recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Аманда Ава Коци** (родена **Аманда Коци**; 16 февруари 1994 година), професионално позната како **Ејва Макс** (Ava Max), ― пејачка и текстописец од Соединетите Држави. Откако се селела од неколку сојузни држави во Соединетите Држави за да продолжи со музичката кариера уште од нејзиното детство, Макс потпишала договор со Atlantic Records во 2016 година, каде што ја издала песната „*Sweet but Psycho*" во август 2018 година. Овој сингл станал нејзиниот пробив откако се искачила на број еден во 22 земји, вклучувајќи ги Обединетото Кралство, Германија, Австрија, Швајцарија, Шведска и Нов Зеланд. Песната, исто така, се искачила на второто место во Австралија и на 10-тото место на *Billboard* Hot 100 во Соединетите Држави. Во март 2020 година, Макс ја објавила песната „*Kings & Queens*", која се искачила на 13-тото место на *Billboard* Hot 100 и на 19-тото место на врвната листа за синглови во Обединетото Кралство. Потоа следело објавувањето на нејзиниот деби студиски албум, *Heaven & Hell*, во септември 2020 година, која се нашла на второто место на топ-листата за албуми во Обединетото кралство и на 27-то место на *Билборд* 200 во САД. Во ноември 2020 година, била објавена песната „ My Head & My Heart ", која се искачила на 45-то место на *Billboard* Hot 100 и на 18-то место на топ-листата за синглови во Обединетото Кралство.

Личен живот
-----------

Макс се опишала себеси како „100% Албанка" и изјавила дека сака да и врати на заедницата. Таа знае да го зборува јазикот, но не може да го чита. Во интервјуто за Attitude во 2019 година, Макс откри дека во минатото ја привлекувале жени, но избрала да не ја етикетира својата сексуалност, објаснувајќи дека ценела „кога се работи за тоа кој си ти како личност. Не ми се допаѓаат луѓето што ставаат јас, или некој друг што го познавам во кутија". Макс е отворена за женското зајакнување, кое е вклучено во нејзината музика. Таа, исто така, го изразила своето воодушевување кон дрег кралиците.

Наводи
------

1. ↑  „Ava Max: My parents left Albania in 1990 and lived in a church in Paris for a whole year". *Belfast Telegraph*. 11 јануари 2019. Архивирано од изворникот 11 јануари 2019. Посетено на 9 април 2022.
2. ↑  Spanos, Brittany (16 мај 2019). „Ava Max Wants to Bring Dance-Pop Back". *Rolling Stone*. Архивирано од изворникот 19 февруари 2020. Посетено на 9 април 2022.
3. ↑  Stichbury, Thomas (11 октомври 2019). „Ava Max won't 'label' her sexuality". *Attitude*. Архивирано од изворникот 12 октомври 2019. Посетено на 9 април 2022.
4. ↑  Zipper, Marni (16 јуни 2021). „Zara Larsson and Ava Max share how they are influenced by the queer community". *Mix 104.1*. Архивирано од изворникот 29 септември 2021. Посетено на 9 апирл 2022 – преку Audacy. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* 

* Ејва Макс на Ризницата ?
* Матична страница
* Макс Ејва Макс на Discogs (англиски)
Гијом Мисо
**Гијом Мисо** (француски: *Guillaume Musso*, 6 јуни 1974

) — француски писател.

Кариера
-------

Роден е во 1974 година во францускиот град Антиб. Уште како дете читал многу книги и бил сигурен дека еден ден ќе пишува романи.

Кога го завршил средното образование во Франција, Гијом на 19 години заминува во САД. Престојувал неколку месеци во Њујорк, каде живеел со други странци, заработувајќи така што продавал сладолед. Во Франција се вратил, со многу идеи за пишување на книги. Читателите во неговите книги можат да го забележат влијанието на неговиот престој во Соединетите Американски Држави, поради дејствијата што се одвиваат токму таму.

Неговата прва објавена книга е „Skidamarink" (2001), трилер кој започнува со кражба на Мона Лиза од Лувр. По тешката сообраќајна несреќа која ја имал, започнува да се интересира за искуствата на луѓето кои биле близу смртта и по тој повод ја пишува својата следна книга „А потоа" (2004), за човек кој се враќа од мртвите. Книгата е продадена во милиони примероци во Франција, а преведена е на 23 јазици.

Во 2009. година, Гијом Мисо беше втор најпродаван автор во Франција, а во 2011. беше трет автор по број на продавани книги од 2008, веднаш по Стефани Мајер и Харлан Кобен. Досега неговите книги се преведени на 34 јазици и продадени се во 11 милиони примероци ширум светот.

Романи
------

1. **Skidamarink (2001)**
2. **А потоа... (2004)**
3. **Спаси ме (2005)**
4. **Дали ме чекаш? (2006)**
5. **Затоа што те љубам (2007)**
6. **Врати ми се (2008)**
7. **Што би правел јас без тебе (2009)**
8. **Девојката од хартија (2010)**
9. **Ангелски повик (2011)**
10. **Седум години подоцна (2012)**
11. **Ако не постои утре (2013)**
12. **Централ Парк (2014)**
13. **Во еден момент (2015)**
14. **Девојката од Бруклин (2016)**
15. **Апартман во Париз (2017)**
16. **Девојката и ноќта (2018)**
17. **Тајниот живот на писателите (2019)**
18. **Животот е роман (2020)**
19. **Непознатата од Сена (2021)**

Надворешни врски
----------------

* Private Homepage (француски)
* Interview bei freundin.de (германски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 87445578
* LCCN: no2008046218
* ISNI: 0000 0001 1075 6010
* GND: 129589225
* SUDOC: 05658119X
* BNF: cb13617187p (податоци)
* BIBSYS: 8076266
* MusicBrainz: 0316148f-1cc1-4973-9a32-2fea04dbd4ff
* NKC: mzk2007430891
* BNE: XX1704398

 |

 |
Портрет на Гијом де Лорис според манускрипт од *Роман за розата* во Бодлиевата библиотека
**Гијом де Лорис** (околу 1200
 –  1240
) — француски учител и поет од градот Лорис. Тој е автор на првите 4058 стихови од *Роман за розата*. Малку се знае за него, освен дека стиховите ги напишал околу 1230 година, а делото било завршено 40 години подоцна од Жан де Мен. Неговите поеми биле преведени на средновековен англиски од страна на Џефри Чосер, а на современ англиски јазик од Фредерик Стартриџ Елис.

