**Леонардо Лео** е роден на 5 август 1694 година, а починал на 31 октомври 1744 година, поточно тој бил запишан како **Лионардо Оронзо Салваторе де Лео**, а бил барокен композитор .

Леонардо Лео.

Биографија
----------

Лео е роден во San Vito degli Schiavoni (моментално познат како San Vito dei Normanni, province of Brindisi во регионот Апулија, тогашен дел од Кралството Неапол .

Станал студент на Конзерваториумот Conservatorio della Pietà dei Turchini во Неапол во 1703 година и бил ученик прво на Франческо Провензале, а подоцна и на Никола Фаго. Се претпоставуваше дека бил ученик на Питони и Алесандро Скарлати, но не можел да студира кај ниту еден од овие композитори, иако несомнено бил под влијание на нивните композиции. Неговото најрано познато дело беше света драма, *L'infedelta abbattuta*, изведена од неговите соученици во 1712 година.

Во 1714 година, во дворскиот театар, тој ја продуцира операта *Писистрато*, на која многу му се восхитуваа.

Имаше различни функции за кралската капела и продолжи да пишува за сцената, покрај предавањето на конзерваториумот. Откако додал комични сцени во *Bajazette* на Франческо Гаспарини во 1722 година за изведба во Неапол, тој компонирал комични опери на неаполски како *La'mpeca scoperta* во 1723 година и *L'Alidoro* во 1740 година. Неговата најпозната комична опера беше *Amor vuol sofferenza* (1739), попозната како *La Finta Frascatana*, високо пофалена од De Brosses. Тој беше подеднакво истакнат како композитор на сериозна опера, *Демофонт* (1735), *Фарнас* (1737) и *Олимпијада* (1737) како негови најпознати дела во оваа гранка, а сè уште е попознат како композитор на сакрална музика.

Починал од мозочен удар додека бил ангажиран во композицијата на нови арии за оживување на *La Finta Frascatana*. Лео беше првиот од неаполската школа кој се здобил со целосно владеење на современиот хармонски контрапункт. Неговата света музика е мајсторска и достоинствена, логична наместо страсна и ослободена од сентименталноста што е присутна во делата на Francesco Durante и Giovanni Battista Pergolesi. Неговите сериозни опери страдаат од студенило и сериозност на стилот, но во неговите комични опери тој покажува остра смисла за хумор. Неговите движења на ансамблот се духовити, но никогаш не успеале да достигнат силна кулминација.

Добар и карактеристичен пример за неговата света музика е *Dixit Dominus in C*, уреден од CV Stanford и објавен. Голем број песни од негови опери се достапни во модерни изданија.

Опери
-----

### Драми по музика

1. *Софонисба* ( Неапол, Teatro San Bartolomeo, 1719)
2. *Кајо Грако* (Театро Сан Бартоломео, 1720)
3. *Бајазет* (1722)
4. *Тамерлано* (Рим, 1722)
5. *Тимократ* (Венеција, 1723)
6. *Зенобија во Палмира* (Неапол, Театро Сан Бартоломео, 1725)
7. *Астианат* (1725)
8. *La somiglianza*
9. *L'Orismene, overo dagli sdegni gli amori* (Неапол, Teatro Nuovo, 1726)
10. *Ciro riconosciuto* (1727)
11. *Арген* (1728)
12. *Ла зингара* (интермецо, 1731)
13. *Intermezzi per l'Argene* (1731)
14. 
15. *Amore dà senno* (Неапол, Театро Нуово, 1733)
16. *Емира*
17. *Ла клеменца ди Тито* (1735)
18. *Оноре винце љубов* (Неапол, Театро деи Фиорентини, 1736)
19. *Ла симпатија дел санге* (1737)
20. *Siface* (1737)
21. "Amor vuol sofferenza"1739 година
22. *Festa teatrale* (1739)
23. *La contesa dell'Amore e della virtù* (1740)
24. *Scipione nelle Spagne* (1740)
25. *"L'Alidoro"* (1740)
26. *Алесандро* (1741)
27. *Демофонте* (1741)
28. *L'impresario delle Isole Canarie"* (1741)
29. *Андромака* (1742)
30. L'ambizione delusa (Leo) 1742 година (оперска серија)
31. Decebalo (Leo) 1743 година
32. *Вологесо* (1744)
33. *La finta Frascatana* (1744)

Недатирани опери:

1. *Артасерсе*
2. *Лусио Папирио*
3. *Аријана и Тесео* (кантата театрале)
4. *"L'Olimpiade"*
5. *Il matrimonio anascoso*
6. *Алесандро нел'Инди*
7. *Ил Медо*
8. *Нитокри, регина ди егито*
9. *Il Pisistrate*
10. *Il trionfo di Camillo*
11. *Le nozze di Psiche*
12. *Ахил во Скиро*

Избрани снимки
--------------

* 2002 Концерт за 4 виолини и гудачки во Д -Диригент: Рајнхард Гебел, Оркестар: Келн Музика Антиква

Ознака: Архив мајстори (наслов на дискот: италијански концерти за виолина)

* 2001 Концерт 4 виолини и жици во D - Изведувачи: Елизабет Волфиш, Николас Крамер

Оркестар: The Raglan Baroque Players Label: Hyperion (Наслов на дискот: Наполитанците - Перголези, Дуранте, Лео)

* 2001: 6 концерти за виолончело-Изведувач: Хидеми Сузуки, Оркестар Макото Акацу: Оркестар Ван Васенаер

Етикета: BIS (Наслов на дискот: Leo-Six Viello Concertos)

* 2000: Così del vostro suono (Il Tionfo della Gloria), кантата Sorge Lidia la notte, кантата со виолини,

più dell'usato, кантата за соло глас и гудачки- Диригент: Козимо Пронтера Изведувач: Кристина Миатело, Оркестар Емануеле Бјанки: La Confraternita de' Musici Етикета: Tactus (Наслов на дискот: Леонардо Лео: Серенат и Кантат)

За поцелосна дискографија на Лео, видете  Архивирано на 2 мај 2017 г. 

*

Наводи
------

1. ↑  „Leonardo Leo (1694 - 1744) Compositore di Napoli". *www.leonardoleo.com*. Архивирано од изворникот на 2002-10-06.

* Питер ван Тур: Контрапункт и Партименто: Методи на настава за составување во Неапол доцниот XVIII век. 2015. 318 стр. (Studia musicologica Upsaliensia, 0081-6744; 25)ISBN 978-91-554-9197-0  Архивирано на 25 мај 2022 г. .

Извори
------

* Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Dent, Edward Joseph (1911). „Leo, Leonardo". Во Chisholm, Hugh (уред.). *Encyclopædia Britannica*. **16** (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 441.CS1-одржување: ref=harv (link)

Надворешни врски
----------------

* Дела од Леонардо Лео во Open Library — Семрежен архив
* Free scores by Leonardo Leo
* The
* Istituto Internazionale во студиото од 700 музички наполетано
* Choir Faculty of Philosophy на YouTube од Пула, Хрватска пее Libera me