recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Комисијата за човекови права на Обединетите нации** (UNCHR) била функционална комисија во рамките на целокупната рамка на Обединетите нации од 1946 година, сè додека не била заменета со Советот за човекови права на Обединетите нации во 2006 година. Таа била подружница на Економско-социјалниот совет на ООН (ECOSOC) и исто така била помагана во својата работа од Кабинетот на Високиот комесар за човекови права на Обединетите нации (UNOHCHR). Комисијата била главниот механизам на ООН и меѓународен форум кој се занимавал со промоција и заштита на човековите права.

На 15 март 2006 година, Генералното собрание на ООН гласало со убедливо мнозинство да се замени Комисијата со Советот за човекови права на ООН.

Историја
--------

 Елеонор Рузвелт во Обединетите нации на состанокот на Комисијата за човекови права одржан на Лејк Суксес во Њујорк во 1947 година.
Комисијата била основана во 1946 година од Економско-социјалниот совет на ООН и била една од првите две „функционални комисии" формирани во рамките на раната структура на ООН (другата е Комисијата за положбата на жената ). Таа била тело создадено под условите на Повелбата на Обединетите нации (конкретно, според *член 68*) на која сите земји членки на ООН се потписнички.

Таа за првпат се состанала во јануари 1947 година и формирала комитет за составување на Универзалната декларација за човекови права, што била усвоена од Обединетите нации на 10 декември 1948 година.

Телото поминало низ две различни фази. Од 1947 до 1967 година, тоа се концентрирало на промовирање на човековите права и помагање на државите во елаборирање договори, но не и на истражување или осудување прекршители на човекови права. Тоа бил период на строго почитување на принципот на суверенитет.

Во 1967 година, Комисијата го усвоила интервенционизмот како своја политика на работење. Новата политика значела дека Комисијата исто така истражувала и давала извештаи за прекршоци на човекови права.

Комисијата го одржала својот последен состанок во Женева на 27 март 2006 година и била заменета од Советот за човекови права на Обединетите нации во истата година.

Мандат
------

Комисијата за човекови права имала за цел да испитува, следи и јавно да известува за состојбите на човековите права во одредени земји или територии, како и за значајните прекршоци на човекови права ширум светот.

Наводи
------

1. ↑  „UN creates new human rights body". BBC. 15 март 2006.
2. ↑  „Brief historic overview of the Commission". *United Nations Human Rights Council*. Посетено на 7 февруари 2020.
3. ↑  „Administrative Committee on Coordination (ACC)" (PDF). Administrative Committee on Coordination (ACC). Архивирано од изворникот (PDF) на 19 февруари 2014.
**Кристијан Ансгар Велп** (2 јануари 1964 - 1 март 2015) бил германски професионален кошаркар. Тој бил 213 сантиметри висок и 111 килограми тежок. Тој играл три сезони во НБА. Велп бил МВП на Евробаскетот во 1993 година .

Колеџ кариера
-------------

Велп станал водечки стрелец во историјата на Вашингтон Хаскис, како универзитетски кошаркар. Тој постигнал 2.073 бода за Хаскис (*Huskies*), и бил трикратно избран за *All-Pac-10*. Велп бил избран за *Pac-10* играч за 1986 година, и помогнал во водство на Хаскис до последователни титули на регуларната сезона. Велп бил примен во „Салата на славните на Хаскис" (*Husky Hall of Fame*) во 2001 година.

Професионална кариера
---------------------

### НБА

Велп бил избран на 16-то место, во нацрт-списокот на Националната кошаркарска асоцијација (НБА) од 1987 година, од Филаделфија 76ерс и играл три сезони во НБА. Во декември 1987 година, тој се лизнал на влажен двор во Чикаго, ноќта по хокеј играта на Блекхокс. Велп изјавил: „Имаше кондензација на подот, а момчињата го чистеа подот целата игра", а повредата „беше толку тешка, што коленото никогаш не ми се врати на нивото каде што претходно беше."

Тој бил заменет од 76-те, заедно со Морис Чекс и Дејвид Вингјате, до Сан Антонио Спарс, во замена за Џони Доукинс и Џеј Винсент, за време на оф-сезоната во 1989 година.

Тој бил ретко употребуван од Спарс, пред да се продаде во Голден Стејт Вориорс, во замена за Уве Блаб (уште еден центар на НБА, роден во Германија) за време на НБА-сезоната 1989-1990. По неколку натпревари со „Воините" неговата кариера во НБА завршила.

### Европа

Од 1990 до 1996 година, Велп играл во Германија, со Баер Леверкузен, со кој освоил шест германски првенства и три германски купа. За сезоната 1996-1997, Велп играл во грчкиот клуб Олимпијакос, освојувајќи ја титулата на Евролигата со нив (и, исто така, со тројна круна ). Во сезоната 1997-98, тој играл во германскиот клуб Алба Берлин .

Тој исто така играл во италијанскиот клуб Виола Реџо Калабрија, за време на сезоната 1998-1999.

Репрезентација
--------------

Велп освоил златен медал на Евробаскет 1993 година, како играч на германска репрезентација. Тој бил избран за МВП на тој турнир.

Тренерска кариера
-----------------

Велп работел како асистент на кошаркарски тренер за германски национален кошаркарски тим до 2006 година.

Личен живот и смрт
------------------

Откако Велп се пензионирал да игра професионална кошарка во 1999 година, тој живеел во Сиетл, Вашингтон, заедно со неговата сопруга Мелани и трите деца. Тој работел во градежен бизнис во Вудинвил, за Тим Бренхам, поранешен фудбалер, со кого станал пријатели за време на колеџот.

Велп починал на 1 март 2015 година од срцева слабост. Тој бил на одмор дома на Худ Ченл, кој тој го купил само откако бил подготвен во 1987 година. Тој се жалел на болки во градите и планирал да посети лекар. Набрзо починал.

Наводи
------

1. ↑  „Christian Welp, Washington Huskies career scoring leader, dies at 51 - ESPN". *ESPN.com*. Посетено на March 2, 2015.
2. ↑  Welp, Shannon Head List of Husky Hall of Fame Inductees. University of Washington Alumni Magazine.

Надворешни врски
----------------

* НБА статистика на databasebasketball.com
**Кристофер „Крис" Колумбус** (англиски: *Christopher 'Chris' Columbus*) (роден 10 септември 1958

, Спанглер, Пенсилванија) е американски режисер.

Филмска кариера
---------------

### Почеток на кариерата

### Почеток на славата

Филмографија
------------

Приватен живот
--------------

Колумбус е во брак со Моника Деверукс уште од 1983. Тие имаат четри деца, Елеанор, Вајолет, Брендан и Изабела.

Неговата ќерка Елеанор се појави како Сузан Бонс во двата *Потер* филмови кои тој ги режираше, правејќи ја неа, заедно со нејзиниот братучед Роберт Ајрес (момче во салата за учење во вториот *Потер* филм), единствените американци кои глумат ученици. Исто така заедно со татко таа се има појавено и во *Сам дома 2: Изгубен во Њујорк*.

Неговите останати деца, Вајолет и Брендан, исто така се појавуваат во уште помали, неименувани премали улогу во *Хари Потер и Одајата на тајните*.

Неговата жена Моника прави мала појавување во *Сам дома* како црвено-косата стујардеса и во *Само дома 2* како телефонски оператор на аеродромот.

Наводи
------

1. ↑  Chris Columbus biography from the Internet Movie Database

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 119396580
* LCCN: n84183331
* ISNI: 0000 0001 1456 0242
* GND: 123518768
* SELIBR: 275072
* SUDOC: 077652193
* BNF: cb13953243q (податоци)
* BIBSYS: 98032222
* MusicBrainz: b71e514f-acb9-426f-a573-37fc6158ad5f
* NLA: 54838503
* NKC: pna2005261949
* BNE: XX1101909
* CiNii: DA15664252

 |

 |
**Криста Петерс** (1933–1981) - германска модна фотографка.

Петерс работела за многу списанија, вклучувајќи ги „ *Twen*, *Der Spiegel*, *Stern*, *Praline*, *Vogue*, и *Nova*.

Во 1966 година, таа се здружила со нејзиниот иден сопруг, колега фотограф Чадвик Хол. По нејзината смрт од „сериозна болест" и страдање од тага, Хол ја запали целата нејзина архива.

Наводи
------

 


1. 1 2  „Christa Peters - Stadtmuseum Povelturm, Nordhorn – eine Zeitreise". Stadtmuseum-nordhorn.de. Архивирано од изворникот на 26 April 2017. Посетено на 25 April 2017.
2. ↑  „Christa Peters - Stadtmuseum Povelturm, Nordhorn – eine Zeitreise". Stadtmuseum-nordhorn.de. Архивирано од изворникот на 26 April 2017. Посетено на 25 April 2017.
Апарат за мерење на енергија на јонизација. 
**Енергија на јонизација** е енергија која треба да му се доведе на атомот на некој хемиски елемент, во гасовита агрегатна состојба, за од него да се отстрани електрон.

Ако се работи за отстранување на еден електрон, станува збор за *прва енергија на јонизација*, за уште еден - *втора енергија на јонизација* итн. За еден ист елемент секоја следна енергија на јонизација е повисока. Тука станува збор за отстранување на електрон од последниот електронски слој. Колку што е тој подалеку од јадрото, толку електроните се послабо привлекувани од него, па затоа полесно ќе можат да се отстранат. Според тоа, со растење на атомскиот полупречник, се намалува енергијата што е потребна да се отстрани електронот. Значи, одејќи воглавно надолу по група, енергијата на јонизација се намалува, а по периода (од лево кон десно) се зголемува.
**Каликрат** (грчки: *Καλλικράτης*) бил старогрчки архитект активен кон средината на 5 век п.н.е. Заедно со Иктин го конструирал Партенонот (Плутарх, *Перикле*, 13). Од напис дознаваме дека тој е архитектот на „храмот на Ника" во светилиштето на Атена Ника на Акрополот (IG I3 35). Овој храм е или амфипростилот храмот на Атена Ника кој е денес го гледаме на местото  или пак претходникот со помали димензии (наиск) чии остатоци се најдени во темелите на претходно споменатиот храм.. Од друг напис пак, дознаваме дека тој е архитектот на класичните ѕидини во коло (IG I3 45), а Плутарх нè надополнува (loc cit) со тоа што тој го изградил и средниот од трите ѕида кои ги поврзувале Атина и Пиреја.

Поврзано
--------

* Иктин
* Партенон

Наводи
------

1. ↑  Roth, Leland M. (1993). *Understanding Architecture: Its Elements, History and Meaning* (First. изд.). Boulder, CO: Westview Press. стр. 203. ISBN 0-06-430158-3.
2. ↑  Roth, Leland M. (1993). *Understanding Architecture: Its Elements, History and Meaning* (First. изд.). Boulder, CO: Westview Press. стр. 200. ISBN 0-06-430158-3.
3. ↑  Mark, Ira S. (1993). *The Sanctuary of Athena Nike in Athens: Architectural Stages and Chronology*. Princeton.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за архитект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 42641193
* GND: 119126893
* ULAN: 500033640

 |

 |
**Претседател Педро Агире Серда истражувачка станица на Антарктикот)**  била чилеанска антарктичка база, сместена во Пендулум Сове на островот Измама во Јужни Шетландски Острови, инаугурирана во 1955 година. Истата година, Експедиција за воздушна анкета на Фолкландските острови и зависности беше основана на Островот Измама да помогне во истражувањето на Антарктичкиот Полуостров..

Историја
--------

Станицата беше отворена на 12 февруари 1955 година од страна на министерот за одбрана на Чиле Тобијас Барос Ортиз, кога во тоа време командорот Хорхе Гандара беше задолжен за чилеанските воздухопловни сили. Базата прво беше означена со името на тогашниот претседател Карлос Ибањез дел Кампо, но по инаугурацијата го доби името на поранешниот претседател Педро Агире Серда, во знак на благодарност за неговото располагање со декретот што го дефинираше Чилеанска Антарктичка територија во 1940 година.

Истражувањето беше спроведено на вулканологија, климатологија и метеорологија. Од 1965 година работеше метеоролошка канцеларија со цел да се елаборираат национални и меѓународни метеоролошки прогнози.

Операцијата на базата заврши насилно и дефинитивно на 4 декември 1967 година кога вулканска ерупција ја уништи. Беше напуштен евакуирајќи ги 16-те мажи кои го сочинуваа екипажот. Новите вулкански ерупции во 1969 и 1970 година повторно ги зафатија структурите на базата.
Урнатините на базата, вклучувајќи го и нејзиниот метеоролошки и вулканолошки центар, беа прогласени во 2001 година како Историски места и споменици на Антарктикот бр. 76 според Антарктичкиот договор на системот, на предлог и зачувување на Чиле.

Кампот Гутиерез Варгас
----------------------

Кампот Гутиерез Варгас, т.н. во спомен на капетанот на авијацијата кој почина на 30 декември 1955 година, се наоѓаше на 1 kiloметар (3,280 ст 10 ин) од станицата Агире Серда и беше отворен на 12 февруари 1956 година. Неговата цел беше да служат како прибежиште за членовите на Станицата во случај на пожар.

На 4 декември 1967 година, засолништето беше дефинитивно напуштено, како и станицата Агире Серда, поради насилна вулканска ерупција. Сиромашните остатоци од структурата на засолништето сè уште може да се видат на плажата каде што се наоѓала.

Поврзано
--------

* Список на истражувачки станици на Антарктикот
* Список на теренски кампови на Антарктикот

Наводи
------

1. ↑  Presidente Aguirre Cerda Station (WAP CHL-Ø4)

Надворешни врски
----------------

* Official website Instituto Antártico Chileno
**Кадифените црви** се месојадни без‘рбетни животни кои припаѓаат на типот ***Onychophora***. Тоа е мал тип, со околу 70 видови на интересни животни, често нарекувани и црви со екстремитети. Речиси сите живеат во тропските и суптропските региони на Земјата, макар што постојат и неколку видови од умерените области на јужната полутопка. 

Кадифените црви можат да бидат долги од 1,5 до 15 cm и да имаат помеѓу 28 (14 пара) или 86 (43 пара) на несегментирани екстремитети за движење. Тие најчесто се живописно обоени животни. Кадифените црви се прастари животни. Многу од пораните форми живееле во морето, како членовите на родот *Aysheaia*, чии фосили се најдени во карпи стари 540 милиони години. Ова значи дека овие организми живееле и во периодот на Камбриумот. Денешните онихофори, иако се сите копнени форми, сепак можат да се најдат само во влажни живеалишта. Обично се ноќни животни. Кај повеќето видови кутикулата е прекриена со ситни туберкули, кои на животното му ја даваат кадифената текстура, од која го добиле и името.

Кадифените црви имаат мешавина од морфолошки црти кои ги прават мост помеѓу прстенестите црви и членконогите. Но, поновите сфаќања сугерираат дека овој тип не претставува врска помеѓу анелидите и членконогите. Наместо ова, како и тардиградите, на него се гледа како на одделна еволутивна линија која независно се издигнала од некој дамнешен заеднички предок.
Мелк во 2014 година
**Кадри Мелк** (27 јануари 1958 - 1 јануари 2023 година) била естонски уметник и дизајнер на накит.

Животот и кариерата
-------------------

Мелк е родена во Талин и ги започнала студиите во Уметничката школа Тарту во 1977 година и дипломирала на Естонската академија за уметности во 1986 година, студирајќи под професорката Леили Кулдкеп. Помеѓу 1986 и 1993 година, Мелк работела како слободен уметник. Во 1993 година се запишала на Институтот за дизајн Лахти во Финска, студирајќи гемологија под раководство на Еско Тимонен и ги завршила студиите во лапидарното студио на Бернд Мунштајнер во Германија. Мелк била назначена на Естонската академија за уметности од 1989 година, а исто така била професор на одделот за накит во училиштето од 1996 година.

Мелк имала и самостојни и групни изложби низ целиот свет. Нејзините дизајни на накит се изложени во различни музеи и изложби во: Естонија, Латвија, Литванија, Германија, Белгија, Данска, Финска, САД, Јужна Кореја, Русија, Словачка, Франција, Јапонија, Обединетото Кралство, Шведска, Шпанија и Норвешка.[]

Кадри Мелк била еден од вистинските мајстори кој вдишува нов живот во полето на естонскиот накит преку мешавина на иновации, традиција и нетрадиционални техники. Со текот на годините, таа се здобила со меѓународна експертиза во гемологија, ликовни техники и дизајн на накит. Со повеќе изложби, награди и публикации, таа била препознаена како меѓународен мајстор, занаетчија која ги споделувал своите вештини на мистичниот и магичен свет на дизајнот на накит на глобално ниво.

Мелк била во брак три пати. Нејзиниот последен сопруг бил писателот и преведувач Мати Сиркел .

Мелк починала на 1 јануари 2023 година, на 64-годишна возраст 

*Амнезија*, 2010 година

Награди
-------

* 2017 Орден на Белата ѕвезда, V класа
* 1998 Естонска државна награда за култура
* 1997 година Награда на годината за главен град на уметноста во културата на Естонија
* 1997 Награда за извонредност, конференција Shippo, Токио, Јапонија
* 1995 Естфем, награда за жена од Естонија
* 1994 Годишна награда за уметност Кристјан Рауд
* 1992 PRIX ARTICA Почесно признание, Финска
* Гран при 1988 година на IV триенале за применета уметност, Естонија
* 1987 Награда за млад занаетчија на годината, Естонија

Наводи
------

1. ↑  „Kadri Mälk". 2002-03-22. Архивирано од изворникот на 2002-03-22. Посетено на 2021-06-05.
2. ↑  Peegel, Mari (30 September 2016). „Kadri Mälk: kivi on metsik nagu loom". *Eesti Päevaleht* (естонски). Посетено на 5 March 2022.
3. ↑  „Suri kunstnik Kadri Mälk". *Eesti Rahvusringhääling* (естонски). 1 January 2023. Посетено на 1 January 2023.

Надворешни врски
----------------

* ФАТА МОРГАНА - изложба на накит од Кадри Мелк во Лисабон (архивирана верзија)
* Климт 02: Интервју со Кадри Мелк (бара претплата)
*
**Кадроглав пеликан** (*Pelecanus crispus*) е прелетна птица, гнездилка од фамилијата на пеликани. Најголема популација од овој вид пеликани се наоѓа на лагуната Каравашта во Албанија. Во Македонија го има на Преспанско Езеро. Се среќава и на Скадарско Езеро и во резерватот Сребрна во Бугарија.

Опис
----

Кадроглавиот пеликан на темињата и тилот поседува кадрави (извиткани) перја, грлената торба е портокалова, нозете темносиви, а шареницата е белкаста. На врвовите на крилјата има малку црни перја.

Должината на телото му е околу 180 сm, а распонот на крилјата околу 3 m. Просечната тежина од 11,5 килограми ја прави најтешка птица во светот од својот род.

Размножување
------------

Пеликаните своите гнезда ги прават обично на острови, лагуни, речни делти или места испреплетени со густа водна вегетација. Размножувањето започнува во март и април. Снесува од 1 до 6 јајца, од кои најчесто 2-3 бели јајца. Пилињата се раѓаат голи, но набрзо им растат пердуви. После шестата недела се оспособени сами да ловат риба, а по десеттата почнуваат да летаат.

Распространетост
----------------

Животниот простор на оваа птица се бреговите обраснати со острица на морињата, езерата и устијата на реките богати со риба. Се храни претежно со риба. Храната ја лови сам или во група од два или три пеликани. 



1. ↑  BirdLife International (2012). „*Pelecanus crispus*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 5 July 2012.
2. ↑  НП Галичица
3. ↑  НП Галичица
4. ↑  НП Галичица
5. ↑  НП Галичица
**Кал** (италијански: *Fango*) — книга на италијанскиот писател Николо Аманити од 1996 година.

Содржина
--------

„Кал" е збирка составена од шест раскази и новелата, „Последната Нова година".

Осврт кон романот
-----------------

Во збирката „Кал" авторот ги обработува темите на љубовта, сексот и насилството. Во расказите се претставени сурови ликови кои живеат на маргините на општеството, успешни деловни луѓе кои во себе кријат мрачни тајни, убави девојки кои го користат своето тело за да напредуваат во општеството. Според „Обзервер", во прозата на Аманити се мешаат ужасот и црната комедија, нудејќи калеидоскоп од филмски, восхитувачки слики.

Наводи
------

1. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 13.
2. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 14.
**Кал** (англиски: *Cal*) - британски филм од 1984 година, во режија на Пат О'Конор (Pat O'Connor), според сценариото на Бернард Меклаверти (Bernard MacLaverty), засновано врз неговата истоимена новела. Главните улоги ги играат: Хелен Мирен (Helen Mirren) и Џон Линч (John Lynch). На Канскиот фестивал во 1984 година, Хелен Мирен била наградена за улогата на Марсела, а режисерот бил номиниран за „Златна палма". Идната година, Мирен и Џон Линч биле номинирани и за наградата БАФТА.<ref>HRT, Cal, britanski film - ciklus Britanski film 1980-ih (пристапено на 2.12.2019)

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во 1970-тите во Северна Ирска. Младиот католик Кал (го игра Линч) е припадник на ИРА. За време на една акција, во која тој е само возач, припадниците на ИРА убиваат полицаец во неговиот дом. Додека умира, полицаецот ја повикува својата жена Марсела. Една година подоцна, Кал дознава дека вдовицата на полицаецот е библиотекарката Марсела (ја игра Мирен), која е со католичка вероисповед. Оптоварен со својата улога во убиството, Кал се обидува да ја напушти ИРА, но членовите на организацијата го притискаат да остане. Во меѓувреме, тој и Марсела започнуваат љубовна врска, но притоа таа не знае дека тој е вмешан во убиството на нејзиниот сопруг...<ref>HRT, Cal, britanski film - ciklus Britanski film 1980-ih (пристапено на 2.12.2019)

Наводи
------




[Категорија:Филмови на Пат О'Конор]]
**Казма** или **кирка** — рачна алатка во облик на Т што се користи за копање и како лост. Главата, делот што се користи за копање, е типично метална, прикачена нормално на подолга рачка, традиционално направена од дрво, понекогаш од метал и сè повеќе од фиберглас.

Стандардна казма, има зашилен крај на едната страна од главата и широко рамно сечило „секира" на другата страна. Главата е постепено закривена од едниот до другиот крај. Казмата доста често се изработува со две шила, едното малку подолго од другото.

Зашилениот крај се користи и за кршење и како лост, рамното сечило се користи како мотика, за гребење на слоеви и за пробивање низ корените.

Развиени како земјоделски алатки во праисторијата, овие алатки еволуирале во други алатки како што се плугот и копачот. Тие исто така се користеле во градежништвото и рударството и биле прилагодувани за војување.

Историја
--------

Во праисторијата, голем еленски рог од соодветен вид (на пр. црвен елен) често се сечел до неговата основа и се користел како казма со еден крак, а со него понекогаш се користела и плешка на големо животно како примитивна лопата. За време на војна во средновековни времиња, казмата се користела како оружје.

Наводи
------

1. ↑  „казма" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „казма" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „кирка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „кирка" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
5. ↑  „Deer-antler pick, used in flint mining from Grimes Graves". ingenious.org.uk. Посетено на 6 July 2012.

Надворешни врски
----------------

* Казма на Ризницата ?
Таканареченото „Перје" — значката на Принцот од Велс.
Тјудорската роза како значка на династијата Тјудори
**Значка** — амблем или лично обележје во хералдиката кое означува припадност кон или сопственост на некој поединец или семејство.

Физичките значки биле честа појава во средниот век, особено во Англија. Тие биле изработени од метал и се носеле на облеката од страна на следбениците на некое лице. Се носеле како во битка, така и по други поводи каде требало да се прикаже верност или припадност кон некому. Значката била везен или пришиван на бајраците (стандардите), коњската опрема, ливреите (униформите), и други предмети.

Употреба во средновековието
---------------------------

### Настанок

Стандард на Хенри Стафорд, Втор Војвода од Бакингем, околу 1475. На него се гледа стафордски јазол и бунски значки со лебеди.
Во XIV, XV и XVI век, славни значки носеле следбеници, слуги и поддржувачи прочуени и моќни личности и семејства, токму поради тоа што тие биле познати и јасни. (За разлика од тоа, грбот го користел само поединецот кому му припаѓал.)

Значките понекогаш се преземаат од некоја фигура од грбот на лицето, или пак на некој воочлив начин се однесуваат на тие фигури. Уште почесто значките претставувале потсетник за некој исклучителен подвиг, семејна или феудална припадност, или пак означувале некакви територијални права или претензии. Некои значки се всушност ребуси, со каламбури или игри на зборови означувајќи го името на сопственикот.

Во тие времиња неретко се случувало едно исто лице или семејство да користи повеќе значки; покрај ова, две или повеќе значки честопати се носеле во комбинација, и сочинувале едно посложено обележје.

