recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Замислен изглед на Бигфут
**Бигфут** (англиски: *Bigfoot*) или **Големото Стапало**, наречен и **Сасквоч** или **Сасквач** (англ*. Sasquatch*) — големо мајмунолико суштество што наводно талка во дивините во САД и Канада, особено околу Големите Езера, Тихиот Океан, Карпестите Планини, на северозападот и на југот на САД.

Име
---

Бигфут го забележале уште и американските Индијанци на западнот брег на Северна Америка, во претколумбовското време. Индијанските називи за тоа суштество се разликувало од племе до племе. Така припадниците на племето Лум Бигфут го нарекувале „Цемеквес (*Тs'emekves*), племињата кои живееле околу планината Сент Хелен го нарекувале „Скукум" (*Sкооcооm*), а најпознато индијанско име е „Сасквоч" (*Sasquatch*) кое го измислиле припадниците на племето Халкомелем. Во индијанските приказни Бигфут е опасен човекојадец кој ги тероризира селата.

Опис
----

Бигфут се опишува како човеколико суштество обраснато со влакна, со силно торзо и височина од 2—3 метри. Главата му е мала и заострена кон врвот, нема истакнат врат и чело. Очите му се мали, а над нив се наоѓа силен коскен гребен. Влакната му се релативно меки и кадрави, потемни кај помладите примероци, а поцрвенести кај постарите. Суштеството има карактеристични големи стапала (англиски јазик |Bigfoot), чији отпечатоци се со големина до четириесет сантиметри.

Средби
------

Првиот и посилен доказ за неговото постоење го пронашол Ерик Шиптон во 1951 година. Тоа бил отпечаток за кој тој сметал дека припаѓа на Јети, дивиот човек од Хималаите. Најпознатиот и најсилен доказ за неговото постоење е филмот кој го снимиле трагачите на Бигфут, Роџер Патерсон и Роберт Гимлин на 20 октомври 1961 година во Блаф Крик во Калифорнија. Таа снимка и денес е предмет на различни расправи. Предложени се разни видови на животни за да се објаснат видувањата на Бигфут, но ниту едно тврдење не е докажано. Криптозоолозите Бигфут го објаснуваат како неоткриен вид на мајмуни, а некои кои веруваат во Бигфут го објаснуваат со различни паранормални феномени. Научни заедници го отфрлаат постојењето на Бигфут, бидејќи нема докази за постоење на какво било слично суштество. Постојат неколку организации кои се посветени за фаќање на Бигфут во САД.

Наводи
------

1. ↑  McEwan, Karl S. стр. 263.
2. ↑  Earls, Stephanie. „Bigfoot hunting". Архивирано од изворникот на 29 јануари 2010. Посетено на 2 јануари 2010.
3. ↑  „Sasquatch". *Encyclopædia Britannica*. 2008.
4. ↑  Boston, Rob (децембар 2003). „Scenes from a Bigfoot Conference". Skeptical Inquirer. Посетено на 19 август 2008.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)
5. ↑  Coleman 2003, стр. 233. sfn error: no target: CITEREFColeman2003 (help)
6. ↑  „BFRO Animal Planet". Discovery Communications, LLC. Посетено на 24 јануари 2014.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Приказни на Талова за Големото стапало
Американски морнарички пешадинец пука со сачмарката Бенели М4
**Сачмарка** (англиски: *shotgun*) — вид оружје што најчесто се користи за лов, спортско пукање и домашна одбрана. Се разликува од другите оружја како пушките затоа што има мазна цевка, што значи дека ги нема жлебовите внатре што ги имаат пушките. Сачмарките наместо куршуми пукаат со фишеци. Овие фишеци содржат оловни топчиња наречени сачми. Кога ќе го повлечете чкрапалото, фишекот избувнува, а сачмите се исфрлаат од цевката. Сачмарките се познати по нивната разновидност и моќ, што ги прави популарен избор за многу различни стрелечки дејности.

Употреба
--------

Сачмарките вообичаено се користат за насочување на мали движечки предмети, особено оние што се во воздух. Се користат и за лов, спортско пукање и домашна одбрана. Нивната градба им овозможува на корисниците да нишанат блиску до целта наместо да бараат прецизно нишанење како со еднопроектното оружје. Меѓутоа, сачмарките имаат ограничувања, вклучувајќи помал дострел и помала моќ на пробив, што ги прави најпогодни за кратки растојанија и помали цели. Зголемената големина на истрелот го подобрува пробивот, но го намалува бројот на проектили и точност.

И покрај овие ограничувања, сачмарките нудат значителни предности во однос на неподвижните цели, фалејќи се со огромната запирачка сила од непосредна близина, надминувајќи многу пиштоли и пушки. Додека некои можеби мислат дека сачмарките се лесни за употреба за почетници, тие сè уште бараат вештини за нишанење, особено на блиски растојанија каде што ширењето на истрелот е минимално. Фишеците обично содржат повеќе мали оловни топчиња наречени сачми, предизвикувајќи повеќекратни рани при удар и намалувајќи го ризикот од прекумерен пробив и придружна штета, што ги прави претпочитани од полицијата поради нивната ефикасност и безбедност.

Наводи
------

1. ↑  „сачмарка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „сачмарка" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  БОРБЕНА САЧМАРКА: Модерно и ефикасно оружје, стр. 39–41. Министерство за одбрана на Република Македонија, *Штит.* Бр. 112, 2019.
4. ↑  „The Box O' Truth #3 – The Shotgun Meets the Box O' Truth The Box O' Truth". *The Box O' Truth*. 13. 6. 2014. Архивирано од изворникот на 18. 03. 2014. Посетено на 3. 10. 2014.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=, |archive-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сачмарка" на Ризницата ? |

* Shotgun FAQ
* Shotgun sabot separation photography
* -{R|"Shotgun Chokes and Gauges." *Popular Mechanics*, October 1947, p. 196–200. Excellent diagrams and drawings.}-

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85122086
* GND: 4575847-5
* BNF: cb11939590t (податоци)
* NKC: ph457485

 |

 |
Елена Березович
**Елена Лвовна Березович** (руски: *Елена Львовна Березович*, р. 1966) — руски јазичар која во Русија и пошироко е позната по нејзината работа од областите на ономастиката, етимологијата и етнолигвистиката. Таа е професор во Одделот за руски јазик и општа лингвистика при Уралскиот федерален универзитет во Екатеринбург, професор на Руската академија на науки и нејзин член-кореспондент.

Биографија
----------

Березович е родена во Екатеринбург во 1966 година. Дипломирала во 1988 при Уралскиот државен универзитрет. Во 1992 година го одрбранила докторатот на тема „Семантички микросистеми во руската топонимија". Подоцна станала прфесор на Филилошкиот факултет при Уралскиот државен универзитет. Од 2006 година таа е истражувач-соработник на Институтот за руски јазик во Москва.

Публикации
----------

Позначајни нејзини публикации се:

* *Руска топонимија од етнолингвистичка перспектива*. Екатеринбург, 2000.
* *Јазик и традиционална култура: етнолингвистички истражувања*. Москва, 2007.

Надворешни врски
----------------

* Биографија на УДУ
* Дел од руските публикации на Березович

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Counter-Strike: Global Offensive** или кратко **CS: GO** — видеоигра со управување на една личност, развиена од корпорацијата Скриена патека за забава и валвери. Ова е четврта игра во серијата Counter-Strike и беше издадена за Microsoft Windows, OS X, Xbox 360 и PlayStation 3 во август 2012 година, со верзијата на Линукс објавена во септември 2014 година. Играта ги бори два тима еден против друг:Кантер Терористите и терористите. Двете страни имаат задача да ги елиминираат другите додека истовремено завршуваат одделни цели, терористите, во зависност од режимот на игра, мора да ја плантираат бомбата или да ги бранат заложниците, додека противтерористите мора или да ја спречат бомбата да не биде дефјузнат или да ги спаси заложниците. Постојат шест начини на игра, од кои сите имаат различни одлики специфични за тој режим.
Глобалната офанзива има поддршка за спојување која им овозможува на играчите да играат на посветени опслужувачи на Вентили, како и да им дозволат на членовите на заедницата да вдомуваат свои опслужувачи со сопствени карти и режими на игра. Глобалната офанзива има натпреварувачка сцена, со турнирите спонзорирани од Венве се главните натпреварувачки настани за играта.Глобалната офанзива доби позитивни критики од критичарите. Играта беше пофалена за целокупната игра и верноста на претходните повторувања во серијата. Некои од првите одлики беа критикувани, и додека верзиите на конзолите добија позитивни критики, рецензентите веруваа дека има очигледни разлики помеѓу конзолата и верзиите на компјутерот на играта.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Панчо Минов** (р. 21 август 1958

 во Кавадарци) — македонски пратеник во Собрание на Република Македонија и поранешен градоначалник на град Кавадарци.

Животопис
---------

Минов дипломира на Факултет за политички науки, дипломиран правник на правен факултет. 

Пратеник во Собрание на Република Македонија во два мандата, од страна на ГРОМ во пратеничкиот состав 2016-2020 и од страна на СДСМ во пратеничкиот состав 2020-2024. Бил и поранешен градоначалник на Општина Кавадарци во два мандата, од 2000 до 2005 година, од страна на Либерална партија, и од 2005 до 2009 како независен.

Наводи
------
**Пјотр Григориевич Болотников** (руски: *Пётр Григо́рьевич Боло́тников*; 8 март 1930 – 20 декември 2013 година) бил советски спортист на атлетика кој најмногу се натпреварувал во трчање на долги патеки. Тој бил победник на натпреварот за 10.000 метри на Летните олимписки игри 1960 година.

Бил роден во Зиновкино, округ Краснослободски, Мордовиска АССР (сега Република Мордовија). Болотников почнал да се занимава со атлетика уште на дваесетгодишна возраст, кога се приклучил на советската армија. Тренирал во ВСС Спартак, чиј тренер бил Григориј Никифоров.

Болотников ја освоил својата прва титула на државното првенство на 10.000 м во 1957 година, кога изненадувачки го победил големиот Владимир Кутс во завршницата директно за 0,2 секунди. Станал двоен советски шампион на 5000 м и 10 000 м од 1958 до 1962 година. Тој, исто така, ја освоил националната титула на 10.000 м во 1964 година и националната титула во крос-кантри во 1958 година. Во 1959 година станал почесен мајстор на спортот на СССР.

Болотников веќе учествувал на Летните олимписки игри 1956 година, но без никаков успех. На Олимписките игри во Рим во 1960 година, Болотников ја контролирал трката на 10.000 метри од почетокот до крајот, победувајќи ги главните фаворити Ханс Гродотцки од Источна Германија и Мареј Халберг од Нов Зеланд со пет секунди разлика. На 5 октомври истата година, во Киев, Болотников го намалил светскиот рекорд на 10.000 м за речиси дванаесет секунди на 28:18,8.

Само две недели пред Европското првенство 1962 година во Белград, на 11 август 1962 година во Москва, Болотников го намалил сопствениот светски рекорд на 10.000 м за 0,6 секунди на 28:18,2, со што станал главен фаворит на долги растојанија на првенството. Лесно победил на трката на 10.000 м, но изненадувачки бил победен и освоил трето место на 5.000 м.

По неуспешните Летни олимписки игри во 1964 година, Болотников одлучил да се повлече од атлетиката во 1965 година. Тој добил Орден на Ленин во 1960 година.

Болотников починал на 20 декември 2013 година, на 83-годишна возраст.

Наводи
------

Предлошка:Footer Olympic Champions 10000 m Men

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 311627926
* GND: 1061494772

 |

 |

1. 1 2  All -Атлетика. „Профил на Пјотр Болотников". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2024-04-15.
2. 1 2  Great Russian Encyclopedia (2005), Moscow: Bolshaya Rossiyskaya Entsiklopediya Publisher, vol.
3. 1 2 3  Khavin, Boris (1979). Всё об олимпийских играх [*All About Olympic Games*] (Russian) (2nd. изд.). Moscow: Fizkultura i sport. стр. 534.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. 1 2  „Athletics - World Record progression". *International Olympic Committee*. Посетено на January 3, 2007.
5. ↑  „Не стало легенды спорта". *Лёгкая атлетика России*. Russian Federation of Athletics. 2013-12-21. Посетено на 20 December 2013.
Ова е слика од објект на културното наследство на Естонија на Железничката станица Хапсалу
Железничката станица Хапсалу
**Железничка станица Хапсалу** е историска зграда која служела како главна железничка станица во приморскиот туристички град Хапсалу, кој се наоѓа на западниот брег на Естонија.

Изградбата на дрвената станица започнала во мај 1904 година, со ограничена железничка услуга која започнала во декември 1904 година. Железничката станица се состои од неколку згради: патнички терминал, павилјон за контрола на возот, покриена тераса и покриена платформа со должина од 216 метри.

Еднокатниот терминал е обложен со дрвена чипка. Двокатната камена чекална има саат-кула на североисточната фасада. Внатрешноста на структурата има рељефни украсени тавани(штуко)- и подови направени од мали керамички плочки, погледите на морето биле насликани во 1950-тите.

Зградата на станицата е дизајнирана од архитектот Карл Верхајм и инженерот В. Вестфален, а главната градба се одвивала во текот на 1905-1907 година. Редовните патнички возови ја користеле станицата до септември 1995 година и товарните возови до 2004 година. Од 2014 година, поголемиот дел од пругата е отстранет и поранешната железничка пруга се користи како велосипедска патека.

Поврзано
--------

* Список на железнички станици во Естонија
* Историја на железничкиот транспорт во Естонија

Наводи
------

1. 1 2  „Europeana". *Choice Reviews Online*. **47** (04): 47–1742-47-1742. 2009-12-01. doi:10.5860/choice.47-1742. ISSN 0009-4978.

Надворешни врски
----------------
Островот Рухну во Естонија. Слика направена од авион.
**Рухну** е мал остров кој се наоѓа во централниот дел на водната област на Ришки Залив во Балтичкото Море. Островот припаѓа на Естонија, т.е. на нејзината област Сарема, каде што е формирана посебна општина. 

Островот има речиси кружна форма, со максимална должина од околу 5 км и ширина до 3,5 км, и го претставува највисокиот дел од некогашниот фронтален морен издигнат над морското ниво. Бреговите на островот се многу вдлабнати, особено е вдлабнат неговиот западен брег, покрај кој има бројни карпи и карпести островчиња. Вкупната површина на островот е 11,9 км², а максималната надморска височина е 28 метри. Најблиската точка на копно е Кејп Колка во Латвија, кој е на околу 37 километри на запад.

Во текот на 13 век, на островот се населила поголема група Швеѓани, кои во следните неколку векови го сочинувале апсолутното мнозинство на островот. Според статистичките податоци од 1934 година на островот живееле 282 жители, од кои само 5 биле етнички Естонци, додека сите останати биле Швеѓани. До крајот на Втората светска војна, речиси целото шведско население на островот било раселено во Шведска, а само две шведски села останале на островот. За време на советското владеење, островот бил повторно населен со етнички Естонци, а на островот била сместена и мала поморска база на советската армија. Според податоците од 2015 г. На островот живееле само 95 жители, а општината Рухну, која ја опфаќа територијата на островот, е најмалата општинска единица во Естонија. Единственото населено место на островот е истоименото село Рухну.

На јужниот дел на островот има мал аеродром, преку кој островот е поврзан со Парну и Куресаре, а исто така е поврзан со копното со редовна ферибота линија. Светилникот кој бил изграден на островот во 1878 година. Дизајниран е во Париз од Густав Ајфел. Дрвената црква на Рухну била изградена во 1644 година е најстарата дрвена црква во Естонија.

Островот Рухну е дом на автохтоната естонска раса овци ( естонски: '**) кои денес се одгледуваат на островот главно за употреба на нивната волна.**

Поврзано
--------

* Географија на Естонија
* Заливот Рига
* Сарема
* Општините на Естонија

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општина Рухну
**Антун Канижлиќ** е роден на 20 ноември 1699, во Пожега – 24 август 1777 година, во Пожега бил хрватски исусовец и поет.

По завршувањето на гимназијата во Пожега, образованието го продолжил во Загреб, Виена и Леобен. Студирал теологија три години во Грац, а дипломирал теологија во Грац и Трнава.

Пишувал главно верски книги, молитвени книги и преведувал од германски на хрватски јазик.

Творештво
---------

* Света Рожалија, целосен наслов Света Рожалија Панормитска девица украсена и пијана според Антун Канижлиќ Пожежанин
* *Каменот е реален, немирите големи*

Поврзано
--------

* КАНИЖЛИЌ, Антун на lzmk.hr (на хрватски)
* Антун Канижлиќ - хрватски књижевник (на хрватски)
Роберто Кавали
**Роберто Кавали** (итал. *Roberto Cavalli* роден во Фиренца на 15 ноември 1940

– Фиренца, 12 април 2024) — италијански моден творец.

Животопис
---------

Роберто Кавали е роден во Фиренца и потекнува од уметничко семејство: неговиот дедо, Џузепе Роси, бил уметник чии дела биле изложени во Галеријата Уфици во Фиренца. Верен на семејната традиција, но сепак насочен кон создавање на свој автентичен креативен пат, Роберто одлучува да се запише на Ликовната академија во својот роден град, а како специјалност ги избира текстилните апликации на слики. Уште како студент успева да реализира серија од маици со цветни апликации во соработка со најголемите италијански производители на текстил.

Роберто Кавали сака да експериментира и да внесува иновации во светот на модата.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Роберто Кавали Архивирано на 22 јули 2011 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 90620689
* LCCN: nb2008021975
* ISNI: 0000 0001 1774 2981
* GND: 128942878
* SUDOC: 162216289
* BNF: cb145169492 (податоци)
* BIBSYS: 14068680
* ULAN: 500277320
* NKC: xx0098260
* BNE: XX4789745
* KulturNav: id

 |

 |
**Семе Банда**, исто така познат едноставно како Семе, е климатска мрежа на домородни млади во Австралија.

Историја
--------

Семе, основана во 2014 година, е првата климатска мрежа на домородните млади во Австралија. Ја водат млади луѓе од Абориџините и од островот Торес теснец. Првично било огранок на Австралиската младинска климатска коалиција, но станала независна во 2020 година.

Ко-основана е од Амелија Телфорд, која моментално е нејзин национален директор, и Лариса Болдвин-Робертс, која е Од 2023[update]

```
Извршен директор на групата политички активисти Станувај!. 
```

Кампањи
-------

Во 2015 година, Семе, во сојуз од 13 еколошки групи, биле успешни во кампањата за четирите најголеми австралиски банки да го отфрлат финансирањето на рудникот за јаглен Адани во Квинсленд.

