recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Увозна квота** е вид на трговско ограничување што поставува физичко ограничување на количината на добро што може да се увезе во земја во одреден временски период.

Економски ефекти на увозните квоти
----------------------------------

Квотите се количински ограничувања на меѓународната трговија, но нивните економски ефекти се слични на оние на царините (кои се ценовни ограничувања). На пример, со увозните квоти се ограничува количеството на некој производ што може да се увезе во земјата. Така, квотите ја намалуваат понудата на домашниот пазар и предизвикуваат пораст на цената на производот. Слично на царините, тоа предизвикува намалување на побарувачката и потрошувачката на производот, како и вклучување на домашните неефикасни фирми во производството и продажбата на тој производ. Меѓутоа, квотите не ги зголемуваат приходите во државниот буџет, а тоа значи дека тие им предизвикуваат загуба на потрошувачите (ја намалуваат нивната благосостојба), а придобивките од квотите (профитот) целосно одат во рацете на фирмите кои ги добиле квотите за увоз на некој производ. Поради тоа, квотите се најштетниот инструмент на протекционистичката политика.

Наводи
------

1. ↑  Таки Фити, *Економија*. Скопје: Економски факултет – Скопје, 2006, стр. 465.
Во економијата и маркетингот, **услугите** се сите оние активности, претежно од недопирен карактер, кои резултѓаат со одредени користи, односно кој решаваат одредени проблеми на корисниците, и кое корисникот спремен директно или индиректно да плати.Економијата е фундаментална научна дисциплина која ја проучува и има за цел да ја пронајде најпродуктивната алокација на ретките и 
ограничени ресурси.Економистите би можеле да се опишат како рационални и егоистични луѓе кои нудат производи и услуги во размена за пари. 
Според учењата на Адам Смит кој се смета за татко на економијата економистите се субјекти со двојна позитивна функција од една страна 
остваруваат приход, додека од друга ги задоволуваат потребите на опшеството.Услуги можaт да се наречат сите оние активности кои претежно 
имаат неопиплив карактер задоволуваат одредени потреби кои корисникот е спремен директно или индиректно да ги плати.
Воздушен поглед на Стромболи и Стромболичио од североисток
**Стромболичио** е морски мал остров од вулканско потекло. Се наоѓа североисточно од островот Стромболи на Липарски Острови во Италија.

Геологија
---------

Липарски Острови
Стромоболичио е остаток од првичниот вулкан од кој бил изграден островот Стромболи. Пред приближно 200.000 години, ерупциите на ова место престанале. Оттогаш поместена е вулканската активност за околу 2 км на југозапад. Стромболичио е единствениот остаток над морското ниво, инаку има подморска платформа што се протега помеѓу неа и главниот остров.

Флора и фауна
-------------

Стромболичио е домаќин на некои многу ретки видови на флора и фауна и е прогласен за природен резерват, со сериозни ограничувања на пристапот. *Bassia saxicola* е загрозен вид цвет кој е во опасност од истребување. Тој е присутен во само стотици примероци на островот Капри. *Podarcis raffonei*, тоа е редок гуштер кој е класифициран како критичен со ризик од истребување, се наоѓа на само три други локации, од кои сите се на Липарските Острови.

Светилник
---------

До светилникот Стромоболчио, кој се наоѓа на врвот, може да се стигне по бетонски скали од над 200 скалила.

Наводи
------

1. ↑  Luciano Canepari. „Strombolicchio". *DiPI Online* (италијански). Посетено на 17 January 2020.

* Guest, John (2003). *Volcanoes of Southern Italy*. Geological Society. ISBN 1-86239-138-6.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Стромболичио" на Ризницата ? |
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Αγίου Γεωργίου*) — црква во селото Субашќој, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Црквата е сместена на североисточниот крај на селото. Тука во турско време биле гробиштата, привчно само на источното маало, а а подоцна на целото село. Во 1981 г. се преместени во месноста Продроми. Храмот е изграден во 1925 – 1927 г. на местото на постар храм. Во 1980 г. изгорел во пожар, за во 1982 г. да биде обновен во поголеми димензии.

Крај црквата секоја година на Ѓурѓовден се одржува празникот „Дракоктонија" — Убивање на змејот. Фестивалот е меѓу највпечатливите во Македонија и се смета за стар. Според месната легенда, некогаш некој змеј ја сопрел водата на сите селски чешми додека селаните не му ја донесат царската ќерка како жртва. Селаните се помолиле на Свети Ѓорѓи, кој се појавил и го убил змејот. На овој празник случката се пресоздава, проследена со обилно јадење и пиење.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  Δαβίτη, Φωτεινή. „Οι Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου" (PDF). Δαρνακοχώρια. Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-12-31. Посетено на 1 јануари 2018.
**Уво-Буковец** — пар вулкански купи на 4 км источно од планината Плавица, над селото Близанци, Кратовско. **Буковец** на запад е висок 1.423 м, а **Уво** на исток е на висина од 1.472 м. Ги двои плитко седло на растојание од 1 км, поставено со расед во правец ССИ-ЈЈЗ. Купите се прилично симетрични, и обете се со истакнатост од околу 250 м.

Не е точно познато дали во минатото купите биле дел од една целина на чиј врв стоел кратер (подоцна уништен со раседната структура) или пак станува збор за главна и паразитска купа со сопствен механизам на дејствување (полифазност). По страните на купите се забележуваат траги од радијално течење на лавата, особено кон јужната и југозападната страна. Изливите биле претежно сочинети од дацити (дацитски игнимбрити). Од паразитските купи подобро се изразени Куновска Чука (1.347 м) на исток, Лески (1.073 м) на север и неколку други послабо изразени. 

Целата структура Уво-Буковец, заедно со паразитските кратери, се протега на површина од околу 10 км2, а лавно-вулканокластичниот материјал е распространет на површина од 35 км2. Староста на оваа структура веројатно е олигоценска. Поради тоа, палеовулканските облици значително се уништени и видоизменети со подоцнежните водосоголителни процеси.

Куновска Чука
-------------

Купата **Куновска Чука**, набљудувана од долината на Злетовска Река има особено величествен изглед, поради стрмното издигање над долинското дно во висина од околу 600 м. Ваквата истакнатост впрочем се должи на длабокото всекување на Злетовска Река од источната страна, кое се случило многу подоцна од настанокот на купата.

