recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Енциклопедијата на американски студии*** (ЕАС) ја опфаќа историјата и културата на Соединетите Држави од предколонијалните денови до денес и движењето за американски студии. *Енциклопедијата на американски студии* првпат се појави во 2001 година како четиритомно печатено издание, објавено од Гролиер прес. ЕАС беше спонзорирана од Здружението за американски студии, кое назначи уреднички одбор составен од Џонела Батлер, Роберт Грос и Мајлс Орвел. (Роберт Грос беше заменет со Џеј Мечлинг во текот на првата година од планирањето.) Намерата зад ЕАС беше да се создаде дело што ќе им служи на потребите на научниците, дипломираните студенти, студентите и средношколската публика, дело што ќе биде достапно, но авторитетно и кое би го опфатило опсегот на американската историја и култура од интердисциплинарна перспектива. Статиите во ЕАС се пишуваат од единствените карактеристики на американската материјална култура (на пр. Статуата на слободата или куклите Барби) до најшироките концепти на американската интелектуална култура (на пр. Ексепционализам и Миленијализам), како и методите и теориите на американските студии.

Во 2003 година EAС се појави во својата првична онлајн верзија, а во 2005 година Џонс Хопкинс University Press ја презеде функцијата издавач, работејќи со Американската асоцијација за студии и правејќи го EAС редовна придобивка од членството во AСA. Мајлс Орвел служеше како главен уредник на онлајн верзијата до 2011 година и го организираше Советодавниот одбор на EAС назначен од Асоцијацијата за американски студии. Во 2011 година, Симон Џ. Бронер, угледен професор по американски студии на Државниот универзитет во Пенсилванија, Харисбург, го презеде водството на EAС како главен уредник. Учеството во EAС се зголеми со вклучување на студенти, персонал, факултет и регионални научници околу докторската програма по американски студии во Пен Стејт Харисбург, како и меѓународниот список на соработници и членови на советодавниот одбор. Онлајн верзијата додаде илустрации, поврзани веб-врски и библиографски списоци на оригиналните записи. ЕАС, исто така, спонзорираше Форум на веб-страницата на Асоцијацијата за американски студии со есеи поврзани со мисијата на енциклопедијата, како што се „Енциклопедии и американски студии" со панел уредници на енциклопедии и „Организирање час за организирање" од Марк Руд. EAС се прошируваше и ажурираше квартално, со постојано растечка база на статии, илустрации и библиографии кои останаа актуелни со еволуцијата на стипендијата за американски студии. Во 2011 година, EAС имаше над 700 записи, вклучувајќи нови теми како што се "транснационализам", „Американски студии: дисциплина" и „Жени и труд".

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* American Studies Association Homepage
Типична сложувалка судоку-задачаИстата задача со решенијата со црвено.
**Судоку** (数独code: ja is deprecated , *sūdoku*, すうどく), е логичка игра (сложувалка, задача). Целта на оваа канонична сложувалка е да се внесе број од 1 до 9 во секое поле од 9×9 матрицата, која пак е составена од 3×3 подматрици (наречени „региони"), почнувајќи со разни броеви кои се дадени во некои полиња (наречени просто „дадени"). Секоја редица, колона и регион мора да содржи една и само една инстанца од секој од броевите 1 до 9. За да се реши задачата потребно е трпение и логички способности. И покрај тоа што првпат се појавува во американско енигматско списание во 1970, „судоку" добива на популарност и во Јапонија во 1986 г, за во 2005 г. да се здобие со меѓународна популарност.
Првото светско првенство во судоку е одржано во Лука, Италија, од 10 до 12 март 2006 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за игра е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Изборно Кнежевство Мајнц** (германски: *Kurfürstentum Mainz*, латински: *Electoratus Moguntinus*) — една од најпрестижните и една од највлијателните членки на Светото Римско Царство од неговото создавање до неговото распаѓање во 19 век. Хиерархиски ова кнежевство било управувано од изборен кнез и архиепископите на Мајнц, како поглавари на Германија.

Архиепископот на Мајнц бил рангиран на прво место во Светото Римско Царство помеѓу сите црковни владетели, и на второ место веднаш по царот. Архиепископот на Мајнц заедно со пфалцгрофот на Рајна, маркгрофот на Бранденбург, војводата на Саксонија и кралот на Бохемија имале право да го избират римско-германскиот крал и цар. Неговата политичка улога била значајна, особено како посредник меѓу имотите на царството и на царот.

Историја
--------

Епископијата во Мајнц била основана во времето на Римското Царство. Градот Мајнц бил провинциски град кој започнал да има голема улога кога во 780 година црквата била издигната во ранг на архиепископија. Првите епископи пред 4 век имале легендарни имиња, а како прв се смета апостол Крискент. Првиот верификуван епископ на Мајнц бил Мартин во 343 година. Црковна и светска важност Мајнц стекнал во времето на мисионерот Бонифациј во 747 година.

Територијата на ова изборно кнежевство ги опфаќала териториите во близина на Мајнц на левиот и десниот брег од реката Рајна, територијата по должината на реката Мајна над Франкфурт (вклучувајќи ја областа Ашафенбург), регионот на Ајхсфелд во Долна Саксонија и Тирингија, и територијата околу Ерфурт во Тирингија.

За време на раниот нов век, Архиепископијата на Мајнц претставувала најголема црковна провинција во Германија која опфаќала десет епархии.

Во 1802 година, Мајнц го загубил својот архирејски карактер. Во 1803 година, седиштето на изборниот кнез било пренесено во Регенсбург. Новата римокатоличка епархија била основана во 1802 година и истата претставувала епархија во рамките на Франција.

