recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Делумното уривање на гребенот
**Вилкинсов Проток** (англиски: *Wilkins Sound*) — проток на Антарктикот, претежно зафатен од леден гребен. Се наоѓа на југозападната страна на Антарктичкиот Полуостров, помеѓу вдлабнатиот западен брег на Александровиот Остров и бреговите на островите Шарко и Латади поназапад.

**Вилкинсовиот Леден Гребен** е квадратен леден гребен со димензии од 150 × 110 км. This feature occupies the central part of Вилкинсовиот Проток, по кој а наречен. Името е дадено по предлог на британскиот антарктички комитет (UK-APC) во 1971 г.

Историја
--------

Северниот дел на протокот е првпат забележан и грубо картиран во 1910 г. од Француската антарктичка експедиција под водство на Жан-Батист Шарко и набљудуван од воздух во 1929 г. од австралискиот истражувач Хјуберт Вилкинс. Поставеноста и обликот на протокот се утврдени во 1940 г. на истражувачките летови на Антарктичката служба на САД. Службата го нарекла по Хјуберт Вилкинс, кој во 1929 г. прв докажал дека дотогашната „Шаркоова Земја" е остров, и така посредно го открил протокот. Постоењето на островот Латади од јужната страна на протокот е утврдено во 1960 г. од британскиот земјомер Д.Џ.Х. Серл со внимателно разгледување на воздушните снимки направени од Ронеовата антарктичка истражувачка експедиција во 1947-48 г.

На 5 април 2009 г. дошло до раскршување на тенкиот леден мост од антарктичкиот брег до Вилкинсовиот Леден Гребен, и научниците сметаат дека ова може да доведе до уривање на целиот гребен. Според некои известувања, гребенот се раскршил на стотици мали санти. Британскиот научник Дејвид Вон смета дека ова се должи на глобалното затоплување.

Поврзано
--------

* Белингсхаузеново Море
* Џорџ VI (проток)
* Ларсенов Леден Гребен
* Ротшилдов Остров

Извори
------

* *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Вилкинсов Проток" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Наводи
------

1. ↑  „Antarctic ice bridge splits". *BBC News*. 5 април 2009. Посетено на 6 април 2009.

Надворешни врски
----------------

* Вилкинсов Проток на Ризницата ?

Координати: 70°15′S 73°00′W﻿ / ﻿70.250° ЈГШ; 73.000° ЗГД﻿ / -70.250; -73.000
**Битка кај Сперхеј (996 или 997 година)** ― прва поголема загубена битка на Самоил во борбата против Византија.

Се одиграла кај реката Сперхеј во денешна Грција, во близина на Термопилите. Византиската војска ја предводел војсководецот Никифор Уран. Враќајќи се од походот во Јужна Грција, Самоил се улогорил на десниот брег на надојдената река, а Никифор Уран на спротивната страна. Византијците успеале да најдат премин преку реката и ноќе ненадејно го нападнале логорот на Самоил. Самоиловата војска доживеала катастрофален пораз. Во битката биле ранети Самоил и неговиот син Гаврил Радомир, кои се спасиле од заробување криејќи се меѓу загинатите војници. Во текот на ноќта успеале незабележано да се повлечат и да се вратат во Македонија. Поразот кај Сперхеј не влијаел битно на натамошното ширење и јакнење на Самоиловата држава, која набрзо потоа прераснала во царство.

Според хроничарот Скилица, оваа битка се случила во 996 година, но постојат индиции дека станува збор за 997 година.

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и д-р (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 76. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
Бак во Етнолошкиот музеј во Берлин
Конфуцијански обред во Сонгјунгван
**Бак** (хангул: 박; ханча: 拍) — дрвен ударен инструмент којшто се користи во корејската дворска и обредна музика. Свирачот на бак се нарекува „чипбак" и има улога на диригент или музички надзорник на свирачката група. Бакот произведува ударен звук којшто означува почеток на музиката.

Изработка
---------

Бакот се изработува од 6 рамни дрвени табли коишто се со големини од околу 34 см х 7 см. Таблите се врзуваат заедно на едниот крај со жица или со врвца за да добие облик на ладало откако ќе се отвори.

Значење
-------

Џипбаците го користат бакот за да ја предводат групата на ист начин како што диригентот ја користи палката. Бакот испушта звук со три удари кога музиката започнува и завршува, а исто така и кога се случуваат значителни промени.

Поврзано
--------

* Традиционални корејски музички инструменти
* Корејска дворска музика

Наводи
------

1. 1 2  „The Beauty of Korea, Pak" (PDF). *Koreana*. **12**: 82–85. Winter 1998. Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-07-22. Посетено на 2020-06-06.
2. ↑  Beck, John H. (2007). *Encyclopedia of Percussion* (2. изд.). Routledge. стр. 8. ISBN 9780415971232. Посетено на 6 јуни 2020.

Надворешни врски
----------------

* Звуци од бак
**Валтер Хунгербилер** (9 август 1930 година - 27 март 2012 година) ― швајцарски фудбалски судија.

Судиска кариера
---------------

Во 1969 година, Хунгербилер станал судија во Швајцарската Супер лига, највисокото фудбалско ниво во Швајцарија. Во 1972 година, тој бил назначен за судија на ФИФА.

Во 1976 година, Хунгербилер бил назначен за судија на Европското фудбалско првенство 1976, каде што го раководел натпреварот за трето место помеѓу Холандија и Југославија.

Хунгербилер се пензионирал од судењето во 1978 година.

Наводи
------

1. ↑  „Yugoslavia - Netherlands 2:3 (EURO 1976 Yugoslavia, 3td place)". *worldfootball.net*. HEIM:SPIEL. Посетено на 6 јуни 2021.

Надворешни врски
----------------

* Профил на worldfootball.net
Координати: 42°56′14″N 26°56′22″E﻿ / ﻿42.93722° СГШ; 26.93944° ИГД﻿ / 42.93722; 26.93944

Ришки премин
**Битката кај Ришкиот Превој** се одвила во 759 година кај Ришкиот Превој на Стара Планина, денешна Бугарија, помеѓу силите на Византиското Царство и силите на Бугарија. Битката е дел од Византиско-бугарските војни, а завршила со победа на Бугаритете.

Позадина
--------

Меѓу 755 и 775, византискиот цар Константин V Копроним организирал девет неуспешни кампањи за да ја покори Бугарија.

