recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Пинската епархија на мапата на Белорусија
**Писнка епархија** — католичка епархија (диоцеза) во Белорусија со центар во градот Пинск. Таа зафаќа територија од 72.7 км2. Таа е дел од од Минско-Могиљовската архиепископија. Од 3 мај 2012 на чело на епархијата е епископот Антониј Демјанко. Помошен епископ бил Казимир Великоселец.

Историја
--------

Првиот обид за воспоставување на епархија со седиште во Pinsk беше направен во 1794 година од страна на могиљовскиот архиепископ С. И. Богуш-Сестренцевич. Сепак, во 1798 година папскиот нунциј во Русија Лоренцо Лита ја укинал епархијата како неканонско создадена. Истата година врз основа на папската була и кралскиот указ била основана од Минска римокатоличка епархија, во чии рамки беше вклучена и територијата на ликвидираната Писнка римокатоличка епархија.

Подоцна, во 1917 година беше изградена Минската епархија, но во почетокот на 1920-тите години нејзиниот епископ Зигмунд Лозински беше принуден да го напушти Минск и во потрага по ново живеалиште, тој остана во Пинск. На 28 октомври 1925 година, со апостолскиот устав "*Vixdum Poloniae unitas*" беше создадена Пинската епархија која всушност постоела до 1939 година и формално сè до 1946 година (времето на смртта на епископот). Епархијата билс управувана од страна на пинските бискупи: Зигмунд Лозински (1925-1932) и Казимеж Букураба (1932-1946).

Во 1991 година, епархијата беше обновена во границите на Брестската и Гомељската област, потчинета на Минско-Могиљовската архиепископија.

Структура
---------

Таа ја зафаќа територијата на Брестската и Гомељската област. Центарот се наоѓа во градот Пинск. Епархијата има 60 парохии. Нејзина катедрала е Катедралата на Вознесението на Пресвета Богородица со со почесен статус на мала базилика.

### Деканати

* Барановически (источен)
* Барановически (западен)
* Брестски
* Мозирски
* Пински
* Пружански
* Гомељски

Епископи
--------

* Зигмунд Лозински (1925—1932)
* Казимир Букраба (1932—1946)
	+ Владислав Јандрушук (1967—1991) (апостолски администратор)
	+ Казимир Свјонтек (1991—2011) (апостолски администратор)
	+ Тадеуш Кондрусјович (2011—2012) (апостолски администратор)
* Антониј Дамјанко (3 мај 2012)

Наводи
------

1. ↑  Vatican Information Service Архивирано на 3 јули 2011 г.(англиски)

Поврзано
--------

* Список на парохии на Пинксата епархија

Надворешни врски
----------------

* Статистика catholic-hierarchy.org
* Статистика gcatholic.org
**Свети Илија** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Προφήτη Ηλία Πυλαίας Θεσσαλονίκης*) — црква во солунското преградие Капуџилар, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот е сместен во центарот на Капуџилар. Во неговата парохија влегуваат и црквите „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат", „Рождество на Пресв. Богородица" и „Три Светители".

Првата црква на ова место е изградена на почетокот на XIX век. Поради брзиот развој на Капуџилар на почетокот од XX век, црквата е срушена и на нејзино место е подигнат анова. Изградбата започнала во 1926 година и на 28 ноември 1935 г. храмот е осветен од митрополитот Генадиј Солунски. Од старата црква останала единствено камбанаријата, изградена во 1854 г. и прогласена за заштитен споменик на културата.

Страничен поглед
Денешниот храм е трикорабна базилика со површина од 600 м2 и голема женска црква. Корабите се поделени со два реда столбови. Во 1980-тите храмот е проширен со додавање на надворешна припрата со површина од 200 м2 во која има два параклиса — „Пресв. Богородица Скоропослушница" со стара чудотворна икона и „Св. Пантелејмон" со стара икона на светецот. Наосот е живописан во 1990-тите, а женската црква во 2007 г. Во 2006 г. е позлатен иконостасот. Во 2012 г. започнало отстранувањето на надворешниот малтер и откривање на убавата тулена ѕидарија на храмот.

Од старата црква внатре се зачувани два мермерни капитела, владичкиот престол од 1837 г. голем проскинитар од 1902 г. и преку 100 икони со различни големини, автори и периоди, повеќето од ΧΙΧ век. Дел од иконите се сместени во парохискиот црковен музеј, а останатите се во припратата, на иконостасот, проскинитарите и параклисите на храмот.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „Ιστορικό Ιερού Ναού Αγίου Προφήτη Ηλία Πυλαίας Θεσσαλονίκης". Ιερός Ναός Αγίου Προφήτη Ηλία Πυλαίας Θεσσαλονίκης. Посетено на 21 август 2016.
2. ↑  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 53.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Илија" - Капуџилар на Ризницата ?
* Мрежно место на црквата (грчки)
**Нилс Бенгт Фолке Екерот** (8 февруари 1920–26 ноември 1971 година) е шведски глумец најпознат по портретирањето на смртта во *Седумте печати (*1957) во режија на Ингмар Бергман. Во 1956 година, тој ја режирал светската премиера на *Долго патување во ноќта*, ремек-делото на американскиот драматург Јуџин О'Нил.

Биографија
----------

Екерот е роден во Стокхолм. Имал неколку улоги во шведски филмови, но во *„Седумте печати*" на Ингмар Бергман (1957) ја прикажал Смртта како човек со бело лице во црна наметка. Одлуката да се изведе улогата на овој начин била заедничка одлука на глумецот и режисерот. Бергман во својата автобиографија напишал дека двајцата мажи „се договориле Смртта да носи маска на кловн, бела кловновска маска. Спој на маска на кловн и череп."

Човек со самоуништувачка личност, здравствени проблеми од пушење и прекумерно пиење влијаеле на подоцнежната кариера на Екерот што резултирало со губење на потенцијалните улоги. Починал од рак на белите дробови во 1971 година.