*Роман за розата* (издание од 1914)

Наводи
------

1. ↑  Guillaume (de Lorris); Jean (de Meun) (1970). *Roman de la Rose*. Librairie Honoré Champion. Посетено на 6 January 2011.
2. ↑   Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Guillaume de Lorris". *Encyclopædia Britannica*. **12** (11. изд.). Cambridge University Press.CS1-одржување: ref=harv (link)

Надворешни врски
----------------

* Дела од Guillaume de Lorris на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Гијом де Лорис на Семрежниот архив
* *Роман за розата* дигитална библиотека
* *Роман за розата* на Rare Book and Special Collections Division на Library of Congress
* *За Романот за розата* на Rare Book and Special Collections Division на Library of Congress
* *Роман за розата* на Somni
**ГРАВЕ осигурување а.д. Скопје** или **Grawe** — македонско акционерско друштво за Осигурување со седиште во Скопје, а специјализирано за работа со животно осигурување. Ова друштво е дел од концернот *Grazer Wechselseitige Versicherung AG* (скратено: *GRAWE*) со седиште во Грац, Австрија, а формиран во далечната 1828 година.

ГРАВЕ во Македонија
-------------------

Во 2007 година била основана првата подружница на австриската група ГРАВЕ во Македонија, под името „ГРАВЕ Скопје". ГРАВЕ осигурување а.д. Скопје е осигурително друштво кое има 100% сопственички капитал од австриското осигурително друштво *GRAWE*. Друштвото е основано со дозвола добиена од Министерство за финансии на Република Македонија, со решение број 11-18652/3од 15.01.2007 година и регистрација од Централен регистар на РМ број 30120070001886 од 14.02.2007 година.

Во 2009 година, Друштвото извршило усогласување согласно Законот за супервизија на осигурување, кое се однесувало на висината на гарантниот фонд и на органите на управување. ГРАВЕ осигурување а.д. Скопје е реосигурано преку матичната куќа и кај германската реосигурителна компанија *Münchener Rückversicherung-Gesellschaft* од Минхен.

Во 2019 година, групата ГРАВЕ го купила друштвото „ЕУРОСИГ" АД Скопје кое било интегрирано во групата под името „ГРАВЕ Неживот Скопје". Во март 2020 година, групата ГРАВЕ го презела друштвото Еуролинк осигурување.

Наводи
------

1. ↑  „Историја на Grawe а.д. Скопје". Архивирано од изворникот на 2018-09-02. Посетено на 2010-12-28.
2. ↑  „Осигурувањето ги штити најважните работи во животот", *Економија и бизнис*, година 22, број 267, ноември 2020, стр. 12.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница на: ГРАВЕ ад Скопје Архивирано на 12 јуни 2010 г.
* Официјална страница на: концернот GRAWE - Австрија (ЕN)
* Агенција за Супервизија на Осигурувања (АСО)
* Целиот текст на Законот за супервизија на осигурување[*мртва врска*]
Гадроњ-градски дворец
Грб
Гардоњ на мапата на Унгарија
**Гардоњ** (унгарски: *Gárdony*) — град во средна Унгарија. Гардоњ е град во Фејер.

Градот има 9.551 население според податоците од 2010 година.

Географија
----------

Градот Гардоњ се наоѓа во средишниот дел на Унгарија. Од престолнината Будимпешта градот се наоѓа на околу 50 километри на југозапад. Градот се наоѓа во средеишниот дел од Панонската Низина, покрај Велеачанското езеро. Надморската висина е околу 110 м.

Население
---------

По проценката од 2017 во градот живееле 10.855 жители.Предлошка:ДемографијаМАЂ

**Демографија**| 1990 | 2001 | 2011 | 2017 |
| --- | --- | --- | --- |
| 7 344 | 8 540 | 9 666 | 10 855 |

Збратимени градови
------------------

* Гиболдехаузен
* Кирбах
* Меленбах
* Жари
* Постбауер-Хенг
* Лескин
* Ваља Кришулуј

Галерија
--------

* Капела Света АнаКапела Света Ана
* Етно куќаЕтно куќа

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
*„Глава на девојче"* на Винсент ван Гог 
Кон крајот на својот живот, Винсент Ван Гог започнал да ги истражува портретите. Пред да биде подготвен да му седат пријатели и семејство, неговите извори-лица биле анонимни како портретот „***Глава на девојче**"*. Овој портрет, како и оној прикажан во „*Зуавот*", го испратил во писмо до неговиот пријател - австралискиот сликар Џон Расел.

Ван Гог бил заинтересиран да создаде студии за ликови на вистински, не идеализирани луѓе, имитирајќи ги Оноре Домие и големите холандски мајстори. Во овој портрет тој го демонстрира ова „во неговото замислено украсување на облеката и непослушната коса на уличното дете". Во своите писма, ван Гог исто така ја обелоденува својата презир кон таквите лица нарекувајќи го девојчето „валкано клошарче".

Оваа слика е дел од Танхаузеровата збирка во Музејот Гугенхајм во Њујорк.

Наводи
------

1. ↑  From van Gogh to Picasso, from Kandinsky to Pollock: masterpieces of modern art: Solomon R. Guggenheim Museum, New York, Thannhauser Collection: by Krens, Thomas; Celant, Germano; Dennison, Lisa. -- Solomon R. Guggenheim Museum; Palazzo Grassi N6487.N4 S6385 1990 c.2
Графичка табла
Со развојот на графичките апликации, и апликациите за векторско цртање се јави неопходна потреба од нов влезен хардвер, таканаречен графичка табла. Составена е од подлога - таканаречена табла, молив, таканаречен pen кој е поврзан со персоналниот сметач и прецизно ги дава податоците и координатите за неговата моментална положба. Вообичаено за нивно приклучување се користат сериските приклучоци на персоналниот сметач, а во поново време и USB-приклучокот. 

Постојат различни графички табли во зависност од производителот и нивните решенија, но сите се во функција на пренесување на ракопис (handwritting) во графичката околина. Постојат разлики помеѓу нив, во поглед на работната површина (workingpad). 

Резолуцијата на отчитување е од 100 lpi кај аматерските, па до 2540 lpi кај професионалните графички табли (lpi = line per inch). Кај графичките табли постојат разлики и во нивната осетливост на притисок. Аматерските табли не реагираат на силата на притисок на моливот, а додека кај професионалните, во зависност од притисокот на моливот ја менуваат дебелината на линијата во графичкото опкружување.

Графичките табли за да успешно ја извршуваат функцијата неопходно мораат да имаат придружен софтвер од производителот, соодветен на оперативниот систем кој се користи на компјутерот. 

Кај поголем број преносни компјутери, самиот екран е осетлив на допир и има функција на графичка табла.
**Вероника реши да умре** е роман од Пауло Коелјо. Ја раскажува приказната за 24 годишната Вероника, се чини дека се во животот оди по неа, но решава да се убие. Оваа книга е заснована на искуството на Паоло Коељо во различни ментални институции. Таа се темели врз предметот на лудило. Главното обележје е дека „колективното лудило се нарекува разум". „Вероника реши да умре" беше адаптирана за театар веќе неколкупати и исто така беше користена во други уметнички наводи.

