recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Александар Митровиќ** (српски: *Александар Митровић*; роден на 16 септември 1994 година) — српски професионален фудбалер кој моментално настапува за англискиот Фулам и фудбалската репрезентација на Србија на позицијата напаѓач. На 18-годишна возраст, Митровиќ бил именуван во топ 10 талентите за категорија на фудбалери во Европа до 19 години, селектирани од страна на УЕФА.

Тој е младински производ на Партизан, но на почетокот на кариерата бил позејмен наТелеоптик, но сепак останал како дел од првиот тим, со кој ја освоил Суперлигата на Србија во својата прва сезона. По две сезони во Партизан тој му се приклучил на белгискиотАндерлехт за клупски рекорд од 5 милиони евра, постигнувајќи 44 гола во 90 натпревари во сите натпреварувања во период од две сезони. Тој ја освоил Белгиската про-лига во својата прва сезона со клубот, и бил најдобар стрелец во лигата во својата втора сезона. Во 2015 година тој се преселил во Премиер лигата во тимот на Њукасл за 13 милиони фунти.

Митровиќ и помогнал на српската репрезентација под 19 години да го освои Европското првенство под-19 години во 2013 година, каде бил именуван за најдобар играч на турнирот. Од таа година, тој исто така е стандарден сениорски репрезентативец со над 20 настапи.

Наводи
------



1. 1 2  „Premier League Player Profile Aleksandar Mitrovic". Barclays Premier League. 2016. Архивирано од изворникот на 2016-05-29. Посетено на 2 February 2016. Укажано повеќе од еден `|accessdate=` и `|access-date=` (help)
2. ↑  „Ten Under-19 talents to watch". uefa.com. 2 August 2013. Посетено на 5 August 2013.
Загревање пред трка во Дејтони, САД
**Моторните трки** или **авто трки** (исто така познати и како **трки со автомобили**, **автоспорт** **или моторспорт**) се спорт што вклучува трка на автомобили. **Моторни трки** исто така може да означува трки со мотоцикли, трки со моторни чамци и воздушни трки. Тоа е еден од најпопуларните спортови во светот и веројатно спорт кој е најмногу комерцијализран.

Најпознати авто трки се оние од циркусот на **F1** или **Формула 1**. Тоа се најбрзите тркачки автомобили на планетава! Спецификациите на нивните мотори постојано се менуваат (поради регулативите на **FIA**), така што во 2006 година тие имаат работна зафатнина од 2,4 литри (2400 кубни сантиметри), во V8 изведба (8 цилиндри во V распоред) со околу 700 КС и постигнуваат феноменални 19 000 вртежи во минута. Поради ваквата големата моќност, на моторите им е потребно огромно количество на воздух за да одржуваат што пониска температура како не би дошло до некој несакан дефект или во бројки: 600 литри воздух секоја секунда. Потрошувачката на F1 болидите изнесува и до 80 литри гориво на 100 изминати километри. Најголема брзина во трка со F1 болид е постигната на патеката во Италија (Монца), каде што возачот на McLaren Mercedes, Кими Раиконен, постигна рекордни 370 километри на час.

Наводи
------

1. ↑  „motor racing (noun) definition and synonyms Macmillan Dictionary". *www.macmillandictionary.com*. Посетено на 2019-09-02.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85010174
* GND: 4003988-2
* BNF: cb119318018 (податоци)
* NKC: ph118705
* BNE: XX526091

 |

 |
Александар Морфов во воена униформа
**Александар Василев Морфов** (бугарски: Александър Василев Морфов) — бугарски композитор, поет, публицист и воен офицер. Тој се смета за еден од пионерите на бугарската народна музика и татко на бугарската воено-народна песна. Морфов е автор на Маршот на македонските револуционери, т.н. „Изгреј зора на слободата" која исто така е првата химна на Народна Република Македонија.

Тој е роден на 13 јануари 1880 година во Стара Загора, Источна Румелија. Александар е брат на бугарската оперска пејачка Христина Морфова. Морфов учествува во создавањето на Сојузот на народните хорови во Бугарија. Автор е на 2 песни за машки хор, околу 10 за мешан хор меѓу кои се познатите „Дамјан танец води", „Баба Минковица" и баладата „Сејмени", околу 30 воени маршови, 4 соло песни и 2 во придружба на пијано.

Морфов средно училиште оди во Католичката гимназија во Одрин каде започнал да учи свирење на флејта. Во 1902 завршува на Военото училиште во Софија Две години потоа се вработува и предава во универзитетот сè до 1922 година. Морфов служи во 1-ви и 25-ти пешадиски полк. Подоцна станува и командир на чета во Школата за резервни офицери и во Военото училиште. Тој исто така командувал и со 7-та пешадиска дружина. Учествува во Балканските војни и во Првата светска војна. Во 1919 година е промовиран во потполковник, а во 1922 година стапува во пензија. Морфов умира на 19 април 1934 година во Софија.
**Бирократија** е форма на политичка, административна и економска организација што се темели брз семоќта на еден круг политичко-админстративен апарат на едена репресивна владејачка група што се стреми да прерасне во нова социјална класа.Владејачки административно управувачки апарат, чиновнички апарат на една институција и на нејзини одделни институции што се стреми сите работи да ги решава круто, формалистички во примената на законските прописи, без да води сметка за вистинските проблеми.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85018047
* GND: 4008822-4
* BNF: cb13318326r (податоци)
* NDL: 00564928
* NKC: ph119049
* BNE: XX524624

 |

 |
Пејзажот во Акона.
**Акона** (италијански: *Deserto di Accona*) — полусува област во Тоскана, Италија, во средиштето на т.н. Крете сенеси, во западниот и јужниот дел на општината Ашано. Во областа се сретнуваат облици кои се локално познати како „бјанкане" (*biancane*), што доаѓа од италијанскиот збор „бјанко", кој означува бело.

Поради годишните врнежи помалку од 600 мм, земјоделството е принудено да ги користи системите за наводнување.

Во пустината се наоѓа средновековниот манастир Монте Оливето Маџоре.

Поврзано
--------

* Сиена
* Пустински предел

Координати: 43°11′44.19″N 11°34′22.43″E﻿ / ﻿43.1956083° СГШ; 11.5728972° ИГД﻿ / 43.1956083; 11.5728972
Фотографија од Акира Мијаваки
**Акира Мијаваки** (јапонски: 宮脇 昭, *Miyawaki Akira*, р. 29 јануари 1928

 г. во Окајама, Јапонија) е јапонски ботаничар и експерт за растителна екологија. Тој е посветен на семе и истражување на природните шуми. Активно се залага на глобално ниво за обновување на природната вегетација на деградирана земја. Од 1993 година, тој е редовен професор во пензија Јокохамскиот национален универзитет и доживотен почесен директор на Јапонскиот центар за меѓународно проучување на екологијата. Мијаваки ја доби наградата „Сина планета" во 2006 година.

Наводи
------

1. ↑  „Professor (Dr) Akira Miyawaki & Afforestation Activities | Crowd Foresting". *www.crowdforesting.org*. Посетено на 2020-07-04.
2. ↑  „Professor Akira Miyawaki will speak at CU on the healing power of forests". *Campbellsville University* (англиски). 2013-11-11. Посетено на 2020-07-04.
3. ↑  „IGES-JAPANESE CENTER FOR INTERNATIONAL STUDIES IN ECOLOGY [IGES-JISE]". *jise.jp*. Посетено на 2020-07-04.
4. ↑  „The Laureates 2006 | Blue Planet Prize". *The Asahi Glass Foundation* (англиски). Посетено на 2020-07-04.
АЛГ во рамките на АнтарктикАЛГ
Местоположба на гребенот

**Аботов Леден Гребен** (англиски: *Abbot Ice Shelf*) — леден гребен во Елсвортовата Земја на Антарктикот. Долг е 400, а широк 60 км. Се граничи со Ејтсовиот Брег и ’ртот Вејт ’ртот Пфрогнер. Долж северниот раб на западната половина на гребенот се наоѓа островот Тарстон. Други покрупни острови делумно или целосно во рамките на гребенот се Шерман, Карпентер, Дастин, Џонсон, Мекнамара, Фервел и Дентлер.

Гребенот е откриен во февруари 1940 г. од Антарктичката служба на САД со хидроавионски прелети од бродот „Беар". Неговиот западен дел е разбраничен од воздушни снимки на воената морнарица направени во 1946–47 г. Во целост е искратиран од Геолошкиот топографски институт на САД според воздушни фотографии од 1966 г. Гребенот е наречен по контраадмиралот Џејмс Лојд Абот, командант на антарктичката морнаричка поддршка од февруари 1967 до јуни 1969 г.

Поврзано
--------

* Елсвортова Земја
* Список на ледени гребени на Антарктикот

Наводи
------

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Аботов Леден Гребен" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Координати: 72°45′S 96°00′W﻿ / ﻿72.750° ЈГШ; 96.000° ЗГД﻿ / -72.750; -96.000
Акумулатор
**Акумулатор** (или **струјособирач**) — вид на батерија, од електрохемиски уред, која е способна да врши претворање на енергијата. Ја претвора електричната енергија во хемиска, што се смета за полнење на акумулаторот, бидејќи тогаш се врши зголемување на потенцијалната енергија на акумулаторот.

Меѓутоа, може да врши и претворање на хемиската енергија во електрична, како и кај секоја батерија, со приклучување на електричниот потрошувач на краевите на акумулаторот (половите) кога акумулаторот произведува електрична енергија и ја предава на струјното коло.

Акумулаторот се состои од една или повеќе ќелии кои имаат една или две електроди (катода и анода) кои се потопени во електролит. Едната ќелија од оловниот акумулатор дава напон од приближно две волти, а со сериско поврзување на ќелиите се добива акумулаторска батерија на називниот напон која одговара на бројот на ќелии помножени со напонот на една ќелија. На пример, за називен напон од 12 волти потребно е да се спојат сериски 6 ќелии од 2 волти.

Најпознати и најчесто присутни во пракса се оловните и алкалните акумулатори.

Во поновата изведба на автомобили се појавуваат AGM акумулатори кои се нова и посебна технологија, за разлика од оловно-киселинските акумулатори AGM акумулаторите се користат на возила кои имаат вградено start/stop технологија и кои со обичните оловно-киселински акумулатори не би работеле доволно долго.
AGM акумулаторите се дизајнирани да немаат во нив слободна киселина туку во посебни синтетички влакна да биде апсорбирана целата киселина. 
Се одликуваат со поголема издржливост во споредба до комвенционалните алкумулатори и кај нив е возможно враќање на електрична енергија од самото возило назад во акумулаторот.
Никогаш не вградувајте оловно-киселинска батерија во возило каде треба да вградите AGM акумулаторска батерија.

Акумулаторите спаѓаат во секундарни електрохемиски извори (реверзибилни) на електрична енергија и можат повеќепати да ја претвораат хемиската во елетрична енергија и обратно (можат да се полнат и да се празнат).

За разлика од акумулаторот, батеријата спаѓа во таканаречените примарни извори на електрична енергија бидејќи ја претвора хемиската енергија во електрична и не може да се полни (процесот не е реверзибилен).

Опасности
---------

* бидејќи во акумулаторите се наоѓаат хемиски соединенија опасни по здравјето на човекот и животната средина потребно е да се обрни внимание при ракувањето со нив.
* посебно треба да се води сметка малите деца да не дојдат во контанкт со акумулаторите бидејќи е опасно ако хемикалиите се најдат во очите или во органите за дишење и варење бидејќи може да дојди до изгореници, задушување и труење.
* искористените (неисправните) акумулатори не треба да се фрлаат на ѓубриште или во природата туку треба да се собираат на соодветно место и да се рециклираат за да не се загадува водата и земјиштето (животната средина).
***„Ако умрам Македонијо"*** — македонска народна песна, музика и аранжман Милан Завков, текст Томислав Которчевиќ. Песната првпат била изведена во 1997 година од Билјан Стојаноски на фестивалот на нови родољубиви и патриотски македонски песни Гоце Фест 1997 во Скопје. Таа е една од песните кои оставиле белег на фестивалот и се силно врежани во алеите на македонската патриотска музика.

Текст
-----

Ако умрам, еј Македонци,
ова срце закопајте го,
таму долу на сред Солунско,
па да никне ѕвоно големо,
што ќе бие и раскажува:
тука земја е македонска!
Македонијо, на нас душата
ни е горе на врв Пирина,
срце долу – на сред Солуна,
крвта – бистра вода Вардарска.
Ако умрам Македонијо,
пуста душа нека полета
таму горе, меѓу облаци,
да се стори сокол Пирински,
глас да пушти и раскажува:
тука земја е македонска!
Македонијо, на нас душата
ни е горе на врв Пирина,
срце долу – на сред Солуна,
крвта – бистра вода Вардарска.
Ако умрам, еј Македонци,
од кај Вруток да ме пуштите,
па да тргнам, да си поминам,
да ја видам, да ја исплачам,
таа малку што ни остана –
света земја, македонска.
Македонијо, на нас душата
ни е горе на врв Пирина,
срце долу – на сред Солуна,
крвта – бистра вода Вардарска.
Ако умрам Македонијо!

Наводи
------

1. ↑  Официјален Јутјуб канал на „Гоце Фест" (македонски)
2. ↑  Две децении „Гоце Фест", Македонско сонце 763 / 13.2.2009 (македонски)

Надворешни врски
----------------

* Ако умрам Македонијо во изведба на Билјан Стојаноски на Јутјуб
**Џовани Батиста Моргањи** (1682 - Падова, 5 декември 1771), познат италјански и светски медицински научник, еден од пионерите на новите сфаќања во лекувањето на болестите, втемелувач на патолошката анатомија. Во делото „За жариштата и причините на болестите" ја збогатил медицината со првите описи на некои болести, како што е заболувањето на срцето, туберкулозата на бубрезите, акутна атрофија на црниот дроб и други.

Наводи
------

1. ↑  www.ncbi.nlm.nih.gov

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 68968590
* LCCN: n83221430
* ISNI: 0000 0001 1821 681X
* GND: 104265264
* SELIBR: 77976
* SUDOC: 067719937
* BNF: cb12159456j (податоци)
* BIBSYS: 2010291
* MGP: 145286
* NLA: 35606132
* NKC: nlk20000083474
* BNE: XX1420685
* CiNii: DA1039708X

 |

 |
Аманда Форсберг
**Аманда Несторија Форсберг** (родена на 26 февруари 1846 година) била шведска балерина.

Форсберг е роден во Стокхолм. Таа била студентка на Кралскиот шведски балет во 1863 година и прва танчерка во 1864–69 година; таа беше прва танчерка во Државна опера Унтер ден Линден во Берлин во 1870-1882 година.

Според современите критичари, нејзиниот танц се одликувал со „необична воздушна" финеса и „опојна девствена скромност". Таа била пофалена и за нејзината мимикрија.

Меѓу нејзините улоги се Фенела во „Немиот" и игуманијата во „Роберт од Нормандија" и „Сликата од соништата на сликарот". Според критичарите, нејзиниот танц се одликувал со „ретка воздушност и финеси" и „опојувачка девствена скромност".

Таа била вброена како една од деветте најдобри балерини во Кралскиот балет помеѓу 1864 и 1901 година, заедно со Хилда Лунд, Амалија Полсон, Агнес Кристенсон, Гунхилд Розен, Сесилија Фламанд, Џени Брант, Ана Вестберг и Викторија Страндин.

Наводи
------

1. ↑  Nordisk familjebok / Uggleupplagan. 8. Feiss - Fruktmögel

Надворешни врски
----------------

* Адолф Линдгрен и Нилс Персон, Свенск портретгалери (1897), том XXI.
**Арчи Харисон Маунтбатен-Виндзор** (англиски: **Archie Harrison Mountbatten-Windsor**) е роден на 6 мај 2019. Тој е син на принцот Хари, војвода од Сасекс и Меган, војвотката од Сасекс. Тој е правнук на Кралицата Елизабета II и е седми по ред во однос на наследството на престолот на Велика Британија.

Семејство
---------

Арчи Харисон Маунтбатен-Виндзор е син на војводата и војвотката од Сасекс. Роден е рано на утро во 4 часот и 25 минути во болницата Портланд во Лондон. По тој повод во Лондон и во Канада биле осветлени повеќе објекти во различни бои. Крстен е од Надбискупот од Кантербери на 6 јули 2019 година. Тој има двојно државјанство на САД и на Велика Британија.

Титули
------

Арчи, како внук на кралицата Елизабета II е седми по ред за наследство на британскиот престол. За сега, на барање на неговите родители тој ја нема титулата на британски принц. Наместо тоа формалениот начин на обраќање кон него е **Господар** *Арчи Харисон Маунтбатен-Виндзор*.
**Џовани Доменико Маралди** (италијански: *Giovanni Domenico Maraldi*) или **Жан-Доминик Маралди** (француски: *Jean-Dominique Maraldi*; 17 април 1709 – 14 ноември 1788) — италијанско-француски астроном, внук братанец на астрономот Џакомо Филипо Маралди. 

Роден е во Периналдо, Лигурија и се преселил во Париз во 1727 г. Веќе во 1731 г. станал член на Француската академија на науките. Во 1746 г. ја набљудувал Шезоовата комета заедно со Жак Касини кога ги открил двете збиени ѕвездени јата M15 (NGC 7078) и M2 (NGC 7089). Во 1772 г. го завршил работниот век и се вратил во родниот град. 

Во чест на Џовани и чичко му, Џакомо е наречен месечевиот кратер Маралди.

Поврзано
--------

* Маралди (кратер)
* Џакомо Филипо Маралди

  


|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ИталијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ФранцијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Франција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 22568230
* LCCN: n88639231
* ISNI: 0000 0000 2844 7243
* GND: 104093145
* SUDOC: 073648736
* BNF: cb15370526w (податоци)
* BNE: XX1797835

 |

 |
Џовани Порта
 Првата страница од резултатот на Порта.
**Џовани Порта** е роден околу 1677 година, а починал на 21 јуни 1755 година. Тој бил италијански оперски композитор. Неговата опера, била премиерно изведена во Венеција во 1717 година.

Се верува дека Порта е роден во Венеција. Бил еден од мајсторите на операта од почетокот на 18 век и еден од водечките венецијански музичари, Порта го направил својот пат од Рим, до Виченца, па сè до Верона, потоа Лондон, каде што неговата опера *Нумиторе* беше изведена во 1720 година од Кралската академија за музика (1719 година), и на крајот се вратил во Венеција и Верона, и конечно во Минхен, каде ги поминал последните 18 години од својот живот.

Избрани снимки
--------------

* Арија *Мадре дилета* (од Ifigenia in Aulide) на Drama Queens Joyce DiDonato Алан Кертис (диригент) Virgin Classics 2012
* Aria *Mormorando quelle fronde* (од La costanza combattuta in amore) на рециталот во Венеција Max Cencic Virgin Classics 2013
* Sinfonia за труба, гудачки и континуирано во D на *Il Diario di Chiara* Europa Galante и Fabio Biondi Glossa Music 2014

Наводи
------

1. ↑  Mus.2444-F-1 at Saxon State and University Library Dresden website
2. ↑  1943-, Talbot, Michael,. *The Vivaldi compendium*. ISBN 978-1-84383-819-7. OCLC 884653206.CS1-одржување: излишна интерпункција (link) CS1-одржување: бројчени имиња: список на автори (link)
3. ↑  Freeman, Daniel E. (1992). *The Opera Theater of Count Franz Anton Von Sporck in Prague* Stuyvesant, N.Y.: Pendragon Press. ISBN 0945193173, p. 166

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 19945419
* LCCN: n86099399
* ISNI: 0000 0001 1862 0775
* GND: 119469707
* BNF: cb14794373s (податоци)
* MusicBrainz: e863bfeb-0210-4ba1-8e28-e516e0fde561
* NKC: mzk20191041774
* BNE: XX1769120

 |

 |
Џозеф Барбера
**Џозеф Барбера "Џо"** (24 март 1911

 - 18 декември 2006

) бил американски аниматор, режисер, продуцент, сценарист и уметник со цртани филмови, чии филмски и телевизиски ликови со цртани филмови привлекле милиони обожаватели низ целиот свет во поголемиот дел од 20 век.

Животопис
---------

Роден бил во семејство на италијански имигранти во Њујорк, каде што живеел, учел колеџ и ја започнал својата кариера уште на млади години. Откако работел секакви работи, и како банкар, Барбера му се придружил на Ван Берен во студиото, во 1932 година, а потоа и на Теритун во 1936 година. Во 1937 година се преселил во Калифорнија и работел во Метро-Голдвин-Мајер (МГМ). Барбера се запознал со Вилијам Хана. Двајцата мажи започнале соработка која во почетокот била најпозната по производството на **Том и Џери** и анимирани филмови.

Во 1957 година, откако МГМ го распуштил својот оддел за анимација, тие ја основале компанијата Хана-Барбера, која станала најуспешно телевизиско студио за анимација во бизнисот, продуцирајќи програми како што се „Флинтстоунс", „Јоги мечка", **„Скуби-Ду"**, „Топ мачка", „Штрумпфови", и други. Во 1967 година Хана-Барбера била продадена на за 12 милиони долари, но Хана и Барбера останале главни во компанијата до 1991 година. Во тоа време студиото било продадено на „Тарнер бродкастинг систем", кој пак, бил споен со сопствениците на Ворнер Брос во 1996 година. Хана и Барбера останале како советници.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Во јудаизмот, градот Ерусалим има најголемо значење. Околу 10 век п.н.е. градот бил главен центар на евреите, место кое било седиште на Јудејското царство, царството на Саул, Давид и Соломон. Храмот на Соломон е првиот евреиски храм кој бил изграден во Ерусалим. Денеска, Ѕидот на плачот е најсветото место во јудаизмот. Според евреите, ова е еден единствен храм кој постои, бидејќи самата синагога тие не ја признаваат како како храм. Исто така, според нив овде е точното место каде Бог директно ги прима нивните аманети. Се смета дека овој ѕид е единствениот остаток од некогашниот Втор храм.

Ѕидот на плачот
Ана Стексен
**Ана Магдалена Стексен** (27 мај 1870

 - 15 октомври 1904

) — шведски научник, лекар и патолог. Таа била првата жена доктор на медицина во Шведска.

Ана Стексен била ќерка на генерал мајорот Јохан Олоф Билдау Штексен. Таа била дипломиран уметник на Универзитетот во Упсала во 1890 година, а истата година станала студент на институтот Каролинска. Специјализирала патологија и студирала во Тибинген и Париз 1898-99.

Таа се стекнала со титулата доктор на медицина во 1900 година со своето истражување дали има вистина во тогашната популарна теорија дека ракот е предизвикан од Saccharomyces cerevisiae. Нејзиното истражување не било убедливо, но доволно интересно за да собере средства за да продолжи со истражувањето. Починала поради инфекција предизвикана од нејзината работа во нејзината лабораторија.

Наводи
------

1. ↑  Milton, Lena: Anna Magdalena Stecksén i Svenskt kvinnobiografiskt lexikon
2. ↑  Milton, Lena: Anna M Stecksén i Svenskt biografiskt lexikon (2007-2011), band 33
**Било некогаш - сега се споменувало** (хрватски: *Nekad bilo - sad se spominjalo*) е расказ од хрватскиот писател Антун Густав Матош.

Содржина
--------

Група млади луѓе се собрале во една вила и раскажуваат за деновите кога биле среќни. Тогаш, еден од нив, Петриновиќ, ја раскажува својата приказна за престојот кај вујко му Грга Алаговиќ, во селото Храстовац, во близината на Загреб: Тоа се случувало кога тој бил ученик во класичната гимназија во Загреб, при што, заедно со неколку свои другари, постојано правел проблеми. Така, еден ден, Петриновиќ и другарите ја посетиле ќерката на млекарот, Жужа и ја опијаниле, а потоа направиле луда забава. Кога пристигнал таткото на Жужа, ги фатил немирните момчиња и ги затворил во една дрвена куќарка, каде ја чувал козата. Утредента, таткото на Петриновиќ, за да го казни немирниот син, присилно го испраќа во селото Храстовац, кај вујната Тончика и вујкото Грга.

Изутрината, момчето оди да прошета низ селото и среќава една девојка - ќерката на селскиот учител, Смиљка, која веднаш му се допаѓа. Своевремено, девојката еднаш останала цела ноќ затворена во селската црква и утредента ја нашле полудена. Оттогаш, таа има сериозно психичко пореметување. Својот престој во селото, Петриновиќ го поминува така што служи во црквата, го посетува домот на селскиот учител, кој има голема колекција на живи птици, се дружи со честите гости на вујко му, а еднаш го посетува дури и еден од неговите најверни другари. Еден ден, тој доживива големо разочарување кога дознава дека некој доктор ја однел Смиљка на лекување во Карловац.

По пет години поминати на студии во Виена, Петриновиќ се враќа во Храстовац, а таму, куќата почнала да пропаѓа, вујкото Грга остарел, а вујната Тончика умрела. Тој оди на гробиштата и таму, до гробот на Тончика, здогледува друг гроб на кој го пишува името Јелиќ Смиљана. Тој се присетува на својата сакана Смиљка и кине неколку ливчиња од бршленот што го обвиткал нејзиниот гроб. На крајот од раскажувањето, Петриновиќ им ги покажува на присутните во вилата овенатите ливчиња од бршленот, велејќи: „Еве, ова овенато лисје е сè што ми остави младоста. Некои го немаат ни тоа..."

Наводи
------

1. ↑  Antun Gustav Matoš, „Nekad bilo - sad se spominjalo", во: Midhat Begić (Urednik), *Antun Gustav Matoš I*, Svjetlost, Sarajevo, 1962, стр. 81-126.
**Ана Кирстин „Анестин" Маргарете Бејер** (4 мај 1795 – 9 август 1884), била дански реформски педагог и пионер во образованието на жените.

Раниот живот
------------

Нејзини родители биле сопственик на фабрика за шеќер Ханс Петри Бејер (околу 1747 – 1806) и неговата жена Елизабет Смит Арое (околу 1763). Се школувала во Дотресколен од 1791 година. Како полнолетна се вработила како наставничка во истото училиште. Била убедена дека образованието на жените е важно и била желна да ги спроведе своите идеи за реформи во пракса. Таа наводно доминирала во училиштето и го ставила вистинскиот директор во втор план. Меѓутоа, во тоа време, можностите за жените да се едуцираат биле многу ограничени, а образовните институции отворени кон нив биле во голема мера ограничени на главниот град Копенхаген. Повеќето женски учителки во Данска на почетокот на 19 век биле вработени како гувернанти наместо во училишта.

Кариера
-------

Во 1845 година, бил донесен нов закон во врска со формалната компетентност која се барале од професионален учител и бил инсталиран образовен орган со задача да ја контролира оваа нова регулатива. Во тоа време, повеќето приватни наставници во Данска биле жени, но немале формално образование бидејќи училиштата отворени за девојчиња биле сè уште малку во број и ниту една академска институција не била отворена за возрасни жени. Во 1846 година, таа ја основала женската семинарија *Den højere Dannelsesanstalt for Damer* за да ги едуцира професионалните возрасни учителки да служат во приватните училишта во Копенхаген и за да би можеле да ги исполнат барањата што им ги поставувала новата училишна образовна управа. Ова била првата академска образовна институција за жени во Данска. Една од нејзините студенти била Натали Зале (1827-1913), основачка на Школата на Н. Зале, покрај Анестин, една од двете најзначајни пионери на женското образование во Данска, како и активистките за правата на жените и феминистките, заедно со Луиз Вестергард (1826-1880).

Во 1859 година, бил ставен во сила нов закон кој им дозволувал на женските учителки да добијат формална диплома. Сепак, немало институции кои би можеле да понудат таква диплома на жените. Во 1861 година, Анестин Бејер, Николај Фемер и Готфред Бор го овозможиле отворињето на Beyers, Bohrs og Femmers Kursus (подоцна Femmers Kvindeseminarium) за да може да ги исполни барањата неопходни за издавање диплома на женски учители.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Anna Kirstine Margrethe Beyer". *Dansk Kvindebiografisk Leksikon*. Посетено на November 1, 2019.
2. ↑  „Døtreskolen i København af 1791". *starbas.net*. Посетено на November 1, 2019.
3. ↑  „Ida Charlotte Natalie Zahle". *Dansk Kvindebiografisk Leksikon*. Посетено на November 1, 2019.
4. ↑  „Charlotte Louise Westergaard". *Dansk Kvindebiografisk Leksikon*. Посетено на November 1, 2019.

Други извори
------------

* Хилден, Ада; Нор, Ерик (1993). *Lærerindeuddannelse: lokalsamfundenes kamp om seminariedriften* [*Тренинг за наставници: борбата на локалната заедница за универзитети*] (дански). Оденсе, Данска: Оденсе Универзитетска издавачка куќа. ISBN 8774928848.
Ана Павлова како Жизела.
**Ана Павловна (Матвејевна) Павлова** (руски: *Анна Павловна [Матвеевна] Павлова*) (12 февруари 1881

 - 23 јануари 1931

) била руска балерина од крајот на 19 и почетокот на 20 век.

Таа се смета за еден од најпознатите и најпопуларните класични балетски уметници во историјата и е најстариот забележан главен изведувач на Империјалниот руски балет и Рускиот балет на Серж Дјагилев. Павлова е најпозната по нејзината соло сценска изведба *Лебед на умирање*. Таа со сопствената компанија ќе стане првата балерина која ќе појде на балетска турнеја низ светот.

По неа е именувана тортата „Павлова", која претставува пенест десерт. Починала од пневмонија малку пред да наполни 50 години.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 42020434
* LCCN: n79033028
* ISNI: 0000 0000 8120 9762
* GND: 118641557
* SELIBR: 210664
* SUDOC: 032315856
* BNF: cb13749631q (податоци)
* ULAN: 500335419
* NLA: 35413038
* NDL: 00550052
* NKC: jn20011211188
* BNE: XX5796544
* CiNii: DA1490841X

 |

 |
**Билокација** е можност еден човек да биде на две различни места во исто време. Во римокатоличка цркви постои феномен билокација. Разни светци како Свети Антун Падовански, Свети Јосиф Купертински и Свети Падре Пио можеле да биднат на две места во исто време. Се вели, дека нивната желба за добри дела била толку голема, дека можеле да биднат во исто време на две места. Исто така е пример и доминиканацот, Мартин де Порес кој ги вршел своите должности, додека во исто време бил загрижен за болните во болницата.</ref>

Наводи
------

1. ↑  McGoven 2007, стр. 68. sfn error: no target: CITEREFMcGoven2007 (help)
2. ↑  Spence, Lewis (2003) "Encyclopedia of Occultism and Parapsychology: Part 2", Kessinger Publishing. Билокација
3. ↑  American Society for Psychical Research (1907) "An interesting case of Bilocation", American Society for Psychical Research, The Journal of the American Society for Psychical Research, V44-45

Поврзано
--------

* Телепортација
* Астрална проекција

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Анејтјум** (бислама: *Aneityum*) или познат и како **Анатом** или **Каему** (*Anatom* или *Keamu*) е остров во покраината Тафеа во Вануату. Анејтјум е најјужниот остров под контрола на Вануату.

Географија
----------

Островот е најјужен во државата Вануату. Жителите на Анејтјум, а воедно и Вануату, сметаат дека Метјуовите и Хантеровите Острови се дел од Вануату, дел од културната сфера на Анејтјум, но сепак островите се од контрола на Нова Каледонија.

Најјужна точка на Вануату е ’ртот Неганеајинг. Во непосредна близина на самиот брег на Анејтјум е островчето **Ињек** или **Мистериозен Остров**. Околу Ињек има и гребен, потонат, кој е под вануатска контрола. Островот има вкупна површина од 159.2 км2 и највисока точка од 852 метри. Овој врв се вика Инреров Атамејн. Има две села, поголемото е Анелкаухат.

Население
---------

Анејтјум, според пописот од 2009 година, имал население од 915 жители. Населението зборува на анејтјумски јазик.

Сообраќај
---------

На островот има писта која функционира како Аеродром Анатом. Овој аеродром не е на Анејтјум туку на Ињек, малото островче.Има летови до Порт Вила.

Наводи
------

1. ↑  „Mystery Island Cruise & Aneityum Island". Vanuatu Travel. Архивирано од изворникот на 2018-08-14. Посетено на 13 August 2018.
2. ↑  2009 Census Summary release final Архивирано на 21 декември 2013 г. - Government of Vanuatu

Поврзано
--------

* Тафеа
* Вануату

Надворешни врски
----------------

* Вануату Туризам

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 245437464
* GND: 4842970-3

 |

 |
Антонија Мело (2017)
**Антонија Мело да Силва** (португалски: *Antônia Melo da Silva*; р. 1949 година) — бразилска активистка за човекови права и екологистка. Во 2017 година, таа ја добила наградата на Фондацијата Александар Сорос за Еколошки и Активизам за Човекови Права за водењето на кампањи против изградбата на браната Бело Монте и други еколошки штетни проекти во прашумите на Амазон.

Биографија
----------

Родена во Пирипири, Пјауи, во 1949 година, Антонија Мело да Силва била воспитана од родители селани кои ја научиле на важноста да се бори за својата земја и нивните права. Во 1953 година, таа и нејзиното семејство се преселиле во Алтамира, Пара, и се населиле во Консеисао до Арагуаја на бреговите на реката Ксингу, каде што нејзините родители развиле успешна фарма. Во 1959 година посетувала верско училиште, а потоа се обучила да биде учителка.

Во 1970 година, таа се омажила и се преселила во куќа во Алтамира каде одгледала семејство од четири деца додека работела како учителка. Од крајот на 1980-тите, таа станала активна во голем број организации основани за заштита на правата на домородните луѓе кои живеат во областа, особено со кампања против изградбата на браната Бело Монте. Во мај 2008 година, таа била ко-основач на движењето Movimento Xingu Vivo Para Semper, кое се борело против изградбата на браната и поврзаниот хидроелектричен проект. Со текот на годините, движењето ги комбинирало социјалните и еколошките организации со заедниците покрај реката, вклучувајќи рибари, земјоделски работници, жители на градови, домородни народи и религиозни и женски организации.

И покрај нејзината кампања, браната Бело Монте била изградена и Мело морала да се исели од нејзиниот дом. Но оттогаш таа се вклучила во многу слични движења и досега успеала да се спротивстави на плановите за изградба на огромна брана на реката Тапајош. Во чест на Антонија Мело, со наградата на Фондацијата, Александар Сорос коментира: „Таа е еден од хероите на движењето за заштита на животната средина и човековите права, и не можам да замислам некој кој ја заслужува наградата на Фондацијата Александар Сорос повеќе од неа".

Наводи
------

1. ↑  „Antonia Melo recognised for her tireless work fighting Brazil deforestation". Global Witnesss. 11 October 2017. Посетено на 16 May 2019.
2. 1 2 3  „Antônia Melo Wins Alexander Soros Foundation Award for 2017". International Rivers. 10 October 2017. Посетено на 16 May 2019.
3. ↑  „O Governo e Belo Monte têm uma dívida impagável com a população do Xingu e de Altamira". *El País* (Portuguese). 23 October 2017. Архивирано од изворникот на 2020-06-03. Посетено на 16 May 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. 1 2  Nascimento, Sabrina (September 2015). „Antônia Melo, liderança do Movimento Xingu Vivo para Sempre" (Portuguese). DR. Посетено на 16 May 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Анемари Селинко** (1 септември 1914

 — 28 јули 1986

) — австриска писателка која напишала голем број најдобро продавани дела на германски јазик од 1930-тите до 1950-тите. Во 1939 година, на почетокот на Втората светска војна таа пребегува од Германија во Данска заедно со нејзиниот сопруг. Во 1943 година, тие повторно стануваат бегалци, но овој пат во Шведска.

Многу од нејзините романи се преведени на повеќе јазици, а според голем дел од нив снимени се и филмови. Во нејзиното последно дело *Дезире* (1951) станува збор за Дезире Клари, некогашна вереница на Наполеон Бонапарт, а подоцна и кралица на Шведска и Норвешка. Романот е посветен на нејзината сестра Лизелот, која била убиена од страна на нацистите. Преведен на 25 јазика, во 1954 година романот е прикажан во филм во кој глумат Марлон Брандо и Жан Симонс.

Наводи
------

1. ↑  „Désirée (the novel by Annemarie Selinko)". nebula5.org. Посетено на 2014-06-01.
2. ↑  „Bibliopoche.com : Anne-Marie Selinko". bibliopoche.com. Посетено на 2014-06-01.
**Ана Брита Сергел** или **Ана Сибила Сергел**, подоцна презиме *Хау* (1733–1819), била шведска уметничка ( везење ), официјален декоратор на кралскиот шведски двор. 

Сергел била ќерка на украсувачот на везови на кралскиот шведски двор, Кристофер Сергел и Елизабет Свирнер од Германија. Нејзиниот брат бил познатот уметник Јохан Тобијас Сергел. Во 1754 година, таа се омажила за лозарот на дворот, Јохан Валентин Хов или Ховје (р. 1760).

Сергел била стручна асистентка на нејзиниот татко до неговата смрт во 1773 година. По смртта на нејзиниот татко, таа ја дели функцијата официјален декоратор во везот на дворот со нејзината сестра Марија Софија. Меѓу најпознатите дела направени од двете сестри е внатрешната декорација на кралската палата Фредрикшов .

Наводи
------

1. ↑
Авторката Ана Свард на Саемот на книгата 2010 година
**Ана Лота Свард** (родена на 16 февруари 1969 година) е шведска писателка. Таа го имала своето деби како романописец во 2003 година со *Polarsommar* (Арктичко лето), што и донесе номинација за августовска награда  со образложение дека „Моќниот хор од гласови прикажува семејство во криза. Индивидуалните фрлени зглобови дел по дел до моќна приказна за тоа како предавството и повторените конфронтации ги нагризуваат најсилните врски. Изненадувачките промени во перспективата и јазикот кој се одликува со остри детали, ѝ дава на приказната важни нијанси и психолошка длабочина".

Работа
------

Арктичко лето доби голем број награди и било преведено на неколку јазици како германски, холандски и полски. Нејзиниот втор роман *Kvicksand* (Квиксенд) бил објавен во 2006 година. Беше номиниран за наградата за литература на списанието „Ви" и ја додели првата стипендија од Меморијалниот фонд „ Маре Кандре". Нејзиниот трет роман *Till sista andetaget* (Без здив), добитник на наградата Bokcirklar за роман на годината, бил објавен во 2010 година. Тој е преведен  на шеснаесет јазици, вклучувајќи англиски, француски и руски .

На 28 март 2019 година, Шведската академија ја избра Свард за нов член на академијата. Таа била примена во декември 2019 година.

Надворешни врски
----------------

Список на книги претставени од Swedish Book Review :

* Поласомар (Арктичко лето) 2003 година Архивирано на 27 октомври 2020 г.
* Kvicksand (Квиксенд) 2006 година Архивирано на 29 октомври 2020 г.
* До sista andetaget (Без здив) 2010 година Архивирано на 26 септември 2020 г.

Наводи
------

1. ↑  The August Prize 2003 Архивирано на 11 август 2010 г.
2. ↑  Nordin Agency
3. ↑  „Quercus Books, London". Архивирано од изворникот на 2012-04-07. Посетено на 2011-12-19.
4. ↑   "The Swedish Academy elects two new members". Соопштение за печат.

| Културни функции
 |
| --- |
|
| Претходник**Sara Stridsberg** | **Swedish Academy,Seat No.13**2019– | Наследник**incumbent** |
Анели Алханко 2011Анели Алханко 2011
**Анели Алханко** (шведски: *Anneli Elisabeth Alhanko Skoglund*; родена. 11 септември 1953 година) - шведска балерина со Финско потекло.

Биографија
----------

Анели е родена во 1953 година во Богота, Колумбија, каде нејзиниот татко, Ерки Алханко, бил генерален конзул на Финска. На 4 -годишна возраст, таа била донесена во Шведска, каде што била од 1963 до 1971 година. студирала на. По завршувањето на студиите, Анели работела во Кралскиот шведски балет и брзо станала една од водечките балерини: веќе во 1971 година. таа танцувала во „ Оревокршачка" во режија на Рудолф Нуреев, а подоцна глумела во класични балетски продукции.

Во 1973 година, Анели била назначена за солист, во 1976 година - примабалерина, а во 1990 година била прогласена за прва балерина во Шведска. Таа била поканета на многу од водечките светски балетски компании, и таа била единствената Швеѓанка која била поканета да танцува во Москва во театарот Болшој : таа во 1984 година ја одиграла улога во балетот Жизел во режија на Галина Уланова. После тоа, Анели дури ја добила титулата *Прима балерина апсолутна* во знак на признание за нејзиниот талент.

Напуштајќи ја Кралската опера, Анели продолжила да дејствува како глумица гостинка и се зафатила со настава. Во 2007 година таа отворила своја школа за танц, која во 2010 година. се приклучила на академијата за танц *База 23 - Академија за танц во Стокхолм*, каде што, покрај класичниот балет, предаваат и други стилови на танцување.

Во 1975 година, во Шведска биле издадени марки со ликот на Анели Алханко во 2003 година. Портретот на Анели бил вклучен во Националната галерија на портрети во замокот Грипшолм.

Внуката на Анели била Мис на Шведска 2006 година.

Признание и награди
-------------------

* 1980: Оперска награда на Шведска Дагбладец
* 1998: Медал за литература и уметност
* 2010: *Награда за култура по природа и култура*
* 2014: *Златен медал на Шведската театарска асоцијација за „извонредна уметничка работа"Teaterförbundet*

Главни улоги
------------

* Лебедово езеро
* Оревокршачка
* Ромео и Јулија
* Заспаната убавица
* Жизел
* *Фрекен Џули (балет)*
* Како е дисциплиниран лутиот просјак
* Камелија
* Манон
* Ла Бајадере
* *Онегин*
* Сон на летната ноќ

Надворешни врски
----------------

* 
* 
* https://web.archive.org/web/20200112153828/http://owlit.blogspot.com/2010/04/kulturpriset-2-0-1-0.html
*
Рубинштајн сликан на 50 години
**Артур Рубинштајн** (Лоѓ, Полска, 28 јануари 1887

 - Женева, 20 декември 1982

) — полско-американски пијанист од еврејско потекло, и еден од најголемите интерпретатори на класичната музика во XX век.

Роден е во Лоѓ, Полска. Познат е по тоа што сакал да ја комбинира страста за музиката со страста за животот. Првпат седнал да свири клавир во својата четврта година, а на шест години имал прв јавен настап во Варшава, на еден концерт за добротворни цели. Пред да наполни 20 години станал познат музичар, одржувајќи концерти во САД, во Латинска Америка и во Европа. Особено бил познат како хуманист. Јавно настапувал до 1976 година.

Наводи
------

1. ↑  Jean-Pierre Thiollet, *88 notes pour piano solo*, "Solo nec plus ultra", Neva Editions, 2015, 50. ISBN 978 2 3505 5192 0.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 73859563
* LCCN: n81125304
* ISNI: 0000 0001 2028 5187
* GND: 118603612
* SELIBR: 210794
* SUDOC: 028131274
* BNF: cb119230678 (податоци)
* BIBSYS: 90127450
* MusicBrainz: 7cc89d05-3db5-4d08-bea0-9c328aa56c39
* NLA: 35934734
* NDL: 00454911
* NKC: js20011212099
* BNE: XX854076
* CiNii: DA00367967

 |

 |
***„Ај, в Македонија глас се слуша"*** — македонска народна песна, напишана од непознат автор кон крајот од преродбениот период, во периодот меѓу двете светски војни или во повоениот период. Песната е посветена на Илинденското востание кое се раширило низ Македонија во 1903 година од страна на македонскиот народ како и за неговата храброст. Песната исто така говори за одговорот и задушувањето на востанието во Македонија од страна на османлиската власт и дека Европа треба да чуе за подвигот на македонските востаници. Песната има ајдутски карактер.

Одлики
------

Песната е во 4/4 такт.

Текст
-----

Ај, в Македонија глас се слуша  

од нејзини синови.

Ај, душманите побеснале,  

колат, бесат сè на ред.

Ај, вие браќа Македонци,  

вие славни јунаци.  

Алово знаме да развејме  

над македонски долини.

Ај, на знаме е напишано:  

„Слобода или смрт".

Ај, нека чует и Европа,  

народот се разбуди.

Ај, Македонец не се плаши  

од душмански јатаган.  

Ај, како лавот тој се фрла  

среде војска и јатаган.

Надворешни врски
----------------

* Ај, в Македонија глас се слуша (текст и музика) на pesna.org Архивирано на 23 јули 2018 г.
**Ангелко Аврамов Чупаров** е роден во село Папрадиште, Азот, Велешко, во 1878 година.

Тој беше еден од најпреданите месни организациски дејци. Во есента, 1907 година, по наредба дадена од реонскиот војвода, Михаил Змијата да однесе едно писмо во Велес и да го предаде на градското раководно тело, тргнал од селото Бистрица за град Велес. Но агенти на српската пропаганда соопштуваат на деврието да го стигне Ангелко и да го претресе. Деврието (група турски војници) го престигнуваат Ангелко меѓу селата Чашка и Еловец и бараат од него да го претресат. За писмото да не падне во рацете на власта и да не настанат масовни апсења, Ангелко го голта писмото и се застрелува. Така, на својата служба, умре Ангелко за да го зачува родот и честа на својот тврд мијачки род.
**Џовани Батиста Саси** (1679 во Милано – 1762 во Милано) бил италијански сликар, активен главно во Милано и во другите области на Ломбардија, кој сликал во доцнобарок и рококо стил.

Биографија
----------

Роден во Ломбардија, прво учел сликарство со Федериго Панса, потоа се преселил да студира сликарство во студиото на неаполскиот сликар Франческо Солимена. Неговите први дела во Милано датираат од 1716 година. Во црквата Сан Пјетро во Верзоло во Павија, над олтарот, има платно што ги прикажува Богородица и Детето со Свети Бернард, датирано од 1713 година, а во црквата Сан Џовани Домнарум олтарниот дел со Свети Андреј. Неговиот брат бил префект на Амброзиска академија и со тоа член на Академијата за дизајн. Тој насликал фрески за Палацо Модилјани во Лоди, Палацо Брентано од Корбета, каде што работеле други уметници како Матија Бортолони, Џовани Анџело Борони, Џовани Антонио Куки и Фердинандо Порта. Тој помогнал во фреската, заедно со Куки, на таванот на црквата Сан Франческо од Асизи во Бреша. Тој, исто така, го насликал олтарното парче за главниот олтар со *Богородица и дете со Свети Зенон, Рустицијано и Винченцо де Паоли* за црквата Сан Зено ал Форо од Бреша.

Неговото ремек дело било декорацијата на капелата на Свети Стефан од Дуомо ди Монца, каде што го насликал *Погребот на Свети Стефан* во 1723 година. Меѓу неговите ученици бил и Франческо Лондонио.

Наводи
------

1. ↑  Supplemento alla Serie dei trecento elogi e ritratti degli uomini i più illustri in Pittura, Scultura, e Architettura. by Pellegrino Antonio Orlandi, published by Stamperia Allegrini, Pisoni, e comp, Florence (1776); column 664.

Библиографија
-------------

* Michael Bryan (1886). Robert Edmund Graves (уред.). *Dictionary of Painters and Engravers, Biographical and Critical*. I A-K. London: George Bell and Sons. стр. 160. (Original from the Fogg Library; digitized May 18, 2007)
**Артурс Кугис** (роден на 17 јули 1992 г. во Салдус) е латвиски ракометар, голман на Вардар и на латвиската репрезентација.

Кариера
-------

### Клупска кариера

Кугис ја започнала својата кариера во својата родна Латвија, играјќи за екипата на Тенакс Добеле. Во 2012 година го имал својот прв ангажман во странство кога потпишал за екипата на Бекдорф од Германија. По една сезона во третата лига на Германија, тој се преселил во норвешкото првенство каде со екипата на Филинген од Берген сезоната 2013-2014 ја завршил на четвртото место. Потоа следувала една сезона во Франција во екипата на Сен-Марсел Вернон, пред да се врати во Бекдорф во 2015 година. Во 2017 година потпишал за Гросвалштат, клуб со кој успеал да избори промоција во втората лига на Германија во првата негова сезона во клубот, но веќе во следната клубот испаднал назад во третата лига. Во летото 2019 година, Кугис потпишал за Вардар.

### Репрезентативна кариера

Кугис е репрезентативец на Латвија од 2017 година и бил дел од квалификациите за Европското првенство 2020.

Наводи
------

1. ↑  Arturs Kugis playmakerstats.com
2. ↑  „Arturs Kugis Profile". Европска ракометна федерација. Архивирано од изворникот на 2019-12-31. Посетено на 31 декември 2019.
3. ↑  „Arturs Kugis" (англиски). rkvardar.mk. Архивирано од изворникот на 2019-12-31. Посетено на 31 декември 2019.
4. ↑  Летонецот Кугис Артурс нов голман на Вардар Ekipa.mk 19.6.2019

Надворешни врски
----------------

* Профил на eurohandball Архивирано на 31 декември 2019 г.
**Ангеле Јорданов Каимов** ( 1916
 во Мирковци, Скопско — 16 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно селско семејство. Основно училиште завршил во селото, а подоцна се занимавал со земјоделство. На 21 септември 1944 година по ослободувањето на Македонија, стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која заминал на Косово, со цел да се ликвидираат балистичките банди. Потоа заминал на север каде завршил тримесечна воено-политичка обука. На 12 април 1945 година учествувал во големиот пробив на Сремскиот фронт. Загинал во јуришот кај Врпоље, 16 април 1945 година. Бил закопан во градот, за чие ослободување го дал и својот живот.

Поврзано
--------

* Стоилко Каимов

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 73. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)