recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Полин Аиткен** (родна на 30 јуни 1893 г.– починала во 1958) била британски уметник и вајар.

Биографија
----------

Аиткен е родена во Акрингтон во Ланкашир, каде што нејзиниот татко бил градски службеник и адвокат на Корпорацијата Акрингтон. Ајткен присуствуваше на Уметничката школа во Манчестер и ги продолжи студиите во Политехничкиот факултет во Челзи и училиштата на Кралската академија во Лондон пред да основа студио во Горниот Чејн Роу во Челзи. Од 1925 до 1929 година, таа изложила серија бронзени статуетки кои ги претставувале жените во движење, на пример, статуетките *Танц* и *Башанте*, во Салонот на уметниците Французи во Париз. Таа, исто така, изложувала на Кралската академија во Лондон помеѓу 1918 и 1932 година, на Кралската шкотска академија и со Друштвото на жени уметници.

Наводи
------

1. 1 2 3  Sara Gray (2019). *British Women Artists. A Biographical Dictionary of 1000 Women Artists in the British Decorative Arts*. Dark River. ISBN 978-1-911121-63-3.
2. ↑  James Mackay (1977). *The Dictionary of Western Sculptors in Bronze*. Antique Collectors' Club.
3. ↑  *Benezit Dictionary of Artists Volume 1 A-Bedeschini*. Editions Grund, Paris. 2006. ISBN 2-7000-3070-2.
4. ↑  Grant M. Waters (1975). *Dictionary of British Artists Working 1900–1950*. Eastbourne Fine Art.
5. ↑  University of Glasgow History of Art / HATII (2011). „Miss Pauline Aitken". *Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain & Ireland 1851–1951*. Архивирано од изворникот на 2022-03-14. Посетено на 7 January 2020.

* Artworks by or after Pauline Aitken at the Art UK site
**Полин Ајткен** (30 јуни 1893 – 1958) била британски уметник и вајар.

Биографија
----------

Ајткен е родена во Акрингтон во Ланкашир, каде што нејзиниот татко бил градски службеник и адвокат на Корпорацијата Акрингтон. Ајткен присуствуваше на Уметничката школа во Манчестер и ги продолжи студиите во Политехничкиот факултет во Челзи и училиштата на Кралската академија во Лондон пред да основа студио во Горниот Чејн Роу во Челзи. Од 1925 до 1929 година, таа изложи серија бронзени статуетки кои ги претставуваат жените во движење, на пример, парчињата *Танц* и *Башанте*, во Салонот на уметниците Французи во Пари. Таа, исто така, изложувала на Кралската академија во Лондон помеѓу 1918 и 1932 година, на Кралската шкотска академија и со Друштвото на жени уметници.

Наводи
------

1. 1 2 3  Sara Gray (2019). *British Women Artists. A Biographical Dictionary of 1000 Women Artists in the British Decorative Arts*. Dark River. ISBN 978-1-911121-63-3.
2. ↑  James Mackay (1977). *The Dictionary of Western Sculptors in Bronze*. Antique Collectors' Club.
3. ↑  *Benezit Dictionary of Artists Volume 1 A-Bedeschini*. Editions Grund, Paris. 2006. ISBN 2-7000-3070-2.
4. ↑  Grant M. Waters (1975). *Dictionary of British Artists Working 1900–1950*. Eastbourne Fine Art.
5. ↑  University of Glasgow History of Art / HATII (2011). „Miss Pauline Aitken". *Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain & Ireland 1851–1951*. Посетено на 7 January 2020.

Надворешни врски
----------------

* Artworks by or after Pauline Aitken at the Art UK site
**Невена Ивановиќ** (родена на 15 јуни 1994 година) — српска пејачка-текстописец. Таа дебитирала со тоа што ја претставувала Србија на детскиот натпревар за песна на Евровизија 2007 со песната "Пиши ми", заземајќи го третото место. Божовиќ се искачила на второ место на телевизискиот пеачки натпревар *Првиот глас на Србија* во 2013 година.

Следната година, Божовиќ и уште двајца финалисти, Мирна Радуловиќ и Сара Јовановиќ, ја формирале женската група Моје 3 и ја претставувале Србија на Евровизискиот натпревар 2013 со песната "Ljubav je svuda ", но не успеале да стигнат до финалето. Таа била првиот уметник што некогаш се натпреварувал и за натпреварите за возрасни и помлади на Евровизија како главен изведувач. Божовиќ повторно се натпреварувала на натпреварот за песна на Евровизија 2019 како соло пејач со песната "Круна ".

Животот и кариерата
-------------------

### Раниот живот

Таа е родена и посетувала училиште во Косовска Митровица. Божовиќ студирала музика на Универзитетот за уметности во Белград.

### Кариера

Во 2007 година, Невена учествуваше во Избор за детска песна на Евровизија, национална селекција на Србија за детска Евровизија со "Пиши ми". На последната ноќ, таа го освои првото место и отиде во Ротердам, Холандија, за да ја претставува Србија. На 8 декември, Невена беше рангирана на третото место со 120 бода, што го направи најдобриот резултат на Србија на натпреварот. Во 2009 година, по мала пауза од музиката, таа одлучи да се врати, учествувајќи во Сончене скала со "Ти".

Во 2012 година Невена учествуваше во српската верзија на The Voice. По тримесечни живо концерти, битки и предизвици, Невена се квалификуваше за финалето, каде што се најде на второто место по Мирна Радуловиќ.

Во 2013 година, заедно со Мирна и Сара, сите тројца учесници во *Првиот глас* учествуваа во Беосонг 2013 со "Љубов е секаде ". Триото победи на натпреварот со над 25.000 гласови и отидоа за да ја претставуваат Србија на Евровизија 2013 во Малме, каде што се врши во првото полуфинале  и завршил единаесетти, пропуштаа на финалето од шест бода. Истата година, во јули, го претстави својот нов сингл, наречен "Погледни ме". На натпреварот за песна на Евровизија 2015 во Виена, таа беше една од петте поротници за српската жири комисија.

Нејзиниот сингл "Јасно ми е" и беше доделен на музичките награди на церемонијата 2.019. Таа се натпреваруваше во Беовизија 2019 со песната "Круна "и победи на натпреварот, добивајќи права да ја претставува Србија на Евровизискиот натпревар 2019.

