recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Реставрирани римски градини во Чичестер, Англија
**Римските градини** (латински: *horti*) биле инсиприрани од старогрчките градини и орнаменталната хортикултура високо се развила со развитокот на римската цивилијација. Администрацијата на Римското Царство (ц.100 п.н.е - 500 н.е.) активно разменувале информации за земјоделството, хортикултурата, сточарството, хидрауликата и ботаниката. Сите тие си ги споделувале семињата и растенијата. Лукуловите градини (*Horti Lucullani*) на Пиноицијанот на меѓата на Рим биле први кои ја вовеле персиската градина во Европа, околу 60 п.н.е. Градината била место на мир и спокојство, засолниште од урбаниот живот, и како таква носела и религиозно и симболичко значење.

Поврзано
--------

* Историја на градинарството
* Салустови градини
* Византиски градини

Надворешни врски
----------------

* Мари-Луиз Готен за градините во римскиот свет Архивирано на 20 октомври 2007 г. (англиски)

  


|  |  |
| --- | --- |
| Колосеумот | *Оваа статија во врска со римската архитектура е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
Српски крст.
**Српски крст** — српски национален симбол, дел од грбот на Србија, знамето на Србија и знамето на Српската православна црква. Се смета дека овој вид на крст своите корени ги има во тетраграмскиот крст од грбот на византиската династија на Палеолозите. Разликата е во тоа што во српската традиција вообичаено се употребува бел крст на црвена подлога. 

Според српската традиција, овој симбол се поврзува со Свети Сава, првиот српски архиепископ, на кој се препишува и популарната изрека: „*Само слогата ги спасува Србите*", чија кратенка од почетните букви ги означува четирите „С" букви.

Наводи
------

1. ↑  Atlagić 2009, стр. 180. sfn error: no target: CITEREFAtlagić2009 (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Христијански крст |
| --- |
|  |
| Крстови | 
* Крст на Папата Свети Климент
* Ерменски крст
* Болнишки крст
* Византиски крст
* Калварија
* Каролиншки крст
* Келтски крст
* Крст на Свети Петар
* Крст на распетието
* Crux gemmata
* Коптски крст
* Крст на Евангелистите
* Крст на Свети Ѓорѓи
* Крст на Света Нина
* Грчки крст
* Хугенотски крст
* Крст на Апостол Јаков
* Ерусалимски крст
* Латински крст
* Македонски крст
* Малтешки крст
* Руски православен крст
* Папски крст
* Андреин крст
* Српски крст

 |  |
|  |
| Икона за портал Портал: „Христијанство" |

 |
**Упсалски општ каталог на галксии** (англиски: *Uppsala General Catalogue of Galaxies*, крат. **UGC**) — каталог на вкупно 12.921 галаксија видлива од северната полутопка. Првпат е објавен во 1973 г.

Во каталогот се објавени сите галаксии северно од деклинацијата -02°30' и до ограничувачки пречник од 1,0 лачна минута или привидна величина од 14,5. Главен извор на податоци се тлоцртите на од Прегледот на небото (*Sky Survey*) на Паломарската опсерваторија (POSS). Опфатени се и галаксии помали од 1,0 лачна минута во пречник, но посјајни од 14,5 од Каталогот на галаксии и галактички јата (CGCG).

Содржи описи на галаксиите и нивните околни подрачја, пречниците, како и класификации и положбени агли за зарамнетите галаксии. Координатите се уточнети само до степен достатен за распознавање на објектот.

Џуџеста галаксија UGC 1281

Прилог
------

Во каталогот има и прилог, наречен „Прилог кон Упсалскиот општ каталог" (*Uppsala General Catalogue Addendum* или **UGCA**).

Поврзано
--------

* Упсала
* Упсалска астрономска опсерваторија
* Кралско научно друштво во Упсала

Наводи
------

1. ↑  Peter Nilson. „The Uppsala General Catalogue of Galaxies". Посетено на 2011-01-30.
Традиционален дрвен сплав во Црна ГораРекреативно сплаварење во Бразил
**Сплав** или **скеле** е рамна конструкција која плута и се употребува за воден транспорт. Ова е наједноставниот вид на пловило, кој се одликува со отсуството на труп. Наместо ова сплавовите се одржуваат во вода со помош на пловни материјали како дрво, запечатени буриња или пак напумпани воздушни комори. Традиционалните примитивни сплавови е прават од дрво или трски. Денешните сплавови користат понтони, барабани или пак блокови од стиропор. Сплавовите на надувување користат издржливи повеќеслојни гумирани платна. Зависно од употребата и големината, сплавот може да има и надградба, јарболи или кормила.

Стопанското шумарство порано се користело со сплаварење за пренос на трупците со нивно врзување во сплавови и пловејќи (или влечејќи) ги по река. Овој метод на пренос бил доста чест сѐ до средината на XX век, но денес ретко се користи.

Типот на сплав кој се користи за рекреативно сплаварење е всушност чамец на надувување, изработен од еластични материјали, соодветни за пловидба по брзаци.

Поврзано
--------

* Сплаварење
* Воден транспорт
	+ Речен транспорт
* Скеле (градежништво)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сплав" на Ризницата ? |
**Тенектеплазата** е ензим кој се користи како тромболитички лек, т.е. лек за разложување на тромб. Се работи за рекомбинантен ткивен плазминоген активатор, кој го претвора плазминогенот во ензимски активната форма плазмин.

Тенектеплазата се произведува со технологија на рекомбинантна ДНК користејќи воспоставена клеточна линија на цицачи (клетките од јајниците од кинески хрчак). Тенектеплазата е гликобелковина од 527 аминокиселини и е развиен со воведување на три модификации на комплементарната ДНК на природната човечка tPA: замена на треонин 103 со аспарагин и замена на аспарагин 117 со глутамин, и во доменот kringle и angle 1, супституција на аланин кај аминокиселините 296-299 во доменот на протеазата.

Тенектеплазата е рекомбинантен фибрин-специфичен плазминоген активатор кој е модификација на природниот t-PA со модификации на три места на структурата на белковината. Се врзува за фибринската компонента на тромбот (згрутчување на крвта) и делува селективно, првенствено на пласминогенот кој е врзан за тромбот, разградувајќи фибринската мержа на тромбот. Тенектеплазата има повисока специфичност кон фибрин и поголема отпорност кон инактивација од страна на ендогениот инхибитор (PAI-1) во споредба со природниот t-PA.

