recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Билјана Караман** (9 јуни 1942

 во Смедерево) — македонски биолог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Родена на 9 јуни 1942 г. во Смедерево, Србија, во семејство на познати биолози. Основно образование го започнала во Сплит, а го продолжила во Дубровник и Скопје, каде што потоа ја завршува и гимназијата. Студиите на групата биологија на ПМФ во Скопје ги завршила во 1965 година како најдобар студент. По завршувањето на студиите била избрана за асистент (1966 г.) на Зоолошкиот завод на Природно-математич­ки­от факултет во Скопје за предметите вертебрата и споредбена анатомија. Постдипломските студии ги завршила на ПМФ во Загреб во 1972 година. Докторатот, под менторство на д-р И. Матони­чки, го одбранила, исто така, на ПМФ во Загреб. Во 1980 година била избрана за доцент, потоа за вонреден професор и редовен професор на ПМФ во Скопје. Како наставник била задолжена за изведување настава по повеќе биолошки дисциплини за студентите од групата биологија и од Медицинскиот и Стоматолошкиот факултет. Нејзината научна дејност се одвива во рамките на проучувањето на фауната на одонатите, главно, во Македонија, а делумно и надвор земјата, при што тие се проучувани од сис­тематско таксономски и еколошки аспект, со посебен акцент на синеколошките истра­жу­вања. Во последно време се занимава со истражување на функционалната морфогија кај охридкста пастрмка.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Караѓозов*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 670. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  Караман, Билјана (20 јуни 2018). „Биографија". Архивирано од изворникот на 2011-05-25.
**Иванка Ковилоска-Поповска** (Прилеп), е првиот македонски шекспиролог, професор на катедрата за англиски јазик при УКИМ.

Во текот на 60-тите Катедрата се здобила со извонреден млад кадар како што се Иванка Ковилоска-Попоска, Владимир Цветковски, Велко Силјаноски, Лидија Арсова-Николиќ, Љубица Тодорова-Јанешлиева и Александрина Нанова-Илиева, кои заедно со тандемот британски лектори Греам и Маргарет-Пеги Рид ги поставија темелите на едни современи студии по англиски јазик и книжевност и ги подигнаа на извонредно високо ниво, гледано не само според нивото на центрите во поранешна Југославија, туку и пошироко на Балканот.

Едно од најзначајните достигнувања на Иванка Ковилоска-Попоска,која во своите истражувања на присуството на драмите на Шекспир во македонски превод и на македонските театарски сцени утврдила дека постојат три фази. Првата фаза е фаза на индиректни преводи, кога делата се преведувале врз основа на постојните преводи од другите јазици (хронолошки, тоа се случувало веднаш по Втората светска војна и стандардизацијата на македонскиот литературен јазик). Втората фаза таа ја дефинира како преводи во соработка, кога врз основа на буквален превод направен од страна на стручен англист, нашите угледни поети ги препејувале, а третата фаза е фаза кога Шекспир за првпат се преведува директно од оригиналот.

Иванка Ковилоска-Попоска е автор на голем број преводи и препеви од англиски на македонски јазик.

Наводи
------

1. ↑  „[АНГЈиКН] За катедрата – Филолошки факултет „Блаже Конески"". Архивирано од изворникот на 2018-12-08. Посетено на 2018-12-24.
2. ↑  „Чекајќи го вистинскиот збор" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2021-04-19.
3. ↑  „Koviloska-Poposka, Ivanka Ковилоска-Попоска, Иванка".
4. ↑  „Преводи и есеи". *Вечер*. Посетено на 2018-12-24.[*мртва врска*]
Споменик на Димитар Кондовски на Мостот на уметноста
**Димитар Кондовски** (Прилеп, 30 септември 1927 - Скопје, 10 август 1993) — сликар, сценограф, дизајнер, дописен член на МАНУ, професор на Факултетот за ликовни уметности во Скопје. Има особено значење за развитокот на македонското современо сликарство во шеесеттите години. Завршил Академија за ликовни уметности во Белград. Бил член на групите „Денес" и „Мугри". Се занимавал со сликарство, илустрација, сценографија, графика, пишувал критика. Професор бил на Педагошката академија во Скопје.

Самостојно изложувал (од 1957 г.) во Скопје, Загреб, Рим, Тетово, Прибој на Лим, Њујорк итн. Изложувал на многу групни изложби во земјата и во странство меѓу кои во: Белград, Александрија, Сан Марино, Сао Паоло, Рим, Шел, Париз, Кан, Сир-Мер и итн.

Димитар Кондовски најдоследно го остварил во своите дела стремежот кон синтезата на внимателно одбрани секвенци од духовно-естетскиот и пластичен репертоар на средновековната уметност и оние облици на нонфигуративна и асоцијативна уметност, што на тоа традиционалистичко ткиво можеа да му овозможат современа ликовна кохезија. За Кондонски ова сликарство: изведено како сложени асамблажи композитни, деликатни колористични и формални структури е сублимен степен на долготрајна денатурализација на разновидни визуелни податоци и естетско „филтрирање" на ликовниот јазик, со цел уметничкото дело да стане автономен естетски феномен. Тоа се состави што потсетуваат на култни, сакрални објекти: низ нив постојано се провлекува едно современо чувство на уметникот, неговата внатрешна потреба, духовниот ритуал и естетиката на овие дела да се вклопи во актуелното ликовно движење, во медитативно и скептично сфаќање на светот.

Автор е на монументален сликарски објект во Железарницата во Скопје 1967 г. Награден е на 8 Средоземно биенале 1963 г. 3 Триенале во Белград, со Октомвриска награда за сликарство во 1964 г. и др.

Уметнички дела
--------------

* „Полиптих 3" - 1969 - темпера и злато на панел„Полиптих 3" - 1969 - темпера и злато на панел
* „Писма" - 1968„Писма" - 1968
* „Сокол пие вода на изворот" - 1987 (по повод 100 годишнина од раѓањето на Вук Караџиќ)„Сокол пие вода на изворот" - 1987 (по повод 100 годишнина од раѓањето на Вук Караџиќ)
**Јован Корубин** (роден на 9 март 1948

 година во Скопје - починал на 21 ноември 2006

 година во Скопје) — македонски социолог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Јован Корубин основно и средно образование завршил во родниот град. Дипломирал на Правниот факултет во Скопје во 1975 година, магистрирал на Правниот факултет во Белград во 1984 година и докторирал на Филозофскиот факултет во Скопје на тема „*Научната интелигенција во структурата на македонското општество*" (1992). 

Бил избран за асистент (1977), за предавач (1984), за доцент (1992), за вонреден (1997) и за редовен професор по предметите Социологија на правото и Социологија на масовните комуникации на Филозофскиот факултет во Скопје (2002). Објавил преку 70 научни труда од областа на социологијата

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Корубин*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 740. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „Професор д-р Јован КОРУБИН" (PDF). *Младеновски, Ѓ*.. Посетено на 2020-08-16. Надворешна врска во `|publisher=` (help)
**Светлана Кулеванова** (моминско: **Зарева**; 10 јули 1960

 во Сараево) — македонски фармацевт и редовен универзитетски професор на Фармацевтскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Кулеанова дипломирала на Фармацевтскиот факултет при Универзитет „Св. Кирил и Методиј" во Скопје во 1993 година. Магистрирала на Фармацевтскиот факултет при Универзитетот во Белград, Србија, во 1991 година. Докторирала на Фармацевтскиот факултет при Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје во 1997 година. Кулеванова е фармацевт, редовен универзитетски професор и декан на Фармацевтскиот факултет во Скопје и раководител на Институтот по фармакоагнозија. Автор на книга по фармакоагнозија и автор на едно поглавје во „Фармакотерапискиот прирачник", како и на бројни научно-стручни трудови и соопштенија на симпозиуми и конгреси надвор и во земјата. Раководител и учесник на неколку научноистражувачки и стручни проекти.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Културна*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 773. Text "series
" ignored (help)
**Љубомир Чапаровски** (8 март 1938

, Галичник - 10 август 1999

, Скопје) — интернист-ревматолог, редовен професор, директор на Клиниката за ревматологија во Скопје.

Животопис
---------

Роден бил во селото Галичник, каде учел само во првото одделение од основно образование, а другите одделенија како и гимназија завршил во Скопје. Во есента 1954 година од страна на Црвен крст на Македонија бил испратен на едномесечен курс на островот Локрум кај Дубровник. Во 1963 година ги завршил студиите по медицина на Медицинскиот факултет во Скопје, а од 1964 година работел во Интерната клиника во Скопје. Специјализација учел во Осло, Копенхаген, Стокхолм, Малме, Лондон, Единбург и Даблин.

Од декември 1980 до 1998 година бил директор на Ревматолошката клиника во Скопје, бил декан на Медицинскиот факултет во Скопје во периодот од 1994 до 1996 година, а бил и член на Европската и Светската лига против ревматизмот.

Објавил преку 300 трудови во земјата и во странство, а добитник е на повеќе признанија во СФРЈ и Република Македонија, како и на францускиот Орден „Palme academique" и италијанскиот 
„Comendatore dela R. Italiana". Бил прогласен за почесен професор на Унизверзитетот во Кејптаун.

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​97-100
**Фимчо Муратовски** (Скопје, 11 август 1931

) — македонски диригент.

Животопис
---------

Муратовски Фимчо е роден во Скопје на 11 август 1931 година. Во 1958 година дипломирал диригирање на **Музичката академија** во Загреб кај професорот Милан Хорват. Специјализирал во Санкт Петербург. Од 1959 бил ангажиран како диригент во **Операта и Балетот на МНТ** и на таа должност останал до 1971 година. На двапати (1963/64 и 1967/68) по една година бил вршител на должноста директор на оваа институција. Од 1971 до 1983 година бил диригент во Македонската филхармонија, во која првите 7 години бил и нејзин директор. Од 1983 година до своето пензионирање во 1996 бил наставник, редовен професор на Факултетот за музичка уметност во Скопје, каде во 2 мандата бил и декан на оваа институција. Како диригент поставил и диригирал повеќе од 40 оперски и балетски дела од класичниот, современииот и домашниот репертоар. На концертниот подиум реализирал голем број симфониски и камерни дела, со посебен афинитет кон домашното творештво. Бил основач и диригент на Младинскиот и на Македонскиот камерен оркестар и диригент и уметнички раководител на Камерниот оркестар на МРТВ. Гостувал во повеќе земји во Европа и Латинска Америка. Заедно со Драгослав Ортаков е соавтор на публикацијата *„Волшебниот Орфеј, 55 години македонска опера",* а со Петар Петренко на публикацијата *„Оперски приказни- водич низ содржините на оперските дела".* Настапувал на повеќе фестивали во земјата и во странство - на Охридско лето, Струшка Музичка Есен, Дубровнички Летни Игри, Мајски оперски вечери, Тетовски хорски одзиви. За својата уметничка дејност добитник е на повеќе награди и признанија: Наградата „13 Ноември" на град Скопје во 1969 година, Републичката награда „11 Октомври" за едногодишно остварување за 1977 година како и истата награда за животно дело во 1995 година.

Наводи
------
**Марија Ѓошевска** - македонска пијанистка и универзитетска професорка.

Животопис
---------

Ѓошевска го започнала своето музичко образование во основното музичко училиште „Владимир Арсовски" во Неготино, додека средното музичко училиште го завршила во ДМУБЦ „Илија Николовски-Луј" во Скопје, во класата на проф. Снежана Анастасова-Чадиковска. Потоа го продолжила образованието на Факултетот за музичка уметност во Скопје, каде дипломирала во 2002 година, магистрирала во 2004 година, а докторирала во 2009 година, во класата на проф. Борис Романов. Во рамките на докторатот, под менторство на проф. Томе Манчев, Ѓошевска го одбранила научниот труд со наслов „Аспекти на влијание на хармонијата врз репродуктивниот процес погледнато низ призмата на делото Соната за пијано D - 960 од Франц Шуберт". Ѓошевска работи како редовен професор Факултетот за музичка уметност во Скопје, на катедрата по пијано, а истовремено членува во Сојузот на музичките уметници на Република Македонија и во Сојузот на музички педагози на Република Македонија.

Творештво
---------

Како солист и како камерен музичар, Ѓошевска настапила на повеќе меѓународни музички фестивали, како: „Охридско лето", „Скопско лето", „Интерфест", „Хераклејски вечери", итн. а одржала настапи и во повеќе земји (САД, Англија, Франција, Австрија, Италија, Полска, Чешка, Хрватска, Србија, Бугарија, Молдавија, Турција, итн.). Во Македонија, таа настапувала како солист со Македонската филхармонија, како и со Дубровничкиот симфониски оркестар и Камерниот оркестар на Музичката младина на Македонија при што соработувала со повеќе диригенти (Кристоф Кампестрини, Антон Нанут, Леонид Николаев, Патрик Штруб, Арилд Ремерајт, Јуриј Алиев, Саша Николовски - Ѓумар, Борјан Цанев, итн. Во периодот 2010-2011 година, Ѓошевска учествувала во европскиот проект „Пијано - рефлексија на европската култура" во чии рамки одржала концерти во пет земји (Франција, Австрија, Полска, Молдавија и Македонија). Исто така, во 2011 година, таа одржала целовечерен рецитал во рамките на францускиот фестивал „Piano Plage".

Ѓошевска е добитничка на повеќе награди на државни и меѓународни натпревари, како:

* Прва награда на Републичкиот натпревар по пијано (1992, 1995 и 1998)
* Финалист на меѓународниот натпревар по пијано во Усти над Лабем, Чешка (1995)
* Финалист на меѓународниот натпревар во Сенегалија, Италија (1996)
* Трета награда на Меѓународниот натпревар „Никола Рубинштајн" во Париз, Франција (1997)
* Прва награда на натпреварот за полифонија на Факултетот за музичка уметност во Скопје (1999, 2000 и 2001)
* Наградата „Виртуози" во категоријата на музички изведувачи (2016)

Наводи
------

1. 1 2 3  *Шубертова вечер*, Марија Ѓошевска (пијано). Скопје: Македонска филхармонија, 2017.
**Драги Миладинов** (роден на 1 март 1928

 година во Скопје) — македонски градежен инженер и универзитетски професор.

Животопис
---------

Драги Миладинов е роден на 1 март 1928

 година во Скопје. Работел на Градежниот факултет во Скопје до своето пензионирање во 1989 година по предмети од областа на дрвените и масивните конструкции. Како стипендист на Фордовата фондација специјализирал во САД (1964/65), а се усовршувал на студиски престои и во Холандија (1969) и Шведска (1979). Учествувал во реализацијата на повеќе објекти и бил многу активен на општествен план. Ги вршел функциите декан на Градежниот факултет (1975–77), проректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" и претседател на Универзитетскиот совет.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Миладинов*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 949. Text "series
" ignored (help)
**Сузана Милевска** (29 јули 1961

 во Битола) — македонска теоретичарка и кураторка на визуелна уметност и култура.

Животопис
---------

Сузана Милевска е теоретичарка и кураторка на визуелна уметност и култура од Македонија. Нејзините теоретски и кураторски интереси ги покриваат постколонијалната критика на хегемонистичките режими на моќта на претставување, феминистичката уметност и родовата теорија, партиципативните и колаборативни уметнички практики. Докторските студии по визуелна култура ги завршува на колеџот Голдсмитс во Лондон. Во 2004 година, Милевска станува Виша Фулбрајт стипендистка и истражувачка во Конгресната библиотека. Во 2010 година Милевска ја издава книгата „Родови разлики на Балканот" и ја уредува The Renaming Machine: The Book. Во 2011 година станува истражувачка во проектот Call the Witness – Roma Pavilion на 54 Меѓународна уметничка изложба - Венециското Биенале - колатерален настан и ги курира изложбите „Call the Witness", „БАК", „Утрехт" и Ромскиот протокoл во австрискиот Парламент. Во 2012 година Милевска ја добива Наградата „Алис" за политичко кураторство и Наградата за култура и теорија „Игор Забел". Од 2010-2012 година е професорка по историја на уметност и теорија на уметности на Факултетот за ликовна уметност во Скопје, додека во 2013 година предава визуелна култура и род на Институтот за родови студии во Скопје. Од 2013-2015 е професорка по Средноевропска и јужноевропска историја на уметност на Академијата за ликовни уметности во Виена. Од 2016 година таа е главна истражувачка во Horizon 2020, на проектот TRACES, Politecnico di Milano.
**Трајан Митревски** (роден на 7 мај 1913

 година во Добрушево, Битолско - починал во  1991
 година во Скопје) — професор на Православниот богословски факултет во Скопје.

Животопис
---------

Основно училиште завршил во родното место, Богословија учел во Битола (1936–1941), а завршил во Пловдив, Бугарија (1942). Дипломирал на Богословскиот факултет во Белград (1950). Ракоположен за свештеник во Битола (29. Ⅷ 1942), служел како парохиски свештеник. Бил главен воспитувач (1967), професор и ректор на Богословијата (1973–1977). При отворањето на Православниот богословски факултет во Скопје (1977) бил избран за вонреден професор во првата гарнитура професори на факултетот, а потоа и редовен професор. Тој е познат библист и апологет.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Митревски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 968. Text "series
" ignored (help)
**Михајло Серафимовски** (р. Тетово, 7 октомври 1927

) — македонски градежен инженер и поранешен редовен професор на Градежниот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Серафимовски е роден во Тетово на 7 октомври 1927 година. Бил редовен професор на Градежниот факултет во Скопје од 1976 година, па сè до неговото пензионирање во 1987 година. Предавал по предметите *хидротехнички објекти и искористување на водните сили*, каде бил раководител на катедра. Завршил во Белград во 1952 година, а потоа работел во градежната оператива. Одиграл значајна улога во формирањето на хидротехничкиот кадар во современа Македонија. Со изразена смисла за практична работа учествувал во реализацијата на голем број големи брани као „Шпилје", „Тиквеш", „Стрежево" и др.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **II** (прво. изд.). Скопје: МАНУ. ISBN 978-608-203-024-2 Проверете ја вредноста `|isbn=`: checksum (help).
2. ↑  „По хидротехнички објекти, искористување на водните сили и водостопански системи". Посетено на 2009-10-27.[*мртва врска*]
**Витомир Мицев** (роден на 27 август 1940

 година во Белград) — македонски невропсихијатар, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Витомир Мицев завршил на Медицинскиот факултет во Скопје во 1965 година. Во 1972 година завршил специјализација по психијатрија во Англија, каде што работел до 1974 година. Потоа се вработил на Клиниката за невропсихијатрија во Скопје, каде што во 1984 г. одбранил докторат. Бил наставник по психопатологија и на Филозофскиот факултет во Скопје. Супспецијалист е по психотерапија и ја вовел бихевиор и психотерапијата во Македонија и е еден од познатите автори на лекување на фобичните заболувања.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Мицев*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 974–975. Text "series
" ignored (help)
**Џовани Алберти** ( Рим, 1558–1601) бил италијански сликар, познат по неговото перспективно сликарство ( квадратура ). Тој исто така беше поет и писател за уметнички критичар.

Биографија
----------

San Silvestro al Quirinale со фрески од Џовани Алберти и неговиот брат Херубино
Брат на Алесандро и Херубино Алберти и трет син на Алберто, тој е роден во Борго С. Сеполкро .

Во 1586 година отишол во Сабионета (близу Мантуа) за да му помогне на својот брат Алесандро во Палацо Дукале и ги насликал фиктивните колонади на крајните ѕидови на Galleria degli Antichi. Ова патување му даде можност да ги проучува илузионистичките фрески на Андреа Мантења во Мантуа и на Кореџо во Парма.

Заминал во Рим за време на папството на Григориј XIII, кој го вработил во папската палата на Монте Кавало и во Ватикан. Тој се истакнувал во сликарството на пејзажи и перспектива, во кои фигурите обично ги сликал Херубино. Тој, исто така, бил вработен од Климент VIII, да го наслика свети Јован Латерански, и, заедно со неговите браќа, да ја украси Сала Клементина во Ватикан. За ова дело, кое било започнато во 1595 година и завршено во 1598 година, двајцата сликари ( Алесандро починал за време на извршувањето) добиле 3050 скуди. Во 1590-тите Џовани и Херубино насликале фрески во Капела Маџоре во Сан Силвестро ал Квиринале, каде сложените перспективни ефекти вклучуваат тромпе-л'ил окулус над олтарот.

Алберти работел и во својот роден град, во Мантуа, Перуџа, Фиренца и на други места. Починал во Рим во 1601 година. Неговиот портрет е поставен во академијата на Свети Лука, а друг во Уфици во Фиренца.

Наводи
------

1. 1 2 3  Bryan 1886 harvnb error: no target: CITEREFBryan1886 (help)
2. ↑  Griswold, William; Simon, Linda Wolk (1994). *Sixteenth-Century Italian Drawings in New York Collections*. New York: Metropolitan Museum of Art. стр. 98. ISBN 9780870996887.

Извори
------

* Public Domain Оваа статија вклучува текст од публикација која е сега во јавен домен: Брајан, Мајкл (1886). „Alberti, Giovanni". Во Грејвс, Роберт Едмунд (уред.). *Брајанов речник на сликари и гравери (A–K)*. **I** (3rd. изд.). London: George Bell & Sons.
*
**Огнен Неделковски** (роден на 13 февруари 1972 година во Скопје) е драмски писател, текстописец и романописец.

Биографија
----------

Огнен Неделковски дипломирал драматургија на Факултетот за драмски уметности во Скопје во 1994 година, во класата на проф. Горан Стефановски. Прогласен е за студент на генерација во учебната 1993/94.

Магистер по драматургија. Магистрирал во 2018 година, на ЕФТА во Скопје. Работел како сценарист во МРТВ, а бил и раководител во Советот за радиодифузија на РМ и во Агенцијата за аудио и аудиовизуелни медиумски услуги (каде што и денес работи.)
Автор е на 10 радио драми, две едночинки изведени во рамките на претставите „Утешение грешним" и „Грешните се утешија" во Театарот „Јордан Хаџи Константинов – Џинот" во Велес.

Како сценарист, се испробал во повеќе жанрови („Пет години Балкан" – 8 епизоди за кариерата на Тоше Проески, „Говорете македонски", краткиот филм „Жарче", ТВ серијата за деца „Големи и мали", ТВ сериите „Сашко и Сашка" и „Ѓоре Шнајдерот", забавните емисии „Розови очила" и „Во шема", ТВ спотови, ТВ и радио реклами.

Огнен Неделковски е текстописец на околу 1200 текстови за поп и фолк песни. Песните се изведувани од поп и фолк елитата на македонската музика. Тоше Проески има отпеано 26 негови текстови: „Тајно моја", „Усни на усни", „Сонце во твоите руси коси", „Има ли ден за нас", „Излажи ме уште еднаш", „Твоите бакнежи на моите бели кошули" и други.

Дела
----

„Монографијата за Спомен куќата на Тодор Проески";

Либретото за мјузиклот „Тајно моја";

„Ловци на лажни вести од зграда 39", роман за тинејџери;

„Жарче", соавтор на сценарио филм;

„ФАУСТ ВО Д МОЛ", сценарио, краток филм.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2021-12-26. Посетено на 2021-12-26.
2. ↑
Антички тркачи од наградна амфора на Панатена со црна фигура на Атик.
**Ерготелес** (старогрчки: *Ἐργοτέλης*) или **Ерготелис**, бил роден во Кносос и бил олимписки тркач на Античките олимписки игри.

Граѓанскиот неред (старо грчки: Стазис) го натерал да го напушти Крит. Дошол во Сицилија и бил натурализиран како државјанин на Химера. Тој ги освоил олимписките долихос („долга трка") од 472 п.н.е. и 464 п.н.е. како и победувајќи двапати и на Питиските и на Исмските игри.

Четирилинија впишан епиграм од 450 п.н.е. пронајдена во Олимпија ги одбележува шесте победи на Ерготел. Основата на впишаната статуа во Олимпија, која била видена и експлоатирана од географот Павзанија, била повторно откриена во 1953 година. Пиндар го почестил Ерготелес со следнава Епиникон химна:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | Daughter of Eleutherian Jove, protecting Fortune, to thy power I pray to guard imperial Himera : Guided by thee the winged gallies move thro' the wide sea : thine are the impetuous wars, the pondering councils : by thy changeful sway. Now sunk below, now lifted to the stars, thro' life's illusions vain Hope steers her wandering way. But by sure presage to descry the approaching day's event, mysterious Heaven hath not to helpless mortals given ; And all is blind towards dim futurity. Oft on the best in fond Opinion's spite Joy's sad reverse has fallen; others no less. With Woe's distressful storms long doomed to fight. Have changed in one short hour disaster to success. Son of Philanor, thy renown had shed its faded flower, thy speed beyond thy native bower, like the brave cock's domestic wars, unknown : Had not, Ergoteles, the civil fray, that friend with friend embroils, forced thee from Cnossian fields away; Now in the Olympic grove for nobler toils, by Isthmians once, and twice in Pytho crowned, a worthier hearth thy Fame has found by the warm waves of Himera, whose Nymphs by thee ennobled hail thy stay. | "|

Истоимен
--------

Гимнастичарскиот клуб Ерготелис бил основан во 1929 година во Ираклион, Крит, го добил името по Ерготелес, во комеморација на првиот олимписки шампион кој бил роден во модерната префектура Ираклион.

Наводи
------

1. ↑  David C. Young, *A brief history of the Olympic games*, p. 105 ISBN 1-4051-1130-5
2. ↑  SEG 11:1223b,Add
3. ↑  Simon Hornblower, *Thucydides and Pindar: Historical narrative and the world of Epinikian poetry*, p. 192 ISBN 0-19-924919-9
4. ↑  D.W. Turner, T*he odes of Pindar, literally tr. into Engl. prose*, 1852
5. ↑  Cécile Bourgaux, *POIHSIS: Poésie*, p. 90 Greek text[*мртва врска*]
6. ↑  Ergotelis FC Official Website, Club History Section
Предлошка:Greek VasesПредлошка:Ancient Olympic winners
**„Каиновиот знак"** (српскохрватски: *Kainov znak*) — југословенски тв-филм од 1970 година, во режија на Иван Хетрих (Ivan Hetrich), снимен по сценариото на Федор Видас. Улогите ги играат: Тонко Лонза, Раде Шербеџија, Хермина Пипиниќ, Изет Хајдархоџиќ, Драган Миливојевиќ и Боривој Шембера.

Синопсис
--------

Во центарот на Загреб е извршен вооружен грабеж со убиство. Тој настан има важни последици врз необичниот однос меѓу угледниот политичар (го игра Лонза) и младиот бонвиван (го игра Шербеџија), кој е деловно поврзан со ограбеното претпријатие...

Наводи
------

1. ↑  Fedor Vidas: Kainov znak, hrvatski film (пристапено на 2.10.2023)
**Подкапина** — земјиштен облик во вид на карпеста длабнатина. Тие се кратки пештери со дневна светлина до нивниот краен дел. По правило подкапините не се подолги од 50 метри. Настанати се под непосредно дејство и влијание на водата, односно од ударите на брановите на морињата или езерата и одронување на делови од карпите, со што се создава вдлабнатина во самата карпа. Нивното создавање е предиспонирано со пукнатини и поволна наведнатост на карбонатната маса што овозможува разлевање на дождовницата на широка површина долж отсекот. Поткапините може да се најдат покрај морските или езерските брегови, но и во сувоземни предели, како во Порече и други области во Македонија, настанати во геолошките процеси под дејство на големите плеистоценски езера. Обично се сретнуваат по страните на клисурите, со отвори што може да достигнуваат и значителни димензии. Положбата им е различна но ретко се јавуваат во подножјата на отсеците или во ниво на речните корита. Најчесто се јавуваат високо на одсеците на значителна релативна височина. Влезниот дел на подкапините е обично полиран со корозивното делување на атмосферската вода и има благо вдлабена форма. Распространетиот инчест влез брзо се стеснува и снижува. Тоа е општ изглед на подкапините освен ако нема појава на уривање на таванскиот дел. Иако може да имаат значителна длабочина, должина и височина поткапините се разликуваат од пештерите по тоа што немаат внатрешен пештерски систем на сали и канали, ниту пак имаат пештерски облици и украси како сталактити и сталагмити. Во подкапини не се вбројуваат сосема кратките пештери кои се јавуваат на врутоците на подземните речни текови или на понорите. Правите подкапини се надвор од влијанието на механичката и хемиската ерозија на водните текови. Потполно се суви и немаат никаква хидрографска функција.

Галерија
--------

* Поткапина близу с.Белица во ПоречеПоткапина близу с.Белица во Порече
* Поткапината Кадина Пештера кај с.ГумалевоПоткапината Кадина Пештера кај с.Гумалево
* Поткапината Кадина Пештера кај с.ГумалевоПоткапината Кадина Пештера кај с.Гумалево
* Поткапината Кадина Пештера над Кадина Река кај с.ГумалевоПоткапината Кадина Пештера над Кадина Река кај с.Гумалево
* Поткапина близу с.Белица во ПоречеПоткапина близу с.Белица во Порече
* Поткапина близу с.Белица во ПоречеПоткапина близу с.Белица во Порече
* Поткапина близу с.Белица во ПоречеПоткапина близу с.Белица во Порече
* Поткапина близу с.Белица во ПоречеПоткапина близу с.Белица во Порече
* Поткапина близу с.Белица во ПоречеПоткапина близу с.Белица во Порече
* Поткапина близу с.Белица во ПоречеПоткапина близу с.Белица во Порече
* Поткапина близу с.Белица во ПоречеПоткапина близу с.Белица во Порече

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Колчаковски, Драган (2006). *Геоморфологија*. Скопје. стр. 348. ISBN 9989-2635-0-7.
**Експресионизам** — модернистички правец во уметноста и во книжевноста со средиште во Германија, а својот врв го доживува во годините околу Првата светска војна.

Идеја и појава
--------------

Експресионизмот тежнее кон изразување на внатрешните напнатости, екстатичности, визионерството. Во ликовната уметност се забележува посебно акцентирање на боите, а како претходник во сликарството се смета Ван Гог.

Во литературата, се одликува со истакнување на лирски и драмски форми со слободен стих, екстатичен тон, хиперболичен израз.

Експресионистите ја отфрлаат идејата за прекрасното во вид на склад, хармонија и остварено единство на надворешното и внатрешното. Затоа експресионистите ќе „запрат" и кога нешто не е докрај доречено. Во сето ова има нешто што потсетува на романтизмот. Оваа сличност не е случајна: и двата правца се спротивставуваат на реализмот.

Експресионизмот зазема посебно место меѓу уметничките правци затоа што зафаќа релативно најшироко подрачје и остава траги сè до нашето време.

Истакнати македонски експресионисти
-----------------------------------

* Никола Мартиновски
* Петар Мазев
* Борислав Траиковски
* Глигор Чемерски
* Владимир Георгиевски

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Експресионистички слики" на Ризницата ? |

* За книгата „Експресионизмот во македонското сликарство" од Љ. Пауновски Архивирано на 6 април 2017 г. — Вечер

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85046543
* GND: 4016044-0
* NDL: 00576716
* NKC: ph120117
* BNE: XX526802

 |

 |
**Алин Котрел** (26. Јуни 1953 година во Шкотска, Обединетото Кралство) е професор по економија на универзитетот Вејк Форест во Соединетите Држави. Тој е син на влијателниот шкотски хемичар Том Котрел (8 јуни 1923 – 2 јуни 1973). 

Алин Котрел, шкотски економист

Живот
-----

Котрел поседува диплома за политика, филозофија и бизнис (ППЕ) од колеџот Мертон, при Универзитет во Оксфорд. Тој се здобил со звање доктор на науки од Универзитетот во Единбург.

Во 1983 година се преселил во Соединетите Американски Држави и предавал на Универзитетот Чапел Хил и Елон во Северна Каролина пред да се пресели на Универзитетот Вејк Форест во 1989 година. Таму Котрел учи економија и економетрија. Неговата главна истражувачка активност се однесува на историјата на идеите во економијата, особено Кејнз и Маркс, прашањата на макроекономијата и теоријата на економско планирање. Котрел е оженет и има една ќерка.

Дела
----

Заедно со компјутерскиот научник Пол Кокшот, Котрел е автор на книгата „*Кон Нов Социјализам*", за првпат објавена на англиски јазик во 1993 година, а во која тие предложуваат како една планирана економија, супериорна во однос на пазарната економија, треба да се овозможи преку информатичката технологија. Тој е и автор на книгата „Општествени класи во марксистичката теорија во послевоена Британија", објавена во 1984 година.

Котрел е иницијатор и еден од главните автори на гретл (Гну Регресија, Економетрија и Библиотека со временски низи), програмски пакет со отворен извор за статистички пресметки.

Добитник е на Математичката награда на Шкотската школа за есеј за математичка филозофија (1970), Изложба (конкурентна стипендија) до колеџот Мертон, Оксфорд (1971) и Награда за извонредност во истражувањето, Универзитет Вејк Форест (1994).

Публикации
----------

Англиски оригинал
* *Social Classes in Marxist Theory and in Post-war Britain*, 1984, ISBN 978-0-7100-9906-8 .
* *Towards a New Socialism* Архивирано на 17 ноември 2014 г. 1993 година, ISBN 978-0-85124-544-7 (pdf; 936 kВ)

Германски преводи
* *Alternativen aus dem Rechner. Für sozialistische Planung und direkte Demokratie*, 2006, ISBN 978-3-89438-345-9 .

Наводи
------

1. 1 2 3  Kurzbiographie auf der Wake Forest University Webseite (engl.)

Надворешни врски
----------------

* Главната страница на Котрел на универзитетот Вејк Форест
* Пол Кокшот, Алин Котрел: „*Социјалистичката планирана економија е можна*" (PDF податотека; 1,77 MB, архивирана верзија на германски јазик)
**Ана Дабис** (1847-13 март 1927) била германска вајарка која поминала голем дел од својата кариера во Британија.

Биографија
----------

Дабис е родена на островот Риген во Германија, каде што нејзиниот татко бил свештеник. Откако нејзините родители починале на рана возраст, Дабис била воспитана од роднини пред да се преселила во Англија околу 1881 година за да преземела учителска позиција. Таа се запишала на Националното уметничко училиште за обука во Јужен Кенсингтон каде ѝ предавала скулптура од Едуард Лантери и освоила сребрен медал на Националниот натпревар во 1885 година.

Дабис почнала да произведува медали, бисти, глави и статуетки, често во бронза и помеѓу 1888 и 1895 година изложила десет дела на Кралската академија во Лондон. Таа го поддржувала движењето на суфражетите и во 1889 година ја потпишала Декларацијата во корист на правото на глас на жените. По долги години живеење во Лондон, Дабис се преселила во Саутфлит во Кент. Кралскиот колеџ во Лондон ја држи нејзината бронзена гипс биста на Фрида Монд.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  University of Glasgow History of Art / HATII (2011). „Miss Anna Dabis". *Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain & Ireland 1851–1951*. Архивирано од изворникот на 2020-06-05. Посетено на 10 March 2020.
2. 1 2  Sara Gray (2019). *British Women Artists. A Biographical Dictionary of 1000 Women Artists in the British Decorative Arts*. Dark River. ISBN 978-1-911121-63-3.
3. ↑  James Mackay (1977). *The Dictionary of Western Sculptors in Bronze*. Antique Collectors' Club. ISBN 0902028553.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 25153182658126790351

 |

 |
*Апостол Матеј* (околу 1618-1620) од Антонис ван Дајк.
***Апостол Матеј*** ― слика од околу 1618-1620 година на фламанскиот уметник Антонис ван Дајк која го прикажува апостолот Матеј. Една од нејзините вдахновенија веројатно била низата слики на апостолите што ги видел во студиото на неговиот господар Рубенс околу 1610 година, насликани за војводата на Лерма. Мазната четка е доследна со другите дела на сликарот од првиот период во Антверпен.

Околу 1914 година, таа и низа други слики биле купени од италијанска приватна збирка од страна на холандскиот дилер на уметнички дела Јулиус Белер - заедно сликите биле познати како „Белеров серијал" по него, иако тој ги продавал одделно на различни музеи и приватни збирки.

Во 2016 година, сегашната слика повторно се појавила во приватната збирка на една г-ѓа Женерет, заедно со *Автопортрет* од Јакоб Јорданс. Двете слики потоа биле дарувани на Фондацијата „Крал Бадуин" (Koning Boudewijnstichting), која одлучила да ги даде на долгорочен заем на Рубенсовата куќа (Rubenshuis), во Антверпен, што ја прави единствената слика од апостолскиот серијал на Ван Дајк што сега е чувана во Белгија.

Поврзано
--------

* Список на слики од Антонис ван Дајк

Наводи
------

1. 1 2 3 4  (на холандски) De apostel Mattheüs, op de website van het Erfgoedfonds van de Koning Boudewijnstichting
2. ↑  (на холандски) Rubenshuis krijgt Van Dyck en Jordaens bij, De Standaard, 18 јануари 2017
3. 1 2 3  (на холандски) Rubenshuis krijgt er binnenkort een Van Dyck en Jordaens bij
4. ↑  (на холандски) Koning Boudewijnstichting toont 2 herontdekte schilderijen van Van Dyck en Jordaens op BRAFA, Koning Boudewijnstichting, 18 јануари 2017
5. 1 2  (на холандски) Brafa, pop-upmuseum met koop-optie, 20 јануари 2017
**Симон Шемов** (р. 1 декември 1941

 во Кавадарци) — македонски сликар и графичар, како и универзитетски професор на Факултетот за ликовни уметности во Скопје.

Тој е ден од првите истражувачи на алтернативните насоки во ликовната уметност, со заложба за проширување и испреплетување на медиумите

Животопис
---------

Дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Белград во 1964 година. Станал редовен професор на Факултетот за ликовни уметности во Скопје.

Ја афирмирал македонската уметност и надвор од државата. Интересирањето за природните феномени е присутно во сликарството, графиката, инсталациите, објектите, интервенциите во природен и урбан простор и особено во делата од рачно изработена хартија (Пантеист, 1967; Детски игри, 1972; циклусот Ангели, 1990; Шума, 2003).

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Швајцарско-македонски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1651. Text "series
" ignored (help)
**Мала носовка** (старосл. *юсъ малъıи*, кирилица: Ѧ, ѧ, глаголица: ) и **Голема носовка** (стсл. *юсъ большии*, кирилица: Ѫ, ѫ, глаголица: ) — букви кои означуваат две општословенски носни самогласки, во прасловенскиот и старословенскиот јазик. Секоја од нив се наоѓа и во јотуван облик (кирилица: ѩ и ѭ; глаголица:  и ), како лигатура со буквата I.

Фонетски, мала носовка означува {{МФА|[ɛ̃]}, а голема носовка — [ɔ̃]. Би можеле да се претстават како ен / ем за малата и он / ом за големата носовка.

Имињата на буквите не се поврзани со капитализација: двете букви постојат и во големи и во мали варијанти.

Губење на јусовите
------------------

Сите современи словенски јазици кои користат кирилица ја имаат изгубено оваа буква, со тоа што кај секој од нив носовката станала непотребна поради гласовните промени низ времето.

Големата носовка била составен дел од бугарската азбука и руската азбука сѐ до 1945 г. Меѓутоа, дотогаш засната носовка исчезнала од јазикот. Како резултат на тоа, постоеле несоодветности помеѓу буквата и фактичкиот јазик и луѓето морале напамет да учат каде да ја ставаат буквата без некоја логика. Постојат некои македонски дијелекти околу Лерин и Костур и во Пиринска Македонија кои сѐ уште имаат носен изговор: *К’нде грендеш, мило чендо?* („Кѫдє грѧдєшъ, мило чѧдо?")

Во Русија, Малата носовка било преземено за да ја означува јотираната буква **я** на средината или на крајот од зборот; современата буква ја **я** е прилагодување на оваа курзивен облик од XVII век променета со типографската реформа од 1708 г.

Во полскиот јазик, кој користи латиница, буквата Ę, ę ја има фонетската вредност на малата носовка, додека буквата Ą, ą на големата носовка. Јотизираните облици пак, на полски се пишуваат со ię, ią. Меѓутоа, фонемите ę и ą не водат историско потекло од оние кои малата и големата носовка ги означувало, но се создадени потоа на полско тло.

Поврзано
--------

* Јат
**Вртивратките** (*Jynx torquilla*) се вид од вратовртечкото семејството на клукајдрвциte.

Распространетост
----------------

Овој вид е населен во умерените региони на Европа и Азија. Тие се птици преселници, презимуваат во тропските делови на Африка и јужна Азија (како и во Иран). Тоа е птица на отворени шуми и овоштарници. Кога се селат понекогаш се видени во песочните предели, каде што бараат мравки за прехрана.
**Вртивратките** ги има и во Македонија.

Вртивратка го извива вратот

Опис
----

Овој вид во должина е од 16 до 18 см и тежи 26-50 g. Нивните клунови се пократки и помалку остри од другите клукајдрвци, затоа што нивниот главен плен се мравки и други инсекти, кои ги наоѓаат во распаднатите дрвја или на голата почва. Тие ги користат дупките во дрвјата за вгнездување, за да не прават нови дупки. 
Името „вртивратки" го добиле заради нивната способност да го свртат вратот речиси 180 степени.

Гнездење
--------

*Jynx torquilla*
Вртивратките се гнездат во постоечките дупки во дрвјата. Снесуваат 7 до 10 јајца, во мај и јуни. Јајцата се бели, како на другите клукајдрвци. При опасност, ја користат својата способност за вртење на вратот и нивната змијоликост, испуштајќи шушкав звук. Ваквото нивно чудно поведение доведе да се употребуваат како „клетва" со зборот „Jynx" во вештерството.

Систематизација
---------------

Постојат 6 подвида:

* *Jynx torquilla chinensis* Hesse, 1911
* *Jynx torquilla himalayana* Vaurie, 1959
* *Jynx torquilla mauretanica* Rothschild, 1909
* *Jynx torquilla sarudnyi* Loudon, 1912
* *Jynx torquilla torquilla* Linnaeus, 1758
* *Jynx torquilla tschusii* O. Kleinschmidt,1907

Надворешни врски
----------------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Jynx torquilla*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. ↑  „دارکوب قهوه ای (دارکوب راه راه)". Iran deserts. Посетено на March 1, 2013.
3. ↑  *CRC Handbook of Avian Body Masses* by John B. Dunning Jr. (Editor). CRC Press (1992), ISBN 978-0-8493-4258-5.

* 

* Вртивратка на Ризницата ?
* 

* Jynx torquilla на Викивидовите ?
* *Jynx torquilla* на Flickr: Field Guide Birds of the World
* Jynx torquilla на Avibase
* Oiseaux Photos
* Ageing and sexing (PDF) by Javier Blasco-Zumeta Архивирано на 12 ноември 2013 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4189620-8

 |

 |


  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Езиди** (курдски *Êzidî*, *ئێزیدی*) — етнорелигиозна група Курди во Горна Месопотамија. Религијата на Езидите е езидизмот, кој сврзува елементи на многу религии — ислам, христијанство (несторијанизам), зороастризам и јудаизам. Повеќето Езиди зборуваат курманџи, дијалект на курдскиот јазик класифициран како северозападна иранска подгрупа на ариевската гранка на индоевропските јазици. Во Првата светска војна, Езидите се бореле против Отоманската Империја на страната на Руската Империја, додека многу курдски сунити од Отоманската Империја активно учествувале на страната на Турците во геноцидот врз Ерменците и Асирците. Така, Езидите мигрирале во Руската Империја, а потоа во земјите од Европа. Бидејќи не е создадена општокурдска национална државност, нема точни податоци за Курдите, а особено за Езидите. Според различни извори, на планетата има до 1 милион Езиди. Во Ирак, за време на владеењето на Садам Хусеин, тие се обиделе да ги регистрираат Езидите како Арапи и на секој можен начин го поттикнувале одвојувањето на Езидите и Шабаките од останатите Курди. Историски гледано, Езидите доживеале малтретирање од муслиманското мнозинство, кое ги смета за „неверници". Езидското верување вели дека Езидите не се прават, туку само се раѓаат. Езидите се еднобошци — следбеници на еднобоштвото. Од 2014 година, Езидите се подложени на геноцид во Ирак од страна на Исламската Држава на Ирак и Левантот.

Наводи
------

1. ↑  Kreyenbroek, Philip G.; Rashow, Khalīl Jindī (2005). *God and Sheikh Adi are Perfect: Sacred Poems and Religious Narratives from the Yezidi Tradition*. стр. 118. ISBN 3-447-05300-3.
2. ↑  Nelida Fuccaro (1999). *The Other Kurds: Yazidis in Colonial Iraq*. London & New York: I. B. Tauris. стр. 9. ISBN 1860641709.
3. ↑  „Yazidi | History, Culture, & Religion | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). Посетено на 2022-08-18.
4. ↑  Pirbari, Dimitri; Grigoriev, Stanislav. *Holy Lalish, 2008 (Ezidian temple Lalish in Iraqi Kurdistan)*. Архивирано од изворникот на 2022-01-09. Посетено на 2023-01-13.
5. ↑  „Kurmanji". Архивирано од изворникот на 4 март 2016. Посетено на 24 февруари 2016.
6. ↑  „Ирак: Поради присуството на ПКК, над 350.000 Езиди не можат да се вратат во своите домови во Синџар". *www.aa.com.tr*. Посетено на 2023-01-13.

Надворешни врски
----------------

* Rubin, Alissa J. (14 October 2007). „Persecuted Sect in Iraq Avoids Its Shrine". *The New York Times*. Посетено на 4 August 2009.
* Yazda – A Global Yazidi Organization
**Крампус** е американска божиќна комедија на ужасите од 2015 г. врз основа на истоимениот лик од австро-баварскиот фолклор, во режија на Мајкл Доерти, а сценариото на Догерти, Тод Кејси и Зак Шилдс. Главните улоги ги толкуваат Адам Скот, Тони Колет, Дејвид Кехнер, Алисон Толман, Кончата Ферел, МЈ Ентони, Стефанија Овен со Криста Стадлер и новите членови на глумечката екипа Лоло Овен, Квин Семјуел, Маверик Флак и Сејџ Ханефелд. Во филмот, несреќната семејна тепачка предизвикува едно момче да го изгуби празничниот дух. Ова го ослободува гневот на Крампус, заканувачко, роговидно ѓаволско чудовиште во античкиот европски фолклор, кој ги казнува непослушните деца на Божиќ. Додека Крампус ја опсадува областа, семејството мора да се здружи за да се спаси од ужасна судбина.

Наводи
------

1. ↑  „*KRAMPUS* (15)". British Board of Film Classification. November 17, 2015. Архивирано од изворникот June 1, 2020. Посетено на November 17, 2015.
2. 1 2  „Krampus (2015)". *Box Office Mojo*. IMDb. Архивирано од изворникот June 1, 2020. Посетено на March 10, 2016.

Надворешни врски
----------------
Типична излетничка кошница
**Излетничка кошница** или **пикник-кошница** е кошница или друг сад во кој се става храна и сервис за јадење за на излет (пикник). Ваквите кошници се сметаат за стандардна опрема за мали излети, но не се употребуваат при големи излети. наместо излетнички кошници се користат сандаци за поголеми количества на храна и пијалаци. 

Додека основната излетничка кошница е прилично едноставна, некои кошници кои се продаваат во гастрономски продавници се прилично големи и комплицирани, со изолирани делови за одржување на топло и ладно, како и сервис за јадење и чаши (вински чаши и порецелански чинии во џебови или со ремени. 

Постојат излетнички кои всушност се ранци со слични изолирани делови и џебови за прибор, наместо традиционални плетени кошници. 

Многу современи излетнички кошници имаат и посебно место за чување вино, вообичаениот пијалак (за пикник). Некои од овие имаат и прикачени простирки за седење.

Надворешни врски
----------------

* Излетнички кошници Архивирано на 4 октомври 2006 г. (англиски)
**„Книгата на пророкот Амос"** — книга од Стариот завет.

Содржина
--------

Пророкот Јоил му се обраќа на народот, пренесувајќи ги божјите зборови. Тој објавува дека Господ ќе ги уништи соседните народи на Израилците: Дамаск, Тир, Газа, Рама, Филистејците итн. Истата судбина ќе ги снајде и Моав, Јудеја и Самарија кои ќе бидат казнети поради отфрлањето на божјиот закон и приклонувањето кон идолопоклонството при што Израилците ќе бидат раселенни. Затоа, Јоил повикува на покајание и приклонување кон божјиот закон, зашто тогаш Бог ќе се смилува на својот народ. Јоил има неколку виденија во кои ја гледа пропаста на Израилот и поради тоа е обвинет дека крева бунт против царот Јеровоам. Сепак, тој пророкува дека по заслужената казна, Бог ќе се смилува на својот народ и ќе ги врати Израилците во татковината.

Наводи
------

1. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 1116-1122.
**Никола Нака** (Скопје, 17 март 1936

) — македонски градежен инженер и поранешен професор на Градежниот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Нака е роден на 17 март 1936 година. Од 1963 до 1966 година работел во Франција на проектирање индустриски објекти, потоа во скопските фирми „Бетон" и „Маврово". Докторирал во 1988 на тема од *организацијата на изградбата*, што е главна област на неговите истражувања. До 1989 година бил професор на Градежниот факултет во Скопје по групата предмети *Организација, технологија и економика на изградбата*. Од 1990 година живее и работи во Словенија, каде што и се пензионирал.

Библиографија
-------------

Има напишано неколку научни трудови:

* *Степен на искористување на тешка механизација при изградба на објекти од нискоградбата*, 1979 г.
* *Оптимален технолошко-економски модел за избор на комплексна механизација во услови на извршување на раборите*, 1984 г.

Наводи
------

1. ↑  „Докторски дисертации". Градежен факултет - Скопје. Посетено на 2009-11-15.