recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Tragelaphus|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Мала шумска антилопа** (Tragelaphus scriptus) е вид на мала до средна антилопа што живее во западна и централна Африка.

Женките од популациите што престојуваат во грмушки имаат посветла жолтокафеава боја, а оние што живеатво шумата се црвени. Бојата на мажјакот во двата типа живеалишта е од темнокафава до црна. Белите ознаки по телото се разликуваат во зависност од подвидот. Брстат растенија и живеат осаменики, освен за време на додворувањето или кога мајката ги одгледува младенчињата.

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Весникот *Политичка слобода*Македонија за Македонците
**Македонска социјалистичка група**, *Македонско-одринска социјалдемократска група* или *Македонски револуционерен социјалдемократски сојуз* е регионална фракција на членовите на Бугарската работничка социјалдемократска партија, подоцна на Бугарската работничка социјалдемократска партија (тесни социјалисти) .

Во 1894 година според упатствата дадени од Димитар Благоев, Васил Главинов во Велес ја формира првата социјалистичка група во Македонија. Во 1896 година Главинов ја создава и самата македонска социјалдемократска група. Во неа членувале: Веле Марков, Никола Русински, Никола Карев, Иван Дренски од Крушево, Димитар Мирасчиев, Андон Шулев, Атанас Раздолов, Стојно Стојнов, Гиго Дандарот, Лазар Главинов, Димо Хаџи Димов и други.

Тие ги издигнале слоганите "Македонија за Македонците", *"Ослободувањето на Македонија е работа на Македонците"* и слично, тие успеваат да создадат социјалистички дружинки и кружоци во некои градови на Македонија и Одринско.

Го Издаваат весник "Политичка слобода" (1898 - 1899). Ја прифаќаат идејата за вооружено ослободување на Македонија, но ја критикуваат Македонската револуционерна организација за *"прекумерна централизација и недоволна идејна еластичност"*.

Стекнуваат влијание во Битола и Крушево, создаваат своја група во Битолската машка гимназија и свој печат "Социјална револуција". Фракцијата отстварува контакти со Македонската револуционерна организација и учествува на првата социјалистичка конференција на 3 јули 1900 година која се одржала во Крушево.

Не можејќи да создадт масовост, социјалистите донеле одлука за преминување во Македонската револуционерна организација, но под одредени услови: автономија во рамките на Организацијата; слобода на социјалистичката агитација; учество по право на еден нивен претставник во секој окружен комитет на Организацијата. Овие услови биле прифатени само од Битолскиот окружен комитет, а социалистот Никола Карев станува Крушевската реонски војвода и зема активно учество во Илинденското востание.

По Младотурската револуција се создадените услови за легално дејствување, фракцијата ја симпатизира на Народната федеративна партија и создава во Македонија и Одринско социјал-демократски групи и работнички синдикати. Во Солун и Битола од 1909 година започнуваат издавањето на весникот "Работничка искра". Кон крајот на 1910 година во Солун се одржала конференција со цел основање на Отоманска социјалистичка партија, но обидите завршиле со неуспех. По започнувањето на Првата балканска војна членовите на фракцијата се населиле во Софија.

Извори
------

1. ↑  Аграрните отношения в Македония през ХІХ и началото на XX век, акад. Христо Христов (София, 1964 г.)
**Лука Пиберник** (синхалски: Luka Pibernik; р. 23 октомври 1993

 во Љубљана) — словенечки професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата Тим Бахреин Викториус. Бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2016 и за Џиро д’Италија 2017.

Достигнувања
------------

2011
2. Национално јуниорско друмско првенство
2012
3. Национално друмско првенство
5. Светско друмско првенство под 23 години
6. Трофео Интернационале Бастијанели
7. Краен пласман Трка околу Чешка
2013
1.  Национално друмско првенство
1. Етапа 2 Трка околу Чешка
3. Краен пласман Мировна трка под 23 години
1. Бодовен пласман
3. Гран Премио Палио дел Речото
3. ГП Краловехрадечке краје
4. Гран Премио Спортиви ди Поџана
8. Трофео Интернационале Бастијанели
8. Трофеј Умаг
8. Трка околу Фландрија под 23 години
2014
3. Национално хронометарско првенство под 23 години
4. Џиро дел Белведере
4. ГП Унгарија
7. ГП Чешка
7. Гран Премио Палио дел Речото
7. Рајфајзен гран при
8. Гран Премио дела Коста Етруски
8. Гран Премио Спортиви ди Поџана
8. Гран Премио дела Либерационе
9. ГП Краловехрадечке краје
10. Краен пласман Мировна трка под 23 години
2015
1.  Национално друмско првенство
2016
1. Етапа 6 Енеко Тур
4. Национално друмско првенство
2018
3. Национално друмско првенство

Наводи
------

1. ↑  „Luka Pibernik  » Radenska". Посетено на 11 октомври 2014.
2. ↑  „2016 > 103rd Tour de France > Startlist". *ProCyclingStats*. Посетено на 30 јуни 2016.
3. ↑  „2017: 100th Giro d'Italia: Start List". *Pro Cycling Stats*. Посетено на 2 мај 2017.

Надворешни врски
----------------

* Лука Пиберник на Ризницата ?
* „Достигнувања на Лука Пиберник". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Лука Пиберник". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Лука Пиберник". ProCycling.
* Лука Пиберник на Твитер

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со словенечкиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Кетрин Сунесдотер** ( шведски: *Karin Sunadotter or Katarina Sunesdotter* ), (околу 1215 – 1252) била кралица на Шведска од 1244 до 1250 година како сопруга на шведскиот крал Ерик XI. Во нејзините подоцнежни години служела како игуманија на опатијата Гудем во Фалбигден.

Наследник на династијата Сверкер
--------------------------------

Кетрин била најстарата ќерка на Хелена Сверкерсдотер и Суне Фолкасон. Кетрин немала браќа, туку сестра, Бенедикте Сунесдотер од Бјелбо. Бабата и дедото на Кетрин по мајка биле кралот Сверкер II и кралицата Бенедикти. Потекнувајќи од семејствата на Бјелбо и Сверкер, таа била член на еден од клановите Геатиш. Таткото на Кетрин, Суне Фолкасон, бил Господар на Имсеборг, говорник на законите на Вестерјетланд, а во некоја литература тој се нарекува гроф на Швеѓанецот .

Кралицата на Шведска
--------------------

Ерик XI (1215–50) од династијата Ерик станал крал во 1222 година и бил протеран од ко-кралот Кануте II од Шведска од 1229 до 1234 година. Ерик се вратил во Шведска по смртта на Кануте во 1234 година и служел како крал до неговата сопствена смрт во 1250 година. Младиот Ерик, според полулегендарниот материјал, бил физички куц и зборувал со пелтечење („läspe och halte"), а наводно бил од љубезна природа. Ерик и Кетрин се венчале со цел да го зајакнат тврдењето на Ерик за тронот, бидејќи Кетрин била од кралска крв од страната на нејзината мајка. Бракот се одржал во 1243 или 1244 година, во Фирисенген во близина на Упсала. Кетрин добила огромен мираз по бракот: некои легенди романтично зборуваат за „половина кралство".

Со оглед на тоа што таа веднаш се посветила на заробениот религиозен живот, а не на семејството по смртта на Ерик, заклучокот бил тенденција да биде дека тие немале преживеани деца. Неговиот помлад полубрат Валдемар Биргерсон бил избран за следен крал на Шведска .

Кралицата доверител и игуманија
-------------------------------

По смртта на нејзиниот сопруг, сега кралицата Давагер се повлекла во опатијата Гудем. Бидејќи скандинавското обичајно право налагало дека ниеден имот на клан не може да има припадник на верски ред, таа префрлила некои земји, вклучително и земјата која ја добила како мираз, на одредени роднини, а други давала како донации на црковните институции. На пример, нејзината сестра Бенедикта го добила како подарок од неа градот Седеркепинг. Кралицата Давагер наскоро станала игуманија на опатијата Гудем и служела на таа позиција до нејзината смрт во 1252 година.

Наводи
------

 

1. ↑  „Katarina". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на April 1, 2020.
2. ↑  „Helena". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на April 1, 2020.
3. ↑  „Sune Folkesson". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на April 1, 2020.

Дополнително читање
-------------------

* Lars O. Lagerqvist (1982). *"Sverige och dess regenter under 1.000 år",("Sweden and its rulers during 1000 years")* (Swedish). Albert Bonniers Förlag AB. ISBN 91-0-075007-7.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

|  |
| --- |
| Katarina Sunesdotter**Роден(а):** 1215  **Починал(а):** 1252
Предлошка:S-roy |
| **Незаземено** | **Queen consort of Sweden**1244–1250 | **Незаземено** |
**Куќа на славата на текстописците** (анг: *Songwriters Hall of Fame (SHOF*)) е американска институција основана во 1969 година одЏони Мерсер, Абе Олман и Хауи Ричмонд за да им оддаде признание на заслужните текстописци на песни од популарната американска музика. Не само што им се оддава признание на етаблирани текстописци, туку институцијата е вклучена и во развој на нови таленти за пишување песни на англиски јазик преку работилници, изложби и стипендии. Развиени се многу програми за совладување на техниките на пишување песни и за откривање на нови текстописци на англиски јазик. Нил Роџерс е претседател на организацијата.

Куќата на славата била основана во 1969 година, а во 2010 година, била поставена интернет изложба во Гремиевиот музеј на L.A. Live во Лос Анџелес. Куќата нема постојана адреса, а бидејќи наградите не се пренесуваат на телевизија, нема да има друга дигитална снимка од настанот.

Има многу примери кога два текстописци кои соработувале се примени заедно, при што секоја личност се смета за одделен учесник. Во првата година биле примени 120 музичари, а многумина од нив имале професионално партнерство, како Роџерс и Хамерштајн. Следеле Бурт Бачарах и Хал Дејвид во 1972 година. Бети Комден и Адолф Грин биле избрани во 1980 година, а Либер и Столер биле примени во 1985 година. Џон Ленон и Пол Макартни биле примени во 1987 година.  Истата година, Гери Гофин, Керол Кинг, Бери Ман и Синтија Веил биле примени во SHOF. Екипата од Motown 's Holland-Dozier-Holland добила признание следната година. Елтон Џон и Берни Таупин биле меѓу избраните во 1992 година, а тројцата браќа од поп-музичката група Bee Gees биле примени во 1994 година. Queen била прва рок група од која сите членови биле примени во 2003 година.   Пет членови на Earth, Wind &amp; Fire биле во класата во 2010 година. Четворица членови на „Kool and the Gang" биле одликувани во 2018 година. До 2019 година, 461 лице биле примени во SHOF.

Наводи
------

1. ↑  „Nile Rodgers Appointed Chairman of the Songwriters Hall of Fame: Exclusive". Billboard. Архивирано од изворникот на July 2, 2018. Посетено на July 5, 2018.
2. ↑  „About Us". *Songwriters Hall of Fame*. Архивирано од изворникот на June 17, 2015. Посетено на June 14, 2015.
3. ↑  „Songwriters Hall of Fame Honorees Range from Gaga to Grateful Dead". Variety. June 18, 2015. Архивирано од изворникот на June 19, 2015. Посетено на June 19, 2015.
4. ↑  „John Lennon | Songwriters Hall of Fame". *www.songhall.org*. Посетено на 2022-10-10.
5. ↑  „Sir Paul McCartney | Songwriters Hall of Fame". *www.songhall.org*. Посетено на 2022-10-10.
6. ↑  „The Lives & Music of Queen". ABC. Архивирано од изворникот на October 16, 2007. Посетено на June 11, 2011.
7. ↑  „2003 Award and Induction Ceremony: Queen". *Songwriters Hall of Fame*. Архивирано од изворникот на December 17, 2010. Посетено на June 11, 2011.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* NAMM Oral History Interview with Linda Moran June 12, 2013

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 304295382
* LCCN: no2013065155

 |

 |
**„Летачи на големото небо"** (српскохрватски: *Letači velikog neba*) — филм од 1977 година, режиран од Маријан Арханиќ по сценариото на Милан Гргиќ. Главните улоги ги играат: Борис Дворник, Звонимир Лепетиќ, Звонимир Торјанец, Карло Булиќ, Антун Врбенски и Милан Штрљиќ. Монтажата е дело на Радојка Танхофер, автор на музиката е Алфи Кабиљо. Филмот ја овоил главната награда на фестивалот на младинскиот филм во Париз..