Истражување
-----------

Истражувачите од Универзитетот Њукасл во Австралија тврдат дека постигнале значителен напредок во лекувањето на пациентите со мозочен удар со тенектеплаза во споредба со користење на најчесто користениот лек. Резултатите од студијата беа објавени во медицинското списание New England Journal of Medicine (NEJM). Иако безбедноста е утврдена преку претходни клинички испитувања, постои тековна дебата за тоа дали ова е ефикасен третман за исхемичен мозочен удар и дали треба да се користи за таа индикација.

Американското асоцијација за срце / Американската асоцијација за мозочен удар во ажурираните упатствата за рано справување со акутен исхемичен мозочен удар од 2018 година ги поддржува разгледувањата за претпочитање на тенектеплазата во однос на алтеплазата кај пациенти кои немаат контраиндикации за интравенска тромболиза.

Фармакокинетика
---------------

Дистрибуција: приближно на волуменот на плазмата

Метаболизам: првенствено во црниот дроб

Полуживотот на елиминација: Двофазична: Почетна: 20–24 минути; Терминална: 90–130 минути

Наводи
------

1. ↑  „A randomized trial of tenecteplase versus alteplase for acute ischemic stroke". *The New England Journal of Medicine*. **366** (12): 1099–107. Mar 2012. doi:10.1056/NEJMoa1109842. PMID 22435369. `|hdl-access=` бара `|hdl=` (help)
2. ↑  Powers, William J.; Rabinstein, Alejandro A.; Ackerson, Teri; Adeoye, Opeolu M.; Bambakidis, Nicholas C.; Becker, Kyra; Biller, José; Brown, Michael; Demaerschalk, Bart M. (2019). „Guidelines for the Early Management of Patients With Acute Ischemic Stroke: 2019 Update to the 2018 Guidelines for the Early Management of Acute Ischemic Stroke: A Guideline for Healthcare Professionals From the American Heart Association/American Stroke Association". *Stroke*. **50** (12): e344–e418. doi:10.1161/str.0000000000000211. PMID 31662037. Посетено на 2021-05-13.
**Виктор Димовски** (26 мај 1959

 во Битола) — македонски разузнавач и дипломат, тековен директор на Агенцијата за национална безбедност (АНБ).

Животопис
---------

Виктор Димовски е роден на 26 мај 1959 година во Битола. Во 1982 година дипломира на Правниот факултет во Скопје. Од 1982 до 1995 година работи во секретаријатот за внатрешни работи на Социјалистичка Република Македонија односно Министерството за внатрешни работи (МВР) на Република Македонија, поточно Службата за државна безбедност (СДБ), подоцна Дирекција за безбедност и контраразузнавање (ДБК). Во 1996 година ја завршува француската Национална школа за администрација (француски: *École nationale d'administration*). Од 1996 година работи во Министерството за надворешни работи (МНР) на Република Македонија. Од 1996 до 2001 година е помошник министер за надворешни работи — раководител на секторот за Балканот односно за Југоисточна Европа. Од 2001 до 2003 година е државен советник во МНР. Од 2003 односно 2004 до 2007 година е вонреден и ополномоштен амбасадор на Република Македонија во Србија и Црна Гора односно Израел. Во 2007 година е именуван за директор на Агенцијата за разузнавање (АР) и истата функција ја извршува до 2009 година. Од 2009 до 2017 година е амбасадор. Во 2011 година магистрира, а во 2015 година докторира политички науки на Универзитетот „Свети Кирил и Методиј" во Скопје. Во 2017 година е именуван за државен секретар во МНР. Од 2019 година е директор на Агенцијата за национална безбедност (АНБ), наследничка на Управата за безбедност и контраразузнавање (УБК).

Наводи
------

1. ↑  Павловска, Јасминка (24 ноември 2018). „Избран моделот за реформа на УБК, се чека кормиларот". *Нова Македонија*. Посетено на 18 ноември 2022.
2. ↑  „Виктор Димовски е именуван за прв разузнавач". *Канал 5 / www.time.mk архива*. 11 септември 2007. Посетено на 18 ноември 2022.
3. ↑  Димитриевски, Александар (9 јуни 2009). „Претседателот Иванов го разреши директорот на Агенција за разузнавање Виктор Димовски". *Алфа / www.time.mk архива*. Посетено на 18 ноември 2022.

Надворешни врски
----------------

* „Директор". *Агенција за национална безбедност*. Архивирано од изворникот на 18 ноември 2022. Посетено на 18 ноември 2022.
**Сухој Су-24** (руски: *Сухой Су-24*, НАТО назив: **Fencer**) — млазен авион со две седишта и два мотори, развиен во Советскиот Сојуз од Сухој. Тоа бил првиот од авионите на СССР што носел интегриран дигитален систем за навигација/напад. Останува во служба со руските воздухопловни сили, сириските воздухопловни сили, украинските воздухопловни сили, алжирските воздухопловни сили и разни други воздушни сили во кои бил извезен.

 * п
* р
* у
 **Авиони на Сухој**

**Ловци/Пресретнувачи**:
Су-9 (II) **·** 
Су-11 (II) **·** 
Су-15 (II) **·** 
Су-27 **·** 
Су-30 **·** 
Су-33 **·** 
Су-35 **·** 
Су-37 **·** 
Су-47

**Бомбардери**:
Су-2 **·** 
Су-4 **·** 
Су-7 (II) **·** 
Су-17 (II) **·** 
Су-20 **·** 
Су-22 **·** 
Су-24 **·** 
Су-25 **·** 
Су-34 **·** 
Су-39

**Набљудувачи**:
Су-12 -
**Летала за обука**:
УТБ **·** 
Су-26 **·** 
Су-28 **·** 
Су-29 **·** 
Су-31

**Транспортери**:
Су-38 **·** 
Су-80 **·** 
S-21 **·** 
Суперџет 100

**Експериментални**:
Су-1 **·** 
Су-3 **·** 
Су-5 **·** 
Су-6 **·** 
Су-7 (I) **·** 
Су-8 **·** 
Су-9 (I) **·** 
Су-10 **·** 
Су-11 (I) **·** 
Су-13 **·** 
Су-15 (I) **·** 
Су-17 (I) **·** 
Су-37 **·** 
S-37 **·** 
П-1 **·** 
Т-3 **·** 
Т-4 **·** 
ПAK ФА
**Виктимизација** на жените е стигматизација на жените од страна на мажите како дел од сегрегацијата и родовата подреденост. Феминистичките теоретичари се согласуваат дека виктимизацијата на жените: социјално, политички, економски и културно е резултат на широката структура на општеството во која жените се контролирани од мажите. Главно феминистите виктимизацијата ја опишуваат каузално - како последица од одредени општествени фактори, или структурално - како одлика на општествените односи.

