recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Шихоко Иши** (јапонски: 石井志保子, родена 1950
) е јапонска математичарка и професорка на Токиски универзитет. Нејзината област на истражување е алгебарската геометрија.

Шихоко Иши

Образование
-----------

Иши дипломирала на Женскиот христијански универзитет во Токио во 1973 година, а магистрирала на универзитетот Васеда во 1975 година. Докторирала на Метрополитен Токиски универзитет во 1983 година.

Истражување
-----------

Истражувањето на Иши се фокусирало на теоријата на сингуларност. Таа ги проучувала лачните простори, математички концепт кој има врска со авионите: лачните простори се различни форми кои ги граничуваат информациите во врска со кривите на друга различна форма.

Награди и признанија
--------------------

Иши ја добила Сарухашката награда во 1995 година, за достигнувања од страна на јапонски женски истражувач во природните науки. Како пост-докторски истражувач, Иши била инспирирана од читањето на профилот на Фумико Јонезава, физичар и поранешен добитник на Сарухашката награда.

Исии ја добила наградата Алгебра, од страна на Математичкото Друштво на Јапонија во 2011 година.

Наводи
------

1. ↑  Birth year from ISNI authority control file, retrieved 2018-11-28.
2. ↑  „Ishii, Shihoko". *MathSciNet*. Mathematical Reviews. Посетено на 8 April 2017.[*мртва врска*]
3. 1 2 3  „Shihoko Ishii". *European Women in Mathematics*. Архивирано од изворникот на 2017-05-23. Посетено на 8 April 2017.
4. ↑  Sumiko Otsubo (2008). „Women Scientists and Gender Ideology". Во Robertson, Jennifer (уред.). *A Companion to the Anthropology of Japan*. стр. 474.
5. ↑  „Prizes by Research Sections". *Mathematical Society of Japan*. Посетено на 8 April 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 311470689
* LCCN: no2014138187
* ISNI: 0000 0004 4006 3831
* SUDOC: 185908756
* NDL: 00679361
* NKC: ntk2018983606
* CiNii: DA11012668

 |

 |
Пол Блум се обидувал да објасни зошто луѓето ќе плаќаат повеќе на аукција за облеката на славните ако облеката не е измиена. Тој верувал дека одговорот на ова и на многу други прашања е дека луѓето не можат да не помислат на предметите дека содржат своевидна „суштина" врз која може да се влијае.
Според феминизмот **есенцијализмот** е стојалиште дека разликите меѓу мажите и жените се суштински, дека постојат посебни машки и женски природи, за разлика од гледиштето дека разликите се социјално/експериментално конструирани. Доколку разликите се суштински, тогаш се претпоставува дека тие се универзални, „природни" и произлегуваат од биологијата.

Лис Иригаре тврди дека постојат суштински женски разлики кои произлегуваат од биолошките разлики. Тереза де Лауретис тврди дека феминистите треба да „ризикуваат" есенцијализам бидејќи тоа е она што прави разлика меѓу феминистичко и нефеминистичко мислење. Италијанските, културалните и француските феминисти се согласуваат дека мајчинството е суштинско актуелно или потенцијално искуство. Антиесенцијалистите, пак, се загрижени дека теориите за есенцијални родови разлики се премногу конзервативни. Деконструкционистите и радикалниот феминизам ги напаѓаат поставените дихотомии (мажественост/женственост), психоаналитичарите тврдат дека сексуалноста е конструирана од јазикот, па субјектот на феминизмот не е „жената", постмодернистите го предизвикуваат мислењето за универзалноста во масовната култура, додека Џудит Батлер го предизвикува есенцијализмот со постструктуралистичкиот концепт дека родот е „перформанс".

Белешки
-------

1. ↑  Paul Bloom, July 2011 Ted talk, "The Origins of Pleasure"
2. ↑  „Водич во феминистичката и родовата терминологија". Здружение на граѓани Акција Здруженска, Скопје. 2007-05-30. Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2007-06-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на филозофијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Есенска соната"** (шведски: *Höstsonaten*) е шведски филм од 1978, во режија на Ингмар Бергман, кој е автор и на сценариото. Главните улоги во филмот ги играат: Ингрид Бергман (Ingrid Bergman), Лив Улман (Liv Ullmann), Лена Ниман (Lena Nyman), Халвар Бјорк (Halvar Björk), Ерланд Јозефсон (Erland Josephson), Гунар Бјернстранд (Gunnar Björnstrand), Георг Лекеберг (Georg Loekkeberg), Лин Улман (Linn Ullmann), Ева фон Хано (Eva von Hanno)и Арен Банг-Хансен (Aren Bang-Hansen). Филмот е сниман во Норвешка, поради даночните проблеми на Ингмар Бергман во Шведска. Филмот е карактеристичне по претпоследната улога на Ингрид Бергман во кариерата, а истовремено тоа е единствениот заеднички филм на Ингмар и Ингрид Бергман. Филмот освоил „Златен глобус" во 1979 година за најдобар филм од странско говорно подрачје, а вкупно освоил 14 награди. Исто така, филмот бил номиниран и за наградата „Оскар" во категориите „најдобра глумица во главна улога" (Ингрид Бергман) и „најдобро оригинално сценарио" (Ингмар Бергман).

Содржина
--------

Ева (ја игра Улман) живее мирен, повлечен живот со својот сопруг Виктор (го игра Бјорк), кој е свештеник (го игра Бјорк) во едно мало место. Тие имале син, кој умрел на четиригодишна возраст и Ева сè уште го чувствува неговото присуство. Ева ја кани на посета својата мајка, познатата пијанистка Шарлот (ја игра Бергман), која не ја видела веќе седум години. Шарлот ја прифаќа поканата и ненадејно пристигнува во нивниот дом. Таму, Шарлот доживува непријатно изненадување, бидејќи во куќата ја затекнува Хелена (ја игра Ниман), нејзината парализирана ќерка, која таа ја напуштила. Една ноќ, Ева и Шарлот имаат долг разговор, во кој Ева ја обвинува мајка си за бездушноста и нејзината посветеност на кариерата, поради која Ева била запоставена во детството, а подоцна морала и да абортира, бидејќи мајка ѝ се противела на нејзината врска со едно младо момче. Уште повеќе, Ева ја обвинува Шарлот за прогресивната болест на Хелена. По кавгата, Шарлот си заминува, а Ева е депримирана и се кае за својата постапка, така што ѝ пишува писмо на мајка си со желба за помирување.

Надворешни врски
----------------

* *Autumn Sonata*  на Семрежната филмската база на податоци (англиски)
* *Autumn Sonata* на Rotten Tomatoes. (англиски)
* Criterion Collection essay by Peter Cowie Архивирано на 8 мај 2008 г. (англиски)
* DVD review of Autumn Sonata Архивирано на 25 јули 2008 г. (англиски)

Наводи
------

1. 1 2  IMDB, Autumn Sonata (1978) (пристапено на 9.10.2014)
2. ↑  HRT, Jesenja sonata, švedsko-francusko-njemački film (пристапено на 23.2.2023)
Теориите на **еманципација** се темелат на ставот дека позицијата на жените може да се менува во постоечките рамки на општеството, додека теориите на женското ослободување вклучуваат трансформирање на самите социјални рамки. Концептот на еманципација беше клучен кај раните и кај феминистите од првиот бран во нивните кампањи за еднакви права.

Белешки
-------

1. ↑  „Водич во феминистичката и родовата терминологија". Здружение на граѓани Акција Здруженска, Скопје. 2007-05-30. Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2007-06-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Емануел Ласкер
**Емануел Ласкер** (германски: *Emanuel Lasker*, (24 декември 1868

 - 11 јануари 1941

) — германски шахист кој станал светски шампион по победувањето на првакот Вилхелм Штајниц во 1894. Тој успеал да ја задржи титулата за 27 години што е сè уште рекорд. За време на неговата шаховска кариера тој сепак нашол време да докторира во математиката во универзитетот Ерланген во 1900.

Во шахот Ласкер бил тактичар и голем борец. Во многу од неговите игри успеал да претвори инфериорна позиција во негов корист. Не само во офанзивата, тука и во играње одбрана немал рамен. Се` до неговите последни години (седумдесеттите), иако повеќе не бил шампион, бил ценет како добар шахист и тогашните прваци се`уште стравувале од играње со него, како на пр. Хосе Раул Капабланка.

Извор
-----

Берџес, Нан и Емс, 2004, *Најзначајните шаховски игри на светот*, Робинсон Паблишинг, Лондон. ISBN 1-84119-905-2

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 46742602
* LCCN: n82112138
* ISNI: 0000 0001 1634 2089
* GND: 118569872
* SELIBR: 271925
* SUDOC: 030299578
* BNF: cb12174450p (податоци)
* MGP: 60257
* NLA: 35292550
* NKC: jk01071600
* BNE: XX958557

 |

 |
**Ц/2000 У5 (ЛИНЕАРНО)** е комета со едно појавување откриена на 29 октомври 2000 година, од Истражување на астероиди блиску до Земјата на Линколн.

Кометата има набљудување лак од 362 дена што овозможува добра проценка на орбитата. C / 2000 U5 е, од 2015 година, 13-та најпозната хиперболична комета некогаш откриена и ќе го напушти Сончевиот Систем.

Пред да влезе во внатрешниот Сончев Систем за перихелен премин во 2000 година, C / 2000 U5 имаше барицентрични (епоха 1950-јан-01) орбита со apoapsis растојание од околу Предлошка:Конвертирај и период од приближно 150.000 години.

Кометата дојде до перихел на 13 март 2000 година. 

Како што кометата го напушташе внатрешниот Сончев Систем, таа помина на 0,766 & nbsp; ае од Јупитер на 3 февруари 2001 година, Од епохата 2000-декември-06, C / 2000 U5 има барицентрична ексцентричност поголема од 1, држејќи го на хиперболична траекторија што ќе го исфрли од Сончевиот Систем.

брзина на бегство од Сонцето во орбитата на Нептун е 7,7 km/s. До мај 2014 година, кометата ја минуваше орбитата на Нептун на 30,1 АЕ од Сонцето, продолжувајќи ја својата траекторија на исфрлање со 7,8 km/s. Во 2029 година, кога ќе биде повеќе од 50 & nbsp; АЕ од Сонцето и надвор од влијанието на планетите, сè уште ќе има барицентрична ексцентричност од 1,0057.

Кометата C / 1980 E1 има уште поголема ексцентричност.

Наводи
------

1. ↑  C/2000 U5 (LINEAR) explained

Надворешни врски
----------------

* Orbital simulation from JPL (Java) / Horizons Ephemeris
**„Чао инспекторе"** (српски: *Ћао инспекторе*) — филм на режисерот Зоран Чалиќ од 1985 година. Главните улоги ги играат: Велимир Бата Живојиновиќ Боро Стјепановиќ, Никола Симиќ, Миодраг Андриќ, Мира Фурлан, Даница Максимовиќ, Ташко Начиќ, Аљоша Вучковиќ, Михајло Бата Паскаљевиќ и Риалда Кадриќ.

Синопсис
--------

Во едно мало провинциско место доаѓа опасна меѓународна банда со намера да го крене во воздух хотелот полн со туристи. Милицајците Боки и Пајко добиваат специјална задача да ја спречат диверзијата и да ја ликвидираат бандата. По низа комични случки, тие успеваат да ја извршат задачата.

Наводи
------

1. ↑  Ћао инспекторе (пристапено на 4.12.2022)
Дорис Тејлор
**Дорис Анита Тејлор** (англиски: *Doris Anita Taylor*) — американски научник, која работи во регенеративната медицина и инженерството на ткивата. Таа била директор на Центарот за биотехнологија на клетки и органи во Тексашкиот институт за срце во Хјустон, Тексас до март 2020 година.

Биографија
----------

Тејлор е родена во Сан Франциско и живеела во Германија со родителите и двајцата браќа и сестри, каде што нејзиниот татко бил во војска. Кога Тејлор имала 6 години, татко ѝ бил дијагностициран со рак, а семејството се преселило во Тексас за да побара лекарска помош. После смртта на нејзиниот татко и грижата за нејзиниот брат, кој има шизофренија, таа била вовлечена во кариера со медицински истражувања.

Тејлор дипломирала на Универзитетот Мисисипи по биологија и физички науки и докторирала по фармакологија на Универзитетот во Тексас - Југозападен Медицински Центар, Далас, Тексас. Таа ги завршила своите пост-докторски студии на Медицинскиот колеџ Алберт Ајнштајн во Бронкс, Њујорк, каде што првпат работела со инженерство на ткиво, растејќи клетки на срцевиот мускул во лабораторија.

Таа работела на факултетот на Универзитетот Дјук од 1991 до 2007 година, на факултетот на Универзитетот во Минесота од 2003 до 2012 година и во Институтот за Срце во Тексас од 2012 до 2020 година. Почнувајќи од 2014 година, таа работи како дополнителен професор на Универзитетот во Минесота и како дополнителен професор на Универзитетот А&amp;М во Тексас до 2020 година.

Истражување
-----------

Во 2008 година, тимот на Тејлор објавил труд во *Nature Medicine* со кој покажале како може да се создадат живи срца на стаорци користејќи инженерство на ткиво; делото било наречено „обележје". Работејќи во лабораторија, прво земале клетки од срце на стаорец (процес наречен „децелуларизација"), а потоа инјектирале матични клетки од стаорец во децелуларизирано срце на стаорец.

Тејлор, исто така, спроведува истражување со кое ги открива основните разликите помеѓу машките и женските срца, како и меѓу други витални органи.

Наводи
------

1. ↑  Maggie Galehouse (January 23, 2013). „Saving lives with help from pigs and cells". *Houston Chronicle*.
2. 1 2  Doris A. Taylor page at THI
3. ↑  Krista Tippett for On Being. September 30, 2010 Doris Taylor — Stem Cells, Untold Stories Архивирано на 26 октомври 2016 г.
4. ↑  Ott, HC; и др. (February 2008). „Perfusion- decellularized: Using Nature's Platform to Engineer Bioartificial Heart". *Nat Med*. **14** (2): 213–21. doi:10.1038/nm1684. PMID 18193059.
5. ↑  Lawrence K. Altman (January 13, 2008). „Researchers Create New Rat Heart in Lab". *The New York Times*.
6. ↑  „Who has the softer heart?". *60 Minutes*. May 25, 2014.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 75754641
* LCCN: n2006181811
* ISNI: 0000 0000 3697 2152
* SUDOC: 117957380

 |

 |
**Доротеа Ен Фербриџ** наречена Дора Фербриџ (1862 — 25 август 1931) — јужноафриканска авторка и ко-основач на Еснафот на лојални жени .

Биографија
----------

Фербриџ била ќерка на угледен адвокат, научник и парламентарец од Кејп Таун и братучедка на Кингсли Фербриџ (1885–1924; Родезиски поет и основач на „ Друштвото Фербриџ "). Се школувала во Лондон и многу патувала.  

Како високо почитувана трета генерација британски доселеници, Фербриџ била столб на колонијалниот естаблишмент. Таа се сретнала со Британки од повисоките општествени класи кои патувале во Јужна Африка од Британија пред и за време на Втората Бурска војна. Фербриџ била основачки член на Еснафот на лојални жени, добротворна организација која ги охрабрувала жените во Јужна Африка и ја поддржувала Британската империја и нејзините сили на Британската империја вклучени во конфликт. Еснафот се погрижил да се контактираат роднините на загинатите војници и гробовите да бидат соодветно обележани и евидентирани. Кога еснафот испрати членови во Британија за да објаснат што прават за да соберат пари, жените кои имале уво од машкиот британски естаблишмент ја формирале Викторија лига за да промовираат врски меѓу организациите во рамките на Британската империја. Овие жени ги поттикнале Вајолет Маркам, Едит Лителтон, Виолет Сесил и Маргарет, грофицата од Џерси, кои сите социјално ја запознале Доротеа Фербриџ.  

По војната во Бур, Фербриџ продолжила да ја поддржува интеграцијата на Јужна Африка во Британската империја. Таа се обиде да воспостави Унија на Јужна Африка со помирно население и заедничко чувство за јужноафриканската историја. Унијата на Јужна Африка била основана во рамките на уставниот аранжман кој ги охрабрувал блиските врски со остатокот од Британската империја. 

### Работи

Нејзините дела вклучуваат: 

* *Тоа што беше* (1910) - роман сместен во почетокот на историјата на Кејп.
* *Пиет од Италија* (1913)
* *Носачот на факелот* (1915)
* *Историја на Јужна Африка* (1917) — училишна историја
* *Историски куќи на Јужна Африка* (1922) — студија за старите фарми од Кејп Холандски фарми
* *Непоканетиот (1926)*
* *По патиштата на Кејп* (1928) - Водич за патување
* *Патот на аџиите во Јужна Африка* (1928) — туристички водич
* *Историски фарми на Јужна Африка* (1932) - студија за старите фарми од Кејп Холандски фарми
* *Градини на Јужна Африка* (1934) - Со некои поглавја за практично градинарство под услови на Јужна Африка и некои белешки за одгледување на јужноафрикански диви цвеќиња

Фербриџ изменето: 

* *Дневниците на Кејп на* Лејди Ен Барнард (1924)

Белешки
-------

Наводи
------

* Bush, Julia (2000), *Edwardian Ladies and Imperial Power* (illustrated. изд.), A&C Black, стр. 90, ISBN 9780718500610
* Sage, Lorna; Greer, Germaine; Showalter, Elaine, уред. (1999), „Fairbridge, Dorothea (Ann)", *The Cambridge Guide to Women's Writing in English* (illustrated. изд.), Cambridge University Press, стр. 230, ISBN 9780521668132


1. 1 2 3 4 5 6  Sage, Greer & Showalter 1999. sfn error: no target: CITEREFSageGreerShowalter1999 (help)
2. 1 2  Bush 2000. sfn error: no target: CITEREFBush2000 (help)
**Енди Мари** (англ. *Andy Murray*, 15 мај 1987

) е британски тенисер, моментално прв играч на Светската АТП листа во сингл во машка конкуренција. Тој е трикратен победник на Гренд Слем турнирите, двократен Олимписки шампион, победник во Дејвис купот 2015 и на АТП завршниот мастерс во 2016. Досега во кариерата има освоени 44 турнири во сингл (се наоѓа на 14. место во Опен ерата) и 2 во двојки. Меѓу десетте најдобри тенисери во светот за првпат се нашол на 18 јуни 2007 година, кога го зазел осмото место. Следната година, тој стигнал до финалето на Отвореното првенство на САД, каде бил поразен од страна на Роџер Федерер. По неговото освојувањето на мастерсот во Париз, Мареј стана светски број 1 на 7 ноември 2016 година.
. Тој е добитник на наградата личност на годината од страна на ББС светски спортист дури трипати.

Во 2012 година на УС Опен, Мареј стана првиот британски тенисер од 1977 година, од 1936 година, да победи на гренд слем тениски турнир, со победата над Новак Ѓоковиќ во финалето. Во јули 2013 година, Мареј победи на Вимблдон , со што стана првиот британец да го освои Вимблдон по Вирџинија Вејд во 1977 година, и првиот британски машки тенисер да победи во машки сингл после Фред Пери, во 1936 година. Во 2016 година, тој ја освои својата втора титула на Вимблдон за да стане првиот британски тенисер да освои повеќе титули на Вимблдон од Пери во 1935 година.
.

Мареј во машка конкуренција го освои златниот медал на Летните олимписки игри 2012 и на Летните олимписки игри 2016 - во машки синглови со, што го направи единствениот тенисер, во машка или женска конкуренција, за да се освои две олимписки титули. Исто така тука е вкличена победата во Дејвис купот со репрезентацијата на Велика Британија во 2015 година, со што ја обезбеди првата Дејвис куп титула од 1936 година.
.

Наводи
------

1. ↑  „Andy Murray: Player Profile". www.atpworldtour.com. Посетено на 4 July 2010.
2. ↑  James Buddell (5 November 2016). „Andy Murray rises to no. 1". Association of Tennis Professionals (ATP).
3. ↑  Newbery, Piers. „Andy Murray wins Wimbledon by beating Milos Raonic". BBC Sport. Посетено на 17 July 2016.
4. ↑  „Murray Goffin Davis Cup Final 2015 Sunday – ATP World Tour – Tennis". *ATP World Tour*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 34418813
* LCCN: nr2006013894
* ISNI: 0000 0000 5302 0508
* NDL: 001142998
* NKC: jo2015870303

 |

 |
**Карл Гајл** (   ; Берлин, 5 октомври 1872 - Источен Берлин, 18 април 1963 ) бил германски спортист кој се натпреварувал на првите Олимписки игри во 1896 година. во Атина .

Гејл бил најнизок спортист на 1,54 метри. Тој бил пријавен за трката од 1.500 метри и маратон. Учествувал само во трката од 1.500 метри, каде што го освоил четвртото место од осумте натпреварувачи.

Гајл бил од 1894 година. до 1899 година. игрле за ФК Германија во Берлин. Покрај активно играње фудбал, Гејл работел со крикет, крикет и тенис. Тој бил телеграфски техничар. Тој бил оженет со Ида со кого има пет деца.

По повод Олимписките игри во 1960 година. во Рим, патувал како гостин на Националниот олимписки комитет на Демократска Република Германија .

Надворешни врски
----------------

* Портал: Олимпијске игре

* Профилот на Карла Галеа на спортски наводи Архивирано на 14 август 2012 г.
* Список на германски спортисти Архивирано на 4 јуни 2011 г.
**Шкода рапид** (чешки: *Škoda Rapid*) – автомобил што го произведува чешката фабрика за автомобили Шкода само за индискиот пазар. Се произведува од 2011 до денес.

Историјат
---------

Шкода рапид е семеен автомобил од нижата средна класа што го произведува Шкода Индија, исклучиво за индискиот пазар. Првпат бил прикажан во јавност во октомври 2011 година, а почнал да се продава во ноември истата година Рапид се заснова на платформата PQ25 на групацијата Фолксваген. Заснован е моделот Фолксваген венто изработен во Индија. Многу е сличен на венто, се разликува по предната маска, фаровите, браниците, задните светла и ситни детали во ентериерот и екстериерот. Рапид за индискиот пазар се произведува во градот Пуна.

Според димензиите е позициониран меѓу фабијата и октавијата. Конструиран е на продолжена платформа од моделите фабија и поло. Неговиот дизајн дава изглед на лимузина, но тоа е компакт со пет врати (лифтбек), кој обезбедува капацитет на багажникот од 550 литри. Рапидот ги дели основните елементи на каросеријата и дизајнот на ентериерот со Сеат толедо од четвртата генерација и двата се склопуваат во истата фабрика на Шкода во Млада Болеслав.

И покрај тоа што го дели името со Шкода рапид кој е лансиран во 2012 година за меѓународниот пазар, овие два модели се разликуваат. Меѓународната верзија е поинаков автомобил, незначително поголем, со поинаква надворешност, нов ентериер и различни опции за моторот. Името претходно било користено за модел од 1935 година, како и за моделот од 1984 година.

Мотори
------

| Модел | Зафатнина | Цилиндри/вентили | kW/КС | Менувачи | Напомена |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Бензин |
| 1,6 MPI | 1598 cm³ l4 | 4/16 | 77 kW / 105 КС | 5-степен мануелен, 6-степен автоматски |  |
| Дизел |
| 1,6 TDI | 1598 cm³ l4 | 4/16 | 77 kW / 105 КС | 5-степен мануелен |  |

Наводи
------

1. ↑  „Шкода Рапид" (англиски). sify.com/finance. Архивирано од изворникот на 2011-11-28.
2. ↑  „Шкода рапид спејсбек" (српски). b92.net/automobili.
3. ↑  „Новото толедо се произведува во Болеслав" (чешки). auto.cz.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шкода рапид (2011)" на Ризницата ? |

* Škoda Rapid Архивирано на 18 октомври 2019 г. – Škoda India
* Review Архивирано на 1 јули 2016 г. – Top Gear Magazine
* Autocar Архивирано на 7 јуни 2017 г. – Autocar India
**Чешки Крумлов** е град кој се наоѓа на реката В‘лтава. Градот е основан и изграден во текот на околу 13 век со помош на ренесансните, барокните елементи. Градот е под заштита на УНЕСКО.

Галерија со слики
-----------------

  

* Чешки Крумлов - Český Krumlov
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

 *Оваа статија поврзана со Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
 *Оваа статија поврзана со Чешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 151280665
* LCCN: n81080127
* GND: 4098732-2
* NKC: ge131713

 |

 |

[[Категорија:Никулци за Чешка| ]]
Жак Рохе во 2014 година
**Жак Рохе** или **гроф** **Рохе** (роден на 2 мај 1942 во Гент, Белгија) е белгиски ортопед, поранешен спортист, официјален спортски работник и поранешен претседател на Меѓународниот олимписки комитет.

Животопис
---------

Жак Рохе е роден во Гент, Белгија на 2 мај 1942 година и е Фламанец. Рог студирал на универзитетот во Гент,а е поранешен спортист којшто се натпреварувал во едрење на Олимписките игри во 1968, 1972 и 1976 година. Тој како спортист бил и член на белгиската рагби репрезентација.

Жак Рохе бил претседател на Белгискиот олимписки комитет од 1989 до 1992 година и на Европскиот олимписки комитет од 1989 до 2001. Рохе станал член на МОК во 1991 , а во 1998 на извршниот одбор. Жак Рохе бил почестен со титулата гроф лично од неговото величество, белгискиот крал Алберт II. За Рохе се знае дека бил и голем љубител на историјата и на наушно-фантастичната литература.

Жак Рохе беше избран за претседател на Меѓународниот олимписки комитет на 16 јули 2001 на 112-тата сесија на МОК во Москва. Тој го наследи Хуан Антонио Самаранч којшто беше избран за почесен претседател.

Како претседател на МОК, Жак Рохе се залага за развој на олимпизмот во неразвиените земји и избор на нови градови- домаќини на Олимписките игри, и тоа не длабоко во иднината, туку во наредните неколку години во кои, тој верува, дека трошоците за организирање ќе бидат надоместени од владата на земјата каде што се наоѓа градот- домаќин на Олимписките игри.

За време на Зимските олимписки игри - 2002 во Солт Лејк Сити, Жак Рохе стана првиот претседател на МОК којшто остана во олимпиското село со цел да биде поблиску до атлетите. Рог исто донесе одлуки за изборот на судиите и борбата против допинг скандалите. За тоа добро сведочи и тоа што на сите три Олимпијади спортистите дадоа олимписка заклетва за почитување на антидопинг правилата, а судиите дадоа олимписка заклетва за почитување на праведното судење.

Во Сингапур во 2005 година, Жак Рохе ги исклучи бејзболот и софтболот од олимписката програма предвидена за Летните олимписки игри - 2012 во Лондон, но тој изјави дека некои спортови коишто порано биле во олимписката програма е можно да се вратат на Олимписките игри.

На 7 април 2008, Рохе се изјасни во Пекинг дека е „многу заинтересиран" за тибетските протести, но сепак не започна разговори за бојкотот на Олимписките игри. На 10 април 2008 пред репортерите во Пекинг, Жак Рохе изјави дека е „ожалостен" поради протестите во Сан Франциско. „Игрите се благодарнос.", рече Рохе, „Имаме уште 120 дена да го постигнеме ова."

  


|  |
| --- |
| **Претседатели на МОК**Кутијава: * преглед
* разговор
* уреди
 |
| Деметриос Викелас (1894–1896) | 
Пјер де Кубертен (1896–1925) | 
Годфроа де Блоне (1916–1919) | 
Анри де Баје-Латур (1925–1942) | 
Зигфрид Едстрем (1942–1952) | 
Ејвори Брендиџ (1952–1972) | 
Лорд Киланин (1972–1980) | 
Хуан Антонио Самаранч (1980–2001) | 
Жак Рог (2001–2013) | 
Томас Бах (2013–-) |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 163063177
* LCCN: nr2002016054
* ISNI: 0000 0001 1482 9264
* GND: 132568292
* SUDOC: 068974345
* BNF: cb15622949m (податоци)

 |

 |
**Жалфииновиот синец** (*Pseudophilotes bavius*) е пеперуга од семејството на пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија и има посебен подвид за ендемскиот македонски подвид.

Распространетост
----------------

Пеперугата се наоѓа на голема територија, од Мароко до Казахстан. Оваа пеперуга се наоѓа во мали изолирани популации во места богати со цветови, ливади, суви каменести предели и отворени грмушести пространства.

Опис
----

Распонот на крилјата на пеперугата изнесува од 24 до 30 мм. Возрасните единки летаат од април до мај, и повторно од јуни до јули. Пеперугите имаат две генерации годишнп. Ларвите се хранат со видовите на растенија *S. officinalis*, *S. nutans*, *S. verbenaca* и *S. verticillata*. Најчесто се хранат со цветови, но понекогаш и со листови. Често се наоѓаат со мравките. Презимуваат во фаза на кукла.

Подвидови
---------

* *P. b. bavius*
* *P. b. casimiri* Hemming, 1932
* *P. b. hungarica* (Dioszeghy, 1913)
* *P. b. fatma* (Oberthür, 1890)
* *P. b. egea* (Herrich-Schäffer, [1852])
* *P. b. macedonicus* Schultze, 1958
* *P. b. eitschbergeri* (Koçak, 1975)
* *P. b. vanicola* (Koçak, 1977)

Наводи
------

1. ↑  *Pseudophilotes* at Markku Savela's

*Lepidoptera and some other life forms*
2. ↑  „treknature". Архивирано од изворникот на 2016-11-14. Посетено на 2020-03-11.
3. ↑  C. Van Swaay; и др. (2012). „Dos and Don'ts for butterflies of the Habitats Directive of the European Union". *Nature Conservation*. **1**: 73–153. doi:10.3897/natureconservation.1.2786.

Поврзано
--------

* Пеперутки во Македонија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q2875261
* BioLib: 51440
* BOLD: 27838
* Fauna Europaea: 441103
* GBIF: 4535092
* iNaturalist: 484075
* NCBI: 301161

 |

 |
**Жак Рене Ебер** (француски: [ebɛʁ]; 15 ноември 1757 - 24 март 1794) бил француски новинар и основач и уредник на екстремно радикалниот весник *Le Père Duchesne* за време на Француската револуција.

Ебер бил еден од водачите на подоцната фаза од Француската револуција и имал илјадници следбеници како *Ебертисти* (Француски *Hébertistes*); тој самиот понекогаш се нарекувал *Père Duchesne*, по неговиот весник.

Револуционерна улога
--------------------

Жак-Рене Ебер бил водач на санкилотите. Бил уредник на неколку весници, со силно влијание врз припадниците на  Комуната на Париз. Бил водач на ултра-револуционерната фракција, позната како еберисти. Во 1794 година ќе влезе во судир со Робеспјер и ќе биде гилотиниран во 1794 година, заедно со поголем број негови поддржувачи. Робеспјер го обвинил дека го поттикнувал теророт и дека постојано барал да се зголеми бројот на лицата за гилотина, слично на барањето на Лаврентиј Берија за време на чистките во Советскиот Сојуз (1937-1939).

Подоцна, во февруари 1793 година, во постапката за донесување на републиканскиот устав ќе се појави и една друга група, позната под името „Гневни" (Enragés). „Гневните" барале високи даноци за богатите, утврдување на фиксни цени за основните прехранбени артикли, подигање на најниската заработувачка на повисоко ниво. По сфаќањата и радикализмот на нивните идеи биле многу блиску до анархистите, до луѓето кои биле против секаква власт. Поистакнати водачи на „гневните" биле Жак Ру (1752-1794) и Теофил Леклерк, обајцата припадници на крајната левица во Конвентот што ги застапувала интересите на најсиромашните слоеви од градот и селото. Идеологијата на гневните и на санкилотите се потпирала најмногу врз мислата на Жан-Пол Марат и Жорж-Жак Дантон.
**Ефтим Таковски** (Умлена, Пехчевско, 24 октомври 1949

 - Скопје, 22 декември 2006

) — македонски новинар, писател и првиот портпарол на ВМРО-ДПМНЕ.

Животопис
---------

Таковски е роден на 24 октомври 1949 година во пехчевското село Умлена. Основно образование завршил во родниот крај и во Скопје, каде што завршил средно машинско училиште и апсолвирал на Филолошкиот факултет. Работел во културната рубрика на весникот „Вечер", и во МТВ. Бил еден од основачите на ВМРО-ДПМНЕ, каде што од почетокот го водел секторот за информирање.

Таковски се посветил на филмската и на телевизиската уметност, снимајќи неколку серии со историска тематика за Македонската телевизија, а компонирал и музика за своите телевизиски остварувања. Починал во Скопје на 22 декември 2006 година.

Библиографија
-------------

Во литературната периодика и весниците објавувал повеќе раскази и литературна критика, а негови трудови се преведувани на француски, англиски и руски јазик. Автор е на збирките раскази: 

* *Соба за разговор* (Култура, 1983),
* *Господарот на вечниот пес* (Култура, 1991).
* *Избрани раскази*

Наводи
------

1. ↑  Cvetanovski, Savo; Milena Mitrovska, Michael Black (1990). *Anthology of the Macedonian postmodern short story*. Naša kniga.
2. 1 2  „Ефтим Таковски 1949 - 2006, новинар". Утрински Весник. 23 декември 2006. Посетено на 2011-01-23.[*мртва врска*]
*За други лица со истото име, видете Жозе Гонсалвеш.*

**Жозе Изидро Гонсалвеш Масиел** (португалски: *José Isidro Gonçalves Maciel*; р. 13 февруари 1989

) — португалски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа В52-ФК Порто.

Возел на Вуелта а Еспања 2015. Негова најголема победа досега е освојувањето на Трката околу Турција 2016. Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2017. Во јули 2019 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2019.

Достигнувања
------------

2009
2. Национално хронометарско првенство под 23 години
2011
1.  Национално хронометарско првенство под 23 години
1. Етапа 2 Волта а Коруња
2. Волта а Португал до Футуро
8. Европско друмско првенство под 23 години
2012
1.  Национално хронометарско првенство
1. Етапа 1 ГП Ефапел
3. Трофеу Жоаким Агостињо
1.  Пласман за млад возач
6. Краен пласман Волта ао Алентежо
2013
1. Полинорманд
1.  Планински пласман Париз-Арас
3. Трка околу Кина I
2014
4. Трка околу Хајнан
6. Краен пласман Трка околу езерото Ќингхај
2015
1. Етапа 5 Волта а Португал
4. Буклс де ла Мајен
 Награда за борбеност на етапа 2 на Вуелта а Еспања
2016
1.  Краен пласман Трка околу Турција
1. Етапа 2 Волта Интернасионал Кова да Беира
1. Етапа 7 Волта а Португал
4. Национално хронометарско првенство
5. Краен пласман Букл де ла Мајен
7. Букл де л’Олн
2017
1.  Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
1. Етапа 4
4. Национално друмско првенство
2018
2. Национално хронометарско првенство
2019
1.  Национално хронометарско првенство
2022
6. Краен пласман Волта ао Алентежо

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | — | — | 60 | 14 | — |
|  **Тур** | — | — | — | — | — |
|  **Вуелта** | 34 | СО | СО | СО | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

1. 1 2  „José Gonçalves - Team KATUSHA ALPECIN". Архивирано од изворникот на 2019-07-08. Посетено на 8 July 2019.
2. ↑  „W52 / FC Porto". *UCI.org*. Меѓународен велосипедистички сојуз. Посетено на 11 February 2022.
3. ↑  „Vuelta a España 2015". *Cycling Fever*. Посетено на 21 август 2015.
4. ↑  „2017: 100th Giro d'Italia: Start List". *Pro Cycling Stats*. Посетено на 2 мај 2017.
5. ↑  „2019: 106th Tour de France: Start List". *ProCyclingStats*. Посетено на 1 July 2019.

Надворешни врски
----------------

* Жозе Гонсалвеш на Ризницата ?
* „Достигнувања на Жозе Гонсалвеш". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Жозе Гонсалвеш". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Жозе Гонсалвеш". ProCycling.
**Жозеф Кесел** (француски: *Joseph Kessel*, роден на 10 февруари 1898

 во Вила Клара - починал на 23 јули 1979

 во Аверн) — француски новинар и писател. Тој бил член на Француската академија и Голем офицер на Легијата на честа.

Биографија
----------

Жозеф Кесел е роден во Вила Клара, Аргентина, бидејќи неговиот татко бил лекар кој постојано патувал. Од 1905 до 1908 година, Жозеф живеел во првите години од неговото детство во Оренбург, Русија, пред семејството да се пресели во Франција во 1908 година. Тој студирал во Ница и во Париз, и учествувал во Првата светска војна како пилот. Тој исто така бил пилот за време на Втората светска војна.

Кесел напишал неколку романи и книги кои подоцна биле претставени во кино, особено *Belle de Jour* (од страна на Луис Буњуел во 1967 година). Заедно со својот внук Морис Дрион, Кесел го напишал во 1943 година текстот на „*Песната на партизаните*", која се претворила во химна на францускатиот отпор во времето на Втората светска војна. Со одлука на Министерството за култура на Франција од 2006 година ракописот е прогласен за историски споменик.

Жозеф Кесел во 1962 година станал член на Француската академија. Починал на 23 јули 1979 година во Аверн, Франција и бил погребан во Париз. Тој е погребан во гробиштата Монпарнас во Париз.

Наградата „*Жозеф Кесел*" е престижна награда која се доделува за француски јазик и литература.

Дела
----

* *La steppe rouge* (1922)
* *L'équipage* (1923)
* *Au camp des vaincus ou la critique du 11 mai* (1924)
* *Mary de Cork* (1925)
* *Les captifs* (1926)
* *Nuits de princes* (1927)
* *Belle de Jour* (1928)
* *Vent de sable* (1929)
* *Fortune carrée* (1932)
* *Le coup de grâce* (1931)
* *La Passante du Sans-Souci* (1936)
* *Hollywood, Ville mirage* (1936)
* *L'Armée des ombres* (1943)
* *Bataillon du ciel* (1946)
* *Le tour du malheur* (1950)
* *La Vallée des Rubis* (1955)
* *Le lion* (1958)
* *Les mains du miracle* (1960)
* *Les cavaliers* (1967)
* *Partout un ami* (1972)
* *Des hommes* (1972)
* *Les temps sauvages* (1975)

Наводи
------

1. ↑  Weber, Bruce (15 April 2009). „Maurice Druon, Prolific Writer, Dies at 90". *The New York Times*. Посетено на 5 July 2015.
2. ↑  Lichfield, John (20 April 2009). „Maurice Druon: Writer and pugnacious defender of the French language". *The Independent*. Посетено на 5 July 2015.
3. ↑  „Gaullist Minister Wrote Popular Anthem". *The Washington Post*. 16 April 2009. Посетено на 5 July 2015.

Надворешни врски
----------------

* Joseph Kessel на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Biography at the Académie française (француски)
* Plaisir Litteraire:  Архивирано на 29 септември 2007 г. an interesting contribution about the youth of Joseph Kessel's father (француски)
*
|  |
| --- |
|  **Константин и Елена** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Струмичка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°46′34″N 22°53′45″E﻿ / ﻿41.77611° СГШ; 22.89583° ИГД﻿ / 41.77611; 22.89583Координати: 41°46′34″N 22°53′45″E﻿ / ﻿41.77611° СГШ; 22.89583° ИГД﻿ / 41.77611; 22.89583 |
| **Место** | Негрево |
|  **Општина** | Пехчево |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Константин и Елена |
|  **Завршено** | 1858 |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Константин и Елена** — главна селска црква во малешевското село Негрево. Црквата се наоѓа во јужниот дел од селото.

Историја
--------

Според натписот над влезната врата, црквата била изградена во 1858 година.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата има правоаголна основа, со полукружна апсида во западниот дел. Од западната и јужната страна е доградена припрата, којашто е пониска од црквата и е придржувана од дрвени столбови. Влезот на црквата е од западната страна, а спореден влез има и од јужната страна. Над главниот влез има натпис на којшто се испишани 1858 година и имињата на мајсторите. На јужната страна има пет прозорци коишто се во висина над припратата. Прозорец има и на источниот ѕид, во висина над апсидата. Фасадата на црквата е обоена во целост е обоена во светло-кафеникава боја. Внатрешноста на црквата е несредена.

Камбанаријата има квадратна основа и е прилепена до западниот ѕид, непосредно од левата страна на главниот влез од цркварта. Таа е изградена од тули и е покриена со пирамидален лимен кров над кој има крст. На секоја страна во нејзиниот горен дел има по еден отворен прозорец. Црквата е оградена со камена ограда.

Галерија
--------

* Страничен поглед на црквата надвор од дворотСтраничен поглед на црквата надвор од дворот
* Црквата од задната страна со камбанаријата во позадинаЦрквата од задната страна со камбанаријата во позадина
* Натпис над влезната врата на цркватаНатпис над влезната врата на црквата

Поврзано
--------

* Струмичка епархија
* Негрево

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 67. ISBN 978-608-65143-2-7.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Константин и Елена" - Негрево на Ризницата ?
**Енбон** (француски: *Hennebont*, бретонски: *Henbont*) – општина во департманот Морбијан во областа Бретања на северозапад на Франција. Општината е 440 км западно од Париз, 125 км западно од Рен и 45 км западно од Ван.

Географија
----------

Енбон се наоѓа на околу 16 километри од устието на реката Блаве која го дели на два дела. На левиот брег се *Вил клоз*, средновековен утврден град, и *Вил нев* дел од XVII век. На десниот брег е *Вјеј вил*.

Историја
--------

Јованка Пламената при опсадата на Енбон
Енбон е прочуен по својот отпор, под водство на Јованка Фландриска, вдовицата на Жан де Монфор, на војските на Филип де Валоа и Шарл де Блоа кога бил опсаден во 1342 година за време на Војната за бретонското наследство. Еден век пред Јованка Орлеанка, Јованка ставила оклоп и го водела отпорот против опсадата. Таа лично водела напад на непријателскиот камп, го запалила и го добила прекарот „Жан ла Флам" (Јованка Пламената). 
Во август 1944 година, за време на сојузничката инвазија на Бретања, голем дел од стариот утврден град, бил многу оштетен за време на бомбардирањата на германските позиции кои биле во центарот на градот.

Демографија
-----------

Во 2013 година општината броела 15.765 жители.

Бретонски јазик
---------------

Во 2008 година, 5,45% од децата во Енбон посетувале билингвално основно училиште.

Наводи
------

1. ↑  *Билингвална настава*

Надворешни врски
----------------

* Список на Министерството за култура на Франција за Енбон (француски)
* Слики од базиликата во Енбон:  Архивирано на 28 септември 2007 г. [*мртва врска*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 168493495
* LCCN: n85126671
* GND: 4244452-4
* BNF: cb15265333f (податоци)

 |

 |
**Енгелани** или **Енхелеи** ― палеобалканска популација, која ги населувала териториите во југозападниот дел на Македонија, областите околу Охридското езеро. Најстаро познато население во Охридско-струшкиот регион.

Најверојатно припаѓале на горномакедонската група племиња. Последен пат се споменуваат во 3 век п.н.е. за време на војната на македонскиот крал Филип V против Илирите.

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 176. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)

Надворешни врски
----------------

* ПРАИСТОРИСКИТЕ НАРОДИ ЕНХЕЛЕИ, ПЕЛАГОНЦИ И ПЕОНЦИ
**Црквата Света Агата Сицилијанска** (италијански : *Chiesa di Sant'Agata dei Goti*) е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во времето на Рицимер во 460 година. Црквата попаднала во склопот на Римокатоличката црква и истата била реконструирана во времето на папа Григориј I од 592 до 593 година, како и во 16 век и 17 век. Црквата е посветена на Агата Сицилијанска. Фасадата од црквата била реновирена во 1729 година од страна на Франческо Ферари.

Наводи
------

1. ↑  *A Handbook of Rome and Its Environs*, Rome: J. Murray, 1875 p. 152*Оваа статија содржи текст од овој извор, кој е во јавна сопственост.*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 4295155769092127880009
* GND: 4211628-4

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Џон Пети Доведување до апсурд
**Доведување до апсурд** (лат. *reductio ad absurdum*) е често употребувана форма на аргумент кој бара да се демонстрира дека дадена изјава е вистинита со тоа што ќе покаже дека од нејзиното неприфаќање произлегува лажен, непостојан или апсурден резултат, или, пак, во спротивно да демонстрира дека дадена изјава е лажна со тоа што ќе покаже дека од нејзиното прифаќање се добива лажен, непостојан или апсурден резултат. Појавувајќи се најпрво во древногрчката филозофија (латинскиот назив доаѓа од грчкото ἡ εἰς ἀτοπον ἀπαγωγη или *he eis atopon apagoge*, „редукција до невозможното", на пример, во *Аналитика Прва* од Аристотел), оваа техника се користела низ историјата во формалното математичко и филозофско расудување, како и во неформалните расправи.

„Апсурдниот" заклучок на аргументот reductio ad absurdum може да има различни форми:

* Карпите имаат тежина, инаку би ги гледале како лебдат во воздухот;
* Општеството мора да поседува закони, инаку би постоел хаос;
* Не постои најмал позитивен рационален број, бидејќи доколку би постоел, тој би можел да се подели со два за да се добие помал број.

Првиот пример кажува дека одбивањето на тврдењето би имало смешен резултат, спротивен од доказите на нашите сетила. Вториот пример кажува дека отфрлањето би имало непостојан резултат: неприфатлив, нефункционален или непосакуван за општеството. Третиот пример е математички доказ, кој вели дека отфрлањето на тврдењето би резултирало во контрадикција (постои најмал рационален број, а сепак постои друг рационален број кој е помал од него).

Поврзано
--------

* Контрапозиција
* Математички доказ
* Доказ од контрадикција

Наводи
------

1. 1 2  Nicholas Rescher. „Reductio ad absurdum". *The Internet Encyclopedia of Philosophy*. Архивирано од изворникот на 2010-07-12. Посетено на 21 July 09. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑
**Шерин Ауди** (родена 1970 година во Аман) е јорданска визуелна жена уметник.

Дипломирала на Институтот за ликовни уметности во Аман во 1992 година. Таа ги продолжила своите студии во Работилницата за печатење на Националната галерија на ликовни уметности во Јордан и Летната академија Дарат ал Фунун, студирајќи уметност и графика. Таму, таа работела со уметници како Калед Крис, Недим Куфи, Махмуд Обаиди и Лин Ален.

По дипломирањето на Институтот за ликовни уметности, Ауди почнала да ги прикажува своите дела на изложби. Во првите години од кариерата првенствено сликала. Подоцна, таа ќе започне да работи со мешани медиуми, видео уметност и фотографија.

Ауди се залага за еднаквост и целосни права за жените за да можат да го постигнат својот целосен креативен потенцијал. Темите на жената и женскиот идентитет често се појавуваат во нејзината работа.

Во својата работа, таа користи различни медиуми, вклучувајќи акрилна боја, фотографија и видео уметност. Ауди ја фаворизира црвената, црната и белата боја во нејзината уметност. Покрај најмалку десет самостојни изложби, таа има учествувано на групни изложби во Германија, Бахреин, Либан, Алжир, Египет и Јордан. Во нејзиното 10-то самостојно шоу, *Dreams Give Hope*, таа изложи колажи. Во *Wall Street International*, Раван Ал Адван ја опишал работата на Ауди како „се одликува со едноставност во примената на боите на платното без нивно мешање, изменета перспектива вклучувајќи надолжни и вкрстени линии". Ауди ги навела Џоан Миро, Пабло Пикасо, Џексон Полок, Франц Клајн, Роберт Мадервел, Енди Ворхол и арапските современи уметници како едни меѓу нејзините влијанија.

Ауди моментално престојува во Аман.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Shereen Audi". Nabad gallery. Архивирано од изворникот на 2017-02-15. Посетено на 2022-03-14.
2. 1 2 3 4 5  Al Adwan, Rawan (March 4, 2016). „Shereen Audi: Freedom, peace and creativity". *Wall Street International*.
3. 1 2 3 4 5  „The Free Spirit - Trendesign". *Trendesign* (англиски). 2016-04-27. Архивирано од изворникот на 2017-02-15. Посетено на 2016-05-28.
4. 1 2  „Shereen AUDI | Nabad - pulse of the art scene". *nabadartgallery.com*. Архивирано од изворникот на 2017-02-15. Посетено на 2016-05-28.
5. ↑  „elan | Shereen Audi - A Woman With a Golden Brush - elan". *www.elanthemag.com*. Посетено на 2016-05-28.

Надворешни врски
----------------

* Преглед на една од изложбите на Audi Архивирано на 15 февруари 2017 г.
* Профил на Saatchi Art