recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Езеро на шампањското** (*Champagne Pool*) — кратерско езеро кое се наоѓа на Северниот Остров во Нов Зеланд. На местото каде што денес се наоѓа езерото имало неверојатно убави бели и розови карпести тераси, но откако еруптирал вулканот Мауна Тарауера, на местото на терасите се појавило блескаво смарагдно-зелено езеро. Топлиот извор од кој денес се затоплува езерото се формирал пред околу 900 години преку хидротермална ерупција, што го прави во геолошка смисла релативно млад систем.

Езерото се наоѓа на 30 километри југоисточно од Роторуа и околу 50 километри североисточно од Таупо. Името Езеро на шампањското е изведено од изобилството на јаглерод диоксид (СО2). Нејзиниот кратер е околу 65 метри во пречник со максимална длабочина од околу 62 метри и се полни со проценета количина од 50.000 метри3 од геотермалната течност. На дното, водата достигнува температура и до 260 °C, додека на површината на езерото се движи меѓу 73 и 75 °C.

Наводи
------

1. ↑  Lloyd, E. F. (1959). „The hot springs and hydrothermal eruptions of Waiotapu". *New Zealand Journal of Geology and Geophysics*. **2** (1): 141–76. doi:10.1080/00288306.1959.10431319.
2. ↑  Hedenquist, J. W. (1986). „Geothermal systems in the Taupo Volcanic Zone: Their characteristics and relation to volcanism and mineralisation". *Bulletin of the Royal Society of New Zealand*. **23**: 134–68.

Надворешни врски
----------------

* Езеро на шампањското на Ризницата ?
**Драган Спиров Ангеловски** ( 1921
 во Катланово, Скопско —  1945
 во Банова Јаруга, Хрватска) — Македонски партизан, учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. По завршувањето на основното училиште се занимавал со земјоделство, како и поголемиот дел од населението. Веднаш по ослободувањето на Македонија, односно на 15 ноември, 1944 година, стапил во инженерскиот баталјон во 42та македонска ударна дивизија.

И тој е еден од многуте Македонци, кои ја делат сличната трагична судбина, со нивното испраќање на Сремскиот фронт. Драган Ангеловски со единицата заминал за Земун и на 12 април, 1945 година и учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Во борбите за ослободување на Банова Јаруга, тешко бил ранет од минофрлачка граната.

Тој бил префрлен во болница, но таму им подлегнал на здобиените рани и починал.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 25. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Епископски жезол на митрополитот Димитриј Ростовски. Ростовски музеј. Фотографија на Сергеј Прокудин-Горски
 Католички епископски жезол кој го прикажува Благовештението. Лимож, 13 век.
**Жезол** — знак на црковната власт на епископи и управители на манастири.

Православие
-----------

Во православието, жезолот служи како симбол на пастирската, духовната власт на епископ, како и настојник на манастир со чин архимандрит или игумен. Жезол му се дава на секој епископ при ракополагањето.

Најстариот облик на жезол бил во облик на крлук, дрвен стап со закривен или заоблен врв. Врвот на литургискиот жезол е крунисан со крст, a обликот на самиот врв може да биде:

* древен облик која датира од 6 век во облик на попречна шипка со рогови кои личат на превртено сидро (древен симбол на Црквата како брод за спасение на душите). Сега такви жезли им се доделуваат на намесниците, настојниците и игумените на манастирите;
* облик што се раширил во 16-17 век - во вид на две змии, кои се виткаат нагоре со глави заемно свртени една кон друга, што значи мудро управување со стадото (овој облик се заснова на зборовите на Христос упатени на апостолите, - „Бидете мудри, како змии" (Мф 10-16)).

Има литургиски - позлатени, свечени и богато украсени жезли, и нелитургиски, секојдневни - обично црни, едноставни дрвени жезли, но со метална рамка и задебелување во горниот дел од резбана коска, дрво, сребро или друг метал.

Архијерејскиот жезол, за разлика од архимандритскиот, има облик на јаболко. 

За време на малиот и големиот вход на архијерејските богослужби, жезолот е насочен кон свечената процесија на свештенството. Само патријархот има право да влезе со жезол во олтарот на храмот. Останатите епископи пред царските двери му го даваат жезолот на ипоѓаконот, кој за време на архијерејската служба стои на солејата десно од царските двери кај иконата на Спасителот.

Католицизам
-----------

Во католицизмот, жезолот (*пастирски жезол*) го користат епископите или настојниците на манастири. Епископот го користи жезолот како симбол на власт во текот на секоја божествена служба на неговата канонска територија. Жезолот, заедно со митрата, во одредени моменти од богослужбата, на епископот му ги подава и му ги подзема министрант.

Најстарите облици во Западната црква завршувале со врв во облик на топка или крст во облик на буквата „Т". Подоцна, во широко распространета практика влегле епископските жезли со спирален врв кој опкружувал одредена слика со тема од Евангелието.

Папата користи посебен папски жезол (ферула) со три нормални попречни шипки.

Наводи
------

1. ↑  „жезол" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „жезол" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. 1 2  «Жезл пастырский» //Католическая энциклопедия. Т.1. Изд. францисканцев, М.:2002. Ст. 1845—1846
**Зоран Ковачевиќ** (Попинци, кај Печинац, 23 септември 1935) — српски биохемичар, академик на САНУ, претседател на огранокот на САНУ во Нови Сад.

Биографија
----------

Дипломирал во 1962 година на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Белград. По завршувањето на студиите бил избран за асистент на Катедрата за биохемија на Медицинскиот факултет во Нови Сад. Во 1971 година на истиот факултет ја одбранил докторската дисертација. Од 1982 година бил раководител на Катедрата за биохемија во Клиничкиот центар во Нови Сад и раководител на Катедрата за биохемија на Медицинскиот факултет во Нови Сад до неговото пензионирање во 2002 година. Во 1982 г. бил избран за редовен професор по биохемија.

