recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Трајко Велков Велковски** ( 1925
 во Скопје — 8 мај 1945

 во Дуго Село, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил четврто одделение, а потоа изучил занает ѝ работел како златар. По ослободувањето на Скопје стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. По акциите за чистење од балистички банди во Македонија и Косово со бригадата заминал за Срем. Откако ја завршил обуката учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Во жестоките борби против Германците и усташите, на 8 мај 1945 година, храбро загинал кај Дуго Село. Бил закопан на местото каде што загинал.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 41. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Павле Тивејски** (228-341) е христијански светец.

Роден e од богати родители во долна Тива (Теба) Мисирска за време на царот Декиј. Целиот родителски имот го наследил Павле со една своја сестра. Но неговиот зет, кој бил идолопоклоник, посакал и делот од имотот на Павле да го заграби, па му се заканил дека ќе го издаде на судот како христијанин, ако не му го отстапи својот имот. По ова Павле заминал во пустина, препуштувајќи го целиот имот на својот зет, каде се џадржал до својата смрт.

до каква духовна височина достигнал овој монах, сведочи Антониј Велики, кој еднаш го посетил Павле и го видел како ѕверовите и птиците небесни му служат. Враќајќи се од таа посета Антониј им рекол на своите монаси: "*Тешко мене, деца мои, на грешниот и лажниот монах што сум самомонах по име. Го видов Илија, го видов Јована во пустината и навистина го видов Павлета − во Рајот!"*.

Православната црква нејзиниот ден го чествува на 15 јануари.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 18

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 56219782
* LCCN: no97060587
* ISNI: 0000 0000 6246 7328
* GND: 118739638
* NKC: jn20000701383

 |

 |
**Симеон Персиски** е христијански светец од 4 век.

Во времето на Шапур II Симеон според христијаните бил тормозен со двајца свои презвитери Авделај и Ананиј. Пред нив погинал и царевиот евнух Устазан, кој прво се одрекол од Исус, а после допрен со укорот на св. Симеон повторно ја исповедал пред царот вистинската вера. На губилиште со Симеон биле изведени уште 1 000 христијани. Симеон некако се истргнал за да биде последен исечен. Кога презвитерот Ананиј ја ставил главата на трупче, затреперил со целото тело. А царскиот прислужник Фусик, кој бил таен христијанин, почнал да го охрабрува Ананија говорејќи: "*Не плаши се старче, затвори ги очите и биди мажествен да би ја согледал божествената светлина*!" Штом го изрекол тоа, бил повикан како христијанин и кај царот тужен. Царот и него со големи маки го убил, а исто така и неговата ќерка Аскитреја. Најпосле и св. Симеон бил погубен.

Православната црква нејзиниот ден го чествува на 17 април.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 159

|  |
| --- |
| *Оваа статија за светец е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Свети Атанасиј** (грчки: *Αγίου Αθανασίου*) — црква во селото Довишта, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е парохиски храм на селото. Завршена е на 1 септември 1805 г. за време на митрополитот Константин Серски, за што сведочи натписот на надвратната мермерна плоча. Нејзин архитект е мајсторот Андреја од Костур, кој ја изградил и црквата „Св. Петка" во Везник. Подигната е на местото на постара црква со исто име. Во музејот на црквата има вредни икони од 1760 г. наваму.

Градбата претставува трикорабна крстовидна базилика со купола. Подоцна е живописана. Храмот има вреден иконостас со резбани сцени од Стариот и Новиот завет. Иконостасот е дело на дебарскиот мајстор Кузман Дебарски (Козма Дебрели). Неговата изработка веројатно почнала со изградбата на црквата, но месното предание вели дека е направен во 1817 г. Во ореолот на светците пишува 1843, кој се однесува на нивното посребрување. Во горниот ред на иконостасот има икони од 1810 г. некои понови од 1860 г. Кузман е убиен во Довишта и погребан во селото; на мермерен крст во црковниот музеј се чита неговото име и годината 1840.

Во 1900 г. е подигната четирикатна камбанарија.

Во парохијата на храмот влегуваат и црквите „Св. Димитриј" (1864), „Св. Христофор" (1912), „Св. Ѓорѓи" (1928), „Живоносен Извор" и „Св. Троица".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Архивирано од изворникот на 2021-03-05. Посетено на 31 октомври 2014.
2. 1 2 3 4 5  Βοζιάνη, Γεωργίου. „Ο ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου". Δαρνακοχώρια. Архивирано од изворникот на 2018-03-19. Посетено на 31 декември 2017.
**Свети Спиридон** е христијански светец. Тој е роден на островот Кипар, во времето на Константин Велики. Во младоста се оженил и имал деца. По смртта на неговата сопруга, тој остатокот од својот живот го посветил на Бог. Тој бил епископ на кипарскиот град Тримитунт.

Свети Спиридон учествувал на Првиот вселенски собор во Никеја во 325 година, застапувајќи ја страната на Свети Александар Александриски против аријанството. Според православната традиција, тој бил облечен толку просто, што кога еднаш поканет од императорот сакал да влезе во царскиот дворец, војникот мислејќи дека е некој просјак му удрил шлаканица. Кроткиот и незлоблив Спиридон му го завртил и другиот образ.

Починал во 348 година. Неговите мошти се наоѓаат на островот Крф.

Наводи
------

1. ↑  „Свети Спиридон Чудотворец, епископ Тримифунтски". Посетено на 5 јануари 2011.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 292814786
* LCCN: n96122537
* ISNI: 0000 0003 9928 0972
* GND: 119153416
* SUDOC: 166061328

 |

 |
**Елија Флавија Флацила** или **Света Плакила** (Елија Фласила), (латински: *Aelia Flavia Flaccilla*) е христијанска светица и византиска царица од 4 век. Била првата сопруга на Византискиот Цар Теодосиј I.

Животопис
---------

Родена е во Хиспанија. Со Теодосиј имале два сина, подоцна кралевите на Аркадија и Хонорија и ќерка Пулхерија. Таа имала почесна титула на Август. Зачувани се монети со нејзиниот лик.

