recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**IC 351** — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 351 се споменува и како ESO 183-37, AM 1858-565, IRAS 18580-5700.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 16 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 351 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 *m*/лм2. IC 351 има привидни димензии од 1' х 0,6'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 2 м 17,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -56° 55' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 7°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 351 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62696.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Паун (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 351 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds. Sky Catalogue 2000.0, Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 351[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 351
* IC 351 — VizieR.
* IC 351 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Кедруп Ѓацо** (19 декември 1838 - 31 јануари 1856) — единаесеттиот далај-лама.

Роден е во ај месноста Гатар во Кам Мињак до Цетан Дондуп и Јунгдрунг Бути. Бил препознаен како единаесеттиот далај-лама во 1840. Тој бил донесен од истото село од коешто бил донесен и седмиот далај-лама,Келзанг Ѓацо во 1708 година. Во 1841 седмиот Панчен Лама Палден Темпаи Њима му го доделил орденот, му ја скратил косата и го нарекол Кедруп Ѓацо.

Во 1842 тој бил однесен во Потала ,а во 1846 ги земал обичаите за свештенство од четвртиот Панчен лама.
Тој бил поставен на престолот на 25 мај 1842 година, а над владата добил моќ на 1 март 1855 година,но умрел само една година подоцна.

Тој напишал книга со морални станзи насловена *Приказна за мајмуните и птиците*.Таа претставува алегорија на војната помеѓу Тибеќаните и Гурците од крајот на XVIII век.

Низ својот живот Кедруп Ѓацо живеел во време на војната во Ладак,Опиумските војни и востанието Таипинг коишто ја намалиле моќта на далај-лама,но и кинеското влијание во Тибет со што се дала можност на сецесија на Тибет од Кина. Меѓутоа во тоа време западните колонијални сили биле активни во тој дел од светот,а желбата на далај-лама била да се сочува тибетската култура надвор од таквите колонијалистички сили.

|
|  |
| Претходник**Цултрим Ѓацо** | **Реинкарнација на далај-лама** | Наследник**Тринли Ѓацо** |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Далај-лами |
| --- |
|  |
| Гендун Друп  •   Гендун Ѓацо  •   Сонам Ѓацо  •   Јонтен Ѓацо  •   Лозанг Ѓацо  •   Цангјанг Ѓацо  •   Келзанг Ѓацо  •   Џамфел Ѓацо  •   Лунгток Ѓацо  •   Цултрим Ѓацо  •   Кедруп Ѓацо  •   Тринли Ѓацо  •   Тубтен Ѓацо  •   Тенцин Ѓацо  | Знаме на Тибетската влада во прогонствоЗнаме на Тибетската влада во прогонство |

 |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 67343149
* LCCN: no2002063351
* ISNI: 0000 0000 4731 7655
* GND: 122235819
* BNE: XX1116004

 |

 |
**Дарко Глишиќ** (роден на 23 септември 1991 г. во Скопје) — македонски фудбалер кој игра на позицијата лев бек во Вардар.

Животопис
---------

Дарко Глишиќ е роден во 1992 година, во Скопје. Започнал да тренира фудбал на осумгодишна возраст, во фудбалската школа на ФК Вардар од Скопје.

Во 2018 година, снимил реклама за моден бренд за машка облека.

Технички одлики
---------------

Вообичаено игра на позицијата лев бек.

Клупска кариера
---------------

Во 2010 година на 17 годишна возраст, Дарко Глишиќ заиграл во првиот тим на Вардар, каде настапувал само една полусезона. Потоа, тој го потпишал својот прв професионален договор со екиата на Олимпик Сараево од Босна и Херцеговина. Во 2012 година преминал во грузискиот Динамо Тбилиси каде одиграл две сезони во кои бил стандарден и одиграл преку 50 натпревари. Со Динамо исто така дошол до својте први трофеи во кариерата, освојувајќи ги по двапати грузиското првенство и грузискиот куп (во сезоните 2012-2013 и 2013-2014). Во летото 2014 година, Глишиќ се вратил во Вардар. Со Вардар го освоил македонското првенство трипати по ред во периодот 2014-2017.

На 14 октомври 2018, потпишал за бугарската екипа Септември Софија.

Титули
------

#### Грузија Динамо Тбилиси

* **Грузиско првенство** (2) : 2012–2013, 2013-2014
* **Куп на Грузија** (2) : 2012-2013, 2013-2014

#### Македонија Вардар

* **Прва лига Македонско првенство** (3) : 2014-2015, 2015-2016, 2016-2017

Наводи
------

1. ↑  „Фудбалерот Глишиќ стана модел". reporter.mk. 24 октомври 2018. Посетено на 25 февруари 2018.
2. ↑  *Антена*, број 842, 15.8.2014, стр. 6-7.

Надворешни врски
----------------

* + Дарко Глишиќ на soccerway
**IC 383** — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 383 се споменува и како IC 4871, ESO 142-24, FGCE 1382.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 17 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 383 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 *m*/лм2. IC 383 има привидни димензии од 3,5' х 0,4'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 35 м 42,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -57° 31' 8". Положбениот агол на објектот е во износ од 6°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 383 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63395.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Паун (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 383 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Dreyer, J.L.E. New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 383[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 383
* IC 383 — VizieR.
* IC 383 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Данчо Масев** (р. 16 декември 1983 г. во Струмица) — македонски фудбалер. Од јуни 2018 е спортски директор на А репрезентацијата на Македонија.

Клупска кариера
---------------

Тој ја започнува својата кариера во ФК Беласица каде што играл во периодот од 2000 до 2003 година. Во 2004 година преминал во белградски ФК Рад каде што не се задржува долго и се враќа во Македонија каде што игра во ФК Вардар сè до 2005 година.

Во 2006 година се преселува во Украина каде што потпишува за ФК Металург од Запорожје. Како дел од ФК Металург во украинското првенство одиграл само 8 натпревари и два натпревари во првенство на двојки.

