**Зајачко уво** (науч. *Stachys byzantina*, син. *S. lanata*) — вид на цветно растение од семејството усноцветните (*Lamiaceae*), со потекло од Ерменија, Иран и Турција. Се одгледува во поголемиот дел од умерениот свет како украсно растение и е натурализирано на некои локации како бегалец од градините. Растенијата многу често се наоѓаат под синонимот Stachys lanata или Stachys olympica.

Растението сцета кон крајот на пролетта и почетокот на летото; растенијата произведуваат високи стебла слични на шилци со неколку намалени листови. Цветовите се мали и светло виолетови. Растенијата имаат тенденција да бидат зимзелени, но можат да „умираат" во текот на студените зими и да регенерираат нов раст од круните.

Опис
----

Зајачкото уво се тревни повеќегодишни растенија, обично густо покриени со сиви или сребрено-бели, свилено-ланат влакна. Тие се именувани како зајачко поради заоблената форма на листовите и белата, мека обвивка за коса која личи на крзно. Цветните стебла се исправени, често разгранети и имаат тенденција да бидат 4-аголни, високи 40–80 см. Листовите се дебели и малку збрчкани, густо покриени од двете страни со сиво-сребрена боја, свилено-ланат влакна; долните страни имаат повеќе сребрено-бела боја од горните површини. Листовите се распоредени спротивно на стеблата и долги 5 до 10 см. Лисните ливчиња се полуамплексични (основите се обвиткуваат до половина околу стеблото) при што базалните листови имаат триаголно-елипсовидна сечила, долги 10 см и широки 2,5 см (иако има варијации во култивираните форми). Маргините на листовите се сраснати, но покриени со густи влакна, врвовите на листовите се ослабуваат, постепено се стеснуваат до заоблена точка.

### Цвеќиња

Цветните шила се 10–22 см долги, создавајќи вертициластери кои секој од нив има многу цвеќиња и се преполни заедно во поголемиот дел од должината на стеблото како шилести. Листовите произведени на цветните стебла се значително намалени во големина и се послаби, долните малку подолги од меѓушколастичните, а горните пократки од вертициластерите. Лисните брактеоли се со линеарна до линеарно-ланцетна форма и 6 мм долга.

Цветовите немаат пестици (седи), а чашката е во форма на тубуларна форма, малку закривена и 1,2 см долга. Чашката е гола, освен внатрешната површина на забите, има 10 вени со помошните вени незабележливи. 2-3 Забите на чашката долги mm имаат овален триаголен облик и се подеднакви или задните заби поголеми, со крути врвови. Королите имаат некои потемни виолетови затемнети вени внатре; тие се 1,2 см долги со свилено-ланат влакна, но основи кои се голи. Корола цевките се околу 6 mm долга со овална форма на горната усна со цели рабови; долните усни се подпатентни со среден лобус во широка овален облик, странични лобуси издолжени. Филаментите на стаменот се густо вили од основата до средината. Стиловите се наметнати многу минато од королата. Има незрели ореви без влакна, кафеава боја и долгнавеста форма.

Одгледување
-----------

Зајачкото уво е растение кое најчесто се одгледува за детски градини, бидејќи е лесно да се одгледува, а густите лисја кои личат на филц се забавни за допир. Се користи и како растение за рабови. Во Бразил се користи како билка за јадење, наречена *пеиксинхо-да-хорта,* подготвена изматена и пржена попрскана со сок од лимон и се вели дека има вкус како риба. Понекогаш се користел како лековито растение .

Постојат голем број на сорти, вклучувајќи бели цветни форми, растенија со пократка навика и растенија кои не цветаат толку многу:

* „Големи уши" - листовите се многу големи, до 25 см долга.
* „Вата" - стерилна сорта која не дава цветни стебла. Се размножува бесполово.
* 'Јагликова чапка' - остава жолти во пролет; цвеќиња розови
* „Шила Меквин" - стерилна; нискорастечки; остава големи.
* „Свилено руно" - расте 25 см висок со цветови од јоргован-слива, дава помали бело-волнени зеленило. Семето се размножува.
* 'Сребрен тепих' - стерилен; остава сива боја. Се размножува бесполово.
* „Пруеаста фантомка" - шарени лисја.

Зајачкото уво е доста популарно за мноштво инсекти и колибри, но особено за пчелите. Еден посебен вид пчели, познат како Wool Carder Bee, ги собира нејасните листови од зајачко уво за да ги користи за правење гнезда во расипаното дрво. Документирано е и дека бумбарите сакаат да се собираат во утринските часови за да соберат вода во форма на кондензација што се собира на бришењето на листовите од зајачкото уво.

Антибактериска активност
------------------------

Екстрактот од *Stachys byzantina* покажа антимикробна активност против *Staphylococcus aureus* кој е отпорен на ванкомицин .

Галерија
--------

* FoliageFoliage
* Young green leavesYoung green leaves
* Closeup of a young green fuzzy leafCloseup of a young green fuzzy leaf
* 
* 
* 
* Flower closeupFlower closeup

Наводи
------

1. ↑  *The Plant List: A Working List of All Plant Species*, Посетено на 19 ноември 2015
2. ↑  Stachys lanata in Flora of China @ efloras.org
3. ↑  „Missouriplants.com". Архивирано од изворникот на 2010-06-04. Посетено на 2007-08-16.
4. ↑  „A non-threatening water source for bees". *Honey Bee Suite* (англиски). 2017-06-17. Посетено на 2020-01-24.
5. ↑  Bradbury, Kate (2016-07-29). „Plant lambs' ears and keep wool carder bees happy". *The Guardian* (англиски). ISSN 0261-3077. Посетено на 2020-01-24.
6. ↑  Jamshidi M. Gharaei Fathabad E. Eslamifar M."Antibacterial activity of some medicinal plants against antibiotics."

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q2034131
* BioLib: 41067
* Calflora: 9245
* EoL: 491473
* EPPO: STABY
* GBIF: 2927230
* GRIN: 316846
* iNaturalist: 127480
* IPNI: 459393-1
* IRMNG: 11349763
* ITIS: 505350
* NCBI: 180010
* NZOR: 8bac2982-f06e-4050-a6c4-81d09676e275
* Plantarium: 36564
* Plant List: kew-194896
* PLANTS: STBY
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:459393-1
* Tropicos: 17604539
* VASCAN: 6462
* WCSP: 194896

 |

 |