recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Рамнодушен** е расказ на францускиот писател Марсел Еме. Расказот е објавен на македонски јазик во 2008 година (во состав на збирката раскази под наслов "Париски приказни"), од страна на издавачката куќа "Темплум", а преводот од француски јазик е направен од Ружа Димишковска.

Содржина
--------

Штотуку излезен од затвор, главниот јунак на расказот оди кај криминалецот Меде, барајќи некоја работа. Меде му вели дека повеќе не се занимава со такви работи и го упатува кај друг криминалец, со име Гистав. Гистав има вооружена група која ги ограбува околните фармери, често извршувајќи брутални убиства. Главниот лик се истакнува со своето ладнокрвно и професионално извршување на убиствата и поради тоа, тој е унапреден, така што добива друга работа. Неговата задача е да носи клиентите до една ливада од каде што божем тие треба со авион да пребегаат во Англија, но наместо тоа, тој треба да ги убие и да им ги земе вредните работи. Сепак, нему не му се допаѓа идејата да убива на таков подмолен начин и затоа му ја кажува вистината на клиентот и не го извршува убиството. Потоа оди кај Големата Бети, која му била љубовница на татко му, а со која и тој самиот имал неколку сексуални односи. Таа му кажува дека Меде и организирал тајно пребегување во Англија, со авион. Така, тој дознава дека, всушност, Меде е неговиот шеф. Утредента, тој ги изненадува Меде и Големата Бети и ги заклучува во подрумот на напуштената куќа во која тој треба да ја убие Бети. Притоа, тој им фрла еден револвер и Меде и Бети се борат за да го земат револверот. Главниот лик на расказот седи на ливадата и слуша истрел, а потоа од подрумот излегува Бети.

Наводи
------

1. ↑  Марсел Еме, *Париски приказни*, Темплум, Скопје, 2008.
Билеќко Езеро
**Езерата на Република Српска** е подрачјето на водата во површинските слоеви на територијата на Република Српска. Езерата на Република Српска е природно богатство на Република Српска и е под јурисдикција на Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на Република Српска. Езерата припаѓа на категоријата на водите, и имаат статус на добро од општ интерес за Република Српска, и како такви се под посебна заштита на Република Српска. Статусот на езерото како водена категорија е дефиниран во Законот за водите на Република Српска, во кој е дефинирано: „Езеро - значи водно тело на стоечка површинска вода во внатрешноста на Република Српска." Во рамките на Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на Република Српска, постојат Регионалната агенција за водостопанство на реката Сава и Агенцијата за водостопанство на сливот на реката Требишница. Овие агенции се занимаваат со управување и контрола на водите и езерата на Република Српска. Од аспект на рационалното користење на водните ресурси, езерата на Република Српска се наоѓаат под надлежност на Хидрометеоролошкиот институт на Република Српска, кој е дел од Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на Република Српска.

Најголемото езеро во Република Српска и најголемото вештачко езеро на Балканскиот Полуостров е Билеќко Езеро.

Сливови на Република Српска
---------------------------

Сите води во Република Српска, вклучувајќи ги и езерата, припаѓаат на Европскиот басен на Црното Море и на помал дел од Јадранското. Јужниот дел на Република Српска, кој го сочинува најголемиот дел од територијата на источна Херцеговина, со релативна граница во општината Гачко (реките Чемерно и Гтачково поле), припаѓа на Јадранскиот басен. Речниот слив на Требишница и Неретва му припаѓа на подрачјето на јадранскиот слив на територијата на Република Српска.

Евидентирани езера
------------------

[[Податотека:Balkana2.jpg|мини|250x250пкс| Балкана

* Алаговац
* Балкана
* Бардача
* Билеќко Езеро
* Бело
* Шише
* Вишеградско
* Врба-Улинје
* Гвозно Езеро
* Гомењичко
* Горанско
* Горичко
* Горње Баре
* Градина
* Калиновецско Езеро
* Доње Баре
* Дренова
* Зворничко Езеро
* Југово Езеро
* Кладопољско
* Клиперс
* Котланиќ
* Лами
* Ластово
* Мезградско
* Оличко
* Орловачко
* Орлово
* Пелагичево
* Перуќачко Езеро
* Пливни Езера
* Снежница
* Стар
* Црвањско
* Црно
* Ѓол
* Штиринско

Наводи
------

1. ↑  Дирекција за вода на Република Српска: Закон за водите, 2006 година[*мртва врска*]
2. 1 2  Агенција Републике Српске за воде обласног ријечног слива Саве: Језера у Републици Српској
3. 1 2  „Хидрометеоролошки завод Републике Српске: Језера у Републици Српској". Архивирано од изворникот на 2011-08-17. Посетено на 2019-01-27.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Список на езера во Република Српска" на Ризницата ? |

* Агенција на Република Српска за води
**„Пред вистината"** (српски: *Пре истине*) — југословенски филм од 1968 година, во режија на Војислав Кокан Ракоњац. Ова е претпоследниот филм на Ракоњац, а во него се прикажани снимки од демонстрациите против американското учество во Виетнамската војна, како и еден од најобемните прикази на белградските фасади од тоа време. Главните улоги ги толкуваат: Бранко Плеша, Љуба Тадиќ, Весна Крајина и Оливера Марковиќ.

Синопсис
--------

Дваесетина година по завршувањето на Втората светска војна, Младен Стојановиќ е сменет до должноста и прерано пензиониран. Така, од провинцијата, тој оди бо Белград за да побара помош од другарите од времето на партизанските денови. Меѓутоа, некогашните пријатели не сакаат да го примат. Младен ја среќава својата поранешна девојка и со неа закажува состанок, но случајно тие се разминуваат, а Младен оди во подрумот на хотелот „Мажестик" каде го препознава Страхиња Петровиќ. Дваесет години претходно, како партизан, Младен добил наредба да го стрела Страхиња (го игра Тадиќ), кој како четник бил заробен од партизаните. Страхиња останал жив, зашто куршумот на Младен само лесно го ранил. Сега, состојбата е спротивна: Младен е отфрлен од своите поранешни соборци, а Страхиња е успешен белградски адвокат. Двајцата ја минуваат ноќат заедно во друштво на жени со сомнителен морал, а човечкото во нив ги надминува идеолошките разлики. Сега, Младен е гостин на Страхиња и меѓу нив се раѓа пријателство, а Страхиња е единствениот човек кој му нуди помош на Младен.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Пре истине (пристапено на 16.3.2023)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Русите доаѓаат, русите доаѓаат!** (англиски: *The Russians Are Coming, the Russians Are Coming*) - американски филм од 1966 година, во режија на Норман Џуисон, според сценариото засновано врз романот на Натаниел Бенчли. Главните улоги ги играат: Карл Рејнер, Ева Мари Сеинт, Алан Аркин, Брајан Кејт, Џонатан Винтерс, Пол Форд, Теодор Бајкел, Џон Филип Ло, итн. Во 1967 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар" во четири категории, како и за наградата „Златен глобус" во пет категории од кои победил во две: најдобар филм - комедија или мјузикл и најдобар глумец (Алан Аркин). Исто така, филмот имал и две номинации за наградата БАФТА.

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива за време на Студената војна, кога една советска подморница заглавува во близината на еден остров во американската сојузна држава Масачусетс. Деветмина морнари, предводени од Розанов (го игра Аркин), оди во блиската населба за да најде брод со кој би ја одвлекле подморницата назад во морето. Тие доаѓаат во една куќа во која го минува својот летен одмор писателот Волт Витекер (го игра Рејнер), заедно со семејството. Тој помислува дека Советскиот Сојуз ги нападнал САД и наскоро целиот крај е зафатен од паника. Притоа, една група жители се самоорганизира, со цел да го одбрани островот, а шефот на полицијата настојува да ги вразуми. Советските морнари го заробуваат Витекер, а неговата ќерка се зближува со советскиот морнар Алексеј (го игра Ло). Една група од советските морнари успева да грабне брод, но капетанот на подморницата, мислејќи дека другите морнари се заробени, наредува да го нападнат градот. Тогаш, на пристаништето се собира месното население, при што советските морнари и Американците се здружуваат за да спасат едно дете. Најпосле, кон островот полетуваат американски воени авиони, со цел да ја уништат подморницата, но месното население со своите бродови и чамци ја придружува подморницата сè додека таа безбедно не си замине.

Наводи
------

1. ↑  The Russians Are Coming! The Russians Are Coming! (1966) Awards (пристапено на 23.11.2018)
2. ↑  IMDb, The Russians Are Coming! The Russians Are Coming! (1966) (пристапено на 23.11.2018)
**Рупинско Езеро** (германски: *Ruppiner See*) е езеро во округот Источен Пригниц-Рупин, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на надморска височина од 36,5 метри, а неговата површина е 8,25 км².

Историја
--------

Словенски утврдувања се наоѓаат на устието на Рин на северниот брег. Во 12 век била основана германска населба Рупин (сега наречена Алтрупин) на самиот брег на езерото. Неколку децении подоцна бил основан Нојрупин на југозападниот брег. Била изградена воденица во Алтфризак, помеѓу езерото и Бицзе веднаш до словенската населба Вустрау. Вустрау веројатно е најстарата населба на езерото. Околу езерото има и други села, кои главно припаѓаат на градот Нојрупин. Вустрау и Алтфризак сега се една единица во општината Фербелин.

Економско и стратешко значење
-----------------------------

Езерото било стратешки важно бидејќи било средиште на словенската област. Исто така имало и економска важност поради рибарството и сообраќајот. Изградбата на Рупинскиот Канал во 1788 ја зголемила неговата важност, бидејќи тогаш бил поврзан со Хафел и со Берлин.

Од 1898, железничката линија Кремен-Витшток го поделила езерото на два дела.

Денес, Рупинското Езеро е резерват познат како Ринлух. До почетокот на мај, водата е чувана во езерото, а потоа е испуштана низ браните во Алт Фризак за да се спречи мочуриштата да не се исушат.

Поврзано
--------

* Нојрупин

Надворешни врски
----------------

* Рупинско Езеро на Ризницата ?
* Слики и карта на езерото Архивирано на 28 октомври 2016 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Бранденбург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Стауртхед во Вилтшир, Англија, дизајниран од страна на Хенри Хоар (1705-1785)
**Пределна архитектура** или **пејзажна архитектура** — засебна научна дисциплина која се занимава со проектирање на отворени јавни и приватни површини, знаменитости и структури. Целта е да се постигнат специфични социјални и естетски ефекти во животната средина Тоа подразбира систематска анализа на постојните социјални, еколошки и почвени состојби и процеси во пределот и осмислување интервенции кои ќе доведат до посакуваниот резултат. Професијата вклучува пределно уредување, просторно планирање, обновување и одржување на животната средина; планирање на паркови и рекреативни содржини и планирање на зелена инфраструктура. Покрај јавните површини, исто така се занимава со проектирање на приватни градини. Лицата кои се занимаваат со оваа професија се нарекуваат пределни архитекти.

Во Македонија многу често за пределна архитектура погрешно се користи терминот хортикултура, кој всушност претставува растително производство.

Дефиниција
----------

Ова е меѓудисциплинска наука, која вклучува аспекти на ботаника, хортикултура, ликовна уметност, архитектура, индустриски дизајн, педологија, животна средина, географија, и екологија. Големината на проектите во пределната архитектура значително се разликува, од создавање на јавни паркови, до планирање на кампуси, дизајн на приватни градини, дизајн на урбана инфраструктура, како и санација на деградирани предели како што се напуштени рудници или депонии. Обликување на пределот се состои од дизајн на цврсти елементи (поплочувања, потпорни ѕидови) и дизајн на меки елементи (вегетација).

Професија
---------

Во многу земји, постојат професионални институции (комори), кои се состојат од членови на стручната заедница, со цел да се заштити и унапреди професијата. Меѓу другото, овие комори ја регулираат работата на пределните архитекти и издаваат овластувања за нивното професионално работење. Стандардите и легислативата според кои работат овие институции се разликува во зависност од земјата. Во некои земји, вклучувајќи ја и Македонија, има многу мало или никакво регулирање. Во Европа, Северна Америка, делови од Јужна Америка, Австралија и Нов Зеланд, пределната архитектура е регулирана професија.

