recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Мелих Џевдет Андај** (турски: *Melih Cevdet Anday*; 13 март 1915 – 28 ноември 2002) — турски поет, романописец, есеист, драмски автор, патописец и преведувач и почесен член на Друштвото на писателите на Македонија.

Животопис
---------

Мелих Џ. Андај роден е во Истанбул, Турција на 13 март 1920

 година. Професионален новинар и колумнист на најстариот и тиражен угледен дневен весник „Џум Хуриет", познат публицист и професор по естетика на Државниот универзитет за театар во Истанбул.

Автор е на книгите: „Чуден" (поезија, 1941), „Дрвото што си го загуби мирот" (поезија, 1946), „Телеграф" (поезија, 1952), „Еден до друг" (поезија, 1956), „Исток-запад" (есеи, 1961), „Окованиот Одисеј" (поема, 1963), „Зборувајќи" (есеи, 1964), „Оние што се внатре" (драма, 1965), „Комедија во развој" (есеи, 1965), „Бадијалџии" (роман, 1965), „Советски Сојуз, Азербејџан, Узбекистан, Бугарија и Унгарија" (патописи, 1965), „Стапчињата на Микадо" (драма, 1967), „Врз иселеничкото море" (поезија, 1970), „Тајна заповед" (роман, 1970), „Четири драми" (1972), „Дневникот на Исус" (роман, 1974), „Нови богови" (есеи, 1974), „Смртта на коритото" (поезија, 1975), „Ра-зија" (роман, 1975), „Еден социјалистички свет" (есеи, 1975), „Збор врз јазикот" (есеи, 1975), „Материјализам и идеализам" (есеи, 1977), „Забрана" (есеи, 1978), „Гилгамеш зад бесмртноста" (поезија, 1981), „Париски текстови" (есеи, 1982), „Кон светлината" (есеи, 1984), „Познат свет" (есеи, 1984), „Времето кое тече и стои" (спомени, 1984), „Возвишеноста на љубовта" (есеи, 1990).

Автор е на предговорот за „Избор од современата македонска поезија" (Истанбул, 1978). Избор од поезијата на македонски јазик „Еден Нов Свет" е објавен во Скопје, 1989 година. Добитник е на највисоката државна награда за литература на Турција.

Поврзано
--------

* Турска книжевност

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 49220867
* LCCN: n81093309
* ISNI: 0000 0003 6849 7503
* GND: 119537850
* SUDOC: 026685779
* BNF: cb11888750r (податоци)
* BIBSYS: 99023849
* MusicBrainz: 5775e29d-34b3-4199-8fa3-935fb413ac0c

 |

 |
**Крушчиќ** е модерно село во општината Кула,во провинцијата Војводина, Србија. Населението во селото е етнички мешано и има 2.353 жители (според пописот во 2002).

Име
---

Селото е именувано според националниот херој од Втората светска војна, Вукман Крушчиќ. Поранешното име на селото било *Вепровац*, од српскиот збор "вепар "("Дива свиња" на македонски).

Демографија
-----------

Според пописот во 2002 година во селото живеат 2.353 жители со просечна старост од 40.5 години (38.4 просечна машка старост и 42.7 просечна женска старост). Има 773 домаќинства, а просечен број на жители по домаќинство е 3.4. Во селото живеат повеќе етнички групи меѓу кои најбројни се:

* 768 (32.64%) Црногорци
* 744 (31.62%) Срби
* 280 (11.90%) Унгарци
* 149 (6.33%) Украинци
* 74 (3.14%) Хрвати
* 11 (0.45%) Македонци
* други.

Културни манифестации
---------------------

Во Крушчиќ традиционално, секоја година кон крајот на пролетта се одржува Складиште Фест, фестивал кој нуди можност за промоција на младите бендови од регионот, но настапуваат и веќе афирмирани изведувачи.
На Складиште Фест настапиле групи како: Визија, Atheist Rap, Neozbiljni pesimisti, Orest и други.
**Компот** е безалкохолен пијалак со поглеми парчиња овошје во шеќерен сируп. Сирупот е безалкохолен бистар сок добиен со варење на овошјето во голем волумен на вода. Овошје за копот може да бидат: јагоди, кајсии, праски, јаболки, цариградски грозд, вишни и друго.

Компотот е дел од кулинарските култури на земјите од Средна, Источна и Јужна Европа, како што се: Ерменија, Азарбејџан, Белорусија, Чешка, Украина, Русија, Полска, Бугарија, Босна и Херцеговина, Литванија, Латвија, Словенија, Хрватска, Македонија, Србија, Словачка и Романија. Компотот е широко користен начин за зачувување на овошјето во зимската сезона во земјите од Југоисточна Европа.

Потрошувачката на компотот е во пад од 1980 година.Во многуте земји компотот е заменет со овошните сокови, безалкохолните пијалаци и минералната вода.

Галерија
--------

* Компот од праски, кајсии и сливиКомпот од праски, кајсии и сливи
* Компот од сливи цреши и кајсииКомпот од сливи цреши и кајсии

Наводи
------

1. ↑  Kompot. *Coolinarika.com*.
2. ↑  Viviane Bourdon, Savoureuse Pologne, 160 recettes culinaires et leur histoire, Paris, La Librairie polonaise, les éditions Noir sur Blanc, 2006.
Хунски композит
**Композитен лак** е оружје кое е направено од повеќе слоеви на различни материјали. Различните материјали се ставани по одреден ред, согласно со нивните особини. Материјалите отпорни на компресија (еленски рог или тисовина) се користени за внатрешниот дел на лакот (дел кој е свртен кон стрелецот кога стрела), додека материјалите кои се отпорни на напрегање (оревина) користени се за изработка на надворешниот дел (делот кој е свртен од стрелецот кога стрела).

