recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Путер од кикиритки** (анг. *Peanut butter*) — прехранбен производ што се добива од печени и ситно мелени кикиритки во вид на паста, кон што е додадено растително масло. 

Путер од кикириткиОва е многу популарен производ во земјите од англиското говорно подрачје и нивните поранешни колонии: Канада, САД, Австралија, Велика Британија, Јужна Африка, Нова Гвинеја, Нов Зеланд, Филипини и Холандија.

Путерот од кикиритки има големо количество белковини и погоден за исхрана на стари луѓе, кои поради проблемите со забите не се во можност да џвакаат месо и на тој начин да внесуваат белковини и белковини.

Распространетост
----------------

Сендвич со путер од кикиритки и џем
Скоро половина од вкупното производство на кикиритки во 2001 г. во САД било искористено за производство на путер од кикиритки.

Путерот од кикиритки обично се користи за подготовка на сендвичи (се мачка леб со овој путер и потоа се додава џем), како и за голем број слаткарски производи, крекери други производи, каде е неопходно засилување на вкусот на кикиритки.

24 јануари во САД се прославува како Национален ден на путер од кикиритки.

Придобивки
----------

Путерот од кикиритки содржи мононезаситени масти и резвератрол. Исто така, обезбедува белковини, витамини како Б3 и Е, магнезиум, фолна киселина, прехранбени влакна, аргинин. Мононезаситените масти го намалуваат нивото на лошиот холестерол, притоа зголемувајќи го нивото на добриот холестерол. Според истражувања спроведени во Америка, умереното конзумирање на путер од кикиритки двојно го намалува ризикот од срцеви болести.

Наводи
------

1. ↑  www.peanutbutterlovers.com Архивирано на 9 април 2011 г. (анг.)
2. ↑  „American Holidays, www.statesymbolsusa.org". Архивирано од изворникот на 2011-12-17. Посетено на 2011-03-21.

Надворешни врски
----------------

* Национален одбор за кикиритки (англиски)
Одри Хепберн и Мел Ферер во ***Маерлинг***
***Маерлинг*** е името на една епизода од американската телевизиска серија *Producers' Showcase* направена за NBC, емитувана на 24 февруари 1957 година.

Приказната во *Маерлинг* се заснова на вистинитата трагична љубовна врска меѓу Принцот Рудолф од Австрија и неговата домарка Бароницата Мери Ветсера, која завршува со нивната мистериозна смрт на 30 јануари 1889 година во Маерлинг во Австрија.

Наводи
------

1. ↑  IMDB entry

 * п
* р
* у
 **Филмови со Одри Хепберн**

**Филмови:**
*Холандски во 7 лекции* (1948) •
*Смеа во Рајот* (1951) •
*Приказната на младите сопруги* (1951) •
*Еден див овес* (1951) •
*Толпата на Лавендер Хил* (1951) •
*Монте Карло, злато* (1951) •
*Ќе одиме во Монте Карло* (1952) •
*Таинствени луѓе* (1952) •
*Празник во Рим* (1953) •
*Сабрина* (1954) •
*Војна и мир* (1956) •
*Смешно лице* (1957) •
*Љубов на пладне* (1957) •
*Зелени палати* (1959) •
*Приказната за калуѓерката* (1959) •
*Непростено* (1960) •
*Појадок кај Тифани* (1961) •
*Час за децата* (1961) •
*Шарада* (1963) •
*Париз, кога врне* (1964) •
*Мојата убава дама* (1964) •
*Како да се украде милион* (1966) •
*Двајца за патот* (1967) •
*Почекај додека се стемни* (1967) •
*Робин и Мериан* (1976) •
*Крвна линија* (1979) •
*Сите се смееја* (1981) •
*Секогаш* (1989) (камео)
  

**Телевизија:**
*Маерлинг* (1957) •
*Љубов меѓу крадци* (1987) •
*Светските градини со Одри Хепберн* (1993)
Такеру Кобајаши носејќи хачимаки, 2010 година
***Хачимаки*** (鉢巻code: ja is deprecated ) (букв. „шлем-шамија") е јапонски шамија за на глава, најчесто направени од црвено или бело платно, обично на кој има дизајн со писмото канџи на предниот дел. Тие се носат како симбол на напор или храброст од страна на носителот, особено од оние во војската, или едноставно да ја држи потта од лицето.

Историја
--------

Потеклото на хачимаки е неодредено. Најчестата теорија наведува дека тие потекнувале како шамии за на глава што ги носеле самураите, носени под оклопите за да ги запрат исечениците од нивните шлемови и да им биде поудобно носењето на нивните шлемови.

Камиказе-пилотите носеле хачимаки летајќи до нивната смрт.

Стилови
-------

Хачимаките се типично украсени со вдаховувачки слогани, како "*Нипон ичи*" (日本一code: ja is deprecated , *"Најдобриот од Јапонија"*). Тие се исто така типично украсени со мотивот на изгрејсонцето, обично во средината на шамијата.

### Чести слогани

Некои чести слогани се:

* *Ичибан*一番 (Број еденcode: ja is deprecated )
* *Гоукаку* (ごうかく/合格code: ja is deprecated , *Успех*)
* *Хисшо* (必勝code: ja is deprecated , *Одлучен да победи*)
* *Нихон/Нипон* (日本code: ja is deprecated , *Јапонија*)
* *Камиказе* (神風code: ja is deprecated , *Божествен ветар*)
* *Тоукон*とうこん/闘魂 (Борбен духcode: ja is deprecated )

Галерија
--------

* Хачимаки кои се продаваат во продавницаХачимаки кои се продаваат во продавница
* Камиказе-пилот облечен во обично хачимакиКамиказе-пилот облечен во обично хачимаки
* Уште еден камиказе-пилот облечен во хачимаки украсено на канџи рајџин (雷神code: ja is deprecated , "бог на грмотевица")Уште еден камиказе-пилот облечен во хачимаки украсено на канџи *рајџин* (雷神code: ja is deprecated , *"бог на грмотевица"*)
* Камиказе-пилот врзувајќи хачимаки на неговиот колега пилотКамиказе-пилот врзувајќи хачимаки на неговиот колега пилот
* Коширо Мацумото IV како Саканаја Горобее од ШаракуКоширо Мацумото IV како Саканаја Горобее од Шараку
* Победникот на трка на ВТЦЦ во 2011 година носејќи хачимакиПобедникот на трка на ВТЦЦ во 2011 година носејќи хачимаки

Поврзано
--------

* Тенугуи

Наводи
------
**Гбаду** - западноафриканска божица на судбината, ќерка на Маву. Гбаду е сочувствителна божица која ги користи своите моќи за да го смирува хаосот кој владее на земјата. Како е божица на судбината е почитувана од народот Фон или Дахомеј од Бенин. Таа ги подучува луѓето на дивинација и претскажување.

