recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Господинот Шмит** (англиски: *About Schmidt*) – американски филм од 2002 година, во режија на Александар Пејн, а според сценариото на Александар Пејн и Џим Тејлор, засновано на романот на Луис Бегли. Главните улоги ги толкуваат: Џек Николсон, Кети Бејтс, Хоуп Дејвис, Дермот Малрони и Џун Сквиб. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар" во категориите за најдобар глумец и најдобра споредна глумица. Исто така, бил номиниран за наградата „Златен глобус" во пет категории, од кои победил во две - за најдобар глумец и за најдобро сценарио.

 Александар Пејн

Содржина
--------

Ворен Шмит (го игра Николсон) е успешен човек кој работи во осигурително друштво, но на возраст од 66 години мора да оди во пензија. Тогаш, неговиот живот се менува од корен и времето го поминува само со сопругата Хелен, која набргу умира. Дури тогаш, тој сфаќа дека е осамен, па почнува да го финансира образованието на едно дете од Танзанија. Потоа, тој ги открива љубовните писма на жена му и неговиот најдобар пријател. Затоа, со својата камп-куќичка заминува на патување по местата што ги посетил во минатото, по што ја посетува ќерката. Таа ја подготвува свадбата, но Ворен воопшто не го одобрува нејзиниот брак...

Наводи
------

1. 1 2  IMDb, About Schmidt (2002) (пристапено на 29.9.2017)
Црквата Сан Мауро во Казал сотано
**Казалсотано**, исто така познато и како **Казал Сотано**, е јужноиталијанско село во Сан Мауро Чиленто, општина во провинцијата Салерно, Кампанија. Во 2011 година имало 397 жители.

Историја
--------

Селото е формирано во почетокот на 14 век, кога жителите на блиските населби кои го преживеале грабежот за време на војната на сицилијанската вечерна (1282–1302), се засолниле околу црквата Свети Маур и создале ново село. Нејзиниот топоним, што значи *Долна фарма*, е тесно поврзан со оној од блискиот и горниот град Сан Мауро Чиленто, исто така наречен Казалсопрано (т.е. *Горна фарма* ).

Географија
----------

Казалсотано се наоѓа над еден рид, помеѓу Сан Мауро Чиленто (2 км северно) и Мецаторе (6,6 км јужно), другото општинско село, покрај брегот Цилентан. Го дели клисура од селото Галдо, 5 км источно.

Селото, е дел од националниот парк Чиленто и Вало ди Диано, е 8 км од Серамезана, 9 од Полика, 10,2 од Ачиароли, 10,6 од Агноне Чиленто, 26 од Агрополи и 74 од Салерно.

Главни знаменитости
-------------------

Средновековната парохиска црква Свети Маур е една од најистакнатите градби кои се во селото и најстарата.

Поврзано
--------

* Цилентански дијалект
* планината Стела

Наводи
------

1. ↑  See wiktionary:en:casale
2. 1 2  (на италијански) Info about San Mauro Cilento and Casalsottano
3. ↑  1292440478 Casalsottano на OpenStreetMap

Надворешни врски
----------------

* **Casalsottano** на Ризницата ?
**Плиска** (бугарски: *Плиска*) — град во Североисточна Бугарија, припаѓа на општината Каспичан во Шуменската Област. Има население од околу 914 жители (2022). Плиска била првата престолнина на Дунавска Бугарија од 681 до 893 година.

Географија
----------

Градот се наоѓа на 6,2 километри северозападно од градот Нови Пазар и 7,2 километри северно од градот Каспичан, со станица на железничката линија Варна-Русе.

Историја
--------

Плиска бил главен град на Бугарија од 681 до 893 година. Бугарските хроники кажуваат дека основачот на градот бил Кан Аспарух и ако за ова нема археолошко докази. Градот зафаќал територија од 23 км² и бил опкружен со ров и земјен бедем, а центарот бил опкружен со одбранбен ѕид. Во градот имало палати и камена базилика. Зачувани се остатоци од глинената водоводна цевка. Овде се зачувани некои од најзначајните споменици на Плисковско-Преславската култура.

Во 811 година, Плиска била ограбена од византиската војска, но наскоро напаѓачите биле одбиени од Кан Крум во текот на битката. Во 886 година Борис I ја основал Плисковската книжевна школа, на чие чело бил Наум Охридски. Ова училиште било најважниот литературен и културен центар на Првото Бугарско Царство. Подоцна царот Симеон I го преселил главниот град од Плиска во Преслав, утврден град во близина на поранешната престолнина.

Во текот на 10 век, важноста на Плиска опаѓала, додека моќта и ресурсите биле концентрирани во Велики Преслав. За време на нападите на Киевска Русија и Византиската империја помеѓу 969 и 979 година, градот бил уништен, но не бил повторно изграден.

За време на османлиското владеење, на околу 3 километри јужно од старата престолнина се појавила нова населба, која се нарекувалa **Абоба**. Во 1925 година била преименувана во **Плисков**, а во 1947 година го добила името **Плиска**.

Културни обележја
-----------------

* Национален историско-археолошки резерват "Плиска"
* Голема базилика во Плиска
* Комплекс „Стара Плиска"

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.

Надворешни врски
----------------

* Двор на кирилицата од Комплексот „Стара Плиска"

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Исповеди на опасниот ум** (англиски: *Confessions of a Dangerous Mind*) е американски филм од 2002 година, во режија на Џорџ Клуни. Главните улоги ги толкуваат: Сем Роквел, Џорџ Клуни и Дру Баримор.

 Џорџ Клуни
Вистинскиот Чак Барис го води „The Gong Show" во 1976 година.

Содржина
--------

Филмот претставува приказна за двојниот живот на еден легендарен шоумен, кој подоцна работел како телевизиски продуцент, додека ноќе бил убиец на ЦИА. Имено, Чак Берис тврди во своите мемоари дека кога бил на врвот од својата телевизиска кариера, бил регрутиран од ЦИА и обучен за таен агент.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 843, 22.8.2014, стр. 24.
2. ↑  *Антена*, број 853, 31.10.2014, стр. 16.
Пат на Via Salaria (во сива боја).
**Виа Саларија** бил антички римски пат во Италија. На крајот одел од Рим (од Порта Саларија на Аурелијските ѕидини ) до *Castrum Truentinum* ( Порто д'Асколи ) на јадранскиот брег, на растојание од 242 км. Патот исто така минувал низ Реате ( Риети ) и Аскулум ( Асколи Пичено ). Виа Саларија било ништо помалку од извонредна во смисла на олеснување на трговијата, миграција на луѓе, војници, робови итн.

