recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Оваа статија се однесува на лекување на патологија на растенијата.  За употреба на растенија во човечката медицина, погл. билкарство.
**Фитофармакологија** ― студија и практика за искоренување на патологијата на растенијата која потекнува од Здружението на германски лекари за растенија (германски: Verbandes Deutscher Pflanzenärzte; 1928–1939), предводено од Ото Апел, познат како „организатор на германската заштита на растенијата", кој првично ја дефинирал терминологијата „фито медиција" или „медицина на растенијата". Германското фитомедицинско друштво (Deutsche Phytomedizinische Gesellschaft) е едно од таквите организации кои се занимавале во ова поле. Академските програми во фитомедицината, како што е Универзитетот во Хоенхајм, ги разгледуваат меѓусебните врски помеѓу патогените микроорганизми и културите, методите за контрола на болеста и програмите за истражување.

Во 1936 година, поимот фитофармакологија бил користен за полето на проучување на лекови кои влијаат на растенијата.

Наводи
------

1. ↑  „Phytomedicine". Deutschen Phytomedizinischen Gesellschaft e.V. (German Phytomedical Society eV, Scientific Society for Plant Health and Plant Protection of 1928). Just as one calls a doctor to a sick person or animal, one should also be able in the future to call on the advice of a plant doctor when plant sickness occurs. This doctor should be capable of diagnosing the disease and, in the case of the most important and common diseases, to prescribe a cure or means of preventing the disease spreading. He should ….. also be concerned with prevention, much as hygiene is in human medicine
2. ↑  „Program in phytomedicine". Institute of Phytomedicine, University of Hohenheim, Germany. 5 октомври 2017. Посетено на 11 ноември 2023.
3. ↑  David Macht, "Phytopharmacological reactions of normal, toxic and atoxic sera", *Proceedings of the National Academy of Sciences* (USA), том 22, стр. 384-389, 1936.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NKC: ph120416

 |

 |
Кралството на двете Сицилии во 1839
**Кралство на двете Сицилии** (неаполски: *Regno dê Doje Sicilie*; сицилиски: *Regnu dî Dui Sicili*; италијански: *Regno delle Due Sicilie*; шпански: *Reino de las Dos Sicilias*) е поранешна држава во јужна Италија, и најголема пред обединувањето на Италија.

Била основана во 1816 година со обединување на Кралството Сицилија и Кралството Неапол, кои со заедничко име биле познати како „двете Сицилии".

Кралството на двете Сицилии постоело до 1860 година, кога било анексирано од Кралството Сардинија, при што во 1861 било формирано Кралството Италија. Престолнина на кралството најпрво бил градот Неапол, а потоа Палермо.

Наводи
------

1. ↑  Swinburne, Henry (1790). *Travels in the Two Sicilies (1790)*. British Library.
Отворена папка
**Папка** или **фасцикла** — предмет што се користи за чување на документи или акти, кои треба да бидат слични по намена или содржина. Папките обично се направени од малку потврда хартија или картон, но може да се најдат и папки направени од пластика.

Намена
------

Папките најчесто се користат како канцелариски материјал за групирање на документи кои служат за истата цел: проекти, договори, судски досиеја и пресуди, итн. За слични цели се користат и по домовите. Папката најчесто се користи кога документацијата треба да се пренесе на друга локација или да се предаде на институција. Но, бидејќи е направена од потврда хартија или пластика, погодна е и за архивирање документи.

Во сметачката техика, папките се нарекуваат и директориуми.

Наводи
------

1. ↑  „папка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „папка" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „фасцикла" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „фасцикла" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
5. ↑  Uni-Promet
Жил Шере, Мулен Руж, 1890 Арт Нуво постер за познатата музичка концертна сала и кабаре
Мулен Руж на Булеварот де Клиши ноќе
Мулен Руж дење
**Мулен Руж** (француски: *Moulin Rouge* или *Црвената мелница*) е кабаре изградено во 1889 од Жозеф Олер, кој исто така бил сопственик и на театарот Олимпија во Париз. Близу до Монмартр и Пигал на булеварот де Клиши во XVIII округ. Одлика и препознатлив знак за ова старо кабаре е црвената ветерница на кровот.

Мулен Руж е туристичко одредиште, место кое нуди музика и танц за забава на возрасни посетители од целиот свет.

Познати изведувачи кои настапувале во Мулен Руж се Жозефин Бејкер, Френк Синатра, Џејн Аврил, Едит Пјаф и други. Мулен Руж е исто така и предмет на цртежите на познатиот француски постимпресионист и сликар Тулуза-Лотрек.

"Рулен Руж" е и наслов на книгата на Пјер Ла Мир, којашто во 1952 беше адаптирана за филмот наречен *Мулен Руж*, во кој настапуваат Хосе Ферер и Заза Габор. Неколку други филмови го носат истиот наслов, вклучително и оној *Мулен Руж* од 2001 година, во кој игра американската глумица Никол Кидман. И оној од 1952 и поновиот од 2001 беа номинирани за наградата Оскар за најдобар филм.

Кан-кан во Мулен Руж
--------------------

Главен настан на вечерта во Мулен Руж е изведбата на традиционалниот француски кан-кан, кој се изведува и денес. Во раните денови на Мулен Руж кан-кан играле куртизаните за забава на машката клиентела. Се игра со енергични движења и имал за цел да го заведе потенцијалниот муштерија. Токму затоа, негова одлика е подигнувањето на здолништето и покажувањето на нозете, а понекогаш и гениталиите. Како минувало времето овој танц, оригинално изведуван како обичен танц на забавите на работничката класа, станувал се повулгарен и поеротичен дури до степен на скандалозност. Подоцна, кога во Европа сè повеќе се популаризирала забавата и танцовите дворани, куртизаните повеќе не му биле потребни на Мулен Руж кој се претворил во легален ноќен клуб. Модерниот кан-кан е составен од виртуозни танчери кои ги забавуваат гостите. Денес, кан-канот изведуван во Мулен Руж има култен статус за танцот и танчерите низ целиот свет.

Современи описи
---------------

Андреј Бели во своето 106. писмо му пишувал на Александар Блок за „Пеколната Таверна" во Мулен Руж, каде лакеите се облечени како ѓаволи.

Henri de Тулуза - Лотрек насликал многу постери и сцени на ноќниот живот во Париз.
Снимени се шест филма со насловот „Мулен Руж":

* Во 1928, во режија на Евалд Андре Дипон.
* Во 1934, во режија на Сидни ланфилд.
* Во 1939, во режија на Андре Игон.
* Во 1944, во режија на Ив Миранд.
* Во 1952, во режија на Џон Хјустон.
* Во 2001, во режија на Баз Лахрман. Види Moulin Rouge!.