Во дахомејската митологија, Маву е божица поврзана и со сонцето и со месечината. Таа е владетел на ноќта, на мајчинството и на светското знаење. Таа го носи ладниот ноќен воздух над врелите африкански неба. Според легендите, таа го создала целиот свет заедно со нејзиниот сопруг Лиза. Гбаду е нивната прва ќерка, онаа која помага да се одржи светот под контрола.

### Митот за Гбаду

> Гбаду има шеснаесет очи и живее на врвот на палма на небото, за да може да ги набљудува кралствата на земјата, морето и небото. Таа е секогаш на дрвото и никогаш не се симнува. Во текот на ноќта, кога спие, сите нејзини очи се затвораат. Наутро, таа не може сама да ги отвори, па нејзиниот брат Легба треба да го стори тоа за неа.
> 
> Кога Легба се качува на дрвото наутро, тој прашува кои очи сака да ѝ ги отвори тој ден. Гбаду нема гласно да одговори на неговите прашања, од страв дека другите ќе слушнат. Така, му става пченка на дланката за да му каже колку очи сака да бидат отворени. Откако ја завршил својата задача, Легба седнува заедно со неговата сестра и гледа што се случува во морето и на Земјата. Еден ден, Легба ѝ рекол на својата сестра дека има голема војна во сите три кралства. Ова било затоа што луѓето не го знаат јазикот на нивниот предок и постојано се расправаат. Затоа, Маву го испратила Легба на Земјата да ги научи луѓето да зборуваат на јазикот на боговите. Пред да замине, Маву на Гбаду ѝ ги дала клучевите за иднината. Легендата вели дека тоа е куќа со шеснаесет врати, секоја врата одговара на едно од нејзините божествени очи. Така, таа станала посредник меѓу луѓето и боговите, држејќи ги клучевите на нивната иднина. Кога луѓето сакаат да ја дознаат својата иднина, тие држат пченка во раката и принесуваа молитви за водство.
> 
>

Поврзано
--------

* Дахомејска митологија
* Маву

Надворешни врски
----------------

Наводи
------

1. 1 2  Auset, Brandi. *The Goddess Guide : Exploring the Attributes and Correspondences of the Divine Feminine*. ISBN 978-0-7387-1551-3. OCLC 1026930243.
2. ↑
3. ↑
Глумецот Роберто Бенињи на Берлинскиот филмски фестивал 2020 година
**Роберто Ремиџо Бенињи** (Roberto Remigio Benigni) е италијански актер,комичар и режисер.Има добиено Оскар за филмот „Животот е убав„(1997) како главен лик и е кандидиран за Нобеловата награда за литература во 2007.Познат е по своите театарски монолози со комична иронија кои станале многу сакани од страна на италијанската и светската публика.Бенињи е читател, толкувач и коментатор на познатата „Боженствена комедија„ од Данте Алигиери..

Наводи
------

1. ↑  „Roberto Benigni". Архивирано од изворникот на 2021-02-07. Посетено на 2021-02-03.
2. ↑  Roberto Benigni was born on October 27, 1952

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 84965604
* LCCN: n92009250
* ISNI: 0000 0001 1450 1541
* GND: 118908782
* SUDOC: 032379560
* BNF: cb12320696w (податоци)
* BIBSYS: 90526308
* MusicBrainz: e6f52968-44ea-49dc-9494-fc1ea2272683
* NLA: 40034999
* NDL: 00730860
* NKC: ola2002152559
* BNE: XX1172795
* CiNii: DA12022430

 |

 |
**Сотириос Висвикис** (грчки: *Σωτήριος Βισβίκης*) — грчки андартски капета, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Сотириос Висвикис е роден во костурското село Богатско. Станал *клефт* (ајдутин) и дејствувал по Вич, Корбец, Грамошта, Сињак и Горуша. Во 1904 година се сретнал со Павлос Мелас во куќата на Николаос Малутас во Делино и се договoил за зеднички дејствија. Четата им се состоела од 8 борци.

Висвикас бил со Мелас во текот на неговата смрт во Статица во октомври. По смрта на Мелас продолжил да ги помага андарските чети на Георгиос Цондос (Вардас), но продолжил да се занимава и со ајдутство.

Бил уапсен по предавството во Кожани .

Наводи
------

1. ↑  Πετσίβας, Γεώργιος (επιμέλεια), Γεωργίου Τσόντου-Βάρδα, Ο Μακεδονικός Αγών, Αθήνα 2003, τόμος Α΄, σσ. 17-18
2. ↑  Κολιόπουλος, Ιωάννης Σ. (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 73
3. ↑  „Δημήτριος Λιθοξόου, Ο Αντιμακεδονικός Αγώνας". Архивирано од изворникот на 2011-08-07. Посетено на 2010-12-27.
4. ↑  „Δέλινο, Τουρκοκρατία". Архивирано од изворникот на 2010-07-04. Посетено на 2010-12-27.
5. ↑  „Δημήτριος Λιθοξόου, Ο Παύλος Μελάς". Архивирано од изворникот на 2010-06-12. Посетено на 2010-12-27.
Димитар Гоголаков
**Димитар Гоголаков**, наречен **Митруш**, во Грција како **Димитриос**, **Димитрис**, **Митрусис Гоголакис** или **Капетан Митрусис** (*Δημήτριος*, *Δημήτρης*, *Μητρούσης Γκογκολάκης*, *Καπετάν Μητρούσης*) — гркомански андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија за заземање на Егејска Македонија од Македонците и нивна асимилација или истерување.

Животопис
---------

Гоголаков е роден во селото Хуманџа. Со засилувањето на грчката вооружена пропаганда во Македонија, тој застанал на чело на една андартска чета која ги обиколувла селата во Серско и вршеала притисок врз македонското егзархиско население.

Според Христо Силјанов, прва жртва на Гоголаков бил Мито Милушев од село Долно Христос. Поради ова убиство, како и поради други, тој бил осуден од страна на Македонската револуционерна организација. Смртната пресуда требало да ја изврши војводата Таската Серски.