Надворешни врски
----------------

* Бенгт Екерот на Find a Grave (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |
| --- |
|  **Успение на Пресвета Богородица** |
|  |
| 
Диптих „Благовештение" од црквата, XV век. Денес во Галеријата на икони во Охрид |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Охридско |
| **Парохија** | Белчишка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°17′31.7″N 20°46′58.5″E﻿ / ﻿41.292139° СГШ; 20.782917° ИГД﻿ / 41.292139; 20.782917Координати: 41°17′31.7″N 20°46′58.5″E﻿ / ﻿41.292139° СГШ; 20.782917° ИГД﻿ / 41.292139; 20.782917 |
| **Место** | Ботун |
|  **Општина** | Дебрца |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Богородица Марија |
|  **Завршено** | 1895 |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | еднокорабен |
| **Стил** | преродбенички |
|

**Успение на Пресв. Богородица** (**Св. Богородица**) — црква во охридското село Ботун, Општина Дебрца, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.

Местоположба
------------

Икона на Богородица со Исус, ХVІІІ век.
Црквата е гробиштен и главен храм на Ботун, сместена на стрмно возвишение во Горното Маало, на северозапад од сретселото.

Историја
--------

Црквата е изградена врз постаро светилиште, за што сведочат многубројните гробни конструкции од средновековието.

Според натписот, храмот е изграден во 1895 г. од браќата Крсте и Костадин, синови на Никола Крстев од Лазарополе. Иконостасот е од 1871 г. а внатрешниот живопис е делумно пресликан во 1972 г.

Опис
----

Градбата претставува еднокорабен храм изграден од камен и варов малтер. Венците под покривот се од бигор, а истото важи и за апсидата, која е единаесетстрана; таа е засводена со полузаоблен свод врз кој се издига покрив на четири води. Иконостасот е величествен, и има дванаесетина икони. Изработен е во 1871 г.

Од прекрасниот фрескоживопис се издвојува композицијата Седмочислениците на јужниот ѕид на олтарниот простор. Нивната поставеност на фигурите и именување се сосема оригинални — како средишна личност е насликан Климент Охридски, а околу него се Сава, Наум, Кирил, Методиј, Ангелариј и Горазд.

Поврзано
--------

* Црква „Св. Богородица" - Ботун (нова) — понова истоимена црква при Ботунскиот манастир
* Белчишка парохија
* Охридско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „Христијански храмови и свети места во Охридско". Македонска нација. 12 мај 2010. Посетено на 13 јануари 2020.
2. ↑ . Дебарско-кичевска епархија. Посетено на 20 март 2014. Занемарен непознатиот параметар `|заглавие=` (help); Отсутно или празно `|title=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Богородица" - Ботун (стара) на Ризницата ?
* \* Репортажа за богослужба во „Успение на Пресв. Богородица" во Ботун — Премин Портал, 13 април 2019 г.
**Свети Атанасиј** (грчки: *Αγίου Αθανασίου*) — црква во селото Омур Беј, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Црквата е гробишен храм, сместен на северниот крај на селото. Изградена е во 1955 г. и осветена од митрополитот Константин Серско-нигритски во 1965 година. Градбата претставува крстовиден храм без купола и подоцна додадена припрата.

Во парохијата влегуваат и црквите „Рождество на Пресв. Богородица" од XVIII век и „Св. Атанасиј", сместени на местото на старото село Омур Беј на Богданска Планина.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 26 октомври 2019.
**Проектот за разбирање помеѓу ВМРО и Советската влада** бил донесен во декември 1923 година со што започнал процесот на преорентирање на ВМРО кон Советскиот Сојуз, проектот бил потпишан од Тодор Александров, не е познато дали овај проект бил прифатен од другите членови на раководството на организацијата, но го открива оној процес во идејните сфаќања на Тодор Александров, кои го подведоа до потпишување од негова страна на Мајскиот манифест во 1924 г..

Особености
----------

Проектот се состои од 5 точки и една преамбула. Во преамбулата е истакната целта на ВМРО - Независна Македонија во една балканска федерација, и на каков начин и принципи тоа може да се постигне. Во останатиот дел од проектот е истакнато дека ВМРО е подготвена да соработува со Советскиот Сојуз и се претставени начелата за таа соработка.

Во *1 точка* било истакнато дека ВМРО ќе се бори за создавање на балканска федерација, во *2 точка* Советскиот Сојуз ја признава ВМРО како единствен фактор во македонското револуционерно движење, во *3 точка* биле регулирани контатктите помеѓу двете страни, во *4 точка* двете страни се согласиле за преземање на заеднички акции, во *5 точка* ВМРО истакнала дека ја прифаќа помошта од Советскиот Сојуз.

Извори
------

1. ↑  Проект за разбирање помеѓу ВМРО и Советската влада
**Свети Атанасиј** (грчки: *Αγίου Αθανασίου*) — црква во градот Нигрита, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот е една од двете парохиски цркви во градот. Изграден е во 1906 г. врз темелните на постара црква. Градбата претставува трикорабна сводеста базилика без купола. Осветена е во 1950 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Живописана е во 1990 г.

Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Фануриј" и „Рождество на Пресв. Богородица".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 2 ноември 2014.
**Свети Јован Претеча** (грчки: *Τιμίου Προδρόμου*) — црква во селото Бајрактар, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм..

Црквата се наоѓа во центарот на селото. Изградена е во 1951 г. и осветена на 10 мај 2008 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Во 1980 г. е додадена припрата и храмот е живописан.

Во парохијата влегуваат параклисите „Св. Константин и Елена", „Св. Ана", „Св. Петка", „Св. Троица" и „Успение на Пресв. Богородица".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Τιμίου Προδρόμου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 26 октомври 2019.
|  |
| --- |
|  **Рождество на Пресвета Богородица** |
|  |
| 
Поглед кон црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Скопска |
| **Архијерејско намесништво** | Јужноскопско |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Горно Водно |
|  **Општина** | Карпош |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Богородица |
|  **Изградба** | 1989 |
|  **Завршено** | 2010 |
| Архитектонски опис |
|

**„Рождество на Пресвета Богородица"** — православна црква сместена на падините на Водно на месното на историското село Горно Водно. Таа е возобновена врз темелите на стара повеќевековна црква со колективно ктиторство на сите поранешни жители на разуранатото село. На црквата Св. Богородица и претходи долга историја која започнала некаде во XIII век, во пишуваните извори спомнувана како „Св. Богородица Елеуса" и „Св. Богородица Водњанска", а во втората половина на XVI век црквата запустела. Од 1847 до 1870 година е обновена еднобродната, засводена црква посветена на празникот Рождество на Пресв. Богородица. Црквата и селото Горно Водно се разурнати во 1955 година. Камен-темелникот на новата црква Рождество на Св. Богородица е осветен на 6 октомври 1996 година. Проектот за новата триконхална, еднокуполна црква го изготвиле арх. инж. Илија и Благојка Пулејко, а идејното решение за камбанаријата било на арх. инж. Никола Ничота. Живописот и иконописот се дело на актуелните зографи Кирил Златанов и Лазар Личиќ. Поради својата местоположба, црквата е доста посетена.

