recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
„ХХХ" често се користи за означување порнографски материјал„ХХХ" често се користи за означување порнографски материјал
**Порнографија** — прикажување сексуални материјали со единстеван намена за сексуално возбудување и задоволување. Порнографијата се прикажува низ различни медиуми, како: филмови, фотографии, цртежи, книги, списанија, анимација, видео, видео игри итн. Поимот „порнографија" не ги опфаќа некои изведби во живо, како што е стриптизот. Денес, главни учесници во порнографското прикажување се моделите кои позираат за порнографските фотографии и глумците кои играат во порнографскиет филмови.

Порнографијата како мотив во уметноста и во популарната култура
---------------------------------------------------------------

* „Глас во врска со порнографијата" - песна на полската поетеса Вислава Шимборска.
* „Порнографија" (*Pornography*) - песна од истоимениот албум на британската рок-група „Кјур" (*The Cure*) од 1982 година.

Наводи
------

1. ↑  What Distinguishes Erotica from Pornography? – Leon F Seltzer, Psychology Today, 6 April 2011
2. ↑  Vislava Šimborska, *Izabrane pesme*. Beograd: Treći trg, 2014, стр. 246-247.
3. ↑  Discogs, The Cure ‎– Pornography ()
**Административно управување** — претставува систем на државно уредување по Втората светска војна во Југославија (ДФЈ). 

Средствата за производство преминале во сопственост на државата. Во рамките на аграрната реформа, земјата им била одземена на сопствениците и предадена на формираните задруги и земјоделски стопанства. Државата го вршела управувањето со стопанството и со установите преку механизми што самата ги организирала. Со претпријатијата се управувало преку државни органи на кои им било доверено раководењето со нив. Административното уредување било воведено со Општиот закон за државните стопански претпријатија, донесен во 1946 година, а се нарекувало *административно-оперативно раководење*. Овој систем на управување бил воведен и во другите области, како на пример државната управа, образованието, културата и слично. Овој систем на управување бил напуштен во периодот 1950-1953, кога е заменет со самоуправниот систем.

Наводи
------

1. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 14. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Петроф пијано
**Петроф** — чешки производител на пијана со седиште во Храдец Кралове.

Историја
--------

Компанијата е основана во 1864 година од производителот на пијано Антонин Петроф во Храдец Кралове. Тој претходно во Виена учел изработка на пијана кај разни реномирани производители, како Хајцман, Фридрих Ербар и Швајгхофер. Со текот на годините, постигнал успех и станал голем производител. Петроф во 1899 година добил кралска повластица како добавувач на дворот на Австроунгарија и титула советник во дворскиот совет. Синовите подоцна ги добиле и двете титули. Во 1908 година, компанијата се трансформирала во отворено трговско друштво, па сопругата на Петроф, Мари, станала овластен потписник, а синовите Јан, Антонин и Владимир станале дел од компанијата. Антонин и Мари Петроф починале во 1915 година, па управувањето го презел најмладиот син, Владимир Петроф. Двајцата постари синови за време на Првата светска војна биле на фронтот.

Од 1924 година, пијаната биле извезувани во Америка, Азија и Австралија. Во Лондон, Петроф, заедно со Штајнвеј отвориле во 1928 година, претставништво на улицата Вигомор. Со влегувањето на Димитриј, Едуард и Еуген Петроф, започнала третата генерација на семејниот бизнис. Производителот на пијана, Петроф, бил награден со Големата награда за време на Светскиот саем во 1935 година во Брисел. Во тоа време во компанијата биле вработени 400 работници.

Во 1948 година, производителот Петроф бил национализиран, а меѓу 1991 и 1998 година се реприватизирала. Петроф во моментов ја водат две сестри од петтата генерација на семејството Петроф, е е еден од најголемите производители на пијано во Европа, со до околу 2.000 клавири и 12.000 пијана годишно. Од почетокот на 21 век, Петроф исто така се стремел кон иновации во правењето пијана. На пример, компанијата развила уред кој користел прилагодливи магнети за дотерување на механиката и точките на притискање.

Петроф во 1932 година се здобил со лиценца за производство на електроакустично пијано, кое се продавало како **Нео-Петроф**. Фабриките Петроф произведувале и инструменти на други брендови.

Наводи
------

1. ↑  *Handbuch des Allerhöchsten Hofes und des Hofstaates Seiner K. und K. Apostolischen Majestät.*, Vienna: K.k. Hof- und Staatsdruckerei, 1917, стр. 517
2. ↑  „History, PETROF, spol. s r.o.". *Petrof.com* (англиски).
3. ↑  
„PETROF Company history". *petrof.cz* (германски). Petrof. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2012-06-20.
4. ↑  
„From a Koeniggraetz-based workshop to all over the world", *Prager Zeitung* (германски), Prag: Prago Media, 2009-08-19
**Порнофилм** — филм во кој се прикажуваат јасни сцени на секс.

Порнофилмови во Македонија
--------------------------

Првиот долгометражен порнофилм во Македонија, „Секси маскенбал", е снимен во 2005 г. Оттогаш, заклучно со 2014 година, во Македонија се снимени четири порнофилмови, сите во продукција на „Валијант", а режирани од Горан Милиќ:

* „Секси маскенбал",
* „Жена ми Мира пак мастурбира",
* „Српски калаштури",
* „Жешката пица на госпоѓа Мица".

Наводи
------

1. ↑  „порнофилм" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „Горан Милиќ: Сè повеќе Македонци сакаат да снимаат порно", *Дневник*, година XVIII, број 5597, вторник, 21 октомври 2014, стр. 23.
**Петар Зајков** (во Неврокоп, Пиринска Македонија —  1923

 во Бугарија ) — македонски револуционер.

Животопис
---------

После извршениот деветојунски вооружен ноќен преврат изведен под директиви на Царот Борис III, од страна на организацијата на офицерите "Воениот сојуз" со учество и на ВМРО Автономистичка предводена од Тодор Александров и Александар Протогеров, четниците на Тодор Александров од полицијата имале дозвола кого сакаат да вадат од затвор, а при тоа ги ликвидирале на непознати места. Во издавањето на овие наредби главно учество земал зетот на Тодор Александров - Михаил Монев (кого Македонците го нарекувале „Црниот Монев"), тутунскиот трговец од Неврокоп Стојан Филипов, како и Анго Попов (наречен *делибаша*) кој бил назначен за пункотв началник на ВМРО (Автономистичка) за Пловдив

Во јуни 1923 година, по наредба на Тодор Александров и Александар Протогеров, од затворот во Пазарџик бил изваден Петар Зајков од Неврокоп, кој бил предаден на „војводата" Иван Келпeков, кој со помошта на полицијата бил одведен на непознато место и бил убиен, само поради тоа што не ја признавал деветтојунската власт и царските автономисти.