Синопсис
--------

Во едо мало село, кое се наоѓа во каменест предел, пристига германскиот окупатор. Малиот Анте е голем љубител на гулабите и него го ужаснува глетката во која еден германски војник без никаква причина ги убива неговите гулаби. Дополнителна грижа му задаваат гладните селани кои сакаат да ги уловат птиците за да дојдат до храна. Најпосле, Анте запаѓа во морална дилема кога пристига еден ранет партизан...

Наводи
------

1. ↑  Letači velikog neba, hrvatski film (1977.) (пристапено на 18.6.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Лука Пуј** (француски: *Lucas Pouille*) 23 февруари 1994

, Гранд Сент – француски професионален тенисер. Најдобар пласман во сингл-натпреварите имал на 11 јули 2016 година, кога го држел 21 место на списокот на АТП. Татко му е од Франција, а мајка му од Финска.

Кариера
-------

Пуј најдобрите резултати на турнирите во поединечна конкуренција ги постигнал во 2016 година: финале на турнирот во Букурешт во кое бил поразен од Шпанецот Фернандо Вердаско  и полуфинале на мастерсот во Рим каде бил запрен од Британецот Енди Мари ").

Истата година на Отвореното првенство на Австралија во конкуренција на парови дошол до полуфинале заедно со сонародникот Манарино каде изгубиле од парот Џејми Мари – Бруно Соарес. Претходно во четвртфиналето ги победиле првите носители Ројер – Текау.

Најдобри резултати на гренд слемовите постигнал во 2016 година кога играл во четвртфиналето на Вимблдон и на Отвореното првенство на САД.

Наводи
------

1. ↑  „Lucas Pouille". *atpworldtour.com*. Посетено на 21 јуни 2013.
2. ↑  „Lucas Pouille, premier bal". *lequipe.fr*. 2 јуни 2010. Архивирано од изворникот на 2013-06-12. Посетено на 2016-09-06.
3. ↑  „Verdasco Beats Pouille For Bucharest Crown". ATP World Tour. 25 април 2016. Посетено на 22 јуни 2016.
4. ↑  „Murray Beats Rain & Pouille To Reach First Rome Final". ATP World Tour. 14 мај 2016. Посетено на 22 јуни 2016.
5. ↑  „It's Murray/Soares vs. Nestor/Stepanek". ATP World Tour. 27 јануари 2016. Посетено на 22 јуни 2016.
6. ↑  „Magični Luka Puj eliminisao Nadala!". b92 sport. 4 септември 2016. Посетено на 5 септември 2016.
**Лек-индуциран лупус еритематозус** е автоимуно заболување (слично на системскиот лупус еритематозус) предизвикано од хронична употреба на одредени лекови. Овие лекови предизвикуваат автоимун одговор што се манифестира со симптоми слични на СЛЕ. Познати се 38 лекови кои предизвикуваат лупус, но најголемиот број на случаи се должат на три: хидралазин, прокаинамид и хинидин. Иако не постојат воспоставени критериуми за дијагноза, симптомите се мускулна болка и болка во зглобовите. Воглавно, симптомите се повлекуваат по прекинувањето на употребата на лековите.

Наводи
------

1. ↑  Rubin, Robert L. (2005-02-04). „Drug-Induced Lupus Erythematosus". Lupus Foundation of America. Архивирано од изворникот на 2006-10-13. Посетено на 2006-11-03.
2. ↑  Schur, Peter H. уред. (July 1983). *The Clinical Management of Systemic Lupus Erythematosus*. New York: Grune & Stratton. стр. 221. ISBN 978-0-8089-1543-0.

Надворешни врски
----------------
**„Лекција по мртов јазик"** (полски: *Lekcja martwego języka*) — полски филм од 1979 година, во режија на Јануш Мајевски, кој е соавтор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Олгјерд Лукашевич, Малгоржата Притулак, Ева Далковска, Пјотр Павловски, Ирена Карел, Зигмунт Маланович итн.

Синопсис
--------

Поручникот Кикериц (го игра Лукашевич) е заповедник на војската во едно мало место во кое не се случува ништо. Тој го минува времето така што собира вредни стари предмети. Истовремено, тој е болен од туберкулоза, но не знае дека состојбата му е критична, иако во два наврати, една гатачка и една жена-медиум му претскажуваат скорешна смрт. Еден ден, тој оди во шумата каде ладнокрвно убива руски затвореник кој сака да побегне, но кога се враќа во градот умира, а токму тогаш пристигнува веста за крајот на Првата светска војна. Неговото мртво тело го натовараат на возот и го испраќаат во родниот град.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Lekcja martwego jezyka (1979) (пристапено на 20.6.2020)
**Лидо** (српски: *Лидо*) е нестанбена урбана населба во Белград, главниот град на Србија. Се наоѓа во белградската општина Земун .

Локација
--------

Лидо се наоѓа на северниот врв на островот Голема војна, на Дунав. Тоа е всушност мала, зашилена песочна плажа без постојани жители, која покрива само мал дел од островот, бидејќи целиот остров Голема војна е заштитен со закон и урбанизацијата не е дозволена.

Одлики
------

Името го добила по Лидо во Венеција и се развила како дива плажа, како алтернатива на многу популарната и официјална плажа и парк Ада Циганлија. И покрај тоа што беше многу популарен меѓу жителите на Земун, никогаш не успеа да се доближи до популарноста на Ада Циганлија. Плажата е мала, без надзор и без речиси никакви сместувања, освен неколку ресторани. До неа можеше да се дојде само со чамци до раните 2000-ти кога југословенската војска секое лето поставуваше понтонски мост. Организацијата на „Ехо фестивал" на островот во почетокот на 2003 година помина катастрофално поради лошото време и финансиските малверзации на организаторите.

Веќе запуштената плажа Лидо ја доживеа најлошата судбина во 2006 година, за време на катастрофалните поплави. Она малку од инфраструктурата што постоеше таму беше измиено од Дунав. Плажата не беше вратена во претходната состојба, таа година не беше поставен понтонскиот мост и останаа само два брода за превоз на луѓе до островот. Како резултат на сето тоа, наместо 10.000 луѓе кои дневно го посетувале Лидо во претходните години, во 2006 година немало повеќе од 200–300. За летото 2007 година Лидо конечно беше подготвено за посетителите и мостот е повторно поставен. Дополнителни подобрувања претходеа на сезоната 2008 година. Просторот на брегот и зелениот појас околу Лидо беше исчистен и уреден и за прв пат беше поставена спасителна служба на плажата, како и полициска патрола и бродска брза помош. Наместо мост, беше организиран само пристап со брод, од двете страни на Земун и Дорќол (централен Белград).

