recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1139** (**MCXXXIX**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1139 година од новата ера, 139. од вториот милениум, 39. од XII век и последна од 1130-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6647 и 6648 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5889 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4899 и 4900 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1892.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1139 година се протега во 3775 и 3776, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3835 и 3836 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1682. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 533 и 534 исламска година.

Настани
-------

Папа Инокентиј II
* 22 јули – Папа Инокентиј II, при напад на Кралство Сицилија, паднал во заседа кај Галучо и бил заробен.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1139 на Ризницата ?

Наводи
------

1. ↑  Evans, G. R. (2000). *Bernard of Clairvaux* (англиски). New York and Oxford: Oxford University Press. стр. 15. ISBN 9780198028994.
**Кристијана Ф.** (родена **Кристијана Вера Фелшеринов**, Christiane Vera Felscherinow) (20 мај 1962 година, Хамбург, Западна Германија) - германска композиторка, писателка и музичарка. Највпечатлива и најпозната во светот е по автобиографската книга *Ние децата од станицата Зоо (Wir Kinder vom Bahnhof Zoo)*. Според истоимената книга две години подоцна, во 1981 година бил снимен истоимениот филм. Во 2013 година има објавено втора книга со наслов *Мојот втор живот*, која е еден вид продолжение на првата книга.

Животопис
---------

Кристијана Ф. е родена во Хамбург, но подоцна, како дете со своите родители се преселила во Западен Берлин. Живеела во несредено семејство со таткото алкохоличар кој подоцна го напуштил семејството. На возраст од 12 години таа почнала да пуши хашиш, заедно со своето друштво. Наскоро започнале да користат силни дроги како ЛСД и различни видови пилули, за на крајот да премине на хероин, веќе со 14 години таа била зависник. За да заработи пари за наркотици таа почнала да се занимава со проституција.

Станицата Зоо
Нејзината животна приказна привлекла внимание на берлински новинари кои по двочасовен интервју како што била идејата, преминале на снимање магнетофонски записи во текот на два месеци. По голем интерес на читателите кои биле заинтересирани за статиите за нејзиниот суров живот, издавачите решиле да објават книга сведувајќи го нејзинното презиме само со почетната буква. Книгата ја издал издавачот Штерн-Бух и таа станала набргу светски бестселер.

По наполнето полнолетство неа ѝ била достапна банкарска сметка на која имало хонорар од 400.000 германски марки.

Филмот е снимен на истите локации, во Гропијусштат и на железничка станица Зоо, дискотека Саунд во Тиргартен. Во филмот улога имал и Дејвид Боуви, омилениот пејач на Кристијана, кој се појавува на концерт во дискотеката Саунд (Sound). Боуви направил саундтрак за филмот, кој е објавен во Германија 1981 година, со главната песна „Херои".

Филмот и книгата ѝ имаат овозможено огромна слава. Со својот дечко Александар Хакеј, играч во германската група Ајнштирзенд Нојбатен има снимено два албуми.

Во 2013 ја објавила втората книга *Мојот втор живот*, каде како соавтор се појавува Соња Вуковиќ.

Кристијана Ф. при една употреба на веќе користена игра била инфицирана од хепатит Ц.

Наводи
------



1. ↑  Felcherinow/Vukovic, Christiane/Sonja (2013). Mein Zweites Leben. Nemačka: Deutscher Levante Verlag GmbH. стр. 37. ISBN 978-3-943737-12-7.
**Франц Јозеф Дегенхард** (3 декември 1931 - 14 ноември 2011) бил германски поет, сатиричар, романописец, и - прво и основно - фолкер / текстописец со дефинитивно левичарска политика. Тој исто така бил адвокат, со академски степен доктор на правни науки .

Франц е роден во Швекм, Вестфалија. По студирањето на правни науки од 1952 до 1956 година во Келн и Фрајбург, тој го положил првиот германски државен правосуден испит во 1956 година, а вториот во 1960 година. Во 1961 година работел за Европскиот институт на универзитетот во Сарбрикен, каде што докторирал во 1966 година. Дегенхард станал член на социјалдемократската партија на Германија (СПД) во 1961 година, но бил протеран во 1971 година поради неговата поддршка за германската комунистичка партија (ДКП), во која се приклучи во 1978 година.

Негов братучед бил католичкиот архиепископ на Падерборн, Јоханес Јоахим Дегенхард, кој починал во 2002 година. Тој е исто така и зет на американскиот илустратор Гертруда Дегенхард, кој ги дизајнирал позадините за неговите албуми. Дегенхард живеел, до неговата смрт во 2011 година, во Квикборн, Крајс Пиннеберг, во Шлезвиг-Холштајн.

Повеќе информации
-----------------

* 
* (германски) Матична страница со дискографија и повеќе негови песни
* (германски) Биографија
* ЦД-а се достапни
* Главна страница на неговиот постар син Јан Дегенхард, исто така пејач-текстописец
* Главна страница на неговиот помлад син Каи Дегенхард , исто така пејач-текстописец:



1. ↑  „Spiel nicht mit den Schmuddelkindern: Liedermacher Franz Josef Degenhardt ist tot - SPIEGEL ONLINE - Nachrichten - Kultur" (германски). Spiegel.de. Посетено на 2011-11-14.
**Канабисот во Казахстан** е нелегален.

