recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Животот на Гнор** (руски: *Жизнь Гнора*) - расказ на рускиот писател Александар Грин од 1912 година.

Содржина
--------

Расказот се состои од шест дела во кои е опишана судбината на главниот јунак, Гнор, момче на давесетгодишна возраст кое штотуку започнало љубовна врска со убавата девојка Кармен. Едно утро, него го разбудува женски крик и тој излегува во салонот на куќата во која живее под кирија, каде го среќава неговиот пријател Ениок (кој, исто така, е вљубен во Кармен). Следниот ден, и Гнор и Ениок треба да отпатуваат на различни места и Ениок го кани Гнор да му се придружи на неговата јахта. Гнор ја одбива понудата, но малку потоа тој и Ениок играат билијарd при што Гнор ја губи играта. Според претходниот договор, губитникот Гнор мора да му се придружи на Ениок на неговото патување. Така, утредента тие поаѓаат на пат, а цело време Гнор мисли на саканата Кармен. Кога пристигаат во близината на еден пуст остров, Ениок му кажува на гнор измислена приказна дека на островот живее еден осамен човек кому треба да му однесе животни намирници. Гнор не се сомнева во ништо, но кога пристигнуваат на островот, Ениок го остава Гнор таму. Така, Гнор останува присилно да живее на пустиот остров цели осум години. За среќа, еден брод доживува несреќа во близината на островот и морнарите го земаат Гнор на бродот. По некое време, Гнор влегува во станот на Ениок, кој останува шокиран од неочекуваната средба. Тој и Гнор влечат карти и губитникот Ениок треба да изврши самоубиство. Сепак, тој се премислува и излегува да прошета низ градот, каде здогледува група месни жители, собрани во верска процесија. Ениок им го крши тотемот и тие го тепаат до смрт. Потоа, Гнор ја посетува Кармен и паѓа во нејзината прегратка, ветувајќи си верност до крајот на животот.

Наводи
------

1. ↑  Aleksandar Grin, *Pacolovac*. Beograd: Rad, 1979, стр. 36-76.
**Денис Ванендерт** (холандски: *Dennis Vanendert*; р. 27 јуни 1988

) — поранешен белгиски професионален велокрос и друмски велосипедист, кој последно возел за UCI World Tour екипата Лото-Судал. Неговиот постар брат Јеле е исто така професионален велосипедист и е член на екипата Лото-Белисол како неговиот брат.

Ванендерт настапува како професионалец од почетокот на сезоната 2012, придружувајќи му се на Лото-Белисол од италијанската аматерска екипа Пистоиезе Чеки Лоџистика. Ванендерт го имал своето деби на Гранд Тур на Џиро д’Италија 2012, како еден од тројцата нови професионалци заедно со Гаетан Биле и Брајан Булгак. На осумнаесеттата етапа, Ванендерт бил дел од масовниот спринт и на крајот завршил на десеттото место.

Достигнувања
------------

2005
2. Краен пласман Тур ду Валроми
2. Копенбергкрос за јуниори
2006
1.  Национално јуниорско велокрос првенство
2008
2. Ромсе-Ставелот-Ромсе
9. Изегем
2009
3. Бевербек Класик
5. Зуидкемпенсе Пејл
5. Меморијал Ноел Сутерт
8. Меморијал Фред де Брујне
2010
1. Алст беј Синт Труиден
2. Трофе ван Хаспенгув
5. Флеш Ардени
5. Сиркут ду Хено
8. Бугенхут
2011
3. Џиро дел Медио Брента
3. Гран Премио Виваисти Ченаиези
4. Пистоја-Фјорано
5. Трофео педалата Елетрика
6. Џиро дел Валдарно
6. Трофео Сочета Сиклистика Корсанико
6. ЏИро дел Пратомањо
7. Копа Комуне ди Кастелфранко ди Сопра
8. Копа Болоња
8. Трофео Нести е Нели Кончесионарија Тојота
8. Џиро дел Монталбано
10. Класика ди Колбукаро
2013
8. Класика де Алмерија
2015
9. ГП Џеф Схеренс

Наводи
------

1. ↑  „Лото-Белисол (LTB) – BEL". *Светска турнеја на UCI*. Меѓународен велосипедистички сојуз. Архивирано од изворникот на 2013-12-12. Посетено на 6 јануари 2013.
2. ↑  „Ван ден Брук и Ванендерт во новата екипа Лото". *Cycling News*. Future Publishing Limited. 19 јули 2011. Посетено на 24 мај 2012.
3. ↑  Аткинс, Бен (1 мај 2012). „Девет возачи на Лото-Белисол со цели на Џиро д'Италија". *VeloNation*. VeloNation LLC. Посетено на 24 мај 2012. Со Денис Ванендерт, Брајан Булгак и Гаетан Биле, тројца од новите професионалец, кои го имаат првиот настап на Гранд Тур.
4. ↑  Benson, Daniel (24 мај 2012). „Guardini has Cavendish's number in Vedelago". *Cycling News*. Future Publishing Limited. Посетено на 24 мај 2012.
5. ↑  Аткинс, Бен (24 мај 2012). „Andrea Guardini comes of age with a sprint victory in Vedelago". *VeloNation*. VeloNation LLC. Посетено на 24 мај 2012.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Денис Ванендерт" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Денис Ванендерт". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Денис Ванендерт". Cycling Quotient.
* Денис Ванендерт на Твитер



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со белгискиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Два Бреста** е стара тетовска населба. Името го добила по двата бреста кои доминираа во центарот на населбата. За жал двата бреста пред две децении се исушија поради болест и беа исечени. На нивно место се посадени брези. Во центарот на населбата се наоѓа споменикот на Илија Антевски - Смок. Се наоѓа под калето односно на ридот Балтепе и се простира од населбата Колтук и Јајчарово маало сè до населбата Поток и Чапчаково сокаче. Во оваа населба живее исклучиво македонско население.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Музеј на КПМ

