recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Молекуларните динамични симулации често се користат да се изучи биофизичкиот систем. Овде се прикажани 100 ps симулации на вода.
**Молекуларна динамика** (МД) е техника за компјутерско симулирање и обработка на физичките движења на атомите и молекулите. Честичките (атоми и молекули) смеат да влијаат на другите честички околу нив за одреден временски период, создавајќи динамична „еволуција" на системот. Во најчесто користената верзија, траекториите на честичките се добиени како бројчено решение на Њутновите закони на движење за систем на честички со меѓусебна интеракција. При решавањето на овие равенки, силите меѓу честичките и потенцијалната енергија се пресметуваат од потенцијали за атомско заемодејство. Оваа методика најчесто се користи во хемиска физика, наука на материјали или биофизика.
**Операцијата Мобиле** е тајното име на операцијата извршена од страна на војската на Канада во Либија како први чекор во меѓународната операција за забранети летови. Операцијата следувала како дел од операција Ellamy на Обединетото Кралство, Операција Зора на Одисеј на САД и Операција Harmattan на Франција. Оваа операција била преземена по итната конференција која се одржала во Париз на 19 март.

Наводи
------

1. ↑  „Operation MOBILE; Canadian Expeditionary Force Command". forces.gc.ca. Посетено на 20 March 2011. Не се допушта закосување или задебелување во: `|publisher=` (help)
2. ↑  Judd, Terri. "Operation Ellamy: Designed to strike from air and sea." *The Independent,* 19 March 2011.
**Rolls-Royce 10 H.P**. — првиот автомобил на Ролс-Ројс кој излегол во 1904 при основањето на претпријатието. Бил изложен на парискиот мотор-салон истата година заедно со моделите со 15, 20 и 30 КС.
Моделот 10 КС бил сличен на првиот автомобил изработен од Сер Хенри Ројс кој се продавал под името „Ројс" (*Royce*) во 1903. За разлика од тој автомобил, кој имал зарамнет ладилник, Ролс-Ројс-от имал ладилник со триаголен горен дел, кој потоа се јавува на сите останати модели.

Моторот бил со водено ладење, два цилиндра со 1995 cm³ со вентили со горен отвор и страничен издув кој се засновал на моторот на првичниот Ројс, но со подобрено коленесто вратило. Моторот давал сила од 12 КС (9 kW) при 1000 врт/мин. Автомобилот развивал максимална брзина од 63 км/ч. Бил мал автомобил со оскино растојание од 1219.2 mm обем на тркало од 1219.2 mm.

Биле предвидени 20 автомобили, но биле направени само 16 бидејќи се сметало дека двоцилиндричниот мотор не е соодветен за марката. Последниот 10 КС бил произведен во 1906.

Ролс-Ројс не бил произведувач на каросеријата. Наместо тоа, автомобилите се продавале во шасии, па купувачот посебно нарачувал каросерија од каросерист, каде Баркер бил препорачан.

Денес зачувани се два примерока: еден со регистрација AX 148, кој е првиот произведен, во Манчестерскиот музеј на наука и индустрија, а другиот, SU 13 е во сопственост на Бентли Моторс.

Наводи
------

* Rolls-Royce Motor Cars пристапено на 2 февруари 2006 (англиски)

| * п
* р
* у
Хронологија на автомобилите на Ролс-Ројс |
| --- |
|  | 1900ти | 1910ти | 1920ти | 1930ти | 1940ти | 1950ти | 1960ти | 1970ти | 1980ти | 1990ти | 2000ти |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Независност | Vickers | Volkswagen | BMW |
| Стандардни | 10 hp15 hp | V-820 hp |  | Twenty | 20/25 | 25/30Wraith | IIСв. војна |  | Silver Dawn | Silver Cloud | Silver Shadow/Silver Wraith II | Silver Spirit/Spur/Dawn |  |  | Ghost |
| Врвни | 30 hp | 40/50 hp (Silver Ghost) | Phantom I/II/III | Silver Wraith |  |  | Camargue |  |  | Silver Seraph | Phantom |
|  | Phantom IV/V/VI |  |
| Кабриолети |  |  |  |  |  |  |  | Corniche/II/III/IV |  | Corniche V |  | Phantom Drophead |
| Купе |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Phantom Coupé |
**Парискиот договор** - договор потпишан на 24 март 1515 година од страна на Карло V, тогаш само грофот од Фландрија и војвода од Бургундија, и Францоа I, новиот крал на Франција. Договорот имал за цел да го зацементира сојузот помеѓу Карло V и Куќата на Валоа, така што Карло V ќе ја имал поддршката од Франциско I во наследувањето на Шпанија, а Францис I нема да има противење од Карло V во неговото владеење со Франција.

Условите на договорот беа дека Рене од Франција (тогаш четири години) ќе се омажи за Шарл V на дванаесетгодишна возраст со мираз од 200.000 сребрени круни и Војводство од Бери, а за возврат Карло V нема да му помогне на својот дедо Фердинанд против Франција. Условите на договорот не беа исполнети од двете страни.

Френсис штотуку се приклучи на престолот на Франција во јануари 1515 година, така што ова бил ран обид да се воспостават добри односи со потенцијалниот иден соперник. Карло станач крал на Шпанија во јануари 1516 година, на крајот додавајќи ги кралот на Италија и светиот римски цар на неговите титули; неговиот имот се граничи со Франција од сите страни. Тој и Френсис биле големи соперници во текот на нивното владеење.

Извори
------

* Philippe Le Bas (1844). Frères, Firmin Didot (уред.). *France: Dictionnaire Encyclopédique* (француски). **11**. Paris: Longmans, Green. стр. 399–400. Посетено на 28 август 2021.
**Пластичните маси** се значајни производи на хемиската индустрија, а се добиваат од нафта, јаглен, шеќерна трска, кафе, соја и од други суровини. Во природата ги нема готови. Претворањето на пластични маси во готови производи се врши преку лиење, валање или влечење. Сите тие имаат голема примена благодарение на цврстината, малата тежина и големата отпорност.

