**Планинската тресиопашка** (науч. *Motacilla cinerea*) е мала птица од семејството на тресиопашките (*Motacillidae*). Видот е сличен на жолтата тресиопашка, но жолтото на долните делови е ограничено само на грлото и задникот. Во сезоната на размножување, мажјаците имаат црно грло. Видот е широко распространет, со неколку популации низ Европа и Азија кои се селат во тропските предели на Азија и Африка. Вообичаено можат да се видат на отворените мочурливи места, каде одат сами или во пар по земјата и ловат инсекти. Како и другите птици од ова семејство и овој вид ја тресе својата опашка, лета ниско со брзи свртувања и има остар повик, најчесто во лет.

Таксономија и систематизација
-----------------------------

Планинската тресиопашка за првпат била опишана од Мармадук Танстел во неговата „Орнитологија британика" од 1771 година.

Односите на овој вид не се доволно расветлени; припаѓа на неафриканскиот клад тресиопашки кои се малку конфузни во надворешната морфологија и мтДНК. Овој вид најверојатно е најблизок до цитронската тресиопашка и подвидот со сина глава од жолтата тресиопашка, но точната поврзаност е нејасна.

Опис
----

Мажјак *M. c. melanope*
Оваа вита тресиопашка има права бела линија над окото и скршен престен околу очите. Горните делови ѝ се сиви и во контраст со жолтото кај задникот и белите долни делови. Мажјакот во сезоната на парење има црно грло кое е обрабено со бели линии како мустаќи. Тие пасат крај бреговите на мочуриштата сами или во пар. Ги користат и камењата и гранките од дрвјата за перчење. Имаат јасен остар повик, а пеењето им е содржано од црцорења.

Распространетост и живеалиште
-----------------------------

Птицата е широко распространета низ палеарктичкиот регион и има неколку добро забележани популации. Номинираната форма (вклучувајќи ја и *caspica* од Иран, Турција и Кавказ) е од западна Европа, со Британија, Скандинавија и Средоземјето. Расата *melanope*, која не е целосно издвоена како подвид е опишана како популација која се размножува низ источна Европа и Средна Азија, претежно од Урал, Тјан Шан и Хималаите. Зимуваат во Африка и Азија. Расата *robusta* се размножува во североисточните делови на Азија и Сибир, проширувајќи сè до Кореја и Јапонија. Овие зимуваат во југоисточна Азија. Островските форми ги вклучуваат: *patriciae* на Азурен Брег, *schmitzi* на Мадејра и *canariensis* на Канарски Острови.

Понекогаш се среќаваат на островите кај западна Алјаска и заскитуваат до Калифорнија на југ.

Поведение
---------

Планинска тресиопашка во Белгија
Сезоната на размножување им трае од април до јули, а гнездата ги сместуваат во близина на брзи потоци или реки, на насипи од камења или меѓу корења. При додворувањето, мажјакот прави кратки летови нагоре и полека, размавтано се спушта надолу испуштајќи серија чипови високи ноти. Во Европа, гнездта често се направени во дупки од човечки структури. Леглото содржи 3-6 испрскани јајца, и може да имаат повеќе легла, но секое наредно има помалку јајца. Вообичаената големина на леглото во Ирска е 5 јајца со успешност од 80%. На Канарските Острови леглата се помали, а сезоната на парење не е толку кратка и точно определена. Инкубацијата трае околу две недели и уште толку за оперјување на пилињата. Живеат најмногу 8 години во дивина.

Овие птици се хранат со различни водени безрбетници, вклучувајќи муви, водни цветови, бубачки, ракови и школки. Тие често „пасат" долж патишата зимно време, одлетувајќи со остар повик *чи-чип*, но по извесно растојание повторно се враќаат на истото место на хранење.

Зимно време се собираат во мали јата. Тие се враќаат на истите места секоја зима, понекогаш во градските градини.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Motacilla cinerea*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. ↑  Tunstall, Marmaduke (1771). *Ornithologia Britannica: seu Avium omnium Britannicarum tam terrestrium, quam aquaticarum catalogus, sermone Latino, Anglico et Gallico redditus* (латински). London, J. Dixwell.
3. ↑  Voelker, Gary (2002). „Systematics and historical biogeography of wagtails: Dispersal versus vicariance revisited". *Condor*. **104** (4): 725–739. doi:10.1650/0010-5422(2002)104[0725:SAHBOW]2.0.CO;2.
4. 1 2  Rasmussen PC and Anderton, JC (2005). *Birds of South Asia: The Ripley Guide. Volume 2*. Smithsonian Institution & Lynx Edicions. стр. 317.
5. ↑  Hume, AO (1890). *The nests and eggs of Indian Birds. Volume 2*. R H Porter, London. стр. 207.
6. ↑  „Checklist of Alaska birds. 15th Edition" (PDF). University of Alaska, Fairbanks. 2009. Посетено на 1 October 2009.
7. 1 2 3  Ali, S and Ripley, S D (1998). *Handbook of the birds of India and Pakistan. Volume 9* (2. изд.). стр. 290–292.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
8. ↑  Klemp S. (2000). „Effects of parental effort on second brood, moult and survival in the Grey Wagtail Motacilla cinerea" (PDF). *Ardea*. **88** (1): 91–98.[*мртва врска*]
9. ↑  Smiddy, P. and O'Halloran, J. (1998). „Breeding biology of the Grey Wagtail Motacilla cinerea in southwest Ireland". *Bird Study*. **45** (3): 331–336. doi:10.1080/00063659809461104.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
10. ↑  Rodríguez B. Rodríguez A. (2007). „Breeding biology of Grey Wagtail Motacilla cinerea canariensis on Tenerife, Canary Islands" (PDF). *Acta Ornithol*. **42** (2): 195–199. doi:10.3161/068.042.0203. Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-03-04. Посетено на 2021-08-14.
11. ↑  Robinson, R.A. (2005). „BirdFacts: profiles of birds occurring in Britain & Ireland". BTO Research. Посетено на 28 October 2009.
12. ↑  Jørgensen OH (1976). „Migration and Aspects of Population Dynamics in the Grey Wagtail Motacilla cinerea". *Ornis Scandinavica*. **7** (1): 13–20. doi:10.2307/3676170.
13. ↑  Santamarina, Jesus (1989). „The Grey Wagtall (Motacilla cinerea) diet in the Ulla river basin, Galicia. NW Spain" (PDF). *Ardeola* (шпански). **37** (1): 97–101.
14. ↑  Neelakantan, KK (1964). „Roosting of the Grey Wagtail [*Motacilla caspica* (Gmelin)] in the Thekkady Wild Life Sanctuary". *J. Bombay Nat. Hist. Soc*. **61** (3): 691–692.
15. ↑  Nickell, Walter P (1968). „Return of Northern Migrants to Tropical Winter Quarters and Banded Birds Recovered in the United States". *Bird-Banding*. **39** (2): 107–116. doi:10.2307/4511469.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Grey Wagtail" на Ризницата ? |

* Grey Wagtail videos, photos & sounds Архивирано на 18 март 2016 г.
* Grey Wagtail (*schmitzi*)
* Ageing and sexing (PDF; 0.97 MB) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze[*мртва врска*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4690187-5
* NDL: 01192720

 |

 |