recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Проф. д-р Зоран Панов** е декан на Факултетот за природни и технички науки при Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип. Факултетски студии завршил на Рударско-геолошки факултет во Штип при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" – Скопје во 1993 година. Академскиот живот го продолжил на истиот факултет каде што во 1997 година ги завршил магистерските студии. Докторски студии завршил во 2001 година, повторно на Рударско-геолошки факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" – Скопје. Своето работно искуство го започнал во 1994 година како помлад асистент во Рударско-геолошкиот факултет во Штип. Во 1997 година станал асистент по предметот *Проектирање на рудници*. Работното искуство го продолжил како доцент во 2002 година по предметот Основи на проектирање, а во 2007 година преминал во вонреден професор. Денес ја извршува функцијата декан на Факултетот за природни и технички науки при Универзитетот „Гоце Делчев" - Штип.  

**Интерес во науката на проф. д-р Зоран Панов**:

* Проектирање во рударството,
* Механика на карпи,
* Моделирање,
* Графика и дизајн,
* Експлоатација на архитектонско-градежен камен,
* Експлоатација на јаглен,
* Гасификација на јаглен,
* Екологија.

**Наставна област**

Проф. д-р Зоран Панов е професор на повеќе предмети на Факултет за природни и технички науки, поврзани со неговиот интерес во науката, како што се: *Технички науки*, *Рударство*, *Механика на карпи*, *Графика и дизајн*.

Членува во професионалната асоцијација Асоцијација за производство и користење на архитектонско-градежен камен **„Камен"**, Р. Македонија.

* **Објавени научни и стручни трудови**

Наводи
------

1. ↑  „Официјално мрежно место на Факултет за природни и технички науки - „Наставници"". Архивирано од изворникот на 2013-10-03. Посетено на 2013-07-09.
2. ↑  „Официјално мрежно место на Факултет за природни и технички науки - „За факултетот"". Архивирано од изворникот на 2013-09-06. Посетено на 2013-07-09.
3. ↑  Официјално мрежно место на проф. д-р Зоран Панов
4. ↑  „Студиски и предметни програми за прв циклус на студии на ФПТН". Архивирано од изворникот на 2013-03-30. Посетено на 2013-07-09.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на проф. д-р Зоран Панов
* Универзитет „Гоце Делчев" - Штип
* Официјално мрежно место на Факултет за природни и технички науки
* Репозиториум на УГД
* Електронска библиотека на УГД
**Билјана Јанева** (моминско: **Љупчова**; р. 2 јули 1950

 во Белград) — македонска математичарка и универзитетска професорка од 2000 година.

Животопис
---------

Дипломирала на Природно-математичкиот факултет во Скопје во 1973 година, станувајќи асистент на факултетот во 1974 година. Магистрирала на Природно-математичкиот факултет во Загреб во 1981 година, а докторирала во 1989 година на ПМФ во Скопје со темата „Некои класи полиадични полугрупи и групи". Таа е автор или соавтор на повеќе научни трудови од областа на алгебрата, учесник во научни проекти и научни конференции со свои реферати и раководител на постдипломски студии.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Јанакиевски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 632. Text "series
" ignored (help)
**Весна Јаневска** (р. 1958 година во Скопје) — македонски патолог и поранешен пратеник во Собранието на Македонија. Таа е професор на Медицинскиот факултет во Скопје и вработена во Институтот за патологија.

Животопис
---------

Свој придонес во областа на медицината и патологијата остварила со следниве истражувачки проекти: „Скрининг, дијагноза и постсмртно испитување на вродени дисплазии на скелетот"; „Создавање на постоперативен дијагностички и терапевски протокол кај тумори на плунковните жлезди со користење на хистопатолошки и радиолошки критериуми"; „Евалуација на ефектите од хемотерапијата кај остеосаркомите"; „Имунофенотипски и генетски профил на тумори на простата, колоректум, скелет и хронични миелопролиферативни заболувања".

Член е на Лекарската комора на Македонија, Конзилиум за Саркома при Медицинскиот факултет, Македонското патолошко друштво, Европското патолошко друштво, Македонското друштво за морфолошки науки и Македонското здружение на лекари.

Наводи
------

1. ↑  „ЈАНЕВСКА ВЕСНА". *www.sobranie.mk* (англиски). Посетено на 2020-10-06.
**Мирјана Јоноска** (5 март 1938

 во Скопје) — македонска физичарка и универзитетска професорка на Природно-математичкиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Докторирала на ПМФ во 1975 година со тема за дифракција на кружните препреки со асиметрична траспаренција и фаза. Специјализирала во Брајтон. На ПМФ, покрај професор по општа физика, електромагнетизам и демонстрациони експерименти од физика, била и продекан на Факултетот за физика (1979-1981), како и претседател на ДФМ, од 1986 до 1988 година.

Во својата кариера има објавено над 100 статии од полето на физичката оптика и повеќе од 100 стручни трудови, средношколски и универзитетски учебници.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Јон*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 646. Text "series
" ignored (help)
**Драголсав Михаиловиќ (Михајловиќ)** (српски: *Драгослав Михаиловић*, 17 ноември 1930, Ќуприја, Кралство Југославија — 12 март 2023, Белград, Србија) — српски писател и академик.

Животопис
---------

Михаиловиќ завршил гимназија во родниот град, а во 1949 година се запишал на Филолошкиот факултет во Белград, каде студирал на групата за југословенска книжевност и српско-хрватски јазик. Дипломирал во 1957 година. Во 1981 година, Михаиловиќ бил избран за дописен член на Српската академија на науките и уметностите.

