recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Пјотр Григориевич Болотников** (руски: *Пётр Григо́рьевич Боло́тников*; 8 март 1930 – 20 декември 2013 година) бил советски спортист на атлетика кој најмногу се натпреварувал во трчање на долги патеки. Тој бил победник на натпреварот за 10.000 метри на Летните олимписки игри 1960 година.

Бил роден во Зиновкино, округ Краснослободски, Мордовиска АССР (сега Република Мордовија). Болотников почнал да се занимава со атлетика уште на дваесетгодишна возраст, кога се приклучил на советската армија. Тренирал во ВСС Спартак, чиј тренер бил Григориј Никифоров.

Болотников ја освоил својата прва титула на државното првенство на 10.000 м во 1957 година, кога изненадувачки го победил големиот Владимир Кутс во завршницата директно за 0,2 секунди. Станал двоен советски шампион на 5000 м и 10 000 м од 1958 до 1962 година. Тој, исто така, ја освоил националната титула на 10.000 м во 1964 година и националната титула во крос-кантри во 1958 година. Во 1959 година станал почесен мајстор на спортот на СССР.

Болотников веќе учествувал на Летните олимписки игри 1956 година, но без никаков успех. На Олимписките игри во Рим во 1960 година, Болотников ја контролирал трката на 10.000 метри од почетокот до крајот, победувајќи ги главните фаворити Ханс Гродотцки од Источна Германија и Мареј Халберг од Нов Зеланд со пет секунди разлика. На 5 октомври истата година, во Киев, Болотников го намалил светскиот рекорд на 10.000 м за речиси дванаесет секунди на 28:18,8.

Само две недели пред Европското првенство 1962 година во Белград, на 11 август 1962 година во Москва, Болотников го намалил сопствениот светски рекорд на 10.000 м за 0,6 секунди на 28:18,2, со што станал главен фаворит на долги растојанија на првенството. Лесно победил на трката на 10.000 м, но изненадувачки бил победен и освоил трето место на 5.000 м.

По неуспешните Летни олимписки игри во 1964 година, Болотников одлучил да се повлече од атлетиката во 1965 година. Тој добил Орден на Ленин во 1960 година.

Болотников починал на 20 декември 2013 година, на 83-годишна возраст.

Наводи
------

Предлошка:Footer Olympic Champions 10000 m Men

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 311627926
* GND: 1061494772

 |

 |

1. 1 2  All -Атлетика. „Профил на Пјотр Болотников".
2. 1 2  Great Russian Encyclopedia (2005), Moscow: Bolshaya Rossiyskaya Entsiklopediya Publisher, vol.
3. 1 2 3  Khavin, Boris (1979). Всё об олимпийских играх [*All About Olympic Games*] (Russian) (2nd. изд.). Moscow: Fizkultura i sport. стр. 534.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. 1 2  „Athletics - World Record progression". *International Olympic Committee*. Посетено на January 3, 2007.
5. ↑  „Не стало легенды спорта". *Лёгкая атлетика России*. Russian Federation of Athletics. 2013-12-21. Посетено на 20 December 2013.
**Мирјана Грос** (родена **Мирјам Грос**; 22 мај 1922 – 23 јули 2012 година) била значајна југословенско-хрватска еврејска  историчарка и писателка.

Живот и кариера
---------------

Грос е родена во Загреб од родители Евреи, Мавро и Ела Грос, на 22 мај 1922 година. За време на Втората светска војна и окупацијата на Југославија, Грос и нејзините родители се криеле во близина на Загреб во селото Дрење Брдовечко до 1943 година, кога биле уапсени од нацистите. Таа и нејзината мајка биле депортирани во концентрациониот логор Равенсбрик каде што работеле како принудни работници за Сименс и Халске АГ за производство на бомби. Нејзиниот татко бил депортиран во Бухенвалд. Таткото на Грос и другите членови на нејзиното семејство загинале за време на Холокаустот , таа и нејзината мајка сепак преживеале. 

По војната станала реномирана југословенска професорка по историја. Во текот на нејзината кариера, Грос ја проучувала хрватската историја од 19 век и историската методологија. Во 1970-тите завршила неколку истражувачки проекти за модерната хрватска историја. Автор е на книги за Партијата на правата, Анте Старчевиќ и Еуген Кватерник, меѓу другите теми. 

Во 1997 година, Институтот за хрватска историја на Факултетот за хуманистички и општествени науки, Универзитетот во Загреб, и посветил и објавил репрезентативна збирка научни статии во чест на Грос.

Смрт
----

Грос починала на 23 јули 2012 година, на 90-годишна возраст и била погребана на гробиштата Мирогој.

Почести
-------

Во 2001 година, Грос ја добила наградата Јосип Јурај Штросмаер за најуспешно и постигнато научно дело „Автентична партија на правата", објавено во Хрватска и хрватската дијаспора. Во 2005 година, Грос била именувана меѓу 35-те најважни жени во историјата на Хрватска.

Наводи
------

Библиографија
-------------

 




1. ↑  Snješka Knežević (2011) harvtxt error: no target: CITEREFSnješka\_Knežević2011 (help)
2. ↑  Staff. „Holocaust Survivors and Victims Database: Mirjam Gross". United States Holocaust Memorial Museum. Архивирано од изворникот на 16 April 2013. Посетено на 8 February 2013.
3. ↑  „U četvrtak ispraćaj povjesničarke Mirjane Gross na Krematoriju" (хрватски). Večernji list. Посетено на 15 May 2015.
4. ↑  Ruah Hadaša (Glasilo Židovske vjerske zajednice Bet Israel): Jasminka Domaš: *Mirjam Gross (Zagreb 1922–2012)*: stranica 48, broj 20, godina V, 2012.(на хрватски)
5. ↑  Devčić, Karmela (27 July 2012). „Grossovi: Bježali su od ustaša, oca su ubili nacisti, a Mirjana je preživjela logor" (хрватски). Jutarnji list. Посетено на 4 March 2013.
6. ↑  Hrvatski državni arhiv; Prisilni rad i Nezavisna Država Hrvatska, 1941–45; Srpanj 2007; str. 31.(на хрватски)
7. ↑  Nikša Stančić, "Zavoda za hrvatsku povijest; Prof Dr Mirjana Gross, povjesničar" 19. stoljeća; Srpanj 2000; str. 477-79.(на хрватски)
8. ↑  Ciglar, Želimir (7 December 1999). „Arhiv vijesti" (хрватски). Croatian Radiotelevision. Архивирано од изворникот на 18 April 2015. Посетено на 31 December 2012.
9. ↑  Gradska groblja Zagreb: Mirjam Gross, Mirogoj Ž-4-I-9.(на хрватски)
10. ↑  Mirjana Gross: In Memoriam (1922-2012), journals.cambridge.org; accessed 15 May 2015.
11. ↑  Празен навод (help)
Синовите на Хусеин: Али, Абдула и Фејсал, во средината на 1920-тите
**Хашимити** (арап. **الهاشميون**, или **Хашимитска династија**) ― кралско семејство од Јордан на чие чело се од 1921 година. Биле кралско семејство на кралствата Хиџаз (1916–1925), Сирија (1920) и Ирак (1921–1958). Семејството континуирано од 10 век владеело со градот Мека, честопати како вазали на други држави, а по сојузот со Британската империја во Првата светска војна им биле дадени троновите на Хиџаз, Сирија, Ирак и Јордан; овој договор станал познат како „Шарифско решение ".

