**Грчкиот јазик** (грчки: *Ελληνικά*; МФА: [e̞ˌliniˈka]) е индоевропски јазик кој се зборува главно во денешна Грција.

Грчкиот јазик се зборува од повеќе од 12 милиони луѓе од кои највеќе се концентрирани во Грција, но исто така и во Кипар, понатаму во Албанија и другите балкански земји, Египет, Италија, Романија, Турција, Украина, како и во многу други земји каде што постои грчка дијаспора.

Грчкиот е службен јазик во Грција, каде што го зборува околу 99,5% од населението.[] Заедно со турскиот јазик, грчкиот е службен и во Кипар. Бидејќи Грција и Кипар се членки на Европската Унија, јазикот е еден од 20-те службени јазици на Унијата. Има статус на малцински јазик во делови на Италија и Албанија.

Потекло
-------

Грчкиот јазик има документирана историја стара околу 3.000 години, подолго од било кој индоевропски јазик. Постојат податоци дека грчкиот јазик бил зборуван во Микена уште од 15 и 14 век п.н.е. што го прави еден од најстарите јазици - од него постари се само Ведскиот Санскрит и јазиците на Анадолија. Старогрчкиот јазик во своите различни форми е јазикот на класичната грчка цивилизација и на првобитното европско христијанство, и претставувал прв или втор јазик во повеќе делови на Римското Царство.[] Се предава во школи и универзитети во многу земји за време на ренесансата и по неа. Современиот грчки, кој се разликува во многу погледи од старогрчкиот сè уште е препознатлив како ист јазик (со мали разлики), активно е зборуван од околу 12 милиони луѓе ширум светот, повеќето од кои живеат во Грција. Грчкиот јазик традиционално се пишува со посебната грчка азбука - првата азбука што воведува самогласки. Грчката азбука постои од 9 век п.н.е.

Особености
----------

Грчкиот јазик има комплексна граматика. Таа вклучува девет глаголски времиња, четири падежи (Номинатив, Акузатив, Генитив и Вокатив) и три рода (машки, женски и среден). Карактеристично за именките во грчкиот јазик е што тие секогаш се пишуваат со соодветниот член за родот на кој таа именка припаѓа. Дури и множинските форми имаат различна форма на членот во зависност од родот, слично на албанскиот јазик (за разлика од некои индоевропски јазици како германскиот во кој членот на множинската форма е ист за сите родови). Исто така личните заменки во трето лице еднина и множина варираат во зависност од родот.

Грчка азбука
------------

Главни статии: Грчка азбука и Greek orthography
Грчкиот јазик е пишуван со алфабета од приближно 9 век п.н.е. Таа била создадена со модифицирање на феникиската азбука, и со додавање на нови букви кои ги претставуваат самогласките. Варијантата на азбуката што се користи и денес е во суштина доцната јонска варијанта, воведена за пишување на клсичниот атички во 403 п.н.е. Во класичниот грчки, како и во класичниот латински, постоеле само големи букви. Малите грчки букви биле развиени многу подоцна од средновековните писци за да се овозможи побрз, погоден ракописен стил на пишување со употреба на мастило и перо.

Современата грчка азбука има 24 букви, при што секоја има различна форма за мала и голема буква. Буквата сигма има дополнителна форма за мала буква (ς) која се користи кога се наоѓа на крајот на зборот:

| upper case |
| --- |
| Α | Β | Γ | Δ | Ε | Ζ | Η | Θ | Ι | Κ | Λ | Μ | Ν | Ξ | Ο | Π | Ρ | Σ | Τ | Υ | Φ | Χ | Ψ | Ω |
| lower case |
| α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ | ι | κ | λ | μ | ν | ξ | ο | π | ρ | σς | τ | υ | φ | χ | ψ | ω |

Наводи
------

1. ↑   Архивирано на 30 декември 2010 г. The Greek Language
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2005-10-13. Посетено на 2009-01-28.
3. 1 2  „Greek". Канцеларија на Високиот Комесар за човекови права. Архивирано од изворникот на 2008-11-18. Посетено на 2008-12-08.
4. 1 2 3  „Список на декларации во врска со одредбата No. 148". Совет на Европа. Архивирано од изворникот на 2012-05-22. Посетено на 2008-12-08.
5. ↑  „Интервју со Азиз Тамојан, Национална Унија на Језиди". groong.usc.edu. Архивирано од изворникот на 2009-06-25. Посетено на 2008-12-08.
6. ↑  „Greek language". *Енциклопедија Британика*. Encyclopædia Britannica Online. Посетено на 10 март 2010.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Издание на Википедија — слободната енциклопедија на  **грчки јазик** |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  Јазичен статус |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Албанија Јазици во Албанија |
| --- |
|  |
| официјален јазик | 
* албански јазик

 |
|  |
| признати малцински јазици | 
* влашки јазик
* грчки јазик
* македонски јазик
* ромски јазик
* српски и црногорски јазик

 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Грција Јазици во Грција |
| --- |
|  |
| Службен јазик | 
* грчки

 |
|  |
| Непризнаени малцински јазици | 
* албански
* бугарски
* влашки
* ерменски
* ладино
* македонски
* мегленоромански
* ромски
* турски

 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Чешка Јазици во Чешка |
| --- |
|  |
| официјален јазик | 
* чешки јазик

 |
|  |
| признати малцински јазици | 
* белоруски јазик
* бугарски јазик
* виетнамски јазик
* германски јазик
* грчки јазик
* полски јазик
* ромски јазик
* руски јазик
* русински јазик
* словачки јазик
* српски јазик
* украински јазик
* унгарски јазик
* хрватски јазик

 |

 |

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85057151
* NDL: 00562480
* NKC: ph128300
* BNE: XX1387174

 |

 |