроорганизми.
Мезофилот е дефиниран на палисадниот и сунгерест слој кај листовите

Ареалот на овие организми ги вклучува почвите, човечкото тело, животните и др. Оптималната температура за многу патогени мезофили е 37 °C, т.е. нормалната температура на човечкото тело. Мезофилните организми играат важна улога во прехранбената индустрија, посебно при правење на сирење и кисело млеко, пиво и вино.

Организмите кои ја претпочитаат студената средина се нарекуваат психрофили, а оние кои претпочитат повисоки температури се нарекуваат термофили. Организмите кои живеат на екстремно високи температури се нарекуваат хипертермофили.

Поимот „мезофил" често се спомнува во ботаниката, особено во структура на лист и истото означува основно ткиво, кое се наоѓа меѓу горен и долен епидермис. Неговиот долен дел кој е исполнет со воздушни простори се нарекува сунгересто ткиво.

Живеалиште
----------

Постапки за определување на број на колонии на аеробни мезофилни бактерии во млеко.
Живеалиштата на мезофилите може да се сирењето и јогуртот. Тие често се вклучени за време на ферментација на пиво и вино правење. Бидејќи нормалната температура на човечкото тело е 37 °C, поголемиот дел од човечките патогени се мезофили, како и повеќето од организмите што го сочинуваат човечки микробиом.

Примери
-------

Некои значајни мезофили се *Listeria monocytogenes*, *Staphylococcus aureus*, и *Escherichia coli*. Други примери на видови мезофили се *Clostridium kluyveri*, *Pseudomonas maltophilia*, *Thiobacillus novellus*, *Streptococcus pyogenes*, и *Streptococcus pneumoniae*.

Поврзано
--------

* Анаеробно варење
* Мезофилен варилник
* Мезофит
* Неутрофил
* Обратна екологија
* Мезогенеза. Појавата на мезофили.

Наводи
------

1. ↑  von Hegner, Ian (2022). „Extreme exoworlds and the extremophile paradox". *Astrobiology*. **22** (8).
**Црвите** се животни со издолжено, тенко и меко тело, со должина од неколку милиметри до неколку метри.

Градба
------

Црвот Caenorhabditis Elegans набљудуван под микроскоп
Телото на црвите е покриено со еднослоен епител, заштитено со кутикула. Под епителот се наоѓа мускулно ткиво со помош на кое црвот се движи. Потоа се отвора телесна празнина во која се сместени органите за варење, излачување, крвотокот и нервниот систем. Сите овие органи се упростени кај паразитските црви.

Позната групи црви се прстенестите црви (*анелида*), во кои спаѓаат дождовниот црв, пијавицата и некои морски црви. Телото на црвите е покриено со кожа која има повеќе функции. Во кожата има жлезди кои излачуваат лигава материја за полесно движење. Во неа има и сетилни клетки со кои ја чувствува светлината, а црвот преку влажната кожа дише. Исто така, преку кожата се излачуваат непотребната вода и штетните материи. Некои кожни клетки излачуваат посебни материи кои на површината на телото образуваат заштитен слој наречен „кутикула".

Кај прстенестите црви, пренесувањето на храната и кислородот се врши преку крвоносен систем кој се состои од два главни крвни садови: грбен и стомачен. Двата крвни садови се спојуваат во предниот и задниот дел со мрежа од крвни капилари поради што тој се нарекува затворен крвен систем.

Кај поголемиот дел црви (на пример, кај дождовниот црв), системот за варење е цевчест и се состои од: уста, голтка, желудник и црево, со заден анален отвор. Храната се вари во желудникот иво цревото. Дождовниот црв како храна ги користи изгниените листови од растенијата.

Црвите како тема во уметноста и во популарната култура
------------------------------------------------------

* „На врвот" — басна во стихови на Михо Атанасовски.
* „Верверичката и црвот" — расказ за деца на македонскиот писател Киро Донев од 2013 година.
* „Дали сакате црви?" (англиски: *Do you like worms?*) - песна на американската рок-група Бич Бојс (*Beach Boys*) од 1967 година.
* „Градината на црвот" (англиски: *Garden Of Worm*) — песна на британската рок-група King Crimson од 1970 година.
* „Црви" (англиски: *Worms*) — песна на ирско-британската рок-група Поугс (*The Pogues*) од 1988 година.

Наводи
------

1. ↑  Басни (избор). Просветно дело, Редакција „Детска радост", Скопје, 2009, стр. 48.
2. ↑  Киро Донев, *Приказни од куќичката на дрво*. Скопје: Македоника литера, 2013, стр. 79-80.
3. ↑  The Beach Boys - Do You Like Worms? (пристапено на 25.8.2017)
4. ↑  King Crimson – In The Wake Of Poseidon (пристапено на 27.1.2023)
5. ↑  The Pogues – If I Should Fall From Grace With God (пристапено на 18.9.2023)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85148550
* GND: 4190304-3
* BNF: cb12293950d (податоци)
* NDL: 00574601
* NKC: ph116852

 |

 |
*За истоимениот поет видете Стојанче Ангелов (поет)*

**Стојанче Ангелов**или попознат како Генерал Керамида (Штип, 15 септември 1972

) — претседател на партијата „Достоинство" и поранешен генерал-мајор на специјалните единици на македонската полиција.

Животопис
---------

Ангелов е роден во 1972 година во Штип. Таму завршил основно и средно училиште, потоа во Скопје завршил Факултет за безбедност. Се вработил во МВР како приправник за полицаец во Штип. Во март 1996 почнал да работи во специјалната полиција, каде што околу една година работел како полицаец, две години бил командир на одделение, две години командир на вод, па оттаму бил преместен во Радуша, каде бил водич на сектор.