Поврзано
--------

* Плавица
* Здравчи Камен
* Вулканизам во Македонија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Група автори (2016). „Вулканска купа Васов Град". *Студија за геодиверзитетот и геонаследството на Република Македонија и другите компоненти на природата* (PDF). Скопје: Министерство за животна средина и просторно планирање. стр. 140-141. ISBN 978-9989-110-90-0.
**Стамница** е село сместено во општина Петровац на Млави во Србија .

Опис
----

Компактна рурална населба на (262 метри) брег на Стамничка Река, десна притока на Млава, 12 километри источно од Петровац на Млави. Површината на атарот е 3.208 хектари. Во областа има неколку извори, од кои најзначајни се: изворот под врвот Кукуја, под Брест и изворот во Ботања. Вклучува две главни физиономски целини со шест помали делови: село Стамница (Горњи Радуловац, Скоруш со Ботања и поранешна населба на рудникот „Стамница" - сега специјална установа за деца и млади) и река Стамница со „краевите" Доњи Радуловац. Кривац и Дебељак. Припаѓа на старите населби. Под името Ставница се споменува кон крајот на XIV век во повелбата на кнез Лазар до манастирот Горњак. Пишаните извори на почетокот на 19 век како самостојно село го запишуваат Радуловац (1820 - 20 куќи), денес физиономски дел од населбата. Рудникот за кафеав јаглен (со главен рудник во центарот на селото и подружница во Стамничка река), отворен во 1935 година, работи континуирано од 1958 година.

Населението е Влашко (слави Митровден, Св. Алимпија, Св. Аранѓела, Петковица, Св. Јован, Св. Никола, Ѓурѓиќ и др.

Наводи
------

44°21′22″N 21°31′17″E﻿ / ﻿44.35611° СГШ; 21.52139° ИГД﻿ / 44.35611; 21.52139

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Хамди Дема** (с. Омеши, Пешкопеја, Албанија, ? - Западна Македонија, 1945) — македонски Албанец, учесник во НОВ.

Хамди Дема бил приврзаник на албанскиот крал Зогу. По окупацијата на Македонија во Втората светска војна, од 1941 до 1943 година бил во служба на италијанските окупатори и на нивните албански сојузници во Македонија. Од 1942 година бил капетан на албанската милиција во окупирано Кичево. На 29 јуни 1943 формирал Национален албански комитет, кој соработувал со народноослободителното движење. Наскоро, во јули 1943, побарал да се приклучи кон народноослободителното движење со голем дел од неговите милиционери. На 13 август 1943 бил назначен за командант на Првата оперативна зона на НОВ и ПОМ, а во септември 1943 за член на Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Во тоа својство, во октомври 1943 година е еден од потписниците на Манифестот на Главниот штаб на НОВ и ПОМ. На 7 јули 1944 година бил делегиран за пратеник од Дебар на Првото заседание на АСНОМ. По Ослободувањето бил осомничен за контраразузнавачки активности, поради што бил осуден и во обид за бегство - убиен.

Наводи
------

1. ↑  Вера Весковиќ – Вангели и Марија Јовановиќ (ур.) „Зборник на документи за учеството на жените од Македонија во Народноослободителната војна и револуцијата 1941-1945", ИНИ, Скопје, 1976, 334-339 стр.
2. ↑  „Македонска енциклопедија", МАНУ, Скопје, 2009, 449 стр.
**Стрмош** — рудник на вулкански туфови и бречи, кој се наоѓа во близина на селото Стрмош, пробиштипско.
Изградено е од хидротермално изменети силифицирани и опализирани туфови. Тука се издвоени повеќе видови туфови: црвени,
бели, компактни туфови, жолтеникави трошни туфови. Црвените опализирани туфови се присутни во подината и кровината на белите туфови. Содржината на SiO2 во белите туфови е поголема 60–78%, а во црвените туфови е помала.

Наводи
------

1. ↑  „СТРМОШ". Economy Press & Angel V. Архивирано од изворникот на 2009-01-04. Посетено на 2010-03-28.
2. ↑  „Opalized tuff; General characteristics" (англиски). Архивирано од изворникот на 2009-10-18. Посетено на 2010-03-28.

Надворешни врски
----------------

* strmos.com.mk Архивирано на 30 јануари 2010 г. -Официјално мрежно место

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Убијците се меѓу нас** (германски: *Die Mörder sind unter uns*) е германски филм кој бил еден од првите германски филмови по Втората светска војна и првиот *Trümmerfilm*. Снимен е во 1945 и 1946 година во студијата Алтоф во Бабелсберг и во Јофа-Ателиес во Јоханистал. Напишано е и режирано од Волфганг Стаудте.

Заплет
------

Берлин во 1945 година по поразот на Германија во војната. Поранешниот воен хирург, д-р Ханс Мертенс (Ернст Вилхелм Борхерт), се сопнува по улицата, пијан. Тој страда од ретроспективи на војната и има аверзија кон луѓето со болка, што го спречува да се насочи кон медицината. Наместо тоа, ги поминува деновите пиејќи алкохол. Сузан Волнер (Хилдегард Кнеф), уметник и преживеана личност од концентрациониот логор на нацистите, откако се враќа дома го наоѓа во нејзиниот дом.

Тие најпрво се противат да живеат заедно, а потоа стануваат пријатели. Сузан наоѓа писмо од г-ѓа Brückner во нејзиниот стан. Мертенс се обидува да се вработи во болница, но некоја жена која постојано се дерела го потсетувала на лоши спомени и тој не е во состојба да работи. Во меѓувреме, Сузан се среќава со Фердинанд Брикнер (Арно Паулсен). Кога Мертенс се враќа, Сузане го информира дека Бркнер е жив и здрав. Мертенс го посетува Бркнер, неговиот поранешен командант, и останува на вечера. Брюкнер сега е успешен стопанственик кој произведува садови од стариот *Stahlhelme*, германскиот воен челичен шлем. По вечерата, Бркнер му го враќа на Мертенс својот пиштол од војната. Мертенс повторно се присеќава на лоши моменти и си оди дома пијан.

