recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Свети Димитриј** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου*) — црква во селото Кула, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Црквата се наоѓа во центарот на селото. Изградена е во 1983 г. и осветена од митрополитот Максим Серски. Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква.

Во парохијата влегуваат и црквите „Воздвижение на Чесниот Крст", „Св. Ѓорѓи", „Св. Илија", „Св. Пантелејмон" и „Св. Јован Претеча".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Άνω Βροντού". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 31 октомври 2014.
**Свети Димитриј** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου*) — црква во поранешното село Лакос, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Ова е единствената преостаната градба од некогашното село.

Лакос било чисто македонско село сместено на 7 км северно од градот Сер, над манастирот „Св. Јован Претеча". Било опожарено и уништено од грчката војска во 1913 г. за време на Втората балканска војна.

Црквата се наоѓа под патот во чемпресова шумичка, а дворoт ѝ е ограден со ниска камена ограда. Изградена е во 1867 г. Од север до храмот се стасува по камени скалила. На источниот крај на црквата, до апсидата однадвор има мала прилепена костурница со паднат покрив. Има влез од запад кон женската црква, а главниот влез е од југ низ мала дрвена врата. Внатре наосот е поделен на три кораби со некогаш насликани колонади. Подот бил покриен со камени плочи, од кои неколку се останати денес. Женската црква на запад има богато украсен парапет, но скалиштето кон неа е паднато. Таванот е дрвен со украси. Иконостасот исто така е дрвен и има сончев диск во горниот дел, но без иконите и царските двери. Крај двата долги ѕида има остатоци од столици за верниците.

На северниот крај на царскиот ред икони на иконостасот е претставено Исусовото воскресение. Од десната страна на ореолот стои ІС, а од десната ХС. Зад него долу е камената плоча на Христовиот гроб, а горе е Крстот. На заден план горе од двете страни на Христос има два ангела, а на попреден план има други фигури. Од десната страна е Богородица, а од левата е Свети Јован Богослов. Долу има текст со годината 1867

На јужниот крај на иконостасот е претставена Богородица со Младенецот, облечена во сино. На долниот крај има краток текст, и под него 20 септември 1869 г.

На јужниот ѕид на наосот, до иконостасот, меѓу два прозора е сцената „Архангел Михаил му ја одзема душата на богатиот". Се забележува легнат белокос старец со брада и дигната лева рака, а над него оштетена претстава на Архангел Михаил, кој со левата нога е го притиска рамото на дигнатата рака. Долу е обележана годината 1868 година.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Митринов, Георги (2012). „Църквата „Св. Димитър" в българското село Лакос, Сярско". *Будител* (1): 87–95. Занемарен непознатиот параметар `|month=` (help)
Јубилејната **30. шаховска олимпијада** организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 7 до 25 јуни 1992 во Манила, Филипини.

Наводи
------

1. ↑   Although commonly referred to as the *men's division*, this section is open to both male and female players.

Поврзано
--------

I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)  

II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)  

III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Шаховски олимпијади |
| --- |
|  |
| 
1927 **·** 
1928 **·** 
1930 **·** 
1931 **·** 
1933 **·** 
1935 **·** 
1937 **·** 
1939 **·** 
1950 **·** 
1952 **·** 
1954 **·** 
1956 **·** 
1958 **·** 
1960 **·** 
1962 **·** 
1964 **·** 
1966 **·** 
1968 **·** 
1970 **·** 
1972 **·** 
1974 **·** 
1976 **·** 
1978 **·** 
1980 **·** 
1982 **·** 
1984 **·** 
1986 **·** 
1988 **·** 
1990 **·** 
1992 **·** 
1994 **·** 
1996 **·** 
1998 **·** 
2000 **·** 
2002 **·** 
2004 **·** 
2006 **·** 
2008 **·** 
2010 **·** 
2012 **·** 
2014 **·** 
2016 **·** 
2018 **·** 
*2020*
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**27. шаховска олимпијада** организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 14 ноември до 2 декември 1986 во Дубаи, Обединети Арапски Емирати.

Наводи
------

1. ↑   Although commonly referred to as the *men's division*, this section is open to both male and female players.

Поврзано
--------

I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)  

II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)  

III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Шаховски олимпијади |
| --- |
|  |
| 
1927 **·** 
1928 **·** 
1930 **·** 
1931 **·** 
1933 **·** 
1935 **·** 
1937 **·** 
1939 **·** 
1950 **·** 
1952 **·** 
1954 **·** 
1956 **·** 
1958 **·** 
1960 **·** 
1962 **·** 
1964 **·** 
1966 **·** 
1968 **·** 
1970 **·** 
1972 **·** 
1974 **·** 
1976 **·** 
1978 **·** 
1980 **·** 
1982 **·** 
1984 **·** 
1986 **·** 
1988 **·** 
1990 **·** 
1992 **·** 
1994 **·** 
1996 **·** 
1998 **·** 
2000 **·** 
2002 **·** 
2004 **·** 
2006 **·** 
2008 **·** 
2010 **·** 
2012 **·** 
2014 **·** 
2016 **·** 
2018 **·** 
*2020*
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**32. шаховска олимпијада** организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 15 септември до 2 октомври 1996 во Ереван, Ерменија.

Наводи
------

1. ↑   Although commonly referred to as the *men's division*, this section is open to both male and female players.

Поврзано
--------

I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)  

II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)  

III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Шаховски олимпијади |
| --- |
|  |
| 
1927 **·** 
1928 **·** 
1930 **·** 
1931 **·** 
1933 **·** 
1935 **·** 
1937 **·** 
1939 **·** 
1950 **·** 
1952 **·** 
1954 **·** 
1956 **·** 
1958 **·** 
1960 **·** 
1962 **·** 
1964 **·** 
1966 **·** 
1968 **·** 
1970 **·** 
1972 **·** 
1974 **·** 
1976 **·** 
1978 **·** 
1980 **·** 
1982 **·** 
1984 **·** 
1986 **·** 
1988 **·** 
1990 **·** 
1992 **·** 
1994 **·** 
1996 **·** 
1998 **·** 
2000 **·** 
2002 **·** 
2004 **·** 
2006 **·** 
2008 **·** 
2010 **·** 
2012 **·** 
2014 **·** 
2016 **·** 
2018 **·** 
*2020*
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Емилија Аугуста Клементина Бруме,** моминско *Лотигиус* (1866-1925), била шведски политичар (либерална), феминистка и активист за мир. Таа била првата жена во шведското законодавно собрание (1914).

