recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ентони Блаф (Антарктик)**  (79°6′S 160°7′E﻿ / ﻿79.100° ЈГШ; 160.117° ИГД﻿ / -79.100; 160.117Координати: 79°6′S 160°7′E﻿ / ﻿79.100° ЈГШ; 160.117° ИГД﻿ / -79.100; 160.117)е видлив карпест блок долж јужниот ѕид на Ледникот Мулок, Антарктик, околу 9 nautical miles (17 kм) северозападно од Кејп Ланкестер.

Тој бил мапиран од Геолошкиот институт на Соединетите Американски Држави од телурометар истражувања и од U. С. Морнарица воздушни фотографии, 1959–63, и беше именуван од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот за капетанот Александар Ентони, Воздухопловните сили на Соединетите Американски Држави, задолжен за наука и публикации на персоналот на U.S. Офицер за проекти на Антарктикот, 1963–65.

Наводи
------

1. ↑  Anthony Bluff

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Ентони Блаф (Антартик)" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)
Зградата на месната заедница и дом на култура
**Ждрело** е село сместено во општина Петровац на Млави во Србија. Во ова село живее голема заедница на Власи/Романци.

Опис
----

Земјоделска, порано сточарска, селска населба од збиен тип 200 метри од Горњачката клисура, во западното подножје на Вукан (825 метри), 14 километри југоисточно од Петровац на Млави. Површината на атарот е 2.882 хектари. Во Атар, на 9 км од Петровац на Млави, покрај патот за Жагубица, се наоѓа нерегулиран геотермален извор (36 С, издашност 16 м/сек.), чија вода лекува реума и кожни болести. Географското име доаѓа од позицијата на влезот во клисурата. Претходник на денешното село е средновековниот град Здрело (на крајот на 18 век седиште на бугарските владетели Дрман и Куделин), кој во унгарските повелби во 1392 година се споменува како Izzdril castrum, за време на владеењето на кнезот Лазар и за време на турската окупација.

Населението е Влашко (слави Св. Никола, Ѓурѓиќ, Успение на Пресвета Богородица, Петковица, Св. Аранѓела, Св. Алимпија, Михољдан итн.; заветот на Троица); , Шумадија и Рашка.

Наводи
------

1. ↑  Institut national d'études démographique (INED)
 

44°17′53″N 21°30′25″E﻿ / ﻿44.29806° СГШ; 21.50694° ИГД﻿ / 44.29806; 21.50694

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Фотографија од Андре Деран (лево) и Вламенк (десно), 1942 година
**Морис де Вламенк** (фр. *Maurice de Vlaminck*) — француски сликар. Заедно со Андре Деран и со Анри Матис е сметан за една од значајните фигури на дивото движење, група на модерни уметници кои од 1904 до 1908 ги спојуваше употребата на жестината на боите и колоритот.

Наводи
------

1. ↑  Freeman, Judi, et al. *The Fauve Landscape*, стр. 13–14. Abbeville Press, 1990. ISBN 1-55859-025-0

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 76346120
* LCCN: n50014478
* ISNI: 0000 0001 1029 7256
* GND: 118768808
* SUDOC: 029395267
* BNF: cb121031834 (податоци)
* BIBSYS: 1576136031190
* ULAN: 500008582
* NLA: 35583463
* NDL: 00459823
* NKC: ola2002153904
* BNE: XX1724315
* KulturNav: id
* RKD: 81419

 |

 |
Главната улица во селото
**Трновче** е село сместено во општина Петровац на Млави во Србија .

Опис
----

Компактна селска населба од збиен тип, на падината меѓу Соколово и Мекота (248 метри), покрај потоците Вирова и Чикавац, кои се спојуваат во самото село, 7 километри северозападно од Петровац на Млави. Површината на атарот е 1.089 хектари. Името е од фитогеографско потекло - по трњето кога ги имало многу на местото на денешното село. Се шири во висинскиот појас од 130-180 мертри. Претходно беше поделена на четири „мали" со презимиња: Тениќска, Живковиќска, Врбак и Косаниќска. Припаѓа на старите населби. Остатоците од предсловенското население се многубројни (римски пари, тули и остатоци од старите гробишта на Владиќ, а во грчката шумичка и гробишта Лештански поток „Јелинска"). Под името Трновци се споменува во 1467 година (22 куќи), а како Трновча во 1820 година (49 куќи) и 1928 година (273 куќи и 1.365 жители).

Наводи
------

44°25′53″N 21°23′05″E﻿ / ﻿44.43139° СГШ; 21.38472° ИГД﻿ / 44.43139; 21.38472

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Станко Караман** бил основач на Природонаучниот музеј во Скопје, на Зоолошката градина и на Скопскиот парк.

Дошол во Македонија во 1924, работејќи на ихтиофауната и ја објавил својата студија Pisces Macedoniae. Објавил повеќе од 120 научни трудови во кои ја обработува таксономијата на рибите, птиците, влекачите и многу групи од раковидните организми. Најголемиот број од новоопишаните видови и подвидови го носат името на Македонија, реката Вардар и големите планински масиви во Македонија. Опишал повеќе од 60 видови и подвидови. Основач е и на музејските списанија „Acta" и „Fragmenta balkanica".
Локација на полуостровот Фелипе Соло (Облигадо) во земјата Греам, Антарктичкиот Полуостров.
**Полуостровот Фелипе Соло (Облигадо) (Антарктик)** е заледениот полуостров со ширина од 13,5 км, кој проектира 19,8 км во северозападен правец од Брегот на Данко на западната страна на Земјата на Греам, Антарктик. Се граничи со Заливот Барилари на југозапад и Заливот Биго на североисток, завршувајќи во Кејп Гарсија на северозапад и одделен од Островите Биско на северозапад со Кејп Гарсија Канал Грандије.

Полуостровот е именуван и од Аргентина и од Чиле, во вториот случај по чилеанскиот хидрограф Фелипе Соло де Залдивар.

Локација
--------

Полуостровот Фелипе Соло (Облигадо) е центриран на Предлошка:Корд. Британија мапирање во 1971 година.

Карти
-----

* British Antarctic Territory. Scale 1:200000 topographic map. DOS 610 Series, Sheet W 65 64. Directorate of Overseas Surveys, Tolworth, UK, 1971.
* Antarctic Digital Database (ADD). Scale 1:250000 topographic map of Antarctica. Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR). Since 1993, regularly upgraded and updated.

Наводи
------

1. ↑  Obligado, península
**Ваџиха Самадова**  (азерски: *Vəcihə Əli qızı Səmədova*; 24 ноември1924 – 24 октомври 1965) била сликар и заслужен уметник на работник на Азербејџанска Советска Социјалистичка Република.

