recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Насловна страница на *The Northern Miner*, 4 јули 1874 година.
***The Northern Miner*** (во превод: Северниот рудар) ― семрежен весник објавуван во Чартерс Тауерс, Квинсленд, Австралија.

Историја
--------

*The Northern Miner* првпат бил основан во 1872 година од Џејмс Смит Рид. Рид го основал весникот само осум месеци по откривањето на златото во гратчето Чартерс Тауерс во Квинсленд.

Во 1876 година, Рид го продал весникот на Тадеус О'Кејн. Како сопственик и уредник на *The Northern Miner*, О'Кејн се посветил себеси кон весникот, за подобрување на животот на рударите кои работат во Чартерс Тауерс.

Од петте весници објавувани во златните полиња *, The Northern Miner* бил единствениот што го преживеа падот во ископувањето злато. Весникот и денес е објавуван од истата адреса на улицата „Гил" на која се наоѓа уште од 1878 година.

Дигитализација
--------------

Весникот е дигитализиран како дел од Програмата за дигитализација на австралиските весници на Националната библиотека на Австралија.

Поврзано
--------

* Список на весници во Австралија
* Чартерс Тауерс

Наводи
------

1. 1 2  „History". *Charters Towers Regional Council*. Архивирано од изворникот на 7 април 2015. Посетено на 21 октомври 2023.
2. 1 2  „the Northern Miner". *News Corp Australia*. Архивирано од изворникот на 23 август 2015. Посетено на 21 октомври 2023.
3. ↑  „Historical Notes on North Queensland Newspapers". *James Cook University*. Архивирано од изворникот на 18 февруари 2015. Посетено на 21 октомври 2023.
4. ↑  „Newspaper and magazine titles". Trove. Архивирано од изворникот на 29 февруари 2016. Посетено на 21 октомври 2023.
5. ↑  „Newspaper Digitisation Program". Trove. Архивирано од изворникот на 2 јули 2015. Посетено на 21 октомври 2023.

Надворешни врски
----------------

* Предлошка:Trove newspaper
*Тиролски грошеви* од 1286
**Грош** (латински: *Grossus*, германски: *Groschen*, италијански:  *grossone*, чешки:  *groš*, литвански:  *grašis*, полски:  *grosz*, унгарски:  *garas*, украински: *гроші*, романски:  *gros*, руски:  *грош*) е назив за монета користена во неколку германски држави, како и во некои земји на Средна Европа (Бохемија, Полска итн.). Зборот доаѓа од италијанскиот збор *denaro grosso*, или голема пара.

Грошот во Османлиското Царство
------------------------------

Во Османлиското Царство, грошот бил ситна сребрена монета со вредност од 40 пари (за споредба, една лира вредела 4.000 пари). Во 1811 година, еден османлиски грош тежел 9,60 грама и имал чистота од 46,6%, т.е. содржел 4,42 грама сребро, но со текот на времето тој постојано обезвреднувал. Така, во 1820 година, грошот тежел 6,41 грам и имал чистота од 46%, т.е. во него имало 2,95 грама сребро. Две години подоцна, грошот тежел само 4,28 грама, со чистота од 54%, така што содржел 2,32 грама сребро. Во 1822 година, вредноста на грошот била петпати помала во споредба со 1780 година, кога тој тежел 18,5 грама. Инаку, во старите ракописни книги во Македонија, вредноста на грошот секогаш била изразена во неговата куповна моќ, а многу ретко во некоја друга валута. На пример, во 1838 година, Ѓурчин Кокале купил пет книги од манастирот Лисокој за седум гроша, или 12 минеи за 81 грош. Во записите од 1741 година е наведено дека едно јагне вредело три гроша, а ока сол се продавала за пет гроша, додека шест години подоцна некој јеромонах купил четири книги за пет гроша. Во 1875 година, една ока слама се продавала за еден грош, додека во 1818 година некој монах запишал дека „едно јагне се продаде за пет гроша". Слично на тоа, на маргините на едно евангелие од 1879 година било запишано дека „тогаш беше евтина овцата, сосе јагне се даваше за 120 гроша, а само јагне 60 гроша, маслото 20, сирењето 10 гроша, пресното 6 гроша, урдата 5 гроша, месото јагнешко до 8 гроша, јарешко 5 гроша". Според бугарски извори, во 1880 година, платата на судија изнесувала 1.500 гроша, а еден квалитетен леб чинел два гроша.

Наводи
------

1. ↑  „**Groschen** in the Grimm online dictionary". Архивирано од изворникот на 2011-04-18. Посетено на 2009-03-21.
2. ↑  Блаже Миневски, „Сплавови со шест тони стока од Велес до Солун стигнувале за неколку часа", *Публика*, неделен политички прилог, број 309, сабота, 26 ноември 2016, стр. 4-5.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа coin-related статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***Колонија 28*** (изворно: ***Colony 28***) — научнофантастична платформска игра од 1997 година, развиена од Napoleon Games и објавена од JRC Interactive.

Производство
------------

Играта била развиена од екипа наречеа 5-та Димензија, предводена од Мартин Матејка. За време на развојот, Матејка се запознал со Јиндрих Рохлик, а 5-та Димензија им се придружила на Napoleon Games на Рохлик. Napoleon Games ја завршиле играта во 1997 година.

Играње
------

*Колонија 28* е комбинација на 2D акциона игра и авантуристичка игра. Играта е играна како странично поместувачка платформска игра. Играчот контролира борбен робот и пука непријатели кои се обидуваат да го уништат. Постојат повеќе задачи што играчот треба да ги исполни на секое ниво. Откако ќе ги завршат задачите, преминуваат на следното ниво. *Колонија 28* е инспирирана од игри како „*Друг свет*" (Another World) и „*Назаден миг*" (Flashback).

Приказна
--------

Земјата била нападната од вонземјани во 2018 година. Човештвото било поробено, а на Земјата и било дадено името Колонија 28. Луѓето се претворани во послушни андроиди кои работат за вонземјаните. Протагонистот на играта е исто така заробен и претворен во киборг. Тој ги зачувува своите спомени како резултат на дефект. Потоа се свртува против вонземјаните и му помага на човековиот отпор.

Прием
-----

Играта добила претежно потврдни одзиви.

Петр Булир од „Level" дал на играта резултат од 60%. Тој изјавил дека играта е слична на „Назаден миг". Тој забележал голема тешкотија во играта. Булир ја пофалил атмосферата и музиката на играта, но бил критичен за нејзините анимации и графика. Тој, исто така, ја пофалил приказната, особено нејзиниот крај.