Во земјата диво растат големи количини на канабис. *Светскиот извештај за дрога* од 2006 година проценува дека 400.000 хектари канабис растат диви во долината Чуи .

Според Министерството за внатрешни работи на Русија, 93% од марихуаната во земјата доаѓа од Казахстан.

**Историја на канабисот во Казахстан**

Според Sensi Seeds: Се верува дека канабисот потекнува од денешен Казахстан и околните делови на Средна Азија, и дека луѓето почнале да го користат уште од 10.000 години п.н.е. Канабисот веројатно првично се користел за растителни влакна и семиња, а неговите лековити и психоактивни својства биле откриени подоцна.- [Извор: Сешета, 28 август 2014 година, Sensi Seeds senseseeds.com -]

„Околу 500 година п.н.е. номадските скитски племиња кои го населувале регионот биле добро познати по нивната употреба на канабис. Скитска гробница (обично наречена „бара") датирана околу 300 п.н.е. била пронајдена во регионот на Западен Алтај во Монголија (непосредно северно од денешен Казахстан) и ископана во 1929 година; Откриено е дека содржи балсамирано тело на маж заедно со котел полн со изгорени семки од коноп. Друга количка датирана околу 400-500 година п.н.е. била ископана во 1947-1949 година и била откриена дека содржи разни котли и колби со изгорени и неизгорени семки од канабис. -

„Древните скитски племиња кои го населувале регионот биле документирани да го користат и за рекреација и за ритуал; грчкиот историчар Херодот ги опишал како „завиваат" од задоволство по вдишувањето на испарувањата од запалените семиња од канабис („семето" веројатно се однесува на целата цветна глава што ги содржи семето). Херодот како историски извор не е целосно доверлив и како таков, многумина ја оспорија вистинитоста на овие тврдења, но откривањето на неколку скитски гробници кои содржат зачуван канабис ја докажа вистинитоста на неговите изјави барем на оваа тема. Од познатите описи на скитскиот живот што ни ги остави Херодот, се чини дека нема сомнеж дека луѓето од тоа време биле свесни за опојните ефекти на канабисот.

„Средновековните Казахстанци, потомци на Скитите и разни други племиња кои го посетувале регионот во античко време, очигледно продолжиле да користат влакна од коноп за мноштво намени, вклучително и ткаење и правење јаже. Има малку докази за трговија со канабис и хашиш како опојно средство во поголемиот дел од овој период, но бидејќи се наоѓа по трасата на древниот пат на свилата (кој течеше од Источна Африка и Арапскиот Полуостров сè до Кина) Казахстан несомнено има долга историја на трговија со канабис.-

Наводи
------

1. ↑  International Narcotics Control Board (1 April 2005). *Report of the International Narcotics Control Board 2004: 2005*. United Nations Publications. стр. 68–. ISBN 978-92-1-148198-3.
2. ↑  United Nations Office on Drugs and Crime (2006). *2006 World Drug Report: Analysis*. United Nations Publications. стр. 2096–. ISBN 978-92-1-148214-0.[*мртва врска*]
3. ↑  Menon, Rajan; Fedorov, Yuri E.; Nodia, Ghia (July 2016). *Russia, the Caucasus, and Central Asia*. East West Institute. стр. 230. ISBN 978-1-315-50172-7 – преку Routledge.
**Дитер Гинтер Болен** (германскиː *Dieter Bohlen*; роден на 7 февруари 1954 година во Берн) — германски музичар, продуцент и текстописец. Станал познат во 1980-тите години како член на поп-дуото *Модерно зборување*. Освен успешните продукции на домашни и странски уметници, тој е постојан член на жирито во програмите за кастинг Г*ерманија по потрага на ѕвезда* и *Суперталент*.

Живот
-----

### Детството и младоста

Болен пораснал со своите родители Ханс и Едит Болен во Источна Фризија. Подоцна, семејството се преселило во округот Олденбург во Еверстен. Болен бил во својата младост некогаш член на СДАЈ и краткорочен член на Германската комунистичка партија, но денес е без партија. По завршувањето на бизнис во средното училиште во Олденбург-Харентор, Болен се пресели во Гетинген. Таму студирал бизнис администрација на Универзитетот *Георг-Август* по барање на неговите родители. Тој завршил студии во 1978 година како дипломиран бизнис.

### Музички почетоци

Веќе во текот на неговите училишни денови Болен компонирал музика. Од крајот на 1970-тите работел за хамбуршкиот музички издавач Интершонг како композитор и текстописец за бројни поп пејачи. Заедно со Холгер Гарбоде тој го основал дуото Монца, за што Тони Хендрик го продуцираше и го составил единствениот *Здраво Такси Број 10* (Hello Taxi Number 10) во 1978 година. Тоа беше првиот рекорд на Болен. Од 1980 година работи како продуцент за берлинската компанија Ханза и како соло уметник под псевдонимот "Стив Бенсон". Првиот сингл беше "Не ја фрлам мојата љубов" (1980). Ова беше проследено со уште две синглови под наслов "Љубовта зема време" и "Ангел со сини очи". Ниту еден од овие записи не стигна во топ 100, што доведе до распаѓање на проектот во 1981 година. 

### Приватен живот

Во 1983 година, Болен и неговата долгогодишна девојка Ерика Сауерленд, со која има три деца, се оженил. Во 1989 година, парот се разделил, а Болен започнал врска со Надја Абд ел Фарраг. Во 1996 година, парот се разделил, а Болен се оженил со Верона Фелдбуш. Бракот траеше само еден месец, а Фелдбуш даде причина за развод за да биде Болен претепан, што го негира тоа. Од 1997 до 2000 година повторно бил вмешан во Абд ел Фарраг.

Наводи
------

1. ↑  „Bohlen ließ sich einen Vornamen streichen". *tz.de*. 1 August 2012. Посетено на 14 April 2018. (германски)
2. ↑  „Dieter Bohlen: So reich ist der Pop-Titan wirklich (English: Dieter Bohlen: [Here's] how rich the Pop-Titan really is)". *mz-web.de*. 20 May 2017. Посетено на 24 May 2018. (германски)
**Династијата Љао** (кидански: *Mos Jælud*; традиционален кинески:遼朝; поедноставен кинески: 辽朝; пинјин: *Liáo Chao*), познат и како **Китанска империја** (кидански: *Mos diau-d kitai huldʒi gur*), официјално **Големиот Љао** (кинески :大遼; пинјин: *Dà Liáo*), ―кинеска царска династија што постоела од 916 до 1125 година, на чело со кланот Јелу од китанско потекло. Основана е по распадот на династијата Танг и во најголема мера владеела со Североисточна Кина, Монголското Плато, северниот дел од Корејскиот Полуостров, јужните делови од Рускиот Далечен Исток и северниот крај од Северна Кинеска Рамнина.

Речиси веднаш по нејзиното основање, династијата започнала процес на територијална експанзија. Најпрво биле освоени Шеснаесетте префектури (меѓу кои и денешен Пекинг и дел од Хебеј) што довело до пропаѓање на Доцен Танг (923–936). Во 1004 година, династијата Љао започнала поход против династијата Северен Сонг. По тешки борби и големи жртви меѓу двете царства, двете страни го склучиле Чанјуанскиот договор. Со договорот, династијата Љао го принудила Северна Сонг да ги признае и настапил период од приближно 120 години на мир и стабилност меѓу двете држави. Династијата Љао била прва држава што под своја контрола ја имала цела Манџурија.

Владеењето на династијата се одликува со несогласувањето на царевите од Љао и китанската елита во врска со наследното право. Тоа довело до низа наследни кризи; царевите од Љао го претпочитале хановиот концепт за првородство, а голем дел од останатата китанска елита го поддржувала традиционалниот метод на наследување од страна на најсилниот кандидат. Покрај тоа, усвојувањето на Хановиот и притисокот за реформирање на китанската практика го натерале Абаоџи да формира две паралелни влади. Северната администрација управувала со китанските области според традиционалната китанска практика, а јужната администрација која управувала со области во кои мнозинството немало хитанско потекло, ги усвоила традиционалните практики на народот Хан.

Династијата Љао била уништена во 1125 година од династијата Џин по претходното заробување на царот Тианзуо од Љао. Приврзаниците на Љао, предводени од Јелу Даши (царот Дезонг од Љао), ја основале западната династија на Љао (Кара Китај), која речиси еден век владеела со делови од Средна Азија за потоа да биде освоена од Монголското Царство.




1. ↑  Aisin-Gioro Ulhicun (2009). „〈契丹文dan gur與「東丹國」國號：兼評劉浦江「再談"東丹國"國号問題」〉(Original Meaning of Dan gur in the Khitai Scripts: with a Discussion of the State Name of the Dongdanguo)" (PDF). 《愛新覚羅烏拉熙春女真契丹学研究》 [*Research into Jurchen and Khitan Studies by Aisin-Gioro Ulhicun*] (кинески). Shōkadō (松香堂). Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-10-19. Посетено на 2023-04-14.
2. ↑  Ledyard, 1983, 323
3. ↑  Ruins of Identity: Ethnogenesis in the Japanese Islands By Mark Hudson
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1138** (**MCXXXVIII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1138 година од новата ера, 138. од вториот милениум, 38. од XII век и деветта од 1130-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6646 и 6647 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5888 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4898 и 4899 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1891.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1138 година се протега во 3774 и 3775, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3834 и 3835 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1681. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 532 и 533 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

Печатот на царицата Ирина Дукина
* 19 февруари – Ирина Дукина, византиска царица (родена 1066 г.)

Надворешни врски
----------------

* 1138 на Ризницата ?
**Музичка драма** — единство на драмското и музичкото дејство. Првично го вовел Теодор Мундт во 1833 година, а најмногу го користел Рихард Вагнер, заедно со Gesamtkunstwerk, за да ги дефинира своите опери.

Употреба
--------

Теодор Мундт (1808–1861), кој го сковал поимот *Musikdrama* бил германски критичар и романописец. Бил член на групата германски писатели „Млада Германија".
Мундт ја изразил својата дефиниција експлицитно за разлика од интермецото, или парче што се наоѓа помеѓу драматични ентитети. До денес, музичката драма е поврзана со делата на Рихард Вагнер каде драмата, музиката и сценските изведби не биле произволно комбинирани. Самиот Вагнер ја компонирал музиката и го пишувал либретото, а и бил консултант за сценографијата и кореографијата. Оваа сеопфатна уметност, или Gesamtkunstwerk, повикува на диeгезата на музичката драма со цел да се продолжи потопното чувство.