Наводи
------

1. ↑  „Serbia: Moje 3 [Interview] | escXtra". Архивирано од изворникот на 2013-04-25. Посетено на 2013-03-25.
2. ↑  „Blic Online | Nevena već favorit u "Prvom glasu"". Посетено на 2013-03-26.
3. ↑  „Moje 3 to represent Serbia! | News | Eurovision Song Contest - Malmö 2013". Посетено на 2013-03-03.
4. ↑  „Beovizija 2019: Nevena Božović will represent Serbia at this years Eurovision Song Contest". Eurovisionary. 3 March 2019. Посетено на 3 March 2019.
**Богородична базилика** или **Успение на Пресвета Богородица и Свети Адалберт** (полски: *Bazylika Archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Wojciecha*) — црква во градот Гњезно, Полска. Христијанскиот храм бил изграден во готска архитектура. Најпознат е по бронзената порта на која е насликано мачењето на Свети Адалберт.

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 172808317
* GND: 4377996-7
* NKC: kn20050510069

 |

 |

Координати: 52°32′14″ N; 17°35′49″ E﻿ / ﻿52.537121° СГШ; 17.596858° ИГД﻿ / 52.537121; 17.596858
Ева Ферлинг
**Ева Ферлинг**, *Ева Мари Ферлинг*, (родена на 9 август 1952година) е шведска глумица и режисерка, родена во Стокхолм. Таа е меѓународно најпозната за нејзините водечки улоги во филмот на Гунел Линдблом (како Сали) и *Фани и Александар на* Ингмар Бергман (како Емели).

Студирала на Шведската театарска академија во Малме и од 1977-88 година била глумица на шведската национална сцена Драматен, каде Фрилинг се појавила во претстави како *Стифтелсен во* режија на Алф Шеберг, како Јохана во *Хелига на* Бертолт Брехт, Јохана фрактен и во класичната сцена на Ингмар Бергман од 1984 година на Шекспировиот *крал Лир* (како Реган). Во 1990-тите работела главно во Градски театар во Стокхолм. Ева Ферлинг се вратила на сцената во Драматен; во насловната улога како *Вера* во успешната игра на популарната шведска драматург Кристина Лугн, 2005 година.

Фрилинг е во брак со глумецот Ирјан Рамберг со кого има ќерка Тилде. Учествувала на *Ајде да танцуваме 2016 година* што се емитувала на ТВ4.

Избрана филмографија
--------------------

* 1979 година - Катици (ТВ серија)
* 1980 година - Добредојдовте дома (ТВ театар)
* 1981 година - Сали и слобода
* 1981 година- Петар без опашка
* 1982 година - Фани и Александар
* 1983 година - Г
* 1983 година - Две момчиња и едно девојче
* 1987 година - Состанок во целосна слика
* 1987 - Џим и Пиратите Блом
* 1988 - С.О.С. - Патување за забава со едрење
* 1993 година - Систа Дансен
* 2000 година - Озборувања
* 2001 година - Бластерот
* 2003 година - Рај
* 2004 година - Неверојатните
* 2005 година - Роботар
* 2009 година - Девојката со тетоважа на змеј (Мажи кои мразат жени)

Надворешни врски
----------------

* Ева Ферлинг на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Ева Ферлинг на Шведската филмска база (англиски)
* Матична страница
**Флоренс Калкот родено** **Њуман** (1866 - 21 јануари 1938) била британска вајарка на портрети медалјони и медали.

Биографија
----------

Калкот е родена во областа Сент Џејмс во централен Лондон и студирала скулптура на Факултетот за ликовни уметности Слејд. Прво изложувала дело на Кралската академија во 1890 година, а потоа редовно во водечките комерцијални галерии до 1930 година. Калкот работела во бронза, восок и гипс на широк спектар на теми. Специјализирала за создавање портретни медалјони и покажала примери на парискиот салон во 1897 и 1904 година и на Кралската академија во 1906 и 1907 година. Вкупно таа покажала 21 дело на Кралската академија помеѓу 1890 и 1925 година и исто така изложувала во Кралската шкотска академија, Кралскиот институт за ликовни уметности во Глазгов и со Друштвото на жени уметници. Таа се омажила за вајарот Фредерик Томас Калкот во 1912 година и понекогаш работеле заедно на нарачки. Калкот сликала и минијатури, од кои едната е во британската кралска колекција, а била избрана за придружна членка на Кралското друштво на минијатурни сликари.

Наводи
------

1. 1 2 3  University of Glasgow History of Art / HATII (2011). „Florence Newman". *Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain & Ireland 1851–1951*. Архивирано од изворникот на 2022-05-19. Посетено на 13 January 2020.
2. 1 2  Grant M. Waters (1975). *Dictionary of British Artists Working 1900–1950*. Eastbourne Fine Art.
3. 1 2  James Mackay (1977). *The Dictionary of Western Sculptors in Bronze*. Antique Collectors' Club.
4. 1 2 3  Sara Gray (2019). *British Women Artists. A Biographical Dictionary of 1000 Women Artists in the British Decorative Arts*. Dark River. ISBN 978 1 911121 63 3.
5. ↑  „Portrait of a Girl". *Royal Collection Trust*. Посетено на 13 January 2020.
**Билборд Хот 100** (англиски: *Billboard Hot 100*) е топ-список на синглови што ги составува и секоја недела ги објавува американското списание *Билборд*. Се составува на основа на пуштањеро на песните од сингловите на радио-станиците и на основа на бројот на продадени копии на сингловите, и тоа без разлика на нивниот музички жанр. Неделата во која се следат продажбите на сингловите почнува во понеделник, а завршува во недела, додека седмицата во која се следи пуштањето на песните од сингловите на радио станиците почнува во среда, а завршува во вторник. На основа на овие податоци, се составува топ-листа која официјално се објавува во списанието *Билборд*, ама како датум на излегувањето на листата секогап се наведува датумот од саботата до следната недела. Пример:

* понеделник, 1 јануари — почнува следењето на продажбите на сингловите;
* среда, 3 јануари — почнува следењето на пуштањето на песните на радио станиците;
* недела, 7 јануари — завршува следењето на продажбите на сингловите;
* вторник, 9 јануари — завршува следењето на пуштањето на песните на радио станиците;
* четврток, 11 јануари — се објавува нова топ листа, а како датум на нејзиното објавување се објавува сабота, 20 јануари.

Првиот сингл кој се нашол на првото место на топ-листата е синглот на Рики Нелсон, "Poor Little Fool", на 4 август 1958 година.

Извори
------

* *Fred Bronson's Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* (ISBN 0-8230-7677-6)
* Christopher G. Feldman, *The Billboard Book of No. 2 Singles* (ISBN 0-8230-7695-4)
* *Joel Whitburn's Top Pop Singles 1955-2008, 12 Edition* (ISBN 0-89820-180-2)
* *Joel Whitburn Presents the Billboard Pop Charts, 1955–1959* (ISBN 0-89820-092-X)
* *Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Sixties* (ISBN 0-89820-074-1)
* *Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Seventies* (ISBN 0-89820-076-8)
* *Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Eighties* (ISBN 0-89820-079-2)
* *Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Nineties* (ISBN 0-89820-137-3)

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Билборд хот 100
* Моментален Билборд Хот 100
Лого на Швајцарската народна партија
**Швајцарска народна партија** (на германски: *Schweizerische Volkspartei*, ***SVP***, на реторомански: *Partida populara Svizra*, *PPS*), позната и како **Демократски сојуз на центарот** (***UDC***, на италијански: *Unione Democratica di Centro*, на француски: *Union démocratique du centre*) — национал-конзервативна, десничарска популистичка политичка партија во Швајцарија. Согласно изборите во 2019 година, партијата е најбројна во Националниот совет со 53 од 200 места. Во 2015 година партијата имала околу 90.000 членови.

Швајцарската народна партија настанала во 1971 година од спојувањето на Партијата на земјоделците, трговците и независните и дел од Демократската партија. Швајцарската народна партија претрпела длабоки структурни и идеолошки промени во текот на 1990-тите години. Партијата станала најсилната политичка партија во Швајцарија во 2000-тите години. Партијата постепено почнала сè повеќе да се фокусира на прашања како што се евроскептицизмот и спротивставувањето на масовната имиграција.

Гласачкиот удел на Швајцарската народна партија од 28,9% на изборите за Федералниот совет во 2007 година бил најголемиот гласачки удел некогаш забележан за една политичка партија во Швајцарија сè до 2015 година, кога партијата го надминала сопствениот рекорд со гласачки удел од 29,4%.

Изборни резултати
-----------------

| Избори | Гласови |  % | Места | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1971 | 217.908 | 11.1 (#4) | 23 / 200 |  |
| 1975 | 190.445 | 9.9 (#4) | 21 / 200 | ▼ 2 |
| 1979 | 210.425 | 11.6 (#4) | 23 / 200 | ▲ 2 |
| 1983 | 215.457 | 11.1 (#4) | 23 / 200 | ▬ |
| 1987 | 211.535 | 11.0 (#4) | 25 / 200 | ▲ 2 |
| 1991 | 240.353 | 11.9 (#4) | 25 / 200 | ▬ |
| 1995 | 280.420 | 14.9 (#4) | 29 / 200 | ▲ 4 |
| 1999 | 440.159 | 22.5 (#1) | 44 / 200 | ▲ 15 |
| 2003 | 561.817 | 26.6 (#1) | 55 / 200 | ▲ 11 |
| 2007 | 672.562 | 28.9 (#1) | 62 / 200 | ▲ 7 |
| 2011 | 641.106 | 26.6 (#1) | 54 / 200 | ▼ 8 |
| 2015 | 740.954 | 29.4 (#1) | 65 / 200 | ▲ 11 |
| 2019 | 620.343 | 25.6 (#1) | 53 / 200 | ▼ 12 |

Наводи
------

1. ↑  *The Swiss Confederation — A Brief Guide*. Federal Chancellery. 2015. стр. 18. Архивирано од изворникот (PDF) на December 20, 2016. Посетено на December 14, 2016.
2. ↑  Cormon, Pierre (2014). *Swiss Politics for Complete Beginners*. Editions Slatkine. ISBN 978-2-8321-0607-5. Архивирано од изворникот на 2014-11-04.
3. ↑  „Record poll win for Swiss right". *BBC News*. 22 октомври 2007. Посетено на 15 февруари 2011.
4. ↑  „Anti-immigration party wins Swiss election in 'slide to the Right'". *The Daily Telegraph*. Reuters. 19 октомври 2015. Посетено на 19 октомври 2015.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место
Франческо Албани; *Крштевањето на Исус*
**Крштение Господово** при Јован Крстител — настан што го означува почетокот на Исусовата јавна проповед. Христијанскиот свет денес го смета крштението Господово за важен настан, врз кој се темели христијанското крштевање. За крштевањето на Исус се зборува во евангелијата според Матеј, Марко и Лука, додека во Евангелие според Јован крштевањето на Исус не е директно опишано.

Многумина современи теолози и научници го сметаат за историски настан крштевањето на Исус.

Јован Крстител вршел обредни капења на реката Јордан и проповедал крштевање заради покајување и простување на гревовите. Според христијанското предание, Исус по крштевањето поминал четириесет дена во пустината, а потоа почнал да проповеда.

Христијанска традиција
----------------------

Јордан
Евангелијата од Новиот завет проповедаат дека Исус кога имал триесет години отишол да се крсти кај Јован Крстител. Според христијанските извори, Јован му рекол на Исус: „Ти треба мене да ме крштеваш, а ти доаѓаш при мене" (Матеј 3;14), и дека го крстил по инсистирањето на Исус. Според евангелијата, откако Јован го потопил Исуса во реката Јордан и го крстил, од небото врз Исус се слегол Светиот Дух во вид на гулаб и се отворило небото, и Божјиот глас проговорил: *Ти си синот мој возљубен.* Овој настан се нарекува богојавление.

Во Евангелието според Лука Светиот Дух се појавува во форма на гулаб, па од тогаш гулабот е познат симбол во христијанската уметност за *Светиот Дух*. Вообичаената претстава е отворено небо над Исус и гулабот кој слегува врз Исус.

