recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Милан Недиќ
**Милан Недиќ** бил југословенски генерал, српски политичар и претседател на квислиншката марионетска влада во Србија за време на окупацијата од страна на нацистичка Германија во Втората светска војна позната по името „Влада на национален спас".

Недиќ се борел во Балканските војни и во Првата светска војна. Во меѓувреме бил началник на генерал-штаб и министер на војската и морнарицата. Сменет е и пензиониран поради своите прогермански ставови и блискоста со движењето на Димитрија Љотиќ. Вратен е во службата пред Априлската војна, во која ја командувал третата група на армијата која имала задача да го брани најважниот дел од фронтот на границата со Бугарија, ама не пружила никаков отпор. Германската окупација го поставила за претседател на марионетската влада на народниот спас со цел полесно да го задуши востанието во Србија. Недиќ бил загрижен за опстанокот на српскиот народ во Хитлеровиот нов пласман. Сакал да обезбеди рај за Србите кои биле прогонувани во други делови на окупирана Југославија, како и да ја спречи победата на комунистите во војната.

Неговата влада е задолжна за многу активности во врска со холукаисти и прогонети антифашисти, како што се регистрација и апсење на слободните евреи и заедничка контрола над логорот Баница. Неговиот режим верно извршувал немачките барања. Недиќ бил фасциниран на немачкиот национален социјализам и пробал да ја уреди Србија по угледот на Третиот Рајах.

Наводи
------



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 18030138
* LCCN: n85229308
* ISNI: 0000 0000 2831 9241
* GND: 119366703
* SUDOC: 133754154
* BNF: cb177579952 (податоци)
* NKC: jx20120919001

 |

 |
Обновени складишта за сено во Гадвик во 2002 година. Мостот Гадвиксброн е во позадина.
**Једвик** е рурално село од двете страни на реката Луле, западно од Бергнасет во округот Недерлуде во општината Лулеш, Шведска. Страните на селото се викаат Содра Једвик и Нора Једвик. Дел од Содра Једвик е класифициран како област едноставно наречена Једвик. 53 жители од вкупно 114 жители на селото од (2010) живеат таму. Нора Једвик имала 61 жител (2010).

Историја
--------

Има национален пат заедно Норландкустен преку Једвик од средниот век. Мостот наречен Гамла Гадвиксброн е изграден во 1941 година. Во 1978 година сообраќајот на европската рута Е4 бил преместен во Нов Гадвиксброн.

Знаменитости
------------

Постои шведска евангелска - мисиска градина „Сундет" со капацитети за кампување летно време во Једвик.
**Челопеч** (бугарски: *Челопеч*) — село во Западна Бугарија, административен центар на општината Челопеч во Софиската Област. Има население од околу 1.750 жители (2022).

Географија
----------

Селото се наоѓа во планинско подрачје, 75 километри источно од главниот град Софија. Низ селото минуваат Подбалканскиот пат и пругата Софија—Бургас.

Историја
--------

Во земјиштето на Челопеч, во локалитетите „Гинова могила" и „Градиште", биле пронајдени остатоци од населби и градежи кои датираат од античко време. Името на населбата за прв пат се појавува во зачуваните турски документи од 1430 година. Се претпоставува дека постоела за време на Второто Бугарско Царство или е создадена непосредно пред падот на Бугарија под османлиска власт.

Eкономија
---------

Челопеч е едно од најголемите и најбогатите наоѓалишта на бакар-злато-пирит во Европа. Рударството е главна индустрија, што е една од причините за добрата економска состојба на општината.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општина Челопеч

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јањските Острови** се наоѓаат во „јужниот џеп" на западниот дел на Република Српска, припаѓаат на општините Шипово на 9 км од нејѕиниот центар и околу 90 км од регионалниот центар на Бања Лука. По целата должина на Јањските Острови, тече истоимената река Јањ.

Во нејзината близина се наоѓаат населените места Бабиќи, Брдо, Ваган, Водица, Горица, Грбавица, Греда, Ѓукиќи, Кнежевиќи, Кичелово брдо, Липовача, Љуша, Мочиоци, Натпоље, Подобзир, Попуже, Прибељци, Стројице, Тодориќи, Чуклиќ и свте тие заедно ја сочинуваат историската, географска и културна област Јањ во општина Шипово.

Во непосредна близина се наоѓа и прашумата Јањ, како и Манастирот Глоговац.

Растителен и животински свет
----------------------------

Поради извонредната сочуваност на природата, разновидните живеалишта и специфични климатски услови, Јањските Острови се богати со растителен и животински свет. На овој простор се наоѓаат голем број на шуми, а во неговата околина и доста шумски висорамнини.

Реката е исклучително богата со риби — пастрмка и липљен. Околните шуми се живеалишта на многу диви животни — зајци, волци, лисици, темни мечки, срни, диви свињи па и на рисот. Од птици во густите шуми може да се видат голем бел тетраб, љештарка, јастреб, сокол, орел, гулаби, клукајдрвци и многу други видови.

Релјефот е во најголем дел изграден од седиментни варовнички карпи и доломит. Варовничките површини се испресечени со бројни тектонски пукнатини на кои се створени бројни форми на релјеф (вртачи, долини, јами, пештери).

Клима
-----

Јањските Острови во глобалниот климатски поглед се наоѓаат во појасот со умерено континентална клима.

Река Јањ
--------

Реката Јањ тече низ извири 13 км јужно од Шипово на надморска височина од 612 м во исклучително длабок кањон чии стрмнини се преку 200 м.

Токму во Јањските острови, реката Јањ се разлева во многобројни поточиња кои после неколку километри повторно се спојуваат.

Туризам
-------

Резерватот Јањски Острови е популарно туристичко место за излет и најатрактивно место за излет во Шипово. Мир, богатство со бујно зеленило, шуми и реката Јањ е онаа што најмногу ги привлекува туристите. Она што најмногу ги краси Јањските острови се големиот број на слапови, потоци и водопади кои се протегаат по должина на целото место. Местото е погодно за лов и риболов, а постои и можност за изнајмување на соба во селските домаќинства.

Во 2016 година на Јањските острови одржан е музички фестивал З.Е.Т. (забава, екологија и туризам) од Шипово на кој настапиле многобројни изведуваачи.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Поврзано
--------

* Општина Шипово
* Прашума Јањ
* Јањ
* Зет од Шипово

Надворешни врски
----------------

* Портал: Република Српска

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јањски Острови" на Ризницата ? |

* Туристичка организација на Република Српска
* Мрежно место на Општина Шипово


1. ↑  Удаљеност Јања од центра Шипова
2. ↑  „Шипово туризам, Јањске отоке (18. јун 2008)". Архивирано од изворникот на 2017-03-17. Посетено на 2017-09-22.
3. ↑  „Фестивал забаве екологије и Туризма у Јањским отокама". Архивирано од изворникот на 2017-03-15. Посетено на 2017-09-22.
**Матајур** ― планина со 1,642 м висина во Јулијанските Алпи на границата меѓу Италија и Словенија. Се наоѓа на границата помеѓу долината на Соча и италијанскиот планински регион познат како Венецијанска Словенија, со поглед на Јадранското Море. Нејзиното истакнување е 1,385 м.

Име
---

Матајур била споменета како *Mons Regis* околу 680 година и како *во Монте Мајори* во 1275 година. Словенечкото име Матајур е изведено преку самогласна хармонија или акање од *\*Motajur* (< *Mǫtmajur*), кое било позајмено од фрулијанско име кое се развило од романскиот збор *Monte(m) maiōre(m)* „повисока планина". Познато е како *Mat'jur* на месниот дијалект, а на фрулијански како *Mòntmaiôr* или *Mataiûr* (повторно позајмено од словенечки). Друго старо име на овој врв е Велика Баба.

Историја
--------

На 26 октомври 1917 година, надпоручникот Ервин Ромел ја зазел планината за време на Битката кај Капорето во Првата светска војна.

Поврзано
--------

* Битка кај Капорето
* Коловрат

Наводи
------

1. ↑  Snoj, Marko (2009). *Etimološki slovar slovenskih zemljepisnih imen*. Љубљана: Modrijan. стр. 254.

Надворешни врски
----------------

* Матајур на hribi.net
**Иван Шишманов** (бугарски: *Иван Димитров Шишманов*; 4 јули 1862 во Свиштов, Османлиска империја – 22 јуни 1928 во Осло, Норвешка) бил бугарски писател, етнограф, политичар и дипломат. Бил амбасадор на Бугарија во Украинската Држава и Украинската Народна Република.

Биографија
----------

Иван Шишманов е роден на 22 јуни 1862 во Свиштов во познатото семејство Шишманови. Учел во Педагошкото училиште во Виена од 1876 до 1882. Потоа студирал филозофија и литература во Јена во 1884 и две години во Женева. Во 1888, завршил докторски студии во Лајпциг кај професорот Вилхелм Вунд.

На 28 декември 1888, се оженил со Лидија Шишманова, ќерка на Михајло Драгоманов. Во 1888 Шишманов бил еден од основачите на Високата Школа во Софија.

Шишманов бил член на Народнолибералната партија, и во 1903 станал Министер за народна просвета, но во 1907 ја напуштил функцијата поради несогласување со властите. Како министер, тој отворил училиште за слепи во 1906.

Позната е неговата средба како министер за народна просвета со францускиот новинар Гастон Рутие во 1903, кој подоцна во неговата книга *Македонското прашање* го објавил нивниот разговор, при што Шишманов изјавил:

>  „По десет години ако Македонија стане автономна, таму нема да постојат ниту Бугари, ниту Срби, ниту Грци, ќе постојат само Македонци. Тие ќе имаат многу заеднички политички интереси, особено економски, што треба да ги создадат со својата неуморна работа ако сакаат да бидат независни од државите што се понапредни од нив и чие производство би го уништило нивното.
> 
>  
> 
>  Како земјоделци, не ќе им биде воопшто од интерес да се спојат со земјоделските земји како што се Србија и Бугарија; како индустријалци, ќе сакаат да ја штитат својата индустрија која ќе биде против нашата; најпосле, тие ќе сакаат да ги задржат за себе местата на функционери во нивната администрација и на офицери во нивната војска. Значи, Македонија ќе биде независна и Македонците ќе останат Македонци. Ако Европа го мисли спротивното, таа греши; ако Бугарите сметаат на бугаризација на Македонија тоа се илузии".
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> —Gaston Routier, *La qusetion masédoine – on doit au peuple vérité, 1903, стр. 376-377*
> 
> 
> 

Починал во Осло на 23 јуни 1928, на 65 годишна возраст.

Библиографија
-------------

* Славянски селища в Крит и на другите гръцки острови. — Български преглед, 1897, кн. 3.
* Наченки на руското влияние в българската книжнина. С. 1899.
* Критичен преглед на въпроса за произхода на прабългарите от езиково гледище и етимологиите на името «българин». — СбНУНК, XVI—XVII, 1900.
* Тарас Шевченко — неговото творчество и неговото влияние върху българските писатели преди Освобождението. С. 1914.
* Избрани съчинения в три тома. С. 1965—1971
* Дневник 1879—1927 г. С. 2003.

Наводи
------

1. ↑  Петров, Калин. „Иван Шишманов". *www.bg-istoria.com* (бугарски). Архивирано од изворникот на 2018-11-11. Посетено на 2018-11-10.
2. ↑  „Лидия Шишманова – спътница и интелектуалка със собствен блясък" (PDF). Посетено на 6 February 2016.[*мртва врска*]
3. ↑  Марков, Георги (2003). *Покушения, насилие и политика в България 1878 – 1947*. София: Военно издателство. стр. 106. ISBN 954-509-239-4.
Слика на осмиот Џебцундамба Хутугту
**Богд Хан** (монголски Богд хаан; 1869-1924) бил император на Монголија. Тој бил назначен како хан на 29 декември 1911, кога земјата прогласила независност од Кинг. Како осми Џебцундамба Хутугту, тој бил духовен водач на Монголците и на будизмот во Монголија.

Тој бил во куќен притвор (затвор) кога кинеските трупи ја окупирале земјата во 1919, но тој бил ослободен и повторно назначер од Роман вон Штернберг и неговите сили, кратко време после ослободувањето на Урга во 1921. После револуцијата подигната од Дамдин Сухбатор, Богд Хан бил оставен како водач на Монголија во рамките на ограничена монархија сѐ до неговата смрт во 1924. После неговата смрт, комунистичката влада прогласила дека нема повеќе наследници на ханот и ја основала Монголската Народна Република. Но, сепак реинкарнација на Џебцундамба Хутугту била пронајдена но не се забележани податоци за деветтиот Џебцундамба Хутугту. Тогаш власта во Монголија ја префрлила работата во Ласа, Тибет кога тибетските духовни водачи прогласиле дека деветтиот Џебцундамба Хутугту се реинкарнирал во Тибет во 1932. Деветтиот Џебцундамба Хутугту бил назначен во 1999 во Улан батор од четиринаесеттиот далај-лама. Покрај тоа што деветтиот Џебцундамба Хутугту бил лама, тој имал и кралица по име Дондогдулам.

Зимската палата на Богд Хан била зачувана и е туристичка атракција во Улан Батор.

Надворешни врски
----------------

* Статија Архивирано на 3 јуни 2009 г. за Богд Хан.
* Забелешки за Богд Хан.

Предлошка:Водачи на Монголија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 68481588
* LCCN: no00089954
* ISNI: 0000 0000 8257 6935
* GND: 121093874X

 |

 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < X век | XI век | XII век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1083** (**MLXXXIII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1083 година од новата ера, 83. од вториот милениум, 83. од XI век и четвртта од 1080-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6591 и 6592 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5833 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4843 и 4844 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1836.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1083 година се протега во 3719 и 3720, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3779 и 3780 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1626. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 475 и 476 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*Алексијадата* на Ана Комнина (манускрипт од 12-ти век)
* Ана Комнина (1 декември 1083

-1153) - византиска принцеза и научник. Најстара ќерка на византискиот carАлексеј I Комнин и царицата Ирина. Таа ја напишала Алексијадата, посветена на владеењето на нејзиниот татко. Ова дело ја прави да биде една од првите жени историчари во западниот свет.
*

Починале
--------

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „1083" на Ризницата ? |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 13 век | 14 век | 15 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1324** (**MCCCXXIV**) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1324 година од новата ера, 324. од вториот милениум, 24. од XIV век и петта од 1320-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6832 и 6833 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6074 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5084 и 5085 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2077.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1324 година се протега во 3960 и 3961, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4020 и 4021 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1867. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 723 и 725 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

Марко Поло
* Марко Поло (роден 1254 г.)

Надворешни врски
----------------

* 1324 на Ризницата ?
**Пит** *Бидумедно* во Пит Сами е река во северна Шведска, која тече низ округот Норботен. Таа е една од четирите главни реки во Норланд кои се претежно оставени недопрени од водните електрани, реката има една брана кај Сикфорс приближно 15км возводно од морето. 

Започнува во големите езера во источна Шведска, како што се Тјегелвас, Вуолвојауре и Лабас, во општина Јокмок и тече кон источниот брег, испуштајќи се во Заливот Ботни, во општината Питео.

Реката има должина од 400 км, а сливот зафаќа површина од 11.200 км2.

Нејзиниот најголем водопад е Стурфорсен, кој исто така стана најпопуларно место за посета во Норботен. Се наоѓа во општина Елвсбин.

Поврзано
--------

Некои од другите големи реки Норланд:

* Каликс
* Турне
* Луле
* Уме
* Скелефте
* Онгерман

 Бенбритефорсен во реката Пите, мај 2009 година.

Наводи
------

1. 1 2  „Piteälven". *Nationalencyklopedin* (Swedish). Посетено на 14 July 2010.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link) (бара претплата)
2. ↑  „Län och huvudavrinningsområden i Sverige" (PDF) (Swedish). Swedish Meteorological and Hydrological Institute. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-09-28. Посетено на 14 July 2010.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Џигокухен** (јапонски: 地獄変) - расказ на јапонскиот писател Рјуносуке Акутагава од 1918 година. На јапонски, „Џигокухен" или „Џихокухен но биобу" значи слика на пеколот насликана на параванот кој во јапонските куќи служи како ѕид или како врата.

Содржина
--------

Високиот благородник Отоно Сама му наредува на познатиот сликар Јошихидо да ја наслика сликата „Визија на пеколот". Јошихидое на лош глас како многу злобен, суетен и горделив човек, така што сите го мразат и прават разни шеги на негова сметка, на пример, еден мајмун го нарекуваат со неговото име. Јошихидо, пак, чувствува голем љубов единствено кон неговата убава ќерка, Јузуки, која се спријателува со мајмунот. Јузуки станува омилена дворјанка на Отоно Сама, наспроти молбите на Јошихидо за нејзино отпуштање од дворот. Јошихидо работи на сликата половина година со неверојатна посветеност при што, за потребите на сликањето, често ги измачува своите ученици. Најпосле, за да може да ја наслика централната сцена од сликата, тој бара од Отоно Сама да запали кочија во која ќе биде ставена една девојка. Отоно Сама му ја исполнува желбата, но во кочијата ја става Јузуки, врзана со синџири. Додека девојката се пече во кочијата, наеднаш се појавува нејзиниот мајмун, кој прифаќа да изгори заедно со својата верна другарка. Јошихидо ја гледа сцената со голема болка, по еден месец ја довршува сликата која станува негово ремек-дело, а потоа извршува самоубиство зашто не може да го поднесе натамошниот живот без Јузуки.

Осврт кон расказот
------------------

Расказот за првпат се појавил во неколку продолженија во дневните весници во Токио и во Осака во 1918 година. Дејствието се одвива во Кјото, во ерата Хејан (794-858), а главен лик во расказот е сликарот Јошихиде чие име за првпат се споменува во една приказна на непознат писател од ерата Кенпо (1213-1219), објавена во збирката „Уџи Шуи Моногатари". Приказната се вика „Сликата на Рјошу (Јошихиде) која го претставува Фудо" и во неа се зборува за будистичкиот живописец Рјошу. Еднаш, соседната куќа ја зафатил пожар и тој веднаш избегал на улица, оставајќи ги во куќата жената и децата. Пожарот ја зафатил и неговата куќа, а кога соседите му изразиле сочувство, тој само гледал како му гори куќата, велејќи дека пожарот бил голема придобивка за него, зашто дури тогаш сфатил колку погрешно го сликал огнот во пеколот. Инаку, Акутагава постогнал голем успех со расказот „Џигокухен" кој јапонските критичари го оцениле како ремек-дело. Подоцна, во 1935 година, расказот бил прикажан во токискиот театар во вид на „кабуки драма", а улогата на Јошихиде ја играл славниот глумец Садањџи. Исто така, според овој расказ е снимен и филм.

Наводи
------

1. ↑  „Džigokuhen", во: Riunosuke Akutagava, *Rašomon*. Beograd: Plavi krug; Zemun: Neven, 2003, стр. 8.
2. ↑  „Džigokuhen", во: Riunosuke Akutagava, *Rašomon*. Beograd: Plavi krug; Zemun: Neven, 2003, стр. 5-46.
3. ↑  Vera Ilić, „Riunosuke Akutagava", во: Riunosuke Akutagava, *Rašomon*. Beograd: Plavi krug; Zemun: Neven, 2003, стр. 220-223.
Врвот Белуха, Алтајски ПланиниВрвот Белуха
**Белуха** (алтајски : Ӱч-Сӱмер - „три врва"; казашки: *Мұзтау Шыңы*, - „врвот на планината мраз"), се наоѓа во планините Катун и е највисокиот врв на Алтајските Планини во Русија, и највисокиот врв на системот на Јужните Сибирски Планини. Се смета како дел од Светското наследство на Златните планини на Алтај.

Во 2008 година бил донесен закон кој гласи дека секој посетител треба да аплицира за дозвола за посебна гранична зона за да може да се влезе во областа (ако патува самостојно без да користи агенција). Странците треба да аплицираат за дозвола во регионалната канцеларија на граничната полиција на ФСБ, два месеци пред планираниот датум.

Географија
----------

Сместено во Република Алтај, Белуха е планински масив со три врва, кој се издига долж границата на Русија и Казахстан, само неколку километри северно од точката каде што оваа граница се сретнува со границата со Кина. На планината има неколку мали ледници, вклучувајќи го и ледникот Белуха. Од двата врва, источниот врв (4.506 м) е повисок од западниот врв (4.440 м).

Историја
--------

Врвот Белуха првпат бил искачен во 1914 година од браќата Тронов. Повеќето искачувања на источниот врв ја следат истата јужна рута како и при првото искачување. Иако Алтај е понизок по надморска височина од другите азиски планински групи, тој е многу оддалечен и потребно е многу време и планирање за искачување.

Во летото 2001 година, тим на научници отпатувале до оддалечениот ледник на Белуха, за да ја проценат можноста за вадење на ледени јадра на таа локација. Истражувањето било спроведено од 2001 до 2003 година. Биле извлечени и анализирани и плитки и длабоки јадра од ледниците (Оливие и други, 2003; Фуџита и други, 2004). Врз основа на техниките за датирање, подлабоките јадра можно е да содржат дури 3.000-5.000 години климатски и еколошки записи. И швајцарско-руски тим го проучувал ледникот.

Поврзано
--------

* Највисоки поени на руските федерални субјекти
* Список на планините Алтај
* Список на ултраси од Средна Азија
* Список на ледници во Русија

Наводи
------

1. ↑  „Mount Belukha". *Encyclopædia Britannica*. Посетено на 2007-07-31.
2. ↑  „Golden Mountains of Altai". UNESCO. Архивирано од изворникот на 18 August 2007. Посетено на 2007-07-31.
3. ↑  „Thorn Tree - New border zone regulation/ Altai concern". Lonely Planet.
4. ↑  „dont you ever mind :: the great outdoors :: altai, russia, 2008". dontmind.freeshell.org. Архивирано од изворникот на 3 March 2016. Посетено на 8 May 2009.
5. ↑  L. DeWayne Cecil; David L. Naftz; Paul F. Schuster; David D. Susong; Jaromy R. Green. „Glaciers of Asia— THE PALEOENVIRONMENTAL RECORD PRESERVED IN MIDDLE LATITUDE, HIGH-MOUNTAIN GLACIERS—AN OVERVIEW OF THE U.S. GEOLOGICAL SURVEY EXPERIENCE IN CENTRAL ASIA AND THE UNITED STATES" (PDF). US Geological Survey (public domain). Посетено на 2012-05-13.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < X век | XI век | XII век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1072** (**MLXXII**) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1072 година од новата ера, 72. од вториот милениум, 72. од XI век и трета од 1070-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6580 и 6581 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5822 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4832 и 4833 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1825.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1072 година се протега во 3708 и 3709, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3768 и 3769 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1615. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 464 и 465 исламска година.

Настани
-------

Роџер I ги добива клучевите од Палермо
* 10 јануари – Норманите водени од Роберт Гискард и неговиот брат Роџер I од Сицилија го освоиле Палермо (по една година опсада). Роџер ги добил клучевите од градот.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1072 на Ризницата ?
Дамдин Сухбатор околу 1920 г.
**Дамдин Сухбатор** (монголски: *Дамдин Сүхбаатар*, р. 2 февруари 1893 — 20 февруари 1923) — монголски воен водач за време на револуцијата во 1921 г. Во монголската историја, тој е запомнет како една од најзначајните фигури во монголските напори за стекнување на независност.

Детство и младост
-----------------

Сухбатор е роден во Мајмајченг, кинеско трговско мести неколку километри оддалечено од Илк Хуре, како трето дете во неговата фамилија. Неговиот татко работел како работник и работел тешки работи. Кога Дамдин наполнил шест години, неговата фамилија се преселила во близина на рускиот конзулат. Тогаш тој научил руски јазик благодарение на тоа што секој ден играл со руските деца. На 14 годишна возраст, Дамдин имал голема среќа да се образува од професорот Зајсан Џамијан. После 16 годишна возраст тој почнал да работи како орто јавач (слично на курир). По прогласувањето на првата независност на Монголија во 1911, Сухбатпр бил регрутиран во монголската војска.

Во армијата на Богд Хан
-----------------------

Во 1921, русите отвориле воено училиште во Хуџирбулан и Дамдин Сухбатор бил еден од војниците што биле испратени таму. Наговиот талент за воена тактика и неговите воени вештини како што се јавање и пукање му довеле почит од надлежните и после обуката тој станал заповедник на вод. Во 1913 тој се вселил во ново живеалиште со неговата жена Јанџма. Тогаш се родил неговиот прв син.

Во јуни 1914, Сухбатор бил замешан во бунт на војници против лошите услови на живот и корупцијата во армијата. Подоцна, во 1917 година, Сухбатор бил испратен на источната монголска граница под команда на Хатанбатар Магсарџав. Подоцна тој бил препратен во канцеларија за препишување даноци и будистички текстови.

Поврзано
--------

* Историја на Монголија

Наводи
------

* Ургунге Онон, Монголски херои на 20 век, Њујорк 1976, стр. 143-192

Надворешни врски
----------------

* Биографија на Дамдин Сухбатор
* Статија за револуцијата во 1921 г. Архивирано на 3 јуни 2009 г.

Предлошка:Монголија-био-никулец

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 200005148
* LCCN: n85384476
* ISNI: 0000 0003 5782 5196
* GND: 118896075
* SUDOC: 103175652

 |

 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < X век | XI век | XII век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1073** (**MLXXIII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1073 година од новата ера, 73. од вториот милениум, 73. од XI век и четвртта од 1070-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6581 и 6582 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5823 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4833 и 4834 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1826.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1073 година се протега во 3709 и 3710, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3769 и 3770 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1616. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 465 и 466 исламска година.

Настани
-------

Михаил VII Дука на златна пара
* Пролет – Царот Михаил VII Дука испратил византиска војска да се справи со нападот на Селџуците во Кападокија, поддржана со мешана сила на норманска и француска платеничка тешка коњаница под водство на Русел де Бајл.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1073 на Ризницата ?

1. ↑  Brian Todd Carey (2012). *Road to Manzikert: Byzantine and Islamic Warfare (527–1071)*, p. 155. ISBN 978-1-84884-215-1.
**Војводство Фиренца** (италијански: *Ducato di Firenze*) — италијанско кнежевство чиј центар се наоѓал во градот Фиренца, Тоскана, Италија. Војводството било основано откако царот Карло V го вратил правото на управување на династијата Медичи над Фиренца. Во 1530 година папа Климент VII, и самиот Медичи, го именувал неговиот роднина Алесандро де Медичи како војвода од Фиренца, со кое настапило трансформирање на Република Фиренца во наследна монархија.

Во 1569 година папата го прогласил Козимо за Голем војвода на Тоскана. Медичи управувале со Големото Војводство Тоскана до 1737 година.
**Езерото Мверу** (англиски: *Lake Mweru*, француски: *Lac Moero*) се наоѓа во сливот на реката Конго. Надморската височина изнесува 911 метри, должината 100 метри а ширината 40 километри. Површината на езерото изнесува 5,200 км2. Најголемата длабочина во езерото изнесува 15 метри.

Езерото ја исполнува издолжената тектонска вдлабочина во правец од југ кон север, помеѓу висорамнината Катанга во Демократској Репоблици Конго. Како и повеќето езера настанати со тектонски движења така и езерото Мверу се одликува со стрмни, стеновити бргови, понекогаш тешко пристапни кои се слабо дисперзирани. На езерото се наоѓаат островите Килва и Искове.

Езерото водата ја добива од притоките и падавините, а губи со одливањето и испарувањето. Има повеќе приливи, а најголем прилив е реката Луапула. Од езерото истекува реката Лувуна, изворен крак на реката Конго. Просечното годишно колебање на нивото на водата е 1,5 м, а апсолутната амплитуда достигнува 4,7 м.
Во езерото живеат повеќе од 70 видови на риба. Годишниот улов изнесува околу 15,000 тони, ама се смета дека од премногуте еколошки односи уловот може да се зголеми на 30,000 тони. Со риба се снабдуваат населбите во рударско-индустриските комплекси во Замбија

Сообраќајот на езерото е од локален карактер. Главните пристаништа се во Килва и Пвето а тука се и местата Кашикиши и Нчеленге.

Откривање на езерото
--------------------

Езерото го открил шкотскиот мисионер и истражувач на Африка, Дејвид Ливингстон на 8 ноември 1867 година. Експедицијата се движела од правец Њаса и Тангањика до сливот на Конго, со намера да се испита дали реката Луалаба е изворен дел на реката Конго.

Надворешни врски
----------------

* Туризамот во Замбија информации со слики

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мверу (езеро)" на Ризницата ? |
**Стражица** (бугарски: *Стражица*) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Стражица во Великотрновската Област. Има население од околу 5.199 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа покрај Гољама Река, на 30 километри североисточно од регионалниот центар Велико Трново. Во Стражица има железничка станица по главната железничката линија Софија - Варна и патни врски со градовите Горна Орјаховица, Велико Трново и Попово.

Историја
--------

Повеќето средновековни населби во областа на денешниот град Стражица биле напуштени или уништени за време на османлиската инвазија од крајот на 14 век. Дел од археолошките материјали откриени случајно или при ископувања се претставени во Изложбената сала во градот. До 1883 година селото се викало **Кадиќој**.

Просветното дело во Стражица започналo со отворањето на првото ќелијно училиште во 1843 година, кое се наоѓало во дворот на црквата „Света Богородица". Во 1865 година, било основано новото училиште од Сава Статев. Десет години подоцна, на местото на малата зграда била изградена нова зграда на Заедничкото училиште, во која децата се учеле до 1891 година.

### Земјотресот од 1986 година

На 7 декември 1986 година Стражица беше погодена од разорен земјотрес кој ги преврте животите на жителите на градот и околните села. На подрачјето на Стражица се предизвикани големи разурнувања, а во трагедијата загинаа 2 лица. Како последица на земјотресот уништени се повеќе од 150 згради.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Снимки от голямото земетресение, 1986 г. *Изгубената България.com*

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на Општината Стражица

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < X век | XI век | XII век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1076** (**MLXXVI**) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1076 година од новата ера, 76. од вториот милениум, 76. од XI век и седма од 1070-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6584 и 6585 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5826 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4836 и 4837 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1829.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1076 година се протега во 3712 и 3713, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3772 и 3773 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1619. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 468 и 469 исламска година.

Настани
-------

Болеслав II
* 26 декември – Болеслав II Храбриот бил крунисан за крал на Полска од архиепископот Богумил, во Катедралата Гњезно.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1076 на Ризницата ?
**Lhotse** (непалски: ल्होत्से; кинески: 洛子峰, пинјин: Luòzǐ Fēng; тибетски: ལྷོ་རྩེ, Вајли: *lho rtse*) — четврта планина по височина на Земјата (по Монт Еверест, К2 и Кангченѕунга), поврзана со Монт Еверест со Јужното Седло. Покрај главниот врв со надморска височина од 8.516 м, други повисоки врвови на планината се Лоце Средна (источна) и 8.414 м Лоце Шар се 8.383 м. Сместена е на границата помеѓу Тибет (Кина) и регионот Кумбу во Непал.

Забележителни особености
------------------------

Лоце е најпозата како соседна планина на Монт Еверест и по тоа што сите што се искачуваат по стандардниот пат проведуваат извесно време на северозападната страна на планината. Оваа планина впрочем се одликува со најмала топографска истакнатост од сите осумилјадници, издигајќи се само 610 м над Јужното Седло.

Но и покрај ова, Лоце самиот по себе е велелепен врв поради огромниот пад на неговата јужната страна. На оваа страна, планината се издига цели 3,2 км на хоризонтално растојание од само 2,25 км, и со тоа страната е најстрмна во светот. Направени се многу обиди за нејзино искачување, со многу малку успех и голем број загубени животи.

Поглед на Монт Еверест (лево) и Лоце (десно) озрачени од сонцето

Поврзано
--------

* Махалангур Химал

Наводи
------

1. ↑  A height of 8.501 м is sometimes given but official Nepalese and Chinese mapping agree on 8.516 м.
2. ↑

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Лоце" на Ризницата ? |

* Лоце Архивирано на 2 јануари 2010 г. - Peakware (англиски)
* Статистики за искачувања и смртни случаи (англиски)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Осумилјадници |
| --- |
|  |
| 
* Еверест
* К2
* Кангченѕунга
* Лоце
* Макалу
* Чо Оју
* Даулагири
* Манаслу
* Нанга Парбат
* Анапурна
* Гашербрум I
* Брод Пик
* Гашербрум II
* Шишапангма

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 244072042
* LCCN: sh85076383
* GND: 4035559-7

 |

 |
**Договор за пријателство, добрососедство и соработка меѓу Република Македонија и Република Бугарија** (бугарски: *Договор за приятелство, добросъседство и сътрудничество между Република България и Република Македония*) — договор помеѓу Република Бугарија и Република Македонија потпишан на 1 август 2017 година помеѓу премиерите Бојко Борисов и Зоран Заев во Скопје.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |

Наводи
------

1. ↑  „Договорот со Бугарија на македонски и на бугарски јазик ќе го потпишат премиерите Заев и Борисов денес во Владата". *Сакам Да Кажам*. 1 август 2017. Посетено на 17 ноември 2017.
**Влашка** или **Влашко** (романски: *Tara romaneasca* или *Valahia*) — историски и географски регион во Романија. Таа се наоѓа на север од Дунав и јужно од Јужните Карпати. Понекогаш е нарекувана **Мунтенија** или во превод *Голема Влашка*, додека пак постои и друга наречена *Олтенија* или *Мала Влашка*.

Историја
--------

Влад Цепеш, војвода на Влашко
Од 1330 година Влашка станала самостојно кнежевство. Еден од нејзините деспоти бил Влад III Цепеш (1431-1476), подобро познат како грофот Дракула. По долгиот отпор, кон крајот на XV век Влашка целосно станала зависна од Османлиите. По Битката кај Ровиње во 1395 година, Влашка станала вазална земја на Османлиите, а во времето на Мирче Стариот била обврзана да плаќа првично данок а подоцна самиот влашки кнез бил поставуван од османлискиот султан.

Влашка никогаш не станала дел од турски санџак за разлика од другите освоени територии кај Дунав. Од 1716 година Високата порта започнала да назначува за управители на областа Грци - фанариоти, со што се зголемило влијанието на Фенар и незадоволство кај влашкото население. Управувањето на фанариотите престанало во 1821 година кога избувнало востание на чело со Тудор Владимиреску. Истата година Стефан Богориди бил назначен за кнез на Влашка од страна на султанот.

Во 1831 година бил донесен статут на Влашка, а во 1859 година заедно со Молдавија било објавено создавањето на Обединетото кнежевство Влашко и Молдавија на чело со Александар Јован Куза. На 24 декември 1861 година Александар Куза ја прогласил независноста на новата држава Романија, но Романија својата независност ја добила по крајот на Руско-турската војна во 1877 година.

Поврзано
--------

* Молдавија
* Романија
* Трансилванија
* Власи

Наводи
------

1. ↑  Romania & Moldova
2. ↑  Giurescu, *Istoria Românilor*, p.481
| **Езеро Онтарио** |
| --- |
|  |
|
|  |
| **Податоци** |
| Положба: | Канада (Онтарио)САД (Њујорк) |
| Површина | 18.960 км2 |
| должина: | 311 километри |
| ширина: | 85 километри |
| максимална длабочина: | 244 метри |
| Притоки: | Нијагара |
| Острови: | Сен Лорен |
| Надморска височина: | 75 метари |
| Поголеми градови на езерото во САД: | Рочестер |
| Поголеми градови на езерото во Канада: | Торонто, Мисисага,Хамилтон, Кингстон |

**Езерото Онтарио** (англиски: *Lake Ontario*) е најмало езера од 5-те Големи езера. Тоа е последно езеро во системот на овие езера. Реката Сен Лорен истекува од езерото Онтарио и се влева во Атлантскиот Океан.

Езерото Онтарио се наоѓа на границата помеѓу САД и Канада. Езерото ги дели американска сојузна држава Њујорк и канадската покраина Онтарио.

Името на езерото потекнува од збор на племето Хјурон кој значи „големо езеро". Канадската покраина Онтарио го добила името по ова езеро.

Во минатото, ова езеро била граница помеѓу племето Хјурон и нивните вазали Ирокезите. Прв евопјанин кој стигнал до езерото Онтарио бил францускиот истражувач Етјен Бриле во 1615 година.

Пристаниште во Онтарио

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Езеро Онтарио" на Ризницата ? |

43°42′ N; 77°54′ W﻿ / ﻿43.7° СГШ; 77.9° ЗГД﻿ / 43.7; -77.9Координати: 43°42′ N; 77°54′ W﻿ / ﻿43.7° СГШ; 77.9° ЗГД﻿ / 43.7; -77.9

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Physical Features of the Great Lakes | U.S. Environmental Protection Agency". Посетено на 2022-01-31.
2. ↑  „Lake Ontario | The Canadian Encyclopedia". *www.thecanadianencyclopedia.ca*. Посетено на 2022-01-31.
3. ↑  „Where Does the Name "Ontario" Come From?". *ThoughtCo* (англиски). Посетено на 2022-01-31.
4. ↑  „Étienne Brûlé 1615-1621 | Virtual Museum of New France". Посетено на 2022-01-31.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 316430186
* LCCN: sh85094825
* GND: 4116767-3
* NKC: ge130203

 |

 |