**Дидие Анзие** (Француски: [ɑ̃zjø]; 8 јули 1923 година, Мелун – 25 ноември 1999 година, Париз) бил истакнат француски психоаналитичар.

Живот
-----

Анзие студирал филозофија и бил ученик на Даниел Лагаш, пред да ја преземе својата прва психоанализа со Жак Лакан. Потоа, откако открил дека Лакан ја лекувал и неговата мајка („Aimée"), тој започнал втора анализа со Жорж Фавез. Недостатокот на искреност кај Лакан предизвикала длабока огорченост кај Анзие. Тој подоцна, исто така, ги осудил ексцесите и произволните практики на Лаканците - истакнувајќи ја нивната „бескрајна зависност од идол, логика или јазик", како и сеприсутниот привлечен елемент во Лакановата пристап, со „фундаменталните вистини што треба да се откријат...но секогаш во некоја понатамошна точка".

Меѓу многуте значајни придонеси на Анзие во психоанализата биле неговата работа на Фројдовата самоанализа и неговото опширно проучување на групи, особено потпирајќи се на работата на Вилфред Рупрехт Бион. Надоврзувајќи се на списите на таквите психоаналитичари како Мелани Клајн и Хајнц Кохут, Анзие, исто така, се обидел со голема вештина да анализира, не само уметничките дела, туку самиот креативен процес; и објавил бројни дела за книжевното творештво (Паскал, Бекет) и уметничкото творештво (Бекон)".

Меѓутоа, можеби најважната нишка во неговите списи е онаа на таканареченото Его на кожата, како и поврзаниот концепт на „Психичка обвивка".

За Фројдовата „Самоанализа"
---------------------------

Анзиевата *Самоанализа на Фројд* (2д ед. 1975; превод. Питер Греам, 1986) е важно, енормно детално истражување на раниот живот на Фројд како што се отсликува во соништата што тој избрал да ги раскаже и анализира во *Толкувањето на соништата*. Од Клајновска гледна точка, Анзие сметал дека „Фројдовата разработката на психоаналитичката теорија... одговара на поставување на опсесивна одбрана против депресивната анксиозност" - нагласувајќи ја потребата на Фројд да се „одбрани себеси од неа преку таков степен на интелектуализација".

За креативноста
---------------

„Анзие ги истражува врските помеѓу клиничката анализа и самоанализата...и односот помеѓу самоанализата и креативноста". Тој, исто така, ја истакнува улогата на внатрешниот отпор кон креативноста: „отпорот се состои од горлив и деморализирачки сомнеж за вредноста на она што сме во процес да го откриеме".

За психичка обвивка (психички пликови)
--------------------------------------

Произлегувајќи од идеите за држењето на писатели како што се Марион Милнер и Доналд Виникот, а потоа „мигрирајќи во континенталната психоанализа, идејата за контејнерот на кожата добива свој живот...обликувајќи го влијателниот концепт на Дидие Анзие за психичка обвивка во *Егото на кожата (Le Moi-peau)*'.

„Дидие Анзие (1985) теоретизирал за егото на кожата, првата нарцисоидна обвивка на која се заснова чувството на благосостојба", сугерирајќи на пример дека „нарцисоидните личности... поседуваат невообичаено густо его од кожа; спротивно на тоа, мазохистичките и граничните личности покажуваат его со неверојатно тенка кожа".

Анзие би го проширил концептот на поширок поим за „психичка обвивка", истражувајќи ја на пример идејата за „обвивка од соништата". Ова е името кое Дидие Анзие му го дава на визуелниот филм на соништата, фината, ефемерна мембрана за која тој мисли дека ја заменува тактилната обвивка на ранливата кожа на егото".

„Со неговиот развој на поврзаниот концепт, „звучната обвивка", Анзие го артикулира односот на телесното его со психичкиот простор во однос на здивот.

Во однос на групите, Анзие исто така тврдел дека „нема група без заедничка кожа, обвивка што содржи, што им овозможува на нејзините членови да го искусат постоењето на групно јас".

Критика
-------

„За критика на Анзиевиот „интерпретативно разноврсен" пан-пеликуларизам и неговиот терапевтски ориентиран модел на контејнерот за кожа, погледни го Стивен Конор, *Книгата на кожата* (Лондон...2004)".

„Каја Силверман тврди дека акцентирањето на Анзие и други (вклучувајќи ја Кристева) на мајчиниот глас како звучна обвивка „произлегува од моќна културна фантазија... сликата на дете кое се држи во околината или сферата на гласот на мајката"".

Наводи
------

1. ↑  Quoted in Sherry Turkle, *Psychoanalytic Politics* (London 1978) p. 131
2. ↑  Markos Zafiropoulos, *Lacan and Levi-Strauss* (London 2010) p. 32n
3. ↑  Peter Gay, *Freud: A Life for Our Time* (London 1988) p. 746
4. ↑  Didier Anzieu, *Freud's Self-Analysis* (London 1986) p. 581 and p. 182
5. ↑  James W. Barron, *Self-Analysis* (1993) p. 239
6. ↑  Anzieu, *Freud's Self-Analysis* p. 111
7. ↑  Mary Jacobus, *The Poetics of Psychoanalysis* (Oxford 2005) p. 126
8. ↑  Alcira M. Alizade, *Feminine Sexuality* (London 1999) p. 29
9. ↑  Glen O.Gabbard/Eva P. Lester, *Boundaries and Boundary Violations in Psychoanalysis* (2002) Chap I
10. ↑  Jacobus, p. 9
11. ↑  Jacobus, p. 131
12. ↑  Quoted in Richard Morgan-Jones, *The Body of the Organisation and its Health* (London 2010) p. 91
13. ↑  Jacobus, p. 126n
14. ↑  Jacobus, p. 131n

Понатамошно читање
------------------

* Дидие Анзие, *Групата и несвесното* (Рутлеџ 1984)
* Дидие Анзие ed, *Психички Обвивки* (Лондон 1990)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 49220954
* LCCN: n50023948
* ISNI: 0000 0001 0898 3062
* GND: 119251523
* SUDOC: 031049966
* BNF: cb118889749 (податоци)
* BIBSYS: 90080081
* NDL: 00462403
* BNE: XX1017144

 |

 |