recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Основно училиште „Св. Климент Охридски"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Св. Климент Охридски" - Стамер**; скратено: **ПООУ „Св. Климент Охридски"**) — подрачно основно училиште во селото Стамер, составен дел на истоименото училиште од градот Делчево.

Училиштето е именувано по македонскиот светец и просветител Свети Климент Охридски.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Стамер, во близина на новоизградената црква „Св. Еремија".

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Наводи
------

1. ↑  „Основно општинско училиште „Св. Климент Охридски"". *Општина Делчево*. 2013-10-13. Архивирано од изворникот на 2019-03-21. Посетено на 2019-03-05.

Координати: 41°57′00″N 22°49′09″E﻿ / ﻿41.95000° СГШ; 22.81917° ИГД﻿ / 41.95000; 22.81917
**Миша Бартон** (англиски: *Mischa Barton*) (Лондон, 24 јануари 1986

) е англиска глумица и модел.

Родена е во Велика Британија, а пораснала во Њујорк. И покрај успешната филмска кариера уште од детските години, најпозната е како Мариса Купер од популарната серија на ФОКС, Округот Оринџ. Во 90те ја нарекле најдобра детска глумица, а денес редовно е на врвот на скалата за најдобро облечени во Холивуд.

Моментално (од јануари 2007) е во врска со Роџер Родригес, кој му асистираше на режисерот на Округот Оринџ на снимањето, а за тоа време таа одеше со Киск Адлер.

Наводи
------

1. ↑  „Mischa Barton Biography". *TV Guide*. Архивирано од изворникот 1 септември 2009. Посетено на 24 август 2009.

Англија*Оваа статија за глумец/глумица од Англија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 119927814
* LCCN: nr2002036429
* ISNI: 0000 0000 8415 7769
* GND: 140555846
* SUDOC: 152237844
* BNF: cb15033423z (податоци)
* BIBSYS: 5007729
* NKC: xx0154974
* BNE: XX1544491
* CiNii: DA16302268

 |

 |
**Неофит Бабамов** (Кочани, 2 февруари 1909 – Кочани, 19 март 1994) — припадник на работничкото, синдикалното и комунистичкото движење, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Член на СКОЈ од 1929, а на КПЈ од 1938 година. Во 1940 година, бил однесен во логорот Ивањица, а потоа преместен во логорот „Танаско Раиќ", во Крагуевац. Бил учесник во организирањето на демонстрациите против влегувањето на бугарската војска во Кочани. Раководел со месниот штаб на Комунистичката Партија од април 1942 година. По извршена провала во Месниот комитет во Кочани, тој бил затворен (ноември 1942 - февруари 1943). Учествувал во подготовките на терен за прифаќање на НОПО „Гоце Делчев". Од март 1944 година тој бил однесен во логорот „Видбол" (Видин, Бугарија). По капитулацијата на Бугарија, од октомври 1944 година, тој вршел разни должности во заднината на територијата на Брегалничко-струмичката воена област.

Наводи
------

1. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 55. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. 2009. стр. 110. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Неолитската архитектура** е архитектонски стил од периодот на неолитот. Во југозападна Азија, неолитската култура се појавила уште во 10000 п.н.е. пред сè во Левант од каде започнала и источната односно западната култура. Веќе во околу 8000 п.н.е. раната неолитска култура се појавила и во југоисточна Анадолија, Сирија, денешен Ирак. Во југоисточна Европа оваа култура се појавила во околу 7000 п.н.е. и во централна Европа во 5500 п.н.е. Во западна Европа како една од најпознатите градби од оваа епоха е Стоунхенџ во Англија.

Скара Бре во Шкотска
Овие мегалити и храмови во многу случаи во неолитот се користеле како гробници или верски објекти. Најстариот мегалитски храм во историјата е Гантија на малтешкиот остров Гоцо. Неолитските наколни живеалишта се среќаваат во денешните држави Шведска и Австрија.

Народот којшто живеал на просториите на Левант главно како градежен материјал за изградба на куќи или некои објекти ја користеле глината. На некои куќи имало обичаи да се наслика некое животно или човек.

Најдобри примери за неолитската архитектура се:

* Ерихон во Палестина, кој датира од 8350 п.н.е.
* Чатал Хејук во Турција, која датира од 7500 п.н.е.
* Мехгарх во Јужна Азија, која датира од 7000 п.н.е.
* Гёбекли Тепе во Турција, која датира од 9000 п.н.е.
* Невали Кори во Турција, која датира од 8000 п.н.е.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Историја на архитектурата |
| --- |
|  |
| 
* Барокна
* Бидермајер
* Будистичка
* Византиска
* Готска
* Експресионистичка
* Индиска
* Инканска
* Исламска
* Каталонски модернизам
* Кинеска
* Класицизам
* Класична
* Мајанска
* Мануелска
* Модерна
* Необарок
* Неоготика
* Неокласична
* Неолитска
* Неоренесанса
* Отоманска
* Персиска
* Платерескна
* Постмодерна
* Рационализам
* Ренесансна
* Римска
* Романска
* Сецесија
* Старогрчка
* Староегипетска
* Сумерска

 |

 |
**Операцијата Зора на Одисеј** е тајното име на операцијата извршена од страна на војската на САД во Либија како први чекор во меѓународната операција. Операцијата следувала како дел од операција Ellamy на Обединетото Кралство, Операција Мобиле на Канада и Операција Harmattan на Франција.

Три невидливи американски бомбардери Б-2 и британски ловци – торнадо, ја продолжиле акцијата на 20 март. Околу 40 бомби завршиле врз неколку либиски воени бази во главниот град Триполи. Првата фаза од воздушните напади била оценета за успешна од страна на американскиот генералштаб и од истиот извор било изјавено дека воспоставиле зона на забрането летање. Целта на овие напади била да се спречат воздушните напади од страна на силите на Гадафи. Оваа операција била преземена по итната конференција која се одржала во Париз.

Команданти
----------

Стратешката насока на операцијата Зора на Одисеј била под надлежност на генералштабот на американската војска на чело со Картер Хем. Тактичката операција е под команда на адмиралот Сем Локлир, командант на поморските сили на САД.

Дејства
-------

Според заменик-адмиралот Вилијам Гортни, САД и Велика Британија лансирале кон Либија повеќе од сто проектили Tomahawk. Либиските државни медиуми исто така известиле за напади врз цивилни цели во големите градови, вклучувајќи ги и Триполи, како и објекти за складирање во градот Мисрата, што резултирале со пожари.

Според првите официјални податоци, по првиот напад на Алијансата, кога биле истрелани 112 томахавки, загинале 90 луѓе, а 150 биле повредени

Наводи
------

1. ↑  „Gaddafi denounces foreign intervention". Al Jazeera English. 2011-03-20. Посетено на 2011-03-20.
2. ↑
Пример од лист од играта „на буква, на буква", за буквата „Н".
**На буква, на буква** — игра со зборови каде играчите се обидуваат да наведат зборови што се вклопуваат во одредени категории, почнувајќи од иста буква. Играчите започнуваат со одлучување за список на игра на зборови меѓу нив, како што се „град" или „глумец", и секој го пишува тој список на лист хартија. Потоа по случаен избор се избира буква од азбуката, а играчите имаат одредено време да напишат нешто за секоја категорија што започнува со таа буква.

Кога ќе истече времето, играчите ги заменуваат листовите и ги постигнуваат обидите еден на друг. Записот единствен меѓу групата вреди 2 поени, додека записот споделен со друг играч добива 1 поен. Победник е играчот со најголем број. За следните кругови, се избира друга буква.

Се вели дека претседателот на Соединетите Држави, Џон Кенеди бил обожавател на играта, а еден животопис го опишува неговото семејство дека ја играл „бескрајно".

Гугенхајм
---------

Во варијантата позната како „Гугенхајм", играчите пишуваат список на категории по еден раб од хартијата и пет колони низ неа, секоја колона на чело со различна буква за да биде пишан збор со пет букви.

Комерцијални верзии
-------------------

Комерцијалната игра „*Факти во пет*" (изворно: *Facts in Five*) на дизајнерот на игри, Ричард Онанијан се заснова на еден опис на Кенеди играјќи „на буква, на буква" во издание на списанието *This Week* од 1964 година,

Играта *Расштрканигории* (изворно: *Scattergories*) на браќата Паркери од 1988 година е повторно применување на Гугенхајм, со 20-страна коцка што се користи за создавање случајни букви.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Brandreth, Gyles Daubeney (1986). *Everyman's word games*. Лондон: Dent. стр. 67. ISBN 0460047116.
2. ↑  Parlett, David (1982). *The Penguin Book of Word Games* (англиски). Penguin Books. стр. 94. ISBN 978-0-14-005686-0.
3. ↑  Blair, Joan; Blair, Clay (1976). *The Search for JFK* (англиски). Berkley Publishing Corporation. стр. 345. ISBN 978-0-399-11418-2.
4. ↑  „Facts in Five Versions". *www.rosenbaum-games.de*.
5. ↑  Glenn, Jim; Denton, Carey (2003). *The Treasury of Family Games: Hundreds of Fun Games for All Ages, Complete with Rules and Strategies* (англиски). Reader's Digest Association. стр. 188. ISBN 978-0-7621-0431-4.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „На буква, на буква" на Ризницата ? |
**Основно училиште „Никола Карев"** (официјално: **Подрачно основно училиште „Никола Карев" - Прналија**; скратено: **ПОУ „Никола Карев"**) — подрачно основно училиште во селото Прналија, составен дел на истоименото училиште во Радовиш.

Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Никола Карев.

Местоположба
------------

Училиштето се наоѓа во крајниот западен дел од селото, на возвишение коешто му дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на турски наставен јазик во две или три училници.

Галерија
--------

* Поглед на училиштетоПоглед на училиштето
* Влезот на училиштетоВлезот на училиштето

Наводи
------

1. ↑  „ООУ Никола Карев — Радовиш Архивирано на 13 јануари 2022 г.". *Општина Радовиш*.

Координати: 41°39′39.3″N 22°24′42.8″E﻿ / ﻿41.660917° СГШ; 22.411889° ИГД﻿ / 41.660917; 22.411889
**Опис на смртта** (српски: *Опис смрти*) - збирка раскази на српскиот писател Давид Албахари од 1982 година. Збирката е добитник на Андриќевата награда.

Содржина
--------

Збирката се состои од три циклуси раскази: „Прво лице", „Трето лице" и „Без лица".

* „Прво лице" (1974)

* „Евангелие по мојот татко"
* „Мама"
* „Прошетки крај реката"
* „Есеи"
* „Големиот бунт во нацистичкиот логор во Штулн"
* „Влага"
* „Тигарот кому на грбот глобот"
* „Недовршен ракопис"
* Град"
* „Кино"

* „Човекот кој го уби Либерти Валанс"
* „Антонио кој носи смрт"
* Годзила, морското чудовиште

* Обид за опис на смртта на Рубен Рубеновиќ, поранешен трговец со штофови

* „Трето лице" (1978)

* „Некои работи нема никогаш да ги дознаеме"

* „Без лица" (1982)

* „Филм на телевизија"
* „Гарсоњера"
* „Зборовите се нешто друго"
* „Ѕид"
* „He Ain't Heavy, He's My Brother"

Осврт кон делото
----------------

Осврнувајќи се на збирката во 2004 година, самиот автор вели дека граматиката во неа е уредна, времеснката рамнина е прецизно одредена, дејството се одвива само во минато време или само во сегашно време, а наспроти привидната разбрануваност, расказите се многу спокојни. Притоа, привидната разбрануваност потекнува од растргнатата форма и од непрекинатите промени низ кои поминуваат расказите во збирката, кои се одликуваат со т.н. формално жонглирање. Во збирката, самата форма ја претставува приказната во која фрагментот е поцелосен од целината, додека тишината и празнините во текстот зборуваат попрецизно од употребените зборови. Со други зборови, збирката може да се опише како поетика на играта и фрагментарноста.

Наводи
------

1. ↑  Давид Албахари, *Опис смрти*. Београд: Српска књижевна задруга, 2004.
2. ↑  „Тоњење у форму", во: Давид Албахари, *Опис смрти*. Београд: Српска књижевна задруга, 2004, стр. 151-153.
**Основно училиште „Страшо Пинџур"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Страшо Пинџур" - Калаузлија**; скратено: **ПООУ „Страшо Пинџур"**) — подрачно основно училиште во селото Калаузлија, составен дел на ОУ „Страшо Пинџур" од селото Карбинци.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски народен херој Страшо Пинџур.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Калаузлија, во непосредна близина на регионалниот пат.

Објект
------

Селото добило ново училиште со помош на турската организација „Тика", која во изградбата на училиштето вложила 65.000 евра.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Наводи
------

1. ↑  „ООУ Страшо Пинџур - Карбинци". *www.mkmap.eu.mk* (англиски). Посетено на 2021-02-02.
2. ↑  Бојаџиски, Иван (5 ноември 2010). „Или џамија или меѓународен скандал". *Утрински весник* (3423). Посетено на 3 февруари 2021.

Координати: 41°47′13″N 22°19′54″E﻿ / ﻿41.78694° СГШ; 22.33167° ИГД﻿ / 41.78694; 22.33167
**Основно училиште „Пере Тошев"** (официјално: **Подрачно основно училиште „Пере Тошев" — Небрегово**; скратено: **ПОУ „Пере Тошев"**) — подрачно основно училиште во селото Небрегово, составен дел на истоименото училиште во селото Десово.

Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Пере Тошев.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во источниот дел од селото, во непосредна близина на сретселото.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува на македонски наставен јазик.

Галерија
--------

* Поглед на училиштетоПоглед на училиштето
* Влезот на училиштетоВлезот на училиштето

Наводи
------

1. 1 2  „Образование". македонски: Општина Долнени. Посетено на 31 јануари 2020.

Координати: 41°26′55.9″N 21°33′38.5″E﻿ / ﻿41.448861° СГШ; 21.560694° ИГД﻿ / 41.448861; 21.560694
**Орденот на Свети Сава** бил државен орден во Кралството на Србија (1883—1918) и Кралството Југославија (1918—1945), а од 1945. до денес претставува највисоко одликување кое го доделува Српската православна црква.

Историја
--------

Кнежевството Србија е прогласена за Кралство на 22 февруари/5 март 1882. година. Наредната година, 23 јануариа 1883, кралот Милан Обреновиќ донел указ со кој е востановен Орден на Свети Сава, истовремено е основан и Орден на Белиот орел. Орденот на Свети Сава е наречен по првоиот српски архиепископ Свети Сава, од царска и кралска фамилија Немањиќ.
На лицето на медаљонот се наоѓа икона на Светои Сава, окружен со овален прстен на кој се налоѓа натпис *„Со својот труд постигна се"* на црковнословенски јазик. Околу медаљонот е поставен емајлиран малтешки крст со краци во бело-сина боја. Помеѓу краците се поставени позлатени златни двоглави орли со круна. На лицето на медаљонот во времето на династијата Обреновиќ се наоѓале иницијали на кралот Милутин Први(**М I**). По Мајскиот преврат (1903), Србија станала парламентарно кралство на чело со династијата Караѓорѓевиќ, а кралот Петар I наставил во согласност со своите овластувања да доделува ордени на основа на указ. Во тоа врема на лицето на медаљонот иницијалите на кралот Милан се заменети со годината на востановување на орденот (**1883**).Орденот бил поделен во 5 степени и е доделуван на српски и странски државјани за заслуга на полето на културата,народна просвета,наука,јавни служби и Црквата,како и за заслуги према кралот,државата и нацијата,цивилни и војни лица.

Познатите работилници во Виена,главен град на Австрија како што се Роте & Синовац, Винцет Мајер и синови, Карл Фисмајстер и Г. А. Сајд изработувале орденски инсигнии сè до Првата балканска војна. Од 1912. до 1945. година орденските инсигнии ги изработувале познатите работилници , Артис Бертран во главниот град на Франција Париз и Браќа Игенен од Ле Локла во Шајцарија, а со основање на Кралството на Срби,Хрвати и Словенци изработката,покрај странските ја добиле и две домашни работилници — Сорлини од Вараждин и Гризбах & Кнаус од Загреб. Орденските инсигнии изработени по 1912. година се разликуваат по светлозелената боја на сакоси намесро првобитните темноцрвени.

Од 1986. година Орденот на Свети Сава го доделува Српската православна црква за заслуги на духовн, образовн и хуманитарно поле. Орденот се доделува и на духовни и свети поединци,заедници и организации се (се доделува на лица кои се наоѓаат на чело на организациите). Знакот (инсигнијата) на орденот се носи на лента околу вратот. За разлика од некогашниот петостепен државен,Орден на Свети Сава кој го доделува СПЦ,е поделен на три степени кои меѓусебе се разликуваат по бојата на лентата и инсигнии: I степен е со бела боја; II степен црвена, а III степен сина боја.
**Основно училиште „Св. Кирил и Методиј"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Св. Кирил и Методиј" - Луково**; скратено: **ПООУ „Св. Кирил и Методиј"**) — подрачно основно училиште во селото Луково, кое престанало да работи како централно училиште во 2004 година. Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото Луково и претставува дел од основното училиште „Јабланица" од селото Јабланица.

Училиштето е именувано по словенските просветители Светите Кирил и Методиј.

Галерија
--------

* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  „Основни и средни училишта". *Општина Струга*. Посетено на 16 ноември 2018.

Координати: 41°20′58.2″N 20°36′15.8″E﻿ / ﻿41.349500° СГШ; 20.604389° ИГД﻿ / 41.349500; 20.604389
**Основно училиште „Христијан Тодоровски-Карпош"** — единствено основно училиште во селото Ранковце, во истоимената општина, Македонија. Училиштето е сместено на главниот пат во селото, во близина на општинската зграда.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски партизан од НОБ и народен херој Христијан Тодоровски-Карпош.

Историја
--------

Училиштето постои од 1956 година. Централниот објект на училиштето бил обновен во 2000 година.

Подрачни училишта
-----------------

Во рамките на општинското основно училиште „Христијан Тодоровски - Карпош" се наоѓаат и три подрачни основни училишта од прво до деветто одделение, каде покрај учениците од селата каде што се наоѓаат самите подрачни училишта, се образуваат и други ученици од поблиските села. Овие училишта се:

1. Подрачно основно училиште „Христијан Тодоровски - Карпош" во село Герман
2. Подрачно основно училиште „Христијан Тодоровски - Карпош" во село Радибуш
3. Подрачно основно училиште „Христијан Тодоровски - Карпош" во село Псача

Организација
------------

Во училиштето работат 42 наставника и осум членови на помошниот персонал во училиштето. Во учебната 2015/2016 година биле запишани 301 ученик, распоредени во 26 паралелки.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место

Координати: 42°10′1″N 22°7′4″E﻿ / ﻿42.16694° СГШ; 22.11778° ИГД﻿ / 42.16694; 22.11778
**Толи Зордумис** — основно училиште во северозападниот дел на Куманово, Општина Куманово. Училиштето го носи своето име според југословенскиот грчки комунист - Апостол Зордумис.

Историја
--------

Својата воспитно образовна дејност училиштето ја започнало во 1962 година. До 1980 година училиштето функционирало како училишна зграда со приземје и два ката, а од 1980 година бил дограден дел од фискултурна сала, наставничка канцеларија и други придружни простории. Во 1984 година биле изградени спортски терени, а во 2009 година биле уредени трибини и осветлување и како такви служат за изведување на настава по физичко образование како и за организирање на разни воннаставни активности. Од 2007 година, како подрачно училиште, му било припоено како училиштето во село Режановце. Во 2012 година во централното училиште биле доградени училници во кои сега следат настава ученици од VI до IX одделение на албански наставен јазик.

Учество на натпревари
---------------------

Освоени награди
---------------

Познати личности кои учеле во ова училиште
------------------------------------------

Познати личности кои предавале во ова училиште
----------------------------------------------

Галерија
--------

* Западното крило на училиштетоЗападното крило на училиштето
* Западното крило на училиштетоЗападното крило на училиштето
* Западното крило и спортската салаЗападното крило и спортската сала
* Јужното крилоЈужното крило
* Јужното крилоЈужното крило
* Биста на Апостол ЗордумисБиста на Апостол Зордумис
* ДворотДворот
* ИгралиштетоИгралиштето

Наводи
------

1. 1 2  „За училиштето". ООУ „Толи Зордумис". Архивирано од изворникот 2022-12-12. Посетено на 12 декември 2022.
2. ↑  „Апостол Толи Зордумис – Кумановскиот херој од НОБ". kumanovskimuabeti.mk. 27 август 2018. Архивирано од изворникот 2018-08-28. Посетено на 12 декември 2022.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Портал за основните и средните училишта во Македонија Архивирано на 16 октомври 2011 г.
* Мрежно место на Министерството за образование и наука

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија училиште во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Основно училиште „Христо Узунов"** (официјално: **Основно општинско училиште „Христо Узунов" - Другово**; скратено: **ООУ „Христо Узунов"**) — централно основно училиште во селото Другово. Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото Другово.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски револуционер Христо Узунов.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа на самото сретсело во Другово.

Настава
-------

Во училиштето наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Надворешни врски
----------------

* ОУ „Христо Узунов" - Другово на Ризницата ?

Координати: 41°28′59.42″N 20°55′22.77″E﻿ / ﻿41.4831722° СГШ; 20.9229917° ИГД﻿ / 41.4831722; 20.9229917
**Невеста** – портрет на ромска невеста од Никола Мартиноски. Сликата е масло на платно, завршена во 1937 година со димензии 95х72 см.

Моделот на сликата гледа директно кон гледачот, а телото е странично поставено. На себе има некоја жолта кошула и бел фустан со мали сини и црвени точки. Рацете во скутот држат жолти полски цветови. Зелената заднина е чиста. „Ликот на младото девојче е работен во светол жолтеникавоокерен тон, нанесуван во мошне нежни и изедначено. Грижливо се изведени сите детали (меланхоличните очи, фино изработените усни, носот, малечката брада). Линијата на телото е издолжена, благо свиткана, дејствува опуштено, речиси беспомошно. Внимателно е предадена материјата на облеката, со бои што дејствуваат лесно и проѕирно (светлолилавата, светложолтата, светлосината и темноокерната), нанесени во непресилени валери". Иако сликата има „недостатоци" (девојката е анатомски неточна, долниот дел од нејзиното тело е многу голем во споредба со торзото) и во делови сцената е нејасна (на платното не постои никаква индикација за предметот врз кој седи девојката), оваа слика е еден од маркерите на уметноста на Мартиноски од крајот на триесеттите години.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија, том II*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 924. ISBN 978-608-203-024-1.
2. ↑  Пенушлски, Кирил (2016). *Никола Мартиноски до 1945*. Скопје: Министерство за култура на Република Македонија. стр. 85. ISBN 978-608-257-002-0. Укажано повеќе од еден `|pages=` и `|page=` (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)
**„Мизар"** — музички албум на истоимената македонска рок-група, објавен во 1988 година од љубљанската издавачка куќа „Helidon". Во 2003 година, албумот бил повторно објавен (во форма на компакт-диск) од скопската издавачка куќа „Lithium records"

Содржина
--------

На оригиналното издание на албумот се наоѓаат следниве песни:

* Девојка од бронза
* Дождот
* Магла
* Илјада и шеесет лета
* Униније
* Стој
* Градот е нем
* Ходен же
* Истекувам
* Златно сонце

На повторното издание од 2003 година се додадени и следниве песни:

* Славјани (демо снимка, 1988)
* Дожд по дождот (демо снимка, 1988)
* Дожд (во живо, 1990)
* Градот е нем (демо снимка, 1988)

За албумот
----------

Албумот го снимил следниов состав на групата „Мизар": Горан Таневски (вокал), Горазд Чаповски (гитара), Борис Георгиев (тапани), Сашо Крстевски (бас-гитара) и Катерина Бељновска (клавијатури). Автори на песните се: Чаповски и Таневски („Девојка од бронза" и „Стој"), Чаповски („Дождот", „Магла", „Илјада и шеесет лета", „Униније" и „Златно сонце"), Чаповски/Таневски/Трајкоски („Градот е нем"), Таневски/Трајкоски/Спасевски („Ходен же") и Спасовски/Чаповски („Истекувам"). Албумот е снимен во студиото „Тиволи" во Љубљана во периодот јануари-април 1988 година, снимател бил Јанез Крижај, а продуцен Горан Лисица-Фокс. Мастерингот на повторното издание го направил Димитар димовски во студиото „Тра ла ла" во 2002 година. Автори на идејната скица се: Сергеј Дамовски, Виолета Чаповска и Дејан Русимовиќ, автор на дизајнот е Јанез Штравс.

Наводи
------

1. ↑  *Мизар*, Lithium records, CD 014, 2003.
2. ↑  *Мизар*, Lithium records, CD 014, 2003.
3. ↑  *Мизар*, Lithium records, CD 014, 2003.
Рунски камен Мидгард Седерманланд, Шведска*Рунски камен Мидгард Седерманланд, Шведска*
**Мидгард** (старонордиски: *Miðgarðr* = „средна земја") е еден од деветте светови во нордиската митологија. Се работи всушност, за нашиот свет, животот на Земјата, светот на просечното човеково искуство. Мидгард е дом на луѓето (madr).

Мидгард се наоѓа на средината на дрвото Игдрасил и е опкружен со непроодни океани. Во океанот живее големата морска змија Јормунгандр, толку голема што го обиколува целиот Мидгард и на крај си ја гризе опашката. Концептот Уроборос (змија или змеј да си ја гриза опашката), го има и во египетската, хеленската, индиската и мексиканската митологија.

Според нордиската митологија, Мидгард бил создаден од Один и неговите двајца браќа Вили и Ве, од телото (месото и крвта) на џинот Химир, а заради одбрана на боговите и нивните светови, од нападите на џинот Јутун, владетелот на светот Јутунхајмр. Од месото настанало копното, а од крвта океаните. Со Асгард е поврзан преку мостот Бифрост (мостот од виножито).

Според преданијата во Еда, Мидгард ќе биде уништен на Рагнарек, големата битка и судниот ден. Тој ден, големата змија Јормунгандр ќе се крене од океаните и ќе го камшикува копното. Целиот жив свет ќе биде уништен, а копното ќе потоне во морињата, по што ќе се издигне повторно, раззеленето и плодно.

На каменот Фирби (од добата на Викинзите) со рунско писмо, запишано е:

>  Го познавам Хастајн  
> 
> Холмстајновиот брат  
> 
> најписмениот  
> 
> од сите мажи во Мидгард  
> 
> кој постави камен  
> 
> со многу букви  
> 
> во спомен на Фрејстајн  
> 
> нивниот татко.
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

Освен во Еда, за Мидгард постојат записи и во староанглискиот еп „Беовулф" (*Beowulf*), каде се нарекува middangeard (стр.анг). Всушност, овој збор е еквивалент на хеленскиот екумена -светот кој го знаеме и кој е населен од луѓе. Називот middangeard беше употребуван и во Господарот на прстените, чиј автор бил инспириран од митологијата за Мидгард и староанглиската поема Крајст.
Будизмот смета дека човековото битие е морално неутрално, дека доброто и злото се во рамнотежа и дека во личноста постојат латентни потенцијали на доброто (на санскрт кусули) и злото (акусули). Персоналните чинители на однесување се наоѓаат во состојба на заемен антагонизам, додека пак психичкото здравје и моралот на човекот се одредени од актуелниот однос помеѓу бројот на кусули и акусули. Моралното зло е последица на премоќ на нездравите чинители односно на психичката напнатост на личноста. Кусулите едновремено претставуваат вредности кон кои човекот се стреми. На спротивната страна се наоѓаат антивредности во вид на конкретни нездрави чинители. Списокот на најзначајни вредности кои ја одредуваат психичката хармонија и воедно социјално прифатливото однесување на човекот спаѓаат умереноста (санск. hiri), обзирност (санск. ottapa), правичност (санск. cittujjukata) и сигурност (санск. saddha). Од другите здрави чинители на личноста се издвојуваат вредностите независност, прилагодливост, скромност, искреност итн.

Нездравите чинители на личноста се своевидни антивредности и како такви претставуваат извор човековото страдање и зло. Тоа се, пред се, бесрамноста санск. ahirika), безобзирноста (санск. anottappa), егоизмот (санск. mana), заблудата (санск. moha), зависта (санск. issa), мрзеливоста (санск. thina) и слично.

Будизмот учи дека со долготрајна и напорна медитација може да се дојде до психичко здравје и да се постигне состојба на совршено блаженство (санкр. Арахат). Медитацијата постепено ја ослободува личноста од нездрави чинители, додека истовремено се надоградува со адекватни здрави вредности. Идеалната состојба на психичкиот развој потврдува чувството на савршенство кое зрачи од личноста на Арахат. Арахат се истакнува со непристрасен однос кон сите луѓе без обзир на околностите, живост, смирена радост, остро забележување, пробраност, одлучност и вештина во преземање акција, безусловна отвореност кон останатите луѓе, разбирање на нивните емоции и потребз итн.

Арахатот е идеал и цел на секој, што ја совладал уметноста на мислење, чекање и пост. Се работи за тријада на способности со која човекот управува со сопственото битие, посебно кога се залага за успех на сложениот процес на медитација која му овозможува директен пристап кон возвишените содржини односно состојби на духот.

Литература

• Cakirpaloglu, P. (2009). Psychologie hodnot (Druhé doplněné a přepracované výdání). UP Palackého, Olomouc, s. 1-376, ISBN 978-80-244-2295-4.

• Hall, C. S. Lindzey, G. (1983). Teorije ličnosti. Beograd. Nolit.

• Hesse, H. (2003): Siddhartha. Argo. ISBN 80-7203-531-2.

• Knipe, D. M. (1997) Hinduismus. Náboženské tradice sveta. Praha, Prostor. ISBN 80-85190-57-5.
**Писа** или *Scardinius erythropthalmus*(Scardinius knezevici) е бентосно-пелашка слатководна риба која е нашироко распространета во Европа и средна Азија, околу басените на Северното, Балтичкото, Црното, Каспиското и Аралското Море. Таа е вештачки наметната во водите на Ирска, САД, Мароко, Мадагаскар, Тунис, Нов Зеланд, Канада и Шпанија.

По изглед е слична на *Rutilus rutilus*, но е многу пошарена – златна со перки во малина боја, а очите и се бледожолтеникави со црвена дамка, но во зависност во какво станиште живее, бојата може да варира. Таа од *Rutilus rutilus* се разликува и по устата која има истурена долна усна – се храни на површината, за разлика од рутилусот кој се храни во длабочините.

Опис и распространетост
-----------------------

Писата припаѓа на семејството Cyprinidae. Телото на писата е високо и страничнпо сплескано. Карактеристично е што по телото има крупни лушпи, кои во основата имаат темна флека. Бојата на грбот е темнозелена до светлозелена, страните сребренасти со мала зеленкаста нијанса, а стомачниот дел е млечно бел. Грбната перка на писата е со релативно долга основа и започнува зад стомачната перка, а завршува пред почетокот на аналната перка. Бојата на перките е жолтеникаво бела со посветол или потемен прелив на сива боја. Има релативно мала глава. Устата на писата е свртена нагоре. Окото и е крупно преку кое има вертикална темна флека, некогаш појако, некогаш послабо изразена.

Основни биолошки одлики
-----------------------

Писата полово созрева во третата и четвртата година од животот, при должина поголема од 12 см. Се мрести во пролет, претежно во април и мај. Количеството на икра доста варира и тоа од 90000 до 230000 зрна икра со пречник помеѓу 1 и 1,5 мм. Количеството и големината на икрата е во зависност од возраста и големината на единките. Во периодот на мрестење по главата и телото на машката популација се појавуваат епителни брадавичести израстоци. Икрата има дебел леплив слој које единките ја полагаат на подводната вегетација. Максимална должина која ја достигнува писата во Езерото изнесува околу 25 см. и тежина над 300-400 г. Поголеми примероци се доста ретки. Писата ги населува чистите води, богати со подводна вегетација и мека подлога. Најчесто се задржува меѓу подводните растенија на мала и средна длабочина. Живее во
големи и помали јата, главно движејќи се бавно, но многу е плашлива и при опасност брзо плива. Помладите единки во почетокот се хранат со зоопланктон, а подоцна преминуваат кон исхрана со животинска и растителна храна. Возрасните единки се хранат со подводна растителност, ларви од инсекти, нижи ракообразни па и со инсекти кои паѓаат во водата.

Значење
-------

Месото на писата од Охрискотое Езеро е вкусно иако има ситни коски. Овозможува посебно задоволство при ловењето.

Надворешни врски
----------------

* Писа на Ризницата ?
* Писа Архивирано на 5 март 2014 г. - Служба за заштита на природата на Нов Зеланд (англиски)

1. 1 2 3 4  Службен весник на Р.М. бр.145 2011 година
Romanian artistПредлошка:SHORTDESC:Romanian artist

**Октав Банчила** (4 февруари 1872 – 3 април 1944) — романски реалистички сликар и левичарски активист. Тој бил брат на Софија Н'дежде, феминистка, новинар, и зет на Јоан Н'дежде, атеист и социјалистички мислител, уредник на списанието *Контемпоранул*.

Животопис
---------

Бил роден во Ботосани, тој останал сирак на 4 години и бил воспитан во Ласи од неговата многу постара сестра и нејзиниот сопруг, кои за првпат го охрабриле за неговата страст кон уметноста.

По завршувањето на основното училиште, тој се запишал на Сликарство дипломирал во 1893 година. Помеѓу 1894 и 1897 година, живеел и студирал во странство добивајќи стипендија за: во Италија и Франција, како и к во Германија, каде студирал на Академија дер Билденден Кансте во Минхен (не е познато дали тој некогаш дипломирал).

По неговото враќање, тој се обидел да отвори студио во центарот на градот Ласи, но финансиските ограничувања го натерале да се насели на периферијата; во тоа време започнал да ги работи темите: животот на селаните, фабричките работници, осиромашените Евреи трговци и занаетчии, регрутирани војници и на номадско Роми. По 1901 година, тој предавал калиграфија и уметност во основните училишта во градот. Импресиониран од исходот на 1905 револуција во Руската Империја, тој наскоро бил активен во социјалистичките кругови и станал познаник на најголемите интелектуалци на левицата.

Тој останал низ целиот свој творечки пат критичен кон општествените и политичките случувања во Голема Романија, и ја користел својата уметност за да ги нападне антисемитичките трендови на романската политика. Неговата уметност била длабоко социјална, реалистичка и ангажирана,.

Галерија
--------

* „Василе  месарот од семејството  Аризан", 1897„Василе месарот од семејството Аризан", 1897
* „Крај на одморот ", 1898 година„Крај на одморот ", 1898 година
* „Добра работа",1899„Добра работа",1899
* „Rag Picker", 1908„Rag Picker", 1908
* „Десертер", 1908„Десертер", 1908
* „Портрет на жена", 1908„Портрет на жена", 1908
* „Изгубени во пресметките", 1909„Изгубени во пресметките", 1909
* „Децата на сликарот", 1914„Децата на сликарот", 1914
* АвтопортретАвтопортрет
* „Приказната за востанието од 1907 година"„Приказната за востанието од 1907 година"
* „Пред 1907"„Пред 1907"
* „Проклетството"„Проклетството"
* 1907*1907*
* Pribeagul ,1910Pribeagul ,1910
* Пропагандист,1914Пропагандист,1914
* Во СоветотВо Советот
* ПризнавањеПризнавање
* ПогреботПогребот
* ИсторијаИсторија

Наводи
------

1. ↑  Octav Băncilă- artistul lunii Iunie
2. ↑  Octav Băncilă (Romanian, 1872–1944)
3. ↑  Octav Băncilă
4. ↑  Octav Bancila was a Romanian painter

Надворешни врски
----------------

* Short biography
Фрагмент од Кичевскиот октоих
**Октоих** (грчки: *Ὀκτώηχος*) или **осумгласник** — православна богослужбена книга, збирка песни посветени на Христовото воскресение. Сите песни во осумгласникот се подредени според осум црковни гласови - од I до VIII според словенското обележување. Песните од еден глас се пеат во текот на една седмица, а низата од осум недели, кога ќе се изредат сите гласови на осумгласникот, се нарекува *столп*. Циклусот започнува во првата недела по Педесетница со првиот глас и се обновува сѐ до Лазарова сабота.

Редоследот на променливите богослужби претставени во октоихот е следниов: неделна служба на првиот глас, понеделничка служба на првиот глас, во вторник, во среда, во четврток, во петок и во сабота, потоа неделна служба на вториот глас, понеделничка служба на вториот глас, вторничка и така натаму до сабота, потоа неделна служба на трет глас, понеделничка служба на трет глас. .. и така натаму, по ист редослед за сите седмични служби за сите осум гласови. Пеењето на сите осум гласови во текот на осумте недели во црквениот типик се нарекува „столп" (столб).

Во текот на богослужбената година се пеат шест такви столпови. Пеењето на осумгласници во работните денови започнува на неделата на Сите светци по Педесетница, а завршува пред сабота на Месопусната недела. Во периодот на Велигденските пости, потоа за време на Сирната седмица што му претходи, и Страсната седмица на нејзиниот крај, како и во периодот од Велигден до Духовден, во работните денови не се пее според октоих. Во недела, не се пее осумгласник од Цветници, завршувајќи со неделата на Сите светци. Покрај тоа, ако еден од дванаесетте Господови празници паѓа во недела или работен ден, октоихот исто така не се користи. Осумгласникот не се користи дури и кога некој Богородичен празник или празникот на светител падне во работен ден.

Поради обемноста на содржината, осумгласниците честопати биле поделени во две книги: Октоих првогласник (I-IV глас) и октоих петтогласник (V-VIII глас).

Поврзано
--------

* Кичевски октоих
* Струмички октоих
* Поречки октоих петтогласник

Наводи
------

1. ↑  „октоих" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „октоих" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑   Архивирано на 4 ноември 2012 г. ПОЈМОВНИК ПРАВОСЛАВНОГ БОГОСЛУЖЕЊА. 7. БОГОСЛУЖБЕНЕ КЊИГЕ, Књиге за заједничко богослужење
4. ↑  Душанић 1973. sfn error: no target: CITEREFДушанић1973 (help)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Богослужбени книги во православието |
| --- |
|  |
| 
* Псалтир
* Часослов
* Месецослов
* Октоих
* Минеј
* Триод
* Типик
* Требник

 |
|  |
| Икона за портал Портал: „Христијанство" |

 |
**Оксфордските чанти** (изворно: Oxford bags) ― облик на широки панталони, омилени помеѓу членовите на Оксфордскиот универзитет, особено додипломците, во Англија за време на раниот XX век, од средината на 1920-тите до околу 1950-тите. Стилот имал општо влијание надвор од Универзитетот, вклучително и во Соединетите Држави, но оттогаш е искочен од мода.

Потекла
-------

Се вели дека стилот потекнува од забраната во 1924 година да се носи конфекциска четворка на големина од страна на додипломците на Оксфорд (и Кембриџ) на предавањата. Зголемувањето наводно дозволило да се сокријат плус четири под него - но аргументот е поткопан од фактот дека панталоните (особено во раните години) не биле доволно обемни за ова да се направи со никаков успех. Другите теории вклучуваат тврдења дека стилот бил измислен од Харолд Актон од Христијанската црква или од Боб Бутби од Магдален; но постојат докази за терминот, најмалку, дека бил користен значително поодамна.

Првичните панталони биле 56-58 см во обем на долниот дел, но станувале сè поголеми до 110 см или дури повеќе, веројатно ова се должело на недоразбирање на мерењето на ширина отколку на обемот.

Стилот се вратил во Обединетото Кралство во 70-тите години на минатиот век, меѓу обожавателите на жанрот нортерн соул, популарно музичко движење од 1970-тите. Стилот бил носен како практична мерка за да им се овозможи на обожавателите да ги направат енергичните и елаборирани движења на танцот поврзани со сцената на нортерн соулот.

Наводи
------

1. 1 2  Longden, Sean (јули 2013). „Oxford Bags: the most important trousers of the 20th century" (PDF). *Resign! The Newsletter of the New Sheridan Club*. **81**. стр. 4–9. Архивирано од изворникот (PDF) на 2020-12-04. Посетено на 2021-02-23.

Надворешни врски
----------------

* Martin, Richard, Oxford Bags, *St James Encyclopedia of Pop Culture*.
* McBain, Sophie, The Importance of being Eccentric, *The Oxford Student*.
* Nolan, Carol, Men's Fashion History Архивирано на 27 април 2021 г. *Southern Californian Lindy Society*.
* 

* *Oxford Bags*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски) (филм од 1926 година).
Милтон Манаки на пајтон меѓу Гребен и Суровичево
Стилски дизајн на пајтон – кралски мајстор за коли ХуперСтилски дизајн на пајтон – кралски мајстор за коли Хупер
**Пајтон** — раскошна отворена, со настрешница, коњска кола за превоз на патници. Пајтоните се појавиле на почетокот на XIX век и биле влечени од еден или два коња. Типично за пајтоните се 4 големи тркала и сразмерно мало тело што го прави брз, но нестабилен и опасен. Пајтоните служеле за превоз на патници и багаж, но некои од нив биле специјализирани за превоз на пошта.

Денес пајтоните се користат како туристичка атракција и за забава. Во знак на екстравагантност понекогаш матурантите ги користат за да стигнат на матурската вечер или младоженците за на свадба.

Потекло на поимот
-----------------

Зборот пајтон најверојатно произлегува од името на синот на богот на Сонцето Хелиј од старогрчката митологија — Фаетон и неговото трагично возење со татковата кочија. Ја забрзал колата, но се уплашил од брзината, загубил контрола над белите коњи што биле впрегнати во неа и колата се изгубила во пламењата.

Пајтонот во македонската народна музика
---------------------------------------

* Чифте, чифте пајтонлари — популарна песна од турско потекло.
* Ако одам во Битола — (.../Ако одам во Битола/ќе нарачам до три пајтона./...), традиционална староградска песна од Петар Георгиев-Калица.