Наводи
------

1. ↑  *Cinema in Democratizing Germany: Reconstructing National Identity After Hitler*, Heide Fehrenbach, 1995, University of North Carolina Press

Надворешни врски
----------------

* Оригинални 1946 постери на Ostfilm.de.
* ДВД Преглед на warinfilm.com
* *The Murderers Are Among Us (UK)  
Murderers Among Us (US)  
 Die Mörder sind unter uns (Germany)* — AllMovie (англиски)   
 *The Murderers Are Among Us (UK)  
Murderers Among Us (US)  
 Die Mörder sind unter uns (Germany)* — AllMovie (англиски)   
 *The Murderers Are Among Us (UK)  
Murderers Among Us (US)  
 Die Mörder sind unter uns (Germany)* — AllMovie (англиски)
* Синопсис и детали за производство
**Свети Петар и Павле** (грчки: *Αγίων Πέτρου και Παύλου*) — црква во селото Петгас, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.

Избришана фреска пред влезот на црквата
Црквата е гробишен и парохиски храм на селото, изграден во средината на XIX век. Претставува трикорабна базилика со димензии од 14 × 9 м. На исток има една полукружна апсида. На северниот крај на тремот има четириаголна кула изградена во 1955 г.

Внатрешноста на црквата е нова. Храмот е уништен во пожар во 2000 г. и подоцна обновен. Уништени се галеријата на западниот ѕид, дрвените тавани, фреските, иконостасот со икони на кулакиски мајстори, владичкиот престол, амвонот и проскинитарите. Над јужниот влез, обликуван со камен околувратник, има траги од фреска на покровителите, апостолите Петар и Павле. Околу вратата има и траги од фрески кој покажува дека западниот и јужниот ѕид биле живописани до висина на галеријата.

Во 1987 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

Поврзано
--------

* Гуменџиско-бојмичко-ругуновска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „6. Ιερός ναός Αγίων Πέτρου και Παύλου Πεντάλοφου". Ανάδειξη των Μεταβυζαντινών Μνημείων στην Μητροπολιτική Περιφέρεια Γουμενίσσης- Αξιουπόλεως - Πολυκάστρου μέ κέντρο τό Δήμο Ευρωπού. Посетено на 24 јуни 2014.[*мртва врска*]
2. 1 2  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ34/24412/504/8-6-1987 - ΦΕΚ 378/Β/27-7-1987". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-05-11. Посетено на 21 октомври 2014.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Петар и Павле" - Петгас на Ризницата ?
**Турнирот во Вијареџо** (италијански: *Torneo di Viareggio*) е еден од најважните фудбалски турнири за млади играчи во светот. Тој е основан во 1949 година и се одржува секоја година во италијанскиот град Вијареџо сместен во регионот Тоскана. Турнирот трае две недели и завршува во последната недела од градскиот карневал. Поради ова купот го добива и името **Куп на Карневалот** (Копа Карневале, на италијански: *Coppa Carnevale*).

Местото на најмногу освоени првенства на турнирот го држат италијанските клубови Милан и Јувентус кои по 9 пати биле прваци. На турнирот главен претставник на Македонија е струмичка Беласица која дебитира на купот во 2001 година со златната генерација во која се вбројуваат и Горан Пандев и Ацо Стојков, кои токму преку овој турнир ќе бидат забележани од светски фудбалски скаути. Во 2016 година за првпат на турнирот учествува и Академија Пандев.

Од 2009 година па наваму на турнирот за најталентираните се доделува и наградата „Златно момче" која ја добива играчот кој ќе добие најмногу гласови од жирито составено од спортски новинари од Италија.

Наводи
------

1. ↑  „Како започна Гоче - првото пионерско финале на Македонија". *ФФМ*. Посетено на 14 ноември 2019.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |
| --- |
|  **Св. Ѓорѓи** |
|  |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Повардарска |
| **Архијерејско намесништво** | Велешко |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Црквино |
|  **Општина** | Велес |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Георгиј |
|  **Изградба** | 1819 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Ѓорѓи** — македонски православен храм во селото Црквино, Велешко. Изградбата датира од 1819година, а по својот изглед, црквата, е иста како црквата Свети Спас во блиското село Ногаевци. Поради напуштањето на селото од страна на христијанското македонско население денес црквата е во крајно лоша состојба, а предвидена е нејзина обнова од министерството за култура. За иконата на Свети Кирил Филозоф во оваа црква истражувања вршела Донка Барџиева. По повод патрониот празник на црквата Ѓурѓовден, таа е доста посетена од христијани кои водат потекло од селото Црквино, а денес живеат во Велес.

Наводи
------

1. ↑  „Се распаѓа црквата „Свети Ѓорѓи" во велешкото село Црквино". еПорта3. 22 јануари 2009. Посетено на 2011-03-20.[*мртва врска*]
2. ↑  „Црквата Свети Ѓорѓи во село Црквино е пред распаѓање". ЦД Радио. Архивирано од изворникот на 2009-01-30. Посетено на 2011-03-20.
**Света Троица** — црква во градот Ругуновец, Гуменџиско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.

По доселувањето на турски Грци во Ругуновец во 1920-тите, тие изградиле своја парохиска црква „Св. Троица", напоредно на постоечката македонска црква „Св. Атанас". На крајот на векот храмот станал премал за пораснатото население на градот. Откако градбата сериозно настрадала во земјотресот од 1991 г. решено е да биде урната и на нејзино место да се подигне нова и поголема. Камен-темелникот на црквата е поставен на 31 август 1998 г. а истата е завршена и осветена во 2013 г. Црквата зафаќа површина од преку 900 м2 и има галерија во облик на буквата П, која служи како женска црква.

Поврзано
--------

* Гуменџиско-бојмичко-ругуновска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Θυρανοίξια Ι. Ναού Αγίας Τριάδος Πολυκάστρου". Amen.gr. 29 април 2013. Посетено на 25 јуни 2014.
Римски стаклени угвентариум, слика преземена од Ancienttouch.com)
**Угвентариум** или **балсамариум** (латински: *unguentarium*) е вид од стакло или Керамика (материјал) во кои се чувале мириси или миризливи масти, а кои се откриени во голем број во хеленистичка ера и римски наоѓалишта.
Најмногу овие садови се наоѓале во гробовите, по што порано довиле име лакримариум (јаз-лат|lacrimarium) – сад за собирање солзи кои се исплакани за покојникот.

