**Флора** (привремена ознака: **8 Флора**) — голем, светол астероид од главниот Астероиден Појас. Тој е највнатрешниот *голем* астероид: ниту еден астероид поблиску до Сонцето нема пречник над 25 километри или две единаесетти, и дури кога била откриена малата Медуза 149, бил познат единствен астероид кој орбитира на поблиска средна оддалеченост. Тој е седмиот астероид со средна магнитуда од 8,7. Флора може да достигне магнитуда од +7,9 при поволна опозиција во близина на перихел, како што се случило во ноември 2007 година. Флора може да биде преостанатото јадро на интензивно загреан, топлински еволуиран и магматски диференциран планетезимал кој последователно бил нарушен.

Откривање и именување
---------------------

Флора била откриена од Џон Расел Хинд на 18 октомври 1847 година. Тоа било неговото второ откритие на астероид по 7 Ирис.

Името Флора го предложил Џон Хершел, според Флора, латинската божица на цвеќињата и градините, сопруга на Зефир (олицетворение на западниот ветер) и мајка на пролетта. Грчкиот еквивалент е Хлорида, кој има свој астероид, 410 Хлорида, но на грчки Флора се нарекува и Хлорис (8 Χλωρίς).

Одлики
------

 Орбитата на 8 Флора во споредба со орбитите на Земјата, Марс и Јупитер
Анализата на светлинската крива покажува дека полот на Флора покажува кон еклиптичките координати (β, λ) = (16°, 160°) со неизвесност од 10°. Ова дава осен наклон од 78°, плус или минус десет степени.

Флора е родителското тело на Флоринското семејството на астероиди, и убедливо најголемиот член, што опфаќа околу 80% од вкупната маса на оваа фамилија. Како и да е, Флора била речиси сигурно нарушена од ударот(ите) што го формирале семејството и веројатно е гравитациски агрегат на повеќето парчиња.

Спектарот на Флора покажува дека нејзиниот површински состав е мешавина од силикатни карпи (вклучувајќи пироксен и оливин) и метали (никел - железо). Флора, и целото семејство, генерално, се добри кандидати да бидат родителски тела на метеоритите со L хондрит. Овој тип на метеорит сочинува околу 38% од сите метеорити кои удираат на Земјата.

Грешка во набљудувањето
-----------------------

За време на набљудување на 25 март 1917 година, 8 Флора била помешана со ѕвездата ТУ Леон, што довело до класификација на таа ѕвезда како катаклизмична променлива ѕвезда *U Geminorum*. Флора дошла во опозиција на 13 февруари 1917 година, 40 дена порано. Оваа грешка била откриена дури во 1995 година.

Прикривање
----------

На 26 јули 2013 година, Флора со светлинска величина 8,8 ја прикрила ѕвездата *2UCAC 22807162* над делови од Јужна Америка, Африка и Азија.

Популарна култура
-----------------

Во научно-фантастичниот филм *„Зелената лига"* од 1968 година, орбитална растројување го турка астероидот Флора во судир со Земјата.

Споредба на големините: првите 10 астероиди со Месечината на Земјата. Флора е трета од десно.

Надворешни врски
----------------

* модел на форма изведен од светлинската крива
* „Објава за откривање на Флора", MNRAS **8** (1848) 82
* 8 Флора — *AstDyS-2*
	+ Ефемерида **·** Набљудувачки предвидувања **·** Орбитални информации **·** Сопствени елементи **·** Информации од набљудување
* 8 Флора — *База на мали небесни тела на JPL*

* Откривање **·** Шема на орбитата **·**  Орбитални елементи **·** Физички параметри

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „JPL Small-Body Database Browser: 8 Flora". Посетено на 2008-11-27. 2008-04-14 last obs
2. ↑  „AstDyS-2 Flora Synthetic Proper Orbital Elements". Department of Mathematics, University of Pisa, Italy. Посетено на 2011-10-01.
3. 1 2  
Jim Baer (2008). „Recent Asteroid Mass Determinations". Personal Website. Архивирано од изворникот на 2013-07-02. Посетено на 2008-11-27.
4. ↑  Torppa, Johanna; Kaasalainen, Mikko; Michalowski, Tadeusz; Kwiatkowski, Tomasz; Kryszczynska, Agnieszka; Denchev, Peter; и др. (August 2003). „Shapes and rotational properties of thirty asteroids from photometric data". *Icarus*. **164** (2): 346–383. Bibcode:2003Icar..164..346T. CiteSeerX 10.1.1.694.1087. doi:10.1016/S0019-1035(03)00146-5.
5. 1 2 3 4 5  P. Vernazza et al. (2021) VLT/SPHERE imaging survey of the largest main-belt asteroids: Final results and synthesis. *Astronomy & Astrophysics* 54, A56
6. 1 2  James Baer, Steven Chesley & Robert Matson (2011) "Astrometric masses of 26 asteroids and observations on asteroid porosity." *The Astronomical Journal*, Volume 141, Number 5
7. ↑  Donald H. Menzel; Jay M. Pasachoff (1983). *A Field Guide to the Stars and Planets* (2. изд.). Boston, MA: Houghton Mifflin. стр. 391. ISBN 0-395-34835-8. Занемарен непознатиот параметар `|name-list-style=` (help)
8. ↑  Binsel, Richard P.; Gehrels, Tom and Matthews, Mildred Shapley (editors); *Asteroids II*; published 1989 by University of Arizona Press; pp. 1038-1040. ISBN 0-8165-1123-3
9. ↑  The Brightest Asteroids (archived)
10. ↑  Nesvorný, D.; и др. (2002). „The Flora Family: A Case of the Dynamically Dispersed Collisional Swarm?". *Icarus*. **157** (1): 155–172. Bibcode:2002Icar..157..155N. doi:10.1006/icar.2002.6830.
11. 1 2 3  Schmadel, L. D.; Schmeer, P.; Börngen, F. (August 1996). „TU Leonis = (8) Flora: the non-existence of a U Geminorum star". *Astron. Astrophys*. **312**: 496. Bibcode:1996A&A...312..496S.
12. ↑  Asteroid Occultation Index Page


1. ↑  3.33 ± 0.42) × 10−12 *M*☉