Самиот Вагнер се противел да ги нарекува своите дела музичка драма, што би имплицирало драма „наменета за музика", како либрето. Наместо тоа, тој сакал да ја стави музиката во служба на драмата, која навистина во нејзиниот изворен старогрчки облик била неразделна од музиката. Сепак, поимот музичка драма бил прифатен. Главна особина на музичката драма е нејзиното формално единство, без прекини или помали затворени облици како арии или дуети. Повторливите лајтмотиви даваат поддршка и интерпретација на текстот, кој напредува како во говорна драма.
Влез на Еврејските гробишта Алтона : Конигст. 10а
Надгробни плочи на Ашкенази
Сефарски гробници на шатори
**Еврејските гробишта Алтона**, исто така, **еврејските гробишта Königstraße** или, повикувајќи се на сефардскиот дел на гробиштата, португалските гробишта на *Königstraße*, се создадени во 1611 година и затворени во 1877 година. Тоа се должи на нивната големина од 1,9 хектари, нивната старост и големиот број сочувани надгробни плочи (околу 7600 од 8474, кои им сметале на затворањето на гробиштата во 1869 година) како една од најважните еврејски гробишта во светот.

Тука беа погребани припадниците на еврејските заедници од Алтона и Хамбург : Сефардско потекло од шпанско-португалско потекло и Ашкеназим, и Евреи од Средна и Источна Европа.

Историја
--------

На 31 мај 1611 година, португалските Евреи од Хамбург се здобиле со парче земја од грофот Ернст III. од Холштајн-Шаунбург и ѕвездена планина на Алтонаер Хуберг како гробишта. *Designatio Articulorum,* усвоен од Сенатот во Хамбург на 19 февруари 1612 година *, се однесува на Е. E. Rath, во споредба со португалската нација и* заштитен, се однесува на тоа под број 17: „Ако нацијата исто така сакаше да ги испрати своите мртви во Алтонах или на друго место, треба да му се дозволи да го стори со предзнаење и консензус на градоначалникот што го чува зборот." 

Во сефарскиот дел од еврејските гробишта на Конигстрај во Хамбург-Алтона
Хамбург Алтона Еврејски гробишта; Гробница на таткото на Хајнрих Хајн
Гробница на Јаков Емден (1776)

Колеги на Едуард Дакеш
----------------------

Стифтунг Денкалмфлег Хамбург
----------------------------

Куќата на Едуард Дакеш со предавална, библиотека и простор за работа, како и санитарни јазли на влезот на гробиштата е инаугурирана во ноември, 2007 година. Оттогаш, гробиштата се отворени за посетување.

Апликациja како светско наследство на УНЕСКО
--------------------------------------------

Филмови
-------

*

Веб врски
---------

*

Белешки
-------

1. ↑  Hans Reils: *Beiträge zur ältesten Geschichte der Juden in Hamburg.* In: *Zeitschrift des Vereines für hamburgische Geschichte.* Band 2 (1847), S. 357–424, hier: S. 375. (online)
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1142** (**MCXLII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1142 година од новата ера, 142. од вториот милениум, 42. од XII век и трета од 1140-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6650 и 6651 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5892 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4902 и 4903 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1895.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1142 година се протега во 3778 и 3779, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3838 и 3839 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1685. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 536 и 537 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

Тиркизен печат на калифот Ал-Мустади
* Ал-Мустади, калиф од Абасидски Калифат (починал 1180 г.)

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1142 на Ризницата ?
Гробот на Јернеј Копитар во Виена, подоцна преместен во Спомен-паркот Навје во Љубљана
Гробот на Јернеј Копитар во Спомен-паркот Навје во Љубљана
**Јернеј Копитар** (21 август 1780

 – 11 август 1844

) — словенечки преродбеник и угледен австриски славист, автор на првата научна словенечка граматика, издавач на стари словенски споменици и значаен помагач на филолошкото дело на Вук Караџиќ.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за јазичар е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

 *Оваа биографска статија за личност од Словенија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 12323678
* LCCN: n81110276
* ISNI: 0000 0001 1021 1731
* GND: 11856529X
* SELIBR: 68062
* SUDOC: 028501756
* BNF: cb12032514m (податоци)
* BIBSYS: 90362160
* NLA: 35911631
* NKC: jn20020325006
* CiNii: DA07382404

 |

 |
Прататковината на Словените.
**Склавините** се една од трите словенски племенски групи образувани во IV век, во словенската прататковина која се наоѓала источно и северно од Карпатите, до реките Висла и Днепар.

Склавините биле оние Словени кои го населувале јужниот дел од својата татковина, додека пак Антите биле населени на источниот, а Венетите на западниот дел.

Современите Македонци потекнуваат од Склавини кои се населиле на територијата на регионот Македонија во 6 и 7 век, и формирале своја полудржава Склавинија.

**Склавиниите** биле територии населени со словенски племиња, самостојни политичко-територијални, полудржавни организации, независни кнежевства. Имале сопствена управа и посебна воена организација. На чело стоеле избрани водачи, именувани како архонти, егзарси, рексови и др. Во секоја склавинија обично било населено само едно племе. Во Македонија во 6 и 7 век, биле формирани склавинии на Берзитите, Вајонитите, Драговитите, Ринхините, Сагудатите, Смолјаните и Струмјаните. Покрај Словените живееле и староседелци, кои во почетокот не се мешале со Словените. Македонските склавинии преземале заеднички напади на Солун (586, 614–616, 618, 674–677) и на Цариград (626). Византијците презеле походи за потчинување на склавиниите во Македонија (7–8 век). Во борбите со Византија поголемиот дел од македонските склавинии ја признале византиската врховна власт. Другите, во внатрешноста, ја загубиле самостојноста по паѓањето на Македонија под бугарска власт (по сред. на 9 век).



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија историјата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Иван Лимончев** (Охрид,  1864
 – Охридско,  1899
) – револуционерен и културно-просветен деец, окружен раководител на ТМОРО во Охрид.

Животопис
---------

Лимончев е роден во Охрид во 1864 година. Бил еден од зачетниците за основање на ученичкото Културно-просветно друштво „Свети Климент" во Охрид (1885). Заедно со други членови на друштвото, станал член на заговорничкиот кружок, основан во Охрид на 20 јули 1886 година, за заштита на населението и за прогон на разбојниците Таир-Толо, Билан Баланца, Каранаџак и нивните јатаци, за одбегнување на османлиските судови и решавање на споровите со арбитража, за отворање училишта во секое село и сл. Бил еден од првите членови на ТМОРО (од 1894) и член на Охридскиот окружен комитет на ТМОРО.

Наводи
------

1. 1 2  *Македонска енциклопедија, том I*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 799. ISBN 978-608-203-023-4.
**Грофот Дракула (**англиски: *Count Dracula*) — вампир, насловен лик и главен антагонист во романот „Дракула" на Брам Стокер (1897). Како архетипски вампир, Дракула се појавил во многу дела од масовната култура што не се поврзани со романот. За некои гледишта на ликот се верува дека биле вдахнати од влашкиот војвода Влад III Цепеш од XV век, кој бил познат и како Дракула, но и од сер Хенри Ирвинг — глумец за кого Стокер бил личен помошник.

Потекло
-------

Вдахновението за Дракула била вистинска историска личност — Влад III Цепеш, познат и како Дракула, од романски *Dracul* — „ѓавол", господар на средновековното кнежевство Влашка. Некои истражувачи на делото на Стокер сметаат дека измислениот Дракула не треба да се поистоветува со влашкиот владетел, иако самиот роман содржи одвишок за можна самоличност, а во некои филмови оваа тенкост е целосно занемарена.

Наводи
------

1. ↑  Stoker, Bram. *Dracula* (PDF). стр. 9, 42.
2. ↑  Stoker, Bram. *Dracula's Guest* (PDF). стр. 11. A wolf—and yet not a wolf!" another put in shudderingly. "No use trying for him without the sacred bullet.
3. ↑  Warren, Louis S. (2002). „Buffalo Bill Meets Dracula: William F. Cody, Bram Stoker, and the Frontiers of Racial Decay". *The American Historical Review* (англиски). Washington DC: American Historical Association. **107** (4): 1124–57. doi:10.1086/ahr/107.4.1124. eISSN 1937-5239. ISSN 0002-8762 – преку Oxford Journals Online.
4. ↑  Vlad the Impaler - англиска Википедија
5. ↑  Elizabeth Miller Filing for Divorce. Count Dracula vs Vlad Tepes.(англиски)

Надворешни врски
----------------

* Bram Stoker Online - целосен текст, PDF и аудио верзија на Дракула.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 19148704278336932387
* LCCN: nb2017002572
* GND: 118680641
* NLA: 69687636
* NKC: jo2016908718

 |

 |
**Петар Иванов Кунчев** познат и како **Петар-Левски** (1844 – 1881) бил Русофилски револуционер и брат на Васил Левски. Тој беше најмладиот син во семејството на Иван и Џина Кунчеви. Кунчев бил учесник во националноослободително движење во Бугарија.

Петар го напушта Карлово, со помош на рускиот вицеконзул Најден Геров заминува во Цариград. Оттаму со руски пасош бил префрлен во Влашка .

Револуционерот учествува во борбите на ослободување на Бугарија, како еден од првите доброволци во војската на библиотеката на Христо Ботев. По разбивањето на војската, заедно со другарот Костадин Димитров од Сливен, бега и се крие во Софија. Тој беше прогонуван од турските власти. Од 1877 година учествува во Опалченци. Кунчев учествувал во борбите кај Казанлак, Стара Загора и Нова Загора. За неговите заслуги за татковината, Петар Кунчев е назначен за виш гард во Карлово. На оваа позиција, во 1881 година, тој починал од туберкулоза.

Извори
------

1. ↑  Ekaterina Zakharieva (1992). *Rodove na Khristo Botev i negovi spodvizhnit︠s︡i*. Bŭlgarsko genealozhko druzhestvo. стр. 52.
2. ↑  „Братята на Левски – двама достойни приемници на Апостоловото дело". *bulgarianhistory.org*. 10 March 2020. Посетено на 10 March 2020.
3. ↑  „Петър Иванов Кунчев – Левски". *vasil-levski.eu*. 10 March 2020. Посетено на 10 March 2020.
4. ↑  „Петър Иванов Кунчев – един от забравените герои на Шипка". *bgnasledstvo.org/*. 10 March 2020. Посетено на 10 March 2020.
***Цвеќиња на злото*** (француски: *Les Fleurs du mal*) — збирка поезија на францускиот поет Шарл Бодлер. Првпат објавена во 1857 година, таа е најважен плод на симболизмот и модернизмот и многу веројатно и зачетник на овие две уметнички движења. Книгата ќе биде огромно влијание врз творештвото на Артур Рембо, Стефан Маларме и Пол Верлен и се смета за врвно достигнување на светската лирика.

Основни теми кои преовладуваат во песните се декаденцијата и еротицизмот.

Првото издание на книгата ги организира песните во пет одделни секции:

* *Spleen et Idéal* (Сплин и Идеал)
* *Fleurs du mal* (Цвеќиња на злото)
* *Révolte* (Побуна)
* *Le Vin* (Вино)
* *La Mort* (Смрт)

Воведната песна во делото во која Бодлер го нарекува Сатаната *Хермес Трисмегист* и каде ја опишува Здодевноста како чудовиште, веднаш ја воспоставува грозоморната атмосфера низ која се ваја остатокот на делото.

Песната насловена *Кон читателот* започнува со оваа строфа:


|  |  |
| --- | --- |
|  Si le viol, le poison, le poignard, l'incendie, 
 N'ont pas encore brodé de leurs plaisants dessins
 Le canevas banal de nos piteux destins,
 C'est que notre âme, hélas! n'est pas assez hardie.

 Charles Baudelaire |  Глупоста, грешката и скржавоста се збрани
 во нашиот дух; низ нас секоја од нив рове;
 ние си ја храниме нашата лоша совест
 како гадинките питачот што си ги храни.

 Препеал: Влада Урошевиќ |

Истата завршува со ова злокобно проклетство:


|  |  |
| --- | --- |
|  C'est l'Ennui! —l'œil chargé d'un pleur involontaire,
 Il rêve d'échafauds en fumant son houka.
 Tu le connais, lecteur, ce monstre délicat,
 —Hypocrite lecteur,—mon semblable,—mon frère!

 Charles Baudelaire |  Здодевност е тоа! Со солзи порој матен
 в око, таа во соништа за бесилка чмае.
 Тоа нежно чудовиште ти добро го знаеш,
 ти, дволичен читателу, — ближен мој — ти, брате!.

 Препеал: Влада Урошевиќ |

Авторот и издавачот на делото се судени од страна на Второто Француско Царство со објаснување дека делото е *outrage aux bonnes mœurs* (македонски: „навреда на јавниот морал"). Како последица на ова, Бодлер е казнет со 300 франци, а издавачот со 200. Шест песни, прогласени за неморални, не смеат да се печатат во наредните изданија. Осудата нема да биде симната од нив сè до 1949 кога во Франција се случува ревизија на процесот. Од друга страна пак, откако ја чита *Лебедот* (Le Cygne), Виктор Иго вели дека песните на Бодлер донесуваат *un nouveau frisson* - *еден нов трепет* во литературата.

По завршувањето на судењето, следува и второ издание од 1861 година, кога се додадени 32 нови песни и една нова секција *Tableaux Parisiens* (Париски слики). Осудените песни не се појавуваат.

Посмртно трето издание со предговор на Теофил Готје излегува од печат во 1868 година. Во него се вброени и низа песни кои ги нема во претходните две изданија.

Надворешни врски
----------------

* Fleursdumal.org, колекција на разни француски изданија придружени со соодветни англиски препеви.
* Меѓународно Друштво Шарл Бодлер Архивирано на 13 јануари 2007 г.
* Цвеќињата на злото: целосен он-лајн текст Архивирано на 16 февруари 2006 г. (француски)
* 

* *Цвеќињата на злото* на Проектот „Гутенберг"
**Атанас Коровешов** (роден во  1918
 година во село Смрдеш, Ениџевардарско - починал на 2 септември 1945

 година во село Корнишор, Ениџевардарско) — деец на македонското национално и комунистичко движење, борец во македонскиот партизански одред „Лазо Трповски" (1943).