Поврзано
--------

* Животна средина
* Хортикултура

Наводи
------

1. ↑  Sir Geoffrey Jellicoe, Susan Jellicoe, The Landscape of Man: Shaping the Environment from Prehistory to the Present Day ISBN 9780500274316
2. ↑  „The Ontario Association of Landscape Architects". Oala.on.ca. Архивирано од изворникот на 2011-10-11. Посетено на 2013-04-06.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85074420
* GND: 7700528-4
* NDL: 00574922
* NKC: ph116723
* BNE: XX525291

 |

 |
Изворно движење: 1967-1979
--------------------------

Во доцните 1960-ти, бројни музички групи експериментирале со блуз-рокот. Тоа прераснало во нов правец со име „хеви метал". Во 1980-тите, хеви металот полека почнал да се дели на поджанрови со кои полесно се објаснуваат разликите во звукот на групите. Некои од групите кои го создале хеви-метал движењето биле:

* AC/DC
* Aerosmith
* Jeff Beck
* Alice Cooper
* Black Sabbath
* Black Widow
* Bloodrock
* Blue Cheer
* Blue Öyster Cult
* Budgie
* Buffalo
* Cactus
* Cream
* Deep Purple
* Flower Travellin' Band
* Hawkwind
* Humble Pie
* Iron Butterfly
* Judas Priest
* Kiss
* Led Zeppelin
* Lucifer's Friend
* Motley crue
* Montrose
* Mountain
* Pentagram
* Queen
* Rainbow
* Rush
* Scorpions
* Sir Lord Baltimore
* Steppenwolf
* Thin Lizzy
* UFO
* Uriah Heep
* Ван Хален
* Vanilla Fudge
**Русистика** е комплекс од науки за рускиот јазик, руската култура, руската литература, рускиот народ, руската историја.

Во разговорна употреба терминот „русистика„ се користи како кратенка за лингвистичка русистика.

Русистиката опфаќа изучување на рускиот јазик и литература, методика на предавање на овие дисциплини, изучување на руската јазична култура и комуникациите на носителите на рускиот јазик со носители на други јазици. Русистиката е составен дел на славистиката.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85116004
* GND: 4178754-7
* NKC: ph125313

 |

 |
**Русенски Лом** ― река во североисточна Бугарија, последната голема десна притока на Дунав. Создадена е од реките Бели Лом и Черни (Црни) Лом, од кои едната го има својот извор јужно од Разград, а втората југоисточно од Попово.

Изворот на Бели Лом на 43°24′N 26°40′E﻿ / ﻿43.400° СГШ; 26.667° ИГД﻿ / 43.400; 26.667 и 360 м надморска височина е привремено прифатена како точка од која започнува Русенски Лом. Пред да се спојат, двете реки имаат должина од 114,2 км за Черни Лом и 122,8 км за Бели Лом и слив од 1,550 км2 и 1,310 км2 редоследно. Двете реки главно течат северозападно, при што Бели Лом оди на запад кај Сеново, а Черни Лом тече североисточно по Широково, бидејќи двете реки се приближуваат да се спојат источно од Иваново. Русенски Лом се влева во Дунав во градот Русе, што го дава името на реката. Вкупната должина од изворот на Бели Лом е 196,6 км. Висината на устието е 18 м надморска височина.

Русенски Лом тече низ Природниот паркот Русенски Лом.

Наводи
------

1. 1 2  Statistical Yearbook 2017, Национален статистички институт (Бугарија), стр. 17
**Самрак на будалите** е расказ од Џери Штал, објавен во збирката „Кокаински хроники", во 2010 година, во издание на „Темплум". Преводот на македонски јазик е дело на Владимир Петревски.

Содржина
--------

Дејството на расказот се одвива во 1980 година. Сузи е стара жена која продава и употребува кокаин, но тоа го прави на многу посебен начин. Таа живее со цимерот Сидни, кој цело време е дрогиран и која со години не излегол од својата соба. Кај Сузи доаѓа еден зависник од дрога и таа му ветува дека бесплатно ќе му даде едне грам кокаин, ако тој и помогне да се издрогира. Неговата задача е да стави кокаин во една сламка и да го дува во анусот на Сузи.

Наводи
------

1. ↑  Џери Штал, „Самрак на будалите", во: Гери Филипс и Џери Tервалон (уредници), *Кокаински хроники*, Темплум, Скопје, 2010, стр. 44-55.
Полипи на матката.
**Полипите** се најчесто доброќудни израстоци и тие можат да бидат единечни (еден полип) или мултипни (повеќе полипи). Полипите се доста чести и се развиваат како резултат на одбраната на организмот во текот на инфекции на матката, или во текот на бременоста, како последица на хормонални промени кои го стимулираат растот на ткивото во грлото и телото на матката. Полипите можат да бидат со различна големина од неколку mm, а можат да достигнат големина и до детска глава. Ако се развијат во близина на фалопиевата туба, тие можат да бидат причина за неплодност кај жената. Полипите на матката се многу ретко злоќудни, и во ретки случаи можат да личат на малигном. Во тој случај треба да се направи ПАПА тест и да се земе биопсија од полипот, со што би се исклучило сомневањето за малигном. Полипите се отстрануваат хируршки, но понекогаш и по хируршко отстранување на полипите, тие можат повторно да израснат.

Надворешни врски
----------------

* Полипи на матката (македонски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа медицинска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Женски болести на карлицата и гениталиите (N70–N99) |
| --- |
|  |
| Болести на внатрешните полови органи | 
* Полип на матката
* Ендометриоза
* Дисменореја

 |
|  |
| Болести на надворешните полови органи | 
* Бартолинитис

 |

 |
Former Soviet and Russian Antarctic research stationПредлошка:SHORTDESC:Former Soviet and Russian Antarctic research station

**Рускаја** (руски: *Русская*) била поранешна советска и руска антарктичка истражувачка станица која се наоѓла на Рупертовиот Брег, во Земјата на Мери Берд во Западен Антарктик. Станицата била предложена во 1973 година и одобрена во 1978 година. Изградбата започнала следната година и била отворена на 9 март 1980 година и официјално била напуштена во 1990 година.

Станицата била mothballed на почетокот на 1990 година. Во февруари 2006 година, Валериј Лукин, шефот на руската антарктичка експедиција (РАЕ), изјави дека „Постојат планови за отворање на станиците Молодиожнаја, Ленинградскаја и Рускаја во сезоната 2007-2008. Сепак, до 2012 година била објавено дека плановите за повторно активирање, иако одложени, не започнале.

Клима
-----

За брегот на Антарктикот, ветровите се сметаат за прилично силни. Просечниот број на денови годишно со брзина на ветер 15 м. сек во областа околу станицата е 264, а на 136 од нив брзината на ветерот е над 30 м. сек. Просечната температура во најстудените месеци јули-август е −20 °C (−4 °F); во најтоплите месеци декември-јануари е - 2 ф. Најниската температура некогаш забележана на станицата била −464 °C (−803 °F) во 1985 година, а најтоплата била 74 °C (165 °F) во 1983 година. Просечната вкупна температура во текот на една година е −12 °C (10 °F), а просечната количина на снежни врнежи е околу 166 milliметарs (0.545 ст).

Поврзано
--------

* Список на истражувачки станици на Антарктикот
* Список на теренски кампови на Антарктикот
* Советска антарктичка експедиција
* Злосторство на Антарктикот

Дополнително читање
-------------------

* James G. Bockheim, **-GAFE4ChDoATAIegQIAhAB#v=onepage&q=%22Russkaya%20Station%22&f=false Почвите на Антарктикот**, PP 185 – 194

Наводи
------

1. ↑  ЗАЧЕМ РОССИЯ РАСКОНСЕРВИРУЕТ АНТАРКТИЧЕСКУЮ СТАНЦИЮ "РУССКАЯ"

Надворешни врски
----------------

* Official website Arctic and Antarctic Research Institute Архивирано на 13 јули 1998 г.
* AARI Russkaya Station page
* COMNAP Antarctic Facilities
* COMNAP Antarctic Facilities Map
Лента со осум PCR епрувети, секоја содржи по 100 μl реакциона смеса
**Полимераза верижна реакција** (англиски: *polymerase chain reaction (**PCR**)*) е техника во молекуларната биологија која се употребува за амплификација на една или неколку копии на ДНК при што се добиваат илјадници до милиони копии на одредена ДНК секвенца.

Постапката е развиена во 1983 од страна на Кери Мулис. PCR сега претставува честа и неопходна техника која се користи во лабораториите за медицински и биолошки истражувања за различни цели. Во 1993, Мулис бил награден со Нобелова награда за хемија заедно со Мајкл Смит за неговата работа за PCR.

Постапка
--------

Schematic drawing of a complete PCR cycleSchematic drawing of a complete PCR cycle

Наводи
------

1. ↑  doi:10.1385/1-59259-384-4:3  
Овој навод ќе се дополни автоматски во текот на следните неколку минути. Можете да го прескокнете редот или да го проширите рачно
2. ↑  PMID 2999980 (PubMed (англиски))  
Citation will be completed automatically in a few minutes. 
Jump the queue or expand by hand
3. ↑  PMID 2448875 (PubMed (англиски))  
Citation will be completed automatically in a few minutes. 
Jump the queue or expand by hand
4. ↑  Kary Mullis Nobel Lecture, December 8, 1993

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh89002539
* GND: 4256726-9
* BNF: cb121493620 (податоци)
* NKC: ph907888

 |

 |
**Полимерните банкноти** се банкноти направени од полимер од видот на биаксијално ориентиран полипропилен. Таквите банкноти вклучуваат многу безбедносни одлики кои не се достапни во хартиените банкноти, вклучувајќи ја и употребата на метамерни мастила. Полимерните банкноти траат значително подолго од хартиените, предизвикувајќи намалување на влијанието врз животната средина и намалени трошоци за производство и замена.

Современите полимерни банкноти за првпат биле развиени од страна на Резервната банка на Австралија (РБА), Организацијата за научни и индустриски истражувања на Комонвелтот (ЦСИРО) и Универзитетот во Мелбурн. Прво биле издадени како валута во Австралија во 1988 година, а во 1996 година Австралија целосно се префрлила на полимерни банкноти.

Други земји кои целосно се префрлиле на полимерни банкноти се: Брунеи, Малезија, Канада, Нов Зеланд, Папуа Нова Гвинеја, Романија и Виетнам. Најновите земји што вовеле полимерни банкноти во општ промет се: Обединетото Кралство, Нигерија, Зеленортски Острови, Чиле, Гамбија, Никарагва, Тринидад и Тобаго, Малдиви, Мавританија, Боцвана, Сао Томе, Принсипе и Македонија.
„***Самоубиства***" (изворен наслов: „*Suicides*") ― расказ на францускиот писател Ги де Мопасан. Првично бil објавен на 29 август 1880 година во францускиот весник *Le Gaulois*. На 17 април 1883 година, расказот бил објавен во *Gil Blas* под псевдонимот Уништувач (Maufrigneuse), и од други три периодични изданија, пред да биде повторно објавена во збирката раскази „*Сестрите Рондоли*" (*Les Sœurs Rondoli*) во 1884 година.

Заплет
------

Нараторот наоѓа писмо од човек кој се самоубил службено „без причина". Овој човек од педесет и седум години го опишува својот живот: триесет години досада, постојано повторувани гестови и осаменост. Страдајќи од болки во стомакот, тој не може да јаде многу „она што сепак е најголема среќа". Таа вечер започнува со постојано одложувана задача, да складира на своето канцелариска кореспонденција и спомени од целиот живот. Поттикнат до солзи од сите овие стари раскази што ми паѓаат на ум, тој изгледа преплашено „страшната и осамена старост и претстојните немоќи". Тој си пука во глава.

Изданија
--------

* *Suicides*, Maupassant, приказни и раскази, текст воспоставен и нотиран од Луј Форестје, Bibliothèque de la Pléiade, изданија Галимар, 1974 година, ISBN 978 2 07 010805 3

Наводи
------

1. ↑  *Maupassant, contes et nouvelles*, p. 1331, Bibliothèque de la Pléiade

Надворешни врски
----------------

* *Самоубиства* на Standard Ebooks
* *Suicides* аудио книга од јавен домен на LibriVox

Предлошка:Ги де Мопасан
Руски шапки
**Руски шапки**, **козачки шапки** или **шубарици**  се вид на колачи што се послужуваат во балканските земји, а особено во Босна и Херцеговина, Хрватска и Србија. Тие обично се прават во кружна форма со големина од 150 mm. Се валкаат со кокос околу работ или понекогаш со сецкани ореви. Врвот е обично прелиен со глазура од чоколадо или ванила. Во средината има слоеви на обложени ванила и чоколадо.

