recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**IC 790** — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 790 се споменува и како NPM1G -07.0427.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 16 јуни 1893 година од страна на Стефан Жавел.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 790 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 *m*/лм2. IC 790 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 10 м 22,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -7° 20' 31"".

Други поделби
-------------

Проучување на IC 790 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1020574.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Девица (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 790 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Vorontsov-Velyaminov, B.A. and V.P. Arhipova, ""Morphological Catalog of Galaxies"",

Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 790[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 790
* IC 790 — VizieR.
* IC 790 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
Roman depiction of the *Virgo Vestalis Maxima*
Во античкaта римска религија, Весталките (на латински: virgines Vestales; ед. virgo Vestalis), биле свештенички на Веста, божицата на огништето. Школата на весталките и неговата благосостојба биле сметани за фундаментални за безбедноста на Рим. Тие го одржувале светиот оган кој не смеел да изгасне. Весталките биле ослободени од вообичаените социјални обврски како што се стапувањето во брак и имањето на деца, и останале девици со цел да се посветат на студијата и правилното почитување на државните ритуали кои биле надвор од границите на машките школи за свештеници.

Наводи
------

1. ↑  For an extensive modern consideration of the Vestals, see Ariadne Staples, *From Good Goddess to Vestal Virgins: Sex and Category in Roman Religion* (Routledge, 1998).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на религијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**IC 794/1** — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 794/1 се споменува и како MCG -1-37-1, IRAS 14173-0413.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 16 мај 1892 година од страна на Луис Свифт.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 794/1 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 *m*/лм2. IC 794/1 има привидни димензии од 1,4' х 0,7'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 19 м 59,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -4° 27' 8"". Положбениот агол на објектот е во износ од 23°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 794/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51220.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Девица (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 794/1 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* de Vaucouleurs, G. A. de Vaucouleurs, and H.C. Corvin, Jr. Second

Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 
1976.(118,206) (Catalog)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 794/1[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 794/1
* IC 794/1 — VizieR.
* IC 794/1 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
Азимутот е аголот меѓу појдовната упатница (во случајов, север) и линијата од набљудувачот до точка од интерес проектирана на истата рамнина како појдовната упатница нормално на зенитот.
**Азимут** (арап. السمت, *ес‑симт* = „насока") е хоризонтален агол со теме во точка на картата, од која едниот крак е во правец на север, а другиот во правец на определена точка од стварноста. Азимутот се зголемува надесно и може да има вредност од 0 до 360 степени. Обратниот азимут е хоризонтален агол кој се разликува од азимутот за 180 степени. Азимутот и аголот на правец се мерат од карта со компас, агломер и тетивен агломер.

Видови азимут
-------------

Географскиот азимут е хоризонтален агол меѓу географскиот север (меридијанот) и правецот на целта. Магнетниот азимут е хоризонтален агол меѓу магнетниот север и целта. Правоаголниот азимут (на правец) е хоризонтален агол меѓу правецот на *х*-оската и целта. 

Компас од марката „Брантон"

Магнетна деклинација
--------------------

Правецот на географскиот меридијан и правецот на магнетниот север се сечат под агол кој се вика магнетна деклинација. Вредноста на магнетната деклинација е променлива вредност поради промените во деклинацијата заради јоносферата и магнетните бури.

Меридијанска конвергенција
--------------------------

Правецот на географскиот меридијан и правецот паралелен на *х*-оската, образуваат агол наречен меридијанска конвергенција (зближување на меридијаните).

Поврзано
--------

* Хоризонтски координатен систем, наречен и азимутски
* Аголна минута
* Деклинација
* Ректасцензија
* Сопствено движење
* Небесен координатен систем
**Полумаратон** — атлетска дисциплина во трчање на половина од должината на маратонската трка, 21,0975 км. Најчесто се трча по патишта. Интересот за полумаратони и учеството на нив полека расте во последните години. Една од главните причини за тоа е предизвикот на далечината, која не бара толку посветеност и издржливост како маратонот.

Вообичаено е полумаратони да се одржуваат во исто време со маратоните, користејќи речиси иста патека од почеток до крај.

Полумаратонот не е на програмата на меѓународните натпревари како што се Олимписките игри и Светските првенства. IAAF (Меѓународно здружение на атлетски сојузи) го организира Светското првенство во полумаратон секоја година од 1992 година, со исклучок на 2006 и 2007 година. Во тие години полумаратонот бил заменет со трка на 20 километри, но во 2008 година, повторно е вратен полумаратонот.

Полумаратонот денес е спортската дисциплина со најголем раст на бројот на учесници. Една од најважните причини за тоа е предизвикот што го претставува полумаратонот, а во исто време не бара претерано вложување на време.

Светски рекорди
---------------

Иако натпреварите во оваа дисциплина се одржувале и претходно, првиот светски рекорд во полумаратон бил признат од ИААФ (Меѓународното здружение на атлетски сојузи) во 1977 година. Актуелниот машки рекорд е **57:31** минути и бил поставен од Џејкоб Киплимо од Уганда во 2021 година. Кај жените, рекордот го држи Летенсенбет Гидеј од Етиопија со време **1:02:52**, а постигнат е во 2021 година.

Познати полумаратони
--------------------

* Светско првенство во полумаратон
* Белградски полумаратон
* Полумаратон во Бристол
* Полумаратон во Чикаго
* Лисабонски маратон
* Њујоршки полумаратон
* Ротердамски полумаратон
* Стокхолмски полумаратон
* Варшавски полумаратон

Наводи
------

1. ↑  „Peres JEPCHIRCHIR athlete profile at World Athletics". Посетено на 2021-08-23.
2. ↑  „полумаратон" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

* Полумаратон на Ризницата ?
* IAAF list of half-marathon records in XML
**Торопец** (руски: *Торопец*) е град во европскиот дел на Руската Федерација и административен центар на Торопечкиот регион сместен во западниот дел на Тверската област.

Богородична соборна црква
Според проценките на Националната статистичка служба, во градот во 2014 година живееле 12 290 жители.