Резиме
------

Вероника е млада, убава жена од Љубљана, Словенија која има совршен живот, но сепак одлучува да изврши самоубиство со земање на преголема доза апчиња за спиење. Додека таа чека да умре, одлучува да чита списание.

Откако здогледува една статија во списанието која духовито прашува „Каде во Словенија?", таа одлучува да напише писмо до магазинот за да го оправда нејзиното самоубиство, идејата за да направи дека се самоубила затоа што луѓето не ни знаат каде е Словенија. Нејзиниот план пропаѓа и таа се буди во ментална болница во Словенија, каде што и кажуваат дека има уште една недела за да живее.

Нејзиното присуство таму влијае на сите пациенти во болницата, особена на Зедка кој е има клиничка депресија, Мари која страда од напади на анксиозност и Едуард кој има шизофренија, во кој Вероника се заљубува. За време на нејзината интернација во Вилете таа сфаќа дека нема што да загуби и сака, без разлика што другите пациенти мислат за неа како ментален пациент, малку е веројатно таа да биде критикувана. Од новонајдената слобода Вероника ги искусува сите работи кои досега никогаш не и биле дозволени, вклучувајќи ја омразата, љубовта и сексуалното будење.

Во меѓувреме, шефот психијатар во болницата, д-р Игор, обидува со еден фасцинантен, но провокативен експеримент. Може ли да шокирате некого за да сака да живее доколку му кажете дека неговата смрт е неизбежна? Како доктор применува дефибрилатор на срцев удар, прогнозите на д-р Игор за да започне ново вреднување за Вероника и за светот околу неа.

Наводи
------

1. ↑  „Книга на неделата: "Вероника реши да умре" – Пауло Коелјо (преземено од Prime time.mk)". Архивирано од изворникот на 2012-12-28. Посетено на 2013-04-13.
2. ↑  „„Вероника реши да умре" од Пауло Коелјо (вовед во книгата) - преземено од Backstage.com". Архивирано од изворникот на 2012-01-01. Посетено на 2013-04-13.

Надворешни врски
----------------

* Рецензија на делото на Сакам книги.мк
* „Вероника реши да умре" (критички осврт) Архивирано на 10 април 2013 г.
**Гардно** (полски: *Gardno*, германски: - *Garder See*) — езеро во Поморското Војводство на Словињското крајбрежје. Површината на езерото изнесува 24,7 км, максималната длабочина е до 2,6 метри. Езерото е долго 6,8 км и широко 4,7 км. Езерото Гардно е осмо езеро по големина во Полска. Преку езерото Гардно поминува реката Лупава. Гардно е дел од Словињскиот национален парк.

Езеро Гардно во минатото било залив на Балтичкото Море, но со текот на времето потполно се одвоило од него.

На езерото е развиено едриличарството и веслањето. На езерото е равиен и риболовот поради големиот рибен фонд. Во околината се наоѓаат хотели.

Гардно е поврзано преку канал со Лебското езеро

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 10 март 2007 г. и  Архивирано на 10 март 2007 г. - слики
* 

* Ризница Податотеки поврзани со Gardno на Ризницата
**Гијом ван Кејрсбулк** (холандски: *Guillaume Van Keirsbulck*; р. 14 февруари 1991

 во Руселаре) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа Алпесин-Декојнинк.

Кариера
-------

Роден во Руселаре, Ван Кејрсбулк е внук на Бенони Бехејт и ја имал својата прва поголема победа во 2011 година, освојувајќи ја трката Омлоп ван хет Хутланд. Во јуни 2017 бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.

Достигнувања
------------

2008
8. Европско хронометарско првенство
2009
1. Париз-Рубе за јуниори
6. Краен пласман Меѓународна јуниорска трка околу Долна Саксонија
1. Етапа 2 (ITT)
2010
3. Национално хронометарско првенство под 23 години
2011
1. Омлоп ван хет Хутланд
1. ГП Брик Шоте
3. ГП Џеф Схеренс
4. Ле Самин
7. Хале-Ингоигем
2012
4. Краен пласман Тур де л’Еурометропол
1.  Пласман за млад возач
2013
1. Етапа 1 (ТТТ) Тирено-Адријатико
6. Гулегем Курсе
8. Хејстсе Пејл
9. Краен пласман Три дена Де Пане
2014
1.  Краен пласман Три дена Де Пане
1. Етапа 7 Енеко Тур
2. Краен пласман Три дена Западна Фландрија
1.  Пласман за млад возач
1. Етапа 2
7. Краен пласман Трка околу Катар
1.  Пласман за млад возач
7. Курне-Брисел-Курне
2015
5. Дварс дор Вландерен
8. Ронде ван Зеланд
2017
1. Ле Самин
5. Дварс дор Вест-Вландерен
7. ГП Марсел Кинт
10. Де Кустпејл
 Награда за борбеност на етапа 4 Тур де Франс
2018
1. Антверпен Порт Епик
6. Дварс дор Вест-Вландерен

### Grand Tour general classification results timeline

| **Голема трка** | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | не настапил во текот на неговата кариера |
|  **Тур** | — | — | — | — | 147 | 123 | — | — | — | 123 |
|  **Вуелта** | 125 | — | — | — | — | — | — | — | — | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑  „Alpecin–Fenix". UCI. Архивирано од изворникот на 11 January 2022. Посетено на 11 January 2022.
2. ↑  (холандски) Sporza race report
3. ↑  „2017: 104th Tour de France: Start List". *Pro Cycling Stats*. Посетено на 28 јуни 2017.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Гијом ван Кејрсбулк" на Ризницата ? |

* Матична страница  (холандски) (англиски)
* „Достигнувања на Гијом ван Кејрсбулк". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Гијом ван Кејрсбулк". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Гијом ван Кејрсбулк". ProCycling.
* Гијом ван Кејрсбулк на Твитер
**Вермахт** (германски: *Wehrmacht*, во превод „одбранбени сили") — обединети вооружени сили на Нацистичка Германија во периодот од 1935 до 1946 година. Вермахтот се состоел од Армија (германски: *Heer*), Морнарица (германски: *Kriegsmarine*) и Воздухопловни сили (германски: *Luftwaffe*). Терминот Вермахт го заменил претходниот во употреба термин Рајхсвер, кој се употребувал за време на Вајмарската Република. Вермахтот бил резултат на напорите на Третиот Рајх да се вооружи во поголема мера од дозволеното според Версајскиот договор.

По нацистичкото одземање на власта во 1933 година, еден од најобичните и храбри потези на Адолф Хитлер бил да се воспостави Вермахт, модерна вооружена сила, целосно способна за воинствени акции. Исполнувањето на долгорочните цели на нацистичкиот режим за враќање на изгубената територија и доминација довело до повторно враќање на регрутацијата и масивни инвестиции и трошоци во областа на вооружената индустрија. Во декември 1941 година, Хитлер се прогласил за главен командант на Вермахтот.

Вермахтот го создало срцето на германската политичко-воена сила. Во раниот дел од Втората светска војна, генералите на Хитлер успешно го користеле блицкриг, иновативна тактика со комбинирано оружје. Новата воена структура преку уникатните борбени техники, новото развиеното оружје и брзината и бруталноста без преседан ги поразувале слободно нивните противници. [8]

Тесно соработувајќи со Шуцштафел (особено на Источниот фронт), германските вооружени сили извршиле бројни воени злосторства , и покрај подоцнежните негирања. До крајот на војната во Европа во мај 1945 година, Вермахтот изгубил околу 11.300.000 војници, од кои околу половина од нив биле исчезнати или убиени за време на војната. Само неколку од горните раководства на Вермахтот биле судени за воени злосторства, и покрај доказите што укажувале на тоа дека повеќето од нив биле вклучени во нелегални активности.

Наводи
------

1. ↑  Müller 2016, стр. 1. sfn error: no target: CITEREFMüller2016 (help)
2. ↑  *Die Verfassungen in Deutschland* [German Constitution] online. *Reichsgesetzblatt* (RGB). RGB1 1935, I, no. 52, p. 609 See:  Архивирано на 24 септември 2017 г.
3. ↑  Taylor, Telford. *Sword and Swastika: Generals and Nazis in the Third Reich*, pp. 90–119.
4. ↑  See: "The Economics of Warfare: from Blitzkrieg to Total War," in Kitchen, Martin (1994). *Nazi Germany at War*, pp. 39–65.
5. ↑  Williamson, David G. (2002). *The Third Reich*, p. 178.
6. ↑  Palmer, Michael (2010). *The German Wars: A Concise History, 1859–1945*, pp. 169–175.
7. ↑  Hartmann 2013, стр. 85–108. sfn error: no target: CITEREFHartmann2013 (help)
8. ↑  Fritz 2011, стр. 470. sfn error: no target: CITEREFFritz2011 (help)
9. ↑  See: "The Legend of the Wehrmacht's Clean Hands," in Wette, Wolfram (2007). *The Wehrmacht: History, Myth, Reality*, pp. 195–250.

Надворешни врски
----------------

* *The Wehrmacht: A Criminal Organization?* Review of Hannes Heer and Klaus Naumann's 1995 work *Vernichtungskrieg – Verbrechen der Wehrmacht 1941–1944* by Jörg Bottger
* *Wehrmacht Propaganda Troops and the Jews* – an article by Dr. Daniel Uziel
**„Глуви команди"** — поетска збирка на македонскиот поет Славко Јаневски, објавена во 1966 година од издавачката куќа „Мисла" како петта книга во библиотеката „Билјана". Книгата има 59 страници, не е каталогизирана и ја нема меѓународната ознака ISBN. Таа била испечатена во печатницата „Киро Димитровски-Дандаро" во Битола, во специјален тираж од 8 800 примероци.

Содржина
--------

Збирката содржи вкупно 30 песни: „За татковината и пролетта", „Голаб на барикада", „Цветови", „Песна на војникот два метра в земја", „Тажачка на планината по последниот рис", „Караорманци", „Тифусари", „Пролетниот коњик", „Мртва чета", „Сон на студена плоча", „Свадба", „Смеата на осамениот разбојник", „Тишина", „Љубомора", „Зашто сè тече", „Визија", „Пауница", „Акорд", „Цигански предзори", „Бродолом", „Без дно", „Циркус", „Ехо на разбојничката", „Сината птица", „Танчарка на дланка", „Зелена ноќ во април", „Балада за долгите уши", „Улица без излез", „Никодим" и „Глуви команди".

Збирката претставува избор од поетското творештво на Јаневски во текот на 16 години. Повеќето песни се земени од „Леб и камен" (1957); песните „Цветови" и „Голаб на барикада" се земени од збирката „Песни" (1950); песната „Свадба" е земена од книгата „Лирика" (1951); песните „За татковината и пролетта", „Никодим" и „Глуви команди" се земени од книгата „Евангелие по Итар Пејо" (1966); а „Ехо на разбојничката" и „Цигански предзори" од збирката „Повоени македонски поети" на Димитар Митрев.

Наводи
------

1. ↑  Славко Јаневски, *Глуви команди*. Мисла, Скопје, 1966, стр. 59.
2. ↑  Славко Јаневски, *Глуви команди*. Мисла, Скопје, 1966.
3. ↑  Славко Јаневски, *Глуви команди*. Мисла, Скопје, 1966, стр. 55.
|  |
| --- |
| Дел одсеријата |
| „Будизам" |
|  |
| Историја
* Хронологија
* Гаутама Буда

* Собори
 |
| **Страницата Предлошка:Hlist/styles.css нема содржина.*** Дарма
* поими

* Четири благородни вистини

* Пет збирови
* непостојаност

* страдање
* несепство

* условен постанок

* среден пат
* ништожество
* карма

* преродба
* самсара
* космологија
 |
| Постапувања
* Три скапоцености

* добродетел
* совршенства
* медитација

* внимателност
* мудрост

* сомилост
 |
| Нирвана
* Четири фази
* архат

* буда
* бодисатва
 |
| Школи
* теравада
* палиски
* махајана

* хинајана
* кинески
* ваѓрајана

* тибетски
* навајана
 |
| * Икона за портал Портал: „Будизам"
 |
| * п
* р
* у
 |

**Махајана будизмот** е државна религија на Бутан, и будистите сочинуваат 75% од бутанското население. Иако Тибетскиот будизам има големо влијание, сепак будизмот во Бутан практикува различни ритуалски, литургиски и монашки заедници. Државната религија долго време бика финансиски поддржувана од страна на бутанската влада.

Историја на бутанскиот будизам
------------------------------

Будизмот во Бутан се појавува во II век од нашата ера.
Кралот на Тибет Сонгцен Гампо (627—649) го прогласил будизмот за официјална религија на Тибет и го изградил централниот манастир Џоханг во Ласа.

Организации
-----------

Во 1989 околу 1,000 монаси (*лам*, или *гелонг*) припаѓале кон Центалното монашко тело во Тимпху и Пунаха, и околу 4,000 монаси припаѓале кон монашките тела. Монизинството од бутанските будисти се припадници на Друкпакоја е подсекта на Кагју школата (прев. орална трасмисија, усно пренесување), која е една од четирите големи училишта на Тибетскиот будизам.

