recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**The Calling** ― американска рок-група од Лос Анџелес основана во 1996 година. Групата ја основале фронтменот и гитарист Алекс Бенд и гитаристот Арон Камин. Нивна најпозната песна е „Whereever You Will Go" која 23 недели била на врвот на Adult Top 40; оваа песна е на второ место во историјата на топ-листата по бројот на недели поминати на прво место. Песната подоцна била прогласена за „Песна на деценијата" за 2000-тите на радиските поп-листи од списанието *Билборд*. Песната се наоѓала на првиот албум од групата, *Camino Palmero* (2001). Албумот добро се продавал и покрај неповолниот прием од музичките критичари.

Нивниот втор албум, *Two* (2004) бил поддржан од водечкиот сингл „Our Lives", кој бил изведен на церемонијата на затворање на Летните олимписки игри во 2004 година, а била изведена и како прва песна на 78-то доделување на Оскарите. Групата се распаднала во 2005 година, но била возобновена во 2016 година. За време на историјата на групата имало неколку промени во составот, а Бенд е единствен преостанат оригинален член.

Членови
-------

### Сегашни членови

* Алекс Бенд – главен пејач (1996–2005, 2013, 2016–денес); ритам-гитара, бас (2016-денес)
* Даниел Дамико – главна гитара, клавијатури, придружен вокал (2004–2005, 2016, 2023–денес)
* Дом Либерати – бас (2023–денес)

Дискографија
------------

Студиски албуми
* *Camino Palmero* (2001)
* *Two* (2004)
* Во најава (2024)

Наводи
------

1. ↑  „The Calling - Camino Palmero Album Reviews, Songs & More | AllMusic". *AllMusic*.

Надворешни врски
----------------

* The Calling на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Васко Карангелевски
**Васко Карангелевски** (Брусник, Битолско, 7 јули 1921

 - Македонски Брод, 3 февруари 1977

) — македонски комунист, првоборец и генерал-полковник на ЈНА. Прогласен е за народен херој на Југославија.

Животопис
---------

Васко Карангелевски е роден во битолското село Брусник, на 7 јули 1921 година, во печалбарско семејство. Мајка му работела по туѓи ниви, а тој уште како млад бил земјоделски работник и чувал туѓ добиток. По бомбардирањето на Белград, Васко се вклучил кон новоформираната младинска група во селото.

Учество во НОБ
--------------

Во војната учествувал од 1941 година, кога се вклучил во партизански одред. Бил член на СКОЈ од 1941 година и член на КПМ од 1943 година. Заедно со одредот, Васко Карангелевски се движел по планините: Пелистер, Баба, Вич. Набрзо станал командир на чета, а потоа и командант на баталјон, заменик на командант на бригада, командант на бригада и командант на дивизија.

Во текот на декември 1943 година, кога Германците подготвувале офанзива против бригадата, Васко Карангелевски учествувал во борба гради во гради. Резултатот од таа борба бил: педесет убиени Германци, четириесет и двајца заробени, осумдесет пушки, десет полуавтоматски пушки, два митралеза, два минофрлачи, десетина илјади куршуми и стотина мини. Со баталјонот „Стив Наумов" учествувал во Февруарскиот поход. Кога била формирана Третата македонска ударна бригада, Карангелевски бил назначен за командант на баталјон. Со овој баталјон Карангелевски учествувал во многу борби: кај Ново Село, кај Пробиштип, во офанзивата на Герман Планина, на Плачковица, Огражден и други.

За народен херој бил прогласен на 29 ноември 1953 година.

По ослободувањето
-----------------

По Ослободувањето дипломирал на Воената академија „Ворошилов" во СССР, на ВВА и на Курсот за оператика на ЈНА. Бил командант на дивизија, началник на штаб на корпус и на подрачје, началник на штаб на армиска област и командант на армија. Бил член на ЦК на КПЈ. Загинал во несреќен случај, за време на лов на терените на планината Караџица.

Во негова чест се наречени една улица во Општина Битола и една во Општина Аеродром.

Наводи
------

1. ↑  Dane Petkovski, Vlado Strezoski (1983). *Borbena dejstva u zapadnoj Makedoniji 1941-1944* (српскохрватски) (Ratna prošlost naroda i narodnosti Jugoslavije. изд.). Vojnoizdavački zavod.
2. ↑  „Народни херои од Македонија", Наша книга, Скопје, 1973, стр. 175
3. ↑  „Народни херои од Македонија", Наша книга, Скопје, 1973, стр. 177
4. ↑  „Народни херои од Македонија", Наша книга, Скопје, 1973, стр. 179
5. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, том I, стр. 672.
6. ↑  „Сеќавање за народниот херој генерал Васко Каранѓелески во Брусник", „Идивиди", 3.2.2010.
7. ↑  „Како умре Васко Карангелевски", „Македонија денес", 3.4.2024.
8. ↑  За реконструкција на улицата
Ванеса Алфаро
**Ванеса Алфаро** е боливиска дизајнерка, претприемачка, модел и глумица со седиште во Лос Анџелес, Калифорнија. Алфаро е претседател и извршен директор на Sonne Global Inc. компанија посветена на дизајн, создавање, лиценцирање на брендови, маркетинг и публицитет. Алфаро ја создала првата и единствена женска линија за готови фустани за ФИФА за време на Светското првенство во Бразил 2014 година. Таа била единствената дизајнерка која работела со ФИФА за женска линија користејќи службени логоа на Светското првенство.

Алфаро работела во моден дизајн, лиценцирање производи и маркетинг.

Алфаро започнала да се занимава со моделирање во Боливија на 17 години. Имала активна кариера како уредник и модел на писта, а исто така била крунисана со разни наслови за избор на убавина, вклучувајќи ги „Најфотогенична" и „Најубавата меѓу моделите".

На 19-годишна возраст, Алфаро ја создала Sonne Imagen & Production во Кочабамба, Боливија, додека таа сè уште била студентка по трговско инженерство на Католичкиот универзитет во Боливија. Дипломирала со почести и продолжила да магистрира финансии. Исто така, специјализирала за графички и моден дизајн. Кога Алфаро имала 24 години, се омажила и се пресели во Соединетите Држави. Откако била во САД, таа продолжи како дизајнер, модел, глумица и пејачка.

Кариера
-------

Алфаро се појавила во бројни улоги во музички спотови, ТВ и филмови, вклучувајќи го и музичкото видео на Ашер „*Hey Daddy*" и на *„АјКарли"* на Никелодеон со глумецот Џек Блек.

На крајот на 2013 година, Алфаро ја создала првата и единствена линија за женска облека лиценцирана од ФИФА за Светското првенство во 2014 година.

Алфаро е извршен директор и основач на Vanessa Alfaro Bridal & Couture. Модната куќа дизајнира и произведува колекции за мода и невести. Покрај тоа, таа го започнаla модниот бренд CHIVANE.

Наводи
------


1. ↑  Rosa Rodriguez (June 22, 2014). „Bolivia in the World Cup in Brazil". ASI Magazine. Посетено на November 17, 2015.
2. 1 2  „Vanessa Alfaro in Ecuador Fashion". El Tiempo. July 7, 2014. Посетено на November 17, 2015.
3. 1 2 3 4  „Bolivian designer FIFA". El Dia. July 4, 2014. Посетено на November 17, 2015.
4. 1 2  Alejandra Montero Arnez (17 October 2014). „Brides Lizzie Mary offered a romantic evening". Sociales. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 17 November 2015.Alejandra Montero Arnez (17 October 2014). "Brides Lizzie Mary offered a romantic evening" Архивирано на 4 март 2016 г.. Sociales. Retrieved 17 November 2015.
5. 1 2 3 4 5  „Bolivian entrepreneurial triumphs in the world of fashion". Pagina Siete. 21 August 2014. Архивирано од изворникот на 2021-10-23. Посетено на 17 November 2015.
6. 1 2 3  „FIFA official designer participate in the Ecuador Fashion Week 2014". El Mercurio. 3 July 2014. Архивирано од изворникот на 2015-11-18. Посетено на 17 November 2015.
7. ↑  Francisco Barberán (3 July 2014). „FIFA Official Designer Participates in Ecuador Fashion Week". Farras. Архивирано од изворникот на 2015-04-12. Посетено на 17 November 2015.
8. ↑  „Celebratión con moda nupcial". Mary Lizzie Novias. Посетено на 17 November 2015.
9. ↑  Vanessa Alfaro. „Vanessa Alfaro, Founder at CHIVANE".
**Хектографија**  (од грчки јазик: стокаτόν „сто" + γписω „пишува") — графичка техника со посебна постапка на печатење во која оригиналот се пренесува, копира во посебна желатинска постапка во која желатинот поставен на железна рамка ги копира, извлекува линиите подвлечени со посебното мастило. Хектограф е вид машина за копирање .

Метод
-----

Постојат три метода на хектографски печат: желатински (се појавил прв), азотен и алкохолен (последниве двa метода не се користат денес) .

### Желатинска хектографија

За печатење со желатин, обично се користат рамни хектограми, кои се - кутија исполнета со мешавина направена од еден дел од желатин, четири дела глицерин и два дела вода. Масата е поставена во лимени кутии.

Цртежот, прецртан со анилно мастило, цврсто се нанесува и по неколку минути на хектографот се добива отпечаток, којшто се копира на поставените листови хартија.

Во принцип со оваа техника можат да се отпечатат сто отпечатоци, денес со усовршувањето на постапката можно е и до двесте.

### Алхохолна хектографија

Оригиналот за печатење се подготвува на специјално обложена хартија.
На специјална хартија за копирање се пренесува огледалната слика на документот – оригиналот. Печатењето се изведува со хектограмот користејќи го специјалниот слој за репродукција на хартијата за печатење и мастилото за пренесување на оригиналот. Од една плоча за печатење, може да се отпечатат 100-200 отпечатоци.
Предности на ова печатење: брзо печатење на повеќе примероци, ниската цена на потрошните материјали. Недостатоци: слаб квалитет на копиите и нивно избледување со текот на времето .

Хектографијата е еден вид на метод на фотокопирање.

Галерија
--------

реклама од 19 – век за хектографија

Надворешни врски
----------------

* *The Scientific American Cyclopedia of Receipts, Notes and Queries* (1901) p. 261 Instructions and recipes for making a hektograph.
* Hectograph Архивирано на 30 септември 2019 г.

Наводи
------

1. ↑  / hektografija
2. ↑  [ ]
3. ↑  [  Hectographs]

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хектограф" на Ризницата ? |
**Љубомир Јосифовски-Брада** (10 август 1973

, Скопје) — македонски политичар и пратеник од НСДП во осмиот состав на Собранието на Република Македонија (2014–2016). Магистрирал историски-архивски науки на универзитетот „Свети Кирил и Методиј" во Скопје.

На 3 септември 2019 година бил повикан на распит во полициска станица за неовластено влегување во комјутерскиот систем на Централниот регистар.

Наводи
------

1. ↑  „Биографија на Љубомир Јосифовски". Собрание на Република Македонија. Посетено на 2017-02-11.

Надворешни врски
----------------

* Љубомир Јосифовски на Твитер
* Љубомир Јосифовски на Facebook
**Холандската куќа** е книга од американската авторка Ен Пачет објавена во 2019 година.

Заднина
-------

Ен Пачет ја посветила книгата на Патрик Рајан. Авторка е на осум романи и три книги кои не се во книжевното поле. Има добиено бројни награди и е прогласена за една од стоте највлијателни личности од страна на списанието „Тајм". Книгата „Холандската куќа" ја објавува во 2019 година.

Ликови
------

* Дени Конрој, главен лик и раскажувач
* Мев Контрој, сестра на Дени
* Сирил Конрој, татко на Дени и Мев, работи како агент за недвижности
* Нивна мајка

### Превод на македонски јазик

Преводот на македонски е објавен од Арс Ламина - публикации. За главен уредник служела Бранка Бугариска, како уредник служела Татјана Димовска-Атанасовска, а преводот од англиски јазик го направила Бесна Ликар. Валентина Бачваровска служела за лектор, Дејан Василевски ја завршил јазичната коректура. Дизајнот на корицата бил финализиран од Pointer Creative Agency. Издадена е во тираж од 1000 примероци а печатена од Бранко Гапо во графичко производство.
Симбол на месецот меша.
**Меша** (मेष) ― месец во индискиот сончев календар. Тој одговара на хороскопскиот знак овен и се преклопува со околу втората половина на април и околу првата половина на мај во Грегоријанскиот календар. Општо земено, месецот меша започнува на 13 или 14 април, наречен меша санкранти.