Галерија
--------

* Витраж со крштевањето на Исус, од ТифаниВитраж со крштевањето на Исус, од Тифани
* Хуан Фернандес Наварете, 1567Хуан Фернандес Наварете, 1567
* Гвидо Рени, околу 1623Гвидо Рени, околу 1623
* Кинески порцелан од Династија Цин, почеток на 18 векКинески порцелан од Династија Цин, почеток на 18 век
* Православна иконаПравославна икона
* Герард Давид, околу 1505Герард Давид, околу 1505
* Грегорио Фернандес, околу 1630Грегорио Фернандес, околу 1630
* Григориј Гагарин, околу 1840–1850Григориј Гагарин, околу 1840–1850

Наводи
------

1. 1 2  *Christianity: A Biblical, Historical, and Theological Guide* by Glenn Jonas, Kathryn Muller Lopez 2010, pp. 95–96
2. 1 2  *Studying the historical Jesus: evaluations of the state of current research* by Bruce Chilton, Craig A. Evans 1998 ISBN 90-04-11142-5 pp. 187–98
3. ↑  *The Gospel of Matthew* by Daniel J. Harrington 1991 ISBN 0-8146-5803-2 p. 63
4. ↑  Jevanđelje po Marku 1:13-14
5. ↑  Clarke, Howard W. The Gospel of Matthew and its Readers: A Historical Introduction to the First Gospel. Bloomington: Indiana University Press, 2003.
6. ↑  William F. Albright and C.S. Mann. "Matthew". *The Anchor Bible Series.* New York: Doubleday & Company, 1971.
7. ↑  *Medieval art: a topical dictionary* by Leslie Ross 1996 ISBN 978-0-313-29329-0 p. 30

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85069967
* NKC: ph939353

 |

 |
**Природен парк Русенски Лом** (бугарски: *Природен парк Русенски Лом*) ― заштитено подрачје во Општина Иваново, Област Русе, северна Бугарија. Паркот е основан на 26 февруари 1970 година, со цел да се заштити кањонот Русенски Лом, последната значајна десна притока на Дунав. Паркот зафаќа површина од 3,408 хектари.

Областа на паркот била населена во праисторијата. Помеѓу 12 и 14 век, за време на Второто Бугарско Царство, областа станала привлечна за монасите и биле основани неколку пештерски манастири. Како резултат на ова, тој стана значаен културен центар. Откако Отоманската Империја ја освоила областа, тие почнале да се распаѓаат. Остатоците од манастирите сега се дел од Ивановските карпести цркви кои се лоцирани во паркот и се светско наследство.

Кањонот е изолиран, што овозможува создавање на природна средина која ги комбинира карактеристиките на медитеранската и централноевропската фауна и флора. Голем дел од областа е покриена со шума.

Природниот парк е главна туристичка атракција. Главните активности во паркот вклучуваат посета на цркви издлабени во карпи, рафтинг и посета на пештери.

Наводи
------

1. ↑  „За парка" (Bulgarian). Rusenski Lom Nature Park. Посетено на 5 January 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Rusenski Lom Nature Park". Danube-Auen National Park. Посетено на 3 January 2017.
3. ↑  „Култура" (Bulgarian). Rusenski Lom Nature Park. Посетено на 10 January 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „Природа" (Bulgarian). Rusenski Lom Nature Park. Посетено на 11 January 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. ↑  „Туризъм" (Bulgarian). Rusenski Lom Nature Park. Посетено на 11 January 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4672062-5

 |

 |
**Рајнскиот Сојуз** или службено *États confédérés du Rhin* (**Конфедеративни Држави на Рајна**) —сојуз (конфедерација) на германски клиентски држави по налог на Првото Француско Царство. Формиран е во рамките на поранешни држави на Светото Римско Царство по неговото распаѓање предизвикано од Наполеон, откако ги поразил и освоил Австрија и Русија во Битката кај Аустерлиц. Братиславскиот мировен договор довел до создавање на Рајнскиот Сојуз, кој постоел од 1806 до 1813 година.

Членовите на сојузот биле германски кнезови од државите кои порано биле во рамките на Светото Римско Царство. Подоцна им се придружиле уште 19 други. Ова му дало значителна стратешка предност на Француското Царство на неговата источна граница создавајќи разграничување помеѓу Франција и двете најголеми германски држави: Прусија и Австрија.

Поврзано
--------

* Свето Римско Царство
* Прво Француско Царство
* Историја на Франција
* Историја на Германија
* Наполеонови војни

Наводи
------

1. ↑  Hans A. Schmitt. *Germany Without Prussia: A Closer Look at the Confederation of the Rhine.* German Studies Review 6, No. 4 (1983), pp 9-39.

 *Оваа статија поврзана со историјата на Германија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

 *Оваа статија поврзана со историјата на Франција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Виктор Ѓезо Барна  (Браун)** (24 август 1911 година, во Будимпешта, Австроунгарија - 27 февруари 1972) биил унгарски и британски шампион во пинг-понг, како и петкратен светски шампион.

Тој освои 41 медал од Светското првенство и освои 20 титули на Англија Опен.

Личен живот
-----------

Името на Барна било Ѓезо Браун, но, поради антисемитизмот во Унгарија во тоа време, го промени своето име во унгарското име. Во септември 1939 година, за време на избувнувањето на Втората светска војна, тој и неговата сопруга биле во Америка. Барна се вратил во Европа, со цел да се бори против нацистите. Тој се приклучил на британската армија како падобран и се борел во Југославија. Откако Британците се повлекле од Југославија, Барна останал во Англија. По војната се населил со неговата сопруга во Лондон. Тој станал британски државјанин во 1952 година. Подоцна тој стана претставник на компанијата Данлоп и продолжи да патува низ светот во овој капацитет. За време на една од овие посети во 1972 година, тој подлегнал на срцев удар во Лима, Перу .

Неговиот брат Тибор Барна бил национален шампион на националниот шампион во 1940 година.

Пишување
--------

Во 1962 тој ја објавил книгата *Table Tennis Today* (Лондон: Артур Баркер) и во 1971 *Your Book of Table Tennis* ISBN 978-0-571-09345-8978-0-571-09345-8. Во 1957 тој ја објавил книгата "How to win at Table Tennis" (Лондон: Питман) ISBN 978-0-273-41699-9978-0-273-41699-9

Сала на славата
---------------

Барна, кој бил Евреин, бил воведен во Меѓународната еврејска спортска сала на славните во 1981 година.

Барна бил vnesen во Салата на славните на Меѓународната настолна тенис во 1993 година.

Наводи
------

1. ↑  Тенис на маса Архивирано на 13 август 2013 г. .
2. ↑  „The History of Sport and Physical Education among the Jewish People in Hungary in the Last 120 Years". ISOH.
3. ↑  Амазон
4. ↑  „Archived copy" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 17 June 2011. Посетено на 2008-12-29.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)

Надворешни врски
----------------

* „Bio, October 2003". Архивирано од изворникот на 8 July 2004. Посетено на 24 September 2013.
* Цигара картичка био
* Еврејски спортски био
* "Величествениот Маѓар", октомври 2005 година
Марика Линдстрем
**Марика Линдстрем** (родена на 25 ноември 1946 година) е шведска глумица која се појавила во бројни филмови во нејзината родна Шведска, исто така се појавувала во ТВ-емисии како „*Обвинителот на Ема"* и „*Три љубови"*. Марика Линдструм веќе долго време е дел од ансамблот во Градскиот театар во Стокхолм и е мажена за шведскиот глумец Ингвар Хирдвол. Таа дејствува во „*Нашето време е сега*" која се емитува на *Шведската телевизија* од 2017 година.

Наводи
------

* „Marika Lindström". Swedish Film Institute. Посетено на 2010-01-28.

Надворешни врски
----------------

* Марика Линдстрем на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Мост преку Велики Бачки Канал во Србобран.
 Стар железнички мост преку Велики Бачки Канал кај Надаљ.
Во близина на Бечеј, дел што ги поврзува Големиот Бачки Канал и Тиса
План на каналот од 19 век
**Голем Бачки Канал** (Велики бачки канал; Veliki bački kanal; унгарски: *Ferenc-csatorna*) е канал во Србија кој минува од Бездан (на Дунав) до Бечеј (на Тиса). Каналот е 118 км долг и дел од системот канал Дунав-Тиса-Дунав. Работите за ископување на Големиот Бачки Канал започнале во 1794 година и продолжиле до 1801 година во округот Бач-Бодрог, Кралство Унгарија. Просечната длабочина е 3 м. Водата на каналот е многу загадена, бидејќи минува низ индустриските градови како Врбас, Кула и Црвенка.

Каналот не само што е премал за пловидба, туку е опасен и за капење поради долготрајниот проблем со загадувањето. Министерството за заштита на животната средина на Србија го вклучил во списокот на „трите црни точки" на земјата. Загадувањето на каналот започнало во втората половина на 20 век. Според голем број истражувачи, каналот се смета за еден од најзагадените акумулации во Европа и претставува закана за здравјето на луѓето меѓу луѓето кои живеат во блиските населби. На дното на каналот има до 400.000 тони тиња која содржи тешки метали и отпад од нафта, кои исто така стигнуваат до реките поврзани со каналот: Дунав и Тиса. Во 2008 година министерот за заштита на животната средина потпиша Меморандум за чистење на каналите.

Поврзано
--------

* Канал Дунав-Тиса-Дунав

Наводи
------

1. ↑  „Архивиран примерок" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2009-06-12. Посетено на 2012-07-13.

Надворешни врски
----------------

45°36′18″ N; 20°03′23″ E﻿ / ﻿45.6049° СГШ; 20.0563° ИГД﻿ / 45.6049; 20.0563

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 252161248
* GND: 1022492926

 |

 |
Нермина Лукач на *Гулдбаге* наградите во 2013 година
**Нермина Лукач** (родена на 5 јануари 1990 година; црногорски правопис **Нермина Лукач**) — шведска глумица. Лукач ја освои наградата *Гулдбаге* за најдобра глумица во главна улога во 2012 година и други награди за нејзината улога во филмот „*Јади спиј умри"*.

Животопис
---------

Лукач е роден во Црна Гора; нејзиното семејство се доселило во Шведска во 1992 година. Таа пораснала во Мункедал и Шторп и сега живее во Хелсингборг; била обучена како воспитувачка и додека не започнала нејзината филмска кариера, работела во центар за рекреација во Квидинге.

Кариера
-------

Дебито на Лукач како Раша во филмот „*Јади сон умри" и* донесе неколку награди, вклучувајќи ја и наградата *Гулдбаге* за најдобра глумица во главна улога, наградата „ѕвезда во подем" на *Меѓународниот филмски фестивал* во Стокхолм, *Ѕвезда во подем награди* на *Берлиналето* во 2013 година и наградата на културата во *Дагблад во Хелсингборг* во 2012 година.

Лукач изјави дека никогаш не барала глумечка кариера и дека било „шок" кога ја добила улогата во „*Јади спиј умри"* откако налетала на агент за кастинг во центарот за рекреација каде одела кога била мала.

Нејзината следна филмска улога била во „*Лажниот сведок"*, меѓународен филм во режија на Иглика Трифонова и објавен во 2015 година како „*Обвинителот бранителот таткото и неговиот син"*.

Наводи
------

1. ↑  Berglund, Catarina (11 September 2012). „Fritidsledare hyllad i Venedig". *Kommunalarbetaren*. Архивирано од изворникот на 3 October 2012. Посетено на 14 March 2016.
2. 1 2  „Nermina Lukač utsedd till Shooting Star" (Press release). Swedish Film Institute. 12 December 2012.
3. ↑  Thunberg, Karin (4 May 2013). „'Utbildning är nog bra men man kommer lika långt med erfarenhet'". *Svenska Dagbladet*.
4. ↑  Fellman, Erik (21 January 2013). „Guldbaggen 2013: Vinnare". *Filmkritikerna*.
5. ↑  „Kulturpris till Nermina Lukac". *Svenska Dagbladet*. TT. 16 December 2012.
6. ↑  „Hyllad debutant i Äta sova dö". *Uppsala Nya Tidning*. TT. 5 October 2012. Архивирано од изворникот на 2013-01-01. Посетено на 2020-10-06.
7. ↑  Gadd, Björn (12 February 2014). „Nya roller för Nermina Lukac". *Helsingborgs Dagblad*.
8. ↑  „Rapport fra filmfestivalen i Gøteborg 2016 – et magert år, med dramatiske rammer". *Montages*. 25 February 2016.
9. ↑  Engvall, Carl Johan (16 November 2015). „Världspremiär på Scala". *Ystads Allehanda*.

Надворешни врски
----------------

* Нермина Лукач на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Топографска карта на Рила.
**Рила** — наjвисока планина во Пиринска Македонија, цела Бугарија и на Балканскиот Полуостров.

Таа се наоѓа во југозападниот дел на земјата, и во северозападниот крај на Рилско-родопскиот Масив. Највисокиот врв на Рила е Мусала, и со своите 2.925 м е и највисокиот на Балканскиот Полуостров. По сртот на Рила поминува главниот бугарски слив, кој се совпаѓа со главниот балкански слив, кој ги дели речните сливови на Црното и Егејското Море. Од планината извираат едни од најголемите и многуводни бугарски реки: Искар, Марица и Места. Просечната надморска височина на Рила е 1.487 м, а вкупната површина е 2.629 км2. Поголемиот дел од високите врвови (2.500 - 2.700 метри надморска височина) имаат алпски изглед. Типичен пример е Маљовица. Остатокот, особено во Источна Рила, претставуваат планински ливади.

Име
---

Се претпоставува дека името Рила има тракиско потекло. Најпрво планината се викала *Донука*, *Дунакс*, *Доункас*, а подоцна *Роула*, преименувано во Рила од Словените во V век, што значи „многуводна планина". На Рила има над 200 езера и бројни минерални извори (Сапарева Бања, Долна Бања, Костенец, Бања и др.).

Географија, флора, фауна
------------------------

Огромната купола на Рила се издига над околните планински котлини. Боровечкото Седло (1.305 м) го поврзува главниот Мусаленски дел со ридовите Шипочан и Шумнатица на Ихтиманска Средна Гора. Седлото Јундола (1.375 м) и Аврамово Седло (1.295 м) ја поврзуваат Рила со Родопите. Врската со Пирин е седлото Предел (1.140 м), а со Верила Клисурското Седло (1.025 м). Планината Рила е поделена на четири посебни географски делови:

* Источна Рила
* Централна Рила
* Северозападна Рила
* Југозападна Рила

Галерија
--------

* Рила од вселената.Рила од вселената.
* Врвот Арамијата со езерото БлизнакаВрвот Арамијата со езерото Близнака
* Врвот Мусала од југВрвот Мусала од југ
* Искачување на врвот МусалаИскачување на врвот Мусала
* Врвот МаљовицаВрвот Маљовица
* Врвот МаљовицаВрвот Маљовица
* Планинарскиот дом „Маљовица"Планинарскиот дом „Маљовица"
* Искачување на МаљовицаИскачување на Маљовица
* Пејзаж од РилаПејзаж од Рила
* Езеро на РилаЕзеро на Рила
* Едно до седумте езераЕдно до седумте езера
* Пејзаж од РилаПејзаж од Рила
* Седумте Езера на РилаСедумте Езера на Рила
* Планинарскиот дом „Скакавица"Планинарскиот дом „Скакавица"
* Рилски манастирРилски манастир

Панорами
--------

Панорама на Седумте Езера

Наводи
------

1. ↑  Български туристически информациски сайт/Рила
2. ↑  *Histoire Romaine*, XL, 58, 1 Тит Ливиј (француски)
3. ↑  *The Language of the Thracians*, IV. The Thracian onomastics, A. Geographical names (A — N) Ivan Duridanov (англиски)
4. ↑  Планините в България, Рила

Надворешни врски
----------------

* Национален парк „Рила" Архивирано на 17 мај 2003 г. (бугарски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 162587184
* GND: 4117020-9
* NKC: xx0103742

 |

 |
Ана Линдман
**Ана Шарлота Линдман** (родена на 12 април 1972 година) е шведска новинарка и телевизиска водителка која работи за телевизијата Sveriges (Шведска телевизија, SVT) од 2001 година, специјализирана за програми за религија и филозофски прашања. Нејзината работа истакнува неколку важни културни промени во Шведска, вклучувајќи го и растот на верската и културната разновидност во Шведска, како и како модерните, секуларни Швеѓани се борат со оние животни прашања за кои претходно преговарале верските власти, како што се смртта и умирањето.

Биографија
----------

Линдман е родена во Упсала. Таа пораснала во Марста, Никопинг и Умео. Таа има академско потекло во религиозни студии и социјална антропологија и почнала да работи за СВТ во 2001 година како известувач за вести и читател на вести за *Норднит*. Таа станала добро позната како долгогодишна водителка за серијата *Егзистенс* (Постоење), која траела од 2003 до 2008 година. Други нејзини значајни програми вклучуваат *Анас Евига*, која вклучувала разговори со специјалисти и познати личности за различни вечни прашања; *Från Sverige till himlen* (Од Шведска до рајот), во кој Линдман профилирала различни религиозни групи во Шведска; и *Döden, döden, döden* (Смрт, смрт, смрт), за прашањата околу човечката смртност. Во август 2015 година, СВТ почнала да ја емитува својата серија од седум дела *Den enda sanna vägen* (Единствениот вистински начин) за оние групи означени како култови. Поврзано со ова, таа била водач на програмата, во ноември 2015 година, за една епизода од „ Uppdrag granskning" што го испитувало евангелското министерство Livets Ord и како тоа, наводно, измамило многу луѓе за нивните пари. Во 2016 година, СВТ ја емитувала нејзината серија *од шест дела Jag är muslim* (Јас сум муслиман) за муслиманите во Шведска .

Од 2005 до 2013 година, Линдман била во брак со телевизискиот продуцент Матијас Барск и се викала „Ана Линдман-Барск".

Во 2014 година, таа ја објавила книга, *Den där jävla döden која ја* истражува темата на смртта. Таа интервјуирала луѓе блиски до смртта, неодамна ужалените семејства, психолози, лекари, свештеници, директори на погреби и луѓе од различни вери за да разбере како луѓето се справуваат.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Хеландер, Магнус. „Мажи Хала.. . (шведски)



1. ↑  Persson, Ing-Britt (28 October 2014). „Den där jävla döden". *Dagens Medicin* (шведски). Посетено на 3 May 2021.
Two books from the Hall of Femmes collection **Две книги од Салата** **на Жените**
**Сала на жените** е проект со седиште во Шведска, чија цел е да ја истакне работата на жените во уметничката област и дизајнот. Дизајнерите Самира Буабана и Ангела Тилман Сперандио го основале проектот во 2009 година и намерата била да се ревидира историјата на дизајнот со разговор и оддавање почит на жените кои биле вклучени во него. Бизнисот ја вклучува серијата книги Сала на жените каде што се прикажани осум женски пионери во графичкиот дизајн. Проектот вклучува и семинари, проекции, разговори, изложби и подкасти. Салата на жените, исто така, сака да инспирира за порамноправна индустрија и да придонесе за иднината на дизајнерската сцена. Бизнисот е широко воспоставен и во Шведска и на меѓународно ниво. За него е пишувано и во списанија, како списанието Њујорк Тајмс,Creative Review  и Vanity Fair. 

Во мај 2013 Салата на жените организирала Дизајн разговори, дводневна конференција во Музејот на модерна уметност во Стокхолм, каде што биле поканети да разговараат врвни имиња во светот на дизајнот, модата, уметноста, комуникацијата и архитектурата. Меѓу меѓународните говорници беа Рут Ансел, Барбара Кругер, Џенет Фролич и Синди Галоп.

Во 2013 година, Салата на жените ја добила наградата Бенгт Хансер, доделена од Шведската асоцијација на агенции за комуникација.

Список на книги од Салата на Жените
-----------------------------------

* *Барбара Штауфахер Соломон*, *ги прекршив сите правила.*
* *Џенет Фролич*, *го сакам ловот на приказната, нишката на наративот.*
* *Лела Вињели*, *Моите идеи се секогаш јасни.*
* *Томоко Михо*, *Добриот дизајн е за изнаоѓање решенија.*
* *Пола Шер*, *Стилот се менува, технологијата се менува, но луѓето никогаш не се менуваат.*
* *Лилијан Басман*, *никогаш не сум работела.* *Имам 93 години и работам од 15 години.*
* *Карин Голдберг*, *Мисли.* *Погледнете.* *Слушај.* *Постави прашање.* *Забавувај се.* *Претпоставете ништо.*
* *Рут Ансел*, *естетски страчки\*, бесрамен заемодавач, интуитивен и измамнички едноставен.*

Наводи
------

1. ↑  „Hall of Femmes - About". Hall of Femmes. 2010-10-16. Архивирано од изворникот на 2013-12-19. Посетено на 2014-03-26.
2. ↑  „New York Times Magazine on Hall of Femmes". *New York Times Magazine*. 2010-06-25. Посетено на 2014-03-26.
3. ↑  „Creative Review on Hall of Femmes" (PDF). Hall of Femmes. 2013-04-01. Посетено на 2014-03-26.
4. ↑  „Vanity Fair on Hall of Femmes". Vanity Fair. 2010-06-18. Посетено на 2014-03-26.
5. ↑  „Museum of Modern Art on Design Talks". The Museum of Modern Art, Stockholm. 2013-05-01. Архивирано од изворникот на 2014-04-13. Посетено на 2014-03-26.
6. ↑  „Komm on the Bengt Hanser Award". Komm. 2013-05-01. Посетено на 2014-03-26.

Надворешни врски
----------------

* Официјалната веб-страница на Сала на жените Архивирано на 30 ноември 2021 г.
Детаљ од иконостасот.
**Свети Никола** (грчки: *Aγίου Nικολάου*) — црква во селото Петерско, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во северниот дел на селото, во подножјето на ридот Курија. Изграден е во 1776 г. од камен, користејќи материјал од околните антички урнатини. Имал улога на на парохиски храм на Петерско до 1972 г. Бидејќи селото било под двете пропаганди, во 1880 г. во црквата наизменично доаѓале свештеници на Бугарската егзархија и на Цариградската патријаршија. Во 1895 г. овој храм станал наполно патријаршиски.

Црквата е трикорабна базилика со дрвен покрив, нартекс и женска црква над него. Зачуван е дел од оригиналниот живопис во апсидата, во жртвеникот и на дел од јужниот ѕид на наосот. Тие датираат од 1840 г. — период во кој во Леринско работеле зографи од епирското село Кионат. Ви храмот се чуваат 64 икони од XVIII – XIX век, повеќето од кои стојат на дрвениот иконостас. Шест од нив имаат напишан датум — една од 1776 г. со резбана рамка и 5 од почетокот на на XIX век. Иконостасот има два реда апостолски икони, царски двери и дел од оригиналниот иконостас од XVIII век.

Камбанаријата е одделна куловидна камена градба северозападно од црквата.

Црквата заедно со камбанаријата е прогласена за заштитен споменик на културата во 1992 г.

Поврзано
--------

* Леринско-преспанско-еордејска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „11η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων" (PDF). *Αρχαιολογικόν Δελτίον*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. Τόμος 49 (1994), Χρονικά Β'2: 577. 1999. ISSN 0570-622Χ. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-05-10.
2. ↑  „Ελληνιστική Πόλη Πετρών". amyntaio.gr. Посетено на 14 јуни 2015.
3. 1 2 3  „Μεταβυζαντινός Ναός Αγίου Νικολάου Πετρών". amyntaio.gr. Посетено на 14 јуни 2015.
4. 1 2 3  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ36/13001/336/21-5-1992 - ΦΕΚ 383/Β/11-6-1992". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2020-07-20. Посетено на 2022-04-17. Занемарен непознатиот параметар `|acces-date=` (help)
**Јосефин Софија Изабел Јунгман** — шведска глумица.

Животопис
---------

Јозефин Јунгман е родена на 26 декември 1981 година во Гетеборг, Шведска. Од 2005 година, таа се појавила во неколку театри, вклучително и театарот *Бака* во Гетеборг, театарот *Рикс* и *Драматен*. Во 2008 година глумела во „*Дивата патка"* во режија на Томи Бергрен во Градскиот театар во Стокхолм, во таа нејзината улога била многу ценета. Таа исто така глумела во филмот „*Хата Гетеборг"* од 2007 година. Во есента 2009 година, таа се одморила од глумата и отишла во Париз на повисоки студии. Во 2010 година, таа глумела во критички признатиот драмски филм „*Небото е невино сино*" и хорор филмот „*Псалм 21"*. Во 2012 година, Јунгман се појавила во Радио театарот *Црвено-црно*, во режија на Џонас Корнел. Во филмот „*Никого не сакам" (2012)*, таа игра сама себе.

Филмографија
------------

* 2005 година - *Љубов 2000* (краток филм)
* 2005 година - *Девојчето со камера* (краток филм)
* 2006 година - *Излечи ме!* (ТВ серија)
* 2007 година - *Арн - Витезите темплари*
* 2007 година - *Август* (ТВ серија)
* 2007 година - *Го мразам Гетеборг*
* 2007 година - *Пирамидите*
* 2008 година - *Фатсо*
* 2009 година - *Воини на Љубовта*
* 2010 година - *Небото е невино сино*
* 2010 година - *Псалм 21*
* 2011 година - *Очекувања* (краток филм)
* 2012 година - *Никого не сакам*
* 2015 година - *Момци* (ТВ серија)

Наводи
------

1. 1 2  „Ljungman Josefin - Dramaten". *www.dramaten.se* (шведски). Архивирано од изворникот на 2017-12-27. Посетено на 2017-12-27.
2. ↑  Amster, Harry. „Unga roller en genväg till framgång". *SvD.se* (шведски). Посетено на 2017-12-27.
**Филип Лам** (германски: Philipp Lahm) е поранешен германски фудбалер роден на 11 ноември 1983 година во Минхен. Во текот на професионалната кариера играше како десен бек, но и како дефанзивен играч за врска, а во раната кариера започна како лев бек. Тој ја одигра речиси целата своја кариера за Бајерн Минхен, освен две сезони на позајмица во Штутгарт во раните години. Од пролетниот дел од сезоната 2010/11 до крајот на кариерата (сезона 2016/17) тој беше капитен на Баварците, период во кој тимот освои бројни титули, меѓу кои и тројната круна. Тој се смета за еден од најдобрите десни бекови во неговата генерација и во историјата на Бундеслигата. Лам е производ на младинската академија на Баерн и се етаблира како составен дел од стартната постава на баварскиот гигант.

Кариера
-------

Филип Лам се разви како професионален играч во младинскиот тим на Бајерн Минхен. Лам беше позајмен во Штутгарт во сезоните 2003/04 и 2004/05 бидејќи главен лев бек во тимот на Баерн во тоа време беше Биксант Лизаразу. Пред почетокот на сезоната 2005/06, тој се повреди и неговото враќање беше одложено за декември 2005 година.

Го постигна првиот гол на Светското првенство во 2006 година против Костарика во шестата минута.

Лам беше номиниран за играч на годината од УЕФА за неговиот неверојатен настап на Светското првенство заедно со сонародниците Мирослав Клозе, Михаел Балак и Јенс Леман, но наградата му припадна на Фабио Канаваро. Сепак, тој беше избран за лев бек во тимот на годината на УЕФА.

Филип Лам беше капитен на Бајерн Минхен (од пролетта 2011 година до крајот на кариерата) и на Германија (од летото 2010 до 2014 година). По освојувањето на Светското првенство во 2014 година, кариерата ја заврши во германската репрезентација. По зимската пауза од сезоната 2016/17, Лам објави дека на крајот од сезоната ќе ја заврши кариерата.


1. ↑  www.uefa.com
2. ↑  www.soccerkickz.com
3. ↑  Филип Лам обяви края на кариерата си
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Αγίου Γεωργίου*) — црква во селото Смрдеш, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата за време на Првата светска војна.
Храмот е изграден на крајот од XIX век во центарот на старото село Смрдеш, што денес се наоѓа на источниот крај на новото.

Црквата е импресивна трикорабна базилика со дрвен покрив, изградена од епирски мајстори употребувајќи месен камен. Датумот „1891 - 93 март 25 "е напишан во средината на четирите прозорци на десната галерија на црквата. На западната страна на храмот има куловидна четирикатна камбанарија со натпис „1891" на фронтонот на последниот кат.

На иконостасот има забележителни икони, дело на зограф од Бел Камен. На 14 октомври 2017 г. црквата е преосветена од митрополитот Серафим Костурски.

Пред црквата има голема камена чешма. Натписот на неа вели дека првобитната чешма на ова место е изградена во 1747 г.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Δυτική Μακεδονία - Καστοριά - Φλώρινα - Καλή Βρύση - Διποταμία - Μεσόβραχος - Χιονάτο - Κομνηνάδες - Κρυσταλοπηγή - Γράμμος 7ο από 8". Ελλάδος Περιήγηση. Посетено на 16 март 2021.
2. 1 2  „Εγκαίνια του ανακαινισμένου ιερού ναού Αγίου Γεωργίου Κρυσταλλοπηγής Φλώρινας. Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2017". Φως της Καστοριάς. 14 октомври 2017. Посетено на 7 февруари 2020.
Фотографија од Дејвид Морган
**Дејвид Бери Морган** (роден на 4 јули 1994 година) е северноирски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за клубот Акрингтон Стенли од Лига 1.

Клубска кариера
---------------

Морган се приклучил на Нотингем Форест на четиринаесетгодишна возраст од северноирскиот клуб Ардс. Тој бил скаутиран играјќи на престижниот младински турнир Milk Cup. Играл со младинскиот тим Форест четири години, пред да направи 28-дневна позајмица во Линколн Сити на 14 септември 2012 година. Тој го имал своето деби на 15 септември 2012 година со победа врз Хајд, 3-2, каде што влегол во игра како замена во 85-та минута. Морган се приклучил на шкотскиот премиерлигашки клуб Данди на 31 јануари 2013 година. Тој се појавил еднаш, влегувајќи како замена за Ники Рајли во поразот на Селтик со 5-0 поени. Морган подоцна се приклучил на клубот од Конференцискиот премиер Тамворт на 25 октомври 2013 година.

По неговото отпуштање од Нотингем Форест, Морган потпишал договор со клубот од северниот премиер лига Илкестон на 13 август 2014 година. На 2 март 2017 година, Морган се приклучил на АФЦ Филде за необјавена сума на пари од 5 цифри.

На 9 Септември 2017 година, Морган се потпишал за Херогејт Град. Потоа било објавено по само 3 настапи за Харогејт дека тој се потпишал за Саутпорт ФК на 22 септември 2017 година.

На 1 февруари 2021 година, Морган се приклучил на Акрингтон Стенли од Лигата 1 за необјавена сума.

Личен живот
-----------

Морган дипломирал на Универзитетот Стафордшир во 2016 година со првокласна диплома за професионално спортско пишување и емитување.

Наводи
------

1. ↑  „Nottingham Forest's David Morgan joins Lincoln City on loan". *thisislincolnshire.co.uk*. Northcliffe Media. 15 September 2012. Архивирано од изворникот на 17 September 2012. Посетено на 16 September 2012.
2. ↑  „Lincoln City sign David Morgan from Nottingham Forest". *BBC Sport*. 14 September 2012. Посетено на 16 September 2012.
3. ↑  „Lincoln City vs. Hyde 3–2". *Soccerway*. Perform Group. 15 September 2012. Посетено на 16 September 2012.
4. ↑  „Dundee: Nottingham Forest's David Morgan joins on loan". *BBC Sport*. 31 January 2013. Посетено на 31 January 2013.
5. ↑  Conaghan, Martin (24 February 2013). „Celtic 5–0 Dundee". *BBC Sport*. Посетено на 26 September 2013.
6. ↑  „Tamworth Loan For Morgan". *nottinghamforest.co.uk*. 25 October 2013. Посетено на 25 October 2013.
7. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 14 August 2014. Посетено на 14 August 2014.
8. ↑  „Morgan becomes second incoming of the day". Accrington Stanley FC. 1 February 2021. Посетено на 1 February 2021.
9. ↑  „The PFA".