Наводи
------

1. ↑  Lafage, p. 69
2. ↑  Augsburg, Coire, Constance, Eichstätt, Hildersheim, Paderborn, Speyer, Strasbourg, Worms, Würtzburg; Franck Lafage, *Les comtes Schönborn, 1642–1756*, L'Harmattan, Paris, 2008, vol 1, p. 69

Надворешни врски
----------------

* Матична страница of the modern Diocese
* Map of the Archbishopric of Mainz in 1789

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знаме на Швапскиот Сојуз Швапски Сојуз (1488–1534) на Свето Римско Царство Светото Римско Царство |
| --- |
|  |
| Градови | 
* Ален
* Аугсбург
* Биберах
* Бопфинген
* Вајл
* Ванген
* Вимпфен
* Гинген
* Динкелсбил
* Донауверт
* Еслинген
* Иберлинген
* Исни
* Кауфбојрен
* Кемптен
* Линдау
* Лојткирх
* Меминген
* Нердлинген
* Пфулендорф
* Равенсбург
* Ројтлинген
* Улм
* Хајлброн
* Швебиш Гминд
* Швебиш Хал

 | Хералдичко обележје на Швапскио Сојуз |
|  |
| Територии | 
* Баварија
* Баден
* Бајројт
* Бранденбург-Ансбах
* Виртемберг
* Мајнц
* Пфалц
* Трир
* Хесен

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 154096437
* GND: 4100026-2

 |

 |
**Флоријан Липуш**, роден на4 мај 1937 во Лобинг, Австрија - Карантанија Словенија, писател и преведувач.

Флорјан Липуш е најистакнатиот словенечки писател во Корушка. 
Студирал теологија во Клагенфурт 4 години, но не ги завршил. Од 1962 година, то работел како: службенико, во пошта, до службеник во осигурителен завод. Во 1966 година ги завршил студиите на Педагошката академија во Клагенфурт и во истата година стана учител во основно. Предавал во Рембеник, Лепена а по 1985 година во Сентлипш. 
Во 1985 година, тој станал (надворешен) дописник на САЗУ. Пензиониран е во1988 година.

Флорјан Липуш уште во гимназиските денови почнал да пишува. 
Во тоа време тој бил уредник на словенечкиот весник Крес. 
Од 1960 година бил соосновач и главен уредник на централното словенечко каринтинско списание Младост, наменето за [[литературата, уметност и социјалните теми.

Неговиот литературен опус опфаќа: раскази, приказни, поезија и драма.

Неговиот стил е модернистички, користи радикализам, а во неговите дела има елемент на фрагментираност. Липуш го опишува проблемот на словенците кои живеат во странство, преку егзистенцијалистичката филозофија.
Во 2004 година ја доби Прешерновата награда за своето книжевно дело, беше номиниран за Кресниковата награда во 2004 година, а беше добитник на почесна награда за литература во Виена во 2005 година.

Неговиот опус е богат и разновиден: една драма, шест романи, шест збирки на раскази.

Наводи
------

1. ↑  Florjan Lipus
2. ↑  Florjan Lipuš
3. ↑  Florjan Lipuš, rojen 4. maja
4. ↑  „Dolg opis". Архивирано од изворникот на 2020-07-27. Посетено на 2020-04-15.
Координати: 55°14′0″N 11°46′0″E﻿ / ﻿55.23333° СГШ; 11.76667° ИГД﻿ / 55.23333; 11.76667

**Нествед** е значаен град во Данска, поточно во југоисточниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на регионот Зеланд, каде со околните населени места претставува општина, Општина Нествед.
Денес Нествед има 41,857 жители (од 1 јануари 2012). во градот и околу 81.000 во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Нествед се наоѓа во југоисточниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, Нествед е оддалечен само 85 километри југозападно.

**Релјеф**: Градот Нествед се наоѓа во јужниот дел на данскиот полуостров. Надморската височина на средиштето наг радот се движи помеѓу 5-40 метри.

**Клима**: Климата во Нествед е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води**: Нествед се формирал во непосредна близина на брегот на Балтичкото Море (поточно во заливот Смејланд). Блискиот морски брег претставува мочуриште, а водата е заматена. Па затоа до градското пристаниште води прокоп.

Историја
--------

Подрачјето Нествед било населено уште во праисторијата. Населбата првпат се споменува во 1135 година, кога подрачјето со цркавата Св. Петар било доделено на Бенедиктинците. Населбата трговските права ги добила во 1140 година.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Нествед има околу 42.000 жители во градските граници и околу 81.000 со околните населени места.

**Етнички состав**: Населението на Хернинг до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Старото пристаниште во НестведСтарото пристаниште во Нествед
* 
* Св. Мортенс]]Св. Мортенс]]
* Новиот дел од пристаништето во НестведНовиот дел од пристаништето во Нествед

Наводи
------

1. ↑  BEF44: Population 1st January, by urban areas податоци од Данската статистика

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Нествед" на Ризницата ? |

* www.naestved.dk Официјално мрежно место на градот Нествед
**Хилеред** е значаен град во Данска, поточно во североисточниот дел на државата. Градот е средиште на покрајната Престолнинскиот регион, каде со околните населени места, претставува општина, Општина Хилеред. Денес Хилеред има околу 30.000 жители во градот и околу 57.000 во поширокото градско подрачје.

Главна знаменитост на Хилеред е замокот Фредериксборг, една од најраскошните градби во цела Данска и поранешно седиште на кралското семејство.

Природни услови
---------------

Хилеред се наоѓа во североисточниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот е оддалечен само 40 километри северно.

**Релјеф**: Градот Хилеред се наоѓа во североисточниот дел на данскиот остров Зеланд. Градското подрачје е типично за дански услови. Надморската височина на средиштето на град се движи помеѓу 20-70 метри.

**Клима**: Климата во Хилеред е умерено континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води**: Хилеред се наоѓа во внатрешноста на островот, без допир со поголема површина вода. Затоа градот се формирал околу мало езеро, на кое денес се наоѓа замокот Фредериксборг.