Животопис
---------

Ваџиха Самадова е родена на 24 ноември 1924 година во Баку.

Нејзиниот татко Карбалаи Али беше од Карс.

Пред нејзиното раѓање, Карбалаи Али се преселил во Ираван, подоцна во Баку. 
Нејзината мајка Рубаба била од Иран.

Родителите на Ваџиха Самадова се состанаа во Стариот град (Баку). Во 1939-1944 година таа студирал на сликарската школа именувана по Азим Азимзаде. Потоа, таа била примена во Институтот за уметност во Москва Суриков.

Познатиот руски сликар Павел Корин бил нејзин учител. Успешно ја одбранила тезата „Узеир Хаџибејов "во 1951 година.

Продолжила со постдипломските студии. Ваџиха Самадова е првата професионална сликарка во Азербејџан.

Ваџиха Самадова била на студиски патувања во регионите на Азербејџан со нејзиниот сопруг Латиф Фајзулајев. По овие патувања таа ги создала „Музика", „Подготовка за венчавка", „Гој гол", „Капаз", „Одгледувачи на памук", „Портрет на Лејла Бадирбејли", „Портрет на Шамама Хасанова", „Портрет на Минира Мамадбајли "и други слики. Во исто време, Ваџиха Самадова работела како наставник и во Школата за сликарство.

Нејзината самостојна изложба се одржала во Баку во 1962 година, по патувањето во Бугарија.

Изложбите на Ваџиха Самадова не биле само во Баку, туку и во Москва и Софија.
Своите впечатоци од патувањата ги забележала во делата „Старите Бугарки", „Чаршија во Софија", „Дождлив ден", „Куќи на карпите" и други.

Во 1963 година таа го насликала своето последно дело „Чекајќи вести", а сликата поставена и изложена на изложбата „Нашите современици".

Ваџиха Самадова починала од рак на 25 октомври 1965 година во Баку.

На 14 јули 2018 година, изложбата „Тандем на Љубовта" била составена од сликите на Латиф Фајзулаев и Ваџиха Самадова, отворени во Франција, Кан, во организација на фондацијата Хејдар Алиев.

Наводи
------

1. ↑  „Vəcihə Səmədova (1924-1965)". Архивирано од изворникот на 2020-08-06. Посетено на 2021-04-17.
2. ↑  „Azərbaycanın ilk peşəkar rəngkar qadını - Vəcihə Səmədova...". Архивирано од изворникот на 2019-05-13. Посетено на 2021-04-17.
3. ↑  Vəcihə Səmədova

Надворешни врски
----------------

* Vəcihə Səmədovanın doğum günüdür
Локација на брегот Фалиер.
**Брегот на Фалиерс (Антарктик)** е тој дел од западниот брег на Антарктичкиот Полуостров помеѓу главата на Буржоаскиот фјорд и Кејп Џереми и лежи на Заливот Маргерит и Ледениот полица Вордие. На југ му се придружува Брегот Римил, а на север со Брегот на Лубе.

Брегот на Фалиер првпат бил истражен во јануари 1909 година од Француска антарктичка експедиција под Џ.Б. Шарко, кој го именувал по Арман Фалиер, потоа Претседател на Франција.

Наводи
------

1. ↑  Fallières Coast

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Брегот на Фалиерс (Антартик)" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Координати: 68°30′S 67°0′W﻿ / ﻿68.500° ЈГШ; 67.000° ЗГД﻿ / -68.500; -67.000
**Умберту де Аленкар Кастелу Бранку**
Филдмаршал **Умберту де Аленкар Кастелу Бранку** (порт. **Humberto de Alencar Castello Branco**) (20 септември 1897 -18 јули 1967), бил бразилски воен водач, политичар и државник.

Кастелу Бранку се родил во местото Форталезе, според некои во 1897 а според други во 1900. Живеел во римокатоличко семејство. Во 1918 пристапил во бразилската војска, за во Втората светска војна да учествува со чин полковник.

На 31 март 1964, тој бил еден од најистакнатите водачи на пучот, по кој претседателот Жоао Гуларт бил срушен од власта. На власт ќе дојде воената хунта која ќе владее сè до 1985.

Кастелу Бранку ја распуштил левицата од конгресот, ги забранил сите политички партии и наместо нив создал двопартиски систем, кој се состоел од неговата владеачка партија и опозициската партија. Тој бил на чело на Бразил од 15 април 1964 до 15 март 1967.

На негово место бил назначен Артур да Коста и Силва.

Умберту де Аленкар Кастелу Бранку загинал во авионска несреќа на 16 јули 1967 година.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 56739378
* LCCN: n80083606
* ISNI: 0000 0001 2134 2980
* GND: 118668765
* SUDOC: 027463583
* BNF: cb12906295h (податоци)

 |

 |
Пиво Каменица
**Каменица** (бугарски: *Каменица*) — една од најпродаваните бугарски компании за пиво, со седиште во градот Хасково. Основана е во 1881 година и моментално е во сопственост на мултинационалната компанија *Молсон Корс*. Пиварницата има широк спектар на лагер и темни пива. Нејзиниот слоган е „*Мъжете знаят защо*" што во превод значи „Мажите знаат зошто".

Каменица имала удел од 18% од бугарскиот пазар на пиво во 2005 година. Компанијата е спонзор на фудбалската репрезентација на Бугарија.

Каменица моментално има шест марки: *Лесно* (4,4% алкохол), *Темно* (6% алкохол), безалкохолни, пченично и *Фреш* (со вкус на лимон и грејпфрут, 2,1% алкохол).

Наводи
------

1. ↑  Кръстева, Невена (2006-02-07). „"Каменица" залага на нови опаковки". *Dnevnik* (бугарски). Посетено на 2023-07-29.
Разгледница со сцени од филмовите на Бернес
Поштенска марка на Русија, Марк Бернес, 1999, 2 руб. (Michel 757, Scott 6543)
**Марк Наумович Бернес** (21 септември [ст. ст. 8 септември] 1911, Нежин – 16 август, 1969, Москва) бил советски глумец и пејач од еврејско потекло, кој ги изведувал едни од најсилните мелодии кои изглегле од Втората светска војна, како *Тёмная ночь* (1943) и *Журавли* (1969). Бил именуван за Народен глумец на РСФСР (1965), а бил награден и со Државната награда на СССР (1951), два ордена како и многу медали.

Медија
------

* *Песенка фронтового шофера* во изведба на Бернес Архивирано на 25 септември 2006 г. (ram)

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на СССР | *Оваа советска биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на РусијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 8452628
* LCCN: n81089238
* ISNI: 0000 0000 6680 1610
* GND: 128959282
* BNF: cb139910278 (податоци)
* MusicBrainz: d0b09698-5d4d-4976-9440-f1a9cd217515

 |

 |
**Никола Дедовиќ** ( Белград, 25 јануари 1992 ) е српски ватерполист.

Биографија
----------

Тој израснал во белградски Партизан, со кој го освоил Купот на Србија, Евро Интерлига и ЛЕН Лигата на шампионите. Во клубот Раднички во Крагуевац се пресели во летото 2014 година. години.

Во февруари 2015 година потпишал договор со малтешкиот клуб Слиема. После тоа, тој потпишал договор со Риека Приморје. Од 2016 година настапува за германскиот Спандау 04.

Тој е ватерполо репрезентативец на Србија. Тој бил вклучен во списокот за Олимписките игри 2020 година (одржани во 2021 година) во Токио. Тој ги освоил Олимписките игри во Токио 2020 година со репрезентацијата на Србија која во финалето ја победи Грција со 13:10.

Наводи
------

1. ↑  „Spandau 04 verpflichtet Serbien-Star Nikola Dedovic". spandau04.de. 24. 7. 2021. Архивирано од изворникот на 2021-07-24. Посетено на 2022-02-09. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  „Одређени ватерполисти за одбрану олимпијског злата у Токију". rtv.rs. 24. 7. 2021. Не се допушта закосување или задебелување во: `|publisher=` (help); Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
3. ↑  „Vaterpolisti Srbije su olimpijski šampioni!". b92.net. 8. 8. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Профил
**Каролина Марија де Жезус** (14 март 1914 година – 13 февруари 1977) , била бразилски писател која живеела најголем дел од својот живот во Фавела (сиромашни квартови) во Сао Паоло, Бразил. Таа била позната по нејзиниот дневник, кој првпат бил објавен како "Quarto de Despejo" ("Dumping Room", објавен на англиски како "Дете на мракот") во август 1960 година, откако го привлекла вниманието на еден бразлиски новинарот, станал бестселер. Ова дело останува единствениот документ објавен на англиски јазик од еден бразилски жител на сиромаштија од тој период.

Животопис
---------



1. ↑  "Biblioteca de São Paulo homenageia escritora Carolina de Jesus", Governo do Estado de São Paulo, 7 November 2010. (Portuguese)
2. ↑  Robert M. Levine, "The Cautionary Tale Of Carolina Maria De Jesus" Архивирано на 26 декември 2013 г. *Latin American Research Review*, Volume 29, Number 1, 1992, pp. 55–84.
Езерото Аимонија во својата „прериска фаза" во северниот дел на Округот Леон, Флорида за време на сушата во 2007 година.
**Прериско езеро** ― врста на плитко езеро кое природно ќе се испразни за време на сушните сезони, дозволувајќи им на различни копнени растенија да цветаат врз богатите хранливи материи во изложеното езерско корито, а езерата на крајот повторно се полнат со вода враќајќи се во нивната претходна водна состојба.

Во северна Флорида, езерото со рамни шуми/прерии е воглавно плитко слив во рамничарски предели со висока водена маса и често со дупки. Овие езера често имаат широка приморска зона; мирна вода или проток; песок или тресет супстрат; променлива хемија на водата, но карактеристично обоена до бистра, кисела до малку алкална, мека до умерено тврда вода со умерена содржина на минералите натриум, хлорид, сулфат; олиго-мезотрофна до еутрофична. Овие езера често се поврзуваат со водоносни слоеви.

Северна Флорида има четири големи прериски езера: Лафајетово Езеро, Џексоново Езеро, Ајмонија и Микозуки. За време на антибелумскиот период во Флорида, сопствениците на плантажи за памук ги користеле овие езера за пасење говеда, овци и други животни кога биле суви. Прериските езера постојат и во горниот среден запад на Соединетите Држави во Ајова, Монтана и Минесота во езерото Блек Раш, и езерото Шаокатан, плитко прериско езеро во западниот централен Округ Линколн. Геологијата може да биде различна од оние во Флорида.

Извори
------

* Инвентар на природни области на Флорида
* Пејсли, Клифтон; *From Cotton To Quail* (Од памук до потполошки), University of Florida Press, 1968 година.
* ЕПА студија
* Универзитетот во Минесота
**Сухаревскаја** (руски: *Сухаревская*) — станица на московското метро во Мешчански и Красноселски, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Проспект Мира и Тургеневскаја. 

Станицата била отворена на 5 јануари 1972 година. Станицата се наоѓа под улицата Сретенка јужно од Гарден Ринг. Од нејзиното отворање до ноември 1990 година, станицата се викала Колхознаја, како законот за колективното земјоделство на Советскиот Сојуз и слично именуваниот плоштад. 

Жолтеникавите мермерни столбови личат на стилизирани снопови пченица во согласност со оригиналното име на станицата, *Колхознаја* или „Колективна фарма". Ѕидовите се обложени со бел мермер и украсени со плакети од Р. И. Погребној (кој бил и архитект), Ј. Кољупанова и С. Кољупанов. Осветлувањето доаѓа од редовите на вградени светилки што се наоѓаат по основата на таванот.

Наводи
------

1. ↑  „Какие станции московского метро были переименованы и почему?". *AiF* (руски). 2014-04-10. Посетено на 2023-08-05.
Поморските кнежевства во раниот среден век
**Поморје,** познат (во множина) како **Земји на Поморје**, е средновековен термин, кој се користи за означување на неколку поморски региони на Горна Далмација и нејзината заднина, кои на крајот на 12 век, за време на владеењето на Стефан Немања (1166–1196), станале дел од Големото кнежевство на Србија, и останал дел од средновековното Кралство Србија, чии владетели биле стилизирани со титулата: „*крунисан крал и автократ на сите српски и крајбрежни земји*".

Терминот *Поморје* (или *Приморје*) буквално значи: поморски (крајбрежен, приморски). Денес, регионите на средновековно Поморје припаѓаат на Црна Гора, Босна и Херцеговина и Хрватска.

Историја
--------

Поморје ги опфаќало повеќето крајбрежни региони на денешна Црна Гора, јужните половини на регионот Далмација и Херцеговина.

Средновековното Поморје ги опфаќало повеќето од крајбрежните региони на денешна Црна Гора, јужните региони на Босна и Херцеговина, особено поголемиот дел од регионот на Херцеговина и југоисточниот дел од регионот Далмација во Хрватска.

Употреба во кралски титули
--------------------------

Терминот се користел во кралските и религиозните титули и од босанските и српските монарси и нивните наследници (Урош I, се нарекувал себеси „Крал во Христос, верен Бог, крал на Србија и поморските земји" и патријарси (Свети Сава III, „Архиепископ на Сите српски и поморски земји").

* Деса, се нарекол „Принц од Поморје (поморски земји)"
* Владислав, се нарекол „крал на сите српски и поморски земји"
* Урош I, се нарекол „Крал во Христа, верен Бог, крал на Србија и поморските земји"
* Урош IV Душан, „Крал на сите српски и поморски земји"
* 1329 Стефан II, Бан на Босна, бил означен како „висок и моќен господар, слободен владетел и господар на Босна, Усора и Соли, Доњи Краји и многу други места, и Принц на Хум и на морето"
* 1377 Твртко I се крунисал за „крал на Србите, Босна, поморски и западни области".

Поврзано
--------

* Дукља
* Травунија

Наводи
------

1. 1 2 3  Ćirković 2004. sfn error: no target: CITEREFĆirković2004 (help)
2. ↑  Fine 1994. sfn error: no target: CITEREFFine1994 (help)
3. 1 2  Nevill Forbes, *The Balkans: A History of Bulgaria, Serbia, Greece, Rumania, Turkey*, p. 59, Digital Antiquaria, 2004,ISBN 978-1-58057-314-6

* Ćorović, Vladimir (2001). „Istorija srpskog naroda".
* Janković, Đorđe (2007). „Serbian Maritime from 7th to 10th Century: Summary of the Monograph".
**Арчибалд Алек Лич** (18 јануари 1904 – 29 ноември 1986), подобро познат по своето филмско име **Кери Грант**, е англиски филмски актер. Ќе остане забележан по својот карактеристичен средноатлатски акцент како најкарактеристичен пример на главниот филмски џентлмен - згоден, харизматичен, шеговит и шармантен. Прогласен е за втора најголема филмска ѕвезда на сите времиња (зад Хемфри Богарт) од Американскиот филмски институт,.

Наводи
------

1. ↑  „Cary Grant". Архивирано од изворникот на 2021-02-11. Посетено на 2021-02-02.
2. ↑  Cary Grant (I) (1904–1986)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кери Грант" на Ризницата ? |

* Кери Грант на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Кери Грант на TCM Movie Database
* Кери Грант — Internet Broadway Database
* "Човекот од Градот на Соништата" од Полин Кели, првобитно прикажана во списанието *New Yorker*, 14 јули 1975
* Crème de la Crème: Кери Грант - Мрежно место на обожавателите.
* Radio Shows: The Ultimate Cary Grant Pages - Голема колекција на mp3 податотеки.
* Пепелта на Кери Грант на *Find-A-Grave*

 * п
* р
* у
 **АФИ 100 години... 100 ѕвезди**

 Глумци 
*1*. Хемфри Богарт •
*2*. Кери Грант •
*3*. Џејмс Стјуарт •
*4*. Марлон Брандо *•*
*5*. Фред Естер •
*6*. Хенри Фонда •
*7*. Кларк Гејбл •
*8*. Џејмс Кегни •
*9*. Спенсер Трејси •
*10*. Чарли Чаплин •
*11*. Гери Купер •
*12*. Грегори Пек •
*13*. Џон Вејн •
*14*. Лоренс Оливие •
*15*. Џин Кели •
*16*. Орсон Велс •
*17*. Kирк Даглас •
*18*. Џејмс Дин •
*19*. Барт Ланкастер •
*20*. Браќата Маркс •
*21*. Бастер Китон •
*22*. Сидни Поатје •
*23*. Роберт Мичам •
*24*. Едвард Г. Робинсон •
*25*. Вилијам Холден


 Глумици 
*1*. Кетрин Хепберн •
*2*. Бети Дејвис •
*3*. Одри Хепберн •
*4*. Ингрид Бергман *•*
*5*. Грета Гарбо •
*6*. Мерилин Монро •
*7*. Елизабет Тејлор •
*8*. Џуди Гарланд •
*9*. Марлен Дитрих •
*10*. Џоан Крафорд •
*11*. Барбара Стевик •
*12*. Клодет Колбер •
*13*. Грејс Кели •
*14*. Џинџер Роџерс •
*15*. Мае Вест •
*16*. Вивиен Ли •
*17*. Лилиан Гиш •
*18*. Ширли Темпл •
*19*. Рита Хејворт •
*20*. Лорен Бекол •
*21*. Софија Лорен •
*22*. Џин Харлоу •
*23*. Керол Ломбард •
*24*. Мери Пикфорд •
*25*. Ава Гарднер


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 117414035
* LCCN: n50031212
* ISNI: 0000 0001 2148 7266
* GND: 118541536
* SUDOC: 027423158
* BNF: cb11946784x (податоци)
* BIBSYS: 90853676
* MusicBrainz: 3a7bfafe-7471-4f18-aacd-4ea535da3a98
* NLA: 35907561
* NDL: 00620758
* NKC: xx0084638
* BNE: XX979408

 |

 |
**Фред Астер** (10 мај 1899 – 22 јуни 1987), роден како **Фредерик Остерлиц** во Омаха, Небраска е американски филмски и Бродвејски сценски танчер, кореограф, пејач и актер. Неговата сценска и филмска кариера развиена во период од седумдесет и шест години го направи вечна легенда. Најчесто се поврзува со Џинџер Роџерс, со која има направено десет филмови што го имаат револуционеризирано жанрот.

Џорџ Баланшин и Рудолф Нуреев го сметаат Астер за најголем танчер на сите времиња, а воопшто се смета дека е највлијателниот танчер од аспект на филмската уметност. Американскиот филмски институт ќе го прогласи Астер за петта најголема ѕвезда на сите времиња.

Надворешни врски
----------------

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Фред Естер*** 
* Фред Астер на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Фред Астер на TCM Movie Database
* Фред Астер — Internet Broadway Database
* Биографија на Фред Астер на Allmovie Guide[*мртва врска*]
* Страна во чест на Фред Астер Архивирано на 25 март 2021 г.
* Биографија на Фред Астер на AlsoDances.Net Архивирано на 8 јануари 2007 г.
* Time.com: Големиот американски летач Фред Астер:1899-1987 Архивирано на 19 август 2013 г.
* Архива на TIME списанието: есеј за Астер на Чарлс Корлис Архивирано на 23 мај 2013 г.
* Религиозните погледи на Астер Архивирано на 22 април 2021 г.

Наводи
------

1. ↑  Billman, Larry (1997). *Fred Astaire: A Bio-bibliography*. Connecticut: Greenwood Press. ISBN 0-313-29010-5.
2. ↑  Фред Астер — Енциклопедија Британика (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 9888263
* LCCN: n50030703
* ISNI: 0000 0003 6849 1443
* GND: 118504762
* SUDOC: 027394638
* BNF: cb121681242 (податоци)
* BIBSYS: 90156119
* MusicBrainz: 3ae3fa20-d295-467c-b59f-969376a28470
* NLA: 36193931
* NDL: 00620290
* NKC: jn20000700087
* BNE: XX1061793
* CiNii: DA06468424

 |

 |

 * п
* р
* у
 **АФИ 100 години... 100 ѕвезди**

 Глумци 
*1*. Хемфри Богарт •
*2*. Кери Грант •
*3*. Џејмс Стјуарт •
*4*. Марлон Брандо *•*
*5*. Фред Естер •
*6*. Хенри Фонда •
*7*. Кларк Гејбл •
*8*. Џејмс Кегни •
*9*. Спенсер Трејси •
*10*. Чарли Чаплин •
*11*. Гери Купер •
*12*. Грегори Пек •
*13*. Џон Вејн •
*14*. Лоренс Оливие •
*15*. Џин Кели •
*16*. Орсон Велс •
*17*. Kирк Даглас •
*18*. Џејмс Дин •
*19*. Барт Ланкастер •
*20*. Браќата Маркс •
*21*. Бастер Китон •
*22*. Сидни Поатје •
*23*. Роберт Мичам •
*24*. Едвард Г. Робинсон •
*25*. Вилијам Холден


 Глумици 
*1*. Кетрин Хепберн •
*2*. Бети Дејвис •
*3*. Одри Хепберн •
*4*. Ингрид Бергман *•*
*5*. Грета Гарбо •
*6*. Мерилин Монро •
*7*. Елизабет Тејлор •
*8*. Џуди Гарланд •
*9*. Марлен Дитрих •
*10*. Џоан Крафорд •
*11*. Барбара Стевик •
*12*. Клодет Колбер •
*13*. Грејс Кели •
*14*. Џинџер Роџерс •
*15*. Мае Вест •
*16*. Вивиен Ли •
*17*. Лилиан Гиш •
*18*. Ширли Темпл •
*19*. Рита Хејворт •
*20*. Лорен Бекол •
*21*. Софија Лорен •
*22*. Џин Харлоу •
*23*. Керол Ломбард •
*24*. Мери Пикфорд •
*25*. Ава Гарднер
***Хустинската хроника*** е хроника од 17 век, која детално ја прикажува историјата на Украина до 1598 година. Најверојатно е напишано од Захарија Копистенски.

Хустинската х*роника* ги опфаќа односите на Украина со Големото Московско Кнежевство и Големото Војводство Литванија, влијанието на Турците и Татарите и потеклото на Козаците. Завршува со воведувањето на Грегоријанскиот календар (1582) и Брестовската унија (1596).

Поврзано
--------

* источнословенски летопис

Наводи
------

1. ↑  Velychenko, Stephen (1992). *National History as Cultural Process: A Survey of the Interpretations of Ukraine's Past in Polish, Russian, and Ukrainian Historical Writing from the Earliest Times to 1914*. CIUS Press. стр. 144. Посетено на 24 February 2022.
2. ↑  „Hustynia Chronicle". *Internet Encyclopedia of Ukraine*. Canadian Institute of Ukrainian Studies. Посетено на 24 February 2022.
Гродненската епархија на мапата на Република Белорусија.
**Гродненската епархија** (белоруски:*Гродзенская дыяцэзія*, латински:*Dioecesis Grodnensis*) е католичка епархија (диоцеза) во Белорусија со центар во градот Гродно. Патрон на епархија е Св. Казимир.

Историја
--------

На 13 април 1991 година, папата Јован Павле II ја издадал булата *"Qui operam"*, основајќи ја Гродненската епархија со тоа што таа била одделена од Вилнуската архиепископија.

Структура
---------

Таа ја зафаќа територијата на Гродненската област на северозападна Белорусија и е суфраган во однос на Минско-Могиљовска архиепископија. Во епархијата се вклучени Гродненската богословијата и Гродненскиот катехизичен институт. Нејзина катедрала е Катедралата на Св. Фрацис Ксавиер во Гродно, со почесен статус на "мала базилика". Од основањето на епархијата на чело бил епископот Александар Кашкевич. Помошен епископ е Јосиф Станевски.

### Деканати

* Островешки
* Ошмјански
* Берестовиски
* Волковиски
* два Гроднински (источен и западен)
* Дјатловски
* Ивевски
* Лидски
* Мостовски
* Новогрудски
* Радунски
* Сопотински
* Сморгонски
* Слонимски
* Шчучински

Статистика
----------

При крајот на 2014 година католиците биле 55.0 % од вкупното население на територијата на епархијата.

Надворешни врски
----------------

* Мрежната страница на епархија
* Статистика на catholic-hierarchy.org
* Статистика на gcatholic.org
* Булата *Qui operam*

Наводи
------

1. ↑  Статистика на catholic-hierarchy.org
**Бад Вилснак** (германски: *Bad Wilsnack*) — град во округот Пригниц, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на половина пат помеѓу Берлин и Хамбург. Од 1928 бил официјално признаен како бањски град и тогаш го добил претставката „Бад" што означува бања, додека претходно бил познат едноставно како **Вилснак**.

Преглед
-------

Црква Св. Никола во Бад Вилснак
Градот станал одредиште за поклонение откако бил запален во 14 век во текот на продорот на Хајнрих фон Билов. Се верувало дека во 1383 некои гости го преживеале пожарот, но се појавиле целите крвави. Светата крв на Вилснак била признаена кога бискупот Дитрих Ман од Хафелберг заминал да ги освети гостите како претпазливост и едниот од нив бил прекриен од крв. Јан Хус и Никола Кузански подоцна го обесхрабрувале поклонението во Вилснак, ставајќи ја под прашање природата на овие чуда и сомневајќи се во измама.

Бројни посетители дошле на поклонение во градот (кој бил повторно изграден) за да ги видат чудесните гости; нивните приходи овозможиле градот да ја изгради големата црква Св. Никола за нивно обожување, поголема градба која била потребна во парохијата. Оние кои оделе на поклонение во Вилснак купувале бакарен накит за да означат дека го посетиле местото. Овие амблеми биле во форма на тројцата гости поврзани заедно. Видени на бројни средновековни слики, предметите биле ископувани од археолошки наоѓалишта во околината. Бројките од поклонението биле конкуренција на оние во Сантјаго де Компостела во Шпанија. И покрај контроверзноста, поклонението продолжило до 1558, кога гостите биле уништени во текот на протестантската Реформација.

Приказната за крвавите гости била изрезбана во низа дрвени предмети во текот на средниот век. Градот ја користел сликата на итните пари кои биле печатени и издадени во текот на кризата со инфлацијата во 1920-тите.

Наводи
------

1. ↑   „Население на Бранденбург по општини и општински заедници] на 31 декември 2020 г.". *Статистичка служба за Берлин и Бранденбург*. јуни 2021. (германски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бад Вилснак" на Ризницата ? |

* Официјална страница
* Хронологија и генеалогија на Вилснак Архивирано на 25 септември 2004 г.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Пригниц |
| --- |
|  |
| 
* Бад Вилснак
* Берге
* Брезе
* Вајзен
* Витенберге
* Гердсхаген
* Гилиц-Рец
* Грос Панков (Пригниц)
* Гумтов
* Карштет
* Кимерництал
* Кумлозен
* Ланц
* Легде/Квицебел
* Ленцен (Елба)
* Ленцервише
* Мајенбург
* Маринфлис
* **Перлеберг**
* Пиров
* Платенбург
* Прицвалк
* Путлиц
* Риштет
* Триглиц
* Халенбек-Ролсдорф

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 172135117
* LCCN: n92104595
* GND: 4066231-7
* BNF: cb119528070 (податоци)

 |

 |
**Географскиот центар на Шведска** е оспорен меѓу најмалку четири локации.

Флатаклокен
-----------

 Знак што го означува географскиот центар на Шведска во Флатаклокен во Меделпад
Најстариот и најпознат географски центар на Шведска е **Флатаклокен**, место до езерото Манкби во Торпшамар, Меделпад на 62°23′15″N 16°19′32″E﻿ / ﻿62.38750° СГШ; 16.32556° ИГД﻿ / 62.38750; 16.32556. Локацијата била идентификувана во 1947 година по иницијатива на весникот Густаф фон Платен. Методот што се користел за пресметување на оваа точка бил оној од центарот на гравитацијата на геометриската фигура на Шведска. Пресметката била направена од професорот Нилс Фриберг и Тор Анделдорф на географското одделение на Универзитетот во Стокхолм, користејќи картонска карта на Шведска со оддалечените острови прикачени директно на копното. Тие го избалансираа моделот на картата на игла и ја прогласиле рамнотежната точка за географски центар.

Делегација во која биле Густаф фон Платен, истражувачот Ханс Остелиус и ориентаторот Госта Лагерфелт пешачеле низ дивината до местото и го прогласиле за географски центар. Подоцна, бил поставен знак кој го означувал значењето на местото и бил изграден видиковец. Локалитетот оттогаш станал популарна туристичка атракција.

Други тврдења
-------------

Обласните градови Анге и Естерсунд често сметаат дека се географски центар на Шведска.

За други места се смета дека се центар на Шведска, користејќи различни методи. Најистакнат е Јитерхогдал во Хелсингланд, врз основа на методологијата за пресметување на географската широчина за точката на половина пат помеѓу најсеверните (Трериксрусет) и најјужните (јужниот врв на Сканија) точки, а потоа земајќи ја средината помеѓу најисточната и најзападната точка на таа географска ширина.

Поврзано
--------

* Демографски центар на Шведска

Извори
------

* Официјална страница на Општина Онге Флатаклокен (англиски)
* Sveriges Mittpunkt - Flataklocken
* Ytterhogdal vill bli Sveriges mittpunkt, Länstidningen 21 ноември 2005 г.  (in Swedish)
Карта на Карибите
Поимот **Англофонски Кариби** или **Комонвелтски Кариби** (англ. *Anglophone Caribbean* или *Commonwealth Caribbean*) се однесува на независните англоговорни земји во карипскиот регион. Историски, кога една земја ќе стекнела полна независност од Обединетото Кралство, постоела тенденција да се прифати поимот „Англофонски Кариби" наместо дотогашниот поим „Британски Западни Инди" (*British Wes Indies*).

Независните островски земји кои се сметаат за дел од Англофонските Кариби се:

* Антигва и Барбуда
* Бахамите
* Барбадос
* Доминика (каде предоминира француски креол)
* Гренада (со некои говорници на француски креол)
* Јамајка
* Свети Китс и Невис
* Света Луција (каде предоминира француски креол)
* Свети Винсент и Гренадините
* Тринидад и Тобаго

Зависно од личното гледиште, поимот „Англофонски Кариби" може да се однесува и на независните англоговорни земји кои се сметаат за „*Континентални Кариби*". Вакви се:

* Белиз, некогашен *Британски Хондурас*.
* Гвајана, некогашна *Британска Гвајана*.

Во некои случаи, тука можат да потпаднат и моменталните Британски прекуморски територии, иако обично тие се нарекуваат „Британски Западни Инди". Тие се:

* Ангвила
* Британски Девствени Острови
* Кајмански Острови
* Монтсерат
* Туркс и Кајкос

Во Англогфонските Кариби понекогаш се вбројуваат и:

* Бермуда
* Свети Мартин
* Саба
* Свети Евстахиј
* Американски Девствени Острови

Бермуда честопати е исклучена од оваа класификација бидејќи се наоѓа во Северниот Атлантски Океан. Иако се наоѓаат на Карибите, Американските Девствени Острови и англоговорните острови на Холандските Западни Инди (Холандски Антили), исто така честопати не се вбројуваат бидејќи немаат британска колонијална историја. Бидејќи Холанѓаните немале за цел да ја наметнуваат својата култура на Холандските Антили, англискиот е доминантен и службен јазик (заедно со холандскиот) на Св. Мартин, Саба и Св. Евстахиј.

Поврзано
--------

* Англоамерика
* Англосфера
* Британски Западни Инди
* Кариби
* Француски Кариби (за други делови на Карибите)
**Хенри Греј** (17 јануари 1515

 - 23 февруари 1554

) — англиски глагородник и татко на Лејди Џејн Греј. првиот носител на титулата војвода од Сафолк.

Хенри Греј преку својот татко бил правнук на Едвард IV и неговата сопруга Елизабета Вудвил. По смртта на неговиот татко, тој ја наследил титулата гроф од Дорсет. Во 1533 година, со дозвола од кралот Хенри VIII се оженил за Лејди Френсис Брендон, ќерка на сестрата на кралот, Марија и Чарлс Брендон. Од тој брак преживеале три деца: Лејди Џејн Греј , Лејди Катерина Греј и Лејди Марија Греј.

Пред смртта на Хенри, во 1547 година, тој активно бил вклучен во политичкиот живот на земјата. По смртта на кралот, Хенри Греј започнал да го поддржува Едвард Симор. Во 1549 година бил вклучен во работата на советот на парламентот. По смртта на Чарлс Брендон, третиот војвода од Сафолк, тој ја наследил таа титула.

Пред смртта на болниот Едвард VI, било одобрено барањето за брак на Гилдфорд Дадли со Џејн Греј. Со ова, Џејн по смртта на кралот, била прогласена за нов владетел на Англија. Но самото крунисување било оневозможено од страна на Марија I, каде во февруари 1554 година Џејн била симнета од власт. По неколку денови, и Хенри бил уапсен и погубен.
**Лариосауро** (италијански: *Lariosauro*) е криптозоолошко суштество кое наводно живее во езерото Комо во Италија, околу 30 километри од Милано. Комо е едно од најдлабоките европски езера.

Настани
-------

Во 1946 година очевидец наводно видел суштество слично на влекач кое пливало по езерото. Суштеството се викало *Лариосауро* (називот се користел и во 19 век). Името го добило по видот на диносауруси "Лариосаурус" чии остатоци биле пронајдени покрај езерото. По првата статија за оваа суштество, напишано е дека ова е *есетра*. Се зборувало дека оваа чудовиште е обична измама.

Имало уште видувања на оваа суштество:

* Во 1954 година видено е суштество со округол нос.
* Во август 1957 година видено е големо суштество во водите помеѓу Донго и Мусо.
* Во септември 1957 година видено е чудно суштество со глава која личела на крокодилска.
* Во 2003 година видено е суштество кое личи на јагука долго 10-12 метри.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Giorgio Castiglioni, *Il lariosauro tra fantasia e zoologia* (in Italian)
* video youtube, *alla ricerca del mostro di Loch ness, il lariosauro* (in Italian with English and other languages caption)
Двајца мажи склучуваат брак во Амстердам во текот на првиот месец откако било овозможено склучување на истополови бракови во Холандија во 2001 г.
  Истополов брак
**Истополов брак** — државно, општествено или религиозно признаен брак во кој сопружниците се од исти пол и живеат заедно во семејство. Други изрази кои го имаат истото значење се „еднаков брак". Борците за правата на хомосексуалците особено го користат изразот „еднаков брак", за да ја нагласат еднаквоста на бракот меѓу истите и различните полови.

До денес, 35 земји го имаат законски овозможено склучувањето на граѓански брак помеѓу исти полови: 

* Холандија (2001)
* Белгија (2003)
* Шпанија (2005)
* Канада (2005)
* ЈАР (2006)
* Норвешка (2009)
* Шведска (2009)
* Португалија (2010)
* Исланд (2010)
* Аргентина (2010)
* Данска  (2012)
* Бразил (2013)
* Франција (2013)
* Уругвај (2013)
* Нов Зеланд Нов Зеланд (2013)
* Луксембург (2015)
* САД (2015)
* Ирска (2015)
* Колумбија (2016)
* Финска (2017)
* Малта (2017)
* Германија (2017)
* Австралија Австралија (2017)
* Австрија (2019)
* Тајван (2019)
* Еквадор (2019)
* Обединето Кралство (2020)
* Костарика (2020)
* Чиле (2022)
* Швајцарија (2022)
* Словенија (2022)
* Куба (2022)
* Мексико (2022)
* Андора (2023)
* Естонија (2024)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh92003901
* GND: 7688356-5
* BNF: cb14527890p (податоци)
* NDL: 01181442
* BNE: XX6098846

 |

 |

1. ↑  Енциклопедия Британика, Списък на държавите с еднополови бракове.
**Ана Каренина** (англиски: *Anna Karenina*) - британски филм од 2012 година, во режија на Џо Рајт според сценариото на Том Стопард. Главните улоги ги играат: Кира Најтли, Џад Ло, Арон Тејлор-Џонсон, Метју Мекфејден, Кели Мекдоналд итн. Филмот е адаптација на истоимениот роман на Толстој. Критичарите имале поделени оцени за филмот, но сепак, тој бил номиниран за наградата „Оскар" во четири категории при што победил во категоријата за костимографија. Исто така, филмот имал и четири номинации за наградите БАФТА.

Содржина
--------

Дејството во филмот се одвива во 1870-тите. Ана (ја игра Најтли) е во брак со благородникот Алексеј Каренин (го игра Ло) со кого има две деца. Таа го запознава младиот коњички офицер Вронски (го игра Тејлор-Џонсон) и двајцата се вљубуваат еден во друг, иако на почетокот таа не сака да ја прифати љубовта. Но, подоцна, Ана решава да ги прифати општествените последици од нејзината одлука да го изневери сопругот...

„Ана Каренина" ја одбележа третата соработка на  Најтли со режисерот Џо Рајт и дебитираше заедно со Тејлор-Џонсон.

Наводи
------

1. ↑  HRT (пристапено на 31.3.2018)
2. ↑  HRT (пристапено на 31.3.2018)
**Едмунд** (5 август 1301

 — 19 март 1330

) бил член на англиското кралско семејство како син на кралот Едвард I и втората сопруга Маргарита. Во времето кога неговиот татко починал, тој имал седум години.

Според некои, тој ја уживал поткрепата од својот татко, како најмал син. На 5 август 1320 година се здобил со титулата барон од Вудсток. На 28 јули 1321 година пак станал Ерл од Кент.

Кон крајот на 1325 година се оженил за Маргарита. Во времето кога Едвард II бил сменет од власта, а на негово место бил ставен малолетниот Едвард III, со земјата започнала да управува Изабела, сопругата на Едвард II, со поддршка од Англија, заедно со нејзиниот љубовник Мортимер. По ова, едмунд бил осуден на смрт за предавство поради поддршката на неговиот полубрат Едвард II.
Пилешка салата
**Пилешка салата** е било која салата направена од пилешко месо како главна состојка. Останатите вообичаени состојки може да бидат: мајонез, варени јајца, целер, кромид, бабури, кисели краставички, и сенф.

Во САД, пилешка салата се нарекува било која салата која содржи пилешко месо, или мешавина во која главни состојки се пилешко месо и мајонез или сос за салата. Како туна салата и салата од јајца, пилешката салата може да ссе сервира заедно со листови од зелена залата, марула, домати, авокадо или комбинација од нив. Пилешката салата се користи и за сендвич. Пилешка салата се нарекува и кога врз салатата од зеленчук се додаваат парчиња на печено или пржено пилешко месо. Во Америка, оваа салата за првпат е подготвена и послужена во Вејкфилд, Род Ајленд, во 1863 година. Сопственикот на ресторанот „Градско месо" (Town Meats), Лијам Греј ги измешал остатоците од пилешкото печено со мајонез, естрагон, и зрна грозје.

Во Европа и Азија, оваа салата се служи со каков било сос или пак без сос, а состојките може да варираатЧ од разни видови зеленчук до паста и ориз.

Пилешка салата во сендвич

Поврзано
--------

* Список на јадења од пилешко месо
* Список на сендвичи
* Кинеска пилешка салата

Наводи
------

1. ↑  „Chicken Salad: Back to the Beginning". Willow Tree Poultry Farm. Посетено на 2014-07-29.
**„Африканската кралица"** (англиски: *The African Queen*) — британско-американски филм од 1951 година, во режија на Џон Хјустон (John Huston). Автор на сценариото е Џејмс Аги (James Agee) врз основа на истоимениот роман на Форестер. Главните улоги ги толкуваат: Хемфри Богарт, Кетрин Хепберн (Katharine Hepburn), Роберт Морли (Robert Morley), Питер Бул (Peter Bull), Теодор Бајкел (Theodore Bikel) и Волтер Готел (Walter Gotell). Филмот е едно од најпознатите остварувања на американската кинематографија и денес се смета за ремек-дело. Тој претставува комбинација на авантуристички филм и романтична комедија, а се одликува со специфичниот хјустоновски хумор, со суптилно психолошко нијансирање на ликовите и со ироничен третман на нивните односи. Исто така, тој се смета за класичен „глумечки филм" во кој се истакнуваат Хепберн и Богарт при што за Богарт ја освоил наградата „Оскар" (за најдобра машка главна улога), а и Хепберн била номинирана за оваа награда.

Содржина
--------

Дејствието на филмот се одвива во Конго, во 1915 година, за време на Првата светска војна. Една средовечна мисионерка, немажена, најмува еден трговец (инаку алкохоличар) да ја пренесе со својот брод (наречен „Африканската кралица") до нејзината мисија. Нивното патување по опасната река е исполнето со разни незгоди. Иако припаѓаат на различни општествени слоеви, наспроти бројните несогласувања и разлики, тие набргу се спријателуваат, а потоа, пријателството се претвора во љубов. При крајот на патувањето, тие се принудени уште да војуваат против германската воена морнарица...

Хепберн и Богарт

Наводи
------

1. ↑  Filmovi Humphreya Bogarta: Afrička kraljica, britansko-američki film (пристапено на 10.4.2023)
**Џејн Болејн** ( 1505
 - 13 февруари 1542

) — англиска аристократка која живеела и била погубена во врмето на англискиот крал Хенри VIII.

Џејн била ќерка на Хенри Паркер и Алиса. Кога имала 14 години таа станала дворјанка на англиската кралица Катерина Арагонска. Во 1524 или 1525 година се омажила за Џорџ Болејн, син на Томас Болејн. Во овој брак не било родено ниту едно дете. Во 1533 година, сестрата на нејиниот сопруг, Ана Болејн, станала кралица на Англија.

Во 1536 година, таа станала вдовица, кога нејзиниот сопруг заедно со Ана Болејн биле погубени поради инцест. Џејн била испитувана од страна на Томас Кромвел, а нејзиното сведочење станало пресудно за погубувањето. Сепак, денеска не е познато дали таа навистина признала околу можната љубовна афера помеѓу Ана и Џорџ, или пак Томас Кронвол сам го додал ова при судењето.

По смртта на Ана, таа започнала да работи како придружничка на кралицата Џејн Симор. По смртта на Џејн, Хенри се оженил за Ана Клевска. Но и овој брак не траел долго, бидејќи преку договор Ана и Хенри се договориле да се разделат. Џејн Болејн повторно послужела како главен сведок. Таа изјавила дека кралот и кралицата никогаш немале сексуални односи, по кое бракот им бил поништен. 

Џејн Болејн продолжила да служи и на наредната кралица, Катерина Хауард, која била роднина на нејзниот сопруг. Таа имала големо влијание врз младата и неискусна Катерина. Таа ги организирала нејзините забави, каде на крај кралицата била откриена во нејзините неверства кон кралот. Поради ова, таа заедно со кралицата биле затворени во Лондонската кула.

Џејн под психолошки притисок го изгубила својот разум во затворот, кое изначувало дека на неа нема да може да и биде судено. Но по ова, набргу бил пропишан нов закон за ментално болните луѓе, па на 13 февруари 1542 година таа заедно со кралицата биле погубени.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 25814802
* LCCN: n2007021897
* ISNI: 0000 0000 7879 856X
* GND: 134173554
* SUDOC: 144376709
* NKC: jx20091118001

 |

 |
**Конвој** (англиски: *Convoy*) - американско-британски филм од 1978 година, во режија на Сем Пекинпо (*Sam Peckinpah*), а автори на сценариото се Бил Нортон (*Bill L. Norton*) и Бил Фрајс (*Bill Fries*). Главните улоги ги играат: Крис Кристоферсoн (*Kris Kristofferson*), Али Мекгро (*Ali MacGraw*) и Ернест Борнин (*Ernest Borgnine*).

Реплика на украсот на хаубата на камионот на Rubber Duck

Содржина
--------

Камионите што поминуват низ пустината во Аризона меѓусебно комуницираат преку радио-станици. Меѓутоа, на нивната честота се уфрла омразениот шериф Валас (го игра Борнин), велејќи им на возачите дека може да возат побрзо, а потоа ги запира и ги казнува за пребрзо возење. Шерифот и возачот Рабер Дак (го игра Кристоферсон) веќе во неколку наврати имале отворени судири, така што воопшто не ја кријат меѓусебната нетрпеливост. Овојпат, возачите организираат бунт против полициското самоволие. Поради, тоа, камионџиите се собираат во конвој, предводен од Дак, и возат кон Ново Мексико. Вестите за тоа се шират, па ним им се придружуваат и други возачи, а во конвојот се наоѓа и убавата фотографка Мелиса (ја глуми Мекгро).

Наводи
------

1. 1 2  IMDb, Convoy (1978) (пристапено на 1.3.2017)
Оловниот печат пронајден во 19-ти век со натпис „Петар, архонт на Дукља, Амин".
**Петар** (српски: *Петaр*) бил *архонт* на Дукља во 10-от век. Единствена позната информација за него дознаваме од еден оловен печат пронајден во 19-от век. Текстот на печатот е со грчки натпис, ΠΕΤΡ[Ο]Υ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΔΙΟΚΛ[Ε]ΙΑ[Σ] ΑΜΗΝ, т.е. "[Печат] на Петар, архонт на Дукља, Амин". Тоа покажува дека иако Дукља претрпела превирања во 9-от век, регионот сè уште бил под византиска власт или барем културно влијание.

Малку се знае за историјата на Дукља до 10-от век. Според *Летописот на поп Дукљанин* напишан во 13-ти век, таткото на кнезот Јован Владимир (кој владеел ок. 1000 – 1016) се викал *Петрислав*, што значи дека можеби станува збор за истата личност.
Ашер Хол, Единбург - место домаќин на натпреварот во 1972 година.
**Евровизија 1972** е 17. издание на Евровизија. Се одржа во Единбург, Обединетото Кралство на 25.03.1972 г.
Победник беше Луксембург со песната "Après toi" од Vicky Leandros

Eurovision Song Contest Logo 1972.svg
Лого на Евровизија 1972

 * п
* р
* у
 **Евровизија**

1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
~~2020~~ ·
2021
2022 · ·
*2023*