Се употребуваат како замена за металите, кожата, дрвото, стаклото и други природни суровини. Најголеми производители на пластични маси се: САД, Јапонија, Германија, Велика Британија, Русија, Италија и Франција.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на хемијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Париски принципи** – начела дефинирани на првата меѓународна работилница за национални институции за унапредување и заштита на човековите права одржана во Париз од 7 до 9 октомври 1991 година. Истите биле усвоени од Комисијата за човекови права на Обединетите нации со резолуцијата 1992/54 од 1992 година и од Генералното собрание на ООН со резолуцијата 48/134 од 1993 година. Париските принципи се однесуваат на статусот и функционирањето на националните институции за заштита и унапредување на човековите права.

Покрај размената на мислења за постојните аранжмани, учесниците на работилницата изготвиле серија препораки за улогата, составот, статусот и функциите на националните институции за човекови права (НИЧП).

Петте одредби
-------------

Париските принципи наведуваат голем број одговорности за националните институции, поделени во пет наслови.

Прво, институцијата ќе ја следи секоја состојба на повреда на човековите права што ќе одлучи да ја преземе.
Второ, институцијата ќе може да ја советува владата, парламентот и кој било друг надлежен орган за специфични прекршувања, за прашања поврзани со законодавството и општата усогласеност и примена со меѓународни инструменти за човекови права.
Трето, институцијата се однесува на регионални и меѓународни организации.
Четврто, институцијата има мандат да образува и информира во областа на човековите права.
Петто, на некои институции им се дава квазисудска надлежност. 

„Клучните елементи на составот на националната установа се нејзината независност и плурализам. Во врска со независноста, единственото упатство во париските принципи е дека назначувањето на комесари или друг вид клучен персонал ќе се спроведува со официјален акт, утврдување на специфично времетраење на мандатот, кое може да се обновува." 

Усогласеноста со Париските принципи е централниот услов во процесот на акредитација со кој се уредува пристапот на НИЧП до Советот за човекови права на Обединетите нации и други тела. Ова е систем на перспективен преглед управуван од поткомитетот на Глобалната алијанса на националните институции за човекови права (ГАНИЧП).

Наводи
------

1. ↑  Text of Paris Principles
2. ↑   Национални институции за човекови права - спроведување на човекови права, Дански институт за човекови права, 2003 година. ISBN 87-90744-72-1, страница 6
3. ↑   Национални институции за човекови права - спроведување на човековите права, Дански институт за човекови права, 2003 година. ISBN 87-90744-72-1, страница 7

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 15 септември 2002 г.
**Оптичка моќ** е степенот во кој една леќа, огледало или друг оптички систем собира или растура светлина. Еднаква е на реципрочната вредност на фокусното растојание на направата. Најзастапена единица за изразување на оптичката моќ е диоптерот. Системот SI ја користи единицата обратен метар (m−1).

Ако поставиме две или повеќе тенки леќи една до друга, тогаш заедничкат оптичка моќ е приближно еднаква на збирот од поединечните оптички моќи на леќите. Така, оптичката моќ на една леќа е приближно еднаква на збирот од моќите на секоја нејзина површина. Овие приближности наоѓаат честа примена во оптометријата.

Ако леќата ја потопиме во некоја средина, тогаш се менува нејзината оптичка моќ и фокусно растојание.

Човечкото око кое има премногу или премалку прекршувачка моќ да сосредоточува светлина во мрежницата страда од аметропија (грешка во прекршувањето). Окото што страда од кратковидост (миопија) е премоќно, па затоа светлината се сосредоточува пред самата мрежница. Обратно на ова, окото со далекувидост (хиперопија) е преслабо и затоа кога е во мирување, светлината се сосредоточува зад мрежницата. Окото со прекршувачка моќ во едно видно поле што е различна од прекршувачката моќ на други видни полиња има астигматизам. Анизометропија е нееднаква способност на двете очи за прекршување на светлината.

Поврзано
--------

* Диоптрија
* Леќомер

Наводи
------

1. ↑  Greivenkamp, John E. (2004). „Field Guide to Geometrical Optics". SPIE Field Guides vol. **FG01**. SPIE. стр. 7. ISBN 0-8194-5294-7. Отсутно или празно `|url=` (help)
2. ↑  „анизометропија" Архивирано на 17 декември 2013 г. - Лексикон на македонскиот јазик, он.нет
Ритам во ката (карате)
----------------------

  

Слично како и со другите компоненти на катата, како што се времето и секвенцата,
ритамот е специфичен за секоја ката. Способноста да се изведе катата со соодветен ритам е чекор
понапред кон разбирањето на значењето и суштината на катата. Во катата се присутни различни
комбинации на ритамот за да се отслика борба против вистински противник.
Ритамот на катата зависи од бројот на техниките кои ја формираат катата како целина.
Ако некои две техники (пример: Gedan barai проследен со Chudan oi zuki), како што се првите во
Heian Shodan, формираат една целина, ритамот за нив ќе биде еден-два. Доколку пак три техники
формираат една целина ритамот за нив ќе биде еден-два-три итн.
Кога ќе се зададе силен удар на замислениот противник, вообичаено е да се застане да
се направи пауза за да се изготви стратегија за одбивање на следниот напад на замислениот
противник. Тоа е една од суштинските работи за да биде катата изведена во правилен ритам.
Брзање при изведувањето на катата е многу актуелно во денешно време. Евидентно е дека брзината на изведбата на одбраните кати од страна на G. Funakoshi и M. Nakayama, споредена со брзината на изведувањето на истите кати на денешните натпревари, е многу различна. Ова сигнализира промени, не само во концептот на тренирањето туку и недостаток во правилната изведба на катата.

Наводи
------

  

Биомеханичка структура на карате елементи од групата Хеиан кати и нивна оптимална методска поставеност - Магистерски труд, Благојче Ј. Андреевски, јуни 2005, Скопје.
**Миодраг Миливој Николиќ** ( 1927
 во Скопје —  1945
 во Хрватска) — македонски и југословенски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија, учесник во НОВ.