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населби и маала во Тетово |
| --- |
|  |
| 
* Два Бреста
* Колтук
* Поток
* Дреновец 1
* Дреновец 2
* Вонвардарска
* Циглана
* Пржова Бавча
* Певчина
* Горна Чаршија
* Мала Речица
* Голема Речица
* Ајдучко Маало
* Саат Маало
* Блок 70
* Теќе

 | Грб на ТетовоГрб на Тетово |

 |
| DSL технологии |
| --- |
|  | Стандард |
| ADSL | ANSI T1.413 Issue 2ITU G.992.1 (G.DMT)ITU G.992.2 (G.Lite) |
| ADSL2 | ITU G.992.3/4ITU G.992.3 Annex JITU G.992.3 Annex L |
| ADSL2+ | ITU G.992.5ITU G.992.5 Annex M |
| HDSL | ITU G.991.1 |
| HDSL2 |   |
| IDSL |   |
| MSDSL |   |
| PDSL |   |
| RADSL |   |
| SDSL |   |
| SHDSL | ITU G.991.2 |
| UDSL |   |
| VDSL | ITU G.993.1 |
| VDSL2 | ITU G.993.2 |

Шематски приказ на ДПЛ
**Дигитална претплатничка линија**, ДПЛ, (англ: **DSL** *Digital Subscriber Line*) — фамилија на технологии која овозможува дигитална размена на податоци преку постоечките бакарни жици на локалната телефонска мрежа. Во телекомуникацискиот маркетинг, терминот ДПЛ (DSL) се сфаќа како асиметрична дигитална претплатничка линија (АДПЛ) која е најзастапената ДПЛ технологија. ДПЛ услугата се обезбедува истовремено со жичната телефонска услуга преку истата телефонска линија. Тоа е можно заради тоа што ДПЛ ги користи повисоките честотни опсези. Во просториите на корисникот се инсталира ДПЛ филтер на не-ДПЛ излезите за да се блокира интерференцијата од високите честоти и да се овозможи истовремено користење на говорната и ДПЛ услугата.

За воспоставување на ДПЛ линија потребен е ДПЛ модем. Брзината на преземање на податоци (*download*) се движи од 256 kbit/s до 100 Mbit/s во зависност од тоа каква e технологијата која се користи, одликите на линијата и нивото на понудената услуга. Кај асиметричниот начин на праќање и примање на податоци (АДПЛ) брзината на праќање (upload) е помала од брзината на преземање, додека кај симетричниот начин (SDSL) брзините се исти. Ако се зголемува оддалеченоста од централата нивото на сигналот по претплатничката линија опаѓа, така што корисникот кој се наоѓа подалеку од централата нема да ја има посакуваната брзина или во најлош случај ДПЛ нема да може да работи. Максималната оддалеченост на АДПЛ е 5,5 км.

Функционирање
-------------

### Основна технологија

Телефоните се поврзани со телефонската централа преку локална јамка која физички претставува пар жици. Пред дигиталната ера, користењето на локалната јамка за нешто друго освен за пренос на говор, кој ги опфаќа аудио честотите од 300 до 3400 Hz (говорен опсег), воопшто не било разгледувано. Откако преносот постепено преминувал од аналоген во дигитален, свое место нашла идејата да се пренесуваат податоци преку локалната јамка (со користење на честоти над говорниот опсег), што конечно довело до ДПЛ.

### Самостојна ДПЛ

Самостојната ДПЛ (англ. Naked DSL) е начин на обезбедување ДПЛ услуги без притоа истовремено да се обезбедува телефонска услуга. Ова се користи кога корисникот нема потреба од класична телефонска услуга бидејќи говорната услуга ја добива како додаток на ДПЛ услугата (вообичаено Говор преку Интернет протокол, ГпИП; англ. Voice over Internet Protocol, VoIP), или ја добива преку некоја друга мрежа (мобилна телефонија).
**Денис Владимирович Пушилин** (руски: *Дени́с Влади́мирович Пуши́лин*, украински: *Денис Володимирович Пушилін*; роден на 9 мај 1981 година) — политичар од регионот Донбас во Украина, кој e шеф на Донечката Народна Република од 2018 година.

Тој претходно служел како претседател на Народниот совет и станал вршител на должноста шеф на државата и владата по убиството на актуелниот претседател Александар Захарченко среде конфликтот во регионот на источна Украина. Тој успешно се кандидирал за целосен мандат на контроверзните избори во 2018 година.

Наводи
------

1. ↑  „Парламент ДНР сменил исполняющего обязанности главы республики". *Meduza* (руски). Посетено на 2023-07-03.
**Електронска квантна холографија** (исто така позната како квантно холографско складирање на податоци) ― технологија за складирање информации која може да шифрира и чита податоци со невидена густина, складирајќи дури 35 бита по електрон.

Истражување
-----------

Во 2009 година, Катедрата за физика при Универзитетот Стенфорд поставила нов светски рекорд за најмало пишување. Претходниот рекорд бил поставен во 1989 година од страна на научниците на IBM кои користеле микроскоп за скенирање на тунели за да подредат 35 поединечни ксенонски атоми за да ги наведат иницијалите на стопанското друштво. Тимот од Стенфорд користеле и микроскоп за скенирање на тунели, но наместо атоми тие отишле на податомско ниво и користеле електронски бранови за да ги напишат нивните универзитетски иницијали „SU" и да го создадат моменталното најмало писмо во светот на 0,3 нанометри. Ова достигнување истовремено поставува рекорд за густина на информации. Пред да биде измислена оваа технологија, густината на информациите не надминувала еден бит по атом. Меѓутоа, истражувачите на електронската квантна холографија можеа да ја поместат границата до 35 бита по електрон или 20 бита nm−2.

Технологија
-----------

Чип од чист бакар се вметнува во микроскоп за скенирање на тунели и се чисти. Молекулите на јаглерод моноксид потоа се ставаат на површината и се движат наоколу. Кога електроните во бакарот се одбиваат од молекулите на јаглерод моноксид, тие создаваат посебни шеми на пречки, создавајќи електронски квантен холограм. Проекцијата на овој холограм е електронски објект. Тогаш е можно во одредени енергии да се читаат поединечните парчиња од овој предмет како куп страници во книга. Еден холограм може да содржи неколку слики на различни бранови должини.

Наводи
------

1. ↑  „Sub-atomic-scale Writing Using a Quantum Hologram Sets New Size Record". SLAC National Accelerator Laboratory. 28 јануари 2009. Архивирано од изворникот на 11 јуни 2019. Посетено на 6 ноември 2022.
2. ↑  Manoharan, Hari C.; Zeltzer, Gabriel; Foster, Brian K.; Mattos, Laila S.; Moon, Christopher R. (March 2009). „Quantum holographic encoding in a two-dimensional electron gas". *Nature Nanotechnology*. **4** (3): 167–172. doi:10.1038/nnano.2008.415. ISSN 1748-3395. OSTI 979946. PMID 19265846.
3. ↑  „Manoharan Lab | Press". *mota.stanford.edu*. Архивирано од изворникот на 2022-05-25. Посетено на 6 ноември 2022.
4. ↑  „Sub-atomic-scale Writing Using a Quantum Hologram Sets New Size Record----National Center for Nanoscience and Technology, China". *english.nanoctr.cas.cn*. Посетено на 6 ноември 2022.
Венера на утринското небо гледана од Земја
**Деница**. Во словенската митологија, **Зора** (или алтернативно **Зарја**, **Ѕвезда**, **Звезда**) се три (или понекогаш две) божици-чуварки познати како Аурори. Тие го чуваат соѕвездието Урса Минор или „Малата Мечка" од забите на пеколното куче. Доколку ланецот се прекине и кучето го проголта соѕвездието, тоа ќе доведе докрај на Универзумот. Аурорите се претставени со Утринската Ѕвезда, Ноќната Ѕвезда и Полноќната Ѕвезда, иако Полноќната Ѕвезда во некои народи понекогаш се изоставува.

**Утринската Ѕвезда** е позната како **Ѕвезда Даница** или **Ѕвезда Деница**. Таа ги отвора небесните порти за да излезе сончевата кочија наутро. Таа е претставена како подполно вооружен и храбар воин. Таа е божица-патрон на коњите и е во асоцијативна врска со планетата Венера. Неа ја повикувале за заштита од смрт во битка и молитвите кон неа гласеле „Одбрани ме, о девојко, со својот вел од моите непријатели, од сабја и стрела...".

**Ноќната Ѕвезда** е позната како **Ѕвезда Вечерница** или **Вечернаја Ѕвезда**. Таа ги затвора небесните порти секоја вечер по вараќањето на сонцето.

**Полноќната Ѕвезда** или **Ѕвезда Полночнаја**, **Ѕвезда Полночница** во некои легенди на словенските народи не постои. Во други, пак, легенди сонцето секоја ноќ умира во нејзините раце за утрото повторно да оживее. Таа е позната како божица на смртта, повторното раѓање, магијата, мистиката и мудроста.

Сите три божици најчесто претставуваат митски архиетип, односно Ѕвезда Деница, Ѕвезда Вечерница и Ѕвезда Полночница следствено претставуваат девојка (девица), мајка и баба.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Словенска митологија |
| --- |
|  |
| Главни богови | Дажбог **·**  Перун **·**  Велес **·**  Јарило **·**  Морена **·**  Жива **·**  Сварог **·**  Дождобог **·**  Световид **·**  Триглав | Богот Перун Громовник |
|  |
| Други богови | Белобог **·**  Берстук **·**  Девана **·**  Додола **·**  Хорс **·**  Флинс **·**  Гаревит **·**  Ладо **·**  Мајка Земја **·**  Озвена **·**  Мокош **·**  Поренут **·**  Поревит **·**  Радогост **·**  Род **·**  Руѓевит **·**  Зирнитра **·**  Симаргл **·**  Стрибог **·**  Црнобог **·**  Златна Баба |
|  |
| Духови и демони | Ала **·**  Багиеник **·**  Баник **·**  Бес **·**  Богинки **·**  Букавец **·**  Скарбник **·**  Кикимора **·**  Коштеј **·**  Полудница **·**  Русалка **·**  Скрзак **·**  Соловеј **·**  Стухаќ **·**  Наречница **·**  Водник **·**  Врколак **·**  Домовој **·**  Здухаќ **·**  Дрекавец **·**  Леши **·**  Лихо **·**  Полевик **·**  Самовила **·**  Таласон **·**  Топелец **·**  Вампир **·**  Воден |
|  |
| Легендарни јунаци | Баш Челик **·**  Крале Марко **·**  Богдан Лутица |
|  |
| Натприродни суштества | Алконост **·**  Цикавец **·**  Жар птица **·**  Демон **·**  Баба Рога **·**  Башчелик **·**  Змеј **·**  Гамајун **·**  Расковник **·**  Сирин |

 |
Големиот Буда во Тодај-џи, Нара
**Дајбуцу** (јапонски: 大仏 или по стар стил (кјуџитај) 大佛) е јапонски поим кој буквално значи „Голем Буда" и се однесува на големите статуи на Буда или некоја негова инкарнација. На Западот, овој поим честопати се користи кога се мисли на Големиот Буда во Камакура, што е резултат на неговата популаризација во песната „Будата во Камакура" од Радјард Киплинг, но во Јапонија, под поимот најчесто се подразбира Големиот Буда во Нара, сместен во храмот Тодај-џи, што е всушност поголема статуа.

Надворешни врски
----------------

* Фотографии и информации за познати даибуци (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за будизмот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Енкриционен клуч е секвенца од симболи која ја контролира операцијата на криптографската трансформација (на пр. шифрирање и дешифрирање). Во практика, најчесто клучот е низа од битови која се користи од криптографскиот алгоритам за трансформирање на обичен текст во шифриран текст или обратно. Клучот би требало, вообичаено да биде само дел од алгоритмот којшто треба да се држи во тајност.

Клучевите, исто така, се користат и во други криптографски алгоритми како што се алгоритмите за дигитален потпис и клучни-hash функции (МAC-ови), кои често се користат за автентикација.

Инаку, еден клуч, колку е подолг, толку е потешко да се пробие енкриптираната информација. А исто така, колку е подолг клучот, толку подолго време треба за извршување ен/декриптирачките операции. Вообичаено доколку имаме компјутер што може да изврши една енкриптирачка информација секоја милисекунда, а користиме 64-битен клуч, со помош на бруте-форце методот би ни требале, во просек, цели 292 милиони години за да се пробие некоја информација, доколку се користат половина број на обиди, бидејќи обично шифрата се пробива на пола пат.

За добро дизајнирани алгоритми, шифрирање на ист текст, но со различен клуч, би требало да генерира сосема различен енкриптиран текст. Слично, и декрипција на енкриптиран текст, но со погрешен клуч би генерирало наизглед "рандом" бесмислица.
Дорошкин Денис Игоревич во натпреварот за ФК Торпедо против ФК КАМАЗДорошкин Денис Игоревич во натпреварот за ФК Торпедо против ФК КАМАЗ
**Денис Игоревич Дорожкин** ( руски: *Денис Игоревич Дорожкин*; 8 јуни 1987) е руски професионален фудбалер .

