**Доналд Францишек Туск** роден на 22 април 1957 година е полски политичар и историчар кој ја извршуваше функцијата премиер на Полска од 2023 година, а претходно ја извршуваше функцијата од 2007 до 2014 година. Од 2014 до 2019 година Туск бешепретседател на Европскиот совет, и од 2019 до 2022 година беше претседател на Европската народна партија(ЕПП). Тој беше ко-основач Граѓанска платформа(ПО) во 2001 година и служеше како нејзин долгогодишен лидер, прво од 2003 до 2014 година и повторно од 2021 година.Туск е вклучен во полската политика од доцните 1980-ти, имајќи основано повеќе политички партии и речиси континуирано ја извршуваше функцијата од 1991 година. Тој влезе во Сејмот во 1991 година, но го загуби своето место во 1993 година. Во 1994 година, КЛД се спои со Демократскиот сојуз за да го формира Сојузот на слободата. Во 1997 година, Туск беше избран во Сенатот и стана негов заменик-маршал. Во 2001 година, тој беше коосновач на друга централно-десничарска либерална конзервативна партија, ПО, и повторно беше избран во Сејмот, станувајќи негов заменик-маршал. Туск неуспешно се кандидираше за претседател на Полска на изборите во 2005 година , но продолжи да ја предводеше ПО до победа на парламентарните избори во 2007 година и беше назначен за премиер. Тој ја предводеше ПО до втората победа на изборите во 2011 година , со што стана првиот полски премиер кој беше реизбран по падот на комунизмот во 1989 година.  Во 2014 година, тој ја напушти полската политика за да го прифати назначувањето за претседател на Европскиот Совет, откако беше премиер со најдолг стаж на Третата полска република и трет премиер со најдолг стаж на Полска во целина, по Јозеф Киранкевич и Пјотр Јарошевич .Тој беше претседател на Европскиот совет до 2019 година; иако првично остана во Брисел , тој подоцна се врати во полската политика во 2021 година, станувајќи лидер на Граѓанската платформа по втор пат. На изборите во 2023 година , неговата Граѓанска коалиција освои 157 места во Сејмот за да стане вториот по големина блок во комората. Останатите опозициски партии освоија доволно места меѓу нив за да формираат коалициско мнозинство со Граѓанската коалиција, ставајќи крај на осумгодишната влада на партијата Право и правда. По неуспехот на премиерот Матеуш Моравјецки да обезбеди гласање за доверба на 11 декември, Туск беше избран од Сејмот за премиер по трет пат. Неговиот кабинет положи заклетва на 13 декември.

Ран живот
=========

Туск е роден во Гдањск во северна Полска.  Тој има полско , германско (баба по мајка)  и кашубијско (Доналд Туск се опишува себеси како Полјак, Кашубиец и Европеец)  потекло. Неговиот татко, Доналд Туск постариот (1929-1972), бил столар, додека неговата мајка, Ева (родено Давидовска) Туск (1934-2009),  била медицинска сестра.  Јазикот на неговата баба по мајка бил германскиот Данциг. Неговиот дедо, Јозеф Туск (1907–1987), бил железнички службеник кој околу 1941–1942 година бил затворен во концентрациониот логор Нојенгаме ; во 1944 година, како поранешен граѓанин на Слободниот град Данциг , тој беше насилно регрутиран од германските власти во Вермахтот. По четири месеци, тој дезертирал и се приклучил на полските вооружени сили на Запад Туск го опиша градот на неговата младост како „типичен пограничен град" со „многу граници. меѓу етничките заедници". Ова, заедно со неговото кашубско етничко потекло и повеќејазичното семејство, значело дека тој пораснал со свесност дека „ништо не е едноставно во животот или историјата", што го информираше неговиот возрасен политички став дека е „најдобро да се биде имун на секаков вид православието, на идеологијата и што е најважно, национализмот". Тој го опиша својот млад живот под комунизмот како „толку безнадежен" поради здодевноста и монотонијата, без „не надеж дека нешто ќе се промени". Неговото младо јас беше „типичен хулиган" кој често влегуваше во тепачки - „лутавме по улиците, знаете, крстарејќи по модринки". Туск заслугите за неговиот интерес за политиката за гледање судири меѓу работниците кои штрајкуваат и полицијата за немири кога бил тинејџер.  се запишал на Универзитетот во Гдањск за да студира историја , а дипломирал во 1980 година.

Личен живот
===========

Доналд Туск се оженил со Малгоржата Сочачка во 1978 година. Тие имаат две деца: син Михал и ќерка Катаржина. Туск му припаѓа на кашубското малцинство во Полска. Во интервју за израелскиот весник *Хаарец* во декември 2008 година, Туск ја спореди сопствената семејна историја со еврејското искуство, опишувајќи го кашубиското малцинство како народ кој, „како Евреите, се луѓе кои се родени и живеат во пограничните области и се осомничени од нацистите и од комунистите дека се нелојални". Туск зборува четири јазици: полски , кашубиски , германски и англиски.  Во 2014 година, во времето кога станал претседател на Европскиот совет, бил критикуван за неговите слаби англиски вештини и недоволното познавање на францускиот јазик.  Меѓутоа, тој поминал низ обемни часови по јазик пред да ја преземе улогата на претседател,  и брзо го совладал англискиот јазик.  Во јануари 2019 година, Туск одржа седумминутен говор само на романски во Romanian Athenaeum во Букурешт на церемонијата што го означи почетокот на романското претседателство со Советот на ЕУ.  Неговата испорака доби силен аплауз.  На 12 декември 2019 година, Туск ги објавил своите мемоари *Szczerze* („Искрено"), врз основа на неговиот петгодишен мандат како претседател на Европскиот совет, кој стана бестселер во Полска. Тој ја презеде функцијата претседател на Европската народна партија на 1 декември 2019 година, еден ден по напуштањето на функцијата претседател на Европскиот совет. На 1 јуни 2022 година тој се повлече од позицијата и беше заменет од Манфред Вебер , Религиозните ставови на Туск станаа предмет на дебата за време на неговата претседателска кампања во 2005 година. За да избегне дополнителни шпекулации, непосредно пред претседателските избори Туск побара католичка свадбена церемонија со неговата сопруга Малгоржата, со која се ожени на граѓанска церемонија 27 години претходно.

Почести и награди
=================

Наградата Карло Велики на градот Ахен му беше доделена на Туск на 13 мај 2010 година за неговите заслуги во понатамошното обединување на Европа и за неговата улога како „патриот и голем Европеец". Наградата им ја посвети на загинатите во авионска несреќа на Ту-154 на полските воздухопловни сили во април 2010 година, вклучувајќи го и полскиот претседател Лех Качињски. Пофалбата ја одржа германската канцеларка Ангела Меркел. Во мај 2012 година, тој го доби Walther-Rathenau-Preis „како признание за неговата посветеност на европската интеграција за време на полското претседавање со Советот на ЕУ во втората половина на 2011 година и за поттикнување на полско-германскиот дијалог". Во својот говор германската канцеларка Меркел го пофали Туск како „далекувид Европеец". Истата година ја добил и Европската награда за политичка култура. Во декември 2017 година, тој беше награден со почесен докторат на Универзитетот во Печ , Унгарија, како признание за „достигнувањата на Туск како полски и европски политичар, кои се силно поврзани со унгарската, регионалната и европската историја". На 16 декември 2018 година, Туск беше награден со почесен докторат на Универзитетот TU Дортмунд , Германија, „како признание за неговите услуги за европската политика и неговиот придонес во дебатата за европските вредности". Во 2019 година, тој беше награден со почесен докторат на Универзитетот во Лавов , Украина, кој го прифати на петгодишнината од Револуцијата на достоинството. 

Големиот крст на Сонцето (2008, Перу)
Големиот крст на кралскиот норвешки орден за заслуги (2012, Норвешка)
Првиот клас од редот на принцот Јарослав Мудриот (2019 година, Украина)

  

Орден на крстот на Тера Маријана (2014, Естонија)
Големиот кордон на Редот на изгрејсонцето (2021 година, Јапонија)