recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Минијатура на Кристина од 16 век на нејзината смртна постела (горе лево) со сопругот Мстислав I до неа
**Принцезата Кристина Ингесдотер од Шведска** ( шведски : *Kristina Ingesdotter* ) (11 век - 18 јануари 1122) била шведска принцеза и принцеза на Велики Новгород, Ростов и Белгород, по брак со Големиот кнез Мстислав I од Киев .

Живот
-----

Кристина била ќерка на шведскиот крал Инге Постариот и на кралицата Елена. Хелена била сестра на Блот-Свен, кралот на Шведска. Таа веројатно била најстарата од трите кралски ќерки, омажена пред нејзините сестри Маргарет и Кетрин.

Кристина била мажена за Мстислав, кој бил принц на Велики Новгород, Ростов и Белгород за време на нивниот брак, со што и ги давал еквивалентни титули. Според Василиј Татишчев, тие се венчале во 1095 година. Полскиот историчар Дариуш Дабровски изјавил дека Татишчев не се базирал на сигурен извор. Кристина се омажила за Мстислав помеѓу 1090 и 1096 година.

Личниот печат на Кристина е пронајден од археолозите, на кој е прикажана жена со круна и ореола на светица и натпис „Света Кристина" на грчки јазик. Се претпоставува дека принцезата Кристина била прикажана како Света Кристина во црквата Нередица, што е протолкувано како знак дека можеби била обожувана како локална светица.

Нејзиниот татко, кралот Инге Постариот, починал во 1110 година, а на шведскиот престол го наследиле неговите внуци. Живеејќи во Русија, Кристина била во Шведска сметана за премногу далеку за да и се даде дел во наследството на нејзиниот татко, оставајќи ги само нејзините помлади сестри, кралицата Маргарет Фредкула од Данска и Кетрин Ингесдотер од Шведска како наследници на нивниот татко. Сепак, познато е дека Маргарет го споделила своето наследство со нејзината внука Ингрид во Норвешка, и нејзината внука Ингеборг во Данска, давајќи им по четврти: Ингеборг била ќерка на Кристина и единственото од нејзините деца што живеело во Скандинавија. Таа живеела во Данска по бракот со данскиот принц неколку години подоцна, што може да се смета како удел во наследството по нејзината мајка Кристина.

Кристина починала на 18 јануари 1122 година. Три години по нејзината смрт, нејзиниот сопруг Мстислав станал Големиот кнез на Киев.

Проблем
-------

Кристина и Мстислав имале десет деца:

1. Ингеборг од Киев, се омажи за Кануте Лавард од Јитланд и беше мајка на Валдемар I од Данска
2. Малмфред, оженет со (1) Сигурд I од Норвешка ; (2) Ерик II од Данска
3. Еупраксија, се омажила за Алексиј Комнен, син на Јован II Комнин
4. Всеволод од Новгород и Псков
5. Марија Мстиславна од Киев, се омажила за Всеволод II од Киев
6. Изиаслав II од Киев
7. Ростислав од Киев
8. Свјатополк од Псков
9. Рогнеда, се омажи за Јарослав од Волинија
10. Ксенија, се омажи за Бријачислав од Изјаслав

Наводи
------

 

1. 1 2 3  Dąbrowski, Dariusz (2008). *Genealogia Mścisławowiczów. Pierwsze pokolenia (do początku XIV wieku)*. Kraków: Avalon. стр. 78–79. ISBN 978 83 60448 54 0.
2. ↑  Янин В. Л. Актовые печати Древней Руси. Х-XV вв. Т. 1. — М.: Наука, 1970.
3. ↑  Murjāņi MF K symbolism Nereditskoy målning // Kultur av medeltida Ryssland. - M. 1974.
4. 1 2  Kungagravar och medeltidshistoria, Beckman, Natanael, Fornvännen 22-47, 1921
Локација на брегот Фалиер.
**Фалјеров Брег** е тој дел од западниот брег на Антарктичкиот Полуостров помеѓу главата на Буржоаскиот фјорд и Кејп Џереми и лежи на Заливот Маргерит и Ледениот полица Вордие. На југ му се придружува Брегот Римил, а на север со Брегот на Лубе.

Брегот на Фалиер првпат бил истражен во јануари 1909 година од Француска антарктичка експедиција под Џ.Б. Шарко, кој го именувал по Арман Фалиер, потоа Претседател на Франција.

Наводи
------

1. ↑  Fallières Coast

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Фалјеров Брег" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Координати: 68°30′S 67°0′W﻿ / ﻿68.500° ЈГШ; 67.000° ЗГД﻿ / -68.500; -67.000
**Пустина Рин** (руски:  *Рын-пески* , казашки: *Нарын құмы*) – единствена прав пустина во Европа. Се наоѓа во автономната република Калмикија во Русија и во поголем дел во западен Казахстан, северно од Каспиското Езеро и југоисточно од Возвишението на Волга. Границите на пустината се многу лабаво дефинирани. Некои мапи покажуваат дека скоро цела пустина е во Прикасписката Низина, протегајќи се скоро до брегот на Каспиското Езеро, додека други ја покажуваат северно од низината. Пустината лежи западно од реката Урал меѓу 46. паралела и 49. паралела географска ширина, од 47. до 52. источен меридијан географска должина. Температурите се екстремни, во лето може да достигнат 48 °C, а во зима да паднат до -36 °C.

Зафаќа површина од околу 50.000 км2. Многу мали градови се раштркани низ Пустината Рин, а густината на населението е меѓу и и 15 жители на квадратна милја. Рин лежи во полусушна климатска зона и количината врнежи е многу мала.

