recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Рафаеле Цифери** (30 мај 1897, Фермо – 12 февруари 1964 година, Павија) бил италијански ботаничар, агроном и миколог.

Студирал агрономија на Универзитетот во Болоња. Од 1925 до 1932 година,неговото седиште во Доминиканската Република, каде што помогнал да се воспостави експериментална земјоделска станица во Сантијаго де лос Кабаљерос за проучување на маниока. Додека бил во Латинска Америка, тој исто така спровел истражување на болести кои влијаат на какаото во Еквадор. Во 1934–35 година бил стациониран во италијанскиот Сомалиленд, вршејќи организациски дејности во кои биле вклучени аграрните служби.

Во 1936 година бил назначен за професор по ботаника на Земјоделскиот Факултет во Фиренца, а од 1942 година работел како професор по ботаника на Универзитетот во Павија.

Како плоден писател, тој беше автор на повеќе од 1000 објавени дела на теми кои вклучуваат микологија, патологија и физиологија на растенијата, микробиологија, вирологија, лихенологија, систематиката на култивирани растенија, агрономија и историја на ботаниката. Во негова чест е именуван родот на габата амброзија *Raffaelea*, како и повеќе видови со епитетот *ciferrii*.

Заедно со микологот Руџеро Томазели, Цифери објави 215 алтернативни имиња за габичната компонента (микобионт) на лишаите; повеќето од нив завршувале на суфиксот *-myces*. Огромното мнозинство од овие имиња подоцна биле утврдени дека се формално нелегитимни според номенклатурните правила.

Избрани дела
------------

* „Микофлора Домингенсис", 1929 година.
* *I Cereali dell'Africa Italiana*, 1939 година – Житарици од италијанска Африка.
* *Fisiologia vegetale e piante agrarie*, 1943 – Физиологијата на растенијата и земјоделски растенија.
* *Manuale di patologia vegetale*, 1952 – Прирачник за физиологија на растенијата.
* „Thesaurus literaturae mycologicae et lichenologicae", 1957 година.
* *Manuale di micologia medica*, 1958 – Прирачник за медицинска микологија .
* „Bibliographia mycopathologica, 1800-1940, 1958 година.
* *Il cacao e la sua evoluzione*, 1963 – Какаото и неговата еволуција.

Наводи
------

1. 1 2 3  Treccani.it Ciferri, Raffaele, Dizionario Biografico degli Italiani - Volume 25 (1981)
2. 1 2  Mushroom the Journal Raffaele Ciferri (1897 - 1964)
3. ↑  Etymological Dictionary of Succulent Plant Names by Urs Eggli, Leonard E. Newton
4. ↑  Open Library published works
5. von Arx JA, Hennebert GL (1965). „Deux champignons ambrosia". *Mycopathologia et Mycologia Applicata*. **25** (3–4): 309–15. doi:10.1007/BF02049918. S2CID 35541534.
6. Lücking, Robert; Hawksworth, David L. (2007). „Names for lichen-forming fungi introduced by Ciferri and Tomaselli are illegitimate and not available for use, except for three cases". *Taxon*. **56** (4): 1274–1284. doi:10.2307/25065921. JSTOR 25065921.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 25506612
* LCCN: n91097468
* ISNI: 0000 0001 1469 4208
* GND: 123280923
* SUDOC: 137798385
* BNF: cb115127014 (податоци)
* NLA: 36554429
* NKC: uk2007399090
* Ботаничар: Cif.
* BNE: XX1563910

 |

 |
**Музејот на злато на градот Новиот Тајпеј** порано познат како Златен еколошки парк, е музеј на индустријата за ископување злато во округот Руифанг, Нов Тајпеј, Тајван.

Историја
--------

Музејот бил отворен на 4 ноември 2004 година од страна на владата на округот Тајпеј како Златен еколошки парк. По формирањето на градот Нов Тајпеј, паркот бил преименуван во Музеј на злато, иако од декември 2015 година, некои знаци сè уште го покажуваат старото име, вклучително и предната влезна порта.

Архитектура
-----------

Музејот на злато е музеј на отворено кој се состои од неколку згради и локации. Зградите на музејот порано биле канцеларии, студентски домови, погони за преработка и други објекти на Тајванската корпорација за ископување метали. Музејот на злато го вклучува следново: златна зграда, искусете го Петтиот тунел Беншан, Шале на принцот престолонаследник, специјална изложбена сала Џин Шуи, Рафинирање на злато Зграда и четири споени резиденции во јапонски стил.

Изложби
-------

**Златната зграда** дава информации за откритието на злато во областа, со изложби на тунелите Беншан, стара рударска опрема, транспортни системи за рударство и краток вовед во јапонскиот логор Кинкасеки на заробениците од Втората светска војна на неговиот прв кат. Вториот кат ги воведува својствата на златото, со уметнички дела направени од злато и светски рекорд 220,30 кг 999,9 чисто златна тула за посетителите да ја видат и допрат.

**Шалето на престолонаследникот** е резиденција изградена во 1922 година за предложената посета на престолонаследникот Хирохито на областа (посета која никогаш не се реализираше). Децении подоцна, Чианг Каи-шек го користел како сместување во областа.

* The 220.30 kg 999.9 pure gold brick is the famous collection of Gold Building.220,30 часот кг 999,9 чисто златна тула е познатата колекција на Златна зграда.
* The Crown Prince Chalet.Шале на престолонаследникот.

Транспорт
---------

Музејот е достапен со автобус од станицата Руифанг на тајванските железници.

Поврзано
--------

* Список на музеи во Тајван
* Рудник Џингуаши
* Храмот Огон
* Џингуаши

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Матична страница




1. ↑
2. ↑  „Annual statistics breakdown by scenic areas (2016)". Tourism Bureau, Ministry of Transportation and Communications (Taiwan). Архивирано од изворникот на 12 October 2018. Посетено на 23 March 2018.
3. ↑  „History". *New Taipei City Government Gold Museum*. 20 April 2018. Посетено на 7 September 2018.
4. ↑  „Gold Museum". *eng.taiwan.net.tw*. Taipei: Tourism Bureau, Republic of China (Taiwan). 2014. Посетено на 28 January 2014.
5. 1 2  „Museum of Gold Jiufen". *TravelKing*. TravelKing. Посетено на 28 January 2014.
6. ↑  „Gold Museum". *Local Cultural Museums*. Taipei: Ministry of Culture. 2012. Архивирано од изворникот на 2014-10-22. Посетено на 2014-10-18.
**Споменик на слободата** – споменик во Рига кој е симбол на независноста и слободата на латвискиот народ. Го изработиле Карлис Зале и Ернестс Шталбергс. Свечено е отворен на 18 ноември 1935 година на годишнината од независноста на Латвија во 1918 година. Парите се обезбедени од донации на месните жители. На предниот дел е запишано Tēvzemei un Brīvībai што значи „За татковината и слободата".

Споменикот е изработен од светлосив гранит, додека самата статуа е изработена од бронза во Шведска. За време на советската окупација било строго забрането собирање околу споменикот и полагање на цвеќе. По враќањето на независноста, повторно е воспоставена почесна гарда.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Споменик на слободата (Рига)" на Ризницата ? |

* Freedom monument (руски)
* Latvijas brīvības dižākajam simbolam – jau 60 (летонски)
* Virtual tour of Old Riga (includes images and panoramas of the monument and its surroundings)
* View of the Freedom Monument Square (WebCam), balticlivecam.com
**Добрила Ивановска-Чабриќ** (р. 1 февруари 1928

 во Бариќ) - македонска театарска и филмска глумица и пејачка.

Биографија
----------

Добрила Ивановска-Чабриќ е доајенка на Македонски народен театар и пејачка. Во Македонски народен театар се вработува во 1946 година и играла во првата претстава на македонски јазик "Платон Кречет". Во МНТ за единаесет години активна глумечка кариера, остварила 29 улоги. Покрај МНТ таа гостувала и во Драмски театар - Скопје. 

Добитничка е на наградата на Народна Република Македонија за најдобра женска улога, за улогата на "Графира" во "Волци и овци", како и наградата за Радиодифузијата на денон на југословенското радио. На Радио Скопје заедно со Петре Прличко ја воделе емисијата Весела вечер.

Театарската кариера ја продолжува во театарот "Терезије" во Белград. Потоа ја започнува нејзината кариера како пејачка. Со "Дуото Нанос" 20-години патувале и настапувале во: Македонија, Србија, Кипар, Русија, Франција и Бугарија, каде две години се на второто место на бугарската топ листа. Добрила Ивановска-Чабриќ доживува голем успех во грузиската група "Диело", со различен репертоар на неколку јазици. Во 1970 година Добрила повторно продолжува со својата соло кариера и повторна патува низ светот. Во 1980 година се сели во Дојран, каде живее и денес. Била омажена за Миленко Чабриќ со кого има еден син.

Во 2012 година, на 85 годишна возраст, Добрила по долгогодишна пауза се враќа на театарската сцена со монодрамата "Методот на Мис Маргарида" од Роберто Атајаде, во режија на Виолета Џолева со која добива специјална награда на Меѓународниот фестивал на монодрама во Битола. Во 2018 година на 90 години победува на телевизиското музичко шоу "Никад није касно" со најголем број гласови од публиката. На 22 издание на "Еврофест" и беше доделена наградата за севкупно музичко творештво.

Надворешни врски
----------------

* Добрила Ивановска-Чабриќ на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Добрила Ивановска-Чавриќ на YouTube
**Симонида Филипова-Китановска** е македонска уметница.

Биографија
----------

**Симонида Филипова-Китановска** е родена 1965 Скопје, Р Македонија. Дипломирала на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, 1988 год. во класата на проф. Димитар Кондовски и Родољуб Анастасов. Член на ДЛУМ од 1988 год. Од 1991-1997 живее и работи во Бостон, САД.

Добитник е на повеќе награди: Гран-при, Интернационален конкурс на акварел, Скопје, Награда за акварел; Интернационален конкурс, Скопје, Димитар Пандилов, сликарство мал формат, ДЛУМ, Димитар Пандилов, сликарство мал формат, ДЛУМ, Биенале на југословенскиот акварел, БАЈ, Карловац.

Наводи
------

1. ↑

Надворешни врски
----------------


1. ↑  nationalgallery.mk
2. ↑  simonida-filipova-kitanovska
**Хеленистички период** во светската археологија и историја се нарекува периодот по смртта на Александар III Македонски (323 г.п.н.е.) па до освојувањето на Египет од страна на Римјаните во 30 г.п.н.е. Во хеленистичката период се појавува нова култура која настанува со мешање на 3 компоненти: македонската, хеленската и староисточната. По големите освојувачки походи на Александар се формираат нови монархии и доаѓа до мешање на населението од различна етничка припадност на големи пространства, со што хелинистичката култура и начин на живеење ја прифаќа и негрчкото население.

Територијата на Вардарскиот дел на Македонија, на која веќе два века се чувствувало влијанието на хеленската култура и уметност, секако не останала заобиколена од овие процеси. Античките населби, како Лихнид, Стоби, Вилазора, Еударист, Антигонеја, населбите во наоѓалиштата Исар кај Марвинци, Вардарски Рид кај Гевгелија и многу други, прераснуваат во вистински урбанизирани градови, со бројни градби од профан и сакрален карактер. Во Лихнид, кој се истакнува како најзначаен меѓу градовите од елинистичката епоха кај нас, се гради и првиот антички театар, градот се стекнува со право да кова свои монети, а овде се наоѓа и едниствената досега откриена монументална гробница од Македонски тип.

Во некрополите често се среќаваат луксузни предмети, како златен, сребрен и бронзен накит, бронзени и керамички садови, произведени во некои од големите уметнички центри во Егеја и пошироко низ Средоземјето, но треба да се истакне локалната продукција на висококвалитетни керамички производи, теракоти и садови.

Бројните наоди на бронзена пластика, сребрени и бронзени монети сведочат за развиената економија на овие градови со центрите низ Средоземјето.

Римските освојувања на овие простори во средината на II в.п.н.е. не значат и крај на оваа т.н. хелинистичка култура и уметност. Таа не само што ќе продолжи да егзистира низ целиот II па и во текот на I в.п.н.е. туку и ќе биде во голема мера прифатена подоцна копирана од страна на освојувачите.

Библиографија
-------------

* В. Битракова-Грозданова, Археолошка карта на Р.Македонија I, Хеленистички период , 95-99
* В. Битракова-Грозданова, Религија и уметност во антиката во Македонија , Скопје, 1999.
* В. Битракова-Грозданова, Споменици од хеленистичкиот преиод во СР Македонија , Скопје, 1987.
* I. Mikulcic, Pelagonija utvrdena svetlosti arheoloskih nalaza, Beograd, 1966
* В. Соколовска, Исар-Марвинци и Повардарието во античко време, Скопје, 1986.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85060062
* GND: 4024313-8
* BNF: cb12651246m (податоци)
* NDL: 00563124
* NKC: ph120665

 |

 |
**„Догвил"** (*Dogville*) — филм на режисерот Ларс фон Триер од 2003 година. Главните улоги ги играат: Никол Кидман, Лорен Бекол, Жан-Марк Бар, Џејмс Кан.