На 1 септември 1906 година војводата Таската Серски влегол во селото Хуманџа за да ја изврши пресудата но Гоголаков успеал да избега, а четата на Македонската револуционерна организација ги ликвидирала неговата жена и дете.

Гологанов со цел за да се одмази на 25 октомври со својата чета го нападнал егзархиско село Горно Караџово. Во текот на нападот биле запалени 10 куќи и биле убиени 30 души. Од напаѓачите бил ранет андарскиот капетан на џумајската чета Атанас Хаџипантазиев (Танасис Хадзипантазис), тој од здобиените рани умрел во јануари 1907 година.

Нападот на селото Горно Караџово ги раздвижило големите сили и нивните дипломатски претставници, како што биле австроунагарскиот конзул Пари и франсцускиот офицер Фулон.

По нападот на селото Серскиот силогос го пратил Гоголаков во Атина, но по два месеци се вратил во Македонија и застанал на чело на андартска чета потпомогнат од Теодорос Турлендес од Мегалополи и Николаос Панајоту  од Агринио.

На 13 јули 1907 година Гоголаков зедно со четворица андарти - Јанис Урдас, Михалис Узунис, Турлендес и Панајоту, влегол во серскиот кварт *Каменика* и сите петмина се сместиле во куќата на свештеникот од црквата *Свето Благовешение*. Таму биле предадени од Дико и квартот бил опколен од турската војска и башибузлук. Гоголаков и неговите луѓе се забарикадирале во камбанаријата на црквата и пет часа се спротивставувале. Во текот на борбата Турлендес и Узунис загинале, а Панајоту и Урдас биле ранети и заробени, подоцна биле погубени, а Гоголаков се самоубил за да не се најде во рацете на власта.

Во близината на местото каде била борбата е подигнат споменик на Гоголаков, во 1927 година неговото родното село Хуманџа е преименувано во „Митруси", а административната единица во која селото се наоѓа е именувано како Капетан Митруси.

Поврзано
--------

* Гркомани

Надворешни врски
----------------

* Христо Силянов. „Освободителните борби на Македония", том II, стр.229-230.
* Μητρούσης Γκογκολάκης
* A Profile of Hero Kapetan Mitrousis Архивирано на 25 ноември 2003 г.

1. ↑  „Νικόλαος Παναγιώτου". Архивирано од изворникот на 2009-01-30. Посетено на 2010-12-28.
**Стерјос Влахвеис** (грчки: *Στέργιος Βλάχβεης*), познат како **Влахбеис** или **Вајраклис** (Βλάχμπεης, Βαϊρακλής) e андарстки капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија .

Животопис
---------

Роден е во селото Долна Џумаја (денес Ираклија, Грција). Во почетокот бил андарт во четата на капетанот Зервас (Дукас Дукас), а кон крајот на 1906 година, Влахвеис го наследил ранетиот, а подоцна и починат капетан Атанас Хаџипантазиев, на тој начин Влахвеис застанал на чело на џумајската андарстака чета.

Четата на Влахвеис во Леригово по Младотурската револуција
Влахвеис дејствувал во Валовишко и Серско. Првите дејствија му биле насочени против Романската пропаганда во Македонија, дејствувајќи во Долна Џумаја и Горно Порој, а потоа почнал да ги напаѓа четите на Македонската револуционерна организација.

На 13 септември 1907 година Влахвеис заедно со Насос Фенгарас го убиле Динка, бидејќи тој го предал андартскиот капетан Димитар Гологанов. Есента 1907 година Влахебис заминал за Атина, а по враќањето во Македонија дејствувал на Халкидик и во реонот на Тахинското Езеро.

По Младотурската револуција, четата на Влахевис тргнала од планината Холомондас, минала преку Нигрита и Долна Џумаја и станал првата чета која влегла во Сер на 22 јули 1908 година.

Во Првата балканска војна со својата чета влегол во Нигрита. По Втората балканска војна бил долгогодишен кмет на Долна Џумаја.

По неговата смрт на централниот плоштад во Долна Џумаја му бил подигнат споменик.

Наводи
------

1. ↑  „Στέργιος Ι. Βλάχμπεης". Архивирано од изворникот на 2011-02-09. Посетено на 2010-12-27.
2. ↑  „Ο Μακεδονικός Αγώνας και οι Σερραίοι Μακεδονομάχοι". Архивирано од изворникот на 2008-02-19. Посетено на 2010-12-27.
**Георгиос Jaнглис** (грчки: *Γιώργης Γιαγκλής* или *Γεώργιος Γιαγκλής*) бил андартски капетан, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.

Биографиja
----------

Јанглис е роден во гратчето Ерисово (Јерисос) на Халкидик, тогаш во Османлиското Царство, денес во Грција.

Во 1905 година заедно со Дукас Дукас, Атанас Хаџипантазиев, Андреас Макулис, Стерјос Влахвеис и Димитар Гоголаков ја претставувал основната сила на грчката вооружена пропаганда во Серско .

Во 1944 година по завршувањето на бугарската окупациска зона западно од Струма, ја напуштил Нигрита и се засолнил во светогорскиот манастир Ивирон и се замонашил под името *Гавриил* .

Починал во 1946 година. Грчките власти ги префрлиле неговите останки во Ерисово, каде што бил подигнат и негов споменик .

Наводи
------

1. ↑  Χρονολόγιο των Σερρών
2. ↑  Μακεδονικός Αγώνας και Μακεδονομάχοι
3. ↑  „Το Κελλί του μοναχού Γαβριήλ (Καπετάν Γιαγλή)". Архивирано од изворникот на 2010-03-27. Посетено на 2011-02-03.
4. ↑  „Ο οπλαρχηγός Καπετάν Γιώργης Γιαγκλής". Архивирано од изворникот на 2012-04-26. Посетено на 2011-02-03.
**Петрос Јоанидис** (грчки: *Πέτρος Ιωαννίδης*) е грчки андартски капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Јоанидис е роден во Кавала, тогаш во Османлиското Царство. Станал клефт (ајдутин), а по засилувањето на грчката вооружена пропаганда се приклучил на грчката кауза и влегол во андартска чета. Заедно со Атанасиос Минопулос ги обиколувале Халкидик, Солунско и Серско.

Во Првата балканска војна војна учествувал како доброволец под команда на полковникот Василиос Папакостас. Во Втората балканска војна ја заштитувал северната граница на Халкидики од евентуален напад од бугарска страна .

Извори
------

1. ↑  Αρχείο Διεύθυνσης Εφέδρων Πολεμιστών Αγωνιστών Θυμάτων Αναπήρων (ΔΕΠΑΘΑ), Αρχείο Μακεδονικού Αγώνος, φ. Ι-28
2. ↑  Κολιόπουλος, Ιωάννης Σ. (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 67
**Андреас Макулис** (грчки: *Ανδρέας Μακούλης*) бил андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Макулис е роден во Станимака, денес Асеновград, Бугарија. Дезертирал од бугарската армија и се приклучил на грчката вооружена пропаганда во Македонија. Предводел андартска чета во Серско и водел борба против четите на Македонската револуционерна организација.

На 17 октомври 1906 година убил двајца дејци на Македонската револуционерна организација во Ајдонохори.

Во март ликвидирал 11 селани од Горно Броди во Таш Олук, а во април во лагадинското село Стефанија го ликвидирал Мехмед Али Ефенди. Во мај ја убил Биска во Нигрита.

На 2 мај четата на Макулис имала борба со чета на Македонската револуционерна организација кај селото Вержани (денес Психико), во борбата загинале 3 андарти и 5 четници.

Во почетокот на јули 1907 година, Макулис ги изгорел нивите на егзархиските села Мклен и Дреново, во реонот на војводата Димитар Михајлов .

По убиството на андартскиот капетан Димитар Гоголаков во Сер на 14 јули 1907 година, османлиските власти ја мобилизирале војската од Зихна и други реони. Истиот ден четата на Макулис е во патријаршиското село Довишта каде ја чека четата на Јонис Силос од Карлуково, со која планирал да ги нападне Мклен и Дреново.

Меѓутоа неговата чета била опколена од османалиските сили и башибузлук од турското село Сокол и по борбата која настанала загинале капетанот Макулис и андартите Хрисафис Патриманис, Василиос Пситис, Анастасиос Амблямис и Евангелос Хадзиелевтериу, а се спасиле Николаос Цјапос и Сотирис Сосиос  Името на Андреас Макулис носи улица во Сер..

Андарти во четата на Макулис
----------------------------

* Николаос Цјапос
* Евангелос Хадзиелевтериу
* Василиос Пситис
* Анастасиос Амблјамис
* Теодосиос Годоциос или Бумбумис
* Андониос Нускалис
* Христос Фрастанлис
* Никос Ахиниотис
* Илиja Карликолис
* Хрисафис Патриманис
* Сотирис Сосиос
* Јоанис Стенимахиотис

Извори
------

1. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 107.
2. ↑  „Ο Ανδρέας Μακουλης (Στενιμαχιωτης) και η μάχη της Δοβιστας (Εμμ. Παππας)". Архивирано од изворникот на 2009-02-16. Посетено на 2011-01-23.
3. ↑  „Η μάχη της Δοβίστας". Архивирано од изворникот на 2013-10-18. Посетено на 2011-01-23.
4. ↑  „Επιτροπής Ονοματοθεσίας Οδών και Πλατειών". Архивирано од изворникот на 2004-08-09. Посетено на 2011-01-23.
**Атана̀сиос Мино̀пулос** (грчки: *Αθανάσιος Μινόπουλος*) бил андартски капетан, и учесник во Борба за Македонија.

Животопис
---------

Четата на Минопулос.
Минопулос е роден во сиромашно семејство на 1 јануари 1874 година во халкидичкото село Варвара, тогаш во Османлиското Царство. Во текот на целиот свој живот остана неписмен. Учествувал во Грчко-турската војна од 1897 година како доброволец во инженерски баталјон.

Со засилувањето на грчката вооружена пропаганда зема учество во Борбата за Македонија. Во 1903 година го снабдувал грчкото конзуларство во Солун со податоци за доставувањето на оружје од страна на Македонската револуционерна организација за нејзините чети. Во 1904 година станал андартски капетан, а со неја дејствувал сè до 1908 година во Серско и Халкидичкот полуостров  .

Во 1912 година учествувал во Првата балканска војна под команда на Константинос Мазаракис. Во 1938 година Минопулос го добил Медалот на македонската борба. Умира во Солун во 1962 година.

Извори
------

1. ↑  „Ο μακεδονομάχος Αθανάσιος Μινόπουλος". Архивирано од изворникот на 2020-08-06. Посетено на 2011-01-26.
**Николаос Манос** (грчки: *Νικόλαος Μάνος*) е андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија

Животопис
---------

Николаос Манос е роден во леринското влашко-арванитско патријаршиско село Бел Камен. По засилувањето на грчката вооружена пропаганда во Македонија се приклучил кон грчката кауза. Во периодот од април 1905 до ноември 1907 година извршувал разни задачи, бил курир, водач и андарт во разни чети кој воделе борба со Македонската револуционерна организација.

По наредба на Николаос Андрианакис почнал да раководи самостојна чета, а со неа во Невеска го ликвидирал Зенел беј.

Во почетокот на април 1910 година бил уапсен од турските власти и бил осуден на 10 години затвор и испратен за Бодрум, но по неклоку јмесеци бил амнестиран од турскиот султан Мехмед V и бил ослободен.

По амнестијата се вратил во Македонија и ја продолжил својата андартска дејност во текот на целата 1910 година. Манос во Бел Камен го ликвидирал С. Михалалези, кој бил локален раководител на Романската пропаганда во Македонија.

Воо 1912 година избегал во Лариса. Потоа учествувал во Првата балканска војна со чета составена од доброволци од Костурско и Леринско. Извршувал задачи од ІІІ и V грчка дивизија .

Извори
------

1. ↑  Αρχείο Διεύθυνσης Εφέδρων Πολεμιστών Αγωνιστών Θυμάτων Αναπήρων (ΔΕΠΑΘΑ), Αρχείο Μακεδονικού Αγώνα, φ. Μ-542.
2. ↑  Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σσ. 167-168.
Четите на Гоно Јотов (седат десно) и Апостолис Матопулос (седнат лево). Папагалос е втор од десно на десно.
**Стефанос Папагалос** (грчки: *Στέφανος Παπαγάλος*) бил андартски капетан, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Стефанос Папагалос е роден во Бер,тогаш во рамките на Османлиското Царство. Дејствувал како топџија во вооружена чета, а малку подоцна почнал да раководи сопствена андартска чета. Учествувал во Битката кај Ениџевардарското Езеро зедно со Атанасиос Минопулос и Јоанис Деместихас (капетан Никифорос).

По Младотурската револуција раководи андартска чета од 28 души. Бил убиен во 1910 година во борба кај селото Схинас.

Извори
------

1. ↑  Αρχείο Διεύθυνσης Εφέδρων Πολεμιστών Αγωνιστών Θυμάτων Αναπήρων (ΔΕΠΑΘΑ), Αρχείο Μακεδονικού Αγώνα, φ. Π-370
2. ↑  Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 33
3. ↑  „Οι επίσημα αναγνωρισθέντες ως Μακεδονομάχοι της Ημαθίας, Αλέξανδρος Α. Χατζηκώστας". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2011-01-26.
4. ↑  Ο Μακεδονικός Αγώνας και η Βέροια[*мртва врска*]
**Константинос Ризос**, или **Ксантопулос** (грчки: *Κωνσταντίνος Ρίζος* или *Ξανθόπουλος*), е андартски капетан, деец на грчката вооружена пропагнада и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Константинос Ризос е роден во Драма, тогаш во Османлиското Царство, денес Грција. Од рани години и се приклучил на грчката кауза и учествува во борбите против четите на Македонската револуционерна организација.

Подоцна станал андартски капетан и со својата чета ги обколувал Еласона, Лерин, Гребен и Баба Планина, а чета исто така му дејствувал и во околината на Самарина..

Наводи
------

1. ↑  Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 25.
**Теохарис Геројанис** (на грчки: *Θεοχάρης Γερογιάννης*) е грчки лекар, музичар, музиколог, општественик, еден од првите организатори на грчката вооружена пропаганда во Македонија.

Животопис
---------

Роден е во 1858 година во халкидишкото гратче Леригово, тогаш во Отоманското Царство, Арнеа, Грција. Брата му Георгиос Геројанис бил градоначалник на Леригово од 1896 до 1906 година. По професија Теохарис е лекар. Учел музика од Димитър Златанов Градоборчето и Стаматиос Заркинос во Солун. Започнал да предава европска музика во Атинската филхармонија. Пеел 15 години со успех во Атина и пишувал музички барања.

Во 1902 година го основал Централниот македонски силогос во Атина заедно со своите браќа Маврудис и Христодулос.

Наводи
------

1. ↑  Pandektis
2. ↑  Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001.
3. ↑  Θεοχάρης Γερογιάννης[*мртва врска*]
4. ↑  „Θεοχάρης Γερογιάννης". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2017-07-10.

* Теохарис Геројанис (лево) и друг човек Теохарис Геројанис (лево) и друг човек
* Георгиос Геројанис Георгиос Геројанис
* Георгиос Геројанис со семејството Георгиос Геројанис со семејството
* Маврудис Геројанис Маврудис Геројанис
Скопје, главниот град на Македонија
**Главен град** (понекогаш се среќава и како **престолнина**, **столнина** или **столица**) — административен центар на една држава, покраина, округ, департман или друга единица, којшто се одликува со неколку главни одлики:

* Обично во главниот град се наоѓа владата на државата. Но тој може да се разликува од вистинското седиште на владата. На пример во Холандија главниот град е Амстердам, додека седиштето на владата е во Хаг.
* Во монархиите главниот град најчесто е таму, каде се наоѓа кралскиот двор (може да се мести од едно во друго место).
* Обично главниот град е запишан во Уставот на државата.
* Често главниот град е центар на важни дејности - администрација, образование, наука.

Ва повеќето случаи главниот град е најголемиот град во земјата, но има многу исклучоци. На пример во Швајцарија главниот град е Берн, a најголемиот град е Цирих; во САД главниот град е Вашингтон, најголемиот град е Њујорк и слични други вакви случаи.

Некои држави имаат повеќе од еден главен град. На пример ЈАР има 3 главни градови – Собранието заседава в Кејптаун, владата е во Преторија, судот се наоѓа во Блумфонтејн. Најголемиот град во ЈАР е Јоханесбург.

Исто така, автономните области имаат главни градови (провинциите во Германија и Австрија, кантоните во Швајцарија, државите во САД и слично).

Поврзано
--------

* Список на главни градови во светот

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85019972
* GND: 4127960-8
* BNF: cb119523842 (податоци)
* NDL: 00572463
* NKC: ph114673

 |

 |
**Григориј Чуриловски** (Γρηγόριος, ηγούμενος μονής Τσιριλόβου) — гркомански патријаршиски свештеник во Чуриловскиот манастир и учесник во Грчката вооружена пропаганда во Македонија.

Биографија
----------

Григориј е роден во костурското село Чурилово в 1837 година. Станал игумен на Чуриловскиот манстир и под негово раководство во преиодот меѓу 1904 и 1908 година, манастирот станал база на Елиномакедонскиот комитет и неговите андартски чети.

Во текот на борбите меѓу андартските чети и оние на Македонската револуционерна организација, во 1905 година Чуриловскиот манстир бил запален .

Григориј умира во 1912 година , а во 2004 година во Чуриловскиот манастир е подигнат негов споменик.

Извори
------

1. ↑  Силянов, Христо. Освободителните борби на Македония, том II, стр. 138.
2. ↑  Силянов, Христо. Освободителните борби на Македония, том II, стр. 211.
3. ↑  Pandektis
Јукатански Канал во рамките на Средна АмерикаЈукатански Канал
Местоположба на протокот

**Јукатански Проток** или **Јукатански Канал** — проток помеѓу Мексико и Куба кој ги поврзува Карипското Море и Мексиканскиот Залив. Широк е околу 217 км а длабок речиси 2.800 метри.

Струи
-----

Протокот се протега од ’ртот Каточе во Мексико до ’ртот Сан Антонио во Куба. а водата тече низ Карипското Море од исток кон запад. Обемот на премин на водата изнесува 5 Sv од северноекваторската струја која минува низ Приветрениот Премин и 12 Sv од јужноекваторската струја која тече долж брегот на Бразил, при температура од барем 17 °C. Овие струи минуваат крај полуостровот Јукатан и ја образуваат јукатанската струја, која пак е одговорна за најголемиот дел од дотекот на вода во Мексиканскиот Залив. Јукатанската струја тече силно на западната страна на протокот, додека пак во спротивна насока, по источната страна оди кубанската противструја. Под јукатанската струја во јужен правец тече јукатанската потструја, која носи вода од Мексиканскиот Залив на други места.

Корални гребени
---------------

Како што водата тече низ протокот и влегува во Мексиканскиот Залив, таа минува низ плиток дел од морето наречен Кампечки Подводен Брег. Тука се простираат корални гребени, соседни на надворешната граница на јукатанската плоча, околу 100 км од копното. Коралите *Acropora cervicornis*, *Acropora palmata* и *Montastraea annularis* се главни гребеноградители, иако голем дел од нив изумреле на крајот на 1990-тите. Оттогаш наваму дел од нив е повратен. Ова плитко подрачје страда и од прекумерен риболов од мештаните.

Поврзано
--------

* Јукатан (полуостров)
* Јукатан (сојузна држава)
* Список на протоци

Наводи
------

1. ↑  Britannica
2. ↑  Gyory, Joanna; Mariano, Arthur J.; Ryan, Edward H. „The Caribbean Current". *Ocean surface currents*. Архивирано од изворникот на 2009-04-08. Посетено на 2013-08-31.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
3. 1 2  Gyory, Joanna; Mariano, Arthur J.; Ryan, Edward H. *The Yucatan Current*. *Ocean surface currents*. Архивирано од изворникот на 2020-08-04. Посетено на 2013-08-31.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
4. ↑  Cortés, J. (ed.) (2003). *Latin American Coral Reefs*. Gulf Professional Publishing. стр. 134–147. ISBN 9780080535395.CS1-одржување: излишен текст: список на автори (link)
5. ↑  Jord, E. „Mexico". *Reefs at Risk in the Caribbean*. World Resources Institute. Архивирано од изворникот на 2013-05-08. Посетено на 2013-08-31.

Координати: 21°34′42″N 85°54′27″W﻿ / ﻿21.57833° СГШ; 85.90750° ЗГД﻿ / 21.57833; -85.90750
**Аокигахара** (јапонски: 青木ヶ原), позната и како **Море од Дрвја** (јап. *樹海*) — шума северозападно од подножјето на планината Фуџи на јапонскиот остров Хоншу. Вкупната површина е околу 35 км². Теренот опфаќа многу карпести пештери, а особеностите на местоположбата, особено густината на шумата и низините, обезбедуваат „заглушувачка" тишина. Исто така, се тврди дека има огромни наоѓалишта железна руда под земја во шумската област. Ова очигледно го објаснува фактот што компасите не работат во Аокигахара. Земјиштето на кое се наоѓа шумата е вулканска карпа што е прилично густа и не може да се работи со рачни алатки, како мотики и лопати.

Позната е како популарно место за самоубиства и наводно е најпопуларното во Јапонија. Исто така, се сместува како втор во светот по мостот Златна порта во Сан Франциско. Во шумата има знаци и на јапонски и на англиски јазик, кои се обидуваат да ги убедат луѓето да не се самоубијат. Се вели дека шумата е прогонувана од јуреи (лути духови), кои биле оставени да умрат. Луѓето што одат таму за да си го одземат животот обично врзуваат конец кога влегуваат, така што ако се предомислат и сакаат да излезат живи, да можат да си го најдат патот, но никој никогаш нема излезено.

Историја
--------

Аокигахара е позната како Шума на Самоубијците. Првично била поврзана со јапонската митологија. Легендите за ова место им биле познати на Јапонците уште од средновековието, а во XIX век сиромашните семејства донеле старци и деца што не можеле да ги нахранат и ги оставиле тука да умрат. Традиционално, суеверните Јапонци лесно веруваат во натприродните сили што живеат во шумите, и во ѓаволи и призраци што живеат меѓу дрвјата на Аокигахара.

Наводи
------

1. ↑  Harrington, Patrick (22 January 2017). „Hiking in a Forest Born Out of Mount Fuji's Lava". *The New York Times*. стр. TR8.
2. ↑  „Exiting Early". The Wall Street Journal. Посетено на 2012-12-15.
3. ↑  „STUDIO 360 IN JAPAN". Studio 360. Архивирано од изворникот на 2011-04-08. Посетено на 2012-12-15.
4. ↑  „The Suicide Woods of Mt. Fuji". *Seek Japan | Your Guide To Living, Working And Traveling In Japan* (англиски). 2021-02-25. Посетено на 2023-12-17.
5. ↑  Blair Mathis (2008-06-24). „Backpacking Japan: Aokigahara Jukai- the Forest of Death". Associated Content, Inc. Архивирано од изворникот на 2012-04-26. Посетено на 2010-05-19. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Аокигахара" на Ризницата ? |

* Aokigahara Forest information
* Suicide Forest in Japan (May 2012) на YouTube
* „鳴沢氷穴" [Narusawa Hyoketsu Ice Cave]. Mt Fuji Cave.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 257341146
* NDL: 01019986

 |

 |
**Свето Преображение** (грчки: *Μεταμόρφωση του Σωτήρος*) — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Претставува митрополитска црква на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија (иако катедрална е „Св. Петар и Павле" во Бер).

Црквата се ноаѓа во центарот на градот, веднаш до Серфиџиевото училиште во старото маало Пуљана. Изградена е на местото на параклис од 1932 до 1939 г. Во средствата за иградба учествувале негушки иселеници во Бостон, САД.

Градбата претставува крстокуполна базилика со импресивна камбанарија. Иконостасот е мермерен со преносливи икони. Живописувањето на внатрешноста започнало веднаш во 1939 г. од руски зограф, кој за жал во 1940 г. ја напуштил земјата, завршувајќи ги само куполата и апсидата. Во храмот има многу икони од негушкиот зограф Христодулос Матеу.

Во 2002 г. боровете на црковниот плоштад се прогласени за заштитен споменик.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  Κύρου, Νίκος, Ολυμπία Τσίτση (Επιμέλεια) (2005). *Οι εκκλησίες της Νάουσας. Πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Σχ. έτους 1999 – 2000* (PDF) (грчки). Νάουσα: 3ο Γυμνάσιο Νάουσας. стр. 16. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-05-15. Занемарен непознатиот параметар `|lang-hide=` (help)
2. ↑  „ΥΑ 1221/29-4-2002 - ΦΕΚ 428/Δ/24-5-2002". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-04-01. Посетено на 8 јули 2018.
**Глигор С. Новески** ( 1910
 во Горно Ботушје, Порече — 10 октомври 1944

 во Седларево, тетовско) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Глигор С. Новески бил роден во 1910 година во селото Горно Ботушје кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Во НОБ пристапил кон 15та поречка бригада. Загинал во борбите кај Седларево близу Тетово (Сува Гора) во борбите со балистите на 10 октомври 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.216



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Михаил (Дине) Хандури** или **Хандули** (романски: *Mihail Handuri, Handuli*, грчки: *Ντίνο Χαντούρη*; роден во Голема Ливада, Гуменичко, Егејска Македонија) — македонски револуционер, вовјвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

Животопис
---------

Михаил Хандури е роден во егејското влашко село Голема Ливада. Во август 1906 година Ѓорѓи Мучитанов навлегол со чета составена од Власи на Пајак планина му го предал раководството на Михаил Хандури. Тоа биле Косту Дабижа, Таки Николов и Наум Петрушевски од Крушево, Ванчо Дамаш и Георги (Јори) Гаки Доду од Гопеш, и Наки Кузман од Маловиште, а кон он нив се присоединиле уште и Христо Преш од Негован, Никола Макри и Муша Дарлајани од Долјани, Кола Нича и Јанчу Пендифунда од Бер, Христо Гича Рошо од Патичино и Мита Здру од Кадрево. Четата се поделила на две едински, кои имале дејства во реоните на Воденско, Ениџевардарско и Берско околу 2 години. Четата разполагала со сопствен печат, на кој пишувало „Влашка Берско - Воденска чета на ВМОРО - Централисти".

Во летото 1907 година заедно со Иван Златанов и Георги Касапчето од Месимер или Ѓорѓи Мучитанов - Касапчето се сретнал со Телос Агапинос и Антонис Мингас, кои се обиделе да ги привлечат на грчка страна и да го растурат македонско-влашкиот сојуз во Ениџевардарско. Андарти биле заробени и обесени неколку дена подоцна.

Наводи
------

1. ↑  Costu Dabija, Tachi Dincea and Naum Petrushevski, all four from Krushevo, Unciu Damash and Ioryi Gachi Dodu from Gopesh and Nachi Cuzman from Malovishta, Hrista Presh from Negovan, Nicola Macri and Musha Darlaiani from Doliani, Cola Nicea and Iancu Pendifunda from Veria, Hristo Chicea Rosho from Paticina and Mita Zdru from Candrova.
2. ↑  "Vlach Veria – Vodena band of IMRO – Centralists"
3. ↑  Minov, Nikola. The Aromanians and IMRO, в: Macedonian historical review, vol.2, 2011, стр.191-193.
4. ↑  „Τρομπούκη, Αλεξάνδρου. Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ( Ο μαρτυρικός θάνατος του Ανθυπολοχαγού Τέλλου Αγαπηνού (Άγρα) το καλοκαίρι του 1907), ΧΡΟΝΙΚΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Ν. ΗΜΑΘΙΑΣ τχ.1 (Απρίλιος - Ιούνιος 2008)" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2015-06-10. Посетено на 2017-02-04.
**Трајко Тодоров (Тодев)**, најпознат како **Трајко Желевски** ( 1875
, Желево, Костурско -  1923
, Асеновград, Бугарија) — македонски револуционер, деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација и костурски војвода.

Животопис
---------

Трајко Тодоров е роден во 1875 година во костурското село Желево, денес Андартико, Егејска Македонија. Завршил основно образование. Во 1898 година влегол во редовите на ВМОРО и од 1900 година бил нелегален четник кај Пандо Кљашев и Митре Влаот. По Илинденското востание од 1904 до Младотурската револуција во 1908 година бил помошник на реонскиот војвода Христо Цветков во Костурско. За реон на дејствување, Желевски го имал родното село и го придружувал Христо Цветков при обиколките во реонот на Костенарија.

После Хуриетот работел во Торонто, Канада. При избувнувањето на Првата балканска војна тој се вратил и учествувал во борбите против Османлиското Царство. Пред крајот на војната се вратил во родното село, но по распит на грчки војници за да го вооружат, тој пребегнал во Бугарија.

По Втората балканска војна во 1913 година бил дел од Здружената партизанска чета на Македонско-одринското ополченство на Васил Чекаларов, која војува со грчки чети. Учествувал и во Првата светска војна.

По потпишувањето на т.н. Мајски манифест во 1923 година и последователните братоубиства, бил застрелан заедно со Тома Желински, во јуни, истата година.

* Трајко Желевски, Тома Желински, Ѓорѓи Шкорнов и Пандо СидовТрајко Желевски, Тома Желински, Ѓорѓи Шкорнов и Пандо Сидов
* Ставро Стојанов Ѕавела од Рулја, Тома Желински од Желин и Трајко Тодев од ЖелевоСтавро Стојанов Ѕавела од Рулја, Тома Желински од Желин и Трајко Тодев од Желево
* Костурски војводи, април 1913 година во Ксанти. Трајко Желевски (легнатиот од лево)Костурски војводи, април 1913 година во Ксанти. Трајко Желевски (легнатиот од лево)

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Трајко Желевски" на Ризницата ? |

1. ↑  Георгиев, Величко, Стайко Трифонов, История на българите 1878 - 1944 в документи, том 1 1878 - 1912, част втора, стр. 475-481. „Българските революционни чети в Македония според доклад на А. Тошев до министъра на външните работи и изповеданията Д. Станчов"
2. ↑  Томев, Фото. Кратка история на село Желево, Македония, издава Желевското Благотворителното братство в Торонто, Торонто, 1971, с. 42-43/Tomev, Foto. Short history of Zhelevo village, Macedonia, Zhelevo Brotherhood, Toronto, 1971, p. 42-43.
3. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 56.
4. ↑  Според Петар Чаулев за убиството била добиена согласност од Никола Милев - Отворено писмо на П. Чаулев до г. Кирил Прличев, сметководител на Внатр. Македонска Револ. Организација и учител в III Софиска машка гимназија, Софија, 13 октомври 1924 г.
**Алберт Сониксен** (англиски: *Albert Sonnichsen*) бил американски новинар, заштитник на македонско - одринската револуционерната борба во Македонија и Одринско.

Животопис
---------

Алберт Сониксен е роден на 5 мај 1878 година во Сан Франциско. На 21 години во 1899 година заминал како учесник во американска експедиција за Филипините, каде што поминал на страната на бунтовничките локални племиња. Во 1901 година во Њујорк ја објавил својата прва книга со спомени од оваа авантура.

Обиколката на Алберт Сониксен во Македонија.
По Илинденското востание се заинтересиранал за народоослободителната борба на Македонската револуционерна организација во Отоманското Царство. Се поврзал со македонските емигранти во САД и како секретар на Македонскиот комитет во Њујорк одлучил да ја посети Македонија.

Во периодот помеѓу 1904-1906 комуницирал исклучиво со револуционери од Македонската револуционерна организација, од февруари до ноември 1906 ја обиколувал Македонија со организациски чети како дописник на англиски и американски весници. Имал средби со: Лука Иванов, Апостол Петков, Сава Михајлов, Георги Сугарев и Даме Груев. Станал сведок на нападите извршени од страна на грчките андартски чети во текот на грчката вооружена пропаганда во Македонија, а во 1907 година по враќањето во Америка продолжил да ја брани каузата на македонските револуционери. Во 1909 година ги објавил своите спомени од престојот во Ениџевардарското Езеро и Битола во книгата "Исповед на еден македонски четник".

Во 1911 година, Алберт Сониксен бил претставник на ВМРО во САД, заедно со Ичко Димитров прават неуспешен обид да набават митралези за внатрешноста на Македонија. Кон крајот на Првата светска војна, Алберт Сониксон бил поканет од владата на САД да напише извештај за македонското население. По војната продолжил да се интересира за судбината на Македонија.

Алберт Сониксен умрел на 15 август 1931 година.

Извори
------

1. ↑  Искрен Азманов. „Солунският революционен комитет", вестник „Българска армия"

Надворешни врски
----------------

* Алберт Сониксен, Исповед на еден македонски четник - на български и на македонски јазик
* Кратка биографија на Алберт Сониксен
**Дива** — француски филм од 1981 година. Сценариото и режијата се на Жан-Жак Бенекс (фр. Jean-Jacques Beineix), а филмот е заснован на новела од Даниел Одие (фр. Daniel Odier). Во главните улоги се појавуваат Фредерик Андре (фр. Frédéric Andréi), Роланд Бертин (фр. Roland Bertin), Шантал Деруа (фр. Chantal Deruaz).

Заплет
------

Поштарот Жул крадешкум снимил концерт од Синтија Хокинс, дива на која тој ѝ се восхитува толку многу, што ѝ го краде фустанот. Без да знае, ќе стане сопственик и на касета што во торбата закачена на неговиот мопед ја фрлила една жена пред да биде убиена. Благодарение на Городиш и Алба кои ќе го примат кај себе, Жул ќе успее да им избега на гонителите – полицијата и скитниците кои се во потрага по касетата. Во сета таа збрка, тој ќе најде време да ја освои Синтија, која му простува за фустанот.

Наводи
------

1. ↑  *Дива (филм)*  на Семрежната филмската база на податоци

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Буре барут"** е филм на Горан Паскаљевиќ од 1998 година, снимен според истоимениот драмски текст на Дејан Дуковски. Филмот ја има добиено наградата Бронзена камера 300 од фестивалот „Браќа Манаки" за кинематографија (добитник е Милан Спасиќ), a победил и на фестивалот во Венеција (FIPRESCI) и на Европските филмски награди (FIPRESCI).

Ансамбл од познати глумци од Балканот учествуваат во филмот, меѓу кои Небојша Глоговац, Мики Манојловиќ, Мирјана Карановиќ, Воја Брајовиќ, Богдан Диклиќ, Тони Михајловски и Никола Ристановски.

### Синопсис

Белград, во средина на деведесеттите години е место каде се вкрстуваат неколку одвоени приказни. Насилството станува дел од секојдневието. Во мачната атмосфера на сè поголема бруталност, од која не се гледа излез, главен мотив на приказните станува прашањето: „Кој е крив?"

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Сокол Митровски** — градоначалник на Општина Ѓорче Петров од редовите на ВМРО-ДПМНЕ во периодот од 2005 до 2017 година. Тој е исто така пензионирано воено лице.

Животопис
---------

Сокол Митровски е роден во скопското село Кучково на 16 март 1948 година. Потекнува од рударско семејство. По завршување на гимназијата „Кочо Рацин" во Скопје, школувањето го продолжува на Воената академија во Белград, а потоа заминал на воен колеџ во Париз. Имал успешна воена, дипломатска и политичка кариера. Денес е генерал во пензија. Тој е еден од основачите на Факултетот за одбрана во Скопје, како и долгогодишен професор на Воената академија. Бил член на Кабинетот и аѓутант на поранешниот претседател Киро Глигоров и на починатиот претседател Борис Трајковски. Во својата богата кариера бил воен аташе во Париз и во Софија.

Тој трипати има победено во трката за градоначалник на општина Ѓорче Петров. Во 2005 победил како независен кандидат, додека на локалните избори 2009 бил кандидат на владејачката ВМРО-ДПМНЕ. На Локалните избори 2013 победил со тесна разлика пред противкандидатот Александар Наумовски, по прегласувањето во две избирачки мести. Неговата победа беше оспорувана од опозициската СДСМ, а против него беше поднесена и тужба до Управниот суд за изборни нерегуларности.

На 1 ноември 2017 година бил приведен за наводна злоупотреба на службената положба и овластувањата

Тој е оженет и татко на две полнолетни деца, а дедо на четири внуци. Негово хоби е ловот.

Наводи
------

1. ↑  „Решение за избор Вршител на должноста Градоначалник на Општина Ѓорче Петров". *Град Скопје*. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 21 мај 2013.
2. ↑  „Сокол Митровски". Утрински Весник. 16 октомври 2006. Архивирано од изворникот на 2015-11-22. Посетено на 21 мај 2013.
3. ↑  „Сокол Митровски бара втор мандат да ги доврши проектите". Утрински Весник. 14 јануари 2009. Посетено на 21 мај 2013.
4. ↑  „Сокол Митровски доби нов мандат во Ѓорче Петров". Дневник. 21 април 2013. Архивирано од изворникот на 2013-04-23. Посетено на 21 мај 2013.
5. ↑  „Александар Наумовски ќе ги тужи Груевски, Ставрески и Сокол Митровски". МКД.мк. 19 април 2013. Посетено на 21 мај 2013.
6. ↑  „СДСМ ќе го бојкотира третиот круг во Ѓорче Петров". Прес 24. 19 април 2013. Посетено на 21 мај 2013.[*мртва врска*]
7. ↑  „Уште неколку лица се приведени заедно со поранешниот градоначалник на Општина Ѓорче Петров, Сокол Митревски". Архивирано од изворникот на 2017-11-04. Посетено на 2017-11-01.

Надворешни врски
----------------

* Биографија Архивирано на 17 мај 2013 г.
* Новости за Сокол Митровски Архивирано на 17 мај 2013 г.
* Профил на страницата на Општина Ѓорче Петров Архивирано на 30 септември 2015 г.
* Интервју за весникот Вечер