Живот
-----

Емилија Бруме е родена на 13 октомври 1866 година во Јеншепинг. Пораснала во Јеншепинг, каде што учела во локалното училиште за девојчиња. Нејзината стручна диплома и била дадена во Wallinska skolan во 1883 година, а дипломирала филозофија и медицина во Упсала во 1884 година. Потоа била вработена како наставничка во училиштето Ана Витлок во Стокхолм. 

Таа била претседател на *Stockholmsföreningen för kvinnans politiska rösträtt* (филијала во Стокхолм на Националното здружение за право на глас на жените) од нејзиното основање во 1902 година до 1906 година.  Таа била член на Одборот на директори на Centralförbundet för Socialt Arbete [sv] (Друштво за социјална заштита) во 1904–1925 година, и член на Стокхолмската дирекција за образование. 

Таа исто така била претседател на мировниот сојуз на жените во Шведска , од годината кога го основала во 1898 година, сè до неговото спојување со Шведскиот мировен сојуз во 1911 година и дејствувала како претставник на Шведска на меѓународната мировна конференција во Хаг во 1899 година. 

Емилија Бруме била номинирана за изборите на Градскиот совет во Стокхолм во 1910 и во 1911 година. Таа била избрана во градскиот совет за време на последните избори и служела во 1911–1924 година. Таа била претседател на либералните жени во 1917–1920 година. 

Емилија Бруме била првата Швеѓанка која била дел од шведскиот законодавен комитет (*Lagberedningen*), кој подготвувал нови закони и во кој била член во 1914-1918 година. Таа учествувала во пишувањето на реформираниот закон за брак во 1920 година, во кој мажите и жените станале еднакви, а мажената жена била прогласена за законско мнозинство; во законот за еднаква плата за мажи и жени во 1921 година; и законот (Behörighetslagen) кој им давал право на жените да ги работат сите официјални професии во 1923 година.

Погледни и
----------

* Хана Линдберг

Наводи
------

1. 1 2 3  Steinrud, Marie. „Emilia Augusta Clementina Broomé". *Svenskt kvinnobiografiskt lexikon*. Посетено на 7 June 2019.
2. 1 2 3  „Emilia Broomé". *Göteborgs universitetsbibliotek*. Посетено на 7 June 2019.
3. ↑  „Emilia Broomé". *Women In Peace*. Посетено на 7 June 2019.
4. ↑  Rosengren, H. „Emilia A C Broomé (f. Lothigius)". *Riksarkivet*. Посетено на 7 June 2019.

Извори
------

* Ub.gu.se
* Ub.gu.se
* Historisktidskrift.se Архивирано на 2 април 2012 г.
* Барбро Хедвал (2011). Susanna Eriksson Lundqvist. red. Vår rättmätiga plats. Om kvinnornas kamp för rösträtt.. Förlag Bonnier.ISBN 978-91-7424-119-8ISBN 978-91-7424-119-8

Понатамошно читање
------------------

* Emilia Broomé во Svenskt kvinnobiografiskt lexikon
Замокот Естенсе во Ферара
**Емилија-Ромања** (италијански: *Emilia-Romagna*, емилијански: *Emélia-Rumâgna*code: egl is deprecated , ромањолски: *Emélia-Rumâgna* — регион во Северна Италија, кој излегува на Јадранско Море. Еден од најбогатите региони во Европа, го има третиот највисок БДП по глава на жител на континентот. Зафаќа површина од 22.447 км2и тука живеат 4,5 милиони жители. Главен град и административен центар е Болоња.

Знаме на Емилија-Ромања

Поврзано
--------

* Емилијанскоромањолски јазик

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 136128383
* LCCN: n79039782
* ISNI: 0000 0001 0723 3489
* GND: 4014571-2
* SUDOC: 026615509
* BNF: cb11882884w (податоци)
* NKC: ge134151
* BNE: XX451100

 |

 |
|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Државен секретар за надворешни работи на Обединетото Кралство" на Ризницата ? |

**Државниот секретар за надворешни и комонвелтски работи** (англ. *Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs* или само *Foreign Secretary*, „Секретар за надворешни работи") е шефот на дипломатијата во британската влада кој стои на чело на Министерството за надворешни работи (*Foreign and Commonwealth Office*, „Служба за надворешни и комонвелтски работи") одговорен за надворешните односи со другите земји и сите работи поврзани со Комонвелтот и британските прекуморски територии, застапувајќи ги британските интереси во странство.

Функција
--------

Функцијата „Државен секретар за надворешни работи" е создадена со реорганизација на владата во 1782, при што функциите Државен секретар за Северот и Државен секретар за Југот станале министерства за внатрешни и надворешни работи. Функцијата „Државен секретар за надворешни и комонвелтски работи" настанала во 1968 г. со обедединувањето на фунциите Секретар за надворешни работи и Секретар за комонвелтски работи во едно министерство. Претходник на министерството за надворешни работи е Министерството за Индија (*India Office*).

Секретарот за надворешни работи е член на кабинетот и функцијата се смета за една од т.н. „големи државни функции" (*Great Offices of State*). Министерството се наоѓа во Вајтхол. Официјалните резиденции се Карлтонскиот Дом (1 Carlton Gardens) во Лондон и Чивнинг во Кент. Со преструктуирањето на кабинетот во 2006 г. Маргарет Бекет станала првата жена на оваа функција.

Тековниот Секретар за надворешни и комонвелтски работи е Вилијам Хејг како составен дел од кабинетот на премиерот Камерон.

