recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Кармен"** (*Carmen*) — шпански филм од 1983 година во режија на Карлос Саура (Carlos Saura), кој е автор и на сценариото, заедно со Антонио Гадес (Antonio Gades). Главните улоги ги играат: Антонио Гадес (Antonio Gades), Лаура дел Сол (Laura del Sol), Пако де Лусија (Paco de Lucía), Кристина Хојос (Christina Hoyos), Хуан Антонио Хименес (Juan Antonio Jiménez), Себастијан Морено (Sebástian Moreno), Хосе Јепес (José Yepes) и Пепа Флорес (Pepa Flores). Филмот, кој претставува дел од трилогијата на три кореографски филмови и втора соработка меѓу Саура и кореографот Гадес, ја освоил наградата за најдобар уметнички придонес и за техничко достигнување на Канскиот филмски фестивал. Исто така, филмот бил номиниран за „Оскар" за најдобар странски филм и за француската награда „Цезар". Покрај тоа, филмот ги освоил наградите за најдобар странски филм на неколку фестивали. Во филмот се појавува познатиот гитарист Пако де Лусија и со повеќе познати танчери на фламенко, кои се глумат самите себе.

Синопсис
--------

Кореографор и режисер Антонио (го игра Гадес) работи со својата танцова група на претставата „Кармен". Тој е во потрага по танчерка која ќе ја игра насловната улога. Во едно танцово училиште, тој ја пронаоѓа млада танчерка која исто така се вика Кармен (ја игра дел Сол), а која го освојува со својот карактер кој е сличен на главниот лик. Подоцна, во текот на подготовките, Антонио и Кармен ја доживуваат приказната за љубовта и за предавството...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Carmen, španjolski film (12) - Stoljeće španjolskog filma (пристапено на 22.12.2021)
**Клинефелтеров синдром** претставува генетско заболување што е причина за бројчен хромозомски аберации, се јавува кај едно од 600 машки деца.

Настанување
-----------

Клинефелтеровиот синдром настанува со појавување на грешка при разделувањето на половите хромозоми за време на мејозата.
Наместо типичната машка шема XY клетките содржат XXY комбинација што значи дека има вишок на еден X хромозом.

Симптоми на синдромот
---------------------

Главни симптоми на синдромот се:

* релативен висок раст;
* појава на гради;
* женски тип на косматост;
* недоволен развиток на половите жлезди;
* појава на стерилитет, што не е препознатлив пред пубертетот.

Прогноза
--------

Децата со Клинефелтеров синдром малку се разликуваат од другите деца. Иако тие можат да се соочуваат со проблеми во периодот на адолесценцијата, често емоционално однесување, како и тешкотии на училиште. Повеќето од нив се независни од нивните семејства во зрелоста. Можат да водат нормален, здрав живот.
Резултатите од една студија спроведена во Австралија кај возрасни со синдромот покажува дека пациентите кои имале дијагноза и соодветен третман од многу рана возраст имало значајна корист во однос на оние кои биле дијагностицирани во зрелата возраст.

Галерија
--------

* Грешка при разделувањето на половите хромозоми (вишок на X хромозом) Грешка при разделувањето на половите хромозоми (вишок на X хромозом)
* Лице со Клинефелтеров синдром, дијагностициран на возраст од 19 години Лице со Клинефелтеров синдром, дијагностициран на возраст од 19 години
* Проценти на дијагноза за Клинефелтеров синдром, поделени по возрасни групи, при што најголеми проценти има во зрелата возраст Проценти на дијагноза за Клинефелтеров синдром, поделени по возрасни групи, при што најголеми проценти има во зрелата возраст

Надворешни врски
----------------

  



|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Хромозомски абнормалности (Q90–Q99) |
| --- |
|  |
| 
* Даунов синдром
	+ 21
* Тарнеров синдром (45,X)
* Клинефелтеров синдром (47,XXY)

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85072641
* GND: 4164211-9

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Куза Хота** (романски: *Cuza Hota*) бил романски комунист од македонско потекло. Хота при крајот на 1940-те години бил следен од американските разузнавачки служби и според нив бил поборник за влашка држава на балканот.

Животопис
---------

Според документот со информативна пријава на ЦИА, Куза Хота е роден во Македонија но се преселил во Романија каде станал припадник на Романска Легија (Железна Гарда) позната како "Одред на смртта". Бил активен пропагандист на идејата за автономна Куцо-Влашка држава во Грција.

Сведок за агентите на агенцијата изјавил дека Хота бил испратен во Грција од германците како провокативен агент, со што неговата функција била Прес советник во Романското пратеништво во Атина. Според тоа грчките власти сакале да го депортираат назад во Романија но германците не го дозволувале тоа сè до 1945 година.

По ослободувањето на Грција во 1945 година, Куза Хота бил депортиран во Истанбул, Турција. Таму, според американските агенти бил во контакт со русите кои од него побарале да се врати во Букурешт за да помогне во организирањето на романски блок од Македонци со цел нивно вградување во Балканската федерација.

Наводи
------

1. ↑  (англиски) Cuza Hota (Hotta), Romanian communist of Macedonian origin Архивирано на 23 јануари 2017 г. Документ со информативна пријава на ЦИА од 28 април 1949 година.

Поврзано
--------

* Балканска Федерација
**Климена** (грчки: *Κλυμένη*) во старогрчката митологија била една од Океанидите, прамајка на целиот човечки род.

Митологија
----------

Климена била една од постарите Океаниди, и божица на честа и славата. Била мажена со титанот Јапет и според Хесиод, со него ги родила синовите Атлас, Прометеј, Епиметеј и Менетиј. Како и другите сопруги на титаните, веројатно и Климена била сметана за едно од божествата на Земјата. Со оглед на тоа дека ја нарекувале и Азија, можеби таа е епоним на хероината на Анадолија. Многу подоцна, ова име се поврзува со целиот континент. Интересен податок е дека никогаш не ја мешале со нимфата Климена, љубовницата на Хелиј, иако имаат исто име и исто потекло. Климена е опишувана и како придружничка на Хера. На античките вазни, Климена е насликана како стои до Хера, а пред Парис, веројатно како симбол на славата што би ја добил Парис доколку ја одберел Хера како најубава божица.

Наводи
------

1. ↑  -{theoi.com: Klymene}-

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Титани |
| --- |
|  |
| Прво поколение | Океан и Тетија **·**  Хиперион и Теја **·**  Коеј и Феба **·**  Крон и Реја **·**  Криј **·**  Јапет **·**  Мнемозина **·**  Темида |
|  |
| Второ поколение | Хелиј **·**  Селена **·**  Еоја **·**  Лето **·**  Астерија **·**  Астреј **·**  Палант **·**  Перс **·**  Атлас **·**  Прометеј **·**  Епиметеј **·**  Менетије |
|  |
| Океаниди-титанки | Стикс **·**  Диона **·**  Неда **·**  Метида **·**  Климена **·**  Еуринома **·**  Дорида **·**  Електра **·**  Плејона |

 |
**Климатски фактори** претставуваат комплекс на фактори кои влијаат на промена на сончевата клима, така што ја менуваат во терестрична (физичка). Од еколошки аспект, климатските фактори се фактори на нежива природа кои вршат силно влијание на живите суштества.

Поим
----

Климатски фактори го одредуваат основниот карактер на климата во некои области .. Состојбата на климатските фактори во дадениот момент го прави времето на одредено место, додека просечната состојба на времето укажува на климата на една област. Според своето потекло и дејство на живите организми, климатските фактори се абиотички, односно факторите на неживата природа. Тоа е најголема група на еколошките фактори, кои делуваат комплексно, взаемно се условуваат и менуваат. Покрај тоа, климатските фактори влијаат и на дејства на останатите фактори, како што се едафските. Тие се менуваат со примарниот релјеф, предизвикуваат ерозија и влијаат на депонирање на еродираниот материјал. Од друга страна, од нив во првиот ред зависи распоредот на живите суштества на површината на земјата и тоа во толкава мерка да карактерот и распоредот на растителността по правило е индикатор на климатските услови на една област. И живиот свет менува некои одредени климатски фактори. Во области со шума растителността има силно влијание на климата, така да ја модифицира во т.н. *шумску климу*, а го ублажава и дејството на ерозијата.

Поделба
-------

Климатските фактори сочинуваат метеоролошки елементи, кои постајано варираат во просторот и времето. Вклучуваат и голем број на влијанија, кои делуваат непосредно и постојано на сите живи суштества во природата. Во климатски фактори спаѓаат:

* температура,
* светлина,
* вода и влажноста,
* воздушен притисок,
* струење на воздухот или ветрот.

Според наведение климатските фактори, за климатологијата и метеорологијата се важни и овие фактори: географска широчина и географска должина, релјеф, растителност, водените површини, почвата и влијанија на човек.

Поврзано
--------

* Климатски елементи

Наводи
------



1. ↑  Јанковић, М. М. (1966) : *Фитоекологија*, Научна књига, Београд
2. ↑  Станковић, С. (1962) : *Екологија животиња*, Завод за издавање уџбеника Народне Републике Србије, Београд
Кубикулум (спална соба) од вилата на П. Фаниус Синистор во Боскореале, закопана во ерупцијата на Везув во 79 година од нашата ера, со реконструиран мебел
 Спалната соба без мебел, во Метрополитен музејот на уметноста
***Кубикулум*** (множина *cubicula*) била приватна просторија во *домус*, древна римска куќа заземена од семејство со висок статус. Обично до него се стигало директно од *атриумот*, но во подоцнежните периоди понекогаш бил во непосредна близина на *перистилот*. Се користел за функциите на модерна спална соба, спиење и секс, како и за деловни состаноци, прием на важни гости и прикажување на најценетите уметнички дела во куќата. *Кубикулумот* се користел за тивки или тајни состаноци и можел да се користи како библиотека. Бил, исто така, омилено место за убиства и самоубиства. Собата што се користи само за спиење не била класифицирана како *кубикулум*.

Приватната природа на *кубикулумот* го направила место за размислување и верски обреди, особено кога е недозволено. Според *Актус Силвестри*, Константин Велики првпат дознал за христијанството во својата *кубикулум* и постел таму една недела пред неговото прво исповедање и крштевање.

Наводи
------

1. ↑  „Couch and footstool with bone carvings and glass inlays | Roman | Imperial | The Metropolitan Museum of Art".
2. ↑  Riggsby, Andrew M. (1997). „'Public' and 'private' in Roman culture: the case of the cubiculum". *Journal of Roman Archaeology*. **10**: 36–56. doi:10.1017/S1047759400014720.
3. ↑  Sessa, Kristina (2007). „Christianity and the cubiculum: Spiritual Politics and Domestic Space in Late Antique Rome". *Journal of Early Christian Studies*. **15** (2): 171–204. doi:10.1353/earl.2007.0038.
**Измирско метро** (турски: *İzmir Metrosu*) јавна транзитна подземна железничка мрежа која се наоѓа во Измир, Турција и која е во процес на проширување со пуштање во употреба нови станици. Сегашниот систем, кој се состои од една линија, започнува од станицата Фахретин Алтај Ѓозтепе во јужниот дел на градското подрачје и оди кон североисток за да заврши во Евка-3 во Борнова. Линијата на метрото во Измир долга 21.1 километри и опслужува 17 станици според податоци од 26 јули 2014 година.

Преглед
-------

До 1990 година, се сметало дека постоечкиот јавен сообраќаен систем во Измир повеќе не може да го поддржува растечкото население. Се размислувало за изградба на брза транзитна мрежа со железница за да се справи градот. Договорот е потпишан во 1993 година, а предавањето во 1994 година. Изградбата започнала во 1995 година и била успешно завршена за околу 4 години. Во мај 2000 година, системот стапил во јавна услуга. До тој момент, вкупната цена на системот изнесувала 600 милиони американски долари. Јапи Меркези бил главен изведувач за сите проектни и градежни работи (тунели, мостови, вијадукти, станици, пруги, инфраструктура, депоа и работилници) како и за електроенергетскиот систем со трета шина.

AdTranz бил одговорен за возниот парк и системите за сигнализација, напојување и комуникација. (ABB Traction подоцна бил купен од Daimler кој пак подоцна бил купен од Bombardier.) Лесното железничко возило (LRV) е прилагодено за LRTS. Високо е 3760 mm (од шината), широко 2650 mm и долго 23.500 mm со максимална брзина од 80 километри на час. Максималното забрзување е 1 метар во секунса со капацитет за седење од 44 и стоечки капацитет од 140.

Сите LRV се напојуваат самостојно, а системите за возење и сопирање (со заштита од лизгање на тркалата) се контролираат од вграден компјутер. Возот се состои од две до пет возила со кабина на возачот на секој крај. 

Поамбициозен брз транзитен систем, наречен ИЗБАН, го поврзува северот на градот, Алиага со јужниот крај на Кумаоваси, преку аеродромот Аднан Мендерес и неколку други важни финансиски и комерцијални области како што се Каршијака и Алсанџак. 

Основниот билет во метрото е 3,56 турски лири за возрасни патници и 1,64 за студенти доколку се користи картичката *İzmirimkart.* До крајот на 2011 година, метрото или кој било друг сообраќаен систем во градот започнал да не прифаќа готовина. Метрото има околу 30 милиони патници на годишно ниво според податоци од 2005 година.

Наводи
------

1. ↑  „İzmir'de metro coşkusu". arkitera.com. Посетено на 2016-02-06.
2. ↑  „İzmir Metrosu'nda Gurur Günü". Metro İzmir. Посетено на 2018-10-28.
3. ↑  „Ve Metro F.Altay'da" [And Metro to F.Altay] (Turkish). İzmir Metrosu A.Ş. July 2014. Посетено на 2014-07-30.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „Tarihçe". *izmirmetro.com.tr*. 15 October 2016. Посетено на 12 January 2018.

Надворешни врски
----------------

* Измир Метро – официјална веб-страница (in Turkish)
* Измир на *UrbanRail.net*
Бенрат-Шлоес
**Измамена** или **Предадена** (германски: *Die Betrogene*) - новела на германскиот писател Томас Ман од 1953 година.

Осврт кон делото
----------------

„Измамена" е последната новела на Ман. Набљудувано од тематска гледна точка, таа означува враќање назад во неговиот книжевен развој, зашто во неа се обработува проблематиката на болеста, но од естетска гледна точка, таа е тешко прифатлива. Новелата е приказна за „горката измама на природата", а таа е напишана според вистинит клинички случај: Прикриениот карцином мами една жена во години, која прикриено умира, мислејќи дека ѝ се вратила младоста. Според критичарот Адорно, новелата претставува „скандалозна парабола", а и самиот Ман признал дека таа е „проблематичен производ", објаснувајќи дека настанот му го привлекол вниманието поради „свирепата демонија на природата". Сепак, независно од деликатната фабула, оваа новела му припаѓа на Мановиот опус во кој се разгледува блискоста на еросот и смртта, овде демонстрирани на еден физиолошко-патолошки случај. Иако претставува еден вид експеримент, таа е раскажана во стилот на класичната новела и зазема достојно место во романописниот опус на Ман.

Наводи
------

1. ↑  Miloš Đorđević, „Novele Tomasa Mana", во: Tomas Man, *Tonio Kreger - Smrt u Veneciji*. Beograd: Rad, 1963, стр. 141.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Томас Ман |
| --- |
|  |
| Романи | 
* *Буденброкови*
* *Кралско Височество*
* *Волшебниот рид*
* *Јозеф и неговите браќа*
* *Лота во Вајмар*
* *Доктор Фаустус*
* *Светиот грешник*
* *Исповеди на Феликс Крул*

 |  |
|  |
| Новели | 
* *Gladius Dei*
* *Тристан*
* *Тонио Крегер*
* *Смрт во Венеција*
* *Човек и неговото куче*
* *Неред и рана болка*
* *Марио и магионичарот*
* *Заменетите глави*
* *Закон*
* *Измамена*

 |
|  |
| Раскази | 
* "Малиот хер Фридеман"
* "Кловн"
* "Тобијас Миндерникел"

 |
|  |
| Други дела | 
* *Скора победа на демократијата*
* *Слушај, Германијо!*

 |
|  |
| Семејство | 
* Катја Ман (сопруга)
* Ерика Ман (ќерка)
* Клаус Ман (син)
* Голо Ман (син)
* Моника Ман (ќерка)
* Елизабет Ман Боргезе (ќерка)
* Михаел Ман (син)
* Јулија да Силва Брунс (мајка)
* Хајнрих Ман (брат)

 |

 |
**„Конформист"** (италијански: *Il conformista*) е италијанско-француско-германски филм од 1970 година, во режија на Бернардо Бертолучи (Bernardo Bertolucci). Главните улоги ги играат: Жан-Луј Трентињан (Jean-Louis Trintignant), Стефанија Сандрели (Stefania Sandrelli), Гастон Мошин (Gastone Moschin), Енцо Тарошо (Enzo Taroscio), Пјер Клементи (Pierre Clementi) и Доминик Санда (Dominique Sanda). Филмот, кој е снимен по истоимениот роман на Алберто Моравија, се смета за едно од најдобрите остварувања на Бертолучи при што освоил повеќе награди, а бил номиниран и за „Оскар" за најдобро сценарио засновано на книжевно дело.

Содржина
--------

Во 1920-тите, тринаесетгодишното момче Марчело (го игра Трентињан) се обидува да го заведе хомосексуалецот Лино, а за награда му ветува пиштол. Меѓутоа, Марчело со тој пиштол го убива Лино, но неговата винаникогаш не е откриена. Во 1938 година, Марчело живее како угледен професор по филозофија во фашистича Италија. Наскоро, тој се жени со Џулија (ја игра Сандрели), обична, убава и површан девојка. Мајка му на Марчело е наркоманка и тој нема никакви односи со неа, а татко му е во лудница. Марчело работи за фашистичката тајна служба и тоа го прави да се чувствува важен. Еден ден, од него бараат да замине во Париз за да го следи својот поранешен професор, кој е познат антифашист. Патем, нему му даваат задача да го ликвидира професорот и му даваат пиштол со кој треба да го изврши убиството. Марчело пристига во Париз заедно со Џулија и набрго го среќава професорот при што ја запознава и неговата убава жена Ана (ја игра Санда). Тогаш, плановите на Марчело се расипуваат...

Наводи
------

1. ↑  Konformist, talijansko-francusko-njemački film (пристапено на 11.6.2022)
**Македонски документ** (англиски: *Macedonian document step 1*) - рок-албум (компилација од 14 песни на разни македонски изведувачи), објавен од издавачката куќа „Трот" во 1994 година.

Содржина
--------

Албумот содржи 14 песни:

1. Падот на Византија, „Сепак истата состојба" (мај 1985)
2. Badmingtons, „Сите обични луѓе" (мај 1984)
3. Anstasia, „Давидова харфа" (април 1990)
4. Vermilion Deviate, „Криза" (април 1992)
5. Кисмет, „Heaven in Asia" (јануари 1993)
6. Fresh, „Revolution (април 1991)
7. Seth, „Мирна" (септември 1992)
8. Архангел, „Сениште" (септември 1989)
9. Lola V. Stain, „Афионови полиња" (февруари 1988)
10. Нора, „Dear Prudence" (јануари 1994)
11. Don't! Who? One. „Ugly Children From Ugly Parents" (мај 1994)
12. Green Grass Dreams, „2 m. Underground" (февруари 1991)
13. Cyborg, „Waiting No More" (февруари 1992)
14. Suns, „Дваца" (февруари 1992)

Информации за албумот
---------------------

Албумот е објавен како прво издание на издавачката куќа „ТРОТ". Неговото издавање го подготвило музичкото списание „Тротоар", а со финансиска помош од Фондот отворено општество на Македонија. Инженер на звукот бил Бојан Угриновски, автор на фотографијата на обвивката е Киро Галевски.

Наводи
------

1. 1 2  *Македонски документ / Macedonian Document step 1*. ТРОТ, CD 001, 1994.
**Малострански раскази** (чешки: *Povídky malostranske*) - збирка раскази на чешкиот писател Јан Неруда. Книгата се смета за неговото најдобро дело и за бисер на чешкиот реализам.

Содржина
--------

Поважни раскази застапени во збирката се:

* „Една седмица во тивката куќа"
* „Господинот Ришанек и господинот Шлегл"
* „Доктор Расипувач"
* „Како се случи на 20 август 1849 година во дванаесет и половина да не се урне Австрија"

Критички осврт кон книгата
--------------------------

По појавата на книгата, поради неговиот топол тон, блага иронија и мирен хумор, дел од критиката го обвинила Неруда дека дава идилична слика на малограѓанскиот живот. И навистина, неговата критика не е остра, зашто тој верувал дека луѓето се одраз на општествените услови во кои живеат, т.е. кога општеството би било подобро и луѓето би биле подобри. Сепак, во неговите раскази, тој ја открива поразната вистина за „угледните" жители на Мала Страна, кои навидум се мудри и сериозни, а во приватниот живот имаат сосема поинакви лица. На пример, во расказот „Една седмица во тивката куќа" почитуваниот газда трепери пред Евреинот кој дошол да си го наплати заемот, а газдарицата шие платно за војската за да заработи некоја пара; на погребот на советникот Шепелер, присутните ја потиснуваат радоста поради неговата смрт, очекувајќи го својот дел од наследството („Доктор Расипувач"); двајца малострански угледни луѓе повеќе една деценија седат на иста маса во кафеаната без да си прозборат („Господинот Ришанек и господинот Шлегл").

Угледните господа од збирката на Неруда се срамат од мајчиниот јазик и глумат отменост, иако се дават во долгови. Наспроти нив, Неруда ги претставува обичните, сиромашни луѓе - слуги, продавачи, занаетчии, просјаци чии „чувства никогаш не се во ракавици" и за кои „вистината вреди повеќе од најпикантните лаги". Всушност, Неруда е првиот писател во чешката литература кои во книгите ги внел „обичните" луѓе. Меѓутоа, при нивното сликање тој не употребува само светли бои, туку останува доследен на реализмот. Покрај тоа, одлика на неговото дело е тоа што умеел со малу зборови да каже многу, да ја запази секоја црта, секој важен детаљ и со лесен, мајсторски израз да ја претстави не само личноста, туку и атмосферата на околината и на моментот.

Наводи
------

1. ↑  Jan Neruda, *Malostranske pripovetke*. Beograd: Rad, 1964.
2. 1 2  Nada Đorđević, „Jan Neruda", во: Jan Neruda, *Malostranske pripovetke*. Beograd: Rad, 1964, стр. 115-120.
Местоположба на Мак. Робертсоновата Земја (црвено) во рамките на Австралиската Антарктичка Територија (бело).
**Мак. Робертсонова Земја** (англиски: *Mac. Robertson Land*) — дел од Антарктикот lying southward of the брег помеѓу заливот Вилијам Скорсби и ’ртот Дарнли. In the east, Мак. Робертсоновата Земја includes планините Принц Чарлс. It was named by Британската австралиско-новозеландска антарктичка истражувачка експедиција (BANZARE) (1929–1931) под водство на Даглас Мосон, after Макферсон Робертсон of Мелбурн, покровител на експедицијата.

Од 1965 г. натаму членови на советските антарктички експедиции почнале да работат на геолошко истражување на планините Принц Чарлс, потоа основајќи ја станицата „Сојуз" на источниот брег на езерото Бивер на северот на планините на Принц Чарлс.

Земјишни облици
---------------

Типично за антарктичката географија, Мак. Робертсоновата Земја содржи значајни земјишни облици како врвот Чуферт, Поултон и Севен; ’ртот Рауз, заливот Тили и капата Фрастрејшн. Две најзабележителни нешта во Мак. Робертсоновата Земја се станицата „Сојуз" сместена на планините Принц Чарлс и Ејмериевиот Леден Гребен.

Поврзано
--------

* Географија на Антарктикот

Наводи
------

1. ↑  Australian Antarctic Division. Mac. Robertson Land Архивирано на 2 јуни 2011 г.

Надворешни врски
----------------

* Мак. Робертсонова Земја на Ризницата ?
* Мак. Робертсонова Земја — Информативен систем за географски имиња (GNIS) на Геолошкиот топографски институт на САД (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Територијални претензии врз Антарктикот |
| --- |
|  |
| Денешни | 
* Аделина Земја (Фр.)
* Австралиска Антарктичка Територија
	+ Вилкс
	+ Вилхелм II
	+ Ендерби
	+ Кемп
	+ Кралица Марија
	+ Мак. Робертсон
	+ Оутс
	+ Принцеза Елизабета
	+ Џорџ V
* Аргентински Антарктик
* Британска Антарктичка Територија
	+ Кралица Елизабета
* Кралица Мод (Нор.)
* Остров Петар I (Нор.)
* Росова Зависност (НЗ)
* Чилеанска Антарктичка Територија

 |  |
|  |
| Поранешни | 
* Јамато Јукихара (Јап.)
* Нова Швабија (Гер.)

 |
|  |
| Ничии | 
* Земја на Мери Берд

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 315526948
* LCCN: sh86005006

 |

 |

Координати: 70°00′S 65°00′E﻿ / ﻿70.000° ЈГШ; 65.000° ИГД﻿ / -70.000; 65.000
**Грешка во скриптата: Функцијата „infoboxTemplate" не постои.**
**Клод Макелеле Синда** ( француски: *Claude Makélélé Sinda*  ; 18 февруари 1973 година ) бил поранешен француски фудбалер и играч на репрезентацијата.

Клод Макелеле

Кариера
-------

Тој ја започнал својата професионална кариера во тимот на Нанта, каде играл до 1997 година и освоил една француска титула. Ова било проследено со една сезона во Марсеј, а потоа две во Селта. Во 2000 година се преселил во Реал Мадрид и освоил три трофеи во три сезони, од кои најзначајни се двете Примера и Лигата на шампиони во 2002 година.

По Реал, следувал пет сезони во дресот на Челси каде двапати ги освои Премиерлигата и Лига купот и секоја од Заедницата Шилд и ФА Купот. Од 2008 година до крајот на неговата кариера во 2011 година играл за Пари Сен Жермен и со нив освоил еден пехар.

Успејте
-------

### Клуб

Нант
* Француско првенство (1): 1994/95.

Реал Мадрид
* Шпанско првенство (2): 2000/01, 2002/03.
* Супер куп на Шпанија (2): 2001, 2003 година.
* Лига на шампиони (1): 2001/02.
* Супер куп на УЕФА (1): 2002 година.
* Интерконтинентален куп (1): 2002 година.
* Премиер лига (2): 2004/05, 2005/06.
* Лига Куп (2): 2004/05, 2006/07.
* Шилд за заедница на ФА (1): 2005 година
* ФА Куп (1): 2006/07

Пари Сен Germермен
* Купот на Франција (1): 2009/10.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* 

* Клод Макелеле на National-Football-Teams.com
* Клод Макелеле на soccerway
* Клод Макелеле на сајту  (језик: енглески)
**Макар Чудра** — првото печатено дело на Максим Горки. Било објавено во 1892 година во весникот „Кавказ ". Расказот првпат бил потпишан со псевдонимот *М. Горки*. Бил екранизиран од режисерот Е. Лотеану во 1976 година.

Сиже
----

Главниот јунак на делото е стариот Циган Макар Чудра. Тој ја раскажува легендата за трагичната средба на двајца млади Цигани - коњокрадецот Лојко Зобар и убавицата Рада, кои се сакаат, но за нив љубовта станува окови што ја ограничува нивната независност. Откога сфатил дека никогаш нема да ја скроти младата девојка, Лојко се согласува пред целата черга да клекне пред Рада и на тој начин да се согласи на подредена положба. Лојко ненадејно вади нож и ја убива девојката пред очите на татко ѝ и пред целата черга. После тоа клекнува пред неа, веќе мртва, со што го исполнил условот на девојката за нивна свадба поставен порано. Татко ѝ на Рада го убивa Лојко со нож.

Историја на создавањето
-----------------------

Во летото 1892 година, додека бил во Тифлис, Алексеј Пешков комуницирал со Александар Каљужни, член на револуционерното движење. Слушајќи ги приказните на младиот човек за скитници, Каљужни постојано му предлагал да ги запише овие приказни. Кога ракописот на „Макар Чудра" бил готов, Каљужни, со помош на познатиот новинар Цветницки, успеал да ја отпечати приказната во весникот „Кавказ".

Во 1925 година, во писмо до Каљужни, Горки се потсетил на неговото книжевно деби, истакнувајќи: „Вашиот поттик го должам на фактот дека ѝ служам на руската уметност повеќе од триесет години".

Наводи
------

1. ↑  Басинский 2005. sfn error: no target: CITEREFБасинский2005 (help)
2. ↑  Циганите сметаат дека е страшно понижување клекнувањето во јавност, освен во посебни ритуални ситуации кога ќе застанат пред постарите роднини, како на пример на свадба.

Надворешни врски
----------------

* Ходи и смотри. Басинский — о рассказе «Макар Чудра» молодого Горького, который напечатан 130 лет назад
**Каро Цеков** (тур.: *Karo Roguşlu*), (Крива Паланка,1839 - Пантелеј, Кочанско, 1928) бил единствениот феудалец во времето на Отоманското Царство на територијата на денешна источна Македонија од христијанска вероисповед.

Роден е во Крива Паланка во сиромашно вреќарско семејство. Семејството се прехранувало од занаетот на неговиот дедо, кој правел и крпел платнени вреќи.

Откако учествувал во заседа на Турци, заедно со своите двајца браќа и татко му, со цел да ја ослободи сестра си од рацете на Турчин, кој сакал да се ожени со неа, семејството морало да побегне во Осоговијата.
Една година одвај преживеале, прехранувајќи се со растенија и билки.

Неколку години подоцна неговиот брат Митко дошол до голема количина на златни лири, за кои самиот рекол дека ги нашол оставени, а постои и теорија дека ги зел насилно од некого и побегнал. Со таа количина на злато го купиле чифликот во Пантелеј, преку ноќ прераснувајќи во најбогато семејство во Осоговијата, а подмитувајќи ги властите во Кочани, стигнале и до некаква моќ и влијание во регионот помеѓу Кочани и Злетово.

Така, Каро Цеков од почетокот на 1900тите па сè до својата смрт, 28 години подоцна, станал единствен феудалец во Пантелеј, Рајчани и Шталковица. Селаните од Пантелеј и Рајчани работеле на неговите бавчи во Шталковица, а голем дел од селаните работеле и како сточари на неколкуте стада различен добиток, произведувајќи голема количина на зеленчук, млечни производи и месо, кои Цеков го правеле уште побогат од претходно. Дел од својот имот го подарил за изградба на манастирот Св. Пантелејмон. Со текот на годините Каро стекнал репутација и заслужена почит кај месното население, кое и ден денес зборува за „мудриот дедо Каро".

Починал 1928 година и бил погребан на десната страна од надворешната страна на југоисточната капија на манастирот. Денес гробот не е обележан, а малкумина се сеќаваат на надгробниот споменик, кој стоел до крајот на 1950тите.

Надворешни врски
----------------

* [*мртва врска*]
* [*мртва врска*]

Наводи
------

* Б. Поповски: Манастирски комплекс Св. Пантелејмон, Пантелеј. Искра, Кочани, 2002
* Љ. Давидовска: Кочани и кочанско низ историјата. Библиотека Искра, Кочани, 2008
**"Македонија"** е весник на македонската емиграција во Бугарија, редактиран е од Коста Шахов и излегува од 1888 до 1912 година.

Весникот е основан во 1888 година од Шахов во Русе, како неделник што излегуваше во петокот. Првите 25 броја излегле во Русе, потоа дошло до привремено стопирање, а од 14 јуни 1889 година весикот почнал да излегува во Софија сè до 1893 година. .

*"Македонија"* е единствениот весник во 80-тите години во Бугарија, кои целосно бил посветен на Македонското прашање. Во првиот број на весникот било истакното дека:

>  *ние Македонците ... не смееме да си ја заборавиме татковината и должнисме да работиме за подобрување на нејзината положба, бидејќи како народ ќе бидеме одговорни пред нашето поколение... задача на весникот Македонија е да се бори за духовно и културно издигање на Македонците*
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

Низ своите страници весникот разгледувал и политички прашања, во смисла дека треба да дојде до организирање и обеднинување на македонските друштва во Бугарија и тоа во интерес на Македонија. Се повикале македонските друштва да се обединат на чело со еден Комитет, кој требало да ја кординира ниваната акција и да преземе дејности, најпрво по мирен дипломаски начин, а пота и да се преземат револуционерни средста. Според весникот Македонија, целата на Комитетот треба да биде *Автономија на Македонија* врз основа на членот 23 од Берлинскиот конгрес. Автономијата би овозможила да се прекратат пропагандите на соседните држави и би овозможола да зе зачува територијалната целовитост на Македонија. Во тој контекс било истакнато дека во борбата за политички права на Македонија, треба да се обединат сите народности во Македонија. Прашањето за обединување на сите народности во Македонија било посебно разгледано во статијата: 

>  *Мислење за решавање на македонското прашање*
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

потпишана со псевдонимот:

>  *Еден Македонец*
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

Според овој автор, ослободувањето на Македонија треба да биде поставено врз неутрална македонска почва и истакнува дека:

>  *Ние сме рекле и друг пат - не е време, ние, Македонците, да ја изразиме нашата желаба за соединување со извесна држава. Тоа е опасно најпрво за самите нас, Македонците, а после за целиот бугарски народ... Ослободувањето на Македонија и нејзинотоприсоединување со извесна земја се две прашања кои е незамисливо да се решат благопријатно во едно исто време...*
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

Понатаму во стаијата било истакнато дека населението во Македонија трба да биде нарекувано исклуциво како *Македонци*, додека пак македонските друштва како македонски без претставките *бугаро*, *србо*, *елино* и *румуно*. Оваа статија предизвикала реакции и полемика во кои се вклучила и самата редакција на весникот. Подоцна, в. Македонија еволуирал во правецот на ставовите на *Еден Македонец*

Весникот излегува до 1 октомври 1893 година, кога Шахов почнува да го издава *"Глас македонски"*.

Извори
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  *П.Константин Национлнотоослободително движение в Македония и Тракия 1893-1093, София, 1979*
2. ↑  *Документи за борба на македонскиот народ, т.1*
Катерина Емонс

**Катерина Емонс** (родена на 17 ноември 1983 во П’лзењ) — чешка натпреварувачка во стрелаштво. Во 2007, таа се омажила со познатиот американски стрелач Мет Емонс, па своето моминско презиме **Куркова** го заменила со она на сопругот. На Летните олимписки игри - 2008, таа го освои првиот златен медал, победувајќи во стрелаштво во дисциплината воздушна пушка од 10 м.

На нејзиниот пат до златниот медал, Емонс го изедначи светскиот и постави нов олимписки рекорд стрелајќи 400 кругови од исто толку можни. Во финалниот натпревар го постави новиот олимписки рекорд кој сега изнесува 503,5 бода.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ЧешкаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Чешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 84755644
* ISNI: 0000 0000 5575 9525
* NKC: mzk2008468918

 |

 |
**Инает**, **инаетлук**, **инаетење** и други варијанти, е однесување на поединец или група коешто е штетно за поединци или групи но и понатаму се извршува да би се некому нешто докажало или покажало, иако тоа не мора да биде обврзно. Суштината на инаетот е ирационалност и упорност, иако многумина го нагласуваат отсуството на интелигенција.

Инает треба да се разликува од *пркос* што не е секогаш опишан како ирационално-безумствено (значење за зборот ирационално е во Македонскиот речник како безумствено) и бесмислено однесување. Пркос е противење на помалиот, обесправениот, беспомошниот кон поголемиот, помоќниот, бескрупулозниот. Последиците можат да бидат исти, штетни по извршителот, но кај инаетот се смета дека не постоела никакава потреба ниту морално оправдување за такво однесување. Инает исто така треба да се разликува од вулгарниот израз „*курчење*" што може да се опишува како „закана со празен пиштол".

Инает е, на пример, кога мало дете од инает со родителите не сака да јаде затоа што не му купиле играчка. Последиците се да биде гладно, што не е пријатно, а веројатно и му следи казна. Пословицата вели „инает е лош занает".

Инает, честа активност во поранешните југословенски држави, тешко се преведува на други јазици како еден збор.
Ловренц Кошир
**Ловренц Кошир** (словенечки: *Lovrenc Košir* ; Долна Луш, 29 јули 1804 - Виена, 7 август 1879 ) бил австриски службеник кој работел во Љубљана.

Тој, заедно со Роланд Хил и Џејмс Чалмерс, се смета за дизајнер на поштенски марки. Тој ја претставил својата идеја во 1835 година, пет години пред првата поштенска марка во Англија, но дошло до неразбирање со властите. Во СФРЈ, во негова чест, објавена е серија од 4 брендови со неговиот лик на 21 август 1948 година, како и печат на автентична марка на 27 август 1948 година, исто така со неговиот лик. Ознаките важеле до 31 декември 1948 година година.

Наводи
------

1. ↑  „Lovrenc Košir - Biography". *Stmp Domain*. Посетено на 29 јануари 2019.(англиски)
2. ↑  „Lovrenc Košir - idejni izumitelj poštne znamke". *Sistory*. Посетено на 29 јануари 2019.(словенечки)
3. ↑  „YUGOSLAVIA 1948 Lovrenc Kosir Air Mail USED". *ebay*. Посетено на 29 јануари 2019.

Надворешни врски
----------------
Навивачите, во дербито на Ашдод
**ФК Макаби Ирони Ашдод** (хебрејски:מכבי עירוני אשדוד) е клуб кој потекнува од Ашдод, Израел. Настапува на Стадион Ха'jод Алeф во Лига Алеф. Бил формиран во 1961 година.

Историја
--------

Клубот е основан во 1961 година од страна на членовите на Макаби Ашдод. Тимот стигна до првата дивизија на крајот од сезоната 1992/93. Во 1999 година клубот беше избришан, поради спојување со Хапоел Ашдод, општинскиот соперник. Во април 2015 година, инициран од навивачите, клубот повторно беше воспоставен

достигнувања
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Макаби Ирони Ашдод" на Ризницата ? |

* Израелскиот куп (Полуфинале): 1997/98
* Национална лига (Второ место): 1992/93, 1996/97
**Инвенции и симфонии** (герм. *Inventionen und Sinfonien*, BWV 772-801) — збирка од триесет кратки клавијатурни композиции со петнаесет *инвенции* и петнаесет *синфонии* од композиторот Јохан Себастијан Бах. Бах ги наменил за музичкото образование на неговите ученици. 

|Бр. 1, BWV 787]]

Ова е насловниот опис кој Бах самиот го напишал за збирката:

„Верен Водич, каде на обожавателите на клавикордот им се укажува прост метод на учење не само да свират јасно во два дела, туку ист така со понатамошниот напредок да владеат три *облигато*-делови добро и точно, а истовремено не само како да добијат добри *Инвенции*, туку исто така како добро да ги развијат истите; но пред сè, да се здобијат со *кантабиле*-стил на свирење, и заедно со ова да добијат силен увид во компонирањето."
Двете групи на композиции се наредени по клуч кој се накачува, со тоа што секоја група покрива петнаесет молски и дурски клучеви. Редоследот е:

1. Ц-дур
2. Ц-мол
3. Д-дур
4. Д-мол
5. Ес-дур
6. Е-дур
7. Е-мол
8. Ф-дур
9. Ф-мол
10. Г-дур
11. Г-мол
12. А-дур
13. А-мол
14. Х-дур
15. Х-мол

Инвенциите биле компонирани во Кетен, додека синфониите веројатно не биле довршени сè до почетокот на лајпцишкиот период.

Надворешни врски
----------------

* Изданија на инвенциите и синфониите на Mutopia (со MIDI) (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 180648458
* LCCN: n84005623
* GND: 300006640
* BNF: cb13909897q (податоци)
* NLA: 36417242

 |

 |
Во римската митологија, **Кармента** била божица на породувањето и пророштвото, поврзана со техничките иновации како и заштитата на мајки и деца. Таа била заштитник на бабиците. Кармента била мајка на Евандер. Најзиното име доаѓа од *carmen*, што значи „магија", оракл или песна, а исто така е корен на зборот *шарм*. Се сметало дека Кармента ја има измислено латиницата.

Кармента била една од Камените. Водичот на нејзиниот култ бил наречен *flamen carmentalis*.

Во нејзиниот храм било забрането да се носи кожа и слично, кој се наоѓал до Порта Карменталис во Рим.

нејзиниот фестивал наречен Карменталии, бил прославуван главно од жени на 11 јануари и 15 јануари.
Координати: 47°16′09″N 2°11′09″W﻿ / ﻿47.26917° СГШ; 2.18583° ЗГД﻿ / 47.26917; -2.18583

**Лоара** (француски: *Loire*) — најдолга река во Франција. Извира меѓу вулканските врвови на Севените, на југоисточниот раб на Централниот Масив. Нејзиниот извор е оддалечен само 160 км од Средоземното Море и утоката на Рона. Почнувајќи го својот тек а север, по должината на повеќе разделени вдлабнатини во рамките на масивот, Лоара потоа кривули низ централна Франција по должината на плитка долина со стрмни падини. Реката свртува кон запад во близина на градот Орлеан, минувајќи покрај градовите Тур и Анже. Под градот Нант, Лоара се проширува во естуар и кај Сен Назер се влева во Бискајскиот Залив. Текот на оваа река е многу неправилен, а делови од средниот тек, со препреки од повеќе песочни ади, во текот на летото пресушуваат. Наесен и напролет обилните врнежи дожд предизвикуваат поплави, што особено важи за долниот тек на реката.

Поврзано
--------

* Долина на Лоара
* Замоци на Лоара
* Лоарски крај
* Лоара (департман)

Наводи
------

1. ↑  „Loire River at Montjean". *River Discharge Database*. Center for Sustainability and the Global Environment. 2010-02-13. Посетено на 2011-06-30.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Лоара" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85078154
* GND: 4036256-5
* BNF: cb11939598k (податоци)
* NKC: ge160483

 |

 |
**Карневал на душите** (англиски: *Carnival of Souls*) - американски филм од 1962 година, во режија на Херк Харви, според сценариото на Џон Клифорд. Главните улоги ги толкуваат: Кендес Хилигос, Сидни Бергер, Стен Левит, Кари Конбој, итн.

Синопсис
--------

Три девојки се тркаат со автомобилот со група момчиња, но автомобилот паѓа во реката. Полицијата безуспешно се обидува да го пронајде автомобилот и кога сите мислат дека девојките се удавени, една од нив, Мери Хенри (ја игра Хилигос) ненадејно излегува жива од водата. Набргу, таа одлучува да го напушти родниот град и се сели во Јута, каде свири оргули во една црква. Во куќата во која живее како потстанар, таа се запознава со момчето Џон Линден (го игра Бергер) кој упорно настојува да ја освои. Уште при самото доаѓање во градот, на Мери ѝ се јавува страшно привидение: непознат мртов човек - зомби (го игра Конбој) кој има некакв врска со напуштениот забавен парк во близината на градот. Откако неколкупати ќе се соочи со него, луѓето околу неа мислат дека таа е луда и наскоро таа ја губи работата во црквата. Истовремено, одвреме-навреме, Мери ја губи врската со реалниот свет, т.е. одненадеж го губи слухот, а луѓето не го забележуваат нејзиното присуство. Случајно, таа го запознава докторот Семјуелс (го игра Левит) кој се интересира за нејзиниот случај. Најпосле, Мери одлучува да го посети напуштениот забавен парк и таму здогледува голема група зомби, а меѓу нив се наоѓа и таа самата. Потоа, зомбите почнуваат да ја бркаат и успеваат да ја фатат. Утредента, полицијата, докторот и свештеникот доаѓаат во забавниот парк и ги пронаоѓаат нејзините траги на песокот, но на едно место, трагите едноставно исчезнуваат, а од Мери нема никаков знак. Филмот завршува така што, во родното место на Мери, полицијата успева да го извлече автомобилот од реката, а во него се наоѓаат трите мртви девојки, меѓу кои се наоѓа и Мери.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Carnival of Souls (1962) (пристапено на 10.7.2018)
**Карол Дејна** (10 ноември 1911 – 15 април 2004) – полски јазичар и славист.

Во 1930 година завршил во гимназијата „Јулиуш Словацки" во Тарнопол. Студирал полска филологија на универзитетот „Јан Кажимјеж" во Лавов, каде што дипломирал во 1935 година. До 1941 година работел како учител во лавовските средни училишта. Од 1945 година бил поврзан со универзитетот во Лоѓ, првично како асистент, а потоа како доцент (во 1947 одбранил докторат, а во 1952 бил хабилитиран), заменик-професор (1951–1954) и професор (од 1954). Од 1954 бил вонреден професор, а од 1962 – редовен професор. Во 1983 година станал дописен член на Полската академија на науките, а од 1989 – нејзин редовен член. Од 1993 бил дописен член на Полската академија на знаењата. На универзитетот во Лоѓ ја извршувал функцијата на проректор (1956–1959), заменик-директор на Институтот за полска филологија (1970–1979), а во 1988 година добил почесна титула доктор *honoris causa*.

Од 1956 бил член на комитетот за лингвистика при Полската академија на науките, долгогодишен (од 1976) претседател на дијалектолошката комисија. Во периодот 1985–1989 бил заменик-претседател на одделот на Полската академија на науките во Лоѓ. Бил член на Лоѓското научно друштво, претседател на првиот оддел на ова здружение, потпретседател и уредник на „Расправи на јазичната комисија на Лоѓското научно друштво". Бил лауреат на повеќе стручни награди, нахдрадата на градот Лоѓ (1982), научната награда на Лоѓското научното друштво (1985). Ја добил и почесната титула на заслижен на наставник на Полската народна република.

На планот на научната работа, се занимавал со словенската дијалектологија. Бил автор на повеќе од 100 научни трудови, меѓу кои:

* *Polsko-laskie pogranicze językowe na terenie Polski* (1951-1952)
* *Gwary ukraińskie Tarnopolszczyzny* (1957)
* *Atlas gwarowy województwa kieleckiego* (1962-1968)
* *Dialekty polskie* (1973)
* *Atlas polskich innowacji dialektalnych* (1981)
* *Atlas gwar polskich. Kwestionariusz - notatnik* (1987)
* *Słownik gwary czeskiej mieszkańców Kucowa* (1990)
* *Z zagadnień ewolucji oraz interferencji językowej* (1991)
Куќата на Мурузи. Поглед од страната на плоштадот Преображенскаја (агол на улиците Пестел и Короленко). Фасадите на зградите свртени кон различни улици се обоени во различни боиКуќата на Мурузи. Поглед од страната на плоштадот Преображенскаја (агол на улиците Пестел и Короленко). Фасадите на зградите свртени кон различни улици се обоени во различни бои
**Куќа Мурузи е** поранешна куќа за приходи во Санкт Петербург, Русија. Била изградена во 1870-тите години за грофот Александар Дмитриевич Мурузис. 

Во 1955–1972 година, рускиот поет Џозеф Бродски престојувал во куќата Мурузи, а денес неговиот спомен-музеј се наоѓа кај неговиот поранешен стан.

Наводи
------

1. ↑  Isaeva, K. Aminova, D. (2019-09-11). „10 key places from St. Petersburg's literary map". Russia Beyond. Посетено на 2020-02-06.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
2. ↑  Manaev, G. (2014-07-18). „Two Joseph Brodsky house museums set to open in Russia". Russia Beyond. Посетено на 2020-01-29.
***„Македонски народни песни"*** — антологија песни во обработка и редакција од македонскиот композитор Јосиф Чешмеџиев, заедно со Иван Ќулев и Панчо Владигеров, издадена од „Наука и изкуство" во Софија, 1952 г.

Содржина
--------

Збирката содржи вкупно 19 песни од селата Обидим, Лешница, Слаштен, Долно Броди – Серско, Безме, Брезница, Калапот, Плетена итн.
Застапени се песните: „Хајдути", „Мома војвода", „Будимски јунаци", „Затворница", „Пиринска овчарка", „Слана ме попари",„Соракинка мала мома", „Бела Неда", „Сон ме ломи", и др.

Наводи
------

1. ↑  „Јосиф Чешмеџиев, Македонски народни песни", проф. д-р Марко Китевски, Камелеон, 2009 г. Скопје
2. ↑  „Јосиф Чешмеџиев, Македонски народни песни", проф. д-р Марко Китевски, Гирланда, 2017 г. Скопје
**Макеата и двете сирачиња** — македонска народна приказна.

Приказната е објавена во 1999 година, од страна на издавачката куќа „ФОС" од Скопје, во едицијата сликовници под наслов „Македонски народни приказни". Текстот на сликовницата го напишала Шенка Колозова, по кажување на Ристо Колозов, илустрациите биле дело на Славко Данев, а сликовницата била испечатена во печатницата СОБО од Скопје. Сликовницата има 20 страници, таа е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски" во Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-667-02-0.

Содржина
--------

На едне човек му умрела жената и тој останал сам со две деца. По некое време, тој се оженил со лоша жена, која постојано ги терала децата да работат и им давала да јадат само по едно парче леб. Еден ден, таа ги избркала од куќата, а на мажот му кажала дека децата ѝ го украле златниот прстен и дека избегале. Таткото отишол да ги бара, а кога виделе дека тој ќе ги стигне, децата фрлиле чешел, кој се претворил во трње. По некое време, таткото повторно ги стигнал, но тие фрлиле огледало, кое се претворило во големо езеро. Кога таткото ги стигнал по третпат, тие ги фрлиле врвците со кои мајка им ги врзувала плетенките и тие се претвориле во змии, така што татко им побегнал.

Кога стигнале во планината, братот заминал да најде храна, а сестрата го чекала, качена на едно дрво. Во меѓувреме, тука поминал еден принц, кој ги поканил кај себе во дворецот. Тие му кажале на принцот за своите маки и принцот ги затворил таткото и маќеата на децата. Истовремено, принцот се оженил со девојката, а нејзиниот брат се оженил со една убава дворјанка и така тие си живееле среќно.

Наводи
------

1. ↑  *Макеата и двете сирачиња*, ФОС, Скопје, 1999.