recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Поглед кон градското собрание
**Питермарицбург** е седиште и најголем град во провинцијата Натал во ЈАР. Тој е основан во 1838 година. Има две верзии за потеклото на името на овој град. Едната гласи дека градот бил именуван по Пит Ретиф и Герт Мариц, познати водачи. Другата теорија, пак, тврди дека градот е именуван само по Пит Ретиф, чиешто цело име е Питер Мариц Ретиф. Питермарицбург е познат и по престојот на Махатма Ганди, каде што тој бил исфрлен од возот во кој се возел, бидејќи се сместил во вагоните од прва класа, а и затоа што бил Индиец. Денес постои бронзена статуа на Ганди во градот.

За време на Зулуската Империја, градот се викал Умгунгундлову, што значи "Слоновско Место". Причината за ова е тоа што Питермарицбург се смета за место каде што некој зулуски крал извојувал победа, а "слон" (Inhlovu) е име со коешто биле нарекувани зулуските монарси.

Историски настани
-----------------

* Првиот весник во Натал - "Наталски Сведок" (сега познат само како "Сведокот") излегол во 1846 година.
* 46-хектарската ботаничка градина била создадена во 1872 од ботаничкото друштво на Натал.
* Градското собрание е најголемата зграда во јужната полутопка. Таа била уништена од пожар во 1895, но била повторно изградена во 1901.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 139010983
* LCCN: n79108898
* GND: 4246621-0
* SUDOC: 117292672

 |

 |
**Најголем мал осмоаголник** ― осумаголник кој има најголема површина меѓу сите конвексни осумаголници со единичен дијаметар. Дијаметарот на многуаголникот е должината на најдолгата отсечка што спојува две негови темиња. Точната вредност на површината на најголемиот мал осумаголник лежи помеѓу 0,72686845 и 0,72686849 и е приближно 2,8% поголема од плоштината на правилниот осумаголник. Овој осумаголник бил пронајден во 2002 година користејќи алгоритми за глобална оптимизација. Оптималниот шестаголник бил пронајден во 1975 година со пронаоѓање на корените на полином од степен 10.

Поврзано
--------

* Најголем мал многуаголник

Наводи
------

1. ↑  Audet, Charles; Hansen, Pierre; Messine, Frédéric; Xiong, Junjie (1 април 2002). „The Largest Small Octagon". *Journal of Combinatorial Theory, Series A*. **98** (1): 46–59. doi:10.1006/jcta.2001.3225.
2. ↑  Graham, R. L (1 март 1975). „The largest small hexagon". *Journal of Combinatorial Theory, Series A*. **18** (2): 165–170. doi:10.1016/0097-3165(75)90004-7.

Надворешни врски
----------------

* Работилница за глобална оптимизација во Тулуз 2010
* Оптимален шестаголник во Wolfram MathWorld
**Свети Димитриј** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου*) — црква во селото Битуша, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм, сместен во југозападниот дел на селото. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, трем на север и камбанарија. Според зачуваниот ктиторски натпис, изградена е во 1837, а живописана во 1844 г. од Јован Михаил и Михаил од епирското село Кионат со средства на Аврам и Божин.

Во храмот е зачувана вредна икона на Исус Христос Седржител од 1621/22 г. која според Викторија Поповска-Коробар е дело на првиот зограф од Сливничкиот манастир (1606/07) бидејќи ракописот на словенскиот текст на евангелието што го држи Христос е истиот како на ктиторскиот натпис во Сливница. Според неа, можеби станува збор за Илија Зограф, чие дело се фреските во „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат" во пиринското село Недобарско и оние во „Св. Архангели Позерски" во Костур. Иконата во Битуша е подарена од извесен поп Михаил.

Поврзано
--------

* Леринско-преспанско-еордејска епархија

Наводи
------

1. ↑  Μουτσόπουλος, Νικόλαος Κ (2003). *Εκκλησίες του νομού Φλώρινας*. Θεσσαλονίκη: Μαλλιάρης. стр. 238. ISBN 960-239-627-Χ Проверете ја вредноста `|isbn=`: invalid character (help).
2. ↑  Поповска-Коробар, Викторија (2015). „Ѕидното сликарство во црквата на Слимничкиот манастир" (PDF). *Патримониум.мк*. **8** (13): 240.
**Елеганцијата на ежот** (француски: *L'Élégance du hérisson*) — роман од француската писателка Мириел Барбери, кој бил издаден во 2006 година од страна на издавачката куќа „*Gallimard*". Книгата се стекнала со бројни награди, меѓу кои и „Награда на книжарниците" во 2007 година.

Содржина
--------

**Разоткривачко предупредување: *Следат подробности што го разоткриваат дејствието и/или расплетот.***
Самоуката куќна помошничка Рене во една елитна париска зграда ужива во магијата на уметноста, филозофијата, музиката и јапонската култура. Во истата зграда живее и богатата дванаесетгодишната Палома заситена од животот, која неуморно чита манга-стрипови, наоѓа утеха во јапонските поети и го презира целото семејство. Јапонскиот стопанственик Озу се вселува во зградата и, како и Палома, ја насетува скриената префинетост на куќната помошничка. Низ едноставна нарација, овој роман ве води во светот на богаташката извештаченост, интелектуалните клишеа и надмените сопственици на кучиња со педигре, и ги возвишува тивките победи на ненаметливите меѓу нас.

Успех
-----

Иако критичарите слабо биле заинтересирани за почетокот од делото, романот бил изненадување за 2006 година. Всушност тој бил преиздаван 30 пати и кон август 2006 година имал повеќе од еден милион продадени примероци, заземајќи го првото место по продажба на 30 последователни недели. Романот бил преведен на 34 јазици. Во 2009 книгата на Мириел Барбери останала уште рангирана меѓу педесеттите најдобро продавани романи.

Делото немало голема реклама и единствениот начин на кој го постигнал овој спектакуларен успех се засновало на препораки меѓу читателите.

Филмска адаптација
------------------

Палома се однесува на Рене дека ја има елеганцијата на ежот
Романот послужил како основа за филмска адаптација во 2008 година, кога бил екранизиран од страна на Мона Ашаше. Филмот излегол на 3 јули 2009 година во француските кина и имал 750.000 гледања.

Надворешни врски
----------------

* Muriel Barbery Архивирано на 11 октомври 2008 г. including the author's personal blog and photos
* *The Elegance of the Hedgehog* at Europa Editions (US publisher)
* *The Elegance of the Hedgehog* Архивирано на 18 февруари 2012 г. at Gallic Books (UK publisher)
* *The Elegance of the Hedgehog* Архивирано на 2 март 2009 г. at Gallimard
* 

* *Le hérisson*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Бродско архијерејско намесништво** — архијерејско намесништво во Македонската православна црква - Охридска архиепископија едно од петте намесништва во Дебарско-кичевската епархија.

Ова архијерејско намесништво го опфаќа градот Македонски Брод, заедно со селата во Порече.

Парохии
-------

Намесништвото е поделено на три парохии:

1. Бродска парохија
2. Манастиречка парохија
3. Русјачка парохија

Наводи
------

1. ↑  „Манастиречка парохија". *Дебарско-кичевска епархија*. Архивирано од изворникот на 2014-03-05. Посетено на 21 октомври 2017.

Надворешни врски
----------------

* Бродско архијерејско намесништво на Ризницата ?
**Кинеска глицинија** (латински: *Wisteria sinensis*) — листопаден, повеќегодишен ползавец од родот Wisteria, по потекло од Кина, од провинциите Гуангси, Гуејџоу, Хебеj, Хенан, Хубеј, Шенси и Јунан. Иако е ползавец, може да се формира и во облик на дрво, со брановидно стебло и висечки гранки.

Галерија
--------

Може да порасне до висина од 20 до 30 метри. Листовите се сјајни, зелени долги 10-30 сантиметри и широки 9-13 сантиметри. Цветовите се бели, виолетови или сини, со 15-20 гроздови во пролет, кои обично цветаат во средината на мај.

Одгледување
-----------

Иако потекнува од Кина, нашироко се одгледува во САД. Таму била пренесена во 1816 година и набрзо станала едно од најпопуларните градинарски растенија, токму поради нејзините цветови. Меѓутоа, во некои делови на Соединетите Држави почнала неконтролирано да се шири поради поволната клима, слична на онаа во Кина. Еден примерок од Сиера Мадре дава еден и пол милион цветови на гранките кои надминуваат 150 метри во должина за време на цветањето.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* ЦветЦвет
* ПлодПлод
*

Наводи
------

1. ↑  „*Wisteria sinensis* (Sims) DC". Natural Resources Conservation Service, United States Department of Agriculture. Посетено на 13. 12. 2014. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  *Save your orchards and ornamental trees*. New York, N.Y: [s.n.] 1884.

Надворешни врски
----------------

* Кинеска глицинија на Ризницата ?
**Плоштадот дел Дуомо** е главниот градски плоштад во Катанија, Италија, опкружен со центрите на граѓанството (градското собрание во Палацо делли Елефанти) и верската моќ (Дуомо или катедралата Света Агата).

За плоштадот
------------

 Плоштадот дел Дуомо
*Дуомо ди Катанија* или *Катедрала на света Агата* се наоѓа на источната страна на плоштадот. Првично бил изграден во 1078-1093 година, на урнатините на античките римски Терми (*Ахилејски бањи*). Како и речиси цела Катанија, разорниот земјотрес од 1693 година, го израмнил најголемиот дел од структурата, а Џовани Батиста Вакарини дизајнирал барокна структура и фасада во 1711 година.

Во плоштадот влегуваат три улици: преку Етнеа, историската Кардо максимус или северо-јужната артерија на античкиот римски град; виа Џузепе Гарибалди и виа Виторио Емануеле II која минува од исток кон запад.

На северната страна е палатата Дели Елефанти или Градското собрание. Пред оваа зграда стои фонтана дизајнирана од Вакарини, која се состои од обелиск на задната страна на слонот *у Лиотру*, (симболот на Катанија).

Од другата страна на плоштадот се наоѓа фонтаната Аменано, пред Палацо деи Киеричи. Помеѓу палатата Киеричи и катедралата се наоѓа Порта Узеда. Од терасите може да се восхитувате на двете прекрасни панорами: на север, Плоштадот дел Дуомо во Катанија со фонтаната Елефанти и Виа Етна со планината Етна во позадина; кон пристаништето, ѕидините на Шарл V, со сводовите на Марина до замокот Урсино. Порталот на Портата на Карло V е дел каде се наоѓа единствениот преостанат дел од средновековните градски ѕидини.

Пристап до бањите има преку пристап до Епархискиот музеј на Катанија: коридор со своден кој е вграден во јазот помеѓу римските структури и темелите на катедралата (чиј пристап се состои од неколку чекори во различните времиња лево од фасадата) овозможуваат да се патува по средината на градот, каде тече реката Аменано, а чии води се издигнуваат на површината во блиската фонтана Аменано. Името на растението е изведено од натпис на мермерна плоча од областа Луненсе, намалена на шест многу фрагментирани главни фрагменти, веројатно датирани од првата половина на 5 век, а сега изложени во Граѓанскиот музеј во Кастело Урсино.

Фестивалски прослави
--------------------

Плоштадот дел Дуомо е главна точка на годишниот фестивал на Света Агата, тридневен настан кој почнува на 3 февруари со поворката од црквата Сант'Агата ала Форнас до катедралата. Потоа следи вечерен концерт на отворено и огномет.

Наводи
------

1. ↑  „"Piazza del Duomo", Michelin Green Guide". Архивирано од изворникот на 2023-03-12. Посетено на 2023-03-12.
2. ↑  Papa, Vincenzo Denaro. "Catania's Most Beloved Religious Festival: Feast of St. Agatha", *Italy Magazine*
Грагор. Најголемото зрно на сликата е со големина од околу 4 см.
**Грагор** или **чакал** — седиментна карпа која се состои од неврзани зрна со одредена големина. Во геологијата, грагорот е секоја растресита карпа со заоблени зрна што се поголеми од 2 и помали од 75 милиметри.

Грагорот е најкористениот материјал во градежништвото. Во зависност од апликацијата, постојат потреби за употреба на грагор чии зрна припаѓаат на одреден опсег на големини. Таков грагор се добива со просејување, односно сепарација.

На овој начин, грагорот со процесот на раздвојување се делив во групи наречени сепарации.

Сепарација на песок и грагор во Германија
Во Македонија, грагорот обично се добива со ископ на материјал од речните брегови. По миењето, таквиот грагор неформално се нарекува „природен грагор", со чија сепарација се добиваат следниве групи:

* Сепарација 1: (песок) 0 до 4
* Сепарација 2: 4 до 8
* Сепарација 3: 8 до 16
* Сепарација 4:16 до 32 и
* Сепарација 5: пречник над 32.

Со сепарација на кубен метар природен грагор, зафатнината на производот е поголем од кубен метар. Просечната специфична маса на природен грагор е ρ = 1800 кг/м3, додека специфичните маси на сепарациите се како што следува:

* Сепарација 1: 1450 кг/м3
* Сепрација 2: 1520 кг/м3
* Сепарација 3: 1550 кг/м3
* Сепарација 4: 1550 кг/м3
* Сепарација 5: 1500 кг/м3.

Поврзано
--------

* Прашина
* Глина
* Песок

Наводи
------

1. ↑  „грагор" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „грагор" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „чакал" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „чакал" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

* Грагор на Ризницата ?
Местоположбата на Ибадан во Нигерија

**Ибадан, Нигерија** Нигерија

|  |  |
| --- | --- |
| Површина |  ? км2 |
| Население | 3,800,000 |
| Густина на насел. | ? жит./км2 |
| Административна поделба | Област Ојо |
| Надморска висина | 239 m |
| Координати: |  3° 53' И, 7° 23' С |


**Ибадан** (Èbá-Ọdàn) е главен град на нигериската област Ојо. Тој воедно е и најголем град во истата, а се наоѓа во југозападниот дел на Нигерија, 78 милји далеку од Лагос и е позната транзитна точка меѓу крајбрежниот регион и областите на север. Неговото население се проценува на околу 3,800,000 жители. Се смета дека ова е најголемиот автохтон град во Африка, јужно од Сахара. Ибадан бил центар на администрацијата на стариот Западен Регион од деновите на британското колонијално владеење. Делови од античките заштитни ѕидови на градот сè уште стојат до денес. Најбројни жители на градот се Јорубанците.

Историја
--------

Ибадан, опкружен со седумте ридови, е вториот најголем град во Нигерија. Неговото постоење започнало кога бандите на одметниците на Јоруба (по колапсот на јорупската Ојо Империја) почнале да се населуваат во областа кон крајот на XVIII век, привлечени од неговата стратегиска местоположба меѓу шумите и рамнините. Предколонијалната историја се засновала на милитаризам, империјализам и насилство. Областа околу Ибадан, а самиот Ибадан, станале британски протекторат во 1893 година. Ибадан станал главен трговски центар, што е и денес.

Економија
---------

Со својата стратешка положба на железничката линија која ги поврзува Лагос и Кано, градот е центар за трговија на маниока, какао, памук, гума и палмово масло. Главни индустриски гранки во областа се оние за преработка на гума, цигари и земјоделски производи.

Надворешни врски
----------------

* Сателитска снимка на Ибадан
* Сцена од улиците на Ибадан
* Панорама на Ибадан

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 239467307
* GND: 4089309-1

 |

 |
Координати: 02°55′N 101°40′E﻿ / ﻿2.917° СГШ; 101.667° ИГД﻿ / 2.917; 101.667
**Путраџаја** *(јави: ڤوتراجاي, Putrajaya)* е плански град сместен јужно од Куала Лумпур, кој претставува Федерална територија на Малезија. Неколку малезиски федерални министерства се пренесени во овој град.

Гратот е именуван по првиот малезиски премиер, Тунку Абдул Рахман Путра. Во малајскиот јазик, санскритските зборови "Путра" значи *син* додека "Џаја" значи *успех*.

Градот е изграден потполно несразмерен со бројот на жителите и има многу мостови кои го поврзуваат истоименото езеро.

Иако како и во цела Малезија етничката структура на населението е доста мултикултурна со малајци, кинези, индијци и евроазијци, во Путраџаја е силно врежан модерниот арапски стил на архитектура. Во градот постојат повеќе традиционални арапски градби, отколку модерни малајски, кинески и индиски градби, поради што градот потесетува на некој главен град на Персискиот Залив. Некои малајци сметаат дека потребно е да се изгради и "Чајна Таун" и "Литл Индија" за да се задоволат сите вкусови.

На западот се наоѓа Киберџаја, кој претставува *кибер град*, кој е поврзан со Мултимедиа Супер Коридорот, кој се наоѓа помеѓу Куала Лумпур и Меѓународниот аеродром Куала Лумпур.

Галерија
--------

* Канцекаријата на премиерот во Пердана ПутраКанцекаријата на премиерот во Пердана Путра
* Владиниот комплексВладиниот комплекс
* Џамијата Путра на Путраџајанското ЕзероЏамијата Путра на Путраџајанското Езеро
* Комплексот на министерството за финансииКомплексот на министерството за финансии
* Мостот Сери ВавасанМостот Сери Вавасан
* Внатрешен поглед на Мостот Сери ВавасанВнатрешен поглед на Мостот Сери Вавасан
* Палатата на ПравдатаПалатата на Правдата
* „Putrajaya Walk" „Putrajaya Walk"

Надворешни врски
----------------

* Official Site of Putrajaya Архивирано на 23 септември 2017 г.
* State Development Office Архивирано на 25 септември 2015 г. - State Development Office Wilayah Persekutuan
* Intelligent City Online
* Master Developer
* |  |  |
| --- | --- |
|  | Википатување има туристички водич за ***Putrajaya***. |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Путраџаја" на Ризницата ? |

| Држави и федерални територии на **Малезија** | Bandera de Malàisia |
| --- | --- |
| **Држави:**  Кедах |  Келантан |  Малака |  Негери Сембилан |  Паханг |  Перак |  Пенанг |  Перлис |  Сабах |  Саравак |  Селангор |  Теренгану |  Џохор |
|  **Федерални територии:**  Куала Лумпур |  Лабуан |  Путраџаја |
**Ромски музеј на Гордон Босвел** (англиски: *Gordon Boswell Romany Museum*) — музеј посветен на животното дело на Гордон Босвел (починал на 27 август 2016), кој собрал збирка од артефакти, фотографии и неколку примери од ромскиот вагон Вардо. Музејот исто така располага со неколку превозни средства коишто не се ромски, вклучувајќи и погребна кола прдвижувана од коњ. Сместен е во Спалдинг во Линколншир, Англија.

Позадина
--------

Изградбата на мостови за неромското население била традициона во Босвеловото семејство. Неговиот прадедо бил важен извор на информации за ромските обичаи и јазик за викторијанските академици, меѓу кои и Џорџ Бороу. Босвеловиот татко Силвестер во 1970 година го објавил автобиотграфското дело „Кника на Босвел (англиски: *The Book of Boswell*), во којашто е опишан ромскиот живот. Гордон Босвел постепено собирал вагони, коли и други артефакти за ромскиот живот низ годините. Музејот во коишто овие предмети се изложени бил отворен на 25 февруари 1995 година.

Пристап
-------

Музејот е отворен во петок, сабота, недела и банкарските празници во периодот од Велигден до крајот на октомври секоја година. Пристап е овозможен до сите изложени предмети и за лицата со посебни потреби. Влезот е бесплатен. Музејот користи еден од вагоните за организирани обиколки на околната крајбрежна рамнина Фенланд.

Поврзано
--------

* Вардо
* Роми во Англија

Наводи
------

1. ↑  Harrison, Lynne (6 September 2016). „Funeral for man who touched many lives". *Lincolnshire Free Press (Print version)*. стр. 7.
2. ↑  „The Museum's own web site". Архивирано од изворникот на 2019-07-03. Посетено на 2021-04-04.
3. ↑  „Gordon Boswell Romany museum". *Culture 24*. Department of Educartion. Архивирано од изворникот на 2015-04-02. Посетено на 1 мај 2013.
4. ↑  „Gordon Boswell \* Museum\*". Romany Jib. Архивирано од изворникот на 5 May 2010. Посетено на 1 мај 2013.
5. ↑  „Boswell museum". My Learning. Архивирано од изворникот на 21 мај 2013. Посетено на 1 мај 2013.
6. ↑  Boswell, Sylvester (1970). *The Book of Boswell*. Penguin.
7. ↑  „Fitting send-off for 'great ambassador' of Romanies". *Spalding Guardian*. 15 September 2016. стр. 7. Архивирано од изворникот на 2017-02-02. Посетено на 2021-04-04.
8. ↑  „Gordon Boswell Romany Museum". Lincolnshire county council. Архивирано од изворникот на 5 May 2013. Посетено на 1 мај 2013.

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница
Местоположба на регионот Рувума
**Рувума** (свахили: *Ruvuma*) е регион во Танзанија. Го носи името на реката Рувума, која претставува природна граница со Мозамбик. Рувума се граничи со регионите Морогоро на север, Линди на североисток, Мтвара на исток и Иринга на северозапад. Во регионот живеат разни племиња, меѓу кои позначајно е племето Мпото. Административен центар е градот Сонгеа.

Според пописот од 2002, населението на Рувума брои 1.117.166 жители.

Регионалниот комесар на Рувума е Моника Мбега

Вилаети
-------

Регионот се делин на 5 вилаети: Тундуру, Мбинга, Намтумбо, Сонгеа Град и Рурална Сонгеа.

Наводи
------

1. ↑  Попис на Танзанија - Регион Рувума (англиски)
2. ↑  Управен именик на Танзанија (англиски)

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони во Танзанија |
| --- |
|  |
| 
Аруша **·**  Дар ес Салам **·**  Додома **·**  Занзибар Град/Запад **·**  Занзибар Север **·**  Занзибар Центар/Југ **·**  Иринга **·**  Кагера **·**  Кигома **·**  Килиманџаро **·**  Линди **·**  Мањара **·**  Мара **·**  Мбеја **·** 
Мванза **·**  Морогоро **·**  Мтвара **·**  Пвани **·**  Пемба Југ **·**  Пемба Север **·**  Рувума **·**  Руква **·**  Сингида **·**  Табора **·**  Танга **·**  Шињанга
 | Знаме на Танзанија |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Танзанија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 11°00′S 36°00′E﻿ / ﻿11.000° ЈГШ; 36.000° ИГД﻿ / -11.000; 36.000
Положбата на округот во сојузната држава Ајдахо
Ајдахо во Соединетите Американски Држави
Судската зграда на округот Онајда, Малад Ајдахо
**Округ Онаида** е област во американската држава Ајдахо.

Демографија
-----------

Според пописот од 2010 година, бројот на жители изнесувал 4.286, што е за 161 (3,9%) жители повеќе од 2000 година.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Група | 2000 година | 2010 година |
| Белци | 3.986 (96,6%) | 4.073 (95,0%) |
| Афроамериканци | 5 (0,1%) | 9 (0,2%) |
| Азијци | 6 (0,1%) | 20 (0,5%) |
| Хиспанците | 95 (2,3%) | 126 (2,9%) |
| Во целост | 4.125-ти најчести | 4.286-ти најчести |

Наводи
------

1. 1 2  „Idaho Trend Report 1: State and Counties". Архивирано од изворникот на 01. 05. 2012. Посетено на 30. 6. 2013.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)

Поврзано
--------

* Списоци на окрузи во САД

Надворешни врски
----------------

* Матична страница (англиски)
**Златарската сиријада** е манифестација, која е создадена во 1997 година, како своевиден натпревар за производителите на златарско сирење. Од 2013 година се одржува во Нова Варош во рамки на манифестацијата Златарфест.

Златарското сирење од јуни 2013 година официјално е заштитен бренд со географска ознака на потекло во Заводот за заштита на интелектуалната сопственост.

Првата златарска сиријада била одржана на 12 јули 1997 година во Булатовиќи, на фармата на земјоделската задруга од Нова Варош. Нема пишани траги за учесниците, но според сеќавањето на организаторите имало околу дваесетина натпреварувачи - производители на златарско сирење. До сега се одржани вкупно 18 златарски сиријади, од кои најголем број во селото Божетиќи. Здружението на сточари „Увачка река млека", во 2009 година, учествува во организацијата на „Златарска сиријада".

Во рамките на оваа манифестација, покрај натпреварот и изложбата на најдобрите сирења од Златар, се одржува и натпревар во правење на најдобра пита со хелда (хељдопита), која без неизоставните состојки на златарско сирење и злаарска хелда од падините на Златара не би била посебна.

Наводи
------

* „Званична презентација". *Златарски сир*. Архивирано од изворникот на 19. 11. 2017. Посетено на 2. 12. 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)



1. ↑  „Златарфест". *ТСЦ Златар*. Посетено на 2. 12. 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
Стандардна ознака на НАТО за чета.
**Чета** — основна тактичка единица на некои родови на копнената војска и заднинските служби. Обично брои од 50 до 500 војници. Опремена е за различни операции во најразлични услови. Се состои од команден вод и уште неколку (обично два до четири) водови кои ја одредуваат неговата припадност кон родот или службата. Може да содржи и еден или повеќе независни одделенија. Една чета може да биде дел од баталјон, здружени тактички, самостојни родовски единици на копнената војска и самостојна. Во зависност од составот, намената и вооружувањето може да биде пешадиска, тенковска, извидувачка, инженерска, падобранска, чета за врски, поморско-пешадиска и сл. Големината на четата се движи до неколку стотици војници, а со неа командува офицер, најчесто со чин капетан.

Во артилеријата, единицата аналогна на четата се нарекува батерија, а во коњаницата ескадрон.

Наводи
------

1. ↑  „чета" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „чета" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
**Милениумскиот мост** е висечки мост кој се наоѓа во Подгорица и се простира над реката Морача.

Го дизајнирал Младен Улиќевиќ, професор на градежниот факултет во Подгорица. Го изградила словенечката компанија **Приморје**, а отворен е на 13 јули 2005 г. на годишнината на црногорското востание против италијанскиот окупатор во втората светска војна.

Мостот е долг 140 м, а столбот се издига 57 m над тлото.

Иградбата на мостот започнала во 2005 а трошоците изнесувале 7 милиони евра.

Надворешни врски
----------------

* Галерија на слики Архивирано на 24 септември 2006 г. од мостот, вклучувајќи ги и тие од отворањето

 *Оваа статија за мост е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Административна згрда во Томск
**Томск** — град и админастривен центар во областа Томск во Русија, сместен на реката Том. Населеноста изнесувала 524,669 (во 2010); 501,963 (во 2002); 501,963(во 1989). Томск се смета за еден од најстарите градовивп Сибирија. Ја прослави својата 410-та годишнина во 2014. Градот е познат едукаивен и научен центар со 6 државни универзитети, повеќе од 100,000 студенти,и најстар универзитет во Сибирија.

Историја
--------

Томск потекнува од декретот од цар Борис Годунов во 1604 година по Тоиан, тартарски војвода од Ешута, прашал за царската заштита против Кригхизките банди. Царот пратил 200 козаки под наредба од Василиј фомич Тирков и Гаврил Иванович Писемски да конструира тврдина на банката од реката Том, со поглед што ќе стане градот Томск. Тоиан отстапи земја за тврдината на царот.
Мисури
**Бизмарк** (англиски: *Bismarck*) е главен град на Северна Дакота, држава во Соединетите Американски Држави. Именуван е по германскиот канцелар Ото фон Бизмарк. По пописот во 2000 година, тој има население од 55 532 лица и е втор по големина град во Северна Дакота. Тој е окружен центар на округот Барли и лежи на реката Мисури.

Локален весник е *Бизмарк Трибјун* (*Bismarck Tribune*). Бизмарк има меѓународен аеродром и две болници. Бизмарк е седиште и на државниот затвор на Северна Дакота.

Бизмарк е важен трговски центар за пченица и добиток.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во САД е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 124325282
* LCCN: n79117298
* GND: 4218173-2
* BNF: cb12013476q (податоци)

 |

 |
**Непокорен** — македонски весник, орган на Главниот одбор на НОФ, на македонски јазик кој се издавал во Грција. Го издавал Главниот оддел за агитација и пропаганда на НОФ, а главен уредник бил Павле Раковски. Првин бил умножуван на шапирограф, а потоа во печатницата на НОФ. Меѓу другото, имал и рубрики *„Наша поезија„ и „Историја на јазикот и литературата"*. Бил користен и во новоотворените училишта на македонски јазик. Извесен период издавал и *„Билтен"* за операциите на ДАГ. Весникот се издавал во периодот од 1 мај 1947 до август 1949 година.

Наводи
------

1. ↑  *Д-р Боро Мокров – М-р Томе Груевски, Преглед на македонскиот печат (1885 - 1992), Скопје, 1993, 147*

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Стариот град во Вилнус** (литвански: *Vilniaus senamiestis*, полски: *Stare Miasto w Wilnie*, белоруски: *Стары горад у Вільнюсе*, руски: *Старый город в Вильнюсe*), еден од најголемите преживеани средновековни стари градови во Северна Европа, има површина од 3,59 квадратни километри. Опфаќа 74 четврти, со 70 улици и сокаци со 1487 згради со вкупна површина од 1.497.000 квадратни метри. Најстариот дел од литванската престолнина Вилнус, бил развиен во текот на многу векови и бил обликуван од историјата на градот и постојано менување на културното влијание. Тоа е место каде што некои од најголемите европски архитектонски стилови — готски, ренесансни, барокни и неокласични — стојат рамо до рамо и се надополнуваат.

Улицата Пилиес е главната артерија на Стариот град и собиралиште за кафеанскиот и улично-пазарниот живот. Главната улица во Вилнус, авенијата Гедиминас, делумно се наоѓа во Стариот град. Централните плоштади во Стариот град се Катедралниот плоштад и Пооштадот кај Градското собрание.

Еден од најразвиените архитектонски комплекси е Архитектонскиот ансамбл на Универзитетот Вилнус, кој зафаќа голем дел од Стариот град и има 13 дворови. Избран е да ја претставува Литванија во паркот Мини-Европа во Брисел.

Во 1994 година, Стариот град Вилнус бил вклучен во списокот на светско наследство на УНЕСКО (бр. 541) како признание за неговата универзална вредност и оригиналност. Тој е признат како еден од најубавите градови на Стариот континент кој исто така го има најголемиот барокен стар град во цела Источна и Средна Европа. Самата дефиниција за „историски центар" има пошироко значење од Стариот град, порано опкружен со одбранбени ѕидови. Ги опфаќа вредните историски предградија на Вилнус, како што е Ужупис, кои историски порано биле надвор од градските граници. Затоа, Ужупис често се смета за дел од Стариот град Вилнус.

352 хектарскиот Стар град (Сенамиестис на литвански) како светско наследство на УНЕСКО не треба да се меша со едно од 21 старешинства (градски околии) на Вилнус - Сенамиестис (она со малку поголема територија - 440 хектари).

Знаменитости
------------

Има повеќе споменици од интерес во Стариот град отколку во кој било друг дел на Вилнус; тие се:

 Стариот град Вилнус.
* Претседателски дворец
* Слушков дворец
* Раѕивилов дворец
* Тизенхаусов дворец
* Комплекс на замоци во Вилнус со Гедиминасовата кула и Големовојводскиот дворец

### Верски споменици

* Црква „Св. Ана"
* Вилнушка катедрала во Катедралниот плоштад
* Црква „Св. Никола"
* Црквата „Сите Светци"
* Порта на зората
* Три крстови
* Катедрала на Богородица

### Други интересни места

* Куќа на потписниците
* Национален музеј на Литванија
* Литвански национален драмски театар
* Остатоци од вилнушкиот градски ѕид
* Вилнушки зандани

Панорама на Стариот град Вилнус, гледано од Гедиминасовата кула.

Наводи
------

1. ↑  Vilnius city elderships by the area

Надворешни врски
----------------

* Стариот град Вилнус во поштенски марки
* Стариот град Вилнус - Lithuania Travel Архивирано на 28 октомври 2018 г.
**Иво Санадер** (8 јуни 1953

 во Сплит) — хрватски политичар кој бил осми премиер на Хрватска во периодот 2003–2009. На таа функција се задржал пет и пол години, со што е премиер со најдолг стаж од независноста на Хрватска. Тој е исто така единствен премиер кој служел во два мандати по победите на парламентарните избори во 2003 и 2007.

Санадер изучувал компаративна книжевност во Австрија, каде работел како новинар, советник за маркетинг и во издаваштвото. Во 1990-тите за кратко работел во администрацијата на народниот театар во Сплит, а потоа во 1992 станал министер за наука и технологија во кабинетот на премиерот Хрвое Шариниќ од владејачката Хрватска демократска заедница (ХДЗ). Во 1993 преминал во дипломатијата и служел како заменик министер за надворешни работи во два мандати (1993–1995 и 1996–2000).

По смртта на Фрањо Туѓман, Санадер бил избран за водач на ХДЗ во 2000 година, и партијата ја предводел до две последователни победи на парламентарните избори во 2003 и 2007. Во декември 2003 станал премиер на Хрватска, а во јуни 2009 ненадејно си поднел оставка и исчезнал од јавниот живот. Во 2010 се обидел да се врати на политичката сцена, по бил исфрлен од членството во ХДЗ.

Во декември 2010 хрватските власти иницирале две постапки во кој го сомничат Санадер за корупција. Санадер побегнал од земјата, но бил уапсен во Австрија и испорачан во Хрватска во јули 2011. Во ноември 2012 бил осуден на казна затвор од 10 години, но по жалбата до Врховен суд, казната му била намалена на 8 1⁄2 години. Уставниот суд ја поништил пресудата во 2015. Иако хрватските политичари биле осудувани на затвор во Југославија, Санадер бил прв премиер и највисок владин функционер кој лежел затвор.

Наводи
------

1. ↑  Plamenko Cvitić; Orhidea Gaura (10 December 2010). „How the runaway prime minister built his estate". Zagreb: Nacional. Архивирано од изворникот 2012-07-08. Посетено на 23 November 2011.
2. ↑  „Eytan Bentsur". *Jewish Virtual Library*. American–Israeli Cooperative Enterprise. Посетено на 22 November 2012.
3. ↑  „Deseta vlada" (хрватски). Croatian Information-Documentation Referral Agency. Архивирано од изворникот на 2012-07-10. Посетено на 10 December 2010.
4. ↑  „Ex-PM Sanader back in Croatia". *Croatian Times*. 19 July 2011. Архивирано од изворникот на 2011-10-05. Посетено на 19 July 2011.
5. ↑  „Croatia jails ex-PM Ivo Sanader for taking bribes". BBC. 20 November 2012. Посетено на 20 November 2012.

Надворешни врски
----------------

* Иво Санадер на Ризницата
* Биографија на Иво Санадер Архивирано на 17 февруари 2015 г. на CIDOB Foundation (шпански)
**Ден на укаинската марама** (украински: *День української хустки*) — неофицијален годишен празник кој се слави на 7 декември со цел да се обединат жените од различни професии, возрасти и националности за да се зачуваат украинските традиции. Празникот започна во Украина во 2019 година.

Во рамки на прославата се одржуваат флеш мобови „Фото/видео со марама", се организираат мастер-класови и обука за правилно плетење марами за девојки и жени.

Во 2020 година, флеш моб посветен на Ден на украинската марама (7 декември) започна во Виница постави нов национален рекорд — „Меѓународен флеш моб во текот на денот. Најголем број жени со украински марами".

Галерија
--------

* Работници и пратеници на советот на населбата Демидивка учествуваат во флеш-мобот „Фотографирајте со марамче", 2019 годинаРаботници и пратеници на советот на населбата Демидивка учествуваат во флеш-мобот „Фотографирајте со марамче", 2019 година
* Комеморација во Академскиот регионален куклен театар во Виница, 2020 годинаКомеморација во Академскиот регионален куклен театар во Виница, 2020 година
* Комеморација во Коростенски реон, 2020 годинаКомеморација во Коростенски реон, 2020 година
* Комеморација во заедницата Чигирин, 2021 годинаКомеморација во заедницата Чигирин, 2021 година
* Мастер клас во заедницата Шаргород, 2022 годинаМастер клас во заедницата Шаргород, 2022 година
* Девојка со украинска марама, која има речиси сто години, 2022 годинаДевојка со украинска марама, која има речиси сто години, 2022 година

Наводи
------

1. ↑  . Посетено на 2021-03-30. Отсутно или празно `|title=` (help)
2. ↑  „Започаткований у Вінниці флешмоб встановив національний рекорд". Захід медіа. 19 грудня 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
image = Vladimir Morozov, Trojan Swim Club, after winning 50-meter free (34348704764).jpg

Владимир Морозов
**Владимир Викторович Морозов** (руски: *Владимир Викторович Морозов*; роден на 16 јуни 1992) е руски пливач и олимписки освојувач на бронзен медал. Тој е моментален руски рекордер на 50 метри грбно (долг курс) и на 50 метри краул (краток и долг курс).

Пливачка кариера
----------------

На Летните олимписки игри 2012 во Лондон, Морозов бил дел од рускиот штафетен тим на 4x100 м краул кој завршил на третото место зад Франција и САД. Пливајќи во третата измена, Морозов испливал време од 47.85.

По игрите во Лондон, Морозов настапил на Европското првенство во мали базени и на Светското првенство во мали базени одржани кон крајот на 2012 година. На Европското првенство во Шартр, Морозов освоил 7 медали од кои злато на трките на 100м краул и 100м мешано. На Светското првенство во Истанбул, Морозов освоил златен медал во дисциплините 50 и 100м краул, и сребрен медал со рускиот штафетен тим на 4x100м мешано. На трката на 50м краул, Морозов го победил олимпискиот шампион Флоран Маноду и поставил нов државен рекорд од 20.55.

На Светското првенство 2013 во Барселона, Морозов го освоил сребрениот медал на трката на 50м краул, и бил дел од рускиот штафетен тим кој стигнал до бронзениот медал на 4x100м краул. На Светското првенство 2015 во Казањ, Морозов испливал најбрзо време во полуфиналето на трката на 100м краул но подоцна бил дисквалификуван поради лош старт. На трката на 50м краул, Морозов завршил на четвртото место и за една стотинка не успеал да стигне до бронзениот медал. Сепак, заедно со рускиот штафетен тим, тој успеал да го освои сребрениот медал на 4x100м краул.

Лични рекорди
-------------

*Обновено на 16 август 2015*

| Дисциплина | Време | Место | Датум |
| --- | --- | --- | --- |
| 50 м краул | **21.47** | Барселона | 3 август 2013 |
| 100 м краул | **47.62** | Казањ | 28 јули 2013 |
| 50 м грбно | **24.52** | Москва | 16 мај 2014 |
| 100 м грбно | **53.70** | Казањ | 17 април 2013 |

Награди
-------

 Орден "За заслуги кон татковината" II степен (13 август 2012) – за неговиот огромен придонес во развојот на физичката култура и спорт, и високи спортски достигнувања на Летните олимписки игри 2012 во Лондон (Обединето Кралство).

Наводи
------

1. ↑  „Владимир Морозов". London2012.com. Архивирано од изворникот на 2012-12-27. Посетено на July 30, 2012.
2. ↑  Владимир Морозов Архивирано на 6 февруари 2013 г.. sports-reference.com

Надворешни врски
----------------

* Владимир Морозов на swimrankings.net
* Владимир Морозов на Твитер
* Владимир Морозов на Facebook
**Хата Шузо** (八太 舟三, 1886-1934) ― јапонски анархист, основач на школата на мислата „чист анархизам". Тој е роден во паланката Цу во префектурата Мие, и ги загубил неговите родител како дете. Тој бил водечка фигура на анархистичкото движење во Јапонија. Тој не само што ги преведол делата на еминентни анархистички европски мислители, тој исто така ги напреднал нивните теории. Тој бил силен противник на капитализмот и синдикализмот.

Наводи
------

1. ↑  John Crump; John P. McKay (12 декември 1993). *Hatta Shuzo and Pure Anarchism in Interwar Japan*. Palgrave Macmillan UK. стр. 525. ISBN 978-0-312-10631-7.
2. ↑  Peter Marshall (1 декември 2009). *Demanding the Impossible: A History of Anarchism*. PM Press. ISBN 978-1-60486-270-6.[*мртва врска*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 47566015
* LCCN: nr93025872
* ISNI: 0000 0000 8126 6310
* GND: 119185989
* SUDOC: 033592292
* NDL: 00008995

 |

 |
**Онда** (шпански: *Honda*) ― паланка и општина во департманот Толима во Колумбија. Населението во општината било 23,616 жители според пописот во 2018 година. Заедно со Либано, Онда е седиште на римокатоличката епархија во Либано-Онда. Главните индустрии на Онда се туризам, риболов и сточарство.

Топоними (потекло на името)
---------------------------

Онда го носи своето име од Ондаимас, домородното население кое живеело на бреговите на реката Магдалена и регионот каде што лежи градот денес.

Онда се нарекува „Градот на мостовите" со повеќе од 40 од мостовите на реките Магдалена, Гуали, Гуарино и Квебрада Сека. Исто така се нарекува „Град на мирот" бидејќи го избегнал од најголемиот дел од насилството во 1950-тите.

Историја
--------

Онда и Магдалена во чело
Онда била основана на 24 август 1539 година од Франциско Нуњес Педросо. „Златното доба" на градот било помеѓу 1850 и 1910 година кога реката Магдалена претставувала единствен пат за превоз помеѓу карипскиот брег и внатрешниот град Богота. Градот бил главно речно пристаниште на земјата и целата увезена стока и производи пристигале во Богота преку пристаништето Онда.

Наводи
------

1. ↑  „Censo Nacional de Población y Vivienda 2018" (шпански). Посетено на 23 April 2020.
2. ↑  „HONDA: "Ciudad de la Paz", "Ciudad de los Puentes"" (шпански). Informativo Colombiano. Архивирано од изворникот на 2018-02-05. Посетено на 23 февруари 2021.
**Аргир Кузовски - Гиро** од село Четирок, Костурско, е македонски борец од Егејскиот дел на Македонија. Бил член на Комунистичката партија на Грција (КПГ) од пред војната. Во НОВ се вклучил во 1941 година работејќи како реонски активист. Во 1944 година добил раководна функција во Прва егејска ударна бригада. За време на Граѓанската војна во Грција бил член на оперативен штаб на ДАГ, одговорен за Македонците во бригадата на ДАГ и др.

Извори
------

* Егејска Македонија во НОБ 1944-1945, Том I, Скопје 1971
* Егејска Македонија во НОБ 1949, Том VI, Скопје 1983

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Оптичките леќи и филтри се изработуваат од оптички проѕирни материјали.
**Проѕирност**, **прозрачност**, **провидност** или **транспарентност** е израз кој се користи во оптиката и означува својство на материјалите да ја прошуштаат светлината низ себе.

Кога светлината доаѓа во допир со материјалот, таа може да стапи во интеракција со него на неколку начини, веќе според типот на светлината (брановата должина, честота, енергија, итн.) и типот на материјалот. Светлосните бранови стапуваат во интеракција со објектите преку комбинација на одразот (рефлексија), пропустливоста и прекршувањето (рефракција).

Некои материјали, како на пр. стаклото или чистата вода, овозможуваат да светлината која паѓа врз нив биде пропуштена при што многу малце од истата се рефлектира; таквите материјали се нарекуваат оптички транспарентни. Отсуството на структурни дефекти (празнини, пукнатини итн.) како и молекуларната структура на повеќето течности овозможуваат извонредна оптичка трансмисија.

Материјалите кои не дозволуваат трансмисија на светлината се нарекуваат непроѕирни. Многу такви супстанции имаат хемиски состав кој вклучува т.н. апсорпциони центри. Бројни супстанции се селективни во апсорбирањето на честотите од белата светлина. Тие апсорбираат одредени делови на видливиот спектар, додека пак останатите делови ги рефлектираат.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на оптиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Каталин Новак** (унгарски: *Veresné Novák Katalin Éva*, 6 септември 1977) е унгарска политичарка, државен Министер за семејство, млади и меѓународни односи од 2018 година, потпретседател на Фидес од 2017 година.

Живот
-----

Помеѓу 1992 и 1996 година студирала во средното училиште *Ендре Шагвари*. Потоа, помеѓу 1996 и 2001 година во Универзитетот Корвиус економија и помеѓу 1999 и 2004 година законот на Универзитетот во Сегед, како и на Универзитетот во Париз.

Таа се приклучила на политиката во 2001 година и почнала да работи во Министерството за надворешни работи. Таа е специјализирана за прашања од ЕУ и Европа. Во 2010 година станала министерски советник во Министерството за надворешни работи, а потоа шеф на Кабинетот на Министерството за човечки ресурси во 2012 година. Исто така, таа служела како државен министер за франкофонски работи.

Новак била избрана да биде потпретседател на Фидес во 2017 година.

Личен живот
-----------

Каталин Новак е омажена и има три деца - ќерка, Ката (2008) и два сина, Адам (2004) и Тамаш (2006). Течно зборува француски, англиски и германски јазик, а нејзиното знаење на шпански јазик е на средно ниво.

Награди
-------

* Спомен плакета на Претставничкиот дом на Франција (2014)
* 6-та највлијателна унгарска жена во јавниот живот во 2018 година од унгарскиот Форбс
* Легија на Честа (2019)

Наводи
------

1. ↑  „Emberi Erőforrások Minisztériuma" (PDF) (унгарски). стр. 8. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-04-17. Посетено на 2020-03-07.
2. 1 2  Биографија
3. ↑  novakkatalin.hu
4. ↑  „Une proche d'Orban reçoit la Légion d'honneur". *Le Monde.fr* (француски). 2019-01-31. Посетено на 2020-03-07.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 45156009841249580195
* LCCN: nb2021014326
* NKC: pna20211128516

 |

 |
**Легендата за Херкул** (англиски: *The Legend of Hercules*) — американски филм од 2014 година, во режија на Рени Харлин. Во главните улоги настапуваат: Келан Луц, Гаја Вејс, Скот Адкинс, Роксен Меки, Лијам Гариган, Лијам Мекинтаер, Раде Шербеџија итн.

Содржина
--------

Еднаш, Зевс води љубов со кралицата Алкмена (ја игра Меки) од која се раѓа Херкул (го игра Луц), кој воопшто не знае за своето потекло. Тој е вљубен во принцезата Хеба (ја игра Вејс) од Крит, која пак треба да се омажи за неговиот полубрат Ификле (го игра Гариган). Таткото на Херкул, тиранот Амфитрион намерно ги праќа заповедникот на војската Сотир (го игра Мекинатаер) и Херкул во Египет, каде тие запаѓаат во стапица. Така, Херкул и Сотир се заробени, а потоа продадени како робови. Двајцата учествуваат во гладијаторските борби и по една таква победа пристигнуваат во родната земја. Таму, Херкул сам ги победува шесте непоразени грчки борци. Кога дознава дека тиранот Амфитрион ја убил неговата мајка, Херкул го поведува населението во борба против Амфитрион. Сепак, по почетните успеси, Херкул е заробен. Во мигот кога треба да биде погубен, тој добива натприродна сила и повторно ја псобира својата војска во борба против Амфитрион. На крајот, тој го убива тиранот, додека Хеба го убива Ификле. Филмот завршува така што Херкул и Хеба добиваат бебе.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Legend of Hercules (2014) (пристапено на 4.3.2018)
**Пентекост** (бислама: *Pentikos*, англиски: *Pentecost*, француски: *Pentecôte*, „педесетница") е остров во покраината Пенама во островската држава Вануату. Островот е најнаселен во оваа покраина. Пентекост се наоѓа на околу 190 км северно од главниот град Порт Вила, а месното население го именува островот и како **Вану Ароароа**, **Рага** или **Арага**.

Географија
----------

Пентекост е планински остров кој има должина од над 60 километри и површина од 490 километри квадратну. Највисока точка на островот е Вулмат со 947 метри. Овој планински предел го дели островот на два географски дела, влажен источен брег и посушен западен брег. Брегот е доста зелен и погоден за плантажи и сточарство.
Климата на островот е тропска и просечните годишни врнежи изнесуваат 3.500 мм. Има две годинишни сезони на островот, дождлива сезона од ноември до април и сува сезона од мај до октомври. Често има појави на циклони.

Население
---------

Островот има население од скоро 17,000 според пописот од 2009 година. Населението воглавно е населено на западниот брег. На островот нема вистински град, туку населението живее во села. Селата на Пентекост се: Лаоне, Ававатунтора, Лолтонг, Латано,Намбварангиут, Бварнапни Мелсиси, Ранвади, Вану, Баравет Лоророр, Хотва, Панас, Валу, Панги, Назарет, Атватбанга, Ена, Вутсунмвел, Танбок, Нарува, Убику, Тансип и Ранпутор. 
На источниот брег се наоѓаат селата Ранвас, Бунлап, ранон, Ренбура и Ванрасини.

Сообраќај
---------

На островот има два аеродрома за локален авио-транспорт: Лонороре и Сара. Покрај овој воздушен сообраќај, островот е поврзан со траекти со Порт Вила и Луганвил. Најчесто островот е посетуван на западниот брег, источниот брег поретко го посетуваат бродови. Патиштата и патеките не се асфалтирани, но ги поврзуваат сите села на островот.

Јазици
------

На островот се зборуваат пет автохтони јазика: рагански јазик, апмански јазик, совански јазик, скејски јазик и саски јазик. Покрај овие, скоро сите зборуваат и на бислама. Образованите лица зборуваат и англиски и француски.

Поврзано
--------

* Пенама
* Вануату

Наводи
------

1. ↑  2009 Census Summary release final Архивирано на 21 декември 2013 г. - Government of Vanuatu

Надворешни врски
----------------

* Информации за Пентекост Архивирано на 22 март 2021 г.
* Andrew Gray's diaries
* Јазици на Пентекост Архивирано на 16 декември 2013 г.