recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Анзоатеги** (шпански: *Estado Anzoátegui*), е една од 23-те сојузни држави на Венецуела, сместена во североисточниот дел на земјата. Главен град е Барселона. Анзоатеги е многу позната по прекрасните плажи и привлекува голем број на туристи. брегот ја има единствената плажа долга приближно 100 км.

Историја
--------

Името и е дадена според големиот венецуелски херој, Хозе Антонио Анзоатеги (1789-1819), кој се борел за независноста на Венецуела.

Градот Барселона, бил уште од 1677 главен град.
Во 1810, Анзоагети била одделена од провинцијата Кумана.

Географија
----------

Анзоатеги е сместена во североисточниот дел на земјата и се граничи со Монагас и Сукре на исток, Боливар на југ, Гварико на запад, Миранда на северозапад, и со Карипското Море на север..

Неселение
---------

Според пописот од 2001, Анзотеаги има вкупно 1.477.900 жители.

Економија
---------

Доминантна гранка во стопанството на Ансоатеги е нафтата. Најголема компанија во државата па и во цела Јужна Америка е компанијата "Complejo Petroquímico de Jose". Исто така се стреми и кон развој на туризмот и рибарството.

Територијална поделба
---------------------

Анзоатеги има вкупно 21 општина (*municipios*).

Надворешни врски
----------------

* Општи информации за Анзоатеги
* Податоци од пописот Архивирано на 4 февруари 2004 г.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Сојузни држави во Венецуела |
| --- |
|  |
| 
* Амазон
* Анзоатеги
* Апуре
* Арагва
* Баринас
* Боливар
* Варгас
* Гварико
* Делта Амакуро
* Јаракуј
* Карабобо
* Кохедес
* Лара
* Мерида
* Миранда
* Монагас
* Нуева Еспарта
* Португеса
* Сукре
* Сулија
* Тачира
* Трухиљо
* Фалкон

 | Знаме на ВенецуелаЗнаме на Венецуела |

 |
**Аероп I** бил крал на Македонија од династијата на Аргеадите, син на Филип I, правнукот на Пердика I, четвртиот крал, и татко на Алкет I.

Според примо генитура, за крал е прогласен уште во лулка, на бојното поле пред битката со Илирите, зашто (според Jустин) „на Македонците не им недостига храброст, туку крал". Ја зајакнува македонската воена организација и во негово време македонската држава се проширува.

На почетокот од неговото владеење, Тракијците и Илирите честопати ја напаѓале Македонија. Се верува дека Македонците почнале да остваруваат победи над Тракијците и Илирите откако на чело на македонската армија во битките застанал младиот Аероп. Неговото присуство придонело да се зголеми борбениот морал кај војската со што Тракијците и Илирите биле присилени да престанат со нападите.

|
|  |
| Претходник**Филип I** | **Крал на Античка Македонија**602 п.н.е.–576 п.н.е. | Наследник**Алкет I** |

Наводи
------

1. ↑  Херодот, VIII. 139.
2. ↑  Herodotus, I–IV, 4 Vols. Loeb Classical Library, Harward, University Press, 1961
Коњанички портрет на гроф-војводата од Оливарес, дело на Диего Веласкез
**Миленик** — интимен соработник или придружник на владетел или друга важна личност.

Во посткласична и рана модерна Европа, меѓу другите места, поимот се користел за поединци на кои владетелот им делегирал значајна политичка моќ. Оваа појава особено честа била во 16 и 17 век, кога владеењето станало премногу сложено за многу наследни владетели без многу интерес или талент за тоа, а политичките институции сè уште се развивале. Од 1600 до 1660 година години во голем дел од Европа, особено во Шпанија, Англија, Франција и Шведска, имало посебни сукцесии на семоќни министри миленици.

Овој поим понекогаш се користи и од писателите кои сакаат да ги избегнат поимите како „кралска љубовница", „пријател", „придружник" или „љубовник" (од кој било пол). Неколку миленички/миленици имале сексуални односи со монархот (или со сопругата на монархот). Чувствата на монархот кон миленикот се движеле од едноставна верба во неговите способности до различни степени на емоционална наклонетост и зависност, а понекогаш вклучувале и сексуална заљубеност.

Поимот има вграден елемент на неодобрување и *Оксфордскиот англиски речник* го дефинира како „Оној кој стои претерано високо во корист на принцот".

 Кнезот Григориј Потемкин

Наводи
------

1. ↑  „миленик" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „миленик" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Elliott:5, summarising the work of French historian Jean Bérenger
**Амбасада на Украина во Скопје** — дипломатско претставништво на Украина која се наоѓа во главниот град на Македонија, Скопје. Амбасадата се наоѓа на ул.Алберт Шваjцер, 7-9, Скопје, 100.. Извонреден и Ополномоштен Амбасадор на Украина во Република Македонија Лариса Дир.

Од историјата на Амбасадата
---------------------------

Односите меѓу Украина и Македонија беа отпочнати на 23 јули 1993 година со признавањето од Украина на државната независност на Македонија.

Дипломатските односи биле воспоставени на 20 април 1995 година по пат на размена на ноти меѓу МНР на Украина и МНР на Македонија.Во јуни 2000 година беше отворено дипломатско претставништво на Украина во Македонија.

Во ноември 2001 година беше отворена Амбасада на Украина во Македонија.

Амбасадори на Украина во Македонија
-----------------------------------

* Вјачеслав Владимирович Похваљскиј (06.1999-09.2001)
* Павло Олексијович Кирјаков (09.2001-10.2003)
* Олексиј Володимирович Шовкопљас (03.2004-03.11.2005)
* Виталиј Анатолијевич Москаленко (03.11.2005-03.06.2009)
* Јуриј Олексијович Гончарук (03.06.2009-21.12.2016)
* Наталија Иванивна Задорожњук (06.09.2017 — 2022)
* Лариса Дир (04.05.2022 — )

Поврзано
--------

* Амбасада на Македонија во Киев
* Македонско-украински односи

Наводи
------

1. ↑  Амбасада на Украина во Република Македонија
2. ↑  Амбасада на Украина во Скопје
3. ↑  „Гончарук Јуриj". Архивирано од изворникот на 2014-03-07. Посетено на 2012-12-26.

Надворешни врски
----------------

* wikimapia.org Амбасада на Украина во Скопје
**Авторитаризам** е форма на општествена организација која се одликува со потчинување на авторитетот. Тој честопати се противи на индивидуализам и либерализмот. Во политиката, авторитарна власт е онаа во која политичката моќ е сконцентрирана во рацете на мала група на политичари .

Карактеристики
--------------

Авторитаризмот се одликува со високо концентриранa и централизирaна моќ која се одржува со политичка репресија и гонење на потенцијалните противници. Авторитарната власт ги користи политичките партии и масовните организации за да ги мобилизираа луѓето околу целите на режимот. Авторитарната власт донесува произволни закони на штета на владеење на правото, а демократските избори понекогаш се лажирани. Авторитаризмот исто така има тенденција да ги приграби неформалните и нерегуларните центри на моќ, авторитарната власт ги нарушува граѓанските слободи и има мала толеранција за значајната политичка опозиција.

Преку разни инструменти, ваквата власт се обидува да го задуши граѓанското општетство, а политичката моќ ја одржува преку поткрепа и контрола на вооружените сили, бирократскиот систем и создавањето на верност преку различни средства за социјализација и индоктринација .

Авторитарни политички системи може да бидат ослабени преку *"несовесно исполнување на барањата на луѓето."* Тенденцијата да се одговори на предизвиците преку построга контрола наместо адаптација е значајна слабост на авторитарната власт. Бидејќи легитимноста на власта зависи од исполнувањето на потребите на граѓаните, авторитарните влади кои не успеваат да се прилагодат, може да пропаднат.

Авторитарната власт има *"неопределен политички мандат"* (владетел, владејачката партија или друг орган). Транзицијата од авторитарен систем во демократска форма на владеење се дефинира како демократизација. Џон Дукит од Универзитетот во Јоханесбург, Јужна Африка, укажуваа на врската помеѓу авторитаризмот и колективизмот, тврдејќи дека нивна заедничка одлика е потиснување на индивидуализмот.

Извори
------

1. ↑  
Shepard, Jon; Robert W. Greene (2007). *Sociology and You*. Ohio: Yin Chi Lo-Hill. стр. A–22. ISBN 0078285763.
2. 1 2  "Vestal, Theodore M. *Ethiopia: A Post-Cold War African State*. Greenwood, 1999, p. 17.
Алфонсо Мехија Аријас во Панама во 2000 година.
**Алфонсо Мехија Аријас** бил мексикански музичар, писател, социјален активист и политичар. Роден бил во Веракрус, Мексико на 11 септември 1961 година и претежно живеел во Мексико Сити, каде што се населило неговото семејство.

Кариера
-------

Од детството се приклучувал на музички здруженија кои ја дефинирале неговата струка. Студирал виолончело, историја на уметност, етномузикологија и хорско и оркестарско диригентство на Националниот конзерваториум за музика и Националната школа за музика на УНАМ. Ученик на престижни учители како Барбара Каминска (Полска), Енрике Мармисоле, Хорхе Кордова, Леонардо Веласкез и Кристијан Кабаљеро меѓу многу други. Посетувал и мастер класи од Јо-Јо Ма и Мстислав Ростропович.

Д-р Меџиа-Ариас бил специјалист за јапонска традиционална музика и бил познат во Јапонија како прв шпанско-американски играч на Шакухачи (Одлика доделена од Даи Сенсеи Аоки Реибо, национално живо богатство). Исто така, имал лично водство на Кифу Мицухаши, Ходо Јамагучи и Кацуја Јокојама во Мексико, Лос Анџелес, Калифорнија, САД и Окајама, Јапонија. Во Мексико научил композиција и оркестарско диригентство од Умберто Ернандес Медрано. Мехија-Ариас бил член на работилницата за оркестарско диригирање на Ицван Ленкер во Њујорк, САД и Сан Салвадор, Република Ел Салвадор.

Студирал и во Тојохаши, Нагоја и Бисен, Окајама во Јапонија, Њујорк Сити, Лос Анџелес Калифорнија, САД. *Барокна музичка интерпретација* од Рајнер Јохансен и Изабел Шау од Musika Antiqua Köln, (Германија). *Интерпретација и украсување на средновековната, ренесансната и барокната музика* од Филип Пикет, на Музичарите на глобус, Лондон, ОК.

Политичка кариера
-----------------

Алфонсо Мехија Аријас учествувал во Мексиканската политика, се кандидирал за позицијата што ја претставува Мексиканската либерална партија (PLM). Отворено ги критикувал владините политики, напишани во многу публикации како *La Noche de Las Luciérnagas* и *Podium*, осудувајќи ја корупцијата и кршењето на човековите права во неговата земја, како и оние што им се нанесени на мексиканските етнички малцинства како оние на неговиот ромски народ населен во Мексико, дејствија што донесоа негово гонење од различни партии, особено од Партијата на Демократската револуција (ПРД), која управувала со Мексико Сити и други важни градови.

Работи
------

*Diferencias conceptuales entre los Barrocos Europeo y Mexicano* (Концептуални разлики во европскиот и мексиканскиот барок ) есеј. Како и мјузикли и други мултидисциплинарни изведби.

Надворешни врски
----------------

* „Famous Gypsies". *Imninalu.net*. Архивирано од изворникот на 2016-03-26. Посетено на 11 April 2018.
* „Música que pone a los opuestos en equilibrio". *Eluniversalcom.mx*. Архивирано од изворникот на 2007-12-16. Посетено на 11 April 2018.
* „La Jornada". *Jornada.unam.mx*. Посетено на 11 April 2018.
**Крѝчим** (бугарски: *Кричим*) — град во Јужна Бугарија, административен центар на општината Кричим во Пловдивската Област. Има население од околу 8.129 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа на двата брега на реката В’ча, во преодна област каде што полето Пазарџичко-Пловдивското Поле ги допира северните падини на Родопите. Со тоа целосно се определува неговиот релјеф — ридски со премин кон падините на планината. Кричим се наоѓа на 30 километри југозападно од регионалниот център Пловдив и 167 км од главниот град Софија.

Историја
--------

Кричим бил древна населба од рановизантиско време. На почетокот на клисурата на реката В’ча, на високи и непробојни карпи од двете страни, се наоѓаат остатоците од двете средновековни тврдини кои одиграле клучна улога во чувањето на овој важен планински премин. Градот е единствената населба во Општината Кричим.

Oбласта околу денешниот град била дел од Првото бугарско царство сè додека не потпаднало под византиска власт. Била ослободена за време на походот на царот Асен I  во 1190 година. Во 1198 година, тврдината Кричим била во рацете на Иванко. Истата година, тврдината била заземена од византискиот севастократор Георгиј Палеолог, кој паднал мртов откако со скала го прескокнал ѕидот на тврдината. Во 1230 година бугарскиот цар Иван Асен II ја освоил. Зачуван е камен натпис од овој период на кој пишува „На овој камен седел цар Асен, кога го освоил Кричим".

По падот на Бугарија под османлиска власт, Кричим за прв пат се споменува во документ од 1451 година и бил меѓу ретките населби во Пловдивскиот регион кои имале ќелии училишта дури и во раната преродба. Манастирите „Св. Богородица" и „Св. Врач" ги поддржувал црковно-словенските и бугарските книжевни традиции и служеле како училишта. Манастирите биле и главен центар во подготовката на Априлското востание. Во Кричимскиот манастир „Рождество Богородично" самиот Васил Левски создал централен револуционерен комитет со претседавач игуменот Нафталим.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Кричим
Залез над Црно Море во Бургас,Бугарија
**Бугарскo приморје**, наречено **Бугарско Црноморје** (бугарски: *Българско Черноморие*) — западниот делот на Црното Море на територијата на Бугарија чиј брег има должина 378 км, од кои околу 130 км се песочни плажи.

Географија
----------

Градови
-------

Од север кон југ:
Шабла, Каварна, Балчик, Варна, Бјала, Свети Влас, Несебар, Поморие, Бургас, Созопол, Приморско, Китен, Царево, Ахтопол

Историски локации
-----------------

Од север кон југ:
Дуранкулак, Јаjлата, Калиакра, Каварна, Балчик, Златни Песоци, Евксиноград, Варна, Шкорпиловци, Несебар, Ахелоj, Бургас, Остров Света Анастасија, Созопол, Остров Свети Јован, Маслен нос, Ахтопол

Галерија
--------

* Хотел во Сончев БрегХотел во Сончев Брег
* Плажа во ОбзорПлажа во Обзор
* Ноќ во Сончев БрегНоќ во Сончев Брег
* Дини до Сончев БрегДини до Сончев Брег
* Црквата „Седржител" во НесебарЦрквата „Седржител" во Несебар
* Црквата "Свети Стефан" во НесебарЦрквата "Свети Стефан" во Несебар
* Црквата "Свети Јован Алитургит" во НесебарЦрквата "Свети Јован Алитургит" во Несебар
* Старата владичка базилика во НесебарСтарата владичка базилика во Несебар

Поврзано
--------

* Бургаски Залив

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Летувалишта во Бугарија на Ризницата ?
* Плажи во Бугарија на Ризницата ?

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Врховниот штаб на НОВ и ПОJ** (1941–1945) било врховно воено и политичко раководство на НОВJ. Бил формиран како ГШ на НОПОJ, на чело со J. Б. Tито (27 јуни 1941). Бил врховно воено и политичко претставништо на НОВJ до одржувањето на Првото заседание на AВНОJ (ноември 1942). На советувањето во Столице бил преименуван во ВШ на НОПОJ (26 септември 1941), а по формирањето на Првата пролетерска бригада во ВШ на НОВ и ПОJ (22 декември 1941). Имал одлучувачка функција за успехот на војната против фашистичките окуптори и нивните внатрешни соработници и за создавање на Jугословенската федерација.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Германска карта на Халкидик
**Халкидик** или **Халкидички Полуостров** (грчки: *Χαλκιδική*, *Халкидики*) — полуостров во Егејска Македонија, денес во Грција. Сместен е помеѓу Солунскиот и Струмскиот Залив. Денес е дел од облата Централна Македонија. 

Во првата етно-географска карта на Македонија од Димитрија Чуповски полуостровот е напишан под името **Халкидонски Полуостров**. На самиот тој полуостров длабоко во Егејско Море навлегуваат три помали полуострови: Касандра, Лонгос и Света Гора (Атос).

Административна поделба
-----------------------

Карта на населени места на Халкидичкиот полуостров
Поголемиот дел од полуостровот му припаѓа на истоимениот округ Халкидик. Северниот дел влегува во Солунскиот округ, а југоисточниот ракав е во состав на монашката република Света Гора.

Поврзано
--------

* Халкидик (округ)

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Егејска Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Зграда на библиска црква во Калифорнија.
 Зграда на библиска црква во Морињос, Бразил.
**Библиска црква** ― вид на христијанска организација која ја нагласува Библијата како нејзин стандард на однесување и се насочува на непогрешливоста на Библијата. Тоа е типично вид на евангелистичка протестантска црква. Библиските цркви можат да бидат неконфесионални или поврзани со деноминација, како што е библиско-методистичката врска на црквите, библиската мисионерска црква или меѓународната заедница на библиските цркви. Ова диктира дали одредена библиска црква ќе биде посветена на одреден катехизам, верување и теологија. Меѓународното дружење на библиските цркви, на пример, се придржува до Весли-Арминијската теологија. Сепак, многу библиски цркви имаат неколку заеднички особенитости.

Со библиските цркви може да управуваат старешини, кои се од презвитеријанска политика (да не се меша со презвитеријанството) или може да се придржуваат до епископската власт (во која деноминацијата има епископи) или конгрегационалистичката политика.

Општо земено, библиските цркви се посветени на објаснување на проповедање, честопати со учење стих по стих низ цела книга од Библијата. Оваа практика, поттикната од верувањето дека Библијата е непогрешлива, вдахната од Бога и доволна (родена од протестантските учења на „само писмото" (Sola Scriptura) или „првото писмо" (Prima Scriptura)), е средишно за суштината на повеќето библиски цркви и е потеклото на нивното име.

Библиските цркви речиси универзално се држат до доктрината за оправдување со вера, учење родено од реформацијата (споредено со. „само вера" (Sola fide)).

Дополнително, многу, иако не сите, библиски цркви се премилениумски диспензационалисти, бидејќи библиското црковно движење во голема мера му се припишува на Даласката теолошка семинари, која е водечка диспензационалистичка установа.

Наводи
------

1. ↑  „Definition of BIBLE CHURCH". *www.merriam-webster.com*.
2. 1 2  „Episode 61: The International Fellowship of Bible Churches" (англиски). Remonstrance. 16 април 2019. Посетено на 26 август 2022.
3. ↑  „INTERNATIONAL FELLOWSHIP OF BIBLE CHURCHES, INC" (English). Yearbook of American & Canadian Churches. 2022. Посетено на 26 август 2022.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
Остатоци во ѕидовите.
Планот на ѕидовите од 1750
Мурала, Каско Антиго де Лима
**Ѕидовите на Лима** (шпански: *Murallas de Lima*) е поим со кој се именува тврдината и нејзините ѕидови и бастиони околу средновековна Лима. Ѕидовите биле изградени во периодот од 1684 a 1687, за време на владеењето на вицекралот Мелчор де Навара и Рокафул.

Ѕидовите се наоѓаат на денесшните улици Авенија Алфонсо Угарте, Пасео Колон и Авенија Грау, како и левиот брег на реката Римак. Под раководство на Луис Кастанеда Лосио, биле откриени делови од ѕидот покрај реката, кои дене се познати како „Паркот на ѕидовите". Сепак се верува и дека овие ѕидови се од постар објект, односно ѕид, познат како *Тахамар де Сан Франциско*. *Бастионот Санта Лусија* и денес постои и се наоѓа во населбата *Бариос Алтос*.

Историја
--------

Карта на „Градот на кралевите" во 1744.
Старите ѕидини на градот биле изградени за да го заштитат целиот град од пирати и други непријатели на Шпанија во 17 век. Ѕидовите имале 10 влезни и излезни порти: Мартинете, Маравилјас, Барбонес, Кочаркас, Санта Каталина, Гвадалупе, Хуан Симон, Сан Хасинто, Калјао, Монсерате и Гуија ен ел Барио де Сан Лазаро.

Како дел од урбанистичките проекции и програми за изградба на нови авении, ѕидовите биле разрушени во 1868 година по наредба на владата на Хозе Балта. Ѕидовите всушност никогаш не успеале да ја извршат улогата за која биле изградени.

* Порта Маравилјас, што всушност бил влезот во Лима.Порта Маравилјас, што всушност бил влезот во Лима.
* Поглед кон портата Галао, која се наоѓала во Овало де ла Рејна, во 1870 г.Поглед кон портата Галао, која се наоѓала во Овало де ла Рејна, во 1870 г.

Поврзано
--------

* Лима
* Балконите во Лима

Белешки
-------

1. ↑  wall-of-lime-santa-lucia Marco Gamarra (2010). "The last wall of Lima: Santa Lucía",  *The Marquense Library* [*мртва врска*]
**Договорот од Сен Жермен** бил потпишан на 10 септември во 1919 година, во палатата Сен-Жермен-ан-Ле во Париз, меѓу земјите на Антанта и новооформиранта Република Австрија како припадничка на поразените Централни сили. 

Оваа е еден од мировните договори со која е завршена и Првата светска војна. А кои на Париска мировна конференција (од 18 јануари 1919 година-28 јуни 1919 година во Париз) ја заклучиле секоја победа на секоја земја посебно. 

Според договорот кои бил регулиран и распадот на Австроунгарија. Република Австрија, составана од повеќе територии на која живееле и зборувале германски јазик, морала да признае неазвисност на Германија, Чехословачка, Полска, и кралството СХС. Во договорот биле регулирани и воените репарации, кој Австрија требала да плати воени трошкови кон Антанта.
**Грчко-југословенскиот договор за Балканска унија** бил договор од 1942 година склучен меѓу монархистичките влади на Грција и на Југославија во егзил, под покровителство на Велика Британија. Со Договорот потпишан во Лондон на 15 јануари 1942 година страните се обврзале по војната да формираат југословенско-грчка унија, отворена за пристапување на другите држави за создавање Балканска унија.

Договорните страни ги утврдиле политичките, економско-финансиските и воените органи на Унијата. За поинаков статус на Македонија не станувало збор, се подразбирала положбата во рамките на предвоените граници на интегрална Југославија и на монархистичка Грција. Со развојот на настаните до крајот на Втората светска војна и со промените во двете држави, на Балканот и во Европа, грчко-југословенскиот договор останал само на хартија да сведочи за проекцијата на Велика Британија за посакуваниот повоен поредок на Балканот.

Наводи
------

1. ↑  Документи о сполјној политици СФРJ 1941–1945, I, Београд, 1988.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Хипотетички идна територија на Република Косово (наречено "Косово" на мапата), со делот на Северно Косово да припаѓа на Република Србија
**Поделба на Косово** е сугерирана како конечно решение за Косовскиот проблем меѓу СР Југославија и Република Косово. Можната поделба ќе биде поделба на Косово на етнички линии, одделувајќи го српски населеното Северно Косово и некои енклави на југ, од остатокот на албански населеното Косово. Поделбата е предложена неколкупати дури и пред Косовската независност од 2008, иако прашањето било повторно актуелно во текот на кризата во Северно Косово.

Историја
--------

На 30 април 1999, на јавен говор, Маргарет Тачер изјавила дека се противи за да се подели Косово.

Исцртување на линијата
----------------------

Поделбата на Косово значи поделба на Косово јужно од реката Ибар. Северно од реката претежно е со српско мнозинство, додека јужниот дел од реката е претежно албански. Исто така има неколку Косовско Српски енклави јужно од Ибар, кои се предложени да бидат вклучени во можната поделба на Косово.[] Северно Косово е контролирано од Собранието на Заедницата на општините на автономната покраина Косово и Метохија, регионална влада лојална на Белград; Додека останатиот дел од Косово е под контрола на Владата на Република Косово.

Наводи
------

1. ↑  MEMORANDUM TO: OPINION LEADERS - April 30, 1999 Архивирано на 14 март 2012 г. на мрежното место на Project for the New American Century
2. ↑  „Kosovo partition on the table". *BBC News*. 12 August 2011. Посетено на 3 October 2011.
3. ↑  „Serbia Formally Proposes Ethnic Partition of Kosovo". *New York Times*. 25 March 2008. Посетено на 3 October 2011.
4. ↑  BBC, Could Balkan break-up continue?, 22.02.08
5. ↑  „Serbs form rival Kosovo assembly". BBC News. 2008-06-14. Посетено на 2011-10-03.
Корицата на првиот том
**Неверојатните авантури на Џоџо** (англиски: *JoJo’s Bizarre Adventure*; јапонски: ジョジョの奇妙な冒険, буквално: „Необичната авантура на Џоџо") — манга-серија напишана и илустрирана од Хирохико Араки. Од 1987 до 2004 г. серијата била објавена во списанието Weekly Shonen Jump, а потоа објавувањето на поглавјата било преместено во месечното сеинен-списание Ultra Jump. *Неверојатните авантури на Џоџо* е втората по големина манга-серија на Shueisha со 135 тома, втора само по 200-те тома на *Kochikame*. Приказната за шесте дела од мангата се врти околу авантурите на Џонатан Џостар и неговите потомци: секој дел му претставува на читателот посебна приказна и нов јунак способен да користи натприродни способности во битка. Мангата исто така опишува настани што се случуваат во паралелниот универзум на светот на Џоџо — деловите 7, 8 и 9.

Наводи
------

1. ↑  „Jason Thompson's House of 1000 Manga - Jojo's Bizarre Adventure". *Anime News Network*. Архивирано од изворникот април 22, 2012. Посетено на април 15, 2012.
2. ↑  „Hirohiko Araki Lecture Part 2: Drawing Manga, Araki-Style". Comipress. Архивирано од изворникот August 10, 2014. Посетено на August 3, 2014.
3. ↑  Clamp (2009). *The Official xxxHOLiC Guide*. translanted and adapted by William Flanagan. New York: Del Rey Manga. стр. 154–163. ISBN 978-0-345-51000-6.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Неверојатните авантури на Џоџо" на Ризницата ? |

* *Неверојатните авантури на Џоџо* (манга) — Енциклопедија на Anime News Network (англиски)
**Годеч** (бугарски: *Годѐч*) — град во Западна Бугарија, административен центар на општината Годеч во Софиската Област. Има население од околу 4.193 жители (2022).

Географија
----------

Градот се наоѓа во планинска област на 21 км од Драгоман, 55 км од Берковица и 50 км од главниот град Софија. На север се издига Берковскиот дел на Стара Планина со врвот Ком (2016 m), на југ се наоѓа планината Чеп’н со највисок врв Петровски крст (1206 m), а на исток се крајните делови на Мала Планина.

Историја
--------

Во градот има остатоци од мал римски храм од II-IV век (најверојатно ѝ припаѓал на божицата на ловот Дијана), кој е прогласен за национален споменик на културата.

Во османлискиот период Годечкиот крај бил дел од Шехирќојската Kаза (Пирот) и нахијата Висока. Во џелепкешанскиот регистар на Пиротскиот Кадилак од 1581 година, како џелепи се забележани месните жители Дмитар Јован, поп Петар 30 и Стојан Радослав, кои имаат обврска да ѝ предадат на државата вкупно 85 овци.

По ослободувањето на Бугарија, Годеч бил вклучен во Царибродската Околија. Во 1905 година, селото Годеч, кое било центар на општина, имало 488 жители, распоредени во 9 маала: Глотнаца, Елечанова, Јовкина, Молак, Негулова, Равна, Старо Село, Стојкина и Трап. По Нејскиот мировен договор од 1919 година, Западните Покраини му биле предадени на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, а центарот на околијата бил преместен од Цариброд во Годеч. Повеќето жители на околните маала се преселиле во самиот град во 1960-тите. Главна егзистенција била сточарството.

Годеч официјално бил прогласен за град на 18 јуни 1956 година.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  *Катић, Татјана, Амедоски Драгана. Попис џелепа Пиротског кадилука из 1581. године, Мешовита грађа. MISCELLANEA, vol. XXXIII, НОВА СЕРИЈА Kњ. XXXIII, Београд 2012, с. 152.* (PDF), Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-05-10, Посетено на 2017-03-18

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општина Годеч

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Куклен** (бугарски: *Куклен*) — град во Јужна Бугарија, административен центар на општината Куклен во Пловдивската Област. Има население од околу 6.133 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа во подножјето на Родопите, 8 километри јужно од регионалниот центар Пловдив и 160 км од главниот град Софија.

Историја
--------

Еден од трите сливови од кои се напојувал водоводот на Филипополис во римската ера е откриен во месноста „Кајнаците". Од него до градот водел масивен аквадукт, од кој се зачувани само траги во посебни делови.

Во османлискиот тимарски регистар за Пловдив од 1488 година, населбата била забележана под името Ќуклине. Во Џелепкешанскиот регистар од 1576 година се споменува како село **Куклена** со маало Баниште.

При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година, 2 жители на Куклен доброволно се пријавиле во Македонско-одринското ополчение.

До почетокот на 20 век во тогашното село Куклен живееле многу Грци и самите селото го нарекувале Куклена (грчки: Κούκλενα). Во 1920-тите, неговите грчки жители емигрирале во Грција и многу од нив се населиле во градот Јаворница, преименуван во Неа Куклена, денес Трилофо.

По војните во 1924 година, Бугарите униати од кукушкото село Долни Тодорак се населиле во Куклен, на местото на емигрираните Грци. Унијатската црква „Света Троица" ги отворила своите врати на почетокот на 1948 година. Во Куклен се населиле и сестрите Евхаристинки, кои отвориле дом во Долни Тодорак во 1911 година.

Во 1958 година, за време на насилната колективизација во Куклен, се населиле десетина униатски семејства од селото Покрован, Ивајловградско.

Од 23 мај 2006 година Куклен има статус на град.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Кесякова, Елена (1999). *Книга за Пловдив*. Пловдив: Издателство „Полиграф". стр. 73. ISBN 954-9529-27-4. Занемарен непознатиот параметар `|coauthors=` (се препорачува `|author=`) (help)
3. ↑  Македоно-одринското опълчение 1912 - 1913 г.: Личен състав по документи на Дирекция „Централен военен архив". София, Главно управление на архивите, Дирекция „Централен военен архив" В. Търново, Архивни справочници № 9, 2006. ISBN 954-9800-52-0. с. 855.
4. 1 2  „Куклен". Католическа апостолическа екзархия. Посетено на 24 октомври 2015.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Куклен
Каналот кај Нови Сад
**Каналот Дунав-Тиса-Дунав** претставува каналска мрежа која ги поврзува реките Дунав и Тиса кај Војводина и претставува хидротехнички систем погоден за наводнување и снабдување со вода.

Каналот исто така е погоден за риболов и за туризам. Најважната улога на каналот е одводнување и наводнување. Многу важна улога има и за индустријата. Секоја година испорачува по 40 милиони кубни метри вода. Каналот исто така служи и за навигација и транспорт на примање вода, грижење и заштита на квалитетот на водата. Во околината на каналот доаѓаат и голем број риболовци, и луѓето за кои овој канал им служи како рекреација.

Поврзано
--------

* Дунав
**Република Јужно Перу** (шпански: *República Sud-Peruana*) беше една од трите конститутивни републики на краткотрајната Перу-Боливиска Конфедерација од 1836–39 година.

Јужно Перу е формирано од поделбата на Република Перу на Република Северно Перу и Република Јужно Перу. Овие две републики се основани во 1836 година за да бидат (со Боливиската Република) конститутивни републики на Перу-Боливиската Конфедерација .

Конфедерацијата заврши три години подоцна по континуираните гранични војни со Аргентина и Чиле во Војната на Конфедерацијата, и по хаотичен граѓански конфликт меѓу северните и јужните Перуанци. Во август 1839 година, Агустин Гамара ја прогласи Конфедерацијата за распуштена; како резултат на тоа, Јужно Перу и Северно Перу се вратија во обединета Република Перу.
**Драгомановка** (укр. *Драгоманівка*) — едно писмо со кое се пишувало на украинскиот јазик од крајот на 19-от век, многу сличен на вуковицата.

1. Наместо «й» се пишува «ј»
2. Наместо я, ю, є, ї — ја (ьа), ју (ьу), је (ье), јі.
3. Наместо «ться» — «тцьа»
4. Наместо «щ» (шч) — «шч»

Примери:

* шчука (щука)
* јаблуко (яблуко)
* свьатиј (святий)
* сподівајетцьа (сподівається)

Химната на Украина напишана со драгомановка.

Украинската банкнота (2003) со ликот на Иван Франко и делот на поемата
Детализација
**Ще не вмерла України і слава, і воля,**
*Шче не вмерла Украjіни і слава, і вольа.*
**Ще нам, браття молодії, усміхнеться доля.**
*Шче нам, браттьа молодіjі, усміхнетцьа дольа.*
**Згинуть наші вороженьки, як роса на сонці.**
*Згинуть наші вороженьки, јак роса на сонці,*
**Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.**
*Запанујем і ми, браттьа, у своjіj сторонці.*
Во денешно време драгомановката го има своето второ раѓање и е многу популарна посебно во содржините на украински достапни на интернет мрежата.

Со драгомановката пишувал и познатиот украински поет Иван Франко, дел од неговата поема «Велелка», може да се види и на украинската банкнота од 20 гривни.

*Земле, моја всеплодьучаја мати!*
*Сили, шчо в твоjij движель глубинi,*
*Краплоу, шчоб в боју смiлijше стојати,*
*даj i мiнi!*
**Клетвата на Туран** (унгарски: *Turáni átok*) е верување дека Унгарците биле под влијание на злобна магија за многу векови. „Клетвата" се манифестира како внатрешна борба, песимизам, несреќа и неколку историски катастрофи.

Потекло
-------

Постојат различни теории за потекло. Важно е да се напомене дека името за замислениот "туранински народ" се појавило и проширило во Унгарија по втората половина на 19 век. Првото напишано споменување на фразата: "Turáni átok" беше пронајдено во публикациите на Ференц Херцег.

### Свети Стефан и христијанството

Впрочем најпопуларната теорија за потеклото на клетвата е дека било резултат на прифаќањето на христијанството во Унгарија во 1000 година пред нашата ера под власта на кралот Стефан. Се верува дека поразените приврзаници на старата унгарска религија фрлиле клетва врз христијанската Унгарија која се верувало дека ќе трае засекогаш или можеби илјада години.

### 1848 револуција

Друга теорија е дека клетвата била создадена според легенда која води потекло од 1850-ти години по неуспешната унгарска револуција во 1848 година и го отсликува огромниот песимизам на оваа репресивна деценија.

Национални катастрофи
---------------------

Некои трагични настани од унгарската историја традиционално се гледаат како национални катастрофи, манифестации на Клетвата на Туран се:

* Битка кај Мохи (1241) Катастрофална при нападот од страна на монголи, што доведе до намалување на бројот на жители.
* Битка кај Мохач (1526) Загубата при борбата со Турците, што довела до некои области во централните делови на земјата да бидат под османлиска окупација за околу 150 години (до 1686 година)
* Пренос на суверенитетот од Отоманското Царство до австриската империја Хабсбург (1699)
* Кршење на револуцијата од 1848 година (1849) Загубите при борбата со Хабсбуршките и Руските сили доведоа до 15 години тешка репресија.
* Договор за Трианон (1920) Редефинирање на границите по Првата светска војна ; Унгарија губи околу 72% од нејзината територија.
* Втората светска војна (1939-45) Катастрофален сојуз со сили на оската .
* Унгарската револуција од 1956 година. Teшко поразена од советската војска, Унгарија била доведена до тешки репресалии и масовен егзодус на голем број Унгарци.

Лични проблеми
--------------

Клетвата, исто така, се обвинува за предизвикување на многу проблеми на лично ниво. Меѓу нив се и високата стапка на самоубиство во Унгарија. Во моментов, Унгарија е 25-та во светот со стапка на самоубиства. Во средината на 1980-ти години Унгарија го водеше овој индикатор. Унгарците имаат трет најкраток животен век во Европа надвор од земјите од поранешниот СССР.

Потекло на поимот
-----------------

**Туран** (унгарски: *Туран* ) потекнува од персискиот **Турн** и се однесува на степите на Средна Азија , земјата на Тур. Овој збор најверојатно произлегува од името на антички крал, а исто така може да биде и коренот на "Турчин". Традиционално магијарите биле сметани за турски луѓе до крајот на 18 век. Во 19 век, кога проклетството на Туран беше многу популарен концепт, уметниците бараа азиски одлики во унгарската народна уметност и ги нарекуваа "Турански мотиви".
**„Домашен пријател од преријата"** (англиски: *A Prairie Home Companion*) - американски филм од 2006 година, во режија на Роберт Алтман, по сценариото на Герисон Кејлор (Garrison Keillor). Главните улоги ги играат: Лили Томлин (Lilly Tomlin), Мерил Стрип (Meryl Streep), Вуди Харелсон (Woody Harrelson), Кевин Клајн (Kevin Kline), Сју Скот (Sue Scott), Линдзи Лохан (Lindsay Lohan), Томи Ли Џонс (Tommy Lee Jones) и Вирџинија Медсен (Virginia Madsen). Ова е последниот филм на Алтман, кој умрел неколку месеци по неговото снимање. Инаку, како и повеќето негови дела, филмот е снимен во омилениот жанр на режисерот (т.н. *ensemble*).

Синопсис
--------

Една популарна музичка емисија на радиото се соочува со големи проблеми, бидејќи новите сопственици на радио-станицата се закануваат дека ќе ја укинат емисијата, заедно со театарот каде што се снима таа. За време на последното емитирање на емисијата, меѓу учесниците ненадејно се појавуваат две непознати лица: една девојка која ги теши присутните и застапникот на сопственикот, кој доаѓа да провери дали навистина треба да се укине емоисијата. Иако е свесен дека таа е квалитетна, претставникот се уверува дека се работи за старомодна емисија, но девојката му сугерира поинаков заклучок...

Наводи
------

1. ↑  Najluđi radio show, američki film (пристапено на 16.12.2023)
**Свети Емилијан** е хрисатијански светец од 4 век.
Според христијанското верување, направил мнoгу пoтeшки грeвови во својата младoст. Роден е во Рим.
Православната црква неговиот ден го чествува на 7 март.

Во времето на Јулијан Отстапник во тракискиот град Доростол живееше момчето Емилијан, слуга на градоначалникот. Кога царот Отстапник почна со меч и со оган да го сотира христијанството ширум Римското Царство, во Доростол дојде царски пратеник да ги убива христијаните. Но не најде ни еден единствен. Израдуван од тоа, тој им приреди голема гозба на доростолските граѓани и заповеда големо жртвопринесување на идолите и деноноќна веселба по целиот град. Таа ноќ тргна Свети Емилијан по идолските храмови, по плоштадите и градските улици и со копач ги испокрши сите идоли. Утредента во градот настана ужас. Сите го бараа разурнувачот на нивните богови. Беше фатен еден селанец когошто го видоа тоа утро како минува крај храмот. Кога виде дека ќе пострада невин човек, Емилијан си рече: „Ако го сокријам своето дело, што корист од тоа што го сторив? Зар да се најдам пред Бога како убиец на невин човек?" Му се пријави, значи, на царскиот намесник и призна сѐ. Овој разјарен го запраша Емилијан кој го наговори на она дело. Христовиот маченик одговори: „Бог и мојата душа ми заповедаа да ги урнам мртвите столбови што ги нарекувате богови." Тогаш судијата нареди да го бијат, а после да го изгорат во оган. Така го заврши својот земен живот Свети Емилијан и се пресели во небесниот на 18 јули 362 година.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 96

|  |
| --- |
| *Оваа статија за светец е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Необичното сако"** (српскохрватски: *Neobični sako*) — југословенски тв-филм од 1984 година, во режија на Ведран Михлетиќ кој е автор и на сценариото, засновано врз расказот на Дино Буцати. Фотографијата е дело на Тихомир Беритич, а монтажата ја направила Даворка Старчевиќ. Улогите ги играат: Ивица Видовиќ, Љубица Јовиќ, Марија Алексиќ, Жељко Вукмирица, Свен Ласта, Божидар Смиљаниќ, Владо Крстуловиќ, Младен Црнобрња, Борис Михољевиќ и Зденка Анушиќ.

Синопсис
--------

Филмот претставува фантастична драма за скромен службеник чиј живот целосно се менува откако еден таинствени кројач му сошива сако што на сопственикот му носи голема благосостојба, но и морална дилема...

Наводи
------

1. ↑  Vedran Mihletić: Neobični sako, hrvatski film (1984.) (пристапено на 1.12.2023)
**Мајкл Мекдоналд** (роден околу 1963-та) е американски костимограф кој во 2009 е номиниран за Тони награда и "Drama Desk" награда, за неговата работа на Бродвејскиот мјузикл *"Koса" (анг. Hair)* .

Мекдоналд е роден во Алентаун, Пенсилванија, САД. Тој е дипломиран во 1981 година на гимназијата Вилијам Ален. Во 1984 година, тој се вклучува во Граѓанскиот театар во Алентаун. На Колеџот Муленберг го слуша својот прв курс за дизајн на костими и потоа работи на неколку театарски претстави во училиштето. Во раните 1990 -ти, тој се сели во Њујорк,каде што работи на „*The Ride Down Mt. Morgan"* (Бродвеј, 2000), *„Козата" или „Која е Силвија"?* (Бродвеј, 2002) и *"Изведи ме надвор"* (Бродвеј, 2003). Во 2009 година, неговата работа на мјузиклот "Коса" на Бродвеј му носи номинации за наградата Тони за најдобар костимограф и за наградата "Drama Desk" за извонредна костимографија .

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Lauer-Williams, Kathy (June 7, 2009), „Designs on a Tony: Allentown Native Michael McDonald is Nominated for Broadway's Top Honor for Costumes for 'Hair'", *The Morning Call*

Надворешни врски
----------------

* Недостапни
**„Удри го ѓаволот"** (англиски: *Beat the Devil*) — филм на режисерот Џон Хјустон (John Huston) од 1953 година. Хјустон е автор и на сценариото, заедно со Труман Капoти (Truman Capote). Главните улоги ги играат: Хамфри Богарт (Humphrey Bogart), Џенифер Џоунс (Jennifer Jones), Џина Лолобриџида (Gina Lollobrigida), Роберт Морли (Robert Morley) и Питер Лори (Peter Lorre).

Синопсис
--------

Били и неговата жена се заглавени во едно пристаниште на Средоземното Море, затоа што се расипал бродот. Бродот треба да ги однесе во Африка за да ги проверат вестите за богатите наоѓалишта на уран. Меѓу патниците се наоѓаат и четворица деловни соработници на били, предводени од Питерсон. Додека чекаат да го поправат бродот, некои неочекувани настани внесуваат нервоза меѓу нив, а кога се случува убиство, сите почнуваат да се сомневаат во секого...

Наводи
------

1. ↑  Filmovi Humphreya Bogarta: Udri đavla, američki film (пристапено на 4.12.2023)
**Ненси Бејли** (англиски: *Nancy Bayley*; 1899-1994) била американски развоен психолог, позната по конструирањето на Бејлиевите скали за ментален и моторен развој,

Родена е во Орегон, САД. Денес, Бејли се смета за пионер во проучувањето на човековиот развој. Професионалниот век го посветила на документирање и мерење на интелектуалниот и моторниот развој на бебињата, децата и возрасните. Нејзините проучувања на физичкото и менталното созревање дадоа голем придонес во осознавањето на развојните процеси кај човекот. Ширум светот, денес, Бејлиевите скали се користат како стандардизиран психодијаностички инструмент за раниот детски развој.

Во текот на својот работен век била добитник на бројни почести и награди. Во 1966 година, таа е првата жена што ја добила реномираната награда за придонес во науката од Американската психолошка асоцијација.

Починала од белодробна слабост, во Калифорнија, САД во 1994 година.

Користена литература
--------------------

* Strickland, B. (Ed.) (2001) *The Gale Encyclopedia of Psychology, 2nd ed.* Gale Group ISBN 0-7876-4786-1
Шише германско безалкохолно слад пиво (Malzbier)
**Слад (малт) пивото** е слатко, ниско-алкохолно пиво (0–2,5% ABV  ) кое се приготвува како обичното пиво, но со мала или минимална ферментација. За да се одржи ниска содржина на алкохол, може да се користи еден од двата методи: или се додава квасецот на околу 0 °C (што резултира со содржина на алкохол под 0,5% ABV) или ферментацијата е запрена при саканата содржина на алкохол (обично во опсег од 1 до 2% ABV). Се прави од сируп од јачмен слад, шеќер, квасец, хмељ и вода. Пивото има четири главни состојки. Тоа се вода, хмељ, квасец и жито. Кога пиете пиво, можеби сте слушнале како луѓе спомнуваат слад.

Се смета дека пивото од слад е хранливо и понекогаш се дава на мајки кои дојат. Кај старите Египќани, нивната форма на слад пиво ( зитум ) се сметало дека делува и како лаксатив и како антидијареален ; сепак се сметало за опасно за болните или бремените да го пијат.

Во Обединетото Кралство, данските пијалоци од слад станале популарни меѓу јужноазиската заедница и се продавале во нивните наменски супермаркети од 1970-тите. </link>

По безалкохолните пијалоци, сладното пиво е еден од најпопуларните пијалоци што се продаваат во Исланд. Двете главни брендови се Egils Maltextrakt (1,2% ABV) и Víking Maltöl (0,9% ABV). Дополнително, во божиќниот месец е достапен и сезонски хотел (2,2% ABV). Исландското слад пиво било направено по моделот на данскиот малтол, кој сè уште го произведува барем една компанија во Данска.

Во јужен Бразил, со големите заедници на германски имигранти, брендот наречен Брахма Малцбиер е многу популарен и главно се консумира во зимските месеци.

Во Израел, брендовите вклучуваат Nesher Malt, Malt Star и Malti.

Сорти на слад пиво се исто така популарни во некои карипски земји.

Западноафриканските брендови вклучуваат Гинис Малт, Амстел Малт, Малтекс и Малтени. Овие се продаваат како енергетски пијалаци .

Поврзано
--------

* iconПортал: Beer

* Пијалок од слад
* Малта

Наводи
------

1. ↑  „Malzbier". brauherr.de. Посетено на 2013-10-09.
2. ↑  „Wheat and Rye Malt Use in Brewing Beer". www.beer-brewing.com. Архивирано од изворникот на 2013-05-24. Посетено на 2012-03-12.
3. ↑  „Description of malt beer". Архивирано од изворникот на 2016-08-10. Посетено на 2012-03-27.
4. ↑  „Léttöl getur framkallað ölvunareinkenni" [Light beer may induce intoxication]. *Morgunblaðið* (исландски). Reykjavik. 3 September 1998. стр. 32. Посетено на 7 October 2013.
5. ↑  „Áfengismagnið í Agli sterka er 4,5%—Aðrir drykkir innihalda 1 til 2,25%" ["Egill sterki" contains 4.5% alcohol—Other beverages between 1 and 2.25%]. *Tíminn* (исландски). Reykjavik. 3 September 1998. стр. 32. Посетено на 7 October 2013.
6. ↑  „maltøl". Den Store Danske, Gyldendals åbne encyklopædi. Посетено на 2013-10-07.
7. ↑  Rahav, Yehudit (2 November 2004). „מלחמה שחורה: מי ישלוט בשוק הבירות השחורות". *ynet* (хебрејски). Посетено на 21 August 2021.
**Адолф Герц** (18 декември 1857 година во Мајнц, Големо Војводство Хесен - 28 јули 1900 година во Гисбах, Швајцарија) ― германски рударски инженер кој се преселил во областите во јужна Африка под британска контрола. Тој се преселил во 'Ртската Колонија околу 1888 година. Тој го основал претпријатието Adolf Görz & Co, која подоцна станала Union Corporation, која била една од петте првични претпријатија за ископување злато во Јужна Африка.

Наводи
------

1. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 29 септември 2011. Посетено на 21 октомври 2023.
2. ↑  'Deutsche Wanderung nach Südafrika im 19. Jahrhundert' by Werner Schmidt pp 175, 197, 215, 283, 287, 288, 326.
3. ↑  „South African Gold Rush: 1885". Архивирано од изворникот на 21 април 2011. Посетено на 21 октомври 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 309561395
* GND: 1051203910

 |

 |