recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Сајпл** (англиски: *Mount Siple*) — потенцијално активен штитест вулкан на Антарктикот. Се издига н ависина од 3.110 м и доминира во северозападниот дел на островот Сајпл, одвоен од Бакутисовиот Брег, Земја на Мери Берд, од Гецовиот Леден Гребен. Бидејќи изгледа младо, се претпоставува дека последен пат избувнал за време на холоценот. На врвот има калдера со димензии 4 × 5 км, а на подолните бокови има туфни купи. На североисточната падина на планината е карпестата стрмина Рисли, околу 7 морски милји (13 км) од врвот. Има зафатнина од 1.800 км2, споредлива со онаа на Еребус.

Планината е наречена по американскиот истражувач и географ Пол Сајпл (1908–68) кој зел учество на шест антарктички експедиции, меѓу кои двете експедиции на Ричард Берд од 1928-30 и 1933-35 г. (Сајплов Брег, остров Сајпл). Командувал со Западната база на Антарктичката служба на САД (1939–41). Бил навигатор на сите поважни истражувачки летови од базата, вклучувајќи го летот на кој е откриена планината Сајпл.

Според peaklist.org, вулканот е веројатно освоен, но за ова нема докази, а на врвот може да слетал хеликоптер. 

Вулканот е посетен во февруари 2017 г. како дел од експедицијата на Швајцарскиот поларен институт за обиколување на Антарктикот. Направена е репортажа за колонија на аделиски пингвини која отседнува таму во сезоната за парење.

Поврзано
--------

* Список на вулкани на Антарктикот
* Список на највисоки планини на Антарктикот

Наводи
------

1. 1 2  "Antarctica Ultra-Prominences" Peaklist.org. посет. 21 ноември 2011 г
2. 1 2 3  „Siple". *Глобална програма за вулканизмот*. Смитсонова установа. (англиски)
3. ↑  Wilch, T. I.; McIntosh, W. C.; Dunbar, N. W. (1 октомври 1999). „Late Quaternary volcanic activity in Marie Byrd Land: Potential 40Ar/39Ar-dated time horizons in West Antarctic ice and marine cores". *GSA Bulletin* (англиски). **111** (10): 1574. doi:10.1130/0016-7606(1999)1112.3.CO;2. ISSN 0016-7606.
4. 1 2  Сајпл (планина) — Информативен систем за географски имиња (GNIS) на Геолошкиот топографски институт на САД (англиски)
5. ↑  „Penguins on the move in a warming world". *www.aljazeera.com*. Посетено на 21 април 2017.
6. ↑  Al Jazeera English (25 февруари 2017), *Antarctica penguins move south in search of cold*, Архивирано од изворникот 21 декември 2021, Посетено на 21 април 2017

* LeMasurier, W. E.; Thomson, J. W. уред. (1990). *Volcanoes of the Antarctic Plate and Southern Oceans*. Antarctic Research Series. **48**. American Geophysical Union. стр. 512. ISBN 0-87590-172-7.

Надворешни врски
----------------

* Сајпл (планина) на Ризницата ?
* Сајпл — skimountaineer.com (англиски)
* Сајпл, Антарктик — Peakbagger (англиски)
**Љупчо Неделковски** ( 1953
 - Скопје, 6 јули 2009

) — македонски каратист и кик боксер, основоположник на кик боксот во Македонија.

Животопис
---------

Неделковски е роден 1953 година. Тој целиот свој живот им го посвети на боречките спортови, прво на каратето, во кој беше шампион на Македонија и вицепрвак на поранешна Југославија, а потоа ги удрил темелите на кик боксот во Македонија, основајќи го Кик бокс сојузот во 1995 година. Функцијата претседател ја извршувал со исклучителна енергија сè до својата прерана смрт, развивајќи плејада врвни и трофејни кик боксери, а круна на неговите напори било Европското првенство во кик бокс, што се одржало во Македонија во 2006 година.
Починал во Скопје на 6 јули 2009 година.
Во негова чест, кик боксинг федерацијата на Македонија одржува меморијален турнир што го носи неговото име.

Наводи
------

1. ↑  „In Memoriam". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2015-08-11.
2. ↑  „*Се одржа „IV Меморијален куп –Љубчо Неделковски" во Кик Бокс*". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2015-08-11.
E, K, F се колинеарни. Правата на која лежат се вика Њутнова права
Во Евклидовата геометрија, **Њутнова права** е правата која ги поврзува средните точки на двете дијагонали во конвексен четириаголник во кој има најмногу две паралелни страни.

Својства
--------

Отсечките GH и IJ кои ги поврзуваат средните точки на спротивните страни (бимедијаните) на конвексен четириаголник се сечат во точка која лежи на Њутновата права. Оваа точка K ја преполовува отсечката EF која ги поврзува средишните точки на дијагоналите.

Од теоремата на Ан (Пјер-Леон Ан) и нејзината обратна теорема, секоја внатрешна точка *P* на Њутновата права на четириаголник ABCD има својство дека

{\displaystyle P(\triangle ABP)+P(\triangle CDP)=P(\triangle ADP)+P(\triangle BCP),}
каде P(△*ABP*) ја означува плоштината на триаголникот △*ABP* .

Ако четириаголникот е тангентен, тогаш центарот на впишаната кружница исто така лежи на оваа права.

Поврзано
--------

* Комплетен четириаголник
* Њутнова теорема (четириаголник)
* Њутн-Гаусова права

Наводи
------

1. 1 2  Claudi Alsina, Roger B. Nelsen: *Charming Proofs: A Journey Into Elegant Mathematics*. MAA, 2010, ISBN 9780883853481ISBN 9780883853481, pp. 108–109 (*online copy* при Гугл книги)
2. ↑  Dušan Djukić, Vladimir Janković, Ivan Matić, Nikola Petrović, *The IMO Compendium*, Springer, 2006, p. 15.
**Австралиски териер** е мала раса на кучиња од типичен кучешки вид. Расата е развиена во Австралија, иако предците видови на кучиња од кои потекнува расата биле од Велика Британија .

Изглед
------

 Австралиска териер околу 1915 година
Австралиски териер - кутре
Австралискиот териер е мало куче со кратки нозе, тежи околу 6.6 килограми и стоејќи околу 25 сантиметри, со бушава сурова двојна обвивка со средна должина која не е нормално исечена. Крзното е пократко на муцката, долниот дел на нозете и нозете, а околу вратот има грива. Опашката била традиционално вкотвена, со цел да се заштити кучето од повреди на ’рбетот додека е на лов. Како и кај повеќето раси на кучиња миленичиња, сите пропорции и аспекти на телото и главата, како и боите и ознаките се широко опишани во стандардот на раса.

Историја
--------

Наводи
------

1. ↑  „Australian Terrier". Архивирано од изворникот на 25 October 2009. Посетено на 9 November 2014.
**Нешто лично** (јапонски: 個人的な体験) — роман на јапонскиот писател Кензабуро Ое.

Содржина
--------

Во својот најважен роман, Ое го разработува односот кон едно ментално хендикепирано дете. Од почетокот до крајот на оваа интимна и потресна приказна, главниот лик Птица се соочува со „агонијата од страдања". Тој сонува да избега од „кафезот на семејството" и копнее да замине во Африка чии карти ги носи насекаде со себе.

Осврт кон романот
-----------------

Во романот, под лупата на нарацијата се ставени токму тегобните расположенија на Птица кој истовремено го чувствува товарот на срамот, стравот, сомнежот, себезалажувањето, себеизмачувањето и себеобвинувањето. Но, наспроти сè, романот не завршува со нихилизам или ескапизам, туку со стоичко соочување со страдањето и со верба во смислата на егзистенцијата.

Наводи
------

1. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 9.
2. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 9.
**Љуљзим Исмаили** (албански: *Lulzim Ismaili*; роден во Нераште, Тетовско) познат како **Командант Љуљи** е поранешен член на ОНА, односно командант во 112 регионална бригада задолжена за тетовско.

Тој бил задолжен од т.н. „генералштаб на ОНА" да ја води истрагата за 12-те исчезнати македонски цивили. На 28 декември 2001 во весникот „Факти" изјавил дека од страна на ОНА се пронајдени две тела на киднапираните Македонци и се чекало на обдукција да извршат меѓународни лекари. Бил член на централното претседателство на ДУИ за време на изборите во 2002, на кои бил замешан во повеќе изборни инциденти. Обвинуван е за рекетарство и киднапирања.

Наводи
------

1. ↑  „Бела Книга- Теророзмот на т.н. Ослободителна национална армија", Министерство за Внатрешни работи, стр. 84
2. ↑  „"Командант Љуљи" знаел каде се телата на двајца Македонци". Дневник. Посетено на 2011-02-18.[*мртва врска*]
3. ↑  „ТЕТОВО И ГОСТИВАР Мирно, со многу забелешки". Дневник. Посетено на 2011-02-18.[*мртва врска*]
4. ↑  „Самопрогласените команданти на ОНА предавници, крадци и наркомани". А1. 4 февруари 2002. Посетено на 2011-02-18.
Ново доба „Собирање на виножито" во Босна во 2007 година
**Њу Ејџ** (англиски: *New Age*), **ново доба**, **ново време** се поими кои вообичаено се користат за да означат широко движење на доцниот 20 век и современата западна култура, карактеризирано со еклектичен и поединечен пристап кон духовноста. **Само-духовност** (*Self-spirituality*), **нова духовност** (*New spirituality*), и **ум-тело-дух** (*Mind-body-spirit*) се други имиња кои се користат за движењето. Њу Ејџ е разнолико движење на индивидуалци, кое вклучува и лица кои калемат њу ејџ верувања врз одредена традиционална религија. Скорешните истражувања покажуваат дека околу 20% од Американците имаат барем некои њу ејџ верувања.

Психологот Мерилин Фергусон, во нејзината книга *Заверата на Водолијата* (1980) го дефинира Њу Ејџ-от како *„појава на нова културна парадигма, чие ширење ќе биде планетарно, навестувајќи една нова ера во која човештвото ќе успее да реализира значаен дел од својот физички, психички и духовен потенцијал"*. Самиот термин е популаризиран од масовните медиуми во САД во текот на 80-тите години, за да го опише субкултурното движење заинтересирано за медитација, реинкарнација, здрава храна, кристали, природна средина, псевдонаука, нерешени мистерии (Атлантида, НЛО, кругови во жито, итн.)

Заедничко за поединечните автори, како и групите кои се бараат себеси во оваа идеја, е тоа што тие споделуваат склоност поединците да бидат преобразени преку будење на духот и издигнување на свеста. Њу Ејџ мислата на тој начин сака да го подготви човештвото за доаѓањето на едно „ново време" на универзална хармонија (концепт кој понекогаш, во астролошката терминологија се поврзува со „ерата на Водолијата").

Њу Ејџ-от, кој се смета себеси за обид за „повторно маѓепсување на светот", како реакција на материјализмот на општеството на почетокот на XX век, е составен дел на глобалниот феномен на новата религиозност родена во 60-тите години, наспроти кризата на идеологиите и отпорот кон индустрискиот раст, и притоа, инспирација црпи од претходните теозофски доктрини. Некои од главните особини се отфрлување на хиерархиските поредоци на религиозните учења, апсорпција и редефиниција на мистичните гранки на ортодоксните верски традиции, ориентација кон езотерични и окултни доктрини за целиот свет, делумно усвојување на модерните научни и псевдонаучни парадигми и ново вреднување на спиритуалните традиции на примитивните општества. Њу Ејџ не е религија во постанок, туку симптом на модерната духовна криза, во која цутат спиритуалните синкретизми и еклектицизми од секој вид.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh87000526
* GND: 4127405-2
* BNF: cb12144385f (податоци)
* NKC: ph117919

 |

 |
**Нешо Марковски** (Тетово, 20 јули 1927

 - Скопје, 17 мај 1985

) — македонски новинар, сценарист и општественик.

Животопис
---------

Марковски е роден во Тетово на 20 јули 1927 година. Учествувал во НОБ. Во новинарството е од 1948 година, кога го уредувал весникот Шар во Тетово. Кон средината на педесеттите години на XX век бил соработник па уредник на Внатрешно-политичката рубрика на „Нова Македонија". Во периодот 1957/58 год. бил еден од основачите и уредниците на седмичникот „Вечер" во издание на НИП „Нова Македонија". Бил и прв главен уредник на македонското издание на седмичникот „Комунист" во 1964 година. Бил претседател на Здружението на новинарите на Македонија. Починал во Скопје на 17 мај 1985 година.