Поврзано
--------

* Парламентарен државен потсекретар за надворешни работи
* Министер за надворешни работи
* Големи државни функции

Наводи
------

1. ↑  „Ник Клег е поставен за заменик британски премиер, а Вилијам Хејг за министер за надворешни работи". Алфа ТВ. 12 мај 2010. Посетено на 2 јули 2010.[*мртва врска*] (македонски)

Надворешни врски
----------------

* Мреж. место на министерството (англиски)
* Блог на Дејвид Милибенд Архивирано на 2 декември 2010 г. (англиски)
Амблем на американскиот Стејт департмент
Грб на државниот секретар на САД
**Државен** **секретар на Соединетите Американски Држави** ― член на Федералната влада на САД кој е на чело на Стејт департментот во чија надлежност се надворешните работи. Тој е највисоко рангиран член на американскиот кабинет на претседателот.

Функцијата е креирана во 1789 година, а Томас Џеферсон бил прв носител оваа функција. Државниот секретар ги претставува САД пред странските земји, и затоа се поистоветува со министер за надворешни работи во други земји.   Државниот секретар го именува претседателот на Соединетите Американски Држави, а потоа го гласа Сенатот.

Актуелен државен секретар е Ентони Блинкен, кој на 26 јануари 2021 година бил изгласан од Сенатот.

Историја
--------

По ратификувањето на Уставот на Соединетите Држави, првиот Конгрес на Соединетите Американски Држави го креирал Стејт Департманот и создал Канцеларија на државниот секретар за да го води одделот.

Должности и одговорности
------------------------

Должности на државниот секретар се: да ја надгледува работата на дипломатските претставништва на САД, надзор врз политиката за имиграција и да раководи со Стејт департментот. Секретарот, исто така, го советува претседателот поврзани со надворешните работи на САД, како што е назначување и отповикување на дипломати и амбасадори. Државниот секретар може да води преговори, да толкува и раскинува договори кои се однесуваат на надворешната политика. Секретарот може да учествува и на меѓународни конференции, организации и агенции како претставник на САД. Тој, исто така, дава услуги на американски граѓани кои живеат или патуваат во странство, како што се обезбедување акредитиви во форма на пасоши. Со тоа, секретарот обезбедува и заштита на граѓаните, нивниот имот и интереси во странство.

Шест државни секретари подоцна станале американски претседатели: Томас Џеферсон, Џејмс Медисон, Џејмс Монро, Џон Квинси Адамс, Мартин Ван Бурен и Џејмс Бјукенан. Многу други, меѓу кои се и Хенри Клеј, Даниел Вебстер, Луис Кас, Џон К. Калхун, Џон М. Клејтон, Вилијам Џенингс Брајан , Александар Хејг, Џон Кери и Хилари Клинтон биле кандидати за претседател на САД, без разлика дали пред или по нивниот мандат како државен секретар, но загубиле на изборите. Според тоа, позицијата на државен секретар се смета за утешна награда за неуспешните претседателски кандидати.

Наводи
------

1. ↑  "Heads of State, Heads of Government, Ministers for Foreign Affairs", Protocol and Liaison Service, United Nations.
2. ↑  NATO Member Countries, NATO.
3. ↑  „U.S. Senate: U.S. Senate Roll Call Votes 117th Congress – 1st Session". *www.senate.gov*. Посетено на January 31, 2021.
4. ↑  „1 United States Statutes at Large, Chapter 4, Section 1".
5. ↑  „Duties of the Secretary of State". *U.S. Department of State*. Посетено на February 1, 2017.
6. ↑  Празен навод (help)

Надворешни врски
----------------

* 

* Државен секретар на Соединетите Американски Држави на Ризницата ?
* 

* Логото на Викицитат Мисли поврзани со Државен секретар на Соединетите Американски Држави на Викицитат
* https://www.state.gov/secretary/former/index.htm Матична страница
Поглед однадвор
Казимир Малевич: Црн квадрат
**Државен музеј на современата уметност** (грчки: *Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης*) — музеј наоѓа во Солун, Егејска Македонија посветен на современата уметност. Основан е во 1997 година, откако Солун е прогласен за европски град на културата. Се наоѓа во реновираната зграда на стариот манастир на Лазаристите. Првата збирка на овој музеј е голем дел (околу 1.275 дела) од приватната збирка на Џорџ Костаки, која се нашла во сопственост на државата. Оваа збирка е составена од дела на руските авангардни уметници. За прв директор на музејот е назначен професорот од универзитетот Аристотел Милтиадис Папниколау. Од 2006 година, на таа функција е назначена д-р Марија Цанцаноглу, специјалист за руската авангарда.

Мисијата на музејот е да се чуваат и да се изложат делата на современата уметност од грчки, но и од странски уметници, да се образува и да се подобри вкусот на публиката, научно да се истражи историјата и теоријата на современата уметност, со што ќе се овозможи на музеолозите да се стекнат со ова знаење. Покрај постојаните изложби, кои содржат повеќе од илјада дела, музејот организира и повремени изложби. 

Музејот на фотографија и Центарот за современа уметност се самојстојни одделенија на овој музеј.

Познати уметници
----------------

Во музејот може да се видат делата на следниве уметници:

* Ел Лисицки
* Казимир Малевич
* Василиј Кандински
* Александер Родченко
* Љубов Попова
* Владимир Татлин
* Олга Розанова

* Љубов Попова, Просторна конструкција, 1920-21Љубов Попова, Просторна конструкција, 1920-21
* Од изложбата на Власис КаниарисОд изложбата на Власис Каниарис
* Галерија 1Галерија 1
* Галерија 2Галерија 2
* Галерија 3Галерија 3
* Галерија 4Галерија 4

Наводи
------

1. ↑  Museums of Macedonia web site
2. ↑  „Creative CommonsAttribution-Share Alike 3.0 Unported license". Архивирано од изворникот на 2016-04-24. Посетено на 2015-09-28.

Надворешни врски
----------------

* Официјалната страница
**Свети Димитриј** (грчки: *Αγίου Δημητρίου*) — црква во селото Додулари, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е типична трикорабна базилика во поствизантиски стил. Изградена е во 1853 година според зачуваниот црковнословенски натпис од 1873 г. Според истиот натпис, црквата станала егзархиска и во неа почнало да се пее на македонски на 11 септември 1873 г. Натписот гласи:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | Обновисѧ ст храмъ сей въ лѣто 1853/10-вр 14. Напис. чрѣсъ уч. Т. П. П. И обрѣтохме нашъ матернїй ѩазыкъ въ лѣто 1873 септ. 11-й

**Превод:**
Овој свет храм се обнови на 14 октомври 1853 г. Се напиша преку учителот Т. П. П. [Тено Панајотов] И отпочнавме на наш мајчин јазик на 11 септември 1873 г. | "|

И покрај строгоста и простотата на употребените материјали, храмот претставува еден од највпечатливите споменици на духовната архитектура во Солунско. Има нартекс и женска црква над него, дрвени икони, убав иконостас, фрески во апсидата, вредни насликани владички престол и амвон, како и икони на Димитриос Хаѕистаматис од погрченото солунско село Кулакија. Во црквата има вкупно 90 вредни икони кои ги одразуваат ликовните тенденции на македонската црковна уметност во последниот период на османлиското владеење. Иконостасот и амвонот се изведени со исклучителен квалитет. Фреските се ретки за својот период, не придржувајќи се кон ниедна иконографска програма и очигледно изработени во различни периоди од различни месни творци. Невообичаено е тоа што се претставени околу седумдесет апостоли во горното подрачје на средишната патека.

Црквата е прогласена за заштитен споменик на 4 февруари 1985 г.

Поврзано
--------

* Неаполско-ставруполска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „ΥΑ ΥΠΠΕ/Β1/Φ34/67500/1506/9-1-1985 - ΦΕΚ 61/Β/4-2-1985". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2021-09-19. Посетено на 15 октомври 2014.
2. ↑  „Άγιος Δημήτριος Διαβατών". Corect. Посетено на 16 октомври 2014.[*мртва врска*]
|  |
| --- |
|  **Свети Димитриј** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Седумнаесетта приградска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°01′20.6″N 21°17′02.6″E﻿ / ﻿41.022389° СГШ; 21.284056° ИГД﻿ / 41.022389; 21.284056Координати: 41°01′20.6″N 21°17′02.6″E﻿ / ﻿41.022389° СГШ; 21.284056° ИГД﻿ / 41.022389; 21.284056 |
| **Место** | Брусник |
|  **Општина** | Битола |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Димитрија Солунски |
|
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | трикорабен |
| **Стил** | преродбенички |
|

**Св. Димитриј** (**Св. Димитрија Солунски**) — главна црква во битолското село Брусник, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, изграден на доминантно возвишение на југозападниот крај на селото, со глетка кон Пелагонија. Изградена е врз темелите на средновековна црква со некропола. Градбата е сместена во заграден двор со црковна порта. Ведаш по портата е камбанаријата. Храмот е трикорабен, со петстрана апсида на исток и тремови од северната и западната страна. Главните влезови се од север — еден за наосот и еден за нартексот. Внатрешноста на наосот е поделена на три кораба со два реда од по пет столба. Над средишниот кораб има полукружен свод, а таваните на страничните се рамни со дрвени даски. Нартексот е со три скалила над нивото на наосот. Во храмот нема фрески.

Храмот е од првата половина на XIX век, но силно настрадал за време на Првата светска војна. Обвновен е во периодот од 1922 до 1926 година, кога се изработени и сегашните икони и иконостас.

Поврзано
--------

* Седумнаесетта приградска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). *Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2*. Скопје: МАНУ. стр. 25. ISBN 9989-649-28-6.
2. 1 2  Палигора, Ристо (декември 2011). *Студија за поврзување и промоција на манастирскиот туризам на Баба Планина* (PDF). Битола: Центар за развој на Пелагонискиот плански регион. стр. 39. Архивирано од изворникот (PDF) на 2013-12-28. Посетено на 2021-12-25.
3. ↑  „Св. Димитриј село Брусник". Bitola.info. Посетено на 12 јануари 2020.
**Шарли Ебдо** (француски: *Charlie Hebdo*, *Неделник „Шарли"*) — француски неделен сатиричен весник, во кој се објавуваат карикатури, извештаи, полемики и шеги. Списанието е препознатливо по својот тон со кој не покажуваат никаква почит спрема религијата и строго неконформистички став. Се опишува себеси како силно антирасистичко, антиверско, и левичарско, па така често објавува статии против крајната десница, религијата (католицизмот, исламот, јудаизмот), политиката, културата итн. Според поранешниот уредник Стефан Шарбонје „Шарб", уредничката гледна точка на списанието е да ги одразува „сите компоненти на плурализмот на левото крило, па дури и апстинентите".

Списанието било мета на два терористички напади, еден во 2011 и еден во 2015 година, за кои се претпоставува дека се одговор на објавувањето на голем број на контрoверзни карикатури со пророкот Мухамед. За време на вториот напад, 12 лица беа убиени, вклучувајќи го и Шарбонје и неколкумина новинари (карикатуристи).

Напад на редакцијата
--------------------

Главна статија: Пукање во „Шарли Ебдо"
Нападот на редакцијата на неделникот Шарли Ебдо се случил на 7 јануари 2015 година околу 11:30 часот по средноевропско време, кога двајца маскирани напаѓачи, вооружени со автоматски пушки, упаднале во седиштето на француското сатирично списание „Шарли Ебдо" во Париз. Во текот на нападот загинале 12 луѓе, вклучувајќи десет вработени и два припадници на полициските сили, а раниле 11 други луѓе.

