recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Тошио Сузуки** (鈴木 敏夫code: ja is deprecated , *Сузуки Тошио*, роден на 19 август 1948

) — јапонски филмски продуцент на аниме филмови и соосновач на Студио Гибли. Во 2005 година станува претседател на студиото Гибли, но во 2008 година го напушта тоа место. Пред да стане продуцент на студиото Сузуки работи како уредник на списанието Animage во издавачката компанија Токума Шотен.

Сузуки е познат како еден од најуспешните продуценти во Јапонија заради огромните успеси на јапонската театрална каса постигнати со филмовите на студиото Гибли. Хајао Мијазаки вели дека „кога би го немало Г-дин Сузуки би го немало ни Студио Гибли".

Сузуки дипломира од одделот за литература на универзитетот Кеико.

Филмографија
------------

### Продуцент

* *Porco Rosso* - (紅の豚 *Kurenai no Buta*), *1992*
* *Ocean Waves*, *1993*
* *Пом Поко*, *1994*
* *Принцезата Мононоке* — (もののけ姫 *Mononoke Hime*), *1997*
* *Моите соседи Јамада*, *1999*
* *Shiki-Jitsu*, *2000*, Studio Kajino
* *Патување со душите* — (千と千尋の神隠し *Sen to Chihiro no Kamikakushi*), *2001*
* *Metropolis*, *2001*, Madhouse
* *Враќањето на мачката*, *2002*
* *Подвижниот замок на Хоул* — (ハウルの動く城 *Hauru no Ugoku Shiro*), *2004*
* *Innocence: Ghost in the Shell*, *2004*, Production I.G
* *Tales from Earthsea*, *2006*
* *Поњо*, *2008*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 22079382
* LCCN: nr2002028264
* ISNI: 0000 0001 1873 7973
* GND: 170543838
* SUDOC: 098789309
* BNF: cb16544791q (податоци)
* MusicBrainz: a4912a4d-37b3-416d-a372-e99a03d92e86
* NDL: 00978311
* BNE: XX1533790
* CiNii: DA14935026

 |

 |
**Агенцијата на Република Словенија за животна средина** (словенечки: *Agencija Republike Slovenije za okolje* или АРСО) ― главната организација за животна средина во Република Словенија. Основана е во 2001 година со реорганизација на Хидрометеоролошкиот завод на Словенија. Од 2012 година е дел од Министерството за земјоделство и животна средина; претходно било дел од Министерството за животна средина и просторно планирање. Од мај 2012 година, нејзин генерален директор е Силво Жлебир. Опсегот на должности на оваа организација се во областа на следење, анализа и предвидување на природните појави и процеси во животната средина и намалување на опасноста за луѓето и нивниот имот и тоа:

* национална служба за метеорологија
* национална служба за хидрологија
* национална служба за сеизмологија
* следење на загадувањето на животната средина и обезбедување квалитетни јавни податоци за животната средина
* ги остваруваат барањата за заштита на животната средина, кои произлегуваат од насилните регулативи, зачувувањето на природните ресурси, биоразновидноста и обезбедувањето одржлив развој на земјата.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница
* Ние сме дел од околината, животната средина е дел од нас (Презентациска книшка). Агенција на Република Словенија за животна средина. август 2006 година. Посетено на 17 април 2022 година.

46°3′54.78″N 14°30′48.65″E﻿ / ﻿46.0652167° СГШ; 14.5135139° ИГД﻿ / 46.0652167; 14.5135139
**Тахаа** (тахитски: Taha’a) е остров во западната група Заветрени Острови, дел од Друштвените Острови во Француска Полинезија, и прекуморска територија на Франција во Тихиот Океан. Островите Тахаа и соседниот Рајатеа во непосредниот јужен дел се затворени од страна на ист корален гребен и тие можеби некогаш биле еден ист остров. Тахаа брои 5.000 жители кои живеат на 90 км2 и достигнува максимална височина од 590 метри. Тој е познат и како "Ванила Остров" и произведува бисери од исклучителен квалитет.

Администрација
--------------

Административно, Тахаа и околните островчиња кои произлегуваат од коралниот гребен се комуна (општината) и дел на административната субдивизија Заветрени Острови, на Француска Полинезија. Тахаа се состои од следниве поврзани комуни:

* Фаааха
* Хаамене
* Хипу
* Ирипау
* Ниуа
* Руутиа
* Тапуаму
* Вајатоаре

Административниот центар на комуната Тахаа е населбата Патио.

Историја
--------

Во времето на посетата на Капетанот Кук во 1769 и 1773, островот бил под окупација на Бора Бора воините.

Производство
------------

Тахаа произведува 70-80% од ванилата на цела Француска Полинезија. Поради мирисот на ванила, Тахаа е познат и како "Ванила Остров". Тахаа освен ванила произведува и бисери со исклучителен квалитет.

Пристапност
-----------

До Тахаа и нејзините мали островчиња може да се стигне со брод и чамец од Рајатеа. Чамците ги оставаат посетителите на островче со плажа со мала лагуна со поглед на Бора Бора. Овие делови на Друштвените Острови се најмалку модернизирани.

Тахитски правопис
-----------------

Тахаа на тахитски се пишува со користење на апостроф **Taha’a** (за да се истакне гласилната избувна согласка, како што се промовира од страна на Тахитската Академија и се прифаќа од страна на територијалната влада.) Овој апостроф сепак често се испушта. Во старите патнички записи, транскрипцијата **Отаха** понекогаш се користи.

Наводи
------

1. ↑  Salmond, Anne (2010). *Aphrodite's Island*. Berkeley: University of California Press. стр. 213–218, 286–289. ISBN 9780520261143.
2. ↑  „Where is Tahiti & The Tahitian Islands?". *Tahiti Tourisme* (англиски). 2018-10-05. Посетено на 2018-12-22.
3. ↑  Graphie и graphies de la langue tahitienne

Надворешни врски
----------------

* Туристички водич со информации и фотографии од островот
* Тахаа презентација на островот (видео)

  

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Друштвени Острови (Француска Полинезија) |
| --- |
|  |
| Знаме на Друштвените Острови | ***Приветрени Острови**:*  Мајао • Мехетиа • Моореја • Тахити • Тетиароа | Знаме на Француска Полинезија |
|  |
| ***Заветрени Острови**:*  Бора Бора • Мануае • Маупити • Маупихаа • Моту Оне • Рајатеа • Тахаа • Тупаи • Хуахине |
|  |
| *Архипелази во Француска Полинезија:*  Австралски • Гамбје • Друштвени • Маркизи • Туамоту |

 |
43°39′14″ N; 10°40′54″ E﻿ / ﻿43.6539019° СГШ; 10.6816664° ИГД﻿ / 43.6539019; 10.6816664

**Амедеи** е занаетчиска компанија за производство на чоколадо сместена во Понтедера во регионот Тоскана во Италија, која се смета за еден од најдобрите производители на чоколада во светот. Нивните производи се движат од мали чоколади до тартуфи и пралини. Нивните наградувани мали чоколади користат зрна какао со едно потекло и едносортни зрна. Еден од нивните производи, Aмедеи Порцелана, е познато како најскапото чоколадо во светот. Тие го добиваат какаото од венецуелскиот регион наречен Чуао; награден е, со злато во категоријата ''Најдобро зрно во чоколадо во 2005 година и во 2006 година од страна на Академијата за чоколада, иако секоја година ова здружение избира ново чоколадо за најдобро, што е само едногодишна трајна награда.

