recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Борис Вишински** e раскажувач, романописец и драмски автор. Роден е на 6 јуни 1929 во Скопје. Завршил Правен факултет во Скопје. Бил главен уредник на ревијата на Друштвото на писателите на Македонија „Стожер", и уредник на списанијата „Културен Живот" и „Македонска Ревија". Член на Македонскиот ПЕН центар. Член на ДПМ од 1958 година. Неговите дела се преведени на повеќе јазици.

Книжевно творештво
------------------

* Сенки и жед (роман, 1958)
* Девојка (драма, 1962)
* Виножито (роман, 1972)
* Древни брегови (раскази, 1975)
* Лавина (роман, 1978)
* Рацин (драма, 1979)
* Клисура (роман, 1983)
* Барбара (раскази, 1983)
* Тесно море (роман, 1986)
* Круна од песок (роман, 1992)
* Кожа од облаци (роман, 1993)
* Крстот на Богомил (роман, 1994)

Награди
-------

Добитник е на наградите: „Кочо Рацин", „4 јули", „13 Ноември", „Стале Попов", „Петрозино", „Михаил Еминеску", „Марио Рестиво", „Јозефин" и „Данте Алегиери" за литературнен опус на странски автор во Италија.

Извори
------

1. ↑  Македонски ПЕН[*мртва врска*]
2. ↑  Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, Скопје,
 2004, стр. 53.
**Биргита "Брита" фон Келн** или *фон Келен,* моминско *Stenkell,* *Stenkels* или *Steenzelia* (починала во 1707 година), била шведски сликар.

Еден од правописот на нејзиното моминско презиме, *Стинзелија*, покажува дека таа била од свештеничка фамилија. Таа се омажила за сликарот Андерс фон Келн и станала мајка на сликарите Карл Густаф фон Келн и Дејвид фон Колн : нејзиниот сопруг, кој исто така бил производител на ѕидна хартија, сликал портрети на членовите на кралскиот двор. Нејзините познати и зачувани портрети се портрет на професорот Ерикус Кастовиус од 1703 година и портрет на грофот Џејкоб Спенс од веројатно пред 1704 година.

Наводи
------

* Svenskt konstnärslexikon Allhems Förlag Malmö
* Personhistorisk Tidskrift (1901)
* Cöln, von, släkt, urn :sbl:15757, Svenskt biografiskt lexikon (art av E. E:SON UGGLA.), hämtad 2015-01-26.
**Дејан Стојанов Стојаноски** ( 1919
 во Малкоец, Кичевско — 1 октомври 1943

 во Буковиќ (планина), Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско сиромашно семејство кое се занимавало со земјоделие и сточарство. Како напреден младинец, уште од почетокот станал симпатизер на народно ослободителното движење. Во текот на 1942 година учествувал во штрајкот на патарските работници во селото Извор, а во пролетта 1943 година заминал партизан со својот татко Стојан. Со Одредот влегол во слободно Кичево во септември 1943 година. Од Кичево, заедно со повеќе свои другари ѝ својот татко, заминале со четата на комесарот Мирко Милески како претстража на слободната територија на Буковиќ каде загинале во борба со германците и балистите на 1 октомври 1943 година.

Поврзано
--------

* Стојан Стојаноски
* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 128.
Солид. Валент II. Ок. 375—378 гг. (реверс)Двајцата императори седат на престолот, исправени; ја држат сферата заедно; зад престолот Викторија ги раширила крилјата над нив; подолу - гранка на дланка.
**Валентинијановата династија** се состои од четири императори, кои управувале со Западната Римското Царство од 364 до 392 и Источната Римското Царство од 364 до 378 година.

* западни императори:
	+ Валентинијан I (364-375)
	+ неговите синови Грацијан (375-383) и Валентинијан II (375-392)
* ииточни императори:
	+ братот на Валентинијан I - Валенс (364-378).
	+ сопругот на ќерката на Валентинијан - Теодосиј I

Династијата е поврзана со Теодосиевата династија преку бракот на Теодосиј I (379-395) со ќерката на Валентинијан I. Од овој брак се родила Гала Плацидија, чиј син Валентинијан III станал западен император (425-455), иако технички тој не е ниту од Валентинијановата ниту од Теодосиевата династија. Иако Валентинијан III е последниот владетел, кој произлегува и од едната и од другата династија, неговите наследници продолжиле да бидат дел од римскиот нобилитет во Цариград до крајот на шестото столетие.

Наводи
------

1. ↑  Kulikowski, M. *Rome's Gothic Wars: from the third century to Alaric*. 2007. pg 162.
2. ↑  McLynn, N. B. *Ambrose of Milan: church and court in a Christian capital* 1994. pg 169.
3. ↑  Lenski, N. E. *The Cambridge companion to the Age of Constantine*. 2006. pg 103.
**Вија Портуензис** (латински: Via Portuensis, во превод: Портуски пат) ― античкоримски пат, кој водел до Портус изграден од Клавдиј на десниот брег на Тибар, на неговата устие. Почна од Емилијовиот мост (Pons Aemilius), а првиот дел од неговиот тек е идентичен со оној на Виjа Кампана. Портуската порта (Porta Portuensis) на Аврелијановите ѕидови имала двоен лак, веројатно поради обемот на сообраќај што требал да го носи, но пренасочувањето се случило многу понатаму, веројатно на 1,5 км од портата. Вија Портуензис одела надесно во ридската земја, додека Вија Кампана се држела до долината на Тибар. Патиштата повторно се спојувале кај денешната Понте Галерија.

Со растот на важноста на Вија Портуензис од времето на Константин наваму, онаа на Виа Остиензис соодветно се намалила. Прокопиј, кој опишува како шлепите биле влечени по реката од волови што се движеле по неа, мора да ја опишува патеката за влечење, а не ниту Вија Портуензис, па дури и Вија Кампана, која на многу места е на прилично значително растојание од кривинскиот тек на реката.

Неговиот голем сообраќај предизвикал патот на крајот да биде преизграден со два напоредни патишта: едниот за сообраќај во една насока, а другиот за сообраќај од друга страна. Се смета дека бил првиот двоен коловоз во светот.

Денес, патот во Рим, наречен Вија Портуенсе (Via Portuense) следи сличен тек. Патот започнува денес од Порта Портезе (Porta Portese) и, по Понте Галерија, завршува во комуната Фjумичино.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Римско Царство –  Римски патишта |
| --- |
|  |
|  | 
Вија Агрипа – 
Вија Адријана – 
Вија Америна – 
Вија Аникија – 
Вија Анија – 
Вија Апија – 
Вија Аквилија – 
Вија Аквитанија – 
Вија Астурика Бурдигалам – 
Вија Августа – 
Вија Августа Преторија – 
Вија Аврелија – 
Вија Бракара Астурикам – 
Вија Валерија – 
Вија Валеспири
Вија Галика – 
Вија Гемина – 
Вија Делапидата – 
Вија Девана – 
Вија Домиција – 
Вија Домицијана – 
Вија Деција – 
Вија Егнација – 
Вија Емилија – 
Вија Емилија Скаури – 
Вија Јулија Августа – 
Вија Касија – 
Вија Клавдија Августа – 
Вија Клодија – 
Вија Конфлуентана – 
Вија Корзика – 
Вија Корнелија – 
Вија Лабикана – 
Вија Латина – 
Вија Лузитанорум – 
Вија Мала – 
Вија Марис – 
Вија Милитарис – 
Вија Остиензис – 
Вија Понтика – 
Вија Попилија – 
Вија Портуензис – 
Вија Пренестина – 
Вија Постумија – 
Вија Саларија – 
Вија Трајана – 
Вија Трајана Нова – 
Вија Феноленција – 
Вија Фламинија – 
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 9145602340301360735

 |

 |
**Дејан Силјановски** (Скопје,  1972
 - Скопје, 5 јули 2012

) — македонски мотоциклист и прв Претседател на Мотоциклистичката федерација на Македонија.

Животопис
---------

Силјаносвки е роден во Скопје во 1972 година. На основачкото собрание на Мотоциклистичката федерација на Македонија бил избран за претседател на 7 ноември 2007, каде се задржал на функцијата до 26 февруари 2011 година кога од здравстени причини се повлекој од истата. Работел како директор во T - Home.
Тој директно бил вклучен во Организациониот одбор на повеќе изданија на традиционалното меѓународно мото рели „Македонија - Независност". Матичен клуб му бил МК Мун Рајдерс од Скопје. По тешката борба со ракот починал во Скопје на 5 јули 2012 година.

Наводи
------

1. ↑  „Жална вест: Почина Дејан Силјановски". Мотори. 5 јули 2012. Архивирано од изворникот на 2016-03-07. Посетено на 2013-04-19.
Виа Марис (виолетова), Кралскиот автопат (црвено) и други древни левантински трговски патишта, в. 1300 п.н.е.
**Via Traiana Nova** или **Via Nova Traiana** за Trajan's New Road Новиот пат , претходно познат како Виа Регија или автопат на кралот, бил древен римски пат изграден од императорот Трајан во провинцијата Арабија Петреа, од Акаба на Црвеното Море до Бостра. Беше посебно познат како Виа Трајана Нова за да се разликувала од Виа Трајана во Италија. Повремено се нарекувал и едноставно како „Виа Нова"  или „Виа Нова Трајана"  Неговата изградба започнала кратко по анексијата на Арабија, надгледувана од гувернерот Гај Клаудиј Северус и била завршена под Адријан. 

Виа Трајана Нова (претходно позната како Виа Реџиа) бил древен римски пат изграден од императорот Трајан во провинцијата Арабија Петреа, од Акаба на Црвеното Море до Бостра. Бил посебно познат како Виа Трајана Нова за да се разликува од Виа Трајана во Италија. Повремено се нарекува и едноставно како „Виа Нова" или „Виа Нова Трајана" Нејзината изградба започнала кратко по анексијата на Арабија, надгледувана од гувернерот Гај Клаудиус Северус и завршена под Адријан.

Извори
------

1. 1 2  Browning, Iain (1982:33) *Jerash and the Decapolis* (London: Chatto & Windus)
2. ↑  Young, Gary K. (2001:119) *Rome's Eastern Trade: International commerce and imperial policy, 31 BC - AD 305* (London: Routledge)
**Бранка Парлиќ** (Тетово, 23 јуни 1955

) е светска позната пијанистка од македонско потекло, која живее и работи во Србија.

Животопис
---------

Парлиќ е родена во Тетово на 23 јуни 1955 година. Уште како малечка со нејзиното семејтво се иселите во СР Србија. Дипломирала на Факултетот за музичка уметност во Белград во 1979 година во класата Олга Михајловиќ. Во втората половина на 70-тите на крајот на студиите, била еден од основачите и учесниците на „Ансамблот на втората новата музика", некој за првпат во поранешна Југославија кој имал минималистичка музика. Ансамблот одржал серија концерти во Белград, а се појавил и во Загребското Биенале во 1979. Таа има соработувано со многу уметници како камерен музичар и имала концерти низ цела поранешна Југославија и снимала за локалните радио и телевизиски станици. По концертите во Нови Сад, Белград и Љубљана, таа било широко прифатена низ целата поранешна Југославија, а многумина уметници ја користат оваа музика во своите дела, меѓу кои и Митар Суботиќ Суба (Рекс Illusivii), Харис Пашовиќ во театарот, Мирослав Мандиќ, во изведба на "100 дена од одење на Ернест Јингер. Парлиќ во 1990 година поради лични причини, престана да настапува јавно сè до 1999 година. Моментално настапува низ целиот свет, меѓу кој и често во Македонија. Таа предава на Уметничката академија во Нови Сад, каде и живее.

Наводи
------

1. ↑  „BRANKA PARLIC IZVODI 6. JULA METAMORFOZE FILIPA GLASA" (српски). seecult. Mon, 07/04/2005 - 04:12. Посетено на 2011-02-11. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  Гочевска, Ружица (22 јули 2005). „АКУСТИЧЕН УНИВЕРЗУМ ОД ТРАДИЦИЈА И ЏЕЗ" (PDF). Македонско Сонце. Архивирано од изворникот (PDF) на 2008-07-05. Посетено на 2011-02-11.

Надворешни врски
----------------

* brankaparlic.com - Официјално мрежно место
* Gnossienne No. 1 : Erik Satie, Piano : Branka Parlic на YouTube
**Војводската палата** (италијански: *Palazzo Ducale*) е ренесансна зграда во градот Марче во Италија. Тој е еден од најважните споменици во Италија исто така и тој е наведен како светско наследство на УНЕСКО од 1998година.

Историјата
----------

 Аркадираниот двор
Војводската палата е позната како амбиент на разговорите кои Балдасаре Кастиљоне ги претставува дека се одржале во Салата на Бдение во 1507 година во неговата Книга на дворјаните.

Наводи
------

1. ↑  Lusiardi, Federica. „Ducal Palace of Urbino and Galleria Nazionale delle Marche". *Inexhibit*. Посетено на 21 November 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Виридијана** (шпански: *Viridiana*) - шпанско-мексикански филм од 1961 година, во режија на Луис Буњел, кој е автор и на сценариото, заедно со Хулио Алехандро. Главните улоги ги играат: Фернандо Реј, Силвија Пинал, Франсиско Рабал, Маргарита Лозано, итн. Филмот ја освоил „Златната палма" на Канскиот филмски фестивал.

Синопсис
--------

Виридијана (ја игра Пинал) е млада калуѓерка која, по наговор на главната калуѓерка во манастирот, го посетува вујкото, дон Хаиме (го игра Реј). Тој ја убедува да го облече невестинскиот фустан на неговата покојна сопруга, а потоа, воодушевен од сличноста на Виридијана, ја наговара да се омажи за него. Откако Виридијана ја одбива молбата, со помош на слугинката Рамона (ја игра Лозано), Хаиме ја заспива и ја легнува на брачниот кревет. Утредента, Виридијана го напушта имотот на вујко ѝ, но пред да се качи на автобусот, полицијата ѝ соопштува дека дон Хаиме се обесил. Така, таа се враќа на имотот и одбива да се врати во манастирот. Истовремено, во куќата на дон Хаиме пристигнува неговиот син Хорхе (го игра Рабал), кој веднаш презема активности за обработка на поседите. Виридијана, пак, ги собира просјаците од селото и ги сместува во куќата. Меѓутоа, еден ден, искористувајќи го отсуството на Виридијана и Хорхе, просјаците прават гозба во куќата. По враќањето на Виридијана и Хорхе, питачите ја напуштаат куќата, но двајца од нив го врзуваат Хорхе и се обидуваат да ја силуваат Виридијана. Во последен миг, Хорхе се освестува и го наговара едниот просјак да го убие другиот, а тогаш пристигнува полицијата која го апси другиот просјак. Утредента, Хорхе ги кани Виридијана и Рамона на партија карти.

Наводи
------

1. ↑  IMDB, Viridiana (1961) (пристапено на 1.7.2020)
2. ↑  IMDB, Viridiana (1961) Awards (пристапено на 1.7.2020)
3. ↑  IMDB, Viridiana (1961) (пристапено на 1.7.2020)
**Винче Темпера** (во средината)
**Винче Темпера** (роден на 18 септември 1946 година) е италијански музичар, композитор, аранжер, продуцент и кондуктер.

Роден во Милано како **Винченцо Темпера**, тој дипломирал на пијано и композиција на Конзерваториумот, а потоа ја започнал својата музичка активност соработувајќи со неколку бит групи како „И Џиганти" и „ Ла Нуова Ера". Подоцна бил член на авангардниот музички проект „The Pleasure Machine" и на прогресивната група Ил Воло. Кон крајот на 1970-тите, тој постигнал голем комерцијален успех како композитор на песни за отворање на цртани филмови. Бил диригент во многу изданија на Музичкиот фестивал „Санремо" и во едно издание на Евровизија (за Малта во 1975 година). Придонел неколку филмски резултати, вклучувајќи ги филмовите на Лучио Фулчи: „ *Четирицата од апокалипсата"* (1975), *Дракула во провинциите* (1975), „*Седум црни белешки"* (1977), *Сребреното седло* (1978), *Манаос* (1979), *„Куќата на часовниците"* ( 1989 година) и *„Слатката куќа на ужасите"* (1989). Главната тема од „Седум црни белешки" подоцна била вклучена во саундтракот на тарантиноновиот *„Убиј го Бил: Том 1"*. Во неговите соработки спаѓаат, меѓу другото, Зукеро Форначари, Лусчо Батисти, Франческо Гучини, Антонело Вандити, Мина, Номади и Анџело Брандуарди.

Во 1970-тите Темпера снимал и под псевдонимот Андре Кар.

Наводи
------

1. ↑  Enrico Deregibus. *Dizionario completo della Canzone Italiana*. Giunti Editore, 2010. ISBN 8809756258.
2. ↑  Eddy Anselmi. *Festival di Sanremo: almanacco illustrato della canzone italiana*. Panini Comics, 2009. ISBN 8863462291.
3. ↑  Robert Fischer; Peter Körte; Georg Seeßlen. *Quentin Tarantino*. Bertz + Fischer, 2004. ISBN 3929470888.
4. ↑  it:Vince Tempera

Надворешни врски
----------------

* Vince Tempera — AllMusic (англиски)
* Винс Темпера во Дискогс
* Винче Темпера на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Herniaria|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Гола ситница** (Herniaria glabra), познато и како **зелена килавица**, е растение од фамилијата Каранфили и расте во Северна Америка и Европа. Содржи херниарин, метокси аналог на умбелиферон.

Наводи
------

1. ↑  Herniarin on www.liberherbarum.com

Надворешни врски
----------------

* 

* *Herniaria glabra* на Ризницата ?
***Виолетовата седефка*** (*Boloria dia*) е пеперутка од видот пеперутки седефки. Пеперугата ја има и во Македонија.

Опис
----

Возрасните единки се во основа портокалови со црни шари со ралзична големина и облик. Распонот на крилјата е од 16 до 17 мм. Долната страна има посветла боја со бледи дамки. Кај телото и врвовите од крилјата има виолетова нијанса.

Ларвите се хранат со *Viola odorata*, *Viola hirta*, *Viola canina*, *Viola reichenbachiana*, *Viola tricolor*, *Prunella vulgaris* и *Rubus idaeus*.

Распространетост
----------------

Пеперугата се наоѓа во скоро цела Европа, Кавказот па сè до Монголија во умерените предели. Во Европа ја има најмногу во јужна Франција, северна Шпанија, Италија, Балканот и Турција. Ја нема во Британија.

Подвидови
---------

* *Clossiana dia dia* western Europe
* *Clossiana dia alpina* (Elwes, 1899)
* *Clossiana dia calida* (Jachontov, 1911)
* *Clossiana dia disconota* (Krulikovsky, 1909)
* *Clossiana dia semota* Tuzov, 2000
* *Clossiana dia setania* (Fruhstorfer, 1909)

Галерија
--------

* Горен делГорен дел
* Долен делДолен дел

Наводи
------

1. ↑  Gibbons, Roger (2011). „Weaver's Fritillary". Butterflies of France. Посетено на July 27, 2012.
2. ↑  Funet.fi
3. 1 2  Fauna Europaea

Поврзано
--------

* Список на пеперутки во Македонија

Надворешни врски
----------------

* Виолетова седефка
* Пеперутки во Белгија
* Пеперутки во Европа

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q1109847
* BioLib: 51564
* BOLD: 141671
* Fauna Europaea: 441716
* GBIF: 5772890
* iNaturalist: 357982
* NCBI: 596532

 |

 |
Местоположбата на областа во округот Холцминден
**Гриненплан** (германски: *Grünenplan*) — слободна област во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Името на областа доаѓа од општинската единица Гриненплан на општината Делигзен. Областа целосно се наоѓа на ридовите Хилс.

Има површина од 22,71 км2 и се граничи со општината Делигзен на исток, со слободната област Венцен на југ и со слободната област Ајмен во истиот округ. Покрај нив, на север се граничи со општините Дуинген и Копенграфе и градот Алфелд во округот Хилдесхајм. Областа поседува и две ексклави, обиколени од општината Делигзен.

Слободната област е ненаселена. Иако таму нема пријавени жители, од административни причини ѝ е доделен управниот број 03 2 55 504.

Наводи
------

1. 1 2  Сојузна статистичка служба на Германија, Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 30. September 2013 Архивирано на 4 март 2016 г.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Слободни области во Долна Саксонија |
| --- |
|  |
| 
* Ајмен
* Ам Гросен Роде
* Барнсторф-Варле
* Бофцен
* Брунслеберфелд
* Венцен
* Гартов
* Герде
* Гибел
* Гриненплан
* Ешерсхаузен
* Золинг
* Кенигслутер
* Литје Херн
* Мариентал
* Мемерт
* Мерксхаузен
* Харц (округ Гослар)
* Харц (округ Гетинген)
* Хелмштет
* Холцминден
* Фогтсдалум
* Шенинген

**Слободни окрузи:**
* Лохајде
* Остерхајде

 |

 |
За други значења на поимот, погл. Голак (појаснување).

**Голак** — врв на планината Огражден сместен од страната на Петричко, Пиринска Македонија, недалеку од границата со Македонија. Се издига на висина од 1.639 м на главното планинско било и има куполест облик. Северозападните падини му се стрмни стръмно кон долината на реката Лебница. Сместен е северозападно од врвот Билска Чука, со кој е поврзан со мало седло и североисточно од Муратов Врв. Сочинет е од метаморфни карпи, претежно од лискунски и биотитски гнајсови и амфиболити. Почвата е кафеава шумска, на места излужени. Билото е голо. Падините се обраснати со букови шуми, а на места се покриени со бел бор.

Искачување
----------

Главно поаѓалиште за искачување на Голак е селото Гега, од каде почнува планинарска патека обележана со црвено која води до поножјето на врвот (месноста Плетваро).

Поврзано
--------

* Билска Чука
* Муратов Врв

Наводи
------

1. ↑  *Енциклопедия „Пирински край", том I*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1995. стр. 213. ISBN 954-90006-1-3.

Надворешни врски
----------------

* Голак во патопис за Огражден (бугарски)
**Виртуелна заедница**, *е-заедница* или *онлајн заедница* е група на луѓе кои првенствено меѓу себе комуницираат, општат, по пат на комуникацициски посредници како што се новинарски брошури, телефон, електронска пошта, интернетска друштвена мрежа или со истовремени пораки за друштвени, стручни, образовни или други цели.

Ако механизмот е компјутерска мрежа, тогаш се нарекува онлајн заедница. Виртулените и онлајн заедниците исто така станале дополнителен облик на комуникација помеѓу луѓе кои меѓу себе се познаваат првенствено од реалниот живот.

Многу средствата се користат во социјалниот софтвер одделно или во комбинација, вклучувајќи виртуелни простории за разговор и текст-засновани форуми кои ги користат глас, видео текст или аватари.

Значајната социо-технолошката промена веројатно се должи на зголемувањето на бројот на таквите друштвени мрежи засновани на интернет.

Извори
------
**Виктор Мелантев** (руски: *Виктор Сергеевич Мелантьев*; роден 2 јуни 1986

) — руски кану-спринтер којшто се натпреварува од доцните 2000-ти. Тој освои три медали на ИКФ Светските Кану Спринт Првенства, 2009.

Мелантев исто така се натпреваруваше во дисциплината Ц-1 1000 метри мажи на ЛОИ 2008 во Пекинг, но беше елиминиран во полуфиналето.

Наводи
------

* Canoe09.ca profile Архивирано на 8 октомври 2011 г.
* Sports-reference.com profile Архивирано на 21 октомври 2012 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на РусијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Голачки манастир „Св. Мина"** (грчки: *Ιερά Μονή Αγίου Μηνά Περιχώρας*) — женски манастир кај селото Голак, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирoт се наоѓа во југоисточното подножје на планината Сминица, на околу 1 км северозападно од селото Голак. Според пописот од 2001 г. во него живееле 5 лица.

Денешната манастирска црква е изградена во 1974 г. заменувајќи ја старата од 1959 г. Манастирот е официјално признаен во 1976 г.

Поврзано
--------

* Зихненско-неврокопска епархија

Наводи
------

1. ↑  Περιχώρα. Μονή Αγίου Μηνά[*мртва врска*] посет. 8 ноември 2011 г
**Величание** (црковнословенски *величание,* грчки Μεγαλυνάριον , „зголемување", „она што зголемува";) — посебна химна што се користи во Источната православна црква и оние источнокатолички цркви кои го следат византискиот обред. Во зависност од месната литургиска традиција, оваа химна може да биде една од неколкуте.

Утрена
------

Во словенската традиција, величание е стих што се пее на крајот од полиелеос на поголеми празници во чест на светец или сведенот што се празнува. Стихот обично започнува со зборовите: „Го величиме, те величаме...", а конкретно се споменува името на светителот или празникот.

Стихот прво го пее свештенството, а потоа го повторуваат певците. Певците потоа пеат голем број соодветни стихови од псалмите, пеејќи го величанието помеѓу секој од нив. За време на ова пеење, постариот свештеник и ѓаконот вршат целосно катнување на црквата. На крајот свештенството повторно го пее величанието.

Во грчката традиција, псалмските стихови се користат сами (без величание) и се нарекуваат *еклогарион*.

Литургија
---------

Во грчката практика, величанието е кратка химна за светецот на денот или празникот што се пее по „Меѓу првите..." на Божествената литургија. Овој тип на величание се користи и за време на други служби, како што е параклис.

И во грчката и во словенската традиција, терминот величание исто така означува и химна што се пее на големите празници наместо вообичаениот *Достојно ест* по епиклезата на литургијата. Вообичаено, ова величание се состои од рефренот и Ирмос од Деветтата ода на Канонот на празникот што се пеел на утрена. Кај Словените оваа химна се нарекува *задостојник*.

Наводи
------

1. ↑  In the archaic sense of the word; see „magnification". „magnify". Online Etymology Dictionary.

Надворешни врски
----------------

* Величание Кирилу и Методију од Тодор Скаловски
* Величание на светиот праведен учител и просветител Јоаким Крчовски
Палета на ножеви
**Викторинокс** (*Victorinox*) е производител на ножеви со седиште во Ибах, кантон Швиц, Швајцарија. Најпознат е по својот Швајцарски војнички нож (*Swiss Army knife*), чие право на пласман го делел со фирмата Венгер (*Wenger*) сѐ додека Викторинокс не ја купил таа фирма во 2005 год.

Историја
--------

Фирмата е основана во 1884. Од 1891 таа е добавувач на ножеви за швајцарската армија. Нивниот познат амблем — крст во штит — е во употреба од 1909. Таа година починала мајката на основачот Карл Елснер и затоа тој ја преименува фирмата во *Victoria*, во нејзина чест. Во 1921, со воведувањето на моделот *инокс* (не'рѓосувачки челик на француски е *acier inoxydable*), името на фирмата уште еднаш се менува на денешниот Викторинокс („Victoria"+„Inox").

На 26 април 2005 Викторинокс ја купил фирмата Венгер која го делела правото за Швајцарскиот војнички нож од 1908 г. до тогаш. Засега Викторинокс се има изјаснето дека сепак двете марки ќе останат посебни.

Производи
---------

Најосновен Швајцарски војнички нож (модел *Spartan*)
Најсложениот Швајцарски војнички нож (модел *SwissChamp*)
SwissCard
SwissTool

### Швајцарски војнички ножеви

Швајцарскиот војнички нож (*Swiss Army knife*) е најважниот производ на фирмата. Најпрвин Викторинокс бил единствениот застапник, но од 1908 до 2005 ова право го делел со Венгер. Во 2005 Викторинокс го купува Вегнер, но марките остануват посебни.

Познато е дека Швајцарскиот војнички нож се користи нашироко вон војската. Ова се корисни повеќенаменски алатки за секојдневна употреба во најразлични големини и функционални комбинации. Дури и космонаутите на НАСА користат нож од Викторинокс како дел од стандардната опрема. Ножевите на Викторинокс имаат допатувано и до Монт Еверест како и на Арктикот.

### SwissCard

Со намалената употреба на џебни ножеви во последниве години, Викторинокс го вовел производот SwissCard во формат сличен на кредитна картичка.

### SwissTool

SwissTool е Викториноксовата верзија на ваквата алатка од Ледерман т.е. клешти и други алатки преклопени заедно. Меѓутоа Викториноксовата палета е многу помала од таа на Ледерман.

### Рачни часовници

Марката има и рачни часовници, од оние на затворање, до сосема отворени. Можат да се гравираат.

### Кујнски ножеви

Викторинокс има широк асортиман на кујнски ножеви, иако без штитот на крст. Покрај ова Викторинокс продава и кујнски ножеви под марката **Forschner**. Иако овие ножеви имаат стискана острица, а не се ковани, сепак добиваат високи оценки.

### Проширување на марката

Во последно време марката Викторинокс се шири вон ножеви и часовници, и во инструменти за пишување, патни торби, па дури и облека. Ова проширување значи употреба на нивниот амблем, а не посебно производство.

Наводи
------

1. ↑  НАСА. „НАСА ја потврдуваат употребата на Викторинокс ножеви" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-03-29. Посетено на 2007-03-27. (англиски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Викторинокс" на Ризницата ? |

* Blog Victorinox Swiss Army watches
* Меѓународно мрежно место (германски) (англиски) (француски)
* Страна на марката Swiss Army (англиски)
**Васил Петрушев Стојановски** ( 1915
 во Станча, Кривопаланечко — 20 октомври 1944

 во Треска, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од земјоделско семејство. По завршувањето на основното училиште, останал во родното село и се занимавал со земјоделство. На 6 август 1944 година, стапил во Треттата македонска ударна бригада. Во редовите на бригадата учествувал во борбите на кумановскиот и велешкиот терен, а потоа и на скопските терени. Бил учесник во ycпeшнaтa акција на бригадата за ослободување на политичките затвореници од затворот во Идризово. На 20 октомври 1944 година храбро загинал, во борбите против балистите и Германците на реката Треска. Бил закопан на местото каде што загинал.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 259. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Голдене Ауе
**Голдене Ауе** е долина во источна Германија, во покраините Тирингија и Саксонија-Анхалт. Се наоѓа помеѓу градовите Нордхаузен на запад и Зангерхаузен на исток. Се граничи со планинскиот масив Харц на север и Виндлајте и Кифхојзер на југ. Реката Хелме тече низ Голдене Ауе.

Голдене Ауе е исто така име на две *заедници на општини* во долината:

* Голдене Ауе (Саксонија-Анхалт)
* Голдене Ауе (Тирингија)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Тирингија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Саксонија-Анхалт статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 51°26′42″N 11°02′45″E﻿ / ﻿51.44500° СГШ; 11.04583° ИГД﻿ / 51.44500; 11.04583

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 242751075
* GND: 4706348-8

 |

 |
Грбот на БлиндхајмГрбот на Блиндхајм
Блиндхајмската црква
**Блиндхајм** (герм. *Blindheim*, а на англ. *Blenheim*) — општина во округот Дилинген, Баварија во Германија, и се состои од неколку села. Населението брои околу 1,700 жители. За административни цели Блиндхајм соработува со блискиот град Хехштет.

На 13 август, 1704 се случила Битката кај Блиндхајм близу ова село, и била од решавачко значење за Војната за шпанското наследство.

Поврзано
--------

* Бленем
* Бленемски дворец

Наводи
------

1. ↑  "Höchstädt", *History of the Wars of the French Revolution: Including Sketches of the Civil History of Great Britain and France, from the Revolutionary Movements, 1788, to the Restoration of a General Peace, 1815,* Kuhl, France, 1820, p. 183.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Општина Блиндхајм (германски)

Координати: 48°38′N, 10°38′E

 * п
* р
* у
 **Места во округот Дилинген**

Грб на округот ДилингенГрб на округот Дилинген
Ајслинген | Баххагел | Бехинген | Бинсваген | Бисинген | Блиндхајм | Бутенвајсен | Вертинген | Витислинген | Глет | Гунделфинген на Дунав | Дилинген на Дунав | Зиргенштајн | Лаугна | Лауинген | Луцинген | Мединген | Медлинген | Филенбах | Фининген | Хаунсхајм | Хехштет | Холцхајм | Циртајм | Цешинген | Цузамалтајм | Швенинген 


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 158036388
* LCCN: n2003031614
* GND: 4345390-9

 |

 |
**Васил Котев** наречен **Циљо Кономладски** (2 мај 1878

 - 7 октомври 1903

) — македонски револуционер, член на ТМОРО.

Животопис
---------

Роден е во селото Кономлади, Костурско. Се вклучил во редовите на ТМОРО од самото нејзино основање во Костурско. Бил комита во четата на војводата Атанас Петров. Учествувал во убиството на Касам ага. 
Бил уапсен од турските власти во јули 1900 година поради револуционерната дејност и осуден на казна затвор до јануари 1901 година. Кон крајот на 1902 година бил четник во четата на војводата Митре Влаот. Бил способен агитатор на ТМОРО и со неговите револуционерни активности и заложби на теренот дал голем придонес за неуспехот на мисијата на полковникот Јанков да крене востание во Костурско. Во Илинденското востание учествувал како војвода на Кономладскиот центар. Ја предводел четата од неговото село. Бил учесник и во преземањето на гратчето Невеска. Со четата дејствувал во Костурско и во Мариовско.

На враќање од Мариово неговата чета паднала во заседа на планината Вич (Нередска) кај селото Лаген, Леринско, при што загинал во битка со турска војска.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија ВМРО, Скопје, 2015, стр. 154.
**„Величко, скопски војвода"** — македонска народна песна. Песната е посветена на Величко Велјанов кој во песната поради носталгија, решил да се врати дома кај мајка му во родното Црешево. Песната е од ајдутски карактер.

Текст
-----

-Величко, скопски војвода  

ноќеска гора оставил,  

решил при мајка да оди,  

силна го тага фанала.

Куќа сум мајко отворил,  

у тие горски пештери,  

а од тебе кријам одамна,  

у тија борби крвави.

Проштевај мајко, не жалај,  

збогум за навек од мене.  

Не можам, мајко комитска,  

в' ропство да трпам крваво,  

ни да го гледам народот  

како се сруши на нозе.

Когај да влезе наближил,  

у тоа село Црешево,  

наеднаш пушки згрмеа  

од сите страни на него.

Извади бомби од појас,  

разигра срце јуначко  

кога ми леле пукнаа  

цела се земја потресе.

Проштевај мајко, не жалај,  

збогум за навек од мене.  

Не можам, мајко комитска,  

в' ропство да трпам крваво,  

ни да го гледам народот  

како се сруши на нозе.

Надворешни врски
----------------

* Величко, скопски војвода (текст и музика) на pesna.org Архивирано на 14 октомври 2020 г.
**Васил Стојанов Брклески** (1922 во Мало Илино, Демирхисарско — 29 септември 1944 во Ивањевци, Битолско) — македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Васил Стојанов Брклески е роден во 1922 година во селото Мало Илино. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил на 15 септември 1944 година. Припаѓал на седмата македонска бригада. Загинал во борба кај селото Ивањевци, на 29 септември 1944 година.

Наводи
------


1. ↑ . Милош Константинов, Тодорка Спанкова (1958). Зборник на паднатите борци во народноослободителната борба од битолската околија. Битола. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
| Голем Виндгелен |
| --- |
| Поглед од Арни кон Хли Виндгелен (2986 m, на преден план) и Голем Виндгелен |
| Висина | {{Пб/**Грешка во изразот: Непрепознаен збор „m"**

```
 |1=**Грешка во изразот: Непрепознаен збор „m"**
}}3.187 m м
```
 |
| Место | Швајцарија |
| Венец | Гларнски Алпи |

**Голем Виндгелен** (германски: *Gross Windgällen*) — планина на Гларнските Алпи во кантонот Ури, Швајцарија.

*Оваа статија за место во Швајцарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.*

46°48′26″N 8°43′56″E﻿ / ﻿46.80722° СГШ; 8.73222° ИГД﻿ / 46.80722; 8.73222Координати: 46°48′26″N 8°43′56″E﻿ / ﻿46.80722° СГШ; 8.73222° ИГД﻿ / 46.80722; 8.73222
**„Величествените седуммина јаваат!"** (англиски: *The Magnificent Seven Ride!*) — американски филм од 1960 година, во режија на Џорџ Макауан. Главните улоги ги граат: Ли Ван Клиф, Стефани Пауерс, Мајкл Калан, Мариет Хартли и Лук Аску.

Синопсис
--------

На Дивиот запад ништо ново: мексиканските разбојници постојано го ограбуваат населението, но шерифот Крис Адамс никако да одлучи да им застане на патот. Иако неговиот пријател постојано го предупредува на опасноста од бандите, Адамс ја одложува пресметката со нив. Меѓутоа, кога разбојниците ќе ја убијат неговата сопруга, како и еден негов добар пријател, Крис посакува да им се одмазди и собира седуммина храбри и одлучни луѓе со кои тргнува во пресметка со бандата...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Седморица јашу (пристапено на 2.7.2022)
**Вентролатералната медула** е регион во продолжениот мозок (латински: medulla oblongata) и дел од ретикуларната формација во мозочното стебло (лат. Formatio reticularis), кој игра голема улога во регулирањето на артерискиот крвен притисок и дишењето. Вентролатералната медула го регулира крвниот притисок со регулирање на активноста на симпатичките нерви кои се насочени кон срцето и периферните крвни садови. 

Вентролатералната медула се состои од рострална вентролатерална медула (RVLM) и каудална вентролатерална медула (CVLM).  Невроните во RVLM проецираат директно до симпатичките преганглионски неврони во ' рбетниот мозок (лат. Ncl. intermediolateralis) и одржуваат тонична активност во симпатичките вазомоторни нерви, т.е. се одговорни за базалниот вазомоторен тонус на артериските крвни садови и затоа се наречени **пресорна област** на мудулата. Активноста на невроните во RVLM е инхибирана од инхибиторни GABA-неврони од CVLM.

Наводи
------

1. ↑  Ann M. Schreihofer, Alan F. Sved (2011). „The Ventrolateral Medulla and Sympathetic Regulation of Arterial Pressure". Во Ida J. Llewellyn-Smith; Anthony J. M. Verberne (уред.). *Central Regulation of Autonomic Functions*. стр. 78–97. doi:10.1093/acprof:oso/9780195306637.003.0005. ISBN 978-0-19-530663-7.CS1-одржување: користи параметар authors (link)
2. ↑  Campos, RR; Carillo, BA; Oliveira-Sales, EB; Silva, AM; Silva, NF; Futuro Neto, HA; Bergamaschi, CT (July 2008). „Role of the caudal pressor area in the regulation of sympathetic vasomotor tone". *Brazilian Journal of Medical and Biological Research*. **41** (7): 557–62. doi:10.1590/s0100-879x2008000700002. PMID 18719736.
3. ↑  Dampney, RA; Horiuchi, J; Tagawa, T; Fontes, MA; Potts, PD; Polson, JW (March 2003). „Medullary and supramedullary mechanisms regulating sympathetic vasomotor tone". *Acta Physiologica Scandinavica*. **177** (3): 209–18. doi:10.1046/j.1365-201X.2003.01070.x. PMID 12608991.
4. ↑  Sved, AF; Ito, S; Madden, CJ; Stocker, SD; Yajima, Y (June 2001). „Excitatory inputs to the RVLM in the context of the baroreceptor reflex". *Annals of the New York Academy of Sciences*. **940** (1): 247–58. Bibcode:2001NYASA.940..247S. doi:10.1111/j.1749-6632.2001.tb03681.x. PMID 11458682.
Дејвид Морган
**Дејвид Морган,** роден во Кардиф, на 1 јануари 1994 година. Тој е австралиски пливач чија специјалност биле трките во стилот на делфин на 100 и 200 метри. Тој е и австралиски олимпиец со бронзен медал од LOI 2016 година.

Спортска кариера
----------------

Морган е присутен на меѓународната пливачка сцена од декември 2014 година и Светското првенство во мали базени, кое таа година се одржало во Доха, Катар. Учествуваше на светските првенства во Казан во 2015 година, Будимпешта во 2017 година и во Квангжу во 2019 година, а најдобриот резултат го постигнал на првенството во Казан, каде освоил сребрен медал во мешана трка како член на австралиската 4×100 метра.

Тој го постигнал најголемиот успех во својата кариера на ЛОИ 2016 година во Рио, Бразил, каде што освоил бронзен олимписки медал како член на мешаната штафета 4 × 100 метри (заедно со Мич Ларкин, Џејк Пакард и Кајл Чалмерс).

Надворешни врски
----------------

* Дејвид Морган </img> на сајтот ФИНА
* Спортска биографија на страницата
* Профил на веб-страницата на Еуроспорт
* Профил на страницата
**Венчавка со Буда** е уште една приказна за копнежот и страсниот живот, полуавтобиографски роман и своевидно продолжение на првиот роман на Хуј, Шангај Бејби, бестселер што своевремено беше забранет во Кина поради провокативните еротски содржини.

Меѓутоа, новиот роман на Веј Хуј е уште попровокативен: преполн е со еротика и слободно говорење за сексот.

Главен лик е успешната млада писателка Коко, која од Шангај се сели во Њујорк. Животот ќе ја понесе на пат исполнет со љубов, копнеж и духовно будење. На Менхетн ќе го запознае Мују, со кого ќе се впушти во експериментално истражување на сопствената сладострасност во секоја замислива ситуација.

„Љубовта ми е секогаш потребна и ми се чини дури попотребна отколку на другите жени. Без љубов не можам да дишам и не знам да живеам. Својата љубов ја држам во устата, ја кријам под перницата, ја ставам во вагината, ја испишувам на хартија", вели авторката на романот.

Предизвик за да ја напише оваа книга, како што вели Хуј, биле традиционалните норми во Јапонија.
„Таму, мажите и жените и понатаму ги почитуваат вредностите како на пример: жената не смее да стане од кревет по мажот, жената не смее да му дозволи на мажот да влезе во кујната, жените не смеат да зборуваат просто како мажите, не смеат да одат голи повеќе од 5 минути, дури ни по секс", вели контроверзната Хуј.
***Валентина*** е италијанска стрип серија, создадена во 1965 година од италијанскиот уметник Гвидо Крепакс.

Првично како помал лик кој работел за комичниот херој *Неутрон*, Валентина станала единствениот протагонист на серијата во 1967 година. Првата епизода се однесува на кривината на италијанската Формула 1 Гран При Монца.

Карактер
--------

Валентина Росели, чиј изглед е инспириран од актерката од немиот филм Луиз Брукс, е миланска фоторепортерка. Нејзиното момче, Филип Рембрант, супер-херојот *Неутрон*, има способност да парализира луѓе, животни или машини што ги видел во живо или на слики. Подоцна им се родило дете на Филип и Валентина, Матија.

Ликот Валентина е роден на 25 декември 1942 година во Милано и пораснала за време на серијата, чија последна епизода била објавена во 1995 година.

Како што минувало времето, во расказите на Валентина, Крепакс ги напуштил фантастичко-научната фантастика или пак детективските теми кои ги имал на почетокот, воведувајќи сложена, чудна мешавина на еротизам, халуцинации и соништа. Стриповите се занимавале и со бисексуалноста, автоеротската екстаза, супер-сензуалното напуштање и садо-мазохизмот.

*Валентина* во други медиуми
----------------------------

Во 1973 година играниот филм наречен *Баба Јага* бил заснован на стрипот. Валентина ја играла француската актерка Изабел Де Фунес. Филмот го режирал Корадо Фарина, кој претходно снимил документарен филм за стриповите на Гвидо Крепакс.

Италијанската ТВ серија базирана на стрипот била објавена во 1989 година. Валентина ја играла американската актерка Деметра Хемптон и Филип Рембрант од Расел Кејс. Биле снимени 13 епизоди, со јазични нумери и на италијански и на англиски, секоја долга 30 минути. Избраните епизоди биле уредени заедно во долгометражен филм и прикажани на американската кабловска телевизија доцна во ноќта.

Приказни
--------

* *Кривата Лесмо* (1965)
* *Подземните* (1965)
* *Слегувањето* (1966)
* *Ун Поко Локо* (1966)
* *Чао, Валентина* (1966)
* *Силата на гравитација* (1967)
* *Смешен Валентин* (1967)
* *Валентина во Советска земја* (1968)
* *Валентина во чизми* (1968)
* *Маријана во село* (1968)
* *Бестрашна хартиена кукла Валентина* (1968)
* *Филипо и Валентина* (1969)
* *Бебето на Валентина* (1969)
* *Ракописот пронајден во количка* (1970)
* *Баба Јага* (1971)
* *Сина брада* (1971)
* *Кој се плаши од Баба Јага?* (1971)
* *Валентина Бестрашната* (1971)
* *Анет* (1972)
* *Малиот крал* (1972)
* *Пјетро Џакомо Роџери* (1972)
* *Јадачот на времето* (1973)
* *Паднати ангели* (1973)
* *Новата облека на царицата* (1973)
* *Рефлексија* (1974)
* *Приватен живот* (1975)
* *Потсвеста Валентина* (1976)
* *Валентина Пират* (1976)
* *Рембрант и вештерки* (1977)
* *Антропологија* (1977)
* *Ле Затере, Венеција* (1980)

Наводи
------

1. ↑  Lambiek Comiclopedia. „Guido Crepax".
2. ↑  Cartoni Online. „Valentina" (Italian).CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Валентина од A tutto Comics! (на италијански)
**Бјорн Кајперс** (холандски изговор: [ˈbjɵrn ˈkœypərs]; роден на 28 март 1973 година) е холандски фудбалски судија. Тој е судија под знакот на ФИФА од 2006 година и УЕФА Елитната група на судии од 2009 година. За време на натпреварите тој  е помогнат од страна на неговите сонародници Сандер ван Рукел и Ервин Заинстра. Кајперс бил назначен за судијата на неколку престижни меѓународни финалиња како на УЕФА Супер Купот во 2011 година, УЕФА Лигата на Европа во 2013 година,  финалето, на Купот на Конфедерациите во 2013 година, финалето наЛигата на Шампионите во 2014 година, Финалето на ФИФА У-20 Светското Првенство во 2017 година  иФиналето на УЕФА Европа Лигата во 2018 година.

Судиска кариера
---------------

Наводи
------

1. ↑  „FIFA U-20 World Cup Korea Republic 2017 Referees – Björn Kuipers". *FIFA.com*. Fédération Internationale de Football Association. Архивирано од изворникот на 2018-06-22. Посетено на 25 May 2017.
2. ↑  „Referees appointed for the 2018 UEFA club competition finals". *UEFA.com*. Union of European Football Associations. 7 May 2018. Посетено на 7 May 2018.
3. ↑  „Palmares for referee Björn Kuipers". *WorldReferee.com*. WorldReferee. Архивирано од изворникот на 2016-06-18. Посетено на 28 June 2016.
**„Везилка"** — поетска збирка на Блаже Конески, објавена во 1961 година од издавачката куќа Култура. Во неа се присоединети песните од збирките „Везилка" и „Стерна". По повод 100-годишнината од раѓањето Конески, збирката била повторно објавена во 2021 година од издавачката куќа Арс Ламина-публикации.

Содржина
--------

Книгата содржи вкупно 52 песни од двете збирки на Конески — „Везилка" и „Стерна".

### Везилка

Збирката „Везилка" опфаќа 37 песни: „Песните", „Везилка", „Григор Прличев", „Снег", „Ѕвезди", Без наслов (Девојче пееше на клисорот...), „Ружа", „Заспивање", „Виј", „Галеб", „Нежност", „Разделба", „Игранка", „Кошмар", „Песна", „Тишина", „Пролет", „Тајна", „Врв", „Смеа", „Жртва", „Кафез", „Река", „Здравица", „Од возот", „Старата", „Починка", „Утро", „Даб", „Стебло", „Ластовици", „Пчелар", „Јаглен", „Штип", „Дете заспано крај езеро", „Пеперуга" и „Јоргован".

### Стерна

Во збирката „Стерна" се содржани 15 песни: „Стерна", „Одземање на силата", „Болен Дојчин", „Пепелашка", „Љубов", „Волк", „Вљубени девојки", „Реки", „Тореадор", „Урнатина", „Проштавање од Париз", „Девственици", „Колумбо", „Водно" и „Беласица".

Наводи
------

1. ↑  Блаже Конески, *Везилка*. Скопје: Арс Ламина - публикации, Арс Либрис, 2021, стр. 18.
2. ↑  Блаже Конески, *Везилка*. Скопје: Арс Ламина - публикации, Арс Либрис, 2021, стр. 5-46.
3. ↑  Блаже Конески, *Везилка*. Скопје: Арс Ламина - публикации, Арс Либрис, 2021, стр. 47-69.
**Вардарската зона** го опфаќа централниот дел на Македонија. Започнува од Солун, се протега низ долината на Вардар во вид на широк појас и преку Скопската Котлина и Скопска Црна Гора продолжува на север. Од Родопската зона и од Пелагонидите е одвоена со длабински раседи и е обликувана во вид на тектонски ров. Таа е распарчена на блокови и хорстови со раседи од различни димензии. По долчината на раседите извршени се лушпести навлекувања кои од македонско - грчката граница, па на север до македонско - српската граница создаваат сплет од линеарно подредени структурни зони. Во различно време, со оживување на раседите, се предизвикуваат хоризонтални и длабински нарушувања на блоковите, така што во оваа зона се јавуваат и чести земјотреси.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |