recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Петар** ― висок римски воен командант на крајот на 9 век, кој подоцна станал монах и црквата го прогласила за светец. Тој е прославуван на 1 јули.

Живот
-----

Петар е познат само од месецослови. Тој бил син на патрикијот Константин, кој според делото „*Константинополски синаксар*" (*Synaxarium Constantinopolitanum*) бил на положбата стратег. Петар е роден за време на заедничкото владеење на Ирина Атинска и нејзиниот син Константин VI (780–796).

Петар, исто така, имал чин на патрикиј и служел како командант на елитниот полк на дворските схоли (Scholae Palatinae) за време на единственото владеење на Ирина Атинска (вл. 797–802) и како командант на полкот иканати под нивниот наследник, Никифор I (вл. 802–811). Се борел во катастрофалната Битка кај Плиска во 811 година и бил заробен заедно со 50 други офицери од Бугарите. Петар успеал „чудесно" да побегне со помош на Јован Богослов, се замонашил на Битински Олимп, заедно со Јоаникиј Велики, со кого живеел заедно како негов ученик 34 години. По смртта на Јоаникиј во 846 година, Петар се вратил во Константинопол, каде изградил црква во четвртот Евандру. Тој живеел во колиба во близина и умрел осум години подоцна, на јули 854 година. Вистинитоста на неговиот живот по 811 година е доведена во прашање од страна на Џон Вортли, кој го смета неговиот монашки живот за легенда.

Родолф Гиланд предложил идентитет со истоимениот патрикиј, спомнат во историјата на Теофан Исповедник, кој учествувал во соборувањето на Ирина во 802 година и кој во 809 година го смирил армискиот бунт против Никифор. Меѓутоа, оваа личност според Теофан е убиена кај Плиска.

Наводи
------

1. 1 2  Guilland 1970, стр. 333, 338. sfn error: no target: CITEREFGuilland1970 (help)
2. ↑  PmbZ, Konstantinos (#3877); Petros (#6046).
3. 1 2 3 4 5  Dumbarton Oaks Hagiography Database, "Peter the Patrikios", стр. 84–85 harvnb error: no target: CITEREFDumbarton\_Oaks\_Hagiography\_Database (help).
4. 1 2 3  PmbZ, Petros (#6046).
5. ↑  PmbZ, Petros (#6046); Petros (#6065).

Извори
------

* Guilland, Rodolphe (1970). „Соntribution a l'histoire administrative de l'empire byzantin. Les patrices du règne de Léon III l'Isaurien (717–741) au règne de Michel II (820–827)". *Byzantion* (French). Brussels. **XL**: 317–360.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
* Kazhdan, Alexander; Talbot, Alice-Mary; Alexakis, Alexander; Efthymiadis, Stephanos; McGrath, Stamatina; Sherry, Lee Francis; Zielke, Beate, уред. (1998). *Dumbarton Oaks Hagiography Database of the Eighth, Ninth and Tenth Century* (PDF). Вашингтон: Dumbarton Oaks.
* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2013). *Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt* (германски). Берлин и Бостон: De Gruyter.
Гује и Стур Лагервал во 1941 година
**Гује Лагервал**, (родена како *Гун-Мари Шестрем*,, 13 јануари 1918 — 8 јануари 2019) — шведска глумица.

Животот
-------

Гун-Мари Шестрем била ќерка на филмскиот режисер и глумец Виктор Шестрем и глумицата Едит Ерастоф-Шестрем. Самата Лагервал започнала глумечка кариера и играла споредни улоги во голем број филмови. Таа понекогаш работела под името *Гује Кантер*. Таа била интервјуирана за нејзиниот татко во документарниот филм на Кивин Браунлоу од 1995 година, „*Кино Европа: Другиот Холивуд"*.

Таа била мажена за глумецот Стур Лагервал од 1940 година до нивниот развод во 1956 година. Гује Лагервал почина на 100 години, пет дена пред нејзиниот 101 роденден.

Филмографија
------------

* *Доктор Глас* (1942)
* *Марија кај Кварнгорден* (1945)
* *Разведен* (1951)
* *Блонди Бифтек и Банана* (1952)
* *Никогаш не ја заборавил* (1952)
* *Меѓународна комисија за криминалистичка полиција*
* *Прекрасната лага* (1955)
* *Опасно ветување* (1955)

Користена литература
--------------------

1. ↑  „GUJE KANTER". *svd.se* (шведски). Посетено на 1 February 2019.
2. ↑  „Vår älskade: Guje Lagerwall Kanter" (PDF) (шведски). Архивирано од изворникот (pdf) на 2 February 2019. Посетено на 1 February 2019.
3. ↑  „Guje Lagerwall". Swedish Film Institute. Посетено на 12 May 2010.

Надворешни врски
----------------

* Гује Лагервал на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Чудесниот свет на Гамбол** (англиски: *The Amazing World of Gumball*) — анимирана серија создадена од Бен Бокле. Серијата започнала во Обединетото Кралство на 2 мај 2011 г. и една недела подоцна на 9 мај 2011 г. во САД на Cartoon Network. Прегледот бил прикажан на 3 мај 2011 г. во САД. Пилотската епизода е на 8 мај 2008 г. *Чудесниот свет на Гамбол* се прикажува и на македонскиот Cartoon Network.

Серијата се врти околу животите на дванаесетгодишниот Гамбол Вотерсон, сина мачка, и неговиот најдобар пријател и посвоен брат што е златна рипка, 10-годишниот Дарвин, кој посетува средно училиште во измислениот град Елмор. Тие често се вмешани во разни лудории низ градот, за време на кои општат со членовите на семејството — помладата сестра Анаис, мајката Никол и таткото Ричард — и со широка екипа споредни ликови. Единствена одлика на серијата е недостатокот на стилско единство. Ликовите се дизајнирани, снимени и анимирани со користење повеќе стилови и техники (стилизирана традиционална анимација, кукларство, CGI, кадар по кадар, флеш-анимација, игран филм итн.).

Наводи
------

1. ↑  „The Amazing World of Gumball". Turner Broadcasting. September 9, 2011. Архивирано од изворникот на December 2, 2013. Посетено на July 4, 2013.
2. ↑  Interview with Ben Bocquelet Архивски примерок на Семрежниот архив (англиски)
 in Toonzone

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Чудесниот свет на Гамбол" на Ризницата ? |

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Чудесниот свет на Гамбол*** 
* Матична страница
Стиг Грибе
**Стиг Рудолф Грибе** (18 јули 1928–1 февруари 2017) бил шведски глумец, комичар, писател и филмски режисер.

Биографија
----------

Дебито на Грибе како филмски глумец бил во филм од 1947 година, во кој глумеле Стиг Џорел и Ула Салерт. Во доцните 1950-ти и раните 1960-ти години, Грибе го играл ликот „Анте Нордлунд" на радио, во ТВ серија од 1963 година и во филмот „*Дромпојкен"* од 1964 година. Работел и во некои од ревиите на Кнапуп. Тој го играл негативецот, д-р Дрункелшпил во *Хотел Куче* (2000).

Грибе работел првенствено на сцена, во ТВ серии и филмови.

Грибе починал по кратка болест на 1 февруари 2017 година на 88-годишна возраст.

Избрана филмографија
--------------------

### Филмови

* *Сто и еден Далматинец* (1961)
* *Книга за џунглата* (1967)
* *Змејот на Пит* (1977)
* *Штрумфовите* (1981)
* *Снежана и седумте џуџиња* (1982)
* *Патки* (1987)
* *Домашни врски: Неверојатно патување* (1993)
* *Глупав филм* (1995)
* *Домашни обврзници II: Изгубени во Сан Франциско* (1996)
* *Bивотот на бубачка* (1998)

### Шведски продукции

* *Кале Строп, Гродан Бол и дерас ванер* (1956)
* *Дандерклумпен!* (1974)
* *Марија* (1975)
* *Чарли Страп и Фроги бал летаат високо* (1991)
* *Хотелот Куче* (2000)

Надворешни врски
----------------

* Стиг Грибе на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Џозеф де Гињ** (19 октомври 1721 – 19 март 1800 година) бил француски ориенталист, синолог и турколог роден во Понтоаз, син на Жан Луј де Гињ и Франсоа Вајлан. Починал во Париз .

Тој го наследил Етјен Фурмон во Кралската библиотека како секретар преведувач на источните јазици. Неговиот *Memoire historique sur l'origine des Huns et des Turcs*, објавен во 1748 година, му донел прием во Кралското друштво на Лондон во 1752 година, а тој станал соработник на Француската академија на натписи во 1754 година. Наскоро следело петтомното дело *Histoire générale des Huns, des Mongoles, des Turcs et des autres Tartares Occidentaux* (1756–1758). Во 1757 година, тој бил назначен за претседател на одделот за сириски јазик на Колеџ де Франс .

Гињес сметал дека Хуните кои ја нападнале Римската Империја биле истите луѓе како Ксионгну споменати во кинеските записи. Овој став бил популаризиран од неговиот современик Едвард Гибон во *Пропаѓањето и падот на Римската Империја*. Идејата е жестоко дебатирана од страна на централните азијци, вклучувајќи ги Менхен-Хелфен, Хенинг, Бејли и Вајсиер.

Гињес тврдел дека кинеската нација потекнува од египетската колонизација, мислење на кое, и покрај секое побивање, тој тврдоглаво се држел. Тој објавил голем број написи тврдејќи дека египетските хиероглифи и кинеските знаци се поврзани, а едниот произлегува од другиот. Иако погрешил во тоа, тој е препознаен по тоа што докажува дека прстените со картуш во египетските текстови содржеле кралски имиња, теза што ја развил од навестувањето претходно направено од Џеј Џеј Бартелеми.

Трудови
-------

* 1748 – *Мемоари историски на потеклото на Хуните и Турците*
* 1757 – *Histoire generale des Huns, des Mongoles, des Turcs et des autres Tartares Occidentaux,* 3 тома. Париз: Desaint & Saillant.OCLC 5153747
* 1761 – *Recherches sur les Navigations des Chinois du Cote de l'Amerique, et sur quelques Peuples situés a l'extremite orientale de l'asie.*
* 1789 - *Историски есеј за потеклото на ориентираните ликови во Кралската печатница, за делата што биле печатени во Париз, на арапски на сириски, на ерменски итн. и на грчките ликови на Франциско I. вообичаено наречени Грк на кралот.* Лондон:OCLC 45767900

Поврзано
--------

* Кретиен-Луј-Жозеф де Гињес
* 1824 – *Дополнување на L'Histoire Générale Des Huns, Des Turks Et Des Mogols.* со Осип Иванович Сенковски, Мухамед Јусуф ибн Каваџа Бака, Јозеф Сешковски, Мухамед Јусуф. Санкт Петербург: Imprimerie de l'Académie Impériale des Sciences.OCLC 221450524OCLC 221450524

Белешки
-------

1. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 2010-06-13. Посетено на 2009-01-19.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
2. ↑  Needham, Joseph *et al.* (1971). *Science and civilisation in China,* p. 540.
3. ↑  Walker, C. B.; Chadwick, John (January 1990). *Reading the Past: Ancient Writing from Cuneiform to the Alphabet*. Berkeley: University of California Press. стр. 120. ISBN 978-0520074316. Посетено на 21 January 2020.
4. ↑  Needham, p. 782.

Наводи
------
**Хади Џалоу** (родена на 14 октомври 1985 година) е Гамбијско - шведска глумица која на 23 јануари 2007 година ја освои главната филмска награда во Шведска, наградата *Гулдбаге* како „Најдобра глумица во главна улога" за нејзината улога како тинејџерка жртва на силување во филмот „*Кажи ми дека ме сакаш"*, објавен во Шведска на 25 август 2006 година.

Роден во поранешната британска колонија на Гамбија, Хади Јалоу пораснала во предградието на Стокхолм Ринкеби, област позната по својата голема концентрација на африкански имигранти, а потоа се преселила со своето семејство во Скогос, приградска општина со рурална средина.

На 15-годишна возраст, таа била избрана од режисерот Даниел Фридел во една епизода од шведската телевизиска серија „*Самостојна класа"*, во која се прикажува животот во средно училиште. Нејзината наградувана улога се случила пет години подоцна, кога таа беше фрлена од Фридел во неговата потешка визија за истиот амбиент, играјќи ја Фату, студентка која е брутално силувана од двајца нејзини соученици и последователно е виктимизирана од преовладувачката култура меѓу студентите. Нејзиниот бескомпромисен перформанс во висцералната улога донела пофалби од рецензентите на филмови не само во Шведска, туку и на низа други места низ цела Европска унија.

По уште четири години отсуство од екранот, Хади Џалоу била соопштена во нова водечка улога во хорор-трилерот на шведскиот режисер Даниел Лехмусари, „*Наследен".* Снимањето се одвивало на локации во северна Шведска, во градот Лулео, со датум на пуштање 1 јуни 2011 година.

Наводи
------

### Белешки

1. ↑  Cordenius, Maud. *De kallade mig neger*. Photograph and interview {**in Swedish**} with Haddy Jallow in the 19 February 2007 issue of *Aftonbladet*, largest-circulation daily newspaper in Nordic countries
2. ↑  Geijerstam, Eva af. Review {**in Swedish**} of *Säg att du älskar mig* in the 25 August 2006 issue of *Dagens Nyheter*, largest-circulation morning newspaper in Sweden[*мртва врска*][*мртва врска*]
3. ↑  *Say That You Love Me* (21 September 2006 issue of *UKgambians.com*). Article about Haddy Jallow and the film which brought her fame Архивирано на 24 јули 2011 г.
4. ↑  *Arvet* listing at IMDb[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Хади Џалоу на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Љубов и омраза** е една од најпознатите мексикански теленовели. Оваа теленовела беше снимана и премиерно прикажувана во Мексико во 2002 година. Серијата го освои целиот свет, како и нашата земја. Оваа теленовела кај нас се емитуваше на А1 телевизија.

Синопсис
--------

Октавио Виљареал му е внук на газдата на вилата „Виљареал", г-н Фернандо, кој живее во Мајами и кој е скаран со својот чичко. Меѓутоа фактот што г. Фернандо е болен и што сака за последен пат да го види својот внук ќе го натера Октавио да се врати во вилата во која порано живеел. Но, Октавио нема да стигне на време, а г. Фернандо нема да може лично да му ја пренесе пораката што ја има за него бидејќи ќе почине. Тој тоа ќе и го препушти на Ана Кристина. Во родното место Октавио ќе ја запознае Ана Кристина во која веднаш ќе се заљуби, но на почетокот нема да сака да го признае тоа. Тој е убеден дека Ана Кристина му била љубовница на чичко му Фернандо. Ана Кристина живее со својот дедо, Мануел, кој многу ја сака и кој и вели да не ги слуша злобниците кои шират лаги за неа. И Ана Кристина ќе се заљуби во Октавио, но и таа нема да признае поради навредите што ќе ги слушне од Октавио.

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Сузана Гонзалес | Ана Кристина |
| Цезар Евора | Октавио |
| Сабин Моусиер | Фрида |
| Марија Сорте | Марија Магдалена |
| Марга Лопес | Дона Хосефа |
| Алберто Естрела | Марсијал |

Љубов и омраза на Балканот
--------------------------

Македонија: А1 Телевизија   
 Србија: Пинк Телевизија   
 Босна и Херцеговина: Пинк БХ   
 Хрватска: Нова ТВ   
 Словенија: ПОП Тв   
 Бугарија: ЕК   
 Црна Гора: Тв ИН

Надворешни врски
----------------

* Интернет теленовела база на податоци
* html Сериалс.ру Архивирано на 29 октомври 2007 г.
Ливија Милхаген (2014)
**Ливија Марија Милхаген** (родена на 23 мај 1973 година) е шведска глумица.

Милхаген е родена во Стокхолм и студирала на театарската академија во Малме 1995 – 99 година. Во 1997 година се појавила во *Кралскиот драмски театар* во „*Фадрен"* на Аугуст Стриндберг, во режија на Стафан Валдемар Холм, и таа е редовна членка на театарот.

Милхаген била ангажирана и во Градскиот театар во Упсала, каде што се појавила во драмите на Биргита Енглин, „*Твојата функција* и *Електра"*. Во 2008 година на пролет, таа се појавила во претставата „*Сериозната игра"* во Градскиот театар во Стокхолм.

Избрана филмографија
--------------------

* 2002 година - *Бек - Огласувачот*
* 2003 година - *Мифо*
* 2005 година - *Автобус за Италија*
* 2007 година - *Риби*
* 2008 година - *Вечни моменти*
* 2009 година - *Оскар, Оскар*
* 2017 година - *Каков ебен циркус*
* 2019 година - *Синот на птичјиот ловец*

Наводи
------

1. ↑

Надворешни врски
----------------

* Ливија Милхаген на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Ливија Милхаген на Шведската филмска база (англиски) Ливија Милхаген на Шведската филмска база (англиски)
* Информации за Ливија Милхаген (на полски јазик)
* Ливија Милхаген на www.dramaten.se Архивирано на 21 јануари 2011 г.
**„Барајќи го Ерик"** (англиски: *Looking For Eric*) — британско-италијанско-белгиско-француско-шпански филм од 2009 година, во режија на Кен Лоуч (*Ken Loach*), додека автор на сценариото е Пол Лаверти (*Paul Laverty*). Главните улоги ги играат: Стив Еветс (Steve Evets), Ерик Кантона (Eric Cantona), Стефани Бишоп (Stephanie Bishop), Џерард Кирнс (Gerard Kearns), Стефан Гамбс (Stefan Gumbs) и Џон Хеншо (John Henshaw). На Канскиот фестивал, филмот бил номиниран за наградата „Златна плама" за режија. Во филмот, Лоуч ги комбинира магичниот реализам и грубата стварност. Притоа, фантазијата никогаш не ја презема контролата, туку таа е прикажана со реалистични средства.

Содржина
--------

Ерик Бишоп (го игра Еветс) и Ерик Кантона (се глуми самиот себеси) имаат само една заедничка црта — името, но затоа пак Кантона е најголемиот животен идол на Ерик. Ерик, кој работи како поштар, и сите негови колеги се страсни навивачи на Манчестер Јунајтед, но освен навивањето, во неговиот живот нема никаква радост, па дури размислува и да изврши самоубиство. Ерик живее со двајцата посвоени синови, Рајан (го игра Кирнс) и Џеси (го игра Гамбс), а неговата поранешна сопруга е в затвор. Од првиот брак има ќерка, која пак има вонбрачно дете иако нема матурирано, а Ерик сè уште страда по својата голема љубов, првата жена Лили (ја игра Бишоп). Рајан и Џеси не работат ништо, туку по цел ден слушаат музика, скитаат или гледаат порно-филмови. Рајан се заплеткува во лошо друштво, а матните работи со гангстерите го ставаат неговиот живот во опасност. Еднаш, колегата на Ерик, Митболс (го игра Хеншо) го наговара друштвото да го следат упатството од прирачникот и да се идентификуваат со некоја личност која ќе ја замислат. Така, Ерик го замислува Кантона, а додека вежба во својот дом, тој разговара со постерот на Кантона, но наскоро во собата се појавува вистинскиот Кантона. Полека, со помош на познатиот фудбалер, Ерик започнува да го средува животот, а тоа подразбира и војна со гангстерите...

Наводи
------

1. ↑  Film tjedna: Tražeći Erica, britansko-talijansko-belgijsko-francusko-španjolski film (пристапено на 14.12.2023)
**Павлина Бруниус** (родена *Ема Марија Павлина Линдстет* на 10 февруари 1881 во Стокхолм - 30 март 1954 во Стокхолм) — шведска глумица во театар и филм, сценаристка и режисерка на филмови и театарски претстави. Таа била извршен директор на Кралскиот драмски театар од 1938 до 1948 година.

Животопис
---------

Родена во 1881 година, Бруниус станала студент на балет во 1891 година, но ги прекинала студиите за балет за да се образова за говорна драма. Била ангажирана во театарот *Olimpiateatern* во 1902 година. Заедно со нејзиниот сопруг (Џон В. Бруниус) и колешката, таа била извршен директор на театарот *Oscarsteatern* во 1926–1932 година. Во 1938 година, таа била ангажирана како извршен директор на Кралскиот драмски театар.

Била омажана во периодот од 1909–1935 година со глумецот Џон В. Бруниус. Таа била мајка на глумицата Ана-Мари Бруниус и глумецот Пале Бруниус.

Избрана филмографија
--------------------

* *Снежната бура* (1923)
* *Чарлс XII-ми* (1925)
* *Шарлот Ловенсколд* (1930)

Наводи
------

Понатамошно читање
------------------

* Биографски лексикон на Шведска

Надворешни врски
----------------

* на IMDb
**Хоризонт на настани**, наједноставно кажано, претставува границата на црната дупка која ја одделува од останатиот дел од универзумот. Како што знаеме, црната дупка е дефинирана како сингуларност кој е определен со хоризонтот на настани чија „брзина на бегство" (брзината која е потребна на еден ентитет да ја напушти црната дупка) е еднаква на брзината на светлината. Честопати, хоризонтот на настани е дефиниран како „точка од која нема враќање".

Генерално кажано, ништо не може да побегне од црната дупка, поточно да го напушти хоризонтот на настани и да премине во останатиот дел од космосот, затоа што според Теоријата на општа релативност, ниту една честица не се движи побрзо од фотонот. Исто така, не постои начин да се набљудуваат случувањата внатре во границите на хоризонтот на настани од надворешната страна на црната дупка, што придонесува да се сомневаме што точно се случува во рамките на хоризонтот. Затоа што хоризонтот на настани не е материјална физичка површина, туку математички дефинирана граница, материјата и зрачењето можат да влезат во црната дупка, но не и да излезат од истата.

### Хоризонт на настани кај вртечки и невртечки црни дупки

Кај невртечките црни дупки, хоризонтот на настани, определен со Шварцшилдовиот полупречник, е сфера, па затоа и црната дупка добива таков облик. Доколку станува збор за вртечка црна дупка, заклучено е дека хоризонтот на настани има некоја неправилна деформирана геометриска форма и е различен за секоја црна дупка. Во двата случаи, Шварцшилдовиот полупречник е пропорционален со масата на црната дупка.

### Хоризонтот на настани во уметноста и популарната култура

* Event Horizon (1997) е британски научно-фантастичен хорор филм на режисерот Paul Anderson
* „Event Horizon" е популарна дабстеп песна на Xtrullor

Наводи
------

1. ↑  „Schwarzschild radius | astrophysics". *Encyclopedia Britannica* (англиски). Посетено на 2018-02-04.
2. ↑  „Event Horizon (film)". *Wikipedia* (англиски). 2018-02-01.
3. ↑  Xtrullor (2016-07-30), *Xtrullor - Event Horizon*, Посетено на 2018-02-04
Карта на провинцијата Панонија Секунда со поголемите градови, вклучувајќи го и Басијана
**Басијана** бил важен антички римски град во Панонија (денес Срем во Војводина, Србија). Се наоѓал во близина на денешното село Доњи Петровци во општина Рума. Басијана бил втор по големина град во Сирмија, по Сирмиум. Се наоѓал на пат кој ги поврзувал Сирмиум и Сингидунум.

Историја
--------

Басијана е основана како автономна општина во 1 век и постоела до 6 век. Статусот *муниципиум* го добил во 124 година, додека во 214 година е забележан како колонија. Првично, градот бил дел од провинцијата Панонија, но поради последователните поделби на оваа провинција, Басијана била вклучена во Панонија Инфериор (2 век), а подоцна во Панонија Секунда (3 век). Тоа беше еден од поважните градови во провинцијата Панонија. За време на доцното Римско Царство, градот бил седиште на еден висок функционер. Во IV век имала *гинеција* (Царска волнена мелница, што ја покажува важноста на градот) и била седиште на христијанската епископија.

Во средината на 5 век, градот бил освоен од Хуните. Во 468 година, Денгизич, синот на Атила, ја опустошил Басијана, но претрпел голем пораз откако се обидел да го заземе градот за време на Хуно - Остроготските војни, Острогот Валамир излегол победник. Во текот на неколку децении, регионот беше сцена на борба меѓу Хуните, Остроготите, Гепидите и Ломбардите. Во 510 н.е. договорот меѓу Источното Римско Царство и Остроготите го подели регионот Сирмија меѓу две земји и градот Басијана бил вклучен во источна римска држава. Кога Источната империја успеала да го заземе Сирмиум по поразот на Гепидите, била основана нова провинција Панонија со седиште во Сирмиум и градот Басијана бил вклучен во таа провинција. Во втората половина на 6 век, целиот регион Сирмија бил освоен од Аварите.

Археологија
-----------

Денес само мал дел од античкиот град е зачуван. Археолошките ископувања започнале во 1882 година и продолжиле во 1935 година, кога биле пронајдени ѕидови, кули, керамика, монети, скулптури и мозаици.

Наводи
------

1. ↑  The later Roman Empire, 284-602: a social economic and administrative survey-Arnold Hugh Martin Jones
2. ↑  The Roman world, Vol 2-J. S. Wacher
3. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 2011-07-17. Посетено на 2011-07-05.
4. ↑  *Dictionary of Battles and Sieges: A-E* by Tony Jaques

Надворешни врски
----------------

* за Басијана (на српски)

44°58′15″N 19°58′44″E﻿ / ﻿44.97083° СГШ; 19.97889° ИГД﻿ / 44.97083; 19.97889
**Балашаѓармат** (унгарски: *Balassagyarmat*, словачки: *Balašske Ďarmoty*, германски: *Jahrmarkt*) е град во северна Унгарија. Градот бил седиште на комитетот од округот Ноград.

Историја
--------

Од 1998 година, градскиот грб го носи латинскиот натпис „Најхрабар град" (Civitas Fortissima), бидејќи во јануари 1919 година чехословачките војници ја преминале линијата за демаркација, обележана во декември 1918 година, во подготовка за Договорот од Трианон, незаконски окупираќји ги градови јужно од линијата, вклучувајќи го и Балашаѓармат. Месното население им се спротивставило на чехословачките трупи во сериозна воена битка во која многу од цивилните учесници ги загубиле своите животи.

Херојството на луѓето во градот против нелегалната и неиспровоцирана инвазија е овековечена во карпатската песна „Civitas Fortissima"

За време на Втората светска војна, на 9 мај 1944 година, Германците чувале 3.000 Евреи од градот и околните села затворени во гето. Сите биле испратени во концентрациониот логор Аушвиц на 11 и 14 јуни 1944 година.

Балашаѓармат бил заробен на 9 декември 1944 година од страна на советските трупи на вториот украински фронт во текот на офанзивата на Будимпешта.

Географија
----------

Градот лежи на левиот брег на реката Иполи, кој ја означува државната граница со Словачка.

Демографија
-----------

Во 2001 година Балашаѓармат имал 18.474 жители. Популацијата била хомогена со унгарско мнозинство (Унгарци 98%, Роми 2%), и 100% од вкупното население го зборува унгарскиот како мајчин јазик.

Меѓународни односи
------------------

### Близначки градови - Сестрински градови

Балашаѓармат е збратимен со:

* Романија Деж
* Германија Хајменкирх
* Полска Остроленка
* Италија Ламеција Терме
* Словачка Словенске Дјармоти

Наводи
------

1. ↑  Balassagyarmat, KSH
2. ↑  „Унгарска надворешна политика". Архивирано од изворникот на 2019-04-20. Посетено на 2019-01-26.
3. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 2009-09-18. Посетено на 2009-09-15.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
4. ↑  Детали за гетото
5. ↑  Унгарски попис 2001[*мртва врска*]

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Балашаѓармат" на Ризницата ? |
**Солвеиг Тернстром** (родена на 17 јули 1937 година во Стокхолм ) е шведска глумица и поранешен политичар од Централната партија. Таа била член на Риксдагот помеѓу 2006 и 2010 година. Таа е многу негативно настроена кон јадрената енергија и ја напуштила централната партија во јули 2010 година бидејќи била разочарана од нив во врска со нивната ажурирана политика за јадрената енергија.

Избрана филмографија
--------------------

* *The Shot* (1969)
* *Рајско место* (1977)
* *Морсарвет* (1993)

Наводи
------

 

1. ↑  Anders Forsberg (7 July 2010). „Solveig Ternström" (English). Sveriges Radio. Посетено на 4 January 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Солвеиг Тернстром на веб-страницата на Риксдаг
* Solveig Ternström на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Solveig Ternström </img>
**Печатот на територијата на Ајдахо** бил усвоен во 1863 година и прецртан неколку пати пред државноста во 1890 година. Државниот Голем печат беше дизајниран од Ема Едвардс Грин, единствената жена што дизајнираше американски државен печат.

**Знамето на државата Ајдахо** е усвоено на 15 март 1927 година и се состои од државниот печат на сино поле. Зборовите „Стејт Ајдахо" се појавуваат со златни букви на црвена и златна лента под печатот. Според официјалниот опис на знамето, околу рабовите треба да има и златен раб.

Печатот прикажува рудар и жена кои претставуваат еднаквост, слобода и правда. Симболите на печатот претставуваат некои од природните ресурси на Ајдахо : рудници, шуми, обработливо земјиште и диви животни .

Сегашниот печат го содржи текстот „Големиот печат на државата Ајдахо" во надворешниот прстен, со ѕвездата што означува нова светлина во галаксијата на држави. Внатрешниот прстен содржи транспарент со латинското мото, Esto perpetua („Нека биде вечно" или „Тоа е засекогаш"). Жена (што означува правда) и маж (облечен како рудар) поддржуваат штит. Рударот ја претставува главната индустрија на државата во времето на државноста.

Внатре, штитот носи слики симболични на државата. Борот во преден план се однесува на огромните интереси за дрво во Ајдахо. Сточарот кој ора на левата страна на штитот, заедно со снопот жито под штитот, се симбол на земјоделските ресурси на Ајдахо, додека двата рогови, или изобилството рогови, се однесуваат на хортикултурното. Ајдахо има закон за дивеч, кој ги штити лосот и лосот; над штитот се крева глава на елен. Државниот цвет, дивиот шприц или лажниот портокал, расте од десната страна на жената, додека зрелата пченица расте до нејзиното рамо. Реката прикажана во штитот е реката Змија или Шошоне .

Во 2001 година, Северноамериканското вексилолошко здружение ги анкетирала своите членови за дизајнот на сите 72 канадски провинциски знамиња, американски држави и територијални знамиња на САД, заедно. Ајдахо завршила во долната десетка, завршувајќи на 64-то место од 72.

Историски печати
----------------

Печат на територијата на Ајдахо 1863-1866 година
Печат на територијата на Ајдахо 1866-1890 година

Владини печати на Ајдахо
------------------------

Печат на Одделот за транспорт во Ајдахо
Печат на Националната гарда на Ајдахо

Наводи
------

1. ↑  Governor C. L. "Butch" Otter - The State of Idaho - FYI Idaho State Symbols Архивирано на 30 јуни 2010 г.
2. ↑  „A historical, descriptive and commercial directory of Owyhee County, Idaho, January 1898". 1898.
3. ↑  „2001 State/Provincial Flag Survey - NAVA.org" (PDF). *nava.org*.

Надворешни врски
----------------

* Големиот печат на државата Ајдахо
Плоштадот во Вила Реал
**Вила Реал** (Vila Real) е значаен град во Португалија, сместен во неговиот северен дел. Градот е седиште на истоимениот округ, каде сочинува една од општините. Во 2011 година имало 51.850, на површина од 378,80 км2.

Географија
----------

Градот Вила Реал се наоѓа во северниот дел на Португалија. Од главниот града Лисабон, градот е оддалечен 420 километри северно, а од Порто 100 километри источно.

**Релјеф**: Вила Реал се наоѓа во планинско подрачје на северозападниот дела од Пиринејскиот Полуостров. Планинското подрачје околу градаот се вика Трасос Монтес. На градот се издига планината Марао. Подрачјето на градот е високо поставено, ридско и ретко населено. Надморската височина на градот е 400–450 m.

**Клима**: Климата во Вила Реал е блага умерено континентална клима со значајно влијание од Атлантскиот Океан и Голфската струја.

**Вода**: Вила Реал лежи на малите реки Коржо и Кабрил.

Историја
--------

Подрачјето на градот е населено уште од времето на праисторијата. Корените на денешното население се поврзуваат со среден век, кога тука било средиштето на христијанските цркви за околното подрачје. Вила Реал ги добил градските права во 1925 година.

Градот стагнирал во последниве векови, но градската економија започнала од 1980-те години, односно во XX век.

Население
---------

По последните проценки од 2009 година општината Вила Реал има околу 52 илјади жители, од кои околу 27 илјади живеат на градскоти подручје.

Партнерски градови
------------------

* Менд
* Оснабрик
* Оренсе
* Грас
* Оеираас
* Портимао

Галерија
--------

* Улица од стариот дел на градотУлица од стариот дел на градот
* Градска соборна цркваГрадска соборна црква
* Градски центарГрадски центар
* Замок МатеушЗамок Матеуш

Наводи
------

1. ↑  ITDS, Rui Campos, Pedro Senos. „Statistics Portugal". Ine.pt. Посетено на 2016-07-29.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
2. ↑  [*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* \*Официјално мрежно место
**Транссибирска пруга на смртта** (англиски: *Transsiberian*) - американски филм од 2008 година, во режија на Бред Андерсон. Главните улоги ги играат: Вуди Харелсон, Бен Кингсли, Емили Мортимер, Едуардо Нориега и Кејт Мара. 

 Џонатан Деме

Содржина
--------

За време на едно патување со транссибирската железница, една брачна двојка ќе се најде во мрежа од лаги, потера и убиства. Американците Рој и Џеси ја завршуваат својата христијанска мисија во Кина и тргнуваат со воз од Пекинг до Москва. Во возот, тие се запознаваат со уште една двојка, шармантниот и таинствен Шпанец Карлос и младата Американка Еби. Карлос веднаш ја загледува Џеси, која е сомничава кон него, за разлика од отворениот и срдечен Рој. По една пауза, откако возот повторно поаѓа, сите забележуваат дека го нема Рој. Џеси е во паника, а однесувањето на Карлос станува сомнително.

Томас Кречман, Бред Андерсон, Едуардо Нориега, Бен Кингсли и Хулио Фернандес на прес-конференција за филмот на Берлинале 2008 година.

Наводи
------

1. ↑  „Патување кое се претвора во кошмар", *Антена*, број 886, 19.6.2015, стр. 3.
**Владимир "Вања" Грбиќ** (српски:Владимир Грбић Вања); роден на 14 декември 1970 година) е поранешен српски одбојкар. Со висина од 193 см, тој играл на позицијата како страничен додавач-напаѓач.
Грбиќ е роден во Клек во СР Србија, СФР Југославија. Тој е брат на Никола Грбиќ брат и член на Одбојкарската куќа на славните.
Со националниот одбојкарски тим на СР Југославија, тој го освоил златениот медал на Летните олиписки игри во Сиднеј и бронзениот медал на Летните олиписки игри во 1996 година во Атланта. Неговите меѓународни победи вклучуваат сребрен медал во 1998 година на Светското Првенство и златен медал во 2001 година на Европското првенство.

Југословенскиот Олимписки Комитет го прогласил Грбиќ за најдобар спортист на годината во 1996 и 2000 година, додека во 1999 и 2000 година ја добил Златната Значка, награда за најдобар спортист во Југославија.

Занимливости
------------

На финалниот натпревар на Олимписките игри во Сиднеј, во кој Југославија ја победила Русија со 3:0, без сомневање бил виден еден од најспектакуларните бодови во историјата на одбојката, а го извеол Владимир Грбиќ. Спасувајќи една топка буквално го прескокнал првиот ред на трибината, а потоа успеал да стигне и да го изблокира противничкиот смеч.

Наводи
------

1. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на August 20, 2010. Посетено на August 20, 2010.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
2. ↑  „Tačno 14 godina posle najlepšeg odbojkaškog poena". Посетено на 24 август 2016.
Франциско Хавиер „Хави" Гарсија Гереро (роден на 22 октомври 1976 година) е шпански пензиониран фудбалер кој играл како напаѓач.

Тој одиграл вкупно 195 натпревари во Ла Лига и 48 гола во текот на седум сезони, главно во репрезентацијата на Расинг де Сантандер и Рекреативо (по три години). Тој одиграл 251 натпревар и дал 72 гола во Сегунда дивизион, во професионалната кариера која траела18 години.

Клупска кариера
---------------

Гереро е роден во Мадрид. Како неуспешен младински дипломец во Реал Мадрид, тој исто така имал позајмици во Реал Хаен и Тераса ФК - соодветно во втората и третата дивизија - пред да биде ослободен во летото 1999 година, по што потпишал со Албасете Баломпие во поранешната табела. за да постигне 20 лигашки голови во текот на две сезони.

Пред сезоната 2001–02, Гереро му се приклучил на Атлетико Мадрид заедно со соиграчот Хесус Муњос, но менаџерот Луис Арагонес брзо го проценил како вишок на барањата, преселувајќи се во Расинг де Сантандер кон крајот на август без да одигра натпреварувачки натпревар. Тој секогаш бил прв избор за време на неговиот престој во клубот од Кантабрија, постигнувајќи просечни 11 гола по сезона.

За сезоната 2005-06 Гереро се приклучил на РК Селта де Виго, иако тој ќе се појавил штедливо додека галисискиот тим се квалификуваше за Купот на УЕФА. Тој се приклучил на Рекреативо де Уелва во септември 2006 година (првично на позајмица), согласувајќи се на постојан договор пред сезоната 2007-08. На 18 мај 2008 година, неговиот гол во последната минута во натпреварот на домашен терен против Реал Ваљадолид со резултат 1-1, им помогнал на Андалусијците да го задржат статусот на прволигашот.

По слабата сезона 2008-09 (само два гола, тимско испаѓање), 32-годишниот Гереро се вратил во втората дивизија, потпишувајќи двегодишен договор со УД Лас Палмас и бил најдобар стрелец на тимот од Канарските Острови во неговите први две сезони во 11 и 12 соодветно. И покрај тоа што имал уште една година од договорот, тој се пензионирал на крајот на 2012-13 со Лас Палмас сè уште во втората лига, на возраст од речиси 37 години.

Гереро останал приврзан за својот последен клуб, како скаут за натпревари. Во октомври 2017 година, тој ја прифатил понудата од Севиља ФК да дејствува како врска помеѓу бордот на директори и првиот тим.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Javi Guerrero at BDFutbol
* Хави Гереро на soccerway
Приказ на електрично поле околу позитивно (црвено) и негативно (сино) електричен набој.
 Магнетното поле е простор околу природни и вештачки магнети и во нив, во кој делуваат магнетни сили.
**Силници** или **силови линии** — замислени линии, со или без стрелки, кои претставуваат различни својства на физичките полиња. Силниците се протегаат во насока на делување на силите, а нивната густина ја опишува јачината на полето. Тие се нормални на еквипотенцијалните површини. Линиите на конкретни електрични и магнетни полиња може да се исцртаат со помош на стаклена прашина или железни струготини.

Силници на електрично поле
--------------------------

Главна статија: Електрично поле
Силниците на електрично поле се замислени насочени линии кои излегуваат од позитивните електрични полнежи и завршуваат со негативни електрични полнежи, а со својата густина и облик ја покажуваат насоката и јачината на електричното поле во некој дел од просторот.

Силници на магнетно поле
------------------------

Главна статија: Магнетно поле
Силниците на магнетно поле се замислени затворени криви (немаат почеток или крај) кои со нивниот облик и густина ја покажуваат јачината на магнетното поле во одреден дел од просторот.

Силници на гравитациско поле
----------------------------

Главна статија: Гравитациско поле
Силниците на гравитациско поле се замислени насочени линии кои доаѓаат од бесконечноста и навлегуваат во масата, а со својата густина и облик ја покажуваат насоката и јачината на гравитациското поле во некој дел од просторот.

Наводи
------

1. ↑  **silnice**, "Hrvatska enciklopedija", Leksikografski zavod Miroslav Krleža, www.enciklopedija.hr, 2017.
Топографска карта на Босна и Хервеговина.
Географски координати : 44°N 18°E﻿ / ﻿44° СГШ; 18° ИГД﻿ / 44; 18Координати: 44°N 18°E﻿ / ﻿44° СГШ; 18° ИГД﻿ / 44; 18

Местоположба
------------

Босна и Херцеговина е држава која се наоѓа во југоисточниот дел на Европа, сместена на западниот дел од Балканскиот Полуостров.

Граници
-------

Вкупната површина на земјата изнесува 51 129 км2. Таа граничи со Хрватска на север, северозапад и југ со вкупна должина на границата од 932 km, потоа со Србија на исток со вкупна должина на границата од 312 км и со Црна Гора на југоисток со вкупна должина на границата од 20 км.

Босна и Херцеговина излегува на Јадранското Море. Самата држава се состои од две географски и историски целини: Босна која се наоѓа на север со околу 42 000 км2, и Херцеговина на југ. Државата е мала планинска земја. Главен град на земјата е Сараево со околу 500 000 жители. Од поголемите градови се издвојуваат: Бања Лука, Тузла, Мостар, Бихаќ, и други.

Население
---------

Според пописот на населението во 1991 година, од вкупното население 44% се Бошњаци, 31% Срби и 17 % Хрвати, а додека 6% се декларирале како Југословени, и 2% во останати. Според процентите од американската агенција ЦИА, населението во БиХ во 2004 година изнесувало 4.007.608 од кои во федерацијата Босна и Херцеговина живееле 2.517.972 а во Република Српска 1.490.993.

Клима
-----

Климата во БиХ е умереноконтинентална со топли лета и ладни зими. Подрачјата кои се наоѓаат на голема надморска височина имаат кратки ладни лета и долги жешки зими. На југ кон приморјето можат да се појават благи врнежливи зими.

Наводи
------

1. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 2016-03-06. Посетено на 2016-04-07.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Географија на Европа |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Ватикан
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 
* Европска Унија

 |

 |
**Кратка продажба** (англиски: *Short selling*) — финансиска трансакција во која се продава некој финансиски инструмент кој продавачот воопшто не го поседува.

Опис
----

Да претпоставиме дека некој инвеститор сака да продаде 500 акции кои тој не ги поседува. Во тој случај, инвеститорот се обраќа до својот брокер со налог за кратка продажба. Брокерот ги позајмува акциите од некој друг клиент и потоа ги продава во име на инвеститорот. Во тие околности се вели дека инвеститорот зазема кратка позиција бидејќи тој е „краток", односно ги нема акциите, туку продал туѓи акции. Притоа, тој може да ја одржува кратката позиција сè додека постојат други клиенти од кои брокерот може да ги позајми акциите. Меѓутоа, порано или подоцна, инвеститорот мора да ја затвори кратката позиција така што ќе мора да купи 500 акции кои брокерот му ги враќа на клиентот од кого ги позајмил акциите. Кратката продажба му носи добивка на инвеститорот ако во меѓувреме падне цената на акциите, односно ако тој ги продал акциите по повисока цена, а подоцна ги купил на пазарот по пониска цена. Во спротивен случај, ако во меѓувреме порасне цената на акцијата, инвеститорот ќе мора да ги купи акциите по повисока цена (за да ја затвори кратката позиција) и тогаш ќе оствари загуба. Исто така, ако во меѓувреме брокерот остане без можност да ги позајми продадените акции, тогаш инвеститорот мора веднаш да ја затвори кратката позиција, независно дали ќе оствари добивка или загуба. Во САД, регулаторниет тела дозволуваат кратка продажба само ако последната промена на цената на акцијата пред кратката продажба е промена нагоре, т.е. пораст на цената. Во секој случај, бидејќи кратката продажба е ризична, брокерите бараат од инвеститорите да положат голем депозит при што некои брокери им плаќаат камата на инвеститорите, кои можат да достават и државни записи или други хартии од вредност како депозит. Во продолжение, инвеститорот која извршува кратка продажба мора да му ја исплати на брокерот дивидендата или каматата што ја носи продадената хартија од вредност, а потоа брокерот му ја префрла дивидендата (каматата) на клиентот од кој се позајмени хартиите од вредност. На пример, ако инвеститорот продаде 500 акции во мај по цена од 50 долари, а позицијата ја затвори во јуни така што купува 500 акции по цена од 30 долари, а во мај била исплатена дивиденда во износ од еден долар по акција, тогаш кратката продажба ги предизвикува следниве парични текови: инвеститорот прима 25 000 долари (500 акции х 50 долари) во април, плаќа 500 долари во мај (500 акции х 1 долар) и плаќа 15 000 долари (500 акции х 30) во јуни. Оттука, инвеститорот заработува 9 5000 долари од кратката продажба.

Наводи
------

1. ↑  John C. Hull, *Introduction to Futures and Options Markets* (third edition). London: Prentice-Hall International, 1998, стр. 49-50.
**Диего Рамон Хименес Салазар** (роден во Мадрид, 27 декември 1968 година), познат како **Ел Сигала** (кастиљски за „скампа"), ― познат ромскои фламенкопејач. Како што и самиот рекол, прекарот му го дале тројца гитаристи, „Лос Лосада", за неговиот моќен глас, а не Камарон де ла Исла, како што обично се верува.

Диего Ел Сигала има и доминиканско државјанство.

Еден од неговите одлични албуми е „Lágrimas Negras" од 2003 година, соработка со тогаш 85-годишниот кубански пијанист Бебо Валдес. Доброто спојување на кубанските ритми и вокалите на фламенко ја направиле оваа снимка меѓународен успех.

Диего ел Сигала (2018).
Роден во семејство на ромски уметници и интелектуалци во Мадрид, Ел Сигала започнал да пее во фламенкови собири (клубови на ентузијасти) и таблаови, сè додека неговиот одлична мерка и способност да го забележи ритамот не го привлекле вниманието на играчите од светска класа како Марио Маја, Фаико, Фаруко, Ел Гуито, Мануела Караско, Кристобал Рејес, Кармен Кортес, Хоакин Кортес и тој започна да патувал како дел од нивните дружби. До крајот на деведесеттите, соработувајќи на снимања од Камарон, Томатито, Херардо Нуњес и Висенте Амиго, тој бил подготвен да сними свое ЦД. Со успехот на „Undebel" тој ја започнал својата кариера како соло-пејач. Сега има снимено 8 ЦД-а и има освоено две Греми награди и пет номинации за Латинско греми.

Неговата сопруга Ампаро Фернандес починала во 2015 година од рак во Пунта Кана.

Дискографија
------------

* + 1998 – Undebel
	+ 2000 – Entre vareta y Canasta
	+ 2001 – Corren tiempos de alegría
	+ 2002 – Teatro Real (Диего Ел Сигала со Нињо Хоселе)
	+ 2003 – Blanco y Negro en vivo (Бебо и Сигала)
	+ 2003 – Lágrimas negras
	+ 2005 – Picasso en mis ojos
	+ 2008 – Dos lágrimas
	+ 2010 – Cigala & Tango
	+ 2013 – Romance de la luna Tucumana
	+ 2016 – Indestructible

Наводи
------

1. 1 2  „Diego el Cigala obtiene la nacionalidad dominicana". *El Mundo*. Unidad Editorial Información General S.L.U. Посетено на 4 април 2021.
2. ↑  „News article". *www.lavozdegalicia.com*.
3. ↑  Ratliff, Ben (28 декември 2003). „MUSIC: THE HIGHS; The Albums And Songs Of the Year". Посетено на 4 април 2021.
4. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 3 март 2016. Посетено на 4 април 2021.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
5. ↑  „Diego el Cigala - Web Oficial". *www.elcigala.com*. Архивирано од изворникот на 2011-03-12. Посетено на 4 април 2021.
6. ↑  „Flamenco - Diego el Cigala - Andalucia.com". *www.andalucia.com*. Посетено на 4 април 2021.
7. ↑  Yahoo Архивирано на 21 август 2015 г.

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница
* Животопис и дискографија на Диего ел Сигала
* Фламенко Форум
**Драгутин Шурбек** (хрватски: *Dragutin Šurbek*), (Загреб, 8 август 1946

 – Загреб, 15 јули 2018

) –југословенски репрезентативец во пинг-понг и хрватски пингпонгар и тренер, заслужен спортист на Југославија во 1983 година. По занимање бил ПТТ техничар.

Почнал да игра пинг-понг во Загреб како десетгодишник во СТК Поштар, а од 1965 година бил член на ГСТК Весник од Загреб. За репрезентацијата на Југославија играл од 1966 година и на Светските првенства освоил 12 медали – 2 златни, 2 сребрени и 8 бронзени.

Уште подобри резултати остварил на Европските првенства каде освоил 19 медали од кои 5 златни, 4 сребрени и 10 бронзени. Учествувал на 13 натпревари на Европски топ 12, каде освоил 2 први, 2 втори и 3 трети места.

На Светското првенство во 1975 година во Калкута бил награден со трофеј за фер-плеј Ричард Бергман. На Европското првенство во 1976 година во Прага настапувајќи за репрезентацијат ана Југославија која го освоила првото место, побели во сите партии.

Од 1977 година играл за ТТЦ Калв од Западна Германија.

Од средината на 1960-тите, па до средината на 1980-тите, со својот партнер од репрезентацијата Антун Стипанчиќ, но и со други играчи и играчици доминирал во европскиот и светскиот пинг-понг. Бил успешен и на клупски план каде исто така бил повеќекратен европски првак.

Бил претседател на Хрватскиот пингпонгарски сојуз.

Починал на 15 јули 2018 година во 72. година од животот.

Наводи
------

1. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 2011-12-04.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
2. ↑  Dragutin Šurbek
3. ↑  „HOO". Архивирано од изворникот на 2014-02-06. Посетено на 2018-07-16.
4. ↑  Почина легендарниот југословенски пингпонгар Драгутин Шурбек[*мртва врска*] на семрежното место на Нова Македонија

Надворешни врски
----------------

* Резултати на Драгутин Шурбек Архивирано на 29 декември 2015 г.
* Профил на страницата СТК Индустроградња Архивирано на 8 јануари 2010 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 3652153239462929450002
* GND: 1162901926

 |

 |