recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Кентската порта во Квебек
**Градска порта** — голема порта во рамките на ѕид што опкружува град. Порано низ овие порти влегувале и излегувале луѓе и стоки. Тие често биле важни затоа што управувале кој може да влезе и да излезе од градот, што помогнало градот да биде безбеден. Градските порти биле вообичаени во древноста и низ историјата, а некои градови ги имаат и денес (како на пример порта „Македонија" во Скопје), иако повеќе служат за украс или историско значење, а не за одбрана.

Градските порти биле клучни елементи на древните и средновековните градови, служејќи како главни точки за влез и излез. Овие порти честопати биле засилени со силни ѕидови и кули, што ги прави неопходни за контрола на пристапот и одбрана од можни напаѓачи. Стражарите сместени на овие порти го регулирале протокот на луѓе и стоки, обезбедувајќи ја безбедноста и сигурноста на жителите на градот. Дополнително, градските порти честопати имале механизми како подвижни мостови, решетки и тешки врати за дополнително засилување на одбраната и спречување на неовластен влез.

Низ историјата, градските порти играле значајна улога во секојдневниот живот и трговијата на градовите. Тие служеле како раздвижени средишта на дејност, каде што трговците тргувале со стоки, патниците минувале и посетителите пристигнувале да се фатат за работа или да бараат засолниште. Областа околу портите често се развивала во живописни трговишта, со дуќани, гостилници и други градби што ги задоволуваат потребите на оние што влегуваат или излегуваат од градот. Градските порти служеле и како знаменитости и симболи на самоличноста на градот, со сложени архитектонски одлики и украси што го прикажуваат богатството и моќта на владејачките власти.

Со напредокот во воената технологија и промените во градското планирање, важноста на градските порти се намалила со текот на времето. Како што градовите се проширувале надвор од нивните ѕидини и се развиле превозните методи, биле воспоставени нови влезови и излези, со што традиционалните градски порти биле застарени. Сепак, многу градови ги зачувале своите историски порти како културни знаменитости и туристички занимливости, давајќи погледи во нивното богато наследство и раскошно минато. Денес, градските порти продолжуваат да стојат како потсетници на минатото, нудејќи увид во архитектонските, општествените и одбранбените практики на древните и средновековните цивилизации.

Наводи
------

1. ↑  Wolfe, Author Chuck. „How City Gates Define Urban Space | Smart Cities Dive". *www.smartcitiesdive.com* (англиски). Посетено на 2024-03-15.
2. ↑  „What is a city gate? | 5 Answers from Research papers". *SciSpace - Question* (англиски). Посетено на 2024-03-15.

Надворешни врски
----------------
Стампферовиот стробоскоп диск - 1830
**Стробоскоп** (грчки јазик|стробо - се врти и грчки јазик|σκοπέω (скопео - гледа)) — оптички уред кој со помош на низа испрекинати и во движење претставени цртежи создава едно движење. Во периодот кога се појавиле механичките анимации, играчки кои се придвижуваат со навивање на пружина со едноставен механизам внатре во кутијата, создаден е и стробоскопot или стробоскопскиot диск. Уредот по големина и начинот на работа е многу сличен со фенакистоскопот, па честопати и се поистоветуваат. Стробоскопот го измислил професорот Симон Стампфер (германски јазик|Simon Ritter von Stampfer) и неговата работа има голема улога во идната примена на синтезата на движењата.

Оптички уреди
-------------

* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

Наводи
------

1. ↑  „Phenakistoscope Part One". Архивирано од изворникот на 2020-02-25. Посетено на 2020-08-26.
2. ↑  „The History of The Discovery of Cinematography - 1830 - 1849". Архивирано од изворникот на 2018-10-16. Посетено на 2020-08-26.
**Поџо а Кајано** (итал. *Poggio a Caiano*) — град во провинцијата Прато во регинот Тоскана, Италија. Градот се наоѓа 9 км јужно од привинцијалното седиште Прато.

Вила Медичи, Поџо а кајано
Во оваа месност Лоренцо де Медичи ја нарачал изградбата на Вила Медичи од архитектот Џулијано да Сангало во 1485. Денес вилата е отворена за посетители од јавноста. Главни атракции на вилата се Понтормовите фрески во главниот салон кои ги отсликуваат Вертумно и Помона. Внатрешноста е главно празна и оригиналниот мебел недостасува. Денес формалните градини се во донекаде подивена состојба.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Тоскана · Комуни на провинцијата Прато

|  |
| --- |
| Вајано | Вернио | Кантагало | Кармињано | Монтемурло | Поџо а Кајано | Прато |
За други истоимени места, погледајте Дурачка Река (појаснување).
Панорама на селото Станци и долината на Станечка Река
**Дурачка Река** — историско-географска област во североисточниот дел на Македонија. Областа ги опфаќа селата јужно од градот Крива Паланка, долж сливот на истоимената река.

Опис
----

Овој мал планински предел географски и административно припаѓа кон Кривопаланечкиот регион. Сместен е лево и десно по течението на Дурачка Река – на средишниот дел од северните падини од Осоговските Планини. Го сочинува група од најмалку пет села, од кои најголемото – централно село (Дурачка Река) го носи името на истоимената „Дурачка Река". Составот на населението во овој предел е чисто македонски. Главно занимање е сточарството.

Населени местањ
---------------

Селата долж течението на Дурачка, Станечка и Козја Река, влегуваат во рамки на областа.

Тоа се следниве села: 

* Дурачка река
* Мартиница
* Дренак
* Станци
* Б'с
* Кошари
* Варовиште

Поврзано
--------

* Носии од Дурачка Река

Наводи
------

1. ↑  „Македонски Народни Носии I - Ѓорѓи Здравев (стр. 154)".
2. ↑  Здравев, Ѓорѓи (2023). *Етнографски материјали од проф. Ѓорѓи Здравев*. Скопје: д-р Виктор Трајановски. стр. 201 и стр. 197. ISBN 978-608-66930-0-8.

Координати: 42°10′32″N 22°22′49″E﻿ / ﻿42.17556° СГШ; 22.38028° ИГД﻿ / 42.17556; 22.38028
**Алпразолам** е анксиолитик од групата на бензодиазепини со кратко дејство. Во 2010 година бил 12. најмногу препишуван лек. Алпразолам, како и другите бензодиазепини, се врзува на специфични места на GABAA рецепторите. Поседува анксиолитички, седативни, хипнотичко, мускуло-релаксантни, антиконвулзивни и амнезични својства.

Во 2023, е дванаесетти најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 664.000 рецепти.