Животопис
---------

Атанас Коровешов - Насо основно образование завршил во родното село, по што се занимавал со сточарство. Во 1939 година го отслужил воениот рок за грчката држава во погранична единица. Фашистичката окупација Насо ја дочекал подготвен, тој уште пред Втората светска војна бил активен со своите другари во КПГ, кои дејствувале во Смрдеш и развивал широка активност против окупаторот. Коровешовци во Лариса имале свој имот каде ги помагале партизаните. Таму, во 1941 година на зимување со стадата бил и Атанас кој активно помагал. Летото 1942 година Атанас се вратил во Смрдеш и се вклучил во работата на селскиот комитет, како одговорен за воени прашања. Тој работел на омасовување на организацијата и имал врски со останатите села. Во втората половина на август 1943 година Атанас влегол во партизани. Во групата која бил Атанас и останати луѓе од други села бил формиран одредот „*Лазо Трповски*", со кој Атанас бил во сите акции и борби до неговото расформирање. Пролетта 1944 борците од одредот Лазо Трповски преминуваат во батаљонот Вичо кој влегувал во составот на 28-миот полк на ЕЛАС. Атанас овде бил именуван како командир на првиот вод од втората чета на овој батаљон. Тој учествувал во сите борби што ги водел батаљонот. Во почетокот на мај 1944 година како протест кон КПГ и ЕЛАС и нивниот однос кон македонското прашање, Атанас со група партизани го напуштил батаљонот и преминала во Вардарскиот дел на Македонија и се вклучил во Првата македонско - косовска ударна бригада која била стационирана на Караорман. Подоцна била формирана посебна чета на која командир и бил Атанас. Потоа и други единици се придружиле во Вардарскиот дел на Македонија влегувајќи во Првата македонска ударна бригада, тука формирале посебен батањон чиј командант бил самиот Атанас Коровешов. Во јули 1944 година, батаљонот се вратил во Егејска Македонија. На 2 август 1944 година одредот бил преформиран и го добил името *Гоце*. Атанас бил во командниот состав.

Загинал во 1945 година на планината Пајак, с. Корнишор, Ениџе Вардарско, во борба со грчките монархистички сили..

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Коровешов*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 738. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  Литовски, Александар, Јубилеен календар за егејскиот дел на македонија во 2008, Организација на Македонците-потомци од Егејскиот дял на Македонија - Битола, стр. 12-13 (pdf)
3. ↑  „Elizabeth Kolupacev Stewart, For Sacred National Freedom: Portraits Of Fallen Freedom Fighters, Politecon Publications, 2009". Архивирано од изворникот на 2021-02-24. Посетено на 2020-08-16.
4. ↑  Македонска енциклопедия, МАНУ, Скопие, 2009 г. стр. 738
**Тековна сметка** е дел од билансот на меѓународните плаќања. Таа ги прикажува тековните трансакции со странство во текот на определен временски период.

Опис
----

Тековната сметка ги претставува тековните трансакции помеѓу резиденти и нерезиденти чија цел не е трансфер на капитал. На пример, доколку еден Французин увезе американски фармерки, трансакцијата влегува во сметките за платниот биланс на САД како кредит на тековнaта сметка. Тековната сметка се состои од четири дела:

1. *Стоки*: увоз и извоз
2. *Услуги*: Туризам, транспорт и останати услуги (телекомуникациони, инвестициони работи, деловни услуги)
3. *Доход*: Надомест за вработени, доход од инвестиции (исплати на дивиденди, камати)
4. *Тековни трансфери*: официјални и приватни.

Важноста на тековната сметка може да се воочи од нејзината декомпозиција претставена во следниов облик:

*CA = Y – (C + I + G) = Y – A*,
каде што *A = C + I + G* и се нарекува апсорпција или вкупна домашна потрошувачка на стоки и услуги.

Тековната сметка сигнализира дали една земја е нето-должник или нето-кредитор. Кога една земја заработува повеќе отколку што троши *(CA = Y – A > 0)*, таа е нето-кредитор во однос на остатокот од светот. Обратно, земјата која има дефицит на тековната сметка троши повеќе отколку што заработува *(CA < 0 и A > Y)*, и таа разлика мора да ја покрие со задолжување во странство.

Салдото на тековната сметка по одделни региони (во мрд. долари)| Регион | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| *Развиени земји* | -220,1 | -213,8 | -394,0 | -454,5 | -389,6 | -465,0 | -371,3 |
| САД | -523,4 | -625,0 | -729,0 | -788,1 | -731,2 | -673,3 | -393,2 |
| Евро-зона | 43,0 | 117,0 | 40,9 | 31,5 | 20,4 | -95,5 | -133,8 |
| Јапонија | 136,2 | 172,1 | 165,7 | 170,4 | 211,0 | 157,1 | 76,4 |
| Други земји | 124,1 | 122,2 | 128,3 | 131,6 | 110,2 | 146,7 | 79,3 |
| *Земји во развој* | 151,3 | 226,1 | 447,8 | 630,6 | 633,4 | 714,4 | 262,4 |
| Африка | -4,5 | 2,8 | 15,9 | 34,0 | 10,7 | 12,2 | -72,7 |
| Средна и Источна Европа | -29,0 | -48,6 | -54,7 | -82,5 | -122,1 | -142,2 | -59,4 |
| Заедница на независни држави | 35,7 | 63,5 | 87,5 | 96,2 | 70,9 | 108,7 | 0,6 |
| Азија | 82,4 | 89,3 | 162,3 | 282,4 | 406,5 | 422,4 | 481,3 |
| Среден Исток | 57,5 | 97,1 | 201,3 | 252,9 | 254,1 | 341,6 | -10,2 |
| Западна полутопка | 9,3 | 22,1 | 35,5 | 47,7 | 13,4 | -28,2 | -77,3 |
|

Наводи
------

1. ↑  Кругман Р. Пол, Обстфелд Морис, *Меѓународна економија – Теорија и политика*, Табернакул, Скопје, 2009, стр. 315.
2. ↑  Бурда Мајкл, Виплош Чарлс, *Макроекономија-Европски текст*, Академски печат, Скопје, 2009, стр. 37.
3. ↑  IMF, *World Economic Outlook*, April 2009, p. 206.
**Семрежно емитување** („семрежен пренос", „интернет-емитуување" или „емитување во поток", од анг. *streaming media*) — генерички назив за технологија на пренос на аудио или видео на семрежјето. Означува прием и истовремена репродукција на аудио и видео податоци по пат на сметачка мрежа. Ова еквивалент на класичниот пренос на радио и телевизиски програм, но може да биде во живо (семрежна ТВ или сережно радио) или како понуда на емисии по барање (*on-demand*).

Аудио и видео формати
---------------------

* Flash Video Streaming
* MP3
* MP4
* Nullsoft Streaming Video
* Ogg (Vorbis, Theora)
* Quicktime
* Real Media
* Windows Media

Поврзано
--------

* Семрежна телевизија
* Семрежно радио

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh99000996
* GND: 4614855-3
* NDL: 01046394

 |

 |
**Калмарска Унија** (норвешки, дански, шведски: *Kalmarunionen*) – серија лични сојузи во периодот од 1397 до 1523 година, која ги обединила Норвешка, Данска и Шведска под еден монарх. Секоја од овие земји се одрекнала од својата сувереност, но не и од независноста. Во 1523 година, Шведска, незадоволна од данската доминација, излегла од сојузот основајќи суверена монархија под Густав I. Данска сепак ја контролира Норвешка сè до 1814 година, која потоа е под контрола на Шведска. Калмарската Унија ја создала данската кралица Маргарета I Велика во шведскиот град Калмар, кој тогаш се наоѓал на шведско-данската граница, откако данските и шведските сили со заедничка акција го победиле шведскиот крал Алберт од Мекленбург, кој бил со германско потекло.

Шведска, незадоволна со данската доминација и нејзината политика на војување за делови од денешна Германија, првпат се побунила во 1439 година. Тој бунт бил задушен, но оној од 1470 година, траел со десетлетија. На крајот, Калмарската Унија пропаднала во 1523 година кога Густав Ваза бил избран за крал на Шведска.
Данска успеала да ја одржи контролата над Норвешка сè до 1814 година кога под притисок на Велика Британија и Шведска била присилена да ѝ ја предаде на Шведска.

Наводи
------

1. ↑  Harald Gustafsson, "A State that Failed?" Scandinavian Journal of History (2006) 32#3 pp 205–220
2. ↑  Michael Roberts, *The Early Vasas. A History of Sweden 1523–1611* (1968) ch 1

Надворешни врски
----------------

* Калмарска Унија на Ризницата ?
* The Kalmar Union – Maps of the Kalmar Union
* Kalmarska unija - Proleksis enciklopedija Архивирано на 20 февруари 2019 г.
Медеја го подмладува Есон. Никола-Андре Монсио.
**Есон** (грчки: *Αἴσων*) — во грчката митологија бил син на Кретеј, основачот на Јолк и неговата сопруга Тиро.

Митологија
----------

Есон им бил татко на Јасон (Есонид) и Промах, но името на неговата сопруга се разликува во зависност од авторот. Се споменуваат Полимеда, Алкимеда, Амфинома, Полифема, Полимела, Арна и Скарфа. Неговиот полубрат по мајка, Пелиј, го исклучил од наследување на престолот во Тесалија. Плашејќи се за својот син Јасон, Есон, веднаш по неговото раѓање, му го дал на мудриот кентаур Хирон на планината Пелион, каде што го одгледале Хирон, неговата сопруга Харикло и неговата мајка Филира. За да си го обезбеди престолот, Пелиј го испратил Јасон, кога пораснал, кај Аргонаутите, но кога слушнал дека се враќаат, се обидел насилно да се ослободи од Есон, но наместо тоа си го завршил својот живот. Според Диодор, тој го принудил својот брат да пие волова крв и да се самоубие, кога добил информација дека аргонаутската експедиција не успеала. Во Метаморфозите на Овидиј, Есон го доживеал враќањето на Аргонаутите и бил подмладен од Медеја иако митот не ја споменува неговата последователна смрт, што укажува дека тој можеби станал бесмртен.

Наводи
------

1. 1 2  „Greek Myth Index: Aeson". Архивирано од изворникот на 16. 12. 2010. Посетено на 16. 09. 2010. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
2. ↑  Цермановић-Кузмановић, А. & Срејовић, Д. 1992. Лексикон религија и митова. Савремена администрација. Београд.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1157** (**MCLVII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1157 година од новата ера, 157. од вториот милениум, 57. од XII век и осма од 1150-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6665 и 6666 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5907 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4917 и 4918 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1910.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1157 година се протега во 3793 и 3794, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3853 и 3854 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1700. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 551 и 552 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

Кралот Ричард I
* 8 септември – Кралот Ричард I (починат 1199 г.)

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1157 на Ризницата ?

1. ↑  Howlett, Richard (2012). *Chronicles of the Reigns of Stephen, Henry II, and Richard I* (англиски). **2**. Cambridge and New York: Cambridge University Press. стр. xlii. ISBN 9781108052276.