Синопсис
--------

Доцна во ноќта, во близината на едно мало рударско место, Том (го игра Бетани) слуша пукотници, а потоа ја среќава непознатата убава жена, Грејс (ја игра Кидман). Тогаш, во местото пристигаат гангстери кои ја бараат Грејс, но Том ја сокрива при што ја зема визит-картичката на шефот на гангстерите. Том ги убедува жителите да ја кријат Грејс, а за возврат таа ќе им помага во работата. На почетокот, сите ја одбиваат нејзината помош, но постепено ја прифаќаат Грејс и гласаат таа да остане во местото. По некое време, во Догвил пристига полицијата, која нуди награда за Грејс и тогаш жителите бараат таа да работи уште повеќе. За време на прославата на празникот 4 јули, во местото пак доаѓа полиција, а еден од жителите ја користи приликата и ја силува Грејс. Оттогаш, Грејс е подложена на сурово измачување. Во договор со Том, таа се обидува да побегне, но возачот на камионот ја силува, а потоа ја враќа во Догвил. Таму, Том ја обвинува Грејс за кражбата на парите на татко му, по што жителите решаваат да ја врзат со синџири. Најпосле, Том му се јавува на шефот на гангстерите, мислејќи дека ќе добие награда за Грејс. По неколку дена, гангстерите доаѓаат во Догвил и ја затекнуваат Грејс во ужасна состојба, а таа се согласува да се врати кај татко си (шефот на гангстерите). Тогаш, гангстерите ги убиваат сите жители на Догвил и го палат местото, а таа лично го убива Том.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Догвил (пристапено на 15.5.2003)
**„Идиоти"** (дански: *Idioterne*) – филм на режисерот Ларс фон Триер од 1998 година. Главните улоги ги играат: Бодил Јоргенсен, Јенс Албинус и Ана Луиза Хасинг. Филмот претставува втор дел од трилогијата „Златно срце".

Синопсис
--------

Група млади луѓе одлучуваат да протестираат против некреативното и бесцелно општество така што глумат дека се идиоти. За таа цел, тие посетуваат ресторани, фабрики итн. изведувајќи непријатни сцени пред присутните со намера да го проверат нивниот однос кон ментално заостанатите луѓе. При посетата на еден ресторан, ним им се придружува Карен (ја игра Јоргенсен), која цело време ги следи нивниет активности. Најпосле, во нивната куќа доаѓа таткото на една девојка-членка на групата и ја одведува со себе. Тогаш, групата почнува да се распаѓа, откако нивниот водач предлага да се вратат во своите семејства и на работните места и таму да се однесуваат како ментално заостанати. Тој предлог го прифаќа само Карен, која се враќа дома, по двенеделно отсуство. Всушност, таа побегнала од погребот на своето дете. Кога почнува да се однесува како идиот, нејзиниот сопруг ја удира, а останатите членови на семејството ја осудува, па Карен повторно го напушат домот.

Наводи
------





1. ↑  Идиоти (пристапено на 1.5.2023)
**„Елемент на злосторството"** (дански: *Forbrydelsens element*) — филм на режисерот Ларс фон Триер од 1984 година. Главните улоги ги играат: Мајкл Ефлик, Езмонд Најт и Ме Ме Лаи.

Синопсис
--------

Британскиот детектив Фишер се наоѓа во Каиро, каде се обидува да се сети на својот последен случај во кој барал еден убиец. Во желбата да ги реконструира настаните, тој се служи со хипноза и тогаш му навираат сеќавањата на мрачната Европа и на познатиот „Лото убиец", кој давел и осакатувал девојки кои продаваат лозови за лото. За да го открие убиецот, Фишер се служи со контроверзните методи од книгата „Елемент на злосторството", дело на неговиот посрамен ментор Озбонн. Во книгата, Озборн опишува лов на еден човек кој убивал на истиот начин како „Лото убиецот". Во истрагата му помага проститутката Ким која имала дете со „Лото убиецот"...

Наводи
------




1. ↑  Елемент злочина (пристапено на 15.3.2024)
**Вештачки радиоизотоп** — радиоизотоп кој не се среќава во природата: не постојат природни механизми кои го произведуваат, или истиот е толку неустојчив што се распаѓа за многу кратко време. Такви примери се технециумот-95 и прометиумот-146. Многу од нив се собираат од строеви за јадрено гориво. Некои се добиваат само во забрзувачи на честички.

Добивање
--------

Извесни вештачки радиоизотопи се вадат од истрошени прачки во јадрен реактор, кои содржат разни производи од цепење. На пример, се проценува дека до 1994 г. се произведени околу 49.000 TBq (78 тони) технециум присутни во нукеларни реактори — во огромна мера најголем извор на земски технециум. Меѓутоа, само мал дел од произведеното наоѓа стопанска употреба. Други вештачки изотопи значителни количества се добиваат по пат на цепење, но сè уште не се извадени. Трети пак, се добиваат со неутронско озрачување на матични изотопи во јадрен реактор (на пр. Tc-97 се добива со неутронско озрачување на Ru-96) или пак со бомбардирање на матичните изотопи со високоенергиски ечстички од забрзувач.

Употреба
--------

Највеќето вештачки радиоизотопи се крајно радиоактивни и имаат кус полураспад. Иако не се безопасни, радиоактивните материјали наоѓаат широка примена во здравството и индустријата.

### Јадрена медицина

Општото поле на јадрената медицина се занимава со примената на радиоизотопи во лекувањето.

#### Дијагностика

Функционирањето на разни органи во телото може да се следи со радиоактивни трагачки соединенија, каде трагачот се привлекува или згуснува со дејството што се проучува. Трагачот содржи краткотраен радиоактивен изотоп (обично кој дава гама-зрак) со доволно енергија за да се движи низ телото и да биде видлив со гама-камера која потоа ги прикажува згуснатостите. Поради делотворноста на ваквите направи, потребни се многу мали дози на радиоактивен материја.

Метаустојчивиот нукеларен изомер Tc-99m е гама-оддавач со широка примена во дијагностиката поради краткиот полураспад од 6 часа, кој лесно се добива во болниците користејќи т.н. „технециумска крава".

#### Лекување

Радиоактивните препарати се соединенија кои радиоизотоп за лекување, обично со негово големо згуснување близу дадениот орган. Таков пример е јодот-131, со кој се лечат извесни заболувања и тумори на штитната жлезда.

### Индустриски извори на зрачење

Индустриски полезни се зрачењата на алфа-, бета- и гама-честичките. Изворите на ова зрачење се вештачки радиоизотопи.

Наводи
------

1. ↑  Topics in current chemistry, vol 176, "Technetium in the environment"
2. ↑  „Brookhaven National Laboratory, Medical Department, "Radioisotope Production."". Архивирано од изворникот на 2010-01-06. Посетено на 2017-11-24.

Надворешни врски
----------------

* Карта на нуклиди Архивирано на 4 април 2004 г. — LANL T-2 (англиски)
**Апостол Трпески** (6 септември 1948

, Тетово) — македонски снимател.

Животопис
---------

Трпески е роден на 6 септември 1948 година во Тетово, СФР Југославија. Дипломирал на Академијата за театарска, филмска и телевизиска уметност – отсек кинематографија на Универзитетот во Загреб, Хрватска.

Кариера
-------

Од 1971 до 1992 година работел во Македонската национална телевизија како снимател и директор на фотографија. Снимил многу серии и ТВ-емисии од различни жанрови, направил околу сто репортажи, многу документарни филмови и ТВ- филмови и уште околу сто музички емисии, серии и музички и комерцијални видеа, користејќи секакви технологии.

Од 1992 година работел како професор и раководител на Катедрата за филм и ТВ камера при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј", Факултет за драмски уметности во Скопје. Десет години бил продекан на Факултетот за драмски уметности.

Бил член на Друштвото на филмски професионалци на Македонија и член на Советот на Меѓународниот фестивал на филмската камера „Браќа Манаки". Бил член на Сенатот на Универзитетот Св. Кирил и Методиј" и на Советот за радиодифузија на Република Македонија. Бил претседател на управниот одбор на Филмскиот фонд на Македонија.

Автор е на книгата *Филмска и ТВ камера, книга 1 - основа на кинематографијата* (2000).

За својата работа е награден со многу награди.

Филмови
-------

### Како директор на фотографија

* 1993: *Wonderful World*, сегмент од првиот македонски омнибус „Светло сиво"
* 1997: *Џипси меџик*
* 2002: *Каменот тежи на сопственото место*
* 2002: *Клевета*
* 2003: *Чекор пред времето*
* 2003: *Кај мајсторот јазичар*
* 2004: *Под*
* 2006: *Нави*
* 2007: *Искушение*
* 2009: *Бунило*
* 2014: *До балчак*
* 2016: *Златна петорка*
* 2016: *Љубов и предавство* (ТВ-серија)
* 2018: *Црвениот поет* (10 епизоди)

Наводи
------

1. ↑  „Štivo - Odsjek snimanja ADU Zagreb". Архивирано од изворникот на 2021-12-07. Посетено на 2024-02-24.
2. ↑  „ФДУ - Error!".
3. ↑  „MFPA - Macedonian Members of Cinematography". Архивирано од изворникот на 2013-07-26. Посетено на 2013-03-28.
4. ↑  „Board of Governors". Архивирано од изворникот на 2013-03-24. Посетено на 2013-03-28.
5. ↑  „Svetlo sivo (1993) - IMDb". *IMDb*.
6. ↑    
-
7. ↑  „Bunilo (TV Movie 2009) - IMDb". *IMDb*.
8. ↑    
-
9. ↑  „Golden Five (2016) - IMDb". *IMDb*.

Надворешни врски
----------------

* Кинотека на Македонија
* Апостол Трпески на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Факултет за драмски уметности - Скопје
* Анимекс Скопје фестивал за анимација
* УНИВЕРЗИТЕТ ВО ЗАГРЕБ, АКАДЕМИЈА ЗА ДРАМСКА УМЕТНОСТ
**Циганска кула** (грчки: *Κάστρο Μανδρακίου*) — доцносредновековна тврдина во селото Мандраџик, Валовишко, Егејска Македонија.

Историја
--------

Тврдината датира од доцновизантиско време. Денес ѕидината е дел од селските гробишта.

Во 1894 г. Густав Вајганд напишал: „стигнавме по добар пат во околината на селото Мандраџик. Посред таканаречената Циганска кула стигнавме во селото. Просторот на оваа кула има квадратен облик и е обработен со една ѕидина, широка до еден метар, а висока 2-5 метри. На некои места се гледаат траги од прозорци, но не се забележуваат никакви украси, ниту пак натписи. Луѓето кажуваат дека тука некогаш живеел циганскиот крал."

Наводи
------

1. 1 2  „Κάστρο Μανδρακίου Κερκίνης". Ελληνικά Κάστρα. Посетено на 26 септември 2020.
2. ↑  Вайгандъ, Густавъ (1899). *Аромѫне: Етнографическо-филологическо-историческо издирвания на тъй наречения народъ македоно-ромѫне или цинцаре*. Варна: Издание на П. Хр. Генковъ. стр. 223.
**Роберт колеџот** (турски: *İstanbul Amerikan Robert Lisesi*) е средно училиште кое се наоѓа во Истанбул, Турција, помеѓу двата моста на Босфорот, во близина на Арнаутќој на исток и Улус на запад.

Училиштето било основано во 1861 година, и претставува најстарото американско училиште надвор од градниците на САД. До 1971 година функционирало како колеџ, за да биде преобразувано во средно училиште. Ова училиште е едно од најсилните и најпознатите училишта како во времето на Османлиското Царство, така и денес, во Турција.

Училиштето е член на Групацијата Г-20 училишта.

Наводи
------

1. ↑  This title is also claimed by the American College of Sofia, founded in 1860.

Надворешни врски
----------------

* Роберт колеџ
* Роберт колеџ
* Robert College Alumni Association of America
* Студентски совет Архивирано на 13 септември 2005 г.
* Fine Arts Festival
* RC Quarterly Robert College Alumni Magazine Архивирано на 27 мај 2007 г.
* Robert College International Model United Nations Website Архивирано на 7 јуни 2008 г.
* Robert College EYC Website Архивирано на 28 февруари 2008 г.
* about Robert College Архивирано на 23 април 2010 г.

Координати: 41°04′02″N 29°02′06″E﻿ / ﻿41.06722° СГШ; 29.03500° ИГД﻿ / 41.06722; 29.03500
**„Оливер Твист"** (англиски: *Oliver Twist*) — филм на режисерот Дејвид Лин (David Lean) од 1948 година. Автори на сценариото се Лин и Стенли Хејнс (Stanley Haynes) со непотпишана соработка на Ерик Амблер (Eric Ambler) и Кеј Волш (Kay Walsh). Главните улоги ги играат: Џон Хауард Дејвис (John Howard Davies), Роберт Њутн (Robert Newton), Алек Гинис (Alec Guinness), Кеј Волш (Kay Walsh), Френсис Л. Саливен (Francis L. Sullivan), Хенри Стивенсон (Henry Stephenson), Мајкл Диар (Michael Dear), Мери Клер (Mary Clare) и Ентони Њули (Anthony Newley). Во 1948 година, филмот бил награден на фестивалот во Венеција, а една година подоцна бил номиниран за наградата БАФТА за најдобар британски филм. Ова остварување се смета за најуспешната екранизација на истоимениот роман на Дикенс во која Лин се истакнува со експресивната режија, успевајќи да создаде особена атмосфера во која емотивноста се надополнува со елементите на гротеска и хорор. Исто така, филмот се одликува со одлична фотографија, дело на Гај Грин (Guy Green), а Гинис ја остварил една своите најдобри улоги во кариерата.

