recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ревизионистичките вестерн-филмови најчесто прикажуваат антихерои како главни ликови, чии постапки се морално двосмислени.
**Антихерој** или **антијунак** — вид лик што се среќава во приказни, филмови и други облици на забава. За разлика од традиционалните херои, кои што се храбри, благородни и секогаш постапуваат правилно, антихероите се посложени. Тие често имаат недостатоци, прават грешки, а понекогаш дури и прават лоши работи. Меѓутоа, и покрај нивните недостатоци, антихероите сè уште се главните ликови на нивните приказни и често имаат квалитети што ги прават привлечни и занимливи за публиката.

Антихероите често ги предизвикуваат традиционалните претстави за херојство и морал. Ги замаглуваат границите помеѓу правилното и погрешното, принудувајќи ја публиката да ги преиспитува сопствените вредности и верувања. Оваа сложеност додава длабочина на нивните приказни и ги прави поблиски со публиката, која исто така може да се бори со сопствените морални дилеми. Во книжевноста, антихероите постојат со векови, а ран пример е ликот Хамлет на Шекспир. Во последниве години, антихероите станале сè поопштопознати во популарната култура, при што ликовите како Дедпул, Тони Сопрано и Декстер ја воодушевуваат публиката со нивните маани, но сепак воодушевувачки личности.

Историја
--------

Замислата на антихерој има корени што се протегаат низ вековите на раскажување приказни. Додека традиционалните херои биле славени поради нивните благородни дела и непоколебливиот морал, антихеројот се појавил како лик што им пркосел на овие условности, честопати отелотворувајќи особини што биле морално двосмислени или дури одречни.

Еден од најраните примери на антихерој може да се најде во старогрчката книжевност, особено во делата на Хомер. Ликовите како Ахил во „Илијада" и Одисеј во „Одисеја" покажале квалитети што отстапувале од идеализираниот архетип на херој. Ахил, на пример, е познат по својата надменост и одмаздлива природа, додека Одисеј понекогаш е лукав и лажлив.

Наводи
------

1. ↑  „What is an Anti Villain (with Examples and Definition)". Архивирано од изворникот на 2019-05-11. Посетено на 2019-05-11. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
2. ↑  „Anti-Hero". *Lexico*. Oxford University Press. Архивирано од изворникот на 6 August 2020. Посетено на 26 September 2020.
3. ↑  Petersen, Michael Bang (2019). „An Age of Chaos?". *RSA Journal*. **165** (3 (5579)): 44–47. ISSN 0958-0433. JSTOR 26907483.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Антијунак" на Ризницата ? |
Кошара
**Кошара** — просторија чии ѕидови се од праќе облепени со кал за чување добиток. Добро опремените кошари имаат јасли и поила. 

Строежот на кошарите е различен во различни земји и зависи од културно-историските традиции на народите. Исто така, достапните градежни материјали како и намената влијаат на градбата на кошарите.

Поврзано
--------

* Обор (сточарство)
* Катун (сточарство)
* Бачило

Наводи
------

1. ↑  „кошара" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „кошара" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „кошара" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кошара" на Ризницата ? |
**Плашица** (науч. *Alburnus alburnus*) — вид на речна риба од семејството на краповите (*Cyprinidae*). Охридската плашица е ендемичен вид за Охрид - Дрим - Скадар екосистемот.

Опис и распространетост
-----------------------

Охридската плашица припаѓа на семејството *Cyprinidae*. Телото и е издолжено, странично сплеснато со релативно големо око. Телото
и е покриено со лушпи кои лесно отпаѓаат. Грбот и е темнозелен до темносин, а страните и стомакот и се сребрено бели со седефаст сјај. Устата е терминална и свртена нагоре. Грбната перка започнува зад крајот на градната перка, а завршува пред почетокот на аналната перка. Опашната перка е длабоко засечена. Градните перки се долги и речиси достигнуваат до стомачните. Телото на плашицата од горната страна е сивозелено, додека странично е сребренесто. Бојата на стомачната страна е млечнобела. По страните се протега темносива тенка линија.

Основни биолошки одлики
-----------------------

Охридската плашица полово созрева во третата година од животот, на должина од 7- 8 см. Се мрести порционо во долг временски интервал, од мај до јули, во литоралот на езерото плитката крајбрежна зона. Во зависност од возраста и големината плодноста на охридската плашица варира и се движи помеѓу 3 000 – 10 500 јајца. Икрата има леплив слој со кој се прицврстува најчесто на растителна подлога. Ембрионалниот развој е краток и трае 4 - 5 дена.
Просечната големина која ја достигнува охридската плашица изнесува 12 - 15 см. Максималната големина е до 20 см и тежина од 50 грама. Овие примероци во езерото се доста ретки.

Младите рипчиња се задржуваат во заливите и се хранат со зоопланктон, додека на возрасните основна храна им е зоопланктонот. Исто така се храни и со инсекти што пагаат во водата, кукли од хирономиди и со други без‘рбетници, но и со растителна храна.

Значење
-------

Месото од охридската плашица е доста вкусно и барано на пазарот, за што има и економска вредност. Има голема економска вредност поради големите количини кои се среќаваат во Охридското Езеро.

Надворешни врски
----------------

* ‘Рбетните животни на Русија: плашица Архивирано на 15 октомври 2021 г. (руски)
* Плашицата на fischen.ru Архивирано на 30 август 2009 г. (руски)


1. 1 2 3  Службен весник на Р Македонија бр.145
**Кинебар** е златна шипка која има дифрактивен оптички променлив уред за слика (сличен на безбедносен холограм ) врежан на површината на златото. Уредот што се користи е „Кинеграм" направен од OVD Kinegram AG (Швајцарија). Технологијата Кинеграм е исклучиво обезбедена за владите, и е наменета и како карактеристика со висока безбедност и за визуелна привлечност.

Унион банка на Швајцарија, преку Аргор-Хераеус СА(подружница на Комерцбанк), го применува кинеграмот како безбедносен уред на задната страна на своите ковани шипки од декември 1993 година. Кинебарот, сега произведен од UBS AG, е регистрирана трговска марка на УБС.

