**Поливинил хлорид** (алтернативно: **поли(винил хлорид)**, разговорно: **поливинил**, или едноставно **винил**; скратено: **ПВЦ)** е третиот најпроизведен синтетички полимер од пластика во светот (по полиетилен и полипропилен). Секоја година се произведуваат околу 40 милиони тони ПВЦ.

ПВЦ доаѓа во две основни форми: крут (понекогаш скратено како RPVC) и флексибилен. Цврстата форма на ПВЦ се користи во градежништвото за цевки и во профилните апликации како што се вратите и прозорците. Се користи и за изработка на пластични шишиња, непрехранбени пакувања, листови за покривање храна и пластични картички (како што се банкарски или членски картички). Може да се направи помек и пофлексибилен со додавање на пластификатори, а најкористени се фталатите. Во оваа форма, исто така се користи во водовод, изолација на електрични кабли, имитација на кожа, подови, знаци, фонографски плочи. производи за надувување и многу апликации каде што ја заменува гумата. Со памук или лен, се користи за производство на платно.

Чистиот поливинил хлорид е бела, кршлива цврста супстанца. Нерастворлив е во алкохол, но малку растворлив во тетрахидрофуран.

Откривање
---------

ПВЦ бил синтетизиран во 1872 година од германскиот хемичар Еуген Бауман по продолжено истражување и експериментирање. Полимерот се појавил како бела цврста материја во колба со винил хлорид која била оставена на полица заштитена од сончева светлина четири недели. На почетокот на 20 век, рускиот хемичар Иван Остромисленски и Фриц Клат од германската хемиска компанија Гришхајм-Електрон и двајцата се обиделе да користат ПВЦ во комерцијални производи, но тешкотиите во обработката на крутиот, понекогаш кршлив полимер ги спречиле нивните напори. Валдо Семон и компанијата B.F. Goodrich развиле метод во 1926 година за пластифицирање на ПВЦ со мешање со разни адитиви, вклучувајќи ја и употребата на дибутил фталат до 1933 година..

Добивање
--------

Поливинил хлорид се произведува со полимеризација на мономерот на винил хлорид (VCM), како што е прикажано.

|  |
| --- |
| The polymerisation of vinyl chloride |

Околу 80% од производството вклучува полимеризација на суспензија. Полимеризацијата на емулзија сочинува околу 12%, а рефус полимеризацијата изнесува 8%. Полимеризацијата на суспензијата дава честички со просечни дијаметри од 100-180 μm, додека полимеризацијата со емулзија дава многу помали честички со просечна големина околу 0,2 μm. VCM и вода се внесуваат во реакторот заедно со иницијатор за полимеризација и други адитиви. Содржината на садот за реакција се под притисок и постојано се меша за да се одржи суспензијата и да се обезбеди униформа големина на честичките на ПВЦ смолата. Реакцијата е егзотермна и затоа бара ладење. Бидејќи волуменот се намалува за време на реакцијата (PVC е погуста од VCM), водата постојано се додава во смесата за да се одржи суспензијата.

ПВЦ може да се произведува или од нафта или од етилен суровина.

### Миркоструктура

Полимерите се линеарни и се силни. Мономерите главно се распоредени од глава до опашка, што значи дека има хлориди на наизменични јаглеродни центри. ПВЦ има главно атактичка стереохемија, што значи дека релативната стереохемија на центрите за хлорид е случајна. Извесен степен на синдиотактичност на ланецот дава неколку проценти кристалиност што е влијателно врз својствата на материјалот. Околу 57% од масата на ПВЦ е хлор. Присуството на хлоридни групи му дава на полимерот многу различни својства од структурно поврзаниот материјал полиетилен. Густината е исто така поголема отколку кај овие структурно поврзани пластики.

### Производители

Околу половина од светскиот производствен капацитет на ПВЦ е во Кина, и покрај затворањето на многу кинески постројки за ПВЦ поради проблеми во согласност со еколошките регулативи и слабите капацитети. Најголемиот поединечен производител на PVC од 2018 година е Shin-Etsu Chemical од Јапонија, со глобален удел од околу 30%.

Адитиви
-------

Производот од процесот на полимеризација е немодифициран ПВЦ. Пред ПВЦ да може да се направи во готови производи, тој секогаш бара конверзија во соединение со вградување на адитиви (но не нужно сите од следниве) како што се топлински стабилизатори, УВ стабилизатори, пластификатори, помагала за обработка, модификатори на удар, термички модификатори, полнила , ретарданти на пламен, биоциди, средства за дување и супресори на чад и, по избор, пигменти. Изборот на адитиви што се користат за готовиот производ од ПВЦ е контролиран од барањата за изведба на трошоците на спецификацијата за крајна употреба (подземните цевки, прозорските рамки, интравенозните цевки и подот имаат многу различни состојки за да одговараат на нивните барања за изведба). Претходно, полихлорирани бифенили (PCB) беа додадени на одредени ПВЦ производи како ретарданти и стабилизатори на пламен.

### Пластификатори

Помеѓу вообичаената пластика, ПВЦ е уникатен во прифаќањето на големи количини пластификатор со постепени промени во физичките својства од крут цврст до мек гел, и речиси 90% од целокупното производство на пластификатори се користи за изработка на флексибилен ПВЦ. Мнозинството се користи во филмови и обвивка на кабели. Флексибилниот ПВЦ може да се состои од над 85% пластификатор по маса, но непластифицираниот ПВЦ (UPVC) не треба да содржи.

Широк спектар на супстанции може да се користат како пластификатори, вклучувајќи фталати, органофосфати, адипати, тримелитати, полимерни пластификатори и епоксидирани растителни масла.

ПВЦ својства како функција на нивото на пластификатор на фталат|  | Содржина на пластификатор (% DINP по тежина) | Специфична густина (20 °C) | Тврдност (type A, 15 s) | Флексурална вкочанетост (Mpa) | Јачина на истегнување (Mpa) | Издолжување при тегнење (%) | Пример апликации |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ригидни | 0 | 1.4 |  | 900 | 41 | <15 | Непластифициран ПВЦ (UPVC): прозорски рамки и прагови, врати, цврста цевка |
| Полу-ригидни | 25 | 1.26 | 94 | 69 | 31 | 225 | Винилен под, флексибилна цевка, тенки фолии (растегнување), рекламни банери |
| Флексибилни | 33 | 1.22 | 84 | 12 | 21 | 295 | Изолација на жици и кабели, флексибилна цевка |
| Многу флексибилни | 44 | 1.17 | 66 | 3.4 | 14 | 400 | Чизми и облека, надувување, |
| Eкстремно флексибилни | 86 | 1.02 | < 10 |  |  |  | Риболовни мамки (мека пластична мамка), полимерна глина, пластизол мастила |

#### Фталати

Најчестата класа на пластификатори што се користат во ПВЦ се фталати, кои се диестери на фтална киселина. Фталатите може да се категоризираат на високи и ниски, во зависност од нивната молекуларна тежина. Ниските фталати како што се DEHP и DBP имаат зголемени здравствени ризици и генерално се исфрлаат од употреба. Фталатите со висока молекуларна тежина како што се DINP, DIDP генерално се сметаат за побезбедни

Додека ди-2-етилхексилфталат (DEHP) е медицински одобрен со години за употреба во медицински помагала, тој бил трајно забранет за употреба во детски производи во САД во 2008 година од американскиот Конгрес; комбинацијата PVC-DEHP се покажала како многу погодна за правење кеси со крв бидејќи DEHP ги стабилизира црвените крвни зрнца, минимизирајќи ја хемолизата (руптура на црвените крвни зрнца). Сепак, DEHP е под зголемен притисок во Европа. Проценката на потенцијалните ризици поврзани со фталатите, а особено употребата на DEHP во ПВЦ медицински помагала, била предмет на научно и политички преглед од страна на властите на Европската унија, а на 21 март 2010 година во ЕУ било воведено специфично барање за етикетирање за сите уреди кои содржат фталати кои се класифицирани како CMR (канцерогени, мутагени или токсични за репродукција). Етикетата има за цел да им овозможи на здравствените работници безбедно да ја користат оваа опрема и каде што е потребно, да преземат соодветни мерки на претпазливост за пациентите со ризик од прекумерна изложеност

Бис(2-етилхексил) фталат бил вообичаен пластификатор за ПВЦ, но е заменет со фталати со поголема молекуларна тежина.
### Метални стабилизатори

Стабилизаторите BaZn успешно ги заменија стабилизаторите базирани на кадмиум во Европа во многу полу-цврсти и флексибилни апликации од PVC.

Во Европа, особено во Белгија, постои посветеност да се елиминира употребата на кадмиум (претходно користен како дел од компонента на топлински стабилизатори во профилите на прозорците) и постепено да се укинат топлинските стабилизатори на база на олово (како што се користат во областите на цевки и профили) како што се течен автодијахромат и калциум полихидрокумат до 2015 година. Според конечниот извештај на Винил 2010 година, кадмиумот бил елиминиран низ Европа до 2007 година. Прогресивната замена на стабилизаторите на база на олово е потврдена и во истиот документ кој покажува намалување од 75% од 2000 година и во тек. Ова се потврдува со соодветниот раст на стабилизаторите базирани на калциум, кои се користат како алтернатива на стабилизаторите базирани на олово, се повеќе и повеќе, исто така надвор од Европа..

### Стабилизатори на топлина

Некои од најважните адитиви се топлинските стабилизатори. Овие средства ја минимизираат загубата на HCl, процес на деградација што започнува над 70 °C (158 °F). Штом ќе започне дехидрохлорирањето, тоа е автокаталитичко. Се користат многу различни средства, вклучувајќи, традиционално, деривати на тешки метали (олово, кадмиум). Металните сапуни (метални „соли" на масни киселини) се вообичаени во флексибилни ПВЦ апликации, видови како што е калциум стеарат.

Својства
--------

ПВЦ е термопластичен полимер. Неговите својства обично се категоризираат врз основа на крути и флексибилни ПВЦ.

| Својствс | Единица мерка | Ригиден PVC | Флексибилен PVC |
| --- | --- | --- | --- |
| Густина | g/cm3 | 1.3–1.45 | 1.1–1.35 |
| Топлинска спроводливост | W/(m·K) | 0.14–0.28 | 0.14–0.17 |
| Јачина на принос | psi | 4,500–8,700 | 1,450–3,600 |
| MPa | 31–60 | 10.0–24.8 |
| Модул на Јанг | psi | 490,000 | — |
| GPa | 3.4 | — |
| Јачина на свиткување (принос) | psi | 10,500 | — |
| MPa | 72 | — |
| Јачина на компресија | psi | 9,500 | — |
| MPa | 66 | — |
| Коефициент на термичка експанзија (линеарна) | mm/(mm °C) | 5×10−5 | — |
| Викат Б | °C | 65–100 | Не е препорачано |
| Отпорност | Ω m | 1016 | 1012–1015 |
| Површинска отпорност | Ω | 1013–1014 | 1011–1012 |

Notes

1. 1 2  At 60% relative humidity and room temperature.

### Термички стабилизатори

Топлинската стабилност на суровиот ПВЦ е многу слаба, па затоа е неопходно додавање на топлински стабилизатор за време на процесот за да се обезбедат својствата на производот. Традиционалниот производ ПВЦ има максимална работна температура околу 60 °C (140 °F) кога почнува да се појавува топлинско изобличување.

Како термопластика, ПВЦ има вродена изолација која помага во намалување на формирањето на кондензација и отпорност на внатрешни температурни промени за топли и ладни течности.

Апликација
----------

ПВЦ интензивно се користи во канализациони цевки поради неговата ниска цена, хемиска отпорност и леснотија на спојување
### Цевки

Приближно половина од светската ПВЦ смола што се произведува годишно се користи за производство на цевки за општински и индустриски апликации. На пазарот за сопственици на приватни домови, тој сочинува 66% од пазарот за домаќинства во САД, а во апликациите за санитарни канализациони цевки за домаќинство, учествува со 75%. Закопаните ПВЦ цевки и во водоводна и во санитарна канализација со дијаметар од 100 mm (4 инчи) и поголеми обично се спојуваат со помош на спој со заптивка. Најчестиот тип на заптивка што се користи во Северна Америка е еластомер засилен со метал, вообичаено познат како систем за заптивање Рибер.

### Електрични кабли

Во пожар, жиците обложени со ПВЦ може да формираат испарувања од водород хлорид; хлорот служи за чистење на слободните радикали и е извор на отпорност на пожар на материјалот. Иако пареите од водород хлорид, исто така, можат сами по себе да претставуваат опасност по здравјето, тој се раствора во влага и се распаѓа на површините, особено во областите каде што воздухот е доволно ладен за дишење и не е достапен за вдишување..

### Контрукции

[[[File:Builder's tudorbethan.jpg|thumb|right|"Модерна Tudorbethan" куќа со uPVC олуци, fascia, декоративна имитација „half-imbering", прозорци, и врати]]
Непластифициран ПВЦ (uPVC, речиси синоним за крут ПВЦ) интензивно се користи во градежната индустрија како материјал со ниско одржување, особено во Ирска, Обединетото Кралство, САД и Канада. Во САД и Канада, тоа е познато како винил или винил обвивка. Материјалот доаѓа во низа бои и завршни облоги, вклучително и финиш на дрво со фото-ефект и се користи како замена за бојадисаното дрво, најчесто за прозорски рамки и прагови при инсталирање на изолирано застаклување во новите згради; или да се заменат постарите прозори со едно застаклување, бидејќи не се распаѓа и е отпорен на временски услови. Други употреби вклучуваат табла, и обвивка или метеорбординг. Овој материјал речиси целосно ја заменил употребата на леано железо за водовод и одводнување, што се користи за отпадни цевки, одводни цевки, олуци и доводи. УПВЦ е познат по тоа што има силна отпорност на хемикалии, сончева светлина и оксидација од вода.

Двојни застаклени единици
### Знаци

Поливинил хлоридот се формира во рамни листови во различни дебелини и бои. Како рамни листови, ПВЦ често се проширува за да создаде празнини во внатрешноста на материјалот, обезбедувајќи дополнителна дебелина без дополнителна тежина и минимален дополнителен трошок (видете ПВЦ пена со затворена ќелија). Листовите се сечат со помош на пили и опрема за ротирачко сечење. Пластифицираниот ПВЦ исто така се користи за производство на тенки, обоени или проѕирни филмови со лепило, наречени едноставно винил. Овие филмови обично се сечат на компјутерски контролиран плотер (види секач за винил) или се печатат во печатач со широк формат. Овие листови и филмови се користат за производство на широк спектар на производи за комерцијални знаци, вклучувајќи ленти и налепници на каросеријата на автомобилот.

### Облека

Црни ПВЦ панталони
Главна статија: PVC clothing
ПВЦ ткаенината е водоотпорна, се користи поради своите квалитети отпорни на временски услови во палта, опрема за скијање, чевли, јакни, престилки и фластери.

Двете главни области на примена за медицински одобрени ПВЦ соединенија за еднократна употреба се флексибилни контејнери и цевки: контејнери што се користат за крв и крвни компоненти, за собирање урина или за производи за стома и цевки што се користат за земање крв и сетови за давање крв, катетри, срце-бели дробови бајпас комплети, комплети за хемодијализа итн. Во Европа потрошувачката на ПВЦ за медицински помагала е приближно 85.000 тони секоја година. Речиси една третина од медицинските помагала на база на пластика се направени од ПВЦ.

### Сајла

ПВЦ може да се екструдира под притисок за да се обложи сајлата и авионскиот кабел што се користат за општа намена. Сајлата обложено со ПВЦ полесно се ракува, се спротивставува на корозија и абразија и може да биде обоено во боја за зголемена видливост. Се наоѓа во различни индустрии и средини и внатре и надвор.

### Друга употреба

Винил плоча
ПВЦ цевките се поевтини од металите што се користат во изработката на музички инструменти; затоа е вообичаена алтернатива кога се прават инструменти, често за одмор или за поретки инструменти како што е контрабас флејта. Инструмент кој е речиси исклучиво изграден од ПВЦ цевка е тангофонот, ударен инструмент кој се свири со шлакање на отворените цевки со флип-флоп или слично..

Хлориран ПВЦ
------------

ПВЦ може корисно да се модифицира со хлорирање, што ја зголемува неговата содржина на хлор до или над 67%. Хлорираниот поливинил хлорид, (CPVC), како што се нарекува, се произведува со хлорирање на воден раствор на суспензија ПВЦ честички проследено со изложување на УВ светлина што иницира хлорирање на слободните радикали.

Здравје и безбедност
--------------------

### Деградација

Габата *Aspergillus fumigatus* го разградува пластифицираниот ПВЦ. *Phanerochaete chrysosporium* се одгледува на ПВЦ во агар со минерална сол. *Phanerochaete chrysosporium*, **Lentinus tigrinus**, *Aspergillus niger* и *Aspergillus sydowii* можат ефикасно да го разградат ПВЦ.

### Пластификатори

Фталатите, кои се инкорпорирани во пластиката како пластификатори, сочинуваат приближно 70% од американскиот пазар на пластификатори; Фталатите по дизајн не се ковалентно врзани за полимерната матрица, што ги прави многу подложни на истекување. Фталатите се содржани во пластиката во високи проценти. На пример, тие можат да придонесат до 40% од тежината на интравенозните медицински кеси и до 80% од тежината во медицинските цевки. Винилните производи се распространети - вклучително и играчки, внатрешноста на автомобилите, завесите за туширање и подот - и првично ослободуваат хемиски гасови во воздухот. Некои студии покажувале дека ова испуштање на адитиви може да придонесе за здравствени компликации и резултираше со повик за забрана на употребата на DEHP на завесите за туширање, меѓу другите намени.

Во 2004 година, заеднички шведско-дански истражувачки тим откриле статистичка поврзаност помеѓу алергиите кај децата и нивото на воздухот во затворен простор на DEHP и BBzP (бутил бензил фталат), кој се користи во винил подови. Во декември 2006 година, Европското биро за хемикалии на Европската комисија објавил конечна нацрт-проценка на ризикот за BBzP која не најде „не грижа" за изложеноста на потрошувачите, вклучително и изложеноста на деца.

### Олово

Оловото претходно често се додавало во ПВЦ за да се подобри обработливоста и стабилноста. Се покажало дека оловото се испушта во водата за пиење од ПВЦ цевки.

### Винил хлорид мономер

Во раните 1970-ти, канцерогеноста на винил хлоридот (обично наречен мономер на винил хлорид или VCM) била поврзана со рак кај работниците во индустријата за поливинил хлорид. Поточно, на работниците во делот за полимеризација на фабриката B.F. Goodrich во близина на Луисвил, Кентаки, им бил дијагностициран ангиосарком на црниот дроб, исто така познат како хемангиосарком, ретка болест. Оттогаш, студиите на ПВЦ работници во Австралија, Италија, Германија и Обединетото Кралство поврзуваат одредени видови на професионални карциноми со изложеност на винил хлорид, и станало прифатено дека VCM е канцероген.

### Диоксини

ПВЦ произведува HCl при согорување речиси квантитативно поврзано со неговата содржина на хлор. Опсежните студии во Европа покажуваат дека хлорот пронајден во емитирани диоксини не е изведен од HCl во димните гасови. Наместо тоа, повеќето диоксини се појавуваат во кондензирана цврста фаза со реакција на неоргански хлориди со графитни структури во честичките од пепел што содржат јаглен. Бакарот делува како катализатор за овие реакции.

Студиите за согорувањето на отпадот од домаќинствата укажуваат на постојано зголемување на производството на диоксин со зголемување на концентрациите на ПВЦ. Според инвентарот на диоксини на ЕПА, пожарите на депониите веројатно претставуваат уште поголем извор на диоксин за животната средина. Истражувањето на меѓународните студии постојано ги идентификува високите концентрации на диоксин во областите погодени од согорувањето на отпадот на отворено и студијата што ја разгледа хомолошката шема покажала дека примерокот со највисока концентрација на диоксин е „типичен за пиролиза на ПВЦ". Други студии на ЕУ покажуваат дека ПВЦ веројатно „припаѓа на огромното мнозинство на хлор што е достапен за формирање на диоксин за време на пожарите на депониите."

Следни најголеми извори на диоксин во инвентарот на EPA се инсинераторите за медицински и комунален отпад. Спроведени се различни студии кои постигнуваат контрадикторни резултати. На пример, студијата на комерцијални инсинератори не покажала врска помеѓу содржината на ПВЦ во отпадот и емисиите на диоксин. Други студии покажале јасна корелација помеѓу формирањето диоксин и содржината на хлорид и укажуваат дека ПВЦ е значаен придонесувач за формирање и на диоксин и на ПХБ во инсинераторите.

Во февруари 2007 година, Техничкиот и научниот советодавен комитет на Советот за зелена градба на САД (USGBC) го објавил својот извештај за кредитирање на материјали поврзани со избегнување на ПВЦ за системот за рејтинг на зелени згради LEED. Извештајот заклучил дека „ниту еден материјал не се појавува како најдобар во сите категории на влијание врз човековото здравје и животната средина, ниту како најлош", но дека „ризикот од емисии на диоксини го става ПВЦ постојано меѓу најлошите материјали за влијанија врз човековото здравје."

Во Европа, огромното значење на условите за согорување за формирање на диоксин е утврдено од страна на бројни истражувачи. Единствениот најважен фактор за формирање на соединенија слични на диоксин е температурата на гасовите од согорувањето. Концентрацијата на кислород исто така игра голема улога во формирањето на диоксин, но не и содржината на хлор.

Неколку студии исто така покажале дека отстранувањето на ПВЦ од отпадот нема значително да го намали количеството на диоксини кои се емитуваат. Комисијата на ЕУ во јули 2000 година објави Зелена книга за еколошките прашања на ПВЦ"

Студијата нарачана од Европската комисија за „Проценка на животниот циклус на ПВЦ и на главните конкурентни материјали" вели дека „Неодамнешните студии покажуваат дека присуството на ПВЦ нема значајно влијание врз количината на диоксини ослободени преку согорување на пластичен отпад."

#### Индустриска иницијатива

Во Европа, развојот во управувањето со ПВЦ отпадот бил следен од Винил 2010 година, основан во 2000 година. Целта на Винил 2010 бил да рециклира 200.000 тони ПВЦ отпад по потрошувачка годишно во Европа до крајот на 2010 година, со исклучок на тековите на отпад кои веќе подлежат на друго или поконкретно законодавство (како што се Европските директиви за крај на Животни возила, пакување и отпадна електрична и електронска опрема).

Од јуни 2011 година, по него следува VinylPlus, нов сет на цели за одржлив развој. Неговата главна цел е да рециклира 800.000 тони ПВЦ годишно до 2020 година, вклучително и 100.000 тони „тешки за рециклирање" отпад. Еден олеснувач за собирање и рециклирање на ПВЦ отпад е Рековинил. Пријавената и ревидирана механички рециклирана ПВЦ тонажа во 2016 година изнесувала 568.695 тони што во 2018 година се зголемила на 739.525 тони.

Еден пристап за решавање на проблемот со отпадот од ПВЦ е исто така преку процесот наречен Vinyloop. Тоа е механички процес на рециклирање со помош на растворувач за одвојување на ПВЦ од други материјали. Овој растворувач се претвора во процес на затворена јамка во кој растворувачот се рециклира. Рециклиран ПВЦ се користи наместо девствениот ПВЦ во различни примени: облоги за базени, ѓонови за чевли, црева, тунел со дијафрагми, обложени ткаенини, ПВЦ листови. Потребата за примарна енергија на овој рециклиран ПВЦ е за 46% помала од конвенционалното произведено ПВЦ. Така, употребата на рециклиран материјал води до значително подобар еколошки отпечаток. Потенцијалот за глобално затоплување е помал за 39%.

#### Рестрикции

Во ноември 2005 година, една од најголемите болнички мрежи во САД, Catholic Healthcare West, потпишала договор со B. Braun Melsungen за интравенозни кеси и цевки без винил.

Во јануари 2012 година, главниот давател на здравствена заштита на Западниот брег на САД, Kaiser Permanente, објавил дека повеќе нема да купува интравенозна (IV) медицинска опрема направена со PVC и DEHP-тип пластификатори.

Во 1998 година, Комисијата за безбедност на производи за потрошувачи на САД (CPSC) постигнала доброволен договор со производителите за отстранување на фталатите од ПВЦ играчки, гуми за гризење,цуцли од шише за бебиња.

### Винилни ракавици во медицината

Винилни ракавици
Пластифицираниот ПВЦ е вообичаен материјал за медицински ракавици. Поради тоа што винилните ракавици имаат помала флексибилност и еластичност, неколку упатства препорачуваат или латекс или нитрилни ракавици за клиничка нега и процедури кои бараат рачна умешност и/или кои вклучуваат контакт со пациентот повеќе од краток период. Винилните ракавици покажуваат слаба отпорност на многу хемикалии, вклучително и производи базирани на глутаралдехид и алкохоли кои се користат во формулацијата на средства за дезинфекција за бришење работни површини или за триење на рацете. Познато е дека адитивите во ПВЦ предизвикуваат кожни реакции како што е алергиски контактен дерматитис. Тоа се, на пример, антиоксидантот бисфенол А, биоцидот бензизотиазолинон, пропилен гликол/адипат полиестер и етилхексилмалеат.

Одржливост
----------

ПВЦ е направен од фосилни горива, вклучително и природен гас. Во процесот на производство се користи и натриум хлорид што резултира со полимер кој содржи 57% содржина на хлорид. Рециклираниот ПВЦ се распаѓа на мали чипови, се отстрануваат нечистотиите и производот се рафинира за да се направи чист ПВЦ.

Во Европа, Извештајот за напредокот на VinylPlus од 2021 годинал покажа дека 731.461 тони ПВЦ биле рециклирани во 2020 година, што е намалување за 5% во споредба со 2019 година поради пандемијата COVID-19. Извештајот, исто така, ги опфаќа сите пет предизвици за одржливост што секторот си ги поставил, опфаќајќи контролирано управување со јамката, емисии на органски хлор, одржлива употреба на адитиви, одржлива употреба на енергија и суровини и свесност за одржливост.

Исто така, континуирано се фокусира на улогата што полимерот ја игра во исполнувањето на моделот на кружна економија и придонесот кон целите за одржлив развој. Органот за испорака на Олимписките игри (ОДА), на пример, откако првично го отфрли ПВЦ како материјал за различни привремени места на Олимписките игри во Лондон 2012 година, ја разгледа својата одлука и разви политика за нејзина употреба. Оваа политика истакна дека функционалните својства на ПВЦ го прават најсоодветен материјал во одредени околности, притоа земајќи ги предвид влијанијата врз животната средина и социјалните аспекти во текот на целиот животен циклус, на пр. стапката за рециклирање или повторна употреба и процентот на рециклирана содржина. Привремените делови, како покривните покривки на Олимпискиот стадион, ватерполо арената и Кралската артилериска касарна, ќе бидат деконструирани и дел рециклиран во процесот VinyLoop.

Наводи
------

### Општи наводи

* Titow, W. (1984). *PVC Technology*. London: Elsevier Applied Science Publishers. ISBN 978-0-85334-249-6.

### Вградени цитати

1. ↑  „poly(vinyl chloride) (CHEBI:53243)". *CHEBI*. Архивирано од изворникот 13 December 2013. Посетено на 12 July 2012.
2. ↑  Wapler, M. C.; Leupold, J.; Dragonu, I.; von Elverfeldt, D.; Zaitsev, M.; Wallrabe, U. (2014). „Magnetic properties of materials for MR engineering, micro-MR and beyond". *JMR*. **242**: 233–242. arXiv:1403.4760. Bibcode:2014JMagR.242..233W. doi:10.1016/j.jmr.2014.02.005. PMID 24705364. S2CID 11545416.
3. ↑  „Material Safety Data Sheet: PVC Compounds Pellet and Powder" (PDF). Georgia Gulf Chemical and Vinyls LLC. Архивирано (PDF) од изворникот 17 August 2021. Посетено на 23 July 2021.
4. 1 2  Wilkes, Charles E.; Summers, James W.; Daniels, Charles Anthony; Berard, Mark T. (2005). *PVC Handbook*. Hanser Verlag. стр. 414. ISBN 978-1-56990-379-7. Архивирано од изворникот 17 November 2016. Посетено на 24 September 2016.
5. ↑  „Poly(vinyl chloride)". *sigmaaldrich.com* (англиски). MilliporeSigma. 2022. Архивирано од изворникот 11 October 2022. Посетено на 11 October 2022.
6. ↑  „Poly(Vinyl Chloride)".
7. ↑  *What is PVC* Архивирано на 18 јули 2017 г.- Retrieved 11 July 2017
8. 1 2 3 4 5  Allsopp, M. W.; Vianello, G. (2012), „Poly(Vinyl Chloride)", *Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry*, Weinheim: Wiley-VCH, doi:10.1002/14356007.a21\_717
9. ↑  Barton, F.C. (1932 [1931]). Victrolac Motion Picture Records. Journal of the Society of Motion Picture Engineers, April 1932 18(4):452–460 (accessed at archive.org on 5 August 2011)
10. ↑  W. V. Titow (31 December 1984). *PVC technology*. Springer. стр. 6–. ISBN 978-0-85334-249-6. Архивирано од изворникот 26 May 2013. Посетено на 6 October 2011.
11. ↑  Baumann, E. (1872) "Ueber einige Vinylverbindungen" Архивирано на 17 ноември 2016 г. (On some vinyl compounds), *Annalen der Chemie und Pharmacie*, **163** : 308–322.
12. ↑  US 1929453, Waldo Semon, "Synthetic rubber-like composition and method of making same", published 1933-10-10,  assigned to B.F. Goodrich
13. ↑  Chanda, Manas; Roy, Salil K. (2006). *Plastics technology handbook*. CRC Press. стр. 1–6. ISBN 978-0-8493-7039-7.
14. 1 2  „Shin-Etsu Chemical to build $1.4bn polyvinyl chloride plant in US". *Nikkei Asian Review* (англиски). Архивирано од изворникот 24 July 2018. Посетено на 24 July 2018.
15. ↑  Handbook of Plastics, Elastomers, and Composites, Fourth Edition, 2002 by The McGraw-Hill, Charles A. Harper Editor-in-Chief. ISBN 0-07-138476-6
16. ↑  Karlen, Kaley. „Health Concerns and Environmental Issues with PVC-Containing Building Materials in Green Buildings" (PDF). *Integrated Waste Management Board*. California Environmental Protection Agency, USA. Архивирано (PDF) од изворникот 5 February 2016. Посетено на 26 August 2015.
17. ↑  Krauskopf, Leonard G. (2009). „3.13 Plasticizers". *Plastics additives handbook* (6.. изд.). Munich: Carl Hanser Verlag. стр. 485–511. ISBN 978-3-446-40801-2.
18. ↑  David F. Cadogan and Christopher J. Howick "Plasticizers" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry 2000, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a20\_439
19. 1 2  „factsheets - Plasticisers - Information Center". Plasticisers. Архивирано од изворникот 9 February 2022. Посетено на 2022-02-19.
20. ↑  „Plasticizers Market Report". *Ceresana*. Посетено на 7 January 2023.
21. 1 2  Krauskopf, L. G. (2009). *Plastics additives handbook* (6.. изд.). Munich: Carl Hanser Verlag. стр. 495. ISBN 978-3-446-40801-2.
22. ↑  „Home - Plasticisers - Information Center". Plasticisers. Архивирано од изворникот 8 February 2022. Посетено на 2022-02-19.
23. ↑  „Phthalates and DEHP". Health Care Without Harm. 29 April 2013. Посетено на 23 July 2021.
24. ↑  Opinion on The safety of medical devices containing DEHP plasticized PVC or other plasticizers on neonates and other groups possibly at risk (2015 update) Архивирано на 3 февруари 2016 г.. Scientific Committee on Emerging and Newly-Identified Health Risks (25 June 2015).
25. ↑  „You searched for DEHP - Plasticisers - Information Center". Plasticisers. Архивирано од изворникот 9 February 2022. Посетено на 2022-02-19.
26. ↑  Liquid stabilisers. Seuropean Stabiliser Producers Association
27. ↑  Vinyl 2010. The European PVC Industry's Sustainable Development Programme
28. ↑  „Polyvinyl Chloride" (англиски). ScienceDirect. Архивирано од изворникот January 15, 2021. Посетено на July 30, 2022.
29. ↑  „DIFFERENCES BETWEEN FLEXIBLE AND RIGID PVC COMPOUNDS" (англиски). Green PVC. August 12, 2021. Архивирано од изворникот December 16, 2021.
30. 1 2  Titow 1984, стр. 1186.
31. 1 2  Titow 1984, стр. 1191.
32. 1 2 3 4  Titow 1984, стр. 857.
33. 1 2  Titow 1984, стр. 1194.
34. 1 2  Michael A. Joyce, Michael D. Joyce (2004). *Residential Construction Academy: Plumbing*. Cengage Learning. стр. 63–64.
35. ↑  Rahman, Shah (19–20 June 2007). *PVC Pipe & Fittings: Underground Solutions for Water and Sewer Systems in North America* (PDF). 2nd Brazilian PVC Congress, Sao Paulo, Brazil. Архивирано од изворникот (PDF) на 9 July 2015. Посетено на 28 February 2009.
36. ↑  Uses for vinyl: pipe. vinylbydesign.com
37. ↑  Rahman, Shah (October 2004). „Thermoplastics at Work: A Comprehensive Review of Municipal PVC Piping Products" (PDF). *Underground Construction*: 56–61. Архивирано од изворникот 7 August 2020. Посетено на 5 February 2019.
38. ↑  Shah Rahman (April 2007). „Sealing Our Buried Lifelines" (PDF). *American Water Works Association (AWWA) OPFLOW Magazine*: 12–17. Архивирано (PDF) од изворникот 8 October 2011. Посетено на 30 March 2010.
39. ↑  Galloway F.M. Hirschler, M. M. Smith, G. F. (1992). „Surface parameters from small-scale experiments used for measuring HCl transport and decay in fire atmospheres". *Fire Mater*. **15** (4): 181–189. doi:10.1002/fam.810150405.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
40. ↑  „Rigid PVC". *Condale Plastics*. Rigid PVC (also known as uPVC) is the third most widely produced polymer... uPVC stands for unplasticised PVC and the material is characterised by its durability and strength.
41. ↑  PolyVinyl (Poly Vinyl Chloride) in Construction Архивирано на 31 август 2006 г.. Azom.com (26 October 2001). Retrieved on 6 October 2011.
42. ↑  Strong, A. Brent (2005) *Plastics: Materials and Processing*. Prentice Hall. pp. 36–37, 68–72. ISBN 0131145584.
43. 1 2  Ellis, R. „Vinyl: an Honest Conversation". Архивирано од изворникот 28 January 2021. Посетено на 3 June 2020.
44. ↑  „Learn All About PVC Patches | UltraPatches - Blog". Архивирано од изворникот 11 November 2020. Посетено на 11 November 2020.
45. ↑  PVC Healthcare Applications. pvcmed.org
46. ↑  „Coated Aircraft Cable & Wire Rope" (англиски). Lexco Cable. Архивирано од изворникот 26 August 2017. Посетено на 25 August 2017.
47. ↑  Building a PVC Instrument. natetrue.com
48. ↑  Ishtiaq Ali, Muhammad (2011). *Microbial degradation of polyvinyl chloride plastics* (PDF) (PhD). Quaid-i-Azam University. стр. 45–46. Архивирано од изворникот (PDF) на 24 December 2013. Посетено на 13 May 2016.
49. ↑  Ishtiaq Ali, Muhammad (2011). *Microbial degradation of polyvinyl chloride plastics* (PDF) (PhD). Quaid-i-Azam University. стр. 76. Архивирано од изворникот (PDF) на 24 December 2013. Посетено на 23 December 2013.
50. ↑  Ishtiaq Ali, Muhammad (2011). *Microbial degradation of polyvinyl chloride plastics* (PDF) (PhD). Quaid-i-Azam University. стр. 122. Архивирано од изворникот (PDF) на 30 January 2016.
51. ↑  Halden, Rolf U. (2010). „Plastics and Health Risks". *Annual Review of Public Health*. **31**: 179–194. doi:10.1146/annurev.publhealth.012809.103714. PMID 20070188.
52. ↑  Directive 2005/84/EC of the European Parliament and of the Council 14 December 2005 Архивирано на 4 мај 2013 г.. Official Journal of the European Union. 27 December 2005
53. ↑  Vinyl shower curtains a 'volatile' hazard, study says Архивирано на 4 септември 2010 г.. Canada.com (12 June 2008). Retrieved on 6 October 2011.
54. ↑  Bornehag, Carl-Gustaf; Sundell, Jan; Weschler, Charles J.; Sigsgaard, Torben; Lundgren, Björn; Hasselgren, Mikael; Hägerhed-Engman, Linda; и др. (2004). „The Association between Asthma and Allergic Symptoms in Children and Phthalates in House Dust: A Nested Case–Control Study". *Environmental Health Perspectives*. **112** (14): 1393–1397. doi:10.1289/ehp.7187. PMC 1247566. PMID 15471731.
55. ↑  Phthalate Information Center Blog: More good news from Europe. phthalates.org (3 January 2007)
56. ↑  „China's PVC pipe makers under pressure to give up lead stabilizers". 6 September 2013. Архивирано од изворникот на 11 September 2013.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
57. ↑  Creech, J. L. Jr.; Johnson, M. N. (March 1974). „Angiosarcoma of liver in the manufacture of polyvinyl chloride". *Journal of Occupational Medicine*. **16** (3): 150–1. PMID 4856325.
58. ↑  Steiglitz, L. and Vogg, H. (February 1988) "Formation Decomposition of Polychlorodibenzodioxins and Furans in Municipal Waste" Report KFK4379, Laboratorium fur Isotopentechnik, Institut for Heize Chemi, Kerforschungszentrum Karlsruhe.
59. 1 2  Costner, Pat (2005) "Estimating Releases and Prioritizing Sources in the Context of the Stockholm Convention" Архивирано на 27 септември 2007 г. International POPs Elimination Network, Mexico.
60. ↑  Beychok, M.R. (1987). „A data base of dioxin and furan emissions from municipal refuse incinerators". *Atmospheric Environment*. **21** (1): 29–36. Bibcode:1987AtmEn..21...29B. doi:10.1016/0004-6981(87)90267-8.
61. ↑  National Renewable Energy Laboratory, Polyvinyl Chloride Plastics in Municipal Solid Waste Combustion Архивирано на 15 февруари 2013 г. NREL/TP-430- 5518, Golden CO, April 1993
62. ↑  Rigo, H. G.; Chandler, A. J.; Lanier, W.S. (1995). *The Relationship between Chlorine in Waste Streams and Dioxin Emissions from Waste Combustor Stacks* (PDF). *American Society of Mechanical Engineers Report CRTD*. **36**. New York, NY: American Society of Mechanical Engineers. ISBN 978-0-7918-1222-8. Архивирано од изворникот (PDF) на 7 April 2016. Посетено на 31 October 2009.
63. ↑  Katami, Takeo; Yasuhara, Akio; Okuda, Toshikazu; Shibamoto, Takayuki; и др. (2002). „Formation of PCDDs, PCDFs, and Coplanar PCBs from Polyvinyl Chloride during Combustion in an Incinerator". *Environ. Sci. Technol*. **36** (6): 1320–1324. Bibcode:2002EnST...36.1320K. doi:10.1021/es0109904. PMID 11944687.
64. ↑  Wagner, J.; Green, A. (1993). „Correlation of chlorinated organic compound emissions from incineration with chlorinated organic input". *Chemosphere*. **26** (11): 2039–2054. Bibcode:1993Chmsp..26.2039W. doi:10.1016/0045-6535(93)90030-9.
65. ↑  Thornton, Joe (2002). *Environmental Impacts of polyvinyl Chloride Building Materials* (PDF). Washington, DC: Healthy Building Network. ISBN 978-0-9724632-0-1. Архивирано од изворникот (PDF) на 20 September 2013. Посетено на 6 October 2011.
66. ↑  The USGBC document Архивирано на 13 јули 2007 г.; An analysis by the Healthy Building NEtwork Архивирано на 2 јуни 2008 г.
67. ↑  Wikstrom, Evalena; G. Lofvenius; C. Rappe; S. Marklund (1996). „Influence of Level and Form of Chlorine on the Formation of Chlorinated Dioxins, Dibenzofurans, and Benzenes during Combustion of an Artificial Fuel in a Laboratory Reactor". *Environmental Science & Technology*. **30** (5): 1637–1644. Bibcode:1996EnST...30.1637W. doi:10.1021/es9506364.
68. ↑  Environmental issues of PVC Архивирано на 12 мај 2012 г.. European Commission. Brussels, 26 July 2000
69. ↑  Life Cycle Assessment of PVC and of principal competing materials Commissioned by the European Commission. European Commission (July 2004), p. 96
70. ↑  Home – Vinyl 2010 The European PVC industry commitment to Sustainability Архивирано на 25 јули 2013 г.. Vinyl2010.org (22 June 2011). Retrieved on 6 October 2011.
71. ↑  Our Voluntary Commitment. vinylplus.eu
72. ↑  Incentives to collect and recycle Архивирано на 19 јануари 2022 г.. Recovinyl.com. Retrieved on 28 January 2016.
73. ↑  „VinylPlus Progress Report 2019" (PDF). Архивирано (PDF) од изворникот 14 February 2020. Посетено на 22 September 2019.
74. ↑  Solvay, asking more from chemistry Архивирано на 1 јануари 2012 г.. Solvayplastics.com (15 July 2013). Retrieved on 28 January 2016.
75. ↑  Solvay, asking more from chemistry Архивирано на 16 мај 2016 г.. Solvayplastics.com (15 July 2013). Retrieved on 28 January 2016.
76. ↑  „CHW Switches to PVC/DEHP-Free Products to Improve Patient Safety and Protect the Environment". *Business Wire*. 21 November 2005. Архивирано од изворникот 9 April 2016. Посетено на 28 January 2016.
77. ↑  Smock, Doug (19 January 2012) Kaiser Permanente bans PVC tubing and bags. plasticstoday.com
78. ↑  „PVC Policies Across the World". *chej.org*. Архивирано од изворникот 10 August 2017. Посетено на 25 August 2017.
79. ↑  „Vinyl Gloves: Causes For Concern" (PDF). Ansell (glove manufacturer). Архивирано од изворникот (PDF) на 22 September 2015. Посетено на 17 November 2015.
80. ↑  „VinylPlus at a Glance 2021 - VinylPlus". Vinylplus.eu. 2021-05-17. Архивирано од изворникот 7 February 2022. Посетено на 2022-02-19.
81. ↑  London 2012 Use of PVC Policy Архивирано на 1 февруари 2016 г.. independent.gov.uk.
82. ↑  London 2012 Архивирано на 1 февруари 2016 г.. independent.gov.uk.
83. ↑  Clark, Anthony (31 July 2012) PVC at Olympics destined for reuse or recycling Архивирано на 3 февруари 2016 г.. plasticsnews.com

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Поливинил хлорид" на Ризницата ? |

* The European PVC Portal (European Council of Vinyl Manufacturers)
* Polyvinyl Chloride International Chemical Safety Cards—CDC/NIOSH
* The Vinyl Council of Canada
* US Vinyl Institute

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85104742
* GND: 4076253-1
* BNF: cb12134839f (податоци)
* NDL: 00561986
* NKC: ph124316

 |

 |