Карл Дауб.
**Карл Дауб** (20 март 1765 г – 22 ноември 1836) ― германски протестантски богослов.

Животопис
---------

Бил роден во Касел. Студирал филозофија, филологија и теологија во Марбург во 1786 година, и на крајот (1795) станал професор по теологија на Хајделбершкиот универзитет, каде што останал до неговата смрт. Тој станал ректор на универзитетот во 1816 и 1824 година. Тој бил оженет во 1801 година со Софи Вилхелмин Шарлот Блум.

Дауб бил еден од водачите на школата која се обидувал да ги помири теологијата и филозофијата и да донесе шпекулативна реконструкција на православната догма. Во текот на неговиот интелектуален развој, тој сукцесивно потпаднал под влијание на Имануел Кант, Фридрих фон Шелинг и Георг Хегел, а поради различните фази низ кои поминал бил наречен Талејран на германската мисла. Имал еден голем недостаток во неговата шпекулативна теологија: тој ја игнорирал историската критика. Неговата цел била, како што вели Ото Пфледерер,

> „да ги поврзе метафизичките идеи, до кои дошле со помош на филозофска дијалектика, директно со личностите и настаните од евангелските наративи, со што тие се издигнуваат над регионот на обичното искуство во оној на натприродното и во однос на најапсурдните тврдења како што е филозофски оправдано. Дауб станал толку безнадежно зависен од ова перверзно начело што го заклучил не само Исус како олицетворение на филозофската идеја за соединување на Бога и човекот, туку и Јуда Искариот како олицетворение на идејата за сопернички бог, или сатаната.".
> 
> 

Трите фази во развојот на Дауб се јасно означени во неговите дела. Неговото дело „*Учебник по катехетика*" (*Lehrbuch der Katechetik*; 1801) е напишан под влијание на Кант. Делото „Теологумена" (*Theologumena*; 1806), „*Вовед во изучувањето на христијанската догматика*" (*Einleitung in das Studium der christlichen Dogmatik*; 1810) и „*Јуда Искариот*" (*Judas Ischarioth*; 2 тома, 1816, 2. изд. 1818), сите биле напишани во духот на Шелинг, а последното дело од нив се одразува промена на самиот Шелинг од теозофија во позитивна филозофија. Даубовите „*Догматската теологија на денешницата или себичноста во науката за верата*" (*Die dogmatische Theologie jetziger Zeit oder die Selbstsucht in der Wissenschaft des Glaubens*; 1833) и „*Предавања за Пролегомена до догматика*" (*Vorlesungen über die Prolegomena zur Dogmatik*; 1839) се хегелски во начело и нејасни по јазикот.

Починал во Хајделберг.

Наследство
----------

Серен Кјеркегор е забележлив меѓу оние кои биле видно под влијание на мислата на Дауб. Во *„Од документите на еден сè уште живее"*, Киркегор напишал:

> Мора да дојде момент, велам, кога, како што забележува Дауб, животот ќе се сфати наназад преку идејата…
> 
> 

Неколку години подоцна, Киркегор ја проширил оваа идеја во својот дневник, во пасус што често е цитиран или парафразиран:

> Филозофијата е сосема во право кога вели дека животот мора да се разбере наназад. Но, тогаш едниот го заборава другото тврдење - дека мора да се живее напред.
> 
>

Наводи
------

1. ↑  Lichtenberger, F. trans. & edited by W. Hastie (1889). „CARL DAUB". *History of German theology in the nineteenth century*. Edinburgh: T. & T. Clark. стр. 222–227. ISBN 9780608335643.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
2. ↑  Heidelberger Geschichtsverein - Karl Daub.
3. ↑  Ergänzende Biographieen, und vollständiges Register über alle 18 Bände, p. 48.
4. ↑  Stewart, Jon (2007). *Kierkegaard and His German Contemporaries: Theology*. Ashgate Publishing, Ltd. стр. 72–73. ISBN 978-0754661320.

Придонес
* Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Daub, Karl". *Encyclopædia Britannica*. **7** (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 846.CS1-одржување: ref=harv (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 54274157
* LCCN: n87917590
* ISNI: 0000 0001 1763 9204
* GND: 118820141
* SUDOC: 030295246
* BNF: cb127757723 (податоци)
* NKC: jo20231203405

 |

 |