Наводи
------

1. ↑  McNab 2006, стр. 26 harvnb error: no target: CITEREFMcNab2006 (help): "Georges Bernier, the real name of 'Professor Choron', [... was] cofounder and director of the satirical magazine *Hara Kiri*, whose title was changed (to circumvent a ban, it seems!) to *Charlie Hebdo* in 1970."
2. ↑  L'Obs; Agence France-Presse (4 October 2012). „"Charlie Hebdo" triple ses ventes avec les caricatures de Mahomet". *L'Obs* (француски). Посетено на 9 January 2015.
3. ↑  „Charlie Hebdo: first cover since terror attack depicts prophet Muhammad". *The Guardian*. 13 January 2015. Посетено на 13 January 2015.
4. ↑  Charb. „Non, "Charlie Hebdo" n'est pas raciste !". *Le Monde*. Посетено на 4 March 2014.
5. ↑  «Charlie Hebdo, c'est la gauche plurielle» [archive] sur lecourrier.ch 9 April 2010
6. ↑  „BBC News – Charlie Hebdo: Major manhunt for Paris gunmen". *BBC News*. Посетено на 8 јануари 2015.
7. ↑  „Gun attack on French magazine Charlie Hebdo kills 11". BBC News. 7 јануари 2015. Посетено на 8 јануари 2015.
8. ↑  „Charlie Hebdo attack: 12 dead in Paris, manhunt on". CNN. Посетено на 8 јануари 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 180811030
* LCCN: n2009063303
* GND: 7861213-5
* SUDOC: 027510328
* BNF: cb12577286j (податоци)
* BIBSYS: 1450443203921
* NKC: unn2016900339

 |

 |
Icy small Solar System body; passed closest to Earth in 1970Предлошка:SHORTDESC:Icy small Solar System body; passed closest to Earth in 1970

 **Ц/1969 Ј1 - Комета Бенет**  формално познат како **C/1969 Y1** (стар стил **1970 II** и **1969i**), била една од двете комети што ја поминаа Земјата во 1970-тите, заедно со Западна комета. Името го носи и сосема друга комета, C/1974 V2. Откриена од Џон Кајстер Бенет на 28 декември 1969 година додека сè уште имало речиси две ае од Сонцето, стигнала до перихел на 20 март, поминувајќи најблиску до Земјата на 26 март 1970 година како што се повлекува, достигнувајќи врв со светлинска величина 0..

Аполо 13 обид за фотографија
----------------------------

Комета Бенет требло да биде фотографирана од екипажот на Аполо 13 за време на нивното патување до Месечината. Нивниот прв обид на 13 април 1970 година бил неуспешен. На 14 април 1970 година, по завршувањето на маневрот за ориентирање на вселенското летало за втор обид, *Odyssey*'s service модулот пукна, принудувајќи го откажувањето на научниот на мисијата целите и допирот на површината на Месечината.

Наводи
------

1. ↑  Comet Bennett
2. ↑  „C/1969 Y1 (Bennett)". Архивирано од изворникот на 2021-11-29. Посетено на 2021-11-18.

Надворешни врски
----------------

* Cometography.com
* Orbital simulation from JPL (Java) / Ephemeris
Спомен-плоча на улицата Меркелштрасе во Берлин, местото на поранешното ателје на Хекел
**Ерих Хекел** (германски: *Erich Heckel*, Дебелн Саксонија, 1883 — Хеменхофен, Боденско езеро, 1970) бил германски сликар и графичар и еден од претставниците на експресионизмот. После завршените студии за архитектура, 
се образувал како самоук сликар при што врз него значајно влијаеле Винсент ван Гог и фовистите. Во 1905 година заедно со колегите од студиите основал во Дрезден група на уметници Мост (германски *Die Brücke*). Во изработките од овој период нанесувал на платно светли, интензивни бои пастозно, главно во аглести облици (*Мома која лежи*, 1909).

Кога групата се разишла во 1913 го ублажил интензивниот колорит и давал предност на темнозелената палета на бои (*Актови на плажа*, 1913). Стравотиите во Првата светска војна кои како војник на санитети ги видел во Фландрија, уметничко ги обработил на литографија и дрворез. Дваесеттите години на XX век почнал да се одвојува од експресионизмот и да ги презема елементите на Нова стварност, а сликањето пејзажи дошло во центар на неговиот интерес. Во годината 1937 забранет е како дегенеричен. Од 1949 до 1955 предавал на Академија во Карлсруе. Неговото позно дело го карактеризира хармонично-лирска мртва природа со цвеќе.

Наводи
------

1. ↑  „German Expressionist Chronology". Museum of Modern Art. Посетено на 22 October 2013.

Надворешни врски
----------------

* Ерих Хекел на Ризницата ?
грб на општинската заедница Штадолдендорфгрб на општинската заедница Штадолдендорф
**Штатолдендорф** (германски: *Stadtoldendorf*) — поранешна општинска заедница во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во градот Штатолдендорф. На 1 јануари 2011 година била споена со поранешната заедница Ешерсхаузен, создавајќи ја новата општинска заедница Ешерсхаузен-Штатолдендорф.

Општинската заедница Штатолдендорф се состоела од следниве општини:

1. Архолцен
2. Дензен
3. Хајнаде
4. Лене
5. Штатолдендорф
6. Вангелнштет


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Долна Саксонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 51°53′N 9°37′E﻿ / ﻿51.883° СГШ; 9.617° ИГД﻿ / 51.883; 9.617
**Ефира** во старогрчката митологија била нимфа, епонимна хероина на градот Ефираје, подоцна наречена Коринт, бидејќи таа прва се населила во него.

Митологија
----------

Таа најверојатно била Океанида, која ги симболизирала залихите на свежа вода во својот град. Била сопруга (или можеби ќерка) на Епиметеј, а можеби и на Мирмег (или Мирмек).

Други личности
--------------

* Во Хомеровата „Одисеја" и според Евстатиј, мермеровата ќерката се викала Ефира.
* Хигин ја навел како една од Нереидите.

Наводи
------

1. ↑  -{Carlos Parada, 1997. Genealogical Guide to Greek Mythology}- -{Greek Mythology Link: Corinth}-
2. ↑  -{theoi.com: Ephyra}-
3. ↑  „-{Greek Myth Index: Mermerus}-". Архивирано од изворникот на 25 септември 2010. Посетено на 28 август 2010.
4. ↑  -{Carlos Parada, 1997. Genealogical Guide to Greek Mythology}- -{Greek Mythology Link: NEREIDS}-; -{List of NEREIDS}-
**Кадуглискиот јазик** или познат како **качаско-кадуглиско-мириски јазик** — кадуски јазик кој се зборува во Судан од околу 75.000 жители. Понекогаш овој јазик се смета за група на дијалекти. Така според јазичарот Стивенсон, овие се група дијалекти и споделуваат еден ист ISO код, но Шадеберг ги смета за посебни јазици.

Кадуглискиот има пет различни дијалекти, и тоа: качаски, кадуглиски, дамбаски и туимаски дијалект.

Наводи
------

1. ↑  Schadeberg, 1989

Поврзано
--------

* Кадуски јазици
* Кардофански јазици

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија нилосахарските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Шарлот Хардкасл** (1828 - 11 јануари 1908) била ботаничка илустраторка и уметник од мртва природа од Нов Зеланд, родена во Британија.

Личен живот
-----------

Шарлот Хардкасл е родена во 1828 година во Абингдон, Беркшир. Нејзини родители биле Вилијам Хардкасл и Марија Едингтон.

Харкасл се преселила во Мелбурн, Австралија во јули 1868 година. Следниот месец, таа се омажила за Едвард Хардкасл, а двајцата подоцна емигрирале во Хокитика, Нов Зеланд. Тие имале две деца додека биле во Хокитика: Едвард Патрик Едингтон Мароу (роден 1869 година) и Кетлин Шарлот Мод (родена 1872 година).

Двојката се преселила во Вангануи во 1877 година, а подоцна во Велингтон и Нелсон. По смртта на Едвард во 1886 година, Шарлот и нејзината ќерка на крајот се вратиле во Вангануи, каде што починала на 11 јануари 1908 година.

Уметничко дело
--------------

Хардкасл ги изложила своите ботанички и птичји илустрации неколку пати помеѓу 1850-тите и 1870-тите. Додека била во Обединетото Кралство, таа изложувала во Кралското друштво на британски уметници, Британската институција и Кралската академија на уметностите. Нејзините студии биле изложени и на Изложбата за уметност, наука и индустрија во 1877 година, одржана во Вангануи. Шест нејзини студии за цвеќиња, кои датирале од 1850-тите до 1860-тите, биле во колекцијата на галеријата Саржант на Вангануи.

Надворешни врски
----------------

* Збирка на галеријата Sarjeant на делата на Шарлот Хардкасл Архивирано на 4 август 2021 г.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Curtis, Makyla (2020-03-26). „Mrs Hardcastle was a splendid show woman". *Emily Cumming Harris: in New Zealand and Australia*. University of Auckland. Посетено на 2020-06-14.
2. 1 2  „Charlotte Hardcastle". *Sarjeant Gallery*. n.d. Посетено на 2020-06-14.
3. 1 2  Taylor Moore, J. (2020-04-28). „Sarjeant Gallery: Reseachers add to story of Whanganui artist Charlotte Hardcastle". *Wanganui Chronicle*. New Zealand Herald. Посетено на 2020-06-14.
4. ↑  „Wanganui Herald". **XXXXII** (12363). 1908-01-11. стр. 4. Посетено на 2020-06-14.
5. ↑  „Wanganui Chronicle". **XX** (3448). 1877-08-23. стр. 2. Посетено на 2020-06-14.
**Дороти Пеш** (родена на 3 јуни 1964), популарно позната како **Доро Пеш** или **Доро**, е германска хеви-метал-пејачка и текстописец, пејачка на групата Warlock. Наречена "Кралицата на хеви метал ", придонесот на Доро за музика и култура, заедно со нејзиниот публициран личен живот, ја направил глобална фигура во металната култура повеќе од три децении. 

 Доро на настап во Вакен Опен Ер 2018

Личен живот
-----------

Доро Пеш отсекогаш била многу резервирана и внимателна во заштитата на нејзината приватност надвор од сцената. Таа свесно одлучила да не се ожени или да има деца со цел да го посвети целото време на нејзината музичка кариера и нејзините обожаватели. Текстот на песната "Ти си моето семејство", кој го отвора албумот *Warrior Soul*, е пример за оваа одлука. По смртта на нејзиниот татко во 2000 година, нејзината мајка Барбара започнала со управувањето со нејзиниот обожавателски клуб Доро.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница

Наводи
------

1. 1 2  Rademacher, Brian (18 June 2006). „Interview with Doro Pesch". Rockeyez.com. Посетено на 11 August 2012.
2. 1 2  Omowale, Karma E. (23 July 2007). „Interview: Doro Pesch – Doro". *www.fourteeng.net*. Архивирано од изворникот на 14 May 2008. Посетено на 16 August 2012.
3. ↑  Monger, Angela (19 September 2002). „One on One with Doro". Rock Net Webzine. Архивирано од изворникот на 11 April 2003. Посетено на 4 September 2012.
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**Ц** (кирилица: ц; глаголица: ) — 28-та буква во македонската азбука. Според МФА се изговара /ʦ/ и претставува безвучен алвеоларен африкат.

Се смета дека оваа буква е преземена од хебрејската буква Цади (צ), преку глаголската буква .

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

| Македонска азбука |
| --- |
| А | а | Б | б | В | в | Г | г | Д | д | Ѓ | ѓ | Е | е | Ж | ж | З | з | Ѕ | ѕ | И | и | Ј | ј | К | к | Л | л | Љ | љ |
| М | м | Н | н | Њ | њ | О | о | П | п | Р | р | С | с | Т | т | Ќ | ќ | У | у | Ф | ф | Х | х | Ц | ц | Ч | ч | Џ | џ |
| Ш | ш |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
CometПредлошка:SHORTDESC:Comet

**Ц/2014 ОГ392 (ПанСТАРРС)** — комета откриена како кентаур на 28 јули 2014 година кога била 115 ае (17.2 billion kм) од Сонцето и имала привидна величина 21.

ДЕЦам сликите од 2017 година на кометата на 106 ае (15.9 billion kм) од Сонцето покажаа активност веројатно произведена од јаглерод диоксид.

Клоновите на орбитата на C/2014 OG392 проценуваат динамичен животен век (количина на време во тековната орбита) од 13 илјади до милион години.

Перихел (најблиску до Сонцето) се одвива недалеку од орбитата на Сатурн со Сатурн минимално растојание на пресекот на орбитата од пример, на 29 септември 2231 година на околу ±1 милион km од Сатурн.

C/2014 OG392 ќе дојде до противположба на 1 ноември 2021 година во соѕвездието Cetus кога ќе има сончево издолжување од 170 степени. Нумеричка интеграција покажува дека кометата последен пат дошла до перихел кон крајот на јули 1979 година и следно ќе дојде до перихел на 29 ноември 2021 година.

Наводи
------

1. ↑  „C/2014 OG392 (PANSTARRS)". Архивирано од изворникот на 2021-09-28. Посетено на 2021-11-20.
2. ↑  „C/2014 OG392 ( PanSTARRS )". Архивирано од изворникот на 2021-11-20. Посетено на 2021-11-20.

Надворешни врски
----------------

* C/2014 OG392 ( PanSTARRS ) – Seiichi Yoshida
**Чамски јазици** или познати како **ачешко-чамски** се австронезиски јазици, дел од подгрупата на сундско-сулавески јазици од групата на малајско-полинезиски јазици. Овие јазици се зборуваат во Ачех, Индонезија и во делови на Камбоџа, Виетнам, и Хајнан, Кина. Овие јазици потекнуваат од прачамскиот јазик, и истиот се поврзува со сахујунската култура. Тие дошле на територијата на денешен Виетнам од Борнео или можеби Малајскиот Полуостров.

Најголем јазик од оваа група јазици е ачешкиот јазик со 3,5 милиони говорници, а потоа следуваат џарајски со 230,000 говорници и чамски јазик со 280,000 говорници. Најсеверен јазик е цатскиот јазик кој се зборува на Хајнан во Кина со околу 3,000 говорници.

Историја
--------

Чамските јазици имаат најстара пишана историја од сите австронезиски јазици. Натписите од Донг Јен Чау, напишани на *старочамски*, датираат од 4 век.

Поради големиот број позајмени зборови од бахнарските јазици (кои пак се австроазиски јазици), денес има голем број слични зборови помеѓу овие јазици.

Роџер Бленч (2006) забележува дека аслиските јазици имаат голем број чамски зборови, што покажува дека во минатото имало чамски говорници на Малајскиот Полуостров.

Класификација
-------------

Грахам Тургуд (1999:36) ја дава следнава класификација на чамските јазици.

* *ачешки јазик*
* крајбрежни
	+ *харојски јазик*
	+ чамски јазик
		- *западночамски*
		- *пан ранг чам*
* горски
	+ едејско-џарајски
		- *едејски јазик* (радејски)
		- *џарајски јазик*
	+ чуруанско-северни
		- *чуруански јазик*
		- северночамски
			* *роглајски јазик*
			* *цатски јазик*

Наводи
------

1. 1 2 3  Thurgood, Graham (1999). *From ancient Cham to modern dialects : two thousand years of language contact and change : with an appendix of Chamic reconstructions and loanwords*. Honolulu: Univ. of Hawai'i Press. ISBN 0824821319.
2. ↑  Sidwell 2009)
3. ↑  Blench, Roger. 2006. *Why are Aslian speakers Austronesian in culture*? Papers presented at ICAL-3, Siem Reap, Cambodia.

Надворешни врски
----------------

* За Чамските јазици на Ethnologue (англиски)
Чанг Кај-Шек во 1940 година
**Чанг Кај Шек** (31 октомври 1887-5 април 1975), исто така познат како **Чанг Чунг-Ченг** и романизиран на мандарински како **Ќанг Чиех-Ши** и **Џианг Џиеши**, бил кинески националистички политичар, револуционер и воен лидер кој служел како лидер на Република Кина од 1928 година, прво во континентална Кина до 1949 година, а потоа во Тајван, до неговата смрт во 1975 година.

Биографија
----------

Роден во провинцијата Чекијанг (Жеџ-јанг), Чанг бил член на Куоминтанг (КМТ) и поручник на Сун Јат-сен во револуцијата за соборување на владата на Бејанг и обединување на Кина. Со помош на Советите и Комунистичката партија на Кина (КПК, попозната како Кинеска комунистичка партија или КПК), Чанг ја организирал војската за националистичката влада на Кантонот на Сонцето и ја предводел Воената академија Вампоа. Главен командант на Националната револуционерна армија (од која стана познат како Генералисимо), тој ја предводел Северната експедиција од 1926 до 1928 година, пред да ја порази коалицијата на воени команданти и номинално да ја обедини Кина под нова националистичка влада. На средината на Северната експедиција, сојузот КМТ -КПК се распадна и Чанг ги убил комунистите во партијата, предизвикувајќи граѓанска војна со КПК, која на крајот ја загубил во 1949 година.

Наводи
------

1. ↑  „Chiang Kai‐shek Is Dead in Taipei at 87; Last of Allied Big Four of World War II". *The New York Times*. Taipei City, Taiwan. 6 April 1975. Taipei, Taiwan, Sunday, April 6—Chiang Kai‐shek, the President of Nationalist China and the last survivor of the Big Four Allied leaders of World War II, died of a heart attack here last night. He was 87 years old. An announcement by the Government said Chiang suffered a heart attack at 10:20 P.M. and was taken to the Taipei Central Hospital, where he died at 11:50 P.M. (10:50 A.M. New York time). His wife and his eldest son, Premier Chiang Ching‐kuo, were at his bedside.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
*Platalea leucorodia*
**Чапјата лажичарка** или **обична лажичарка** (науч. *Platalea leucorodia*) е птица од потсемејството на лажичарките во рамките на семејството ибиси и лажичарки. Овој вид го има во Македонија.

Опис
----

Лажичарката достигнува должина до 1 м и тежина од околу 1-1,2 кг. Распонот на крилјата е 115-135 см. Бојата на птицата е бела, а нозете и клунот се црни. На врвот од клунот има една жолта точка. Во сезоната на парење мажјакот има бела пувка на главата. 
Претежно се тивки, речиси неми, комуницираат повеќе со штракање со клунот, но сепак испуштаат и некакви звуци.

Распространетост
----------------

Гнезди во Јужна Европа, поретко во Западна Европа, а исто и во Азија и Северна Африка. Европските лажичарки презимуваат во Централна и Источна Африка, а азиските во Индија и Кина.

Начин на живеење и исхрана
--------------------------

Живее во влажни региони, во колонии од 6 до 160 птици. Претполага мали слатководни или соленоводни басени или бавнотечни реки.

Се храни со мали риби и жаби, ларви на инсекти, црви, ракови, а понекогаш и со водни растенија.

Размножување
------------

Лажичарките гнездат во трската, на дрвјата, но и на гнезда поставени ниско над водата. Обично снесуваат 3 до 6 јајца, кои се излежуваат од двата родитела во тек на 21-25 деноноќија.

Пилињата се одгледуваат и прехрануваат и од двата родитела. Најпрво поседуваат дебел и мек клун кој се претвора во карактеристичен за овој вид дури по 5-6 недели. Започнуваат со летање околу 49 дена по испилувањето.

Систематика
-----------

Истражувањата на митохондриската ДНК на лажичарките укажуваат на тоа дека чапјата лажичарка е сестрински таксон на клада која ги содржи црноклунестата лажичарка и малата лажичарка.

Чапјата лажичарка има три подвидови:

* *P. l. leucorodia*, основната раса, која ги зазема сите ареали, освен подолу наведените.
* *P. l. balsaci* се среќава во Мавританија.
* *P. l. archeri* ја има на бреговите на Црвеното Море и Сомалија.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Platalea leucorodia*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. ↑  Chesser, R.Terry; Yeung, Carol K.L.; Yao, Cheng-Te; Tians, Xiu-Hua; Li Shou-Hsien (2010). „Molecular phylogeny of the spoonbills (Aves: Threskiornithidae) based on mitochondrial DNA". *Zootaxa* (2603): 53–60. ISSN 1175-5326.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
**Свети Бессребреници Кузман и Дамјан** или **Свети Врач** (грчки: *Αγίων Αναργύρων*) — црква во некогашното село Древено, Гуменџиско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во XIX век и е единствената преживеана градба од поранешното Древено, напуштено во 1950-тите. Претставува трикорабна базилика типична за македонските цркви од тоа време. Тремот, нартексот и галеријата веќе не постојат. Дрвените столбови кои ги двојат корабите на црквата се заменети со понови. Камениот плочник е пропаднат. Нишите на ѓаконикот и жртвеникот се внесени во источниот ѕид. Апсидата е полукружна и одвнатре и однадвор. Храмот има два влеза — еден од југ и еден од запад, со оформена ниша над горниот праг, каде биле насликани покровителите Кузман и Дамјан. Ѕидаријата е изработена од речни камења, а аголните камења се блокови изделкани од варовник. Од дрвените елементи на црквата преживеал само иконостасот, кој е во лоша состојба. Сета структура е во силни бои, а на дното има насликани вазни и цвеќиња. Во апсидата има траги од живопис. Црквата е отворена само за покровителската слава.

Во 1984 г. храмот прогласен за споменик на културата.

Поврзано
--------

* Гуменџиско-бојмичко-ругуновска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „13. Ιερός ναός Αγίων Αναργύρων Δρέβενου". Ανάδειξη των Μεταβυζαντινών Μνημείων στην Μητροπολιτική Περιφέρεια Γουμενίσσης- Αξιουπόλεως - Πολυκάστρου μέ κέντρο τό Δήμο Ευρωπού. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 24 јуни 2014.
**Доријан Длака** (6 ноември 1997

, Скопје) - македонски пејач.

Доријан пее, свири гитара и танцува, а се занимава и со моделство учествувајќи на македонската модна недела во Скопски саем во 2005 и 2006.

Започнал да настапува на 7 години, на фестивалот Супер ѕвезда како хорист и танчер, а потоа продолжил како солист.

Во 2008 настапувал на националното финале за Детска Евровизија 2008 и го освоил второто место.

Во 2010 патуваше во Белорусија како член на македонската делегација на Детска Евровизија 2010 и беше придружен танчер.

Во 2011 победи на националното финале за Детска Евровизија 2011 и ја претставуваше Македонија со песната „Жими овој фрак" во Ереван, Ерменија.

Наводи
------

1. ↑  „Dorijan Dlaka - North Macedonia - Yerevan 2011". *junioreurovision.tv* (англиски). Посетено на 2020-11-28.
Лекар вежба да користи ендоскоп
**Ендоскопија** (*гледање внатре*) – се користи во медицината за да се гледа внатре во телото. Ендоскопската процедура користи ендоскоп за да ја испитува внатрешноста на орган или шуплина на телото. За разлика од други медицински техники за добивање слика, ендоскопите се вметнуваат директно во органот.

Постојат бројни видови ендоскопи. Во зависност од локацијата во телото и видот на процедурата, ендоскопијата може да ја вршат хирурзи или други доктори. Пациентот може да биде свесен или анестезиран за време на процедурата. Најчесто поимот *ендоскопија* се користи за да реферира испитување на горниот дел на човечкиот гастроинтестинален тракт, познато како езофагогастродуоденоскопија.

За немедицинска употреба, сличните инструменти се нарекуваат бороскопи.

Наводи
------

1. ↑  „Endoscopy". *British Medical Association Complete Family Health Encyclopedia*. Dorling Kindersley Limited. 1990.
2. ↑  „Endoscopy". Cancer Research UK. Архивирано од изворникот на 2017-02-01.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ендоскопија" на Ризницата ? |

* The Atlas of Gastrointestinal Endoscopy Архивирано на 18 април 2012 г. endoatlas.com
* El Salvador Atlas of Gastrointestinal Endoscopy
* Gastrolab: Site in English, Swedish and Finnish with gastrointestinal endoscopy photolibrary Архивирано на 10 јули 2020 г.
* Preventing cross-contamination from flexible endoscopes Архивирано на 13 мај 2011 г. massdevice.com
* Advances in Endoscopy Архивирано на 13 мај 2018 г. advancedimagingpro.com

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85043097
* BNF: cb11981678b (податоци)
* NDL: 00567993
* NKC: ph119938

 |

 |