recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**За неколку долари повеќе** (италијански: *Per qualche dollaro in più*; англиски: *For a Few Dollars More*) е италијанско-шпанско-германски филм од 1965 година, во режија на Серџо Леоне. Главните улоги во филмот ги играат: Клинт Иствуд, Џан Марија Волонте, Ли Ван Клиф, Клаус Кински, Јозеф Егер итн. Ова е вториот дел од трилогијата на „шпагети" вестерн-филмови кои го прославиле Клинт Иствуд. Овој филм е еден од култните дела на „шпагети"-вестерните и се смета за класик на светската кинематографија

Содржина
--------

Во едно мало место пристигнува туѓинец кој се претставува како полковникот Даглас Мортимер (го игра Ван Клиф). Тој е ловец на уцени и го пронаоѓа, а потоа ладнокрвно го убива злосторникот по кого е распишана потерница. Истовремено, од затворот успева да побегне озглогласениот Ел Индио (го игра Волонте), кој со својата банда сее страв и трепет во Ново Мексико. Ел Индио кова план како да ја ограби банката во Ел Пасо. Полковникот ја насетува неговата намера и доаѓа во Ел Пасо, а наскоро во градот пристигнува уште еден ловец на глави, Манко (го игра Иствуд). На почетокот, полковникот и Манко се конкуренти, но на крајот се здружуваат во потерата по Ел Индио. За да го фатат бараниот злосторник, полковникот го советува Манко да стане член на бандата на Ел Индио. Полковникот и Манко ја чекаат бандата пред банката во Ел Пасо, но Ел Индио успева да ги надмудри, да ја ограби банката и да побегне. Тогаш, Манко повторно ѝ се придружува на бандата на Ел Индио, која се крие во едно мало место. Набрзо, таму доаѓа и полковникот, кој му помага на Ел Индио да го отвори сефот со парите. Ел Индио ги затвора Манко и полковникот, а истовремено прави план како да ги земе парите само за себе. Поради тоа, тој ги ослободува полковникот и Манко, потоа убива неколку члена на бандата и за тоа ги обвинува бегалците, а потоа ја испраќа бандата по нив, со надеж дека полковникот и Манко ќе ги убијат. Но, на неговот големо изненадување, Ел Индио открива дека Манко и полковникот му го зеле пленот. На крајот од филмот, полковникот и Манко ги убиваат сите членови на бандата, а во меѓусебниот двобој, полковникот го убива Ел Индио и тогаш се открива неговиот мотив: своевремено, Ел Индио ја силувал неговата сестра. Најпосле, полковникот си заминува, а Манко ги собира телата на убиените злосторници и оди да си ја собере наградата од распишаната потерница по нив.

Наводи
------

1. ↑  РТС, За долар више (пристапено на 18.12.2020)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 305895566
* LCCN: no2006119036

 |

 |
**Дуплекс** (англиски: *Duplex*) е американско-германски филм од 2003 година, во режија на Дени де Вито. Главните улоги ги толкуваат: Бен Стилер, Дру Баримор и Ејлин Есел.

Содржина
--------

Алекс (го игра Стилер) и Ненси (ја игра Баримор) се млад брачен пар од Њујорк во потрага по својот дом од соништата. Најпосле, тие успеваат да пронајдат совршен дом во Бруклин. Станот ги има сите работи што тие ги посакувале (дури и два камина), меѓутоа на горниот кат над нив живее г-ѓа Конели (ја игра Есел), која има доживотен договор за изнајмување. Сепак, тие го купуваат станот, претпоставувајќи дека таа е стара и болна, така што нема долго да живее. Но, набргу, тие увидуваат дека таа е витална старица, која ужива по цел ден да гледа телевизија, а исто така, таа е член на дувачки оркестар, кој одржува проби во станот. Така, нивниот живот се претвора во измачување.

Наводи
------

1. ↑  „Дуплекс", *Антена*, број 876, 10.4.2015, стр. 17.
2. ↑  „Дуплекс", *Антена*, број 878, 24.4.2015, стр. 25.
**Добре Исајловски** (Леуново, Гостиварско,  1914
 - Јајинци, Белград, Србија,  1942

) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Споменик на борците за слобода и жртвите на фашизмот од Леуново, меѓу кои е и името на Добре Исајловски.
Инфо табла во спомен паркот во Јајинци (Белград), каде е стрелан и Добре Исајловски.
Уште како дете заминал на печалба во Белград. Во почетокот работел како келнер, а во исто време и учел, така што успеал да се здобие со високо образование и да стане банкарски работник. Како печалбарски работник имал можност да се запознае со сите тешкотии на печалбарскиот живот, со експлоатацијата и обесправеноста на работничката класа и со се она што го носеле со себе буржоазијата и ненародниот режим. Рано се вклучил во младинското и синдикалното движење, учествувајќи во разни штрајкови, демонстрации и во други активности што ги организирала КПЈ. Како признание за својата неуморна револуционерна работа, во 1940 година, бил примен за член на КПЈ. Непосредно пред војната бил мобилизиран, а по капитулацијата на кралската југословенска војска паднал во заробеништво како резервен потпоручник. Набрзо, како и повеќето Македонци, бил ослободен, а потоа преку Софија повторно заминал во Белград каде што веднаш се вклучил во револуционерното движење на Белград. Во ноември 1941 година, веќе бил секретар на една партиска ќелија, а подоцна бил провален, уапсен од Гестапо и стрелан во декември 1942 година во Јајинци.

При иследувањето во затворот, како и непосредно пред стрелањето, херојски се држел. Иако многу знаел за белградската партиска орrанизација, тој никого не предал. Токму затоа уште повеќе бил мачен од полицијата.

Наводи
------

1. ↑  Синадиновски, Јаким; Груевски, Зоге (1976). *Трите мавровски села*. Скопје: Заедница на научните дејности. стр. 265.
**Дарначко** (грчки: *Νταρνακοχώρια* или *Δαρνακοχώρια*, *Дарнакохорија*) — историско-географска и етнографска област во околината на градот Сер, Егејска Македонија.

Областа опфаќа неколку села во подножјето на планината Серски Боздаг (Сминица). Пред Првата балканска војна биле еднствените грчки села во Серско, кое инаку имало само Македонци и Турци. Жителите на областа се нарекувале „дарнаци", за што се верува дека потекнува од зборот δάρε, што го користеле наместо зборот τώρα (сега). Според месните преданија, дарнаците се доселени во Македонија од Тива во Беотија (Пелопонез).