Strada statale 4 Via Salaria (SS4) е модерен државен автопат кој го одржувал името на стариот пат и се движел по истата патека од Рим до Јадранското море .

Историја
--------

Виа Саларија го должило своето име на латинскиот збор за „сол", бидејќи тоа била рутата по која Сабините кои живееле поблиску до Тиренското море доаѓаа да донесат сол од мочуриштата на устието на реката Тибар, кампусот Салинарум (близу Портус ). Народите поблиску до Јадранското Море го користеле за да го земат од тамошните производствени локации. Тоа било еден од многуте древни солени патишта во Европа и некои историчари  сметаат дека Саларија и трговијата со сол биле потеклото на населбата Рим. Сè уште постојат некои остатоци од планинските делови од патот.

Римски мостови
--------------

Остатоци од римскиот мост над реката Велино во Риети
По должината на патот имало остатоци од неколку римски мостови, вклучувајќи ги Понте дел Гран Касо, Понте дела Скутела, Понте д'Арли, Понте ди Квинтодецимо, Понте Романо (Аквасанта), Понте Саларио и Понте Самбуко.

Поврзано
--------

* Римски мост
* Римско инженерство
* Катакомба на Присила

Наводи
------

1. ↑  Morelli, Cinzia; Forte, Viviana (2014-06-17). „Il Campus Salinarum Romanarum e l'epigrafe dei conductores". *Mélanges de l'École française de Rome: Antiquité* (италијански) (126–1). doi:10.4000/mefra.2059. ISSN 0223-5102.
2. ↑  „SALARIA, VIA in "Enciclopedia Italiana"". *www.treccani.it* (италијански). Посетено на 2018-03-10.

Надворешни врски
----------------

* Виа Саларија (Платнер и Ешби *Топографски речник на антички Рим*, Лондон: Оксфорд Универзитетот Прес, 1929)
*
Мапа на реката Амур заедно со реката Зеја
**Зеја** е река во Русија

Долга е 1.242 км, а површината на нејзиниот басен изнесува 233.000 км2. Тече низ Амурската област и се влева во реката Амур кај градот Благовјешченск. Извира во планинскиот масив Токијски Становик (руски: *Токийский Становик*)

Притоки: Ток (Ток), Муљмуга (Мульмуга), Бријанта (Брянта), Гиљуј (Гилюй), Уркан (Уркан), Купури (Купури), Арги (Арги), Деп (Деп), Селемџа (Селемджа).

Градови на реката: Зеја (Зея), Свободниј (Свободный), Благовјешченск (Благовещенск).

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Зеја (река)" на Ризницата ? |
***Портрет на Дон Рамон Сатуе*** е сликарство со масло на панел од 1823 година на шпанскиот уметник Франциско де Гоја во колекцијата на музејот Ријкс, во Амстердам. Тоа е единствената јавно одржана Гоја во Холандија.

Сликарство
----------

Судијата Рамон Сатуе, член на судот во Мадрид по име „Sala de Alcaldes de Corte per la Audiencia Territorial" стои, до половина, гледа налево и свртен да погледне во гледачот. Тој носи црн костум со црвен елек и бела кошула лежерно отворена на вратот. Тој е разбушавен, а рацете му лежат во џебовите од панталоните. Гоја ја должи својата слава на неговите портрети на шпанскиот двор и на неговите идиосинкратски отпечатоци. Тој веќе наполнил 76 години кога го насликал овој моќен портрет. Сатуе беше судија во највисокиот трибунал на Кастилја. Лежерната поза и отворената јака имаат неформалност што Гоја обично го резервираше за портретите на своите најинтимни пријатели.

Потекло
-------

Оваа слика е купена во 1922 година од Веренигинг Рембрант и подарена на Ријксмузеумот, каде што оттогаш е вклучена во сите каталози *на Рајксмузеј*. Првично припаѓала на колекцијата на маркизот де Хередија од Мадрид, кој го продаде преку Бенито Гарига од истиот град на аукција во 1890 година во хотелот Друо во Париз. Се продавала за 1.500 франци (лот бр. 3). Истата аукциска куќа повторно ја продала во 1902 година (лот бр. 21) за 9.510 франци од д-р Јоаким Карваљо за неговиот имот Шато де Виландри, Франција.

Пресликан скриен портрет
------------------------

Сликата се враќа во Ријксмузејот откако била позајмена во 1970 година
Додека експертите веќе се сомневаа дека има поинаква композиција под овој портрет на судијата Сатуе, истражувачите Јорис Дик и Коен Јансенс користеле технологија за рендген што ја развија за да ја испитаат оваа слика и открија дека навистина покажува друг портрет во фустанот на постар Француски функционер со медали на градите: генерал или можеби дури и кралот на Шпанија, Џозеф Бонапарта. Таа долна слика би била насликана околу 1810 година за време на Полуостровската војна. Според Јорис Дик, „Гоја, знаеме, успеа да ги преживее двете политички ситуации - трансферот на Шпанија на Французите и назад во Шпанија... По 1820 година, [таков портрет] можел да биде опасен. Тогаш веруваме дека портретот бил насликан со фигурата што можеме да ја видиме сега, бидејќи таа слика постои уште од 1823 година."

Поврзано
--------

* Список на дела од Франциско Гоја

Наводи
------

1. 1 2 3  Entry in museum website
2. 1 2 3  Fundacion Goya en Aragon painting record
3. ↑  20 September 2011 article in The Guardian

* SK-A-2963 сликарски запис на веб-страницата на музејот
* сликарска плоча на веб-страницата на Fundacion Goya en Aragon

Надворешни врски
----------------

* 

* Ризница Податотеки поврзани со Портрет на Дон Рамон Сатуе на Ризницата
**Синее јарко сонце со Косово** (српски: Сини јарко сунце са Косоваcode: sr is deprecated ) е српска етничка националистичка песна на Даница Црногорчевиќ.

Песните значат дека градовите во поранешните југословенски земји (Хрватска, Босна и Херцеговина и Црна Гора) со мнозинско српско население и Косово ќе се обединат со земјата Србија, мирно или насилно.

Главно се користи од српските православни националисти и неодамна бил користен на парадите во областите каде што доминирале муслиманите во Србија и Босна со запалени факели на 8 јануари 2022 година што довело до забрана со мировните договори од 1995 година, парадата на Република Српска во Босна и Херцеговина на 9 јануари 2022 година. Песната најчесто се пее и во српските шоуа за таленти.

Наводи
------

1. ↑  „Serbian Folk - Сини јарко сунце са Косова (Sini jarko sunce sa Kosova) lyrics + English translation (Version #2)". *lyricstranslate.com* (англиски). Посетено на 2022-01-14.
2. ↑  „bosniahistory's post on Instagram". *www.instagram.com*. Посетено на 2022-01-14.
3. ↑  „Amid tensions, Bosnian Serbs celebrate outlawed holiday". *AP NEWS* (англиски). 2022-01-09. Посетено на 2022-01-14.
**Забрането кралство** (англиски: *Forbidden Kingdom*) – американски филм од 2008 година, во режија на Роб Минкоф. Главните улоги ги толкуваат Џеки Чен и Џет Ли.

 Роб Минкоф

Содржина
--------

Копајќи по пиратските ДВД-ја во една заложилница во кинескиот кварт, Џејсон доаѓа до чудесно откритие, кое ќе го врати во времето на древната Кина. Кога ќе пристигне таму, тој добива важна задача – да го ослободи славниот воин Кралот на мајмуните кого го заробил лошиот војсководец од Жад.

Наводи
------

1. ↑  „Забрането кралство", *Антена*, број 952, 23.9.2016, стр. 17.
2. ↑  „Забрането кралство", *Антена*, број 952, 23.9.2016, стр. 17.
**Луга** (руски: *Луга*) е река во Новгородскиот и Батетскиот регион во Новгородска област и Лужскиот, Волосовскиот, Сланцевскиот и Кингисепскиот регион во Ленинградската област во Русија.

Опис
----

Реката се влева во заливот Луга на Финскиот Залив. Замрзнува на почетокот на декември и останува под мразот до почетокот на април. Должината на Лугата е 353 километри, а површината на нејзиниот слив е 13,200 км2. Нејзината главна притока е Оредеж (десно). Градовите Луга и Кингисеп, како и населбата Толмачијово од урбан тип се наоѓаат на бреговите на Луга. Усието на Луга е местото на терминалот за контејнери во Уст-Луга.

Изворот на Луга се наоѓа во област за производство на тресет на северозапад од Новгородска област, неколку десетици километри северозападно од градот Велики Новгород. Реката тече на југ, преминува во Батетскиот регион и постепено се врти на запад. Дел од Луга служи на границата помеѓу Новгородската и Ленинградска област. Таму, Луга тече северозападно, во градот Луга се свртува кон север, го прифаќа Оредеж од десно и тече низ населбата Толмачиово од урбан тип. Таму, се врти северозападно и достигнува до границата на Лужскиот регион. Дел од Луга ги формира границите помеѓу Гачински и Волосовск, Сланцевски и Волосовски и Кингисепската и Волосовската област. Во градот Кингисеп, Луга свртува на север и последователно североисточно. Устието на реката Луга се наоѓа во населбата Уст-Луга.

Одводниот слив на Луга вклучува големи области на северот на Новгородската област (Новгородски и Батетски регион), како и на југозапад на Ленинградска област (Гачински, Лужски, Волосовски, Сланцевски и Кингиепски регион). Особено, тој содржи Шум-гора, археолошки локалитет во близина на бреговите на реката во Новгородска област и Мшинское болото Заказник во Ленинградска област, поделени меѓу сливовите на Оредеж и Јашкера.

Лугата под градот Кингисеп е пловна; сепак, нема навигација за патници.

* Мост над Луга во КингисепМост над Луга во Кингисеп
* Луга во Железо, Лужски регионЛуга во Железо, Лужски регион

Наводи
------

1. ↑  Река Луга. State Water Register of Russia. Посетено на 4 April 2013.
**Знамето на Северна Дакота** ја претставува американската држава Северна Дакота. Усвоен на 11 март 1911 година, неговиот дизајн е речиси точна копија на знамето на единицата што го носел државниот контингент во Филипинско-американската војна на сино поле.

Историја
--------

Дизајнот на знамето било усвоен од Законодавното собрание на Северна Дакота на 3 март 1911 година, иако бојата не беше прецизно наведена во тоа време. Законодавството во 1943 година го усогласила знамето со оригиналниот банер на војниците, кој е изложен во Центарот за наследство на Северна Дакота во Бизмарк. Знамето наликува и на Големиот печат на САД .

Дизајн и спецификации
---------------------

Официјалните пропорции на знамето се 33:26, значително пократки од многу други државни знамиња; сепак, во пракса, знамето се произведува и продава во сооднос 5:3. Државниот код наведува дека знамето мора да биде изработено од сина свила или некој друг материјал што е способен "[withstanding] the elements". 

Според законот, дизајнот на знамето е идентичен со оној што го носела Првата пешадија на Северна Дакота за време на Шпанско-американската војна и Филипинско-американската војна .

Тоа е едно од десетте американски државни знамиња на кои има орел, заедно со оние на Илиноис, Ајова, Мичиген, Мисури, Њујорк, Орегон, Пенсилванија, Јута и Вајоминг .

Поврзано
--------

* Знамиња на гувернерите на американските држави
* Симболи на државата Северна Дакота
* Печат на Северна Дакота

Наводи
------

1. ↑  Flag of North Dakota, statesymbolsusa.com.
2. ↑  „North Dakota State Flag". *World Population Review*. Посетено на July 3, 2022.
3. ↑  „The History of the North Dakota State Flag". *US Flag Supply*. Посетено на July 3, 2022.
4. 1 2  „North Dakota State Flag Official Details". *State Historical Society of North Dakota*. Посетено на July 6, 2022.

Надворешни врски
----------------

* Информации за знамето на официјалната веб-страница на државата Северна Дакота
**Дух** (англиски: The Spirit) – американски филм од 2008 година, во режија на Френк Милер. Главните улоги ги толкуваат Ева Мендез и Семјуел Л. Џексон.

 Френк Милер

Содржина
--------

Полицаецот-почетник Дени Колд е брутално убиен, но мистериозно се враќа од мртвите во вид на „Дух" – херој чија мисија е да се бори против силите на злото во Централ Сити. Кога ќе дознае дека неговиот непријател, злосторникот Октопод, е во потрага по вечен живот, „Дух" решава да го попречи во остварувањето на планот. Но, патем, тој среќава група заводливи жени, кои сакаат да му го одвратат вниманието од неговата задача.

Наводи
------

1. ↑  „Дух", *Антена*, број 952, 23.9.2016, стр. 20.
2. ↑  „Дух", *Антена*, број 952, 23.9.2016, стр. 20.
Германски тенк Пантер, ветеран од битката кај Оверлун, на изложба
**Воениот музеј Оверлун** ( *холандски : Oorlogsmuseum Overloon* ) се наоѓа во Оверлун, Холандија .

Музејот е отворен на 25 мај 1946 година, тој бил еден од најстарите музеи во Европа посветен на Втората светска војна. Музејот се наоѓал на местото на Битката кај Оверлун, тенк и пешадиска битка од Втората светска војна помеѓу сојузничките и германските сили што се случило во септември и октомври 1944 година, како последица на операцијата Маркет Гарден .

Музејот е поставен на 14 хектари шума. Одлика на музејот е големиот број изложени воени возила и опрема, и германски и сојузнички. Со години тие се чувале на отворено, но неодамна се преместени во затворени простории со цел да се зачуваат. Многу од изложените возила учествувале во битката кај Оверлун. Во 2006 година колекцијата била проширена со голем број возила од приватна колекција.

За време на божиќниот период во 2021 година, додека музејот бил затворен поради ограничувањата од пандемијата COVID-19 во Холандија, музејот објавил серија видеа за теми во својата колекција. Едно од овие видеа бил за Винсент Сперанза, американски ветеран од Втората светска војна.

Поврзано
--------

* Verzetsmuseum – Амстердам, Холандија
* Бундесвер музеј за германска одбранбена технологија - Кобленц, Германија
* Deutsches Panzermuseum – Мунстер, Германија
* Австралиски оклопен и артилериски музеј - Австралија
* Musée des Blindés – Париз, Франција
* Национален воен музеј - Состерберг, Холандија
* Кралскиот музеј на резервоари - Аман, Јордан
* Музеј на резервоари - Бовингтон, Обединето Кралство
* Музеј на полкот на Онтарио - Ошава, Канада
* Музеј за ордени на армијата на САД
* Музеј на полската армија - Варшава, Полска

Наводи
------

1. ↑  Janssen, Leon (25 December 2021). „Oorlogsmuseum Overloon start digitale rondleidingen met Herman the Sherman". *De Limburger* (Dutch). Mediahuis. Посетено на 15 January 2023.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Воен музеј Overloon
Епитаф во црквата Јован Крстител во Бакум ( Долна Саксонија)
**Бакум** е заедница во Германија, во покраината Долна Саксонија.

Тој е дел од областа Фехта. Населението е 5809 луѓе (31 декември 2010 година).  Зафаќа површина од 79 км².

Комуната е поделена на 12 рурални окрузи.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| година | Популација |
| --- | --- |
| 1990 година | 4904 |
| 1995 година | 5124 |
| 2000 година | 5523 |
| 2005 година | 5686 |
| 2010 година | 5799 |
|

 |

Наводи
------

1. ↑  „Landesbetrieb für Statistik und Kommunikationstechnologie Niedersachsen – Bevölkerungsfortschreibung". Архивирано од изворникот на 2016-02-06. Посетено на 2012-01-09. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
**Рејчел се мажи** (англиски: *Rachel Getting Married*) е американски филм од 2008 година, во режија на Џонатан Дем. Главните улоги ги играат: Ен Хатавеј и Розмари Девит.

 Џонатан Деме

Содржина
--------

Ким (ја игра Хатавеј) поминала девет месеци на рехабилитација од зависност од дрога. Нејзината сестра Рејчел (ја игра Девит) треба да се мажи и Ким заминува во домот на нејзиното семејство каде треба да се одржи свадбата. Набрзо, таму сите започнуваат да ја набљудуваат или озборуваат, знаејќи за нејзината состојба. Исто така, Рејчел и татко ѝ постојано се грижат за неа, но не знаат дека со тоа само вршат притисок врз неа.

Наводи
------

1. ↑  „Рејчел се мажи", *Антена*, број 881, 15.5.2015, стр. 21.
2. ↑  „Рејчел се мажи", *Антена*, број 882, 22.5.2015, стр. 26.
Биста со почесна стража, Переслав.
**Михаил Илич Кошкин** ( руски : Михаи́л Ильи́ч Ко́шкин; 3 декември 1898 година, Бринчаги, Јарославска област – 26 септември 1940 година) бил советски конструктор на тенкови, тој исто така бил главен конструктор на познатиот среден тенк Т-34. Т-34 бил најпроизведениот тенк во Втората светска војна. Животот го започнал како слаткар, но потоа студирал инженерство.

Во 1937 година, Црвената армија го назначиле да раководи со дизајнерското биро КБ-190 за да дизајнира замена за тенковите БТ во фабриката за локомотиви во Харков Коминтерн (KhPZ) во Харков. Кошкин го замислил тенкот Т-34 откако тенковите БТ тестирани за време на Шпанската граѓанска војна се покажале дека се под оклопни и склони кон запалување. Учествувал во војната три години и се покажал како храбар воин. Командантите ги ценеле неговите достигнувања и го забележаа неговиот остар интелект. Од линијата на фронтот Михаил Кошкин беше испратен на Московскиот комунистички универзитет именуван по Јаков Свердлов. Дипломирал во 1924 година и наскоро поранешниот чирак станал директор на фабриката за слатки во градот Вјатка.

Кошкин тврдел дека го нарекол резервоарот „Т-34" затоа што почнал да замислува дизајни за тенкот во 1934 година. Откако советската армија го отфрли неговиот прототип, Кошкин почна приватно да составувал прототип што може да се тестира на кој ќе работи вечерта, по долги денови дизајнирање на подобрувања на тенкот БТ.