За дописен член на Војводинската академија на науките и уметностите бил избран во 1984 година, а за редовен член во 1990 година. Во 1991 година, по спојувањето, станал редовен член на САНУ. Бил потпретседател на Огранокот на САНУ во Нови Сад од 1998 до 2002 година, а потоа и претседател од 2002 година.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Биографија на веб-страницата на САНУ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 94245617
* LCCN: n86014421
* ISNI: 0000 0000 6655 9537
* NKC: jo2016906246

 |

 |
**Езерце** ― бара и парк односно место за разонода во Пехчево.

Географија и местоположба
-------------------------

Барскиот екосистем Езерце, заедно со паркот, се наоѓа на југоисточната страна на гратчето Пехчево, во долината на Пехчевска Река. Барскиот екосистем Езерце се наоѓа на надморска височина од 1.023 до 1.029 м.

Особини на барата
-----------------

Во ова природно создадено езерце/бара, има посебен жив свет (водни растенија и животни) кои се важен ресурс за биолошката разновидност. Просторот околу езерото е исполнет со природа, разни автохтони видови на растенија, вклучувајќи и дрвја.

Како место за разонода
----------------------

Во февруари 2014 година, започнале градежните активности на паркот. Заедно, тогашниот градоначалник на Општина Пехчево, Игор Поповски и тогашниот министер за земјоделие, шумарство и водостопанство, Љупчо Димовски, присуствувале на службеното почнување на изградба. Активностите биле вложување од 3.423.905 денари обезбедени од Агенцијата за финансиска подршка за земјоделието и руралниот развој (АФПРЗ) и Општина Пехчево.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Поврзано
--------

* Градски парк (Пехчево)

Наводи
------

1. 1 2  „Започнаа градежните работи за уредување на рекреативниот центар Езерце". Општина Пехчево. 11 февруари 2014. Архивирано од изворникот 2020-09-18. Посетено на 29 јуни 2023.
2. 1 2  „БАРСКИ ЕКО-СИСТЕМ ЕЗЕРЦЕ". Нова Македонија. Архивирано од изворникот 2021-04-20. Посетено на 29 јуни 2023.

Надворешни врски
----------------

* Поглед од 360 степени на seeinside.mk
Драмата како литературен род има повеќе **драмски видови**. Основни драмски видови се: трагедија и комедија, кои се создадени во старогрчката литература. Освен нив, постојат уште следните видови: драма, што во себе може да има елементи и на трагедијата и на комедијата. Таквата драма, според методот на прикажување на животот, може да биде реалистичка, натуралистичка, симболична, романтична и драма на апсурдот. Денес се создадени услови за пишување посебен вид драми како радиодрама и телевизиска драм..

Наводи
------

1. ↑  Драмски видови
2. ↑  Dramski Vidovi

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на книжевноста е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Зоран Китанов** (11 јуни 1963, Струмица) – политичар и поранешен директор на ЈП за Државни патишта.

Образование
-----------

Дипломира на Правниот факултет, отсек правосудство, при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје.

Кариера
-------

По дипломирањето, започнува со работа во меѓународна шпедиција, каде и како Менаџер успешно работи до 1997 г. Потоа продолжува со работа во АД Македонски Телеком како Менаџер за правни работи, каде останува до 2005 г.

Во 2011 г. започнува со работа како Директор во ЈП „Струмица-Гас" и со успех спроведува проект за гасификација на град Струмица.

Следните шест години продолжува со реализација на проектот гасификација на Струмица и реализира 35,000 метри гасоводна мрежа, декомпресиска станица со капацитет од 2500 м3/час, преку 30 мерно регулаторни станици и др. Во текот на целиот овој период се направени и првите гасни приклучоци на домаќинства во РМ, а во понатамошниот период и на стопански субјекти и отпочната е реализација на гасификација на земјоделски парцели со цел да се прекине со користење на дрвото како загревен елемент на оранжерии како би се спречило сечењето на шумите и зголеменото загадување на животната средина.

Китанов е добитник на општествени признанија и награди за овој проект, а учествува и на многу дебати и конгресни гостувања, вклучително и како демонстратор на симпозиуми, организирани од страна на амбасадите на САД И ЕУ.

Во изминатите години учествува и на симпозиуми на Енергетската заедница со седиште во Виена, каде ЈП „Струмица-Гас" е прва институција од РМ примена во оваа заедница.
**Горна Волта** или службено **Република Горна Волта** (француски: *République de Haute-Volta*) била основана на 11 декември 1958 како самоуправувана колонија во рамките на Француската заедница. Пред да стекне автономија била позната како Француска Горна Волта и дел од Францускиот сојуз. На 5 август 1960 стекнала целосно независност од Франција.

Тома Санкара дошол на власт воениот удар на 4 август 1983. По пучот, го создал Националниот совет за Револуција (CNR), а самиот тој бил претседател. Под водство на Санкара, државата го променила своето име на 4 август 1984 од Горна Волта во Буркина Фасо, што означува „Земја на неподмитливи луѓе".

Името Горна Волта означувало дека државата се наоѓа во горниот тек на реката Волта. Реката е поделена на три делови, Црна Волта, Бела Волта и Црвена Волта, кои ги создаваат боите на националното знаме.

Поврзано
--------

* Историја на Буркина Фасо
* Буркина Фасо

Наводи
------

1. ↑  „Франа на Море (јазик)". World Digital Library. Посетено на 16 февруари 2013.

Координати: 12°16′N 2°4′W﻿ / ﻿12.267° СГШ; 2.067° ЗГД﻿ / 12.267; -2.067
Знамето на Азербејџанската ССР
**Знамето на Азербејџанската Советска Социјалистичка Република** било усвоено на 7 октомври 1952 година од страна на тогашната влада на Азербејџанската ССР.

Дизајн
------

Знамето било исто со знамето на СССР, со додаток на сината лента во долниот дел. Првото знаме било усвоено во 1920, но траело до 1921 затоа што тогаш Азербејџанската ССР била во склоп на Закавкаската СФСР и го користела знамето на Заавкаската СФСР сè до 1937 г. Потоа првобитното знаме на Азербејџанската ССР било во црвена боја со срп и чекан во горниот лев агол и скратеница за републиката на азербејџански јазик. Од 1937 до 1940 текстот бил на латиница, а од 1940 до 1952 текстот бил испишан на кирилица.