Белешки
-------

1. ↑  Се мисли на ВМРО Автономистичка, организацијата предводена од Тодор Александров.

Наводи
------

1. 1 2 3  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 334.
2. ↑  Апостолски, Акад. Михаило; Митрев, Акад. Димитар (1969). *Историја на македонскиот народ*. Скопје: Институт за национална историја; Нова Македонија. стр. 182.
3. ↑  Апостолски, Акад. Михаило; Митрев, Акад. Димитар (1969). *Историја на македонскиот народ*. Скопје: Институт за национална историја; Нова Македонија. стр. 183.
4. ↑  РИСТИЋ, Иван (2019). *Годишњак Педагошког факултета у Врању, књига IX, 2/2018 - „ПЕЋИНА РАЗБОЈНИКА И УЗУРПАТОРА…": БУГАРСКА И БУГАРИ У СРПСКОЈ ЈАВНОСТИ (1923–1925)* (PDF). стр. 127.



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Адонид** **Ареј**- лик од старогрчката митологија, син на Феник и Алфесибија. Тој бил поддржувач на војните поради војните. Не бил омилен меѓу боговите, освен што имал поддршка од Афродита која ја сакачла неговата страст и од лакомиот Ад што се радувал на младите воини што гинеле во војните.

Митот за Адонид
---------------

Адонид бил многу убаво момче и во него се вљубила божицата Афродита. Тој погинал за време на лов на вепар кого го испратил љубоморниот Ареј. Во негова слава се славел празникот Адонидово, кој траел два дена: првиот ден била оплакувана неговата смрт, додека вториот ден со голема радост се славел неговото враќање, зашто божицата на подземниот свет Персефона му дозволила половина година (пролетта и летото) да ги поминува на горниот свет, заедно со Афродита, додека втората половина од годината (есента и зимата) бил принуден да ги поминува во подземниот свет.

Наводи
------

1. ↑  Robert Grevs, Grčki mitovi, Nolit, Beograd, 1992, str. 68 - 69.
2. ↑  „Objašnjenja i napomene", во: Aristofan, *Lisistrata*. Beograd: Rad, 1963, стр. 94.
Пеликани, гуски и други птици покрај потокот Адоби во 2003 година.
**Потокот Адоби** (англиски: *Adobe Creek*) е поток во должина од 22,9 km кој тече кон север. Изворот му е близу врвот Црна Планина во округот Санта Клара, Калифорнија, САД. Потокот тече низ градовите Лос Алтос Хилс, Лос Алтос и Пало Алто. Во минатото, Адоби никогаш не пресушувал и во него се мрестела челичноглавата пастрмка, која влегувала низводно од југозападните делови на Санфранцискиот Залив.

Наводи
------

1. ↑  „The National Map - Advanced Viewer". *viewer.nationalmap.gov*. Архивирано од изворникот на 2012-03-29. Посетено на 2020-05-09.
Санос С-213
**Санос С-213** (англиски: *Sanos S-213*) е автобус од македонско производство, од фабриката Санос од Скопје. Спаѓа во класата на градски автобуси, и е дизајниран е за градски превоз на патници.

Технички одлики
---------------

Санос С-213 во сообраќај низ Скопје.
Моделот С-213 ги исполнува најновите европски стандарди, користи мотор од холадската фирма DAF модел Euro 3, PE 228 C. Има јачина од 228 kW (310 кс). За поголема сигурност на патниците и подобри перформанси има модерен ABS и ASR систем за кочење, како и автоматски менувач Voith D854.3 со ретардер. Автобусот има 36+1 седиште и е висок 3.073 mm, широк 2.500 mm и долг 12.000 mm. Капацитетот на резервоарот е 300 литри.

Надворешни врски
----------------

* Моделот С-213 на официјалното мрежно место на Санос Архивирано на 3 јануари 2008 г.
* Официјалното мрежно место на Санос
Светското првенство во кошарка 2014 се одржало во Шпанија.

Групна фаза
-----------

Елиминации
----------

на 10 септември 2014 година, репрезентацијата на домаќинот Шпанија, која пред почетокот на првенството важела за фаворит за влез во финалето, во четврт-финалето неочекувано изгубила од репрезентацијата на Франција, со резултат 52-65. Во четвртфиналниот натпревар, Србија убедливо го победила Бразил со резултат 84:56. Два дена подоцна, на 12 септември, во полуфиналето, Франција се сретнала со репрезентацијата на Србија, при што изгубила, со резултат 85-90 (15:21, 17:25, 14:15, 39:29).

На 13 септември се одиграл натпреварот за третото место, во кој Франција ја победила Литванија со 95:93 (22:19, 21:23, 21:29, 31:22) и го освоила бронзениот медал.

Финалниот натпревар на светското првенство се одржал на 14 септември во Мадрид и во него, репрезентацијата на САД убедливо ја победила Србија, со резултат 129-92. Притоа, Србија била рамноправна само на почетокот од натпреварот, кога имала водство од 15-7, но репрезентацијата на САД направила серија од 15-0 и потоа, само го зголемувала водството. Кајри Ирвинг бил најефикасен кошаркар на мечот, со постигнати 26 бода, од кои, шест тројки од исто толку обиди, додека големата ѕвезда на американската кошарка, Џејмс Харден го завршил натпреварот со постигнати 23 кошеви. Најефикасни во српската репрезентација биле Немања Бјелица и Никола Калиниќ, кои постигнале по 18 бода.

Наводи
------

1. ↑  „Франција ја елиминира Шпанија, во полуфиналето игра со Србија", *Дневник*, година XVIII, број 5564, петок, 12 септември 2014, стр. 22.
2. ↑  „Кошарка за паметење: Србија закажа финале од соништата со САД!" (проверена на 14.9.2014)[*мртва врска*]
3. ↑  „Бронзениот медал за Франција на Светското првенство во кошарка" (проверена на 14.9.2014)[*мртва врска*]
4. ↑  „„Американците пресилни за Србите во финалето на СП во кошарка" (пристапено на 17.9.2014)". Архивирано од изворникот на 2014-09-17. Посетено на 2014-09-17.
**Фабијан Алекс Адамс** (роден на 7 јануари 1975 година) е поранешен Ангвилски играч на крикет кој играше за Островите Ливард во западноиндискиот домашен крикет. Тој бил десничар во отворањето на батсмен,и бил првиот Ангвилан кој постигна стотка од прва класа.

Адамс го направи своето првокласно деби за Leewards во мај 1997 година, играјќи против Гвајана во 1996-97 Red Stripe Cup. Тој беше надвор од терените за пет возења во првите ининги, но не постигна 69 во вториот, отворајќи го ударот со Џуни Мичум. Во февруари 2003 година, Адамс постигна 103 нерешени против Западните Инди Б, станувајќи првиот Ангвиланец кој постигнал првокласен век. Тој ја заврши сезоната 2002-03 Carib Beer Cup со 473 трки од седум натпревари, зад само Стјуарт Вилијамс за Leewards. Во 2002-2003 Red Stripe Bowl, во отсуство на Вилијамс, Адамс служеше како капитен на тимот на Остатокот од Леворд Острови кој играше за време на периодот на Антигва и Барбуда како посебен учесник. Тој ги одигра своите последни натпревари за Leewards во Регионалниот четиридневен натпревар 2004-05, на возраст од 29. Во 2006 година, Адамс одиграл и еден натпревар за Ангвила на турнирот Стенфорд 20/20, против Барбадос .

Наводи
------

1. ↑  First-class matches played by Alex Adams – CricketArchive. Retrieved 23 January 2016.
2. ↑  Leeward Islands v Guyana, Red Stripe Cup 1996/97 – CricketArchive. Retrieved 23 January 2016.
3. ↑  Leeward Islands v West Indies B, Carib Beer Cup 2002/03 – CricketArchive. Retrieved 23 January 2016.
4. ↑  Batting and fielding in Carib Beer Cup 2002/03 (ordered by runs) – CricketArchive. Retrieved 23 January 2016.
5. ↑  Red Stripe Bowl 2002/03 – CricketArchive. Retrieved 23 January 2016.
6. ↑  List A matches played by List A matches played by Alex Adams – CricketArchive. Retrieved 23 January 2016.
7. ↑  Twenty20 matches played by List A matches played by Alex Adams – CricketArchive. Retrieved 23 January 2016.

Надворешни врски
----------------

* Профил на играч и статистика во CricketArchive
* Профил на играч и статистика на ESPNcricinfo
**Петар I Александриски** бил Патријарх на Александрија во периодот од 300 до 311 година. Тој за христијански светец е прогласен од страна на Коптската, Римокатоличката и Православната црква

Петар бил ученик и следбеник на Теон Александриски. Некое време бил учител во прочуената филозофска школа на Ориген. На архиепископскиот престол стапил во 299 или 300 година, а починал во 311. Со црквата управувал во претешко време, кога над верните насилствувале однадвор неверниците, а однатре кривоверците. Во негово време во Александрија пострадале шестотини и седумдесет христијани. Често цели семесјтва биле изведувани на губилиште и погубувани. Во тоа време Ариј ги сматувал верните со своето криво учење.

Наводи
------

1. ↑   „St. Peter of Alexandria". *Catholic Encyclopedia*. New York: Robert Appleton Company. 1913.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 26126432
* LCCN: n87843630
* ISNI: 0000 0003 8908 6404
* GND: 118875329
* SELIBR: 335364
* SUDOC: 132393697
* BNF: cb10633614w (податоци)
* BIBSYS: 90626545
* NLA: 35488687
* NKC: kup19980000075997

 |

 |
*За биологот со исто име видете Петар Ангеловски (биолог)*
**Петар Ангеловски** (Битола,  1931 
 – Битола,  2003
) — македонски сценограф.

Животопис
---------

Ангеловски е роден во Битола во 1931 година. Со неговото доаѓање во 1960 година, битолскиот театар се здобил со првиот постојан сценограф. Со своите зафати во областа на театарската сценографија, покажал осведочени креативни способности во посовремениот сценски израз. Неговиот творечки опус, претставува една мошне голема збирка од над 200 сценографии во кои се застапени домашната, современата југословенска и светска драматургија: „Печалбари" од А. Панов, „Чекор до есента" од Т. Арсовски, „Окрвавен камен" В. Иљоски, „Цар Едип" од Софокле, „Хамлет" од В. Шекспир, „Севилски бербер" од Бомарше и др. Во рамките на тетарските игри „Војдан Чернодрински" (1983), била отворена изложба на негови макети и сценографски скици.

Наводи
------

1. ↑  *Drami: Sud*. Matica makedonska.
**Алдан** е втора по големина река, која се влева во реката Лена во источен Сибир. Алдан е долга 2.273 км, а од тие, 1.600 км е пловна. Површината на сливот изнесува 729.000 км2 Извира на северните падини на Становојските Планини, а во Лена се влева како нејзина десна притока 160 км низводно од градот Јакутск. Заледена е од крајот на октомври до мај. Пловна е од устието до пристаништето Томот.

Главни реки кои се влеваат во Алдан се Амга и Маја. Во подрачјето на горниот тек на Алдан, има богати наогалишта на магнетит и злато.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Алдан (река)" на Ризницата ? |
**Александар Лаказет** (француски изговор: [alɛksɑ̃dʁ lakazɛt]; роден на 28 мај 1991 година) — француски фудбалер, напаѓач на Арсенал и на фрацуската репрезентација.

Лаказет го привлекол вниманието како член на академијата на Лион, каде што тој го направил своето професионално деби на возраст од 19 години. Тој му помогнал на клубот да го освои Купот на Франција и Суперкупот на Франција во 2012 година, и исто така бил избран за *Играч на годината* во Лига 1 за сезоната 2014-2015. Во текот на своето играње во Франција, Лаказет стекнал репутација на плоден голгетер, постигнувајќи повеќе од дваесет голови во сезона, со кој заработил трансфер во Арсенал за клупски-рекорд од £46,5 милиони фунти (€53 милиони евра) во 2017.

Лаказет ја претставувал Франција во сите младински нивоа. Тој бил клучен играч на Франција во освојувањето на Европското првенство за играчи под 19 години, каде што го постигнал победничкиот гол во финалето против Шпанија. Тој потоа го направи своето сениорско репрезентативно деби во јуни 2013 година, постигнувајќи го својот прв гол во дресот на националниот дрес, две години подоцна, во март 2015 година.

Технички одлики
---------------

Лаказет е играч со одличен дриблинг, темпо, и способност подееднакво добро да игра со двете нозе. Тој исто таке е познат по неговата упорност вршејќи константен притисок врз противничките дефанзивци. Од страна на Жерар Улие тој бил спореден со поранешниот напаѓач на Арсенал Ијан Рајт.

Наводи
------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
ФК Арсенал  – моментален состав |
| --- |
|  |
| 
1 Рамсдејл ·
3 Тирни ·
4 Вајт ·
5 Парти ·
6 Магаљаеш ·
7 Сака ·
8 Едегор ·
9 Габриел Жезус ·
10 Смит Роу ·
11 Мартинели ·
12 Салиба ·
14 Нкетија ·
16 Холдинг ·
17 Седрик ·
18 Томијасу ·
21 Виеира ·
23 Самби Локонга ·
24 Нелсон ·
25 Елнени ·
27 Маркињос ·
30 Тарнер ·
31 Хеин ·
34 Џака ·
35 Зинченко ·
Менаџер: Артета
 |

 |



1. ↑  „Squads for 2017/18 Premier League confirmed". Premier League. 1 September 2017. Посетено на 8 September 2017.
2. ↑  „Alexandre Lacazette LyonProfile". Архивирано од изворникот на 2016-10-17. Посетено на 17 May 2015.
3. ↑  Crossan, D. (5 October 2014). „LACAZETTE NETS HAT-TRICK AS OL WALLOP LILLE". Ligue 1. Архивирано од изворникот на 2019-09-23. Посетено на 22 December 2014.
4. ↑  Arsenal F.C. (5 јули 2017). "Alexandre Lacazette agrees to join Arsenal". Соопштение за печат.
5. ↑  „France calls on Alexandre Lacazette". ESPN FC. 23 May 2013. Посетено на 11 August 2014.
6. ↑  „Alexandre Lacazette is like Ian Wright, says Gerard Houllier". *Metro.co.uk*.
*Ова е статија за македонски поет. За истоимениот пејач видете Александар Митевски (пејач).*

**Александар Митевски** — македонски поет и преведувач.

Животопис
---------

Александар Митевски е роден е на 4 март 1934

 година во Куманово. Завршил Медицински факултет во Белград. а специјализација по ортопедија во Љубљана. Работел во фондот за ПИО на Македонија, во Скопје. Член на ДПМ од 1970 година. Добитник е на наградите: „Златно перо", „Григор Прличев", „Кирил Пејчиновиќ", „11 Ноември" на градот Куманово, „Божидар Настев" и на Авторската агенција на Македонија.

Библиографија
-------------

* *Ни бел ни црн ангел* (поезија, 1970)
* *Човекот и неговиот систем за движење* (поезија, 1973).

Наводи
------

1. ↑  Republičkata zaednica na kulturata (1991). *Sovremenost: literatura, umetnost, opštestveni prašanja, Band 41*. Kn-vo "Kočo Racin".
2. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 163.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Урнатините на светилиштето на Сабазиј
**Петровски Крст** — врв на планинината Чепан на 1.206 м надморска висина. Самата планина се наоѓа во западна Бугарија, во близина на границата со Србија. Чепан се наоѓа јужно од градовите Годеч и Драгоман, а во неговото подножје е Драгоманското злато. Чепан е дел од западна Стара Планина.

Врвот е познат и како „Голем Чепан" и покрај него се наоѓа уште еден врв, „Мал Чепан". На самиот врв се остатоците тракиското светилиште кое било посветено на трачкиот бог на сонцето Сабазиј. На камениот олтар направени се две чинии, кој се верува дека се придонесувани со дарови и жртви. Светилиштето е изградено во вториот век пред новата ера, а го изградило тракисото племе Мелди, под водство на војникот по име Аврелиј Местријан.

Во средниот век на Петровскиот Крст постоел православен манастир „Св. Константин и Елена". Видливи се остоци од рушевина и дел од крстот. Овде се наоѓа Драгоманскиот манастир.

Во негова близина проаѓа римскиот пат Вија милитарис (Цариградски друм).

Легенда
-------

Во текот на 1842 турски бандити го киднапирале сопственикот Петар од Драгоман. Цел на бандитите било да се измами откуп и они го донеле до врвот за да го застрашaт. Кога од горе виделе дека селаните се спремаат за борба, они го убиле и побегнале, но не успеале да се спасат. затоа што Петар бил ценет меѓу селаните, тие врвот го нарекле по него и на тоа место подигнале крст.

Наводи
------

1. ↑  „Легенда о Петровском крсту". Архивирано од изворникот на 2015-10-05. Посетено на 2018-03-14.
**Свинички манастир „Св. Атанасиј"** (грчки: *Μονή Αγίου Αθανασίου Σφηνίσσης*) — манастир кај Кипсели, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Географија
----------

Манастирот е сместен на десниот брег на Бистрица, јужно од селото Кипсели. Наречен е по некогашното село Свиница, напуштено во првите децении на XX век.

Историја
--------

Манастирот е основан во средината на XVIII век. Во 1822 г, за време на Негушкото востание е уништен. Подоцна е обновен. За време на Грчката вооружена пропаганда во Македонија служел како база за андартите.

Во 1922 г. станал сиропиталиште за децата-сираци меѓу доселените Грци. Во 1928 г. манастирот имал 102 деца и 30 лица персонал. Истата година настрадал во земјотресот. Неговата обнова започнала во 1950-тите. Ограден е со висок ѕид и наликува на византиска тврдина.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου Σφηνίτσης". Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Занемарен непознатиот параметар `|уеб_адрес=` (help); Отсутно или празно `|url=` (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)
2. ↑  Симовски, Тодор (1998). *Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански одлики*. I дел. Скопје: Институт за национална историја. стр. 18.
3. ↑  „Ιερά μονή Αγίου Αθανασίου Σφηνίτσης". Архивирано од изворникот на 7 септември 2011. Посетено на 17 октомври 2011.
**Александар Лутовац** (28 јуни 1997) е српски професионален фудбалер кој игра како крилен напаѓач за Партизан.

Клупска кариера
---------------

### Рад

Со тимот на Рад до 19 години, Лутовац го освоил државното првенство во сезоната 2014-15, заслужувајќи им место во Младинската лига на УЕФА 2015-16. Последователно, тој бил промовиран во првиот тим, постигнувајќи го победничкиот гол во победата со 2-1 на гости против Војводина на неговото деби во српската Суперлига на 19 септември 2015 година. Два месеци подоцна, Лутовац го потпишал својот прв професионален договор со клубот на четиригодишен договор. Тој го постигнал својот прв гол во победата од 3–1 на гости кај Младост Лучани на 17 април 2016 година. Во својата прва сениорска сезона со Рад, Лутовац одиграл 23 лигашки настапи и постигна шест гола. Тој, исто така, играл редовно во текот на следната сезона 2016-17, постигнувајќи четири гола во 31 лигашки натпревар. На 3 март 2018 година, Лутовац го постигнал својот прв хет-трик во победата од 5–0 на домашен терен над Борац Чачак. Тој беше најдобар стрелец на тимот во Српската Суперлига 2017-18 со 11 гола.

### Партизан

Кон крајот на јуни 2019 година, Лутовац официјално се приклучил на Партизан на слободен трансфер и го доби дресот со број 97. Тој го направил своето натпреварувачко деби за клубот во победата од 4–0 на домашната лига над Мачва Шабац, играјќи ги цели 90 минути.

Лутовац го постигнал својот прв гол за Партизан на 9 октомври 2019 година, во победата со 0-6 против Водојажа во осминафиналето на Купот на Србија.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Откако ја претставувал Србија на ниво до 19 години, Лутовац станал вториот најдобар стрелец на тимот до 21 година во нивните успешни квалификации за Европското првенство за УЕФА до 21 година 2019 година со четири гола во пет натпревари. Тој бил вклучен во последниот тим од 23 играчи на Горан Ѓоровиќ за главниот турнир во јуни 2019 година.

Наводи
------

1. ↑  „Vošo, i tvoje je prošlo: Lutovac ućutkao Novosađane (VIDEO)" (Serbian). mozzartsport.com. 19 September 2015. Посетено на 26 January 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Pucale petarde po Beogradu, Kosan ošamario i Vošu" (Serbian). mozzartsport.com. 3 March 2018. Посетено на 26 January 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Lutovac zvanično u Partizanu, nosiće dres sa brojem 97" (Serbian). rts.rs. 25 June 2019. Посетено на 15 September 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „VODOJAŽA - PARTIZAN 0:6(0:1)". *FK PARTIZAN* (српски). Посетено на 2019-10-09.
5. ↑  „Luka Jović predvodi Srbiju na Evropskom prvenstvu" (Serbian). b92.net. 1 June 2019. Посетено на 12 June 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Александар Лутовац – Профил на сајтот на УЕФА
**Алфред Жари** (француски: *Alfred Jarry*, роден на 8 септември 1873

 во Лавал - починал на 8 септември 1907

 во Париз) — француски симболист, драмски писател и поет. Тој е најдобро познат по делото „*Ubu Roi*" или „Крал Иби", кое го напишал во 1896 година. , што предизвикало жестока реакција во јавноста. Освен тоа, Жари е и основач на терминот патафизика

Биографија
----------

Алфред Жари е роден во Лавал, а мајка му по потекло била од Велика Британија. Тој бил поврзан со симболистичкото движење. Неговото дело „*Ubu Roi*" често се наведува како претходник на дадаизмот, па дури и надреализмот и футуризмот од 20-тите и 30-тите години на XX век. Алфред Жари пишувал различни жанрови и стилови, но најчесто го користел постмодернизмот. Тој пишувал романи, драми, поезија, есеи и работел како новинар. Неговите текстови се сметаат како пионерска работа во областа на т.н. апсурдна литература и постмодерната филозофија.

Дела
----

### Претстави

* *César-Antéchrist*
* *Ubu roi*
* *Ubu Cocu, ou l'Archeopteryx (1897)*
* *Ubu Enchaíné* (1899)
* *Ubu Sur La Butte* (1906)

### Романи

* *Les Jours et Les Nuits, roman d'un déserteur*
* *L'Amour en Visites*
* *L'Amour Absolu*
* *Messaline* (1900)
* *Le Surmâle*
* *Gestes et Opinions du Docteur Faustroll, Pataphysicien*
* *La Dragonne*

Наводи
------

1. ↑  Jarry, Alfred. "Ubu Roi". Dover (2003)
2. ↑  „"Pataphysics - 01 edition"". Архивирано од изворникот на 2016-03-16. Посетено на 2017-01-21.
3. ↑  Brotchie, Alastair. *Alfred Jarry, a Pataphysical Life*. MIT Press (2013). ISBN 978 0 262 01619 3

Надворешни врски
----------------

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Алфред Жари*** 
* Дела од Alfred Jarry на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Алфред Жари на Семрежниот архив
* Дела од Алфред Жари на LibriVox (аудиокниги во јавна сопственост)
**Петрос Моливијатис** (грчки: *Πέτρος Γ. Μολυβιάτης*) (роден на 12 јуни 1928

 на Хиос) е грчки политичар и Министер за надворешни работи на Република Грција во периодот од 2004 до 2006 година.

Моливијатис своето образование го завршил во Атина. По завршувањето на правниот факултет, тој бил вработен во Министерство за надворешни рабти на Грција. Во текот на својата политичка кариера, тој бил и амбасадор на Грција во Москва, Русија. Од 1974 до 1980 година, Моливијатис бил дипломатски советник и генерален директор на политичкиот кабинет на премиерот Константин Караманлис. За време на мандатот на Константин Караманлис, тој беше генерален секретар во канцеларијата на претседателот. Во 1996 и 2000 година на парламентарните избори бил избран за член на грчкиот парламент од страна на партијата Нова Демократија.

Тој бил назначен за грчки министер за надворешни работи мај 2004 година по победата на Нова демократија, партијата на парламентарните избори на 7 март 2004. Зборува англиски и француски. Тој е претседател на Фондацијата *Константин Караманлис*. Тој е оженет и има една ќерка и еден син.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Петрос Моливијатис" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 295390459
* ISNI: 0000 0003 9984 9161
* GND: 1029833605
* SUDOC: 24225067X

 |

 |
**Секула Алексов** — македонски револуционер, член на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Секула Алексов е роден во 1874 година во охридското село Коњско. Учествувал во Илинденското востание во 1903 година, во борбите кај месноста Бигла, а бил ангажиран и во снабдувањето со храна на востаниците во Охридско. Во 1912 година заминал на печалба во Романија, но за кратко време отпатувал во Софија, каде се приклучил кон Македонско-одринските доброволни чети.

Бил учесник во Балканските војни, кога бил ранет.

Наводи
------

1. 1 2  Енциклопедија ВМРО, Скопје, 2015, стр. 6
**Александар Котевски** (1980, Битола) — македонски виолончелист.

Животопис
---------

Александар Котевски го започнал музичкото образование на 14-годишна возраст, кога се запишал во средното музичко училиште во Битола, а само шест месеци подоцна ја освоил втората награда на државниот натпревар. Во 1996 година, на државниот натпревар по камерна музика ја освоил третата награда. Образованието го продолжил на Факултетот за музичка уметност, каде студирал во класата на проф. Дучка Тасеска, а дипломирал и магистрирал во класата на проф. Живко Фирфов. Во текот на школувањето, тој посетувал повеќе курсеви кај: Кирил Родин, Кирил Кравцов, Евгениј Ксаверјев, Џенифер В. Кларк и Кетрин Мекинтош од Кралската академија во Лондон, Александар Рудин и Давид Грегоријан.

Творештво
---------

Талевски настапувал како солист со повеќе оркестри, и тоа: Камерниот оркестар на Факултетот за музичка уметност (на „Есенските музички свечености 2001"), Македонската филхармонија (2002), Дубровачкиот симфониски оркестар (2005) и Мостарскиот симфониски оркестар (2006). Покрај тоа, како член на повеќе симфониски оркестри настапувал во повеќе земји, како: Хрватска, Германија, Австрија, Италија, Србија, Бугарија, Албанија, Индонезија итн. Покрај тоа, тој е член на неколку ансамбли: „Македонскиот кларинет квинтет", „Дуо виолончела Котевски — Пејиќ", „Трио ВАМ" (заедно со Марија Ѓошевска и Владимир Кстов).

Наводи
------

1. ↑  Дирекција за култура и уметност - Скопје, *Есенски музички свечености*, Скопје, ноември 2014.
2. ↑  Дирекција за култура и уметност - Скопје, *Есенски музички свечености*, Скопје, ноември 2014.
Албертина Карлсон
**Албертина Карлсон** (12 јуни 1848-1930) — шведски зоолог. Често се нарекува првата Швеѓанка која извршила научни студии по зоологија.

Карлсон е родена во семејството на Тејлор А.П. Карлсон и А.М. Јонсон. Таа добила приватна школарина и се школувала во *Högre lärarinneseminariet* во Стокхолм 1865–68 година. Била вработена како учителка во *Paulis elementarläroverk för flickor* („Паули основно училиште за девојчиња") во 1870–81 година и во *Södermalms högre läroanstalt för flickor* („Образовен институт за девојчиња во Седермалм") во 1881–1907 година.

Од 1880 година па наваму, Карлсон студирала зоологија на Зоотомикалниот институт на Универзитетот во Стокхолм. Таа изработила околу 30 поголеми и помали научни трудови главно за областа на компаративната анатомија, кои биле објавени во шведски, германски и британски научни трудови. Таа особено се фокусирала на систематската положба и односот помеѓу различните видови цицачи. Во 1884 година, заедно со Кралската шведска академија на науките, ја добила наградата *Flormanska priset* за нејзиното дело на германски јазик *Beiträge zur Kentniss der Anatomie der Schwimmvögel* (1884). Таа била прогласена за почесен доктор на Универзитетот во Стокхолм во 1927 година.

Дополнително читање
-------------------

* Албертина Карлсон со Svenskt kvinnobiografiskt lexikon
* Нилс Лундстром: *Svenska kvinnor i offentlig verksamhet* (1924), стр. 70.
* Svensk uppslagsbok, Лунд 1930 година

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 9833199
* GND: 1261938658
* SELIBR: 310733

 |

 |
**Џеладин Ѓура** (*алб.: Xheladin Gjura*; Шипковица, тетовско, ?) е учител и поранешен министер за култура на Албанија (1980).

Животопис
---------

Ѓура е роден во тетовското село Шипковица. По Ослободувањето бил учител и началник за култура и просвета во Тетово. Потоа во 1948 година емигрирал во Албанија, каде што минал специјална обука на Сигурими, во логор во околината на Тирана. Подоцна, со група од 18 диверзанти бил уфрлен во Македонија и се сместиле во бачилата над селото Шипковица, штитени и хранети од месните јатаци од селото. Откриени од УДБ, по престрелката во 1952 еден од нив загинал, а другите диверзанти успеале да се спасат. Истата година уште еднаш престојувал во Македонија. Подоцна пролетта 1979 година, со лажен пасош, пак дошол во Југославија, но во Загреб, каде што се сретнал за политички договор со тогашниот претседател на Извршниот совет на Собранието на Тетово Менаф Незири, родум од с. Речица (Тетовско) и со други сомисленици од Кумановско, од Тетовско и од Косово.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **I** (прво. изд.). Скопје: МАНУ. стр. 507. ISBN 978-608-203-024-1.
**Бруно Алферд Деблин** (германски: *Bruno Alfred Döblin*, Штетин, 10 август 1878 -Емендиген, 26 јуни 1957 ) бил германски експресионистички писател и драматург од еврејско потекло. Неговите дела се одликуваат со силна критика на општеството и елементи на фантазијата. Тој е најпознат по неговиот роман „Берлин Александерплац" .

Ернст Лудвиг Кирхнер портрет на - '*Бруно Алферд Деблин*, масло на платно '
Зигфриед Вехрмеистер - **Бруно Алферд Деблин**, бронзена биста

Биографија
----------

Тој е роден во еврејско трговско семејство. Студирал медицина во Берлин, но во исто време бил заинтересиран за филозофијата. Кратко работел како новинар за да отвори психијатриска клиника во Берлин подоцна. Првиот роман, „Три скока на Ванг Лун", бил објавен во 1915 година. Објавувал експресионистички приказни во списанието „Дер Штурм". Тој станал претседател на Здружението на писатели на Германија во 1924 година. Романот „Берлин Александарплац" е пишуван за животот на еден криминалец, во 1929 година. Кога Нацистите ја презеле власта, тој избегал во Париз, каде што добил француско државјанство во 1936 година. Тој ја напишал „Амазонската трилогија" во 1937 година. Кога Германците ја окупирале Франција, се преселил во Холивуд. Тука, во 1941 година. се пробратил во католик, цитирајќи ги филозофските инспирации за овој чин. По војната, се вратил во Европа и живеел во Германија и Франција.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Алфред Деблин". *Градска књижара*. Посетено на 20 јануари 2019.

Надворешни врски
----------------

* Интернет презентација на меѓународното здружение Алфред Деблин

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Партибрејкерс 3 Албум на Партибрејкерс Издаден 1989 Снимен Август-Септември 1989 О студио - Белград Жанр - Панк рок, Блуз рок, Гараж рок Должина 28:46 Издавачка куќа - Југодиск LPD-0509 Продуцент - Милан Чирич 
**Партибрејкерс 3** - (српски: *Partibrejkers III*) - албум на југословенската и српската група „Партибрејкерс" (Partibrejkers) од 1989 година.

Технички информации
-------------------

Албумот е објавен од страна на дискографската куќа „Југодиск" (Jugodisk) од Београд, а продуцент е Милан Ќириќ (Milan Ćirić). Како автори на сите песни (музика, текст и аранжман) се јавуваат пејачот на групата З. Костиќ - Цане (Z. Kostić - Cane) и гитаристот Н. Антониевиќ - Антон (N. Antonijević - Anton). Песните ги исполнуваат членовите на групата, во состав: Цане (вокал), Антон (гитара), Муне (бас-гитара) и Игор (тапани), а на албумот гостуваат Ѓоле (Đole) и Пера Џои (Pera Joey) на усна хармоника. Снимател на албумот е Игор Бороевиќ (Igor Borojević), а миксер е Влада Неговановиќ (Vlada Negovanović). Омотот на албумот го направил Срѓан Марковиќ (Srđan Marković), а на него се наоѓа фотографија на членовите на групата, дело на Горан Николашевиќ (Goran Nikolašević). Албумот е снимен во студиото „О" во текот на август и септември 1989 година.

Содржина
--------

На албумот се наоѓаат 10 песни:
  

Страна A:

* Kreni prema meni (2:35)
* Sunca sin (2:00)
* Zemljotres (3:00)
* Ona sve zna (3:38)
* Najbolje se putuje (2:22)

  

Страна B:

* Ono što pokušavam (3:16)
* Hipnotisana gomila (2:21)
* Daleko od srca (3:50)
* Ja radim teško (2:47)
* Reći ću ti (2:57)

Наводи
------

1. 1 2  *Partibrejkers*, BDN 3656, Jugodisk.
**Џени Викторија Паласиос-Стиљо** (родена на 21 април 1960 година) е скијачка во Хондурас. Таа ја претставувала својата земја на Зимските олимписки игри 1992 година во Албервил, каде што се натпреварувала во три дисциплини: 5 километри за жени, 15 километри за жени и 10 километри трчање во слободен стил за жени. Во секој случај, таа била последната натпреварувачка што ја заврши патеката; сепак, бидејќи Џени всушност го заврши секој настан, таа заврши пред скијачите кои не го завршија, и на тој начин избегна да дојде последна.

Од 2018 година, Паласиос-Стиљо е единствената од Хондурас која се натпреварувала на Зимски олимписки игри.

Наводи
------
**Парте** — река во Саксонија, Германија, десна притока на Вајсе Елстер. Нејзина вкупна должина е 60 километри. Парте потекнува од северна Саксонија, помеѓу Колдиц и Бад Лаузик. Тече северозападно низ Партенштајн, Наунхоф, Борсдорф и Тауха пред да влезе во градот Лајпциг. Парте се влева во Вајсе Елстер во северозападен Лајпциг.

Тек
---

На нејзиниот тек низ низината околу Лајпциг (*Leipziger Tieflandsbucht*), Парте тече низ Гросбардау, Партенштајн, Наунхоф, Бојха, Борсдорф, Панич, Тауха и Лајпциг. Во Парте се влеваат, меѓу другите, Гладеграбен, Мала Парте, Тодграбен, Мителграбен, Гренцграбен, Трене, Цаухграбен, Кителграбен, Вахтелбах, Лезеграбен, Штадицбах, Хазенграбен и Ридгенграбен. Парте низ Лајпциг тече низ камено речно корито, кое е видливо.

Име
---

Меѓу другите, општината Партенштајн и сообраќајната раскрсница *Партенауе* (спојувањето на А38 во А14) се наречени по реката.

Поплава 2002
------------

Во текот на поплавата на столетието на Елба во 2002, Парте исто така се излила од нејзиното користо. Ова довело до штета во селата и градовите, како што се Клајнбардау и Гросбардау.

Рекреација и природа
--------------------

Велосипедската патека Парте-Мулде, долга 51 километар од Грима преку Наунхоф, Борсдорф и Тауха до Лајпциг води долж реката Парте. Таа е дел од мрежата на велосипедски патеки, кои водат од Лајпциг до Фрајбергер Мулде, како и реката Елба.

Во Тауха и Лајпциг-Абтнаундорф, Парте тече низ паркови. Големи делови на речниот тек се прогласени како „Природен резерват Партенауе-Махерн".
Статуа на Џенг Хе
**Џенг Хе** (трад. 鄭和; упр. 郑和; пинјин: Zhèng Hé; Вејд-Џајлс: {{{w}}}; мактр. {{{mk}}}; родено име: |馬三寶 / 马三宝; пинјин: Mǎ Sānbǎo; арапски/персиски име: حجّي محمود شمس *Хаџи Махмуд Шемс*, 23 септември 1371

 –  1433
) — кинески морепловец, истражувач, дипломат и адмирал на флотата, кој ги направил патувањата за кои во целина се збоува како патувањата на „Евнухот Сабао кон Западните океани" (или „"Џенг Хе кон Западните океани", од 1405 до 1433 г. Бил припадник на муслиманскиот народ Хуејци.

Постојат тврдења дека арапските приказни за Синбад Морепловецот всушност ги опишуваат патувањата на Џенг Хе.

Наводи
------

1. ↑  BBC NEWS, Published: 2005/05/30
2. ↑  Was Sinbad a Nanjing sailor? Christian Science Monitor

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 72199054
* LCCN: n81035680
* ISNI: 0000 0001 1670 1918
* GND: 119209365
* SELIBR: 327350
* SUDOC: 029126029
* BNF: cb120817039 (податоци)
* NDL: 00625620
* NKC: js20050815004
* BNE: XX4814139

 |

 |
**Северна Германија** е географска област на северот на Германија. Првичниот германски концепт за северна Германија е наречен *Norddeutschland*.

Географија
----------

Главните теренски одлики на Северна Германија се блатата долж крајбрежјето на Северното Море и Балтичкото Море и ниски терени во внатрешноста. Исто така, познати се и ниските ридови кај Балтичките Висорамнини, морени, терминални морени, леднички долини и мочуришта. Овие одлики биле формирани во текот на последното ледено доба и има контраст со Централните Висорамнини на Германија (како што се Харц) и Тевтобуршка Шума, кои повремено се вклучуваат како дел од Северна Германија.

Алтмарк во Саксонија-Анхалт, северната област на Бранденбург со Пригниц и Укермарк и Вестфалија се сметаат како дел од северногерманската област.

Историја
--------

Ханзата е дел од заедничката историја и култура на градовите во Северна Германија со Метрополитенската област Хамбург како модерен центар. Долногермански е историски јазик во оваа област (видете: Бенратска линија).

Северногермански покраини
-------------------------

Терминот **Северногермански покраини** е често користен за следниве сојузни покраини на Германија:

* Бремен
* Хамбург
* Мекленбург-Западна Померанија
* Долна Саксонија
* Шлезвиг-Холштајн

Во некои случаи, исто така, се сметаат и овие континентални држави:

* Бранденбург
* Берлин
* Саксонија-Анхалт

Северна Германија како област или како историски крај вклучува и други области од други сојузни покраини (види географија погоре).

Поврзано
--------

* Јужна Германија
* Централна Германија, Средна Германија
* Западна Германија, Источна Германија
Желатин (1906)
***Џелатин*** (англиски: Gelatine; од зборот желатин) - поранешно летало, управуван од Сигналниот корпус на војската на Соединетите Држави. Џелатин бил изграден од компанијата „Baldwin's Airships, Balloons, Aeroplanes" на Томас Скот Болдвин, во Њујорк. Утрото на 19 септември 1905 година, Џелатин, пилотиран од Линколн Џ. Бичи, се кренало од теренот на Стогодишнината изложба „Луис и Кларк" на брегот на Гилдовото Езеро во Портланд, Орегон, слетајќи 40 минути подоцна во ванкуверската касарна во Ванкувер, Вашингтон. Летот се смета како прв воздушен премин на реката Колумбија и прв извештај за контролиран лет во Вашингтон.

Наводи
------

1. ↑  Alley, William (2006). *Pearson Field*. New York: Simon & Schuster. ISBN 0-7385-3129-4.
**Ана Брнабиќ** (српски: *Ана Брнабић*; родена на 28 септември 1975 година, Белград, СФРЈ) — српски политичар, премиер на Србија од 29 јуни 2017 година. Претходно, таа беше министер за држава и локална самоуправа во владата на Александар Вучиќ од 2016 година, како и менаџер и економист.

Животопис
---------

Во 1994 година завршила средно училиште бр. 5 во Белград. Доби високо образование во странство. До 1998 година, студирала бизнис менаџмент на Универзитетот Нортвуд. во Мичиген, САД, каде што ја бранеше својата диплома за бизнис администрација (BBA). Подоцна студирала на британскиот универзитет Хал, каде добила Магистер по бизнис администрација (МБА).

Во 2001 година, таа се врати во Србија, каде работеше во Аграрната програма за развој на Србија (под покровителство на Европската унија), а потоа и во областа на консултациите. Од 2002 до 2011 година - во Агенцијата на САД за меѓународен развој. Од 2011 година работеше во американската компанија Continental Wind Serbia, од јануари 2013 година е нејзина директорка. Во 2006 година учествуваше во создавање на Национална алијанса за локален економски развој (НАЛЕД), од 2013 година беше потпретседател, а во 2016 година стана претседател на оваа организација.

Во 2007 година, Ана Брнабиќ стана советник на директорот на Координативното тело на Владата на Србија за заедниците Прешево, Бујановац и Медвеѓа, чиј предмет е разгледување на последиците од конфликтите во Прешевската долина и Косово. На 11 август 2016 година, премиерот Александар Вучиќ ја назначи за министер за држава и локална самоуправа.

По претседателските избори во 2017 година, за време на кои победи сегашниот премиер Александар Вучиќ, Ана Брнабиќ беше предложена од него на функцијата премиер на Србија. На 15 јуни 2017 година, претседателот на Србија Александар Вучиќ го назначи Брнабиќ за Премиер на Србија.
Аалборг, главниот град на регионот
Општини во рамките на регионот
**Северна Данска** или **Северен Јитланд** е една од 5-те региони на Данска, сместен во северниот дел на државата. Управното седиште е градот Олборг, кој е истовремено и најголем.

Положба и граници
-----------------

Северна Данска ги опфаќа јужниот и северниот дел на Данска, додека со поголем дел се простира на копното, а со помал дел на островите. Границите на регионот се:

* север: мореуз Скагерак
* исток: мореуз Категат
* југ: Среден Јитланд
* запад: Северно Море.

Природни услови
---------------

Северна Данска со поголемиот, западен дел се простира на копно, т.е. на полуостровот Јитланд, додека на исток единствен значаен „вистински" остров е островот Лесе. Поточно најголем остров е Севернојиландски Остров, кој со копното е одделен со плитни и тесни внатрешни заливи, залив на Северно Море, Лимски Фјорд. Даденото место настанало во втората половина на 19 век, со провала на морето во дотогашното езеро, па така некогашниот полуостров станал остров. Меѓутоа, дадениот простор сообраќајно останал поврзан со копното па во секојдневието сѐ уште се смета за негов составен дел.

И копнениот и островскиот дел се претежно рамничарски со надморска височина до 40 м (јутоисток на регионот). На даденото подрачје нема значајни водотеци. Во крајбрежното подрачје има доста мочуришта, додека поголемиот дел е под земјоделско одгледување.

Население
---------

Според последниот попис на населението од 2010 година во регионот Северна Данска живеат околу 580.000 жители. Поголемиот дел од населението се етнички Данци, а населението е претежно рурално, за разлика од целиот државен просек.

**Густина на населеност** на регионот е близу 75 жит/км2 што е значително под државниот просек (127 ж/км2). Југоисточниот дел на регионот е подобро населен за разлика од останатиот дел.

Општини во Северна Данска
-------------------------

Во Северна Данска има 11 општини, и тоа:

* Брендерслев
* Вестхимерланд
* Јамербугт
* Лесе
* Маријагерфјорд
* Морсе
* Ребилд
* Аалборг
* Тистед
* Фредериксхавн
* Јеринг

Градови во Северна Данска
-------------------------

Значајни градови во Северна Данска, се:

* Аалборг (главен град)
* Јеринг
* Фредериксхавн

Поврзано
--------

* Аалборг

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Северна Данска" на Ризницата ? |

* www.rn.dk Портал на регионот

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Данска Региони во Данска |
| --- |
|  |
| 
* Зеланд
* Јужна Данска
* Северна Данска
* Среден Јитланд
* Престолнински

 |

 |
**Џемил Чичек** (роден на 15 ноември 1946

 во Јозгат) е турски политичар, поранешен заменик-премиер на Турција од Партијата на правдата и развојот и моментален Претседател на турското собрание. Освен ова, во текот на својата политичка кариера тој бил Министер за правда и потпарол на владата.

Дипломирал на Правниот факултет на Истанбулскиот универзитет и се приклучил кон централно-десничарската АНАП во 1983 година. Тој станал пратеник, а во доцните 1980-ти и министер задолжен за "семејствата". Во оваа улога тој станал познат по своите конзервативни ставови за прашањата околу сексот и бракот. Тој подоцна станал министер за енергија и природни ресурси, но бил избркан од АНАП во 1997 година, по која тој се приклучил на исламската партија Фазилет која подоцна се споила кон АКП.

Тој беше министер за правда во првата влада на АКП (2003-2007). За време на неговото министерство, тој морал да се справи со ситуации, вклучувајќи ги:

* бомбашките напади во Истанбул во 2003 година
* ослободување од затвор на поранешниот пратеник Лејла Зана,
* осудување на голем број на полицајци обвинети за мачење на затворениците.
* обид за самоубиствен бомбашки напад во неговото министерство.

Наводи
------

1. ↑  Биографија на Џемил Чичек