Семе воделе кампања против плановите на Потекло енергија да направат фракинг на гас во басенот Беталоу во Северната територија. Продуцирале филм за кампањата наречена „ *Водата е живот"* во 2019 година.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Матична страница

1. ↑  „Meet Seed Mob, Australia's First Indigenous Youth-Led Environmental Organisation". *Junkee* (англиски). 2020-12-03. Посетено на 2021-07-10.
2. ↑  „Seed Mob to be first Indigenous youth-led environmental organisation". *Medianet* (англиски). Посетено на 2021-07-10.
3. 1 2  „The young Indigenous woman fighting fracking in remote NT". *The Feed* (англиски). Посетено на 2021-07-10.
4. ↑  „Our Team". *Seed* (англиски). Посетено на 2021-07-10.
5. ↑  „Larissa Baldwin-Roberts". *Wiyi Yani U Thangani (Women’s Voices)*. Посетено на 19 August 2023.
6. ↑  „Segments: The Mission: GetUp CEO Larissa Baldwin-Roberts". *Triple R 102.7FM, Melbourne Independent Radio*. 1 August 2023. Посетено на 19 August 2023.
7. ↑  „Big four banks distance themselves from Adani coalmine as Westpac rules out loan". *the Guardian* (англиски). 2017-04-28. Посетено на 2021-07-10.
8. ↑  „Water is Life". *Protect Country, Ban Fracking* (англиски). Посетено на 2021-07-10.
41°51′25″N 22°55′44″E﻿ / ﻿41.85694° СГШ; 22.92889° ИГД﻿ / 41.85694; 22.92889

**Влаина** (бугарски: *Влахина*) — средновисока планина во источна Македонија која ја претставува источната рамка на Пијанечка (Делчевска) котлина и се гранични со Пиринска Македонија во денешна Бугарија. Највисок врв е Кадиица (1.932 м). Геолошкиот состав е претставен со кристалести шкрилци, палеозојски гнајсови, гранитоиди и кредни варовници. Поради езерската состојба за време на плиоценот во пониските делови се наоѓаат плиоцени седименти и песокливи глини. Во подножјето се јавува непрекинат појас на наноси, на кои се развиени неколку големи селски населби: Ѕвегор,Стамер,Град, Вирче,Стар Истевник во општина Делчево како и Панчарево и Црник во општина Пехчево. Поради геолошкиот состав и непошуменоста е интензивиран процесот на рецентната ерозија..

Поглед на врвот Кадиица (1.932 м)

Поврзано
--------

* Буковик — вулканска купа во продолжение на планината

Наводи
------

1. ↑  Marković, Jovan Đ (1968). *Fizička geografija Jugoslavije* (2. изд.). Naučna knjiga.
2. ↑  Географско друштво на СР Македонија (1989). *Географски разгледи* (27-30. изд.). Скопје: Друштво.
Поглед кон скулптурата
**Бесконечна циркулација** претставува мермерна скулптура на која е претставен симболот на бесконечноста. Споменикот се наоѓа на Кејот „13 ноември" во центарот на Скопје. Автор на оваа скулптура е Сашо Саздовски. Скулптурата била поставена во април 2009 година.

Оваа скулптура е дел од проектот на Министерството за култура за поставување 36 скулптури во центарот на Скопје.

Наводи
------

1. ↑  Трајковска, Даниела (22 април 2009). „Вечност, како Македонија што е вечна". Вечер. Посетено на 2011-08-14.[*мртва врска*]
2. ↑  „ИЗБРАНИ 40 РЕШЕНИЈА ОД КОНКУРСОТ НА МИНИСТЕРСТВОТО ЗА КУЛТУРА". Премин. Посетено на 2011-07-26.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија споменик во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Успение на Пресвета Богородица** (грчки: *Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου - Ακροβουνίου*) — црква во селото Долно Кочан, Правишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Правишката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е поранешната џамија на селото, кое до 1920-тите било населено со Македонци-муслимани. Во 1923 г. по сила на Лозанскиот договор, домородното население е иселено во Турција, а на негово место се доведени Грци од источнотракиското село Димокранија (Ѓузелџе). Дојденците ја претвориле џамијата во црква, минарето го претвориле во камбанарија, а во храмаот ја поставиле чудотворната икона „Пресвета Богородица Димокраниска".

Во 1950-тите, поради свлечишта дојденците се населиле во Долно Кочан, каде изградиле „нова истоимена црква". Црквата е обновена во 2009 г. и на 16 септември 2009 г. во неа е одржана служба на која чиноначалствувал митрополитот Хрисостом Правишки. Старата црква, заедно со Кочанскиот мост се единствените преостанати градби во старото село.

Поврзано
--------

* Правишка епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „Γεφύρι της Κότσανης (Παλιό Ακροβούνι)". Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καβάλας. Посетено на 18 август 2022.
2. ↑  Верковичъ, Стефанъ (1889). *Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи* (PDF). С. Петербургъ: Военная Типографія (въ зданіи Главнаго Штаба). стр. 50.
3. 1 2 3  „Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου- Ακροβουνίου". Ιερατικοί Στοχασμοί. Посетено на 18 август 2022.
**Благоја Грујовски** (р. 16 септември 1962

, Скопје) — македонски поп-фолк пејач на народна музика.

Животопис
---------

Грујовски својата кариера како пејач ја започнува во 1993 година. Тој во својата кариера има испеано многу негови авторски песни: "Јано мори Јанинке", "Моја река", "Туѓино јабано", "Ој невесте", "Селвије сенѓузел", "Леле мори Јано" и други. Тој е чест учесник на фестивалите: Фолк Фест Роса, Фолк Фест Валандово, Охрид Фест, Цветници и други. Во 2013 година во Универзалната сала го прославува својот 20-годишен јубилеј со солистички концерт, каде гости се: Сузана Гавазова и врвни музичари од македонската естрада.

Тој покрај музиката, се занимава и со новинарска кариера, како водител почнува во Радио Скопје во музичка емисија. Во 2013-2014 година е водител на емисија за градови "Плетенка" на МТВ, потоа "Фолк естрада" на Сител-телевизија 2015-2016 и "Везилка" на Телевизија Алфа во период од 2021-2023 година.