Животопис
---------

Окупацијата на Југославија го затекнала како ученик. Бугарскиот фашистички окупатор го протерала од Скопје, во 1941 година. Во 1942 година стапил во Народноослободителната борба. Учествувал во акциите за собирање на материјална и друг вид на помош за партизаните. Во 1944 година стапил во прославената Втора краишка бригада. Како оформен борец бил произведен во чин на заставник. Храбро загинал во 1945 година, во завршните операции за дефинитивното ослободување на Југославија.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 105. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Опфатот** на леќата е големината на сликата што може да ја произведе, измерена како пречник на кругот на сликата што ја произведува оптиката. Во камерниотсистем, опфатот мора да биде доволно голем за да го покрие сензорот или користениот филм. Во системот за гледање на камерата, бидејќи филмската рамнина може да се преместува независно од леќата, леќите мора да имаат доволно покриеност за да го покрие филмот додека тој е настрана од средината на опфатната област. Несоодветниот опфат може да доведе до вињетување (камерно врамување).

Сензорите во современите дигитални фотоапарати доаѓаат во неколку големини. Некои познати големини вклучуваат „целосна рамка" или 35мм, APS-C и 1-инчен. Леќите честопати се наменети да работат со еден од овие формати на сензори, но во некои случаи може да се користи леќа со повеќе формати. Леќата „целосна рамка" произведува круг на слики што е доволно голем за да покрие сензор 35мм. Бидејќи сензорите APS-C се помали од сензорите од 35мм, леќите со целосна рамка треба да бидат компатибилни со сензорот APS-C. Леќите од типот APS-C честопати немаат опфат да фрлаат светлина во целост на сензорот од 35мм, предизвикувајќи темни агли на сликите.

Една вообичаена заблуда за леќите е дека фокусната должина го одредува аголот на гледање на леќи, кога во реалноста тоа е комбинација на фокусна должина, покриеност на леќи и големина на сензорот. Леќи со одредена фокусна должина на голем сензор ќе дадат поширок агол на гледање од истиот леќа што се користи со помал сензор.

Наводи
------

1. ↑  „Sensors, Circles, and Lens Coverage | AbelCine". *www.abelcine.com* (англиски). Посетено на 16 август 2020.
2. 1 2  „Focal length and image circle". *only images* (англиски). Посетено на 16 август 2020.
Орден за храброст
**Орден за храброст** (српскохрватски: *Орден за храброст*; словенечки: *Red za hrabrost*) — одликување на Социјалистичка Федеративна Република Југославија, дваесет и трето по редослед на важност.

Го воспоставил врховниот командант на НОВ и ПОЈ, Јосип Броз-Тито, на 15 август 1943 година со Уредба за одликувања во Народноослободителната војска на Југославија, заедно со Медалот за храброст.

Орденот за храброст им се доделувал на „*припадниците на вооружените сили на СФРЈ кои извршиле дела во борбата против непријателот во кои нивната лична храброст била силно изразена или кои се истакнале на бојното поле со својата лична храброст*".

Иако било воено одликување, се доделувале и на цивили.

Според сочуваната документација, од 7 септември 1944 до 31 декември 1985 година, државјаните на Југославија и странските државјани биле одликувани со 120.636 Ордени за храброст. Нивниот број е секако поголем, бидејќи дел од наредбите за одликување биле изгубени за време на војната.
**Орева** (маорски: *Orewa*) е населба на Северниот Остров на Нов Зеланд на Хибискусовото Крајбрежје, 30 километри северно од Окленд и близу основата на полуостровот Фангапараоа. Населението брои 7.326 жители, и многу посетители на одмор.

Орева се наоѓа на источниот брег на Севернооклендскиот Полуостров, во рамките на округот Родни, а низ местото поминува Државниот автопат 1 (*State Highway 1*).

Надворешни врски
----------------

* Страница на плажата на Орева Архивирано на 5 септември 2010 г. (англиски)
* Општинска страница на округот Родни Архивирано на 7 февруари 2007 г. (англиски)
Ласерска диода и монета за споредба
**Оптоелектроника** — поле на електрониката кое се занимава со уреди кои емитуваат, востановуваат и контролираат светлина. Ова обично се смета за гранка на фотониката. Во овој контекст, покрај видливите облици на светлосно зрачење под „светлина" подразбираме и зрачења како гама-зраците, X-зраците, ултравиолетовите и инфрацрвените зраци. Оптоелектронските уреди се претворачи од оптички во електрични сигнали и обратно, или пак инструменти кои користат такви уреди при нивната работа. 
Честопати се среќава поимот „електрооптика" како синоним, но ова е погрешно, бидејќи тоа е поширока гранка на физиката која се занимава со сите заемни дејства помеѓу светлината и електричните полиња, без разлика дали се работи за уред.

Оптоелектрониката се заснова на квантномеханичките ефекти на светлината врз полупроводните материјали, напати во присуство на електрични полиња.

* Фотоелектричен или фотонапонски ефект, со примена:
	+ фотодиоди (вклучувајќи сончеви ќелии)
	+ фототранзистори
	+ фотомултипликатори
	+ интегрално оптичко коло (IOC) - елементи
* Светлоспроводливост, со примена:
	+ фотоотпорници
	+ фотопроводливи цевки
	+ Уреди со напојни врски (CCD)
* Стимулирано зрачење, со примена:
	+ инјективни ласерски диоди
	+ квантни каскадни ласери
* Лосев ефект, или зрачна прекомбинација, со примена:
	+ Светлечки диоди (LED)
* Фотозрачење, со примена:
	+ фотозрачна цевка

Важни примени на оптоелектрониката:

* Оптоспојка
* оптички влакна во телекомуникациите

Поврзано
--------

* Фотозрачење
* Фотоелектронска спектроскопија
* Фотонапонски ефект
* Стимулирано зрачење

Надворешни врски
----------------

* Преглед на наставниот предмет Оптоелектроника Архивирано на 31 јануари 2011 г. — Електротехнички факултет Скопје (македонски)
* Опширен преглед на различни оптоелектронски уреди[*мртва врска*] (македонски)
* ОИДА (Здружение за развој на оптоелектронската индустрија) (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85095201
* GND: 4043687-1
* BNF: cb119328961 (податоци)
* NKC: ph123773

 |

 |
Орев на *Juglans regia*.
Листови и ресести соцветија на *Platycarya strobilacea*.
**Оревите** (науч. *Juglandaceae*) се фамилија на дрвја, понекогаш грмушки, во редот *Fagales*. Различните членови од оваа фамилија се нативни за Америка, Евроазија и Југоисточна Азија.