Галерија
--------

* Поглед на птици на Велико ратно осигурување (Лидо лево и Белград во позадина) од Земун.Поглед на птици на Велико ратно осигурување (Лидо лево и Белград во позадина) од Земун.
* Плажата Лидо на Велико ратно осигурување на Дунав, Белград, Србија.Плажата Лидо на Велико ратно осигурување на Дунав, Белград, Србија.
* Место за слетување за премин на траект од Земунска страна.Место за слетување за премин на траект од Земунска страна.

Наводи
------

1. ↑  D.Mojić (2008-07-03). „Počelo leto na Lidu "Summer at Lido began")". *Glas Javnosti* (српски). Посетено на 2008-08-16. Надворешна врска во `|work=` (help)
2. ↑  „Sezona na Lidu od sutra". *Politika* (српски). 2008-07-01. стр. 24.

44°50′22″N 20°25′29″E﻿ / ﻿44.83944° СГШ; 20.42472° ИГД﻿ / 44.83944; 20.4247244°50′22″N 20°25′29″E﻿ / ﻿44.83944° СГШ; 20.42472° ИГД﻿ / 44.83944; 20.42472
**Максатиха** ( руски: *Максатиха*) е населено место со административен статус на мало гратче ( руски: *посёлок городского типа*) во европскиот дел на Руската Федерација. Административно, припаѓа на Максатишкиот реон на Тверската област, кој е исто така административен центар.

Плоштадот на Слободата во Максатиха
Според проценките на Националната статистичка служба, во 2014 година во градот живееле 7 906 жители.

Географија
----------

Гратчето Максатиха се наоѓа во источниот дел на Тверската област и лежи на бреговите на реката Молога, на местото каде што се влева реката Волчина, на околу 117 километри северно од административниот центар на областа на градот Твер.

Важна е железничката станица на линијата Бологоје - Сонково - Рибинск .

Историја
--------

Првото писмено споменување на оваа населба датира од 1545 година и се споменува населбата Максјатиха ( руски: *Максатиха*) како важно патничко одморалиште. Од 1772 година селото станало дел од Бежецкиот округ под власта на кнежевото семејство Мељницки. По изградбата на железницата во 1870 година населбата исто така добила своја железничка станица.

Од 1928 година Максатиха има статус на град со регионално значење.

Недалеку од населбата, на 19 мај 1978 година се случила авионска несреќа во која принудно слетал патничкиот авион Туполев Ту-154Б на линијата Баку-Ленинград, а по тој повод загинаа 4 патници.

Транспорт
---------

Гратчето има железничка и автобуска станица, обезбедувајќи директна комуникација на далечина со Твер, Санкт Петербург, Кашин, Лесноје, Пестово. Во рамките на градската населба има две општински автобуски линии:

* Плоштад - улица Лесотехническаја;
* Плоштад - селската фабрика;

Општинските автобуски линии заминуваат од Плоштадот Слобода, отворени секој ден, освен во недела, работното време е 07:00 до 18:00 часот во работните денови, од 09:00 до 18:00 часот во сабота. Интервалот на движење е од 1 до 3 часа. До 70-тите години на XX век постоела тесна пруга Максатиха - Данилково - реката Негуш, по која се земале дрва од сеча.

Црква на сите светци во Максатиха

Демографија
-----------

Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 8 744 жители, додека според проценките за 2014 година таму живееле 7 906 жители. 


Движење на бројот на жителите| 1897 година | 1959 година | 1970 година | 1979 година | 1989 година | 2002 година | 2010 година | 2014 година |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| --- | 6 863 | 7 861 | 8 719 | 10 217 | 9 753 | 8 744 | 7 906 |

Поврзано
--------

* Портал: Русија

* Тверската област
* Максатишки реон
* Список на градови во Русија

Користена литература
--------------------

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на окружната администрација
Луиџи Веронели
**Луиџи Веронели** (2 февруари 1926 година во Милано – 29 ноември 2004 година, во Бергамо) бил познат италијански гастроном, вински критичар и интелектуалец.

Кариера
-------

Во 1990 година, Луиџи Веронели ја основал издавачката куќа Веронели со „специфична цел темелно да го класифицира огромното национално гастрономско наследство и да ја придонесе подигнувањето на свеста за туристичката привлечност за најубавата земја во целиот свет".

Неговата класична обука била очигледна во неговото пишување, и тој често бил опишуван како „бардот" бидејќи измисли и многу од вообичаените фрази што се користат за опишување на италијанското вино. „Vino da meditazione" за десертни вина и „Vino da favola" (што значи вино од бајките, наместо Vino da tavola ) се само неколку примери. Италијанските производители на вино го препознале како нивен гуру. Според зборовите на Бруно Џакоза : „Џино (како што им бил познат помеѓу пријателите) имаше големо срце, тој бил првиот човек што нè научил дека во лозјата се раѓа одлично вино. Тој бил и првиот што укажал на апсолутната неопходност од внимателно селектирање на грозјето во лозјата, важноста на тероарот, за реализација на потенцијалот на едно лозје над другото. Тој верувал дека италијанското вино може да се доведе до исклучителни нивоа ако тесно соработуваме со земјата. Во 60-тите и 70-тите, никој не размислувал вака. Тој навистина бил пионер".

Наводи
------

1. ↑  Veronelli Editore website Архивирано на 4 јуни 2009 г.
2. 1 2  O'Keefe, Kerin (30 November 2004). „'Pioneer' Veronelli dies". *Decanter*.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Луис де Торес** (починал во 1493 година) бил преведувач на Кристофер Колумбо на неговото прво патување во Америка.

Де Торес бил конверсо, роден како Јосеф бен Халеви ХаИври бил избран од Колумбо поради неговото познавање на хебрејскиот, халдајскиот и арапскиот јазик. По пристигнувањето во Куба, за која мислеле дека е азискиот брег, Колумбо ги испратил Де Торес и морнарот Родриго де Херез на експедиција во внатрешноста на 2 ноември 1492 година. Нивната задача била да ја истражат земјата, да стапат во контакт со нејзиниот владетел и да соберат информации за азискиот император опишан од Марко Поло како „Големиот Кан". Двајцата луѓе биле примени со големи почести во едно село, а се вратиле четири дена подоцна. Тие известиле за родниот обичај на сушење лисја, нивно вметнување во цевки од трска, нивно палење и вдишување на чадот: упатувајќи на употребата на тутун.