Наводи
------

1. 1 2 3  Bulíř, Petr (1 мај 1997). „Colony 28". *Level*. **28** (5/1997): 15.
2. 1 2  „Colony 28". *Score* (чешки). Бр. 34. 1 October 1996. стр. 25. Посетено на 11 јули 2020.
3. ↑  „Colony 28". *www.databaze-her.cz* (чешки). Посетено на 11 јули 2020.
4. ↑  Vojtěch, Petr (17 December 2015). „Hry po česku: Napoleon Games znovu otevírají Brány Skeldalu". *mobilenet.cz* (чешки). Архивирано од изворникот 31 март 2018. Посетено на 11 јули 2020.
5. ↑  „Colony 28". *www.oldgames.sk* (словачки). Посетено на 11 јули 2020.
6. ↑  Bulíř, Petr (1 јуни 1997). „Colony 28". *Level* (чешки). Бр. 29. стр. 56–57. Посетено на 11 јули 2020.
*Декларацијата за правата на човекот и граѓанинот* беше одобрена од Народното Уставно Собрание на Франција на 26 август 1789.
**Декларацијата за правата на човекот и на граѓаните** (француски: *La Declaration des droits de l'Homme et du citoyen*) е еден од најважните документи на Француската револуција. Оваа повелба објаснува список на права. Сите мажи ги имаат овие права. Таа исто така зборува за некои права, што многу луѓе ги имаат заедно. Овој документ изворно е поврзан со идеите на природните права,односно правата кои важат за сите луѓе, како и во сите времиња и места. Тие, се вели, дека се правата на човечката природа. Последната верзија на Декларацијата, била прифатена на 26 август 1789 година, од страна на Народното Уставно собрание (*Assemblée nationale constituante*). Тоа било првото императивно нешто да се направи, пред да се напише устав. Весникот објаснува дека, овие основни права, не се само за францускиот народ, туку и за сите мажи без исклучок, но не се наведува ништо за правата или улогата на жените. Таа, исто така не зборува за ропството. Луѓето денес мислат, дека тоа е важен чекор кон меѓународните човекови права.

Наводи
------

1. ↑  Some sources say 27 August because the debate was not officially closed.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Надворешни врски
----------------

* Текстот на Декларацијата за правата на човекот и граѓанинот (на англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 185684735
* LCCN: no90010771
* GND: 4200626-0
* SUDOC: 027848892
* BNF: cb11980241n (податоци)
* BNE: XX327884

 |

 |
**Демофест** (цел назив: Јелен Демофест) е музички фестивал кој секоја година се одржува на тврдината Кастел во Бања Лука, град кој е втор по големина во Босна и Херцеговина. Фестивалот е основан во 2008. година, со идеја да се даде можност за развој на новите бендови и да се помогне во оживувањето на рок сцената на просторот на поранешна Југославија, а денес е еден од најголемите фестивали за демо бендови во југоисточна Европа и еден од најголемите бесплатни фестивали во тој регион.

Демофест содржи натпреварувачки и ревијален дел. Учеството во натпреварувачката програма е отворено за сите авторски демо бендови кои свират рок, панк, поп, метал, хип-хоп или реге жанр, а потекнуваат од Босна и Херцеговина, Македонија, Словенија, Црна Гора, Хрватска и Србија. Во ревијалната програма на фестивалот учествуваат регионални и светски музички ѕвезди, а некои од најпознатите имиња кои настапите се Guano Apes, Kosheen, Gentleman, Stereo MCs, Kelis, Fun Lovin' Criminals, Кирил Џајковски, Dubioza Kolektiv, S.A.R.S. Psihomodo Pop, Partibrejkers и други. 
На Јелен Демофест настапиле и неколку македонски бендови меѓу кои и Визија, Smoke Shakers, Dead shot, Brooka, Dan Rice и други.

Во периодот од 2008 до 2015 година, за учество на фестивалот се пријавиле преку 3.000 демо бендови, а во ревијалната програма настапиле 61 изведувач. Влезот на сите фестивалски содржини е бесплатен, а во последните неколку години секое издание на фестивалот привлекува преку 40.000 посетители.

Демофест во 2013 година е внесен на списокот на UNESCO, како проект од посебно значење за поврзување и развој на културите во земјите во Европа.

Надворешни врски
----------------

* Програма на Демофест

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
Индијанската Територија, 1836
Оклахома и Индијанската Територија, 1890-ти години
Индијанската Територија, 1891
**Индијанска Територија** или „Индијанско подрачје" — територија во САД посебно одредена за домородните племиња. Границите биле одредени со посебен закон од 1834 година.

Територијата служела како одредиште за отстранување на Индијанците од страна на американските претседатели од тоа време (почеток на 19 век). Со законот за преселба на Индијанците од 1830 година, претседателот Ендрју Џексон присилно ги преселил таканаречените „Пет цивилизирани племиња" од југот. Преселбата е позната под името „патеката на солзите". Патот завршувал во Арканзас и Оклахома, каде веќе живееле некои индијански племиња, како и бели дојденци и избегани робови. Племињата како што се Чеените, Апачите и други, се исто така насилно иселени од земјата на своите предци и префрлени се на Индијанската Територија.

Поврзано
--------

* Граѓанска војна во САД
* Историја на САД
* Луизијана (колонија)
* Патека на солзите

Надворешни врски
----------------

* Територии-близнаци: Оклахома — Индијанска територија
* Фотографии од 1890-тите на домородното население во Индијанската Територија Оклахома овозможено од Портал за тексашката историја
За други значења на поимот, погл. Корозија.

**’Рѓата** е оксид на железо, претежно црвена боја, формирана од редоксидна реакција на железо и кислород во присуство на вода или влажност на воздухот. Постојат неколку видови на ’рѓа што можат да се разликуваат визуелно и со спектроскопија, кои исто така се случуваат во различни услови. ’Рѓата се состои од железо (III) оксид (Fe2O3 · nH2O) хидрат и железо (III) оксид хидроксид (FeO (OH), Fe (OH) 3).

Наводи
------

1. ↑  „Interview, David Des Marais". *NASA*. Архивирано од изворникот на 2007-11-13. Посетено на 2019-12-26.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „’Рѓа" на Ризницата ? |
Четки за чистење
Четка за кондури
**Четка** е алат или прибор кои се користи за фарбање, сликање, кречење или за одржување хигиена. Четките ги користат молери, сликари и др. На четката се нанесува боја на одредена површина како (зид или платно) во процесот на боење (фарбање, кречење или нечистотиите да се одстранат од некии површини при чистењето.