Белешки
-------

1. ↑  „Водич во феминистичката и родовата терминологија". Здружение на граѓани Акција Здруженска, Скопје. 2007-05-30. Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2007-06-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
🌋
**Ла Суфријер** ("Сулфатарата") или **Суфријер Сент Винсент** – активен вулкан на островот Сент Винсент од Приветрените Острови на Карибите. Повеќе вулкани на Карибите се наречени Суфријер (француски: излез на сулфур) – Суфријер Хилс на Монтсерат и Ла Гранд Суфријер на Гваделуп, предмет на филмот Ла Суфријер од Вернер Херцог од 1977 година.

Географија и структура
----------------------

Со своите 1234 метри Ла Суфријер е највисокиот врв на Сент Винсент како и највисока точка на островската држава Сент Винсент и Гренадини. Ла Суфријер е стратовулкан со кратерско езеро и е најмладиот и најсеверниот вулкан на островот.

Историја на избуви
------------------

Вулканска прашина од Ла Суфријер, 1902
Ла Суфријер имала жестоки избуви во 1718, 1812, 1902, 1971, 1979 и 2021 година. На 8 февруари 1843 година земјотрес предизвикал ерупција на карипскиот остров Гваделуп во која настрадале преку 5.000 луѓе.  Избувот на Сент Винсент на 6 мај 1902 година, само неколку часа пред избувот на Монт Пеле на Мартиник, убил 1.680 луѓе. Зоната на смртта, каде што скоро сите луѓе биле убиени, практично значело уништување на последното голем остаток од карипската култура, со оглед дека Доминиканската Карипска Територија во тоа време била далеку помала.

Последниот забележан избув бил во април 2021 година, со големи евакуации на населението и негово сместување по други острови.

Прочуената слика на Вилијам Тарнер за избувот на 13 април 1812 година му припаѓа на Галерија и музеј Викторија при универзитетот во Ливерпул.

Поврзано
--------

* Список на вулкански избуви по број на мртви

Наводи
------

1. 1 2 3  "La Soufrière" on Peakbagger.com
2. ↑
3. ↑  Frederick Albion Ober, *Our West Indian Neighbors: The Islands of the Caribbean Sea, "America's Mediterranean",* 2010 republish of 1908 book by Nabu Press ISBN 978-1-145-31194-7 book
4. ↑  Victoria Art Gallery Архивирано на 21 јули 2015 г. on view July 2015
5. ↑  „'The Eruption of the Souffrier Mountains, in the Island of St Vincent, at Midnight, on the 30th of April, 1812, from a Sketch Taken at the Time by Hugh P. Keane, Esqre', Joseph Mallord William Turner, exhibited 1815 | Tate". Архивирано од изворникот на 2019-07-07. Посетено на 2017-12-21.
6. ↑  The Eruption of the Soufrière Mountains in the Island of St Vincent, 30 April 1812 | Art UK

Надворешни врски
----------------

* The University of the West Indies Seismic Research Centre
* Smithsonian Institution's Global Volcanism Program | Soufrière St. Vincent
* USGS/CVO West Indian Volcanoes
* UND Soufriere St. Vincent

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 135146153124505252194
* LCCN: sh2003011424
* SUDOC: 028677234
* BNF: cb12046336j (податоци)

 |

 |
Првата страна од првата бугарска граматика од Неофит Рилски од 1835 со нестандардизиран правопис, печатена во Кнежевско-српската печатница во Крагуевац.
**Правописните реформи на современиот бугарски правопис** биле направени со цел да се поедностави пишувањето на стандардниот бугарски јазик.

Историја
--------

До 19ти век, бугарскиот доминантно бил говорен јазик, без стандардизирана пишана форма на народните дијалекти. Формалната писмена комуникација обично се одвивала на црковнословенски јазик. Долго време кирилицата била поврзана со религиозни текстови, и како таква била поотпорна на промени. Раната кирилица од 9ти век, содржела 44 букви за 44 гласови. Сепак, до 19ти век бугарскиот гласовен систем се променил и содржел помалку гласови. Во почетокот до средината на 19ти век се користеле неколку кирилични азбуки со 28 до 44 букви. Од тука се јавила потребата за јазична реформа, со што ќе се намали бројот на буквите.

Печатената руска азбука започнала да ја добива својата современа форма кога Петар I ја вовел својата реформа на *граѓанското писмо* во 1708. Реформата имала за цел да ја поедностави руската азбука. Во следните децении, новата руска кирилица продолжила да се развива, и во 19ти век таа станала основа за реформата во бугарската. Бидејќи Бугарија била дел од Османлиската империја во 1869 бугарските емигранти го основале *Бугарското книжевно друштво* во Браила, Кралство Романија, на чело со Марин Дринов. Во голем број на написи тој ги испитувал проблемите со правописот и граматиката на бугарскиот јазик.

Во 1878 било формирано посебно Кнежевство Бугарија. Во меѓувреме постоеле повеќе обиди да се стандардизира правописот: од страна на Дринов во 1862 и од Најден Геров во 1895. Конечно азбуката со 32 букви, предложена од Дринов била прифатена во 1899. Со оваа реформа биле отфрлени некои од јусовите (Ѭ /jɤ/, Ѧ /e/ и Ѩ /je/). Со овој архаичен правопис се воспоставил извесен мост помеѓу источните и западните дијалекти во Бугарија, и во исто време се обидел да ги намали разликите помеѓу бугарскиот и црковнословенскиот. Меѓутоа употребата на ваков правопис го отежнала учењето на бугарскиот јазик. Овој правопис се употребувал до крајот на Втората светска војна. Во краток период од 1921-1923, владата предводена од Бугарскиот земјоделски народен сојуз вовела нов, поедноставен правопис. Сепак, тој правопис бил отфрлен после државниот удар на 9 јуни 1923. 

Последната голема правописна реформа се случила во 1945. Тогаш, буквите Ѣ, ѣ (наречена ят "јат") и Ѫ, ѫ (наречена Голям юс "голем јус"), биле отфрлени од азбуката, со што бројот на букви се намалил на 30. Со оваа реформа во пракса бил воведен фонетскиот принцип и го доближил писмениот јазик до современиот изговор. Реформата била направена за шест месеци, но нејзиното спроведување продолжило 20 години.

Наводи
------

1. ↑  Ernest A. Scatton, Grammar of Modern Bulgarian, Slavica Pub, 1984, ISBN 0893571237, p. 121.
**Балаж Баји** (р. 9 јуни 1989

) е унгарски атлетичар спортист кој специјализира во 60 и 110 метри со пречки.

Кариера
-------

Меѓу неговите најдобри резултати во 110 метри со пречки се седмото место од Светското јуниорско првенство 2008, шестото место од Летната Универзијада  и сребрен медал од Европското првенство во У23, кој го постигна со новиот унгарски У23 рекорд.

За неговите настапи тој беше именуван за најдобар У23 машки спортист во Унгарија во 2011 година.

Во својата постара кариера, тој освои сребрен медал на Европското првенство 2016 година и бронзениот медал на Светското првенство 2017 година.

Награди
-------

* Унгарски атлетичар на годината 2016

Наводи
------

1. ↑  „Balázs Baji Biography". International Association of Athletics Federations (IAAF). Посетено на 3 March 2012.
2. ↑  „Спорт-референтен профил". Архивирано од изворникот на 2020-04-18. Посетено на 2019-02-14.
3. ↑  „Men's 110m Hurdles". International Association of Athletics Federations (IAAF). 23 July 2008. Посетено на 3 March 2012.
4. ↑  „Baji Balázs hatodik lett 110 gáton az Universiadén" [Balázs Baji finished sixth in 110 hurdles at the Universiade] (унгарски). Origo. 20 August 2011. Посетено на 3 March 2012.
5. 1 2  „Hammer throwers Pars and Orban are Hungary's Athletes of the Year". European Athletics. 16 December 2011. Посетено на 3 March 2012.
„ Мирославово евангелие "- српски средновековен ракопис од 12 век.
**Српски студии** е академска дисциплина во рамките на славистиката која е фокусирана на изучување на српскиот јазик, литература, историја и култура. Во рамките на славистиката припаѓа на јужнословенската подгрупа.

Главни центри
-------------

Главните центри на српските студии се наоѓаат во Србија, главно во Белград, и во Нови Сад. Специјализиран факултет во Белград, наречен *Истражувачки центар за српски студии* бил создаден во 2010 година во рамките на Катедрата за историја (Филозофски факултет, Универзитетот во Белград. На универзитетите во Босна и Херцеговина, Црна Гора, Хрватска и некои други европски и северноамерикански земји, се изучуваат и различни програми за српски студии. *Северноамериканското друштво за српски студии* (NASSS) е активно од 1978 година. Нејзиното списание, наречено *Српски студии*, го достигнало 28-от том. На Универзитетот Колумбија се организираат специјални програми по српски студии.

Поврзано
--------

* Српската академија на науките и уметностите
* Културно наследство на Србија
* Матица српска
* славистика

Наводи
------

1. ↑  Faculty of Philology (Belgrade): Serbian Language, Literature and Culture
2. ↑  „Faculty of Philology (Novi Sad): Serbian Language and Literature". Архивирано од изворникот на 2019-02-03. Посетено на 2022-02-13.
3. ↑  The Research Center for Serbian Studies (Belgrade)
4. ↑  The Research Center for Serbian Studies (Faculty of Philosophy)
5. ↑  Faculty of Philosophy (Eastern Sarajevo): Serbian Language and Literature
6. ↑  Faculty of Philosophy (Zagreb): The Chair of Serbian and Montenegrin Literature
7. ↑  The North American Society for Serbian Studies (NASSS)
8. ↑  Serbian Studies: Journal of the North American Society for Serbian Studies
9. ↑  Columbia University - East Central European Center: Serbian Studies

Извори
------

* Ćirković, Sima (2004). *The Serbs*. Malden: Blackwell Publishing. ISBN 9781405142915.
* Ivić, Pavle, уред. (1995). *The History of Serbian Culture*. Edgware: Porthill Publishers. ISBN 9781870732314.
* Pavlowitch, Stevan K. (2002). *Serbia: The History behind the Name*. London: Hurst & Company. ISBN 9781850654773.
* Samardžić, Radovan; Duškov, Milan, уред. (1993). *Serbs in European Civilization*. Belgrade: Nova, Serbian Academy of Sciences and Arts, Institute for Balkan Studies. ISBN 9788675830153.

Надворешни врски
----------------

* Универзитет Колумбија (2010): Српски студии Архивирано на 13 декември 2013 г.
**Карин *Софи* Адлерспар** (6 јули 1823 - 27 јуни 1895)  била една од пионерките на движењето за правата на жените во Шведска во 19 век. Таа била основач и уредник на првото женско списание во Скандинавија, *Home Review* ( *Tidskrift för hemmet* ), во 1859-85 година; ко-основач на Пријатели на занаетчиството ( *Handarbetets vänner* ) во 1874-87 година; основач на здружението Фредрика Бремер ( *Фредрика-Бремер-фербунде* ) во 1884 година; и една од првите две жени кои биле член на државен комитет во Шведска во 1885 година. Таа е позната и под името **Еселде** .

Софи Адлерспар, фотографија од Берта Валериус (1860)

Наводи
------

1. ↑  Sigrid Leijonhufvud. „K Sophie Adlersparre (f. Leijonhuvud)". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на 2015-06-16.
Рејнхам Хол.
**Браун Лејди** (англиски: *Brown Lady*) или **Кафеава Дама** е дух кој наводно го опседнува Рејинхам Хол во дворецот во Нортфолк во Англија. Духот станал еден од најпознатите духови во Велика Британија. Своето име го добил затоа што наводно духот носи кафеав фустан.

Идентитетот на духот
--------------------

Според легендата, Браун Лејди е всушност Дороти Волпол (1686—1726) година, сестра на Роберт Волпол кој бил првит премиер на Велика Британија. Таа била втора жена на Чарлес Тауншенд кој бил познат по својата чудна нарав. Приказната вели дека Тауншенд открил дека неговата сопруга имала прељуба со лордот Вартон, па поради тоа Чарлес ја заклучил во една просторија на семејната куќа. Умрела во 1726 година од големи сипаници.

Наводи
------

1. ↑  „Brown Lady of Raynham".
2. ↑  The Brown Lady of Raynham

Надворешни врски
----------------

* 'The Brown Lady of Raynham' on the Museum of Hoaxes website
* 'The Brown Lady of Raynham' on paranormaland.com Архивирано на 6 октомври 2010 г.
* Analysis of the photograph of the 'Brown Lady' in *Fortean Times* Архивирано на 22 јули 2010 г.
* 'The Brown Lady of Raynham' on Haunted Hamilton

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Софи Сагер.
**Софи** **Сагер** (Шведска, 1825 - Њујорк, САД, 1902), била шведска писателка и феминистка. Таа била една од првите феминистички активистки и говорници на современото движење на жените во Шведска. Таа е позната и по својот удел во познатиот Случај Сагер (1848), каде тужела маж за обид за силување и го добила случајот, што бил еден од најпознатите шведски кривични случаи во нејзино време.

Наводи
------

* Иса Едхолм: *Квинохисторија* (историја на жените) (2001) Фалун, Алфабета Бокфарлаг АБ, Стокхолм (шведски)
* Gunhild Kyle и Eva von Krusenstjerna: *Kvinnoprofiler* ( *Femaleенски* профили) (1993) Norstedts Tryckeri AB Stockholm (шведски)
Детали од Владата. Мурал од Елиху Ведер. Лоби до главната читална, зградата на Конгресната библиотека Томас Џеферсон, Вашингтон, D.C. Главната фигура седи на пиедестал и вели „ВЛАДА" и држи табла на која пишува „ВЛАДА / НА НАРОДОТ / ОД НАРОДОТ / ЗА НАРОДОТ". Потписот на уметникот е „ELIHU VEDDER / ROMA–1896".
Трговската политика ги опфаќа сите мерки кои државата ги презема за да ги регулира трговските односи со другите држави, односно странство. Со цел да се оцени економската и политичката опревданост на трговската политика, особено е важно да се утврди кој добива а кој губи во трговската размена. Современата трговска политика во основа е протекционистичка. Протекционизмот и рестрикционизмот постојано се присутни во меѓународната трговска размена. Во настојувањето да обезбеди стабилен економски развој и да постигне внатрешна и надворешна рамнотежа, трговската политика е насочена кон остварување на економските цели: целосна вработеност, платнобилансна рамнотежа и ефикасно искористување на раположливите ресурси.

Поврзано
--------

* Бизнис
* Компаративна предност
* Апсолутна предност
* Трговија
* Увоз
* Извоз
* Список на меѓународни трговски теми
* Јавна размена
* Трговска блокада
* Трговски пат
* Трговска војна

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Јавна политика |
| --- |
|  |
| 
* Внатрешна
* Воена
* Еколошка
* Економска
	+ даночна
	+ монетарна
	+ трговска
	+ фискална
* Енергетска
* Здравствена
* Земјоделска
* Јазична
* Културна
* Надворешна
* Образовна
* Социјална
* Станбена

 |

 |
Во Стариот Рим, **балатро** бил професионален шегаџеја или буфон. Балатроните биле платени за нивните шеги, а масите на богатите генерално биле отворени за нив заради забавата што ја давале.

Постојат различни теории за потеклото на терминот. Во Хорас, Балатро се користел како сопствено име: Сервилиус Балатро. Еден стар учител го извел заедничкиот збор балатро од вистинското име, што сугерира дека буфоните се нарекувале балатрони бидејќи Сервилиус Балатро бил буфон, иако други оттогаш се спротивставиле на оваа. Фестус го добил зборот од блатеа, и претпоставува дека буфоните биле наречени балатрони бидејќи тие биле валкани луѓе, покриени со дамки од кал (blateae) од одење. Друг писател сугерирал дека деривација доаѓа од barathrum, затоа што тие, така да се каже, ја носеле својата шега на пазарот, дури и во самата длабочина (barathrum) на шумите (barathrum macelli) Балатро може да се поврзе со balare, „да блее како овца", и оттука, да се зборува глупаво. Други предложиле врска со blatero, зафатено тело.

Наводи
------

1. ↑  Hor. Sat. i. 2. 2. (cited by Allen)
2. ↑  Sat ii. 8. 21 (cited by Allen)
3. ↑  Pauli Diaconi excerpta ex libris Pompeii Festi de significatione verborum, liber II, sub voce. See also here.
4. ↑  Hor. Ep. i. 15. 31. (cited by Allen)
5. ↑  Gell. i. 15. (cited by Allen)
**Тргопродукт** — трговско друштво за преработка и конзервирање на овошје и зеленчук.

Организација и управување
-------------------------

Претпријатието „Тргопродукт" е организирано како друштво со ограничена одговорност на едно лице (Дооел). Седиштето на претпријатието се наоѓа во струмичкото село Дабиље.

Производство
------------

Во 2019 година, во „Тргопродукт" работеле вкупно 69 вработени.

Финансиски показатели
---------------------

Во 2019 година, „Тргопродукт" остварил вкупен приход од 662 613 957 денари и мерено според овој показател, бил најголемото претпријатие во македонската индустрија за преработка и конзервирање на овошје и зеленчук. Исто така, „Тргопродукт" бил најголемото претрпијатие во оваа индустрија и според остварената добивка, која во 2019 година изнесувала 106 327 378 денари.

Наводи
------

1. ↑  Кирко Бошкоски, Потребни се структурни промени во млечната индустрија, *Економија и бизнис*, година 22, број 265, септември 2020, стр. 56.
2. ↑  Кирко Бошкоски, Потребни се структурни промени во млечната индустрија, *Економија и бизнис*, година 22, број 265, септември 2020, стр. 55.
3. ↑  Кирко Бошкоски, Потребни се структурни промени во млечната индустрија, *Економија и бизнис*, година 22, број 265, септември 2020, стр. 56.
Знаме на Слободната територија Трст
Карта на територијата (притиснете со глувчето на фотографијата за да ја зголемите)
**Слободна територија Трст** (на италијански: *Territorio libero di Trieste*, на словенечки: *Svobodno tržaško ozemlje*, на хрватски: *Slobodni teritorij Trsta*, на српски: *Cлободна Териорија Трста*) — поранешна независна територија во Средна Европа помеѓу северна Италија и Југославија, која излегувала на Јадранското Море. Територијата била воспоставена по Втората светска војна, под директна одговорност на Советот за безбедност на ООН.

Територијата била формирана на 10 февруари 1947 година со протокол на Договорот за мир со Италија, со цел етнички и културно мешаното население да се стави во неутрален и независен ентитет. Намерата била да се смират територијалните аспирации на Италија и Југославија произлезени од стратешката важност за трговија со Средна Европа. Територијата станала постоечка на 15 септември истата година. Администрацијата била поделена на две области: едната (Зона А) била сместена во пристанишниот град Трст со тесен крајбрежен појас на северозапад, другата (Зона Б) опфаќала мал дел од северозападниот дел на Истрискиот Полуостров.

Слободната територија де факто прекинала да постои во 1954 година и била поделена помеѓу Италија и Југославија. Овој чин бил официјализиран многу подоцна со билатералниот Договор од Осимо од 1975 година, ратификуван во 1977 година.

Наводи
------

1. ↑  Drašček, Nuša. "Slovenska zahodna meja po drugi svetovni vojni", diplomsko delo, Univerza v Ljubljani, Ljubljana, 2005

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Бенели околу 1915 година.
**Сем Бенели** (10 август 1877 - 18 декември 1949) ― италијански драмски писател, есеист и либретист. Тој обезбедил текстови за неколку истакнати италијански опери, вклучувајќи „*Љубовта на тројцата кралеви*" и „*Магија*" на Итало Монтемеци, и „*Вечерата на дворскиот шут*" на Умберто Џордано, врз основа на сопствената претстава на истиот наслов на Бенели. Тој е роден во Прато.

Претставата *„Вечерата на дворскиот шут*" била голем њујоршки театарски успех во 1919 година под наслов „*Шутот*", во која главните улоги ги толкувале Лајонел и Џон Баримор. Во Италија, Паола Пецаглија била сметана за најдобар машки протагонист на „*Вечерата на дворскиот шут*", по инцидентот во 1913 година, кога главниот глумес се онесвестил пред да го изглуми ликот на Џането; таа го зазела неговото место постигнувајќи огромен успех. Оттогаш Пецаглија ја извршувала истата улога повторно и повторно.

Тој го напишал сценариото за филмот „*Вечерата на дворскиот шут*" од 1942 година, врз основа на неговата позната драма.
**Бурим Хусеини** (албански: *Burim Huseini*; Слатино, Тетовско) е поранешен член на ОНА.

Во текот на 1999 година заминал за Северна Албанија на обука, каде подоцна заминал за Косово. Во редовите на ОНА се приклучил во текот на март 2001 година, како војник во првите единици на Бригадата 112 "Мујдин Алиу".

Загинал на 31 јули 2001 година во една престрелка со македонските безбидносни сили. По ова, неговото тело било префрлено и погребено во неговото родно село Слатино.

Наводи
------

1. ↑  Менај, Петрит (2008). *ОНА- Порака и надеж*. Скопје: Фондација - Институт отворено општество.
**Рефет Елмази** (албански: *Refet Elmazi*; Теново, Тетовско, 5 септември 1959

) — македонски политичар, висок функционер на ДПА, поранешен заменик министер за внатрешни работи и функционер во Дирекцијата за безбедност и контраразузнавање. Нарекуван е *човекот за валканите игри на Тачи*.

Животопис
---------

Елмази е роден на 5 септември 1959 година во село Теново, Општина Брвеница, Тетово. Дипломирал на
19 февруари 1984 година Факултетот за одбрана на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје. Од 1984 до 1998 година работи како професор во средното училиште „Кирил Пејчиновиќ", во Тетово, а од 1998 па до 2000 година бил заменик-министер во Министерството за одбрана на Македонија. Од 2000 до 2002 година во Владата на Љубчо Георгиевски бил заменик-министер во МВР, за повторно од 21 септември 2006 да ја врши устата функција сè до почетокот на 2008 кога поднел неоптповиклива оставка. На Елмази му се препишува заслуга за обезбедувањето на податоци за полициската акција во селото Бродец. Високите функции на Елмази поминуваат со инциденти и контроверзии во кои меѓународната заедница го посочува за директна вмешаност во изборни насилства и инциденти. На крајот од 2009 година Елмази се повлекува од функцијата како член на претседателството на ДПА и поднесува оставка.

Наводи
------

1. ↑  Станковиќ, Синиша (24 јуни 2008). „Кој е Рефат Елмази". Глобус Магазин. Посетено на 2010-01-05.[*мртва врска*]
2. ↑  Дулови, Лирим (2 јануари 2008). „Рефет Елмази поднесе оставка". А1. Посетено на 2010-01-05.
3. ↑  Стојчев, Кокан (18 јануари 2008). „ЕЛМАЗИ БЕШЕ И СÈ УШТЕ Е "ДОБРА МУСТРА" НА ТАЧИ" (PDF). Македонско Сонце. Архивирано од изворникот (PDF) на 2008-05-16. Посетено на 2010-01-05.
4. ↑  Дувњак, Гордана (18 јуни 2008). „Собранискиот тепач Елмази финишираше со насилство на изборите". Утрински Весник. Посетено на 2010-01-05.
5. ↑  „Оставка на членот на претседателството на ДПА, Рефет Елмази". Алсат. 31 декември 2009. Архивирано од изворникот на 2010-01-05. Посетено на 2010-01-05.
**„Ветената земја"** (српскохрватски: *Obećana zemlja*) — филм од 1986 година, режиран од Вељко Булајиќ, кој е автор и на сценариото, заедно со Иво Брешан. Автор на музиката е Алфи Кабиљо. Главните улоги ги играат: Велимир Бата Живоиновиќ, Вјенцеслав Капурал, Мирјана Карановиќ, Вања Драх и Дара Џокиќ, Драган Николиќ, Оливера Марковиќ и Вања Матујец. Филмот бил прикажан на Филмскиот фестивал во Венеција, во рамките на посебната програма. На Филмскиот фестивал во Авелино, Дара Џокиќ го освоила сребрениот медал, а режисерот Булаиќ ја добил наградата на филмските критичари FIPRESCI..

Синопсис
--------

Едно семејство од Далмација, на кое државата му доделила земја во Славонија, е противник на колективизацијата...

Наводи
------

1. ↑  Obećana zemlja, hrvatski film (1986.) (пристапено на 10.6.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Слободен протокол** е протокол на кој спецификацијата е бесплатно достапна и за која нема ограничувања (на пр. правни или технички) за неговата употреба. Корисниците можат да дизајнираат и користат разни варијации што одговараат на нивните потреби и да придонесат за подобрувања за потенцијално вклучување во следната официјална верзија на протоколот. Мора да биде достапна бесплатна референтна имплементација на софтвер .

Бесплатниот протокол е важен за интероперабилност и избор на софтвер.

XMPP е бесплатен протокол.

Поврзано
--------

* Отворен стандард
* Отворен формат
Тофу со соја-сос и украс од морков
**Тофу** (кинески: 豆腐, tōfu) — високопротеински прехранбен производ, кој се добива со коагулација на белковините во соино млеко. Со векови е главна состојка во исхранта во азиската култура која според статистиките имаат најмала стапка на оболување и умирање од срцеви болести. Се верува дека тофуто потекува од времињата на кинеската династија Хан (206 п.н.е. — 220 п.н.е.), а денес е важен извор на белковини во кујната на Источна и Југоисточна Азија.

Има многу врсти на тофу-сирење и начини на негова припрема. Тофуто може да се подготви со пржење на загреано масло,правење скара.варење,динстање,а може се послужити и како сирење.Тофу(нарекуван и како сурутка, а во Кина дофу) често се споредува со сирење,поради тоа што се користи иста техника која се користи во правењето на овие два производи.Од останатите популарни врсти на тофу се издвојува свилениот тофу(не треба да се мешаат со мекиот) чаден тофу, пржен тофу-бургери и рифови, ферментиран тофу, траен тофу и тофу на скара.

Наводи
------

1. ↑  „тофу" — Дигитален речник на македонскиот јазик
Координати: 38°54′N 140°41′E﻿ / ﻿38.900° СГШ; 140.683° ИГД﻿ / 38.900; 140.683

Локацијата на регионот Тохуку во Јапонија
**Тохоку** (јапонски:東北地方; *Tōhoku-chihō*) е географско подрачје и регион во Јапонија. Тохоку на јапонски значи североисточен затоа што го зазема североисточниот дел од островот Хоншу, најголемиот остров во Јапонија. Ова подрачје исто така е познато и под името **Мичиноку**.

Тука се наоѓа последната тврдина на локалниот народ Ајните (Аину) на островот. Хоншу, која била сцена на многу битки. Тохоку одржува репутација на конзервативен регион со неверојатните пејзажи и суровата клима. Хаику поетот Мацуо Башо ја напишал „Oku no Hosomichi" („Тесниот пат кон длабокиот север") додека патувал низ регионот Тохоку.

Релјефот на Тохоку е планински, како и поголемиот дел од Јапонија. Тука се наоѓа и венецот Оу кој се протега од север кон југ. Првите историски населби се појавиле меѓу VII и IX век.

Регионот се состои од шест префектури:

* Акита
* Аомори
* Фукушима
* Ивате
* Мијаги
* Јамагата

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони и префектури на  Јапонија |
| --- |
|  |
| Региони | 
* Хокаидо
* Тохоку
* Канто (о-ви Нанпо)
* Чибу (Хокурику, Кошинецу, Шинецу, Токај)
* Кансај
* Чугоку (Санин, Санјо)
* Шикоку
* Кјушу (Северно Кјушу)
* Рјукју

 |  |
|  |
| Префектури | 

|  |  |
| --- | --- |
| Хокаидо | 
* Хокаидо

 |
|  |
| Тохоку | 
* Аомори
* Ивате
* Мијаги
* Акита
* Јамагата
* Фукушима

 |
|  |
| Канто | 
* Ибараки
* Точиги
* Гунма
* Сајтама
* Чиба
* Токио
* Канагава

 |
|  |
| Чибу | 
* Ниигата
* Тојама
* Ишикава
* Фукуи
* Јаманаши
* Нагано
* Гифу
* Шизуока
* Ајчи

 |
|  |
| Кансај | 
* Мие
* Шига
* Кјото
* Осака
* Хјого
* Нара
* Вакајама

 |
|  |
| Чугоку | 
* Тотори
* Шимане
* Окајама
* Хирошима
* Јамагучи

 |
|  |
| Шикоку | 
* Токушима
* Кагава
* Ехиме
* Кочи

 |
|  |
| Кјушу | 
* Фукуока
* Сага
* Нагасаки
* Кумамото
* Оита
* Мијазаки
* Кагошима
* Окинава

 |

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 253575794
* GND: 4703084-7
* NDL: 00643377

 |

 |
**Управниот совет** на Монако е владата на Кнезот, кој стои на чело на државата. Советот брои шест члена: Државен министер (претседавач на советот) и пет члена од кои четири советници (еден за внатрешни работи, финансии и стопанство, еден за јавни набавки, животна околина и урбанистика, еден за социјала и здравство) и еден делегат за надворешни работи. Советот расправа проекти и предлог-закони поднесени кај Кнезот од други владини совети, суверени заповеди на самиот Кнез, министерски укази на државниот министер и разни други политички работи.

  


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Монако е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |
Унитарни држави
  Федерации
**Проста или унитарна држава** — онаа држава во која власта е по правило центристички ориентирана и е составена од административно-територијални единици кои се потчинети на централните органи, и не располагаат со суверена власт. Основните одлики се: Единствен устав и единствен законодавен дом. Единствена централна власт, единиците на локалната самоуправа не се суверени, туку потчинети на централната власт, на државен план меѓународната политика ја води централната власт, постојат единствени вооружени сили, единствен судски систем, единствен економски систем и валута.
**Тотенберг**, на 408.1м погоре од нивото на морето (НН),  е највисокиот рид во Брамвалд, пошумен опфат на врвот на планината Везер во јЈужна долна Саксонија. 

Ридот е опкружен со *природниот резерват Тотенберг* со површина од околу 437 лица   хектари, од кои 342   ha се управува како "природна шума". Остатокот е означен како *Naturwald* (95   ха) каде сеча е забрането. Знаците покажуваат дека не може да се внесе.

Географија
----------

### Локација

Тотенберг се наоѓа во западниот дел на областа Гетинген во северната половина од Брамвалд и Природниот парк Мюнден. Реката Ниме тече низ долниот дел од своите северни падини и се испушта во Горниот Везер малку подалеку западно во близина на Бурсефелде. Југозападно од ридот е Хемелн, на југоисток е општина Нијеметал. 

### Топографија и геологија

Помеѓу 195 и 408 метри, Тотенберг лежи на типични кревети на песочни дрвја на Бунтер, помешани со лесе. 

1. ↑  Kartendienste [{{{1}}} Архивирано] на {{{2}}}. des BfN
Знакот на Здружение на унитарни универзалисти во Рочестер, Минесота. Унитаризмот во областа што зборува англиски во голема мера се разви во плуралистичко либерално религиозно движење, задржувајќи ја својата единственост во континентална Европа и на други места.
**Унитарноста**, низ историјата ги обележувало сите оние верувања во единственоста на Бога, кои биле во спротивност со традиционалното христијанско верување во Троица (Татко, Син и Светиот Дух). Унитарците во минатото верувале во моралниот авторитет на Исус, но не во божествената природа на Исус.

Со векови, унитарците честопати се одликувале со слободоумност и несогласување, постепено развивајќи ги своите верувања во насока на слобода, толеранција, рационализам и хуманизам.

Во денешниот свет, многу унитарни цркви и здруженија припаѓаат на Меѓународниот совет на унитарноста и универзалистите. Во Соединетите држави, многу унитарни припаѓаат на Унитарниот универзализам или УУ, што означува институционално соединување на унитарноста и универзализмот. Денес, многу унитарни универзалисти не се сметаат себеси за христијани, иако имаат верувања прилично слични на традиционалното христијанство.
Систем на **Српска фудбалска лига** — низа меѓусебно поврзани лиги за здруженија на фудбалски клубови во Србија. Системот има хиерархиски формат со промоција и испаѓање помеѓу лигите на различни нивоа.

Формат
------

Бројот на промовирани тимови помеѓу лигите или дивизиите варира, а промоцијата обично зависи од исполнување на критериумите поставени од повисоката лига, особено во врска со соодветните опреми и финансии. Првите две нивоа содржат по една лига. Под ова, нивоата имаат постепено повеќе паралелни лиги, кои секоја опфаќа постепено помали географски области. Двете најдобри лиги се под директна надлежност на Српскиот фудбалски сојуз. Од 3-то ниво натаму, поделени географски на 4 лиги, лигите се под надлежност на една од 4-те поделби на фудбалската асоцијација, Белград, Исток, Војводина и Запад.

На врвот на пирамидата е српската Суперлига која содржи 16 клуба од сезоната 2010-11. Под Суперлигата се наоѓа Српската прва лига која содржи 18 клубови. Последните 4 испаѓаат во Српска лига, 3-то ниво, поделени во 4 лиги Српска лига Белград, Српска лига исток, Српска лига Војводина и Српска лига запад секоја од нив содржи 16 клуба. До 2006 година беа вклучени и клубовите од Црна Гора, а структурата на лигата под и со 3-то ниво беше малку поинаква поради тоа. Актуелниот систем на српската лига е делумно наследен од системот на југословенската лига пред 1992 година, тогаш беше сегашниот 3-ти степен, Српската лига, унифицирана и таа беше една од 6-те републички лиги што формираа 4-тото ниво во пирамидата на југословенската лига под Првата и втората сојузна лига и меѓурепубличките лиги.

Жени
----

До 2013 година постоеја само две нивоа. За сезоната 2013/14 беше создадено ново прво ниво, наречено Супер лига.

| Ниво | Лига (и) / Дивизија (и) |
| --- | --- |
| 1 | **Суперлига на жени во Србија** *8 клуба* |
| 2 | **Српска прва лига на жени** *8 клуба* |
| 3 | **Српска втора лига на жени запад** | **Српска втора лига на жени Север** |
|

Користена литература
--------------------

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на СуперЛига .
* Официјално мрежно место на Првата лига .
* Официјално мрежно место на Српската лига Белград (ФСБ).
* Официјално мрежно место на Српската лига Војводина Архивирано на 22 септември 2009 г. (ФСВ).
* Официјално мрежно место на Српската лига Запад (ФСРЗС).
* Официјално мрежно место на Српската лига исток (ФСРИС).
* Неофицијално мрежно место на зоните на Фудбалска зона Архивирано на 30 декември 2019 г. .
* Официјално мрежно место на Фудбалскиот сојуз на областа Крушевац (ФСГКŠ).
* Официјално мрежно место на Фудбалскиот сојуз на областа Поморавjeе (FSPO).
* Официјално мрежно место на Фудбалскиот сојуз на регионот Расин (Округ ФС Расин).
***Вечерни новости*** (*Вечерње новости*) е дневен весник што излегува во Србија. Бил основан во средината на Трстанска криза. Идејата за неговото лансирање е на Владимир Дедијер, главен уредник на „ Борба ", кој им сугерирал на своите соработници кои поради настаните во Трст подготвуваат вонреден број, да започнат нов вечерен весник, кој ќе биде објавен во попладневните часови и објавувал нови, кратки вести, фотографии и главни наслови. Првиот број бил објавен на 16 октомври 1953 година. 

Весникот набрзо прераснал во дневен политички весник. Со слоганот „Брзо, кратко, јасно", под покровителство на првиот главен и одговорен уредник, Слободан Глумац, тој станал еден од највлијателните весници во СФРЈ .

Во текот на 1980-тите, „Вечерни новости" бил првиот што го објавил досието на Државната комисија на Југославија со кое се докажува дека Курт Валдхајм, човек кој поминал цела деценија на чело на ОН, а потоа претседател на Австрија, е воен злосторник. Врз основа на југословенското досие Ф-25572 од 17 ноември 1947 година. Валдхајм бил вклучен во списокот на воени злосторници на ОН .

До 1990 година станал најтиражниот весник во СФРЈ, а по доаѓањето на Слободан Милошевиќ на власт бил ставени во групата на „режимски медиуми", но не ја загубил својата популарност.

Денес, „Вечерни новости" е медиум со мнозинска приватна сопственост. Компанијата „Новости" издава 12 дневни и неделни весници, а во неа е вклучено и радиото „ Новости ".

Главни уредници
---------------

* Слободан Глумац (1953—1957)
* Василије Краљевиќ (1957-1959)
* Богдан Пешиќ (1959-1963)
* Слободан Глумац (1963—1969)
* Мирко Стаменковиќ (1969-1972)
* Јован Јауковиќ (1972-1974)
* Живко Милиќ (1974-1976)
* Томислав Милиновиќ (1976—1984)
* Илија Боровњак (1984-1987)
* Радослав Брајовиќ (1987—1998)
* Перо Симиќ (1998-2000)
* Душан Чукиќ (април-октомври 2000 г )
* Манојло Вукотиќ (2000-2013)
* Ратко Дмитровиќ (2013—2017)
* Милорад Вучелиќ (од септември 2017 г. )

Извори
------

1. ↑  Таловић, Ловрић & 6. 4. 2011. sfn error: no target: CITEREFТаловић,\_Ловрић6.\_4.\_2011 (help)

Надворешни врски
----------------

* Честитки за 60-тиот роденден („Вечерње новости", 15.10.2013)
* Сите главни уредници на вечерните вести Архивирано на 25 октомври 2017 г.
**„Толку храбри момци"** (француски: *De si braves garçons*) — роман на францускиот писател Патрик Модијано, објавен во 1982 година од издавачката куќа „Галимар" од Париз.

Содржина
--------

Осврт кон делото
----------------

Уште од самиот наслов, во осмиот роман на Модијано на прв прлан избиваат иронијата и хуморот, кои се истакнати со моралниот мрак во кој се западнати ликовите, особено машките. Рамката на романот е противречно јасна и едноставна, а ја сочинува училишната зграда, додека дејствието е развлечено од почетокот на Втората светска војна до почетокот на 1980-тите.

Наводи
------

1. ↑  Izabela Konstantinović, „Patrik Modiano", во: Patrik Modijano, *Izgubljeni kraj*. Beograd: Nolit, 1989, стр. 24.
**Сината џамија** (ерменски: *Կապույտ Մզկիթ, Капујт Мзкит* или *Գյոյ Մզկիթ*, *Ѓој Мзкит*; азербејџански: Göy məscid; турски: *Gök Camii, Ѓок Џами*) е џамија која се наоѓа во Ереван, Ерменија. Оваа џамија била изградена во 1766 година во времето на Хусеин Али, хан на Ереван. Тоа е една од најголемите градби во Ереван, кога градот попаднал под руска власт во 1827 година. Во времето на СССР, оваа градба била претворена во музеј на градот Ереван. Но со распаѓањето на СССР кон почетокот на 90-те градбата повторно била претворена во џамија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија џамија или друго исламско светилиште е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |