**Санта Марија во Брера** била црква во Милано, во Ломбардија во северна Италија. Била изградена од Хумилијатите помеѓу 1180 и 1229 година, со мермерна фасада и готски портал од Џовани ди Балдучио во четиринаесеттиот век, а осветен и делумно урнат под Наполеоновата власт на почетокот на деветнаесеттиот век. Наполеонските соби на Пинакотека ди Брера го заземале горниот кат на коработ.

Историја
--------

 Фрагменти од црковниот портал во Музејот на античка уметност на замокот Сфорцеско, сала 4. Фотографија од Паоло Монти, Милано, 1956 година.
Материјал од црквата вградена во фасадата на Касина Сан Феделе Дел од замок Сфорцеско (Милано)
Санта Марија во Брера била изградена помеѓу 1180 и 1229 година како црква на манастир од редот на Хумилијатите. Ова било изградено на земјиштето на Гуерсио да Баџо, кој можеби бил конзул помеѓу 1150 и 1188 година, што непосредно пред 1178 година преминало во рацете на редот. Фасада од хоризонтални ленти од бел и сив мермер, со огивални прозорци и готски мермерен портал, била додадена од пизанскиот скулптор Џовани ди Балдучио помеѓу 1346 и 1348 година. Имала фрески од Џовани да Милано, Винченцо Фопа и Бернардино Луини.

По задушувањето на понижувачите од страна на Пиј V на 7 февруари 1571 година, манастирот станал - на барање на Карло Боромео и со одобрение на Григориј XIII - исусовски колеџ. За да се смести, Палацо Брера била изградена северно од црквата, според дизајните на Франческо Марија Ричини, од околу 1615 година. По сузбивањето на Језуитите од страна на Климент XIV на 21 јули 1773 година, палатата преминала во рацете на владата, во тоа време онаа на австриската династија Хабсбург.

Црквата била осветена во 1806 година. По Наполеоновото задушување на манастирите во почетокот на 19 век, фасадата била урната, а наосот бил поделен хоризонтално.

Делови од фасадата, вклучително и огивалните прозорци и дел од облогите од сив и бел мермер, биле вградени од Лујџи Каноника во фарма Сан Феделе, во паркот на вилата на вицекралот Ежен де Бохарне, внук на Наполеон. Фрагменти од порталот биле зачувани во просторијата IV на Музеј на античка уметност во замокот Сфорцеско.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. 1 2 3  AA. VV.;GIOVANNA CASSESE (2013). *ACCADEMIE*. [S.l.]: GANGEMI EDITORE. ISBN 88-492-7671-0. OCLC 1201179144.
2. ↑  Sardella, Louis-Pierre (2015-09-01). „La crisi modernista nella cultura europea : atti del Convegno di studi, Giacomo Losito (a cura di)". *Revue de l'histoire des religions* (232): 467–469. doi:10.4000/rhr.8452. ISSN 0035-1423. no-break space character во `|title=` во положба 42 (help)
3. ↑  MINIATI, MARA (1986). „REGIONE MARCHE - CENTRO PER I BENI CULTURALI, Guida ai Musei delle Marche, a cura di Pietro Zampetti, Milano, Electa 1985, 132 pp". *Nuncius*. **1** (1): 230–231. doi:10.1163/182539186x00205. ISSN 0394-7394.
4. ↑  Faccini, Francesco; Piccazzo, Mauro; Robbiano, Andrea (2009). „Valutazione della pericolosità geomorfologica da colate detritiche nel bacino idrografico di San Fruttuoso di Camogli (Parco di Portofino, Italia)". *Italian Journal of Geosciences* (3): 641–654. doi:10.3301/ijg.2009.128.3.641. ISSN 0037-8763.
5. ↑  Canzian, Dario (2012-11-22). „Tra suburbio e città". *Mélanges de l'École française de Rome. Moyen Âge* (124–1). doi:10.4000/mefrm.305. ISSN 1123-9883.
6. ↑  Kreytenberg, G. (2003). „Giovanni di Balduccio". *Oxford Art Online*. Oxford University Press. ISBN 978-1-884446-05-4.