Географија
----------

Торопец се наоѓа на западните рабни делови на Валдајските ридови, на крајниот запад на Тверската област. Јужните делови на градот се наоѓаат на брегот на Заликовското и Соломенското езеро, низ кое тече реката Торопа на тоа подрачје. Административниот центар на областа градот Твер се наоѓа на околу 265 километри источно.

Низ градот минува низ железницата на релација Бологоје - Великие Луки.

Историја
--------

Во пишани извори, населбата Торопец за првпат се споменува во 1074 година, односно поконкретно во споменатиот летопис се споменува преподобниот Исак Пешорски од Торопец. Самата населба е директно спомената во документ од 1168 година како центар на независно кнежевство. Во текот на целиот XIII век, Торопец бил во центарот на битките меѓу руските и литванските кнезови, а по една од битките во 1245 година Литванците успеале да го заземат и запалат градот до темел. Дури во 1362 година, Торопец станал дел од Литванското кнежевство и останал во неговиот состав до 1500 година.

На почетокот на 17 век, за време на Смутните времиња, градот Торопец бил окупиран и изгорен од Полјаците. Иако неговата гранична позиција честопати резултираше со упади на бројни странски армии, токму благодарение на таа позиција Торопец ја зајакнал својата економија, а трговијата била една од најважните дејности. Во 1777 година добил статус на окружен град во провинцијата Псковско управништво.

Според податоците од серускиот попис од 1897 година Торопек имал 7 556 жители, од кои 90% биле православни, а 8% Евреи. Во исто време, во градот имало дури 18 цркви. По изградбата на железничката станица во 1905 година исто така, стана важен трговски центар за трговија со дрва.

Иако во април 1962 година Торопец добил статус на град на регионална подреденост, три години подоцна му бил вратен статусот на регонски град од второ ниво.

Демографија
-----------

Според податоците од пописот во 2010 година, во градот живееле 13 015 жители, додека според проценките за 2014 година градот имал 12 290 жители. 

Движење на бројот на жителите| 1939 година | 1959 година | 1970 година | 1979 година | 1989 година | 2002 година | 2010 година | 2014 година |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 924 | 15 154 | 16 863 | 17 261 | 17 510 | 14 600 | 13 015 | 12 290 |

Белешка: \* според проценките на Националната статистичка служба.

Поврзано
--------

* Портал: Русија

* Тверска област
* Торопечки реон
* Список на градови во Русија
* Торопа

Користена литература
--------------------

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* 
* Хералдичка историја на градот
***Гезебел*** е италијански научно-фантастичен стрип, создаден од писателот Макс Бункер (Лучиано Секи) и уметникот Магнус (Роберто Равиола), кој претходно создал неколку други ликови, како што се Алан Форд, Криминал и Сатаник.

Историја на објавување
----------------------

*Гезебел* бил објавуван месечно (настрана од два двонеделни изданија) од Едиториале Корно, од февруари 1966 до октомври 1967 година, завршувајќи со број 23. Серијата вклучувала и приказни за Бак Роџерс од Џорџ Туска.

По број 6, Бункер и Магнус биле заменети со, соодветно, Еразмо Бузаки, Лујџи Кортеџи (кој исто така ги нацртал кориците) и Роберто Кортела Перони.

Ликови и приказна
-----------------

Гесебел била кралица на далечната планета Вирџин, чиј народ бил претежно составен од воени и убави жени, организирани во воено општество. Гесебел го поседувала најголемиот машки харем на планетата, кого го камшикувала после секој сексуален однос, како и мачка со златни заби (наречена Пусикет) која имала моќ да го убие секој маж кој ќе се обиде да избега од неа. Мажите кои се бунтувале против Гезебел биле предодредени да бидат заклани од ѕверови во циркусот.

Надворешни врски
----------------

* Страна на официјалната веб-страница на Max Bunker Press (на италијански and англиски)
Хајнрих Хајне за време на зимското патување 1843/44 година 
**Германија.** **Зимска бајка** (1844) е сатирична стихотворба на германскиот поет Хајнрих Хајне (1797-1856 година). Надворешната рамка на ова дело е патување што авторот го презел во текот на зимата 1843 година од Париз до Хамбург. 

Поднасловот *Зимска приказна* алудира на романсата на Вилијам Шекспир *Зимска приказна* (1623) и сугерира дека поетскиот циклус на Хајне е колумна на истоимената песна Ата Трол, напишана три години претходно.

Настанокот
----------

Незадоволен од политичките услови во Германија за време на реставрацијата, кој како крстен Евреин не му се нуди можност за правна активност, а исто така и за да избега од цензура, Хајн емигрирал во 1831 во Франција. 

 Отпечаток во "Нова Приказна" 1844 
Во 1835 година, одлуката на германската Влада ги забранува неговите дела заедно со публикациите на поетите на Младата Германија. На крајот на 1843 година се вратил во Германија неколку недели за да ја посети својата мајка и својот издавач Јулиј Камп во Хамбург. На патувањето назад, првиот нацрт за *Германија. Зимска приказна* бил создаден. Тој го развивал во текот на следните три месеци во *високо хумористичен патувачки еп*, за да *сочувствува со туристичките слики кои дишат повисока политика од добро познатите политички кадетски рими.* Сепак, неговиот поранешен издавач, од самиот почеток, го сметал делото за премногу радикално и го предупредил својот штитеник. 

Веќе на 4. октомври 1844 година книгата била забранета и конфискувана во Прусија. На 12. декември 1844 година кралот Фредерик Вилијам IV од Прусија издал налог за апсење на Хајне. Во наредниот период, делото било постојано цензурирано од страна на органите за цензура. Во други делови на Германија тоа било достапно во форма на посебно издание - исто така објавено од Хофман и Кампе - но Хајне морал да го скрати и да го преработи.
Осташков је град у РусијиПредлошка:SHORTDESC:Осташков је град у Русији**Осташков** ( руски: *Осташков*) е град на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација и административен центар на Осташковскиот реон сместен во северозападниот дел на Тверската област.

Осташковска соборна црква
Според проценките на Националната статистичка служба, во градот во 2014 година живееле 17 109 жители.

