recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Византиска монета од 572 н.е
**Елија Софија** (ц. 530 - ц. 601) била царица и сопруга на Јустин II од 565 до 578. Таа била особено заинтересирана за економските прашања и била вклучена во финансиските прашања за време на владеењето на Јустин. За време на неговите напади на лудило, таа дејствувала како регент.

Според *Црковна Историја* од Џон Ефески, Софија била внука на Теодора, царица и сопруга на Јустинијан I.

Царица консорт
--------------

Корип честопати го преведувал нејзиното име "Софија" на латинскиот еквивалент "Сапиентија". Значењето на двете е "мудрост", и поетот го користел и како божествено име и како нејзин назив. Говорот за време на крунисувањето на Јустин посебно ја споменува Софија како ко-регент со нејзиниот сопруг, претпоставката е дека таа веќе имала политичко влијание врз него. Според Корип, Софија била задолжена за договорите за погребот на Јустинијан.

Во 568, Нарзес бил отстранет од својата позиција како префект на Италија. Според Пол Ѓаконот, Софија испрати порака до највисокиот генерал дека таа има попогодна положба за евнух како него, како надгледувач на девојки кои ткаеле. Според Пол оваа порака била причината за Нарзесовото пензионирање во Неапол, наместо да се врати во Цариград како што Јустин му нареди да направи. Се толкува дека тоа Нарзес го направил бидејќи се плашел од Софија.

Софија, исто така, влијаела на финансиската политика на Јустин. Имајќи наследено големо богатство, тие почнале со враќањето на разни долгови и кредити на Јустинијан. Според Теофан, Софија била задолжена за испитување на финансиските евиденции и плаќањето; со што се вратило кредибилитетот на царскиот трезор. Царската двојка се обидела да ги намали трошоците и зголеми резервите на богатство. Таа го направи истражувањето на нивните долгови и ги отплатила, што ја стекна со многу современи пофалби.

Таа била првата царица-консорт прикажана на византиски монети со еднакви кралски обележја како нејзиниот сопруг. Тие исто така биле прикажани заедно на слики и статуи, само името на Софија го имаше на две палати, пристаниште и јавна бања изградена во нејзина чест.

Регент
------

Јустин наводно пател од привремени напади на лудило и не бил во можност да ги извршува своите должности. Според Григориј Турски, единствената моќ во империјата во ова време ја имала Софија. Евагриј Схоластик објави дека Софија успеа самата да склучи тригодишно примирје со Хозрој.

На 5 октомври 578, Јустин почина и Софија веќе не била царица-консорт, но сè уште била Августа и имала значителна моќ во империјата.

Наводи
------

1. 1 2 3  Lynda Garland, "Sophia, Wife of Justin II"
2. 1 2  James Allan Evans, "Justin II (565-578 A.D.)"
3. ↑  Garland. стр. 43. Отсутно или празно `|title=` (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Теодора** | **Византиска царица**565–578 | Наследник**Елија Анастасија** |
**Елса-Карин Боестад-Нилсон** (25 ноември 1925 - 27 март 2020 година) била шведски компјутерски пионер кој ги програмирала првиот и вториот компјутер во Шведска, БАРК и БЕСК.

Боестад-Нилсон е родена на 25 ноември 1925 година во Стокхолм, ќерка на професорот по градежништво Gustav Boestad [sv].  По стекнувањето диплома по математика на Универзитетот во Стокхолм во 1948 година,  таа се приклучила на Шведскиот национален истражувачки институт за одбрана (FOA) во истата година,  како единствена дипломирана жена таму во тоа време.  Нејзината првична работа вклучувала употреба на механички калкулатори од компанијата Facit за решавање на проблеми во аеродинамиката,  и иако нашла нови методи за да ги забрза овие пресметки, таа не се осмелила да ги објави. 

До 1952 година, овие калкулатори и жените кои ги управуваа, биле застарени со новите аналогни компјутери увезени од САД и управувани од машки градежни инженери. Наместо тоа, таа зела курс по компјутерско програмирање и почнала да работи како програмер.  Нејзината првична работа во оваа област била на BARK, програмабилен електромеханички компјутер кој станал првиот програмабилен компјутер во Шведска.  БЕСК, вториот шведски компјутер, се засновала на технологија на вакуумски цевки наместо на релеи, и започна со работа во 1954 година, со Boestad-Nilsson како еден од неговите првични програмери.  Меѓу другите проекти, компјутерот БЕСК и пресметките на Боестад-Нилсон на него, биле користени во шведската програма за јадрено оружје. Токму преку оваа работа таа го запознала Пер-Олоф (Оле) Нилсон, научник во програмата,  кого се омажила во 1956 година 

Во 1957 година, Боестад-Нилсон била именувана за шеф на групата за научни пресметки во ФОА. Таа станала раководител на одделот за математика и обработка на податоци во 1974 година.  Во тоа време, таа станала активистка за правата на жените, преку Здружението Фредрика Бремер, како реакција на белешка од персоналот на FOA од 1975 година во која се препорачува плаќање сите вработени жени (вклучувајќи ги и менаџерите како неа) имаат еднакви ниски стапки на плата, со цел да се спречат да станат љубоморни една на друга. Таа го напушти FOA во 1981 година за да работи за организација која ја промовира употребата на програмскиот јазик Ада, и се пензионирала во 1990 година.  Таа починала на 27 март 2020 година.

Наводи
------



1. 1 2
2. 1 2 3
3. 1 2 3 4
4. 1 2 3 4
5. 1 2 3 4 5 6 7 8
Елсвортовата Земја на карта на Антарктикот
**Елсвортова Земја** (англиски: *Ellsworth Land*) — дел од Антарктикот кој се граничи со Земјата на Мери Берд на запад, Белингсхаузеновото Море на север, основата на Антарктичкиот Полуостров на североисток и западниот раб на Филхнер–Ронеовиот Леден Гребен на исток. Се протага помеѓу 103°24' ЗГД и 79°45' ЗГД. Подрачјето западно од 90° ЗГД е без претендети, на подрачјето помеѓу 84° ЗГД и 90° ЗГД полага право само Чиле, а остатокот од Чиле и Обединетото Кралство како дел од Британската Антарктичка Територија. Ејтсовиот Брег се протега помеѓу 103°24' ЗГД и 89°35' ЗГД, а Брајановиот Брег помеѓу 89°35' ЗГД и 79°45' ЗГД.

Земјата се состои претежно од висока ледена висорамнина, но ги опфаќа и Елсвортовите Планини, но и некои порасеани планински групи.

Елсвортовата Земја е сместена близу средиштето на територијата покриена од американскиот истражувач Линколн Елсворт кој ја прелетал во ноември–декември 1935 г. Наречена е по него од Советодавниот комитет за антарктички имиња во 1962 г. во спомен на тој историски прекуконтинентален лет од островот Данди до Росовиот Леден Гребен.

Поврзано
--------

* Географија на Антарктикот

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ellsworth Land". Информативен систем за географски називи, Геолошки топографски институт на САД. (англиски)

Координати: 75°30′S 80°00′W﻿ / ﻿75.500° ЈГШ; 80.000° ЗГД﻿ / -75.500; -80.000

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 315127959
* LCCN: sh86000666

 |

 |
**Елјеро Елиа** (холандски: *Eljero Elia*) — холандски фудбалер, кој игра на позицијата крило за Истанбул Башакшехир и за холандската репрезентација.

Клупска кариера
---------------

### Почетоци

Елија својата кариера ја започнал во тимот на Адо Ден Хаг за кого одиграл 3 сезони како сениор.Своето деби го имал 2004 кога имал само 17 години.Во 2007 со доаѓањето на новиот тренер Лекс Шоенмакер почнуваат конфликти меѓу тренерот и Елиа и тоа е главната причина поради која тој решава да го напушти клубот и да му се приклучи на Твенте.

### Твенте

Во моментот кога тој потпишал за Твенте за него бил заинтересиран и Холандскиот гигант Ајакс.Во периодот додека тој играше за Твенте се претвори во еден од најдобрите играчи во лигата. Во 2009 година бил избран за талент на годината во Холандскиот фудбал.

### Хамбургер

На 5 јули 2009 Елија потпишал за Хамбургер за 8.9 милиони евра. На 9 август 2009 дебитирал за својот нов тим во 70-тата минута влегувајќи како замена за Пиотр Троховски. Тој одиграл добра прва сезона во Бундеслигата постигнувајќи 5 гола на 24 меча. Тоа му дало шанса да се најде во тимот на својата земја за Мундијалот 2010-тата. Но по многу полошата втора сезона во Хамбургер тој решил да замине од Германија.

### Јувентус

На 31 август 2011 Елија потпиша за Јувентус за сума од 9 милиони евра. Своето деби за Јувентус го направи на гостувањето кај ФК Катанија, кога го започнал натпреватот како стартер. Но, уште на полувремето незадоволен од неговата игра тренерот на Јувентус, Антонио Конте го замени Елија со Симоне Пепе. Натпреварот заврши 1:1. Елија имаше една од најлошите сезони во својата кариера појавувајќи се во игра само 4 пати без постигнат гол. Но, сепак на крајот од сезоната Јувентус станува шампион на Италија, и Елија се закитува со своето прво *Скудето* во кариерата и прва титула државен првак на некоја земја (каде што настапувал), што ги става во втор план неговите лоши перформанси.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Своето деби за холандската репрезентација Елија го направил во подготовките за Светското првенство 2010 во Јужна Африка.

Титули
------

#### Италија Јувентус

* **Скудето Серија А** (1) : 2011-2012

Надворешни врски
----------------

* Елјеро Елија на soccerway
* Елјеро Елија на transfermarkt
* Елјеро Елија на whoscored
* Елјеро Елија на espn
**Електричната намотка** или **калем** — пасивна компонента за зачувување на електричната енергија во форма на магнетно поле. Ознака за намотка е *L*. Нејзина наједноставна форма е спирално (во форма на федер) намотана жица со одреден број на намотки (кругови). 
Должината на намотаниот дел, бројот на намотки и пресекот на кругот на намотување се параметри од кои зависи индуктивитетот на намотката. Индуктивитетот се мери во хенри *H*. Најчесто намотките кои се користат во електрониката се од редот на *nH* (нанохенри), *uH* (микрохенри) и *mH* (милихенри).

Историја
--------

Индуктивноста и индуктивитетот за прв пат била откриена во 1830-тите од Џозеф Хенри и Мајкл Фарадеј, кои работеле одделно и на два различни континенти. Индуктивноста првпат ја пронашол Фарадеј на едноставен, но чуден начин: тој обвиткал цилиндар од хартија со жица, ги прицврстил краевите на жицата на галванометар (уред што се користи за мерење на многу мали протекувања на електрична струја) и придвижувал магнет во цилиндерот. Галванометарот реагирал на ова, односно на генерирањето на мала електрична струја. Набргу по ова откритие, Николас Калан од Ирска ја измислил електричната намотка. Најраната (прва) верзија на електричната намотка била намотка со два терминали на краевите кои акумулирале енергија во магнетното поле, кога ќе се пропуштела електрична струја низ неа.

Видови електрични намотки
-------------------------

Во пракса, во зависност од градбата (видот на јадро) и неговата геометрија, постојат следниве видови електрични намотки:

* Електрична намотка со воздушно јадро
* Електрична намотка со железно јадро (ферит)
	+ Цврст ферит
	+ Мек ферит
* Електрична намотка со бобина
* Електрична намотка со тороидално јадро
* Електрична намотка со ламинирано јадро
* Електрична намотка со компресиран железен прав под висок притисок (*англ.* - Iron powder core)
* Повеќеслојна - ќерамичка електрична намотка
* Електрична намотка од филм
* Променлива електрична намотка
* Спрегнати електрични намотки
* Лиена електрична намотка

Пресметка на индуктивитет на електрична намотка
-----------------------------------------------

Индуктивитетот на наједноставна електричната намотка со воздушно јадро се пресметува со равенката:

{\displaystyle L={\frac {\mu \_{r}\mu \_{0}N^{2}A}{\ell }}[H]}

*L* - Индуктивитет на намотката во хенри *H*  

*{\displaystyle \mu \_{r}}* - Релативна магнетна пермеабилност, бездимензионална единица, за воздух е 1  

*{\displaystyle \mu \_{0}}* - Магнетна пермеабилност во вакуум **4{\displaystyle \pi } x 10−7** *[H/m]*  

*N* - Број на намотки (кругови)  

*А* - Напречен пресек на јадрото во квадратни метри *m2*  

{\displaystyle \ell } - Должина на намотката, калемот во метри *m*

Наводи
------

1. ↑  „калем" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „калем" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

* Inductor - What is inductor?
* Coil Inductance calculator
* History of Transformers and Inductors - CET Technology
* Types of inductors and Applications - ElectronicsHub
**Ергофобија** која уште се нарекува и **ергасиофобија** е ненормален и истраен страв, односно фобија од работа или функционирање. Луѓето кои страдаат од оваа фобија чувствуваат неумерен анксиозност во врска со работното окружување, иако разбираат дека нивниот страв е ирационален. Нивните стравови всушност можат да бидат комбинација на стравови од неуспех во задачите кои им се дадени, страв од тоа да зборуваат пред други вработени или да се дружат (социјализираат) со нив.

Причини
-------

Можно е лицето кое страда од оваа фобија да искусило траума која на некој начин автоматски и трајно ја поврзува со работата. Интровертни личности чувствуваат дека немаат потребни социјални вештини или дека ги немаат оние вештини кои се потребни за тој вид на работа, а можеби личноста доживела некоја траума во смисла на отказ. Причини за тоа можат да бидат многубројни.

Симптоми
--------

Симптомите се разликуваат од личност до личност. Поблаги симптоми се потење или чувство на мачнина, додека потешки се парализираност од страв или напад на паника. Уште некои од симптомите се сушење на устата, забрзан пулс на срцето, засилена чувствителност, вртоглавица итн.

Лекување
--------

Повеќето луѓе сами ги препознаат симптомите на ергофобија. Кога стравот од работата започне да влијае не само на ефикасноста на работата, туку и на секојдневниот живот, се препорачува помош од стручно лице. Тој воглавно помага преку разговор, но се применуваат и техниките за опуштање и визуелизација кои пациентот го учат како би си помогнал самиот на себе. На потешки случаи им се препишуваат лекови.

Потекло на зборот
-----------------

Овој збор потекнува од грчките зборови „ergon" (работа) и „phobos" (страв). „Ergo" е збор од кој настанале и други англиски зборови, како ергометар (ergometer) (уред кој ја мери количината на работата на мускулите) и ергономија (ergonomics) (применета наука за дизајнирање на канцелариска опрема и намештај со цел зголемување на функционалноста и унапредувањето на комодитетот на работникот).

Наводи
------

Поврзано
--------

* Список на фобии


1. 1 2 3  Ordinacija.hr: „Kada posao postane izvor straha"; D. Šorgić, 5.2.2010.
2. ↑
Мигранти на грчко-македонската граница, средина на 2015 г.
**Европската мигрантска криза** или **бегалска криза** е поим даден за период во почетокот на 2015 година кога поголем број на луѓе мигрираа во Европа, патувајќи во главно преку Средоземното Море. Повеќето од луѓево биле баратели на азил, но исто така имало и економски мигранти. Во таквата криза, откриени се и борци на Исламската држава кои биле преправени во бегалци односно мигранти.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  „Tracing the path of four terrorists sent to Europe by the Islamic State". *Вашингтон Пост* (англиски). 22 април 2016. Посетено на 14 ноември 2017.
**Европската лазачка** (науч. *Sitta europaea*) е мала врапчевидна птица од семејството на лазачките, распространета низ умерена Европа и Азија. Оваа птица е најчеста и најраспространета од лазачките. Ја има и во Македонија.

Опис
----

Европска лазачка во зима.  
(Гледај со висока резолуција)
*Sitta europaea*
Европската лазачка е долга околу 14 см, со типична голема глава, кратка опашка и силни клун и нозе. Одозгора е синосива со црни линии врз очите. Азиските и северноевропските птици се бели одоздола, и костенливи кај задникот. Западноевропските подвидови се со црвеникави долни делови. Младенчињата се „исплакнати" верзии на возрасните. 

### Поведение

Птицата е постојан жител на шумите и парковите, со постари дрвја за гнездење. Се храни со инсекти и семиња. 
Европската лазачка има способност, освен да се качува, и да се симнува по вертикалните површини. Другите видови, како клукајдрвците, карполазачките, ползачките можат да се движат само нагоре, но не и надолу. Лазачките се единствени што го можат тоа.
Кога ја земаат понудената храна од луѓето, тие се многу агресивни кон другите птици и ги бркаат.

Гнездото го сместуваат во дупки или пукнатини и го обложуваат со струготинки или трева. Влезот, пак, го подзатвараат со уредно изѕидан ѕид од кал. Несат 5-8 бели јајца испрскани со црвени точки.

Ова е бучна птица, лесно сместена од нејзиното повторувачко *туи-туи-туи* огласување.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Sitta europaea*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Европска лазачка" на Ризницата ? |

* Ageing and sexing (PDF; 3.2 MB) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze Архивирано на 12 ноември 2013 г.
* Eurasian Nuthatch videos, photos & sounds Архивирано на 9 мај 2013 г. on the Internet Bird Collection.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4670717-7

 |

 |
**Европската бурница** (*Hydrobates pelagicus*) е мала птица од фамилијата бурници, (*Hydrobatidae*), дел од морските птици, од редот на цевконосните. Таа е единствениот член од родот *Hydrobates*.
Според списокот на „Авибазата" на *Denis Lepage*, оваа птица ја има во Македонија, но нејзиното присуство не е посведочено.

Опис
----

Бурницата е мала птица, со темни перја и бела задница. Таа е 15–16 cm долга со 38–42 cm распон на крилја. Таа се разликува од останатите бурници со своите помали димензии, различната задница и начин на летање.

Распространетост
----------------

Европскиот бурник се гнезди на недостапните острови во северниот Атлантик и западниот Медитеран, со основна популација во западна Ирска, северозападна Шкотска, а светски најголемата колонија се гнезди на еден од островите на Фарските Острови. Најголемата колонија, пак, во Медитеранот се наоѓа на еден од островите на Малта, каде постојат околу 5000 парови. Таму живеат исклучиво вон сезоната за парење, и ова, како и недостапните острови на гнездење, придонесуваат *европските бурници* да бидат птици кои не можат да се видат. Само силните атлантски бури може да ги натераат да се засолнат на `ртовите на југозападна Ирска и Англија.

Поведение
---------

### Гнездење

*Европски бурник*
Европскиот бурник се гнезди во колонии блиску до морето, најчесто во дупки, јами или во пукнатини од карпи. Снесуваат само по едно бело јајце. Размножувањето им е во ноќните часови за да го избегнат грабливиот напад од галебите и поморниците. Тие, исто така, избегнуваат да слетаат на копно кога месечината осветлува. Како повеќето бурници, нивната способност за движење на копно е ограничена и се сведува на брзо повлекување кон засолништето.

### Хранење

Овој вид има растреперен лет и тапкаат по површината на водата собирајќи храна од површината на океанот. Може да ги видиме од брод, зашто го следат. Птичарите ги намамуваат со специјален мамец кој содржи остатоци од риби, рибино масло, пченка и разни ароми, па дотогаш речиси празниот океан ќе биде исполнет со стотици вакви птици.

Меѓу народот
------------

Овие птици им се познати на морнарите и се верува дека тие се предвесници на невреме. Нивното најкористено народно име во Англија е „пилето на Мајка Кери". Мајката Кери е фантастичен лик, кој е измислен во 19 век од страна на морнарите и кој го претставува морето. Некогаш се верувало дека овие птици се душите на морнарите премрзнати од студ.

Наводи
------

1. ↑  Cooper, JC (1992). *Symbolic and Mythological Animals*. London: Aquarian Press. стр. 218. ISBN 1-85538-118-4.
2. ↑  See the entry in the South Seas Companion

* „*Hydrobates pelagicus*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 2004. Посетено на 12 May 2006.

Надворешни врски
----------------

* Avibase[*мртва врска*]
**Европската фармакопеја** (***Ph. Eur.***) на Советот на Европа е фармакопеја, која препишува голем број на активни супстанци и ексципиенси кои се користат за подготовка на фармацевтски производи во Европа. Таа вклучува повеќе од 2000 специфични и општи монографии, за повеќе супстанци како: антибиотици, биолошки супстанци, вакцини за хумана и ветеринарна употреба, имуносеруми, радиофармацевтски препарати, хербални дроги, хомеопатски препарати.

Земји во кои Европската фармакопеја е официјална фармакопеја
Моментално Комисијата за Европска фармакопеја има 37 земји-членки: Австрија, Белгија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Хрватска, Кипар, Чешка, Данска, Естонија, Финска, Франција, Германија, Грција, Унгарија, Исланд, Ирска, Италија, Летонија, Литванија, Луксембург, Малта, Црна Гора, Холандија, Норвешка, Полска, Португалија, Романија, Србија, Словачка, Словенија, Шпанија, Шведска, Швајцарија, Република Македонија, Турција, Велика Британија и Европската Унија.   

Во овие земји и Европската Унија *Ph. Eur.* е официјална фармакопеја.

Република Македонија стана член на Комисијата за Европска фармакопеја во 1994 година на нејзиното 89 заседание во Стразбур со потпишување на Конвенцијата за Европска фармакопеја и оттогаш официјална фармакопеја во Македонија е Европската.

Изданија
--------

Од 5-то издание Европската фармакопеја се објавува во 2 дела. Делот 1 содржи општи поглавја (на пр. дозажни форми, методи за анализа, реагенси), а делот 2 ги содржи монографиите за супстанците.

* 1-во издание: објавено во 1967
* 2-ро издание: објавено во 1980
* 3-то издание: објавено во 1997
* 4-то издание: објавено во 2001, валидно од 1 јануари 2002
* 5-то издание: објавено на 15 јуни 2004, валидно од 1 јануари 2005
* 6-то издание: објавено на 16 јули 2007, валидно од 1 јануари 2008
* 7-то издание: објавено во јули 2010, валидно од 1 јануари 2011

Наводи
------

1. ↑  „EDQM". Архивирано од изворникот на 2015-11-26. Посетено на 13 July 2010.
2. ↑  European Pharmacopoeia, 7th edition Архивирано на 8 октомври 2011 г. PDF: Products and Services, Catalogue 2010 Архивирано на 7 јуни 2011 г.
**Ета** - поранешно британско летало, изградено во 1913 година за британската војска, а подоцна и за кралската морнарица.

Ета била завршена во август 1913 година, последното летало што било изграден за британската војска. Таа била помала од претходникот Делта, со капацитет од 118,000 кубни метри. Подобрување бил методот за обезбедување на гондолата, чии шест кабли за суспензија биле поделени повеќе пати, така што триесет и шест кабли биле всушност прикачени на пликот со редизајнирани парчиња. Носела екипаж од пет луѓе и го управувале пар од мотори со моќност од 80 коњски Кантон-Уне. Кога војската се откажала од леталата на 1 јануари 1914 година, Ета била префрлен во Кралската морнарица (РН) и ѝ била дадена назнаката **Авион на неговото Височество бр. 19**.

Служба
------

На 19 ноември 1914 година, леталото Ета била на пат кон Данкерк, кога полетала во снежна бура во близина на Редхил. Откако извршила принудно слетување, таа се отцепила од нејзината котва и била оштетена без можност на поправки.

Наводи
------

1. ↑  „British military aviation 1862-1912 - Airships". *www.rafmuseum.org.uk*. Royal Air Force Museum. Посетено на 27 март 2021.
2. ↑  Castle, Ian; Bryan, Tony (19 May 2009). *British airships, 1905-30*. Osprey Publishing. стр. 13–14. ISBN 978-1846033872.
3. ↑  Warner, Guy, 2016. *Lighter Than Air: The Life and Times of Wing Commander N.F. Usborne ...* Pen & Sword Aviation.
Во ирската митологија, **Етал Анбуаил** е еден од Луѓето на божицата Дану и крал во Сиде Уамуин во Конахт. Тој имал ќерка, Каер.

Појави во ирската митологија
----------------------------

Етал е првенствено познат поради тоа како Аилил мак Мата и Дагда влегле во војна со него за да ја омажат неговата ќерка Каер за Аенгус, синот на Дагда. Во оваа војна, кралството на Етал е уништено од силите на Дагда и Аилил. Ова е кажано во приказната за „Сонот на Оенгус".

Надворешни врски
----------------

* *Aisling Óenguso*: Сонот на Енгусот
* *Песната на заскитаниот Аенгус*: Песната на заскитаниот Ангус
**„Дефектолошка теорија и практика"** е научно списание за специјална едукација и рехабилитација на лицата со инвалидност чиишто издавачи се Институт за дефектологија при Филозофски факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје, Македонија и Сојузот на дефектолози на Македонија. Списанието е тромесечно, но излегува двапати годишно како двоброј.
„Дефектолошка теорија и практика" (печатен: ISSN 1409-6099, електронски: ISSN 1857-663X) е рецензирано, академско списание со отворен пристап. Главен и одговорен уредник е Владимир Трајковски од Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" а заменик главен и одговорен уредник е Оливера Рашиќ-Цаневска Универзитетот „Св. Кирил и Методиј".

Развој
------

Научното списание „Дефектолошка теорија и практика", започнало да излегува четири пати годишно на Институтот за дефектологија при Филозофскиот факултет во Скопје, во март 1997 година. Иницијативата потекнала од раководителот на Институтот професорот Љупчо Ајдински. Негов заменик главен и одговорен уредник бил дефектологот Величко Андреевски. Скромноста на редакцијата се гледала не само во определбата за локално списание, со прилично мал формат Б5, туку и во опфаќањето на автори претежно од Македонија и поранешните југословенски простори што многу брзо се покажало како недоволно. Изданието ги објавувало трудовите од областа на дефектологија, на македонски јазик со резиме на англиски јазик до 2004 година кога професорот Владимир Трајковски станува заменик главен и одговорен уредник и ја воведува двојазичноста на списанието.

Цел
---

„Дефектолошка теорија и практика" објавува истражувачки рецензирани трудови од областа на специјалната едукација и рехабилитација на лица со лесна, умерена и тешка инвалидност. Во списанието можат да се објават оригинални и прегледни трудови, куси извештаи, писма до уредникот, резимеа од магистерски и докторски трудови, прикази на случаи, вести и информации и други придонеси од областа на дефектологијата, медицината, психологијата, педагогијата, социјалната работа и социјалната политика и други сродни научни дисциплини.

Апстрактирање и индексирање
---------------------------

Списанието е апстрактирано и индексирано во преку 60 бази на податоци од кои најзначајни се: EBSCO, Hinari, ProQuest, Index Copernicus, Directory of Open Access Journals и Scopus.

Поврзано
--------

* Open Access Scholarly Publishers Association

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Институт за дефектологија Архивирано на 31 декември 2012 г. Филозофски факултет, Универзитетот „Св. Кирил и Методиј".
Дефинирачките списоци се користат за да се акцентираат врз дадена дефиниција или термин, така што ја покажува содржината на дефиницијата со одстап од левата страна на пребарувачот. При дефинирачките списоци не се покажуваат симболи во почетокот на редот. Дефинирачките списоци започнуваат со почетниот ознака за дефиниран список(dl)

Следува ознаката за задавање на наслов на дефинирачкиот список (dt) После тоа се пишува ознаката за тело на дефиницијата (dd) и трите тага треба да завршуваат со соодветните крајни тагови.

Пример за дефинирачки список:

```
<dl>
<dt>Наслов на 1-ви дефинирачки список</dt>
<dd>Содржина на првата дефиниција.</dd>
<dd>Содржина на втората дефиниција.</dd>
<dd>Содржина на третата дефиниција.</dd>

<dt>Наслов на 2-ри дефинирачки список</dt>

<dd>Содржина на првата дефиниција.</dd>
<dd>Содржина на втората дефиниција.</dd>
</dl>
```

За да поставите симбол по ваша желба во почетокот на редот на дефиницијата треба да имате некој податотека, на пример symbol.gif, и кодот треба да изгледа вака:

```
<dl>
<dt>Наслов на дефиницијата</dt>
<dd> <img src="symbol.gif" width="5″ height="5″ alt="symbol">
Содржина на дефиницијата.
</dd>
</dl>
```

Составување на дефинирачки списоци

Дефинирачките списоци исто така можат да се внесуваат еден во друг, како и во претходните списоци.

На пример:

```
<dl>
<dt>Наслов на дефинирачкиот список</dt>
<dd>Содржина на првата дефиниција.</dd>
<dd>Содржина на втората дефиниција.</dd>

<ul>
<li>Прв необележан елемент на 2-ра дефиниција</li>
<li>Втор необележан елемент на 2-ра дефиниција</li>

<ol>
<li>Прв обележан поделемент</li>
<li>Втор обележан поделемент</li>
</ol>
</ul>
</dl>
```
**Deus ex machina** (се чита: **деус екс макина**) — латинска фраза која се користи да опише неочекуван, вештачки или неверојатен лик, уред или настан кој ненадејно се појавува во текот на драмското дејствие со цел да се разреши некоја ситуација или да се разреши заплет. На пример: протагонистот се буди и гледа дека сето тоа било сон, или пак ангел ненадејно се појавува да ги реши проблемите кои не можат да ги решат ликовите.

Проширеното значење на фразата се однесува на било која разрешница која не е во согласност со интерната логика на приказната и е толку неверојатна што го загрозува прифаќањето на основните нереалистични премиси на делото кај гледачот.

Фразата буквално значи „*бог од машината*". Фразата потекнува од античкиот грчки и римски театар, кога се користела машина (кран) да спушти на сцената глумец во улога на бог (или богови) за да се разреши безнадежна ситуација.
**Дефекацијата** е завршен чин од варењето на храната кога организмот ги исфрла во надворешната средина отпадните производи од варењето т.е. изметот. Поимот дефекација доаѓа од грчкиот збор *feces* што значи измет и *de* што значи да се отстрани.

Дефекација во клечечка положба
Кога ректумот е полн, доаѓа до зголемување на внатрешноректалниот притисок кој ги шири ѕидовите на аналниот канал, овозможувајќи им на отпадните материи да влезат во каналот. Со притисокот ректумот се извиткува и со т.н. перисталтичен бран ги турка овие материи надвор од ректумот. Мускулите на внатрешниот и надворешниот сфинктер го отвораат анусот и овозможуваат отпадните материи (фецесот) да бидат исфрлени надвор.

Во нормални услови дефекацијата се одвива врз принцип на два механизма:

* нагонско (рефлексно) празнење на цревата условено со работата на дебелото црево. Дебелото црево е резервоар за содржината, но тоа го контролира сфинктерот (мускул во облик на прстен) кој се отвора при празнењето на цревата и се затвора при завршувањето на празнењето
* отворањето и затворањето на прстенестиот мускул (сфинктер) го регулира празнењето на цревата, а при тоа постои и свесна контрола (преку мозокот), со која можеме да ја задржиме или одложиме дефекацијата, односно имаме јасно сознание за празнењето на цревата.

Зачестеноста на дефекацијата кај луѓето изнесува од 3 пати на ден до 3 пати седмично.

Поврзано
--------

Апсорпција во дебелото црево и создавање на фецес

Наводи
------

1. ↑  Defecation Encyclopædia Britannica (анг.)
НИ (NAND) логичка врата во DTL технологија.
**Диодно-транзисторска логика**, **DTL** (скратеница од англиски: *Diode-Transistor Logic* што значи „диодно-транзисторска логика") – е технолошка генерација логички врати, створена во 50-тите години на 20 век. DTL била втората генерација транзисторски логички врати која се користела во дигиталната логика, подоцната генерација била TTL.
Оваа технологија била користена во некои сметачи во 50-тите и 60-тите години на 20 век.

Функционирање
-------------

Во НИ колото на сликата, кога двата влеза (катодите на диодите) се во состојба на логичка единица, струјата не проаѓа низ нив, туку низ базата на транзисторот. Тоа тогаш предизвикува колекторска струја и излезниот напон паѓа на логичка нула.

Треба да се забележи дека во секој друг случај, струјата проаѓа низ диодата (или низ двете диоди) и нема струја на базата, значи имаме логичка единица на излезот.

Ова е значи НИ коло (англиски: *NAND*).

Предности и недостатоци
-----------------------

Предност је зголемениот „фен-ин" (бројот на влезови на логичкото коло) во однос на RTL .

Недостаток на оваа технологија е приличното трошење на струја во состојба на логичка нула (транзисторот во заситување).

Подобрувања
-----------

Користени се разни методи за да се забрза работата на DTL колата. Некои од нив еволуирале во TTL.

Употреба
--------

Сметачот IBM 1401 користел DTL логика).

Поврзано
--------

* CMOS
* NMOS
* ECL
* HCMOS
* LSTTL
* RTL
* RCTL
* TTL

Наводи
------

1. ↑  Jacob Millman (1979). *Microelectronics Digital and Analog Circuits and Systems*. New York: McGraw-Hill Book Company. стр. 141–143. ISBN 0-07-042327-X.
2. ↑  „computermuseum.li". Архивирано од изворникот на 2017-05-23. Посетено на 2018-08-29.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Диодно-транзисторска логика" на Ризницата ? |

* Savard, John J. G. (2018) [2005]. „What Computers Are Made From". *quadibloc*. Архивирано од изворникот на 2018-07-02. Посетено на 2018-07-16.
* Diode-Transistor Logic (slides) Архивирано на 27 август 2018 г. - University of Connecticut
* Diode-Transistor Logic Архивирано на 19 јуни 2018 г. - University of Babylon
**Дијатрета** претставува артефакт т.е. дијатрета, која е ископана на наоѓалиштето Таранеш, кај дебарското село Селокуќи. Ја пронашол археологот Милан Ивановски, во римски гроб - циста. Оваа дијатретата е од „келнски тип", што значи дека е најбогато украсена. Потекнува од 4 век.

Особености
----------

Чашата има основа на пехар и е изработена од белузлаво стакло. Околу основата има мрежест дел направен од малахитно-зелено стакло. На врвот има чешлести орнаменти, а на крагната, кафено-умбра стакло, на кое е испишан натпис со букви од зелено стакло. Основата на чашата е во форма на шестлисна розета. Во светот се пронајдени вкупно 21 чаша дијатрета, две од нив на територијата на Дарувар, Хрватска, и во муниципиумот Комини С, кај Дукља, Црна Гора.

Гробот го пронашол селанец орајќи ја својата нива. Дијатретата била цела, неоштетена, но при вадењето, селанецот видел череп, се исплашил, и го фрлил назад во гробот. Така била искршена и стаклената чаша. Чашата се чувала во депото на Музејот на Македонија, а од 2014 година, откако е вратена од конзервација во Конзерваторскиот институт при Римскиот музеј во Мајнц, е во редовната поставка на Археолошкиот музеј.

Во гробот е пронајден исклучително богат инвентар: крстовидна фибула со натпис, масивно излиена од сурово злато во комбинација со техника ниело, сребрена кана (вид бокал), сребрена чинија со позлата, богато украсена, две стаклени тоалетни шишиња и друго. Крстовидната фибула укажува дека покојникот имал висок ранг во општеството. Само големец можел да си дозволи да поседува вакви предмети. Можеби бил цариник, оти гробот се наоѓа токму на границата меѓу две тогашни провинции.

Поврзано
--------

* Дијатрета - вид на античка чаша
* Таранеш - археолошкото наоѓалиште каде е пронајдена дијадретата

Наводи
------

1. ↑  Коцо, Димче (1996). *Археолошка карта на Република Македонија*. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
2. ↑  За римската дијатрета
3. ↑  Vera Bitrakova Grozdanova, Vlado Malenko (1997). *Antički nakit vo Makedonija: VI vek pr.n.e.- VI vek n.e*. Ǵurǵa. ISBN 9789989676451. Архивирано од изворникот на 2010-12-16. Посетено на 2011-02-28.

Надворешни врски
----------------

* Музејот бара конзерватори за "дијатретата", проценета како извонредно културно богатство Архивирано на 5 март 2016 г.
* Чашата "дијатрета" ќе ја врати Македонија во најбогатите земји со музејски експонати Архивирано на 5 март 2016 г.
* Ретката „дијатрета" на конзервација во Мајнц
**Дијана Абгар** (ерменски: Դիանա Աբգար, 12 октомври 1859

 – 8 јули 1937

) - ерменска писателка, дипломат и амбасадор во Јапонија на краткотрајната Република Ерменија во 1918-1920. Таа е првата жена од Ерменија дипломат, и веројатно првата жена која била назначена за дипломатска функција.

Животопис
---------

Дијана Абгар, чие крстено име било Гајана, е родена во Рангун, Британска Бурма (денес Јангон, Мјанмар) на 12 октомври 1859 година. Нејзиниот татко имал индиско-ерменско потекло, кој мигрирал во југоисточна Азија од Персија. Нејзината мајка потекнувала од семејство од Иран. Дијана била најмладото од седумте деца во семејството. Детството го поминала во Калкута, каде се школувала. Течно зборувала англиски, еременски и хиндустански јазик. Се омажила со Михаел Абгар.

Во 1891 година, Дијана и нејзиниот сопруг се преселиле во Јапонија заради проширување на семејниот бизнис. Имале пет деца, од кои само три преживеале.

Дијана Абгар очинала во утрото на 8 јули 1937 во Јокохама.

Дипломатска кариера
-------------------

Кога Република Ерменија прогласила независност на 28 мај 1918 година, не била призната како држава од никого. Сепак, во 1920 година, поради напорите што ги вложила Дијана Абгар, Јапонија била првата држава која ја признала независноста на Ерменија. Поради овие заслуги, Дијана Абгар се здобила со титулата „почесен конзул во Јапонија". Со ова, Дијана Абгар станала првата ерменска жена дипломат. Во 1920-те години, кога Ерменија влегува во составот на СССР, нејзината функција била укината.

Дела
----

Откако синот го презел семејниот бизнис, Дијана Абгар имала повеќе слободно време, што го посветила на хуманитарната, книжевната и дипломатската кариера. Соработувала со бројни списанија и весници, меѓу кои: „Јапонскиот гласник", „Далечниот Исток", „Јапонски службен весник", и „Еремнија" (подоцна прекрстен во „Нова Ерменија"). Најчесто пишувала за ерменските настани во рамките на Отоманското Царство. До 1920 година, таа напишала девет книги посветени на ерменскиот геноцид. Исто така пишувала статии за меѓународните односи и влијанието на империјализмот врз глобалниот мир.

Наводи
------

1. 1 2  Soghomonian, Sarah (December 2004). „Lucille Apcar Introduces New Book". *Hay Sharzhoom*. **26** (#2 (88)). Архивирано од изворникот на 2013-11-04. Посетено на 18 November 2012.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „Diana Apcar: The First Woman Diplomat". Armenian Cultural Foundation. Архивирано од изворникот на 2013-11-01. Посетено на 18 November 2012.
Томас од Кана и Кнанаја заминуваат за Индија
**Кнанаја** или **Кнанајнски Христијани** е термин со кој се именуваат еврејските христијани од Керала, Индија. Тие припаѓаат на заедницата Насрани, која е дел на сириската христијанска традиција од Керала.

Историја
--------

За Кнанајските Христијани се верува дека се потомци на 72 (седумдесет и двете) јудео-христијански фамилии кои мигрирале од Едеса (или Урфа), првиот град-држава кој го прифатил целосно христијанството.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Естонска евангелистичко-лутеранска црква** (естонски: *Eesti Evangeelne Luterlik Kirik*, скратено *ЕЕЛЦ*) — лутеранска црква во Естонија. ЕЕЛЦ е членка на Светската лутеранска федерација и припаѓа на Заедницата на протестантски цркви во Европа. Исто така е член на Декларацијата Порво, ставајќи го во црковна унија со Црквата на Англија и другите англикански цркви во Европа.

Историја
--------

Црква „Пресвета Богородица" во Талин
Естонската евангелистичко-лутеранска црква (ЕЕЛЦ) била создадена во 1949 година, кога претходната црковна хиерархија, предводена од епископот Јохан Кеп, побегнала во Шведска во 1944 година. Кога Советскиот Сојуз ја окупирал Естонија во 1940 година, повеќето христијански организации биле распуштени, црковниот имот бил запленет, теолозите биле избркани на Сибир, а верските образовни програми целосно укинати. Подоцна, Втората светска војна донела уништување на многу цркви. До 1988 година, црковните активности не биле обновени, кога започнало да се јавува движење за верска толеранција во Советскиот Сојуз.

Иако жените учеле теологија на Тартскиот универзитет во 1920-тите години и некои од нив станале свештеници, до 1967 година немало жени, кога за првпат Лаине Вилентал станала свештеничка.

Водство
-------

Црквата на Естонија е епископска и моментално е предводена од пет епископи, вклучувајќи го архиепископот, кој е примат. По повлекувањето на Андрес Пидер како архиепископ, моменталниот архиепископ е Урмас Вилма, воведен на 2 февруари 2015 година. Архиепископот на Естонската евангелистичко-лутеранска црква во странство е Андрес Таул, исто така свештеник на Лутеранската црква-Канада.

Членство
--------

До февруари 2009 година, ЕЕЛЦ имала околу 160.000 крстени членови, додека црквата во странство (со седиште во Канада) имала околу 8.000 членови. Во 2014 година, Светската лутеранска федерација објавила број од пријавени членови од 180.000.

Наводи
------

1. ↑  „Цркви во Естонија". *lutheranworld.org*. Светска лутеранска федерација. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 16 февруари 2016.
2. ↑  „LWF Statistics 2009" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2013-04-30. Посетено на 2016-03-28.
3. ↑  „Цркви во Естонија". *lutheranworld.org*. Lutheran World Federation. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 16 февруари 2016.

Надворешни врсли
----------------

* Официјално мрежно место
**Естерјетланд** (шведски: *Östergötlands län*) — округ (*län*) во југоисточна Шведска. Се граничи со округот Калмар на југоисток, Јеншепинг на југозапад, Вестра Јеталанд на запад, Еребру на северозапад, Седерманланд на североисток и Балтичкото Море на исток.

Населението брои 429.852 жители, а административен центар е најголемиот град Линшепинг. Линшепинг и соседниот град Норшепинг заедно образуваат една од најголемите населени области во Шведска. Коридорот Линшепинг-Норшешинг се нарекува „четвртата метрополитенска област" на Шведска, покрај областите на Стокхолм, Гетеборг и Малме.

Покраина
--------

Округот ја опфаќа поранешната покраина Естерјетланд во целост. Нивните граници се идентични.

Управа
------

Главна цел на окружниот административен одбор е спроведување на целите утврдени во парламентот и владата, усогласување на локалните и државните интереси, унапредување на развојот во округот, воспоставување на регионални цели, запазување на јавниот ред и раководење со правните постапки. Окружниот административен одбор е владина служба на чие чело стои управник.

Окружниот совет на Естерјетланд (*Landstinget i Östergötland*) е задолжен за здравството и јавниот превоз.

Општини
-------

* Боксхолм
* Вадстена
* Валдемарсвик
* Едесхег
* Идре
* Линшепинг
* Мјолби
* Мутала
* Норшепинг
* Отвидаберг
* Седершепинг
* Финспонг
* Шинда

Наводи
------

1. ↑  „Квартал 1 2011". Централна статистичка служба. (шведски)

Надворешни врски
----------------

* Окружен административен одбор на Естерјетланд (шведски)
* Окружен совет на Естерјетланд Архивирано на 18 март 2007 г. (шведски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Шведска |
| --- |
|  |
| 
* Блекинге
* Вермланд
* Вестерботен
* Вестернорланд
* Вестманланд
* Вестра Јеталанд
* Готланд
* Даларна
* Еребру
* Естерјетланд
* Јевлеборг
* Јемтланд
* Јеншепинг
* Калмар
* Крунуберг
* Норботен
* Седерманланд
* Сконе (Сканија)
* Стокхолм
* Упсала
* Халанд

 | Шведска |

 |

Координати: 58°31′41″ N; 15°14′17″ E﻿ / ﻿58.528125° СГШ; 15.238037° ИГД﻿ / 58.528125; 15.238037
**Дама Етел Мери Ридер Шекспир** (родена како **Вуд**; 17 јули 1871 – 17 јануари 1946 година) била англиски геолог, јавен службеник и филантроп.

Родена во Биденхем, Бедфордшир, ќерка на свештеник. Се школувала во гимназијата Бедфорд и факултетот Њунхам, Кембриџ (1891–95), дипломирала по природни науки. Во 1896 година таа станала асистент на Чарлс Лапворт на факултетот Мејсон (кој подоцна станал Универзитет во Бирмингем), и ја започнала подготовката на нејзиното најпознато дело, *Британски граптолити*, со нејзината пријателка од колеџ Гертруда Елс.

Таа била особено одговорна за илустрациите. Оваа монографија требало да стане стандардна палеонтолошка референтна работа за многу години. Објавила голем број други дела и била избрана за член на Геолошкото друштво во 1919 година. Во 1920 година го добила медалот Мурчисон за нејзината работа на монографијата.

Во 1906 година таа добила нејзината диплома од Универзитетот во Бирмингем, а набргу потоа стапила во брак со Гилберт Арден Шекспир, професор по физика на Универзитетот со кого се сретнала во Кембриџ. Имале само едно дете, ќерка, но таа починала во детството. За време на Првата светска војна, таа се посветила на помагање на инвалидите. Таа била почесен секретар на Одборот за воени пензии во Бирмингем и од 1917 до 1926 година и била член на Комитетот за специјални грантови на Министерството за пензии. Таа била назначена за судија на мирот во Бирмингем во 1922 година, специјализирана за случаи кои вклучувале деца и девојчиња од работничката класа. Таа била семеен посетител на згрижувачките родители и поканила многу сиромашни жени и девојчиња да останат во нејзиниот дом во Калдвел Хол, Аптон Ворен, Ворчестершир.

Етел Шекспир била назначена за член на Редот на Британската империја во 1918 година за нејзината воена работа и Дама командант на Редот на Британската империја во почестите во цивилна војна од 1920 година.

Таа починала од рак во 1946 година, на 74-годишна возраст.

Наводи
------

1. ↑  Biography, *Oxford Dictionary of National Biography*
2. ↑  Burek, C.V. "The first female fellows and the status of women in the Geological Society", in Lewis, C. & Snell, S. (eds). *The making of the Geological Society* (2009), pp. 317, 373-407
3. ↑  Elles, G. (1946). „Dame Ethel Shakespear, D.B.E". *Nature*. **157** (3983): 256–257. Bibcode:1946Natur.157..256E. doi:10.1038/157256a0.
4. ↑  „No. 31840". *The London Gazette* (Supplement). 30 March 1920. стр. 3758.
Дени Дидро, портрет на Луј-Мишел ван Лоо, 1767
**Енциклопедист** — поим што најчесто се користи за група на француски мислители и просветители од XVIII век, кои работеле на издавањето на Француската Енциклопедија (*Encyclopédie, ou dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers*), која била издавана во Франција во периодот од 1751 до 1780 од Дени Дидро и Жан ле Рон Д'Аламбер.

Поопшто, терминот може да се користи за лице кое помага во пишувањето на енциклопедија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на книжевноста е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4152468-8
* NDL: 00563840

 |

 |
**Грегориј Траханец** — *протоспатар* и долговремен италијански катепан од 998 до 1006 година. Во декември 999 година, и повторно во 2 февруари 1002 година, тој го возобновил и потврдил имотот на опатијата и монасите од Монтекасино во Асколи. Во 1004 година, тој го утврдил и проширил замокот на Торемаџоре по текот на реката Форторе. Тој изградил три кружни и една четвртеста кула. Тој исто така ја зајакнал одбраната на Лучера.

Наводи
------

* Ascoli Nel Medioevo
* Bosco E Castello Di Dragonara Sul Fiume Fortore Архивирано на 5 септември 2011 г.
* The Reign of Basil II

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Јован Амиропул** | **Италијански катепан**998–1006 | Наследник**Алексиј Ксифија** |




  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија статија личност од Византија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Хаос чудовиште и Бог на сонцето
**Енума Елиш** — вавилонски мит за создавањето. Во 1849 година е реставриран од Хенри Лајард (во фрагменти) во разурнатата библиотека на Асурбанипал во Нинива (Мосул, Ирак), и печатен од Џорџ Смит, проучувач на асирската култура, во 1876 година.

*Енума Елиш* има околу илјада линии, составен е на стариот вавилонски јазик на седум глинени плочи, а секоја плоча содржи меѓу 115 и 170 линии текст. Најголемиот дел од Плочата V никогаш не е обновен, и освен ова, текстот е речиси целосно обновен. Дупликат односно копија на Плочката V е најден во Султантепе, древна Хузирина, сместен блиску до денешниот град Шанлаурфа во Турција.

Овој еп е еден од најважните извори за разбирање на вавилонскиот поглед на светот, во кој владеел Мардук, како и создавањето на луѓето како слуги на боговите. Неговата првобитна цел не е објаснување на теологијата или теогонијата, туку воспевањето на Мардук, главниот бог на Вавилон.

*Енума Елиш* постои во различни копии од Вавилонија и Асирија. Верзијата од библиотеката на Асурбанипал датира од 7 век п.н.е. Приказната сама по себе веројатно е од 18 век п.н.е. времето кога богот Мардук се стекнал со статусот, иако некои научници укажуваат на подоцнежен датум (14-12 век п.н.е.)

Наводи
------

1. ↑  George Smith, "The Chaldean Account of Genesis" (London, 1876).

Поврзано
--------

* Теогонија
* Месопотамска митологија

Надворешни врски
----------------

* Енума Елиш на англиската Википедија
* Целосен текст на Енума Елиш
* Настанувањето и Енума Елиш - компарација
* Табла I на клинесто писмо со англиски превод и објаснувања Архивирано на 27 април 2008 г.