recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Капали чаршија** е турска серија која содржи 38 епизоди. Главни улоги во серијата ги толкуваат:Nejat Isler (Џемал), Asli Tandogan (Дијар), Olgun Simsek (Махмут), Tolga Tekin (Мустафа).

Во Капали чаршија се зборува за Џемал, Махмут и Арда кои се блиски пријатели кои живеат во иста куќа и работат како продавачи во најпознатата турска чаршија Капали чаршија. Тие имаат просечен живот и сонуваат да бидат богати. Затоа тие изнаоѓаат начин за да станат богати - треба да најдат млада девојка и да ја научат да исткае тепих што ќе стане магичен и од кој ќе заработуваат пари. Така одат во едно мало гратче познато по ткајачите на теписи. Таму Џемал ја запознава Дијар, убава и наивна девојка која не оди на факултет, но затоа е вешта во ткаење теписи. Таа отпрвин ја одбива понудата на Кемал да ја вработи, но откако нејзиниот татко со сила сака да ја омажи за Мустафа, таа решава да побегне во Истанбул и да остави се зад неа. Во Истанбул започнува љубовната приказна на Џемал и Дијар, родена во Капали чаршија, местото каде треба да се направи тепихот, а со тоа да дојде и богатството. Дијар и Џемал се вљубуваат еден во друг, но во Истанбул доаѓа и Мустафа, решен да го освои срцето на Дијар.
**Зад канделабрите** е американски филм, во режија на Стивен Содерберг. Главните улоги ги толкуваат: Мајкл Даглас, Мат Дејмон, Ден Ајкројд, Скот Бакула и Роб Лоу. Извршен продуцент на филмот бил Џери Вантрауб.

Содржина
--------

Филмот го прикажува раскошниот живот на Либераче (го игра Даглас), успешен уметник, чии екстравагантни костуми, препознатливи канделабри и комплексни сценски настапи го направиле најпрофитабилниот шоумен во неговото време. Во филмот се опишува бурната врска на Либераче со Скот Торсон (го игра Дејмон) во Лас Вегас, во периодот од 1977 до 1982 година, кога Либераче бил на врвот на популарноста, иако цело време бил прикриен хомосексуалец.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 832, 5.6.2014, стр. 21.
2. ↑  *Антена*, број 845, 5.9.2014, стр. 15.
Најстарото зачувано парче од евангелие (Јован, II век)
Поврзаноста на синоптичките евангелија.
**Евангелие** (од грчки: *ευαγγελιον*, арапски: إنجيل - добра, радосна вест) — името на четири библиски книги од Новиот завет, напишани од учениците на Исус Христос или од нивни ученици, кои го ширеле христијанството во тоа време. Во евангелијата се содржат разкази за животот и учењето на Исус Христос: неговото раѓање, живот, дејност, неговата смрт на крстот и воскресението. Евангелието всушност претставува објава која се однесува на Исус Христос и неговата улога како спасител на човечкиот род. Во поширока смисла на зборот се подразбира целиот Нов завет.

Како време на составување на евангелијата се посочува втората половина на 1 век по Христос. Тие се напишани од апостолите Матеј, Марко, Лука и Јован, познати и како евангелисти (четрите евангелисти). Четирите евангелија се дополнуваат заемно и го распространуваат житието на Исус Христос.

Освен четирите канонични евангелија, постојат и околу педесет апокрифни евангелија, кои не се вклучени во црковниот канон. Во 9 век евангелијата биле преведени од грчки на старословенски јазик.

Еваглието како тема во уметноста и во популарната култура
---------------------------------------------------------

* „Евангелие по мојот татко" - расказ на српскиот писател Давид Албахари.
* „Евангелистка" - роман на францускиот писател Алфонс Доде од 1883 година.
* „Претпотопско евангелие" - песна на рускиот поет Константин Кедров.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Евангелие" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за христијанството е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  Чокревски, Томислав; Корубин, Јован; Ацески, Илија (1995). *Социолошки терминолошки речник* (PDF). Скопје: МАНУ. стр. 91. ISBN 9989-43-035-7.
2. ↑  Давид Албахари, *Опис смрти*. Београд: Српска књижевна задруга, 2004, стр. 7-13.
3. ↑  Ivan Dimić, „Alfons Dode - prodavac sreće", во: Alfons Dode, *Tartaren Taraskonac*. Beograd: Rad, 1963, стр. 100-101.
4. ↑  Антологија руске лирике – X-XXI век. Књига III: Средина XX века – поч. XXI века (неомодернизам, неоавангарда, постмодернизам и нова трагања). Београд: Paidea, 2007, стр. 148.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NDL: 01123931
* NKC: ph886569

 |

 |
Јапонско-руски мировен договор, или „Договор од Портсмут", 5 септември 1905 година. Дипломатски архив од Министерството за надворешни работи на Јапонија.
 Преговари за Договорот од Портсмут (1905). Конференциската маса денес се чува во музејот Меиџи-мура во Инујама, Јапонија.
**Договор од Портсмут** ― договор со кој формално завршила Руско-јапонската војна од 1904–1905 година. Договорот бил потпишан на 5 септември 1905 година во бродоградилиштето Портсмут во Китери (Мејн), Соединетите Американски Држави. Американскиот претседател Теодор Рузвелт одиграл важна улога во преговорите и за неговиот ангажман ја добил Нобеловата награда за мир.

Последици
---------

По потпишување на договорот имало тридецениски мир меѓу Јапонија и Русија, а Јапонија станала регионална сила во Источна Азија. Со договорот Русија се согласила Јапонија да ја колонизира на Кореја, што во 1910 година довело до припојување на Кореја кон Јапонија.

Исто така, со договорот Русија била принудена да се откаже од својата експанзионистичка политика во Источна Азија. Сепак, договорот не беше добро прифатен од јапонскиот народ. Условите од договорот ја покажале слабоста на Јапонците пред европските сили, а фрустрираниот народ во Јапонија почнал да се бунтува поради ова, и на 7 јануари 1906 година паднала владата на Кацура Таро.

Поради улогата што Рузвелт ја имал во преговорите, Соединетите Американски Држави станале значајна сила во светската дипломатија. Во 1906 година, за неговот ангажман пред и за време на мировните преговори Рузвелт ја добил Нобеловата награда за мир, иако всушност воопшто не присуствувал во Портсмут.