Во 2007 повторно се враќа во Македонија и во периодот од 2007 до 2010 играл за ФК Работнички, повторно за ФК Вардар и за струмичкиот ФК Турново. Од 2010 до 2011 година настапува за грчки ФК Анагениси од Кардица, Тесалија.

Во 2011 година се враќа во родното место и повторно игра за својот матичен клуб ФК Беласица каде што останува до 2012 година кога и ја завршува фудбалската кариера.

Кариера во репрезентацијата
---------------------------

Данчо Масев дебитира за репрезентацијата на Македонија од 20 ноември 2002 година, од пријателскиот натпревар против Израел. За време на својата кариера во репрезентацијата до 2005 година има одиграно 5 натпревари. На 19 јуни 2018 година е назначен за спортски директор на репрезентацијата.

Наводи
------

1. ↑  „Данчо Масев е нов спортски директор на А репрезентацијата на Македонија". *Гол*. 19 јуни 2018. Посетено на 19 јуни 2018.
**Источен Остров** (француски: *Île de l'Est*) е ненаселен остров во Индискиот Океан, дел од групата на Крозеови Острови. Овој остров има вкупна површина од 130 км2 и е втор најголем остров во архипелагот. Административно, островот е дел од Француските Јужни и Антарктички Земји.

Географија
----------

Како што укажува и самото име, островот е најисточен во архипелагот. Островот е на 20 километри источно од Посесион. Островот е воглавно составен од гол карпести предел. Овој остров е најпланински од сите во архипелагот и највисока точка е 1090 метри надморска висина. Брегот е составен од високи сртови. На неколку места има стрмни долини од ледничко потекло. Неавтохтона биота на островот се само зајците. Нема конструкции направени од човекот и понекогаш е посетен од истражувачи.

Галерија
--------

* Поглед кон островот од Посесион.Поглед кон островот од Посесион.

Поврзано
--------

* Крозеови Острови

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International. (2012). Important Bird Areas factsheet: Île de l'Est. Downloaded from  on 2012-01-09.

Координати: 46°25′S 52°12′E﻿ / ﻿46.417° ЈГШ; 52.200° ИГД﻿ / -46.417; 52.200
2013 filmПредлошка:SHORTDESC:2013 film

 ***Антарктик: Година на мраз***е првиот долгометражен филм на Нов Зеланд режисер Ентони Б. Пауел. Овој документарец е сместен во Антарктик, поточно во регионот Островот Рос, кој е дом на две истражувачки бази: Станица Мекмердо во Соединетите држави и Базата Скот во Нов Зеланд.

Антарктик: Година на мраз: е визуелно зачудувачки филм кој овозможува да се доживее како е да се живее на Антарктикот цела година, вклучувајќи ги и зимите изолирани од остатокот од светот, додека месеците на темнина се најсуровото место на Земјата. Ентони Пауел долги години работи на Антарктикот со сопругата Кристин. По повеќе од 10 години снимање, неговиот документарец сега е завршен. Имаше кино издание во САД и Нов Зеланд, а се прикажуваше на бројни фестивали низ светот и освои многу награди.

Ентони имаше неговата работа да се појави во бројни филмови, изложби и ТВ емисии. Тој неодамна се појави во серијата на БиБиСи, наградена со Еми, Frozen Planet. Ова е негов прв долгометражен филм.

Тој прикажува една година од времето поминато на овие оддалечени станици; летната сезона (од октомври до февруари) кога сонцето сјае 24 часа на ден и долгата темна зима (февруари до октомври) каде сонцето е зајдено долги месеци и темнината ја обвива околината. Филмот се фокусира на секојдневните работници кои ги одржуваат станиците и опремата во функција за научниците да можат да ја завршат својата работа. Интервјуираните вклучуваат пилот на хеликоптер, пожарникар, диспечер на пожарникари, готвач, механичар, магационер, складиште, финансиско лице, административно лице и оперативен менаџер.

Широката употреба на тајм-лапс фотографија се користи за документирање на променливите годишни времиња и пејзажите на Антарктикот. Пауел мораше да измисли многу свои системи за камера за да ги преживее екстремните услови на длабоката зима на Антарктикот.

Претходната работа на Пауел вклучува снимки за Discovery, National Geographic, и беше прикажана во *Frozen Planet* на BBC.

Филмот, исто така, допира и теми како што се Синдром Т3, што е кога хормонот Т3 во мозокот се прераспределува на мускулите на телото во обид да го заштити од екстремниот студ. Филмот, исто така, опишува како заедницата работи и игра заедно, вклучувајќи ја и годишната новогодишна забава „Ice Stock".

Постпродукцијата на филмот беше завршена во Парк Роуд Пост Продукција во Велингтон, Нов Зеланд.

Филмот бил премиерно прикажан на 2013 година Меѓународен филмски фестивал во Нов Зеланд.

Награди
-------

* Победник: Најдобар документарен филм и избор на луѓе. Меѓународен филмски фестивал во Калгари. [*мртва врска*]Предлошка:Мртов линк
* Победник: Награда за откривање најдобар прв филм (категорија документарен филм) и Избор на луѓе. Меѓународен филмски фестивал во Калгари. [*мртва врска*]Предлошка:Мртов линк
* Победник: Најдобар филм и избор на луѓе. Меѓународен филмски фестивал Скотсдејл.

Наводи
------

1. ↑  Antarctica A Year On Ice

Надворешни врски
----------------

* 

* *Антарктик: Година на мраз*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
* Матична страница
* NZ On Screen page
Јохан Карл Родбертус
**Јохан Карл Родбертус** (германски: *Johann Karl Rodbertus*; 1805-1875) - германски економист и политичар.

Творештво
---------

Родбертус бил водечки член на Левиот центар во Парламентот на Прусија. Тој предложил програма со која постепено би се создала социјалистичка држава во рамките на Германското Царство.

