*Ова е статија за писател. За истоименото воено лице видете **Трајче Крстевски***
**Трајче Крстески** (Прилеп, 18 мај 1950

 - Прилеп, 18 декември 2016

) — македонски раскажувач, романописец, драмски писател, поет, новинар, уредник и издавач.

Животопис
---------

Основно и средно образование завршува во родниот град. Студира книжевност на Филолошкиот факултет на Универзитетот „Кирил и Методиј" во Скопје. Работел како новинар во Радио Скопје. Од 1970 година е уредник во списанието за литература и општествени прашања „Стремеж" (Прилеп), а од 1984 работи како главен и одговорен уредник во издавачката дејност на тоа списание.

Иако своите први литературни остварувања (раскази) почнал да ги објавува уште во 1967 година, Крстески ѝ припаѓа на тнр. *четврта генерација* повоени македонски писатели кои на литературната сцена се афирмираа во текот на седумдесеттите години на XX век. Како раскажувач и романописец тој е типичен претставник на својата генерација, исцело свртена кон пронаоѓање нови, антитрадиционални модели на прозниот дискурс. Внесувајќи одредена доза на (само)иронија и сарказам во просторите на текот на свеста, користејќи екстремно рационализирани дијалози во сосема нерационалните околности на неговите сложени, понекогаш и кафкијански заплеткани и непроодни фабули, тој создаде препознатлив тип на нова проза во рамките на македонската рана постмодерна (Васе Манчев, Митко Маџунков, Алдо Климан, Зоран Ковачевски), по која следуваше тнр. *петтиот круг* (Венко Андоновски, Драги Михајловски, Александар Прокопиев, Јадранка Владова, Димитрие Дурацовски, Ким Мехмети и др.). mojsieva-gusheva/postmodernizmot.htm[*мртва врска*]  Архивирано на 23 мај 2007 г.

Не оддалечувајќи се од општата мрачна и апатична атмосфера што ја обвива неговата проза, а сега и под очигледно влијание на европската антидрама (Јонеско /Ionesco/, Олби /Albee/, Бекет /Beckett/), Крстески напиша и неколку драмски текстови, но со нив сепак ѝ остана поблизок на читателската одошто на театарската публика.

Негови раскази застапени се во повеќе антологии на современата македонска проза и се преведени на повеќе светски јазици.

Трајче Крстески живеел и создавал во Прилеп, каде и починал на 18 декември 2016 година.

Библиографија
-------------

* „Скица zа гоблен со палјачо", „Современост", Скопје, 1973 - драмски текстови,
* „Арлекин со празни раце", „Македонска книга", Скопје, 1981 - роман,
* „Пресуда", 1982 - драма,
* „Убиство со умисла", 1983 - драма,
* „Бела Митра", „Наша книга", Скопје, 1986 - роман,
* „Бесење пес", „Стремеж", Прилеп, 1988 - раскази,
* „Ослободен човек", „Мисла", Скопје, 1989 - роман,
* „Светлина зад ридот", 1990 - роман,
* „Лов", 1991 - роман,
* „Градење црква", 1993 - драма,
* „Силјан повторно лета", 1994 - роман,
* „Скриено во говорот", 1997 - поезија,
* „Генералот и касапот", „Мисла", Skopje, 1998 - роман,
* „Арлекин", „Детска радост", Скопје, 1998 (второ издание на романот „Арлекин со празни раце"),
* „Фантазмагории", 1999 - раскази,
* „Габи", 1999 - публицистика,
* „Јона и полжавот", 2000. - роман,
* „Љубовта на Самуил" - роман,
* „Опстанок", ТВ серија во 10 епизоди
* „Кога ми ги убиваа животните„ -2004- роман
* „Таинственото билје" 2007- раскази
* „Пушти ми музика да поиграм" 2017- раскази- издадени постхумно
* „Преобразби" 2002- поезија
* „Царот умира" 1999- драма
* „ Ecce home" 2005- драма
* „Скриено писмо"- 2003- есеи
* „ Очајот и присуството" 2011- есеи
* „Сказна од Шушумига шума"- 2005- книга за деца

Награди
-------

* Прва награда на списанието „Современост" за најдобра кратка проза во 1971 година
* „Нарциса"
* „Мисла"

Наводи
------

1. ↑  „*Почина писателот Трајче Крстески*". Архивирано од изворникот на 2016-12-20. Посетено на 2017-02-12.
2. ↑  Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, Скопје, 2004, стр. 130.