Медицинска употреба
-------------------

### Панично растројство

Се користи во третманот на панично растројство, со или без агорафобија.

### Анксиозни растројства

Алпразоламот се употребува во третманот на анксиозни растројства или краткорочно олеснување на анксиозност или анксиозност асоцирана со симптоми на депресија.

### Канцер хемотерапија-индуцирана наузеа и повраќање

Се употребува како дополнителна терапија во третманот на наузеа и повраќање поврзани со еметогена хемотерапија (вклучувајќи и цисплатин); моментално не се препорачува како монотерапија.

Може да биде корисен во третманот на антиципаторна емеза.

Фармакокинетика
---------------

Алпразоламот се администрира орално, и добро се апсорбира – 80% од алпразоламот се врзува за белковините во серумот (поголемиот дел се врзува за албуминот). Концентрацијата на алпразоламот достигнува максимум после еден до два часа.

Алпразоламот се метаболизира во црниот дроб, воглавно од ензимот цитохром P450 3A4 (CYP3A4). Двата главни метаболити се: 4-хидроксиалпразолам и α-хидроксиалпразолам, како и до неактивниот метаболит бензофенон. Ниските концентрации и малата потентност на 4-хидроксиалпразолам и α-хидроксиалпразолам покажуваат имаат многу мал или воопшто немаат придонес во ефектите на алпразоламот.

Метаболитите, како и дел од неметаболизираниот алпразолам, се филтрираат од бубрезите и се екскретираат со урината.

Наводи
------

1. ↑  dea.gov/xanaxПредлошка:Full citation needed
2. ↑  „Xanax (Alprazolam) Clinical Pharmacology – Prescription Drugs and Medications". *RxList*. First DataBank. July 2008.
3. ↑  „Xanax XR (Alprazolam) Clinical Pharmacology – Prescription Drugs and Medications". *RxList*. First DataBank. July 2008.
4. ↑  „In Pictures: The Most Popular Prescription Drugs". *Forbes*. Посетено на 2015-06-16.
5. ↑  Mandrioli, R.; Mercolini, L.; Raggi, M. A. (2008). „Benzodiazepine Metabolism: An Analytical Perspective". *Current Drug Metabolism*. **9** (8): 827–844. doi:10.2174/138920008786049258. PMID 18855614.
6. ↑  „Извештаи". *Е-здравство*. Посетено на 2024-02-26.
7. 1 2 3  „Xanax (Alprazolam)". *RxList*. First DataBank. July 2008.
**Алириза Лога** (албанскиː *Aliriza Loga*; Ливада, Струшко, 17 март 1947

 - Струга, 18 декември 2000

) — македонски политичар, поранешен пратеник во Македонското Собрание.

Животопис
---------

Лога е роден на 17 март 1947 година во струшкото село Ливада. Завршил Природно - математички факултет група Хемија. Од 1973 година до 1981 година работел како професор по Хемија во Гимназијата во Струга. Лога бил еден од првите членови и основач на Партијата за демократски просперитет. Со одвојувањето од Партијата за Демократски просперитет станал член на Партијата за Демократски просперитет на албанците, во која бил и член на Претседателството на Партијата. Од 1991 година до 1996 година бил директор на Основното училиште „Наим Фрашери" во селото Делогожди. Од 1998 година бил пратеник во Собранието на Македонија и претседател на Комисијата за образование и наука.
Починал на 18 декември 2000 година во Струга.

Наводи
------

1. ↑  MEMBERS OF PARLIAMENT -ALIRIZA LOGA
2. ↑  „KRIZA U NAJVECU PARTIJU ALBANACA U MAKEDONIJI". Архивирано од изворникот на 2019-04-14. Посетено на 2019-04-14.
3. ↑  СТЕНОГРАFСКИ БЕЛЕШКИ ОД 59-ТА СЕДНИЦА НА СОБРАНИЕТО НА РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА ОДРЖАНА НА 18 ДЕКЕМВРИ 2000 ГОД.
**„Без сонце"** (француски: *Sans Soleil*) — француски документарен филм од 1983 година, во режија на Крис Маркер (Chris Marker), кој е автор и на сценариото. Иако станува збор за документарен филм, тој е многу повеќе од тоа: истовремено е визуелна медитација, тек на свеста и филмски-есеј. Маркер го структуирал филмот користејќи документаристички снимен материјал, инсерти од јапонски филмови, ТВ емисии и цитати од други филмови. Филмот е директен производ на естетиката карактеристична за крајот на 20 век, но со својот некласичен приод, иновативноста и лиричноста подеднакво е актуелен и денес. Во 2014 година, списанието „Sight and Sound" го прогласило ова уникатно остварување за трет најдобар документарец на сите времиња, весникот „Daily Telegraph" во 2019 година го ставил филмот на списокот на стоте најдобри филмови. а во 2023 година, пак, списанието „Time" го прогласило за еден од најважните филмови во 20 век.

Наводи
------

1. ↑  БЕЗ СОНЦЕ (пристапено на 26.2.2024)
**Крин** (*Lilium chalcedonicum*) е лушпеста европска билка која потекнува од Тоскана, Грција и Албанија .

Опис
----

Кринот расте висок до 1,5 метар, иако вообичаено е прилично помалку. Носи рефлексирани и кимна со цветови, обично црвени или портокалови, незабележливи, но со брадавици кон основата на периантиските сегменти.
Луковичесто растение природно распространето во Тоскана, Грција и Албанија. Во Македонија се среќава во Национален парк Галичица.

Неговите цветови се спуштени надолу и имаат црвена или жолта боја.
На Викторијанскиот јазик на цвеќе, криновите отсликуваат љубов, жар и наклонетост кон вашите најблиски, додека портокаловите кринови се залагаат за среќа, љубов и топлина.

Користена литература
--------------------


1. 1 2 3  Kew World Checklist of Selected Plant Families
2. 1 2 3  Altervista Flora Italiana, Giglio del Bosforo. *Lilium calcedonicum* L.
3. ↑  European Garden Flora; vol. 1.
4. ↑  НП Галичица
5. ↑  „Symbolism of the Lily - The Flower That is a Part of History". *Buzzle*. Архивирано од изворникот на 26 ноември 2016. Посетено на 26 ноември 2016.
Податотека:Аса Ларсон БлиндНегра Ефендиќ
**Негра Ефендиќ** (родена на 29 октомври 1980 година) е босанско-шведска новинарка и авторка. Таа е родена во Босна и Херцеговина, а пораснала во градот Брезово Поље. Таа и нејзиното семејство побегнале од војната во Босна и дошле во Шведска во 1993 година.