Наводи
------

1. ↑  "Text of Treaty; Signed by the Emperor of Japan and Czar of Russia", *The New York Times*. October 17, 1905.
2. ↑  Location of shipyard in Maine: „York, ME-NH". *USGS 15-minute topographic map series*. 1893. Архивирано од изворникот на March 12, 2016. Посетено на January 22, 2019.
3. ↑  "Japan's Present Crisis and Her Constitution; The Mikado's Ministers Will Be Held Responsible by the People for the Peace Treaty – Marquis Ito May Be Able to Save Baron Komura," *New York Times*. September 3, 1905.
4. ↑  Kowner,  *Historical Dictionary of the Russo-Japanese War*, p. 300-304.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 1258213745
* NDL: 00569160

 |

 |
Два тетовирани мажа, 1870 година
Јакузе учествуваат на локалните фестивали како *Санџа Мацури* каде поносно ги покажуваат своите тетоважи
**Ирезуми** (入れ墨, 入墨, 紋身, 刺花, 剳青, 黥 или 刺青) е јапонски вид на тетовирање т.е. трајно вметнување на мастило во кожата со рачно прободување без користење на електрични направи. Самиот збор *ирезуми* може да се пише на повеќе начини при што секоја има малку поинакво значење. Еден од најчестите начини на пишување на зборот *ирезуми* е (入れ墨) или (入墨) што во буквален превод значи *вметнување на мастило*. Доколку се напише со идеограмите (紋身 - исто така читано како *буншин*) се истакнува повеќе самата декорација на телото; доколку значењето на идеограмот (剳青) повеќе е езотерично и претставува *задржување* на сино-зелената боја.

Наводи =
========

Литература =
============

* Andrews, Joshua. *The Art of Tattooing*. howtotattoo.net, 2008.
* Fellman, Sandi (1986). *The Japanese Tattoo*. New York: Abbeville Press. ISBN 978-0-89659-798-3.CS1-одржување: ref=harv (link)
* Richie, Donald; Buruma, Ian (1980). *The Japanese Tattoo*. New York: Weatherhill. ISBN 978-0-8348-0149-3.CS1-одржување: ref=harv (link)
**Исак Ефремович Болеславски** (руски: *Исаак Ефремович Болеславский*; 9 јуни 1919, Золотоноша, Полтавска губернија - 15 февруари 1977, Минск) бил советски шаховски велемајстор, кандидат за светски првак, теоретичар и тренер.

Животопис
---------

Болеславски се родил во еврејско семејство во местото Золотоноша (денешна Украина) во 1919 година. Шах научил да игра на деветгодишна возраст, а уште како ученик остварил завиден успех со победата на чилишното шаховско првенство во 1933 година. Две години подоцна, заврпил трет на сесоветското младинско шаховско првенство, коешто се одржало во Ленинград; а во 1938, 1939 и во 1940 година, трипати по ред бил првак на Украинската ССР. Поради овие успеси, во 1939 година ја стекнал советската титула „Мајстор на спортот". Првото свое учество на првенството на СССР го забележал во 1940 година, кога завршил на делба на 5. и 6. местото (заедно со Ботвиник).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 66987142
* LCCN: n81150246
* ISNI: 0000 0000 6319 7614
* GND: 107618265
* BNF: cb16826617m (податоци)
* BIBSYS: 90197630
* NLA: 36054828
* NKC: mzk2003215275

 |

 |
Додека океанското загадување може да биде очигледно, како и со остатоците прикажани погоре, најчесто штетните материи се тие кои не можат да се видат. 
**Загадувањето на океаните** — загадување на водата во океаните.

Океанското загадување се јавува кога штетни ефекти кои произлегуваат од влегување во океанот на хемикалии, честички, индустриски, земјоделски и станбен отпад, бучава или ширење на инвазивни организми. Осумдесет проценти од морското загадување доаѓа од копно. Загадувањето на воздухот е исто така фактор што придонесува со носење пестициди или нечистотија во океанот. Загадувањето на земјиштето и воздухот се покажало како штетно за морскиот живот и неговите живеалишта.

Наводи
------

1. ↑  „What is the biggest source of pollution in the ocean?". *National Ocean Service*.
**Ева Боби Лигети** (англиски: *Eva Bobbi Ligeti*; р. 1950 година) — канадски адвокат и академик, со посебен фокус на законот и регулативата за животната средина. Таа била првиот комесар за животна средина на Онтарио.

Историја
--------

Ева Лигети била назначена во 1994 година за прв комесар за животна средина на Онтарио. Нејзиниот избор бил направен од сепартискиот комитет на законодавниот дом на провинцијата Онтарио.

Лигети била комесар до 1999 година, разгледувајќи ја усогласеноста на владата со Законот за правата за заштита на животната средина и известувајќи пред сепартискиот комитет на законодавниот дом на Онтарио. Во нејзиниот годишен извештај од април 1999 година, таа предупредувала за јавна здравствена криза како резултат на високите нивоа на загаденост на воздухот. Нејзиното петгодишно именување не било обновено, бидејќи така била советувана од владата во август 1999 година. Нејзиното назначување во тоа време веќе било предмет на тримесечно продолжување, врз основа на тоа што законодавниот дом не бил во позиција да разговара за замена, поради општите избори во Онтарио во јуни 1999 година.

Раскинувањето на именувањето на Лигети било контроверзно, со тоа што било направено по налог на Кабинетот. Опозициските членови на законодавниот дом се спротивставиле, врз основа на тоа дека Лигети била службеник на законодавниот дом, слично на провинцискиот ревизор. Опозиционерите тврделе дека нејзиното отпуштање требало да биде со гласање на членовите на покраинскиот законодавен дом. Лигети била наследена од Ајви Вајл, пензиониран помошник-министер на Министерството за животна средина во Онтарио, до назначувањето на Горд Милер во 2000 година.

Лигети е поранешен директор на колеџот за применети уметности и технологија Сенека и поранешен претседател на Факултетот за правна и јавна администрација. Како адвокат, Лигети се фокусирала на граѓанските парници и административното право во нејзината пракса со Илер, Кембел и соработници. Таа служела како правен советник на Канадското здружение за еколошко право. Лигети е извршен директор на Партнерството за чист воздух.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Joel Ruimy, "Outspoken environmental watchdog fired". *Toronto Star*, August 19, 1999, p. A4.
2. ↑  „Environmental Commissioner's Office Not to be Touched: Minister". Canadian Environmental Law Association. 22 септември 1999. Архивирано од изворникот на 2019-06-29. Посетено на 9 јуни 2016.
Илитија на раѓањето на Атина
**Илитија** (грчки: *Εἰλείθυια*) - лик од старогрчката митологија, ќерка на Зевс и Хера, сестра на Арес и Хеба. Илитија била божица на породувањето, која на родилките им ги олеснувала породилните маки или пак им ги продолжувала болките, задржувајќи го пораѓањето.

Наводи
------

1. ↑  „Objašnjenja i napomene", во: Aristofan, *Lisistrata*. Beograd: Rad, 1963, стр. 98.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 311471724
* LCCN: no2014139409
* GND: 11868180X
* SUDOC: 078604389
* BNF: cb11995798d (податоци)

 |

 |
**Загоричански манастир „Св. Петка"** (грчки: *Μονή Αγίας Παρασκευής*) — манастир кај селото Загоричани, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Основан е во 1967 г. од архимандритот Севастијан Стефанопулос во месноста Котори, меѓу селата Загоричани и Куманичево. Овде порано имало мала црква посветена на Света Петка. Црквата е урната во 1969 г. и во 1970 г. се изградени нова трикорабна базилика и манастирски конаци. Сè до 1991 г. манастирот бил метох на соседниот Олишки манастир. Во 1991 г. е изградена нова трикорабна црква со куполи, која денес е главен храм на манастирот. Во 2001 г. манастирот имал 34 жители.

Крај манастирот во 1980-тите се појавило селото Света Петка наречено по него.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. ↑  Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής (Κόττορι) Βασιλειάδας – Καστοριάς[*мртва врска*]
2. 1 2 3  „Τα μοναστήρια της Καστοριάς (μέρος 2ο)". Ιστορικά Καστοριάς. Посетено на 6 јануари 2014.
3. ↑  Портал на Костур
Матера (Италија)
**„Евангелие по Матеј"** — италијански филм од 1964 година, во режија на Пјер Паоло Пазолини. Главната улога во филмот ја толкува Енрике Изароки, тогашен 19-годишен студент од Шпанија. Филмот бил номиниран за три награди „Оскар", како и за наградите на БАФТА и за „Златен лав", но освоил само специјална награда на жирито на Филмскиот фестивал во Венеција. Најпрвин, режисерот имал намера да го снима филмот во Израел, но таму заклучил дека локациите се „премногу комерцијални и несоодветни", па затоа, филмот е снимен во италијанскиот град Матера.

Содржина
--------

Филмот отстапува од традиционалното емотивно и сочувствително прикажување на распнувањето на Исус Христос и целата приказна е поставена во реалистичен и земски стил. Притоа, речиси секоја реплика во филмот е преземена директно од самото Евангелие по Матеј.

Наводи
------

1. ↑  "Страдањата на Исус - вдахновение за режисерите", *Антена*, број 825, 17.4.2014, стр. 10.
2. ↑  „Страдањата на Исус - вдахновение за режисерите", *Антена*, број 825, 17.4.2014, стр. 10.
**Заговор 58** (шведски: ***Konspiration 58** или **KSP58***) е шведски мокументарец (исмејувачки документарец) од 2002 година, продуциран од Шведската телевизија, шведскиот јавен радиодифузер. Филмот го испитува измисленото движење KSP58, кое тврди дека Светското првенство на ФИФА во Шведска во 1958 година навистина не се одржало, туку било лажно и постои само како фалсификувано телевизиско и радио покривање во заговор меѓу американската и шведската телевизија, ЦИА и ФИФА како дел од Студената војна. Во филмот се вели дека Шведска немала економски или технички ресурси за всушност да биде домаќин на толку голем настан. Во заплетот, американскиот мотив за тоа бил да се тестира ефикасноста на телевизиската пропаганда. Кога филмот првично се емитувал, на публиката не и било кажано однапред дека се работи за потсмев, со што се доби впечаток дека „ *Заговор 58"* е обичен документарен филм.

Содржина
--------

Се презентираат голем број „докази". На пример, има анализа на телевизиските снимки од натпреварите, каде во позадина се гледаат куќи кои всушност никогаш не стоеле таму. Филмот, исто така, анализира како сенките на играчите на теренот паѓале и биле под агол на начин што не е возможен во Шведска со оглед на положбата на сонцето во тоа време. Претседателот на КСП58, Брор Жак де Верн, кој бил вработен во Шведската национална агенција повеќе од дваесет години, вели дека барал докази дека турнирот навистина се одржал, но не нашол ништо. По завршувањето на филмот било откриено дека филмот е мокументарец.

Целта на филмот, според режисерот Јохан Лофштед, била да се илустрира како функционира историскиот ревизионизам (особено негирањето на Холокаустот) и да се истакне важноста на изворната критика кога се добиваат информации, на пример, од медиумите.

Поголемиот дел од ликовите во филмот се вистински познати личности кои се глумеле себеси.

Глумечкa екипа
--------------

| Име | Улоги |
| --- | --- |
|
| Брор Жак де Верн | Автор, историчар, професор, претседател на КСП58 |
| Олоф Арнел | директор на КСП58 |
| Ингрид Лоренцен | Благајник на Фондацијата KSP58 |
| Томас Бом | Психолог |
| Кеј Ернели | книжар |
| Бенгт Грив | Спортски писател во 1950-тите |
| Улф Дракенберг | Спортски новинар во 1950-тите |
| Бенгт Агрен | Секретар на Организацискиот комитет на ФИФА 1958 г |
| Пер Карлсон | Претседател на движењето „Оправдај ја 1958". |
| Ленарт Јохансон | УЕФА - Претседател 1990-2007 |
| Агне Симонсон | Играч во фудбалската репрезентација на Шведска 1958 година |
| Курт Хамрин | Играч во фудбалската репрезентација на Шведска 1958 година |
| Сигвард Парлинг | Играч во фудбалската репрезентација на Шведска 1958 година |

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница (in Swedish)
**Исак Сион** (Солун, 16 април 1916 - Белград, 28 мај 1995

) — учесник во НОБ од Штип, делегат на Првото заседание на АСНОМ и носител на Партизанска споменица 1941.

