recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**IC 403** — галаксија во соѕвездието Стрела, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 403 се споменува и како ESO 399-5, MCG -6-43-13.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 6 јули 1897 година од страна на Луис Свифт.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 403 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 *m*/лм2. IC 403 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 56 м 47,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -37° 19' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 403 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63850.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Стрела (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 403 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Dreyer, J.L.E. New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 403[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 403
* IC 403 — VizieR.
* IC 403 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
Емили Шарлот Рисберг
**Емили Шарлот Рисберг** (10 јуни 1815 година, во Скара - 11 ноември 1890, во Еребру ) била шведска писателка и реформаторски педагог. Таа го основала <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Risbergska\_skolan" rel="mw:ExtLink" title="Risbergska skolan" class="mw-redirect cx-link" data-linkid="9">Risbergska skolan</a> (Рисберг училиште) во Еребру и служела како негов директор во 1863-1878 година. Емили Рисберг се смета за важен член на пионерите во образованието на девојчињата во средината на 19 век во Шведска, која го реформирала образованието на девојчињата со воспоставување на училишта за жени кои нуделе соодветно академско образование за жени, за разлика од плиткото образование на претходните училишта за девојчиња.

Наводи
------

1. ↑  H.L Victorin (28 November 1890). „Emilie Risberg" (PDF). IDUM (48): sid. 613. Посетено на November 1, 2018.
**Џафер Кодра** (2 април 1923, во Дебар ― 2 мај 1995, во Скопје) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ со албанско потекло.

Животопис
---------

Роден е на 2 април 1923 година во Дебар. Во НОВ влегува во 1941 година. Во првата половина на 1943 година станува член на СКМ, а во септември истата година станува секретар на Окружниот комитет на СКМ за Дебар. Од 26 август 1944 до март 1945 година бил политички комесар на Четвртата македонска албанска бригада, а потоа и нејзин заменик политички комесар. Тој е и посебен заменик политички комесар на Дебарскиот младински баталјон. По Втората светска војна минува низ различни политички и државни активности. На 6 јануари 1951 година бил именуван за министер во Социјалистичка Република Македонија. По кавгата на Тито и Сталин, тој бил сменет од функцијата и репресиран.

Наводи
------

1. ↑  „Encyclopaedia Macedonica, 2009". *macedonia.kroraina.com*. Посетено на 2022-03-15.
**Колосек** или **Грами** (грчки: *Γραμμή*) — праисториска и античка населба кај селото Драгоманци, Мегленско, Егејска Македонија. Била населена од неолитот, па сè до доцноримскиот период.

Населбата се наоѓа североисточно од Драгоманци и датира од средниот неолит (5800/5600 – 5400/5300 г. п.н.е.). Им припаѓа на широко растурените населби и куќите се од типот земјанки — јами со големина до 5 × 4,20 м и ѕидови од греди и плитар. Откриени се и две надземни купести куќи, како и два големи рова со должина од 13, ширина од 8 и длабочина од 5,30 м. Меѓу наодите преовладуваат керамиката, камените и коскените орудија — острици, секири, толчници, воденички камења — тегови за разбој и други артефакти, поврзани со ткаењето, како и монистра и гривни.

Во 2012 наоѓалиштето е прогласено за заштитен археолошки споменик.

Наводи
------

1. 1 2  „Αρχαίος οικισμός Αψάλου". Βάση Δεδομпокроителένων για την Ιστορική κληρονομιά της Αλμωπίας - Lhi-Lna. Архивирано од изворникот на 2018-04-29. Посетено на 30 април 2018.
2. ↑  „ΥΑ ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Α1/Φ 17/26707/1328/16-3-2012 - ΦΕΚ 104/ΑΑΠ/3-4-2012". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2023-04-30. Посетено на 30 април 2018.
Кеманиња изложени во Музејот на Македонија
**Ќемане/Ќемене** – македонски народен жичен инструмент кој се изработува од повеќе типови на дрво како: орев, скоруша (вид на дива круша), јавор (клен), круша, ц’рница а за изработување на корпусот додека капакот се изработува од чам и бор. Сите изработувачи кои имавме можност да ги снимиме, за изработување на ќемене претежно употребуваат материјал кој што може да се пронајде во нивното непосредно опкружување.

Приказ на ќеманиња со различни броја на жици: трожично, четирижично и петжично

Големо влијание во изборот на материјал има местото на живеење на каква надморска височина, дали живее на повисоки, планински, или пак на пониски, низински предели што влијае на самата вегетација од која зависи и типот на дрвата кои што оптсојуваат во тие услови. Можеме да кажеме дека изработувачите на некој начин се условени од самата природа која што им го обезбедува репроматеријалот од кој тие ќе ѓи изработуваат инструментите.

За разлика од останатите народни музички инструменти кои воглавно имаат одредена дефинирана и востонавена форма, кај ќеменето формата може да биде мошне варијабилна и со изразена индивидуалност која е карактеристична за самиот изработувач кој на овој начин се идентификува во средината. 

Кеманиња изложени во Музејот на Македонија

Ќемане (виолина) од пченка
--------------------------

**Ќемане** (виолина) од пченка – називот ќемане е повообичаен и пораспространет. Како материјал за изработка на овој инструмент служат страковите од пченка. Стракот се сече на две соседни колена. Растојанието меѓу нив го диктираат колената.

Звукот се произведува со движење на едниот преку другиот страк. При движењето на едниот страк преку другиот, настанува некакво чкртање, цимолечки глас со неодредена височина. Инструментот го користат иска како детска играчка.

Наводи
------

1. ↑  „Славишки Зборник бр. 2 (страна 163 - 164)" (PDF).
**Ана Голејшка Џикова** (р. 1987) — македонска писателка и поетеса.

Творештво
---------

Голејшка Џикова е авторка на стихозбирките „Љубов на улица" (2013), „Напишан дом" (2018) и „Слобода А" (2022), како и на три сликовници за деца. Покрај тоа, објавила песни во американското списание „Мантис" (2017) и во австриското книжевно списание „Литератур унд критик" (2020). Заедно со Ѓоко Здравески е основачка на книжевните читања под наслов „Астални проекции", а исто така е еден од организаторите на „Скопскиот поетски фестивал". Три нејзини раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 368.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 337-340.
**Лана Тарнер** (англиски: *Lana Turner*), (Волас, 8 февруари 1921

 — Лос Анџелес, 29 јуни 1995

) - американска филмска глумица.