Историја
--------

Подрачјето околу Хилеред било населено уште во времето на праисторијата. Денешната населба првпат се споменува во 1200 година. Поголемиот дел од минатото на градот е поврзан со замокот Фредериксборг.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Хилеред има околу 30.000 жители во градските граници и околу 57.000 со околните населени места.

**Етнички состав**: Населението на Хилерод до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Глаерија
--------

* Замок ФредериксборгЗамок Фредериксборг
* Градината до замокотГрадината до замокот
* Главна пешачка улица во ХилередГлавна пешачка улица во Хилеред
* Замокот и езеротоЗамокот и езерото

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хилеред" на Ризницата ? |

* www.hillerod.dk Официјално мрежно место на градот Хилеред
**Верољуб Андоновски** македонски новинар и публицист, роден на 22 јануари1938 година во Куманово, починал на 16 окромври 1998 година во Скопје.

Животопис
---------

Верољуб Андоновски основно и средно училиште завршил во родно Куманово,а дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје (на Групата југословенска книжевност). Уште како студент се ангажирал и работел како новинар во весникот Нова Македонија во 1960 година. Во студентски денови бил член и еден од основачите на факултетскиот книжевен клуб Мугри. 
Од непознати причини, во 1959 година, дружината Мугри била преименувана во Мугри 59, чии основачи, според Иван Чаповски, биле: Верољуб Андоновски,[[Мето Петровски, Иван Чаповски, Бранко Стојановски, Гордана Михаилова - Бошнаковска, Мирољуб Стојановиќ од Ниш, Кирил Бујуклиев, Аце Миленковски и Зоран Павловиќ од Приштина. Според кажувањата на Гордана Михаилова - Бошњаковска, таа членувала во „Мугри 59" од 1960 до 1963 година.

Верољуб Андоновски го минал сиот работен век од соработник на коментатор и уредник од областа на образованието, науката и културата, уредник на подлистокот за култура Лик, во весникот Нова Македонија. Исто така, голем дел од животот го посветил на пишување фељтони и публикации за расветлување на вистина на македонското минато, од 1970 до крајот на својот живот.

Верољуб Андоновски е татко на маледонскиот писател Венко Андоновски и новинарот Ведран Андоновски.

Дела
----

Автор е на повеќе публицистички книги за НИП „Нова Македонија" и на избори од неговите фељтони.

* Предавства и политички убиства. Историски фељтони. Куманово, 1983;
* ВМРО – подем и раскол, Скопје, 1992;
* Основнта на минатото – Ванчо Михајлов, Скопје, 1990;
* Сеништа, 1998,
* Сто години сегашност. Скопје, 2003;

  

* *Во чекор со државноста*, Прилог за монографија „Нова Македонија" 1944-1984, Скопје, 1984;
* *Печат на времето – печатот на „Нова Македонија*, Скопје, 1994. С. Мл.

Наводи
------


1. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, 2009.
2. ↑  Спасе Шуплиновски, „Догодина 50 години Мугри", *Мугри*, Алманах бр. 10. Скопје: Сојуз на студенти на Филолошкиот факултет, 2005, стр. 113.
**Јозеф Гаслер** бил австриски експресионистички сликар. Роден е во Аустерлиц, Моравија, на 6 март 1893 година и починал во Виена на 27 април 1978 година.

По раниот успех на Wiener Kunstakademie, каде што добил неколку награди, вклучувајќи ја и наградата за Рим, уметникот подоцна бил попречен во средината на кариерата поради избувнувањето на војната. Првично, трпејќи ја екстремната сиромаштија и угнетениот од Првата светска војна, тој се скрил позади меланхолични субјекти и емотивно наполнет стил со допири на движењето наречено Neue Sachlichkeit. Во неговиот опус има пејзажи, мртви природи и сцени од секојдневниот живот, кои покажуваат дека Гаслер бил точен набљудувач на својот околен свет. Направил и многу скици за декоративна уметност, како и скици за мурали и театар.

Јозеф Гаслер живеел во Париз од 1927 до 1930 година, патувал во Италија и јужна Франција и во Прага, Карлови Вари и Виена. Откако се преселил во Чешка, тој ги поминувал зимите во космополитска Прага каде што се стекнал со признание. Повремено дизајнирал порцелан и стакло за Мозер и други чехословачки производители и работеше на мурали и театарски сценографија.

Кариерата на Гаслер попуштала со доаѓањето на фашизмот, кога Германија го вовела концептот на дегенерирани уметности. По германската инвазија на Чехословачка следела Втората светска војна, а потоа и комунистичката окупација .

Во 1945 година Гаслер се вратил во Виена, каде што продолжил да работи, главно сликајќи портрети, пејзажи и цветни студии.

Јозеф Гаслер изложувал во Салонот на независните, Винер Сезесион, Куенстлерхаус, Рудолфинум и во приватни галерии. На неговиот 70-ти роденден ја добил наградата Златен ловор од Винер Куенстлерхаус. Неговите дела се наоѓаат во галеријата Oesterreichische, како и во приватни колекции во Австрија, Германија, Англија и САД.

Белешки
-------

1. ↑  Josef Gassler 1893-1978. Catalogue with Vorwort by Rudolf Minichbauer, Galerie Walfischgasse, Wien, March 2010
2. ↑  Josef Gassler: The beginning of my journey, 1893-1916. Translated with an introductory note by Eve Stwertka. New York, Copyright 2005.

Наводи
------

* *Јозеф Гаслер: Почетокот на моето патување*, 1893-1916 година. Преведено со воведна белешка од Ева Ствертка. Њујорк, авторски права 2005 година.
* *Јозеф Гаслер* 1893-1978 година. Каталог со Ворворт од Рудолф Минихбауер, Galerie Walfischgasse, Виена, март 2010 година.
*
**Уметноста на минијатурите** претставува создавање и дизајн на мали дводимензионални уметнички дела - слики на книги, килими, текстил, ѕидови, керамика и други предмети, користејќи суровини како злато, сребро и разни органски супстанци.

