recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Виетнамците во Чешка** се трето по големина етничко малцинство во целина (по Словаците и Украинците), со повеќе од 83.000 луѓе според пописот на населението од 2011 година.

Според пописот од 2001 година, во Чешка имало 17.462 етнички Виетнамци.  Од тогаш, виетнамското население расте многу брзо, при што Чешкиот завод за статистика проценува дека во октомври 2009 година во Чешка живееле 61.012 Виетнамци. *Нгуен*, најчестото виетнамско презиме, сега е 9-то најчесто презиме во целата земја.

Историја
--------

Виетнамските имигранти почнале да се населуваат во Чехословачка за време на комунизмот, кога биле поканети како гастарбајтери од тогашната влада. Миграцијата била охрабрена од виетнамските власти, со намера тие да се вратат со збогатени со вештини и обучени.[]

По распадот на комунизмот во Чехословачка, многу Виетнамци решиле да останат во земјата. Првата генерација на имигранти традиционално заработувала за живот преку продавање на уличните пазари и тезги. Во последните години, значителен број од нив се придвижиле кон создавање на сопствени бизниси и пошироко интегрирање во општеството, слично како и другите Виетнамци кои живеат во прекуокеанските западни земји. Сепак, малиот бизнис сектор останува клучен економски домен на првата генерација Виетнамци во Чешка.

Имиграцијата на Виетнамците продолжила и во текот на 90-тите и 2000-тите години.

Географија
----------

Најголемата група на Виетнамци (повеќе од 10.000 луѓе во 2011 година) живее во Прага, а 2% од населението во регионот Карлови Вари има виетнамско државјанство, со пограничниот град Хеб кој се смета за еден од главните центри на виетнамскиот народ. Исто така, најсеверниот дел на Бохемија, околу градот Варнсдорф, има значителен број на виетнамско население.

Наводи
------

1. ↑  „Foreigners by type of residence, sex and citizenship" (PDF). *Czech Statistics Office*. 31 October 2009. Посетено на 2010-02-01.
2. ↑  Nozina, Miroslav (2001). „The Dragon and the Lion: Vietnamese Organized Crime in the Czech Republic". *Think Magazine* (44). Посетено на 2008-02-01.
3. ↑  „First Vietnamese pagoda opens in Czech Republic". *Thanh Nien News*. Vietnam National Youth Federation. 26 January 2008. Архивирано од изворникот на 2008-01-31. Посетено на 2008-02-01.
4. ↑  „Other languages in the Czech Republic". *The Euromosaic Study*. European Commission. 27 October 2006. Архивирано од изворникот на 2008-04-05. Посетено на 2008-02-01.
5. ↑  „Nguyen je devátým nejčastějším příjmením v Česku, poráží i Procházky". *Mladá fronta DNES* (чешки). Czech Republic. 8 June 2011. Посетено на 19 November 2013.
6. ↑  O'Connor, Coilin (29 May 2007). „Is the Czech Republic's Vietnamese community finally starting to feel at home?". *Czech Radio*. Посетено на 2008-02-01.
7. ↑  Čermáková, Martina (4 April 2007). „Still a Thorn in the Eye: The Vietnamese-Czech dialog". *Provokator Magazine*. Архивирано од изворникот на 2011-07-27. Посетено на 2008-02-01.
**Брдо кај Крањ** — замок наоѓа во Предосље, Градска општина Крањ, Словенија. Оваа палата е една од главните места каде се одржуваат дипломатски состаноци на Владата на Република Словенија.

Зградата била изградена во 1510 година од страна на крањскиот гроф Георг, кој во тоа време бил генерален администратор на Хабсбуршкиот приватен имот во Војводство Крањ. Првично била изградена во ренесансен стил, но повеќепати бил реновиран. Во 18 век, објектот бил купен од страна на Микеланџело Зоис, татко на просветителскиот крањски уметник и природен научник Жига Зоис. Во 19 век, нејзината внатрешност била целосно реновирана.

Во првите децении на XX век била купена од страна на кнезот Павле Караѓорѓевиќ во 1935 година. Во негово време, палатата се трансформирала во летна резиденција на тогашните власти. Помеѓу 1935 и 1941 година, неколку истакнати поединци престојувале како гости во Брдо, вклучувајќи го британскиот крал Едвард VIII.

Кога Југославија станала комунистичка држава во 1945 година, зградата била конфискувана од династија Караѓорѓевиќ и станала летна резиденција на југословенскиот водач Јосип Броз Тито. По смртта на Тито во 1980 година, имотот бил префрлен во Социјалистичка Република Словенија и подоцна истиот бил наследен од страна на Владата на независната Република Словенија. Во својата традиционална улога на домаќин на национални и меѓународни конференции, во 1990 година, овде било местото на одржување на конференцијата меѓу водачите на шест југословенски републики во еден неуспешен обид да го спречи распаѓањето на федерација.

На 16 јуни 2001 година палатата била домаќин на самитот меѓу САД и Русија, одсносно нејзините претседатели Џорџ Буш и Владимир Путин. Во првата половина на 2008 година, кога Словенија била претседавач со ЕУ, во оваа палата исто така се одржал самит.

Наводи
------

1. ↑  *Public Papers of the Presidents of the United States*. Washington, DC: United States Government Printing Office. 2012. стр. 926.
2. ↑  Plut-Pregelj, Leopoldina; Kranjc, Gregor; Lazarević, Žarko; Rogel, Carole (2018). *Historical Dictionary of Slovenia* (3. изд.). Lanham, MD: Rowman & Littlefield. стр. 297.
3. ↑  Fallon, Steve (1998). *Slovenia*. Hawthorn, Australia: Lonely Planet Publications. стр. 129.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Замоци и дворци во Словенија |
| --- |
|  |
| 
* Ајманов замок
* Баумкирхерова кула
* Бетнава
* Бизељско
* Бледски замок
* Богеншперк
* Бокалце
* Борл
* Браник
* Брдо кај Крањ
* Брежице
* Велење
* Випава
* Водокула
* Горња Радгона
* Градац
* Грацарова кула
* Жовнек
* Иг
* Јабле
* Јакобски Дол
* Калец
* Каценштајн
* Кизелштајн
* Козјак
* Копривник
* Косов велепоседнички дом
* Костел
* Кравјек
* Крумперк
* Кршко
* Липнички замок
* Лихтенберк
* Лож
* Ложе
* Љубљански замок
* Мајшперк
* Манастир Олимје
* Мариборски замок
* Медиски замок
* Метлика
* Миренски Град
* Мокрице
* Ортнечки замок
* Пишеце
* Подсмрека
* Полхов Градец
* Предјамски замок
* Птуј
* Равне
* Рака
* Рачји Двор
* Руардов велепоседнички дом
* Севница
* Словенска Бистрица
* Снежник
* Стрмол (дворец)
* Стрмол (замок)
* Тиволи
* Турјак
* Турн
* Цељски замок

 | Грб на Словенија |

 |
**Биза** е град во северна Сирија, кој се наоѓа во губернијата Алепо. Тој е дел од Нахија Ел-Баб, кој, пак, е дел од истоимената област .

Географска положба
------------------

Градот се наоѓа во северниот дел на гувернерот, во близина на градот Ал-Баб, на надморска височина од 508 метри.</br> Бизаа се наоѓа приближно 34 километри североисточно од Алепо, главниот град на провинцијата, и 333 километри северо-североисточно (СНЕ) од Дамаск, главниот град на земјата.

Популација
----------

Според официјалниот попис од 2004 година, населението на градот било 12.718 (6.586 мажи и 6.132 жени).

Транспорт
---------

Низ градот минува националниот автопат М4. Најблискиот цивилен аеродром е Меѓународниот аеродром Алепо.

Наводи
------

1. 1 2  „Bizaghah, Syria Page" (англиски). Fallingrain Global Gazetteer. Архивирано од изворникот на 2017-04-25. Посетено на 2017-04-24. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
2. ↑  „Данные официальной переписи населения 2004 года" (арапски). Центральное бюро статистики Сирии. Архивирано од изворникот на 2017-05-16. Посетено на 2017-04-24. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
**Враќање на поетот** – ерменски документарен филм од 2005 година, во режија на Харутјан Хачатријан.

Содржина
--------

Харутјан Хачатријан го избира Ашуг Џивани, поет од 19. век, за централна фигура на својот нов филм. Силата на овој поет лежи во неговата чиста мисла, филозофската перспектива, желбата беспрекорно да го завети следниот ден на генерациите и во идејата човекот да биде ослободен од сложеноста и формалноста. Авторот во исто време се спротивставува на културата, но и на самиот себе, со огромна доза на хумор и сарказам. Филмот претставува документарна студија за создавањето на споменикот на Џивани и транспортот на споменикот од Ереван, главниот град на Ерменија, до Џавак, родниот град на поетот. Оттаму, главен херој на филмот не е човекот, туку споменикот што патува. Патувањето како најсакана и најприродна средина на филмот и непредвидливоста на развивањето на филмскиот заплет се основните принципи на режисерскиот концепт што го прави филмот свеж и низ сето тоа се раѓа драмската композиција.

Наводи
------

1. ↑  Кинотека на Македонија, „Филмска програма - февруари 2017" (пристапено на 7.3.2017)
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Виетнамскиот синдром – поради хоророт на кој биле сведоци, многу од недоброволно регрутираните непрофесионални војници – цивили во Виетнамската војна, по враќањето од Виетнам се соочуваат со проблеми во социјализацијата, живеат изолирани, и голем дел од нив, не можејќи да ги избегнат кошмарите, се самоубиваат.

Виетнамскито синдром во популарната култура
-------------------------------------------

* „Виетнамски синдром" (англиски: *Vietnam Syndrome*) — песна на американската хард-кор група *Jerry's Kids* од 1983 година.

Наводи
------

1. ↑  Discogs, Jerry's Kids – Is This My World? (пристапено на 25.10.2022)
Оваа статија се однесува на германски град.  За понатамошни употреби, погл. Бизмарк.

**Бизмарк** (германски: *Bismark*) — град во округот Штендал, во историскиот регион Алтмарк, во северниот дел на Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа околу 22 километри западно од Штендал.

Парохиска црква
Во раниот 12 век, површината била под власт на Алберт Мечката и била населена од селани, кои потекнувале од Долните земји. Името на градот е изведено од блискиот поток Бизе (по холандски: *bies* што значи *брзи растенија*), притока на Аланд; иако исто така може да се однесува на *бискупски марш*, посед на бискупите од Хафелберг, спомнат во 1209 во декрет издаден од асканискиот гроф Алберт Втори. Со Алтмарк, Бизмарк бил дел од Грофовија Бранденбург, додека не бил приклучен кон пруската Провинција Саксонија.

Хербордус од Бизмарк бил спомнат како градоначалник на Штендал околу 1280. Неговиот наследник Ото фон Бизмарк го добил статусот почесен граѓанин на Бизмарк во 1895.

По административната реформа, која влегла во сила од 1 јануари 2010, градот Бизмарк се состои од поранешните општини Бадинген, Беркау, Бисте, Доберкау, Гарлип, Грасау, Хоенвулш, Холцхаузен, Кетен, Кледен, Кенигде, Кремкау, Месдорф, Кверштет, Шеплиц, Шерникау, Шорштет и Штајнфелд.

Наводи
------

1. ↑   „Население по општини на 31 декември 2020 г." (PDF). *Статистичка служба на Саксонија-Анхалт*. јуни 2021. (германски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 239181262
* GND: 4439769-0

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бизмарк (Германија)" на Ризницата ? |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Штендал |
| --- |
|  |
| 
* Ајхштет
* Аланд
* Алтмеркише Више
* Алтмеркише Хее
* Арнебург
* Бизмарк
* Вербен (Елба)
* Вуст-Фишбек
* Голдбек
* Зандау
* Зехаузен
* Иден
* Камерн
* Клиц
* Остербург
* Рохау
* Тангерхите
* Тангерминде
* Хасел
* Хафелберг
* Хоенберг-Круземарк
* Церентал
* Шенхаузен
* Шолене
* Штендал

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Штендал е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Вилијам Саројан** (англиски: *William Saroyan*; 31 август 1908 - 18 мај 1981) — американски писател од ерменско потекло.

Животопис
---------

Творештво
---------

Саројан е автор на повеќе кратки раскази, романи и драми. Негови најпознати дела се: „Се викам Арам", „Пет зрели круши", „Човечка комедија" и други. Во своите дела, Саројан најчесто го опишува животот на ерменските и другите доселеници во САД, со особени симпатии кон обичните „млади луѓе". За него светот е „полн добри престрашени деца". Неговите раскази се исполнети со оптимизам и поетски однос кон животот и светот. Се одликува со интересен и оригинален начин на раскажување, постигајќи уметничко дејство со едноставни средства за изразување. Тој бил добитник на Пулицеровата награда.

Наводи
------

1. ↑  „Белешка за писателот", во: Вилијам Саројан, *Се викам Арам*, Македонска книга, Скопје, 1970, стр. 147.
БПМ во рамките на АнтарктикБПМ
Местоположба на Брегот на Принцезата Марта во рамките на Антарктикот

**Брег на Принцезата Марта** (норвешки: *Kronprinsesse Märtha Kyst*) — дел од бреговата линија на Земјата на Кралицата Мод помеѓу 05° ИГД и Стенком-Вилсовиот Ледник (20° ЗГД). Целиот брег се граничи со ледени гребени со стрмнини високи 20-35 м.

Овој брег е првиот дел на антарктичкото копно откриен од човекот. Тоа била Првата руска антарктичка експедиција од 1820 г. предводена од Фабијан Готлиб фон Белингсхаузен и Михаил Лазарев. Сегашното име на брегот го дал капетанот Јалмар Рисер-Ларсен како назив за подрачјето близу ’ртот Норвегија, откриен од истоимениот брод и грубо искартиран во февруари 1930 г.

На 19 јануари 1939 г. Германците стасале до Брегот на Принцезата Марта во рамките на Германската антарктичка експедиција.

Наречен е во чест на норвешката принцеза Марта.

Во источниот дел се наоѓа истражувачката станица „Трол", 235 км од брегот. Во водите кај брегот се наоѓа подводната косина Експлора.

Наводи
------

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Брег на Принцезата Марта" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Координати: 72°0′S 7°30′W﻿ / ﻿72.000° ЈГШ; 7.500° ЗГД﻿ / -72.000; -7.500
**Аџина Река** — река во Западна Македонија и лева притока на Радика.

Течение
-------

Реката извира во југозападниот дел на Шар Планина, на надморска височина од 2.000 м. Кон крајот на своето течение, реката е премостена со макадамскиот пат од селото Бродец до караулата Стрезимир, а неколку стотина метри јужно од мостот се влева во Радика од нејзината лева страна, на надморска височина од околу 1.270 м, на местото каде што од десната страна во Радика се влева и реката Штировица.

Хидрографија
------------

Вкупната должина на реката изнесува 8,0 км, додека на сите водотеци во нејзиниот речен слив 34,9 км. Нејзиното сливно подрачје зафаќа површина од 36,1 км2 и истото припаѓа на Јадранскиот речен слив. Во текот на летните месеци, речното корито на реката пресушува.

Галерија
--------

* Аџина Река во летоАџина Река во лето

Поврзано
--------

* Шар Планина
* Радика
* Штировица

Наводи
------

1. ↑  „Риболовна основа за риболовна вода „Акумулација Маврово" за период 2017-2022 година" (PDF). Скопје: Министерство за земјоделство, шумарство и водостопанство. Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-09-12. Посетено на 28 ноември 2017.

Надворешни врски
----------------

* Аџина Река на Ризницата ?
Биотоп од дождовни шуми во Амазон

**Биотоп** — единица на животниот простор во кој главно владеат воедначени услови за живот (песочен морски брег, планински карпи, езерска шир, еден дел од морето.

Секој тип на биотоп е населен со специфична животна населба (заедница). Всушност, во заедницата, (биоценозата) што населува еден биотоп (на пример, бара), на разни делови на Земјата, може да се најдат различни видови, но заедницата во целина има типичен состав во однос на организационите форми, бројот и количината на организмите. Во еден биотоп различните видови што припаѓаат на една биоценоза имаат различни функции. На пример, на едно дрво (даб) живеат стрижибубите, сеницата и колвачот, но секој од нив различно се однесува кон средината што го опкружува.

Функционалната положба на еден вид во биоценозата неговата улога и активност во процесите на размената на материјата и енергијата во рамките на екосистемот, се означува како еколошка ниша на тој вид.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4006907-2
* NDL: 00888075
* NKC: ph118927

 |

 |
**Бојко Стоилков Усов** ( 1918
 во Кучевиште, Скопско —  1945

 во Славонска Пожега, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Oсновно училиште завршил во селото. Се занимавал со земјоделство и чување на добиток. По формирањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, речиси веднаш стапил во нејзините редови. Учествувал во тешките борби против балистите, кои вршеле грабежи и злосторства по селата на Скопска Црна Гора. Потоа се борел против моторизираните германски колони во Качаничката Клисура. По ослободувањето на Македонија, учествувал во ликвидирањето на балистичките банди на Косово. Во составот на Петнаесеттиот македонски корпус учествувал во ликвидирањето на германските трупи во Срем. Во борбите кај Банова Јаруга бил тешко ранет, на 20 јуни 1945 година. Се лечел во партизанските болници, каде и починал. Бил закопан во Славонска Пожега.

Поврзано
--------

* Стево Усов

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 154. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**БИМАС** — биенале на македонската архитектура каде се изложуваат проекти и реализации од областа на архитектурата, урбанизмот, внатрешната архитектура и дизајнот. Исто така, овој настан опфаќа гостувања на архитекти, предавања, дебати на актуелни теми и доделување на награди.

Учество
-------

Право на учество на Биеналето имаат архитекти со завршен VII степен на образование, државјани на РМ, и правни лица-фирми кои учествуваат со дела на архитекти, државјани на Македонија, со завршен VII степен на образование. Вон конкуренција можат да учествуваат и странски државјани со дела изведени на територијата на РМ.

Награди
-------

На БИМАС се доделуваат следните награди:

* Голема награда на БИМАС, за реализиран архитектонски објект
* Награда за проект од областа на архитектурата
* Награда за реализирана внатрешна архитектура-ентериер
* Награда за реализиран индустриски дизајн
* Награда за урбанистички план или проект
* Награда за проект од внатрешната архитектура и индустрискиот дизајн
* Специјална награда
Вилијам Форд Гибсон (роден на 17 1948) — американско-канадски писател на шпекулативна литература и есеист заслужен како пионер во поджанрот на научната фантастика познат како сајберпанк. Започнувајќи ја својата писателска кариера во доцните 1970. неговите рани дела спаѓале во жанрот ноар, и приказни за блиската иднина кои ги истражувале ефектите на технологијата, кибернетиката и компјутерските мрежи на луѓето - „комбинација на ниски морали и технологија на високо ниво" кои помогнале да се направи иконографија на информатичкото време пред појавувањето на интернетот во деведесеттите години. Гибсон го воел терминот „сајберпростор" во неговото кратко дело *„Хром во пламен"* во 1982 година и подоцна го популаризирал концептот во неговата прва новела *„Невромансер"* во 1984 година. Овие негови рани дела се заслужни за „оживување" на научната фантастика по нејзиниот пад на популарност во седумдесеттите години.

По дополнувањето на романот *Невромансер* со уште два романи со тоа заокружувајќи ја дистописката трилогија наречена *„Сајберпростор"*, Гибсон соработувал со Брус Стерлинг на романот „*Мотор на различноста*" во 1990, што станал важно дело во поджанрот на научната фантастика, стимпанк. При крајот на 1990. години, Гибсон ја стоставил трилогијата *„Мост"* од романи, кои го истражувале социолошкиот развиток на урбаните животни средини во блиската иднина, постиндустриското општество и доцниот капитализам. По доаѓањето на новиот век и терористичките напади од 11 септември, Гибсон се осврнал на пишување на реалистички романи како што се „*Препознавање на појави што се повторуваат*" (2003), *Земја на духови* (2007) и *Нула Историја* (2010)—дела чии дејствија се случуваат во современиот свет. Овие дела за првпат го вметнаа неговото име во популарните списоци на бестселери. Неговото најново дело, *Периферија* (2014), повторно прави осврт кон технологијата и препознатливите научно фантастични теми.

Во 1999 година, весникот *Гардијан* го опишал Гибсон како „*веројатно најважниот романописец во изминатите две децении"*, додека австрискиот *Сиднеј Морнинг Хералд* го нарекол „*пророк на жанрот ноар*" во полето на сајберпанкот. Во неговата кариера Гибсон напишал повеќе од 20 раскази и 10 успешно искритикувани романи (од кои еден во соработка), пишувал статии за неколку големи издавачки куќи, и соработувал со уметници, режисери и музичари. Неговата работа имала влијание низ повеќе дисциплини вклучувајќи ги академските кругови, дизајн, филм, литература, музика, сајберкултурата и технологијата.

Наводи
------

1. ↑  Schactman, Noah (2008-05-23). „26 Years After Gibson, Pentagon Defines 'Cyberspace'". *Wired*.

Надворешни врски
----------------

|  |
| --- |
| Повеќе за **Вилијам Гибсон** на збратимените проекти на Википедија |
|
|  | Податотеки на Ризницата ? |
|
|
|  | Мисли на Викицитат ? |
|
|
|  ? | Информации за патување во Википатување ? ? |
|
|

* Матична страница
**Бирач** - историски регион во денешна Босна и Херцеговина, кој ја опфаќа територијата на современите градови и заедници на Република Српска: Милиќи, Власеница, Сребреница, Братунац, Зворник и Шековиќи .

Географија
----------

Од времето на Отоманското Царство како регион Бирач нарекувана е областа на средното Подриње, ограничена од Власеница на запад и Сребреница на исток. Тоа е плато со висина од 600 до 900 метри надморска висина, коe се протега во насока северозапад-југоисток. Највисоки врвови се Сирика (1 071 m), Комиќ (1 032 m) и Лисина (1 262 m). Постојат многу речни долини што течат од југозападниот дел на планината Јавор и се влеваат во реката Јадар. Бирач е познат по својата блага клима и вегетација. Мал дел од земјата се користи за земјоделство - поголемиот дел е под иглолисни и листопадни шуми.

Најголемите населени места се Горњи Залуковик, Врли Крај, Герови, Бачиќи, Вишњица, Нуриќи, Помол, Бечиќ, Горње Врсиње, Доње Врсиње, Заклопача, Загражѓе. Населението главно се занимава со шумарство и сточарство.

Историја
--------

За време на османлиското владеење, оваа област е позната како Бирче. Од крајот на 16 век била кадилак, која се нарекувала Кнежина и Бирче: во неа влегувале градовите Кнежина, Нова Касаба и Власеница. На територијата на кадилакот бил и манастирот Ловница. Од тие времиња останале бројни историски знаменитости, патишта, згради, тврдини и цркви.

За време на Втората светска војна во Бирач имало активни воени дејствија меѓу југословенските партизани на Тито и четниците, a и двете страни, им биле спротивставени на усташите.

Во ноември 1990 година, по слободните избори во Босна и Херцеговина, босанските Срби започнале процес на создавање сопствена автономна држава, и во септември 1991 година во составот на Босна и Херцеговина се појавуваат српските ентитети. На 9 ноември била создадена Српската автономна област Бирач која била затворена на 21 ноември, со одлука на собранието на босанските Срби, и истата го вклучува Бирач во составот на Српска автономна област Рома-Бирач.
На 9 јануари 1992 година босанските Срби го најавуваат формирањето на Република Српска во Босна и Херцеговина, во составот на која влегуваат сите српски автономни области наведени во Босна и Херцеговина од почетокот на 1990-те години. На 12 август 1992 година, државата е преименувана во Република Српска. Територијата на Бирач останува во Република Српска и по завршувањето на граѓанската војна.

Наводи
------

1. ↑
2. 1 2
3. 1 2   ICTY Mico Stanisic indictment
Вилксовата Земја на карта на Антарктикот
**Вилксова Земја** (англ. *Wilkes Land*) е големо копнено подрачје на истокот на Антарктикот, на кое формално право полага Австралија како дел од Австралиска Антарктичката Територија, иако ова е полноважно само до истекот на Антарктичкиот договор. На предната страна областа излегува на јужниот Индиски Океан помеѓу Земјата на Кралицата Марија и Аделината Земја, и се протега од ‘ртот Хордерн (100°31' ИГД) до ‘ртот Пуркоа Па (136°11' ИГД). Подрачјето продолжува како отсечок во должина од 2600 км кон Јужниот Пол, и зафаќа површина од 2.600.000 км², главно замрзнато земјиште. Вилксовата Земја се дели на помали подрачја во облик на помали исечоци што водат до Јужниот Пол:

1. Ноксова Земја: 100°31' ИГД - 109°16' ИГД
2. Бадова Земја: 109°16' ИГД - 115°33' ИГД
3. Сабринина Земја: 115°33' ИГД - 122°05' ИГД
4. земја БАНЗАРЕ: 122°05' ИГД - 130°10' ИГД
5. Клериева Земја: (Вилксов Брег) 130°10' ИГД - 136°11' ИГД

Во поширока смисла, Вилксовата Земја продолжува на исток до ‘ртот Алден (142°02' ИГД), зафаќајќи ја и Аделината Земја, на која полага право Франција.

Име
---

Вилксовата Земја го носи името на американскиот поручник Чарлс Вилкс (подоцна контраадмирал) кој го истражил ова крајбрежје во периодот од 1838 до 1842 г. како дел од Американската истражувачка експедиција. Вилкс ја добил почеста откако го открил континенталниот раб што се протега 2.400 км долж брегот, така приложвајќи цврст доказ дека Антарктикот е континент. Оваа дефиниција го опфаќа подрачјето источно од 142°02' ИГД наречено Земја на Кралот Џорџ, кое Вилкс го забележал, но за кое подоцна се испоставило дека се наоѓа појужно од положбите што ги завел самиот Вилкс.

Наводи
------



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Територијални претензии врз Антарктикот |
| --- |
|  |
| Денешни | 
* Аделина Земја (Фр.)
* Австралиска Антарктичка Територија
	+ Вилкс
	+ Вилхелм II
	+ Ендерби
	+ Кемп
	+ Кралица Марија
	+ Мак. Робертсон
	+ Оутс
	+ Принцеза Елизабета
	+ Џорџ V
* Аргентински Антарктик
* Британска Антарктичка Територија
	+ Кралица Елизабета
* Кралица Мод (Нор.)
* Остров Петар I (Нор.)
* Росова Зависност (НЗ)
* Чилеанска Антарктичка Територија

 |  |
|  |
| Поранешни | 
* Јамато Јукихара (Јап.)
* Нова Швабија (Гер.)

 |
|  |
| Ничии | 
* Земја на Мери Берд

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 242649207
* LCCN: sh92005081
* GND: 4259626-9

 |

 |

Координати: 69°00′S 120°00′E﻿ / ﻿69.000° ЈГШ; 120.000° ИГД﻿ / -69.000; 120.000
Местоположба на Бојдовиот Теснец во Јужните Шетландски Острови.
 Топографска карта на островот Ливингстон, островите Гринич, Роберт, Сноу и Смит.
**Бојдов Теснец** — 40 километри широк теснец што лежи помеѓу островот Сноу и островот Смит во Јужните Шетландски Острови, Антарктик и го поврзува Дрејковиот Премин и Брансфилдовиот Теснец.

Теснецот бил именуван во 1823 година од британска експедиција под Џејмс Ведел за капетанот Дејвид Бојд, Кралска морнарица.

Местоположба
------------

Бојдовиот Теснец се наоѓа на 62°50′S 62°00′W﻿ / ﻿62.833° ЈГШ; 62.000° ЗГД﻿ / -62.833; -62.000. Британско мапирање е направено во 1823 и 1930-1931 година.

Карти
-----

* Chart of South Shetland including Coronation Island, &c. from the exploration of the sloop Dove in the years 1821 and 1822 by George Powell Commander of the same. Scale ca. 1:200000. London: Laurie, 1822.
* South Shetland Islands : Map 3. Scale 1:200000. Cambridge: British Antarctic Survey, 2008.
**Вилма Трајковска** е поранешна Прва Дама на Македонија, сопруга на починатиот претседател на Република Македонија Борис Трајковски и активист во невладиниот сектор.

Животопис
---------

Вилма Трајковска е родена во Колешино, Струмичко. Средното образование го завршила во СУГС „Георги Димитров" во Скопје. Таа е поранешна Прва дама на Република Македонија и сопруга на починатиот претседател на Република Македонија, Борис Трајковски. Работела во Дирекцијата за издавачки работи во НБРМ, каде ја вршела функцијата директор сè додека Дирекцијата не била укината. Таа е и основач на ВИТРА, непрофитна и невладина фондација формирана во Република Македонија во 2001 год. Со цел да ја афирмира жената и нејзината улога за сестран развој на општеството, Трајковска активно учествува на бројни форуми и конференции во Република Македонија и во странство. Била и покровител на Меѓународната конференција „Жените во 21-от век" одржана во 2002 година во Охрид. Трајковска е основач на Меѓународната фондација „Борис Трајковски". Мајка е на две деца.

Наводи
------

1. ↑  „Десетина директори од НБМ сменети од функциите". Утрински Весник. Посетено на 2009-11-20.
2. ↑  „Организатор". ВИТРА. Архивирано од изворникот на 2008-12-06. Посетено на 2009-11-20.

|
|  |
| Претходник**Нада Глигорова** | **Прва дама на Македонија**1999 - 2004 | Наследник**Јасна Црвенковска** |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Први дами на Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Нада Глигорова (1991-1999)
* Вилма Трајковска (1999-2004)
* Јасна Црвенковска (2004-2009)
* Маја Иванова (2009-2019)
* Елизабета Пендаровска (2019-сè уште)

 |

 |
**Гваранските јазици** сочинуваат јазична подгрупа од семејството на туписки јазици. Најпознат претставник од ова јазично смејство е гваранскиот јазик, кој е национален и службен јазик во Парагвај.

Јазици
------

* Гварански дијалекти (гварански јазик): Западноболивиски гварански јазик, источноболивиски гварански јазик, парагвајски гварански јазик, чирипаско-гварански јазик, мбајаско-гварански јазик
* ? каиваски јазик
* ачески јазик
* ? шетаски јазик

Гваранскиот и каиваскиот се слабо разбирливи меѓу себе, додека гваранскиот и аческиот воопшто не се разбирливи. Местоположбата во јазичната група за јазикот шета не е јасна.

Наводи
------

1. ↑  These varieties are all described as part of the Guarani macrolanguage by *Ethnologue* 16

Поврзано
--------

* Гварански јазик
* Гваранска азбука

ɤ *Оваа статија поврзана со американските староседелски јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Виталиј Сергеевич Безруков** е советски и руски глумец и театарски режисер. Тој е роден на 1 јануари 1942 година.

Има настапувано заедно со неговиот син Сергеј Безруков во две ТВ минисерии „ *Бригада"* (2002) и „ *Есенин"* (2005), како и во продукцијата на претставата „*Александар Пушкин"*, на која Виталиј бил режисер во 2002 година во театарот „Јермолова" .

Биографија
----------

Откако го завршил средното образование во градот Горки се запишал во драмското училиште „Свердловск театар". Дипломирал во 1966 година, со одличен успех во Московското уметничко театарско училиште. Како студент на IV година добил голема улога во претставата именувана по театарот Мајаковски „Едип Рекс". Работел во Московскиот уметнички театар, од 1969. Во телевизискиот филм-опера „Ана Онегина" го глумел поетот Сергеј Есенин. Од 1980 година започнал да игра во театарот Сатира.

Надворешни врски
----------------

* Виталиј Безруков на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Бојко Василевски** ( 1921
 во Бањане, Скопско ―  1945

 во Славонска Пожега, Хрватска) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Спомен-плоча од НОБ во Бањани, на која се наоѓа името на Бојко Василевски

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Поради слабите материјални услови немал можност да го продолжи своето образование. Се занимавал со земјоделство. Бојко стапил во 16та македонска ударна бригада на 9 септември, 1944 година. Во составот на Бригадата учествувал во голем број борби против балистите како и во ноќните акции против германските моторизирани колони, кои се повлекувале низ Качаничката Клисура кон Косово. По ослободувањето на Македонија во состав на Бригадата ја продолжил борбата против разбиените балистички банди.

Учествувал и во пробивот на Сремскиот фронт. Во Славонска Пожега, каде наполно била уништена поголема германска и усташка единица, Бојко храбро загинал и бил закопан на својата борбената позиција.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 39–40. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Богоја Ламбев Милески** (1926 во Велмеј, Охридско — октомвци 1944 во Кичево) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Богоја Ламбев Милески е роден во селото Велмеј. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ доброволно стапува во партизанскиот одред Славеј на 23 септември 1943 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада загинува во борбите против балистите кај Кичево, во октомври 1944 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Боденвердер** (̣германски: *Bodenwerder*) — поранешна општинска заедница во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во градот Боденвердер. На 1 јануари 2010 година била споена со поранешната заедница Поле, создавајќи ја новата општинска заедница Боденвердер-Поле.

Локација на општинската заедница во округот Холцминден
Општинската заедница Боденвердер се состоела од следниве општини:

1. Боденвердер
2. Хале
3. Хелен
4. Хајен
5. Кирхбрак
6. Пегешторф

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 236544662
* GND: 4439366-0

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Долна Саксонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 51°58′34″ N; 9°30′50″ E﻿ / ﻿51.976° СГШ; 9.514° ИГД﻿ / 51.976; 9.514
**Биркелсе** ― село во островот Северен Јитланд, регион Северен Јитланд, Данска. Се наоѓа во Општина Јамербугт. Градот речиси пораснал заедно со блиското село Ријо.

Историја
--------

Железничка станица била сместена во Биркелсе помеѓу 1897 и 1969 година. Таа била постојка на железничката пруга Фјеритслев-Нересундби.

Во 2017 година, на поле во Биркелсе биле пронајдени остатоци од борбен авион Месершмит од Втората светска војна.

Наводи
------

1. ↑  BY3: Population 1st January by urban and rural areas, area and population density The Mobile Statbank from Statistics Denmark, посетено на 7 мај 2023
2. ↑  Danskejernbaner.dk "Birkelse Station" Посетено на 7 мај 2023
3. ↑  Vonberg, Judith (8 март 2017). „Boy finds WWII plane with pilot's remains in cockpit". *CNN*. Посетено на 7 мај 2023.

Надворешни врски
----------------

* 

* Биркелсе на Ризницата ?
**Боослужбен јазик** (**литургиски** или **свет јазик**) — јазик кој се користи и негува за верски потреби (особено во богослужбата) од луѓе кои користат друг јазик за секојдневна комуникација.

Концепт
-------

Штом еден јазик стане поврзан со некој религиски обред, следбениците на таа религија го поврзуваат јазикот исклучиво со таа религија. Така, при преводи на свети текстови постои опасност од губење на автентичност при преводот и сеопшта прифатеност на преводот. Често се смета дека богослужбениот јазик има поголема гордост и свеченост одошто јазикот кој активно се зборува. Поради тоа, свештениците при обука за религија која ја следат се обучуваат и го изучуваат богослужбениот јазик и тоа е значаен културолошки елемент. Во минатото, поради можноста на свештениците да пишуваат и читаат некој јазик, тие биле симбол за писменост. Во западниот свет тоа било познавањето на латинскиот, а во православието старословенскиот јазик.

Доста често богослужбениот јазици имаат јазични елементи кои модерните јазици ги немаат, најмногу поради фактот што модерните јазици поминале низ промени во минатото. Богослужбениот јазик може да е жив јазик, мртов јазик или стара форма на некој модерен јазик. Така на пример, македонскиот и црковнословенски јазик се богослужбени јазици во Македонија, додека англискиот јазик со елементи од средновековието се користи во протестантството. Богослужбениот јазик може да биде разбирлив за населението, но и обратно. Ваквиот јазик не мора да потекнува од регионот кајшто се користи.

Богослужбени јазици и вери
--------------------------

Некои примери за богослужбени јазици се:

* црковнословенски јазик — православие
* класичен арапски јазик — ислам
* библиски хебрејски јазик — јудаизам,
* арамејски јазик — рано христијанство,
* сириски јазик, сириските христијани,
* латински јазик — римокатоличката црква,
* гиз — Етиопска православна црква,
* коптски јазик — Коптската православна црква
* класичен ерменски — православие
* коине — Грчка православна црква
* санскрит — хиндуизам,

Наводи
------

1. ↑  Во христијанството се користи и поим **црковен јазик**

Поврзано
--------

* Мртов јазик
* Религија

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на лингвистиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Видови јазици |
| --- |
|  |
| природна класификација | вештачки јазик  •  загрозен јазик  •  знаковен јазик  •  жив јазик  •  изолиран јазик  •  изумрен јазик  •  мртов јазик  •  некласификуван јазик  •  пишан јазик  •  природен јазик  •  устен јазик |  |
|  |
| социолингвистичка класификација | автономен јазик  •  втор јазик  •  историски јазик  •  „лингва франка"  •  богослужбен јазик  •  мајчин јазик  •  малцински јазик  •  мнозински јазик  •  имигрантски јазик  •  креолски јазик  •  литературен јазик  •  мешан јазик  •  национален јазик  •  пиџин  •  полицентричен јазик  •  престижен јазик  •  работен јазик  •  регионален јазик  •  светски јазик  •  службен јазик  •  современ јазик  •  староседелски јазик  •  стандарден јазик  •  странски јазик  •  универзален јазик |

 |
**Гвозно Езеро** или **Драгово Езеро** е вештачко езеро во Општина Калиновик, Република Српска, Босна и Херцеговина. Ова еезеро се наоѓа на планината Трескавица над Гвозно Поле. Езерото е опкружено од планинските врвови Мали Трескац (1969 м), Мали Вратлом (1950 м) и Вратлом (1780 м). Самото езеро е поделено на два дела, големо и мало. Околу езерото има букова шума.

Историја
--------

Гвозно Езеро го добило името по Гвозно Поле. Покрај тоа, името е познато и по алтерантивното име Драгово Езеро, во чест на творецот на езерото Драго Пухал. Езерото е направено во 1996 година.

Екосистем
---------

Бидејќи езерото е богато со водни билки, тоа е сезонско прибежиште на диви патки.

Поврзано
--------

* Република Српска

Наводи
------

* Агенција Републике Српске за воде обласног ријечног слива Саве: Језера у Републици Српској
* Хидрометеоролошки завод Републике Српске: Језера у Републици Српској Архивирано на 17 август 2011 г.
* Туристичка организација Републике Српске: Гвозно језеро
Портрет на Биргит Акесон во Кралската шведска опера, 1950 годинаПортрет на **Биргит Акесон** во Кралската шведска опера, 1950 година
**Биргит Акесон** (шведски: *Anna Ida Birgit Åkesson*;24 март 1908 година - 24 март 2001 година) - шведска танчерка и кореограф.

Биографија
----------

Биргит Акесон е родена во Малме во 1908 година. Нејзините родители биле градежници Нилс Окесон и Ида Окесон.

Биргит студирала танц во 1929-1931 година во Дрезден, во училиштето на Мери Вигман. Ја импресионирала наставничката со нејзиниот танц, а потоа настапувала неколку години со неа. По Германија, Биргит отишла да студира во Париз. Според неа, таа сакала нешто различно во уметноста, сакала да ги разбере и почувствува можностите на нејзиното тело. Во 1934 година, таа создала своја кореографија и настапила со неа во париската Комедија Франсеза. Сепак, вистинското признание и дошло само во 1951 година, кога настапила со соло танци, а еден танц се одржал во целосна тишина без музика. Овој настап предизвикал задоволство во печатот, и Биргит станала една од најсветлите фигури во европскиот танц.

Во 1950 -тите години. Биргит работела со и Карл Блумдал за да создадат претстави во Кралската опера во Стокхолм. Таа главно создадавала балети, вклучувајќи ги и брилијантните танцови сцени во Анијара Блумдал, по мотиви на Хари Мартинсон „Анијара" станала авангарда во експресионистичкиот танц. Во 1967 г. Биргит ја напуштила Кралската опера и патувала многу во потрага по себе и по нови идеи. Потрагата на Биргит за длабоката суштина на танцот во Европа не донело ништо и ја довело во Африка. Тука таа собрала колекција на танци и маски од различни африкански земји.

Биргит работела како кореограф многу години и била еден од најдобрите кореографи во Шведска. Во 1996 г. ја добила наградата „*Stora priset" на* Шведската академија. Во 1999 г. ја добила титулата почесен доктор по филозофија од Универзитетот во Стокхолм.

Покрај танцот, Биргит била љубител на копаничарството и учествувала на голем број изложби. Некои од нејзините дела се чуваат во Гетебуршкиот музеј.

Биргит Окесон починала во 2001 година во Стокхолм. Во 2008 година, нејзината колекција на танцови маски била донирана и претставена на изложба во 2008 година.

Награди
-------

* 1962 година: Медал Карина Ари
* 1980: *Награда Лекерол*
* 1987: Златен медал на Театарската унија
* 1998: Награда на Шведска академија
* 2000: *Награда за весник Сидвенскан*

Наводи
------

1. ↑  „Birgit Åkesson - Uppslagsverk". *Ne.se*. Посетено на 2016-11-21.

Надворешни врски
----------------

* 
* 
* 
*
Вулканот Бару во 2004 година
**Бару**, порано познат под името *Чирики*  (шпански: *Barú*) е вулкан во Панама, највисоката точка на земјата, највисокиот вулкан на југот на Средна Америка.

Основни информации
------------------

Бару се наоѓа во провинцијата Чирики во областа Бугаба во западниот дел на земјата во опсегот Таламанка. На надморска височина од 3474 м, при ведро време, Тихиот Океан и Карипското Море се видливи од врвот.

Станува збор за неактивен вулкан, последната голема ерупција се случила околу 500 години, помала ерупција е позната и околу 1550 година. Во 2006 година имало мал земјотрес, што предизвикал загриженост дека ерупцијата може да се повтори. Ширината на кратерот е околу 6 км.

Популарната туристичка рута *Кетцалес*, долга 12 километри, води до врвот на вулканот. Западно од вулканот се селата Серо Пунт и Вулкан, на исток се наоѓа градот Бокете. Недалеку од Серо Пунт, зачувани се урнатините на антички град, кој бил уништен од ерупција.

Се препорачува да се искачите на вулканот на патот од Бокете, оваа патека е долга 22 километри и бара помала физичка подготовка од патот од 13,5 километри од Камисета.

Повремено на врвовите паѓа снег и температурата се спушта под 0°C.