Наводи
------

1. ↑  Русија - клима и географија

Надворешни врски
----------------

* International Journal of Environment and Pollution 2004 - Vol. 22, No.1/2 pp. 72 – 86. ISSN 0957-4352
* DK World Atlas, Millennium Edition, pgs. xxv, xxix, 258 ISBN 978-0789446046

Координати: 47°20′00″ N; 48°50′00″ E﻿ / ﻿47.3333° СГШ; 48.8333° ИГД﻿ / 47.3333; 48.8333

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Пустини |
| --- |
|  |
| 
* Пустина
* Опустинување
* Список на пустини
* Список на пустини по површина

 |
|  |
| Азија | 
* Гоби
* Каракум
* Такла Макан

 |
|  |
| Африка | 
* Калахари
* Намиб
* Сахара

 |
|  |
| Јужна Америка | 
* Атакама

 |
|  |
| Северна Америка | 
* Мохаве
* Сонора

 |
|  |
| Поларни региони | 
* Антарктик
* Арктик
* Гренланд

 |
|  |
| 
* Категорија
* Ризница

 |

 |
БПХ во рамките на АнтарктикБПХ
Местоположба на брегот

**Брег на Принцот Харалд** (норвешки: *Prins Harald Kyst*, англиски: *Prince Harald Coast*) — дел од бреговата линија на Земјата на Кралицата Мод на Антарктикот. Се протега помеѓу Рисер-Ларсеновиот Полуостров (34° ИГД) и источниот пристап на заливот Лицов-Холм, обележан со брежниот агол 40° ИГД.

Откриен е со авионски прелет на 4 февруари 1937 г. од Виго Видерое, Нилс Ромнес и Ингрид Кристенсен за време на експедицијата на Ларс Кристенсен (1936–1937). Наречен е по новородениот принц и иден крал Харалд V. На исток од него се наоѓа Брегот на Принцот Олав.

Поврзано
--------

* Земја на Кралицата Мод

Наводи
------

1. ↑  Брег на Принцот Харалд — Информативен систем за географски имиња (GNIS) на Геолошкиот топографски институт на САД (англиски)

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Брег на Принцот Харалд" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 315527027
* LCCN: sh85106717

 |

 |

Координати: 69°30′S 36°0′E﻿ / ﻿69.500° ЈГШ; 36.000° ИГД﻿ / -69.500; 36.000
Брегот на Оскар II на карта на Антарктикот.
**Брег на Оскар II** (англиски: *Oscar II Coast*) — дел од источниот брег на Антарктичкиот Полуостров помеѓу ’ртот Ферведер на север и ’ртот Александарна југ. Откриен е во 1893 г. од капетанот Карл Антон Ларсен, кој го нарекол по шведско-норвешкиот крал Оскар II. На север од овој брег се наоѓа Норденшелдовиот Брег.

Наводи
------

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Брег на Оскар II" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Координати: 65°45′S 62°30′W﻿ / ﻿65.750° ЈГШ; 62.500° ЗГД﻿ / -65.750; -62.500
Geographical feature in AntarcticaПредлошка:SHORTDESC:Geographical feature in Antarctica
Локација на островот Нелсон во Јужните Шетландски Острови.
 **Ридот Спиро (Антарктик)**  (62°16′S 59°0′W﻿ / ﻿62.267° ЈГШ; 59.000° ЗГД﻿ / -62.267; -59.000Координати: 62°16′S 59°0′W﻿ / ﻿62.267° ЈГШ; 59.000° ЗГД﻿ / -62.267; -59.000)е рид, 120 m, кој лежи на чело на Заливот Еџел, Островот Нелсон, во Јужни Шетландски Острови.

Сегашниот топоним го заменува привремениот „Судесте" и беше одобрен од Географскиот координативен комитет на Аргентина во 1956 година.

Го споменува морнарот со грчко потекло, Спиро, кој беше во ескадрилата на Адмирал Браун и храбро умрел.

Наводи
------

1. ↑  Spiro Hill

Надворешни врски
----------------

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
**Пасхалис Терзис** (грчки: *Πασχάλης Τερζής*) (роден на  1949
 година во Солун) е грчки пејач. И покрај тоа што неговата кариера започнала во 1972 година, првиот албум го издал во 1982 година. Карирата ја започнал пеејќи заедно со негови блиски пријатели по разни локали, некои од кои подоцна му помогнале во неговата акриера. По преселувањето му во Атина, тој започнал да настапува во неколку музички центри, со познати грчки пејачи од 1960-тите.

По издавањето на своите први албуми, тој станал еден од најпопуларните пејачи во Грција. Во текот на 2006-2007 година имал музичка емисија заедно со Елена Папаризу. Неговата ќерка, Јана Терзис исто така е пејачка.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* ISNI: 0000 0004 6178 7740
* MusicBrainz: 7b335754-376f-45a6-bcfe-754a54640f8a

 |

 |

Наводи
------

1. ↑  Staff (May 28, 2008). „"Ταξιδέψτε" με τη Γιάννα Τερζή" (грчки). MAD TV (Greece). Архивирано од изворникот на 2012-10-02. Посетено на January 28, 2010. Text "MAD TV]]*" ignored (help)*
Лаз. Бр. во рамките на АнтарктикЛаз. Бр.
Местоположба на брегот

**Лазаревски Брег** (норвешки: *Lazarevkysten*; руски: *берег Лазарева, Лазаревский берег*) — крајбрежно подрачје на Антарктикот. Се наоѓа на островот Петар I, на јужната страна од Белингсхаузеновото Море.

Брегот е долг 19 км и се протега од западниот крај на ’ргог Ева на север до очката Заводскиот Ледник на југ, западно од островот Петар I. 

Наречен е по поручникот Михаил Лазарев, заповедник на слупот „Мирни" во Првата руска антарктичка експедиција (1819-21), кој го открил островот на 20 јануари 1821 г.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Лазаревски Брег — Научна комисија за антарктичко истражување (SCAR) (англиски)
* Лазаревски Брег — Научна комисија за антарктичко истражување (SCAR) (англиски)
* Лазаревски Брег — Норвешки поларен институт (англиски)
* Лазаревски Брег — GeoNames

Координати: 68°51′S 90°44′W﻿ / ﻿68.850° ЈГШ; 90.733° ЗГД﻿ / -68.850; -90.733
Џордан Ају
**Џордан Пјер Ају** (англиски и француски: *Jordan Pierre Ayew*; 11 септември 1991) — гански професионален фудбалер кој игра како напаѓач за Премиер Лигата во клубот Кристал Палас за заем од Свонзи Сити и Гана репрезентацијата. Тој е син на поранешен ганаски капитен Абеди Пеле и брат на Андре Ају, кој игра за Фенербахче.

Клупска кариера
---------------

### Марсеј

Ају игра за ФК Олимпик Марсеј во 2013
Ају се приклучил на Марсеј како јуниорец во 2006 година. Тој потпишал три-годишен професионален договор со Марсеј во 2009 година. Ају го направил своето деби за сениорскиот тим на 16 декември 2009 година во натпревар од Првата лига, постигнувајќи еквилајзер против Лориен. Марсеј победил на натпреварот со 2-1.
Ају го постигнал својот втор гол против Фк Ница на Веледром на 27 април 2011 година.

### Свонзи Сити

На 31 јануари 2017, Ају се приклучил на Свонзи Сити во замена за велшкиот меѓународни одбранбен играч Нил Тејлор.

Личен живот
-----------

Ају е син на Маха Ају и Абеди Пеле. Неговиот татко, чичковци ваме и Сола, и браќа Андре, Ибрахим и Имани се сите сегашни или поранешни професионални фудбалери.

Достигнувања
------------

*Како на натпревар се одигра на 17 ноември 2016 година*

| Репрезентацијата | Година | Натпревари | Голови |
| --- | --- | --- | --- |
| Гана | 2010 | 2 | 0 |
| 2011 | 1 | 0 |
| 2012 | 7 | 2 |
| 2013 | 7 | 0 |
| 2014 | 11 | 4 |
| До 2015 | 9 | 6 |
| 2016 година | 9 | 0 |
| Вкупно | 46 | 12 |

Авеи во победа 2011 Trophée des Шампионите со Марсеј

Наводи
------

1. ↑  Џордан Ају – French league stats at LFP
2. ↑  „Jordan Ayew: Swansea sign Aston Villa forward in Neil Taylor swap deal". *BBC Sport*. 31 January 2017. Посетено на 4 February 2017.
3. ↑  „Ayew, Jordan". National Football Teams. Посетено на 24 February 2012.
4. ↑  „Jordan Ayew". ESPN Soccernet. Посетено на 7 June 2012.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Џордан Ају at OM.net
* Џордан Ају на Soccerbase
* Џордан Ају на National-Football-Teams.com
Скулптура на Лавренов во Пловдив.
**Цанко Иванов Лавренов** (бугарски: *Цанко Иванов Лавренов* 24 ноември 1896

 — 18 октомври 1978

) бил бугарски уметник и ликовен критичар. Тој е еден од најистакнатите и највлијателните бугари во периодот на дваесеттиот век. Модернист под влијание на симболизмот, Лавренов е најпознат по неговите пејзажи на стариот град Пловдив како и неговите манастирски циклуси.

Биографија и кариера
--------------------

Цанко Лавренов се родил на 24 ноември 1896 во градот Пловдив, Бугарија. Неговиот дедо, Лаврентиј, бил трговец со книги и се занимавал со препишување на католички ракописи. Лавренов дипломирал во Францускиот колеџ во Пловдив. Во 1921-22, тој се запишал во приватно уметничко училиште во Виена.

Избрани дела
------------

* „Стариот Пловдив" (1930)
* „Преображенски манастир"
* Куршум хан (1937)
* Црквата „Света Софија" во Охрид (1942)
* Црквата „Св. Пантелејмон" во Велес, Македонија (1943)
* Мртва природа со цвеќиња од поле (1944)
* Стариот Пловдив - диптих (1946)
* Стариот Пловдив (1974–75)

### Свето Горски циклус

* Манастир Зограф (1936)
* Главната порта на Ватопед (1941)
* Општ поглед на Хиландарскиот манастир (1942)
* Пристаништето на Зографскиот манастир (1958)

Наводи
------

1. ↑  Loran gallery(бугарски)
2. 1 2 3  Tsanko Lavrenov biography at pravoslavieto.com(бугарски)

Надворешни врски
----------------

* Tsanko Lavrenov at pravoslavieto.com
* Tsanko Lavrenov at bezramka.bg
* Tsanko Lavrenov at Loran gallery
Ачиароли во 2017 година
**Ачиароли** е италијанско селце ( *frazione* ), најнаселено во *комуната* Полика, провинцијата Салерно, во регионот Кампанија .

Географија
----------

Ачиароли е пристаниште на брегот на Cilento на Тиренското Море. Најголемото населено место, проследено со селото Пиопи, е шест километри од Полика, 20 од Санта Марија ди Кастелабате, 17 од Велија, 30 од Агрополи и 70 од Салерно.

Туризам
-------

Градот е дел од националниот парк „Силенто и Вало ди Диано", чија природна средина е составена од „грмушката макија" типична за медитеранскиот регион.

Тоа е главна туристичка дестинација, особено во текот на летото, бидејќи стана познат на национално ниво по својот квалитет на водата, откако ја заслужиl титулата „плажа со сино знаме"  и „Петте едра" на *Легамбиенте*, италијанско здружение за заштита на животната средина. години.

Култура
-------

По Втората светска војна, Ернест Хемингвеј го избрал Ачиароли како место за престој за време на патувањата во Италија.

### Кујна

Во и околу областа Ачиароли, се одгледува многу лут сорта на рузмарин, кој редовно се консумира во локалната кујна. Се тврди дека мириса десет пати посилно од просечниот рузмарин. Поради огромните здравствени придобивки од консумирањето рузмарин, како и другите различни состојки кои редовно се консумираат во локалната исхрана, се тврди дека тоа помогнало невообичаено високиот број стогодишници во областа да живеат колку што живеат. 

### Стогодишници

Во 2016 година, научниците го проучувале градот поради невообичаено високиот број стогодишници, околу 300, со 20 отсто од оние кои наполниле 110 години.  Оваа долговечност се јавува и покрај фактот што многу од постарите лица во Ачиароли пушат или се со прекумерна тежина.

Познато е дека стогодишниците од Ачиароли се со многу ниски стапки на срцеви заболувања и Алцхајмерова болест.

Галерија
--------

Поврзано
--------

* Пиопи
* Чиленто
* Националниот парк Чиленто и Вало ди Дијано

Наводи
------

1. ↑  Blueflag.org Архивирано на 5 јули 2007 г.
2. ↑  Rousseau, Bryant (2016-10-19). „Rosemary and Time: Does This Italian Hamlet Have a Recipe for Long Life?". *The New York Times* (англиски). ISSN 0362-4331. Посетено на 2021-04-23.
3. ↑  "In One Italian Village, Nearly 300 Residents Are Over 100 Years Old" (NPR)
4. ↑  Remote Italian Village Could Harbor Secrets of Healthy Aging, UC San Diego Health, March 29, 2016

Надворешни врски
----------------

* (на италијански) Acciaroli.info website
* (на италијански) Comune of Pollica
* (на италијански) Acciaroli on Italian Guide
**Терезина Бодкин** е учителка и државен службеник во Монсерат, која станала првата жена претседател на Законодавниот совет на Монсерат.

Бодкин е родена во Монсерат и работела како наставничка по математика во средно училиште, која потоа била директорка за статистика на Монсерат. Таа ја имала таа функција 15 години.

На 6 април 2010 година, Бодкин била избрана за прва жена претседател на Законодавниот совет на островот. Бодкин била поддржан во оваа нова улога со шестмесечна обука од поранешниот говорник Сер Хауард Фергус. За тоа време Фергус се врати на својата поранешна улога заменувајќи го претходниот говорник, Џозеф Мид. Бодкин служеше до септември 2014 година. На 17 декември 2019 година, таа била реизбрана на функцијата спикер.

Поврзано
--------

* Список на говорници на Законодавниот совет на Монсерат

Наводи
------

1. 1 2  Teresina Bodkin Архивирано на 2 февруари 2017 г. caribbeanelections.com. KnowledgeWalk Institute, Retrieved 12 February 2016
2. ↑  Montserrat Elects First Female Speaker of the Legislative Council Архивирано на 4 март 2016 г. gov.ms, Retrieved 11 February 2016
3. ↑  „Montserrat's Premier Outlines His Government's Vision as the 17th Parliamentary Session Opens". *Discover Montserrat*. 20 December 2019. Посетено на 21 December 2019.
**ДД Синтезис**, или само **Синтезис** - македонска етно-група, основана во 1995 година.

Творештво
---------

Групата во своето музицирање ги користи речиси сите македонски традиционални инструменти – кавал, гајда, зурла, тапан, тарабука, тамбура, а уникатната звучна слика, покрај современите клавијатурни инструменти, ја надополнуваат и трите женски гласови кои пеат во духот на женското групно пеење од старата македонска селска традиција. Првобитната постава на групата ја сочинувале: Драган Даутовски, Гоце Димовски, Ване Јовчев, Марјан Јовановски, Гоце Узунски, Радослав Шутевски, Ангеле Димовски, Анета Шуланковска, Билјана Ристовска и Мирјана Јошевска.

Синтезис имаат настапувано и одржано концерти со Тоше Проески, имаат и две заеднички песни **Ој девојче** и **Жена Балканска** имаат и заеднички албум во 1999, со Наум Петрески имаат заедничка песна **Што си Лено гајлелија** и заеднички албум во 2011 година. 

„Синтезис" одржале бројни концерти низ Македонија, а настапувале и во Унгарија, Словенија, Австрија, Италија, Германија, Грција, Србија и Црна Гора, Португалија, Шпанија, Белгија, Полска, Франција, Шведска, Соединетите Американски Држави, Јапонија и Австралија.

Групата има објавено четири албуми, а нивните композиции се наоѓаат и на познати европски компилации.

Дискографија
------------

* DD Sythesis (1996)

**Спотови**

| Спот | Година | Режисер |
| --- | --- | --- |
| **Во наше село** | 2000 | Томато продукција |
| **Ме фатије** | 2001 | Томато продукција |
| **Блазена горо зелена** | 2008 |  |
| **Помолила бога Маца** | 2008 | Игор Џамбазов |
| **Думердија** | 2012 |  |
| **Што си толку Лено гајлелија** | 2013 |  |
| **Јано јановице** | 2017 |  |
| **Мома Катерина** | 2020 |  |

Наводи
------

1. ↑  DD Synthesis, SJF Records, 1996.
**Топчеста молња** — малку позната појава на атмосферски електрицитет, за која се објаснува како светлечко топчесто тело кое може да биде со пречник со големина на грашок до неколку метри. Се поврзува со молњевитите бури, но трае подолго од блесокот на молњите. Многу стари записи тврдат дека топчестата молња може да експлодира, понекогаш со тешки последици, оставувајќи по исчезнувањето мирис на сулфур. Во некои записи се зборува дека може да се појави и без присуство на молњевити облаци.

Некои лабораториски експерименти добиле слични појави на топчестата молња, но до денес сè уште не се знае дали тие се поврзани со природните појави. Научните податоци за овие појави во природата се малку на број поради непредвидливостите и реткоста. До пред определен период се сметало дека топчестите молњи се измислици..

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Топчеста молња" на Ризницата ? |

1. ↑  E-škola Архивирано на 16 октомври 2014 г. Atmosferski elektricitet
2. ↑
3. ↑  ABC.net.edu: *Ball lightning bamboozles physicist*
Црна крива и црвена допирка
**Допирка** или **тангента** (латински: *tangere* - допира) — права во геометријата која во дадена точка допира крива. Пример за допирки се железничките шини, кои тркалата на возовите ги допираат во по една точка. Допирката и кривата во точката на допир имаат ист правец.

Во случај на круг, сите прави во иста рамнина можат да бидат секанти, допирки или пасанти – зависно од тоа дали со кружницата имаат две, една или ниедна заедничка точка. Допирката на кружница е нормална на полупречникот кој одговара на точката на допир.

За дадена крива на реална функција {\displaystyle f}, допирката {\displaystyle t} во точката {\displaystyle P\,(x\_{0}\,|\,f(x\_{0}))} претставува правец кој има ист наклон како и функцијата. Тој наклон претставува први извод на функцијата {\displaystyle f} во точката {\displaystyle x\_{0}}, кој се запишува како {\displaystyle f\,(x\_{0})}. Оттука, апроксимираната вредност во околината е:

{\displaystyle y\,=\,f(x\_{0})+f'(x\_{0})\cdot (x-x\_{0})}.
Допирката е најприближна линеарна апроксимација на функцијата {\displaystyle f} во точката на допир {\displaystyle x\_{0}} :

{\displaystyle f(x)\,\approx \,f(x\_{0})+f'(x\_{0})\cdot (x-x\_{0})} за {\displaystyle x\,\approx \,x\_{0}}

Диференцијална геометрија
-------------------------

Математичката крива {\displaystyle \mathbb {R} ^{n}} е дефинирана во реалниот интервал {\displaystyle [a,b]} со функцијата {\displaystyle \gamma :\,[a,b]\to \mathbb {R} ^{n}}. Нека {\displaystyle \gamma (t\_{0})\,} (са {\displaystyle t\_{0}\in [a,b]}) е една точка на кривата. Тогаш првиот извод на функцијата {\displaystyle \gamma } во точката {\displaystyle t\_{0}} (исто така {\displaystyle \gamma \,'(t\_{0})\,}) се нарекува вектор на допирката.

Наводи
------

1. ↑  „допирка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „тангента" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Допирка" на Ризницата ? |

* Хацевинкел, Михил, уред. (2001), „Tangent line", *Математичка енциклопедија*, Шпрингер, ISBN 978-1556080104
* „Tangent Line" од Ерик В. Вајсштајн — MathWorld (англиски)

* Tangent to a circle With interactive animation
* Tangent and first derivative — An interactive simulation
**Господство Верле** (германски: *Herrschaft Werle*) — територија на Светото Римско Царство во периодот од 1235 до 1436 година во денешна Мекленбург-Западна Померанија.

Историја
--------

Ова господство било основано во 1235 година по првата главна поделба на Мекленбург и по смртта на принцот Хајнрих Борвин II (1170-1226). Како господство било наречено на тогашниот главен дворец Бург Верле кај Гистров. Замокот се наоѓал кај Верле, денес дел од градот Касов.

Династијата Верле е по странична линија во сродство со династија Мекленбург.

Основач на династијата и прв господар на Верле бил Никола I (1227-1277), вториот син на Хајнрих Борвин II. Господството се распаѓало на неколкупати, на господства. Во 1282 година било формирено Верле-Гистров и Верле-Пархим (до 1316). Двете линии во 1292 година повторно биле обединети од страна на Никола II(1283-1316). Во 1316 година се создавле Верле-Гистров (до 1436) и Верле-Голдберг (до 1374). Во 1337 година од првата линија се одвоила Верле-Варен (до 1425).

Последниот господар на Верле-Варен и кнез на Венден бил Кристоф (1385 / 1395-1425), син на Јован VI (1382-1385 / 1395). Со смртта на последниот регент, неговиот братучед Вилхелм, од 1426 година кнез на Венден, без машки наследници на 7 септември 1436 година, господството повторно било припоено кон на династија Мекленбург.

Сите регенти на Мекленбург започнале да ја носат титулата кнез на Венден (*Fürst zu Wenden*) до крајот на монархијата.

Господари
---------

* Никола I
* Хајнрих I
* Јован I
* Бернхард I
* Хајнрих II
* Никола II
* Јован II
* Јован III
* Никола III
* Бернхард II
* Никола IV
* Лаврентиј
* Јован V
* Јован VI
* Јован IV
* Балтазар
* Јован VII
* Вилхелм
* Никола V
* Кристофер

Надворешни врски
----------------

* Regents of Mecklenburg, in the Tacitus Historical Atlas.
**Рин** (руски:  *Рын-пески* , казашки: *Нарын құмы*) – единствена вистинска пустина во Европа. Се наоѓа во автономната република Калмикија во Русија и во поголем дел во западен Казахстан, северно од Каспиското Езеро и југоисточно од Приволшкото Возвишение. Границите на пустината се многу лабаво дефинирани. Некои мапи покажуваат дека скоро цела пустина е во Прикасписката Низина, протегајќи се скоро до брегот на Каспиското Езеро, додека други ја покажуваат северно од низината. Пустината лежи западно од реката Урал меѓу 46. паралела и 49. паралела географска ширина, од 47. до 52. источен меридијан географска должина. Температурите се екстремни, во лето може да достигнат 48 °C, а во зима да паднат до -36 °C.

Зафаќа површина од околу 50.000 км2. Многу мали градови се раштркани низ пустината Рин, а густината на населението е меѓу и и 15 жители на квадратна милја. Рин лежи во полусушна климатска зона и количината врнежи е многу мала.

Наводи
------

1. ↑  Русија - клима и географија

Надворешни врски
----------------

* International Journal of Environment and Pollution 2004 - Vol. 22, No.1/2 pp. 72 – 86. ISSN 0957-4352
* DK World Atlas, Millennium Edition, pgs. xxv, xxix, 258 ISBN 978-0789446046

Координати: 47°20′00″ N; 48°50′00″ E﻿ / ﻿47.3333° СГШ; 48.8333° ИГД﻿ / 47.3333; 48.8333

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Пустини |
| --- |
|  |
| 
* Пустина
* Опустинување
* Список на пустини
* Список на пустини по површина

 |
|  |
| Азија | 
* Гоби
* Каракум
* Такла Макан

 |
|  |
| Африка | 
* Калахари
* Намиб
* Сахара

 |
|  |
| Јужна Америка | 
* Атакама

 |
|  |
| Северна Америка | 
* Мохаве
* Сонора

 |
|  |
| Поларни региони | 
* Антарктик
* Арктик
* Гренланд

 |
|  |
| 
* Категорија
* Ризница

 |

 |
Ахелој река
**Ахелој** е река во Источна Бугарија. Изворот на реката се наоѓа на оддалеченост од околу 1,5 км од периферијата на селото Дријанковец, во месноста Адата, на висорамнината Карнобацко-Аитоската-Планина. Реката се влева во Црното Море јужно од градот Ахелој. Должина - 39,9 км. На реката има истоимен резервоар.

Битка од 917 година
-------------------

Во 917 година во близина на реката се случила битка меѓу бугарските чети на чело со цар Симеон I и византиските чети, чиј врховен командант бил Лев Фока. Битката била, според хроничарот Симеон Логофет, „што не се случило веќе еден век". Лав Ѓаконот, кој го посетил местото на битката 75 години подоцна, забележал: *„И денес, во близина на Ахелоус, можете да видите купишта коски на тогаш срамно претепаната римска војска која бегала"* .

Наводи
------

1. ↑  Leo Diaconus, Historia, стр. 124.
**Батова** ― река во североисточна Бугарија. Реката тече во широка долина помеѓу рамницата на Добруџа на север и висорамнината Франга на југ, на крајот се влева директно во Црното Море. Батова е долга само 39 километри, но се забележува како единствена река во Јужна Добруџа која не се суши на годишно ниво. Реката е длабока помеѓу ноември и мај, со врв во февруари, и плитка во преостанатите пет месеци, особено во јули и август. Сливот на Батова зафаќа 339 квадратни километри и просечниот проток е 340 литри во секунда. Реката минува низ селото Батово во општината Добричка, Добричка Област, по што е именувана.

Според извештајот од 2001 година, водите на Батова покажуваат средно и мало загадување.

Наводи
------

1. ↑  „Средногодишен, максимален и минимален отток по хидрологични станции" (бугарски). BlueLink.net. Архивирано од изворникот на 24 април 2008. Посетено на 21 август 2021.
2. ↑  „Годишник за състоянието на околната среда за 2001 г" (Bulgarian). Изпълнителна агенция по околна среда. Архивирано од изворникот на 4 февруари 2008. Посетено на 21 август 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Рикардо Маниеро** (роден на 26 ноември 1987 година во Неапол) — италијански фудбалер, напаѓач, кој во моментов игра за Пескара во италијанската Серија А. Тој ја започнал својата кариера во младинскиот тим на Јувентус, а во 2006-тата е промовиран во Примавера. Во тој момент игра со многу талентирани играчи во тимот како:Себастијан Џовинко, Клаудио Маркизио, Паоло де Чеље, Доменико Крисито, Давид Ланзафаме и др. Силната конкуренција не му дозволува да одигра ниту еден натпревар за првиот тим на Јувентус, па тој е пратен на четири позајмици во долните лиги во Италија.

Во 2010 Маниеро потпиша стален договор со екипата на Пескара во летото 2010-тата година. Во првата сезона тој одигра 26 натпревари и постигна 3 гола во Серија Б. Во втората сезона Маниеро беше во сенка на двојката во нападот Имобиле-Инсиње која заедно постигна 46 погодоци во лигата. Сепак Маниеро, постигна 4 гола во оваа сезона меѓу кој и одлучувачкиот во последното коло против екипата на Ночерина во 92-ата минута од мечот што заврши 1-0 за Пескара. Со овој негов гол Пескара го освои првото место во Серија Б во сезоната 2011-2012 и по цели 20 години се врати во Серија А.
**Протестите во Италија во 2019 година** биле бран масовни демонстрации и бран масовни протестни собири и економски маршеви предводени од синдикати, студенти и вработени кои барале пад на владата на Матео Салвини и подобри економски услови и укинување на економските политики. Антивладиното движење започнало во февруари, во Милано и Торино, протестирајќи против економските услови и почнало да ги следи повиците за масовни демонстрации. Демонстрантите марширале и скандирале користејќи плакати и дизајни, писма, собири, состаноци и говори како тактика за собир и марш. Собирите и митинзите повикани како поддржувачи се одржувал неделно во периодот од февруари до март. Протестирале стотици илјади облечени во жолти елеци, а работниците користеле елеци во различни бои против владините политики и за поддршка на вицепремиерот Лујџи Ди Мајо. Демонстрантите ја повикале владата да поднесе оставка и продолжиле да го зголемуваат притисокот врз владините претставници. Народни протести се соединиле со карневали, паради и скандирање, ракоплескање и слогани предводени од Унијата кои ја прикажуваат владата. Во движењето имало насилство во анархистички стил, особено за време на штрајковите во Торино, кога анархистичките демонстранти фрлале проектили врз полицијата. Опозицијата и уличните протести против Матео Салвини продолжиле во Милано, каде демонстрантите ја осудиле десничарската влада. Големи толпи барале демократски реформи и популистичката влада да поднесе оставка, а користеле балони, светилки за телефони, свеќи, знамиња и панделки. Митинзи предводени од синдикатите и милиони обични цивили се одржале во мај-јуни и септември-октомври, барајќи акција, пад на владата и осудување на екстремно десничарските политики. Демонстрантите користеле човечки синџири за да се заврзат на плоштадите, а стотици илјади протестирале со правење сигнали и симболи со рацете. Десетици илјади учествувале во Генералните штрајкови во Верона и Рим, на годишнината од италијанскиот генерален штрајк во 1922 година и воделе кампања за да го осудат насилството врз жените. Во некои случаи, избувнувал хаос кога полицијата употребувала солзавец врз демонстрантите во градовите, додека десетици учествувале на митинзи, а демонстрантите биле удирани со палки.

Наводи
------

1. ↑  „Thousands take to streets in Rome for far-right rally". 19 October 2019.
2. ↑  „Milan protesters denounce Italy's right-wing government". 2 March 2019.
3. ↑  „Italy: Hundreds of thousands protest populist government". 9 February 2019.
4. ↑  „Why a wave of anti-Salvini protests is sweeping Italy". 17 May 2019.
Сончогледот често се толкува како симбол на зелената политика
**Зелена политика** или **екополитика** е политичка идеологија која има за цел да го поттикне еколошки одржливото општество, вкоренето во правата на животна средина, ненасилството, социјалната правда и грасрутс демократијата. Идеологијата започнала да се гради во западниот свет во 1970-тите; оттогаш се развиваат зелените партии кои се етаблираат во многу земји ширум светот, дел од кои постигнуваат значаен изборен успех.

Политичкиот термин „зелено" се употребувал првично во однос на Зелените, германска политичка партија формирана кон крајот на 1970-тите, чии тогашни гледишта се слични со денешните основи на зелената политика.

Поддржувачите на зелената политика споделуваат многу идеи со конзерваторските, еколошките, феминистичките и мировните движења. Покрај демократијата и еколошките проблеми, зелената политика се занимава со граѓански слободи, социјална правда, ненасилство, понекогаш варијанти на локализам и има тенденција да го поддржува социјалниот прогресивизам. Платформите на зелените партии во голема мера се сметаат за леви во политичкиот спектар. Зелената идеологија има поврзаност со разни други екоцентрични политички идеологии, вклучувајќи го и екофеминизмот, еко-социјализмот и зелениот анархизам, но постои дебата за тоа до кој степен овие идеологии може да се гледаат како форми на зелена политика. Сообразно на развојот на левичарската зелена политичка филозофија, поларно се појавува и движење во десницата кое вклучува еколошки компоненти, како што се еко-капитализам и зелен конзервативизам.

Наводи
------

1. ↑  Wall 2010. p. 12-13.
2. ↑  Peter Reed; David Rothenberg (1993). *Wisdom in the Open Air: The Norwegian Roots of Deep Ecology*. University of Minnesota Press. стр. 84. ISBN 978-0-8166-2182-8.
3. ↑  Derek Wall (2010). *The No-nonsense Guide to Green Politics*. New Internationalist. стр. 12. ISBN 978-1-906523-39-8.
4. ↑  Jon Burchell (2002). *The Evolution of Green Politics: Development and Change Within European Green Parties*. Earthscan. стр. 52. ISBN 978-1-85383-751-7.
5. ↑  *Playing by the Rules: The Impact of Electoral Systems on Emerging Green Parties*. 2007. стр. 79. ISBN 978-0-549-13249-3.
6. ↑  Dustin Mulvaney (2011). *Green Politics, An A-to-Z Guide*. SAGE publications. стр. 394. ISBN 9781412996792.
7. ↑  
Wall 2010. p. 47-66.
**Паоло Босели** (8 јуни 1838 – 10 март 1932 година) бил италијански политичар кој бил 34-ти премиер на Италија за време на Првата светска војна.

Биографија
----------

Босели е роден во Савона, Лигурија.

Босели бил првиот професор по наука на Универзитетот во Рим пред да влезе во политиката. Тој служел 51 година како пратеник на либералната десница.

Назначен за министер за образование во 1888 година, Босели ја реорганизирал Банката на Италија со неговото следно портфолио, како министер за финансии во 1899 година. Тој исто така служел во владата на Сидни Сонино од 1906 година.

Во јуни 1916 година тој бил релативно неистакнат политичар од десниот центар и еден од најстарите членови на италијанскиот парламент, кога бил назначен за премиер, по падот на владата на Саландра како резултат на воените порази.

Неговата влада падна во октомври 1917 година како резултат на воениот пораз во битката кај Капорето, во која Италија загуби околу 800.000 луѓе, целото освојување направено досега во Првата светска војна, како и Фриули и делови од Венето. Босели бил силен поддржувач на главниот командант Лујџи Кадорна, кој исто така бил отпуштен по Капорето.

Додека Босели бил премиер, декретот од август 1917 година го проширил принципот на задолжително осигурување од несреќи на земјоделските работници генерално.

Тој починал во Рим на 10 март 1932 година и бил погребан во Торино.

Надворешни врски
----------------

* Ванда Вилкокс: Босели, Паоло, во: 1914-1918-онлајн. Меѓународна енциклопедија на Првата светска војна .

| Политички функции
 |
| --- |
|
| Претходник**Антонио Саландра** | **Премиер на Италија**1916–1917 | Наследник**Виторио Емануеле Орландо** |
Едрилици во Росток
**Едрење** е вештина на пловење со помош на ветрот како движечка сила. Едрењето данас може да биде рекреативно или спортско. Може да се едри на даска, во чамец или брод, на езеро или на море.

Посебни видови на едрења се: едрење на мраз, каде пилотот е на лизгалки, скии или сноуборд, и едрење на копно, обично на песочни плажи во колички со три тркала и едро.

Историја
--------

Илјада години едрењето имало големо значење за транспорт и трговија, риболов и војување. Кон крајот на XIX век, значењето на едрењето опаѓање со појавата на моторизирани бродови кои не се зависини од временските прилики, кои се побрзи и бараат помалку луѓе и други трошоци.

Во некои помалку развиени делови од светот едрењето и до ден-денес задржало извесно трговско значење. На пример, едрениците и денес пловат од Персискиот Залив кон Индија и Африка.

Низ историјата, едрениците се менувале по конструкција и големина. Најмалите едрилици имаат само еден патник, додека најголемите едреници опслужуваат десетина морнари. Развиени се и многубројни едриличарски маневри кои во спортското едрење досегнале го својот врв.

Спортско едрење
---------------

Првите едриличарски регати, организирани само за натпреварување и забава, се забележани во XVIII век. Во 1900 година, едрењето станало олимписки спорт, а трките се одржуваат во повеќе класи едрилици. Почетниците најпрвин се натпреваруваат во класата „оптимист", во поединечна конкуренција. Класата на едрилицата зависи од повеќе фактори, како: должината на пловилото, бројот и висината на јарболите, обликот на едрата и материјалот од кој се изработени, итн.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Едрење" на Ризницата ? |

* Уџбеник једрења Архивирано на 6 март 2007 г.
* Физика једрења
* Како функционишу једра
* Међународна организација за једрење - -{ISAF}-

Наводи
------

1. ↑  Велибор Токовиќ, „Едрење - преку авантура до скриени убавини", *Betty магазин*, година V, број 54, август 2018, стр. 28-29.
Проволино помеѓу Маргарет Ли и Рафаеле Пису во 1970 година.
**Проволино** бил италијански куклен лик кој уживал огромен успех во Италија помеѓу доцните 1960-ти и раните 1970-ти. Него го создале Кастелано и Пиполо кои ги напишале и дијалозите.

Телевизија
----------

Куклата била претставена од Рафаеле Пису во едно италијанско шоу во 1968 година. Како бебе со големи заби, тој бил претставен како непочитуваното алтер его на Пису, со кого постојано се карал и секогаш завршувал со фразата ("лошата моја уста, молчи!"). Куклата била анимирана од истиот Пису, а гласот на Оресте Лионело.

Стрип адаптација
----------------

Ликот подоцна бил адаптиран во стрип серија, која била создадена од Пјер Лујџи Сангали и Алберико Мота и која стана насловна личност на неколку стрип списанија (*Проволино*, *Супер Проволино* и *Проволино приказна*) објавени од уредникот Бјанкони помеѓу 1970 и 1990 година.

Наводи
------

1. 1 2  Aldo Grasso (2000). *Storia della televisione italiana*. Garzanti, 2000. стр. 193. ISBN 8811738830.
2. ↑  Gianni Bono. *Guida al fumetto italiano*. Epierre, 2003. стр. 1437, 1564–1566.
**IC 721** — галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 721 се споменува и како NGC 3763, MCG -2-30-9, IRAS 11339-0934.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 25 февруари 1887 година од страна на Френсис Ливенворт.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 721 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 *m*/лм2. IC 721 има привидни димензии од 1,1' х 1,1'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 36 м 30,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -9° 50' 50"".

Други поделби
-------------

Проучување на IC 721 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35907.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Пехар (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 721 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Vorontsov-Velyaminov, B.A. and V.P. Arhipova, ""Morphological Catalog of Galaxies"",

Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 721[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 721
* IC 721 — VizieR.
* IC 721 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Гепо** е насловниот лик на италијанската стрип серија создадена од Џован Батиста Карпи.

Карактерот
----------

Гепо е ѓавол со добро срце, а неговиот наивен, срамежлив, сочувствителен карактер создава постојани проблеми со неговиот „шеф", сатаната. Други ликови кои често се појавуваат во серијата се кучето чувар на Сатана, Серберус и антропоморфната змија Салваторе.

Историја
--------

Гепо официјално дебитирал во 1955 година во стрип-магазинот *Волпето*, во приказната „Vita nuova... all'inferno!" (трад. „Нов живот... во пеколот!", но раната верзија на Гепо се појавила во декември 1954 година, во стрипот *Trottolino e la „Enne" Dimensione* (трад. *Тротолино и димензијата „Н"* ), во приказната „Geppo il buon diavolo" (трад. „Гепо добриот ѓавол"), со поинаков графички дизајн реализиран од Giulio Chierchini.

Од 1961 година, Гепо станал водечки лик на истоимената серија на стрипови, објавена повеќе од триесет години од страна на Едизиони Бјанкони. Како автори на стрипот наизменично се менувале Пјер Лујџи Сангали, а подоцна и Сандро Доси.

Наводи
------

1. 1 2 3  Giovan Battista Carpi. *I Classici del fumetto serie Oro - Geppo & Nonna Abelarda*. Panini Comics - La Repubblica, 2005.
2. ↑  Giovanni Scalambra (18 March 1999). „Geppo, un diavolo dal cuore d'oro". Stradanove. Архивирано од изворникот на 26 April 2012. Посетено на 23 December 2011.
3. ↑  Franco Fossati. *Dizionario dei fumetti*. Vallardi A. 1996. ISBN 88-11-90456-0.
4. 1 2  Michele Fidati (3 May 2011). „Il ritorno di Geppo di Sandro Dossi". Manga Forever. Архивирано од изворникот на 2022-01-28. Посетено на 23 December 2011.
**IC 747** — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 15 мај 1893 година од страна на Стефан Жавел.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 747 е од видот E5. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 *m*/лм2. IC 747 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 10 м 36,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -4° 29' 7".

Други поделби
-------------

Проучување на IC 747 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45725.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Девица (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 747 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Dreyer, J.L.E. New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 747[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 747
* IC 747 — VizieR.
* IC 747 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**IC 761** — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 8 јули 1893 година од страна на Стефан Жавел.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 761 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 *m*/лм2. IC 761 има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 28 м 25,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -16° 5' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 761 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 170253.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Девица (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 761 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Vorontsov-Velyaminov, B.A. and V.P. Arhipova, ""Morphological Catalog of Galaxies"",

Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 761[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 761
* IC 761 — VizieR.
* IC 761 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Бандиера роса** (италијански: *Bandiera rossa* - црвено знаме) е една од најпознатите песни на италијанското работничко движење. Песната често се именува по уводниот стих на песната. Тема на песната е црвеното знаме, симбол на социјализмот и комунистичкото движење. Текстот на песната во 1908 година го напишал Карло Туци додека мелодијата е преземена од две ломбардски народни песни.

Постојат неколку верзии на оваа песна со малку изменет текст. Последниот стих бил додаден дури откако Бенито Мусолини дошол на власт, додека во исто време првиот стих од оригиналната верзија „*Compagni avanti alla riscossa* "бил заменет со стихот „*Avanti o popolo, alla riscossa*".

Оваа песна ја обработиле во своја верзија и ја изведуваат КУД Идиоти и Панкрти.

Текст на песната
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| **Македонски**
Го бркате народот, на востание,црвено знаме, црвено знаме. Го бркате народот, на востание, Црвеното знаме ќе победи.
Црвеното знаме ќе победи, црвеното знаме ќе победи Црвеното знаме ќе победи, да живее комунизмот и слободата. | **Италијански**
Stai inseguendo la gente, in una rivolta, bandiera rossa, bandiera rossa. Insegui la gente, in una rivolta vincerà lo Stendardo Rosso.
Vincerà la bandiera rossa, vincerà la bandiera rossa Vincerà la bandiera rossa, viva il comunismo e la libertà. |