Историски знамиња
-----------------

* 1920-1921**1920-1921**
* 1937-1940**1937-1940**
* 1940-1952**1940-1952**

Поврзано
--------

* Знаме на Азербејџан
* Грб на Азербејџанска ССР

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Азербејџан е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знамиња на СССРЗнаме на Сојузот на Советските Социјалистички Републики |
| --- |
|  |
| Советски републики | Азербејџанска ССР  •  Белоруска ССР  •  Грузиска ССР  •  Ерменска ССР  •  Естонска ССР  •  Казашка ССР  •  Киргиска ССР  •  Латвиска ССР  •  Литванска ССР  •  Молдавска ССР  •  Руска СФСР  •  Таџичка ССР  •  Туркменска ССР  •  Узбечка ССР  •  Украинска ССР
 | Знаме на СССР.Знаме на СССР. |
|  |
| Краткотрајни советски републики | Карелофинска ССР (1940-1956)  •  Закавкаска СФСР (1922-1936) |
|  |
| Сојуз на Советските Социјалистички Републики |

 |

[[Категорија:Знамиња на Азербејџан
Суфражеткињи во Њујорк 1912 гогина.
**Женско движење** е групно залагање, главно од страна на жените, кое настојува да го подобри животот на жените. Како форма на социјално движење, женското движење е составено од групи (формални или неформални), организации или поединци кои преку најразновиден репертоар на активизам се стремат кон решавање на проблеми и прашања кои се од витален интерес за жените и за нивното достоинство.

Наводи
------

1. ↑  „Водич во феминистичката и родовата терминологија". Здружение на граѓани Акција Здруженска, Скопје. 2007-05-30. Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2007-06-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Директориумите** се слични на пребарувачите по тоа што може да се пребаруваат, но за разлика од нив процесот на полнење и класификација на информациите најчесто не се одвива автоматски, туку „рачно", со интервенција на луѓе.

Освен пребарување со клучни зборови, уште една одлика на директориумите е што нудат разгледување на нивните содржини по области.

Надворешни врски
----------------

* Директориум на македонски фирми Архивирано на 23 март 2010 г.
* Маседониа срч е портал со директориум.
* Macedonian Directory Архивирано на 1 јули 2006 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа информатичка статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„*Езеро рајско убаво*"** — македонска народна песна. Песната е посветена на браќата Миладиновци. Песната има месен карактер.

Текст
-----

Езеро рајско убаво,  

слатко, бисерно, чудесно,  

не испраќај си ветрови,  

реката Дрим ми ја матиш.

Излегов да се прошетам,  

крај Дримот у езерото,  

од што ветрови вееја  

тамо песна пееја:  

- "О, што сум слатко заспало,  

па брата на сон сонувало".

- Кои сте вие двајцата  

што бели книги читате,  

галеби лисја ви вртат?  

- Миладиновци ние сме.

Во сон си поздрав праќаа,  

од Димитри и Константин,  

поздрав од Миладиновци  

до народ в' Струга и струшко.  

Поздрав за Македонија,  

нашава мила татковина.

- Ние сме браќа Миладиновци,  

Константин и Димитрија,  

млади стружани, учители,  

од златна Струга, убава.

Во Струга сме се родиле,  

песни, приказни собирале,  

од народ поклон оставиле.  

Со перо в' рака се боревме  

слобода да добиеме  

од пусти грчки тирани.

- А зошто толку сте мачени,  

брада пуштиле, потемнеле,  

очите ви се насолзени  

крвави солзи роните?

По бел си свет си одевме,  

наша слобода баравме,  

никаде правда не најдовме.  

Секаде душман нè бараше  

и в' зандан нас нè затвори,  

в' Стамбола зандан' да гниеме.

Надворешни врски
----------------

* Езеро рајско убаво (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org
**Дипломатско претставништво** претставува постојан задграничен државен орган за надворешни односи, а воедно и официјален постојан државен орган за реализација на дипломатската дејност. Тоа ја претставува својата држава (по сите прашања) на територијата на туѓа држава, и поддржува официјални односи со таа држава како и со другите дипломатски претставништва во таа држава. Дипломатското претставништво релативно доцна се утврдува како постојан институт за дипломатски односи. Во пракса тоа станува реалност некаде околу 16 - 17 век иако како институт бил познат и многу порано. Дипломатските претставништва се два вида: посолства и легации. Посолствата се повисок степен на дипломатски претставништва. Кога меѓу две држави постојат односи на коишто им се придава поголемо значење, тогаш се основува посолство. На чело на посолството стои раководител - амбасадор (амбасадорите на Ватикан се нарекуваат нунциј). Легациите се вториот вид на дипломатски претставништва и се од понизок степен (се смета дека меѓу содветните држави не треба да се основаат посолства). Раководителите на легациите се полномошни министри т.е. лица со понизок клас од испратениците. Но независно од својот вид (посолство или легација) функцијата им е иста. Функцијата на претставништвото се определува според меѓународното право (Виенската Конвенција за дипломатски односи) и од внатрешното право на државата која што ја претставува. Според Виенската Конвенција основните функции на дипломатското претставништво се пет, и тоа:

* претставителна
* заштитна
* преговорна
* информациска
* пријателска
Езерото Ортиљето
**Езеро Ортиљето** е вештачко езеро во северозападна Италија која се протега меѓу градскиот град Џенова во Лигурија и провинцијата Алесандрија во Пиемонт.

Историја
--------

Вештачкото езеро Ортиљето за прв пат било проектирано во 1906 година од страна на инг. Зунини и било изградено од 1917 до 1925 година од компанија од Џенова по име *Officine Elettrice Genovesi*. Имало две брани, повисоката од 45 метри (брана *Жербино* ) и друга од 15 метри ( *Дига дела Села Зербино* ). По период на обилни дождови од август 1935 година, се урнала браната Жербино, генерирајќи поплава на Орба која предизвикала штети, главно во областа Овада. Во денешно време езерото Ортиљето е многу помало отколку во минатото и има само една брана. 44°34′09″N 8°36′14″E﻿ / ﻿44.56917° СГШ; 8.60389° ИГД﻿ / 44.56917; 8.60389

Наводи
------

1. ↑   Daniela Prato.