### Воен конфликт 2001

Четвртиот вод на ЕСЗ ТИГАР на чело со генерал Стојанче Ангелов во полигонот за обука „Стенковец", Скопје. Опкружените од лево се Александар Серафимов, Никола Пехчевски и Оливер Китановски, сите загинати во 2001 година.
Во Радуша го зафатил почетокот на вооружените дејствија од 2001 година. Кога се случил нападот на тетовското Кале, го пратиле како командант во посебните единици во Тетово. Останал околу три месеци во Тетово. Потоа станал заменик командант на Тигрите. Бил учесник во Битката кај Арачиново, каде што бил и ранет.

Во годините по воениот конфликт е постојано деградиран во чиновите. Во јавноста активно се залага за правата на македонските бранители преку здружението „Достоинство".

Политичка активност
-------------------

Политичката партија „Достоинство" самостојно настапила на предвремените парламентарни избори во 2011, при што Стојанче Ангелов бил носител на листа во изборната единица број 3. За претседателските избори во 2014, Стојанче Ангелов прв ја најави својата кандидатура како независен кандидат за претседател на Македонија, но поради големите политички притисоци, закани и заплашувања на граѓаните кои го поддржуваат не успеа да ги собере потребните 10.000 потписи. Стојанче Ангелов во своите јавни политички настапи застапува македонски патриотски ставови, особено во однос на заканите на големоалбанскиот шовинизам, а исто така се залага и за прекин на преговорите во спорот за името со Грција.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот 2008-03-03. Посетено на 2008-03-03.
**Тодор Атанасовски** (Кавадарци,  1925
 - Скопје, 26 јули 2018

) — македонски национално-политички деец и генерал-полковник на ЈНА. Бил активен учесник во работничкото движење спроти Втората светска војна и воено лице од НОБ (1941). Подоцна работел како комесар на баталјон и бригада во рамките на ЈНА.

По ослободувањето завршил Виша воена академија и како активен офицер бил началник на Штабот на Народната одбрана на Скопје, потоа оперативен началник и командант на Територијалната одбрана на Македонија. Исто така бил член на централниот комитет на СКМ и претседател на Сојузот на борците од НОВ.

По осамостојувањето на Република Македонија членувал во Советот за национална безбедност. Автор е на голем број коментари од дневниот печат и на неколку стручни студии.

Наводи
------

1. ↑  „Сто македонски години" - уредник Јован Павловски, Скопје (2004), стр. 339, 347, 690 и 697.
2. ↑  Македонска енциклопедија (прв том), МАНУ, Скопје, 2009, стр. 125
**Патриша Аркет** (англиски: *Patricia Arquette*) — американска филмска глумица.

Животопис
---------

Аркет потекнува од актерско семејство: сите нејзини браќа и сестри се занимавале со глума, а двајца од нив, сестрата Росана и братот Дејвид, се здобиле и со поширока слава. На дваесетгодишна возраст, Аркет го родила синот Енцо, а со неговиот татко се разделила само еден месец по породувањето. На возраст од 27 години, таа се омажила за Николас Кејџ, но шест години подоцна бракот завршил со развод. Во 2006 година се омажила по вторпат, овојпат за глумецот Томас Џејн, но и тој брак завршил со развод во 2011 година. Од таа врска, Аркет ја има ќерката Харлоу.

Филмска кариера
---------------

Пошироката популарност Аркет ја постигнала со филмовите: „Вистинска романса", „Ер Вуд", „Флертувајќи со катастрофата", „Изгубен автопат" и „Стигмата". Во 2015 година, Аркет ја добила наградата „Оскар" во категоријата „најдобра женска споредна улога", за улогата на самохраната мајка Оливија во филмот „Детство". Притоа, при врачувањето на наградата, таа изјавила: „Досега се боревме за сечија еднаквост. Сега доаѓа нашето време, еднаш и засекогаш да бидеме платени еднакво како мажите."

Покрај на филмот, Аркет настапувала и во телевизиски серии. Така, во текот на седум сезони таа ја играла улогата на видовитата жена Алисон Дубуа во серијата „Медиум" и за таа улога била наградена со „Еми". Од 2015 година, таа игра главна улога во серијата „Истрага на местото на злосторството: Сајбер".

Наводи
------

1. ↑  Наташа Спирова, „Ако не родев дете на 20 години, ќе немав богата кариера", *Антена*, број 870, 27.2.2015, стр. 11.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Патриша Аркет" на Ризницата ? |

* Патриша Аркет на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Патриша Аркет — AllMovie (англиски)
**Совршен број** - број што е еднаков на збирот на своите прави делители (вклучувајќи ја и единицата). На пример:

* 6=1+2+3
* 28=1+2+4+7+14

Првите четири совршени броеви се познати уште од дамнешни времиња (пред 2000 години). Третиот совршен број е 496, а четвртиот е 8128. Петтиот совршен број е 33.550.336 и е откриен околу 1460 година. Осумнаесеттиот совршен број има 1937 цифри, а познати се четириесет и осум совршени броеви.

Ојлер докажал дека парните совршени броеви имаат облик {\displaystyle 2^{n-1}(2^{n}-1)} каде {\displaystyle 2^{n}-1} е Мерсенов прост број, а обратното тврдење му било познато веќе на Евклид.

Непарен совршен број
--------------------

Не е познато дали има некој непарен совршен број, но ако го има тој мора да биде многу голем, поголем од 10300.

Поврзано
--------

* Теорија на броевите

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Дејвид Мовс: Совршени, прифатени и социјални бројки
* Совршен број - историја и теорија
* 

1. ↑  „GIMPS Home". Mersenne.org. Посетено на 5. 2. 2013.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  Ochem, Pascal; Rao, Michaël (2012). „Odd perfect numbers are greater than 101500" (PDF). *Mathematics of Computation*. **81** (279): 1869–1877. doi:10.1090/S0025-5718-2012-02563-4. ISSN 0025-5718. Zbl pre06051364 Проверете ја вредноста `|zbl=` (help).
**Петар Атанасов** (Ума,25 декември 1939

) – лингвист романист, универзитетски професор.