Исто така, филмот „Француски кан-кан" (1955) е измислена приказна за Мулен Руж, во режија на Жан Реноар.

Една песна на македонската група „Фолтин" од 2003 година се вика „Мулен Руж како холандска дискотека" (*Moulin Rouge as a dutch discoteque*).

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мулен руж" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место Архивирано на 22 октомври 2007 г.

Наводи
------

1. ↑  Foltin, *Donkey Hot*, Kukuzel IX002, 2003.
Стандардна македонска фактура
**Образец** или **формулар** — документ со празни места за пополнување или одбирање, за низа документи со слична содржина. Овие документи имаат исти печатени делови, освен серискиот број. Предностите на обрасците се:

* помалку пишување (додека печатењето се врши на некој автоматски начин)
* служи и како информатор и потесетник за бараните податоци и документи
* еднообразност (униформност), за полесна обработка

Дигитралните обрасци кои се пополнуваат на компјутер се згодни заради непосредното пополнување на разните делови (влезните податоци).

Пополнет образец може да биде извештај, барање или налог итн. Така, чекот е вид на образец. Постојат и обрасци за даноци кои законски мораат да се пополнат за да се утврди колку ѝ се должи на државата, или пак колку државата треба да врати.

Обрасците можат да се пополнуваат во дупликат (или трипликат) кога бараните податоци треба да се достават до повеќе одделенија во рамките на таа организација. Ова најчсто се прави со карбонска хартија (индиго).

Обрасците имаат долга историја. Историчарите на правото имаат отриено претпечатени правни обрасци од раниот XIX век кои мошне го упростувале процесот на поднесување жалби и разни други правни молби. Во некои јурисдикции како Калифорнија, жалбите мораат да се поднесат на официјални државни обрасци.

Празните обрасци не подлежат на авторски права.

Поврзано
--------

* База на податоци
* Прашалник

Надворешни врски
----------------

* Ексима - Различни обрасци Архивирано на 11 мај 2008 г. (македонски)
* uslugi.com.mk - Најразлични обрасци од министерствата на Владата на Република Македонија Архивирано на 25 декември 2018 г. (македонски)
**Ивајло Маринов** (бугарски: *Ивайло Маринов*; р. 13 јули 1960

 во Варна), познат и како **Исмаил Мустафов**, **Исмаил Хусеинов** или **Ивајло Христов**) е бугарски боксер со муслиманско ромско потекло, кој го освоил бронзениот медаљ на Летните олимписки игри 1980 година во лесна мува категорија и златниот медаљ во истата категорија на Летните олимписки игри 1988 година

Име
---

Во текот на својата кариера, тој се натпреварувал под неколку различни имиња. Различни референци даваат различни и често контрадикторни информации за неговото точно родено име и кое име го користел на кој натпревар. Сепак, се чини дека поголемиот дел од изворите сугерираат дека неговото првобитно име било Исмаил Мустафов, Исмаил Хусеинов или Исмаил Мустафов-Хусеинов, а неговото име било насилно сменето во Ивајло Маринов, Ивајло Христов или Ивајло Маринов-Христов под режимот на Живков.

Аматерска кариера
-----------------

Покрај резултатите од Олимпијадата, Маринов го освоил и златниот медал на Светското првенство во 1982 година.

Маринов освоил и четири златни медаљи на Европското првенство во бокс во 1981, 1983, 1989 и 1991 година и сребрен медаљ во 1985 година.

Олимписки резултати во 1980 година
----------------------------------

Подолу е рекордот на Ивајло Маринов, бугарски боксер во лесна мува категорија, кој се натпреварувал на Олимписките игри во Москва, во 1980 година:

* Осминафинале: Го победил Џерард Хокинс (Ирска) со одлука, 5-0
* Четвртфинале: Го совладал Ахмед Сиад (Алжир) со одлука, 5-0
* Полуфинале: Поразен од Иполито Рамос (Куба) со одлука, 1-4 (добил бронзен медал)

Олимписки резултати во 1988 година
----------------------------------

Подолу е рекордот на Ивајло Маринов, бугарски боксер во лесна мува категорија, кој се натпреварувал на Олимпијадата во Сеул, во 1988 година:

* 32. коло: Го поразил Марк Ептон (Велика Британија) со одлука, 5-0
* Осминафинале: Го поразил Хенри Мартинес (Ел Салвадор) со одлука, 5-0
* Четвртфинале: Го совладал Александар Махмутов (Советски Сојуз) со одлука, 5-0
* Полуфинале: Го победил Леополдо Серантес (Филипини) со одлука, 5-0
* Финале: Поразен од Мајкл Карбахал (Соединети Американски Држави) со одлука, 5-0 (освоен златен медал)

Почести
-------

Тој бил избран за бугарски боксер број 1 на 20-тиот век, во истражувањето спроведено од Бугарското здружение на новинари во бокс.

Наводи
------

1. ↑  „The gloves go on". Архивирано од изворникот на 2016-03-03. Посетено на 2022-04-01.

Надворешни врски
----------------

* Профил на бугарскиот олимписки комитет
**Ернандо де Сото** (шпански: *Hernando de Soto*, Херез де лос Кабаљерос, Бадахос 1496 или 1500 — 21 мај 1542, Мисисипи (река) во Арканзас) бил шпански морепловец, истражувач и конквистадор. Имал значајна улога во освајувањето на Панама, Никарагва и Перу заедно со Франциско Пизаро. Неговиот најголем потфат е експедицијата во Северна Америка, денешните САД, каде отишол во потрага по Елдорадо.

Гравура на Ернандо де Сото

Животопис
---------

Родителите на Де Сото биле припадници на пониско племство од Екстремадур, сиромашна област од која младите луѓе си заминувале за да стекнат богатство некаде на друго место. После откривањето на нови земји на запад, гласините за нивниот сјај и богатство биле премногу примамливи. Де Сото испловил во Новиот Свет во 1514 година со првиот гувернер на Панама Педро Аријас де Авила.

Неговата храброст, непоколебливата посветеност и лукавите планови за уценување на домородните села за откуп на заробените поглавици станале де Сотовите обележја во текот на покорувањето на Средна Америка. Исто така стекнал слава и како одличен коњаник, војник и командант, но запаметен е и по својата извонредна бруталност.

Младост
-------

Точен датум на раѓањето на Ернанд де Сото не е познат. Тој во 1535 година кажувал дека имал околу 35 години, а во 1536 година тврдел дека има околу 40 години. Дури како 14-годишно дете, благодарејќи на добрите семејни врски, отишол во Новиот Свет. Де Сото бил второроден син, од четирите деца на идалго Франциско Мендез де Сото и Леонора Аријас Тиноко. Де Сото знаел дека не може да смета на своето семејство што се однесува на материјална поддршка, па заминал на печалба. Му помогнал неговиот роднина Педро Руиз де Сото, познат учесник во реконкистите на Севиља.

Де Сото пораснал во тешки услови, во сиромаштија и немаштија, во покраината Екстремадур, која се граничела со маварските територии, па воедно нејзините жители биле присилени од мали нозе да учат воени вештини. Имајќи го тоа предвид, не е случајност што најпознатите конквистадори и колонизатори потекнувале токму од Екстремадур — Ернан Кортес, Франциско Пизаро и Васко Нуњес де Балбоа.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ернандо де Сото" на Ризницата ? |

* Де Сотова младост Архивирано на 24 септември 2015 г.
* Карта де Сотове експедиције
* Извештај од реконструкција на патот на де Сотова експедиције
* Де Сотово освајување на Америка Архивирано на 11 декември 2015 г.
* Католичка енциклопедија
* Ернандо де Сото, биографија Архивирано на 24 септември 2015 г.
* Луис Ернандес де Биједма, кралевиот агент со де Сото Архивирано на 3 април 2007 г.
* Родриго Рангел, де Сотовиот тајник Архивирано на 3 април 2007 г.
* Португалски племић на де Сотовата експедиција Архивирано на 3 април 2007 г.

Наводи
------

1. ↑  Morison, Samuel (1974). *The European Discovery of America: The Southern Voyages, 1492–1616*. New York: Oxford University Press.
2. ↑  Точниот пат на де Сотовата експедиција не може да се утврди, постојат повеќе варијанти. Најверојатна варијанта е дека проаѓала низ денешните сојузни држави Флорида, Џорџија, Мисисипи, Тенеси, Мисури, Арканзас, Луизијана и Тексас.
Црвенокоса жена
**Црвена коса**, **лисеста** или **ѓумбиреста коса** — таа е една од генетски наследените видови боја на човечката коса. **Црвенокосите луѓе** често имаат бледа кожа и пеги. Најчестиот вид црвена коса е во Северна Европа, на пример на Британските Острови (главно Ирска и Шкотска), како и во Удмуртија. Таквата коса се одликува со високи нивоа на црвениот пигмент феомеланин и односително ниски нивоа на темниот пигмент еумеланин. Црвената коса е предизвикана од пигментот феомеланин, чие производство е под влијание на одредени измени на генот MC1R. Фенотипски, имањето црвена коса бара присуство на еден алел на црвена коса од секој родител.

Фенотип
-------

Црвенокосите обично имаат светла кожа, светли очи (сива, сина, светлосина, зелена), пеги и чувствителност на ултравиолетова светлина. Луѓето со црвена коса речиси секогаш имаат светла кожа — ова е генетска предност во климатските зони каде што времето е студено поголем дел од годината и врне многу дожд. На такви места на Земјата има малку сончеви денови и важно е за оние што живеат таму да внесуваат доволно витамин Д. За ова придонесува светлата кожа. Сепак, чувствителноста на црвенокосите луѓе на ултравиолетово зрачење предизвикува висок ризик за развој на рак на кожата и можност за изгореници од сонце. Истражувањата покажале дека црвенокосите се почувствителни на болка поврзана со топлина и исто така бараат повисоки дози на анестетици во споредба со луѓето со друга боја на коса.

Наводи
------

1. ↑  Valverde P, Healy E, Jackson I, Rees JL, Thody AJ (1995). «Variants of the melanocyte-stimulating hormone receptor gene are associated with red hair and fair skin in humans» Архивирано на 16 јули 2017 г.. Nature Genetics 11 (3): 328-30. doi:10.1038/ng1195-328. PMID 7581459.
2. ↑  „Myös tummatukkaisilla on ihosyövälle herkistävää "punatukkageeniä"". *www.iltalehti.fi* (фински). Посетено на 2023-12-18.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Видете ***[[викиречник:|]]*** во Викиречник, слободниот речник. |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црвена коса" на Ризницата ? |
Нунцио Гало во 1956 година.
**Нунцјо Гало** (25 март 1928 - 22 февруари 2008) ― италијански пејач. Роден бил во Неапол и ја претставувал својата земја на Евровизија 1957, на 6-то место. Песната што ја извел, „Corde Della Mia Chitarra", е позната по тоа што е најдолгата песна некогаш свирена за Евровизија во 5:09 часот пред новите правила да стапат на сила. Гало исто така бил глумец кој се појавил во над 20 филмови. Гало претрпел сериозно крварење во мозокот во септември 2007 година од кое никогаш не се опоравил целосно. Починал на 22 февруари 2008 година во Телезе Терме.

Тој бил татко на глумецот и пејач Масимилијано Гало.

Наводи
------

1. ↑  Nunzio Gallo died at the age of 80 Архивирано на 2 март 2008 г. *Esctoday*, 24 февруари 2008.
**Кенет Лоуч** (роден на 17 јуни 1936) е британски режисер, познат по својот социјално-реалистички стил и по обработувањето на социјалистички теми.

Лоуч своите први успеси ги остварува во 1960-тите, особено со социјалната телевизиска драма „Кети се враќа дома" (1966). Во втората половина на 1960-тите тој почнува да режира и филмови. Оттогаш датира неговиот филм „Кес", кој веројатно и денес е најпознат филм на Лоуч во Британија.

1970-тите и 1980-тите се помалку успешни за Лоуч, но во 1990-тите се враќа во форма, продуцирајќи серија популарни филмови, кои истовремено се позитивно оценети од критиката. Во текот на овој период Лоуч трипати освојува награди на Канскиот филмски фестивал. Од овој период е и неговиот филм „Земја и слобода", во кој ја обработува проблематиката на Шпанската граѓанска војна.

Секогаш ангажиран режисер, во ноември 2004 година Лоуч станува член на Респект, левичарска политичка партија во Британија, критична кон Новиот лабуризам на Тони Блер и особено кон Ирачката војна.

На 28 мај 2006 година, Лоуч ја добива Златната палма на Канскиот филмски фестивал за филмот „Ветрот што го ниша јачменот", контроверзен филм за конфликтот помеѓу ирските републиканци и британската власт и за Ирската граѓанска војна во 1920-тите.

Филмографија
------------

Попознати филмови на Кен Лоуч се:

* „Кес" (1969)
* „На чија страна си?" (1984)
* „Скриена агенда" (1990)
* „Дожд од камења" (1993)
* „Земја и слобода" (1995)
* „Песната на Карла" (1996)
* „Се викам Џо" (*My Name is Joe*, 1998)
* „Леб и рози" (2000)
* „Слатки шеснаесет" (*Sweet Sixteen*, 2002)
* „Ветрот што го ниша јачменот" (2006)
* „Ова е слободен свет..." (2007)
* „Барајќи го Ерик" (2009)
* „Делот за ангелите" (2012)
* „Јас, Даниел Блејк" (2016)

Наводи
------

1. ↑  „Festival de Cannes: The Wind That Shakes the Barley". *festival-cannes.com*. Архивирано од изворникот на 2011-08-22. Посетено на 13 декември 2009.

Надворешни врски
----------------

* „Златна палма" за Кен Лоуч Архивирано на 29 септември 2007 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 79139762
* LCCN: n92067014
* ISNI: 0000 0001 2141 1069
* GND: 119184397
* SELIBR: 287319
* SUDOC: 035111895
* BNF: cb13167931f (податоци)
* ULAN: 500227973
* MusicBrainz: 664d4b88-ab5b-4ea8-986b-3f83c17e1649
* NDL: 00855965
* NKC: js20060609009
* BNE: XX906123

 |

 |
Линцер торта
**Линцер торта** е еден вид на торта, која била именувана по градот Линц и според некои готвачи, рецептот за оваа торта е најстариот во светот.

Историја
--------

Според некои извори, рецепт за слична торта, бил познат и во Римското Царство. Сепак, рецептот од 1696, што бил зачуван во државната библиотека во Виена, долго време се сметал за најстар, сѐ додека директорот на државната  библиотека на Горна Австрија во 2005 година во архивата не пронашол рецепт кој датира од 1653. Не е познато кој го измислил рецептот за тортата и кој ѝ го дал името. Без оглед на иновациите кои готвачите ги воведувале, за сите стари рецепти биле две задолжителни состојки: масло и бадеми. Во почетокот била Божиќна пита, а подоцна била подготвувана и за други поводи.

Пример за стар рецепт
---------------------

Во согласност со еден стар рецепт за торта требат следниве состојки путер, брашно, шеќер, мелени бадеми, ванилин шеќер, цимет, кора од лимон,каранфил, прашок за печиво, јајца и жолчка. На крајот, и џем од малини. Мора да се мешаат сите состојки, и потоа се пече.

Наводи
------

1. ↑  : „Линцер торта"; Гастрономија, 11.12.2008
2. ↑  Политикин забавник број 3021. Датум: 1.1.2010. Рубрика: „Најстарија торта на свету?" Издаје и штампа: Политика АД. Београд.
Првиот печатен часослов на Јаков од 1566 г.
**Јаков** (**Камена Река**, ден. Македонска Каменица, XVI век) — првиот македонски печатар. Потекнувал од свештеничко семејство. Во обновената печатница на Божидар Вуковиќ отпечатил часослов на црковнословенски јазик во 1566 година, украсен со илустрации, знаменца и вињети. Еден добро зачуван примерок има и НУБ „Климент Охридски" во Скопје.

Животопис
---------

Илустрација на Св.Никола - *Часослов* (страна 65)
Јаков од Камена Река, денешна Македонска Каменица е прв засега познат Македонски печатар од XVI што излегол од Македонија и ja развил својата печатарска дејност во Венеција каде работел во печатницата на Божидар Вуковиќ. Роден во свештеничка фамилија во Камена Река работел како писател на црковно-словенски книги, наслетство кое го стекнал од неговата фамилија. Неговото најпознато дело „*Часослов*", од кое повеќето информации за неговиот живот се извадени, го издал и испечатил на црковно-словенски јазик во Венеција во 1566 година. Делото е исполнето со илустрации и вињети на Христијански светци. Во 1569 заедно со Јеролим Загуровиќ од Котор ја пишува и испечатува неговата втора книга „*Псалтир со последование"* и се продава во првата македонска книжевна продавница "Кара Трифун" во Скопје.Книгата е користена како букварче за оние учејки го црковно-словенското писмо.

Наводи
------

1. ↑  „Јаков од Камена Река". *Во неговото дело "Часослов" Јаков напишал "...Појдов од Македонија, татковината моја…"*.
2. ↑  *Харалампие Поленаковиќ, Белешки за првиот Македонец-печатар Јаков од Камена Река, „Нова Македонија", Скопје, 1, 2 и 3 мај 1957 (Избрани дела, трето дополнето издание, 6, Скопје, 2007, 14-16)*
3. ↑  *Михаило Георгиевски, Македонската печатарска дејност (1915-1913), Скопје, 1972, 30–31*
4. ↑  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 207. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
5. ↑  Георгиевски, Михајло (1984). *ДЕЈНОСТА НА МАКЕДОНСКИТЕ ПЕЧАТАРИ ОД XVI и XVII ВЕК* (PDF). line feed character во `|title=` во положба 48 (help)
**Сесилија Веб** (25 март 1888-1957) била британска вајарка.

Биографија
----------

Веб била ќерка на архитектот Морпет Веб и е родена во Стемфорд во Линколншир. Во текот на нејзината кариера, Веб правела скулптури од бронза, глина и гипс и, за време на меѓувоените децении, била редовен изложувач на Кралската академија во Лондон, со Кралската шкотска академија во Единбург, во Кралскиот институт за ликовни уметности во Глазгов. и во парискиот салон. Керамички модел на Светото семејство од Веб од 1949 година е во Саутвел Минстер во Нотингемшир. Во подоцнежната половина од својот живот, Веб живеела во Мелтон Мовреј, каде што починала во 1957 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  David Buckman (2006). *Artists in Britain Since 1945 Vol 2, M to Z*. Art Dictionaries Ltd. ISBN 0-953260-95-X.
2. 1 2  James Mackay (1977). *The Dictionary of Western Sculptors in Bronze*. Antique Collectors' Club. ISBN 0902028553.
3. ↑  University of Glasgow History of Art / HATII (2011). „Miss Cecilia Webb". *Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain & Ireland 1851–1951*. Посетено на 20 October 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Илија Сланштанец** (роден во 1907, Сланско, Македонски Брод) — македонски писател, историчар и самостоен издавач.

Илија Сланшатнец е роден во 1907 година во селото Сланско во близина на Македонски Брод. Во 1929 година завршил осми клас во гимназијата во Битола.