* Езеро Ортиљето на Ризницата ?
**Директивата за прекугранични спојувања** или **Европска директива 2005/56** е правен документ на Европската Унија со кој се регулира проблематиката на прекуграничните спојувања меѓу трговските друштва. Директивата била донесена на 26 октомври 2005 година, а во службениот весник била објавена на 25 ноември 2005 година.

Опис
----

Директивата 2005/56 воведе поставила правна основа во рамките на Европската Унија за хармонизација на законодавството во однос на прекуграничните спојувања. Директивата била инспирирана од Третата директива на Европскиот совет за националните спојувања на јавните друштва со ограничена одговорност. Третата директива признавала два вида спојувања: со преземање или со формирање, и дозволи за пренос на средства со имплициран континуитет на сопственост.

Директивата 2005/56 се однесува на спојувањата во кои учествуваат најмалку две трговски друштва од различни земји-членки на ЕУ (а подоцна била проширена на друштвата од Европската економска заедница). Директивата за прекугранично спојување се однесува само на друштвата со ограничена одговорност формирани во согласност со законот на земјата-членка на ЕУ или ЕЕА. Нејзината цел е да ги овласти и регулира прекуграничните спојувања без ликвидација и автоматскиот трансфер на средствата и обврските кон субјектот што произлегува од спојувањето. Директивата дефинира три типа спојувања:

* спојување со апсорпција,
* спојување со создавање ново трговско друштво
* спојување на подружница во нејзиниот родител.

Секое правно лице кое учествува во процесите на спојување и преземање е предмет на националните правни прописи, додека Директивата за прекугранично спојување содржи само конечни, посебни прописи за одредени точки.

Наводи
------

1. ↑  Directive 2005/56/EC of the European Parliament and of the Council of 26 October 2005 on cross - border mergers of limited liability companies, Official Journal 310 of 25.11.2005.
2. ↑  Directive 2005/56/EC of the European Parliament and of the Council of 26 October 2005 on cross-border mergers of limited liability companies.
**Димитар Гогов** (10 март 1936

 - ) — македонски поет.

Животопис
---------

Насловната страница од збирката поезија "Бело сонце"
Димитар Гогов е роден во с. Секавец, Нигритско, Егејска Македонија на 10 март 1936

 година. Завршил средно образование. Работел како библиотекар во ЈОУБ „Искра" - Кочани. Член на ДПМ од 1993 година. Повеќепати е наградуван за своите поетски остварувања.

Во негова чест се доделува наградата „Димитар Гогов" за песни напишани од деца.

Творештво
---------

Гогов е автор е на книгите:

* „Маратонци на кајче" (песни за деца, 1980)
* „Бело сонце" (1985),
* „Егејска рапсодија" (1990)

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Диркон** е комплет за хартиена камера, кој за прв пат бил објавен во 1979 година во комунистичкото чехословачко списание „ABC mladých techniků a přírodovědců" [преведено како АБЦ на млади техничари и природонаучници]. Моделот бил создаден од Мартин Пилни, Мирек Колар и Рихард Вишковски. 

Името Диркон е игра на зборови заснована врз комбинација на делови од два збора: Дирк- е почеток на чешкиот збор *dírka* (шпенадалка), а *-kon* е крајот на името на добро познатата јапонска камера, Никон.

Поврзано
--------

* Шпенадалка камера

Надворешни врски
----------------

* Врска до скенови на првичниот комплет
* Многу информации за Диркон
Долерит
Според составот, многу сличен на габрото, **долеритот** обично содржи пироксен, плагиоклас на фелдспатот (главно лабрадорит) и оксиди на железото и на титанот, како што е илменитот. Долеритот варира од оној со малку кварц до оној со големи количества оливин или хорнбледа. Долеритот обично се јавува во интрузии од вулканско потекло во облик на плочи или кружни клинови. Карпите што ги опкружуваат тие интрузии понекогаш се изложени на термална метморфоза. Ова укажува на тоа дека многу долеритни интрузии служеле како патека за екструзивната лава што ја напојувала магмата, или за натамошни интрузивни и екстензивни карпести жици (дајкови) и сливови. Долеритните интрузии некогаш опфаќаат и егзотични блокови (ксенолити) од крупнозрнести магматски или метаморфни карпи што се издигале од голема длабочина. Тие имаат големо значење затоа што даваат примероци од карпи од дното на континенталната кора и понекогаш и од горната обвивка, коишто обично не се достапни. Минералните зрна на долеритот се вкрстуваат и образуваат многу компактна карпа со голема отпорност кон силите на гмечење. Поради тоа, долеритот често се користи како смеса на камениот материјал во носечките слоеви во основата на патиштата.
**Димитар Бужбов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Бужбов е роден во градот Охрид. При избувнувањето на Првата балканската војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во 3-та оделна партизанска чета и во зборната партизанска чета на МОО. Награден е со бронзен медал .

По Првата светска војна се утврдува во Корча, Албанија, и заедно со сограѓанинот Иван Златарев создаваат база на Внатрешната македонска револуционерна организација, ја помага револуционерната дејност во западна Македонија .

Наводи
------

1. ↑  „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав", Главно управление на архивите, 2006, стр. 102.
2. ↑  Михайлов, Иван. Спомени, том 2, Льовен, 1965, стр. 157, 716.
3. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 59.
**ДАР-9 Синигер**, бил авион-обучувач произведен во Бугарија за време на Втората светска војна.

Дизајн и развој
---------------

За да им се обезбеди на бугарските воздухопловни сили современ обучувач, ДАР извадила лиценца за изградба на Фоке-Вулф Фв 44Ј. Првата серија, напојувана од радијален мотор Сименс-Халске Сх 14, била изградена во фабриката ДАР, но последователните серии биле изградени во *ДСФ* (*Државна самолетна фабрика*).

