recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Веј Каи**, или оригинално **Веј Цаи**, (кинески:蔡巍, англиски: Wei Cai) е кинеско-американски професор по машинско инженерство на Стенфордовиот универзитет.

Животен пат
-----------

Каи во 1995 година дипломира на отсекот за оптоелектроника при Универзитетот за наука и технологија „Хуаѓонг" во провинцијата Хубеи, НР Кина. Своето образование го продолжува во САД, каде во 2001 година докторира во областа на јадреното инженерство при Институтот за технологија на Масачусетс во Кембриџ, Масачусетс, САД. Работи кратко време како пост-докторски научен соработник во националната лабораторија „Лоренс Ливермор."  Од јули 2004 година, Каи постанува доцент во одделот за машинско инженерство при Стенфордовиот универзитет, а од септември 2011 година е избран во звањето вонреден професор.  Каи раководи со Лабораторијата за микро- и наномеханика.

Професионални организации
-------------------------

Веј Каи е член на неколку професионални друштва во неговата струка: 

* Американското јадрено друштво
* Американското друштво на физичари
* Друштвото за истражување на материјалите
* Алфа Ни почесното здружение на Американското јадрено друштво
* Сигма Кси почесното здружение за научно истражување

Награди и признанија
--------------------

Каи е добитник на бројни признанија за неговата научно-истражувачка дејност. Меѓу најбитните се вбројуваат:

* Претседателската награда за научници и инженери на почетокот од своите кариери (2004)
* Наградата за млади истражувачи „Хјуз" на Американското друштво на машински инженери (2013)

Авторска дејност
----------------

Професорот Каи има објавено бројни научни трудови, поглавја, прегледи и коментари во научни списанија со висок импакт фактор.  Меѓу другото, тој е и автор односно уредник на две книги: „Компјутерски симулации на дислокации" (2006)  и „Несовршености во кристални цврсти тела" (2016).

Библиографија
-------------

1. 1 2 3  „News & Events - School of Materials Science and Engineering Zhejiang University". *mse.zju.edu.cn*. Посетено на 2019-07-19.[*мртва врска*]
2. 1 2  „Curriculum Vitae – Wei Cai". *web.stanford.edu*. Посетено на 2019-07-19.
3. ↑  „Micro and Nano Mechanics Group |". *micronano.stanford.edu*. Посетено на 2019-07-19.
4. ↑  „Wei Cai (蔡巍) - Google Scholar Citations". *scholar.google.com*. Посетено на 2019-07-19.
5. ↑  „Computer Simulations of Dislocations". *micro.stanford.edu*. Архивирано од изворникот на 2019-12-08. Посетено на 2019-07-19.
6. ↑  Nix, William D.; Cai, Wei (2016/09). „Imperfections in Crystalline Solids by Wei Cai". *Cambridge Core* (англиски). Посетено на 2019-07-19. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
**Галичичко каранфилче** (*Dianthus galicicae*) — локален ендемичен вид растение во Националниот парк Галичица.

Опис
----

Галичичкото каранфилче е многугодишно растение. Има стебло високо до 40 cm, глатко, светликаво, зелено.

### Листови

Листовите му се кончести, широки 0,5-0,75 mm, со три жилки, здиплени или плоскави, по работ и по средната жила рапави, на врвот постепено заострени.

### Цвет

Цветот на галичичкото каранфилче е со голем број цветови собрани во компактна главичка широка до 20 mm; Чашката 9-10 х 1,5-1,75 mm, темнопурпурна; ламината на венчето 1,2-1,5 х 1mm, пурпурна, скоро целокрајна, покуса од чашкините запци.

Екологија
---------

По варовнички камења во монтанскиот појас.

Распространување
----------------

Галичичкото каранфилче е локален ендемит. Познат само за планината Галичица, во месноста Војтина над селото Љубаништа, 1200-1300 m. (Мицевски, 1987)

Наводи
------

1. ↑  (Dianthus galicicae ) Micevski ,Prilozi Mak.Akad.Nauk.Umetn.8(1-2).40(1990)
2. ↑  (Dianthus galicicae ) Micevski ,Prilozi Mak.Akad.Nauk.Umetn.8(1-2).40(1990)
3. ↑  (Dianthus galicicae ) Micevski ,Prilozi Mak.Akad.Nauk.Umetn.8(1-2).40(1990)
4. ↑  (Dianthus galicicae ) Micevski ,Prilozi Mak.Akad.Nauk.Umetn.8(1-2).40(1990)
Тираносаурусот бил најстрашниот и најкрволочниот диносаурус кој некогаш живеел. Имал глава долга и до еден метар. Имал големи и остри заби и долг подвижен врат. Имал кратки предни нозе, а моќни и долги задни нозе на кои трчал, одржувајќи рамнотежа со долгата мускулеста опашка. Бил висок околу 5, а долг и до 15 метри. Според ножните отпечатоци, широки 70 cm и долги 75 cm, е пресметано дека чекорите му биле долги и до 5 метра. Бил брз грабливец, и, веројатно бил најголем месојадец што живеел на нашата планета. Врвот на својот развиток го достигнал, како и неговите сродници, во периодот креда, кога на Земјата владеела топла и влажна клима. Изумрел одеднаш пред околу 65 милиони години. Се размножувал со јајца како и сите други влекачи. Живеел во Северна Америка, каде се најдени најмногу фосилни остатоци.

Наводи
------

1. ↑  *Животинско Царство*. 1997
**Тиоредоксински склоп** — белковински (белковински) склоп кој е заеднички за ензимите кои го катализираат создавањето на дисулфидните врски и изомеризацијата. Склопот е именуван по тиоредоксинот (класа на мали редокс белковини) и може да се најде и кај прокариотските и кај еукариотските организми. Тој е пример за алфа/бета белковински склоп со оксидоредуктазна активност. Просторната топологија на склопот се состои од четири-верижна антипаралелна бета-плоча, која се наоѓа во сендвич меѓу три алфа-завојницаа. Топологијата на бета нишките е 2134, каде 3 е антипаралелна на останатите.

Сочуваност на низата
--------------------

И покрај тоа што постои голема варијабилност во низата, тиоредоксинските белковини споделуваат иста низа на активното место, со две реактивни цистеински остатоци: Cys-X-Y-Cys, каде X и Y се често, но не секогаш, хидрофобни аминокиселини. Редуцираната форма на белковината содржи две слободни тиолни групи на цистеинските остатоци, додека оксидираната форма содржи дисулфидна врска меѓу нив.