Конфликти
---------

Во 759 година, императорот на чело со многубројна војска заминал кон Бугарија, но бугарскиот хан Винех успеал да ги зацврсти своите позиции околу Стара Планина. Кога византиската војска престигнала кај Ришкиот премин, таа била нападната од заседа и целосно поразена. Во Битката загинале голем дел од византиските војници. Византискиот историчар Теофан Исповедник пишува дека Бугарите го убиле стратегот на Тракија.

Последици
---------

По битката, ханот Винех добил можност да ја нападне непријателската територија. Но наместо тоа, тој започнал мировни преговори. Ова дело му го навлекла гневот на аристократијата, поради која причина бил убиен во 761 година.

Наводи
------

1. ↑  Гръцки извори за българската история, том III, с. 270
Опит кој ја прикажува Архимедовата сила (потисокот) со која водата дејствува на шипката вертикално нагоре. Изведено на Институтот за физика при ПМФ, Скопје.
Архимедов закон во воздух (под вакуум).
**Архимедова сила** или потисок е силата со која течноста дејствува на потопеното тело во него, настојувајќи да го истисне телото од него.

Објаснување
-----------

При потопувањето на тврдо тело во течност на неговата површина дејствува силата на притисокот. Бидејќи хидростатскиот притисок се зголемува со зголемувањето на длабочината, силата на притисокот што дејствува на долната површина од телото, а која е насочена нагоре, е поголема од силата што дејствува на неговата горна површина а која е насочена надолу.

Наводи
------

1. ↑  „The works of Archimedes". стр. 257. Посетено на 11 March 2010. Any solid lighter than a fluid will, if placed in the fluid, be so far immersed that the weight of the solid will be equal to the weight of the fluid displaced.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85006547
* GND: 4137273-6
* NKC: ph499521

 |

 |
**Барклејкард Арена** (првично **Color Line Arena**, а подоцна *O2 World*) — повеќенаменска арена во Хамбург, Германија. Отворена е во 2002 и може да смести 16.000 луѓе. Се наоѓа во близина фудбалскиот стадион Арена Имтех и новата Volksbank Arena во квартот Баренфелд. Таа е меѓу најмодерните арени во Европа.

Арената е отворена во ноември 2002, 150 метри е долга и 110 метри широка и има висинска разлика од 33 метри. Максималната сместивост на арената е 16.000 посетители за спортските настани со елиминирање на внатрешните места, 12.947. Трошоците за изградба изнесувале приближно 83 милиони евра. Изградбата на стадионот била била финансирана од финскиот претприемач Хари Харкимо и градот Хамбург, Харкимо ја продал земјата за симболична цена од една германска марка и ги започнал инфраструктурните подобрување како првична фаза за 12 милиони германски марки (околу 6,1 милион евра). Во октомври 2007, арената била проценета на 75 милиони евра и била продадена на Anschutz Entertainment Group. Се наоѓа во градскиот западен кварт Баренфелд, во близина на фудбалскиот стадион Арена Имтех. Изградбата на арената, која се одвиваше од јуни 2001 до ноември 2002, чинела 83 милиони евра.

Главно се користи за ракомет и хокеј на мраз и е дом на HSV Handball и Hamburg Freezers.

Бил домаќин на неколку натпревари во текот на Светското првенство во ракомет 2007.

Германскиот техно-бенд Scooter го снимил нивниот албум, *Live in Hamburg*, на 12 март 2010.

Sting настапил за време на неговата турнеја Symphonicities на 19 октомври 2010, заедно со Кралскиот филхармониски оркестар.

Надворешни врски
----------------

* o2world-hamburg.de Архивирано на 25 април 2010 г. - Службена страница

Наводи
------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Барклејкард Арена (Хамбург)" на Ризницата ? |

Координати: 53°35′21″N 9°53′57″E﻿ / ﻿53.58917° СГШ; 9.89917° ИГД﻿ / 53.58917; 9.89917

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија околу зграда или градба во Хамбург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
„Бегалец" (филм) Лого
**„Бегалец"** (дански: *Flugt*) — анимиран документарен филм на режисерот Јонас Поер Расмусен од 2021 година. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар" во три категории: најодбар странски филм, најдобар анимиран филм и најдобар документарен филм.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажува судбината на Амин кој како малолетник, без никаква придружба, избегал од Авганистан во Данска. Триесет и шест години подоцна, тој е веќе успешен човек и стапува во брак со својот долгогодишен партнер. Меѓутоа, тајната која ја криел цели 20 години се заканува да му го уништи животот. За првпат, тој одлучува својата лична приказна да ѝ ја раскаже на блиска личност...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Бегунац (пристапено на 27.3.2022)
Аршин кој се користел како мерка при ткаење
**Аршин** (турски: *arşın*) — стара антропоморфна мера за должина. Истиот бил употребуван во градежништвото, но и во други области од секојдневниот живот (трговија, занаетчиството, итн.).

Потекло на поимот
-----------------

Поимот „аршин" поттекнува од службениот јазик на Отоманското Царство сличен на персиското ареш‎. Аршинот се среќава и како „зира", „ѓира" или „турски лакот".

Историја
--------

Аршинот како мерка за должина се јавува за првпат кај Турците Османлии. Настанат е во моментот на експанзија на исламскиот свет како резултат на потребата за развивање на одделна единица мерка. Оваа мерка се применува на широко подрачје со различни општествено-економски и политички уредувања и во долг временски распон од неколку векови. Аршинот се среќава во средна и источна Европа, северна Африка, па сè до крајбрежјето на Црното Море и Индискиот Океан. Најстарите записи кои сведочат за примената на аршинот во блискиот регион, под името „зира", се наоѓаат во вакуфнамето на Иса-бег Исаковиќ во Сараево од 1462 година. Аршинот станува официјална државна мерка на територијата на Македонија со доаѓањето на Турците Османлии на оваа територија и се користи сè до Балканските војни.

Особености
----------

Големината на овој елемент на антропоморфниот мерен систем е одредена со растојанието помеѓу рамениот зглоб на раката до врвот на средниот прст на испружената рака (помеѓу 65 и 75 сантиметри). Во официјалниот турски мерен систем бил рамен на две стапки или 24 прста.

Во 19 век, во Македонија бил употребуван во три варијанти:

* *градежничкиот или дулѓерскиот аршин и тој имал 75,8 сантиметри*
* *трговскиот или чаршискиот за мерење на обични ткаенини имал 68 сантиметри и*
* *терзискиот (ендазе), употребуван од кројачите и абаџиите и тој имал 65 сантиметри*

Аршинот бил од дрво или од метал, при што дрвените аршини ги изработувале самите мајстори. Оваа мерка била употребувана дури и по воведувањето на метричкиот систем за мерење во Македонија.

Преносно значење
----------------

Мери со различен аршин - за иста работа суди различно, различно се однесува кон луѓето, субјективно ги оценува нивните постапки.

Поврзано
--------

* Мерни единици
* Историја на мерењето
* Мерни системи
* Англиски мерни единици
* Империјални мерни единици
* Американски мерни единици
* Систем SI
* Раст или човеков бој
* Чекор
* Лакот
* Стапка
* Дланка
* Педа
* Палец
* Прст
* Пасус

Наводи
------

1. 1 2 3 4  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 48. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. 1 2 3 4  „Аршин" — Дигитален речник на македонскиот јазик
**Бутелштет** (германски: *Buttelstedt*) — поранешна општинска заедница во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Бутелштет. Била распуштена на 31 декември 2013, кога била споена со општинската заедница Берлштет за да ја создадат општинската заедница Нордкрајс Вајмар.

Општинската заедница Бутелштет се состоела од следниве општини:

1. Бутелштет
2. Грособринген
3. Хајхелхајм
4. Клајнобринген
5. Лојтентал
6. Рорбах
7. Заксенхаузен
8. Волсборн

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Вајмар е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 51°04′26″ N; 11°20′28″ E﻿ / ﻿51.074° СГШ; 11.341° ИГД﻿ / 51.074; 11.341

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 122980207
* GND: 10117969-8

 |

 |
Оваа статија се однесува на општинската заедница.  За градот, погл. Бад Бевензен.
**Бевензен** (̣германски: *Bevensen*) — поранешна општинска заедница во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во градот Бад Бевензен. На 1 ноември 2011 година таа била споена со општинската заедница Алтес Амт Ебшторф и ја создале новата општинска заедница Бевензен-Ебшторф.

Грб на Бевензен
Општинската заедница Бевензен се состоела од следниве општини:

1. Алтенмединген
2. Бад Бевензен
3. Барум
4. Емендорф
5. Химберген
6. Јелмшторф
7. Ремштет
8. Весте


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Долна Саксонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Архитектурата на Косово се состои од комбинација на раслични стилови.  
**Најгоре:** Тврдина Новобрдо  
**Горе лево:** Зградата на косовскиот парламент  
**Горе десно:** Традиционална кула во Дечани  
**Долу лево:** Етнолошки музеј во Приштина   
**Долу десно:** Национален музеј на Косово   
**Најдолу:** Национална библиотека на Косово
Црква и џамија една до друга во Урошевац (Феризај)
Архитектурата на Косово датира уште од неолитот и го вклучува периодот на бакарно, бронзено, железно, Стар Рим и Среден век. Има влијание од присуството на различни цивилизации и религии кои се доказ на денешните остатоци. Локачните градители комбинираа најразлични материјали и техники за да разбијат свои сопствени прекрасни ремек-дела.

Манастирите и црквите од 14 век го претставуваат византиското источно православно културно наследство. Културното наследство од Отоманското Царство вклучува џамии и амами од 15, 16 и 17 век. Другите историски архитектурни структури ги вклучуваат традиционалните косовски "кули" од XVIII и XIX век. Потоа, голем број на мостови, градски центри и тврдини. Додека некои градби не се сметаат за многу важни поединечно, земени заедно се од исклучителна историска важност. Во текот на косовската војна во 1999 година, многу од овие градби биле уништени или оштетени. Во Метохија, најмалку 500 кули беа нападнати, најголениот дел уништени или оштетени.

Во текот на деведесеттите и потоа, илјадници дивоградби беа изградени во Косово. Реџеп Луци, од урбаното планирање на Приштина кој започна иницијатива за решавање на овој проблем, беше убиен во септември 2000 година..

Наводи
------

1. 1 2
2. 1 2  „Prioritized Intervention List". *Regional programme for cultural and natural heritage in south-east europe*: 8. 23 January 2009. Посетено на 2 March 2014.
3. ↑  „Cultural Heritage in South-East: Kosovo". *United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization*: 5. Посетено на 2 March 2014.
4. ↑  Tawil, Edward. „Property rights in Kosovo: A haunting legacy of a society in transition". International Center for Transitional Justice. Посетено на 2 March 2014.

Надворешни врски
----------------

* Отворање на катедрала во Косово Архивирано на 4 март 2016 г.
**Библиотеката „Хафиз Ахмед-ага"** ― важна историска отоманска зграда во средновековниот град Родос во Грција, место кое е светско наследство на УНЕСКО. Библиотеката била основана од Хафиз Ахмед-ага во 1793 година.

Хафиз Ахмед-ага е роден во селото Асгуру (турски: Узгур Кеју), 3. км на југ од денешното средиште на градот Родос, во средината на 18 век во богато, основано отоманско семејство. Тој се образувал во Султанскиот двор, а подоцна станал главен воен на султанот. Тој се пензионирал во 1789 година, но бил повторно активиран и станал член на редовните делегации кои патувале во Мека со годишните подароци на султанот на шерифот на Мека. Починал на такво патување извесно време помеѓу 1800-1802 година.

Тој ја основал оваа библиотека за писмената публика на неговиот роден град со 1995 ракописи од целиот опсег на исламската наука во 1793 година. Установата станала средиште на учење. Хафиз Ахмед-ага им плаќал на библиотекарите и за учење на арапскиот јазик, кој бил неопходен за читање на текстовите.

Во моментов во библиотеката има 1256 ракописи. Меѓу највредните предмети е Куранот од 1540 година, историјата на турската опсада на градот во 1522 година и ракописи со персиски минијатури. На ѕидовите на градот има стари карти и гравури.

Галерија
--------

* ГрадбатаГрадбата
* ВлезотВлезот
* ТаванотТаванот
* Поглед од внатрешностаПоглед од внатрешноста
* Стара карта на пристаништето Родос од збирката на библиотекатаСтара карта на пристаништето Родос од збирката на библиотеката
* Општ поглед на градот Родос, 1844 годинаОпшт поглед на градот Родос, 1844 година
* Палатата на Големиот мајстор, 1844 годинаПалатата на Големиот мајстор, 1844 година

Извори
------

* Davies, Paul Harcourt. *Rhodes*.
* Mavromataki (ed), Maria. *Rhodes*. Athens: Haitalis.CS1-одржување: излишен текст: список на автори (link)
* Информативни табели во библиотеката Хафиз Ахмед-ага, Родос

36°26′37″ N; 28°13′26″ E﻿ / ﻿36.4437° СГШ; 28.2239° ИГД﻿ / 36.4437; 28.2239
**Архијереј** (грчки: *ό άρχιερεύς*) — највисокото ерархиско ниво во Православната црква.

Тој носи една од следните титули: епископ, митрополит, архиепископ или патријарх.

Епархиски архијереј
-------------------

Епархискиот архијереј во Македонската православна црква е непосреден поглавар на епархијата. Тој е главен претставник и управител на сиот црковно-духовен живот и црковен ред во епархијата. Својата црковно-архијерејска власт ја врши самостојно, а црковните самоуправни задачи во заедница со свештенството и народот.

Епархискиот архијереј има свој заменик кој го заменува во рамките на неговите овластувања.

### Избор

Епархиските и викарните архијереји ги избира Светиот архијерејски синод под претседателство на архиепископот. Изборот на архиепископ го врши Светиот архијерејски синод кога се присутни две третини од сите епархиски архијереи.

Викарен архијереј
-----------------

Покрај епархиските архијереи, има и викарни архијереи (викари). Тие се помошни архијереи кои му помагаат на епископот, митрополитот, архиепископот или патријархот во управувањето со епархијата. Тие добиваат почесна титула, обично по историска епископија. Викарните архијереи учествуваат во работата на архијерејскиот собор, обично без право на одлучување.

Поврзано
--------

* Викарен архијереј

Наводи
------
**Билска Чука** (бугарски: *Билска чука*) — врв на планината Огражден сместен од страната на Петричко, Пиринска Македонија. Со 1.644 м претставува највисок врв бугарскиот дел на Огражден. Се издига на главното планинско било и има куполест облик со заоблени падини. Сместен е северозападно од врвот Маркови Кладенци и југоисточно од врвот Голак со кој е поврзан преку мало седло. Сочинет е од метаморфни карпи, пртежно биотитски и лискунски амфиболити. Почвата е циметна шумски, на места излужена и еродирана. Падините на врвот се обраснати со стари букови шуми, а на места се покриени со бел бор.

Искачување
----------

Главно пристапно место за искачување на Билска Чука е селото Гега, од каде почнува планинарска патека обележана со црвено која води до поножјето на врвот (месноста Плетваро).

Поврзано
--------

* Маркови Кладенци
* Голак

Наводи
------

1. ↑  *Енциклопедия „Пирински край", том I*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1995. стр. 88. ISBN 954-90006-1-3.

Надворешни врски
----------------

* Билска Чука во патопис за Огражден (бугарски)
**„Бебето од Макон"** (англиски: *The Baby of Mâcon*) — филм на режисерот Питер Гринавеј (Peter Greenaway) од 1993 година. Истовремено, тој е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Ралф Фајнс (Ralph Fiennes), Џулија Ормонд (Julia Ormond) и Филип Стоун (Philip Stone).

Синопсис
--------

Во 17 век, големиот војвода Козимо Медичи ги собира благородниците за да гледаат театарска претстава со следнава содржина:
Еден средновековен град е опустошен од чума поради што владее општа неплодност. Тогаш, една стара и грда жена се раѓа преубаво машко дете кое жителите го сметаат за симбол на плодноста. Меѓутоа, неговата амбициозна 17-годишна сестра се прогласува за негова мајка и почнува да ја искористува положбата на момчето, кое им дава благослов на жителите, па така тоа и сестра му си обезбедуваат богат живот. Притоа, сестрата ги затвора своите родители со цел луѓето да не ја откријат нејзината измама. И додека луѓето се воодушевени од детето, само бискупот и неговиот син, младиот научник, не веруваат во чудотворната моќ на детето. Сестрата на детето го заведува синот на бискупот, но додека водат љубов, детето го предизвикува бикот да го убие синот на бискупот. Сестрата, пак, го убива бикот, а потоа таа е уапсена и тогаш бискупот го зема детето под свое старателство. Од тој миг, црквата го злоупотребува детето, скапо продавајќи ги неговите течности (мочка, солзи, крв) како реликвии. Сестрата не може да го поднесе тоа и го убива детето. Таа е обвинета за убиството, но, според законите, не може да биде казнета бидејќи е невина. Затоа, бискупот собира стотици мажи кои ја силуваат девојката и така таа умира. Меѓутоа, со тоа не престанува злоупотребата на детето, зашто луѓето го распарчуваат неговото мртво тело и ги земаат неговите телесни делови (рацете, косата, нозете итн.) како чудотворни реликвии.

Наводи
------

1. ↑  Filmovi Petera Greenawaya: Djetešce iz Macona, britansko-nizozemsko-francusko-njemački film (пристапено на 1.6.2023)
**„Вестерн Унион"** (англиски: *Western Union*) – американски филм од 1941 година, во режија на Фриц Ланг (Fritz Lang) по сценариото на Роберт Карсон, засновано врз романот на Зејн Греј (Zane Gray). Главните улоги ги толкуваат: Рандолф Скот (Randolph Scott), Роберт Јанг (Robert Young), Дин Џегер (Dean Jagger), Вирџинија Гилмор (Virginia Gilmore), Бартон Меклејн (Barton MacLane) и Џон Карадин (John Carradine). Овој филм е еден од трите вестерни кои ги снимил Ланг по преселбата во САД.

Синопсис
--------

Додека бега од потерата, каубојот Ванс Шо (го игра Скот) налетува на повреден човек и му го спасува животот, а потоа бега понатаму. Подоцна, повредениот човек, Едвард Крејтон (го игра Џегер), кој е главен инженер на фирмата Вестерн унион, вработува луѓе задолжени за поставување телеграфска линија од Омаха до Јута при што го вработува и Ванс. Набргу, Ванс се вљубува во сестра му на Едвард, Сју (ја игра Гилмор), но во неа се вљубува и младиот Ричард Блејк (го игра Јанг), кој штотуку доаѓа од источниот дел на САД. По некое време е појавуваат гласови дека индијанските племиња се обидуваат да го попречат поставувањето на телеграфската линија, но Ванс открива дека тоа е дело на бандата што ја предводи неговиот брат Џек (го игра Меклејн). Сепак, за да го прикрие своето минато, тој не му ја кажува вистината на Едвард. Меѓутоа, една ноќ, Ванс е заробен од бандата на Џек, а злосторниците предизвикуваат пожар во логорот на работниците на Вестерн унион. Ванс успева некако да се ослободи и во последен миг пристига во логорот за да им помогне на работниците. Тогаш, Едвард го отпушат од работа, а Ванс оди во градот за да се пресмета со Џек, но претходно му кажува на Ричард дека разбојникот Џек е неговиот брат. Во престрелката, Џек го убива Ванс на нечесен начин, но во тој миг се појавува Ричард, кој го убива Џек. На крајот од филмот, Вестерн унион прави прослава по повод завршувањето на телеграфската линија, а Едвард, Ричард и Сју се присетуваат на Ванс.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Western Union, američki film (12) - Ciklus klasičnog vesterna (пристапено на 17.10.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Биба Каџано** (18 октомври 1936 - 29 август 2019 година) била италијанско-американска авторка на книги за готвење, телевизиски готвач и сопственик на ресторан.

Биографија
----------

Родена била во Болоња. Нејзиното прво изложување на професионално готвење било преку нејзината мајка, која поседувала и управувала со траторија во Болоња. Се омажила за њујорчанец по име Винсент. Таа израснала готвејќи ја храната од нејзиниот роден регион Емилија-Ромања. Во 1960 година се преселила во Њујорк, родниот град на нејзиниот сопруг. Во 1969 година, семејството се преселило во Сакраменто, кој во тоа време немал познат италијански ресторан. Во 1986 година, отворила свој ресторан Биба, кој станал еден од најпознатите италијански ресторани во Калифорнија.

И Каџано и нејзиниот ресторан освоиле многу престижни награди. Шоуто за готвење на Каџано, *Италијанската кујна на Биба*, се емитувало на TLC и Discovery Channel и имало повеќе од 100 епизоди.

Каџано преживеала рак. Починала на 82-годишна возраст, по двегодишна битка со Алцхајмерова и Паркинсонова болест.

Книги
-----

Како автор, Каџано напишала осум книги за готвење со широка продажба, кои наводно се продадени во повеќе од 600.000 примероци. Тие го вклучуваат следново:

* *Готвење траторија*
* *Вкусот на Италија на Биба*
* *Од италијанската кујна на Биба*
* *Италија ал денте*
* *Италија на Биба*
* *Северноиталијанско готвење*
* *Сосови за шпагети*

Наводи
------

1. ↑  Breton, Marcós (June 3, 2018). „Don't worry about the restaurant that changed Sacramento. But, how did Biba do it?". Sacramento Bee. Посетено на August 29, 2019.
2. ↑  Bretón, Marcos (August 29, 2019). „Biba dies at 82. Her restaurant introduced a dining renaissance with a welcoming soul". Sacramento Bee. Посетено на August 29, 2019.
3. ↑  Moffitt, Bob (August 29, 2019). „Biba Caggiano, Pioneer Of The Sacramento Restaurant Community, Dies At 82". *www.capradio.org*. Посетено на August 29, 2019.
4. 1 2  „Biba Restaurant – | Premier Italian Restaurant | Sacramento Italian Restaurant | Home of Biba Caggiano". Архивирано од изворникот на 2012-12-28. Посетено на 2013-01-13.
5. ↑  Dunne, Mike (December 6, 1996). „MONDAVI AWARD SINGS BIBA'S PRAISES". *The Sacramento Bee*.
6. ↑  Smith, Darrell (October 19, 2010). „Biba honored as one of America's top Italian restaurants". *McClatchy – Tribune Business News*.
7. ↑  anonymous (June 9, 1997). „Mondavi Winery honors six chefs". *Nation's Restaurant News*. v 31(23): 29 – преку ProQuest.
8. ↑  „Sacramento's Own World-Renowned Chef and Cancer Survivor Biba Caggiano Shares Ingredients for... – re> SACRAMENTO, Calif. Nov. 14 /PRNewswire/ –". Архивирано од изворникот на 2016-01-29. Посетено на 2013-01-13.
9. ↑  „Biba Caggiano passes away at 82. She had 'the best restaurant in Sacramento for years'". *KXTV*. Посетено на 2019-10-04.
10. ↑  „Biba Caggiano Obituary (1936–2019) – The Sacramento Bee". *www.legacy.com* (англиски). Посетено на January 3, 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 277662474
* LCCN: n82022704
* ISNI: 0000 0000 6725 4524
* BNE: XX871842

 |

 |
**Благоја Петров - Караѓуле** (16 јануари 1924

, Битола, - 26 јули 1963

, Скопје) — македонски оперски пејач, баритон.

Животопис
---------

Караѓуле е роден е на 16 јануари 1924 година во Битола. Тој и бил вијко на македонската пејачка Виолета Томовска, а негова сестра била Блага Видец. Во 1949. г. дебитирал на сцената на Операта на МНТ со улогата на Маркизот во операта Травијата. Остварил повеќе од 15 улоги, мегу кои позначајни се: Зорз Зермон (Травијата), Папагено (Волшебната флејта), Родриго-Поза (Дон Карлос), Фигаро (Севилскиот бербер), Ренато (Бал под маски). Поседувал сонорен глас, изразита музикалност и сценски шарм. Познат е како одличен изведувач на македонски народни песни. Живеел во Скопје кај денешната зграда на поштата каде имало покриен пазар - пасаж, а неговиот стан бил над приземјето во станбениот комплекс. Зградата била разорана за време на скопскиот земјотрес. Во МНТ останал сè до трагичното загинување во скопскиот земјотрес во 1963 година.

Наводи
------

1. ↑  *НА СРЕДБА КАЈ МОСТОТ НА ЖАБАРОТ | Вечер*[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Документарен фил за Караѓуле на YouTube
* Три години стана на YouTube
* Избор на песни Архивирано на 25 октомври 2016 г. (мелодија и текст)
**Вестра Јеталанд** (шведски: *Västra Götalands län*) — округ (*län*) на западното крајбрежје на Шведска.

Овој округ е втор по населеност во земјата. Поделен е на 49 општини (*kommuner*). Населението брои 1.550.000 жители, или 17% од населението на Шведска. Административен центар е градот Гетеборг.

Основан е во 1998, со спојување на окрузите Елвсборг, Гетеборг и Бохус и Скараборг.

Покраини
--------

Окрузите во Шведска имаат поголемо значење од покраините. Првите се административно-политички и статистички единици, додека пак вторите имаат само историско значење.

Поради големината и неговото неодамнешно формирање, округот Вестра Јеталанд нема свои обележја и наследство како целина. Културно-историски знајачни се покраините што ги опфаќа: Вестерјетланд, Бохуслен и Далсланд. Во округот влегува и значен дел од покраината Халанд.

Соседни окрузи
--------------

Вестра Јеталанд се граничи со окрузите Вермланд, Еребру, Естерјетланд, Јеншепинг и Халанд. Долж границата со Норвешка, Вестра Јетланд се граничи со окугот Естфол, езерата Ветерн и Венерн и протокот Скагерак.

Управа
------

Основан е во 1998, со спојување на окрузите Елвсборг, Гетеборг и Бохус и Скараборг. Седиште на управникот е градот Гетеборг, додека пак политичката управа е сместена во Венерсборг. Управникот стои на чело на Окружниот административен одбор (*Länsstyrelse*).

Општини
-------


|  |  |
| --- | --- |
| 1. Але
2. Алингсос
3. Бенгтсфорс
4. Болебигд
5. Бурос
6. Вара
7. Венерсборг
8. Воргорда
9. Гетеборг
10. Гетене
11. Гресторп
12. Гулспонг
13. Далс-Ед
14. Екере
15. Есунга
16. Ју
17. Карлсборг
18. Киселил
19. Кунгелв
20. Лерум
21. Лидшепинг
22. Лила Едет
23. Лисешил
24. Мариестад
25. Марк
26. Мелеруд
 | 26. Мелндал
27. Мункедал
28. Омол
29. Оруст
30. Партиле
31. Свенљунга
32. Стенунгсунд
33. Стремстад
34. Сутенес
35. Танум
36. Теребода
37. Тибру
38. Тидахолм
39. Транемо
40. Тролхетан
41. Удевала
42. Улрисехамн
43. Фалшепинг
44. Фергеланда
45. Хара
46. Хевде
47. Херида
48. Херљунга
 |

Наводи
------

1. ↑  „Квартал 1 2011". Централна статистичка служба. (шведски)

Надворешни врски
----------------

* Регион Вестра Јеталанд (шведски) (англиски)
* Окружен административен одбор на Вестра Јеталанд (шведски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Шведска |
| --- |
|  |
| 
* Блекинге
* Вермланд
* Вестерботен
* Вестернорланд
* Вестманланд
* Вестра Јеталанд
* Готланд
* Даларна
* Еребру
* Естерјетланд
* Јевлеборг
* Јемтланд
* Јеншепинг
* Калмар
* Крунуберг
* Норботен
* Седерманланд
* Сконе (Сканија)
* Стокхолм
* Упсала
* Халанд

 | Шведска |

 |

Координати: 58°13′01″ N; 11°44′00″ E﻿ / ﻿58.217025° СГШ; 11.733398° ИГД﻿ / 58.217025; 11.733398
**Билино** или **Билина** — средновисока планина што се протега во крајниот североисточен дел на Македонија на границата со Србија. Точните граници на планината тешко можат да се одредат поради големата десецираност на релјефот. На север се
надоврзува Чупино Брдо, кое морфолошки не се разликува многу, па може да се смета за дел од Билино, додека на југ преминот од планината Герман е сосема незабележителен. Главното било се протега во правец север–југ во
должина од 15 км, со отклонување кон исток. Највисок врв во јужниот дел е Стража (1.547 м), додека во северниот е Чупино Брдо (1.703 м). Пониските делови се под шума – даб и бука, а повисоките се под пасишта.

Галерија
--------

* Поглед на Билино од селото ГерманПоглед на Билино од селото Герман
* Поглед на БилиноПоглед на Билино
* Поглед на БилиноПоглед на Билино

Наводи
------

1. ↑  Cvijić, Jovan (1906). *Osnove za geografiju i geologiju Makedonije i stare Srbije: S promatranjima u juznoj Bulgarsoj, Trakiji, susednim delovima Male Azije, Tesaliji, Epiru i severnoj Arbaniji* (српскохрватски). Državna štamparija Kraljevine Srbija.
2. ↑  Zemjodelsko-šumarski fakultet (1970). *Godišen zbornik: Annuaire. Sylviculture. Šumarstvo*. Univerzitet vo Skopje.
**Благоја Чешларов** (Штип, 1 март 1933 - Белград, 19 ноември 1985) ― југословенски-македонски трубач, музички педагог, продуцент.

Животопис
---------

### Ран живот и образование

Благоја Чешларов бил роден на 1 март 1933 година во Штип. Основното училиште го завршил во Штип, додека средно образование стекнал во Средното музичко училиште во Скопје. Потоа се запишал на Вишата педагошка школа во Скопје. 

### Кариера

Во 1960-тите години работел како наставник во ОУ „Владимир Илич Ленин". Тој е еден е од основачите на забавниот (танцов) оркестар при македонското Радио Скопје заедно со Драган Ѓаконовски-Шпато, Ладислав Палфи. Подоцна станал прва труба на танцовиот оркестар на Радиото до средината на 1970-тите година кога преминал во новосоздадената музичка продукција при истото радио. Потоа бил главен уредник и продуцент на музичката продукција при Радио Скопје. Во 1976 година е главен сновач е на вокално-инструменталниот состав „Македонија", во тоа време составен од познатите македонски пејачи и студиски музичари меѓу кои како вокали: Панче и Невена Кочовски, Сашка Петковска, Верица Ристевска, Даниела Панчетовиќ, Зорица Попанкова, Кирчо Поп Лазаров; како инструменталисти: Крсто Таушанов, Марио Липша, Радослав Шутевски, Драган Вучиќ, Томе, Бошко Во 1980 година бил директор на тогаш престижниот Опатиски фестивал како претставник на македонската Радио-телевизија.

### Смрт

Починал во Белград на 19 ноември 1985 година.

Дискографија
------------

Синглови
* *Молчи, молчи*, јануари 1970, со Димитар Масевски (аранжман и музика)
* *Последна солза*, јануари 1970 со Димитар Масевски (аранжман и музика)
* *Дај ми молњи*, јануари 1972 со Владо Димитровски (тапани), Никола Кимовски-Коле (органа), Љубомир Бранѓолица (композитор)
* *Waltz*, јануари 1985

Проширени изданија
* *Сонувам за љубовта*, јануари 1972 со Драган Ѓаконовски-Шпато (диригент), E. Polite (музика), Родриго Видре (музика)

Наводи
------

1. 1 2  „На денешен ден – 1 март". slobodenpecat.mk. 1 март 2021. Архивирано од изворникот 2021-03-01. Посетено на 10 март 2023.
2. ↑  Марија Таушанска (1 март 2021). „Негрижата за Музичката продукција на МРТ е напад на целата македонска култура". Нова Македонија. Архивирано од изворникот 2021-03-05. Посетено на 9 март 2023.
3. ↑  „Б. Чешларов". discogs.com. Архивирано од изворникот 2023-03-09. Посетено на 9 март 2023.
4. 1 2  „Благоја Чешларов". muzichkiregistar.com. Архивирано од изворникот 2023-03-09. Посетено на 9 март 2023.

Надворешни врски
----------------

* Благоја Чешларов на Музички регистар
* Благоја Чешларов на Discogs.com
* Музичките дела на Благоја Чешларов на Youtube
**Биоархеологијата** е интердисциплинарна наука помеѓу биологијата (наука за живиот свет) и археологијата. Ги користи своите под-дицсиплини кои имаат сопствени методологии со цел да се добијат поголеми, покомплексни и пошироки информации за интеракцијата на биолошкиот свет и археологијата.

Терминот биоархеологија бил измислен од британскиот археолог Грахам Кларк во 1972 година како референца за зооархеологијата, поточно студија за животинските коски на археолошките наоѓалишта. Во 1977 година повторно го употребува Џејн Букистра, па денеска во САД за биоархеологијата воглавном се мисли кога с еработи за научните проучувања на скелетни остатоци од наоѓалишта, дисциплина што е позната како остеоархеологија или палео-остеологија. И покрај ова, во Англија и во другите европски земји, биоархеологија сè уште се поистоветува со било кој биолошки остаток кој е откриен и анализиран од некое наоѓалиште, иако за тоа постои уште поспецифилен поим познат како археологија на животната средина.
**Благоја Јакимов Стојчески** (1924 во Подмоље, Охридско — 12 април 1945 во Шид, Србија) — македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Благоја Јакимов Стојчески е роден во селото Подмоље. Се занимавал со земјоделие. Кон НОБ пристапапил доброволно на 15 август 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада загинува на Сремскиот фронт кај Шид, на 12 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Белата капела** на фараонот Сенусрет I, позната и како Јубилејна капела на Сенусрет I, била изградена за време на Средноегипетско Кралство. За време на Новото Кралство била срушена и користена како материјал за Третиот столб во храмот на Амун-Ре во Карнак.

Во 1927 година, демонтираните парчиња биле пронајдени во Третиот столб на главниот храм, конструиран во времето на Аменхотеп III, кај Карнак, а помеѓу 1927 и 1930 година сите парчиња биле внимателно отстранети. Овие парчиња потоа биле собрани во зградата што се гледа денес во Музејот на отворено во Карнак.

Белата капела била изработена од варовник. Неговите столбови имаат релјефи со многу висок квалитет, кои тешко се гледаат на друго место во Карнак, и го прикажуваат фараонот Сенусрет како е крунисан и прегрнат од Амон, Хор, Мин и Птах.

По целата должина на основата на надворешните ѕидови има низа релјефи што ги прикажуваат амблемите и боговите на номите или покраините на Египет. На западната страна се наоѓаат домовите на Горниот Египет, а од источната се наоѓаат домовите на Долен Египет.

Слики од Белата капела
----------------------

* Релјеф од Белата капелаРелјеф од Белата капела
* Релјеф од Белата капелаРелјеф од Белата капела
* Номи прикажани во Белата капелаНоми прикажани во Белата капела

Наводи
------

1. 1 2  „White Chapel of Senusret I". *Madain Project*. Посетено на 31 јануари 2021.
2. ↑  Blyth, Elizabeth (2006). *Karnak: Evolution of a Temple*. London: Routledge. стр. 15.
3. ↑  Lacau & Chevrier 1969

* Lacau, P &, Chevrier, H. (1969). *Une Chapelle de Sesostris 1er*. Service des Antiquities, Cairo.
* Arnaudiès, Alain; Beaux, Nathalie; Chéné, Antoine (2015). *Une chapelle de Sésostris Ier à Karnak*. Paris: Soleb. ISBN 9782918157236.

Надворешни врски
----------------

* Белата капела во проектот Карнак .
**Биоково** е втора планина според големина во Република Хрватска. Планината се наоѓа на брегот на Јадранското Море во Сплитско-далматинската жупанија, над Макарска.

Се простира од влевањето на реката Цетина до реката Неретва. Најголем врв на оваа планина е врвот Свети Јура (Свети Ѓорѓе) кој е висок околу 1762 метри. Тој се наставува на врвовите Сусвид (1.155 м) и Рилиќ (836 м) кои претставуваат делови од Биосковскиот венец. На врвот Свети Јура се наоѓа ТВ кула на Свети Јура. До врвот води асфалтен пат.

Планината во главно е гола и кршевита, а пониските страни се покриени со ретки шуми. Дел од планината, односно површина од 196кm², е заштитен парк на природата.

Кога времето е добро од врвот на планината може да се гледа Апенинскиот Полуостров.

Наводи
------

1. ↑  „Geographical and meteorological data" (PDF). *Statistical Yearbook*. 2009. Посетено на 2011-06-01.
2. ↑  Biokovo park prirode - nature park

Надворешни врски
----------------

* Слики на планината (хрватски)(англиски)
* Биоково at the Croatian Mountaineering Association (хрватски)
Најава за Аналфабетски курсево во Битола
**Аналфабетски курсеви** — основен облик за описменување на возрасното население. Президиумот на АСНОМ, на седницата одржана од 2 до 5 септември, 1944 година, донел решение за организирање на вакви курсеви во Македонија. Курсевите се одржувале во вечерните часови, а ги посетувале лица од 12 до 45 годинишна возраст. Биле организирани во првите години по ослободувањето и преку нив се описменил голем дел од неписменото возрасно население.

Македонија, во која се зародила словенската писменост пред повеќе од милениум години, по ослободувањето се нашла во состојба со околу 75% неписмено население над десетгодишна возраст. Тој факт нужно барал од самиот почеток на слободното живеење да се преземат широки мерки и активности за отстранување на оваа културно-просветна заостанатост.

Само во текот на првите 5 години по Ослободувањето (1945–1950) се организирани повеќе од 9.000 аналфабетски курсеви, во кои биле опфатени околу 300.000 неписмени лица. Како резултат на овие и други преземени активности, процентот на неписмените постојано опаѓал. Статистичките показатели ја даваат следнава периодична слика на опаѓањето на процентот на неписменото население: 1948 – 40,3%; 1961 – 24,5%; 1994 – 6,7%; 2004 – 3,9%.

Првите училишта
---------------

Меѓу првите училишта во кое се изведувала наставата на современ, стандарден, македонски јазик е училиштето во кичевското село Подвис, а второто се наоѓа во преспанското село Љубојно. Учител во Подвис бил подвижанецот Василко Лазарески, а во Љубојно, Методија Јовковски, Благоја Ничевски и Јосиф Кондовски од Љубојно, Филип Поповски од Долно Дупени и Фанија Чемчева од Воден, Егејска Македонија.

Забележани се и образовните активности и во кичевското село Кнежино. Таму како учител се јавува Борис Петрески, трговски работник со стекнато образование на печалба во Белград. Училиштето било сместено сретсело, во куќата на Трајан Јоноски, кој во исто време е претседател на НОО во селото.

Наводи
------

1. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 25. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. 1 2  *Образованието на возрасните во Македонија по ослободувањето* (PDF). Скопје: Институт за Педагогија. 1994. На `|first2=` му недостасува `|last2=` (help)
3. ↑  „НЕПИСМЕНОСТ". *Македонска Енциклопедија*. 2018-10-11. Архивирано од изворникот на 2020-05-08.
4. 1 2  „СВЕДОШТВА: КАДЕ Е ВИСТИНАТА". *Кнежино*. 2020-12-25.
|  |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Прва балканска војна |
| --- |
|  |
| **Бугарски фронт**
* Одрин
* Лозенград
* Луле-Бургас

**Српски и црногорски фронт**
* Куманово
* Прилеп
* Алинци
* Битола

**Грчки фронт**
* Сарантапоро
* Пазар
* Пенте Пигадиа
* Ели
* Лемнос
* Бицани
* Баница
 |

 |

 |

**Прилепската битка** била битка меѓу Првата српска армија и турската Вардарска армија. Се одиграла од 3 до 6 ноември 1912. година во текот на Првата балканска војна.

После Кумановската битка (10-11 октомври) турската војска се повлекла преку Вардар кон Битола, додека српската војска напредувала кон југ. Во исто време јужно од Битола напредувала грчката војска. Командантот на турската западна (вардарска) армија Зеки паша го испратил VI корпус (третина од силите) да го запре напредувањето на Грците кај Лерин, а со останатите сили (V и VII корпус) им се спротивставил на Србите кај Прилеп.

Битката завршува со победа на српската војска, а турската била приморана да се повлече кон Битола.

Петтиот корпус на Вардарската армија на 1 ноември ги блокирал планинските приоди северно од Прилеп со задача да се сопре српското напредување. Битка започнала каога Моравската дивизиј се појавила на 3 ноември од правец на Велес. Наредниот ден пристигнала и Дринската дивизија.

Првата српска армија повторно се судрила со турските сили на 5 ноември јужно од Прилеп на патот кон Битола. Битка се водела со бајонети и рачни гранати. Еден турски набљудувач го опишал српскиот напад на следниов начин: 

>  Српскиот пешадиски напад биол чист и јасен како изведба на воена вежба. Големи, силни единици го покрија целото боиште. Сите официри биле јасно видливи. Нападаѓаа како на парада. Слика беше мошне ипресивна. Дел од турските официри бил запрепастен од овој распоред на српските сили, додека другите жалеле што немале тешка артилерија во тој момент.
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

Во редовите на српската војска имало голем број на загинати и ранети. Српската Прва армија настапувала без својот командант, принцот Александар I Карађорђевић, кој се преладил и со армијата командувал телефонски од Скопје.

Турскиот V. корпус кратко ги задржал позициите кај селото Алинци, но на 6 ноември се повлекол кон Битола.

Поврзано
--------

* Кумановска битка, 10-11 октомври 1912 г.
* Прилепска битка, 3-5 ноември 1912 г
* Алинска битка, 6 ноември 1912 г.
* Битолска битка, 16-19 ноември 1912 г.

Наводи
------

1. ↑  Erickson, E. *Defeat in Detail: The Ottoman Army in the Balkans, 1912-1913*. Greenwood Publishing Group, 2003, ISBN 0275978885, стр. 184 (англиски)
2. ↑  *Войната между България и Турция през 1912-1913 г.*, Том VI, Министерство на войната, София 1935, стр. 198-199, Erickson, E.
3. ↑  *Defeat in Detail: The Ottoman Army in the Balkans, 1912-1913*. Greenwood Publishing Group, 2003, ISBN 0275978885, стр. 186
4. ↑  The Balkan Wars 1912-1913: Prelude to the First World War By Richard C. Hall
5. ↑  *Войната между България и Турция през 1912-1913 г.*, Том VI, Министерство на войната, София 1935, стр. 201-203
Издание на романот на М. Булгаков „Бела гарда", 1927 година
**Белата гарда** (руски: *Белая гваардия*) - роман на рускиот писател Михаил Булгаков.

Содржина
--------

Осврт кон делото
----------------

Во 1920 година, Булгаков го напишал драмското дело „Браќата Турбини", кое било основа за подоцнежниот автобиографски роман „Белата гарда". Самиот роман бил напишан во 1922 година, чиј прв дел бил објавен во 1925 година, во Москва, а романот во целост бил објавен во 1927 година, во Рига, потоа во Париз, додека во СССР бил објавен дури во 1966 година. Според критичарите, Булгаков е „првиот писател кој ја насликал душата на граѓанската војна во Русија".

Наводи
------

1. ↑  „Mihail Bulgakov 1891 - 1940. Hronologija", во: Mihail Bulgakov, *Pseće srce*. Beograd: LOM, 2008, стр. 122.
2. ↑  „Mihail Bulgakov 1891 - 1940. Hronologija", во: Mihail Bulgakov, *Pseće srce*. Beograd: LOM, 2008, стр. 123.
**Битката кај Плочник** се одвила во 1386 година по долината на река Топлица, недалеку од Плочник. Битката се водела помеѓу српските сили предводени од страна на Лазар Хребелановиќ и Османлиите предводени од Мурат I. Околу текот на битката денеска не постојат многу документи, но се знае дека во битката победиле Србите користејќи стрелци и коњаница. Со оваа победа, се одложила инвазијата на Османлиите во денешна Србија за неколку месеци.

Централен Балкан во 1373-1395 година. Битката се водела во близина на Прокупље
Од овде доаѓа и фактот што битката не била многу важна за Србите бидејќи истата година бил заземен Ниш, по кое навлегле и на територијата околу Хум, каде месното население го ограбиле.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија историјата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Средновековни османлиско-српски војни |
| --- |
|  |
| 
* Галиполе
* Стефанијана
* Сирп Синдиѓи
* Марица
* Дубравница
* Савра
* Плочник
* Косово Поле
* Трипојле
* Космидион
* Деспотовац
* Витоша
* Смедерево
* Белград
* Ново Брдо
* Варна
* Ниш
* Златица
* Куновица
* Лесковац
* Крушевац
* Смедерево
* Белград
* Лебово Поле

 |

 |