Творештво
---------

Сланштанец бил мошне плоден автор, чии дела се појавувале во период од неколку месеци. Тој пишувал проза за возрасни и за деца. Со пишување започнал да се занимава во 1942 година. Во неговото книжевно творештво, централна тема била борбата на македонскиот народ за ослободување од турското ропство. Негово најпознато дело се Илинденски истории, објавени во неколку десетици книшки.
Поважни негови дела се:

* По стапки од младост (раскази од младежта), 1959
* Илинденски истории XII, 1967

Наводи
------

1. ↑  Ристе Наумовски, „Предговор", во: Илија Сланштанец, *По стапки од младост - раскази од младежта*, Скопје, 1959, стр. 6.
2. ↑  Грозда Данова, „Белешка", во: Илија Сланштанец, *Илинденски истории - книшка дванаесетта*, Скопје, 1967, стр. 3.
**Благоја Кузманоски** ( 1923
 во Слатина, Порече — 2 ноември 1944

 во Струга) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Благоја се занимавал со земјоделство. Доброволно пристапил во 15-та Поречка бригада во август 1944 година. Загинал при ослободувањето на Струга, на 2 ноември 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.210

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Мурат Боз во 2011
**Мурат Боз** (7 март 1980 година), турски пејач, текстописец и глумец. По завршувањето на основното и средното образование во родното место, Карадениз Ерешли се пресели во Зонгулдак и се насели во Истанбул. Тој го заврши Истанбулскиот информатички универзитет во 1999 година, а по завршувањето на ова училиште го продолжи своето образование на Истанбулскиот технички универзитет. Во истите години, тој пееше вокал за Таркан .

Првите години
-------------

Мурат Боз, е роден на 7 март 1980 година, во провинцијата на Турција во црноморскиот округ Зонгулдак Ерегли, Ајше по Недрет и Чафер Али Боз двојка своето прво дете беше роден како второ дете дојдел. По завршувањето на основното и средното образование во оваа област, нејзината мајка го насочила Боз кон музички натпревари и ја подготвила да оди во средно училиште за ликовни уметности. Боз ги освоил испитите за таленти што ги запишал во 1995 година и ја започнал Истанбулската анатолиска гимназија за убави уметности и тука студирал 4 години. На училиште, тој зеде лекции по пијано и виолина. Во 1998 година, таа беше победник на Интер-средношколскиот натпревар за музика и народни игри, организиран од *весникот* „ *Милијет* ", подоцна се приклучи на одделот azzез Вокал на универзитетот во Истанбул Билги. По завршувањето на ова училиште, тој го започнал Истанбулскиот технички универзитет Турски музички конзерваториум за музика .

Кариера
-------

### 2006-2010 г.

Наводи
------

1. ↑  „Kaderimi Tarkan'ın önerisi değiştirdi". Sabah (gazete). 6 Temmuz 2010. Архивирано од изворникот 2010-07-07. Посетено на 8 Ekim 2012. Text "Sabah]]*" ignored (help);* *Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)*
2. ↑  „Bu starı tanıdınız mı?". eregliyenihaber.com. 13 Şubat 2011. Архивирано од изворникот на 2011-02-15. Посетено на 8 Ekim 2012. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)
3. ↑  „Murat Boz Hayatıyla İlgili Merak Edilenleri Cevapladı!". acunn.com. 27 Ocak 2013. Архивирано од изворникот 2013-06-28. Посетено на 23 Nisan 2013. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)
4. ↑  „Gözümüz aydın! Aranan pop yıldızı bulundu". Hürriyet (gazete). 16 Temmuz 2006. Архивирано од изворникот 2013-08-28. Посетено на 27 Ağustos 2013. Text "Hürriyet]]*" ignored (help);* *Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)*
**Црквата Саграда Фамилија**  (шпански: *Templo Expiatorio de la Sagrada Familia* ) е црква која се наоѓа во Барселона, Каталонија, Шпанија. Во превод, името на црквата значи "*Црква на Светото семејство*". Храмот припаѓа на Римокатоличката црква и била изградена во 1882 година. Сепак, нејзината доградба и реконструкција трае до ден денес и се очекува целосно да биде завршена во 2026 година. Еден дел од објектот за јавноста би требало да биде отворен во септември 2010 година.. Вселенските временски кули во Подемот на Даркаи е исто така главно заснован на црквата Саграда Фамилија. Нејзините како вретено издолжени куполи високи 170 метри се најпрепознатливото обележје на Барселона.

Проектот е на познатиот каталонски архитект Антони Гауди (1852-1926) кој врз објектот работел последните петнаесет години од својот живот. Пред него, како овластен за црквата бил Франсеск дел Вилар, кој од таа функција се повлекол односно дал оставка по само една година за да Гауди биде назначен на истата позиција. По неговата смрт во 1926 година, на негово место застанал Домених Сурганџес. Изградбата на црквата продолжила сè до Шпанската граѓанска војна. За време на војната, делови од надворешноста на црквата биле уништени од страна на каталонските анархисти. По војната, христијанскиот храм продолжил со изградбата. Осветлувањето на храмот било дело на Карлес Буигас. Фасадата во тоа време била изготвувана од страна на Џејми Боскетс, Етсуро Сото и Јосеп Субиракс.

Според весникот El Periódico de Catalunya, во текот на 2004 година храмот бил посетен од страна на 2.260.000 верници и според истите податоци градбата претставува една од најголемите туристички атракции на Барселона и Шпанија.

Изградбата на црквата не е поддржана од страна на било која влада или официјални црковни тела. Приватните покровители биле финансиери во почетната фаза на изградбата. Парите кои се собрани од страна на туристите кои купуваат билети за да ја посетат црквата, исто така се употребуваат за изградбата. Осве ова, голем број на приватни донации придонесуваат за изградба на црвата.

Буџетот за изградбата на црквата за 2009 година тежи €18 милиони евра. Градбата е вклучена во списокот на светско и културно наследство на УНЕСКО.

Галерија
--------

* West sideWest side
* Passion façadePassion façade
* Nativity façadeNativity façade

Наводи
------

1. 1 2  La Sagrada Familia se abrirá al culto en septiembre de 2010, El País, 13 март 2009. Retrieved 2009-06-19
2. ↑  „Sagrada Familia "Church of the Holy Family"". Essential Architecture, by Tom Fletcher. Посетено на 2008-08-05.

### Извори

* Schneider, Rolf (2004). Manfred Leier (уред.). *100 most beautiful cathedrals of the world: A journey through five continents*. trans. from German by Susan Ghanouni and Rae Walter. Edison, New Jersey: Chartwell Books. стр. 33.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква Саграда Фамилија" на Ризницата ? |

* Саграда Фамилија
* Црква Саграда Фамилија
* Sagrada Familia at Great Buildings
* Црква Саграда Фамилија - водич
|  |
| --- |
|  |
| Ацтечка цивилизација |
| Ацтечко општество |
| Наватлски јазик |
| религија |
| митологија |
| богови |
| календар |
| човеково жртвување |
| историја |
| Ацтлан |
| кодекси |
| војска |
| алијанса |
| шпанско освојување |
| Падот на Теночтитлан |
| Тажна вечер |
| Моктезума II |
| Ернан Кортес |
| * п
* р
* у
 |

**Ацтечката тројна алијанса** или позната како *Ацтечка Империја* била алијанса помеѓу ацтечките градови-држави: Теночтитлан, Тешкоко и Тлакапан. Овие градови-држави управувале со регионот наречена Мексиканска долина од 1428 сè до шпанската колонизација на Америка под водство на Ернан Кортес во 1521 година.

Алијансата била создадена од Ицкоатл од Теночтитлан, Незахуалкојотл од Тешкоко од Тлакопан со 1428 година. Доминантен партнер бил Теночтитлан.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Ацтеките е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ћ** (кирилица: ћ; глаголица: ) — 23 буква од српската азбука. Буквата потекнува од старословенската буква Ћ која имала вредност /ɟ/. Денес буквата има вредност /t͜ɕ/ и е слична со изговор со македонската буква Ќ, но разликата е во тоа што македонската буква Ќ е помека во изговор. При транскрипција, најчесто се пишува како Ć.

Прв ја користел Доситеј Обрадовиќ, како обид за оживување на буквата ѓерв (Ꙉ), а подоцна била прифатена и од Вук Стефановиќ Караџиќ во неговиот речник од 1818 година. Исто така, и Кирил Пејчиновиќ во своето дело *Огледало* од 1816 година ја користи буквата ћ.

Наводи
------

1. ↑  Maretić, Tomislav (1899). *Gramatika i stilistika hrvatskoga ili srpskoga književnog jezika*.
2. ↑  Campbell, George L.; Moseley, Christopher (2013). *The Routledge Handbook of Scripts and Alphabets* (2nd. изд.). Routledge. стр. 85. ISBN 978-1135222963.

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Бразилскиот гимнастичар Артур Маријано изведува вежба на вратило во преднатпреварите на Младинските олимписки игри 2010 година во Сингапур.
**Вратило** - гимнастичка справа во облик на тркалезна челична шипка, закачена на два столба на висина од 225 од подот. ↓ bilj1 Притоа, еластичната попречна шипка е долга 240 см и нејзиниот пречник изнесува 2,8 см.

На вратилото гимнастичарите ја изведуваат истоимената вежба во која изведуваат поврзани и чисти елементи на нишање при кои не смеат да ја допрат шипката со телото. Гимнастичарот мора да покаже промени во неговиот фат за време на изведбата, замавнувачки движења напред и назад, елементи на лет при кои ја ослободува и повторно ја фаќа шипката. Доскокот од справата е важен дел од севкупната изведба и го претставува последниот составен дел на вежбата. Скокот има акробатски обележја.

Вратилото е шеста, последна справо во гимнастичкиот повеќебој. Се нарекува и „кралска дисциплина" бидејќи вежбите кои се изведуваат на неа се многу привлечни. Така, во летечките делови на вежбата, гимнастичарите можат да достигнат висина од 5 метри. За особените промени во стисокот за време на вежбите, потребна е флексибилност на рацете и рамениот појас.

Историја
--------

Вратилото во своите изведби го користеле акробатите во Стара Грција и Рим и во средниот век. Во гимнастичкиот спорт го вовел Јохан Кристоф Фридрих ГутсМутс во неговата книга *Gymnastik für die Jugend* (Гимнастика за младите) од 1793 година, што го вдахновило Фридрих Лудвиг Јан понатаму да го развива.

Белешки
-------

↑bilj1  Некаде се наведуваат и 260 или 275 сантиметри додека брошурата *Apparatus Norms* на Меѓународната гимнастичка федерација (FIG-a) наведува 278 сантиметри, ако се вклучи струњачата од 30 сантиметри.

Наводи
------

1. ↑  Objašnjenje pojma **prȅča** na stranicama Hrvatskog jezičnog portala:  (pristupljeno 3. siječnja 2018.)
2. ↑  Natuknica **preča ili vratilo** u mrežnom izdanju Proleksis enciklopedije:  (pristupljeno 3. siječnja 2018.)
3. ↑  Natuknica **športska gimnastike** u mrežnom izdanju LZMK Hrvatske enciklopedije:  (pristupljeno 3. siječnja 2018.)
4. ↑  Članak "Općenito o MSG" (Muškoj športskoj gimnastici) na stranicama Hrvatskog gimnastičkog saveza:  (pristupljeno 3. siječnja 2018.)
5. 1 2 3  Razgovor s Marijom Možnikom pod nazivom "Mario Možnik: Sve svoje uspjehe posvećujem bratu", objavljeno 26. travnja 2016. na Erste Svijet:  Архивирано на 4. siječnja 2018.. (pristupljeno 3. siječnja 2018.)
6. 1 2  Marija Fišter. "Gimnastika za sve – članica Međunarodne gimnastičke federacije", Sveučilište u Zagrebu, Kineziološki fakultet: Zageb, rujan 2015. str. 13, dostupno u PDF izdanju na  (pristupljeno 3. siječnja 2018.)
7. ↑  Horace Butterworth. "The Horizontal Bar", 1902. str. 5, dostupno na Google knjigama:
8. ↑  John Goodbody. "The Illustrated History of Gymnastics". London: Stanley Paul & Co. 1982. str. 11–18. ISBN 0-09-143350-9
**Придушница** - калем што се користи во електрониката и електротехниката за да ги блокира високите честоти, да ги ослаби ниските честоти и да дозволи да помине еднонасочната струја. Таа игра спротивна улога од онаа на кондензаторот.

 Придушница со две намотки 20 mH за струја од 2 А

Потекло на поимот „придушница"
------------------------------

 Придушница на средни или високи честоти за десетини од ампери, и друга со многу висока честота (МВЧ) за неколку ампери.
Поимот „придушница" доаѓа од *превод* на англискиот поим *choke coil*, бидејќи англискиот глагол *choke* значи „дави" или „задушува" и се однесува на својството на намотката да ги ослабува високите честоти.

Опис
----

Вообичаено, „придушницата" се состои од бакарна намотка и јадро. Во зависност од својствата и вредноста на бараната индуктивност, јадрото може да се состои:

* од цилиндар со воздух;
* од јадро направено од ламинирани листови или ферит.

Улога
-----

Како и секој индуктор, „придушницата" претставува импеданса чија вредност се зголемува со честотата на струјата што тече низ неа, но уште повеќе го „намалува" електричниот сигнал што минува низ неа бидејќи неговиот фреквенциски спектар е висок. Ова има ефект на слабеење на несаканите честоти кои би циркулирале во електричното или електронското коло што треба да се заштити.

Тие *немаат влијание врз радиобрановите надвор од намотката*.

Наводи
------

Поврзано
--------

* Електрична намотка

1. ↑  Self/ Inductance/ Bobine, sur le site sonelec-musique.com.
2. ↑  Selfs de choc, sur le site directindustry.fr.
Врвот „Девојка од Жад" (десно) на *Џјиучју Шји* (Река со Девет Свиоци), планини Вуи, 1871 година
**Џјиучју Шји** ( transl. Река со девет свиоци ; исто така и реката Jiuqu) - река што извира во планините Вуји или Вујишан (Wǔyí Shān), порано познати како **Бохеа Хилс** во раните западни документи. Реката и планинскиот венец се наоѓаат во префектурата Нанпинг, во северната покраина Фуџијан, во близина на границата со покраината Џјиангшји, Кина. Подрачјето е познато ширум светот по неколку ретки и ендемични растителни видови, неговите речни долини и изобилството на важни храмови и археолошки наоѓалишта, со што областа станала Светско наследство на УНЕСКО.

Реката Џјиучју Шји е долга околу 60 километри, меандрира во длабока клисура меѓу ридови. На повеќето места, таа е бавен, плиток поток каде може да се плови само со мали пловни објекти како чамци со весла и кануа. Сепак, реката во една точка се стеснува на само неколку метри, но на длабочина од 80 метри.

Поврзано
--------

* Џјиуџаигоу
* Водопад Хуанггуошу

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Опис на природните одлики Архивирано на 13 март 2007 г.


1. ↑  „Mount Wuyi". *UNESCO World Heritage Centre*. United Nations Educational Scientific and Cultural Organization. Посетено на 9 Apr 2021.
2. ↑  „Wooed by Wuyishan". *The Ninjinger*.
**„Човекот од Ларами"** (англиски: *The man from Laramie*) — американски вестерн-филм од 1955 година, во режија на Ентони Мен (Anthony Mann), според сценариото на Филип Џордан (Philip Jordan) и Френк Барт (Frank Burt), засновано врз краткиот расказ на Томас Т. Флин. Во главните улоги настапувааат: Џејмс Стјуарт, Артур Кенеди, Доналд Крисп, Алекс Никол и Кети О’Донел. Филмот го претставува петтиот и последен заеднички вестерн на Мен и Стјуарт, како и нивниот седми заеднички филм, воопшто. Филмот се смета за ремек-дело на вестернот и се одликува со возбудлива приказна, впечатливи ликови и врвна режија. Исто така, треба да се одбележи и големата способност на режисерот во прикажувањето на сцените од природата. Според повеќе критичари, филмот претставува вестерн-верзија на Шекспировото дело „Кралот Лир".

Синопсис
--------

Двајца каубои, Вил Локарт (го игра Стјуарт) и неговиот стар помошник Чарлс О’Лири (го игра Форд), минувајќи ја територијата што ја контролираат Апачите, доаѓаат во мало место носејќи производи за продавницата на Барбара Вагоман (ја игра О’Донел). Меѓутоа, Вил не доаѓа во градот само за да ги превезе производите, туку сака да го пронајде човекот кој им го продал оружјете на Апачите кои извршиле масакр врз американските војници во кој погинал и неговиот помал брат...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Čovjek iz Laramieja, američki film (пристапено на 5.11.2023)
Corpse е роден на 8 август 1997 година во Сан Диего, Калифорнија.

Кариера
-------

Во 2015 година,Corpse ја започнал својата кариера на Јутјуб со раскажување на хорор приказни на неговиот канал, што го правел 5 години последователно до 2020 година. Тој тогаш го имал своето музичко деби во 2016 година, учестувајќи се на синглот „Grim Grinning Ghost" од The Living Tombstone & Crusher P.

Во јуни 2020 година, Corpse го издал својот деби сингл „Miss You!", кој се искачил на 31-то место на топ списокот на Hot Rock & Alternative Songs. Неговиот следен сингл „White Tee", кој бил објавен во истиот месец, достигнал до 32 место. Во септември 2020 година, Corpse започнал да пренесува и создава содржини на видео играта *Among Us*, што му донело големо признание, и оттогаш тој добил над 7 милиони претплатници на YouTube. Истиот месец, тој го издал синглот „E-Girls Are Ruining My Life!", во кој учествувал раперот Savage Ga$p, кој остварил најголем комерцијален успех за Corpse во 2020 година, на 28 место во Бугарија, 90 на Велика Британија Синглс табелата, и 24 во *Билборд.* Исто така достигнал повеќе од 100 милиони стримови на Spotify, и бил рангиран на 2 место на списокот за вирални песни од 50 на Spotify 

Во октомври 2020 година, тој работел со претставниците на САД, Александрија Окасио-Кортез и Илхан Омар, заедно со неколку други значајни стримери, на сесијата на *Among us* како дел од иницијативата за излез од гласање за 2020 година за Претседателски избори во САД. Исто така, во октомври, тој го издал синглот „Agoraphobic", кој дебитираше на 21 место на табелата „Хот рок & алтернативни песни", 4 месеци подоцна.

Во март 2021 година,Corpse се најде во песната на Машин Ган Кели, „DayWalker".

Corpse е хронично болен, и има состојби како што се фибромијалгија.

Наводи
------

1. 1 2  Peaks in the Hot Rock & Alternative Songs chart:
2. ↑  D'Amico, Tori (October 29, 2020). „Corpse Husband gains an imageless online success". *ramaponews*. Архивирано од изворникот на November 9, 2020. Посетено на November 9, 2020.
3. ↑  „Corpse Husband Hits 5M YouTube Subs Riding Among Us Popularity". *Game Rant* (англиски). November 22, 2020. Посетено на December 1, 2020.
4. ↑  „Who is Corpse Husband?". *AfterBuzz TV Network* (англиски). November 12, 2020. Архивирано од изворникот на 2020-12-02. Посетено на December 1, 2020.
5. ↑  Dodgson, Lindsay. „Meet Corpse Husband, the anonymous YouTuber with an unbelievably-low voice who gamed with AOC". *Insider*. Посетено на December 1, 2020.
6. ↑  Didymus, John Thomas (October 29, 2020). „Corpse Husband: Who is faceless YouTuber streaming Among Us with Pewdiepie and others today?". *Monsters and Critics* (англиски). Архивирано од изворникот на November 9, 2020. Посетено на November 9, 2020.
7. ↑  World, Republic. „YouTuber Corpse Husband admits to struggling with chronic illness: 'Gets overwhelming'". *Republic World* (англиски). Посетено на January 15, 2021.
**Виња дел Мар** - град и општина во Чиле, дел од конурбацијата на Валпараисо (Голем Валпараисо). Се наоѓа во регионот Валпараисо во Чиле. Се наоѓа на 120 километри од Сантјаго де Чиле и до него води патот 68. Градот има население од 324.836 жители (попис 2012 година).

Приморски град пар екселанс, се граничи со градовите Валпараисо (југ), Конкон (север) и Квилпуе (исток).

Потекло на името
----------------

Виња дел Мар е создадена како резултат на спојувањето на две *хациенди*, *Las siete hermanas* и *Viña del mar*. Северно од градот имало лозови насади и малку по малку градот го добил името *Виња де ла Мар,* па *Виња дел Мар*.

Историја
--------

Кога била основана територијата на Виња дел Мар, таа била посед на дон Хозе Франциско Вергера Ечеверс. Во 1855 година бил воведен трамвајски сообраќај, а првите трамваи сообраќале помеѓу Виња дел Мар и Валпараисо. Ова создава меѓузависност меѓу овие градови и овозможува да се гради на ново земјиште.

Градот бил основан со декрет на чилеанската влада на 31 мај 1878. Средиштето на градот е најстарото место во градот и се наоѓа на реката Марга Марга што го дели градот на два дела. Малку по малку градот растел и се ширел, жителите се населувале на ридовите. Од почетокот на XX век, градот е приморско одморалиште за богатите класи. Црквата Пресвета Богородица на Виња дел Мар, првата парохиска црква, била изградена во 1912 година.

Во 1929 година, претседателот Карлос Ибањез дел Кампо го изградил летниот претседателски дворец на ридот *Кастиљо*. Таму, таа година било основано и казиното.

Во 1930-тите, градскиот урбанистички план предвидувал градот да биде целосно урбанизиран до 1970-тите. *Рекреативната четврт*, што се наоѓа на работ на Валпараисо, била урбанизирана прва. Данта Ињес и Мирафлорес, во северниот дел на општината, биле урбанизирани во 1960-тите. Четвртот Рењака, најбогататиот во градот, сака да стане општина сама по себе.

Во 1960 година бил основан Меѓународниот фестивал на песната Виња дел Мар, што се организира секоја година во февруари.

Во Виња дел Мар се наоѓа стадионот Естадио Саусалито, еден од четирите стадиони за натпреварите во последната фаза на Светското првенство во фудбал во 1962 година.

Галерија
--------

* Reñaca. Рењака
* La place Sucre, dans le centre de Viña del Mar.Плоштадот Шеќер, во средиштетот на Виња дел Мар.
* Festival International de la chanson de Viña del Mar 2006. Меѓународен фестивал на песнатаво Виња дел Мар, 2006.
* La grande plage de Reñaca.Големата плажа Рењака.
* Le Palais Carrasco.Дворецот Караско.
* Reñaca.Рењака
* La place République de Mexique.Плоштад Република Мексико.
* Stade Athlétique à Sausalito.Стадионот Атлетик во Саусалито.
* La gare de Viña del Mar.Железничката станица во Виња дел Мар.
* La côte de Viña del Mar.Брегот на Виња дел Мар.
* Le château Wulff.Замокот Вулф.
* La plage de Concón.Плажата Конкон.
* La plage de Viña del Mar.Плажата на Виња дел Мар.
* Plage de Viña del Mar Плажата на Виња дел Мар.
* Plage de Viña del Mar Плажата на Виња дел Мар.
**Баскиски фестивал** во Винемука.
**Баскиските фестивали** (баскиски: Euskal Jaiak) ― фестивали кои ја слават баскиската култура, вклучувајќи го баскискиот танц, баскиската кујна, баскискиот спорт и елементите на баскискиот фолклор. Баскиските фестивали се организираат во Соединетите Држави во градовите со важно население од баскиски потомци, како што се Елко, Рено, Винемука и Бојси. Првиот фестивал на Западна Баскија бил одржан во Спаркс, Невада, на 6-7 јуни 1956 година. Елко е домаќин на еден од најголемите баскиски фестивали во Соединетите Држави, втор само по светски познатиот фестивал Џајалди во Бојси, одржува приближно на секои пет години околу викендот на 4 јули. Слични фестивали се слават во Аргентина и во други земји каде постои баскиската дијаспора. Баскиските фестивали се слават и во Баскија: познати *се* прославите на Баскиските фестивали (Euskal Jaiak) во септември во Доностија и Зарауц.

Датумите на баскиските фестивали во Соединетите Држави често одговараат на денот на светецот во Баскија. Раните примери на баскиски фестивали датираат од крајот на 19 век, кога настанале Цветните игри (Lore Jokoak) во француско-шпанските гранични области на Навара, Лабур и Гипузкоа, поттикнати и охрабрени од Антоан д'Абади и други културолошки личности.

Наводи
------

1. ↑  Goirizelaia, Maialen; Iturregui, Leire (12 јуни 2018). „From cultural showcases to public diplomacy agents: Basque-American festivals in the United States". *Diaspora Studies*. **12**: 193–209 – преку Taylor and Francis Online.
2. ↑  „Activities". *The Basque Block* (англиски). Посетено на 25 декември 2021.
3. ↑  Dougherty, Keegan. „Jaialdi". *Basque Center* (англиски). Посетено на 25 декември 2021.
4. ↑  Bopp, English-Language Editor: John R. (12 мај 2019). „Today, the Basques of Argentina pay homage to their roots, in the heart of Buenos Aires". *About Basque Country* (англиски). Посетено на 25 декември 2021.
5. ↑  Zubiri, Nancy (2006). *A Travel Guide To Basque America, 2nd Edition: Families, Feasts, And Festivals* (English). Reno, Nevada: University of Nevada Press / Reno, Las Vegas. стр. 37. ISBN 0-87417-632-8.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Чилеанска салата** (шпански: ensalada chilena) ― салата која содржи домат, кромид, коријандер и маслиново масло, а понекогаш и чили пиперки.

Кромидот може да биде натопен во зовриена посолена вода за да омекне и да ја намали острината. Може да биде натопен во ладна вода околу еден час или да биде мариниран со оцет. Ова јадење традиционално се јаде за време на Велигден. Многумина го сакаат ова јадење и сега се јаде низ целиот свет.

Поврзано
--------

* Список на салати

Наводи
------

1. 1 2  „Ensalada Chilena (Chilean Salad) Recipe - Food.com". *www.food.com*. Посетено на 23 декември 2023.
Предлошка:Cuisine of Chile