recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Свети Јован Богослов** (грчки: *Αγίου Ιωάννου Θεολόγου*) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа на рид во маалото Горна Каменица, на улица „Агиос Јоанис Теологос" бр. 1. Изграден е во 1836 г. како благодарност за спасот на жителите на Сер од колеж на 8 мај 1821 г. — денот на светецот. Тогаш Мехмед-бег, за да го спаси пријателот Папајоанис Сакелариос му ги издал спремните планови за погром, и митрополитот Хрисант Серски издејствувал кај кајмакамот да го спречи колежот врз христијаните. Во градот се убиени само четворица и Јован Богослов е прогласен за заштитник на Сер. Во 1855 г. манастирот „Св. Јован Претеча" ги исплатил долговите на храмот во износ од 50.000 грошови и црквата станала потчинета на него. Подоцна жителите на Каменица си ја откупиле црквата.

Градбата претставува трикорабна базилика со дрвен четириводен покрив. Во 1919 г. градбата е продолжена за 5 метри, додавајќи женска црква во облик на буквата П и камбанарија. Во 1957 г. на јужната страна е доградена собичка, а во 1966 г. и кујна, а нартексот и канцеларијата се затворени со стаклени прозорци. Обновени се покривот и подот. Дрвениот под на женската црква во 1980 г. е заменет со цементен. Кон осумте дрвени столбови се додадени уште четири бетонски. Црквата има два влеза — од запад и југ, а осветлена е од осумнаесет прозорци. Во олтарот освен апсидната конха има уште пет помали. Олтарот е мермерен. Иконостасот е резбран и има три реда икони — 12 царски и 44 помали над нив. Некои од иконите се од 1836 г. Стари фрески има во проскомидията и над столбовите на средниот кораб, каде се претставени евангелистите и пророците Мојсеј, Давид, Соломон и Илија. Богородица Поширока од небесата во олтарот е насликана во 1971 г. од зографот Константинос Котикостас. Останатиот живопис е дела на Николаос Голас од 1992 г. Амвонот, владичкиот престол, проскинитарите, аналоите и дограмата се резбани, дело на серски работилници од 1988 – 1991 г. За вредни предмети од XIX век се сметаат преносливите икони, садовите и брокатниот епитаф.

Во 1990 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата како поклоничко место поради оригиналниот архитектонски стил, убавите фрески и украси и икони.

Во парохијата влегува и црквата „Св. Варвара" сместена преку реката, западно од стадионот.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Σέρρες". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 31 октомври 2014.
2. 1 2 3  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ37/28566/661/16-8-1990 - ΦΕΚ 616/Β/27-9-1990". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-06-19. Посетено на 30 октомври 2014.
**Темната дебелоглавка** (*Erynnis tages*) е пеперутка од семејството на Дебелоглавки. Пеперутката ја има и во Македонија.

Распространетост
----------------

Пеперутката ја има во цела Европа, Мала Азија и Средна Азија, сè до Амурската област. Пеперутката сака отворени површини и живеалишта до 2000 метри надморска висина. Пеперутката лета во две генерации од мај до јуни и од јули до август. Сепак, во високите предели има само една генерација.

Животен циклус
--------------

Јајцата се полагаат поединечно на млади листови, омилена храна за ларвите е *Hippocrepis comosa* и *Lotus pendunculatus*. Гасениците прават засолниште со виткање на листови и се грани до август. Потоа создава засолниште за хибернација.

Наводи
------

* Jim Asher et al. *The Millennium Atlas of Butterflies of Britain and Ireland* Oxford University Press

Надворешни врски
----------------

* Список на пеперутки во Македонија
* Конзервација на пеперутки
* Пеперутки во Норвешка
* Пеперутки во Велика Британија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q867291
* BioLib: 51220
* BOLD: 100060
* EoL: 182527
* EPPO: EYNNTA
* Fauna Europaea: 440801
* GBIF: 5977263
* iNaturalist: 133434
* IRMNG: 10622892
* ITIS: 778167
* LepIndex: 183576
* NCBI: 520884

 |

 |
**Црвеноперката** (лат. *Rutilus rutilus*) припаѓа на семејството краповидни риби (Cyprinidae)во родот *Rutilus*. Широко е распространета во слатките води на Европа, источно од Пиринеите и северно од Алпите, живее во водите на Сибир и сливот на Аралското Море. Најбројна е во Дунавскиот слив. Перките и се црвени по што го добила името. Ирисот и е редовно црвен. Оваа риба на прв поглед тешко се разликува од писата, а разликата е во тоа што црвеноперката има шилеста уста, и заоблен стомачен гребен меѓу стомачните и аналните перки. Диплоидниот број на хромозоми изнесува 52. Достигнува должина до 45цм и маса од 800 г. 
За Македонија е карактеристичен подвидот Дојранска црвеноперка (Rutilus rutilus dojranensis Karaman, 1928). Од дојранското езеро годишно се ловат по 323 000 кг. од овој подвид.

Опис
----

Црвеноперката има високо долгнавесто, странично сплескано тело покриено со крупни скралушки. Има крупна
глава со крупни очи. Устата е горна, завртена нагоре. Перките се црвенкасти по боја, особено аналната и опашната перка. Грбната перка е поставена на средината на телото. Телото на горната страна е сиво зелено, додека странично е сребренесто. Бојата на стомачната страна е сребрено бела. По страните се протега надолжна темносива линија.

Размножување
------------

Црвеноперката, како и поголем број на ципринидни видови за мрест доаѓа во крајбрежјето и икрата ја полага во помали или поголеми групи во кои по правило 1-2 единки се женски, а останатите единки се машки. По правило женските единки се поголеми од машките. Икрата има доста дебел ресест леплив слој со кој што се прилепува за подлогата, која што е составена во најголем број на случаи од крупни камења, на кои што често има големо количество на млади школки-жапки. Местата на кои што црвеноперката ја полага својата икра најчесто се просторно и временски идентични со тие на кленот, со таа разлика што црвеноперката икрата ја полага во подлабокиот дел од појасот покрај брегот. Бројот на зрна
икра кај црвеноперката е доста различен и зависи од возраста на единките и нивната тежина. Единките на црвеноперката созреваат на различна возраст. Може да се сретнат полово зрели единки и на двогодишна возраст, но најголем дел од популацијата на црвеноперката е полово созреан во третата година од животот. Поголем дел од животот црвеноперката поминува во непосредна близина на брегот.

Исхрана
-------

Најчесто се движи во помали јата и само за време на мрестот се групира во поголеми јата. Се храни со организми кои што живеат на дното, планктон, како и со делови на водната растителност.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на зоологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


1. 1 2 3 4  Службен весник на Р.М. бр.145 2011 г.
**Четворица како еден** (англиски: *Multiplicity*) е американски филм од 1996 година, во режија на Харолд Ремис. Главните улоги ги толкуваат: Мајкл Китон, Енди Мекдауел и Харис Јулин.

Содржина
--------

Даг Кини (го игра Китон) е верен сопруг, татко и деловен човек. Тој има преубава жена (ја игра Мекдауел), но напорната работа не му дозволува да ужива во животот. Случајно, тој се запознава со познатиот генетичар д-р Овен Лидс (го игра Јулин), кој ќе му понуди на Даг да го клонира и така да оствари поголема контрола врз својот живот.

Наводи
------

1. ↑  „Четворица како еден", *Антена*, број 876, 10.4.2015, стр. 21.
2. ↑  „Четворица како еден", *Антена*, број 881, 15.5.2015, стр. 27.
3. ↑  „Четворица како еден", *Антена*, број 886, 19.6.2015, стр. 16.
**Црвенорак тамарин**, наречен и **златнорак тамарин** или **црвенодланкест тамарин** (науч. *Saguinus midas*) — примат од семејството на канџестите мајмуни (*Callitrichidae*) наречен црвенкасто-портокаловата крзно на стапалата и шепите. Потекнува од шумовитите предели северно од Амазон во Бразил, Гвајана, Француска Гвајана, Суринам и можеби Венецуела. Јужно од Амазон живеат тамарини кои немаат екстремитети во поинаква боја, и за кои се сметало дека припаѓаат на овој вид, но подоцна е утврдено дека се работи за видот црн тамарин.

Примероци од ова животно може да се видат во Зоолошката градина во Скопје.

Физички особености
------------------

Ова животно е долго 20,5-28 см без опашката, а 31-44 см со неа. Тежи 400-550 г. Живее околу 10 години во дивина и 16 во заробеништво.

Поведение и размножување
------------------------

Живее во групи од 4 до 15 единки кои меѓусебно соработуваат дотолку што во рамките на групата нема конкуренција, дури ни меѓу мажјаците. Кога ќе дојде сезоната, во групата се пари само една женка, а другите го потиснуваат инстинктот. Бременоста трае 140–170 дена и се раѓаат обично по две младенчиња. За мајмунчињата претежно се грижи таткото, и ги дава на мајката само на цицање, но во негата помага целата група. Најголем приоритет на групата е безбедноста, и кога една единка е во неволја, цела група доаѓа на припомош. Црвеноракиот тамарин е територијално животно и знае да биде агресивен, со остри очници и канџи на сите прсти освен на палците на нозете.

Имаат исклучителни искачувачки способности и највеќе време проведуваат на ползавците и гранките на дрвјата. Се одликуваат со голема брзина и подвижност, како и способност за скокање на земја од високо (до 18 м) без да се повредат. Се хранат со плодови, цветови, инсекти, жаби, пајаци, гуштери и нектар. Природни непријатели им се малите мачки, грабливите птици и змиите.

Територија
----------

Територијата на црвеноракиот тамарин се шири за сметка на онаа на двобојниот тамарин, истиснувајќи го по пат на меѓувидова конкуренција.

Наводи
------

1. ↑  Groves, C. (2005). Wilson, D. E. & Reeder, D. M (уред.) (уред.). *Mammal Species of the World* (III. изд.). Baltimore: Johns Hopkins University Press. стр. 135. ISBN 0-801-88221-4.CS1-одржување: повеќе имиња: список на уредници (link)
2. 1 2 3 4  „*Saguinus midas*". *IUCN Red List. Version 2008*. International Union for Conservation of Nature. 2008. Посетено на 2 January 2009.
3. ↑  Linnaeus, Carl (1758). *Systema naturæ. Regnum animale* (10. изд.). стр. 28. Посетено на 19 November 2012.
4. ↑  „Цицачи". Зоо Скопје. Посетено на 30 мај 2015.[*мртва врска*]
5. ↑  Röhe, F. (2006). *Área de contato entre as distribuições geográficas de* Saguinus midas *e* Saguinus bicolor *(Callitrichidae-Primates): a importância de interações e fatores ecológicos*. Dissertação de Mestrado — INPA/UFAM. стр. 71.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црвенорак тамарин" на Ризницата ? |

* Црвенорак тамарин на Викивидовите ?
* Црвенорак тамарин (*Saguinus midas*) — Енциклопедија на живиот свет (македонски)
**„Чесниот крадец"** (руски: *Честный вор*) — расказ на Фјодор Михајлович Достоевски прв пат објавен во 1848 година.

Опис
----

На еден самец слугинката му носи нов станар - мирен, скромен човек кој се вика Астафиј Иванович. Еден ден, непознат човек влегува во станот и му ја краде бундата на сопственикот, а Астафиј поаѓа во потрага по крадецот, но не успева да го фати. По тој повод, Астафиј му раскажува на станодавецот за еден чесен крадец: Во минатото, Астафиј случајно го запознал алкохоличарот Емељан Илич за кого покажувал искрено сочувство и грижа така што Емељан самоволно се вселил во неговиот стан. Со намера да се ослободи од него, Астафиј се преселил во друг стан, но по некое време Емељан го пронашол и пак се вселил во неговиот нов стан. Така, Астафиј бил принуден да се грижи за Емељан, кој бил невработен. Меѓутоа, нивните односи се влошиле кога, користејќи го отсуството на Астафиј, Емељан украл пар панталони. Астафиј ја забележал кражбата и го обвинил Емељан, кој не го признал стореното дело, туку многу се навредил и си заминал од станот. По неколку дена, Емељан пак се вратил кај Астафиј во бедна состојба - гладен и многу болен. Додека лежел во постелата, најпосле, тој признал дека ги украл панталоните, а веднаш потоа умрел.

Наводи
------

1. ↑  „Поштен лопов" во: Ф. М. Достојевски, *Новеле*. Београд: Народна просвета, 1933, стр. 201-230.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Фјодор Достоевски |
| --- |
|  |
| Биографија |
|  |
| Романи | 
* „Бедни луѓе" (1846)
* „Двојник" (1846)
* „Неточка Незванова" (1849)
* „Дедовиот сон" (1859)
* „Селото Степанчиково" (1859)
* „Понижени и навредени" (1861)
* „Записи од мртвиот дом" (1862)
* „Записи од подземјето" (1864)
* „Злосторство и казна" (1866)
* „Коцкар" (1867)
* „Идиот" (1869)
* „Вечниот маж" (1870)
* „Бесови" (1872)
* „Момче" (1875)
* „Браќа Карамазови" (1880)

 |  |
|  |
| Раскази | 
* „Господин Прохарчин" (1846)
* „Роман во девет писма" (1847)
* „Сопственичка" (1847)
* „Љубоморен маж" (1848)
* „Слабо срце" (1848)
* „Ползунков" (1848)
* „Чесен крадец" (1848)
* „Елка и свадба" (1848)
* „Бели ноќи" (1848)
* „Мал херој" (1849)
* „Лоша анегдота" (1862)
* „Крокодил" (1865)
* „Бобок" (1873)
* „Небесна елка" (1876)
* „Кротка" (1876)
* „Селанецот Мареј" (1876)
* „Сон на смешниот човек" (1877)

 |
|  |
| Публицистика | 
* „Зимски записи за летните впечатоци" (1863)
* „Дневникот на писателот" (1873–1881)

 |
|  |
| Портал:Литература |

 |
**Свети Јован Богослов** (грчки: *Μεγάλου Θεολόγου Βέροιας*) средновековна — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Сретение Господово".

Фреска
Црквата е изградена во XIII век. Од првичната градба е зачуван само жртвеникот, кон кој водела трикорабна базилика со дрвен покрив, како и дел од главниот кораб. Во XIV век е срушена нишата на ѓаконикот, а на нејзино место е направена нова. Денес храмот е еднокорабен со кос покрив.

Фрески има само во преживеаните првобитни делови. Претставата на Богородица Поширока од небесата со два ангела во конхата на апсидата датира од XIII век. Од истиот период се и „Причеста на Апостолите", „Вознесението" на фронтонот од источниот ѕид и Благовештението на предниот дел на нишата. на јужниот ѕид е насликано Рождеството, а на северниот е Слегувањето во адот и Свети Јован Богослов со Дева Марија. На крајот се редот прелати, пророците и светиите. Кон почетокот на XIV век е изработена фреската на Свети Јован со Богородица.

Храмот е прогласен за споменик на културата.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  Πέτκος, Αντώνης. „Ναός Μεγάλου Θεολόγου Βέροιας". Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Архивирано од изворникот на 2022-07-12. Посетено на 18 мај 2014.
2. 1 2  „Μέγας Θεολόγος". Discover Veria. Посетено на 30 јули 2016.
3. ↑  „Ενορίες". Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Посетено на 23 јули 2016.
**Тематската структура** е концепт во лингвистиката. Кога луѓето зборуваат, постојат цели во трите искази, чинот на говорот, пропозициската содржина и тематската структура. Бидејќи зборувањето е кооперативно, со цел говорот да биде делотворен во разговорот, говорниците треба да обрнат внимание на знаењето, состојбата на умот и нивото на разбирање на нивните слушатели. Говорниците се способни да претпостават и дека слушателите знаат за што зборуваат говорниците.

Според Michael Halliday, заклучоците на говорниците за моменталните состојби на слушателите се рефлектираат во она што се нарекува користена тематска структура.

Тематската структура ги има трите главни функции:

* Пренесување на дадена информација и нова информација
* Подложување и предикатира
* Врамување и вметнување

Тематска структура е преокупирачка концепција на proposition, што се протега низ медиумски текст, вообичаено околу иницијативна тема. Стратешки поврзува многу специфична conception или изјави врз основа на одредени општествени форми на знаење и социјални форми на перцепција и верување. Тематската структура помага да се направи медиумски текст кохерентен. Ориентира текст околу централна тема или низа поврзани теми што се протегаат низ приказна.

Наводи
------

1. ↑  Roca, I. M. (1992). *Thematic Structure: Its Role in Grammar*. Walter de Gruyter. ISBN 9783110134063.
*За други значења на поимот **Св. Андреја** видете на појаснителната страница*

**Свети Андреја** e лачна бетонска брана и таа претставува прва брана изградена во Македонија, односно изградена e во 1938 година. Сместена е на излезот на реката Треска од тесната клисура, блиску до Скопје. Таа е функционално и естетски одлично е вклопена во теренот и е проектирана од страна на архитектот Миладин Пеќинар. Градежните работи поврзани со нејзината изградба целосно завршиле во 1938 година кога всушност бил изграден патот кој денес води од браната до манастирската црква Св.Андреја и планинарскиот дом. Дотогаш патот до Св.Андреја бил исклучително тежок и тешко достапен. Висока е 29,5 m, долга 64 m, со волумен од 3.000 м3. Конструирана е со 10 хоризонтални лака, со челен прелив со тунелски одвод во десниот брег. Наменета е за производство на електрична енергија, односно за акумулирање на водите, кои потоа поминуваат низ турбините на ХЕ Матка и ХЕ Св. Петка. Браната е единствена ваква во светот. Таа е во облик на лак, а прстените во неа се независни еден од друг така што ако тие пукнат не може да се случи хаварија. Св. Андреја е училиштен тип централа бидејќи во неа се е видливо, до работното коло, за разлика од поновите брани, во кои сите делови се блиндирани. Браната намерно не е повисока од 30 метри за да не се случи ако надојдат водите, да се поплави Андреашкиот манастир.

Браната преживеала две поплави. Првата, која шест месеци ја блокирала нејзината работа, била во 1962 година. Езерото тогаш било блокирано од нанос на дрва. По втората поплава, која се случила во 1979 година, вработените успеале за седум дена да го средат хаосот и да ја стават браната во функција.

Поврзано
--------

* Матка (езеро)
* ХЕ Матка
* ХЕ Св. Петка (Матка 2)

Наводи
------

1. ↑  Sarić, Miloje R. (1996). *Lives and work of the Serbian scientists* (англиски). Српска академија наука и уметности.
2. ↑  „Хидроцентралата "Матка" значи живот за Скопје". Дневник. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2010-08-30.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Св. Андреја (брана)" на Ризницата ? |
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Αγίου Γεωργίου*) — преродбеничка црква во селото Чохалари, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата претставува трикорабна базилика типична за своето време. Според натписот над југоисточниот носач, изградена е во 1856 г. Храмот е живописан и на иконостасот има икони од XIX век.

По Младотурската револуција во 1909 г. егзархистичките жители на Чохалари испратиле телеграма до Отоманскиот парламент со молба да им се даде делот од селското училиште кое им припаѓа, како и пристап до црквата направена со парите на сите селани, која во стариот режим им била дадена исклучиво на 19 патријаршистички семејства.

Црквата е прогласена за историски споменик на 25 октомври 1994 г.

Поврзано
--------

* Воденско-постолско-мегленска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Β1/Φ34/45973/1002/7-10-1994 - ΦΕΚ 805/Β/25-10-1994". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-04-22. Посетено на 18 октомври 2014.
2. ↑  Македония. Сборник от документи и материали, Издателство на БАН, София, 1978, стр. 527.
**УЕФА Европа Лига Финалето во 2014** беше финалниот натпревар на 2013-14 УЕФА Европа Лигата, 43 сезона на второто по квалитет европско клупско фудбалски натпреварување организиран од страна на УЕФА, и петтата сезона, откако ова фудбалско натпреварување беше преименувано од УЕФА Купот во УЕФА Европа Лигата. Натпреварот се одиграл на Juventus Стадионот во Торино, Италија на 14 Мај 2014 година, помеѓу шпанскиот фудбалски клуб ФК Севиља и португалскиот фудбалски клуб  Бенфика. Севиља победи на натпреварот со краен резултат 4-2 по изведување на пенали, по нерешениот резултат 0-0 во истекувањето на регуларното време и продолженијата.

Наводи
------

1. ↑  „2013/14 UEFA Europa League access list". UEFA.com. Архивирано од изворникот на 7 April 2014.
2. ↑  „Sevilla take the penalty prize as Guttmann's 'curse' does for Benfica". *Guardian*. 14 May 2014. Посетено на 15 May 2014.
3. ↑  „Sevilla 0-0 Benfica (AET, 4-2 on pens)". *BBC Sport*. 14 May 2014. Посетено на 15 May 2014.
**Иранската монархија** доживеала многу преобразби низ вековите, од времето на Персиското царство, па сѐ до основањето на современ Иран.

Според кралскиот првенствен поредок, титулата Шаханшах е еднаква на титулата Император (Цар). Женската варијанта пак, од времето на исламското освојување на Персија до 1967, кога Фара Пахлеви била крунисана за царица, (обично сопругата на монархот) се нарекува Маликах (кралица-придружничка).

Соврмената иранска монархија била основана во 1501 со доаѓањето на династијата Сефевиди (1500 - 1722) под водство на шах Исмаил I, и со тоа дошол крајот на т.н. „четврто доба" на политичкиот раскол.

Иран по уредување бил апсолутна монархија. За време на Персиската уставна револуција во 1905-11, Иран станал уставна монархија, и останал така сѐ до 1925. Реза Пахлеви извршил преврат и го симнал шахот Ахмед Каџар, последниот од династијата Каџари, и ја основал династијата Пахлеви.

Монархијата била укината во 1979 со револуција под водство на ајтола Рухолах Хомеини, го истерал последниот шах, Мухамед Реза Пахлеви, во бегство, и основал Исламска република.

Владетели на Персија/Иран
-------------------------

### Сефевиди

* Исмаил I (1487-1524)
* Тахмасп I (1514-1576)
* Исмаил II (1576–1578)
* Мухамед Ходабанда (у. 1595)
* Абас I Велики (1571-1629)
* Сафи I (у. 1642)
* Абас II (у. 1666)
* Сулејман I
* Хусеин (1668?-1726)
* Тахмасп II (1704?-1740)
* Абас III (у. 1740)

### Афшариди

* Надир-шах (1688-1747)
* Адил-шах (у. 1748)
* Ибрахим-шах (d. 1748)
* Рух-шах (~ 1730-1796)

### Занди

* Карим-хан (~ 1705-1779)
* Мухамед Али-хан (~ 1760-1779)
* Абол Фатх-хан (~ 1755-1787)
* Садик-хан (у. 1782)
* Али Мурат-хан (у. 1785)
* Џафар-хан (у. 1789)
* Лотф Али-хан (~ 1769-1794)

### Каџари

* Мухамед-хан Каџар (1742-1797)
* Фатх Али Каџар (1771-1834)
* Мухамед-шах Каџар (1810 - 1848)
* Насредин-шах Каџар (1831-1896)
* Мозафередин-шах Каџар (1853-1907)
* Мухамед Али Каџар (1872 - 1925)
* Ахмед Каџар (1898-1930)

### Пахлеви

*Персија го добива името „Иран".*

* Реза Пахлеви (1878-1944)
* Мухамед Реза Пахлеви (1919-1980)

### Повладеачки поглавари на династијата Пахлеви (1979-денес)

Официјален портрет на Мухамед Пахлави
* Мухамед Реза Пахлеви (1979-1980)
* Реза Пахлеви (1980)

Поврзано
--------

* Историја на Иран

Надворешни врски
----------------

* Реза-шах II (англиски)
* Династија Пахлеви (англиски)
* Династија Каџари (англиски)
Синусни бранови на различни честоти
**Честота** или **фреквенција** — големина што го изразува бројот на пати за кој еден настан се повторува во единица време. Исто така е определена како брзина на промена на фазата на синусоиден бран.

Пресметување
------------

За да се пресмета честотата на некој настан, бројот на појавувања на настанот во фиксна единица време се брои, а потоа се дели со должината на временскиот интервал.

Во SI, резултатот се мери во херци (Hz). Единицата е именувана по германскиот физичар Хајнрих Рудолф Херц. 1 херц означува дека определен настан се повторува еднаш во една секунда, 2 херци се два настана во 1 секунда итн. Пред да го добие името херц, единицата била нарекувана циклуси во секунда (cps). Други единици кои се користат за да се измери честотата се и вртежи во минута (rps) и радијани во секунда (rad/s). Брзината на отчукувања на срцето и музичкото темпо се мерат во удари во минута (bpm).

Алтернативен метод за да се пресмета честотата, е да се измери времето помеѓу две последователни појави на еден настан (период), а потоа да се пресмета честотата како реципрочна вредност од изминатото време:

{\displaystyle f={\frac {1}{T}}}
Каде што *T* е периодот.

Честота на бран
---------------

Честотата на бранот се пресметува така што: Честотата *f* е еднаква на брзината *v* на бранот поделена со должината на бранот λ (ламбда):

{\displaystyle f={\frac {v}{\lambda }}}
Во посебни случаи на електромагнетен бран што се движи низ вакуум, тогаш *v=c*, каде што c e брзината на светлината во вакуум. Следнава равенка може да се употреби за овој случај:

{\displaystyle f={\frac {c}{\lambda }}}
Забелешка: Кога бранот патува од еден медиум во друг, тогаш честотата останува иста, но се менува брановата должина и брзината.

Примери
-------

* Честотата на стандарден тон изнесува 440 Hz, односно 440 циклуси во секунда. Оваа честота е позната и како концертен тон, бидејќи кога оркестарот се штима тогаш се штима на оваа честота. (За снимкава Слушнете (помош·инфо))
* Бебињата можат да чујат тонови чии осцилации достигнуваат и над 22.000 херци. Меѓутоа овие честоти стануваат сè потешки за слушање со стареењето на човекот.
* Во Европа, честотата на наизменичната струја изнесува 50 Hz. Во Северна Америка, честотата на наизменичната струја е 60 Hz.

Наводи
------

1. ↑  „честота" — Дигитален речник на македонскиот јазик
**Тони Блер**|  |
| Назначен за премиер | 2 мај 1997 |
| Сменет | 27 јуни 2007 |
| Премиер претходник | Џон Мејџор |
| Премиер наследник | Гордон Браун |
| Датум на раѓање | 6 мај 1953 |
| Место на раѓање | Единбург, Шкотска |
| Политичка партија | Лабуристи |

**Ентони Чарлс Линтон Блер** (англиски: *Anthony Charles Lynton Blair*) (роден 6 мај 1953) е некогашен премиер на Обединетото Кралство и водач на Лабуристичката партија. На чело на партијата застанал по смртта на Џон Смит во 1994 година. На парламентарните избори во 1997 ги донел лабуристите на власт и го заменува Џон Мејџор како премиер, ставајќи му крај на 18-годишното владеење на Конзервативната Партија. Блер е најдолготрајниот премиер од редовите на Лабуристичката Партија и единствената личност што ја довел партијата до три последователни победи на парламентарните избори.

Доаѓањето на Блер на чело на Лабуристичката Партија значело напуштање на многу карактеристички социјалдемократски позиции на партијата и нејзино придвижување кон центарот. Како премиер, Блер водел политика на доста блиски односи со САД, која траела не само за време на администрацијата на идеолошки блискиот до Блер американски претседател Бил Клинтон, туку и за време на администрацијата на конзервативниот претседател Џорџ Буш Помладиот. Поради опозицијата во самата партија кон внатрешната и надворешната политика на Блер и повеќегодишните барања да се повлече од функцијата водач на партијата и премиер, на 27 јуни 2007 Блер се повлекол од функцијата премиер на Обединетото Кралство и водач на партијата, предавајќи му ја на дотогашниот Канцелар на касата (Министер за финансии) Гордон Браун.

Поврзано
--------

* Премиер на Обединетото Кралство
	+ Список на премиери на Обединетото Кралство

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Англија | *Оваа статија за политичар/ка од Англија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 84213389
* LCCN: no95058170
* ISNI: 0000 0001 2282 4455
* GND: 119305658
* SELIBR: 222307
* SUDOC: 03507518X
* BNF: cb125580786 (податоци)
* BIBSYS: 90953518
* ULAN: 500260665
* MusicBrainz: a4df2b55-be07-425f-ae67-55fb94da955c
* NLA: 35407969
* NDL: 00724689
* NKC: js20020603009
* BNE: XX1376835
* CiNii: DA11009776

 |

 |



 |
**„Цимерот на татко ми"** (1990 година) е книга за деца од Мајкл Вилхојт. Таа е објавена од „Алисон Букс" во 1990 година. „Цимерот на татко ми" е една од првите детски книги која ја дискутира хомосексуалноста. Приказната раскажува за едно момче чиј татко по разводот живее со неговиот животен сопатник. Поради ваквата тематика, „Цимерот на татко ми" е вклучена како лектира во многу образовни програми и е наградена со книжевната награда „Ламбда" во 1991 година.

Поради контроверзната тематиката на книгата и нејзината намена како детска книга, постоеја бројни обиди таа да биде отстранета од училиштата и библиотеките.

Наводи
------

1. ↑  Willhoite, Michael (2000). *Daddy's roommate*. Los Angeles, Calif. : Alyson Wonderland.
2. ↑  „3rd Annual Lambda Literary Awards | Lambda Literary" (англиски). Посетено на 2020-05-27.
3. ↑  admin (2013-03-26). „100 most frequently challenged books: 1990–1999". *Advocacy, Legislation & Issues* (англиски). Посетено на 2020-05-27.
**Свети Врач** или **Свети Бессребреници Кузман и Дамјан** (грчки: *Άγιοι Ἀνάργυροι*) — преродбеничка црква во селото Лугунци, Мегленско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм, сместен југозападно од селото во меснота Селиште. Црквата е изградена во 1863 г. што се гледа од надвлезниот натпис.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | ούτος ο ιερός ναός των Αγίων Αναργύρων εκτίσθη κατά το έτος 1863, υπό της Κοινότητος Λουγγούντσης και επί αρχιερατεύοντος Αγίου Μογλενών και Φλωρίνης κ.κ. Προκοπίου.

**Превод:**
Овој свет храм на Светите Бессребреници се подигна во годината 1863 од заедницата на Лугунци за време на архијерејството на светиот г. г. Прокопиј Мегленско-лерински. | "|

Грабата претставува трикорабна базилика со два влеза на јужната страна, каде е женската црква. Покривот е направен со камени плочи, а на источниот крај од јужната странаима камбанарија. Југоисточно од камбанаријата е откриен римски натпис, а на неколку метри од црквата е најдена мермерна статуа на маж од истиот период.

Таванот и иконостасот се дрвени, а женската црква служи како костурница. Црквата е зографисана — се издвојуваат мачеништвото на Света Злата Мегленска, Света Злата, Зосим, преподобна Марија Египетска, смртта на праведникот и грешникот, судот на Пилат, обесувањето на Јуда и камшикувањето на Христос.

Поврзано
--------

* Воденско-постолско-мегленска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Άγιοι Ανάργυροι στη Λαγκαδιά". Βάση Δεδομένων για την Ιστορική κληρονομιά της Αλμωπίας - Lhi-Lna. Посетено на 20 април 2018.[*мртва врска*]
2. ↑  „Η Λαγκαδιά". Δήμος Εξαπλατάνου. Посетено на 16 јуни 2014.
Фосилен строматолит
**Строматолит** (од старогрчки: στρῶμα — „легло, слој" и λίθος — „камен") — слоевити варовнички обликувања од насобрани наслаги на микроорганизми, најчесто вклучувајќи цијанобактерии. Строежите добиваат разновидни неправилни облици — конусовидни, куполовидни, колонообразни, често разгранети. Фините слоеви одговараат на цикличното животно дејствување на организмите што ги градат. Најстарите строматолити се пронајдени од пред околу 3,5 милијарди години во карпите Варавуна (*Warrawoona*) во Западна Австралија и ги претставуваат најстарите заобиколни фосили. Строматолитските збирови на микроорганизми биле најзастапени во доцниот археј и раниот протерозоик. Денес, таквите обликувања се ретки и најчесто се наоѓаат во многу солени водни тела како што е Заливот на Ајкулите во Западна Австралија, каде што водата е премногу солена за тревопасни животни и затоа заедниците на алгите напредуваат.

Наводи
------

1. ↑  Cowen, Richard (2013). *History of Life*. Wiley-Blackwell. стр. 23-25. ISBN 978-0470671726.
2. ↑  Cowen, Richard (2013). *History of Life*. Wiley-Blackwell. стр. 23-25. ISBN 978-0470671726.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Строматолит" на Ризницата ? |

* „Stromatolites – Pilbara". Архивирано од изворникот на 2012-01-24. Посетено на 2011-12-10.
**Циркулација** **на библиотечен материјал** се опфатени активностите околу користење на библиотечен и други видови материјали, во рамки на библиотеката.

Картон за зајмување на библиотечни материјали

  

Главната јавниот сервис е циркулација на биро или кредити биро, обично се наоѓаат во близина на главниот влез на библиотеката. Тоа обезбедува заеми услуги и капацитети за враќање на ни е позајмена предмети. Обновување на материјали и плаќање на казни, исто така, се постапува во промет биро.  Циркулација на персоналот може да обезбеди основни пребарување и референтни услуги, иако повеќе во-длабочината на прашања обично се зборува референца библиотекарите во библиотека референтна маса. На циркулацијата биро е во повеќето случаи вработат библиотека поддршка на персоналот, наместо на професионални библиотекарите.

Наводи
------

1. ↑  „Circulation". Kent State University. Посетено на 1 April 2015.
**Циркумбореален регион** или **евросибирско-канадски регион** на бореалното царство — голем флористички регион. На југ навлегува во Европа (со исклучок на оној дел кој се однесува на Средоземната област), северна Анадолија, Кавказ (со исклучок на аридните области и Талиш), Урал, Сибир, Далечниот Исток (со исклучок на југоисточните делови по средното течение на р. Амур), Камчатка, северен Сахалин, северните Курилски Острови, Алеутските Острови, Алјаска, поголем дел од Канада и мал дел од САД. Многу голем дел од овој регион е заземен од широколисни и иглолисни шуми, но и тундри и степи.

Најчести видови
---------------

* Од иглолисните растенија најчести се: борот (*Pinus*), смрчата (*Picea*), елата (*Abies*), аришот (*Larix*), а во Канада и цугата (*Tsuga*) и тујата (*Thuja*). Од листопадните родови, најсреќавани се дабот (*Quercus*), буката (*Fagus*), брезата (*Betula*), евлата (*Alnus*), јаворот (*Acer*), габерот (*Carpinus*), тополата (*Populus*), врбата (*Salix*), јасенот (*Fraxinus*), брестот (*Ulmus*), липата (*Tilia*), оревот (*Juglans*), каркасот (*Celtis*), црниот габер (*Ostrya*), дренот (*Cornus*).
* Од другите дрвенести растенија карактеристични се сливите и вишните (*Prunus*), малините (*Rubus*), глогот (*Crataegus*), крушата (*Pyrus*), јаболкото (*Malus*), оскорушата (*Sorbus*), спирејата (*Spiraea*), стафилејата (*Staphylea*), рододендронот (*Rhododendron*), анамската рака (*Lonicera*), удиката (*Viburnum*), бозелот (*Sambucus*), крушината (*Rhamnus*), боровинката (*Vaccinium*).
* Покрај шумите, карактеристични се и ливадите, кои во јужните делови на европска Русија и Сибир преоѓаат во степи. За северните реони се својствени пространи блата и тундри. Во планините, шумската растителност образува појас кој најчесто се состои од иглолисни шуми. Над шумскиот појас се наоѓа високопланинската (субалпска и алпска) растителност, која се одликува со богати и ендемски форми.

### Ендемизам

Во флората на циркумбореалниот регион нема ендемски фамилии, но има многу ендемски или речиси ендемски родови, во кои се вбројуваат крстоцветните *Lunaria* (средна и југоисточна Европа), *Borodinia* (источен Сибир), *Gorodkovia* (североисточен Сибир), *Redowskia* (Јакутија); потоа родот *Soldanella* од фамилијата на јаглики (јужна и средна Европа), па штитоцветните *Physospermum*, *Astrantia* и *Thorella* (последниот род само во Европа), родот *Pulmonaria* од фамилијата *Boraginaceae*, родот *Erinus* од *Scrophulariaceae*, три рода од претежно тропската фамилија *Gesneriaceae* – *Ramonda* (централни и источни Пиринеи и планините на североисточна Шпанија, Балкански Полуостров) и *Haberlea* и *Jankaea* (и двата на Балканот), потоа родот *Stratiotes* од фамилијата *Hydrocharitaceae*, *Telekia* од *Asteraceae*, како и многу ендемски видови во планинските региони – Пиринеи, Алпи, Карпати, Кавказ, планините на Сибир и Канада.

Големиот циркумбореален регион е разделен на неколку провинции кои ги обединува составот на флората и ендемизмот.
„Поклонување на мудреците" (холандски: Aanbidding der Koningen — Поклонување на царевите). Рембрант
**Магови** (еднина: *маг*, староперсиски: 𐎶𐎦𐎢𐏁(maguš), старогрчки: *Μάγοι*, латински: *magus*) — свештеници и членови на свештеничката каста во Стар Иран, како и во голем број земји соседни со Иран. Според Херодот (V век п.н.е.), едно од племињата на Медијците, а во исто време и медиските бајачи и жреци (пагански свештеници) биле наречени магови. Според некои истражувачи, маговите се придржувале до еднобоштвото во нивните религиозни ставови. Со ширењето на зороастризмот во Западен Иран, маговите дејствуваат како негови жреци, препознавајќи го Заратустра како свој пророк (истражувачите го датираат овој настан на различни начини: од VII до крајот на V — почеток на IV век п.н.е.). Маговите играле голема улога во политичкиот живот на Стар Иран — во раните фази на државноста, тие во целост ја поддржувале царската власт во борбата против родовското благородништво. За време на Сасанидите, маговите биле главно поткрепа на конзервативните норми на општествениот живот. Во хеленистичкиот период и подоцна, зборот „магови" почнал да се однесува на волшебници, маѓепсници, астролози итн.

Наводи
------

1. ↑  DASTUR FIROZE M. KOTWAL (July 1990), "A BRIEF HISTORY OF THE PARSI PRIESTHOOD", *Indo-Iranian Journal*, Vol. 33, No. 3, pp. 165-175.
2. ↑  The Origins of Zoroastrian Priesthood in India, Parsi Khabar, April 29, 2009
3. ↑  24\*17الكامل في التاريخ مجلد أول-Al Kamel fi Tarikh V1 1C с. 128

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Магови" на Ризницата ? |

* Lendering, Jona (2006), *Magians*, Amsterdam: livius.org
**Четворицата јавачи на Апокалипсата** (англиски: *The Four Horsemen of the Apocalypse*) - американски филм од 1921 година, во режија на Рекс Инграм. Главните улоги ги граат: Рудолф Валентино, Померој Кенон, Џозеф Свикард, Бриџета Кларк, Вирџинија Ворик, Алан Хејл, Стјуарт Холмс, Џон Сент Полис, Алис Тери, Марк Фентон и Најџел де Брулиер. Во 1995 година, филмот бил сочуван во Националниот филмски регистер на САД.

Синопсис
--------

Мадарјага (го игра Кенон) е богат и суров земјопоседник во Аргентина. Тој е татко на две ќерки, едната омажена за Французинот Марсело Деснојер (го игра Свикард), а другата омажена за Германецот Карл фон Хартрот (го игра Хејл). Кога му се раѓа внукот Хулио (го игра Валентино), Мадарјага го посветува целото внимание кон него и ветува дека со тестаментот ќе му го остави целиот имот нему. Меѓутоа, по смртта, богатството на Мадарјага е поделено на двете ќерки, а потоа двете семејства ја напуштаат Аргентина и се враќаат во Франција и во Германија. Во Париз, Марсело е опседнат со купување стари предмети со кои го полни својот замок, а Хулио работи како сликар. Тој е постојано опкружен со девојки, но кога ја запознава убавата Маргарит (ја игра Тери), сопруга на пријателот на Марсело, Етјен Лорие (го игра Сент Полис), меѓу нив се раѓа страсна љубов. Етјен дознава за нивната врска и се согласува да се разведе, но тогаш започнува Првата светска војна. Етјен заминува на фронтот, Маргарит станува болничарка, а во болницата каде што работи се лекува Етјен, кој е ослепен во војната. Маргарит се грижи за Етјен, а засрамениот Хулио решава да се пријави како доброволец во армијата. Во меѓувреме, германската војска го зазема замокот на Марсело и во таа прилика тој го среќава Ото (го игра Холмс), синот на Карл. Германците сакаат да го стрелаат Марсело, но него го спасува француската војска која го освојува замокот, но тој е уништен во борбата. При крајот на борбата, на линијата на фронтот се среќаваат Хулио и Ото и двајцата гинат од експлозија на граната. Маргарит, пак, сака да го напушти Етјен, но духот на Хулио ја принудува да остане да се грижи за сопругот. Филмот завршува така што Марсело го оплакува својот син, а тогаш се појавува Черноф (го игра Де Брулиер) кој живее во близината на сликарското ателје на Хулио. Марсело го прашува дали го познавал Хулио, а тој покажува на околните гробови и одговара дека ги познавал сите, по што на Марсело му ги покажува на небото четворицата јавачи на Апокалипсата.

Наводи
------

1. 1 2  IMDb, The Four Horsemen of the Apocalypse (1921) (пристапено на 31.7.2020)
2. ↑  IMDb, The Four Horsemen of the Apocalypse (1921)Awards (пристапено на 31.7.2020)
***Четири за Венеција*** ( германски: *2 Männer, 2 Frauen - 4 Probleme!?* ) е комедија од 1998 година во режија на Вивијан Наеф .

Кратко за филмот
----------------

Дејството се одвива околу две брачни двојки: Ник и Шарлот и Луис и Ева.

Ник и Шарлот сè повеќе од зафатени заработувајќи пари, немаат време за љубов или секс - само во вторник. Наскоро, Шарлот наоѓа љубовник, Луис, неуспешен уметник. Луис и Ева, исто така, немаат време за секс: тој мора да најде своја инспирација за уметноста, а Ева се согласува да се откаже од сопствената окупација како уметник и за да може да го издржи своето семејство, кое е составено од нејзиниот маж и нејзините две деца (едното дете има три, другото шест години), се вработува во ресторан.
**Фудбалски Клуб Барселона Ц** — поранешен шпански фудбалски клуб кој се распаднал на 2 јули 2007 година. Овој младински тим на ФК Барселона, ги играл домашните натпревари на стадионот Мини Естади.

Основан во 1967 како „*Барселона Аматер*", го усвоил името *ФК Барселона Ц* во 1993 година. За разлика од Англиската лига, младинските екипи во Шпанија играат во истата фудбалска пирамида како нивниот сениорски тим, без играње во одделна младинска фудбалска лига.

ФК Барселона Ц последен пат играла во четвртата лига. Клубот немал право за промоција во третата лига, поради тоа што ФК Барселона Б се натпреварувале во таа категорија. Тогашниот клупски претседател Жоан Лапорта одлучи да не го запиште тимот во *Примера Каталана* за сезоната 2007-08, по испаѓањето на Б тимот во четвртата лига.

Познати играчи
--------------

* Аргентина Лионел Меси
* Камерун Франција Франк Сонго
* Мароко Моха
* Шпанија Микел Артета
* Шпанија Серхио Бускетс
* Шпанија Серхио Гарсија
* Шпанија Фернандо Наваро
* Шпанија Пепе Реина
* Шпанија Педро Родригес
* Шпанија Виктор Валдес

Наводи
------

1. ↑  Barcelona C leaves the scene (шпански)
**Четврток** е краток филм на режисерот Милчо Манчевски.

На 28 август 2013 година, на отворањето на седумдесеттото издание на Венецијанскиот филмски фестивал, во рамки на специјалниот проект „Future Reloaded" за првпат е прикажан краткиот филм на Манчевски под наслов „Четврток", кој по премиерата е поставен на мрежното место на Манчевски, како и на „„Јутјуб"", каде во првите три дена го видоа дури 15 000 гледачи. Исто така, по завршувањето на фестивалот во Венеција, филмот е поставен и на официјалното мрежно место на овoј фестивал. Најпосле, филмот е прикажан на италијанската радиотелевизија „РАИ", на каналот посветен на кинематографијата, и тоа во рамки на емисијата за седумдесеттиот јубилеј на фестивалот во Венеција.

Филмот „Четврток" е снимен според сценариото на Манчевски, а продуцент е Арон Левин. Во главната улога настапува Лора Ласи, директор на фотографијата е Уна Ли, монтажата е дело на Питер Мостерт, а музиката ја компонирал Игор Василев Новоградска. Филмот е снимен во Њујорк и претставува американска продукција.

Надворешни врски
----------------

* Манчевски Официјална страна
* IMDb\_ Четврток
* Вимео\_Четврток
|  |
| --- |
|  **Свети Димитрија** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Прилепско |
| **Парохија** | Прилепечко-витолишка |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Гуѓаково |
|  **Општина** | Прилеп |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Димтриј |
|  **Изградба** | XIX век (обновена 1998) |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Димитрија** — македонски православен црковен храм кој се наоѓа во селото Гуѓаково во областа Мариово. Сместена е на зарамнетиот врв на ридот веднаш јужно над самото село. Градбата на манастирска црква најверојатно потекнува од XIX век, а веднаш крај самиот влез постои плоча на која е запишано дека таа е обновена во 1998 година. Внатрешноста на црквата е живописана со фрески и икони приложени од селани запишани со своите имиња (и занаети), а на иконостасот кај олтарот е запишано дека тие се нацртани од зографи од селото Гари, Дебарско. Во дворот околу црквата се селските гробишта кои се многу стари. Поради оддалеченоста, непристапноста и неповрзаноста на Гуѓаково со патна врска со било кое друго место во црквата не се одржуваат верски обреди, богослужби и празнувања, но во нејзината внатрешност постои тетратка во која се запишуваат посетители кои доаѓаат речиси секоја година.

Галерија
--------

* Поглед на црквата од југоистокПоглед на црквата од југоисток
* Поглед на црквата од северПоглед на црквата од север
* Поглед на црквата од западПоглед на црквата од запад
* Поглед на внатрешноста на цркватаПоглед на внатрешноста на црквата
* Поглед на внатрешноста на цркватаПоглед на внатрешноста на црквата
* Поглед на внатрешноста на цркватаПоглед на внатрешноста на црквата
* Поглед на внатрешноста на цркватаПоглед на внатрешноста на црквата
* Поглед на внатрешноста на цркватаПоглед на внатрешноста на црквата
* Плочата за обновата на цркватаПлочата за обновата на црквата
Емили Шарлот Ризберг
**Емили Шарлот Ризберг** (10 јуни 1815 година, во Скара - 11 ноември 1890, во Еребру ) била шведска писателка и реформаторски педагог. Таа го основала <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Risbergska\_skolan" rel="mw:ExtLink" title="Risbergska skolan" class="mw-redirect cx-link" data-linkid="9">Risbergska skolan</a> (Рисберг училиште) во Еребру и служела како негов директор во 1863-1878 година. Емили Рисберг се смета за важен член на пионерите во образованието на девојчињата во средината на 19 век во Шведска, која го реформирала образованието на девојчињата со воспоставување на училишта за жени кои нуделе соодветно академско образование за жени, за разлика од плиткото образование на претходните училишта за девојчиња.

Наводи
------

1. ↑  H.L Victorin (28 November 1890). „Emilie Risberg" (PDF). IDUM (48): sid. 613. Посетено на November 1, 2018.
**Харлибарли** (англиски: *Hurlyburly*) е американски филм од 1998 година, во режија на Ентони Дразан. Главните улоги ги толкуваат: Шон Пен, Кевин Спејси, Мег Рајан итн. За својата улога, Шон Пен ја добил наградата за најдобар глумец на Филмскиот фестивал во Венеција, а филмот имал уште три номинации.

Содржина
--------

Филмот е приказна за луѓе, Еди (го игра Пен) и мики (го игра Спејси) кои се на чекор до славата и богатството, а кои во текот на 1980-тите живеат во евтините задоволства на Холивуд, опиени од амбициите, додека истовремено ја бараат вистинската љубов. Амбицијата, сексот, дрогата и парите се дел од секојдневниот живот на Еди и неговите тројца пријатели, кои се впуштаат во расправии и надмудрувања со нивните поранешни жени и со љубовниците.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Hurlyburly (1998) (пристапено на 3.1.2015)
2. ↑  *Антена*, број 844, 29.8.2014, стр. 27.
3. ↑  *Антена*, број 861, 26.12.2014, стр. 23.
**Ширвани Гаџикурбанович Мурадов** (руски: *Ширвани Гаджикурбанович Мурадов*) (роден на 20 јуни 1985 во Дагестан, СССР) е руски борач кој на Летните олимписки игри 2008 одржани во Пекинг го освоил златниот медал во дисциплината борење слободен стил до 96 kg. Тој исто така станал и европски првак во борење во 2007. Ширвани по етничко потекло е Лак.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Летните олимписки игри 2008

Наводи
------

1. ↑  „Мајка ми ми е втор тренер". Архивирано од изворникот на 2008-08-22. Посетено на 2008-09-13.

 *Оваа биографска статија за личност од рускиот спорт е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. 
 Оваа статија поврзана со борач е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.*
**Четвртиот протокол** (англиски: *The Fourth Protocol*) е британски филм од 1987 година, во режија на Џон Мекензи. Главните улоги ги толкуваат: Мајкл Кејн и Пирс Броснан.

Содржина
--------

Агентот на КГБ, мајорот Валериј Петровски (го игра Броснан) е испратен на тајна мисија во Британија, каде се стационира во близината на една американска воена база, примајќи разни материјали по куририте на КГБ. Џон Престон (го игра Кејн) е врвен англиски ловец на шпиони, кој по несогласувањата со неговите претпоставени, е испратен да ги надгледува пристаништата и аеродромите. Еден ден, курирот кој го очекува Петровски е најден мртов на еден товарен брод, а патолозите му кажуваат на Престон дека тој не е морнар. Престон ги претресува неговите работи и открива предмет што му наликува на дел од атомска бомба. Престон се сомнева дека некој сака да внесе атомска бомба во Британија, разделена на делови, но неговиот шеф не му дава дозвола да започне официјална истрага.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 864, 16.1.2015, стр. 27.
**Цермат ДОО Битола** — македонско друштво со ограничена одговорност за производство на млеко и млечни производи со седиште во Битола.

Историја
--------

Организација и управување
-------------------------

Активности
----------

Во 2019 година, Цермат ДОО Битола остварила вкупен приход од 785 220 745 денари, со што била второто најголемо претпријатие во млечната индустрија во Македонија. Исто така, Цермат бил второто најголемо претпријатие во млечната индустрија мерено според остварената добивка, која во 2019 година изнесувала 11 207 693 денари. Во 2019 година бројот на вработените изнесувал 138, со што Цермат се наоѓал на третото место во македонската млечна индустрија.

Наводи
------

1. ↑  Потребни се структурни промени во млечната индустрија, *Економија и бизнис*, година 22, број 265, септември 2020, стр. 49-50.