Галерија
--------

* 
*

Поврзано
--------

* Вулкани од Средна Америка

Наводи
------

1. ↑  Топокарты Генштаба
2. ↑  „Barú". *PeakVisor* (англиски). Посетено на 2022-02-28.
3. ↑  „Фролов Д.Б. Концепция информационного генштаба и государственной информационной политики России". *NB: Международные отношения*. **1** (1): 213–224. 2015-01. doi:10.7256/2306-4226.2015.1.12670. ISSN 2306-4226. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
4. ↑  Volcán Barú: Eruptive History and Volcano-Hazards Assessment
5. ↑  Буке, Панама

Надворешни врски
----------------

* „Вулкан Бару". *Глобална програма за вулканизмот*. Смитсонова установа. (англиски)
* Вулкан во живо
* Peakbagger.com
* Mountainforecast.com
* Виртуелна турнеја на вулканот Бару
**„Враќање"** (српски: *Повратак*) — југословенски филм од 1966 година, во режија на Живоин Павловиќ по сценариото на Владимир Тори Јанковиќ. Главните улоги ги играат: Бата Живоиновиќ, Снежана Лукиќ, Јанез Врховец, Петар Лупа итн.

Синопсис
--------

Ал Капоне (го игра Живоиновиќ) е познат криминалец кој штотуку е пуштен од затвор, каде поминал шест години. Кога се враќа дома, гледа дека неговата куќа е урната, а мајка му умрела додека бил в затвор. Тој е цврсто решен да почне чесен живот, иако веднаш го дочекуваат неговите пријатели кои му предлагаат да им биде водач во криминалните активности. Истовремено, Ајкула, водачот на другата банда го повикува да му се придружи во акцијата која ја подготвува. Сепак, Ал Капоне решително ги одбива двете понуди. Тогаш, Ајкула го повикува на средба, каде неговите луѓе го напаѓаат, но Ал Капоне се одбранува и заедно со сестрата на Ајкула, Гордана (ја игра Лукиќ) успева да побегне од местото. Во меѓувреме, милицијата поставила заседа во околината и, мислејќи дека станува збор за Ајкула, го убива.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Повратак (пристапено на 3.5.2020)
2. ↑  РТС, Повратак (пристапено на 3.5.2020)
**Враќање во иднината** (англиски: *Back to the Future*) — американски филм од 1985 година, во режија на Роберт Земекис, кој е автор и на сценариото, заедно со Боб Гејл. Главните улоги ги толкуваат: Мајкл Ј. Фокс, Кристофер Лојд, Леа Томпсон, Криспин Гловер и Томас Ф. Вилсон. Во 1986 година, филмот ја добил наградата „Оскар" за најдобри ефекти, а вкупно освоил 19 награди и имал 26 номинации за разни награди. Во 2007 година, филмот станал дел од Националниот филмски регистер на САД.

Содржина
--------

Средношколецот Марти Мекфлај (Мајкл Ј. Фокс) случајно се враќа во 1955 година, со помош на временската машина, односно ДеЛореан измислена од неговиот пријател, „откачениот" научник Емет Браун (Кристофер Лојд). Во тоа време, неговите родители не се заедно и Марти мора да им овозможи тие да се запознаат, зашто само на тој начин ќе може повторно да се врати во своето време и да се спаси од исчезнување. Тој најпрвин се запознава со мајка му, Лорејн (Леа Томпсон), која се заљубува во него, но тој прави сè таа да го забележи скромното момче Џорџ Мекфлај (Криспин Гловер), т.е. неговиот иден татко. Проблемот се состои во тоа што насилникот Биф Танен (Томас Ф. Вилсон) има аспирации кон мајката на Марти. Затоа, Марти влегува во серија судири со Биф при што е виновен за уништувањето на неговиот автомобил. Конечно, за време на матурската прослава, Биф ја напаѓа мајка му на Марти, а Џорџ Мекфлај успева да го победи својот страв и да го нокаутира Биф, со што ја здобива нејзината наклонетост. Џорџ потоа танцува со Лорејн и тие таму за првпат се бакнуваат, додека Марти води перформанса со еден бенд на сцена. Марти исто така се има обидувано да го предупреди Емет за неговата идна смрт во 1985, но Емет не сака ни да ги слушне педупредувањата. Марти е принуден да му напише писмо на научникот за да го предупреди за неговата идна смрт. Така, Марти ја исполнува својата мисија и со тешки маки, тој и докторот Браун успеваат да се вратат во иднината. Емет исто така го слушнал предупредувањето на Марти, и кога либанските терористи ќе го нападнаат, тој успева да преживува бидејќи носи панцир. Научникот потоа го носи Марти дома и заминува во иднината. Марти се разбудува следното утро и наоѓа потполно различна семејна средина. Џорџ е успешен автор, Лорејн е среќна и здрава, а и поранешниот насилник Биф сега работи за Џорџ. Марти се соединува и со неговата девојка Џенифер, но тогаш го пресретнува научникот Емет со својот ДеЛореан, кој инсистира тие да дојдаат со него за да решаат еден проблем со нивните идни деца. Марти, Џенифер и научникот Емет потоа заминуваат во иднината.

Улоги
-----

* Мајкл J. Фокс како Марти Мекфлај
* Кристофер Лојд како Емет Браун
* Леа Томпсон како Лорејн Бејнс-Мекфлај
* Криспин Гловер како Џорџ Мекфлај
* Томас Ф. Вилсон како Биф Танен
* Клаудија Велс како Џенифер Паркер
* Џејмс Толкан како Џералд Стрикленд
* Марк Меклур како Дејв Мекфлај
* Венди Џо Спербер како Линда Мекфлај

Наводи
------

1. ↑  IMDB, Back to the Future (1985), Awards (пристапено на 10.5.2017)
2. 1 2  „www. hrt.hr (пристапено на 1.3.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-08-06. Посетено на 2017-09-26.
3. ↑  IMDB, Back to the Future (1985) (пристапено на 10.5.2017)
**Валтер Брак** (германски: *Walter Brack*, Берлин, 20 декември 1880 - Берлин, 19 јули 1919 ) бил германски пливач, победник на два олимписки медала на Летните олимписки игри во 1904 година. Тој бил член на Шарлоттенбург во 1887 година.

На Летните олимписки игри во Сент Луис во 1904 година во Сент Луису учествувал само во две дисциплини - 100 метри назад и 440 метри од градите. Во првата трка тој го освоил првото место со резултат 1: 16.8 и го освоил златниот медал, а во второто го освоил второто место со непознат резултат и освоил сребрен медал.

Наводи
------

1. ↑  „Walter Brack Olympic Results". Архивирано од изворникот на 2011-08-24. Посетено на 2019-05-30.

Надворешни врски
----------------

* Профил и резултати на Валтер Брак на sports-reference.com Архивирано на 17 април 2020 г. (англиски)
* Биографија Валтер Брак (англиски)