Neil Young (1976)
**Нил Персивал Јанг** (роден на 12 ноември 1945 година) — канадски пејач-текстописец, музичар, продуцент, режисер и сценарист. По започнувањето на музичката кариера во 1960-тите, тој се преселил во Лос Анџелес, каде што го формирал Бафало Спрингфилд со Стефан Сталс, Ричи Фури и други. Јанг објавил два соло албуми од времето кога се приклучил на Крозби, Стилс и Неш во 1969 година, покрај тројцата како член на Бафало Спрингфилд. Од неговите рани соло албуми и оние со неговиот бенд Crazy Horse, Јанг има снимено постојан прилив на студиски и живи албуми, понекогаш завојувајќи со својата компанија за снимање на патот.

Гитариското дело на Јанг, длабоко личните текстови и потписот на песната ја надминуваат неговата долга кариера. Како млад, исто така, свирел пијано и хармоника на многу албуми, кои често ги комбинираат фолк, рок и други музички стилови. Неговите текстови и тенорот со кој пее ја дефинирале неговата долга кариера. Поради често искривена игра на електрична гитара, особено со Crazy Horse, го добил прекарот "*Кум на гранџот*" и довело до неговиот албум *Mirror Ball* со Pearl Jam во 1995 година.

Јанг во режија (или ко-режија) филмови со помош на псевдонимот Бернард Шаки, вклучувајќи го и Патувањето низ минатото (1973), Руст Никогаш не спие (1979), Човечкиот автопат (1982), Гриндејл (2003) и CSNY / Дежаву (2008). Тој, исто така, придонел и за музика од филмовите Филаделфија (1993) и Dead Man (1995).

Јанг добил неколку награди за Греми и Џуно. Рокенрол куќата на славните го вовел двапати: како соло уметник во 1995 година и во 1997 година како член на Бафало Спрингфилд. Во 2000 година, Ролинг Стоун го прогласи Мун, 34-тиот најголем уметник.

Тој живеел во Калифорнија уште од 1960-тите, но го задржува канадското државјанство. Тој бил награден со Орден од Манитоба на 14 јули 2006 година, и бил назначен за директор на Редот на Канада на 30 декември 2009 година.

Наводи
------

1. ↑  "Young is a most distinctive guitarist and singer, using ghostly shards of feedback to taint his ringing guitar chords." „Neil Young's Passionate Guitar Playing Sparks Rock Arena". *Los Angeles Daily News*. September 14, 1993.
2. ↑  "It's His distinctive, chunky rhythm guitar sound which defines the songs here [on *Living with War*]." Brinn, David (May 30, 2006). „Disc Reviews". *Jerusalem Post*. Посетено на July 28, 2009.
3. ↑  "30 years on, Neil Young remains one of the most distinctive voices of his, or any other, generation." Surkamp, David (September 15, 1992). „Internal Fire from Neil Young Lights the Stage". *St. Louis Post-Dispatch*. стр. 4D.
4. ↑  Miller, Edward (2003). „The Nonsensical Truth of the Falsetto Voice: Listening to Sigur Rós". *Popular Musicology Online*. ISSN 1357-0951. Архивирано од изворникот на July 16, 2012. Посетено на May 26, 2010.
5. ↑  Sinclair, Scott (April 4, 2009). „Neil Young – Fork in the Road". *Popular Musicology Online*. Архивирано од изворникот на April 5, 2009. Посетено на May 26, 2010.
6. ↑  Echard 2005, стр. 43. sfn error: no target: CITEREFEchard2005 (help)
7. ↑  „Rock and Roll Hall of Fame inductee-list". The Rock and Roll Hall of Fame and Museum. 2009. Архивирано од изворникот на January 17, 2010. Посетено на January 26, 2010.
8. ↑  „Governor General Announces 57 New Appointments to the Order of Canada". Office of the Secretary to the Governor General. December 30, 2009. Посетено на December 30, 2009.
9. ↑  „Lieutenant Governor's Awards". Lieutenant Governors Office of Manitoba. 2009. Архивирано од изворникот на May 8, 2006. Посетено на January 26, 2010.