Кариера
-------

Тој го имал своето деби во руската Премиер лига за ФК Урал Екатеринбург на 8 март 2014 година во натпревар против ФК Краснодар .

Наводи
------

1. ↑  Денис Дорожкин: «Человек с планеты Футбол»

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Жана Моро** (француски: *Jeanne Moreau*), (Париз, 23 јануари 1928

 – Париз, 31 јули 2017

) – француска филмска и театарска глумица и режисерка.

Животопис
---------

Жана Моро е родена во Париз во семејство со француско-англиско-ирско потекло. Мајка ѝ, Англичанка родум од Ланкашир, била танчерка во „Фоли бержер". Жана Моро во младоста студира на парискиот конзерваториум. Во 1947 година дебитира на театарската цена на Авињонскиот фестивал, и веќе во своите дваесетти години е една од водечките глумици во Комеди франсез. После 1951 година глуми епизодни улоги на филм, и кон крајот на 1950-тите соработува со реномирани режисери, особено со Луј Мал во филмовите „Лифт за на губилиште" (1958), „Љубовници" (1959), после што медиумите ја прогласуваат за нова Брижит Бардо. Благодарение на постигнатиот успех, следните години соработува со низа режисери од францускиот нов бран, како Франсоа Трифо во филмот „Жил и Џим" (1962), кој се смета за еден од нејзините најзначајни улоги.

Жана Моро и Жилиет Бинош
Исто така се истакнуваат нејзините улоги во филмовите „Ноќ" (1961) од Микеланџело Антониони, „Фалстаф" (1965) од Орсон Велс, „Дневникот на една собарка" (1964) од Луис Буњуел, „Последниот тајкун" (1976) од Елија Казан, „Кавга" од Рајнер Вернер Фасбиндер и „До крајот на светот" (1991) од Вим Вендерс. Освен со глума, се занимава и со филмска режија, продукција и пишување сценарија. Како музичарка објавила неколку албуми, а еднаш настапила со Френк Синатра на сцената на „Карнеџи хол" во Њујорк.

Жана Моро била пријателка на истакнатите писатели и уметници Жан Кокто, Жан Жене, Хенри Милер и Маргерит Дирас. Била блиска пријателка со Шерон Стоун. Орсон Велс своевремено ја нарекол една од најзначајните глумици на светот.

Избрана филмографија
--------------------

* „Лифт за на губилиште" (1958)
* „Љубовници" (1959)
* „Moderato cantabile" (1960)
* „Ноќ" (1961)
* „Жил и Џим" (1962)
* „Дневникот на една собарка" (1964)
* „Viva Maria!" (1965)
* „Невестата во црно" (1968)
* „Последниот тајкун (1976)
* „Кавга" (1982)
* „До крајот на светот" (1991)
* „I Love You, I Love You Not" (1996)

Надворешни врски
----------------

* Жана Моро на Ризницата
* Jeanne Moreau Biography on newwavefilm.com
* Жана Моро на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 4543501
* LCCN: n82137117
* ISNI: 0000 0001 2118 3641
* GND: 118864688
* SELIBR: 300928
* SUDOC: 029056942
* BNF: cb13897692n (податоци)
* BIBSYS: 98074515
* ULAN: 500355455
* MusicBrainz: 26b42bdb-2521-4fe3-bf5f-3a1b5b710837
* NLA: 35946334
* NDL: 00621159
* NKC: ola2002139982
* BNE: XX1166658
* CiNii: DA08219894

 |

 |
**Гелтинг** (германски: *Gelting*) — поранешна општинска заедница во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Гелтинг. Во јануари 2008 година била споена со општинската заедница Штајнбергкирхе за да ја создадат општинската заедница Гелтиншки Залив.

Грб на поранешниот амт Гелтинг
Општинската заедница Гелтинг била составена од следниве општини:

1. Гелтинг
2. Хаселберг
3. Кронсгард
4. Масхолм
5. Ниби
6. Померби
7. Рабел
8. Рабенхолц
9. Штангхек
10. Штолтебил

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 54°45′00″ N; 9°54′00″ E﻿ / ﻿54.750° СГШ; 9.900° ИГД﻿ / 54.750; 9.900
Логото на фестивалот
**Дајхбранд** или **ДАЈХБРАНД** (германски: *DEICHBRAND*) — музички фестивал на отворено кој се одржува секоја година во или во околината на Куксхафен. Во 2009 година, фестивалот го посетиле повеќе од 10.000 лица, а во 2011 година со продажба на скоро 20.000 влезници истиот бил за првпат во целост распродаден. Во 2012 и 2013 година, на фестивалот присуствувале околу 25.000 односно 35.000 лица, додека на јубилејното издание во 2014 година бил надминат бројот од 40.000 посетители. Во 2016 година, фестивалот за првпат имал повеќе од 50.000 посетители, со што бил поставен нов посетителски рекорд.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Дајхбранд" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место (германски)

Наводи
------

1. ↑  Inga Hansen: *Gummistiefel, Gitarren und viel Spaß*[*мртва врска*]. *Nordsee-Zeitung*. 20 јули 2009.
2. ↑  Deichbrand meldet Sold-Out Архивирано на 12 јули 2012 г. abgerufen am 22. Juli 2013.
3. ↑  deichbrand.de abgerufen am 22. Juli 2013
4. ↑  *Das Deichbrand Festival 2016 bricht alle Rekorde.*. www.n-joy.de.
**Жанета Вангели** (влашки: *Janeta Vangeli*; Битола, 2 септември 1963

) — македонска сликарка, истакната авторка на инсталации, видео и филмски проекти.

Животопис
---------

Дипломирала на **Државната академија за уметност** во Франкфурт на Мајна во 1988 година. Ја претставувала Македонија на Венециското биенале во 2003 година. Работи дела во духот на неоконцептуалата, обработувајќи содржини со сложен антрополошки карактер: Порта (1994), циклус Непрестајна желба за вечност (1998), Судијата (2002). Живее и работи во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „МАКЕДОНСКИТЕ ДЕЛА ОТПАТУВАА НА БИЕНАЛЕТО Вангели и Урошевиќ во Венеција заминаа со десетчлена придружба". Вест. 6/9/2003. Посетено на 2010-05-14. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)[*мртва врска*]
2. ↑  „Изложба на Жанета Вангели". Вечер. 18 октомври 2006. Посетено на 2010-05-14.
3. ↑  „Жанета Вангели-Анамнезис". Музеј на современата уметност - Скопје. Посетено на 2010-05-14.[*мртва врска*]
**Ана Елизабет Шелекенс Дамман** е шведски филозоф и професор по естетика на Универзитетот во Упсала (од 2014 година). Претходно, таа била виш предавач на универзитетот Дурам (2006-2014). Шелекенс е позната по своите дела за естетиката и етиката.    Нејзините истражувачки интереси вклучуваат нормативност, Кант, Хјум, разликите помеѓу фактите и вредноста, субјективизмот и објективизмот, реализмот и антиреализмот. Таа исто така работела на когнитивната вредност на уметноста, невроестетиката и односот помеѓу моралната и естетската вредност.

Наводи
------

1. ↑  Harold, James (13 July 2008). „Review of Aesthetics and Morality". *Notre Dame Philosophical Reviews*. ISSN 1538-1617. Посетено на 23 November 2018.
2. ↑  Yanal, Robert J. (30 May 2008). „Review of Philosophy and Conceptual Art". *Notre Dame Philosophical Reviews*. ISSN 1538-1617. Посетено на 23 November 2018.
3. ↑  Puolakka, Kalle (6 February 2012). „Elisabeth Schellekens, Aesthetics and Morality". *The Nordic Journal of Aesthetics*. **23** (42). doi:10.7146/nja.v23i42.5878. ISSN 2000-1452. Посетено на 23 November 2018.
Оваа статија е за списанието.  За Жанр (списание), видете Жанр (појаснување).
Определувањето жанр на уметничко дело не е секогаш очигледно: Дали „Мадона на канцеларот Ролен" од Јан ван Ејк е религиозно дело, акт, портрет?
**Жанр** (од француското „вид" или „сорта", латинското: *genus* (со што се задржуваме на *gener-*)) — име на категоризирањето на видот на композицијата. Поимот е често користен за да се категоризира литературата или говорот, но исто така е користено и за многу други форми на уметноста или искази.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на книжевноста е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Драги Џон** е шведски црно-бел игран филм снимен во 1964 година, во режија на Ларс-Магнус Линдгрен. По жанр е драма и е адаптација на истоимениот роман на Оли Лансберг.

Содржина
--------

Главниот лик, чиј лик го игра Жарл Куле, е капетан на мал товарен брод за транспорт на храна. Заплетот покажува како тој запознава една од неговите редовни патници, келнерка и (ја игра Кристина Холин ) и почнува да се дружи со неа и нејзината мала ќерка. Филмот предизвика големо внимание, пред се поради сцените во кои и двајцата протагонисти се капат голи, што за тогашните стандарди било прилично реткост, односно причина за обвинувањата дека филмот е „порнографски". Неколку години подоцна, токму поради овие причини тој постигнал извонреден комерцијален успех за време на кино дистрибуцијата во Северна Америка. Бил номиниран за Оскар за најдобар филм од неанглиско говорно подрачје во 1965 година.

Улоги
-----

* Јарл Брдо во улога на Џон Берднстон;
* Кристина Кхолинх во улога на Ана;
* Хелена Нилсон во улога на Хелена;
* Ерик Хел во улога наИнгве Линдигрен;
* Еми Сторм во улога наКарин Линдигрен;
* Моргван Андресон во улога на Рејмонд;
* Хакан Сернер во улога на Ервин;

Наводи
------

1. ↑  „All-Time B.O. Champs". *Variety*. Penske Business Media, LLC.: 25. 3 January 1968. Please note these figures refer to rentals accruing to the distributors

Надворешни врски
----------------

* 

* *Драги Џон (филм)*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Портрет на Жан де Мен додека спие
**Жан де Мен** (околу 1240
 –  1305
) — француски писател најмногу познат како автор на *Роман за розата*. Роден е како Жан Клопинел во Мен на Лоара, а завршил универзитет во Париз. Де Мен вели дека како млад пишувал песни кои се пееле на секое јавно место и во секое училиште во Франција. Најголемиот дел од животот го минал во Париз, каде имал куќа со кула и градина. По смртта на де Мен во 1305, куќата ја наследил извесен Адам Д'Анжели од доминиканскиот ред. Де Мен бил погребан во сега разрушената париска црква на јакобинците на улицата Сент Жак. Освен по *Роман за розата*, де Мен бил познат и по преводите на француски на книгата *За воените работи* од Вегециј, писмата на Пјер Абелар и Елоиза, како и *Утешението на филозофијата* од Боатије.

Наводи
------

1. ↑  Public Domain Една или повеќе речениците пред наводов вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Jean de Meun". *Encyclopædia Britannica*. **15** (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 298.CS1-одржување: ref=harv (link)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Жан де Мен" на Ризницата ? |

* Дела од Jean de Meun на проектот „Гутенберг"
* Дела од Jean de Meung на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Жан де Мен на Семрежниот архив
* „Jean Clopinel de Meun". *Catholic Encyclopedia*. New York: Robert Appleton Company. 1913.
* *Роман за розата* дигитална библиотека
Едвард Блит во 1890 г.
**Едвард Блит** (англ. *Edward Blyth*; 23 декември 1810 во Лондон — 27 декември 1873) бил англиски зоолог и фармацевт. Познат е и како основач на индиската зоологија.

Блит е роден на 23 декември 1810 во Лондон. Во 1841 година отпатувал за Индија каде станал куратор на музејот *Royal Asiatic Society of Bengal* (Кралско азиско здружение на Бенгал). Започнал со осовременување на музејските каталози и во 1849 го објавил каталогот на птици *Catalogue of the Birds of the Asiatic Society*. Самиот тој не можел да ги спроведе теренските истражувања, но опишал многу видови на птици, чии примероци тој ги добивал од Алан Октавијан Хјум, Семјуел Тикел, Роберт Свајно и други научници. До 1862 година тој продолжил со кураторството, сè додека болеста не го натерала да се врати во Англија. Во 1881 година било објавено неговото дело *The Natural History of the Cranes*.

Тој ги опишал следните видови на птици:

* *Spizaetus alboniger* (гривест Блитов орел)
* *Acrocephalus dumetorum* (трскар грмушкар, Блитов трскар)
* *Xiphirhynchus superciliaris*
* *Phylloscopus reguloides*
* *Anorrhinus tickelli*
* *Rhyticeros subruficollis*

За природната селекција
-----------------------

Едвард Блит напишал три статии за варијацијата, зборувајќи за ефектите на вештачката селекција и опишувајќи го процесот во природата (подоцна наречен природна селекција) како возобновување на организмите во дивината до нивниот архетип (наместо создавање на нови видови). Но, тој никогаш не го користел поимот „природна селекција". Овие статии биле објавени во *Magazine of Natural History* меѓу 1835 и 1837.

Во февруари 1855, Чарлс Дарвин, барајќи информации за варијациите кај домашните животни од различни земји, му пишал на Блит и тие соработувале по ова прашање. Блит бил меѓу првите кои го признале значењето на волесовата статија *On the Law which has regulated the introduction of Species* и му го воочил на Дарвин во писмо напишано во Калкута на 8 декември 1855.

Дарвин имал високо мислење за Едвард Блит: во првото поглавје од „За потеклото на видовите" напишал: „*Г-динот Блит, чие мислење, од неговото големо и разновидно знаење, би требало да го ценам повеќе од речиси било кој ...*".

Наводи
------

1. ↑  Dobzhansky, Theodosius 1959. Blyth, Darwin, and natural selection. *The American Naturalist* **93**(870):204-206.
2. ↑  Blyth, E. *The Magazine of Natural History* Volumes 8, 9 and 10, 1835–1837.
3. ↑  An attempt to classify the "varieties" of animals, with observations on the marked seasonal and other changes which naturally take place in various British species, and which do not constitute varieties" by Edward Blyth 1835. *Magazine of Natural History* Volume 8 pages 40-53.
4. ↑  Дарвин, Ч. „За потеклото на видовите", I издание, 1859 стр. 18

Надворешни врски
----------------

* Архиви за Чарлс Дарвин и неговата соработка со Блит Архивирано на 25 октомври 2007 г. (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 64788851
* LCCN: no2008015519
* ISNI: 0000 0000 4723 7540
* GND: 117608688
* SUDOC: 085905828
* NDL: 00620384

 |

 |
Податотека:1911delonajbelevil.jpgДелоне Белевил HB6 „Ландаулет Ротшилд" од 1911 г.
Рускиот Цар Николај II заминува од тркачката патека во Красное Село во својот Delaunay-Belleville
**Delaunay-Belleville** (Делоне-Белевил) бил француски производител на автомобили сместен во Сена-Сен-Дени, Франција. 
На почетокот на XX век овие автомобили биле меѓу најпрестижните во светот. Delaunay-Belleville била омилена марка автомобили на рускиот цар Николај II, автомобили од оваа марка поседувале и кралот на Грција Георгија I и кралот на Шпанија Алфонсо XIII. Познатиот француски анархист и гангстер Жил Боно користел Delaunay-Belleville во неговата прва акција.

Најголемиот број на модели имале шестцилиндрични линеарни мотори, чија округла предна решетка била лесно препознатлива. Во доцните 1920-ти години Delaunay-Belleville го губи својот престиж и станува фабрика за камиони и воени возила.
***Голем буџет*** (англиски: ***Big Budget***) - поранешен британски стрип кој бил издаван неделно од 1897 до 1909 година.

Објавено од Артур Пирсон, *Голем Буџет* првпат бил објавен на 19 јуни 1897 година. Првично се состоел од три отсеци од по осум страници; „*Големиот буџет"* (стрип), „*Буџетот на другарот"* и *„Приказната на буџетот"*, последните два дела се делови за текстуална фантастика. До 1898 година бројот на страници се намалил на 20 со сите делови споени во еден стрип. Во 1905 година, тој вметнал приказна со наслов *„Водачот на момчињата"* со стриповите постепено исчезнувајќи додека не станал целосен документ за приказни. Неговиот наслов се сменил во „*Кометата"* во 1909 година и траел само уште 14 други изданија.

Меѓу значајните придонесувачи биле Џек Батлер Јитс („Сињор Мекој циркусот", „Џон Даф-пита", „Мало момче розово" и „Кироскеверо детективот"), и Ернест Вилкинсон („Дела на вон Паф, вон Око, Ико Италијано и Кучето вон колбас"), Чарлс Чепмен и Ралф Хоџсон под псевдонимот *Јорик*. Исто така, може да се забележи како прво објавување што го објавило делото на карикатуристот Дејвид Лоу, цртан филм со три ленти во 1902 година, кога имал само 11 години.

Навод
-----

1. ↑  „British Comics History - Comics UK". British Comics History. Архивирано од изворникот на 2020-08-09. Посетено на 24 октомври 2020.
2. ↑  „Jack Yeats". Lambiek.net. Посетено на 24 октомври 2020.
3. ↑  „Ernest Wilkinson". Lambiek.net. Посетено на 24 октомври 2020.
4. ↑  „C. H. Chapman". Lambiek.net. Посетено на 24 октомври 2020.
5. ↑  „Poet's star is ready to rise once more". Northern Echo. Посетено на 24 октомври 2020.[*мртва врска*] [*мртва врска*]
6. ↑  Seymour-Ure, Colin (1985). *David Low*. Secker & Warburg. стр. 1. ISBN 0-436-44755-X.
Општ филмски постер
**Генерал** (англиски: *The General*) - американски филм од 1926 година, во режија на Бастер Китон (*Buster Keaton*, кој ја игра и главната улога. Во останатите улоги настапуваат Мерион Мек (*Marion Mack*), Глен Кавандер (*Glen Cavender*), Џим Фарли (*Jim Farley*), Чарлс Смит итн. Во 1989 година, филмот бил вклучен во Националниот филмски регистер на САД. Дејствието на филмот се одиграва за време на Американската граѓанска војна и се заснова на вистинит настан од 1862 година: грабнувањето на една локомотива со три вагони.

Содржина
--------

Џони Греј (го игра Китон) е машиновозач, вљубен во Анабел Ли (ја игра Мек). Кога започнува Граѓанската војна во САД, наговорен од неа, Џони се пријавува во војската, но го одбиваат со образложение дека ќе биде покорисен како возач на локомотивата. Таткото и братот на Анабел ѝ кажуваат дека тој воопшто не сакал да се пријави, по што таа му се заканува дека нема да му зборува додека не го види во униформа. Еден ден, додека разочараниот Џони управува со локомотивата (наречена „Генерал"), група диверзанти од армијата на Северот го грабнува возот, заедно со Анабел Ли. Џони веднаш тргнува во потрага по својата локомотива и по девојката и така пристигнува на територијата што ја контролира непријателот. Во една куќа, тој го слуша разговорот на непријателските офицери, кои се договараат за спојување на двете дивизии во близината на еден мост, по што незапирливо би напредувале кон територијата под контрола на армијата на Јужната конфедерација. Истата ноќ, Џони успева да ја ослободи и Анабел, по што двајцата успеваат да побегнат во шумата. Кога пристигнуваат на железничката станица, Џони ги здогледува северните војници како го товараат неговиот воз и тој повторно си ја враќа својата локомотива. Непријателската војска започнува потрага по него, но кога стигнува до реката, Џони го минира мостот, а потоа ја известува војската на Конфедерацијата за приближувањето на непријателите. Војската на северот е победена, а Џони добива униформа и офицерски чин, по што повторно ја придобива наклонетоста на Анабел Ли и на нејзиниот татко.

Надворешни врски
----------------

YouTube, Buster Keaton - The General (1926)

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The General (1926), Awards (пристапено на 6.2.2016)
2. ↑  РТС, Генерал (пристапено на 2.1.2021)
3. ↑  IMDb, The General (1926) (пристапено на 6.2.2016)
**Ема** — филм, во режија на Даглас Макграт. Главните улоги ги толкуваат: Гвинет Палтроу, Џејмс Козмо, Софи Томсон, Џереми Нортам, Тони Колет и Грета Скаки. Филмот е снимен според книгата на Џејн Остин.

Содржина
--------

Филмот претставува романтична приказна, сместена во 1800 година, во Англија. Ема Вудхаус е разгалена дваесетгодишна убава и богата девојка. Таа е секогаш желна за нови случки, а особено за нови пријателства и само таа може да се справи со нејзиниот, по малку чуден, татко. Таа е убедена дека никогаш нема да се омажи и ужива да се става во стројник.

Наводи
------

1. ↑  „Ема", *Антена*, број 854, 7.11.2014, стр. 17.
2. ↑  „Ема", *Антена*, број 881, 15.5.2015, стр. 25.
3. ↑  „Ема", *Антена*, број 888, 3.7.2015, стр. 22.
**Драге Кирев Ристески** *(прекар: **Драге Карбуничанец**)* ( 1922
 во Карбуница, Кичевско — 30 мај 1943

 во Невестински Гроб, Лопушник, Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско семејство кое претежно се занимавало со земјоделие. Како млад симпатизер на народно ослободителното движење, во пролетта 1943 година станал член на СКОЈ и меѓу првите заминал во партизанското прифатилиште во Лопушник каде учествувал во формирањето на Кичевско-мавровскиот партизански одред на 21 мај 1943 година. По неколкуте акции, Одредот се судрил со балистите во Лопушник кај месноста Невестински Гроб во кој судир Драге бил смртно погоден. Тој е првата жртва на Одредот.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, стр. 697.
2. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 106.
**Ема Кастелнуово** (италијански: *Emma Castelnuovo*; 12 декември 1913

 во Рим — 13 април 2014

 во Рим) — италијанска средношколска наставничка, ќерка на математичарот Гвидо Кастелнуово, чиишто живот бил испреплетен со настани, кои го смениле пристапот кон математичките проблеми во втората половина на дваесеттиот век. Меѓународната комисија за математички инструкции (ИЦМИ) во минатото создала две награди, наградата Феликс Клајн - во чест на животно постигнување и наградата Ханс Фројдентал – за признавање на поголема кумулативна програма во истражувањето. Во 2013 година, за да го прослави својот 100. роденден, ИЦМИ одлучил да додаде и трета награда, наречена Ема Кастелнуово – за да ги признае извонредните достигнувања направени во практиката на математичкото образование.

Животопис
---------

Ема Кастелноуово во соработка со Општинскиот одбор на Комората го изведоа експериментот „Математика на улица" во недела, 21 мај 2017 година, на улицата Фуенкарал. 
Ема Кастелнуово е родена во Рим, на 12 декември 1913 година од мајка Елбина и татко Гвидо Кастелнуово; и нејзиниот татко и нејзиниот чичко Федериго Енрикес биле професори по математика. Во 1908 година, Гвидо бил претседател на четвртиот Меѓународен конгрес на математичари во Рим.

Кастелнуово дипломирала на Универзитетот во Рим во 1936 година, со теза во врска со алгебарска геометрија. По ова работела како библиотекар на истиот универзитет. Таа добила постојана позиција во 1938 година, но поради расистичките закони против Евреите, таа била суспендирана од работа. На почетокот на нејзината кариера, Кастелнуово ја разгледувала можноста за одржување настава во која ќе бидат вклучени и нејзините студенти.

Учебникот „Geometria intuitiva, per le scuole medie inferiori" (Интуитивна геометрија за пониски средни училишта), првпат објавен во 1948 година, имал различни изданија сè до 1964 година и бил преведен на шпански и на англиски јазик. Тоа ја „лансирало" Кастелнуово на меѓународно ниво, така што таа била поканета да се приклучи на работни групи и средби.

Кастелнуово била една од двајцата претставници од Италија, кои земале активно учество, во дискусијата за модерната математика. Кастелнуово била призната како меѓународна членка, тогаш кога била назначена за член на ИЦМИ во периодот 1975-1978 година.

Кастелнуово била многу почитувана и брилијантна математичарка. Во нејзините многу години на одржување на настава, таа не само што влијаела врз нејзините студенти, туку и на младите колеги присутни на нејзиниот универзитет. Таа била емотивно вклучена во нејзините предавања и го пренесувала својот ентузијазам и мотивација кон нејзините групи.

Наводи
------

1. ↑  Orlando, Lucia (14 April 2014). „Emma Castelnuovo, la matematica per antonomasia" (италијански). europaquotidiano. Архивирано од изворникот на 2018-08-23. Посетено на 23 August 2018.
2. ↑  „Emma Castelnuovo Award". International Commission on Mathematical Instruction.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 27156431
* LCCN: no2003053506
* ISNI: 0000 0000 5872 8046
* GND: 116290318X
* SUDOC: 03340528X
* BNF: cb124274141 (податоци)
* BNE: XX1218879

 |

 |
**Драги Тозија** (роден 4 октомври 1919 во Ресен - починат 19 март 1983 во Скопје) ― македонски партизан, политичар и општественик. Во негова чест, Домот на култура во Ресен го носи неговото име и презиме.