Поврзано
--------

* Средно Водно
* Горно Водно
* Жичница „Милениумски крст"

Надворешни врски
----------------

* Црква „Рождество на Пресвета Богородица" - Средно Водно на Ризницата ?

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.

Галерија
--------

* Надвратен живописНадвратен живопис
* Фонтана во црковниот дворФонтана во црковниот двор
* КамбанаријатаКамбанаријата
* Ктиторската плочаКтиторската плоча
* ИконостасотИконостасот
* Фреска на Исус ХристосФреска на Исус Христос


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Цркви во Општина Карпош |
| --- |
|  |
|  | „Рождество на Пресвета Богородица" (Средно Водно)  •  „Св. Георгиј" (Криви Дол)  •  „Воздвижение на Чесниот Крст" (Крстовар)  •  „Св. Троица" (Бардовци)  •  „Св. Пантелејмон" (Горно Нерези)  •  „Св. Илија" (Горно Нерези)  •  „Св. Никола" (Нерешки Пат)  •  *„Св. Стефан" (Влае)*  •  „Св. Пантелејмон" (Долно Нерези)  •  „Христос Спасител" (Карпош III)  •  „Св. Илија" (Зајчев Рид) |  |
|  |
|      Општина Карпош      |

 |

Координати: 41°58′37″ N; 21°24′30″ E﻿ / ﻿41.9769° СГШ; 21.4083° ИГД﻿ / 41.9769; 21.4083
**Ингрид Чатарина Ларсон** е шведска глумица родена на 2 април 1947 година во Стокхолм.

Првото појавување на Ларсон било со нејзиниот татко, во „*Лисебергштетерн"* во 1964 година, во *естрадното* шоу „*Тато во воздухот*". Студирала на драмското училиште во Малме од 1967-1970 година, а подоцна работела во стадиумот *Стокхолмс* од 1970-1976 година, а подоцна и во театарот во Сканин. Таа има работено како наставник во театарско училиште во Стокхолм. Во 1979 година, таа била наградена со стипендија за *театарско друштво Даниел Енгдал*. Таа е ќерка на глумецот и уметник Егон Ларсон и пејачот Гун Ларсон.

Избрана филмографија
--------------------

* *Момче и девојче* (1975)
* *Сериозната игра* (1997)
* *Хитлер и ние на Клампарегатан*(1997)
* *Чекајќи го Тенорот* (1998)
* *Микаел* (ТВ серија, 1998)
* *Излез* (1999)
* *Пред мраз* (2005)
* *Карамбола* (2005)
* *Комисија* (ТВ серија, 2005 година)
* *Кокпит* (2012)
* *Човек наречен Ове* (2015)

Наводи
------

1. ↑  „Chatarina Larsson". people.theiapolis.com. Архивирано од изворникот на 17 September 2013. Посетено на 17 September 2013.

Надворешни врски
----------------

* Чатарина Ларсон на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Податотека:Amedei Porcelana Chocolate.jpgАмедеи Порцелана 
**Амедеи Порцелана**, темно чоколадо направено од чоколадата Амедеи од Тоскана, Италија, било прогласено за најскапото чоколадо на светот. Добитник е на различни награди од „Академијата за чоколада", вклучително и „Најдобро црно чоколадо",

Производство
------------

Амедеи Порцелана е направена од проѕирни, бели зрна какао од сортата која сега се нарекува „Порцелана" поради неговата боја слична на порцелан. Ова зрно какао, генетски чист вид на високо ценетиот Criollo, потекнува од Венецуела и можеби се одгледувало таму и во предколумбиската ера.

Порцелана какаото се нарекувало „Маракаибо" во колонијално време, бидејќи првенствено се извезувало од тоа венецуелско пристаниште. Заедно со неколку други мексикански и колумбиски зрна какао, какаото Маракаибо било класифицирано како едно од најквалитетните какаа во светот до 1920-тите.

Денес, многу од овие мексикански и колумбиски какаа исчезнале и се заменети со хибриди поотпорни на болести. Маракаибо, или какаото Порцелана се одгледува на мали плантажи во Венецуела. Амедеи произведува околу 20.000 шипки годишно од ова зрно какао.

Пакување
--------

Амедеи Порцелана се продава во пакети со поединечно нумерирање кои се нарекуваат „референтен стандард за индустријата за тоа како да се пакува чоколадна лента".

Цена
----

Бар од 1,8 инча се продава во САД за 19-22 долари. Често цитираната цена на ова чоколадо е 90 долари за фунта. Амедеи Порцелана често се нарекува најскапото чоколадо на светот.

Најскапиот десерт и кекс
------------------------

Порцелана какаото е вклучено во Golden Opulence Sundae, десерт од 1.000 долари што се продава во ресторанот Serendipity 3 во Њујорк и е споменат во *Гинисовата книга на рекорди.* Порцелана какаото се користи и за правење на најскапиот кекс, Golden Phoenix, кој го прави Bloomsbury's, бутик кафуле во Дубаи.