Животопис
---------

Роден е во Солун. Во 1920 г. со семејството се преселил во Штип. Ја завршил Државната трговска академија во Скопје, студирал на Високата економско-комерцијална школа во Загреб, а потоа (од 1936) бил службеник во филијалата на Државната хипотекарна банка во Љубљана. Бил активист на СБОТИЧ. Во 1939 година учествува во акциите на напредните банкарски службеници во Љубљана, а во 1940 година станува член на КПЈ.

По Априлската војна во 1941 година се враќа во Штип и веднаш се вклучил во НОД. Бил во составот на Месниот комитет во Битола во 1942 година. На 11 март 1943 година, кога ги депортираат Евреите од Штип за Скопје, единствено Исак Сион, член на МК КПЈ, успева да побегне од колоната и да се засолни кај Фируз Демир. На 19 мај Сион му се приклучува на Вториот плачковички одред Гоце Делчев, а од 16 септември 1943 година се приклучува на Шарпланинскиот партизански одред. На 10 ноември се приклучува на одредот на Христијан Тодоровски Карпош во баталјонот „Орце Николов", па во Третата македонска ударна бригада. Како заменик политички комесар во Третиот баталјон на Третата македонска ударна бригада (од февруари 1944), Исак Сион учествувал и во борбите при Пролетната офанзива, која траеше од април до јуни 1944 година. Бил делегат на Првото заседание на АСНОМ, а потоа е упатен за член на Обласниот комитет на КПМ во Штип (од август 1944) и бил секретар на Окружниот комитет на КПМ во Струмица.

По Ослободувањето бил член на ЦК на КПМ, генерален секретар на претседателот на Владата на НРМ, одговорен уредник на органот на ЦК на КПМ „Партиски живот", вицегувернер на Народната банка на ФНРЈ во Белград, претставник на Сојузната стопанска комора во Лондон и др. Автор е на повеќе трудови од областа на монетарниот систем.

Наводи
------

1. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, том 2, стр. 1364.
**Илирска Бистрица** (словенечки: *Ilirska Bistrica*) — мал град во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Градот е центар на општината Илирска Бистрица. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.

Етимологија
-----------

Името Илирска Бистрица, своето потекло го има во времето на Австриската империја, кога областа била дел од Кралството Илирија, административна единица помеѓу 1816 и 1849 година. Придавката Илирска (германски: *Illyrisch*) била додадено на старото име Бистрица (*Feistritz*), разликувајќи го од другите градови во општата област како што е Феистриц им Розентал (словенечки: *Bistrica v Rožu*) или Словенска Бистрица (словенечки: *Slovenska Bistrica*).

Географија
----------

Центарот на градот се наоѓа на античкиот пат од Постојна и Пивка до Риека на јадранскиот брег. Сместено е во долината на реката Река, на стрмниот раб на густо пошумената висорамнина Снежник на североисток. На југозапад, ридовите Бркини ја формираат природната граница со историскиот регион на словенечкото приморје.

Црква
-----

Парохиската црква во градот е посветена на Свети Петар и припаѓа на Коперската епархија. Втората црква во градот е посветена на Свети Георги.

Наводи
------

1. ↑  Koper, Škofija. „Škofija Koper". *Škofija Koper* (словенечки). Посетено на 2021-12-01.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Илирска Бистрица |
| --- |
|  |
| 
* Бач
* Брце
* Велика Буковица
* Велико Брдо
* Врбица
* Врбово
* Габрк
* Горња Битња
* Горњи Земон
* Добро Поље
* Долење кај Јелшане
* Долња Битња
* Долњи Земон
* Забиче
* Зајелшје
* Заречица
* Заречје
* **Илирска Бистрица**
* Јабланица
* Јанежево Брдо
* Јасен
* Јелшане
* Киловче
* Кнежак
* Коритнице
* Косезе
* Кутежево
* Мала Буковица
* Мале Лоче
* Мерече
* Нова Вас кај Јелшане
* Новокрачине
* Острожно Брдо
* Павлица
* Подбеже
* Подград
* Подграје
* Подстење
* Подстењшек
* Подтабор
* Прегарје
* Преложе
* Прем
* Ратечево Брдо
* Рачице
* Речица
* Рјавче
* Сабоње
* Смрје
* Снежник
* Созе
* Старод
* Студена Гора
* Сушак
* Томиње
* Тополц
* Трпчане
* Фабци
* Харије
* Хрушица
* Хује
* Чеље
* Шембије

 | Грб на Општина Илирска Бистрица |

 |
**Илија Аврамов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, војвода на чета во својата област и деец на Внатрешна македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Аврамов е роден во Горно или Долно Порој, Серско. Влегува во ВМРО, и дејствувал во Демирхисарско-Серско. По 1922 година бил избран за војвода на организацијата во своето родно Порој. Во јули 1924 година е делегат на Струмичкиот окружен конгрес. Негов четник е Георги Петров Ербапо од Света Петка, кој по негово наредба го убива Тодор Петров Иванов од Матница.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија ВМРО, Скопје, 2015, стр. 1
2. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна Македоно-одринска ревоуционерна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 5.
3. ↑  Пърличев, Кирил. VІ конгрес на ВМРО (1925), Веда МЖ, София, 2005, стр. 77.
**Исак Комнин** (грчки: *Ισαάκιος Κομνηνός*) — син на византискиот цар Јован II Комнин и поголем брат на цар Мануил I Комнин.

Исак Комнин е роден во околу 1113 година во Цариград. Тој бил трет син на царот Јован II Комнин и царицата Ирина Унгарска, ќерка на унгарскиот крал Ласло I.

На крајот на 1142 година најстариот син на Јован II Комнин и негов соцар Алексиј Комнин починал во градот Аталај (денешна Анталија). Јован II го испратил својот втор син, Андроник Комнин, да го придружува телото на Алексиј до Цариград, но по патот Андроник се разболел и починал. Така Исак се јавил во позиција на престолонаследник на својот татко. Јован II го испратил Исак да го зема телото на Алексиј од Антиохија. Додека Исак отсуствувал од главниот град, малку пред да умре Јован II Комнин го прогласил четвртиот син, Мануел за свој наследник на престолот, лишувајќи го на тој начин Исак од заслужената позиција на наследник на престолот.

Плашејќи се од реакцијата на неговиот брат, Мануил I Комнин решил да воспостави целосна контрола над Цариград пред да му соопшти на Исак за смртта на нивниот татко. Исак бил принуден да се одрече официјално од престолот, иако поголемиот дел од свештенството, народот и армијата сметале дека токму тој ја заслужува повеќе круната. Односите меѓу двајцата браќа по овој пресврт не биле најдобри, но двајцата никогаш не влегле во отворен конфликт еден против друг. Мануил I Комнин дури му ја подарил на својот брат титулата севастократор и во текот на 1145—1146 го ставил на чело на армијата во походот против Селџуците Турци. Освен тоа Мануил вешто ги искористил ќерките на својот брат, за да ги регулира надворешните односи на земјата, мажени многу од нив за странски владетели.

Исак Комнин имал два брака. Првиот од нив бил со Теодора, која му родила на Исак пет деца:

* Алексиј Комнин
* Ирина Комнина
* Јован Комнин
* Марија Комнина, мажена за унгарскиот крал Иштван IV.

Втората сопруга на Исак Комнин била Ирина Синадина, од која тој имал две ќерки:

* Теодора Комнина, мажена за ерусалимскиот крал Болдвин III
* Евдокија Комнина, свршена за кралот Алфонсо II Арагоснки, но подоцна мажена за Гилем VIII де Монпелие.
Бразил-Чиле, осминафиналето на Светското првенство 2014 било решено на пенали: Нејмар реализира еден од пеналите
**Изведување пенали** претставува еден од трите методи одобрени од ИФАБ за утврдување на победник во фудбалски натпревар кој завршил нерешено. Овој метод е застапен само за време на нокаут турнири, во кои едната од двете екипи нужно мора да преовлада над другата за да ја мине рундата.

Чинот на изведување на пенали се регулира различно од обичното изведување на пенал, што, наместо тоа, е дел од нормалниот тек на еден натпревар. Изведувањето пенали е регулирано под „Постапки за утврдување на победнички тим на натпревар" од страна на фудбалските правила.

Правила
-------

Стивен Пресли прецизно изведува пенал во финалето на Купот на Шкотска, одлучено по изведување пенали, во кое Хартс ја победил Гретна.
Како што е веќе наведено, изведувањето пенали се користат (скоро исклучиво) во нокаут натпреварите во случај на нерешен резултат: нивното изведување може да следи по продолженија или веднаш по завршувањето на регуларното време од натпреварот (како што се случува, на пример, во Копа Либертадорес од 2005 година). На крајот на 1980-тите, некои првенства во Европа (вклучувајќи ги и првите лиги во Унгарија, Југославија и Норвешка) и аргентинското првенство (во сезона 1988-1989) вклучувале изведување пенали за натпреварите што завршиле нерешено: два бода биле доделени на победничката екипа, а еден на поразениот тим. Експериментот, сепак, наскоро бил напуштена; истата судбина имало и воведувањето на експериментот во МЛС, САД.

За време на изведувањето на пеналите, сите играчи, со исклучок на изведувачот и голманот, мора да останат во кругот на среднината од теренот; голманот кој е тимски колега на изведувачот е позициониран на линијата од шеснаесеттникот, во близина на помошниот судија.

Самата регулатива прецизира дека „пеналите не се дел од натпреварот" и затоа головите постигнати во оваа серија вообичаено не се додаваат на оние на конечниот резултат на натпреварот, туку се наведени одделно ниту се додаваат во личната статистика на играчите.

Натпреварот одлучен по изведување на пенали се смета за завршен нерешено. Во некои натпреварувања (не признати од УЕФА и ФИФА ​головите што ги постигнал победничкиот тим на пенали се зголемуваат за еден, без оглед на бројот на изведени пенали; овој начин бил присутен во МЛС.

Поврзано
--------

* Златен гол
* Сребрен гол
* Продолженија

Наводи
------

1. ↑  Другите два методи се правилото за гол во гости и продолженија.
2. ↑  aia-figc.it (уред.). „Regolamento del Giuoco del Calcio" (PDF). стр. 183–186. Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-01-05. Посетено на 2020-07-26.
3. ↑  Sports Illustrated, уред. (18 ноември 1999). „Shootout banned; TV lineup changed" (англиски). Посетено на 12 јули 2013.
4. ↑  aia-figc.it (уред.). „Интерпретација на правилата на игра и упатства за судии - Пенали" (PDF). стр. 185. Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-01-05. Посетено на 2020-07-26.
5. ↑  fifa.com (уред.). „Italy - France 1:1 a.e.t. (1:1, 1:1) 5:3 PSO" (англиски). Архивирано од изворникот на 2008-03-10. Посетено на 12 јули 2013.

Надворешни врски
----------------

* Penalty Shoot-out Trivia — RSSSF
| Евангелие според Маркион |
| --- |
| **Дата** | 2 век |
| **Препишано** | Маркион |
| **Место** | непознато |
| **Јазик** |  |
| **Ракопис** |  |
| **Аудиторија** |  |
| **Тематика** | Природата на Исус |

Евангелие според Маркион  

**Маркионовото евангелие според Лука**, познато и само како **Евангелие според Маркион** претставува верзија на Евангелието според Лука и истото датира од 2 век.

Што се однесува до самиот текст, почетокот од евангелеито недостасува до 4:31, како и Исусовото раѓање и детство, влегувањето на Исус во Ерусалим, распнувањето и воскресението.

Авторот на ова евангелие е Маркион Синопски, кој го создал првиот новозаветен канон, заедно со текстот Апостол. Ова евангелие било напишано на основата на онаа на апостол Лука, како единствен ученик на апостол Павле, односно единствениот апостол кој Маркион го познавал. Се смета дека самиот Маркион намерно ги отфрлил страниците од евангелието според Лука каде се опишуваат младите години на Исус.
**Зулу** (англиски: *Zulu*) — француско-јужноафрикански филм од 2013 година, во режија на Жером Сале. Улогите ги играат: Орландо Блум, Форест Витакер и Тања ван Гран. Филмот е снимен во Кејптаун, а премиерно бил прикажан на затворањето на Канскиот филмски фестивал.

Содржина
--------

Али Сокела е шеф на одделот за истраги на убиства на полицијата во Кејптаун. Во детските денови, тој едвај им побегнал на воените единици кои го прогонувале Африканскиот национален конгрес на Нелсон Мандела. Тој и неговата мајка го избегнале масакрот, но неговите психолошки трауми останале и понатаму. Али работи заедно со проблематичниот детектив Брајан Епкин, кој по разводот тоне во алкохол.

Наводи
------

1. ↑  „Истрагата за убиство носи голема опасност", *Антена*, број 874, 27.3.2015, стр, 3.
**Изборната единица 7** е изборна единица при парламентарни избори во Република Македонија во која е овозможено да гласа македонската дијаспора. Од оваа изборна единица се избираат тројца пратеници за Собранието на Република Македонија, под услов да биде освоен одреден минимум на гласови. Преструктуирањето на Изборната единица 7 е извршено со измените на Изборниот законик во ноември 2015 година.

Претходно, Изборната единица 7 беше една од трите изборни единици во кои ја претставуваат македонската дијаспора. Таа ги опфаќаше македонските државјани од Европа и Африка и од неа се избираше еден пратеник за Собранието на Република Македонија. Заедно со останатите две изборни единици што ја претставуваат дијаспората, беше воведена со измените на Изборниот законик во октомври 2008 година.

Избирачки места
---------------

Во 2011 година во оваа изборна единица биле предвидени 28 избирачки места. Од нив 27 биле во Европа, ниту едно во Африка, а едно во Азија (Анкара).

* Белград
* Приштина
* Подгорица
* Сараево
* Загреб
* Љубљана
* Софија
* Атина
* Букурешт
* Анкара
* Истанбул
* Виена
* Берлин
* Бон
* Минхен
* Берн
* Брисел
* Хаг
* Рим
* Венеција
* Мадрид
* Париз
* Лондон
* Копенхаген
* Стокхолм
* Будимпешта
* Прага
* Москва

На изборите во 2014 година биле предвидени 27 избирачки места. За разлика од 2011, не биле предвидени избирачки места во Атина, Будимпешта и Мадрид, а биле воведени избирачки места во Тирана и во Осло.

Вкупен број регистрирани гласачи
--------------------------------

Регистрирани гласачи за изборите во 2011 година биле 4.591, а за изборите во 2014 година - 18.911. Вкупниот број на Македонци во оваа изборна единица се проценува дека се движи од 300.000 до 500.000.[]

Наводи
------

1. ↑  Државна изборна комисија: Предвремени парламентарни избори 2011 - Изборна единица 7[*мртва врска*]
2. ↑  Државна изборна комисија: Предвремени парламентарни избори 2014 - Изборна единица 7

Поврзано
--------

* Изборна единица 8
* Изборна единица 9
* Избори во Република Македонија

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знаме на Македонија Изборни единици во Македонија Знаме на Македонија |
| --- |
|  |
| ИЕ **1**  •  ИЕ **2**  •  ИЕ **3**  •  ИЕ **4**  •  ИЕ **5**  •  ИЕ **6**  •  ИЕ **7**  •  ИЕ **8**  •  ИЕ **9**
 |  |

 |
Захарија Копистенски
**Захарија Копистенски** (починал на 21 март 1627) бил архимандрит на Киевската Печерска Лавра во Украина. Тој е најпознат по неговото полемичко дело *Палинода*, во кое го бранел источното православие против унијатите. Ги превел и *Хорологионот* и делата на Јован Златоуст.

Копистенски студирал на Академијата Острох. За време на неговиот живот, Киев бил дел од Полско-литванскиот Комонвелт, а Копистенски бил дел од кругот на православни свештеници кои промовирале идеи за национално ослободување и културно самоодржување. Тој е веројатниот автор на *Хустиновата хроника*, која ја следи историјата на Украина до 1598 година Тој го наследил Јелисеј Пленетски како архимандрит во 1624 година.

Копистенски повторно го открил *Хипатскиот кодекс* во 1617 година и го однел во Киев за да го копираат монасите.

Наводи
------

1. ↑  Zhukovsky, Arkadii. „Kopystensky, Zakhariia". *Internet Encyclopedia of Ukraine*. Canadian Institute of Ukrainian Studies. Посетено на 24 February 2022.
2. ↑  Velychenko, Stephen (1992). *National History as Cultural Process: A Survey of the Interpretations of Ukraine's Past in Polish, Russian, and Ukrainian Historical Writing from the Earliest Times to 1914*. CIUS Press. стр. 144. Посетено на 24 February 2022.

| Духовни титули
 |
| --- |
|
| Претходник**Елисеј Плетенески** | **Архимандрит од Киев Печерска Лавра**1624–1627 | Наследник**Петро Мохила** |
**Исие** (јапонски: イッシー) е јапонско чудовиште слично на гуштер кое наводно живее во езерата Икеда, Кагошима и на островот Кјушу. Чудовиштето добило име по чудовиштето Неси од езерото Лох Нес.

Митологија
----------

Според митологијата Исие не е морско чудовиште туку кобила која со своето ждребе живеела во езерото Икеда. Кога самураите го грабнале ждребето, Исие скокнала во езеро и се претворила во џиновски гуштер за да би се така обидела да го врати своето ждребе.

Наводи
------

1. ↑  Does Issie The Japanese Lake Monster In Lake Ikeda Japan Really Exist? @ Super Beefy
2. ↑  „Issie - Redorbit". Архивирано од изворникот на 2014-03-15. Посетено на 2018-09-08.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со митологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Црквата „Св. Димитриј" во Зрново
**Зрново** (грчки: *Κάτω Νευροκόπι*, *Като Неврокопи*, до 1927 година: *Ζύρνοβο*, *Зирново*) — гратче во Егејска Македонија и центар на Општина Неврокоп. Се наоѓа во Драмскиот округ во областа Источна Македонија и Тракија. Согласно пописот од 2011 година, населението брои 2.157 жители.

Географија и местоположба
-------------------------

Историја
--------

Во 1897 година селото Зрново имало 2.120 жители од кои 1.950 (92%) биле Македонци и 170 (8%) Турци.

Зрновскиот округ пак, броел 16.536 жители, од кои 12.290 биле Македонци со православна вероисповед, 550 Македонци-муслимани, 3.452 биле Турци, 204 Власи и 60 Роми.

Поради Граѓанската војна во Грција во 1940-тите, најголемиот дел од Македонците бил насилно прогонети. Македонците од Зрново и зрновско најмногу се раселени во централниот и источниот дел на историскиот регион Македонија. Во Република Македонија, најмногу ги има во Штип, па во Свети Николе, Кочани, Радовиш, Струмица, Велес, Скопје. Во Бугарија најмногу ги има во Неврокоп, па во Пловдив, Пазарџик, Софија, Варна, Благоевград, Јамбол и други места.

Стопанство
----------

Демографија
-----------

Општествени установи
--------------------

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

* Црква „Св. Димитриј" од 1866 г. — митрополски храм

Редовни настани
---------------

Личности
--------

Култура и спорт
---------------

Иселеништво
-----------

Поврзано
--------

Наводи
------

1. ↑  „Попис на населението од 2011 г. Трајно население". Државен завод за статистика на Грција.
2. ↑  Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Ζύρνοβον -- Κάτω Νευροκόπιον
3. ↑  [*мртва врска*]
4. ↑

Надворешни врски
----------------

* Напис за Зрново од Дејан Маролов, *Македонска ризница*, јануари 2014 г.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Неврокоп |
| --- |
|  |
| ОЕ Неврокоп | 
* Зрново
* Белотинци
* Блачен
* Борово
* Волак
* Вазме
* Волково
* Горна Лакавица
* Странен
* Долно Броди
* Ѓуреџик
* Караќој
* Куманич
* Лисе
* Оштица
* Старчишта
* Трлис
* Черешово

 |
|  |
| **Раселени**: Борен  •  Бутим  •  Витово  •  Вршен  •  Гуштерак  •  Даблен  •  Дебрен  •  Долна Лакавица  •  Избишта  •  Кашица  •  Кољарба  •  Костен  • 
Ливадишта  •  Ловча  •  Лозна  •  Малошиица  •  Манастир  •  Муждел  •  Перух  •  Почан  •  Ракиштен  •  Сидерово  •  Старен  •  Тисово  •  Шурдилово |

 |
Зајаска Река во рамките на Македонијаизворутока
Изворот и утоката на Зајска Река

**Зајаска Река** или **Кичевска Река** — река во западна Македонија, лева притока на Треска во Кичевскиот крај.

Течение и особености
--------------------

Извира на источните падини на Бистра, над селото Тајмиште, недалеку од истоимениот рудник, на надморска височина од 1.480 м. Се влева во Треска околу еден километар северозападно од с. Бигор Доленци, на висина 590 м. Вкупната должина од изворот до вливот и изнесува 25,9 км, минималната должина 21,4 км, а коефициентот на развиеност е 1,21. Вкупниот пад помеѓу изворот и вливот изнесува 890 м, а просечниот изнесува 34,49‰.

Водоразделот е јасен по целата должина на реката и линијата има вкупна должина од 87 км. Сливот на Зајаска Река е најголем од сите притоки на Треска и зафаќа 333,85 км2 или 16,1% од нејзиниот вкупен слив.

Во горниот тек е позната како „Тајмишка Река" сè до селото Мидинци, и на овој потег е изразено планинска. Пред да навлезе во пределот на Кичево, минува низ с. Зајас, по кое е наречена.

Долина
------

Зајаска Река има сложена долина. Првото речно ерозионо проширување се јавува кај селото Колари. Низ кратката сатеска навлегува во Зајаската Котлина низ која тече во должина од 8 км. Потоа долината е всечена во епигенетска сатеска составена од кварцити каде ја прима од десната страна Бачишка Река. Оттука сè до вливот во Треска има карактер на рамничарска река. На овој потег од својата лева страна северно од градот Кичево ја прима реката Темница.

Притоки
-------

* Жива Вода (Л)
* Кутуров Дол (Л)
* Горноселска Река (Л)
* Лескова Вода (Л)
* Мала Река (Д)
* Свински Дол (Л)
* Качи Дол (Д)
* Зли Дол (Л)
* Бачишка Река (Д)
* Темница (Л)
* Самосила (Л)
* Сушица (Д)

Поврзано
--------

* Зајаска Планина
* Кичевија

Наводи
------

1. 1 2  Димитровска, Олгица (2013). „Основни хидрографски одлики на притоките на реката Треска" (PDF). *Географски разгледи*. Скопје: Македонско географско друштво. **2012** (46): 37–49. ISSN 1409-908X.
2. ↑  Петрушевски, Илија; Маркоски, Благоја (2014). *Реките во Република Македонија* (PDF). Скопје: Геомап. стр. 31. ISBN 978-9989-2117-6-8.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Поважни притоки на реката Треска |
| --- |
|  |
| Леви | 
* Девичка
* Зајаска
* Мала
* Рабетинска
* Слатинска
* Студенчица
* Сува
* Тополнечка

 |
|  |
| Десни | 
* Белешница
* Беличка
* Крапска1
* Модришка
* Оча
* Пеколник
* Сланска
* Црешневска

 |
|  |
| 1 понорница |

 |

Координати: 41°29′38″N 20°58′38″E﻿ / ﻿41.49389° СГШ; 20.97722° ИГД﻿ / 41.49389; 20.97722
Ева Мозер
**Ева Мозер** (родена на 26 јули 1982 година) — австриска шахистка која ја носи титулата **Меѓународен мајстор и женски велемајстор**. Таа победила на апсолутно и женско австриско првенство во шах.

Мозер учествувала на женското првенство во шах во 2008 година.

Шаховска кариера
----------------

Мозер започнала да игра шах на 10-годишна возраст. Таа победувала на австриските првенства во шах за девојчиња во различни возрасни групи, осум пати.

Во 1998 година, Мосер го освоила сребрениот медал за девојчиња до 16 години на Е**вропското младинско првенство во шах** во Мурек, зад Ана Матнадзе, која имала подобри дополнителни критериуми.

Во тимските натпревари, Мозер ја претставувала Австрија на шаховската олимпијада од 2000 година, во отворената секција (обично се нарекува „машка секција") на 36-та олимпијада во шах во 2004 година, на Европското првенство во шах, со почеток во 2003 година и на отворената секција од Купот Митропа (1999, 2002, 2004 година).

Мосер ја добила титулата ФИДЕ и била нарекувана женски велемајстор во 2003 година (прва во Австрија) и **Меѓународен мајстор во 2004 година**.

Во 2006 година, таа победила на апсолутното австриско првенство во шах во Кефлах, станувајќи првата жена што успеала во тоа. Таа исто така победила на Австриското првенство во шах за жени во 2010  и 2011 година.

Турнирските победи го вклучуваат Дрезден во 2000 година, Јена Опен во 2009, 2010, 2011  и во 2012 година, и шаховите дами во Виена во 2012  и 2013 година.

Во 2006/07 година, нејзиниот австриски прволигашки тим *Штајерски Грац* станал австриски шампион. Таа сега игра за тимот на *Волфсбург* во Австрија и ОРУ *Баден-Баден* во германскиот Бундеслига за жени, освојувајќи најмалку пет пати, и доминира неколку години.

Мозер објавила и мал број на ДВД-а за предавање со шаховска база.

Личен живот
-----------

Мосер стекнала диплома во областа деловна администрација во Грац во 2009 година. Таа работела за австриското шаховско списание „Шах-Актив".

Наводи
------

1. ↑  European Youth Championships Архивирано на 3 март 2016 г.. *Chess Scotland*.
2. ↑  AUT Staatsmeisterschaft 2006. Tournament report.. FIDE.
3. ↑  Austrian Women's Championship 2010. Tournament report.. FIDE.
4. ↑  Austrian Women's Championship 2011. Tournament report.. FIDE.
5. ↑  Big Database 2013, ChessBase GmbH
6. ↑  3. Schwarzer Bär - Open 2009 Архивирано на 4 март 2016 г. Tournament Results
7. ↑  4. Schwarzer Bär - Open 2010 Архивирано на 24 септември 2015 г. Tournament Results
8. ↑  5. Schwarzer Bär Open 2011. Tournament report.. FIDE.
9. ↑  1. Hotel-am-Stadion Open 2012. Tournament report.. FIDE.
10. ↑  Chess Ladies Vienna 2012. Tournament report.. FIDE.
11. ↑  "Eva Moser gewinnt in Wien". ChessBase. 2013-05-27. (немачки)
**Избрани партии и спомени** е шаховска книга од рускиот и советски велемајстор и познат шаховски автор Григори Левенфиш. Книгата претставува збирка на најдобрите и поучни партии на авторот против неговите современици, меѓу кои соаѓаат и светските прваци Ласкер, Капабланка и Алехин, но и други силни шахисти како Рубинштајн и Тараш. Воведната содржина и приодот кон анализата на партиите е исполнета со силни автобиографски елементи. Книгата е издадена посмртно, во 1967 година и е напишана на руски јазик.

Содржина
--------

Делото всушност претставува автобиографија, во која авторот се обидува на читателот да му ги пренеси најсилните моменти од својот живот, како шахист. Хронологијата на настаните е сочувана, па книгата започнува со почетна глава, во која авторот ги опишува своите најрани години како ученик и студент и неговите први шаховски чекори. Главите во продолжение, всушност претставуваат фази во животот на Левенфиш, кој на одличен начин ја избрал нивната должина.

Особено внимание е обрнато на главата посветена на достигнувањата на авторот во периодот од 1925 до 1936, во кој тој ги постигнал најдобрите своите резултати, кои вклучуваат победа на првенството на Советскиот Сојуз и други забележителни настапи на големите турнири.

Стил на пишување
----------------

Григори Левенфиш важи за еден од најдобрите шаховски автори, а делото „Избрани партии и спомени" е едно од најголемите негови дела, па стилот на пишување е на многу високо ниво. Содржината е поделена на глави, кои претставуваат фази од животот на авторот. Силните натпревари на коишто играл авторот се наведени како наслови во секоја глава, во чии рамки е извршена анализа на предавањата. Од техничка гледна точка, секоја партија е претставена на дијаграм, на кој обично се претставени критичните позиции во партиите.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на кое книгата може да се подигне во DJVU формат Архивирано на 21 февруари 2009 г.
**Камокамо** (исто така познато како **кумикуми**) ― врста на *Cucurbita pepo* одгледувана во Нов Зеланд за која се смета дека е воведена за време на раното европско доселување, околу доцните 1800-ти до раните 1900-ти. Името потекнува од маорскиот јазик.

Камокамо има сличности со мексиканските облици на *C. pepo*. Плодот е силно ребрест и крупен со попрскана зелена/бела кожа. Камокамо се оразновидила во рамките на Аотеароа Нов Зеланд.

Камокамо бил (и е) главен извор на храна за Маорите од Аотеароа Нов Зеланд, а во 19 век се ширело преку трговија низ Нов Зеланд.

Овошјето од камокамо најдобро се јаде кога е незрело. Зрелото овошје може да направи сад за складирање и традиционално се користи за да се одржи пулпа од зрели плодови од туту. Овошјето Камокамо има сличен облик на некои облини на *C. pepo* и е класифицирано како овој вид во базата на податоци за растенијата во Нов Зеланд.

Засадувањето мора внимателно да се чува за да се осигури дека не е под влијание на вкрстено опрашување за да продолжат да ги произведуваат посакуваните облини.

Наводи
------

1. ↑  Leach, Helen M. (1984). *1,000 years of gardening in New Zealand*. Tichborne, Nancy. Wellington [N.Z.]: Reed. ISBN 0-589-01488-9. OCLC 12384744.
2. 1 2  Marshall, C.W.; Shepherd, L.D.; Roskruge, N. (2011). „Determining the identity of New Zealand kamokamo (Cucurbita pepo, Cucurbitaceae) using mitochondrial DNA and morphological data". *Agronomy New Zealand*. **41**: 157–166.
3. ↑  „kamokamo". *Te Aka Māori-English, English-Māori Dictionary and Index*. Посетено на 10 јули 2021.
4. 1 2  Roskruge, N. 2007. Hokia ki te Whenua. PhD Thesis at Massey University, Palmerston North. 263 стр.
5. ↑  Best, Elsdon (1925). *Maori agriculture: the cultivated food plants of the natives of New Zealand, with some account of native methods of agriculture, its ritual and origin myths*. Wellington: Board of Maori Ethnological Research. OCLC 4244876.
6. ↑  „Cucurbita pepo L.". *Ngā Tipu o Aotearoa – New Zealand Plants*. Посетено на 10 јули 2021.
**Калачевиот мост** е мост во центарот на градот Копривштица, Бугарија над реката Тополница.

Бозова куќа и Калачев мост
Калачевиот мост е изграден во 1813 година со средства на чорбаџијата Хаџи Најден Калачев. Тој е познат и како „Мост Прва пушка" за тоа што на 20 април 1876 година овде Георги Тиханек го убил турскиот мудир Кара Хусеин, со чија кров револуционерот Тодор Каблешков го напишал прочуеното Крваво писмо до револуциониот комитет во Панаѓуриште. Овој акт се смета за почетокот на Априлското востание.

Денес во близина се наоѓа „Споменикот Прва пушка", посветен на овој подвиг.

Надворешни врски
----------------

* Калачевиот мост

|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |