recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Септимиј Север** бил римски цар и основач на династијата Север. Роден е на 11 април 146. Попознат е и како *Луциj Септимиj Север*. Со Римското Царство управувал од 9 април 193 година до 211 година. Негов наследник е Каракала.

  

* п
* р
* у
Римски цареви

**Принципат 27 п.н.е. — 235:**  
Август • Тибериј • Калигула • Клавдиј -{I}- • Нерон • Галба • Отон • Вителиј • Веспазијан • Тит • Домицијан • Нерва • Трајан • Адријан • Антонин Пиј • Марко Аврелиј • Лукиј Вер • Комод • Пертинакс • Дидиј Јулијан • Септимиј Север • Каракала • Макрин • Елагабал • Александар Север

  

**Криза од III век 235 - 284:**  
Максимин Трак • Гордијан I • Гордијан II • Пупијан  • Балбин• Гордијан III • Филип Арапски • Дециј Трајан • Требонијан Гал cо Хостилијан и Волусијан• Емилијан • Валеријан • Галиен • Клавдиј II • Квинтил • Аврелијан • Такит • Флоријан • Проб • Кар • Нумеријан • Карин

  

**Доминат 284 - 395:**  
Диоклецијан • Максимијан • Констанциј I Хлор • Галериј • Север II • Максенциј • Максимин II Даја • Лициниј • Константин I Велики • Константин II  • Констанс I • Констанциј II • Јулијан Отпадник • Јовијан • Валентинијан I • Валенс • Грацијан • Валентинијан II • Теодосиј I

  

**Западно царство (395 - 476):**  
Хонориј • Констанциј III • Јован • Валентинијан III • Петрониј Максим • Авит • Мајоријан • Либиј Север • Антемиј • Олибриј • Глицериј • Јулиј Непот • Ромул Августул

  

**Источно (Византиско) царство (395 - 1453):**  
Аркадиј • Теодосиј II • Маркијан • Лав I • Лав II • Зенон • Василиск • Анастасиј I • Јустин I • Јустинијан I • Јустин II • Тибериј II • Маврикиј • Фока • Ираклиј I • Константин III • Ираклиј II • Констанс II • Константин IV • Јустинијан II • Леонтиј • Тибериј III • Филипик • Анастасиј II • Теодосиј III • Лав III • Константин V • Лав IV • Константин VI • Ирина • Никифор I • Ставрикиј • Михаил I • Лав V • Михаил II • Теофил • Михаил III • Василиј I • Лав VI • Константин VII  • Роман I • Роман II • Никифор II • Јован I • Василиј II • Константин VIII • Роман III • Михаил IV • Михаил V • Константин IX • Зоја • Теодора • Михаил VI • Исак I • Константин X • Роман IV • Михаил VII • Никифор III • Алексиј I • Јован II • Мануил I • Алексиј II • Андроник I • Исак II • Алексиј III • Алексиј IV • Алексиј V • Константин XI • Теодор I • Јован III • Теодор II • Јован IV • Михаил VIII • Андроник II • Андроник III • Јован V • Јован VI • Андроник IV • Јован VII • Мануил II • Јован VIII • Константин XI


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 36952961
* LCCN: n82000920
* ISNI: 0000 0001 0830 3370
* GND: 118764659
* SELIBR: 294570
* SUDOC: 029794846
* BNF: cb12134416p (податоци)
* ULAN: 500115702
* HDS: 014825
* NKC: js20020124058
* BNE: XX1028813

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Свети Димитриј** |
|  |
| 
Оригиналната црква на грчка разгледница од 1885 г. |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Кукуречанска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°2′39.1″N 21°14′7.3″E﻿ / ﻿41.044194° СГШ; 21.235361° ИГД﻿ / 41.044194; 21.235361Координати: 41°2′39.1″N 21°14′7.3″E﻿ / ﻿41.044194° СГШ; 21.235361° ИГД﻿ / 41.044194; 21.235361 |
| **Место** | Магарево |
|  **Општина** | Битола |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Димитрија Солунски |
|  **Завршено** | 1834 / 1920-ти |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | базилика |
|

**Св. Димитриј** — црква во битолското село Магарево. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Местоположба
------------

Црквата е гробишен храм, сместен во северозападниот дел на селото. Недалеку на североисток, на повисок терен е Магаревскиот манастир со црквата „Св. Ѓорѓи" од 1871 година.

Историја
--------

Храмот е изграден во 1834 година. За време на Првата светска војна на подрачјето се воделе жестоки битки и црквата била уништена. Вредниот иконостас е демонтиран од бугарски војници со намера да го однесат во Бугарија. Сепак, нивната намера не успеала и тој е подоцна откриен и пренесен во храмот „Св. Богородица" во Битола заедно со оној од „Успение на пресв. Богородица" во Трново. По војната црквата е возобновена.

Опис
----

Црквата е голема и убава крстовидна камена базилика со сложена архитектура. Во многу нешта е слична на „Св. Димитриј" во Битола. Во внатрешноста нема зачувано траги од живопис. Иконостасот со два реда икони е нов, а од старите икони се зачувани само неколку оштетени примероци.

Поврзано
--------

* Кукуречанска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. 1 2  „Цркви и манастири во Националниот парк Пелистер". Bitola Tourist Info. Архивирано од изворникот на 2017-09-11. Посетено на 11 јуни 2017.
2. ↑  „Магарево". Мој Роден Крај. Архивирано од изворникот на 2018-07-30. Посетено на 30 јули 2018.
3. ↑  „Св. Димитриј – село Магарево". Bitola.info. Посетено на 8 јануари 2020.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Димитриј" - Магарево на Ризницата ?
**Кумрија Андреева** (Тресонче, Дебарско,  1872
- исто така,  1913
) — македонска револуционерка.

Животопис
---------

Андреева е родена во 1872 година во дебарското село Тресонче. Била постојана курирка во кичевско-галичкиот револуционерен реон. Како курирка, најсовесно ги исполнувала наложените задачи со што ги одржувала во постојана врска четите со легалните начелства во реонот.

Во 1913 година, кога Србите го окупирале овој крај, била насила извлечена од куќата, на полноќ, со врзана уста, а потоа била соблечена гола пред црквата „Св. Петар и Павле" во селото Тресонче и најжестоко мачена по што била убиена и фрлена во една провалија да ја јадат кучињата. Трупот и стоел непогребен три дена.

Наводи
------

1. ↑  Реканско Галички војводи, преземено од  на 31.07.2012 г.
**„Сенки и магла"** (англиски: *Shadows and Fog*) — американски филм од 1991 година, во режија на Вуди Ален (Woody Allen). Филмот, кој е снимен според неговата едноичинка „Смрт" од 1975 година, всушност претставува визуелна посвета на германскиот експресионизам (Фриц Ланг, Пабст, Мурнау), како и на Франц Кафка. Главните улоги ги толкуваат: Вуди Ален, Миа Фароу (Mia Farrow), Џон Малкович (John Malkovich), Кети Бејтс (Kathy Bates), Дејвид Одген Стирс (David Ogden Stiers), Џоди Фостер (Jodie Foster), Лили Томлин (Lily Tomlin), Џон Кјузак (John Cusack) и Мадона (Madonna).

Синопсис
--------

Низ градот сее страв сериски убиец кој ги дави своите жртви. Поради тоа, граѓаните формираат групи кои одат во потрага по убиецот. Така, неколку соседи го земаат со себе плашливиот книговодител Макс Клајнман (го игра Ален), принудувајќи го да им се придружи во потерата. Оставен сам на себе, Клајман скита наоколу и запаѓа во низа проблеми за најпосле да го обвинат дека тој е убиецот. За време на прошетката по улиците, тој ја среќава Ирма (ја игра Фароу), која работи во циркусот...

Наводи
------

1. ↑  Retrospektiva Woodyja Allena: Manhattanski krimić, američki film (пристапено на 30.1.2024)
**Мелбурн** (англиски: *Melbourne*) е главниот град и најголемиот град на австралиската сојузна држава Викторија и вториот по големина град во Австралија (по Сиднеј) 
Мелбурн има население од околу 3,80 милиони жители а околината брои дополнителни 69 670 граѓани. Мелбурн бил главен град на Австралија од 1901 година до 1927 година. Градот се отликува со својата космополитност, висок животен стандарт. Три поредни години 2002, 2003 и 2004 е определуван за „најдобар град за живење во светот". Мелбурн е дом на повеќе од 70% од Викторијанците.
Мелбурн е голем индустриски и трговски центар. На многу австралиски компании главните седишта им се наоѓаат таму. Најголемиот аеродром во Австралија се наоѓа во Мелбурн. Во градот постојат седум универзитети. Исто така многу развиена е и автомобилската индустрија со производствени погони на Форд, Тојота и др.

Историја
--------

Градот е основан во 1834 година од страна на Џон Бетмен и Џон Паско Фокнер.

Спорт
-----

Во 1956 година, Мелбурн бил домаќин на Олимписките игри. Исто така, градот е познат и по одржувањето на тенискиот турнир, официјално познат како „Отворено првенство на Австралија" (*Australian Open*). Најпосле, во Мелбурн редовно се одржува и трка во рамките на првенството во „Формула 1".

Мелбурн како тема во уметноста и во популарната култура
-------------------------------------------------------

* „Мелбурн" – ирански филм од 2014 година, во режија на Нима Џавиди.

Наводи
------

1. ↑  Кинотека на Македонија, Програма - февруари 2017

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Австралија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Главни градови во Австралија |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 
**Државен** и **АПТ**Канбера
 | 
**НЈВ**Сиднеј
 | 
**НО**Кингстон
 | 
**СТ**Дарвин
 | 
**Клд**Бризбејн
 | 
**ЈА**Аделаида
 | 
**ТАС**Хобарт
 | 
**ВИК**Мелбурн
 | 
**ЗА**Перт
 |

 |
|  |
| Список на градови во Австралија |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 124951286
* LCCN: n79029787
* GND: 4038526-7
* SUDOC: 067409687
* BNF: cb11953198f (податоци)
* BIBSYS: 7012497
* NLA: 36018596
* NDL: 00629330
* NKC: ge164065
* BNE: XX452882

 |

 |
Археолошко наоѓалиште во Кносос, на Крит (Грција), Минојска палата
**Археологија** — наука која ги изучува материјалните остатоци, односно сите видливи траги на човечката дејност заради запознавање на нивната содржина во одредено време и простор, како и заради нивното значење во одредено социјално, економско и историско опкружување. Иако оваа наука вообичаено се поврзува со „старите работи", односно со дамнешното минато, со неа се опфаќа временски период од најстарите материјални остатоци па сè до нашето современие.

Регистрирањето и собирањето на овие наоди се прави со помош на теренски истражувања (рекогносцирање и ископување на материјалните остатоци зарди собирање на материјал и формирање на археолошка документација), после кои следат обработка, систематизација, документација на наодите и нивна анализа и интерпретација. Обемот и содржината на сите етапи од археолошкото истражување зависат непосредно од целта на истото, односно од пристапот кој е одбран како адекватен на таа цел.

Цели на археологијата се да го документира и објасни потеклото и развојот на човечката култура, човечка историја, културна револуција, и човечко однесување и екологија. Таа е единствената дисциплина што на располагање има своја методологија и теорија за собирање и толкување на информации врзани за незапишаното човечко минато, и исто така може да донесе критички придонес во нашето разбирање на документираните општества.

Основата на името археологија доаѓа од грчките зборови *αρχαίος* = прастар и *λόγος* = збор/говор. Со оглед на огромниот временски дијапазон опфатен со археолошки истражувања, утврдена е поделбата на повеќе археолошки периоди. Праисториската археологија, на пример, го проучува временскиот период од најстарите регистрирани материјални остатоци, односно култури, до појавата на првите пишани документи во одредени култури. Во Европа, праисториската археологија ги опфаќа палеолитот, мезолитот, неолитот, бакарното време (енеолитот), бронзеното и железното време.

Протоисториска археологија, исто така, се занимава со проучување на археолошки документирани култури за кои нема директни пишани траги, туку се спомнуваат во историските документи од истовремените култури или содржат елементи на контакт со тие култури (бронзено време и железно време).

Како последица на географската распространетост на остатоците од материјалната култура од разни периоди, се создала потреба да се издвојат посебни географски области на проучување (на пр. африканска, азиска, австралиска) и др.

Археологијата како тема во уметноста
------------------------------------

* „Археологија" - песна на полската поетеса Вислава Шимборска.

Наводи
------

1. ↑  Vislava Šimborska, *Izabrane pesme*. Beograd: Treći trg, 2014, стр. 219-220.

Надворешни врски
----------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85006507
* GND: 4002827-6
* BNF: cb13318444z (податоци)
* HDS: 008253
* NDL: 00566298
* NKC: ph118578
* BNE: XX525128

 |

 |
Коста Миличевиќ на смртна постела (цртеж Живорад Настасијевиќ ).
**Коста Миличевиќ** (Врака кај Скадар, 3 јуни 1877-Белград, 12 февруари 1920 година) бил српски сликар.

Биографија
----------

Роден е во свештеничка фамилија, во селото Враки кај Скадар. По пристигнувањето во Белград, тој бил прва генерација ученик во уметничкото училиште „Цирил Кутљик". Со себе од Скадар ја понел „Александрида", еден од најстарите илустрирани српски ракописи, најверојатно напишан во XIV век. Со многу тешки финансиски услови, студирал во Прага, Виена, а подоцна и во Минхен. Прво учествувал во Првата светска војна како војник, а подоцна и како воен сликар на Врховната команда на Крф. Бил учител во вечерното занаетчиско училиште и член на „Лада". Тој починал на 12 февруари, според некои извори два дена порано, во 1920 година во Белград.

Во опусот на Коста Миличевиќ, Лазар Трифуновиќ издвојува четири периоди: школски (1895—1908), Белградски (1909—1914), Велешки (1915) и Крфски (1916—1920). На почетокот, во школскиот период на уметничко формирање, бил приврзаник на отцепувањето, па во тој дух го насликал иконостасот во Железник, како и неколку српски предели. Следувал белградскиот период откако Миличевиќ имал можност да се запознае со сликите на Надежда Петровиќ и Милан Миловановиќ. Тој по овој период го напуштил академскиот стил, така што целиот овој дел од неговиот опус е обележан со потрагата по лична уметничка експресија, која конечно ја нашол во густа пастата намачкана боја и мрежа од дамки, што наликувале на импресионистички процес. Тоа најмногу се забележувало во циклусот слики создадени во колонијата во Савинац (Црква Савинац, Пролет).

Познати се само пет слики од следниот, велешки период, кои биле создадени додека Миличевиќ се борел во војната и во кои бил целосно воспоставен балансот меѓу светлината, бојата и формата. Оваа рамнотежа била изразена во сликите создадени на Крф, каде средоземното сонце станало силна инспирација за уметникот. Пејсажите создадени на Крф претставувале афирмација на српскиот импресионизам.

Галерија
--------

* Коста Миличевиќ, Потамас на Крф (1916)Коста Миличевиќ, Потамас на Крф (1916)
* Острови во близина на Крф, 1918 година (Национален музеј, Белград)Острови во близина на Крф, 1918 година (Национален музеј, Белград)
* Острови од Крф, 1918 година.Острови од Крф, 1918 година.
* Пејзаж од Крф, 1918 годинаПејзаж од Крф, 1918 година
* Пролет во Вождовац, 1920 годинаПролет во Вождовац, 1920 година
* Тополивницата на КараѓорѓеТополивницата на Караѓорѓе

Наводи
------

1. ↑  Сребро, Миливој Т. (2018). *Време читања и време „учитавања"*. Београд: Филолошки факултет Универзитета у Београду. стр. 221–240.
2. ↑  Čvokić, Dimitrije (2020-05-21). „Анализа ситуације и предвиђања у вези са епидемијом САРС-КоВ-2 вируса у Републици Српској на дан 27. мај 2020". *dx.doi.org*. Посетено на 2022-02-08.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

* Коста Миличевиќ (Спомен колекција на Павле Бељански)
* Коста Миличевиќ ()
* Коста, Славија филм, Југословенска кинотека.
* Импресивна трагедија - Коста Миличевиќ (1877—1920) (03.08.2016)
**Пиној чекор** е кошаркарски потег во кој офанзивниот играч го зема својот дриблинг, брзо симулира шут додека оди кон кошот, а потоа продолжува да прави вистински удар со последниот преостанат направен чекор. Наменет е да му дозволи на управувачот со топката да помине покрај одбранбениот играч и да изведе поповолен удар.

Позадина
--------

Некои медиуми го препишуваат овој потег на кошаркарите од Филипините. Обожавателите ја припишуваат комбинацијата на чекор со собирање и лажна пумпа како филипинска верзија на евро чекор пред да одат во воздух. Тоа може да биде особено ефективно кога понизок управувач со топка ќе се соочи со повисок одбранбен играч. Како резултат на тоа, фразата „Пиној чекор" била дадена со првиот збор што бил колоквијален демонија за Филипинците. Анегдотските извештаи им даваат заслуга на Кифер Равена и Ричи Риверо што ја популаризирале.  Во написот на SB Nation од 2023 година, Лукас Каплан напишал дека Равена е „заслужен како еден од пионерите на потегот, и тоа е во неговата торба уште од средно училиште", додавајќи дека „ *Пиној* е непогрешлив производ на аматерски и професионални батери на Филипините. во текот на изминатата деценија". 

НБА играчите Микал Бриџис, Тајрис Халибартон и Зак Ла Вин честопати успешно ја користеле топката лажна во движење.

Поврзано
--------

* Кошаркарски потези

Наводи
------

1. ↑  Raul Maningat (4 January 2023). „Pinoy Step in the NBA?". *One Sports PH*. Архивирано од изворникот на 22 September 2023.
2. ↑  Stephen Beslic (5 April 2023). „Zach LaVine explains habit of using the 'Pinoy Step' move". *Sports Illustrated*. Архивирано од изворникот на 24 December 2023.
3. ↑  John Micheal Agustin (14 October 2023). „Who started the infamous 'Pinoy Step'". *Spiel Times*. Архивирано од изворникот на 22 September 2023.
4. ↑  Marin Grabic (4 December 2023). „How Mikal Bridges' new signature move is helping him score more in the paint". *Sports Illustrated*. Архивирано од изворникот на 15 December 2023.
5. ↑  Lucas Kaplan (11 December 2023). „The history of 'Pinoy step,' Mikal Bridges' new favorite move". *NetsDaily.com*. Архивирано од изворникот на 15 December 2023.
6. ↑  Raul Maningat (18 December 2023). „Kiefer Ravena gets linked to story about NBA star Mikal Bridges' 'new favorite move'". Посетено на 24 December 2023.
7. ↑  Will Gottlieb (4 April 2023). „Zach LaVine tells the origin story of his signature ball fake". *CHGO*.
**Добривое Видиќ** (Чачак, Кралство СХС, 24 декември 1918

 — Белград, Србија, СФРЈ 3 март 1992

) — припадник на младинското и комунистичкото движење. Учесник во НОВ на Македонија и Југославија.

Животопис
---------

Бил член на СКОЈ од 1938 година, а на КПЈ од 1939 година. Бил секретар на Покраинскиот комитет на СКОЈ за Македонија и член на Покраинскиот комитет на Комунистичката Партија во Македонија од 1940-1941. Во април 1940 година се формирал Покраински комитет на КПЈ за Македонија во состав: политички секретар:Методи Шаторов — Шарло, оргакизационен секретар: Петар Ивановски, членови: Коце Стојановски, Добривое Видиќ и Орде Николов. Од летото 1941 година учествувал во НОВ на територијата на Војводина.

Во една белешка на бугарскиот амбасадор во Белград, Рајко Николов, од 4 јуни 1978 година, соопштува за говорот на Добривое Видиќ кој остро ги нападнал бугарските позиции со зборовите: „*Тој ни припишува територијални претензии не само кон Македонија туку и кон делови од Србија. Антибугарската пропаганда се засилува. Всушност се распалува бугарофобијата. Нас, Бугарите, нѐ претставуваат како олицетворение на злото. Се создава атмосфера во која луѓето овде се плашат да комуницираат со нас…"*

Наводи
------

1. 1 2 3  Киселиновски и др. д-р Стојан (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 103. ISBN 9989-624-46-1.
2. ↑  Фиданова, Славка (1980). *КПЈ во Македонија во времето од 1929 година до Априлската војна* (PDF). Скопје: ИНИ. стр. 96.
3. ↑  НМ (2021-11-23). „Од Живков до Радев, исти денационализаторски политики кон Македонците". *Нова Македонија*. Посетено на 2023-12-03.
|  |
| --- |
| **Лаџаќој** |
|  |
| 

Лаџаќој во рамките на Грција**Лаџаќој**
**Лаџаќој** (**Грешка во скриптата: Нема модул наречен „Location map/old".**)

 |

**Лаџаќој** или **Бања** (грчки: *Λουτρός, Лутрос*) — село во Источна Македонија и Тракија, Република Грција. Тоа административно припаѓа на општината Дедеагач во тракискиот округ Марица,

Географија и местоположба
-------------------------

Селото се наоѓа во општината Дедеагач, Западна Тракија.

Историја
--------

Во битка со Турците кај селото Лаџаќој на 10 ноември 1907 година загинале дејците на ВМОРО Петар Васков, Лазар Маџаров, Ѓорѓи Гешанов, Чанко Карабраканов и Јанаки Милков.

Според статистиката на професор Љубомир Милетиќ во 1912 година селото е мешано бугарско-турско со 160 семејства, од кои 120 се егзархиски бугарски семејства, а 40 се турски.

При избувнувањето на Балканските војни во 1912 година 4 лица од селото се доброволци во Македонско-одринското ополчение.

Во првите децении на дваесеттиот век селото, крај кое се наоѓа мала железничка станица на линијата Дедеагач-Фере, е познато по своите лековити бањи и хотел со 120 соби.

Во 1920 година селото потпаѓа под Грција. По 1924 година бугарското население од селото е иселено, 30 семејства (околу 200 луѓе) бараат спас во Горни Воден, Асеновградско, а уште толку во Крџалиско и Хасковско. Други 30-40 семејства остануваат во селото, но по 1944 година и тие се селат во Бугарија.

Економија
---------

Демографија
-----------

Општествени установи
--------------------

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

Редовни настани
---------------

Личности
--------

Култура и спорт
---------------

Иселеништво
-----------

Надворешни врски
----------------

Наводи
------

1. ↑  Mapcarta, The travel map: *Loutros is in Alexandroupolis, Western Thrace and has about 985 residents.* .
2. ↑  Свято съзаклятие, Панайот Маджаров, Издателство "П&П Славейкови", София, 1998, стр. 186-187.

Предлошка:Дедеагач
**Ихтиман** (бугарски: *Ихтиман*) е град во Западна Бугарија, административен центар на општината Ихтиман во Софиската област. Има население околу 13.617 луѓе (2022).

Географија
----------

Ихтиман се наоѓа во Ихтиманската котлина, која е опкружена со ридовите на Ихтиманска Средна Гора (од запад со Вакарелската планина, од север со ридот Белица, от исток ридот Ветрен, а од југ со Септемврискиот рид). Ихтиманската котлина има просечна надморска височина од 650 m. Климата е умерено континентална.

Ихтиман се наоѓа на 54 км од главниот град Софија и 90 км од градот Пловдив. Покрај градот минуваат автопатот Тракија и железничката линија Софија—Пловдив—Свиленград.

Историја
--------

Во минатото градот се нарекувал **Стипон** (од латински *stipo* — „густо", „населувам", исто така *stipator* — „караван", „чувар"). Градот бил римска станица која го чувала важниот пат Виа Милитарис до Константинопол. Подоцна населбата била византиска и бугарска стражарска станица чија задача била да го чува преминот на Трајановата порта. На 17 август 986 година, веднаш под ѕидините на **Штипон**, војската на византискиот император Василиј II билa поразенa од војниците на цар Самуил.

Во 1371 година Штипон бил заробен од трупите на отоманскиот водач Лала Шахин. По османлиската инвазија, името на градот со текот на времето се променило во современиот **Ихтиман**. По долги напори во 1835 година во Ихтиман била изградена црквата „Успение на Пресвета Богородица". На 25 декември 1877 година трупите на генерал Гурко заедно со генералот Шувалов го ослободиле градот.

Според одлуките на Берлинскиот конгрес Ихтиман и неговата околина останале во границите на Источна Румелија. Населението на Ихтиманско земало активно учество во борбата за Соединувањето кое било објавено на 6 септември 1885 година.

Наводи
------

1. ↑  Община Ихтиман - история

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општина Ихтиман

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Вукосав Вук Бојовиќ** (Пљевља, 18 декември 1940 — Белград, 17 септември 2014 година) — бил српски вајар и директор на белградската зоолошка градина „Врт добре наде".

Животопис
---------

Бојовиќ води потекло од селото Зминица на Дурмитор каде и го поминал најраното детство. На 3 години, останал без татко му Лука, предвоен учител, кој загинал како припадник на четничките единици.
Дипломирал и магистрирал вајарство на Факултетот на ликовни уметности во Белград.
Направил триесет бисти, меѓу кои и бисти на Вељко Влаховиќ, Драган Ковачевиќ, Стојан Церовиќ, Сава Ковачевиќ.

По дипломирањто бил прв слободен уметник, потпа професор во основно и средно училиште. Предавал во вишото трговачко училиште во Белград, каде од 1982 до 1986 година бил директор.

Зоолошката градина Добра Нада
-----------------------------

На функција директор на Белградската зоо - градина бил од 1. мај 1986. године до својата смрт.
На широката јавност станал познат кога кон крајот на осамдесетите години, два пати од зоо-градината бегал шимпанзото Сами. Во потрагата за животното најглоема улога ја имал токму Бојовиќ. Тој случај подоцна го искористил да привлече внимание за состојбата во зоо-градината и да се унапреди нејзината состојба.

На 12 -ти јули 2017 година во у Бео-зоо му бил откривен споменик.

Наводи
------

1. ↑  У Бео-зоо врту откривен споменик Вуку Бојовићу („Политика", 12. јул 2017)
Царските двери на параклисот Св. Кирил и Методиј во Лешочкиот манастир
**Параклис** (грчки:  *Παρεκκλήσ*, покрај црква ) – црквиче во кое не се служи литургија. Вообичаено параклисот е мал христијански храм, место за повремена богослужба, за приватно богослужение, честопати прилепен до поголем објект, како голема црква, палата, училиште, затвор или гробишта, но понекогаш може да биде и поголема самостојна градба. Католичките и протестантските параклиси често се многу поголеми од православните. Намената на параклисот е да служи како место за молитва за верниците и обично нема редовен свештеник, па литургиите и другите христијански обреди не се вршат редовно.

Архитектонски, параклисот може да биде страничен дел од голем храм дизајниран за специфични цели. На пример, многу готски катедрали обично имаат параклиси посветени на Света Богородица, парохиските цркви имаат параклиси до главната црква за вршење на светата причест меѓу одделни служби.

Најјужниот параклис на Земјината топка се наоѓа во бугарската научна база на Антарктикот, Свети Климент Охридски и е посветен на Свети Јован Рилски.

Галерија
--------

* Параклис „Св. Ѓорѓи" - БеловодицаПараклис „Св. Ѓорѓи" - Беловодица
* Параклисот во Бродечкиот манастирПараклисот во Бродечкиот манастир
* Параклисот во Ѕвегорскиот манастирПараклисот во Ѕвегорскиот манастир

Поврзано
--------

* Црква „Св. Кирил и Методиј" - Лешок
* Параклис „Св. Теодор Тирон" - Калишта
* Параклис „Св. Ѓорѓи" - Беловодица
* Параклис „Св. Петка" - Ивањевци
* Параклис „Св. Петка" - Карамани
* Параклис „Св. Ирина" - Свиништа

Наводи
------

1. ↑  Morales Gómez 2016, стр. 453. sfn error: no target: CITEREFMorales\_Gómez2016 (help)
2. ↑  „параклис" — Дигитален речник на македонскиот јазик

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Параклис" на Ризницата ? |
Човек во медитативна положба.
Терминот **медитација** се однесува на широк спектар на практики (како и терминот спорт) кој вклучува техники со цел да се промовира релаксација, да се изгради внатрешна енергија или сила на животот и да се развијат сочувството, љубовта, трпението, великодушноста и простувањето.

Зборот медитација има различни значења во различни контексти. Медитацијата се практикува уште од античко време како дел од голем број верски традиции и верувања. Медитацијата често вклучува внатрешен напор за само-регулирање на умот на некој начин. Медитацијата често се користи за расчистување на умот и олеснување за многу здравствени проблеми, како што се високиот крвен притисок, депресијата и анксиозноста. Таа може да се направи седејќи, или на активен начин.

Медитацијата може да вклучува генерирање на емоционална состојба со цел анализирање на таа состојба - како лутина, омраза, итн. Mедитација, исто така, може да вклучува повторување на мантра и затворање на очите. Mантрата е избрана врз основа на нејзината соодветност на медитаторот. Медитацијата има смирувачки ефект и ја насочува свеста навнатре сè додека не се постигне чиста свест, опишана како "да се биде буден во внатрешноста, без да се биде свесен за ништо освен самата свест". Накратко, постојат десетици специфични стилови на медитација, и многу различни типови на активности кои честопати се нарекуваат медитативна практика.

Наводи
------

1. ↑  University of Wisconsin-Madison (2008, March 27). Compassion Meditation Changes The Brain. ScienceDaily. Retrieved November 1, 2012, from
2. ↑  „Meditation". vitalwarrior. Архивирано од изворникот на 2013-07-14. Посетено на 24 July 2013.
3. ↑  Rainforth, Maxwell; Schneider, Robert H.; Nidich, Sanford I.; Gaylord-King, Carolyn; Salerno, John W.; Anderson, James W. (March 2008). „Stress Reduction Programs in Patients with Elevated Blood Pressure: A Systematic Review and Meta-analysis". NIH Public Access. Наводот journal бара `|journal=` (help)
4. ↑  „Different States of Mind". Mind Motivation. Посетено на 24 July 2013.
5. ↑  „Mantra Meditation". Wildmind. Посетено на 24 July 2013.
6. ↑  Phelan, Michael (July–September 1979). „Transcendental Meditation. A Revitalization of the American Civil Religion". *Archives de sciences sociales des religions*. **1** (48).
7. ↑  For descriptions of some of the more prominent approaches, both eastern and western, see Goleman's (1988) *Meditative Mind*, ISBN 0-87477-833-6 and Shear's (2006) *Experience of Meditation*, ISBN 978-1-55778-857-3, both listed in this article's bibliography.

Надворешни врски
----------------

* Абецеда на медитацијата

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на психологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85083210
* GND: 4038241-2
* BNF: cb119324707 (податоци)
* NDL: 00577263
* NKC: ph115255

 |

 |
**Теоретска психологија -** се занимава со теоретски и филозофски аспекти на психологијата и претставува интердисциплирана област со широк опсег на истражувања кои се фокусираат на комбинирање и инкорпорирање на веќе постоечките и развивање на теории за експерименталната психологија. Теоретската психологија е интердисциплнарна област во која се вклучени психолози специјализирани за широк спектар на психолошки гранки. Имало неколку истакнати пионери во теоретската психологија како Вилхем Вундт, Вилијам Џејмс, Сигмунд Фројд и Џон Б. Ватсон. Исто така имало бројни значајни соработници, меѓу кои Џером Каган, Алан Е. Каздин, Роберт Стернберг, Кенет Ј. Герген и Улрик Нијсер. Овие соработници често објавуваат во различни списанија, вклучувајќи ги најистакнатите за теоретска психологија, меѓу кои и *Journal of Theoretical and Philosophical Psychology.* Многу други организации почнуваат да ја препознаваат теоретската психологија како формална поделба на психологијата.