Кога Колумбо тргнал за Шпанија на 4 јануари 1493 година, Луис де Торес бил меѓу 39-те мажи што останале во населбата Ла Навидад основана на островот Хиспаниола. Враќајќи се до крајот на таа година, Колумбо дознал дека целиот гарнизон бил убиен од внатрешни судири и од индиски напад.

Поврзано
--------

* Дневниците на Колумбо на оригинален шпански јазик2.

Наводи
------

1. ↑  Diary of Christopher Columbus. Viernes 2 de noviembre: "Acordó el Almirante enbiar dos hombres españoles, el uno se llamava Rodrigo de Xerez que bivía en Ayamonte, y el otro era un Luys de Torres que avía bivido con el Adelantado de Murçia y avía sido judío y sabía dizque ebrayco y caldeo y aun algo arávigo."
2. ↑  „Columbus Day: Who was the first Jew in the New World?". *Haaretz.com* (англиски). Посетено на 2021-08-02.
3. ↑  Jewish Encyclopedia: AMERICA, THE DISCOVERY OF: By: Meyer Kayserling
4. ↑  Smith, Goldwin; Gilman, Sander (2003). *Jewish Frontiers: Essays on Bodies, Histories, and Identities*. Palgrave Macmillan US. стр. 95. doi:10.1057/9781403973603.
**Луиџи Фери** (15 јуни 1826 - 1895) бил италијански филозоф роден во Болоња.

Тој своето образование го стекнал главно во Виша нормална школа во Париз, каде неговиот татко, кој бил сликар и архитект, бил ангажиран во изградбата на театарот Италиен. Од својата дваесет и петта година почнал да предава на колеџите во Евр, Дипе, Блоа и Тулуза. Подоцна, станал предавач во Анеси и Казал-Монферат, и станал шеф на одделот за образование под Мамиани во 1860 година.

Три години подоцна бил назначен на катедрата за филозофија во Фиренца, а во 1871 година бил назначен за професор по филозофија на Универзитетот во Рим Ла Сапиенца. По смртта на Мамиани во 1885 година, станал уредник на *Философија делле скуоле италијански*, чија титула ја променил во *Ривиста италијанска ди философија*. Пишувал за психологија и метафизика, но особено бил познат како историчар на филозофијата.

Неговото оригинално дело било еклектично, и ја комбинирало ја психологијата на неговите учители Жил Симон, Саисет и Мамијани со идеализмот на Розмини и Џоберти. Меѓу неговите дела може да се споменат:

* *Студија на свеста*
* *Феноменот во неговите односи со сензацијата*
* *Дела идеја дел вера*
* *За филозофијата на правото кај Аристотел* (1885)
* *Генијот на Аристотел*
* *Псикологија на Пјетро Помпонаци* (1877)
* *Есеј за историјата на филозофијата во Италија во 19 век* (Париз, 1869)
* *Психологијата на асоцијација од Хобс до денес*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 52442649
* LCCN: nr99000815
* ISNI: 0000 0000 6128 751X
* GND: 116472774
* SUDOC: 111190908
* BNF: cb10238171v (податоци)

 |

 |
**Катедралата Ла Сеу** или *катедралата во Палма де Мајорка*, (шпански: *Catedral de Santa María de Palma de Mallorca*) е катедрала и базилика која се наоѓа во истоимениот град, на островот Мајорка, Шпанија. Храмот бил изграден на местото каде порано се наоѓала џамија. Објектот е долг 121 метри, 55 метри широк и 44 метри висок. Катедралата со својата изградба започнала во времето на Џауме I од Арагон во 1229 година а завршила во 1601 година. Таа е во стил на готска архитектура со влијание на готски елементи од Северна Европа. Таа се наоѓа во непосредна близина на брегот на Средоземно Море, заштитена од ѕидините на стариот град. Во почетокот на XX век започнала обнова на катедралата. Како главен дизајнер бил избран Антони Гуади. Дел од неговите идеи биле прифатени. Сепак, во 1914 година Гуади го напуштил проектот по расправија со изведувачот.

Надворешни врски
----------------

* Историја на катедралата Архивирано на 25 октомври 2014 г.
* Катедрала Ла Сеу Архивирано на 17 ноември 2007 г.
* Катедрала Ла Сеу на *www.mallorcawebsite.com*
* Almudaina Palace Архивирано на 25 октомври 2009 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 39°34′2.56″N 2°38′53.29″E﻿ / ﻿39.5673778° СГШ; 2.6481361° ИГД﻿ / 39.5673778; 2.6481361

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 143661556
* LCCN: n84226221
* GND: 4337780-4

 |

 |
**Лидски замок** (белоруски: *Лідскі замак*; руски: *Лидский замок*) – замок во градот Лида во Гродњенска Област, на запад од Белорусија. Еден е од неколкуте замоци кои ги подигнал големиот литвански кнез Гедимин на почетокот на 14 век за подобра одбрана на своите земји од упади на тевтонските крстоносни витези.

Историја
--------

Замокот е изграден на природно возвишување опкружено со две реки, Каменка и Лидзеја на исток и запад, додека на северната страна постоел канал со ширина од 20 метра кој го раздвојувал замокот од остатокот на населбата. Изградбата почнала во текот на 1323 година, а како главен градежен материјал бил користен камен (ѕидовите подоцна биле зајакнати со црвена цигла). Изградбата завршила во 1328 година. Замокот бил изграден во облик на неправилен квадрат со две кули една спроти друга. Во внатрешноста на замокот се наоѓала и православна црква која во 1533 година била преместена во средиштето на градот, како и бројни важни институции на тоа време (суд, архив).

Иако замокот имал утврдени ѕидини, во неколку наврати паднала под власт на напаѓачите. Витезите од Тевтонскиот ред го освоиле Лидскиот замок во два наврати, во 1384 и 1392 година.

Во текот на Големата северна војна (1700—1721) Швеѓаните во два наврати го опустошиле замокот (и самиот град Лида) и двата пати ги срушиле неговите кули. Последната голема битка под ѕидините на Лидскиот замок се случила во 1794 година за време на востанието на Тадеуш Кошќушко против Русите.

После големиот пожар кој во 1891 година го зафатил градот и уништил голем дел од градбите во него, југозападната кула и делови од западниот ѕид биле срушени, а материјалот бил искористен за обнова на опожарените куќи. Целосното уништување на градбата е спречено од екипа археолози од Санкт Петербург, а делумна обнова на ѕидините била вршена во текот на 1920-тите години. На 22 јануари 1940 година, по Сталинова одредба, замокот бил прогласен за археолошки споменик, а во 1953 година бил ставен под државна заштита.

Поинтензивна реставрација започнала во текот на 1982 година кога дотраените цигли биле заменети со нови, испечени на традиционален и автентичен начин. Реставрирани биле сите ѕидови, а секој од нив бил висок 12 метра. Целокупната реставрација била завршена во 2010 година.

Секоја година во замокот се одржува традиционален турнир во средновековни витешки дисциплини. Кулите се претворени во музеи со постојани поставки поврзани со историјата на замокот и градот.

Галерија
--------

* Замокот во 2007Замокот во 2007
* Гравура од 1890Гравура од 1890
* Пластичен детаљ од ѕидовитеПластичен детаљ од ѕидовите
* Поштенска марка издадена во 2012 годинаПоштенска марка издадена во 2012 година

Поврзано
--------

* Лида

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Лидски замок (Белорусија)" на Ризницата ? |

* М. Шимелевич. Город Лида и Лидский замок (Вильно, 1906)
* Lida Castle on 3D F4 Map
* Трусов О. Древних стен возраждение. Прошлое и настоящее Лидского замка Архивирано на 4 март 2016 г.


1. ↑  (англиски) Лидски замок – официјални страни на Белорусија Архивирано на 15 ноември 2020 г. *belarus.by*
Смртта на Прокрида, каде е прикажан и Лелап, слика на уметникот Пјеро ди Козимо, која се чува во Националната галерија во Лондон.
**Лелап** или **Лајлап** (грчки: *Λαῖλαψ*) во старогрчката митологија било име на две кучиња.

Потекло на поимот
-----------------

Оваа име има значење „виор".

Митологија
----------

Едното било куче на Прокрида, кое таа го добила или од кралот Миној, чија љубовница била, или од божицата Артемида. Таа го дала на Кефал, кој го дал на Амфитрион поради посебните особини на животното ниту еден плен да не може да му побегне. Амфитрион морал да ја улови лисицата од Теумесе, па тоа куче затоа му било потребно. Меѓутоа, овој ѕвер исто така имал особина ниту еден од ловците да не може да го стигне и трката се развлекла во недоглед. Пресудил Зевс, кој двете животни ги претворил во карпи или ги пренел во соѕвездијата Големо и Мало куче, каде се или запрени или оставени да ја продолжат својата трка засекогаш. Инаку тоа куче најпрво Зевс го испратил како Европин чувар на Крит. Можно е оваа куче да било исто она златно куче кое Реја го ставила да го чува тогаш уште малечкиот Зевс. Тоа куче ги менувало истите сопственици како и ова, но пред да биде поставено меѓу ѕвездите, припаѓало и на Падареј. Родители во двата случаја не се наведени, иаку се претпоставува дека златното куче го направиле Дактилите по желба на Реја. За кучето Лелап пишувале неколку автори, меѓу кои Хигин, Павсанија и Овидиј во „Метаморфозите".

Другото куче било едно од Актеоновите кучиња, според по наводите на Овидиј и Хигина.

Наводи
------

1. ↑  Роберт Гревс. 1995. Грчки митови. 6. издање. Нолит. Београд.
2. 1 2  Carlos Parada, 1997. Genealogical Guide to Greek Mythology Greek Mythology Link: BESTIARY
3. ↑  theoi.com: Laelaps
4. ↑  theoi.com: Cyon Chryseus
5. ↑  Carlos Parada, 1997. Genealogical Guide to Greek Mythology Greek Mythology Link: Actaeon; Actaeon’s Dogs
Марпесија
**Марпесија** — кралицата на Амазонките со Лампеда, нејзина сестра, како совладетел во старогрчките и римски преданија. Тие владееле со Хипон по смртта на Лисипе.

Марпесија била една од владетелките кои помогнаа да се воспостави грчкиот град Ефес. Таа исто така воспостави град во Кавказ кој се нарекува Камен на Марпесија или Марпесиска Спила. Александар Македонски, подоцна изградил порта таму, која била наречена Касписка Врата. Марпесија и Лампеда го прошириле влијанието на Амазонките во Европа и Мала Азија, станувајќи терор во тој дел од светот. 

Марпесија била наследена од нејзините ќерки Оритија и Антиопа (некои извори ја додадаваат и Синопа), откако таа била убиена во битка за време на ненадејната инвазија од страна на азиските варвари. 

Во *Познати жени* од Џовани Бокачо, поглавје е посветено на Лампеда и Марпесија.

Наводи
------

1. ↑  Justinus *Epitoma Historiarum philippicarum Pompei Trogi* II.4.1-16]
2. ↑  Famous Amazons Famous Members of the Amazon Nation.
3. ↑  Jordanes, The *Getica*, Chapter 7: The Amazones. The Caucasus. §49 Архивирано на 4 март 2016 г.
4. ↑  Orosius *Historiae adversus paganos* I.15.1-6
5. ↑  Synope and Orithya Marpesia's daughters
**Леко Иванов** ( Петрово (Пиринско) —  1923
во Свети Врач) — син на македонскиот револуционер Иван Леков.

Откако во 1923 година, терорист на ВМРО (Автономистичка) во Неврокоп го убил неговиот татко Иван Леков, бидејќи откажал да ја признае нивната организација. Истата година, агенти на ВМРО (Автономистичка) го фатиле и Леко. Бил однесен кај расадникот во Свети Врал, каде бил обесен, бидејќи ниту тој не ги признавал како револуционери, царските агенти Тодор Александров и Александар Протогеров.

Поврзано
--------

* Иван Леков

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 331. ISBN 323.285.497.3 Проверете ја вредноста `|isbn=`: invalid character (help).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Катарина Стопија** (почина по 2 април 1657 година) била првата жена дипломат во Шведска и прва шведска амбасадорка во Русија за време на нејзиниот мандат во канцеларијата 1632–1634 година.

Таткото на Стопија бил градскиот лекар на Рига, Захарија Стопиј. Во 1620 година се омажила за Johan Möller (diplomat) [sv], кој бил облагороден Лилјенхаген и заслужен како амбасадор на Шведска во Русија во 1630 година. Стопија (како што сè уште било вообичаено во Шведска во тоа време, таа не би го користела името на нејзиниот сопружник) го придружувала до неговата канцеларија во Москва .

Кога Јохан Молер умрел во 1632 година, на Стопија и официјално и се припишувале заслуги од Риксрад да продолжи со работата на нејзиниот покоен сопружник и да ја пополни позицијата на неговата канцеларија како амбасадор. За време на нејзиниот мандат таа успешно ги завршила преговорите за трговските односи меѓу Шведска и Русија. Меѓутоа, подоцна доживеала сериозни тешкотии, а нејзиниот имот бил нападнат и изгорен. Во 1634 година, таа била принудена да побегне во Шведска.

Стопија повторно се омажила за полковникот поручник Кристофер Јагоу во околу 1637 година. Последен пат се споменува на 2 април 1657 година.

Поврзано
--------

* Бартолда ван Свитен, уште една современа жена дипломат

Наводи
------

 

1. 1 2 3  Liljedahl, Otto Ragnar (1935). Sveriges första kvinnliga diplomat.: Egenten Johan Möllers maka Catharina Stopia.. ut: Personhistorisk tidskrift 1934.. Stockholm. Libris 2776256
2. ↑  Sjölund, Peter. „Släkten Stolpius i Riga" (Swedish). Посетено на 15 July 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

* Лилједал, Ото Рагнар (1935). Sveriges första kvinnliga diplomat.: Egenten Johan Möllers maka Catharina Stopia.. ut: Personhistorisk tidskrift 1934 година.. Стокхолм. Libris 2776256
* Густаф Елгенстиерна, Ден воведе свенска аделнс ättartavlor. 1925-36.
* Johan Möller, Svenskt biografiskt lexikon (уметност од Стефан Остергрен), hämtad 2015-02-06.
**Лук Кенард** (роден на 24 јуни 1996 година) е американски кошаркар, бек шутер на Лос Анџелес Клиперс во НБА.

Колеџ кариера
-------------

Кенард се запишал на Универзитетот Дјук за да игра колеџ кошарка. Како фрешман во Дјук, Кенард имал во просек 11,8 бода, 3,6 скока и 1,5 асистенции по натпревар. За време на неговата софоморска година, Лук во просек имал 19,5 бода, 5,1 скока и 2,5 асистенции по натпревар. Тој имал најдобар процент во својот тим во шут за три бода 43.8% и во изведување на слободни фрлања 85.6%. Како софмор, тој исто така бил избран во првиот тим на All-ACC. По завршувањето на својата софоморска сезона, Кенард објавил дека ќе се откаже од правото во последните две колеџ години да игра кошарка и ќе влезе на НБА драфтот 2017.

### Колеџ статистика

| Година | Екипа | ОН | СН | МПН | ПШИ | 3П% | СФ% | СкПН | АсПН | УТПН | БлПН | ППН |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015–16 | Дјук | 36 | 11 | 26.7 | .421 | .320 | .889 | 3.6 | 1.5 | .9 | .2 | 11.8 |
| 2016–17 | Дјук | 37 | 36 | 35.5 | .489 | .438 | .856 | 5.1 | 2.5 | .8 | .4 | 19.5 |

Професионална кариера
---------------------

### Детроит Пистонс (2017–денес)

На 22 јуни 2017, Кенард бил избран како 12-ти пик во првата рунда од Детроит Пистонс на НБА драфтот 2017. Тој учествувал на НБА Летната лига во Орландо каде имал просек од 17,2 бода, 4,2 скока и 2,4 асистенции. Своето деби за Детроит Пистонс во НБА го имал на 20 октомври 2017, постигнувајќи 11 бода и 2 асистенции од клупата за резерви во поразот со 115-111 на гостувањето кај Вашингтон Визардс. На 15 декември 2017, поради повредата на Ејвери Бредли Кенард за првпат бил стартер во еден НБА натпревар во победата со 104-98 на гостувањето кај Индијана Пејсерс забележувајќи 9 бода 5 скокови и 4 асистенции. На 30 декември 2017, Кенард постигнал највисоки во својата НБА кариера 20 бода во победата со 93-79 на домашен терен над Сан Антонио Спарс. На 9 април тој го изедначил своето најдобро постигнување уфрлувајќи 20 бода во поразот од Торонто Репторс во последниот домашен натпревар на Пистонс за сезоната.

Наводи
------

1. ↑  Luke Kennard commits to Duke
2. ↑  Luke Kennard commits to Duke
3. ↑  19.1 PPG 2.3 RBG 4.5 ASG AS A JUNIOR Franklin’s Kennard elevating his game with Blue Devils
4. ↑  Luke Kennard has been one of few sure things for Duke
5. ↑  ACC ANNOUNCES ALL-CONFERENCE TEAM, POSTSEASON AWARDS Архивирано на 6 март 2017 г.
6. ↑  Scott Gleeson (2017-04-06). „Duke's Luke Kennard declares for NBA draft, hires an agent". *usatoday.com*. Посетено на 2017-04-06.
7. ↑  Ellis, Vince (June 22, 2017). „Pistons take Duke's Luke Kennard with 12th overall pick in 2017 NBA draft". *Detroit Free Press*. Посетено на June 22, 2017.
8. ↑  Luke Kennard scores in double figures in NBA debut journal-news
9. ↑  Detroit Pistons stun San Antonio Spurs upi

Надворешни врски
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Портал   „Биографија"*** |
|  | ***Портал   „Кошарка"*** |
|  | ***Портал   „САД"*** |
|

* Лук Кенард на ESPN
* Лук Кенард на basketball reference Архивирано на 25 октомври 2018 г.
* Лук Кенард на realgm
* Лук Кенард на rotoworld
Лекит, око 500. године п.н.е. (Археолошки музеј во Атина)
**Лекит** (грчки: *Λήκυθος*) е облик на старогрчка керамика чинија, која припаѓа во групата на сликарски вази на помали димензии. Лекитите служеле за чување на течни мириса и други течности, кои имале секуларна намена. Слични на лекитите се и арибали.

Лекитите со црните фигури во текот на 6. век п.н.е. немале фумерален карактр, туку служеле како посуда за чување на масла и мириси. На средината на 5. век се појавуваат бели лекити,, каде кои површината е бело обоена со украсени тенки црни или мокри линии.

Бели лекити
-----------

Наменети се на култот на покојникот и претставуваат атички обичаи. Ако се најдени во гробовите надвор од Атика, се укажуваат на колонисти или емигранти. 
Прелака кај овие садови е бела и го покрива стомакот на вазата. Вратот, дршката и стапката се превлечени со црти на фирнис.
На најстарите садови орнаментот е скромен; најчесто е претставена една фигура во сцена на секојдневниот живот. Со времето се појавуваат сцени поврзани за покојникот. Се прикажува Хермес кој ги одведува душите, Харон чиј чамец ги превезува покојниците.

На лекитите од помладиот период фигурите имаат изразена емоции.

Се верува дека врвот во производството е постигнат во третата четвртина од 5 век. п. e. Најубавите примероците се поврзани со сликарот Ахил.

Надворешни врски
----------------

* Лекит на Ризницата ?
* Облици на грчка керамика Архивирано на 23 март 2005 г.
Според законот за градење во Македонија постојат пет категории на градби.

**Првата категорија** се градби од инфраструктура на државно ниво, електрични централи, далноводи, телекомуникациски мрежи, депонии за опасен отпад, нафтовод, гасовод, пруги, аеродроми, патишта итн.

**Втората категорије** се градби со државничка намена, претставништва на ОН и ЕУ, амбасади, и градби од инфраструктура на регионално ниво, водоводи, патишта, депонии, електрични централи, градби за одбрана и заштита итн.

**Трета категорија** се градби од образование, здравје, социјална заштита, индустрија, трговија, спорт, култура, религија, градби за домување повисоки од три ката и инфраструктура на општинско ниво, водовод, канализавија, гасовод, улици, прочистителни станици, депонии итн.

**Четврта категорија** се градби за домување до три ката.

**Петта категорија** се градби како семејни куќи, монтажни градби, спортски терени, споменици итн.

Извор
-----

Закон за градење СВ 51/05 Архивирано на 28 септември 2007 г..
**Катедрала** е расказ од американскиот писател Рејмонд Карвер. Оригинално, расказот бил објавен во 1983 година, во истоимената збирка раскази, додека на македонски јазик тој е објавен на во 2011 година, од издавачката куќа „Темплум", како дел од збирката „Пат околу светот во 20 раскази". Преводот на македонски јазик го извршила Весна Петревска.

Содржина
--------

Едно семејство очекува посета од слеп човек (Роберт) за кого своевремено работела жената. Потоа, во текот на годините, жената се допишувала со слепиот човек со посредство на касети. Мажот не е воодушевен од посетата, но жена му инстистира тој да биде љубезен кон гостинот. По обилниот ручек, жената задремува на каучот, па така двајцата мажи остануваат сами. Во тие мигови, на телевизија се прикажува емисија за европските катедрали и Роберт бара од мажот да му ги опише катедралите. Мажот не е вешт во раскажувањето, па Роберт му предлага да земе лист хартија и да се обиде да нацрта катедрала. Следејќи ги инструкциите на Роберт, мажот успева да нацрта прецизна скица на катедрала.

Наводи
------

1. ↑  Владимир Јанковски (уредник), *Пат околу светот во 20 раскази: Антологија на светскиот расказ*, Темплум, Скопје, 2011, стр. 227-249.
**Луиџи Менегело** (италијански:  *Luigi Meneghello*), (16 февруари 1922

, Мало – 26 јуни 2007

, Тјене) — италијански современ писател и научник.

Животопис
---------

Луиџи Менегело е роден во Мало, мал град во близина на Виченца, на 16 февруари 1922 година.
Неговиот татко бил занаетчија, а неговата мајка била учителка. 
Сдудирал филозофија на Универзитетот во Падова. 
Во раните четириесетти години, тој ги имал првите контакти со антифашизмот, а подоцна станал член на движење на отпорот од 1943 година.

Во 1945 година дипломирал со тезата за филозофијата на Бенедето Кроче.

Во 1947 година се преселил во Редингски университет, Англија каде што предавал за италијанската ренесансна литература.

Во 1948 година се оженил со Катја Блеер, преживеана од Аушвиц.

Во 1963 година ја издал својата прва книга, со автобиографски карактер „ Ослободете нè од злото" за малото но витално милје на неговиот роден град, Мало. 
Една година подоцна тој го објави романот „ Малите господари" (буквално, „Малите учители"). 
Оваа книга се вбројува помеѓу „главните книги посветена на италијанскиот отпор".
Филмска верзија со истиот наслов била снимена и во режија на Даниеле Лучети во 1998 година.

Во 1980 година, Менегело се повлкол од Универзитетот и се посветил целосно на пишувањето. Жвеел во Лондон, а подоцна и во Тиена (во близина на Виченца), каде што се преселил трајно по смртта на неговата сопруга во 2004 година.

Библиографија
-------------

* *Ослободете нè од злото* (1963).
* *Малите господари*  (1964)
* *Помо Перо*  (1974)
* *Италијански цвеќиња*  (1976)
* *Водата на Мало*  (1986)
* *Тремао - белешки за интеракцијата помеѓу јазикот и дијалектот во литературните списи "(1986)*
* *Јура*  (1987)
* *Бау-Сèте!*  (1988)
* *Леда и шиопа*  (1989)
* *Риварота*  (1989)
* *Што правиш тој млад човек?*  (1990)
* *Maredè, Maredè*  (1991)
* *Дисперцијата*  (1993)
* *Потсетник*  (1994)
* *Турбо и светлината*  (1996)
* *Прашање за читање*  (1997)
* *Картички. Том I: Шеесеттите години "(1999)*
* *Картички. Том II: Седумдесеттите години*  (2000)
* *Картички. Том III: Осумдесеттите години "(2001)*
* *Долу тука во биосферата. Три есеи за поетскиот квас на стиховите "(2004)*
* *Прашање за читање и други наоди*  (2005)

Наводи
------

1. ↑  Luigi Meneghello
2. ↑  Little Teachers
3. ↑  Meneghello
4. ↑  MENEGHELLO, Luigi

Надворешни врски
----------------

* Obituary, *The Times*, 1 August 2007
* Obituary, *The Guardian*, 17 August 2007 (originary, slightly different version at the University of Reading website)
* Villa Clementi: istituzione culturale del Comune di Malo, webpage about Meneghello by Malo town council (италијански)