Таа обично има дрвена дршка, при што на едниот крај се наоѓаат влакна или вештачки влакна. По облик четката може да биде долгнавеста или спласната, а по димензии мала или голама или со кратки и долги дршки. За малите четки се користи називот *четкица*.

Порано четките биле произвувани од (правили) мајстори четкари, а денас ги произведуваат (индустриски) четкарски работилници или специјализирани погони на некои фабрики.

Видови четки
------------

Наводи
------
**Сада Џинџа** (佐太神社) — шинтоистички храм во Мацуе, префектура Шимане, Јапонија. Северните, средните и јужните сали градени во стилот на Тајша-ѕукури од 1807 година биле важни културни знаменитости.

Сада Шин Но, ритуалните танци за прочистување што се изведувале секоја година на 24 и 25 септември, биле прогласени за важна нематеријална народна културна сопственост. Во 2011 година Сада Шин Но бил впишан на Репрезентативниот список на УНЕСКО за нематеријално културно наследство на човештвото.

Поврзано
--------

* Изумо-тајша

Наводи
------

1. ↑  „Sada Shin Noh". Agency for Cultural Affairs. Посетено на 31 January 2012.
2. ↑  „Sada Shin Noh, sacred dancing at Sada shrine, Shimane". UNESCO. Посетено на 31 January 2012.

Надворешни врски
----------------

* (на јапонски) Sada Jinja homepage
***Ceriporia excelsa*** е вид на кора габа од фамилијата Irpicaceae. Се наоѓа во Европа и Северна Америка, каде што обично расте на мртво тврдо дрво. Снимен е и од Кина.

Опис
----

Овошните тела на овој вид како кора се меки и лесно се одвојуваат од подлогата. Бојата на маргината се движи од бела до розово кафеава до виолетова, додека површината на порите е розова до црвеникаво портокалова. Порите се кружни или аголни и број од два до три на милиметар. *В. excelsa* има мономитски хифален систем, со само генеративни хифи. Спорите се долгнавести до малку цилиндрични, со димензии 3,5-5 на 2-2,5 μm



1. ↑
2. ↑
**Boglioli** (изговорено: **Бољоли**) е кројачки семеен бизнис за мажи**,** првично со седиште во италијанскиот град Гамбара (во близина на Бреша). Претседател и извршен директор е Гуљелмо Розенберг.

Неговиот изложбен салон е на Корсо Венеција 36 во Милано. Познати се по машката облека на јакни во боја.

Историја
--------

„Boglioli" бил основан во 1974 година како семеен италијански бизнис.

Во 1987 година, брендот ја претставил својата прва збирка за времето на Пити Уомо.

Во 2000 година, „Бољоли" се здобил со светско признание благодарение на нејзината К-јакна, деконструирана кашмирска јакна со старински шмек, која се одликувала со одмиените бои добиени преку процесот на боење облека.

Името на оваа техника потекнува од конкретниот начин на кој бојата се додава на облеката само откако е зашиена, сосема иновативен и уникатен метод невиден претходно во индустријата.

Успехот на италијанскиот пазар ги натерало „Бољоли" да се прошират ширум светот во земји како Соединетите Држави, Канада, Јапонија и Русија.

Поврзано
--------

* Bulgari
* Gucci
* Prada

Наводи
------

1. 1 2  Hotchkiss, Sean (10 January 2012). „The Unstructured Life: A Q&A With the Boglioli Brothers". *GQ*. Посетено на 27 септември 2020.
2. ↑  Rodeschini, Barbara (14 јуни 2018). „Per Boglioli ha inizio un nuovo capitolo". *MFFashion*.
3. ↑  Службена мрежна страница на Boglioli History Архивирано на 1 април 2019 г.
Езеро Ловозеро
Релјефна мапа на Мурманскиот регион, Русија
Релјефна мапа на Русија

  

**Езерото Ловозеро** (руски: *Ловозеро*, Предлошка:Lang-sms, севернолапонски: *Lujávri*, фински: *Luujärvi*) се наоѓа на полуостровот Кола, во областа Мурманск во сливот на Баренцово море.

Географија
----------

Има површина од 200 км², просечна длабочина од 5,7 метри, а максимална 35 м. Годишните флуктуации не надминуваат 1 m, а просечниот период на обновување на водата е околу 10 месеци. Езерото има нерамно крајбрежје и многу полуострови и острови. Областа околу езерото, на пример, Ловозерските тундри е попозната како „Ловозёрье" на руски јазик (*Ловозерје*, *Ловожјорие*).

Во 1970 година се изградиле две хидроцентрали на реката Вороња кај Серебрјанск, околу 100 километри низводно од езерото. Браната во електраната создаде резервоар на Вороња со ист водостој како езерото Ловозеро, со што двете водни тела се споија во едно.

Надворешни врски
----------------

* Улогата на езерото во Мурманска област Архивирано на 28 јули 2012 г.
**Елен Канделер** (германски: *Ellen Kandeler*; р. 16 јуни 1957

 во Берлин) — германски биолог и земјоделски научник, специјализирана за биологија на почвата на Универзитетот во Хоенхајм. Таа, исто така, раководи со областа за биологија на почвата во проектот на ЕУ „Биофектор".

Живот и кариера
---------------

По завршувањето на училиштето во Виена во 1975 година, Канделер студирала биологија на Универзитетот во Виена и добила диплома во 1979 година. Таа докторирала по физиологија на хемиски растенија во 1983 година на истиот универзитет, а потоа работела како научен асистент на Државниот институт за почвени науки во Виена (1983-1995) и како универзитетски предавач на Институтот за наука и инженерство на почвата и геологија на Зоолошкиот институт на Универзитетот во Виена (1987-1998). Паралелно, таа добила хабилитација за областа на биологијата на почвата на Виенскиот универзитет за почва во Виена и ја презела функцијата лидер на Одделот за микробиологија на почвата и Истражувачкиот центар при Државниот завод за земјоделство во Виена (1995-1998). Таа, исто така, станала заменик на професорот по биологија на почва и екологија на Земјоделскиот факултет на Универзитетот Хале-Витенберг. Во 1998 година Канделер била поканета да заземе позиција на професор во областа на биологија на почвата на Институтот за наука за почвата на Универзитетот Хоенхајм.

Главни полиња на истражување
----------------------------

* Микробиологија на почвата; микробна екологија; екологија на почвата
* Акцент на наставата: Заменик раководител на областа биологија на почвата за додипломски, магистерски и дипломирани студенти од областите земјоделски науки, земјоделска биологија и биологија; Гео- и еко-микробиологија; Молекуларна микробиологија на почвата; Биологија на биохемија на почвата; Биологија на ризосферата
* Управен директор на Институтот за почва и член на Одборот на факултетот и Комисијата за големи инструменти (2000-2002)

Членства
--------

* Меѓународно здружение за наука за почвата
* Друштво на германски земјоделски инспекциски и истражувачки институти (VDLUFA)
* Германско здружение за наука за почва
* „Soil Science Society of America"

Наводи
------

1. ↑  Ellen Kandeler on the web page of the der University of Hohenheim
2. ↑  Ellen Kandeler on the Biofector Project Page

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 10501441
* GND: 101171146X
* SUDOC: 254345069
* NKC: jcu20191055868

 |

 |
Разновидни растителни видови
**Флора** (од лат. *flora*) е збирен поим за сите растенија во едно географско подрачје или временски период, и обично се однесува на автохтоните видови. Еквивалентен поим во животинскиот свет е фауната. Флората, фауната и другите обливи на живот како габи заедно се нарекуваат биота.

Потекло на поимот
-----------------

Поимот „флора" доаѓа од Флора - римска божица на растенијата, цвеќињата и плодноста.

Класификација на флората
------------------------

Растенијата се групираат во флори според подрачјето, периодот, посебна околина или клима. Подрачјата може да бидат географски посебни живеалишта (на пр. планинска наспроти рамничарска). Флората на некој минат временски период се нарекува „фосилна флора". Според посебните околини, флората може да биде:

* *автохтона флора* - домородната флора на извесно подрачје.
* *земјоделска и градинарска флора* - растенијата што се одгледуваат.
* *коровна флора* - растенија непожелни во земјоделството или локалниот екосистем, групирани со цел да се искоренат и спречат. Можат да бидат корови, инвазивни видови (кои не мора да бидат плевели).

Во флората понекогаш се вбројуваат и бактериите кои живеат на или од растенијата.

Како пишано дело
----------------

Под „флора" може да се подразбере и стручно дело наменето за ботаничари кое ги опишува растенијата и дава клуч за нивно распознавање.

Флората на Википедија
---------------------

Насловна страница на „Флора на Грција" (1806) од Џон Сибторп
Флората ја има на следниве категории:

* Флора по континенти
* Флора по земји
* Флора по подрачја

**Океанија**
**Африка**
**Антарктик**
**Азија**
**Европа**
**Јужна  
 Америка**
**Северна  
 Америка**

Поврзано
--------

* Вегетација
* Биоразновидност
* Биота
* Фауна
* Флора на Македонија

Наводи
------

1. 1 2  „флора" — Лексикон на македонскиот јазик
2. ↑
3. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2007-07-15. Посетено на 2012-10-15.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Флора" на Ризницата ? |

* *eFloras* - Збирка флори (дела) (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Елементи на природата |
| --- |
|  |
| Вселена | 
* Енергија
* Време
* Материја
* Простор

 |
|  |
| Земја | 
* Геологија
* Историја на Земјата
* Науки за Земјата
* Земјин состав
* Тектоника на плочите

 |
|  |
| Време | 
* Земјина атмосфера
* Клима
* Метеорологија

 |
|  |
| Околина | 
* Дивина
* Екологија
* Екосистем

 |
|  |
| Живот | 
* Биологија
* Вируси
* Еукариоти
	+ Габи
	+ Животни/фауна
	+ Растенија/флора
	+ Протисти
* Жив свет на Земјата
* Настанок на живиот свет
* Прокариоти
	+ Археи
	+ Бактерии

 |
|  |
| 
* **Категорија**
* **Портал**

 |

 |
**Брезова гулапка** (науч. *Russula betularum*) — мал, многу блед член на родот на гулапка и семејството на гулапките (*Russulaceae*). Обично има бела до многу бледо розова боја, не може да се јаде и расте во симбиоза со бреза.

Таксономија
-----------

Специфичниот епитет *betularum* „на брезите" се однесува на неговата поврзаност со брезата (видови *Бреза*). Некои извори го сметаат за разновидност на Бесната гулапка.

Опис
----

Шапката е конвексна до сплескана и често има централна вдлабнатина. При проширување, маргината станува избраздена и носи ниски брадавици. Таа е 2-5 см во пречник, а кутикулата може целосно да се излупи. Бојата на шапката е од бела до бледо розова, до длабока розова, па дури може да биде и бледа велур боја. Иако почесто е бело со бледо розово руменило, во центарот станува бледо жолто окер. Дршката е типично подолга од пречникот на шапката и е цилиндрично или малку во форма на палка. Бело е и многу кревко. Ливчињата се исто така бели, и добро распоредени, а отпечатокот на спорите е бел. Месото е бело и има лут вкус. Може да се помеша со *Russula fragilis* ( Елиас Магнус Фрес) кои можат да бидат со бледа боја, а се јавуваат во истото живеалиште. Сепак, кутикулата на вториот вид само три четвртини се лупи, обично потемна во центарот и со виолетови тонови. Има и обележани назаби на рабовите на ливчињата.

Распространетост и живеалиште
-----------------------------

Брезовата гулапка се појавува во лето и рана есен. Распространета е во Британија, Европа и Скандинавија и веројатно е во микориза со брезите. Често расте на влажни места во шумите.

Јадливост
---------

Оваа печурка не се јаде и има лут „пиперкаст" вкус. Многу видови со црвена капа со горчлив вкус може да предизвикаат проблеми ако се јадат сирови. Симптомите се главно гастроинтестинални по природа: дијареа, повраќање и колични стомачни грчеви. Активниот агенс не е идентификуван, но се смета дека се сесквитерпени, кои се изолирани од сродниот род *Lactarius* и од *Russula sardonia*.

Наводи
------

1. ↑  Simpson DP (1979). *Cassell's Latin Dictionary* (5. изд.). London: Cassell Ltd. стр. 883. ISBN 0-304-52257-0.
2. 1 2 3  Roger Phillips (2006). *Mushrooms*. Pan MacMillan. стр. 20. ISBN 0-330-44237-6.
3. ↑  Benjamin, Denis R. (1995). *Mushrooms: poisons and panaceas — a handbook for naturalists, mycologists and physicians*. New York: WH Freeman and Company. стр. 369. ISBN 0-7167-2600-9.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q580098
* BioLib: 60051
* EoL: 194686
* Fungorum: 338678
* GBIF: 2551413
* iNaturalist: 49448
* IRMNG: 10781998
* MycoBank: 338678
* NCBI: 176833

 |

 |
Primula and Saxifraga species
"Entrée de l'hôtel de Cluny"
**Елиза-Онорин Шампин** (Париз - 1871 Ско, От-де-Сен) била француска акварел и литограф, специјализирана за сликање цвеќиња, овошје и зеленчук. Студирала кај Мле. Рише изложувала во салонот под нејзиното моминско презиме Питет, од 1833 до 1836 година. Откако се омажила за францускиот сликар Жан-Жак Шампен (1796-1860) во 1837 година, таа изложувала под нејзиното брачно име. Таа придонела со серија постери од зеленчук за *Le Jardin Potager* (1850-1884) - тие била испечатени од Lemercier & Cie за употреба како реклами од фирмата Vilmorin-Andrieux, водечка веледрогерија на семиња.

Наводи
------

1. ↑  „1853 Elisa Champin Botanical Lithograph Vilmorin Collection Mahogany Frame RARE | #475915177".

Надворешни врски
----------------

* Галерија со зеленчук Архивирано на 17 октомври 2021 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 251534430
* SUDOC: 26205163X
* BNF: cb14971458c (податоци)
* ULAN: 500057222
* RKD: 114928

 |

 |
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Chroogomphus|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

Борово Шајче лат.***Chroogomphus rutilus***, е вид на габа од фамилијата Gomphidiaceae. Првпат научно опишан како *Agaricus rutilus* од Јакоб Кристијан Шафер во 1774 година, таа била пренесена во родот *Chroogomphus* во *1964* од страна на Орсон К. Милер, Џуниор. Плодните тела се јадат, но не се многу ценети.

*Gomphidius viscidus* е стар синоним за оваа печурка.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  Miller, Orson K. (1964-07). „Monograph of Chroogomphus (Gomphidiaceae)". *Mycologia*. **56** (4): 526. doi:10.2307/3756358. ISSN 0027-5514. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
3. ↑  Agerer, R. (1990-02-26). „Studies on Ectomycorrhizae XXIV. Ectomycorrhizae of Chroogomphus helveticus and C. rutilus (Gomphidiaceae, Basidiomycetes) and their relationship to those of Suillus and Rhizopogon". *Nova Hedwigia*. **50** (1–2): 1–63. doi:10.1127/nova.hedwigia/50/1990/1. ISSN 0029-5035.
**Кондак** (κοντάκιον) — облик на химна која се изведува во православната литургиска традиција.

Опис
----

Кратка црковна молитвена песна во чест на празникот или светителот, со јасна содржина. Самиот збор води потекло од грчкиот збор κόνταξ, со значење прачка околу која е поставен свиток. Поимот го опишува начинот на кој зборовите во свитокот се откриваат при читањето. Потеклото на кондакот се лоцира во раниот византиски химнографски период, околу 6 век. По начинот на пеење кондакот е речиси идентичен со тропарот, од кого се разликува само по местото (редот на пеење) во богослужбата.

Првично означувал свиток од пергамент со записи на црковни песни. Потоа тој означувал кратка црковна песна, која во себе содржи хвала за Господа Бога, за Мајката Божја или за светител. Понекогаш кондакот ја искажува главната содржина на црковниот празник.

Името на кондакот е поврзано со една случка од животот на свети Роман Слаткопевец. Тој бил родум од Сирија, а како ѓакон служел во Бејрут. При императорот Анастасиј I (491-518) служел во Константинопол, каде со тек на време станал пцалт во црквата Света Софија. Но, не бил талентиран за пеење. Неуспехот го разжалостувал. Тој силно се молел на Пресвета Богородица. После долгите молитви тој ја видел во сон Пресвета Богородица, која му дала свиток и му рекла да го проголта. Кога се разбудил почувствувал вдахновение и тогаш го испеал својот познат кондак на празникот на Рождество Христово:
„Дева денес Надсуштинскиот Го раѓа, И земјата пештера на Непристапниот Му принесува. Ангелите со пастирите славословат, Мудреците, же, со ѕвездата сопатуваат: оти заради нас се роди Дете Младо, Предвечниот Бог".

Кондакот настанал во Византиското Царство околу 6 век и е тесно поврзан со свети Романос Мелодист (п. 556).

Поделен е на строфи („оикои", строфи) и започнува со пролог („проимоион" или „кукулион"). Кондакот обично има библиска тема и често содржи дијалог помеѓу библиските ликови. Единствениот кондак што денес редовно се празнува во целост е Акатист на Богородица.

Икона на Св. Романос Мелодистот пеејќи го својот кондак (1649, Маларита, Белорусија).
Велигденски кондак Сè уште во гробот ( Εἰ καὶ ἐν τάφῳ) (Национална библиотека на Русија, Манастирот Света Катерина)

Поврзано
--------

* Акатис
* Тропар
* Кондаге

Наводи
------

1. ↑  „кондак" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „кондак" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  кондак

Надворешни врски
----------------

* Kontakion on the Nativity of Christ
Областа Бојсун е означена како **3** .
**Бојсун** (узбечки: *Boysun tumani / Бойсун тумани*) е област во регионот Сурксондарјо, Узбекистан. Нејзин главен град е градот Бојсун. Има површина од 3,546км2 и неговото население брои 117.500 (од 2021). Областа се состои од еден град (Бојсун), 5 населби од градски тип (Кофрун, Тангимуш, Пасуркси, Ќорабојин, Работат) и 7 рурални заедници. Во 2019 година изгубила дел (174 км2) од нејзината територија до повторно воспоставениот округ Бандиксон.

Во 2001 година, областа Бојсун била прогласена за нематеријално културно наследство од УНЕСКО.

Наводи
------

1. 1 2  „Classification system of territorial units of the Republic of Uzbekistan" (узбечки и руски). The State Committee of the Republic of Uzbekistan on statistics. July 2020.
2. ↑  „Surxondaryo viloyatining ma'muriy-hududiy bo'linishi" [Administrative-territorial division of the Surxondaryo Region] (PDF) (узбечки). Surxondaryo regional department of statistics.
3. ↑  „Urban and rural population by district" (PDF) (узбечки). Surxondaryo regional department of statistics.
4. ↑  „Bandixon district of Surxondaryo region will be reorganized". *Zamin* (узбечки). 7 November 2019.
5. ↑  „Cultural space of Boysun District". UNESCO Culture Sector. Посетено на 5 September 2014.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 237490909

 |

 |
Еленско уво (Polýporus umbellátusЕленско уво (*Polyporus umbellatus*)
**Еленско уво** (латински: *Polyporus umbellatus* порано *Boletus umbellatus)* ) е јадлива печурка од родот Polyporus од семејството Polyporaceae. Вклучено е во несистематската група на печурки кои растат на земја, на пенушка или на живи листокапни дрвја.

Опис
----

Мали светлосиви или сиви бројни шапки со заоблена форма, распоредени како плочки. Достигнуваат 2-3 см во пречник, правилни, најпрвин конвексни, па отворени и потоа во средината вдлабнати. Бојата на шапката е сива, понекогаш кафеава, често лушпесто распукана. Жабрите се аголни, бели или светложолти, со пречник од 1-3 мм. Основата на дршките често им се поврзани. Основата е со псевдосклеротија, од каде се развиваат индивидуални плодни тела. Месото е цврсто, бело или кремасто. Споровиот прав е бел.

Расте од јули до пред зимата под дабови и букови стебла, најчесто во непосредна близина на пенушките и стеблата. Јадливо со инзвонреден квалитет додека е младо.

Синоними
--------

* Boletus ramosissimus Scop. 1772
* Boletus ramosus Vahl, 1797
* Boletus umbellatus Pers. 1801
* Cerioporus umbellatus (Pers.) Quél. 1888
* Cladodendron umbellatum (Pers.) Lázaro Ibiza, 1916
* Cladomeris umbellata (Pers.) Quél. 1886
* Dendropolyporus umbellatus (Pers.) Jülich, 1982
* Fungus ramosissimus (Scop.) Paulet, 1793
* Grifola ramosissima (Scop.) Murrill, 1904
* Grifola umbellata (Pers.) Pilát, 1934
* Merisma umbellatum (Pers.) Gillet, 1878
* Pocillaria umbellata (Pers.) Kuntze, 1891
* Polypilus ramosissimus (Scop.) Bondartsev & Предлошка:Singer, 1941
* Polypilus umbellatus (Pers.) P. Karst. 1882
* Polyporus chuling Shirai, 1905
* Polyporus ramosissimus (Scop.) J. Schröt. 1889

Слики од еленско уво
--------------------

* ПресекПресек
* 
* 
*

Слични видови
-------------

* *Albatrellus confluens*
* *Fomes fomentarius*
* *Trametes versicolor*
* *Polyporus tuberaster)*
* *Phellinus igniarius*
* *Phaeolus schweinitzii*

Наводи
------

1. ↑  „Index Fungorum - Names Record". www.indexfungorum.org. Посетено на 2019-04-22.
Светите скали
**Светите скали** (италијански: Scala Santa) според христијанската традиција, се скалите на којшто застанал Исус Христос пред тој да биде осуден на смрт преку распнување на крст од страна на Понтиј Пилат.

Средновековни легенди тврдат дека Светите скали биле донесени од Ерусалим до Рим во 326 година од страна на Света Елена, мајката на Константин I Велики. Во средниот век, тие биле познати како Скала Пилати (скалите на Понтиј Пилат).

Скалите се состојат од 28 стапки, составени од бел мермер, во Латеранската палата, спротивно од базиликата Свети Јован Латерански.

Наводи
------

1. ↑  Nickell, Joe (2007). „Other Crucifixion Relics". *Relics of the Christ*. Lexington: University Press of Kentucky. стр. 96–97. ISBN 0813124255.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за христијанството е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 41°53′13″ N; 12°30′25″ E﻿ / ﻿41.887° СГШ; 12.507° ИГД﻿ / 41.887; 12.507
Ози Озборн со супругата Шерон.
Џон Мајкл Озборн (на англиски : *John Michael Osbourn*, роден на 3 декември 1948

 во Бирмингем, Обединетото Кралство), попознат како Ози Озброн бил пејач на англискиот хеви метал состав „Блек Сабат", популарен соло музичар и од 2002. ѕвезда на реалното шоу The Osbournes, кое го прикажува секојдневието на некоговото семејство.

Ози Озборн одбил да стане член на „Рокенрол салата на славните" (*Rock and Roll Hall of Fame*), порачувајќи им на гласачите да не го трошат залудно мастилото.

Дискографија
------------

* 1980. - Blizzard of Ozz
* 1981. - Diary of a Madman
* 1982. - Speak of the Devil
* 1983. - Bark at the Moon
* 1986. - The Ultimate Sin
* 1987. - Tribute
* 1989. - No Rest for the Wicked
* 1990. - Just Say Ozzy
* 1991. - No More Tears
* 1993. - Live & Loud
* 1995. - Ozzmosis
* 1997. - The Ozzman Cometh
* 2001. - Down to Earth
* 2002. - Live at the Budokan
* 2003. - The Essential Ozzy Osbourne
* 2005. - Prince of Darkness
* 2005. - Under Cover
* 2007. - Black Rain
* 2010. - Scream
* 2020. - Ordinary Man
* 2022. - Patient Number 9

Надворешни врски
----------------

Официјална Презенатција

Наводи
------

1. ↑  „Боуви одби да стане витез, Брандо ги бојкотира Оскарите", *Дневник*, година XX, број 6224, петок, 25 ноември 2016, стр. 22.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 84207881
* LCCN: n86108084
* ISNI: 0000 0003 6859 9630
* GND: 119500124
* SELIBR: 342786
* SUDOC: 079205879
* BNF: cb13898129r (податоци)
* BIBSYS: 3084275
* MusicBrainz: 8aa5b65a-5b3c-4029-92bf-47a544356934
* NDL: 01121880
* NKC: js20011212072
* BNE: XX1154636

 |

 |
Зајачка габа (Grifola frondosa)Зајачка габа (Grifola frondosa)
**Зајачарка** или **зајачка габа** (латински: *Grifola frondosa* — јадлива печурка од родот грифола (Grifola) од семејството фомитопсис (Fomitopsidaceae).

Распространетост и екологија
----------------------------

Зајачката габа расте од крајот на јуни до крајот на септември во листопадни шуми на дабови пенушки, на корења или привидно на земја, поретко јавори (на југ, во близина на буки и костени), тоа е ретко, на годишно ниво. Расте брзо, предизвикувајќи бело гниење.

Биолошки опис
-------------

Плодните тела на печурката се со пречник до 80 см и тежина до 10 кг. Тие се состојат од бројни рамни, тенки, полукружни или шпатуларни шапки со пречник од 0,5-10 см, чии дршки се поврзани на заедничка месеста основа.

Шапките со пречник од 0,5-5 см , со месести кожести, клиновидни заострени до стеблото, радијално збрчкани, со груба површина, со нерамен, брановиден раб, кои потсетуваат на латици од некој цвет, сиво-кафеава или жолтеникаво-сива боја или кадифести, а одоздола се бели.

Спорот во прав е бел.

Јадење
------

Печурката е јадлива додека е млада.

Физиолошка активност
--------------------

Зајачката габа е во состојба да ја инхибира (делумно) циклооксигеназата; фармаколошката инхибиција на циклооксигеназите ги намалува симптомите на воспаление и болка (примери за такви инхибитори се аспирин и ибупрофен).

Наводи (уреди)
--------------

1. 1 2  Вячеслав Степанов: Грибы Калужской области -Грифола курчавая (Grifola frondosa)
2. ↑  Грифола курчавая, или гриб-баран — Grifola frondosa (Fr.) S. F. Gray
***Миловидна гулапка***
***Миловидна гулапка (***латински: Russula amoena) е габа опишана од Quél. во 1881 година Миловидна гулапка е дел од родот Гулапка. Ниту еден подвид не е наведен во Каталогот на животот.

### Опис

Миловидна гулапка има темноцрвена до виолетова, мат, кадифена шапка и, барем во староста, има изразен мирис на рак или харинга. Исто така добра макрохемиска одлика е живописната виолетова до виолетово-кафеава фенолна реакција.

Габата се среќава особено во дабови шуми, шуми со бреза и букови шуми, но исто така и во насади со слатки костени, во чистини и покрај патиштата. Сака локации кои се благи во зима, сончеви и суви во лето. Гулапката се среќава на многу до умерено суви почви кои треба да бидат со малку бази и кисели. Претпочита умерено богати со хранливи материи, претежно плитки песочни или чакални почви пред песочник или примарни карпи богати со кварц.

Плодните тела се појавуваат од крајот на јуни до октомври. Миловидна гулапка се среќава во ридските и среднопланинските предели.

Миловидна гулапка се наоѓа и во Северна Африка (Мароко) и Европа, а можеби и во Азија (Јапонија). Тоа е меридијален до умерен, океански до субоокеански вид.Тоа значи дека гулапката е почеста во потоплата, под влијание на Атлантикот, југозападна и западна Европа.

Наводи
------

1. ↑  Quél. (1881), In: Compt. Rend. Assoc. Franç. Avancem. Sci. 9:668
2. ↑  *Species Fungorum*. Kirk P.M. 2010-11-23
3. ↑  Persoon, C. H.; Persoon, C. H.; Lünemann, G. H; Langsdorff, G. H. von (1808). *Index botanicus; sistens omnes fungorum species in D.C.H. Persoonii Synopsi methodica fungorum enumeratas, vna cum varietatibus et synonymis,*. Gottingae,: Apud H. Dieterich,.CS1-одржување: излишна интерпункција (link)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Миловидна гулапка" на Ризницата ? |

Галерија
--------

* 
* 
* 
*
Обична смрчка (Morchella vulgaris)Обична смрчка (Morchella vulgaris)

**Обична смрчка** (латински: *Morchella* vulgaris) е вид на смрчка, која расте во рана пролет близу тополи и јасен во трева, на глина, на песочна почва, покрај патишта со лабав чакал, покрај бреговите на потоци, во каменоломи, на градилишта, со отпад од целулоза, со овоштарници, во насади со артичока, во лозови насади итн.

Опис
----

Плодното тело на смрчакот е големо, месесто, шупливо внатре, поради што печурката е со многу мала тежина. Шапката е висока 10 -15 см, овално продолжена или неправилно тркалезна; ребрата неправилно се испреплетуваат и на тој начин создаваат неправилно продолжени и кривулкави дупчиња (алвеоли) без некој геометриски облик.

Долниот дел на шапката е прираснат за дршката,бојата му е саѓесто кафеава, бледокафена или жолтокафеава,врвовите на ребрата се редовно посветли од бојата на алвеолите.

Дршката е висока 3 - 5 см,кон дното подебела, неправилна, при дното браздеста, шуплива и белузлава. месото е белузлаво или окер, мирисот и вкусот се мошне пријатни. Спорите се елиптични и мазни.

Користена литература
--------------------

 Габи / Романо Божац: морфологија систематика токсикологија ISBN 953-0-61500-0 (Загреб) стр.392

Надворешни врски
----------------

* Обична смрчка — *Index Fungorum* (англиски)
Пештера на реката Банијас 
**Банијас** е река во Сирија.

Потекнува од сливот на две реки во близина на античкиот град Баниас, тече низ Голанската висорамнина и се спојува со реката Лидани, потоа водотекот го зема потокот Каруни од десната страна и, спојувајќи се со Ел Хасбани, го формира Јордан.

Името „Баниас" доаѓа од арапизираната форма на името на грчкиот бог Пан. Според локалните легенди, Пан живеел во пештера од која тече река. На изворот се наоѓале храмови посветени на богот и неговите кози, а стоел градот Банијас, познат во римско време како Цезареја Филипи.

Сливното подрачје на реката е околу 150 км²[]. Просечниот годишен проток е 0,125 км³/година  (3,964 м³/с).

На реката има многу брзаци и водопади, висината на најголемиот е 10 м.[]

Наводи
------

1. ↑  „Голанские высоты играют важную роль в водоснабжении Израиля". Архивирано од изворникот на 2019-03-26. Посетено на 2019-03-26. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
Знамето на Демократскиот фронт за ослободување на Палестина
**Демократски фронт за ослободување на Палестина** (**ДФОП**, англиски: *The Democratic Front for the Liberation of Palestine*; арапски: الجبهة الديموقراطية لتحرير فلسطين) — палестинска марксистичко-ленинистичка политичка и воена организација (до 1999 г. била признаена како терористичка од ООН и САД). Нејзиното име често се скратува на „Демократски фронт" (арапски: الجبهة الديموقراطية). Таа е член на Ослободителната организација на Палестина.

Наводи
------

1. ↑  „Profile: DFLP". *BBC News*. 4 February 2002. Посетено на 10 September 2009.
2. ↑  Takriti, Abdel Razzaq (2013). *Monsoon Revolution: Republicans, Sultans, and Empires in Oman, 1965–1976*. Oxford: Oxford University Press. стр. 105. ISBN 9780199674435. In the late sixties and the early seventies, Maoism was so evident in the discourse of Nayef Hawatmeh, the founder of the Popular Democratic Front for the Liberation of Palestine (PDFLP) that he was satirically dubbed Nayef Zedong.

Надворешни врски
----------------

* Демократски фронт за ослободување на Палестина

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Демократски фронт за ослободување на Палестина" на Ризницата ? |
Податотека:Prilep5.pngДрагиша Цветковиќ во Прилеп, 3 август 1940.
*За други значења на поимот **Илинден** видете на појаснителната страница*
**Илинденските демонстрации** биле масовни демонстрации кои се одржале во градовите Охрид, Прилеп и Скопје во 1940 година. Демонстрациите добиле политичка улога со која се спротивставиле на српскиот режим во Вардарска Бановина, гладот кој таа ѝ го приредила на народот и стравот од фашистичката окупација, која најголемо се заканувала, односно демонстрациите биле организирани од жители со самостојни политички ставови според кои го отфрлале и српскиот и фашистичкиот режим.

Месноста Шаторов Камен, во близина на Прилеп
Демонстрациите започнале на Илинден, дента на 2 август 1940 година. Голем број жители на Прилеп се собрале на месноста Шаторов Камен, каде што говор одржал младиот Борка Талески, кој го повикал населението на ослободување на Македонија од каков било режим. Навечер, жителите во строј и со пеење на револуционерни песни се враќале кон градот. Демонстрациите продолжиле кај железничката станица, старото корзо во градот при што продолжила кон црквата „Свети Кирил и Методиј" каде говор одржал Трајко Бошкоски, а потоа толпата продолжила кон населбата Тризла.

Карта од Вардарска Бановина во 1929 година.
Во населбата Тризла додека држел говор Кузман Јосифоски бил воспоставен обид од страна на српската жандармерија за приведување на Јосифоски но толпата се спротивставила на тоа при што настанал физички судир и обидот на жандармеријата бил неуспешен. Следниот ден власта затворила 25 учесници во демонстрациите. Судот за заштита на државата во Белград ги осудил Борка Талески, Коце Ќурчија, Трајко Бошкоски и организаторот Методија Андонов.

Овие демонстрации биле прочуени низ целото Кралство СХС. Поради тоа, во Прилеп допатувал тогашниот претседател на владата на кралството Југославија, Драгиша Цветковиќ кој преноќил во градот. Тој се сретнал со градскиот врв од тоа време. Цветковиќ им издал директиви на властите за заострување на мерките против се поотворените пројави на Македонците и нивното поврзување со Комунистичката партија. Тој признал дека во Југославија се појавува четврта нација.

Наводи
------

1. ↑  „Драгиша Цветковиќ во Прилеп". Архивирано од изворникот на 2016-06-24. Посетено на 2017-07-29.
2. ↑  *Извори за историјата на СКМ. Документи и материјали, 1921–1941, I, 2. Редакција, превод и коментари Иван Катарџиев, Скопје, 1985*
**„Циганка"** — филм на режисерот Војислав Нановиќ од 1948 година, заснован врз делото на Борисав Станковиќ, „Коштана". Главните улоги ги играат: Селма Карловац, Раша Плаовиќ, Миливоје Живановиќ, Павле Вуисиќ и Александар Стојковиќ.

Синопсис
--------

Во филмт се прикажува приказната за една Циганка (ја игра Карловац) која со својата песна и со танцот го бранува животот во Врање, заслепувајќи ги богатиот Стојан и несреќниот Митке. Хаџи-Тома, таткото на Стојан, оптоварен од предрасудите, го убива својот син зашто сака да се ожени со убавата Коштана. Меѓутоа, и Хаџи-Тома е заслепен од неа и ја принудува да се омажи за човекот кого таа не го сака...

Наводи
------

1. ↑  Циганка (пристапено на 22.10.2023)
***Russula alnetorum*** е вид на габа од родот *Гулапка*. Плодните тела се наоѓаат како растат на земја во близина на евла со кои оваа габа има симбиотска врска. Шапката е виолетова а ливчињата и дршката се бели, потемнуваат со возраста.

Опис
----

Шапката на оваа гулапка е со средна големина и обично помеѓу 2-6 см во пречник. Отпрвин е конвексно, потоа се израмнува и развива вдлабнатина во центарот, а месото е тенко и кревко. Маргината е тапа, на почетокот мазна, но подоцна станува назабена. Шапката е темно виолетова во центарот, понекогаш со сиво-кафени дамки и побледо виолетова во близина на рабовите. Ливчињата се бели, стануваат сивкави со возраста, делумно прицврстени за стеблото и се околу 3-7 мм широки. Отпечатокот на спорите е бел. Дршката е обично 3-5 см долга, но понекогаш може да достигне и до 8 см. Кршлива е, со сунѓересто месо и шуплива со две до четири прегради. Таа е цилиндрична, станува подебела во близина на основата, на почетокот бела, но станува жолтеникава и на крајот сива со возраста. Оваа габа е речиси без мирис или има малку овошен мирис.

Распространетост и живеалиште
-----------------------------

*Russula alnetorum* се јавува во поголемиот дел од Европа и северна Азија. Распространет е, но невообичаен и секогаш расте во асоцијација со евла во шумите, мочуриштата, грмушките и на речните брегови. Сака влажна земја, но не и почва со вода и се наоѓа на песочна почва и глина, но не и претерано кисели почви. Плодните тела се појавуваат од август до ноември.

Екологија
---------

*Russula alnetorum* е микоризална габа која има симбиотска асоцијација со обичната евла (*Alnus glutinosa*) и други видови на евла.

Наводи
------

1. 1 2  Jahn, H. (1976). „*Russula pumila* Rouzeau & Massart, ein Täubling unter *Alnus glutinosa*, in Norddeutschland und Westfalen gefunden" (PDF). *Westfälische Pilzbriefe*. **XI**: 15–22.
2. ↑  Featherstone, Alan Watson (2012-11-26). „Common or black alder". Trees for life. Архивирано од изворникот на 2014-03-01. Посетено на 2014-08-07.