Животопис
---------

Во 1958 година, нејзината ќерка Черил Крејн со нож го убила љубовникот на мајка ѝ, познатиот гангстер Џони Стомпаната.

Лана Тарнер починала од рак на грлото, во 1995 година.

Филмска кариера
---------------

По потпишувањето на договорот со „МГМ" во својата шеснаесетта година, Тарнер вниманието на јавноста го привлекла во 1937 година со улога во филмот „*Тие нема да заборават*". Најпрвин, таа играла споредни улоги во филмовите, како што е „Љубовта го пронаоѓа Енди Харди" од 1938 година, но во почетокот на 1940-тите почнала да добива главни улоги: „Џони Игер" (1941), „Зигфилдовата девојка" (1941 година) и „Ќе те пронајдам некаде" (1942). Таа е позната како една од првите холивудски глумици која „вреска" благодарение на нејзината улога во хорор-филмот „Доктор Џекил и господин Хајд" (1941). Нејзината популарност траела во текот на 1950-тите, благодарение на филмовите „Градот на илузијата" (1952) и „Гратчето Пејтон" (1957) кој ѝ обезбедил номинација за најдобра главна улога на Американската филмска академија. Следниот филм на Лана Тарнер бил „Имитација на животот" (1959), кој година се покажал како еден од најголемите успеси во нејзината кариера. Тарнер поголемиот дел од 1970-тите и раните 1980-ти години ги поминала во пензија, работејќи повремено, а својот последен филм го снимила во 1991 година.

Наводи
------

1. ↑  „'Lana' Turner Official Now". *Eugene Register-Guard*. Eugene, Oregon: UP. May 7, 1950. стр. 6D.
2. ↑  Turner, Lana. *Lana,The Lady, the Legend, the Truth*, New York, Eltee Productions, 1982;
3. ↑  HRT, Gradić Peyton, američki film (пристапено на 18.10.2020)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Лана Тарнер" на Ризницата ? |

* Лана Тарнер на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Лана Тарнер на TCM Movie Database
* Лана Тарнер — AllMovie (англиски)
* Lana Turner: Life and Legend Архивирано на 15 јануари 2013 г.
* Advocate.com, interview of Cheryl Crane (November 26, 2008)
* Lana Turner's final interview, 1994 на YouTube
* Лана Тарнер на Find a Grave (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 51804802
* LCCN: n50050081
* ISNI: 0000 0001 1763 1157
* GND: 119306557
* SELIBR: 401126
* SUDOC: 073922609
* BNF: cb125528319 (податоци)
* BIBSYS: 90781987
* NLA: 35158150
* NKC: xx0109842
* BNE: XX1172951
* CiNii: DA1678050X

 |

 |
Александра Далстрем во ноември 2014 годинаАлександра Далстрем во ноември 2014 г.
**Лена Марина Александра Далстрем** (12 февруари 1984 година) е шведска глумица и филмски режисер.

Кариера
-------

Далстрем го добила меѓународното внимание во 1998 година, откако глумела како „Елин" во филмот *Покажи ми љубов*. За ова, таа ја освоила наградата Гулдбаге за најдобра глумица, заедно со Ребека Лилjeберг. И покрај тоа што добила бројни понуди да глуми во други филмови, таа одби, изјавувајќи дека сака да се концентрира на завршување на училиштето.

Кога еднаш ја прашале кога била помлада што сака да биде кога ќе порасне, Далстрем изјавила: „Сериски убиец, или рок -звезда".

Во 2002 година, Далстрем работела како помошник режисер и руски преведувач, заедно со режисерот Лукас Мудисон *, „Покажи ми љубов*", во неговиот филм *„Лилиа 4-секогаш"*.

Во 2007 година Далстрем имала мала улога во холандската сапуница *Добри времиња Лоши времиња* на РТЛ 4. Таа глумела шведска студентка за размена по име Скајлар Нилсон. На 18 април 2008 година, таа се вратила на оваа улога за краток период.

Личен живот
-----------

Далстрем е родена во Јевле, Шведска, а израснала во Стокхолм. Нејзината мајка, Ирина Борисовна, е Русинка, а нејзиниот татко е Швеѓанец. Зборува шведски, руски, германски, француски, англиски и италијански.

Живеела сама во Стокхолм откако завршила средно училиште. Таа продолжила да глуми во театар. По неколкугодишна пауза, Далстрем повторно глуми во филмот Мис на Шведска, за кој добила поволни критики.

Во текот на есента 2004 година, таа била диџеј за најголемото ток-шоу доцна навечер во Шведска, наречено „Доцна ноќ со Лук", за кое првично била интервјуирана во мај 1998 година со Ребека Лилјеберг за нејзината глума во „Покажи ми љубов". На нејзиното деби како диџеј за шоуто, гости биле Р.Е.М и британскиот глумец Пол Бетани.

По завршувањето на студиите, таа живеела во Рим, Италија, пред да се врати во Стокхолм и повторно продолжува со сериозна глумечка кариера. Далстрем моментално е во врска со Јакоб Виклендер. Тие имаат ќерка заедно, Флоренс.

Филмографија
------------

* Вистина или последица (1997)
* Свети Микаил (серијал) (1998)
* Покажи ми љубов (1998)
* Кранес кондитори (театарска претстава) (1999)
* Во кревет со Дедо Мраз, ака Дедо Мраз е татко на сите
* Прекрасен свет (театарска претстава) (2001)
* Ла Карпе (краток филм) (2001)
* Мис Шведска (2004)
* Добри времиња, лоши времиња (ТВ серија во Холандија) (2007, 2008)
* Астро: Урбана басна во магичен Рио Де Жанеиро (2012)
* Блонди (2012)

Надворешни врски
----------------

* Alexandra Dahlström на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* aftonbladet.se, шведска приказна за новиот живот како диџеј
**Мануел Азања** (на шпански: *Manuel Azaña Díaz*; Алкала де Енарес, Покраина Мадрид, 10 јануари 1880 - Монтобан, 3 ноември 1940) — шпански политичар. Бил претседател на шпанската влада во два мандати (1931-1933 и 1936) и последен претседател на Шпанија (1936—1939). За време на неговиот претседателски мандат избила Шпанската граѓанска војна. По пропаста на Втората шпанска република побегнал во Франција, каде и починал. Останал запаметен како прв политичар кој вовел задолжително здравствено осигурување за сите работници и го намалил влијанието на Римокатоличката црква со укинување на црковните училишта и со зголемување на бројот на државните секуларни училишта.