Галерија
--------

* ПајтонПајтон
* Пајтон во музејот на коли Гера до ЛимаПајтон во музејот на коли Гера до Лима
* Пајтонот на аргентинскиот претседател во музејот во Буенос АиресПајтонот на аргентинскиот претседател во музејот во Буенос Аирес
* ПајтонПајтон
* Пајтон-кошница, гравура од Џон Хенри ВолкерПајтон-кошница, гравура од Џон Хенри Волкер
* Типичен пајтонТипичен пајтон
* Свадбен пајтонСвадбен пајтон
* ПајтонПајтон
* Луксузен пајтон во ПолскаЛуксузен пајтон во Полска
* Спортски жолт пајтон, околу 1900, колекција МосманСпортски жолт пајтон, околу 1900, колекција Мосман

Поврзано
--------

* Кочија
* Рикша
* Карета
* Двоколка

Наводи
------

1. ↑  „пајтон" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Пајтон" на Ризницата ? |

* MNC - Spider Phaeton. Архивирано на 4 март 2016 г. Museu Nacional dos Coches (National Coach Museum), Lisbon, Portugal
* 73-годишен реставриран старински пајтон[*мртва врска*]
Јавноста значително го потценува степенот на научен консензус дека луѓето предизвикуваат климатски промени.[21] Студиите од 2019-2021 година[22][23][24] откриле научен консензус во опсег од 98,7-100%
**Научен консензус** е колективното расудување, положба и мислење на научната заедница за одредена дисциплина или предмет на проучување. Консензусот повлекува општ договор, иако тоа не мора секогаш да биде едногласност. Научниот консензус не е сам по себе научен аргумент, ниту пак е дел од научниот метод, меѓутоа, сепак тој може да се основа како на научните аргументи, така и на научниот метод.

Консензусот обично се постигнува преку комуникација која се остварува преку конференции, процесот на публикација, репликација (репродуцибилни резултати од другите научници) и рецензија. Сите тие водат до ситуација во која научниците од определена област лесно можат да разберат дека таков консензус постои, но образложувањето на неговото постоење на луѓето кои не се дел од науката (или од соодветната дисциплина) е тешка задача, бидејќи нормалните научни расправи околу деталите би можеле да делуваат како предизвикување (оспорување) на консензусот за овие луѓе. Повремено, научните институти објавуваат посебни изданија во кои накратко се изложува тековниот консензус „во" и „надвор" од научната заедница. Во случаи кога постојат малку контроверзии за предметот на проучување, востановувањето на тоа што е консензусот е доста лесен процес.

Научниот консензус може да биде искористен во јавните или политички расправи по прашања кои се јавуваат спорни во јавната сфера, но не и во рамките на научната заедница, како биолошката еволуција или отсуство на врска меѓу вакцинацијата и аутизмот.

Наводи
------

1. ↑  „consensus".
2. 1 2  Shwed Uri and Peter Bearman (2010)). „The Temporal Structure of Scientific Consensus Formation". *American Sociological Review*. **75** (6): 817–840. Посетено на 18 December 2010. Проверете ги датумските вредности во: `|year=` (help)
3. ↑  „Statement on the Teaching of Evolution" (PDF). American Association for the Advancement of Science. 2006-02-16. Посетено на 2008-05-02.
4. ↑  „NSTA Position Statement: The Teaching of Evolution". National Science Teacher Association. Посетено на 2008-05-02.
**Пиритој** (грчки: *Πειρίθοος*) во старогрчката митологија бил крал на Лапитите, син на Зевс и Иксионовата сопруга Дија.

Митологија
----------

Пиритој се споменува како јунак кој учествувал во кентауромахија, односно борба со кентаурите, заедно со Тезеј, Нестор, Дријант и Кенеј. Нивната борба се завршила со успех и тоа токму на денот кога Хиподамија, неговата сопруга, го родила синот Полипет.

Сцена од венчавката на Пиритој.
Во подоцнежни преданија, тој е син на Иксион и полубрат на кентаурите. На денот на венчавката на Пиритој и Хиподамија, кентаурот Еурит (или Еуритон) опиен од вино ја обљубил невестата. Тогаш и другите кентаури се нафрлиле на лапитските жени и момчиња, но во тоа ги спречиле присутните јунаци и го убиле Еурит. По една приказна, кентаурите на овој чин ги навел богот на војната Ареј, кој био навреден или поради тога што Пиритој не му принел жртва или затоа што не го поканил на својата венчавка. По друга верзија, кентаурите и Лапитите започнале борба околу власта над еден дел од земјата од кој Пиритој не сакал да се откаже.

Уште пред да се венча со Хиподамија, Пиритој сакал да го запознае Тезеј, за чии подвизи слушал. За да го предизвика му ги украл говедата, но наместо да се истепаат поради тоа, јунаците си изразиле меѓусебно воодушевување и станале верни пријатели. Тогаш се договориле дека двајцата ќе се оженат со ќерки на Зевс и дека ќе си помогнат еден на друг во тоа. Така Тезеј успеал да ја грабне и ожени Елена, ќерката на Зевс и Леда. Пиритој одлучил да се ожени со Персефона, сопругата на Ад. Тезеј прво се обидел да го одврати пријателот од таа намера, но подоцна тргнал со него во поземниот свет. Ад ги дочекал љубезно и ги сместил пред богата трпеза, но кога седнале останале приковани за столиците на Лета. Кога Херакле се симнал во поземјето, успеал да го ослободи само Тезеј. Пиритој, како главен виновник, заедно со својот татко Иксион, морал вечно да ја трпи казната; иако бил поставен пред богата трпеза, не смел да ја пипне поради најстарата фурија која ја чувала.

Пиритој во некои извори се споменува и како еден од Аргонаутите и ловците на Калидонскиот вепар и како помошник на Тезеј при грабнување то на Антиопа, амазонската кралица.

Пиритој во уметноста
--------------------

Многу честа тема, како во монументалната, така и во занаетската уметност на стара Грција е кентауромахија. Оваа тема е прикажувана и во храмовите (Зевсовиот во Олимпија и Аполоновиот во Фигалији).

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Цермановић-Кузмановић, А. & Срејовић, Д. 1992. Лексикон религија и митова. Савремена администрација. Београд.