Наводи
------

1. ↑  „The Fifty Best Chocolate".
2. ↑  „Academy of Chocolate, Chocolate Awards 2006". Архивирано од изворникот на 2006-12-07. Посетено на 2006-10-20.
3. ↑  „Hints of Wine? Chocolate Enters The Tasting Room". *New York Times*. December 3, 2003.
4. ↑  „Food of the Gods: Amedei Chocolates from Tuscany". Архивирано од изворникот на 2011-07-16. Посетено на 2008-08-10.
5. ↑   Good Times
6. ↑   World's Most Expensive Ice Cream — Golden Opulence Sundae
7. ↑  „The Top 10 Most Expensive Chocolate in the World". February 26, 2014. Архивирано од изворникот на March 25, 2014. Посетено на 2019-09-05.
8. ↑   Food and Wine.

Надворешни врски
----------------

* Амедеи
Тина Мазе 2010
**Тина Мазе** (словенечки: *Tina Maze*, родена 2 мај 1983) — алпска скијачка од Словенија.
Во текот на кариерата остварила седумнаесет победи во светскиот куп; дванаесет во велеслалом, две во комбинација, и по една во спуст, супервелеслалом и слалом. На Зимските олимписки игри 2010 во Ванкувер, освоила две сребрени медали; во велеслалом и супервелеслалом. Тоа е и најголемиот успех на словенскиот зимски спорт во историјата на Зимските олимписки игри, затоа што до тогаш успеале да освојат пет бронзени медали. На светските првенства, има сребрен медал во велеслалом од светското првенство 2009, златен медал во велеслалом од првенствпто во 2011 и златен медал во супервелеслалом од светското првенство во 2013 година.

Животопис
---------

Кога Тина имала само една година таа и нејзините родители се преселиле во Превалје. На три години научила да скија во нејзиниот роден град и околните ридови и падини. Таа исто така тренирала одбојка и студирала пијано. Откако завршила основно училиште таа се запишала во гимназија во „Равне на Корушка".

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2011-02-17. Посетено на 2013-02-06.
2. 1 2 3 4

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тина Мазе" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место (словенечки) (италијански) (англиски)
* Ski-db.com – Резултати.
* Sports-Reference.com Архивирано на 29 јануари 2010 г. – Олимписки резултати.
**Даут Харадинај** (роден на 6 април 1978 година во селото Глоѓане во близина на градот Дечани, Косово) е албански политичар и адвокат, како и поранешен командант на Ослободителна војска на Косово (ОВК), и ОНА. По војната, Даут беше дел од раководството на Косовскиот заштитен Корпуси (КПЦ).

Тој е брат на Рамуш Харадинај и командант на заштитната зона *Карадак*, како и политички водач на Демократска алијанса на Косово. Во времето кога бил во служба на ОВПМБ, во некоја битка ја загубил левата рака.

Во редовите на ОНА бил вклучен во февруари 2001 година, и бил одговорен најпрвин за реонот околу селото Танушевци, а подоцна дејствувал и во реонот на Куманово и Липково. Командир во 113 регионална бригада „*Исмет Јашари*" на ОНА.

На 19 јуни 2002 година тој бил уапсен и осуден на пет години затвор поради убивање и малтретирање етнички Албанци на Косово во 1999 година.

На 24 јули 2001 година бил ставен на македонската црна список на граѓани, а на 27 јули е ставен ѝ на списокот на американскиот претседател Џорџ Буш. Даут Харадинај е познат е по прекарот „*Малиќи*"

Наводи
------

1. ↑  „www.vmacedonia.com". Архивирано од изворникот на 2011-03-09. Посетено на 15 февруари 2011.
2. ↑  „Бела Книга- Теророзмот на т.н. Ослободителна национална армија", Министерство за Внатрешни работи, стр. 90
3. ↑  „А1 телевизија: Уапсен Даут Харадинај". Посетено на 15 февруари 2011.
4. ↑  „Дневник: Даут Харадинај осуден на пет години затвор". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 15 февруари 2011.
5. ↑  „македонска црна листа". Архивирано од изворникот на 2011-08-22. Посетено на 2010-12-25.
6. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2012-03-16. Посетено на 2011-02-15.
**Окситанија**  (француски: *Occitanie*; окситански: *Occitània*; каталонски: *Occitània*) ― административен регион во Франција, основан на 1 јануари 2016 година со здружување на поранешните региони Лангдок-Русијон и Југ-Пиринеи. На 28 септември 2016 година, Државниот совет го одобрил името Окситанија за новоформираниот регион, а одлуката стапила на сила на 30 септември 2016 година.

Современиот административен регион е именуван по историскиот регион Окситанија. Регионот Окситанија во денешните граници во најголема мера ја зафаќа територија со која владееле грофовите од Тулуз во 12 и 13 век. Во 2015 година, во Окситанија имало 5.839.867 жители.

Географија
----------

Окситанија е втор по големина регион во континентална Франција, зафаќа површина од 72 724 km2; има население од 5,845,102 (2017). На југоисток излегува на Средоземно Море, се граничи со Прованса-Алпи-Азурен Брег на исток, Оверњ-Рона-Алпи на североисток и Нова Аквитанија на запад и северозапад, како и со државите Андора (Каниљо, Енкамп, Ла Масана, Ордино) и Шпанија (Арагон и Каталонија) на југ.