Формирање на дисулфидни врски
-----------------------------

Различните белковини кои содржат тиоредоксин се разликуваат многу во нивната реактивност и во pKa на нивните слободни тиоли, што произлегува од способноста на целокупната структура на белковината да го стабилизира активираниот тиолат. Иако структурата е прилично доследна меѓу белковините кои го содржат тиоредоксинскиот склоп, pKa вредноста е исклучително чувствителна на мали варијации во структурата, особено поставеноста на атомите од полипептидниот ’рбет во близина на првиот цистеин.

Примери
-------

Човечки белковини кои го содржат овој склоп се:

* DNAJC10
* ERP70
* GLRX3
* P4HB; P5; PDIA2; PDIA3; PDIA4; PDIA5; PDIA6; PDILT
* QSOX1; QSOX2
* STRF8
* TXN; TXN2; TXNDC1; TXNDC10; TXNDC11; TXNDC13; TXNDC14; TXNDC15; TXNDC16; TXNDC2; TXNDC3; TXNDC4; TXNDC5; TXNDC6; TXNDC8; TXNL1; TXNL3

Наводи
------

* Creighton TE. (2000). Protein folding coupled to disulphide-bond formation. In *Mechanisms of Protein Folding* 2nd ed. Editor RH Pain. Oxford University Press.

Надворешни врски
----------------

* SCOP тиоредоксинско натсемејство Архивирано на 16 мај 2011 г. (англиски)
* CATH топологија на глутаредоксин Архивирано на 12 март 2007 г. (англиски)
**„ФИРОМ реквием - 2013"** — музички албум на Александар Пејовски од 2014 година.

Информации за албумот
---------------------

Поднасловот на албумот гласи: „омаж на пионерите на музичкиот минимализам од седимдесеттите години на дваесеттиот век", а албумот претставува снимен запис од концертот одржан на 20 април 2013 година во Денсинг салата на Младинскиот културен центар во Скопје. Албумот е објавен како заедничко издание на ЈУ Младински културен центар - Скопје и „PMG Recordings".

Содржина
--------

Албумот содржи четири композиции:

1. „Одбројување"
2. „Транс ФИРОМ Експрес - Гласверк"
3. „Ерга ОМнес"
4. „Миса Бревис" (во сеќавање на Хенрик Миколај Горецки)

\* „Кирие"
\* „Глорија"
\* „Кристе"
\* „Амен"
\* „Агнус Деи"

Наводи
------

1. ↑  Александар Пејовски, *ФИРОМ реквием*, ЈУ Младински Културен Центар - Скопје, мкц007 и PMG Recordings, 097/2014.
2. ↑  Александар Пејовски, *ФИРОМ реквием*, ЈУ Младински културен центар - Скопје, мкц007 и PMG Recordings, 097/2014.
**ФЕСТ** е меѓународен филмски фестивал што се одржува во Белград, Србија.

ФЕСТ 2015
---------

43. издание на ФЕСТ било свечено отворено на 27 февруари 2015 година, а фестивалот траел до 8 март. Официјален слоган на фестивалот бил „Тука сме! Во соѕвездието на победниците„, а биле прикажани 120 филмови, од кои 90 премиери. Притоа, нововоспоставената почесна награда „Белградски победник" му била доделена на американскиот актер Ричард Драјфус, познат по улогите во филмовите: „Американски графити" на Џорџ Лукас, „Зошто ме осудивте на живот" на Џон Бадам, „Ајкула" на Стивен Спилберг, „Ноќта паѓа над Менхетен" на Сидни Ламет итн. Притоа, на конференцијата за новинарите, Драјфус изјавил дека „Источна Европа секогаш ја чувствува како враќање дома, бидејќи потекнува од овој дел на светот". Исто така, со „Белградски победник" биле наградени и српската глумица Милена Дравиќ и рускиот режисер Александар Сокуров, кому во рамките на фестивалот му бил направен и омаж, составен од неколку негови филмови. Американскиот глумец Џон Севиџ (познат по улогите во филмовите „Коса", „Ловци на елени" и „Љубовниците на Марија") ја добил наградата „Златен печат", која ја доделува Југословенската кинотека за „сè што направил за светската кинематографија".

Наводи
------

1. ↑   „Драјфус, Сокуров и Севиџ на ФЕСТ", *Утрински весник*, година XVI, број 4724, вторник, 3 март 2015, стр. 15.
**Говори се да ме вараш** е една од најпознатите авторски песни на легендарниот изведувач на тамбурашки песни Звонко Богдан. Песната е со љубовни мотиви.

Текст
-----

Говори се да ме вараш  

и да ћеш ме оставити,  

а знаш добро да сам болан  

и да нећу оздравити  

Знам да више права немам  

на те твоје очи црне,  

слажи макар да ме волиш  

не дај да ми душа трне.  

Ти ћеш опет ић' у коло,  

долазиће поливачи,  

пиваћете писме старе,  

пратиће вас тамбураши.  

А недиљом кад се шеташ  

шушкаће на теби свила,  

сигурно ћеш заботавит'  

да си кад год моја била.  

Не ломи ми срцу гране,  

Сачекај да само стане.

Надворешни врски
----------------

* *Звонко Богдан*, **Говори се да ме вараш**[*мртва врска*]
**Гога Зафироски - Зафиро** (Прилеп, 7 април 1925

 - Прилеп,  2004
) — македонски пејач на народна музика.

Животопис
---------

Зафироски е роден на 7 април 1925 година. Првите музички почетоци му биле на неполни 17 години во еден циркус кој гостувал во Прилеп. За време на претставата во циркусот водителот побарал од публиката човек кој знае да пее, по што неговите другари го пријавиле него. Кога Гога запеал публиката и водителот биле воодушевени од неговиот глас. Водителот му рекол на Гога: - „Ти момче си роден за пејач и ќе пееш секој ден во овој циркус додека сме тука". Со пеењето во циркусот ги заработил првите пари од пеење.
На 18 години се вработил во монополот каде што работел на манипулацијата на тутунот, им пеел на другите работници поради што бил миленик во монополот каде што пеел и на разгласната станица. За време на окупацијата во 1943 година некои постари мангупи го натерале Гога да ја запее тогаш популарната германска песна „**Лили Марлен**" пред Германците во монополот но со други зборови:

„Нашата кокошка снесе три јајца  

и сега ги квачи да станат пиленца…  

После три недели станале петли  

и сега се борат кој да победи  

за тебе Лили Марлен…"

Германците биле воодушевени од настапот на Гога и неговата „верзија" на Лили Марлен…
Го бакнувале, прегрнувале и му аплаудирале не знаејќи што всушност им испеал Гога. Но кога некој им кажал кои биле зборовите во песната, Гога бил затворен во полицискиот участок каде што бил ѕверски претепан, особено по стапалата, поради што целиот живот ги чувствувал последиците од тепањето.
По ослободувањето Зафироски заедно со техничарот Киро Грдан направиле радиостаница на кратка бранова должина која била прифатена на општо задоволство од прилепчани. Така Гога ја формирал првата радиостаница во Прилеп и станал нејзин прв директор но истовремено и нејзин водител, спортски коментатор, конферансие и пејач целиот свој работен век. Гога Зафироски – Зафиро снимил 4 плочи за „Југотон" и испеал преку 140 песни. За него е снимен и документарец и видео-лента од Македонската радио-телевизија. За својата дејност е наградуван со повеќе награди и признанија меѓу кои се истакнува орденот за заслуги за народ со сребрена ѕвезда од претседателот на СФР Југославија. Со неговата сопруга Менка имале три деца: Павлина, Сашо и Лиле. Починал во 2004 година.

Наводи
------

1. ↑  *МУЗИКАТА Е МОЈАТА ПРВА ЉУБОВ*

Надворешни врски
----------------

* Гога Зафироски - Се зададе темен облак на YouTube
* Гога Зафироски - Запеала Љуба од градина на YouTube
**Цезарова шифра** е вид шифрирање со директна замена. При употребата на овој начин на шифрирање секоја буква се замнува само со една и секогаш иста друга буква, во целиот текст.

Според некои историски извори, овој начин на кодирање бил користен од Јулиј Цезар.

### Математички запис

За кодирање на македонската азбука се користи модул 31, а за англиската модул 26

Шифрирање

{\displaystyle E\_{n}(x)=(x+n)\mod {31}.}
Дешифрирање

{\displaystyle D\_{n}(x)=(x-n)\mod {31}.}
каде што
*n* е клучот в случајот *n* = 3,
*x* е вредноста на буквата *а* = 1, *б* = 2 итн.

### Примена

Најчесто користена верзија на Цезаровата шифра е кога секоја буква на компјутерската тастатура се заменува со соседната десна или лева соседна буква.

Така S се заменува со A, F се заменува со D, G се заменува со F итн.

```
**Пример:**
**Текст:** Ova e skriena poraka
**Клуч:** соседна десна буква
**Код:** Pbs r dltorms [ptsls

```
Цегледски бокал (без капак).
**Цегледски бокал** (унгарски: **Ceglédi kanna**) ― сад за вода именуван по градот Цеглед, Унгарија. Користен е и како музички инструмент во народната музика, особено во ромската музика во Унгарија.

Како сад
--------

Цегледскиот бокал е метален бокал од 7–9 литри за вода, со рачка и капак. Тоа е релативно современ изум. Тие првпат биле произведени од Јанош Ронај во Цеглед во 1910-тите. Пред широката распостранетост на водоводни цевководи, цегледските бокали биле популарни за испорака на вода до земјоделците за време на жетвата, градежништвото и другите работници далеку од станбените места. Тие брзо станале популарни, бидејќи не биле кревки како грнчарските бокали, лесни за носење со рака, на велосипед или во автомобил и лесно се чистени. Бидејќи долго време имало само еден производител, името останало.

Првично цегледските бокали биле направени од галванизиран калај. Подоцна тие биле направени од алуминиум и челик, обете голи метали и покриени со емајл, вообичаено со црвена, сина или бела боја. И покрај сложениот облик, бокалот (без рачка) бил направен од еден метален лим. За цврстина, грлото и долните бандажи биле двојно преклопени. Рачката била прицврстена со навртки.

Како музички инструмент
-----------------------

Цегледскиоте бокали станале ритамски музички инструмент меѓу Ромите во 1970 година до 1980-тите. Првата употреба на бокалот му се припишува на Кароли Рошташ („Хутјан"). Подоцна било усовршувано од други ромски музичари, како што е групата Kalyi Jag. Кога се удирани од дланките, цегледските бокали прават широк спектар на звуци, во зависност од местото на ударот (рачка, тело, раб), дали е удрен или плеснат, дали грлото на бокалот е придушен итн. Комбинацијата на метален звук и длабокиот тап звук на воздушната шуплина го става инструментот во категориите идиофони и дувачки инструменти.

Во 2008 и 2009 година, биле одржани два фестивали на Цегледи канабал (унгарски: *Ceglédi KannaBál*), кои го истакнале овој музички инструмент. Покрај традиционалната ромска музика, на фестивалот учествувале реге, џез и блуз бендови кои користеле цегледски бокали. Првенецот со бокал, Јозеф Наги од Kayli Jag ја раскажал историјата на инструментот и кажувал како да се свири на него.

Поврзано
--------

* Бокал (инструмент)

Наводи
------

1. 1 2 3 4  "Ceglédi kanna" [{{{1}}} Архивирано] на {{{2}}}. *Ceglédi Panorama*; lexicon
2. 1 2  "Ceglédi kanna", *Magyar Vagyok*, Zoltán Kabai, 15 септември 2010 (посетено на 9 април 2023)
3. ↑  "Brummogó bőgő helyett ceglédi kanna", László Rab, *NOL* (*Népszabadság* Online), 27 ноември 2009 (посетено на 9 април 2023)
4. ↑  Sárosi, Bálint *Hangszerek a magyar néphagyományban* (" Musical Instruments in Hungarian Folklore"), Budapest, Planétás, 1998, ISBN 9639014354
5. ↑  "1. Ceglédi KannaBál", archive of Cegléd City Television (CVT)
6. ↑  "Ceglédi KannaBál 2009"
7. ↑  "Ceglédi KannaBál", *Est magazin* 22 јули, 2008
**Трајче Крстев Танески** ( 1918
 во Карбуница, Кичевско —  1943

 во Ресенско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегувал од селско семејство кое претежно се занимавало со земјоделие. Во пролетта 1943 година бил мобилизиран од италијанската војска. По капитулацијата на Италија, се вратил назад и по кусо претстојување дома, стапил во редовите на Првата македонско-косовска бригада. Со Бригадата тргнал во познатиот Февруарски поход, но во декември 1943 година, на територијата на Ресенска општина заостанал од бригадата, бил фатен од бугарските војници и по долги малтретирања бил стрелан.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 134.
Кривогаштанската црква„Св. Димитриј" претставува седиште на Втората кривогаштанска парохија
**Втора кривогаштанска парохија** — македонска православна парохија, дел од Прилепското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА. Парохијата е една од двете парохии со седиште во црквата „Св. Димитриј" во Кривогаштани и ги опфаќа и селата Кривогаштани, Крушеани, Славеј, Годивле и Кореница.

Цркви и манастири
-----------------

Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.

| име | населено место | изградена | слика |
| --- | --- | --- | --- |
| Црква „Св. Димитриј" | Кривогаштани | 1912 |  |
| Црква „Св. Теодор Тирон" | Кривогаштани | 1934 |  |
| Црква „Св. Никола" | Крушеани | 1970 |  |
| Црква „Св. Атанасиј" | Крушеани | 1860 |  |
| Црква „Св. Илија" | Славеј | 1978 |  |
| Црква „Св. Атанасиј" | Годивле | 1860 |  |
| Црква „Св. Никола" | Кореница | 1859 |  |
|

Поврзано
--------

* Прилепско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.

Надворешни врски
----------------

* Втора кривогаштанска парохија на Ризницата ?

Координати: 41°20′15″N 21°19′43″E﻿ / ﻿41.33750° СГШ; 21.32861° ИГД﻿ / 41.33750; 21.32861
Деформација на череп кај Инките.
**Вештачката деформација на черепот** е секаков вид облик на намерна деформација на човеков череп. Ова се прави како неправилен развој на човековиот череп преку употреба на сила. Најчесто овој вид на намерна деформација се извршувала на деца, но имало и случаи кога се вршеле вакви зафати и на возрасни лица.

Историја
--------

Рани примери за намерна деформација на черепот датираат од пред 45.000 години пронајдени во Шанидарската пештера во Ирак. Оваа практика не била широко распространета низ светот, но сепак може да се забележат преку археолошките истражувања поедини примери. Најраниот запис за намерна деформација на череп датира од 400 п.н.е.

Методологија
------------

Самата деформација се вршела уште од раните денови на новороденчето, веднаш после неговото раѓање па сè додека не се добиела саканата форма. Најчесто околу черепот на детето се врзувале дрвени плочи кои помагале черепот да се развие во нестандардна форма.

Видови деформации
-----------------

Черепи деформирани за естетски причини кои датираат од 260 до 300 година.
Денес не постои класификациски систем за черепната деформација. Голем број научници развиле свои посебни класификации за овој вид модификација, но ниту еден не се согласува за формите кои се добивале.

Како и да е, според Е.В. Жиров во Европа и Азија можат да се забележат три видови черепни деформации:

* округла деформација
* фронто-окситална дефромација
* сагитална деформација

Причини
-------

Причините за извршување на вештачка деформација на череп се различни. Најчесто помеѓу научниците и истражувачите се користи хипотезата дека ваков вид черепна модификација се користела за да се одреди кој на која етничка заедница припаѓа.

Наводи
------

1. ↑  Trinkaus, Erik (1982). „Artificial Cranial Deformation in the in Shanidar 1 and 5 Neandertals". *Current Anthropology*. **23** (2): 198–199. doi:10.1086/202808. Посетено на 2008-06-19.
2. ↑  Gerszten and Gerszten, 1995.
3. ↑  Dingwall, 1931; Trinkaus, 1982; Anton and Weinstein, 1999
4. ↑  Hoshower et al. 1995
5. ↑  Gerszten and Gerszten, 1995; Hoshower et al. 1995; Tubbs, Salter, and Oaks, 2006

Надворешни врски
----------------

* Кратка дискусија за черепната деформација Архивирано на 30 декември 2012 г.
* Слики на Кучаши
* Математичка анализа на вештачката деформација на череп
Лого на ЦОР 13
**Цел за одржлив развој 13** (скратено **ЦОР 13**) — тринаесетта од Целите за одржлив развој на Обединетите нации донесени во 2015 година којашто има за цел „преземање мерки за климата". Официјалниот текст гласи „да се преземат итни мерки за борба против климатските промени и нивното влијание".

Декадата од 2010 до 2019 година била најтопла во историјата. Тековното глобално затоплување се одразува врз глобалната заедница во секоја земја во светот, а неговото влијание не е само врз националните економии, туку и врз луѓето и домаќинствата, особено оние коушто живеат во ранливи услови.

Наводи
------

1. ↑  „Цели за одржлив развој Архивирано на 18 јануари 2021 г.". *Регионален центар за животна средина*.
2. ↑  United Nations (2017) Resolution adopted by the General Assembly on 6 July 2017, Work of the Statistical Commission pertaining to the 2030 Agenda for Sustainable Development (A/RES/71/313)
3. ↑  „Climate Action Why it Matters" (PDF). *United Nations*. Посетено на 11 септември 2020.
Локација на Хелги во езерото Маларен
**Хелго** е остров во општината Екеро во округот Стокхолм, Шведска. Хелго е остров сместен во езерото Меларен. Најголемата ширина на островот е околу 1.5 километри, долг е околу 5 километри и зафаќа 48 хектари.

Ископувања во Хелго
-------------------

Colour photograph of the Helgö Buddha Хелго Буда
Островот е можеби најпознат по големата археолошка област. Стариот трговски град на Хелго започнал да се појавува околу 200 година н.е. 500 години пред Бирка во Бјорко. Првото археолошко ископување во 1954 година открило остатоци од раната населба, вклучувајќи работилница што привлекло меѓународен интерес. Најзначајните наоди вклучуваат мала статуетка на Буда од Северна Индија и крштеница за крштевање од Египет, и двете датираат од 6 век. Статуетката на Индискиот Буда, ирскиот крозиер и египетската коптска лажичка, пронајдени на Хелго, во моментов се изложени во Шведскиот историски музеј во Стокхолм.

Замокот Кагехолм
----------------

 Ларс Каг (1595-1661)
Местото каде што се наоѓа замокот Кагехолм за првпат било споменато во документ за сопственост на земјиште во 1287 година. Во текот на 1500 -тите години, фармата била во сопственост на членовите на семејствата Грип и Бет. Фармата на Кагехолм.

Во 1647 година, грофот Ларс Каг (1595-1661) се стекнал со имот што го нарекол Кагхелхолм. Кег бил политички сојузник на кралот Густавус Адолф, член на приватниот совет на Шведска и ферд-маршалот за време на Триесетгодишната војна.

Манорската куќа во стилот на замокот била изградена во 1725 година по цртежи и дизајни на барокниот архитект Никодим Тесин Помладиот (1654-1728).

Од 1939 година, тој бил во сопственост на шведското Пентекостално движење и се користил како центар за обука на блискиот колеџ Колеџ Кагхелхолм (Народно училиште Кагхелхолм).

Денес Кагехолм работи како конференциски центар управуван од шведската компанија за развој на имотот Сисифосгрупен холдинг.

Томови на Кралската шведска академија
-------------------------------------

Наодите од ископувањата во Хелго се објавени во серија томови објавени од Кралската шведска академија на книжевноста, историјата и старините  во том I, кој го опфаќа периодот 1954–1956 година. Најновиот извештај бил Том XVII објавен во 2008 година.

Галерија
--------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  Замокот Кагехолм на Хелго |  Патна сигнализација до Хелго |  Археолошки предмети од Хелго |  Каналот Хелго |

Поврзано
--------

* Список на острови на Шведска

Надворешни врски
----------------

* Веб -страница на Кагехолм
* Викимапија
**Чадорест бор**(науч. *Sciadopitys verticillata*) или **којамаки** (јап. コウヤマキ) — карактеристичен четинар кој е ендемски во Јапонија. Ова е единствен член на фамилијата **Чадорести борови** (*Sciadopityaceae*) и родот ***Sciadopitys*** и претставува жив фосил кој нема блискосродни дрва и растенија. Познат е од фосилните наоди од пред 230 милиони години.

Листовите на чадорестиот бор
Името на родот доаѓа од старогрчкката претставка *скијадо-* = „сенка" и *питис* = „бор"; видовиот епитет значи „овенчен".

Ова зимзелено дрво расте до висина од 15-27 м. Главните гранки се кафеави, а на нив има венчиња од долгнавести игли (кладоди) со големина од 7–12 см. Иако изгледаат и играат улога на листови, кладодите се всушност составени од стеблено ткиво. Понекогаш кладодата се двои на два дела, и во чаталот расте пупка. Шишарките се 6–11 см во должина, созреваат за 18 месеци и имаат сплеснати лушпи што се отвораат и испуштаат семиња.

И покрај бавниот раст и високата цена, чадорестиот бор е мошне популарно украсно дрво во градинарството поради неговиот пријатен изглед.

Занимливости
------------

Во Европа дрвото прв го донел шкотскиот ботаничар Џон Гулд Вејч во 1860.

Наодите од анализите со инфрацрвена спектроскопија укажуваат на тоа дека балтичкиот килибар доаѓа од чадорестите борови, а не од дрва од фамилиите Араукариите и Боровите, како што се сметало порано.

Наводи
------

1. ↑  James Herbert Veitch (2006). *Hortus Veitchii*. Caradoc Doy. стр. 51–52. ISBN 0-9553515-0-2.
2. ↑  Wolfe AP, Tappert R, Muehlenbachs K, Boudreau M, McKellar RC, Basinger JF, Garrett A. (2009). A new proposal concerning the botanical origin of Baltic amber. Proc Biol Sci. 276(1672):3403-12. doi:10.1098/rspb.2009.0806 PMID 19570786

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Чадорест бор" на Ризницата ? |

* „*Sciadopitys verticillata*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 1998. Посетено на 11 мај 2006.
* Чадорест бор - База на голосеменици (англиски)
* Одлики на чадорестиот бор Архивирано на 3 март 2016 г. (англиски)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Семејства на иглолисни растенија (четинари) |
| --- |
|  |
| 
* араукарии (*Araucariaceae*)
* борови (*Pinaceae*)
* главичести тиси (*Cephalotaxaceae*)
* ногоплодни (*Podocarpaceae*)
* тиси (*Taxaceae*)
* чадорести борови (*Sciadopityaceae*)
* чемпреси (*Cupressaceae*)

 |

 |
**Вили Хорн** (германски: *Willi Horn*, Берлин, 17 јануари 1909 - 31 март 1989) бил поранешен германски кајак кој се натпреварувал на Олимписките игри во 1936 година во Берлин. Бил во трка со својот државен пријател Ерих Ханиш .

Спортска биографија
-------------------

Ерих Ханес и Вили Хорн освоиле сребрен медал на настанот F-2 со можност за преклопување на кајак, на 10.000 метри на Летната олимпијада во 1936 година, кога кајаците и канутите беа први во официјалната програма на Олимписките игри.

Наводи
------

1. ↑  „Резултати трке Ф-2 на 10.000 м". Архивирано од изворникот на 2020-04-18. Посетено на 2019-05-04.

Надворешни врски
----------------

* Профил и олимписки резултати од Вилијам Хорн на sports-reference.com Архивирано на 25 август 2011 г.
Власинско Езеро
Езеро Насер во Египет
**Вештачко езеро** е езеро што го изградил човекот со преградување на речните долини. Вештачките езера најчесто се со повеќе намени.Се користат за наводнување на плодната земја, за произведување на електрична енергија, за обезбедување на вода за пиење, за туризам, спорт и рекреација.

Македонија има голем хидропотенцијал што е само делумно искористен, но во последно време се прават напори за изградба на нови хидроцентрали.

Во Република Македонија има повеќе вештачки езера. Најголеми се: Тиквешкото Езеро на Црна Река; Дебарското Езеро на Црн Дрим и Радика; Мавровското Езеро на Мавровската Река; езерото Козјак на реката Треска; езерата Липково и Глажња на Липковска Река; езерото Калиманци на Брегалница и др.

Струјата во вештачките езера се добива со помош на хидротурбини коишто ја претвораат хидроенергија во електрична енергија. Денес во светот има неколку држави коишто најголем дел од електричната енергија го добиваат од хидро енергијата. Најпознати се Бразил, Швајцарија и др.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за езеро е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Хенутави** („Љубовницата на двете земји") била античка египетска принцеза од 19-та династија.

Животопис
---------

Хенутави била ќерка на фараонот Рамзес II и Великата кралска сопруга Нефертари и полусестра на Мернептах. Таа е седма на списоците со ќерките на Рамзес и втора од двете ќерки чија мајка сигурно е Нефертари.

Нејзината статуа стои во малиот храм во Абу Симбел, изграден за Нефертари. Децата на Нефертари обично се идентификуваат врз основа на овој храм: принцовите Амунхерхепешеф, Парехервенемеф, Мерире и Меријатум и принцезите Меритамен и Хенутави. Хенутави не е прикажана на фасадата на големиот храм во Абу Симбел, каде што се прикажани првите два сина и шесте најстари ќерки на Рамзес, заедно со Нефертари и кралицата мајка Туја.

Гробница QV73
-------------

Нејзината гробница во Долината на кралиците, QV73 не е далеку од оние на другите членови на рамзесовото семејство (QV68 - Меритамен, QV71 - Бинтанат, QV75 - Хенутмире); таа е помеѓу гробниците на нејзината постара полусестра Бинтанат и кралицата на Дваесеттата династија, Дуатентопет (QV74).

Гробницата можеби била издлабена за општа принцеза и по смртта на Хенутави, била прилагодена за неа. Во некои области на гробницата, картушите се празни, но во главната погребна комора се забележани слаби траги од нејзиното име. Гробницата се состои од погребна комора со два столба и две споредни простории. Украсите наликуваат на оние во гробот на Нефертари.

Поврзано
--------

* Список на деца на Рамзес II

Извори
------

1. ↑  Предлошка:Dodson
2. ↑  Demas, Martha, and Neville Agnew, уредници. 2012. *Valley of the Queens Assessment Report*: Том 1. Los Angeles, California: Getty Conservation Institute. link
**Хектор Мало** (француски: *Hector Malot*, роден на 20 мај 1830

 во Ла Буј - починал на 17 јули 1907

 во Фонтне су Боа) — француски писател, кој се вбројува кон групата на француски реалисти. Најпознат е по својот роман „Без дом".

Биографија
----------

Ектор Мало е роден на 20 мај 1830 година во Ла Буј, блиску до Руан. Студирал право во Руан и Париз, но за своја професија го избрал новинарството. Подоцна негова страст станала литературата. Работел како театарски критичар за „*Lloyd Francais*" и како литературен критичар за „*L'Opinion Nationale*".

Првата негова книга, објавена во 1859 година била „*Les Amants*". Вкупно има напишано над 70 книги. Најпознатата негова книга е „*Sans Famille*" од 1878 година, која раскажува за авантурите по патиштата на Франција на сирачето Реми што на 5-годишна возраст е продадено на уличниот музичар Виталис. Романот се стекнал со слава на детска книга, иако првично не била замислена како таква.

Во 1895 година тој го објавил своето повлекување од уметничката литература, но во 1896 година се вратил објавувајќи го „*Le Roman de mes Romans*".

Дела
----

„Sans Famille" од 1915 година
* *Victimes d'Amour*
	+ *Les Amants* (1859)
	+ *Les Epoux* (1865)
	+ *Les Enfants* (1869)
* *Les Amours de Jacques* (1860)
* *Un beau-frère* (1869)
* *Une belle-mère* (1869)
* *Romain Kalbris*
* *Une Bonne affaire* (1870)
* *Mme Obernin* (1870)
* *Sans Famille* (1878)
* *En Famille* (1893)
* *Le Roman de mes Romans* (1896)
* *Pages choisies* (1898)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хектор Мало" на Ризницата ? |

* Дела од Hector Malot на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Хектор Мало на Семрежниот архив
* Дела од Хектор Мало на LibriVox (аудиокниги во јавна сопственост)
Оригиналниот ракопис на Уставот.
**Устав од 3 мај 1791 година** (полски: *Konstytucja Trzeciego Maja*; литвански: *Gegužės trečiosios konstitucija*) — важен државен акт донесен и потврден на 3 мај 1791 година, претставува устав кој го регулира правниот поредок на Републиката на Двата Народи (во *Полско-Литванската Република*). Општо прифатено е тоа, дека Уставот од 3 мај бил **втор во Европа** (прв е уставот на Сан Марино) и **трет во светот** (прв устав е уставот на Сан Марино, а втор е уставот на САД).

Уставот од 3 мај бил установен како Владин акт (полски: Ustawa rządowa) и бил прифатен истиот ден од страна на Сеjмот (парламентот) на Полско-литванската Државна Заедница. Тој беше во сила само една година, сѐ до започнувањето на Руско-Полската војна од 1792 година.

На 5 мај 1791 година, денот 3 мај бил прогласен за **Национален Празник на Полска** по повод донесувањето на Уставот од 3 мај.

Наводи
------

1. ↑  John Markoff describes the advent of modern codified national constitutions as one of the milestones of democracy, and states that "The first European country to follow the U.S. example was Poland in 1791." John Markoff, *Waves of Democracy*, 1996, ISBN 0-8039-9019-7, p.121.
2. ↑  Blaustein, Albert (1993). *Constitutions of the World*. Fred B. Rothman & Company.
3. ↑  Isaac Kramnick, *Introduction*, Madison, James (1987). *The Federalist Papers*. Penguin Classics. ISBN 0-14-044495-5.

Надворешни врски
----------------

* Конституцијата од 3 мај
Сливот на реката Веј
**Веј** (кинески: 渭河, пинјин: *Wèi Hé*) — река во северниот дел на централна Кина.

Извира од планините на југоисточната провинција Гансу и тече на исток низ покраината Шенси и се спојува со Хоангхо (Жолтата река). Долга е 818 километри. Нејзината долина била најстариот центар на кинеската цивилизација и сè до X век било место каде што се ределе главни градови. Во III век п.н.е. областа околу раскрсницата на реките Ѓинг и Веј била првото место каде што се зафатени првите сериозни потфати за изградба на наводнувачки систем во Кина.

Поважни притоки на Веј се Луо, Ѓинг и Чишуеј.

Користена литература
--------------------

* Енциклопедија Британика (македонска верзија), книга втора (Б-Г), 2005 година, Скопје.
Ова е чинија цичоли, кои се како свинска кора.
**Цициоли** се пресувани колачи од масно свинско месо. Тие се познати под ова име во Емилија Ромања, популарни во Модена, Реџо Емилија, Болоња, Парма, Пјаченца и Ромања. Во Неапол се нарекуваат *циколи*. Во Лацио и Умбрија се нарекуваат *сфризоли, а в*о Калабрија, *ризимугли*.

*Цициолите* се прават со стискање, сушење и стареење на масни, преостанати парчиња свинско месо. Овие остатоци се стискаат со помош на специјална машина каде што месото се завиткува во вреќичка, а потоа полека се цеди во текот на неколку недели за да се отстрани вишокот течност. Тие можат да се подготват во влажна подготовка што може да се исече и да се сервира или во многу сува, крцкава форма налик на чипс, често наречена *цициоли фроли*.

Поврзано
--------

* Чварци
* Fatback
* Список на јадења од свинско месо

Наводи
------
**Свети Атанасиј** (грчки: *Αγίου Αθανασίου*) — црква во селото Тополјани, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е парохиски храм на селото.

Црквата се наоѓа на сретселото. Изградена е во XIX век, за што сведочат натписите на иконите во неа. Градбата претставува куполна базилика, која низ времето претрпела многу измени. Во парохијата на храмот влегуваат црквите „Живоносен Извор", „Св. Ѓорѓи", „Вознесение Христово", „Св. Василиј Велики" и „Св. Илија".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 31 октомври 2014.
Три централни хенџа
**Хенџ** (староанглиски: *henge* = „висечки камења") е кружна или овална конструкција од култен карактер, со над 20 m во пречник и ров околу него. Пристапот им е ограничен само од неколку страни, но најчесто од онаа која гледа кон Сонцето кога излегува на денот на летната долгодневица или зимската краткодневица. Можат да бидат составени од компоненти кои вклучуваат - камени седишта, камени кругови, менхири, трилити, кромлеси, некрополи и слично. Теориите за што можеле да бидат употребувани овие хенџови најчесто се поврзуваат со култни ритуали и астрономски опсерватории.

Најпознат хенџ во светот е Стоунхенџ.

Библиографија
-------------

* Hodgson, J Neolithic Enclosures in the Isar Valley, Bavaria in Enclosures and Defences in the Neolithic of Western Europe (Part ii), Burgess, C, Topping, P, Mordant, C and Maddison, M, Oxbow, 2003 qtd in Cope, J, The Megalithic European, Harper Collins, 2004, pp48–49.
* The Penguin Dictionary of Archaeology Bray, W and Trump D (eds), Penguin London, 1982
* Malone, C Neolithic Britain and Ireland, Tempus, Stroud, 2001
* Whittle, A The Neolithic Period in The Archaeology of Britain, Hunter, I and Ralston, J (eds), Routledge, London, 2005.
* Thomas, J, Understanding the Neolithic, Routledge, London, 2004

Надворешни врски
----------------

* Портал за мегалити и мегалитски мапи

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзано со археологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Pај пештерата, Пхонг-Нха-Ке-Банг.
**Pај пештерата** (виетнамски : Hang Thiên Đường) (Пхонг-Нха-Ке-Банг) се наоѓа на околу 450 километри југозападно од Ханој во Виетнам. Се наоѓа на 50 km северно од Донгхоja, 44 километри северно од Аеродром Донгхоја. Тоа беше откриен во 2005 година од страна на локалните човек и истражени од страна на британските научници 2005-2010,. Должината на оваа пештера е 31 километри, најдолгата во Азија. Британскиот истражувачи крсти рајот. од страна на Британските научници. Пештерата е отворена за посетителите на 3 септември 2010 година. на британските мажи најави дека ова е најдолгата пештера во Азија.
Дефиниција за ар и хектар
**Хектар** (симбол: **ха** или **ha**) — мерна единица за површина еднаква на 10.000 квадратни метри, или пак еден квадратен хектометар, и се користи за изразување на големина на земјиште. Еден хектар земјиште е површината на квадратна парцела со димензии 100 на 100 метри. Оваа единица наоѓа примена на разни полиња, како во геометарството за секојдневни правни документи како тапии, катастарски уверенија, хипотеки, урбано планирање, заштита на околината и други должности кои треба да ги задоволат правните барања на надлежните органи.

Неговата основна единица е арот, утврден во рамките на постарите облици на метричкиот систем, но истиот денес не му припаѓа на современиот метрички систем. Меѓународниот комитет за тежини и мерки го класификува хектарот како единица прифатена за употреба заедно со системот SI.

Објаснение
----------

Хектарот како мерка се користи во највеќето земји во светот, особено во планирањето и раководењето со стопанските сфери како земјоделството, шумарството и урбанистиката. Во САД, Бурма, и во извесна мера во Канада се користи британската единица акр, еднаква на 43.560 квадратни стапки, или 33 стапки x 1/4 милја, што е еднакво на 0.404686 ха.

Претворање
----------

*Еден хектар е еднаков на:*

### Метрички

* 10.000 квадратни метри
* 0,01 квадратен километар
* 1 квадратен хектометар = 100 метри × 100 метри (квадрат со страни од по 100 метри)
* 10 декари
* 2,47105 ари
* 10.000 центиари

### Британски

* 2,4710538 меѓународни акри
* 2,40710439 американски геометарски акри
* 107.639 квадратни стапки
* 0,00386102 квадратни милји (статутни)

### Други

* 15 му (кинески)
* 0,15 чинг (кинески)
* 10 дољуми (отоманска, блискоисточна)
* 10 стреми (Грција)
* 6,25 раи (тајлански)
* ≈ 1,008 чо (јапонски)
* 7,47 биги (Бангладеш, Индија, Непал)

Поврзано
--------

* 1 E+4 m² за понатамошнио споредби
* Акрт
* претворање на мерни единици
* Хекто-
* Хектометар
* Величински редови (површина)

Наводи
------

1. ↑  Меѓународно биро за тегови и мерки (2006). "*Меѓународен систем на мерни единици (SI)*". VIII издание..  (консултирано на 13 февруари 2008) Глава 5. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница на SI: Табела 6. Единици вон SI прифатени за употреба заедно со SI единиците (англиски)
* Земјоделски мерки и претворања (англиски)
Рендеринг на Вселенската станица Тјенгунг според сегашната состојба.
**Тјенгунг** (кинески: 天宮; пинјин: *Tiāngōng*; букв.: "Дворец на небото") официјално **Вселенска станица** ***Тјенгунг*** (кинески: 天宫空间站; пинјин: *Tiāngōng kōngjiānzhàn*), е вселенска станица конструирана од Кина во нискоземската орбита, помеѓу 340 и 450 км над површината. Како прва долгорочна вселенска станица на Кина, таа е целта на „третиот чекор" на кинеската вселенска програма за носење на екипаж во вселената. Откако ќе биде целосно завршена, Тјенгунг ќе има маса помеѓу 80 и 100 t, приближно една петтина од масата на Меѓународната вселенска станица и приближно со големината на деактивираната руска вселенска станица *Мир*.

Изградбата на станицата се базира врз основа на искуството добиено од нејзините претходници, Тјенгунг-1 и Тјенгунг-2. Првиот, односно централниот модул, *Тјенхе* („Хармонија на небото"), бил лансиран на 29 април 2021, по што следеле повеќе мисии со и без екипаж, и два други модула кои треба да бидат лансирани во 2022.

Наводи
------

1. 1 2  Clark, Stephen (29 април 2021). „Assembly of Chinese space station begins with successful core module launch". *Spaceflight Now*. Посетено на 18 јуни 2021.
2. 1 2  „China launches space station core module Tianhe". Xinhua. 29 април 2021. The Tianhe module will act as the management and control hub of the space station Tiangong, meaning Heavenly Palace
3. 1 2  Barbosa, Rui (1 март 2021). „China preparing to build Tiangong station in 2021, complete by 2022". *NASASpaceFlight.com*. Посетено на 2 март 2021.
4. ↑  „中国载人航天工程标识及空间站、货运飞船名称正式公布" [CMSE logo and space station and cargo ship name officially announced] (кинески). China Manned Space Engineering Office. 31 октомври 2013. Архивирано од изворникот на 4 December 2013. Посетено на 29 јули 2016.
5. ↑  Ping, Wu (јуни 2016). „China Manned Space Programme: Its Achievements and Future Developments" (PDF). China Manned Space Engineering Office. Посетено на 28 јуни 2016.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Вселенски станици |
| --- |
|  |
| Сегашни | 
* Меѓународна вселенска станица (МВС)
* Тјенгунг (ТВС)

 |
|  |
| Поранешни | 
* Скајлаб
* Мир

 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Луѓе кои моментално се наоѓаат во нискоземјина орбита |
| --- |
|  |
| Меѓународна вселенска станица | 
* Русија Сергеј Прокопиев
* Русија Димитриј Петелин
* САД Франциско Рубио
* САД Стивен Боуен
* САД Ворен Хобург
* ОАР Султан Ал Нејади
* Русија Андреј Федајев

 |
|  |
| Вселенска станица Тјенгунг | 
* Кина Феи Џунлонг
* Кина Денг Кингминг
* Кина Џанг Лу

 |

 |
Весник „Култура и живот", бр. 33 на 17.08.2018 г
**Галина Силвестровна Севрук** ( 18 мај 1929 година, Самарканд, Узбекистанска ССР, СССР - 13 февруари 2022 година, Киев, Украина) - советски и украински уметник, керамичар-монументалист. Работела и мозаик и графика. Прогласена е за почесен уметник на Украина ( 2005 година).

Биографија
----------

Галина Силвестровна Севрук е родена на 18 мај 1929 година во Самарканд во семејството на архитектот Силвестер Севрук и неговата сопруга Ирина, а подоцна се преселиле во Украинската ССР. Од 1930 година живеела во Харков, каде била под окупација, а во 1944 година нејзиното семејство се преселило во Киев. Завршила во Киевското средно училиште Шевченко, а во 1959 година дипломирала на Киевскиот уметнички институт, сликарски факултет.

Во 1968 година, таа била исклучена од Сојузот на уметници на Украина поради потпишување на „Протесно писмо 139" во одбрана на репресираните, а потоа била вратена во Сојузот на уметници на Украина.

Таа починала на 13 февруари 2022 година во Киев.

Семејство
---------

Внука на Дмитриј Николаевич Григорович-Барски.

Творештво
---------

### Керамички работи

* „Шумска песна" (1963);
* „Лили" (1964);
* „Оплакување на Јарославна" (1964);
* „Чумак" (1964);
* „Лада" (1968);
* „Кошевој Самоило Кишка" (1969);
* „Богдан Хмелницкиј со војската" (1969);
* „Козак-Нетјага" (1969);
* „Козак на стража" (1969);
* „Шармер и малата сирена" (1970);
* „М и Лукаш" (1970);
* Десна (1980);
* „Иван Мазепа" (1990-ти);
* „Молитва" (1994);
* „Козак Мамај" (1994).

### Графика

Илустрации за книги:

* Запорожски даб, фото приказна. - Киев: „Уметност", 1971 година;
* Античка камена скулптура, фото приказна. - Киев: „Уметност", 1972 година;
* Гончаренко Марија, Структури на јас, поезија. - Лавов: „Сполом", 2001 година.

Наводи
------

1. ↑  Vakhrameieva, G.V. (2018). „Культ Деметри в окремих містах і поселеннях Боспору в архаїчний час". *Донецький археологічний збірник* (21): 77–94. doi:10.31558/2218-2284.2018.21.5. ISSN 2218-2284.
**Тјаша Кокаj** е словенечка глумица, манекенка и победник на избори за убавина кога била крунисана за Мис Универзум Словенија 2007 и ја претставувала Словенија на Мис универзум 2007.

Ран живот
---------

Кокаj е манекенка и глимица во Словенија.

Сјајност
--------

### Мис универзум Словенија 200

Кокаj била крунисана за Мис универзум Словенија 2007.

### Мис универзум 2007

Кокаj ја претставувала Словенија на Мис универзум 2007 и се пласирала во најдобрите 15.

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница
* Службена Фејсбук страница


| Награди и достигнувања |
| --- |
| Претходник**Наташа Пиноза** | **Мис универзум Словенија**2007 | Наследник**Анамарија Авбељ** |
**Тарс** (турски: *Tarsus*) — град во Турција, во покраината Мерсин, оддалечен 20 километри од Средоземното Море.

Историја
--------

Стариот дел на Тарсус
Денешниот Тарс се наоѓа на истото место како и стариот град. По распадот на империјата на Александар Македонски, Тарс влегол во составот на Селевкидското Царство. Тој бил напреден град, зашто, според зборовите на Ксенофонт, се наоѓал во „голема, прекрасна долина со доволно вода, а полна со секакви дрвја и лозја; а раѓа и мешунки, просо, пченица и јачмен" (Xen. *Anab*. I 2, 22), а Јулиј Цезар го опишал како „Oppidum fere totius Ciliciae nobilissimum fortissimumque". Во хеленско-римскиот период, Тарс бил важен центар на стоичката школа и во него работеле неколку философи-стоичари, како: Атенодор Кордилион, Атенодор од Канана, а според некои извори и Хризип бил од Тарс. Географот Страбон вака го опишал негувањето на философијата во Тарс: „Тамошните жители ревносно ја негуваат Философијата како и сите други општи науки, така што ги надминуваат не само Атина и Александрија туку и секое друго место кое би можело да се спомене и во кое има училиште и философска настава. Но, разликата е само во тоа што оние кои во Тарс се занимаваат со наука сите се домашни луѓе, а туѓинците не доаѓаат лесно; Таршаните не остануваат таму, туку одат во туѓина заради усовршување и кога ќе го довршат своето образование, често остануваат во туѓина, така што само малкумина се враќаат... Освен тоа, Тарс има многу жители и е моќен, зашто зазема положба на метропола. Од тамошните луѓе, стоичари биле Антипатар, Архедем и Нестор, потоа двајца Атенодора, од кои оној со прекарот Кордилион, веќе како стар човек живеел во куќата на Марк Катон и кај него умрел, а другиот, Сандоновиот син, му бил учител на царот Август и стекнал голем углед, а потоа, веќе остарен, се вратил во татковината и го оборил тогашниот устав според кој, покрај другите, со градот лошо управувал особено Боет, колку лош поет, толку и лош граѓанин, но поради ласкањето на толпата многу моќен... Во таа положба Атенодор го затекнал градот, и тој некое време се трудел со аргументи да го преобрати не само Боет, туку и неговите следбеници; но кога тие никако не се откажувале од нивното самоволие, тој се послужил со слободата која му ја дал царот, па ги истерал осудувајќи ги на прогонство... Тие луѓе, беа, значи, стоичари... Особено Рим може да покаже многу научници родени во овој град, зашто тој е полн со Таршани и Александринци. Ете, таков е Тарс" (XIV 673, 12-675, 25).

Исто така, треба да се истакне дека од Тар спотекнувал и св. Павле, кој за себе кажува: „Јас сум човек Евреин од Тарс, граѓанин на познатиот град во Киликија" (*Act*. *apost*. 21, 39). Поради тоа, Тарс уживал голем углед кај христијаните.

Наводи
------

1. ↑  Miloš N. Đurić, „Stoička škola i Marko Aurelije", во: Marko Aurelij, *Samom sebi*. Beograd: Dereta, 2004, стр. 15-17.
2. ↑  Miloš N. Đurić, „Stoička škola i Marko Aurelije", во: Marko Aurelij, *Samom sebi*. Beograd: Dereta, 2004, стр. 17.