Творештво
---------

Во 1967 година, Михаиловиќ ја објавил својата прва книга, збирката раскази „Фред, добра ноќ", во издание на Матица српска. За неа, тој ја добил Октомвриската награда што ја доделува градот Белград. Следната година, повторно во издание на Матица српска, се појавил романот „Кога цветаа тиквите", кој постигнал голем успех и до 1980 година доживеал пет изданија во Србија, а бил преведен и на неколку други јазици. По мотивите на овој роман, подоцна Михаиловиќ ја напишал и истоимената драма. Во 1975 година го објавил својот втор роман „Венецот на Петрија" за кој следната година ја добил Андриќевата награда, а подоцна биле снимени и истоимениот филм и телевизиска серија. Исто така, Михаиловиќ напишал и поголем број раскази кои биле објавени во разни списанија и дневни весници, а многу од нив се преведени и на други јазици. Притоа, неговите раскази биле дел од девет избори и антологии, објавени во Југославија, Полска, Бугарија, Чехословачка, Советскиот Сојуз и Велика Британија. Во продолжение, Миахиловиќ пишувал и радио-драми, изведувани на повеќе радио-станици во Србија и во странство. Во 1981 година била изведена телевизиската драма „Аквизитери", а потоа била прикажана и монодрамата „Патник". Најпосле, тој е автор и на драмата „Скитниците пијат чај", која се прикажувала на сцените на „Ателје 212" во Белград и на Народниот театар во Прилеп.

Наводи
------

1. 1 2  „Beleška o piscu", во: Dragoslav Mihailović, *Kad su cvetale tikve*. Beograd: BIGZ i SKZ, 1983.
**Јонче Шапкарев** (17 септември 1926

 во Велгошти —  2008
) — македонски универзитетски професор и биолог.

Животопис
---------

Основно образование завршил во родното место, а со средно образование се стекнал во Охрид. Во 1947 година се запишал на групата биологија на Филозофскиот факултет во Скопје, а дипломирал во 1951 година. До 1954 година бил вработен како асистент и ја вршел должноста директор на Хидробиолошкиот завод во Охрид.

Во 1956 година ја одбранил докторската дисертација, а во звањето доцент бил избран во 1958 година на Катедрата за биологија на Природно-математичкиот факултет во Скопје.

Држел настава по предметите: инвертебрата, анимална екологија, зоогеографија, органска еволуција и типологија на животните. 

Автор или коавтор е на повеќе универзитетски учебници. Има објавено над 140 оригинални научни трудови.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шаревски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1646. Text "series
" ignored (help)
**Круме Калајџиевски** (роден на 28 јануари 1934

 година во Скопје) — македонски професор по хемија.

Животопис
---------

Круме Калајџиевски е роден во Скопје на 28 јануари 1934 година. Средното образование го завршил во Гимна­зијата „Цветан Димов" во Скопје и во учебната 1952/53 г. се запишал на студии на Филозофскиот факултет во Скоп­је, на групата за хемија. Дипломирал на истиот факултет во 1957 г. Во учебната 1973/74 г. се запишал на постдипломски студии при Природно-математичкиот факултет во Скоп­је, на насоката за неорганска и аналитичка хемија. Маги­с­три­рал во 1978 година на Хемискиот факултет во Скопје, под менторство на проф. д-р Димче Тошев, со одбрана на тезата „*Застапеноста на флуорот и јодот во економски по­важ­ни­те видови риби на трите природни езера во СР Маке­до­ни­ја*". Во 1983 г. док­то­ри­рал (под мен­тор­ство на проф. д р Тибор Пастор, од ПМФ  Белград), бранејќи го тру­дот „*При­­гот­ву­ва­ње и испитување на особините на хетерогени јон-се­лективни елек­тро­ди и нивна примена при опреде­лување на органски фармацевтски ак­тив­ни супстан­ци*". Во последната година од студиите (1956/57) бил примен како при­правник на групата за хемија при Филозофскиот факултет во Скопје.

Во 1957 г. бил избран за асистент и во ова звање бил преизбиран неколку пати, сè до 1984 г. кога (по докторирањето) е избран за доцент на Хемискиот факултет во Скопје. На Природно-математичкиот факултет во Скоп­је бил избран за вон­ре­ден (во 1989) и за редовен професор (во 1994 г.). Во пен­зи­ја заминал во октомври 1998 година. 

Калајџиевски изведувал настава по предметите аналитичка хемија и инстру­мен­тална хемија (за студентите од биохемиско-физиолошката насока на Ин­сти­тутот за био­ло­гија) и по аналитичка хемија (за студентите од Фарма­цевтскиот факултет). На постдипломските студии на Институтот за хемија бил задолжен да изведува настава по пред­ме­тот сов­ре­мени елек­тро­аналитички методи. Во науч­но­ис­тра­жувачката работа ги употребува елек­тро­ана­литич­ките методи. Специ­јалност му е изработка и анализи со јоноселективни електроди. Научниот опус на проф. Ка­лај­џиевски опфаќа 21 печатен труд (2 труда во меѓународни списанија, 4 во национални спи­санија надвор од РМ, 14 трудови во списанија издавани во РМ и еден труд печатен во зборник на трудови) и 28 соопштенија (3 биле презентирани на интер­на­цио­нални собири, 13 на нацио­нални собири надвор од РМ и 12 на национални собири во РМ). Бил раководител на еден и учесник во три научноистражувачки проекти. Во периодот 19911993 г. бил раководител на Заводот за аналитичка хемија.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Калајџиевски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 660. Text "series
" ignored (help)
Луи-Емил Ајер - швајцарски и бугарски просветен деец и општественик, сметан за основоположник на спортското движење во Бугарија. Загинува во 1916 година, во Првата светска војна, како бугарски офицер во битката кај Дојран.

Луи Ајер е роден во 1865 година во Бе, во кантонот Во во Швајцарија. Живее во Хомберт во кантонот Берн. Учи во Лозана, Женева и Нешател и работи како учител по спортски дисциплини во Вјове.

