recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ендру Фен** (англиски: *Andrew Fenn*; р. 1 јули 1990

) — поранешен британски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2011-2018 за четири различни екипи.

Кариера
-------

### Јуниорска и аматерска

Фен се натпреварувал во повеќе спортови како дете, но се насочил кон велосипедизмот на 12-годишна возраст, кога се приклучил на Велвин-Вилерс. Неговиот талент бил забележан од британската федерација и тој станал член на нивната олимписка развојна програма во ноември 2006 година. Во 2008 го освоил јуниорскиот Париз-Рубе, пред да се приклучи на олимписката академска програма во периодот 2009-2010.

На Комонвелтските игри 2010, Фен - кој се квалификувал за Шкотска, бидејќи неговата мајка е Шкотланѓанка – завршил 14 на хронометарот за мажи.

### Професионална

Неговата прва година како професионалец била во 2011, кога освоил две победи и бронзен медал на Светското друмско првенство во категоријата под 23 години.

Во септември 2014 година било објавено дека Фен потпишал за Тим Скај, со кој ќе вози за сезоната 2015.

Фен се повлекол од велосипедизмот по распаѓањето на екипата Аква Блу Спорт на крајот на сезоната 2018.

Достигнувања
------------

2008
1. Париз-Рубе за јуниори
2.  Европско јуниорско велодромско првенство - екипна потера
2. Национално велодромско првенство - медисон (со Џонатан Белис)
Национални јуниорски велодромски првенства
2. Поединечна потера
3. Кило
2. Национално јуниорско друмско првенство
2009
2.  Европско велодромско првенство под 23 години - екипна потера
2.  Светски велодромски куп Мелбурн - екипна потера
3. Национално велодромско првенство - медисон (со Алекс Даусет)
2010
1.  Национално друмско првенство под 23 години
4. Краен пласман Тур де Берлин
2011
1. Меморијал Ван Конгисло
1. Етапа 7 Тур де Бретања
2Национално друмско првенство под 23 години
3.  Светско друмско првенство под 23 години
3.  Светски велодромски куп Пекинг - екипна потера
4. Зелик-Галмарден
5. Париз-Рубе за млади
2012
1. Трофео Палма
1. Трофео Мигјорн
1. Етапа 2 (ТТТ) Тур де л’Ен
4. Гран при Импанис-Ван Петегем
6. Омлоп ван хет Хутланд
6. Минстерланд Џиро
10. ГП Раф Јонкхере
2013
1. Гулегем Курсе
5. ГП Брик Схоте
6. Краен пласман Тур де Пикарди
2014
1. ГП Брик Схоте
5. Нокере Курсе
6. Бриселски велосипедски класик
9. Краен пласман Трка околу Катар
2015
7. Лондон Ноктурн
2016
3. Национално друмско првенство
7. Трофео Феланит-Сес Салинес-Кампос-Поререс
2018
5. Нокере Курсе

Наводи
------

1. 1 2  „Profile". British Cycling.
2. ↑  „Минита со: Ендру Фен". Cycling Weekly. 23 мај 2008. Посетено на 18 декември 2008.[*мртва врска*]
3. ↑  „Енди Фен Интервју: Голема можност за Омега Парма-Квик Степ". Velonation.com. 13 септември 2011. Посетено на 9 октомври 2012.
4. ↑  Ендру Фен. „Ендру Фен - Екипа: Омега Парма-Квик Степ". Omegapharma-quickstep.com. Архивирано од изворникот на 2012-11-08. Посетено на 9 октомври 2012.
5. ↑

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ендру Фен" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Ендру Фен". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Ендру Фен". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Ендру Фен". ProCycling.
***За љубовта и другите демони*** (шпански: *Del amor y otros demonios*) е роман на колумбискиот автор Габриел Гарсија Маркес, објавен во 1994 година.

Во прологот, Маркес тврди дека романот е фиктивно претставување на легенда што авторот ја слушнал од неговата баба како дете; легенда за 12-годишна девојка која добива беснило, но за која се верува дека е чудотворец, со долга коса која продолжува да расте и после смртта. Како инспирација на Маркес му послужило ископувањето на некоја стара гробница, при што била најдена девојка со долга црвена коса. Маријана Соланет, од друга страна, во книгата „Гарсија Маркес за почетници" вели дека Маркес го измислил овој извор. Таа укажува на приказна во „Историја на Картагена" на Даниел Лематр, која Маркес ја прочитал додека истражувал за романот *Љубов во време на колера*.

Книгата има два македонски преводи; првиот издаден во 1996 од Детска радост, и вториот во 2009 од Ѓурѓа.

Белешки
-------

* Соланет, Маријана. *Гарсија Маркес за почетници*. Њујорк: Writers and Readers, 2001.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 217038703
* GND: 4627865-5
* SUDOC: 133342360

 |

 |
Забар
**Забар** (Ħaż-Żabbar, официјално Città Hompesch) е еден од 11 официјални градови на Малта. Забар е истовремено и една од 68 адмиснитративни единици во државата.

Природни услови
---------------

Градот Забар е сместен близу североисточната област на островот Малта и оддалечен е од главниот град Валета 9 километари источно.

Населбата се развила на плато, на околу 2 км оддалеченост од морето. Подрачјето на градот е многу мало - 0,5 км2 површина (40-55 м надморска височина).

Историја
--------

Подрачјето на Забар било населено уште во времето на праисторијата и било активно во стар век и среден век, но немало големо значење до 16 век.

Денешното население има корени од големата опсада на острвот од страна на Турците во 1565 година. После тоа владетелите на Малта, Витезите на светиот Јован изградиле населено место на оваа локација, чиј обем не се променил многу за време на подоцнежните епохи и владетели (Наполеон, Велика Британија).

Градот многу страдал од нацистичките бомбадирања во Втора светска војна, но после тоа е обновен.

Население
---------

Населението во Забар по проценките од 2008 година имало преку 17 илјади жители, што е петта по големина од малтешките општини.

Галерија слика
--------------

* Општина ЗабарОпштина Забар
* Катедрала во Забар Катедрала во Забар
**„Заборавени"** (српски: *Заборављени*) – југословенски филм од 1988 година, во режија на Дарко Бајиќ. Главните улоги ги толкуваат: Мирјана Јоковиќ, Срѓан Тодоровиќ, Борис Миливојевиќ, Вера Чукиќ, Александар Берчек, Мустафа Надаревиќ, Оливера Марковиќ, Зијах Соколовиќ и Властимир-Ѓуза Стојиљковиќ.

Синопсис
--------

Филмот е заснован врз вистинит настан, кога група малолетници од домот за напуштени деца излегуваат ноќе во градот и во настап на гнев уништуваат сè пред себе...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Заборављени(пристапено на 20.11.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Забрана за идентификација на повик** (англиски: *Calling Line Identification Restriction, CLIR*) – дополнителна телекомуникациска услуга која им се нуди на повикувачките корисници за да се оневозможи презентирањето на неговиот број на повиканиот корисник.

Функционален опис
-----------------

Оваа дополнителна услуга им се нуди на повикувачките корисници. Таа го оневозможува претставувањето на бројот на повикувачкиот корисник на повиканиот корисник.

Начин на користење
------------------

Услугата по потреба може да се активира или деактивира со внесување на соодветен код.

* Активирање: \* 31 #
* Деактивирање: # 31 #

Откако ќе се внесе кодот мора да се добие говорна порака или тон за потврда дека услугата е активирана или деактивирана.

Историја
--------

Во Македонија услугата е воведена во средината на деведесеттите години на 20 век со пуштањето во сообраќај на дигиталните централи EWSD и Alcatel E10.

Наводи
------

1. ↑  ITU-T Recommendation Q731.3, page 9
2. ↑  Костовски, Ристо (1998). *Македонска пошта, Македонски телекомуникации*. Скопје: Ми-Ан. стр. 161. ISBN 9989-613-03-6.
**Залив Пленти** (англиски: *Bay of Plenty*, маорски: *Te Moana-a-Toi* = „залив на изобилството"), е регион на Северниот Остров на Нов Зеланд сместен околу истоимениот залив. Најголемиот град е Тауранга, во неговиот западен крај. Наречен е по истоимениот залив на чии брегови излегува.

Самиот залив
------------

Заливот се протега од основата на заливот Коромандел на запад, па сѐ до ’ртот Ранавеј на исток. Регионот го граничат планинските венци Каимаи и Мамаку на запад и оди навнатре до ретко население шумовити предели околу Роторуа, Каверау и Мурупара.
Во заливот има неколку острови, меѓу кои Мајоров Остров/Тухуа, Мотити, Китски Остров и активниот вулкан Факаари/Бел Остров.

Заливот бил именуван од Џејмс Кук во ноември 1769. Му го дал името „Залив на Изобилството" заради обилните количества храна кои ги нашол посетувајќи крајбрежни маорски села.

Регионот
--------

Регионот според податок од 2006 брои 262.900 жители, кое би нараснало на 277,900 до 2011 г. Два града се доминантни: Тауранга (111,500) и Роторуа (54,800). Другиу градовиво регионот се Те Пуке, Каверау, Катикати и Опотики. Главни стопански гранки во регионот се земјоделството и туризмот, со тоа што прилично популарна атракција е геотермичкиот регион околу Роторуа.

Регионот е шумовит, кои дрва се користат за дрвната индустрија, а друга голема гранка е земјоделството. Климата на крајбрежните предели е речиси тропска, влажна и топла во најголемиот дел од годината, но повнатре околу Роторуа просечната температура е за 2 С° пониска. Важни култури се кивито, јаболкото, авокадото и дрвената граѓа. Како и низ цел Нов Зеланд, овчарството е често, но сѐ повеќе и говедарството е во подем.

Заради потребата од пренесување на дрвени трупци до пристаништето во Тауранга се забележува развој во транспортната мрежа. Железничка линија постои помеѓу Таурнга и регионот Ваикато, па сѐ до источните заливи. Линијата служи само за товарни возови.

Демографија
-----------

Во пописот од 2006 севкупното население на регионот Залив Пленти изнесувало 257,379.

Од нив, 28% се изјасниле како маори. 23% биле под 15 годишна ворзаст, а 3.9% биле невработени.

Најголеми населени места
------------------------

* Тауранга 111,500
* Роторуа 54,900
* Факатане 18,850
* Каверау 7,100
* Те Пуке 7,050
* Опотики 4,000
* Катикати 2,950

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Залив Пленти" на Ризницата ? |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони во Нов Зеланд |
| --- |
|  |
| Северен Остров | 
* Ваикато
* Велингтон
* Гизборн\*
* Залив Пленти
* Манавату-Вангануи
* Нортленд
* Окленд\*
* Таранаки
* Хоков Залив

 |  |
|  |
| Јужен Остров | 
* Западно Крајбрежје
* Кантербери
* Марлборо\*
* Нелсон\*
* Отаго
* Саутленд
* Тасман\*

 |
|  |
| \* Под унитарна управа наместо регионален совет |

 |
Заливот на охридското пристаниште.
Заливот Бока Которска во Црна Гора.
Бенгалскиот Залив во јужна Азија.
**Залив** — крајбрежна водна површина поврзана со море, океан или езеро, образувана со вовлекување на земјата поради пречката што ја поставува околното земјиште на брановите и ветерот. Заливите се јавуваат и кај езерата и барите. За заливи можат да се сметаат и тесните површини како фјордовите, гленовите и драгите.

Заливите имаат историско значење за населувањето на местата како безбедно место за риболов. Класичен пример за ваквата улога на заливите е неолитската наколна населба во Заливот на Коските на Охридското Езеро. Подоцна, морските заливи одиграле значајна улога во развојот на поморската трговија и, како мирни сидришта, во нив се граделе пристаништа.

Настанок
--------

Заливите се создаваат на различни начини. Најголемите настануваат како резултат на континенталното поместување. Со разделувањето на суперконтинентот Гондвана долж закривени и вовлечени раседи, континентите се одвоиле и така се создадени најголемите заливи во светот. Такви се Гвинејскиот, Персискиот, Алјаскиот, Мексиканскиот и Бенгалскиот Залив, кои се најголеми во светот.

Друг начин на образување на заливите е преку ледничка или речна ерозија. Ако е настанат од ледник, заливот се нарекува фјорд. Ријасите настануваат од реки и се одликуваат со постапен спуст на теренот. Највеќето заливи се настанати со набирање на Земјината кора и постепено одронување на брегот предизвикано од бранови и струи. Помеките карпи се ронат побргу, додека кај тврдите истото се одвива бавно. Помеките делови се претвораат во заливи, а потврдите остануваат како 'ртови. Калифорнискиот Залив е пример за залив настанат со набирање.

Поврзано
--------

* Драга
* Затон
* Провлак
* Глен
* Фјорд
* Морски лох

Наводи
------

1. ↑  „http://www.yourdictionary.com/bay". Посетено на 24 март 2012. Надворешна врска во `|title=` (help)
2. ↑  Плоча Миќов Град во Заливот на Коските[*мртва врска*] - Паско Кузман, Македонски археолошки весник
3. 1 2 3 4 5  Carreck, Rosalind, уред. (1982). *The Family Encyclopedia of Natural History*. The Hamlyn Publishing Group. стр. 202. ISBN 011202257 Проверете ја вредноста `|isbn=`: length (help).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85012515
* GND: 4122970-8
* BNF: cb11977336t (податоци)
* NDL: 00575915

 |

 |
| Граматички категории |
| --- |
| * агенс
* пациенс
* животност
* вид
* падеж
* вклучителност
* степенување
* определеност
* евидентност
* фокус
* род
* миративност
* модалност
* начин
* именски класи
* број
* лице
* поларност
* време
* тема и рема
* преодност
* валентност
* залог
 |
| * п
* р
* у
 |

Односот на подметот кон глаголското дејство се вика **залог**.

Залогот може да биде **активен** и **пасивен**.

Кога подметот го означува вршителот на дејството станува збор за активен залог.

Кога подметот не го означува вршителот на дејството станува збор за Пасивен залог.

1.**Наставничката** ја награди Марија. (активен залог)

2.**Костадин** го удри кучето.(активен залог)

3.Марија е наградена од наставничката. (пасивен залог)

4.Кучето беше удрено од Костадин. (пасивен залог)

Пример за залогот во македонскиот јазик.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на лингвистиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Полуостровот Јорк и заливот Спенсер
**Заливот Спенсер** се наоѓа јужно од Австралија, во нејзината држава Јужна Австралија. Заливот Спенсер е долг 322 километри и достигнува најголема ширина од 129 километри. На неговиот западен брег се наоѓа полуостровот Еир, а на источниот брег се наоѓа полуостровот Јорк кој го одвојува од заливот Свети Винсент. Најголеми градови во областа околу заливот се Вајала, Порт Пири и Порт Аугуста. Заливот Спенсер бил откриен од истражувачот Метју Флиндерс во 1802 година. Земјата околу заливот прв ја истражувал Едвард Џон Еир во 1839 годин и 1840-41. Населувањето на бреговите на заливот започнало во доцните 1840-ти.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Илмтал-Вински Пат** (германски: *Ilmtal-Weinstraße*) — поранешна општинска заедница во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Пфифелбах. Била распуштена на 31 декември 2013 и целосно била вклучена во новата истоимена општина.

Општинската заедница Илмтал-Вински Пат се состоела од следниве општини:

1. Кромсдорф
2. Либштет
3. Матштет
4. Нидерајсен
5. Нидеросла
6. Нирмсдорф
7. Оберајсен
8. Османштет
9. Пфифелбах
10. Вилерштет

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница (германски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Вајмар е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 130992222
* GND: 2144077-3

 |

 |
**Илмтал** (германски: *Ilmtal*) — село и поранешна општина во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 6 јули 2018 година претставува дел од градот Штатилм.

Општината била создадена на 1 јуни 1996 година од општините Динштет-Хетштет, Еренштајн, Грослибринген, Навинден, Нидервилинген и Зингерберг. Името го добила по реката Илм. Административното седиште на општината било во местото Грисхајм.

Географија
----------

### Местоположба

Општината Илмтал создавала облик на латиничната буква U околу градот Штатилм и можела да биде поделена на четири региони. На североисток се наоѓале местата Динштет, Естереда, Гросхетштет и Клајнхетштет во долината на Илм. Тие биле дел од поранешната општина Динштет-Хетштет. На југоисток се наоѓал регионот Дојбе, наречен по малата река Дојбе со селата Грослибринген, Клајнлибринген, Навиден, Еренштајн и Делштет. Југозападниот дел од општината се наоѓал околу Зингер Берг со местата Гајлсдорф, Геселборн, Зинген, Дернфелд на Илм, Котендорф, Трасдорф, Грисхајм и Хамерсфелд, кои биле во поранешната општина Зингерберг. На северозапад се наоѓала поранешната општина Нидервилинген со селата Нидервилинген, Обервилинген, Беринген и Хоес Кројц во долината на Випфра, мала притока на Илм.

Најниска точка на општината се наоѓа на 300 метри во долината на Илм кај Динштет, додека највисока точка е Зингер Берг со 583 метри.

### Соседни општини

Општината се граничела со следниве места (почнувајќи на север, па надесно): Беслебен-Вилерслебен, Штатилм, Вицлебен, Кранихфелд, Ремда-Тајхел, Кенигзе-Ротенбах, Волфсберг и Випфратал.

### Општински единици

Општината била составена од 21 место (бројот на жители е од 30 април 2016 година):

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Беринген (222)
* Котендорф (99)
* Динштет (437)
* Делштет (66)
* Дернфелд на Илм (166)
* Еренштајн (128)
* Гајлсдорф (89)
* Геселборн (91)
 | * Грисхајм (261)
* Гросхетштет (139)
* Грослибринген (303)
* Хамерсфелд (97)
* Хоес Кројц (17)
* Клајнхетштет (88)
* Клајнлибринген (122)
 | * Навинден (64)
* Нидервилинген (637)
* Обервилинген (129)
* Естереда (50)
* Зинген (348)
* Трасдорф (199)
 |

Надворешни врски
----------------

* Илмтал на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 243009628
* GND: 4693607-5

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Илм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Знаме на Мадрид** ― знаме кое го претставува грбот на градот во средишетето на темноцрвено поле. Знамето е направено или во пропорции 3:5 или 2:3, и во нијанси на темноцрвена боја што одговара на Pantone 207 или 208.

Особини
-------

Значењето на мечката што се потпира на дрвото мадроњо, или јагода, е непознато, меѓутоа, дрвото е домородно од Мадрид. Една позната теорија е дека мечката и дрвото претставуваат спор за земјоделските права меѓу свештенството и граѓаните. Седумте ѕвезди наводно ги претставуваат седумте ѕвезди во соѕвездието Голема Кола најблиску до соѕвездието Голема Мечка. Овие ѕвезди го симболизираат Северот и затоа, бидејќи северот е насоката на која се засноваат сите други, ѕвездите го претставуваат Мадрид како седиште на владата на Шпанија.

Наводи
------

1. ↑  Ordinance ANM 1988\2 of the Madrid Council
2. ↑  Madrid the Capital of Spain

Надворешни врски
----------------

* City of Madrid (Madrid Community, Spain) на *Flags of the World*
**Знамето на Лисабон**, познато и како **Знамето на Свети Винсент**, ― општинско знаме на Лисабон, кое се состои од жиронија наизменично помеѓу црно и бело обезличено со грбот на Лисабон во средината. За цивилна употреба знамето се вее без грбот.

Грбот на Лисабон ја прикажува приказната за тоа како Свети Винсент станал светец-заштитник на Лисабон. Португалската легенда кажува како телото на светецот било купено во Алгарве во 1173 година додека бил на пат кон главниот град за да биде погребан во лисабонската катедрала од кралот Алфонсо I. Овде, додека бродот бил закотвен на најјугозападната точка на Португалија (денешен Р’т Свети Винсент), двајца гаврани наводно се качиле на бродот за да го чуваат трупот. Оваа легенда се раширила во португалскиот фолклор, што резултирала со тоа што сцената се користи за претставување на Лисабон.

Веднаш подолу е обвиткан јаката на Орденот на кулата и мечот, кој му бил доделен на градот на 3 јуни 1920 година од претседателот Антонио Жозе де Алмеида. Под грбот има бел свиток со мотото MUI NOBRE E SEMPRE LEAL CIDADE DE LISBOA („Најблагороден и најверен град Лисабон"). Над грбот има златна мурална круна со пет видливи кули, што укажува на статусот на градот и главниот град на Лисабон.

Знамето на Лисабон влијаело на дизајнот на знамето на Сеута.

Поврзано
--------

* Португалска вексилологија
* Грб на Лисабон
* Знаме на Сеута

Наводи
------

1. ↑  Purcell, Mary (1960). *Saint Anthony and His Times*. Garden City, New York: Hanover House. стр. 44–45.
2. ↑  „Membros Honorários". *Ordens Honoríficas Portuguesas*. Посетено на 12 јуни 2022. Em 1920, o Presidente António José de Almeida concedeu à cidade de Lisboa a Grã-Cruz da reformulada Ordem Militar da Torre e Espada, do Valor, Lealdade e Mérito.
3. ↑  „Entidades Nacionais Agraciadas com Ordens Portuguesas". *Ordens Honoríficas Portuguesas*. Посетено на 12 јуни 2022.
4. ↑  „Lisboa (Lisbon) Municipality (Portugal)". *Flags of the World*. Посетено на 12 јуни 2022.

Надворешни врски
----------------

* Лисабон на Flags of the World
**Mитологијата на Ирокезите** која ја почитувале пет од шестте племиња на Северноамериканските индијанци е изумрена. Некои од религиозните приказни кои се предаваат од колено на колено сѐ уште се присутни, вклучувајжи и делови од фолклорот.

Хагведију (*Hahgwehdiyu*) е богот творец; тој ја посеал пченката во телото на неговата мајка Атахенсик (*Atahensic*). Тој има и брат близнак Хагведаетган (*Hahgwehdaetgan*) кој е чисто зло.

Гаол е бог на ветрот.

Гохоне е персонификација на ветрот.

Адекагагваа (*Adekagagwaa*) е персонификација на летото.

Оната (*Onatha*) е бог на плодноста и заштитник на фармерите, поточно на сточарите.

Јошека (*Yosheka*) е вториот бог-творец.

Тархухјавахку (Tarhuhyiawahku).

Оки е олицетворение на животната слика на ирокезите. Тој е споредлив со Ваканда (Лакота) и Маниту (алгонкински јазик).

Јогах се природните духови, слично на двете нимфи и фурии. Ха Вен Неју е "Големиот Дух".

Првите луѓе биле создадени од Јошека, кој им дал многу знаење од ирокеските магични и ритуални церемонии, како и тутунот кој зазема централно место во ирокеската култура.

Северниот ветер е олицетворение на мечката Јаa-о-гах, која живее во пештера и е контролирана од Гах-ох. Ја-o-гах може да го уништи светот со нејзиниот ладен здив, но е надгледувана и контролирана од Гах-ох.

Сосондовах (*Sosondowah*) бил големиот ловец (познат по ловот на натприродниот елен) кој бил заробен од зората, божица на која и требало чувар. Тој се заљубил во Генденвита *Gendenwitha* ("таа која го носи денот"), a која била обична ќена. Тој се обидел да ја заведе со песна. На пролет тој пеел како славеј, во лето како кос а на есен како ут, кој потоа се обидел гда ја однесе Гендевита на небото. Таа побегнала и се преобразила во Утринска ѕвезда која тој може да ја гледа секое утро, но не и да биде со неа.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Ирокеска конфедерација |
| --- |
|  |
| Народи | Сенека **·**  Кајузи **·**  Онондази **·**  Онајди **·**  Мохавци **·**  Тускарори | Знамето на ирокеската конфедерацијаЗнамето на ирокеската конфедерација |
|  |
| Теми | Економија **·**  Јазици **·**  Митологија **·**  Гајанашагова **·**  Миротворецот |

 |
**Забже** (полски: *Zabrze*, германски: *Hindenburg O.S* *(од 1915 до 1945)*, *целосен назив*: *Hindenburg in Oberschlesien*, шлески: *Zobrze*) - град во Полска, кој се наоѓа во Шлеското Војводство во близина на Катовице, во западниот дел на Горношлеската Метрополска Област, кое брои околу 2 милиони жители. Низ градот тече реката Битомка, која е притока на Одра.

До 1999 година, градот бил дел од тогашното Катовицко Војводство, а од тогаш е дел од проширеното Шлеско Војводство. Забже е еден од градовите кои ја сочинуваат катовицката конурбација, која пак е важен дел од пошироката Горношлеската Метрополска Област, во која живеат нешто над 5 милиони жители.
**За Твојата Љубов** е една од најпопуларните мексикански теленовели. Оваа теленовела беше снимана и премиерно прикажувана во Мексико во 1999 година. Серијата го освои целиот свет, како и нашата земја. Оваа теленовела кај нас се емитуваше на МТВ Телевизија, во 2002 година.

Синопсис
--------

Доаѓањето на образованиот, силниот и таинствениот работен човек Марко Дуран во градот Сан Карлос ќе ги промени животите на многу луѓе. Силниот карактер и милоста на убавата Сиело се особините заради кои Марко веднаш се заљубува во младата наследничка, но таа во него гледа само натрапник кој сака да гради хотел кој би донел немир во инаку спокојниот град. Сепак, кога дознава дека свршеникот Серхио ја измамил со нејзината помлада сестра Бриса, Сиело и покрај презирот, ќе го прифати бракот со Марко, обидувајќи се да го заборави Серхио. Уверен дека Сиело ја заборавила измамата на сестрата и бившиот свршеник, Марко безнадежно се заљубува во новата сопруга, ниту малку не сомневајќи во нејзината љубов. Но, кога ќе сфати дека Сиело сè уште ја мачат сомнежите врзани за минатото, Марко ќе го напушти скршеното срце и ќе почне врска со злобната Миранда, жената која нема да бира средства засекогаш да го спречи враќањето на Сиело во животот на Марко.

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Габриела Спаниќ | Марија дел Сјело Монталво / Аурора |
| Саул Лисазо | Марко Дуран |
| Кети Барбери | Миранда Нарваиз |
| Херардо Мургија | Д-р Серхио Замбрано |
| Роберто Вандер | Дон. Николас Монталво |
| Маргарита Магања | Бриса Монталво |

Надворешни врски
----------------

* Интернет теленовела база на податоци
* Сериалс.ру Архивирано на 12 октомври 2007 г.
**„Заборавените"** (шпански: *Los Olvivados*) - мексикански филм од 1950 година, во режија на Луис Буњел, кој е автор и на сценариото, заедно со Луис Алкориза. Главните улоги ги играат: Алфонсо Мехиа, Естела Инда, Михел Инклан, Роберто Кобо, Франсиско Хамбрина, Марио Рамирес итн. Во САД, филмот е познат по насловот „Млади и проклети" (*The Young and the Damned*). Филмот освоил вкупно 12 награди на разни фестивали, меѓу кои и наградата за најдобар режисер на Канскиот филмски фестивал, а имал уште шест номинации.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажува животот на децата од улиците на Мексико Сити. Хаибо (го игра Кобо), штотуку избеган од поправниот дом, ги собира уличните деца и ги наговара да го нападнат слепиот музичар Кармело (го игра Инклан) кој свири на улицата. Еден ден, придружуван од Педро (го игра Мехиа), Хаибо подмолно го убива младиот Хулијан кого го обвинува дека е виновен за неговото затворање. Хаибо му се заканува на Педро да не кажува никому за убиството и притоа со него ги дели парите украдени од Хулијан. Мајка му на Педро (ја игра Инда) се однесува строго кон него, обвинувајќи го за лошото однесување, а за дапокаже дека е добар, Педро се вработува кај еден ковач. Таму го посетува Хаибо, кој краде нож, но полицијата го обвинува Педро за кражбата, така што тој мора да избега од дома. Во меѓувреме, Хаибо има љубовен однос со мајка му на Педро. Кога Педро се враќа дома, мајка му го пријавува во судот. Поради недостиг од докази, судот не може да го осуди Педро, но го испраќа во поправно училиште. Директорот на училиштето (го игра Хамбрина) сфаќа дека на Педро му недостига љубов и внимание, па му дава пари за да му купи нешто, но го пресретнува Хаибо, кој му ги краде парите. Педро го следи Хаибо и започнува тепаќа со него, но Хаибо е посилен. Тогаш, Педро им кажува на присутните дека Хаибо е убиецот на Хулијан. Потоа, Кармело ѝ кажува на полицијата каде се крие Хаибо. Во меѓувреме, Хаибо го убива Педро во една колиба и потоа бега во своето засолниште, но таму го чека полицијата, која го убива. Истовремено, плашејќи се дека може да биде обвинет за убиството, сопственикот на колибата го фрла телото на Педро на ѓубриштето.

Наводи
------

1. ↑  IMDB, The Young and the Damned (1950) (пристапено на 15.7.2020)
2. ↑  IMDB, The Young and the Damned (1950)Awards (пристапено на 15.7.2020)
Шишести џигерници

{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Шишести џигерници|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Sphaerocarpales** е ред на растенија во рамките на црн дроб. Приближно дваесет видови се во овој редослед кој е под-поделен на четири фамилии: Monocarpaceae, Sphaerocarpaceae и Riellaceae, како и изумреното семејство Naiaditaceae. Вклучувањето на Naiaditaceae е неизвесно, а семејството понекогаш било доделено на Calobryales.

Класификација
-------------

Живи таксони и број на видови врз основа на Söderström et al. 2016 и синоними од *Збирка имиња на родови-групи во систематско распоредување*.

Наводи
------

1. ↑  Cavers, F. (1910). "The inter-relationships of the bryophytes. I. Sphaerocarpales". *New Phytologist*. **9** (3–4): 81–92. doi:10.1111/j.1469-8137.1910.tb05560.x. hdl:2027/uc1.c073498009.
2. ↑  Söderström; и др. (2016). „World checklist of hornworts and liverworts". *PhytoKeys* (59): 1–826. doi:10.3897/phytokeys.59.6261. PMC 4758082. PMID 26929706.
3. ↑  „Part 2- Plantae (starting with Chlorophycota)". Архивирано од изворникот на 2016-10-06. Посетено на 30 June 2016. Наводот journal бара `|journal=` (help)
**Шарл Ролен** (30 јануари 1661

 – 14 декември 1741

) — француски историчар и просветител, кој бил доста популарен во своето време, но подоцна бил заборавен.

Животопис
---------

Ролен бил син на мајстор за кујнски прибор, а на 22 години дипломирал на универзитетот Сорбона. Во 1694 бил поставен за ректор на универзитетот, а освен обавување на таа должност, го проучувал и грчкиот јазик. На функцијата останал две години, а во 1699 бил назначен за директор на колеџот Бове. Ролен застапувал јансенистички ставови, а ги бранел и наводните чуда кои сметал дека биле дело на теологот Франсоа де Пари. За жал, поради неговите религиозни ставови му биле одземени овластувањата и го разрешиле од местото директор, но повторно бил назначен во 1719. Се смета дека поради истата причина не бил избран за член на француската академија. Кратко пред неговата смрт се изјаснил против папската була *Unigenitus*.

Книжевното творештво на Ролен датира од подоцнежниот период во неговиот живот, кога му било забрането да предава. Неговата 12–томна *Древна историја* (1730–38) се сметала за дело без цврсти историски докази, некритична и малку неточна. Но следните генерации се заинтересирале за книгата и ја проучувале. Друго негово важно дело е *Traité des études* (1726–31) во кое е резимирано како би требало да се реформира образовниот систем, отфрлајќи ги средновековните традиции кои се задржале во Франција, нагласувајќи го значењето на националната историја и намалувајќи го обемот на латински јазик во учебниците. Ролен почнал да пишува книги откако наполнил 60 години.

Наводи
------

1. ↑  Encyclopaedia Britannica: Or, A Dictionary of Arts, Sciences, and Miscellaneous Literature, Enlarged and Improved, Volume 18 p.110

Надворешни врски
----------------

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Шарл Ролен*** 
* Дела од Charles Rollin на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Шарл Ролен на Семрежниот архив
**Ерик Робинсон** (13 декември 1908 година – 24 јули 1974 година) бил диригент и музички претставувач за BBC.

За време на Војната, Ерик Робинсон служел во Кралскиот армиски корпус: во 1943 година, тој бил со складишниот бенд во Централното снабдувачко складиште Чилвел, и ги диригирал „Сините ракети", дел од бендот, кој свирел лесна музика. Тој бил двапати музички директор на Евровизија кога била изведена во Лондон во 1960 и 1963 година, а во други прилики помеѓу 1957 и 1965 година, Робинсон го диригирал оркестарот придружуван на настапот на Обединетото Кралство во натпреварот.

Во 1962 година, тој обезбедил финансиска и техничка поддршка за тастатурата за репродукција на лента Мелотрон и бил многу вклучен во првичното рекламирање и промоција. Тој се надевал дека популарноста на нов и иновативен инструмент ќе ја заживее неговата кариера.

Постариот брат на Робинсон, Стенфорд Робинсон (1904-84) бил познат диригент и композитор.

Неговата ќерка Вивиен Робинсон се омажила за изведувачот-магионичар Дејвид Никсон во 1961 година.

Починал на 24 јули 1974 година на 65 години.

Наводи
------

1. ↑  Awde, Nick (2008). *Mellotron : The Machines and the Musicians that Revolutionised Rock*. Bennett & Bloom. стр. 44–46. ISBN 978-1-898948-02-5.
2. ↑  "Mr Eric Robinson", *The Times*, 25 јули 1974, p. 20

|
|  |
| Претходник**Франција Франк Пурсе** | **Диригент на Евровизија**1960 | Наследник**Франција Франк Пурсе** |
|
| Претходник**Луксембург Жан Родере** | **Диригент на Евровизија**1963 | Наследник**Данска Каи Мортенсен** |

Надворешни врски
----------------

* Eric Robinson на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
***Збирна*** – групна шпедиција постои кога шпедитерот истовремено (во исто превозно средство, со иста превозна исправа) испраќа и доставува стока што им припаѓа на разни негови комитенти. Во овој случај шпедитерот со транспортното претпријатие склучува еден единствен договор за превоз и тоа, по правило, во сопствено име и за сопствена сметка, а потоа му дава на превозникот посебни налози за предавање на стоката на определени примачи.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на економијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Зајче безопавче"** е збирка песни за деца од македонскиот поет Васил Куноски, првобитно објавена во 1957 година.

Содржина
--------

Збирката ги содржи следниве песни:

* Зајче безопавче;
* Кос;
* Мецана;
* Пчеличке;
* Мајстори;
* Ешко;
* Бегај, еленче;
* Чуден човек;
* Штурчо;
* Стани, детенце;
* Влечко;
* Врни росице;
* Кој зошто е;
* Петле гаќуресто;
* Што станало;
* Нашата крава;
* Шарко;
* Зошто Миле не е весел;
* Несреќа;
* Голем ловец;
* Роденден;
* Џив-џив;
* Маче шарено;
* Среќно ластовиче;
* Вредна рака црта вака.

### Издание на здружените издавачи од 1980 година

Во 1980 година, збирката „Зајче безопавче" била објавена од здружените издавачи: „Култура", „Наша книга", „Мисла", „Македонска книга" и „Детска радост". Книгата била задолжителна лектира за прво одделение во основните училишта во Македонија, а била испечатена во печатницата на НИП „Нова Македонија", во тираж од 30 000 примероци. Корицата и илустрациите во книгата биле дело на Младен Туниќ; а коректори биле Ружа Димишковска и Павлина Пиперовска. Книгата има 24 страници и не е каталогизирана, ниту пак содржи меѓународна ознака.

Наводи
------

1. ↑  Васил Куноски, *Зајче безопавче*, Култура, Наша книга, Мисла, Македонска книга и Детска радост, Скопје, 1980.
2. ↑  Васил Куноски, *Зајче безопавче*, Култура, Наша книга, Мисла, Македонска книга и Детска радост, Скопје, 1980.
Кинески Шар-пеј
**Шар-пеј** потекнува од Кина, каде во последниве двесте години има огромна популарност. Хонгконг е првото и едниствено место од каде Шар-пеј почнал по воден пат да се превезува до останатите делови во светот. Заради својот необичен изглед тој е омилен меѓу американските уметници. Во 1977 година, во Гинисовата книга на рекорди Шар-пеј е опишан како најретко куче на светот.

Особености
----------

Ова куче, и тоа особено мажјакот, има опуштена, премногу збркана кожа на главата. По осмиот месец овие брчки малку се затегниваат. Кај зрелото куче брчки се дозволени само околу челото. Секогаш е еднобоен. Неогивот јазик има сино-црна боја или сино-црвена боја. Темпераментот му е енергичен и подвижен. од друга страна, тој е смирен, независен, верен и срдечен кон луѓето. Одгледуван е за борба со кучиња, па заради тоа има кратки уши, крзно со отпорни влакна и наназад свртени очници. Тој е добар чувар.
Pineau des Charentes red and Pineau des Charentes white on www.pineaucognac.comЦрвено и бело шарантско пино
**Шарантско пино** (француски: *Pineau des Charentes*) – регионален француски аперитив кој се произведува во департманите Шаранта, Приморска Шаранта и во многу помала мера во Дордоња во западна Франција. Многу е популарен во областа каде се произведува, помалку познат во другите покраини во Франција, а скоро непознат во странство.

Тоа е збогатено вино, направено од свеж, неферментиран сок од грозје или мешавина на лесно ферментирана шира од грозје, на што се додава коњак, а потоа се зрее.
Шандор Владар
**Шандор Владар** (роден на 19 јули 1963 година во Будимпешта) е унгарски пензиониран машки пливач. Тој освои златен медал на Летните олимписки игри 1980 во Москва во 200 м грб.

Владар беше пливач во Козпонти, Спортската школа (1972-1980), Ујпешти (1981-1985). Од 1985 до 1987 година бил ватерполо играч за Ујпешти Дожа.

Тој беше прогласен за Машки европски пливач на годината во 1981 година од страна на *магазинот Swimming World*. Истата година беше избран за унгарски спортист на годината.

По пензионирањето од активен спорт тој отвори ветеринарна клиника со неговиот брат Золтан, кој исто така бил пливач.

Владар бил избран за претседател на Пливачкиот сојуз на Унгарија на 24 септември 2017 година.

Достигнувања
------------

* Светско првенство
	+ Сребрен медал во 1982 година (200 м грб)
* Европско првенство
	+ Златен медал во 1981 година (100 м грб)
	+ Златен медал во 1981 година (200 м грб)
	+ Сребрен медал во 1983 година (200   m грб)

Наводи
------

1. ↑  „Wladár Kisállat Rendelő". Wladár testvérek. Архивирано од изворникот на 2008-02-23. Посетено на 2008-03-08. Не се допушта закосување или задебелување во: `|publisher=` (help)
2. ↑  „Wladár Sándor óriási többséggel az úszók új elnöke" (унгарски). Index. Посетено на 2017-09-24.

Надворешни врски
----------------

* Шандор Владар на Sports Reference
**Свети Никита Нов** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Νικήτα του Νέου*) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Митрополитот Константин Серски од Света Гора донел дел од моштите на Свети Никита Нов и ги поставил во катедралата „Св. Архангели". На 25 мај 1994 г. е основана парохија Свети Никита Нов и на 10 ноември 1996 г. е поставен камен-темелникот на улица „Харилаос Трикупис" бр. 71. Во 1998 г. на Томина Недела во црквата е извршена првата богослужба и во него се преместени моштите на светецот. Храмот официјално е отворен на 27 февруари 2005 г. од митрополитот Теолог Серски. Градбата е крстокуполна со убав живопис, полилеи и резбан дрвен иконостас. Има два параклиса — „Св. Ѓорѓи и Св. Мелпомена" и „Свети Евстатиј". На 3 мај 2008 г. во него свечено се одбележани 200 години од смртта на светецот Никита Нов на Света Гора.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Αγίου Νικήτα του Νέου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 12 декември 2017.
**"Жирафа и очила"** е рачно нацртан анимиран филм објавен од студиото „Сојузмултфилм" во 1978 година. Времетраење - 8 мин 48 сек.

Заплет
------

Еден ден, жирафата паднала од плакарот и ги скршила очилата. Земајќи ги парите, отишла во аптека за нови. По патот, потрошила се на непотребни работи - капа, шал, чорапи. Како резултат на тоа, немала доволно пари, но дарежливиот фармацевт и ги дал своите.

Креатори
--------

|  |  |
| --- | --- |
| продуцент | Галина Баринова |
| сценарист | Ирина Пивоварова |
| дизајнер на производство | Галина Баринова,Н. Николаева |
| оператор | Михаил Друјан |
| композитор | Људмила Лјадова |
| инженер за звук | Владимир Кутузов |
| уредник | Наталија Абрамова |
| асистент на директор | Л. Морозова |
| асистент на оператор | Е. Синицкаја |
| аниматори | Joзеф Куројан,Александар Панов,Олга Орлова,Владимир Палчиков,Татјана Померанцева |
| улогите беа искажани | Германски Качин - ракун,Михаил Погоржелски - нилски коњ,Всеволод Ларионов - раскажувач, папагал,Татјана Васиyeева - жирафа. |

Осврти
------

> Главната тема на делата на Галина Баринова беа руските бајки за деца за животни, раскажани ненаметливо, со лесен јазик, хумор и симпатични мелодии. Меѓу успесите - „Жирафа и очила", „Страшна приказна", „Лукав врана", „Мечка - нога од вар". Во сите свои филмови, Галина Баринова работи и како дизајнер на продукција
> 
> — Сергеј Капков

Надворешни врски
----------------

* *Жирафа и очки*  на Семрежната филмската база на податоци
''Житието на кнез Лазара'', за кого Пејчиновиќ сметал дека бил ктитор на Лешочкиот манастир, останало во ракопис. Тоа било дел од книшката "Правилото" на светецот. По негова повела, јеремонахот Арсенија во Лешочкиот манастир текстот го препишал во 1841 година. Книгата има 73 листа. ''Правилото'' било напишано на црквенословенски, додека на народен јазик биле текстовите "Расказот на Кирила за обновувањето на манастирот" и "Житието на кнез Лазара". И оваа свое дело македонскиот просветител го напишал според некој постар српски текст. Го издал бугарскиот научник А. М. Селишчев, 1915 година.
**Дишница** ― традиционален или „етнографски" регион на Албанија, сместен во северните делови на поранешниот округ Премет и некои околни области, при што неговите точни граници повремено се нејасни. Поголемиот дел од нејзиното население се етнички Албанци и традиционално приврзаници на мистичниот Бектешки ред, насочен кон шиитите, и заедно со соседниот Скрапари, тој е еден од најгустите бекташки региони во Албанија, иако денес многу од тамошното населени не придржува кон верските обреди. Неговите жители зборуваат тоскиски дијалект што е близу до стандардниот албански јазик, кој првично се засновал на дијалектот на блискиот град Клисура.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Албанија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Душко Аврамов** — македонски поет за деца. Роден е во Скопје на 29 април 1938 година. Починал во Скопје на 19 јули 1998 година. Завршил Виша Педагошка Школа во Скопје 1963 година и Филолошки факултет во Скопје 1969 година. Работел како наставник до 1964 година новинар во радио Скопје до 1967 година главен уредник на весник Стакларец до 1988 година. Член на ДПМ од 1970 година.

Автор е на книгите:

* Славејот на одмор (1970),
* Болен зајко (1971),
* Со песни низ оган (1971),
* Ајкулата заби мие (1972),
* Свет без граници (1974),
* Има еден убав збор (1979),
* Венец од ѕвезди (1980),
* Те сакам, ме сакаш (1985),
* Најсветлата ѕвезда (1990),
* Ајде да се дружиме (1994),
* Цвет до цвет (1996),
* Стевче смелче (1996).

Идеалите и импозантното дело на Гоце Делчев станале негова непресушна инспирација во творештвото.

Наводи
------

1. ↑  „Членови на ДПМ". *dpm-pisateli.mk* (мк). Посетено на 17.01.2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Штипското кале или тврдина Исар** се наоѓа меѓу реките Брегалница и Отиња, на вонредно стратешка позиција. На источната страна, каде што косината на ридот се спушта благо, расположен е сегашниот град Штип кој се развил од средновековно предградие. Не е познато ѕидањето на оваа тврдина. Самиот град Штип го знаеме по името Стипион од античко време. Но, секако, оваа тврдина, имајќи ги сите одлики на средновековните фортификациони градби, настанала во ова време. Познато е од историски извори дека Штип се наоѓал во границите на Самоиловата држава, а по најзиното пропаѓање го презеле Византијците. Во почетокот на **13 век** Штип бил под **бугарска власт**, а по битката на Велбужд потпаднал под управа на Стеван Дечаноски. Потоа, во тврдината се населувале властелините **Оливер**, **Хреља** и **Константин Деановиќ**. Турција го зазеле градот, во **1382 година**. 

Имајќи ги предвит условите во кои живееле средновековните владетели и властелини и вонредната стратешка положба на оваа тврдина, лесно можеме да претпоставиме дека од раниот среден век, па сè до времето кога поради појавата на огненото оружје настапувало општо напуштање на средновековните тврдини, штипското кале играло важна улога во нивниот живот, и по секој наплив на непријателот што бил следен со делумни уривања, било поправено од нивнот господар.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Свети Никола** (српски: *Црква Светог Николе*) — црква на Српската православна црква, која се наоѓа во село Брезова, 26. км југозападно од Ивањица, Србија. Сместена на планината Мучањ, била изградена во првата половина на 17 век на местото на постара црква. Народната традиција ја поврзува изградбата на црквата со деспотот Стефан Лазаревиќ чиј фреско -портрет се наоѓа во црквата, иако живеел во 15 век.

Во неколку случаи (1971–1972, 1973–1975. и 1987) се вршеше археолошко истражување на црквата, но и нејзината конзервација и реставрација, што резултираше со сегашниот статус на црквата на државен заштитен споменик од големо културно значење.

Архитектура
-----------

 Црквата со планината Мучањ во далечината
 Југоисточната страна на црквата
Црквата Свети Никола во Брезова е еднокорабна градба со многуаголна купола и прозорци од задни рози. Ќелијата на црквата е поделена на три кораби. Куполата е подигната над средниот коридор, додека страничните патеки се прекриени со сводови. Олтарната апсида има полуцилиндрична форма. Подоцна е изградена голема нартекс и вториот (северната страна) влез. Во црквата Свети Никола е сочуван иконостасот на постарата црква од XIV век.

Првенствено поради својот план, но и поради другите архитектонски одлики, црквата е класифицирана во групата српски цркви изградени во периодот на османлиското владеење над Србија и под влијание на старата архитектонска школа Рашка .

Фрески
------

 Мозаик на Свети Никола на влезот во црквата
Фреските на црквата биле сликани во текот на 1730-тите  од двајца сликари со „сосема различно образование, талент и уметнички стилови" кои „не успеале да постигнат хармонично единство", но нивните слики имаат „исклучително интересна иконографија ". Украсувањето на поголемиот дел од црквата го извршил помалку талентираниот од двајцата, чирак на поп Страхиња од Будимље. Фреските на вториот зограф се „одликуваат со афинитетот кон иконописот, елеганцијата на издолжените фигури и моделирањето на боите".

На фреските доминираат сцени од животот на Свети Никола и портретите на Цар Лазар од Србија, Царица Милица и деспотот Стефан Лазаревиќ. Портретот на деспот, поставен на северниот ѕид во близина на северозападниот агол на црквата, се смета дека е направен по автентична фреска, која веројатно била насликана помеѓу 1421 и 1427 година, за време на владеењето на деспотот Стефан. До портретот на деспотот, на западниот ѕид, стои портретот на неговиот татко Лазар од Србија.

Сликарот Симеон Лазовиќ ги изработил *царскиот портал и вратата со Недрамановото око* во 1805 година, како дел од иконостасот на црквата.

Галерија
--------

* Лустерот и фреските*Лустерот и фреските*
* Фреските на јужниот ѕид*Фреските на јужниот ѕид*
* Иконостасот*Иконостасот*

Поврзано
--------

* Ивањица
* Стефан Лазаревиќ

Белешки и референци
-------------------

Белешки
* Monuments of Culture in Serbia: Црква Светог Николе
* Zavod za zaštitu spomenika Kraljevo
* 86-80879-07-X

Наводи

1. 1 2 3  Radojčić (1996)
2. 1 2 3

Надворешни врски
----------------