Дискографија
------------

**Спотови**

| Спот | Година | Режисер |
| --- | --- | --- |
| *Ој невесте* | 2011 |  |
| *Сè уште те сакам* | 2014 |  |
| *Праша ли Тинке мајкати* | 2014 |  |
| *Моја река* | 2015 |  |
| *Лична Калина* | 2016 | In production |
| *Скудринка* | 2018 | Art Studio |
| *Сон печалбарски* | 2018 | In production |
| *Македонијо татковино* | 2019 | Art Studio |
| *Солза таткова* | 2021 | In production |
| *Жировница ви пее* | 2022 | In production |

Надворешни врски
----------------

* Благоја Грујоввски на YouTube.
**Енипејска Клисура** (грчки: *Φαράγγι Ενιπέα*) — клисура во Катеринско, Егејска Македонија. Сместена е во Источен Олимп, близу гратчето Литохоро.

Клисурата е се наоѓа на реката Енипеј. Стеснувањето почнува од Литохоро во месноста Мили, точно во подножјето на Олимп, на надморска височина 320 м. Завршува кај планинарскиот дом „Прионија" на надморска висина од 1.100 м. Должината на патеката изнесува 9 км. Знаменитости во клисурата се манастирот „Св. Дионисиј" и Енипејскиот Водопад, сместен малку над планинарскиот дом. Клисурата е пресечена од европската патека на долги растојанија Е4.

Поврзано
--------

* Енипејски Водопад
* Манастир „Св. Дионисиј" (Литохоро)

Наводи
------

1. 1 2  „Φαράγγι και Καταρράκτες του Ενιπέα". My Greek Heart. Архивирано од изворникот на 2020-08-03. Посетено на 6 февруари 2022.

Надворешни врски
----------------

* Енипејска Клисура на Ризницата ?
**Александар Букарски** (*Букаро*) — претставник на сајбер-литературата во Република Македонија. Роден е во Битола во 1984 год. и моментално е студент на Филолошкиот факултет во Скопје, на катедрата за Компаративна книжевност. Букарски е контраверзен автор, познат по својот блог  како и по колумната за весникот „Време".

Творештво
---------

Букарски зад себе има педесеттина раскази и уште неколку колумни и разни прозни дела објавени на повеќе македонски мрежни места. Во нив живее „цела тајфа на ликови кои ги среќавате во соседството, во маалото, на работа, во продавница, на телевизија или по дома, а понекогаш дури и во огледалото". Некои негови трудови се преведени и на хрватски и бугарски јазик .

Надворешни врски
----------------

* Блогот на Букарски
* Дела на Букарски
* Букаро на Он.нет[*мртва врска*]
* Букаро на Најди! Архивирано на 28 септември 2007 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ирски споменик** — споменик поставен во близина на валандовското село Раброво, Македонија, посветен на десеттата Ирска дивизија од Првата светска војна.

Ирската дивизија на која е посветен самиот споменик броела 8.000 војници и се борела во близина на селото Костурино против бугарската војска.

Местоположба
------------

Споменикот се наоѓа во непосредна близина на спојот на регионалниот пат 1105 со регионалниот пат 1401. Тој се наоѓа зад поголемите грчки воени гробишта, на едно плато над нив.

Наводи
------

1. ↑  „ВОЈВОДАТА ОД КЕНТ ГИ ПОСЕТИ БРИТАНСКИТЕ ГРОБИШТА ВО СКОПЈЕ И ДОЈРАН, ВО ЧЕСТ НА 100 ГОДИНИ ОД ПРВАТА СВЕТСКА ВОЈНА". *Сакам Да Кажам*. 2018-10-01. Посетено на 2024-04-15.
2. ↑  Media/V.M, Alo/Global. „Dok su Englezi u toplim štabovima ispijali čajeve, hrabri Irci su ginuli rame uz rame sa srpskim i francuskim vojnicima! (VIDEO)". *alo* (српски). Посетено на 2024-04-15.

Надворешни врски
----------------

* Ирски споменик (Раброво) на Ризницата ?
**Црвениот крст на Демократска Република Конго** е организациска членка на Црвениот крст на Демократска Република Конго. Основана е од Меѓународниот комитет на Црвениот крст (МКЦК) и била примена во Меѓународната федерација на Црвениот крст и Црвената полумесечина (ИФЦК) во 1963 година. Претходното друштво на Црвениот крст кое постоело во Слободната држава Конго, било под власт на белгискиот крал Леополд II и се распаднало во 1909 година.

Наводи
------

1. ↑  „Red Cross of the Democratic Republic of the Congo". *International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies* (англиски). Посетено на 2018-05-21.
2. ↑  Dromi, Shai M. (2020). *Above the fray: The Red Cross and the making of the humanitarian NGO sector*. Chicago: Univ. of Chicago Press. стр. 84. ISBN 9780226680101.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб страна
* Профил на МКЦК
**Јуха Григори Амадеус Лундберг** (роден на 29 март 1989 година), попознат како **Амадеус**, е фински пејач. Тој станал познат по победата на натпреварот за танго Тангомаркинат во 2009 година.

Како победник на Тангомаркинат, Амадеус бил поканет на финската квалификација за песна за Евровизија 2010 година, со песната „ *Анастасија*". Се квалификувал за финалето на 30 јануари, но не успеал да стигне до суперфиналето.

Амадеус го издал својот деби албум на 27 јануари 2010 година. Албумот, едноставно наречен *Амадеус*, содржувајќи го неговиот прв сингл „ *Матадор* ", неговата победничка песна на натпреварот Тангомаркинат „Нашите солзи на среќа" и секако неговата песна за Евровизија „ *Анастасија* ".

Таткото на Лундберг, Таисто Лундберг е член на добро позната група Хорто Каало. Неговата тетка е пејачката Анели Сари, а дедо му вуориневосот Јухани Песонен.

Дискографија
------------

### Албуми

| година | Албум | Врвни позиции | Сертификација |
| --- | --- | --- | --- |
| FIN</br> |
| 2010 | *Амадеус* |  –  |  |
| 2014 | *Ваин Ракаус* </br> (со оркестарот Рику Ниеми) | 3 |  |
| 2016 | *Поика Варјоиселта Кујалта* | 6</br> |  |
|

### Синглови

* 2009 – „Матадор"
* 2010 – „Анастасија"

Наводи
------

1. ↑  „Meet the first Finnish finalists - Eurovision Song Contest Lisbon 2018". *www.eurovision.tv*.
2. ↑  „Amadeus Lundberg discography". *finnishcharts.com*. Hung Medien. Посетено на 18 April 2014.
3. ↑  Finnishcharts.com: *Vain Rakkaus* album page
4. ↑  „Musiikkituottajat - Tilastot - Suomen virallinen lista - Albumit". *ifpi.fi*.
**Нико̀пол** (бугарски: *Никопол*) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Никопол во Плевенската Област. Има население од околу 3.530 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Никопол се наоѓа на десниот брег на реката Дунав, на многу нерамен и ридски терен. Градот се наоѓа на 57 километри североисточно од регионалниот центар Плевен и 217 километри од главниот град Софија.

Историја
--------

Во римско време, тоа било село во провинцијата Мизија, првпат споменато во 169 година. По падот на Римската империја, градот се покажал дека се наоѓа на северната граница на Византиската империја. Во 1059 година, тој го добил името Никопол, што од грчки значи „град на победата". Во поголемиот дел од средниот век, тоа била дел од Бугарската држава од нејзиното основање во 681 година. По падот на Трновград во 1393 година, последниот бугарски цар Иван Шишман го бранел она што останало од Царството од Никополската тврдина, каде што бил заробен откако градот бил освоен од Османлиите во 1395 година. Затоа, Никопол понекогаш се смета за главен град на Бугарија во текот на овие две години. Во Никополската тврдина во 1396 година, обединетите војски на христијанска Европа на чело со унгарскиот крал Сигизмунд и разни француски витези биле поразени во битката кај Никопол од Османлиите под Бајазит I и неговиот српски вазал Стефан Лазаревиќ.

Под османлиска власт, Никопол се развил во важен воен и административен центар како санџак, со силна тврдина и развиен економски, духовен и политички живот, сè додека не заминал во опаѓање во текот на 17 и 18 век. Бил центар на каза, но подоцна бил преземен од Плевен како регионален центар на тој дел од бугарските земји. Никопол бил ослободен од Русите во битката кај Никопол во 1877 година.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Никопол
**Ангел Гавровски** (25 јуни 1942

) — познат македонски сликар.

Животопис
---------

Гавровски е роден на 25 јуни 1942

 година во тетовското село Жилче. Дипломирал на Факултетот за ликовна уметност во Белград во 1967 година. Член на ДЛУМ од 1968 година. Има излагано на три самостојни изложби и на многу групни изложби. Како професор предава вечерен акт, пластична анатомија, декоративно писмо, предмети од областа на уникатниот и украсниот текстил, и предмети на ликовното и применетото сликарство. Бил професор по дизајн на Технолошкиот факултет на Универзитетот во Скопје. Тој е еден од ретките уметници кои останале доследни на конзерваторската и зографската сликарска традиција, но создава и слики и нови фрески во традиционална техника и во мозаик. Покрај самостојни и групни изложби учествува на преку триесет ликовни колонии во Македонија, Србија, Словенија, Бугарија и Турција. Добитник е на наградата на Друштвото на ликовните уметници на Македонија (1975), и на наградата за цртеж (1999).

Наводи
------

1. ↑  „Традиционална изложба на графики во ДЛУМ". Дневник. Архивирано од изворникот на 2012-07-28. Посетено на 2009-10-31.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ајдна** (1064 м) е врв во Караванки во општина Жировница во регионот Горна Карниола во Словенија. Пристапот до него е најлесен од селото Потоки во соседната општина Јесенице.

Населба од доцната антика е пронајдена веднаш под врвот и доказите покажуваат дека веројатно била населена многу порано. Ископувањата започнале во 1976 година. Повеќето докази се од периодот непосредно по распадот на Римското царство(476 н.е.), кога се чини дека локалното население се преселило во безбедноста на врвот од долината долу за време на периодот на пресврти и миграција на различни германски и словенски племиња низ регионот. Со својата местоположба високо над долината со природна врнежлива бариера кон југ и одличен поглед нагоре и надолу по Горна Савска долина, Ајдна била идеална локација за одбрана населба. На подрачјето на Словенија се пронајдени и низа други високи населби од периодот меѓу IV и VI век, но Ајдна се наоѓа на највисоката кота од сите. Ископани се остатоци од вкупно 25 згради, вклучувајќи и ранохристијански храм. Во блиската зграда ископани се единаесет гробови, а пронајдените грнчарски предмети, оружје и накит се изложени во музејот во Крањ. Се верува дека ова не била главната гробница која досега не е откриена. Остатоците од верскиот објект се конзервирани, покриени со покриви и се отворени за посетители.

Ајдна е прогласена за археолошки споменик од национално значење од страна на словенечката влада.

Галерија
--------

* Воздушни погледи на Ајдна
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  Gorenjski Muzej Kranj
2. ↑  „Žirovnica municipal site". Архивирано од изворникот на 2007-10-29. Посетено на 2008-04-11.
3. ↑  „Government of Slovenia order declaring the Ajdna archaeological site a national cultural heritage monument". Архивирано од изворникот на 2011-05-24. Посетено на 2008-04-11.

Надворешни врски
----------------

* 

* Ајдна на Ризницата ?
* Ajdna at Hribi.net (*in English*)
Крос градски мост во Варшава
**Мостот Крос-Сити** е железнички мост над реката Висла во Варшава, северно од Понијатовски мост. Сочинува дел од линијата меѓу градот Варшава и првично бил изграден помеѓу 1921 и 1931 година за да ја поврзе (сега непостоечката) железничка станица Варшава Главна и она што сега е железничката станица Варшава Исток.

Историја и опис
---------------

 Поглед од десниот брег на реката Висла (2011)
Мостот е дизајниран од Александар Пстроконски. Изградбата започнала во 1921 година и се продолжила повеќе од 10 години поради финансиска криза, што влијаела врз полското градежно друштво. Темелите биле пневматски поставени со метална конструкција над столбовите. Мостот се состоел од четири распони од над 90 м, со високи сводови.

На 13 септември 1944 година, мостот бил разнесен од германските трупи кои се повлекувале.

Помеѓу 1945 и 1949 година, мостот бил повторно изграден во значително изменета форма, со помали столбови и различна методологија на дизајнирање, а бил отворен за железнички сообраќај на 23 јуни 1949 година.

Мостот близнак бил изграден во 1960-тите непосредно пред почетокот на изградбата на железничката станица Варшава Централна.

Моментално, мостот дава впечаток дека е монолитен, иако всушност се состои од две независни платформи поддржани на заеднички столбови. Четирите железнички пруги ги поврзуваат главните железнички станици во Варшава. Двете шини на северната страна се дизајнирани за сообраќај на долги релации, додека другите две обично се користат од приградски возови.

Мостот има пет распони и должина од 445 м.

Библиографија
-------------

* Енциклопедија на Варшава (1994).ISBN 83-01-08836-2 ) (на полски).
Замокот Рифник (лево) под археолошкиот парк (на ридот десно)
 Рид Рифник, јужна тераса
 Остатоци од ариевска црква
 Археолошка изложба
**Рид Рифник** е рид со археолошки музеј на отворено во источна Словенија. Археолошкиот парк се состои од реконструкција на куќа во Халштат од доцното бронзено време. На неговите северни и источни падини биле пронајдени и гробници од раното железно време. Во доцноримската ера бил изграден храм посветен на Аќвон, божеството на реката Воглајна, врз чии темели подоцна била изградена ранохристијанска црква, а на западниот раб на ридот има друга црква, каде што се наоѓало аријанството.

Археолошки парк
---------------

Постојаната поставка е базирана на повеќе од сто години археолошки истражувања и е поделена на два дела. Првиот дел ги опфаќа почетоците на ископувањата и материјалната култура од бронзеното време и железното време од крајот на IV век п.н.е. до доаѓањето на Римјаните, а вториот го прикажува обновениот процут од доаѓањето на Римјаните до оној на Словените (1-6 век).

Наводи
------

1. ↑  Rifnik, Cultural heritage registry, Ministry of Culture of the Republic of Slovenia
2. ↑  Modrijan, Zvezdana (2006):. 
Rifnik, Institute of archaeology, Slovenian Academy of Sciences and Arts
3. ↑  Ciglenečki, S. (1999): Rifnik nad Šentjurjem. In: Millennia's Treasures. History of Slovenia from Neanderthals to Slavs (*"Zakladi tisočletij. Zgodovina Slovenije od neandertalcev do Slovanov"*), 359–361. Ljubljana

Надворешни врски
----------------

* Археолошки парк Рифник, веб-страница на Регионалниот музеј Целје

46°11′54.55″N 15°24′24.80″E﻿ / ﻿46.1984861° СГШ; 15.4068889° ИГД﻿ / 46.1984861; 15.4068889
**Димитар Атанасов Чакаров** (Ловча, Неврокоп, — Неврокоп,  1922
) — македонски револуционер, член на ТМОРО, а подоцна на ВМОРО.

Тодор Александров и Александар Протогеров за да се наложат како членови на ЦК на ВМРО, почнале ликвидации со сите оние кои се противеле за нивното преземање на организацијата. Димитар Атанасов Чакаров бил стар соработник на Организацијата, но не ја признавал организацијата на чело со Тодор Александров и Александар Протогеров.

Физички извшител на неговото убиство бил Келпеков, кој бил назначен за војвода од страна на Александров. Убиството било посведочено од неко младо овчарче, кое поради тоа исто така било ликвидирано.

Наводи
------

1. 1 2 3  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 328. ISBN 323.285.497.3 Проверете ја вредноста `|isbn=`: invalid character (help).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Поглед на Ледениот гребен Брунт од првиот лет на кампањата на Операција Леден мост Антарктик 2011 со DC-8 на НАСА
 **Ледениот гребен Брунт (Антарктик)** се граничи со Антарктик брегот на Земјата на Коутс помеѓу Ледникот Досон-Ламбтон и Ледничкиот јазик Стенкомб-Вилс. Именуван е од Комитетот за имиња на места на ОК на Антарктикот по Дејвид Брант, британски метеоролог, физички секретар на Кралското друштво, 1948–57, кој беше одговорен за иницирањето на Кралската Експедиција на општеството на оваа ледена полица во 1955 година.

Таму ббила локацијата на базата на Експедицијата на Кралското друштво, 1955–59 година, која била преземена како Британска Истражувачка станица Хали.

**Ледениот гребен Брунт** (75°55′S 25°0′W﻿ / ﻿75.917° ЈГШ; 25.000° ЗГД﻿ / -75.917; -25.000) се протегаат долж Керд Коуст за околу 80 kiloметарs (260,000 ст), каде стрмниот брег покриен со мраз се спушта до ледениот гребен Брунт. Ледените водопади беа откриени на 5 ноември 1967 година, во текот на Воената морнарица на Соединетите Американски Држави ескадрон VXE-6 лет над брегот во LC-130 авион, и беа планирани од Геолошко истражување на САД од воздушните фотографии добиени во тоа време. Именуван е од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот во соработка со Брунт ледениот гребен.

Во 2012 година, претходно стабилните големи провали (пукнатини во ледениот гребен кои јасно одат до морето) во ледениот гребен почнаа да се прошируваат што се очекуваше да предизвика отцепување на големи делови од гребенот Brunt Ice во следните неколку години.

На 26 февруари 2021 година, 1,270 km2 (490 ми) Ледениот брег А-74 уредно се одвои од полицата свртена кон север, одвојувајќи се од работ на полица во Мекдоналд Ајс Рамплс долж Северниот Расед и конечно се приклучува на бездната Брант-Стенкомб.

Од 28 февруари, А-74 се наоѓаше на 75° 13' јужно, 25° 41' западно и мери 30 nautical miles (56 kм) на неговата најдолга оска и {{convert|18|nmi|km} } на нејзината најширока оска.

Поврзано
--------

* Брунт басен
* Заливот на царот
* Список на ледници
* Список на ледени гребени на Антарктикот
* Список на теренски кампови на Антарктикот

Наводи
------

1. ↑  Brunt Ice Shelf

Надворешни врски
----------------

* 

* Брантов Леден Гребен на Ризницата ?

75°40′S 25°00′W﻿ / ﻿75.667° ЈГШ; 25.000° ЗГД﻿ / -75.667; -25.000
**Дау Џонс** (англиски: *Dow Jones Industrial Average*) — најпознат берзански индекс во САД.

Индексот Дау Џонс е формиран во 1885 година. Него го сочинуваат 30 акционерски друштва со вкупна пазарна капитализација од 7,5 трилиони долари. Во составот на Дау Џонс влегуваат следниве друштва: Microsoft, Apple, JP Morgan Chase & Co. Johnson & Johnson, Walmart, Visa, Procter & Gamble, ExxonMobil, Walt Disney, Home Depot, Verizon, Кока кола, Dow, Chevron, UnitedHealth, Merck & Co. Боинг, Cisco Systems, Интел, Pfizer, McDonald's, IBM, United Technologies, Најк, American Express, 3M, Goldman Sachs, Caterpillar, Walgreens Boots Alliance и Travelers. Индексот се пресметува со методот на ценовно пондерирани просеци, при што акциите со повисоки пондер цени имаат поголемо влијание врз индексот од оние со понизок. Највисок пондер во индексот имаат акциите на „Боинг", а по неа следуваат акциите на „Јунајтед хелт".

Наводи
------

1. ↑  www.cnbc.com (пристапено на 15.1.2020)
Д-р **Саво Климовски** (роден на 13 јуни 1947

 год. во Скопје) — македонски правник, професор по уставно право и политички систем на Правниот факултет во Скопје.

Научна кариера
--------------

Правните студии со одличен успех ги завршува во јуни 1970 год. на Правниот Факултет во Скопје, каде што во 1974 год. се стекнува со степен на магистер од областа на правно-политичките науки. Со докторат на правни науки се стекнува во мај 1978 год. на Правниот Факултет во Љубљана. За асистент на Правниот факултет е избран во април 1971 г. Првпат за редовен професор на научната област уставно право и политички систем и политичка филозофија. Од октомври 1992 год. во два мандати е декан на Правниот Факултет во Скопје. Во периодот 1996 до 1998 година е претседател на Универзитетскиот сенат при Универзитетот „Кирил и Методиј" - Скопје.

Има објавено повеќе монографии, средношколски и универзитетски учебници, како и бројни прилози во научни и стручни публикации.

Политичка кариера
-----------------

Саво Климовски во периодот од април 1986 год. до март 1991 год. е член на македонската влада и одговорен за ресорите на образованието, културата и физичката култура.

Од 1992 до 2000 година во Собранието на Република Македонија ги имаше следниве активности:

* Претседател на комисијата за уставни прашања и политички систем
* Претседател на комисијата за европски и евро-атлантски интеграции
* Претседател на советот за меѓунационални односи

На изборите во 1998 година Климовски е избран за пратеник како претставник на Демократската Алтернатива, по што од 1998 до 2000 година ја врши функцијата претседател на Собранието на Република Македонија.

Проф. д-р Саво Климовски е основач и претседател на LIONS CLUB - Скопје. Претседател е на невладината организација за научна комуникација и зближување на народите од земјите во кинескиот теснец и останатиот дел од светот.

Наводи
------

1. ↑  „www.pf.ukim.edu.mk". Архивирано од изворникот на 2011-11-25. Посетено на 2010-12-07.
2. ↑  www.sobranie.mk

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница на Саво Климовски Архивирано на 2 јуни 2008 г.

| Политички функции
 |
| --- |
| Претходник**Тито Петковски** | **Претседател на Собранието на Македонија**1998–2000 | Наследник**Стојан Андов** |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Претседатели на Собранието на Република Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Андов
* Петковски
* Климовски
* Поповски
* Јордановски
* Георгиевски
* Вељаноски
* Џафери
* Митрески

 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 107928964
* LCCN: n2010012670
* ISNI: 0000 0000 7764 573X
* GND: 170368238

 |

 |
Јелена Јовичиќ на премиера на мјузиклот *Продуценти*
**Јелена Јовичиќ** (родена 29 јули 1976 година во Белград, Србија) е српска глумица. Јелена е една од најпознатите млади глумици на мјузикли во Србија. Од 2001 година е постојан член на Театарот на Теразии , во кого игра многу улоги, а повеќето се Бродвејски мјузикли како Greese, Бакни ме Кејт, Хор линија, Чикаго, Производителите, Виктор Викторија, Mamma Mia. Ја одигра главната улога во мјузиклот Кукла од насловни страни , а потоа и во претставите Лекар , на Поп Киро и поп Спиро , Светлосни фази , Под сјајот на ѕвездите , Херои.

2015 година Јелена со нејзината продукција направи чекор напред во нејзината кариера и направи независни бродвејски мјузикл Spamalot , кој сè уште успешно се изведува како во Белград така и во целиот регион, во чиј состав играат српските најпознати и најдобрите глумци Никола Којo , Никола Ѓуричко , Гордан Кичиќ , Срѓан Тимаров , Дејан Луткиќ, Слободан Бода Нинковиќ, Александар Сречковиќ Кубура ...
Нејзините најдобри улоги, се разбира:

* Вал ~ Хор линија
* Рокси Харт ~ Чикаго
* Норма Касиди ~ Виктор Викторија
* Ула ~ Производителите
* Дона Шеридан ~ Mamma Mia
* Дама на езерото ~ Spamalot

На талентот на Јелена не одолеаа и српските најпознати директорите на овие простори, како што се Емир Кустурица, Горан Паскаљевиќ, Горан Марковиќ, Кокан Младеновиќ , и многу други.

Животопис
---------

Глума дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Белград, во класата на професор Владимир Јевтовиќ 2002 година.

Јелена, заедно со Бод Нинковиќ, го водела програмот Беовизија од 2005 година до 2007 година.

Награди и признанија
--------------------

* Наградата за најдобра млада глумица на Денови на Комедија, во Јагодина во 2003 година.
* Годишна награда на Театар на Теразиите во 2011 година.
* Награда на градот Белград 2015 година за најдобра глумица.
* Награда Златна значка 2015 година за сеопфатен придонес на култура во Србија
* Годишна награда Театар на Теразии 2015 година.

Извори
------

1. ↑  „И Срђан и Милена на „Беовизији"". blic.rs. Посетено на 2 мај 2013.

Надворешни врски
----------------

* Јелена Јовичић на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

(англиски)