Првите композитни лакови се појавиле во Источна Азија. Хунскиот лак е препознатлив пример за композит. Слоевите на композитните лакови правени пред 20 век составувани се со помош на туткал. Дизајнирани се така да отпуштаат голема сила за својата големина.

Композитните лакови честопати ги користеле турски и монголски коњаници, и други номадски племиња од Азија. Монглоската војска се састоела од лесна коњаница опремена со композити и многу брзи коњи.

Модерните композитни лакови се прават од дрво, пластика и фиберглас. На нив негативно делуваат промената на времето и влагата.

Композитните лакови пружаат голема сила во однос на нивната големина. Некои монголски лакови биле во состојба да произведат сила од 60 кг, што е иста сила која ја развива англискиот долг лак кој бил двојно поголем.

Турците, Монголците и многу номадски племиња ја користеле воената тактика на масовно испалување на стрели од повлекување. Монголците биле познати по тоа што испалувале стрели седејќи на коњот наназад.

Поврзано
--------

* Список на оружја во средниот век

Наводи
------

1. ↑  
	* (1992) *The Traditional Bowyers Bible Volume 1*. The Lyons Press. ISBN 1-58574-085-3
	* (1992) *The Traditional Bowyers Bible Volume 2*. The Lyons Press. ISBN 1-58574-086-1
	* (1994) *The Traditional Bowyers Bible Volume 3*. The Lyons Press. ISBN 1-58574-087-X
Михаил Мојсеевич Ботвиник (1961)
**Михаил Мојсеевич Ботвиник** (роден во Санкт Петербург 4 август 1911

 - 5 мај 1995

) бил руски шахист.

Научил да игра шах од татко му, а многу брзо станал и шаховски генијалец. Релативно доцна станал светски првак во 1948 година, но ја има таа судбина да биде активен во времето на фантастичниот Александар Аљехин. Во 50-тите освојува и неколку златни медаљи со непобедливата репрезентација на Советскиот Сојузна шаховските олимпијади, а во 1951 и 1954 година успева да ја одбрани титулата светски првак, а особено интересен е неговиот реми резултат 12-12 против Давид Бронштајн во 1954 година,па поради правилото дека предизвикувачот мора да победи за да стане светски првак Ботвиник останува на престолот. Во 1957 година Ботвиник ја губи титулата светски првак во шах од Василиј Смислов, но веќе наредната 1958 повторно застанува на престолот. Во 1960 година Ботвиник повторно ја губи титулата светски првак во шах, но овој пат од Михаил Таљ, против кој во наредната 1961 повторно ја покажува својата волја и упорност и повторно станува светски првак во шах, за конечно во 1963 година да ја загуби титулата од Тигран Петросјан. Во остатокот од неговиот релативно долг живот Ботвиник работи како творец на многу шаховски книги и учебници, како и на многу шаховски критики. Работи и како учител, а несомнено најголем негов ученик е Гари Каспаров. Михаил Мојсеевич Ботвиник умира во Санкт Петербург во 1995 година.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 59176477
* LCCN: n80063360
* ISNI: 0000 0001 1556 9257
* GND: 118514016
* SELIBR: 178809
* SUDOC: 122028295
* BNF: cb12435236h (податоци)
* NLA: 35020610
* NKC: jn20010602269
* BNE: XX888169

 |

 |
**Мелфест** — меѓународен фестивал за млади таленти, кој се одржува во Домот на културата „Марко Цепенков" во Прилеп. На првата вечер се изведуваат светски меѓународни хитови, додека втората вечер е авторска; секој автор со своја композиција на свој јазик.

2001
----

На втората вечер во конкуренција се наоѓаат учесници од: Норвешка, Австрија, Унгарија, Грција, Кипар, Мексико, Монголија, Јужна Кореја, Хрватска, Југославија, Македонија... Гласаат гледачите покрај малите екрани по пат на „теле воутинг", присутните во салата и стручното жири. Втората вечер е директно пренесувана од Македонската телевизија. Како водители се јавуваат Лила Стојановска и Иван Мирчевски.
**Михаил Спондил** — високопозициониран византиски трговец кој станал владетел на Антиохија, а подоцна и катепан на Италија.

Животопис
---------

Како дворски евнух и миленик на Константин VIII (1025–28), Спондил бил еден од дворските службеници кои се стекнале со повисоки титули за време на владеењето на Константин VIII. Во 1027 година, емирот на Алеп, Салих ибн Мирдас, пљачкосувал на византиска територија. Спондил, иако неискусен во војување, излегол да се соочи со напаѓачот, но бил поразен и морал да се врати во безбедните ѕидини на Антиохија. Кусо потоа (во 1027/28) тој бил насамарен од арапскиот племенски водач Наср ибн Мушараф ел-Равадифи, кој бил заробен од заменикот на Михаил, Пот Аргир. Наср го убедил Михаил да го ослободи и да му дозволи да изгради тврдина кај ел-Маника од каде ќе ги бранел византиските интереси. Михаил се согласил и дури испратил силен гарнизон од 1.000 луѓе, но кога тврдината била завршена, Наср одбил да ја предаде и со помош на емирот на Триполи и месниот фатамидски војсководец, го убиле целиот гарнизон.