Населени места
--------------

Во Дарначко спаѓаат селата: Везник, Субашќој, Сармусакли, Тополјани и Довишта. Понекогаш кон нив се вбројува и Тумба.

Поврзано
--------

* Серско

Наводи
------

1. ↑  Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика". София, 1900, стр.73.
2. ↑  Веркович, Стефан. Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи, Санкт Петербург, Военная Типография (в издании Главного Щаба), 1889, стр.11-12.
3. ↑  Портал за Дарначко
4. ↑  Стрезов, Г. Два санджака от Източна Македония. Периодично списание на Българското книжовно дружество в Средец, кн.XXXVI, 1891, стр. 839.
5. ↑  „Δαρνακοχώρια". Архивирано од изворникот на 2011-10-16. Посетено на 2016-03-24.

Надворешни врски
----------------

* Портал за Дарначко (архивиран) (грчки)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Егејска Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Добри Ставрески** (Јабланица, Струшко,  1933
 - Скопје,  1994
) — македонски пејач.

Животопис
---------

Ставрески е роден во струшкото село Јабланица. Основно и средно образование завршил во Струга. Во 1948/49 г. неговото семејство се преселило во Битола. Уште во педесеттите години ги направил првите снимки во Радио Битола. По желба на неговиот татко се запишал на Градежниот факултет во Љубљана каде студирал, но потајно од неговите родители истовремено се запишал и на Музичка академија - соло пеење. Пеел исклучиво оперска музика и најомилена му била музиката од Енрико Карузо. Во Њујорк, САД, во 1962 година на „Студентски хорски натпревар" за отворањето на Операта, учествувале 40 хорови кои имале задолжение да ја испеат песната „Аве Марија". Единствено Добри настапил со сите хорови пеејќи како солист, за што добил овации од публиката, така што наредниот ден весниците во САД го нарекувле „младиот Енрико Карузо". Подоцна пеел народна музика и изворни песни. Тој бил познат по интерпретација на песни со неповторливи широк гласовен дијапазон. Како пејач со богат колоритен глас Ставревски зад себе во фонотеката на Македонското радио оставил голем број снимки со народни и староградски песни, повеќе аудио и една видео касета. Добил голем број на награди, а една од најголемите награди што му е доделена била последната - Награда за животно и пеачко дело „Благоја Петров - Караѓуле", која му била доделена од страна на колегите на „Серенада фест" во 1993 година во Битола. Неговите песни: „На печалба тргам, мамо", „Сношти минав покрај вази", „Сум се родил мераклија",„Гоце низ гора врвеше", „Онаа страна оган гори", „Црна се чума зададе" и многу други, оставиле белег во македонската изворна музика. Починал во 1994 година, во Скопје.

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Дете и светулка"** — стихозбирка за деца на македонскиот писател Живко Ризовски од 1995 година.

Содржина
--------

Збирката содржи 44 песни:

* Сон
* Умен одговор
* Дете и мравка
* Приспивна песна
* Мачор-астроном
* Зајко ловец
* Песна на болната баба меца
* Медо Медокрадец
* Сладок подарок
* Лоша постапка
* Писмо
* Лошо дело
* Ноќ и зраци
* Првоаприлска шега
* Дете и светулка
* Мравки и зрна
* Песна за мртвата пеперуга
* Врни, врни, дожде
* Есенски разговор
* Приспивна песна
* Зима
* Сивка горделивка
* Облачиња бели
* Предзнак
* Што шепоти дождот
* Полноќ
* До кога
* Славејот дојде
* Птицата, морето, детето
* Утрински игри
* Снешко-Митев
* Песната на една жаба
* Умниот Глу
* Малите шахисти
* Рибарска незгода
* Вредно дете
* Жална вест
* Јунак дете
* Полскиот веселник
* Лажна вест
* Јунакот наш Ѓошо денес мина лошо
* Добро дело
* Чија е сликата
* Вечно гладен

Технички одлики
---------------

Книгата, со димензии од 20 сантиметри и со обем од 59 страници, е објавена од издавачката куќа „Наша книга", во рамки на едицијата „Детски свет". Ликовно-графичкото уредување го направил Томислав Филиповски, а коректурата е дело на Благородна Билбиловска. Книгата е испечатена во ЗОП „Нова книга", во Скопје, а со финансиска помош од Министерството за култура на Република Македонија. Таа е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски", Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-47-006-5. Авторот им ја посветил книгата на неговите сестри Марија и Виолета.

Наводи
------

1. 1 2  Живко Ст. Ризовски, *Дете и светулка*. Скопје: Наша книга, 1995.
**Добре Томев Ивановски** (20 април 1926

 во Маџари, Скопје ― 16 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) ― македонски партизан и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил четири класа вечерна гимназија. На 25 ноември 1944 година стапил во 3 македонска ударна бригада со која замина на Сремскиот фронт. Како борец на специјална автоматска чета, учествувал во непосредните борби, гради в гради. Храбро загинал на 16 април 1945 година, во крвавата битка за ослободување на Врпоље. Бил закопан на местото каде загинал. По завршувањето на војната неговите посмртни останки биле пренесени на гробиштата во Маџари.

Поврзано
--------

* Веле Ивановски
* Пеце Ивановски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 68. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Дончо Анчев Пановски** ( 1921
 во Луково (Кратовско) — 16 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

И тој како и постариот негов брат Ѓорги го следела слична судбина. Уште како дете во семејството бил ангажиран да чува стада и да помага на постарите во домашните работи. Бил природно интелигентен, надарен ѝ како самоук научил да чита и да пишува. За време на окупацијата бил мобилизиран и служел во бугарската окупаторска војска. По капитулацијата на Бугарија на 9 септември 1944 година, стапил во редовите на НОВ, најпрво во Месната Команда во Кратово, а подоцна во составот на Седумнаесеттатa македонска бригада. По конечното ослободување на Македонија преминал во состав на Треттатa македонска ударна бригада, со која заминал на Сремскиот фронт. Во тешките и крвави борби кај Врпоље, загинал на 16 април 1945 година, односно истиот ден кога загинал и неговиот брат Ѓорѓи.

Поврзано
--------

* Ѓорѓи Пановски

Наводи
------

1. 1 2  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 47.
**Дирка** (грчки: Δίρκη) — лик во старогрчката митологија, сопруга на тебанскиот крал Ликос.

Кралот Ликос го убил сикионскиот крал Епопеј и ја заробил неговата жена Антиопа. Таа родила два сина кои пред бракот ги зачнала со Зевс. Нив ги протерале и тие биле одгледани од некој овчар, кој им ги дал имињата Зетос и Амфион. Ликос и неговата сопруга Дирка ја мачеле Антиопа, а таа побегнала кај своите синови, кои го убиле Ликос, а Дирка ја врзале за еден бик кој ја распарчил. Потоа, нејзиното тело го фрлиле во еден извор кој потоа бил наречен Дирка по нејзиното име. Во историјата на уметноста, казната на Дирка е претставена во познатата скулптура од 3. или 2. век п.н.е. позната како „Аполонија од Тралес" (т.н. „Фарнешкиот бик") која денес се наоѓа во Неапол.

Наводи
------

1. ↑  A. V. „Objašnjenja", во: Apulej, *Zlatni magarac*, Dereta, Beograd, 2011, стр. 220-221.
**Детска трка со автомобили во Венеција** (англиски: *Kid's Auto Race at Venice*) - краток американски филм од 1914 година, во режија на Хенри Лерман (*Henry Lehrman*), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Чарли Чаплин и Хенри Лерман. Инаку, ова е првиот прикажан филм (а втор според редоследот на снимањето) во кој Чаплин го игра препознатливиот лик на скитникот којшто подоцна ќе го направи славен.

Содржина
--------

Филмот прикажува како за време на детската трка со автомобили во Венеција, Калифорнија, еден скитник постојано им пречи и ги нервира гледачите и камерманите, така што цело време застанува или оди пред камерата.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Kid Auto Races at Venice (1914) (пристапено на 26.4.2016)
2. ↑  IMDb, Kid Auto Races at Venice (1914) (пристапено на 26.4.2016)
**Дончо Ѓорѓиев Шандонски** ( 1920
 во Кавадарци — 23 октомври 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште и изучил браварски занает. Во 1934 година се доселил во Скопје и работел во фабриката на Папатеодоси. За време на окупацијата работел во Скопската ложилница. Како прогресивен работник се вклучил во работничкото движење уште пред војната и учествувал во работничките штрајкови, тарифните акции и демонстрациите. Во 1940 година бил примен за член на КПЈ. Веднаш по окупацијата на земјата, активно ја помагал оружената борба против окупаторот. Особено активен бил во дејноста на партиската организација на железничарите. Учествувал во разни акции против окупаторот, вклучувајќи ги и саботажите на локомотиви. Повремено одел во Кавадарци и ја помагал партиската активност, особено во селото Ваташа. На 23 октомври 1944 година, загинал заедно со други работници од бомбардирањето на Скопје возејќи се со камион на пат за работа.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 285. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Директиви за еднаков третман** се дел од политичкиот систем на Европската унија. Овој систем се состои од низа договори, како што се договорите од Париз и Рим во 1950-те до договорите од Мастрихт, Аместердам и Ница, склучени во 1990-те. Овие договори го сочинуваат она што е познато како „примарна" законска регулатива. Од нив произлегува големото тело на „секундарна" законска регулатива, која се состои од регулативи, директиви и препораки. Директивите на Европскиот совет се легислативна рамка која државите членки или аспиранти за членство во Унијата треба задолжително да ги транспонираат во своите законодавства. Со нив се проширува обемот на принципите за еднаков третман на жените и на мажите (кои првобитно биле засегнати само од платата, во Договорот од Рим), воведувајќи ги принципите за еднаков третман на жените и на мажите кон пристапот за вработување, стручното образование и унапредување, работните услови, законските одредби за социјално осигурување, заштитата кај бременоста и мајчинството.

Белешки
-------

1. ↑  „Водич во феминистичката и родовата терминологија". Здружение на граѓани Акција Здруженска, Скопје. 2007-05-30. Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2007-06-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Директивата за преземање** или **Европска директива 2004/25** е правен документ на Европската унија со кој се регулира проблематиката на преземањата на трговските друштва.

Опис
----

Поголемиот дел од одредбите на Директивата 2004/25 се незадолжителни поради несогласувањата меѓу земјите-членки на ЕУ, кои се обидуваат да ги заштитат своите национални интереси. Директивата посветува големо внимание на заштитата на малцинските акционери на трговското друштво кое се презема, па затоа, во членот 5 се поставува „правилото за задолжителна ценовна понуда (mandatory bid rule)" кое е главното задолжително правило на Директивата за преземање. Според ова правило, потребно е понудувачот кој надминува одреден праг на сопственост на акции во целното друштво да ги купи и останатите акции на друштвото. Со ова правило се избегнува можноста, преостанатите акционери да поседуваат акции без вистинска контрола и без можност да влијаат на одлуките на друштвото. Но, Директивата не ја одредува точната вредност на потребниот праг на сопственост, зашто општо прифатениот праг е малку над 30%, но земјите-членки сами одлучуваат за висината на овој праг. Како резултат на оваа слобода, во рамките на ЕУ вредноста на прагот се движи помеѓу 25 и 66%.

Членот 15 од Директивата за преземање утврдува правила кои имаат за цел да ја промовираат преземачката активност. Тој утврдува дека, кога понудувачот стекнува одреден процент на акции, тој е способен да им наложи на сите сопственици на останатите акции да ги продадат на понудувачот по фер-цена. Со оваа одредба, Директивата наведува дека во одреден временски период, интересот на акционерите не ги надминува недостатоците за понудувачите.

Наводи
------

1. ↑  Commission Staff Working Document, „Report on the implementation of the Directive on Takeover Bids", 2007.
2. ↑  Grundmann, S. Glasow, F. (2012), *European Company Law: Organization, Finance and Capital Markets*, Intersentia.
Изанаги-но-Микото
**Изанаги** (јапонски: イザナギ, 伊邪那岐 или 伊弉諾) - бог во јапонската митологија, создавач на Јапонија. Според будистичката легенда, Изанаги „уште во времето пред времето, кога постоеле само небото и водата, го зел својот долг стап, со него замешал некое животно масло и го истурил на водата, и тогаш од водата се појавиле четири големи острови: Кјушу, Шикоку, Хоншу и Хокаидо. Така настанала Јапонија." Исто така, се верува дека Изанаги го фрлил својот стап на Јапонија и во тој миг настанало божеството Сае но Ками.

Наводи
------

1. ↑  „Džašumon", во: Riunosuke Akutagava, *Rašomon*. Beograd: Plavi krug; Zemun: Neven, 2003, стр. 80.
**Донски раскази** (руски: *Донские рассказы*) е збирка раскази од советскиот писател Михаил Шолохов, објавена во 1965 година, во издание на издавачкото претпријатие "Култура" од Скопје, во рамки на библиотеката "Современа проза". Преводот од руски јазик го извршил Цветко Мартиновски.

Технички одлики
---------------

Книгата е отпечатена во 1965 година, во Графички завод "Гоце Делчев". Технички уредник бил Христо Христовски, ликовната опрема е дело на Михаило Писањук, јазичната редакција била извршена од Лидија Ежова, додека исправката ја извршиле Елена Павлова и Ружица Димишковска. Книгата има 227 страници.

Содржина
--------

Збирката содржи раскази, како и поговор, со наслов "Епопеја - блескав одраз на револуцијата", напишан од Цветко Мартиновски. Во збирката се застапени следниве раскази:

* Бенка
* Шибалково семе
* Бостанџија
* Семеен човек
* Вител
* Ждребе
* Лазурна степа
* Туѓа крв
* Смртен непријател
* Ратаи
* Црвојаднина

Наводи
------

1. 1 2  Михаил Шолохов, *Донски раскази*, Култура, Скопје, 1965.
Дорида јава на хипокамп и носи два факлиза да го осветли свадбениот кортеж на Посејдон и Амфитрита, крајот на 2 век п.н.е. Глиптотека, Минхен (поп. 239).
**Дорида**  (грчки: *Δωρίς*), една од Океанидите, била морска нимфа во старогрчката митологија, чие име ја претставува дарежливоста на морето. Таа била ќерка на Океан и Тетида, и сопруга на Нереј. Таа е, исто така, тетка на Атлас, титанот кој бил создаден за да го носи небото нараменици, а неговата мајка Климена е сестра на Дорида. Дорида е мајка и на Нерит и на педесет Нереиди, вклучувајќи ја и Тетида, кој пак, е мајка на Ахил, и Амфитрит, сопругата на Посејдон, и мајка на Тритон.

Дорис (грчката верзија на ова име) често се среќава како женско име.

Наводи
------



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Титани |
| --- |
|  |
| Прво поколение | Океан и Тетија **·**  Хиперион и Теја **·**  Коеј и Феба **·**  Крон и Реја **·**  Криј **·**  Јапет **·**  Мнемозина **·**  Темида |
|  |
| Второ поколение | Хелиј **·**  Селена **·**  Еоја **·**  Лето **·**  Астерија **·**  Астреј **·**  Палант **·**  Перс **·**  Атлас **·**  Прометеј **·**  Епиметеј **·**  Менетије |
|  |
| Океаниди-титанки | Стикс **·**  Диона **·**  Неда **·**  Метида **·**  Климена **·**  Еуринома **·**  Дорида **·**  Електра **·**  Плејона |

 |
**Железничката несреќа во Вогера** се смета за еден од најтешките инциденти во историјата на италијанските железници. Се случила на пруга три на железничката станица Вогера, ноќта на 31 мај 1962 година. 64 лица го загубиле животот, а 40 биле тешко повредени.

Историја
--------

Во 2.35 часот на 31 мај 1962 година, товарниот воз број 8151, од Милано, влечен од електрична локомотива од класата E626, со голема брзина влегол во станицата Вогера, и покрај поставените заштитните сигнали за „опасност". Потоа се судрил со задниот дел на патничкиот воз број 1391 година, кој бил неподвижен на патеката 3, и требал да замине за Џенова.

Локомотивата на возот 8151 се заглавила во последниот вагон на возот 1391, убивајќи 60 луѓе веднаш, а повредила над 40, од кои четворица подоцна починале во болница. Сите жртви биле во последниот вагон. Тие биле претежно туристи кои патувале кон Лигурската ривиера.

Истраги
-------

Испитувањето на податоците на сензорот за брзина на тркалата на локомотивата на чело на возот 8151, открило дека возот веројатно патувал со помеѓу 70 и 75 км/ч сè до Милано Рогоредо, освен краткото забавување во близина на Павија. Брзината на возот не се намалила ни по пристигнувањето во Вогера, освен во текот на деветте секунди непосредно пред судирот, кога нагло паднала од 72 км/ч на околу 60 км/ч.

Оваа брзина на ниеден начин не била прифатлива, без оглед на поставката за опасност која сигналот ја покажувал, имајќи предвид дека возот требал да застане на станицата поради промена на влечната сила. Во тоа време, Милан-Вогера бил напојуван со еднонасочна електрична струја, а делот Вогера-Џенова со трифазна наизменична струја, наметнал барање да се промени локомотивата во Вогера.

Сопирањето на возот број 8151 било активирано само околу 170 метарs (558 ст) од задниот дел на возот 1391. Со оглед на одликите на сопирачката и кога биле активирани, може да се претпостави дека таа била активирана како одговор на сигналите за запирање дадени рачно од персоналот на станицата, како што всушност било признаено од страна на возачот.

Комеморации
-----------

На 31 мај 2002 година, на 40-годишнината од несреќата, била поставена мермерна комеморативна плоча на ѕидот на главната железничка станица Вогера (на платформата 1 во близина на киоскот). На плочата пишува: „Вознемирувачкиот ужас во времето на неволја денес повторно живее и вечно ќе живее во сеќавањето и тишината на сите Вогерези. 31 мај 1962 - 31 мај 2002 година." На церемонијата присуствувале претставници на локалните власти.

Наводи
------

1. ↑  „Tragedia sui binari". *Il Sole 24 Ore* (италијански). 7 January 2004. Архивирано од изворникот на 4 July 2009. Посетено на 1 July 2009.
2. 1 2 3  „Seduta della Camera dei Deputati del 5 giugno 1962" [Sitting of the Chamber of Deputies, 5 June 1962] (PDF). *Chamber of Deputies website]* (италијански). Chamber of Deputies of Italy. Посетено на 12 February 2011.

*Оваа статија се заснова на превод на верзијата од италијански јазик од февруари 2011 година.*
**Дјома** (башкирски: Дим; руски: *Дёма*) — река во Република Башкортостан, Русија. Тече на север и се влева во реката Белаја кај градот Уфа. Реката е долга 535 километри, со сливно подрачје од 12.800 км² и просечен истек од 35 м3/с.

Изворот на Дјома се наоѓа на северните падини на Обшти Сирт, на границата со Оренбуршката област, северно од ракавот Салмиш на реката Сакмара. Од тука, тече кон североисток во Башкортостан, каде создава широка долина. Тука, реката тече бавно и создава меандри, особено во долниот тек пред вливот со Белаја.

Градот Давлеканово се наоѓа на Дјома, а устието на реката е во рамките на границите на градот Уфа, во градскиот округ Дјома, именуван по реката.

Надворешни врски
----------------

* Дјома на Ризницата ?

Координати: 54°42′50″N 55°54′47″E﻿ / ﻿54.71389° СГШ; 55.91306° ИГД﻿ / 54.71389; 55.91306
Желади од разни видови и големини
Желадот е основна храна за вервериците
Из’ртен желад
**Желад** — плод на дабот или буката кој обично содржи по една семка (ретко по две) затворена во мошне цврста кожеста лушпа, прицврстена со чашичка. Се движат од 1 до 6 см во должина и 0,8–4 cm во ширина. Узреваат за 6 до 24 месеци, зависно од видот.. Кога станува збор за бука, желадот поточно се нарекува **буклинка**.

Улога во екологијата
--------------------

Желадот игра важна улога во шумската екологија во дабовите шуми.

Постојат разни животни што зависат од желадите за издршка. Од птиците, со нив се хранат сојките, гулабите, некои видови патки и неколку вида на клукајдрвци. Меѓу малите цицачи, највеќе желади јадат глувците, вервериците и некоку други глодачи.

Големи кочичества на желади јадат и крупните диви животни како дивата свиња, мечката и еленот. Во случајот на еленот, тие можат да сочинуваат до 25% од неговата исхрана во зима. Во Шпанија, Португалија и дел од Англија домашните свињи се пуштаат во природа за да се најадат желади и со тоа подобро да се згојат.

Ларвите на некои молци и чурилкарите се хранат со млади желади.

Желадот е богат со разни состојки корисни за животните. Точниот состав зависи од видот, но сите содржат големи количества на белковини, јаглехидрати и масти, како и калциум, фосфор и калиум и витамин Б3. Меѓу другото, содржи и горчлив танин и затоа животните ги претпочитаат оние видови со поблаги желади како белиот даб.

Во човековата исхрана
---------------------

Како храна желадот е мошне ретко застапен, освен во кујната на северноамериканските индијанци и извесни јадења во Кореја.

Поврзано
--------

* Плод
* Шишарка

Наводи
------

1. ↑  буклинка — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  Plumb, Timothy R. уред. (1980). *Proceedings of the symposium on the ecology, management, and utilization of California oaks, June 26–28* (PDF). USDA Forest Service General Technical Report PSW-044. стр. 1 to 368. ASIN B000PMY1P8.
3. ↑  "Mammals of California Oak Habitats-Management Implications", Reginald H. Barrett, author, Plumb, Timothy R. уред. (1980). *Proceedings of the symposium on the ecology, management, and utilization of California oaks, June 26–28* (PDF). USDA Forest Service General Technical Report PSW-044. стр. 276–291.
4. ↑  Brown, Leland R. (1979) *Insects Feeding on California Oak Trees*in *Proceedings of the Symposium on Multiple-Use Management of California's Hardwood Resources*, Timothy Plum and Norman Pillsbury (eds.).
5. ↑  Хранлива вредност на желадовото брашно (англиски)
6. ↑  Домородни прехранбени култури и традиционални рецепти — NativeTech (англиски)
7. ↑  Желадите во готварството (англиски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Желади" на Ризницата ? |

* Есенски прирачник за оревести плодови — Mother Earth News (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85000572
* NDL: 01099988

 |

 |
Гази **Евренос-бег** — османлиски војсководец, основач на познатата турска фамилија Евреносоглу.

Евренос е роден во провинцијата Баликешир во Кареси околу 1330 година а според османлиската традиција во 1288 година. Неговото вистинско име е Еврен а додавката ја добил од грчкото население во Анадолија и Тракија. До 1361 година служел на властите на Кареси, а откако а откако Орхан I го освоил бејликот, Евренос-бег започнал да работи под негова управа. Евренос бил еден од главните потикнувачи за навлегување на Османлиите на Балканот и служел на четири султани: Орхан I, Мурат I, Бајазит I и Мехмед I. Учествувал во Маричката битка во 1371 година и по големата победа ги зазел Сер, Дојран, Прилеп, Скопје и Призрен. Во 1396 година учествувал во Никополската битка.

Починал во околу 1400 година. Според османлиските легенди во 1417 година на 129 години, во Ениџе Вардар, денешна Јаница. Неговите наследници служеле на империјата до Балканските војни.

Легендата за Дојран
-------------------

Војската на Евренос бег по Маричката битка заминала на исток помеѓу планините Беласица и Круша. Бидејќи било зима, езерото било замрзнато и покриено со дебела снежна покривка. Изгледало како големо рамно поле. По наредба на Евренос бег војската поминала преку полето на запад и стигнала до градот Полин. Од жителите на тогашниот град турската војска била пречекана чудејки се од каде дошла. Евренос бег објаснил дека дошол од кај "полето", покажувајки кон езерото. Од населението било објаснето дека тоа не е "поле" туку езеро, замрзнато езеро и покриено со снег и изгледа како поле. Откако бегот разбрал дека среќно поминал преку езерото со својата војска и наоружувањето што го носел, наредил да се направи голема гозба. Се јадело и се пиело три дена и три ноќи. Кога бегот ќе ги прашал гостите дали се задоволни од гозбата тие му одговарале со "*дојурмак*" што значи најадување до наситка. Од тие зборови легендата вели дека произлегло името Дојран.

Наводи
------

1. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 142323881
* LCCN: no2010171423
* GND: 1118875621

 |

 |
**Рамазан** е месец на пост во целиот муслимански свет. Тој е еден душевен ибадет којшто на верникот му го зголемува трпението и му го зајакнува телото. Пропишан е втора година по хиџра. Во месецот Рамазан почнала објавата на Куранот, како патоказ и јасен доказ за човештвото.

Постот како институција бил пропишан и на поранешните народи пред Мухамеда а.с.. Познато е дека и Муса а.с. постел четириесет дена. Постот е воспитно исламско средство кое нè учи да се совладаме себеси и нашите зли наклоности, кај нас развива сомилост и дарежливост, нè учи да бидеме храбри и издржливи.

Дефиниција на постот гласи:
Воздржување од јадење, пиење, пушење, интимен однос од пред зора па сè до заоѓање на сонцето, со цел постигнување на Аллахово задоволство и награда.

Должен е да пости секој возрасен, паметен, присутен муслиман, и муслиманка која е надвор од месечен циклус или крвавење после породување.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија исламот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***e-Dreams*** е американски документарен филм од 2001 година, во режија на Вонсук Чин, кој го прикажува подемот и падот на Kozmo.com, онлајн продавница за погодности, која преку работници на велосипеди ги испраќала продуктите нарачани онлајн во рок од еден час кај купувачите.

Филмот ги следи Џозеф Парк и Јонг Канг, 28-годишни Корејски Американци, чија компанија започнала како идеја на Парк во 1998 година и околу јануари 1999 година станала реалност, со тоа што се состоела од магацин со мала група вработени, а пораснала на 3.000 вработени и 11-градска мрежа во рок од една година. Kozmo.com собрало 280 милиони долари капитал и го привлекол вниманието на Amazon.com и Starbucks. Но, недостатокот на одржлив бизнис план и неможноста да се собере дополнителен капитал поради падот на dot-com и корекција на берзата што започнала во април 2000 година, придонело до падот на компанијата во 2001 година.

Наводи
------

1. ↑  „E-DREAMS (2002)". Rotten Tomatoes. Посетено на 25 September 2016.
2. ↑  „E-Dreams". Amazon. Посетено на 25 September 2016.

Надворешни врски
----------------

* 

* *Е-Соништа (E-dreams)*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
* Матична страница
* Film Threat Review
* FilmCritic.com Review
* Louis Proyect's review[*мртва врска*]
* MetaCritic review
* Reel.com review Архивирано на 17 јануари 2017 г.
* Rotten Tomatoes reviews

Предлошка:Dot-com Bubble
**Евридика I** — родена околу 410 г.п.н.е. (била кралица во периодот 393/2–370/69 г.п.н.е.), прва жена на Кралството на Македонците, која оставила силен печат врз владеењето на нејзиниот сопруг Аминта III.

Нејзиното потекло е од Линкестида и е ќерка на горномакедонскиот владетел Сира, од познатото „*Племе на рисовите*", или поточно од Четвртото македонско кралство, основано во денешниот битолски крај.

Македонскиот крал Архелај војувал со линкестискиот владетел Арабај и со Сира за превласт во Македонија. Архелај бил убиен во лов, а со тоа се јавиле и борби за македонскиот престол. По краткото владеење на Аероп II и Павзаниј, на власт застанува Аминта III. Евридика на 15 години му станала прва жена на Аминта III и му родила четири деца: ќерка Евриноја и синовите Александар II, Пердика III и легендарниот Филип II.

Наводи
------

1. 1 2  Ristovski, Blaže.; Makedonska akademija na naukite i umetnostite. Leksikografski centar. (2009). *Makedonska enciklopedija*. Skopje: MANU. стр. 512. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.
2. ↑  „ЕВРИДИКА". *Македонска Енциклопедија*. 2018-10-23.
3. ↑  Р. Илјовски, *Коj и кога владеел со Македонија*, Скопје, 2003.
4. 1 2 3  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 104. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
5. 1 2  Шукарова, Ана; Чепреганов, Тодор.; ИНИ (Скопје, Македонија) (2008). *Историја на Македонскиот народ*. Skopje: ИНИ. стр. 20–21. ISBN 978-9989-159-23-7. OCLC 808115730.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со античка Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Исландска Висорамнина
Пустината доминира на централната висорамнина низ која минува пат
**Исландска Висорамнина** (исландски: *Miðhálendið*, на македонски: *Централни Високи Земји*) – област од планини и висорамнини во центарот на Исланд. Се одликува со надморска височина поголема од 500 метри и вклучува ледени капи како што е Ватнајекитл. Негостољубива и пуста, областа е непогодна за живеење и речиси неискористена со исклучок на неколку хидроелектрични комплекси. Неколкуте патишта што поминуваат низ неа се затворени во поголемиот дел од годината заради суровите климатски услови.

Областа нема вегетација заради поларната клима, но и заради порозноста на земјиштето кое не може да ја задржи водата.

Ледниците се исто така дел од оваа област. Попознати се Ватнајекитл, Лангјекидл и Хофсјекидл.На работ на ледничките потоци или реки се развива малку вегетација, но таа е загрозена од поплави и особено од јоукулхејп (Jökulhlaup), подледнички вулкански ерупции.

Областа е пристапна само во лето, од јуни до август), со вондрумски возила, единствените кои можат да совладаат овие патеки. Низ областа врват три патеки кои постојат од средниот век. Не е дозволено излегување од патеките заради осетливоста на околината, трагите од пневматиците се видливи уште неколку години по поминувањето на возилото.

Наводи
------

1. ↑  „Mountain Roads" (PDF) (англиски). Environment Agency of Iceland. 2014. Архивирано од изворникот (PDF) на 21 April 2015. Посетено на 26 February 2012.

Надворешни врски
----------------

* Исландска Висорамнина на Ризницата ?
* Photos from *www.islandsmyndir.is*
* Photos and information
* Actual road conditions
Arctic Ocean seaПредлошка:SHORTDESC:Arctic Ocean sea

 **Исландско Море**  е мала водна површина ограничено со Јан Мајен зона на фрактура на север, Гренланд на запад, Данскиот теснец на југ и Гребенот Јан Мајен на исток.