Географија
----------

Градот Осташков се наоѓа на северозапад на Тверската област, односно во централниот дел на Осташковскиот реон, на кој е исто така и административен центар. Се наоѓа на тесен полуостров на јужниот брег на езерото Селигер и е оддалечен на околу 200 километри северозападно од административниот центар на областа на градот Твер.

На околу еден километар и половина источно од градот, од езерото тече реката Селижаровка, првата значајна притока на реката Волга, додека на околу 7 километри јужно од градот се наоѓа моренскиот езерото Сиг.

Историја
--------

Населбата Осташково за првпат се споменува во пишани извори во 1371 година во писмо од литванскиот кнез Алгирдас упатено до Цариградскиот патријарх Филотеј. Во тоа писмо, Осташков се споменува како погранична населба Кличен на границата со Московското Кнежевство, сместено на истоимениот остров на езерото Селигер. Населбата во 1393 година ја освоиле и целосно разрушиле новгородските војници. Според легендата, единствениот преживеан од уништувањето бил локалниот рибар Јевгениј Осташко, кој подоцна основал нова населба наречена по него, Осташков.

Во периодот од XV до XVIII век, Кличен-Осташков бил центар на истоимената парохија, која прво била дел од Ржевското кнежевство, а потоа и од Ржевскиот округ. Потоа во периодот од 1772 година до 1775 година станал центар на Осташковскиот округ во Тверската провинција, а потоа и Тверската губернерија. Во 1770 година Осташков добил статус на слободен град.

Демографија
-----------

Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 18 088 жители, додека според проценките за 2014 година градот имал 17 109 жители. 


Движење на бројот на жители| 1939 година | 1959 година | 1970 година | 1979 година | 1989 година | 2002 година | 2010 година | 2014 година |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 19 003 | 19 542 | 23 419 | 24 380 | 27 401 | 20 660 | 18 088 | 17 109 |

Збратимени градови
------------------

* Естонија Марду (Естонија)

Поврзано
--------

* Тверска област
* Осташковски реон
* Селигер
* Список на градови во Русија

Користена литература
--------------------

Надворешни врски
----------------

* Портал: Русија

* Матична страница
* Хералдичка историја на градот
* Историја на Осташков
* Подетална мапа на градот
* Осташков во енциклопедијата Мојот град
**Николај Хајтов** е познат бугарски писател, автор на повеќе книги раскази, патописи, есеи, репортажи, театарски дела за возрасни и за деца, на монографии за села и градови, сценарија за филм, радио и телевизија.

Роден е во 1919 година во село Јаворово, Пловдивска околија. По професија е шумарски инженер. Главни мотиви му е планината, шумата и животот на родопските села и Помаците (исламизираните Бугари), како и проблемите на семејството, и во градовите и во селото, традицијата, општествените текови... Посебен белег на неговата проза се ноншалантниот тон на кажување, проткаен со динамика, со духовитост и релјефност на ликовите.

Споменикот на Николај Хајтов во Борисова Градина, Софија
**Мелита** (француски: *Mélite*) — драма (комедија) на францускиот писател Пјер Корнеј од 1625 година.

Постанокот на драмата
---------------------

Насловната страница на „Мелита", издание од 1633 г.
Драмата настанала врз основа на вистинита случка. Младиот Корнеј имал љубовна авантура: еден негов пријател се вљубил во некоја девојка, но немал смелост да ја искаже својата љубов и поради тоа го замолил Корнеј да го направи тоа. Тој ја извршил задачата толку вешто што девојката одговорила позитивно на љубовните изливи, но не во полза на пријателот на Корнеј, туку се вљубила во него. Така се развила силна љубов меѓу девојката (Катерина) и Корнеј, а според неговото подоцнежно признание, девојката ја разбудила во него поетската дарба. Врз основа на оваа љубовна афера, тој го збогатил бројот на ликовите, внел елементи од своремениот живот на Руан, настанот го дотерал преку внесување заплет околу кој се врти дејството и така настанала неговата прва драма, комедијата „Мелита". Во согласност со тогашната мода, „Мелита" била исполнета со галантност, но за разлика од тогашните тешки и компликувани трагикомедии, таа е првата чиста комедија, но се разликувала и од популарните простачки фарси. Корнеј создал комедија со издржан стил, со лесни и пријатни стихови, со актуелна содржина и со живо дејство во кое учествуваат лица од секојдневниот градски живот. Во 1628 година, Мондори, раководителот на парискиот театар „ди Маре" го посетил Руан, го прочитал ракописот на „Мелита" и го оценил како освежување и новина во тогашната театарска пракса. Оттука, во 1629 година, претставата била прикажана и во театарот „ди Маре" во Париз, каде постигнала огромен успех и останала постојано на репертоарот.

Содржина
--------

Ераст, млад и убав човек, ја запознава Мелита со својот пријател Тирси. Набрзо, Мелита се вљубува во Тирси, а Ераст, за да се одмазди, пишува лажни писма со кои ја клевети девојката. Тука започнува заплетот во кој Тирси сака да се убие, Мелита се онесвестува, а Ераст полудува. Сепак, на крајот сè се разјаснува и Мелита се омажува за Тирси.

Наводи
------

1. ↑  Ѓорѓи Шоптрајанов, „Пјер Корнеј", во: Пјер Корнеј, *Сид*. Скопје: Македонска книга, 1970, стр. 8-10.
2. ↑  Ѓорѓи Шоптрајанов, „Пјер Корнеј", во: Пјер Корнеј, *Сид*. Скопје: Македонска книга, 1970, стр. 10-11.
3. ↑  Ѓорѓи Шоптрајанов, „Пјер Корнеј", во: Пјер Корнеј, *Сид*. Скопје: Македонска книга, 1970, стр. 10.
Весјегонск је град у РусијиПредлошка:SHORTDESC:Весјегонск је град у Русији**Весјегонск** ( руски: *Весьегонск*) е град во европскиот дел на Руската Федерација и административен центар на Весегонскиот реон сместен на крајниот југоисток на Тверската област.

Весјегонската железничка станица
Според проценките на Националната статистичка служба, во градот во 2014 година живееле 6 624 жители. Најсеверно е таа градска населба во Тверската област.

Географија
----------

Градот Весјегонск се наоѓа на северозападниот брег на вештачкото Рибинско езеро, на местото каде езерото е длабоко вовлечено во коритото на реката Молога. Градот лежи на надморска височина од 108 метри, на околу 253 km североисточно од административниот центар на областа, градот Твер и околу 300 km северно од главниот град Москва.

Историја
--------

 Црква на Света Троица на фотографија настаната пред 1917 година.
Во 1564 година во пишани извори, населбата прв пат се споменува како *Вјес Јогонскаја* ( *рус* руски: *Весь Ёгонская*), иако има некои претпоставки дека селото е формирано многу порано, во 1447 година.

Во периодот од 16-ти до 19 век, селото било важен трговски центар, а трговците од други земји тука тргувале со сол, восок, хмељ, мед, риба, текстил и крзно .

Во 1776 година населбата добила статус на град и се наоѓа во границите на Тверката губернерија од 1796 година. Сегашниот градски грб датира од 1780 година.

По изградбата на *Тихбинскиот воден пат во* 1811 година со кои се поврзани Москва и Санкт Петербург, важноста на Весјегонск како трговски центар пораснал уште повеќе. Меѓутоа, бидејќи овој воден пат престанал да постои во втората половина на 19 век, така и важноста на самиот град опаднала. Во 1890 година населението паднало на само 2 800 жители.

Во раните дваесетти години на минатиот век, имало некои обиди да се оживее поранешниот воден трговски пат, но без значителен успех. Исто така, се планирало железнички да се поврзе градот со околните поголеми градови, но тој проект не бил реализиран. Во раните 40 - ти години на минатиот век, Рибинската акумулација била исполнета со вода, а големи области со земја биле поплавени, вклучително и целиот град Весјегонск. Само две градски улици останале надвор од водата, кои се наоѓале на нешто повисок дел од градот.

Демографија
-----------

Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 7 328 жители, додека според проценките за 2014 година градот имал 6 624 жители. 


Движење на бројот на жителите| 1897 година | 1959 година | 1970 година | 1979 година | 1989 година | 2002 година | 2010 година | 2014 година |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 457 | 6 784 | 8 428 | 8 848 | 9 574 | 8 662 | 7 328 | 6 624 |

Поврзано
--------

* Портал: Русија

* Тверска област
* Весјегонски реон
* Список на градови во Русија
* Рибинско езеро

Користена литература
--------------------

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место
* Неофицијален портал за информации во градот
* Историја на Весегонија
* Туристички водич низ градот[*мртва врска*]
*
Споменик на Јанко Веселиновиќ во градскиот парк во Шабац
**Јанко Веселиновиќ** (Црнобарски Салаш, 13 мај 1862 — Глоговац, 26 јуни 1905) бил српски книжевник.

Животопис
---------

Татко му бил свештеник Милош Веселиновиќ. Основно училиште завршил во Глоговац, а потоа четири разреда гимназија во Шабац (1878). Потоа запишал богословија, која не ја завршил, а во 1878 година се запишал во учителско училиште, кое исто така не го завршил. За тогашно време и то било доволно да биде со неполни 18 години учител во Свилеуви. Тука бил на должност до 1882 година. Во Свилеуви ја запознал својаа идна сопруга Јованка Јоку Јовановиќ со која и се венчал 1881. Положил практичен испит за учител во Свилеуви 1884 година. Истата година е распореден во село Костур кај Пирот. 1886 година поставен е за учител во Свилеуви. Тоа го одбил бидејќи изразил желба да заврши во Виена телеграфски курс. Поради болест се вратил во Србија каде го продолжил курсот, проведувајќи време по кафеани така што курсот не го завршил.

Првиот обид за печатење расказ 1886 година завршил со неуспех. Koста Арсенијевиќ, уредникот на "Мисли", му го вратил ракописот со совет "младиот учител да прекине со оваа работа". Обесхрабрен Веселиновиќ сакал да ги запали сите свои ракописи. Од тоа го одвратил неговиот драг пријател Јова Алексиќ. Подоцна Јанко бил претседник на општината Коцељево, па повторно учител. Работел и како помошник на главниот уредник на листот Српски весник (Српске новине), од каде потекнува и неговото големо пријателство со главниот уредник Милован Глишиќ. Бил и коректор во Државна печатница (Државне штампарије), драматург во Народен театар (Народног позоришта), покренувач и уредник на листот Ѕвезда (Звезда), уредник на листовите Побратим, Дневен лист (Дневни лист). Раскажувач, романописец, драмски писател.

Неуредниот живот оставил траги, па се разболел од туберкулоза, од која и умрел. На неговиот погреб присуствувале дури и Алекса Шантиќ и Светозар Ќоровиќ, кои поради тоа допатувале од Мостар.
**Е. Маринела** е италијанска компанија за вратоврски основана од Еугенио Маринела во 1914 година во Неапол и е позната по тоа што ја има една од најдобрите вратоврски во светот. Тоа е мала продавница од само 20 квадратни метри, шармантен салон кој нуди вистински богатства на префинетост и вкус, отворена во Неапол во 1914 година на еден од најубавите брегови во Италија, шеталиште за наполитанското високо општество.

Има самостојни продавници во Неапол, Милано, Рим и Токио. Марката се продава и во Њујорк во стоковната куќа Бергдорф Гудман.

Секоја вратоврска е рачно изработена и уникатна.

Историја
--------

Во 1914 година, Еугенио Маринела одлучил да отвори продавница на Пјаца Виторија на Ривиера ди Киаја, во Неапол. Постепено, бутикот станал референтна точка за елеганција. Во 1980-тите, името Маринела почнало да се појавува надвор од италијанските граници благодарение на претседателот на Републиката Франческо Косига, кој имал навика да им носи кутија со пет вратоврски Маринела како подарок на шефовите на држави на неговите официјални посети. Еугенио, а потоа и Лујџи Маринела лично отишле во Англија за да ги изберат ткаенините за нивните вратоврски и кошули. Целиот бутик во Неапол е изработен од Еугенио Маринела со англиски материјали, вклучувајќи ги и бравите на вратите.

Денес, компанијата ја водат внукот на Еугенио, Маурицио Маринела и неговиот син Алесандро Маринела.

Клиенти
-------

Политичарите како Барак Обама, Џон Ф. Кенеди, Бил Клинтон, Никола Саркози, Борис Јелцин, Силвио Берлускони, Жак Шира и Хосни Мубарак носеле Маринела вратоврски исто како и, кралот Хуан Карлос, Принцот Чарлс, Џани Агнели, Принцот Алберт од Монако, Аристотел Оназис. Со текот на времето, важни личности на глобално ниво, амбасадори и министри за надворешни работи ги избрале врските на Е.Маринела.

**Е. Маринела стана кројач на американски претседатели.**

MoMA од Њујорк.
---------------

„СТАВКИ: Дали модата е модерна?" бил насловот на изложбата посветена на модата, одржана во МоМА во Њујорк, каде биле изложени 111 култни парчиња облека од 20-от и 21-от век. Меѓу нив, како гордост на Made in Italy, биле вратоврските на Е. Маринела.

Производи
---------

Покрај вратоврски, Е. Маринела продава и чанти, часовници, колонска вода, додатоци и манжетни за мажи. Нивната линија на женски производи вклучува чанти, шалови, парфеми и додатоци.

Наводи
------

1. ↑  stores emarinella.com
2. ↑  fashionaut.it (January 14, 2020). „Cravatte Marinella: storia di uno dei marchi storici Made in Naples" (италијански).
3. ↑  ilgiornale.it (November 5, 2016). „Tutto cominciò 102 anni fa...Questa di Marinella è la storia vera" (италијански).
4. ↑  Paracchini, Gian Luigi. Una cravatta per Mubarak E Marinella riapre il negozio *Corriere del Mezzogiorno*. 20 July 2009. Retrieved on 24 August 2009.
5. ↑  „E. MARINELLA - Napoli - Official site". *www.marinellanapoli.it*. Архивирано од изворникот на 2017-11-13. Посетено на 2016-02-29.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
**Медеја** (француски: *Médée*) - драма (трагедија) на францускиот писател Пјер Корнеј од 1635 година.

Содржина
--------

Централната тема во драмата се љубомората и одмаздата. Медеја е изневерена од сопругот (кој се оженил со Креуза) и страшно му се одмаздува така што ги убива децата.

Осврт кон драмата
-----------------

„Медеја" е првата драма на Корнеј во која тој зел тема од античката книжевност. Притоа, тој ги оставил настрана грчкиот модел на Еврипид како и францускиот модел на Ла Периз и се органичил на оној на Сенека Трагичарот, латински второкласен писател кој се одликувал со сјаен стил и се служел со сценските ефекти, а не со вистинската трагичност. Исто така, за разлика од неговите современици, Корнеј имал прекрасен стил, а драмата била напишана со силни, правилни и сугестивни стихови. Оваа трагедија, според формата, содржината и стилот, ја најавила величественоста на она што подоцна било наречено „корнејовска трагедија". Новите квалитети на драмата веднаш биле прифатени како од страна на критиката така и од публиката. Оттука, од сите страни пристигнувале пофалби и ласкања за младиот писател на „Медеја".

Наводи
------

1. ↑  Ѓорѓи Шоптрајанов, „Пјер Корнеј", во: Пјер Корнеј, *Сид*. Скопје: Македонска книга, 1970, стр. 12-13.
2. ↑  Ѓорѓи Шоптрајанов, „Пјер Корнеј", во: Пјер Корнеј, *Сид*. Скопје: Македонска книга, 1970, стр. 12-13.
Ancient ocean between North America and the Insular Islands during the MesozoicПредлошка:SHORTDESC:Ancient ocean between North America and the Insular Islands during the Mesozoic
Бриџриверскиот Океан помеѓу Северна Америке и островските острови
**Бриџриверски Океан** бил прастар океан што постоел помеѓу Северна Америка и Островските острови за време на ерата Мезозоик.

Слично на претходниот Лизгачкопланински Океан, тој имал зона на субдукција на океанското дно наречено Островски ров..

Затворањето на „мостот" океанскиот проток се случил пред околу 115 милиони години, во периодот на средината на креда.

Денес постои истоимен „Бридге Ривер„ кој е во канадската покраина Британска Колумбија, околу 100 милји северно од градот Ванкувер.

Воедно своето име го добл од реката Бриџ, река што тече во провинцијата провинција Британска Колумбија, во Канада .

Како и најстариот Лизгачкопланински Океан, океанот на реката Мост, исто така, имаше област субдукција на морското дно наречено Островски ров.

Погледни уште
-------------

* Список на антички океани

Наводи
------

1. ↑  Ocean Bridge

Надворешни врскиi
-----------------

* The Coast Range Arc Episode (115 to 57 million years ago)
Петер Розегер 1900 година
**Петер Роузгер** (всушност *Рожегер*, роден \* 31. 31 јули 1843 во Алпл, Штаерска, Австрија - 26 јуни 1918 во Криглах, Австроунгарија ) бил австриски писател и поет. Правописот на неговото име *Рожегер го* смени во *Розгер* кога се појавија неговите први публикации затоа што во неговиот дом имало пет Петер Рожегер, од кои некои не биле поврзани со него и со кого не сакал да се меша. До околу 1893 година го објавил под името П. К Розргер, дури од тогаш се чини дека го претпочитал прекарот *Петер*. Еднаш го искористи и псевдонимот *Ханс Малсер* .

Живот
-----

### Селското шумарче

Родното место на Клупнегерхоф, Роузгерс во „ Валдхајмат "
Петер Розегер беше на Клупенгерхоф во Алпл  како најстариот од седумте деца на шумскиот земјоделец Лоренц Рожегер и неговата сопруга Марија. Бидејќи немаше задолжително школување во Алпл, имаше многу неписмени. Дури и неговиот татко беше неписмен, па момчето научи многу од мајката. Тој доби само ограничено образование. Учител, кој беше избркан од училиште од страна на конзервативниот пастор заради неговите симпатии за мартската револуција, беше примен од сиромашните селани и поучуваше некои селански деца, меѓу кои и Питер Розeгер.

Иако родителите сакаа да го направат синот пастор, но студијата се чинеше премногу скапа. Бидејќи бил физички премногу слаб за да стане земјоделец, тој започнал како 17-годишен приправник со прилагодена патничка во Санкт Катреин на Хауенштајн. . Јакоб Едуард Шмалцер го охрабри младиот Розeгер да напише главно народни песни, кои тој ги слушaл. Многу од усните традиционални песни и приказни би можеле да се сочуваат до денес. Розегер, ученик од есетра, имал само мал приход за да започне да купува книги, претежно селски приказни. Набргу потоа, Розегер започнал да пишува за себе.

### Кариера и семејство

Портрет во „ Газебо "од 1888 година
На 13-ти Во мај 1873 година се оженил со Ана Пичлер, ќерка на производителот капа во Грац Mariagrüner црква во Грац. На 20-ти Синот Јозеф е роден на маж и жена на 18 февруари 1874 година. Март 1875 година, се роди и ќерката Ана. Неговата сопруга само го преживеала раѓањето и за неколку дена починала (16-ти. Март 1875 година.)

За тоа време, Розегер веќе беше познат како писател. 

Куќата во Криглах

Наводи
------




1. ↑  Das Land Steiermark: Rosegger-Geburtshaus, aufgerufen am 16. Dezember 2017
**Димитар Иванов Бербатов** (роден на 30 јануари 1981 година) — поранешен бугарски фудбалер, кој играл на позицијата напаѓач.

Додека настапувал во Англија го добил прекарот *Берба*, по кој е општо познат.

Тој бил капитен на бугарската репрезентација од 2006 до 2010 година, и е нејзин водечки стрелец на сите времиња. Тој ја има освоено и наградата Бугарски фудбалер на годината рекордни седум пати, надминувајќи го бројот на победи на легендарниот бугарски фудбалер Христо Стоичков.

Клупска кариера
---------------

Роден е во Горна Џумаја (Благоевград) а кариерата ја започнал во клубот од родниот град, екипата на ФК Пирин, пред да потпише за ЦСКА Софија како 17-годишен во 1998 година. Во јануари 2001 година, тој потпишал за германскиот Бундеслигаш, Баер Леверкузен со кој играл во своето прво финале на Лигата на шампионите, 18 месеци подоцна. Во тој натпревар Бербатов влегол како замена, но не успеал да му помогне на својот тим да избегне пораз со 2-1 од Реал Мадрид. По пет и пол години во Леверкузен, тој му се приклучи на англискиот клуб Тотенхем во 2006 година во месец јули, каде што помина две години пред да се пресели во Манчестер Јунајтед. Тој играл во своето второ финале на Лигата на шампионите во 2009 година, но таму пак неговиот тим загуби со 2-0 од Барселона.

Во ноември 2010 година, Бербатов станал првиот не-Англичанец во историјата на Премиер лигата кој успеал да постигне пет гола на еден натпревар, откако тоа му пошло од рака во победата со 7-1 на неговиот Манчестер Јунајтед над Блекбурн Роверс.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Бербатов го направи своето деби за Бугарија на 17 ноември 1999 година, на возраст од 18 години, кога тој влезе како замена за Александар Александров во пријателскиот меч против Грција што тие го загубија со 1-0. 
Тој го постигна својот прв гол за својата земја на 12 февруари 2000 година во друг пријателски пораз, овојпат со 3-2 од Чиле. Својот прв хет-трик (за својата селекција) го постигна во победата од 6-2 на домашен терен во квалификациите за Светското Првенство 2010 против Грузија во октомври 2009 година.

Титули
------

### Бугарија ЦСКА Софија

* Куп на Бугарија: 1998/99

### Германија Баер Леверкузен

* Бундеслига: 2001/02 (второпласиран)
* ДФБ Покал: 2001/02 (второпласиран)
* Лига на Шампиони: 2001/02 (второпласиран)

### Англија Тотенхем

* Лига куп: 2007/08

### Англија Манчестер Јунајтед

* Премиер лига: 2008/09, 2010/11
* Лига на Шампиони: 2008/09 (второпласиран)
* ФА Комјунити Шилд: 2010, 2011
* Лига куп: 2009/10
* ФИФА Светско Клупско првенство: 2008

Наводи
------

1. ↑  „Димитар Бербатов и официјално заврши со фудбалот". makfax.com.mk. 19 септември 2019. Посетено на 4 октомври 2019.

Надворешни врски
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Портал   „Биографија"*** |
|  | ***Портал   „Фудбал"*** |
|  | ***Портал   „Бугарија"*** |
|

* Официјално лично мрежно место
* Димитар Бербатов на ManUtd.com
* Димитар Бербатов Архивирано на 19 август 2010 г. на premierleague.com
* Димитар Бербатов на soccerway

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 160573279
* LCCN: nb2010032810
* ISNI: 0000 0001 0810 9439

 |

 |
Small, ancient ocean between Siberia and BalticaПредлошка:SHORTDESC:Small, ancient ocean between Siberia and Baltica
 **Уралски Океан**  (исто така наречен „„Уралскик океан") бил мал, древен океан кој се наоѓал помеѓу Сибир и Балтика. 
Океанот се формирал во епохата Доцен Ордовик, кога големи острови од Сибир се судриле со Балтика, која тогаш била дел од копното Еврамерика.

Островите, исто така, предизвикаа затворање на претходникот на Уралскиот Океан, Канти Океан. Меѓутоа, до Девонскиот период, Уралскиот океан почнува да се намалува бидејќи сибирскиот континент и микроконтинентот Казахстанија се приближувале кон Балтика.

Во последните периоди од Девон до Мисисипија, Уралскиот Океан станал поморски пат. Сè додека трите не се судрија во Јаглерод, таа ги создаде Планините Урал, целосно затворајќи го океанот и формирајќи го Пангеа суперконтинентот.

Уралско-монголскиот појас (UMB), помеѓу Сибир, Балтика и Тарим, беше местото на растот на Азија за време на палеозоикот, но неговата еволуција останува многу контроверзна како што е потврдено од различните палиспастични модели. Мобилниот појас на Урал е западниот дел на UMB. Се граничи со Балтика на запад и со сибирскиот басен и со Казахстан на исток. Сите истражувачи се согласуваат дека океанот постоел на Урал во поголемиот дел од палеозојското време, но остро не се согласуваат за првичните позиции и последователната кинематика на граничните тектонски единици. Во западните и јужните делови на Казахстан се препознаваат неколку блокови со прекамбриски подрум. Во доцниот Ордовичанец, овие блокови се соединија за да формираат соседен, иако не нужно крут домен, доменот Кочетау-Север Тиен Шан (KNTD). Палеомагнетното истражување на густиот куп базалт-андезит на горниот девон (француски) во Северен Тиен Шан открила карактеристична компонента со двоен поларитет (D = 280 °, I = 55 °, k = 20, a95 = 9 °, N = 14 сајтови). Неговото примарно потекло е потврдено со позитивен конгломерат тест на интраформациски конгломерат. Го комбинираме овој резултат со други палеозојски податоци од KNTD и го зацртуваме палеолатитудиналното движење на оваа единица од доцниот ордовициан до крајот на палеозојкот. Утврдено е дека набљудуваните палеолатини на KTND добро се согласуваат со референтните вредности за Балтика за целиот интервал; оттука заедничкото движење на KNTD и Baltica како дел од една плоча е силно индицирано за поголемиот дел од палеозоикот. Ова откритие е во спротивност со повеќето објавени модели, кои ги поставуваат KNTD и Baltica на спротивните страни на Уралскиот Океан. Исклучок е моделот на Sengor и Natal'in [1996] во кој се очекува кохерентно палеолатитудинално движење на овие две единици. Предлагаме друг модел на Уралскиот океан кој се потпира на помал број на претпоставки и е подобро поддржан од геолошки и палеомагнетни податоци; за време на средниот палеозоик, овој океан постоел главно помеѓу комбинираната тектонска единица KTND-Балтика и Сибир.

Наводи
------

1. ↑  What did the Ural Ocean look like

Надворешни врски
----------------

* Уральский океан.
**Ита Евер** (родена **Илзе Евер**, 1 април 1931, Паиде - 9 август 2023) — естонска филмска, радио, театарска и телевизиска глумица. Таа е широко ценета како Голема стара дама на естонскиот театар.

Таа ја започнала својата кариера во 1953 година како сценска глумица и се појавила во бројни естонски и руски филмски продукции. Таа претходно била мажена за естонскиот глумец Еино Баскин и е мајка на режисерот и глумец Роман Баскин.

Во 1983 година, таа глумела како Мис Марпл во *Тајана „Чјорних дроздов*", филмска адаптација на руски јазик на романот на Агата Кристи, *Pеб полн со 'рж*.

Таа се појавила во сценски и филмски продукции засновани на делата на: Оскар Лутс, А.Х. Тамсар, Матс Траат, Агата Кристи, Николај Гогољ, Вилијам Шекспир, Џон Штајнбек, Хенрик Ибсен и Антон Чехов.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  Filmi Arhiiv: Ita Ever 80 Архивирано на 4 март 2016 г. accessed 1 April 2015
3. ↑  PBS Mystery website, pbs.org; accessed 30 March 2015.
4. ↑  Profile, draamateater.ee; accessed 30 March 2015.[*мртва врска*]
[*dead link*]

Надворешни врски
----------------

* Ита Евер на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Фотографија на Ита Евер
* Филмови за MSN: Преглед на векови во Ита[*мртва врска*][*мртва врска*][ *<span title="Dead link since January 2018">трајна мртва врска</span>* ]
* Ema ja poeg koos laval / Jaanus Kulli, Õhtuleht
* Kunksmoor paneb homme oma nõiapaja keema / Kristi Vainküla, Õhtuleht
* VE: Евер, Ита - Еести тетрилава, стара дама

Понатамошно читање
------------------

* Килуметс, Маргит. *Поддржувања на Ета Евер Елу*. Ајакирјаде Кирјастус (2006);ISBN 9949-427-26-6
**Тамаш Кулчар** (унгарски: *Tamás Kulcsár* роден на 13 октомври 1982 во Дебрецен) — унгарски фудбалер кој во моментов игра за ФК МТК.

Клупска кариера
---------------

### Дебрецен

Кулчар стана шампион во сезоната 2009-2010 г. на Унгарската лига со Дебрецен и покрај тоа што неговиот тим загуби од Кечкемети во последниот натпревар. Во 2010 година Дебрецен го победи Залаегершег во финалето на Унгарскиот куп на стадионот Ференц Пушкаш со 3-2.

Тамаш Кулчар
На 1 мај 2012 Кулчар го освои Унгарскиот куп со Дебрецен, победувајќи го ФК МТК на пенали во сезоната 2011-2012. Ова беше петти унгарски куп трофеј за Дебрецен. 

На 12 мај 2012 Кулчар ја освои титулата на Унгарската лига со Дебрецен откако го победи Печ во 28. коло од Унгарската лига со 4-0 на стадионот "Олах Габор", што резултираше со шестата титула на Унгарската лига за Хајдус .

Почести
-------

**Дебрецен**

* Унгарска лига (2): 2010 , 2012
* Унгарски куп (2): 2010 , 2012

Наводи
------

1. ↑  „Season review: Hungary". UEFA. 9 July 2010.
2. ↑  „Debrecen complete double with Hungarian Cup". UEFA. 26 May 2010.
3. ↑  „Debrecen lift cup after shoot-out success". UEFA.com. 2 May 2012. Посетено на 2 May 2012.
4. ↑  „Debrecen 4-0 Pécs". UEFA.com. 12 May 2012. Посетено на 13 May 2012.
5. ↑  „Debrecen crowned champions of Hungary". UEFA.com. 12 May 2012. Посетено на 13 May 2012.
Типична тропска савана во северна Австралија
**Савани** — предели со високи треви (2-4м) во тропските области, кои се одликуваат со влажен и сув период во годината. Саваните најчесто се рамничарски предели со помалку речни текови. Се простираат северно и јужно од тропските шуми. Низ саваните се наоѓаат осамени дрвја - акација, баобаб и евкалиптус. Дрвјата баобаб достигнуваат височина од околу 20м, а можат да имаат стебла со дебелина од околу 9м. Саваните се изразито сточарски области. Во нив живеат разни тревопасни (жирафа, зебра, антилопа, слон, бивол, носорог и др.) и месојадни животни (лав, леопард, гепард, хиена и др.).

Венецуела

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Видови на клими според Кепеновата класификација |
| --- |
|  |
| Класа A | Екваторска *(Af)* · Монсунска *(Am)* · Саванска *(Aw, As)* |
|  |
| Класа B | Пустинска *(Bwh, Bwk, Bwn)* · Степска *(Bsh, Bsk)* |
|  |
| Класа C | Влажна суптропска *(Cfa, Cwa)* · Океанска *(Cfb, Cwb, Cfc)* · Средоземна *(Csa, Csb)* |
|  |
| Класа D | Умереноконтинентална *(Dfa, Dwa, Dfb, Dwb, Dsa, Dsb)* · Субарктичка *(Dfc, Dwc, Dfd, Dwd,Dsc, Dsd)* |
|  |
| Класа E | Поларна *(ET)* · Леденокапна *(EF)* · Планинска *(ET/EF)* |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4130737-9
* NDL: 00576380
* NKC: ph125432

 |

 |
**Втората воена порта** или **Белградската порта** се наоѓа помеѓу 22 и 23 кула. Според Никита Конијатес, во 1189 година портата била целосно излолирана од страна на Исак II Ангел бидејќи според пророштвото ова била портата преку која царот Фридрих Барбароса ќе навлезе во градот. Во затворена положба портата била до 1346 година, а во времето на опсадата на градот во 1453 година, таа повторно била затворена. Во таков вид останала до 1886 година, кога била повторно отворена и позната како *Капали капи* или *Затворена порта*. Денеска портата е позната како Белградска порта според српските занаетчии кои живееле во реонот во времето на Сулејман Величествениот откако тој го освоил Белград во 1521 година.

Наводи
------

1. ↑  Meyer-Plath & Schneider 1943, стр. 63–64 harvnb error: no target: CITEREFMeyer-PlathSchneider1943 (help)
2. ↑  Choniates & Magoulias 1984, стр. 222 harvnb error: no target: CITEREFChoniatesMagoulias1984 (help)
3. ↑  Kantakouzenos 1831, стр. 558 harvnb error: no target: CITEREFKantakouzenos1831 (help)
4. ↑  Meyer-Plath & Schneider 1943, стр. 63 harvnb error: no target: CITEREFMeyer-PlathSchneider1943 (help)
**Валборг** и **Карин Јота** (ж. 1350) — две Швеѓанки кои, според легендата, биле именувани за службени лица на дворот по големата Црната чума. Ако легендата е вистинита, тие имале единствена позиција за своето време.

Легендата вели дека кога судијата на округот Вермланд повторно го составил судот, откако големата црна чума ја поминала Шведска во 1350 година, тие биле покуси за два члена. Наместо предвидените дванаесет службеници, останале само десет. Не било можно да се изберат двајца нови мажи за да ги пополнат овие места, поради големиот број смртни случаи од чумата. Затоа судијата одлучил да ги повика овие две жени, Карин Јота од Калхитан и Валборг од Нордмаршитан, да ги пополнат местата во судот. Овие не биле само формални позиции; двете жени зеле активно учество во работите на судот. Според легендата, судијата имал голема почит кон нивниот суд и мудрост, тој често барал нивно мислење и совет.

Наводи
------

* Вилхелмина Шилберг: *Anteckningar om svenska qvinnor* („Белешки за шведските жени") (на шведски)
**Марион Котијар** (француски: *Marion Cotillard*) е француска филмска глумица.

М. Котијар (во средината) на филмскиот фестивал во Кан, 2012 г.

Животопис
---------

Според зборовите на Котијар, како дете, таа била срамежлива, осамена и меланхолична. Глумата ја засакала благодарение на нејзиниот татко, кој бил глумец и пантомимичар.

Котијар на филмскиот фестивал во Берлин, 2007 г.
Во 2007 година, Котијар се омажила за францускиот глумец и режисер, Гијом Кане, а во 2011 година им се родил синот Марсел.

М. Котијар во Париз, 2009 г.
Котијар е заштитник на животните и на природната средина. Таа е амбасадорка на „Гринпис", а се залага за зачувување на суматранскиот тигар.

Кариера
-------

М. Котијар на фестивалот во Кан, 2015 г.
Котијар се прославила со филмската биографија на Едит Пјаф „Живот во розово", во која ја играла улогата на Пјаф, за која била наградена со „Оскар". Котијар, која е позната по длабокото поистоветување со ликовите кои ги глуми, за потребите на таа улога ги избричила веѓите и дел од косата, а секој ден поминувала по пет часа во одделот за шминка. Според нејзиното признание, дури осум месеци по снимањето на филмот, таа не можела да се ослободи од ликот на Пјаф, дури обидувајќи се да се прочисти со помош на шаманска сесија на Мачу Пикчу.

  

Котијар глумела во повеќе филмови, како:

* Живот во розово
* Два дена, една ноќ

Наводи
------

1. 1 2 3  Наташа Спирова, „Сон ми е да снимам комедија", *Антена*, број 857, 28.11.2014, стр. 8.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 42041026
* LCCN: no2005119050
* ISNI: 0000 0001 2129 929X
* GND: 136085601
* SUDOC: 081287062
* BNF: cb14039716t (податоци)
* BIBSYS: 6085454
* MusicBrainz: 76c84ded-d648-4b6c-b09a-f1db5fd3c3f2
* NKC: xx0062621
* BNE: XX4740938
* CiNii: DA16706245

 |

 |