Во јули 1029 година, Михаил се одлучил да го нападне Алеп, иако немал дозвола од царот Роман III (1028–34) и занемарувајќи ги молбите на мирдасидските браќа Шибл ел-Давла Наср и Муиз ел-Давла Тимал да се одржи мирот. При овој обид, тој бил начекан во заседабо Кајбар и неговиот камп бил пљачкосан од арапите, по што тој се повлекол и склучил примирје со Мирдасидите. По овие неуспеси, тој бил разрешен од страна на Роман III, кој бил решен да го води походот во Сирија лично, праќајќи го неговиот зет Константин Каратен како претходница за да го замени Михаил Спондил. И во овој случај, сепак, походот на самиот цар при битката во Азаз ќе заврши со катастрофален пораз.

Михаил повторно се споменува во 1038 година, кога му се придружил на Ѓорѓи Манијак во неговиот поход на Сицилија. Тој најверојатно го заменил Константин Оп како катепан пред Никифор Докијан да ја преземе таа функција во 1039 година.

Наводи
------

1. ↑  John Skylitzes, *Synopsis of Histories*, 370.37–371.1
2. ↑  John Skylitzes, *Synopsis of Histories*, 378.51–379.57
3. ↑  John Skylitzes, *Synopsis of Histories*, 379.59–69
4. ↑  Yahya of Antioch, 502
5. ↑  Yahya of Antioch, 492
6. ↑  John Skylitzes, *Synopsis of Histories*, 377.14–18, 379.75–77
7. ↑  John Skylitzes, *Synopsis of Histories*, 279.81–381.18
8. ↑  Yahya of Antioch, 492-500
9. ↑  Lupus Protospatharius, 58.6-7

Извори
------

* G.H. Pertz, *Lupus protospatharius*, Monumenta Germaniae historica, Scriptores V, Hannover 1844, 52-63
* I. Thurn, *Ioannis Scylitzae Synopsis Historiarum*, Corpus fontium historiae Byzantinae 5, Berlin & New York, 1973.
* I. Kratchkovsky, F. Micheau, G. Troupeau, *Histoire de Yahya ibn Sa’id d’Antioche*, Patrologia Orientalis 47.4 (no.212), Turnhout 1997

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Константин Оп** | **Катепан на Италија**1038–1039 | Наследник**Никифор Докијан** |
| Претходник**Константин Даласен** | **дукс на Антиохија**1026–1029/30 | Наследник**Константин Карантен** |
Уловена крвава ајкула
**Крвава ајкула** (*Heptranchias perlo*) — вид на ајкула.

Има остро зашилена муцка, а таа е и една од само двата вида ајкули што имаат седум прорези за жабри - повеќе од сите други денешни видови ајкули. Живее во длабока вода каде што, близу до морското дно, лови лигни, ракови и риби. Како и ајкулите со шест прорези за жабри и овој вид има чешлести заби. Младите риби на врвот од единствената грбна перка и на горниот резен од опашната перка имаат црни ознаки што со староста избледуваат. Женките се ововивипарни, па одеднаш котат 6-20 младенчиња. Крвавата ајкула ретко се гледа жива и малку се знае за нејзиниот начин на хранење и размножување. Но во ретките случаи кога била фатена, се однесувала агресивно. Понекогаш случајно ќе се улови со мрежи, што можеби придонело за намалување на нејзината бројност. На Црвената список на загрозени видови на МСЗП е во категоријата „речиси загрозени видови".

Поврзано
--------

* Ајкули
**Михаил Тумасов** бил руски ЛГБТ активист. Во 2011 година тој го основал ЛГБТ движењето Avers во Самара како одговор на она што било познато како „законот Милонов", кој ја забранил „пропагандата на хомосексуалноста". Тој претходно работел со Меѓурегионалното движење на руската ЛГБТ, а сега е директор на мрежата за руската ЛГБТ мрежа. Во 2012 година бил нападнат со киселина откако излегол кај пријател.

Наводи
------

1. ↑  Arco, Rufino (November 29, 2018). „Mikhail Tumasov y los derechos LGTB+ en Rusia". *La Mirada Común*. Посетено на May 16, 2019.
2. ↑   "Oksana Berezovskaya, head of the LGBTI movement Avers, (Samara)". Соопштение за печат.
3. ↑  Power, Shannon (November 17, 2017). „Six injured after man throws 'acid' at LGBTI activists in Moscow". *Gay Star News*. Архивирано од изворникот на 2022-08-08. Посетено на May 16, 2019.
4. ↑  „Helping Russian LGBTs". *GCN*. October 28, 2014. Посетено на May 16, 2019.
5. ↑  Ivashchenko, Yuri (November 3, 2015). „Drawing to Go on Living". *The Russian Reader*. Посетено на May 16, 2019.
Музеј на опера дел Дуомо
**Музеј на делата на Катедралата** (англиски: *Museo dell'Opera del Duomo*) во Фиренца, Италија е музеј кој содржи многу од оригиналните уметнички дела создадени за Фиренската катедрала (Дуомо). Од август 2013 година директор на музејот Тимоти Вердон, Американец.

Музејот се наоѓа веднаш источно од Дуомо, во близина на неговата апсида. Отворен е во 1891 година, а во него сега се наоѓа она што се нарекува „една од најважните збирки на скулптури во светот".

Збирка
------

 *Депонирањето*, 1547-1555, од Микеланџело, е прикажано во музејот
Меѓу имотите на музејот се вратите на Лоренцо Гиберти за катедралата Крстилница во Фиренца наречена *Порти на Рајот*, *канториите* или галериите за пеење, дизајнирани за катедралата од Лука дела Робија и Донатело, *Покајната Магдалена* на Донатело.