 

Аргор-Хераеус златните кинебари биле воведени во 1994 година во следните тежини - 1 гр, 2 гр, 5 гр, 10 гр, 20 гр и 1 унца. Златните кинебари од 50 гр и 100 гр биле подоцна објавени во 2012 година 

* Kinebar one troy ounceКинебар една троја унца
* Kinebar certificateКинебар сертификат
* KinegramКинеграм

Поврзано
--------

* Златото како инвестиција

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Аргор-Херај - Кинебарот
* Првиот австриски кинебар
* OVD Kinegram, Швајцарија

1. ↑  „Disclaimer". *www.kinegram.com* (англиски). Посетено на 2020-05-10.
2. ↑  „Why the KINEGRAM is not a security hologram". *www.kinegram.com*. Посетено на 2023-05-23.
3. ↑  "New gold kinebar unveiled in the United States; Advanced high-tech security feature marks breakthrough in gold minting" Архивирано на 26 април 2010 г. press release, Dec 6, 1995
4. ↑  „Argor-Heraeus SA" (PDF). *Gold Bars Worldwide*. 2014.
Хелен Џоан Плам
**Хелен Џоан Плам** е експерт за климатски промени и виш јавен службеник во Нов Зеланд во Министерството за животна средина. Таа го претставувала Нов Зеланд како преговарач на многу конференции на Обединетите нации за климатски промени.

Кариера
-------

Плам се приклучила на Министерството за животна средина во средината на 1980-тите. Таа го претставувала Нов Зеланд како преговарач и придонела за договорите за климатските промени, како што е и Протоколот од Кјото и COP 26.

Во 2008 година, Плум била избрана да служи двегодишен мандат како претседавач со Подружното тело за научни и технолошки совети на Рамковната конвенција на Обединетите нации за климатски промени и била првиот Новозеланѓанец што ја пополнил оваа позиција. Тогашниот министер за климатски промени, Дејвид Паркер, ја признал нејзината „исклучителна способност" кога го објавил нејзиното именување.

Во Новогодишните почести за 2020 година, Плум била предложена за номинирација на Новозеландскиот Орден за заслуги, за услуги за животната средина.

Од октомври 2020 година, таа била претседателка на Експертската група за климатски промени, соработка помеѓу ОЕЦД и Меѓународната агенција за енергија.

Наводи
------

1. 1 2  „Citations for Companions of the New Zealand Order of Merit: Plume, Ms Helen Joan". *Department of Prime Minister and Cabinet* (англиски). 13 December 2019. Посетено на 2022-03-06.
2. ↑  „How New Zealand could lead the world on climate transparency". *FedsNews* (англиски). 2021-10-25. Посетено на 2022-03-06.
3. ↑  „NZ expert to chair international climate group". *Scoop News*. 2008-01-30. Посетено на 2022-03-06.
4. ↑  „New Year honours list 2020". Department of the Prime Minister and Cabinet. 31 December 2019. Посетено на 6 March 2022.
5. ↑  „Helen Plume, of Porirua, CNZM, for services to the environment". *The Governor-General of New Zealand* (англиски). 2020-10-27. Посетено на 2022-03-06.

Надворешни врски
----------------

* Хелен Плам интервјуирана од Бен Абрахам, Теа со подкастот на Високиот комесаријат на тема „Зад сцената на COP26
**Симона Бордони** родена во 1972 година, е италијанска професорка по атмосферска физика која води истражувачка група на Универзитетот во Тренто од 2019 година. Таа ја проучува атмосферската динамика, со посебно разбирање на спојувањето помеѓу поголемите циркулации и хидролошкиот циклус, особено на тропските монсунски системи.

Кариера
-------

Бордони магистрирала во атмосферски науки на УКЛА во 2003 година, а докторирала по атмосферски и океански науки на УКЛА во 2007 година. Потоа таа беше асистенка-професор од 2009 до 2017 и после тоа била редовен професор по наука и инженерство за животна средина од 2017 до 2019 на Технолошкиот институт во Калифорнија .

Бордони и Тапио Шнајдер имаат високо значаен труд за почетокот на азискиот монсун кој се користел за идеализиран климатски модел за да покаже дека монсунот е брза транзиција помеѓу два циркулациони региони.  Симон, исто така, соработувала со Салваторе Паскале, за да го проучува слабеењето на северноамериканскиот монсун и неговите последици за регионалните водни ресурси.  Нејзината анализа на океанските ветрови над Калифорнискиот Залив и североисточниот дел на Тихиот Океан идентификуваше дека од почетокот на летната сезона е придружен со сезонски пресврт на протокот на ветерот долж Заливот.

Области на интерес
------------------

Таа најчесто се занимава и има интерес во Монсуни, Тропски динамики, Динамика на Климатските Интеракции помеѓу мезоскалите и големите циркулации

Награди
-------

* 2014 ISSNAF (Фондација за италијански научници и научници од Северна Америка) Награда за млад научник во еколошки науки
* 2009 Џејмс Р. Холтон помлад научник награда

Наводи
------

1. ↑  Tapio Schneider; Bordoni, Simona (August 2008). „Monsoons as eddy-mediated regime transitions of the tropical overturning circulation". *Nature Geoscience*. **1** (8): 515–519. Bibcode:2008NatGe...1..515B. doi:10.1038/ngeo248. ISSN 1752-0908.
2. ↑  Pascale, Salvatore; Boos, William R.; Bordoni, Simona; Delworth, Thomas L.; Sarah B. Kapnick; Murakami, Hiroyuki; Vecchi, Gabriel A.; Zhang, Wei (November 2017). „Weakening of the North American monsoon with global warming" (PDF). *Nature Climate Change* (англиски). **7** (11): 806–812. Bibcode:2017NatCC...7..806P. doi:10.1038/nclimate3412. ISSN 1758-6798.
3. ↑  Bordoni, Simona; Ciesielski, Paul E.; Johnson, Richard H.; McNoldy, Brian D.; Stevens, Bjorn (2004). „The low-level circulation of the North American Monsoon as revealed by QuikSCAT". *Geophysical Research Letters*. **31** (10): n/a. Bibcode:2004GeoRL..3110109B. doi:10.1029/2004GL020009. ISSN 1944-8007. `|hdl-access=` бара `|hdl=` (help)
4. ↑  „Simona Bordoni Research Group at Caltech". *web.gps.caltech.edu*. Посетено на 2020-03-07.
5. ↑  „ISSNAF AWARD LAUREATE - ISSNAF - Italian Scientists and Scholars in North America Foundation". *www.issnaf.org*. Архивирано од изворникот на 2016-09-09. Посетено на 2019-04-12.
6. ↑  „Bordoni Receives 2009 James R. Holton Junior Scientist Award". *Honors Program*. Посетено на 2019-04-12.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
**Виданка Ѓорѓиевска** — македонска пејачка на народни и новосоздадени фолклорни песни.

Животопис
---------

Виданка Ѓорѓиевска е родена на 14 февруари 1948 година во Скопје. Професионално се занимава со музика од 1966 година. 18 пати била во Америка одржала концерти, 14 пати била во Австралија и многу концерти во Европските земји. Има издадено 13 албуми, како и 3 видеоалбуми. Виданка го поседува еден од најубавите и најтоплите гласови што се појавиле во македонската музика. Нејзини најпознати песни се: **Многу мерак имам бабо**, **Јоване море Јоване** и **Кирјана вино продава**. Таа е чест учесник на фестивалот "Гоце Фест" каде има некомку големи хитови на тој фестивал: "Одново ВМРО се роди", "Егејска", "Асном-1944" и други.

Творештво
---------

Виданка Ѓорѓиевска напишала следниве новосоздадени фолклорни песни:

* Пијаница, аман љубовџија,
* По мене не се лажи ти (заедно со Кочо Петровски)
* Моите усни љуби ги лудо (заедно со Кочо Петровски)

### Дискографија

* Vidanka Gjorgjievska, *Sakam da si moj*, RTB, EP 12 708.

Наводи
------

1. ↑  Vidanka Gjorgjievska, *Sakam da si moj*, RTB, EP 12 708.
Константин Бодин
**Константин Бодин** (XI век) ― зетски крал (1081-1101 година), син на кралот Михаило Зетски (правнук на Цар Самоил). Главен глумец во востанието на Ѓорѓи Војтех (1072-1073 година).

Востанието против Византија
---------------------------

На молба на Ѓорѓи Војтех, зетскиот крал им го испратил на помош својот син Бодин, со 300 војници. Во Призрен востаниците го прогласиле за свој владетел, давајќи му го името Петар, во чест на Петар Делјан. Со својата војска дејствувал во околината на Ниш. По паѓањето на Скопје во византиски раце, се упатил кон југ, но на Косово Поле, кај денешното место Паун. Неговата војска била поразена од Византијците, а тој самиот паднал во византиско заробеништво и бил одведен во Цариград. Подоцна, со помош на венецијански трговци, успеал да избега од затворот и да се врати во Зета.

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и д-р (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 84. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. 1 2  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 44–45. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Црквата Успение на Пресвета Богородица** е грчко-католичка црква и архитектонски споменик во селото Клицко во општината Комарно во Лавовската Област.

Изградена е во 1603 година на местото на претходниот дрвен храм, за кој се знае дека постоел уште во 1515 година. Сегашната црква е изградена на дабови темели од греди од липа.

Во 1687 година во црквата биле извршени поправки, за што сведочи натписот на западната врата. На источниот ѕид на олтарниот блок е зачуван натпис, кој укажува дека црквата била изградена на темел од тули во 1707 година. На источниот излез на северната фасада има издлабен натпис „Крадците ја украле црквата", кој датира од 1735 година.

Во 1808 и 1850 година, храмот бил поправен.

За време на советскиот период, од 1955 до 1989 година, просториите на црквата се користеле како архива и складиште за книги.

До црквата е и камбанаријата, изградена во 1673 година која е и архитектонски споменик.

Во 2008 година имаше пожар во црквата, пожарот делумно ги оштети покривот и ѕидовите, црквата е во фаза на реставрација.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Извори
------

* Кліцько // Україна Інкогніта

1. ↑  „Дерев'яну церкву у Кліцько продовжать реставрувати ще цього року • Фотографії старого Львова" (украински). 2021-11-04. Посетено на 2023-10-26. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Масаи Мара** е голем резерват во југозападна Кенија. Наречен е според народот Масаи и зборот „мара" на нивниот јазик, со значење „со точки": опис за круговите кои ги формираат дрвјата, џбуновите, саваната и сенките на облаците во оваа област. Овој национален парк е познат и по големите мачки кои живеат таму, како и по миграцијата на зебри, газели и гну која се случува секоја година од јули до октомври.

Географија
----------

Националниот парк Масаи Мара се протега на околу 1530 км2 во југозападна Кенија. Тоа е најсеверниот дел од еко системот Мара-Серенгети, кој покрива околу 25.000 км2. На југ се граничи со паркот Серенгети, а на север, исток и запад со пасторалните имоти на Масаи. Санд, Талек и Мара се најголемите реки во овој национален парк, а сезонски се појавуваат и поточиња.

Најголемиот дел од резерватот е покриен со трева; на југоисток расте дрвото акација, а дивите животни се концентрирани најмногу во западниот дел. Делот кој е најпосетен од туристи се наоѓа на 224 км од Наироби.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Информации за заштитени области во светот: Масаи Мара
* Министерство за туризам на Кенија - Масаи Мара, национален резерват Архивирано на 24 октомври 2008 г.
* The Mara Triangle – Официјална страница; ги содржи документите од истражувањата во Масаи Мара

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 226994754
* GND: 4193009-5

 |

 |
**Сесил Инес Ботвел Воге** ФРСЕ (1898 – 1978) бил шкотски лекар, биохемичар и генетичар од 20 век. Специјалист за контрацепција, во авторство најчесто се јавува како **C. I. B. Voge**.

Живот
-----

 46 Гилмор Место, Единбург
 Гробот на Сесил Воге, гробиштата Гранџ
Воге бил роден во Единбург во 1898 година, син на Јоханес Антон („Џон Ентони") Воге (д.1931) и неговата сопруга Елизабет Маргарет Ботвел. Тие живееле на местото Гилмор 46. Куќата датира од 18 век и е една од најголемите на улицата.

Во Првата светска војна се приклучил на Кралскиот летечки корпус како втор поручник.

Во 1930 година бил избран за член на Кралското друштво на Единбург за неговиот придонес во хемијата. Негови предлагачи биле Ендрју Причард, Вилијам Радерфорд, Џорџ Џејмс Алман и Џон Хатон Балфур.

Во 1933 година тој преземал важна студија, финансирана од Фондацијата Рокфелер и под раководство на FAE Crew во Одделот за истражување за одгледување животни во Единбург. Оваа студија за ризиците и придобивките од контрацепцијата била наречена „ *Студија на Воге"*, но предизвикала огромен раскол со Кру, кој потоа го нарекол предавник на науката, затоа што додал емоции во студијата.

Воге се повлекол во Хемпстед во 1963 година Починал на 19 јуни 1978 година. Тој е погребан со неговите родители на гробиштата Гранџ во јужен Единбург. Гробот лежи во најисточниот линеарен дел свртен кон главната источна патека.

Семејство
---------

Тој се оженил со Лили околу 1930 година. Нивни деца биле Сесили Џеј Би Воге и Ентони ВБ Воге.

Публикации
----------

* *Човечките крвни групи* (1929)
* *Сегашната состојба на трговијата со контрацептивни средства* (1933)
* *Хемија и физика на контрацепција* (1933)
* *Медицинска употреба на хлорофилот* (1948)

Наводи
------

1. ↑  Voge grave, Grange Cemetery
2. ↑  Edinburgh Post Office Directory 1898
3. ↑  City of Edinburgh Council, listed building records, 46 Gilmore Place
4. ↑  London Gazette 12 March 1918
5. ↑  *Biographical Index of Former Fellows of the Royal Society of Edinburgh 1783–2002* (PDF). The Royal Society of Edinburgh. July 2006. ISBN 0-902-198-84-X. Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-03-04. Посетено на 2019-02-17.
6. ↑  Disciplining Reproduction, by Prof Adele E Clarke
7. ↑  Electoral Register: Hampstead 1963
Карта на светските геолошки провинции.
**Геолошка карта** — посебна вид карта што се обидува да прикаже што се случува под површината на Земјата во одредена област. Користи бои и симболи за да претстави различни видови карпи и слоеви. Замислете ја како рендгенска снимка на земјата. Картата вклучува и посебни симболи за прикажување обележја како што се раседи, набори и други структури во карпите. Овие симболи прават да изгледа како овие обележја да имаат тримерен облик. На картата има и контурни линии што ја прикажуваат површината на одредени слоеви карпи и како може да изгледа земјата долу. Друг вид карта, наречена изопахитна карта, ги појаснува промените во дебелината на овие карпести слоеви. Сепак, може да биде незгодно да се покаже ова точно бидејќи карпите можат да бидат скршени, измешани или не во права линија под површината.

Наводи
------

1. ↑  „Introduction to Geologic Mapping | U.S. Geological Survey". *www.usgs.gov*. Посетено на 2024-01-19.
2. ↑  „What is a geological map. Institut Cartogràfic i Geològic de Catalunya". *www.icgc.cat* (англиски). Посетено на 2024-01-19.
3. ↑  „3.3: Geological Maps". *Geosciences LibreTexts* (англиски). 2020-06-08. Посетено на 2024-01-19.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Геолошка карта" на Ризницата ? |

* IGME 5000 International Geological Map of Europe and Adjacent Areas Архивирано на 9 март 2017 г.
* Geological Field Mapping Techniques Архивирано на 19 септември 2021 г.
* USGS National Geologic Map Database
* Geologic Maps from the National Park Service
* Geology of Britain viewer Архивирано на 2 декември 2016 г.
**Крсто Енчев** ( 1912
 во Лехово, Валовишко — 16 јануари 1999

 во Сиднеј, Австралија) — литературен трудбеник, борец за правата и слободите на македонскиот народ.

Животопис
---------

Со својата фамилија се населил во с. Јаново, околија на Сандански.

По убедување бил анархист и антикомунист, поради што е прогонуван од бугарскиот комунистички режим. Во 1950 година успева да емигрира во Австралија оставајки ја жената и четирите сина, кој потоа биле преселени во Ловечкиот регион. Таму, тој е еден од водечките организатори на македонската дијаспора. Заедно со уште неколкумина македонски емигранти (Александaр Христов, Ангело Вретовски, Георги Чочков, Митре Моjсовски и други) во 1980 година го основа весникот "Народна Волја", чие излегување ќе го помага до крајот на животот.

Крсто Енчев е пирински Македонец, кој целиот свој живот го посветил борејки се за праведни идеали и достоинство на македонскиот народ. Врховен идеал во непоколебливата титанска борба која е за независна и самостојна обединета македонска држава. Единствено правилна идеја за секој национално осознаен Македонец. Во мемоарите опишана е борбата на Македонците за независна обединета Македонија.

Својот бурен живот Енчев го има опишано во книгата "Автобиографија - спомени". Спомените му се пишувани на англиски јазик, а во превод на бугарски јазик се објавени во Бугарија, првиот дел во Софија во 1999 година, а вториот дел посмртно во Благоевград во 2003 година. Починал во Австралија.

Наводи
------


1. ↑  „НАРОДНА ВОЛЈА". *www.narodnavolja.com*. Посетено на 2022-07-16.
2. 1 2  Enchev, Крсто; Енчев, Khristo Enchev (2009). *Pirinskiot stradalnik*. Скопје: ИП Пирин. стр. 339–340. ISBN 978-9989-2917-4-6. OCLC 726606288.CS1-одржување: датум и година (link)
3. ↑  „Човечки принципи и идеи за вистински мир меѓу народите". *Македонска нација*. Посетено на 2022-07-16.
4. ↑  „НАРОДНА ВОЛЈА". *www.narodnavolja.com*. Посетено на 2022-07-16.
5. ↑  *ТВ ТЕРА - Објавен вториот дел од мемоарите за Пиринскиот страдалник 27 10*, Посетено на 2022-07-16

Надворешни врски
----------------

* Чест и почит - Крсто Јанчев Димитров
**Тестереп** (или Тер Стрееп) — поранешен остров покрај белгиското крајбрежје. Островот првпат бил спомнат во 992 година. Тестереп бил населен уште во 7. и 8. век. Рибарски села биле расрфлани по островот, меѓу нив биле Остенде и Вестенде. Остенде се наоѓал на источниот крај (Oost-ende), Вестенде се наоѓал на западниот крај (West-ende), и Миделкерке (буквално 'средна-црква') на средината на островот. Тој служел главно за одгледување овци.

Подоцна, со опаѓањето на морското ниво, островот се поврзал со белгиското крајбрежје.