Возобнова
---------

По завршетокот на средниот век, со промената на општествените прилики хералдичките значки престанеле да се користат. Многу векови подоцна, во 1906 г. грбовниот крал Алфред Скот-Гати направил напори за значката да се врати во Колегијатот на грбови, и оттогаш значките се доделуваат покрај самиот грб. Значката се смета за дополнување по избор на клиентот, и се плаќа дополнително. Доделената значка се илустрира на матрикулата со доделениот грб, како и на стандардот (знамето).

Наводи
------

* *Оваа статија содржи текст од Боутеловиот „*

* *Прирачник за англиската хералдика* на Проектот „Гутенберг"" во издание на А. Ч. Фокс-Дејвис, 1914 г. дело во јавна сопственост во САД.

1. ↑  Пример за современа значка (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Хералдика |
| --- |
|  |
| 
 Блазон **·**  Грб **·**  Грбовен службеник  |
|  |
| 
 Каденција **·**  Фигури **·**  Штитодржачи **·**  Подножје **·**  Челенка **·**  Плашт **·**  Маршалување **·**  Шлем **·**  Штит **·**   |
|  |
| 
 Значка **·**  Вексилологија **·**  Говорен грб **·**  Камон **·**  Припишан грб **·**  Хералдички знамиња **·**  Црковна хералдика  |

 |
Енеја бегајќи од Троја, слика на Федерика Бароција од 1598 година
**Енеја** — лик во старогрчката митологија и римската митологија, принц од Троја. Неговот име значи: „вреден за пофалба". Тој бил син на тројанскиот великодостојник Анхиз и божицата Афродита. По Хектор, тој бил најголемиот тројански јунак, а по пропаста на Троја, долго време скитал со своите луѓе и најпосле се населил во Италија. Во римската митологија, тој е предок на Ромул и Рем.

Биографија
----------

Според шестото пеење на „Енеидата", Енеја успеал жив да слезе во подземниот свет. Нему господ му дал посебна чест, зашто го одредил да биде основач на Рим. Имено, кога слегол во подземниот свет, Енеја дознал од татко му Анхис дека, откако ќе го победи рутулскиот крал Турно и ќе се ожени со Лавинија, ќе стане предок на едно славно племе кое ќе го основа Рим. Енеја имал ќерка Силвија.

Наводи
------

1. ↑  „Registar imena i reči s objašnjenjima" во: Krista Volf, *Kasandra*. Sarajevo: Svjetlost, 1987, стр. 165.
2. ↑  Dante Aligijeri, *Pakao*. Beograd: Rad, 1961, стр. 14.
**Карактер** (холандски: *Karakter*) - холандски филм од 1997 година, во режија на Мајк ван Дим (Mike van Diem), кој е автор и на сценариото, засновано врз романот на Фердинанд Бордевајк (Ferdinand Bordewijk). Главните улоги ги граат: Јан Деклер (Jan Decleir), Федја ван Хует (Fedja van Huet), Бети Шурман (Betty Schuurman) и Тамар ван ден Доп (Tamar van den Dop). Филмот, кој е прво остварување на режисерот ван Дим, се одликува со кафкијанска атмосфера во која се опишуваат сложените односи меѓу таткото и синот. Режисерот посветува големо внимание на секој лик, но најмногу се истакнува ликот на Древерхавен кој го игра Деклер. Филмот се одликува со емотивна длабочина каква што ретко се среќава во поновата филмска продукција, а квалитетното и интелигентно сценарио потврдува дека големите книжевни дела можат да бидат успешно екранизирани. Во 1998 година, филмот ја освоил наградата „Оскар" за најдобар странски филм.

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива во Ротердам, во 1920-тите. Полицијата го апси младиот правник Катадројфе (го игра ван Хует) и го обвинува за убиството на еден од најмоќните луѓе во градот, банкарот и судскиот извршител Древерхавен (го игра Деклер). За време на испитувањето, Катадројфе ја раскажува својата животна приказна која е поврзана со Древерхавен. Имено, Катадројфе бил вонбрачен син на Древерхавен, кој упорно ја молел неговата мајка Јобе (ја игра Шурман) да се омажи за него, но таа ги одбивала понудите за брак. Поради тоа, Древерхавен, одлучил да ѝ се одмазди така што постојано ќе поставува пречки пред нивниот син. И навистина, уште како дете, Катадројфе завршува во затворот при што за време на испитувањето кажува дека е син на Древерхавен, но татко му одбива да му помогне. Подоцна, како млад човек, Катадројфе се обидува да започне свој бизнис, но веднаш банкротира, а во постапката за стечај на неговата фирма е вклучен Древерхавен. По тој неуспешен обид, Катадројфе се вработува во една адвокатска канцеларија, каде набргу се истакнува со своите квалитети и брзо напредува во работата. Исто така, таму, тој се вљубува во една колешка, но се разочарува кога открива дека таа има момче. Тој успева да го положи испитот за правник, а потоа се запишува на факултет. Во меѓувреме умира мајка му, а на закопот присуствува и Древерхавен. На денот на дипломирањето, Катадројфе го посетува Древерхавен и започнува кавга со него. Тогаш, тие почнуваат да се борат при што си нанесуваат тешки повреди, а по заминувањето на Катадројфе, Древерхавен извршува самоубиство. Меѓутоа, тој му го остава целото богатство на својот син. На крајот, полицијата верува дека Катадројфе е невин и го ослободува.

Наводи
------

1. 1 2  HRT, Karakter, nizozemski film (пристапено на 8.2.2020)
**Космос-1809** (**Јоносонда**) — еден од 2.400 советски вештачки сателити лансиран во рамките на програмата Космос.

Космос-1809 бил лансиран од космодромот во Плесецк, СССР, на 17 декември 1986 година. Масата на сателитот при лансирањето изѐнесувала 700 килограми. Неговата намена била да ја истражи јоносферата.

Како инструменти се користеле мераќ на густина на плазма, мерач на концентрација на плазма, мерач на температурата на електрони, масен спектрометар, фотоелектронски спектрометар,мерач на електричното поле, мерач на бранови со ниска честота 70 Hz - 20 kHz, и широкопојасни падиоприемник 0,1 MHz - 50 MHz.

Поврзано
--------

* Програма Космос

Надворешни врски
----------------

* Podaci o satelitima u obliku tabele
**Ендре Пакши** (10 декември 1958) — унгарски хеви метал вокал, а порано бас гитарист. Тој е клучен член на Осиан, кој е еден од водечките бендови на унгарскиот хеви метал. Тој свирел бас-гитара во Поколгеп , во кој бил член во текот на 1982-83 година. Тој исто така свирел во бендот наречен Роквел помеѓу 1983-85 и го формирал Осиан во 1985 година. По расцепувањето на Осиан во 1994 година, тој го формирал Велингтон, кој траел до 1998 година. Од 1998 година повторно е во Осијан. Тој е познат што може да свири гитара и бас, со што е главен текстописец на Осиан, напишал најмалку 150 песни делумно или целосно.