Филмографија
------------

Марковски напишал и три сценарија на телевизиски проекти:

* 1957: Полог (економски преглед) (Сценарио)
* 1957: Полог (туристички преглед) (Сценарио)
* 1958: Во пазувите на Шара (Сценарио)

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **II** (I. изд.). Скопје: МАНУ. ISBN 978-608-203-024-2 Проверете ја вредноста `|isbn=`: checksum (help).
2. ↑  „Марковски Нешо - Македонски информативен филмски центар". Посетено на 2014-05-15.
Љутовата куќа
**Љутовата куќа** (бугарски: *Лютова къща*) е куќа-музеј во бугарскиот град Копривштица.

Градбата импресионира со својата архитектура. Изградена е во 1854 година од пловдивски мајстори за чорбаџијата Стефан Топалов и има богато цртани стени и резбани тавани. Во 1906 година куќата е продадена на трговецот Петко Љутов со чије име е позната денес.

Во приземниот кат е поставена постојана изложба на неткани шарени постели од волна, познати како *плст* (бугарски: „плъст"). Тие биле користени за постилање на подови и како удобни постели за спиење. Се создаваат во домашни услови со специфични методи како валање и притискање. Се красат со природно обоена волна.

Галерија
--------

* КладенецКладенец
* Резбан таванРезбан таван
* Волнени постели (плст)Волнени постели (*плст*)

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место за музеите во Копривштица

|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
Поглед кон Њардвик
**Њардвик** (исландски: *Njarðvík*) — град во југозападниот дел на Исланд, во состав на општината Рејкјанеспајр на регионот Јужен Полуостров, брои околу 4.400 жители и е десетти град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Рејкјавик и Њардвик, заедно со уште неколку градови се сметаат за најважни индустриски, стопански и културни центри на државата.

Во 1995 г. Њардвик е споен со градот Кеплавик, образувајќи ја новата општина Рејкјанеспајр.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Исланд е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Љупчо Самарџиски** (Скопје, 4 октомври 1947

 – Слиема, Малта, 22 април 2014

) — еден од најзначајните македонски мултимедијални уметници со интернационално реноме, сликар, солист на контрабас и композитор.

Животопис
---------

Самарџиски е роден на 4 октомври 1947 година во Скопје. Музичките студии ги заврши на академиите во Белград и во Љубљана. Како контрабасист бил член на Словенечката филхармонија и на Симфонискиот оркестар на Радио-телевизија Белград. Од 1985 до 1993 година престојувал во Париз, додека од 1995 година со самта смрт континуирано живеел и работел на Малта. Како солист на контрабас настапувал во речиси сите држави во Европа, но и во САД, Канада, Мексико и Бразил. Солистички концерти на контрабас, но и мултимедијални перформанси изведувал во најпознатите светски концертни сали, како престижниот „Карнеги хол" во Њујорк, „Бетовен хол" во Виена, „Мјузик центар" во Утрехт, музејот „Стеделијк" во Амстердам, на универзитетот „Сорбона", во УНЕСКО во Париз, во Народната филхармонија во Варшава и многу други.
Повеќе од 1.200 минути свои композиции, како и композиции од домашни и странски композитори што му беа посветени на него, ги сними со својот контрабас за потребите на најзначајните радиостаници во Европа и на американскиот континент.
Мастер-часови држел на универзитетот во Питсбург, САД. Во последните години од својот живот Самарџиски интензивно и посветено се занимавал и со сликарство. Познат е неговиот циклус „Радоста на животот", а негови слики се наоѓаат во повеќе национални, музејски и приватни колекции на сите континенти. Бил член на повеќе значајни светски уметнички асоцијации, меѓу кои и УНЕСКО-ФИАМ.
Во март 2014 година ги отворил отворил две последни изложби од циклусот „Духот на пијаното" во галерии во Виена и во Марибор. Неговата последна изложба во Македонија се одржала од 4 до 16 октомври 2012 година, во Културно-информативниот центар во Скопје, кога по повеќе од 25 години со своите дела кратко се вратил во родната Македонија. На 22 април 2014 година по кратко боледување починал на Малта.

Наводи
------

1. ↑  *Преминуо Љупчо Самарџиски*

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 4 март 2016 г.
* Официјален FB профил
* 60 Second Intervies - Ljupco Samardziski
*P* лежи на Њутновата права *EF*
Во Евклидовата геометрија, **Њутновата теорема** вели дека во секој тангентен четириаголник освен кај ромб, центарот на кружницата лежи на Њутновата права.

Нека *ABCD* е тангентен четириаголник со најмногу еден пар паралелни страни. Понатаму, нека *E* и *F* се средишните точки на неговите дијагонали *AC* и *BD* и нека *P* е центарот на неговата кружница. Во таквата конфигурација, точката P се наоѓа на Њутновата права - правата *EF* која ги поврзува средишните точки на дијагоналите.

Тангентен четириаголник со два пара паралелни страни е ромб. Во овој случај и средните точки и центарот на кружницата се совпаѓаат и по дефиниција тогаш Њутновата права не е определена.

Њутновата теорема лесно може да се изведе од теоремата на Ане имајќи предвид дека во тангентните четириаголници комбинираните должини на спротивните страни се еднакви (Теорема на Пито: {\displaystyle a+c=b+d}). Сега, според теоремата на Ан, која кажува дека збирот на плоштините на спротивните триаголници *PAD* и *PBC* и збирот на плоштините на триаголниците *PAB* и *PCD* се еднакви, доволно е за доказ дека *P* лежи на *EF*. Ако *r* е радиусот на впишаната кружница, тогаш *r* е и висината на сите четири триаголника.

{\displaystyle {\begin{aligned}&P(\triangle PAB)+P(\triangle PCD)\\[5pt]={}&{\tfrac {1}{2}}ra+{\tfrac {1}{2}}rc={\tfrac {1}{2}}r(a+c)\\[5pt]={}&{\tfrac {1}{2}}r(b+d)={\tfrac {1}{2}}rb+{\tfrac {1}{2}}rd\\[5pt]={}&P(\triangle PBC)+P(\triangle PAD)\end{aligned}}}
**Јордан Ковилоски** (1884-1979), деец на ВМОРО, учесник во Балканските и Првата светска војна.