Студирала за новинарка во Bona folkhögskola во Мотала и почнала да работи за *Borås Tidning* во 2006 година. Во 2007 година, таа започнала да работи за *Svenska Dagbladet*, каде што сега покрива прашања за имиграција и интеграција, откако неколку години го покрива шведскиот пазар на труд. Во мај 2016 година, Ефендиќ ја објавила својата прва книга, автобиографската *Jag var precis som du*. Книгата се состои од три дела: во првиот дел, таа го прикажува нејзиниот живот во руралното Брезово Поље во североисточниот дел на Босна, во близина на хрватската граница; Вториот дел е за нејзиното засолниште во Хрватска, а потоа во Шведска, и нејзините први години во земјата; третиот дел се одвива во денешниот Стокхолм и го прикажува нејзиниот живот како новинар.

За својата работа ја добила новинарската награда Stora Journalistpriset во категоријата Раскажувач на годината.

На 26 јуни 2017 година, таа била една од овогодинешните домаќини *на Sommar i P1.*

Библиографија
-------------

* 2016 - *Jag var precis som du*

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* 

* Негра Ефендиќ на Ризницата ?

1. ↑  „Sen Wollter fick mig att bli journalist". *Svenska Dagbladet* (шведски). Посетено на 29 June 2017.
2. ↑  „Från krigets fasor i Balkan – till prisbelönt i Sverige". *Aftonbladet* (шведски). Посетено на 29 June 2017.
3. ↑  „Det finns inga tidningsfria dagar – så läser du eBT!". *Borås Tidning* (шведски). 14 April 2017. Посетено на 29 June 2017.
4. ↑  Bengtsson, Ninna. „SvD:s medarbetare vinner Stora journalistpriset". *Svenska Dagbladet* (шведски). Посетено на 29 June 2017.
5. 1 2  „Negra Efendic: Jag var precis som du". *Dagens Nyheter* (шведски). 24 May 2016. Посетено на 29 June 2017.
6. ↑  Werner, Björn (26 May 2016). „Negra Efendić: "Jag var precis som du"". *Ystads Allehanda* (шведски). Архивирано од изворникот на 26 ноември 2016. Посетено на 29 June 2017.
7. ↑  Bengtsson, Ninna. „SvD:s medarbetare vinner Stora journalistpriset". *Svenska Dagbladet* (шведски). Посетено на 29 June 2017.
8. ↑  Söelund, Emilia (2 November 2016). „Efendić från Huskvarna kan få Stora Journalistpriset". *Jönköpings-Posten* (шведски). Посетено на 29 June 2017.
9. ↑  Radio, Sveriges. „26 juni: Negra Efendić - Sommar & Vinter i P1". *sverigesradio.se* (шведски). Посетено на 2017-07-03.
**Света Троица** (грчки: *Αγίας Τριάδας*) — црква во градот Драма, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена во истоименото маало Света Троица (Агија Тријада), во кое пред 1922 г. живееле Турци. Изградена е како џамија и наречена **Куршум-џамија** или **Куршумлу-џамија** (турски: *Kurşun, Kurşunlu Camii*), т.е. *Оловна џамија*. Градбата се состои од наос и портик со четири столбови и три лакови. На југозападната страна е зачуана многуаголната основа на минарето. Во околината на црквата има неколку зачувани традиционални куќи.

Поврзано
--------

* Драмска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „2500 χρόνια ιστορίας σε 60'. Πολιτιστική Διαδρομή στην πόλη της Δράμας" (PDF). Δήμος Δράμας. Архивирано од изворникот (PDF) на 26 ноември 2016. Посетено на 25 ноември 2016.
**Кримско Ханство** — држава на Кримските Татари која постоела во периодот од 1449 до 1783 година.

Историја
--------

Државата била основана од страна на Бату хан - внук на Џингис Кан. Земјата се простирала на Кримскиот полуостров, териториите помеѓу Дунав, Днепар и голем дел од денешниот Краснодарски крај на Русија. Од 1478 година официјално станала вазална држава на Отоманското Царство до потпишувањето на Ќучуккајнарџискиот договор во 1774 година, кога добила фиктивна независност. Во 1783 година била анексирана од Руската Империја.

Во времето по смртта на Хаџи Гирај, земјата била воведена во граѓанска војна од страна на неговите синови кои се бореле за власта. Ова најмногу го искористиле османлиските власти кои го поставиле Менгли Гирај за хан. Неговата ќерка Ајше Хафса султан подоцна била омажена за Селим I. Во 1475 година, Османлиите на чело со Гедик Ахмед паша го освоиле грчкото кнежевство Теодоро како и џеновските колонии, по кое земјата во тоа време станала протекторат на империјата.

Османлискиот султан го уживал правото на вето при избор на ханот од Крим. Во 1475 година Османлиите го затвориле Менгли Гирај поради откажувањето да се вклучи во воен поход, а по враќањето од заробеништво од Истанбул тој ги прифатил сите наложени услови од султанот. Сепак, хановите продолжиле да имаа независна надворешна политика од Османлиите, а освен тоа тие не биле обврзани да плаќааат данок и ги споменувале султаните во нивните петочни молитви.

Османлиите на Крим плаќале за квалификација на нивната коњаница, но ова се одржало до 1523 година кога на чело на земјата бил Мехмед I Гирај. По неговата смрт следните ханови биле избирани под силно влијание на султанот. Кримските сили учествувале во голем дел од европските и азиските освојувања на Османлиите. Освен тоа постојано тргувале и со робови, па според проценките околу 3 милиони луѓе биле продадени од кримските пазари за робиви кон османлиските земји. Како еден од најпознатите такви робови била и идната сопруга на Сулејман, Рокселана.

Незадоволството во земјата во односите со Османлиите станале ладни во времето кога империјата започнала со своите порази во Европа. Така, војниците се враќале без плен, а кримската коњаница имала голем број на жртви главно поради силните европски топови. Кон крајот на 17 век, Русија станала стабилна земја и по крајот на војните со Османлиите земјата станала најпрвин независна а подоцна паднала во границите на Русија.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 151368905
* LCCN: n87904009
* GND: 4033167-2
* NDL: 00577071

 |

 |
Портрет на Кошќушко
**Тадеуш Кошќушко** (англиски: *Andrzej Tadeusz Bonawentura Kościuszko* 4 февруари 1746 — 15 октомври 1817) — полски, белоруски и литвански национален херој, генерал и водач на востанието од 1794 година против Русија. Тој се борел Американската војна за независност како полковник на страна на Џорџ Вашингтон, па така во САД важи и за американски херој. За неговата служба во војната го добил чинот генерал.

