*Lactarius aspideoides*
***Lactarius aspideoides***, попозната како **светло жолта** млечка, е вид на габа Млечки (печурки) од фамилијата Russulaceae. Посебните одлики на плодното тело вклучуваат леплива, бледожолта шапка и изобилен латекс што го обојува ткивото на печурките во боја на јоргованот. Се наоѓа во Северна Америка.

Таксономија
-----------

Видот првпат научно го опишала Гертруда Симонс Бурлингем во 1907 година. Таа ја пронашла габата додека собирала во Њуфејн, Вермонт. *Lactarius aspideoides* е класифициран во делот *Aspideini* од подродот *Piperites* од родот Млечки(печурки). Во рамките на *Aspideini* дополнително е организиран во *шумите Аспидеус*, заедно со *L.aroostookensis*, *L.pseudoaspideus* и *L.аспидеус*.

Подоцнежниот хомоним *Lactarius aspideoides*, именуван од Роберт Кинер во 1975 година, е нелегитимно име според правилата на Меѓународниот кодекс за ботаничка номенклатура. Сега се смета за синоним за *Lactarius salicis-reticulatae*.

Специфичниот епитет *aspideoides* значи „штит-како". Заедничкото име е „светло жолта млечна шапка".

Опис
----

Шапката е месеста и цврста, првично конвексна и папочна (со централна вдлабнатина како папок), потоа сплескана пред да стане инка во зрелоста. Достигнувајќи пречници од 3-8 см, шапката е со сулфурно-жолта боја, со слаби зони на тесни концентрични прстени со посветли и потемни жолти тонови. Шапката е многу леплива кога е влажно и има густ и постојан глутен. Маргините на работ на шапката се свиткани навнатре и има ситни влакна кај младите примероци. Жабрите се белузлави, а потоа кремова боја, забележани со жолта боја и наредени блиску една до друга. Понекогаш жабрите се спуштаат веднаш до дршката. Нивната приврзаност кон стеблото е аднат - широко прицврстена за дршката малку над дното на жабрената, со поголемиот дел од жабрената споена со дршката. Тие се 4 мм широки, исо боја на јоргован кога ткивото на жабреното ткиво е оштетено. Дршката е сулфурно жолта, често забележлива со потемно жолто, лепливо кога е младо или влажно, и еднакво по ширина низ или помало во основата. Неговата површина е мазна, а таа е 3-6 см долго и 10-15 мм дебело. Месото е белузлаво, се менува во слаба боја на јоргован кога е изложено на воздух. Латексот е бел и има горчлив вкус.

Оотпечатокот од спори, спорите изгледаат бледо жолти. Употребата на светлосен микроскоп открива дополнителни детали: тие се грубо сферични до широко елипсоидни, со димензии 7-9 на 7-8Мм, и покриени со широко распоредени, разгранети широки гребени помеѓу 0,5-1,5 Мм висока. Базидијата, клетките кои носат спори, се 35-40 на 8-11Мм, со четири спори и во облик на клубенот.

### Слични видови

Видот е тесно поврзан со *Lactarius aspideus*, уште еден бледо жолт *Lactarius* со латекс кој го обојува месото виолетово, но може да се разликува од него по светло обоената и зонирана шапка, помалата големина и горчливиот вкус на латексот.

Живеалиште и распространетост
-----------------------------

Плодните тела на *Lactarius aspideoides* растат на земја, расфрлани или во мали групи, во листопадни и четинарни шуми. Овој невообичаен вид обично се среќава од лето до есен. Распределбата ги вклучува североисточните и централните Соединетите Американски Држави, кои се протегаат во јужна Канада.

Поврзано
--------

* Список на видови Млечки (печурки)

Наводи
------

### Цитиран текст

* Hesler LR, Smith AH (1979). *North American Species of* Lactarius. Michigan: The University of Michigan Press. ISBN 0-472-08440-2.

Надворешни врски
----------------

* Lactarius aspideoides — *Index Fungorum* (англиски)


1. ↑  Burlingham, Gertrude Simmons (1907-02). „Some Lactarii from Windham County, Vermont". *Bulletin of the Torrey Botanical Club*. **34** (2): 85. doi:10.2307/2478917. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  Hesler and Smith, 1979, p. 231.
3. ↑  Kühner, Robert (1978). „Agaricales de la zone alpine. Le genre Melanoleuca Pat". *Bulletin mensuel de la Société linnéenne de Lyon*. **47** (1): 12–52. doi:10.3406/linly.1978.10288. ISSN 0366-1326.
4. ↑  Hacker, H.; Kühner, G. (1975). *The Mechanism of Cerebral Venous Pressure Regulation*. Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg. стр. 216–218. ISBN 978-3-540-07569-1.
5. ↑  Roody, William C. (2003). *Mushrooms of West Virginia and the Central Appalachians*. Lexington, Ky.: University Press of Kentucky. ISBN 0-8131-9039-8. OCLC 50919883.
6. ↑  Harris, David B.; Bessette, Arleen R. (2009). *Milk mushrooms of North America : a field identification guide to the genus Lactarius* (1 ed. изд.). Syracuse, N.Y.: Syracuse University Press. ISBN 978-0-8156-3229-0. OCLC 318874448.CS1-одржување: излишен текст (link)
7. ↑  Hesler and Smith, 1979, pp. 233–35.