Џовани Бокачо.
**Џовани Бокачо** (16 јуни 1313

 - 21 декември 1375

), италијански писател и хуманист, третиот претставник на италијанската предренесанса, со своето најважно дело за светската литература, со *Декамерон*, во целост се одделува од метафизичноста на средновековниот начин на мислење. Во биографијата на Бокачо важно место зазема неговиот престој во Неапол, кога тој се формирал интелектуално и естетски. Неапол, во времето кога тој се образувал (во трговската професија и канонското право), бил раскошен, сосема ренесансен град со весела атмосфера и со дух кој ги славел уживањата. Животот и творештвото на Бокачо го одбележала незаконската ќерка на кралот Роберт, Марија, која во творештвото на писателот се трансформирала во дона Фјамета. Таа е опеана во стихови и во проза како жена која со својот темперамент била извор и на среќата и на несреќата на подоцна напуштениот Бокачо.

Важен податок за животната и творечката биографија на Бокачо е другарувањето со Франческо Петрарка во Фиренца, Падова, Милано и во Венеција. Тие тогаш ги делеле своите интелектуални искуства и интересите кон класичните автори и кон творештвото, воопшто. Од тие нивни контакти останала и мошне важна преписка.

Статуата на Бокачо покрај музејот Уфичи, Фиренца.

Творештвото на Бокачо
---------------------

Творештвото на Бокачо ја покажува предноста на неговиот раскажувачки талент, иако и тој го почнал творештвото со поезија. Песните во "Рими" кои ги пишувал во различни периоди од животот покажуваат дека тој ја нема дарбата на Данте и на Петрарка за префинета поетска медитација за љубовта. Романот во проза *Филокло* има љубовно-авантуристичка содржина. И покрај својата почетничка несигурност, тој сведочи за талентот на идниот голем раскажувач.

Античкиот мотив за љубовта на Троило и Кризеида (преземен од средновековниот *Роман за Троја*), Бокачо го обработил во спевот *Филострато*.

Во овој првичен период на своето творештво Бокачо ги напишал:

* Тезеида (еп), со кој според Енеида на Вергилиј се обидел да создаде јуначки еп на народен јазик
* Ловот на Дијана, покус еп.

Во позрелите дела на Бокачо треба да се спомене итн. прв италијански психолошки роман *Елегија на госпоѓа Фјамета според неа на жените вљубени раскажана*, кој е интересен по раскажувањето во прво лице. Раскажувачот е жена, па тој факт го прави ова дело уште поинтересно.

Меѓу помалите дела на италијански јазик се *Буколички песни*, како и биографиите на познатите жени (од Ева до Ивана Неаполска), потоа важното учено дело на Бокачо *За родословите на паганските богови*, а треба да се истакне и активноста на Бокачо во врска со проучувањето на делото на Данте. *Расправите во слава на Данте* го содржат култот на Бокачо кон големиот поет на *Комедијата*, па со право се смета дека токму Бокачо ја нарекол *божествена*.

Наводи
------

1. ↑  Povjest hrvatske književnosti I, Milorad Medini, Naklada "Matica Hrvatska", 1902, стр. 35.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 64002165
* LCCN: n78087605
* ISNI: 0000 0001 2101 8590
* GND: 11851217X
* SELIBR: 208053
* SUDOC: 026734141
* BNF: cb11892479d (податоци)
* BIBSYS: 90060061
* ULAN: 500314560
* MusicBrainz: 2c9491c4-b842-4ff6-bb86-97fdf2d435f0
* NLA: 35019743
* NDL: 00433647
* NKC: jn19990000867
* RLS: 000084879
* BNE: XX895770
* CiNii: DA00705797
* RKD: 9438

 |

 |