По него е наречена планината Кошќушко (2.228 м) — највисоката во Австралија.

Кошчиуско е роден на 12 февруари 1746 година во Големото Војводство Литванија (дел од полско-литванската Унија) во семеен имот на територијата на денешна Белорусија. На 20-годишна возраст дипломирал На Кадетскиот корпус во Варшава. Една година По избувнувањето на граѓанската Војна Со учеството на Адвокатската Конфедерација Во 1768 Година, Кошчуско се преселил во Франција за да ги продолжи своите студии. Тој се вратил во Полско-литванската Заедница во 1774 година, две години по првата поделба, и ја презел позицијата тутор на имотот на магнатот Јозеф Сосновски. По неуспешниот обид за бегство со ќерката на неговиот работодавач, тој се вратил во Франција. Во 1776 Година, Кошчуско се преселил во Северна Америка, каде што учествувал во Американската Војна за Независност како полковник во Континенталната Армија. Како воен инженер, тој дизајнирал утврдувања и ја надгледувал нивната изградба, вклучувајќи ја и тврдината Во Вест Поинт, Њујорк. Во 1783 Година, Како признание за неговите услуги, Континенталниот Конгрес го унапредил Во Бригаден Генерал.

Кошчиуско се вратил во својата татковина во 1784 година. Во 1789 година, со чин Генерал-Мајор, се приклучил на Армијата на Полско-литванската Унија. По втората поделба на Полско-литванската Унија, Во Март 1794 година, тој организирал и предводел востание. Во октомври 1794 година, во Битката Кај Мејсијевице, главните бунтовнички сили биле поразени од руските трупи, А Самиот Кошчиуско бил заробен. Во 1796 Година, По смртта на Руската Царица Катерина Втори, Кошчиско била помилувана од нејзиниот наследник Павле први и емигрирала во Сад. Во 1798 година се вратил во Европа и живеел долго Време во Франција, и по Виенскиот Конгрес и до неговата смрт во 1817 година — во Швајцарија.

Извори
------

1. ↑  Storozynski, Alex (2009). The Peasant Prince: Thaddeus Kosciuszko and the Age of Revolution. New York: St. Martin's Press

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 61554270
* LCCN: n50042679
* ISNI: 0000 0001 0906 9467
* GND: 118715143
* SELIBR: 252156
* SUDOC: 027373975
* BNF: cb11942955x (податоци)
* BIBSYS: 90512275
* ULAN: 500082545
* HDS: 028440
* NKC: jo20010091950
* RLS: 000063889
* BNE: XX1393276
* CiNii: DA08186773
* RKD: 46009

 |

 |
Црква Сату Маре со синџири, Романија
**Црква со Синџири е** реформирана црква во Сату Маре, Романија, и е една од најстарите цркви во градот. 

Сместена е на плоштадот Пачи, изградена е врз основа на плановите на Преинлих Сигизмунд, инженер, помеѓу 1793 и 1802 година. Црквата има вредна колекција на чинии, дискови и чаши кои датираат од 1657 до 1679 година, како и најстарото ѕвоно во Сату Маре, кое датира од 1633 година. Црквата е опкружена со столбови поврзани со синџири, па оттука и името *Црква со Синџири*.

Мебелот во црквата бил рачно изработен помеѓу 1799 и 1807 година, од даб, од мајсторот Фриц Јосиф.

Надворешни врски
----------------

* Опис Архивирано на 28 септември 2007 г.

47°47′43″ N; 22°52′31″ E﻿ / ﻿47.79533° СГШ; 22.87515° ИГД﻿ / 47.79533; 22.87515
**Ромологијата** (повремено **циганологија**) - новонастанато меѓудисциплинарно поле за етнички студии што се однесува на искуствата на ромскиот народ. Многу ретки (или небитни) поими за областа се ромски студии, ромалогија, и ромистика. Ромските студии се засноваат на аспекти на социологијата, антропологијата, лингвистиката и политичките науки. Посебни насочени области се потекло на ромскиот народ, искуства на прогонства и политичко угнетување, ромски јазик, ромско општество и култура и ромски обичаи и традиции.

Областа за истражување на ромски студии често се протега надвор од етничките Роми до ирските патници, Јениче и други групи традиционално познати како Цигани.

Публикации
----------

Главната публикација  во оваа област е академското списание „*Romani Studies"*, кое го издава „Циганско усно друштво" и го уредува Кимо Гранквист, професор по ромски студии на Универзитетот „Содертерн", Стокхолм.

Наводи
------

1. ↑  Knejp, Jan (2010). „Postavení a vývoj romologie v České republice a její vliv na vytváření multikulturního prostředí" [The position and evolution of Romology in the Czech Republic and its influence on the creation of a multicultural environment]. Во Nosková, Helena (уред.). *Národnostní menšiny, multikulturalita, vzdělávání* (чешки). стр. 184–194. ISBN 978-80-7285-129-4.
2. ↑  „European Roma Cultural Foundation - ERCF - ERCF - European Roma Cultural Foundation". *www.romacult.org*. Архивирано од изворникот на 2013-05-11. Посетено на 2021-04-04.
3. ↑  „Information package & Course catalogue". *portal.zcu.cz*. Архивирано од изворникот на 2020-06-26. Посетено на 2021-04-04.
4. ↑   Архивирано на 23 јуни 2022 г. 
Main issues for the abstracts on Marginalised Target Group
5. ↑  Bibliography of the staff of the Seminar of Indian Studies
6. ↑  Granqvist, Kimmo (2018). „Letter from the editor". *Romani Studies*. **28** (1): 1–4. doi:10.3828/rs.2018.1. Предлошка:Project MUSE.

Надворешни врски
----------------

* Дневник за ромски студии Архивирано на 29 септември 2007 г.
* Ромски проект на Манчестерскиот универзитет Архивирано на 13 јануари 2013 г.
* Список на публикации за ромски студии од Печат на Хетфордширскиот универзитет
* Инаугуративна конференција за ромски студии 2011 година, Калифорниски универзитет, Беркли Архивирано на 31 март 2012 г.
**Иван Јорданов** — роден 21.07.1988 година во Ново Село, Штип. Основно образование завршил во Штип, а средно училиште во СОУ „Љупчо Сантов" во Кочани. Во 2010 година дипломирал на Економски факултет на Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип, отсек Меѓународна економија.

Магистрирал на Меѓународниот Славјански Универзитет„ Гаврило Романович Державин" и се стекнал со звање магистер по менаџмент на човечки ресурси. Зборува англискиот јазик.

Во 2014 се вработил во Управата за јавни приходи во Штип, најпрво како асистент за поврат,пребивање и насочување на данок,а подоцна како асистент за утврдување на данок на физички лица.

Уште во средношколските денови покажал организациски и лидерски способности, станувајќи претседател на Унијата на млади сили на ВМРО ДПМНЕ во Штип, која успешно ја водел од 2012 до 2016 година, потоа продолжувајќи и како прв човек на Општинскиот комитет на ВМРО ДПМНЕ во Штип. Бил член и на Централниот комитет на ВМРО ДПМНЕ од 2014 година.

Од 2013 година до 2020 година беше советник во Советот на Општина Штип.

Од 2020 година беше пратеник од ВМРО ДПМНЕ во Собранието на Република Македонија, каде што учествувал во работата на повеќе комисии: Комисија за финансирање и буџет, Комисија за економија, Комисија за локална самоуправа, а беше член и на неколку пратенички групи за соработка со парламенти на други земји.

Живеејќи во Штип во континуитет, Иван Јорданов добро ги запознал своите сограѓани, нивниот менталитет, нивните проблеми и потреби. Поаѓајќи од своите демохристијански убедувања, тој се води според високи морални и етички норми и го гради концептот на своето живеење и работење токму врз високи морални принципи. Својата визија за подобро уреден , чист и зелен град кој ќе биде подобро место за живеење ја пренесува во својата програма за градоначалник.

На локалните избори во 2021 година во прв изборен круг е избран за градоначалник на Општина Штип.
**Џејмс Рој Хорнер** (14 август 1953 - 22 јуни 2015) — американски композитор, најдобро познат по своите резултати во филмската музичка индустрија каде ја има компонирано музиката за над 100 филмови. Тој бил познат по интеграцијата на хорски и електронски елементи во музиката, и честата употреба на мотивите поврзани со келтската музика.

Еден од првите големи резултати кои ги постогнал била музиката од филмот Дамата во црвено во 1979 година, но тој не се докажа како еминентен филмски композитор до неговото творештво на филмот *Ѕвездени патеки* од 1982 година. Неговиот резултат за филмот Титаник на Џејмс Камерон е најдобро продаваниот оркестарски филмски саундтрак на сите времиња. Тој, исто така, ја направил и музиката за Аватар на Камерон.

Хорнер соработувал на повеќе проекти со режисери вклучувајќи ги Дон Блут, Џејмс Камерон, Џо Џонстон, Волтер Хил и Рон Хауард; продуценти, вклучувајќи ги Џорџ Лукас, Дејвид Киршнер, Јон Ландау, Брајан Гразер и Стивен Спилберг и текстописци, вклучувајќи ги Вил Џенингс, Бери Ман и Синтија Вејл. Тој освоил две награди за Оскар, два Златни глобуси, три Награди Сателит и три награди Сатурн.Соработувал со Жак-Жан Ано („Името на розата"), Мел Гибсон („Храбро срце", „Апокалипто"), Џејмс Камерон („Титаник", „Аватар"), Рон Хауард (повеќе филмови, меѓу кои „Аполо 13") и Волтер Хил („Црвеното вжештување"),

Хорнер, кој бил страсен пилот, починал на 61-годишна возраст во авионска несреќа, кога неговиот авион се срушил на територија на јужна Калифорнија. Неговиот спортски авион „С-312 Тукано" имал проблеми со моторот, по што се срушил на 150 километри јужно од Лос Анџелес.

Наводи
------

1. ↑  Geier, Thom (June 22, 2015). „James Horner, Oscar-Winning Composer of 'Titanic,' Dead at 61". *The Wrap*. Посетено на June 22, 2015.
2. ↑  „Creative Team". Titanic Live. Архивирано од изворникот на 2016-12-18. Посетено на June 22, 2015.
3. ↑  Harrington, Richard (July 25, 1982). „Sounds Of the Summer Screen". *The Washington Post*. стр. L1.
4. ↑  „USATODAY.com - New mom Dion back with new album, Vegas deal". *USA Today*. Посетено на June 23, 2015.
5. ↑  Clemmensen, Christian (April 16, 2012) [November 18, 1997]. „*Titanic* (James Horner)". *Filmtracks.com*. Посетено на May 21, 2012.
6. ↑  „All Time Worldwide Box Office Grosses". *boxofficemojo.com*. Посетено на June 23, 2015.

Надворешни врски
----------------

* Џејмс Хорнер на Ризницата
* James Horner at Film Music
* Џејмс Хорнер на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* James Horner interview (1983) from CinemaScore magazine
**Џијан Емин** — македонски диригент, композитор, аранжер и музичар (хорнист, клавијатурист).

Музичка кариера
---------------

Џијан Емин на концерт во Скопје (8.3.2024)
Џијан Емин ја започнал музичката кариера како член на рок-групата „Архангел". Подоцна, станал прв хорнист на Македонската филхармонија и нејзин диригент, а истовремено, тој работи и како оркестратор. Поважни негови музички настапи се: концертите „Скопје за Боуви" и „Пинк Флојд" во рамките на манифестацијата „Види музика, слушни слика, добиј книга"; музичко-сценскиот спектакл „Музика универзалис" (заедно со Дерек Меј и со Македонската филхармонија); настапот со Белградскиот симфониски оркестар и со Јуан Аткинс; концертот „Париз, те сакам"; мултимедијалниот проект „Neuland Sensorium". Покрај тоа, тој настапувал и со повеќе музичари и групи, како: „Проект Жлуст", „Д.Н.О.", Квартетот на Георги Шаревски, „Скопје конекшн", „Архангел", Бодан Арсовски, Тони Китановски, Кирил Џајковски, Никола Коџобашија, „Фолтин", Малколм Брн, итн. Најпосле, Џијан Емин ја оркестрирал музиката на Мет Феди која била изведена на новогодишниот огномет во Дубаи.

Наводи
------

1. ↑  Македонска филхармонија, *Murder Ballads*. Скопје, 2018.
**Гобустанскиот резерват** (азербејџански :Qobustan qoruğu) се наоѓа на околу 64 километри југозападно од Баку во Азербејџан. Објектот официјално од 2007 година била вклучена во списокот на УНЕСКО. Како национален парк на Азербејџан бил објавен во 1966 година, сè со цел да се зачуваат дрвените резби, калните вулкани во реонот. резерватот е многу богат со археолошки споменици. Поседува повеќе од 600.000 скални слики кои го опишуваат примитивниот човек, разни животни, ритуални танци, војници со копја во нвните раце, сонцето и ѕвездите. Тие датираат од пред 5.000 години.

Надворешни врски
----------------

* Qobustan petroglyphs
* Museum under open sky
**Либаовска античка населба** (грчки: *Αρχαίος οικισμός Φιλυριάς*) — археолошко наоѓалиште кај селото Либахово, Гуменџиско, Егејска Македонија.

Населбата е сместена на трапезовидната височина Света Недекла на 150 м југозападно селото. Откриени се остатоци од праисториско, хеленистичко и римско време. На врвот од југозападниот дел од ридот се откриени хеленистички гробници. Во близина на месноста Извор (*Ισβόρ*) лево од патот Кушиново – Либахово, на растојание од 1,1 км од Либахово е откриена римска градба со изобилство од керамички остатоци и архитектонски елементи.

Во 1996 г. населбата и градбата се прогласени за затштитени споменици на архитектурата.

Наводи
------

1. 1 2 3  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/57683/3282 π.ε./17-4-1996 - ΦΕΚ 294/Β/3-5-1996". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 9 јули 2021. Посетено на 26 јуни 2018.
**Горгиев мост** (грчки: *Γεφύρι στου Γοργία*) — стар камен мост во селото Подгорјани, Правишко, Егејска Македонија.

Мостот се наоѓа во месноста Цирифм на 200 м над Лазидевиот мост, во непосредна близина на Подгорјанскиот амам. Ги поврзува двете селски маала, кои се раздвоени од реката Криорема.

Лакот е направен претежно од тесен камен и има камења надградени со украси, а лакот од горната страна е оштетен. Површината на мостот е покриена со бетон.

Околу 200 м повисоко од мостот се наоѓаат остатоците од друг камен мост, кој се урнал во средината на XX век.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Γεφύρι στου Γοργία (Ποδοχώρι)". Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καβάλας. Посетено на 7 март 2024.
**Дервенџии** ― чувари на дервен (планински превој), припадници на полувоениот ред на Турското Царство, преземени од пресоманскиот период и прилагодени на новонастанатите услови во балканските земји. Вид на локална војска во Османлиското Царство, составена од локални вооружени селани ополномоштени со указ (ферман) директно од султанот, со цел да обезбедуваат значајни патишта (најчесто тешкопроодни клисури помеѓу два града) и да го штитат населението од разни насилства.

За оваа служба биле ангажирани претежно христијани од селата блиски до дервените. За извршување на својата служба, тие уживале извесни даночни олеснувања, што придонело за значително зголемување на бројот на жителите во некои од дервенските села. наместо целото село, за подоцна (од 16 век) биле земани најчесто по 30, поретко по 60, а само во исклучителни случаи и по 90 лица. Група од 30 лица оформувала една посебна единица наречечна давул (тапан), бидејќи тој инструмент го употребиле дервенџиските стражи за да им соопштат на патниците али патот е слободен и прооден.

Дервенџиството се појавило во XIV или XV век, а статутот на дервенџииите конечно е нормиран од администрацијата на султанот Сулејман I. Дервенџиите имале право да ја известат османлиската власт за секое насилство врз месното население од страна на власта или вооружени странски разбојнички банди, кои во пограничните места често ја преминувале границата и навлегувале на територијата на Османлиската држава (Македонија). Во Македонија, познати се повеќе места кои извршувале дервенџиска дејност: Кркља, Тресонче (Кичево-Дебар), Сирула (Охридско), Маврово, Куклица (Кратовско), Златари (Ресенско), Ѓавато (Битола-Охрид), Демир Капија, Герман (Кривопаланечко), Бродец (Скопско), демирхисарските села итн. На територијата на етно-географска Македонија се регистрирани преку 150 дервенџиски села.

Дервенџиството претставувало значајна мерка за обезбедување на редот и мирот во Османлиската империја. Остатоци од ваквата служа се одржале сѐ до првата половина на 19 век.

Наводи
------



1. 1 2 3 4  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 153. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  Колектив (1969). *Историја на македонскиот народ*. Скопје: ИНИ. стр. 231.
3. ↑  *Географија на населби - општина Демир Хисар* (PDF). Битола. 2017. ISBN 978-608-65616-4-2. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
4. ↑  Стојановски, Александар (1974). *Дервенџиството во Македонија*. Скопје: ИНИ. стр. 300.
DNase I hypersensitive sites within chromatin
Во генетиката**, хиперсензитивното место** било краток регион на хроматин и се откривало со неговата супер чувствителност на расцепување со DNase I и други различни нуклеази (DNase II и микрококни нуклеази). Во преосетливите места, нуклеозомалната структура била помалку набиена, зголемувајќи ја достапноста на ДНК за врзување со протеини, како што биле факторите на транскрипција и ДНаза I. Овие места биле одговорни за многу наследни тенденции.

Локација
--------

Преосетливите места се наоѓале на секој активен ген, а многу од овие гени често имале повеќе од една преосетлива локација. Најчесто, хиперсензитивните места се наоѓале само во хроматинот на клетките во кои се изразувал поврзаниот ген, а не се јавувале кога генот бил неактивен.

Во ДНК што се транскрибирал, 5'хиперсензитивни места се појавувале пред да започнела транскрипцијата, а секвенците на ДНК во преосетливите места биле потребни за генска експресија. Забелешка: преосетливите места претходеле на активните промотери.

  

Преосетливите места се генерирале како резултат на врзувањето на факторите на транскрипција кои ги поместувале хистонските октамери.

Hypersensitive sites are generated as a result of the binding of transcription factors that displace histone octamers.

Тие исто така можеле да се лоцирале со индиректно означување на крајот. Фрагмент од ДНК се сечел еднаш на преосетливото место со DNase и на друго место со рестриктивен ензим. Потоа се мерело растојанието од познатото место за ограничување до пресекот на DNase за да се даде локацијата.

Наводи
------

1. ↑  Wang, YM; Zhou, P; Wang, LY; Li, ZH; Zhang, YN; Zhang, YX (2012). „Correlation between DNase I hypersensitive site distribution and gene expression in HeLa S3 cells". *PLOS ONE*. **7** (8): e42414. Bibcode:2012PLoSO...742414W. doi:10.1371/journal.pone.0042414. PMC 3416863. PMID 22900019.
2. ↑  Pennisi, Elizabeth (7 September 2012). „ENCODE Project Writes Eulogy for Junk DNA". *Science*. **337** (6099): 1159–1161. Bibcode:2012Sci...337.1159P. doi:10.1126/science.337.6099.1159. PMID 22955811.
**Ауди** (германски: *Audi AG*) - германски производител на автомобили, со седиште во градот Инголштат.

Audi F103

Историја
--------

Почетоците на „Ауди" датираат од 1899 година, кога германскиот инженер Аугуст Хорх, основал ортачка автомобилска фирма, а десетина години подоцна основал потполно сопствена фирма, нарекувајќи ја според латинскиот превод на неговото презиме - „Audi". Во 1932 година, неговата фирма се споила со три други автомобилски фирми: „DKW", „Horch" и „Wanderer", формирајќи ја заедничката фирма со името „Auto Union AG". Современата ера на „Ауди" започнала во 1960-тите, кога со спојувањето на „Auto Union AG" и „NSU" била формирана новата фирма со сегашното име „Ауди".

Производство
------------

Голем чекор напред во производниот асортиман на „Ауди" настапил во 1980 година, кога бил лансирано спортското купе со погон на четири тркала, наречено „кватро" (*quattro*), како прв патнички автомобил со постојан погон на сите четири тркала. И подоцна, иновативноста останала заштитен знак на „Ауди", како што е случајот со воведувањето на новата технологија за осветлување „Matrix LED"; со првиот автомобил на погон на природен гас, воведен во сериско производство, „Audi A3 Sportback g-tron" итн.

Организација и менаџмент
------------------------

Галерија
--------

* Ауди A1Ауди A1
* Ауди А1Ауди А1
* Ауди А3Ауди А3
* Ауди А3Ауди А3
* Ауди А4Ауди А4
* Ауди А4 караванАуди А4 караван
* Audi A6Audi A6
* Ауди Q5Ауди Q5
* Ауди Q7Ауди Q7

Наводи
------

1. ↑  „Моќна приказна проткаена со иновации и нови технологии", *Капитал*, број 895, 23.12.2016, стр. 31.
2. ↑  „Моќна приказна проткаена со иновации и нови технологии", *Капитал*, број 895, 23.12.2016, стр. 31.
[[Категорија:]]**Ангел Димовски Чауш** е роден на 5.11.1952 година, во с.Крнино, Велес тој е истакнат македонски ликовен уметник и академски вајар сликар и графичар.

### Животопис

Ангел Димовски Чауш е роден на 5.11.1952 година, во с.Крнино, Велес. Потекнува од скромно семејство од татко Галеб и мајка Деница. Своето образование кон најубавата професија ја надоградувал на Факултет за применета уметност, отсек вајарство и завршил во 1973 во класата на професор Димо Тодоровски. Во следните четири години студирал Историја со археологија на Филозофскиот факултет, за да со отворањето на Факултетот за ликовна уметност во 1980 година се префрлил на оваа високошколска институција на отсекот за вајарство со театарска , филмска и телевизиска сценографија. Дипломирал во класата на професорот Петар Хаџи Бошков во 1984 година.

### Творештво

Уметник кој и во својата седма деценија од животот е во постојано движење и кој не страда од недостиг на инспирација во своето творештво.
Самостојно изложувал во многу градови во земјава и во странство, а остварил и повеќе студиски патувања во земји како Франција, Италија, Шпанија, Германија, Грција, Египет, Турција, САД...
Голем број на негови деласе наоѓаат во приватните колекции на познавачи на уметноста од Америка, Европа и од Африка... а од 1984 година член е на ДЛУМ и од 2002 и на Француското друштво на ликовни уметници КУЌАТА НА УМЕТНИЦИТЕ (LA MAISON DES ARTISTES). 
Живее и работи како слободен уметник во Македонија и во Франција, а многу години наназад и на Азурниот брег.
Реализирал 15 самостојни изложби, над 50 групни изложби, добил 14 награди, изработил 5 монументални скулптури. Димовски е учесник на повеќе ликовни колонии.

### Галерија

автор Ангел Димовски Чауш  
склуптура 2021 алуминиум 76x20x9 см
комбинирана техника слика автор Ангел Димовски Чауш
автор Ангел Димовски Чауш
автор Ангел Димовски Чауш  склуптура

### Награди

### Надворешни врски

Ангел Димовски – Чауш

### Наводи

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
**Мартин Вучиќ** (р. 7 август 1982

 во Скопје) — македонски пејач и син на Драган Вучиќ.

Тој стана тапанар и композитор за групата Арија и продолжи на Музичката академија како исклучително популарен перкусионист. Мартин во моментов е сениор на Музичката академија во Скопје. Тој ужива успех во Македонија и во балканскиот регион со учества и фестивали како што се ОхридФест, Будва и Беовизија.

Мартин беше претставник на Македонија на Евровизија 2005 со песната Ти си сон.

Наводи
------

1. ↑  „Muzika.Net.Mk > Изведувачи > Мартин Вучиќ > Лична карта". *web.archive.org*. 2005-04-26. Архивирано од изворникот на 2005-04-26. Посетено на 2020-10-21.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
**Луиза Зени** (Арко, 1896 - 1940) била италијански таен агент и писател.

Биографија
----------

### Рани години

Била родена во Арко, Трентино, во 1896 година. Била ќерка на ковач, ја изгубила мајка си кога била мало дете.

Таа живеела во раните години на дваесеттиот век, во клима на растечка тензија во рамките на Австро-унгарската Империја меѓу Италијанците и Германците. Како иредентист, таа дошла од регион кој се колеба помеѓу вековната лојалност кон Хабсбурговците и повикот за италијанска независност. Откако ја преминала границата во 1914 година, таа одиграла важна улога во провоената пропаганда во рамките на Комитетот на Јадранскиот и Тренто Иредентс. Таа пишувала за своите искуства. 

### Големата војна

Пред војната, Командата на Првата армија регрутирала жители на Трентино кои биле подготвени да учествуваат во шпионска операција чија цел е да се откријат движењата на непријателите од Ала до преминот Бренер. Луиза Зени била регрутирана во 1915 година од страна на полковникот Тулио Маркети, началник на канцеларијата за информации. На 22 мај 1915 година, Зени ја преминала границата, влегувајќи на австриска територија во областа Осениго. 

Поради нејзиното познавање на германскиот јазик и на Трентино, во деновите по нејзиното пристигнување Зени собрала информации кои ги забележала во ситни хартии кои подоцна ги сокрила во копчињата на палтото. Нејзината претпазливост и го спасила животот на крајот на јули: била уапсена, но обвиненијата против неа биле отфрлени. Таа ја избегнала судбината на другите италијански шпиони, кои беа откриени и погубени во истиот период.

Избрани дела
------------

 Медал за воена храброст, доделен 1915 година
Делата на Зени : 

* *Briciole: ricordi di una donna in guerra* (1926)
* *Irredento* (1928)
* *Figli d'Italia* (1932)

Наводи
------

1. 1 2  „Luisa Zeni di Arco: agente segreto italiano nella Grande guerra" (Italian). L'Adigetto.it. 29 October 2014. Посетено на 14 April 2016.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. 1 2  Women and the Great War by Allison Belzer Palgrave Macmillan; 2010, chapter 4
3. ↑  „Zeni, Luisa". WorldCat. Посетено на 14 April 2016.
**Топчидерските Езера** се најмалите белградски вештачки езера на територијата на општината Савски венац, кои течат низ Топчидер и се наоѓаат на околу 4,5 километри од центарот на Белград.

Одлики и историјатот
--------------------

Уште во времето на владеење на кнезот Милош Обреновиќ Топчидер станал најзначајното место во околината на Белград, а неговиот посебен шарм го сочинувале трите мали вештачки езера кои се полнат со вода од Топчидереската чешма. Најмалото езерце се наоѓа во подрачје со густа шума, па затоа во текот на целата година е под сенка и водата од него оди директно во Топчидерската река. Средното езеро по големина е воедно и најдлабоко од сите Топчидерски езера, а во неговата средина се наоѓа мал вештачки остров од камења. Третото и најголемо Топчидерско езеро е во форма на *осумка* и над него се наоѓа дрвен мост. Во најголемото езеро нема риба, што е голема штета, бидејќи со вода се полни од бистар поток кој никогаш не пресушува преку Топчидерската чешма, додека во најмалото и средното езеро има риби, патки и гуски, но риболовот е забранет. Сите езера се уредени со утврден брег и се дел од стариот белградски парк-излетиште Топчидер.

Галерија
--------

* 
*

Наводи
------

1. ↑  Удаљеност Топчидерских језера од центра Београда
2. ↑  К. Митровић, Топчидер двор кнеза Милоша Обреновића, Београд 2008
3. ↑  Београдска језера - Топчидер
4. ↑  Језера као замућена огледала Београда
**Радио-телевизија Србија** (српски: *Радио-телевизијa Србије*, латиница: *Radio-televizija Srbije*) — државна телевизија на Република Србија. Емитува и продуцира вести, драма и спортска програма преку радио, телевизија и интернет. Од јули 2001 заедно со РТЦГ е дел од Европска Радиодифузна Унија. РТС е најголемиот радиодифузер во поранешна Југославија и Балканот. Формирана е во 1992 кога РТВ Белград го сменила своето име во Радио Телевизија Србије. Од 2004 директор на РТС е Александар Тијаниќ.

### Телевизија

* **РТС 1** - Вести и домашна продукција.
* **РТС 2** - Спорт, забава.
* **РТС Свет** - Сателитски канал.
* **РТС 3 - канал за култура и уметност**
*

### Радио

* **РТС Радио 1**
* **РТС Радио 2**
* **РТС Радио 3**
* **Београд 202**

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Радио-телевизија Србија
Играта Dustforce
**Платформска игра** (англиски: *platform game*) или **платформер** (англ. *platformer*) — жанр видеоигри во кои основниот играчки процес е скокање на платформи, качување по скали и собирање предмети потребни за да се победат непријателите или завршување на ниво. Многу игри од овој жанр се карактеризираат со нереални, рачно нацртани цртани графики. Ликовите во ваквите игри често се измислени суштества (на пример, змејови, гоблини) или антропоморфни животни.

Платформерите се појавиле во раните 1980-ти и станале тримерни (3Д) кон крајот на 1990-тите. Некое време по образувањето на жанрот, тој го добил ова име, како одраз на фактот дека кај платформските игри играчкиот процес е посветен на скокање на платформи, наспроти пукање. Вистина е дека во многу платформери присуствува стрелачко оружје (англ. *small arms*), како што се Blackthorne или Castlevania. Втората служела како основа за поджанрот метроидванија.

Наводи
------

1. ↑  „What is a Platform Game? | 10 Design Types & Video Game Examples". *iD Tech* (англиски). Посетено на 2021-03-29.
2. ↑  Bloom, Steve (1982). *Video Invaders*. Arco Publishing. стр. 29. ISBN 978-0668055208.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Платформска игра" на Ризницата ? |

* Platform games Архивирано на 15 март 2009 г. на MobyGames
* Video Games: Platform на Curlie (англиски)
* Benefits of Playing Games Архивирано на 31 март 2023 г.
**Захаринка Милосављевиќ** (р.  1943
 година во Прилеп) — македонска пејачка на народни песни и радиоводителка.

Животопис
---------

Захаринка Милосављевиќ е родена во Прилеп во 1943 година. Се запишува на музичката школа на отсегот за виолина. Таа своите почетоци на 14-годишна возраст ги има во Радио Прилеп, потоа како актерка се вработува во ["[Народен театар Војдан Чернодрински]]" Прилеп. Потоа се вработува во Радио Скопје како уредник и водител, кои поминува 40 години, и таму почнува и официална да се занимава со музика како соло-пејачка, таа има снимено за Радио Скопје 155 песни. Нејзин сопруг е актерот Ненад Милосављевиќ.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Захаринка Милосављевиќ, Музички регистар.
* Захаринка Милосављевиќ на YouTube.
**Волме** е река во Северна Рајна-Вестфалија, Германија, и е притока на реката Рур. Таа е 50,5 километри долга, од кои околу 21 км лежат во градските граници на Хаген. Нејзината најголема притока е Енепе.

Волме се крева на 480м над морското ниво во југоисточниот дел на Рурскиот регион, југоисточно од градот Мајнерзаген. Што тече низ општините Мајнерзаген, Кирспе, Халвер (Обербруге), Луденшајд (Бруге), Шалксмуле и Хаген и се влева во Рур на 91   м над морското ниво. Во градот Хаген, Волме е претежно канализиран, а од 2004 година е под реставрација.

Притоките на Волме се:

* Енепе (во центарот Хаген )
* Стербеке(во Хаген- Руменол)
* Хелвер (во Шалксмуле )
* Елспе (во Луденшајд - Бруге)
* Wiebelsaat (во Мајнерзаген)

Индустриски развој
------------------

Во пред-индустриската епоха се развиле бројни мелници и леарници по должината на Волме, од што железната индустрија се развила во текот на XIX и XX век. Железничката линија Хаген-Дирингхаузен поминува низ долината.

Наводи
------

1. 1 2  Hydrographic Directory of the NRW State Office for Nature, the Environment and Consumer Protection (*Gewässerverzeichnis des Landesamtes für Natur, Umwelt und Verbraucherschutz NRW 2010*) (xls; 4,67 МБ)
2. ↑  „Steckbrief Volme" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-03-04. Посетено на 5 мај 2019.