Починал од пневмонија што ја добил за време на зимските тестови на Т-34 на 26 септември 1940 година.

Михаил Кошкин постхумно бил награден со Државната награда Сталин во 1942 година и со Орденот на Црвена ѕвезда. Во 1990 година, непосредно пред конечниот распад на СССР, постхумно бил одликуван со највисоката цивилна почест, Херој на социјалистичкиот труд .

Поврзано
--------

* Биро за дизајн на машинска зграда во Харков Морозов

Наводи
------

1. ↑  Panther Vs T-34: Ukraine 1943 By Robert Forczyk, Osprey Publishing, 2007, ISBN 1-84603-149-4, ISBN 978-1-84603-149-6, on Google Books[*мртва врска*]
Џане Албертони
**Џане Албертони** (родена на 5 јули 1981 година) е бразилска глумица и модел.

Биографија
----------

Албертони е роденa во Сао Паоло, Бразил. Нејзиниот талент бил откриен откриен во 1993 година кога имала 13 години, од бразилскиот мултимедијален уметник и фотограф, Серџо Вале Дуарте. Четири месеци подоцна во Милано, таа прошетала по пистата за дизајнери како Версаче, Армани, Прада, Фиоручи .

Во Милано, Албертони работела за Долче и Габана, Гучи и Армани. Во Њујорк, таа позирала пред фотографите како Брус Вебер, Марио Тестино и Стивен Мајзел .  Се појавила во бразилските филмови „Popstar", „Muita Calma Nessa Hora", „Malu de Bicicleta", „Carro de Paulista" и во бразилската ТВ серија „ Mandrake "како Џиџи.

Албертони била дел од серијата што била застапена во постојаната колекција на музеи во Европа и Јужна Америка. Серијата била деноминирана од уметникот Серџо Вале Дуарте како „Eletrografias e Fotografias com Fios de Cabelo para Futura Clonagem" BioArt. (Електрофотографии и фотографии со човечка коса за идно клонирање).

Од 12 август 2009 година, Албертони била ко-домаќин на бразилската естрада програма *Hoje em Dia* на Rede Record .[]

Наводи
------

1. ↑  Enciclopédia Itaú Cultural, Sergio Valle Duarte
2. ↑  „Photographers encyclopedia international". Архивирано од изворникот на 2018-10-02. Посетено на 2022-04-21.
3. ↑  „Gianne Albertoni faz campanha de moda praia". Abril.com. July 18, 2008. Архивирано од изворникот на August 1, 2008. Посетено на 2009-01-22.
4. ↑  „Gianne dá as cartas". Istoe Gente. December 6, 1999. Архивирано од изворникот на 2017-09-01. Посетено на 2009-01-22.

Надворешни врски
----------------

* Gianne Albertoni at Fashion Model Directory
**Фати Хасан** (роден на 10 мај 1957 година) - бил египетски уметник, познат по неговите инсталации кои го вклучуваат пишаниот збор.

Фати Хасан се смета за најважниот африкански и муслимански сликар во историјата на модерната и современата уметност.

Биографија
----------

Фати Хасан бил роден во Каиро во 1957 година како втор син во нубиско семејство. Неговиот татко Хасан бил Суданец, а неговата мајка Фатма била од регионот на езерото Тошка во јужен Египет. Учел во училиштето Керабија во Каиро, каде се запознал со скулпторот Галеб Катер.

Во 1979 година, Хасан добил грант од Италијанскиот културен институт во Каиро и се преселил во Неапол. Се запишал на Академија ди Беле Арти во 1980 година за да студира сценографија. Дипломирал во 1984 година со дисертација за влијанието на африканската уметност во кубизмот. Додека студирал и во годината по дипломирањето, Хасан работел како актер и сценограф во РАИ. 

Во 1989 година Хасан бил првиот уметник од африканско наследство кој бил поканет на 43-то Венециско биенале. Изложувал во бројни галерии во Италија, Белгија, Данска, Германија, Франција, Египет и САД. 

Работата на Хасан често ја нагласува динамиката на моќта и односот помеѓу усниот и пишаниот збор; црпејќи од неговото нубиско наследство, тој ставил посебен акцент на губењето на јазикот под доминацијата на колонијализмот. Повеќето од неговите скрипти се засновале на куфичка калиграфија, но останувале намерно нечитливи и невозможно да се дешифрираат. 

Хасан живеел и работел во Италија од 1979 година.

Понатамошно читање
------------------

* Eriberto Eulisse (2001). Images of Writing, Writing of Images: The Work of Fathi Hassan Архивирано на 28 декември 2021 г.. *Nka: Journal of Contemporary African Art*. Fall/Winter 2001 (15): 30–37. doi:10.1215/10757163-15-1-30
* Achille Bonito Oliva (2000). *Fathi Hassan* (exhibition catalogue). Milan: Charta Art Books. ISBN 9788881582846.
* Mary Angela Schroth, Sandra Federici, Andrea Marchesini Reggiani (2000). *TransAfricana: artisti contemporanei: Bologna, 15 gennaio–24 febbraio 2000: San Giorgio in Poggiale, Collezioni d'arte e di storia della Fondazione Cassa di Risparmio di Bologna* (exhibition catalogue). Bologna: Lai-momo. Pages 47–49, 72–73. (full record Архивирано на 12 јуни 2018 г.)
* Roberto Bencivenga (2002). *Fathi Hassan: la sostanza dell'anima = Spirit Matter* (exhibition catalogue). Senigallia: Ed. Della Rovere. (no ISBN?).


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 63169893
* LCCN: n90667714
* ISNI: 0000 0000 7865 8591
* GND: 122232496
* SUDOC: 07654138X

 |

 |
Сливното подрачје на реката Свир и нејзините главни притоки
**Свир** (руски: *Свирь*, вепски: Süvär', карелски/финскиот: Syväri) е река во Подпорожскиот, Лодејнополскиот и Волховскиот регион на североисток од Ленинградска област, Русија.

Опис
----

Тече западно од езерото Онега до езерото Ладога, со што се поврзуваат двете најголеми езера во Европа. Таа е најголемата река која се влева во езерото Ладога. Должината на Свир е 224 километри, додека површината на нејзината слив е 84,400 км2. Градовите Подпорожје и Лодееное Поле, како и населбите од урбан тип Вознесение, Николски, Важини и Свирстрој се наоѓаат на бреговите на Свир.

Откако Петар Велики го поврза Свир со Нева од каналот Ладога во 18 век, реката беше дел од Водоводот Мариински, во моментов воден пат Волга-Балтик. Каналот Онега е бајпас на езерото Онега од југ, што го поврзува Свир со Витегра. Свир многу се користи за навигација, и со товарен сообраќај и со крстаречки бродови. Постојат две брани со хидроелектрични централи на реката. Хидроелектричната станица Долен Свир, во Свирстрој, се наоѓа на 81 километар од устата на реката, додека хидроелектричната станица Горниот Свир, сместена во Подпорожје, е на 128 километри далеку. Над хидроелектричната станица Горниот Свир, Свир е изграден како резервоар Ивински Разлив.

Бидејќи Свир излегува од езерото Онега, неговиот слив зафаќа огромна површина, опфаќајќи се јужно од Република Карелија, северно и источно од Ленинградска област, северозападно од Вологодската област, а исто така вклучува и помали региони во Архангелска област (сливот на Илекса). Главните притоки на Свир се Важинка (десно), Ојат (лево) и Паша (лево). Главните реки во сливот на Свир се Суна (најдолгата во сливот на Свир), Шуја, Водла и Витегра. Басенот на Свир исто така вклучува огромна количина слатководни езера, од кои најголеми, зад езерото Онега, се езерото Водлозеро, езерото Сиамозеро, езерото Гимолское, езерото Лижмозеро и езерото Шотозеро. Градот Петрозаводск и градовите Суојаври, Кондопога, Медвежегорск, Пудож, Вјтегра, Подпорожје и Лодејноје Поле, како и голем број на урбанистички-тип населби, кои се наоѓаат во рамките на сливното подрачје на Свир.

Реката тече покрај манастирот Александар-Свирски, во кој се наоѓаше Свирлаг (еден од најславните гулаги). Областа околу реката доживеа тешки борби за време на продолжената војна 1941–1944 година.

Десниот брег на долниот дел од Свир е окупиран од природниот резерват Нижесвирски, основан во 1980 година.

Наводи
------

1. ↑  Dr. Sergey Titov; Dr. Dmitry Sendek; Dr. Igor Schurov (2008). „Land-locked Salmon in the Ladoga and Onego basins" (PDF). St. Petersburg, Russia: Baltic Fund for Nature. Архивирано од изворникот (PDF) на 2019-05-02. Посетено на 16 December 2010.
2. ↑  Река Свирь (руски). State Water Register of Russia. Посетено на 1 December 2012.
Силика гел
**Стипсата**, попозната како **средство за сушење**, е секое хемиско соединение кое апсорбира вода. Ова својство на стипсата, наречено хигроскопност, се користи во индустријата (особено хемиски) и во лабораториски експерименти. *<span title="Ова тврдња тражи референцу из поузданог извора<nowiki/&gt; (април 2023)">побаран извор* ]

Цврстите средства за сушење се широко користени како средства за отстранување на прекумерната влага која може да ги оштети или уништи производите кои се чувствителни на влага. Некои од најчестите средства за сушење се: силика гел, калциум сулфат, калциум хлорид и монморилонит глина. Силика гел често се користи во куќиштата на музичките инструменти.

Извори
------
**Уфа** (руски: *Уфа*, башкирски: Ҡариҙел, *Каридел*, букв. „Црн Идел") е река во Русија, притока на Белаја. Тече низ Урал, Чељабинската област, Сведловската област и Башкортостан. Долга е 918 км, со сливно подрачје од 53.100 км2. Замрзнува во крајот на октомври или почетокот на декември и мразот трае до април-мај.

Реката има стопанско значење — искористена е во хидроенергетиката (Павловска ХЕЦ) и водоснабдувањето. Главни пристанишни места се Красноуфимск и Уфа (кај вливот).

Поврзано
--------

* Уфа — истоимен град на реката

Надворешни врски
----------------

* Уфа на Ризницата ?
* Река Уфа (Караидель) — Весь Южный Урал

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 54°40′41″N 55°59′26″E﻿ / ﻿54.67806° СГШ; 55.99056° ИГД﻿ / 54.67806; 55.99056
Стефан Ласме
**Стефан Ласме** (француски: *Stephane Lasme*, Порт Гентил, Габон, 17 декември 1982) е габонски кошаркар. Игра на позицијата крилен центар, а моментално настапува за КК УНИКС Казањ.

Кариера
-------

Лазме играл кошарка на колеџ за Универзитетот во Масачусетс, а во 2007 тој бил избран од страна на "Голден Стејт", како 46-ти врв. Тој играл во Воини, Лос Анџелес бранители (во НБА) и Мајами Хит. Тој е член на тимот на Габон.

Боите на Партизан ги бранел во сезоната 2008/09. и по тој повод освои тројно круна со него - Купот Радивој Корач, Јадранската лига и Српското првенство.

Од 2012 до 2014 година тој настапил за грчкиот Панатенаикос. Тој бил избран за најдобар бранител на Евролигата за сезоната 2012/13. Тој освоил два грчки купа и во првенствата со Зелените бил именуван како најкорисен играч на грчкото првенство во сезоната 2013/14.

Во јуни 2014 година Лазме потпишал двегодишен договор со Анадол Ефес и во својот дрес го освои Купот на Турција за 2015 година. Во јули 2015 година, тој се преселил во Галатасарај.

Успеси
------

### Клупски

Партзизан:
Првенство на Србија: 2008/09.
Куп на Радивоја Кораћа: 2009.
Јадранска лига: 2008/09.
Макаби Тел Авив:
Првенство на Израел: 2009/10.
Куп на Израел: 2010.
Панатинаикос:
Првенство на Грција: 2012/13, 2013/14.
Куп на Грција: 2013, 2014.
Анадолу Ефес:
Куп на Турска: 2015.
Галатасарај:
Еврокуп: 2015/16.

### Поединечни

Најдобар одбранбен играч на Евролига: 2012/13.
Идеален тим на Евролига - втора постава: 2013/14.
Најкористен играч во финалето на Еврокупот: 2015/16.
Прва постава во идеалниот тима на Еврокупот: 2015/16.
Најкористен играч во Првенството на Грција: 2012/13.
реката Мечи
**Мечи** (англиски: *Mechi River*, непалски: मेची नदी ) е река во источен Непал и североисточна Индија, притока на реката Махананда, која пак ги носи нејзините води до Ганг.

Мечи потекнува од опсегот Махабхарат во источен Непал. Средниот тек ја формира границата помеѓу Непал и индиската држава Западен Бенгал. Во долниот тек, тече низ територијата на индиската држава Бихар, се влева во реката Махананда на територијата на областа Кишангањ, северно од градот Кишангањ. Областа на сливот на реката Махананда, чиј дел е и сливот Мечи, кој е 8088 км² во Непал и 11.520 км² во Индија.

Наводи
------

1. ↑  „Five Themes of Geography" (PDF). *Rivers*. Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-07-18. Посетено на 2010-05-22. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
2. ↑  „Gurkha War". New World Encyclopaedia. Архивирано од изворникот на 2011-02-16. Посетено на 2010-05-22. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
3. ↑  „Kishanganj district". Kishanganj district administration. Архивирано од изворникот на 2010-04-08. Посетено на 2010-05-22. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
4. ↑  Dwarika N. Dhungel, Santa B. Pun. „The Nepal-India Water Relationship: Challenges". google books. Архивирано од изворникот на 2012-10-25. Посетено на 2010-05-18. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
**Пампорово** — популарно скијачко место кое се наоѓа во Смољанската Област, Бугарија и е едно од најпознатите во Југоисточна Европа. Првенствено е посетена во текот на зимата за скијање и сноубординг. Тоа е, исто така, популарно туристичко место во лето. Центарот на Пампорово се состои од голем број хотели и барови. Исто така е едно од најјужните скијачки центри во Европа. Тоа е одморалиште за семејство и одговара за комплетни почетници и посредници.

Местоположба
------------

Одморалиштето се наоѓа во јужните Родопски Планини на надморска височина од 1620 метри. Највисокиот врв во областа, Снежанка на 1928 метри, е неколку стотици метри над одморалиштето и на врвот се наоѓа истоимената кула. Пампорово е оддалечено околу 260 километри од Софија, 85 километри јужно од Пловдив, 15 километри северно од Смољан и 10 километри јужно од Чепеларе.

Скијање
-------

Одморалиштето има 55 километри скијачки патеки и 38 километри скијачки патеки кои се опслужуваат со 18 лифтови со вкупна сместивост од 13.000 лица на час. Седум машини за израмнување на снег и 90% покриени со снежни топови гарантираат удобно и пријатно возење на скијачите. Повеќе од 100 високо квалификувани инструктори за скијање, кои зборуваат на различни јазици, се на располагање за да им помогнат на почетниците и на средните скијачи, како и на сноубордистите.

Клима
-----

Зимите во Пампорово имаат тенденција да бидат благи, но секоја година има околу 150 дена снежни врнежи. Оваа комбинација овозможува долга скијачка сезона во одморалиштето. Пампорово е познато по својот голем број на сончеви денови во текот на зимата, честопати над 120 дена од декември до мај. Просечната температура во јануари е -3 степени.

Развој
------

Голем дел од постариот дел на одморалиштето во Пампорово се наоѓа североисточно од Снежанка. Постојат планови за изградба на два терени за голф и проширување на целата скијачка област на планината Перелик.

Во јануари 2010 година бил отворен дополнителен граничен премин помеѓу Бугарија и Грција, што е само половина час возење од Пампорово со автомобил. Ова довело до значително внимание од страна на туристите и медиумите во одморалиштето како единствено во Европа кое дозволува за толку кратко време да се префрли еден турист од скијање на пливање.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Пампорово" на Ризницата ? |

* Pamporovo Resort official website
* Webcam Pamporovo Архивирано на 20 септември 2017 г.
**Голем Узењ** (руски: *Большой Узень*) или **Улкен Узен** (казашки: *Үлкен Өзен* или *Қараөзен*) — река in Саратовската област во Русија и Западноказахстанската област во Казахстан. Долга е 650 км, а нејзиниот слив зафаќа површина од 15.600 км2.

Крај реката лежи градот Новоузенск. Нејзините води се користат за водоснабдување на жителите и наводнување.

Течение
-------

Голем Узењ извира од западниот крај на возвишениот венец Обшчиј Сирт во Русија, и тече во јужен правец низ степите на Прикасписката Низина. Течението му е напоредно на она на Мал Узењ, чие корито е 50 км поназапад. Меѓу овие две реки се наоѓа езерото Баликти Саркил. Реката завршува кај селото Сарикол во едно од Камиш-самарските Езера, група езерца и блата во западен Казахстан.

Реката е најполноводна во април поради надојдената топеница од снег. Некои делови од Голем Узењ лете знаат сосема да пресушат. Кај Новоузенск протокот се движи од 7,3 до 393 м3/с. Реката замрзнува во декември и останува под мраз сè до крајот на март или почетокот на април.

Наводи
------

1. ↑  Узењ Голем и Мал — Голема советска енциклопедија (руски)
2. ↑  „Топографска карта М-39". Посетено на 6 март 2023. (руски)

Надворешни врски
----------------

* Голем Узењ на Ризницата ?
* Голем Узењ — Голема руска енциклопедија (руски)
Сара Варга
**Сара Варга Медлин Џонсон** (родена на 14 април 1982 година), професионално позната како **Сара Варга**, е шведска виспоп пејачка, текстописец, автор и диџеј.

Во летото 2010 година, Варга отишла на концертна турнеја заедно со шведскиот бој бенд Rebound!. Во есента 2010 година таа била диџеј во 4-та сезона на ТВ-програмата *Raw Comedy Club*. Варга се натпреварувала во Мелодифестивален 2011 со песната „ Spring for livet ", која ја напишала заедно со Фиге Бостром и завршила на деветтото место. Таа повторно учествувала на Мелодифестивален 2017 со Јуха Мулари со песната „Du får inte ändra på mig", но не се пласирала во финалето.