Наводи
------

1. ↑   *New York Times* December 3, 2003
2. ↑   Архивирано на 16 јули 2011 г. Food of the Gods: Amedei Chocolates from Tuscany
3. ↑   Good Times
4. ↑   CNN: Chocolate
5. ↑   World’s Most Expensive Ice Cream — Golden Opulence Sundae
6. ↑   Архивирано на 29 септември 2008 г. Academy of Chocolate Awards 2006
7. ↑   Архивирано на 16 мај 2008 г. Academy of Chocolate Awards 2008
8. ↑   Архивирано на 2 февруари 2010 г. Academy of Chocolate Awards 2009
9. ↑   Архивирано на 12 август 2008 г. Fine Dark Chocolate 2008
10. ↑   *New York Times* December 19, 2004
11. ↑  „BBC News". *CNN*. August 12, 2012. Архивирано од изворникот на 2013-01-16. Посетено на 2023-03-08.
Ева Фанк
**Ева Роуз-Мари Фанк Бесков** (родена во О*рлин*; 28 мај 1956 година, во Стокхолм) е шведска гласовна глумица, водителка на детски телевизиски серии и куклар. Во 1975 година се омажила за Томас Фанк и го имале синот Густав. Сега е во брак со Ерланд Бесков.

Кариера
-------

Фанк работела во многу компании, меѓу нив и нејзината сопствена издавачка куќа *Хонапона АБ*, која произведувала ТВ програми. Таа моментално води неколку ТВ емисии во Сверигес Телевизија, меѓу кои *Функционална програма на Ева* и *Евас суперкол*.

Фанк го добила „*Почесна награда на градот Стокхолм*" во 2005 година. Во 2008 година ја добила наградата *Кристален* за „најдобра ТВ програма" *Евас суперкол*. Во 2009 година ја добила големата награда на *Рефтек*. Во 2010 година го добила „*Наградата за знаење*" со коментар „Распродавач на знаење на шведскиот народ".

Филмографија
------------

* 1990 - списанието Бјорнес(ТВ)
* 1991 - *Чарли Страп и Фроги Бол лета високо* (1991) (Гласот на кралицата Конус, мајката на Конус Грин)
* 2003 - *Занаетчиско шоу на Ева*
* 2004 - *Летниот фластер на Ева*
* 2005 - *Зимскиот фластер на Ева*

Надворешни врска
----------------

* Матична страница Уредете го ова на Википодатоците
* Ева Фанк на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Шведско-Американска глумицаПредлошка:SHORTDESC:Шведско-Американска глумица

**Мелинда Розали Кинаман** (родена на 9 ноември 1971 година) е шведско-американска глумица.

Живот и кариера
---------------

Кинаман е родена во Стокхолм, Шведска, од американски родители Ди и Стив Кинаман. Нејзиниот полубрат по татко, Џоел Кинаман е исто така глумец.

На тринаесетгодишна возраст, таа го направила своето деби за глумечка игра, прикажувајќи ја улогата на момчето Сага во познатиот филм од 1985 година „*Мојот живот како куче"*, во режија на Ласе Халстром. Се школувала на Шведската национална академија за мимика и глума во Стокхолм од 1991 до 1994 година. Од тогаш, таа е дел од ансамблот на Кралскиот драмски театар во Стокхолм и одиграла многу главни улои во многу класици, како што се Ифигенија во *Ифигенија во Аулис* (1995), Бјанка во *Припитомувањето на итрината* (1997), Ања во *Градината со вишни* (1997), Естел во Сартр нема излез (2000), Мари во Војцек (2003), *Џeсика во Венецијанскиот трговец* (2004) и Мартирио во Куќата на Бернарда Алба (2008). Во 2011 година, таа свирела виолина во Дует за еден.

Таа, исто така, развила вештини за акробација и работела со театар проткаен со современиот циркус од почетокот на Кралскиот драмски театар 1994 со магичната продукција на Роберт Лепаж*, Игра на соништата* на Август Стриндберг и напредувала уште повеќе во водство на храбра акробатска постановка на Шекспировата *Romeo и Јулија* (2002).

Таа се надоврзала на таа линија дури и неколку години како гостин во Копенхаген во Шекспировата тој Бура и Малата сирена *на Хендер* Андерсен. Таа дури учествувала во продукции на модерен танц во Стокхолм.

На сцената, екранот и телевизијата таа работела во главни делови со многу истакнати личности, како Бо Видерберг во *„*Патот на змиите" (1986), „Таткото" на Аугуст Стриндберг и Хедвиг во *„Дивата патка*" на Хенрик Ибзен (1989), Ханс Алфредсон во Време на волкот(1988), Колин Натли во британска - шведска ТВ серија *Патот до дома* (1989), Ингмар Бергман и Даниел Бергман во *Неделните деца* (1992), како и со современите драматурзи како Ларс Норен и Хенинг Менкел. Во 1999 година, таа ја споделила насловната улога во меѓународниот филм *Марија, Мајка на Исус* со Пернила Аугуст.

Во 2015–2017 година, таа ја играла водечката улога на Ингер Јохане Вик, криминален психолог и профил, во шведската телевизиска психо - трилер серија *Модус*.

Надворешни врски
----------------

* Мелинда Кинаман на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Продукциите на Мелинда Кинаман во Кралскиот драмски театар во Стокхолм (на шведски) Архивирано на 14 јуни 2011 г.
Мапа на Долен Египет
Црвената круна на Долен Египет
**Долен Египет** (арапски: مصر السفلى) е древна земја и регион во долниот тек на реката Нил. Се протега од денешниот Каиро до Средоземното Море и ја покрива широката делта на Нил. Узводно од Долниот Египет е Горниот Египет.

Преку делтата на Нил протекуваат 7 ракавци, и тука е многу богата со речни наслаги. Плодното земјиште и средоземната клима создадле растителен и животински свет што е значително различен од горниот тек на реката. Постојат пространи пасишта на кои се одгледува стока, и мочуришта богати со птици и папирус растенија. Првите жители на Долниот Египет биле номадски сточари, и живееле во овој крај уште од 3600 г.п.н.е.. Поради близината на средоземните култури, трговијата тука се развила рано. Пред обединувањето на Египет, со Долните Египќани владееле странски владетели или владетелите на Горниот Египет. За време на владеењето на фараонот Нармер се случило обединувањето на Горен и Долен Египет во едно кралство.

Во времето на фараоните, Долниот Египет бил поделен на 20 номи (видете ја картата). Во византиската ера оваа област се викала Аркадија, а со неа се владеело од Александрија.

Божица на Долниот Египет била Ваџет, а симболот на државата била црвена круна. Вториот симбол на Горниот Египет е растението папирус.

Наводи
------

1. ↑  Carl Roebuck, *The World of Ancient Times* (Charles Scribner's Sons Publishing: New York, 1966) p. 51.
2. ↑  Carl Roebuck, *The World of Ancient Times* (Charles Scribner's Sons Publishers: New York, 1966), p. 53.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Долен Египет" на Ризницата ? |
**Лариса Косорукова-Песјакович** (руски: *Лариса Косорукова-Песяхович*) (30 мај 1973

) — русинка по потекло, израелска кануиста-спринтер која што се натпреваруваше од средината на 1990-тите до средината на 2000-те. Таа освои три бронзени медали на ИКФ Светските Кану Спринт Првенства, освојувајќи ги во 1995 (дисциплина:К-2 200 метри за Русија под своето моминско презиме Косорукова), 1998 (дисциплина К-2 1000 метри за Израел под нејзиното сегашно презиме Песјакович), и 2002 (дисциплина К-2 1000 метри за Израел под нејзиното сегашно презиме).

Косорукова-Песјакович исто така се натпреваруваше на три Летни олимписки игри. Натпреварувајќи се за Русија на Летните олимписки игри во 1996, Атланта, таа заврши на седмото место во дисциплината К-4 500 метри и осмо место во дисциплината К-2 500 метри. На олимписките игри во Сиднеј, Косорукова-Песјакович се натпреваруваше за Израел во дисциплината К-2 500 метри, но беше елиминирана во полуфиналето. Таа ја заврши нејзината олимписка кариера на олимписките игри во 2004 завршувајќи на своето најдобро олимписки место (шесто) во дисциплината К-1 500 метри.

Косорукова-Песјакович се пресели во Израел за време на 1998 ИКФ Светските Кану Спринт Првенства во Шегед.

Наводи
------

* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 1: flatwater (now sprint): 1936-2007. Архивирано на 5 јануари 2010 г.
* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 2: rest of flatwater (now sprint) and remaining canoeing disciplines: 1936-2007.Архивирано на 11 март 2016 г.
* Sports-reference.com profile Архивирано на 11 јануари 2012 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на РусијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Галерија на икони - Штип** — музеј на икони во црквата „Св. Никола" во градот Штип.

Галеријата е отворена во 1990 г. и во неа се собрани голем дел од иконописните творби од Брегалничкиот регион од XVII до XIX век, како и ретки и стари црковни книги, сребрени крстови и метални путири и други вредни црковни предмети. Во јужниот дел на галеријата има 29 икони од XVIII и XIX век од зографите Џико од Осој, Константин и Петар Новеви од Тресонче, Крсте Зограф од Велес, Адамче Најдов и други. Меѓу тие икони се издвојуваат „Природата на Исус", „Света Троица" и „Свети Јован со житие". Во западното крило на галеријата има 32 икони, од кои повеќето се од XIX век. Меѓу авторите на овие икони се Данило Коцев од Штип и Станислав Доспевски од Самоков, а поважни се „Исус Христос", „Свети Никола", „Света Богородица". Во северниот дел има 31 икона — ремек-дела на Петар Новев, Исаија Џиков и Константин Андонов, а највеќе се издвојуваат „Свети Симеон", „Свети Мина" и „Крштевањето на Исус". На северниот дел од иконостасот има 16 икони.

На главниот иконостас на црквата има 67 икони, од кои повеќето се изработени во 1890 г. од истакнатиот мајстор Димитар Андонов Папрадишки. Освен иконите, изложени се и псалми печатени во XIX век во Москва, минеи и евангелија. Во галеријата се изложени и неколку венчални круни од XIX век и други црковни предмети — сребрени путири, лажици, крстови, кандила и одежди.

Поврзано
--------

* Галерија на икони (Ново Село) — галерија од истиот вид сместена во црквата „Успение на Пресв. Богородица" во населбата Ново Село

Наводи
------

1. 1 2 3  „Галерии на икони". Општина Штип. Архивирано од изворникот на 2016-11-03. Посетено на 2022-01-19. Занемарен непознатиот параметар `|access=` (се препорачува `|access-date=`) (help); Недостасува права црта во: `|access=` (help)
**Галерија на икони - Ново Село** — музеј на икони во црквата „Успение на пресв. Богородица" во штипската приградска населба Ново Село.

Галеријата е отворена во 1972 г. како прва од овој вид во СР Македонија. Збирката се состои од 222 икони и црковни предмети. Значителен дел од иконите се изработени од 1861 до 1866 година од истакнатиот зограф Станислав Доспевски од Самоков. Посебно место во изложбената постановка зазема иконописната претстава на платно „Чудотворната моќ на Богородица", дело на зографот Теодосиј од Велес. Изложени се и дела на видниот штипски зограф Данило Коцев - Штиплијата, кој во 1914 г. ја насликал во масло композицијата „Полагањето на Христос во гроб". Во 1919 г. зографот и сликар Коста Вангелов ја насликал „Оплакувањето на Христа". Во галеријата има и ретка икона „Обрезание Христово", дело на Данило Коцев од 1895 г.

Изложени се уште и путири, кандила и други црковни предмети, дело на месните кујунџиски работилници.

Поврзано
--------

* Галерија на икони (Штип) — галерија од истиот вид сместена во црквата „Св. Никола"

Наводи
------

1. 1 2  „Галерии на икони". Општина Штип. Архивирано од изворникот на 2016-11-03. Посетено на 2022-01-19. Занемарен непознатиот параметар `|access=` (се препорачува `|access-date=`) (help); Недостасува права црта во: `|access=` (help)
**Ветерски манастир** наречен **„Св. Јован Ветерски"** или **„Св. Јован Крстител"** — православен манастир кај селото Ветерско, Општина Велес. Му припаѓа на Велешкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.

Местоположба
------------

Манастирот се наоѓа северозападно од селото, на подножјето на ридестата месност Осој, на стотина метри од патот Велес - Скопје (магистралата А1). Преку автопатот и реката Пчиња, на запад се наоѓа Кожленскиот манастир („Рождество на Пресв. Богородица").

Историја
--------

Засега не се пронајдени писмени извори за настанокот на манастирот. Се претпоставува дека византиско време поради архитектонските одлики на манастирската црква „Св. Јован Крстител". Според натписот над црковниот влез, храмот е „изграден" во 1670 г. под водство на епископот Јосиф Велешки. Натписот е на црковнословенски, што покажува дека владиката, иако бил Грк, дозволувал да се пишува на словенски. Веројатно е дека година храмот бил само обновен, бидејќи во тоа време турските власти ретко дозволувале подигање на нови христијански храмови.

Црква
-----

Манстирската е мала и е темна. Околу црквата има конак, камбанарија и други придружни градби.

Слики
-----

* ПортаПорта
* Страничен поглед на цркватаСтраничен поглед на црквата
* КамбанаријатаКамбанаријата
* Поглед во цркватаПоглед во црквата

Поврзано
--------

* Башиноселска парохија

Наводи
------

1. ↑  „Манастир Јован Крстител - Ветерско". Повардарска епархија. 20 ноември 2007. Посетено на 14 февруари 2014.
2. ↑  Снегаровъ, Иванъ (1932). *История на Охридската архиепископия-патриаршия, Tом 2. Отъ падането ѝ подъ турцитѣ до нейното унищожение (1394–1767 г.)*. София – Печатница П. Глушковъ: Македонски наученъ институтъ. стр. 214–215.

Надворешни врски
----------------

* Ветерски манастир на Ризницата ?
**Вестманланд** (*Västmanlands län*) е округ (*län*) во средна Шведска. Се граничи со окрузите Седерманланд, Еребру, Јевлеборг, Даларна и Упсала и излегува на езерото Меларен. Административен центар е градот Вестерос.

Покраина
--------

Округот ја опфаќа поранешната покраина Вестманланд која денес има само културно-историско значење.

Управа
------

Главна цел на окружниот административен одбор е спроведување на целите утврдени во парламентот и владата, усогласување на локалните и државните интереси, унапредување на развојот во округот, воспоставување на регионални цели, запазување на јавниот ред и раководење со правните постапки. Окружниот административен одбор е владина служба на чие чело стои управник.

Окружниот совет на Вестманланд (*Landstinget Västmanland*) е задолжен за здравството и јавниот превоз.

Општини
-------

* Арбуга
* Вестерос
* Кунгсер
* Норберг
* Сала
* Сурахамар
* Фагерста
* Халстахамар
* Шепинг
* Шинскатеберг

Наводи
------

1. ↑  „Квартал 1 2011". Централна статистичка служба. (шведски)

Надворешни врски
----------------

* Окружен административен одбор на Вестманланд (шведски)
* Окружен совет на на Вестманланд Архивирано на 20 февруари 2003 г. (шведски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Шведска |
| --- |
|  |
| 
* Блекинге
* Вермланд
* Вестерботен
* Вестернорланд
* Вестманланд
* Вестра Јеталанд
* Готланд
* Даларна
* Еребру
* Естерјетланд
* Јевлеборг
* Јемтланд
* Јеншепинг
* Калмар
* Крунуберг
* Норботен
* Седерманланд
* Сконе (Сканија)
* Стокхолм
* Упсала
* Халанд

 | Шведска |

 |

Координати: 59°38′44″ N; 16°25′28″ E﻿ / ﻿59.64554° СГШ; 16.424561° ИГД﻿ / 59.64554; 16.424561
**Хорејшио Волпол четвртиот гроф од Орфорд**, (англ.: Horatio Walpole, 4th Earl of Orford; Лондон, 24 септември, 1717 година - Лондон, 2 март 1797 годинa) познат како **Хорас Волпол** (англ: Horace Walpole), бил англиски книжевник, политичар, колекционер и архитект. Роден како најмлад син на првиот англиски премиер сер Роберт Волпол. Се школувал во Колеџот Итон и на Универзитетот во Кембриџ. Во младоста бил близок пријател со поетот Томас Греј. Извршил пресвртница во англиската архитектура изградувајќи ја вилата Стробери Хил во Твикенам. Ја изградил како имитација на готичките средновековни градби, воспоставувајќи нова мода во англиската култура, која ќе се развие во неоготика.  Готиката ја вовел во книжевноста, со пишувањето на романот *Онтрантски замок* 1764 година прв готски роман на светската книжевност. Во историјата останал познат и по својата огромна преписка во која опишал обичаи, луѓе и случки на своето време. Волпол уште за време на неговиот живот предизвикувал спротивни мислења на јавноста. Така кон стедината на 19 век Томас Бабингтон Маколи го дискредитирал како *тривијална будалеста седелица* и како *дволичен лицемер*, додека историчарот Џон Х. Пламб го викал *минорна фигура и минорен извор*. Од другата страна, Марион Харни неговата куќа Стробери Хил ја викал: *уникатна, оригинална... визија на страст и мечта*, додека Лесли Стивен отишол чекор понапред, нарекувајќи ги Волполовите дела с*иноним на англискиот осумнаесетти век*.

**Хорејшио Волпол четвртиот гроф од Орфорд**, (англ.: Horatio Walpole

Собрани писма
-------------

Вилмарт Шелдон Луис (1895 - 1979) пасиониран љубител и колекционер на Волполовите предмети, го финансирал критичкото издание на Волполовите собрани писма во изданието на Јејл универзитет. Првиот том излегол во 1937 година, а последниот, т.е. 48-от том, во 1983 година. Тоа е воедно и една од најобемните објавени преписки на сите времиња. Денеска оваа издание на собраните песни е достапно на интернет.

Наводи
------

1. ↑  Sabor 2013, стр. 16. sfn error: no target: CITEREFSabor2013 (help)
2. 1 2  Wheatcroft, Geoffrey (25). „Walpole: The House & the Letters". *The New York Review of Books*. Проверете ги датумските вредности во: `|date=, |year= / |date= mismatch` (help)

Надворешни врски
----------------

* Портал: Книжевност

* Македонска аудокнига „Отрантскиот замок"
* Критичко издане на собраните писма на Хорас Волпол Во издание на универзитетот Јејл.
* Онлајн изданија на избраните дела на Проект Гутенберг

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хорас Волпол" на Ризницата ? |
**Сија Кејт Изобел Ферлер** (англиски: *Sia Kate Isobelle Furler*; р. 18 декември 1975

) позната само како **Сија** — австралиски пејачка, текстописец и режисер на музички видеа Таа ја започнала својата кариера како пејачка во локалниот бенд *Крисп* во 1990-те. Кога бендот се распаднал, таа го издала својот студиски албум со наслов „*OnlySee*" („СамоВиди") во Австралија. Тогаш таа се преселила во Лондон и била водечки вокал на британското дуо *Zero 7* („Нула-седум").