Оревите имаат големи и ароматични листови, кои најчесто се последователни, но наспрамни кај родовите *Alfaroa* и *Oreomunnia*. Листовите се пересто насечени или троделни, и обично 20-100 см во должина.

Дрвјата се анемофилни (се опрашуваат со ветер), а цветовите најчесто се поредени во реси. 

Постојат осум рода во оваа фамилија, вклучувајќи ги и комерцијално важните ореводајните дрва орев (*Juglans*), пекан (*Carya illinoinensis*) и хикори (*Carya*). Персискиот орев , *Juglans regia*, е еден од најважните орешкови култури во светот. Овие дрвја се исто така добри како градежни материјали.

Систематика
-----------

Познатите рецентни родови се групирани во потсемејства, племиња и подплемиња на следниот начин:

Потсемејство *Engelhardioideae*

* *Alfaroa* Standl. — (гуалин)
* *Engelhardia* Lesch. ex Blume — (хео)
* *Oreomunnea* Oerst.

Потсемејство *Juglandoideae*  

 Племе Platycaryeae

* *Platycarya* Siebold & Zucc.

 Tribe Juglandeae  

  Подплеме Caryinae

* *Carya* Nutt. — (хикори и пекан)

  Подплеме Juglandinae

* *Cyclocarya* Iljinsk
* *Juglans* L. — (орев)
* *Pterocarya* Kunth

Наводи
------

1. ↑  Manos, P. S. aand D. E. Stone 2001. "Evolution, phylogeny and systematics of the Juglandaceae." *Annals of the Missouri Botanical Garden* **88**231-269
**„По реката и спроти неа"** — збирка раскази на македонскиот писател Димитар Солев од 1960 година.

Содржина
--------

За делото
---------

Во третата книга на Солев, збирката раскази „По реката и спроти неа", се забележува поинаков тематски интерес во споредба со неговите прве две дела: навистина, во првиот дел од збирката (расказите „Крај на пролетта II", „Под небото", „Стрмнина", „Мост под лозјето" итн.) провејува тематиката на војната, но потоа се појавуваат нови содржини, посветени на современиот живот. Но, повторно, Солев е свртен не кон површните, случајни појави и животни ситуации, туку кон суштинското и типичното за современото живеење. На тој начин се нагласува активниот однос на авторот, лишен од еднонасочна дескрипција. Најпосле, оваа збирка се одликува и со повисока интелектуална преокупација, особено нагласена во завршните раскази, како: „Сентиментална архива", „Несентиментална архива", „Терална архива", „Маестрална архива" и „Астрална архива".

Наводи
------

1. ↑  Александар Спасов, „Димитар Солев или Достоинство на авангардниот реализам", во: Димитар Солев, *Одбрани раскази*. Скопје: Мисла, 1970, стр. 9.
Хималаите се највисок планински венец во светот.
Подводниот средноокеански срт е најдолг планински венец на светот.
**Планински венец** (**верига**) — географско подрачје што се состои од геолошки поврзани планини. Склоп од венци што припаѓаат на извесно подрачје се нарекува **планински систем**.

Венците обично се испрекинати со предгорја или превои и долини што се протегаат од една позначајна планина до друга. Поединечните планини во рамките на еден венец не мора да имаат иста геолошки состав или петрологија. Тие можат да бидат мешавина од рразни орогени изрази и терени, како на пр. навлаки, поткренати блокови, наборни планини и вулкани, со што се добиваат различни видови карпи.

Најзначајни венци
-----------------

Ако ја вклучиме и подводната топографија на Земјата, средноокеански сртови сочинуваат најдолги планински системи во светот. На копно, најголемите системи се претежно сместени во два региона: таканаречениот Тихоокеански Огнен Прстен и Алпско-хималајскиот систем (Алпиди). Во првиот влеегуваат планините на западното крајбрежје на Америка, Камчатка, Јапонија, Тајван, Филипините, како и делови од Индонезија и Папуа Нова Гвинеја. Алпско-хималајскиот систем се протега од Индонезија до Алпите, вклучувајќи ги Хималаите и други европски и азиски венци. За најдолг (надводен) систем се сметаат Андите (7.000 км во должина). Во Хималаите спаѓаат највисоките планини на Земјината површина, од кои највисока е Монт Еверест. Најдолг планински систем воопшто е средноокеанскиот срт, чија верига се протега низ дната на пет океани. Долг е 65.000 км, а вкупната должина на системот изнесува 80.000 км. Најсеверен планински систем на светот е Арктичката Кордиљера и ја опфаќа највисоката планина во источна Северна Америка.

Поделба и категории
-------------------

Планинските системи се одликуваат со разгранета структура, па така многу венци на светот имаат свои подвенци. На пример, Апалачките Планини се матичен венец на другите венци што ги сочинуваат. Некои од нив се Белите и Синосртските Планини. Белите Планини пак, се матични на уште помали вериги - Сендвичкиот и Претседателскиот Венец. Претседателскиот Венец потоа може да се подели на Јужен и Северен Претседателски Венец.

Поврзано
--------

* Планински масив
* Тектонска плоча
* Список на планински венци во Македонија

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Портал за планински венци - Peakbagger (англиски)
* Bivouac.com (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NKC: ph124196

 |

 |
**Оревест плод** или **јаткаст плод** — плод составен од јадлива тврда школка (лушпа) и семе, што е за јадење. Во општа употреба, широк спектар на сушени семиња се нарекуваат оревести плодови, но во ботаничка смисла "орев" значи дека школка (лушпата) не се отвора за ослободување на семето (делумно). Поимот „орев" во поширока смисла на вкавите плодови на одредени јазици честопати бара парафрази, бидејќи зборот е двосмислен.

Во оревести плодови се вбројуваат: оревите (во потесна смисла), костените, лешниците, желадите, бадемите, ф'стаците, индиски ореви, а во широка смисла пред сè поради прехранбените и кулинарско-комерцијалните практики се вбројуваат и кикиритките иако тие се зеленчук. Самите оревести плодови растат на дрвја, и затоа се сметаат за плодови, а не за семки.

Повеќето семиња доаѓаат од плодови кои природно се ослободуваат од лушпата, за разлика од оревестите плодови како што се лешниците, костените и желадите, кои имаат тврди школка и потекнуваат од соединет јајчник. Општата и изворна употреба на поимот е помалку ограничена, а многу оревести плодови (во кулинарна смисла), како што се бадеми, пекан, ф'стаци, ореви и бразилски ореви, не се ореви во ботанички поглед. Вообичаената употреба на поимот често се однесува на какво било тврда лушпа, јадливо (јаткасто) јадро како јатка.

Земјоделското производство на оревестите плодови подразбира намерно организирано одгледување на дрвата на кои растат оревестите плодови насадени во овоштарници.

Галерија
--------

* ОревОрев
* КостенКостен
* ЛешнициЛешници
* ЖеладиЖелади
* Млади плодови од орев на гранкаМлади плодови од орев на гранка

Наводи
------

1. ↑  Alasalvar, Cesarettin; Shahidi, Fereidoon. *Tree Nuts: Composition, Phytochemicals, and Health Effects (Nutraceutical Science and Technology)*. CRC. p. 143. ISBN 978-0-8493-3735-2.
2. ↑  Black, Michael H.; Halmer, Peter (2006). *The encyclopedia of seeds: science, technology and uses*. Wallingford, UK: CABI. p. 228. ISBN 978-0-85199-723-0.
**Руски споменик** е споменик кој се наоѓа во Софија, Бугарија. Овој споменик бил првиот кој бил изграден во бугарската престолнина по нејзиното ослободување и создавање на Кнежевство Бугарија, на 29 јули 1882 година.

Споменикот бил изграден со средства кои биле обезбедени од страна на рускиот народ. Точниот архитект на споменикот не е познат, но се смета дека бил Вокар, кој имал свои проекти во Добрич, Плевен и дуги градови од Бугарија. Споменикот претставува обелиск во форма на четириаголна пирамида. Од неговата источна страна се наоѓа рускиот државен грб и рускиот орден за храброст Свети Георгиј.

Со проширувањето на градот, споменикот станал центар на понатамошните изградби на тој дел од градот. Во негова близина денеска се наоѓа плоштадот Македонија и местото *Петте агли*.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
*
Современ плуг за орање кој се прикачува на трактор
**Плуг** e вид на алатка која се користи за орање на земјата. 
Главни негови делови се лимеш или рало кои служат за хоризонтално сечење на браздите, како и за вертикално сечење на браздите, односно за превртување на мелените жлебови. Постојат различни врсти на плугови, од кои најчест е рален плуг. Ралото најдолго се задржало во планинските и ридските предели поради одликите на самата планинска почва - плиток слој на земја. Ралото плитко ора и има една рачка со која лесно се регулира аголот под кој се обработува земјата. Ралото е влеча за два вола. Покрај ралните постојат и: дискосни (работен дел е дискот), чиниест (работен дел е чинијата), длетени (чизел) плугови (работен дел во облик на мотика). Во случај на извесна длабочина постои водонопропусен слој пред орањето (или заедно со него) каде се врши подривање на различични видови.

Историја
--------

Современ плуг за орање кој се прикачува на трактор
Плугот се развил уште за време на рачното рало и мотиката во периодот на неолитот на подрачјето на Месопотамија. Пред 2000 години пне. се употребувал во северна Италија и јужна Шведска, а пред 1000 години пне.се користел на целото подрачје на Средоземјето, во источна Европа како и во Кина. Америка, јужна Африка, Австралија i Океанија не го познавале плугот сè до европската колонизација. Првите плугови биле направени од дрво, за влечење на стока , вол, бивол, камила, коњ итн. Со нив можело да се ора само доколку земјата била низинска, бидејќи тие биле нежни и кревки. Иако веќе античките народи ги врзувале плуговите, дури во XVIII век е деносен знатен напредок во осовременување и неговата конструкција. Поедини делови се заменуваат со делови од ковано железо. Во XIX век преовладуваат челични плугови за фабричко производство, кај кој за влеча се употребувале машини. Денес се изработуваат еднобразни, двобразни, и повеќе бразни плугови, кои воглавно се користат на тракторска влеча. 

* Традиционално користење на плугот во Хампшир, АнглијаТрадиционално користење на плугот во Хампшир, Англија
* Современо (механичко) орање со плуг влечен од тракторСовремено (механичко) орање со плуг влечен од трактор
* Плуг прикачен за трактор во пролетна сеидбаПлуг прикачен за трактор во пролетна сеидба

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Оруђа за рад (зајечарски крај), Гласник Етнографског музеја у Београду књ. 42, Душан Масловарић
* Народна (традиционална) земљорадња у пределу висок (пиротски крај), Велибор Стојаковић, 2010.
* Средњевековни налази раоника и прикази рала на дечанским фрескама Архивирано на 23 јули 2018 г. Весна Р. Манојловић Николић, Филозофски факултет – Одсек за историју, Универзитет у Новом Саду, 2011
* Ploughing In Medieval Times On The Territory of Present-Day Serbia, Nemanja Marković and Jelena Bulatović, Institute of Archaeology, Belgrade, 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Плуг" на Ризницата ? |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Земјоделска механизација |
| --- |
|  |
| 
* трактор
* мотокултиватор
* комбајн
* плуг
* редосеалка
* косилка
* балирка
* силажер

 |

 |
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Pieris (butterfly)|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Планински белец** (*Pieris ergane*) е пеперутка, дел од семејството на пеперутки белци.

Опис
----

Пеперутката се наоѓа во Јужна Европа, Мала Азија, Сирија, Ирак, Иран и Кавказот. 
Распонот на крилјата на пеперутката изнесува од 19 до 24 мм. Возрасните пеперутки летаат од април до септември, во две до три генерации.

Надворешни врски
----------------

* Планински белец

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q1308832
* BioLib: 51337
* BOLD: 94950
* EoL: 172090
* Fauna Europaea: 440886
* GBIF: 1920512
* iNaturalist: 361282
* NCBI: 1107706

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Опсадата на Цариград** во 1394–1402 година — долга блокада на главниот град на Византија од страна на османлискиот султан Бајазит I. Веќе во 1391 година, брзите османлиски освојувања на Балканот го отсекле градот од неговата заднина. Откако ја изградил тврдината Анадолски Хисар за да го контролира теснецот Босфор, од 1394 година наваму, Бајазит се обидел да го изгладне градот во потчинетост блокирајќи го и по копно и, помалку ефикасно, по море.

Крстоносна војна во Никопол била покрената за да го ослободи градот, но таа била решително поразена од Османлиите. Во 1399 година, пристигнале француски експедициони сили под водство на Жан Бусико, но не биле во можност да постигнат многу. Ситуацијата станала толку ужасна што во декември 1399 година, византискиот цар Мануил го напуштил градот за да ги обиколи земјите на Западна Европа во очајнички обид да обезбеди воена помош. Царот бил дочекан со почести, но не обезбедил дефинитивни ветувања за поддршка. Цариград бил спасен кога султанот морал да се спротивстави на инвазијата на Тимур во 1402 година. Поразот на Бајазид во битката во Анкара во 1402 година и османлиската граѓанска војна што следела, дури им овозможило на Византијците да повратат некои изгубени територии, според Договорот од Галиполе.

Извори
------

* Barker, John W. (1969). *Manuel II Palaeologus (1391-1425): A Study in Late Byzantine Statesmanship*. New Brunswick: Rutgers University Press. hdl:2027/heb.02900.0001.001.
* Bernincolas-Hatzopoulos, Dionysios (1983). „The First Siege of Constantinople by the Ottomans (1394-1402) and its Repercussions on the Civilian Population of the City" (PDF). *Études Byzantines*. **10** (1): 39–51.
* Brandejs, Jan (2015). „The Russian Aid to Byzantium during the Turkish Siege of Constantinople, 1394–1402" (PDF). *Prague Papers on the History of International Relations* (1): 7–16.
* 
* Necipoğlu, Nevra (2009). „The First Challenge: Bayezid I's Siege of Constantinople (1394–1402)". *Byzantium between the Ottomans and the Latins: Politics and Society in the Late Empire*. Cambridge: Cambridge University Press. стр. 149–183. ISBN 978-1-107-40388-8.

Наводи
------



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Османлиско Царство Поголеми османлиски опсади по век |
| --- |
|  |
| 13ти-14ти | 
* 1326 Бурса
* 1328–1331 Никеја
* 1333–1337 Никомедија
* 1360s Одрин
* 1393 Трново
* 1394–1402 *Цариград*

 |
|  |
| 15ти | 
* 1411 *Цариград*
* 1422 *Цариград*
* 1422–1430 Солун
* 1428 Голубац
* 1440 *Белград*
* 1440–41 Ново Брдо
* 1448 Светиград
* 1450 *Кроја*
* 1453 Цариград
* 1455 Белград
* 1456 *Белград*
* 1461 Трабзонд
* 1463 *Јајце*
* 1464 *Јајце*
* 1467 *Кроја*
* 1470 Негропонте
* 1474 *Скадар*
* 1477–78 Кроја
* 1478–79 Скадар
* 1480 *Родос*
* 1481 Отранто

 |
|  |
| Османлиските порази се прикажани со *закосено*. |

 |
Уверение на Димитар Влахов за одликување со орденот, 1945 година
**Орденот на братството и единството** (на српскохрватски: *Орден братства и јединства, Orden bratstva i jedinstva*) — воено одликување во Југославија со сребрен и златен венец. Конституиран е на 15 август 1943 година по предлог на врховниот командант Јосип Броз Тито. На 9 јуни 1945 година орденот добива два реда - златен и сребрен венец. Од 1 септември 1944 година до 31 декември 1985 година биле доделени 3,870 Ордени на братството и единството со златен венец (I ред), а од 8 јуни 1945 година до 31 декември 1985 година биле доделени 55,675 Ордени на братството и единството со сребрен венец (II ред).


| Орден на братството и единството со златен венец | Орден на братството и единството со сребрен венец |
| --- | --- |
| *Ленти на орденот* |
|  |  |

Наводи
------

1. ↑  Војна енциклопедија, Београд, 1975 г.
2. ↑  Опћа енциклопедија ЈЛЗ, Загреб, 1980 г.
3. ↑  Одликовања збирке д-р Вељка Малинара, Борис Пристер, Загреб, 2000 г.
**Мирко Пецев** — роден на 30 мај 1928 година во градот Струмица (тогаш Кралство Југославија). Во 1946 година бил затворен за активности поврзани со ВМРО со уште неколку ученици во градската гимназија, меѓу кои и Ѓорги Јар`мов. Служел казна затвор од три години во Идризово. Убиен е на 13 август 1951 година кај село Дорломбос, Струмичко како дел од Петте струмички студенти.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  Ликвидација од УДБА на пет студенти што сакале да избегат во Грција Архивирано на 23 јануари 2017 г. (на англиски)
Опсегот **Твид** е планински венец што е западно продолжение на работ на калдерата Вулкан Твид, дел од Сценскиот раб на големиот опсег на разделување, сместен во северниот дел на Нов Јужен Велс, во близина на југоисточната граница на Квинсленд, во Австралија.

Локација и одлики
-----------------

Опсегот го означува јужниот степен на Сценскиот раб. Планинскиот масив Бар е највисоката точка на опсегот, со 1,130 метри надморска височина. На запад лежи опсегот Мекферсон и висорамнината Леверс, на север се наоѓа платото Ламингтон со опсегот Најткап кој се протега околу јужните делови на работ на калдерата, југоисточно од опсегот Твид.

Поголемиот дел од опсегот е покриен со прашума и е заштитен во рамките на Националниот парк Граничен опсег, дел од дождовните шуми Гондвана во Австралија и Државната шума Мебин. 64 километри долг Tweed Range Scenic Drive е пат низ паркот и по должината на опсегот што обезбедува пристап до местата за гледање низ долината Tweed, вклучувајќи ги „Pinnacle Lookout" и „Blackbutts Lookout".

На исток, сливот на Бирил Крик, реката Оксли и реката Рус, притоки на реката Твид ги исцедуваат стрмните падини на долината. На запад, серија потоци, меѓу нив и Бриндл Крик, се влеваат во реката Ричмонд.

Поврзано
--------

* Список на планини во Австралија

Користена литература
--------------------

1. ↑  „Map of Tweed Range, NSW". *Bonzle Digital Atlas of Australia*. Посетено на 2 May 2015.
**„Мирно лето"** — македонски филм од 1961 година, во режија на Димитрие Османли, а по сценариото на Фрида Филиповиќ. Улогите ги толкуваат: Љупка Џундева, Слободан Перовиќ, Дарко Дамески, Илија Милчин, Мери Бошкова, Петре Прличко и Стојка Цекова. Снимен со 35. милиметарска камера и во црно-бела техника, филмот трае 99 минути. Филмот е познат како првата македонска филмска комедија.

Содржина
--------

Младиот научен работник Заре Мисевски и неговата сопруга Мира, костимограф во театар, живеат во изнајмена соба како потстанари, постојано изложени на вознемирувања и љубопитност на соседите. Во вакви околности, на Заре му се доделени клучевите на Етнографскиот музеј во Охрид, заради негово средување, што за семејството Мисевски значи бегство во оаза на мир и тишина, за време на трите летни месеци, колку што треба да престојуваат во Охрид. Сакајќи својата радост да ја споделат со пријателите, Заре и Мира, секој за себе, раскажуваат за добиената „премија". Лето е, Заре и Мира се веќе во Охрид, во музејската зграда. Заре работи на својот проект, а Мира слика и се труди да не му пречи во работата. Но, проблемите почнуваат кога еден ден, на гости им доаѓа колешката на Мира, Дара Љубина, разочарана од неславниот крај на последната љубовна врска. Револтот на Заре сè уште не е стивнат, а во нивниот привремен дом доаѓа Нестор Гиевски, некогашен факултетски професор на Заре, кој патувајќи кон Атина, наминал кај нив на одмор. На новонастанатата ситуација, Заре и Мира бргу се привикнуваат, но не за долго. Братот на Мира, со своето друштво, дошол на гости кај сестрата и зетот. Инвазијата на музејот продолжува. Во дворот на музејот стигнуваат стрикото и стрината на Заре и семејството Поп-Коцеви, кои имајќи проблеми со сместувањето, на покана на стрико Тале, дошле во музејот. Ситуацијата во куќата веќе не може да се контролира, зашто владее општ метеж.

Наводи
------

1. ↑  Кинотека на македонија (пристапено на 2.10.2018)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Филмови во режија на Димитрие Османли |
| --- |
|  |
| 
* *Мирно лето* (1961)
* *Мементо* (1967)
* *Жед* (1971)
* *Ангели на отпад* (1995)

 |

 |
**Пајакот-крстач**, наречен и **европски градинарски пајак** или **дијадемски пајак** (лат. *Araneus diadematus*) — мошне распространет кругоплет пајак во западна и источна Европа. Живее и во делови од Северна Америка, од Нова Англија и југоисточните американски држави, па сѐ до северозападните држави и јужните предели на Канада.

Бојата им варира од многу светла жолта, па до многу темна сива, но сите се прошарани по грбот со пет или повеќе големи бели точки кои обликуваат крст. Белите точки се разултат на присуството на клетки кои содржат гуанин, кој е нуспродукт на белковински метаболизам.

Третипт пар нозе се специјализирани за потпомагање при плетењето на кружни мрежи. Ги користат и за одење по мрежата без да се заплеткаат. Овие нозе се употребливи само во мрежата; кога пајакот е на земја, овие нозе се пасивни, бидејќи не се прилагодени за одење по цврста површина.

Пајаците-крстачи знаат и да цврчат кога се во опасност.

Овој пајак е прилично крупен, и затоа не е лесно да се испровоцира за да касне - но дури и ако касне, ова е само малку непријатно, и сосема безопасно за луѓето.

Мрежите ги плетат женките, кои се поголеми, и кои во нив седат главечки, како на сликата, и чекаат пленот да се заплетка во мрежата. Потоа тиа набрзина го грабнуваат и го обвиткуваат со свила, па го јадат. Забележано е дека пајаците-крстачи си ја ајдат мрежата заедно со фатениот плен, и сето тоа трае пар минути. Потоа изутрина плетат друга мрежа.

Мажјакот, кој е многу помал, ѝ приоѓа внимателно на женката при парење. Доколку не е внимателен, може да се случи таа да го изеде.

Поврзано
--------

* Пајак
* Кеугоплет пајак

Наводи
------

1. ↑  Foelix, R.F. (1992). Biologie der Spinnen. *Thieme* (германски)

Надворешни врски
----------------

* Пајак-крстач Архивирано на 27 април 2007 г. на Никовите пајаци на Британија и Европа (англиски)
* Европски кругоплетци на Пајаци на северозападна Европа (англиски)
* Светски каталог на пајаци (англиски)

Галерија
--------

* Пајак-крстачПајак-крстач
* Нагорен поглед на пајак кој плете мрежаНагорен поглед на пајак кој плете мрежа
* Пајак-крстач со осаПајак-крстач со оса
* Пајак-крстач во СрбијаПајак-крстач во Србија
* Пајак-крстачПајак-крстач

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Araneus diadematus" на Викивидовите ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Пајак-крстач" на Ризницата ? |
**Мирко Алексе Стошиќ** ( 1918
 во Билјача, Бујановац, Србија —  1943

 на Скопска Црна Гора) — српски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Веднаш по окупацијата на нашата земја се приклучил кон народно ослободителното движење. Од 1942 година, организирано работел и се борел против окупаторот. Во овој период му биле доверени разни задачи, кои успешно ги извршувал. Како резултат на неговата активност, во 1943 година бил примен за кандидат на КПЈ. Потоа, уште позасилено учествувал во решавањето и исполнувањето на посложените задачи, кои му ги поставувала Партијата. Како борец на Јужноморавскиот партизански одред добил задача, заедно со уште неколку соборци да дојде во Скопска Црна Гора, со цел да воспостави врска со партизаните. Но патем во борба против балистите во мај 1943 година, бил заробен, ѕверски мачен и веднаш потоа стрелан. Бил погребан на местото каде што бил стрелан.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 140. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Портрет на Пјер Ронсар
**Пјер Ронсар** (11 септември 1524

 Париз - 27 декември 1585

 Париз) - француски писател од времето на ренесансата, водач на поетската школа „Плејада", љубител и добар познавач на грчката и на латинската книжевност. Француската поезија ја обнови со богатството на инспирации и со разновидност на поетските облици.
Тој бил наречен "Принц на Поетите" во својата генерација.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 61551687
* LCCN: n79026804
* ISNI: 0000 0001 2101 7491
* GND: 118602519
* SELIBR: 207615
* SUDOC: 027107957
* BNF: cb11922538t (податоци)
* BIBSYS: 90053895
* ULAN: 500291216
* MusicBrainz: f14a2821-6bef-41c9-bf8a-d298ce789a3c
* NLA: 35460882
* NDL: 00454592
* NKC: jn19990007128
* BNE: XX1073992
* CiNii: DA01059166

 |

 |
Со пупење
Механизмите на **размножување на микроорганизмите** се бројни и различни. Најчести механизми на размножување се: цепење на две, пупење, разгранување, и спорулација. Повеќето од овие организми се остваруваат по асексуален пат, а мал дел по сексуален пат.

Цепење на две
-------------

Тоа е механизам кога клетката-мајка се расцепува на две еднакви клетки-ќерки. Цепењето може да се случува или по надолжната или по попречната оска на клетката. Таа се цепи така што при делењето го зголемува својот обем, потоа од клеточниот ѕид се јавува еден септум кој влегува во цитоплазмата и ја разделува на два еднакви дела. Јадровата супстанца ДНК која се репликувала пред да почне клетката да се дели, се разделува еднакво во секоја одделена половина на цитоплазмата. После ова клетката почнува да се стеснува на местото каде што е формиран септумот, и за крај таа се дели на две еднакви клетки-ќерки и кога тие ќе созреат на истиот начин ќе се поделат на две.

Пупење
------

Овој процес се одвива така што на кое и да е место на клетката на микроорганизмите доаѓа до протрузија на цитоплазмата. Во протрузијата влегува една половина од репликуваното јадро. Таа протрузија постепено расте и формира пупка, кога таа доволно ќе порасне таа се одделува. Од неа се формира клетка која е идентична на клетката од која се одделила. И од неа на ист начин се создава пупка, а ретко кога се создаваат две пупки.

Разгранување
------------

Овој процес на размножување се одвива така што клетката со стапчеста форма на едниот или на двата краја се издолжува. Тоа издолжување се разделува на две гранки во кој влегува јадрена супстанција, потоа тие гранки на тоа место што се одделиле се стеснуваат и отпаѓаат. Од таа падната гранка настанува клетка. Кај некои видови микроорганизми гранките не отпаѓаат па така настануваат низи од клетки, тие можат да бидат една до друга со прегради или да останат неодделени.

Спорулација
-----------

Тоа е процес на формирање на спори од кои изртуваат клетките на микроорганизмите. Овие спори се различни од спорите на бактериите кои немаат репродуктивна функција. Овие спори се репродуктивни. Тие на различни начини ги напуштаат родителските клетки. Кога се најдуваат во поволни услови од нив изртува наполно нова клетка, која е во стапчеста форма и се вика Хифа. Таа се продолжува цепејќи се на две. И така формираните хифи потоа се диференцираат.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Мирко Миронски** (роден на 30 август 1930

 година во Тресонче - починал на 16 август 2007

 година во Тресонче) — македонски новинар, публицист и општественик.

Животопис
---------

Миронски е носител на наградата за животно дело „Крсте Мисирков" и на многу други признанија. Првите чекори во новинарството ги направил во весниците „*Гимназијалец*", „*Единство*" и „*Студентскиот збор*", каде што бил главен и одговорен уредник. Работел во „*Вечерен репортер*", а бил и уредник на неделникот „*Журнал*". Дванаесет години бил главен и одговорен уредник во весникот „*Вечер*", во времето кога овој весник ги забележал најуспешните години.

Миронски ја извршувал функцијата министер за информации во југословенската влада на Анте Марковиќ (од 1986 до 1990 година). Зад себе оставил богата преведувачка дејност. Автор е на делата „*Новинарско истражување*", „*Дичо Зограф*", „*Како станав новинар*" и др.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Миронски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 960. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  Почина бардот на македонскиот журнализам, Мирко Миронски[*мртва врска*]
3. ↑  Почина новинарот Мирко Миронски