Историја
--------

Домот на култура  во Ресен кој носи името на Драги Тозија.
Тој бил партизан во движењето на НОБ за време на Втората светска војна. Тогаш бил политички комесар на XII бригада и на XXXXI дивизија. По ослободувањето, бил полковник во ЈНА. Во 1944 година во Битола, кога Тозија бил член во затворскиот комитет на Комунистичката партија на Македонија, била покрената иницијатива и било издадено делото „*Наш пат*" кое било списание на политичките затвореници во Битолскиот затвор, објавено на македонски јазик.

Тој држел високи фунции во Министерството за внатрешни работи, во Културно-просветниот собор на Собранието на Македонија. Воедно бил член на Централниот комитет на Сојузот на комунисти на Македонија. Дополнително, Тозија бил во други општествени и политички организации и тела. Драги Тозија бил еден од основачите на Радио-телевизија Скопје и служел како нејзин прв генерален директор од 1964 до 1967 година. Има работено како директор на Републичкиот завод за заштита на спомениците.

Наводи
------

1. 1 2  „Македонска енциклопедија" (PDF). Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 1491. Посетено на 9 јуни 2021.
2. ↑  „Македонска енциклопедија" (PDF). Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 1035. Посетено на 9 јуни 2021.
**„Гуски-лебеди"** е осмиот студиски албум на руската група „Љубезно одбивање". Презентацијата на дискот се одржала на 9 април 2010 година во московскиот клуб ИКРА.

Карактеристично
---------------

Овој албум станал прв во последните осум години за колективот, на чии редови им се придружил виолинистот Сергеј Риџенко. 

Вториот концерт се одржал во ноември истата година, а во пролетта во студиото на Сергеј Болшаков снимиле демо материјал. Непосредно пред следниот „пресврт" Суслов се обратил до поетот Аркадиј Семионов, поранешниот текстописец на групата, за помош. Тој напишал текстови за целата предложена музика, но поголемиот дел од добиениот материјал бил одбиен (останале само „Време" и „Тикирека"). Финализираната програма, наречена „Не заедно" (од германскиот „Nichtzusammen"), уште еднаш била претставена пред московската јавност. После тоа, започнало снимањето на нов албум.

Список на песни
---------------

1. Марш (02:49)
2. Пат (5:25)
3. Мурка (4:50)
4. Превод (7:57)
5. Страдање (3:35)
6. Тикирика (4:44)
7. Бурјат Морнарот (6:16)
8. Блуз (5:55)
9. Време (4:15)
10. ЛZ (4:04)
11. Студија (3:44)

Учесници на снимањето
---------------------

* Роман Суслов - гитара, вокал
* Дмитриј Шумилов - бас гитара
* Павел Карманов - пијано
* Сергеј Риженко - виолина, глас (10)
* Андреј Соловјов - труба
* Михаил Митин - тапани

Автори на текстови
------------------

* Роман Суслов - 2-5, 7-8, 10
* Аркадиј Семионов - 6, 9

Надворешни врски
----------------

* Гуски-лебеди на discogs.com
**Емануил Манојло Антоновиќ** (околу 1785 - 21.01. 1829) бил српски иконописец позлатар од Банат.

Биографија
----------

Еманил Антоновиќ е роден околу 1785 година во Орловат, пограничен град во Банат. Тој е син на Антонија, орловачки трговец. Потекнува од трговско семејство, чии претставници живееле и работеле во Чаково и во Фабрика Темишвар. Бил оженет со Јулијана, која починала во Темишвар во 1829 година.

Се школувал во Темишвар во 1790-те.Од 1816 година до неговата смрт живеел во српското предградие Фабрика. Починал на 21 јануари 1829 година во Темишвар, каде што бил погребан.

Не се знае каде и кога студирал иконопис и позлата. Веројатно во блискиот Голем Бечкерек. Тој бил повеќе уметнички занаетчија - сликар, отколку вистински уметник. Припѓа на уметничката епоха на преодниот период.

Еманил Антоновиќ бил близок соработник на познатиот Темишвар иконописец Сава Петровиќ. Тие работеле заедно во храмот во предградието на Темишвар-Мехали и Парц (1819-1820 година). Антоновиќ го позлати иконостасот во црквата Мехала.

Еманил Антоновиќ работел за црквите во Џироку (1817г.), пообемна работа имал во Кетфељ (1821 г.-1825 г.), Мехала (1819 г.-1820 г.), Парц (1828 г.) и Фабрица (1821 г.; 1828г. -1829г.).

Наводи
------

1. ↑  Јоаким Вујић: "Новјејше земљеописаније целаго света", Будим 1825.
2. ↑  Димитрије Давидовић: "Забавник за 1816", Беч 1816.
3. ↑  "Улазница", Зрењанин 1997.
4. ↑  Миодраг Јовановић: "Сликарство Темишварске епархије", Нови Сад 1997.
5. ↑  "Темишварски зборник", Нови Сад 3/2001.
**Драгана Ристова** (родена на 11 април 1983 година во Скопје, Република Македонија) е поранешна ракометна репрезентативка на Македонија и актуелен ракометен тренер.

Биографија
----------

Драгана Ристова е поранешна репрезентативка на Македонија. Има настапувано во РК Скопје, РК Ѓорче Петров, ЖРК Металург, ЖРК Будуќност Подгорица (клуб со кој го има освоено Купот на победниците на куповите).

Играчката кариера ја заврши во ЖРК Вардар, каде што подоцна ја започна тренерската работа.

Изминатите неколку сезони успешно го водеше првиот тим на ЖРК Вардар.

Моментално (2022 година) е тренер на Женскиот ракометен клуб Куманово.

Ристова е носител на мастер тренерска лиценца.

Наводи
------

1. ↑  „Драгана Ристова нов тренер на ЖРК Куманово". *Кумановски Муабети*. 27.07.2022. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
**Еуфразиевата базилика** е една од најсочуваните споменици на рановизантиската уметност на Средоземјето. Се наоѓа во Пореч, Хрватска. Била изградена во 6 век за време на бискупот Еуфразиј и царот Јустинијан I. Од 1997 година е под заштита на УНЕСКО. Оваа базилика започнала да се гради во 553 година на темелите на друга исто така базилика од порано време. Подоцна, во базиликата била изградена и трета црква од времето и тоа во готски стил. Иако самиот објект бил оштетен од разни земјотреси, пожари и војни, сепак мозаикот кој потекнува од уште 5 век останал сочуван до ден денес. Најстариот пак фрагмент на мозаикот датира од 3 век.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

 *Оваа статија поврзана со Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.