Угвентариумот е првобитно производ од исток, каде мирисите и маслата се произведени.

Балсамариите можат да бидат во различни форми. Во текот на 1. век најраспространет балсамариј бил во форма на капка со помалку или повеќе профилиран обод и заоблено или благо заострено дно, кој се јавува од времето на Нерон и Флавијците. Често се во сино-зелена боја.
Во текот на 1. век во времето на Клаудије се јавуваат и тоалетни боци, со поголеми димензии, кај кои телото чини половина од цела боца. 
Кендлстик или балсамариј во облик на светилник, со проширени реципијент, благо вовлечено дно, долг врат и профилилиран обод е трет тип на садови за чување мириси и масла за јадење.
Бора Бора е едно од најпознатите туристички одредишта во светот.
**Туристичко одредиште** или **туристичка дестинација** — место (одморалиште во природата или културно подрачје) кое е значително во областа на туризмот и е посетувано од туристи, бидејќи нуди широк спектар на туристички атракции .

Постои голема разлика во дефинирањето на туристичкото одредиште. Некои од дефинициите кои најблизок начин го објаснуваат концептот на туристичко одредиште се:

* Определена тесна или поширока просторна единица во која се реализира туристичкиот сообраќај, а целата може да биде секое место каде што има туристички објекти, како и секој регион каде што се сместени неколку туристички центри.
* Комплекс на разни рекреативни и социјални содржини сместени во едно место.
* Одредиштето може да биде место за одмор или деловен центар што го посетуваат туристите и каде што престојуваат. Може да биде една област или дури и земја во која тие патуваат. Исто така може да биде и брод за крстарење кој носи повеќе пристаништа. Најефективната е да се постават едно или повеќе места во кои доаѓаат и остануваат туристите, а кои се главната цел на нивното движење.

Туристичко место
----------------

Со текот на времето, туристите стануваат потрошувачи кои се подготвени да платат за клима, природни и други убавини, како и задоволување на нивните желби и навики. Како резултат на одразот на овие нови односи, создадени од туризмот, се појавуваат туристички места. Овие места се создаваат таму каде што има големи концентрации на гости. Во овие населби се воведени објекти кои ќе им обезбедат на туристите удобен престој, како што се паркови, шеталишта, сали, казина, музика и други културни забави. Воведени се услуги за најдобар прием на гости, како што се информациски услуги, локален превоз, превозници.

Поврзано
--------

* Туризам
* Туристички регион
* Туристичка локација
* Туристички центар
**Свети Власиј** (грчки: *Αγίου Βλασίου*) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Св. Петар и Павле". Прогласен е за споменик на архитектурата.

Архитектура
-----------

Оваа доцновизантиска црква е изградена на почетокот на XIV век како еднокорабна базилика со шестстрана апсида на исток. Малку подоцна на јужната страна е додаден портик. Во XVI век обликот му е радикално променет, кога се урнати делови од северната и целата западна страна, и на нивно место се направени два големи лака.

Живопис
-------

Хрмаот е живописан со вредни фрески во XIV, XVI и XVIII век. Првичните фрески се датирани околу 1320 г. и се наоѓаат на источниот ѕид на наосот, меѓу кои се истакнуваат оние на Богородица во полн раст со малиот Исус и два ангела, Благовештението, Вознесението, Рождеството Христово, Сретението Господово, како и на светецот-покровител Власиј во полн раст и сцени од неговиот живот. Многу фрески во средишниот кораб се од XVI век, а од XVII век се оние на северниот ѕид на наосот.

Галерија
--------

Апостолски фриз, XIV век. Од лево надесно: Јаков, Андреј, Тома, Марко, Лука, Петар, Богородица, Христос и Јован Претеча, Матеј, Јоан, Вартоломеј, Симон и Филип
* Живопис во апсидата Живопис во апсидата
* Успение Богородично Успение Богородично
* Икона „Богородица Патеводителка", XVI век Икона „Богородица Патеводителка", XVI век

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  Πέτκος, Αντώνης. „Ναός Αγίου Βλασίου". Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Архивирано од изворникот на 2022-07-02. Посетено на 18 мај 2014.
2. 1 2 3  „Άγιος Βλάσιος". Discover Veria. Посетено на 30 јули 2016.
3. ↑  „Ενορίες". Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Посетено на 30 јули 2016.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Власиј" - Бер на Ризницата ?
**Танаско Стојанов Трајкоски** ( 1923
 во Раштани (Кичевско) —  1945

 во Дуго Село, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско семејство кое претежно се занимавало со занаетчиски работи. Во Народноослободителната војска на Македонија стапил во есента 1944 година во редовите на Првата македонска бригада. Со бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на Кичево и Гостивар. Со единиците на Петнаесеттиот македонски корпус заминал на Сремскиот фронт каде загинал во борба со германците кај Дуго Село близу до Загреб во мај 1945 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 141.
|  |
| --- |
|  **Свети Троица** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Повардарска |
| **Архијерејско намесништво** | Кавадаречко |
| **Парохија** | Росоманска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°31′05.1″N 21°56′46.4″E﻿ / ﻿41.518083° СГШ; 21.946222° ИГД﻿ / 41.518083; 21.946222Координати: 41°31′05.1″N 21°56′46.4″E﻿ / ﻿41.518083° СГШ; 21.946222° ИГД﻿ / 41.518083; 21.946222 |
| **Место** | Росоман |
|  **Општина** | Росоман |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свето Тројство |
|  **Изградба** | 1990 |
|
|  **Осветување** | 28 октомври 2007 |
|  **Зограф** | Златко Александарски |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | трикорабна |
|

**Свети Троица** — македонска православна црква, единствена селка црква на неготинското село Росоман и главна парохиска црква во Росоманската парохија..
Црквата е изградена е во 1990 година, додека осветувањето на камен-темелникот го извршил тогашниот архиепископ г.г. Михаил, како надлежен митрополит во Повардарската епархија. Со помош на митрополитот повардарски г. Агатангел и неговото доаѓање се смениле престолните икони, апостолите, дверите, чиј иконописец е Златко Александарски. Со благослов и помош на митрополитот се направил владички стол во средината на црквата и мал владички стол во олтарот, се направил престол за служење, се направиле ѓаконикот и жртвеникот. Олтарниот дел е фрескоживописан од страна на уметникот Светозар. **„Св. Троица"** — осветена на 28 октомври 2007 год. од Неговото Високопреосвештенство Митрополит Повардарски г. Агатангел.

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија црква во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Танел Кангерт** (естонски: *Tanel Kangert*; р. 11 март 1987

 во Вендра) — естонски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата ЕФ Едукејшн-ИзиПост. По сезоната 2009 бил отпуштен од неговата екипа, Аг2р-Ла Мондијал, поради повредата на коленото, кое ја довело неговата кариера во прашање.

Достигнувања
------------

2005
1. Краен пласман Курс де ла По
3. Краен пласман Лиеж-Ла Глиз
2007
 Друмски првак под 23 години
1. Краен пласман Тур ду Геводан
1. Етапа 3
2. Крајц Брајц
3. Рига Гран при
7. Светско хронометарско првенство
10. Копа Плачи
2008
 Национално хронометарско првенство
2010
 Национално хронометарско првенство
1. Краен пласман Тарту ГП
2. Национално друмско првенство
2011
3. Национално друмско првенство
2012
1.  Национално друмско првенство
1. Етапа 9 Тур де Свис
2. Национално хронометарско првенство
2013
1.  Национално хронометарско првенство
1. Етапа 1 (ТТТ) Вуелта а Еспања
5. ГП Кантон Аргау
6. Краен пласман Тур де Свис
9. Краен пласман Трка околу Полска
2014
5. Краен пласман Вуелта а Андалусија
9. Трофео Сера де Трамунтана
2016
1.  Краен пласман Трка Абу Даби
1. Етапа 3
2. Краен пласман Џиро дел Трентино
1. Етапа 1 (ТТТ)
1. Етапа 3
1. Етапа 4
6. Вуелта а Мурсија
9. Олимписка друмска трка
2018
1.  Национално хронометарско првенство
 Награда за борбеност на етапа 17 на Тур де Франс
2019
7. Светско хронометарсо првенство
2020
2. Класик Сид-Ардеш
4. Краен пласман Тур ди О Вар
8. Краен пласман Париз-Ница
9. Класик Ла Дром

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | — | 26 | 13 | — | 13 | 23 | СО | СО | 18 |
|  **Тур** | — | — | — | 20 | 22 | 26 | — | 16 | 27 |
|  **Вуелта** | 64 | — | 11 | СО | — | — | — | — | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑  Бејкон, Елис (1 јануари 2020). „2020 Team Preview: EF Education First". *Cyclingnews.com*. Future plc. Посетено на 2 јануари 2020.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Танел Кангерт" на Ризницата ? |

* Матична страница  (естонски)
* „Достигнувања на Танел Кангерт". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Танел Кангерт". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Танел Кангерт". ProCycling.
* Танел Кангерт на Trap-Friis.dk

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Возачи на Тим БајкЕксчејнџ |
| --- |
|  |
| Џек Бауер  · Брент Букволтер  · Сем Були  · Цгабу Грмај  · Кејден Гровс  · Лук Дарбриџ  · Александер Едмондсон  · Андреј Зејц  · Амунд Грендал Јансен  · Сајмон Јејтс  · Кристофер Јул-Јенсен  · Танел Кангерт  · Кевин Колеони  · Александар Коњшев  · Камерон Мајер  · Лука Мезгец  · Мајкл Метјус  · Микел Ниеве  · Барнабаш Пеак  · Калум Скотсон  · Дион Смит  · Роберт Станард  · Лукас Хамилтон  · Дамјен Хаусон  · Мајкл Хепберн  · Естебан Чавес  · Ник ШулцРаководител: Брент Копленд |

 |
**Цари Врв** (бугарски: *Цари връх*), наречен и **Царев Врв** (*Царев връх*), **Голем Царев Врв** (*Голям Царев връх*) или *Алиботуш* — врв на планината Славјанка (Али Ботуш) во јужна Пиринска Македонија. Висок е 2.183 м.

Се издига на највисокиот од второстепените ридови на планината, северно од главното планинско било и на североисток од првенецот Гоцев Врв. Има куполест облик со стрмни и лавиноопасни западни и источни падини. Врвот е сочинет од мермери. Покриен е со тенка кафеава шумска почва. Во ниските делови е обраснат со шуми од муника, а над 2.000 м.н.в. со високопланинска тревна растителност. Се наоѓа во рамките на резерватот „Али Ботуш".

### Искачување

Главни приоди за искачување на врвот се планинарските домови „Славјанка" (над с. Парил) и „Извора" (над с. Петрово).

Поврзано
--------

* Резерват Али Ботуш
* Гоцев Врв
* Шабран
* Царев Врв — истоимен врв во Осоговијата

Наводи
------

1. ↑  *Енциклопедия „Пирински край", том I*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1995. стр. 215. ISBN 954-90006-1-3.
**Свети Димитриј** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου*) — црква во селото Ѓувелци, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е парогхиски храм на селото. Изградена е околу 1950 г. Земјотресот во 1978 г. нанел големи штети на храмот и затоа истиот е изграден одново во 1981 г. Осветен е на 2 ноември 1986 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Храмот е живописан.

Во парохијата влегуваат и црквите „Св. Илија", „Св. Лука" и „Св. Дух".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Αγίας Αγίου Δημητρίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 31 октомври 2014.
**Страмбото** (италијански: *strambotto*, од француски: *estrabot*- глупост) е форма на италијанска лирска наративна песна, најверојатно создадена на Сицилија, составена од осум строфи со вкрстена рима (строфа), од кои седмата и осмата претставувале рипрези (риспето), а подоцна и со спарена рима. Поретко имал форма на тоскански секстин (сестина), кој се состоел од четири стиха со вкрстена рима и реприза од два стиха. Страмбото на почетокот имал сатиричен карактер, заснован на еквивалентна француска форма, но подоцна станал изразито љубовна песна. Во 15 век навлегла во уметничката поезија. Него го одгледувале Јустинијан, Пулчи и Полицијано, а во поновата литература Кардучи и Ферари. Некои дубровнички поети пишувале и песни слични на страмбот.
**Цариградската библиотека** или **Царската библиотека на Цариград** била библиотека која традиционално се смета за последна голема библиотека на античкиот свет. Основана е во средината на 4 век од тогашниот император Констанциј II (317-361), пред сè воден од религиозни мотиви, т.е. обидот да се пренесат христијанските текстови од папирусот, кој брзо се распаѓал во европската клима, односно да се препише потрајна пергамент.

Историјата
----------

Во 372 година, царот Валенс, наследник на Констанциј, ангажирал седум калиграфи со намера да пренесе вредни христијански ракописи од папирус на пергамент. Иако христијанските текстови имале предност, библиотеката пораснала, односно, претхристијанските дела од класичната грчка и римска литература и порани биле меѓу запишаните текстови. 473 година, дел од книгите изгореле во пожар.

Според историчарот Зосима од Цариград, за време на владеењето на императорот Јулијан Отпадник (331-363), библиотеката се наоѓала во царскиот трем, каде биле сместени сите списи што ги поседувал императорот Јулијан Отпадник. Тој неуморно набавувал нови списи и вршел преглед на библиотеката со поголема грижа од другите царски ризници. Големиот антички историчар Амијан Марцелин (325/335 - околу 400) го опишува царот Јулијан Отпадник како библиомен.

Во кодексот на Теодосиј (14.9.2) има забелешка дека 372 година цар Валенс (328-378 г.) наредил вработување на седум писатели (четворица за грчки и тројца за латинскиот текст) и неколку соработници кои се грижеле за библиотеката. Врз основа на овие информации, знаеме дека дворската библиотека поседувала грчки и латински списи, кои веројатно не биле сместени одделно.

Царот Теодосиј II (408-450) е 425 година. Тој издал декрет за основање на Цариградскиот универзитет, во кој биле сместени катедрите за изучување на граматика, реторика, право и философија. Најверојатно, дворската библиотека била вклучена во универзитетот, која полека се стекнала со статусот на централната библиотека во Византиското Царство. Според белешката на византискиот хроничар и теолог Јован Зонара (12 век), во библиотеката имало околу 120.000 тома пред да настрада во пожар 475 година. По пожарот, фондот е обновен.

Фондот за библиотека на дворската библиотека содржел не само христијански списи, туку и списи што припаѓаат на хеленското наследство. Не се знае точно кој го користел фондот за библиотека. Можно е во почетокот, користењето на фондот да било наменето само за членовите на кралското семејство, оние што служеле на дворецот и избрана група научници. Од периодот кога Теодосиј II го основал универзитетот во Цариград, дворската библиотека имала за цел Универзитетска библиотека.

Библиотеката конечно била уништена во 1204 година за време на Четвртата крстоносна војна. Неговите остатоци подоцна ги презел Османлискиот султан Мехмед Втори Освојувач по падот на Цариград во 1453 година.

Извори
------

1. ↑  Harris 1999. sfn error: no target: CITEREFHarris1999 (help)
2. ↑  Preserving The Intellectual Heritage-Preface — Council on Library and Information Resources
3. ↑  Harris 1999 harvnb error: no target: CITEREFHarris1999 (help)
**Хилден** (германски: *Hilden*) — град во германската држава Северна Рајна-Вестфалија. Тој е еден од 10-те општински центри на округот Метман. Според проценката за 2010 година, во градот имало 55.961 жител. Таа има регионален код () 5158016, () и () код.

Географија
----------

Хилден се наоѓа во државата Северна Рајна-Вестфалија во областа на Метман. Градот е на надморска височина од 50 метри. Областа на општината е 26,0. Во самиот град, според проценката за 2010 година, живееле 55.961 жители. Просечната густина на населението е 2.156 жители.

Галерија
--------

* Црква во ХилденЦрква во Хилден
* Црква во ХилденЦрква во Хилден
* Бар во ХилденБар во Хилден
* Улица во ХилденУлица во Хилден
* Статуа во ХилденСтатуа во Хилден

Меѓународна соработка
---------------------


| Место | Држава | Вид на соработка | Од |
| --- | --- | --- | --- |
| Марибор | Словенија | контакт | 1998 година. |
| Ворингтон | Чешка Република | партнерство | 1990 година. |
|  |  |  |  |
| Извор  |

Наводи
------

1. ↑  Савјет општина и региона Европе - Преглед међуопштинске сарадње, Посетено на 30. 6. 2010.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница  (германски)
**Сосиета Спортива Калчо Бари**, (познат и по името на првото основање како **ФК Бари** или понекогаш и само **Бари**) е професионален италијански фудбалски клуб од Бари, Апулија. Моментално се натпреварува во Серија Д, четвртата лига по ранг во Италија.

Клубот е основан на 15 јануари 1908 година како **Фудбал Клуб Бари** додека во 1928 година со спојување на повеќе тогашни клубови од градот настанал **Унионе Спортива Бари**. Својте домашни натпревари ги игра на стадионот Сан Никола, кој има капацитет од 58,270 седечки места.

Поголемиот дел од својата историја Бари ја поминал помеѓу двете најсилни лиги во Италија, Серија А и Серија Б. Најголемиот успех на клубот е освојувањето на Митропа купот во 1990 година. Клубот се смета за еден од најелитните од регионот на Јужна Италија и статистички е на 17-то место по успешност во Серија А на сите времиња лига во која поминал 30 сезони. Во сезоната 2017-2018, Бари завршил на 7-мото место во Серија Б, меѓутоа поради финансиските проблеми клубот најавил дека нема да се натпреварува во Серија Б за сезоната 2018-2019 и прогласил банкрот. Откако Аурелио Де Лаурентис ја преземал сопственоста над клубот, Бари бил реоснован под името **Сосиета Спортива Калчо Бари** и бил регистриран да настапува во Серија Д за сезоната 2018-2019.

Титули
------

* **Серија Б: 3**

1934–1935, 1941–1942, 2008–2009
* **Митропа куп: 1**

1990

Надворешни врски
----------------

* Официјална страна на ФК Бари
Средновековен опис на Харпија како жена-птица
**Xарпија** (*Грчки: ἅρπυια, harpyia; Лат: harpeia)* — крилест дух во старогрчката митологија. Харпиите постојано му ја краделе храната на Финеј. Буквалното значење на зборот „харпија" изгледа дека е „крадливка", бидејќи произлегува од древниот грчки збор „ἁρπάζειν", што значи „да граба/открадне". Вообичаено, тие се претставени како девојки со тела на птици. Според второто пеење на „Енеидата", тие живееле на групата острови Строфади во Јонското Море. Една од нив им претскажала глад на Тројанците.

Харпиите биле сестри на Ирис, односно ќерки на Тавмант и океанидата Електра. Трите харпии се: Ела (брза како бура), Келена (темната) и Окипета (брзолета). Една од харпиите, Подарго (брзонога), била мајка на коњите од Ахил, Балиј и Ксант, чиј татко бил западниот ветер Зефир. Хесиод ги нарекува две „прекрасни влакнести" суштества, па во грнчарската уметност харпиите се претставени како крилести убавици. Харпиите како грди крилести жени-птици (на пример, кај Евменидите од Есхил) се подоцнежен производ, заради помешувањето со сирените. Римските и византиските автори ја детализирале нивната грдотија.

Наводи
------

1. ↑  Dante Aligijeri, *Pakao*. Beograd: Rad, 1961, стр. 79.
2. ↑  *Илијада* xvi. 150.
3. ↑  A. V. „Objašnjenja", во: Apulej, *Zlatni magarac*, Dereta, Beograd, 2011, стр. 226.
4. ↑  Hesiod, *Theogony*, 267.

 
Викиизвор на англиски јазик содржи текст на тема:
***"Harpies", *Encyclopædia Britannica* (11th ed.)***

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Харпија" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 13105601
* GND: 118884778
* SUDOC: 236894722
* BNF: cb150961682 (податоци)

 |

 |
Страничен поглед на куршумот CE399
**Теорија на еден куршум**, позната и како **Теорија на магичниот куршум** — теорија која е направена од Вореновата комисија со цел да се објасни како трите куршуми кој ги испукал Ли Харви Освалд довеле до атентат на претседателот на САД, Џон Кенеди.  

  

Теоријата, која се препишува на членот на Вореновата комисија, Арлен Спектер (сега американски сенатор), тврди дека само еден куршум, означен како доказ за Вореновата комисија 399 (Commission Exhibit 399 или CE399), ги предизвикал сите нефатални рани кај претседателот Кенеди и гувернерот на Тексас, Џон Конали. Раната во глава која го усмртила претседателот ја предизвикал вториот куршум.   

Според Теоријата на еден куршум, еден инч долг, 6,5 милимитарскиот куршум направен од бакар и олово, испукан од прозорец на шестиот кат поминал низ вратот на Кенеди, градите и зглобот на раката на Конали и се забил во задникот на Конали. При тоа поминал низ 15 слоеви на ткаенина, 7 слоеви на кожа, приближно 15 инчи ткиво, удрил во јазолот на вратоврската, отстранил 4 инчи ребра и скршил шест подлактици. Куршумот кој ја предизвикал ова штета не бил најден во креветот на Конали, туку во соседниот кревет во болницата во Далас. Бакарниот дел останал потполно недопрен, но опашката на истиот е латерално компресирана од едната страна.  

  

Во својот заклучок, Вореновата комисија нашла уверливи докази од стручни лица дека еден куршум предизвикал рана на вратот на претседателот Кенеди и сите рани на гувернерот Конали. Се вели дека постои разлика во мислењата меѓу членовите на комисијата за веројатноста на ова појава но истакнува дека оваа теорија не е од клучно значење за заклучоците на комисијата и дека сите чкенови на комисијата без двоумење се согласуваат дека сите куршуми биле испукани од истиот прозорец на шестиот кат.
**Харлиберг**, на 255.9 м повисоко од нивото на морето (НН), е највисокиот рид на шумата Харли, и се издига во областа на Гослар во југоисточна Долна Саксонија, централна Германија. 

Понекогаш терминот Харлиберг се користи како синоним за целата шума на Харли ( германски: *Harly-Wald* ), но ова го игнорира фактот дека постојат и други врвови во тој пошумен опфат на ридот.

Географија
----------

Ридот се наоѓа под 2   километри северозападно од Виеенбург. Тоа може да се постигне на различни шумски патеки и пешачки патеки кои минуваат низ шумата Харли - на пример, на *Kammweg* ("riddway"). Речиси точно 2   километри југоисточно е место на стариот замок Халибург .

Harly Tower
-----------

На врвот на Харлиберг се наоѓа кулата Харли ( *Harlyturm* ), кула за набљудување која повторно беше отворена за туристи во 1986 година по децении на распаѓање и по голема реставрација. Таа е отворена кога знамето е издигнато над неговиот покрив. 

Од платформите за набљудување - една стаклена и една отворена - од Харлиската кула има погледи на планините Харц на југ, на брест на север и на Хуј на исток.
**Света Троица** (грчки: *Αγίας Τριάδος*) — црква во селото Долно Христос, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Првичната црква е изградена во 1930 г, но кон крајот на векот станала премала за потребите на населението. Во 1986 г. е срушена и на нејзино место е подигнат денешниот храм. Истиот е осветен на 1 април 1995 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Градбата претставува крстокуполна базилика со нартекс на запад и камбанарија на југозапад.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 18 октомври 2019.
Новогодишни честитки од Хармонисти  комичари, 1930 година (одлево): Роберт Биберти, Ерих А.Колин, Роман Циковски, Ервин Буц, Ари Лешникоф и Хари ФромманХармонисти комичари, Берлин, 1 јануари 1928 година
**Хармонисти комичари** биле меѓународно познат ансамбл составен само од мажи, кој настапувал помеѓу 1928 и 1934 година како една од најуспешните музички групи во Европа пред Втората светска војна. Групата се состоела од Хари Фромерман ( тенор бафо ), Аспарух "Ари" Лешникоф (прв тенор ), Ерих Колин (втор тенор ), Роман Чиковски ( баритон ), Роберт Биберти ( бас ) и Ервин Буц ( пијанист ).

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 5 април 2012 г. Биографија на англиски јазик на групата од Даглас Е. Фридман
* Комичар Хармонисти во Интернет филмот База на податоци
* Фан страната само германски, со историја, список на концерти, дискографија
* Историја и слики Архивирано на 9 мај 2008 г.
* Линкови до аудио примероци
* Видео на современи пејачи кои го изведуваат комичниот хармонистички аранжман на "Am Brunnen vor dem Tore"
* 30-минутен радио документарен филм
**Тони Јаневски** (Скопје,  1972
) – универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.

Животопис
---------

Тони Јаневски е роден во Скопје во 1972 година. дипломирал, магистрирал и докторирал на Електротехничкиот факултет во Скопје во 1996, 1999 и 2001 година, соодветно. Во периодот од 1996 до 1999 година како главен инженер во Мобимак (денес „Македонски Телеком") учествувал во дизајнирањето и имплементација на првата мобилна јавна мрежа во Република Македонија. На Факултетот е вработен како асистент во 1999 година. Во 2001 е избран во звањето доцент, во 2005 година во звањето вонреден професор, а во 20хх во редовен професор. Во текот на 2001 година работел како гостин-истражувач во истражувачкиот центар Watson на компанија та IBM во Њујорк. Во наставата предава предмети од областа на телекомуникациите на додипломски и на магистерски студии, поконкретно предмети за интернет технологии, комутација и рутирање, дизајн и моделирање на телекомуникациски мрежи и за безжични IP мрежи.

Награди
-------

* Награда „Гоце Делчев" во 2012 година за трудот „Комутација и рутирање", објавен во 2011 година.

Наводи
------

1. 1 2  *50 ГОДИНИ ФАКУЛТЕТ ЗА ЕЛЕКТРОТЕХНИКА И ИНФОРМАЦИСКИ ТЕХНОЛОГИИ*. Скопје: Факултет за електротехника и информациски технологии. 2009. стр. 221. ISBN 978-9989-630-58-3. `|access-date=` бара `|url=` (help)
2. ↑  „Одлука за доделување на наградата „Гоце Делчев" за особено значајни остварувања од интерес за Републиката во областа на науката" (PDF). 23 април 2012. Посетено на 20 март 2021.
**Тони Делков** (29 март 1977

 во Неготино) — политичар од редовите на СДСМ и градоначалник на Општина Неготино. На функцијата стапил по локалните избори во 2017 година, кога победил во првиот круг со освоени 54,55% од вкупните 16.084 гласови. Завршил средно училиште во гимназијата „Св. Кирил и Методиј" во Неготино.

### Професионална кариера

Делков по завршувањето на средното училиште 14 години бил вработен во Фабрика за кабли Неготино. Започнал како магационер, напредувал во комерцијалист, задолжен за продажба на кабел. Пред стапувањето на функцијата градоначалник бил сопственик на две приватни фирми со петмина вработени.

Петнаесет години бил активен спортист во РК Повардарие и бил дел на младинската репрезентација во ракомет на Република Македонија. 

Оженет е со сопругата Надица и татко е на два сина на возраст од 9 и 5 години.

### Политичка кариера

Тони Делков е член е на СДСМ од 1996 година, активен во сите органи и тела на партијата. Во 2 мандата бил секретар на ОО СДСМ Неготино.

Бил избран за советник во Советот на Општина Неготино, на локалните избори во 2013 како кандидат на списокот на СДСМ.

Бил номиниран за кандидат за градоначалник во 2017, а на одржаните локални избори истата година, Делков остварил убедлива победа во првиот круг и станал градоначалник на општина Неготино со мандат истата да ја извршува во периодот од 2017-2021 година.

Наводи
------

1. 1 2  „Кој е Тони Делков, кандидат за градоначалник на Неготино: Со спортски дух и рационалност кон решавање на децениските проблеми | Фокус". *fokus.mk* (англиски). Посетено на 2017-12-01.
2. ↑  Administrator. „Градоначалник". *www.negotino.gov.mk*. Архивирано од изворникот на 2014-03-05. Посетено на 2017-12-01.

Надворешни врски
----------------

* Тони Делков на Facebook
**Тони Грачанин** ( 1964
, Валандово - 19 јуни 2015

, Лондон, Велика Британија) — познат македонски инструменталист на повеќе дувачки инструменти. Бил основач и фронтмен на музичката група „Валандовски свадбари", која полна афирмација доживела со аудио касетата „Ора за душата", издадена од музичката и касетна продукција на МРТВ во 1994 година. Овој носач на звук бил помеѓу најтиражните и најслушани музички изданија од народната музика во Македонија.

Животопис
---------

Грачанин е роден во Валандово во 1964 година и потекнува од музичко семејство, чиј татко бил трубач, а неговата помала сестра Јадранка Тушевска е позната македонски изведувач во народната музика. Бил основач и фронтмен на музичката група „Валандовски свадбари". Тој бил автор на повеќе сопствени, а направил и автентични обработки на повеќе стари македонски ора од валандовскиот крај. „Валандовското зејтин оро", орото „Погана', „Кимово оро", „Костадиново оро" се само неколку роднокрајни и препознатливи обнародени музички дела без кои повеќе од 20 години не може да се замисли една македонска традиционална веселба или свадба. Како солист на кларинет, труба, саксофон и гајда музицирал во повеќе фестивалски оркестри, а учествуваше и во снимањето на многу песни со речиси сите позначајни македонски пејачки имиња од народната и новата авторска македонска песна. Бил долгогодишен солист на фестивалот „Филиграни', како и на „Валандово". Добитник е на повеќе фестивалски награди.

Повеќе од една деценија живеел и работел во Лондон, каде музицирал со најголемите балкански музички звезди од македонската, српската, босанската и бугарската естрада, а како солист свирел на концерти во
клубовите ширум Европа. Починал по кратко и тешко беледување во Лондон на 19 јуни 2015 година, но неговите посмртни останки се пренесени во родното Валандово.

Наводи
------

1. ↑  „*Почина Тони Грачанин, македонски музичар, инструменталист на повеќе дувачки инструменти*". Архивирано од изворникот на 2015-06-23. Посетено на 2015-06-21.