За нивен предок се смета Хашим ибн Абд Манаф, прадедо на исламскиот пророк Мухамед. Хасанидските шарифи од Мека (од кои директно потекнува Хашимитското кралско семејство), биле зајдиски шиити кои во раниот отомански период преминале во шафитски сунитски ислам.

Актуелната династија била основана од шарифот Хусеин ибн Али, кој бил именуван за шариф и емир на Мека од султанот Абдул Хамид II во 1908 година, а потоа во 1916 година - по склучувањето таен договор со Британците - по иницирањето на Арапското востание против Отоманското Царство бил прогласен за крал на арапските земји (но признат само како крал на Хиџаз). Неговите синови Абдула и Фејсал седнале на престолите на Јордан и Ирак во 1921 година, а неговиот прв син Али го наследил како крал на Хиџаз во 1924 година. Абдула бил убиен во 1951 година, но неговите потомци до денес продолжиле да владеат со Јордан. Другите две гранки од династијата не опстојале; Али бил соборен од Ибн Сауд откако Британците во 1924/25 година престанале да го поддржуваат Хусеин, а внукот на Фејсал, Фејсал II, бил погубен во ирачкиот државен удар од 1958 година.

Поврзано
--------

* Список на кралеви од Јордан
* Шарифијанско решение

Наводи
------

1. ↑  Curatola, Giovanni (2007). *The Art and Architecture of Mesopotamia*. Abbeville Press. ISBN 978-0-7892-0921-4.
2. ↑  „Shiʿites in Arabia". *Encyclopædia Iranica*. Посетено на 2019-08-29. The Zaydi denomination of the (Ḥasanid) Sharifian rulers of Mecca and the Imāmi-Shiʿi leanings of the (Ḥosaynid) emirs of Medina were well known to medieval Sunni and Shiʿi observers. This situation gradually changed under Mamluk rule (for the development over several centuries, up to the end of the Mamluk period, see articles by Mortel mentioned in the bibliography below). A number of Shiʿite and Sunnite sources hint at (alleged or real) sympathy for the Shiʿa among the Hāshemite (officially Sunni) families of the Ḥejāz, or at least some of their members

Надворешни врски
----------------

* Хашимити на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 40181814
* GND: 119140764

 |

 |
|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Галерија Кловиќеви двори" на Ризницата ? |

 Статуата на Јурај Јулиј Кловиќ пред влезот на галеријата
мини| Дева Марија на Кловиќ со заспаниот Исус, Свети Јосиф и Јован Крстител се наоѓа во графичката збирка на Националната и универзитетска библиотека во Загреб.
**Јавната установа Галерија Кловиќеви двори** во Загреб е специјализирана музејска институција (музеј на уметност) со државен мандат. Галеријата е тематски поврзана со областа на ликовната уметност.

Историја
--------

Установата се наоѓа во зградата на некогашниот језуитски манастир од 17 век. Галеријата функционирала како дел од Музејот и галерискиот центар, во кој бил вклучен и музејот Мимара. Галеријата е основана во 1980 година. , а просторот кај Џезуитски трг 4 е отворен во 1982 година. години. На крајот на деведесеттите од 20-тите век, во согласност со новите прописи, МГЦ беше поделен на Музеј Мимар и Галерија Кловиќеви двори. Галеријата Кловиќеви двори започнала со работа како јавна институција во 1999 година. Галеријата е одговорна за изложбените простори во кулата Лотршчак и галеријата Градец.

На 8-ми ноември 2012 година Изложбата „Јулије Кловиќ - најголемиот ренесансен минијатурист" била отворена по повод триесетгодишнината од галеријата „Кловиќеви двори". Изложбата за прв пат на едно место понудила триесет најзначајни дела на Кловиќ создадени во текот на 50 години од неговото богато уметничко творештво.

Активности
----------

Дејноста на Галеријата е дефинирана со законската регулатива која се однесува на музеите. Примарната дејност на Галеријата е организирање и промоција на големи културни изложби и печатење на каталози и други промотивни материјали тематски поврзани со содржината на изложбите.

Материјал
---------

Содржините на Галеријата се поврзани со ликовната уметност. Галериската колекција е поделена на шест колекции.

Музејските збирки на Галеријата Кловиќеви двори се:

* Спомен колекција на д-р Винко Перчиќ (слики, графики, цртежи и скулптури ),
* Колекција на донирана уметност (слики, скулптури, цртежи и таписерии ),
* Колекцијата на Оскар Херман ( масло, темпера, цртежи и гуаче ),
* Збирка на Славко Копач (цртежи, графики, колажи и скулптури),
* Збирка уметнички дела од Јосип Црнобори (масла, цртежи, скици и студии) и
* Колекција на уметнички дела од Јосип Рестек (масло, акварели и графички карти)

Услуги
------

Обезбедување стручна помош во областа на музејската дејност, одржување предавања, давање стручни насоки, обезбедување на информативни услуги поврзани со активности, организирање изложби, објавување стручни публикации.

Наводи
------

* Министерство за култура[{{{1}}} Архивирано] на 8. lipnja 2008.. јуни 2008 година ( Машина за враќање назад )

Надворешни врски
----------------

* Веб-страниците на галеријата Кловиќеви двориАрхивирано на 17. veljače 2021.. февруари 2021 година ( Машина за враќање назад )



1. ↑   Архивирано на 13. studenoga 2012.. (pristupljeno 10. studenoga 2012.)
2. ↑   Архивирано на 30. svibnja 2013.. (pristupljeno 10. studenoga 2012.)
Пустината Нефуд.
**Пустина Нефуд** или едноставно **Нефуд** (арап. **صحراء النفود**) ― пустина во северниот дел на Арапскиот Полуостров, опфаќајки голема елипсоидна депресија. Нефуд е 290 км долга и 225 км широка, со вкупна површина од 103 600 км2.

Нефуд е ерг, пустински регион сместен во северо-средишниот дел на Саудиска Арабија. Поради ненадејните силни ветрови се појавуваат големи песочни дини во облик на полумесечина. Песокот во Нефуд е портокалово-црвенкаста боја. Дожд паѓа еднаш или двапати годишно. Во некои низински области, имено во оние во близина на планината Хиџаз, постојат оази каде се одгледуваат урми, зеленчук, јачмен и овошје. Нефуд е поврзан со пустината Руб ел Хали со Дахна, тоа е коридор од рамнини со чакал и песочни дини, таа е 1287 км долга и 24.1 до 80.5 км широка.

Историја
--------

За време на Арапскиот бунт во 1917 година, силите предводени од Ауда ибу Таји го нападнале османлискиот крајбрежен град Акаба во неговиот источен дел кој имал слаба одбрана. Пристапот бил преку долга и широка пустинска рута, поминувајќи блиску до работ на пустината Нефуд. Полковникот Т.Е. Лоренс побарал од Ауда ибу Таји да дозволи неговата група да се оддалечи од нивниот правец кон Нефуд. Ауда одбил затоа што било непотребно. Нивното сурово минување не вклучувало стапнување во Нефуд, како што е прикажано во филмот *Лоренс од Арабија*.

Откривањето на 85.000 години стар фосилизиран човечки прст во Нефуд во 2016 година од страна на д-р Матје Дувал од Универзитетот Грифит ги обезбедил најраните докази за современи луѓе надвор од Африка и Левант.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Нефуд" на Ризницата ? |

1. ↑  Wright, John W. уред. (2006). *The New York Times Almanac* (2007. изд.). Њујорк, Њујорк: Penguin Books. стр. 67. ISBN 0-14-303820-6.
2. ↑  Lawrence, T. E. (1926). *Седумте столбови на мудроста: Триумф* (1991. изд.). New York: Anchor Books. стр. 250. ISBN 978-0-385-41895-9.
3. ↑  Toumi, Habib (14 мај 2018). „85,000-year-old footprints found in kingdom". *Gulf News*. Посетено на 13 ноември 2023.
Челичаната „Кошице" (Словачка) — типичен пример за фабрика од тешката индустрија.
Рудникот „Добрево" во Злетовско-пробиштипскиот крај.
**Тешка индустрија** — стопанска дејност која подразбира индустриско производство на големи и тешки добра. Тука спаѓа изработката на тешка машинерија, големи машински строеви и огромни зданија од значајни размери, што се одликува со многубројни и сложени процеси. Поради овие чинители, тешката индустрија подразбира поголема капитална интензивност отколку лесната индустрија и поголема цикличност во поглед на вложувањето и вработувањето.

Уште од почетокот на Индустриската револуција, главни тешки индустрии биле превозот и градежништвото, заедно со придружното снабдување со производствени залихи. Од средината на XIX до почетокот на XX век, типични примери за ваквата индустрија биле челичарството, производството на артилерија, локомотиви, машинството и потешките видови на рударство. Од крајот на XIX до средината на XX век се развиле хемиската и електричната индустрија, каде тешката и лесната индустрија играле подеднаква улога; такви примери се автомобилската индустрија и авиоиндустријата. Современата бродоградба (која користи челик место дрво) се смета за тешка индустрија. Ваквите дејности исто така подразбираат големи системи со примена во изградбата на облакодери и големи брани во периодот по Втората светска војна, како и изградбата на големи ракети и џиновски ветерни турбини во текот на XXI век.

Како економска стратегија
-------------------------

Многу источноазиски земји зависат од тешката индустрија како клучен дел на севкупното стопанство. Овие претпријатија можат да бидат и добавувачи за потребите на државата, особено за војската.

Во XX век комунистичките држави го планирале стопанството со голем нагласок на развојот на тешката индустрија за сметка на лесните индустриски гранки, до степен на големи опортунитетни трошоци на границата на производните можности, со цел да не заостанат воено зад западните сили. На пример, масовната индустријализација на Советскиот Сојуз во 1930-те тежнеела кон производство на камиони, тенкови, артилерија, авиони и воени бродови сè со цел државата да стане велесила.

Во урбанистичкото зонирање
--------------------------

Тешката индустрија често има посебно место во месните уредби за зонирање. Планирање им овозможува на ваквите фабрики да бидат однапред сместени онаму каде што ќе имаат најмало штетно влијание врз околината, а складност со инфраструктурата и трудовите потреби. На пример, при изградбата на депонии често се зема предвид големото расходување на патиштата кои водат до неа поради постојаното сообраќање на тешки товарни возила до неа.

Поврзано
--------

* Лесна индустрија

Наводи
------

* Morris Teubal, "Heavy and Light Industry in Economic Development" *The American Economic Review*, Vol. 63, No. 4. (Sep. 1973), pp. 588–596.
* "Some Definitions in the Vocabulary of Geography", IV, British Association Glossary Committee, *The Geographical Journal*, Vol. 118, No. 3. (Sep. 1952), pp. 345–346.

Надворешни врски
----------------

* Дефиниција на „тешка индустрија" — Инвестопедија (англиски)
**Content Warning** е кооперативна игра за опстанок-хорор од 2024 г. објавена од Landfall Publishing. Била објавена на 1 април 2024 г. како дел од традицијата на Landfall да издава игра на Денот на шегата.

Играчки процес
--------------

Играта *Content Warning* има сличности со *Lethal Company* и *Phasmophobia*. Четворица играчи започнуваат на идиличен остров и користат кесон за да се спуштат во местото познато како „Стариот Свет", зона обвиткана во вечна темнина што содржи напуштен град. Целта на играчите е да користат видеокамера за да снимаат „страшни содржини", како што се артефакти или опасни чудовишта, додека ги истражуваат урнатините. Снабдувањето со кислород на играчите и лентата на камерата се ограничени, а барем еден од играчите мора да ја преживее екскурзијата и да се врати на површината со камерата за да може филмот да се постави на „SpöökTube". Видеата се бодуваат со гледачи, а бројот на гледачи одредува и колку пари ќе заработат. Доколку играчите ја исполнат квотата на гледачи во рок од три дена, им се дава нова квота и можат да ја продолжат својата кариера како креатори на содржина; ако не, тие го губат трчањето и нивниот напредок се поништувак. Можат да се потрошат пари на алатки за да се олесни и побезбедно истражувањето на Стариот Свет со цел да се направат повредни кадри.

Развој
------

Играта била пуштена на 1 април 2024 г. и била бесплатна првиот ден. Во рок од дванаесет часа, 50 илјади луѓе го играле во исто време на Steam. Помалку од еден ден по пуштањето, над 200 илјади луѓе играле истовремено. За време на пуштањето, околу 6,2 милиони корисници на Steam ја добиле играта. До средината на април 2024 г. Landfall рекол дека продале над еден милион примероци по бесплатниот период.

Наводи
------

1. 1 2  „Content Warning". *Landfall* (англиски). Посетено на 2024-04-02.
2. ↑  „Content Warning: All about new horror game that can make you go viral". *Hindustan Times* (англиски). 2024-04-02. Посетено на 2024-04-13.
3. ↑  Park, Morgan (2024-04-01). „Content Warning, a free co-op horror game where you go viral on SpookTube or die trying, is rapidly climbing the Steam charts". *PC Gamer* (англиски). Посетено на 2024-04-02.
4. ↑  Taylor, Caitlyn (2024-04-02). „Landfall Officially Launches YouTuber Horror Co-Op Game Content Warning -". *mxdwn Games* (англиски). Посетено на 2024-04-02.
5. ↑  Norton, Brad (2024-04-02). „What is Content Warning? New horror game designed to make you go viral". *Dexerto* (англиски). Посетено на 2024-04-02.

Надворешни врски
----------------

* Официјалниот трејлер на Јутуб
**Љупчо Бубо Каров Северџан** (р.  1959
, Кавадарци) — македонски глумец, музичар и хуморист.

Животопис
---------

Љупчо Бубо Каров е роден во 1959 година во Кавадарци. Тој е еден од трите најкарактеристични и најпопуларни ликови од К-15 како "Цацко". Својата кариера ја започнува во Кавадарци, во добро познатата "Кавадаречка Династија". Во 1984 година доаѓа во Скопје каде во Македонското радио со плејада на новинари му пркосат на социјализмот. Во 1994 година, заедно со: Бранко Огњановски и Васко Тодоров го основаат К-15 македонското хумористично телевизиско Шоу, кои се и сценаристи, кое се емитуваше до 2013 година. Во неговата музичка кариера тој беше дел од групата "Токму Така". Тој често настапува со групата Трио Гранде и Ваташка Чалгија, каде имаат и концерти во Австралија, Канада, Америка и Швајцарија. Во 2023 година добива "Медал" за заслуги за Македонија.

Надворешни врски
----------------

* Љупчо Бубо Каров на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Борче јовчевски** (4. Март 1957 година, во Велес) е македонски алпинист, планинар и металоглодач, познат и како учесник на Македонските Алпинистички Експедиции.

Планинарство
------------

Во планинарска организација членува уште во 1974 година, зачленувајќи се во ПСД „Солунска Глава" - Велес. Веќе во 1976 година започнува да се занимава и со спелеологија, а во 1981 година започнува да се бави и со алпинизам, одговарајќи на поканата за подготовките за Македонска алпинистичка експедиција „Анди '82".

Алпинизам
---------

Со алпиниза започнува се бави во 1981 година, одговарајќи на поканата за подготовките за Македонска алпинистичка експедиција „Анди '82". Од тој момент тој станува член на сите одржани алпинистички експедиции во тој период: Македонска алпинистичка експедиција „Анди '82", Македонска Алпинистичка Експедиција „Памир '84" и Македонска алпинистичка хималајска експедиција „Манаслу '88", Mакедонска алпинистичка хималајска експедиција „Еверест '89" (МАХЕ Еверест '89). Во рамките на Македонска алпинистичка експедиција „Анди '82" тој успешно се искачува при аклиматизацијата на врвот Чопикалки и на Хуаскаран. Како дел од Македонска Алпинистичка Експедиција „Памир '84" пак, успева да се искачи на Пик Четворјах како аклиматизација, но не успева да стигне до врвот на Пик Комунизам – поради извртување на коленото. Имено носејќи тежок ранец во еден момент на патеката следејќи го качувачот пред себе, едната нога одеднаш му пропаднала во пукнатина на падината од мраз прикриена со нов снег и при падот обидувајќи се да не падне целосно во дупката, но и да не се стркала надолу по стрмнината, телото му дошло во таква положба да ногата му се извиткала. Со помош на пријателите, бил симнат во базниот логор и ногата му била ставена во гипс.
Во Македонска алпинистичка хималајска експедиција „Манаслу '88" тој е дел од јуришната екипа која стигнува до Јужното Седло на височина од околу 7480 m н.в. и со тоа направиле прво повторување на Полската насока.
Како дел од Mакедонска алпинистичка хималајска експедиција „Еверест '89" (МАХЕ Еверест '89), Борче Јовчевски стигнал до последниот висински логор на висина од 8000 m н.в. заедно со Димитар Илиевски - Мурато Таму останал и не продолжил кон врвот поради смрзнатини на нозете кои успеал да ги спаси со греење камења кои ги ставал во камашните и вреќата. Во тој логор и останал да ги чека своите пријатели да се врати по искачувањето на врвот.

Покрај овие искачувања, Борче има направено многу планинарски и алпинистички искачување во планините и карпите кaрпите и планините во Македонија, на Балканот, во Словенија, и во западните и централните Алпи. Има направено голем број првенствени алпинистички искачувања на практично сите алпинистички локалитети во Македонија: Матка, Демиркапискате Клисура, Нежиловските Стени, Остра Карпа, клисурата Пешти и тн.
Жетва со комбајн.
Жетва на рака. Русија, 1910
**Жетва** — постапка на собирање на узреаните посеви од полињата. Чинот на сечење на житарки или зрнести растенија се нарекува „жнеење"  и се врши со рачни орудија (коса, срп) или со механизација (жнеалка или комбајн).  Жетвата го означува крајот на сезоната на узревање на посевот и истата има големо културно значење во народниот живот во сите земји. Најзначајни се жетвените празници и обичаи на кои се прославува бериќетната година, се благословува земјата и се изразува благодарност.

Кај малите земјопоседници, жетвата се одвива со рачни орудија, а големите полиња се жнеат исклучиво со машини, т.е. автоматизирана земјоделска машинерија како што е комбајнот. Под поимот „жетва" може да се подразберат и активностите непосредно по сечењето на растенијата како разладување, сортирање, чистење и пакување до моментот кога истите одат за откуп.

Жетвата како мотив во уметноста и во популарната култура
--------------------------------------------------------

* „Жетва" — песна за деца на хрватскиот поет Григор Витез.
* „Жетва" — песна на македонскиот поет Јован Котески.
* „Жетвениот дар" — песна на ирскиот поет Шејмас Хини.
* „Жетва" (англиски: *Harvest*) — песна од истоимениот музички албум на американскиот рок-музичар Нил Јанг (*Neil Young*) од 1972 година.

Поврзано
--------

* Жетвени обичаи и празници
* Жнеалка
* Вршење
* Веење
* Комбајн
* Берба
* Гроздобер

Наводи
------

1. ↑  жетва - Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  *American Heritage Dictionary* (IV. изд.). Boston: Houghton Mifflin Co. 2000. ISBN 0-618-08230-1.
3. ↑  Григор Витез, *Песни*. Мисла, Македонска книга, Култура, Наша книга и Детска радост, Скопје, 1990, стр. 21.
4. ↑  Јован Котевски, *Пеплосија*. Мисла, Скопје, 1966, стр. 14-15.
5. ↑  Шејмас Хини, *Песме*. Београд: Цицеро, Земун: Писмо, Нови Сад: Матица српска, 1993, стр. 78-79.
6. ↑  YouTube, Neil Young - Harvest (пристапено на 13 март 2021)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Жетва" на Ризницата ? |

* Жетварски обичаи од село Лешко, Горноџумајско
* Жетварски обичаи од Дебрца
* Традиционален почеток на оризовата жетва[*мртва врска*] во Кочани

* Портал: Земјоделство
Во улогата на руски офицер во филмот *Мементо (1967).*
**Божо Софрониевски** (1 март 1922

 во Волковија - 10 ноември 2001

 во Скопје) — македонски театарски, филмски и телевизиски и радиски глумец, поет, драмски писател и преведувач.

Животопис
---------

Софрониевски е роден во Волковија, Гостиварско на 1 март 1922 година. Во почетокот на педесеттите години се вработил во Македонскиот народен театар во Скопје, каде што ги остварил своите први улоги во неколку драмски проекти. Подоцна се вработил во Радио Скопје (денес Македонско радио) при РТВ Скопје (денес Македонска радио-телевизија) каде што работел како радиски глумец сè до крајот на својот работен век.

Препознатлив е по синхронизирањето на македонски на некои од ликовите во цртаниот филм „*Попај*", во осумдесеттите години од минатиот век.
Малку е познато дека Божо Софрониевски е автор на првиот текст за забавна мелодија во Р Македонија - „*Мојата гитара*".

Филмографија
------------

* 1961: Мирно лето (споредна улога)
* 1967: Мементо (Руски офицер)
* 1968: Каде по дождот (Пријателот)
* 1972: Истрел (Железничарот)
* 1976: Хихирику
* 1976: Војвода Спиро Црне (Свештеник)
* 1979: Наши години (споредна улога)
* 1982: Илинден (Томо)
* 1984: Хихирику - 5 години
* 1985: Од зад грб (Таткото на Џемо)
* 1988: Скопски сновиденија
* 1989: Еурека (Агент)
* 1993: Бог да ги убие шпионите
* 1994: Прекалени (Мајсторот Аџи Тимион)

Наводи
------

1. ↑  "Благоја Петров Караѓуле" на YouTube од документарецот *Песно не заборави ме: Благој Петров Караѓуле*, режисер Д. Ѓорѓиоски, МТВ 1996 (28m40s-29m40s)

Надворешни врски
----------------

* Божо Софрониевски на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Софрониевски како руски офицер во *Мементо*, 1967 г. — видео
Романот, **Магарешки години,** на Бранко Ќопиќ од 1960 година, ни го претставува растење на авторот помеѓу детството и зрелоста, но во делото може да се најде секој млад човек кој расте во безгрижни времиња и чии години се обележани со ученички проблеми и пубертетски немири.

Напишан е во хумористичен и донекаде носталгичен стил.

Анализа на романот
------------------

Насловот на романот „Магарешки години" се однесува на немирните пубертетски години обележани со фантазии, палавштини, прва љубов.

Дејството на романот се одвива во Бихаќ. Нараторот (Бранко) ја започнува приказната во сегашноста,при што ја опишува битката за Бихаќ во1942 година, во која учествувал и самиот, а потоа се присетува на деновите кога бил средношколец и живеел во ученички дом во 1930-тите. Романот нагло завршува со дејство кое уште еднаш се однесува на сегашноста.

Главните ликови во книгата се момчињата: раскажувачот Бранко, најсилниот во друштвото Бајо, Хамид од муслиманска вероисповед, нискиот и бестрашен Крсто, Дуле Дабиќ кој бил наглув и секогаш гладен, како и браќата близнаци Бранко и Ранко Мандиќ.

Драматизација
-------------

Како и многу други дела на Бранко Ќопиќ, романот *Магарешки години* бил драматизиран и изведен во детските театри низ бившата СФРЈ.

Поврзано
--------

* Магарешки години (филм)
* Бранко Ќопиќ
* Орлите летаат рано

Наводи
------

1. 1 2  Лектира "Магареће године", приступљено: 30. јул 2016.
2. ↑  "Магареће године", knjizara.com, приступљено: 30. јул 2016.
**Васил Мукаетов** (Кавадарци) — македонски писател на литература за деца и млади.

Животопис
---------

**Васил Мукаетов** е роден во Кавадарци. Васил Мукаетов е еден од најактивните македонски автори за деца, кој неуморно твори и во деветтата деценија од својот живот. Со своите читатели другарува уште од шеесеттите години на минатиот век, преку тогашните списанија „Титов пионер", „Другарче", „Нова Македонија" – „Колибри", „Развигор" и „Другарче", сè до денешните „Ѕвезди", „Прв детски клик" и „Детски клик". Објавува и во литературните ревии и списанија – „Стожер", „Слово", „Бранување".
Застапуван е во повеќе учебници по македонски јазик и литература за основното образование. Член е на Друштвото на писатели.

Творештво
---------

Негови позначајни дела се: 

* „Ти реков ми рече" (1995)
* „Ние дома" (2003)
* „Поглед со двоглед" (2005)
* „Што е, што не е" (2011)
* „Ај погоди" (2011)
* „Да нацртаме другар" (2013)
* „Колку да се рече – записи" (2014)
* „Кој кого расте?" (2013)
* „По зелени раеви – слезови и чаеви" (2016)
* „Децата можат сè" (2016)
* „Скокни – прескокни" (2017)
* „Чукни, чукни трипати"(2018)
* „И да и не" (2018)
* „Сè е игротека" (2018)
* „Ние по тротоари, булевари" (2019)
* „Чукни, чукни трипати" (2019)
* „Мариовски сказни – Пејови приказни"(2020)
* „Од згода до згода, заграб бистра вода"(2020)
* „Што е, а што не е?" (2020)
* „Ај погоди!" (2020)
* „Има ли страна петта" (2024)

Има издадено и збирки со група автори: „Село распеано", „Воспеви за Султана Миладинова", антологиите „Златна книга на поезијата за деца" (2004), изборот „Мацо-кацо" ( Топер, 2015), „Сончево огледало"- антологија на македонската поезија за деца (Р.Силјан)
Објавува во литературни ревии и списанија- „Стожер", „Слово", „Бранување". 
За неговото творештво свои ставови и критички осврти пишуваат: Глигор Поповски, Томе Арсовски, Атанас Вангелов, Весна Мојсова Чепишевска, Горјан Петревски, Васил Тоциновски, Стојан Тарапуза, Тамара Арсовска, Б. Станиќ, Мишо Китановски и др.
Добитник е на наградата на ДПМ – „Ванчо Николески" за најдобра книга за деца во 2017 година за „Скокни – прескокни".
За книгата „Има ли страна петта" за и творештвото на Мукаетов, при промоцијата на книгата, се осврна проф. д-р Весна Мојсова-Чепишевска, професорка на Филолошкиот факултет „Блаже Конески" , која истакна дека авторот, во својата повеќедецениска работа, „постојано се обидува да биде во ритамот на новото дете, со секоја нова збирка прави посвета на новите генерации деца".
Со стиховите од неговата песна „Зошто да се пишува", писателот објаснува зошто своето творештво им го посветува на најмладите: „Во овие криви светски / ти си запеал – песни детски? / Ако. Со децата ми е лесно. / Тука е сè кристално и чесно/ И: во децата и младината, е иднината!"

Наводи
------
Шопската етнографска целина ги зафаќа деловите од североисточна Македонија, а преоѓа и во југоисточна Србија и западна Бугарија. Се издвојува како посебна, со население кое зачувало многу архаични особини во својата материјална и духовна култура, а со тоа и во својата носија.

Во македонскиот дел од шопската етнографска целина главна одлика на носиите се облеки со карактеристичен крој, едноставни и не многу шарени ткаенини, помала застапеност на декоративни и прецизно изведени украси и помалку накит.

Овие основни одлики на народното облекување во изолираните планински предели на регионот што го зафаќаат шопските носии се одржувале во долга низа години, речиси со неизменети форми, зачувувајќи многу традиционални белези од старословенската и старобалканската облековна традиција, како и турско - ориентални културни елементи. Слабите комуникации и лошите сообраќајни врски меѓу одделните предели во овој дел на Македонија условувале во минатото само незначителни внатрешни локални миграции на населението, што истовремено било услов за запазување на народната носија со незначителни промени речиси до средината на овој век.

Во групата шопски носии се носиите од:

* Источниот дел на Славиште
* селата по Дурачка Река
* пределите Пијанец, Радовишки Шоплук и Малешево
* пределот околу Горна Џумаја (Благоевград)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски народни носии |
| --- |
|  |
| Мијачко-дебарски носии | Мала и Долна Река • Мавровско Поле и Горна Река • Дебарско Поле • Голо Брдо • Дебарски Дримкол | Детал од народна носија |
|  |
| Брсјачки носии | Мариово • Малесија • Струшки Дримкол • Прилепско-Битолско Поле • Кичевија, Порече и Железник (Демир Хисар) • Горна Преспа • Горни битолски села • Бабуна (Азот, Клепа) |
|  |
| Јужномакедонски носии | Леринско Поле • Леринска Река • Костурско • Бојмија • Долна Преспа • Солунско Поле |
|  |
| Струмско-местански носии | Радовишко и Струмичко Поле • Банско • Драма |
|  |
| Шопски носии | Славиште (источен дел) • Дурачка Река • Пијанец • Радовишки Шоплук • Малешево • |

 |

 Горноџумајско поле

| group6 = Горновардарски носии
| list6 = Кумановско • Скопска Котлина (Скопска Блатија и Скопска Црна Гора) • Полог (Горни Полог, Долни Полог, села под Сува Гора) • Овче Поле
}}
**Назли Толга Бренинмаер** (турски: *Nazlı Tolga Brenninkmeyer*;холандски: *Nazlı Tolga Brenninkmeijer*) ( родена на 8 ноември 1979 година, Анкара ) е турско-холандски новинар и емитувач на вести. Назли Толга е родена на 8 ноември 1979 година. во Анкара. Назли Толга е дете на семејство од Истанбул по потекло од Малатија и Самсун. Основното образование Назл Толга го завршил во Истанбул, а гимназијата на Американскиот приватен колеџ Усќудар. Назли Толга го завршил своето универзитетско образование на Универзитетот Мармара, отсек новинарство. Назли Толга својата професионална кариера како репортер на Канал Д ја започна во 1998 година, кога имаше само деветнаесет години, а на таа позиција остана до 2003 година. Назли Толга се пресели во Шоу ТВ и СКИ Турк како програмерка на вести во 2003 година и на тој начин ја започна својата прва независна информативна програма на 24-годишна возраст. Назли Толга ги продолжила своите должности во СКИТУРК ТВ и ШОВ ТВ до  септември 2007 . започна да ја води Fox ANA HABER, водена од Аслигил Атасагун, на 3 септември 2007 година. Назли Толга ја води вечерната вест на FOX TV од 3 септември 2007 година до нејзината оставка на 14 јуни 2013 година. На 14 јуни 2013 година, Назли Толга ја напушти позиција како водителка на вечерните вести на ТВ Фокс поради нејзиниот брак и последователно преселување во странство. Дополнително, од август 2013 година, водителот на утринските вести на Fox Broadcasting Company Фатих Портакал почна да ги води вечерните вести на FOX TV, сопственост на Назли Толга. Назли Толга има добиено многу новинарски награди, вклучувајќи ги Медја Фарези и Алтин Келебек, а работела и како наставник за медиуми и комуникација во медиа школа во Истанбул.

Турската новинарка Назли Толга, позната по своето пристојно, достоинствено и чесно однесување, е во брак со холандскиот стопанственик Лоренс Бренинмаер од 31 август 2013 година. Покрај тоа, Назли Толга моментално живее во Бразил, Кина и Обединетото Кралство. Покрај тоа, Назли Толга стана мајка во последните години. Покрај тоа, Назли Толга има постара сестра по име Еда, која е родена во 1978 година

Надворешни врски
----------------

* Kanal D Gece Haberleri (Канал Д - 1998–2002),
* Nazlı Tolga ile Haber Masası (СКИТУРК- 2004 – 2007),
* SHOW HABER (2002–2003),
* *FOX ON ANA HABER* (2008–2010),
* NAZLI TOLGA İLE FOX ANA HABER (2007-2013)

1. ↑  „Nazlı Tolga". *Wikipédia* (француски). 2022-02-22.
2. 1 2  „Nazlı Tolga". *Vikipedi* (турски). 2021-11-05.
3. ↑
4. ↑  „Ünlü sunucu Nazlı Tolga anne oldu!". *Yasemin* (турски). Посетено на 2022-03-04.
5. ↑  „Nazlı Tolga". *Viquipèdia, l'enciclopèdia lliure* (каталонски). 2022-03-04.

\*
**Жанета Вангели** (влашки: *Janeta Vangeli*; Битола, 2 септември 1963

) — македонска сликарка, истакната авторка на инсталации, видео и филмски проекти.

Животопис
---------

Дипломирала на **Државната академија за уметност** во Франкфурт на Мајна во 1988 година. Ја претставувала Македонија на Венециското биенале во 2003 година. Работи дела во духот на неоконцептуалата, обработувајќи содржини со сложен антрополошки карактер: Порта (1994), циклус Непрестајна желба за вечност (1998), Судијата (2002). Живее и работи во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „МАКЕДОНСКИТЕ ДЕЛА ОТПАТУВАА НА БИЕНАЛЕТО Вангели и Урошевиќ во Венеција заминаа со десетчлена придружба". Вест. 6/9/2003. Посетено на 2010-05-14. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)[*мртва врска*]
2. ↑  „Изложба на Жанета Вангели". Вечер. 18 октомври 2006. Посетено на 2010-05-14.[*мртва врска*]
3. ↑  „Жанета Вангели-Анамнезис". Музеј на современата уметност - Скопје. Посетено на 2010-05-14.[*мртва врска*]
Поглед кон скулптурата
**Жена со гитара** претставува мермерна скулптура на жена со гитара. Споменикот се наоѓа на Кејот „13 ноември" во центарот на Скопје. Автор на оваа скулптура е Синиша Новески. Скулптурата била поставена во април 2009 година.

Оваа скулптура е дел од проектот на Министерството за култура за поставување 36 скулптури во центарот на Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „Скулптурата ќе им го разубавува денот на минувачите". Вечер. 6 мај 2009. Посетено на 2011-08-14.[*мртва врска*]
2. ↑  „ИЗБРАНИ 40 РЕШЕНИЈА ОД КОНКУРСОТ НА МИНИСТЕРСТВОТО ЗА КУЛТУРА". Премин. Посетено на 2011-07-26.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија споменик во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Максим Димитриевски** (роден на 29 ноември 1975

 во Куманово) — македонски политичар и градоначалник на Општина Куманово од 2017 година. 

Максим Димитриевски

Образование
-----------

Основно и средно образование завршува во родниот град, а дипломира на правниот факултет во Скопје. Во 2011 година изработува публикуван труд: „Вкупни даночни приходи и расходи во ЕЛС со осврт на Општина Куаманово".

Магистрант на тема „Ниско ниво на децентрализација – причина за несоодветен развој на единиците на локална самоуправа во Република Македонија".

Живот
-----

Димитриевски е семеен човек, сопруг и татко на три деца.

Политичка кариера
-----------------

Политичката кариера ја започнува како млад активист на Социјал демокртаски Сојуз на Македонија.
Во 2008 година станува дел од Советот на Општина Куманово, а подоцна и претседател од 2012 до 2016 година. Политичката кариера ја продолжува како пратеник во Собрание на Република Македонија и претседател на комисија за одбрана и безбедност.
На локалните избори во октомври 2017 година станува градоначалник на Општина Куманово а во 2021 година е реизбран за градоначалник на Општина Куманово на локалните избори на 31ви Октомври како независен кандидат.

Надворешни врски
----------------

kumanovo.gov.mk

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Максим Димитриевски" на Ризницата ? |
**Босфорски мост** (турски: *Boğaziçi Köprüsü*), официјално **Мост „Петнаесеттојулски маченици"** (*15 Temmuz Şehitler Köprüsü*) — еден од двата моста кои се протегаат на босфорскиот теснец во Истанбул, Турција. Овој мост ги поврзува Анадолија со Европа. Мостот се наоѓа меѓу Ортакој од европска страна и Бејлергеј на азиска страна.

Долг е 1,56 км а неговата ширина е 33,4 метри. Распонот помеѓу столбовите изнесува 1,074 км, нивната висина е 165 метри, а висината на мостот над водата е 69 метри.

Во моментот е пуштен во употреба е мост со 4-ти најголем распон во свет (зад Веразано мостот во Њујорк, Голеден Гејт во Сан Франциско и Мекино мостот во Мичиген) и е висечки мост со најголем распон изграден надвор од САД.

Одлуката за градење на мостот е донесена во 1957 година за време на владата на премиерот Аднан Мендерас, деталните проекти се изработени во 1968 година од страна на британските инженери Гилберт Робертс и Вилиам Браун. Градбата е започната во февруари 1970 година, а свечено е отворен на 30 Октомври 1973 година, ден по прославата на 50 годишнината од прогласувањето на модерна Република Турција.

Дневниот промет е 180-200.000 возила, 90% од нив се патнички моторни возила, другото се товарни и автобуси. Наплатата на "мостарината" е еднократна и се врши Азискиот дел. Во 1997 година забележан е премин ма милијардитото возило преку мостот.

Наводи
------

1. ↑  General Directorate of Highways: Project information about the 15 July Martyrs Bridge Архивирано на 9 јуни 2012 г. (Turkish)
2. ↑  Nebel, Bernd. „BRÜCKEN - Architektur, Technik, Geschichte". *www.bernd-nebel.de*. Архивирано од изворникот 2016-01-14. Посетено на 2012-07-30.

41°02′42″N 29°02′02″E﻿ / ﻿41.04500° СГШ; 29.03389° ИГД﻿ / 41.04500; 29.03389
**Dead or Alive** ― англиска поп група основана во Ливерпул во 1978 година од Пит Барнс, Мартин Хили, Фил Херст и Волтер Огден под името *Nightmares in Wax.* Во 1980 година групата го променила името во Dead or Alive. Групата се стекнала светска слава на почетокот од 1985 година со нивниот сингл *You Spin Me Round (Like a Record)*. Во зенитот на нивниот успех, членови на групата биле: Пит Барнс (вокал), Стив Кој (тапани), Мајк Перси (бас) и Тим Левер (клавијатури).

Две песни од групата успеале да се пласираат во топ-20 на *Billboard* Hot 100: „*You Spin Me Round (Like a Record*)" (бр. 11 во август 1985 година) и „Brand New Lover" (бр. 15 во март 1987 г.).

„*You Spin Me Round (Like a Record*)" две недели била на прво место во ОК во 1985 година, а во 2006 година повторно се нашла на топ-листите откако претходно Барнс учествувал во телевизиското реално шоу *Големиот брат* и се појавил во 4-та сезона од *Почудни нешта*. Песната, исто така, била на прво место на Билбордовата листа Hot Dance Club Play. Во декември 2016 година, *Билборд* ,групата Dead or Alive ја ставил на 96-то место на списокот од најуспешни „денс музичари" на сите времиња. Групата се распаднала по смртта на Пит Барнс во 2016 година; Стив Кој починал во 2018 година.

Дискографија
------------

### Студиски албуми

* *Sophisticated Boom Boom* (1984)
* *Youthquake* (1985)
* *Mad, Bad and Dangerous to Know* (1986)
* *Nude* (1988)
* *Fan the Flame (Part 1)* (1990)
* *Nukleopatra* (1995)

### Ремикс албуми

* *Fragile* (2000)
* Unbreakable (2001)

Наводи
------

1. ↑  Du Noyer, Paul (2007). *Liverpool – Wondrous Place: From the Cavern to the Capital of Culture*. Virgin Books. стр. 184, 198. ISBN 978-0-75351-269-2.
2. ↑  Ankeny, Jason. „Dead or Alive – Music Biography, Credits and Discography". AllMusic. Посетено на 2013-03-19.
3. ↑  Henderson, Alex. "Dead or Alive: *Rip It Up* > Review" — AllMusic (англиски)
4. ↑  Pilchak, Angela, уред. (2005). *Contemporary Musicians: Profiles of the People in Music*. Gale. стр. 20.
5. ↑  „You Spin Me Round". *AllMusic*. Посетено на 27 August 2021.
6. ↑  „The 'Stranger Things' Season 4 Soundtrack Is the Ultimate Love Letter to the 1980s". Посетено на 27 May 2022.
7. ↑  „Greatest of All Time Top Dance Club Artists : Page 1". *Billboard.com*. December 2016. Посетено на 22 January 2018.

Надворешни врски
----------------

* Dead or Alive — AllMusic (англиски)
* Dead or Alive discography at Discogs
* Dead or Alive на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 124478297
* LCCN: n89660603
* ISNI: 0000 0000 8603 3698
* GND: 10283155-5
* BNF: cb139028731 (податоци)
* MusicBrainz: 98720123-fcec-47be-9e88-29a310fb2942

 |

 |
|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јосип Црнобори" на Ризницата ? |

**Јосип Црнобори** ( Бањоле, 22 октомври 1907 – Загреб, 12 август 2005 ) бил хрватски сликар кој поголемиот дел од својот живот го поминал во емиграција.

Биографија
----------

Неговото семејство се преселило во 1915 година во околината на Виена, каде што посетувал државно училиште, во 1918 година. Семејството се вратило во Истра, каде што тој продолжил да го посетува италијанското училиште. Во 1920 година заминал за Карловац во истарскиот интернат, таму тој посетувал гимназија во Карловац.

Со семејството во 1925 г. се преселил во Загреб, каде што завршил гимназија во 1928 година /29. Потоа се запишал на Академијата за ликовни уметности во Загреб за да студира сликарство кај Томислав Кризман и Максимилијан Ванка. Дипломирал на Академијата во 1936 година во класата на професорот Марино Тартаља.

Првата самостојна изложба ја имал во 1937 година во салонот *Урлих* во Загреб. Потоа учествувал во 1938 г. на големата изложба *Половина век хрватска уметност*, во павилјонот Мештровиќ (Загреб).

Веднаш на почетокот на војната изложувал со тогашниот хрватски уметнички тим ( Бруно Булиќ, Антун Аугустинчиќ, Јозо Кљаковиќ, Славко Копач, Мирослав Краљевиќ, Иван Мештровиќ, Антун Межјиќ, Антун Мотика, Речиќ Јорај Планчип, Славко Шохај, Емануел Видовиќ ) на последното воено биенале во Венеција - 1942 година.

За време на независната држава Хрватска, изложувал на колективни изложби на хрватски сликари во Берлин, Виена и Братислава. Тој го насликал портретот на началникот Анте Павелиќ на барање на тогашните власти, но неговото дело било одбиено, како што самиот изјавил, што му донело големи неволји по војната.

По завршувањето на Втората светска војна, Црнобори во 1946 г. , избегал во Италија од тогаш новоформираната ФНР Југославија.  Патувал и изложувал во Италија, се дружел со Зоран Мушиќ во Венеција во 1947 година заминал кај неговите родители во Аргентина, каде што останал до 1978 година кога се преселил во Њујорк. Таму го насликал портретот на Милка Трнина за Метрополитен операта.

Црнобори се вратил во Хрватска во 1999 година по неговата голема изложба во 1998 г која му била организирана во Кловиќеви двори во Загреб - Враќање на сликарот. После тоа, тој починал во Загреб во 2005 година на 98-годишна возраст.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Збирка Јосип Црнобори, донации за градот Загреб



1. ↑  Culturenet Croatia: Croatian Artists at Venice Biennales
2. ↑  Marina Tenžera: VRAĆAM SE GRADU UZ KOJI ME VEŽU NAJLJEPŠE USPOMENE, Vjesnik, Kultura, 15. studenoga 1998.
3. 1 2 3  Donacije, Josip Crnobori, Biografija
**Оскар Херман** ( Загреб, 17 март 1886 – Загреб, 18 јануари 1974 година ), хрватски сликар со еврејско потекло. Еден од познатите четворица сликари ( Краљевиќ, Рачиќ, Бечиќ, *Херман* ), кои ги нарекувале сликари од минхенскиот круг и основоположници на *хрватскиот модернизам*. 

Како и другите тројца, *Херман* се школувал во Минхен, прво учејќи цртање приватно во ателјето *на Антон Азбе* во 1904 година , а потоа се запишал на Академијата, час по сликарство на Хуго Хаберман. Сè уште во текот на студиите, 1908 г. првпат изложил во Загреб, студирал до 1910 година. По Првата светска војна, тој повторно заминал во Минхен, каде што со кратки престоибил и во Париз и Берлин, живеел до ескалацијата на нацизмот во 1933 година. , кога се вратил во Загреб и организирал самостојна изложба во *Ликовниот павилјон*. Во периодот на Минхен, тој редовно и значајно изложувал самостојно и на изложбите на Минхенскиот Нов Арт Нову.

Во периодот од 1942 година до 1944. бил затворен во фашистичкиот логор *Ферамонти-Тарсија*, на југот на Италија во 1944 година се вратил во Хрватска, и се приклучил на партизаните и во 1945 г во Загреб. Работел како куратор во *Модерната галерија* (Загреб), до пензионирањето во 1954 година. Добил студио во (Мартиќева улица 14 б, Загреб). во 1954 година била одржана ретроспективна изложба во Музејот на уметности и занаети, а во 1971 г. голема ретроспективна изложба во *Павилјонот за уметност*. *Херман* бил самоисповедан уметник надвор од сите кланови, па бил прифатен и разбран многу доцна, тргнал во осаменост по новите уметнички патеки на модерноста. Редовно изложувал во Минхен во 1914 година. – 27. Самостојно изложувал во Загреб, Сплит, Осиек, Сомбор, Белград и Париз.

Библиографија
-------------

* Монографија Оскар Херман: Б.Келемен и Г.Гамулин Г.З. Загреб, 1978 г. година

Навод
-----

Надворешни врски
----------------

* Круг во Минхен



1. ↑  Snješka Knežević, 2011, str. 89