Овој десерт се послужува ладен, најчесто во шарени чинии прелиени со чоколадо. Може да се јаде со виљушка, но понекогаш се јаде лежерно - со рака.

Користена литература
--------------------

1. ↑  „Kozačke kape". *Prodaja KOLAČA* (rs). Посетено на 2020-12-17.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Руска „алтернативна" проза** е збирка раскази од руски автори, објавена во 1994 година од издавачката куќа „Темплум". Преводот од руски јазик го направил Павел Попов.

Технички одлики
---------------

Книгата, која е објавена во рамките на библиотеката "Влијанија", има 176 страници. Каталогизацијата е извршена од Народна и универзитетска библиотека „Климент Охридски" - Скопје. Книгата е со мек повез и мал формат (15 сантиметри). Лектурата, коректурата и графичкото уредување е дело на фирмата "Кома". На насловната корица се наоѓа интервенција врз детаљот од „Фундаменталниот лексикон" на Гриша Брускин.

Содржина
--------

Во збирката се застапени 16 раскази од 15 руски писатели. Покрај нив, на крајот од книгата е даден поговор, потпишан од Павел Попов и Аббе Бузони. Книгата ги содржи следниве раскази:

* Василиј Аксјонов, Негативот на позитивниот лик
* Владимир Казаков, Моите средби со В. Казаков
* Димитриј Бакин, За одењето бестрага
* Евгениј Попов, Ќебето на Сун Јатсен
* Анатолиј Гаврилов, У! У! У!
* Саша Соколов, Вознемирената кокона
* Александар Терехов, Харон
* Виктор Ерофеев, Телото на Ана, или Крајот на руската авангарда
* Вјачеслав Пјецух, Последното патување
* Вјачеслав Пјецух, Сухов, сквернувачот на гробови
* Викторија Фролова, Бомба
* Виктор Соснора, Книга на празнините
* Људмила Петрушевска, Три реквиеми (Сирак, Смислата на животот, Мистика)
* Татјана Толста, Серафим
* Петар Кожевников, Дупло
* Сергеј Медведев, Чудни раскази

Наводи
------

1. ↑  Руска "алтернативна" проза, Темплум, Скопје, 1994
2. 1 2  *Руска „алтернативна" проза*, Темплум, Скопје, 1994
**Светскиот ден на поезијата** се одбележува на 21 март и бил прогласен од УНЕСКО (Организацијата за образование, наука и култура на Обединетите нации) во 1999 година, „со цел да се поддржи јазичната разновидност преку поетско изразување и да се зголеми можноста да се чујат загрозените јазици". Негова цел е да го промовира читањето, пишувањето, објавувањето и предавањето поезија низ целиот свет и, како што се вели во оригиналната декларација на УНЕСКО, „да им даде свежо признание и поттик на националните, регионалните и меѓународните поетски движења".

Вообичаено се славел во октомври, но во вториот дел на 20 век светската заедница го славела на 15-ти, роденденот на Виргилиј, римскиот епски поет и поет лауреат за време на Август. Традицијата денот на поезијата да се одржува во октомври за прославa на националниот или меѓународниот ден на поезијата сè уште се одржува во многу земји. Обединетото Кралство генерално го користи првиот четврток во октомври, но на други места се слави на различен во октомври, па дури и понекогаш и во ноември.

Светскиот ден на поезијата за 2021 година во седиштето на УНЕСКО во Париз бил посветен на прославата на 100-годишнината од раѓањето на големиот македонски поет, писател, литературен преведувач и јазичен научник Блаже Конески. Во исто време било објавено дека британската поетеса Керол Ен Дафи е добитничка на наградата „Златен венец" на Струшките вечери на поезијата за 2021 година.

Наводи
------

1. ↑  „World Poetry Day, 21 March". *www.un.org* (англиски). Посетено на 2020-03-21.
2. ↑  41 countries observed World Poetry Day on 15 October 1951. Ref. cited: The International Who's Who in Poetry 1978-79. Ernest Kay, Ed. International Biographical Council, Cambridge, England.
3. ↑  National Poetry Day, United Kingdom
4. ↑  „World Poetry Day 2021". *YouTube*. Посетено на March 24, 2021.
5. ↑  „Struga Poetry Evenings". Посетено на March 24, 2021.

Надворешни врски
----------------

* „Светски ден на поезијата, 21 март" на un.org
* Меѓународен календар на почитување на ОН
* „Младите поети во Јајпур го одбележаа Светскиот ден на поезијата на 21 март 2017 година во O2 The Plant Cafe"
**Прва љубов, последни ритуали** е расказ од англискиот писател Ијан Мекјуан. оригинално, расказот бил објавен во истоимената збирка на Мекјуан од 1975 година, додека на македонски јазик, тој е објавен во 2011 година, од издавачката куќа „Темплум", како дел од збирката „Пат околу светот во 20 раскази". Преводот на македонски јазик го извршил Живко Грозданоски.

Содржина
--------

Едно момче живее со својата девојка Сисл во еден изнајмен стан покрај пристаништето. Често, тие водат љубов на масата, но наеднаш нивните сексуални игри се пореметуваат од звукот на гребењето на ѕидот од страна на некое суштество. Момчето прави стапици за јагули и заедно со таткото на Сисл организираат еден неуспешен потфат за лов и продажба на јагули. Сисл, пак, се вработува во локалната фабрика, но по кратко време дава отказ. Еден ден, во нивниот стан се појавува голем стаорец и тие се обидуваат да го уловат, иако притоа се смртно исплашени. Кога на крајот ќе успеат да го убијат стаорецот, гледаат дека се работи за бремена женка, која во стомакот носи неродени стаорчиња.

Наводи
------

1. ↑  Владимир Јанковски (уредник), *Пат околу светот во 20 раскази: Антологија на светскиот расказ*, Темплум, Скопје, 2011, стр. 350-370.
**Спомениците на културата на Чешката Република** ( чешки : *kulturní památka* ) се заштитени имоти (и реални и подвижни својства ) назначени од Министерството за култура на Чешката Република. Спомениците на културата што го сочинуваат најважниот дел од чешкото културно наследство можат да бидат прогласени за **национални споменици на културата** ( чешки : *národní kulturní památka* ) со регулатива на Владата на Чешката Република. Владата може да прогласи и територија, чиј карактер и околина ги одредува група недвижни споменици на културата или археолошките наоѓалишта, како целина, како **резерват** на **споменици.** Министерството за култура може да прогласи територија на населба со помал број споменици на културата, историско опкружување или дел од предел која прикажува значајни културни вредности како **зона** на **споменици.**

Од 2019 година на списокот на светско наследство има 14 чешки споменици на културата.

Прогласување на објекти како споменици на културата
---------------------------------------------------

Критериумите за прогласување објект за споменик на културата, како и правилата за нивна заштита и управување се дефинирани во Актот 20/1987 Кол. за зачувување на државното наследство. Критериумите вклучуваат објекти што се „важен запис на историскиот развој, начинот на живот и околината на општеството од најстарите времиња до денес, како приказ на креативни вештини и дело на човештвото од различните полиња на човечки активности, за нивните револуционерни, историски, уметнички, научни и технички вредности, [или] кои имаат директна врска со важни личности и историски настани ".
**Светски ден на бубрезите** (WKD) е глобална кампања за здравствена свест која се насочува на важноста на бубрезите и влијанието на бубрежните заболувања и поврзаните здравствени проблеми ширум светот.

Светскиот ден на бубрезите се одбележува секоја година, вториот четврток во март. Во 2006 година на почетокот на овој празник, 66 земји го одбележале овој датум. За две години, овој број се искачи на 88. Светскиот ден на бубрезите е заедничка иницијатива на Меѓународното здружение за нефрологија (ISN) и Меѓународната федерација на фондации на бубрези (IFKF). Овој празник има за цел да ја подигне свеста за состојбите на бубрегот; иако многу од нив се лекуваат, тие се споредна медицинска грижа за поголемото население.

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место
**Роб Јансен** е холандски, спортски агент и моментален претседател на Европската фудбалска асоцијација на агенти (ЕФАА).

Кариера
-------

Роб Јансен е првиот регистриран фудбалски агент во Холандија. Тој е вклучен во фудбалската трансфер-индустрија повеќе од 25 години и застапувал некој од големите светски ѕвезди (претежно холандски), помагајќи им да направат трансфери во најголемите клубови во Европа, на играчи како: Денис Бергкамп, Вим Јонк, Едвин ван дер Сар, Филип Коку, Патрик Клајверт, Дирк Кајт, Ибрахим Афелај, Стијн Шарс, Мартен Стекеленбург и многу други. Тој, исто така, застапувал и некој тренери како Берт ван Марвијк и Марио Беен како и најдобриот играч во светот во хокеј на трева Тун де Ноијер.

Роб Јансен е член на одборот на директори на холандската агентска асоцијација Агент Про и тој е основачки претседател на Европската фудбалска асоцијација на агенти (ЕФАА).

Клиенти
-------

Ова се фудбалерите кој се клиенти на Јансен во моментов.

* Холандија Дели Блинд - Манчестер Јуајтед
* Холандија Лирој Фер - КПР
* Холандија Марко ван Гинкел - Милан
* Холандија Дарил Јанмат - Њукасл Јунајтед
* Холандија Брам Нујтинк - Андерлехт
* Холандија Дирк Кајт - Фенербахче
* Австралија Томи Оар - Утрехт
* Холандија Џон Хеитинга - Херта

Надворешни врски
----------------

* Роб Јансен - Клиенти

Портрет
-------

* Биографија за Роб Јансен стр. 8 и 9 Архивирано на 14 февруари 2015 г.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Globe Soccer (уред.). „Rob Jansen - President of EFAA". Посетено на 24 април 2015.
**Споменикот на Пере Тошев** се наоѓа во Прилеп. Споменикот е 2,40 метри, лиен во бронза. од авторот. Излеан е во бронза. Идејното решение е на авторот Емил Солески. Споменикот бил подигнат по повод 100-годишнината од загинувањето на македонскиот револуционер Пере Тошев. Авторот на споменикот Солески бил воодушевен што го вајал револуционерот. По повод подигањето на споменикот прилепскиот градоначалник Марјан Ристески истакнал:

>  ***Пере Тошев е човекот кој го даде животот за Македонија, а споменикот ќе биде за навек и потсет за следните генерации да се почитуваат делата на луѓето кои дале многу за Македонија*** 
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
>

Извори
------

1. ↑  Прилечани му подигнаа споменик на револуционерот Пере Тошев[*мртва врска*]
2. ↑  „Споменик на Пере Тошев во Прилеп по повод 100-годишнината од загинувањето". Архивирано од изворникот на 2012-07-09. Посетено на 2013-10-05.
3. 1 2  СПОМЕНИК ЗА ПЕРЕ ТОШЕВ

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија споменик во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Роберт С. Јаки** ( 1950
 - Скопје, 29 октомври 2010

) бил познат македонски фотограф и еден од доајените на македонското фоторепортерство.

Творештво
---------

Јаки своите први фотографии ги објавил во весникот „Нова Македонија" во 1975 година, како претставник на новата генерација фотографи на современата македонска новинска фотографија. Станал познат по своите фотографии на големите несреќи и трагедии. Работел за сите изданија на „Нова Македонија", потоа во Танјуг, Алсат М, а во еден период имал и свој фотомагазин „Фотон". Неговите критериуми за фотографија биле на светско рамниште. Отворил повеќе самостојни изложби на уметничка и новинска фотографија. Починал на 29 октомври 2010 година во Скопје на 60 годишна возраст, токму на 66 годишнината од Нова Македонија, весникот во кој започнал да работи.

Наводи
------

1. ↑  *Kulturen život* (28. изд.). Културно-просветната заедница на Македонија. 1983.
2. ↑  *Македонска библиографија* (2. изд.). Народна и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски" - Скопје. 1990.
3. ↑  „Почина Роберт Јаки - симболот на македонското фоторепортерство". Нова Македонија. 30 октомври 2010. Посетено на 2010-10-30.
4. ↑  „Изложба на новински фотографии "Македонија 2001 — култура и војна"". Дневник. 2001. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2010-10-30.