Во збирката е вклучена и пиета извајана од Микеланџело Буонароти која ја наменил за сопствената гробница.

Иако било објавено на 6 август 2013 година, дека турист случајно откинал прст од статуата на Богородица од 14 век од Џовани д'Амброџо, прстот бил од подоцнежна поправка и не бил дел од оригиналното дело.

 Логото на *Работа на катедралата* во подот на катедралата

Наводи
------

1. ↑  „Organization profile". *Museo dell'Opera del Duomo*. Посетено на August 4, 2017.
2. ↑  „American tourist snaps finger off 600-year-old statue at Italian museum". *FoxNews.com*. August 6, 2013. Посетено на August 6, 2013.
3. ↑  Rolf C. Wirtz, *Art & Architecture of Florence*, p. 69. Tandem Verlag GmbH 2005.
4. ↑  „Florence: US Tourist Breaks Priceless Statue". *Sky News*. August 6, 2013. Посетено на August 6, 2013.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на музејот
Постер од 1914 година. за филм (мелодрама) Опасност од Полин
**Мелодрама** — театарска претстава со музичка придружба; рецитирање придружено со оркестар или пијано; во Италија операта одамна се нарекува мелодрама; дело во кое претерува во заплетот и ликовите, и настојува на чувства. Мелодрамата е исто така наивно клише на добро познати особини на ликот: главниот лик (секогаш бестрашен и еден), хероина (љубовта на протагонистот е секогаш загрозена) обично онаа што го спасува протагонистот, негативецот (сака и е насилен кон хероината), и негативецот, помошник на криминалецот. Во денешна смисла, мелодрамата има и негативно значење. Тоа означува жален поим за вишок емоции и сомнителен квалитет.

Наводи
------

1. ↑  Група аутора, Мала енциклопедија Просвета, Просвета, Београд, 1959.
2. ↑  Molinari C, Teatro-Lo spettacolo drammatico nei momenti della sua storia dalle origini ad oggi, Arnoldo Mondadori, Milano, 1972.
3. ↑  Група аутора, Општа енциклопедија Ларус, Вук Караџић, Београд, 1967.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со уметноста е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Михаил Протоспатар** — византиски катепан на Италија од 1031 до 1033 година. Тој бил испратен во Бари откако неговиот претходник, Пот Аргир, загинал во битка со Сарацените кои го освоиле Касано ал Јонио во Калабрија. Михаил бил висок и возвишен претставник на царскиот двор во Цариград. Тој држел неколку високи титули. На врвот на својата кариера, неговата целосна титула била: „Чемберлен, катепан на Италија, и крит на едрата и хиподромот". *Крит* најверојатно е службеник задолжен зза спроведување на барњата за прием кај царот. Михаил пристигнал во италија на почетокот на 1032 година со нова армија, која не била составена само од регрути од Запад или пак од помошници, туку имало и елитни единици од Мала Азија и Сирија. Не е познато што се случило со оваа голема армија, сепак, во 1033 година бил заменет од Константин Оп.

Наводи
------

1. ↑  The term βῆλον *vēlon* can stand for either sail, curtain or banner (from Latin language *velum*). In this case it denotes the curtain behind which the judges assembled (Oxford Dictionary of Byzantium, p. 2157).

Извори
------

* Gay, Jules. *L'Italie méridionale et l'empire Byzantin: Livre II*. Burt Franklin: New York, 1904.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Пот Аргир** | **Катепан на Италија**1031–1033 | Наследник**Константин Оп** |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 1 век | 2 век | 3 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**197** (**CXCVII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 197 година од новата ера, 197. од првиот милениум, 97. од II век и осма од 190-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5705 и 5706 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4947 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3957 и 3958 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 950.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 197 година се протега во 2833 и 2834, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2893 и 2894 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 740. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 438 и 437 година пред хиџра.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 197 на Ризницата ?
Единица за културни информации
**Мем** — постулирана целина на културни идеи, симболи или практики, кои можат да бидат пренесени од еден ум до друг преку пишување, говор, гестови, ритуали или други имитирачки феномени. Зборот е спој од „ген" и грчкиот збор *μιμητισμός* (/mɪmetɪsmos/) за „нешто имитирано". Поддржувачите на концептот ги сметаат мемите како културни аналози на гените, во тоа дека се само-копираат и реагираат на селективни притисоци.

Британскиот научник Ричард Докинс го создал зборот „мем" во *„Себичниот Ген"* (1976) како концепт за расправање на еволуционите принципи при објаснување на ширењето на идеите и културните феномени. Примерите за меми дадени во книгата вклучуваат мелодии, лесно-преносливи досетки, мода и технологијата за градење на лакови.

Мем-теоретичарите велат дека мемите еволуираат преку природна селекција (на начин аналоген како на биолошката еволуција) низ процесите на варијација, мутација, натпревар и наследство кои влијаат на копирачкиот успех на некој конкретен мем. Мемите се шират низ однесувањата кои тие ги создаваат во своите домаќини. Мемите кои се пропагираат помалку ефикасно можат да исчезнат, додека други можат да преживеат, да се рашират и (за подобро или полошо) да мутираат. Теоретичарите покажуваат дека мемите кои најделотворно се копираат се шират најдобро, и некои меми можат да се копираат делотворно дури и кога се штетни по благосостојбата на нивните домаќини.

Домен во науката наречен меметика се појави во деведесеттите години за да ги истражува концептите и преносот на мемите во термини на еволуционен модел. Критиките од најразлични фронтови го предизвикаа постулатот дека научниците можат да ги испитуваат мемите емпириски. Некои коментатори се сомневаат во идејата дека културата може значително да се категоризира во дискретни единици.
Михаил Виталиевич ГоревојМихаил Горевој на премиерата на филмот: „На игра: Ново ниво", 15 април 2010 година
**Михаил Виталиевич Горевој** ( руски: *Михаил Витальевич Горевой*; 19 мај 1965 година) е советски и руски глумец, најпознат на меѓународната сцена по играњето на Владимир Попов во филмот Џејмс Бонд *Умри друг ден*. Тој исто така ја играл улогата на Иван Александрович Шишкин во *Мостот на шпионите.* .

Ран живот
---------

Михаил Горевој дипломирал на Факултетот за уметнички театар во Москва во 1987 година и ја започнал својата глумечка кариера во театарот на Современскиот театар.

Личен живот
-----------

Горевој има еден син Дмитриј, кој исто така е глумец.

Наводи
------

1. ↑  Горевой М.В.: Биография. Архивирано од изворникот на 26 April 2012. Посетено на 1 December 2011.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Михаил Горевој на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Мирослав Беловиќ** (7 август 1927 г. — 30. Март 2005) бил српски режисер, писател и глумец. Тој е роден во Илиџа во Сараево. Тој е режисер и професор на Факултетот за драмски уметности во Белград, 1948—1956 година како професор за глума, и 1970-тите години. како професор за театарска режија. За режија тој студирал во Драмскиот Институт во Ленинград (СССР).

Кариера
-------

Како член на Југословенскиот драмски театар започнал во 1948 година.

Меѓу неговите најзначајни режии на сцената биле:

* "Војникот фалбаџија"
* "Дантоновата смрт"
* "Савонарола и неговите пријатели"
* "Омер и Мерима"
* "Танго"
* "Гарсија"
* "Мистер Долар"
* "Дундо Марое"

Последната негова режија  во Југословенскиот драмски театар е претставата "Балада со Зејтнилика" (1992)

Автор е на книгата „Режисерска дилема" и на одреден број на есеи, студии и статии за театар.

Победник е на „Седмојулската награда".

Тој беше во брак со Маја Димитриевиќ, глумица.

Наводи
------

1. ↑  Беловић, Мирослав (1989). *На оном свету*. Београд : Аш-дело. стр. 64. ISBN 978-86-81207-17-8.

Надворешни врски
----------------

0069489/ Мирослав Беловиќ на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
| Мелодичен дет-метал |
| --- |
| Стилско потекло: | Дет-метал, НББХМ, треш-метал, блек-метал, пауер-метал |
| Културно потекло: | Раните и средината на 90-тите во Скандинавија (главно во Гетеборг, Шведска) |
| Типични инструменти: | Електрична гитара, бас-гитара, тапани, клавијатура, акустична гитара, вокали |
| Мејнстрим популарност: | Андерграунд во средината на 90-титеЗголемена популарност во 2000-те |
| Изведени форми: | Мелодичен металкор |
| Регионални сцени |
| Шведска - Финска - САД - Обединето Кралство - Јапонија - Бразил |
| Други теми |
| Дет метал глас – Чисти вокали – Групи |

**Мелодичен дет-метал** (познат и како **мелодет**) — екстремен поджанр на хеви-метал музиката кој е комбиниран од елементи од новиот бран на британски хеви метал со елементи на дет-метал. Видот се развил во Шведска во раните и средината на 90-тите години (предводен од бендовите At the Gates, Dissection, Dark Tranquillity и In Flames).

Музички одлики
--------------

Мелодичниот дет-метал користи компоненти од новиот бран на британски хеви метал, поточно брзите рифови и хармоничните солажи, но исто така и ја спојува агресивноста на дет-металот со мелодии и хармонии. Кај овој жанр некои елемети се искористени од други жанрови како што се блек-метал и треш метал. Во овој жанр може понекогаш да се најде и чисто пеење, како и акустични гитари. Вокалниот стил на жанрот е комбинација од врискања, чисти вокали, и дет-метал ‘ржења.

Потекло
-------

Потеклото и популарноста на мелодичниот дет-метал може да се поврзе со бендовите At the Gates, In Flames, и Dark Tranquillity со нивните рани музички изданија во раните 90-ти кои го дефинираат жанрот и го вметнуваат основањето за метал сцената во Гетеборг.

Уште еден клучен бенд во развојот на мелодичниот дет-метал бил британскиот бенд Carcass, кој започнаl свирејќи грајндкор, но потоа преминал во стилот на дет-метал музиката и помогнал да се развие жанрот на мелодичен дет-метал со нивниот албум *Heartwork*, издаден во 1993.

Наводи
------

1. ↑  Purcell, N. *Death Metal music: the passion and politics of a subculture*, at 9, McFarland, 2003 (retrieved 3 јуни 2011)
2. ↑  Marsicano, Dan. „What is Melodic Death Metal". About.com. Архивирано од изворникот на 2022-03-22. Посетено на 2011-02-26.
3. ↑  Bowar, Chad. „Carcass". About.com. Архивирано од изворникот на 2011-07-07. Посетено на 2011-02-27.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Хеви-метал |
| --- |
|  |
| Жанрови | 
* Алтернативен метал
* Блек-метал
* Викиншки метал
* Глам-метал
* Готски метал
* Грајндкор
* Грув-метал
* Дет-метал
* Дум-метал
* Индустриски метал
* Металкор
* Неокласичен метал
* Ну-метал
* Пауер-метал
* Прогресивен метал
* Симфониски метал
* Спид-метал
* Традиционален хеви-метал
* Треш-метал
* Фолк-метал

 |
|  |
| Регионални сцени | 
* Нов бран на британски хеви-метал
* Шведски дет метал
* Норвешки блек метал
* Бразилски треш метал

 |
|  |
| Субкултура | 
* Металци
* Мода
* Историја
* Групи
* Фестивали
* Умлаут

 |
|  |
|  **Портал** |

 |
**Мирослав „Мута" Николиќ** (роден на 8 јануари 1956 година) е српски професионален кошаркарски тренер и поранешен играч. Во моментов работи како главен тренер на Војводина од Кошаркарската лига на Србија.

Играчка кариера
---------------

Николиќ играше професионална кошарка за КК Гоша од Смедеревска Паланка, ОКК Белград, Вршац, ИМТ, Марибор и Раднички Крагуевац.

Тренерска кариера
-----------------

Николиќ својата тренерска кариера ја започна во 1990 година. Беше тренер на Марибор, Раднички Крагуевац, ИМТ Белград, БФЦ Беочин, Партизан, Будуќност, Црвена звезда, НИС Војводина, Аполон Патра, Хемофарм, Автодор Саратов, Радничка Крагујевац и Динамик.

Селекторска кариера на репрезентацијата
---------------------------------------

Николиќ беше помошник селектор на репрезентацијата на Југославија под водство на Жељко Обрадовиќ помеѓу 1996 и 1998 година. Тој го освои сребрениот медал на Летните олимписки игри 1996 година во Атланта и два златни медали подоцна, на Европското првенство во 1997 година во Шпанија и Светското првенство на ФИБА во 1998 година во Грција.

Во 2006 година, Николиќ беше селектор на репрезентацијата на Србија и Црна Гора до 20 години, со која освои златен медал на ФИБА Европа првенството до 20 години во Турција во 2006 година. Во 2007 година, тој беше селектор на репрезентацијата на Србија до 19 години, со која освои златен медал на Светското првенство на ФИБА до 19 години во Србија во 2007 година.

Помеѓу 2014 и 2019 година, Николиќ беше помошник селектор на репрезентацијата на Србија под водство на Александар Ѓорѓевиќ. Тој исто така има два сребрени медали од Светскиот куп во кошарка на ФИБА 2014 во Шпанија и Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро.

Административна кариера
-----------------------

Во јули 2018 година, Николиќ стана спортски директор за Динамик БГ, каде што претходно беше главен тренер. Тој го напуштил местото во мај 2019 година.

Достигнувања во кариерата
-------------------------

Како главен тренер
* Шампион на ЈУБА лига : **3** (со Партизан : 1996–97, и со Будуќност : 1998–99, 1999–2000)
* Победник на Купот на Српската лига : **2** (со Динамик БГ : 2016–17, и со Војводина : 2020–21 )

Како помошник селектор на репрезентацијата
* Летни олимписки игри 1996 година :02 ﻿ Сребрен 02 ﻿ Сребрен
* Европско првенство на ФИБА 1997 година :01 ﻿ Златен
* Светско првенство на ФИБА 1998 година :01 ﻿ Златен
* Светско првенство во кошарка ФИБА 2014 :02 ﻿ Сребрен
* Летни олимписки игри 2016 :02 ﻿ Сребрен
* Евробаскет 2017 :02 ﻿ Сребрен

Наводи
------

1. ↑  „Basketaški snovi cementnog grada: legenda o BFC Beočinu". *vice.com*. Посетено на 7 May 2018.
2. 1 2 3  „Miroslav Nikolić – Muta" (PDF). *okkbeograd.org.rs*. Посетено на 20 August 2020.
3. ↑  „Miroslav Nikolić". Архивирано од изворникот на 2016-11-13. Посетено на 2022-02-17.
4. ↑  Muta Nikolić asistent Đorđeviću
5. ↑  „BLICSPORT SAZNAJE Muta Nikolić sportski menadžer Dinamika, Đokić novi trener Dorćolaca". *sport.blic.rs*. Посетено на 5 July 2018.

Надворешни врски
----------------

* Мирослав Николиќ на euroleague.net
* Мирослав Николиќ Архивирано на 13 ноември 2016 г. на kkradnicki.rs
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < XVIII век | XIX век | XX век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1827** (**MDCCCXXVII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1827 година од новата ера, 827. од вториот милениум, 27. од XIX век и осма од 1820-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7335 и 7336 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6577 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5587 и 5588 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2580.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1827 година се протега во 4463 и 4464, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4523 и 4524 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2370. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1242 и 1243 исламска година.

Настани
-------

### јануари

* 26 јануари - Перу прогласи независност.

### февруари

### март

### април

### мај

### јуни

### јули

### август

### септември

### октомври

### ноември

### декември

Родени
------

* 2 април - Вилијам Холман Хант, англиски предрафаелитски сликар.

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1827 на Ризницата ?
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < XVIII век | XIX век | XX век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1829** (**MDCCCXXIX**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1829 година од новата ера, 829. од вториот милениум, 29. од XIX век и последна од 1820-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7337 и 7338 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6579 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5589 и 5590 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2582.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1829 година се протега во 4465 и 4466, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4525 и 4526 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2372. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1244 и 1245 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1829 на Ризницата ?
**Михаил Клопски** е православен руски светец.

По потекло од Киевска Русија, од кнежевски род. се преправал безумен пред светот за да ја скрие својата дарба, та луѓето да не го фалат. На тој начин си припремил за себе пофалба пред Бога. се упокоил во 1453 година во Клопскиот манастир, во близина на Новгород, каде му почиваат неговите мошти.