Библиографија
-------------

* *Från groda till prins* (2007)

Дискографија
------------

### Албуми

* *Вера, надеж и љубов* (2008)
* *Пролет за во живо* (2011)
* *Ett år av Tystnad* (2012)

### Слободни

* *Секогаш имај* (2008)
* *Ду гик* (2010)
* *Пролет за во живо* (2011)

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Сара Варга на Ризницата ?

* Блогот на Сара Варга Архивирано на 13 април 2012 г.
* Официјална веб страна


1. ↑  Albinsson, Mathilde (26 February 2017). „Sara Vargas hemliga kupp - tar ställning för gravida". *Aftonbladet* (шведски). Посетено на 6 June 2020.
2. ↑  Varga, Sara (2007). *Från groda till prins*. ISBN 9789151849669.
**Такси 3** (англиски: Taxi 3) е акциона комедија од 2003 година, во режија на Жерард Кравчик врз основа на сценарио на Лук Бесон. Тоа е продолжение на филмовите Такси (1998) и Такси 2 (2000).

Пежо 406

Содржина
--------

Банда која се нарекува себеси "банда на Дедо Мраз" прави рации во Марсеј а полицијата не може да ги запре. Главниот комесар на Емилиен Гилберт го одвлекува вниманието на еден кинески новинар кој се преправа дека е заинтересиран за полициско работење, но подоцна се покажа како глава на бандата "Дедо Мраз". Во меѓувреме, Емилиен живее со Петра, кој подоцна го информирал дека била бремена осум месеци, но дека е толку ангажиран во неговата работа што тој го пропуштил. Даниел исто така е во врска со криза, бидејќи тој се грижи повеќе за својот такси отколку неговата девојка и ги повлекува од нивниот заеднички стан назад кон нивните родители.

По серијата полициски неуспеси во борбата против бандата, Даниел успева, со помош на својот такси и некои стари пријатели како таткото на неговата девојка, Генерал Бертинот, да ја направи бандата.

Критика
-------

"Досадно продолжување на успешната филмска серија во Франција, која се рангира само со претерани и застојни грешки. Серијата произведена од Лук Бесон ја загуби сета своја брзина со овој дел. Само гостин изглед на Силвестер Сталоне предизвикува изненадување."

Наводи
------
Валенсискиот залив во рамките на западното Средоземје. На оваа карта за северна граница е земена делтата на Ебро.
**Валенсиски Залив** (валенсиски: *Golf de València*, шпански: *Golfo de Valencia*) — залив во западниот дел на Средоземното Море, сместен на источниот брег на Шпанија. Неговите граници се ’ртот Нао на југ и разновидни на север: според некои, тоа е Винароскиот ’Рт; други за јужна граница ја сметаат делтата на Ебро. Ако за граница се земе Винароскиот ’Рт, заливот наполно лежи во автономната заедница Валенсија. Ако се земе делтата на Ебро, тогаш северното крајбрежје лежи во Каталонија.

Во заливот се наоѓаат малите островчиња Колумбретес. Валенсискиот Залив е располовен од нултиот меридијан.

Географија
----------

Брегот долж Валенсискиот Залив е рамен, со песочни плажи. Особено својствени на него се крајбрежните мочуришта со естуарот Албуфера. Тој е значајно моклиште според Рамсарскиот договор.

Подрачјето на заливот е меѓу најдобрите примери на средоземната клима во Шпанија. Брегот е густо населен, меѓу најгустите места во Шпанија.

### Стопанство

До заливот се протегаат ниски плодни земјишта на кои се одгледуваат ориз и агруми. Најголема улога игра овоштарството — се произведуваат големи количества портокали и лимони.

Во подрачјето стопанисува британско нефтено претпријатие со нафтени платформи на поле со површина од 4.000 км2. Постојат негодувања околу крајбрежно дупчење како еколошки штетно.

Поврзано
--------

* Валенсија (автономна заедница)
* Балеарски Острови

Наводи
------

1. ↑  Guardian: "Cairn Energy gets permit to drill in Gulf of Valencia". посет. 22 мај 2011 г

Координати: 39°30′N 00°00′E﻿ / ﻿39.500° СГШ; 0.000° ИГД﻿ / 39.500; 0.000

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 315530378
* LCCN: sh96007558

 |

 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < X век | XI век | XII век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1053** (**MLIII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1053 година од новата ера, 53. од вториот милениум, 53. од XI век и четвртта од 1050-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6561 и 6562 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5803 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4813 и 4814 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1806.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1053 година се протега во 3689 и 3690, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3749 и 3750 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1596. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 444 и 445 исламска година.

Настани
-------

* 

Завршување на сто годишната војна помеѓу Велика Британија и Франција.

Родени
------

Царот Сиракава
* 7 јули – Сиракава, цар на Јапонија (починал 1129 г.)

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1053 на Ризницата ?
Реката Воротан и нејзиниот слив (светлосиво) на територијата на Ерменија
**Воротан** (ерменски: Որոտան, азерски: *Bazarçay*) е река во Закавказјето, лева притока на реката Аракс. Извира во северниот дел на јужно-ерменската провинција Сјуник, тече 119 км југоисточно низ Ерменија, а потоа 59 км низ Нагорно-Карабах, регион присвојуван од Ерменија и Азербејџан, пред да се влее во Аркас на границата со Иран. Реката најмногу тече низ планински предели и на неколку места низ длабоки кањони. Градовите Сисијан и Кубатли лежат на нејзиниот тек. За време на советскиот период, три резервоари со хидро-централи биле изградени по течението на реката.

При обид да се зголеми волуменот на вода во езерото Севан, 22 км тунел бил изграден за да се пренесува вода од Воротан во езерото. Изградбата почнала во текот на 1980-тите, но работата морала да биде прекината во 1988, на само 18 км изградени, поради вооружениот конфликт помеѓу Азербејџан и Ерменија за регионот Нагорно-Карабах. Ерменската влада конечно го заврши воротанскиот тунел во 2003, но сè уште не почнало да тече вода во езерото.

Поврзано
--------

* Шаки

Надворешни врски
----------------

Координати: 39°08′20″ N; 46°50′20″ E﻿ / ﻿39.1389° СГШ; 46.8389° ИГД﻿ / 39.1389; 46.8389