Во ведските текстови, месецот меша е наречен **маду**, но во овие древни текстови, нема зодијачни поврзувања. Сончевиот месец меша се преклопува со неговиот месечев месец ваисаха, во хиндуските месечево-сончеви календари. На меша претходник му е сончевиот месец мина, а потоа следува сончевиот месец врсаба.

Месецот меша е наречен читирај во тамилскиот календар и е негов прв месец. Санскритските текстови во Индија од античката и средновековната ера се разликуваат во нивните пресметки за времетраењето на меша, исто како и со другите месеци. На пример, делото „*Сурја Сиданта*" го пресметува времетраењето на меша да биде 30 дена, 22 часа, 26 минути и 48 секунди. Спротивно на тоа, делото „*Арја Сиданта*" го пресметува времетраењето на меша да биде 30 дена 22 часа 12 минути.

Меша е исто така астролошки знак во индиските хороскопски системи, што одговара на овен.

Меша е исто така десеттиот месец во Дарискиот календар за планетата Марс, кога Сонцето го преминува средишниот дел на соѕвездието Овен гледано од Марс.

Наводи
------

1. 1 2 3  James G. Lochtefeld (2002). *The Illustrated Encyclopedia of Hinduism: A-M*. The Rosen Publishing Group. стр. 151. ISBN 978-0-8239-3179-8.
2. 1 2  Robert Sewell; Śaṅkara Bālakr̥shṇa Dīkshita (1896). *The Indian Calendar*. S. Sonnenschein & Company. стр. 5–11.
3. ↑  Nachum Dershowitz; Edward M. Reingold (2008). *Calendrical Calculations*. Cambridge University Press. стр. 123–128. ISBN 978-0-521-88540-9.
4. ↑  Christopher John Fuller (2004). *The Camphor Flame: Popular Hinduism and Society in India*. Princeton University Press. стр. 291–293. ISBN 978-0-69112-04-85.
5. 1 2 3  Robert Sewell; Śaṅkara Bālakr̥shṇa Dīkshita (1896). *The Indian Calendar*. S. Sonnenschein & Company. стр. 10–11.
6. ↑  Bangalore V. Raman (2003). *Studies in Jaimini Astrology*. Motilal Banarsidass. стр. 10–19. ISBN 978-81-208-1397-7.
Маре Винт
**Маре Винт е** родена на 15 септември 1942 - 10 мај 2020 година) била естонска графичарка. Во своите дела, Винт претежно прикажува „идеален пејзаж".

Живот
-----

Винт е родена во Талин, каде што дипломирала на 9-то средно училиште во 1961 година. Од 1962 до 1967 година студирала на Државниот уметнички институт на Естонија ССР .Дипломирала како уметник за стакло. Од 1967 до 1969 година, таа работела како професор по уметност во средното училиште во Талин, а потоа како слободен уметник. Таа била член на Естонскиот сојуз на уметници од 1973 година.

Работела со цртање со мастило и молив, а најмногу со литографија од 1972 година. Во делата на Маре Винт од втората половина на 1960-тите и почетокот на 1970-тите, се појавил стил, кој се карактеризирал со црно-бел контраст на цртежите, во кој бојата е повеќе условена.

Таа била наградена со Орден Бела ѕвезда IV класа, во 2015 година.

Наводи
------



1. ↑  „vilistlased". *Klaasikunst* (естонски). 2007-06-06. Архивирано од изворникот на 2007-06-06. Посетено на 2020-05-11.
2. ↑  „täna". *Spin TEK AS*. 2010-07-28. Посетено на 2020-05-11.
3. ↑  Vint, Mare (2012-11-05). „English". *NOAR Nordic and Baltic contemporary art platform*. Посетено на 2020-05-11.
4. ↑  Estonian National Broadcasting (2015-02-04). „Täismahus nimekiri: presidendilt saab tänavu teenetemärgi 99 inimest". *err.ee* (естонски). Посетено на 2020-05-11.
Големиот Кањон, Аризона
**Кланец** или **кањон** — многу тесна, длабока долина направена од река низ отпорна карпа и има стрмни, речиси вертикални страни. Кањоните најчесто се појавуваат во суви или полусуви региони. Некои кањони (на пр. Големиот Кањон) се спектакуларни природни одлики.

Кањонска долина
---------------

Кањонската долина е издолжена и формирана со помош на сегментите од Земјината кора што се лизгаат или, обично меѓу прекините. кањонските долини обично се тесни и долги и имаат релативно рамно дно. Страните се спуштаат стрмно, постепено или терасасто. Кањонските долини се наоѓаат на континенетите долж гребените на океанските рабови. Тие се појавуваат таму кате што се одвојуваат две плочи што ја сочинуваат Земјината површина. Подморските кањонски долини обично се центри на раширеното морско дно, каде што магмата извира нагоре од обвивката. Најпространи континентални кањонски долини има во Источноафриканскиот кањонски систем; другите забележани примери ги вклучуваат руската Бајкалска кањонска долина и германската Рајнска кањонска долина.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85019838
* GND: 4147252-4
* NKC: ph318948

 |

 |

1. ↑  „кланец" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „кланец" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „кањон" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „кањон" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
Свети Лоренс Ирокејците го пречекуваат Самуел де Шамплајн, на бродот *Божји дар*, при пристигнувањето во Квебек во 1608 година.
Истражувачот Семјуел де Шамплен пристигнал на бродот ***Дон де Дие***, или „Божји дар" за да го основа Квебек во 1608 година.

*Божји дар* е еден од трите бродови што испловиле од Франција под команда на капетанот Хенри Кујар во пролетта 1608 година до Тадусак, од каде што луѓето, носејќи ги материјалите, стигнале со мали чамци до она што сега е Виеу-Квебек (Канада ), на 3 јули 1608 година, датум на основањето на градот Квебек.  

Бродот е запаметен во геслото на градот Квебек: „Добро ќе го искористам Божјиот дар".

Патување во Квебек во 1633 година
---------------------------------

Во 1633 година, кардиналот Ришелје го назначил Шамплен за свој поручник, давајќи му можност да се врати во Квебек. (Шемплајн бил отстранет од својата позиција како гувернер на Квебек претходната година и се посветил на работа на ново издание на неговите патувања.) Во март 1633 година, Шамплајн испловил за Квебек со околу 200 колонисти во три бродови, *Божји дар*, *Сент Пјер* и *Сент Жан*. Тој бил примен во Квебек со „гласни акламации".

Реплика на брод на 300-годишнината
----------------------------------

Реплика на Божји дар до стогодишнината од Квебек, 1908 година, Квебек
Се одржал натпревар за 300-годишнината, 100-годишнината од Квебек во 1908 година.

> 23 јули во 15 часот - Пристигнување на Шамплен на неговиот брод, *Божји дар в*о 4 часот. - Презентација на граѓанското обраќање за добредојде на Принцот од Велс Џорџ V со други официјални церемонии за комеморација на Шамплејн и на основањето на Квебек. Преглед на историската поворка пред споменикот на Шамплаин. Осветлување на комбинираните флоти и на околната земја во вечерните часови и одлично прикажување на огномет на височините на Левис спроти Квебек. 
> 
>

Наводи
------

1. ↑  *The Makers of Canada*. **11**. Toronto: Morang & Co. 1910. стр. 105. OCLC 4752267.
2. ↑  *The Makers of Canada*. **11**. Toronto: Morang & Co. 1910. стр. 91. OCLC 4752267.
3. ↑  Munro, William Bennett (1915). *The seigneurs of old Canada: a chronicle of New-World feudalism*. Toronto: Glasgow, Brook & Co. стр. 9–10. OCLC 7181049. quebec don de dieu.
4. ↑  Campbell, Thomas J (1915). *Pioneer laymen of North America*. New York: America Press. стр. 112–113. OCLC 682036.
5. ↑  
Doughty, Arthur G (1908). *The cradle of New France; a story of the city founded by Champlain*. Montreal: Cambridge Corp. стр. 24–26. OCLC 6976510. don de dieu.
6. ↑  Bryce, George (1887). *A Short History of the Canadian people*. London: S. Low. стр. 148. OCLC 457178093. ship don de dieu.
7. ↑  H.V. Nelles, *The Art of Nation Building: Pageantry and Spectacle at Quebec's Tercentenary* (Toronto, 1999.)
8. ↑  Hopkins, John Castell (1908). *The Canadian annual review of public affairs*. Toronto: Annual Review Pub. Co. стр. 245–246. OCLC 1771155.

Надворешни врски
----------------

* Пристигнување на *Дон де Дие*, фотографија и напис од *Комеморативната историја на 10-годишнината на Квебек*
* Опис на *Дон де Дие*, со цртеж на моделот на 100-годишнината во Квебек
Спомен плоча на загинатите борци од селото Сланско, за време на НОБ. Меѓу нив е името на Дафиле Јосифоски.
**Дафиле Јосифоски** ( 1910
 во Сланско, Порече — 20 ноември 1944

 во Косово и Метохија) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Во август 1944 година доброволно се вклучил во Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борба против балистите на Косово.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.220



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Душан М. Здравески** ( 1923
 во Суводол (Порече) — 10 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Бил роден во 1923 година во селото Суводол кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ пристапил во април 1944 година. Загинал како борец на Првата македонско-косовска ударна бригада, 48 дивизија, 15 корпус на Врпоље на 10 април 1945 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.220



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Александар Георгиевски
**Александар Георгиевски** е градоначалник на Општина Илинден избран на локалните избори во 2021 од страна на ВМРО-ДПМНЕ.

Тој е роден во јули, 1984 година, во Скопје. Дипломирал на Правниот факултет „Јустинијан Први" при Универзитет „Св. Кирил и Методиј" во Скопје и се стекнал со звање Дипломиран политиколог. Магистрирал на Факултетот за политички науки при Универзитет „ФОН" во Скопје во 2013 година, на насока Европска и меѓународна политика и дипломарија.

Георгиевски има професионално искуство во повеќе државни институции при што од 2008 до 2014 година работел во Министерството за надворешни работи и Министерството за правда, како и во Агенцијата за странски инвестиции и промоција на извозот како помошник раководител на Сектор за услуги на инвеститори.

Од 2015 година преминува во Министерството за труд и социјална политика каде што од 2015 до 2017 година е раководител на Секторот за европски интеграции и меѓународна соработка, додека од 2017 година до октомври 2021 година бил раководител на Секторот за стратешко планирање.

На локалните избори во 2013 година за прв пат е избран за советник во општина Илинден, а од 2017 до октомври 2021 година ја извршувал функцијата претседател на Советот на општина Илинден.
**„Св. Климент Охридски"** — основно училиште во населбата Нова Битола, во Битола, општина Битола.

Ресурси
-------

Училиштето располага со следните 2 специјализирани училници за подготвителна настава, 10 универзални училници за одделенска настава, 11 универзални училници за предметна настава, специјализирани кабинети за информатика и ТО, библиотека со значителен книжевен фонд поврзана со читална, модерна фискултурна сала според високи стандарди со трибини, семафор, туш-кабини и други спортски терени. Во склоп на училиштето има исто така и амбуланта, високо стандардизирана трпезарија со кујна и посебен административен дел.

Училиштето располага со два телевизора, еден DVD плеер, еден видеорекордер, десет графоскопи, еден скенер, четири печатача, една фотокопир-машина, 22 касетофони, три дијапроектори и два епископи.

### Финансирање

Освен средствата што ги обезбедува Министерството за образование и наука, училиштето обезбезбедува сопствени приходи од донации од родители, спонзорства, провизии од списанија, училишна кујна, посета на кина, театри, концерти екскурзии и викенди, како и издавање на фискултурната сала на спортски клубови.

Учество на натпревари
---------------------

* Учество и освено прво место на регионалниот натпревар по физика 2007
* Учество и освоено прво место на 44-тата олимпијада на млади техничари и природници 2007
* Учество и освоено второ место на регионален натпревар по Англиски јазик 2010 - Емир Сулејман.
* Учество и освоено трето место на републички натпревар по Англиски јазик 2010 - Емир Сулејман.

Наводи
------

1. ↑  „Регистар на основни училишта". *data.gov.mk*. Посетено на 30.01.2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Портал за основните и средните училишта во Македонија Архивирано на 16 октомври 2011 г.
* Официјално мрежно место на Министерството за образование и наука
**Арсо Јовески**, познат како **Арсо Локвички** (1870 - 10 март 1923) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и поречки војвода на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Арсо Локвички е роден во 1870 година во поречкото село Локвица. По професија бил ѕидар и долг период бил на печалба во Романија и Трансилванија. Иако не бил школуван, читал и пишувал на македонски и романски, а ги знаел влашкиот и турскиот јазик. Тој бил строен со широки плеќи и лице прошарано со слаби лузни од прележана сипаница за време на детството. По разговор со повеќе дејци на македонското револуционерно движење тој се приклучил во движењето за самостојна македонска држава.

Илинденското востание го затекнува во неговиот роден крај. За време на востанието земал активно учество како дел од четата на Јордан Пиперката. По востанието, Арсо Локвички станал поречки војвода и бил еден од првите кој водел жестоки борби со четите на српската пропаганда во Поречието и Азот. Во пролетта 1904 година Локвички ја уништил четата на Тренко Рујанов од село Крапа која застапувала просрпски позиции. Во 1905 година, се обединил со четите на војводите Пано Костадинов, Иван Наумов Алабакот и Ѓакон Евстатиј.

Четата на Арсо Локвички, фотографија на браќата Манаки
На 6 август 1905 година, во борбата на обединетите чети на Македонската револуционерна организација и четите на српската вооружена пропаганда предводени од србоманите Глигор Соколов и Тренко Рујанов, која се води во близина на селото Крапа, Арсо Локвички бил ранет во десната нога. Во 1911 година, српската пропаганда се обидува да го поткупи со плата од три лири месечно, но не успева во својата намера. Сепак, за време на Првата балканска војна во 1912 година дејствува со четата во Поречието и ја помага српската војска. По завршувањето на Првата светска војна Арсо Локвички заминал во Бугарија, каде што работел како ѕидар. Тој бил физички здрав и на барање на организацијата повторно се приклучил во борбените акции.

Арсо Локвички (десно) со неговите соборци Петар Ацевски (лево) и Андреја Тодоровски (средина) пред неговото погубување.
Чета на кичевскиот војвода Јанаки Јанев и подвојводата Максим Ненов. Арсо Локвички е втор од лево.
Во 1922 година заедно со својот соборец Петар Ацевски биле испратени за Кичевско од централниот комитет на ВМРО со задача да достават летоци, но во Скопско тие биле заробени од српските окупациони власти.
На 26 јуни 1922 бил осуден на смрт од страна на скопскиот воен суд и бил стрелан на 10 март 1923 година во атарот на селото Визбегово.

Смртта на Арсо Локвички била една од најголемите загуби на Македонското револуционерно движење во Западна Македонија.

Наводи
------

1. 1 2  Ангел и Христо Узунови: Псеводнимите на ВМРО, издавач ДАРМ, Скоје 2015
2. 1 2  Весник Политика, Белград | Недела 11 март 1923 | година 19 | број 5345 | страница 3
Панорама на Блумфонтејн
**Блумфонтејн** (*Bloemfontein*) е еден од трите главни градови на Јужноафриканската Република, заедно со Преторија и Кејптаун. Името на овој град произлегува од истоимениот холандски збор кој значи "фонтана од цвеќиња". Блумфонтејн служи како судски главен град, како и седиште на покраината Фристејт. Името на градот на јазикот сото е *Mangaung*, што значи "местото каде што живеат Читасите". Џ.Р.Р. Толкин е роден во Блумфонтејн на 3 јануари 1892 г.

Локација
--------

Градот се наоѓа на сув предел, со надморска височина од 1.395 м. Блумфонтејн е дом на 369.568 жители, додека општината Мангаунг има 645.455 жители. Блумфонтејн има и свој аеродром. Во 1890 година беше изградена железница која го поврзува овој град со Кејптаун.

Историја
--------

Во 1899, градот бил местото каде се одвивала блумфонтејнската конференција, која не успеа да ја спречи Англо-Бурската војна.

На 13 март 1900 година, за време на Англо-бурската војна, британските сили го освоиле градот и изградиле концентрационен логор каде што ги чувале бурскитежени и деца. На 45.000 жени и деца (вклучувајќи 17.000 црнци) кои умреле во овие логори им е оддадена почит од народниот женски паметник.

Јужноафриканскиот народен конгрес (АНК - сегашната владеачка партија) бил основан за да ги брани правата на црнечкото мнозинство на 8 јануари 1912 во Блумфонтејн, а ги вбројувал и Џон Дјуб (првиот претседател на конгресот) и поетот и автор Зол Плаатје меѓу неговите први членови.

Клима
-----

Блумфонтејн се наоѓа во централна ЈАР, на јужниот раб на Хајвелд, на возвишение од 1400 m. Градот граничи со полусувиот регион Кару. Областа е главно рамнина со неколку ритчиња, а општата вегетација е претставена со хајвелдска трева. Како резултат на високото возвишение и оддалеченоста од морето, Блумфонтејн има континентална клима со жешки летни денови (Јан.: max:31 °C min:15 °C) и попладневни грмежи и студ, суви зими, а често и мраз (Јули: max:17 °C min:-2 °C).

Родно место на
--------------

-Џ.Р.Р. Толкин-британски писател

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 235661544
* LCCN: n80090576
* ISNI: 0000 0000 8794 4303
* GND: 4488274-9

 |

 |
**Шибино** — гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.

Географија и местоположба
-------------------------

Историја
--------

### Во Отоманското Царство

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Шибино се води како чисто грчко село во Гребенската каза на Серфиџенскиот санџак со 64 куќи.

Економија
---------

Демографија
-----------

Општествени установи
--------------------

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

Редовни настани
---------------

Личности
--------

Култура и спорт
---------------

Иселеништво
-----------

Надворешни врски
----------------

1. ↑  Михајловски, Роберт, уред. (2017). *Етнографска карта на Битолскиот вилает* (PDF). Каламус. стр. 72.
**Давид Хорисен** бил митрополит на Пелагониската епархија, односно епископија, во средината на XV век.

Податоците кои се однесуваат на митрополитот Давид се малубројни и од различна провиниенција. Првпат, неговото име го среќаваме во ктиторскиот натпис од црквата Св. Илија во с. Долгаец, од 1454/5 год. а нешто подоцна во Општиот пописен дефтер бр. 4 од 1467/8 година. Точно датираниот натпис во црквата во Долгаец (во 1454/5 г.), не само што го содржи неговото прво спомнување туку и недвосмислено укажува дека Давид веќе одреден период бил на чело на Пелагониската митрополија. Пописниот дефтер бр. 4 од 1467/8 год. содржи нешто повеќе податоци и бележи дека манастирите Св. Архангел (Варош) и Трескавец, како и црквата Св. Јован Продром биле *мулк* - сопственост на митрополитот Давид. Истовремено, тој поседувал и царска наредба со која неговиот *мулк* бил ослободен од сите давачки кон државата, т.н. дивански аваризи. 

Во Пописниот дефтер од 1481/2 год. и податоците внесени во него, се гледа дека митрополитот Давид веќе не управувал, односно не го поседувал во *мулк*-сопственост манастирот Св. Архангели и наместо него во дефтерот се споменува Никодим кој, исто така, бил митрополит. Во истиот пописен дефтер од 1481/2 год. е запишано дека со манастирот Трескавец и неговиот имот управувале Данило, Милон, Никодим и Герасим кои живееле во манастирот и имале царски ферман од 886 год. по хиџра, односно 1481/2 год. со којашто биле ослободени од давање на арач, испенџе, како и други редовни и вонредни давачки.

Од овие извори јасно произлегува дека во 1468 год. Давид Хорисен сè уште е митрополит на Пелагониската митрополија и дека поседувал царска наредба (ферман) со којшто неговите имоти биле ослободени од сите давачки. Пописниот дефтер од 1481/2 год. во којшто веќе не се спомнува митрополитот Давид, говори дека тој можеби веќе не бил жив, а како негов наследник се јавува митрополитот Никодим кој задржува одредени имоти како што е манастирот Архангели, а кои претходно му припаѓале на митрополитот Давид. Ова се важни сознанија кои ја расветлуваат историјата на Пелагониската митрополија од средината на XV век, но и говорат за една досега малку позната пракса за покровителство и односот на османлиските владетели кон старите угледни црковни седишта, но и кон црковните прелати, односно епископи коишто, несомнено, се јавуваат како дел од новата феудална хиерархија на провинцискиот османлиски систем од тој период.
**Девол** (грчки: *Devolli*) — река во Албанија.

Реката Девол извира од источните делови на планината Грамошта, каде што се наоѓа границата со Грција. Тече во северна насока кон истоимената област Девол и крај главниот центар Билишта. По Билишта реката оди кон запад и пред клисурата меѓу Сува Гора од север и Морава на југ излегува на Горичкото Поле (Корчанско Поле), каде што до Втората светска војна било некогашното Маличко Езеро кое е денес е пресушено. По Горичкото Поле, од кое ги прима водите на левата притока Дунавица, Девол навлегува во стрмен планински регион и се влева од изворите од Грамошта каде ја образува реката Семан. Најголемата притока на Девол е Томорица која извира под истоимената планина Томорица (Томор).

Должината на реката е 196 км, а целиот слив опфаќа 3.130 км2.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Реки во Албанија |
| --- |
|  |
| 
* Бел Дрим
* Бериша
* Бистрица
* Бојана
* Буштрица
* Валбона
* Војуша
* Ѓадар
* Ѓаница
* Ѓола
* Голем Фан
* Гомшица
* Гостима
* Девол
* Дрим
* Дрино
* Дунавец
* Ерзен
* Зеза
* Исам
* Каласа
* Кир
* Лана
* Лангарица
* Лесница
* Мал Фан
* Матија
* Никај
* Осум
* Павла
* Рапун
* Семан
* Сушица
* Тирана
* Тркуза
* Фан
* Царишта
* Циевна
* Црн Дрим
* Шала
* Шкумба

 |  |

 |
**Д-р Елена Етингер Каваева** (Ченстохова, 16 март 1893

 - Струга, 2 февруари 1983

) била една од основоположничките на македонската здравствена заштита на охридско-струшкиот крај, активен учесник во октомвриската револуција во Русија, личен пријател на Владимир Илич Ленин и помагач на НОВ во Македонија.

Родена е во градот Ченстохова, денешна Полска, во 1893 година, во семејството на фабрикантот Јузеф и Регина Етингер. Учела во Берн, а потоа од 1910 година во Берлин, каде што запишала студии по медицина, а кон крајот на 1913 ја одбранува и докторската дисертација. Потоа заминува во Санкт Петербург да полага државен испит. Почетокот на Првата светска војна ја затекнува во Берлин, од каде на 15 јануари 1915 година заминува за Русија. Откако две недели бара работа, живеејќи само на топла вода и сув леб, наоѓа работа по струката како лекар во 169-та Воена болница. Таму се запознава со Владимир Каваев, кој подоцна и станува сопруг.

Зема учество во уличните демонстрации во Петроград кога избувнува октомвриската револуција и до 1920 година е во Русија, работејќи на страната на револуционерната власт.

> 
> Јас не учев и не дојдов тука за да печалам, ами да лекувам болни ... да бидам од полза за народот...!
> 
> 
> 

Во Македонија доаѓа заедно со својот сопруг во 1923 година.

Каваева е основоположник на педијатријата во Македонија, а во 1947 година станува шеф на првиот детски диспанзер во Охрид.

Во 1968 година е одликувана со советски Орден за воени заслуги.

Наводи
------

1. ↑  „Д-р Елена Етингер Каваева"
2. ↑  Елена Етингер - Каваева „Средби со Ленин" во „Македонци во октомвриската револуција", Радио-телевизија Скопје, 1968.
3. ↑  Жура, Владо (5 февруари 2008). „Сеќавање на еден вонредно значаен хуманист: D-r Каваева". Ohrid News. Посетено на 2012-06-22.
4. ↑  „Стружанец главен лекар во октомвриската револуција" Архивирано на 30 јуни 2008 г. „Глобус"
5. ↑  Стојан Ковачески, Марјан Димитријевски „Д-р Владимир и Д-р Елена Каваеви", Центар за култура „Браќа Миладиновци" – Струга, Струга, 2010, 89 стр.
6. ↑  „Македонска енциклопедија", МАНУ, Скопје, 2009, 657 стр.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Свети Илија** (грчки: *Προφήτης Ηλίας*, *Профитис Илијас*) — највисокиот врв на планината Боздаг (Драмски Боздаг) во Драмско, Егејска Македонија. Висок е 2.232 м. Се наоѓа во пределот Дебелина во средниот дел на планината. Врвот е доста изложен, гол и каменлив, покриен со сиромашна растителност. Има впечатлив конусовиден облик гледан од соседниот врв Карталка.

Од соседниот врв Вардина е одделен со длабокото седло Ноштвите. На југозапад Свети Илија се граничи со карстна пропаст длабока преку 1.300 м; таа е една од најзабележителните глетки на планината.

Во западното подножје на врвот на 2.111 м.н.в. е сместена пропасната пештера Снежницата (Χιονότρυπα, *Хионотрипа*), која е длабока преку 100 м. Таму проаѓа скијачки спуст и жичница на скијачкиот центар „Боздаг" („Фалакро").

Галерија
--------

* Поглед на Св. Илија од КарталкаПоглед на Св. Илија од Карталка
* Карстната пропаст под врвот (во средина, во далечината)Карстната пропаст под врвот (во средина, во далечината)

Поврзано
--------

* Боздаг

Наводи
------

1. ↑  Oreivatein.com Архивирано на 16 октомври 2013 г.
**Жртвениот јарец** (англиски: *The Scapegoat*, 1856) — слика од англискиот уметник Вилијам Холман Хант на која е прикажан „жртвениот јарец" опишан во библиската книга „Левит" (третата книга Мојсеева), за кој Бог заповеда дека мора ритуално да се прогони од стадото на израелските родови како жртва за обредно прочистување на народот. Во духот на христијанските преданија и теологија, Хант сметал дека јарецот е прототип за искупителната жртва што ја поднел Исус Христос, и дека јарецот го претставува токму тој аспект на Спасителот, како што се наведува во библиската книга „Исаија" како Божји слуга-страдалник. Хант ја врамил сликата со цитирајќи: „А Тој ги понесе нашите болести, ги зеде врз себе нашите болки, додека ние сметавме дека Бог Го бие и Го понижува." (Исаија 53:4) и „Така јарецот ќе ги однесе со себе сите нивни беззаконија во непроодна земја и тој нека го пушти јарецот во пустина". (Левит 16:22)

Во изложбениот каталог на Кралската академија, Хант напишал дека „сцената е насликана кај Усдум, на работ на бреговите Мртвото Море опфатени со згрутчена сол. Во далечината се Едомските планини".

Намера и значење
----------------

Оваа слика е единственото поважно дело на Хант насликано за време на првата посета на Светата Земја, каде што допатувал поради сопствена криза во вербата. Хант сакал да ги искуси конкретните места за коишто се зборува во Библијата, како начин на соочување на односот помеѓу вербата и вистината. Престојувајќи во Ерусалим, Хант се запознал со Хенри Вентворт Монк, пророк миленарист кој имал теории за смислата на жртвениот јарец и близината на Страшниот Суд. Монк бил особено преокупуран со христијански ционизам.

Тематиката Хант ја презел од Тората, во неговите напори Евреите да ги преобрати во христијанство. Тој сметал дека еврејската претстава за јарецот се совпаѓа со христијанското сфаќање за Спасителот како страдалник. Хант му пишал на својот пријател Џ. Е. Миле: „Со полна надеж сметам дека со [Жртвениот јарец] секој еден промислен Евреин ќе може да го согледа Спасителот каков што бил, а не како некаков овоземски цар, како што тие го сфаќаат".

Наводи
------

1. ↑  Македонска библија 1999 Архивирано на 17 мај 2014 г.; англ. оригинал: „*Surely he hath borne our Griefs and carried our Sorrows; Yet we did esteem him stricken, smitten of GOD and afflicted*."
2. ↑  Македонска библија 1999 Архивирано на 17 мај 2014 г.; англ. оригинал: „*And the Goat shall bear upon him all their iniquities unto a Land not inhabited*".
3. ↑  Bronkhurst, Judith, *Wiliam Holman Hunt, A Catalogue Raisonné*, том 1, стр.180.
4. ↑  Fleming, G.H. *John Everett Millais: A Biography*, 1998, Constable, стр.158

Надворешни врски
----------------

* „Жртвен Јарец" (1854) - Уметничка галерија „Леди Еверет", Порт Санлајт (англиски)
* „Жртвениот јарец" на Вилијам Холам Хант: Обред за прошка/префрлање на вината" Архивирано на 1 септември 2006 г. (англиски)
**Лембет** или **Лембед** (грчки: *Ευκαρπία*, *Евкарпија*) — град во солунско село во Егејска Македонија, денес предградие на Солун. Населението се состоело исклучиво од Македонци сè до 1920-тите, кога било заменето со Грци дојдени од Мала Азија.

Географија и местоположба
-------------------------

Историја
--------

Стопанство
----------

Демографија
-----------

Општествени установи
--------------------

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

Верски објекти
* Црква „Св. Ѓорѓи и Св. Јован Златоуст" од 1996 г.
* Црква „Св. Јоаким и Ана", градена 2005-2019 г.
* Лембетски манастир („Св. Троица") од 1926 г.

Редовни настани
---------------

Личности
--------

Култура и спорт
---------------

Иселеништво
-----------

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Павлос Мелас |
| --- |
|  |
| ОЕ Лембет | 
* Лембет

 |
|  |
| ОЕ Кара Усеин | 
* Кара Усеин

 |
|  |
| ОЕ Ставруполи | 
* Ставруполи 1

 |
|  |
| 1 *Новосоздадено место од грчки доселеници во XX век* |

 |
**Алина Панова** (полно име **Алина Панова-Марасович**, родена **Алина Ваксман** во Киев, Украина ) е украинско-американски филмски и сценски костимограф и продуцент.

Биографија
----------

Панова е родена во Киев, Украина, во 1961 година. Студирала уметност во Државното уметничко училиште Шевченко во Киев и Купер Јунион во Њујорк, откако нејзиното семејство емигрирало во САД во 1979 година.

Кариера
-------

Во 2006 година, Панова го продуцирала својот прв долгометражен филм „ *ПОРТОКАЛОВА ЉУБОВ"* (во режија на Алан Бадоев и со Алексеј Чадов и Олга Макеева во главните улоги). Филмот бил премиерно прикажан на Канскиот филмски фестивал.

Семејство
---------

Панова е во брак со хрватскиот композитор Жељко Марасович. Тие живеат во Лос Анџелес, Калифорнија.

Филмографија
------------

* Време на невиност (*The Age of Innocence)* (1993)
* *Семејни вредности на Адамс* (Addams Family Values) (1993)
* *Белешки од подземјето* (Notes From Underground) (1995)
* *Данстон се пријавува (Dunston Checks In)* (1996)
* *Голиот човек (*The Naked Man)(1998)
* *Модринка* (Bruiser)(2000)
* *Сексуален живот (Sexual Life)* (2005)
* Да бидат мирни (*Standing Still* )(2005)
* Портокалова љубов( *Orangelove* )(2007)

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на Алина Панова
* Портокал љубов - филмот Архивирано на 17 јуни 2021 г.
* Алина Панова на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)



1. ↑  „Alina Panova". *BFI*.
**Жоао Хозе Переира де Лира** (17 јуни 1931 - 12 август 2021 година) бил бразилски бизнисмен и политичар.

Кариера
-------

Лира бил член на сојузниот сенат на Бразил од 1989 до 1991 година и член на домот на пратениците од 2003 до 2007 година и од 2011 до 2015 година. Неговото богатство во одреден период се проценувало на 140 милиони долари, што го правело во еден момент најбогатиот пратеник во парламентот на Бразил.

Смрт
----

Лира починал од компликации на пневмонија и бронхоаспирација во август 2021 година, пред тоа водел битка со КОВИД-19.

Наводи
------

1. ↑  João Lyra morre aos 90 anos em Maceió (на португалски)
2. ↑  „Panama Papers - The Power Players". *International Consortium of Investigative Journalists*. Посетено на 5 April 2016.
3. ↑  João Lyra morre aos 90 anos em Maceió (на португалски)
4. ↑  „Ex-deputado mais rico do país, João Lyra morre em Maceió após covid-19".
**Иван Нацевски** (Куманово, 1985 година) — хералдичар, хералд и потпретседател на Македонското грбословно друштво, стоматолог, најпознат по своите активности во хералдиката и вексилологијата.

Животопис
---------

Д–р Иван Нацевски е роден во 1985 година во Куманово каде таму го завршил своето основно образование. По завршувањето на Средното стручно медицинско училиште во Скопје, студирал стоматологија во Пловдив каде што и дипломирал во 2010 година.

Специјализирал на Стоматолошкиот факултет во Скопје под менторство на проф. д–р Никола Гиговски.

Во 2009 година станал член на Македонското хералдичко здружение (МХЗ) и активно учествувал во неговата работа како член на стручен совет. Хералдика узучувал под водство на д–р Јован Јоновски при што активно се интересирал и занимавал со хералдика. Особен интерес покажувал во областа на воената и месната хералдика, како и фалеристиката.

Нацевски е потпретседател и Вардарски хералд на Македонското грбословно друштво.

Наводи
------

1. 1 2

Надворешни врски
----------------

* Иван Нацевски на orcid.org
* Иван Нацевски на independent.academia.edu
* Целосната библиографија на Иван Нацевски
**Алјаски Венец** (англиски: *Alaska Range*) — планински венец во јужноцентралната област на Алјаска, САД. Се протега во должина од 650 км, од езерото Кларк на југозападниот крај до Белата Река во канадската територија Јукон на југоисток. Највисока планина во венецот е Денали (6.190 м) — највисока во целата Северна Америка. Венецот е дел од Кордиљерите и претставува највисок венец во светот вон Азија и Андите.

Опис и историја
---------------

Хејс во источниот дел на Алјаскиот Венец.
Венецот образува лак во правец исток-запад со најсеверниот дел во средина; оттаму оди на југозапад кон полуостровот Алјаска и Алеутите, па кон југоисток во Крајбрежните Венци крај Тихиот Океан. Планините имаат улога на висока пречка за воздушниот тек од Алјаскиот Залив кон север и затоа се вбројува меѓу местата со најсурови временски прилики во светот. The heavy snowfall also contributes низа големи ледници како Кенвел, Кастнер, Блек Репидс, Саситна, Јанерт, Малдро, Елдриџ, Рут, Токоситна и Кахилтна. Венецот го пресекуваат четири поголеми реки: Делта и Ненана во средишниот дел и Набесна и Чисана во источниот.

Венецот е дел од Тихоокеанскиот Огнен Прстен и Деналискиот Расед кои минуваат по неговата јужна граница и предизвикуваат земјотреси. На североисточниот крај на Алеутскиот Вулкански Лак е сместен познатиот стратовулкан Спур, кој има две ждрела — планинскиот врв и блискиот Крејтер Пик.

Делови од венецот се заштитени како дел од националните паркови Врангел-Свети Илија, Денали и Лејк Кларк. Автопатот „Џорџ Паркс" од Енкориџ до Фербенкс, автопатот „Ричардсон" од Валдиз до Фербенкс и потегот „Ток" од јазолот Галкана до Ток минуваат низ неговите падини. Алјаскиот нафтовод („Трансалјаска") се протега напоредно на автопатот „Ричардсон".

Поважни врвови
--------------

Денали
* Денали (6.190 м)
* Форакер (5.304 м)
* Хантер (4.442 м)
* Хејс (4.216 м)
* Силвертрон (4.029 м)
* Мофит (3.970 м)
* Дебора (3.761 м)
* Хантингтон (3.730 м)
* Брукс (3.624 м)
* Mount Russell (3.557 м)

Подвенци (од запад кон исток)
-----------------------------

Врвови во венецот
* Нејакола
* Ревелејшн
* Тиокали
* Кичатна
* Средноалјаски Венец/масив Денали
* Источноалјаски Венец/венец Хејс
* Делта
* Ментаста
* Нуцотин

Поврзано
--------

* Алјаска (полуостров)
* Алјаски Залив

Наводи
------

1. ↑  USGS (2 септември 2015). "New Elevation for Nation’s Highest Peak". Соопштение за печат.  посет. 16 мај 2016 г
2. ↑  Wagner, Mary Jo (November 2015). „Surveying at 20,000 feet". *The American Surveyor*. **12** (10): 10–19. ISSN 1548-2669.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Алјаски Венец" на Ризницата ? |

* Алјаски Венец[*мртва врска*] — USGS (англиски)
* Алјаски Венец[*мртва врска*] — Peakware (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 238119288
* LCCN: sh85003168
* GND: 4539302-3

 |

 |