Наводи
------

1. ↑  F. A. Hayek, *The Road to Serfdom: Text and Documents (The Definitive Edition)*. Chicago: The University of Chicago Press, 2007, стр. 182.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ГерманијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Германија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Отоманско-полска војна (1620–1621) |
| --- |
|  |
| 
* Цецора (1620)
* Хотин (1621)

 |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| Османлиско-полски војни |
| --- |
|  |
| 
* 1620-1621 \* 1633–1634 \* 1666–1671 \* 1672–1676 \* 1683-1699

 |

 |

**Османлиско-полската војна** се водела во периодот од 1620 до 1621 година за контрола над Молдавија. Конфликтот завршил со полско повлекување од Молдавија.

Позадина
--------

Кон крајот на 16 век, односите меѓу Османлиското Царство и Полско-литванската Државна Заедница се влошиле. Козаците отворено навлегувале на османлиските територии што дополнително ги влошиле односите бидејќи тие акции биле независни, Козаците делувале од териториите на комонвелтот. Во исто време, Татарите кои живееле под османлиска власт го нападнале комонвелтот.

Во тоа време започнале преговори меѓу двете земји за спречување на нападите од Козаците и Татарите, но овие договори во практика никогаш не биле испочитувани.

Војна
-----

Кон крајот на 16 век и почетокот на 17 век, т.н. магнати од Полско-литванската Државна Заедница интервенирале во Молдавија за зголемување на своите сфери на влијание. Од друга страна Османлиите биле засегнати од постојаните напади на Козаците. Во Европа пак, беснеела Триесетгодишната војна. Полско-литванската Државна Заедница учествувал во војната каде кралот Сигмунт III испратил своја армија на Хабсбуршката монархија во Битката кај Шумене во 1619 година против трансилванскиот кнез Ѓорги I Ракоци, а принцот Габриел Бетлен побарал помош од Осман II. Гаспар Грацијани кој бил владетел на Молдавија ја повикал Полска на помош. Во 1620 година Осман II издвојувал победа во Битката кај Цецора, додека следната 1621 година Османлиите биле поразени во Битката кај Хотин.

Војната завршила со потпишување на договорот од Хотин.

Наводи
------

1. ↑  *God's Playground: The origins to 1795* by Norman Davies p
Портрет на Миклoш Ижo  
 од Бертлан Сзекели 
**Миклoш Ижo** (унгарски: *Izsó Miklós*, германски: *Nikolaus Izsó*); 9 септември , 1831, Дизносхорват, денес Ижофалва, Унгарија - 29 мај 1875, Будимпешта, бил унгарски вајар чиј вајарски стил ги интегрирал елементите на класицизмот и академскиот стил.

Животопис
---------

Во 1848 година, седумнаесетгодишниот Миклош бил активен учесник во револуцијата од 1848-1849 година во Унгарија.

По задушувањето на востанието, тој живеел во егзил. Од 1851 до 1856 година, под водство на вајарот Иштван Ференци, студирал вајарство во Римавск-Собота (сега Словачка).

Во 1856 година се пресели во Пешта. Со поддршка на млади писатели, уметници и музичари, тој заминал во Виена, каде што работел во вајарската работилница на Г. Гасер и Мјунхен.

Од 1859 година студирал во Виенската академија за ликовни уметности. По враќањето во Унгарија во 1862 година, тој создал циклус бисти на неговите современици (Ј. Аран, Б. Егризи, А. Фаи, И. Зриниј и други).

Творештво
---------

Тој бил првиот унгарски вајар што прикажувал фигури од народот. Првиот голем успех го доживеал со неговата скулптура „Бесениот овчар" создадена во Минхен (ова е неговото најпознато дело).

Покрај големите скулптури кои го отсликуваале народниот живот, тој направил и бисти на многу негови познати современици.

Починал од туберколоза, релативно млад, неуспевајќи да ги заврши своите големи замисли и скулптури.

Дела
----

### Бисти

* Јанош Арани (поет)
* Егреси Бени
* Карој Мегери(актер)
* Андрас Фај
* [[Каламан Дамзнјаи]
* Мартон Иштван Манди
* Пал Балог (доктор)
* Карој Гхичи
* Илона Зрнињи (1870)
* II. Ферен Ракоцзи (1870)

### Народни скулптури

* Флејта на степите
* Бесениот овчар (1862)
* Циганскиот Лаокон (1862)
* Горна куќа сцена (1863)
* Пијан човек (1863)
* Берба (1863)
* Селанка која носи храна (1863)
* Селска девојка (1864)

### Јавни скулптури

* Витезот Михали Цоконаи - Дебрецен, 1868 - 1871, единствената јавна скулптура завршена од него
* Шандор Петефи (Област V Будимпешта, [Адолф Хузар]])
* Андраш Дугоникс - споменик во Сегед, завршен од 1876, Адолф Хузар)

Галерија
--------

* Статуа на Шандор ПетифиСтатуа на Шандор Петифи
* Споменик на гробот на Миклoш Ижo БудимпештаСпоменик на гробот на Миклoш Ижo Будимпешта
* „Бесениот пастир", 1862„Бесениот пастир", 1862
* Статуа на писателот Андрас Фај во СегедСтатуа на писателот Андрас Фај во Сегед

Наводи
------

1. ↑  miklos-izso
2. ↑  „IZSÓ MIKLÓS ÉS A BÉCSI MAGYAR TECHNIKUSOK/". Архивирано од изворникот на 2009-05-29. Посетено на 2020-04-15.
3. ↑  miklosizso
4. ↑  Art of Miklós Izsó (1831-1875)

Надворешни врски
----------------

* Izsó Miklós a Képzőművészet Magyarországon honlapon
* Izsó Miklós a Magyar életrajzi lexikonban
**Александар Цолов Цанков** (29 јуни 1879 – 27 јули 1959) бил фашистички политичар од Бугарија. Беше последниот премиер на Царството Бугарија за време на втората светска војна.

Биографија
----------

Професор по политичка економија на Софискиот универзитет од 1910 година. Ја презеде водечката улога во 1923 државен удар во Бугарија на Александар Стамболијски во 1923 година и беше избран да ја предводи коалицијата што го наследи сменетиот премиер. Државниот удар можеше да успее бидејќи Бугарската комунистичка партија зазеде неутрален став кон аграрите наместо да го поддржува Стамболијски. Тој стана премиер на Бугарија на 9 јуни истата година и ја продолжи оваа улога до 4 јануари 1926 година. Во тој период беше лидер на Демократскиот сојуз. Неговиот премиерство беше обележано со длабоки внатрешни борби со Бугарската комунистичка партија, која Цанков ја потиснуваше безмилосно, прогласувајќи воена состојба и ставајќи ги во сила комунистите во 1925 година по обидот за атентат на цар Борис и нападот на катедралата Света Недела. Неговите постапки доведоа до тоа Коминтерната да ја осуди владата како „*победничка бугарска фашистичка клика*", додека подоцна го насочи своето внимание кон Аграрната народна унија, кои исто така беа потиснати, но помалку строго.

Следеше краток напад од грчки војници и, иако тие не останаа долго по осудата од Друштвото на народите, земјата остана осакатена од долгови и Цанков беше сменет од функцијата откако не успеа да обезбеди заем за земјата. До овој момент, секоја поддршка за Цанков се намали, бидејќи народот беше уморен од неговото владеење на терор.

Откако беше избркан од влада, Цанков почнал да развива восхит кон фашизмот и набрзо станал поддржувач на Адолф Хитлер. Во 1932 година, тој формираше сопствено Национално социјално движење главно имитирајќи ја Нацистичката партија. Движењето се покажа прилично неважно (иако претставуваше дополнителна фрагментација на владината коалиција), без поддршка од Звено и неуспех да обезбеди нацистичко одобрување, кое во голема мера беше резервирано за Сојуз на бугарски национални легии. Сепак, Цанков беше назначен од нацистите во 1944 година за премиер на бугарската влада формирана во Германија како одговор на владата на Татковинскиот фронт на Кимон Георгиев. По Втората светска војна Цанков побегнал во Аргентина и умрел во Буенос Аирес во 1959 година.

Наводи
------

1. ↑  „Political crises in the 1930s". Library of Congress. 1994. Архивирано од изворникот на 2013-02-25. Посетено на 2018-10-09.
2. 1 2 3 4 5 6  Philip Rees, *Biographical Dictionary of the Extreme Right Since 1890*
3. ↑  S.G. Evans, *A Short History of Bulgaria*, London, Lawrence and Wishart, 1960, p. 161
4. ↑  Nolte, Ernst (1965). *Three Faces of Fascism: Action Française, Italian fascism, National Socialism*. New York: Mentor. стр. 29.
5. ↑  Evans, op cit, p. 170
**Пингвински Остров** (француски: *Île des Pingouins*) — ненаселен остров во Индискиот Океан, дел од групата на Крозеови Острови. Административно, островот е дел од Француските Јужни и Антарктички Земји. Островот има вкупна површина од 3 км2 и е еден од најмалите острови во архипелагот. Овој остров е значаен за размножување на птиците.

Географија
----------

Островот се наоѓа во западниот дел на архипелагот, каде е најјужен. Островот се наоѓа на 30 километри југоисточно од Кошон и 95 километри југозападно од Посесион. Островот е мал и доста еродиран од морската вода. Бреговите се стрмни. Пингвинскиот Остров е долг околу 48 км и широк 1 км.

Сртовите на островот се високи од 50 до 300 метри. Поради ова, скоро и да не е возможно да се пристапи на островот од морето. Островот ретко е посетен.

Галерија
--------

* Скеч на островот од 1874.Скеч на островот од 1874.

Поврзано
--------

* Крозеови Острови

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International. (2012). Important Bird Areas factsheet: Île des Pingouins. Downloaded from  on 2012-01-11.

Координати: 46°25′S 50°24′E﻿ / ﻿46.417° ЈГШ; 50.400° ИГД﻿ / -46.417; 50.400
**Ндерим Неџипи** (Скопје, 19 мај 1984

) — македонски фудбалер кој игра во средниот ред.

Кариера
-------

Фудбал започнува да игра на седум годишна во возраст во ФК Слога Југомагнат, каде што поминува низ сите младински категории на тимот. За првиот тим дебитира на шеснаесет годишна возраст, додека тренер на ФК Слога Југомагнат е Ѓоре Јовановски. После тоа заминува во Германија и игра во екипите на Херта БСЦ и ВФЛ Волсбург, но нема многу среќа, бидејќи за четири години поминати во Германија прави три операции. Ндерим Неџипи моментално настапува за ФК Работнички Кометал.

 *Оваа биографска статија за личност од македонскиот фудбал е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Хананов Леден Гребен во рамките на АнтарктикХананов Леден Гребен
Местоположба на гребенот

**Хананов Леден Гребен** (англиски: *Hannan Ice Shelf*) — леден гребен кој зафаќа дел од брегот на Источен Антарктик, во близина на брегот на Ендербиевата Земја, во водната област на Космонаутското Море, дел од Индоокеанскиот сектор на Јужниот Океан. Го зазема југозападниот дел од големиот залив Лена (Кејси) со должина и ширина од околу 30 км. На северозапад е затворен од полуостровот Танг. Од запад се храни со ледникот Мол, а од југ од ледникот Киченсајд. Во средината на ледениот гребен е островот Мекинон.

Ханановиот Леден Гребен бил откриен, испитан и топографски фотографиран во 1956-57 година од страна на Австралиската антарктичка експедиција и именуван од нејзините учесници во чест на Френсис Томас Ханан (1911-1988), австралиски метеоролог во новоотворената поларна станица Мосон.

Поврзано
--------

* Список на ледени гребени на Антарктикот

Наводи
------

1. ↑  „Hannan Ice Shelf". *Geographic Names Information System*. United States Geological Survey. Посетено на 2009-11-06.
„Автопортрет (човек со кожен ремен)", ок. 1845–1877
**Гистав Курбе** (франц. *Gustave Courbet*; Орнан, 10. јуни 1819 — Тур де Пеј, 31. декември 1877) бил најголем претставник на реализмот во сликарството и дал печат на сите. Тој рекол: „Јас не сликам ангели, затоа што не ги гледам", со што го негира замислувањето и интуицијата, тој веќе го користи оноа што го гледа, и онака како што гледа. По него потреба во реализмот е да укаже на социјалните неправди кои трат сељаци и работници, а не да прикажува историско сликарство кое било на прво место во хијарархијата на Академијата. Работи на големо монументално платно на кои се анонимни селани и работници, луѓето од дното кои никогаш до тогаш не биле во центар на внимание. Тој е сликар на својата епоха, само во оноа време каде што живее. до тој момент уметниците ја сликаат природата, но рееалистите , непротив, сликаат траумитични и банални ситуации. Го оптужуваат дека воведува грда ететика. Сликите на Гистав Курбе се во потполна спротивност во однос на владаечките стандардни сликарства. Тогаш првпат се раздвојуваат ставовите на Академијата и оние незвацичните. во 1885 година требало Париз да стане центар на светската изложба. Гистав Курбе донел 40 слики на комисијата и тие сите ги одбиле. После тоа покрај изложбата направил мал павиљон и внатре ги изложил сите тие дела. На сите негови мали слики, Курбе е присутен. едно од најпознатите дела на Гистав Курбе е каменот на туцачите, кое е за жал уништено. идеолошки е напровокативно. старецот и момчето подготвуваат камен за на пат, штона нас ни говори на полпожувањето на друштвените слоевии нивната безизлезна ситуација.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 22160734
* LCCN: n80057228
* ISNI: 0000 0001 2095 7430
* GND: 118522450
* SELIBR: 182910
* SUDOC: 028746074
* BNF: cb120519068 (податоци)
* BIBSYS: 90263406
* ULAN: 500010927
* HDS: 022259
* MusicBrainz: b9148b6e-13a8-4945-95e8-b8318981ea01
* NLA: 35031616
* NDL: 00436747
* NKC: jn20000700331
* The Léonore id LH//609/75 is not valid.
* BNE: XX985701
* CiNii: DA01700482
* SIKART: 4023343
* KulturNav: id
* RKD: 18743

 |

 |
**Посесион** (француски: Île de la Possession) е остров во Индискиот Океан, дел од групата на Крозеови Острови. Административно, островот е дел од Француските Јужни и Антарктички Земји. Овој е единствениот остров во архипелагот кој има присуство на луѓе. Островот има вкупна површина од 150 км2, што го прават островот најголем во архипелагот.

Географија
----------

Посесион се наоѓа исто во источниот дел од архипелагот, на околу 20 километри западно од Источниот Остров. Островот има планински терен со длабоки леднички долини. Крајбрежниот дел е покриен со супантарктичка вегетација. На овој остров нема постојано население, но има луѓе кои работаат во истражувачката станица Алфред Фор. Станицата се наоѓа во источниот дел од островот и има капацитет од максимум 20 луѓе.

Галерија
--------

* Илустрација на Крегеленска патка со мали пајчиња од Посесион.Илустрација на Крегеленска патка со мали пајчиња од Посесион.
* Залив Шип, Посесион, 1893. Залив Шип, Посесион, 1893.

Поврзано
--------

* Крозеови Острови

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International. (2012). Important Bird Areas factsheet: Île de la Possession. Downloaded from  on 2012-01-10.

Координати: 46°24′S 51°46′E﻿ / ﻿46.400° ЈГШ; 51.767° ИГД﻿ / -46.400; 51.767
**Тигран Кандикјан** ( р. Скопје, 11 март 1993

) — македонски голман со ерменско потекло, кој моментално брани за ФК Слободен.

Животопис
---------

Кандикјан е роден во Скопје на 11 март 1993 година. Потекнува од ерменско-македонско семејство од Тетово. Неговиот прадедо бил познатиот тетовски аптекар Татиоз Кандикјан, кој се доселил од Истанбул). Фудбал играл од својата 10 година. Настапувал во ФК Работнички од Скопје, но поради разочараноста од македонскиот фудбал воопшто, решил да замине и да игра во Ерменија каде ги бранел боите на еменскиот прволигаш Пјуник. Земал ерменско државјанство и бранел за репрезентацијата на Ерменија до 19 години.

Наводи
------

1. ↑  „25 Tigran Kandikjan" (германски). transfermarkt.de. Посетено на 2013-05-07.
**Терапсидите** (*Therapsida*) образуваат група на синапсиди која ги вбројува цицачите и нивните непосредни еволутивни предци. Терапсидите се наследници на сфенокодонтите (парафилетска подгрупација на пеликосаури). Пеликосаурите биле доминантната синапсидна групација од среден карбон и перм (пред 300-240 милиони години) и вбројувале такви животни како диметродонот. Терапсидите прво се јавиле во фосилниот запис за време на среден перм (пред 270 м.г.), а потоа исчезнале за време на рана креда (пред 120 м.г.). Во текот на овој период тие биле разновиден и широко распространет ред на животни.

Еволуција
---------

Пеликосаурите започнале да развиваат хетеродонтни заби, односно заби кои се диференцијално специјализирани за одредени задачи. Овој тренд продолжил во терапсидната вилица каде може да се најде првобитниот бауплан на мамалиското забало; присутни се секачи, песјаци и катници. За разлика од пеликосаурите кои имале издолжена става, кај терапсидите екстремитетите биле поставени веднаш под телото, нешто што повеќе наликува на нивните современи мамалиски наследници. Исто така, кај терапсидите се појавуваат и се згуснуваат влакната (како една одлика на цицачите). Друга забележлива одлика која ги одделила терапсидите од пеликосаурите биле двојните тилни кондили (точката на зглобување на черепот и ‘рбетниот столб). Единствената друга групација на животни каде се среќаваат двојни тилни кондили се водоземците, но тоа е како резултат на конвергентна еволуција наместо заедничко потекло.

Систематика
-----------

Постојат две поголеми групации на терапсиди: месојадни териодонти и растениејадни аномодонти. И тука постои кладистички спор, бидејќи некои научници ги сметаат овие групации за различни клади, а додаваат и трета група: диноцефали (нема непосредна врска во диносаурусите). Териодонтите биле најразнообразните месојади од горен перм и биле предци на цинодонтите, кои, пак, се предци на цицачите.

На крајот од тријас, терапсидите и нивните наследници забележале пад. Една група на диапсиди позната како група на диносауруси набрзо станале доминантни сувоземни ‘рбетници. Терапсидите и цицачите биле маргинализирани во помали еколошки ниши, па затоа само оние животни кои можеле да се адаптираат на оваа промена преживеале. Цицачите успеале да го пребродат овој период, но не и терапсидите кои изумреле.

Меѓутоа, во раните 1990-ти во Алберта бил пронајден фосил кој укажува на тоа дека барем еден вид на цинодонт (*Chronoperates paradoxus*) успеал да преживее и до палеоцен (пред 55 м.г.).

Наводи
------

1. ↑  „Vollständiges PDF" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2008-12-17. Посетено на 2010-09-27.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Therapsida" на Ризницата ? |

* "Therapsida: Mammals and extinct relatives" *Tree of Life*
* "Therapsida: overview Архивирано на 17 јуни 2006 г." *Palaeos*
Древногрчка граматика од Емануил Васкидович
**Емануил Васкодович** (бугарски: *Емануил Васкидович*; 1795 – 30 септември 1875) — македонски преродбеник во Бугарија, основач на првото световно училиште на Бугарија.

Васкидович е роден како **Манолаки Васкиди** во градот Мелник, Светиврачко, Пиринска Македонија. Учел во грчко училиште во родниот град, а потоа на островот Хиос. Покасно завршил Кнежевска академија во Букурешт. Во 1815, го основал првото „Елино-бугарско училиште" во градот Свиштов. Подоцна ја основал и првата училишна библиотека во Бугарија, каде оставил 800 тома литература. Во 1832, го вовел методот на Бел-Ланкастер во Свиштовското училиште каде се предавало граматика, аритметика и географија. Во 1845 бил избркан од градот под притисок на гркоманите, за повторно да се врати и да предава во периодот помеѓу 1854 и 1863. Во меѓувреме, бил учител во Плевен.

Васкидович го помагал Неофит Бозвели во печатењето на неговата книга *Словеноболгарское детеводство* во 1835 во Крагуевац, Кнежевство Србија. Тој бил автор на 15 книги, како и на граматика на старогрчки јазик.

Наводи
------

1. 1 2  Енциклопедия „България", Издателство на БАН, том 2, 1978.
2. 1 2  Бакалов, Георги; Милен Куманов (2003). *Електронно издание – История на България* (Bulgarian). София: Труд, Сирма. ISBN 954528613X. OCLC 62020465.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 63165663
* LCCN: n90640685
* ISNI: 0000 0000 2953 7435
* GND: 124298222

 |

 |
**Дабар** ― жупа односно дел од средновековното кнежевство Захумје (подоцна „Хум"). Првпат се споменува во 10 век, во *„За управување на Империјата*", како еден од петте населени градови на Захумје. Бил викан Добрискик. Дабар бил сместен околу Дабарското Поле, и граничел со Дубрава на запад, Невесиње на север, Фатница на исток и Попово на југозапад. Етимологијата на топонимот Дабар е поврзан со животното дабар.

Имало друг регион со истото име во долината на реката Лим, кој бил дел од Српското Кралство до 1373 година, кога босанскиот бан Твртко I го приклучил во неговата држава.

Наводи
------

1. ↑  SANU 1954. sfn error: no target: CITEREFSANU1954 (help)

Извори
------

* Ђуро Тошић (2005). *Средњовјековна хумска жупа Дабар*. Istorijski institut. ISBN 978-86-7743-053-5.
* Radmilo Pekić (2005). *Жупа Дабар у средњем вијеку*. Bileća: Српско просвијетно и културно друштво Просвјета. ISBN 978-99938-90-00-3.
* Ljubo Mihić (1975). *Ljubinje sa okolinom*. Dragan Srnic.
* SANU (1954). „Жупа Дабар". *Srpski etnografski zbornik*. **67**. Srpska akademija nauka i umetnosti.
Меѓународен конгресен центар, Ерусалим - место на натпреварот во 1979 година.
**Евровизија 1979** е 24. издание на Евровизија. Се одржа во Ерусалим, Израел на 31.03.1979 г.
Победник беше Израел со песната "Gali Atari and Milk and Honey" од

Eurovision Song Contest Logo 1979.svg
Лого на Евровизија 1979

 * п
* р
* у
 **Евровизија**

1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
~~2020~~ ·
2021
2022 · ·
*2023*
Селската црква посветена на свети Ѓорѓи
**Костолац** или **Стари Костолац** е село во општина Костолац, град Пожаревац, Србија. Според пописот кој што се одржал во 2002 година, селото имало население од 1.313 жители.

Наводи
------

1. ↑  Popis stanovništva, domaćinstava i Stanova 2002. Knjiga 1: Nacionalna ili etnička pripadnost po naseljima. Republika Srbija, Republički zavod za statistiku Beograd 2003. ISBN 86-84433-00-9

44°44′06″ N; 21°11′44″ E﻿ / ﻿44.7350° СГШ; 21.1956° ИГД﻿ / 44.7350; 21.195644°44′06″ N; 21°11′44″ E﻿ / ﻿44.7350° СГШ; 21.1956° ИГД﻿ / 44.7350; 21.1956

 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NKC: ge407676

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Вулканската група Тијаншан** е вулканско поле во планините Тијаншан во северозападна Кина. Историски активниот конус на Печан е во рамките на групата (исто така познат како Пеишан, Баишан, Хочан, Агие, Бичбалик, Кала и Бошан). Вулканот е 440 километри југозападно од Урумчи, Ксинџијанг .

Ерупции
-------

Две ерупции се познати од Тијаншан, во 50 н.е. (± 50 години) и 650 н.е. (± 50 години). Книгата, Аспекти на природата во различни земји и различни клими, том 1, известува дека конусот Печан испратил потоци од лава во седмиот век. Кинескиот генерал, Теу-Хиан (кој бегаше од кинеската војска) рече дека кога се искачувал на планините Тианшан, ги видел „Огнените планини кои испраќаат маси од стопена карпа што тече за многу Ли".

Модерните планини Тианшан и нивните околни басени главно се обликувани од ефектите на далечното поле на судирот кенозојска Индија-Азија. Сепак, пресудирната топографска еволуција на планините Тианшан и нејзините влијанија врз басенот Јунггар и Турпан остануваат нејасни поради недостигот на податоци.

Наводи
------

* Глобална програма за вулканизам, вулканска група Тијаншан
* Вулкан во живо
* Аспекти на природата во различни земји и различни климатски услови, том 1: од Александар фон Хумболт, Дејвид Најт
**Италија** (62°10′S 58°31′W﻿ / ﻿62.167° ЈГШ; 58.517° ЗГД﻿ / -62.167; -58.517Координати: 62°10′S 58°31′W﻿ / ﻿62.167° ЈГШ; 58.517° ЗГД﻿ / -62.167; -58.517) е мала долина која се наоѓа источно-североисточно од Херве Коув во Заливот Езкура, на Островот Кинг Џорџ во Јужни Шетландски Острови.

Функцијата беше наречена „Конка Италија" (италијанска шуплива) и се користеше како место на нејзината База на Џакомо Бове од првата приватна италијанска експедиција на Антарктикот, 1975–76, предводена од Ренато Цепаро.

Името е одобрено со англиски генерички термин.

Наводи
------

1. ↑  Italia Valley

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Италија (долина)" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)
Портрет на Данте Габриел Росети в. 1871 година, од Џорџ Фредерик Вотс
**Данте Габриел Росети** (англ. Dante Gabriel Rossetti; Лондон, 1828 — Берчингтон на море, Кент, 1882) бил англиски сликар и поет. Бол под големо влијание на В. Блејк. Во 1848 година се основал со Џ Милеом, В, Х. Хантом и други антиакадемиски групи предрафаелитско братство, која се враќала на сликарство. Росетиовите слики полни со симболика, кои се правени во лиеарен стил , влијаеле на модерната англиска уметност. Росети го црпел темето од Библијата. Работел на илустраци и за книги и нацрти за работилници на уетничките занаети на Вилијам Мориса.

Детство и школување
-------------------

Дете е на италијанскиот емигрант и научник Габриел Росети и Френсис Мери Ливиние Полидори. Роден е во Лондон како Габриел Чарлс Данте Росети. Роднините и пријателите го викале Габриел, но тој на прво место го ставил името Данте во чест на Данте Алигијерија, Бил брат на Кристина Росети која била песник, на критичарот Вилијам Мајкл Росети и Марија Франческе Росети која била кинижевник.
**Циа Берг** (родена на 2 декември 1963 година), сега позната како **Циа Соро**, е шведска поранешна телевизиска водителка и пејачка. Таа своевремено била пејачка на шведскиот рок бенд Whale, кој го издаде синглот „ Hobo Humpin' Slobo Babe ".

Во првиот дел од 1980-тите, таа ја претстави телевизиската програма *Баген*, која прикажувала музички спотови. Во 1990-тите, таа стана водителка на шведскиот музички телевизиски канал ZTV .

Помеѓу 1982 и 1985 година, таа била член на музичката група Убанги со Томас „Оруп" Ериксон. Групата објави голем број синглови, а нејзините собрани дела подоцна биле објавени како ЦД со наслов *О не, јас сум бремена*. Исто така, во 1980-тите, таа сними дует со Александар Бард, *Џони Џони*, како дел од неговиот проект Барби.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Сија Берг на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)



1. ↑  AllMusic
Бојата на ливчињата и сепалите на пчелната орхидеја е контролирана од хромопласти.
**Хромопластите** се пластиди кои имаат само каротеноидни пигменти. Се нарекуваат и **каротеноидопласти**. Во согласност со нивниот состав, тие се жолти или портокалово - црвено обоени пластиди. Тие ја даваат бојата на венечните листови кај многу цветови и на многу плодови (домат, лимон, кајсија итн.). Хромопластите се среќаваат и во подземните органи кај некои растенија (како морковот), каде се застапени многу поретко.

Структура
---------

Хромопластите се изградени само од двојна пластидијална мембрана и строма. Тие ја немаат сложената внатрешна ламеларна структура како кај хлоропластите, што е основната причина што не можат да вршат фотосинтеза (тие се фотосинтетски неактивни пластиди). Каротеноидите, како пигменти карактеристични за овие пластиди, главно се сместени во стромата. Во младите каротеноидопласти, каротеноидните пигменти даваат хомогено обојување на стромата. Со стареењето на каротеноидопластите, пигментите се собираат во сѐ поголеми количини и како такви можат да кристализираат. Како доминантни пигменти во хромопластите се издвојуваат каротините (портокалово - црвенкасти пигменти) и ксантофилите (жолти пигменти). Електронско - микроскопските истражувања покажаа дека пигментите во хромопластот се сврзани за определени т.н. *носечки структури* што се наоѓаат во стромата.

Утврдено е дека и кај хромопластите поседуваат одредено количество на ДНК со кружна форма, како кај хлоропластите.

Хромопластите ретко се добиваат со диференцирање од пропластидите и со трансформирање на леукопластите, а се добиваат со трансформација на хлоропластите, односно тие се крајни дегенеративни стадиуми на монотропниот развој на пластидите.

Според начинот на образување и морфологијата, се разликуваат три видови на хромопласти: *кристални*, во кои каротеноидните пигменти кристализираат во каротин кристали, *фибриларни (вретеновидни)*, каде ксантофилите се во вид на вретено или срп и *глобуларни (кружни)*, каде каротеноидите се растворени во липидни капки.

Надворешни врски
----------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Структури на клетката/органели |
| --- |
|  |
| Ендомембрански систем | 
* Клеточна мембрана
* Јадро
* Јадренце
* Ендоплазматичен ретикулум
* Голџиев апарат
* Парентезом
* Автофагозом
* Везикули
	+ Егзозом
	+ Лизозом
	+ Ендозом
	+ Фагозом
	+ Вакуола
	+ Акрозом

 |
|  |
| Цитоскелет | 
* Микрофиламенти
* Интермедиерни филаменти
* Микротубули

 |
|  |
| Други | 
* Митохондрија
* Пластиди
	+ Хлоропласт
	+ Хромопласт
	+ Леукопласт

 |

 |
Локација на полуостровот Фелипе Соло (Облигадо) во земјата Греам, Антарктичкиот Полуостров.
**Фелипе Соло** или **Облигадо** е заледениот полуостров со ширина од 13,5 км, кој проектира 19,8 км во северозападен правец од Брегот на Данко на западната страна на Земјата на Греам, Антарктик. Се граничи со Заливот Барилари на југозапад и Заливот Биго на североисток, завршувајќи во Кејп Гарсија на северозапад и одделен од Островите Биско на северозапад со Кејп Гарсија Канал Грандије.

Полуостровот е именуван и од Аргентина и од Чиле, во вториот случај по чилеанскиот хидрограф Фелипе Соло де Залдивар.

Локација
--------

Полуостровот Фелипе Соло е сосредоточен на **Координати: Непознат формат на аргументот**  
{{#coordinates:}}: неважечка гео. должина. Британија мапирање во 1971 година.

Карти
-----

* British Antarctic Territory. Scale 1:200000 topographic map. DOS 610 Series, Sheet W 65 64. Directorate of Overseas Surveys, Tolworth, UK, 1971.
* Antarctic Digital Database (ADD). Scale 1:250000 topographic map of Antarctica. Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR). Since 1993, regularly upgraded and updated.

Наводи
------

1. ↑  Obligado, península
Мета Веландер
**Ева Маргарета Веландер**, позната и како **Мета Веландер** (родена на 13 август 1924 година), е шведска глумица.

Веландер пораснала во Кунгшолмен во Стокхолм, во близина на Раламбшовспаркен, каде што живеела до својата дваесет и една година.

Започнала да глуми во претстави во школските години. Откако студирала во училиштето Драматенс помеѓу 1947 и 1950 година, таа започнала да работи во Упсала Стадстеатер, каде што останала до 1957 година. Потоа, таа работела во Стокхолмскиот стадион од 1960 година до денес. Таа презентирала епизоди од *Sommar i P1* на Sveriges Radio во 1982 и 2010 година.

Таа е ќерка на професорот Еди Веландер и Меј Хали. Таа се омажила за глумецот Ингвар Кјелсон на 22 јуни 1949 година и останала во брак со него до неговата смрт во 2014 година. Таа сега живее во Џуршолм, каде што е родена.

Наводи
------

1. 1 2  Anna Bodin (26 June 2011). „Jag var skärpt, men så himla oskuldsfull". *DN.SE*. Архивирано од изворникот на 26 November 2015. Посетено на 4 April 2016.<
2. ↑  Sveriges Radio. „Meta Velander". Посетено на 4 April 2016.
3. 1 2  Anna Bodin (26 June 2011). „Jag var skärpt, men så himla oskuldsfull". *DN.SE*. Архивирано од изворникот на 26 November 2015. Посетено на 4 April 2016.<

Надворешни врски
----------------

* Мета Веландер на Ризницата ?
Споменик на Хурбан во градот Жилина
**Јозеф Милослав Хурбан** (словачки: *Jozef Miloslav Hurban*; 19 март 1817

 — 21 февруари 1886

) — предводник на Словачкиот национален совет и на Словачкото востание во 1848/1849 година, писател, новинар, политичар, организатор на словачкиот културен живот и протестантски свештеник. Прв го поддржал Јан Колар, но подоцна се свртел кон Људовит Штур. Неговиот син Светозар Хурбан-Вајански ги следел стапките на татко му како писател и националист.

Градот Хурбаново во јужниот дел на Словачка и астероидот 3730 Хурбан се именувани по него.

Ран живот
---------

Роден во семејство на евангелистичкиот свештеник Паул Хурбан и неговата жена Ана, родена Вересова, бил крстен како Јозеф Луис. Имал постара сестра Тереза Сузан, која како и самиот Хурбан, е родена во Бецков. Го поседувал училиштето во Тренцин, а потоа во периодот 1830-1840, Евангелистичкиот лицеј во Братислава. Тука го запознал Луис Стур, кој му ги побудил патриотските чувства. Станал свештеник во 1840 година. Сакал да го продолжи образованието во Германија, но од финансиски причини се решил најпрвин да работи, за да си го дозволи студирањето. По стапувањето во црквата служел како евангелистички капелин во Брезова, а од 1843 година бил свештеник во Хлбоке. Во 1860 година го завршил понатамошното образование и од 1866 година бил суперинтендант на Словачката Евангелистичка Црква. Се оженил со Ана Јурковичова, со која имал четири ќерки и пет сина (помеѓу нив бил и писателот Светозар Хурбан-Вајански).

Живот
-----

Јозеф Милослав Хурбан ги предводел словачката книжевност и јавниот живот скоро половина век. Бил непоколеблив борец за националните права на Словаците, непомирлив непријател на унгарската владејачка класа и пионер во словенското заедништво. Особено во помладите години бил меѓу словачките радикални противници на феудализмот и преовладувањето на паразитското благородништво во Унгарија.

За неговата непоколеблива борба бил прогласен за предавник и комунистички агитатор. Исто така, ја поставил основата на словачката книжевна историографија. Со националистот Татрина бил соосновач на Словачкиот театар во Нитра. Хурбан станал познат како писател, издавач на книжевни алманаси, како издавач и уредник на верски списанија.

Наводи
------

1. ↑  Hurban at family search.org.
2. ↑

Надворешни врски
----------------

* Јозеф Милослав Хурбан на Ризницата ?
* Јозеф Милослав Хурба (словачки)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 27087145
* LCCN: n50029718
* ISNI: 0000 0001 0881 5843
* GND: 119552639
* SUDOC: 028856171
* BNF: cb12060511q (податоци)
* BIBSYS: 99020662
* NKC: jn20000603074

 |

 |