Животопис
---------

Основно и средно образование завршил во Гевгелија. Студиите ги завршил во Скопје на Групата за романска филологија на Филозофскиот факултет. Магистрирал во 1975 година во Белград, а докторирал во 1979 година во Скопје на тема „Мегленороманскиот денес. Фонетика и фонологија". На Катедрата за романски јазици и книжевности ги предавал предметите: Романски јазик, Фонетика и фонологија на францускиот јазик, Историја на францускиот јазик, Споредбена граматика на романските јазици, Историја на италијанскиот јазик, а исто така и Балканска лингвистика за постдипломските студии при Филолошкиот факултет во Скопје. Бил шеф на Катедрата за романски јазици и книжевности во два мандата, претседател на Советот на Филолошкиот факултет, како и член на Универзитетскиот сенат.

Награди и признанија
--------------------

Во 1995 година го добил орденот „Академски палми" од Владата на Франција за „неговиот придонес за француската култура".

Во 2011 година, Атанасов добил медал за „заслуги за образованието" од кабинетот на претседателот на Романија.

Трудови
-------

Објавил 13 речници и монографии.

* „Meglenoromâna". *Tratat de dialectologie românească*. Craiova. 1984. OCLC 17234929.
* With B. Nastev (1988). *Aromanski studii. Prilozi kon balkanistikata*. Skopje: Ogledalo. OCLC 27434443.
* *Le mégléno-roumain de nos jours. Une approche linguistique*. Balkan-Archiv, Neue Folge - Beiheft, Band 7. Hamburg: Helmut Buske Verlag. 1990. OCLC 27338043.
* „Meglenoromâna astăzi". Editura Academiei Române. 2002. OCLC 608489657. Наводот journal бара `|journal=` (help)
* „Atlasul lingvistic al dialectului meglenoromân (ALDM)". *Editura Academiei Române*. **1–2**. 2008–2013. OCLC 876598100.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија, том I*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 99. ISBN 978-608-203-023-4.
2. 1 2  „Petar Atanasov, Professor Honoris Causa al Universităţii din Bucureşti". Infoub.unibuc.ro. Архивирано од изворникот на 2016-08-14.
3. ↑  „DECRET nr. 202 din 17 ianuarie 2008 privind conferirea Ordinului Meritul pentru Invatamant in grad de Ofiter". Monitoruljuridic.ro.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 7338149844969502960007

 |

 |
**Наталија Александровна Кучинскаја** (родена на 8 март 1949 г.) - поранешна советска олимписка гимнастичарка. Таа освоила четири медали на Летните олимписки игри 1968.

Гимнастичка кариера
-------------------

Кучинскаја е родена во Ленинград и била избрана да посетува гимнастички часови уште додека одела во градинка. Таа првично посакувала да стане балерина, но била убедена да се занимава со гимнастика од нејзините родители, кои исто така биле вмешани во спорт. Таа тренирала со Владимир Рејсон а потоа и со тренерот на советската национална екипа, Лариса Латинина, која ја сметала Кучинскаја за една од нејзините најомилени гимнастичарки.

Во 1965 година, на 16-годишна возраст, Кучинскаја била државен шампион на СССР. На Светското првенство 1966, по освојувањето на втората државна титула, купот на СССР и изборното светско натпреварување, таа се етаблирала себеси како ѕвезда на советската екипа, освојувајќи три златни медали од четирите финални дисциплини (греда, двовисински разбој и партер), бронзен медал во прескок, и сребрени медали во поединечниот и екипниот повеќебој. Таа ја продолжила својата победничка низа во 1967 година, победувајќи на пред-олимпиското тест натпреварување во Мексико, а на државното првенство на СССР таа ги збришала своите сонароднички, освојувајќи ја титулата во повеќебој, како и златните медали во сите останати поединечни дисциплини.

На Летните олимписки игри 1968, Кучинскаја најверојатно била најпопуларен член на советската екипа. Таа го освоила бронзениот медал во повеќебој, зад Вера Чаславска и Зинајда Воронина; таа исто така допридонела во победата на советската екипа во екипниот повеќебој, го освоила златниот медал на греда и бронзениот медал на партер. Таа била наречена "Невестата на Мексико" и "Душата на Мексико" од воодушевените новинари и во нејзина чест била свирена песната, "Натали," за време на нејзиниот престој во Мексико.

Олимписките игри биле последно натпреварување за Кучинскаја. Во тоа време, нејзиното ненадејно повлекување од гимнастијата било поврзано со болест на штитната жлезда; во интервју кон крајот на 1990те таа изјавила дека ја изгубила својата мотивација во спортот.

Подоцнежен живот
----------------

По пензионирањето, Кучинскаја била тренер во СССР, Јапонија и САД. Од 1980 година таа е венчана за оптичарот Александар Котилар, и моментално живее во САД, водејќи сопствено гимнастичко училиште во Илиноис. Во 2006 година таа била примена во Меѓународната гимнастичка куќа на славни.

Галерија
--------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |

Наводи
------

1. 1 2  „*Soviet Sports Wars*(transcript)" (DOC). PBS. April 1999. Посетено на 2008-01-01.
2. ↑  „List of competitive results". Gymn-Forum. Посетено на 2008-01-01.
3. ↑  „Do favorites always win?". Sport in the USSR. August 1988. Посетено на 2008-01-01. Не се допушта закосување или задебелување во: `|publisher=` (help)
4. 1 2  „Kuchinskaya's page at the IGHOF". International Gymnastics Hall of Fame. 206. Посетено на 2008-01-01.
5. ↑  „International Gymnastics home page". Посетено на 2008-01-01.
***Russula amethystina*** е габа, која спорадично се појавува од средината на летото до есента под смрека и ела. Во Северна Европа, таа е многу ретка. Не е лесно да се разликува од слично обоените видови *Гулапка* и практично се идентични со *Russula turci*.

Опис
----

Шапката се движи од 3 до 12 см во пречник и варира во боја помеѓу виолетова, боја на јоргован, вино-црвена и вино-црвено-кафеава. Кожата на шапката може да се излупи од работ, десно кон центарот. Ливчињата се од крем до светло жолта боја. Спорите се жолти, субглобозни, со мали брадавици. Отпечатокот од спори е по боја од крем до светло портокалова. Шупливата дршка се движи од 3 до 6 см во должина и од 1 до 2 см во ширина, првично е бела, подоцна станува жолтеникава или кафеава.

Слични видови вклучуваат *Russula turci*, која може да мириса на јод во близина на основата на стебленцето, инаку може да се разликува само со микроскопски разлики во текстурата на спорите. Слични се и R. lilacea и *R. murrillii*.

Russula amethystina

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Davis, R. Michael; Sommer, Robert; Menge, John A. (2012). *Field Guide to Mushrooms of Western North America*. Berkeley: University of California Press. стр. 103–104. ISBN 978-0-520-95360-4. OCLC 797915861.

Поврзано
--------

* 87-01-09932-9
* Слика од веб-страницата за вести Гулапка Архивирано на 27 април 2006 г.
**Божидар Никетиќ** (18 јануари 1899

 Сремска Каменица - 18 март 1963

 Скопје) — невропсихијатар, редовен професор, декан на Медицинскиот факултет во Скопје, и прв директор на болницата за нервни и душевни болести „Бардовци" во Скопје.

Животопис
---------

Божидар Никетиќ завршил основно образование во Сремска Митровица, Војводина, а гимназија во Нови Сад. Поради учество во Првата светска војна, морал да го прекине школувањето. Подоцна, студирал медицина во Прага и Виена, а дипломирал на Медицинскиот факултет во Грац, Австрија, во 1924 година. На полето на психијатријата започнал да работи од 1924 година, кога бил поставен за лекар во душевната болница Стењевац, која подоцна се преформирала во Психијатриска болница „Врапче", близу Загреб. Таму работел 14 години, каде се стекнал и со звањето примариус.

Кариера
-------

Во 1938 година станал шеф на Невропсихијатриското одделение при болницата во Нови Сад. За време на Втората светска војна, Никетиќ работел прво во Психијатриската болница во Белград, а потоа во местото Тополница крај Ниш. Во 1944 година, стапил во партизанските единици и бил поставен за командант на Медицинскиот баталјон при Четириесет и петтата народноослободителна ударна дивизија.

По ослободувањето Божидар Никетиќ бил назначен за референт за неврологија и психијатрија при Комитетот за заштита на народното здравје, и референт за нервни болести при Санитетската управа на ЈНА. Во 1947 година, бил избран за редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје, по предметот „Неврологија и психијатрија". Во 1951 година бил назначен за раководител на Нервната клиника во Скопје, од која создал современа невропсихијатриска клиника.

Кога на 9 декември 1954 година со одлука на Извршниот совет на Социјалистичка Република Македонија била основана болницата за нервни и душевни болести „Бардовци", Никетиќ бил назначен за нејзин прв директор. На оваа должност останал сè до својата смрт, во 1963 година.

Низ годините, Божидар Никетиќ бил претседател на Сојузот на лекарски друштва на Југославија, претседател на Здружението на невропсихијатри на Југославија, како и доживотен претседател на Здружението на невропсихијатри (денес - Здружение на невролози). Двапати бил избран за декан на Медицинскиот факултет во Скопје.

Бил одликуван со Орден на заслуги за народот од II степен, и со Орден на трудот од I и II степен.

Библиографија
-------------

Божидар Никетиќ напишал повеќе научни трудови за одделни проблеми во невропсихијатријата и нејзините гранични подрачја, а посебно го интерресирал проблемот на ендемската гушавост и нејзиниот невропсихијатриски аспект.

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​17-19
Црвена гулапка (Russula rosea)Црвена гулапка (Russula rosea)
**Црвена гулапка** (лат. *Russula rosea)* (синоним *Russula lepida),* позната и како **розова гулапка,** се наоѓа на северниот дел на умерени температури, некои ја сметаат за јадлива, други дека не може да се јаде, обично се наоѓаат големи печурки од родот *Гулапки (Russula)*.

Шапката е конвексна кога е млада, подоцна е рамна, претежно светлоцрвенa до кармин-црвена; често со жолти дамки и до 10 cm во пречник. Жабрите се бледо сламесто-жолти, кршливи и повремено со црвен раб на работ на шапката. Спорите се бледо кремова боја. Дршката обично е со боја на исплакнат кармин, но може да биде и чисто бело. Месото е тешко и вкусно горчливо. Оваа печурка најчесто се наоѓа во зимзелени шуми  или во близина на букови дрвја. Расте најмногу во лето поединечно или во групи.

Слични видови
-------------

Реткиот *Russula pseudointegra* се одликува со месо со пријатен вкус. Црвено- *стеблесните форми на црвената гулапка,* исто така, може да се мешаат со *Russula xerampelina*, но последната има помеко месо и нема вкус на дрво.