Длабочините обично се движат од 500 до 2.000 метри, но може да бидат поплитки на Континенталниот гребен на Источен Гренланд. Колбеинсеј Риџ го минува Исландското Море, делејќи го на источен и западен дел.

Морски мраз северозападно од Исланд, сличен на оној на главното Исландско Море, гледано од авион на Исландската крајбрежна стража.
Според Меѓународната хидрографска организација, во нејзиното издание од 1953 година на стандардот „Граници на океаните и морињата", кој од 2021 година сè уште е во сила, Гренландското Море ја опфаќа областа на Исланд Море.

Морски живот
------------

Многу видови фоки и китови живеат во студените води на северниот брег на Исланд.Овој регион е богат со морски свет и носи долга културна историја со силна поврзаност со морето.

SeaIceland има за цел да ви ги отвори очите за опсегот на можности за лично искуство со овој природен свет на Арктикот и културата што беше клучна за опстанокот на Исланд во последните 1100 години.

Се трудиме да претставиме информативен, концизен текст за да ги опишеме прекрасните фотографии, повеќето направени под површината, од различните морски животни и растенија со кои можете да комуницирате.

Полн со живот, Море Исланд ги претставува морските чуда на северниот брег на Исланд. Ве молиме истражете!

Оваа локација е во изградба и секогаш ќе биде. Нема да се фосилизира, туку редовно ќе се ажурира.

Наводи
------

1. ↑  Iceland sea
**Застава М57** – полуавтоматски пиштол кој во бивша Југославија го произведувало претпријатието Застава оружје (тогаш Заводи Црвена застава). Се работи за копија на советскиот пиштол Токарев ТТ-33. Пиштолот бил прифатен во 1957 година, додека масовно почнал да се произведува од 1960 година. Бил службено оружје во југословенската војска и милиција.

Техничките разлики меѓу југословенскиот и советскиот пиштол се скоро незначителни, а најзначајни се дека М57 користи шаржер со капацитет од девет, а ТТ-33 со капацитет од осум куршуми. Поголемиот капацитет на шаржерот е причина дршката на М57 да е поголема. Исто така, водилката на повратната пружина кај М57 се состои од два дела.

Визуелните разлики е многу мали, но видливи. Така советскиот ТТ-33 на кориците на пиштолот има ознака ѕвезда петокрака околу која е ознаката *CCCР*. Југословенската верзија има ознака *ФНРЈ* или *СФРЈ*.

Пиштолот користи муниција со калибар 7,62x25 ТТ, а Застава оружје во текот на 1970-тите години почнала да произведува сличен пиштол кој користел муниција 9x19 лугер. Станува збор за моделот Застава М70.

Поврзано
--------

* Застава ЦЗ99
* Токарев ТТ-33

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Застава М57" на Ризницата ? |

* Мрежно место на производителот
**„За кого бијат камбаните"** е роман на американскиот писател Ернест Хемингвеј од 1940 година. Во романот се раскажува за Роберт Џордан, млад Американец во Меѓународните бригади во прилог на републиканските герилски единици за време на Шпанската граѓанска војна. Како највреден, доделено му било да крене мост за време на нападот врз градот Сеговија. Романот на Хемингвеј се смета како негово најдобро дело, заедно со „Сонцето повторно изгрева", „Старецот и морето" и „Збогум на оружјето".

Потекло
-------

Ернест Хемингвеј ја напишал „За кого бијат камбаните" во Хавана, Куба; Ки Вест, Флорида; и Сан Валеј, Ајдахо во 1939 година. Во Куба, тој живеел во хотелот „Амбос-Мундос" како што работел како манускрипт. Романот го завршил во јули 1940 година и го објавил во октомври. Тој бил заснован на доживувањата на Хемингвеј за време на Шпанската граѓанска војна и се одликува како американски лик наречен Роберт Џордан, кој се борел со шпанските војници за републиканците. Подглавјата во романот, вклучувајќи ги и тие кои се чисто измислени, се засновани на вистинските луѓе, но кои се раскажувачи, и всушност тие кои се актуални фигури во војната.

„За кого бијат камбаните" била продадена во половина милион копии за неколку месеци и била номинирана за Пулицеровата награда, а на Хемингвеј му донела голема слава. Книгата била објавена на 21 октомври 1940 година, во тираж од 75.000 копии кои се пордавале по цена од 2,75 долари.

Наводи
------
Евреите за своите потреби отвориле училишта уште во XVI и XVII век.

Од тој период било познато талмудското училиште со кое раководел познатиот еврејски писател Јосеф Бен Леб.

При крајот на XIX век во Битола постоеле следните еврејски училишта имало: две основни, неполно средно (гимназија) и едно женско училиште. Во сите еврејски училишта постоеле библиотеки со скромен книжен фонд.

Напоредно со спомнатите библиотеки, по храмовите постоеле и други еврејски библиотеки по нивните еврејски училишта. Така, најпознатото еврејско училиште во Битола, всушност француско–еврејско, било училиштето именувано „Талмуд Тора". Тоа училиште било отворено во 1895 година од страна на Allianse Israilite Universal од Париз, кое работело до Првата светска војна, поточно 1916 година. На чело на ова училиште т.е. негов директор бил Давид Елнекаве, кој истовремено бил и учител по еврејски јазик, како и еден од највидните членови на Друштвото „Ховеве сефат - евер". Ова друштво во Битола поседувало своја посебна библиотека. Во просториите на истото друштво постоел доста богат фонд на книги пишувани на француски јзик.

Наводи
------

1. ↑  „УЧЕНИЦИТЕ ЕВРЕИ ВО БИТОЛСКИТЕ КАТОЛИЧКИ (ФРАНЦУСКИ) УЧИЛИШТА" (PDF). Музеј Битола. Посетено на 22 октомври 2022.
**За грст долари** (италијански: *Per un pugno di dollari*) — италијанско-шпанско-германски филм од 1964 година, во режија на Серџо Леоне. Сценариото е дело на Адријано Болцони, Виктор Андре Катена, Серџо Леоне и Џејми Комас Џил. Главните улоги во филмот ги играат: Клинт Иствуд, Џан Марија Волонте (како Џон Велс), Маријан Кох, Волфганг Лукши, Хосе Калво, Антонио Прието, Јозеф Егер (како Џо Еџер) итн. Музиката за филмот ја компонирал Енио Мориконе. Ова е првиот дел од серијата неколку „шпагети" вестерн-филмови кои го прославиле Клинт Иствуд.

Содржина
--------

Еден осамен револвераш по име Џо (го игра Иствуд) пристигнува во мексиканското гратче Сан Мигел, кое се наоѓа на границата со САД и веднаш се спријателува со сопственикот на локалната кафеана, Силванито. Тој дознава дека во градот владеат две банди: едната предводена од Џон Бакстер (го игра Лукши), а другата под водство на суровиот Рамон Рохо (го игра Волонте). Во една престрелка, Џо убива четворица од бандата на Бакстер и затоа, добива покана да ѝ се придружи на групата на Рохо. Така, тој одлучува да работи истовремено за двете банди со цел да ги раскара при што заработува многу пари. Притоа, тој успева да ја ослободи убавата жена Марисол (ја игра Кох) која е заробена од Рамон. Меѓутоа, неговата двојна игра е откриена и Џо е брутално претепан. Сепак, додека луѓето на Рамон се пијанат, Џо успева да избега од заробеништвото, а потоа, засолнет надвор од градот, со помош на барменот Силванито (го игра Калво) се опоравува. Бидејќи не е целосно подготвен за борба, Џо изработува челичен оклоп и го предизвикува Рамон на двобој. Рамон неколкупати успева да го погоди, но не може да сфати зошто Џо не умира. Потоа, Џо смртно го ранува Рамон и тогаш му ја открива тајната на оклопот. Откако го ослободува малото место од двете банди, Џо си заминува во непозната насока.

Наводи
------

1. ↑  РТС, За шаку долара (пристапено на 10.12.2020)
2. ↑  „За грст долари", *Програма февруари 2015*, Кинотека на Македонија.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 316753602
* LCCN: n2007061930
* GND: 4780920-6
* SUDOC: 17816559X
* BNF: cb164583594 (податоци)
* BNE: XX4052674

 |

 |
Симбол за исламскиот феминизам
**Исламскиот феминизмот** е форма на феминизмот кој се занимава со улогата на жените во исламот. Тој има за цел да постигне целосна рамноправност на сите муслимани, независно од полот, во јавниот и приватниот живот. Исламските феминистки се залагаат за правата на жените, половата еднаквост и социјалната правда втемелени во исламска рамка. Иако се вкоренети во исламот, пионерите на движењето, исто така користат секуларни, Западни, или на друг начин немуслимански феминистички дискурси, и ја признават улогата на исламскиот феминизам како дел од интегрираното глобално феминистичкото движење.

Застапниците на движењето бараат да се нагласуваат длабоко вкоренетите учења за еднаквост во религијата, и да се поттикне преиспитување на патријархалната интерпретација на исламската наставата преку Куранот (светата книга), Хадисот (изреките на Мухамед) и Шеријатот (законот) кон создавање на поеднакво и праведно општество.

Муслиманските земји имаат произведено неколку женски претседатели, премиери, државни секретари: Лала Шовкат на Азербејџан, Беназир Буто во Пакистан, Мејм Мадиор Бој на Сенегал, Тансу Чилер на Турција, Каквиша Јашари од Косово и Мегавати Сукарнопутри на Индонезија. Бангладеш е втората земја во светот (по Марија и Елизабета I во 16 век во Англија) да имаат на чело една жена после друга, тие две се Каледа Зија и Шеик Хасина, кои владееле со земјата како премиери од 1991 година, подолго отколку што мажите успеале, што го направи Бангладеш уникатен во историјата на републиките во светот.

Наводи
------

1. ↑  „International Congress on Islamic Feminism". Архивирано од изворникот на 2008-05-09. Посетено на 2014-08-08.
2. ↑  „Al-Ahram Weekly | Culture|Islamic feminism: what's in a name?". Архивирано од изворникот на 2015-03-20. Посетено на 2014-08-08.
3. ↑  „Who owns Bangladesh?". The Economist. August 21, 2013. Посетено на December 2, 2013.
Викиизвор на англиски јазик содржи текст на тема:
***За слобода и вистина***

***За слобода и вистина*** — последната прокламација на Унгарската народна влада напишана на 4 ноември 1956 година во Будимпешта за време на Унгарска револуција од 1956 година. Нејзин автор бил Државниот министер Иштван Бибо, кој бил единствениот член и претставник на владата кој останал во парламентот, очекувајќи да биде уапсен од страна на советските воени сили.

Историја
--------

Советската армија нападнала во раните утрински часови на 4 ноември 1956, а Имре Наѓ ја посетил советската амбасада за да преговара, но не се вратил. Во текот на утрото, Золтан Тилди заедно со Иштван Сабо и Иштван Бибо одржале состанок во парламентот, но кога советскте трупи пристигнале и го опколиле објектот, Золтан Тилди тргнал да преговара со нив и успеал да се спогоди дека советските сили можат да го окупираат објектот откако сите цивили безбедно ќе го напуштат и самиот тој исто така да го напушти.

Авторот на прокламацијата, Иштван Бибо, бил единствениот министер во состав на владата кој останал на функцијата во парламентот и со тоа се сметал за единствениот претставник на унгарската влада за време на настаните.

Прокламацијата
--------------

Прокламацијата повикувала дека унгарската влада не бара водење на анти-советска политика и ги отфрлила обвинувањата дека револуцијата била раководена од страна на фашисти. Таа предлагала дека унгарската влада е онаа која требала да ја ограничи оклократијата и укажувала дека интервенцијата на странска армија била главната причина за тензиите.

Иштван Бибо ги повикал Унгарците да не ја признаат советската марионетска влада како правен авторитет и да пружат отпор преку пасивна граѓанска непослушност, но не и граѓанска војна. Авторот бил во владата само еден ден и навел дека причината поради којашто не повикал на вооружен отпор била дека не бил свесен за воената состојба.

Авторот ги повикал големите сили во светот и Обединетите нации да ја заштитат слободата на унгарскиот народ во склад со Повелбата на Обединетите нации.

Прокламацијата ја прогласила Државната министерка Ана Кетли да биде единствениот овластен претставник на унгарската влада во странство.

Поврзано
--------

* Унгарска револуција (1956)

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  For Freedom and Truth, Reformed Church in Hungary, 16 октомври 2016.