Преживеаните авиони во 1948 година биле пре-моторирани повторно со Волтер Минор 6 III вградени мотори поради тешкотии во набавката на резервни делови и лошата состојба на моторите Сименс-Халске.

Производството на ДАР 9 се состоело од серијата 1, која била изградена во фабриката ДАР и која ги носела градежните броеви 88 до 93 и Серија 2 до Серија 5, изградени во фабриката ДСФ и која носела градежни броеви од 95 до 130.

Извршна историја
----------------

ДАР 9 се користеле за обука во воздухопловното училиште во Казанлак најмалку до 1949 година. Девет вишок 9 DAR авиони биле пренесени во југословенското воено воздухопловство во 1947 година, повлечени од службата до 1958 година. Еден ДАР 9 е зачуван во Техничкиот Музеј, Загреб, Хрватска.

Врсти
-----

ДАР 9
Првична ознака на авионот со погон на авиони Сх-14.
ДАР 9А
Авионите премоторирани со Волтер Минор 6. III мотори биле предизајнирани ДАР 9А.

Оператори
---------

 Бугарија
* Бугарско воено воздухопловство

Воздухопловно училиште Казанлак
Југославија Југославија
* Југословенско воено воздухопловство

Спецификации (ДАР 9)
--------------------

Општи одлики
* **Екипаж:** двајца
* **Должина:** 7.3 м
* **Распон на крила:** 9 м
* **Површина на крило:** 20 м2
* **Тежина на празно:** 560 кг
* **Цела тежина:** 900 кг
* **Двигател:** 1 × Сименс Сх 14А , 120 kW (160 КС)

**Перформанс**

* **Крајна брзина:** 185 км/ч
* **Опсег:** 520 км
* **Крајна висина:** 4,400 м

Наводи
------

1. ↑  „DAR aircraft". secretprojects.co.uk. 10 ноември 2010. Посетено на 10 октомври 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „DAR 9". aeroflight.co.uk. 29 јули 2005. Посетено на 10 октомври 2020.

Библиографија
-------------

* Air Enthusiast бр.94 јули/август 2001 стр. 18–30
* Insignia Issue 9 август 1998 стр. 26–31
* Wings of Fame том 13
* Gunston, Bill (1993). *World Encyclopedia of Aircraft Manufacturers*. Annapolis: Naval Institute Press. стр. 89.
* *World Aircraft Information Files*. London: Bright Star Publishing. стр. File 891 Sheet 56.

Надворешни врски
----------------

* ДАР ДАР-9 Синигер
**Демитар Дука Кавасила** (грчки: *Δημήτριος Δούκας Καβάσιλας*; жив. 1347–87) ― висок римски службеник и големец од втората половина на 14 век.

Тој бил поддржувач на Јован VI Кантакузин за време на римската граѓанската војна од 1341-1347, и бил принуден да побегне од Солун во 1342 година, кога радикалната партија на зилотите ја презела власта во градот. Тој бил фатен и затворен од противниците на Кантакузин, но по победата на Кантакузинистите во 1347 година, бил ослободен и награден со обемни земјишта во Каламарија, близу Солун, и титула голем папија (евнух). Неговото точно потекло, а особено причината за неговата употреба на презимето „Дука", се нејасни; неговиот татко најверојатно се викал Ѓорѓи Кавасила. Во документите што ја потврдуваат неговата кариера, се чини дека Димитар бил поврзан со војската. Тој бил унапреден во голем архон во 1369 година, и му се обратил Димитар Кидон во писмо дури во 1386/7 година.

Се оженил со Ана Ласкарина и имал најмалку два сина, од кои едниот бил земјопоседникот Мануил Кавасила.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Polemis 1968. sfn error: no target: CITEREFPolemis1968 (help)
2. 1 2 3  Trapp et al. 1981. sfn error: no target: CITEREFTrappWaltherBeyerSturm-Schnabl1981 (help)

Извори
------

* Polemis, Demetrios I. (1968). *The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography*. Лондон: The Athlone Press.
* Trapp, Erich; Walther, Rainer; Beyer, Hans-Veit; Sturm-Schnabl, Katja (1981). „(10084) 92224. Καβάσιλας, ∆ημήτριος ∆ούκας". *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit* (германски). **5**. Виена: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften.
Имот на Визиќ
**Имотот Визиќ** се наоѓа во близина на Бегеч, недалеку од Нови Сад. Имотот е под заштита на државата и е културно богатство од големо значење.

Историја
--------

Имотот првпат се споменува во 1408 година. а како дел од Манорот Футог. Имотот станал сопственост на семејството на грофот Котек од 1805 до 1925 година и од 1925 година. година, е во сопственост на семејството Ковачевиќ.

Главната зграда на имотот била изградена во периодот од 1901-1902 година, според проектот на архитектот од Будимпешта Ѓула Комора. Главната зграда на имотот била подигната на местото на куќата нацртана со план од 1779 година. Имотот располагал со најразлични вредни збирки, како што се: збирка слики од XVIII и XIX век, збирка графики, бакарни гравури и литографија, со повелби, богата библиотека со околу 15.000 книги, збирка архиви од 130 папки со разни материјали, периодични списанија, дипломи и планови од XVIII и XIX век, збирка украсни и корисни предмети од порцелан, метал и стакло, збирка корисни предмети за домаќинството како и збирка земјоделски и занаетчиски алатки.

Изглед на зградата
------------------

Во склоп на имотот има главен објект со подвижен инвентар, стопански капацитети и простран двор.

Обнова
------

Обновените работи се извршени во неколку наврати:

* Во периодот од 1991 до 1992 г.
* Во 1996 г.
* Во 1998 г.
* Во 2005 година

Поврзано
--------

* Список на споменици на културата во областа Јужна Бачка - Град Нови Сад

Наводи
------

1. ↑  „Имање Визић". *Завод за заштиту споменика културе Града Новог Сада*. Посетено на 26. 5. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. 1 2 3 4  *http://spomenicikulture.mi.sanu.ac.rs* *посетено на 30.5.2014. године.*

Надворешни врски
----------------

* *http://spomenicikulture.mi.sanu.ac.rs*
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград
* Републички завод за заштита на спомениците на културата-Белград / База на недвижен културен имот
* Список на споменици
**Етенраку** (越天楽, буквално „музика доведена од рајот") ― јапонска гагаку мелодија и танц. Таа е обично свирена на хичирики или рјутеки, и е придружувана со други традиционални инструменти како шо, кото и како.

Историја
--------

Потеклото на етенракуто не е целосно познато. Постојат теории дека мелодијата била создадена во Јапонија, но други веруваат дека е од хотанска, вазална држава на династијата Танг, која станала дел од репертоарот на кинескиот двор.

За време на периодот на Хејан, познат е обликот на гагаку позната како имајо (今様, буквално современ стил). Во овој облик, песните би се пееле со употреба на мелодии. Етенракуто било една од најпопуларните мелодии што биле користени во имајото.

Во 1931 година Хидемаро Коноје организирал оркестарска верзија на делото, а подоцна било земено од Леополд Стоковски.

Овие денови, етенраку често се изведува на свадбени церемонии.

Мелодија
--------

Постојат различни верзии на етенраку во три од режимите на гагаку - хјоџо, ошики и баншикичо. Се претпоставува дека баншикичо верзијата е најстарата од мелодиите, но хјоџо верзијата е најпозната во Јапонија.

Наводи
------

1. ↑  Hiscock, Chris; Metcalfe, Marian; Murray, Andy (1999). *New music matters 11-14*. Heinemann. ISBN 0-435-81091-X.
2. ↑  Picken, Laurence (1990). *Music from the Tang Court*. CUP Archive. ISBN 0-521-34776-9.
3. 1 2  Malm, William P. (2000). *Traditional Japanese music and musical instruments*. Kodansha International. стр. 115. ISBN 4-7700-2395-2. etenraku.
4. ↑  Downes, Olin (1935-11-20). „KREISLER SOLOIST WITH STOKOWSKI". *The New York Times*. Посетено на 27 November 2009.
5. ↑  Tokita, Alison; David W. Hughes (2008). *The Ashgate research companion to Japanese music By*. Ashgate Publishing, Ltd. ISBN 0-7546-5699-3.
6. ↑  „Banshikicho Etenraku". The International Shakuhachi Society. Архивирано од изворникот на 13 October 2008. Посетено на 27 November 2009.
**Драган Бојаџиев** (Тетово, 18 февруари 1930

 - Охрид, 4 август 1981

 е македонски музички публицист. Студирал на Одделот за историја на музиката на Музичката академија во Љубљана. Дипломирал на Теориско-наставничкиот оддел на ФМУ во Скопје. Бил соработник и долгогодишен главен музички уредник на Радио Скопје. Авторм е на прилози, коментари и критики во емисиите на Радиото и во периодичните публикации.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **I** (I. изд.). Скопје: МАНУ. ISBN 978-608-203-024-1.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Импулс** — македонско списание за популаризација на физиката. Во него се објавувани написи од историјата и од актуелната проблематика на физиката, задачи за учениците од основните и средните училишта и информации за активностите на ДФМ од интерес за школската популација. Од 1977 до 2006 година се отпечатени 52 броја, на вкупно 2.200 страници. Во одредени периоди тиражот надминувал десет илјади примероци. Главни уредници биле Славко Бахчеванџиев, Мирјана Јоноска, Ѓорѓи Ивановски и Доне Гершановски.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска библиографија: Статии и прилози*. МАНУ. 1987.
|  |
| --- |
| „**Кале**" |
|  |
| 
 |
| **Местоположба** | 42°02′25″N 21°33′02″E﻿ / ﻿42.04028° СГШ; 21.55056° ИГД﻿ / 42.04028; 21.55056Координати: 42°02′25″N 21°33′02″E﻿ / ﻿42.04028° СГШ; 21.55056° ИГД﻿ / 42.04028; 21.55056 |
| Основни податоци |
| **Место** | Брњарци |
| **Општина** | Гази Баба |
| **Тип** |  населба

 |
| **Период** | раноантичко време |
|  | доцноантичко време |
|  | среден век |
| **Портал „Археологија"** |

  

**Кале** — археолошко наоѓалиште кај скопското село Брњарци, Општина Гази Баба. Претставува населба од раната антика, доцната антика и средниот век. Оваа голема населба прво била пајонски, а потоа и древномакедонски град.

Наоѓалиштето се наоѓа на падините североисточно од селото. Стручната екипа на Археолошкиот музеј на Македонија (директор Весела Честоева, стручен консултант проф. д-р Виктор Лилчиќ) предводен од м-р Владимир Атанасов во рамките на редовните теренски активности извршиле рекогносцирање наоѓалиштето со цел ревизионо прецизирање на делови од периметарот на утврдувањето.

Остатоците од оваа населба биле познати за мештаните уште многу одамна. Кале за прв пат е научно истражувано и документирано, снимен фортификацискиот периметар од страна на Виктор Лилчиќ на 17 август 1987 г. Вторпат е истражувано на 24 септември 2005 г. во рамките на проектите „Стари градови и тврдини во Република Македонија и Античкото кралство Македонија во Република Македонија", и третпат на 12 јуни 2015 г. во рамките на Проектот „Археолошки катастар на Република Македонија".

Периоди на населеност
---------------------

Првичните наоди се сметале за кастел (замок), но потоа се најдени остатоци и од антички и средновековен град со мошне богати културни хоризонти. Засега се дефинирани следниве:

* рана антика: IV-II век п.н.е.;
* доцна антика: IV-VI век н.е.
* полн среден век: X-XIII век н.е.

Поврзано
--------

* Ирма — населба од римско време
* Латина — некропола од римско време
* Тумба — населба од неолитско време

Наводи
------

1. ↑  Лилчиќ, Виктор; *Античкото кралство Македонија во Република Македонија*

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Археолошки наоѓалишта во Општина Гази Баба |
| --- |
|  |
|  | 
Ирма (Брњарци)  •  Кале (Брњарци)  • Латина (Брњарци)  •  Тумба (Брњарци)  •  Кула (Булачани)  •  Градиште (Виниче)  •  Огради (Виниче)  •  Калуѓеров Камен (Виниче)  •  Рокомија (Железара)  •  Ограда (Маџари)  •  Тумба (Маџари)  •  Ул. „Димче Милошевски" бр. 139 (Маџари)  •  Ф-ка „Газела" (Маџари)  •  Чифлик (Раштак)  •  Смиљковце (Смилковци)  •  Тумба - Круша (Стајковци)  •  Клучка - Хиподром (Хиподром)  •  Крши Дол (Црешево)  •  Селиште (Црешево)  •  Камник (Ченто) |  |
|  |
| Дел од темата: *Археолошки наоѓалишта во Скопско* |

 |
**Етем Севков Дурмишоски** ( 1911
во Кичево —  1944
 во Албанија) — македонски партизан од турско потекло, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Се занимавал со земјоделство. Во Народноослободителната борба стапил во есента 1943 година во Групата баталјони. За неговата понатамошна активност не се знае ништо. Се знае само дека загинал во пролетта 1944 година на територијата на Албанија.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 55.
**Имигрант** (англиски: *The Immigrant*) - американски филм од 1917 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (*Edna Purviance*), Ерик Кембел (*Eric Cambell*), Алберт Остин (*Albert Austin*) и Хенри Бергман (*Henry Bergman*). Поради неговото големо значење, во 1998 година филмот бил ставен во Националниот филмски регистер на САД.

Содржина
--------

Постерот на филмот „Имигрант"
Во филмот Чаплин глуми имигрант кој со брод патува кон САД, во потрага по подобар живот. Додека плови бродот, сите патници лежат на палубата или повраќаат поради морска болест. За време на ручекот, тој запознава убава девојка (ја игра Пурвианс). Подоцна, тој игра комар со група патници при што заработува многу пари. Во меѓувреме, мајка ѝ на девојката е ограбена, но кога ја здогледува расплакана, имигрантот скришум става во нејзиниот џеб одреден износ пари, а капетанот помислува дека тој е крадец. Сепак, девојката го одбранува. Кога бродот пристигнува во САД, тој и девојката се разделуваат.

По некое време, имигрантот шета низ улиците и наоѓа монета која му овозможува да влезе во ресторан и да порача јадење. Меѓутоа, тој ја губи парата, а има можност да види како келнерите безмилосно претепуваат еден гостин кој нема доволно пари да ја плати сметката. Иако уплашен од можноста да добие ќотек, тој се разведрува кога ја здогледува девојката од бродот (на која ѝ умрела мајката) и порачува храна и за неа. Среќата му се насмевнува кога во ресторанот доаѓа гостин кому му испаѓа една монета и имигрантот со неа ја плаќа сметката. За жал, келнерот (го игра Кембел) ја проверува монетата и утврдува дека е фалсификувана. Кога имигрантот нема никаква надеж, на неговата маса доаѓа еден глумец (го игра Бергман) кој на келнерот му остава напојница, а имигрантот ги искористува тие пари за да си ја плати сметката. Тој се спријателува со глумецот кој му ветува дека ќе го ангажира и му дава аванс. Најпосле, имигрантот и девојката се венчаваат.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Immigrant (1917) (пристапено на 25.3.2016)
2. ↑  IMDb, The Immigrant (1917), Awards (пристапено на 25.3.2016)
3. ↑  IMDb, The Immigrant (1917) (пристапено на 25.3.2016)
***Империите на Инд: Приказната на една река*** е полувистинита книга од Алис Албинија која го опфаќа патувањето на писателот од Карачи до Тибет, што е природен тек на реката Инд. Книгата дава увид во заедниците, како и за историјата и политичката рамка на земјите низ кои тече Инд. *Империите на Инд* ја добила Наградата Џервуд од Кралското друштво за литература во 2005 година.

Содржината на книгата е поделена на 12 различни делови, на кои му претходи предговор. Дадена е мапа на реката Инд и неколку фотографии во боја. Книгата има и посебни делови именувани како поимник, белешки, библиографија и индекс. Поимникот ја прави книгата по разбирлива и разбирлива за читателите што не се запознаени со одредени зборови и поими користени во Пакистан, Индија и Тибет.

Наводи
------

1. ↑  „The Royal Society of Literature Jerwood Awards for Non-Fiction". Архивирано од изворникот на 2012-02-27. Посетено на 21 јуни 2020.
| Истанбул |
| --- |
|  |
| Историски имиња

Византион – 
Нов Рим – 
Цариград – 
Истанбул
 |
| Историја

Хронолошки преглед – 
Византион – 
Цариград – 
Отомански Цариград – 
Современ Истанбул
 |
| Архитектура

Античка архитектура – 
Византиска архитектура – 
Османлиска архитектура
 |
| Економија 

Трговски центри  – 
Капали чаршија – 
Маслак – 
Левент – 
Банкарска улица 
 |
| Администрација

Градоначалници – 
Поделба – 
Региони – 
Населби
 |
| Образование

Универзитети – 
Училишта – 
Библиотеки
 |
| Религија

Џамии – 
Цркви  – 
Синагоги
 |
| Култура

Музеи – 
Театри – 
Галерии – 
Ресторани
 |
| Луѓе

Византион – 
Византиски Цариград – 
Отомански Цариград

 |
| * п
* р
* у
 |

Градот Истанбул во текот на својата историја своето име го менувал на повеќепати.

Византион
---------

Главна статија: Византион
**Византион** (старогрчки: *Βυζάντιον*)  е основан во 667 година п.н.е. од мегарски колонисти. Така бил наречен според нивниот владетел Виза. Од ова име подоцна произлегло и името на Византиското Царство. За многу краток период градот го носел и латинското име „Август Антонија" кое било дадено од страна на царот Септимиј Север во чест на неговиот син Анатониј, иако вообичаениот римски назив е латинизираниот облик „Бизантиум" (*Byzantium*).

Нов Рим
-------

**Нов Рим** (старогрчки:*Δευτέρα Ρώμη*) градот своето име го добил по изборот за нова престолнинана Византија од страна на Константин I во околу 330 година. Но ова име не се задржало многу во употреба. Самото име било користено во времето на Големиот раскол.

Константинопол
--------------

**Константинопол** (старогрчки *Κωνσταντινούπολις*) ова име го имал околу 16 века или поточно од 330 година сè до 1930 година. Името произлегува од царот Константин I, а во превод значи "градот на Константин". Во времето на Византија исто така било употребувано и името Византион. Името „Константинопол" продолжило да се употребува и по падот на градот, со исклучок во времето на Мустафа III (1717 - 1774) кога градот се нарекувал *Исламбол*, односно *Истанбул* којшто значи полн со ислам.

Цариград
--------

**Цариград** e традиционалното македонско име на градот и како такво се срекава во сите словенски јазици. Во превод Цариград означува "град на царевите". Ова име било користено и од страна на потчинетите грци во Османлиското Царство како и **Стинполи** („шетање во град"). Многу популарно име османлиско време било и **Стамбол** .

Истанбул
--------

**Истанбул** е име кое градот го добил по 28 март 1930 година и превртот во Турција. Самиот збор Истанбул означува „кон градот".

Извори
------

1. ↑  Georgacas, Demetrius John (1947). "The Names of Constantinople". Transactions and Proceedings of the American Philological Association (The Johns Hopkins University Press) 78: 347–67
Ethiopian Highlands with Ras Dashan in the background.
topographic map
Dendi Caldera, a collapsed volcano in the mountain region
**Етиопската Висорамнина** е огромно планинско подрачје и е тешко достапна. на неа се наоѓа тектонското езеро Тана. Од него истекува реката Син Нил, долга 1 600 км, која има големо количество на вода. Највисок врв е Рас Дашен (4 623 м). Од етиопските планински височини, влагодарение на големите врнежи, се спуштаат поголем број реки. На Етиопската Висорамнина домородечкото население издвојува 3 висински зони и тоа: Комо - до околу 1 700 м.н.в. мошне топла, слабо населена и обрасната со тропска вегетација; Воина Дега, кја има суптропска клима, се простира од 1 700 - 2 500 м.н.в. и е најгусто населена и најдобро обработлива; третата висинска зона е наречена Дега и се простира над 2 500м височина. Етиопската Висорамнина се одликува со умерена и поладна клима. На неа преовладуваат ливади, пасишта и житни култури, кои достигнуваат до 3 900м височина, а развиено е и сточарстовото, односно одгледувањето на говеда, овци и кози.

Поврзано
--------

* Географија на Етиопија

Наводи
------
**Дукс** ― воен командант во провинциите на Византиското Царство, во рановизантиската епоха.

Командувал со војската, во една или во повеќе провинции. Стоел на чело на дукатот, а подоцна управувал со темите. Од времето на Алексиј I Комнин, до пропаѓањето на царството, титулата велики дукс ја носел врховниот командант на флотата.

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 169. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Доситеј Новаковиќ** (околу  1774
, Дабница —  1854
, Неготин) — духовник и епископ тимочки од 1834 до 1854 година.

Биографија
----------

Роден е во село Дабница кај Прилеп околу 1774. Како млад престојувал во манастирот Трескавец. Набрзо заминал на Света Гора во манастирот Зограф каде го прима монаштвото. Таму бил ракоположен за јероѓакон, а потоа и за јеромонах. Од Света Гора заминал во Пирот, а потоа во Ниш, каде што тамоншниот епископ Мелетиј го поставил за свој протосингел.

После убиството на епископот Мелетиј на 31 мај 1821 година од страна на Тураците кои поради Грчкото востание затворале и убивале православно свештенство, Доситеј успева да пребегне во Србија каде што кнезот Милош Обреновиќ го примил и му дал должност старешина на манастирот Света Петка, а потоа и на манастирот Горњак.

Кога во 1833 година била ослободена Тимочка Краина, и припоена на Кнежевството Србија, кнезот и митрополитот белградски одлучиле да формираат Тимочка епархија. Митрополитот Петар во договор со други двајца епископи, ужичкиот Никифор и шабачкиот Герасим, предложил три архимандрити од кои едниот бил Доситеј. Во 1834 на Сретение Господово, на 2 февруари бил ракоположен во Крагуевац за епископ тимочки во присуство на самиот кнез и народните претставници, кои биле собрани заради донесување на Уставот.

По хиротонијата, новиот епископ извесен период се задржал во Крагуевац, учествувајќи во работата на народното собрание, како и во работата на Архиjерејскиот собор, кој заседавал за проблемите на организацијата на Црквата по добивањето на спомнатата самоуправа. Речиси по еден месец, некаде во средината на месец март, епископот Доситеј тргнал за својата епархија, која имала свое седиште во градот Заечар.

Епископот Доситеј управувал со Тимочката епархија 20 години. Починал на 2 април 1854 година во Неготин. Неговиот гроб се наоѓа во криптата на старата неготинска црква.
Името на Доситеј Новаковиќ денес го носи Народната библиотека во Неготин.

Наводи
------

1. ↑  протојереј-ставрофор Јовић, Ранко (2003.). „Стара Богородична црква у Неготину, седиште Епархије тимочке-неготинске и први њен епископ Доситеј Новаковић". *Баштиник*. **6.** (Историјски архив Неготин): 127. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  Из „Поменика" Милана Ђ. Милићевића, XXVII књига Чупићеве задужбине, Београд, 1888.
3. ↑  Архивирано на 28 август 2021 г. Стоседамдесетпет година Тимочке епархије | Српска Православна црква [Званични сајт], Приступљено 31. 3. 2013.
4. ↑  Episkopi Архивирано на 15 септември 2008 г. Приступљено 31. 3. 2013.