recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Динотопија*** (изворно: ***Dinotopia***) е авантуристичка игра од 1996 година за на личен сметач што работи на MS-DOS.

Играње
------

*Динотопија* прикажува млад човек, кој ја бара својата сестра во земјата каде што живеат заедно луѓето и диносаурусите.

Прием
-----

*Next Generation* ја разгледал верзијата на играта за на личен сметач, оценувајќи ја со три ѕвезди од пет, и изјавил дека „Сето кажано, ова е само малку над просечен авантуристички наслов. Приказната не е ништо посебно, а загатките нема да бидат сериозен предизвик за навлезените играчи. Би се направило голема лесна авантура, да се игра со деца".

Прегледи
--------

* *PC Gamer* том 3 бр. 6 (јуни 1996 година)
* *Entertainment Weekly* (5 април 1996 година)
* *Computer Gaming World* (септември, 1996)

Наводи
------

1. 1 2  „Finals". *Next Generation*. Бр. 20. Imagine Media. август 1996. стр. 95–96.
**Борка Драгоевиќ-Јосифовска** ( 1910
 во Горња Србица —  2003
 во Скопје) — македонски класичен филолог.

Животопис
---------

Дипломирала класична филологија и археологија на Филозофскиот факултет во Белград (1834). Работи како кустос во Археолошкиот музеј во Скопје (1948-1958), а потоа како професор по латински јазик на Катедрата за класична филологија (до 1976). Во 1956 година го уредила лапидариумот во Куршумли ан. Вршела истражувања на повеќе наоѓалишта: Исар-Марвинци, Драчево, Живојно, Стоби, Скупи и др. Член е на одборите за издавање на античките натписи од Југославија и на Tabula Imperii Romani.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Драгослав*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 487. Text "series
" ignored (help)
**Населба од градски тип** (руски: *посёлок городского типа*, бугарски: *селище от градски тип*, полски: *osiedle typu miejskiego*) *—* официјална ознака за полуурбана населба. Се користат во некои држави од поранешниот Советски блок.

Овој тип на место се користи во сите 15 земји-републиките од поранешниот Советски Сојуз од 1922 кога терминот *посад* бил преименуван во овој. Тој бил воведен подоцна во Полска (1954) и Бугарија (1964).

Сите такви населби во Полска биле трансформирани во други видови на порамнување (град или село) во 1972 година, додека во Бугарија и 5 од пост-советските републики (имено Ерменија, Естонија, Латвија, Литванија, Молдавија) - во почетокот на 1990-те.

Денес овој термин се користи во други 9 пост-советски републики *—* Азербејџан, Белорусија, Грузија, Казахстан, Киргистан, Русија, Таџикистан, Туркменистан, Узбекистан.
**Христо Дума** (28 ноември 1919, Битола - 9 јануари 2009, Битола) — педијатар, редовен професор, директор на Клиниката за детски болести и шеф на Катедрата за педијатрија во Скопје.

Животопис
---------

Основно училиште и гимназија завршил во Битола, и во 1937 година започнал медицински студии во Белград. Во 1941 година, ги прекинал студиите поради учество во НОБ. Дипломирал во 1948 година, а специјализирал во 1953 година, кога престојувал и во Париз на девет месеци.

Кариера
-------

Христо Дума бил управник на Општата болница во Битола и раководител на Детскиот оддел. Во 1956 година бил избран за редовен асистент на Медицинскиот факултет во Скопје, а во 1957 година станал управник на Клиниката за детски болести во Скопје. Во периодот од 1969 до 1971 година бил декан на Медицинскиот факултет во Скопје. За редовен професор бил избран во 1971 година. На клиниката со која раководел основал Цитогенетска и Хемоглобинолошка лабораторија, како и Хематолошка цитолошка и генетска лабораторија. Бил член на редакцискиот одбор на списанието „Југословенска педијатрија" од Загреб, и член на Југословенската комисија за раст и развој. Автор е на над 130 научни трудови.

Добитник е на бројни награди и признанија, меѓу кои во 1986 година му била доделена Повелбата „Д-р Трифун Пановски".

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​53-56
**Стар Град** или **Внатрешен Град** (азерски:  *İçərişəhər* ) – историско средиште на Баку, азербејџанската престолнина, кое во 2000 година е запишано во списокот на светското наследство на УНЕСКО во Европа.

Градби во Стариот Град
----------------------

Амам и трговски дуќани во Стариот Град
Внатрешниот Град има сочувани градски ѕидини и кули од 1806 година, а неговите улици се сликовити, тесни и излегуваат на мали плоштади на кои се наоѓаат знаменити градби како што се:

### Ширваншахов сарај

Ширваншаховиот сарај (Şirvanşahlar sarayı) од 15 век изграден е на брдо така што се гледа од сите делови на Стариот Град и од море. Тој е најголемиот историски комплекс градби во Азербејџан, а се состои од дворец, диванхан (сала), мавзолеј и гробници, шахова џамија со минаре, порта „Муратова капија", резервоар и остатоци од амам. Дворецот е оштетен во руско бомбардирање во 18 век и до 20 век е обновена, но поголемиот дел од неговите скапоцености е украден и денес се наоѓа во Топкапи-сарај во Истанбул.

### Девствена кула

Девствената кула (Qız Qalası) од 12 век е изградена на место на постар пагански храм од 7 или 6 век п.н.е. Таа е цилиндрична градба на осум ката од кои секој кат има плиток свод. Првите три ката се од 7 или 6 век и претставуваат древна астрономска опсерваторија или храм на огнот. Во нејзините агли постојат 4 оџаци високи 15 метри низ кои од тлото е воден природен плин до кровот, каде непрекинато горел со висок пламен. Катовите се споени со камени скали од ѕидовите, а осветлени се со тесни прозорци.

### Медреса

Медресата на Мехмед Мезџид (1078-1079) со две простории.

### Карвансараи

* Карвансарајот Бухара од 15 век за трговците од Исток,
* Двокатниот Касумбек од 16 век за трговците од море, и
* Карвансарајот Мултани од 15 век за трговците од Индија.

### Џума-џамија

Џума-џамија и амам (кое едно време била азербејџански музеј на теписи и уметности)

Тука се наоѓаат и бројни други градби, како малите и многу слични џамии.

Дел од светското наследство
---------------------------

После земјотресот во 2000 година, Стариот Град на Баку е ставен во пописот на светското наследство. Од 2003 до 2009 година бил ставен во пописот на загрозени места од светското наследство.

Галерија
--------

* Влез во Внатрешниот ГрадВлез во Внатрешниот Град
* Турбе од 15 векТурбе од 15 век
* Внатрешност на шаховата џамијаВнатрешност на шаховата џамија
* Девствената кулаДевствената кула

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Стар Град (Баку))" на Ризницата ? |

* Службена страница
* UNESCO World Heritage site: Walled City of Baku with the Palace of the Shirvanshahs and the Maiden Tower

Координати: 40°21′58″N 49°50′06″E﻿ / ﻿40.36611° СГШ; 49.83500° ИГД﻿ / 40.36611; 49.83500

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NKC: ge995620

 |

 |
**Катица Зафировска** (22 декември 1946

 во Пробиштип) — македонски нефролог и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Била директорка на Клиниката за нефрологија, претседателка на Македонската асоцијација за хипертензија, активен член во повеќе органи на МЛД и на Лекарската комора. Особени заслуги има за формирањето на Кабинетот за хипертензија и неколку други оддели на Клиниката за нефрологија, како и за изработката на „Evidence based medicine". Автор на бројни стручни и научни трудови.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Зарчев*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 558. Text "series
" ignored (help)
**Момоерија** (грчки : *Μωμο'ερων* или **момогерои** (Μωμογεροι), или **момоерои** (Μωμοεροι)) е новогодишна прослава во осум села во Кожани, периферијата на западна Македонија во Грција. Танчерите на момоерија се група од 30 млади мажи кои ги претставуваат свештениците на Момо (богот на смеата и сатирата) или заповедниците на Александар Македонски со шлемови, оклопни здолништа, традиционални обувки и украсени стапови. Од 25 декември до 5 јануари танцуваат по селските улици и ги посетуваат домовите на луѓето со музика, обично гајди. Во танцот ги слушаат наредбите на командантот за да им угодат на силите на природата против опасностите за добитокот и селаните. Актерите околу танчерите ја изведуваат добро познатата сатирична претстава (како „Старецот и ѓаволот") која публиката ја повикува да ја задева, создавајќи забавно окружување. Прославата кулминира на плоштадот каде што сите се собираат и пеат и танцуваат околу огнот до утрото.

Овој обичај датира од претхристијанската ера, а подоцна и од „покрстените" понтски Грци, кои живееле на бреговите на Црното Море и во понтските планини во североисточна Мала Азија..

Момоерија во 2016 година е впишана на списокот на УНЕСКОО за нематеријално светско наследство во Европа..

Наводи
------

1. ↑  Macedonian custom makes UNESCO Cultural Heritage List, greekcitytimes.com 2. prosinca 2016. (англиски) Pristupljeno 2. kolovza 2018.
2. ↑  Opis nematerijalne svjetske baštine na službenim stranicama UNESCO-a (англиски) Pristupljeno 2. kolovoza 2018.

Надворешни врски
----------------

* Информативно видео на youtube.com (грчки)
* Фото колекција (грчки)
**Трансхумација** или **трансхумативно сточарство**  (според фр. *transhumant*, од *транс-* + лат. *humus*- земја)  претставува сезонското движење на луѓето и добитокот помеѓу постојаните летни и зимски пасишта, што е типично за Медитеранот. Најчесто се користи во овчарството, а вклучува два правци на движење, во текот на потоплиот дел од годината се оди во повисоките планински предели, а во постудениот дел од годината се спушта во низинските, котлинските предели. Одгледувачите на добиток воглавно живеат во пониските предели. За време на пашата во планините живеат во сезонски населби каде се занимаваат и со земјоделство.

Форма на сточарство
-------------------

Во Хрватска оваа форма на сточарство се користела во Лика, Приморјето и внатрешноста на Далмација. Личките овчари се задржувале на велебитските пасишта од јуни до јули, а поради суровата клима во зима се спуштале во Приморје. Напролет крајбрежните сточари заминувале во подножјето на Велебит, каде што ја обработувале земјата, а во лето го носеле добитокот на пасење во ридовите, над 1000 метри надморска височина, за да се вратат на есен во постојаните населби. Во Загора и Равни Котари, овчарите оделе во групи со своите стада во сезонските населби на јужниот дел на Велебит, Биоково или Динара. Во сезонските населби се собирало млеко од кое подоцна се правење сирење.

Нематеријално културно наследство
---------------------------------

Во 2019 ггодина било впишано на Унесковата Репрезентативната листа на нематеријално културно наследство на човештвото како заедничка номинација на Австрија, Грција и Италија.

Види уште
---------

* Катун (населба)
* Кулнинг
* Јодлање

Наводи
------

Предлошка:РефлистПредлошка:УНЕСКО репрезентативна листа нематеријалног културног наслеђа човеченства



1. ↑  Transhumanca ili transhumantno stočarstvo, proleksis.lzmk.hr, preuzeto 11. listopada 2014.
2. 1 2  Transhumantno stočarstvo, enciklopedija.hr, preuzeto 11. listopada 2014.
3. ↑  „Transhumance, the seasonal droving of livestock along migratory routes in the Mediterranean and in the Alps". *unesco*. Посетено на 8. 6. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**Александар Јосифович Игњатовски** (роден на 18 март 1875

 година во Смоленска област, Русија - починал на 18 јули 1955

 година во Скопје) — македонски интернист, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје, основач и прв директор на Клиниката и шеф на Катедрата за интерна медицина.

Игњатовски бил долгогодишен професор по Интерна медицина на Медицинскиот факултет во Белград. Во Скопје дошол по покана, во 1948 г. Во еден период бил директор и на Инфективната клиника. Своето богато искуство и знаење Игњатовски го пренел на Медицинскиот факултет во Скопје. Неговите истражувања се од областа на инфективните болести. Познати се неговите експериментални трудови за патогенезата на артериосклерозата во врска со холестеролот (депонирање на липоидни супстанци). Автор на тритомното издание за интерна медицина – пропедевтика, што е и прво издание во РМ од подрачјето на интерната медицина.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Игњатовски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 592. Text "series
" ignored (help)
Јоав Галант
**Јоав Галант** (хебрејски: יוֹאָב גָּלַנְטְ‎; роден на 8 ноември 1958) — израелски политичар и поранешен воен офицер. Член на Кнесетот од Ликуд, тој ја извршува должноста министер за одбрана од 2022 година. Галант е поранешен командант на Јужната команда во Израелските одбранбени сили. Во јануари 2015 година, тој влегол во политиката, приклучувајќи се на новата партија Кулану. Откако бил избран во Кнесетот, тој бил назначен за министер за градежништво. На крајот на 2018 г. се приклучил на Ликуд. Галант претходно бил и министер за Алија и интеграција и министер за образование.

Наводи
------

1. ↑  Amir Rappaport, Operation Yoav, Ma'ariv supplement Saturday, 21 April 2006
2. ↑  „First Israeli monument to 'Exodus' inaugurated in Haifa". *The Jerusalem Post*. Посетено на 4 December 2021.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јоав Галант" на Ризницата ? |

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Јоав Галант*** 
* „Major General Yoav Galant, GOC Southern Command". Israel Defense Forces. Архивирано од изворникот на 12 April 2010. Посетено на 10 January 2009.
**Ристо Илковски** (роден во 9 јануари 1930

 година во село Иловица, Струмичко) — редовен професор на Земјоделскиот и Ветеринарниот факултет.

Животопис
---------

Ристо Илковски бил основач на ФВМ, каде што бил избиран за продекан и во два мандата за декан. Од 1962 година се вработил на Земјоделскиот факултет, каде што и докторирал (1969). Бил на специјализација во Холандија, на студиски престои во Германија, Финска, Грција, САД и во Мексико. Се залагал и успеал да создаде услови за отворање на Ветеринарната насока (1991/92), а бил и претседател на Матичната комисија за формирање на Ветеринарен факултет во Скопје. Работел во Деловниот сојуз за памук и свилена буба во Струмица, бил директор на Земјоделско стопанство „*Хамзали*" во Струмица. Објавил 120 научни и стручни труда.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Илковски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 604. Text "series
" ignored (help)
**Проф. д-р Илчо Јованов** е професор и декан на Факултетот за музичка уметност при Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип. Своето високо образование го започнал со факултетските студии на Факултетот за музичка уметност при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје, а го продолжил со магистерски студии на Државната музичка академија *„Панчо Владигеров"* во Софија, Р. Бугарија. Неговата наставна област е музичка теорија и педагогија. Во 2009 година ги завршил докторските студии од областа на музичка теорија и педагогија на Регионалната академија при Меѓународниот универзитет во Киев, Украина.  

Во своето работно искуство работел како раководител на Народниот и забавен оркестар во *Дом на ЈНА* во Белград, во Музичката продукција на МРТВ, како директор на Фестивалот за народна музика *„Цветници"*, раководител на Народниот оркестар на *„Фолк-фест Валандово"*. Од основањето на Универзитет „Гоце Делчев" - Штип, проф. д-р Илчо Јованов е декан на Факултетот за музичка уметност во Штип.

**Реализирани проекти**

* Бројни вокално-инструментални композиции, аранжман и оркестрации во областа на народната музика за потребите на МРТВ, како и за изведувачите на народната музика.
* Бројни аудио и видео снимки за потребите на музичко-касетната продукција и видеопродукцијата на МРТВ.
* Реализатор на аудиоизданијата (компакт-дискови) за Никола Бадев, Александар Сариевски и др. при Музичко-касетната продукција на МРТВ.

  

* **Објавени научни и стручни трудови**

Наводи
------

1. ↑  „Официјално мрежно место на Факултет за музичка уметност - „Наставници"". Архивирано од изворникот на 2012-12-21. Посетено на 2013-07-09.
2. ↑  „Официјално мрежно место на Факултет за музичка уметност - „За факултетот"". Архивирано од изворникот на 2012-12-21. Посетено на 2013-07-09.

Надворешни врски
----------------

* Универзитет „Гоце Делчев" - Штип
* Официјално мрежно место на Факултет за музичка уметност Архивирано на 25 јуни 2011 г.
* Репозиториум на УГД
* Електронска библиотека на УГД
**Оливера Јашар-Настева** (25 ноември 1922

 во Белград — 1 јануари 2000

 во Скопје) — македонски јазичар, балканист, македонист, лексиколог и редовен член на МАНУ.

Животопис
---------

Основно и средно образование завршила во Скопје, а матурирала во Белград. Дипломирала на Филозофскиот факултет при Скопскиот универзитет во 1949 година, а докторирала на тема „Турските лексички елементи во македонскиот јазик" во 1962 година.

Била иницијатор за создавање на катедрите за албански јазик и литература и за турски јазик и литература, а била и шеф на Катедрата за турски јазик и литература (1976). По создавањето на овие катедри била професор по предметите албански јазик и турски јазик. Била избрана за дописен (1979) и за редовен член на МАНУ (1983) и за член на Турската академија на науките (1979).

Како сестран јазичар со широка научна наобразба и активно владеење на францускиот, италијанскиот, турскиот, албанскиот и романскиот Јазик, нејзин потесен научен интерес е балканистиката низ призмата на теоријата на контактната лингвистика.

Била раководител на Националниот комитет за проучување на Југоисточна Европа, раководител на проектот во МАНУ „Речник на турцизмите во македонскиот јазик".

Учествувала на славистички (Прага, Варшава, Загреб), балканолошки (Палермо) и ориенталистички (Париз) конгреси.

Нејзината библиографија опфаќа околу 150 трудови. Голем придонес има во областа на лексиколошките и морфолошките студии на балканските јазици.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Јашар*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 638. Text "series
" ignored (help)

Надворешни врски
----------------

* „Турските лексички елементи во македонскиот јазик" — книга на Оливера Јашар-Настева

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 15861684
* LCCN: n93054877
* ISNI: 0000 0001 0956 6324
* GND: 129896314
* SUDOC: 164660232
* BNF: cb128631947 (податоци)
* NKC: jn20031111026

 |

 |
**„И прости ни ги долговите наши"** (српскохрватски: *I oprosti nam dugove naše*) — југословенски тв-филм од 1970 година, во режија на Даниел Марушиќ. Улогите ги играат: Асја Кисиќ, Данчи Цвитановиќ, Карло Булиќ, Берислав Мудниќ, Владимир Медар, Тана Маскарели и Драган Миливојевиќ.

Синопсис
--------

Пристигнувањето на првите туристи внесува немир меѓу жителите на едно мало место во Далмација. Некои од нив се полакомуваат од можноста за лесна заработка, но освен меѓусебните караници, туризмот им носи и нови односи со луѓето на кои не се навикнати...

Наводи
------

1. ↑  Frane Jurić: I oprosti nam dugove naše, hrvatski film (1969.) (пристапено на 16.10.2023)
**Киро Камберски** (роден на 17 мај 1941

 година во село Владимирово, Беровско) — македонски педагог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Камберски завршил учителска школа во Штип (1961), педагогија на Филозофскиот факултет во Скопје (1966), магистерски студии на Универзитетот во Белград (1980), а докторирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1992).

Работел како учител, воспитувач и младински раководител (1965– 1971). Најголемиот дел од работниот век го поминал на Филозофскиот факултет во Скопје (1971– 2004), каде што ја изведувал наставата по предметите: *Општа историја на педагогијата*, *Историја на педагогијата на Македонија и Компаративна педагогија*. Бил продекан на Филозофскиот факултет, раководител на Институтот за педагогија и на студиите по дефектологија, член на Сенатот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј", главен и одговорен уредник на (в.) „*Годишниот зборник на Универзитетот*", главен и одговорен уредник на списанието „*Педагогија*", претседател на Советот на (в.) *Педагошкиот музеј на Македонија* и др.

Предмет на неговите научни проучувања се образованието и педагошката мисла во Македонија од крајот на XIX в. а особено по нејзиното ослободување. Автор е на околу 200 научни и стручни трудови. БИБ.: Од буквар до универзитет, 1994; Соавтор и уредник на книгите: 50 години Филозофски факултет – Скопје, 1996; Општествената транзиција и образованието, 1998; Предучилишното и основното образование во Република Македонија итн.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Камберски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 665. Text "series
" ignored (help)
Гулапковидни

**Гупапковидни** (науч. *Russulales*) ред на агарикомицети (кои ги вклучуваат агаричните родови Гулапка и млечки и нивните полипороидни и кортициоидни роднини). Според *Речникот на габите* (10-то издание, 2008), редот се состои од 12 семејства, 80 родови и 1767 видови. Според *Видови Габи* ( јануари 2016 година), редот содржи 13 семејства, 117 родови (16 не се доделени на едно семејство) и 3.060 видови.

Russuloid agarics претставуваат независна еволутивна линија на agarics, кои не се директно поврзани со Agaricales.

Оваа група, исто така, вклучува голем број на русулоидни хипогејни габи, полипори како што е *Bondarzewia*, некои забни габи (на пр.*Auriscalpium vulgare* ), и клубните габи на пр *Artomyces*. Базидиоспорите во оваа група обично се украсени со амилоидни брадавици или ретикулација, но се познати неколку исклучоци, на пр. *Heterobasidion annosum*. Родот *Clavicorona* често бил третиран во гулапковидните, но неговиот тип видови, *C. taxophila* е во Agaricales. Останатите видови се задржани во гулапковидните од родот *Artomyces*.

Видови со несигурност
---------------------

Постојат неколку родови класифицирани во гулапковидните кои се слабо познати, не биле подложени на ДНК-анализа, или ако се анализирани филогенетски, не се групираат со сè уште именувани или идентификувани семејства и не се доделени на одредена семејство (т.е. *Incertae sedis* во однос на семејното сместување). Тие ѓи вклучуваат:

* *Aleurocystidiellum*
* *Dentipellopsis*
* *Gloeoasterostroma*
* *Gloeohypochnicium*
* *Gloeopeniophorella*
* *Haloaleurodiscus*
* *Neoalbatrellus*
* *Polypus*
* *Scopulodontia*
* *Scytinostromella*
* *Xeroceps*

Наводи
------

1. ↑  „Russulales Kreisel ex P.M. Kirk, P.F. Cannon & J.C. David 2001". *MycoBank*. International Mycological Association. Посетено на 5 ноември 2010.
2. ↑  Kirk PM, Cannon PF, Minter DW, Stalpers JA (2008). *Dictionary of the Fungi* (10. изд.). Wallingford, UK: CABI. стр. 609. ISBN 0-85199-826-7.
3. ↑  Kirk PM. „Species Fungorum (version January 2016). In: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life". Species 2000 & ITIS. Архивирано од изворникот на 2020-05-13. Посетено на 2014-10-30.
4. ↑  Miller, S.L.; и др. (2006). „Perspectives in the new Russulales". *Mycologia*. **98** (6): 960–970. doi:10.3852/mycologia.98.6.960. PMID 17486972.
5. ↑  Lickey, E.B.; и др. (2003). „Phylogenetic and taxonomic studies in *Artomyces* and *Clavicorona* (Homobasidiomycetes: Auriscalpiaceae)". *Sydowia*. **55**: 181–254.

Надворешни врски
----------------

* Русулалес Вести
* Веб-страницата Русулалес
Барограф во куќиште
Анероидни капсули поврзани со писалка
Барограф без куќиште
**Барограф** – метеоролошки инструмент за регистрација на промените на атмосферскиот притисок. Работи на принципот на барометар кому му е додаден уред за регистрација.

Видови барографи
----------------

Како и барометрите, барографите се делат на метални и барометри со жива.

### Метален барограф

Металниот барограф според Ришар се состои од неколку споени анероидни капсули со кои е поврзана писалката. Промените на притисокот вршат промена на димензиите на капсулите и писалката ги бележи промените на хартиена лента обвиена околу валјак. Валјакот многу бавно ротира со помош на сатен механизам и на овој начин се добива постојан запис.

Валјакот се врти еднаш дневно или еднаш седмично, зависно од изведбата на уредот. Добиената крива се нарекува **барограм**.

### Живин барограф

Живините барографи се поточни. Тие имаат пливка на површината на живата споена со писалката. Површината на живата ја менува висината зависно од атмосферскиот притисок. Постојат и конструкции на живини барографи на принципот на вага, или отчитување на висината на живата на фотоелектричен или фотографски начин.

Употреба
--------

Барографот се користи во метеоролошки станици, а при аеролошки мерења тој е составен дел на метеорографот. Исто така се користи и во авионите за мерење на висината.

Поврзано
--------

* Барометар

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Барограф" на Ризницата ? |
**Борислав Каранфилски** (31 август 1928, Куманово) — патофизиолог, специјалист по јадрена медицина, професор и директор на Институтот за патофизиологија и јадрена медицина во Скопје.

Животопис
---------

Борислав Каранфилски завршил основно образование и гимназија во Куманово, а потоа студирал на медицинскиот факултет во Скопје, каде дипломирал во 1955 година. Во 1957 година ја завршил Школата за примена на радиоактивни изотопи во Институтот за јадрени науки „Борис Кидрич" во Винча, Белград. За редовен професор бил избран во 1977 година. Се усовршувал во клиниките во Шведска, Англија, СССР и САД.

Бил директор на Институтот за патофизиологија и јадрена медицина, шеф на Катедрата за патофизиологија со јадрена медицина, декан на Медицинскиот факултет во Скопје и проректор на УКИМ. Соосновач е на лабораторијата за радиоизотопи при Институтот, а бил и претседател на Здружението на јадрена медицина на Југославија.

Автор е на повеќе од 180 трудови. За своите активности добил повеќе награди и признанија, меѓу кои: Орден на заслуги за народ со сребрена ѕвезда, Орден на трудот со златен венец, Орден на заслуги за народ со сребрени зраци, Орден на Републиката со сребрен венец, наградата „11 Октомври" за животно дело и други.

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​79-82
**Голини**  – обесшумени, потполно голи или слабо обраснати шумски земјишта, настанати со уништување на шумите. Истовремено тие претставуваат поројни подрачја, од каде пороите го загрозуваат другиот животен и производен простор.

По Втората светска војна, Македонија наследи 337.217 ха голини или 31.7% од вкупната шумска површина, групирани во три географски подрачја и во 12 реони: 

* 1. Централен реон 4.169.468 (50,3%)
* 2. Западен реон 697.017 (28,8%)
* 3. Источен реон 270.732 (20,9%)

Радикален пресврт настанал од 1970 г. по формирањето на Републичкиот фонд за пошумување на голините (од 1974 г. Совет), кој изготвил Долгорочна програма за мелиорација на голините за периодот 1971–1991 г. во кој за пошумување биле предвидени 94.000 ха. За реализација на оваа програма беа направени и други подготовки во организацијата на работата, осовременувањето на производството на садниот материјал (контејнерски системи), набавката и употребата на современа механизација и др. Планот бил исполнет со 260%. По завршувањето на Програмата, Фондот се расформирал, а со тоа акцијата за пошумување замрел. Проблемот со голините во РМ и понатаму е присутен.

Наводи
------

1. ↑  Голини, „Македонска Енциклопедија".
**Кирил Барбареев** — проректор за развој, инвестиции и одржување на Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип. Своето високо образование го започнал на Педагошкиот факултет во Штип во учебната 1997/1998 година. Дипломските студии ги завршил во 2001 година и стекнал со диплома за завршени студии со звање дипломиран професор-воспитувач.

Во 2002 година се запишал на постдипломски студии на Филозофскиот факултет на Институтот за педагогија во Скопје и во јули 2007 година се стекнал со звање магистер по педагошки науки со одбрана на магистерскиот труд на тема *„Локалниот курикулум во воспитно-образовната работа со децата од подготвителната година"*. Своите докторски студии ги завршил во 2010 година на Филозофскиот факултет во Скопје на тема *„Образованието и професионалниот развој на воспитувачите во предучилишното воспитание и образование"*, со што се стекнал со звање доктор на педагошки науки.

По завршувањето на магистерските студии со Одлука на Наставно-научниот совет на Педагошкиот факултет во Штип е избран за асистент по предметите Методика на воспитно-образовната работа по култура на говорот и Педагошка практика. Во своето работно искуство, во 2004 година е вработен како асистент на Педагошки факултет во Штип при Универзитетот „Св.Кирил и Методиј" - Скопје, а во 2011 година е избран како професор на Факултетот за образовни науки при Универзитетот „Гоце Делчев" – Штип.

**Членство во професионални и универзални асоцијации**

* Член на асоцијација на ректори на педагошки универзитети во Европа.
* Член на Ректорска управа на Универзитет „Гоце Делчев" – Штип.
* Член на Универзитетски сенат на Универзитет „Гоце Делчев" – Штип.
* Член на Наставно-научен совет на Факултет за образовни науки.
* Раководител на Катедра за дидактика и методика.
* Член на Комисија за развој, инвестиции и планирање на Универзитет „Гоце Делчев" – Штип.
* Член на Надзорен одбор за спорт на Универзитет „Гоце Делчев" – Штип.
* Раководител на Центар за односи со јавноста.
* Портпарол на Универзитет „Гоце Делчев" – Штип.

**Област на истражување**

* Образование на наставници.
* Системи за перманентно образование.
* Образовна политика.
* Методика.
* **Објавени научни и стручни трудови**

Наводи
------

1. ↑  „Официјално мрежно место на Универзитет „Гоце Делчев" - „Проректори"". Архивирано од изворникот на 2013-03-01. Посетено на 2013-07-10.
2. ↑  Мрежно место на доц. д-р Кирил Барбареев - „Настава"
3. ↑  „Официјално мрежно место на Факултет за образовни науки - „Наставници"". Архивирано од изворникот на 2013-02-05. Посетено на 2013-07-10.
4. ↑  „Мрежно место на доц. д-р Кирил Барбареев - „Публикации"". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2013-07-10.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на доц. д-р Кирил Барбареев
* Универзитет „Гоце Делчев" - Штип
* Официјално мрежно место на Факултет за образовни науки
* Репозиториум на УГД
* Електронска библиотека на УГД
Жолта млечка
**Жолта млечка** ( латински: *Lactárius scrobiculátus* ) е печурка од родот Млечки(печурки) ( латински: *Lactarius* ) од семејството Гулапки ( латински: *Russulaceae* ).

**Синоними**

* 
* Латински :
	+ Agaricus scrobiculatus Scop. 1772 basionym
	+ Galorrheus scrobiculatus (Scop.) P.Kumm. 1871
	+ Lactifluus scrobiculatus (Scop.) Kuntze 1891

Специфичниот епитет *scrobiculatus* значи „изгужвана".

Опис
----

Шапката е многу голема (∅ 7-25 см) месеста, на почетокот конвексна, потоа сè повеќе рамна, вдлабната и во облик на инка. Нејзините рабови, покриени со црвеникави лушпи, се малку свиткани и на крајот целосно се израмнуваат. Кожата е мукозна или леплива, волнена или мазна, со концентрични зони, златно или валкано жолта, малку покафеава кога ќе се притисне.Пулпата е бела, многу густа и кршлива, со овошен мирис и лут вкус, пожолтува на рез. Кога се сече, лачи богат и густ млечен сок, латекс кој во воздухот добива сиво-жолта боја.Дршка 6-10 см во висина, ∅ 1,5-4 см, белузлава, силна, густо испреплетена со светло жолти јами. Внатре, дршката е шуплива, надворешно е многу леплива. Ливчињата се чести, не широки и благо се спуштаат по дршката. Со текот на времето, тие стануваат покриени со црвено-кафени дамки. Прашокот за спори е кремасто бел или светло окер во боја, спорите се елипсовидна форма.

### Варијабилност

Бојата на шапката варира од жолта до светло леска со суптилни концентрични зони.

Екологија и распространетост
----------------------------

Формира микориза со четинари (често со смрека ) и бреза. Се јавува во четинари (смрека и ела - смрека), поретко во брезови шуми на варовнички почви, често во планински шуми.Се јавува доста често, обично фруктира во мали групи. **Сезона** јули - октомври.

Слични видови
-------------

* Вистинска млечка (Lactarius resimus) е јадлива печурка со посветла боја и без јами на дршката. Виолетова млечка (Lactarius repraesentaneus) со млечен сок во боја, која западните истражувачи ја сметаат за нејадлива. Гради со реси (Lactarius citriolens) - нема вдлабнатини на дршката и расте во листопадни шуми.

Белешки
-------
**Марија Борева Костова** (5 јуни 1946

 во Крушево) — македонски педагог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје во 1969 година, магистрирала на Филозофскиот факултет во Сараево во 1981 година, и докторирала на Филозофскиот факултет во Скопје во 1989 година. Целиот работен век го поминала на Филозофскиот факултет во Скопје, каде била избрана за редовен професор во 2000 година, по предметите „општа педагогија" и „методика на воспитната работа". Била раководител на Институтот за педагогија.

Наводи
------

1. 1 2  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Костова, Марија Борева*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 744. Text "series
" ignored (help)
**Остролисна гулапка** (науч. *Russula acrifolia*) — вид на јадлива гулапка. Шапката и е обоена сиво до црно-сиво, шапката станува црвена кога е повредена, но потоа станува црно-сива. Се јаде и е опишана со остар лут вкус. Расте на богати почви.

Распространетост
----------------

Ова е е холарктички вид на кој му е потребна умерена клима. Видот е распространет во Кавказ, Сибир, Кореја и Јапонија, Северна Америка, Северна Африка и Европа.

Еколошки својства
-----------------

Остролисната гулапка е микоризна печурка за различни дрвја. Неговите омилени симбионски партнери се *Fagus sylvatica* и смреката. Ако тие не се достапни, може да формира и симбиотски партнерства со ариш, борови, бреза, даб и липа.

Наводи
------

1. ↑  Romagnesi H. (1997). „Validation de *Russula acrifolia*". **26** (104): 32. Наводот journal бара `|journal=` (help)
2. ↑  „GSD Species Synonymy: *Russula acrifolia* Romagn". Species Fungorum. CAB International. Посетено на 11 февруари 2016.
3. ↑  Romagnesi H. (1962). „Taxa nova ex genere Russula". *Bulletin Mensuel de la Société Linnéenne de Lyon*. **31** (1): 172–177. doi:10.3406/linly.1962.7058.
4. 1 2  Stasiska, Małgorzata; Sotek, Zofia; Ruszkiewicz-Michalska, Małgorzata; Białecka, Boenna (2016-08-01). „Russula torulosa (Basidiomycota: Russulales), a new record to Poland". *Nova Hedwigia*. **103** (1–2): 145–154. doi:10.1127/nova\_hedwigia/2016/0341. ISSN 0029-5035.
**Мирјана Кочова** (моминско: **Јончева**; 9 мај 1951

 во Земун, Србија) — македонски ендокринолог, педијатарка и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Професорката Мирјана Кочова Неделковска е педијатарка со субспецијализација по детска ендокринологија и медицинска генетика. Медицинскиот факултет го завршила во 1974 година, докторирала од областа на генетиката во 1988 година. Таа е редовен професор по педијатрија и хумана генетика на Медицинскиот факултет во Скопје од 1989 година.

Двапати е добитник на Фулбрајтовата стипендија преку која вршела цитогенетски истражувања кај леукемии (Бафало и Њујорк 1983/84) и на полето на ендокринологијата и генетиката (генетика на дијабетесот, ендокринолошки проекти во врска со вродена адренална хиперплазија и сексуалната амбивалентност како и имуногенетски проекти во врска со пресадување на панкреасни бета клетки) при што била визитинг професор на Питсбуршкиот универзитет (1991/94) и на усовршување во САД.

Д-р Кочова е шеф на Одделот за ендокринологија и генетика на Универзитетската клиника за детски болести во Скопје и раководител на генетската лабораторија која вклучува и државни скрининг програми.

Во два наврати била директор на Клиниката за детски болести, била шеф на Катедрата за педијатрија и шеф на Катедрата за генетика при Медицинскиот факултет во Скопје.

Како главен истражувач и коистражувач учествувала во 21 научен проект од кои 16 меѓународни педијатриски списанија.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*„Кочо Рацин"*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 750. Text "series
" ignored (help)
**Institut polytechnique de Paris** големо инженерско училиште во Франција. Се наоѓа во Палезо. IP Paris е јавна високообразовна и техничко-истражувачка институција. Истражувањето на IP Paris се спроведува во пет тематски области: енергија и клима, дигитална технологија, безбедност, технологија и здравје.

На 15 септември 2020 година, Институтот заедно со ХЕК Париз го основаа истражувачкиот центар за вештачка интелигенција, Hi PARIS!.

Наводи
------

1. ↑  A Saclay, le pôle d'écoles autour de Polytechnique se voit parmi les premiers mondiaux d'ici à 2030
2. ↑  Comment fonctionnera l’Institut Polytechnique de Paris
3. ↑  E. Labaye (IP Paris) : "Si nous voulons être aussi performant que le MIT ou l’EPFL, il nous faut intensifier notre force de frappe"
4. ↑  Hi!Paris, L’Institut Polytechnique De Paris Et HEC Paris Affichent Leur Ambition Dans L’IA
5. ↑  Zoom sur Hi! PARIS, le centre consacré à l’IA et aux Sciences des données de l’Institut Polytechnique de Paris et HEC Paris
6. ↑  HEC et Polytechnique lancent le centre pluridisciplinaire Hi! Paris pour devenir champions de la recherche en IA

Надворешни врски
----------------

* IP Paris
**Зденко Крижан** (13 февруари 1915, Прага - 23 јули 2005, Риека) — анатом, професор и основоположник на Институтот и на Катедрата за анатомија во Скопје.

Животопис
---------

Зденко Крижан е роден во Прага на 13 февруари 1915 година. Завршил медицински факултет во Загреб во 1940 година, каде по дипломирањето работел како асистент. По ослободувањето на Сараево, Зденко Крижан стапил во ЈНА, каде служел како лекар до декември 1945 година. По војната, работел во Хигиенско-епидемиолошкото одделение на Главната воена болница во Загреб.

При формирањето на Медицинскиот факултет во Скопје, Зденко Крижан бил поканет да го одржи првото предавање, со што се означил почетокот на наставата на МФ. Предавањето се одржало во адаптирана барака на Институтот за хистологија пред голем број студенти и гости. Зденко Крижан бил поставен за доцент по предметот „Анатомија". Во есента 1948 година, Крижан бил поставен за директор на Институтот, а во летниот семестар 1947-1948 година, држел предавања и по предметот „Пластична анатомија" во Средното уметничко училиште во Скопје.

Кариера
-------

Зденко Крижан бил прв директор на Институтот и шеф на Катедрата по анатомија, од 1947 до 1957 година, и бил декан на Медицинскиот факултет во Скопје во периодот од 1953 до 1954. Во 1957 година бил избран за редовен професор по предметот „Анатомија" и за претседател на Заводот за анатомија при МФ, а подоцна бил и претседател на анатомистите на Југославија. Во 1957 година бил избран за вонреден професор на Медицинскиот факултет во Риека, каде држел настава за студентите по општа медицина, а од 1973 година и за студентите на стоматологија. Во Риека во 1961 година бил избран за шеф на Заводот за анатомија и декан на Медицинскиот факултет во периодот од 1968 до 1973 година.

Зденко Крижан е автор напоголем број научни трудови, меѓу кои и капиталното дело „Компендиј анатомија човека".

Добил награда за животно дело, кое го доделува Управата на Приморско-горанска жупанија на Хрватска.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​27-29
**Игњат Крстевски** (Пожаране, Гостиварско, 21 декември 1906

 – Скопје,  1980
) — македонски градежен инженер, вонреден професор на Градежниот факултет во Скопје од 1972 до пензионорањето во 1977 година. Предавал по предмети од областа проектирање и градење железници. Дипломирал во Белград во 1934 година. Пред доаѓањето на Факултетот во 1964 година работел на изградба на пруги и на одговорни места во железниците.

Библиографија
-------------

Напишал неколку книги, меѓу кои и учебници за предметите Железници и Тунели.

* *Железници*, 1971 г.
* *Тунели*, 1976 г.

Наводи
------

1. ↑  „Издавачка дејност". Градежен Факултет Скопје. Посетено на 2010-04-21.
Реплика на Данска секира.
**Данската секира** е борбена секира, најмногу користена помеѓу времето на викиншката ера и раниот среден век. Други имиња за оружјето вклучуваат **англиска долга секира** и **обелена секира**.

Историја
--------

Данска секира на таписеријата од Бајеа
Во текот на 10-11 век, данската секира стекнала популарност во областите надвор од Скандинавија кај што имало силно влијание на Викинзите, како што се Англија, Ирска и Нормандија. Историските извештаи ја опишуваат данската секира како оружје на воената елита во овој период, како што се Хаскарлите од англосаксонска Англија. Во таписеријата од Бајеа, визуелен запис за искачување на Вилијам I на престолот во Англија, секирата е скоро исклучиво управувана од добро оружените хаскарли. Овие хаскарли биле основните телохранители на кралот Харолд во Битката кај Хестингс. Данска секира, можда и на кралот Едвард, е понудена на Харолд пред да биде крунисан. Таписеријата кај Бајеа исто така прикажува хаскарл кој со еден удар ја расцепува главата на еден нормански коњ. Познато е дека секирата исто била користена од Варјашката гарда. Една преживеана плоча од слонова коска од Цариград од 10 век прикажува телохранител од Варјашката гарда како држи секира која е висока колку него. 

Иако името го задржува скандинавското наследство, данската секира станала широко користена низ цела Европа од 12 век, бидејќи секирите добиле прифаќање како оружје за витези, иако не го достигнаа статус како на меч. Тие, исто така, започнаа да се користат широко како оружје за пешадија, со издолжена дршка од околу 1.8 метри. Во 13 и 14 век, исто така, се забележани промени во обликот, при што сечилото исто било издолжено. Оваа издолжена варијанта во Англија била нарекувана *спарт.* Се смета дека ова оружје е предок на хелебардата.

Наводи
------

1. ↑  „Bayeux Tapestry image". bayeuxtapesty.org.uk. Архивирано од изворникот на 2017-11-10. Посетено на 2017-11-10.
2. ↑  „Bayeux Tapestry image". Cache-media.britannica.com. Архивирано од изворникот на 2011-10-08. Посетено на 2013-10-22.
3. ↑  Edge, David; John Miles Paddock (1988). *Arms and Armour of the Medieval Knight*. London: Defoe. стр. 31–32. ISBN 1-870981-00-6.
4. ↑  See, for example, the illustrations in the Maciejowski Bible
5. ↑  „The Morgan Library & Museum Online Exhibitions - The Morgan Picture Bible". Themorgan.org. Посетено на 2012-08-20.
6. ↑  Oakeshott, Ewart (1980). *European Weapons and Armour*. Lutterworth Press. стр. 47. ISBN 0-7188-2126-2.
Црвеникава желатинка (Guepinia helvelloides)Црвеникава желатинка (Guepinia helvelloides)
**Црвеникава желатинка** (*Guepinia helvelloides*) е вид на столпчеста габа од семејството *Exidiaceae*. Тоа е желатинозна и жилава печурка од портокалова розова боја, во форма на поделена инка. Таа е поврзана со четинари и се јавува во лето и есен низ целата северна полутопка. Тој е за јадење, дури и суров, но нема многу вкус. Понекогаш се подготвува во салата.

Деноминации и таксономија
-------------------------

 Илустрација од 1905 година
Видот првпат бил споменат во 1778 година од холандскиот ботаничар Николаус Јозеф фон Жакен под името *Tremella rufa*. Во 1805 година, Августин Пираме де Кандол независно го опишал *Tremella helvelloides*, „Tremelle helvelle", од примерок пронајден во есен, Елиас Магнус Фрис го пренел видот во 1828 година во родот *Guepinia*, создаден во чест на францускиот ботаничар Жан-Батист-Пјер Гупен.Тој ја забележал предноста на описот на фон Жакен, тој ја прогласил за нецелосна и го санкционирал името избрано од Де Кандол за новата комбинација *Guepinia helvelloides*.

Специфичниот епитет *rufa* сепак продолжува да го претпочитаат некои од неговите наследници.: така, Лусиен Квелет го направил типот вид на родот *Флогиотис* под името *Phlogiotis rufa* во 1886 година, и Јулиус Оскар Брефелд оној од *Gyrocephalus* ( *Gyrocephalus rufus* ), во 1888 година. Во 1936 година, Џорџ Вилард Мартин забележува дека името *Guepinia* не е валидно, бидејќи се користело пред Фрајс од Тусен Бастард во 1812 година за род на *Brassicaceae*. Со тоа тој го потврдува создавањето на Квелет и името *Phlogiotis helvelloides*. Конечно, Маринус Антон Донк во 1958 година предложил трансфер во родот *Tremiscus*.

Опис
----

 Одблизу примерок во Британска Колумбија, Канада.
Габата формира еректиран базидиом, со пречник од 3 - 12 см во пречник. Има форма на уво, шпатула или инка, поделена на едната страна. Горниот раб е во форма на вентилатор, со брановидна маргина. Тој е 'рскавичен, проѕирен и малку вискозен, розово-портокалов, румено - црвено. Внатрешната површина е мазна и сува, а надворешната површина, која го сочинува химениумот, често е збрчкана или овената со возраста. Дршката е кратка и ексцентрична, белузлава кон основата. Месото е желатинозно и еластично, со нејасен вкус и мирис. Спорите се бели.

### Поврзани видови

Црвеникава желатинка е многу лесно да се препознае. Некои видови од родот *Otidea* се морфолошки идентични, но се разликуваат по нивната боја и одредени микроскопски одлики.

Дистрибуција и живеалиште
-------------------------

Пример за црвеникава желатинка која расте во Веркор, Франција.
Тоа е сапрофитен вид кој расте на варовнички почви, особено во планинските области, често во врска со гнили трупци или на трупци од четинари. Се јавува во влажни и засенчени области, во хумус, мов или трева на рабовите на патеките, во грмушки и во сеча на дрва. Расте изолирано или во групи.

Јадење
------

Тоа е јадлива печурка, но се смета за безвредна. Понекогаш се јаде сурова во салати, на пример со тврдо варени јајца, кромид. Може да се зачува и во саламура. Неговото месо само по себе е невкусно.

### Наводи
**Воислав Кушевски** (с. Тработивиште, Делчевско, 28 јули 1921

 – Скопје, 3 јануари 1999

) — македонски историчар и редовен професор на Филозофскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Кушевски е роден во делчевското село Тработивиште на 28 јули 1921 година. Завршил учителска школа во Скопје во 1941 и едногодишен курс за предавачи по историја и по географија во 1946 година. Бил инспектор по историја за средните училишта од 1949 до 1959 и директор во средни училишта и предавач на ВПШ „Климент Охридски". Од 1959 година, бил асистент на Филозофскиот факултет и предавач по предметот *Методика на наставата по историја*. Во 1965 докторирал на тема *„Македонија пред Друштвото на народите"*. Во 1967 година бил избран за доцент, во 1972 за вонреден и во 1977 година за редовен професор. Бил продекан на Филозофскиот факултет. Истражувал во повеќе архивски центри во земјава и во странство.

Дела
----

* *ВМРО(Обединета) спрема поставувањето на македонското прашање пред Друштвото на народите*, Историја, 1, Скопје, 1985;
* *Грчки дипломат за македонскиот јазик, „Прилози"*, XXII, 2, Скопје, МАНУ, 1991;
* *За дејноста и улогата на ВМРО на Тодор Александров и Иван Михајлов во врска со поставувањето на македонското прашање во Друштвото на народите (1920–1934)*, зб. „Сто години од основањето на ВМРО и 90 години од Илинденското востание", Скопје, 1994.

Наводи
------

1. ↑  *Димитар Димески, Воислав Кушевски (ин мемориам), Историја, XXXVI, 1–2, Скопје, 2000*