### Поголеми населени места

 Тулуза, префектура и најголем град во Окситанија
Најголеми комуни во Окситанија се (во 2017):

* Тулуза (479.553)
* Монпелје (285.121)
* Ним (150.610)
* Перпињан (120.158)
* Безиер (77.177)
* Монтобан (60.810)
* Нарбона (54.700)
* Алби (50.759)
* Каркасон (47.365)

Економија
---------

Бруто домашниот производ (БДП) на регионот во 2018 година бил 171,2 милијарди евра, што претставува 7,3% од францускиот БДП. БДП по глава на жител приспособен на куповната моќ бил 26.000 евра или 86% од просекот на ЕУ27 истата година. БДП по вработен бил 102% од просекот на ЕУ.

Поврзано
--------

* Лангедок-Русијон
* Југ-Пиринеи
* Региони во Франција

Наводи
------

1. 1 2  „Produits intérieurs bruts régionaux et valeurs ajoutées régionales de 1990 à 2015 | Insee".
2. ↑  „Presentation of the Occitania / Pyrenees-Mediterranean region". *www.tourism-occitania.co.uk*.
3. ↑  *Décret du {{{date in French}}}*
4. ↑  „Comparateur de territoire: Région d'Occitanie (76)". *Insee*. Посетено на 11 September 2020.
5. ↑  Téléchargement du fichier d'ensemble des populations légales en 2017, INSEE
6. ↑  „Regional GDP per capita ranged from 30% to 263% of the EU average in 2018". *Eurostat*.

Надворешни врски
----------------

* Спојување на регионите - Франција 3
* Регион Окситанија/Пиринеи-Медитеран -

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони во Франција |
| --- |
|  |
| Матични | 
* Бретања
* Бургундија-Франш Конте
* Голем Исток
* Горна Франција
* Ил де Франс
* Корзика
* Лоарски Крај
* Нова Аквитанија
* Нормандија
* Оверњ-Рона-Алпи
* Окситанија
* Прованса-Алпи-Азурен Брег
* Центар-Долина на Лоара

 |
|  |
| Прекуморски | 
* Француска Гвајана
* Гваделуп
* Мајот
* Мартиник
* Реинион

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NKC: ge1024712

 |

 |
Каин го убива својот брат Авел
**Каин** (библиски хебрејски: קין, арапски: قابيل, старогрчки: *Κάιν*, латински: *Cain*) — во христијанската Библија е првото дете на Ева, првиот убиец и третиот човек на земјата, поголемиот брат на Авел, еден од синовите на протераните од рајот Адам и Ева. Каин и Авел имале различни занимања — Каин бил земјоделец, а Авел бил одгледувач. Кога приносите на Авел му угодиле на Бог повеќе, Каин станал љубоморен и на крајот го извршил првото братоубиство во Библијата. Според современите толкувачи, движечката сила зад чинот на Каин биле љубомората и гневот. Оваа приказна е раскажана во различни верски текстови, како што се христијанската Библија и муслиманскиот Куран.

Приказната не е многу јасна за тоа зошто Бог ја отфрлил жртвата на Каин. Некои толкувања претполагаат дека Каин може да се смета за извор на зло, насилство или алчност во традиционалното разбирање.

Наводи
------

1. ↑  „Who was Cain in the Bible?". *CompellingTruth.org*. Посетено на 2024-01-03.
2. ↑  „Cain | Story & Meaning | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). 2023-11-23. Посетено на 2024-01-03.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Каин" на Ризницата ? |

* Kohler, Kaufmann; Bennett, W. H.; Ginzberg, Louis (1906). „CAIN". *Jewish Encyclopedia*. Kopelman Foundation. Архивирано од изворникот 23 February 2014. Посетено на 3 February 2022.
**Грбот на Еквадор** е официјалниот грб на оваа јужноамериканска држава. Грбот е во употреба уште од 1900 година, но истиот се заснова на постара верзија од 1845 година.

Опис
----

Грбот е составен од неколку елементи. Во централниот дел има овален штит во кој има приказ на вулканот Чимборасо, а во подножјето на вулканот има река, која ја претставува реката Гвајас. Планината и реката ги претставуваат убавините на двата големи географски региони на Еквадор, планинскиот и крајбрежниот. Во реката има приказ на брод, кој исто така се нарекува Гвајас. Тој во 1841 година е првиот брод изграден во Гвајагил, кој бил воедно и првиот пароброд изграден на западниот брег на Јужна Америка. Бродот има кадуцеј кој ги симболизира економијата и трговијата. Над планината има златно сонце на сина лента. Од двете страни на сонцето има по два астролошки знака, односно од лева знак за овен и бик, а од десна близнаци и рак. Овие знаци ги претставуваат месеците од март до јули, периодот кога се одвивала револуцијата во Еквадор во 1845.

Позади штитот има четири вкрстени еквадорски знамиња, односно по две од левата и по две од десната страница. Помеѓу предните две и задните две знамиња има венец. Венецот е составен од палма и ловорово гранче, каде венецот ја симболизира победата на републиката, а палмата е симбол на паднатите жртви за време на борбата за слобода. Над штитот има андски кондор кој ги симболизира големината и силата на Еквадор. Под штитот има фасции со секира кои ја симболизираат авторитарноста на власта.

Останати грбови
---------------

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |  |  |
| Слободна покраина Гвајакил | Гран Колумбија | Еквадор | Еквадор | Еквадор | Еквадор | Еквадор |
| 1820 | 1821 - 1830 | 1830 - 1835 | 1835 - 1843 | 1843 - 1845 | 1845 - 1860 | 1860 - денес |

Поврзано
--------

* Еквадор
* Знаме на Еквадор

Надворешни врски
----------------

* Опис на еквадорскиот грб на владиниот портал Архивирано на 17 август 2006 г. (шпански)
* Грб на Еквадор Архивирано на 7 јуни 2008 г. (шпански)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Грб на Јужна Америка |
| --- |
|  |
| Суверени држави | 

Аргентина **·** 
Боливија **·** 
Бразил **·** 
Венецуела **·** 
Гвајана **·** 
Еквадор **·** 
Колумбија **·** 
Панама1 **·** 
Парагвај **·** 
Перу **·** 
Суринам **·** 
Тринидад и Тобаго1 **·** 
Уругвај **·** 
Чиле
 |  |
|  |
| Зависни и други територии | 

Обединето Кралство (Фолкландски Острови  **·**  Јужна Џорџија и Јужни Сендвички Острови 2) **·** 
Франција (Француска Гвајана)  **·**  
Холандија (Аруба1  **·**  Бонер1  **·**  Курасао1)
 |
|  |
| 1 Има и територии во или често се смета за дел од Северна Америка и/или Средна Америка.  2 Има и територии во или често се смета за дел од Антарктикот. |

 |
Каменот на Битието
 Каменот на Битието на површината на Месечината пред да се земе како примерок (лево од гномонот)
 Каменот на Битието изложен во Лабораториската Постројка за Примероци од Месечината
**Каменот на Битието** (примерок 15415) е примерок од месечев камен земен од страна на астронаутите од Аполо 15, Џејмс Ирвин и Дејвид Скот во 1971 година за време на втората месечева ЕВА, од Спар кратерот. Тежок е околу. 270 грама, и моментално се чува во Лабораториската Постројка за Примероци од Месечината во Хјустон, Тексас.

Камен
-----

Хемиската анализа на Каменот на Битието покажала дека станува збор за анортозит, составен претежно од еден вид плагиоклазен фелдспат познат како анортит. Каменот е формиран во раните фази на Сончевиот Систем, пред најмалку 4 милијарди години.

Првично се мислело дека пронашле парче од првобитната кора на Месечината, но подоцнежната анализа покажала дека каменот е стар само 4,1 ± 0,1 милијарди години, што значи дека е помлад од самата Месечина, а настанал откако кората на Месечината се стврднала. Сепак се работи за исклучително стар примерок, формиран за време на преднектарискиот период од минатото на Месечината. Утврдувањето на староста преку самариум-неодиум изотопите на пироксените од други примероци на месечев анортозит се утврдило дека кристализацијата се случила пред 4,46 милијарди години.

Поврзано
--------

* Операции на Аполо 15 на површината на Месечината
* Хедли-Апенин

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  Apollo 15 samples overview Lunar and Planetary Institute
3. ↑  Norman, M. D. Borg, L. E. Nyquist, L. E. and Bogard, D. D. (2003) *Chronology, geochemistry, and petrology of a ferroan noritic anorthosite clast from Descartes breccia 67215: Clues to the age, origin, structure, and impact history of the lunar crust,* Meteoritics and Planetary Science, vol 38, p. 645-661 Summary

Надворешни врски
----------------

* Месечев и Планетарен Институт - Аполо 15
* НАСА - Аполо 15
* Откривање на Каменот на Битието Архивирано на 25 јануари 2021 г. (Од *Apollo Lunar Surface Journal*)
* Астронаутот Скот го испитува Каменот на Битието. ( слика Архивирано на 1 август 2021 г. )
* Преглед на примероците собрани од Аполо 15. (Каменот на Битието е примерок број 15415 и е опишан, но не е наведен според неговиот број.)
* Опис на примерокот 15415 (Месечев и Планетарен Институт)
**Качаник** (српски: *Качаник*, албански: *Kaçanik*) — град и општина во јужниот дел на Косово, во округот Урошевац. Општината зафаќа површина од 211 км2, вклучувајќи го градот Качаник и 31 село. Има население од 33.409 жители од кои 10.393 живеат во градот. Мнозинството на општината го сочинуваат Албанците. Во март 2011 година создадена е општината Генерал Јанковиќ (алб. *Elez Han*), која дотогаш беше во склоп на оваа општина.

Историја
--------

Качаник во 1920 г.
Регионот на Качаник беше еден од главните миграциони патишта во јужниот дел на Балканот меѓу 1200 и 1150 година пред нашата ера. Римските споменици вклучуваат олтар кој датира 158-9 година и е посветен на богот по име *Андинус*. Името Андинус се појавува помеѓу централните илирски и далматински имиња, но поклонувањата на Андинус се чини дека беа познати само во југозападниот дел на Дарданија, и не се појавува во други делови на Илирија или Римското Царство. Во средниот век, овој регион е дел од Србија.

Самиот град е основан од страна на Koџа Синан Паша, кој подигна кула, џамија која постои и денес, јавна кујна за сиромашните, училиште во близина на џамијата, две меани, една турски бања (амам), градска тврдина и неколку воденици на реката Лепенец. Челебија, кој во 1660 година патувал низ Косово, пишува дека името на градот потекнува од турскиот збор *Kaçanlar* кој се однесувал на група албански бандити кои работат во Скопје и го користат регионот на Качаник како засолниште.

Стопанство
----------

Со оглед дека преку Качаник води главниот пат кој ги поврзува Приштина и Скопје, како и железничката пруга Косово Поле - Солун (изградена во 1879 година), Качаник е важно место и стратешка економска точка.

Општината Качаник главно е позната по производство на градежни материјали во неколку компании. Но, постојат многу добро култивирани области погодни за развој на фарми, пчеларство, дрварство како и разни занаетчии и ракотворци. Оваа област е особено добро прилагодена за развој на зимски и летен туризам. Областа може да се пофали со некои спектакуларни погледи и центарот на градот е дом на автобуска станица, радио станица, остатоци од турска тврдина, неколку улици со продавници, банки, неколку големи модерни ресторани, и неделен пазар за производство, сточарството и земјоделство.

Качаник има стара традиција во приватно производство, особено кога станува збор за производство на варовнички камен, дрво за градежни цели и други услуги и занаетчиски вештини.

Надворешни врски
----------------

* Качаник на Ризницата ?
* Општина Качаник
* Страница за Kачаник Архивирано на 13 септември 2008 г.
* Статистички податоци за Косово

Координати: 42°14′48″N 21°15′19″E﻿ / ﻿42.24667° СГШ; 21.25528° ИГД﻿ / 42.24667; 21.25528
Шашмаком во Таџикистан
**Шашмаком** (руски: *Шашмаком*; узбечки: *shashmaqom*; таџички: *шашмақом*; персиски: شش‌مقام) - централноазиски музички жанр (типичен за Таџикистан и Узбекистан) кој можеби се развил во градот Бухара. шашмаком значи шест маками (режими) на персиски јазик, дастга било името за персиските режими, а *макамите* биле име за режими поопшто.

Тоа било префинет вид на музика, со текстови изведени од суфи песните за божествената љубов. Инструментите на шашмаком обезбедувале строга придружба на гласовите. Тие се состоиле, на повеќето концерти, од пар лаути со долг врат, дајра или тапан со рамка, кој со своите ѕвонења бил многу како тамбура, и сато, или танбур со лак, кој нејасно наликувал на бас-виолина.

Историја
--------

 Шашмаком во Таџикистан
Во првата половина на 20 век во Узбекистан, Абдул Рауф Фитрад, член на Џадид, бил особено заинтересиран за шашмаком, традиционалната музика на дворот. Во 1927 година, тој напишал книга наречена *Ozbek klasik Muzikasi va uning Tarikhi* (узбекската класична музика и нејзината историја), во која го претставила шашмакомот како голема музичка традиција на узбекистанскиот народ. Во 1930-тите, за време на советскиот режим на Јосиф Сталин, узбекистанскиот шашмаком се сметало за ехо на феудалната владејачка класа и како еден вид музика што го попречувал културниот напредок кон усвојување на хармонија во европски стил. Конечно, во 1951 година, со декрет од претседателот на Узбекистанскиот сојуз на композитори, реафирмиран од комитетот на Узбекистан, се потиснувал макамот и развојот на музичката практика.