Во 2020 година УНЕСКО ја вклучи уметноста на минијатури во списокот на нематеријално културно наследство на човештвото, како елемент на културното наследство на Азербејџан, Иран, Турција и Узбекистан.

Етимологија
-----------

Зборот **минијатура** е изведен од латинскиот глагол, што значи „боење *со миниум* ", пигмент кој се добива од црвено олово). Со црвената боја добиена од пигментот се напишани натписи и почетни букви поглавјата и страниците во средновековни ракописи

Историја
--------

Историски гледано, минијатурата е создадена како елемент на ракописните книги, со цел визуелно да се поддржи текстот. Со текот на времето, елементот еволуирал и денес може да се гледа како елемент во архитектурата или како декорација на јавни простори. Иако постои со векови, тој продолжува да се развива и на тој начин ги зајакнува врските помеѓу минатото и сегашноста. Зачувани се традиционалните сликарски принципи и техники, но уметниците внесуваат и индивидуална креативност во процесот.

Во средниот век, минијатурите ги правеле **минијатуристи**, односно монаси кои работеле на украсување на ракописи, фигурална сцена или портрет во мал формат, изработена со различни сликарски техники и на различни подлоги: хартија, пергамент, слонова коска или метал.

Под исламското влијание, минијатурата добила нов карактер. Во 2020 година УНЕСКО ја вклучи уметноста на минијатурите, особено оние кои се развиле под ова влијание, на списокот на нематеријално културно наследство на човештвото, како елемент на културното наследство на Азербејџан, Иран, Турција и Узбекистан.

Карактеристики на минијатурната уметност
----------------------------------------

Иако има бројни стилски разлики, минијатурната уметност споделува некои клучни карактеристики. Во сите случаи тоа е традиционален занает кој најчесто се пренесува преку процесот на неформално образование (најчесто преку пракса, во односот мајстор-чирак) и се смета за составен дел од општествениот и културниот идентитет на секое општество.

Минијатурните обрасци сликовито ги претставуваат верувањата, погледите на светот и начините на живот. Минијатура покажува одреден вид перспектива во која големината на фигурите се менува според нивната важност, што е клучна разлика од реалистичните и натуралистичките стилови.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Art of miniature". UNESCO. Посетено на 25. 6. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  Wedgwood, Hensleigh (1855). „On False Etymologies". *Transactions of the Philological Society* (6): 70.
3. ↑  Минијатура - историја Архивирано на 18 јануари 2012 г. biennial.kcgm.org.rs

Надворешни врски
----------------

* За минијатурата
**Свендборг** е значаен град во Данска, поточно во јужниот дел на државата. Денес Свендборг има околу 27.000 жители во градот и 59.000 во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Свендборг се наоѓа во јужниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот Свендборг е оддалечен само 220 километри југозападно.

**Релјеф**: Градот Свендборг се наоѓа во југоисточниот дел на данскиот островФин, на место каде му се приближува помал остров Туро. Надморската височина на средиштето на градот се движи од 0 до 50 метри.

**Клима**: Климата во Свендборг е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води**: Свендборг се формирал на морскиот канал кој ги разделува островот Фин и островот Туро.

Историја
--------

Подрачјето Свендборг било населено уште во времето на праисторијата. Денешната населба е основана во 1200 година. Населбата градскит еправа ги добила во 1253 година.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Свендборг има околу 27.000 жители во градските граници и околу 59.000 со околните населени места.

**Етнички состав**: Населението на Свендборг до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Стариот дел на Свендборг со старата цркваСтариот дел на Свендборг со старата црква
* Најстарата градска куќа, денес Градски музеј Најстарата градска куќа, денес Градски музеј
* Музеј "Натурама"Музеј "Натурама"
* Градско пристаништеГрадско пристаниште

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Свендборг" на Ризницата ? |

* www.svendborg.dk Официјално мрежно место на градот Свендборг

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 154758391
* LCCN: n79079235
* GND: 4106448-3
* SUDOC: 130930997
* BNF: cb11997860g (податоци)

 |

 |
**Империјализам** претставува стремеж за господарење над други народи, освојување и подјармување на други земји. Тоа е политичко однесување на една држава, кое претставува начин на вршење контрола или влијание врз странски ентитет со намера да се придобие или одржува како империја. Ова може да се врши преку директно територијално освојување или населување, или пак, преку индиректни методи на влијание врз политиката и економијата на одредени области.

Одлики на империјализмот
------------------------

* воени освојувања
* економско потчинување на други земји
* висок развој на производните сили
* концентрација на капиталот
* создавање на монополи

Модерен империјализам
---------------------

Владимир Илич Ленин се трудел да докаже дека капитализмот неопходно го поттикнувал империјализмот со цел да најде нови пазари и природни богатства што ја претставува последната и највисоката етапа на капитализмот.

Империјализамот постои во далечни извесни држави без оглед дали тие подјармувани држави се сметаат како дел од некоја империја.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85064628
* GND: 4026651-5
* BNF: cb119320677 (податоци)
* NDL: 00572763
* NKC: ph121038
* BNE: XX4576305

 |

 |


  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија политика е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Антонио Мафеи да Волтера** (1450 – 13 мај 1478) бил италијански презвитер, свештеник и папски нотар. Роден е во благородничко семејство во градот Волтера, тогаш дел од Република Фиренца управувана од семејството Медичи. Најдобро е запаметен по улогата што ја играше во заговорот Паци, заговор за отстранување на Медичи од власт од страна на оние кои не се задоволни од нивното владеење. На Велигден, 26 април 1478 година, Мафеи и други заговорници се обиделе да го убијат Лоренцо де Медичи и неговиот брат Џулијано во Фиренската катедрала. Заедно со колегата заговорник Стефано да Баноне, Мафеи се обидел да го задави Лоренцо и успеал да го рани во грлото. Меѓутоа, додека Џулијано бил успешно убиен, Лоренцо ги преживеа повредите. По неуспехот на заговорот за атентат, Мафеи најде засолниште во црквата Бадија Фиорентина во Фиренца, но подоцна бил уапсен и обесен од Палацо дела Сињорија на 3 мај.

Во популарната култура
----------------------

Антонио Мафеи е претставен како помал антагонист во видео играта *Асасинс крид II*, во која тој е прикажан како член на редот на Темпларите, кои во рамките на приказната на играта се одговорни за заговорот на Паци. Наместо да биде погубен во Фиренца по неуспехот на заговорот, тој бега во Сан Џимињано, каде што подоцна е убиен од Ецио Аудиторе. Мафеи, исто така, се појавува во приквел филмот на играта, *Асасинс крид*, кој го игра Шон Баичо.

Наводи
------

1. ↑  Cipriani, G. (2010). *Volterra e Firenze. Dalla guerra alla pace*. Ospedaletto (Pi): Pacini editore. стр. 24. ISBN 9788863152647.
2. ↑  Machiavelli, N. (1962). „II". Во Gaeta, F. (уред.). *Istorie Fiorentine*. **VIII**. Milano: Feltrinelli. стр. 509.
3. ↑  Segers, Andre (3 February 2012). „*Assassin's Creed II* Walkthrough". *GameSpot*. CBS Interactive. Посетено на 10 May 2018.
**Мортон Вилијам Коутс** OBE (7 февруари 1904 – 25 јуни 2004 година)  бил пронаоѓач од Нов Зеланд кој ја револуционизирал науката за подготовка на пиво. Најпознат е по методот на континуирана ферментација .

Историја
--------

Германскиот дедо на Каутс, Фредерик Џозеф Кутце, почнал да подготвува пиво во Отаго, Нов Зеланд кон крајот на 19 век. Во 1900 година се преселил во Палмерстон Норт и ја основал семејната пиварница .[]</link> Пиварницата ја наследил Вилијам Џозеф Кутце, кој го сменил презимето во Coutts за време на Првата светска војна за да звучело повеќе британски. Кога Вилијам Кутце сериозно се разболел како резултат на шпанскиот грип во 1918 година, Мортон Каутс ја презел пиварницата на 17-годишна возраст со помош на неговиот ментор Конор В. Кери.

Мортон Каутс ја презел функцијата директор на ДБ Пивара во 1946 година

Метод на континуирана ферментација
----------------------------------

Во 1930-тите, Coutts ја истражувал природата на квасецот кој е најважната состојка во секое пиво. Коутс шпекулирал:

*... тој квасец би можел правилно да се контролира доколку на него гледате како на човечко суштество со мозок.* *Има толку многу ензимски механизми кои треба да ги повика да реагира на се што е неопходно за неговиот опстанок.* *Наместо да го гледам финалниот производ, секогаш го забележував квасецот како организам кој произведува се што ќе завршите.*

Ова го навело да го создаде процесот на стабилизација на кантарион, што резултирало со појасен и конзистентен кантарион. Потоа ја поделил ферментацијата во фази. Во првата фаза растел квасецот, а во втората започнала ферментацијата. Така, квасецот бил поттикнат или да расте или да произведува алкохол. Како резултат на тоа, Coutts создаде континуиран проток помеѓу двата процеси на ферментација.

Во 1983 година, во почестите за роденден на кралицата, Coutts бил назначен за офицер на Редот на Британската империја, за услуги во индустријата за пиво.

Друга работа
------------

Освен неговите неколку патенти за подготовка на пиво, Коутс бил и првиот човек во Нов Зеланд кој емитувал телевизиски сигнали, и првиот што испратил радио порака со кратки бранови до Британија .

Забелешка: Некрологот е неточен во однос на пораката со кратки бранови до Британија. Првиот радио контакт НЗ со Британија бил на 18 октомври 1924 година помеѓу Френк Д. Бел, Z4AA и Сесил В. Гојдер, G2SZ и ова бил првиот транссветски двонасочен радио контакт.

Наводи
------

1. 1 2 3  *Obituary: Morton W. Coutts*, NZ Herald, 2 July 2004.
2. ↑  „Beer for Here". Посетено на 2023-06-22.
3. ↑  „DB - DB Breweries". *web.archive.org*. 2012-10-10. Архивирано од изворникот на 2012-10-10. Посетено на 2023-06-22.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
4. ↑  **You must specify ***issue=*** when using {{London Gazette}}.**
5. ↑  „Commemorating first radio contact: New Zealand – England". The Otago Branch of the New Zealand Association of Radio Transmitters Inc.

Надворешни врски
----------------

* Morton Coutts - систем за континуирана ферментација (скршена врска)
**Фестивал дел Гран Подер** — верски фестивал кој се слави во градот Ла Пас во Боливија. Фестивалот развива различни верски и празнични практики на синкретичен начин меѓу католиците и ајмарите.

Фестивалот Сантисима Тринидад дел Сењор Хесус дел Гран Подер се одржува на Денот на Света Троица во градот Ла Пас. Секоја година прославата го трансформира и стимулира општествениот живот на Ла Пас, што произлегува од посебен начин на разбирање и живеење на андскиот католицизам. Парадата започнува со поворка низ западниот дел на градот. Оваа поворка е централна за настанот, вклучувајќи 40.000 поклоници кои танцуваат и пеат на светецот-заштитник. Играта има свето значење за шеесет и девет вклучени братства, кои се причекуваат на улиците во еуфорична атмосфера во која одекнува музиката на 7.000 музичари. Тешките танци започнуваат со Моренос, иконскиот танц на фестивалот, помешан со лесни танци. Следниот ден, членовите на поворката свечено го носат на рамениците светецот-заштитник на областа Гран Подер; приврзаниците му оддаваат почит на сликата со темјан, цвеќиња и конфети. Братствата ги подготвуваат своите музички репертоари во текот на целата година; везителите и златарите го пренесуваат своето знаење во семејствата Гран Подера, а посветениот аспект на практиката се пренесува преку церемонии за предавање, вечери и поворки.

Фестивалот бил бпишан на списокот на УНЕСКО за нематеријално културно наследство на светот во 2019 година.

Галерија
--------

* Танц Капоралеса, со потекло од Ла ПасТанц Капоралеса, со потекло од Ла Пас
* Танц Кулаваде, со потекло од Ла ПасТанц Кулаваде, со потекло од Ла Пас
* Бенд музичари кои учествуваат на фестивалотБенд музичари кои учествуваат на фестивалот
* Тата Данзанте, со потекло од Ла ПасТата Данзанте, со потекло од Ла Пас

Наводи
------

1. ↑  „The festival of the Santísima Trinidad del Señor Jesús del Gran Poder in the city of La Paz". *ich.unesco.org*. Посетено на 21. 6. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
Сателитска фотографија од Принцевските Острови (Седеф Адаси е првиот мал остров десно, веднаш до Бујукада)
**Островот Седеф** (турски: *Sedef Adası*, буквално „Островот на бисерната мајка"; грчки: Τερέβυνθος *Terebinthos* и во античките времиња, исто така, *Androvitha* или *Andircuithos*) — еден од деветте острови што ги сочинуваат Принцевските Острови во Мраморното Море, во близина на Истанбул, Турција. Седеф Адаси е официјално населба во областа Адалар во Истанбул .

Со површина од 0,157 km², тој е еден од најмалите острови на архипелагот. Островот е претежно приватна сопственост и сегашните борови шуми во голема мера биле засадени од неговиот сопственик Шехсувар Менеменџиоглу, кој го купил островот во 1956 година и исто така одиграл важна улога во наметнувањето строг градежен режим за да се осигура дека природата и животната средина на островот ќе бидат заштитени. Не е дозволено да се градат куќи со повеќе од 2 ката.

Грчкото име на островот, *Теребинтос*, значи „ терпентин ", што укажува на значително присуство на терпентинското дрво во претходните времиња. Во 857 н.е. патријархот Игнатиј бил испратен во егзил на островот, каде што бил затворен 10 години пред да биде реизбран за патријарх во 867 година.

 Поглед на Седеф Адаси од Бујукада.

Надворешни врски
----------------

* Слики од островот Седеф Архивирано на 13 ноември 2021 г.
**Патум од Берга** или едноставно **Ла Патум** е традиционален фестивал кој се слави секоја година во каталонскиот град Берга за време на празникот на Пресветото Тело и Крв Христова. Фестивалот се состои од театарски претстави и паради на различни ликови кои ги анимираат улиците на овој каталонски град северно од Барселона. Прославата се одржува секоја година помеѓу крајот на мај и крајот на јуни.

Генералитатот на Каталонија во 1983 година го прогласи за традиционален фестивал од национален интерес. Во 2005 година УНЕСКО го прогласи за ремек дело на усното и нематеријалното наследство на човештвото, а во 2008 година го запиша на својот репрезентативен список.

За фестивалот
-------------

Вонредниот состанок на општинскиот совет, појавувањето на Табал (тапан) и четири камшици ја најавуваат свеченоста. Табал е предвесник на фестивалот. Звукот на неговиот такт (па-тум, па-тум) на овој фестивал му го дале името од доцниот 18 век. Во следните денови се одржуваат бројни прослави од кои најзначајни се парадите, Церемонијалниот патум, Детскиот патум и Пуни патум. Сите ликови се здружуваат за да го изведат последниот танц, Тирабол.

Потекло и значење
-----------------

„Ла патум" потекнува од претхристијанските прослави на летната долгодневица, со кои Католичката црква им дала нова симболика во рамки на своите прослави на Корпус Кристи. Во Берга, најрано сочувано споменување на оваа прослава е 20 мај 1454 година. Фестивалот еволуирал и вклучувал повеќе елементи од популарниот и религиозниот театар во средниот век, што довело до единствена комбинација на џинови, ѓаволи, ангели и други ликови со бизарен изглед.

И покрај неговото религиозно значење и Патумовото потекло од „евхаристиските претстави", во својата сегашна форма тоа е пра претстава на популарниот театар. За Патум се заинтересирани и антрополози и експерти за фолклорни.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. 1 2  „Patum of Berga". *unesco.org*. Посетено на 14. 6. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „tabal". *lapatum.cat*. Посетено на 21. 6. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* 
* 
* 
*
**Колеж на младенците витлеемски** или **Масакрот на невините** — слика од 1625-1632 година на Никола Пусен, која го прикажува Масакрот на невините.[1] Веројатно сликата била нарачана од римскиот колекционер Винченцо Џустиниани, веројатно во спомен на трагичната судбина на неговите деца земени како заложници од Отоманското Царство во 1564 година. Останала во Палацо Џустиниани до 1804 година, кога ја купил Лусиен Бонапарта. Потоа поминала низ неколку други раце пред да биде купена во Лондон од Хенри д'Орлеанс, војводата од Омал. Сега е во Музејот Конде во Шантили, Франција.
**Паул Кле** (18 декември 1879 — 29 јуни 1940) — германско-швајцарски сликар, член на уметничката група *Син јавач*. Во својата работа, Кле бил под влијание на неколку правци на современата уметност: експресионизмот, кубизмот и надреализмот. Кле и негоиот пријател Василиј Кандински познати се по својата педагошка работа во училиштето Баухаус.

Животопис
---------

Паул Кле е роден во 1879 година во Швајцарија. Татко му бил учител по музика, а мајка му швајцарска пејачка. Детството го поминал во Швајцарија, а бидејќи по татко добил германско државјансво, после матурата 1898 година се отселил во Минхен. После двоумењето помеѓу музиката, литературата ликовната уметност, сепак се одлучил за сликарство. Прво студирал графика во приватното училиште на Хенрик Книр, каде стекнал уметничко искуство.

Наводи
------
**Благоја Маневски** (роден на 9 април 1957

 година во Скопје) — македонски сликар, професор на Факултетот за ликовни уметности, еден од носителите на постмодернистичките тенденции од осумдесеттите. Дипломирал на Факултетот за ликовни уметности во Скопје (1986). Излагал самостојно и групно во Скопје, Белград, Париз, Рим, Минхен, Токио, Лос Анџелес. Користи разни ликовни форми од сликарството, објект, цртеж, фотографија, инсталација, амбиент, до уметноста на релацијата што ги подразбира социјалните аспекти.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Маневски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 911. Text "series
" ignored (help)
**Стефан Маневски**  (25 декември 1934

, Скопје – 12 август 1997

, Скопје, Македонија) — македонски вајар и професор .

Животопис
---------

Дипломирал (1960) и магистрирал (1963) на Академијата за ликовни уметности во Белград.
Ретроспективна изложба имал во Скопје (МСУ, 1999).
Маневски е еден од доајените на Друштвото на ликовните уметници на Македонија.
Бил професор на Факултетот за ликовни уметности во Скопје.

Творештво
---------

Неговите почетоци (1963/64) биле врзани за инвентивната серија енформелни
цртежи, додека вајарните реализации од 1966 г. се конципирани со метални фрагменти
(Миг на времето, 1966). Подоцна скулптурите ги сведува на објекти со оптички ефекти и со разбрануванаобоена површина (Светлосен информатор 2, 1983).
Во Музеј на современа уметност Скопје ,постои богата и значајна колекција на негови дела:

* „Јужна ѕвезда", 1965,
* „Миг на времето", 1966
* „Композиција", 1966
* „Неисправен механизам", 1966/1967
* „Морбидно јадро", 1966/1967
* „ Цртеж", 1963
* „Градот што догорува", 1964
* „Без наслов", 1968
* „Крилеста скулптура", 1968
* „Јадро што зрачи", 1968
* „Скулптура" 1, 1970
* „Скулптура" 2, 1970
* „Скулптура" 7, 1973
* „Скулптура 12, 1972/1973
* „Без наслов", 1978
* „Скулптура" 10-2, 1977
* „Скулптура" 10-1, 1978
* „Светлосен информатор" 2, 1983.

Наводи
------

1. ↑  МАНЕВСКИ Стефан
2. ↑  серијата дела на Стефан Маневски

Надворешни врски
----------------

* Стефан Маневски Архивирано на 29 ноември 2021 г.
* Stefan Manevski
**Шпицбершките Острови** или **Свалбард** се група на острови во Северноледениот Океан, околу 635 км северно од Норвешка, а североисточно од Гренланд. Зафаќаат површина од 62,422 км2, а имаат околу 4,500 жители (главно Норвежани и Руси). Главно место е Лонгјир, важно пристаниште. Останати гратчиња се Грин Харбор и Нов Олесунд. Најголеми острови се Западен Шпицберген и Североисточниот Остров. Климата е арктичка, ублажена со топлата Голфска струја. Средната зимска температура е околу -18°С, а летната околу 6°С. Островите се претежно планински, а најголем врв е Њутновиот Врв, висок 1,717 m; се наоѓаат под многубројни ледници, длабоки фјордови. Богати се со камен јаглен. Од животните ги има белите мечки, ирвасите и поларните лисици.

Со Шпицбершкиот договор од 1920 година е призната сувереноста на Норвешка над архипелагот, кој од 1925 година станува составен дел од Норвешка.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Феро Гибала, бронзена биста на лудовит Фула, Ружомберок, Словачка
**Лудовит Фула** (словачки: *Ľudovít Fulla*) - (27 февруари 1902

, Ружомберок - 21 април 1980

, Братислава) — словачки сликар, графички уметник, илустратор, сценограф и наставник по уметност. Го сметаат за една од најважните фигури на словачката креативна уметност во 20 век.

Стил
----

Творештвото на Фула било фундаментално важна за воспоставување на словачкиот модернизам.

Неговиот стил се одликувал со посебна „поезија на сликата" која се потпира на површината и декорацијата, синтеза на рационални и емотивни елементи, брилијантна боја , познавање на народната уметност, словенски иконографија и светски модернизам.

Фула бил претежно инспириран од Прага и модернистичкото милје.

Во неговите дела може да се најдат принципите на Василиј Кандински, Марк Шагал, Пабло Пикасо и Пол Кле.

Во единствениот манифест на словачките модернисти, тој и неговиот пријател Микулаш Галанда формулирале цврст став во нивниот обид за мешавина од стилови.

Фула бил познат по својата светлоцрвена, портокалова и жолта боја. Ова можебибило инспирирано од фолклорната иконографија секогаш присутна во неговите дела, или можеби беше дополнителен примерок на стилови на уметничкиот период.