Наводи
------

1. ↑  Russula rosea Pers. - Rosy Brittlegill

Надворешни врски
----------------

* Црвена гулапка — *Index Fungorum* (англиски)
*За други лица со истото име, видете Иван Велков.*

**Иван Велков** (22 април 1930

 во Врање — 26 мај 2008

 во Скопје) — македонски сликар и универзитетски професор, кој е особено значаен за развојот на македонското сликарство во 1960-тите години.

Животопис
---------

Дипломирал во 1953 година, а во 1955 година магистрирал на Академијата за ликовни уметности во Белград. Во 1960 година бил на специјализација во Париз.

Бил професор на Архитектонскиот факултет во Скопје и член на групата „Мугри".

Самостојно излагал (од 1955 година) или со други, во Скопје, и на други места низ поранешна Југославија. Групно излагал на повеќе исложби, меѓу кои и во: Град Мексико, Дижон, Риека, Рим, Торино, Нирнберг, Штутгарт, Белград, Болцано, Ферара и други места.

Неговиот опус се движи во рамките на фигурацијата, енформелот и геометриската апстракција.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Велјанова*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 262. Text "series
" ignored (help)
**Александра Волканоска** (моминско: **Ставрева**; 26 октомври 1904

 во Истанбул — 4 септември 1988

 во Охрид) — македонски физиолог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Дипломирала на Медицинскиот факултет при Белградскиот универзитет во 1933 година.

Работела како практичен лекар и како асистент на Медицинскиот факултет во Белград.

Академската кариера до редовен професор ја продолжува на Институтот за физиологија при Медицинскиот факултет во Скопје во 1949 година, посветувајќи се на работата со студентите и обуката на кадарот.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Волкашин*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 307. Text "series
" ignored (help)
**Коприви** (науч. *Urticaceae*) — семејство еднодомни или дводомни тревести или поретко грмушести растенија или мали дрвја, групирани во 54 до 59 родови со околу 2600 видови (според Кралски ботанички градини, Кју). Најпознат род од ова семејство е родот коприва (*Urtica*).

Морфологија
-----------

Многу членови од ова семејство поседуваат специјализирани влакна на својата телесна површина, кои при контакт со друго тело прскаат и ослободуваат киселина. Листовите кај повеќето претставници се последователни или наспрамни, и речиси секогаш имаат прилисници.

Ситните, еднополови цветови се собрани во цимозни соцветија. Околуцветникот се состои најчесто од 4 до 5 недиференцирани венечни ливчиња, или, пак, може да отсуствува. Машките цветови обично имаат прашници на секое ливче од околуцветникот, ориентирани спротивно од ливчињата. Женските цветови имаат еден толчник со натцветен или потцветен плодник кој се состои од еден базален семенов зачеток на една локула. Устенцето е четковидно и издолжено или капитатно. Плодот е ахенија или костелка, додека кај одредени видови овие се здружуваат и даваат повеќеделен плод. 

Цветен дијаграм на машки и женски цвет од *Urtica*.

Родови
------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * *Aboriella*
* *Achudemia*
* *Archiboehmeria*
* *Astrothalamus*
* *Australina*
* *Boehmeria*
* *Cecropia*
* *Chamabainia*
* *Coussapoa*
* *Cypholophus*
* *Debregeasia*
* *Dendrocnide*
* *Didymodoxa*
* *Discocnide*
* *Droguetia*
* *Elatostema*
 | * *Forsskaolea*
* *Gesnouinia*
* *Gibbsia*
* *Girardinia*
* *Laportea*
* *Lecanthus*
* *Leucosyke*
* *Maoutia*
* *Meniscogyne*
* *Myriocarpa*
* *Nanocnide*
* *Neodistemon*
* *Neraudia*
* *Nothocnide*
* *Obetia*
* *Oreocnide*
 | * *Parietaria*
* *Pellionia*
* *Petelotiella*
* *Phenax*
* *Pilea*
* *Pipturus*
* *Poulzolzia*
* *Procris*
* *Rousselia*
* *Sarcochlamys*
* *Sarcopilea*
* *Soleirolia*
* *Touchardia*
* *Urera*
* *Urtica* — коприва
 |

Копривите како тема во уметноста
--------------------------------

* „Еден лист коприва влегува низ прозорец" - песна на францускиот писател Андре Бретон.

Галерија
--------

* Pilea cadierei*Pilea cadierei*
* Pilea pumila*Pilea pumila*
* Dendrocnide sp.*Dendrocnide sp.*
* Elatostema umbellatum*Elatostema umbellatum*
* Urtica dioica*Urtica dioica*
* Boehmeria nivea*Boehmeria nivea*
* Parietaria judaica, цветови*Parietaria judaica*, цветови
* Надразнувачки влакнаНадразнувачки влакна

Наводи
------

1. ↑  Germplasm Resources Information Network (GRIN) (2003-01-17). „Family: *Urticaceae* Juss. nom. cons" (HTML). *Таксономија за растенија*. USDA, ARS, National Genetic Resources Program, National Germplasm Resources Laboratory, Белтсвил, Мериленд. Посетено на 2008-04-24.
2. ↑  Андре Бретон, *Рајот не е наполно загубен*. Скопје: Култура, 1989, стр. 73.
**Гордана Гацева-Богоева** ( 1954
 во Скопје) — македонска универзитетска професорка на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје и научник во подрачјето на полимерите.

Животопис
---------

Се школувала во Белград во Софија и во Москва и е дипломец, магистер и докторант на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје (1987). Има повеќе специјализации во земјата и во странство. Работи на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје (од 1978 г.), а како редовен професор од 1999 година.

Подрачја: хемија, физичка хемија, технологија на синтетски полимери и влакна, како и на полимерни композитни материјали.

Автор е на учебници и помагала, како и на бројни научни трудови, патенти и истражувачки проекти.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Гевгелија*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 339. Text "series
" ignored (help)
Џултаги во Јужнса Кореја.

  

**Џултаги** е традиционална корејска изведба на одење на јаже. Тоа е дел од нематеријалното културно наследство на Јужна Кореја под број 58.

Потекло
-------

Нема докази кога настанала оваа акробатска изведба. Некои научници претпоставуваа дека се појавил во ерата на Сила и Горјео. Стана попознат во ерата на династијата Џосеон и сè уште постои до ден-денес.

Тоа е различно од стиловите на одење јаже во другите земји, бидејќи обично е придружено со музички пуштања со раскажување приказна за да се забавуваат гледачите. Џултаги се одржува на државни празници во Јужна Кореја, како што се празниците Деборум, Дано и Чусок. Корејското народно село во Сеул исто така ја претставува оваа претстава за да ги забавува туристите. Се изведувале и на настани што се одржувале во кралската палата, на банкети на високи владини службеници или на селски фестивали. Изведбата на одење по јаже е составена од свирач на јаже, кловн и свирачи на музички инструменти.

Пример за овие претстави може да се види во филмот Кралот и кловнот.

Техника
-------

Постојат повеќе од 40 видови на техники џултаги, вклучувајќи одење по цврсто јаже како основно движење, обратно одење по него, скокање со едната нога на него, седење и лежење на него, а понекогаш и преправање дека паѓате. Друг елабориран трик за одење по јаже е скокањето нагоре откако клекнавте на јажето со едното колено и потоа слетавте на јажето во седечка положба со скрстени нозе. Некои стручни одење по јаже можат да скокаат напред додека стојат на јажето без да паднат.

Наводи
------

1. ↑  „Jultagi". *Cultural Heritage Administration*. April 16, 2018.
2. ↑  „[KING AND THE CLOWN SPECIAL] 왕의 남자 (The King and The Clown) [Part 3]". twitchfilm. October 4, 2007. Архивирано од изворникот на 2009-08-19. Посетено на 2023-09-23.
3. ↑  „Jultagi, A Korean Tightrope Performance". ArirangTV. October 22, 2007. Архивирано од изворникот на 2021-01-31. Посетено на 2023-09-23.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Џултаги" на Ризницата ? |

* 줄타기 (на корејски and англиски)
Миро (100) по потекло од Оман
 Дрвото кое најчесто се користи за производство на миро
**Миро** — вид на миризлива смола, која потекнува од различни видови африкански и арапски дрвја, но првенствено се користи за производство. Во текот на вековите, мирото се користело за парфеми, кадење и медицински цели.

Назив
-----

Зборот *миро* е изведен од заедничкиот семитски корен *m-r-r* со значење „*горчлив*" (арап. **مُرّ** трнскр.:*murr*; арам.:ܡܪܝܪܐ транскр.:*mureera*). Во нашиот јазик дошол од хебрејската Библија, каде што се појавува како хебрејски: מור транкр.:*mor*.  Зборот се појавува во грчката митологија, како Мирна, жена која се претворила во дрво што лачи смола. Подоцна, зборот се појавува во Септуагинтата, а во старогрчкиот јазик е основа за зборот што претставува парфем (старогрчки: *μῠ́ρον* транскр.:*múron*).

Употреба во христијанството
---------------------------

Според христијанското предание, жените мироносици носеле миро на Христосовиот гроб за да го помазаат неговото тело, но таму нашле бел ангел кој им рекол дека Исус „станал".

Миро е маслото за помазание (→ ru ), кое се подготвува во црквите.

Состојки
--------

За подготовка на светото миро потребни се 31 состојка и тоа:

1. Бело вино,
2. Маслиново масло,
3. Розово масло,
4. Корен од перуника,
5. Корен од шумска љубичица,
6. Момина солза,
7. Индиско оревче,
8. Мајчина душица,
9. Миртхае,
10. Мастикис електисими,
11. Бензос,
12. Хербае окими базилики,
13. Радикс зингиберис,
14. Радикс галгангае,
15. Олеум теребинтхи венети,
16. Олеум кинамони,
17. Олеум кариофили,
18. Олеум аурантие кортикум,
19. Олеум лавандуле оптиме,
20. Олеум јунипери бакарис,
21. Олеум антхос росмарини,
22. Олеум баргамоте,
23. Олеум мајоране,
24. Бел темјан,
25. Чист восок,
26. Светена вода,
27. Спирит вини коне,
28. Рузмарин,
29. Измирен темјан,
30. Корен од темјанушка,
31. Лимонов екстракт.

Подготовка
----------

Секоја автокефална црква по правило сама го извршува светиот чин на мироварение и осветување на светото миро. 

Состојките се потопуваат во посебни казани, каде се варат на оган, а добиената смеса се прелева во алавастри кои се осветуваат од страна на свештенството.

Возобновување на обичајот во МПЦ-ОА
-----------------------------------

Првиот чин на возобновување на овој црковен обичај МПЦ-ОА го извршила во 1971 година веднаш по нејзиното возобновување. Во црквата Свети Димитрија во Скопје, на Велики четврток, со ѕвона и песни, архиепископот Доситеј ја изговорил свечената молитва Господ Бог да направи духовно помазание и духовно да го збогати нашиот живот во црквата. Со сите почитувања на црковните канони беа исполнети алавастрите од негова страна.

Наводи
------

1. ↑  „миро" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „миро" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Klein, Ernest, *A Comprehensive Etymological Dictionary of the Hebrew Language for Readers of English*, The University of Haifa, Carta, Jerusalem, p.380
4. 1 2  „Кога варењето и осветувањето на Светото Миро е духовен развој на црквата?". religija.mk. 25.06.2019. Посетено на 8 април 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
***Biscogniauxia nummularia*** е растителен патоген од фамилијата Xylariaceae, познат како букова пина. Специфичниот епитет е изведен од латинскиот „nummus" што значи монета, што се однесува на често заоблените и облоги слични на монети.

Опис
----

Плодното тело формира густа и сјајна црна кора, на кора од бука (*Fagus*) и се наоѓа во секое време од годината. Не се јаде. Младите примероци се покриени со светло-кафеав надворешен слој. Спорите се црни до темно кафеави.

* Детали за структурата на tarcrustДетали за структурата на tarcrust
* Растење на букова пинаРастење на букова пина
* Енкрустрации на кора од букаЕнкрустрации на кора од бука

Распространетост
----------------

*Biscogniauxia nummularia* е чест патоген специфичен за буковите дрвја и е евидентиран низ Европа и Русија.

Влијание врз животната средина
------------------------------

Падот на европската бука (*Fagus sylvatica*) во Сицилија и Калабрија (Италија) е поврзан со *Б.nummularia* и експериментите сугерираат дека овој аскомицет игра примарна патогена улога под одредени услови на животната средина. Типично предизвикува пукање на ленти и општо распаѓање на дрвото.

Наводи
------

### Белешки

1. 1 2  Phillips, Page 376
2. ↑  B. nummularia : Accessed : 2010-03-19
3. ↑  Forest Pathology : Accessed : 2010-03-19
4. ↑  „Biomed Experts : Accessed : 2010-03-19". Архивирано од изворникот на 2015-09-23. Посетено на 2010-03-19.

### Извори

* Филипс, Роџер (2006). *Печурки*. Лондон : Пан МекМилан.ISBN 0-330-44237-6ISBN 0-330-44237-6
Царството Франција било поделено на **покраини** сè до 4 март 1790 година, кога се воспоставил систем на департмани. Француските провинции биле речиси еднакви на историските грофовии на Англија. Тие се оформиле во текот на многу илјадници години, односно со територијалниот развиток на Франција. Поради случајниот начин на кој се развивале провинциите, секоја од нив поседувала свои правила на феудални традиции, закони, системи на такси, судови и сл. при што овој систем ја забавувал ефикасната администрација на целата земја од Париз. За време на раните години од Француската револуција, во обид да се централизира администрацијата на целата земја, како и да се отстрани влијанието на француското благородништво на земјата, системот на провинции бил напуштен и заменет со систем на департмани, кој постои и денес.

Во одделни случаи, неколку современи региони или департмани ги имаат истите имиња како и историските провинции, а нивните граници грубо ја покриваат истата територија.

Список на поранешни покраини во Франција
----------------------------------------

Списокот кој следува ги прикажува главните провинции на Франција во времето на нивното растурање за време на Француската револуција. Главните градови се прикажани во наводници. Задебелените градови укажуваат на тоа дека градот бил седиште на парламентот или суверениот конзулат, кои биле легислативни и правни тела. Во некои случаи, легислатурата се среќава во друг град од традиционалниот главен град. Некои од провинциите кои подоцна биле вклучени во рамките на Франција за време на револуцијата претходно не биле дел од Царството Франција.

Провинции во Франција во однос на современите граници на Франција. Некои од овие провинции не биле дел од Царството Франција, а особено околу границите имале различно протегање од она прикажано на картата.
1. Ил де Франс (**Париз**)
2. Бери (Бурж)
3. Орлеане (Орлеан)
4. Нормандија (**Руан**)
5. Лангдок (**Тулуза**)
6. Лионе (Лион)
7. Дофине (**Гренобл**)
8. Шампања (Троа)
9. Они (Ла Рошел)
10. Сентонг (Сент)
11. Поато (Поатје)
12. Гајена и Гаскоња (**Бордо**)
13. Бургундија (**Дижон**)
14. Пикардија (Амјен)
15. Анжу (Ангер)
16. Прованса (**Екс ан Прованс**)
17. Ангумуа (Ангулем)
18. Бурбона (Мулен)
19. Марш (Герет)
20. Бретања (**Рен**)
21. Мен (Ле Ман)
22. Турена (Тур)
23. Лимузен (Лимож)
24. Фуа (Фуа)
25. Оверњ (Клермон Феран)
26. Беарн (**Пау**)
27. Елзас (Стразбур, cons. souv. во **Колмар**)
28. Артуа (Арас)
29. Русијон (**Перпињан**)
30. Фландрија и Аино (Лил парламент во **Дуа**)
31. Франш Конте (**Безансон**)
32. Лорена (**Нанси**)
33. Корзика (ја нема на картата, Ајачо, cons. souv. во **Бастија**)
34. Ниверне (Невер)
35. Конта Венесен, папска територија (Авињон)
36. Империјален слободен град Милуз
37. Савоја, сардиниска територија
38. Ница, сардиниска територија
39. Монбелијар, територија на Виртемберг
40. Троа-Евеше(не се на карта) (**Мец**, Тул и Верду).
**Денко Скаловски** (роден на 20 ноември 1956

 во Скопје) е доктор по филозофски науки и универзитетски професор по филозофија.

Животопис
---------

Скаловски е роден во Скопје во 1956 година. Студира театарска режија, а потоа филозофија на Филозофскиот факултет во Белград. Високото образование го продолжил во Скопје и 1981 година дипломирал на Институтот за филозофија на Филозофскиот факултет во Скопје. Магистрирал во 1992 година со тезата *„Етиката на одговорноста кај Ханс Јонас"*, а докторирал 2000 година на тема *„Антиподите на современата филозофија на музиката"*.

Ги истражува филозофијата на културата, филозофијата на уметноста (естетиката), филозофијата и родот (gender), етиката и политиколошката публицистика. Се занимава со преведување и редакција на филозофски и социолошки дела од странски јазици, посебно од германски.

Работи како редовен професор на Институтот за родови студии на Филозофскиот факултет во Скопје. Од 2010 година е постојан соработник на Институтот за филозофија при универзитетот Јохан Волфганг Гете во Франкфурт - Германија. Член е на Филозофското друштво на Македонија и на Меѓународното Хегелово друштво, со центар во Хајделберг - Германија. Скаловски е истакнат активист на Еколошкото движење на Република Македонија од 1989 година, и потпретседател на Зелената партија на Македонија - ДОМ од 2013.

На локалните избори 2013 година е избран за советник во Советот на Град Скопје.

Библиографија
-------------

* „Во прво лице еднина (Културолошки речник - том 2)", Аз-Буки, Скопје, 2012
* „Етиката и родот", Филозофски факултет во Скопје, Скопје, 2012 (соавтор)
* „Седум македонски композитори", Бигос, Скопје, 2010
* „Во прво лице еднина (Културолошки речник - том 1)", Аз-Буки, Скопје, 2010
* „Тодор Скаловски - животот и делото", МАНУ / Фондација Трифун Костовски, Скопје, 2003 (соавтор)
* „Филозофија на музиката", Бигос, Скопје, 2001
* „Писма до Македонците", Бигос, Скопје, 1997
* „Етиката на одговорноста", Бигос, Скопје, 1995 / 2005

Наводи
------

1. ↑  „Првично сумирање на резултаите од ДОМ и отцена на Локалните избори 2013". политичката партија ДОМ. 25 март 2013. Архивирано од изворникот на 2013-04-25. Посетено на 2013-04-24.

Надворешни врски
----------------

* Наставен кадар на Институтот за родови студии[*мртва врска*]
* Денко Скаловски на Facebook
* Интервју за Журнал[*мртва врска*]
* Интервју за „Пресинг" на ТВ Алфа
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Acaulospora|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Acaulospora alpina*** бил вид на габа од фамилијата Acaulosporaceae. Формирал арбускуларна микориза и везикули во корените. Габата била откриена во Швајцарија, во ризосферата на алпски пасишта на надморска височина помеѓу 1.800 и 2.700 метри. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q4672185
* GBIF: 3311388
* MycoBank: 501327
* NCBI: 319632

 |

 |
Автопатиштата во Германија
**Автопатишта во Германија** — мрежа од брзи автопатишта во Германија. Од 1 јануари 2021 г. нивната вкупна должина е 13.192 км — ова е 4-та најдолга национална автопатска мрежа во светот, по кинескиот систем за високобрзински автопатишта (160.980 км), Меѓудржавниот автопатски систем во САД (78.465 км ) и автопатскиот системи (шпански: Autopistas y autovías) во Шпанија (17.377 км). Официјалното име во Германија, како сојузна држава, е *Bundesautobahn*, односно „федерален автопат".

Наводи
------

1. ↑  Jeremic, Sam (16 September 2013). „Fun, fun, fun on the autobahn". *The West Australian*. Посетено на 17 September 2013.
2. ↑  „BASt 2017 – Publikationen – Tempolimits auf Bundesautobahnen 2015". *www.bast.de*.
3. ↑  „Verordnung über eine allgemeine Richtgeschwindigkeit auf Autobahnen und ähnlichen Straßen". Посетено на 11 December 2022.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Географски податоци за Автопатишта во Германија на OpenStreetMap
* Германска страница со описи на сите правци и излези на автопатиштата
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Acaulospora|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Acaulospora polonica*** бил вид на габа од фамилијата Acaulosporaceae. Формирал арбускуларна микориза и везикули во корените. Пронајден во Полска како растел под *Thuja occidentalis*, тој бил опишан како нов вид во 1988 година.

Наводи
------
**Терминологија од областа на теологијата** — речник од протојереј Јован Таковски, издаден во 1999 година од МАНУ.

Речникот е изработен во рамките на Проектот на МАНУ за изработка на терминолошки речници од разни науки. За овој речник бил задолжен Наставничкиот совет при Богословскиот факултет „Св. Климент Охридски" во Скопје кој основал комисија за изработка на истиот. Со текот на времето, од оправдани причини, се откажале сите членови освен Јован Таковски.

Содржина
--------

Речникот опфаќа 482 поими подредени по азбучен ред. За сите поими се дадени соодветните преводи на српски, руски, англиски, француски, германски, грчки, црковнословенски и латински јазик.

По последниот наведен поим на македонски јазик дадени се „Регистри на еквивалентите на другите јазици" (од страна 110), така што речникот е двонасочен.

Поврзано
--------

* Јован Таковски

Наводи
------

1. ↑  Таковски, Јован, протојереј (1999). „Терминологија од областа на теологијата" (PDF). *Македонска терминологија*. Скопје: МАНУ. **102** (4): 1.
2. 1 2  Таковски, Јован, протојереј (1999). „Терминологија од областа на теологијата" (PDF). *Македонска терминологија*. Скопје: МАНУ. **102** (4): 2.
Локација на документираните преиндоевропски јазици
Поимот **прединдоевропски јазици** се однесува на неколку некласифицирани јазици или група на јазици, постоеле во праисториска Европа и Јужна Азија пред да бидат поместени од народите кои зборуваат индоевропски јазици.

За некои од нив се суди само по лингвистички влијанија во индоевропски јазици, додека други (како етрурски, иберски, лемноски, лигурски, минојски, тартесиски) се резервирани и натписи, главно од бронзеното доба.

Баскискиот се смета за единствениот преживеан прединдоевропски јазик.

Поврзано
--------

* Јазици во Европа
* Список на загрозени јазици во Европа
* Список на мртви јазици во Европа
* Праиндоевропски јазик — првобитниот заеднички потомок на индоевропските јазици

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |