recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Џемаил Хасани - Балистот
**Џемаил Хасани** (албански: *Xhemail Hasani*; Симница, Гостиварско  1908
 - Беличица, Мавровско, 6 мај 1945

) познат и како **Џемо Балистот**, **Џем Хаса**, **Џемо Симница** бил балист од Македонија, водач на Бали Комбетар за Западна Македонија. Италијанците претежно го искористиле за борба против партизаните и му давале месечна плата од 50 илјади лека.

Животопис
---------

Џемаил Хасани е роден во 1908 година во гостиварското село Симница. Растел во многудетно и сиромашно семејство. Уште како дете почнал да работи со земјоделство на татковиот имот. Тешката сиромаштија и самиот албански отпор кон српската окупација во Македонија, потпомогната со изборот на Албанија да се приклучи кон фашистичката оска, кај Џемо се јавува желбата за војување.

Во почетокот заминал да војува во јужниот дел на Албанија. За својата ефикасност е прогласен за воен офицер лично од кралот на Албанија, Ахмед Зогу. Во почетокот на 1941 година се враќа во Македонија, каде започнува со неговите ѕверства врз македонското население. Дејствувал во цела Западна Македонија. Во почетокот на 1945 година Џемо Хаса и уште триста други души, во близината на мостот на река Маздрача, кај село Жеровјане, на патот Тетово-Гостивар, почнале борба со партизаните, каде стрелале 7 души. На 6 мај 1945 Хасани е убиен. Претходно, во почетокот од 1945 година, ОЗНА во Македонија организирала потрага по Џемо, кој со вооружени групи се движел низ Албанија и западна Македонија. Во март истата година биле воспоставени контакт и соработка со Риза Раифи, роднина на телохранителите на Џемо: Абдула Зибери, Абдула Амити и Назиф Амити. Соработникот Риза Арифи се обврзал заедно со телохранителите да го заработат или ликвидираат Џемо. ОЗНА за возврат им ветила слобода, доколку не продолжат со ограбувањата.

Наводи
------

1. ↑  Стојчев, Кокан. „Балистичката организација во Македонија во Втората светска војна (1941 - 1944 година)". македонско Сонце. Архивирано од изворникот на 2012-02-26. Посетено на 2010-01-16.
2. ↑  „И фашистот Џемо влезе во ред за биста". Нова Македонија. 8/02/10. Архивирано од изворникот на 2010-02-13. Посетено на 2010-02-09. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
**Обичниот галеб** (науч. *Larus canus*) — вид птица од семејството галеби (*Laridae*). Го има во Македонија.

Опис
----

Возрасниот обичен галеб личи на трипрстиот галеб. Расте до 43 см и достигнува распон на крилјата од околу 120 см. Тежок е меѓу 300 и 350 гр. Пердувите му се бели, а горната страна на крилјата им е обоена во сиво. Врвовите на крилјата им се црно-бели, додека клунот и нозете, зеленкасто жолти. Младите птици дури во третата година ги добиваат тие бои. Пердувите на мажјаците и женките не се разликуваат. Обичниот галеб може да доживее до 25 години. Огласувањето им звучи како „киеее" или „киааа".

Живеалиште
----------

Обичните галеби најчесто живеат на бреговите на морињата, а само ретко можат да се видат на бреговите на слатките води. Распространети се во Северна Европа и Средна Европа. Некои обични галеби ја поминуваат зимата покрај вода, или се селат во Јужна Европа сè до брегот на Северна Африка.

Штотуку изведено пиле на обичен галеб
 *Larus canus canus*

Исхрана
-------

Обичните галеби се хранат со риби. Покрај рибите, јадат и црви, инсекти, делови од растенија и отпадоци. Како и другите галеби, доѓаат на зелени површини и полиња, и јадат сè што е хранливо.

Размножување
------------

Половата зрелост настапува околу третата година. Времето на размножување кај обичните галеби е од мај до јули. Обичните галеби се вгнездуваат во колонии. Гнездото го прават на сува земја со мала вегетација, за родителите да имаат отворен поглед на околината. Растојанието од гнездо до гнездо е меѓу 5 и 20 метри. Женката најчесто снесува 3 јајца во гнездото направено од растенија. Родителите лежат на јајцата 23 до 28 дена, додека да излезат малите галеби. За време од четири до пет недели од изведувањето, галебите можат да летаат.

Наводи
------

1. ↑  „*Larus canus*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 2004. Посетено на 11 мај 2006.

* "National Geographic" *Field Guide to the Birds of North* *America* ISBN 0-7922-6877-6
* *Seabirds, an Identification Guide* by Peter Harrison, (1983) ISBN 0-7470-1410-8

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Обичен галеб" на Ризницата ? |

* Обичен галеб: видео, фото и звуци Архивирано на 10 март 2016 г. - Интернет-збирка на птици

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NDL: 00564820

 |

 |
Златната орда во 1389 и центарот Сарај
**Стар Сарај** или ***Сарај Бату***, бил главен град на Златната Орда и еден од најголемите градови во средновековието со околу 600.000 жители

Стар Сарај
----------

Градот **Стар Сарај** се наоѓал на реката Ахтуба во близина на поголемата река Волга. Денес во близина на тоа место се наоѓа селото Селитреное во Харабалинската област во Русија. Монголскиот Бату Хан го издигнал градот во 1240.

Нов Сарај
---------

**Нов Сарај**, бил град кој денес се наоѓа во близина на Волгоград. Според. Според историските податоци, овој град го наследил Стар Сарај како главен град на златната орда. Двата града биле неколкупати рушувани а додека последен пат биле разрушени од рускиот цар Иван IV.

Мал Сарај
---------

**Мал Сарај** или ***Сарај Јук***, бил друг град со слично име што се наоѓал на реката Урал. Градот бил центар на ногајската орда, една од наследничките на Златната орда.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија Британика, 2005.
**Академски театар во Тула** е театар кој се наоѓа во Тула, Русија. Тој работи на изведување на претстави. Овој театар е основан во 1777 година  и работи на својата денешна локација од 1970 година. Академскиот театар Тула се позиционира како традиционален драмски театар кој изведува претстави на класично наследство.

Академскиот театар во Тула
Во 1989 година Александар Попов станал директор на овој театар и неговата работа траела повеќе од дваесет години, сè додека не починал во 2011 година. Најсјајните ѕвезди на театарот биле Софија Сотничевскаја, Борис Заволокин, Олга Красикова, Виталиј Базин, Евгенија Пчелкина и Наталија Савченко.

Наводи
------

1. ↑  „История". Архивирано од изворникот на 2020-07-14. Посетено на 2021-02-07.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Argynnis|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Обичната седедфка** (*Argynnis paphia*) е пеперутка од видот на пеперутки седефки. Живее во Европа и Азија во умерени предели. Ја има и во Македонија.

Опис
----

Распонот на крилјата на пеперугата е од 54 до 70 мм. Мажјаците обично се побледи и помали од женките. Горната страна кај двата пола е во портокалова боја, со изразени точки и шари во црна боја. Во основата на крилјата има бела нијанса. Долната страна е малку поразлична од горната. Предниот дел е многу сличен со горната страна, но задниот дел шари во сребрена и зеленкаста боја. Гасениците се кафени со жолта линија.

* Мажјак, горна странаМажјак, горна страна
* Мажјак, долна странаМажјак, долна страна
* Женка, горна странаЖенка, горна страна
* Женка, долна странаЖенка, долна страна

Подвидови
---------

* *A. p. butleri* Krulikovsky, 1909
* *A. p. thalassata* Fruhstorfer, 1909
* *A. p. dives* (Oberthür, 1908)
* *A. p. argyrorrhytes* Seitz, [1909]
* *A. p. delila* Röber, 1896
* *A. p. masandarensis* Gross & Ebert, 1975
* *A. p. pusilla* Wnukowsky, 1927
* *A. p. neopaphia* Fruhstorfer, 1907
* *A. p. virescens* Nakahara, 1926
* *A. p. geisha* Hemming, 1934
* *A. p. tsushimana* Fruhstorfer, 1906
* *A. p. megalegoria* Fruhstorfer, 1907
* *A. p. argyrophontes* Oberthür, 1923
* *A. p. formosicola* Matsumura

Галерија
--------

* ЖенкаЖенка
* МажјакМажјак
* Мажјак, долен делМажјак, долен дел
* Женка, долен делЖенка, долен дел
* МажјакМажјак
* ПарењеПарење
* Женка.Женка.

Наводи
------
***Академик Трјошников*** (руски: *Академик Трёшников*) е руски научен дизел-електричен истражувачки брод, предводник на руската поларна флота за истражување.

Историја
--------

Бродот бил конструиран под државна капа. Проектот бил развиен од Институтот за истражување на бродоградба „Крилов" со Бирото „Балтсудопроект". Главен дизајнер на проектот бил Јевгениј С. Билинович.

Создавањето на бродот стана настан за руската поларна наука, бидејќи претходниот истражувачки брод бил пуштен во употреба пред 25 години.

Бродот е именуван во чест на Алексеј Трјошников, кој бил претседател на Географското друштво на СССР од 1977 година.

Во октомври 2016 година, бродот бил искористен за тестирање на влечење на санти во Карското Море.

Помеѓу декември 2016 година и март 2017 година, Академик Трјошников бил користен за Антарктичката заобиколувачка експедиција (ACE) за време на јужната хемисферско лето.

Наводи
------

1. ↑  (Исследовательское судно "Академик Трешников" спустят на воду в октябре) [Research vessel Akademik Tryoshnikov putting afloat in October *(2010)*] (руски). Москва (Русија): RIA Novosti. 20 септември 2010. Посетено на 28 јуни 2020. It is event for all who investigates Arctic and Antarctic regions *(Artur Chilingarov)*
2. ↑
Координати:  34°36′59″N, 135°01′13″E

Мостот Акаши-Кајкјо од воздух со градот Акаши во позадината.
**Акаши-Кајкјо** (јапонски: 明石海峡大橋; *Akashi Kaikyō Ō-hashi*) — најдолг висечки мост на светот, завршен во 1998 г. Тој ги поврзува градот Кобе на островот Хоншу и Иваја на островот Аваџи, премостувајќи го протокот Акаши. Преку мостот минува автопатот Хоншу-Шикоку.

Градбата на мостот започнала во 1986 Мостот има 3 распони: средниот е широк 1.991 м, а двата крајни по 960m. Вкупната должина е 3911m. Првобитно било планирано средниот распон да биде 1990m, но земјотресот во Кобе од 1995 го зголемил растојанието помеѓу веќе изградените кули за 1m.

Мостот има две платформи, една над друга, секоја за сообраќај во три ленти во еден правец. Тој може да издржи ветрови до 286 км/ч и земјотреси до 8,5 степени по Рихтеровата скала. Кулите на мостот се високи по 298m, и внатре содржат инерциони клатна кои осцилираат со резонантната честота на мостот, за да ги придушат осцилациите.

Мостот чинел околу 5 милијарди долари, и се очекува да се отплати од мостарината која изнесува околу $23. Околу 23.000 возила дневно минуваат преку мостот.

Наводи
------

1. ↑  Megastructures. National Geographic for Channel Five.
**Џена Мари Ортега** — американска глумица. Таа ја започнала својата кариера како дете, добивајќи признание за нејзината улога како млада Џејн во хумористичната драмска серија на CW, *Џејн Девицата* (2014 — 2019). Таа го имаше својот пробив глумејќи како Харли Дијаз во серијата „ *Заглавени во средината* "на Дизни каналот (2016 — 2018), која и ја донесе наградата „Имиџен" за најдобра млада глумица на телевизија во 2018 година. Таа, исто така, даде глас за принцезата Изабела во анимираната серија на каналот Дизни, *Елена од Авалор* (2016 — 2020).

Ортега ја почна својата транзиција кон телевизијата глумејќи како Ели Алвес во трилер серијата на Нетфликс „ *Ти* ", а потоа глумеше во филмовите на Нетфликс *„Бејбиситерка: кралицата убиецот"* (2020) и *„Денот на да"* (2021). Таа доби признание од критиката за нејзината изведба во тинејџерската драма *The Fallout* (2021), која се смета за нејзина главна филмска улога. Таа се појавила во филмовите на ужасите *Студио 666* и *Х* (и двата во 2022 година) и ја играла Тара Карпентер во филмот „*Вресок*" (2022), кој и ја донесе филмската награда на MTV за најстрашна изведба. Таа е гласот на Бруклин во анимираната серија на Нетфликс, *Јура Светскиот камп Креда* (2020 — 2022).

Освен по актерството, Ортега е забележана и по нејзината филантропија, како и со нејзината јавна слика. Таа беше прва на листата на PopSugar „20 Under 20" во 2020 година Во 2022 година, таа беше наречена „Следната голема работа" од *Холивуд Репортер*, и беше естаблирана како кралица на крикот. Таа е позната и по нејзиниот активизам за ЛГБТ правата и против дискриминацијата. 

Џена Ортега е родена на 27 септември 2002 година во долината Коачела, Калифорнија, како четврта од шесте деца.  Нејзиниот татко е со Мексиканско потекло, а нејзината мајка е од Мексиканско и Порториканско потекло. Поради нејзината кариера, Ортега „навистина не живеела нормален начин на живот" и изрази жалење што го пропуштила традиционалното средношколско искуство.

1. ↑  „Disney Channel - Stuck in the Middle - Bios". *DisneyABCPress*. Архивирано од изворникот на May 1, 2016. Посетено на April 21, 2016.
| Култура наОтоманското Царство |
| --- |
|  |
| 
Визуелни уметности |
| * Архитектура
* Минијатура
* Керамика
* Краснопис
 |
| 
Изведувачки уметности |
| * Караѓоз и Хаџиват
* Медах
* Танц
* Музика
 |
| 
Јазици и литература |
| * Јазик
* Поезија
* Проза
 |
| 
Спорт |
| * Борење со масло
* Стрелаштво
* Џирит
 |
| 
Останато |
| * Кујна
* Теписи
* Облека
 |
| * п
* р
* у
 |

**Поезијата во Отоманската империја**, или османлиската *диванска* поезија, е не многу препознатлива поезија надвор од рамките на модерна Турција, која го формира јадрото на некогашното Отоманско Царство.Таа е богата,античка,поетска традиција која траела околу 700 години и чие влијание сè уште може да се почувствува во современата турска поетска традиција.  

Дури и во модерна Турција, османлиската диванска поезија е високо специјалистичка тема. Голем дел од ова зборува за тоа дека диванската поезија е напишана на османски турски јазик и била пишувана во варијанти земени од арапското писмо.Со што,широко се користат арапски и персиски зборови во ваквиот поетски вокабулар, што го прави јазикот доста различен од современиот турски јазик. Во тоа време, познавањето на оваа форма на литературен турски јазик во голем размер било ограничено на образованите класи.

Историја
--------

Османлиската диванска поетска традиција го прифатила влијанието на персиските и, во помала мера, на арапските литератури. Уште во предотоманскиот период на Селџуците, во периодот од крајот на 11 до раниот 14 век н.е. веќе се чувствувало влијание: Селџуците својата деловна, службена активност ја вршеле на персиски јазик, наместо на турски и поезијата на Селџуците била прилично наклонета кон персискиот јазик.

Кога Отоманското Царство почнало да расте во северозападна Анадолија, се продолжила оваа традиција. Најчестите поетски форми на османлискиот суд, на пример, потекнувале или пак директно биле изведени од персиската книжевна традиција (*газел* ; *месневи*), или индиректно преку персиски од арапски (*касиде*). Сепак, одлуката за усвојување на овие поетски форми на големо довела до две важни понатамошни последици:

* усвојување на поетските метри (**поезија -**персиски: *бехер* (арапски: بَحْر); турски: *аруз* (арапски: عَرُوض) од арапската поезија.
* Голем број од зборовите основани од персиски и арапски јазик биле внесени во турскиот јазик, бидејќи турските зборови ретко функционирале добро во системот на арапскиот поетски метар.

Со овој склоп на избори, на делотворен начин се родил отоманскиот турски јазик - јазик кој всушност секогаш бил многу по различен од стандардниот турски јазик. Овој стил на пишување под персиско и арапско влијание станал познат како „диванска литература" (турски *divân edebiyatı* ,од каде *divân* е отомански турски збор што се однесувал на собраните дела на еден поет).

Почнувајќи од периодот на танзиматските реформи (1839–1876г.) до распаѓањето на империјата во почетокот на 20 век во Османлиската историја, диванската поетска традиција постепено опаѓа.Со ова, сè повеќе и повеќе влијание врз поезијата и поетската традиција извршува турската народна книжевност и европската литература.

Наводи
------

1. ↑  Tanpınar, 2–3
**Ричард Пирс Ханикат** (15 јуни 1926 – 29 април 2011 година) бил американски историчар, познат по неговото истражување за оклопни борбени возила .

Р. П. Ханикат живеел во близина на Сакраменто во заливот Гранит, Калифорнија. Автор е на осум претходни тома за американски борбени возила: „Першинг", „Шерман", „Фајрпауер", „Паттон", „Абрамс", „Стјуарт", „Шеридан" и „Бредли". (Биографија на авторот на Боукер) — биографија од Шерман: Историја на американскиот медиум тенк

Ханикат е роден во Ешвил, Северна Каролина, во семејството на Џејмс Балард Ханикат и Ајда Бел Блек. Тој го променил својот извод од матична книга на родените за да се пријави во американската армија во септември 1943 година. На 30 април 1945 година, додека бил доделен во 7-та пешадиска дивизија на Окинава, тој бил ранет од непријателски минофрлачки оган кога неговиот митралез одред се спротивставувал на јапонскиот напад во близина на Хаксав Риџ. Набргу по борбата, командантот на 10-та армија, генерал Симон Боливар Бакнер Џуниор, излезе на сцената и му додели на ПФЦ Ханикат Сребрена ѕвезда и унапредување во наредник. ген. Бакнер бил убиен во акција речиси седум недели подоцна на истиот остров од непријателски артилериски оган.  По војната, тој бил префрлен во Европа, каде што го заврши својот армиски прием додека бил стациониран во Франкфурт, Германија. 

Магистрирал инженерство на Универзитетот Стенфорд, а подоцна работел во Џенерал Моторс. Во Детроит ја запознал својата идна сопруга Сузан Хејт. Подоцна работел како металург, консултант и партнер во инженерската фирма АНАМТ Лаборатории. Ханикат бил национално признат експерт за метален замор.

Ханикат бил еден од основачите на Музејот за оружје на американската армија во полигонот Абердин и чест соработник на музејот Патон во Форт Нокс.

Ханикат е главно познат по неговото истражување во историјата и развојот на американските оклопни борбени возила. Автор е на многу книги за американските воени возила.

Историчарот Стивен Залога ја опишал повеќетомната студија како „суштински камен-темелник за секој што е заинтересиран за историјата на американските тенкови".

Работењето
----------

* Hunnicutt, RP (1971) *Pershing: A History of the Medium Tank T20 Series*. Навато, Калифорнија: Пресидио Прес.ISBN 0-98219-070-0
* Hunnicutt, RP (1971) *Шерман: Историја на американскиот медиум тенк*
* Ханикат, Р.П. (1984) *Патон: Историја на американскиот главен борбен тенк*
* Hunnicutt, RP (1988) *Огнена моќ: Историја на американскиот тежок тенк*
* 
* 
* 
* 
* Hunnicutt, RP (2001) *Half-Track: A History of American Semi-Tracked Vehicles*. Навато, Калифорнија: Пресидио Прес.ISBN 0-89141-742-7ISBN 0-89141-742-7
*

Извори
------

1. ↑   The Oregonian, 04 May 2011
2. ↑  „R. P. Hunnicutt". *www.librarything.com*. Посетено на 2019-02-27.
3. ↑  *Armored Thunderbolt: The U.S. Army Sherman in World War II* p353

* Некролог на Ричард Пирс Ханикат, објавен во Орегониан на 4 мај 2011 година
*
**Џенерис** — македонска хард-кор панк рок музичка група од Скопје, активна од 2008 до 2016 година.

Почетоци
--------

Основите на бендот ги поставиле Станислав Јаниќ (гитара), Неврус Бајрам (гитара) и Михаил Симјановски (тапани). Уште на самиот почетокот, на составот се приклучиле Михаил Андев (вокал) и Димитрија Арангеловски (бас).

Активност
---------

На почетокот на 2010 година, членовите на бендот ги направиле првите 5 демо снимки, кои биле понудени за слободно преземање. Снимањето било во студиото „Кај Трајче" во продукција на Дарко Поповски-Блуз. Петте теми биле отпеани на македонски јазик. Кратко по снимањето, од бендот си заминал Станислав, а на негово место дошол Дарко Фотиновски, кој го презел свирењето на бас-гитара, а Неврус се вратил на соло-гитара. 

Џенерис настапиле на финалната вечер на Рок фест, на 24 април 2010 година, а потоа и на концерти низ Македонија (Скопје, Куманово, Битола и Тетово). На 3 март 2012 година групата настапила како гостин во фоајето на МКЦ, на промоцијата на албумот *Зелен, Сончев Ден*, а на 9 мај 2012 биле дел од прославата на „Денот на Европа", на популарната Школка во Градски парк. 

Непосредно по издавањето на албумот, на бендот како втор гитарист се придружил Бранко Аврамовски. Единственото излегување надвор од Македонија, бендот го реализирал во склоп на мини турнејата од 3 концерти што од 4 до 6 декември 2015 година ја имале заедно со „Dok7" од Србија и „Bright Size" од Грција, а во чии рамки се одржал концерт и во Софија (Бугарија). 

Непосредно пред заминувањето на турнејата во 2015 година, Џенерис го објавиле и својот прв официјален видеозапис, за песната *Unite*, што требало да претставува и најава за снимање на втор албум.

Дискографија
------------

### On the Brink Of Destruction (2013)

Албумот го објавилa скопската издавачката куќа „Sixtynine Records". Снимањето на материјалот за деби-албум започнало во септември 2012 година, во студиото на Дени Крстев, а во продукција на Ненад Трифуновски-Трипе. Биле снимени 11 теми, половина отпеани на англиски, и подобрите на македонски јазик. Како вокал гостин, на *Борбата започнува* се појавил Дени Крстев. Снимените материјали првпат биле промовирани во МКЦ, на првото издание на фестивалот на независна музика „Земјотрес" одржан на 29 декември 2012 година. 

Список на песни
1. On the brink of destruction  

2. One of them  

3. Борбата започнува  

4. Lost within  

5. Мал и сам  

6. Замислен пријател  

7. Oil policy  

8. Економска криза  

9. Hatred  

10. Кампања  

11. Последната желба

### Албуми

| Наслов | Носач на звук | Издавачка куќа | Година |
| --- | --- | --- | --- |
| On The Brink Of Destruction | CD | 69 Records | 2013 |

### Компилации

| Наслов | Носач на звук | Издавачка куќа | Година |
| --- | --- | --- | --- |
| V.A. - Dangerous Melodies From Macedonia Vol.1 / Oil policy | CD | 69 Records | 2013 |

Наводи
------

1. ↑  Филиповски, Тошо (2018 година). *Македонска рок енциклопедија (1963 - 2018)*. Скопје: Корпус Деликти Рекордс, Тошо Филиповски. стр. 91. Проверете ги датумските вредности во: `|year=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Албумот на „Џенерис" евидентирано од ВБУ Музички Регистар.
| Санкање наЗимските олимписки игри 2010 |
| --- |
| Поединечно |   | мажи |   | жени |
| Двојки |   | мажи |   |   |
| Квалификации |

**Поединечните** натпревари во санкање во женска конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 15 и 16 февруари.

Сите натпревари се одржаа во Вислер. На 13 февруари, со почеток во 17:00 и 20:30 по месно време се одржаа првите две трки, а третата и четвртата се одржаа следниот ден со почеток во 13:00 и 16:30.

Златниот медал го освои Германката Татјана Хифнер.

Освојувачи на медали
--------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Злато** | **Сребро** | **Бронза** |
| Германија Татјана Хифнер | Германија Нина Рајтмаер | Германија Натали Гајзенбергер |

Надворешни врски
----------------

* Санкање на официјалното мрежно место на игрите (англиски) (француски)
**Парламентарни избори** се одржале во Отоманската империја во 1919 година и биле последните официјални избори одржани во Империјата.  Поради недостигот на политички партии, на изборите доминирале Здружение за одбрана на правата на Анадолија и Румелија (турски: *Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti*), која се состоела од националистички локални групи кои протестирале против сојузничката окупација на Турција.

Последици
---------

Новоизбраниот Парламент се состанал во Истанбул (спротивно на Протоколот на Амасија, кој повикувал на негово заседавање надвор од Истанбул) на 12 јануари 1920 година. Сепак, неговото одобрување на *Мисак и Мили* (Национален пакт) со турските револуционери во Анкара довело до сојузничките сили да го окупираат Истанбул на 16 март. Неколку пратеници биле уапсени и депортирани. Султан Мехмед Шести го распуштил парламентот на 11 април.

По ова, сојузниците не дозволиле формирање на нови османлиски влади за поддршка на турските револуционери, што значело дека османлиските службеници кои учествувале во владата по 11 април 1920 година соработувале со сојузниците против владата на Анкара.

Наводи
------

1. 1 2  Hasan Kayalı (1995) "Elections and the Electoral Process in the Ottoman Empire, 1876-1919" *International Journal of Middle East Studies*, Vol. 27, No. 3, pp 265–286
Капител на коринтски столб со акантови листови
Резби со акантови листови
**Акант** (латински: *acanthus*) — еден од најчестите орнаменти кој се користи за лисесто украсување. Архитектонските украси (орнаменти) се резбаат во камен или дрво во облик на листовите на средоземното растение матрун, чии листови се донекаде налик на листовите на драката, афионот и магдоносот.

Акантот како орнамент е застапен кај столбови од Коринтскиот и Сложениот ред, а се применува и на фриз. Старите Грци биле први кои го искористиле овој украс, а римјаните пак го разработиле, свиткувајќи ги краевите на листовите. Како украс продолжил да ужива популарност во византиската, романската и готската архитектура, па повторно во ренесансата и понатамошните стилови, сѐ до ден денес.

Акантови украси се користат и за ентериери како и за рабно украсување.

Овој орнамент се користел и во средновековната и ренесансната уметност, особено во вајарството и резбарството и кај фризови.

Врската помеѓу акантот и самиот матрун веќе одамна е предмет на спор. Алоис Ригл во своето дело *Стилско прашање* тврди дека акантот како украс започнал како скулптурна верзија на палметата, а дури подоцна почнал да личи на матрун.

Поврзано
--------

* Палмета
* Матрун
* Коринтски ред
* Сложен ред

Наводи
------

1. ↑  Philippa Lewis & Gillian Darley, *Dictionary of Ornament* (1986) Pantheon: NY
2. ↑  A. Riegl, tr. E. Kain, *Problems of style: foundations for a history of ornament* (Princeton, 1992), 187-206.

Надворешни врски
----------------

* Фотографиии на акантски украси Архивирано на 7 јануари 2009 г. (англиски)
**Сајоко Ери** (јули 19, 1945 - октомври 3, 2007) била јапонска кирикане уметница. Таа е една од Живите национални богатсва на Јапонија, и член на Јапонската Когеј Асоцијација. Нејзиниот сопруг е вајарот Кокеј Ери. Нејзината ќерка е исто така кирикане уметница - Томоко Ери. Нејзиниот син е уметникот Наоки Ери.

Биографија
----------

*Кирикане* дела во Државната куќа за гости во Кјото од Ери Сајоко
*Кирикане* дело во Државната куќа за гости во Кјото од Ери Сајоко
Родена е во семејство на јапонски везачи. Го научила јапонскиот стил на сликање и на боење. Таа започнала да се заимава со *кирикане* во 1974 година, откако се омажила за Кокеи Ери, вајар на Будистички слики. Откако ја научила оваа вештина, таа имала обид да го прошири својот опсег како уметник, активно користејќи ја техниката *кирикане* не само за традиционалните будистички слики, туку и за модерните ракотворби. Нејзините дела вклучуваат предмети како што се кутии, послужавници, садови за темјан, садови за зелен чај во прав, плакети, украси на ѕидови, преклопни екрани и разделувачи на простории.

Таа ги изложувала своите дела на приватни и на јавни изложби. Ја освоила Наградата на Претседател на Јапонската асоцијација за уметнички занаети, главната награда на изложбата, во 1991 година и Меморијалната награда на Принц Такаматсу во 2001 година. Учествувала во украсувањето на Државната куќа за гости во Кјото.

Таа била почестена како важен нематеријален културен имот, исто така познат како Живо национално богатство (Јапонија), на 8 јули 2002 година, за нејзината експертиза и придонеси во *кирикане*.

Ери Сајоко починала неочекувано на 3 октомври 2007 година, на 62-годишна возраст, во Амјен, Франција.

Награди
-------

* Награда на 14-то Јапонско здружение за уметнички занаети на изложбата на јапонски традиционални уметнички занаети во областа Кинки за „Октагонална кутија, фантазија на пеперутки" во 1985 година
* Наградата Асахи Шимбун на 6-та изложба на здружението за традиционална уметност на Нанабукаи занаетчиство за „Украсна мала кутија, расцутена" во 1990 година
* Претседателска награда на 38-то Јапонско здружение за уметнички занаети, на изложбата на јапонски традиционални уметнички занаети за „Украсна кутија, цветна уметност и елеганција" во 1991 година
* Награда на Јапонското здружение за уметнички занаети на 8-та изложба на здружението за традиционална уметност на Нанабукаи за „Украсна мала кутија, убав момент" во 1992 година
* Наградата Нихон Кеизаи Шимбун на 22-та изложба на јапонските традиционални уметнички занаети во областа Кинки за „Украсна кутија, расцутен цвет" во 1993 година
* Комеморативна награда Такаматсуномија на 48-та изложба на јапонски традиционални уметнички занаети за „Украсна кутија, фантазија на патот на свилата" во 2001 година

Наводи
------

* Светот на Сајоко Ери Кирикане - брилијантност и романса на златен лист -ISBN 4-915857-59-X
* Кирикане од Сајоко Ери, Цукуру (Создавање) 1 - Средби со 13 занаетчиски уметници, организирани од NHK (Nihon Broadcast Association9, 1990 година, од Japan Broadcast Publishing Co.ISBN 414009141XISBN 978-4140091418

Надворешни врски
----------------

* Сајоко Ери на Ризницата ?
**Александар Томов** (1944, Софија, Бугарија) - бугарски писател, поет, драматург и сценарист.

Животопис
---------

Томов е роден во Софија, во 1944 година. Во родниот град дипломирал бугарска филологија, а потоа работел како уредник во Радио Софија и како сценарист во Бугарската кинематографија.

Творештво
---------

Најважни дела на Томов се: „Улицата кон предградието", „Кварт на надежта", „Света Ана", „Сеќавање", „Корупција", „Ветерница", „Луминисцентни балади", „Птичја елегија" итн. Најголем успех постигнал со романот „Корупција" и со збирката „Птичја елегија". Во неговиот опус доминира темата на предградието - преку јунаците на периферијата тој ги разработува проблемите на современиот човек.

Наводи
------

1. 1 2  *Riba, patka, vodozemac: Priče o životinjama* (Priredila Ljubica Arsić). Beograd: Laguna, 2014, стр. 331.
**Јордан Ангелев Смилков** (15 август 1924

 во Љубанци, Скопско —  1944
 во Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиштее, а потоа се занимавал со земјоделство. Како симпатизер на народноослободителното движење, активно ја помагал борбата против окупаторот. Собирал храна и други материјали и ги пренесувал на партизаните, кои оперирале во близина на Љубанци. Во неговата куќа била сместена и партизанската фурна. Во октомври 1944 година стапил во борбените редови на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која се борел против балистите во Скопска Црна Гора. Од тешките напори на војувањето, се разболел и бил испратен на лечење во партизанската болница, каде и починал. Неговите останки биле закопани на селските гробишта.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 241. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Црквата Свинхулт од воздухЦрквата Свинхулт од воздух
**Свинхулт** е село во Идре во јужните шведски висорамнини во близина на границата помеѓу Смоланд и Естерјетланд. Според Лексиконот за шведско име на место, името на локалитетот значи „место на диви свињи", додека локалниот научник Роберт Норби го означува како „svidhja" што значи сечење и палење што била вообичаена земјоделска практика во минатото. Во споредба со другите места на Идре, Свинхулт е понегостопримлив. Вегетацијата околу Свинхулт е составена од борови и смреки, додека шуми со широки лисја има многу малку.

Наводи
------

1. ↑  Wahlberg, Mats (2003). *Svenskt ortnamnslexikon* (PDF) (Swedish). Uppsala: Språk- och folkminnesinstitutet. ISBN 91-7229-020-X. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-08-07. Посетено на April 30, 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  Norrby, Robert (1960). „Något om Ydres ortsnamn och bebyggelse". Во Filén, Thure (уред.). *Ydre-Boken* (Swedish). стр. 81.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  Hellgren, George (1960). „Något om växtligheten i Ydre". Во Filén, Thure (уред.). *Ydre-Boken* (Swedish). Linköping. стр. 86–91.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
Санкањето е добра забава за децата но и олимписки спорт.
**Санкање** – начин на поминување на стрми замрзнати или заснежени површини со користење на санки за рекреација или забава. Санкањето исто така е зимски спорт во кој целта е да се помине зададена замрзната патека на пропишана санка во што пократко време.

При возењето санки, санкачот или санкачите седат (во случај на натпреварувачки спорт лежат на грбот) на санките со нозете нанапред. Постои варијанта на санкање при која санкачот лежи помешечки на санката со главата напред во насока на возењето. Оваа варијанта се нарекува скелетон. Од бобот санкањето се разликува по тоа што санките немаат аеродинамичен оклоп, туку се состојат само од лежиште и лизгалки.

Денес се практикуваат повеќе дисциплини од овој спорт: поединечно или во пар, и тоа за жени и за мажи (иако жените ретко се натпреваруваат во парови). Натпреварувачките правила се едноставни: натпреварувачот на кратката залетна патека ја забрзува санката туркајќи ја со рацете во седечка положба, легнува на грб и потоа управува со тежината на телот и со притискање со нозете на левата или десната лизгалка во насока на возењето.

Санкањето е стандарден спорт на Зимските олимписки игри од 1964 година кога првпат е воведено во програмата на игрите.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Санкање" на Ризницата ? |

* Federation Internationale de Bobsleigh et de Toboganning (FIBT) – Меѓународна федерација за боб, скелетон и санкање
**Опсадата на Медина** - опсада која се одвила во периодот од 10 јуни 1916 до 10 јануари 1919 година. Опсадата е една од најтрајните во историјата која продолжила и по крајот на војната. На чело на османлиските сили во градот бил Фахри Паша.

Градот Медина во тоа време бил поврзан со Османлиското Царство преку железничка пруга. Со британска поддршка, првиот напад бил извршен од страна на синот на Хусеин, Фејсал, но Арапите биле одбиени и имале големи загуби. Кога конфликтот се проширил кон северните делови на Црвено Море, Фејсал и неговите советници се договориле да го стават под опсада градот. Така со сила од околу 30,000 војници во 1916 година биле формирани три армии: источна на чело со принцот Абдула бин Хусеин, јужна на чело со Али бин Хусеин и северна на чело со Фејсал.

Во текот на 1917 година се случиле повеќе од 30 неуспешни напади, додека во 1918 оваа бројка била многу поголема, но и покрај тоа градот останал под турска власт. Кога Османлиското Царство го потпишала договорот од Мудрос со Антантата на 30 октомври 1918 година, Фахри Паша одбил да го предаде градот и покрај молбите на султанот.

Градот го одржал 72 дена по завршувањето на војната. По потпишувањето на договорот од Мудрос, османлиската армија се наоѓала на 1300 километри далеку од Медина. На крајот, неговите луѓе се соочиле со глад по кое на 10 јануари 1919 година тој морал да го предаде градот. Абдула и неговите сили во Медина влегле на 13 јануари по кое следувала 12 дневно ограбување на градот. Околу 8,000 турски војници биле евакуирани и испратени во Египет.

Наводи
------

1. ↑  Spencer C. Tucker, *Arab Revolt (1916-1918)*, *The Encyclopedia of World War I*, ABC-CLIO, 2005, ISBN 1-85109-420-2, page 117.
2. ↑  Mehmet Bahadir Dördüncü, *Mecca-Medina: the Yıldız albums of Sultan Abdülhamid II*, Tughra Books, 2006, ISBN 1-59784-054-8, page 29
3. ↑  Polly a. Mohs, *Military Intelligence and the Arab Revolt: The first modern intelligence war*, Routledge, ISBN 1-134-19254-1, page 40
4. 1 2  Süleyman Beyoğlu , *The end broken point of Turkish - Arabian relations: The evacuation of Medine*, Atatürk Atatürk Research Centre Journal (Number 78, Edition: XXVI, November 2010) (турски)
**Џејмс Патрик Пејџ** (англиски: *James Patrick Page*, роден 12 март 1928

 во Хестон) — англиски гитарист, композитор и продуцент. Бил член на The Yardbirds од 1966 до 1968, група од која што подоцна настанува една од највлијателните рок групи Led Zeppelin.
Во 2003 година списанието Rolling Stone му го доделува 3-то место помеѓу 100-те најдобри гитаристи на сите времиња, а двапати влегува и во Куќата на Славните на Рокенролот. Првин со The Yardbirds, а потоа и со Led Zeppelin. Пејџ е првиот гитарист кој заедно со Џеф Бек го започнуваат и популаризираат користењето на ефекти на дисторзија со електрична гитара, нешто што подоцна станува основен белег во рокенролот.

Живот
-----

Џејмс Патрик Пејџ е роден во лондонското предградие Хестон. Татко му работи како менаџер во индустрија, а мајка му, која има ирско потекло, работи како секретарка кај некој доктор. На 12 години со родителите се преселил во Фелтхам, а подоцна во Епсом, гратчиња во близината на Лондон. Кога се доселиле во Епсом, Џими во куќата нашол гитара, на која почнал да свири. Посетувал и часови по гитара, но претежно учел сам.

Негови идоли во тоа време биле Скоти Мур и Џејмс Бартон, рокабили гитаристи, кои свиреле на албумите на Елвис Присли. Песната „Baby Let's Play House" од Елвис, според зборовите на Пејџ, е инспирацијата за да почне да свири готара. На само 13 години, се појавува на англиската национална телевизија Би-би-си, со квартет кој свирел скифл (англиски: *skiffle*) со песните „Mama Don't Want To Skiffle Anymore" и „In Them Ol' Cottonfields", песна од познатиот блузер Lead Belly.

Подоцна го напушта училиштето за да се посвети на музиката. Во почетокот му било тешко да најде екипа со која ќе свири постојано, а во една прилика има изјавено дека свирел во многу групи, буквално сите што можеле да се соберат да отсвират нешто. На еден таков настап бил забележан од Нил Кристијан фронтмен на Crusaders, после што го повикал да свири со него. Пејџ прифатил и свирел со Нил две години, меѓутоа морал да се повлече бидејќи добил мононуклеоза.

Додека се лечел, паузирал со својата музичка кариера, но се посветил на сликање. Запишал и колеџ по ликовни уметности во Surrey.

Наводи
------

1. ↑  „100 најдобри гитаристи на сите времиња". *Rolling Stone magazine*. Архивирано од изворникот на 2017-12-16. Посетено на 2017-12-29.
2. ↑  „The Yardbirds во куќата на славните, 1992". *Rock Hall of Fame*.
3. ↑  „Led Zeppelin во куќата на славните, 1995". *Rock Hall of Fame*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 84963133
* LCCN: n91122001
* ISNI: 0000 0001 1450 147X
* GND: 118891308
* SUDOC: 080495087
* BNF: cb13898177m (податоци)
* BIBSYS: 1034878
* MusicBrainz: 519774a4-3b18-4042-b8c0-927845a616c9
* NLA: 35230721
* NDL: 00452003
* NKC: ola2002151401
* BNE: XX892943

 |

 |
Александарскиот саркофаг
Детаљ од реконструкцијата на обоениот мермер
**Александарски саркофаг** — камен саркофаг од IV век п.н.е. украсен со барелјефни резби со Александар Македонски. Откриен е во некропола близу Сидон, Либан во 1887, и денес е изложен во Археолошки музеј во Истанбул. Најпрво се сметало дека саркофагот му припаѓал на Абдалоним, кралот на Сидон назначен од Александар, но некои стручњаци сега сметаат дека ова е саркофаг на Мазеј, персиски благородник, управител на Вавилон.

Саркофагот е направен од полихромен (обоен) пентелски мермер во облик на македонски храм. Резбите на едната долга страна го прикажуваат Александар во борба против персијците во Битката кај Ис. Александар е прикажан на коњ, со капа лавовска глава, подготвувајќи се да фрли копје на персиската коњица. Некои стручњаци сметаат дека вториот македонски коњаник близу средината е Хефестион, побратимот на Александар. Третиот македонски коњаник се смета дека е Пердика. 
На другата долга страна Александар и Македонците ловат лавови заедно со Абдалоним и персијците.
Едната кратка страна содржи сцена со Абдалоним како лови пантер. Фронтонот над тоа е изрезбан со Абдалоним во битка. Другата кратка страна ја прикажува Битката кај Газа, а фронтонот над тоа го прикажува убиството на Пердика.

Копија во Скопје
----------------

Археолошкиот музеј на Македонија има точна копија на овој важен артефакт од историјата на Македонија, направена со помош на музејските колеги од Турција и претставува главна атракција во музејот.

Наводи
------

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Александарски саркофаг" на Ризницата ? |

* Саркофаг
* Александар Македонски
* Античка македонска војска
* Античка Македонија
* Абдалоним
* Мазеј

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 198110105
* GND: 4141822-0

 |

 |
**„Џин"** (англиски: *Giant*) — американски филм од 1956 година, во режија на Џорџ Стивенс (George Stevens) по сценариото на Фред Гујол и Иван Мофат (засновано врз романот на Една Фербер). Главните улоги ги толкуваат: Рок Хадсон (Rock Hudson), Елизабет Тејлор (Elizabeth Taylor), Џејмс Дин (James Dean), Керол Бејкер (Caroll Baker), Денис Хопер (Dennis Hopper), Мерседес Мек Кембриџ (Mercedes McCambridge), Чилс Вилс (Chills Wills), Ерл Холиман (Earl Holliman), Сал Минео (Sal Mineo) и Род Тејлор (Rod Taylor). Филмот „Џин" претставува последен дел од неформалната Американска трилогија на режисерот Стивенс чии претходници се филмовите „Место под сонцето" и „Шејн". Филмот се одликува со колористички фасцинантен дизајн и со престижна глумечка екипа, што резултирало со десет номинации за „Оскар": за режија, за најдобар филм, за адаптирано сценарио, две номинации за главна машка улога (Хадсон и Дин, иако улогата на Дин е споредна), за споредна женска улога (Мек Кембриџ), за музика (Дмитри Тјомкин), за колор костимографија и за монтажа. За овој филм, Стивенс го добил својот втор „Оскар" за најдобра режија.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во Тексас. Земјопоседникот Џордан Бенедикт (го игра Рок Хадсон), наречен Бик, за време на престојот во источниот дел на САД се вљубува во ќерката на еден доктор, Лесли Линтон (ја игра Елизабет Тејлор) и набргу тие се венчаваат. Животот на Лесли на имотот на Бик не е секогаш лесен, особено поради тоа што Луз, Биковата сестра, ја пречекува непријателски. Единствено, нејзе ѝ е наклонет работникот на ранчот, Џет Ринк (го игра Џејмс Дин), кој посакува да стане богат...

Наводи
------

1. ↑  Div, američki film (12) (1956.) - Zlatno doba Hollywooda: ciklus filmova Elizabeth Taylor (пристапено на 13.3.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Александар Готлиб Баумгартен** (германски: *Alexander Gottlieb Baumgarten*, Берлин, 17 јули 1714 - Франкфурт на Одер, 26 мај 1762 ) бил германски филозоф, наследник на Кристијан Волф и Лајбниц .

Тој го претставил поимот „естетика", кој ја означи теоријата на сензуалното знаење што создава убавина и која е изразена во слики, наспроти логиката како наука за рационално знаење. Тој помогнал да се развие естетиката како независна филозофска дисциплина.

Извори
------

1. ↑  Baumgarten, Alexander. *Meditationes philosophicae de nonnulis ad poema pertinentilous*. Halle, 1735. Превод на енглески: K. Aschenbrenner и W. Holther као *Reflections on Poetry*. Berkeley: University of California Press, 1954. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Дагмар Мирбах: Информации за животот и здравјето, најчесто со библиографија
* *Metaphysica* (3-ти Aufl. 1757) и *иницијатива Филозофски практики* (1760) во *електронското издание на Гезамметен Верке Имануел Кантс*  (ИКП, Универзитет Бон)
**Џамија „Султан Мехмед Фатих II"** — стара османлиска џамија во градот Делчево. Му припаѓа на Штипското муфтиство на ИВЗ.

Изградена е во 1448 година во Средното или Турско Маало за време на владеењето на султанот Фатих Мехмед II и претставува најстарата градба во градот (иако денес е преизградена). Минарето е обработено со варов малтер и јајца и високо е 23 метри. Мехмед IV во 1734 година на џамијата ѝ доградил мафил (чардак) наменет за жените. Патописецот Евлија Челебија, минувајќи низ овој крај во 1670 година напишал дека видел чудна џамија изградена на карпа, покрај која тече река, а минарето е поставено од левата страна на џамијата. Овој исклучок се забележува само во оваа џамија и џамијата во Тработивиште. Градбата е реставрирана во 1991 година, кога е одново изградена од темел. Основниот облик е автентичен, со исклучок на прозорците, кои биле правоаголни, а сега се полукружни.

Поврзано
--------

* Штипско муфтиство
* Фатих џамија — џамија во Истанбул наречена по истиот султан

Наводи
------

1. 1 2  „Џамија - Султан Фатих Мехмет II". Убавините на Делчево. Архивирано од изворникот на 2014-04-07. Посетено на 31 март 2014.
2. ↑  Илиевска-Арсова, Весна (2011). *Пијанец-Малеш, изобилство од сонце и насмевки!* (PDF). Штип: Центар за развој на Источен плански регион. стр. 26. ISBN 978-608-65253-0-9. Посетено на 14 јуни 2017.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Страница на џамијата на Фејсбук
Џин
**Џин** — стар жесток пијалак измислен од страна на Холанѓаните во или околу 1500 г. Џинот се прави од бобинки од смрека (смрекинки) и првично бил измислен од страна на Холанѓаните за лечење на многу различни болести, најчесто на мочниот меур и бубрезите. Подоцна, Англичаните добија власт на него и го пренесоа во Англија, променувајќи го името во *џин*. Џинот може да биде 60-80 степени, исто така, може да се меша на многу начини. Постојат некои многу high-end џинови; на пример *Tanqueray No Ten*, *Bombay Sapphire*, или *Beefeater*, и има исто така широк спектар на low-end џинови. Џинот има интересен вкус: или го сакате или го мразите. Најлесен начин да го засакате е да започнете со high-end џин. Не губете премногу време со low-end џин бидејќи тие не се направени правилно; тие веројатно немаат вистински степен во алкохолот (доказ) и вие нема да уживате во тоа. Поголемиот дел од луѓето кои велат дека не им се допаѓа џинот, всушност имале лошо искуство со неквалитетен џин. Ако имате добар џин и го мешате со најдобрите состојки на овошје и миксери, мислам дека луѓето ќе го променат мислењето за џинот.

Поврзано
--------

* Џин-тоник
* Коктел
* Вотка
* Рум
**Џамија Хафиз Салих** — џамија во селото Коџалија.

Местополоба
-----------

Џамијата се наоѓа во западниот дел на селото.

Архитектура
-----------

Градбата на џамијата има четириаголна основа. Влезот се наоѓа на северозпадната страна кон којашто е дограден трем и до којшто се стигнува преку краток мост. Објектот е обоен во бела боја, додека тремот и северозападната страна околу влезот е во зелена боја. Покриен е со лимен кров на којшто има една голема купола и три помали шилески куполи поставени над тремот. Џамијата има две минариња, од коишто едното е повисоко. Повисокото минаре се издига веднаш до северниот агол на џамијата. Тоа е со многуаголна основа и има две шерефиња. Во целост е обоено во бела боја. Пониското минаре се издига до јужниот агол на храмот. Тоа е со кружна основа и има едно шерефе. Обоено е во бела боја и е покриено со сив лимен кров.

Галерија
--------

* Поглед на џамијатаПоглед на џамијата

Поврзано
--------

* Коџалија
* Штипско муфтиство

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 85. ISBN 978-608-65143-2-7.

Надворешни врски
----------------

* Џамија Хафиз Салих на Ризницата ?