Во средината на 50-тите, макамот започнал идеолошка рехабилитација. Во Таџикистан, локалното раководство одлучило шашмаком да биде дел од националното традиционално наследство. Тензиите меѓу Таџикистан и Узбекистан довеле до диференцијација помеѓу таџикистанскиот шашмаком развиен во Душанбе и узбекистанскиот шашмаком развиен во Ташкент. Во таџикистанските книги не се споменувало узбекистанскиот шашмаком и обратно.

Во текот на 1980-тите, оваа вештачка поделба почнала да се менува. Узбекистан почнал да учи за таџикистанскиот шашмаком, а Таџикистан дознал за узбекистанскиот шашмаком. Ова преживеало до денес, но напливот на национализам во Узбекистан можело да го промени тоа: пејачите на радио во Бухара, град кој бил совршено двојазичен на узбекистански и таџикистански, ги користиле само узбекистанските текстови во нивните музички емитувања шашмаком.

Овој стил на музика бил донесен во западниот свет, особено во Соединетите држави, од бухарските Евреи од Централна Азија. Многумина од нив биле успешни изведувачи на шашмаком и го донеле својот талент на Запад.

Поврзано
--------

* Музика на Таџикистан
* Музика на Узбекистан

Наводи
------

1. ↑  Theodore Levin, The Reterritorialization of Culture in the New Central Asian States: A Report from Uzbekistan. Year of traditional Music, Vol. 25, Musical Processes in Asia and Oceania. (1993) pp. 51-59

Надворешни врски
----------------

* Шашмаком - во изведба на Бухарски Сингерс
Товарен воз
**Возило** — техничко средство за превоз на луѓе и/или стоки. Возилата можат да се најдат во различни облици, како што се автомобили, камиони, комбиња, велосипеди, мотоцикли, чамци, авиони, вртолети, возови итн. Тие обично се напојуваат со мотори, кои ја обезбедуваат потребната движечка енергија. Возилата играат клучна улога во олеснувањето на подвижноста, дозволувајќи им на поединците и стоките способно да патуваат низ различни растојанија и терени. Во 2002 г. било проценето дека имало околу 590 милиони автомобили и 205 милиони мотоцикли во употреба во светот.

Наводи
------

1. ↑  „возило" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  Halsey, William D. (Editorial Director): *MacMillan Contemporary Dictionary*, page 1106. MacMillan Publishing, 1979. ISBN 0-02-080780-5
3. ↑  „Passenger Cars; Map No. 31". *Worldmapper: The world as you've never seen it before*. 2002. Архивирано од изворникот на 12 November 2017. Посетено на 28 January 2012.
4. ↑  „Mopeds And Motorcycles Map No. 32". *Worldmapper: The world as you've never seen it before*. 2002. Архивирано од изворникот на 20 March 2018. Посетено на 28 January 2012.

Надворешни врски
----------------

* Возила во употреба (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Возило" на Ризницата ? |
**Ролс-Ројс Рејт** (англиски: *Rolls-Royce Wraith*) — автомобил на Ролс-Ројс, прозиведуван во фабриката во Дерби од 1938 до 1939 г. и од посебни каросеристи на основа на нивната шасија.

Моторот бил честцилиндричен праволиниски со работна зафатнина од 4257 см³, заснован на моторо на 25/30 но имал поинаква цилиндрова глава. Четирибрзинскиот менувач бил синхронизиран на втора, трета и четврта брзина и сѐ уште бил од традиционалната десна страна.

Рејт имал независна амортизација на спирални пружини напред, заснована на Пакард 120, додека назад сѐ уште користел полуелиптични лиснати пружини. Хидрауличните придушувачи напред биле регулирани од водилка и така степенот на пригушување варирал со брзината на автомобилот. Со тоа Рејт бил подобар од својот претходник 25/30 H.P. и на исто рамниште со Фантом III. Автомобилот сѐ уште се изработувал на засебна шасија, но сега таа се заварувала, наместо да се прицврстува со навртки како порано. Барабанските кочници биле со механичко серво, со погон патентиран од Хиспано-Суиза и изработуван од Ролс-Ројс под лиценца. Тркалата биле жичени со пречник од 43 cm, со тоа што жиците обично биле покриени со отстранливи дискови. Автомобилот имал вграден хидрауличен систем управуван од рачка под седиштата.

Автомобилот достигнувал брзина од 137 км/ч, но ова во голема мера зависело од тежината на автомобилот и стилот на каросерија. Според тест на списанието „The Motor" во октомври 1938, автомобилот развивал 0-50 ми/ч (80 км/ч) за 16.4 секунди.

Во 1938 шасијата чинела £1100, а типичниот целосен автомобил чинел £1700 (околу £77,800 или €101,800 во 2007). Биле произведени 492 шасии.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  The Rolls-Royce Motor Car. Anthony Bird and Ian Hallows. Batsford Books. 2002 ISBN 07134 8749 6
2. ↑  Денешна вредност на фунтата од 1938[*мртва врска*] (англиски)

Поврзано
--------

* Ролс-Ројс Рејт (2013)
* Ролс-Ројс Силвеј Рејт

| * п
* р
* у
Хронологија на автомобилите на Ролс-Ројс |
| --- |
|  | 1900ти | 1910ти | 1920ти | 1930ти | 1940ти | 1950ти | 1960ти | 1970ти | 1980ти | 1990ти | 2000ти |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Независност | Vickers | Volkswagen | BMW |
| Стандардни | 10 hp15 hp | V-820 hp |  | Twenty | 20/25 | 25/30Wraith | IIСв. војна |  | Silver Dawn | Silver Cloud | Silver Shadow/Silver Wraith II | Silver Spirit/Spur/Dawn |  |  | Ghost |
| Врвни | 30 hp | 40/50 hp (Silver Ghost) | Phantom I/II/III | Silver Wraith |  |  | Camargue |  |  | Silver Seraph | Phantom |
|  | Phantom IV/V/VI |  |
| Кабриолети |  |  |  |  |  |  |  | Corniche/II/III/IV |  | Corniche V |  | Phantom Drophead |
| Купе |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Phantom Coupé |
**Ролс Ројс 20 H.P.** (англ. *Rolls-Royce 20 HP*), произведуван 1922 - 1929, бил „мал автомобил" од Ролс Ројс во 1920-тите кој се произведувал заедно со 40/50 Сребрено Сениште и Фантом. Бил направен за самовозни сопственици, но можело да го вози и шофер.

За автомобилот бил конструиран нов 6-цилиндричен мотор со 3127 cm³ со цилиндричен пречник 76 mm клип од 114 mm. За разлика од моторот на Сребрено Сениште, цилиндрите биле излеани во еден блок и главата можела да се извади. Палењето било рачно и електрично. Раните автомоили имале 3 брзини со менувач во средината на автомобилот, но ова се променило во 1925 на 4 брзински менувач од традиционалната десна страна. Погонот бил на задните тркала со цевка.

Гломазната шасија има крута предна и задна оска со полуелиптични амортизери, а кочењето најпрвин било само на задните тркала. Во 1925 биле ставени четири кочници со механичко серво. Бил поставен славниот ладилник со триаголен врв и раните примероци имале емајлирани хоризонтални, наместо никлувани вертикални решетки.

Во 1920 шасијата чинела £1100, додека типична цена сосе каросерија била £1600. Со каросерија препорачана од фабриката, автомобилот развивал 97 км/ч, но многу сопственици ставиле голема лимузинска каросерија со неизбежен ефект врз перформансите.

  


| * п
* р
* у
Хронологија на автомобилите на Ролс-Ројс |
| --- |
|  | 1900ти | 1910ти | 1920ти | 1930ти | 1940ти | 1950ти | 1960ти | 1970ти | 1980ти | 1990ти | 2000ти |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Независност | Vickers | Volkswagen | BMW |
| Стандардни | 10 hp15 hp | V-820 hp |  | Twenty | 20/25 | 25/30Wraith | IIСв. војна |  | Silver Dawn | Silver Cloud | Silver Shadow/Silver Wraith II | Silver Spirit/Spur/Dawn |  |  | Ghost |
| Врвни | 30 hp | 40/50 hp (Silver Ghost) | Phantom I/II/III | Silver Wraith |  |  | Camargue |  |  | Silver Seraph | Phantom |
|  | Phantom IV/V/VI |  |
| Кабриолети |  |  |  |  |  |  |  | Corniche/II/III/IV |  | Corniche V |  | Phantom Drophead |
| Купе |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | Phantom Coupé |
Модуло дизајн скица
Ферари 5132S Модуло е концептен спортски автомобил дизајниран од Паоло Мартин од италијанската каросерија Пининфарина, претставенa на Саемот за автомобили во Женева во 1970 година.

Опис
----

Модуло има екстремно нискa каросиерија и е во облик на клин, со стаклен покрив во стил на крошна кој се лизга напред за да овозможи влез во кабината на автомобилот. Сите четири тркала се делумно покриени. Друга посебна одлика на дизајнот се 24 дупки во капакот на моторот што го откриваат моторот Ферари В 12 кој развива 410 KW за да го придвижи автомобилот до максимална брзина од околу 354 km/h  за приближно 3,0 секунди.

Историја
--------

Модуло првично започнал како Ферари 512S (шасија и мотор #27) и бил претворен во 612 Can Am спецификации. По тестирањето, моторот и менувачот биле отстранети, а шасијата била дадена на Пининфарина со цел да направи автомобил наменет за шоу. Изложбениот автомобил дебитирал на Саемот за автомобили во Женева во 1970 година и првично бил обоен во црно, но подоцна бил обоен во бело. Модуло бил добро прифатен од критичарите и имал освоено 22 награди за неговиот дизајн.

Во 2014 година, Пининфарина го продал Модуло на американскиот претприемач и љубител на автомобили Џејмс Гликенхаус, кој го вратил во целосна работна состојба.

* Modulo and its wooden form, used to make the body panels.Модуло и неговата дрвена форма користена за изработка на панелите на каросеријата.
* Rear viewЗаден поглед
* Side viewСтраничен поглед
* Museum of PininfarinaМузеј на Пининфарин

*

Наводи
------

1. ↑  „1970 Ferrari 512S Modulo Concept Hits The Road For The First TIme". *Motor1.com* (англиски). Посетено на 2018-08-10.
2. ↑  George, Patrick. „The Ferrari 512S Modulo Is The Weirdest Ferrari Ever By A Wide Margin". *Jalopnik* (англиски). Посетено на 2018-08-10.
3. ↑  „FERRARI MODULO < Pininfarina". *www.pininfarina.com*. Архивирано од изворникот на 2018-08-10. Посетено на 2018-08-10.
4. ↑  „Ferrari Pininfarina Modulo concept finally drives thanks to Glickenhaus team". *Autoblog* (англиски). Посетено на 2018-08-10.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ферари Модуло" на Ризницата ? |

* Ferrari Modulo на веб-страницата на Pininfarina (италијански) Архивирано на 3 февруари 2019 г.
* Модуло на Ферари на веб-страницата на Паоло Мартин
* Ferrari 512 S Modulo на UltimateCarPage.com
Отомански артилерци пред Белата касарна во 1863 година
Построена турска војска пред Белата касарна, браќа Манаки, 1898-1912
**Бела касарна** или **Артилериска касарна** – касарна наменета за артилериски единици на Османлиската војска во Битола. Одобрение за изградба на касарната од Портата било добиено на 21 јули 1843 година, а покрај државното земјиште откупувањето на ниви и ливади или нивна замена со вакафска сопственост завршила во 1844 година. Касарната имала капацитет од 8.000 војници и 1585 коњи.

Белата касарна, како и Црвената, продолжила да биде експлоатирана и од српската војска веднаш по 1912 година.

Во ноември 1916 година избил пожар во касарните, а од 2 јануари 1917 почнало гранатирање од германско-бугарските позиции кое траело до крајот на Првата светска војна и нивно целосно уништување.

Местоположба
------------

Белата касарна се наоѓала во месноста Миризливи Ливади или Паша Капуси.

Местоположбата ги задоволувала барањата да биде блиску до градот, на јужна страна и комуникациски поврзана – била во непосредна близина на патот за Солун.

Опис
----

### Градежен план

Градежниот план бил истиот како и за Црвената касарна со тоа што главниот влез бил поедноставен и бил изменет делот за коњите.

### Изглед

Како и Црвената касарна, Белата касарна имала квадратен облик со димензии 180 х 180 метри, со огромно пацио во кој се влегувало од осум влеза. Главниот влез гледал на исток. Била изградена на приземје и кат.

На четирите агли биле изградени кули кои се издигале кои за разлика од Црвената касарна биле на исто ниво со останатите делови. Се претпоставува дека истите служеле како кујни, трпезарии, клубови и како дневни престојувалишта за војниците. 

Едно бочно крило од касарната служело како коњушница. 

Околината била облагородена со липи и цреши и станала примамлива за чести прошетки на граѓаните.

Поврзано
--------

* Касарна
* Црвена касарна

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Стерјовски, Александар (2020). *Градби - Битола*. Битола: Конзулат на Република Србија во Република Македонија. стр. 36–40. ISBN 978-608-65122-8-6. `|access-date=` бара `|url=` (help)
**Владимир Грушкин** (роден 11 јуни 1971

) — руски кану-спринтер којшто се натпреварувал за Ерменија во раните 2000-ти сè додека не се натпреварувал за Русија во средината на 2000-те. Тој освои бронзен медал во дисциплината К-4 500 метри на Светското кану првенство 2003, во Гаијнесвил, Џорџија за Русија.

Грушкин се натпреваруваше и на две Летни олимписки игри во Сиднеј се натпреваруваше за Ерменија, и беше елиминиран во полуфиналињата во дисциплината К-1 1000 метри додека пак исто така беше елиминиран во полуфиналето во дисциплината К-1 500 метри. На Летните олимписки игри во 2004, Атина тој се натпреваруваше за Русија, како и на претходната олимпијада така и на оваа, Грушкин беше елиминиран во полуфиналето во дисциплината К-2 1000 метри додека пак заврши на деветтото место во дисциплината К-2 500 метри.

Наводи
------

* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 1: flatwater (now sprint): 1936-2007. Архивирано на 5 јануари 2010 г.
* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 2: rest of flatwater (now sprint) and remaining canoeing disciplines: 1936-2007.Архивирано на 11 март 2016 г.
* Sports-reference.com profile Архивирано на 21 октомври 2012 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на РусијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Коло-Коло** (шпански: *Club Social y Deportivo Colo-Colo*) е фудбалски клуб од Сантјаго, Чиле. Името го носи по индијанскиот поглавар.

Тимот е еден од иницијаторите на чилеанската професионална лига. Исто така, основач е и на јужноамериканскиот куп, кој денес е познат под името Копа Либертадорес.

Освојувач е на многубројни трофеи во Чиле и единствен клуб од оваа земја кој некогаш триумфирал во Копа Либертадорес (1991). Истата година играл во Интерконтиненталниот куп на Олимпискиот стадион во Токио, кадe е поразен од Црвена Ѕвезда.

Соперници
---------

Традиционален најлут соперник на Коло Коло е екипата на Универсидад де Чиле, со кого го играат познатото дерби во Чиле наречено како Superclásico (Супер Класико), и тоа воедно е најпопуларното фудбалско дерби во Чиле. Првиот натпревар помеѓу двата клуба се одиграл во 1935 година. Соперништво започнало помеѓу 1940-тите и 1950-тите. На 11 ноември 1954 година, била кулминација на серијата несогласувања помеѓу двата клуба. Таа средба завршила со победа за Универсидад де Чиле со 2-1, и со овој резултат ќе започне серијата на добри резултати на "блуз" против Коло Коло.

Коло Коло успеал да го поништи овој тренд во текот на следната двадесет и една година, кога 50-те натпревари од Првата дивизија одиграни во периодот помеѓу 1970 и 1991 година, се завршени со биланс од 26 победи на Коло Коло, 15 нерешени, и само 9 победи на Универсидад де Чиле.

Двата врвни клубови се сретнале 167 пати со 73 победи за Коло Коло, 49 нерешени натпревари и 45 победи за Универсидад.

Надворешни врски
----------------

* Official website
* Colo Colo in FIFA.com Архивирано на 20 јуни 2015 г.
* Supporters' Site
Припратата од северната страна на црквата Св. Софија во Охрид
**Припрата** или **нартекс** — доградба на влезот во храмот (исто како и пронаос кај Старите Грци, пред влезот на антички храм). Припратата може да биде изградена на западната, јужната и северната страна на храмот. Обично е одвоена од црквата со ѕид и со врата.

Потекло на поимот
-----------------

Припратата на јужната страна на црквата „Св. Димитриј" во Битола
И двете имиња, припрата и нартекс водат потекло од грчкиот јазик. Поимот *нартекс* е истоветен на својот грчки облик, додека поимот *припрата* е словенизиран облик на грчкиот збор *перипатос*.

Историја
--------

Припратата од западната и јужната страна во Осоговскиот манастир
Терминот се појавува во ранохристијанскиот период, во Византиското Царство, и претставува просторија на влезот на црквата, како грчкиот пронаос или римскиот атриум. Кај Римјаните атриумот имал неколку функции, особено за крштевки (оттука и честото присуство на крстилници).

Спротивно на проширеното верување во XIX век, таа немала функција да ги прима лицата кои немале право да присуствуваат на црковните служби пред нивното крштевање. Историчарот на уметноста Франсоа Ебер-Сифрен наведува дека според антички извори, некрстените биле присутни во самата црква, но се повлекувале.

Во византиската архитектура, некои цркви имаат нартекс јасно поделен на два дела: внатрешен нартекс или езонартекс (esonarthex) и надворешен нартекс или ексонартекс (esonarthex).

Во римско време, нартексите се чести и можеле да бидат доволно големи за да се формираат еден вид на црква. Во готската архитектура која има за цел да се отстрани она што може да се натрупува на зградата односно има за цел да го сублимира просторот, тие се помали по големина, отворајќи се повеќе кон внатрешноста на црквата. Со текот на времето нивната литургиска функција згаснува, па имаат тенденција да исчезнат или да станат само предворје.

Поврзано
--------

* Трем
* Црква

* Портал: Архитектура
* Портал: Христијанство

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85089869
* GND: 4226480-7
* BNF: cb135082378 (податоци)
* NKC: ph916440

 |

 |


1. ↑  „припрата" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „припрата" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „нартекс" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „нартекс" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
**„Траги"** (Полски: *Pokot*) – филм на режисерката Агнишка Холанд (Agnieszka Holland) од 2017 година. Автори и на сценариото се Холанд и Олга Токарчук (Olga Tokarczuk), а главните улоги ги играат: Агнишка Мандат (Agnieszka Mandat), Виктор Зборовски (Wiktor Zborowski) и Јакуб Гиршал (Jakub Gierszal). На Берлинскиот филмски фестивал, филмот ја освоил наградата „Алфред Бауер" („Сребрената мечка").

Дискусија со Холандија на премиерата на *Spoor* (Покот) во Нова Руда, југозападна Полска

Синопсис
--------

Постарата жена Јанина Душејко живее сама во долината Клоѕко во која се случиле неколку неразјаснети убиства. Душејка е убедена дека знае кој е убиецот, но никој не ѝ верува...

Наводи
------






1. ↑  Tragovi, poljsko-njemačko-češko-švedsko-slovačko-francuski film (пристапено на 18.6.2022)
**Судир во аеродромот Ханеда** — авионска несреќа што се случила на 2 јануари 2024 г. Авионот Airbus A350-941 на авиокомпанијата Japan Airlines вршел редовен домашен лет JAL516 на маршрута Сапоро - Токио кога се судрил со Јапонската крајбрежна стража DHC-8-315 Dash 8 при слетувањето на одредишниот аеродром. Преживеале сите 379 луѓе на летот JL516 (367 патници и 12 членови на екипажот), од кои 17 биле повредени, но на Dash 8 од 6-те членови на екипажот, само командантот на пилотот успеал успешно да се евакуира со тешки повреди.

Како последица на судирот, двата авиони се запалиле. Овој судир бил првиот, а од јануари 2024 г. единствената загуба на Airbus A350. Поради несреќата, аеродромот Ханеда бил затворен за неколку часа.

Летала
------

Авионот на Japan Airlines што се судрил бил Airbus A350-941, регистриран како JA13XJ, испорачан во ноември 2021 година. Имал мотори Rolls-Royce Trent XWB. Авионот на Крајбрежната стража бил De Havilland Canada Dash 8-300, регистриран како JA722A, испорачан во февруари 2009 г. Бил оштетен во земјотресот и цунамито во Тохоку во 2011 г. но бил поправен, единствениот на аеродромот Сендаи што бил поправен по несреќата.

Наводи
------

1. 1 2  Bailey, Joanna; Bodell, Luke (2024-01-02). „Breaking: Japan Airlines Airbus A350 Lands Engulfed In Flames In Tokyo". *Simple Flying* (англиски). Посетено на 2024-01-02.
2. 1 2  „Japan Airlines plane fire: Concerns for coastguard crew as 379 escape passenger plane". *BBC News* (англиски). Посетено на 2024-01-02.
3. ↑  „Japan Airlines plane collides with coast guard aircraft in flames". *Vanguard*.
4. ↑  „JA722A Japan Coast Guard De Havilland Canada DHC-8-315Q MPA". *www.planespotters.net* (англиски). 2024-01-02. Посетено на 2024-01-02.
5. ↑  „Japan Airlines plane crash: All 367 passengers escape". *The Washington Post*. 2 января 2024. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
6. ↑  „Plane engulfed in flames at Japan airport after collision kills 5". *NBC News* (англиски). 2024-01-02. Посетено на 2024-01-02.

Надворешни врски
----------------
Јапонски Змеј, од Кацушика Хокусај.
Бабата на императорот Антоку како го спасува од змеј, од Yoshitsuya Ichieisai.
Змеј како полетува кон небото, електронски печатено издание на видиците од планината Фуџи на Огата Геко.
**Јапонски змејови** (日本の竜 Nihon no ryū) — различни митски суштества во Јапонската митологија и фолклор. Јапонските митови за змејовите се амалгам од домородски легенди и увезени приказни од Кина, Кореја и Индија. Ликот на кинескиот змеј бил земен како пример за да се направи ликот на јапонскиот. Како и другите азиски змејови, повеќето јапонски змејови се водени божества, и најчесто се прикажани како големи, змијовидни суштества без крилја и со канџи.

Кинескo-jапонски змејови
------------------------

Јапонските митови за змејови се главно засновани врз кинеските митови. Јапонските зборови за змеј се напишани со *kanji* (кинески знаци). Многу јапонски имиња за змеј се позајмени зборови од кинескиот јазик.

Некои автори прават разлика помеѓу Јапонскиот „*ryū змеј*" и кинескиот „*долг змеј*" според бројот канџи на нивните нозе.

За време на втората Светска Војна, јапонската војска именувала многу оружја по кинески змејови.

Индо-јапонски змејови
---------------------

Кога Будистичките калуѓери од другите делови на Азија ја донеле својата вера во Јапонија, тие донеле легенди за змејови и змии од будистичката и од хинду митологија. Најзначајните примери се „*nāga ナーガ*" или „*龍 "Nāga*"; божеството на дождот и заштитник на будизмот; и *nāgarāja ナーガラージャ* или *龍王 "Nāgaraja* (Нагаража); кралот на змиите и на змејовите.

Храмови на змејови
------------------

Преданијата за змејовите се традиционално поврзани со будистичките храмови. Митовите за тоа дека, змејовите живеат во езера и реки блиску до храмови се на широко чуени. Имињата на храмовите се често поврзани со змејови.

Светилишта на змејови
---------------------

Светилиште на змеј во Fujiyoshida (Фуџијошида).
Јапонските змејови се поврзани и со Шинто светилиштата, како и со Будистичките храмови.

Се верувало дека, Ицукошима светилиштето (*Itsukushima*) на островот Мијаџима (Miyajima) во јапонското внатрешно море било дом на ќерката на морскиот бог Ryūjin.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* ..
*

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Јапонски змејови на Ризницата ?
* Dragons of Fame: Japan, The Circle of the Dragon
* The Japanese Dragon Архивирано на 20 јуни 2008 г. Dragonorama
* Ryūjin shinkō Архивирано на 24 септември 2020 г. Encyclopedia of Shinto
* The Azure Dragon of the East Архивирано на 8 декември 2012 г. Steve Renshaw and Saori Ihara
* Ryuu 龍, Japanese Architecture & Art Net User System
* Japanese Dragon Tattoos Архивирано на 26 септември 2017 г. The Japanese dragon in tattoo art
* Dragon Festival for rainmaking in Nio, Japan Архивирано на 26 мај 2015 г.NHK(video)
**Сортедам** (дански: *Sortedams Sø*) — езеро во Копенхаген во Данска. Вертикалната падина била додадена во областа во 1929 година. Во септември 2012 година било објавено дека има планови за изградба на пловечки мост на езерото, а градежен материјал оставен од тунелите за копање бил поставен на источниот дел на Сортедам во областа Østerbrogade („Лил Трианглен"). Сликарката Кристен Кобке живеела во близина на езерото во 1830-тите, а го насликал *Efterårsmorgen ved Sortedamssøen* во 1838 година.

 Панорамски поглед на езерото Сортедам со поглед североисток
 Панорамски поглед на езерото Сортедам со поглед на југозапад

Наводи
------

1. ↑  „Sortedam Lake gets a bridge". *The Copenhagen Post*. 17 September 2012. Посетено на 7 February 2013.