Во 2000 г. Сија потпишала со *Sony Music* и следната година го издала својот втор соло студиски албум *Healing Is Difficult* („Закрепнувањето е тешко"). Бидејќи не била задоволна од промоцијата на записот, таа потпишала договор со *Go! Beat* и во 2004 го издала својот трет студиски албум *Colour the Small One* („Обои го малиот"). Проектот се борел да стапи во контакт со широката публика и така Сија се преселила во Њујорк во 2005 година и започнала тури низ САД. Таа го издала својот четврти а потоа и петти студиски албум, *Some People Have Real Problems* („Некои луѓе имаат вистински проблеми") и *We Are Born* („Ние сме родени") во 2008 и 2010 година. Потоа се стекнала со повреда од пеење и се посветила на текстовите и започнала да работи како текстописец. Таа имала одлична соработка со Дејвид Гета (за песната Титан), Рајана (Diamonds) и ФлоРида (Wild Ones).

Во 2014 година го издала својот шести студиски албум *1000 Forms of Fear* („1000 облици на страв"). Од овој албум најголем успех имала песната *Chandelier* („Лустер") и трилогијата на видеа во кои настапува детето Меди Зиглер, танчер. Во 2016 година го издала својот седми албум *This Is Acting* („Ова е глума"), од кој како најуспешна песна се издвоила *Cheap Thrills* („Евтини возбуди"). Сија се стекнала со голем број награди и признанија, меѓу кои наградат АРИА и награда за музичко видео на МТВ.

Дискографија
------------

Главна статија: Дискографија на Сија
* *OnlySee* („СамоВиди", 1997)
* *Healing Is Difficult* („Закрепнувањето е тешко", 2001)
* *Colour the Small One* („Обои го малото", 2004)
* *Some People Have Real Problems* („Некои луѓе имаат вистински проблеми", 2008)
* *We Are Born* („Ние сме родени", 2010)
* *1000 Forms of Fear* („1000 облици на страв", 2014)
* *This Is Acting* („Ова е глума", 2016)
* *Everyday Is Christmas* („Секој ден е Божиќ", 2017)

Тури
----

* Live from Sydney Tour (2009)
* We Meaning You Tour (2010)
* Nostalgic for the Present Tour (2016–2017)

Наводи
------

1. ↑  „Singer-songwriter Sia snags first No. 1 on U.S. Billboard chart". *Reuters*. 16 July 2014. Посетено на 26 May 2017.
2. ↑  „Chet Faker and Violent Soholead 2014 ARIA nominations". fasterlouder. Посетено на 5 November 2014.[*мртва врска*]

Надворешно врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сија" на Ризницата ? |

* Матична страница Уредете го ова на Википодатоците
* Сија на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Ли Бај** или **Ли Бо** (кинески: 李白, пинјин: *Lǐ Bái*}}; 701 – 762) — кинески поет. Тој бил дел од групата на поети и научници наречени „Осум бессмртници на виното" во поема од Ту Фу. Ли Бај често се смета еден од најголемите поети во кинеската книжевност, заедно со Ту Фу. Околу 1.100 поеми напишани од Бај денес се зачувани. Првиот превод на некој од западните јазици бил во 1862 година во Франција.

Наводи
------

1. ↑  D'Hervey de Saint-Denys (1862). *Poésies de l'Époque des Thang* (Amyot, Paris). See Minford, John and Lau, Joseph S. M. (2000)). *Classic Chinese Literature* (Columbia University Press) ISBN 978-0-231-09676-8.

Надворешни врски
----------------

Слободна енциклопедија за Ли Бај:

* baike.baidu.com
* zh.wikipedia.org

Преводи на делата:

* www.cscs.umich.edu
* afpc.asso.fr Архивирано на 15 јуни 2009 г.
* Li Bai: Поеми на англиски

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 108726426
* LCCN: n50062078
* ISNI: 0000 0001 2147 0982
* GND: 118934163
* SELIBR: 71186
* SUDOC: 026989395
* BNF: cb119129361 (податоци)
* BIBSYS: 11071144
* MusicBrainz: a1a8f59e-a5a3-4152-9fab-a15ab5eff21d
* NLA: 36730187
* NDL: 00315906
* NCL: 002203490
* NKC: jn20000603747
* BNE: XX1037299
* CiNii: DA01060540

 |

 |
**Блага Петроска** (1 март 1939

 во Букурешт) — македонски социолог и универзитетска професорка на Филозофскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Основно и средно образование завршила во Букурешт, Романија, каде што ги започнала и студиите по филозофија. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје во 1954 година и докторирала од областа на социолошките науки на истиот факултет на тема „Типови и облици на семејството во Тетовскиот крај" во 1965 година. Била избрана за асистент, за предавач, за доцент, за вонреден и за редовен професор по предметот општа социологија на Филозофскиот факултет во Скопје. Неколку мандати била раководител на Институтот за социологија на Филозофскиот факултет во Скопје, а еден мандат декан на истиот факултет (1977-1979). Објавила поголем број научни трудови од областа на социологијата.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Петрушев-Чикото*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1151. Text "series
" ignored (help)
**Бобан Стефковски** е роден на 14 април 1984 во Скопје, градоначалник е на Општина Гази Баба од ноември 2021 година.

Биографија
----------

Основно и средно образовани го стекнал во родниот град. Дипломирал на Институт за одбранбени и мировни студии - Скопје при Универзитетот Св. Кирил и Методиј. На истиот факултет се стекнал со дипломата на магистерските студии, со одбрана на магистерската тема: Менаџмент на човечки ресурси во безбедносните институции во РМ.

Првото работно искуство го стекнал во Министерството за труд и социјална политика, како соработник во Сектор за поддршка на министер, а од 2017, до избор за градоначалник на Општина Гази Баба работел на место државен советник во Сектор за водење на прекршочна постапка од областа на работни односи и безбедност и здравје при работата.

Во периодот од 2009 - 2013 година бил член на Советот во Општина Гази Баба.

Бобан Стефковски во тек на своето образование и работа се стекнувал и со дополнителни знаења преку различни курсеви и едукативни единици; Обука за комуникациски вештини и деловно работење; Обука за млади лидери; Обука за менаџмент; Обука за дискриминација; Работилница за водење на прекршочни постапки- Академија за судии и јавни обвинители.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2021-12-28. Посетено на 2021-12-28.
2. ↑  Гласило/Gazete, ЗЕЛС, 2021

Надворешни врски
----------------
**Маргарет Меј Гилс** (20 мај 1868 - 31 март 1949) била британска сликарка, вајарка и медалист. Таа била член на Друштвото на медалисти и изложувала на нивната прва изложба во 1898 година која се одржала во Холандската галерија во Лондон, каде што нејзиното дело „Два медали" било позитивно критикувано.

Биографија
----------

Гилс е родена во Клифтон, Бристол, ќерка на Ричард Вилијам Гилс, адвокат и Френсис Елизабет Гилс. Нејзината постара сестра била сликарот Френсис Гилс. Маргарет се школувала во средното училиште Кенсингтон и во Брисел и Хајделберг. Таа поминала осум години во Националното уметничко училиште за обука, NATS, во Лондон. Меѓу нејзините современици на NATS, кој стана Кралски колеџ за уметност во 1896 година, биле и голем број други женски вајари, вклучувајќи ги Руби Левик, Естер Мур, Флоренс Стил, Лилијан Симпсон и Луси Гвендолен Вилијамс. Во текот на 1890-тите, Гилс освоила голем број национални награди за уметност со нејзиниот модел *Херо*, кој победил на натпреварот за статуетки во Лондон на Уметнички сојуз во 1895 година. Гилс била редовен излагач на Кралската академија во Лондон, со Изложбеното друштво за уметности и занаети и со Кралската академија на Западна Англија во Бристол, чиј член била и таа. На Кралската академија таа покажала голем број скулптури, релјефи и медали, вклучително и еден за болнички медицински сестри и друг за Кралското хортикултурно друштво. Помеѓу 1884 и 1912 година, Гилс изложувала дела и во Кралскиот институт за ликовни уметности во Глазгов, Кралската шкотска академија и во уметничкиот клуб Ридли. Таа се омажила за инженерот Бернард Максвел Џенкин во 1898 година.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  George Landow. „Margaret Giles's life and career". *www.victorianweb.org*. Посетено на 1 September 2020.
2. ↑  Sir William A. Tilden (1917). *Chemical Discovery and Invention in the Twentieth Century*. London: George Routledge & Sons.
3. 1 2 3 4  „Margaret May Giles RWA, FRIBA". *Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain and Ireland 1851-1951*. Архивирано од изворникот на 2022-03-14. Посетено на 20 June 2017.
4. 1 2 3  Susan Beattie (1983). *The New Sculpture*. Paul Mellon Centre for Studies in British Art / Yale University Press. ISBN 0300033591.
5. ↑  Pauline Rose (23 November 2020). „A look at Britain's neglected professional women sculptors". *Art UK*. Посетено на 23 November 2021.
6. ↑  Grant M. Waters (1975). *Dictionary of British Artists Working 1900–1950*. Eastbourne Fine Art.

Надворешни врски
----------------

* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* RKD: 424372

 |

 |
**Hogwarts Legacy** (буквално: *Хогвартс: Наследство*) е акциона игра со улоги развиена од американското студио Avalanche Software и објавена од Warner Bros. Игри под етикетата Portkey Games. Играта се одвива во фантастичната вселена на Хари Потер во XIX век. Играта првично требала да биде објавена на платформите Windows, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One и Xbox Series X/S во 2021 г. но во јануари 2021 г. програмерите објавиле одложување на датумот на објавување до 2022 г.. На 15 декември, програмерите конечно го објавиле датумот на објавување на играта - 10 февруари 2023 г. за конзоли од тековното поколение и сметач. Издавањето на играта за конзолите од последното поколение првично било закажано да се случи на 4 април 2023 г. но подоцна било одложено за 5 мај истата година.

Играчки процес
--------------

Hogwarts Legacy е акциона игра со улоги поставена во околина со отворен свет, нудејќи искуство за еден играч со различни избори за потешкотии и пристапност. Играта е сосредоточена околу школата за вештерки и волшебници на Хогвортс, обезбедувајќи часови како шарм, одбрана против темните уметности, тревологија и напивки. Познати места од франшизата Хари Потер, вклучувајќи ја и Забранетата Шума, волшебната банка „Гринготс" и селото Хогсмид, се достапни за истражување. Дополнително, играчите можат да откријат области што не се прикажани во други дела, како што е заедничката соба на Хафлпаф. Играта динамично го одразува текот на времето, визуелно претворајќи ги местата врз основа на сезоните во играта.

Опширниот свет се состои од 16 области, кои опфаќаат приближно 7,65 квадратни километри, со околу 6,4 квадратни километри достапни за истражување. Кога го создаваат својот лик, играчите имаат слобода да изберат изглед, способност, пол, глас, вид тело и вид стапче. Кревањето на ниво отклучува таленти, надградби и вештини. Играта воведува приспособување на животната средина, дозволувајќи им на играчите да ја видоизменат просторијата за потребите додека напредуваат.

Наводи
------

1. ↑  Statt, Nick (2020-09-16). „Hogwarts Legacy is an open world Harry Potter game coming to PS5, Xbox Series X, and PC" (англиски). The Verge. Архивирано од изворникот на 2020-09-19. Посетено на 2020-09-17. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
2. ↑  „Hogwarts Legacy для PS4 и Xbox One перенесли на месяц – с 4 апреля на 5 мая" (руски). DTF. 2023-03-07. Архивирано од изворникот на 2023-03-06. Посетено на 2023-03-07. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)

Надворешни врски
----------------




1. ↑  Published under the Portkey Games label