Наводи
------

1. ↑  „Ossian: New Songs Available For Streaming". Blabbermouth. 6 September 2008. Архивирано од изворникот на 28 May 2010. Посетено на 10 June 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ене Ергма** (родена на 29 февруари 1944 година, во Раквере ) е естонски политичар, член на Риигикогу (Естонскиот парламент) и научник. Таа била член на политичката партија Унија на Про Патриа и Рес Публика и, пред да се спојат двете партии, член на партијата Рес Публика. На 1 јуни 2016 година, Ергма објавила дека се повлекува од партијата, бидејќи партијата го изгубила својот идентитет и станала популистичка.

Образование и научна кариера
----------------------------

Ергма ја добила својата диплома *со пофалба* (дипломиран/магистер еквивалент) по астрономија и докторат по физика и математика на Московскиот државен универзитет Ломоносов и диплома за диплома од Институтот за вселенски истражувања, Москва. Пред да влезе во политиката, таа работела како професор по астрономија на Универзитетот во Тарту, Естонија (од 1988 година). Во 1994 година, таа била избрана за Естонската академија на науките. Поголемиот дел од нејзините научни истражувања се направени за еволуцијата на компактните објекти (како што се белите џуџиња и неутронските ѕвезди ) и, исто така, и експлозиите на гама зраци .

Политичка кариера
-----------------

Од март 2003 до март 2006 година, Ергма била претседател на Риигикогу. Од март 2006 до април 2007 година, таа била втор потпретседател на Риигикогу. На 2 април 2007 година таа била реизбрана за претседател на Риигикогу и ја задржа функцијата до март 2014 година 

Ергма била единствениот кандидат во првиот круг од претседателските избори во 2006 година во Риигикогу на 28 август 2006 година. Таа собрала 65 гласа, 3 гласа помалку од најмалку 2/3 од гласовите Риигикогу потребни за изборите.

Таа, исто така, се кандидирала заедно со Воли Калм и Бируте Клас за претседател на Универзитетот во Тарту, но не била избрана. Таа влезе во парламентот додека Дмитриј Медведев бил премиер на Русија.

Таа е претседателка на Комитетот за вселенски истражувања на Риигикогу.

Поврзано
--------

* Список на Естонци

Наводи
------

1. ↑  „Former Riigikogu president Ene Ergma leaves IRL". ERR. 3 June 2016. Посетено на 3 June 2016.
2. ↑  „Riigikogu juhatus". *Riigikogu*.
3. ↑  esa. „Estonia accedes to ESA Convention". *European Space Agency*. Посетено на 9 June 2017.

**Надворешни врски**


|
|  |
| Претходник**Томас Сави** | **Претседател на Риигикогу**2003–2006 | Наследник**Томас Варек** |
|
| Претходник**Томас Варек** | **Претседател на Риигикогу**2007-2014 | Наследник**Еики Нестор** |
Предложени граници на Карантанија.
**Карантанија** или **Карентанија** (словенечки: *Karantanija*, германски: *Karantanien*) било старо словенско кнежевство чии почетоци биле во 7 век. Карантанија се протегала на териториите на јужна Австрија и северозападна Словенија. Кнежевството било едно од првите словенски држави и опстојувало околу 300 години. Карантанија се смета како претходник на Војводството Корушка (Каринтија).

Потекло на поимот
-----------------

Името *„Карантанија"* е со претсловенско потекло и денес опстојуваат две теории за потеклото на името. Според првата се верува дека основата на зборот е зборот *карант-* кој пак е од претиндоевропско потекло, односно потекнува од зборот *karra* што значи карпа. Според другата теорија, името потекнува од келтскиот збор *karantos* што значи *„пријател"* или *„сојузник"*.

Етникум
-------

Главна статија: Карантани
Населението на Карантанија било мултиетничко. Сепак, сржта на населението биле Словените кои се населиле во регионот на Источните Алпи во 6 век. Покрај нив имало и староседелско население кое опстојувало и претходно на таа територија. Се верува дека меѓу Карантаните имало Авари и германски народи. Денес се верува дека Карантаните се предците на Словенците.

Користена литература
--------------------

* Rajko Bratož, ur. *Slovenija in sosednje dežele med antiko in karolinško dobo : začetki slovenske etnogeneze = Slowenien und die Nachbarländer zwischen Antike und karolingischer Epoche : Anfänge der slowenischen Ethnogenese*, 2 zv. Ljubljana, 2000.
* Paul Gleirscher, *Karantanien - das slawische Kärnten*. Klagenfurt, 2000. ISBN 3-85378-511-5.
* Bogo Grafenauer, *Ustoličevanje koroških vojvod in država karantanskih Slovencev : Die Kärntner Herzogseinsetzung und der Staat der Karantanerslawen.* Ljubljana, 1952.
* Hans-Dietrich Kahl, *Der Staat der Karantanen: Fakten, Thesen und Fragen zu einer frühen slawischen Machtbildung im Ostalpenraum*, Ljubljana, 2002.
* Peter Štih, »Karantanci - zgodnjesrednjeveško ljudstvo med Vzhodom in Zahodom«, *Zgodovinski časopis* 61 (2007), s. 47-58.

Поврзано
--------

* Словенија
* Војводство Корушка
* Словенци

Надворешни врски
----------------

* The Ducal Coronation

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Словенија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 316637998
* GND: 4307086-3

 |

 |
Категат и Скагерак
**Категат** (дански: *Kattegat*, шведски: *Kattegatt*) — морска површина и мореуз помеѓу полуостровот Јитланд и островското подрачје на Данска на запад и југ и покраините Вестерјетланд, Сканија, Халанд и Бохуслен во Шведска на исток. Во него се слива Балтичкото Море преку протокот Ересунд и данските протоци. Категат е продолжение на Скагерак и може да се смета за залив на Балтичкото или на Северното Море, иако во Скандинавија не се смета за ниедно од наведените.

Географија
----------

Според спогодбата од 1932 потпишана од Данска, Норвешка и Шведска, северната граница помеѓу Категат и Скагерак се наоѓа на најсеверниот дел на ‘ртот Скаген (на Јитланд), а јужната граница кон Ересунд е на врвот на полуостровот Кулен во Сканија.

Во Категат се влева реката Јета (кај Гетеборг), заедно со Лаган, Нисан, Етран и Вискан од покраината Халанд во Шведска и реката Гудено од Јитланд во Данска.

Поважни острови во Категат се Самсе, Лесе и Анхолт.

Околу Категат постојат неколку забележителни крајбрежни подрачја како природниот резерват Кулаберг во Сканија (со ретки видови и значајно карпесто крајбрежје), гратчето Меле (со живописно пристаниште и поглед) и ‘ртот Скаген на северниот крај на Данска.

### Граници

Според Меѓународната хидрографска организација, Категат (збирно определено како „Категат, Ересунд и Големиот и Малиот Појас") ги има следниве граници:

> 
> *На север.* Линија од Скаген и островчето Патерностер (57°54′N 11°27′E﻿ / ﻿57.900° СГШ; 11.450° ИГД﻿ / 57.900; 11.450), а оттаму на северозапад преку песочните насипи до островот Шерн.
> 
> 
> *На југ.* Границите на Балтичкото Море во појасите (Голем и Мал Појас) и протокот Ересунд:
> 
> 
> \* *Во Малиот Појас.* Линија од Фалшефт (54°47′N 9°57.5′E﻿ / ﻿54.783° СГШ; 9.9583° ИГД﻿ / 54.783; 9.9583) до Вејснес Неке (54°49′N 10°26′E﻿ / ﻿54.817° СГШ; 10.433° ИГД﻿ / 54.817; 10.433).
> 
> 
> \* *Во Големиот Појас.* Линија од Гулстав (јужниот крај на островот Лагеланд) до Капел Кирке (54°46′N 11°01′E﻿ / ﻿54.767° СГШ; 11.017° ИГД﻿ / 54.767; 11.017) на островот Лоланд.
> 
> 
> \* *Во Ересунд.* Линија од светилникот на Стевнс (55°17′N 12°27′E﻿ / ﻿55.283° СГШ; 12.450° ИГД﻿ / 55.283; 12.450) до ‘ртот Фалстербу (55°23′N 12°49′E﻿ / ﻿55.383° СГШ; 12.817° ИГД﻿ / 55.383; 12.817).
> 
> 
>

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Категат" на Ризницата ? |

* Скагерак
* Јитланд
* Ересунд
* Ересундски мост

Наводи
------

1. ↑  Спогодба бр. 3210 - Договори во Лигата на народите, Низа 199, 1933 (англиски)
2. ↑  „Граници на океаните и морињата, III изд" (PDF). Меѓународна хидрографска организација. 1953. Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-10-08. Посетено на 6 февруари 2010. (англиски)

Координати: 56°55′42″N 11°25′41″E﻿ / ﻿56.92833° СГШ; 11.42806° ИГД﻿ / 56.92833; 11.42806

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 239874587
* LCCN: sh85071752
* GND: 4030039-0
* BNF: cb152979069 (податоци)

 |

 |
**Камерон Дијаз** (на англиски: *Cameron Diaz*, родена на 30 август 1972 во Сан Диего, Калифорнија, САД) со целосно име **Камерон Мишел Дијаз**, е американска филмска актерка и поранешен модел.

На 16 година заминала од својот дом и работела како фото модел, а во следните пет години живеела на различни локации низ целиот свет. Иако без глумечко искуство, во 1944 година дебитира на филмското платно со филмот *Маска* (Mask), каде што ја толкува понежната половина на глумецот и комичар Џим Кери. После неколку улоги во нискобуџетни и непопуларни филмови нејзината популарност почнала да расте во 1998 кога ја одигра главната улога во романтичната комедија *Сите се луди за Мери* (There's Something About Mary). Две години подоцна ја игра главната улога во филмот *Чарлиевите ангели* (Charlie's angels), а во 2001 учествува во филмот „Небо со боја на ванила" заедно со Том Круз, за подоцна да го даде гласот на принцезата Фиона во популарниот анимиран филм *Шрек*.

Денеска е една од најплатените глумици во Холивуд, добивајќи 20 милиони долари за продолжението на „Чарлиевите ангели" со што стана втората глумица, после Џулија Робертс, со толку голема заработка за само еден филм.

Избрана филмографија
--------------------

* Маска (1994) - Тина Карлајал
* Вкусот на Минесота (1996) - Фреди Клејтон
* Глава над водата (1996) - Џим Витсон
* Полошо не може (1998) - Лора Герити
* Сите се луди за Мери (1998) - Мери Џенсен
* Чарлиевите ангели (2000) - Натали Кук
* Небо со боја на ванила (2001) - Џули Џани
* Шрек (2001) - Принцеза Фиона (глас)
* Најслатко суштество (2002) - Кристина Волтерс
* Чарлиевите ангели 2 (2003) - Натали Кук
* Шрек 2 (2004) - Принцеза Фиона (глас)
* Шрек 3 (2007) - Принцеза Фиона (глас)
* Што се случува во Вегас (2008) - Џој Фулер
* Шрек - Forever After (2010) - Принцеза Фиона (глас)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Камерон Дијаз" на Ризницата ? |

* Камерон Дијаз на Internet Movie Database

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 44497743
* LCCN: no97024557
* ISNI: 0000 0001 1471 482X
* GND: 123340713
* SUDOC: 059079525
* BNF: cb14017544m (податоци)
* BIBSYS: 1006622
* MusicBrainz: cc42b313-a1d2-408a-8e46-ace00f59afc6
* NLA: 41699072
* NDL: 00961198
* NKC: xx0026632
* BNE: XX1315698
* CiNii: DA13283134

 |

 |
**Камера 300** е меѓународен фестивал на аматерски документарни филмови што се одржува во Битола. Фестивалот го организира кино-клубот „Студио Милтон Манаки" од Битола. Директор на фестивалот е Стефан Хаџиантоновски.

22. издание
-----------

На 22. издание на фестивалот, кое се одржало од 30 октомври до 1 ноември 2014 година учествувале 75 филмови од 15 земји, од кои 25 филма биле од Македонија.

Наводи
------

1. ↑  „Рекорден број документарци на фестивалот Камера 300 во Битола", *Дневник*, година XVIII, број 5604, четврток, 30 октомври 2014, стр. 18.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Карлота Алфаро** (родена на 4 јуни 1933 година) е дизајнерка на висока мода.  Таа е позната како „Големата дама на модата во Порторико".

Биографија
----------

Алфаро е родена во Сантурче, Порторико и покажала страст кон дизајнот уште од мала, често дизајнирајќи облека за семејството и пријателите. Воспитана е во Сантурче каде нејзината тетка ја научила да шие.

Алфаро достигнала меѓународна слава во Латинска Америка, Европа и Соединетите држави во текот на 1960 -тите, деценија во која го создала и *Институтот Карлота Алфаро*, насочена кон пренесување на своето знаење на младите студенти по моден дизајн. Специјалноста на Алфаро е високата мода. Во текот на 1980 -тите, таа објавила серија дизајни во модната колумна на локалниот весник, наречена Destellos de la moda. Нејзин најпознат фустан е фустанот со акцентираниот крој налик на сирена.

Алфаро има добиено многу меѓународни награди, а нејзините колекции се продаваат во продавници низ целиот свет, вклучувајќи ги и Neiman Marcus, Bloomingdales и Saks Fifth Avenue.

Поврзано
--------

* Список на Порториканци

Наводи
------

{наводи}}


1. ↑  Acevedo, Luz del Alba (2001). *Telling to live: Latina feminist testimonios*. Duke University Press. стр. 140. ISBN 978-0-8223-2765-3.
2. ↑  Patteson, Jean (November 10, 1994). „Big names in design will attend". *Orlando Sentinel*. стр. E.3. ISSN 0744-6055.
3. ↑  Rodríguez, Yomaris (February 24, 2009). „Arranca el "Proyect Runway" boricua". *El Vocero de Puerto Rico*. ISSN 1535-6663.
4. ↑  Steinberg, Janet (June 1983). „Whirlwind Shopping Spree in San Juan". *Cruise Travel*. Lakeside Publishing. **4** (6): 13. ISSN 0199-5111.
5. ↑  Patteson, Jean (November 10, 1994). „Big names in design will attend". *Orlando Sentinel*. стр. E.3. ISSN 0744-6055.
**Преподобен Зосим Тумански** бил еден од монасите на Синаит од втората половинa на XIV век кои во Србија дошле за време на Кнез Лазар.

Голем молитвеник и побожник. По преданието овој Синаит живеел сам во камена пештера кај денешниот Манастир Туман. Подигањето на овој манастир, посветен на Свети архистрат Михаил, поврзано за името на Милош Обилиќ, кој во времето на кнез Лазар управувувал со Браничево (област во Србија). По преданието, Милош во приликата на ловење ненамерно го застрелал пустинецот Зосим. Толку тешко ранет, Милош го понел во својот двор во местото Дворот (Голубец) да му се даде помош. Старацот Зосим, чувствувајќи го својот крај, му рекoл на Милош: „Тука остави ме, да умрам тука." На местото каде старецот починал, Милош го погребал и над гробот подигнал црква, односно манастир кој се и денеска нарекува манастир Туман.

Моштите на преподобниот Зосим се наоѓаат во црквата на манастирот Туман и се откриени на 8 август 1936 година.
**Зоре Мисајлев Николоски** ( 1922
во Карбуница, Кичевско —  1945

во Гарешница, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско семејство, кое претежно се занимавало со земјоделство. Како активен младинец, во пролетта 1943 година станал член на СКОЈ, а во месец април со повеќе свои другари заминал за Лопушник со првите партизани од селото во Кичевско-мавровскиот партизански одред. Со Одредот учествувал во нападот на возот на Пресека и нападот на Карабинерската станица во селото Сливово. Во втората половина на јули 1943 година, кога Одредот во селото Карбуница бил нападнат од силни балистички сили, Зоре со повеќе другари преминал на територијата окупирана од Бугарите каде бил откриен и затворен во Битола. По пуштањето од затвор, дошол во селото во 1944 година и повторно се вклучил во единиците на НОВ. Есента 1944 година заминал во Сремскиот фронт и бил комесар на чета. Загинал при пробојот кај Гарешница *(старо име: Кајгана)* во борба со Германците во април 1945 година.

Поврзано
--------

* Мисајле Николоски - татко на Зоре
* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 95.
**Камптал** ― австриски вински регион. Северно од Кремс лежи Лангенлојс, кој е главниот град во Камптал, долината на реката Камп. Песочничките падини се толку стрмни што се задржува само тенок слој почва. Изложеноста на сонце е голема. Ризлинг успева на овие стрмни падини; поблизу до Дунав, долината се шири и се одгледува повеќе црвено грозје.

Наводи
------

1. ↑  map Архивирано на 3 јули 2007 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Австрија | 
*Оваа статија поврзана со Австрија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |



|  |  |
| --- | --- |
| Чаша вино |  *Оваа статија поврзана со вино е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Квартетот „Џовакино"** (италијански: *Giovacchino*) е хрватски гудачки квартет.

Состав
------

Квартетот „Џовакино" го сочинуваат следниве музичари:

* Шо Акатамтсу - прва виолина
* Алина Губајдулина - втора виолина
* Павле Савиќ - виолончело
* Илин - Диме Димовски - контрабас

Творештво
---------

Квартетот „Џовакино" е формиан на почетокот од 2012 година за потребите на традиционалниот концерт „Pranzo di Rossini", кој се одржува на 29 февруари во „Театарот Миела (Teatro Miela)" во Трст, Италија. По успешниот концерт, Димовки ги поканил челистот Винко Руцнер и виолинистите Акаматсу и Губајдулина да бидат постојани членови на квартетот. Истовремено, сите членови на квартетот се постојани членови на Загрепската филхармонија, а како солисти или членови на ансамбли, настапувале во повеќе познати концертни сали во Европа. 

Квартетот, по потреба, се транформира и во други облици, како: клавирски квинтет, гудачко дуо, гудачко трио или гудачки квинтет. Квартетот настапувал заедно со бројни музичари, како: Дејвид Долан, Енрико Бронѕи, Дејвид Такено, Енрико Казаца, Давиде Амодио, Леонид Сороков, Александар Лонквич, Герард Шулц итн

На 3 ноември 2014 година, во рамките на Есенските музички свечености, квартетот „Џовакино" одржал концерт во Музејот на Град Скопје, со програмата наречена „222 Rossini" во која ги свиреле шесте сонати за квартет на Росини.

Наводи
------

1. ↑  Дирекција за култура и уметност - Скопје, *Есенски музички свечености*, Скопје, ноември 2014.