Синопсис
--------

Оливер Твист (го игра Дејвис) е сиромашно осмогодишно дете од благородничко потекло чија мајка умрела при пораѓањето, така што Оливер живее во домот за сираци со кој раководи г-н Бамбл (го игра Саливан). Поради божемна недисциплина, г-н Бамбл го продава Оливер на гробарот Соуербери (го игра Меклафлин). Еднаш, бранејќи ја честа на мајка си, Оливер се судира со гробаревиот помошник Ноа Клејпол (го игра Диар), па решава да побегне. Откако останува сам на улиицте на Лондон, Оливер го среќава 15-годишниот Артфул Доџер (го игра Њули), вешт ситен крадец, кој го упатува Оливер во тајните на крадењето. Доџер го носи Оливер во едно тајно засолниште, каде живеат повеќе деца-крадци, а таму Оливер се запознава со алчниот старец Фегин (го игра Гинис), кој е водач и ментор на малолетните крадци. Фегин соработува со опасниот злосторник Били Сајкс (го игра Њутн) и неговата жена Ненси (ја игра Волш), како и со злобниот Монкс (го игра Труман)...

Наводи
------

1. ↑  Ubojiti suputnici, američki film (пристапено на 18.2.2024)
Џеф Безос во 2018 година
**Џеф Безос** (англиски: *Jeff Bezos*; р. 12 јануари 1964) — американски интернет-претприемач, деловен и медиумски магнат и инвеститор. Тој е најпознат како основач, извршен директор и претседател на меѓународната технолошка компанија *Амазон*. Од 2017 година Безос се смета за најбогатиот човек на светот, поради што е именуван и како „најбогатиот човек во современата историја". Неговата нето вредност во јули 2018 година се искачи на 150 милијарди долари. Во септември 2018 година *Форбс* го опиша како „далеку побогат од кој било друг на планетата" бидејќи додаде 1.8 милијарди долари на неговата нето вредност откако *Амазон* стана втората компанија во историјата која достигна пазарна капитализација од 1 трилион долари.

Наводи
------

1. ↑  „This Is The Richest Person in the World". *Forbes*. 2019. Посетено на March 19, 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 1808007
* LCCN: n99280137
* ISNI: 0000 0001 0948 3211
* GND: 122367227
* SUDOC: 165841699
* BNF: cb14409568k (податоци)
* BIBSYS: 1585570378020
* NDL: 001121324
* NKC: xx0189631
* BNE: XX6117059
* CiNii: DA19644927

 |

 |
**Срце ме боли за Трпана** била испеана некаде во првите години на дваесеттиот век. Како и повеќето староградски песни, таа зборува за една неостварена љубов. Тука се работи за љубовта на тетовецот Симо сарафот кон младата Трпана, ќерка на Ано Јаковчев, бакалинот.

Историја на настанувањето
-------------------------

Симо сарафот бил еден од побогатите тетовци. Се вљубил во убавата Трпана и испратил стројници кај татко ѝ Ане да ја побараат. На изненадување на сите, одговорот бил негативен. Трпана се мажи на 14 години за Миљан Пајков, догармаџијата, а Симо сарафот, разочаран, заминува за Америка.

По неполна година, Трпана го раѓа синот Спирко, а потоа младоженецот Миљан умира. Тоа ги повраќа надежите на Симо сарафот дека сепак ќе ја ожени Трпана. Се враќа од Америка и патувајќи, на бродот, ја создава **Срце ме боли за Трпана**. По враќањето во Тетово, праќа стројници да ја сврши Трпана, сега како вдовица. Но, одговорот на Ано Јаковчев е пак негативен.

Трпана се мажи за вдовецот Илија Николовски. Со него раѓа пет деца, три ќерки и два сина. Умира во 1963 година, на 78-годишна возраст.

Изведби
-------

Песната **Срце ме боли за Трпана** е, по Благуњо дејче, пожаранче, најизведувана тетовска староградска песна.

* Група Серенада
* Дует Кевсер Селимова-Ѓорѓи Желчески
* Наум Петрески и Чалгии
* Пепи Бафтировски
* Трио Шербет

Текст
-----

Срце ме боли ќе умрем,

јандум аман,

од мерак за Трпана.

Многу градови сум шетау,

јандум аман,

Како тебе не најдов.

Па се вратив Тетоо,

најдум аман,

да га свршим Трпана.

Ако ме сакаш, сакај ме,

јандум аман.

Ако ме нејќеш, кажи ми,

да си го тражим чарето.

Поврзано
--------

* Срце ме боли ќе умрам — на Викиизвор

Надворешни врски
----------------

* АНСАМБЛ СЕРЕНАДА Архивирано на 9 јуни 2020 г.
* ТРИО ШЕРБЕТ
* Срце ме боли ќе умрам Архивирано на 14 јули 2020 г.

Наводи
------

1. ↑  Кочоски, Владимир (2006). *Песни и судбини*. Тетово: Печатница Напредок. ISBN 9989-730-47-4.
2. ↑  Андонов, Зоран. „ПЕСНАТА „СРЦЕ МЕ БОЛИ ОД МЕРАК ЗА ТРПАНА" ЈА НАПИШАЛ ТЕТОВЕЦОТ СИМО ОТИ НИ ЗА ПАРИ НЕ МОЖЕЛ ДА СИ КУПИ ЉУБОВ"". *www.sdk.mk*.
**Лариса Алавердјан** ( ерменски: Լարիսա Ալավերդյան  ; родена на 21 септември 1943 година), е ерменски педагог и политичар која служела како прв бранител на човековите права на Ерменија (Омбудсман), член на Националното собрание помеѓу 2007 и 2012 година и лидер на фракцијата на Основачкиот парламент на партијата  помеѓу 2009 и 2012 година.

Биографија
----------

Алавердјан е родена во Баку, денес дел од Република Азербејџан и по дипломирањето на Државниот педагошки институт на Азербејџан во 1966 година, таа ја започнала својата педагошка работа како наставник по математика и цртање. Помеѓу 1966 и 1967 година била наставник по математика во селско средно училиште. 

Од 1991 до 1995 година, била главен експерт на Специјалната комисија на Врховниот совет на Ерменија за прашања поврзани со Нагорно-Карабах, а од 2006 година била и извршен директор на невладината организација „Против кршењето на законот".  

Таа е всушност директорка на Институтот за право и политика на Руско-ерменскиот универзитет, каде што предавала уште од 2002 година 

Учествувала во парламентарниот комитет за соработка на Европската унија и Ерменија на 10-тиот состанок помеѓу 24 и 26 ноември 2008 година

Кариера како Народен правобранител
----------------------------------

Канцеларијата за бранител на човекови права, или Народен правобранител, на Ерменија била формирана со закон во октомври 2003 година, а на 19 февруари 2004 година Лариса Алавердјан била назначена на функцијата со претседателски декрет,   преземајќи ја функцијата на 1 март 2004 година.

Таа помогна во создавањето на центар за рехабилитација на Јужен Кавказ за жртвите на организирано насилство. Овој центар успеал да врати дома некои ерменски деца (1992-1996).

Наводи
------

1. ↑  Լարիսա Ալավերդյան Архивирано на 24 јули 2021 г. (на ерменски)
2. ↑  Larisa ALAVERDYAN
3. ↑  „Staff". Архивирано од изворникот на 2023-01-27. Посетено на 2023-04-12.
4. ↑  Azerbaijan should be brought to political arena: Larisa Alaverdyan
5. ↑  „Director of the Institute: Larisa Alaverdyan". Архивирано од изворникот на 2020-08-07. Посетено на 2019-01-18.
6. ↑  List and short biographies of Armenian Members
7. ↑  Լարիսա Ալավերդյանը՝ մարդու իրավունքների պաշտպան (на ерменски)
8. ↑  ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՕՄԲՈՒԴՍՄԵՆԻ ՊԱՇՏՈՆՈՒՄ ՆՇԱՆԱԿՎԵԼ Է ԼԱՐԻՍԱ ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆԸ (на ерменски)
9. ↑  „Larisa Alaverdyan". Архивирано од изворникот на 2019-07-08. Посетено на 2019-02-06.
Линијар со дециметар, сантиметар и милиметар за споредба
**Сантиметар** (симб. **см**) е единица за должина еквивалентна на 1/100 од метарот, и е припаѓа на SI-системот, во делот единици за должина. Сантиметарот е исто така и дел од метричкиот систем. Еквивалентна единица за површина е сантиметар квадратен, соодветна единица за волумен е сантиметар кубен.

Податотека:Пинг-понг топка пречник.pngПречник на топката за пинг-понг е 4 см
милиметар << **сантиметар** << дециметар << метар << километар

Сантиметарот како тема во уметноста
-----------------------------------

* „Цел сантиметар" - расказ на македонската писателка Оливера Ќорвезироска од 2010 година.

Наводи
------

1. ↑  „сантиметар" Архивирано на 17 декември 2013 г. - Лексикон на македонскиот јазик, он.нет (но често се среќава и погрешното **цм**)
2. ↑  Оливера Ќорвезироска, *Две перници*. Скопје: Три, 2010, стр. 141-146.
БЏV во рамките на АнтарктикБЏV
Местоположба на брегот

**Брег на Џорџ V** (англиски: *George V Coast*) — дел од брегот на Антарктикот кој се наоѓа меѓу ’ртовите Алден и Хадсон (од 148°2′ до 153°45′ ИГД).

Делови од овој брег се забележани на Американската истражувачка експедиција во 1840 г. Брегот е истражен од група на Австралазиската антарктичка експедиција (1911–14) под водство на Даглас Мосон, кој го нарекол по кралот Џорџ V.

Отсечокот од земја помеѓу овие меридијани се нарекува Земја на Џорџ V. Таму е сместен Мерцовиот Ледник.

Наводи
------

1. ↑  Stanton, William (1975). *The Great United States Exploring Expedition*. Berkeley: University of California Press. стр. 157. ISBN 0520025571.
2. ↑  „Брег на Џорџ V". Информативен систем за географски називи, Геолошки топографски институт на САД. Посетено на 22 април 2012. (англиски)

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Брег на Џорџ V" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Брег на Џорџ V Архивирано на 19 февруари 2020 г. — USGS (англиски)
* Брег на Џорџ V — SCAR (англиски)
* Брег на Џорџ V — Visible Earth (англиски)
* Долгорочна временска прогноза за Брегот на Џорџ V[*мртва врска*] (англиски)

Координати: 68°30′S 148°0′E﻿ / ﻿68.500° ЈГШ; 148.000° ИГД﻿ / -68.500; 148.000
**„Анатомија на падот"** (француски: *Anatomie d’une chute*) — филм на режисерот Жистин Трије од 2023 година. Главните улоги ги играат: Сандра Хилер, Самјуел Тејис, Свон Арло, Мило Макадо-Гранер, Камиј Радерфорд. Филмот освоил пет Европски филмски награди (за најдобар филм, за главна глумица, за режија, за сценарио и за монтажа), победил на Канскиот филмски фестивал, а ги освоил и наградите „Златен глобус" и француската награда „Цезар". Исто така, тој бил кандидиран на наградите „Оскар" во пет категории: монтажа, оригинално сценарио, главна глумица, режија и најдобар филм, а ја освоил наградата за најдобро сценарио.

Синопсис
--------

Германската писателка Сандра, нејзиниот сопруг Самуел и нивниот син Даниел живеат повлечено во мало место во француските Алпи. Самуел е пронајден мртов во снегот пред куќата, па полицијата ја обвинува Сандра за убиство. Додека трае судењето, Даниел, како единствениот сведок, е растргнат меѓу немилиот настан и животот со мајка си во која почнува да се сомнева. Сепак, на крајот, Сандра е ослободена од обвинението и може да се врати дома кај синот.

Наводи
------

1. ↑  Анатомија пада (пристапено на 10.3.2024)
**СЕАТ** (шпански: *SEAT*, *Sociedad Española de Automóviles de Turismo*) — шпански производител на автомобили, кој своите модели ги продава користејќи ги марките СЕАТ и Купра. Претпријатието е основано на 9 мај 1950 година, како заедничка инвестиција на Националниот индустриски институт (*Instituto Nacional de Industria*, *INI*), неколку шпански приватни банки и Фиат. Во текот на 36 години, СЕАТ постоел како посебен производител, а од 1986 година претставува подружница на групата на Фолксваген. Седиштето на СЕАТ се наоѓа во Марторел, во близината на Барселона.

Производство
------------

Вкупното производство на автомобили во 2020 година изнесувало околу 468 000, од кои 427 000 биле наменети за извоз во 75 земји.

Галерија
--------

* Сеат Ибица СДИСеат Ибица СДИ
* СЕАТ ИбицаСЕАТ Ибица
* Сеат ИбицаСеат Ибица
* Сеат ИбицаСеат Ибица
* Сеат ЛеонСеат Леон
* Сеат ЛеонСеат Леон
* СЕАТ ТоледоСЕАТ Толедо
* СЕАТ ТаракоСЕАТ Тарако
* СЕАТ ТаракоСЕАТ Тарако
* СЕАТ АлтеаСЕАТ Алтеа
* СЕАТ Алтеа XLСЕАТ Алтеа XL
* СЕАТ АронаСЕАТ Арона
* СЕАТ АронаСЕАТ Арона

Наводи
------

1. ↑  "Legal Note Архивирано на 6 февруари 2015 г.." SEAT. Retrieved on 20 November 2012. "Autovía A-2, Km 585 – 08760 Martorell"
2. ↑  „En 1985 hemos vendido más de 100.000 automóviles en el mercado exterior" [We sold over 100,000 cars in export markets in 1985]. *ABC* (шпански). Madrid. 1986-07-14. стр. 47. Посетено на 2022-09-22 – преку Archivo ABC.
3. ↑  „Annual Report – 2020 & Past Reports | SEAT". *www.seat.com* (англиски). Посетено на 2021-06-21.
**Комитетот за помош на Грците од Мала Азија** (1917–1921) била организација за помош основана за време на Првата светска војна како одговор на геноцидот врз Грците во Отоманската империја. Комитетот бил познат и како едноставно *Грчки комитет за помош* .

Извршен одбор
-------------

* Претседавач: Френк В. Џексон
* Почесен претседавач: Џејкоб Гулд Шурман
* Заменик-претседател: Базиле Д. Дугунџи
* Секретар: Џон П. Ксенид
* Благајник: Абрахам Е. Казан (поднел оставка во ноември 1917 година), Ролин П. Грант

Операции
--------

ГРЦ работела преку мрежа на странски конзули, мисионери и хуманитарни работници лоцирани на различни точки во Отоманската империја. Притоа, нивните работни методи биле слични на оние на Американскиот комитет за ерменско и сириско помош (ACASR), кој исто така биле активни за време на Првата светска војна. Тие, исто така, соработувале со американските дипломатски институции во Атина и Солун за да им помогнат на бегалците од Турција.

Наводи
------

1. ↑  Nikolaos Hlamides, "The Greek Relief Committee: America's Response to the Greek Genocide[*мртва врска*]," *Genocide Studies and Prevention* 3, 3 (December 2008): 375–383
Портрет на Адолф Џулиен од Анри Фантин-Латур (1887)
**Жан Лусиен Адолф Џулиен** (1 јуни 1845 – 30 август 1932) познат како **Адолф Џулиен** бил француски новинар, автор и музиколог. Роден е во семејство на писма. Неговиот дедо Бернар Џулиен (1752–1826), бил истакнат професор, додека неговиот татко Марсел Бернард Џулиен (1798–1881), бил истакнат учител и лингвист и голем соработник во Речникот на Емил Литре. Џулиен објавил бројни книги и статии на широк спектар на теми, првенствено музика, и бил активно вклучен во контроверзите околу улогата и влијанието на музиката на Вагнер во Франција на крајот на деветнаесеттиот век.

Животот
-------

Адолф Џулиен се школувал во Лицето Карло Велики во Париз, каде што добил диплома по право. Студирал музика кај композиторот Емил Биенаиме, во тоа време пензиониран професор на Конзерваториумот во Париз.

Како музички критичар, неговата работа се појавува во различни списанија, вклучувајќи ги и Revue et gazette musicale de Paris, Le Ménestrel, Le Correspondant, Le Figaro и други периодични списанија. Напишал и бројни книги за музика и композитори.

Библиографија
-------------

* L'Opera en 1788 (1873)
* Ла Музика и Филозофи на XVIIIe siècle (1873)
* L'Église et l'Opéra en 1735 (1877)
* Вебер во Париз (1877)
* Ерс различни, историја, критика, биографии мјузикал и драматика" (1877)
* La Cour et l'Opéra sous Louis XVI (1878)
* Комедија и галантерија или XVIIIe siècle (1879)
* Histoire du Costume au Theatre (1880)
* Гете и музиката (1880)
* L'Opéra Secret au XVIIIe siècle (1880)
* La Ville et la Cour au XVIIIe siècle
* Хектор Берлиоз (1882)
* La Comédie à la Cour (1883)
* Paris dilettante au commencement du siècle (1884)
* Ричард Вагнер, sa vie et ses œuvres (1886)

Наводи
------

1. ↑  A Dictionary of Music and Musicians 1899

### Извори

* Massin, Brigitte (2001). „Jullien, (Jean Lucien) Adolphe". *Oxford Music Online*. Oxford University Press. doi:10.1093/gmo/9781561592630.article.14536.

Надворешни врски
----------------

* Адолф Џулиен на Ризницата ?
**Бугарски воз** — политички поим со којшто се означува злоупотреба на правото на гласање со цел да се издејствуваат изборни резултати во сопствена полза. Карактеристично за гласањето со „бугарски воз" е тоа што едно лице гласа на повеќе гласачки места во корист на својата опција и така создава резултат што не одговара на вистинското расположение во гласачкото тело. Ваквиот поим најчесто се користи делумно на Балканот, а се инспирира од недемократските избори во Бугарија кон крајот на 20. век.

Тек
---

Локомотивата (организаторот) некако зема празно ливче и на него го заокружува редниот број на посакуваната партија. Потоа, ливчето го предава на некој гласач, кој зема празно ливче, истото го става в џеб, а заокруженото го пушта во гласачката кутија. Празното ливче се предава на локомотивата, кој одново го заокружува посакуваниот реден број, па повторно го предава ливчето на некој друг гласач. Постапката продолжува на ист начин понатаму, така што со сигурност се знае дека гласачите ќе „гласаат" за посакуваната партија.

Контроверзии
------------

Во Бугарија се смета дека овој политички поим е навредлив за земјата и во тој контекст во 2006 година бугарската амбасада во Македонија побарала од политичките партии, невладините организации и медиумите за одредени изборни малверзации повеќе да не го користат овој поим, иако истиот не е измислен во Македонија и не се користи само во Македонија.

Поврзано
--------

* Бугарска глоба — плаќање на фиктивни глоби од корумпирани полицајци;
* Кинески прстен — вид на изборна манипулација.

Наводи
------

1. ↑  „An "innovative" vote-buying practice called "Bulgarian train"" (англиски). arirusila.wordpress. October 10, 2010. Посетено на 2011-08-29.
2. ↑  „Sprema se velika izborna krađa?" (босански). Дневни Аваз. Архивирано од изворникот на 2010-12-24. Посетено на 2011-08-29.
3. ↑  „Bugarski vlak?!?!" (хрватски). Srijeda, 6 октомври 2010 21:39. Архивирано од изворникот на 2012-09-07. Посетено на 2011-08-29. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
4. ↑  „Budimir: "Bugarski vlak" iz Srbije stigao u Mostar, Relota: To je obmana, Čović će ih pozvati na sastanak" (српскохрватски). Srijeda, 06 Oktobar 2010 14:04. Посетено на 2011-08-29. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)[*мртва врска*]
5. ↑  „Bosnians Name Vote-Buying Technique after Bulgaria" (англиски). September 30, 2010, Thursday. Посетено на 2011-08-29. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
6. ↑  „Изборни измами со кинески прстен и бугарски воз!". Вечер. Посетено на 2011-08-29.[*мртва врска*]
7. ↑  „Бугарија навредена од „бугарскиот воз"". Архивирано од изворникот на 2008-10-13. Посетено на 2011-08-29.
**Playtime** - француски филм од 1967 година, во режија на Жак Тати. Главните улоги ги толкуваат: Жак Тати и Барбара Денек.

Синопсис
--------

Господинот Уло (го игра Тати) има закажано состанок во голема деловна зграда во Париз, но никако не може да се најде со домаќинот, а потоа по грешка влегува во делот од зградата каде се одржува саем. Истовремено, група американски туристки доаѓаат во Париз. Во меѓувреме се отвора еден ресторан, иако градежните работи не се завршени. Набргу, во ресторанот доаѓаат многу гости, а тоа создава бројни проблеми за персоналот. Портирот на ресторанот му е пријател на Уло и го кани и него. Така, тој се запознава со Американката Барбара (ја игра Денек) на која ѝ купува шамија непоседно пред нејзиното заминување.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Playtime (1967) (пристапено на 23.5.2020)
Оваа вазна со дизајн од девет праски е дел од кинеската колекција на Музејот на уметност во Индијанаполис, кој се наоѓа во Индијанаполис, Индијана, САД. Тоа е убаво парче порцелан Jingdezhen со глазура (или „емајл") декорација што датира од периодот Qianlong од династијата Кинг, следствено направено е помеѓу 1736 и 1795 година

Опис
----

Знакот за владеење со шест знаци на дното на оваа вазна („Da Qing Qianlong nian zh - Година на Змејотi") покажува дека е направена под царско покровителство. Одличниот квалитет и големите димензии би го направиле многу погоден за изложување во царската палата. Дизајнот на пупки, цветови, лисја и плодови од праска изгледа натуралистички, но таа конфигурација никогаш не би се појавила во природата. Тоа е всушност еден вид ребус, што е вообичаено во кинеските украси. Праските ја симболизираат бесмртноста (благодарение на божицата Ксивангму и нејзината праска која дава плод само на секои три милениуми) додека „девет" и „долго време" се хомофони, така што овој дизајн претставува долговечност и безвременост. Уметникот ја прикажал темата многу вешто, користејќи ја сложената форма на вазната за да ги направи праските поистакнати така што ги ставил на свиокот на вазната.

### Историски информации

Во почетокот на XVIII век, кинеските уметници сфатиле дека можат да создадат непроѕирни бои со додавање бел пигмент на проѕирните емајли. Ова им овозможило да ја користат истата палета на бои што неодамна ја сретнале на сликите во масло донесени во Кина од европските трговци. Ова откритие довело до невидена уметничка слобода и креативност.

### Историја на локацијата

Оваа вазна била позајмена на институцијата Смитсонијан за да биде дел од изложбата „Азија во Америка: Кинеска уметност од Музејот на уметноста во Индијанаполис" која била отворена од 18 септември 2004 до 20 март 2005 година во галеријата Артур М. Саклер. Тоа бил првиот во серијата за азиската уметност во американските музеи.

### Стекнување

Г-дин и г-ѓа Ели Лили ја дале оваа вазна на Уметничката школа Херон во 1960 година, а таа останала кај ИМА за време на поделбата на институциите. Моментално има пристапен број 60.116 и е изложен во галеријата Valeria J. Medveckis.

Исто така види
--------------

* Кинг порцелан

1. 1 2  Lee, Ellen Wardwell; Robinson, Anne (2005). *Indianapolis Museum of Art: Highlights of the Collection*. Indianapolis: Indianapolis Museum of Art. ISBN 0936260777.
2. 1 2  „Vase with nine peach design". Indianapolis Museum of Art. Посетено на 28 May 2013.
3. ↑  „Gallery". Smithsonian Institution. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 28 May 2013.

Надворешни врски
----------------

* IMA страница .
* Интерактивна страница за кинеската керамика на IMA .

Предлошка:IMAart
Во Соединетите Држави, сервисот за социјални медиуми Тик Ток се соочил со многу забрани и обиди за забрани поради загриженоста за националната безбедност и неговата сопственост од кинеската компанија ByteDance. На федералните службеници и државните службеници во 34 држави им е забрането да ја користат апликацијата на владините уреди. Во мај 2023 година, Монтана станала првата држава што го забранила Тик Ток на сите лични уреди, иако тоа се оспорува на суд.

Сојузна
-------

Во јануари 2020 година, армијата и морнарицата на Соединетите Држави го забраниле Тик Ток на владините уреди откако Министерството за одбрана го означило како безбедносен ризик. Пред промената на политиката, армиските регрутери ја користеле платформата за да привлечат млади луѓе. Неофицијалните промотивни видеа продолжуваат да се објавуваат на Тик Ток под лични сметки, предизвикувајќи гнев кај владините претставници, но тие исто така помогнале да се зголеми бројот на членови, неколку корисници имаат милионски прегледи и следбеници.
**Ѓорѓи Ицоски** (р. 3 мај 1984

 во Крушево — македонски биатлонец и крос-кантри скијач.

Ицоски ја започнал својата кариера во клубот од својот роден град, „Мусица", а од 2007 година по неколкугодишната кариера во нордиско трчање се појавил на Европското првенство по биатлон (Банско, Р. Бугарија) каде бил рангиран на 19 место во дисциплината спринт. Истата година настапил на Светскиот куп во биатлон каде се пласирал на 65. место. Во 2007/08 сезона Ицоски дебитира на Светско првенство. Тој настапи на првата биатлон трка воопшто во историјата на македонскиот биатлон во Оберхов каде што заврши на 97. место. Малку подоцна тој бил 90. на спринтот во Антхолц, Швајцарија, досега неговиот најдобар резултат во Светскиот куп. Во Естерсунд, Шведска, Ицоски завршил на 107. позиција, во спринт беше 111-ти. На Светското првенство 2008 година во Нове Место тој е рангиран на 72. во сингл и 77. во спринт.

Ицоски е активен и како крос-кантри скијач од 2002 година, каде истата 2002 учествуваше на Светското јуниорско првенство во Шонах, Германија но без значајни резултати. Подоцна тој учествува на FIS трки и на Балканскиот Куп со добри резултати. Во 2003 година настапи на Светското првенство во Вал ди Фиеме постигнувајќи го својот најдобар резултат -71. место во спринт. 2005 во Минхен беше 85 на спринтот. По третпат, тој учествуваше на Светски куп, овојпат одржан во Либерец, но не ја заврши трката. Во 2008 година на Македонското републичко првенство (Крушево, Р Македонија) го освоил првото место и покрај тоа што на половина од трката бил петти. 
Во 2009 година на Светското првенство во биатлон (Пјонгчанг, Ј. Кореја), завршува на 112 место во спринтот. 
За жал Ицоски и покрај обезбедената норма за настап на Олимписките игри во Ванкувер, тој не учествувал

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |