recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Воислав Санев**  (26 јуни 1938

, Кочани  – 8 април 2007

, Скопје, Македонија) — македонски археолог.

Животопис
---------

Дипломирал археологија на Филозофскиот факултет во Белград (1963). Од 1963 до 1969 г. работел како кустос во Народниот музеј во Штип, а потоа во Музејот на Град Скопје (1969–1970). Повторно се вратил во Штип (1970– 1976), а од 1976 г. работел во Археолошкиот музеј на Македонија, каде што останал до 2000 г.

Бил директор на Народниот музеј во Штип, в.д. директор на Музејот на Македонија и раководител на Археолошкиот оддел, претседател и секретар на МАНД, уредник и технички уредник на „Macedoniae Acta Aheologica ", на Археолошка карта на РМ, Зборник на Народниот музеј од Штип,  Зборник на Археолошкиот музеј и др.

Истражувачка работа
-------------------

Го истражувал и го проучувал неолитот во Македонија (Вршник, Анзабегово, Руг Баир, Велушка Тумба, Тумба Маџари, Страната, Канли Чаир, Амам, Tумба Мршевци и др.).

Библиографија
-------------

Публикувал околу 40-тина отпечатени трудови со широк опус од македонската археологија

* Предисториски култури во Македонија, Штип, 1971;
* Праисторија во Централна Пелагонија, Битола, 1976;
* Анзанбенгово со Милутин Гарашанин, Белград, 2006, 171–191

Наводи
------

1. ↑  Воислав Санев

Надворешни врски
----------------

* Воислав Санев
* Воислав Санев[*мртва врска*]
* Покрај стручната работа[*мртва врска*]
* Неолитско светилиште[*мртва врска*]
**Бригада на Народната одбрана** била формирана на 11 септември 1944 година во Прилеп, и дооформена во Горно Врановци, Велешко. Делувала на територија на цела Македонија како составен дел на Корпусот на народната одбрана. Организатор и раководител на дејноста во Македонија бил тогашниот началинк на ОЗНА во Македонија, Цветко Узуновски - Абаз. Командант на бригадата бил Тодор Настевски - Бодо, политички комесар бил Коле Млекарот, а младински раководител, Кочо Битољану.

Делување
--------

Бригадата делувала на територијата на цела Македонија, а нејзини делови се наоѓале во составот на Одделението за заштита на народот. Бригадата се состоела од три батаљона распоредени во село Горно Врановци, Велешко, во Источна Македонија и во Западна Македонија. Активностите на бригадата подразбирале сузбивање на: остатоците од реакционерните сили, колаборационистите, остатоци од непријателски единици, шверц, и друго.

Во рамките на завршните операции за конечно ослободување на Македонија, оваа бригада имала задача да влегува во ослободените градови на Македонија, да ги обезбедува јавните објекти и да ги приведува соработниците на окупаторот. На 13 ноември 1944 година штабот на бригадата влегол во ослободено Скопје, и во текот на декември 1944 година, по реорганизацијата, била оформена Осмата дивизија на Народната одбрана.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  д-р Марјан Димитријевски „Македонската војска 1944-1945", Скопје, ИНИ, 1999 г. стр. ​164-165

Поврзано
--------

* НОВ

 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски бригади во Народноослободителната војска на Југославија |
| --- |
|  |
| **Главен штаб** |
|  |
| 
* Прва македонско-косовска
* Прва македонска
* Прва македонска автобригада
* Втора македонска
* Трета македонска
* Четврта македонска
* Четврта македонска албанска
* Петта македонска
* Шеста македонска
* Седма македонска
* Осма македонска
* Деветта македонска
* Десетта македонска
* Единаесетта македонска
* Дванаесетта македонска
* Тринаесетта македонска
* Бригада „Гоце Делчев"
* Четиринаесетта македонска
* Петнаесетта македонска
* Петнаесетта крушевска македонска
* Шеснаесетта македонска
* Седумнаесетта македонска
* Осумнаесетта македонска
* Деветнаесетта македонска
* Дваесетта македонска
* Дваесет и прва македонска
* Прва егејска

 | Петокрака ѕвезда со срп и чеканПетокрака ѕвезда со срп и чекан |

 |
Готлиб Вилхелм Дајмлер
**Готлиб Вилхелм Дајмлер** (17 март 1834

 во Шорндорф - 6 март 1900

 во Штутгарт) — германски инженер, кој во 1883 го конструирал првиот автомобилски бензински мотор. Тој мотор им овозможил брзина на возилата од 18 километри на час. Во 1890 година ја основал компанијата „Дајмлер Моторен-Гезелшафт" која 26 години по неговата смрт, во 1926 година се споила со фабриката Карло Бенц во компанија „Дајмлер-Бенц", производител на автомобилите „Мерцедес".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  "Gottlieb Daimler". *Encyclopædia Britannica*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 74644062
* LCCN: nr2002001651
* ISNI: 0000 0000 5536 1023
* GND: 118523422
* BNF: cb16197306m (податоци)
* NKC: jn20000720053

 |

 |
**Бригада „Јане Сандански"** — планирана и предложена бригада на НОБ во Македонија. Бригадата требало да биде составена од Македонци од Пиринска Македонија, но на крај никогаш не се формирала.

Разговори
---------

Планот на челниците на НОВ биле да создадат бригада составена од Македонци од Пиринска Македонија. Оваа бригада требало да се формира под името „Бригада Јане Сандански", а кога би влегла под команда на Генералштабот на НОБ би се именувала како **Дваесет и втора македонска ударна бригада**.

Разговорите за формирање на бригата ги воделе Кирил Миљовски од македонска страна во Вардарска Македонија и мајорот Крум Радонов, по потекло Македонец, од бугарска страна во Пиринска Македонија. Овие разговори биле одобрени од страна на бугарското министерство за одбрана. Се предвидувало да има 1800 борци, Македонци доброволци од Пиринска Македонија, а во нејзин склоп да влегле и борци од 39 и 14 бугарски полк. 14 бугарски полк во тој период се наоѓал во Делчево. Двата полка биле составени од Македонци од Пиринска Македонија. Според најдобрите пресметки се очекувало да има од 5 до 6000 доброволци. Откако ќе прераснела во дивизија, се планирало оваа дивизија да биде дел од 3 дивизија на Брегалничко-струмичкиот корпус, под команда на Пецо Трајков.

Се планирало да се формира во Горна Џумаја. Сепак оваа идеја наишла на негодување од дел од бугарското раководство и воени лица, особено од Борис Копчев, бугарски генерал. Набрзо идејата била напуштена.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  д-р Марјан Димитријевски „Македонската војска 1944-1945", Скопје, ИНИ, 1999 г. стр. ​142-143

Поврзано
--------

* НОВ

 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски бригади во Народноослободителната војска на Југославија |
| --- |
|  |
| **Главен штаб** |
|  |
| 
* Прва македонско-косовска
* Прва македонска
* Прва македонска автобригада
* Втора македонска
* Трета македонска
* Четврта македонска
* Четврта македонска албанска
* Петта македонска
* Шеста македонска
* Седма македонска
* Осма македонска
* Деветта македонска
* Десетта македонска
* Единаесетта македонска
* Дванаесетта македонска
* Тринаесетта македонска
* Бригада „Гоце Делчев"
* Четиринаесетта македонска
* Петнаесетта македонска
* Петнаесетта крушевска македонска
* Шеснаесетта македонска
* Седумнаесетта македонска
* Осумнаесетта македонска
* Деветнаесетта македонска
* Дваесетта македонска
* Дваесет и прва македонска
* Прва егејска

 | Петокрака ѕвезда со срп и чеканПетокрака ѕвезда со срп и чекан |

 |
Сателитска снимка на Волгриновиот Брег
**Волгринов Брег** (англиски: *Walgreen Coast*) — дел од бреговата линија на Земјата на Мери Берд на Антарктикот ’ртот Херлахер до ’ртот Вејт, или помеѓу Ејтсовиот Брег на исток и Бакутисовиот Брег на запад. Се протега од 103°24' ЗГД до 114°12' ЗГД. Откриен е од Ричард Берд и членови на Американската антарктичка служба (USAS) со летови USS *Bear* during февруари 1940 г.

Берд го нарекол овој брег по Чарлс Волгрин, тогашен претседател на аптекарското претпријатие „Волгринс" (*Walgreens*), кој обезбедил средства за Бердовата експедиција од 1933–1935 г. и помогнал во опремувањето на бродот „Беар" за USAS (1939–1941). Геолошкиот топографски институт на САД (USGS) целосно го картирал брегот со копнен земјомер и воздушни снимки на воената морнарица во периодот од 1959 до 1965 г.

На Волгриновиот Брег се наоѓа Твејтсовиот Ледник, наречен и „Ледник на Судниот Ден" поради негговото значајно учество во зголемувањето на морското ниво како последица од климатските промени.

Поврзано
--------

* Земја на Мери Берд

Извори
------

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Волгринов Брег" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Наводи
------

Координати: 75°30′S 107°0′W﻿ / ﻿75.500° ЈГШ; 107.000° ЗГД﻿ / -75.500; -107.000
**Ванко Ганчев**, познат како *Аспарух*, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Ганчев е роден во Севастопол, тогаш во Руската Империја, во семејство на бесарабски Бугари. Во 1917 година завршува средно училиште во Ногајск и почнува да студита при Политехничкиот институт во Петроград, но не завршува поради избувнувањето на болшевичката револуција и подоцнежната граѓанска војна. Учествува во војната како кавалерист во Црвената армија и се бори со силте на Нестор Махно. На крајот на 1919 година емигрира во Бугарија, за да продолжи своето образование. Работи како учител во Лом и Бела Слатина, а од септември 1920 - во прогимназијата во Петрич. Таму директорот е Атанас Маџаров, пунктовен началник на ВМРО во Петрич кој го привлекува кон револуционерната организација.

Во 1922 година Ганчев, го добил прекарот Аспарух, влегува во серската чета на Михаил Скендеров, а подоцна станува секретар во четата на Иван Келпеков, која дејствува во Драмско. Во Драмско четата води неколку борби со грчки војници, најголемиот судир бил во селото Трлис во мај 1923 година. На крајот на истата година Ганчев е префрлен во четата на Алеко Василев и учествува во одбивање на српските вооружените групи кој имале задача да ликвидираат дејци на ВМРО во Пиринска Македонија.

На 12 мај 1925 година Аспарух Ганчев е назначен за полномошник на ЦК за Неврокопска околија и е избран за претседател на Неврокопскиот околиски револуционерен комитет. Следната година бил назначен за Кавалски околиски војвода. Ганчев создал бази околу Неврокопско - Девин, Доспат, Батак и Велинград. На Осмиот конгрес на ВМРО во април 1932 година Ганчев е прогласен за Солунски окружен војвода.

По 19 - то мајскиот државен удар во 1934 година Ганчев е интерниран во внатрешноста на Бугарија. Во текот на Втората светска војна Ганчев се населува во Сер, а во 1942 година го посетува Иван Михајлов во Загреб.

По 9 - то септемврискиот државен удар во 1944 година Ганчев се населува во Русе, каде се занимава со земјоделство. Од септември 1947 година е наставник по руски и математика во гимназијата во Две Могили, Русенско, а од 1948 е учител во Исперих. Во 1950 година е уапсен од страна на комунистичките власти и на политички процес е осуден на смрт и погубен во 1954 година. Ванчо Михајлов за него напишал:

*На патот за Банско се сприjaтелиvме со Ганчева, ми остана во меморијата, дека тој може во иднина да се смета како една од најдобрите сили во нашите редови, особено за организирање на борбени групи и за водењето во борбите...*

Наводи
------

1. ↑  Биографични данни от библиотека на ВМРО-София[*мртва врска*]
2. ↑  Михайлов, Иван. Спомени, том ІІ, Белгия, 1965, стр. 235.
**Ванде Велјаноски** ( 1913

 во Никодин, Прилепско —  1942

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По занимање бил работник. Кон револуционерното движење пристапил пред војната. По окупацијата продолжил сесрдно да работи за Народноослободителната борба. Меѓутоа бугарските фашисти успеале да го фатат на илегална работа. Потоа го одвеле во Скопје и таму бил обесен од полицијата.

Наводи
------

1. 1 2  Б. Најдоски, м-р Јован (1984). *Институт за тутун - Прилеп - 60 годишен јубилеј*. Прилеп: Институт за тутун - Прилеп. стр. 15.
**Владимир Гаќиновиќ** бил српски писател и револуционер, основач на движењето Млада Босна и револуционарен водач. Бил роден во Качањ кај Билеќа на 25 мај 1890 година, а починал на 11 август 1917 година во Фрајбург, Швајцарија.

Животопис
---------

Роден бил во свештеничко семејство што му овозможило добро образование. Се школувал во Мостар, Белград, Виена и Лозана. Бил активист на следните организации: Млада Босна, Црна рака, Народна одбрана и други српски национални организации што се бореле за слобода и обединување на српскиот народ. Бил голем почитувач на идеите на Петар Кочиќ и на словенскиот занес на чешкиот политичар Томаш Масарик.Живеел во Швајцарија во 1911 година, и таму се сретнал со политичките имигранти, меѓу кои и со Лав Троцки, поради што започнал да ја застапува идејата за поединечна акција.

Бил учесник, како доброволец во Прва балканска војна, а во Првата светска војна, поради неможноста да се врати во татковината поради Сараевскиот атентат, се борел на страната на француската морнарица, а потоа заминал во Америка за да се придружи на доброволците што се бореле на страна на Србија.
Бил отруен со арсен во 1917 година во Фрајбург, во организирана акција на австриската, француската и, се претпоставува, на српската полиција, како припадник на политичката фракција на Драгутин Димитријевиќ Апис против кого бил започнат Солунскиот процес.

Активно соработувал со списанијата: *Српска ријеч*, *Народ* и *Отаџбина*, во Виена објавил свое дело (брошура) „Смртта на еден херој "посветена на Богдан Жерајиќ кој извршил атентат врз австроунгарскиот поглавар во БиХ Маријан Варешанин.

Наводи
------
**Браздењето** (односно **бластулацијата**) е третата фаза од ембриогенезата која следува по оплодувањето. Во оваа фаза, оплодената јајце-клетка, т.е. зиготот почнува митотично да се дели, при што се создава топчеста маса од клетки во вид на плод од црница чија површина е набраздена. Оваа структура се нарекува морула, чиешто име доаѓа од истоимениот грчки збор што значи црница.

Во текот на браздењето, ембрионот ги користи хранливите материи складирани во јајце-клетката. Митозата која се одвива при браздењето е доста брза. Во неа отсуствуваат G1 и G2 периодите од интерфазата, бидејќи јајце-клетката содржи огромни количини ДНК-полимераза неопходна за катализирање на сукцесивни хромозомски репликации, како и повеќе mRNA неопходна за синтеза на белковини во текот на раното браздење.

Трансформацијата на зиготот во повеќеклеточен комплекс во текот на набраздувањето се одликува со:

* Делење со последователни митотички делби
* Во овој период зачетокот (комплексот) не расте
* Општата форма на комплексот не се менува, освен што во внатрешноста се создава празнина - бластоцел
* Хранливите материи се претвораат во активна цитоплазма
* Количеството на DNA постојано се зголемува со бројот на новите клетки, кои се диплоидни
* Производ на овие делби е творбата бластула, која со движењата на трепките во јајцеводот се носи до матката
* Бластулата се всадува во ѕидот на матката.
**Евдокија Фотева - Вера** исто и **Евдокија Балева-Николова** (Д’мбени, Костурско, Грција, 2 август 1926

 - Скопје, 10 март 2011

) — македонска револуционерка, борец и дел од комунистичкото движење од Егејска Македонија.

Животопис
---------

### Рани години

Евдокија Фотева (моминско презиме, Балева) е родена на 2 август 1926 во село Д’мбени, Костурско. Нејзини родители биле Никола Балев и Невена Мангова, и двајцата од фамилии со револуционерна традиција. Нејзиниот татко уште на нејзини неполни три години заминал на печалба во Канада, по што грижата за неа паднала на нејзината мајка. Основното училиште го завршила во Д’мбени, а после положувањето на прогимназискиот курс се запишала во прва година гимназија во Костур.

### Втората светска војна и Граѓанската војна во Грција

Втората чета на Егејската Бригада маршира низ улиците на слободна Битола, ноември 1944. Меѓу борците е и Вера Фотева (во средината).
Организирана е во КПГ од 1941 година. Учесник во НОБ на Грција, партизан во СНОФ. Во партизанските редови стапува во 1944 година, во месец април, и набргу станува заменик комесар на чета во Првата егејска ударна бригада. Во 1945-1946 година е секретар на Околискиот одбор на НОФ, а од 1947 година е секретар на Главниот одбор на АФЖ на Македонките од Егејска Македонија. Во октомври 1947 година е избрана за потпретседател на ПДЕГ (Сегрчкиот демократски сојуз на жените), како претставник на АФЖ.

### Во советските затвори и логори

По поразот на ДАГ била обвинета од КПГ за „агент на меѓународната реакција" и спроведена во советските затвори и логори (Љубјанка, Лефортово и Буртика).

Во 1952 година недокажано била осудена на 8 години во логорите за принудна работа во Сибир. Во 1955 година била ослободена, но наместо за Македонија била испратена во Алма-Ата, Казахстан.

### Враќање во Македонија

По ослободувањето од логорот во летото 1956 година се вратила во НР Македонија. Заедно со други жени од Костурско ја формирале пејачко-фолклорната група „Костурчанки", со цел да се зачуваат македонските песни од костурскиот крај.

Мисли на Вера Фотева
--------------------

>  Љубовта е свето нешто. Од љубов и за љубов сè се прави. Повозвишено од љубовта единствено е татковината. Без слободна татковина љубовта не може да дојде до нејзиниот вистински израз. 
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
>

Творештво
---------

* Евдокија Фотева-Вера „До пеколот и назад", Скопје, 2004
* Евдокија Фотева-Вера „Патот за дома", Скопје, 2011

Наводи
------

1. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 61–62. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  *Егејска Македонија во НОБ 1948, Том V, Скопје 1981.*
3. ↑  Евдокија Фотева-Вера „Патот за дома", Скопје, 2011, 69 стр.

Надворешни врски
----------------

* „Луѓе без земја" (2011), играно-документарниот филм во кој Вера Фотева раскажува за својот живот на YouTube
* „Масовни гробници има и во Грција", дел од сеќавањата на Евдокија Фотева[*мртва врска*], „Вечер"
**Владимир Стојанович Везенков** (Крушево, 1866 – Софиja, 18 октомври 1933) е син на познатиот македонски ѕидар и ајдутин Стојан Везенков. Публицист и поборник за македонската самобитност.[] Се школува во руската Воената академија во Москва и станува висок офицер. Одржува предавања за Македонија и изработува брошури за ѕверствата врз Македонците. Автор е и на книга за Македонија. Подоцна учествува во Првата балканска војна како командир на X прилепска дружина во бригадата на Полковник Александар Протогеров од Македонско-одринското ополчение.

Наводи
------

1. ↑  Македонска Енциклопедија, Скопје, 2009 г. стр. 252-3
**Борис Дичов Богданоски** (15 февруари 1915 во Арбиново, Охридско — 4 октомври 1943 во Зајас, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Борис Дичов Богданоски е роден во селото Арбиново, се занимавал со земјоделство. Во 1939 година заминал за Белград, како печалбар-работник. Зафатен од студентскиот бран учествува во низа демонстрации и штрајкови. По капитулацијата на стара Југославија се враќа во родниот крај. Со воспоставувањето на првите организирани јатки на движењето станува истакнат активист и еден од месните организатори. Во јули 1943 година доброволно стапува во партизанскиот одред ''Даме Груев''. Со формирањето на партизанскиот одред ''Славеј'' станува негов прв политички комесар. Со посебна задача оди во Кичево. Загинува по заседа поставена од балистите кај селото Зајас, на пат за Буковиќ, на 4 октомври 1943 година.

Наводи
------

1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Бразилска ајкула
Бразилска ајкула
**Бразилска ајкула** (*Isistius brasiliensis*).

Многу китови и големи риби, вклучувајќи други ајкули страдаат кога се во близина на бразилските ајкули. Оваа мала ајкула во облик на цигара (често нарекувана „цигареста ајкула") е паразит што кине парчиња од својот плен. Со помош на своите единствени, дебели, подвижни усти таа се прилепува за пленот, а потоа се врти, при што нејзините остри долни заби откинуваат парчиња месо во форма на парче колач. Активна е ноќе, а пленот го примамува со сјајните зелени биолуминисцентни светла сместени на стомакот. Исто така се храни со лигни и со ракови.

Поврзано
--------

* Ајкула
| Брзо лизгање наЗимските олимписки игри 2010 |
| --- |
| 500 m |   | мажи |   | жени |
| 1000 m |   | мажи |   | жени |
| 1500 m |   | мажи |   | жени |
| 3000 m |   |   |   | жени |
| 5000 m |   | мажи |   | жени |
| 10000 m |   | мажи |   |   |
| Штафетна трка |   | мажи |   | жени |
| Квалификации |

Натпреварите во **трката на 10000 m** во брзо лизгање во машка конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 23 февруари, со почеток во 11:00 по месно време (UTC-8). Во натпреварите учествуваа 15 лизгачи од 9 земји.

Најголем фаворит за освојување на златниот медал пред почетокот на трката беше Свен Крамер. Во трката, на неколку круга до крајот, тој имаше предност од дури 6 s во однос на Ли Сонг Хун од Јужна Кореја, но наместо да ја замени патеката и продолжи во надворешната, тој повторно влезе во внатрешната патека, со што беше дисквалификуван. Со тоа, олимписки првак стана Ли Сонг Хун, кој постави нов Олимписки рекорд, со време од 12:58,55. По трката, тренерот на Крамер, Герард Кемкерс, ја презеде одговорноста за грешката на својот ученик, додавајќи дека „тоа е најлошиот ден во неговиот живот".

Рекорди
-------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Светски рекорд** | Холандија Свен Крамер | **12:41,69** | Солт Лејк Сити, САД | 10 март 2007 |
| **Олимписки рекорд** | Холандија Јохем Јутдехаге | **12:58,92** | Солт Лејк Сити, САД | 20 февруари 2002 |

Освојувачи на медали
--------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Злато** | **Сребро** | **Бронза** |
| Јужна Кореја Ли Сонг Хун | Русија Иван Скобрев | Холандија Боб де Јонг |

Наводи
------

1. ↑  Для наставника Крамера сегодняшний день - худший в жизни Архивирано на 27 февруари 2010 г. Спорт-Экспресс, 24 февруари 2010

Надворешни врски
----------------

* Брзо лизгање на официјалното мрежно место на игрите (англиски) (француски)
**Бледски Остров** (словенечки: *Blejski otok*) — мал остров кој се наоѓа на западната страна на Бледскоto Езеро, Општина Блед, Словенија. На врвот на островот постои средновековна, неоготска црква која датира од 15 век, и според која, и островот и целото езеро е добро познато. Црквата била обновена за време на барокниот период, и од тој период до црквата била поставена камбанарија. Недалеку од црквата се единствените две куќи на островот, кои се поврзани со црквата со прекрасни скалила. Површината на островот Блед е само 0,82 хектари, а се наоѓа на надморска височина од 18 метри. Островот бил прогласен за споменик од национално значење во 1999 година и вклучен во списокот на недвижно културно наследство на Словенија.

Создавање
---------

Островот бил формиран од тектонски движења и од ефектот на речна ерозија во плеистоценот. Подоцна, со ледничко дејство, островот понатаму бил трансформиран и намален.

Историја
--------

Првите знаци за постоење на островот датираат од младото камено време - неолит, но експертите претпоставуваат дека островот бил тогаш само привремен риболовен остров. На островот, исто така, археолошки се потврдени и неколку остатоци од објекти, вклучувајќи и два рани средновековни периоди. Археолошки ископувања под темелите од најстарата средновековната црква покажале дека под нејзините темели имало дрвена правоаголна зграда, која, според наодите од истражувањата била изградена во раниот среден век. Храмот изгледа дека бил посветен на Жива, словенска божица на љубовта и плодноста. Поради хронолошката местоположба на објектот, археолозите исто така сметаат на можноста дека овде постоел и претхристијанско светилиште, главно поради раносредновековните гробишта, кои датираат од 9 век, со 124 скелети кои биле откриени.

Туризам
-------

Островот Блед е многу популарно туристичко одредиште во Словенија. Во прилог на црквата, која секако е најпознатото обележје на островот, туристичката атракција е, исто така, и скалилото што води кон истото, проследено со статуа на Марија Магдалена и готски светилник сместен во близина на јужниот дел на црквата.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  Blejski otok
2. ↑  Бледско острво — национални споменик Словеније
3. ↑  Šribar (1972). K dataciji zgodnjesrednjeveške cerkvene arhitekture na Slovenskem. Arheološki vestnik. str. 12.
4. ↑  Uradni list. Odlok o razglasitvi Blejskega otoka za kulturni spomenik državnega pomena, člen št.2)
5. ↑  Pleterski, A: Strukture tridelne ideologije v prostoru pri Slovanih. - Zgodovinski časopis 50, št. 2, 1996

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бледски Остров" на Ризницата ? |
**Артан Груби** (албански: *Artan Grubi*) — македонски политичар и новинар. Од 2020 година е прв заменик на претседателот на Владата и министер за политички систем и односи меѓу заедниците.

Животопис
---------

Роден е во 1977 година во Скопје. Основно и средно училиште завршува во родниот град. Дипломира новинарство на Правниот факултет „Јустинијан Први" на Универзитетот „Свети Кирил и Методиј" во Скопје. На истиот факултет магистрира бранејќи ја темата „Улогата на новите медиуми во транзициони општества". Докторира на Универзитетот во Тирана, Албанија, бранејќи ја темата „Улогата на медиумите во граѓанското учество во политичко-општествени промени".

За време на Косовската војна, работи на помош на бегалците. Од мај 1999 до октомври 2000 година е менаџер на проект во *Catholic Relief Services*, меѓународна хуманитарна невладина организација на католици во САД, одговорен за целокупното управување со програмата за храна и засолниште за бегалци, а истовремено е и координатор на проект за програмата за засолништа и рехабилитација во Куманово. Од октомври 2000 до декември 2004 година работи во Хашкиот трибунал, извршувајќи оперативни задачи со Канцеларијата на обвинителот во Македонија, Косово, Србија, Црна Гора, Хаг.

Основач и претседател од мај 2006 до мај 2011 година е на граѓанското движење „Разбуди се". Од јануари 2005 до март 2008 година е политички асистент во Кабинетот за политички советници на НАТО. Од март 2008 до март 2011 година е политички советник во амбасадата на Холандија во Скопје. Во февруари 2011 година „Разбуди се" се спротивставува на изградба на црква-музеј на скопското Кале. На 13 февруари доаѓа до физички судир меѓу приврзаници и противници на изградбата на црквата-музеј во која учествува и Груби. Од мај 2011 година извршува повеќе високи функции во Демократската унија за интеграција (ДУИ), меѓу кои шеф на кабинетот на претседателот на партијата Али Ахмети и негов политички советник. Во октомври 2011 година е именуван за член на Државната пописна комисија, но бидејќи пописот е прекинат, комисијата поднесува колективна неотповиклива оставка.

Груби е кандидат на ДУИ за градоначалник на Град Скопје на локалните избори во 2013 година. Од мај 2013 година предава на студиите по новинарство на Државниот универзитет во Тетово. Пратеник е во два мандати, од 2014 до 2016 година и од 2016 до 2020 година.

Наводи
------

1. ↑  „Меѓу-национален инцидент на Кале". *Радио Слободна Европа*. Посетено на 7 април 2023.
2. ↑  „За „Кале" нема приведени". *Радио Слободна Европа*. Посетено на 7 април 2023.
3. ↑  „Нови членови на ДПК, пописот почнува". *Радио Слободна Европа*. Посетено на 7 април 2023.
4. ↑  „Пописот стопиран". *Радио Слободна Европа*. Посетено на 7 април 2023.
5. ↑  „Груби - Случувањата на Кале беа пресврт во историјата на Скопје". *Радио Слободна Европа*. Посетено на 7 април 2023.

Надворешни врски
----------------

* Артан Груби на веб-сајтот на Владата на Република Северна Македонија
**Артак Дашјан** (роден на 20 ноември 1989 во Ереван) е ерменски фудбалер, играч од средниот ред на Алашкерт и на ерменската репрезентација.

Клупска кариера
---------------

Започнал да игра фудбал во школата на фудбалскиот клуб Шенгавит, а во 2007 се префрлил во екипата на Банантс со која го направил своето професионално деби во Ерменската Премиер лига. Во јануари 2010, потпишал тригодишен договор со украинскиот клуб Металург Донецк, каде повторно соработувал со тренерот Николај Костов кој го тренирал и во Банантс. По сезона и пол во Украина, Дашјан се вратил во Банантс во јули 2011 година, а на 16 јануари 2013 потпишал за Гандзасар. Сезоната 2013-14 била неговата најуспешна во кариерата; постигнал 7 гола на 14 наатпревари во Ерменската Премиер лига, но во јануари 2014 го напуштил Гандзасар и заминал во бахреинскиот клуб Ал-Мухарак на позајмица до крајот на сезоната. На 30 јуни 2014, се вратил во Гандзасар.

На 4 јули 2014 година, Дашјан потпишал за македонскиот најтрофеен клуб Вардар, приклучувајќи му се на својот сонародник и поранешен соиграч од Банантс, Ховханес Хамбарџумјан.

Надворешни врски
----------------

* Артак Дашјан на soccerway
* Артак Дашјан на transfermarkt


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Портал   „Биографија"*** |
|  | ***Портал   „Фудбал"*** |
|
**Евдокија Бајана** (починала на 12 април 901

 во Цариград) била византиска царица, трета сопруга на царот Лав VI Мудриот.

Според Теофан Исповедник, Евдокија потекнувала од темата Опсикион. Се омажила за цар Лав VI во пролетта 900 година. Ова бил трет брак на царот. Претходните две сопруги на Лав VI починале без да му родат машки наследник. Од нив царот имал неколку ќерки. Лав VI се надевал дека од бракот со Евдокија ќе се роди машки наследник на престолот. Ѓорѓи Острогорски споменува дека овој брак противречел на тогашните византиски закони и на практиката во православниот свет, поради што царот требало да побара дозвола да се омажи по третпат од патријарх Антониј II Цариградски.

Евдокија починала година подоцна, на 12 април 901 година, при раѓањето на своето прво дете. Теофан споменува дека детето било момче кое останало некрстено. Во "*За церемониите*" меѓу имињата на децата на Лав VI се споменува и името Василиј што може да се идентификува со името на мртвородениот син на Евдокија. Во своето дело, Константин VII споменува дека Евдокија била погребана во црквата "Св. Апостоли" во Цариград.

По смртта на Евдокија царот се оженил за Зоја Карбонопсина кој брак не бил признат од црквата за легитимен.

Надворешни врски
----------------

* Her listing along with her husband in "Medieval lands" by Charles Cawley. The project "involves extracting and analysing detailed information from primary sources, including contemporary chronicles, cartularies, necrologies and testaments."

Предлошка:S-roy

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Зоја Зауцена** | **Византиска царица**900–901 | Наследник**Зоја Карбонопсина** |
Патен знак за Баганур.
**Баганур** (монголски: *Багануур*, *Мало езеро*) — град во Монголија и воедно еден од деветте области во Улан Батор. Оваа област (дистрикт) е поделена на четири супдистрикти.

Баганур всушност е посебен град, сместен на границата помеѓу покраините Тов и Хентиј. Градот бил создаден најпрво како воена база од страна на Советскиот Сојуз. Воедно, денес градот е еден од најиндустриските градови во Монголија и меѓу десетте најголеми градови во Монголија. Во последно време има покренато иницијатива за одделување на градот од административната единица Улан Батор.

Сообраќај
---------

Баганур се наоѓа на Транс-монголската железничка линија, главна линија што ја поврзува Кина со Русија.

Поврзано
--------

* Список на градови во Монголија
* Улан Батор

Наводи
------

Координати: 47°47′02″N 108°22′20″E﻿ / ﻿47.78389° СГШ; 108.37222° ИГД﻿ / 47.78389; 108.37222

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Блерим Џемаили
**Блерим Џемаили** (албански: *Blerim Xhemaili*, роден во Тетово, 12 април 1986

) — швајцарски фудбалер со македонско потекло, играч од средниот ред на Монтреал Импакт на заем од Болоња.

Животопис
---------

Џемаили е роден на 12 април 1986 година во Тетово, Македонија. Како многу мал ја напуштил Македонија и родното Боговиње, и се иселил во Швајцарија заедно со своето семејство. Фудбалската кариера ја започнал во младинските екипи на нисколигашите во Швајцарија. Неговиот талент веднаш е забележан, па така на 16 години потпишува за ФК Цирих, каде настапува од 2002 до 2007 година. Во последните две години, освои два трофеи со својот клуб. Во февруари 2007 година, потпишал прелиминарен договор со Болтон, каде што играл до 2009 година. Потоа преминува во ФК Торино, за веднаш потоа да премине во Парма. За швајцарската репрезентација има настапено 13 пати (состојба 2009).

Статистика
----------

| Сезона | Клуб | Игри | Голови |
| --- | --- | --- | --- |
| 2003-2004 |  Швајцарија - ФК Цирих | 30 | 2 |
| 2004-2005 |  Швајцарија - ФК Цирих | 26 | 1 |
| 2005-2006 |  Швајцарија - ФК Цирих | 32 | 3 |
| 2006-2007 |  Швајцарија - ФК Цирих | 23 | 3 |
| 2007-2008 |  Англија - Болтон | 0 | 0 |
| 2008-2009 |  Италија-ФК Торино | 13 | 0 |
|

Наводи
------

1. ↑  „Bolton swoop for Džemaili and Cid". BBC Sport. 9 февруари 2007. Посетено на 2009-06-16.
2. ↑  „Xhemaili quits Bolton for Torino". BBC Sport. 15 јуни 2009. Посетено на 2009-06-15.
3. ↑  „Xhemaili signs for Torino". Sky Sports. 15 јуни 2009. Посетено на 2009-06-15.
4. ↑  „Torino vs Figline 1-0" (италијански). Torino FC. 2009-08-09. Архивирано од изворникот на 2009-09-17. Посетено на 2009-09-01.

Надворешни врски
----------------

* Bolton Wanderers Profile at Burnden Aces
* Player profile Архивирано на 27 септември 2007 г.
* FC Zürich stats
**Арсо Василев Поп Тодоров** (на бугарски: *Арсо Василев Поптодоров*) — деец на Внатрешната македонска револуционерна организација (Обединета) и Бугарската комунистичка партија.

Животопис
---------

Арсо Поп Тодоров е роден на 3 февруари 1900 година во Струмица. Емигрирал во Бугарија по Првата светска војна и живеел во Горна Џумаја (денес Благоевград), каде што во 1921 година станал член на Бугарската комунистичка партија. Поради дејноста како член на Окружното партиско раководство е осуден на затвор во 1924 година. Во тој период се приклучува на Внатрешната македонска револуционерна организација (Обединета). Во јули 1936 година е осуден заедно со уште 19 дејци на ВМРО (Обединета) откако бугарската полиција ја провали структурата. Од 1937 година до 1939 година лежи во затвор во Сливен, Бугарија.

Тој станува нелегален во јули 1941, месец дена откако партијата одлучува да започне вооружена борба против режимот во Бугарија. Поради тоа првично е осуден на смрт но излегува од затвор во 1944 година. Починал на 28 февруари 1946 година на 46-годишна возраст како член на Областен комитет на БКП.

Наводи
------

1. ↑  Септемврийското въстание 1923, Партиздат, 1973, стр. 234.
2. ↑  Тзавелла, Христофор, „Кръстникът на първите войводи на ВМОРО и ВМОК отец Търпо Поповски", Македония Прес, София, 2003 г. стр. 17
3. ↑  История на антифашистката борба в България, т. I 1939/1943 г. С. 1976, стр. 211

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дејци на ВМРО (Обединета) |
| --- |
|  |
| Раководители | 
* Владимир Поп Томов
* Димитар Влахов
* Павел Шатев
* Панко Брашнаров
* Ризо Ризов

 |
|  |
| Активисти | 
* Алексо Мартулков
* Арсо Поп Тодоров
* Васил Ивановски
* Јордан Анастасов
* Методија Шаторов
* Стефан Нанов
* Христо Галабов

 |

 |
**Виштерица** (бугарски: *Вищерица*) — река во Банско и Грменско, Пиринска Македонија, десна притока на Канина од сливот на Места. Долга е 24 км. Ги одводнува најсеверозападните делови на Доспат Планина во Западните Родопи.

Реката извира на надморска височина од 1.586 м, 1,7 км северозападно од врвот Каракаја (1.761 м) на Доспат Планина (Дабраш) во Западните Родопи. Тече во правец југ-југоисток, во релативно плитка и силно пошумена долина. Завршува како десна притока на реката Канина во месноста Гатера (1.151 м.н.в.), 9 км североисточно од с. Ковачевица. Во устието Виштерица има речиси исто количество вода колку и главната река.

Сливот зафаќа површина од 80 км2, што претставува 34,19 % од вкупниот слив на Канина.

Главни притоки се Каратичка Река (лева) и Елушка Река (десна).

По течението на реката нема населени места. Во горното течение, покрај мало езерце, е сместено шумарското место „Виштерица".

Дел од водите на Виштерица се насочуваат кон горното течение на реката Доспат и кон вештачкото езеро Доспат со помош на 7 водозафатни постројки и тунел под планината Доспат.

Карта
-----

* Лист од карта K-34-84. Размер: 1 : 100 000

Поврзано
--------

* Канина

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Мичев, Николай и др. (1980). *Географски речник на България*. София: Наука и изкуство. стр. 113.
Планински пејзаж
**Браес** е езеро во Доломитите во Јужен Тирол, Италија. Се наоѓа на територијата на општината Брајес, која се наоѓа во долината Прагс. Се наоѓа во подножјето на планината Секофел.

За време на Втората светска војна, тоа беше транзитна точка за транспорт на концентрациони логори во Тирол.

Наводи
------

1. ↑  „Титульный лист". *dx.doi.org*. Посетено на 2022-08-29.
2. [[Image:Playing card l-33-37 {{{2}}}.svg|75px|{{{2}}} of L-33-37|]]

Врски
-----

* „Агентство по охране окружающей среды Южного Тироля". *www.provinz.bz.it* (италијански). Посетено на 2018-12-29. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)(германски)
**Вангерланд** (германски: *Wangerland*) — општина во округот Фризија, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на брегот на Северното Море, околу 20 километри северозападно од слободниот град Вилхелмсхафен и 10 километри северно од окружниот град Јефер. Седиштето на општината се наоѓа во селото Хоенкирхен.

Географија
----------

### Местоположба

Општината Вангерланд се наоѓа во североисточниот дел на Источнофризискиот Полуостров, непосредно на Северното Море. На север и на исток, општината има крајбрежје во должина од 27 километри. Дел од овој брег влегува во националниот парк Долносаксонско Ваденско Море, кој од 2009 година е светско природно наследство.

### Општински единици

Општината Вангерланд се состои од следниве 16 единици: Алтгармсзил, Ферин, Фридерикензил, Хадин, Хоенкирхен, Хокзил, Хорум, Хорумерзил, Мидоге, Минзен, Нојгармсзил, Олдорф, Шилиг, Тетенс, Вадеварден, Вијарден и Вифелс.

Покрај овие места постојат помали имоти, а некои од нив поседуваат и свои цркви, кои се подредени под овие единици. Административното седиште на општината е во Хоенкирхен.

### Соседни општини

Општината дели копнени граници со други општини само на запад и на југ. На запад се граничи со градот Витмунд, на југ со градот Јефер, со градот Шортенс, како и со градот Вилхелмсхафен. Северно од Вангерланд се наоѓа островот Вангероге, кој претставува посебна општина.

Галерија
--------

* Ветерница ШтумпензерВетерница Штумпензер
* Селската црква во ХоенкирхенСелската црква во Хоенкирхен
* Општинското собраниеОпштинското собрание
* Уметничка куќа во Хокзил, порано општинско собраниеУметничка куќа во Хокзил, порано општинско собрание

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)

Надворешни врски
----------------

* Вангерланд на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Фризија |
| --- |
|  |
| 
* Бокхорн
* Занде
* **Јефер**
* Вангерланд
* Вангероге
* Фарел
* Цетел
* Шортенс

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 126689042
* LCCN: n82049669
* GND: 4305938-7

 |

 |
**Баган** (бурмански: ပုဂံ; MLCTS: *pu.gam*, поранешно **Паган** — древен град во регионот на Мандалеј во Бурма и Светско културно наследство на УНЕСКО. Некогаш се нарекувал *Аримаданапура* или *Аримадана* (градот на уништувачите на непријателите) и *Тамбадипа* (земјата на бакарот) или *Тасадеса* (Исушена земја) која била престолнина на неколку древни кралства во Бурма. Сместен е на сувите средиши рамници на земја, на источното крајбрежје на реката Ајејарвади, 145 км југозападно од Мандалеј.

УНЕСКО без успех се обидел да го означи Баган како локалитет на Светското културно наследство. Војната хунта (Државниот савет на мирот и развитокот) ја рестаурила древната ступа, храмовите и зградите, игнорирајќи ги древните архитектонски стилови и користејќи современи материјали кои немаат врска со оригиналните планови. Исто така било изградено и голф игралиште, авто-пат, и 61 метар висока кула во југоисточното предградие на Минант.

Историја
--------

Наводи
------

1. ↑  Tourtellot, Jonathan (3. 9. 2004). „Dictators "Defacing" Famed Burma Temples, Editor Says". National Geographic Traveler. Посетено на 27. 5. 2006. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)
**Бледи сенки - далечни гласови** — роман на македонскиот писател Димитрие Дурацовски од 2014 година.

Осврт кон делото
----------------

Во романот се забележува ненаметливото присуство на разнородни дискурси и теми, симболично важни соништа, префинети разговори за омилените филмови, изводи од личната преписка и обраќање кон реални и измислени личности од македонскиот културен живот, како и сеќавања на младешките години поминати во Скопје и на бурните настани поврзани со политичкото редефинирање на Струга. Според Елизабета Шелева, во книгата авторот го забележува, се соочува, го запаметува и го пренесува најблагородното во човекот - уметноста и убавото, со цел да сведочи за животот како тотален уметнички чин.

Наводи
------

1. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 21.
Давиде Ланзафаме со Катанија
**Давидe Ланзафаме** (9 февруари 1987

) — италијански фудбалер кој игра како напаѓач и како крилен играч. Тој моментално настапува за италијанскиот калчолигаш ФК Катанија.

На почетокот од кариерата тој бил многу успешен како младинец на Јувентус играл за сите младински селекции на Италија. За Јуве дебитирал во сезоната 2006-07 кога тие играле во Серија Б. Тој има играно за младинската репрезентација на Италија на турнирот во Тулон кој традиционално се игра во мај за млади фудбалери до 20 години. Тој настапувл за Аѕурите и на олимпискиот турнир. Во 2008 година тој заедно со Антонио Ночерино бил трампан во Палермо за услугите на Амаури.

На 25 јуни 2010 година Ланзафаме се вратил во Јувентус. Во 2011 потпишал за Катанија.
**Ванда Ферагамо** (родена **Милети**; 18 декември 1921 - 18 октомври 2018 година) била италијанска модна дизајнерка и бизнисменка. Била главен дизајнер на Ферагамо.

Растела без мајка, а била родена е во Бонито, Авелино, Италија, ќерка на Фулвио Милети, градоначалник и општински лекар на градот, лекар на семејството Ферагамо и нивниот клиент. Во текот на летото 1940 година, на 18-годишна возраст, се запознала, а потоа се омажила за Салваторе Ферагамо, во црквата Санта Лусија во Неапол. Од нивниот брак се родиле шест деца: Фиама, Феручио, Џована, Фулвија, Леонардо и Масимо.

По венчавката, се преселиле во Фиренца во вила во близина на Фиезоле.

По смртта на нејзиниот сопруг во 1960 година, Ванда го презела семејниот производител, со што станала извршен директор повеќе од 20 години. Таа пораснала во богато семејство, па одела на училиште како и нејзината мајка, но немала специфична професионална обука: како резултат на тоа, научила како да управува со компанијата гледајќи и слушајќи го нејзиниот сопруг. Оттогаш, компанијата се претворила од компанија за обувки во готови и модни облеки со проширени производни линии, благодарение и на помошта на нејзините деца.

Починала во Фиренца на 18 октомври 2018 година на 96-годишна возраст.

Наводи
------

1. ↑  Sacchi, Maria Silvia (22 November 2018). „Wanda Ferragamo, l'addio a Firenze e l'invito a guardare i lati positivi". *Corriere della Sera* (Italian). Посетено на 5 October 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  Bits (20 October 2018). „È morta Wanda Ferragamo, presidente onoraria della casa di moda Ferragamo". *Il Post* (Italian). Посетено на 5 October 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  Horwell, Veronica (1 November 2018). „Wanda Ferragamo obituary". *The Guardian* (Italian). Посетено на 5 October 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  Anselmi, Luca (2001). „Aziende familiari di successo in Toscana". *FrancoAngeli* (Italian). ISBN 9788846417916. Посетено на 5 October 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. ↑  Mugnaini, Olga (21 November 2018). „Wanda Ferragamo, omaggio alla regina. La sua ultima lettera a Firenze". *La Nazione* (Italian). Посетено на 5 October 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
6. ↑  Pieraccini, Silvia (19 October 2018). „Lutto per la maison Ferragamo, muore Wanda, moglie del fondatore". *Il Sole 24 Ore* (Italian). Посетено на 5 October 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
7. ↑  „Wanda Ferragamo obituary". *The Times* (Italian). 27 October 2018. Посетено на 5 October 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------
|  |
| --- |
| **Бабск** |
| Население | 690 *(2004)* |
| поштенски број | 96-205 |
| надморска височина | 150 м |
| Геогр. положба | 51° 50' 22'' сев. ш. 20° 21' 04'' ист. д. |
| UTC: | +1 |
|

Бабск - Црква (1806)
**Бабск** (полски: *Babsk*) — село во општината Бјала Равска од Равскиот округ на Лоѓското Војводство, Полска.

Географија и местоположба
-------------------------

Бабск сместен на околу 70 км од Варшава.

Историја
--------

Селото е основано веројатно некаде во XIV век. Од 1975 до 1998 г. селото припаѓало на поранешното Скерневичко војводство.

Економија
---------

Демографија
-----------

Проценет број на население во 2004 год. изнесува 690.

Општествени установи
--------------------

Администрација и политика
-------------------------

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

Настани
-------

Во 1989 година, легендарниот фудбалер на Јувентус, Гаетано Ширеја, починал во сообраќајна несреќа во ова село.

Личности
--------

Култура и спорт
---------------

Иселеништво
-----------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бабск" на Ризницата ? |

* Бабск Архивирано на 6 октомври 2006 г. (пол.)
* Карта

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Полска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

1. ↑  „Geniusz, który przemawiał ciszą. 31 lat temu tragicznie zginął Gaetano Scirea" (полски). Polsat Sport.
Слоган за Бруто национална среќа 
Бруто национална среќа
**Бруто национална среќа** (**GNH**) е мерење на колективната среќа на една нација. Тоа е концепт кој се појавил во 1972 година во Бутан како идеја на тогашниот бутански крал. Идејата претставува противтежа на бруто-националниот производ како индикатор за развој, кој укажува само на економската компонента на развојот.

Историја
--------

### Потекло

Во 1970-те години, земјите во развој беа насочени кон зголемување на економскиот успех да се помогне во развојот на просперитетот. Кралот на Бутан, Џигме Синге Вангчук, верувал дека економскиот пристап го обесчовечува процесот на развој. Вангчук решил да се насочи на концептот којшто тој го нарекува „Бруто национална среќа".

Наводи
------

1. ↑  Brooks, Arthur C. (2008-01-01). *Gross National Happiness: Why Happiness Matters for America--and how We Can Get More of it* (англиски). Basic Books. ISBN 0465002781.

Надворешни врски
----------------

* Надија Мустафа, „А што со Бруто националната среќа?" Архивирано на 11 март 2007 г. Time, 10 јануари 2005 година
* Rajni Bakshi, „Бруто национална среќа" Архивирано на 25 јули 2008 г. *Оживување*, 25 јануари 2005 година
* Меѓународен институт за менаџмент – американско засновано GHN истражување, GNH политика бела хартија
* Бутан 2008 Благодарница на кралот Архивирано на 21 ноември 2008 г.
* Светската среќа, извештај
* Бутан, Бруто националната среќа и одржлив развој – YouTube (12:31)
* Бруто национална среќа, глобално истражување Архивирано на 7 јуни 2013 г.
**Ванкендорф** (германски: *Wankendorf*) — поранешна општинска заедница во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Ванкендорф. Во јануари 2008 година била споена со општинската заедница Бокхорст за да ја создадат општинската заедница Бокхорст-Ванкендорф.

Грб на Ванкендорф
Општинската заедница Ванкендорф се состои од следниве општини:

1. Белау
2. Рувинкел
3. Штолпе
4. Ванкендорф

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 54°07′01″ N; 10°12′29″ E﻿ / ﻿54.117° СГШ; 10.208° ИГД﻿ / 54.117; 10.208