Животопис
---------

Јордан Ковилоски е роден во селото Вранче, Прилепско. Починал во истото село на 95-годишна возраст. Во редовите на Македонската револуционерна организација се вклучил по Илинденското востание. За време на Балканските и Првата светска војна најпрво бил мобилизиран од српската, а потоа од бугарската војска. За време на битката на Кајмакчалан бил тешко ранет по што бил демобилизиран.

Наводи
------

1. ↑  Ковилоски, Славчо (2011). *Ракописи од село Вранче, Прилепско (евидентирање на делата)*. Скопје: Академски печат. стр. 5. ISBN 978-608-231-034-3.
2. ↑  Ангелески, Златко (април 2017). „Ропотовска парохија (прв дел)". *Вистина: гласник на Преспанско-Пелагониската епархија*. **93**: 27.
**Џамија на Пророкот** или **Месџид ел-Небеви** (арапски:المسجد النبوي) или *Џамијата на Пророкот* е џамија која се наоѓа во Медина, Саудиска Арабија. Таа е втората по важност џамија по Масџид ел-Хаџид во Мека. Оваа џамија била изградена во периодот од 705-709 година од страна на Ал-Халид, и тоа врз местото каде пред тоа се наоѓал домот на пророкот Мухамед. Во текот низ историјата оваа џамија била многупати разрушувана и повторна градена, па затоа во денешно време од старата зграда нема останато ништо. Се смета дека е зачувана само одајата каде бил погребан Мухамед. Долго време потоа таа одаја била соѕидена.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија џамија или друго исламско светилиште е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јордан Димитровски** ( 1918
 во Беловиште (Тетовско) —  1944

 во Лепенец, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско сиромашно семејство. Завршил основно училиште. Подоцна работел како помошен службеник во општината Вратница. Бил поврзан со напредното движење и рационално ја користел својата должност во полза на НОВ. Прибирал важни информации во општината и им ги пренесувал на партизаните и партиските заднински работници. Бил член на селскиот Народноослободителен одбор. Во втората провала на Шар Планина, бугарската фашистичка полиција го затворила и го префрлила во скопската централна полиција. Во затворот бил подложен на ѕверско мачење. Но, без оглед на тоа останал доследен на себе си и своите идеали, не отворајќи уста и не оддавајќи ниту еден од соборците. Збеснати од неговото јуначко држење, бугарските фашистички окупатори без судење го одвеле на Лепенец и во април 1944 година го стрелале.

Поврзано
--------

* Лазо Јанчевски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 54. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Облак Радосав** — српска епска (јуначка) песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од пејачот Марко Немањиќ.

Содржина
--------

Рано наутро, во Годоминското поле, Облак Радосав ги среќава сопругите на војводата Бијелиќ и на Павле Златокосиќ. Тие му кажуваат дека нивните мажи се затворени во Смедерево и дека господарката Јерина сака да ги погуби. Тогаш, Облак Радосав оди во Смедерево и го моли господарот Ѓураѓ да ги ослободи двајцата заробеници. Ѓураѓ му одговара дека тие веќе се однесени на губилиштето, а Облак Радосав во последен миг ги ослободува. Налутената Јерина бара да ги врати затворениците и му се заканува дека утре ќе го обеси и него. Тогаш, Облак Радосав ја убива Јерина и ги ослободува двајцата заробени војводи.

Наводи
------

1. ↑  В.Ђ. „Поговор - О певачима", во: Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 490.
2. ↑  Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 254-256.
**„Обесете ги високо"** (англиски: *Hang 'Em High*) — американски филм од 1968 година, во режија на Тед Пост. Главните улоги ги толкуваат: Клинт Иствуд, Ингер Стивенс и Ед Бегли.

Синопсис
--------

Една банда од девет луѓе неправедно го обвинува Џед Купер (го игра Иствуд) за убиство и за кражба на стока. Тие го бесат на дрво и го оставаат да умре во маки. Но, Џед Купер успева да преживее, почнува да работи како шериф и тргнува во потрага по луѓето кои го обесиле со цел да ги изведе пред лицето на правдата...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Обесите их без милости (пристапено на 25.9.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јоргос Папуљас** (грчки: *Γεώργιος Παπούλιας*, 1927 - 11 септември 2009

) бил грчки политичар и дипломат. Во текот на 1989 и 1990 година бил Министер за надворешни работи на Република Грција.

Папуљас дипломирал на Правниот факултет во Атина. Во политичкиот живот во Грција влегол во 1955 година. Во 1971 година тој станал амбасадор во Франција. По падот на грчката воена хунта во 1974 година, тој станал постојанен претставник на Грција во ООН, и на таа функција се задржал до 1979 година. По ова, тој бил амбасадор на Грција во Анкара, Турција, а по 1983 година, во Вашингтон .

Починал на 11 септември 2009 година.

Наводи
------

1. ↑  „Αυτοκτόνησε ο πρέσβης επί τιμή και πρώην υπουργός Γιώργος Παπούλιας". *In.gr*. 2009-09-11. Посетено на 2009-09-12.
**Прирачникот на трујачот Јанг** e британски филм, во режија на Бенџамин Рос. Главните улоги ги толкуваат: Хју О’Конор, Антони Шер и Тобијас Арнолд.

Содржина
--------

Филмот се заснова врз вистинска приказна за еден британски тинејџер, кој ги отрул родителите и колегите од работата. Греам е интелигентно момче, но многу неморално. Тој се интереира за хемијата и е фасциниран од морбидни убиства. Најпрвин, со мали дози отров, ја труе мајка си. Сепак, полицијата го открива и тој завршува во душевна болница. Поради добро поведение, тој излегува на слобода и се вработува во една фирма, каде почнува систематски да ги труе колегите. Кога еднаш ќе ги помеша шолјите со кафе, наеднаш ќе биде откриен неговиот идентитет.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 841, 8.8.2014, стр. 16.
**Перец Маркиш** (еврејски: פּרץ מאַרקיש; руски: *Перец Давидович Маркиш*; (7 декември 1895

 - 12 август 1952

) — советски писател со еврејско потекло кој пишувал на еврејски. Неговите далечни предци водат потекло од Шпанија. Како дете посетувал хедер и пеел во хорот на локалната синагога. Служи како војник во армијата на Царска Русија во текот на Прва светска војна. Во неговите рани дваесетти, заедно со Лајб Квитко и други, станува член на Киевската група на еврејски поети. Автор е на многу песни, драми и неколку романи. Неговата поезија на руски ја препева Ана Ахматова, како и низа други видни поети. Живее во Берлин, Париз, Лондон, Варшава и Рим пред да се врати во Русија.

Перец Маркиш, во средината
Во 1946 година ја добива Сталиновата награда. Иронично, токму по наредба на Сталин, Маркиш, заедно со уште дванаесет други еврејски поети е погубен на *Ноќта на убиените поети*.

Наводи
------

1. ↑  Перец Маркиш — Енциклопедија Британика (англиски)
2. ↑  Leftwich, Joseph (1974). *An anthology of modern Yiddish literature*. Walter de Gruyter. стр. 332.

Надворешни врски
----------------

* Еврејски во СССР Архивирано на 16 март 2012 г. - С. Л. Шнајдерман.

| * п
* р
* у
Ноќ на убиените поети |
| --- |
| Ликвидирани уметници | Перец Маркиш **·**  Давид Бергелсон **·**  Ицик Фефер **·**  Лајб Квитко **·**  Давид Хофштајн | Менора |
| Поврзано | Антисемитизам  **·**  Евреи  **·**  Ј. В. Сталин |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 24775784
* LCCN: n84008532
* ISNI: 0000 0001 1046 697X
* GND: 118994638
* SELIBR: 74431
* SUDOC: 060341815
* BNF: cb13609714d (податоци)
* NKC: zmp2017945248

 |

 |
**Сања Лефкова** (родена на 10 јули 1987

) — македонска поп пејачка.

Животопис
---------

Како мала Сања се занимавала со гимнастика и со кошарка, но, сепак, на крајот преовладала љубовта кон музиката, и таа се запишала на соло-пеење во Штип. Заедно со Емил Арсов, петнаесетгодишната штипјанка Сања била најмлад учесник на финалната вечер на манифестацијата Плеј - потрага по ѕвезди, одржана во Универзалната сала. Таа ја исполнила темата "Лијат години", на авторскиот двоец - Дарко Димитров (музика, аранжман и продукција) и Александар Митевски (текст).

Приватен живот
--------------

Сања е мажена со Мики Христов од Скопје и заедно имаат два сина. Тие подолго време живеат во Лондон, Англија.

Дискографија
------------

### Синглови

* Лијат години (2002)
* Душо (2009)
* Засекогаш ти (2013)
* Среќа (2015)
* Врати се (2016)
* Почеток и крај (2018)
* Don't you get it (2020)

Наводи
------

1. ↑  „Muzika.Net.Mk > Изведувачи > Сања Лефкова". *web.archive.org*. 2005-01-15. Архивирано од изворникот на 2005-01-15. Посетено на 2020-10-08.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. ↑  „Сања Лефкова". *web.archive.org*. 2012-05-31. Архивирано од изворникот на 2012-05-31. Посетено на 2020-10-05.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
3. ↑  „Се породи македонската пејачка: Второ – па(к) машко! (ФОТО)". *Vistina.mk*. Посетено на 2020-10-05.
4. ↑  „Профил на Сања Лефкова". *www.muzichkiregistar.com*. Посетено на 2020-10-05.
**Јордан Трајков Георгиевски** ( 1919
 во Скопје — 13 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од cиpoмашнo семејство. По завршувањето на основното училиште, поради лошите материјални услови не го продолжил своето натамошно образование. Се вработил како млекар. Во народно-ослободителната борба се вклучил во 1944 година, сестрано помагајќи го народно-ослободителното движење. Поради пројавената активност, бугарската фашистичка полиција често го прогонувала и затворала. На 12 и 13 ноември 1944 година, кога народно-ослободителните единици ја започнале борбата за ослободување на Скопје, меѓу жителите што излегле по улиците за да им дадат поткрепа на борците, бил и тој. Некаде пред Учителското училиште, сега веќе како борец на Дванаесеттата македонска ударна бригада, храбро загинал од непријателски куршум, при уништувањето на една закрепена група Германци.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 184. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Светилиштето на Посејдон, Калауреја
Во античката грчка и римска архитектура, **периболос** бил двор ограден со ѕид, особено оној кој опкружувал свето подрачје како храм, светилиште или олтар. Оваа област, сепак, не е неопходен елемент за овие структури бидејќи оние што биле изградени порано вклучувале само маркери (на пр. *хорои* или гранични камења) за да означат замислени граници. Ископувањата откриваат дека има светилишта кои вклучиле периболос подоцна во нивната историја, што означува промена на религиозниот менталитет. За време на римското време, имало переболи кои се користеле како места за состаноци за водење бизнис (на пр. превоз).

Ѕидовите на Периболос (кои може да се наведат и како ѕидови на теменос) понекогаш биле составени од камени столбови и плочи поддржани од порозни прагови.

Вклучени се познати примери:

* периболос ѕидот и портата во Светилиштето на Зевс (Алтис), северно од храмот на Зевс во Олимпија, Грција;
* периболосот што го опфаќа олтарот на дванаесетте богови во близина на северниот крај на атинската античка агора; и
* терасата создадена од потпорни и периболос ѕидови околу Светилиштето на Атина Пронаја (Мармарија), југоисточно од Светилиштето на Аполон во Делфи, Грција.

Наводи
------

1. ↑  Rogers, Adam (2011). *Late Roman Towns in Britain: Rethinking Change and Decline*. Cambridge, UK: Cambridge University Press. стр. 96. ISBN 978-1-107-00844-1.
2. ↑  Hagg, Robin; Marinatos, Nanno (2005). *Greek Sanctuaries: New Approaches*. London: Routledge. стр. 7. ISBN 0203432703.
3. ↑  Stillwell, Richard (2017). *The Princeton Encyclopedia of Classical Sites*. Princeton, NJ: Princeton University Press. стр. 243. ISBN 9780691654201.

Надворешни врски
----------------

* Енциклопедија Персеј
* Енциклопедија Персеј
Јо Јенде.
**Јо Јенде** (1794 - 27 февруари 1884) бил норвешки слободоумник. За него се верува дека бил модел за Пер Гинт на Хенрик Ибсен.

Роден бил во Вого, син на Тјостолв Олсон Клепе од Сигард (познат бунтовник, наречен и „Галин-Тјостолв", кој починал во 1797 година) и Марит Педерсдотер (починала 1803 година) од Хорје во Хајдал. Тој имал четири браќа и сестри. Живеел во периодот 1803-1818 со неговата тетка по мајка на фармата Херингстад во Хајдал, а подоцна ја преземал фармата.

Тој беше добро познат како човек што повеќе време поминувал надвор отколку внатре. Бил познат и како ловџија на елени и како одличен стрелец во Јотунхајмен планините, а изградил многу колиби крај езерото Гјенде. Се преселил таму во 1842 година. Во 1850 година ја купил планинската фарма Брурустен во Мурудал од Јакоб Клајвен.

Тој го зел името **Џон Јендин** и го скратил на **Јо Јенде** во неговите подоцнежни денови.

Тој бил јавно скептичен во однос на воспоставеното христијанство. Окупиран од природната филозофија, тој често учествувал во дискусии со локалниот министер. Како резултат, тој бил признат како слободоумник.

Гробот на Јо Јенде во Вого.Починал на фармата Брустен во Мурудал и бил погребан во дворот на црквата Вого. На неговиот гроб има мал споменик, кој прикажува диво стадо ирваси во лет, по сликата на Герхард Мунте.

Наводи
------

* Биографија на Јакоб Бокман. *Џон Гјендин (en biographisk skitse).*, Весник на здружението на ловџии и рибари на Норвешка, 1873 година.
* Извадоци од историјата на општината од историчарот на општината Ивар Клајвен од книгите „*I Gamle Daagaa* and *Heimegrendi"*.
* „*Opptrer i dramatiske oppsetinger*". Теодор Каспари, „*Vildanden, et livsbillede fra høifjeldet"*. Торе Оарјастер, *Јо Јенде*. Најверојатно модел за Пер Гинт од Хенрик Ибзен.
* Портрет од Пер Хохл, *Јо Јенде – штрајк и ливсфилозоф*, голем ловец и филозоф на животот, од Mennesker i Naturen, NKS-Forlaget 1973.
* Тригве М. Роер: *По стапките на Емануел Мон и Gjeо ndeенде, или „Historien om en vindmølle" („Приказна за ветерницата")*, Sollia forlag, 2004.
**Јордан Ѓорчев** (роден на 20 септември 1963 година во Свети Николе, СР Македонија, СФРЈ) – основач на Меѓународен Славјански Универзитет – Свети Николе и Битола, претседател на Управен Одбор на МСУ.

Образование и кариера
---------------------

Во основно и средно образование ги цртал своите први карикатури и кратки стрипови и ги пишувал своите први песни кои се објавуваат во месниот весник, како и самостојна изложба на карикатури.

Во Скопје, завршил на правен факлутет, и во студенските денови црта карикатури и илустрации за повеќе дневници во Македонија.

Во тоа време има освоено и повеќе републички награди за карикатура и литература. По завршувањето на факултетот се вработува во републичката геодетска управа на Општина Свети Николе.

Магистрирал на тема од областа социјална психологија во Русија на Тамбовскиот државен универзитет „Г. Р. Державин" и општествени и политички односи во Бугарија, а докторирал исто така на Тамбовскиот државен универзитет „Г. Р. Державин" на тема од областа на економските теории. 

Докторира по втор пат на Слободниот Универзитет "Черноризец Храбар" во Варна, Бугарија.

Од 2000-2005 година работи како Градоначалник на општина Свети Николе.

Во 2004 ја основа приватната високообразовна установа – Меѓународен Славјански Универзитет „Г. Р. Державин" – Свети Николе. Денес работи како претседател на Управен Одбор на МСУ.

Интереси
--------

Во слободно време се занимава со сликарство, карикатура и пишува поезија и проза.

Има издадено збирка карикатури во 2007 година насловена „Мојот пат", а неговите карикатури „Бизнис Борис" редовно излегуваа во македонските весници. Има напишано и збирки поезија кои се објавени на македонски и руски јазик – „Еден, една, едно", „Чекори еден ден осамен" и „Здивот на волшебното огледало". Има напишано збирка раскази „По 3000-та" кои беа објавувани во повеќе македонски весници.

„Најстариот човек во светот" е најновиот роман во авторство на проф. д-р Јордан Ѓорчев. Романот бил побликуван секоја недела во „Битолски весник" во продолженија. Има вкупно 100 продолженија кои сега може да ги прочитате споени во една книга.

На 21 април 2021 година бил промовиран романот „Господинот М" во издание на официјалната издавачка куќа на МСУ, Меѓународен центар за славјанска просвета.

Во 2016 година му била врачена наградата „Икар" која ја доделува Здружението на Македонци за Северна Бачка со седиште во Сомбор, еминентната награда за книжевни остварувања од значење за македонската книжевност и култура му ја врачила на поетот, романсиер и карикатурист проф. д-р Јордан Ѓорчев. Признанието на Ѓорчев му било доделено за неговиот придонес во јакнењето и продлабочувањње на културните врски со Србија.

Наводи
------

1. ↑  „Промовиран романот „Господинот М" од проф. д-р Јордан Ѓорчев". *Меѓународен Славјански Универзитет „Г. Р. Державин"*. 2021-04-21. Посетено на 2022-10-27.
2. ↑  Press, Istok. „Сомбор му ја врачи наградата „Икар" на Јордан Ѓорчев | Istok Press". Посетено на 2022-10-27.
**Јено Пап** (унгарски: *Jenő Pap*, роден на 15 декември 1951) е унгарски мечувалец. Тој се натпреваруваше на тимовите на Флорет и епе на Летните олимписки игри во 1980 година.

Тој беше прогласен за Унгарскиот спортист на годината во 1982 година за освојување на поединечен епиден настан на Светското првенство за фехување во таа година.

Наводи
------

1. ↑  „Jenő Pap Olympic Results". *sports-reference.com*. Архивирано од изворникот на 2011-03-17. Посетено на 2011-04-23.
2. ↑  „List of Hungarian Sportsmen of the Year on the website of the Association of Hungarian Journalists" (PDF). *Association of Hungarian Journalists*. Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-03-26. Посетено на 2011-07-11.
**Пер Билесков Кролдруп** (роден на 31 Јули 1979 во Фарсе) — дански професионален фудбалер кој во моментов игра за Пескара. Кролдруп одиграл 33 натпревари за данскиот национален фудбалски состав, и тој бил дел од тимот кој настапувал на Евро 2004 и на Светското првенство 2010.

Клупска кариера
---------------

### Рана кариера

Кролдруп ја започнал својата фудбалска кариера во данскиот нисколигаш Алборг Чанг. Тој потоа, продолжил да игра за  Б 93 Копенхаген во данската 1-ва дивизија пред да се пресели во Удинезе во Серија А првенството во 2001 година.

### Евертон

Во јуни 2005 година, Кролдруп се пресели од Удинезе во англискиот клуб Евертон за сума од 5 милиони £. Пред да одигра некој натпревар за клубот, тој доживеал повреда на препоните и морал да се подложи на операција. Тој го направи своето деби за Евертон во поразот со 0-4 од Астон Вила, што бил неговиот единствен лигашки натпревар за клубот. Неговата кариера во Евертон подоцна била опишана како еден од најлошите трансфери во тимот на Евертон како и во англиската лига. Кролдруп изјавил дека тој наишол на големи тешкотии при адаптирањето на физичките аспекти во англискиот фудбал.

### Фјорентина

Кролдруп се вратил назад во Италија во 2006 година, и се приклучил на екипата на Фјорентина. По скандалот *калчополи*, каде што неколку клубови биле на судење за наместени натпревари, Фјорентина во почетокот била испратена во понизок ранг т.е. Серија Б лигата во јули 2006 година. Кролдруп бил меѓу играчите кои сакале да ја напуштат. Меѓутоа, како што Фјорентина направила жалба до Италијанската фудбалска федерација, клубот останал во Серија А и повеќето од нивните играчи, вклучувајќи го и Кролдруп, останале во Фиренца. Тој го направил своето деби во Лигата на шампионите на 12 август 2008 година против Славија Прага во победата од 2-0 победа за *Виола*.

### Пескара

На 8 март 2013, Кролдруп и се приклучил на екипата на Пескара. Одиграл само 5 натпревари во Серија А и претпел испаѓање од лигата.

### Ољаненсе

На 1 октомври 2013, како слободен играч Кролдруп му се приклучил на Ољаненсе во Португалската прва лига.
**„Принцот на плимата"** (англиски: *The Prince of Tides*) е американски филм од 1991 година, во режија на Барара Страјсенд, која ја игра главната улога, заедно со Ник Нолти.

Содржина
--------

Една писателка од Њујорк се обидува да изврши самоубиство, но ѝ помага нејзиниот брат-близнак Том Винго. Во текот на грижата за својата сестра, тој го запознава нејзиниот психијатар, докторката Сузан Лоуенштајн. Докторката сака да ги открие причините за самодеструктивноста на сестрата на Том и, со негова помош, се обидува да го расветли нејзиното сеќавање.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 856, 21.11.2014, стр. 15.
2. ↑  *Антена*, број 867, 6.2.2015, стр. 20.
**Јордан Јаневски** (роден на 29 јануари 1933

 година во Скопје - починал на 15 ноември 1999

 година во Скопје) — македонски тонснимател и тонски монтажер.

Животопис
---------

Јордан Јаневски основно и средно техничко образование завршил во Скопје. Во 1950 година започнал да работи во „Вардар филм", каде што останал да работи сè до своето пензионирање во 1991 година. За професијата тон-снимател стручно се оспособил низ работата на филмовите што ги реализирала младата македонска кинематографија, а потврда за својот квалитет добил на Фестивалот на југословенскиот документарен и кусометражен филм, Белград '92, каде за тонска обработка на филмот „Огнена бригада" е добитник на наградата Златен медал - Белград. Неговата филмографија (127 единици) би била побогата доколку се земе предид неговиот ангажман како асистент тон-снимател во почетокот на македонското филмско производство и работата надвор од матичната институција „Вардар филм".

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Јаневски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 633. Text "series
" ignored (help)
Чаша сбитен
**Сбитен**, што значи „топла зима", е белоруски, украински, и руски традиционален пијалак. Има темновиолетова боја и, во зависност од рецептот, може да биде многу солен и многу благ.

Историја
--------

За првпат бил споменат во словенските летописи во 1128 година и останал популарен кај сите класи на источнословенското општество сè до 19 век кога бил заменет со кафе и чај. Повторно се појавува во 21 век како масовно произведен пијалак во Русија.

Подготовка
----------

Како што се пијалоците медовина и медовуха, и сбитен се прави со мед измешан со вода, зачини и џем. Еден рецепт за сбитен е напишан во Домострој од 16 век. Во споредба со квас, сбитен е многу поедноставен и полесен за подготовка. Во некои рецепти, медот и водата и зачините се варат посебмо, а потоа пак се мешаат заедно и повторно се варат. Во други рецепти, сите состојки се мешаат и варат одеднаш. пијалакот може да се направи и алкохолен ако водата ја замените со вино. Може да се украси со лисја од нане или стапчиња цимет .

Исто така може да се пие и ладно за време на летото.

 *Sbitenshchik и Khodebshchik*, на *lubok* печатење (19 век)

Сбитеншчик
----------

Сбитеншчик бил продавач на сбитен во Киевска Русија, московјанска Русија и Руската Империја. Традицијата на продавање сбитен започнала во 12 век. 

Комичната опера „Продавачот на Сбитен" ( *Сбитенщик - Сбитеншчик*) од Јаков Књажнин со музика на чешкиот композитор Антоан Булант, 1783 година, била многу популарна во 18-19 век во Русија. Сбитеншик имал важна улога во развојот на самоварот.

Наводи
------

1. ↑  *Ėtnahrafii︠a︡ Belarusi : ėntsyklapedyi︠a︡*. Shami︠a︡kin, Ivan. Minsk: "Belaruskai︠a︡ sav. ėntsyklapedyi︠a︡ imi︠a︡ Petrusi︠a︡ Broŭki". 1989. ISBN 5-85700-014-9. OCLC 22068282.CS1-одржување: друго (link)
2. ↑  „Інститут мовознавства ім. О.О. Потебні | Словник української мови". *www.inmo.org.ua*. Посетено на 2020-12-18.
3. ↑  „Sbiten' Honey-based concentrates". Посетено на 27 December 2014.

Надворешни врски
----------------

* Како да направите Сбитен - напис од wikiHow
**Јерихов** (германски: *Jerichow*) — град во округот Јерихов, во сојузната покраина Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на десниот брег на Елба, северозападно од Гентин.