Била  позната како  верна христијанка и противник на аријанството. Според пишаните извори, била активна во помагањетo на болните и сиромашните.

Умрела во 385 година.

Православната Црква ја споменува кралицата Флацилa на 14 септември во согласност со јулијанскиот календар.

Наводи
------

1. ↑  Claudian, "Laus Serenae", 1922 translation
2. ↑  Prosopography of the Later Roman Empire, vol. 2

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Елија Флацила" на Ризницата ? |

* Елија Флацила
* Прифил на Елија Флацила
* Монети на Елија Флацила
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Кочанско |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°59′32.3″N 22°26′29.1″E﻿ / ﻿41.992306° СГШ; 22.441417° ИГД﻿ / 41.992306; 22.441417Координати: 41°59′32.3″N 22°26′29.1″E﻿ / ﻿41.992306° СГШ; 22.441417° ИГД﻿ / 41.992306; 22.441417 |
| **Место** | Речани |
|  **Општина** | Кочани |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Илија** – манастирска црква на Речанскиот манастир.

Архитектура
-----------

Црквата има правоаголна основа со припрата на западната страна којашто е отворена и е оградена со ниска метална ограда. Влезот на црквата е сместен на западната страна. На источната страна од градбата се издига камбанарија со шестаголна основа којашто во еден дел навлегува во црквата. Во нејзиниот горен дел има по два вертикално поставени прозорци на трите надворешни страни и по еден прозорец на страните коишто навлегуваат во црквата. Црквата во целост е обоена во бела боја и е покриена со кров од ќерамиди.

Галерија
--------

* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* ПрипрататаПрипратата
* ВлезотВлезот
* КамбанаријатаКамбанаријата

Поврзано
--------

* Речански манастир
* Речани (Кочанско)
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво

Надворешни врски
----------------

* 

* Црква „Св. Илија" - Речани на Ризницата ?
**Штајнбергкирхе** (германски: *Steinbergkirche*) — поранешна општинска заедница во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Штајнбергкирхе. Во јануари 2008 година била споена со општинската заедница Гелтинг и ја создале општинската заедница Гелтиншки Залив.

Општинската заедница Штајнбергкирхе се состои од следниве општини:

1. Анеби
2. Есгрус
3. Нисграу
4. Кверн
5. Штајнберг
6. Штајнбергкирхе
7. Штеруп

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Свети Марут, епископ на Мартирополе
**Марут Мартирополски** е христијански светец од 5 век.

Марут бил епискoп на градот Тагрит во Месoпотамија. Според христијанското верување Марут го ублажил гневот на персискиoт цар Издегерд кон христијаните, ги испрoсил од него мoштите на 400 маченици во Персија и oснoвал посебен град, Мартирoпол, во кој ги полoжил
тие свети мoшти каде подоцна и починал.

Православната црква неговиот ден го чествува на 16 февруари.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 66

|  |
| --- |
| *Оваа статија за светец е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 268670942
* LCCN: n96028786
* ISNI: 0000 0000 5780 5601
* GND: 1147217599
* SUDOC: 110773381
* BNF: cb120264294 (податоци)
* NLA: 35568648

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Струмичка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°47′05″N 22°44′57″E﻿ / ﻿41.78472° СГШ; 22.74917° ИГД﻿ / 41.78472; 22.74917Координати: 41°47′05″N 22°44′57″E﻿ / ﻿41.78472° СГШ; 22.74917° ИГД﻿ / 41.78472; 22.74917 |
| **Место** | Митрашинци |
|  **Општина** | Берово |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Илија** — новоизградена селска црква во малешевското село Митрашинци, Македонија. Сместена е на мала височинка надвор од селото, близу текот на реката Брегалница. Во близина на црквата се наоѓа археолошкото наоѓалиште Св. Илија, на кој се пронајдени остатоци на архитектонска камена пластика и од покривни ќерамиди, дел од старохристијанската црква во минатото.

Архитектура
-----------

Црквата претставува крсто-куполен храм. Куполата е изградена од тули, има осумаголна основа и на секоја од страните има монофора. Кон внатрешноста на црквата водат три влеза, од западната, јужната и северната страна. Пред секој влез има натстрешница покриена со кров од ќерамиди. На источната страна, односно во задниот дел од црквата, има апсида со шестаголна основа, во чија средина има ланцетен прозорец. Целата градба е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди.

Галерија
--------

* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Апсидата на цркватаАпсидата на црквата

Поврзано
--------

* Црква „Св. Илија" (стара)
* Струмичка епархија
* Митрашинци

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  Коцо, Димче (1996). „Археолошка карта на Република Македонија". Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Илија" - Митрашинци (нова) на Ризницата ?
**Никита Исповедник** е христијански светец од 9 век.

Роден e во Витанија, во градот Кесарија. Неговиот таткоФиларет, лишувајќи се од својата сопруга, се замонашил, Никита останал кај својата баба, татковата мајка. Бидејќи пораснал и ги завршил сите науки, отишол во Мидикискиот манастир, каде игуменот Никифор го потстрижал за монах, а после седум години патријархот Тарасиј го ракоположил за јеромонах. По смртта на Никифор и Никитовиот верен другар Атанасиј, братството го избрало Никита за игумен. Царот во времето на византиското иконоборство го исфрлил патријархот Никифор и го испратил во заробеништво, а на неговото место го издигнал Теодот Каситер. И Никита бил затворен

Според христијаните, една ноќ, на Никола му се јавил неговиот умрен татко на сон и прекорно му рекол: "*Отстапи од слугата Божји*!" И од тој час Никола се покајал, та не само што не му досадувал на светителот, туку и другите ги одвраќал да не му досадуваат. Кога со лоша смрт загинал Лав Ерменецот, царството го презел правоверниот цар Михаил Валвос, кој ги ослободил сите православни страдалници. Никита се повлекол во едно осамено место близу до Цариград, каде во молитва и во благодарење на Бога за сè ги поминал своите последни денови на земниот живот.

Православната црква нејзиниот ден го чествува на 3 април.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 138
**Ефемиј** — византиски адмирал, најверојатно роден во Месина. Околу 826 година, според Мишел Амари, царот назначил нов владетел на Сицилија кој или бил наречен Константин или Фотин, кој пак поморската одбрана му ја доверил на Ефемиј, земјопоседник со големи криминални дејства, обвинет со најверојатно измислено обвинение за грабнување на млада калуѓерка од манастир, тој организирал востание против византискиот цар, Михаил II, и, по неколку воени успеси, се прогласил себеси за цар на Сиракуза, независен од Цариград. На дело, тој бил харизматичен водач, и, почитуван како крал, титулата цар значела дека тој ја контролирал целата територија на островот. Сфаќајќи дека ќе биде поразен од византиските војски кои биле пратени како засилување од истокот, тој се обратил до муслиманските водачи на Ифрикија, каде побарал помош од арапите за освојување на Сицилија и Малта од византијците. Во средината на летото 827 година тој ги здружил своите сили со голема флота под команда на Асад ибн ел-Фурат, но умрел подоцна истата година,убиен од страна на членовите на царскиот гарнизон Кастроџовани (денес Ена). Се смета дека тој е човекот кој ја поттикнал инвазијата на арапите на Сицилија и Малта и почетокот на две вековното исламско владеење со островот кој бил наречен Сицилиски емират.

Наводи
------

1. ↑  Amari, *Storia dei musulmani di Sicilia,* vol. I (ed. and rev. by C. Nallino), Catania, 1933.
2. ↑  Peter Sammartino and William Roberts, *Sicily: An Informal History* pp. 43f.
3. ↑  The date given by Luigi Antonio Muratori from the *Chronicon Siculum* at Cambridge, which recapitulates the events of the forty-seven years during which the Saracens completed the conquest, (Francis Marion Crawford, *Southern Italy and Sicily and the rulers of the South*, 1907, p. 73).




  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија статија личност од Византија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
*Хингвар*, името на Ивар напишано во текст од 15 век.
**Ивар Бескостниот** (старонордиски: *Ívarr hinn Beinlausi*; Староанглиски: Hyngwar) бил викиншки водач и командант кој ја освоил територијата на денешна Англија. Според *Сагата за Рагнар Лодброк*, тој бил син на Рагнар Лодброк и Аслауг. Негови браќа биле Убе Рагнарсон, Бјорн Железниот, Хвитсерк, Сигурд Змискоокиот и Халфдан Рагнарсон.

Физички одлики
--------------

Не е познато од каде му доаѓа прекарот, но сепак во сагата е опишан како човек кој нема коски. Се знае дека една болст, наречена „нецелосна остеогенеза" предизвикува телото да личи дека има нецелосно оформени коски, затоа што телото и екстремитетите можат да се виткаат надвор од границите на нормалното. Оваа болест била позната во времето на Стара Грција и Стар Рим. Од друга страна, можно е да боледувал од синдромот кој денес е познат како Елерс-Данлос (EDS), кој предизвикува преголема свитлисвост на делови од телото.

Според *Сагата за Рагнар Лодброк*, бескостноста на Ивар била резултат на клетва. Неговата мајка Аслауг, која била четврта жена на Рагнар, сметала дека со мажот треба да чекаат три ноќи пред да бидат интимни. Но Рагнар го ззафатила таква страст што не можел да чека, ниту го испочитувал барањето на Аслауг. Проклетството што ги снашло, било тоа што Ивар ссе родил со слаби коски.

Според друга теорија, Ивар бил познат според прекарот „Омразениот", на латински „Exosus". Средновековен писар, кој не го знаел доволно латинскиот јазик, ова го пренесол како: *ex* (без) *os* (коски), па оттаму „Бескостниот", но оваа теорија не се совпаѓа со преводот на неговиот прекар споменат во нордиските извори.

Во сагите Ивар е опишан со физичка попреченост, но исто така е опишан и како мудар, итар и мајстор за стратегија и тактика во битките.

Наводи
------

1. ↑  Hervey, Francis (1907). *Corolla Sancti Eadmundi = The garland of Saint Edmund, king and martyr*. London: John Murray. OL 11080612W.
2. 1 2  Baker, Mick. „Anglo-Saxon Britain: In the Footsteps of Ivarr the Boneless". *The History Files*. Посетено на 1 September 2016.
3. ↑  Ferguson, Robert (2009). *The hammer and the cross: a new history of the Vikings*. London: Allan Lane. ISBN 0713997885. OCLC 609990781.
4. ↑  Mahoney, Mike. „Ivar the Boneless". *www.englishmonarchs.co.uk*. Посетено на 2017-04-14.
**Фрагмент од една империја** (руски: *Обломок империи*) - советски филм од 1929 година, во режија на Фридрих Ермлер, кој е автор и на сценариото, заедно со Екатерина Виноградска. Главните улоги ги играат: Фјодор Никитин, Људмила Семјонова, Сергеј Герасимов и Јаков Гуткин. Според гласањето на 50 руски филмолози и синеасти, овој филм бил рангиран на деветтото место на списокот на 55 најдобри руски и советски филмови во историјата. Исто така, тој е последниот нем филм на Ермлер.

Содржина
--------

Дејството на филмот се одвива во едно мало место, за време на Граѓанската војна. Платформата на железничката станица е покриена со тела и чуварот забележува дека едно од нив дава знаци на живот. Тој го носи телото на Филиманов во куќата и се обидува да му помогне. Постепено, црвеноармеецот Филиманов се освестува и пие млеко од штотуку окотената кучка. Тогаш, во собата влегува белоармеец и се слуша истрел. Сепак, тој ја убива кучката, но го остава ранетиот Филиманов да живее. Потоа, дејството на филмот се пренесува во 1928 година: Филиманов е жив, но не се сеќава на ништо и ја почнува потрагата по својот идентитет.

Наводи
------

1. ↑  Кинотека на Македонија, „Програма ноември 2015".
2. ↑  Кинотека на Македонија, „Програма ноември 2015".
**Зоја Зауцена** (? - 899) била византиска царица, втора сопруга на царот Лав VI Мудриот.

Првично Зоја била омажена за истакнатиот византиски великодостојник Теодор Гунијацис. По неговата смрт (според некои податоци, сопругот бил отруен по наредба на царот) Зоја станала љубовница на Лав VI Мудриот, кој во тоа време бил оженет за Теофана. Во 893 година царицата Теофана се повлекла во манастир, а нејзиното место во дворот било зафатено од Зоја. Сепак нема сигурни податоци за статусот на Зоја Зауцена во периодот 893 - 897 година.

Според Симеон Метафраст, бракот на Лав VI и Теофана бил поништен наскоро по повлекувањето во манастирот, а една година подоцна царот се оженил за Зоја. Според Теофан Исповедник првиот брак на Лав VI не бил поништен поради што односот на царот и Зоја долго време бил незаконски. Теофан наведува дека Зоја и Лав VI се венчале во 897 година, по смртта на Теофана. Но и двајцата историчари се категорични дека по по омажувањето за импераорот, Зоја Зауцена ја добила само титулата августа.

Зоја му родила на Лав VI две ќерки:

* Ана
* ќерка, чие име не е познато

Зоја Зауцена починала во 899 година без да роди машки наследник на царот.

Надворешни врски
----------------

* Her listing along with her husband in "Medieval lands" by Charles Cawley. The project "involves extracting and analysing detailed information from primary sources, including contemporary chronicles, cartularies, necrologies and testaments."

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Теофана** | **Византиска царица**893/897–899 | Наследник**Евдокија Бајана** |
**Шакен Онласинович Нијазбеков** (казашки: *Шәкен Оңласынұлы Ниязбеков*; руски: *Шакен Онласынович Ниязбеков*; 12 ноември 1938 - 16 август 2014) — казахстански уметник најпознат по дизајнирањето на знамето на Казахстан.

Роден е на 12 ноември 1938 година во Јамбул (денешен Тараз). Шакен Нијазбеков го напуштил средното училиште и се запишал на уметничко-индустрискиот факултет во Ленинград. За време на студирањето на овој факултет учествувал во реставраторски работи во Ермитаж, катедралата на Исакиев и Петродворец.

Проектот на Нијазбеков за националното знаме на Република Казахстан бил избран меѓу повеќе од 600 предлози.

Наводи
------

1. ↑  „Kazakhstan bids farewell to Shaken Niyazbekov". kazakh-tv.kz. 18 August 2014.
**Фран Лотка** (25 декември 1883

, Млада Вожица - 26 јануари 1962

, Загреб) — чешки неоромантичарски композитор.

Фран Лотка бил чешки композитор кој живеил во Загреб. Тој компонирал во неоромантичен стил, честопати заснован на хрватски фолклор. Најголеми успеси тој постигнал со балетите „Ѓаволот на село" и „Балада за една средновековна љубов". Пишувал и музички учебници.

Животопис
---------

Тој дошол во Загреб во 1909 година и станал пкорепетитор и прв корниста во операта.
Подоцна станал учител на музичката школа на Хрватскиот музички институт.

Како учител по хармонија, тој ги едуцираше скоро сите хрватски современи композитори.
Фран Лотка создава дела по форма, едноставни и транспарентни, ритмички богати и полни со одлични контрастни звуци. Неговите мелодии се потпираат на хрватскиот фолклор, беспрекорно оркестрирани.

Творештво
---------

Тој компонирал оркестарски, камерни и дела пијано како и сценски дела: операта „Минка и морето", балетите „Ѓаволот во селото" и „Баладата за средновековната љубов", како хорски и соло и песни. 
Денес средното музичко училиште во Сисак го носи неговото име.
Исто така познат е и како композитор на филмска музика. поистакнати се музичките илустрации за филмовите „Ќе живее овој народ" и „Господар на своето тело".

Наводи
------

1. ↑  Lhotka, Fran
2. ↑  skladatelj, dirigent
3. ↑  Glazbena
4. ↑  BBC

Надворешни врски
----------------

* LZMK / Hrvatska enciklopedija: Lhotka, Fran (životopis)
* LZMK / Proleksis enciklopedija: Lhotka, Fran (životopis)
* HDS ZAMP – Fran Lhotka (popis djela)
**Алфред Велики** (староанглиски: *Ælfrēd*, *Ælfrǣd*, "elf советник" или "мудар елф"; 849 – 26 октомври 899) бил Крал на Весекс од 871 до 899.

Алфред успешно го одбрани своето царство против обидот за освојување од страна на Викинзите, и до времето на неговата смрт стана доминантниот владетел во Англија. Тој е еден од само два англиски монарси на кои им бил даден епитетот "Велики", другиот е Скандинавецот Кнут Велики. Тој исто така бил првиот Крал на Западна Саксонија да се прогласи себеси за "Крал на Англо-Саксонци". Детали на Алфред живот се опишани во делото од страна на  Велшкиот научник и епископ од X век Асер.

Алфред бил познат како учен и милостив човек со грациозна и интелектуална природа кој го поттикнувал образованието, предлагајќи основното образование да се изведува на англиски, и го подобрил правниот систем на неговото царство, воената структура и квалитетот на живот на својот народ. Во 2002 година, Алфред беше рангиран како број 14 во анкета на би-би-си на 100 Најголеми Англичани.

### Борба против инвазијата на викинзите

Во 868 г.запишано е дека Алфред се борел покрај Етелред (Æthelred) во неуспешен обид да ја спречи Големата Безбожна Војска, предводена од Ајвар Бескоскениот (Ivar the Boneless), да влезе во соседното кралство Мерсија. Кон крајот од 870 г. Данците пристигнале во неговата татковина. Годината што следеше е наречена "Алфредовата година на битки". Девет битки се воделе, со различни резултати, иако местата и датумите на две од овие битки не се евидентирани.

Во Беркшир, успешниот судир во Битката кај Енглфилд на 31 декември 870 г. беше проследен со тежок пораз за време на  Опсадата и Битка кај Ридинг од страна на братот на Ајвар, Халфдан Рагнарсон, на 5 јануари 871 г. Четири дена подоцна, Англо-Саксонците извојуваа брилијантна победа кај Битката за Ешдоун, во близина на Комптон. Алфред е особено заслужен за успехот на оваа последна битка.

Подоцна истиот месец, на 22 јануари, Саксонците биле поразени во Битката на Бејзинг. Тие биле поразени повторно на 22 март во Битката кај Мертон. Етелред починал набргу потоа, на 23 април.

Белешки
-------

Исечоци
-------

1. 1 2 3 4  [[#CITEREF|]]. sfn error: no target: CITEREF (help)
**Франка Пила** (или **Франка Чампи**; родена на 19 декември 1920 година) била првата дама на Италија, кога Карло Азељо Чампи бил претседател на Италија од 1999 до 2006 година.

Живот
-----

Пила е родена во Реџо Емилија на 19 декември 1920 година.

Пила сè уште се школувала и имала осумнаесет години и таму го запознала нејзиниот иден сопруг кој бил на иста возраст со неа. Тие се запознале на „танцувачки чај" што бил угледен начин за средба. Чајот го организирале мајките, а на момчињата и девојчињата би им било дозволено да вежбаат танцување помеѓу себе.

По војната кога нејзиното момче бил војник, а потоа борец на отпорот, биле една година во веридба, а потоа се венчале во Болоња кога таа имала 25 години. Тие поминале повеќе од седумдесет години заедно. За тоа време нејзиниот сопруг бил премиер, тој ја водел италијанската централна банка и бил министер за финансии. Во 1999 година станал претседател на Италија до 2006 година кога станал доживотен сенатор.

Пила понекогаш била помалку дипломатска. За време на турнејата низ Неапол, на југот на Италија, таа била цитирана дека рекла Италијанците на југ се подобри и поинтелигентни. Таа била позната по својата отвореност, му давала совети на папата кога ќе се сретнеле. Таа ги охрабрувала луѓето да читаат и да го игнорираат телевизорот.

Пила го прославила својот 100-ти роденден во декември 2020 година. Пила и Чампи биле во брак до неговата смрт на 16 септември 2016 година.

Наводи
------

1. ↑  Redazione Politica (2020-12-19). „I 100 anni di Franca Ciampi, la first lady che conquistò l'Italia". *Corriere della Sera* (италијански). Посетено на 2021-06-18.
2. ↑  „la Repubblica/politica: Franca Ciampi racconta 'Ottant'anni di felicita*"*. *www.repubblica.it*. Посетено на 2021-06-18.
3. ↑  Emsden, Christopher (2016-09-16). „Italy's Former President Carlo Azeglio Ciampi Dies Aged 95". *Wall Street Journal* (англиски). ISSN 0099-9660. Посетено на 2021-06-18.

Надворешни врски
----------------

 Викицитат на италијански има мисли на или за **Franca Pilla**
**Свети Симеон Столпник и Симеон Богопримец** (грчки: *Ιερό Παρεκκλήσιο Ἁγίων Συμεών τοῦ Στυλίτου καί Θεοδόχου*) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Историја
--------

Храмот се наоѓа на главната улица „Леонидас Папапавлу" во северниот крај на градот. Подигнат е во 1835 г. од ктиторите Хаџи Апостолис и Хаџи Кирјаки Катирѕоглу. Во црквата се чува икона на Богородица од 1782 г. Останати вредни старини од неа се пренесени во Музејот на Серската митрополија.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερό Παρεκκλήσιο Αγίου Συμεών τοῦ Στυλίτου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 15 декември 2017.
|  |
| --- |
|  **Св. Ѓорѓи** |
|  |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Струмичка |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Турново |
|  **Општина** | Босилово |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Ѓорѓи |
|  **Изградба** | 1930 (стара)2005 (нова) |
|  **Завршено** | 2010 |
| Архитектонски опис |
|

**„Св. Ѓорѓи""** — православен храм кој се наоѓа во Турново, Општина Босилово.

Историја
--------

Денешната црква посветена на Свети Ѓорѓи во Турново започнала да се гради во 2005 година и била завршена во 2010 година. Претходно, на истото место постоела друга црква која била изградена во 1930 година и која била срушена. За разлика од старата црква, новата сѐ уште не е осветена, освен темелот кој е оставен од старата црква.

Веднаш до оваа црква се наоѓа помалата црква „Св. Петка", која се користи главно за крштевки. Во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта и капела.

Галерија
--------

* Влезот на цркватаВлезот на црквата
* Внатрешност на цркватаВнатрешност на црквата
* Внатрешност на цркватаВнатрешност на црквата
* Внатрешност на цркватаВнатрешност на црквата
* Внатрешност на цркватаВнатрешност на црквата
* КапелаКапела
* Фонтана во дворот на цркватаФонтана во дворот на црквата
* Поглед кон двете црквиПоглед кон двете цркви

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква „Св. Ѓорѓи" - Турново" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија црква во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Вратислав** **I** (чешки: *Vratislav I.*; ок. 888 - 13 февруари 921 година), член на династијата Пшемисловци, бил бохемиски војвода од 915 година до неговата смрт.

Живот
-----

Тој бил син на војводата Боживој I Бохемиски од неговата сопруга Људмила и помладиот брат на војводата Спитихњев I. Околу 906, тој се оженил Драхомира, на хевелска принцеза, да се воспостават блиски врски со полапските Словени. Вратислав имал најмалку два сина, Венцеслав и Болеслав, и двајцата го наследиле како бохемиски војводи. Некои историчари веруваат дека Стрезислава, сопруга на бохемискиот благородник Славник, основач на династијата Славниковци, била и ќерка на Вратислав.

По смртта на неговиот постар брат Спитихњев во 915 година, Вратислав станал војвода во време кога бохемиските земји околу замокот Прага веќе се дистанцирале од политичката и културната сфера на Велика Моравија и паднаа под влијанието на Источна Франкија, особено за време на владеењето на војводата Арнолф Баварски. Тогашниот „*Аналес Фулденс*" известува дека веќе во 900 година, баварските сили го нападнале принцот Мојмир Втори Моравски во сојуз со Бохемците. Од друга страна, војводата Вратислав им понудил на унгарските напаѓачи бесплатен премин и ја поддржал нивната кампања во 915 година против саксонскиот војвода Хенри Птичар.

За Вратислав е заслужен основањето на базиликата Свети Ѓорѓи на Прашкиот замок и исто така со основањето на шелезискиот град Вроцлав (*Вратиславија*). Тој загинал во битка против Унгарците, можеби во 919 година, иако почесто се претпоставува 921 година.

Наводи
------

1. ↑  Loserth, Johann (2008). „Propast hrvatske kneževske obitelji Slavnikovića" [The collapse of Croatian princely family Slavniković]. Во Nosić, Milan (уред.). *Bijeli Hrvati II* [*White Croats II*]. Maveda. стр. 168–169. ISBN 978-953-7029-12-8.

* Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700 by Frederick Lewis Weis; линија 244-7
* The Plantagenet Ancestry by William Henry Turton, страница 85
* Royal Highness, Ancestry of the Royal Child by Sir Iain Moncreiffe, страници 64–65

|  |
| --- |
| Вратислав I **Пшемисловци****Роден(а):** ок. 888  **Починал(а):** 13 февруари 921 |
| Претходник**Спитихњев I** | **Бохемиски војвода**915–921 | Наследник**Венцеслав I** |
| Уметничко лизгање наЗимските олимписки игри 2010 |
| --- |
| Поединечно во машка конкуренција |
| Поединечно во женска конкуренција |
| Спортски двојки |
| Танцови двојки |
| Квалификации |

Натпреварите во **танцови двојки** во уметничко лизгање на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 19, 21 и 22 февруари.

На прв иот ден од натпреварите, со почеток во 16:45 по месно време (UTC-8) се одржаа натпреварите во задолжителен танц, а на 21 февруари, со почеток во 16:15 оригиналниот танц.

Ждрепката за оригиналниот танц беше извршена за време на одржувањето на првиот официјален тренинг, на 4 февруари 2010 година. Двојбата беше дали задолжителниот танц да биде „танго-романтика" или „златен валцер", при што темата „танго-томантика" беше изгласана.

Освојувачи на медали
--------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Злато** | **Сребро** | **Бронза** |
|  Канада (2010)Теса ВирчуСкот Мојр |  САД (2010)Мерил ДејвисЧарли Вајт |  Русија (2010)Оксана ДомнинаМаксим Шабалин |

Наводи
------

1. ↑  Ждрепка за задолжителниот танц од страна на ИСУ, 2 декември 2009 (англиски)

Надворешни врски
----------------

* ISU Communication № 1589 Архивирано на 4 октомври 2009 г. (англиски)
* Уметничко лизгање на официјалното мрежно место на игрите (англиски) (француски)
|  |
| --- |
|  **Јован Богослов** |
|  |
| 
Поглед на црквата со камбанаријата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Струмичка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°45′40″N 22°51′26″E﻿ / ﻿41.76111° СГШ; 22.85722° ИГД﻿ / 41.76111; 22.85722Координати: 41°45′40″N 22°51′26″E﻿ / ﻿41.76111° СГШ; 22.85722° ИГД﻿ / 41.76111; 22.85722 |
| **Место** | Чифлик |
|  **Општина** | Пехчево |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Јован Богослов |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Јован Богослов** — главна селска црква во малешевското село Чифлик. Сместена е во источниот дел од селото, на десната страна од патот којшто води кон Пехчево.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата има правоаголна основа, со полукружна апсида во западниот дел. На јужната страна има пет монофори. Камбанаријата се издига од западната страна, непосредно пред главниот влез од црквата. Таа има квадратна основа и се состои од четири дела. Секој дел од основата кон врвот има помала основа. На секоја страна од првите три дела има по една монофора, додека последниот дел е поотворен од страните. Камбанаријата е покриена со пирамидален кров со ќерамиди над кој има крст. Градбата на црквата и камбанаријата во целост се обоени во бела боја. Во дворот на црквата впечатлива е и пространата трпезарија, која го оградува дворот од западната, јужната и источната страна.

Галерија
--------

* Поглед на јужната страна на цркватаПоглед на јужната страна на црквата
* Камбанаријата на цркватаКамбанаријата на црквата

Поврзано
--------

* Струмичка епархија
* Чифлик (Пехчевско)

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 67. ISBN 978-608-65143-2-7.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Јован Богослов" - Чифлик на Ризницата ?
**Енѓепинг** (шведски: *Enköping*) е град во Шведска, во источниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамки на Упсалскиот округ, каде е втор град по големина и значење. Енѓепинг истовремено е и седиште на истоимената општина.

Природни услови
---------------

Енѓепинг се наоѓа во источниот дел на Шведска и на Скандинавскиот полуостров. Од главниот град на државата, Стокхолм, градот е оддалечен 80 километри северозападно.

**Релјеф** : Енѓепинг се развил во областа Упланд. Подрачјето на градот е рамничарско до ридско, а надморската височина се движи од 10-30 м.

**Климата** во Енѓепинг е континентална под влијание на морето и крајните ограноци на Голфската струја. Затоа, зимите се поблаги, а летата се посвежи во однос на дадена географска широчина.

**Води**: Енѓепинг се развил во внатрешноста. Градот се развил на реката Енѓепингсон, која непосредно јужно од градот се влева во езерото Меларен, трето по големина во Шведска.

Историја
--------

Подрачјето на Енѓепинг било населено уште од времето на праисторијата. Од 13 век тоа е регионален пазар без поголемо значење.

Енѓепинг доживеал преродба во средината на 19 век со поминување на железницата и доаѓањето на индустријата. Населбата добила градски права во 1883 година. година. Оваа благосостојба трае и до ден-денес.

Жители
------

Енѓепинг денес е град со средна големина за шведски услови. Градот има околу 21.000 жители (податок од 2010 г.), а градското подрачје т.е. истоимената општина има околу 40.000 жители (податок од 2010 г.). Последните децении бројот на жиели во градот расте.

До средината на 20. век Енѓепинг бил населен исклучиво со етнички Швеѓани. Меѓутоа, со населувањето во Шведска, населението во градот станало поразновидно, но повторно помало отколку што е случај со другите поголеми градови во државата.

Стопанство
----------

Денес, Енѓепинг е современ индустриски град со посебно развиена индустрија. Во последните две децении особено се развиваат трговијата, услугите и туризмот.

Галерија
--------

* Главната црква во Енѓепинг
* Градски хотел
* Стариот дел од градот
* Градска куќа во Енѓепинг

Надворешни врски
----------------

* Портал: Шведска

* Централен завод за статистика на Шведска - податоци за општините и населените места

* www.enkoping.se Официјален сајт на градот Енкопинг
За други значења на поимот, погл. Шварца.

**Шварца** (германски: *Schwarza*) — лева притока на Зале, во Тирингија, Германија и е 53 километри долга. Нејзиниот извор е во Тириншката Шума, близу Нојхаус на Ренвег. Се влева во Зале во Рудолштат. Други градови на Шварца се Шварцбург и Бад Бланкенбург. Има 50 притоки, од кои најголемите од нив е Лихте, Зорбиц, Вере и Рине. Нејзиното име означува „црна река", што доаѓа од нејзината темна боја во нејзиниот горен тек и дебелата шума, која ја затемнува тесната долина.

Реката Шварца е најбогата со злато во Германија и нејзината долина е позната по нејзините резерви на задоволителни количини на злато од 12 век. Во 1442, правата на овие резерви на злато биле доделени на грофовите од Шварцбург. Повремено одредени аматери во потрага по злато наоѓаат одредени златни грутки во Шварца и денес.

Наводи
------

1. ↑  Thüringer Landesanstalt für Umwelt (Hrsg.): Gebiets- und Gewässerkennzahlen (Verzeichnis und Karte). Jena 1998. 26S.
2. ↑  Peter Stieler, Beginn der Goldsuche im Schwarzatal (германски)
3. ↑  Rich. Christian Kreibich, Goldwäscherei (германски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4390075-6

 |

 |
**Трилер во Манила** (анг. *Thrilla in Manila*) е насловот на двобојот помеѓу Мохамед Али и Џо Фрејзер на Филипините на 1 октомври 1975. Мечот траел скоро целосно каде боксерите се бореле на жештина од околу 40 степени Целзиусови. Дури во четиринаесеттата рунда (од вкупно 15 рунди) тренерот на Џо Фрејзер ја запрел борбата, оти Џо Фрејзер не можел повеќе да гледа. Кусо по крајот на мечот Мохамед Али се онесвестил.

Оваа борба на Мохамед Али е еднакво легендарна како и неговата борбата од 1974 против Џорџ Форман во Киншаса позната како „Тепачка во џунглата" - *Rumble in the Jungle*.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Катедралата Линшепинг** е црква во шведскиот град Линшепинг, епископско седиште на Линшепингската епархија вона шведската црква. Се наоѓа спроти замокот Линшепинг.

Историја
--------

Денес црквата е стара околу 800 години. Сепак, нејзината историја започнува во 11 век, со изградба на дрвена црква. Подоцна, околу 1120 година, била изградена камена црква, базилика со големина од околу половина од денешниот објект.

Околу 1230 година станало неопходно да се изгради поголема црква, бидејќи базиликата била премногу мала. Црквата била проширена на исток, со нов хор и трансепт. Овие делови остануваат како дел од сегашната црква. Од тој период е и сегашниот олтар.

Следното проширување на црквата било направено по крунисувањето на кралот Валдемар, во 1251 година. Главната зграда беше неодамна конструирана, а црквата ја доби сегашната должина од 110 метри и висина од 107 метри.

На почетокот на 15 век, 1408–1420, биле изградени готските капели, со големи прозорци и сводови во облик на ѕвезда. Капелите биле именувани по Свети Андреј (подоцна преименуван по Света Марија), Свети Никола Хермани и Свети Томас Бекет.

Пожарот го оштетил покривот на црквата во 1546 година и повторно во 1567 година. Во периодот од 1747 до 1886 година кулата била реконструирана неколку пати. Во 1967 година бил обновен обликот на покривот од 17 век. Покриен е со бакарна обвивка, од чија корозија е создадена зелената боја.

Катедралата е застапена на насловната страница на албумот *Opus Eponymous* од Ghost, чиј основач, Тобијас Форџ, е роден во Линшепинг.

Галерија
--------

* Катедралата Линшепинг од околу 1690–1710 година.
* Од север
* Катедралата однадвор
* Внатрешност од запад, 2003 година
* Внатрешноста со амвон и олтарот
* Жртвеник.
* Мозаикот над порталот
* Архитектонски детали

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Катедрала Линшепинг" на Ризницата ? |

* Мрежно место
**Света Варвара** (грчки: *Αγίας Βαρβάρας Πενταλόφου*) — црква во селото Жупан, Населичко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.

Църквата е изградена во 1867 г. Се наоѓа во Долното Маало на селото и подигната е врз стара црква. Влезот на храмот има резбани столбови и камени релјефи на херувими — прекрасен пример за преродбеничката уметност. Според традицијата, летото 1777 г. во црковниот двор на „Св. Вардара" Кузман Етолиски им порачал на селаните „кога ќе дојде злото да ги напуштат домовите и да се упатат кон Румани", покажувајќи им го местото на параклисот „Св. Спас" на ридот Румани. Селаните го запомниле ова предание, и така постапиле за време на германската окупација.

Поврзано
--------

* Шишанско-сачишка епархија

Наводи
------

1. ↑  „Ιεροί Ναοί της Αγίας Βαρβάρας στην Πεπονιά και τον Πεντάλοφο Βοΐου" (грчки). Το Βόιον. Посетено на 5 јануари 2015. Занемарен непознатиот параметар `|lang-hide=` (help)[*мртва врска*]
2. ↑  „Αγία Βαρβάρα Πενταλόφου". Δήμος Βοΐου. Архивирано од изворникот на 2015-01-16. Посетено на 28 мај 2014.
Западниот брег на Аспо
 Цитаделата Дротнингскар
**Аспо** е остров во архипелагот Блекинге во југоисточна Шведска. Составува парохија во Меделштад Сто, општина Карлскрона, округот Блекинге. Ја содржи населбата Дротнингскар и истоимената поморска цитадела од 17 век. Островот има околу 460 постојани жители, а многу повеќе посетители престојуваат во лето. Фериботот за возила и патници сообраќа на час, бесплатно, помеѓу Аспо и Карлскона.

Годишната изложба на популарна уметност Конструндан е еден од најпопуларните настани на Аспо и привлекува многу посетители секоја година.

Наводи
------

1. ↑  „Aspö Strandstigen". *Bostad & Miljö* (Swedish). Karlskrona Municipality. 6 December 2010. Архивирано од изворникот на 15 May 2011. Посетено на 24 April 2011.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Tidtabell Aspöleden" (Swedish). Посетено на 24 April 2011.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Туристичка карта на Аспо (PDF) комуна Карлскона

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Шведска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Свети Дванаесет Апостоли** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίων Δώδεκα Αποστόλων*) — црква во градот Драма, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Местоположба
------------

Црквата се наоѓа во источниот дел на градот.

Историја
--------

На местото на црквата имало џамија. По доселувањето на Грците од Турција во 1923 г. во неа се чувале светите предмети (икони, садови и др.) донесени од црквата „Св. Апостоли" во Одрин. Подоцна џамијата е срушена и во 1972 г. митрополитот Дионисиј Драмски поставил камен-темелник на црква. На 18 декември 1977 г. храмот е отворен од истиот митрополит. Голем дел од инвентарот на храмот како амвонот, владичкиот престол, стари икони, резбани предмети и др. денес се чува во Драмскиот црковен музеј.

Поврзано
--------

* Драмска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ο Ιερός Ναός Αγίων Δώδεκα Αποστόλων Δράμας". Πρωινός Τύπος. Архивирано од изворникот на 2014-12-26. Посетено на 17 јануари 2020.
**Агнета Лиселоте „Лиза" Андерсон** (родена на 31 август 1961 година во Малме ) е шведски стрелец .

Стрелаштво
----------

Андерсон освоила бронзен медал на Светското првенство во стрелаштво во 1983 година. 

Таа се натпреварувала на Летните олимписки игри 1984 година во поединечна дисциплина за жени и завршила на четиринаесеттата позиција со 2468 освоени поени.

На Летните олимписки игри 1988 година таа била тринаесетта во поединечна дисциплина за жени и седма во екипна дисциплина за жени.

Наводи
------

 

1. ↑  „LISELOTTE ANDERSSON". *worldarchery.org*. Посетено на 7 March 2020.
2. ↑  „Lisa Andersson". *www.sports-reference.com*. Архивирано од изворникот на 17 April 2020. Посетено на 7 March 2020.

Надворешни врски
----------------

* Профил на worldarchery.org
* Профил на sok.se
**Шовељ Пешевски - Шољо** ( 1926
 во Клечевце, Кумановско — 20 октомври 1944

 во Крушопек, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Се занимавал со земјоделство и чување добиток. Поради лошите материјални услови, бил принуден да стане слуга кај побогати соселани. Како осумнаесет годишен младинец се приклучил кон народноослободителното движење. Есента 1944 година, стапил во борбените редови на Третата македонска ударна бригада. Во нејзин состав учествувал во борбите против германските и бугарските фашистички окупатори кај Страцин, Лојане, Ристовац и Велес. Во една битка против балистите во близината на селото Крушопек, загинал на 20 октомври 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 234. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
|  |
| --- |
| **Шомоѓ****Somogy megye** |
| Грб на округот |
|  |
| Границите на округот |
| Регион | Јужен прекудунавски регион |
| **Административен центар** | Капошвар |
| Површина | 6035,86 км2 |
| Население | 325.024 (2008) |
| Густина на населението | 53,8 /км² |
| Број на населени места | 245 |

**Шомоѓ** (унгарски: Somogy megye; словенечки: *Šomodska Županija*) е името на административниот округ (*comitatus* или *megye*) во модерна Унгарија, како и во поранешното Кралство Унгарија.

Географија
----------

Округот Шомоѓ лежи во југозападна Унгарија, на границата со Хрватска. Се протега помеѓу реката Драва и јужниот брег на езерото Балатон. Своите граници ги дели со унгарските окрузи: Зала, Веспрем, Фејер, Толна и Барања. Тој е најретко населениот округ во унгарската држава. Главен град и негов адмнистративен центар е градот Капошвар. Округот зафаќа површина од 6036 км2.

Историја
--------

*Шомоѓ* било исто така и името на историскиот административен округ (*comitatus*) во Кралството Унгарија. Неговата територија која била малку поголема во споредба со територијата на денешниот округ, денеска се наоѓа во југозападна Унгарија. Главен град на округот бил Капошвар.

Галерија
--------

* Кереки замокот гледан од горе.Кереки замокот гледан од горе.
* Воздушна фотографија: Палатата Нагиберки.Воздушна фотографија: Палатата Нагиберки.
* Воздушна фотографија: Ихарозберени палатата.Воздушна фотографија: Ихарозберени палатата.
* Воздушна фотографија: Палатата Бабокса.Воздушна фотографија: Палатата Бабокса.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шомоѓ" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место
* Портал
* Статистички податоци (2007)[*мртва врска*]
* Галерија[*мртва врска*]

Координати: 46°25′N 17°35′E﻿ / ﻿46.417° СГШ; 17.583° ИГД﻿ / 46.417; 17.583

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Унгарија |
| --- |
|  |
| 
* Барања
* Бач-Кишкун
* Бекеш
* Боршод-Абауј-Земплен
* Ваш
* Веспрем
* Ѓер-Мошон-Шопрон
* Зала
* Јас-Наѓкун-Солнок
* Комаром-Естергом
* Ноград
* Пешта
* Саболч-Сатмар-Берег
* Толна
* Фејер
* Хајду-Бихар
* Хевеш
* Чонград
* Шомоѓ

 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 132529690
* GND: 4288409-3

 |

 |