recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Портрет на Анастасија Головина во 1885 година
**Анастасија Головина** (бугарски: *Анастасия Головина*, позната и како **Анастасија Николау Берладски-Головина**, и **Атанасија Головина**, 1850-1933) — првата бугарска докторка.

Биографија
----------

Родена е во Кишинев. Дипломирала на Сорбона во 1878 година каде што ја бранела својата докторска теза „Хистолошки преглед на ѕидовите на артериите", што предизвикало воодушевување од научникот Џеан Шарко. Таа била првата Бугарка што завршила универзитет.

Работела во болници и училишта и била специјалист по внатрешни заболувања, како и психијатар. Имала контакти со прогресивните, револуционерни кругови во Бугарија и Русија во средината на 1870-тите.

Понатамошно читање
------------------

* Калчев, К. (1996): „Д-р Анастасија Головина. Една забравена балгарка "[Д-р Анастасија Головина. Заборавена Бугарка]. Велико Трново.

Наводи
------

1. ↑  Kalchev, K. (1996): "Dr Anastasia Golovina. Edna zabravena balgarka" [Dr. Anastasya Golovina. A Forgotten Bulgarian Woman]. Veliko Tarnovo.
2. ↑  R.J. Crampton (1 February 2007). *Bulgaria*. OUP Oxford. стр. 52–. ISBN 978-0-19-151331-2.
3. ↑  „Bulgarian women medical doctors in the social modernization of the Bulgarian nation state (1878-1944)". Посетено на 2015-09-07.
4. ↑  Poglubko KA (2015-04-20). „[Not Available]". *Asklepii*. **1**: 124–30. PMID 11636528.
Суперхеројот Капетан Марвел во *]Whiz Comics'*
**Суперхерој** (англиски: *superhero*) или **суперјунак** — измислен лик што поседува извонредни моќи или способности, кои обично се користат за борба против злосторништвото и заштита на општеството. Овие ликови често се појавуваат во стрипови, филмови, телевизиски емисии (adventures of superman 1951-1958) with reeves george) и други видови популарни медиуми. Суперхероите обично се прикажуваат како поединци со силни морални начела, кои често ги користат своите моќи за да им помогнат на оние на кои им треба помош и ја поддржуваат правдата.

Замислата за суперхерој има свои корени во древната митологија и фолклор, каде што вообичаени биле фигурите со боженствени способности или јуначки особини. Меѓутоа, современиот архетип на суперхерој се појавил на почетокот на XX век со објавување на стрипови со ликови како Супермен, Бетмен и Чудесната Жена. Овие ликови станале иконски симболи на херојството и правдата, вдахнувајќи поколенија читатели и гледачи.

Суперхероите често поседуваат низа извонредни способности, кои можат да вклучуваат суперсила, брзина, лет, заострени сетила и различни облици енергетска манипулација. Дополнително, многу суперхерои имаат исклучителни направи, оружја или возила што им помагаат во нивните напори за борба против злосторништвото. Додека некои суперхерои се раѓаат со нивните моќи, други ги стекнуваат преку научни опити, несреќи или мистични средства.

Суперхероите често се соочуваат со суперзлобници, кои поседуваат слични моќи или способности, но обично ги користат за опачени цели. Овие судири ја градат основата на многу суперхеројски приказни, често истражувајќи ги темите на доброто наспроти злото, природата на моќта и одговорноста, како и важноста на саможртвата за поголемо добро.

Наводи
------

1. 1 2  „Superhero Definition & Meaning". *Merriam-Webster* (англиски). Архивирано од изворникот November 5, 2014. Посетено на 2020-09-07.
2. ↑  „Superhero's | Define Superhero's". Dictionary.com. Архивирано од изворникот на November 13, 2014. Посетено на March 26, 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Суперхерој" на Ризницата ? |
**Анакондите** (науч. *Eunectes*) се род на големи неотровни удави. Можат да се најдат во тропскиот дел на Јужна Америка, во Колумбија, Венецуела, Гвинеја, Еквадор, Перу, Боливија, Бразил и на островот Тринидад.

Видови анаконди
---------------

Најпознати видови се зелената анаконда (*Eunectes murinus*), позната по тоа што е една од најголемите змии во светот. Зелените анаконди можат да пораснат и повеќе од 5,21м во должина и да достигнат тежина од 97,5 кг. Други анаконди се: жолтата анаконда (*Eunectes notaeus*), темноточекстата анаконда (*Eunectes deschauenseei*) и боливиската анаконда (*Eunectes beniensis*), откриена во 2002 год. во поплавените рамници на провинцијата Пандо во Боливија. Тоа бил првиот идентификуван нов вид на анаконда од 1936 год. и станал четвртиот познат тип во согласност со WWF.

Сите четири видови се водни змии што ловат други водни животни, вклучувајќи риби и речна живина. Постојат некои информации дека некои домашни животни,како козите и понијата,се плен на анакондите и дека ловат близу до водата. Средбите помеѓу луѓето и анакондите можат да бидат опасни, но тие обично не ловат луѓе. Сепак, заканите од анакондите се познати од стриповите, филмовите и авантуристичките приказни прикажани во Амазонската џунгла. Анакондите имаат навлезено во јужноамериканскиот фолклор, каде што понекогаш се прикажани како митски суштества наречени *Encantados*. Локалните општества и некои европски истражувачи имаат дадено информации за гигантски анаконди, легендарни змии со многу големи размери отколку оние потврдени од самите видови.

Во 2016 година, медиумите објавиле дека во пештерата Алтамира во Бразил била најдена мрша од анаконда, долга 10,6 метри и тешка повеќе од 400 килограми. Претходно, најдолгата анаконда со прецизно утврдени димензии имала 5,5 метри и била тешка околу 100 килограми.

Анакондата како мотив во уметноста и во популарната култура
-----------------------------------------------------------

* „Анаконда" (*Anaconda*) - песна на британската рок-група *Sisters of Mercy* од 1983 година.

Наводи
------

1. 1 2  McDiarmid RW, Campbell JA, Touré T. 1999. Snake Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference, vol. 1. Herpetologists' League. 511 pp. ISBN 1-893777-00-6 (series). ISBN 1-893777-01-4 (volume).
2. ↑  „Анаконда од 10 метри и 400 кг пронајдена во Бразил", *Дневник*, година XX, број 6175, вторник, 27 септември 2016, стр. 24.
3. ↑  DISCOGS, The Sisters Of Mercy ‎– Some Girls Wander By Mistake (пристапено на 2.12.2019)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Анаконди" на Ризницата ? |

Предлошка:SIA
| **Мпумаланга** |
| --- |
|  |
|
|
| **Површина** | 79,490 км2 |
| **Население** | 3,122,994 |
| **Јазици**: | Свати (30,8%)зулу (26,4%)ндебеле (12,1%)сепеди (10,8%) |
| **Раси**: | Црнци (92.4%)Белци (6.5%)Обоени (0.2%)Азијатци (0.2%) |
| **Главен град**: | Нелспруит |
| **Најголем град**: | Нелспруит |
| **Премиер**: | Табанг Макветла(АНК) |
| Местоположбата на Мпумаланга |

**Мпумаланга** (чиешто географско преименување од **Источен Трансвал** се случи на 24 август 1995) е покраина во ЈАР. Името значи "*место каде што изгрева Сонцето*" на јазикот Зулу. Мпумаланга лежи во источна ЈАР, северно од Натал и граничи со Свазиленд и Мозамбик. Таа е 6.5% од вкупната површина на ЈАР. На север граничи со Лимпопо, а на запад со Фристејт и Гаутенг. Главен град е Нелспруит. До 1994 Мпумаланга беше дел од покраината Трансвал.

Змејските Планини ја делат Мпумаланга на западна половина која се состои главно од тревни површини, опфатени со името Хајвелд и источна половина која се наоѓа на ниска алтитуда. Јужната половина на Кругерскиот национален парк е сместена во источната половина на Мпумаланга.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Покраини во Јужноафриканската Република |
| --- |
|  |
| 
* Гаутенг
* Западен Кејп
* Источен Кејп
* Квазулу-Натал
* Мпумаланга
* Лимпопо
* Северен Кејп
* Северозападна
* Фри Стејт

 | Знаме на ЈАР |

 |
**Политехничка школа** (француски: *École polytechnique* или едноставно *l’X*) — универзитет во Париз, Франција. Претставува еден од најпрестижните и најелитните универзитети и е член на таканаречената Institut polytechnique de Paris, основан во 1794 година.

Познати дипломци
----------------

* Огистен Луј Коши
* Анри Поенкаре
* Жозеф Луј Лагранж
* Анри Бекерел

Наводи
------

1. ↑  Institut Polytechnique de Paris

Надворешни врски
----------------

* Polytechnique
* Polytechnique Online

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 130890647
* LCCN: n80152864
* ISNI: 0000 0001 2158 1279
* GND: 16023907-2
* SUDOC: 027309320
* BNF: cb11863505r (податоци)
* NKC: ntk20211101746
* CiNii: DA07788908

 |

 |
Large peninsula in AntarcticaПредлошка:SHORTDESC:Large peninsula in Antarctica
Локација на брегот Оскар II на полуостровот Антарктик.
**Џејсон** (66°10′S 61°0′W﻿ / ﻿66.167° ЈГШ; 61.000° ЗГД﻿ / -66.167; -61.000)е голем полуостров на источниот брег на Земјата на Греам кој опфаќа неколку врвови главно покриени со снег.

Се издига над Ледениот гребен Ларсен и се протега од тесниот врат на копното источно од Купола Медеја за 42 nautical miles (78 kм), завршувајќи во Кејп Фрамнес.

Оваа одлика првпат била видена од морето на 1 декември 1893 година, од Карл Антон Ларсен, кој на еден од високите врвови му дал име „Монт Џејсон" по неговиот брод, „Џејсон *. Ларсен бил премногу далечен за детално да ја мапира областа, но во 1902 година Шведската антарктичка експедиција под Ото Норденшелд ја набљудувала областа од Борчгревинк Нунатак и пријавила дека врвовите што ги видел Ларсен се одделени од копното.*

Името „Островот Џејсон" последователно се користеше за откритието на Ларсен, но во 1955 година Истражувањето за зависности на Фолкландските Острови утврди дека оваа одлика е голем полуостров.
Aсонскиот полуостров (66°10'S, 61°00'W) е истакната одлика што се протега на околу 80 километри во ледениот гребен Ларсен од источниот брег на Антарктичкиот Полуостров и се состои од широко распоредени експозиции на карпи и неколку ледени куполи со надморска височина. до некои 600 m (сл. 1). Одликата првпат била видена од море на 1 декември 1893 година од страна на капетанот Ц.А. Ларсен, кој еден од високите врвови го нарекол „Планината Џејсон" по неговиот брод. Водејќи ја шведската антарктичка експедиција од 1902-1904 година, д-р Ото Норденшелд ја набљудувал областа од Борчгревинк Нунатак (66°03'S; 62°30'W) и известил дека врвовите што ги видел Ларсен биле одделени од Антарктичкиот Полуостров. Името „Островот Џејсон" последователно беше усвоено за оваа одлика, но во 1950-тите истражувачи кои припаѓаат на моментално именуваната Британска Антарктичка анкета (БАС) утврдија дека откритието на Ларсен е голем полуостров, под главно од калко-алкални вулкански карпи.

Поврзано
--------

* Точка Арго
* Пелиас Блаф

Further reading
---------------

* David J. Cantrill, Imogen Poole, *The Vegetation of Antarctica through Geological Time*, P 178

Надворешни врски
----------------

* Jason Peninsula Архивирано на 2 јуни 2020 г. on USGS website
* Jason Peninsula on SCAR website
* Jason Peninsula area satellite image

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Џејсон (полуостров)" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)


1. ↑  Jason Peninsula, Antarctica
**Браќата Вилбур и Орвил Рајт** се едни од најзначајните личности на 20 век и едни од најзаслужните за развојот на воздухопловството во последниве 100 години, а со тоа и напредокот на целата економија и технологија во денешниот свет. На 17 декември 1903 година, со леталото „Флаер - 1", Орвил го извршил првиот лет со машина потешка од воздухот (дотогаш летањето единствено било можно се балон на топол воздух). Првиот лет бил долг 36,5 метри, со брзина од 48 км. на час и на височина од 2,5 до 3,5 метри, и траел само 12 секунди. Иако летот бил мошне кус, со ова тие ги крунисале бројните напори од тоа време за изработка на летачки машини, и со тоа влегле во историјата на воздухопловството.

Биографски податоци
-------------------

Орвил Раjт на 4 години, април 1876.
Вилбур Рајт, околу 1877 година
Родени се во семејството на бискупот Милтон Рајт, и се двајца од четворицата синови на Сузан Катрин Рајт. Во нивната фамилија постои и едно женско дете Катерина. Вилбур, третородениот, е роден на мала фарма во близина на Миливил, Индијана на 16 април 1867 година, додека Орвил (1871-1948) и подоцна Катерина се родени во Дејтона. Нивниот татко константно ги менувал работните места, така што целата фамилија менувала живеалишта, иако куќата во Дејтона останала долго време во сопственост на семејството.

Браќата Вилбур и Орвил Рајт
Нивното домаќинство било место каде што децата постојано биле стимулирани за својот ментален напредок. Орвил за своето детство пишува: „*Ние ја имавме среќата да живееме во оклина во којашто постојано бевме охрабрувани да ги гониме своите интелектуални интереси; да истражуваме и прнаоѓаме сѐ што ќе нѝ паднеше на памет*". Куќата поседувала две библиотеки: книгите за теологија биле чувани во канцеларијата на бискупот, додека на подолниот кат се чувала голема и разновидна колекција. Иако бискупот Рајт бил строг човек, двата родители биле грижливи кон своите деца.

Семејството се преселува од Ричмонд, Индијана, назад во Дејтона во јуни 1884 година истиот месец кога Вилбур требало да дипломира. За несреќа, тој го напушта Ричмонд без да ја подигне својата диплома и наредната година се враќа во Централната Гимназија за понатамошни студии по старогрчки јазик и тригонометрија.

Наводи
------

1. 1 2  „Telegram from Orville Wright in Kitty Hawk, North Carolina, to His Father Announcing Four Successful Flights, 1903 December 17". *World Digital Library*. 1903-12-17. Посетено на 2013-07-22.
Мадагаскар е најголемиот остров во Африка
**Островска држава** или **островска земја** е суверена територија чии граници се дефинирани од сите страни со водена површина, и која има целосен суверенитет врз копнената територија. Во светот постојат повеќе островски држави, иако тренд во 20 век, е овие држави да се окрупнуваат, или да се припојуваат кон суверенитетот на копнена нација, како што е примерот со Холандија и Холандските Антили, каде што де факто постои сувереност но не и де јуре.

Островските држави се често мали по површина, а густината на население не изнесува повеќе од 8 луѓе на километар квадратен.

Според некои истражувања бројот на островските држави драстично ќе се намали до крајот на 2110 година, кога и се очекува пораст на нивото на морето за повеќе од 1 метар.

Поврзано
--------

* Список на островски земји

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4443990-8
* NKC: ge131501

 |

 |
**Герман Петров Христов - Дамовски** — роден на 1 септември 1899

 година во село Герман, Егејска Македонија. Син е на војводата Петар Христов-Германчето.

Во 1916 година емигрира во Бугарија поради тортура од страна на грчките власти. Во 1918 година му се придружува на работничкото движење во Софија, а во 1924 година станал мајстор шивач. Соработувал со лево ориентирани македонски емигранти и бугарски комунисти. Во 1934 учествувал во убиството на пунктов начелник на ВМРО во градот Варна. Осуден на смрт од ВМРО, исто и од бугарски суд, но подоцна е оправдан. Во 1937 година е интерниран во градот Котел заради поддршка на комунистичкото движење, а во 1938 пак е интерниран во градот Берковица, Клисурски манастир, во врска со убиството на генералот Пеев.

За време на Втората светска војна, 1941 им помагал на заробеници од италијанскиот фронт. Во 1943 година група од 5 илегалци, коишто доаѓале во Македонија од Србија, начело со Богоја Фотев биле уапсени на гара Ристовец од бугарската полиција. Благодарение на врските на Герман Дамовски со бугарски комунисти во разни служби, тие се ослободени. Истата година се враќа со семејството во Македонија и се поврзува со партизаните кај селото Бистрица, Битолско.

Во 1945 година се присоединува кон борбата против грчката власт како организациски секретар на Окружниот одбор на НОФ за Леринско. Помага за изградба на македонски училишта, подготовка на македонски учители, создавање на ансамбли итн. во селата Герман и Желево. Дејствува како партизан и организатор во Преспанско, Леринско, Костурско, Кајларско. Се истакнува во 74 дневните борби на Грамошта, сè до капитулацијата на ДАГ во 1949 година кога повторно емигрира во Полска.

Наклеветен од грчки комунисти како божемен титовист, на 23 ноември 1949 бил исклучен од КПГ. Во март 1950 бил затворен. Вроцлавскиот градски суд одлучил да биде ослободен, но во 1952 наново бил покренат процес против него од страна на грчките комунисти, заради неговиот цврст став за правата на Македонците, и пак оправдан. Во град Згожелец третпат бил уапсен и екстрадиран во Бугарија. Таму во април 1952 година наново бил суден и испратен во логорот Белене, каде што престојувал сè до 6 јануари 1954.

Извори
------

* Егејска Македонија во НОБ 1946, Том III, Скопје 1976.
* Егејска Македонија во НОБ 1949, Том VI, Скопје 1983.

Надворешни врски
----------------

* Обраќане на Герман Дамовски до Бугарската Комунистичка Партија, 1957 година[*мртва врска*]
**Шамил Асгаров** или **Шамил Аскеров** 1929, Агчакенд– 20 мај 2005, Баку, бил курдски научник, поет и истражувач на историјата на Курдите во Азербејџан. Тој бил водач на големата курдска заедница во Калбајар, поседувал библиотека со фонд од 30.000 книги за кавкаските Курди и нивната историја и бил основач и поранешен директор на Курдскиот музеј во Келбаџар пред тој град да биде окупиран од Ерменските сили и поранешното население било принудено да побегне во 1993 година. Тој исто така бил уредник на курдскиот весник *Денге Курд* објавен од 1991 до 2004 година во Баку, Азербејџан. Шамил Асгаров ја превел класичната курдска љубовна приказна *Мем и Зин* на азербејџански и бил автор на 17 други книги меѓу кои едната, *Ферхенге*, курдско-азербејџански речник, бил објавен во 1999 година со поддршка на Фондацијата Сорос.

Синот на Шамил, Калид, фотограф за Ројтерс, ја документирал приказната за ужасното бегство на Асгаров од Келбаџар за време на ерменските напади пролетта 1993 година во радио документарен филм за Би-Би-Си од 2017 година.

Наводи
------

1. ↑  Goltz, Thomas (1999). *Azerbaijan Diary, p.322*. M.E. Sharpe. ISBN 978-0-7656-0244-2.
2. ↑  Mürvət, Qədimoğlu (2000). *Hər Çeşmədən Bir Damla,Şamil Əsgərov-70, p. 3*. Baku: ARAZ, Index 4228190013/05200.
3. ↑  de Waal, Thomas (2003). *Black Garden: Armenia and Azerbaijan Through Peace and War, p. 212*. New York: New York University Press. ISBN 0-8147-1945-7.
4. ↑  BBC radio 2017 report
5. 1 2  „I CARE - Internet Centre Anti Racism Europe, NEWS - Archive for April 2003". Посетено на 2008-06-30.
6. ↑  „Central Asia and the Caucasus - Journal of Social and Political Studies". Посетено на 2008-06-30.
7. ↑  Mürvət, Qədimoğlu (2000). *Hər Çeşmədən Bir Damla,Şamil Əsgərov-70, p. 11*. Baku: ARAZ, Index 4228190013/05200.
8. ↑  Witness (2017 BBC radio programme featuring Khalid Asgarov
**Викентиј Виачеславович Хвојка** (украински: *Вікентій В'ячеславович Хвойка*; руски: *Викентий Вячеславович Хвойка*; чешки: *Vincenc Častoslav Chvojka*; роден **Ченек Чвојка**; 1850–1914) — украинско-руски археолог роден во Чешка, кој ја открил неолитската Трипилиска култура во Украина. Тој исто така ги истражувал Скитите, Зарубинтски, Черњаков и раноссловенските археолошки култури.

Биографија
----------

 Комеморативна монета издадена на 150-годишнината од раѓањето на Хвојка
Хвојка е родена на 21 февруари 1850 година во селото Семин во Кралството Бохемија (тогаш дел од Австриската империја). По дипломирањето на Академијата за трговија во Хрудим, тој живеел во Прага некое време пред да емигрира во Руската империја. Од 1876 година живеел во Киев и работел како учител. Тој се заинтересирал во археологијата во 1890те и истражувал околу Киев и регионот Днепар. Тој бил еден од основачите на музејот за антиквитети и уметност во Киев, сега Национален историски музеј и прв кустос за неговата археолошка колекција.

Хвојка ја откри културата Трипилија во Украина. Точната година на неговото откритие е неизвесна: пријавени се 1983 1896 и 1887 Тој ги презентирал своите откритија на 11. Конгрес на археолозите во 1897 година. Истата култура била откриена во Романија некаде во исто време, каде што беше наречена Кукутенска култура.

Хвојка починал во Киев на 20 октомври 1914 година. Погребан е на Бајковските гробишта.

Наследство
----------

Во 1962 година, во негова чест била преименувана улицата Новокириловскаја во Киев, каде што живеел Хвојка од 1898 година до неговата смрт во 1914 година, и таму била поставена спомен-плоча.

Во 2000 година, Народната банка на Украина издала комеморативна монета од 2 гривн во чест на 150-годишнината од раѓањето на Хвојка.

Наводи
------

1. ↑  „Welcome to the Trypillian e-Museum". The Trypillian Civilization Society. Архивирано од изворникот на 2008-06-07. Посетено на 21 November 2009.
2. ↑  Videiko, Mykhailo. „Trypillian Civilization in the prehistory of Europe". The Trypillian Civilization Society. Архивирано од изворникот на 2008-06-21. Посетено на 21 November 2009.
3. ↑  Taranec, Natalie. „The Trypilska Kultura - The Spiritual Birthplace of Ukraine?". The Trypillian Civilization Society. Архивирано од изворникот на 2008-06-21. Посетено на 21 November 2009.
**Добренски манастир „Успение на пресв. Богородица"** (грчки: *Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά*) — манастир кај селото Туркохор, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Наречен е по селото Добра, уништено во 1822 г.

Географија
----------

Манастирот се наоѓа југозпадно од Туркохор и на 3 км северно од градот Бер. Сместен е на југоистчните падини на планината Каракамен. На пописот од 2011 г. манастирот имал 28 жители.

Историја
--------

Манастирот е еден од најстарите во регионот. Точната година на основање е непозната. Се смета дека настанал во XII век, но во документите за првпат се спомнува дури во XVII век. За време на Негушкото востание во 1822 г. манастирот е ограбен и запален од Османлиите, а игуменот Герасим е обесен. Тамошното село Добра, родно место на револуционерот Атанас Караташо, е ограбено и опустошено. Црквата е обновена во 1844 г.

Со грчкото освојување на Македонија по Балканските војни, во 1926 г. името Добра е преведено во Кали Панагија (Добра Богородица). Во 1950 г. на територијата на манастирот е изградено и сиропиталиште, кое работело сè до 1986 г. Во 1995 г. манастирот е обновен со своја обител. Старата црква — трикорабна базилика со дрвен покрив и егзонартекс, е реставрирана. Во манастирот работи и училиште за византиска хагиографија.

На 20 ноември 1991 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά". Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Посетено на 31 мај 2014.
2. 1 2  „Monasteries and Pilgrimages". Discover Veria. Посетено на 9 август 2016.
3. ↑  „Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά". Μοναστήρια της Ελλάδος. Посетено на 26 јуни 2017.[*мртва врска*]
4. ↑  Матковски, Александар (1983). *Отпор на Македонија во времето на турското владеење, том 4*. Скопје: Мисла. стр. 751.
5. ↑  „Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας". Πανδέκτης: Name Changes of Settlements in Greece. Посетено на 12 април 2021.
6. ↑  „Ιερά μονή Παναγίας Δοβρά". Архивирано од изворникот на 31 мај 2008. Посетено на 19 јуни 2008.
7. ↑  „Ιερά μονή Παναγίας Δοβρά". Архивирано од изворникот на 12 мај 2008. Посетено на 19 јуни 2008.
8. ↑  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ36/23794/408/22-7-1991 - ΦΕΚ 954/Β/20-11-1991". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-07-13. Посетено на 26 декември 2014.

Надворешни врски
----------------

* Добренски манастир на Ризницата ?
"**Dani su bez broja**" (македонски: *Деновите се без брок*) е песна од хрватскиот поп бенд Магазин, од нивниот петти албум со Јелена Розга, насловен *Da si ti ja* (*Да си ти јас*). Песната била издадена како сингл од албумот во 2001 година. Придружен пејач во песната е ромската пејачка Есма Реџепова.

Позадина
--------

Песната била снимена во Кроација Рекордс. Музиката била напишана од хрватскиот композитор Тончи Хуљиќ. Говорејќи за соработката при едно интервју со македонскиот телевизиски канал Бекстејџ, главната пејачка на бендот во тоа време, Јелена Розга ја опишала соработката со македонско-ромската пејачка со многу пофалби. 

Денес, песната важи за еден од најголемите хитови на пејачката и е една од најмногу пеените песни за време на нејзините концерти.

Наводи
------
**Хотел Полонија Паласт** е хотел во Лоѓ, Полска.

Историја
--------

Хотелот Паласт бил изграден во периодот од 1910 до 1912 година, на тогашната раскрсница на улиците Џиелна и Виџевска. Идејата за изградбата ја дале семејството Добржински. Фасадата на хотелот ја дизајнирал Рудолф Колох од Вроцлав. Издигнувањата имале класицистички стил со прекини на жлебови полуколони. На нив стоеле алегориски фигури на жени во антички носии.

Зградата била мошне модерна за својот период, бидејќи имала централно греење, електрична светлина, лифт, хемиско-електрична перална, телефони, проточна вода и обемна опрема. По Првата светска војна, сопственици на хотелот биле браќата Леополд Добржински и Мориси Добржински. Во 1920-тите, за време на генералната рестарвација, името било сменето во Полонија Паласт. Во 1939 година, името повторно било променето, овој пат во Полонија. По Втората светска војна, зградата била окупирана од Црвената армија и таму била поставена воена болница.

Во јануари 1946 година, хотелот бил предаден на градските власти, кои го дале на управување под хотелот Миејские. Објектот бил целосно реновиран во периодот од 1969–1972 година. Аркадите се создадени долж фасадата на зградата и раскрсницата на улицата Килински и улицата Нарутович.

Во 2009 година било завршено општо реновирање. И фасадата и внатрешноста на зградата беа реновирани. Покрај враќањето на стариот изглед, одлучено е да се врати името Полонија Паласт.

Наводи
------

1. ↑  „zabytkowy hotel polonia palast w lodzi". DuoLook.pl. 12 August 2012. Посетено на 17 March 2018.

Надворешни врски
----------------
**Казино Ројал** (англиски: *Casino Royale*) — британско-американски филм од 2006 година, за тајниот агент Џејмс Бонд, во режија на Мартин Кембел (*Martin Campbell*).

Факти за филмот
---------------

Филмот „Казино Ројал" е режиран од режисерот Мартин Кембел, а главните улоги ги толкуваат: Даниел Крејг (*Daniel Craig*), Ева Грин (*Eva Green*), Мадс Микелсен (*Mads Nikkelsen*), Џефри Рајт и Џуди Денч (*Judi Dench*). Филмот трае 130 минути. Овој филм е дел од циклусот посветен на тајниот агент Џејмс Бонд. Филмот имал 29 номинации, а освоил 17 награди, меѓу кои и награда на БАФТА. Ова е првиот филм во кој улогата на агентот 007 ја игра британскиот глумец Даниел Крејг.

Крег со Мајкл Г. Вилсон во Венеција за време на снимањето

Содржина
--------

Бонд заминува на тајна задача на Мадагаскар во потрога по еден озлогласен терорист. Но, работите не се движат според планот, па тој решава да спроведе своја истрага, независно од МИ6 и да ги следи терористите до нивното засолниште. Тајната служба дознава дека меѓународниот криминалец и противник на Бонд во покер, Ле Шифр, кој се занимава со перење пари, сака да извлече голем сума пари од коцкарницата "Казино Ројал" во Црна Гора. Бонд треба да игра против него, под будното око на заводничката Веспер Линд.

Наводи
------

1. 1 2  *Антена*, број 819, 7.3.2014, стр. 11.
2. ↑  *Антена*, број 840, 1.8.2014, стр. 3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 2508148523896420970000
* LCCN: n2007007151
* GND: 7718427-0
* BNF: cb16742395v (податоци)
* BNE: XX5591485

 |

 |
**Жан Хелен** (8 август 1953 во Мулхаус – 21 октомври 2003) бил француски новинар специјализиран за Африка. Работел за Интернационалното радио Франција во Брегот на Слоновата Коска кога бил убиен во Абиџан од страна на полицискиот наредник Теодор Сери Даго. Жан Хелен било неговото име во печатот, а неговото вистинско име било Кристијан Балденсбергер.

Контроверзно новинарство
------------------------

Претходно, Жан Хелен работел како дописник на Ле Монд во Руанда. Неговото покривање на геноцидот во Руанда во овој период било пристрасно во корист на Хутите. Особено, во првите месеци кога биле искасапени илјадници цивили, тој ги карактеризирал убиствата како убиства на непријателски борци. Пресудата на францускиот суд во мај 1999 година вели:

Имајќи предвид дека испитувањето на исечоците од печатот што се внесени во докази покажува дека во првите два месеци од конфликтот Ле Монд, преку својот дописник Жан Хелен, го истакнал аспектот на „граѓанската војна" на конфликтот...

Убиство и судење
----------------

На 21 октомври 2003 година, во атмосфера на бесни антифранцуски чувства за време на Граѓанската војна во Брегот на Слоновата Коска, Хелен отишол во седиштето на полицијата во Абиџан за да интервјуира некои владини противници кои штотуку биле ослободени од притвор. Очигледно тој имал расправија со наредникот Даго поради паркирање, по што Даго влегол внатре, грабнал АК-47 и го застрелал додека тој одел кон автомобилот, зборувајќи на својот мобилен телефон.

Наредникот Даго веднаш бил уапсен и очигледно го признал делото. Последователно, сепак, тој ја сменил својата изјава тврдејќи дека влегол во зградата откако разговарал со Хелен кога ги слушнал истрелите што го убиле.

За настанот имало широка меѓународна осуда. Амнести интернешнал напишал:

Фактот дека наредникот ладнокрвно може да убие новинар кој не претставувал никаква закана за него, ја покажува атмосферата на неказнивост во која дејствуваат безбедносните сили на Брегот на Слоновата Коска.
По настанот, Теодор Сери Даго станал херој и бил формиран комитет за поддршка на Даго. Во јануари 2004 година, воениот суд под судијата Ахмед Ланзени Кулибали ги разгледал балистичките докази кои укажувале дека куршумот бил истрелан од службеното оружје на Даго и го прогласиле за виновен за „намерно убиство" на Хелен. Даго е осуден на 17 години затвор.

Наводи
------

1. ↑  
Rosemary Ekosso. „Jean Helene: Anatomy of a Death". Архивирано од изворникот на 2006-10-11. Посетено на 2006-11-30.
2. ↑  Amnesty International (23 ноември 2003). "Côte d'Ivoire : The murder of the RFI journalist, Jean Hélène, illustrates the atmosphere of impunity that reigns in Abidjan". Соопштение за печат.  посет. 31 октомври 2006 г Архивирано на 31 октомври 2006 г.
3. ↑  Reporters Without Borders. *2003 Global Press Freedom World Tour* (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-03-03. Посетено на 2006-10-31.

Надворешни врски
----------------

* (на англиски) Radio France Internationale website
* (на француски) Radio France Internationale website
**Аруп Чатерџи** (Aroup Chatterjee) е роден во Калкута, Индија. Чатерџи по професија е лекар, работи во Англија.
Автор е на книгата *Мајка Тереза: Конечна пресуда* (Mother Teresa: The Final Verdict) која го поставува под прашалник правото на слава за Мајка Тереза како симбол на несебчиното служење.

Тој ја обвини Мајка Тереза за неправедно оштетување на репутацијата на градот Калкута. Во неговата книга, Чатерџи тврди дека Мајка Тереза ја преувеличи службата која таа ја правеше меѓу сиромашните, дека не ги искористи правилно мошне огромните суми на пари кои ѝ беа донирани за помагање на сиромашните и дека медицинската нега давана во објектите раководени од страна на *Сестрите на Милосрдието* беше крајно неадекватна.

Чатерџиевите критички забелешки го инспирираа документарецот насловен како „Ангел на пеколот„ кој беше прикажан на Channel 4, на британскиот телевизиски канал. Документарецот беше напишан од добро познатиот критичар на Мајка Тереза Кристофер Хиченс, во ко-продукција со Тарик Али. Чатерџи и Хиченс беа единствените двајца официјални негодувачки сведоци на процедурата за беатификација на Мајка Тереза одржана од страна на римо-католичката црква во 2003.

Приватен живот
--------------

Женет е со Зелфа Китлер, специјалист по психијатрија. Татко е на две деца.

Надворешни врски
----------------

* Mother Teresa:The Final Verdict Архивирано на 10 април 2018 г. Тука се достапни воведот и првите 3 поглавиа од неговата книга (англиски).
* Review of Chatterjee book Архивирано на 8 јануари 2010 г. во Socialist Review
* Maternal Neglect Осврт врз 'Мајка Тереза: Последната пресуда' од Latha Menon

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 58762567
* LCCN: no2003011911
* ISNI: 0000 0000 4433 4521

 |

 |
**Филип Гачевски** (роден на 17 август 1990 г.) — македонски професионален фудбалер кој игра на позицијата голман во Вардар.

Клупска кариера
---------------

Гачевски ја започнал својата професионална кариера во неговиот роден град, Мурска Собота, во клубот Мура 05. Во летото 2010 година, тој преминал во редовите на австрискиот бундеслигаш ФК Капфенберг, а во текот на неговиот престој во Австрија, тој исто така бил позајмен на второлигашот Луштенау 07, во сезоната 2012–13.

Во јуни 2014 година, Гачевски потпишал договор со Брегалница, каде што се задржал само една сезона, во која успеал да го собори рекордот на Томе Пачовски, за најмногу минути без примен гол во македонската прва лига, поставувајќи нов рекорд од 912 минути.

Во јуни 2015 година, Гачевски потпишал тригодишен договор со Вардар. Тој бил дел од историскиот успех на *црвено-црните* во сезоната 2017–18, кога Вардар станал првиот македонски клуб со учество во групната фаза од Лига Европа, и бил во почетниот состав во двете победи над турскиот прволигаш Фенербахче во плејоф фазата. Во сезоната 2018–19, тој го израмнил рекордот на Томе Пачовски од 19 натпревари без примен гол во една натпреварувачка сезона од македонското првенство. Во летото 2020 година, по пет сезони во Вардар, каде што ја носел капитенската лента и со кого освоил три титули во македонската прва лига, Гачевски се разделил со клубот.

По една сезона помината на Кипар, во клубот Еносис Паралимни, Гачевски повторно се вратил во Вардар, потпишувајќи тригодишен договор со *црвено-црните* во декември 2021 година. На 26 април 2023 година, во победата од 3–0 над Слога Виница во втората македонска лига, Гачевски прославил јубилеј од 100 натпревари во дресот на Вардар без примен гол.

Постигнувања
------------

Вардар Вардар

* Македонска прва лига (3): 2015/16, 2016/17, 2019/20
* Суперкуп на Македонија (1): 2015

**Индивидуални**

* Најдобар фудбалер во македонската прва лига: 2015

Наводи
------

1. ↑  Штипјанецот Гачевски сруши рекорд, 912 минути без примен гол Канал 5; 25 мај 2015
2. ↑  Гачевски потпиша за Вардар Архивирано на 27 април 2023 г. mkd.mk; 17 јуни 2015
3. ↑  Гачевски го израмни рекордот на Пачовски: Горд сум на ова, во иднина уште подобро! sport1.mk; 20 мај 2019
4. ↑  Капитенот си оди кога нема пари – Филип Гачевски не се договори за да остане во Вардар Екипач 28 јули 2020
5. ↑  Филип Гачевски се врати меѓу стативите на ФК Вардар! Gol.mk; 19 декември 2021
6. ↑  Гачевски до импресивна јубилејна стота „чиста мрежа" во дресот на Вардар gol.mk; 26 април 2023
7. ↑  ФФМ ги награди најдобрите за минатата сезона (ФОТО) Архивирано на 27 април 2023 г. mkd.mk; 15 декември 2015

Надворешни врски
----------------

* Филип Гачевски на soccerway
Фовоовиот Проток (горе-десно) на карта на Стјуартовиот Остров.
Протокот во ретко мирна состојба.
**Фовоов Проток** (англиски: *Foveaux Strait*; маорски: *Te Ara a Kiwa/Kewa*) — проток кој го дели Стјуартовиот Остров од Јужниот Остров на Нов Зеланд. Долж северното крајбрежје на протокот се протегаат три големи залива: Те Ваевае, Орети и Тоетоес, каде што се наоѓа и гратчето Блаф. Преку протокот се сместени ненаселените Соландерови Острови, Стјуартовиот Остров и островот Руапуке. Протокот е долг околу 130 м (од Руапуке до Малиот Соландеров Остров), и се проширува (од 14 км кај Руапуке до 50 км кај заливот Те Ваевае) и се продлабочува (од 20 до 120 м) од исток кон запад. Фоовиот Проток е честопати бурен и опасен за пловидба, и постојат многу случаи на бродоломи и давења.

Првиот Европеец кој го открил протокот бил Овен Фолџер Смит, кој наишол на него во 1804 г. Протокот го носи името на Џозеф Фово, тогашниот управник-намесник на Нов Јужен Велс.

Галерија
--------

* Меѓународен патоказ и протокот во БлафМеѓународен патоказ и протокот во Блаф
* Кучешкиот Остров во протокотКучешкиот Остров во протокот
* Светилник на ’ртот ВаипапаСветилник на ’ртот Ваипапа
* Скица на протокот од 1804 г.Скица на протокот од 1804 г.

Наводи
------

1. ↑  „Топоними: За Фовоовиот Проток". *Новозеландска географска база на топоними*. Земјишни информации Нов Зеланд. Посетено на 28 март 2009. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Фовоов Проток на Ризницата ?

46°40′S 168°11′E﻿ / ﻿46.67° ЈГШ; 168.18° ИГД﻿ / -46.67; 168.18

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 315530652
* SUDOC: 203067037

 |

 |
Image showing ice shelves on the Antarctic peninsula.Ледените гребени на полуостровот Антарктик. Бах во долниот лев агол.
 **Ледениот гребен Бах (Антарктик)** (72°S 72°W﻿ / ﻿72° ЈГШ; 72° ЗГД﻿ / -72; -72)е леден гребен која е со неправилна форма и 45 милјаs ([*convert: unknown unit*]) во обем, зафаќајќи јужен дел на Островот Александар влез помеѓу Берлиоз Поинт и Точка Росини.

Ледениот гребен го поддржува јужниот дел на Полуостровот Бетовен, заедно со некои помали обемни полуострови и мали доводи (Вебер Влез, Заливот Бокерини итн.) Ледениот гребен Бах ја поддржува и северната страна на Полуостровот Монтеверди.

Мал застој во оваа позиција првпат се појави на графиконите на Американската служба за Антарктик, која го истражуваше јужниот дел на островот Александар по воздушен пат и од земја во 1940 година. Серл]] од Истражување за зависности од Фолкландските Острови во 1960 година, од воздушни фотографии добиени од Експедиција за истражување на Антарктикот Рон во 1947 година–48. Именуван е од Одборот за имиња на места на ОК на Антарктикот по германскиот композитор Јохан Себастијан Бах.

Во прегледот од 2009 година, ледениот гребен Бах беше наведен како еден од 5-те ледени полуостровови на Антарктикот кои не се повлекуваа. Сепак, со повлекувањето на Леденикот Вилкинс што веројатно сигнализира повлекување на југ на границата на одржливост, ледениот гребен Бах може да биде следниот што ќе биде под закана.

Дополнително читање
-------------------

* A. J. Cook and D. G. Vaughan, *Overview of areal changes of the ice shelves on the Antarctic Peninsula over the past 50 years*, The Cryosphere Discuss. 3, 579–630, 2009 www.the-cryosphere-discuss.net/3/579/2009/
* M. P. Schodlok, D. Menemenlis, E. J. Rignot, *Ice shelf basal melt rates around Antarctica from simulations and observations Архивирано на 28 септември 2022 г.*,
* Laurie Padman, Daniel P. Costa, Michael S. Dinniman, Helen A. Fricker, Michael E. Goebel, Luis A. Huckstadt, Angelika Humbert, Ian Joughin, Jan T. M. Lenaerts, Stefan R. M. Ligtenberg, Ted Scambos Michiel R. van den Broeke, *Oceanic controls on the mass balance of Wilkins Ice Shelf, Antarctica Архивирано на 28 септември 2022 г.*,
* C S M Doake, H F J Corr, A Jenkins, K W Nicholls and C Stewart, *Interpretation of polarimetric ice penetrating radar data over Antarctic ice shelves*, FRISP Report No. 14 (2003)

Надворешни врски
----------------

* Bach Ice Shelf Архивирано на 9 јануари 2019 г. on USGS website
* Bach Ice Shelf on AADC website
* Bach Ice Shelf on SCAR website

Наводи
------

1. ↑  Bach Ice Shelf (Alexander Island, Antarctica)
**Игор Лозаноски** (Скопје, 7 февруари 1990) — македонски поет и раскажувач.

Животопис
---------

Игор Лозаноски е роден во 1990 година во Скопје. Дипломирал на насоката за Менаџмент на Економскиот факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј". Вработен е во приватно претпријатие.

Творештво
---------

Лозаноски почнал да пишува поезија и проза на 10-годишна возраст. Своите први песни ги објавил во 2006 година, во средношколскиот училиштен весник „Орце Инфо". Автор е на збирките поезија „Така дуваше ветерот – Барок и романтизам" (2018) и „Плодови на минатото" (2020), како и на збирките раскази „Исповед на еден телевизор" (2020) и „Сончогледите гледаат на запад" (2021). Во 2020 година, за збирката раскази „Исповед на еден телевизор" ја добил наградата „Новите!" за најдобар дебитантски прозен ракопис. Неговите дела се објавени и во неколку книжевни списанија („Раст", „Современост", „Книжевни елементи"), а се застапени и во неколку македонски антологии.

Творештво
---------

* „Така дуваше ветерот – Барок и романтизам" (поезија, 2018)
* „Плодови на минатото" (поезија, 2020)
* „Исповед на еден телевизор" (раскази, 2020)
* „Сончогледите гледаат на запад" (раскази, 2021)

Наводи
------

1. 1 2  Д. Т.. „Темплум: Игор Лозаноски ја доби наградата „Новите!" за 2020 година". *Слободен Печат*.
2. ↑  „Промоција на збирката кратки раскази од Игор Лозаноски Архивирано на 23 декември 2021 г.". *МКЦ*.
3. ↑  Игор Лозаноски, *Исповед на еден телевизор', Темплум, Скопје, 2020, стр. 63-64.*
*За други Киријазов закони видете Кирхофови закони - (појаснување)*
**Кирхофовите закони за струјното коло** се два закони кои се засноваат на запазувањето (конзервацијата) на електричниот полнеж во струјнотото коло, и првпат се опишани во 1845. од физичарот Густав Кирхоф. Наоѓаат широка примена во електротехниката, и заедно со Омовите закони ја претставуваат основата за анализа на струјните кола.

И двата закони може да се изведат од Максвеловите равенки, кои се откриени подоцна.

Прв Кирхофов закон - Закон за струјата
--------------------------------------

Опит на законот.
*Првиот Кирхофов закон* се однесува на електричните струи низ елементите на разгрането струјно коло што се врзани за иста јазолна, т.е. спојна точка во разгранети струјни кола. Тој гласи:

```
Алгебарскиот збир на јачините на струите на која било дадена јазолна точка (јазол) на разгрането струјно коло е еднаков на нула.
```

(Јазoлна точка е точка во која се спојуваат три или повеќе струјни гранки на некое струјно коло.)

Струјата што влегува во некоја точка е еднаква на струјата што излегува од таа точка:*i*1 + *i*4 = *i*2 + *i*3.
Од аспект на конзервација на полнежот, истиот закон може да се изрази и вака:

Во секоја точка на струјното коло каде што густината на полнежот не се менува со времето, сумата на струите кои течат кон и од таа точка е нула.
Математички, законот може да се изрази вака:

{\displaystyle \sum {I}=0\,} (во даден јазол)

Втор Кирхофов закон - Закон за напонот
--------------------------------------

*Вториот Кирхофов закон* е последица на принципот на конзервација на енергијата. Во случајот на струјното коло, тоа значи дека:

```
Насочениот збир на електричните потенцијални разлики во затворено струјно коло мора да е нула.
```

(Во спротивно би било можно да се направи перпетум-мобиле машина.)

Збирот на сите напони во колото е нула. v1 + v2 + v3 + v4 = 0
Ако се земе предвид дека електричниот потенцијал е дефиниран како линиски интеграл врз електричното поле, Кирхофовиот закон за напонот може да се изрази со следнава равенка:

{\displaystyle \oint \_{C}\mathbf {E} \cdot d\mathbf {l} =0,}
која вели дека линискиот интеграл на електричното поле околу затворена контура C е нула.

Поврзано
--------

* Кирхофов закон за топлинското значење
* Конзервација на енергијата

Наводи
------

* Paul, Clayton R. (2001). *Fundamentals of Electric Circuit Analysis*. John Wiley & Sons. ISBN 0-471-37195-5.
* Serway, Raymond A.; Jewett, John W. (2004). *Physics for Scientists and Engineers (6th ed.)*. Brooks/Cole. ISBN 0-534-40842-7.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
* Tipler, Paul (2004). *Physics for Scientists and Engineers: Electricity, Magnetism, Light, and Elementary Modern Physics (5th ed.)*. W. H. Freeman. ISBN 0-7167-0810-8.

Надворешни врски
----------------

*
Етничка карта на округот со податоци од пописот од 1910 година
**Берег** е административна област на Кралството Унгарија. Оваа територија сега е во североисточна Унгарија и западна Украина. Главен град на округот бил Берегово.

Географија
----------

Областа Берег ги дели границите со австриската земја Галиција (сега во Полска и Украина) и унгарските земји Марамарос, Угоца, Сатмар, Саболч и Унг. Се наоѓала помеѓу Карпатите на север и реката Тиса на југ. Нејзината површина изнесувала околу 3788 км² во 1910 година.

Историја
--------

Берег е една од најстарите земји во Унгарија. Во 1920 година. Тријанонскиот договор го доделил најголемиот дел од територијата во Чехословачка. Југозападниот дел останал во Унгарија (округ Сатмар-Угоца-Берег).

По договорот во Виена од 1938 година, по распадот на Чехословачка, комплетната област била окупирана и припоена од Унгарија. Областа Берег била пресоздавана, повторно со Берегово како главен град.

По Втората светска војна, територијата на округот Берег станала дел од Советскиот Сојуз, украинската ССР, Закарпатската област. Од 1991 година, кога Советскиот Сојуз се поделил, регионот Закарпатска област е дел од Украина.

Југозападниот дел на округот, кој бил во Унгарија пред Втората светска војна, станал дел од унгарската област Саболч-Сатмар. Оваа област беше преименувана во Саболч-Сатмар-Берег во 1990-ти години.

Демографија
-----------

Во 1900 година, округот имал население од 208.589 луѓе и бил составен од следниве јазични заедници:

* Рутенски: 95.308 (45.7%)
* Унгарски: 93,198 (44,7%)
* Германски: 18.639 (8,9%)
* Словачки: 991 (0,5%)
* Романиски: 72 (0,0%)
* Хрватски: 20 (0,0%)
* Српски: 0 (0,0%)
* Друго или непознато: 361 (0,2%)

Според пописот од 1900 година, округот бил составен од следниве верски заедници:

**Вкупно:**

* гркокатолици: 103,261 (49,5%)
* Калвинисти: 56,289 (27,0%)
* Еврејски : 29.052 (13.9%)
* Римокатоликци: 19.128 (9,2%)
* Лутеранци: 780 (0,4%)
* Грчки православни : 44 (0,0%)
* Унитарн : 26 (0,0%)
* Друго или непознато: 9 (0,0%)

### 1910 година

Во 1910 година, округот имал население од 236.611 луѓе и бил составен од следниве јазични заедници:

**Вкупно:**

* Унгарски : 113.090 (47,8%)
* Рутенска : 100.918 (42,6%)
* Германски : 20,722 (8,8%)
* Словачки : 1.123 (0,5%)
* Романски : 215 (0,1%)
* Хрватски : 54 (0,0%)
* Српски : 12 (0,0%)
* Друго или непознато: 477 (0,2%)

Според пописот од 1910 година, округот бил составен од следниве верски заедници:

**Вкупно:**

* гркокатолици: 117,435 (49,7%)
* Калвинисти: 61,106 (25,9%)
* Евреи : 33.660 (14,2%)
* Римокатолици: 23,003 (9,7%)
* Лутеранци: 992 (0,4%)
* Грчки православни: 349 (0,0%)
* Унитарни 13 (0,1%)
* Друго или непознато: 53 (0,0%)

Наводи
------

1. 1 2  „KlimoTheca :: Könyvtár". Kt.lib.pte.hu. Посетено на 2012-06-24.
2. 1 2  „KlimoTheca :: Könyvtár". Kt.lib.pte.hu. Архивирано од изворникот на 2014-02-21. Посетено на 2012-06-24.
**Алонизос** или, поретко, **Алонисос** (Грчки1|Αλόννησος) е еден од островите Споради во Егејското Море.

Островот управно припаѓа на округот Споради, како една од општините. Општината Алонизос има површина од 130 км², бидејќи опфаќа и некои мали острови во близина на Алонизос. Тие се најчесто ненаселени, па речоси 99% од жителите на општината живеат на Алонизос. Седиште на општината и најголема населба на островот е гратчето Патитири.

Природни услови
---------------

Детал од островот
Патитири

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на островот
* Национални поморски парк Алонизос - Северни Споради
**Руската пропаганда во Македонија** е политичко влијание од позиција на интерес на Русија во Северна Македонија. Влијанието најмногу се забележало и манифестирало по пат на хибридна војна водена за време на руската војна во Украина. Во тоа време, најголемиот дел од социјалните мрежи, а првично Фејсбук, биле преплавени со руско гледање на настаните во Северна Македонија, а и пошироко на Балканот. Со цел да го намали негативното влијание на пропагандата, Европската Унија вовела санкции, така што блокирала неколку ТВ канали како што се "Russia Today" и "Sputnik".

Заднина
-------

Со оглед на тоа дека Фејсбук не ги проверува содржините кои ги објавува, за разлика од потрадиционалните медиуми, станува плодна почва за ширење на руската пропаганда. Со оглед на тоа дека младите луѓе, повеќе од 50% од нив, користат социјални медиуми наместо традиционалните, рускиот и кинескиот авторитативен режим ги заземаат и злоупотребуваат овие медиуми.

Покрај тоа, руската пропагандна сика во Кремлин, има свои локални поддржувачи, најчесто во Бугарија и Србија коишто, на пример, се грижат да ги преведат статиите. Според истражувањата на Институтот за Глобална Аналитика од Софија, руското влијание најмногу се шири преку српските портали "Sputnik" и "Informer". Така, еден од факторите преку коишто руската пропаганда продира во информациските екосистеми во Југоисточна Европа се локалните инфраструктури на страници и профили кои ја поддржуваат политиката на Кремлин.

Наводи
------

1. 1 2 3  Лефков, Горан (4 мај 2023). „The social media as lever for spreading authoritarian propaganda". Truthmeter. mk. Посетено на 16 април 2024. Text "Социјалните медиуми како лост за споделување авторитарна пропаганда" ignored (help)