Во 1893 година бугарскиот министер за просвета Георги Живков го поканува заедно со уште девет швајцарски педагози да дојдат во Бугарија и да ги положат основите на спортското образование. Ајер работи како учител по физичко воспитување во Лом (1894), Силистра (1903) и Русе (1909) и е главен тренер на јуначките друштва. Ги воведува спортовите лесна атлетика, дигање на тежини, борба и бокс. Раководи со техничката комисија на гимнастичкиот сојуз „Јунак".

При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година, Ајер на денот кога е објавена мобилизацијата се вклучува во Бугарската армија како доброволец и ја формира Јуначката легија во Русе. Во Втората балканска војна во 1913 година е командир на првата чета на Дванаесеттата лозенградска дружина на Македонско-одринското ополчение. Војува на Македонскиот фронт кај Султан Тепе и Драм Теке. За неговото херојство е унапреден во офицерскиот чин потпоручник и два пати е одликуван со крст „За храброст".

По војната ја издава книгата „Pro Bulgaria" на француски јазик во која ги брани бугарските позиции. Сите приходи од книгата ги дарува на бугарските воени ветерани. Објавува и статии за Бугарија во весникот „Ла Жјонев".

При влегувањето на Бугарија во Првата светска војна одново се вклучува во армијата како доброволец. Првично е распореден во воен транспорт, но протестира и како офицер е преместен во Триесет и третиот пешадиски свиштовски полк. Ајер загинува на 2 септември 1916 година како командир на чета во одбраната на Дојран. Погребан е во дојранското село Чаушли.

Бугарско-швајцарското друштво основано во 1991 година во Русе, стадионот во Силистра, улица во Софија, како и врв на планината Елсворт на Антартикот го носат неговото име.
**Ружица Керамичиева** (моминско: **Михајлова**; 5 октомври 1930

 во Суботица) — македонски психолог и универзитетска професорка на Филозофски факултет во Скопје, која што во моментов е во пензија.

Животопис
---------

Дипломирала на Филозофски факултет во Белград во 1961 година, потоа во 1969 година станала магистер, за потоа и да докторирала во 1976 година. На Институтот за психологија при Филозофски факултет во Скопје се вработила во 1976 година веднаш по докторирањето. Таму ги поминала сите звања до редовен професор и во 2001 година се пензионирала. Ги предавала предметите: развојна психологија (во учебната 1986-1987), освен на Филозофскиот факултет предавала и на Дефектолошкиот факултет во Белград, методика која била наменета за студентите по психологија, предавала и психологија на Филозофски и Филолошки факултет.

Предмет на научно проучување и се говорот и мислењето кај децата, а особено се посветила на методиката каде што ја вградила интерактивната настава и активното учење.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Керамитчиевски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 688. Text "series
" ignored (help)
**Парламентарни избори во 1976 година** ― парламентарни избори кои биле одржани во Египет на 28 октомври 1976 година, со втор круг во четири изборни единици на 4 ноември. Додека Арапскиот социјалистички сојуз останал единствената законска партија во земјата, како и на претходните избори, овие избори биле посебни по тоа што три различни политички фракции на партијата се натпреварувале едни против други (десничарската Социјалистичка либерална организација, центристичката Арапска социјалистичка организација и левичарската Национална напредна сојузна партија), заедно со 208 независни. Овој изборен опит довел до првите повеќепартиски избори, уште од 1952 година, во Египет во 1979 година.

Биле избрани по двајца кандидати од секоја од 175-те изборни единици, при што бил потребен втор круг на гласање доколку еден или двајцата кандидати не успеат да освојат над 50% од гласовите во првиот круг, или ниту еден од кандидатите со над 50% не бил класифициран како работник или земјоделец (секоја изборна единица морала да има барем еден земјоделец или работник што ја застапувал). По изборите, уште десет членови биле назначени од претседателот.

Исходот бил победа за Арапската социјалистичка организација, која освоила 295 од 360 места. Излезноста на гласачите била само 39,77%.

Резултати
---------

| Партија |
| --- |
| Вкупно |
|  |

Наводи
------

1. 1 2  Egypt Inter-Parliamentary Union
**Лазар Симов** (Тетово,  1907
 – Скопје,  1998
) — македонски градежен инженер и поранешен редовен професор на Градежниот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Симов е роден во Тетово во 1907 година. Бил редовен професор на Градежниот факултет во Скопје од 1961 година, па сè до неговото пензионирање во 1977 година. Предавал по предметите од областа на *дрвените и масивните конструкции*. Дипломирал во Белград во 1932 година, а од 1933 бил на служба во разни делови на Македонија.

На Техничкиот факултет бил од основањето во **Одделот за градежништво**. Бил основоположник на *Катедрата за дрвени и масивни конструкции*. Бил и декан на Техничкиот факултет од 1957 па до 1961 година. Особено се значајни неговите постигнувања во обновата на постземјотресно Скопје и на вијадуктите на автопатот Е-75 на делниците Скопје–Велес и Демир Капија–Удово, како и на мостовите меѓу Удово и Гевгелија.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **II** (прво. изд.). Скопје: МАНУ. ISBN 978-608-203-024-2 Проверете ја вредноста `|isbn=`: checksum (help).
**Елица Манева** (Битола, 1 декември 1947

) — македонски археолог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Манева е родена во Битола на 1 декември 1947 година. Дипломирала археологија на **Филозофскиот факултет** во Белград во 1972, магистрирала во 1977 од областа на античката археологија, а докторирала во 1991 година на Филозофскиот факултет во Скопје на тема од областа на средниот век. Од 1973 до 1983 година работела како кустос во Заводот и музеј Битола, а од 1983 година како професор по средновековна археологија и ранохристијанска археологија на Институтот за историја на уметноста и археологија
на Филозофскиот факултет во Скопје. Вршела научни истражувања на антички и средновековни наоѓалишта (Хераклеја, Битола, Струмица, Демир Капија и др. наоѓалишта во Средното Повардарје). Уредник е на научното списание „Folia Archeologica Balkanica" на Филозофскиот факултет.

