**Тврдината Бард**, исто така позната како **Бард Форт** (италијански: *Forte di Bard* ; француски: *Fort de Bard*), е утврден комплекс изграден во 19 век од Савојската династија на карпесто место над Бард, град и *комуна* во регионот на Аостинска Долина во северозападна Италија. Тврдината Бард е целосно обновена по долгогодишно запоставување. Во 2006 година повторно е отворена за туристи како Музеј на Алпите, има дополнителни уметнички изложби и галерии. Во летниот период, главниот двор се користи за одржување на музички и театарски претстави.

Историја
--------

Тврдината, која е на влезот на Аостинската Долина, се наоѓа во тесна клисура над реката Дора Балтеа. Се користи со милениуми за контрола на историската рута меѓу Италија и Франција. Сегашните утврдувања биле изградени од Чарлс Алберт од Савој помеѓу 1830 и 1838 година. Тој го заменил замокот од 10 век кој сам по себе бил изграден на претходна структура основана од Теодорик I во 5 век. Замокот бил под контрола на моќните локални господари на Бард до средината на 13 век кога сопственоста преминала на Куќата на Савој. Под нивна контрола, одбраните биле засилени и подобрени. На 14 мај 1800 година, француската војска од 40.000 војници била запрена од 400 австро-пиемонтски војници во Форт Бард. Тие го држеле влезот две недели, со што целосно го уништиле планот на Наполеон Бонапарт за ненадеен напад на долината По и Торино. Тогаш Бонапарт наредил тврдината да биде срамнета со земја. Дури во 1830 година, Чарлс Алберт од Савој, плашејќи се од нови напади од Французите, наредил тврдината да се обнови. Задачата му била доверена на славниот италијански воен инженер Франческо Антонио Оливеро. Работата, која траела осум години, создала тврдина со две различни нивоа. Горниот дел имал конвенционални парапети, додека долниот дел имал 50 порти за пиштоли во автономни казамати кои биле дизајнирани да нудат взаемна заштита доколку бидат нападнати. Во тврдината со 283 соби сега може да се сместат вкупно 416 војници. На горното ниво имало двор во кој се наоѓале арсеналите и бараките. Тврдината имала доволно муниција и храна за три месеци. До крајот на 19 век, тврдината ја изгубила својата воена вредност и станала неупотреблива. Сепак, италијанската армија продолжила да ја користи тврдината за складираање барут. Кога се затворила во 1975 година, сопственоста преминала на владата на автономниот регион Вале д'Аоста. Во 1980-тите, тврдината се отворила како туристичка атракција и покрај тоа што на многу згради им требала итна поправка.

Денешен ден
-----------

Во доцните 1990-ти, тврдината била затворена. Потоа била подложна на големи реставраторски работи. Во 2006 година тврдината Бард повторно била отворена како Музеј на Алпите. Тврдината Бард и неговиот град биле користени како измислена источноевропска земја Соковија во филмот од 2015 година *„Одмаздници: Доба на Ултрон"* во режија на Џос Видон.

Галерија
--------

* Жичница што ги носи посетителите до тврдината БардЖичница што ги носи посетителите до тврдината Бард
* Тврдината Бард е 80 метри над дното на клисурата и реката Дора БалтеаТврдината Бард е 80 метри над дното на клисурата и реката Дора Балтеа
* Главната порта била заштитена со мост. Во сувиот ров сега има уметнички инсталации.Главната порта била заштитена со мост. Во сувиот ров сега има уметнички инсталации.
* Вратата кон дворот.Вратата кон дворот.
* Летен фестивалски настап во реновираниот двор.Летен фестивалски настап во реновираниот двор.
* Обновената внатрешност на тврдината.Обновената внатрешност на тврдината.
* Галерија Музеј на Алпите во рамките на обновената тврдина.Галерија Музеј на Алпите во рамките на обновената тврдина.
* Повеќе од главниот дел на тврдината.Повеќе од главниот дел на тврдината.
* Пристаништата за пиштоли биле позиционирани за да се максимизира огнената стихија.Пристаништата за пиштоли биле позиционирани за да се максимизира огнената стихија.
* Водечката позиција на тврдината доминирала во овој дел од долината Аоста.Водечката позиција на тврдината доминирала во овој дел од долината Аоста.

Наводи
------

1. ↑  „Dato Istat all'1/1/2007". Архивирано од изворникот на 2013-07-21. Посетено на 2023-03-05.

Библиографија
-------------

* Џејмс Р. Арнолд, *Маренго и Хоенлинден: Подемот на Наполеон до моќта* (Пен и меч, 1999)
* Дејвид Г. Чендлер, *Кампањите на Наполеон* (Лондон, 1966)
* Меѓународен наполеонски конгрес, *L'Europa scopre Napoleone, 1793-1804: Atti del Congresso internazionale napoleonico, Cittadella di Alessandria, 21-26 giugno* (Edizioni dell'Orso, 1999)

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб страна