Наводи
------

1. ↑  Social Democracy and Welfare Capitalism: A Century of Income Security Policies by Alexander Hicks
Ана Клеман на Меѓународниот конгрес на жени во 1915 година
**Ана Софија Клеман** (1862–1940) била шведска офицерка за осигурување и феминистка. Запаметена е по својата работа како активист за правата на жените и пацифист, особено во однос на правата на глас. Учествувала на Конференцијата за право на глас за жени во Стокхолм во 1911 година и ја претставувала Шведска на Меѓународната конференција за жени за мир во Хаг во 1915 година .

Наводи
------

1. ↑  „Anna Kleman". Göteborgs universitetsbibliotek. Посетено на 19 January 2019.
2. ↑  Katta. „Anna Kleman – med engagemang i kvinnofrågor och fredsarbete". Kulturlandskapetblekinge. Архивирано од изворникот на 2020-08-07. Посетено на 16 April 2015.
**Вернер Зомбарт** (германски: *Werner Sombart*) - германски економист, историчар социјалист.

Вернер Зомбарт (1863–1941)

Животопис
---------

Творештво
---------

На почетокот, Зомбарт бил социјалист-марксист и до 1909 година бил активен во ширењето на марксистичките и социјалистичките иедеи во Германија. Во овој период, токму поради неговите радикални сфаќања, тој не можел да добие професорско место на германските универзитети. Во 1915 година, Зомбарт ја објавил книгата „Трговци и херои" (*Händler und Helden: patriotische Besinnungen*) во која ја поддржувал „Германската војна" на германската херојска култура против комерцијалната цивилизација на Англија. Притоа, тој изразува огромен презир кон комерцијалниот карактер на англиското население кое ги изгубило сите воинствени инстинкти. Според него, врховен принцип на англискиот морал е настојувањето да се продолжи благосостојбата на поединецот за време на неговиот живот на земјата кој тој го нарекува „најнеславната максима која воопшто била прогласена од комерцијалниот ум". Според Зомбарт, пред 1914 година, сите германски идеали се наоѓале под смртна закана од постојаниот напредок на англиските комерцијални идеи, англискиот комфорт и англиската забава, а англискиот народ станал морално расипан и почнал да ги заразува другите народи. Оттука, Првата светска војна им овозможил на Германците да се потсетат дека се народ на воини, народи чии активности, особено економските активности, им се подредени на воените цели. Зомбарт ја глорификува војната, сметајќи дека нејзиниот третманот како нечовечка и бесмислена е производ на комерцијалните сфаќања. Тој смета дека постои повисок живот од животот на поединецот, а тоа е животот на народот и на државата, така што животот на поединецот треба да му бид еподреден на тој повисок живот. За Зомбарт, војната е израз на херојскиот поглед на животот, а војната против Англија е војна со спротивниот идеал - комерцијалното сфаќање на слободата на поединецот и англискиот комфорт.

Наводи
------

1. ↑  F. A. Hayek, *The Road to Serfdom: Text and Documents (The Definitive Edition)*. Chicago: The University of Chicago Press, 2007, стр. 183.
**Петар Ацев** ( —  1923
 во Горна Џумаја, Пиринска Македонија ) — македонски револуционер и учител.

Животопис
---------

Во 1923 година бил убиен народниот учител и комунист Петар Ацев. Бил обесен од страна на царските автономисти на Тодор Александров и Александар Протогеров кои се ставиле во целосна служба на деветтојунската власт и бугарскиот цар. Бил обесен сред град каде бил обесен и адвокатот Лисичков.

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 337.


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Сара Гранд** (англиски: *Sarah Grand*, 10 јуни 1854 — 12 мај 1943) — ирска феминистичка писателка која била активна од 1873 до 1922. Нејзините дела се воглавно феминистички.

Биографија
----------

Сара Гранд е родена како **Франсис Елизабет Беленден Кларк** во Роузбанк Хаус, Донагади, округ Даун, Ирска, од англиски родители. Нејзин татко бил Едвард Џон Беленден Кларк (1813–1862), а мајка и била Маргарет Бел Шервуд (1813–1874). Кога нејзиниот татко починал, нејзината мајка ги однела заедно со нејзините браќа и сестри во Бридлингтон, Англија, за да бидат во близина на нејзиното семејство, кое живеело во Ризом Гарт кај Холмптон во Јоркшир.

Образованието на Гранд беше многу спорадично, но сепак успеала со упорност да направи кариера за себе како активист и писател, потпирајќи се на нејзините патувања и животни искуства.

Во 1868 година Гранд била испратен во Кралската поморска школа, Твикенхам, но набргу била протерана поради организирање групи кои ги поддржувале протестите на Џозефин Батлер против Законот за заразни болести, кои прогонувале проститутки како заразени жени, како единствена причина за ширење на сексуално преносливи болести.

Потоа, Гранд била испратена на училиште во Кенсингтон, Лондон. Во август 1870 година, на шеснаесетгодишна возраст, се омажила за Дејвид Чемберс Мекфел, кој беше 23 години постар од неа и имале два сина од претходниот брак.

Од 1873 до 1878 година семејството патувало на Далечниот Исток, обезбедувајќи и на Гранд повеќе материјал за нејзината фантастика. Во 1879 година се преселиле во Норич, а во 1881 година во Ворингтон, Ланкашир каде нејзиниот сопруг се пензионирал.

Дела
----

* *Ideala*, 1888
* *The Heavenly Twins*, 1893
* *Our Manifold Nature*, 1894
* *The Beth Book*, 1897
* *Babs the Impossible*,1901
* *Adnam's Orchard*, 1912
* *The Winged Victory*, 1916
* *Variety*, 1922

Наводи
------

1. ↑  [*мртва врска*]
2. ↑  „Sarah Grand". Ulstehistory.co.uk. Архивирано од изворникот на 22 February 2014. Посетено на 18 December 2014.

Надворешни врски
----------------

* Сара Гранд на „The Literary Encyclopedia"
* Дела од Sarah Grand на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Сара Гранд на Семрежниот архив
* Дела од Сара Гранд на LibriVox (аудиокниги во јавна сопственост)
Тора Куле (1890)
**Тора Куле** **Нилсон** (1849–1939) била шведски текстилен уметник, се специјализирала во ткаење. Во 1880 година, заедно со нејзиниот зет, таа отворила училиште за ткаење во Лунд, кое се развило во текстилен малопродажен бизнис со неколку филијали, вклучително и една во Стокхолм. Нејзината работа привлекла значително внимание на Нордиската изложбаво Копенхаген во 1888 година. На Светскиот саем во Париз во 1900 година, таа била наградена со златен медал.

Биографија
----------

Родена на 20 октомври 1849 година на фарма надвор од Лунд, Тора Куле била ќерка на Нилс Нилсон, фармер и сопственик на фабрика, и неговата сопруга Хана Акесдотер. Таа била едно од девет деца. Се школувала во Лунд во училиште кое го раководела госпоѓицата Дарин, каде покрај вообичаените предмети, се предавало и за ракотворби. Во 1973 година се омажила за Ларс Леандер Куле со кого таа имала осум деца, од кои пет го преживеале детството. Тие се населиле на Лундовиот Бредгатан.

Заедно со Силуф Олсон и Бенгта Ескилсон, Куле студиралa ткаење во училиштето „Пријатели на ракотворбите" во Лунд. Во 1879 година, заедно со нејзиниот зет, уметникот Јакоб Куле (кој помогнал во градењето на „Пријатели на ракотворбите") основале нивно ткајачко училиште. Заедно тие развиле свој малопродажен текстилен бизнис со продавница во Лунд, продавајќи изработки произведени од оние кои тренирале во училиштето. Тие исто така се разграниле на различни локации, вклучително и продавница во Стокхолм.

Куле ги развивала своите вештини со текот на годините, извлекувајќи корист од интересот на нејзиниот зет за обновување на местото на цветните дизајни во шведските ткаенини. Тие цртале на текстилни дизајни кои преживеале во домовите на локалните селани, но генерално биле непознати. Таа успеала да собере околу илјада различни текстилни модели кои биле користени како основа за нивниот бизнис.

Тора Куле станала широко позната како резултат на нејзините придонеси на меѓународни изложби. Покрај изложбите во Шведска, таа учествувала на Нордиската изложба во Копенхаген во 1888 година и на Светскиот саем во Париз во 1900 година, каде што освоила златен медал.

Тора Куле починала на 12 октомври 1939 година во Лунд и е погребана во Нора Киркогарден во градот.

Наводи
------

1. ↑  Calagos, Birgitta (29 October 2020). „Thora Kulle" (Swedish). Svenskt kvinnobiografiskt lexikon. Посетено на 16 November 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  Benzon, Karl (13 June 1890). „Idun 1890-24" (Swedish). Idun. Посетено на 16 November 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Kulle, Nils Jacob" (Norwegian). Nordisk familjebok. 1911. Посетено на 16 November 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Никола Иванов Генадиев** (1 декември 1868

 во Битола, Македонија — 30 октомври 1923

 Софија, Бугарија ) — бугароман од македонско потекло, бугарски новинар и политичар.

Животопис
---------

После Септемвриското востание од 1923 година биле ликвидирани многу приврзаници на востаничкото движење. Во Министерството за војна на Бугарија, на состанок на кој присуствувале претставници на Тодор Александров и Александар Протогеров, по предлог на Иван В’лков, било решено да го убијат министерот Никола Генадиев, бидејќи во него гледале опасност дека може да го поведе народот и да ги симне од власт деветтојунците.

Се смета дека извршители на убиството биле Димитар Ѓузданов и Радев.

Наводи
------

1. 1 2 3  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 337.



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Видкун Квислинг во 1919 година.
**Видкун Абрахам Лауриц Јонсон Квислинг** (Фиресдал 18 јули 1887 — Осло 24 октомври 1945), норвешки политичар и државник.

Видкун Квислинг е роден во 1887 година во местото Фиресдал. Својата воена кариера ја започнал многу рано, на 18 години. Воена воздухопловна школа посетувал од 1905 до 1908 година и бил најдобар во својата класа. Во 1917 година бил унапреден во чин капетан. Во периодот 1922 до 1925 година година учествувал во хуманитерни мисии во Советскиот Сојуз и Ерменија, а подоцна бил службеник во норвешката амбасада во Москва. По враќањето во Норвешка влегол во политиката како страствен антикомунист. Бил министер за одбрана (1931—1933), а подоцна формирал и своја партија Народен сојуз. Таа била минорна политичка партија со мал број на следбеници. Народниот сојуз, како политички сродна партија, била помагана од германските нацисти. Квислинг подоцна ќе им се оддолжи при инвазијата на Норвешка бидејќи неговата партија ќе биде петта колона при нападот на Германија на Норвешка.

Со почетокот на Втората светска војна Квислинг одржал бројни состаноци со Хитлер и неговите соработници како би ги уверил во нужноста од освојување на Норвешка. Во април 1940 Германија извршила инвазија на Норвешка, а веќе во мај Норвешка капитулирала. На 9 априла 1940 кралското семејство и членовите на парламентот биле присилени да го напуштат главниот град на Норвешка и се повлекле во местото Елверум. Квислинг по неколку саати од германската инвазија се прогласил за премиер, а Народниот сојуз за единствена легална политичка партија.

До 1942 година Германците официјално не го признавале Квислинг за премиер, сè додека тоа не го направи норвешкиот крал Хокон VII, но бидејќи тој упорно одбивал да го направи тоа, Германија таа година ја признала владата на Квислинг. За возврат Квислинг се трудел во норвешкото општество да всади нацистички принципи и пракса, и исто така организирал прогони на Евреите. Покрај тоа спроведувал и терористички методи против оние кои искажувале лојалност спрема кралот и легално избраната влада, а кои после инвазијата престојувале во Лондон. По завршувањето на Втората светска војна Видкун Квислинг бил фатен и осуден на смрт со стрелање. Смртната казна била извршена на 24 октомври 1945 година. Квислинговото име станало синоним за предавство и соработка со непријателот ширум светот, не само во Норвешка.
*Јужна зора (книга)* title page
 ***Јужна зора (книга)***  беше „првата книга некогаш напишана, отпечатена, илустрирана и посветена на Антарктикот".

Библиографски детали
--------------------

„Јужна зора (книга)" е напишана за време на британската империјална антарктичка експедиција или Експедиција на Нимрод (1908–09) предводена од Ернест Шеклтон. Целосно посветена од членовите на експедицијата, книгата беше уредена од Шеклтон, илустрирана со литографи и офорт од Џорџ Марстон, отпечатени од Ернест Џојс и Френк Вајлд, и подврзана од Бернард Деј. Печатењето на „Јужна зора" беше една од културните активности кои Шеклтон и ги охрабруваше додека тимот на експедицијата презимуваше во Кејп Ројдс на Островот Рос во Звукот Мекмердо, за да се осигура дека „сеништето познато како „поларна еннуи" никогаш не се појавило".

Известувањето за авторски права од *Јужна зора* го забележува неговото потекло.
Бидејќи примероците на *Јужна зора* биле безбројни, не е јасно колку точно се испечатени; се верува дека се создадени сто копии, од кои помалку од седумдесет се пријавени. Копии на книгата често се идентификуваат со оригиналните матрици на внатрешната страна на кориците, кои беа направени од штици од дрвени кутии за снабдување.На пример, копијата на Националната библиотека на Австралија е позната како „Путер 267'. Шеклтон можеби првично имал намера да продаде копии од книгата при неговото враќање од Антарктикот, но наместо тоа сите биле дистрибуирани меѓу членовите на експедицијата и дадени на други „пријатели и добродетели на експедицијата".

Делови
------

Книгата е поделена на 10 дела, од кои секоја е напишана од членовите на екипажот. Деловите се како што следува.

* Искачувањето на Планината Еребус Предлошка:Емдаш Т. В. Еџворт Дејвид.
* Среднозимска ноќ Предлошка:Емдаш Никој (Е. Х. Шеклтон)
* Испитувања на Messman — A Messman
* Пони часовник — Кит (Џорџ Марстон)
* Врска кон југ — Јазична ливче
* Интервју со Императорот Предлошка:Емдаш А. Ф.М.
* Ерубус Предлошка:Емдаш Никој (Е. Х. Шеклтон)
* Антички ракопис — Шелбек (Френк Вајлд)
* Живот под тешкотии — Џејмс Мареј
* Батибија Предлошка:Емдаш Даглас Мосон

Наводи
------

1. ↑  Aurora Australis Hardcove

Надворешни врски
----------------

* Shackleton, E. (1986). *Aurora Australis*. Paradigm Press. ISBN 978-0-948285-07-3
* Shacklteon, E. (1999). *The Heart of the Antarctic: Being the Story of the British Antarctic Expedition, 1907-1909*. Carroll & Graf. ISBN 0-7867-0684-8
* Freemantle, James (2019). *An Albion in the Antarctic.* St James Park Press
* Scanned copy at Archive.org
* Article and image by The National Maritime Museum, Greenwich
* Article and cover image at the State Library of South Australia
* *Aurora Australis* online using the Turning the Pages software (requires Shockwave plugin)
* *Aurora Australis* scanned by eBooks@Adelaide and rendered into HTML
Рут Хиларп
**Рут Гунхилд Хиларп** (21 февруари 1914 — 11 ноември 2003 година) — шведски поет и романописец. Таа е запаметена по нејзината модернистичка поезија, прикажувајќи ги тешкотиите за постигнување сексуални врски во машкиот свет.

Животопис
---------

Во 1946 година, Хиларп го објавила своето прво дело, модернистичката збирка песни *Solens bruun*, проследена со *Dina händers ekon* (1948) и *Båge av väntan* (1950), сето тоа прикажувајќи ги тешкотиите на сексуалните односи во општеството во кое доминира мажот. Продолжила да пишува прозни дела на истата тема: *Blodförmörkelse*(1951), *Sindhia* (1954), *En eld är havet* (1956) и *Kustlinje* (1963).

Наводи
------

1. ↑  „Hillarp, Rut G in Vem är det". Svensk biografisk handbok. 1993. стр. 484accessdate=21 January 2015.
2. ↑  Brigitta Holm. „Hillarp, Rut Gunhild". The History of Nordic Women's Literature. Посетено на 21 January 2015.
Island in AntarcticaПредлошка:SHORTDESC:Island in Antarctica

**Кизер** е остров покриен со мраз околу 30 kiloметарs (15 nmi) - 20 kiloметарs (10 nmi) југозападно од Островот Кроненвет на западниот крај на Ледениот гребен Сулцбергер кај Брегот на Сандерс, Земјата Мари Бирд, Антарктик. Тој беше мапиран од истражувањата на Геолошкиот институт на САД (USGS) и од U.S. Морнарица воздушни фотографии (1959–65), и беше именуван за поручник T.L. Kizer, У.С. Морнарица, пилот на хеликоптер на USS *Glacier* (AGB-4) кој го видел островот од воздух на 26 јануари 1962 година..

Исто така
---------

* List of antarctic and sub-antarctic islands

Наводи
------

1. ↑  Map - Kizer Island
**Броснахан** (англиски: *Brosnahan Island*) — остров долг 2 км, кој се издига над западниот дел на Росовиот Леден Гребен 20 км североисточно од Кејп Мареј. Тој беше мапиран од Геолошкиот институт на Соединетите Американски Држави од телурометарски истражувања и фотографии од воздух на морнарицата, 1959–63 година, и именуван од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот за командантот Џејмс Џ. Броснахан, САД Морнарица, командант на зимската забава Станица МекМурдо, 1961 година.
Островот долг 1 милји, кој се издига над западниот дел на ледениот гребен Рос 11 милји северно од Кејп Мареј. Мапирано од USGS од телурометарски истражувања и фотографии од воздух на морнарицата, 1959-63. Именуван од US-ACAN за Cdr. Џејмс Ј. Броснахан, УСН, командант на зимската забава на станицата Мекмердо, 1961 година.

Поврзано
--------

* Список на антарктички и подантарктички острови

Наводи
------

1. ↑  Brosnahan Island

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Броснахан (остров)" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)
**Берфејс** (78°50′S 161°40′E﻿ / ﻿78.833° ЈГШ; 161.667° ИГД﻿ / -78.833; 161.667Координати: 78°50′S 161°40′E﻿ / ﻿78.833° ЈГШ; 161.667° ИГД﻿ / -78.833; 161.667) е голем, чист карпест дел без снег, висок 940 метарs (3,080 ст), издигнат над Ледникот Скелтон, помеѓу Ледникот Ант Хил и Ледникот Мејсон во Антарктик .

Бил истражуван и дадено ова описно име во 1957 година од страна на Нов Зеланд партијата на Комонвелт транс-антарктичка експедиција, 1956–58.

Наводи
------

1. ↑  Bareface Bluff

* *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Берфејс (стрмнина)" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)
Јован Хаџи-Васиљевић во 1899
**Јован Хаџи-Васиљевиќ** (Врање, 18 октомври 1866 — Белград, 29 март 1948) бил српски историчар, етнограф и книжевник.

Биографија
----------

Основна школа завршил во Врање, гимназија во Врање и Ниш, а Велика школа (историско-филолошки одсек) во Белград. Докторат од областа на филозофијата положил во Виена во 1898 година. Како чиновник на Министарството за надворешни работи бил во служба од 1898 до 1904 во Битола, Скопје и Белград.

Државната служба ја напуштил во 1904. Од тогаш па до 1940 година бил секретар на Друштвото Свети Сава. Цело време работел на националното просветлување на Србите во Турција. Бил учесник во Балканските војни и Првата светска војна.

Јован Хаџи-Васиљевиќ напишал голем број на трудови од областа на историјата, географијата и етнологијата. Вредноста на неговите дела е во тоа што се засновани на теренски истражувања, а посебно на просторот на Стара Србија и Македонија. Бил уредник на списанието *Браство*, билтен на Друштвото Свети Сава.

Дела
----

Најзначајни дела на Јован Хаџи-Васиљевиќ се:

* Прилеп и његова околина, Београд, 1902;
* Јужна Стара Србија, историјска, етнографска и политичка истраживања I–II, Београд, 1909, 1913;
* Бугарска зверства у Врању и околини 1915-1918 , Нови Сад, 1922;
* Четничка акција у Старој Србији и Маћедонији, Београд, 1928;
* Хаџи-Васиљевић, Јован (1930). *Скопље и његова околина: Историска, етнографска и културно политичка излагања*. Београд: Штампарија Свети Сава.CS1-одржување: ref=harv (link)
* Аутобиографија, Врање, б. г.
**Фрига Карлберг** (10 август 1851 година - 3 октомври 1925 година), била шведска писателка, социјална работничка, феминистка и поборник за изборно право на жените. Била член на централниот комитет на Националната асоцијација за право на глас на жените 1903-1921 и претседател на Гетеборг огранокот на шведското општество за право на глас на жените во 1902-1921.

Фрига Карлберг и други кои демонстрирале за изборно право на жени во Гетеборг, јуни 1918 година.

Наводи
------

1. ↑  
„Frigga Carlberg". *portrattarkiv.se*. Посетено на May 1, 2020.
2. ↑  „Anna Fredrika (Frigga) Carlberg". *Svenskt kvinnobiografiskt lexikon*. Посетено на 26 June 2019.
Лист со карта што го прикажува островот Деверал
 **Островот Деверал**  (81°28′S 161°54′E﻿ / ﻿81.467° ЈГШ; 161.900° ИГД﻿ / -81.467; 161.900Координати: 81°28′S 161°54′E﻿ / ﻿81.467° ЈГШ; 161.900° ИГД﻿ / -81.467; 161.900) е мал остров покриен со мраз, кој се издига над Ледениот полицата Рос североисточно од Заливот Бомонт.

Именуван е од Експедиција на Антарктикот Геолошко истражување на Нов Зеланд (1960–61) за Вилијам Х. Деверал, радио оператор во Scott Base, 1961 година.

Се смета дека е најјужниот остров во светот.

Белешки од истражувачите:Ноќе и ден претежно облачно. Не може да се очекува речиси никакво сонце. Предвидени се температури и до -27 °C. Во текот на ноќта и во првите часови од денот дува слаб ветер (7 до 12 km/h). Среда попладне е забележлив слаб воздух (1 до 7 km/h). Можни се до 9 km/h. Дува ветер од југозападен правец. Временската прогноза за островот Деверал за среда најверојатно ќе биде точна.

Поврзано
--------

* Список на антарктички и подантарктички острови

Наводи
------

1. ↑  Deverall Island
Фердинанд Боберг (1903)
*Сондрумсурнан* во Халмштад
**Густаф Фердинанд Боберг** (11 април 1860 - 7 мај 1946) бил шведски архитект.

Биографија
----------

Боберг е роден во Фалун. Тој станал еден од најпродуктивните и најистакнатите архитекти на Стокхолм околу крајот на 20 век. Меѓу неговите најпознати дела е електрична фабрика во Бјорнс Тродгард во Стокхолм, инспирирана од блискоисточната архитектура. Зградата била преобразена во доцните деведесетти години и сега е Стокхолмска џамија. Тој, исто така, ја дизајнирал „ Нордиска компанија", најистакната стоковна куќа во Стокхолм и Розенбад, во која денес се наоѓа и канцеларијата на шведската влада.

По пензионирањето како архитект во 1915 година, Боберг и неговата сопруга Ана патувале низ Шведска со цел да го зачуваат културното наследство преку книга со цртежи. Направени се над 3.000 скици и околу 1.000 цртежи се објавени во „Шведски слики".

Боберг починал во Стокхолм, на возраст од 86 години.

Познати дела
------------

(По хронолошки редослед)

* Стоковна куќа Нордиска Компанија во СтокхолмСтоковна куќа Нордиска Компанија во Стокхолм
* Оахил: Италијанска амбасада во СтокхолмОахил: Италијанска амбасада во Стокхолм
* Зградата на Централна пошта во МалмеЗградата на Централна пошта во Малме
* Зграда во Стокхолм, скицирана од Фердинанд Боберг во 1917 годинаЗграда во Стокхолм, скицирана од Фердинанд Боберг во 1917 година

Наводи
------

1. ↑  „Ferdinand Boberg - Uppslagsverk - NE.se". *www.ne.se* (шведски). Посетено на 2017-12-13.
2. ↑  Ferdinand Boberg - Architect *mit.edu*. Retrieved: December 1, 2013.
3. ↑  Ferdinand Boberg *answers.com*. Retrieved: December 1, 2013.
4. ↑  „Ferdinand Boberg: Svenska bilder". *digitaltmuseum.se* (англиски). Посетено на 2017-12-13.
**Окањска Бара** или **Окањско Езеро** — солено езеро во Србија во АП Војводина. Се наоѓа во средиштето на Банат, веднаш до населбата Елемир, на територијата на градот Зрењанин. Во близина на езерото тече реката Тиса. Должината на водната површина е околу 4,5 км, ширината е 500 м, а површината е 200 хектари.

Тоа е едно од најважните солени езера во Европа, со зачувани растителни видови и животински свет .

Загрозено е од развојот на земјоделството и зголемената употреба на хемиски средства, оставањето отпад, сообраќајот и разгранетата каналска мрежа .

Езерото, заедно со околината и помалите езерца, е дел од Специјалниот природен резерват Окањска Бара.

Поврзано
--------

* Список на езера во Србија

Наводи
------

1. ↑  Цицониа бр. 8: Колоније чапљи и корморана у Србији 1998 - К90СВ Окањ, Шандор Лукач, Тибор Терновац, Приступљено 15. 1. 2013.
Ема Брум во август 2014 година
**Ема Марија Изабел Броме** (13 јуни 1985 година) е шведска глумица. Таа е најпозната по нејзината главна улога како Аса во серијата SVT од 2020 година Sommaren 85.

Студирала на Академијата за драмски уметности во Стокхолм помеѓу 2009 и 2012 година и оттогаш работи во Драматен.

Наводи
------

1. ↑  Radio, Sveriges. „Pajigt och puttrigt i "Sommaren 85" - Kulturnytt i P4". *sverigesradio.se*. Посетено на 3 November 2020.
2. ↑  Emma Broomé fick en snabbkurs i både 1980-talet och västgötska Göteborgs Posten Retrieved 3 November 2020
3. ↑  Andersson, Jan (11 September 2020). „Kastades 35 år bakåt i tiden – hamnade i Västergötland". *Göteborgs Posten*. Посетено на 3 November 2020.

Надворешни врски
----------------

* 

* Ема Бруме на Ризницата ?
**Виторио Емануел Орландо** (19 мај 1860 - 1 декември 1952) бил италијански дипломат и политичар.

Орландо служел на различни позиции на владата на Антонија Саландре и Паола Базелија. После катострофалната војна во Италија во местото Капорето на 25 октомври 1919 година, која је доведила до паѓање на Боселијева влада, Орландо станал премиер и на таа позиција бил до крајот на војната.
Во исто време бил и водач на Италијанската делегација на париска мировна конференција во 1919 година. Орландо имал слабо познавање на англискиот јазик, и слаба политичка позиција во Италија. Орландо поднел оставка на 22 јуни 1919 година, после неуспехот со мировниот договор во Риека. Орландо исто така одиграл мала воена улога во првата светска војна.

Тој починал во Рим на 28 април 1945 година.

*La riforma elettorale*, 1883

Наводи
------

1. ↑  „Vittorio Orlando prime minister of Italy". *Britannica*. Посетено на 1. 2. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)(англиски)
2. ↑  „Vittorio Emanuele Orlando". *British Museum*. Посетено на 1. 2. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)(англиски)
3. ↑  (италијански) Vittorio Emanuele Orlando, Incarichi di governo, Parlamento italiano (Accessed May 8, 2016)
4. ↑  „Orlando, Vittorio Emanuele". *International Encyclopedia*. Посетено на 1. 2. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)(англиски)
5. ↑  „Vittorio Emanuele Orlando". *Oxford Reference*. Посетено на 1. 2. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)(англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 9914155
* LCCN: n80145578
* ISNI: 0000 0000 8076 3112
* GND: 117146099
* SUDOC: 031878180
* BNF: cb123010784 (податоци)
* BIBSYS: 3035392
* NLA: 36089563
* NKC: mub2016925138
* BNE: XX1454590
* CiNii: DA01959586

 |

 |
Митос пиво
**Митос** (грчки: *Μύθος*, буквално: *мит*) — грчко пиво создадено во 1997 година, а од 2015 година произведено од Олимписката пиварница, подружница на групацијата Карлсберг.

Историја
--------

Во 1992 година, Групацијата Бутари ја купила компанијата *Хенингер Хелас.*, локалниот грчки дистрибутер на германското пиво *Хенингер*, основана во 1968 година, а во 1994 година била преименувана во *Пиварница Северна Грција*, како дел од стратегијата да се претвори во оригинално домашна грчка компанија за пиво. Ова било постигнато со воведувањето на пивото Митос во 1997 година, а во 2001 година компанијата се преименувала во *Пиварница Митос*, бидејќи Митос станал нејзин примарен производ. Во 2004 година *Шкотска и Њукасл* станале мнозински акционери. Од 2008 година е подружница на Групацијата Карлсберг, која конечно, во 2015 година, ја реформирала Олимписката пиварница по спојувањето на Митос и Пивара Олимпик, која веќе ја поседувала.

Производи
---------

Митос е светло лагер пиво, претставено во 1997 година. Достапно е и во шишиња и лименки од 330 мл и 500 мл. Содржината на алкохол во Грција е 5%. Митос произведува и *Митос Ајс* (филтрирано и разладено пиво) во шишиња од 330 мл и *Митос Радлер* (со лимон) во шишиња и лименки од 330 мл. Во 2007 година *Митос Црвено* бил претставен во шишиња од 330 мл и 500 мл, но оттогаш е прекинат.

Наводи
------

1. ↑  Newsroom (2015-04-29). „Mythos-Olympic merger completed, says Carlsberg | eKathimerini.com". *www.ekathimerini.com* (English). Посетено на 2023-07-29.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
Црквата во селото посветена на „Св. апостоли Петар и Павле"
**Витежево** — село во општина Жабари, Србија.

Историја
--------

За првпат се споменува во натписи од XV век во Браничевскиот субашук во 1467 година. Според легендата, деспотот Стефан Лазаревиќ имал свои штали во овој крај и подготвувал војници (витези) за борба против Турците, па дел од селото денес е познато како Коњушица. Името на селото првобитно било Витезово за подоцна низ вековите да се промени во Витежево. Пред Втората светска војна, основното училиште, основано во 1895 година, го добило името Стефан Високи. Според пописот во 1863 година, селото имало 142 куќи и 797 жители. Во 2002 година селото имало 863 жители. На последниот пописот во 2011 година, селото имало 721 жител.

Наводи
------

1. ↑  Popis stanovništva, domaćinstava i Stanova 2002. Knjiga 1: Nacionalna ili etnička pripadnost po naseljima. Republika Srbija, Republički zavod za statistiku Beograd 2003. ISBN 86-84433-00-9

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Лудвик Куба во 1890-те.
**Лудвик Куба** фолклорист, музиколог и сликар. Голема страст и животна определба му била да патува по словенските земји и да ги бележи и проучува нивните народни песни и инструменти. Неговото капитално дело е „Slovanstvo ve svych zpevech" во 15 тома. За Македонија особено е значајна неговата собирачка дејност објавена во ⅩⅣ том „Pisne Makedonske" (1929). Тој е првиот етномузиколог што во своите анализи на македонската народна песна јасно укажал на влијанијата на ориенталната и западноевропската струја. Своето одушевување од македонската песна го изразил и со познатата реченица: „Таа е прекрасен мозаик од многу ефектен мермер."
Хана Хелквист на 15 август 2008 година
По стажирањето во *Arbetsmarknadsstyrelsen* ( *АМС* ) („Агенција за пазар на труд") Хелквист започнала да работи како новинар во *Карлстадс-Тиднинген* кога имала 19 години, а потоа работела во *ТВ4 Вермланд*, *Гетеборгс-Постен*, *Резиме* и *Дагенс Нихетер.* *DN* ). На DN таа била позната по нејзините каутерии во *Namn & Nytt,* а подоцна и по нејзините хроники во *På Stan* и по нејзините интервјуа во *DN Söndag*. Од јануари 2009 година таа е домаќин на *Morgonpasset* на Sveriges Radio P3. Во 2009 година таа била домаќин на *Sommar* во Sveriges Radio P1 .

Во пролетта 2011 година, нејзината ТВ-програма *Jakten på lyckan* била емитувана на телевизијата Sveriges. Претходно Hellquist студирала родови студии на Универзитетот во Гетеборг. Како автор Хелквист има напишано повеќе книги, меѓу кои и *Карлштад Зоологиска* (2009) која е за нејзиниот татко и за времето кога растела во Карлштад .

Наводи
------

 

1. ↑  „Hanna Hellquist jagar lyckan i tv-program". *DN.SE*. 11 January 2011.
2. ↑  „LIBRIS - sökning: förf:(Hellquist, Hanna, 1980-)". *libris.kb.se*.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб страна
* Хана Хелквист на веб-страницата на Albert Bonniers förlag Архивирано на 2 ноември 2012 г.
**Емин Дураку** (Ѓаковица, 1917 – 1942) – револуционер и учесник во НОВ, народен херој на Југославија.

Животопис
---------

Емин Дураку е роден во Ѓаковица во 1917 година, и како дете емигрира во Албанија. Во работничкото и комунистичкото движење стапил во 1935 година, а од 1936 година станал член на Скадарската комунистичка група. Во тој период, Емин Дураку бил затворен и осуден на три години робија. По италијанската окупација на Албанија, тој продолжил со својата антифашистичка активност, како организатор на демонстрации во Скадар, поради што бил интерниран.

Во есента 1941 година, Дураку бил пуштен од логорот, а во есента 1942 година, се вратил во родната Ѓаковица, каде станал член на КПЈ. Набргу станал и член на Бирото на Обласниот комитет на КПЈ за Косово, и учествувал во организирање на отпорот.

Во ноември 1942 година, кај селото Старо Грацко – Липљан, во борба со карабињерите Емин Дураку бил тешко ранет, и набргу потоа починал. Прогласен е за народен херој на Југославија.

Во негова чест, основното училиште во селото Буковиќ, Скопско, го носи неговото име.

Поврзано
--------

* НОБ

Наводи
------

1. ↑  Крсто Здравковски: „Да не се заборави", Архив на Скопје, 1982, стр. 152
**Англиски парк** (ерменски: Անգլիական այգի, Angliakan aygi) е јавен парк во Ереван, Ерменија, кој се наоѓа на улица „Италија". Паркот зафаќа површина од околу 5,5 хектари во централниот дел на областа, Кентрон, јужно од плоштадот „Република".

Историја
--------

Англискиот парк е еден од најстарите паркови во градот Ереван, и датира од 1860 година. Тој често бил реконструиран до почетокот наПрвата светска војна, а најголемо реновирање претрпел во 1910 година. Во текот на 1920-те години, во Англискиот парк се одржал првиот фудбалски натпревар во современата историја на Ерменија, на кој играле тимовите на Ереван и Александропол. За време на советската ера, паркот бил именуван во чест на 26 комесари од Баку, но ерменската влада по независноста го вратила првобитното име на паркот.

Државниот академски театар Сандукјан, француската амбасада во Ерменија, италијанската амбасада во Ерменија и хотелот „Бест Вестерн Конгрес" се само некои од градбите кои се наоѓаат покрај овој паркот.

Во 1976 година, во паркот бил подигнат споменик на Пепо, измислен лик кој го создал ерменскиот писател Габриел Сандукијан. Покрај овој споменик, централната фонтана претставува уште едно популарно место во паркот и е привлечно место за свадбени фотографии.

Галерија
--------

* Поглед од паркотПоглед од паркот
* Централната фонтанаЦентралната фонтана
* Споменик во паркотСпоменик во паркот
* Споменик на Пепо, фиктивен карактер создаден од Габријел СандукијанСпоменик на Пепо, фиктивен карактер создаден од Габријел Сандукијан
* Клупа во паркотКлупа во паркот

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Англиски парк (Ереван)" на Ризницата ? |

Наводи
------

1. ↑  Паркови во Ереван
2. ↑  „Armenian Encyclopaedia: Football". Архивирано од изворникот на 2018-05-17. Посетено на 2018-06-15.
3. ↑  „Yerevan:English park". Посетено на 15 јуни 2018.