Дела
----

* Балони ("Балони").
* Благослов на говеда ( *Благослов на добиток* )
* Протерување од рајот
* Распетие
* Словачка мадона („Словачка мадона")
* Селска свадба

Наводи
------

1. ↑  Ľudovít Fulla – maliar radosti a jasných dní
2. ↑  Fulla Ľudovít
3. ↑  Fulla Ľudovít/ Ľudovít Fulla

Надворешни врески
-----------------

* Artworks by Ľudovít Fulla[*мртва врска*]
* Ľudovít Fulla (pdf) Архивирано на 18 февруари 2003 г.
**Симеон Иванов - Канго** (познат и само како **Канго**; 2 ноември 1951, Кочани - 26 март 2018) — македонски рок - музичар и гитарист, поет, сликар и основач на културното движење „Мактеон" кое ја промовира македонската нација, култура, јазик, а особено античко-македонското наследство на денешниот македонски народ. Канго бил познат по својот необичен стил налик на легендарниот гитарист Џими Хендрикс.

Животопис
---------

Симеон Иванов е роден во Кочани на 2 ноември 1951 година, каде што го завршил основното и средното образование. Дипломирал на правниот факултет во Скопје. Симеон Иванов - Канго бил оженет и татко на три деца. Починал по тешко боледување од канцер, на 26 март 2018 година.

Творештво
---------

### Музика

Канго почнал да се занимава со рок-музиката во раната младост, а во 2005 година го прославил 40-годишниот јубилеј со концерт во Домот на АРМ во Скопје. Во неговата долга музичка кариера, свирел заедно со скоро сите музичари од неговиот град и пошироката околина. Канго бил гитарист, текстописец, аранжер, композитор и продуцент на неговата истоимена група, која работела во формацијата: гитара/вокал, бас гитара и тапани. Исто така, над 20 години, Канго бил сопственик на училиште за рок-музика каде го предавал своето искуство на помладите генерации.

Има издадено седум музички албуми: „Воскреснување" (1991), „Вознесување" (1994), „Реинкарнација" (1995) - албум со преработки на песни на легендарниот гитарист Џими Хендрикс, „Вдахновение" (1996), „Проповеди" (1997), „Проповеди" (1998) - компилација на најдобрите песни на Канго по повод 35-годишнината од неговата кариера, и „Откровение" (2007). Покрај многуте концерти во Македонија, Канго настапил на Заечарската гитаријада во 1994 и 2001 година, а има одржано концерти во Нови Сад и во Белград (2004), како и во Виена (2004).

### Поезија

Канго е автор на четири збирки поезија:

* „Воскреснување" (1988),
* „Вознесување" (1989),
* „Вдахновение" (1990),
* Поемата „Распетие" (1997).

### Мактеон

Со своето движење „Мактеон", Канго организирал повеќе македонски космополитски средби, како и чествувања по повод раѓањето на Александар Македонски на наоѓалиштето Горно Гратче, на планината Осогово, во близината на Кочани.

Наводи
------

1. ↑  Почина рокерот Симеон Иванов - Канго[*мртва врска*]
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Primula|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Јаглика** ( латински: *Primula vulgaris*) е загрозен растителен вид. Луѓето го собираат поради прекрасните цвеќиња. Постојат бројни хортикултурни форми кои се користат за украсни цели. Тоа е меѓу најраните пролетни цветови, како што е името на - латински: *primus* значи првиот, додека латински: *vulgaris* значи обичен, секојдневен. 

Распространета е во Западна и Јужна Европа (од Фарските Острови и Норвешка на север, преку Португалија на југ, до Украина и Балканскиот Полуостров на исток), како и во областа на северозападна Африка (Алжир) и Југозападна Азија (Турција и Иран).  Ја има и во Македонија.

Наводи
------

1. ↑  *Flora Europaea*: *Primula vulgaris*
2. ↑  Germplasm Resources Information Network: *Primula vulgaris* Архивирано на 25 септември 2015 г.

Надворешни врски
----------------
Координати: 06°03′N 147°05′E﻿ / ﻿6.050° СГШ; 147.083° ИГД﻿ / 6.050; 147.083

Карта на Каролинските Острови.
Местоположба на Каролинските Острови.
Залез во Јап.
**Каролинските Острови** (англиски: *Caroline Islands*, шпански: *Islas Carolinas*) со острови (архипелаг) во регионот Микронезија во Тихиот Океан, кои се наоѓаат северно од Нова Гвинеја. Политички, островотите се поделени меѓу Микронезија и Палау. Историски, островите биле именувани како **Нови Филипини** (*Nuevas Filipinas*) бидејќи островите биле дел од Шпанската империја и биле управувани од гувернерот во Манила, Филипините.

Распространетост
----------------

Островската група е составена од околу 500 корални острови. Островите се наоѓаат северно од Нова Гвинеја и источно Филипините. Јап е еден од најголемите острови во архипелагот и тој е одделен од Манила околу 1200 км. Повеќето од островите се ниски, односно со мала надморска височина.

Култура
-------

Месното население се дел од микронезиските народи и на островите се зборуваат јапски, понпејски, чучки, каролински, кошрајски и палуански јазик. Покрај овие на островите има и малцинско јапонско и филипинско население.

Главно занимиња на луѓето е хортикултурата и риболовството. Архитектурата на островите се заснова на локални материјали, меѓу нив и кокосови дрва и листови за покривање. Трговски јазик на островите е англискиот. Доминантна религија е Христијанството.

Наводи
------

1. ↑  William Henry Rosser (1870). *North Pacific pilot: The seaman's guide to the islands of the North Pacific, with an appendix on the winds, weather, currents, &c. of the North and South Pacific*. J. Imray. стр. 183–184. Посетено на 28 March 2011.

Користена литература
--------------------

* Public Domain Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: ref=harv (link)
* Оваа статија содржи текст од дело сега во јавна сопственост: Herbermann, Charles, уред. (1913). *Catholic Encyclopedia*. Robert Appleton Company. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: ref=harv (link)
* Region Datasheet at World Statesmen.org

Поврзано
--------

* Микронезија
* Микронезија (регион)
* Океанија
* Палау

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Океанија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 130784954
* GND: 4029739-1
* NDL: 00628398
* NKC: ge1083599

 |

 |