Наводи
------

*\*Овој текст содржи материјал од **Library of Congress Country Studies**, која е дело на владата на САД и е во јавна сопственост.*

Надворешни врски
----------------

**Организации**

* Menjong Chöthün Tshogpa Архивирано на 28 септември 2007 г.
* Buddha Dordenma Image Foundation

Храмови & Манастири
-------------------

* 
* Cheri MonasteryCheri Monastery
* Gangtey Monastery (before restoration) Gangtey Monastery (before restoration)
* Kyichu Lhakhang, Paro ValleyKyichu Lhakhang, Paro Valley
* Rinpung Dzong Paro Rinpung Dzong Paro
* Tachog Lhakhang, Paro District Tachog Lhakhang, Paro District
* Taktshang (Tiger's Nest) MonasteryTaktshang (Tiger's Nest) Monastery
* Tashichoedzong in Winter Tashichoedzong in Winter
* View of TashichoedzongView of Tashichoedzong
* Tashigang Dzong, E. Bhutan Tashigang Dzong, E. Bhutan
* Tashigang Dzong, E. Bhutan - rearTashigang Dzong, E. Bhutan - rear
* Utse of TashichoedzongUtse of Tashichoedzong

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „International Religious Freedom Report 2007 - Bhutan". U.S. Department of State. 2007-09-14. Посетено на 2008-01-06.
3. ↑  Savada, Andrea Matles, уред. (1993). *Nepal and Bhutan: Country Studies* (3. изд.). Washington, D.C.: Federal Research Division, Library of Congress. стр. 282–284. ISBN 0-8444-0777-1. OCLC 27429416. *Оваа статија содржи текст од овој извор, кој е во јавна сопственост.*
Насловна страна на ракописот на Кузман Шапкарев "Материјали за историја на преродбата на бугарштината во Македонија".
**Бугарштината**[1] е називот на својствени на бугарската нација црти - национално чувство,[1] обичаи, традиции, култура, јазик.[2] Во таа смисла бугарштината е концепт синоним на *Бугарската идеја*. Во тритомните свои мемоари "Белешки за бугарските востанија" Захариј Стојанов пишува: *"... ние сме принудени да доделиме Котел во бројот на оние градовце, кадето бугарштината е треперела и во најмрачните времиња".* [3] Кузман Шапкарев напишал "*Материјали за историјата на преродба на бугарштината во Македонија од 1854 до 1884 г.*"

Белешки
-------

1. 1 2  Речник на бугарскиот јазик, том 1, Софија, 1977, стр 877.
2. ↑  Речник на бугарскиот јазик, том 1, Софија, 1977, стр 880.
3. ↑  Стојанов, Захари. Дела, том 1, Белешки за бугарските востанија, Бугарски писател, Софија, 1983, стр 53 - 54.
Кобрин, мост Мучавецки 
**Кобринските замоци** се комплекс од дрвени одбранбени и административни структури кои постоеле во градот Кобрин во 16-18 век. Веројатно, првиот замок Кобрин ( детинети ) бил основан во 11 век од наследниците на киевскиот принц Изјаслав на островот на сливот на реките Кобринка и Мухавец. Земјените насипи што останале од замоците биле урнати во 1880-тите за време на поставувањето на автопатот Москва - Варшава.

Карактеристично
---------------

Изгледот на замоците и нивната опрема може да се замисли врз основа на материјали од пописот од 16 век. Утврдувањата се состоеле од Долниот („рид") и Горниот (Високи) замоци. Влезот во Долниот замок го блокирала Кобринка. Преку реката бил изграден мост, чиј последен распон се кревал. Од двете страни мостот завршувал со кули - порти. Долниот замок бил заштитен со 5 кули, городни и паркани. Во една од кулите имало воденица.

Горниот замок бил одделен од долниот со ров. Мостот над ровот се потпирал на кулата-портата на Горниот замок. Се кревал и последниот распон на мостот. Горниот замок имал и 5 кули (со порти), городни и паркани. Тие сместувале платформи со стрели покриен бил со ќерамиди. Сите кули биле покриени со ќерамиди.

Според инвентарот од 1597 година, облеката на замокот се состоела од 2 топови и 5 серпентини. Од огненото оружје имало 16 пушки, 17 пиштоли и 2 знаци.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Кобрынскія замкі // Вялікае княства літоўскае: Энцыклапедыя ў 2 т. Т. 2 / Пад рэд. Г. П. Пашкова і інш. — 2-е выд. — Мінск: БелЭН, 2007. с. 118. — 972 с.
2. ↑  Gayduk, Vladislava L. (2021). „THE HISTORY OF THE CENTER FOR CONTEMPORARY ART ON YAKIMANKA. ARCHIVE OPTICS". *Articult* (3): 81–95. doi:10.28995/2227-6165-2021-3-81-95. ISSN 2227-6165.
**Даница Ручигај** (Скопје, 5 мај 1934

 - Скопје, 26 јули 1963

) — македонска поетеса.

Животопис
---------

Даница Ручигај е родена во 1934 година во Скопје. Учела класична гимназија, каде што ги изучувала старогрчкиот и латинскиот јазик. Извесно време поминала во Грција. По завршувањето на средното образование, студира на Филозофскиот факултет во Скопје, каде што дипломирала југословенска книжевност, со што трајно и професионално се врзала за поезијата и за книжевноста. Својот краток работен век го поминала во Министерството за култура на СР Македонија.

Своите први песни ги објавува во 1955 година во познатите литературни списанија „Современост" и „Разгледи", а нешто подоцна се појавува и во периодиката од другите јазични подрачја на некогашна Југославија, афирмирајќи ја преку нив младата македонска поезија.

Таа е авторка на две стихозбирки. Дебитирала со исповедната љубовна лирика „Сребрени, ноќни игри" во 1960 и "Заробеници на ветерот" во 1963 година. Со втората стихозбирка таа е претходничка на мотивскиот и јазичен нонконформизам на една цела плејада македонски поетеси. Загинува трагично во Скопскиот земјотрес на 26 јули 1963 година. Од 2005 година во нејзина чест се доделува наградата „Даница Ручигај" за најдобра дебитантска поетска книга.

Наводи
------

1. ↑  *Миодраг Друговац, Историја на македонската книжевност XX век, 1990.*
2. ↑  „Даница Ручигај". *Македонска нација*. Посетено на 2022-04-09.
3. ↑  *Јасна Котеска. Македонско женско писмо, 2002.*
4. ↑  „Марга Велеска ја доби наградата „Даница Ручигај" за најдобра дебитантска стихозбирка за 2006 година". IDIVIDI.com. 15 ноември 2009. Посетено на 2009-11-15.

Надворешни врски
----------------

* Биографија, „Македонска нација"
* „Предговор кон „Сребрени ноќни игри & Заробеници на ветрот" на Даница Ручигај, „Делфина 3" - Скопје, 2003"[*мртва врска*] - Комплетна биографија
**Елдгјау** (исландски: *Eldgjá*, „огнена клисура") — вулкан и кањон во Исланд. Овој, и вулканот Катла се дел од истиот вулкански систем на југот од земјата.