Потекло
-------

Теоретската психологија потекнува од филозофијата, поспецифично од научната филозофија. Филозофијата тежнее да ја разбере природата и структурата на концептите, законите во кои овие концепти се применуваат и теориите кои ги комбинираат овие закони заедно. Една од овие специфични гранки на научната филозофија е теоретската психологија. Научната филозофија не користи научни методи за емпириско изведување на идеји за физичкиот свет преку спроведување на експерименти и толкување на нивните резултати. Како и да е сепак се работи за наука која што ја нагласува логиката и рационалноста зад самата наука, фрлајќи светлина на она што не може да биде објаснето преку емириски мерки. Исто така, има метафизички и епистемолошки фокус на сите луѓе додека ја инкорпорира природата и базичното човеково знаење. Исто како што научната филозофија е поврзана со науката, теоретската психологија е поврзана со психологијата, теоретската психологија е логички и рационално применета на концептите, законите и теориите. Теоретската психологија не е во позиција каде што теориите се оценуваат за вистинитоста и точноста. Многумина ја сметаат теоретската психологија како поддршка или рационализација на идејата за поголема вистинитост во психолошките теории, но тоа не е случајот. Теоретската психологија научно е заоснована на идејата која што се признава низ епистемологија.

Наводи
------

1. ↑  Bergmann, Gustav (1953). [doi:10.1146/annurev.ps.04.020153.002251 „ANNUAL REVIEW OF PSYCHOLOGY"] Проверете ја вредноста `|url=` (help). *THEORETICAL PSYCHOLOGY*. **4**: 435–458.
**Нил Кушли** (роден на 23 февруари 1967 година) е британски поранешен лизгач во парови. Натпреварувајќи се со неговата сестра, Лиза Кушли, тој завршил на 13-тото место на Зимските олимписки игри 1988 година во Калгари. Двојката се пласирала на седмото место на Европското првенство во 1987 година, на 14. место на Светското првенство во 1988 година и на седмото место на Европското првенство во 1989 година.

Конкурентни моменти
-------------------

(со Лиза Кушли)

| Меѓународен |
| --- |
| Настан |  | 82–83 | 83–84 | 84–85 | 85–86 | 86–87 | 87–88 | 88–89 |
| Олимпијада |  |  |  |  |  |  | 13-ти |  |
| Светови |  |  |  |  |  |  | 14-ти |  |
| Европски |  |  |  |  |  | 7-ми | 10-ти | 7-ми |
| Интер. од Париз |  |  |  |  |  |  |  | 6-ти |
| Московски вести |  |  |  |  |  |  | 12-ти |  |
| Небелхорн |  |  |  |  | 3-ти | 3-ти |  |  |
| Скејт Канада |  |  |  |  |  |  |  | 6-ти |
| Сент Жервеј |  |  |  |  | 3-ти | 3-ти |  |  |
| Меѓународен: Јуниор |
| Јуниорски светови | 11-ти | 8-ми |  | 7-ми |  |  |  |  |
| национално |
| Британски шампион. |  |  |  | 2 |  |  |  |  |

Наводи
------
Реката Вал

Реката **Ваал** е најголемата притока на Орање во Јужна Африка. Ваал извира од Дракенсбершките Планини во Мпумаланга, источно од Јоханесбург и тече југозападно до нејзиното припојување со реката Орање, југозападно од градот Кимберли во Северниот Кејп. Таа е долга 1120 километри и ја формира границата меѓу Мпумаланга, Гаутенг и Северозападната Провинција на нејзиниот северен брег и фристејт на јужниот брег.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во ЈАР е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 315527802
* GND: 4119331-3

 |

 |
Вацлавски намести, сликано од Народниот музеј. Крајно лево: статуата на Вацлав I.
**Вацлавски плоштад** или **Вацлавски намести** (чешки: *Václavské náměstí*) — еден од главните градски плоштади на Прага и центар на деловните и културните заедници во Прага. Многу историски настани се одиграле на овој плоштад, и тој претставува традиционално собиралиште за протести, демонстрации, прослави, и други јавни собирања. Плоштадот е именуван по Вацлав I, војводата од Бохемија, канонизиран од црквата како Свети Вацлав - патрон на Бохемија.

Порано плоштадот се викал „Коњски пазар", поради намената што повремено ја имал во средниот век, но името му е променето во 19. век. Се протега во насока северозапад-југоисток, има правоаголна површина и долг е 750м, а југоисточната страна е на возвишение, поради што повеќе наликува на булевар отколку на плоштад. Вкупната површина на плоштадот е 45.000м². На највисоката точка се наоѓа големата неокласицистична зграда на Народниот музеј. Статуата на Вацлав I качен на коњ доминира на возвишението, пред музејот.

Изграден е од Карло IV (Карло Велики) во 1348. година кога е основан и „Новиот Град" на Прага.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати:  50°04′53″N, 14°25′39″E



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 234757238
* GND: 4376529-4
* NKC: ge131371

 |

 |
**Захарија Василева Шумљанска** (15 мај 1864

 во с. Могила, Битолско - 1937) — македонски просветен работник, добротвор од времето на македонската револуционерна борба. Завршила гимназија во Пловдив во 1885 г. Долгогодишна учителка е во Воден, Едрене, Скопје, Солун и др. Ја помага ослободителната борба на населението во Македонија. По Илинденското востание организира сиропиталишта за децата на настраданите дејци во востанието. По Балканските војни живее во Софија и активно се занимава со добротворна дејност. Умира во 1937 г.

Во нејзина чест стои забележителен споменик во селото Могила.

Наводи
------

1. ↑  Софиска Народна библиотека „Св. Св. Кирил и Методиј", белешки: к. 42, а.е.66, л. 33-50.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Вера Лусија Фишер** (португалски: *Vera Lúcia Fischer*) e позната бразилска глумица која има настапувано во многубројни филмови и теленовели.

Животопис
---------

Вера Фишер е родена во државата Санта Катарина на југот на Бразил во 1951, поточно во градот Блуменау полн со германски емигранти. Според нејзината биографија, нејзиниот татко бил нацист. На 18 години е одбрана за мис на Бразил и учествувала на конкурсот на мис Универзум во САД. По враќањето во земјата решила да живее во Рио де Жанеиро каде ја започнува кариерата на фотомодел и кино глумица.

Почнува во Глобо телевизија со серијата *„Магично огледало"*. Веднаш потоа се опробува и во театарот со делото *„Лос Десинибидос"* од Роберто Атхајде. ВО 1982 ја добива наградата Ер Франс за најдобра глумица за работата на филмот *„Љубов, моја голема љубов"* на Валтер Хуго Кури. Фишер вели дека ѝ било многу тешко да се ослободи од имиџот на секс симбол на почетокот на кариерата, сѐ додека не го докажала нејзиниот талент за драма.

Доказ за тоа се нејзините глумечки и кинематографски остварувања на делата на еден од најважните бразилски драматурски Нелсон Родригес. Играла главни улоги во сериите на Глобо како на пример, *„Мандала"*, (мини серија), *„Риашо Доси"*, *„Агосто"*, и театарската претстава *„Магбет"*.

Фишер учествувала на повеќе од 10 теливизиски серии и мини серии. Вера има син од бракот со глумецот Фелипе Камарго. Нејзината ќерка Рафаела е од нејзиниот прв брак со глумецот Пери Салес и ги следи чекорите на мајка ѝ.

Надворешни врски
----------------

* Вера Фишер на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Vera Fischer 2000 Playboy pictorial Архивирано на 13 септември 2008 г.
* Vera Fischer - A Profile (**португалски**)
* Official Miss Brazil Website Архивирано на 1 јули 2006 г. (**португалски**)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 43939177
* LCCN: no99074532
* ISNI: 0000 0000 4116 3827
* BNF: cb141775054 (податоци)

 |

 |
**Димитар Вангелов** — македонски зограф и иконописец од втората половина на XIX век.

Биографија
----------

Роден е во селото Петрово, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Учел кај ениџевардарскиот зограф Божин Стаменитов (Емануил Стаматиадис). Вангелов добро го познавал зографскиот занает, но способноста му била скромна.

Триптихот на Вангелов „Умиление Христово" и други светци од 1890 г. стои во црквата „Св. Илија" на Витолишкиот манастир во Мариово. Вангелов се потпишал на грчки: „Χειρος Διμιτριου Ευανγγελου εκ Χορου Πετροβου 1890".

Една негова релативно голема икона (74 × 50 см) на светите браќа Кирил и Методиј се чува во црквата „Св. Илија" во Фурка, Дојранско. Браќата се во нивната вообичаена поза, а Исус Христос е претставен во полн раст, проследен од два херувима. До нив пишува „Святіи Кириллъ Святіи Меθоди", а дарителскиот натпис гласи: „Се исподарува сиа икона за вечно спомнение отъ бабата Доста Ристу Цимова отъ село Богданци". Во десниот долен агол е зографскиот натпис „Изъ руки Димитріа Ванг. отъ село Петрово 1894".

Неговата икона „Пресвета Богородица со Христос" од 1897 г. е зачувана во црквата „Св. Ѓорѓи" во Гусиње, Црна Гора.

Работел во Солунско. Негови творби има во Гуменџе, во „Св. Атанасиј" во Црна Река, во „Успение на пресв. Богородица" во Купа, во „Св. Ѓорѓи" во Драгомирци, во „Св. Димитриј" во Бојмица, во „Св. Димитриј" во Кушиново, во „Успение на пресв. Богородица" во Оризарци, во „Св. Петар и Павле" во Тушилово, во „Св. Јован Богослов" во Аматово, во „Св. Константин и Елена" во Казаново и во „Св. Петар и Павле" во родното Петрово.

Наводи
------

1. 1 2  Василиев, Асен (1965). *Български възрожденски майстори: живописци, резбари, строители*. София: Наука и изкуство. стр. 290.
2. 1 2 3  *Словенските просветители Кирил и Mетодиј во делата на македонските иконописци од XIX век. – В: Симпозиум 1100-годишнина од смртта на Кирил Солунски. II, 23-25 мај 1969, Радмила Угринова-Скаловска (главен уредник)*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 1970. стр. 55.
3. ↑  *Словенските просветители Кирил и Mетодиј во делата на македонските иконописци од XIX век. – В: Симпозиум 1100-годишнина од смртта на Кирил Солунски. II, 23-25 мај 1969, Радмила Угринова-Скаловска (главен уредник)*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 1970. стр. 56.
4. ↑  Макуљевић, Ненад (2015). „Делатност дебарских и самоковских зографа у Босни и Херцеговини, Црној Гори и Северној Србији у XIX веку" (PDF). *Проблеми на изкуството* (српски). **48** (4): 21.[*мртва врска*]
5. ↑  „Ταξιδεύοντας με τους ζωγράφους" (PDF). Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Εφορεία Αρχαιοτήτων Κιλκίς. Посетено на 23 јуни 2018.
Минојска стомна од теракота
**Стомна** или **бардак** — сад кој служи за леење или сипување течности. Може да биде изработен од керамика, стакло  или метал. Некогаш биле со поголеми димензии.
Најчесто имаат една рачка, но некои вридови можат да имаат и две или да бидат потполно без нив. 

Се користеле од настанувањето на првите култури, преку антиката, па сè до денес.

Поврзано
--------

* Мегарски пехари
* Ојнохое

Галерија
--------

* Стомна од Херат, Авганистана (1180-1210), Метрополитен музеј, ЊујоркСтомна од Херат, Авганистана (1180-1210), Метрополитен музеј, Њујорк
* Американски куп, (1848)Американски куп, (1848)
* Стомна од „Рубино" стаклоСтомна од „Рубино" стакло
* Стомна за крштевање од 1711.Стомна за крштевање од 1711.



1. ↑  „стомна" — Дигитален речник на македонскиот јазик
**Дисфагија** или **отежнато голтање** — медицински израз што опишува тешкотии или непријатност при голтање. Се јавува кога има проблем со мускулите и нервите вклучени во процесот на придвижување на храната и течностите од устата до стомакот. Оваа состојба може да влијае на луѓето од сите возрасти, од доенчиња до постари лица, а може да биде предизвикана од различни чинители како што се мускулна слабост, оштетување на нервите или структурни абнормалности во грлото или хранопроводот.

Луѓето со отежнато голтање можат да доживеат симптоми како гушење, кашлање или чувство на заглавување на храната во грлото. Тоа може да доведе до хранливи недостатоци и губење на тежината доколку не се управува правилно. Можностите за лечење често зависат од основната причина и можат да вклучуваат промени на исхраната, вежби за голтање или медицинска помош за решавање на конкретните проблеми што предизвикуваат тешкотии при голтање.

Наводи
------

1. ↑  Smithard DG, Smeeton NC, Wolfe CD (January 2007). „Long-term outcome after stroke: does dysphagia matter?". *Age and Ageing*. **36** (1): 90–94. doi:10.1093/ageing/afl149. PMID 17172601.
2. ↑  Brady A (January 2008). „Managing the patient with dysphagia". *Home Healthcare Nurse*. **26** (1): 41–46, quiz 47–48. doi:10.1097/01.NHH.0000305554.40220.6d. PMID 18158492. S2CID 11420756.
3. ↑  Sleisenger, Marvin H.; Feldman, Mark; Friedman, Lawrence M. (2002). *Sleisenger & Fordtran's Gastrointestinal & Liver Disease, 7th edition*. Philadelphia, PA: W.B. Saunders Company. стр. Chapter 6, p. 63. ISBN 978-0-7216-0010-9. Занемарен непознатиот параметар `|name-list-style=` (help)
4. ↑  „Dysphagia". University of Texas Medical Branch. Архивирано од изворникот на 6 March 2008. Посетено на 23 February 2008.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Дисфагија" на Ризницата ? |

* Дисфагија на Curlie (англиски)
**Благоја Јанков Трајков** ( 1924
 во Скопје —  1943
 во Тетовско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште и поради материјални причини не можел да го продолжи учењето ѝ изучил занает. Веднаш по окупацијата на Македонија, организирано се вклучил во ослободителното движење. Учествувал во илегалните акции на младината во собирање на народна помош, што се испраќала за партизаните или се користела за издржување на илегалците, растурал летоци по скопските куќи и слично. Кон крајот на септември 1943 година стапил во Шарпланинскиот партизански одред. Пред самото негово доаѓање, главнината на Шарпланинскиот одред заминала за Дебарца, каде учествувале во формирањето на Првата македонско-косовска бригада. Бугарската фашистичка полиција преку еден шпиун кој бил уфрлен во Шарпланинскиот одред, успеала да го опколи со многубројна војска, полиција и контрачетници. Во нерамномерна борба што потем се развила, изгинале многу борци меѓу кои бил и Благоја Трајков.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 148. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**„Манџурискиот кандидат"** (англиски: *The Manchurian Candidate*) — американски филм од 1962 година, во режија на Џон Франкенхајмер (John Frankenheimer) по сценариото на Џорџ Акселрод (George Axelrod). Главните улоги ги играат: Френк Синатра (Frank Sinatra), Лоренс Харви (Laurence Harvey), Џенет Ли (Janet Leigh), Лесли Париш (Leslie Parrish) и Анџела Ленсбери (Angela Lansbury). Филмот е адаптација на истоимениот роман на Ричард Кондон. Филмот е добитник на бројни награди, а бил номиниран и за „Оскар" во неколку категории.

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива за време на Корејската војна, во 1952 година. Една американска патрола паѓа во заседа и завршува во советскиот воен затвор. По една година, одредот успева да побегне од заробеништвото, по што наредникот Рејмонд Шо (го игра Харви) е одликуван со „Медалот на Честа". Неговата мајка, Еленор Ајзлин (ја игра Ленсбери), сопруга на сенаторот Џон Ајзлин, го искористува успехот на својот син за сопствените политички цели. Меѓутоа, Бенет Марко (го игра Синатра), соборецот на наредникот Шо, се сомнева во успехот на Шо. Бенет веќе подолго време страда од кошмари и од чудни сеќавања, а тоа го мотивира да почне да истражува, што се случило во Кореја. Набргу, тој открива завера од големи размери која може да ја запре само тој.

Наводи
------

1. ↑  РТС (пристапено на 25.11.2018)
2. ↑  HRT, Mandžurski kandidat, američki film (12) (1962.) - Zlatno doba Hollywooda (пристапено на 3.10.2021)
3. ↑  РТС (пристапено на 25.11.2018)
Фотографија на Хуго Волф
Ѕвезда од *Музичкото милје на Виена* 
**Хуго Филип Јакоб Волф** (германски: *Hugo Philipp Jacob Wolf*), (роден во Словењ Градец, на 13 март 1860

 – починат во Виена, на 22 февруари 1903

), бил австриски композитор по потекло од Словенија, особено е познат и истакнат со неговите соло песни - *Песни*. Во нив внесува оригинален експресивен музички израз близок до Втората виенска школа, но повеќе поединечен и различен, особено во техниката.

Животопис
---------

Неговите родители (Кетрина Ореховник и Филип Вулф) биле со словенечко потекло.

Завршил само основно училиште, а неговиот татко го научил да свири пијано и виолина. Во 1875 година се запишал на Виенскиот конзерваториум, каде што се запознал со неговиот соученик Густав Малер. Најверојатно, на конзерваториумот, многу малку се ангажирал и учел, поради што бил исклучен во 1877 година.

Првиот концерт со негова авторска музика, особено соло песни, го одржал во Словењ Градец во 1877 година. Кон крајот на истата година заминал во Виена каде што и останал до неговата прерана смрт.

По доаѓањето во Виена во 1877 година, во наредните девет години, бил на врвот од својата слава, истакнувајќи се преку бројните солистички концерти и плодната творечка работа особено во оригиналните и впечатливи соло песни.

Во овој период, бил исклучително творечки активен, поради што, доживеал силна ментална и физичка исцрпеност. 
Бил многу чувствителен, а живеел во екстремна сиромаштија, единствено издржуван од неговиот татко.

Последните неколку години од животот ги поминал во душевна болница, заболен од неизлечлив сифилис.

Творештво
---------

### Опери

* *Корегридор* (1895)
* *Мануел Венегас*  (недовршена, 1897)

### Соло песни

* *Мерик соло песни*, (1888).
* *Ајхендорф соло песни*, (1889),
* *Соло песни - Гете*, (1890),
* *Шпанска книга*, (1891)
* *Италијански соло песни*, (1892, 1896)
* *Соло песни - Микеланџело* (1897),
* *Татковината*

### Инструментална музика

* Гудачки квартет во Д-мол (1878 –1884).
* *Пентесилеа* (1883 – 1885)

Наводи
------

1. ↑  Hugo Wolf
2. ↑  Hugo Wolf Biography
3. ↑  Hugo Philipp Jacob Wolf
4. ↑  Prometheus

Надворешни врски
----------------

* Suomen musiikkikirjastoyhdistyksen Архивирано на 27 февруари 2021 г.
* Biography[*мртва врска*]
* Birthplace of Hugo Wolf Архивирано на 24 август 2019 г.
* Slovenj Gradec.