**Силилацијата** е воведување на една или повеќе (обично) супституирани силил групи ( R3Si ) во една молекула. Процесот е добра основа на органосилициумската хемија .

Од органски соединенија
-----------------------

Алкохоли, карбоксилни киселини, амини, тиоли и фосфати може да се силилираат. Процесот вклучува замена на протон со триалкилсилил група, типично триметилсилил (-SiMe 3 ). Општо земено, подлогата се депротонира со соодветна цврста основа проследена со третман со силил хлорид (на пр. триметилсилил хлорид ). Често се користат силни бази како бутил литиум или Григнард реагенс, како што е илустрирано со синтезата на триметил силил етери како заштитни групи од алкохол:

ROH + BuLi → ROLi + BuH
ROLi + Me 3 SiCl → ROSiMe 3 + LiCl
Бис (триметилсилил) ацетамид ("BSA", Me 3 SiNC(OSiMe 3 )Me е ефикасен агенс за силилација кој се користи за дериватизација на соединенијата. Реакцијата на BSA со алкохоли го дава соодветниот триметил силил етер, заедно со N-(триметилсилил)ацетамид како нуспроизвод со следна формула:

ROH + Me 3 SiNC(OSiMe 3 )Me → Me 3 SiN(H)C(O)Me + ROSiMe 3
 Бис(триметилсилил)ацетамид, популарен реагенс за силилација
Воведувањето на силил група(и) дава деривати со зголемена испарливост, што ги прави дериватите погодни за анализа со гасна хроматографија и масена спектрометрија на влијание на електрони (EI-MS). За EI-MS, дериватите на силил даваат поповолни шеми за дијагностичка фрагментација на употреба во испитувањата на структурата или карактеристични јони на употреба во анализите на траги кои користат избрано следење на јони и сродни техники.

### Десилилација

Десилилацијата е обратна страна од силилацијата: силил групата се разменува за протон. Различни флуоридни соли (на пр. натриум, калиум, тетра-n-бутиламониум флуориди ) се популарни за оваа намена.

ROSiMe 3 + F − + H 2 O → ROH + FSiMe 3 + OH −

Од метали
---------

 CpFe(CO) 2Si ( CH3 ) 3, триметилсилил комплекс.
Координативните комплекси со силил лиганди се добро познати. Ран пример е CpFe(CO) 2Si ( CH3 ) 3, подготвен со реакција на метатеза на сол од триметилсилил хлорид и CpFe(CO) 2Na. Типичните патишта вклучуваат оксидативно додавање на Si-H врски на нисковалентни метали. Металните силил комплекси се посредници во хидросилацијата, процес кој се користи за создавање органосилициумски соединенија и во лабораториски и во комерцијални размери.

Поврзано
--------

1. ↑  Blau, Karl; J. M. Halket (1993). *Handbook of Derivatives for Chromatography* (2. изд.). John Wiley & Sons. ISBN 0-471-92699-X.
2. ↑  Mercedes Amat, Sabine Hadida, Swargam Sathyanarayana, and Joan Bosch "Regioselective Synthesis of 3-Substituted Indoles: 3-Ethylindole" Organic Syntheses 1997, volume 74, page 248. doi:10.15227/orgsyn.074.0248
3. ↑  Nina Gommermann and Paul Knochel "N,N-Dibenzyl-n-[1-cyclohexyl-3-(trimethylsilyl)-2-propynyl]-amine from Cyclohexanecarbaldehyde, Trimethylsilylacetylene and Dibenzylamine" Organic Syntheses 2007, vol. 84, page 1. doi:10.15227/orgsyn.084.0001
4. ↑  Moris S. Eisen "Transition-metal silyl complexes" in The Chemistry of Organic Silicon Compounds. Volume 2 Edited by Zvi Rappoport and Yitzhak Apeloig, 1998, John Wiley & Sons.
5. ↑  Corey, J. Y.; Braddock-Wilking, J. "Reactions of Hydrosilanes with Transition-Metal Complexes: Formation of Stable Transition-Metal Silyl Compounds", Chem. Rev. 1999, vol. 99, pp. 175-292.doi:10.1021/CR9701086