Јерихов е дом на опатијата Јерихов, поранешен премонстрански манастир, кој основан во раната 1144. Во 1148, започнала изградбата на манастирските цркви Света Богородица и Свети Никола во доцен романескнен стил. Ова ги прави една од најстарите преостанати згради од тули во Северна Германија и, и покрај неговото уметничко совршенство, под високо влијание на брик-архитектурата во Бранденбург. Опатијата била затворена во текот на реформацијата во XVI век и зградите оттогаш биле користени за различни цели. Поголеми обнови биле направени во доцниот XVII век и средината на XIX век. Зградите биле оштетени од американската артилерија во текот на последниет денови на Втората светска војна и поголемиот пожар во 1946. Источна Германија организирала неколку обнови во 1950-тите и 1980-тите, но значителните воени штети останале непоправени и неколку згради биле близу уништување во 1998, па така Опатијата била затворена за јавноста. По ова ги направиле сериозни проблемите на Опатијата и го довело нејзиното постоење во опасност, сериозно напори за воените штети биле брзо материјализирани и со голема поддршка од јавноста. Зградите биле повторно отворени за јавноста во 1999. Тие биле целосно обновени во следните години и може да бидат посетени денес.

Градина во манастирот Јерихов

Наводи
------

1. ↑   „Население по општини на 31 декември 2020 г." (PDF). *Статистичка служба на Саксонија-Анхалт*. јуни 2021. (германски)

Надворешни врски
----------------

* Јерихов на Ризницата ?
* Јерихов на Романескниот пат Архивирано на 7 јануари 2009 г. (англиски/германски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 147042526
* LCCN: nr2001049385
* GND: 4109127-9

 |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Јерихов |
| --- |
|  |
| 
* Бидериц
* Бург (Магдебург)
* Гентин
* Гомерн
* Елба-Парај
* Јерихов
* Мезер
* Мекерн

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Јериховер Ланд е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ретропродолжение** (или **приквел**) е дело кое надополнува некое претходно дело (како продолжение), но се одвива пред претходното дело. Изразот „ретропродолжение" е македонски превод на „приквел" (англиски: *prequel*), кој е неологизам од 20 век, односно кованица од латинската претставка *pre-* (пред) и англискиот збор *sequel*, што значи „продолжение" (надополнување на претходно дело што се одвива *по* тоа претходно дело, од латинското *sequella*, нешто што следи).

Историја
--------

Иако зборот „ретропродолжение", односно „приквел" е релативно нов, дела со тој концепт постоеле многу порано. Постои теорија со која се сложуваат многумина историчари дека Рута од Библијата е еден вид на ретропродолжение, односно списокот на предци на Давид е напишан кога веќе постоела огромна литература во врска со Давид.

Според „Оксфордскиот речник на англискиот јазик", зборот *prequel* првпат се појавил во печатот во 1958 година, во статија во „*The Magazine of Fantasy & Science Fiction*" од Ентони Баучер. Најверојатно првпат почнале да го користат во општа употреба во почетокот на 1970-тите, за филмот „Кум 2", каде што се користи за опис на деловите од филмот што се случуваат пред „Кум", кои се вметнати меѓу другите случувања за надополнување на приказната за криминалното семејство Корлеоне под водство на Мајкл Корлеоне со приказната за неговиот татко, Вито Корлеоне, додека бил млад.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Видете ***prequel*** во Викиречник, слободниот речник. |

* Продолжение

Наводи
------

1. ↑  Amazon.co.uk: George Lucas (Virgin Film Series): Jim Smith: Books
**Природниот резерват Клисура Брњица** е локација во режим на заштита, со површина од 702,88 го опфаќа сливот на Брњичка Река над Голубичката Клисура.

Геоморфолошки карактеристичната котлина со клисура и кањон претставува природна појава. Специфичната микроклима се рефлектирала на вегетацијата. На ова подрачје се развила сложена вегетација: од термофилни шуми и грмушки до мезофилни буково-оревови и буково-липови шуми.

Во клисурата на Брњичка Река, на стрмните изложени падини, распространета е заедница на дабови и цер со габер. Во клисурата на Брњачка Река застапени се разновидни заедници, од реликтни полидоминантни, преку реликтни осиромашени, до заедници од современ тип во кои доминираат благун, крупнолисен благун, цер, јоргован, црн јасен, маклен и грабер.

Надворешни врски
----------------

* Министерство за животна средина и просторно планирање на Република Србија
**Јерерујк** (ерменски: Երերույքի տաճար, *Yereruyki tachar*) е археолошко наоѓалиште во кое е сместена, изградена една од најстарите антички ерменски цркви.
Сместено е во близина на селото Анипемза, во провинција Ширак во Ерменија. Јерерујк е изграден во близина на реката Ахорјан, кој всушност е природната границата помеѓу Ерменија и Турција, на 5 километри југоисточно од античкиот град Ани.
Таа е една од најстарите сочувани христијански цркви во Ерменија таа е ставена на листата УНЕСКО, на Списокот на светското културно наследство.
Оваа базилика е една од најстарите примери на ерменската архитектура од рана христијанска уметност, а нејзината изградба започнала во 4 век а базиликата конечно била завршена во 6 век.

Етимологија и историја
----------------------

На Ерменски јазик Јерерујк значи за тресење. Според традицијата, храмот го добил името по архитектонски изглед при што од далечина, се чинело дека зградата се тресе. Според истакнатиот ерменски архитект Торос Тораманијан, Јерерујк е јасен и можеби најраниот пример на базилика не само во ерменските црковни градби туку и во христијанскиот свет воопшто.

Базиликата
----------

Објектот се состои од три странични брод, изградена со дебели sидови. 
На западната, северната и јужната страна на базиликита се аркади, два мали параклиси до апсида и две апсидни ниши на крајот на страничните арки. Базиликата веројатно била покриена со дрвени потпори. североисточниот параклис е најголемиот дел од двата надвижни сводови, од кои едниот е кос, поголем во близина на бродот
Оваа базилика има големи сличности во градежништвото со сириските базилики, бидејќи сите имаат кули на западната фасада и украсни ленти на прозорците. 
Базиликата била насликана со голем ансамбал на фрески но, денес се зчувани само фрагменти покрај апсидниот прозорец на западниот портал.

Галерија
--------

Делови од црквата, како и карти за нејзината географскка локација

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  „Yererouk Basilica". Архивирано од изворникот на 2021-05-31. Посетено на 2020-04-03.
2. ↑  basilica
3. ↑  yererouk
4. ↑  armenian church yererouk