recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
* Butter pecan cookiesКолачиња со пекан со путер

Путер пекан
**Путер пекан** е вкус, истакнат особено во САД, во сладолед, колачи и колачиња. Печени пекан, путер и вкус на ванила се користат во печива со путер. Сладоледот со путер пекан е мазен сладолед од ванила со благ путер вкус, со додаден пекан. Се произведува од многу големи брендови за сладолед. Варијанта на рецептот е *путер од бадем* кој го заменува пеканот со бадем. 

Путер пекан е популарен вкус на сладолед произведен е од многу компании и исто така е еден од триесет и еден вкус на Баскин Робинс.

* iconПортал: Food

Поврзано
--------

1. ↑  Flavors | Baskin-Robbins

* Список на колачиња
* Список на вкусови на сладолед

Наводи
------
**Ликер Галијано Л'аутентико**, попознат како **Галијано** (италијански: *Liquore Galliano L'Autentico*) — бренд на сладок билен ликер произведен во Италија. Создаден е во 1896 година од тосканскиот дестилатор и производител на ракија Артуро Вакари и именуван по Џузепе Галијано, италијански офицер на Кралската италијанска армија од Првата итало-етиопска војна.

Галијано е сладок со вкус на ванила-анасон и суптилни цитрусни и дрвенести билни подноти. Горната нота од ванила го разликува Галијано од другите ликери со вкус на анасон, како што се анисет, узо, самбука, пастис и мастика.

Галијано се користи и како *дигестив* и како состојка за коктели.

Состојки
--------

Галијано има бројни природни состојки, вклучувајќи ѕвезда анасон, медитерански анасон, бобинки од смрека, мошус ајдучка трева, лаванда, пеперминт, цимет и белегот на Галијано вкусот на ванила. Галијано користи ванилин за арома и шеќер и гликозен сируп за засладување. Карамела и тартразин се користат за да се постигне светло жолтата боја на Галијано.

Неутрален алкохол се внесува со пресата од билките освен ванилата. Течноста се дестилира и потоа се внесува со посебно пресувана ванила. Во завршна фаза, дестилирана вода, рафиниран шеќер и чист неутрален алкохол се мешаат со основата. Оригиналната мешавина е формулирана на 84,6 степени (42,3% алкохол по волумен), додека мешавина со поистакнат вкус на ванила се произведува на 60 степени (30% алкохол по волумен). Имало и период кога се произведувале на 70 степени (35% алкохол по волумен) и 80 степени (40% алкохол по волумен).

Сопственост на брендот
----------------------

Брендот Галијано моментално е во сопственост на холандскиот дестилатор Лукас Болс и се продава преку неговиот дистрибутер низ целиот свет, Максиум. Галијано е спакуван во шише со карактеристична форма, што потсетува на класична римска колона.

Неколку други ликери исто така се произведуваат под името на брендот Галијано, вклучувајќи црна самбука, бела самбука и амарето, кои претежно се дистрибуираат во Австралија. Галијано, исто така, прави ликер со вкус на кафе *Галијано Ристрето* и *Галијано Балсамико*, ликер со балсамичен оцет.

Награди
-------

Галијано има заработено бронзени и сребрени медали од Светскиот натпревар за алкохоли во Сан Франциско. Друга организација за оценување на алкохолни пијалоци, *Wine Enthusiast*, му дале на Галијано Л'аутентико резултат од „90–95" во 2011 година.

Наводи
------

1. ↑  „Galliano". Посетено на 28 February 2015.
2. ↑  „Galliano". *Maxxium, other brands*. Maxxium. Архивирано од изворникот на 2007-08-15. Посетено на 2007-09-20.
3. ↑  „SA liquor distributors: Product Range". SALD. Архивирано од изворникот на 2007-08-29. Посетено на 2008-04-21.
4. ↑  „Proof66.com "Awards Summary Page for Galliano L'Autentico"". Архивирано од изворникот на 2012-10-19. Посетено на 2012-10-21.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
Податотека:Tuaca 375 ml.jpg Шише **Туака** од 375 мл .
**Туака** е италијански ликер од ракија со природен вкус. Туака е слатка златно-кафеава мешавина од ракија, есенции од цитрус, ванила и други тајни зачини. Се флашира со 35% ABV (70 степен алкохол ).

Благиот, сладок вкус на Туака го прави популарен како срдечно, помешано од некои со кафе, топло и ладно.

Историја
--------

Брендот тврди дека рецептот датира од периодот на ренесансата, невообичаено (но секогаш слабо поддржано) тврдење. Видете Бенедиктин. Легендата што ја промовира тврди дека е создадена во 15 век за Лоренцо Величествениот и повторно откриена од браќата Гаетано Туони и Џорџо Канепа во 1938 година  Алкохолот првпат бил создаден како *млеко за ракија*, произведен со млеко, ракија и ванила. Подоцна, млекото било исфрлено од рецептот и името било сменето во *Туака*.

Во 1960-тите, Марио ди Грација, Италијанец и сопственик на синџир продавници за алкохол во Сан Франциско, почнал да го продава ликерот во САД. За да се олесни изговорот на англиски, името повторно е сменето во *Туака*.  Популарен е во Брајтон и Хов, Велика Британија.

Браун-Форман од Луисвил, Кентаки го купиле брендот Туака во 2002 година, а потоа го продале на компанијата Sazerac во 2016 година.

31 март 2010 година го означиле затворањето на историската фабрика Туака во Ливорно.

Поврзано
--------

* Истрел од бомба
* Список на коктели
* Стрелец (пијалок)

Наводи
------

1. ↑   Mexican Iced Coffee, LA Times
2. ↑  *Tuaca official site*
3. ↑  *From the newspaper Il Tirreno Архивирано на 28 септември 2013 г. July 14, 2011*
4. ↑  *Il Tirreno, October 7, 2012*
5. ↑  „The Webtender". *The Webstender*. Посетено на 2017-01-20.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
Торта со крем од портокал
**Торта со крем од портокал** е торта што содржи вкус на портокал и ванила, која е именувана по сладоледот „Creamsicle" од брендот Popsicle на стапче: чаша за сладолед од ванила обложен со замрзнато колаче со вкус на портокал. Традиционалната верзија може да биде само торта со вкус на портокал и ванила,  но нема верзии на тортата без печење направена со сладолед и пудинг, и други верзии направени со колачи кои се замрзнати или сервирани со мармалад од портокал.

