**Проверката на сериозноста** е техника што може да се користи во онлајн истражување (исто така наречено истражување базирано на Интернет, истражување базирано на веб, експерименти базирани на веб ) за да се подобри квалитетот на податоците. Во денешно време, многу научни студии со човечки учесници се спроведувале онлајн и се достапни за голема разновидност на учесници. Сепак, многу луѓе само сакаат да ги погледнат различните страници од прашалникот, наместо да даваат внимателно избрани одговори на прашањата. Проверката на сериозноста го решава овој проблем: во овој пристап испитаниците се прашуваат за сериозноста на нивното учество или за проценка на веројатноста дека ќе ја завршат целата студија или експеримент. Така, со користење на проверката на сериозноста, лесно може да се идентификуваат ирелевантните записи на податоци и да бидат исклучени од анализата на податоците .

Метод
-----

Илустрација на проверката на сериозноста 
Проверките на сериозноста може да се спроведат и пред  и по  учество во студијата. Сепак, се покажало дека проверката на сериозноста е добар предзнак за стапките на напуштање на студиите кога се спроведува на првата страница од експериментот.

Постојат веб-базирани алатки, на пр WEXTOR, кои стандардно ја спроведуваат проверката на сериозноста.

Несериозното однесување на одговарање ја зголемува бучавата и ја намалува експерименталната моќност; затоа е една од најважните закани за валидноста на онлајн истражувањето. Едноставен начин за решавање на проблемот е да се прашаат испитаниците за сериозноста на нивното учество и да се исклучат самопрогласените несериозни учесници од анализата.

Влијание
--------

Неколку студии покажале дека извршувањето на проверка на сериозноста на почетокот на студијата најдобро ја предвидува мотивацијата и веројатноста за напуштање. Забележано е дека од оние кои одговараат „Би сакал да ги гледам само страниците" околу 75% ќе се намалат, додека од оние што одговориле „Би сакал сериозно да учествувам сега" само околу 75%. За 10-15% ќе се намали за време на студијата. Севкупно, околу 30-50% од посетителите ќе паднат во проверката на сериозноста, односно ќе одговорат „Би сакал да ги погледнам само страниците"  Покрај тоа, било откриено дека нагласувањето на сериозноста го зголемувало барањето информации кај учесниците и времето што го потрошиле на студијата. Следејќи го ова, се покажало дека мотивацијата и самопријавената сериозност значително предвидувале неколку индикатори за квалитет на податоците

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Reips, U.-D. (2009). Internet experiments: Methods, guidelines, metadata. *Human Vision and Electronic Imaging XIV, Proc. SPIE*, *7240*, 724008.
2. ↑  Musch, J. & Klauer, K. C. (2002). Psychological experimenting on the World Wide Web: Investigating content effects in syllogistic reasoning. In B. Batinic, U.-D. Reips, & M. Bosnjak (Eds.), *Online social sciences* (pp. 181–212). Hogrefe & Huber Publishers.
3. ↑  Reips, U.-D. (2007). The methodology of Internet-based experiments. In A. Joinson, K. McKenna, T. Postmes, & U.-D. Reips (Eds.), *The Oxford Handbook of Internet Psychology* (pp. 373-390). Oxford University Press.
4. 1 2  Reips, U.-D. (2002). Standards for internet-based experimenting. *Experimental Psychology*, *49*(4), 243–256.
5. ↑  Reips, U.-D. & Krantz, J. H. (2010). Conducting true experiments on the Web. In S. D. Gosling & J. A. Johnson (Eds.), *Advanced methods for conducting online behavioral research* (p. 193–216). American Psychological Association.
6. ↑  Aust, F. Diedenhofen, B. Ullrich, S. & Musch, J. (2013). Seriousness checks are useful to improve data validity in online research. *Behavior Research Methods*, *45*(2), 527–535.
7. ↑  Reips, U.-D.; Neuhaus, C. (2002). „WEXTOR: A web-based tool for generating and visualizing experimental designs and procedures" (PDF). *Behavior Research Methods, Instruments, and Computers*. **34** (2): 234–240. doi:10.3758/BF03195449. PMID 12109018.
8. ↑  Reips, U.-D. (2008). How Internet-mediated research changes science. In A. Barak (Ed.), *Psychological aspects of cyberspace: Theory, research, applications* (p. 268–294). Cambridge University Press.
9. ↑  Bayram, A. Burcu (2018). „Serious subjects: A test of the seriousness technique to increase participant motivation in political science experiments". *Research & Politics*. **5** (2): 205316801876745. doi:10.1177/2053168018767453. ISSN 2053-1680.
10. ↑  Verbree, Anne-Roos; Toepoel, Vera; Perada, Dominique (2020). „The Effect of Seriousness and Device Use on Data Quality". *Social Science Computer Review* (англиски). **38** (6): 720–738. doi:10.1177/0894439319841027. ISSN 0894-4393.