Саз
**Турски хикаје** (персиски: داستان‌عاشیقی, турски: *Hikâye*) бил наративен жанр, кој бил мешавина од проза и поезија. Проза, доминантниот дел бил раскажан од ашик и бил прошаран со песни испеани од истиот уметник во придружба на саз.

Хикаје бил арапски збор што значел „приказна". На современиот турски овој збор се однесувал на приказните за ашиците и можел да се преведе како „народна романса". Хикаје се вртил околу љубовните подвизи на ашик. Одвојувањето на ашикот од неговиот љубовен интерес во текот на главниот наратив не бил резултат на плашливоста или суровата волја на неговата сакана, туку повеќе од надворешни околности како што биле мешаните родители и ривали. Хикаје бил сличен на поопштиот жанр познат во Централна Азија како Дастан. Навистина, во азербејџанскиот јазик зборот „дастан" бил буквално еквивалентен на хикаје, а неговиот турски сроден „destan" исто така се користел за да се однесувал на овој жанр.

Морфологија на хикаје
---------------------

Амелија Галагер, заснована на делата на Илхан Башгоз ја резимирала морфологијата на хикаје како следново: Хикаје *започнал со раѓањето на ашикот и завршил со неговиот брак.* *За да се утврдил почетната ситуација на ашикот, неговото семејство било опишано во дадено време и место.* *Последователно, се манифестирала криза, типично недостаток на дете, што се решила кога се родило детето.* *Ашикот се соочил со клучна криза во наративот за време на адолесценцијата.* *Кога се заљубил, ашикот добил божествен дар - способноста да ја изрази својата љубов во поетска песна.* *Во контекст на изведбата, **сазот** цело време го придружувал ашикот.* *Централната криза во наративот произлегла од одвојувањето на ашикот од неговата сакана.* *Низа пречки и авантури го опфаќале остатокот од хикаје, додека ашикот се обидувал повторно да се соединил со својата сакана.* *За време на искушенија и бујни времиња, ашикот се свртил кон поетска песна за да ја изразивал својата воодушевеност, очај и вознемиреност.*

Познати hikayes
---------------

Бидејќи уметноста на ашик се засновала на усната традиција, бројот на хикаи можело да биде колку и самите ашики. Илхан Башгоз, известувајќи за раскажувањето хикаје во кафулињата во градовите во Азербејџан, забележал дека ашиката генерално го менувало даденото хикаје во зависност од околностите. Затоа, хикаи еволуирале со текот на времето, а рафинирана верзија на најпознатите преживеала до нашево време. Илхан Башгоз наведувала 26 хикаи кои биле популарни во Табриз кон крајот на 1960-тите. Во продолжение ви претставуваме кратка листа на најпознатите хикаи:

* Шах Исмаил
* Епот на Короглу
* Ашик Кериб
* Ашик Валех

Поврзано
--------

* Дастан

Наводи
------

1. ↑  Sinor, Denis (1997). *Aspects of Altaic Civilization III: Proceedings of the Thirtieth Meeting of*. Surrey: Curzon Press. стр. 27–58.
2. ↑  Reichl, Karl (2012). *Medieval Oral Literature*. Walter de Gruyter GmbH. стр. 695–697.
3. 1 2  Gallagher, Amelia. „The Transformation of Shah Ismail Safevi in the Turkish Hikaye". *Journal of Folklore Research*. **46** (2): 173–196. doi:10.2979/jfr.2009.46.2.173.
4. ↑  Oldfield Senarsla, Anna (2008). *Women Aşiqs of Azerbaijan: Tradition and Transformation*. Ann Arbor: Proquest LLC. стр. 18.
5. ↑  Silay, Kemal (1998). *Turkish Folklore and Oral Literature: Selected Essays of I˙lhan Başgöz*. Bloomington: Indiana University.
6. ↑  Baṣgöz, I. (1967). Dream Motif in Turkish Folk Stories and Shamanistic Initiation. Asian Folklore Studies, 26(1), 1-18.
7. 1 2  Basgoz, I. (1970). Turkish Hikaye-Telling Tradition in Azerbaijan, Iran. Journal of American Folklore, 83(330), 394.