Надворешни врски
----------------

* Роберт Јаки (1950 - 2010), фоторепортер - Последен збор (Утрински Весник)
**Споменик на Револуцијата** ― споменик во Струга, кој е дело на Војислав Васиљевиќ. Главниот елемент на комплексот е голем неправилен бетонски обелиск висок приближно 18 метри. Околу него се поставени долги скали, место за седење и мал амфитеатар. Споменикот одбележува комеморацијата на 335 паднати борци од Струга/Струшко кои загинале за време на НОВ, заедно со сите 3.000 партизани од целиот регион.

Местоположба
------------

Споменикот се наоѓа на плоштадот „Маршал Тито/Мајка Тереза", во непосредна близина на поранешната зграда на Општина Струга која се наоѓа североисточно од споменикот.

Историја
--------

Во 1971 година, групи на борци ветерани и локалната самоуправа на Општина Струга започнале да прават планови за создавање на комплекс „споменик" во средиштето на градот во знак на сеќавање на паднатите партизани во регионот кои паднале и се бореле за време на НОБ. Југословенскиот дизајнер Војислав Васиљевиќ на крајот бил избран од општинската власт да го дизајнира и создаде споменикот, заедно со околната меморијална инфраструктура на местото. Комплексот требал да биде сместен токму во средиштето на Струга, источно од реката Црн Дрим кај плоштадот „Маршал Тито". Комплексот бил службено откриен пред јавноста на 8 ноември 1974 година, датум избран со цел да се одбележи 30-годишнината од ослободувањето на Струга.

Галерија
--------

* Обелискот во 2009 годинаОбелискот во 2009 година
* Обелискот во 2011 годинаОбелискот во 2011 година
* Обелискот во 2011 годинаОбелискот во 2011 година
* Обелискот во 2012 годинаОбелискот во 2012 година
* Обелискот во 2013 годинаОбелискот во 2013 година
* Пораката на споменикотПораката на споменикот
* Цртеж со партизаниЦртеж со партизани

Поврзано
--------

* Споменик на Мајка Тереза

Наводи
------

1. 1 2  „Struga (Струга)". spomenikdatabase.org. 26 август 2012. Архивирано од изворникот 2022-05-21. Посетено на 10 ноември 2022.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Споменик на Револуцијата (Струга)" на Ризницата ? |
**Рафаел Сабатини** (Јези, 29 април 1875 — Аделбоден, 13 февруари 1950) бил англо-италијански писател, најпознат како автор на авантуристички романи, од кои многу се прилагодени во престижните холивудски филмови.

Животопис
---------

Роден е во Јези, во семејство на италијански оперски пејач и англиска оперска пејачка Во текот на детството живеел во голем број на држави, од Португалијадо Швајцарија, додека не се населил кај дедо му во Англија. Дотогаш, тој совршено владеел шест јазици, а подоцна тврдел дека англискиот јазик е јазик на кој се напишани сите најдобри приказни.

По краток обид за бизнис кариера, како млад човек, тој се посветил на пишувањето, почнувајќи со раскази во 1890 година, а подоцна и со романи. Меѓутоа, требало речиси една четвртина од век пред да постигне комерцијален успех со своите авантуристички романи од 1920-тите. Во меѓувреме се оженил за Рут Год Диксон, ќерка на богат ливерпулски трговец. Во 1927 година неговиот син Рафаел-Анѓело загинал во сообраќајна несреќа. Од сопругата се развела во 1931 година, а четири години подоцна во 1935 година се оженил повторно за Кристин Род, сестра на својата поранешна сопруга.

Надворешни врски
----------------

* RafaelSabatini.com
* „Rafael Sabatini Dustjacket Gallery". *Newport Vintage Books*.
* „Sabatini Timeline". *Denenberg.com*. a chronology of events in Sabatini's works
* Дела од Rafael Sabatini на проектот „Гутенберг"
* „Works by Rafael Sabatini". *Project Gutenberg Australia*.


1. 1 2  „Sabatini, Rafael". *Оксфордски речник на национални биографии* (online. изд.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/37926.CS1-одржување: ref=harv (link) (бара Претплата или членство во британска јавна библиотека .)
„***Пијанистка***" (француски: *La Pianiste*) — француско-австриски филм од 2001 година, во режија на Миахел Ханеке (Michael Haneke), кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Изабел Ипер (Isabelle Huppert), Ани Жирардо (Annie Girardot) и Беноа Мажемел (Benoît Magimel). Филмот е снимен според истоимениот роман на Елфриде Јелинек. На Канскиот филмски фестивал, филмот бил награден со Гран-при, а Ипер и Мажемел ги освоиле наградите за најдобра глумица и за најдобар глумец.

Синопсис
--------

Ерика (ја игра Ипер) е немажена професорка по пијано на Виенскиот конзерваториум која живее со мајка си (ја игра Жирардо) , а постојано е исполнета со сексуални фрустрации. Поради тоа, таа редовно купува порнографски списанија и филмови и посетува порнографски претстави. За време на приемниот испит, таа се соочува со Валтер, млад талентиран студент (го игра Мажемел) кон кого покажува нетрпение. Меѓутоа, откако тој се запишува на конзерваториумот, таа започнува садомазохистичка врска со него. Најпосле, тој влегува насилно во нејзниот стан, а потоа сурово ја претепува и ја силува. Утредента, Ерика оди на концертот на студентите и во ходникот се сече со нож во рамото, а потоа излегува на улица.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Pijanistica, francusko-austrijski film (18) - Filmovi Michaela Hanekea (пристапено на 9.3.2021)
Поглед кон споменикот
Споменикот е поставен e во новиот дел на градот Велес, на плато во непосредна близина на гарнизонот „Алексо Демниевски - Бауман". 

Со пропорционална фигура споменикот го отликува делото на големиот македонски револуционер и прв претседател на Президиумот на АСНОМ, Панко Брашнар. Споменикот поставен во 2004 година, е дело на академскиот вајар Петар Хаџи Бошков. Изработен од блок од мермер, со постаментот споменикот е висок над 4 метри. Идејата на скулптурата е да покажува повеќе фази од животот и делото на Панко Брашнар.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Рафаел Мартињо** Алвес де Лима или попознат како Рафаел Мартињо е бразилски фудбалер којшто игра во Италија за Серија Б тимот Верона како позајмен од екипата на ФК Катанија.

Доаѓањето во Италија
--------------------

### Катанија

Мартињо потпиша за Катанија на 21 мај 2010 година откако му беше издаден европски пасош.Цената на трансферот изанесувала скромни 200 илјади евра.

Своето деби за тимот од Сицилија го имал на 24 октомври 2010 во рамките на 8-то коло од Серија А против Џенова.Тој беше стартер и во сицилијанското дерби против Палермо,но неговиот тим загуби со 3:1.Својот прв гол во професионалната кариера го постигнал на 25 ноември 2010 во победата на Катанија од 5:1 над Бреша во купот на Италија.На крајот од сезоната одиграл 11 меча во Серија А и 2 во купот на Италија.

### Чезена

На 23 август 2011 Мартињо дојде во Чезена на едногодишна позајмица.Тој дебитираше за својот нов тим против Лацио во четвртото коло од првенството влегувајќи во 76-тата минута како замена за Маурицио Лауро.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Предлошка:CBF Profile
* Raphael Martinho profile at Soccerway
**Плакар** - филм, во режија на Франсис Вебер. Главната улога ја игра Жерар Депардје.

Содржина
--------

Франсоа Пињон е разочаран од животот, бидејќи жена му го оставила, никој не го цени, а на работа му се закануваат со отказ. Затоа, тој сака да изврши самоубиство, но надежта му ја враќа соседот Белон, кој го убедува да се претстави дека е хомосексуалец за да го избегне отказот од работа. Франсоа го прифаќа планот и животот целосно му се менува: директорот на фирмата го повлекува отказот, со него сака да се спријатели колегата од работата, а колешката во него гледа романтичен предизвик.

Наводи
------

1. ↑  „Плакар", *Антена*, број 886, 19.6.2015, стр. 20.
**Рахим Бурхан** (ромски: *Rahim Burhan*; Скопје, 24 ноември 1949

) — македонски режисер.

Животопис
---------

Бурхан е роден во Скопје на 24 ноември 1949 година. Тој е основач и раководител на Театарот на Ромите „Пралипе" (на македонски „*Братство*") во 1971 година во Скопје. Од 1991 година театарот „Пралипе" соработува со театарот „Андер Рур" во Милхајм, Германија. Режирал многу претстави како: „*Не! Не", „Божицата на виолината" („Маутие"), „Крвави свадби", „Бибахтали" („Несреќа"), „Соске" („Зошто"), „Тхагар Едип" („Кралот Едип"), „Орестија", „Отело", „Јерма", „Ѕидот, водата"* и други. Живее во Нојс, Германија.

Наводи
------

1. ↑  Бубевска, Александра (12 септември 2004). „Режисерот Рахим Бурхан повторно во Македонија". А1. Посетено на 2009-12-25.

Надворешни врски
----------------

* Интервју со Бурхан Архивирано на 4 март 2016 г. Глобус магазин
* Website des Theater an der Ruhr Архивирано на 7 февруари 2009 г.
* Website von *Pralipe* Архивирано на 14 септември 2011 г.
* Germanistisches Magazin der Universität Szeged über *Pralipe* (2006)[*мртва врска*]
Индискиот национален амблем
**Само вистината победува** (санскрит: सत्यमेव जयते; *сатјам ева џајате*) е национално мото на Индија. Напишано е на писмото деванагари и се наоѓа на основата на националниот симбол (на сликата). Потеклото на мотото е од познатата мантра 3.1.6 на Мундака Упанишадата. Следи целата мантра.

> 
> сатјамева џајате нанритам  
> 
> сатјена панта витато девајана  
> 
> јена крамантјаришајо хијаптакама  
> 
> јатра тат сатјасја парамам ниданам
> 
> 
> 

Што значи:

> 
> Само вистината победува, не лагата.   
> 
> Низ вистината во Божествениот пат да се распространи   
> 
> по кој победата, чии желби се во потполност исполнети,   
> 
> допира до местото, каде е врховното богатство на вистината.
> 
> 
> 

M. A. Мехендале во неговата "Satyam Eva Jayate Nānṛtam" го оспорува ова толкување и дава други толкувања засновани на други анализи на упанишадата и користењето на санскрит.

Мотото на Чешката Република како наследник на Чехословачка, „Pravda vítězí" („вистината преовладува") има слично значење.

Наводи
------

1. 1 2  Department related parliamentary standing committee on home affairs (2005-08-25), *One hundred and sixteenth report on the state emblem of India (Prohibition of improper use) Bill, 2004*, New Delhi: Rajya Sabha Secretariat, New Delhi, стр. 6.11.1, Архивирано од изворникот на 2008-10-02, Посетено на 2008-09-26
2. ↑  Swami Krishnananda. „The Mundaka Upanishad:Third Mundaka, First Khanda".
3. ↑  Mehendale, M. A. (1961). „Satyam Eva Jayate Nanrtam". *Journal of the American Oriental Society*. **81** (4): 405--408.
*Ова е статија за планината. За селото видете тука*
**Плавуш** или **Плауш** — мала ниска планина што се простира во средишниот и југоисточниот дел на Македонија, а претставува продолжение на Градешка Планина, со правец на протегање сз–ји. Највисока точка е котата 997 м. Таа е западно продолжение на планината Беласица каде е одделена со падините во селото Костурино. Составена е од амфиболити, кристалести шкрилци и кварцити. Осамените и ниски врвови завршуваат со сиви варовници. Планинските страни спрема Крива Лакавица и Бела Река се терасирани и дисецирани со абразиони и флувијални процеси.На северозапад се соединува со Градешка Планина, а на север се наоѓа реката Водочница и селото Водоча, и планината Смрдеш. На југозапад од Плавуш е областа Бојмија, а на североисток е Струмичкото Поле.

Наводи
------

1. ↑  Апостолски, Михајло (1984). *Природни и социо-географски одлики на зоните на номадските и полуномадските сточарски движења во Македонија*. МАНУ.