Наводи
------

1. ↑  Jaarboek voor Middeleeuwse geschiedenis 2004(7), стр. 48
2. ↑  Архива на Остенде[*мртва врска*]
3. ↑  Jaarboek voor Middeleeuwse geschiedenis 2004(7), стр. 60

Координати: 51°11′24″N 2°49′48″E﻿ / ﻿51.19000° СГШ; 2.83000° ИГД﻿ / 51.19000; 2.83000
Платформа со кукли хина
**Хинамацури** (јапонски: 雛祭り) — традиционален јапонски празник што се слави на 3 март секоја година. Познат и како **Денот на куклите** или **Денот на девојчињата**, тоа е посебна прилика да се моли за здравје и среќа на младите девојчиња во Јапонија. Празникот потекнува од периодот хеиан (794 — 1185) и се развил со текот на времето, станувајќи важен културен настан. За време на Хинамацури, семејствата прикажуваат збир украсни кукли наречени „кукли хина" на повеќеслојна платформа покриена со црвен тепих. Куклите го претставуваат императорот, императорката, придружниците и музичарите на императорскиот двор за време на периодот хеиан. Секоја кукла е облечена во истанчана традиционална облека, а експозицијата е често придружена со украси како што се праскови цветови и минијатурен мебел.

Семејствата слават со поканување на пријатели и роднини во своите домови за да им се восхитуваат на куклите хина и да уживаат во посебна храна и пијалаци, вклучувајќи чираши-зуши (расфрлано суши), хишимочи (оризови колачиња во облик на дијамант) и широзаке (слатко бело саке). Тоа е радосен настан исполнет со желби за благосостојба и процветување на младите девојчиња, а празникот има значајно културно и семејно значење во Јапонија.

Наводи
------

1. ↑  Nussbaum, Louis-Frédéric (2005). "Hina Matsuri" in *Japan Encyclopedia*, p. 313.
2. ↑  Sosnoski, Daniel (1996). *Introduction to Japanese culture*. Tuttle Publishing. стр. 10. ISBN 0-8048-2056-2. Hina matsuri.
3. ↑  Pate, Alan Scott (2008). *Japanese Dolls: The Fascinating World of Ningyo*. Tuttle Publishing. ISBN 978-4-8053-0922-3.
4. ↑  „Hinamatsuri, A Day of Celebration For Girls". *VOYAPON* (англиски). 2 March 2016. Посетено на 1 March 2018.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ризницата има слики и снимки поврзани со:
雛祭り (категорија) |

* 
* Hinamatsuri in Sado, Niigata, Japan (Doll's Festival)
* Video on Hinamatsuri (Hinamatsuri Girls' Day | Doll's Festival)
**Гимназијата „Кочо Рацин"** се наоѓа во Велес, Општина Велес.

Основање и развој
-----------------

Гимназијата била основана во школската година 1857/58 и било прво словенско училиште што давало повисоко образование од основното. Истата година било основано друго гимназиско (класно) училиште. Во седумдесеттите години ова класно училиште прераснало во IV-класно по што дошло до соединување на двете училишни настојателства во едно. Периодот на поранешна Југославија бил период на прогресивни идеи и борба против ненародниот режим, па поради комунистичка активност, голем број ученици биле сослушувани од полициските власти, а Лазо Богданов и Ганчо Хаџипанзов биле исклучени од гимназијата.

### Настава на македонски јазик

На 1 февруари 1945 во просториите на тогашната гимназија се собрале голем број родители и ученици и со скромна приредба го одбележале отпочнувањето на наставата во Гимназијата, за првпат на македонски јазик. Бил назначен директор и единаесет професори, а од истата година Гимназијата го носи името „Кочо Рацин".

### Штрајк од 1942

На 14 март 1942 учениците од велешката гимназија организирале тридневен штрајк, на кој му се придружиле и голем број работници кои енергично протестирале против одлуката на училишните власти за исклучување на учениците скоевци.

### Бојкот во 2015

Славењето на 73 години од штрајкот на велешките гимназијалци прерасна со бојкот на настава.

Измените во реформираното средно гимназиско образование од страна на Владата на Р Македонија и Mинистерството за образование и наука (МОН) предизвика револт кај учениците во гиманзијата. Тие добија поддршка од Средношколски пленум-Велес и почнаа со бојкот на наставата.

Бојкотот беше згаснат за само еден ден од страна на директорот на гимназијата.

Освоени награди
---------------

Во изминатите шеесетина години работење учениците и наставниците, како и гимназијата како институција имаат добиено голем број признанија, пофалби и награди. Повеќе од дваесет наставници се одликувани, осум се добитници на *Златната плакета од СИЗ за образование*, пет се добитници на *Ноемвриското признание* од Општина Велес, двајца особено истакнати педагошки работници и уште многу други награди и признанија. Гимназијата како институција ја освоила *Деветтоноемвриската награда на Собранието на Општина Велес* во 1974, и *Климентовата награда* добиена во 1977.

Познати личности кои учеле во ова училиште
------------------------------------------

* Ганчо Хаџипанзов
* Лазо Богданов
* Димитар Апасиев
* Васил Зафирчев

Познати личности кои предавале во ова училиште
----------------------------------------------

Надворешни врски
----------------

* „Велешката гимназија слави 150 години"
**Биосферен резерват Чамела-Куиксама** — природен резерват на тихоокеанскиот брег на мексиканската држава Халиско. Паркот е основан во 1993 година и зафаќа 131,42 квадратни километри во општината Ла Хуерта. Земјата е планинска и содржи сува тропска шума и ридови и алувијални рамнини.

 Рипарска шума покрај реката Куиксама

Див свет
--------

 Западно-мексиканска Чачалака, ендемска тихоокеанска падина, шетајќи во шумската крошна
Дивиот свет вклучува јагуар, пума, оцелот, јагуарунди, којот, коати, армадило, скан, белоопашст елен, пекари, американски крокодил, геко, потоос, соколи, луњи, штркови, мршојадци, удави, отровници, корални змии, жаби, морски желки, опосуми, ара и клукајдрви. Покрај тоа, регионот на Тихоокеанската падина во Мексико и самиот резерват поддржуваат висока разновидност на неотропски видови преселни птици во текот на зимата.

Заштита
-------

И Националниот автономен универзитет во Мексико (УНАМ) и еколошката фондација Куиксама, поседуваат поголем дел од земјиштето во резерватот. Резерватот е загрозен од развојни проекти во граничните делови.

Биолошка станица УНАМ
---------------------

Во 1971 година, Биолошкиот институт на Националниот автономен универзитет во Мексико, изградил истражувачка станица во резерватот.

Главните цели биле:

* Зачување ги околните екосистеми.
* Проучување ја структурата и функцијата на екосистемите.
* Нудење услуги кои помагаат во развој на истрагата и научната комуникација.

Наводи
------

* 

1. ↑  „Chamela-Cuixmala Core Zone Biosphere Reserve". Архивирано од изворникот на 2018-06-16. Посетено на 15 June 2018.
2. ↑  „Reserva de la Biosfera Chamela-Cuixmala". *Ramsar Sites Information Service*. Посетено на 25 April 2018.
3. ↑  Rodrigo Nuanaez; Brian Miller; Fred Lindzey (2000). „Food habits of jaguars and pumas in Jalisco, Mexico". *Journal of Zoology*. **252** (3): 373–379. doi:10.1111/j.1469-7998.2000.tb00632.x. Посетено на 2006-08-08.
4. ↑  „ESTACION CHAMELA". *www.ibiologia.unam.mx*. Архивирано од изворникот на 2020-07-12. Посетено на 2016-01-08.

Надворешни врски
----------------

 Архивирано на 12 јули 2020 г.

Parks watch Архивирано на 26 април 2017 г.
**Белоградчик** (бугарски: *Белоградчик*) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Белоградчик во Видинската Област. Има население од околу 4.723 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа во подножјето на Стара Планина, на околу 50 километри јужно од реката Дунав и на околу 67 километри од регионалниот центар Видин. Градот е многу блиску до Белоградчичките Стени, кои зафаќаат површина од 90 квадратни километри и достигнуваат висина до 200 метри.

Историја
--------

Населбата настанала во времето на Римјаните, кои изградиле тврдина на истото место каде што се наоѓаат денешните остатоци од Белоградчичката тврдина.

Во 14 век, Белоградчик бил дел од Видинското Царство, а Белоградчичката тврдина била меѓу најтешките за освојување во земјата.

По османлиската инвазија за градот се откриени податоци во османлиски регистар од 1454 година. За време на османлиското владеење, жителите главно се занимавале со занаетчиство и земјоделство. Во 1850 година, во областа избувнало востание, кое било задушено во крв.

Белоградчичката тврдина била обновена во сегашната форма и по ослободувањето на Бугарја. Во војната од 1885 година, набргу по обединувањето на Источна Румелија со Кнежевството Бугарија, Србите го направиле првиот обид да го заземат градот, но биле поразени.

На почетокот на Балканската војна, пет лица од Белоградчичк доброволно се пријавиле во Македонско-одринското ополчение.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  История на Сръбско-българската война 1885 г. Щаб на армията – Военно-историческа комисия. София, Държавна печатница, 1925, стр. 710 – 712
3. ↑  Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. : Личен състав по документи на Дирекция „Централен военен архив". София, Главно управление на архивите, Дирекция „Централен военен архив" В. Търново, Архивни справочници № 9, 2006. ISBN 954-9800-52-0. с. 829.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на Општината Белоградчик

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Хенри Мортон Стенли** (англиски: *Sir Henry Morton Stanley*, 6 јануари 1841

 - 10 мај 1904

) е велшко-американски новинар и патешественик, кој ја иследувал Африка.

Тој во 1871 година се прославил со „*спасувањето*" на шкотскиот истражувач Дејвид Ливингстон, за кого погрешно се верувало дека се изгубил во Африка. До 1889 година повеќепати патувал во Африка при што ги открил езерата Албертово, Едвардово и Леополдово, како и планинскиот масив Рувензори, а вршел и испитување на голем дел од сливот на реката Конго. Највисоката планина во масивот е наречена Стенли во негова чест.

Кога наполнил 15 години заминал во Њу Орлеанс, САД каде се спријателил со богатиот трговец Стенли. По воената обука учествувал во Американската граѓанска војна на двете страни. Во тоа време започнал да се занимава со новинарство, каде станал еден од најблиските соработници на Џејмс Гордон Бенет, основач на Њујорк Хералд. Неговиот син во 1869 година го замолил на Хенри Стенли да го пронајде шкотскиот мисионер Дејвид Ливингстон, за кој се знаело дека се наоѓа во Африка но за него се немало слушнато долго време.

Така, во 1871 година, по налог на сопственикот на "Њујорк Хералд" Џејмс Гордон Бенет, Стенли се упатил во потрага на Дејвид Ливингстон во Централна Африка. Експедицијатата целосно била финансирана од новинскиот магнат, но главната причина за организирањето и спроведувањето на експедицијата била рекламирањето и зголемувањето на тиражот на весникот, кои целосно биле оправдени подоцна. На 21 март 1871 заминал на запад во Источна Танзанија. Пристигнал во Табора, но разбрал дека директниот пат кон езерото Танганика бил отсечен поради востанието на локалните племиња против арапските робови, поради што експедицијата прави голема заобиколување од југоисток и југ. На 6º ЈГШ. и 34º ИГД врти на запад-југозапад и продолжил кон реката Угала. На 10 ноември пристигнал во Уџиџи, каде што го најдел Дејвид Ливингстон и до февруари 1872 учествувал во неговите истражувања. Во март во Табора, Стенли се разделил со Ливингстон, ги зел неговите писма и дневници и заминал за Европа. Кога по една година Ливингстон починал, Стенли решил да продолжи со случајот - да ја открие тајната на изворите на реката Нил.

Стенли починал на 10 мај 1904 година.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 27071894
* LCCN: n80044787
* ISNI: 0000 0001 2125 1501
* GND: 118616781
* SELIBR: 208189
* SUDOC: 027147312
* BNF: cb11925428z (податоци)
* BIBSYS: 90941691
* MusicBrainz: b2b2e0f6-60fc-4332-b03b-79320682b290
* NLA: 35520091
* NDL: 00457458
* NKC: jn20010420020
* BNE: XX894411
* CiNii: DA02802557

 |

 |
Јан Замојски — важен полски магнат од XVI век
**Магнат** (латински: *magnas*, т.е. „голем човек") — благородник што зазема висока положба по раѓање, богатство или други квалитети. Во средновековието, изразот се користел за да се разликуваат големите земјопоседници и богатите војсководци (херцози, грофови итн.) од барони.

Во Англија, магнати биле исклучително богатите благородници што се појавиле откако Едвард III го раскинал кралството меѓу неговите синови наместо да го остави на еден син. Зголемениот судир меѓу овие благородници (и нивните наследници) и спорот околу кралската титула довеле до внатрешни војни, како Војната на розите.

Во денешно време, изразот магнат (со синоними како тајкун, голем индустријалец, барон) се користи за деловен магнат — исклучително богат и влијателен стопанственик.

Наводи
------

1. ↑  „Magnates and kings". *National Museum of Denmark* (англиски). Посетено на 2024-03-21.
2. ↑  „магнат" — Дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „магнат" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  Pugh, T. B. (1972). „The magnates, knights and gentry". Во S. B. Chrimes, C. D. Ross and R. A. Griffiths (уред.). *Fifteenth-Century England, 1399–1509: Studies in Politics and Society*. Manchester University Press. стр. 86. ISBN 9780064911269. Посетено на 17 July 2013.

Надворешни врски
----------------

* Magnets throughout the history
**Коњавската Планина** (бугарски: *Конявска планина*) — планина во западна Бугарија на околу 10 километри североисточно од Ќустендил и на околу 70 км југозападно од главниот град Софија. Највисоката и точка е врвот Виден (1.487 м). Таа е дел од Коњавско-милевска планинска група.

Географија
----------

Планината е ограничена од запад од долината на реката Струма, на исток се соединува со Верила преку седлото Уши, а на север и на југ граничи со Радомирската и Ќустендилската котлина. Таа е со површина од 237 квадратни километри и просечна надморска височина 930 метри. Коњавска Планината се дели на четири дела - Ришки, Виденски, Колошки и Кориловски, со највисок врв Виден (1,487 м). Интересен објект во планината е Чокљово мочуриште. Тоа се наоѓа во близина на селото Драгомирово на 880 метри надморска височина и претставува најголемото тресетно мочуриште во Бугарија со површина 1,5 квадратни километри.

Коњавската Планина е изградена главно од среднотријаски варовници, седиментни гранити и метаморфни карпи. Преовладуваат седиментните карпи и тоа заедно со блоковата раседна изградба на планината создава поволни услови за развој на карстен процес, како последица на што се случиле пештери и карстни извори. Од Коњавската Планина извираат многу притоки на реката Струма. Таа е природна граница на средоземното климатско влијание во Ќустендилската котлина. Тука расте претежно бука, цер, благун, габер, храстови и тревни формации. Северните падини се покриени со дабови и букови шуми, а јужните се слабо зашумени.

Наводи
------

1. ↑  „www.visit-kyustendil.eu - Коњавска Планина". Архивирано од изворникот на 2012-03-15. Посетено на 2012-05-01.

Поврзано
--------

* Бугарија
* Планини во Бугарија
* Географија на Бугарија

|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**„Директор над сите"** (дански: *Direktøren for det hele*) – филм на режисерот Ларс фон Триер од 2006 година. Главните улоги ги играат: Јенс Албинус, Петер Ганцлер и Фридрик Пер Фридриксон.

Синопсис
--------

Сопственикот на една информациско-телекомуникациска фирма сака да ја продаде, но единствената пречка е тоа што поставил фиктивен директор за да ги прикрие недозволените активности на фирмата. Кога потенцијалните купувачи посакуваат да разговараат со директорот, сопственикот изнајмува еден глумец кој треба да го замени директорот во преговорите. Глумецот сфаќа дека на испит е неговиот морал, кој не е на завидно ниво.

Наводи
------




1. ↑  Шеф над шефовима (пристапено на 5.6.2023)
Чанта од марката Барбери
Рачен сонцобран како моден додаток во 1915 година
**Моден додаток** или **моден прибор** — предмет што служи за надополнување на облеката и се одбира со цел да служи како додаток на нечиј изглед. Ваквиот додаток влијае дополнително да дојдат до израз идентитетот на личноста и личното обележје со оглед на тоа што постојат додатоци коишто се разликуваат во обликот, големината, боите итн. Поимот влегол во употреба во XX век.

Историја
--------

Во викторијанската мода, додатоците како ладало, сонцoбран и ракавици имале значење во поглед на родот, расата и општествената класа на жената. Во тој период, општиот правец бил жените да се прилагодуваат или да се стремат кон поспокоен животен стил. Како последица на тоа, жените често ги користеле ракавиците и маските како знаци за работа.

На почетокот од 16 век, мажите со повисок општествен статус во Италија носеле шапки со значки како украс којшто потсеќал на оние коишто на своите капи ги носеле припадниците на војската. Значките на шапките често биле носени заедно со украсен меч и балчак. Тие претставувале модни плакети и често прикажувале сцени со лично значење за оној којшто ги носел.

Видови
------

Модните додатоци може грубо да се поделат во две општи групи: додатоци коишто се држат и додатоци коишто се носат. Традиционално, првата група вклучува чанти, ладала, рачни сонцобрани, паричници, бастуни и мечеви. Додатоците коишто се носат вклучуваат јакни, чизми, чевли, вратоврски, шапки, каиши, ракавици, рачни часовници, чорапи и разни видови накит.

Видот на додатокот којшто поединецот одбира да го држи или носи за да ја надополни својата облека може да се определи преку неколку чинители, како што е природата на пригодата каде што оди. На пример, ако поединецот оди на работа, тогаш неговиот/нејзиниот избор на додаток ќе се разликува од оној кога се оди на пијачка или вечера. Според тоа, различни додатоци се одбираат во зависност од тоа дали станува збор за работа или разонода. Слично, економскиот статус на поединецот, како и религиската и културна позадина исто така може да бидат чинители на изборот.

Поврзано
--------

* Статусен симбол

Наводи
------

1. 1 2  Valerie Cumming; C. W. Cunnington; P. E. Cunnington (15 November 2010). *The Dictionary of Fashion History*. Berg. стр. 1. ISBN 978-1-84788-533-3. Посетено на 9 јануари 2012.
2. ↑  Ariel Beaujot (June 2012). *Victorian Fashion Accessories*. Berg. стр. 1. ISBN 9781847886828.
3. ↑  Marika Leino (7 December 2012). *Fashion, Devotion and Contemplation : The Status and Functions of Italian Renaissance Plaquettes*. Peter Lang AG. стр. 1. ISBN 9783039110681.
4. ↑  „Clothing & Accessories". *National Museum of American History* (англиски). Архивирано од изворникот на 2018-08-27. Посетено на 27 август 2018.

Надворешни врски
----------------

* Моден додаток на Ризницата ?
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

*Џексон Полок*
**Пол Џексон Полок** (англиски *Paul Jackson Pollock*) (Коди, 28 јануари  1912

 - Спрингс, 11 август  1956

) бил американски сликар.

На почетокот бил експресионист, а подоцна преминува на апстрактен израз. Извршил силно влијание на современото сликарство и надвор од границите на САД. Паралелно како што растела неговата слава, тој сѐ повеќе пиел, исто како Џек Керуак. Во последната фаза од своето творење на платното фрла бои со четката, а не слика во вистинска смисла на зборот, па затоа го добил прекарот „Џек мачкачот". Загинал во 44 година од својот живот која со автомобилот се закачил во дрво. Имал две животни сопатнички. Едната ја убил, додека другата преживеала. По смртта, од ателјето му биле продадени сликите кои тој не ги имал за тоа наменето.

Животопис
---------

Се родил на 28 јануари 1912 година на ранчот Воткинс во гратчето Коди, на северозапад од државата Вајоминг, како најмлад од петте синови на фармерот Леров Меклури и домаќинката Стела Меј. Додека во потрага за подобар живот се селеле во Аризона и Калифорнија, мајката се надевала дека синовите нема да завршат како припрости фармери каков што бил нејзиниот маж. Современиците подоцна за Полоковиот проблематичен карактер - неконвенционално облекување, носење на долга коса која не била примерна за добрите момци во тоа време, и постојаното спротивставување на авторитетите - причините ги наоѓале во мајчиното влијание. Имено, иако сонувала дека синовите ќе ѝ станат уметници, не им подарувала ни доволно време, ни мајчина љубов. Освен тоа, со оглед на нивните чести преселби, Џексон ниту во еден град не стигнал да најде добри пријатели. Во првите десет години од неговиот живот, семејството се селело десет пати, секој пат во различен град.

Наводи
------

1. ↑  „Jackson Pollock". Архивирано од изворникот на 2021-01-30. Посетено на 2021-02-04.
2. ↑  Jackson Pollock and his paintings

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 12316903
* LCCN: n80034261
* ISNI: 0000 0001 2099 1276
* GND: 118595555
* SELIBR: 209099
* SUDOC: 02731975X
* BNF: cb119387815 (податоци)
* BIBSYS: 90091364
* ULAN: 500015134
* MusicBrainz: d67e492a-3c84-4e93-be60-5fe96febf363
* NLA: 35427527
* NDL: 00453060
* NKC: mzk2003169564
* BNE: XX966836
* CiNii: DA01744400
* RKD: 64139

 |

 |
**Брита Хасо** (1936 – 14 февруари 2015 година) (позната и како Брита Калмер-Хартнагел) била шведска глумица и новинарка. Претежно позната по пишување написи за училишни и педагошки теми. Хасо студирала да стане глумица во театарската школа на „*Кале Флајгар"* во Стокхолм, Шведска, во 50-тите години на минатиот век и кратко време откако ја започнала својата кариера го запознала Хари Хасо (познат и како Карл Хартнагел) Шведскиот/Германскиот филмски режисер и камерман, се омажила во 1961 година. Останале во брак сè до неговата смрт во 1984 година. Таа започнала да работи како новинарка во *Хелсингборг Дагблад* во Хелсингборг, Шведска во 1966 година и работела таму сè додека не се пензионирала во 1998 година. Таа почина на 79 години на Денот на вљубените 2015 година.

Користена литература
--------------------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2021-05-08. Посетено на 2020-10-06.
2. ↑  sv:Harry Hasso
3. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 2015-06-22. Посетено на 2015-06-22.
4. ↑
**Елизабет К. Ведерхед**, попозната како **Бетси Ведерхед**, е американски климатолог, атмосферски научник, владин претставник и професор.  Таа била назначена во 2020 година од претседателот на Соединетите Американски Држави, Доналд Трамп, да раководи со Националната климатска проценка (НКП).

Биографија
----------

Пред да работи за владата на Соединетите Американски Држави, Ведерхед работела во приватниот сектор за Јупитер интелигенција. На Универзитетот во Колорадо и Кооперативниот институт за истражување во еколошки науки, таа ги проучувала климатските промени на Арктикот и моделирањето на климатските прогнози.

Наследникот на Трамп, Џо Бајден, ја отстранил Ведерхед од позицијата во април 2021 година, заменувајќи ја со Алисон Криминс.  Во Претставничкиот дом, двајца републиканци прашале зошто администрацијата на Бајден ја отстраниле од нејзината улога да ја надгледува НКП, тврдејќи дека нејзиното отстранување е политички мотивирано.

Наводи
------

1. ↑  „White House taps mainstream climate scientist Betsy Weatherhead to run key report". *The Washington Post*. 2020-11-04. Посетено на 2021-11-02.
2. ↑  Brasch, Sam. „Trump Administration Picks Colorado Scientist To Lead Its Next Climate Assessment". *Colorado Public Radio*.
3. ↑  „Betsy Weatherhead, director of National Climate Assessment, removed by White House". *The Washington Post*. 2021-04-18. Посетено на 2021-11-02.
4. ↑  Tollefson, Jeff (July 16, 2021). „Influential US climate report moves ahead — under new leadership". *Nature*. doi:10.1038/d41586-021-01969-x.
5. ↑  „Republicans ask why White House removed climate scientist". *AP News*. May 4, 2021.
6. ↑  Choi, Matthew; Adragna, Anthony (2021-05-04). „Biofuels want in on the action". *Politico*.
7. ↑  Lucas, Fred (May 14, 2021). „House GOP seeks answers on Biden White House's ouster of climate official". *Fox News*.

Надворешни врски
----------------

* „Elizabeth Weatherhead Group". *CIRES*. March 24, 2016.
* Бетси Ведерхед објавени подредени дела од Гугл сколар
**Батaвите** се германско племе, кое потекнува од Хетите. Тие се оделиле од нив поради внатрешните несогласувања. Во околу 50 п.н.е. тие се населиле по течението на река Рајна, во римската провинција Галија Белгика. Во 12 п.н.е. биле покорени од страна на римјаните, и од тој момент тие се сметаат за големи сојузници на Римското Царство. Единственото востание на овој народ против Рим е во 69 година кога успеале да освојат еден цел легион во близина на денешниот град Ксантен.

Батaвијанците биле споменети во 355 година во времето на Констанциј II (317 - 361), кога со нивните острови веќе владееле франките, а подоцна тие биле претопени.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Германски народи |
| --- |
|  |
| Алемани •  Англи •  Батави •  Бургунди •  Вандали •  Визиготи •  Гепиди •  Готи •  Дани •  Јути •  Квади •  Кимбри •  Лангобарди •  Лугии •  Маркомани •  Немети •  Остроготи •  Руги •  Саксонци •  Свеви •  Свеи •  Скири •  Таифали •  Тевтонци •  Тенктери •  Франки •  Хети •  Херули •  Херусци |

 |