recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Александар Волкановски** (англиски: *Alexander Volkanovski*; р. 29 септември 1988 г. во Волонгонг) — австралиски борец во мешани боречки вештини со македонско потекло. Специјализиран е за перолесната категорија. Со професионалната кариера што започнала во 2012 г. тој се здобил со признание за неговите впечатливи настапи на турнирите организирани од Ultimate Fighting Championship (UFC). Засега, Волкановски ја носи престижната титула на сегашниот шампион на UFC во перолесната категорија, покажувајќи ја својата моќ во натпреварувачката област на мешаните боречки вештини. Дополнително, тој има впечатливо трето место на официјалната скала на UFC, што е доказ за неговата вештина и стои како еден од најдобрите борци без оглед на тежинската категорија (англ. *pound-for-pound*).

Животопис
---------

Роден на 29 септември 1988 г. во Волонгонг, Нов Јужен Велс, Александар Волкановски потекнува од Македонија. Неговиот татко е Македонец од селото Беранци, додека мајка му има грчки корени. Од рана возраст, Волкановски навлегол во грчко-римското борење, постигнувајќи забележителен успех освојувајќи ја националната титула двапати на возраст од само 12 години. Меѓутоа, на 14 години, тој донел клучна одлука да премине од борење за да продолжи кариера во рагби-лигата, поточно како играч од првиот ред.

Растејќи, Волкановски го посетувал средното училиште Лејк Илавара и, по дипломирањето, започнува работа како бетонар. Неговото патување од младо кеч-чудо до професионален мешан боречки мајстор го покажува разновидниот пат што придонел за неговиот успех во перолесната категоријата на UFC.

Статистика
----------

| Професионален запис |
| --- |
| **30 борби** | **26 победи** | **4 изгуби** |
| **Со нокаут** | 13 | 3 |
| **Предавање** | 3 | 0 |
| **Судиска одлука** | 10 | 1 |

Наводи
------

1. ↑  „UFC-245". UFC.com. Архивирано од изворникот на 2020-12-04. Посетено на 2019-12-15. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
2. ↑  Gjoncheski, Marjan (November 16, 2022). „Alexander Volkanovski Story – From Concrete Worker To The Best Pound-For-Pound Fighter In The UFC". *theovertimer.com*.
3. ↑  „From Rugby League to UFC champ: meet Alexander "The Great" Volkanovski".
4. ↑  „'Mick Cronin Medal to UFC' by Alex Volkanovski". 13 November 2017.
5. ↑  „2001 National Schools Wrestling Competition" (PDF). *Wrestling Australia Inc*. Посетено на 2018-03-07.
6. ↑  „From Rugby League To UFC, Alexander Volkanovski Just Wins - FloCombat" (англиски). Посетено на 2017-11-12.
7. ↑  „From Rugby League To UFC, Alexander Volkanovski Just Wins - FloCombat" (англиски). Посетено на 2017-11-12.
8. ↑  „Volkanovski wants statement with 'savage ground and pound'". *Bloody Elbow*. Посетено на 2017-11-12.
9. ↑  „Volkanovksi the humble local hero whose focus can't be swayed". *ESPN Australia*. Посетено на 2019-09-12.
10. ↑  „Alex Volkanovski goes from broke concreter to getting ready for UFC title challenge". *The West Australian*. Посетено на 2019-01-06.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Александар Волкановски" на Ризницата ? |
Подлога за глувче
**Подлога за глувче** — посебна подлога што се става под сметачкото глувче. Тоа му помага на глувчето да се движи непречено и точно на вашето биро или маса. Подлогите за глувче обично имаат мека површина на која глувчето лесно може да се лизга.

Историја
--------

Во 1968 г. за време на презентацијата на Даглас Енгелбарт што го одбележало јавното претставување на глувчето, тој користел контролна конзола направена од Џек Кели од Херман Милер, која имала вградена област направена да го помага движењето на глувчето. Следната година, во 1969 г. Кели е заслужен за создавањето на првата подлога за глувче, како што забележале и самиот Кели и Алекс Панг.

Пред 1982 г. многу корисници на глувчето *Xerox* користеле специјализирани перничиња за да го подобрат триењето на топката во глувчето, олеснувајќи го помазното движење и контролата. Меѓутоа, дури во раните 1980-ти замислата на подлоги за глувче почнала да добива широко распространето препознавање и усвојување.

Првата фирма што произведувала подлоги за глувче во трговска скала била Mousrak, основана од Боб Мекдерманд. Mousrak добила значајна привлечност кога Apple одлучил да распределува подлоги за глувче со нивното лого во сметачките продавници низ САД. Последователно, Mousrak обезбедил договори за лиценцирање со забавните гиганти како Disney,, Paramount и LucasFilm, дополнително зголемувајќи ја неговата видливост. И покрај неговиот првичен успех, трговиштето на подлоги за глувче станало заситно со алтернативи со пониски цени до крајот на 1980-тите, претворајќи го производот во стока.

Наводи
------

1. ↑  „Herman Miller - Modern Furniture for the Office and Home". *www.hermanmiller.com* (англиски). Посетено на 2024-02-09.
2. ↑  Richard F. Lyon and Martin P. Haeberli (1982). „Designing and Testing the Optical Mouse" (PDF). *VLSI Design* (Jan./Feb): 21.
3. ↑  Lewis, Peter H. (15 December 1987). „PERSONAL COMPUTERS; Holiday Hardware". *The New York Times*. Посетено на 25 July 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Видете ***подлога за глувче*** во Викиречник, слободниот речник. |

* pad[*мртва врска*]
* Подлога за глувче на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh00002794

 |

 |
**Ерусалимскиот храм**, според Библијата, бил изграден сè со цел во него да биде поставен Ковчегот на заветот.

Ерусалимскиот храм

Потекло на поимот
-----------------

На хебрејски јазик, Ерусалимскиот храм се нарекува *Бејт ха-Микдаш*, кое се преведува како "*Свет дом*", но во Библијататој се нарекува уште и *Бејт Адонај*("*Домот на Бог"*). Според митот, Храмот бил изграден согласно желбите на царот Давид, на кој пак самиот Бог му ги кажал инструкциите за храмот. И покрај неговитежелби за изградба на храмот, тој никогаш не го видел готов бидејќи починал а храмот го изградил неговиот наследник и син Соломон.

Хронологија на храмот според Библијата
--------------------------------------

Храмот на Соломон, или Првиот храм, бил изграден според Библијата од цар Соломон (во текот на 10 век п.н.е.). Целосно бил разрушен од страна на вавилонскиот цар Навуходоносор II во 586 година п.н.е.

Вториот храм – неговата изградба започнала околу 536 година п.н.е. по враќањето на Евреите од Вавилон, а целосната му изградба траела сè до 515 година п.н.е.

Храмот на Ирод - претставува значително проширување на Вториот храм. Бил започнат од Ирод Велики кон крајот на 19 година п.н.е. а целосно завршен во 64 година. Храмот бил разрушен во 70 година од император Тит. Денес, од храмот е останат само западниот дел — Ѕидот на плачот.

Храмот според религиите
-----------------------

### Јудаизам

Со разрушавањето на Вториот храм, во јудаизмот престанала и практиката за одржување на ритуалите кои се вршеле до тогаш. Западниот дел (Ѕидот на плачот) е место каде многу верници се молат на Бог. Овој ѕид всушност по 1967 година се превраќа во синагога под откриено небо.

Во денешно време сè повеќе е застапена тезата дека е потребно за изградба на нов – Трет храм.

### Ислам

Џамијата Ал Акса е едно од најсветите места на муслиманите.

### Христијанство

Храмот е споменет на неколкупати во Новиот завет. Самиот Исус Христос го посетил неколкупати. 
Апостолите на Исус продолжиле да го посетуваат храмот и по неговото воскреснување. Во времето кога Ерусалим станал христијански град, христијаните изградиле црква во чест на Исус Христос, но таа била разрушена од страна на муслиманите и претворена во џамија позната како Ал Акса.
**Дејан Василевски**, познат и по псевдонимот **Гето Руди** (1975) — македонски писател и поет.

Творештво
---------

Дебитирал на книжевната сцена во 2017 година со збирката раскази, „Можеше да биде и реми" за која ја освоил наградата „Новите!". Покрај тоа, своите поетски творби ги објавувал во разни списанија, а застапен е и во антологијата „Нов македонски хаику-бран". Во 2011 година, заедно со Теа К. ја објавил збирката со хаику-поезија, „Партија шах", а во 2018 година се појавила и нивната втора заедничка збирка, „Реми". а три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 363.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 237-240.
**„Џеронимо"** е француски драмски филм од 2014 година, режиран од Тони Гатлиф. Премиерно е прикажан во секцијата за посебните проекции на Филмскиот фестивал во Кан на 20-ти мај 2014-та година.

Кратка содржина
---------------

Џеронимо е млада жена од триесет години, специјализирана воспитачка со интегритет која со години била почитувана од младите луѓе од нејзиното соседство, во град на југот на Франција. Нејзиниот живот се менува кога Нил Терзи, шеснаесетгодишно девојче, успева да побегне од договорениот брак и го пронаоѓа љубовникот Лука Молина. Нивниот подвиг ќе го запали огнот помеѓу семејствата на двајцата љубовници од турска емиграција во светот на Ромите, а Џеронимо ќе биде единствена која ќе сака да се бори да го запре лудилото кое се случува.

Улоги
-----

Наводи
------


1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2016-02-06. Посетено на 2021-04-03.
Карпестата уметност во Македонија почнала да се создава пред повеќе од 15 000 години. Оваа уметност ја создавале праисториските луѓе кои ја населувале територијата на Македонија пред повеќе милениуми.

Неодамна е откриен 100 000-от карпест гравир на територијата на Република Македонија. Се претпоставува дека на територијата на денешна Македонија има над еден милион карпести гравири. Според Светската федерација за карпеста уметност Македонија е светски водач на полето на истражувањето на карпестата уметност. Според д-р Душко Алексовски, Македонија е резерват на карпеста уметност. 

Во непосредна близина на с. Скочивир, Мариово (Моштенски крај) е пронајден Скочивирскиот натпис. Натписот е на средновековен грчки јазик и според почетната инвокација може да се смести помеѓу 14 и 16 век, но со елементи кои го ставаат и во 17-18 век со оглед на ортографијата. 

Истражувањата на карпестата уметност во Македонија се битни за правилното дефинирање на културното, историското и јазичното наследство на светската цивилизација.

Надворешни извори
-----------------

Македонски национален центар за истражување на камената уметност

1. ↑  Алтипармаков, Зоран; Филиповска Лазаровска, Гордана; Михајловски, Роберт; Калпаковска, Весна (2015). „Приказ на епиграфски споменик - Скочивирски натпис" (PDF). *Зборник на трудови на Н.У. Завод за заштита на спомениците на културата и музеј – Битола*. **18**: 180–192. ISBN 978-608-4754-05-3. Посетено на March 30, 2024.
**БМВ** - (германски: *BMW*) е германска фирма за производство на моторни возила.

Историја
--------

BMW модел 3/15PS (BMW *Dixi*) од 1930

Организација и менаџмент
------------------------

Производство
------------

Во ноември 2016 година, на авто-салонот во Гуангџоу, Кина, „БМВ" го претставил моделот „БМВ серија 1", во седан верзија. Моделот бил заснован на платформата за автомобили со преден погон „UKL", со предна суспензија „макферсон" и со задна мултилинк суспензија. „БМВ 1" имал димензии од 4.456 мм (должина), 1.803 мм (широчина) и 1.446 мм (висина), а меѓуоскиното растојание изнесувало 2.670 мм. Првично, производството на овој модел било остварено како заедничко вложување на „БМВ" и „Брилијанс" при што моделот се нудел само на кинескиот пазар.

Финансиски показатели
---------------------

Галерија
--------

* Модел на БМВ купеМодел на БМВ купе
* Модел на БМВМодел на БМВ
* Модел на БМВМодел на БМВ
* Модел на БМВ караванМодел на БМВ караван
* Модел на БМВМодел на БМВ
* БМВ 118i хечбекБМВ 118i хечбек
* БМВ 328iБМВ 328i
* БМВ 525dБМВ 525d
* БМВ 530xiБМВ 530xi
* БМВ X3БМВ X3

Наводи
------

1. ↑  „БМВ серија 1 дебитира во Кина", *Утрински весник*, година XVII, број 5239, вторник, 22 ноември 2016, стр. 20.
слика од дрон од ботаничката градина на Универзитетот во Тарту во октомври 2021 година
**Ботаничка градина на Универзитетот во Тарту**, е ботаничка градина во Тарту, Естонија. Градината му припаѓа на Универзитетот во Тарту.

Градината е изградена во 1803 година. Првично, таа се наоѓала на улицата Ванемуис во близина на она што сега претставува малата театарска куќа Ванемуин. Во 1806 година, градината била преместена на посоодветно место, на поранешен бастион на улицата Лаи на северната страна на стариот град.

Галерија
--------

* Main buildingГлавна зграда
* Main entranceГлавниот влез
* Garden in OctoberГрадина во октомври
* 
* 
* Inside the greenhouseВнатре во стаклена градина

Поврзано
--------

* Ботаничка градина во Талин

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб страна
* Ботаничка градина на Универзитетот Тарту во BGCI

58°23′5.74″N 26°43′15.61″E﻿ / ﻿58.3849278° СГШ; 26.7210028° ИГД﻿ / 58.3849278; 26.7210028
Споменик на паднати борци во Втората светска војна
Сандово је град у РусијиПредлошка:SHORTDESC:Сандово је град у Русији**Сандово** (руски: *Сандово*) е населено место со административен статус на мало гратче во европскиот дел на Руската Федерација и административниот центар на Сандовскиот реон сместен на крајниот североисток на Тверската област.

Според проценките на националната статистичка служба, во градот во 2014 година живееле 3.382 жители.

Географија
----------

Гратчето Сандово се наоѓа во североисточниот дел на Тверска област, местото каде што реката Ратиња се влева во нејзинатапритока Орудовка (двете реки припаѓаат на сливот на реката Волга). Населбата се наоѓа на околу 248 километри североисточно од административниот центар на градот Твер.

Низ малото гратче поминува важна железничка пруга на релација Москва - Каљазин - Сонково - Санкт Петербург.

Историја
--------

Местото за првпат се споменува во пишани извори околу 1500 година под името *Орудово* (веројатно од името на реката што тече таму), а познато е дека до 1764 година постоел како монашки имот на блискиот Краснохолмски Николаевски.

Првите детални мапи на населбата се направени во 1745 година и 1792 година. Во 1775 година населбата, заедно со соседните населби, е приклучена на Весјегонската парохија. На почетокот на 19 век, во 32 домаќинства живееле 225 луѓе во населбата.

Во втората половина на 19 век, во населбата е отворено првото училиште, кое работело при локалната црква, додека во 1889 година е отворена првата амбуланта.

Сандовскиот округ е формиран во мај 1924 година, а по 1929 година откако е основан е Сандовскиот реон неговиот административен центар станало тогашно село Орудово, кое го сменило името во Сандово. Реонот првично бил дел од Безецкиот округ во Московската област, а бил во границите на Тверската област од 1935 година.

Сегашниот административен статус на гратчето Сандово постои од 1967 година.

Демографија
-----------

Според податоците од пописот во 2010 година во гратчето живееле 3.507 жители, додека според проценките за 2014 година живееле 3.797 жители. 

Движење на бројот на жителите| 1897 година | 1959 година | 1970 година | 1979 година | 1989 година | 2002 година | 2010 година | 2014 година |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| --- | 1.895 | 2.875 | 3.807 | 4.605 | 3.933 | 3.507 | 3.797 |

Поврзано
--------

* Портал: Русија

* Тверската област
* Список на градови во Русија

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на регионалната администрација
* Историја на регионот Сандов и Сандов[*мртва врска*] [*мртва врска*]
* Територијата на регионот на стари и модерни мапи (компаративен поглед) Архивирано на 14 март 2022 г.
**Бајрам Баја Саитовиќ-Лукин** (српски: *Бајрам Баја Саитовић-Лукин*) (Прокупље,  1954
 - Прокупље,  2017
) – ромски поет, преведувач, активист и советник за ромски прашања во Канцеларијата за човечки и малцински права во Владата на Србија.

Животопис
---------

Баја Саитовиќ-Лукин е роден во 1954 година во Прокупље, каде завршил основно и техничко училиште. Филозофски факултет завршил во Скопје и магистрирал социологија. 

Работел како професор по филозофија и етика во средното училиште во Прокупље и бил директор на претшколската установа *Невен*.

Бил и советник за ромски прашања во Канцеларијата за човечки и малцински права во Владата на Србија. Починал во 64-тата година.

Книжевно-научна работа
----------------------

Бил соработник во *Топлички новини*. Објавил неколку трудови за културниот идентитет на Ромите. Соработувал во истражувањето и пишувањето на книгата *Култни места и културата на смртта меѓу Ромите*. Во 2014 година го објавил трудот *Културниот идентитет на Ромите во Топличката Област* и, *Религијата и верските обичаи на Ромите* во 2016 година.

На ромски ја превел *Мачките перат веш: бајки на Ромите од југоисточна Србија*, и книгата за деца *Учениче прваче – Angluno sikavno*.

Неговата поезија е застапен во *Антологија на ромска поезија во Србија*.

Двојазичната збирка песни *Ak avilam = Еве стигнавме* ја објавил во1999 година.

Освоил први места на Републичкиот натпревар за поезија на Ромите и на Меѓународниот натпрева за поезија на Ромите во Будимпешта.

Наводи
------

1. ↑  „Bajram Baja Saitović". *romaworld.rs*. Посетено на 3. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
2. ↑  „Portret čoveka i druga za nezaborav". *toplickevesti.com*. Архивирано од изворникот на 2020-09-22. Посетено на 3. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
3. ↑  „Bajram Baja Saitović IN MEMORIAM". *tvzonaplus.rs*. Посетено на 3. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)[*мртва врска*]
4. ↑  „BAJA SAITOVIĆ-LUKIN". *sveske.ba*. Посетено на 3. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
5. ↑  „Saitović-Lukin, Baja". *worldcat.org*. Посетено на 3. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
6. ↑  „zapisi64". *bibliografije.nb.rs*. Архивирано од изворникот на 2020-07-16. Посетено на 3. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
7. ↑  „Moj komšija Rom". *rtk.rs*. Посетено на 3. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
8. ↑  „Antologija Romske Poezije - Srbija". *sveske.ba*. Посетено на 3. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
9. ↑  „Ak avilam = Evo stigli smo". *plus.sr.cobiss.net*. Посетено на 3. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)[*мртва врска*]
10. ↑  „OSI Announces Winners of the Roma Literary Awards". *opensocietyfoundations.org*. Посетено на 3. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

*
**Контрабасот** е најголем и според регистрите најдлабок гудачки инструмент со четири жици (порано имал три). Припаѓа на групата гудачки инструменти, као и виолината, виолата и виолончелото. Гудалото за контрабас е најкратко и најтешко во однос на останатите. На контрабасот се свири стоејќи или седејќи на висок стол. Регистарот на контрабасот е во квартно растојание од 1Е, 1А, Д,Г.

Контрабасист
Својата солистичка улога контрабасот ја стекнал дури во малите состави на џез музичарите.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85039150
* GND: 4032300-6
* BNF: cb119600781 (податоци)
* NDL: 00659674
* NKC: ph303212
* BNE: XX536873

 |

 |
Музеј на злато Далонега
**Историскиот локалитет на Музејот на злато Далонега** е историски локалитет во државата Џорџија лоциран во Далонега што ја одбележува првата златна треска во Америка  и рударската историја на округот Лумпкин. Музејот е сместен во историската **судска куќа Олд Лампкин**, изградена во 1836 година и лоцирана во центарот на градскиот плоштад. Тоа е најстарата преживеана окружна судница во државата. Во музејот се сместени многу артефакти од златната треска од 1836 година, вклучително и златни грутки, златни монети и златна опрема, како и продавница за едукативни филмови и подароци.

Годишни настани
---------------

* Денови на златна треска (октомври)
* Божиќна прослава на старата мода на Далонега (декември)
* Отворен музеј на злато Далонега (декември)

Галерија
--------

* judge's chamberсудскиот совет
* jury roomсоба на жири
* theater / courthouseтеатар / судница
* museum exhibitмузејска поставка
* museum exhibitмузејска поставка

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Државниот историски локалитет Музеј на злато Далонега
* „Златото на Тар во ридовите Тар": ископување злато и злато во Грузија, 1830-1940 од Дигиталната библиотека на Џорџија

34°31′58″ N; 83°59′06″ W﻿ / ﻿34.53267° СГШ; 83.98488° ЗГД﻿ / 34.53267; -83.98488



1. ↑  „Dahlonega Gold Museum Historic Site". Georgia State Parks & Historic Sites. Архивирано од изворникот на 2008-03-17. Посетено на 2008-03-26.
2. ↑  Jay Clarke (2003-07-20). „Tourists are the Modern-Day Miners in Dahlonega". *The Buffalo News*. Посетено на 2008-03-26.
3. ↑  Stephen Gurr (2008-02-29). „Last of Dahlonega Miners is Gone". *The Gainesville Times*. Архивирано од изворникот на 2013-01-23. Посетено на 2008-03-26.
Photograph of a man sitting in a chair.Артур Ч. Кларк, еден од најзначителните писатели на тешката научна фантастика.
**Тешка научна фантастика** (hard science fiction) е поджанр на научната фантастика (НФ) во кој авторот строго се држи до познатите научни сознанија, а шпекулира само за оние области за кои нема утврдени научни вистини. Во текстот доминираат теми поврзани со природните науки.

Писателите на тврда научна фантастика обично се трудат нивните стории да бидат во согласност со познатата наука во времето на објавување, што исто така значи дека за подоцнежната публика нивното знаење ќе биде очевидно некомплетно. Така на пример, некои постари дела опишуваат космонаути кои по Венера шетаат во обични алишта. Дури кога дејството на дела од тврдата научна фантастика е сместено во алтернативни универзуми во кои важат други закони на физика, авторите се обидуваат да создадат множество физички закони кое ќе биде интерно доследно.

Ова е во директна спротивност на поджанрот вселенска опера, каде законите на физиката воспоставени со приказната се применуваат недоследно, а наизглед нерешливи ситуации често се решаваат со откровенија на претходно непознати особини на воспоставената технологија во стилот deus ex machina. Озлогласен пример на ваква пракса е Ѕвездени патеки. Непишано правило на тврдата НФ е дека нарушувањата на тековно познатите закони на физиката треба да се држат на минимумот неопходен за одржување на нарацијата, доколку авторот пишува доследно за нив.

Автори на тврда HФ
------------------

Најпознати автори на тврда научна фантастика се:

* Жил Верн
* Херберт Џорџ Велс
* Исак Асимов
* Артур Кларк
* Грег Бер
* Дејвид Брин
* Мајкл Крајтон
* Хери Херисон
* Роберт А. Хенлеин
* Станислав Лем
* Лери Нивен
* Ким Стенли Робинсон
* Карл Саган
* Аркадиј и Борис Стругацки

Поврзано
--------

* Научна фантастика
* Мека научна фантастика

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на книжевноста е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Хаплогрупата HIJK**, дефинирана од SNPs F929, M578, PF3494 и S6397,  е вообичаена хаплогрупа на ДНК на човечки Y-хромозом. Како и нејзината матична макрохаплогрупа GHIJK, Хаплоггрупата HIJK и нејзините подклади го сочинуваат огромното мнозинство од машката популација во светот. 

HIJK последователно се разгранува на два директни потомци: IJK (L15/M523/PF3492/S137) и H (L901/M2939). IJK за возврат се дели на IJ (F-L15) и K (M9). Потомците на Хаплогрупата IJ се хаплогрупите I и J, додека Хаплогрупата К е, во крајна линија, предок на главните хаплогрупи M, N, O, P, Q, R, S, L и T.

Распространетост
----------------

HIJK не е забележан кај современите популации или кај древните човечки остатоци. Претходно базалната парагрупа HIJK\* била пријавена во мезолитско европско ( магдалениско ), GoyetQ-2 и европскиот од доцен палеолит ( Граветјан ), Вестонице16. Подоцна студија во 2023 година со висококвалитетно секвенционирање на Magdalenian, GoyetQ-2, Gravettian, Vestonice16 биле доделени со Хаплогрупа I.

Популациите со високи пропорции на мажи кои припаѓаат на потомците на големите хаплогрупи на Хаплогрупата HIJK живеат во широко дисперзирани области и популации.

Мажите кои припаѓаат на други подклади на IJK се концентрирани во, на пример:

* Европа и Централна Азија (на пр.е. хаплогрупи I, J, N, Q и R);
* Блискиот исток и североисточна Африка (на пр.е. хаплогрупи Ј и Т);
* Јужна Азија (на пр. хаплогрупи H, J, L и R);
* Југоисточна Азија и Источна Азија (на пр. хаплогрупа N, O, P)
* Океанија (на пр.е. хаплогрупи P, K, M, O и S) и;
* многу индијански народи (на пр.е. хаплогрупа Q).

Наводи
------

1. ↑  Fu, Qiaomei; и др. (October 2014). „Genome sequence of a 45,000-year-old modern human from western Siberia". *Nature*. **514** (7523): 445–449. Bibcode:2014Natur.514..445F. doi:10.1038/nature13810. eISSN 1476-4687. hdl:10550/42071. ISSN 0028-0836. PMC 4753769. PMID 25341783.
2. 1 2  „Y-DNA Haplogroup Tree 2018". 24 April 2018. Архивирано од изворникот на 1 February 2024.
3. ↑  Fu, Qiaomei; и др. (2016). „The genetic history of Ice Age Europe". *Nature*. **534** (7606): 200–205. Bibcode:2016Natur.534..200F. doi:10.1038/nature17993. ISSN 0028-0836. PMC 4943878. PMID 27135931.
4. ↑  Posth, Cosimo; и др. (March 2023). „Palaeogenomics of Upper Palaeolithic to Neolithic European hunter-gatherers". *Nature* (англиски). **615** (7950): 117–126. Bibcode:2023Natur.615..117P. doi:10.1038/s41586-023-05726-0. ISSN 0028-0836. PMC 9977688 Проверете ја вредноста `|pmc=` (help). PMID 36859578 Проверете ја вредноста `|pmid=` (help). `|hdl-access=` бара `|hdl=` (help)
**Стојан (Танчо) Филипов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Филипов е роден во селото Обаја, Валовишко во 1892 година, тогаш во Османлиското Царство. Стапил во ВМРО по што бил избран за петрички околиски војвода. Во јули 1924 г. бил делегат на Струмичкиот окружен конгрес на организацијата каде заедно со Атанас Ансаров е избран за советник во окружниот комитет.

Во периодот на Горноџумајските случувања во есента 1924 година бил личен телохранител на Алеко Василев, заедно со Ангел Коларов, Тома Ружкин и Нашко Елшански. Загинува во периодот на Горноџумајските случувања во истата 1924 г.

Наводи
------

1. 1 2  Гаджев, Иван (2007). *Иван Михайлов (Отвъд легендите). Том първи: Иван Михайлов и ВМРО*. София: Университетско издателство „Св. Климент Охридски". стр. 395. ISBN 978-954-07-2586-4.
2. ↑  Шанданов, Петър (2010). *Богатство ми е свободата. Спомени*. София: Гутенберг. стр. 188. ISBN 978-954-617-117-7.
3. ↑  Пърличев, Кирил. VІ конгрес на ВМРО (1925), Веда МЖ, София, 2005, стр. 77.
4. ↑  Пърличев, Кирил. VІ конгрес на ВМРО (1925), Веда МЖ, София, 2005, стр. 80.
5. ↑  Пърличев, Кирил. VІ конгрес на ВМРО (1925), Веда МЖ, София, 2005, стр. 17-18.
6. ↑  „Заговорътъ противъ Тодоръ Александровъ. По данни на Вѫтрешната Македонска Революционна Организация" (PDF). 1924. стр. 37, 39. Посетено на 31 март 2024.
**„Беше еднаш во Холивуд"** (англиски: *Once Upon a Time in Hollywood*) — американски филм од 2019 година, режиран од Квентин Тарантино (Billy Wilder), кој е автор и на сценариото. Во филмот глумат: Леонардо Ди Каприо, Бред Пит, Маргот Роби, Дакота Фенинг, Лук Пери, Демиен Луис и Ал Пачино. Филмот освоил два „Оскара": за најдобра продукција и за споредна машка улога (Пит), а бил номиниран уште во осум категории. исто така, бил номиниран за „Златен глобус" во пет категории од кои победил во три, а од десетте номинации за БАФТА победил само во онаа за споредна машка улога (Пит). Вкупно, филмот освоил 147 награди, а имал уште 341 номинација.

Синопсис
--------

Рик Далтон (го игра Ди Каприо) е поранешна ТВ-ѕвезда која сега глуми по разни ТВ-серии, но има проблеми со алкохолизмот. Неговиот најблизок соработник е касакдерот Клиф Бут (го игра Пит), кој истовремено му е возач и најблизок пријател. Рик живее во Холивуд, каде први соседи му се Роман Полански и Шерон Тејт. По наговор на продуцентот Шварц (го игра Пачино), Рик оди во Италија, каде снима шпагети-вестерни, а оттаму се враќа со девојка и истовремено му соопштува на Клиф дека ќе ја прекинат натамошната соработка. По тој повод, тие се опиваат, а потоа Рик оди да се одмори во својот базен, додека Клиф го шета своето куче. Тогаш, во нивната куќа влегуваат едно момче и две девојки (сите хипици) кои ги напаѓаат Клиф и девојката на Рик, кој пак не знае ништо за нападот. Со помош на своето куче, Клиф ги убива момчето и едната девојка, а другата излегува надвор, каде ја убива Рик со помош на пламенофрлач. За време на борбата е ранет Клиф кого го носат на болница, а Рик оди во посета на своите соседи.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Once Upon a Time... in Hollywood (2019) Awards (пристапено на 25.4.2020)
2. ↑  IMDb, Once Upon a Time... in Hollywood (2019) (пристапено на 25.4.2020)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 8677156012421449700000
* LCCN: no2019127780

 |

 |
***Сена во Порт-Марли, купишта песок*** е слика од 1875 година на Алфред Сисли. Била изложена на „ Универзална Експозиција" во 1900 година додека била во колекцијата на д-р Жорж Виау, париски стоматолог и колекционер на уметнички дела. До 4 март 1907 година била во сопственост на Дуран-Руел, кој се обидел и не успеал да ја продаде на аукција на 4 март истата година. Била купена од галеријата Бернхајм-Џин во април 1920 година и подоцна од Мартин А. Рајерсон. Во 1933 година, Рајерсон ја оставил на сегашниот сопственик, Институтот за уметност во Чикаго, каде што сега е во делот 201 (импресионисти) на 1-ви кат на Институтот за уметност во Чикаго.

Како и во неговите *мрежи за сушење* и *Сена во Аргентеј* од три години претходно, ја прикажува реката Сена како работно место во близина на Порт-Марли. Ова е во контраст со поголемиот дел од остатокот од неговите дела кои - како и другите импресионисти - ја прикажале Сена како место за одмор. 

Во центарот на сликата двајца мажи на шлеп со рамно дно ја копаат Сена за да создадат пловен канал за пеничи кои патуваат меѓу Авр и Париз, главното средство за транспорт на стоки во таа ера. Окер боите на песокот се во контраст со тиркизното сино на водата. Сисли ја покажува градската фабрика за хартија, иако (за разлика од неговиот *Кеј на песокот, Порт-Марли од*  година) тој го отстранил неговиот оџак, покажувајќи го чадот што излегува од отворот на фронтонот. Тој бил заинтересиран за индустријата за вадење песок и го насликал ова и неколку други дела на кејот во самиот Порт-Марли.

Поврзано
--------

* Список на слики од Алфред Сисли

Наводи
------

1. ↑  „Gallica entry".
2. ↑  „*La Seine à Port-Marly - Les piles de sable*". Архивирано од изворникот на 2019-07-24. Посетено на 2024-02-01.
3. ↑  (на француски) MaryAnne Stevens, *De La Celle-Saint-Cloud à Louveciennes : 1865-1875.*
4. ↑  Anthony Lacoudre, *Ici est né l'impressionnisme: guide de randonnées en Yvelines*, préface Claude Bonin-Pissarro, Éd.
Главна зграда
 Нова галерија
 Висечкиот мост над реката Пирита.
**Ботаничка градина во Талин** е ботаничка градина во Талин, Естонија. Се наоѓа на десниот брег на реката Пирита, во шумата Клоостриметса во областа Пирита. Со површина од 123 хектари, тој е најголем во Естонија.

Историја
--------

Идејата за основање ботаничка градина во Талин првпат се појавила во 1860-тите. Беа потребни речиси 100 години за да се реализира идејата. Градината е основана на 1 декември 1961 година како подредена институција на Академијата на науките на Естонската ССР и била развиена во текот на следните години. Главните збирки на растенија биле засадени во текот на првите 20 години. Систематските збирки на отворено биле отворени за посетители во 1970 година, а збирките на стакленици во 1971 година.

Првично, главниот фокус на истражувањето биле странските видови во естонски контекст, на пр. барања за раст на растенијата и аклиматизација. Од 1970-тите, истражувањата се префрлиле на употребата на автохтони растителни видови во уредувањето и хортикултурата ( Уле Кук, Ваике Пају, Маријана Саар итн.)

Ботаничката градина додала голем број делови, како што е експерименталната станица Аудаку во природниот резерват Видумае на Саремаа (од 1963 година) и арборетумот во Иру (1973–1994). 

Од 1992 година, ботаничката градина на Талин е членка на Здружението на балтичките ботанички градини (ABBG), а од 1994 година на Меѓународната заштита на ботаничката градина (BGCI) и Мрежата на ботанички градини во регионот на Балтичкото Море.

Во 1995 година, одговорноста за Ботаничката градина била префрлена на градскиот совет на Талин.

Територијата на ботаничката градина во Талин ја зафака површината на земјата на поранешната фарма на Константин Пац, првиот претседател на Естонија.

### Директори

Директори на Ботаничката градина биле:

* Арнолд Пук (1961-1978)
* Јури Мартин (1978–1988)
* Андрес Таранд (1989-1990)
* Хеики Там (1991–1997)
* Јури От (1997–2001)
* Веико Ламус (2001–2005)
* Маргус Кингисеп (2005–2009)
* Кармен Кер (2009–2017)
* Урве Синијарв (2018–сега)

Колекции
--------

Ботаничката градина ги отворила своите врати за посетителите на систематски уредените колекции на отворено во 1970 година, а колекциите на оранжерии една година подоцна. Градината вклучува арборетум, бројаница (градина со рози) и карпеста градина.

Поврзано
--------

* Ботаничка градина на Универзитетот во Тарту

Наводи
------

1. 1 2  „The Tallinn Botanical Garden in Estonia – 40 years old". BGCI. Архивирано од изворникот на 10 March 2012. Посетено на 4 July 2013.
2. 1 2 3  „About botanic garden". Tallinn Botanic Garden. Архивирано од изворникот на 16 March 2013. Посетено на 4 July 2013.
3. ↑  Botanic Gardens in the Baltic Sea region

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Ботаничка градина во Талин Архивирано на 18 август 2016 г. Archived 2016-08-18 at the Wayback Machine at BGCI
**Акваман** (англиски: *Aquaman*) — измислен суперхерој што се појавува во американските стрипови објавени од страна на *DC Comics*. Создаден од страна на Пол Норис и Морт Вејсингер, ликот дебитирал во *Повеќе забавани стрипови* #73 (ноември 1941 година). Во текот на доцните 1950-ти и 1960-ти години суперхерој-преродбата започнала и била позната како сребреното време*, а* Аквамен бил основен член на Лигата на правдата. Во 1990-тите писателите го претставуваат карактерот посериозно.

Појавувањето на Аквамен во анимираниот свет во 1960-тите, остави голем впечаток врз публиката, што го направи Акваман многу познат и ценет во популарната култура. Модерните стрипови го претставуваат како поопасен владетел на Атлантида.

Аквамен бил вклучен во неколку адаптации, прво се појавува во анимираната форма во 1967 година. Од тогаш тој се има појавено во различни анимирани продукции, вклучувајќи истакната улога во 2000-тите серија Лига на правдата *неограничени* и *Бетмен: Храбриот и смелиот*, како и неколку Ди-си анимирани оригинални филмови. 

Првата приказна за потеклото на Аквамен била претставена во *Позабавни стрипови #73 (Ноември 1941)* раскажано од самиот карактер.

Наводи
------

1. ↑  „Happy 70th Birthday". The Aquaman Shrine. Посетено на 2011-10-09.
2. ↑  Wallace, Dan (2008). „Aquaman". Во Dougall, Alastair (уред.). *The DC Comics Encyclopedia*. London: Dorling Kindersley. стр. 18–19. ISBN 0-7566-4119-5.
3. ↑  *Aquaman* vol. 7 #1 (November 2011) DC Comics

Надворешни врски
----------------

* Неофицијална страница на Аквамен
* AquamanTV
* Индекс на авантурите на Аквамен

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Џип Вранглер Рубикон
**Џип** (англиски: **Jeep**) — американска автомобилска марка во сопственост на мултинационалното претпријатие Стелантис (Stellantis). Претходно, од 1987 година, Џип бил сопственост на американскиот автопроизводител Крајслер (Chrysler) кој, пак, ја купил оваа марка од претпријатието Американ Моторс Корпорејшн (American Motors Corporation, AMC). Марката „Џип" се однесува само на теренски возила (Sport Utility Vehicle, SUV). Во 2016 година биле продадени 1,4 милиони примероци Џип, што претставува голем пораст во споредба со 2008 година, кога продажбата изнесувала 500 000 возила. Од вкупната продажба, две третини отпаѓа на Северна Америка, Во САД, над 2 400 дилери го имаат правото да ги продаваат возилата од марката Џип, а се смета дека, кога би било посебно претпријатие, Џип бив редел меѓу 22 и 33,5 милијарди долари. Главен извршен директор на марката Џип е Антонио Филоса.

Актуелни модели
---------------

* Cherokee
* Grand Cherokee
* Wrangler
* Patriot
* Compass

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 16 декември 2013 г.

Галерија
--------

* Џип КомпасЏип Компас
* Џип Ренегејд лимитедЏип Ренегејд лимитед
* Џип ВранглерЏип Вранглер
* Џим Вранглер анлимитедЏим Вранглер анлимитед
* Џип Гранд Чироки СамитЏип Гранд Чироки Самит

Наводи
------

1. ↑  „Chrysler 8-K/A SEC filing" (PDF). secdatabase.com. 3 December 2012. Посетено на 18 January 2015. ... served as the auditor for Fiat S.p.A. and its consolidated subsidiaries, which include Chrysler Group
2. ↑  „Chrysler Group LLC". InsideView company data. Архивирано од изворникот на 27 September 2013. Посетено на 18 January 2015. Chrysler Group LLC operates as a subsidiary of Fiat North America LLC
3. ↑  Peterson, George (24 February 2017). „Jeep Guns For 2 Million In Annual Sales". *Forbes*. Посетено на 10 November 2020.
4. 1 2  Snavely, Brent. „Could Fiat Chrysler spin off Jeep, Ram? 'Yes'". *Detroit Free Press*. Посетено на 30 May 2019.
5. 1 2  „China's Great Wall wants to buy Jeep". *Automotive News Europe*. 18 August 2017. Посетено на 30 May 2019.
6. ↑  Stellantis NV. "Stellantis Announces Changes in Leadership Team". Соопштение за печат.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85069860
* BNF: cb119672668 (податоци)
* NDL: 00575508
* NKC: ph117653

 |

 |
***Александровиот мозаик**,* или ***Битката кај Ис***, е римски поден мозаик откриен во куќата на Фаун во Помпеја, Италија.

Обично е датиран помеѓу ок. 120 и 100 година п.н.е. и ја прикажува битката помеѓу војските на Александар Велики и Дариј III од Персија. Ова уметничко дело е комбинација на различни уметнички традиции како што се италски, хеленистички и римски. Мозаикот се смета за „римски" врз основа на поширокиот контекст на времето и неговата локација во тогашната Римска Република. Оригиналот се чува во Националниот археолошки музеј во Неапол. Се смета дека мозаикот е копија на постаро дело од доцниот 4ти или почетокот на 3-от век п.н.е. кое можеби било изработено од Филоксен или Апел од Кос.

Наводи
------

1. 1 2  Cohen, Ada (1997). *The Alexander Mosaic: Stories of Victory and Defeat*. Fordham University Libraries: Cambridge University Press. стр. 1. ISBN 0-521-56339-9.
2. ↑  Honour, H. and J. Fleming, (2009) *A World History of Art*. 7th edn. London: Laurence King Publishing, p. 178. ISBN 9781856695848
3. ↑  Woodford, Susan. (1982) *The Art of Greece and Rome*. Cambridge: Cambridge University Press, p. 67. ISBN 0521298733
**Антихрист** (англиски: *Antichrist*) е филм од 2009 година, во режија на Ларс фон Триер, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Вилјем Дефо (*Willem Dafoe*) и Шарлот Гејнзбур (*Charlotte Gainsbourg*). Филмот освоил вкупно 22 награди, меѓу кои и наградата на Гејнзбур, за најдобра глумица на Канскиот филмски фестивал. Исто така, филмот имал и 20 други номинации, меѓу кои и оние за „Златна палма" на Канскиот филмски фестивал и за најдобар режисер и најдобра глумица на Европските филмски награди. Филмот трае 108 минути.

Ларс фон Трир, режисерот и сценарист на „Антихрист", во 2011 г.

Содржина
--------

Централна тема на филмот е мрачната страна на човековата природа. Додека еден маж и една жена водат љубов во својот дом, нивното мало дете излегува од креветчето и паѓа низ прозорецот. Потресена од смртта на детето, мајката завршува во болница, доживувајќи нервен слом. Нејзиниот маж, кој е психијатар, се нафаќа да ја излечи, барајќи од неа да ги наброи нештата од кои се плаши. Таа ја наведува дрвената куќа во шумата наречена „Рај" (*Eden*) во која минатото лето се случувале чудни нешта. Затоа, двајцата заминуваат таму. Понекогаш, жената добива страсни желби да води љубов со мажот, а еднаш, таа го онесвестува, му ја прободува ногата и во отворот му става тежок железен предмет. Мажот се освестува и се обидува да избега, криејќи се во една лисичја дупка, но жената го пронаоѓа и го враќа во куќарката. Таму, тој се ослободува од железниот предмет и ја задавува жена му. Додека ја напушта шумата, од сите страни се појавуваат многу жени.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Antichrist (2009) (пристапено на 26.10.2014)
2. ↑  IMDb, Antichrist (2009) (пристапено на 26.10.2014)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 7856675-7

 |

 |
**Симеон (Симо) Д. Шишков** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Шишков е роден во селото Горно Врбени (Екши Су), Леринско, тогаш во Османлиското Царство. Се присоединува кон ВМРО, но во 1903 г. е уапсен и затворен во Мала Азија заедно со свештеникот Георги Василев од Лерин, војводата Алеко Џорлев и Благој Симеонов од Демир Хисар.

Во Балканските војни тој е доброволец во МОО во четата на Пандил Шишков.

Во мај 1941 г. грчката администрација во Горно Врбени е заменета со општоселско собрание и е избран кмет Македонец. Во општинскиот совет влагаат Кирил Љапчев, Борис Попов, Симо Шишков, Павел Драгнев, Георги Рајков, Миро Гершанов, Михаил Хаџикиров, Благој Туранџов, Ташо Вељашков, Кирил Панчев.

Наводи
------

1. ↑  Шатев, Павел. В Македония под робство, Изд. на Отеч. фронт, София, 1983, 164.
2. ↑  *Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. : Личен състав по документи на Дирекция „Централен военен архив"* (PDF). София: Главно управление на архивите, Дирекция „Централен военен архив" В. Търново, Архивни справочници № 9. 2006. стр. 805. ISBN 954-9800-52-0.
3. ↑  Даскалов, Георги. „Българите в Егейска Македония, мит или реалност", Македонски научен институт, София, 1996, стр. 486.
**„Низ брановите"** (англиски: *Breaking the waves*) — филм на режисерот Ларс фон Триер од 1996 година. Главните улоги ги играат: Емили Вотсон, Стелан Скарсгард и Катрин Картлиџ.

Емили Вотсон доби признание од критиката за нејзината изведба на Бес Мекнил.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во една конзервативна и многу религиозна заедница во северна Шкотска. Наивната, млада жена Бес Мекнил се заљубува во работникот Јан. Тие се сакаат искрено, но кога Бес му се моли на Бога за Јан да ѝ се врати засекогаш по завршената работа, тој навистина се враќа, но со скршен врат. Како последица на несреќата на работното место, тој е целосно парализиран. Бидејќи повеќе не можат да имаат полови односи, Јан ја убедува Бес да најде љубовник. Со текот на времето, Бес станува сè поразвратна и верува дека со нејзините постапки управува Господ со цел да оздрави Јан.

Наводи
------





1. ↑  Кроз таласе (пристапено на 24.4.2023)
**Џами Тепе** (бугарски: *Ильов връх*, до 1942 г. *Джамо/Джамa*) — највискиот врв на Малешевските Планини. Висок е 1.803 м и лежи на самата македонско-бугарска граница кон Пиринска Македонија.

Се издига во северниот дел на главното планинско било. На северозапад преку седлото наречено Седлото се поврзува со првенецот на планината Влаина — врвот Кадиица; на југоисток седлото Конското го поврзува со врвот Трите Гроба. Врвот е заоблен, со налегнати падини и не се истакнува особено над околните зарамнети била. На североисток оd него се одвојува ридот Краиште.

Врвот е изграден од метаморфни карпи. Почвата е планинско-ливадска. Високите делови се образснати со подалпска тревна растителност, а падините со бука и бор.

Точно низ Џами Тепе поминува државната граница, делејќи го Пехчевско во Р Македонија од Горноџумајско во Пиринска Македонија. На таа кота стои гранична пирамида со број 51.

Бугарско име
------------

На 29 јуни 1942 г. бугарската држава го сменила бугарското име во **Иљов Врв**, кое дотогаш гласело Џамо или Џама. Новото име на врвот е дадено во чест на Дедо Иљо Малешевски согласно политиката на присвојвуање на македонските национални дејци.

Поврзано
--------

* Кадиица

Извори
------

* Енциклопедия Пирински край. Том 1, Благоевград, 1995, стр. 384.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Малешевски Планини*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 904. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  Научноинформационен център „Българска енциклопедия" (2015). *Промени в наименованията на физикогеографските обекти в България 1878 – 2014 г*. София: Книгоиздателска къща „Труд". стр. 96. ISBN 978-954-398-401-5.

Надворешни врски
----------------

* До првенците на Влаина и Малешевска (патопис) (бугарски)
*За форматирање на текст во однос на Википедија, погледајте Помош:Викитекст.*
Викитекст - примена на Википедија
**Викитекст** или **вики-означување** (англ. *wiki markup*) е лесен јазик за означување кој се користи за пишување на страници на викија, како на пр. Википедија, и претставува упростена алтернатива/посредна варијанта на HTML. Крајната цел е да биде претворен од википрограмот во HTML, што потоа му се служи на прелистувачот.

Не постои општоприфатен стандард за викитекст. Граматиката, составот, поставеноста, клучните зборови и др. зависат од конкретниот википрограм што се користи на тоа мрежно место. На приемер, сите јазици за викитекст имаат прост начин на поставување хиперврски до други страници на викито, но постојат неколку други синтаксни решенија за овие врски. Многу викија, особено постарите, користеле CamelCase за означување на зборови што треба автоматски да се поврзат некаде. Кај МедијаВики оваа практика е заменета со бележењето [[…]], кое на Википедија се нарекува „слободни врски" (*free links*).

Различни википрограми користат различни збирови HTML-елементи во нивниот викитекст. Во некои случаи поединечните викија мижат да прилагодуваат свои HTML-елкементи. МедијаВики поддржува голем број распространети HTML-ознаки.

Стандардизација
---------------

Creole е викијазик за означување кој има за цел да биде „заеднички викитекст за примена на различни викија". Постојат неколку википогони што користат Creole. Верзијата 1.0 на техничките одлики е издадена во јули 2007.

Поврзано
--------

* Помош со викитекст

Наводи
------

1. ↑  „Википедија:Слободни врски". Википедија, слободна енциклопедија. Посетено на 8 август 2008. (англиски)
2. ↑  „WikiCreole: Почетна". Wikicreole.org. Архивирано од изворникот на 2012-05-03. Посетено на 26 ноември 2008. (англиски)
3. ↑  „WikiCreole: Погони". Wikicreole.org. Архивирано од изворникот на 2012-05-03. Посетено на 26 ноември 2008. (англиски)
4. ↑  „WikiCreole: Creole 1.0". Wikicreole.org. Архивирано од изворникот на 2012-05-03. Посетено на 26 ноември 2008. (англиски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Мета има поврзани информации на:
 ***Wikitext standard*** |

WikibooksWikibooks
Англиските Викикниги нудат повеќе материјал на тема:
***Editing Wikitext***

* Она што го гледате е вики - Критично разгледување на WYSIWYG во епохата на интернетот Архивирано на 26 март 2010 г. (англиски)
* Алтернативни парсери за МедијаВики (англиски)
* Дискусии за алтернативните парсери на МедијаВики (англиски)
Реката Лоинг Уметник: Алфред СислиРеката Лоан, од уметникот Алфред Сисли
**Лоан** (француски: *Loing*) — 143 км долга река во централна Франција, лева притока на Сена.

Нејзиниот извор е во Сент-Колом-сур-Лоинг, на југ од департманот Јон, и се влева во Сена во Сен-Маме, во близина на Морет-сур-Лоан. Нејзини главни притоки се Оуан, Авејрон, Пусео, Солин и Лунаин. Делот од каналот Бриаре помеѓу Рогни-ле-Септ-Ецлусес и Монтаргис тече паралелно со Лоан.

Притоки
-------

* Леви притоки: Солин, Пусо, Боун
* Десни притоки: Лунаин, Оуан, Авејрон

Наводи
------

1. ↑  „Le beaune [F4105000] - Cours d'EAU". Архивирано од изворникот на 2021-10-23. Посетено на 2021-10-11.

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 15 декември 2010 г.