recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Аугуста Хенрикес** е активистка, едукатор и владин министер од Гвинеја-Бисао, која во 2012 година била добитник на наградата за заштита на мочуриштата Рамсар (Управување).

Во 1991 година, Хенрикес ја коосновала невладината организација Тинигуена, која се залагала за акција за биолошка разновидност и учество на заедницата во Гвинеја-Бисао. Таа исто така била основач на повереникот на Фондацијата за образование со производство, добротворна организација развиена од Патрик ван Ренсберг.

Хенрикес ја претставувала земјата на меѓународно ниво, вклучително и како претставник на Меѓународната унија за зачувување на природата. Работела и во Министерството за национално образование како раководител на образование на возрасни.

Наводи
------

1. ↑  Hub, IISD's SDG Knowledge. „Ramsar Announces 2012 Award Winners | News | SDG Knowledge Hub | IISD" (англиски). Посетено на 2022-07-03.
2. ↑  Diop, Salif; Barusseau, Jean-Paul; Descamps, Cyr (2014-06-02). *The Land/Ocean Interactions in the Coastal Zone of West and Central Africa* (англиски). Springer. ISBN 978-3-319-06388-1.
3. ↑  equality, Inter Pares globalize. „Augusta Henriques: a lifetime activist for preservation of biodiversity in Guinea-Bissau". *Inter Pares* (англиски). Посетено на 2022-07-03.
4. ↑  Shillington, Kevin (2020-07-01). *Patrick van Rensburg: Rebel, visionary and radical educationist, a biography* (англиски). NYU Press. ISBN 978-1-77614-604-8.
5. ↑  *Proceedings* (англиски). IUCN. 1997. ISBN 978-2-8317-0394-7.
6. ↑  *Afrika: German Review of Political, Economic and Cultural Affairs in Africa and Madagascar* (англиски). Afrika Verlag. 1984.

Надворешни врски
----------------

* Тинигуена („оваа земја е наша земја"): Аугуста Хенрикес (филм)
**Ѓозлеме** (турски: *gözleme*) — јадење од турската кујна. Традиционално се прави од тесто, а рачно сучените кори се полнат со фил, кој најчесто е сирење или урда.

Корите се виткаат во квадрат и се печат на голем плех додека не се појават мали црно-кафени дамки на нив. Точките изгледаат како мали очи (на турски: göz), па оттука и неговото име.

По печењето од двете страни корите се полеваат со раствор од путер или масло, павлака и потсолена топла вода, некаде се користи млеко наместо вода. Корите ја впиваат течноста и омекнуваат, па се вадат од плехот.

Во модерната кујна, филот е разновиден, со користење на различни производи како зеленчук, месо и различни видови џем.

Слики
-----

* Ѓозлеме
* 
*

Наводи
------

1. ↑  *www.wikihow.com*, Архивирано од изворникот на 2015-02-06, Посетено на 2015-02-05
**Вело Ташовски** понекогаш и **Вељо** или **Веле** (Осој, Дебарско,  1949
 -  2009
) бил познат македонски сликар и универзитетски професор.

Животопис
---------

Ташовски е роден во мијачкото село Осој, во 1949 година. Академија за ликовни уметности завршил во Љубљана, во 1975 година, на одделот за сликарство во класата на професорот Габриел Ступица. На истата Академија завршил и постдипломски студии во 1979 година, а до 1983 година живеел и работел во Љубљана. Во ликовниот живот на Македонија се вклучил во 1984година, а три години подоцна станал и редовен професор на факултетот за ликовни уметности во Скопје на Одделот за сликарство, каде во периодот од 2002 до 2006 година ја извршувал и функцијата декан. Бил на студиски престои во неколку европски земји и во САД. Бил и член е на ДЛУМ. Починал во 2009, во момент кога зад себе ја имал изложбата во галеријата "Форум" во Загреб.

Изложби
-------

Реализирал 12 самостојни изложби во Македонија, Словенија и во Германија. Учествувал на многу групни претставувања.

самостојни
* 1976 Скопје (со Слободан Филовски и Жарко Јакимовски)
* 1979 Љубљана
* 1980 Врхника
* 1980 Ново Место
* 1981 Скопје
* 1988 Скопје
* 1993 Скопје

награди
* 2005 "Нерешки мајстори", годишна изложба на ДЛУМ
* 2005 Гран При, зимски салон на ДЛУМ

Наводи
------

1. ↑  Boškovska, Nadica (2000). *Bibliografija na makedonskata likovna umetnost* (2. изд.). Narodna i Univerzitetska Biblioteka "Kliment Ohridski".
2. 1 2  „107 македонски уметници во Париз" (македонски и француски). ДЛУМ. Посетено на 2010-11-02.
3. ↑  Величковски, Владимир (25 август 200). „IN MEMORIAM Сликата на Веле Ташовски". Вечер. Архивирано од изворникот на 2014-02-19. Посетено на 2010-11-02.
4. ↑  „ЗИМСКИ САЛОН Вело Ташовски доби гранпри". Време. 10 март 2006. Посетено на 2010-11-02.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Не сонувам со сликарство да го сменам светот[*мртва врска*] -интервју на Ташовски за Дневник
**Петар Лазов** (познат и како **Петар Ристо Лазов**; р. 25 јуни 1946

 во Кавадарци) — македонски математичар и универзитетски професор од 1989 година.

Животопис
---------

Дипломирал во 1969 година на Електротехничкиот факултет во Белград, каде што и магистрирал во 1975 година, а во 1977 година докторирал со темата „Полиномни решенија на алгебарски диференцијални равенки и нивна примена при факторизација на полиномни диференцијални оператори", под менторство на проф д-р Драгослав Митриновиќ () на Електротехничкиот факултет во Белград. Станал редовен професор на Електротехничкиот факултет во Скопје во 1989 година. Објавувал научни трудови главно од областа на диференцијалните равенки.

Негови познати трудови од областа на диференцијалните равенки се ():

-         Самостојни: *Кон решавањето на радијалната Бранова равенка во затворен облик (1976), За еден резултат на D. I. Koehler и T. J. Pignani (1977), За s – полиномот (1974), За една класа линеарни диференцијални равенки од N – ти ред интеграбилни со квадратури (1974), За еден резултат на M. Bhargana и N. Kaufman (1974), За една воопштена Лапласова диференцијална равенка од трет ред (1976).*

-         Коавторство со проф. д-р. Драган С. Димитровски: *Решавање на некои класи линеарни диференцијални равенки од втор ред со метод на диференцирање* *(1974), За една класа диференцијални равенки чиј општ интеграл е полином (1974),*

-         Коавторство со проф. д-р. Цана М. Мазлум: *Факторизација на една специјална класа полиномни диференцијални оператори (1974).*

Во 1981 вата година е издаден учебникот *Елементи на математичката анализа со некои примени* во коавторство со проф. д-р. Ѓорѓи М. Ивановски како учебник за студентите од прва година на Електротехничкиот факултет во Скопје.

Ја има една од главните заслуги за воведувањето на предметот *Математички методи во техниката* на насоката КТИА на тогашниот ЕТФ во Скопје, како и за воведување на насоката *Применета математика* на насоката КТИА на вториот циклус студии на истиот факултет.

Во соработка со проф д-р Анета Бучковска го има издадено трудот *About Some Generalizations of the Square Root Functions Using a Simple Vector Chain (2000),* додека во соработка со проф д-р Билјана Јолевска – Тунеска издаден е трудот: *Polynomial solutions on matrix differential equation of Ricatti type.*

Од поновата работа, во соработка со проф д-р Игор Лазов објавени се трудовите: *A general methodology for population analysis (2014)* и *Entropy – based estimation of the birth – death ratio (2022).*

Почина август 2022 година по кратко боледување и последици од пандемијата на КОВИД-19 во Македонија на 76 годишна возраст.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Лала*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 787. Text "series
" ignored (help)
На почетокот на август 1916 година, три француски и една британска дивизија со 45.000 луѓе и 400 топови започнале офанзива против бугарските позиции кај Дојранското Езеро, кои ги бранела Втората тракиска пешадиска дивизија. Нападот започнал на 9 август со силен артилериски оган врз позициите на 27. Чепински полк и 9. Пловдивски полк. Сите четири напади што следеле на 10, 15, 16 и 18 август биле одбиени од Втората дивизија, а Сојузниците биле принудени да се повлечат на првобитните позиции со големи загуби.

Други извори наведуваат дека Французите го зазеле ридот Желка ( *Торту* ) и Долџели, површина од 30 km2, но по многу висока цена. Британскиот 7-ми баталјон на Оксфордширскиот и Бакингемширскиот пешадиски полк го зазел ридот Потковица.

Наводи
------



1. ↑  „Historique". Архивирано од изворникот на 21 February 2014. Посетено на 30 November 2014.
2. ↑  „G. Ward Price. The Story of the Salonica Army. 1918. Chapters X-XIII". Посетено на 30 November 2014.
3. ↑  „Worcestershire Regiment (29th/36th of Foot)". Посетено на 30 November 2014.
4. ↑  „2nd Lieut. JTS Hoey - Croix de Guerre". Посетено на 30 November 2014.
**Али Ахмети** (албански: *Ali Ahmeti*; роден на 4 јануари 1959

 во село Зајас) — водач на Демократската унија за интеграција. Претходно бил политички водач на терористичката организација ОНА. Има забрана за влез во САД, Швајцарија и други европски земји, бидејќи се смета за закана по општата безбедност.

Ахмети завршил литература во Тирана. Во 1980 станал член на илегалната организација „Марксисти-ленинисти на Косово". На 5 мај 2002 во Домот на културата во Тетово, ја промовирал политичката партија ДУИ, составена главно од поранешни терористи на ОНА, на чија како единствен кандидат е избран за претседател. Членови на Централното претседателство на партијата се Гзим Острени, Азис Положани, Ризван Сулејмани, Хазби Лика, Хисни Шакири, Теута Арифи, Муса Џафери, Назми Бекири и Рафис Халити.

На Ахмети му била дијагностицирана шизофренија од страна на психијатри во Швајцарија, поради што и бил прогласен за неспособен за труд.

Одлежал две години затвор за „противуставна дејност" во Македонија.

Голем дел од етнички македонските граѓани на Македонија го сметаат за терорист и одговорен за злосторствата над 12 киднапирани Македонци во Тетовско, работниците на Маврово, Масакр кај Карпалак, Масакр кај Вејце, исклучување на водата за пиење за Куманово од браната Глажња. По случајот на 12 киднапирани Македонци од Тетовско, адвокатот Ванчо Шехтански побарал притвор и кривично гонење на Али Ахмети.

Наводи
------

1. ↑  *Jean - Marc Balencie, Arnaud de la Grange, L’encyclopedie des acteurs, conflicts, violences politiques, Paris, 2001*
2. ↑  SonntagsBlick, Switzerland, issue September 29, 2002   
*ALI AHMETI L'ex-leader de l'UÇK va entrer dans le gouvernement macédonien. Jugé «paranoïaque et schizophrène» il avait obtenu en Suisse une rente d'invalide*, Le Matin, Lausanne, Switzerland, issue September 30, 2002, page 5, author: Victor Fingal  
Swiss People's Party website Архивирано на 8 октомври 2007 г. for Kriens municipality  
"Vest" daily newspaper, No. 672, October 4, 2002, Skopje, Republic of Macedonia Архивирано на 28 септември 2011 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 171907059
* LCCN: n2015001323
* ISNI: 0000 0001 2083 000X
* GND: 1012811336

 |

 |
Union of Slavic peoples in present-day northern Bulgaria from the 7th-9th centuriesПредлошка:SHORTDESC:Union of Slavic peoples in present-day northern Bulgaria from the 7th-9th centuries
Седумте словенски племиња за време на формирањето на Првото бугарско царство во 681
**Седумте словенски племиња** (бугарски: *Седемте славянски племена*), или **Седумте рода** (бугарски: *Седемте рода*) биле сојуз на словенски племиња во Дунавската рамнина, воспоставен во средината на 7ми век кој учествувал во создавањето на Првото Бугарско Царство заедно со Прабугарите во 680−681 година.

Од своето формирање Сојузот трпел напади од страна на Византиската империја. Бугарите го преминале Дунав во 670-те и склучиле сојуз со Словените. Теофан Исповедник пишува дека Бугарите станале господари на Словените. Словените го признале суверенитетот на хан Аспарух и заедно, во пролетта 681, извојувале голема победа над Византијците.

Кон крајот на 7ми век на словенските племиња им била доделена одбраната на границите на новосоздаденото Бугарско ханство (реката Искар до нејзиното устие во Дунав) од аварски напади, како и некои од премините на Стара Планина, додека Северјаните, чие евентуално учество во сојузот не е јасно, го чувале источниот дел од планината.

Седумте словенски племиња, заедно со другите словенски и несловенски племиња во Бугарското царство, постепено го формирале Бугарскиот етникум во 9ти век, кога се случило и покрстувањето на Бугарија за време на Борис I и претходните административни реформи кои ги лишиле од нивната автономија и самоуправување преку формирањето на Комитати.

Аспаруховите Бугари, кои не биле бројни, се населиле на Балканот во еден миграциски бран, при што Михаил Сириски опишува дека нивниот број изнесувал 10,000. Затоа, тие постепено биле асимилирани во словенската култура, до 10ти век го прифатиле словенскиот јазик, додека бугарскиот јазик во царството изумрел.

Наводи
------

1. ↑  Образуване на българската държава, Петър Петров, стр. 73-91.
2. ↑  Collective (2002). *Balgarska entsiklopediya A-YA* (бугарски). Sofia: IK Trud. Архивирано од изворникот на 2013-10-17. Посетено на 2023-05-18.
3. ↑  Hupchick, D. (2002). *The Balkans: From Constantinople to Communism* (англиски). Springer. стр. 35. ISBN 9780312299132.
4. ↑  dějepis.com, Jižní Slované
Драгомир Фелба (на чело на масата) на Филмските средби во Ниш во 1997 година.
**Драгомир Фелба** (Скопје, 7 јули 1921 година - Белград, 13 јули 2006 година) бил српски и југословенски филмски, театарски и телевизиски глумец.

Животопис
---------

Студирал на Техничкиот и на правниот факултет, а подоцна и на Високата Белградска филмска школа, која ја завршил во 1950 година.

Сопругата на Драгомир, Соња извршила самоубиство во март 2000 година, додека нивната ќерка Ивана починала во декември истата година по долго и тешко боледување, по што тој целосно се повлекол од јавноста. Драгомир Фелба починал во 2006 година во Белград, и бил погребан во Алејата на Великаните на Новите гробишта во Белград.

Кариера
-------

Дебитирал во Националниот театар во Крагуевац, но во 1952 година преминал во Југословенскиот драмски театар. Од 1956 година имал статус на хонорарен уметник.

Првата филмска улога ја играл во 1948 година во филмот „Софка" и се прославил со улогата во филмот „Барба Жване". За улогата во филмот „Козара" бил награден со специјална диплома на филмскиот фестивал во Пула.

Филмографија
------------

* Езеро (1950)
* Мајорот Баук (1951)
* Момчето Мита (1951)
* Далеку е сонцето (1953)
* Тие двајца (1955)
* Зовриениот град (1961)
* Операцијата Тицијан (1963)
* Македонска крвава свадба (1967)
* Во расчекор (1968)
* Планината на гневот (1968)
* Пред вистината (1968)
* Прекубројната (1962)
* Вишна на Ташмајдан (1968)
* Крвава бајка (1969)
* Битката на Неретва (1969)
* Отпишаните (1974)
* СБ го затвора кругот (1974)
* Партизани (1974)
* Наивец (1975)
* ’Рбет (1975)
* Црвена земја (1975)
* Сè што беше убаво (1977)
* Хајка (1977)
* Тигар (1978)
* Соништата, животот и смртта на Филип Филиповиќ (1980)
* Некоја друга жена (1981)
* Сончогледи (1988)

Надворешни врски
----------------

* Драгомир Фелба на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Лебница** или **Лебничка река** — река во источна Македонија, десна притока на Струма.

Извор, течение и устие
----------------------

Извориштето се наоѓа под врвот Огражденец (1.744 метри), највисок на планината Огражден. Тече меѓу Малешевските Планини и Огражден со што претставува нивна природна меѓа. Реката се влева во Струма кај селото Лебница.

Особености
----------

Вкупниот тек од изворот до утоката изнесува 50 км, од кои 8 на територијата на Р Македонија во нејзиниот источен дел, останатите 42 км во југозападниот дел на Пиринска Македонија, денес во Бугарија. Сливната површина изнесува 318 км2. Има среден проток од 2,64 м3/с, со горна граница од околу 101 м3/с (заб. 1953 г.). Поголеми притоки се: од десната страна — Тролски Дол, а од левата страна — Црвилска и Добрилачка Река. Во нејзините води живее пастрмка.

Значење
-------

Се користи за наводнување. На левиот брег се наоѓа резерватот „Соколата". Поголем дел од долината на реката е зафатен од заштитената мрежа „Натура 2000".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Асирија** или **Асирското Царство** настанало од градот Ашур на реката Тигар, на просторот на Северна Месопотамија (денешен Ирак). Во 2400. година п.н.е. царството било значаен трговски центар, кој во 2000. година п.н.е. прераснал во центар на големото царство. Во 1900. година п.н.е. се утврдуваат трговски колонии во Анадолија (денешна Турција). Од 1400. година п.н.е. асирската армија ги освоила краевите и државите кон северот и западот, обезбедувајќи како територија, ѕака и трговија, робови, и плин за себе и за владетелите. Заблагодарувајќи на стравот од моногуте соседни земји кои го имале спрема асирската војска, Асирија успеала да се прошири по целата територија на Блискиот Исток.

Најголемата големина Асирското царство го достигнало во VII век п.н.е. кога се завладеани териториите од Египет до Иран. Сепак, неколку децении подоцна и многу војни за превлат, новото царство и култура Вавилонија под водството на Набукодоносор (од југот на Месопотамија) ја асимилирала Асирија во своето царство.

Војска
------

Асирската војска била најефикасна "борбена машина" во тоа време. Нејзината репутација често била доволна за да ги уплаши останатите држави од можноста да војуваат против неа. Биле опремени со: железни шлемови, копја и штитови. Во употреба биле и кочии и опсадни машини, за тоа време "чудо од техниката" во вооружувањето.

Градови
-------

До X век п.н.е. градот Асур бил пренаселен. Затоа биле изградени 2 града: Нимруд (IX век п.н.е. - 879. година од страна на кралот Ашурнасирпал II) и Нинива (VII век п.н.е.). Биле познати по велелепните палати и храмови. За Ниниву се знае дека имала полно паркови и градини и егзотични животни: слонови, лавови итн.

Политика
--------

При чинот на крунисувањето, асирскиот владетел се колнел дека ќе го прошири царството. Асирците верувале дека нивниот бог Асур (по кој и градот го добил своето име) сам си го бирал својот владател, па затоа кралот ја имал сета апсолутна моќ. Кралевите сакале да покажуваат колку моќ и богатство имаат преку градење на храмови, палати, освојувачки походи итн. Да се наведе само дека кралот Сенахериб, кој владеел од 704. до 681. годиина п.н.е. воспоставил контрола над средоземниот брег и го уништил Вавилон. Од љубомора е убиен од страната на своите синови. што се однесува со кралиците, позната била **Семирамида**, која владеела 42 години во IX век п.н.е. За време на нејзиното владеење изградени се познатите "Семирамидини градини", кои во тоа време биле сметани како едно од 7-те светски чуда.

Поврзано
--------

* Асирска уметност

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 259954912
* LCCN: sh85008835
* GND: 4003285-1
* NDL: 00560391
* NKC: ge131491

 |

 |
#### Славе Здравевски ( Скопје,13 јули 1948 - Скопје,12 април 2019 ) - македонски сликар

Животопис
=========

Здравевски е роден во Скопје на 13 јуни 1948 година, од татко Стојан кој потекнува од крушевското село Горно Дивјаци и мајка Здравка од дебарско Горно Косоврасти.Живеел и израснал во скопското Ново Маало со неговите две сестри Снежана и Милка Поради тоа што живеел во Ново Маало,близу центарот на Скопје,бил во опсегнат со случките и настаните на градскиот скопски живот.

Талентот за цртање му се пронајдува уште во основно училиште од страна на професорите, поради големиот талент и љубовта кон сликарството училиштето само одлучува да го запише во средното уметничко училиште во Скопје. Основното образование го завршува во ООУ "Браќа Миладиновци"- Скопје во 1963 година. Истата година поради Разорниот скопски земјотрес,властите привремено го регрутираат во Сплит,Хрватска каде што таму започнува со средното уметничко училиште.

Во 1964 година се враќа од Сплит во Скопје и средното уметничко образование го продолжува во Училиштето за применета уметност - Скопје во класата на Петар Хаџи Бошков.Неговото прво уметничко дело го завршува во 1964 година на само свои 16 години.Поради финансиски причини четвртата година ја продолжува во учебната 1968/1969 година по пауза од после две учебни години.Средното уметничко образование го завршува во 1970 година. 

Истата година се вработува во фабриката "Стаклара" во одделот за кристали како дизајнер.

Автор е на повеќе уметнички дела од кои денес дел од делата се уште се зачувани , но за жал за дел од нив се уште не се знае каде се денес. Здравевски најчесто пресликувал дела од познати светски автори како што се Франсиско Гоја и Пјер Огист Реноар, но имал и лично негови авторски дела ,како и портерети изработени од него. Во неговата уметничка збирка има и неколку вајарски скулптури и мозаици кои денес е наоѓаат во дворот на неговиот дом и неколку образовни институции како скулптурата на Браќа Миладиновци што се наоѓа во ООУ"Браќа Миладиновци"- Аеродром

Галерија на дела
================

Првата уметничка слика на С.Здравевски - (1964) - масло на платноПрвата уметничка слика на С.Здравевски - (1964) - масло на платно
"Гола Маја" - (1971) - масло на платно"Гола Маја" - (1971) - масло на платно

Наводи
======

1.Приватна архива на С.Здравевски

2.Приватна галерија на С.Здравевски

3.*15 SODOBNIH MAKEDONSKIH LIKOVNIH UMETNIKOV, MODERNA GALERIJA, LJUBLJANA, SLOVENIJA, 2 октомври 1979 - 18 октомври 1979*
***„Куќа градел Илија"*** — македонска народна песна, напишана од Наско Џорлев, пеат дует Петранка Костадинова и Никола Крмзов во 1969 година, првите примероци и тираж се создадени на сингл плоча, потоа изменет е насловот и текстот **,,Градел Илија манастир"**и препеана од Мирко Митревски

Оргинал текст
-------------

Куќа изградил Илија, 

Куќа изградил Илија, оф аман, амам, 

Убава куќа богата. 

Оздола иде Илина, 

Оздола иде Илина, оф аман, аман, 

И на Илија зборува: 

Земиме либе Илија, 

Земиме либе Илија, оф аман, аман, 

Во твојта куќа богата. 

Не можам либе Илино, 

Не можам либе Илино, оф аман, аман, 

Што ти се руси косите. 

Што ти се руси косите 

Што ти се руси косите, оф аман, аман, 

И ти итат очите. 

Косите ќе си поцрнам, 

Косите ќе си поцрнам, оф аман, аман, 

Очите ќе си ги смирам. 

Очите ќе си ги смирам, 

Очите ќе си ги смирам, оф аман, аман, 

И пак при тебе ќе дојдам. 

И пак при тебе ќе дојдам, 

И пак при тебе ќе дојдам, оф аман, аман, 

И твоја јас ќе ти бидам.

Изменет текст
-------------

Градел Илија манастир,
Градел Илија манастир, оф аман, аман,
На врв на Пирин Планина.
Оздола иде Илина,
Оздола иде Илина, оф аман, аман,
И на Илија говори:
„Земи ме батко Илија,"
„Не можам сестро Илино,
Што ти се руси косите, оф аман, аман,
И ти играат очите."
„Косите ќе ги исечам
Очите ќе си ги скротам
Косите ќе ги исечам, оф аман, аман,
Очите ќе си ги скротам."

Надворешни врски
----------------

* Текст и музика на pesna.org Архивирано на 18 октомври 2020 г.
* Градел Илија манастир во изведба Мирко Митревски на Јутјуб
* Градел Илија манастир во изведба Гарабет Тавитјан, Гарабет Тавитјан (син), Диран Тавитјан и Сергеј Ќетковиќ на Јутјуб
**Мицубиши** или **Мицубиши моторс** (јапонски: 三菱自動車工業株式会社) — јапонско мултинационално претпријатие за производство на автомобили, со седиште во Минато, Токио. Во 2011 година, Мицубиши бил шестиот најголем автопроизводител во Јапонија и 19-тиот најголем производител во светот. Од октомври 2016 година, Мицубиши е во делумна сопственост (34 %) на Нисан и дел од алијансата Рено-Нисан-Мицубиши. Исто така, Мицубиши моторс е дел од групацијата Мицубиши. Претпријатието Мицубиши моторс е основано во 1970 година. Во минатото, дел од Мицубиши моторс било и претрпијатието кое произведува камиони, автобуси и градежни возила, но денес, тоа е во сопственост на Дајмлер трак, а Мицубиши има само мал сопственички дел.

Галерија
--------

* Мицубиши АутлендерМицубиши Аутлендер
* Мицубиши ASXМицубиши ASX
* Мицубиши лансер (хечбек)Мицубиши лансер (хечбек)
* Мицубиши лансер (седан)Мицубиши лансер (седан)
* Мицубиши спејс старМицубиши спејс стар
* Мицубиши колтМицубиши колт

Наводи
------

1. ↑  Corporate Profile Архивирано на 27 септември 2011 г. Mitsubishi Motors website, 19 June 2008
2. ↑  „World motor vehicle production OICA correspondents survey without double counts world ranking of manufacturers year 2011" (PDF).
3. ↑  „Nissan takes control of Mitsubishi with Ghosn as chairman". Automotive News Europe. 20 October 2016. Посетено на 20 October 2016. We are a full member of the Renault-Nissan alliance from today
4. ↑  History of Mitsubishi, Funding Universe (subscription required)
**Виданка Георгиевска** — македонска пејачка на народни песни. Родена на 14 февруари 1948

 во населба Горно Лисиче Скопје. Професионално се занимава со музика од 1966 година.
18 пати одржала концерти во Америка, 12 пати во Австралија и многу концерти во европските земји. Има издадено 13 албуми како и 3 видеоалбуми..
Нејзини најпознати песни се *Многу мерак имам бабо*, *Јоване море Јоване* и *Кирјана вино продава*. Таа е чест учесник на фестивалот Гоце Фест, има и неколку големи хитови од тој фестивал: "Одново ВМРО се роди", "Егејска", "Асном-1944" и многу други. Иако голем уметник Виданка сепак сѐ уште нема национална пензија. Популарна е со изведувањето како на македонски авторски песни, така и на македонски стари народни песни.

Наводи
------

1. ↑  *Makedonska bibliografija: Statii i prilozi* (4. изд.). Narodna i univerzitetska biblioteka "Sv. Kliment Ohridski" Skopje. 1998.

Надворешни врски
----------------

* Туѓината пуста да остане во изведба на Георгиева

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Твид** (гелски: *Abhainn Thuaidh*, англиски: *River Tweed*) — река која тече низ Граничниот регион во Шкотска и Англија, во должина од 156 км. Извира во Твидсмјур во Твидс Вел близу сливот на реката Клајд, и изворот на реката Анан. Поминува низ целиот Граничен регион. Во долниот тек близу местото Берик на Твид навлегува во Англија и продолжува уште 27 км. Реката Твид е позната по големиот фонд на лосос.

Реката поминува низ неколку позначајни места, и тоа: Пиблс, Галашилс, Мелроуз, Келсо, Колдстрим и Берик на Твид, кајшто се влева во Северното Море.

Долината на реката Твид е интересна од аспект на ледничката историја на Британија. Тлото на долината во која тече реката е драмлинско поле и претставува остаток од прастар ледотек кој поминувал низ областа.

Твид е единствената река во Англија кајшто не треба дозвола за рибарење со трска.

Поврзано
--------

* Список на места на Шкотските Граници
* Твидејл
* Твид - вид ткаенина

Надворешни врски
----------------

* Водни патишта на Британија: Река Твид (англиски)
* Страница на Комисијата за реката Твид Архивирано на 6 јануари 2020 г. (англиски)
* Фондација Твид (англиски)
* River Карта на реката Твид Архивирано на 8 март 2010 г. (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85139012
* GND: 4559967-1

 |

 |
Хрељо благородник, војсководец, протосеваст на српскиот крал Стефан Дечански (1321–1331) и на српскиот цар Стефан Душан (1331–1355), ќесар на Византија и епски јунак. Како веќе истакнат војсководец, Стефан Дечански под негова команда му испратил помош во војска на византискиот владетел Андроник Ⅱ против неговиот внук Андроник Ⅲ (1327). Во една повелба Андроник Ⅲ го нарекува „велики доместик". Средиштето на неговите владенија првин било во Штип, а Го обновил Рилскиот манастир (1334) и таму ја изградил познатата Хрељова кула (1335). Тогаш неговото владение се простирало на областите на Штип, Струмица и пл. Рила. Подоцна, од непознати причини, се одметнал од Стефан Душан и ја признал врховната власт на Византија (1339/1340), при што ја добил титулата ќесар и образувал свое кнежевство со средиште во крепоста во Струмица. По смртта на императорот Андроник Ⅲ (1341) учествувал во граѓанската војна во Византија (1341–1347) и за помошта на страната на Јован Кантакузин, тој му го отстапил градот Мелник. Во тоа време неговото владение го опфаќало просторот меѓу Штип, Мелник и левиот брег на реката Струма. Со склучениот сојуз помеѓу Јован Кантакузин и Стефан Душан (летото 1342), неговото владение пак потпаднало под српска власт. Стефан Душан ги зазел Воден, Струмица и Мелник и го опсадил Серез. Лишен од власта, тој се повлекол во Рилскиот манастир и се замонашил под името Харитон, но ненадејно починал. Веројатно бил убиен по наредба на Стефан Душан.
**„Главечкум"** (англиски: *Topsy-Turvy*) — британски филм од 1999 година, во режија на Мајк Ли (Mike Leigh), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Џим Бродбент (Jim Broadbent), Алан Кордунер (Allan Corduner), Лесли Манвил (Lesley Manville) Тимоти Спол (Timothy Spall), Рон Кук (Ron Cook) и Декстер Флечер (Dexter Fletcher). Филмот не постигнал голем успех кај публиката, но бил добро прифатен од филмската критика и освоил бројни награди, меѓу кои и два „Оскара": за најдобра костимографија и за најдобра шминка.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во 1880-тите и ја опишува соработката на двајца познати автори на театарска музика, В. С. Гилберт (го игра Бродбент) и Артур Саливан (го игра Кордунер). Тие добиваат порачка за нова претстава, но меѓу нив се појавува несогласување во однос на музичкиот стил. Меѓутоа, тие ја надминуваат креативната криза и заедно ја создаваат музиката за успешната претстава „Микадо".

Фани Роналдс

Наводи
------

1. ↑  HRT, Naglavačke, britansko-američki film (12) - Popodnevna matineja (пристапено на 25.9.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Амернис Нокшиќи - Јовановска** (албански: *Amernis Nokshiqi Jovanovska*; Приштина, 3 октомври 1977

) — македонска глумица.

Животопис
---------

Своето средно образование го завршува во средното балетско училиште при ДМБУЦ „Илија Николовски - Луј" во Скопје, за потоа да се запише на Факултетот за драмски уметности. Во 2001 година дипломирала на отсекот глумечка игра кај професорот Владимир Милчин. Нејзината мајка е: Ајета Рецеповиќ, глумица во Албанскиот театар во Скопје. Мажена е за македонскиот новинар Борјан Јовановски.

### Кариера

Нокшиќи е една од најплодните македонски глумици, која во својата глумечка кариера подолга од 15 години има остварено над 50 улоги во театар, на телевизиските екрани и на филмското платно. Нејзината театарска кариера ја означуваат соработки со режисери како Слободан Унковски, Владимир Милчин, Иван Поповски, Зоја Бузалковска, Дино Мустафиќ, Ќендрим Ријани, Сашо Миленковски, Коле Ангеловски, Наташа Поплавска, Лука Кортина и многу други. Со театарските претстави, таа гостува на многу театарски фестивали во светот како во: Белград, Сараево, Приштина, Загреб, Љубљана, Каиро, Краков, Моска, Санкт Петербург, Париз, Истанбул, Бурса и други. Играла и во телевизиски проекти како: „Погрешно време", „Наше маало" и „Министер"; и во филмски наслови како: првата македонска догма „Боли ли" на режисерката Анета Лешниковска, понатаму, во „Коски" на режисерот Милчо Манчевски, „Татко" на Шќипе Нуредини, „Сакав да го видам сонцето" на Џеват Чорај и други.

Награди
-------

Добитничка е на повеќе државни и меќународни награди за најдобро глумечко остварување. Во 2004 година, добива награда за најдобра женска главна улога во филмот „Сакав да го видам сонцето" во режија на Џеват Чорај. Во 2011 година ја добива наградата за најдобра споредна женска улога во претставата „Кабаре" на Фестивалот „Војдан Чернодрински" во Прилеп, награда за најдобра главна женска улога за претставата „Прст" во 2013 година, исто така на „Војдан Чернодрински". За својата улога во претставата „Прст" ја добива и наградата за најдобро глумечко остварување на меѓународниот фестивал „Flaka e Janarit" во Косово.

Добротворна работа
------------------

Во 2008 година станува дел од кампањата „Во прегратка на пријатели" во огранизација на „Борка", чија цел е да им даде поддршка на сите жени во нивната истрајност против ракот на дојка.
**Бранка Станковска** (30 април 1931

, во Скопје — 21 јануари 2021

) — македонска радио и тв водителка. Во Македонската радио-телевизија го поминала целиот работен век (1948-1987). Нејзината најава на првиот телелевизиски пренос од Црн Врв на 5 јуни 1964 г. е почеток на програмата на ТВ Скопје, емитувана преку сопствената телевизиска мрежа. Неколку месеци подоцна (на 14 декември) Станковска ги читала вестите на првиот телевизиски „Весник", што го означи почетокот на емитувањето на редовната програма на Македонската телевизија. Била една од најпознатите спикерки и водителки на малиот екран.

Наводи
------

1. ↑  „СТАНКОВСКА, Бранка". *Македонска Енциклопедија*. 11 октомври 2018. Посетено на 21 јануари 2021.
**Деспина** (грчки: *Δέσποινα*) — нимфа во старогрчката митологија, ќерка на Посејдон и Деметра. Ова е име што значи „владејачка божица" или „господарка", исто така е епитет на Афродита, Деметра и Персефона. Име кое од најстарите времиња е присутно и како македонско народно женско име. Позната е песната од охридскиот крај „Песна за Деспина".

Етимологија
-----------

Храмот на Деспина во Ликосура, урнатини
Деспина на старогрчки јазик „Δέσποινα" значи „господарка на куќата". Во моментов, овој термин се користи за Богородица. Во Византија, терминот деспот се користел за бог, цар, архиепископ и митрополит. Дури и во модерна Грција, на митрополитите им се обраќаат со овој термин.

Митологија
----------

Таа била ќерка на Посејдон и Деметра, а во аркадскиот мистериозен култ била почитувана како божество на домашните животни и плодноста и како заштита од нивниот грабливец, лисицата. Бидејќи била почитувана многу повеќе од Артемида, нејзиното свето животно било елен како еквивалент на Артемида. Нејзиното вистинско име било откривано само за време на иницијацијата. Имено, кога ожалостената Деметра ја барала својата ќерка Персефона, која ја грабнал Ад, Посејдон ја посакал нејзината љубов. Со цел да го избегне, таа се претворила во кобила и се скрила меѓу коњите на кралот Онко. Посејдон се претворил во пастув и ја оплодил. Така се родиле коњот Арион и Деспина, чие име не било дозволено да се изговара. Деспина била изедначена со Персефона, Артемида и Хеката.

Култ
----

Паузанија известил дека во Аркадија (во Ликосура) имало светилиште посветено на Деспина, каде што, меѓу другото, бил сместен нејзиниот олтар, како и статуи на неа и нејзината мајка како седат на престол, со столчиња под нозете, извајани од едно парче камен. Големините одговарале на приказот на *Мајката* во Атина. Деспина држи стап во крилјата и кутија во десната рака. Зад храмот на Деспина од десната страна, имало сала каде што Аркадијците ги славеле мистериите, каде што великодушно ѝ принесувале жртви на Деспина, која ја почитувале повеќе од другите богови. Секој човек жртвувал што поседувал, но жртвите не ги колеле, туку ги сечеле и давале парчиња. Биле нудени и сите плодови, освен калинки. Зад оваа сала се наоѓала шумичка посветена на оваа божица, опкружена со камени sидови и во која се саделе дрва.

Поврзано
--------

* Деспина — месечина на Нептун наречена по оваа нимфа

Наводи
------

1. ↑  „Greek Myth Index: Despoena". Архивирано од изворникот на 19. 04. 2010. Посетено на 24. 08. 2010. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
2. ↑  „Песна за Деспина". pesna.org. 27 октомври 2009. Архивирано од изворникот на 2020-10-19. Посетено на 6 март 2021.
3. 1 2  Greek mythology - Despoine
4. ↑  Цермановић-Кузмановић, А. & Срејовић, Д. 1992. Лексикон религија и митова. Савремена администрација. Београд.
Марија
**„Полтава"** — поема на рускиот поет Александар Пушкин, напишана во 1828 година. Таа е инспирирана од Полтавската битка која се случила на 27 јуни 1809 година. Пушкин ѝ ја посветил поемата на Марија Волконска, ќерката на генералот Раевски. Првобитно, поемата била насловена „Мазепа", но Пушкин во последен момент го променил насловот во „Полтава".

Ликови
------

* Иван Степанович Мазепа — украински атаман
* Василиј Леонтевич Кочубеј — украински генрален судија
* Љубов Кочубеј — сопруга на судијата
* Марија Кочубеј — нивната ќерка
* Петар Велики — руски цар
* Карл XII — шведски крал
* Филип Степанович Орлик

Содржина
--------

Осврт кон поемата
-----------------

Во поемата Пушкин го обработува ликот на козачкиот атаман Мазепа, кој е главен лик и во истоимената поема на Бајрон. Меѓутоа, Пушкиновото дело драстично се разликува во споредба со Бајроновото, зашто „Полтава" е типична реалистична слика на времето на Руско-шведската војна, додека Бајрон се задржал само на познатата легенда за Мазепа кој бил врзан за дивиот ждребец пуштен во ноќта, а историската позадина ја искористил само како декор за необичната исповед на козачкиот атаман, раскажана во логорот на поразената шведска војска. Кај Пушкин не се споменува ниту еден од романтичните податоци за младоста на Мазепа кои на Бајрон му послужиле за градење на неговата поема. Пушкиновиот Мазепа е старец, трагичен лик, распнат меѓу долгот кон жената, пријателите и татковината, човек кој не успева да одговори на ниедна од тие морални обврски и ја изневерува секоај од нив во името на другите. Кај Пушкин, руско-шведската војна и познатата козачка буна, предводена од Мазепа, ја прават суштината на поемата и служат како клуч на судбината на сите ликови во неа.

Наводи
------

1. ↑  Milorad Pavić, „Predgovor", во: A. S. Puškin, *Lirika*. Beograd: Rad, 1979, стр. 15-16.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Александар Пушкин |
| --- |
|  |
| Поеми | 
* *Руслан и Људмила* (1820)
* *Кавкаскиот заробеник* (1820–1822)
* *Гаврилијада* (1821)
* *Бахчисарајска чешма* (1823)
* *Цигани* (1827)
* *Полтава* (1829)
* *Куќарката во Коломна* (1830)
* *Бронзениот коњаник* (1833)

 |  |
|  |
| Кратки поеми | 
* *Те сакав* (1830)
* *На клеветниците на Русија* (1831)

 |
|  |
| Сказни | 
* *Младоженец* (1825)
* *Сказна за мечката* (1830)
* *Сказна за попот и за неговиот момок Балда* (1830)
* *Сказна за цар Салтан* (1831)
* *Сказна за рибарот и рипката* (1833)
* *Сказна за мртвата царска ќерка и за седумте јунаци* (1833)
* *Сказна за златното петле* (1834)

 |
|  |
| Роман во стихови | 
* *Евгениј Онегин* (1833)

 |
|  |
| Проза | 
* *Белкинови повести* (1830)
	+ *Истрел*
	+ *Виулица*
* *Арапот на Петар Велики* (1827)
* *Дубровски* (1833)
* *Пикова дама* (1834)
* *Патување во Арзрум* (1835–1836)
* *Капетановата ќерка* (1836)

 |
|  |
| Драми | 
* *Борис Годунов* (1825)
* *Мали трагедии*
	+ *Пир во време на чума* (1830)
	+ *Моцарт и Салиери* (1830)
	+ *Камениот гостин* (1830)
* *Шкртиот витез* (1836)
* *Русалка* (1837)

 |

 |
**The Platters** ― американска вокална група основана во 1952 година. Тие се една од најуспешните вокални групи од раната рокенрол ера. Нивниот специфичен звук ја премостува пред-рок традицијата на Тин Пан Алеј и новиот жанр во подем. Групата со тек на годините често ја менувала својата постава, и затоа била етикетирана како „Многу гласови, едно име", а најуспешната постава ги вклучува тенор пејачот Тони Вилијамс, Дејвид Линч, Пол Роби, основачот и кум на групата Херб Рид, и Зола Тејлор. Во периодот од 1955 до 1967 година, групата имала 40 песни кои се нашле на *Billboard* Hot 100, меѓу кои и четири кои се искачиле на прво место. Во 1990 година, Platters биле примени во Куќата на славните од рокенролот. Platters продолжуваат да настапуваат низ светот, а Herb Reed Enterprises (ДОО основана од Рид како одговор на многуте лажни Platters групи) ги поседува правата и заштитниот знак на групата.

Наводи
------

1. ↑  „The Platters". Rock & Roll Hall of Fame. Посетено на August 26, 2014.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница Уредете го ова на Википодатоците
* The Platters US Singles Discography
* The Platters US Albums Discography
* The Platters Information Site
* Herb Reed and The Platters web site
* Sonny Turner, Legendary Former Lead Singer of the Platters Архивирано на 22 август 2019 г.
* List of hundreds of singers who have appeared with the various Platters groups Архивирано на 22 август 2019 г.
* "The Platters" Vocal Group Hall of Fame Page
* The Platters - by Dr. Frank Hoffmann
* The Platters - Biography
* History of Rock - The Platters
* Buck Ram interviewed on the Pop Chronicles (1969)
* The Platters discography at Discogs
* The Platters на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 123088628
* LCCN: n94112702
* ISNI: 0000 0001 1009 2584
* GND: 5519580-5
* BIBSYS: 7057229
* MusicBrainz: 3fb55c03-3ad9-4341-8d0b-7c4c49aefca0
* NKC: xx0162928

 |

 |
**Тир** (𐤑𐤅𐤓, арапски: صور) — град во Југозападен Либан, административен центар на округот Тир во гувернерството Јужен Либан. Неговото население е околу 50.000 луѓе. Расположен е на брегот на Средоземното Море, 70 километри јужно од главниот град Бејрут и 20 километри северно од границата со Израел, а историскиот дел од градот се наоѓа на природно заштитен полуостров. Тир е основан околу 2750 пр. н. е. а во древноста бил еден од главните феникиски градови.

Во градот има многу древни споменици бидејќи Тир бил важен град на Феникијците и за време на Стариот Рим. Според легендата, Европа и Дидона се родени во Тир.

Според Херодот, градот бил основан околу 2750 година пр. н. е. Тирските трговци биле првите трговци на Средоземното Море. Тие создале свои колонии на брегот на Егејското Море, на северниот брег на Африка, Сицилија, Корзика, Картагина и Шпанија. Древниот град се наоѓал на островот, додека населбата Ушу била на копното. Градот имал извонредно пристаниште и моќни одбранбени ѕидини високи 46 метри. Тир бил особено познат по производството на скапоцената пурпурна боја. Во 332 пр. н. е. Александар Македонски го уништил стариот град и изградил провлак што го поврзувал островот со копното.

Подоцна со овој град владееле Римјаните, Омајадскиот Калифат, крстоносците, Мамелуците и Османлиите. Кон крајот на X век, во градот избувнало христијанско востание против арапската власт, по што населението било уништено. Тир припаѓа на државата Либан од нејзиното основање во 1920 г. Денес во градот живеат шиитски муслимани, сунитски муслимани (палестински бегалци) и мал број христијани.

Градот како целина бил вклучен во Списокот на Светско наследство на УНЕСКО во 1984 г. Историчарот Ернест Ренан забележал: „Можете да го наречете Тир град од урнатини, изграден од урнатини".

Наводи
------

1. ↑  Maguire, Suzanne; Majzoub, Maya (2016). Osseiran, Tarek (уред.). „TYRE CITY PROFILE" (PDF). *reliefweb*. UN HABITAT Lebanon. стр. 12, 16, 33–34, 39–43, 57, 72. Посетено на 29. 10. 2019. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
2. ↑  „The world's 20 oldest cities". *The Telegraph*. 30. 5. 2017. Посетено на 25. 3. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |date=` (help)
3. ↑  „World Heritage List: Tyre". *United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization*. 2020. Посетено на 13. 3. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
4. ↑  Medlej, Youmna Jazzar; Medlej, Joumana (2010). Tyre and its history. Beirut: Anis Commercial Printing Press s.a.l. стр. 1—30. ISBN 978-9953-0-1849-2.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тир" на Ризницата ? |
Огражден во рамките на МакедонијаОгражден
Местоположба на Огражен во Македонија

**Огражден** — планина во Македонија и Пиринска Македонија (денес во Бугарија). Се наоѓа во југоисточниот дел на Р Македонија, северно од планината Беласица, североисточно од Струмица и северозападно од Петрич. Највисок врв на Огражден е Огражденец, висок 1.744 метри, кој се наоѓа во Р Македонија.

По оваа планина е наречен и заливот Огражден на островот Ливингстон во Јужните Шетландски Острови на Антарктикот.

Црвено Поле
-----------

Авантуристички парк
-------------------

На Огражден е предвидена изградба на авантуристички парк, детски игралишта и велосипедски парк, како дел од развојот на повеќе туристички места на планината по иницијатива на Центарот за развој на Југоисточниот Регион.

Поврзано
--------

* Црвено Поле
* Беласица
* Огражден (залив)

Наводи
------

1. ↑  „Студија за геодиверзитетот и геонаследството на Република Македонија и другите компоненти на природата (биолошка и пределска разновидност)" (PDF). Скопје: Министерство за животна средина и просторно планирање. 2016. стр. 113. Посетено на 16 јануари 2024.
2. ↑  Ѓорѓиев, Зоран (13 октомври 2015). „Планината Огражден да се уреди во авантуристички парк". Сител. Посетено на 16 јануари 2016.

Галерија
--------

* Карта на Беласица и Огражден.Карта на Беласица и Огражден.
* Поглед кон Огражден од БеласицаПоглед кон Огражден од Беласица
* Врвот Билска ЧукаВрвот Билска Чука
* Чурилскиот манастир во ОгражденЧурилскиот манастир во Огражден

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 41°31′15″N 22°52′40″E﻿ / ﻿41.52083° СГШ; 22.87778° ИГД﻿ / 41.52083; 22.87778
Crunchyroll (се чита: *Кранчирол*) — американска компанија за производство и лиценцирање што се сосредоточува на преносни источноазиски творештва, вклучувајќи аниме, манга, драми и игри. Компанијата е основана во 2006 г. од група дипломци на Калифорнискиот универзитетот во Беркли. Crunchyroll била подружница на AT&T Otter Media, а од 2016 до 2018 г. компанијата соработувала со Funimation Global Group, која на крајот се споила со Crunchyroll во 2022 г. откако Sony го купил Crunchyroll во 2021 г. Компанијата моментално е во сопственост на Sony Pictures Entertainment и Aniplex.

Crunchyroll нуди над 1.000 анимеа, 200 драми и 80 наслови на манги. Достапноста на оваа збирка подлежи на регионални ограничувања. Од 2021 г. услугата има 5 милиони платени претплатници. Crunchyroll, исто така, ги објавува своите производи на видеомедиуми директно или преку своите партнери за распределба (Aniplex of America, Sentai Filmworks, Viz Media и Discotek Media во Северна Америка, и Anime Limited во Обединетото Кралство).

Наводи
------

1. 1 2  „Crunchyroll CEO: Making Online Anime Pay". ICv2. 2008-12-15. Архивирано од изворникот 2008-12-17. Посетено на 2014-02-26.
2. ↑  „Largest Anime Streaming Service Crunchyroll Surpasses One Million Paid Subscribers". *Crunchyroll* (руски). Архивирано од изворникот на 2017-02-15. Посетено на 2017-12-08.
3. 1 2  „Which shows are available in my country?" (англиски). Knowledge Base. Архивирано од изворникот 2017-12-09. Посетено на 2017-12-08.
4. ↑  „Crunchyroll набрал 5 миллионов подписчиков и анонсировал новое аниме". Архивирано од изворникот 2021-08-04. Посетено на 2021-08-04.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница