recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Антонио Лабриола** (итал. *Antonio Labriola*; 2 јули 1843 - 12 февруари 1904) — италијански марксистички теоретичар. Иако бил академски филозоф и никогаш активно не членувал во ниедна марксистичка партија, неговата мисла извршила големо влијание врз мноштво италијански политички теоретичари во раниот XX век. Меѓу нив спаѓа Бенедето Кроче, основач на Италијанската либерална партија и еден од водачите на Италијанската комунистичка партија — Антонио Грамши.

Животопис
---------

Лабриола е роден во Касино (тогаш во состав на Папската Држава) како син на наставник. Во 1861 г. се запишал на Неаполскиот универзитет. Откако дипломирал, останал во Неапол, каде работел како школски наставник. Во текот на овој период, Лабриола пројавил интерес за филозофијата, историјата и етнографијата. Во почетокот на 1870-тите станал новинар, застапувајќи либерални и антиклерикалистички погледи.

Во 1874 г. бил назначен за професор во Рим, каде го провел остатокот од животот во предавање, пишување и учество во расправи. Иако имал критичен став кон либерализмот уште од 1873 г. марксизмот го усвоил постепено, и не се произнел со социјалистички гледишта сè до 1889 г.. Починал во Рим на 2 февруари 1904 г.

Мисла
-----

Под големо влијание на Хегел и Хербарт, Лабриола имал поотворен и понеограничен теоретски став отколку ортодоксните теоретичари како Карл Кауцки. На марксизмот не гледал како на конечна и самоцелосна систематизација на историјата, туку само како еден збир на показатели за состојбите на човештвото.

Бидејќи марксизмот треба да ги земе предвид сложените општествени процеси и различните чинители во историјата, Лабриола смета дека показателите не смеат да бидат строго одредени. Според него, марксизмот треба да се сфати како „критична теорија", т.е. дека не постојат вечни вистини, и дека самиот марксизам треба да биде подготвен да ги напушти сопствените идеи доколку така налага искуството. Ова негово толкување на марксизмот како „филозофија на праксата" подоцна се провлекува и во Грамшиевите „Затворски тетратки".

Наводи
------

1. ↑  „Антонио Лабриола и неговиот универзитет". (италијански)

Надворешни врски
----------------

* Архив на Антонио Лабриола — Марксистички семрежен архив (англиски)
* Дела од Антонио Лабриола на проектот „Гутенберг"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 22157411
* LCCN: n79109710
* ISNI: 0000 0001 0877 8173
* GND: 118725777
* SELIBR: 269640
* SUDOC: 028486013
* BNF: cb120312465 (податоци)
* NLA: 35287190
* NDL: 00619052
* NKC: skuk0000744
* BNE: XX913638
* CiNii: DA0338914X

 |

 |
**Бошко Лаврентиев Маневски** ( 1921
 во Волково, Скопско —  1945
 во Антуновац, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Македонија стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која заминал по планинските терени на Косово во борба против балистичките банди. По успешното извршување на овие борбени задачи заминал за Срем, каде со успех завршил воено-политичка настава. Бил учесник во големиот пробив на Сремскиот фронт, а потем во борбите за ослободување на Хрватска. При ослободувањето на Антуновац, храбро загинал, во пролетта 1945 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 87. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Антони Делаплас** (француски: *Anthony Delaplace*; р. 11 септември 1989

) — француски професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за професионалната континентална екипа Фортунео-Самсик.

Кариера
-------

Делаплас бил јуниорски друмски првак во 2007 година. Го имал својот прв настап на некоја голема трка на Тур де Франс 2011, каде бил најмлад возач, и завршил на 135. место во генералниот пласман.

Делаплас ја напуштил екипата Сожасен на крајот на сезоната 2013 и се приклучил на Бретањ-Сеше анвиронман за сезоната 2014.

Достигнувања
------------

2007
1.  Национално јуниорско друмско првенство
2010
1. Етапа 2 Тур де л’Авенир
6. Краен пласман Гран при ди Португал
9. Париз-Троа
2011
1. Полинорманд
2. Краен пласман Букл де л’Олн
2. Ла Руе Туранжел
4. Гран при Пино Черами
8. Краен пласман Тур де Бретањ
2012
1. Пласман за млад возач Етоал де Бесеж
2013
9. Краен пласман Тур ди Лимузен
1.  Пласман за млад возач
2014
2. Дуо Норманд (со Арно Жерар)
5. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
8. Полинорманд
9. Краен пласман Букл де ла Мајен
1.  Спринтерски пласман
2015
3. Класик Лоара Атлантик
9. Краен пласман Ла Тропикал Амиса Бонго
Тур де Франс
 Награда за борбеност на етапата 7
2016
3. Краен пласман Ла Тропикал Амиса Бонго
8. Дуо Норманд (со Арно Жерар)
9. Краен пласман Етоал де Бесеж
10. Тур ди Дуа
Тур де Франс
 Награда за борбеност на етапата 1
2017
1. Дуо Норманд (со Пјер Лик Перишон)
1. Етапа 1 Тур де Норманди
9. Хроно де Насионс
10. Класик Сид Ардеш
10. Краен пласман Тур де л’Ен
2018
7. Копа Уго Агостони
9. Краен пласман Сиркут де ла Сарт

Наводи
------

1. 1 2  „Bretagne-Séché: Delaplace signs for a year". *Ouest-France* (француски). Groupe Ouest-France. 14 септември 2013. Посетено на 1 ноември 2013.
2. ↑  „Delaplace et Moinard partent sur le Tour". *Ouest France* (француски). 28 јуни 2011. Посетено на 3 август 2011.
3. ↑  „Тур де Франс – 2011 – Краен пласман". *LeTour.com*. Посетено на 3 август 2011.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Антони Делаплас" на Ризницата ? |

* Матична страница
* „Достигнувања на Антони Делаплас". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Антони Делаплас". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Антони Делаплас". ProCycling.
* Антони Делаплас на Твитер

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Возачи на Фортунео-Самсик |
| --- |
|  |
| Ромен Арди  · Варан Баргиј  · Франк Бонамур  · Максим Буе  · Флоријан Вашон  · Брам Велтен  · Максим Даниел  · Антони Делаплас  · Беноа Жарје  · Арно Жерар  · Ели Жесбер  · Ромен Ле Ру  · Кевин Леданоа  · Синдре Лунке  · Жереми Месон  · Амаел Моанар  · Пјер Лик Перишон  · Лоран Пишон  · Клеман Русо  · Михаел Карбел Свендгард  · Брис Феји  · Арминдо ФонсекаРаководител: Себастјан Ино
 |

 |
Бојабатскиот замок на врвот на еден рид.
**Бојабатскиот замокот** или **Бојабатско кале** ― замок во гратчето Бојабат, покраината Синоп, Турција, изграден од Пафлагонците во антиката и реконструиран под римско и отоманско владеење. Замокот денес функционира како музеј. Замокот е регистриран од Високиот совет за недвижно културно и наследство со решение за регистрација од 23 октомври 1987 година.

Каздере/Газидере, притока на Гекирмак, ја сече карпата на која се наоѓа Бојабатскиот замок со драматичен пар вертикални ѕидови. Ѕидот од страната на замокот има прозорец на карпата што ги осветлува тунелите што се спуштаат до новооткриениот голем подземен град од римско време. Тунелите можеби служеле и за водоснабдување и безбедно поминување за време на опсадата.

Замокот, кој веројатно не бил во сериозна употреба од околу 1300 година од нашата ера, но можеби е стар дури 2800 години, гледа кон долината на Гекирмак. Оваа долина е долга и се наоѓа паралелно со брегот на Црното Море. Заедно со слично поставената долина на реката Јешилирмак понатаму на исток, создава природна патека исток-запад што била користена уште од антиката како трговска рута, веројатно како дел од Патот на свилата. Замокот можеби служел за заштита на овој трговски пат. Со оглед на тоа што е соодветно растојание од Дураан, Ханену и Ташкепру, може да обезбеди безбедно застанување за карваните.

Постарата историја на областа можеби започнала од бронзеното време, а со неа можеби владееле Каскијци, Хетити, Пафлагонци, Персијци, Лидијци, Понтското Кралство и Римјани.

Областа оттогаш е заземена од Гази Гумустигин, вториот водач на Данишмендите, васал на селџучкиот Римски Султанат, неколку децении по Битката кај Манцикерт (1071) под власта на неколку турски држави (Данишменди, Селџуци, Перванеогулари, Џандариди), Отоманската Империја и Турската Република и е поштедена од големи воени судири и битки на нејзината територија најмалку 500 години.

Кон крајот на 19 и почетокот на 20 век, Бојабат бил дел од Кастамонскиот Вилаетот на Отоманската Империја.

Наводи
------

1. ↑  „Boyabat Kalesi - Sinop - Ayrıntılı Tanımı". Посетено на 22 јануари 2022.

Надворешни врски
----------------

* Окружен гувернер на Бојабат, Бојабатски замок
* Општина Бојабат, Бојабатски замок Архивирано на 14 октомври 2013 г.
* Министерство за култура и туризам, Бојабатски замок
* Бојабатски замок
* Синопски туристички потенцијал - Синопски универзитет, Бојабатски замок Архивирано на 27 март 2014 г.

41°27′57″ N; 34°45′41″ E﻿ / ﻿41.4659° СГШ; 34.7614° ИГД﻿ / 41.4659; 34.7614
Болнишки крст 
 Болнишките натписи се вториот најстар примерок од досегашната фаза на грузиското писмо. Во средината на натписите се појавува „Болнишкиот крст". 
**Болнишкиот крст** (грузиски: ბოლნისის ჯვარი bolnisis ǰvari) е симбол на крст, земен од украс од 5 век во црквата Болниси Сиони, што дошло да се користи како национален симбол на Грузија. 

Тој е варијанта на Стапалниот крстот (Cross pattée) познат во христијанската симболика на доцната антика и раниот средновековен период. Истиот симбол довел до вкрстени варијанти користени за време на крстоносните војни, Малтешкиот крст на витешките болничари и (преку Ерусалимскиот крст и Црниот крст на тевтонскиот ред) Железниот крст што го користела германската војска. 

Четирите мали крстови што се користат во грузиското знаме се официјално опишани како *болнур-кацхури* (ბოლნურ-კაცხური) иако тие се само малку со стапалната варијанта.

Наводи
------

* Хелен Мачаваријани: Bolnisi sionis samsheneblo carcera. Mecniereba, Тбилиси 1985 година

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Христијански крст |
| --- |
|  |
| Крстови | 
* Крст на Папата Свети Климент
* Ерменски крст
* Болнишки крст
* Византиски крст
* Калварија
* Каролиншки крст
* Келтски крст
* Крст на Свети Петар
* Крст на распетието
* Crux gemmata
* Коптски крст
* Крст на Евангелистите
* Крст на Свети Ѓорѓи
* Крст на Света Нина
* Грчки крст
* Хугенотски крст
* Крст на Апостол Јаков
* Ерусалимски крст
* Латински крст
* Македонски крст
* Малтешки крст
* Руски православен крст
* Папски крст
* Андреин крст
* Српски крст

 |  |
|  |
| Икона за портал Портал: „Христијанство" |

 |
**Брестовска унија** — одлуката на Рутенската православна црква односно епархии во Полско-литванската Државна Заедница за да ги прекине односите со Источната православна црква и да влезе во заедница и да се става под авторитетот на римскиот папа. Епархијата на Мукачево, која се наоѓала во Кралство Унгарија, била оставена надвор од процесот.

Претходни обиди да се дојде до соединување со Католичката црква биле направени во неколку наврати, вклучувајќи го примерот во кој Митрополитот Исидор ја потпишал Фирентинската унија и технички ја обединил Рутенската православна црква.

Во 1588-1589 година цариградскиот патријарх Еремија II патувал низ Источна Европа, особено во Полско-Литванскиот Комонвелт и Големото Москвско Кнежевство, каде што, од 1458 година, ја признал Руската православна црква во Москва и го осветил патријархот Јов Московски. Патријархот Еремија II го соборил киевскиот митрополит Онисифорус Дивочка и по одобрување на кралот на Полска Сигисмунд III го поставил Михаил Рогоза како нов митрополит на Киев.

По заминувањето на Еремија II во 1590, четири од девет епископи на Рутенската православна црква (Вилнус) се собрале во градот Брест и потпишале декларација за нивната подготвеност да прифатат сојузот со Рим.

Наводи
------

1. 1 2 3  Hudziak, B.O. Tu, O.Yu. *The 1596 Brest Church Union (БЕРЕСТЕЙСЬКА ЦЕРКОВНА УНІЯ 1596)*. Encyclopedia of History of Ukraine.
**Антони Слонимски** (полски: *Antoni Słonimski*; 1895-1976) — полски поет.

Животопис
---------

Долги години, Слонимски живеел во Западна Европа.

Творештво
---------

Од сите припадници на поетската група „Скамандар", Слонимски е најголем традиционалист во однос на формата. Тој верувал дека песната треба да убедува и да воспитува и бил најголем приврзаник на дидактичката улога на поезијата во полската поезија на XX век. Поради тоа, во неговите песни доминираат мудрата реторика и актуелноста на проблемите за кои пее. Всушност, неговата поезија претставува хроника на полските случувања од 1918 година натаму, а тоа се должи на фактот дека Слонимски објавувал фељтони во кои дал најдуховита критика на полското општество во поново време. Сепак, хуморот присутен во фељтоните во помала мера е присутен во неговата поезија која повеќе се одликува со мудра иронија. За време на подемот на скамандаровците, позијата на Слонимски била поборбена од онаа на Јулијан Тувим и на другите челнови на групата. Слонимски повикувал на кршење на старите односи, на поврзување со надворешниот свет, а тоа го правел со голема доза на потсмев кој од општеството бил сфатен речиси како анархизам. Формално, неговата поезија е врзана за парнасовскиот период, за полската и за европската класика и во неговата поезија воопшто нема траги од формалните иновации низ кои поминала европската поезија во текот на XX век.

Наводи
------

1. ↑  *Savremena poljska poezija*. Beograd: Nolit, 1964, стр. 46.
2. ↑  *Savremena poljska poezija*. Beograd: Nolit, 1964, стр. 45-46.
**Бошко Ивановски** ( 1920
 во Тетовско ―  1945

 во Антуновац, Хрватска) ― македонски партизан и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Роден е во сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште и во потрага по корка леб, се преселил во Скопје и работел во градот како слаткар.

Во ноември 1944 година стапил во 16 македонска ударна бригада со која, веднаш по ослободувањето на Скопје заминал на Косово, каде учествувал во акциите за разоружување и ликвидирање на заостанатите балистички банди. Потоа заминал во околината на Белград, каде ја завршил воено-политичката настава.

Бил учесник во големиот пробив на Сремскиот фронт. Во април 1945 година во борбата кај Антуновац, Бошко храбро загинал.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 65. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Бојан Бем** ( Белград, 1936 ) е сликар и историчар на уметност.

Биографија
----------

Роден е во Белград на 23 мај 1936 годиниа каде што завршил основно и средно училиште. Дипломирал на Катедрата за историја на уметност на Филозофскиот факултет во Белград. Извесен период живеел и работел во Париз од 1966-1969 и од 1985-2001 година. Имал самостојни изложби во градовите на поранешна Југославија, Франција и Италија. Учествувал на бројни групни изложби.

Во текот на повеќедецениската работа и творење, тој континуирано формирал тематски циклуси како што се: апстрактни сцени, момчиња, коњаници, морнари, капачи, џокеи, ентериери, билјард маси, базени, спортски терени, ѕидови, тераси, карпи, лавиринти и плоштади. На Бојан Бем му е тешко да каже на која сликарска насока и припаѓа, тој едноставно бил самостоен. Групно изложува од 1965 година, а самостојно од 1969 година.

Уметнички дела во музејски и галериски збирки
---------------------------------------------

Делата на Бојан Бем се наоѓаат во многу јавни збирки на музеи и галерии, кои се наведени овде:

Самостојни изложби
------------------

Награди
-------

* 1970 година, Задар, Син салон - откупна награда,
* 1977 година, Бања Лука, VIII есенски салон - откупна награда,
* 1978, Чачак, X Спомен на Надежда Петровиќ - Награда на Работничкиот совет,
* 1991 година, Белград, Награда за култура на СИЗ за најдобра изложба во 1990 г. години,
* 1991 година, Белград, Изложба на месецот (за изложба во Салонот на Музејот на современата уметност), Студио Б и Југословенската галерија на репродукции
* 1995 година, Белград, Изложба на месецот (за изложба во Галеријата на Дом на млади), Студио Б и Југословенска галерија на репродукции,
* 1998, Белград, Плакета на Бојан Бем за творечки успех во 1998 г. години (Собранието на УЛУПУДС ),
* 2011 година, добитник на наградата „Политика" за најдобра изложба одржана во 2010 година.

Поврзано
--------

* Список на српски сликари

Наводи
------

1. ↑  „Политикина" ликовна награда Бојану Бему : Култура : ПОЛИТИКАПредлошка:Ботовски наслов

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

* Галерија Бојан Бем Хаос
* Лауреатите Бојан Бем и Миленко Бодирогиќ
* Профил на Бојан Бем
**Антонио Каладо** (португалски: *Antônio Callado*) (26 јануари 1917, Нитерои, Бразил - 28 јануари 1997, Рио де Жанеиро, Бразил) - бразилски писател и новинар.

Животопис
---------

Иако дипломирал право, Каладо никогаш не се занимавал со таа професија, туку се определил за новинарството. Заедно со бројни други бразилски интелектуалци, во 1960-тите, Каладо ѝ се спротивставил на воената диктатура, поради што во два наврати бил уапсен.

Творештво
---------

Каладо дебитирал во бразилскиот книжевен живот во 1951 година, со неколку драми што биле позитивно оценети од критиката и коишто постигнале успех кај публиката. Неговиот најплоден период бил во текот на 1960-тите и во 1970-тите, кога ги објавил најдобрите романи, меѓу кои и „Години на водство" и „Кваруп". За своите дела, Каладо добил бројни награди во Бразил и во странство.

Наводи
------

1. 1 2  *Антологија на бразилскиот расказ*. Скопје: Три, 2012, стр. 283.
**Бојан Блгарјанов** (Шумен, 20 октомври 1896 – 26 декември 1972) – бугарски комунист, учесник во НОВ и повоен политичар.

Животопис
---------

Во 1920 година станува член на Бугарската работничка партија (тесни социјалисти). Заедно со Васил Коларов учествува во подготовките на Септемвриското востание во 1923 година. Во ноември 1924 година е уапсен и е осуден на смрт, но во 1926 година пресудата му е заменета со доживотна казна. Во 1933 година добива амнестија и заминува во СССР, каде од 1934 до 1936 година учи на Меѓународната ленинова школа. По враќањето во Бугарија станува член на ЦК БРП (т.с.) од 1937 до 1944 година.

По вклучувањето на Бугарија во Втората светска војна учествува во народноослободителното движење. Делегат е на БРП (т.с.) во Вардарска Македонија, каде што престојува од почетокот на октомври 1941 до почетокот на 1944 година. Потоа станува борец на Првата софиска народноослободителна бригада и командир на Втората пловдивска востаничка оперативна зона на Народноослободителната востаничка армија на Бугарија (НОВА).

По војната, од 1945 до 1947 година е директор на Народната милиција, а до 1948 година е началник на Политичката управа на Бугарската армија. Отстранет е од позицијата кон крајот на 1949 година при кампањата против Трајчо Костов. На Априлскиот пленум во 1956 година е рехабилитиран. Од април 1956 до април 1971 година е секретар на ЦК БКП. Од јули 1957 до својата смрт во декември 1972 година е член на Политбирото на ЦК БКП.

Носител бил на одредот „Херој на Народна Република Бугарија".

Наводи
------

1. ↑  Историјско одељење Централног комитета КПЈ, „Историјски архив Комунистичке партије Југославије", Београд, 1951, том VII, 61 стр.
Арахна
**Арахна** е личност од старогрчката митологија која низ цела Либија била славена по својата вештина на ткаење.

Митологија
----------

Нимфите често доаѓале од падините на Тмол и од брегот на Пактол да се восхитуваат на нејзината вештина. Арахна ткаела од влакна налик на облаци, од ткаенина проѕирна како воздух. Таа се гордеела со својот талент и била убедена дека никој не може да ја надмине во таа вештина. Еднаш викнала «*Нека дојде самата Атена Палада да се натпреварува со мене. Нема да ме победи, не се плашам од тоа*.»

Атена ѝ се прикажала во облик на старица и се обидела да ја одврати од предизвикувањето на Зевсовата ќерка. Но таа била самоуверена и не сакала да го послуша нејзиниот совет. Атена се вратила во својот вистински облик, но Арахна и понатаму сакала да се натпреварува со неа.

За натпреварувањето, Атена го исткала на средина од својот покривач атинскиот Акропол и на него спорот на Посејдон за власт над Атика. Дванаесет богови, а помеѓу нив и Зевс, седеле како судии во тој спор. Посејдон со својот трозабец од карпата направил солен извор. Атена со своето копје удрила во земјата од која израснала света маслинка. Боговите тогаш пресудиле во полза на Атена. По аглите, Атена ги прикажала боговите како ги казнуваат луѓето за непокорност.

Арахна на својот покривач исткала многу сцени од животот на боговите, во кои тие се појавуваат со своите слабости, обземени со човечките страсти. Околу сето тоа извезла венец од цветови завиткан со бршлени. Нејзинината работа не заостанувала по убавина од покривачот на Атена, но на сликите се гледало очигледно непочитување на боговите. Атена се налутила, го искинала прекривачот, и ја удрила со вретеното. Архана не можела да го поднесе срамот и се обидела да се обеси. Атена ја ослободи од јажето, и ѝ рекла: «*Живеј, непокорна! Вечно ќе висиш и вечно ќе ткаеш и таа казна ќе се пренесе на твоето потомство*.»

Атена ја испрскала Арахна со сок од волшебна трева и нејзиното тело се собрало, густата коса ѝ паднала, а девојката се претворила во пајак. Од тогаш виси пајакот Арахна во својата пајажина и вечно ткае.

Наводи
------

1. ↑  Kline, A.S. „Ovid - the Metamophoses" (PDF). *Tikaboo*. A.S. kline. Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-04-18. Посетено на 12 December 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Арахна" на Ризницата ? |
Хоратоа, кроуски воин со перјаница, насликана биволска наметка и влакна кои допираат до земјата. Насликана од Џорџ Кетлин, Форт Јунион, 1832 година.
**Бизонска наметка**, или **биволска наметка**, ― наметка од одерена кожа од бизон, со оставена влакна. Тие биле користени како ќебиња, седла или како трговски предмети од домородните Американци кои ги населувале огромните пасишта на Внатрешните Рамници. Некои биле насликани со пиктографи или зимски броења што прикажуваат важни настани како што се епидемии, глад и битки.

Од 1840-тите до 1870-тите, големата побарувачка за бизонски наметки во трговските центри во Монтреал, Њујорк, Сент Пол и Сент Луис била главен фактор што доведе до скоро истребување на видот. Облеките биле користени како ќебиња и облоги во кочии и санки и биле направени во бизонски палта.

Само кожите земени во зима помеѓу ноември и март, кога крзната се пораснати, биле погодни за бизонска облека. Летните кожи биле користени за правење покривки за типии и мокасини и имале мала вредност за трговците.

Галерија
--------

* Главатарот Голем Елен насликан од Џорџ Кетлин во 1832 година во Форт Ливенворт.Главатарот Голем Елен насликан од Џорџ Кетлин во 1832 година во Форт Ливенворт.
* Портрет од Карл Бодмер со арикарски воин кој носи монистна бизонска наметка, рани 1840-ти.Портрет од Карл Бодмер со арикарски воин кој носи монистна бизонска наметка, рани 1840-ти.
* Шесте црноноги главатари, Пол Кејн, 1859 година.Шесте црноноги главатари, Пол Кејн, 1859 година.
* Сијукски главатар во бизонски наметки, Хуберт Вос.Сијукски главатар во бизонски наметки, Хуберт Вос.
* Бизонска наметка во Најфските Села, прикажувајќи го мотивот „пердувесто сонце", фотографија од Крис Лајт.Бизонска наметка во Најфските Села, прикажувајќи го мотивот „пердувесто сонце", фотографија од Крис Лајт.
* Комерцијално направено бизонско палто од 1880 година.Комерцијално направено бизонско палто од 1880 година.
* 
*

Поврзано
--------

* Метиски лов на бизони
* Рамничарско кожосликарство
* Корјаци

Надворешни врски
----------------

* Лакотски зимски броења
* Насликана бизонска наметка
* Украсени наметки
* Бизонска наметка, 1850-1875 година Архивирано на 18 јули 2021 г.

Наводи
------

1. 1 2 3  William Waterston (1863). *A Cyclopaedia of Commerce, Mercantile Law, Finance, Commercial Geography, and Navigation*. H.G. Bohn. стр. 142–144.
2. ↑  „Pictograph Robes of the Plains First Nations". Архивирано од изворникот на 12 април 2013. Посетено на 19 февруари 2023.
3. 1 2  John Welsted (1 јануари 1996). *The Geography of Manitoba: Its Land and Its People*. Univ. of Manitoba Press. стр. 89. ISBN 978-0-88755-375-2.
**Бошко Бабиќ** (16 јануари 1924

,  Босанска Градишка  – 11 јануари 1998

, Прилеп, Македонија) — македонски археолог.

Животопис
---------

Дипломирал историја на уметноста во Белград (1955), а докторирал на
Универзитетот во Лублин, Полска (1980).
Основач на Народен музеј во Прилеп и негов директор (1955–1980).
Основач и директор на Институтот за старословенска култура во Прилеп (1980–1989). 
Организира повеќе ликовни колонии (вајарство во дрво и мермер). 
Уредник на списанието за култура „Стремеж ".
Претседател на САДЈ (1972–1976). 
Основач на МАНД (1970) и негов прв претседател.
Воспоставува соработка со археолошки и со конзерваторски институции од Полска.

Творештво
---------

Во долгогодишната научно-истражувачка активност зад себе оставил голем број на стручни трудови. Добитник бил на голем број домашни и меѓународни награди, признанија и ордени. Покрај делувањето во струката, учествувал во севкупниот културен живот во Прилеп и пошироко. Активно учествувал во работата на списанието „Стремеж" , како долгогодишен член на редакцијата и во еден период и како негов главен уредник. Бошко Бабиќ бил и прв претседател на театарските игри "Војдан Чернодрински". Автор бил на повеќе филмски и телевизиски сценарија, елаборати и проекти.

Во рамките на меѓународниот проект "Енциклопедија на раната историја на Европа" тој бил координатор за СФР Југославија.

Наводи
------

1. ↑  [  / Бошко Бабиќ]
2. ↑  „БОШКО БАБИЌ, ЖИВОТ И ДЕЛО". Архивирано од изворникот на 2020-08-14. Посетено на 2020-08-11.

Надворешни врски
----------------

* Зборник посветен на Бошко Бабиќ Архивирано на 21 септември 2020 г.
**Бријан Лаудруп** (роден на 22 февруари 1969 година) — поранешен дански фудбалер кој играл на позицијата напаѓач или како играч за врска. Тој во моментов работи како фудбалски коментатор, критичар и аналитичар на Канал 5 и 6'ерен. Заедно со поранешниот репрезентативен голман Ларс Хег, Лаудруп ја управува фудбалска академија за маргинализирани младите.

За време на неговата кратка играчка кариера кој на крајот завршила поради повреди, Лаудруп настапувал за голем број европски клубови. Тој ја започна кариерата во данскиот клуб Бронби, со кој двапати го освоил данското првенство во доцните 1980-тите. Тој подоцна играл за германски и италијански клубови, со кој ја  освоил Серија А, како иЛигата на Шампионите со Милан во сезоната 1993-94. Исто така тој бил витален дел од тимот на Ренџерс, тимот кој доминирал во Шкотската Премиер Лига во 1990-тите, освојувајќи три првенства, меѓу другото. Во својот краток ангажман во англискиот клуб Челси, тој го освоил Уефа Супер Купот во 1998 година, а подоцна  имал краток ангажман во екипата на Копенхаген во Данска, пред да ја заврши својата кариера со Ајакс во 2000 година.

На репрезентативно ниво, Лаудруп одиграл 82 натпревари и постигна 21 гол за данскиот репрезентацијата, и претставувал наземенлив дел од данската тимови кои го освоиле УЕФА Еуро 1992 и Купот на конфедерациите во 1995 година..

Лаудруп ја освоил наградата за дански Фудбалер на годината рекордни четири пати. Тој бил именуван од страна на ФИФА , како петти-најдобар играч во светот во 1992 година и бил именуван од страна на Пеле како еден од најдобрите 125 најголемите живи фудбалери на ФИФА 100 церемонија во март 2004 година, заедно со неговиот постар брат Михаил Лаудруп.

Наводи
------

1. ↑  McElroy, Robert; Ferrier, Bob (2005). *Rangers The Complete Record*. Breedon Books. стр. 320. ISBN 1-85983-481-7.
2. ↑  Palmer, Jon (1998). *Superstars of the World Cup*. Parragon. стр. 46. ISBN 0-7525-2418-6.
3. ↑  Halliday, Stephen (2002). *The Essential History of Rangers*. Headline. стр. 186. ISBN 0-7553-1145-0.
4. ↑  79fjm (25 August 2010). „EURO Masters Brian Laudrup" – преку YouTube.
5. ↑  Rangers Classics: Wing Wizards DVD
6. ↑  Radnedge, Keir (1998). *World Football Records*. Carlton Books. ISBN 978-1-78097-568-9.
7. ↑  „Fodbold Fulton – Kræfterne bag" (дански). Архивирано од изворникот на 22 March 2012.
**Бојан Зафировски (Бојчо, Болан)** (Куманово, 1916 - 1948) — македонски комунист, учесник во НОВ.

Животопис
---------

Основно образование завршил во Куманово, а гимназија учел прво во Куманово, а потоа во Ужице. Во 1935 година се запишал на Правниот факултет во Белград, но во 1937 година ги прекинува студиите, зашто се разболел од туберколоза. Се вратил во Куманово и се вклучил поактивно во работничкото движење.

По фашистичката окупација на Македонија, Зафировски е иницијатор на издавањето на весникот „Дедо Иван", во кој ќе напише повеќе прилози. По разбивањето на двата кумановски партизански одреди, учествувал во обновувањето на партиската организација во Куманово. Станал и член на Месниот комитет на КПЈ за Куманово. Во летото 1942 година учествувал во издавањето на вториот весник на кумановската организација „Октобрис". Во летото 1943 година го формира народноослободителниот одбор во Куманово. Поради влошувањето на неговото здравје, во ноември 1943 година заминува на лечење во Сурдулица. Во Куманово се враќа во април 1944 година. Откако му се подобрило здравјето, на 15 август 1944 година заминува во партизани. Назначен е на работа во агитпропот.

По ослободувањето, во 1945 година поради нарушеното здравје, е пензиониран. Во 1948 година, по донесувањето на Резолуцијата на Информбирото, поради неподготвеност категорично да ја поддржи позицијата на КПЈ, е уапсен од УДБ-а и по неколку дена е убиен. Официјално, извршил самоубиство. Сè уште не е познато каде бил закопан.[1]

Наводи
------

1. ↑  Јордан Цеков - Дане, „Бојан Зафировски - Бојчо", Скопје, 2006.

Надворешни врски
----------------

* Архива на Бојан Зафировски на Марксистичката интернет архива
**Вукосава Марјановиќ Томиќ** била српска хемичарка и првата жена од Србија која станала доктор на науки.

Потекло
-------

Семејството Марјановиќ потекнувало од Ниш, а се преселило во Белград околу 1770 година. Најпрвин живееле на Топчидер, а кога започнала изградбата на црквата и конаците во тој крај, се преселиле на територијата на Палилула.

Биографија
----------

Родена била во Белград, на 23 јануари 1887 година. Нејзиното семејство живеело во Палилула, во близина на денешниот парк Тасмајдан. Имала три сестри и еден брат. По основното образование завршила женска гимназија, која била во ранг на гимназија. По смртта на родителите, по полнолетството, се здобила со дел од наследството кое го користела за да студира органска хемија на Природно-математичкиот факултет во Женева. Титулата доктор на науки ја стекнала во 1913 година.

По одбраната на докторатот, веднаш се вратила во Белград, каде што работела во Државната хемиска лабораторија до почетокот на Првата светска војна во 1914 година. За време на војната таа го дала својот придонес правејќи лекови и преврзувајќи ги ранетите. Кога завршила војната, таа кратко време работела во Царинската лабораторија на Сава. Таму го запознала својот иден сопруг Душан Томиќ, првиот технолошки инженер, професор на Техничкиот факултет во Белград. По бракот во 1921 година решила да престане да работи и да му се посвети на семејството. Својата одлука ја објаснува со тоа дека на вработената и било малку платено.

За време на Втората светска војна нивниот имот бил узурпиран од Германците, а по војната од комунистите. Со текот на времето, дел од имотот бил вратен на семејството, но никогаш во онаа мерка што бил пред војната. Душан бил приведен и пуштен на интервенција на еден од лекарите на Броз. Починал во 1947 година како резултат на казна затвор. Таа била мажена за Душан и имале два сина.

Таа починала на 25 јуни 1979 година на мозочен удар.

Наводи
------

 



1. ↑  „Zaboravljene naučnice". *Kosmodrom*. 8. 3. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  Serbia, RTS, Radio televizija Srbije, Radio Television of. „Заборављене научнице – Вукосава Марјановић Томић". *www.rts.rs*.
3. ↑  „Умрла је хемичарка Вукосава Марјановић Томић". *srpskilegat.rs*. Фондација Српски Легат.
4. ↑  Димитријевић, Милица. „Прва Српкиња доктор наука каријеру је подредила мужу и породици". *Politika Online*.
5. ↑  „ВУКОСАВА ТОМИЋ МАРЈАНОВИЋ - Прва Српкиња доктор наука". *Видовдан | Српска традиција и национални интерес* (српски). 11. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
**Βριτομαρτις**
**Бритомартида**, (грчки: *Βριτομαρτις*, Britomartis), е ќерка на богот Зевс и критјанката Карме, која Артемида ја возвишила меѓу боговите.

Бритомартида под различни имиња била почитувана како божица и заштитничка на ловците и рибарите.

* На островот Крит како **Диктина**
* На островот Егини како **Афеја**
* На островот Самос како Бритомартида

Митологија
----------

Бритомартида, поради големата љубов спрема неа, ја прогонувал критскиот крал Минос, и кога во една прилика Бритомартида, пред него почнала да бега, се заплеткала во мрежата која на морскиот брег ја распнала божицата на ловот Артемида. Артемида пред тоа ја засакала Бритомартида поради нејзината љубов кон ловот, па ја спасила од судбина на смртна жена и од прогонот на Минос така што ја воздигнала меѓу боговите.

Бритомартида после тоа станала заштитничка на ловците и рибарите, а после била и заштитник на морските брегови и пристаништа. Ја почитувале најмногу на Крит, и тоа под името Диктина, а на островот Егини како Афеја. Под името Бритомартида ја почитувале само на островот Самос.

Надворешни врски
----------------

* Бритомартида - на енглеском језику

Наводи
------
Брич
**Брич** — нож за бричење. Истиот е исклучително остар и како секој нож служи и како оружје. Се состои од дршка - корици и сечило. Кориците може да бидат изработени од различни материјали, а сечилото од челик. Со преклопување, сечилото влегува во сопствената дршка, која станува корици и го прави безопасно. Го користеле скоро сите нации. Денес многу ретко се користи за бричење.

Историја
--------

Првите бричеви биле направени од школки и заби од ајкули. За тоа сведочат археолошките наоди од камено време, стари 6 милениуми. Ножевите за бричење биле изработувани од некои карпи како што е кременот. Тие се исклучително остри и долго имале предност во однос на бричевите од метали, познати во тоа време. Пронајдени се во ископините во Стар Египет, Кина, Јапонија, Грција, Римско Царство. Сечилата им биле изработувани од бронза, но и од злато.

Првите бричеви не биле зглобни, туку биле изработувани од едно, монолитно парче. Со текот на времето, тие претрпеле разни промени. Меѓу другото, станале зглобни и со разни облици. Сечилата биле од сè поквалитетен челик и сè поостри, а дршките, односно кориците, од различни материјали, изработувани и од благородни метали и украсувани и обогатувани со апликации од скапоцени камења. За да станат уште поостри и подолго да бричат квалитетно, биле правени бричеви на кои им се менувале сечилата. Со пронаоѓањето на бричалката на американскиот стопанственик Кинг Жилет, чие сечило било заменето со метален лим за еднократна употреба, биле создадени „жилети" кои наскоро и целосно го замениле класичниот брич. Во времето на жилети и електрични бричалки, бричот скоро целосно престанал да се користи. Од бричот на друг страна настанале ножеви на склопување – чакии.

Употреба
--------

Бричот главно се користел за таканаречено „влажно бричење" кога лицето, пред бричење, е навлажнето со специјална течност и сапун за бричење. Неговата употреба бара одредена вештина. Дури и најмала неумешност и лош агол кон кожата на лицето може да предизвика непријатни повреди. Во текот на бричењето бричот мора да се остри неколку пати.

Наводи
------

1. ↑  „брич" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „брич" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. 1 2  Група автори, Енциклопедија лексикографског завода, Југословенски лексикографски завод, Загреб, 1962. г.
4. 1 2  Група автори, Општа енциклопедија Ларус, Вук Караџић, Београд, 1967. г.
Национално знаме на Обединетото Кралство.
**Британци** или уште и **Бритони** (на англиски: *British people*, *Britons*) е термин со кој се означуваат народите чие потекло е англосаксонско, односно гаѓаните на Велика Британија, островот Ман, Каналските Острови и Британската прекуморска територија. Поголем дел од Британците сами се нарекуваат Англичани, Шкотланѓани па дури и келтски Велшани, но сепак поголем дел од историските светски автори ги сметаат за единствена нација.

Своето име Британците го имаат добиено од старите келтски Брити кои претставуваат пранаселеници на Британскиот остров. Нивната популација во светот денеска изнесува околу 160.000.000 во 206 земји од кои во Велика Британија живеат 60.000.000, во Австралија 10.000.000, Канада 12.000.000, во САД 36.000.000 итн. Говорен јазик им е англискиот, а религија Христијанството.

Надворешни врски
----------------

* Британци

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85016960
* BNF: cb11940965r (податоци)
* NDL: 00563992
* NKC: ph117407

 |

 |



|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Европски етнички групи |
| --- |
|  |
| 
Австријци **·** 
Албанци **·** 
Андорци **·** 
Баски **·** 
Белоруси **·** 
Бошњаци **·** 
Британци  (Англичани  **·**  Велшани  **·**  Северни Ирци  **·**  Шкотланѓани)  **·** 
Бугари **·** 
Валонци **·** 
Германци **·** 
Грци **·** 
Данци **·** 
Естонци **·** 
Ирци **·** 
Исланѓани **·** 
Италијанци **·** 
Летонци **·** 
Литванци **·** 
Луксембуржани **·** 
Македонци **·** 
Малтежани **·** 
Молдавци **·** 
Норвежани **·** 
Полјаци **·** 
Португалци **·** 
Романци **·** 
Руси **·** 
Словаци **·** 
Словенци **·** 
Срби **·** 
Турци **·** 
Украинци **·** 
Унгарци **·** 
Финци **·** 
Фламанци **·** 
Французи **·** 
Холанѓани **·** 
Хрвати **·** 
Црногорци **·** 
Чеси **·** 
Швеѓани **·** 
Шпанци
 |

 |
**Британскиот мафин** е мал, кружен, рамен леб од квасец, кој најчесто се сече хоризонтално, се става на тост и се мачка со путер. Често е дел од појадокот во Северна Америка и Австралија, често се јаде со слатки или солени додатоци како овошен џем или мед, или јајца, колбаси, сланина или сирење. Британските мафини се неопходна состојка во јајцата Бенедикт и разновидните сендвичи за појадок добиени од него, како што е Мекмафин.

Во Северна Америка и териториите под влијание на Северна Америка, тие се нарекуваат *британски мафини за* да се разликуваат од обичните мафини, кои се поголеми и послатки минијатурни брзи лебови. Британските мафини се достапни во широк спектар на вкусови, вклучувајќи интегрална пченица, мултижитарки, цимет суво грозје, брусница и јаболко цимет.

Потекло
-------

Зборот *мафин* се смета дека потекнува од зборот *muffen* од долногерманскиот јазик, што значи „мали торти". Во почетокот на XIX век мафините се продавале од врата до врата во Англија од страна на продавачите како закуска пред повеќето домови да имаат свои фурни.

По држави
---------

### Соединети Американски Држави

Британските мафини за прв пат се спомнале во американските весници во почетокот на 1859 година,, а детални описи за нив и рецепти биле објавени во 1870 година.

„Куќата на мафините" во Менхетен, дом на првата пекарница на Самуел Бат Томас
### Обединето Кралство

 Интегрални британски мафини од Теско во Абингдон, Англија.
Британските мафини во Велика Британија едноставно се нарекуваат *мафини*. Мафините во САД понекогаш се нарекуваат *американски мафини,* *американски стил мафини,* или *слатки мафини,* но обично само за разликување или за целите на брендирањето. Општо земено, зборот *мафини* се користи скоро секогаш, обично без забуни или недоразбирање.

### Германија

Британските мафини, познати како *Toastbrötchen* (тост пунџа) се достапни во повеќето големи супермаркети низ Германија.

Поврзано
--------

* Мекмафин
* Scone
* Мафин – сладок леб (на американски англиски)
* Список на лебови
* Список на британски лебови
* Крампет

Наводи
------

1. ↑  „muffin". Посетено на 29 December 2016.
2. ↑  „Thomas' Dining Saloon". *The Buffalo Daily Republic*. 22 September 1859. стр. 2. Посетено на 25 February 2018 – преку Newspapers.com. отворен пристап — бесплатно за читање
3. ↑  „Wanted: An English Muffin and Crumpet Baker". *New York Daily Herald*. 17 September 1862. стр. 2. Посетено на 25 February 2018 – преку Newspapers.com. отворен пристап — бесплатно за читање
4. ↑  „Call at Steam Bakery". *The Philadelphia Inquirer*. 30 May 1863. стр. 5. Посетено на 25 February 2018 – преку Newspapers.com. отворен пристап — бесплатно за читање
5. ↑  „Fancy Bread". *The Brooklyn Daily Eagle*. 4 November 1870. стр. 1. Посетено на 25 February 2018 – преку Newspapers.com. отворен пристап — бесплатно за читање
6. ↑  „English Muffins". *The Weekly Star*. 29 March 1876. стр. 6. Посетено на 25 February 2018 – преку Newspapers.com. отворен пристап — бесплатно за читање
7. ↑  American muffins at cakebaker.co.uk; retrieved 27 January 2019
8. ↑  „Cambridge Dictionary: Definition of 'muffin'".
**Błędnica** [bwɛndˈnit͡sa] - шумска демонка, за која се вели дека ги тера луѓето да се изгубат, оставајќи ги своите жртви сами во длабочините на шумата да умрат од глад или да бидат изедени од диви животни.  Злобниот ентитет најчесто се опишува како млада и убава девојка.  Се верува дека единствениот начин да се избрка демонот е да се користат силни магии или да се жртвува нешто во домот или за време на ловот.

Користена литература
--------------------

1. ↑  Podgórscy, Barbara i Adam (2005). *Wielka księga demonów polskich: leksykon i antologia demonologii ludowej*. Katowice: Kos. pp. 49-50.
2. ↑  Pełka, Leonard (1987). *Polska demonologia ludowa*. Warszawa: Iskry. pp. 22.
3. ↑  Sujkowski, Bogusław (1956). *Bolko zapomniany*. Wydawnictwo Czytelnik. pp. 61.
**Бриц-Хорин** (германски: *Britz-Chorin*) била општинска заедница во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште било во градот Бриц. Била споена со општинската заедница Одерберг за да ја создадат општинската заедница Бриц-Хорин-Одерберг во јануари 2009.

Општинската заедница Бриц-Хорин се состоела од следниве општини:

1. Бриц
2. Хорин
3. Хоенфинов
4. Нидерфинов

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Бранденбург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 52°54′00″ N; 13°52′01″ E﻿ / ﻿52.900° СГШ; 13.867° ИГД﻿ / 52.900; 13.867
Фабрика во Илирска БистрицаФабрика во Илирска Бистрица
**Бркини** (словенечки: *Brkini*; хрватски: *Brkinija*) ― ридско подрачје во југозападна Словенија.

Географија
----------

На север, Бркини се граничи со реката Река, на југозапад со Матарската Долина (Matarsko podolje), на северозапад со платото Карст, и на југоисток со Јелшанската Долина. Регионот Бркини е поделен меѓу општините Хрпеље-Козина, Пивка, Илирска Бистрица и Дивача. Регионот е долг 25 км, широк 7 км, и зафаќа површина од 180 км2. Неговиот средиштен дел се наоѓа на надморска височина од 700 до 800 м. Средината на регионот е селото Прегарје. Климата е блага, а геолошката основа е флиш, со помал варовнички дел на североисток. Регионот е врска помеѓу Средоземјето и континенталниот дел на Словенија.

Име
---

Се верува дека името Бркини има италијанско потекло поради моделот на наставки. Ова укажува на тоа дека коренот на името (*brk-*) може да потекнува од северноиталијанскиот „bricco", „bricca" '(стрмна) падина'. Потеклото од словенската именка брдо е сомнително.

Економија
---------

Ридовите Бркини се економски недоволно развиен регион, со главна економска активност од земјоделско одгледување, особено сливи. Многу луѓе од Бркини патуваат кон работа до блиските центри Илирска Бистрица, Подград, Хрпеjље и Козина. За време на Втората светска војна, над една третина од селата во ридовите Бркини биле запалени од италијанските и германските сили поради партизанската активност во областа, што значително влијаела на развојот на регионот. Густината на населението е мала, а луѓето сè уште заминуваат.

Наводи
------

1. 1 2  Snoj, Marko (2009). *Etimološki slovar slovenskih zemljepisnih imen*. Ljubljana: Modrijan. стр. 82.
2. 1 2 3 4 5  Dobnik, Jože (2006). „Čez Brkine na Slavnik" [Over Brkini on the Slavnik Hill]. *Pot kurirjev in vezistov NOV Slovenije* [*Path of Couriers and Operators of the National Liberation War*] (словенечки). Društvo Domicilnega odbora kurirjev in vezistov NOV Slovenije. Geopedia.si. ISBN 961-238-581-5. Посетено на 23 февруари 2021.CS1-одржување: користи параметар authors (link)
3. 1 2 3 4 5  Barborič, Blaž. Bobič, Živa. Borko, Sebastijan. Dobravc, Mina. Pirc, Janez (2002). „Problematika slovenskega podeželja na primeru Brkinov" [Problems of Slovenian Rural Areas. Case Study of Brkini Hills.] (PDF). *Dela* (словенечки и англиски). Department of Geography, Faculty of Arts, University of Ljubljana (17): 265–284. doi:10.4312/dela.17.265-284. ISSN 0354-0596. Архивирано од изворникот (PDF) на 24 април 2009.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
4. ↑  Barba, Urška (2011). *Turizem v občini Hrpelje - Kozina in možnosti za njegov nadaljnji razvoj* [*Tourism in the Municipality of Hrpelje-Kozina and Possibilities for its Future Development*] (PDF) (словенечки и англиски). Department of Geography, Faculty of Arts, University of Ljubljana. стр. 11. Архивирано од изворникот (PDF) на 20 октомври 2013. Посетено на 23 февруари 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Словенија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Гергели Харсањи** (роден на 3 мај 1981 година) е унгарски ракометар за Татабања и унгарската репрезентација.

Кариера
-------

Гергели Харсањи ја започна својата професионална кариера во неговиот роден град клубоѕ Њиреѓхази, пред да се пресели во Плеер. Тој помина една деценија со тимот и го освои бронзениот медал на Унгарија во 2007 година. Тој потпиша договор со Ференцварош во летото 2009 година, меѓутоа, откако беа откриени финансиски тешкотии со клубот, Харсањи беше пренесен на Татабања-Карбонекс КЦ во зимскиот распуст за да ги олесни растечките проблеми во клубот.

Неговиот прв голем меѓународен турнир биле Летните олимписки игри 2004, каде што унгарскиот тим го освоил четвртото место. Учествувал на две Европски првенства (2006, 2012), две Светски првенства (2009, 2011) и две Олимписки игри (2004 и 2012).

Достигнувања
------------

* **Прва унгарска лига** :
	+ *Бронза* : 2010
* **Куп на Унгарија** :
	+ *Бронза* : 2007

Поединечни награди
------------------

* Златен крст на Крстот за заслуги на Република Унгарија (2012)

Наводи
------

1. ↑  „Magyarok a férfi világbajnokságokon, érmesek" (унгарски). Nemzeti Sport Online. Посетено на 31 January 2011.

Надворешни врски
----------------

* Gergely Harsányi профил на официјалното мрежно место на Tatabánya-Carbonex KC
* Gergely Harsányi статистика за кариера во Worldhandball Архивирано на 31 мај 2012 г.