Михаил бил канонизиран во 1547 година. Православната црква го чествува на 11 јануари.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 13

|  |
| --- |
| *Оваа статија за светец е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Крајот на војната"** (српскохрватски: *Крај рата*) — филм на режисерот Драган Кресоја од 1984 година. Главните улоги ги играат: Велимир Бата Живоиновиќ, Горица Поповиќ, Неда Арнериќ, Александар Берчек и Мирољуб Лешо.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во последните денови на Втората светска војна, во услови на целосен хаос и безнадежност. Еден татко, заедно со својот преживеан осумгодишен син, тргнува во потрага по убијците на својата жена. Притоа, тој ги бара злосторниците врз осмова на една фотографија што ја направиле самите тие. Тој успева, еден по еден, да ги пронајде и да ги убие злосторниците, а кулминацијата на дејството доаѓа во првите денови од ослободувањето.

Наводи
------

1. ↑  Крај рата (пристапено на 12.1.2023)
Красимир Каракачанов
**Красимир Дончев Каракачанов** (бугарски: *Красимир Дончев Каракачанов*; роден на 29 март 1965

 во Русе, Бугарија) е политичар од Бугарија, водач на бугарската националистичка партија ВМРО-БНД. На 4 мај 2017 г. е избран за министер за одбрана на Бугарија.

Во 1989 година Каракачанов бил врбуван од Шестата управа на бугарската тајна служба Државна безбедност. Оперативниот контакт со него бил воспоставен на 5 февруари 1989 година, по што службата го водела како кандидат за агент под псевдонимот „Дончо". Во тоа време Каракачанов бил трета година на студии и се интересирал за македонското прашање. Заедно со колега од факултетот редовно ги посетувал средбите на Културно-просветниот клуб „Гоце Делчев", каде што бил заменик претседател на младинската секција. Неговите прилози како кандидат за агент се однесуваат на луѓе од Културно-просветниот клуб „Гоце Делчев", југословенски граѓани, како и на организацискиот статус и дејноста на клубот. Три месеци по првичниот оперативен контакт, во мај истата година Каракачанов бил врбуван како агент на Државна безбедност под псевдонимот „Иван". Неговото врбување се случило во хотелот „Родина" во Софија. Во извештајот за неговото врбување се заклучува дека Каракачанов ги има потребните квалитети и способности да принесува оперативни информации од интерес, а во врска со „промакедонскиот национализам". Во досието на Каракачанов како агент се зачувани пет ракописни прилози кои се однесуваат на Културно-просветниот клуб „Гоце Делчев", а информирал и за создавањето на Независно македонско друштво „Илинден". Неговото досие нема информации кога точно била прекината работата со него.

Според некои, овој бугарски националист е вмешан и во активностите за бугаризирање преку агитација на одреден дел од македонското население во Албанија и негирањето на постоење на Македонци во Албанија претендирајќи да ги претстави како „Бугари" ;. Неговата политика е по секоја цена, употребувајќи најрадикални мерки, да се негира постоењето на Македонците како етничка реалност и нивно прикажување како етнички Бугари.
Дејноста и постапките на Каракачанов се толерираат од страна на официјалните власти на Република Бугарија.

Наводи
------

1. ↑  „Красимир Дончев Каракачанов". *agentibg.com*. Посетено на 2021-12-30.
2. ↑  Стојчев, Кокан (18 мај 2007). „Со врескањето против Македонците прави европска кариера" (PDF). Македонско Сонце. Архивирано од изворникот (PDF) на 2008-07-06. Посетено на 2010-01-28.

Надворешни врски
----------------

* Каракачанов го претвори легендарното ВМРО во партија за лична употреба Архивирано на 3 септември 2006 г. (бугарски)
* Македонскиот дом е изграден врз подарена општинска земја Архивирано на 27 септември 2007 г. (бугарски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија политичар/ка од Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Крајот на Историјата и последниот човек** е книга од Френсис Фукујама објавена во 1992 година, и претставува дополнување и проширување на неговиот есеј *Крајот на историјата?*, објавен во *The National Interest* во 1989 година. Во оваа книга, Фукујама тврди дека западната либерална демократија е крајна точка на социокултурната еволуција на човештвото и конечна форма на човековото политичко уредување.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | *Она на што ние можеби сме сведоци не е само крај на Студената војна, или минување на еден посебен период на повоената историја, туку крај на историјата како таква... ова е крајна точка на идеолошката еволуција на човештвото и универзализација на западната либерална демократија како конечна форма на човечкото владеење.* | "|

*Крајот на историјата и последниот човек* е обид на Фукујама да напише една филозофија на историјата, или како што тој истакнува една *Универзална историја*, притоа побивајќи ја дијалектиката на Карл Маркс и неговото толкување на историскиот процес и самиот крај на историјата, како што Маркс го видел . Фукујама на Маркс се спротивставува преку учењето на германски филозоф Георг Вилхелм Фридрих Хегел, всушност Фукујама во целата своја книга се повикува на Александар Кожев, најголем толкувач на Хегел во 20 - век. Кожев тврдел дека напредокот на историјата води кон слободниот пазар на демократијата (зачнати во услови на мулти-партиски систем на политичка застапеност). Треба да се истакне дека Фукујама со филозофијата на Кожев се запозанава за време на своите студии кај професорот Ален Блум на универзитетот во Корнел .

Извори
------

1. 1 2  *Крајот на историјата и последниот човек, Култура, Скопје, 1994.*
2. ↑  *"This social formation constitutes, therefore, the closing chapter of the prehistoric stage of human society." Preface to 'A Contribution to the Critique of Political Economy' (1859)*

Надворешни врски
----------------

* The Essay
* Islam and America... Friends or Foes?
* Introduction to Text
* *Booknotes* interview with Fukuyama on *The End of History and the Last Man*, February 9, 1992 Архивирано на 16 декември 2009 г.
Куфер
**Куфер** — вид торба која најчесто се користи за превоз на облека и други работи за време на патувања. Една од главните особености на куферот е отворањето, кое е слично на отворањето на собна врата. Ова го олеснува ставањето и вадењето работи.

Особености
----------

На почетокот куферите биле изработувани од волна и платно. Меѓутоа, во поново време, тие се прават од поцврсти материјали како што се пластика, вештачки влакна, дрво, па дури и алуминиум. Класичниот куфер се користи првенствено за пакување и заштита на стоки и се користи за кратко носење в рака, односно не е погоден за подолго носење. Затоа, новите куфери, покрај вообичаената рачка, често имаат телескопски рачки, како и тркала. Ова овозможува да се влече куферот при носење на рамни површини и значително да се олесни пренесувањето. Како такви, тие се многу подвижни и многу корисни на аеродромите и при пешачење по улици со рамни и мазни тротоари.

Постојат и малку помали рачни куфери кои најчесто се користат за носење разни документи и прирачни работи. Ваков куфер се користи за деловни цели.

Наводи
------

1. ↑  „Kako odabrati putnu torbu?". Архивирано од изворникот на 08. 03. 2014. Посетено на 02. 09. 2013. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
**Кучиња скитници** (англиски: *Stray Dogs*) - тајванско-француски филм на тајванскиот режисер Цаи Минг Лианг од 2013 година. Главната улога ја игра Ли Канг Шенг.

Содржина
--------

Филмот го прикажува животот на еден татко и неговите две малолетни деца кои едвај преживуваат во Тајпеј. Таткото работи како подвижна реклама на главните крстосници на Тајпеј, постојано изложен на силен ветар и дожд, а неговите деца преживуваат преку користење бесплатни рекламни примероци и храна со поминат рок што ја наоѓаат во големите продавници. Притоа, секоја ноќ, семејството наоѓа засолниште во некоја напуштена зграда. Еден ден, во нивните животи влегува една непозната жена која им носи малку топлина и замена за нормалното семејно секојдневие.

Критички осврт кон филмот
-------------------------

Филмот се одликува со вообичаениот бавен и контемплативен стил на режисерот и долги и статични секвенци. Цаи Линг не раскажува приказни, туку слика тела врз напуштени пејзажи. Неговите долги кадри претставуваат фрески на ништожноста, а нивното повторување создава бесконечен тек на свеста во кој гледачот е повикан да ги пополни намерните дупки во нарацијата. Тоа авторот го прави со бројни слики, со нијанси со тишина, со празни места и преку набљудување на лицето и на телото на Ли Канг Шенг (во улога на таткото). Така, Цаи Лианг ја истражува суштината на човековото постоење, како и границите на филмскиот јазик.

Наводи
------

1. ↑  Ѓорѓи Јаневски, „Кучиња скитници", *Економија и бизнис*, година 18, број 216, јуни 2016, стр. 106-107.
Михаил Василиевич Плетњов е руски пијанист, композитор и диригентМихаил Василиевич Плетњов е руски пијанист, композитор и диригент
**Михаил Василевич Плетњов** (рус. *Михаил Васильевич Плетнёв*; р. 14 април 1957 во Архангелск) — руски пијанист, диригент и композитор.

Роден е во мошне музикално семејство; татко му свирел и предавал армоника, а мајка му пијанo. Се запишал на Централното музичко училиште на возраст од 13 години, а во 1974 влегол во Московскиот конзерваториум, во класата на славните пијанисти и учители Јакоб Флир и Лав Власе. На 21 годишна возраст го добил Златниот медал на VI Меѓународен натпревар „П.И. Чајковски" во 1978, со што се здобил со меѓународно признание и привлекол големо внимание ширум светот. Предавал на Московскиот конзерваториум и транскрибирал и изведувал транскрипции на симфониски и балетски дела од Чајковски.

Плетњов има договор како ексклузивен пијанист за „Дојче Грамофон".

Награди и признанија
--------------------

* **Греми за најдобра изведба на камерна музика**:
* Марта Аргерич и Михаил Плетњов за *Прокофиев (аранж. Плетњов): Свита Пепелашка за две пијана/Равел: Мојата мајка гуска* (2005)

Наводи
------

1. ↑  Fanning, David. "Pletnev, Mikhail." Grove Dictionary of Music and Musicians. 2001.
2. ↑  Jean-Pierre Thiollet, *88 notes pour piano solo*, "Solo nec plus ultra", Neva Editions, 2015, 51. ISBN 978 2 3505 5192 0.

Надворешни врски
----------------

* Михаил Плетњов на Ризницата ?
* Неофоцијален портал на Михаил Плетњов (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 42026349
* LCCN: n80108350
* ISNI: 0000 0001 1059 2001
* GND: 129390283
* SUDOC: 115105042
* BNF: cb138985542 (податоци)
* BIBSYS: 4052477
* MusicBrainz: c3f0d6a4-a413-4c40-9103-1638c4eb41ee
* NKC: js20011212053
* BNE: XX1712225
* CiNii: DA10676640

 |

 |