Библиографија
-------------

* *Хераклеја: Неколку типови и форми на елинистичка и римска керамика од Хераклеја*, Битола, 1977;
* *Средновековен накит од Македонија*, Скопје, 1992;
* Целосен список... Архивирано на 4 април 2016 г.

Наводи
------

1. ↑  „Археолози". Скопско Кале. Архивирано од изворникот на 2012-04-17. Посетено на 2010-05-18.

Надворешни врски
----------------

* Манева на страната на Филозофскиот факултет
**Милица Миркуловска** (Скопје, 6 октомври 1965) — македонска јазичарка, полонистка и македонистка.

Животопис
---------

Родена е во Скопје на 6 октомври 1965 година. Работи како редовен професор по полски јазик на Катедрата по полонистика при Филолошкиот факултет во Скопје. Автор е педесетина трудови од областа на полската и македонската синтакса (вклучувајќи и две книги), како и трудови за улогата на конфронтативниот метод во универзитетската настава по странски јазици. Таа исто така е и квалификуван библиограф и составувач на „Прилог на библиографијата на македонскиот јазик 2" (2002) и „Прилог на библиографијата на македонскиот јазик 3" (2006) во издание на МАНУ.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **II** (I. изд.). Скопје: МАНУ. стр. 958-959. ISBN 978-608-203-024-1.
**Билјана Минчева-Шукарова** (19 јануари 1948

 во Скопје) — македонска универзитетска професорка по физичка хемија.

Животопис
---------

Дипломирала физичка хемија на Природно-математичкиот факултет во Белград, а тука и магистрирала(1974). Докторирала (1982) на Одделот за физика на Кингс Колеџ во Лондон. Од 1972 година е на работа на Институтот за хемија на ПМФ во Скопје. Изведувала додипломска и постдипломска настава по предмети од областа на физичката хемија. Научната работа ѝ е од областа на раманската и инфрацрвената спектроскопија, а предмет на изучување ѝ се разни полиморфони форми на мраз, потоа клатрати, глини, минерали и други цврсти супстанци. Во поново време е носител на примената на недеструктивни методи за испитување на состојки во музејски и археолошки објекти. Објавила над 60 научни трудови (во земјата и во странство), а на научни манифестации презентирала деведесетина пленарни и секциски предавања и соопштенија. Била раководител и член на истражувачки тимови на повеќе домашни и меѓународни научноистражувачки проекти. Повеќепати била на студиски престои во странство (најдолго во Велика Британија). Била раководител на Заводот за физичка хемија на Институтот за хемија при ПМФ во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Миокази*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 957. Text "series
" ignored (help)
**Саве Миронски** (Скопје,  1921
 - Скопје, 16 септември 2013

) — македонски здравствен работник, врвен стручњак по интерна и инфективна медицина во балканскиот регион. Тој е еден од основоположниците на Медицинскиот факултет во Скопје, поранешен декан и основоположник и директор на Инфективната клиника.

Животопис
---------

Миронски е роден во 1921 година во Скопје. Студирал медицина во Софија до 1942 година, па потоа се вратил во Скопје и дипломирал на Медицинскиот факултет во Белград. Бил учесник во НОБ од 1944 година, како санитетски референт во составот на Четиринаесеттата македонска младинска ударна бригада.

Миронски бил еден од основачите на Катедрата по интерна и инфективна медицина, откако работел како еден од првите шефови на Катедрата по ендокринологија. На местото директор на Клиниката за инфектологија останал 26 години, сè до неговото пензионирање во 1986 година. Починал во Скопје на 16 септември 2013 година.

Кариера
-------

Саве Миронски бил еден мандатен период декан на Медицинскиот факултет во Скопје, од 1976 до 1978 година, бил член на Републичкиот одбор на синдикатите од општествени дејности на Македонија, член на Републичкиот комитет за здравство и социјална политика на СРМ, претседател на Комисијата за карантински болести, претседател на Здружението на инфектолози на Југолсавија, како и претседател на Аероклубот „Јуриј Гагарин" од Скопје и на Воздухопловниот сојуз на СРМ.

Автор е на бројни научни трудови, а за својата работа добил бројни награди и признанија, меѓу кои: Орден на заслуги за народот со сребрени зраци и Орден на трудот со златен венец.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​69-72
2. ↑  „*Почина проф. д-р Саве Миронски*". Архивирано од изворникот на 2013-09-18. Посетено на 2014-09-16.
3. ↑  *ЈЗУ "Клиника за инфективни болести и фебрилни состојби" Скопје - стручен кадар*
**Мила Мирчева** (моминско: **Пејова**; р. 28 август 1939

 во Долни Лапац) — македонски стоматолог, специјалист по детска и превентивна стоматологија.

Животопис
---------

Родена е во Долни Лапац на 28 август 1939 година.

Средно образование, гимназија, завршила во 1958 година. На Стоматолошкиот факултет во Белград дипломирала во 1964 година. Во 1972 година се здобила со звањето специјалист по детска и превентивна стоматологија. Во 1978 година, на стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет во Скопје го одбранила хабилитацискиот труд. Со одбраната на докторската дисертација на Стоматолошкиот факултет во Скопје, во 1988 година, се здобила со научниот степен доктор на стоматолошки науки од областа детска и превентивна стоматологија.

Првото вработување на проф. Мирчева било во 1964 година, во Здравствената амбуланта при комбинатот „Борово" во Борово (СР Југославија). Во 1965 година се вработила на Стоматолошката клиника, на Одделот за детска и превентивна стоматологија во Скопје. Во 1969 година била избрана за асистент на Катедрата за детска и превентивна стоматологија при Стоматолошкиот факултет во Скопје, а во 1972 година била преизбрана. Во 1979 година била избрана за доцент на истата Катедра, а во 1984 година за вонреден професор. Изборот за редовен професор на проф. Мирчева бил извршен во 1989 година, а во 1996 година била преизбрана во истото звање. Се пензионирала во 2004 година.

Била раководител на Клиниката за детска и превентивна стоматологија од 1990 до 1998 година, како и продекан на Стоматолошкиот факултет во Скопје во 1998 година.

Објавила над 105 научни трудови, а соавтор е и на учебникот „Детска и превентивна стоматологија" и на „Македонско-германски стоматолошки речник".

Во потесниот домен на професионален ангажман на професор Мирчева се психолошките аспекти во детската стоматологија. Нејзиниот интерес е насочен и кон проучување, преку примена, на современите материјали во превентивната и реставративната стоматологија во детската возраст.

За својата севкупна дејност професор Мирчева била наградувана со разни одликувања и награди: Орден на трудот со сребрен венец (1980) и Орден на трудот со златен венец (1989), двете од Претседателството на бившата СФРЈ, и плакети по повод одбележувањето на 30-годишнината, 40-годишнината и 45-годишнината од постоењето на Стоматолошкиот факултет во Скопје (1989, 1999 и 2004), повелба на Лекарското друштво на Македонија „Д-р Трифун Пановски", за исклучителни резултати во унапредувањето на медицинската наука, практика и за развој на здравствената заштита (1996), плакета по повод 50 години на Универзитетот "Св. Кирил и Методиј" (1999).

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **II** (I. изд.). Скопје: МАНУ. стр. 961. ISBN 978-608-203-024-1.
2. ↑  „Проф. д-р Мирчева Мила – Стоматолошки факултет – Скопје". Посетено на 2020-10-07.
**Миле Михајлов** (роден на 1 октомври 1936

 година во Лазарополе, Мавровско) — македонски научен советник и редовен професор во Институтот за национална историја.

Животопис
---------

Михајлов дипломирал на Филозофскиот факултет (група историја) во Скопје (1962) и докторирал со темата „*Военозаднинските органи во текот на Народноослободителната војна во Македонија 1941 – 1945 година*" (1988). Неговата потесна специјалност е истражувањето на Македонија во времето на Втората светска војна – НОАВМ, првин во Одделението за мемоари и Рефератот за биографии (1967–1980), а потоа во Одделението за периодот на НОБ и Револуцијата и социјалистичката изградба (1981).

Библиографија
-------------

* Военозаднинските органи во Народноослободителната војна на Македонија (1941–1945), Скопје, 1992;
* „Народен глас" (1941–1943), Скопје, 1990, (со коредактори);
* Првата Влада на Македонија. Документи, Ⅱ, 1, Скопје, 1995, 1-25 (со коредактори).

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Михајлов*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 971. Text "series
" ignored (help)
Киро Глигоров (лево) и Никола Мицев (десно) на Вис
**Никола Мицев** (Кратово, 7 ноември 1913 - Скопје, 24 септември 1990) — македонски ветеринар, редовен професор на Земјоделскиот факултет во Скопје, учесник во НОБ.

Еден е од основачите на Македонското студентско друштво „Вардар" во Загреб (1935), учествувал во организирањето на МАНАПО и иницијатор на „Наш весник". Учесник е во НОБ од 1941 година. Член е на Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ. Учествувал на Првото заседание на АСНОМ, каде што е избран и за член на АВНОЈ. Делегиран е при Националниот комитет на Вис, каде што бил одреден за претставник на Југословенскиот црвен крст во Женева.

Докторирал на Ветеринарниот факултет во Загреб во 1954 година. Објавил два учебника за општа и за земјоделска микробиологија.

Наводи
------

1. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, том 2, стр. 975.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Глигор Муратовски** (22 март 1897, Галичник - 11 јули 1976, Скопје) — физиолог, пнеумофтизиолог, редовен професор и основоположник на Институтот за градни болести во Скопје.

Животопис
---------

Глигор Муратовски е роден во селото Галичник. Основно и средно образование учел во Галичник, Солун и Скопје, а медицина во Софија и Виена. По дипломирањето, работел како општ лекар во Галичник, а потоа и како лекар во Хигиенскиот завод во Скопје. По формирањето на Медицинскиот факултет во Скопје, тој бил избран за професор по предметот „Фтизиологија". Специјализирал во периодот од 1937 до 1941 во Скопје, а за време на НОБ давал медицинска помош на борците.

Кариера
-------

По ослободувањето, во 1945 година Муратовски станал управник на Државната болница во Скопје. Учествувал во основањето на Медицинскиот факултет во Скопје, каде бил назначен за редовен професор, и подоцна и декан на факултетот во три наврати, во периодот од 1954 до 1960 година. Меѓу другото, Глигор Муратовски ги обавувал должностите: началник на Одделението за туберкулоза при Министерството за народно здравје на Македонија, член на Одборот за народно здравје, шеф на Градската клиника во Скопје, претседател на Здружението на пневмофтизиолози на Македонија, основач и претседател на МЛД, како и еден од организаторите на првиот конгрес на лекарите на Македонија. Исто така бил член на Основачкото собрание на Црвениот крст на Македонија, и почесен член на Здружението на пневмофтизиолозите на Југославија. Се пензионирал во 1959 година, и по пензионирањето ја продолжил својата активност во Црвениот крст на Македонија.

Добитник е на наградите: Орден на заслуги за народот, Орден на трудот од II ред, Орден на трудот од I ред, Златен знак на Црвениот крст на Југославија, и други пофалници, награди и признанија.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​31-33
**Проф. Д-р Марија Накова** (1946, Радовиш) е истакнат македонски стоматолог, специјалист по болести на устата и забите, прв доктор по стоматолошки науки во Македонија, редовен професор на Стоматолошкиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје и претседател на Стоматолошката комора на Македонија.

Кариера
-------

Проф. д-р Марија Накова е родена во 1946 година во Радовиш. Дипломирала на Стоматолошкиот факултет во Скопје во 1971, а во 1975 се здобила со звањето „специјалист по болести на устата и забите". Со научниот степен „магистер по стоматолошки науки" на Медицинскиот факултет во Скопје се здобила во 1976 г. а во 1980 г. била промивирана како прв „доктор по стоматолошки науки" во Македонија. 

Сознанијата од подрачјето на професионален интерес - прогресивна пародонтопатија, ги збогатила преку студијски престои (Турку, Финска), кај експертот за пародонтопатија Проф. Paunio Keyo.

Редовен професор на Катедрата за болести на устата и пародонтот е од 1992.

Учествувала или била роководител во реализацијата на три научноистраживачки проекти. 

Во периодот 1992-1998 г. била продекан, а од 1998 г. до сега, била избирана за декан на Стоматолошкиот факултет во три мандати. Во 2002 г. била иницијатор и реализатор на додипломски студии за стручни забни техничари и стручни стоматолошки сестри. 

Била член на Редакцискиот одбор на првото издание Македонска стоматолошка библиографија (1989) по повод 35-годишнината на Стоматолошкиот факултет и главен уредник на нејзиното второ издание (2004), посветено на 45-годишниот јубилеј на Факултетот. Била уредник на едицијата „Галерија на кадрите на Стоматолошкиот факултет (1959-1999)", објавена по повод 40-годишниот јубилеј на Факултетот. Во периодот 1997-2000 г. била главен и одговорен уредник на стручното списание Македонски стоматолошки преглед, а истата функција ја обавува и денес.

Автор е на монографијата „За стоматолошката болка" (1998) и на учебниците „Основи на оралната физиологија и биохемија" (2002) и „Орална патологија" (2003).

Добитник е на највисоки признанија и награди..

Наводи
------

1. ↑  „Стоматолошки факултет - Декан". Архивирано од изворникот на 2008-09-05. Посетено на 2010-11-08.
2. ↑  „Стоматолошки факултет - Декан". Архивирано од изворникот на 2008-09-05. Посетено на 2010-11-08.
3. ↑  „Стоматолошка комора на Македонија". Архивирано од изворникот на 2010-10-10. Посетено на 2010-11-08.
4. ↑  „ГЛАДНИОТ НАРОД НЕ ВОДИ СМЕТКА ЗА ЗАБИТЕ". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2010-11-08.
**Неџбедин Беадини** *(алб.: Nexhbedin Beadini*, Камењане, тетовско 28 јануари 1964

) — македонски биолог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Беадини е роден на 28 јануари 1964 година во тетовското село Камењане. Дипломирал биологија на Универзитетот во Приштина во 1990 и докторирал на Универзитетот во Загреб во 1996 година. Тој е еден од основачите и ректор на Тетовскиот државен универзитет. Подоцна е разрешен од функцијата.

Има објавено поголем број научни и стручни трудови од областа на биологијата, цитологијата, молекуларната физиологија и хистологијата.
Во 2008 година има добиено кривична пријава за злоупотреба на државни пари во вредност од милион и 400 илјади евра.

Рефренци
--------

1. ↑  „CV AKADEMIKE" (PDF) (албански). ЈИЕ. Посетено на 2009-10-30.[*мртва врска*]
2. ↑  „Беадини е законски разрешен- се огласи министерот за Образование -инспекцијата ги открива грешките". Канал 5. 12 октомври 2006. Посетено на 2009-10-30.
3. ↑  „Кривична пријава за Неџбедин Беадини". А1. 7 март 2008. Посетено на 2009-10-30.
**Олга Никодиевиќ** (моминско: **Александрова**; 29 март 1933

 во Скопје) — македонски физиолог и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Формирала радиоимунолошка лабораторија за одредување на циклични нуклеотиди и чувствителност на рецепторите во Македонија. Била гостин научник во националните институти за здравство во Бетезда (САД) околу 10 години (со прекини). Покрај бројните научни трудови, била автор на дел од учебникот по физиологија и на дел од „Современа дијагностика и терапија во медицината".

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Ников*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 1048. Text "series
" ignored (help)
**Саша Николовски - Ѓумар** (Битола,  1966
 - Скопје, 14 јануари 2017

) — македонски диригент и универзитетски професор..

Животопис
---------

Ѓумар е роден 1966 година во Битола. Дипломирал на ФМУ на отсекот за музичка теорија и педагогија и на отсекот за композиција и диригирање кај проф. Фимчо Муратовски. Во 1996 година специјализирал на конзерваториумот „Николај Римски-Корсаков" во Санкт Петербург кај еминентните педагози Илија Мусин и Николај Кукушин. Во 1999 година ги завршил постдипломските студии на музичката академија „Панчо Владигеров" во Софија кај проф. Васил Казанџиев. Од 1998 на Факултетот за музичка уметност предавал хорско и оркестарско диригирање, Оперско студио и група предмети од областа на диригирањето.
Настапуваше во Унгарија, Романија, Бугарија, Австрија, Србија, Босна и Херцеговина, Хрватска и Црна Гора.
Починал ненадејно од срцев удар во Скопје на 14 јануари 2017 година.

Творештво
---------

На 8 ноември 2014 година, Саша Николовски-Ѓумар го предводел Словенечкиот симфониски оркестар на концертот на кој била изведувана музика од југословенски филмови и тв-серии, одржан во „Галусова дворана" во „Цанкарјев дом" во Љубљана. За неговата работа со ансамблот за современа музика „Св. Софија", во 2001 година е добитник на наградата „Георги Божиков" за најдобра изведба на фестивалот „Денови на македонска музика".

Наводи
------

1. ↑  „*Почина диригентот Саша Николовски-Ѓумар*". Архивирано од изворникот на 2017-04-30. Посетено на 2017-01-14.
2. ↑  „Ѓумар ќе диригира музика од југословенските филмови", Дневник, година XVIII, број 5612, сабота-недела, 8-9 ноември 2014, стр. 18.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ленка Попоска-Гогоска** (1 февруари 1940, с. Битуше) — македонска писателка, магистер по педагошки науки и професор во пензија.

Биографија
----------

Ленка Попоска-Гогоска е родена во село Битуше, тогашна Дебарска околија, како последно дете во многудетното семејство на учителот Исаија Попоски. На 12 годишна возраст, се преселила во Скопје каде завршила основно и средно образование, Учителска школа. Потоа била распределена да биде учителка во селото Пожаране, Гостиварско. Со учителствување продолжила во родното село, а потоа и во Гостирвар. Дипломирала на Педагошката Академија и Педагошкиот факултет во Скопје, каде продолжила со работа.

Автор е на над 30 книги од областа на педагогијата, меѓу кои учебниците „Педагогија" и „Дидактика".

Преведува дела од српски и хрватски, а има објавено и збирки раскази и поезија.

Книжевно творештво
------------------

Од белетристика, Ленка Попоска-Гогоска ги има издадено книгите:

* Клуч - трилогија
* Љубов во пајажина - роман
* ЕР –ха негатив - роман
* Нерамнини - поезија
* Повеќе од мајка - роман
* Шапат истине - роман на српски јазик

Наводи
------

1. ↑  Промоција на две дела на Ленка Попоска-Гогоска
2. ↑  Најава за промоција
**Љубица Петровска** (14 ноември 1927

 во Крива Паланка) — македонска универзитетска професорка на Природно-математичкиот факултет во Скопје по предметот систематика и филогенија на нижите растенија.

Животопис
---------

Докторирала во 1961 година во Скопје, под менторство на познатиот алголог Иво Певалек од Загреб. Била на специјализација во Белград и Загреб и на четиримесечен студиски престој во Ботаничкиот институт во Виена, кај еминентниот алголог Лотар Гајтлер. Има објавено голем број трудови од областа на алгологијата и е одличен познавач и монограф на групата модрозелени алги. Автор е на монографијата „Модрозелени алги (Cyanophyta) на Република Македонија" (1997), во издание на МАНУ.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Петровденски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1148. Text "series
" ignored (help)
**Милорад Радоњиќ** (познат и како **Милорад Павлев Радоњиќ**; 12 октомври 1902

 во Валево — 12 февруари 1982

 во Скопје) — македонски математичар и универзитетски професор од 1965 година.

Животопис
---------

Дипломирал во 1928 година на Филозофскиот факултет во Белград, додека докторирал во 1965 година на Шумарскиот факултет во Белград со темата „Функција растења и њене примене" и објавил трудови од таа проблематика. Бил предавач од 1949 година, а станал редовен професор од 1965 година на Шумарскиот факултет во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Бабамов*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 110. Text "series
" ignored (help)
**Ристо Фотов** (роден во селото Балталија, Штипско, на 25 март 1952) — македонски економист.

Завршил основно училиште во Лакавица и Лесковица, Штипско. Гимназија завршил во гимназијата „Славчо Стојменски" - Штип во 1971 година. Во 1971 се запишува на Економски факултет на Универзитетот „Св.Кирил и Методиј" во Скопје и дипломира во 1975 година.

Во јануари 1976 се вработува во ЗОИЛ Македонија, денес QBE Македонија, Скопје. Во 1976 во зимскиот семестар се запишува на постдипломски студии на група Монетарно - кредитна теорија и политика, на која што магистрирал на 8 јануари 1982. Во 1987 пријавува тема за неговата докторска дисертација под менторство на професор д-р Тодор Тодоров. На 17.06.1991 тој докторирал.

Во 1995 и 1996 тој посетувал предавања на тема: *Справување и тргување со хартии од вредност* и научил како да управува со финансиски средства и добива диплома за стекнатото образование во таа област.

Во период од 01.07.2003 до 01.10.2005 тој е извршен директор во осигурителната компанија Макошпед во Скопје. Од 01.10.2005 е доцент на Економскиот факултет при Европски универзитет во Скопје. Од 01.07.2007 тој е доцент на Економскиот факултет на Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип, за предметот Финансии, каде што тековно е вработен.

Во моментот тој е професор и декан на Економскиот факултет на Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип.

Фотов е автор на над педесет објавени и необјавени научни трудови во различни весници и списанија.

* Објавени научни и стручни трудови

Наводи
------

1. ↑  „Мрежно место на проф. д-р Ристо Фотов - „Биографија"". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2013-05-29.
2. ↑  „Официјално мрежно место на Економски факултет - „Наставници"". Архивирано од изворникот на 2013-06-14. Посетено на 2013-05-29.
3. ↑  „Официјално мрежно место на Економски факултет - „За факултетот"". Архивирано од изворникот на 2012-12-21. Посетено на 2013-05-29.
4. ↑  Мрежно место на проф. д-р Ристо Фотов - „Настава"
5. ↑  Објавени научни и стручни трудови, проекти и книги

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на проф. д-р Ристо Фотов
* Универзитет „Гоце Делчев" - Штип
* Официјално мрежно место на Економски факултет Архивирано на 14 јуни 2012 г.
* Репозиториум на УГД
* Електронска библиотека на УГД
**Се викам црвено** (турски: *Benim Adım Kırmızı*) објавен 1998, турски роман од писателот Орхан Памук.

Романот е наградуван со бројни награди низ цел свет. Особено се истакнуваат меѓународните награди во Италија, Франција а секако е дел од севкупниот впечаток од неговото творештво за доделувањето на Нобеловата награда за литература.

Содржина
--------

Главните ликови во романот се сликари на минијатури за време на Отоманското Царство.

Двајца минијатуисти биле убиени, додека работеле за книгата на султанот. 
Судот наредил истрага, која се претворила во истражување за корените на исламската уметност на минијатурата и односот на формата и композицијата кон природата, како и за нејзините противречни врски со исламските канони и контрапунктот со западното сликарство.

Најубавата жена во градот била вдовица. Нејзината иднина е нејасна, поради сложените закони и општествените односи, како и нејзините сопствени сомнежи и желби (еден вид паралела на конкретна човечка судбина со ситуациите или главниот мотив во романот - сликарството и неговата позиција во една империја).
Дејството се се случува во Истанбул кон крајот на 16 век. 
Во светот на традиционалните стилски мотиви на исламското минијатурно сликарство, што било уникатно илустрирање на книгите, влијанието на западно европската уметност која најчесто била поединечна и со сосема поинакви естетски преокупации. Меѓу минијатуристите се формирале два табора - оние кои мислеле дека е време да се прифатат новите естетики и начини на сликање и оние кои верувале дека тоа е против исламските канони.
Вториот табор бил поддржуван од фанатичните проповедници кои се бореле не само против новите форми во уметноста, туку и против секуларните појави (забави, кафеани) и неортодоксните религиозни институции (суфизам).

Стил
----

Пишувањето на Памук, е во духот на постмодернизмот на Борхес, при што авторот потполно го напуштил конвенционалниот начин на раскажување и нарација.

Романот е полифониско дело, составено од исповедите на скоро сите главни ликови, како и на животни, предметите и 
рефлексии.

Наводи
------

1. ↑  Орхан Памук[*мртва врска*]
2. ↑
3. ↑  murder in miniature

Надворешни врски
----------------

* Murder in miniature: A sixteenth-century detective story explores the soul of Turkey: John Updike writes about *My Name Is Red* at *The New Yorker*
* Richard Eder's review at *The New York Times*
* Extensive excerpts at Book Excerptise
* Medieval Sourcebook – Khosru and Shireen
* Orhan Pamuk at Nobelprize.org
* Официјален портал на Орхан Памук
**Јордан Савески** (18 октомври 1945

, Рамна, Битола) — хирург трауматолог, универзитетски професор директор на Клиниката за трауматологија и на Ургентниот хируршки центар во Скопје.

Животопис
---------

Основно и средно образование завршил во родниот град, а Медицински факултет во Скопје, каде дипломирал во 1969 година. По дипломирањето, работел на Хируршката клиника во Скопје. Во 1976 година бил избран за помлад асистент по предметот „Хирургија". Една година работел и како општ хирург во болница во Либија, а во 1981 година бил на усовршување во Америка.

Во 1989 година бил избран за претседател на Здружението на хирурзите на Македонија, и избран за шеф на Трауматолошката клиника во Скопје. Бил директор на Клиниката за трауматологија, а во 1995 година бил назначен за шеф на Ургентниот хируршки центар во Скопје. Со звањето редовен професор по општа хирургија се стекнал во 1996 година. Од 1999 година до 2004 година бил декан на медицинскиот факултет во Скопје.

Добитник е на Орден на трудот со сребрен венец, а во 2004 година ја добил наградата „11 Октомври" за животно дело.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​105-109
**Томо Шијаковиќ - Шијак** (Косово Поле, 14 март 1930

 - Скопје, 29 декември 1998

) — македонски ликовен уметник, припадник на објект артот.

Животопис
---------

Шијак е роден во Косово Поле, тогашна Србија на 14 март 1930 година. Уште од најрана младост кај него се јавил огромен интерес за ликовно претставување на сопствените опсервации. По завршувањето на средното уметничко училиште во Скопје, студирал ликовна уметност во Љубљана, а потоа бил на студиски престој во Париз. Имал доста изложби, исто и посмртно, чии дела ги наследил неговиот син Ѓорѓи Шијаковиќ, виш конзерватор. Негова ќерка е глумицата Арна Шијак. Починал во Скопје на 29 декември 1998 година.

Наводи
------

1. ↑  „ТОМО ШИЈАКОВИЌ – ШИЈАК". ДЛУМ. Архивирано од изворникот на 2013-03-30. Посетено на 2013-05-05.
2. ↑  „Рецензија - Шијаковите дела сугерираат студена рационалност и дишановска измерливост". Нова Македонија. 14 мај 2012. Посетено на 2013-05-05.
3. ↑  *ГОСПОДЕ БОЖЕ: Името и идентитетот со жесток говор вчера на плоштад го бранеше глумицата Арна Шијаковиќ од Косово Поле!*
**Сања Михајловиќ-Костадиновска** (Скопје, 1982) — македонска универзитетска професорка и писателка.

Животопис
---------

Сања Михајловиќ-Костадиновска е родена во 1982, во Скопје. Докторирала на Универзитетот „Комплутенсе" во Мадрид. Работи како доцент по шпанска книжевност на Катедрата за романски јазици и книжевност при Филолошкиот факултет „Блаже Конески" во Скопје.

Творештво
---------

Михајловиќ-Костадиновска автор на книгата за деца „Сонувалко" (Бегемот, 2019), како и на двете збирки со кратки раскази: „(Бес)конечни модели на расказот" (2018) и „Во кратки црти" (2021), сите три објавени од издавачката куќа „Бегемот". Таа е добитничка е на повеќе награди за кратки раскази, како и наградата за најдобар дебитантски прозен ракопис, „Новите" за 2015 (за нејзината новела „517"), што ја доделува издавачката куќа „Темплум". Исто така, активно се занимава и со превод.  Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Сања Михајловиќ-Костадиновска, *Во кратки црти*. Скопје: Бегемот, 2021.
2. ↑  Сања Михајловиќ-Костадиновска, *(Бес)конечни модлеи на расказот*. Скопје: Бегемот, 2018.
3. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 365.
4. ↑  Сања Михајловиќ-Костадиновска, *Во кратки црти*. Скопје: Бегемот, 2021.
5. ↑  Живко Грозданоски, „Во кратки црти за „Во кратки црти" од Сања Михајловиќ-Костадиновска", во: Сања Михајловиќ-Костадиновска, *Во кратки црти*. Скопје: Бегемот, 2021, стр. 62.
6. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 278-280.