recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Томас Брус, 7-ми Гроф од Елгин
Елгиновите мермери во Британскиот музеј
**Томас Брус, 7-ми Гроф од Елгин и 11-ти Гроф од Кинкардин** (англиски: *Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th Earl of Kincardine*) (20 јули, 1766 - 14 ноември, 1841) бил британски благородник и дипломат, познат по отстранувањето на мермерните скулптури од Партенонот во Атина. Преку англискиот јазик, тие се познати како Елгинови мермери.

Елгин бил третиот син на Чарлс Брус, 5-тиот Гроф од Елгин кој го наследил неговиот постар брат Вилијам, 6-тиот Гроф, во 1771 додека имал само пет години.

Елгин служел како амбасадор во Отоманското Царство во периодот помеѓу 1799 и 1803 год. Бил голем ентузијаст за антиквитети, и бил шокиран од рамнодушноста на Турците кон старогрчките скулпури кои пропаѓале. Нивното отстранување тој го оправдувал со намерата да ги зачува. Додека се отстранувале мермерите, Елгин увидел дека е неможно тие да се пренесат надвор од акрополот без да се исечат на помали парчиња. Така била направена значителна штета на овие мермерни скулптури. Дури и во тоа време неговите постапки биле контроверзни. Елгин потрошил огромна сума пари за превоз на мермерите до Британија, пари кои тој никогаш не ги надоместил.

Неговиот престој во Средниот Исток бил полн со несреќи. За време на епидемија на „чума" на Елгин му паднал носот, така станувајќи прилично неатрактивен за неговата млада жена. На пат накај татковината преку Франција, Елгин заедно со некои негови сопатници бил заробен како воен заробеник (војната избила одкога тие ја напуштила Британија) и биле држени во притвор неколку месеци. Иако со нив било постапувано добро, Леди Елгин морала да патува без својот сопруг, и влегла во љубовна врска со еден од нејзините придружници. При неговото враќање во Британија, согледувајќи дека не може да го разубеди Британскиот музеј да ја плати предложената цена за мермерите, го дал на суд љубовникот на жена си за барање превисока цена. Потоа тој се преженил (со уште помлада жена) и отишол да живее во континентална Европа. Мермерите биле изложени, а потоа и купени од нацијата во 1816.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Томас Брус" на Ризницата ? |

| Дипломатски функции
 |
| --- |
|
| Претходник**?** | **Британски амбасадори во Отоманското Царство**1799–1803 | Наследник**?** |
| Шкотско перство |
|
| Претходник**Вилијам Роберт Брус** | **Гроф од Елгин**1771–1841 | Наследник**Џејмс Брус** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 27084309
* LCCN: n81140068
* ISNI: 0000 0001 2095 802X
* GND: 118638033
* SUDOC: 028696190
* BNF: cb12047921d (податоци)
* BIBSYS: 98042230
* ULAN: 500219046
* NLA: 35888701
* BNE: XX4909550

 |

 |



1. ↑  Encyclopædia Britannica, "Thomas Bruce, 7th earl of Elgin", O.Ed. 2008
**Сара Бломквист Јанг** е шведска модна манекенка и стопанственичка.

Кариера
-------

Бломквист беше извидена од Стокхолмската агенција МИКА на 13-годишна возраст, а започнала да се занимава со моделирање на 15 години. Таа дебитираше како ексклузива за Прада, заедно со модели како Али Стивенс, во 2007 година.

Без да ја направи модната недела во Њујорк, таа отишла во Лондон и Париз за да се занимава со манекенство за Луј Витон, Шанел, Дрис Ван Нотен и Александар Меквин.

Бломквист се појави во реклами за Џил Сандер, БЦБГ Макс Азриа, Јуникло, Вера Ванг, Тори Бурч, Белштаф, Банана Република, Живанши, Џо Фреш, Акрис, Карвен, Валентино и Мисони. Нејзините настапи на насловните страници на списанијата вклучуваат *Elle* Шведска и *Numéro* China, со едиторијали во *Vogue Italia*, *Vogue Polska*, *Marie Claire*, *WSJ*, *Vogue Deutschland*, *Vogue Russia*, *Vogue España*, *i-D*, британскиот *Harper's Bazaar*, *Jalouse* и *Interview* меѓу другите.

Во 2019 година, Бломквист се врати во Прада по седумгодишна пауза од марката за да ја затвори својата модна ревија во пролетта 2020 година и се појави во кампањата за крстарење во 2020 година. На наградите „Модел на годината" за 2019.ком, Бломквист го доби гласот на индустријата за „Враќање на годината".

Во глумата, таа се појави во шведскиот филм „*Летната куќа"*.

Личен живот
-----------

Во 2014 година, Бломквист се омажо со британскиот манекенен Џереми Јанг, облечена во Валентино, во селото Колд Спринг, Њујорк. Тие имаат син (роден 2016 година) и живеат во Бруклин, Њујорк. Таа и нејзиниот сопруг имаат дел од сопственоста на ресторанот Скар пица.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Sara Blomqvist On The Nostalgic, Nerve-Wracking Experience Of Walking For Prada 12 Years After Her Debut". *British Vogue*.
2. ↑  „Casting Prada: Can Any House Really Compete?". *The Fashion Law*. October 22, 2014. Архивирано од изворникот на 2020-10-09. Посетено на 2020-10-05.
3. ↑  „Meet the New Girl: Sara Blomqvist". *The Cut*.
4. ↑  „Model of the Year Awards 2019". *models.com*.
5. ↑  „Swedish supermodel Sara Blomqvist makes her acting debut". *Telegraph*.
6. ↑  „Model Moments From Sara Blomqvist and Jeremy Young's Upstate New York Wedding". *Vogue*.
7. ↑  „Swedish Supermodel Sara Blomqvist Beautifies Bed-Stuy with $1.2 M. Townhouse Buy". *Observer*.



1. ↑  An exclusive is chosen by the casting director, or sometimes Miuccia Prada herself, to only work for the brand for a season.
Официјален портрет на Мухамед Пахлави
**Мохамад Реза Пахлави**, познат како **Мохамад Реза Шах**, бил последниот Шах на Иран од 16 септември 1941 година до неговото соборување од Иранската револуција на 11 февруари 1979 година. Мохамад Реза Шах ја освои титулата Шаханша на 26 октомври 1967 година. М.А. Реза дојде на власт за време на Втората светска војна, откако англо-советската инвазија принуди абдикација на неговиот татко, Реза Шах Пахлави.

За време на владеењето на Мохамад Реза, иранската нафтена индустрија беше кратко национализирана под премиерот Мохамед Мосаддег, додека државниот удар поддржан од САД и Обединетото Кралство го собори Мосаддех и ги врати странските нафтени фирми. Под владеењето на Мохамад Реза, Иран ја одбележа годишнината од 2500 години континуирана персиска монархија од основањето на Ахеменидското Царство од Кир Велики - истовремено со оваа прослава, Мохамад Реза го смени реперот на иранскиот календар од хеџира до почетокот на Прва персиска империја, измерена од крунисувањето на Кир.

Мохамад Реза, исто така, ја воведе Белата револуција, серија економски, социјални и политички реформи со прокламирана намера да го трансформира Иран во глобална моќ и да ја модернизира нацијата преку национализирање на одредени индустрии и давање права на жените.

Мохамад Реза постепено ја изгуби поддршката од шиитското свештенство на Иран, како и од работничката класа, особено поради неговата силна политика на модернизација, секуларизација, конфликт со традиционалната класа трговци познати како базари, односите со Израел и прашања поврзани со корупцијата околу себе, неговото семејство и владејачката елита.

Донесени се разни дополнителни контроверзни политики, вклучувајќи ја и забраната на партијата Тудех за комунистички цели и општо потиснување на политичкото несогласување од страна на иранската разузнавачка агенција САВАК. Според официјалните статистички податоци, Иран имаше дури 2200 политички затвореници во 1978 година, број кој брзо се зголемил како резултат на револуцијата.

Неколку други фактори придонесоа за силно противење на шахот меѓу одредени групи во Иран, од кои најзначајните беа поддршка од САД и Велика Британија за неговиот режим, судири со исламисти и зголемена комунистичка активност. До 1979 година политичките немири се трансформираа во револуција која на 17 јануари го принуди да го напушти Иран. Набргу потоа, иранската монархија беше формално укината, а Иран беше прогласен за исламска република предводена од Рухолах Хомеини. Тој почина во егзил во Египет, чиј претседател, Анвар Садат, му додели азил. Поради неговиот статус како последен шах на Иран, тој често се нарекува едноставно „Шах".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Иран е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Кристина Олофсон
**Ана-Марија Кристина Олофсон** (родена на 13 јуни 1948 година во Кристинехамн, Вермландс län, Шведска ) е шведски филмски режисер, продуцент и сценарист. Во 1974 година, откако ја основала продуцентската компанија Хагафилм со Горан ду Рес, таа продолжила да продуцира голем број филмови со него. Оттогаш има снимено голем број документарни филмови за придонесот на жените во општеството, вклучувајќи ги *Жената е ризична облога: Шест диригенти на оркестар* (1987) и *I rollerna tre* (1996), како и играните филмови *Honungsvargar* (1990) и *Sanning eller konsekvens* (1997).

Биографија
----------

Роден во Кристинехамн на југот на Шведска, Олофсон студирала на универзитетите во Гетеборг и Стокхолм. Во 1970 година, таа посетувала курс за филмска монтажа на СВТ, шведскиот национален телевизиски сервис, додека посетувала курсеви за филм и театар во Стокхолмскиот Драматишки институт .

Откако работела како уредник во ТВ2 на СВТ, таа заминала во 1977 година за да се концентрира на снимањето филмови. Во 1978 година, заедно со du Rées, таа го продуцирала долгометражниот документарен филм *Tältprojektet – vem tillhör världen*, еден од најзначајните записи на шведската прогресивна музичка и драмска сцена во 1970-тите. Нејзиниот краток филм *штала Bara ett* (Just a Child, 1980) прикажува млада, невработена жена, евоцирајќи ја нејзината често повторувана тема за женската работа и нивната желба за креативно исполнување.

Нејзината соработка со фотографката Лиза Хагстранд започнала во 1985 година со *Mötet med Flory,* опишувајќи ја средбата на романописецот Елин Вагнер со 82-годишната љубителка на природата, Флори Гејт. Финската уметница Хелене Шјерфбек била тема на краткиот документарен филм *Nästa söndag ska jag måla en svart prick bättre* (1987).

Олофсон била член на управниот одбор на одделот за филм на Шведската театарска асоцијација ( *Teaterförbundet* ) од 1980 до 1983 година и член на Одборот за долгометражен филм на Шведскиот филмски институт од 1984 до 1987 година.

Наводи
------

 

1. ↑  „Christina Olofson". IMDb. Посетено на 14 June 2016.
2. 1 2 3  „Olofson, Christina" (Swedish). Vem är hon. 1988. Посетено на 14 June 2016.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Christina Olofson". Films de Femmes. Архивирано од изворникот на 8 August 2016. Посетено на 14 June 2016.
4. 1 2 3  „Christina Olofson" (Swedish). Nordic Women in Film. Посетено на 14 June 2016.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. ↑  „Moted med Flory". BFI. Посетено на 15 June 2016.
**Ернестин** Панкуке, родена Десорме, позната како **Ана-Ернестин Панкуке** (1784-1860), била француска ботаничка илустраторка и сликарка на цвеќиња, која се сметала за еден од најнадарените студенти на Редуте.

Таа се опишала себеси како „преведувачка на песните на Гете, ученичка на Редуте и дизајнер на „Flore Médicale" на Шометон, објавена од нејзиниот сопруг Чарлс Луис Флери Панкуке (1780-1844). Таа го илустрирала ова дело со Пјер Жан Франсоа Турпен (1775-1840). Се сметало дека таа го запознала Редуте или во Шато де Малмесон додека била студент под Прудхон, или во студиото на Жан-Батист Исабеј додека седела да позира. Потоа, таа редовно ги посетувала часовите на Редоут во Jardin des Plantes. Редуте била ангажирана од царицата Жозефина да ги прикаже односно нацрта, розите и лилјаните во Малмесон.

Едно од нејзините дела било продадено на продажбата на Војводата де Бери во 1834 година.

Публикации
----------

* „Poesies de Goethe" - во превод од германски од E. Panckoucke - објавена во 1825 година на француски
* „Басни" од Phèdre - објавени во 1834 година на латински
* „Poésies nouvelles de Magu, Tisserand à Lizy-sur-Ourcq" - објавена во 1842 година на француски

Галерија
--------

* Арум макулатум*Арум макулатум*
* БадемБадем
* Arachis hypogaea*Arachis hypogaea*
* Colutea arborescens*Colutea arborescens*
* Physalis alkekengi*Physalis alkekengi*

Наводи
------

1. ↑  „PANCKOUCKE, Anne-Ernestine (1784-1860)". Donald Heald. Архивирано од изворникот на 18 April 2012. Посетено на 8 October 2012.
**Аеродром Тетово** — поранешен воен аеродром на ЈНА, најсовремен на целиот Балкански Полуостров во тоа време. Се наоѓал на 8 км јужно од Тетово, покрај автопатот Тетово-Гостивар од левата страна во атарот на село Жеровјане. Подоцна бил напуштен, па се користел како спортски. Со текот на времето целосно руинирал, и денес скоро и да нема остатоци од него. Бил изграден во 1948 година.

Особености
----------

Аеродромот бил завршен во пролетта во 1948 година на барање на Советите и се сметал за најсовремен воен аеродром на Балканот. Имал бетонска писта, која била долга 2.500 метри и широка 150 метри, а се наоѓал на „8 км јужно од Тетово на левата страна од патот кон Гостивар", односно во атарот на тетовското село Жеровјане. Се протегал сè до клучката од селото Горно Седларце.

Градбата била изведена на барање на советските власти и под надзор на советски експерти. Околу 230 нови типови на борбени авиони и средни бомбардери од советско производство кон крајот на 40тите годни на XX век биле распоредени на аеродромот. Според еден извештај на ЦИА, од декември 1948 година, во една голема анализа на воздухопловните сили на Југославија било наведено дека тетовскиот аеродром бил втор по големина (по тој во Скопје) доделен на 3тиот воздухопловен регимент. Според кој било наведено дека советите имале намера тој да биде најсовремен аеродром на целиот Балкански Полуостров, кој морал да биде користен од советските воздухопловни сили. Имал современа опрема за комплетни операции за еден најсовремен аеродром: опрема неопходна за ноќно летање па дури и школа за ноќно летање. Тука биле сместени 250 авиони: 10 ескадрили на борбени авиони и 80 ескадрили на бомбардери вклучувајќи модели „јак", „стормовик", „петлјаков", „мартин". Овој аеродром се сметал за централна база во случај на итна потреба на вклучување на овие авиони во одбрана на јужна Србија и нивни напади на Грција и Турција. Ова била главна база на сите авиони од СССР каде товареле нафта и бомби, и на враќање, извршувале нови напади врз нивни цели.

После судирот со СССР и Информбирото и повлекувањето на советските војници од тогашна Југославија, аеродромот постепено го изгубил својот воен карактер и повеќе не се споменувал во разузнавачките документи. При крајот на педесеттите и почетокот на шеесеттите години од XX век се користел иаклучиво како спортски аеродром на Аеро-клубот од Тетово. Тогаш веќе бетонската писта била распадната и заменета со трева. Аеродромот исто така многу се користел и за тренинг на падобранци кои полетувале со авиони од моделот ПО 2. Овие авиони доаѓале од Скопје. Во тоа време хангарите и зградите постоеле, но биле во фаза на распаѓење. Но како минувале годините, дел по дел од пистата се одземал и се претворал во ниви. Денес комплетно пистата е заменета со ниви. Денес ова место, месните жители сè уште го нарекуваат „аеродром".

Наводи
------

1. ↑  „*The Tetovo and Vrbasko Airports* - документ на ЦИА издаден на 19 јули 1948 година" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-01-23. Посетено на 2017-02-11.
2. ↑  *ШПИОНИТЕ НА ЦИА НЕМАЛЕ ИНТЕРЕС ЗА ТЕТОВСКИТЕ АЛБАНЦИ*[*мртва врска*]
**Бранислав Којиќ**, (Смедерево, 24. V 1899- Белград, 1987) дипломирал на Централната школа за уметност и ракотворби во Париз во 1921 година. Од 1921 до 1928 години работел во Министерството за градежништво во Белград. Од 1928 година, до завршувањето на својот активен работен стаж во 1968 година бил наставник на Архитектонскиот факултет во Белград, каде што го предавал предметот *Проектирање на стопански и индустриски објекти.* 
Меѓу првите ја проучувал народната архитектура на селскиот и градскиот тип. Значајни биле неговите истражувања во областа на руризмот. Учествувал на повеќе архитектонски конкурси, на кои освоил 5 први награди, а една меѓу нив била и за студентскиот дом во Скопје (1935). Во 1929 година изработил конкурсен проект за реконструкција на плоштадот „ Крал Петар" ( денешен плоштад Македонија) во Скопје, а во 1930 година го изработил проектот за реконструкција на црквата Св. Спас во Скопје, кој не се реализирал. Во 1931 година учествувал на анонимниот архитектонски конкурс за железничката станица во Скопје.
Во почетниот период на творештвото на неговите објекти е присутен фолклоризмот, додека подоцна се забележуваат влијанија од модерната тековна архитектура.

Уметнички павилјон Цвиета Зузориќ
Според неговите проекти биле изведени следниве објекти:

* 1929- Хируршко- гинеколошкиот павилјон во Скопје;
* 1930- Поединечната семејна куќа (Сут+ П+ 1) на Ховсеп Бојаџин, на улица „ Кнез Арсен" („ 27 март"), бр. 13, во Скопје;
* 1930- Студентскиот дом во Скопје;
* 1931- Печатницата „ Немања" во Скопје (делумно реализирана);
* 1931- Основното училиште „ Цар Душан" („ Гоце Делчев") во Скопје;
* 1931- Основното училиште „ Ѓура Јакшиќ" во Скопје;
* 1931- Интернатот за средношколци во Скопје;
* 1937- Женската гимназија во Скопје;

(Сите наведени објекти биле разурнати во катастрофалниот земјотрес во 1963).

Наводи
------

1. ↑  1930-, Konstantinovski, Georgi (2001–2004). *Graditelite vo Makedonija : XVIII-XX vek*. Skopje: Tabernakul. ISBN 9989647887. OCLC 61705022.CS1-одржување: бројчени имиња: список на автори (link) CS1-одржување: датумски формат (link)
Логото на компанијата
**Пивара Фикс** (грчки: *Φιξ*) — основана во 1864 година од Јохан Карл Фикс во Атина, е првата голема пиварница во Грција. Околу 30 години претходно, неговиот татко почнал да произведува пиво во Грција. Како снабдувач на дворот на грчкиот крал, компанијата можela да одржи монополска позиција на грчкиот пазар околу 100 години. По банкротот на компанијата во 1983 година и неколкуте неуспешни обиди за нејзино заживување, пивото Фикс повторно се приготвува во сопствена пиварница од 2009 година. Причината за тоа е релативно високата популарност на пивото во медитеранските земји.
**Огнен Чемерски** (Скопје,  1974
 - Скопје, 24 август 2017

) — македонски преведувач, лектор и асистент на Κатедрата за англисκи јазиκ при Филолошкиот фаκултет „Блаже Κонесκи" во Скопје, чие капитално дело е преводот на македонски на „Моби Дик" од Херман Мелвил. Тој е син на видниот македонски вајар Глигор Чемерски.

Животопис
---------

Чемерски е роден во Скопје, во 1974 година. Средно образование завршил во гимназијата „Никола Карев" во Скопје. Со високо образование се стекнал на Универзитетот „Грејсленд" во Ајова, САД, каде што студиите ги продолжил како добитник на целосна стипендија, откако првите две студиски години ги завршил на Филолошкиот факултет ,,Блаже Конески" на Катедрата за англиски јазик и книжевност.
Уште пред дипломирањето стекнал преведувачко и наставничко искуство, кога му биле објавени препеви од поезијата на Вилијам Батлер Јејтс. За време на студиите во САД на Катедрата за англиски јазик и книжевност при Универзитетот „Грејсленд" работел како тутор по предметот комуникациски студии и семиотика, при што им помагал на студентите, родени и странски говорители на англискиот јазик, да го совладаат материјалот од наставата во областа на комуникациските студии и семиотиката и да си ја унапредат способноста за пишување есеи.

Од 2005 до 2013 година бил ангажиран како надворешен соработник на Катедрата за англиски јазик и книжевност при Филолошкиот факултет во Скопје. Од 2013 година работел на Катедрата за англиски јазик и книжевност на Филолошкиот факултет ,,Блаже Конески" како асистент по предметите теорија и практика на преведувањето, преведување од македонски на англиски јазик и обратно и симултано толкување. Чемерски бил активен член на Здружението на преведувачи на Македонија.
Тој бил дел од т.н. Професорски пленум и дал активна поддршка на студентските протести во 2016 година. Бил гласен борец против тогашната власт и бил активен учесник на протестите на т.н. Шарена револуција. 
Починал по кратко боледување на 24 август 2017 година во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „*МАКЕДОНСКИОТ МОЖЕ ДА БЕСЕДИ НА КНИЖЕВНА ГОЗБА СО СИТЕ JАЗИЦИ*". Архивирано од изворникот на 2020-08-11. Посетено на 2017-09-04.
2. ↑  „*ПОЧИНА ОГНЕН ЧЕМЕРСКИ, КОЈ НА МАКЕДОНСКИ ГО ПРЕВЕДЕ „МОБИ ДИК"*". Архивирано од изворникот на 2017-09-01. Посетено на 2017-09-04.
Воздухопловни сили на САД
**Воздухопловни сили на Соединетите Американски Држави** (англиски: *United States Air Force*, скратено: *USAF*) — гранка на Вооружените сили на САД и една од седумте воени служби на САД. Настанала како дел од Армијата на САД, ВПС на САД биле одвоени како независна гранка на Вооружените сили на 18 септември 1947 г. — многу подоцна од слични видови вооружени сили во другите земји.

Наводи
------

1. ↑  „Mobility Guardian 2023". *www.af.mil* (англиски). Посетено на 2023-07-29.

Надворешни врски
----------------

|  |
| --- |
| Повеќе за **United States Air Force** на збратимените проекти на Википедија |
|  | Дефиниции и преводи на Викиречник ? |
|  | Податотеки на Ризницата ? |
|  | Образовни ресурси на Викиуниверзитет ? |
|  | Новинарски известувања на Викивести ? |
|  | Мисли на Викицитат ? |
|  | Изворни текстови на Викиизвор ? |
|  | Прирачници на Викикниги ? |
|  ? | Информации за патување во Википатување ? ? |
|
|
Награда Горан Густафсон 2013: Керстин Линдблад-То, професор по компаративна геномика, Универзитетот во Упсала
**Керстин Линдблад-Тох** е научник во компаративна геномика, специјалист по генетика кај цицачи. Таа е научен директор за геномика на ’рбетници на Широкиот институт  и професор по компаративна геномика на Универзитетот во Упсала. Во 2010 година, таа била ко-основач на лабораторијата „Наука за живот" (SciLifeLab) заедно со Матијас Улен и дејствувала како ко-директор до 2015 година. Како водач на Иницијативата за геном кај цицачи на Широкиот институт, таа ги водела напорите за секвенционирање и анализа на геномите на разни цицачи, вклучувајќи глушец, куче, шимпанзо, коњ, зајак и опосум. Таа опширно истражувала на полето на генетика на кучињата, идентификувајќи ги гените и генетските варијанти важни за чувствителноста на болестите, морфологијата и однесувањето.

Наводи
------

1. ↑  „Kerstin Lindblad-Toh". *Broad Institute* (англиски). 2015-11-23. Посетено на 2020-07-12.
2. ↑  Hammar, Veronica. „Lindblad-Toh Kerstin - Department of Medical Biochemistry and Microbiology - Uppsala University, Sweden". *imbim.uu.se* (англиски). Посетено на 2020-07-12.
3. ↑  „29 Mammals Project". *Broad Institute* (англиски). 2008-04-30. Посетено на 2020-07-12.
Јосиф Соколски, ноември 1872 година
Архиепископот **Јосиф Соколски** (родeн како *Иван Марков*) бил монах, архимандрит, и игумен на габровскиот Соколски манастир.

Животопис
---------

Архиепископот на Соединетите Бугари со Рим е роден во 1786 година во Ново маало, денеска четврт на Габрово. На 9 години станал чирак во Сопот, каде што учил читање и пишување. Неможноста да оди на училиште му помогнала да ја оцени важноста на образованието и тоа го мотивирало да стане духовен и просветен деец.

На 16 август 1806 година се вработил во Тројанскиот манастир. Само за пет години станал архимандрит и во 1822 година бил ракоположен за јеромонах и испратен за игумен на Калоферскиот манастир. За некое време бил игумен во Гложенскиот манастир. Отишол на Света Гора и од таму се вратил во 1824 година во Габрово. Архимандрит Соколски пристигнал во месноста *Сокол* во есента 1832 година. Испратен од братството при Тројанскиот манастир, изградил дрвена црква во пештерата во Сокол, од каде доаѓа и името на манастирот. Така во 1833 година бил изграден манастирот „Успение на Пресвета Богородица". Во ноември 1860 година заминал за Цариград, каде што на 18 декември 1860 година била потпишана бугарска унија со Рим. Драган Цанков и Никола Сапунов го приврзале кон идејата за унијата. На 15 март 1861 година, заедно со Драган Цанков и д-р Миркович, ѓаконот Рафаел Попов заминал за Рим, каде Папата Пиј ІХ го ракоположил за Архиепископ на Соединетите Бугари. Така на 2 април Соколски станал првиот унијатски архиепископ. Делегацијата се вратила во Цариград на 14 април, кога со ферман на турската власт Јосиф Соколски бил прогласен за *милет-баши на Бугарите унијати*. Големиот одек во Европа како и успесите на унијатите ја активирале руската дипломатија. Амбасадорот Лобанов-Ростoвски им наредил на Најден Геров и Петко Славејков да го изолираат унијатскиот архиепископ. На 6 јуни Славејков го однел Соколски во руската амбасада и од таму со брод бил однесен во Одеса. Така започнало неговото 18 годиншно опслужување на казна затвор. За време на своето заточение тој останал верен на унијатството. Умирел на 29 септември 1879 година и бил погребан како обичен монах во гробиштата на Киевско-Печорската лавра.

Наводи
------

* Каравълчев, Венцислав. *Някои бележки върху личността на първия униатски архиеп. Йосиф Соколски*, сп. „Християнство и култура", бр.64 (бугарски)
* Каравълчев, Венцислав. *Холмската мисия на Йосиф Соколски и краят на Брест-литовската уния* , сп. „Християнство и култура", бр.65 (бугарски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Алекса Картис на Детски избор за песна на Евровизија 2016
Австралија дебитирала на Детскиот избор за песна на Евровизија во 2015 година, на изборот одржан во Софија, Бугарија. Телевизисиот канал SBS го пренесува Детскиот избор за песна на Евровизија уште од неговото прво издание во 2003 и бил организатор на изборот на првиот учесник на Австралија во ова натпреварување.

Претставници
------------

* **Прво место**
* **Второ место**
* **Трето место**
* **Последно место**

| Година | Изведувач | Песна | Позиција | Бодови |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | Бела Пејџ | My girls | 8 | 64 |
| 2016 | Алекса Картис |  |  |  |

Поврзано
--------

* Детски избор за песна на Евровизија
* Австралија на Евровизија
**Аса Киток**, родена како **Аса Персдоттер Вицак**, (1894–1986) била шведски занаетчија од Сами кој повторно ја вовела уметноста на работа со корени од бреза. Таа научила ткаење со корен од бреза како дете во време кога тоа било блиску до исчезнување.  Нејзините достигнувања довеле до стипендијата Аса Киток која се доделува секоја година на занаетчии Сами кои работат во Шведска.

Биографија
----------

Родена на 5 март 1894 година во Sörkaitums sameby (сега Unna tjerusj), село во општината Галиваре во северна Шведска, Киток била пионерка во повторното воведување на уметноста на ткаење со корен од бреза, еден од најстарите занаети на народот Сами. Благодарение на нејзината извонредна изработка, која им ја пренесе на своите ќерки, таа сега стана важен аспект на културата на Сами. Денес уметноста продолжува да се практикува и се изучува во центарот за обука Сами во Јокмок. 

Киток починала во Галиваре на 22 декември 1986 година.

Семејство
---------

Аса Киток била во брак со Андерс Киток (1868–1934).  Таа имала две ќерки, Маргит Киток-Астром (1925-2011) и Елен Киток-Андерсон (1933-2008).

Стипендија
----------

Во 2005 година, Сами Дуоџи, одделот за ракотворби на Самискиот совет, ја создале годишната стипендија Аса Киток во нејзин спомен. Годишно се доделува на занаетчии Сами во Шведска.

Наводи
------

 


1. 1 2 3  „Asa Kitok" (Swedish). Kinstnärslexikonett Amanda. Посетено на 2 August 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. 1 2  „Asa Kitok-stipendiet" (Swedish). Sámi Duodji: Sameslöjd i samtiden. Архивирано од изворникот на 2018-08-02. Посетено на 2 August 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. 1 2  „Anders Pannasson Kitok" (Swedish). Sunebring. Архивирано од изворникот на 2018-08-03. Посетено на 3 August 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „Tidigare stipendiater 1970-1979" (Swedish). Kommun & Samhälle Gällivare. Архивирано од изворникот на 2021-11-20. Посетено на 3 August 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. ↑  „Ellen Kitok Andersson död" (Swedish). Sameradion & SVT Sápmi. 20 February 2008. Посетено на 3 August 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Мона Вален-Хјерпе** понекогаш наречена **Sjösalakvinnan** ( *Жената Сјосала* ) е родена на 24 јануари 1932 година во Стокхолм и починала на 19 јуни 2008 година (76-годишна возраст). Вален-Хјерпе била шведска авторка и криминалец кој ја запали викендицата на Еверт *Таубе Сјосала* на 19 декември 1969 година. После тоа била сместена во психијатриска болница. Таа го признала палењето на Сјосала на 10 март 1970 година и на 1 август била осудена за лекување на ментални нарушувања поради шизофренија .

Вален-Хјерпе напишала за нејзината „врска" со семејството Таубе во нејзината книга од 1987 година „ *Сјосала гори"* (Сјосала гори), велејќи „Еверт Таубе lovar att gifta sig med mig, men jag blir inspärrad på mentalsjukhus" („ *Еверт Таубе ветува дека ќе се омажи јас, но ме затвораат во психијатриска болница* ").

Таа е портретирана како Лена Најлен во книгата на Фредрик Стрејџ од 2005 година *Фанови*, а подоцна имала претстава заснована на книгата, изведена во Содра Театрн во Стокхолм .

Мона е и инспирација за песната на шведскиот пејач Томазс „Ти си вљубен во мене" (2012).

Наводи
------



1. ↑  „sökning: förf:(Wallén-Hjerpe, Mona, 193". LIBRIS. Посетено на 2012-03-16.
2. ↑  „Fans av Fredrik Strage (Evert Taube)".
**Пертевнијал султан** (1812 - 5 февруари 1883

) — отоманска султанија, сопруга на султанот Махмуд II и Валиде султан на нејзиниот син Абдул Азис.

По потекло била од Влашка. Во 1867 патувала во службена посета на Франција, Обединетото Кралство и Прусија. Во 1868 г. година француската кралица Евгенија била во посета на Цариград и била донесена од страна на султанот на неговата мајка во Долмабахче, но наводно Пертевнијал била навредена од присуството на странска жена во харемот, и ја поздравила кралицата со шамар во лице, кое речиси довело до меѓународен инцидент.

Нејзиниот гроб се наоѓа во џамија Пертевнијал Султан.

Наводи
------

1. ↑  „Sultan Abdülaziz Han". Republic of Turkey Ministry of Culture and Tourism. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2009-02-06.
Вилијам Дејвис Еванс
**Вилијам Дејвис Еванс** (англиски:William Davies Evans)(27 јануари 1790 - 3 август 1872) бил англиски шахист. Во дваесеттите и триесеттите години на 19. век, бил еден од најдобрите шахисти во Лондон. Дал голем придонес во теоријата на отворањата, па така денес, варијантата од Италијанска одбрана, којашто настанува со потезите: 1.е4 е5 2.Sf3 Sc6 3.Lc4 Lc5 4.b4 , во негова чест е наречан Евансов гамбит.

Користена литература
--------------------

* Шаховски речник. Москва: Фискултура и спорт, 1964 стр.393.
* Шах: Енциклопедиски речник. Москва: Советска енциклопедија, 1990 стр.504. ISBN 5-85270-005-3.

Надворешни врски
----------------

* (**\*.pdf, англиски**)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Советско плато (означено со зелено).
 **Советско плато**  (руски: *Советское плато*) е највисокиот дел од глацијалната корица на Источен Антарктик, кој се наоѓа на 75–84° јужна географска ширина и 25–105° источна географска должина. Според Атласот на Антарктикот (1966, стр. XX), централната точка на советското плато има координати 80°0′S 85°00′E﻿ / ﻿80.000° ЈГШ; 85.000° ИГД﻿ / -80.000; 85.000Координати: 80°0′S 85°00′E﻿ / ﻿80.000° ЈГШ; 85.000° ИГД﻿ / -80.000; 85.000.

Платото има должина од 2.000 км и ширина од приближно 450 км. Висината на периферијата е приближно 3.500 m, зголемувајќи се на околу 4.004 m 
Просечната годишна [[температура на воздухот] 
] е под -56 °C; На 21 јули 1983 година, -89,2 °C (-128,56 °F) беше снимен во Станица Восток, најниска температура на Земјата забележана досега. Во исто време, температурата на ледничкото корито е околу 0 °C и езерото се формираат под мразот. Најголемото од овие познати езера е пронајдено во областа на станицата Восток (Езеро Восток). Советски експедиции спроведе пионерско истражување на платото во годините 1957–1959.

Наводи
------

1. ↑  Советское плато

Надворешни врски
----------------

* Atlas of the Antarctic / Redcol. Ch. ed. E. I. Tolstikov. - Moscow — Leningrad: Main Directorate of Geodesy and Cartography of the USSR MG, 1966. - V. 1. - P. 19–20. - 3000 copies The Soviet plateau is also shown on some other pages of this atlas.
Кристин Мелцер
**Мари Кристин Мелцер Линд** (родена на 4 декември 1974 година во Виксјо ) е шведска телевизиска водителка, глумица и комичарка. Таа се прославила како имитатор на хумористичкото шоу на ТВ4 Еј Бабериба. Таа, исто така, била домаќин на шведската верзија на Popstars и беше домаќин на Мелодифестивалот во 2010 година со Манс Зелмерлов и Долф Лундгрен. Од 2010 година, таа е главен водител на Dansbandskampen, прогласена е за „најсмешна жена во Шведска".

Кариера
-------

Телевизиската кариера на Мелцер започнала во 1997 година кога била домаќин на *Латјо Лајбан* со Дејвид Хелениус. Во 2001 година, Мелцер ја водела емисијата за *запознавање När och fjärran,* а следната година ја претстави шведската верзија на Popstars за Канал 5. Во 2004 година, Дагенс Нихетер го нарече Мелцер „нешто ретко во шведските сцени: млада девојка која може и се осмелува да остави стилски да го прекрие ќебето и да биде асролиг".

Во 2005 година, големата пауза на Мелцер дошла кога таа била една од трите комичари кои глумеа во хумористичното шоу Еј Бабериба. Таа оставила впечатоци за многу познати личности, вклучувајќи ги Карола Хегквист, Лена Филипсон, Пернила Валгрен, кралицата Силвија и Тина Нордстрем. Во 2007 година таа учествувала во првата серија на *Tack gode gud* (шведска верзија на австралискиот Фала му на Бога што си овде ).

Во 2010 година Meltzer, заедно со Måns Zelmerlöw и Долф Лундгрен била домаќин на верзија на 2010 Melodifestivalen . победник на фестивалот била Ана Bergendahl со песната Ова е мојот живот, во прилог Meltzer доколку СВТ телевизија коментар на Евровизија 2010 година заедно со Едвард аф Силен. Во 2011 година таа била домаќин на изданието на *Inför Eurovision* во 2011 година.

Личен живот
-----------

Мелцер е во брак со Никлас Линд, двојката има две деца.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Кристин Мелцер на imdb



1. ↑  „Christine leder nya Popstars". *Aftonbladet*. Linda Hjertén. 2002-06-19. Посетено на 2010-09-17.
2. ↑  „Hon är tjejen som får oss att skratta". *Expressen*. Bella Levy. 2005-03-25. Архивирано од изворникот на 2013-04-18. Посетено на 2010-02-27.
3. ↑  „Det blir en programledartrio 2010!" (Swedish). Sveriges Television. 2009-11-10. Архивирано од изворникот на November 11, 2009. Посетено на 2009-11-10.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  Röberg, Leif (2009-11-10). „Melodifestivalen hosts announced". ESCToday. Посетено на 2009-11-10.
5. ↑  „Meltzer och af Sillén kommenterar" (Swedish). SVT. 2010-04-09. Архивирано од изворникот на April 15, 2010. Посетено на 9 April 2010.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
Островот Свети Пјер и околните острови прикажани со црвена боја
**Островот Свети Пјер** ― еден од трите главни острови Свети Петар и Микелон. Го содржи градот Сен Пјер, кој лежи на источниот брег на островот и е главниот центар на населението во групата на острови. Тој е дел од прекуморската заедница на Франција и се наоѓа во близина на канадската покраина Њуфаундленд и Лабрадор.

Неколку помали острови лежат покрај брегот на Свети Пјер, особено Л'ил-о-Маран и Л'ил-о-Ванкер на исток, и Гран Колумбје, кој се наоѓа покрај најсеверната точка на Свети Пјер. Свети Пјер и неговите соседни острови ја облкуваат комуната Сен Пјер, една од двете комуни во Свети Петар и Микелон (другата е Микелон-Ланглад). Островот е достапен со траект од Њуфаундленд и Лабрадор и има контрола на имиграциите за државата Франција.

* Чамци на плажата на Свети ПјерЧамци на плажата на Свети Пјер
* Поглед на Свети Пјер од врв на ридПоглед на Свети Пјер од врв на рид
Марија Молер во 2012 година
**Марија Молер**, родена *Андерсон* (родена на 29 октомври 1965 година) е шведска пејачка, глумица, комичар и имитатор. Молер била вклучен со театарски групи во различни капацитети. Таа била помошник-режисер, водач на турнеја, трчалка, менаџер на реквизити и глумица. Таа го имала своето глумечко деби во претставата на Хенинг Манкел *Принсен и Тигарен* во Вестерботенштатерн, каде што работела помеѓу 1984 и 1988 година. После тоа, таа работела шест години во Кронобергштатерн во Вексјо .

Möller е класично обучена мецосопран и солистка. Нејзиниот репертоар се движи од опера до рок. Работела во Göteborgsoperan и Göteborgs Stadsteater. Учествувала во мјузиклите *Kristina från Duvemåla*, *The Sound of Music*, *Songs for a New World* и *Chess* at Cirkus во Стокхолм.

Во 2005 и 2006 година, таа учествувала во хумористичното сценско шоу *REA* ( *Roligt Elakt Aktuellt* ) во Hamburger Börs. Молер го направила својот голем пробив во 2005 година во *пеачкото шоу Allsång på Skansen*, кое се емитувало на SVT, каде што имитирала неколку шведски познати личности. Молер играла и во мала улога во филмот *Populärmusik från Vittula*. Таа е на турнеја во 2015 година со шоуто „Мидвинтер" заедно со музичарите Мајкл Бломквист, Фредрик Ланд и Пар Хермансон. Во шоуто таа изведува лични интерпретации на музиката што ја сака, измешана со имитации и комични одлики. Во февруари 2015 година, Möller настапи на Mappie-гала организирана од M-magasin. Галата била емитувана во живо на ТВ4 Плеј. Во 2006 година, Молер претстави епизода од шоуто на Sveriges Radio *Sommar i P1* .

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Марија Молер на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)



1. ↑  Malin Clausson (4 March 2012). „Rolig, elak och ständigt aktuell". Посетено на 14 October 2015.
2. ↑  Maria Möller är dagens gäst Retrieved 19 October 2015
3. ↑  „Reginateatern - Maria Möller med band". Архивирано од изворникот на 3 February 2016. Посетено на 14 October 2015.
4. 1 2 3  Spektra. „Maria Möller ny i "Rea"-gänget". *Svenska Dagbladet*. Архивирано од изворникот на February 3, 2016. Посетено на 14 October 2015.
5. 1 2  „Biljetter till Maria Möller Midvintertid". *Evenemang.se*. Архивирано од изворникот на 14 June 2014. Посетено на 18 October 2015.
6. 1 2  „Immitatören Maria Möller tar Årets Mappie-galan på en musikalisk resa". *TV4 Play*. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 18 October 2015.
7. ↑  Sveriges Radio. „Maria Möller". Sveriges Radio. Посетено на 14 October 2015.
Вилјам Луис Дујарт
**Вилијам Луис Дуjарт** (роден на 21 јуни 1821 година во Санбери, Нортамберленд, Пенсилванија, починал 19 април 1888 година) беше американски политичар. Помеѓу 1857 и 1859 година, тој ја претставува државата Пенсилванија во Претставничкиот дом на САД.

Кариера
-------

Вилијам Дујарт присуствуваше на јавните училишта од неговата татковина и Харисбург. Потоа дипломирал на Дикинсон подготвителната школа во Карлајл и во 1839 година од колеџот Принстон. По завршувањето на правното училиште и постигнувањето на приемот на бар во 1843 година, започнал да работи во Санбури во оваа професија. Во исто време тој направи политичка кариера како член на Демократската партија. Помеѓу 1845 и 1846 бил градоначалник на Санбери. Тој, исто така, го предводеше локалниот училиштен одбор. Во годините 1852, 1856, 1860 и 1884 учествувал како делегат на Демократските национални конвенции. Во 1854 година безуспешно се одржа за Конгресот.

На конгресните избори во 1856 година, Деварт беше примен во единаесеттото изборно одделение на Пенсилванија во Претставничкиот дом на САД во Вашингтон Д.Ц. каде што тој го наследи Џејмс Хепберн Кембел на 4 март 1857 година. Бидејќи тој бил предмет на неговиот претходник Кембел во 1858 година, тој можел да заврши до 3 март 1859 година само еден мандат во Конгресот. Ова беше обележано со настаните во периодот пред граѓанската војна. За време на неговото време како конгресмен, Дјуарт претседаваше со Комитетот за регресивен и недовршен бизнис.

По завршувањето на своето време во Претставничкиот дом на САД, тој повторно се практикувал како адвокат во Санбери, каде што умрел на 19 април 1888 година.

Наводи
------
Џинџер Роџерс 1
**Џинџер Роџерс** (16 јули 1911 - 25 април 1995) била американска глумица, танчерка и пејачка, широко позната по изведбата на филмови и музички филмови на RKO, партнер со Фред Астер. Таа се појавила на сцената, како и на радио и телевизија, во поголемиот дел од 20 век.

Животопис
---------

Родена во Независност, Мисури и порасната во Канзас Сити. Роџерс и нејзиното семејство се преселиле во Форт Ворт, Тексас, кога имала девет години. По освојувањето на натпреварот по танц во Чарлстон од 1925 година, започна со успешна кариера, таа се здобила со признание како глумица на Бродвеј театар за нејзината дебитантна етапна улога во "Лудата девојка ". Овој успех довел до договор со Paramount Pictures, кој завршил по пет филма. Роџерс ја имала својата прва успешна филмска улога како помошна глумица во "42 Стрит  *(1933). Во текот на 1930-тите, Роџерс направила 10 филмови со Астер, меѓу кои биле и некои од нејзините најголеми успеси, како што се "Swing Time*  (1936) и  *Top Hat*  (1935). По две комерцијални неуспеси со Астер, Роџерс почнала да се разградува во драматични филмови и комедии. Нејзиното дејствување било добро прифатено од критичарите и публиката, а таа станала една од најголемите глумици во 1940-тите. Со нејзината изведба во филмот "Кити Фојл" (Кити Фојл)] (1940) ја освоила наградата за најдобра глумица.

Роџерс останала успешна во текот на 1940-тите и во еден момент била најплатената глумица во Холивуд, но нејзината популарност достигнала врв до крајот на деценијата. Таа повторно се сретнала со Астер во 1949 година во комерцијално успешната "The Barkleys of Broadway". По неуспешниот период до 1950-тите, Роџерс успеала да се врати на Бродвеј во 1965 година, играјќи ја главната улога во "Hello, Dolly. Потоа следеле повеќе главни улоги на Бродвеј, заедно со нејзиното сценско режисерско деби во 1985 година на "Бродвеј во оружје". Роџерс, исто така, направила настапи на телевизиски серии во 1987 година. Во 1992 година, Роџерс била препознаена во Почесен центар на Кенеди. Починала од срцев удар во 1995 година, на 83-годишна возраст.
**Керстин Маргарета** „**Кики**" **Хакансон** (родена на 23 јули 1929 година) е шведска манекенка и кралица на убавината,која првпат била победничка на изборот за убавина Мис на светот откако била крунисана за Мис на светот во Шведска во 1951 година.

Прво појавување на Мис на светот 1951 година
--------------------------------------------

Првично *Фестивалскиот натпревар во бикини*, Мис на светот бил организиран од Ерик Морли како реклама за костими за капење од средината на векот на фестивалот во Британија. Хакансон носела бикини за време на ритуалот на крунисувањето,по што била осудена од папата, а некои земји со религиозни традиции се заканиле дека ќе ги повлечат делегатите. Во 1952 година,бикините биле забранети од натпреварот и биле заменети со поскромни костими за капење. Додека бикините на крајот биле повторно претставени на Мис на светот,Хакансон останува единствената победничка што ја добила својата круна носејќи бикини.

Наводи
------

1. ↑  Mitra, Ipshita. „Miss Worlds of the 50s and where they are now - Beauty Pageants - Indiatimes". *Femina Miss India*. Посетено на 6 April 2018.
2. ↑  Stein, Elissa; Meriwether, Lee (2006). *Beauty Queen*. Chronicle Books. стр. 45. ISBN 0-8118-4864-7.
3. ↑  Dewey, Susan (2008). *Making Miss India Miss World*. Syracuse University Press. стр. 46. ISBN 0-8156-3176-6.
4. ↑  Magnanti, Brooke (June 7, 2013). „Miss World bikini ban: why it's no victory for feminists". *Telegraph*. Посетено на December 13, 2013.
5. ↑  „Selvedge: The Fabric of Your Life". Selvedge Ltd. 2005: 39. Наводот journal бара `|journal=` (help)
6. 1 2  Lovegrove, Keith (2002). *Pageant: The Beauty Contest*. teNeues. стр. 1967. ISBN 3-8238-5569-7.
7. ↑  Shin, Han (2004). *Beauty with a Purpose*. iUniverse. стр. 193. ISBN 0-595-30926-7.
8. ↑  „1950-1955: Navel Maneuvers - The Bikini Breakout". Bikini Science. Архивирано од изворникот на 13 October 2013. Посетено на 13 December 2013.

Надворешни врски
----------------

| Награди и достигнувања |
| --- |
| **Нова титула** | **Мис на светот**1951 | Наследник**Шведска Меј-Луис Флоден** |
| **Нова титула** | **Мис на светот во Шведска**1951 | Наследник**Меј-Луис Флоден** |
Бонифациј избран за водач на Четвртата крстоносна војна, Соасонс, 1201 година: историско сликарство од Анри Декаисне, рани 1840-ти, Салс де Кроасади, Версај.
**Бонифациј Монфератски** (1150-1207 година), маркиз он Монферат (северна Италија), главен водач на четвртиот крстоносен поход, владетел на солунската држава (1204-1207 година).

По четвртиот крстоносен поход и по формирањето на Латинското Царство во Цариград, на територијата на Македонија создал крстоносна држава со центар во Солун. Неговата власт се протегала и на Тесалија, средна Грција и Пелопонез. Поради бугарската опасност од север, бил принуден да ги среди односите со Латинското Царство. На латинскиот император Хенрих I му положил вазална заклетва и му ја дал својата ќерка за жена. Бил убиен во септември 1207 година во заседата што му ја подготвиле Бугарите.

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и д-р (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 85. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
Мед Ревентберг.Мед Ревентберг.
**Мед Ревентберг**, целосно име **Инга Маргарета Ида Ревентберг** (родена на 7 јуни 1948 година-2021) е шведска глумица, режисер на кратки филмови и менаџерка на театар.

Родена е во Норшепинг. Во 1970-тите, таа била член на левичарската театарска и музичка група *Националтетерн.* Откако била активна во неколку други шведски театри, таа дошла на чело на театарот во Вестерботен од 2005 година.

Мед Ревентберг се појавила во многу шведски филмови и телевизиски продукции, главно во минорни улоги.

Надворешни врски
----------------

Мед Ревентберг на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Стинг** (англики: *Sting*) — британски музичар и глумец.

Животопис
---------

Стинг на концерт во Будимпешта, во 2000 г.
Стинг е оженет со Труди Стајлер.

Во декември 2014 година, Стинг бил еден од добитниците на традиционалните признанија што ги доделува Центарот за сценски уметници „Џон Ф. Кенеди". На церемонијата, одржана во Белата куќа, наградата му ја врачил американскиот претседател Барак Обама.

Стинг на концерт во Милано, 23.6.2006 г.

Музичка кариера
---------------

### „Полис"

„Полис" на концерт во 2007 г.
### Соло кариера

Стинг на концерт во Норвешка, во 1985 г.
На 26 октомври 2014 година, првиот мјузикл на Стинг, „Последниот брод" бил премиерно поставен на Бродвеј и добил добри критики од публиката и критиката. Така, весникот „Њујорк тајмс" напишал дека „претставата е амбициозна, искрена и заводлива". Мјузиклот содржи песни од истоимениот албум на Стинг од 2013 година, а текстот го напишале Џон Логан и Брајан Јорки. Дејството на мјузиклот се случува во родното место на Стинг, Волсенд и го прикажува животот на група невработени работници од едно бродоградилиште, кои преземаат една фабрика за да го изградат последниот брод.

Во рамките на својата 57th & 9th турнеја го посети Скопје. На 15 октомври 2017 одржа концерт пред околу 3000 посетители во Вип арената.

Филмска кариера
---------------

Наводи
------

1. ↑  „Стинг и Том Хенкс добија признанија од Обама", *Дневник*, година XVIII, број 5638, среда, 10 декември 2014, стр. 21.
2. ↑  DeCurtis, Anthony; DeCurtis, Anthony (2014-11-03). „Sting's Visceral, Emotional 'The Last Ship' Arrives". *Rolling Stone* (англиски). Посетено на 2022-02-02.
3. ↑  „Sting sails into Chicago to promote 'Last Ship'". *Daily Herald* (англиски). 2013-10-11. Посетено на 2022-02-02.
4. ↑  „Мјузиклот на Стинг премиерно на Бродвеј", *Дневник*, година XVIII, број 5602, вторник, 28 октомври 2014, стр. 23.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 77113878
* LCCN: n84157839
* ISNI: 0000 0003 6855 7676
* GND: 118892096
* SELIBR: 94277
* SUDOC: 079488234
* BNF: cb12126867z (податоци)
* BIBSYS: 90783963
* MusicBrainz: 7944ed53-2a58-4035-9b93-140a71e41c34
* NLA: 35377179
* NDL: 00621518
* NKC: jn20000720285
* BNE: XX1129566
* CiNii: DA08812123

 |

 |
Max Greger (2008)Max Greger (2008)
Max Greger mit Mini Schulz (2008)Max Greger mit Mini Schulz (2008)
**Макс Грегер** (\* 2). Април 1926 година во Минхен ; 15 Август 2015 година ibid) бил германски џез музичар, саксофонист, водач на голем бенд и диригент. Тој снимил повеќе од 150 записи, настапил во стотици концертни сали, вклучувајќи Луис Амстронг, Дјук Елингтон и Ела Фитcџералд и продуцирал околу 3000 парчиња музика. Музички придружници на Грегерс ги вклучиле Пол Кун, Уго Страсер и Jamesејмс Ласт .

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Макс Грегер" на Ризницата ? |

* Website bei Universal Music
* Предлошка:IMDb
* Предлошка:Filmportal.de Name
* Предлошка:DHM-HdG