Сместен помеѓу Ландманалаугар и Киркјубејарклаустур, Елдгјау е најширокиот вулкански кањон на светот, приближно 40км долг и 600 метри широк. Тој бил откриен од Торвалдур Тородсен во 1893.

Првата документирана ерупција во 934 (или 939)  била најголемата базалтна поплава во историјата. Лавата се протега на 800 км2. Се проценува дека 18 км3 на магма истекла од земјата.

Во кањонот има водопад кој се нарекува Оуфајруфос. Природен мост преку водопадот исчезнал во 1993 поради преголемата вода од топењето на мразот.

Северниот дел на Елдгјау, вклучително Оуфајруфос и околината, бил дел од Националниот парк Ватнајекидл до 2011.

* Панорамски поглед кон североисток.Панорамски поглед кон североисток.
* Поглед на крајниот југозапад на кањонот.Поглед на крајниот југозапад на кањонот.
* Црн песок и мов на патот за Оуфајруфос.Црн песок и мов на патот за Оуфајруфос.

Историја
--------

Во неговата оригинална форма, пукнатината потекнува од голема историска еруппција во вулканскиот систем на Катла која започнала во 934. За шест години ерупција, истекло 19,5 км3 на површина од 781 км2. Количината произведена тефра се проценува на 1,5 км3 а производството на сулфур диоксид на 219 милиони тони. Во Исланд, овој голем вулкански настан е веројатно второ најголемо базалтско таложење во Холоценот после тоа на Тјоурсау.

Библиографија
-------------

### Извор

* Guðmundsson, Ari Trausti (1996). *Volcanoes in Iceland* (англиски). Рејкјавик: Vaka - helgafell. стр. 136. ISBN 9979-2-0348-X.

Поврзано
--------

* Географија на Исланд
* Список на вулкани во Исланд

Наводи
------

1. ↑  Albert Zijlstra (29 September 2016). „Eldgja: Eruption dating". Посетено на 1 January 2017.
2. ↑  Árni Hjartarson 2011. Víðáttumestu hraun Íslands. (The Largest Lavas of Iceland). Náttúrufræðingurinn 81, 37-49.
3. ↑  „Katla: Eruptive History". *Глобална програма за вулканизмот*. Смитсонова установа. (англиски)
4. ↑  „Ósnortin víðerni og einstakar jarðmyndanir" (исландски). Ministry for the Environment and Natural Resources. 29 July 2011. Посетено на 24 March 2014.
5. 1 2 3  Program, Volcano Hazards. „Hawaiian Volcano Observatory". *volcanoes.usgs.gov*. Посетено на 2017-12-13.

Надворешни врски
----------------

* Информација за вулканизам во околината
* Фотографии
**Даница Ручигај** — македонска литературна награда за најдобра дебитантска поетска книга, во почетокот, односно за најдобра поетска книга од писателка, членка на ДПМ, што ја доделувала издавачката куќа Пергамент паблик, а подоцна со формирањето на клубот на писателките при ДПМ „Даница Ручигај", наградата ја доделува Друштвото на писателите на Македонија. Наградата го носи името на познатата македонска поетеса Даница Ручигај. Еден од иницијаторите за воспоставување на наградата е Искра Чоловиќ. Прв добитник на наградата била тогаш 15-годишната поетеса Надица Лешникоска, ученичка во гимназијата „Георги Димитров" во Скопје, за збирката **Копрена**, прогласена за најдобра дебитантска поетска книга во 2005 година.

Лауреати
--------

| Година | Добиник | Книга |
| --- | --- | --- |
| 2005 | Надица Лешникоска | Копрена |
| 2006 | Марга Велеска | Тишина |
| 2015 | Елена Пренџова | Политички коректна поезија |
| 2016 | Љерка Тот Наумова | Зародиш на повикување |
| 2017 | Мирјана Тренчева | Патот за Итака |
| 2019[6 | Марина Мијаковска | Коскена |

2019

Наводи
------

1. ↑  „*О Д Л У К А за доделување на Годишна Награда на Општина Центар - Феникс за 2009 година*". Архивирано од изворникот на 2016-04-23. Посетено на 2017-03-05.
2. 1 2 3  „Марга Велеска ја доби наградата „Даница Ручигај" за најдобра дебитантска стихозбирка за 2006 година". Idividi.com. 27 ноември 2006. Посетено на 2017-03-05.
3. ↑  *НА ЕЛЕНА ПРЕНЏОВА ЌЕ И БИДЕ ВРАЧЕНА НАГРАДАТА „ДАНИЦА РУЧИГАЈ"* [*мртва врска*]
4. ↑  *„ЉЕРКА ТОТ НАУМОВА ЈА ПРИМИ НАГРАДАТА „ДАНИЦА РУЧИГАЈ"*[*мртва врска*]
5. ↑  *Наградата „Даница Ручигај" за поетесата Мирјана Тренчева*
6. ↑   [
**Римска Дакија** ( /d eɪ ʃ ə / DAY -shə, исто така позната како **Дакија Траиана** ", Трајан Дачија", или **Дакија Феликс** "Плодна / Среќен Дачија") е провинција на Римската Империја од 106 до 271-275 н.е. Нејзината територија се состоела од региони Олтенија, Трансилванија и Банат (денес сите во Романија, освен последната која е поделена помеѓу Романија, Унгарија и Србија ). За време на римското владеење, таа била организирана како империјална провинција на границите на империјата. Се проценува дека населението на Дакија се движело од 650.000 на 1.200.000. Била освоена од страна на Трајан (98–117) во време на дакијските војни, што го уништиле Дакијското кралство на Декебал. Сепак, Римјаните не ја окупирале целокупната територија; Кришнана, Марамуреч и поголемиот дел од Молдавија останале под слободните дацијци.

Наводи
------
CIC. 1583
**Граѓанското право** е збир на правни норми со кои се уредуваат имотно-правните односи, односно оние односи коишто се од имотно-правен карактер. Него го сочинуваат три правни гранки Стварно право (ги уредува облиците на власта врз стварите), Облигационо право ( ги уредува оние односи кои настануваат по повод изразената волја за склучување на одредено правно дело- договор) и Наследното право (ги уредува односите кои настануваат по повод смртта на едно лице и преминувањето на правата и односите на неговите наследници).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија правото е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Даночен рај** или **рај за даночни обврзници** претставува земја или територија каде има ниски стапки на даноци или воопшто ги нема.

Привлечно е за некои поединци и корпоративни субјекти да се преселат во вакви локации со ниски даноци или пак нивоа со нула оданочување. Ваквата ситуација на меѓународно ниво создава даночна конкуренција меѓу владите. Различните јурисдикции имаат тенденција да бидат рај за различни видови на даноци, како и за различни категории на лица и компании.

Тоа што го одликува некое место како даночен рај е постоењето на сложена даночната структура основана намерно да ја искористи, и експлоатира, светската побарувачка за легално одбегнување на данокот.

Надворешни врски
----------------

* „10-те даночни раеви во светот" Архивирано на 26 мај 2019 г. „Стандард", 15.2.2016.
* „ЕУ ја објави првата 'црна листа' на даночни раеви", „Денар", 18.6.2015.
* „Грција ја стави Македонија на даночна 'црна листа'", „Независен", 23.11.2017.
* „'Ексико' ги врзува Панама и Белиз во Македонија", „Призма", 5.4.2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85132823
* GND: 4077886-1
* BNF: cb11972077c (податоци)
* NKC: ph165754

 |

 |


  


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со оданочувањето е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |
Џон Вејн - Вера Ралстон во филмот ДакотаЏон Вејн - Вера Ралстон во филмот Дакота
**Дакота** (англиски: *Dakota*) — американски филм од 1945 година, во режија на Џозеф Кејн (Joseph Kane), според сценариото на Лоренс Хазард (Lawrence Hazard) и Хауард Естабрук (Howard Estabrook). Главните улоги ги играат: Џон Вејн (John Wayne), Вера Ралстон (Vera Ralston) и Волтер Бренан (Walter Brennan).

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива во 1871 година, во Дакота, каде двајца корумпирани претприемачи им се спротивставуваат на земјоделците и на развојот на железницата со цел да ја задржат контролата на градот Фарго...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Dakota, američki film (пристапено на 9.6.2019)
**Грачаница** — град и општина во североисточниот дел на Босна и Херцеговина, како дел од Тузланскиот кантон. Според податоците од пописот во 2013 година, Грачаница има 13.400 жители.

Историја
--------

Грачаница првпат се споменува во османлиските извори во 1528 година. Селото припаѓало на нахијата Соко, и било познат по рудникот за железо.

Првобитната населба Грачаница се наоѓала на денешнното место Драфничи. Во 1548 година Грачаница добил статус на град. Значителен развој градот доживеал во крајот на 17 век, во времето на Ахмед-паша Будимлија, кој го изградил џамија, амам и саат-кулата.

Во 18 век бил изграден и водовод. Грачаница во 1879 година имала 613 куќи и 3012 жители.

Клима
-----

Просечната температура во јануари е 1,8 °C, а во текот на јули 23,3 °C .

Население
---------

|  |
| --- |
| **Етнички состав** |
|
| Година | Срби |  % | Бошњаци |  % | Хрвати |  % | Југословени |  % | Останати |  % | Вкупно |
| 1961 | 8,543 | 28.29% | 20,726 | 68.62% | 171 | 0.57% | 686 | 2.27% | 77 | 0.25% | 30,203 |
| 1971 | 13,135 | 27.97% | 33,135 | 70.57% | 199 | 0.42% | 184 | 0.39% | 297 | 0.65% | 46,950 |
| 1981 | 13,226 | 24.35% | 38,189 | 70.32% | 135 | 0.25% | 2,359 | 4.34% | 402 | 0.74% | 54,311 |
| 1991 | 13,566 | 22.97% | 42,628 | 72.19% | 135 | 0.23% | 1,501 | 2.54% | 1,220 | 2.07% | 59,050 |
|  |

Надворешни врски
----------------

* Official site
* Gracanica online community site
* Gračanički Glasnik Архивирано на 13 април 2007 г.
* Selo Buk, Općina Gračanica Архивирано на 6 јули 2009 г.
**Верадунус** ― името на келтски бог познат само од два вотивни натписи пронајдени во Луксембург. Еден од овие натписи предложува дека „Вераудунус" можеби бил епитет на важниот треверски бог Ленус Марс. Во двата натписи, Вераудунус се повикува заедно со Инкиона.

 Заветен натпис од Видербирг, Луксембург.
На големата камена плоча од Менсдорф на Видебирг, на сликата десно, богот Вераудунус (DEO VERAVDUNO) и Инсиона се повикани во чест на царското семејство во исполнување на заветот што го дал Маркус Пл(автиус? ) Мајката на Реститутус Алпинија Лукана. 

Вториот натпис е мала бронзена заветна плоча од Каул во Луксембург, која гласи:

[LE]NO MAR[TI]  
VERAVDVN(O) ET  
INCION(A)E MI  
[L]ITIVS PRIS  
CINVS EX VOT(O)
Ако буквите NO MAR може да се обноват како Лено Марти, тогаш „Вераудунус" се чини дека е епитет на Ленус Марс, племенскиот заштитник на Треверите кои го населувале она што сега е Луксембург.

Името на самиот Видербирг се вели дека потекнува од „Вераудунус".

Наводи
------

1. 1 2  Musée d'histoire et d'art, Luxembourg. 1974. *Pierres sculptées et inscriptions de l'époque romaine*, catalogued by Eugénie Wilhelm, p.71.
2. ↑  William van Andringa (2002). *La religion en Gaule romaine : Piété et politique (Ier-IIIe siècle apr. J.-C.* Editions Errance, Paris.
3. ↑  « Deux inscriptions indiquent qu'il [Lenus Mars] porte le surnom local de Veraudunus dont est dérivé le toponyme Widdenberg ». From a wall plaque at the Musée national d'histoire et d'art, Luxembourg.

Дополнителна книжевност
-----------------------

* *Dictionary of Celtic Mythand Legend.* Миранда Грин. Thames and Hudson Ltd. Лондон. 1997 година
Painting by Caspar David FriedrichПредлошка:SHORTDESC:Painting by Caspar David Friedrich

*Големиот залив* (1831) Каспар Давид Фридрих
 ***Големиот залив***  ( *Das Große Gehege*) или ***The Ostra Enclosure*** (*Ostra-Gehege*) е масло на платно од 1831 година од Каспар Давид Фридрих, сега во Галерија Ној Мајстер во Дрезден, иако е изложена во Албертинум. Познато е како „врв на доцното дело на Фридрих".

Сликата го прикажува мочуриштето Остра, сместено на јужните брегови на реката Елба. Излеана, Елба ги потопува областите: оттука и површините на земјата измешани со баричките со вода присутни на сликата. Блиску до брегот забележуваме присуство на чамец со надуено едро поради слабиот здив на ветрот. Во позадина наоѓаме големи ливади прекинати од време на време од присуството на дрвја. Хоризонтот е низок и повеќе од половина од платното е насликано од претставата на небото на зајдисонце. Бродот заглавен на брегот, самракот и меките бои пренесуваат чувство на меланхолија што може да го одрази расположението на сликарот. Линијата на светлината на хоризонтот, заедно со облаците чиј правец го наведува окото да се оддалечи кон екстремитетите на сликата, потсетува на носталгијата за бесконечното, типична тема на Фридрих

Наводи
------

1. ↑  Das große Gehege - Caspar David Friedrich

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Каспар Давид Фридрих |
| --- |
|  |
| Список на дела |
|  |
| Одбранислики | 
 „Калуѓер крај морето" (1808–10)  •  „Опатија во дабовата шума" (1809–10)  •  „Планински предел со виножито" (1809-10)  •  „Талкач над морето од магла" (1818)  •  „Варовните карпи на Риген" (1818)  •  „Море од мраз" (1823–24)  •  „Гавранско дрво" (1822) „Фази во животот" (1835)  |  |

 |
Земјите со кои се одржувале рели трките од 1979 до 2007 година (портокаловите земји биле проследени само во трката во 1992 година во Кејп Таун).
Земји преку кои се возело на Дакар трките од 2009 до 2018 година, бидејќи бил преместен од претходната рута Париз-Дакар, поради безбедносни проблеми. Вклучените градови биле главни почетни/крајни точки.
**Релито Дакар** (или едноставно „ **Дакар** "; порано познато како „**Релито Париз-Дакар**") е годишен настан на рели организиран од спортската организација Амаури. Повеќето настани од почетокот на 1978 година биле изведени од Париз, Франција, до Дакар, Сенегал, но заради безбедносни закани во Мавританија, довело до откажување на релито во 2008 година, настаните од 2009 до 2019 година се одржувале во Јужна Америка. Изданието 2020 година се одржувало во Саудиска Арабија. Релито е отворен за аматерски и професионални учесници, аматерите обично сочинуваат околу осумдесет проценти од учесниците.

Релито е настан на теренска издржливост. Теренот на кој го поминуваат конкурентите е многу поцврст од оној што се користи при конвенционалното рели тркање, а користените возила се вистински теренски возила отколку изменети возила на пат. Повеќето од конкурентните специјални делови се теренски, крстосни дини, кал, камила трева, карпи и ерги меѓу другите. Растојанијата од опфатените фази се разликуваат од кратки растојанија до 800-900 километри на ден.

Наводи
------

1. ↑  „Motorcycle competitors race away as Dakar Rally leaves Buenos Aires". Clutch & Chrome. 3 јануари 2009. Архивирано од изворникот на 20 јануари 2009. Посетено на 12 февруари 2020.
2. ↑  „DAKAR IN ARGENTINA, CHILE AND PERU". ASO. 24 февруари 2009. Посетено на 12 февруари 2020.
3. ↑  „Dakar stays in South America for 2011". *Autosport*. 23 март 2010.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место (повеќејазично мрежно место)
**Ешли Мишел Тисдејл** (англиски: **Ashley Michelle Tisdale**; 2 јули 1985

) - глумица и пејачка од Соединетите Држави, која се прославила со улогата на Мади Фицпатрик во „Дизни" серијата „Лудориите на Зек и Коди" и арогантната Шарпеј Еванс во „Средношколски мјузикл". „Средношколски мјузикл" станал многу познат, со 3 продолженија и 3 албуми. Популарноста на Ешли со „Средношколски мјузикл" ја натерало да започне соло кариера во 2006 година. Нејзиниот деми албум „Headstrong" бил издаден во февруари 2007 година, бил на 5-то место на топ листата во САД и биле продадени 64,000 копии само првата недела. Нејзиниот втор албум „Guilty Pleasure" бил издаден во 2009. Ешли работи и како продуцент во многу филмови вклучувајќи го „Сликај го ова". Ешли го позајмила гласот на Кендис Флин во анимираната серија на „Дизни", „Финеас и Ферб". Во 2009 ја имала нејзината прва вистинска улога (надвор од Дизни) во серијата „Хелкетс" како Савана Монро, интензивна и религиозна навивачка.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 85925388
* LCCN: no2006055600
* ISNI: 0000 0001 1450 8276
* GND: 13546935X
* SUDOC: 16170607X
* BNF: cb15504773t (податоци)
* MusicBrainz: 1fa14a96-c25c-4bb7-b94d-ff453519eab3
* NKC: xx0093449
* BNE: XX4421897

 |

 |
**Димитри Иванович Писарев** (руски: Дмитрий Иванович Писарев, (14 октомври 1840-4 јули 1868) е радикален руски писател и општествен критичар кој, според Георги Плеханов, *најдобрите години од неговиот живот ги помина во тврдина*.
Писарев е еден од мислителите на демократско-револуционерното движење во Русија во текот на 60 години на 19 век. Новата руска генерацијата, под влијание на Писаревите идеии, ги извела револуциите од 1905 и 1917 година. Надежда Крупскаја, сопругата на Ленин, еднаш напишала: *Ленин беше дел од генерацијата што растеше под влијание на Писарев*.

Писарев е исто така познат по неговата поддршка на руските природни науки, особено биологијата, а неговите дела големо влијаеле во изборот на кариера на младиот Иван Павлов .

Писарев сакал крај на сиромаштијата и бедата. Оваа желба сакал да ја претстави и реализира преку филозофијата, книжевно-критичките, социјални и семејни анализи.

Извори
------

1. ↑  Babkin, B.P. (1949) *Pavlov: A Biography.* Chicago: The University of Chicago Press

Надворешни врски
----------------

* Писарев Дмитрий Иванович: Критика

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 71396285
* LCCN: n80131401
* ISNI: 0000 0001 2096 3806
* GND: 118742779
* SELIBR: 220775
* SUDOC: 027075214
* BNF: cb119199310 (податоци)
* NDL: 00525179
* NKC: jn20000701417
* RLS: 000083727
* CiNii: DA02034433

 |

 |
**Вивијан Балади** (француски: *Viviane Baladi*; р. 23 мај 1963

) е математичарка која работи како директор за истражување во Националниот центар за научно истражување]] (ЦНРС) во Франција. По потекло е од Швајцарија, но таа станала натурализиран граѓанин на Франција. Нејзиното истражување се однесува на динамички системи.

Балади магистрирала по математика и компјутерски науки во 1986 година на Женевскиот универзитет. Останала во Женева заради докторски студии, завршувајќи го докторатот во 1989 година, под надзор на Жан Пјер Екман, со дисертација која се однесувала на зета функциите на динамичките системи. Таа работела во ЦНРС почнувајќи од 1990 година, со отсуство од 1993 до 1999 година, кога предавала на ЕТХ во Цирих и на Женевскиот универзитет. Таа, исто така, поминала една година како професор на Универзитетот во Копенхаген во 2012-2013 година.

Таа е автор на книгата „Оператори за позитивен пренос и распаѓање на корелацијата" и на *Динамички Зета-Функции* и *Динамички Детерминанти за Хиперболични Карти:* Функционален Пристап (Ergebnisse der Mathematik und ihrer Grenzgebiete 68, Springer, 2018).

Надворешни врски
----------------

* Нејзин Профи
* Профил на Гугл