 Веганска торта со крем од портокал

Колачи со сладолед
------------------

Некои верзии на тортата се без печење колачи со сладолед направени со слоеви од портокал и ванила. Слоевите може да се направат со сладолед од ванила и шербет од портокал преку кора од обланда од ванила, иако има голема флексибилност во начинот на приготвување на тортата, како на пример користење ѓумбир или бела торта за кората или замрзнат јогурт наместо сладолед од ванила.  Паунд тортата се користи во некои рецепти за обложување на тавче за леб, а потоа лушпата за торта се полни со шербет од портокал, а горниот дел е покриен со торта. Лепчето за колачи исполнето со килограм шербет се остава во фрижидер да се стегне неколку часа пред да се замрзне со смесата од ванила.

Торта за ангелска храна
-----------------------

Другите верзии се направени со торта за ангелска храна која може да биде зачинета со мармалад од портокал или кора од портокал и замрзната со шлаг крем со вкус на портокал и ванила, или едноставно со мармалад од портокал..

Друго
-----

Друга верзија на тортата може да се направи со замрзнување на торта од портокал со замрзнување со пудинг од ванила.

Поврзано
--------

* Список на колачи

Наводи
------

1. ↑  „Orange Creamsicle Cake with Orange Zest Cream Cheese Frosting". *Sunshine and Munchkins* (англиски). 2017-11-17. Архивирано од изворникот на 2021-07-26. Посетено на 2021-07-26.
2. ↑  „Orange Creamsicle Ice Cream Cake". *The New York Times*. Архивирано од изворникот на 2020-10-24. Посетено на 2020-09-28.
3. ↑  „Orange creamsicle cake". *today.com*. June 2010. Архивирано од изворникот на 2023-04-22. Посетено на 2020-09-28.
4. ↑  „Calling all ice cream and cake lovers". *Pittsburgh Post-Gazette*. 8 May 1997. стр. 64. Архивирано од изворникот на 2023-04-22. Посетено на 2020-09-28.
5. ↑  „Sweet finale to Creamsicle dream". *Honolulu Star-Bulletin*. May 12, 1999. Архивирано од изворникот на April 22, 2023. Посетено на September 28, 2020.отворен пристап — бесплатно за читање
6. ↑  *The Beekman 1802 Heirloom Dessert Cookbook: 100 Delicious Heritage Recipes from the Farm and Garden*. Rodale Books. 10 September 2013. ISBN 9781609615734. Архивирано од изворникот на 22 April 2023. Посетено на 21 March 2023.
7. ↑  „Orange Cream Cake". *Orange Cream Cake*. Архивирано од изворникот на 2023-04-22. Посетено на 2020-09-28.
8. ↑  „Orange Creamsicle Cake". *The Spruce Eats*. Архивирано од изворникот на 2023-04-24. Посетено на 2020-09-28.
9. ↑  „Creamsicle cake is a special-occasion favorite". *The Cincinnati Enquirer*. 15 August 2019. стр. A8. Архивирано од изворникот на 2023-04-22. Посетено на 2020-09-28.
**„Среќата доаѓа во 9"** (хрватски: *Sreća dolazi u 9*) — југословенски филм од 1961 година во режија на Никола Танхофер, снимен по сценариото на Витомил Зупан, засновано врз бајката на Ханс Кристијан Андерсен. Главните улоги ги играат: Ирена Просен, Антун Врдољак, Мила Димитријевиќ, Миа Оремовиќ, Виктор Бек, Драго Крча, Перо Квргиќ, Татјана Бељакова, Синиша Кнафлец и Никша Штефанини и Антун Налис. Ова е првиот југословенски научнофантастичен филм.

Синопсис
--------

Во едно градче ненадејно доаѓаат Среќата (ја игра Димитријевиќ) и Грижата (ја игра Белјакова). Притоа, Среќата остава во гостилницата една волшебна наметка и тврди дека на оној кој ќе ја облече ќе му се остварат сите желби. Волшбната наметка ги менува сопствениците при што ги исполнува необичните желби на повеќе луѓе: плашливиот професор по виолина (го игра Квргиќ), стариот ноќен чувар (го игра Бек), лекомислениот студент Мики (го игра Врдољак) и русокосата девојка (ја игра Просен). Меѓутоа, исполнувањето на нивните желби не мора да значи дека тие ја пронашле својата животна среќа...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Sreća dolazi u 9, hrvatski film (1961.) (пристапено на 11.3.2022)
**Роза Ана Гаравоља** (родена **Магно**; 8 март 1933 - 22 ноември 2016 година) била италијанска милијардерка, сопственик на 51% од Групо Кампари.

Поседувала 51% од Групо Кампари, најголемиот производител на алкохолни пијалоци во Италија и шести по големина во светот. Во мај 2015 година, нејзиното нето богатство било проценето на 3,2 милијарди долари.

Таа ги наследила своите акции во Кампари од нејзиниот покоен сопруг Доменико. Имале три деца Лука Гаравоља, Алесандра Гаравоља и Мадалена Гаравоља. Лука Гаравоља е претседател на Групо Кампари.

Смрт
----

Починала на 22 ноември 2016 година, на 83-годишна возраст, а било објавено дека нејзиниот син Лука Гаравоља, претседателот на Кампари „сега ќе ја преземе контролата над Аликрос, кој поседува 51 отсто од капиталот на Кампари и уште поголем дел од гласачките права".

Наводи
------

1. ↑  „Società quotate Trevisan SpA" (италијански). Commissione Nazionale per le Società e la Borsa.
2. 1 2  Foroohar, Kambiz (6 March 2013). „Hidden Billionaire Garavoglia Pouring Campari Fortune". *Bloomberg*. Посетено на 25 May 2015.
3. 1 2 3  „Rosa Anna Magno Garavoglia". *Forbes*. Посетено на 25 May 2015.
4. ↑  Reuters Editorial (22 November 2016). „Campari chairman takes control of main shareholder after mother dies". Reuters. Посетено на 27 December 2016.
**Зејнаб Јахја кизи Ханларова** (азерски: *Zeynəb Xanlarova*) (родена на 28 декември 1936 година, во Баку) - е советска и азербејџанска пејачка (сопран), народен уметник на СССР (1980), Азербејџан (1975), Ерменија (1978) и Узбекистан.

Животопис
---------

Зејнаб Ханларова е азербејџанска уметница со турско потекло, родена на 28 декември 1936 година, во Баку. Во 1956 година, Зејнаб Ханларова дипломирала на Педагошката школа „М.А Сабир" во Баку . Во 1961 година, дипломирала на Музичкото училиште „Асаф Зејнали" во Баку (во класта на С.И. Шушински) и станала солист на Националната азербејџанска Опера и Балет.

Зејнаб Ханларова била пратеничка на Азербејџанската советска република (XI-XII собир) и на Народното собрание на Азербејџан (I-III собир).

Во 2012 година, била основана Фондацијата на Зејнаб Ханларова во САД. Организацијата имала за цел да им помогне на Азербејџанците кои живеат во САД, како и во Азербејџан, на децата без родители, домови за стари лица, семејства, како и на работниците од областа на уметноста и културата кои имаат материјални проблеми.

Музичка кариера
---------------

Зејнаб Ханларова ја играла Лејли во операта "Лејли и Маџнун", Азли во операта во "Азли и Карам" на Узејир Хаџибејов, Арабзанги во операта „Шах Исмајил" на Магомајев и други. Покрај тоа, Зејнаб Ханларова успешно го изведувала азербејџанскиот музички стил – мугам.

Зејнаб Ханларова постигнала голем успех и како естрадна пејачка. Песните во нејзиниот репертоар биле создадени од композитори како Тофик Гулијев, Ариф Маликов, Емин Сабитоглу, Гара Гарајев, Фикрет Амиров и многу други познати композитори. Ханларова успешно изведувала песни на руски, ерменски, англиски, молдавски, грузиски, персиски, арапски, кинески, индиски, турски и многу други јазици.

Зејнаб Ханларова одржала концерти во Русија, Украина, Латвија, Молдавија, Белорусија, Казахстан, Узбекистан, Туркменистан, Индија, Кина, Иран, Ирак, Египет, Израел, Турција, Грузија, Ерменија, Бугарија, Германија, Полска, Унгарија, Австрија, Финска, Шведска и Чешка.

Во Азербејџан освен во Баку, Зејнаб Ханларова имала концерти и во други градови и региони. Зејнаб Ханларова настапила повторно во Баку, во 2008 година, по долга пауза.

Награди и титули
----------------

* Народен уметник на Азербејџан РБС (1975)
* Народен уметник на Узбечка СС Република
* Народен уметник на Ерменска СС Република
* Народен уметник на СССР (1980)
* Државна награда на Азербејџанската Советска Социјалистичка Рерублика (1985)
* Орден на "Славата" на Азербејџан.

Наводи
------

1. ↑  „Ханларова Зейнаб Яхья кызы".
2. ↑  „Zeynab Khanlarova: Council of Europe commits such biased actions as sees Turks power". *Report News Agency* (англиски). Посетено на 2018-04-29.
3. ↑  „Zeynab Khanlarova Foundation created in U.S.". Архивирано од изворникот на 2020-10-21. Посетено на 2018-04-29.
4. ↑  „Ханларова Зейнаб Яхья кызы (1936)". Архивирано од изворникот на 2014-07-30. Посетено на 2018-04-29.
5. ↑  „About Zeynab Khanlarova". Архивирано од изворникот на 2011-01-31. Посетено на 2018-04-29.

Надворешни врски
----------------

* Зејнаб Ханларова: албуми, песни и дискографија
* Зејнет Ханларова - Биографија на азербејџански јазик
**Едуардо Кореа Ридел** (португалски: *Eduardo Riedel*; Рио де Жанеиро, 5 јули 1969 година) — актуелен гувернер на Мато Гросо до Сул, беше избран на изборите во Бразил во 2022 година.

Кариера
-------

Во 1995 година, тој го презеде управувањето со семејниот селски имот во Марачају, стекнувајќи искуство во управувањето. Оттогаш, тој презема позиции поврзани со администрацијата  .

Во 2015 година, Ридел се повлече од функцијата извршен директор на Фамасул (2012-2014), станувајќи шеф на Државниот секретаријат за влада и стратегиски менаџмент на Мато Гросо до Сул, во владата на Реиналдо Азамбуја, позиција што ја држеше до 2021 година.

Во 2022 година, тој се кандидираше за гувернер на државните избори во Мато Гросо до Сул со Барбосиња за вицегувернер.

На 2 октомври 2022 година, тој имаше 361.981 гласови (25,16%) и отиде во вториот круг со кандидатот Ренан Контар.

На 30 октомври 2022 година, тој беше избран за гувернер со 808.210 гласови (56,90%), оставајќи го кандидатот Ренан Контар со 612.113 гласови (43,10%).

Неговата инаугурација ќе се одржи на 1 јануари 2023 година.

Наводи
------



1. ↑  „Resultados – TSE". *resultados.tse.jus.br*. Архивирано од изворникот на 2022-11-02. Посетено на 2022-10-30.
2. 1 2 3 . „Saiba quem é: Eduardo Riedel, candidato ao governo de MS". *correiodoestado.com.br*. Посетено на 2022-10-20.
3. 1 2 . „Riedel assume Seinfra com missão de reconstruir pontes e conduzir obras do 'governo presente' em MS". *www.topmidianews.com.br*. Посетено на 2022-10-20.
4. ↑  wellingtonramalhoso. „Eleições estaduais com virada no 2º turno representam menos de um terço das disputas". *CNN Brasil* (португалски). Посетено на 2022-10-20.
5. ↑  „Quem são Capitão Contar e Eduardo Riedel, candidatos a governador no MS no segundo turno". *Valor Econômico* (португалски). Посетено на 2022-10-20.
6. ↑  „MS: Veja a íntegra da sabatina UOL/Folha com Eduardo Riedel (PSDB)". *noticias.uol.com.br*. Посетено на 2022-10-20.
7. ↑  „Capitão Contar e Eduardo Riedel vão para o 2º turno em MS". *G1* (португалски). Посетено на 2022-10-20.
8. ↑  „Eleições 2022: Eduardo Riedel é eleito governador de MS". *G1* (португалски). Посетено на 2022-11-01.
**„И така натака"** (српскохрватски: *Itakodalje*) — југословенски тв-филм од 1977 година, во режија на Томислав Радиќ, кој е автор и на сценариото. Улогите ги играат: Божидарка Фрајт, Борис Бузанчиќ, Круно Валентиќ, Жељка Сењан и Вјера Жагар Нардели. Монтажата е дело на Маја Фиљак, автор на музиката е Арсен Дедиќ, а директор на фотографијата е Енес Миџиќ.

Синопсис
--------

По четиринаесет години, еден брачен пар првпат се среќава со својот стар пријател, кој живее во Австралија. Меѓутоа, сеќавањата и емоциите предизвикани од таа средба сепак не успеваат да донесат позначајна промена во монотоното секојдневие на брачниот пар...

Наводи
------

1. ↑  Tomislav Radić: Itakodalje (1977.), hrvatski film (пристапено на 5.2.2024)
|  |
| --- |
| Дел од темата |
| „Генетика" |
| 
Најважни поими |
| * хромозом
* ДНК
* РНК
* геном
* наследност
* мутација
* нуклеотид
* варијација
 |
| * Теми и поими
 |
| 
Историја и теми |
| * историја
 |
| * еволуција (молекуларна)
* популациона генетика
* Менделови закони
* квантитативна генетика
* молекуларна генетика
 |
| 
Истражувања |
| * секвенционирање на ДНК
* генетско инженерство
* геномика
* медицинска генетика
 |
|  Портал „Биологија" |
| * п
* р
* у
 |

Секвенционирањето на ДНК е процес на одредување на низата на нуклеинска киселина - редоследот на нуклеотидите во ДНК. Вклучува кој било метод или технологија што се користи за одредување на редоследот на четирите бази: аденин, гванин, цитозин и тимин. Доаѓањето на методите за брзо секвенционирање на ДНК во голема мера ги забрза биолошките и медицинските истражувања и откритија.
**Диего Дела Вале** (роден на 30 декември 1953 година) е претседател на италијанската компанија за кожни производи Тодс.

Биографија
----------

Диего Дела Вале е постариот син на Дорино Дела Вале и внук на Филипо Дела Вале. Филипо го започнал својот бизнис со чевларство во 1920-тите, а Диего го проширил во сега познатиот бренд Тодс.

Во неговите млади денови, Диего студирал право на Универзитетот во Болоња, здобивајќи се со академска диплома во 1975 година, правејќи кариерата и маркетингот од семејниот чевларски бизнис од 2000 година.

Дури и за време на неговите помлади денови, Диего бил умешен во бизнис: ја користел моќта на славната личност за да го популаризира својот производ, таков пример бил што еднаш го убедил неговиот пријател Лука ди Монтеѕемоло, кој бил штитеник на тогашниот шеф *на Фиат*, Џани Ањели, да го претстави Ањели со пар мокасини за возење на Тодс – адвокатот го натерал Ањели да ги носи чевлите на Тод кога присуствувал на фудбалските натпревари на ФК Јувентус, кои биле нашироко емитувани; оваа поставеност на производи поттикнала скок во продажбата.

Диего сега управува со Тодс со неговиот брат Андреа. Постариот син на Диего, Емануеле, исто така е вклучен во семејниот бизнис како креативен директор.

### Други интереси

Диего седи во одборот на голем број компании, како што се Ферари, Мазерати, Банка Национале дел Лаворо и ЛВМХ.

Диего го купил тосканскиот фудбалски клуб ФК Фјорентина во 2002 година и го поседува модниот бренд Мезон Скиапарели. Ја продал ФК Фјорентина на Роко Комисо на крајот од сезоната 2018/2019.

Во 2013 година, најавил дека ќе ја преземе реставрацијата на *Колосеумот* во Рим - со трошоци од повеќе од 30 милиони евра.

Диего против Силвио Берлускони
------------------------------

Диего јавно го нападнал Силвио Берлускони за прекумерното оданочување на големиот бизнис и неговиот неуспех да ги поддржи помалите италијански бизниси. За возврат, Берлускони зборувал за тужба на Диего за клевета.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Diego Della Valle". 18 January 2010. Посетено на 12 March 2011.
2. 1 2  Betts, Kate (8 March 2006). „Driving Force: Diego Della Valle". *Time*. Архивирано од изворникот на 11 January 2007. Посетено на 12 March 2011.
3. 1 2 3 4 5  Shamoon, Stella (2 April 2006). „Diego Della Valle: Going in feet first". *The Independent*. Архивирано од изворникот на 13 December 2009. Посетено на 12 March 2011.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 6153593748151671634
* RKD: 227252

 |

 |
Еша Лигорио Ѓуровиќ (Дубровник, 15 април 1933 - Белград, 2 април 2014) била југословенски пливач, повеќекратен национален шампион во пливање во слободен стил и грбно и првиот натпреварувач што и донел медал на Југославија во меѓународниот пливачки натпревар, освојувајќи бронзен медал, во 1954 година на Европското првенство во Торино.

Биографија
----------

Еша Лигорио е родена на 15 април 1933 година во Дубровник. Почнала да тренира пливање во пливачкиот клуб Југ од Дубровник, за кој подоцна се натпреварувала. Таа беше долгогодишен повеќекратен државен шампион и рекордер во пливање во слободен стил и грбно. 

Најголемиот успех во кариерата го постигнаla во 1954 година на Европското првенство во Торино, каде што освоилa бронза на 400 метри слободно, со што станала првата личност што и донела медал на Југославија на меѓународен пливачки натпревар. Во трката на 100 метри грбно, таа го освила четвртото место со само шест стотинки зад третопласираната Пет Симонс од Велика Британија. Таа година ја доби наградата за спортист на годината по избор на списанието *Спортске новости*, тогаш најважната спортска награда во Југославија.

Набргу потоа Лигорио се омажила за Радивоје Ѓуровиќ, бизнисмен од Белград и еден од менаџерите на „Генекс", со кој добила две ќерки и ставила крај на спортската кариера. Семејството некое време живеело во Западна Германија, а подоцна трајно се преселило во Белград.

Еша Лигорио починала на 2 април 2014 година во Белград. Веста за нејзината смрт ја пренесоа медиумите од целиот регион.

Признанија
----------

* Спортистка на годината била избрана според *Sports News* 1954

Извори
------

1. ↑  „Povjest kluba". Архивирано од изворникот на 02. 09. 2018. Посетено на 28. 1. 2018. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |archive-date=` (help)
2. ↑  „Vremeplov Pressinga: Sport prije pola stoljeća − rujan 1952". *Слободна Далмација*. Посетено на 28. 1. 2018. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
3. ↑  Њавро, Борис (6. 3. 2012). „Još malo sportskih sjećanja gospara Kreša…". *DuList*. Посетено на 28. 1. 2018. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |date=` (help)
4. ↑  „Championnats d'Europe - Résultats Femmes 1954". *-{LesSports.info}-* (француском). Посетено на 28. 1. 2018. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. 1 2  Ц. И. (4. 4. 2014). „Умрла прва пливачица која је освојила медаљу за Југославију". *Политика*. Посетено на 28. 1. 2018. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |date=` (help)
6. ↑  „Zlatna lista SN-a". *Хрватски збор спортских новинара*. Посетено на 28. 1. 2018. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Еша Лигорио на страната
**Лука Барила** (роден на 12 мај 1960 година во Милано) е италијански милијардер стопанственик и заменик претседател "Барила Груп" , најголемата светска компанија за тестенини, која 85% е во сопственост на Лука, неговите браќа Гуидо и Паоло, и сестрата.

Барила ги направил своите први чекори во семејниот бизнис во 1980 година, а четири години подоцна, во 1984 година, по завршувањето на студиите во САД и воената служба во италијанската воена полиција Карабинери, тој е запишан како менаџер на производи.

Во 1987 година, Лука Барила станал член на Одборот на директори на семејната групација, чијшто заменик-претседател бил избран следната година. Од тој датум тој ја извршува оваа функција, како актуелен заменик-претседател на Групацијата.

Во 1997 година Лука Барила бил назначен за претседател на *ГранМилано*, лидерска компанија во производството на кондиторски производи. На оваа позиција тој бил до 2008 година, кога брендот бил продаден.

Наводи
------

1. ↑  „Luca Barilla Biography". *Barillagroup.com*. Посетено на 2020-06-16.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Лајб Квитко** (руски: *Лейб Квитко*, (15 октомври 1890

 - 12 август 1952

) — прочуен еврејски поет, автор на добро-познати детски песни и член на *Еврејскиот Антифашистички Комитет* (ЕАК). Еден е од уредниците на *Einigkeit* (весникот на ЕАК) и на *Heymland*, литературно списание.

Лајб Квитко, насловна на Heymland, литературно списание
Роден е во украински штетл, посетува традиционална еврејска религиозна школа за момчиња (хедер) и рано останува сирак. Се преселува во Киев во 1917 година и наскоро станува еден од водечките еврејски поети и членови на "Киевската група". Живее во Германија меѓу 1921 и 1925 година и таму се зачленува во Комунистичката партија. Почнува да ги издава своите први песни кои се многу добро прифатени од критиката. Се враќа во СССР во 1925 и се преселува во Москва во 1936; по три години станува член на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз (КПСС). Во тој период неговото творештво безмалку потполно се ориентира кон пишување на песни за деца и сосема е подложно на влијанието на социјалистичкиот реализам.

Убиен е во Москва на 12 август 1952 година, заедно со уште дванасет видни еврејски интелектуалци во масакрот познат под името *Ноќта на убиените поети*. Бил рехабилитиран во 1955.

Наводи
------

1. ↑  „Списки жертв". Lists.memo.ru. Посетено на 31 јануари 2024.

Надворешни врски
----------------

* Еврејскиот поет, Лев Квитко. (руски)
* Избрана поезија на Лев Квитко. (руски)
* *Животот ќе беше прекрасен*, писма на Квитко до пријателите Архивирано на 24 октомври 2004 г. објавени во алманахот "Yegupets" Архивирано на 21 јули 2012 г. Киев. (руски)

| * п
* р
* у
Ноќ на убиените поети |
| --- |
| Ликвидирани уметници | Перец Маркиш **·**  Давид Бергелсон **·**  Ицик Фефер **·**  Лајб Квитко **·**  Давид Хофштајн | Менора |
| Поврзано | Антисемитизам  **·**  Евреи  **·**  Ј. В. Сталин |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 40373110
* LCCN: n84008535
* ISNI: 0000 0001 0890 6905
* GND: 126551049
* SUDOC: 243887019
* BNF: cb15926220f (податоци)
* BIBSYS: 90180315
* MusicBrainz: 94b23060-4aaa-4791-8d87-70774349a291
* NKC: xx0042792

 |

 |
**Радомир Ивановиќ** (Смошча, 28 август 1936

 - Белград, 20 ноември 2022

) — српски и црногорски есеист, критичар, книжевен историчар и теоретичар и истакнат македонист.

Животопис
---------

Ивановиќ е роден во с. Смошча, Црна Гора на 28 август 1936

 година. Дипломирал Југословенска литература и јужнословенски јазици на Филозофскиот факултет во Нови Сад. Доктор по филолошки науки. Професор на Филозофскиот факултет во Нови Сад. Член на МАНУ надвор од работниот состав (1991). Почесен член на ДПМ. Автор е на книгите од областа на книжевната и театарска историја, теоријата и критиката: Милутин Ускоковиќ (1968), Огледи (1969), Книжевното творештво на Косово на српскохрватски јазик (1971), Искушенија на книжевната анализа (1972), Романите на Михаило Лалиќ (1974), Критички методи (1975), Толкувања на современиот југословенски роман (1976), Убавината на пишувањето (1978), Тешкотиии на толкувањето на книжевното дело (1979), Писатели и проблеми (1984). Последниве три децении посебно внимание му посвети на проучувањето на македонската книжевност на 19. и 20. век и на македонски јазик ги објавил делата: Современиот роман (1977), Портрети на македонски писатели (1979), Поетиката на Коста Рацин (1979), Огледи за македонската книжевност (1982), Поетиката на Блаже Конески (1982), Македонски писатели и дела (1984), Книжевни паралели (1986), Поетиката на Ацо Шопов (1986), Поезијата на Блаже Конески (1988), Дијалог со делото (1989), Григор Прличев во светлината на романтизмот (1990). Добитник на наградата: Почесно Рациново признание.

Починал на 20 ноември 2022 година во Белград.

Наводи
------

1. ↑  Preminuo akademik Radomir V. Ivanović

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Steely Dan** ― американска рок-група основана во 1971 година во Њујорк од Волтер Бекер (гитари, бас, придружен вокал) и Доналд Фаген (клавијатури, водечки вокал). На почетокот составот на групата бил стабилен, но од 1974 година Бекер и Фаген престанале да настапуваат во живо и станале студиска група, а албумите ги снимале со ротирачки состав составен од сесиски музичари. *Ролинг Стоун* ги нарекол „совршени музички антихерои за седумдесеттите".

Бекер и Фаген, додека студирале заедно во Њујорк, свиреле во многу различни групи. Подоцна се преселиле во Лос Анџелес, составиле група музичари и почнале да снимаат албуми. Нивниот прв албум, *Can't Buy a Thrill* (1972)содржел елементи на рок, џез, латино музика, R&B, блуз,  и софистицирана студиска продукција со затскриени и иронични стихови. Групата имала критички и комерцијален успех со седумте студиски албуми, достигнувајќи го врвот со нивниот најпродаван албум *Aja*, издаден во 1977 година.

По распаѓањето на Steely Dan во 1981 година, Бекер и Фаген во текот на 1980-тите објавиле соло дела, но култните следбеници  останале верни на работата на групата. По повторното состанување во 1993 година, Steely Dan постојано биле на турнеи и издале два албуми со нов материјал, од кои првиот, *Two Against Nature*, добил Греми награда за албум на годината. Нивниот последен албум со нов студиски материјал бил *Everything Must Go* бил објавен во 2003 година, но групата продолжила редовно да издава компилации, бокс-сетови и албуми во живо. По смртта на Бекер во 2017 година, Фаген неволно ја продолжил со групата и тој е единствен официјален член.

Steely Dan продале преку 40 милиони албуми во светски рамки и биле примени во Куќата на славните на рокенролот во март 2001 година. VH1 ја ставила групата Steely Dan на 82-то место на нивната листа од 100 најголеми музички уметници на сите времиња. *Ролинг Стоун* ги рангирал на 15-то место на неговата листа од 20 најдобри дуа на сите времиња.

Дискографија
------------

**Студиски албуми**

* *Can't Buy a Thrill* (1972)
* *Countdown to Ecstasy* (1973)
* *Pretzel Logic* (1974)
* *Katy Lied* (1975)
* *The Royal Scam* (1976)
* *Aja* (1977)
* *Gaucho* (1980)
* *Two Against Nature* (2000)
* *Everything Must Go* (2003)

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* **Не пронајдов URL. Укажете URL овде или ставете го на Викподатоците.**
* Steely Dan at IMDb



1. ↑  „Steely Dan" (англиски). Rock & Roll Hall of Fame. Посетено на August 18, 2018.
2. 1 2 3  AllMusic Steely Dan: Biography.
3. ↑  „Ep. 215 – 100 Greatest Artists of All Time (Hour 2) – The Greatest – Episode Summary, Highlights, and Recaps". VH1.com. Посетено на March 10, 2015.
4. ↑  Празен навод (help)
**Коста Групче** или **Коста Групчев** — македонски национален деец и борец за македонска национална самостојност. Тој бил член на Тајниот македонски комитет, каде членувале и Темко Попов, Наум Евро и Васил Карајовов. Евро и Комитетот се залагале за македонска самостојност, воведување на македонскиот јазик во училиштата, издавање на македонски граматика и правопис и одбрана од балканските пропаганди во Македонија. Групче проповедал дека: ***словените во Македонија се Срби и Бугари толку, колку што се и Руси, Чеси или Полјаци, тие се Македонци, совршено одделна словенска народност***.

Животопис
---------

Насловна страна на „Цариградски гласник", 13 април 1895. „Администратор: Коста Групчевиќ"
Коста Групче е роден во 1848 година во Охрид, тогаш во рамките на Отоманското Царство, во големото семејство Групчеви. Тој е син на Ангел Групче, близок соработник на Григор Прличев, и на Катерина Групчева. Своето рано образование го стекнал кај Григор Прличев на грчки јазик. На 16 години тој заминал за Романија, а потоа во Виена и потоа пак се враќа во Отоманското Царство. Тој се занимавал со слаткарство, заедно со својот брат. Во 1885 година Коста Групче се запишал на Софискиот универзитет и станал член на ученичкото друштво „Свети Климент". Истата година, Коста Групче заедно со Темко Попов. Наум Евро и Васил Карајовов го основале Тајниот македонски комитет. Тој бил уапсен од бугарските власт при неговото патување кон Истанбул и бил затворен во Стара Загора. Тој бил осуден како руски шпион, но потоа бил ослободен по српската и руска интервенција.

Во Истанбул, Коста Групче неуспешно се обидел да го издаде македонскиот весник „Македонски глас" (1887) и да создаде македонски буквар, кој патем останал ракопис (1888). Тој умрел во Истанбул.

Поврзано
--------

* Портал: Република Македонија

* Македонска преродба
* Таен македонски комитет
* Македонци

Наводи
------

1. ↑  А. Шоповь, Изь новата история на Бьлгаритеь вь Турция, Пловдивь, Тьрговска печатница, 1895,78

Надворешни врски
----------------

* „Кој је крив" на Викиизвор.
* Никој нема право да претендира на Македонија

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**The Knack** ― американска рок-група од Лос Анџелес, која се прославила со нивниот прв сингл, „My Sharona", меѓународен хит во 1979 година.

Историја
--------

Групата The Knack била основана во мај 1978 година. Оригиналниот и класичен состав на групата бил: Даг Фигер (главен вокал, ритам гитара), Бертон Авер (главна гитара, придружен вокал), Прескот Нилс (бас) и Брус Гери (тапани). Оваа постава ги снимила првите три албуми на групата. 

Групата своите први успеси ги имала настапувајќи по клубови во Лос Анџелес. Во 1979 година тие потпишале договор за снимање со Capitol Records. Нивниот прв албум - под наслов *Get the Knack* - бил продуциран од Мајк Чепмен, кој веќе се прославил како хит-продуцент за групи како: The Sweet и Blondie. Нивниот прв сингл *My Sharona*, кој името го добил по музата на Фигер, Шарона Алперин, станал светски хит. По успехот со синглот „*My Sharona*", нивниот прв албум, *Get the Knack* (1979), се искачил на прво место на топ-листите во неколку земји. 

Следеле уште два албума, но тие не биле успешни како нивниот прв албум. По објавувањето на нивниот трет албум *Round Trip* во 1981 година, групата се расформирала. 

Во 1986/87 бендот повторно се обединиле за неколку настапи, но ова обединување не траело долго, а не бил снимен ни нов студиски материјал. Во 1991 година, групата направила уште еден обид, но во изменет состав, затоа што Били Вард сега ги презел тапаните. Како резултат на ова бил снимен албумот *Serious Fun*, продуциран од Дон Вас. Следувала уште една пауза која траела до 1998 година. Таа година го објавиле албумот *Zoom,* овој пат со Тери Боцио на тапани. ЦД-то *Normal as the Next Guy* следело во 2001 година како последна студиска продукција до денес. Во 2002 година, претходните албуми на групата биле реиздадени во ремастерирани верзии.

По смртта на Фигер во 2010 година, групата Knack се распаднала. Последниот албум, *Rock &amp; Roll Is Good for You: The Fieger/Averre Demos* бил објавен во 2012 година.

Членови
-------

* Бертон Авер - придружен вокал, главна гитара, клавијатури (1978-1982, 1986-1992, 1994, 1996-2010)
* Даг Фигер - водечки вокал, ритам гитара (1978-1981, 1986-1992, 1994, 1996-2010; почина во 2010 година)
* Брус Гери - тапани (1978-1982, 1986-1989, 1996)
* Прескот Нилс - бас (1978-1982, 1986-1992, 1994, 1996-2008)
* Фил Јост - клавијатури (1981)
* Стивен „Мек" Мекнали - главен вокал (1982)
* Пет Торпеј - тапани (1989, 2001-2010)
* Били Вард - тапани (1986-1992, 1994, 1996-1998)
* Тери Боцио - тапани (1998-2001)
* Дејвид Хендерсон („Холмс Џонс") - тапани (2001)
* Дуан Леинан - бас (2008-2010)

Дискографија
------------

* *Get the Knack* (1979)
* *...But the Little Girls Understand* (1980)
* *Round Trip* (1981)
* *Serious Fun* (1991)
* *Zoom* (1998)
* *Normal as the Next Guy* (2001)
* *Rock & Roll Is Good for You: The Fieger/Averre Demos* (2012)

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјалната веб-страница на Knack
**Тереза Кристина Рибон Пликтун** (шведски: *Theresa Qristina Ribohn Plückthun*), попозната како „Фармен-Кристина" (*Farmen-Qristina*, 2 октомври 1955

 – 7 февруари 2024

) е шведски натпреварувач на реалити телевизија , советник за дрога и политичар на Шведската Социјалдемократска партија. Таа се фокусира на децата и младите кои имаат различни проблеми како на пример со дрогата, како дел од Комитетот за деца и млади во општина Карлшам. Таа станала јавно позната по учеството како натпреварувач во првата сезона на реалити серијата *The Farm* во 2001 година, таа повторно учествувала како „џокер" во сезоната 2004 година. Серијата се емитувала на ТВ4. Таа потоа учествувалла трипати во *Форт Бојард* исто така на ТВ4, учествувала во *Бар* во 2001 година, што се емитувало на ТВ3. Таа понатаму учествувала во шоуто за прекин на пушењето *Фимпа Ну!* во 2004 година на ТВ4 Плус. Во 2005 година, Рибон учествувала во реалити серијата *Клуб Гоа* која била снимена во Гоа во Индија, заедно со некои од најпознатите шведски натпреварувачи за реални серии. Во 2016 година, Рибон учествувала во втората серија на реалноста серија *Realitystjärnorna på godset* заедно со телевизиски познати личности како Викторија Силвстед и Мерал Тасбас .

Наводи
------

 

1. 1 2  „"Farmen"-Qristina Ribohn om kollapsen". *Expressen* (шведски). Посетено на 12 April 2016.
2. 1 2  „Qristina från Farmen: "Alla har saknat mig"". *Expressen* (шведски). Посетено на 12 April 2016.
3. ↑  „Hemma hos Farmen-Qristina" (шведски). TV4. Архивирано од изворникот на 21 April 2016. Посетено на 12 April 2016.
4. ↑  „Homo-bråk på "Fortet"". *Expressen* (шведски). Посетено на 12 April 2016.
5. ↑  „Fimpa NU – med Qristina". *Expressen* (шведски). Посетено на 12 April 2016.
6. ↑  Hult, Martin (1 February 2005). „Qristina avbröt nya såpan efter fylleslag". *Blekinge Läns Tidning* (шведски). Посетено на 12 April 2016.
7. ↑  „Storbråket på godset mellan Silvstedt och Qhristina: "Smockan låg i luften"". *Expressen* (шведски). Посетено на 12 April 2016.
Оваа статија се однесува на градот во Бугарија.  За други значења, погл. Сопот.  

**Сопот** (бугарски: *Сопот*) — град во Јужна Бугарија, административен центар на општината Сопот во Пловдивската Област. Има население од околу 8.595 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Сопот се наоѓа во плодната Стрјамска Долина во самото подножје на Стара Планина, а се наоѓа на 5 километри западно од Карлово, 63 километри северно од регионалниот центар Пловдив и 136 километри источно од главниот град Софија.

Историја
--------

За време на бугарската национална преродба (19 век) бил наречен „Убавиот (Герџик) Сопот" поради неговиот процут во занаетчиството и трговијата. Граѓаните на Сопот произведувале домашен текстил, гајтани, крзно и кожа со висок квалитет и тргувале претежно низ Отоманската Империја.

Сопот бил важен центар во делото на револуционерот Васил Левски. Тој бил примен за монах на 24 ноември 1858 година во Сопотскиот манастир „Свети Спас" под името Игнатиј. Тука, во 1869 година, Левски создал еден од првите револуционерни комитети во Бугарија. 

„Убавиот Сопот" потонал во пламенот на Руско-турската војна (1877-1878). Градот бил запален во 1877 година, а населението било масакрирано или истерано. Од 6.000 население, над 900 биле убиени или изнемоштени од глад, немаштија и болести во рок од шест месеци, до конечното, второ ослободување на градот на 1 јануари 1878 година (според стариот календар). 

Од почетокот на 20 век, Сопот почнал да закрепнува, а до времето на Балканските и Првата светска војна, неговото население речиси двојно се зголемило. Во 1936 година започнала изградбата на Државната воена фабрика, која официјално била отворена во 1939 година. Тоа дало невиден поттик за развојот на Сопот и регионот. За време на Втората светска војна, на 26 јуни 1944 година, градот и Државната воена фабрика биле бомбардирани од ескадрила на британско-американските воздухопловни сили, без жртви и без сериозна штета или загуба ниту на градот ниту на фабриката.

Помеѓу 1950 и 1965 година, градот бил наречен **Вазовград**, по што повторно бил преименуван во Сопот.

Вазовски машиносителни заводи
-----------------------------

„Вазовски машиносителни заводи" ЕАД (скратено ВМЗ, често ВМЗ Сопот) е бугарско државно претпријатие за производство на муниција со седиште во Сопот.

Главното производство на претпријатието се противтенковски гранати и друга артилериска муниција, неводени авијациски ракети и детонатори. Обемот на продажба во 2017 година изнесува 536 милиони лева, добивката – 150 милиони лева, а бројот на вработени – околу 4.600 луѓе.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Сопот
Куршуми
**Куршум** (турски: *kurşun* — олово) — ударен елемент на огнено оружје. Куршумите понекогаш погрешно се нарекуваат патрони, но куршумот е еден од четирите делови на патронот и не содржи избувливо средство. Проектилот (куршумот) најмногу ја погодува целта со дадената енергија. Куршумите се многу разнообразни по големина и облик со оглед на нивната намена, но најопшто се поделени на обични и посебни. Куршумите имаат аеродинамичен облик за добро да летаат во воздухот.

Наводи
------

1. ↑  „куршум" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  Swift, B; Rutty, GN (2004). „The exploding bullet". *J Clin Pathol*. **57** (1): 108. doi:10.1136/jcp.57.1.108. PMC 1770159. PMID 14693853.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Куршум" на Ризницата ? |
**КК Апоел** (грчки: *ΑΠΟΕΛ*) е кипарски кошаркарски клуб од Никозија. Во сезоната 2014/15 година се натпреварувал во Првата дивизија на Кипар.

Историја
--------

Клубот е основан во 1926 година, но дури во 1947 година била формирана кошаркарска секција. Вториот е најтрофејниот тим на кипарскиот шампионат со 11 освоени титули. 11 пати бил освојувач на националниот куп, што го прави најуспешен во ова натпреварување.

Најголем успех во европските натпреварувања се смета четвртфиналето на FIBA EuroChallenge во сезоната 2009/10.

Успеси
------

### национално

* **Шампионат на Кипар** :
	+ **Првак (11)**: 1976, 1979, 1981, 1995, 1996, 1998, 1999, 2002, 2009, 2010, 2014 година.

* **Куп на Кипар** :
	+ **Победник (12)** : 1973, 1979, 1984, 1986, 1991, 1993, 1994, 1995, 1996, 2001, 2003, 2016 година.

* **Суперкуп на Кипар** :
	+ **Победник (9):** 1986, 1994, 1995, 1996, 1998, 2001, 2002, 2010, 2014 година.

Повеќе познати играчи
---------------------

* Предлошка:Country data ГРЧ Андреас Глинијадакис
* Србија Милан Дозет
* Србија Мирко Ковач

Надворешни врски
----------------

* Портал:Кошарка

* Официјален сајт на клубот Архивирано на 1 јуни 2022 г.
***Каролин Матилда*** ― балет во два чина на музика на сер Питер Максвел Дејвис. Неговиот изворен кореограф бил Флеминг Флинт во 1991 година.

Балетот ја раскажува приказната за англиската принцеза од осумнаесеттиот век, Каролин Матилда (сестра на Џорџ III), која во 1766 година била испратена во Данска на 15-годишна возраст за да се омажи за 17-годишниот шизофреничен дански крал, Кристијан VII. Балетот го прикажува нејзиниот несреќен брак, растечкото лудило на кралот и нејзината фатална љубовна врска со Струензе, влијателниот лекар на кралот, што на крајот води до нивно апсење, негово погубување и нејзино прогонство на 20-годишна возраст, разделени од нејзините две мали деца.

Како и со претходниот балет на Дејвис, „*Саломе*", тоа бил налог на Кралскиот дански балет. Прво бил изведен на 14 март 1991 година во Кралскиот дански театар, Копенхаген. Оркестарот бил под диригентство на Маркус Лехтинен.

Дејвис подготвил два концертни свити, секој врз основа на чин од балетот.

Поврзано
--------

* Список на историски балетски ликови

Наводи
------

* Архивирани подробности за балетското дело на Maxopus.com[*мртва врска*]
**Николчо Илијев** (р. 1958 година, Кочани, СР Македонија) — актуелен градоначалник на Општина Кочани. На функцијата бил избран на локалните избори во октомври 2017 година како натпартиски кандидат предложен од коалицијата што ја предводела политичката партија СДСМ. Функцијата ја презел на 25 октомври 2017 година.

Животопис
---------

Николчо Илијев е дипломиран економист, приватен стопанственик, основач и управител на текстилната компанија "ИНТ" - Кочани. Работното искуство го поминал на струката како раководител на неколку претпријатија, меѓу кои и на „Винка АД" – Виница. Зборува германски јазик. Оженет е и татко на две полнолетни деца.

Наводи
------

1. ↑  „Доделени уверенијата на градоначалникот и на членовите на Советот на Општина Кочани". Општина Кочани. 25 октомври 2017. Посетено на 2-12-2017. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Градоначалник на Општина Кочани Архивирано на 6 ноември 2017 г.
**Табурет** или **табуретка** (француски: *tabouret*) - ниско преносно седиште без потпирач за грб. Има една, две или три ногарки, а поновите обично се во облик квадар или валјак, често со тркала за поместување.

Историја
--------

 Табуретки од неокласичното раздобје
Името доаѓа од старофранцуски збор што значи тапан.

Ниските седишта со два или три ногарки биле познати низ историјата и ги користеле сточарите и селаните при молзење стока. Првите табуретки пристигнале на европските дворови во 17 век за време на владеењето на Луј XIV. На дворот во Версај, многу се вложувало во уметност и разни видови украсни предмети. Сепак, табуретка била многу повеќе од украсно парче мебел. Поседувањето на табуретка значело дека човек има право да седи пред кралот, што било привилегија за малкумина. Ниската табуретка во однос на кралскиот престол го означувала односот меѓу кралот и неговите поданици. Табуретките имале закривени ногарки, а рамката им била од метал кој бил позлатен. Местото за седење беше покриено со украсна ткаенина.

Табуретката денес
-----------------

 Печурка табуретка
Денес, табуретките може да се најдат во многу различни облици. Покрај оние со две или три ногарки, има и табуретка печурка која има само една поширока нога, табуретка во облик на квадар или валјак, там-там табуретка што е во облик на источни музички инструменти, гонг и тапани.

Табуретките во облик на квадар или валјак се прават така што подлогата од метал, дрво или поцврста пластика се полни со памук, сунѓер или слични материјали, а потоа се покрива со ткаенина, синтетика или кожа.

Наводи
------
**Радослав К. Петковски** (Ресен, 13 август 1916

 година, 26 октомври 1955

 година во Белград) — македонски писател.

Животопис
---------

Завршил Правен факултет во Белград. По дипломирањето работел како стажант во битолскиот Областен суд, односно како библиотекар во Градската библиотека во Охрид. По окупацијата, станува член на редакцијата на „Нова Македонија", а од 1947-ма живее во Охрид каде што и починал на 26-ти октомври 1955-та. Член на Друштво на писатели на Македонија од 1952 година.

Основна тема на неговите дела е животот на луѓето што се борат за основна егзистенција.

Книги
-----

* Продадена, драма, 1939 година;
* Рашанец, раскази, 1950 година;
* Збогум татко, драма, 1951 година;
* Рибарот Климе, раскази, 1952 година.

Извори
------

1. ↑  Македонски писатели, ДПМ, Скопје, 2004.
2. ↑  „Мајстор на деталот и психологијата на луѓето, *Утрински весник*, број 1914, понеделник, 16 октомври 2006". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2013-02-24.