recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Друштвото на писатели Битолски книжевен круг е писателска асоцијација со седиште во Битола.

Друштвото било регистрирано на 21.02.2006 г. а основачи биле писатели кои живеат на подрачјето на Општина Битола.

Друштвото од 2011 година ја организира меѓународната манифестација „Битолски книжевни паметења" и ја доделува наградата Книжевен круг во категориите: проза, поезија и книжевна критика.

Цели и задачи
-------------

Основни цели и задачи на Друштвото на писатели Битолски книжевен круг се:

● Да дејствува врз база на афинитетот и жанровската припадност во афирмација на литературното творештво и неговиот развој.

● Да остварува и развива соработка со ограноци и други писателски асоцијации.

● Да го стимулира уметничкото творештво на подрачјето во Општина Битола.

● Да ги поттикнува и стимулира литературните творци на теми значајни за ова подрачје.

● Да врши поширока презентација на творештвото.

● Да развива соработка со институциите од областа на литературата, културата и науката.

● Да организира литературни средби и предавања од областа на литературата, да иницира и организира промоции на нови книги.

● Да издава свои изданија и литературни дела, да доделува награди и признанија.

● Да соработува со образовните институции и да го поттикнува литературното творештво.

Членување
---------

Член на Друштвото може да биде секој писател од подрачјето на Битола кој е член на Друштвото на писатели на Македонија или во независни писатели , и кој ги прифаќа одредбите на Статутот и има желба и интерес да работи за остварување на целите и задачите на Друштвото.

Друштвото е организирано и дејствува на жанровски принцип. Друштвото е отворено за сите граѓани, асоцијации, организации и институции кои ја прифаќаат неговата Програма и Статут.

Раководство
-----------

2019 - тековно: претседател Елизабета Јончиќ, секретар Никола Кочовски

2015 - 2018: претседател Зоран Пејковски, секретар Весна Мундишевска Велјановска

2011 - 2014: претседател Петре Димовски, секретар Кире Неделковски

Наводи
------

1. ↑  „МАНИФЕСТАЦИЈА 2020". *БИТОЛСКИ КНИЖЕВЕН КРУГ*. Архивирано од изворникот на 2022-06-18. Посетено на 2022-06-18.
2. ↑  „За Нас". *БИТОЛСКИ КНИЖЕВЕН КРУГ*. Архивирано од изворникот на 2022-06-18. Посетено на 2022-06-18.
**Дрвото на животот** (англиски: *The Tree of Life*) - американски филм од 2011 година, во режија на Теренс Малик, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Бред Пит, Шон Пен, Џесика Честејн, Хантер Мек Крекен, Фиона Шо итн. Филмот постигнал голем успех кај филмската критика, освојувајќи дури 117 награди, меѓу кои и „Златната палма" на Канскиот филмски фестивал.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажува животот на семејството О’Браен во Тексас, во текот на 1950-тите. На почетокот од филмот, таткото (го игра Пит) и мајката (ја игра Честејн) посебно дознаваат за смртта на нивниот 19-годишен син и тој настан предизвикува кошмар во нивниот живот. Потоа, дејствието се префрла во сегашноста, прикажувајќи го најстариот син Џек (го игра Пен), кој е успешен архитект. Тој започнува да се сеќава на детството и на младоста. Притоа, младиот Џек (го игра Мек Крекен) расте во сенката на авторитативниот татко, кој упорно настојува да ги направи своите синови силни, сметајќи дека тоа е услов за успех во животот. По смртта на еден негов другар, адолесцентот Џек го менува односот кон родителите и почнува отворено да им се спротивставува, а за време на службеното патување на татко му, Џек покажува знаци на агресивно однесување. Подоцна, татко му останува без работа и семејството мора да се пресели. Дури тогаш, таткото го преиспитува своето однесување и му се извинува на Џек за грубостите. На крајот од филмот, возрасниот Џек има визија во која на еден песочен брег ги среќава сите луѓе кои познавал во животот, вклучувајќи го и умрениот брат кој потоа заминува на небото.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Tree of Life (2011) (пристапено на 19.9.2020)
2. ↑  The Tree of Life (2011)Awards (пристапено на 19.9.2020)
**Гарска Река** — река која потекнува од селото Гари, по кое и го добила своето име. Реката се наоѓа во малореканскиот крај, западна Македонија. Реката заедно со Тресонечка Река ја создава Мала Река, збирно име за сите реки од подрачјето на планините Бистра и Стогово, која подоцна се влева во реката Радика (Голема Река).

Притоки
-------

Главни притоки на Гарска Река се реките Валовница, Лазарополска и Ѕвончица, кои ги собираат водите на планината Стогово.

Природен резерват
-----------------

Реката била прогласена за ботанички резерват со решение број 03-167-2/60 издадено од Националниот институт за заштита на спомениците на културата. Со ова решение биле прогласени насадите на див костен долж течението на Гарска Река за ботанички резерват.

Воден потенцијал
----------------

Реката отсекогаш изобилува со воден потенцијал, кој бил искористуван на различни начини, тргнувајќи од големиот број на воденици и валавница на самата река изградени во селото Гари. Во поново време била изградена и хидроцентрала, која била замислена како проточна, но сепак, никогаш не била ставена во функција.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Проект за изградба на мост на Гарска Река од 1938 година.Проект за изградба на мост на Гарска Река од 1938 година.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „ХЕ „Бошков Мост"" (PDF). Електрани на Македонија. Посетено на 16 ноември 2015.
3. ↑  „Список на Прирпдни заштитени зпни и преглед на ппстпјаните акти сп кпи се уредуваат заштитените пбласти и предмети" (PDF). Цепросард. Посетено на 16 ноември 2015.

Надворешни врски
----------------

* Гарска Река на Ризницата ?

Координати: 41°30′50″N 20°40′19″E﻿ / ﻿41.51389° СГШ; 20.67194° ИГД﻿ / 41.51389; 20.67194
**Иванчо Спасенов Ќипроски** ( 1914
 во Попоец, Кичевско — 8 мај 1944

 во Попоец, Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Спомен обележје на кое се наоѓа ѝ името на Иванчо Ќипроски.

Животопис
---------

По занимање бил земјоделец. Во текот на 1943 година бил организиран од членовите на КПМ од селото и активно помагал со храна, облека, вршел курирска работа и прифаќал илегалци. Во Пролетната офанзива, во мај 1944 година, кога било запалено селото Попоец, балистите го фатиле, го убиле и го фрлиле во оган на 8 мај 1944 година.

Спомен обележје на НОБ во Попоец.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 144.
Гарево во зима
**Гарево** (српски : Гарево) е едно од селата во Србија во близина на Велико Градиште. Во Гарево има околу 70 куќи, а селото има многу мало население. Поголемиот дел од населението на Гарево има алтернативен престој во Австрија, Германија или Франција и живее во Гарево само за лето. Во овај предел Гарево било со векови, во почетокот се викало Селиште, но по страшните поплави граѓаните се преселиле во селото на исток.

Наводи
------

1. ↑  Popis stanovništva, domaćinstava i Stanova 2002. Knjiga 1: Nacionalna ili etnička pripadnost po naseljima. Republika Srbija, Republički zavod za statistiku Beograd 2003. ISBN 86-84433-00-9

44°37′N 21°27′E﻿ / ﻿44.617° СГШ; 21.450° ИГД﻿ / 44.617; 21.450

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Грабежот на Третиот Рајх"** (српски: *Пљачка Трећег рајха*) - српски филм од 2004 година, во режија на Здравко Шотра. Главните улоги ги играат: Драган Николиќ, Никола Ѓуричко, Катарина Радивоевиќ, Катарина Жутиќ, Војин Ѓетковиќ и Исидора Миниќ.

Содржина
--------

Дејството на филмот се случува во 1941 година, за време на Хитлеровиот освојувачки поход низ Европа. Во Белград пристигаат најдобрите крадци и фалсификатори меѓу кои се и Главоња (го игра Николиќ) и Калауз (го игра Ѓуричко), кои ги бара полицијата ширум Европа. Главоња е интелигентен и полиглот така што се чувствува навреден кога го нарекуваат крадец. Исто така, тој е подготвен на големи потфати и има развиена самосвест за својата вештина. Калауз е сосема спротивен карактер: тој е алчен за сè што ќе види, често се нафаќа на ситни попатни кражби, а неговиот соработник го смета за глупав. Токму Калауз е виновен поради тоа што тој и Главоња се уапсени веќе за време на нивната прва кражба во Белград. Бидејќи себеси се сметаат за елита меѓу затворениците, тие не можат да ја јадат затворската храна и се послужуваат со храната наменета за офицерите поради што завршуваат во самица. По окупацијата на Белград, германските офицери се населуваат во најубавите вили во градот, а меѓу нив се наоѓа и еден полковник со неговата убава млада жена. Бидејќи не знае како да го отвори сефот што го затекнал во вилата, полковникот наредува да му ги доведат Главоња и Калауз. Така, тие ја користат можноста и успеваат да избегаат. Со помош на своите пријатели, набавуваат германски документи во кои стои дека му се роднини на Хитлер и дека се големи јунаци на Третиот рајх. Така, тие заминуваат за Берлин, сметајќи дека таму ќе имаат најдобри прилики за крадење. Користејќи ги лажните документи, тие стануваат дел од берлинската елита и извршуваат неколку успешни кражби и повторно се затворени, но не за долго време. Најпосле, тие планираат да го изведат најголемиот грабеж во Третиот Рајх.

Наводи
------

1. ↑  WWW.TVPROGRAM.RS
2. ↑  Пљачка Трећег рајха (пристапено на 15.2.2023)
3. ↑  WWW.TVPROGRAM.RS
Дигитален цртеж на лице на монета рагушки перпер издадена во 1708 г.
За други значења на поимот, погл. Перпер (појаснување).
**Дубровничкиот перпер**, во романските јазици се среќава и како **Рагушки перпер**, по историското име на Дубровник, Рагуза, бил сребрена монета, кована и користена во Дубровничката Република во периодот од 1683 година, сè до распадот на републиката во 1808 година.

На лицето бил претставен Свети Власиј, патрон на републиката, држејќи макета од Дубровник и епископски жезол во левата рака, и давајќи благослов со десната. Десно и лево од него стоеле латинските букви *S* и *B*, означувајќи го името на светецот на латински — *Sanctus Blasius*, како и годината кога е кована парата. Околу краевите во кружна форма стоел натписот *PROT-RÆIP-RHAGVSINÆ*, значејќи „заштитник на Рагуза". На опачината пак бил насликан ликот на Исус Христос со натпис *SALVS TVTA*.

Монетите тежеле од 3,98 до 6,42 грама и биле издавани во пречници помеѓу 26 и 29 милиметри. Дубровничкиот перпер бил поделен на рагушки денар и рагушки солдо, така што еден перпер вредел 12 денари односно 72 солди.

Поврзано
--------

* Перпер (појаснување)

Наводи
------

1. ↑  „Кога етникумот не беше важен на Балканот". Универзитетот во Мичиган. 5 февруари 2010. стр. 157. Посетено на 8 јануари 2019. *...беше одлучено дека словенскиот ќе се забрани како јазик за дебата во градскиот совет, со парична казна од **еден перпер** за оние кои нема да го почитуваат тоа.*
2. ↑  Лице и опачина на рагушки перпер

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија за пари или валута е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Дихлор хексоксид** е хемиско соединение со молекуларна формула Cl2O6, што е точно за неговата гасовита состојба. Меѓутоа, во течна или цврста форма, овој хлор оксид јонизира во темноцрвено јонско соединение хлорил перхлорат [ClO2]+[ClO4]− , кој може да се смета како мешан анхидрид на хлорната и перхлорната киселина.

Се произведува со реакција помеѓу хлор диоксид и вишокот озон :

2 ClO2 + 2 O3 → 2 ClO3 + 2 O2 → Cl2O6 + 2 O2

Молекуларна структура
---------------------

Првично било пријавено дека постои како мономерен хлор триоксид ClO3 во гасна фаза,  но подоцна се покажало дека останува димер премостен со кислород по испарувањето и до термичко распаѓање на хлор перхлорат, Cl2O4 и кислород.  Соединението ClO3 потоа било повторно откриено. 

Тоа е темноцрвена испарувана течност на собна температура која кристализира како црвено јонско соединение, хлорил перхлорат, [ClO2]+[ClO4]−. Црвената боја покажува присуство на хлорилни јони. Така, формалната оксидациска состојба на хлорот во ова соединение останува мешавина од хлор (V) и хлор (VII) и во гасната фаза и кога се кондензира; меѓутоа, со раскинување на една врска кислород-хлор, одредена електронска густина се поместува кон хлорот (VII).

Својства
--------

Cl2O6 е дијамагнетен и е многу силен оксидирачки агенс. Иако е стабилен на собна температура, тој силно експлодира при контакт со органски соединенија  и реагира со злато за да произведе хлорилна сол [ClO2]+[Au(ClO4)4]−.  Многу други реакции кои вклучуваат Cl2O6 ја рефлектираат неговата јонска структура, [ClO2]+[ClO4]−, вклучувајќи го следново: 

NO2F + Cl2O6 → NO2ClO4 + ClO2F
NO + Cl2O6 → NOClO4 + ClO2
2 V2O5 + 12 Cl2O6 → 4 VO(ClO4)3 + 12 ClO2 + 3 O2
SnCl4 + 6 Cl2O6 → [ClO2]2[Sn(ClO4)6] + 4 ClO2 + 2 Cl2
2Au + 6Cl2O6 → 2[ClO2]+[Au(ClO4)4]− + Cl2
Сепак, тој може да реагира и како извор на радикалот ClO3 :

2 AsF5 + Cl2O6 → 2 ClO3AsF5

Наводи
------

1. ↑  C. F. Goodeve, F. A. Todd (1933). „Chlorine Hexoxide and Chlorine Trioxide". *Nature*. **132** (3335): 514–515. Bibcode:1933Natur.132..514G. doi:10.1038/132514b0.
2. ↑  Lopez, Maria; Juan E. Sicre (1990). „Physicochemical properties of chlorine oxides. 1. Composition, ultraviolet spectrum, and kinetics of the thermolysis of gaseous dichlorine hexoxide". *J. Phys. Chem*. **94** (9): 3860–3863. doi:10.1021/j100372a094.
3. ↑  Grothe, Hinrich; Willner, Helge (1994). „Chlorine Trioxide: Spectroscopic Properties, Molecular Structure, and Photochemical Behavior". *Angew. Chem. Int. Ed*. **33** (14): 1482–1484. doi:10.1002/anie.199414821.
4. ↑  Mary Eagleson (1994). *Concise encyclopedia chemistry*. Walter de Gruyter. стр. 215. ISBN 3-11-011451-8.
5. ↑  Cunin, Frédérique; Catherine Deudon; Frédéric Favier; Bernard Mula; Jean Louis Pascal (2002). „First anhydrous gold perchlorato complex: ClO2Au(ClO4)4. Synthesis and molecular and crystal structure analysis". *Inorganic Chemistry*. **41** (16): 4173–4178. doi:10.1021/ic020161z. PMID 12160405.
6. ↑  Harry Julius Emeléus, Alan George Sharpe (1963). *Advances in Inorganic Chemistry and Radiochemistry*. Academic Press. стр. 65. ISBN 0-12-023605-2.
**Граѓанската кула** (италијански: Torre Civica, се изговара: Торе Чивика) ― поранешна кула изградена во италијанскиот град Павија во 11 век, веднаш до Павијанската катедрала. Изградена во правоаголен облик, била 72 м висока.

Помеѓу 1583 и 1585 година, архитектот Пелегрино Тибалди ги водел работите за додавање просторија на врвот на кулата за да се сместат ѕвоната на катедралата, што го правел сè додека не било преместено во камбанаријата на катедралата.

На 17 март 1989 година, во 8:55 часот наутро, Граѓанската кула се урнала, оставајќи 8,000 кубни метри шут од тули, песок и гранит. Во уривањето загинале четири лица, а петнаесет биле повредени. Не е повторно изградена, иако некои елементи од него сега се изложени во градскиот Висконтиев замок.

По уривањето на кулата, италијанската влада ја затворила Кривата кула во Пиза на 7 јануари 1990 година поради загриженоста дека познатото туристичко место исто така може да биде во опасност од уривање.

* Остатоци од кулата (помеѓу основата на статуата и ќошот на Павијанската катедрала).Остатоци од кулата (помеѓу основата на статуата и ќошот на Павијанската катедрала).
* Одблиску до остатоците, со плоча која го покажува нејзиниот првичен обликОдблиску до остатоците, со плоча која го покажува нејзиниот првичен облик

Наводи
------

1. ↑  „Torre Civica (resti)" (италијански). Lombardia Beni Culturali. Архивирано од изворникот на 20 ноември 2013. Посетено на 13 март 2022.
2. 1 2  Arecchi, Alberto (29 јануари 2002). „La Torre Civica" (италијански). Miapavia. Архивирано од изворникот на 2016-03-09. Посетено на 13 март 2022.
3. ↑  Bonerandi, Enrico (18 March 1989). „Un Boato E L' Antica Torre Si Sbriciola". *La Repubblica* (Italian).CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  Montanari, Laura (22 март 1989). „Ma Pavia Ha Ancora Paura". *La Repubblica* (италијански). Посетено на 13 март 2022.
5. ↑  Hofman, Paul (30 јули 1989). „Italy's Endangered Treasures". *The New York Times*. Њујорк. Посетено на 13 март 2022.
6. ↑  Montalbo, William D (18 март 1989). „900-Year-Old Bell Tower Collapses in Italy; Three Killed". *Los Angeles Times*. Лос Анџелес. Посетено на 13 март 2022.
7. ↑  „Tipping the Balance". *Time*. 25 јуни 2001. Архивирано од изворникот на 12 октомври 2007. Посетено на 13 март 2022.
8. ↑  „BBC on this day: 1990: Leaning Tower of Pisa closed to public". *BBC News*. Посетено на 13 март 2022.

Надворешни врски
----------------

* Блог со фотографија од структурата пред нејзиното уривање
**„Ерос"** (*Eros*) — омнибус-филм од 2004 година, во режија на Кар-вај Вонг, Стивен Содерберг, Микеланџело Антониони. Главните улоги ги граат: Роберт Дауни Јуниор, Алан Аркин, Гонг Ли и Чанг Чен.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажани три приказни за љубовта и за сексот. Првата приказна носи наслов „Шака" и зборува за еден неискусен кројачки помошник кој се вљубува во проститутка. Во втората приказна, наречена „Еквилибриум", Ник Пенроуз оди на психотерапија зашто чувствува голем сстрес не само поради почетокот на големиот деловен проект, туку и поради сонот за една жена кој постојано му се повторува. Третата приказна, „Опасна низа од работи" зборува за еден пар кој мора да ја прекине врската, иако двајцата очигледно се сакаат, зашто постојано се расправаат...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Ерос (пристапено на 9.5.2022)
Поглед на котлината Дебрца од Илинска Планина.
*За други значења на поимот **Дебрца**, видете на појаснителната страница*
**Дебрца** (или **Дебарца**) — котлина во западниот дел на Македонија. Се наоѓа помеѓу Илинска и Плакенска Планина од исток и Стогово и Караорман од запад. Зафаќа површина од 368 км2. Низ средината на Дебрца води магистралниот пат М–4 кој ја поврзува на југ со Охрид и Струга, а на север со Кичево и Скопје. Се дели на Северна, Средна и Долна Дебрца. Геолошкиот состав го прават филитоидни метаморфити, карбонатни и магматски карпи како и езерски, алувијални, делувијални и моренски седименти. Климата е умереноконтинентална. Реката Сатеска претставува главна одводна артерија на целото подрачје. Во Дебрца постојат 24 селски населби, сите населени со Македонци. Централна населба е Белчиште, а најголемо село е Велмеј. Цела Дебрца е зафатена од силен миграционен бран, па бројот на населението денеска во голема мера е намален.

Галерија
--------

* Поглед на котлината Дебрца од Илинска ПланинаПоглед на котлината Дебрца од Илинска Планина
* Котлината Дебрца и источната падина на Илинска ПланинаКотлината Дебрца и источната падина на Илинска Планина
* Поглед на котлината Дебрца од Илинска ПланинаПоглед на котлината Дебрца од Илинска Планина

Поврзано
--------

* Дебрца

Наводи
------

1. ↑  *С. Томић, Дебарца, „Братство", књ. XXII, Нови Сад, 1923*
2. ↑  *М. Маџевиќ и Д. Василевски, Просторно-популациски одлики на населбите од Дебарца, „Годишен Зборник на Институтот за географија, при Дебарското Езеро (Шпилје) ПМФ", кн. 35–36, Скопје, 2001*
**Еротеј** (роден во Варвара, Тетовско -  1910
), (световното име: **Лаврентие Давидов**), македонски игумен. Завршил ќелијно училиште во Софија и добил чин јеромонах.

Служел во црквата „Св. Никола" во Тетово во 1898 година. Бил игумен на Лешочкиот манастир од 1898 па сè до смртта во 1910 година. Се истакнал во настанот опеан во народната песна за сардисувањето на манастирот во 1905, кога со мудрост и со храброст, го спречил масакрирањето на масата верници во манастирот, сардисан од Албанци на манастирскиот празник.

Наводи
------

1. ↑  Светозаревиќ, Бранислав Покорни (2003). *Тетово и Тетовско во илинденскиот период 1895–1905*. Скопје: Државен архив на Република Македонија. стр. 190. ISBN 9989-622-46-9.
2. ↑  Светозаревиќ, Бранислав Покорни; И. Петрушевски (2001). *Лешочкиот манастирски комплекс*. Скопје.
Биографија
----------

**д-р Дита Старова-Керими** (р. 1984 Скопје) е афирмирана академска сликарка и педагог. Нејзин татко е познатиот писател и академик Луан Старова, а нејзината мајка е професорка и судијка Гзиме Старова. Таа е сопруга и мајка на две деца Арбер и Арба.

Работно искуство
----------------

Д-р Дита Старова-Керими е директорка на Националната галерија во Скопје, од 2015 година, која успешно ја води. Таа е член на Друштвото на ликовните уметници на Македонија (ДЛУМ). 

За своето ликовно искуство ја има добиено наградата „Методија Ивановски Менде" – Мал формат 2012. Таа е добитничка и на наградата 13 Ноември на Град Скопје, за 2019 година.

Наводи
------

1. ↑  „д-р Дита Старова-Керими".. Надворешна врска во `|work=` (help)
2. ↑  „директорка".. Надворешна врска во `|work=` (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за сликар е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
*Оваа статија се однесува на трахеите (дишниците) како респираторни органи кај некои без‘рбетници. За трахеите како спроводни елементи на ксилемот кај растенијата, видете Трахеи (растение).*

**Дишниците** (или **душникот**) се цевчести органи за дишење кај копнените членконоги. Тие служат за транспорт на метаболитичките гасови од и до ткивата на животното. Бројот на отвори со кои дишниците се поврзани со надворешната средина може многу да варира низ многуте редови на инсекти, но најчесто во секој сегмент од телото може да има парни отвори. Дишниците се всушност вдлабнувања на кутикуларниот егзоскелет кои се разгрануваат низ телото на животното, со пречник од неколку микрометри до 0,8 mm. Најмалите дишници се наречени трахеоли. Тие навлегуваат во клетките од ткивата и служат како места за дифузија на вода, кислород и јаглерод диоксид. Гасовите се пренесуваат низ трахеалниот систем преку активно издишување (вентилација) или преку пасивна дифузија.

Трахеалните цевки можат да се изградени од кружни ‘рскавични прстени наречени тенидии, кои, пак, можат да бидат во различни форми (јазли или завојници).

Исто така, во главата, градниот кош или во стомачната празнина, дишниците може да се поврзани со воздушни ќесиња. Многу инсекти, како скакулците, можат да ја контролираат циркулацијата на воздухот низ нив.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Анатомија на долниот респираторен тракт |
| --- |
|  |
| 
* Дишник
	+ Дишникови ‘рскавици
	+ Дишников раздвој
* Бронхии

 |
|  |
| Бели дробови | 
* База
* Врв
* Фисури
	+ Хоризонтална
	+ Коса
* Алвеола

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85136401
* GND: 4134946-5
* BNF: cb11978593f (податоци)
* NDL: 00565765
* NKC: ph136830

 |

 |
**Ернст Алфред Касирер** (28 јули 1874

, Вроцлав - 13 април 1945

, Њујорк) бил германски филозоф.

Касирер развил теорија за симболика и ја искористил за проширување на феноменологијата на знаењето во поопшта филозофија на културата. Касирер бил еден од водечките поборници на XX век на филозофскиот идеализам. Негови најпознати дела се Филозофија на симболичките форми (1923-1929) и Есеј за човекот (1944).

Животопис
---------

Касирер е роден во Вроцлав во еврејско семејство, студирал литература и филозофија на Универзитетот во Марбург (каде ја одбранил својата докторската дисертација во 1899 година на анализата на Рене Декарт за математички и природни научни знаења со наслов: *'Kritik derhematischen und naturwissenschaftlichen Erkenntnis* [*Критика на Декарт за математичко и научно знаење*]), а во 1906 година докторирал и на Универзитетот во Берлин (каде ја одбранил дисертацијата со наслов *Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit: Ers* [*Проблемот на знаењето во филозофијата и науката во модерното време: том I*]).

Политички, Касирер ја поддржувал либералната германска демократска партија. Откако работел долги години како предавач на „Хумболтовиот универзитет" во Берлин, Касирер бил избран во 1919 година за предавач по филозофија на новооснованиот универзитет во Хамбург, каде предавал до 1933 година. Бидејќи бил Евреин, тој ја напуштил Германија откако нацистите дошле на власт во 1933 година.

По напуштањето на Германија предавал неколку години на Универзитетот во Оксфорд, пред да стане професор на Универзитетот во Гетеборг. Кога Касирер почнал да ја смета Шведска за премногу небезбедна, тој аплицирал за работно место на Универзитетот во Харвард, но бил одбиен затоа што триесет години претходно тој ја одбивал понуда да работа за нив. На Универзитетот Колумбија во Њујорк, предавал од 1943 година сè до неговата смрт во 1945 година.

Касирер починал од срцев удар во април 1945 година во Њујорк. Неговиот гроб се наоѓа во Вествуд, Њу Џерси.

Позначајни дела
---------------

* *Филозофија на симболичките форми* (1923-29)
* *Јазик и мит* (1925)
* *Индивидуализмот и космосот во ренесансната филозофија* (1927)
* *Кант и проблемот со метафизиката. Коментари на толкувањето на Мартин Хајдегер за Кант* (1931)
* *Филозофија на просветителството* (1932)
* *Логика на културните науки* (1942)
* *Есеј за човекот* (1944)

Наводи
------

1. ↑  "Structural Realism": entry by James Ladyman in the *Stanford Encyclopedia of Philosophy*
**Домаќинство** е секоја семејна или друга заедница на лица кои ќе изјават дека заедно живеат и заеднички ги трошат своите приходи за подмирување на основните животни
потреби (домување, исхрана и друго), без оглед дали сите членови постојано се наоѓаат во местото каде што е населено домаќинството или некои од нив определено време престојуваат во друго населено место, односно странска држава, заради работа, школување или од други причини.

Под домаќинство се смета и секое лице кое живее само („самечко домаќинство") и кое нема свое домаќинство во друго место.

Под домаќинство се смета итн. колективно домаќинство, т.е. домаќинство составено од лица кои живеат во установи за трајно згрижување на деца и возрасни, во манастири-самостани и во болници за сместување на неизлечиви болни.

Поединечните домаќинства, според видот, се делат на семејни и несемејни.

Семејните домаќинства се делат на:

* домаќинства со едно семејство и
* домаќинства со две или повеќе семејства

Несемејните домаќинства се делат на :

* самечки, домаќинства со еден член и
* домаќинства со повеќе членови, составени од две или повеќе лица кои не се во сродство

или се во сродство, но не претставуваат семејство

Наводи
------

* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85062594
* GND: 4023744-8
* HDS: 007985
* NDL: 01066358
* NKC: ph935889

 |

 |
Ернст Штадлер
**Ернст Штадлер** (герм. *Ernst Stadler*), (11 август 1883

 - 30 октомври 1914

) е германски експресионистички поет. Роден е во Колмар, тогашна Елзас-Лотарингија and educated in Стразбур и Оксфорд. Во 1906 добил Родсова стипендија за студии на Магдалениниот колеџ при Оксфордскиот универзитет.

Во првите Штадлерови дела се гледа влијанието на Стефан Георге, но по 1911 г, Штадлер го менува правецот. Така, неговата првата поважна стихозбирка „Тргнување" (*Der Aufbruch*) (1914) денес се смета за најзначајно дело од раниот експресионизам. Во стуихозбирката, авторот ја искажува радоста на животот во слободни стихови со долги редови, по примерот на Волт Витман.

Штадлер загинал во битка кај Зандворде близу Ипр (Белгија) на почетокот на Првата светска војна.

Извори
------

* Ernst Stadler *Der Aufbruch* (уред. Heinze Rölleke, Reclam, 1967)
* *Gedichte des Expressionismus* (уред. Dietrich Bode, Reclam, 1966)

Надворешни врски
----------------

* Ернст Штадлер на Find a Grave (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 4936833
* LCCN: n84078689
* ISNI: 0000 0001 1020 2659
* GND: 118616587
* SUDOC: 028712641
* BNF: cb11925395t (податоци)
* MusicBrainz: c385c039-f566-4356-a95d-68199b62e734
* NDL: 01019992
* NKC: mzk2015861525

 |

 |
**Десет** или **10** - американски филм од 1979 година, режиран од Блејк Едвардс, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Дадли Мур, Бо Дерек, Џули Ендрјус, Роберт Вебер, Ди Валас, Сем Џонс, Брајан Денехи и Макс Шоувалтер. „10" е еден од најпознатите филмови на Едвардс, кој постигнал голем успех кај публиката благодарение на комбинацијата на физички гегови и различни сексуални алузии. Меѓутоа, во овој филм, Едвардс не се задржал само на сексуалните разговори, туку применил релативно слободен пристап во прикажувањето на голотијата, а голем придонес за успехот на филмот имале сцените во кои се прикажува разголената Бо Дерек. Музиката за филмот е дело на Хенри Мансини, честиот соработник на Едвардс. Филмот бил номиниран за наградите „Оскар" (во две категории) и „Златен глобус" (во пет категории).

Синопсис
--------

Славниот композитор Џорџ Вебер (го игра Мур) прославува 42 години. Тој има удобен живот, раскошна вила на Беверли Хилс, луксузен автомобил и врска со театарската глумица Саманта Тејлор (ја игра Ендрјус). Меѓутоа, него го зафаќа кризата на средните години и, еден ден, на прв поглед се вљубува во прекрасната русокоса девојка Џени (ја игра Дерек), и тоа токму на денот на нејзината венчавка. Оттогаш, Џорџ почнува да тоне и најпосле, предизвикува голема кавга со Саманта, која му забележува за неговата навика да го гледа соседот низ телескоп. По кавгата, неколкупати тие безуспешно се обидуваат да се слушнат по телефон. Џорџ го посетува татко ѝ на Џени, кој е познат заболекар, и од него дознава дека таа заминала на меден месец во Мексико. Кога конечно ќе успеат да воспостават телефонска врска, Џорџ не може јасно да зборува поради поправката на забите, па Саманта го посетува во неговата вила. Таа погледнува низ телескопот и го гледа голиот Џорџ како се забавува во вилата на соседот, во друштво со голи девојки. Саманта побеснува и повеќе не сака да го види, а за да се смири, Џорџ патува за Мексико, надевајќи се на средба со Џени. За време на одморот во Мексико, тој го спасува сопругот на Џени од давење во морето. Една вечер, Џорџ ја посетува Џени и тие почнуваат да водат љубов, но со постојани прекини. Тогаш, неговите илузии исчезнуваат, зашто согледува дека Џени е бесчувствителна и неморална личност, така што тој веднаш се враќа дома и бара прошка од Саманта. Најпосле, таа му простува и тие повторно се заедно.

Наводи
------

1. ↑  „HRT (пристапено на 15.12.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-12-29. Посетено на 2017-12-17.
2. ↑  „HRT (пристапено на 15.12.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-12-29. Посетено на 2017-12-17.
**Ероманго** (бислама: *Erromango*, еромангански: *Nelocompne*) е остров во покраината Тафеа во Вануату. Со своите 891.9 км2, островот е најголем во покраината Тафеа и четврт најголем во Вануату.

Географија
----------

Вкупната површина на Ероманго е 891.9 км2. Најголемата должина на островот е 48 км, а ширината е од 20 до 30 км. Највисока точка е Сантоп со 886 метри надморска висина. Островот се наоѓа на следните координати 18°37'Ј и 18°59'Ј и 168°59'И и 168°20'И. Во непосредна близина на Ероманго е островчето **Вете Манунг**, кој е на 15 км североисточно од Ероманго.

Средишниот дел на островот е сочинет од вулканот Сантоп. Островот е дел од Меланезија. Островот е покриен со густа зелена шума, а на западниот дел има густа тревна вегетација.

Како и останатите острови во Вануату, така и Ероманго е со вулканско потекло.

Население
---------

Според пописот од 2009 година, Ероманго имал население од 1,959 жители. Просечниот годишен природен прираст е 2.2%, и на островот има 325 домаќинства. Најголеми села се Дилонс Беј, Потнарвин и Ипота.

Јазици
------

Пред доаѓањето на Европејците, Ероманго важел за доста разновиден во јазична смисла. По доаѓањето на Европејците, островот изгубил од 76% до 83% од староседелските јазици. Според јазичарот Тери Кроули, после Австралија, Ероманго доживеал најголема јазична катастрофа во Океанија.

Денес преживеал само ероманганскиот кој го зборуваат околу 90% од населението. Of Erromangans over the age of five, 63.6% 63 проценти од населението се писмени на бислама, на англиски 62.0% а на француски само 19% од населението.

Сообраќај
---------

На островот има две писти, односно аеродрома: Аеродром Дилонс Беј и Аеродром Ипота.

Наводи
------

1. ↑  Siméoni, Patricia (2009). *Atlas du Vanouatou (Vanuatu)* (француски) (Première. изд.). Port-Vila: Éditions Géo-consulte. стр. 85. ISBN 978-2-9533362-0-7.
2. ↑  „Vete Manung Island, Vanuatu - John Seach". *travel.vu*. Vanuatu Travel. Архивирано од изворникот на 2021-02-05. Посетено на 11 June 2019.
3. ↑  Siméoni 2009, p. 85.
4. ↑  Siméoni 2009, p. 88.
5. ↑  Brookfield, H.C.; Hart, Doreen (1971). *Melanesia*. London: Methuen & Co Ltd. стр. 30. ISBN 0416-70290-2.
6. ↑  Vanuatu National Statistics Office (2009a). „2009 National Population and Housing Census Basic Tables Report Volume 1".. стр. 168. Архивирано од изворникот (PDF) на 2020-09-28. Посетено на 2014-12-04. Надворешна врска во `|website=` (help)
7. ↑  Vanuatu National Statistics Office (2009b). „2009 Census Summary Release". *vnso.gov.vu/*. Port Vila: Vanuatu National Statistics Office. стр. 5. Архивирано од изворникот (PDF) на 2019-11-15. Посетено на 2014-12-09.
8. 1 2  Vanuatu National Statistics Office 2009a, p. 13.
9. ↑  Vanuatu National Statistics Office 2009a, p. 101.
10. ↑  Vanuatu National Statistics Office 2009a, p. 97.
11. ↑  Vanuatu National Statistics Office 2009a, p. 99.

Поврзано
--------

* Тафеа
* Вануату

Надворешни врски
----------------

* Културно здружение Ероманго
* Јазици на Ероманго
* ТАФЕА: Ероманго Архивирано на 2 декември 2017 г.
**Дарко Дамјановски** (Гостивар, 15 јули 1981

) — македонски репрезентативец во биатлон и нордиско скијање. 

Член е на скијачкиот клуб „Мирна Долина" од Гостивар. Негов тренер бил Гојко Динески. Своето деби на значајни натпреварувања го имал на Европскиот куп во биатлон во Обертилијах, во дисциплината спринт бил 101-ви. Најдобар резултат во оваа серија постигнал во  Банско во 2007 година, кога го освоил 22. место во спринт. На Европското првенство во биатлон во 2008 година во Нове Место на Моравје во Чешка, бил 75-ти на 20 км индивидуално мешано и 78-ми во спринт, а не ја завршил штафетната трка. 

Во натпреварувањето за Светскиот куп во биатлон дебитирал во Оберхоф на 7 јануари 2009 при што се пласирал на 112. место во спринт. Во екот на сезоната 2008/09 на Светското првенство во биатлон во Пјонгчанг во Јужна Кореја, завршил на 96-тото место во сингл и 97-то во спринт. 
Во скијачко трчање Дамјановски учествувал од 2005 година. Првично настапувал само на ФИС трките во Алпскиот куп и Балканскиот куп. Во 2006 година учествувал на  Олимписки игри во Торино во дисциплината скијачко трчање на 15 километри во класичен стил, каде завршил на 84. место. Во 2007 година учествувал во Марвово во рамките на ФИС Купот во трките на 5 и 10 км. Една година подоцна, на македонското првенство во скијачко трчање, го освоил сребрениот медал зад Александар Миленковиќ на 5 километри слободно, а бил четврт на 10 километри. 

На военото светско првенство во 2008 година во Хохфилцен, се пласирал на 60-то место на 15 километри. 

Во сезоната 2008/09 четири пати учествувал во натпреварувањето за Светскиот куп во скијачко трчање (1 поединечно и 3 пати во спринт), но без забележителни резултати. 

На Зимските олимписки игри во Ванкувер во 2010 година, бил член на тричлената  македонскиот тим. Се натпреварувал во дисциплината  15 км слободно и го освоил 85-то место во конкуренција на 96 натпреварувачи од 50 земји. 

На Зимските олимписки игри во Сочи во 2014 година, бил повторно член на  македонскиот тим. Се натпреварувал во дисциплините  15 км слободно при што го освоил 79-то место, и во дисциплината спринт, слободен стил во која се пласирал на 77-то место.

Резултати на Зимските олимписки игри
------------------------------------

| Олимписки игри | Дисциплина | Резултат |
| --- | --- | --- |
| Време | Заостанување | Пласман / учесници |
| Торино 2006 | 15 km слободно | 48:33,7 | 10:32,4 | **84 / 99** |
| Ванкувер 2010 | 15 km слободно | 41:48,2 | 8:11,9 | **85 /96** |
| Сочи 2014 | 15 km слободно |  |  | **79 /?** |
| Сочи 2014 | Спринт, слободен стил |  |  | **76 /?** |

Поврзано
--------

* Македонија на Зимските олимписки игри 2014

Наводи
------

1. ↑   „Darko Damjanovski". Olympics. Посетено на 12 февруари 2022.

Надворешни врски
----------------

* Профил на мрежното место на ИБУ] (англиски)
* Профил на мрежното место на ЗИО 2010 Ванкувер]
**Десет килограми** е расказ од Ли Чајлд, објавен во збирката „Кокаински хроники", во 2010 година, во издание на „Темплум". Преводот на македонски јазик е дело на Владимир Петревски.

Содржина
--------

Еден човек седи во бар во кој влегува друг човек, кого го познава само површно. Новодојдениот изгледа потиштено. Двајцата започнуваат разговор во кој дојденецот кажува дека продавал дрога, но еднаш ги измамил своите партнери и избегал со десет килограми кокаин и со милион долари. Исто така, кажува дека трговците со дрога изнајмиле платен убиец, со име Октавијан, кој треба да им ги врати парите и дрогата. Човекот од барот го убедува новодојдениот да му каже каде ги скрил парите и дрогата. Кога одат на местото, тој го убива продавачот на дрогата и тогаш се открива дека тој е, всушност, убиецот Октавијан. Октавијан им кажува на своите шефови дека ги пронашол парите, но ги лаже дека не ја пронашол дрогата.

Наводи
------

1. ↑  Ли Чајлд, „Десет килограми", во: Гери Филипс и Џери Tервалон (уредници), *Кокаински хроники*, Темплум, Скопје, 2010, стр. 7-21.
**Дачо Јотов** — бугарски револуционер, велешки војвода на Внатрешната македонска револуционерна организација и подоцна сооработник на Младотурците.

Животопис
---------

Дачо Јотов е роден во Трстеник, денес во северниот дел на Бугарија. Влегува во редовите ВМОРО и учествува во Илинденското востание. Во 1904 година Дачо Јотов е четник во Велешко во четата на Стефан Димитров. Секула Ораовдолски, заедно со Велко Попадиски и Дачо Јотов го убиваат вујкото на Секула, попот Чурја, кој се поставил во услуга на српската пропаганда во Македонија. После смртта на Стефан Димитров, Дачо Јотов е четник при поручник Панчо Константинов, после чијашто смрт во јуни 1906 година дејствува во велешката околија заедно со Велко Попадиски. Револуционерот Петко К’нев со следните зборови го опишува Дачо Јотов:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | *Дачо не се ползуваше со добро име и навраќал само во селото Бистрица.* | "|

Четата на Дачо Јотов дејствува против српските чети во Бистричките планини. На 15 април 1907 година во меснсота Јаворот кај велешкото село Црешнево четата паѓа во заседа на четата на српскиот војвода Тренко Крапјанин и србоманската милиција од Поречието. Но благодарение на добрите односи на ВМОРО со кехајата на Теовскиот манастир Ќамил Ага, пристигнатата турска потера ја напаѓа српската чета, која дава 15 жртви.

После Младотурската револуција Дачо Јотов се легализира и во април 1909 година учествува во походот кон Цариград, заедно со Јане Сандански и Христо Чернопеев. По касно започнува да работи за младотурската власт и учествува во акцијата на Младотурците за разоружување на населението и четите. Добива ултиматум од велешкиот војвода Мирчо Атанасов или да се врати во четата, или да го напушти Велешко и да замине засекогаш за Бугарија. Велешкиот војвода Мирчо Атанасов, гледајќи како Дачо Јотов од ден на ден станува сè поголем ожесточен народен враг, го заловува жив во велешкото село Војница, му ја прочитал смртната пресуда и го убива Дачо Јотов на 25 ноември 1911 година.

Белешки
-------

1. ↑  Аврамов, Стефан. Революционни борби в Азот (Велешко) и Поречието, Материяли за историята на македонското освободително движение, книга X, Македонски Научен Институт, София 1929, стр.180.
2. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 68.
**Грбот на Социjалистичка Федеративна Република Југославија** се состои од шест факели окружени од два снопа на житни класи, поврзани на врвот со црвена петокрака. Шестте факели ги симболизираат шесте сојузни републики, а оганот - братството и единството на југословенските народи на: Македонија, Босна и Херцеговина, Србија, Словенија, Хрватска и Црна Гора. Грбот на СФРЈ бил донесен на 29 ноември 1943 во градот Јајце на второто заседание на АВНОЈ. Оваа дата била и национален празник на Југославија сѐ до нејзиното распаѓање.

Поврзано
--------

* Грбови на југословенските социјалистички републики
Од економски аспект **интермедијарите** се добра кои посредуваат во производството на еден производ. Односно добра коишто својата финална валоризација на пазарот не ја доживуваат во првобитната форма.

Односно, да замислиме една економија која функционира само со две претпријатија, при што претпријатието А произведува млеко, а претпријатието Б произведува сирење. Во 2006 претпријатието А произвело млеко во износ од 200$ и истото му го продало на претпријатието Б. Од ова млеко претпријатието Б произвело сирење во вредност од 400$.

Ако сакаме да го утврдиме вкупното производство во економијата:

* Млеко 200$
* Сирење 400$

На прв поглед изгледа дека вкупното производство е 600$, но тоа не е точно пресметано поради фактот што во 400$ вредност на сирењето е содржана вредноста од 200$ на млекото. Во овој случај млекото е интермедијар.

Ако во 2007 претпријатието А произвело млеко во вредност од 1.000$, а претпријатието Б произвело сирење во износ од 1.000$ а откупило млеко во износ од 500$. Во овој случај вкупното производство е 1.500$. Во овој случај млекото во износ од 500$ се однесува како интермедијар односно преминува во понатамошна обработка во сирење и добива вредност од 1.000$ како што и ја доживува својата пазарна валоризација, додека пак останатите 500$ од млекото се валоризираат без преработка. Оттука, 1.000$ сирење и 500$ непреработено млеко = 1.500$.
Даи-доро - камена светилка: а.- чи (земја), b.- суи (вода), c.- ка (оган), d.- фу (воздух) и e.- ку (празнина или дух) (Gradina Japoneza, Grădina Botanică „Alexandru Borza" Cluj-Napoca).
**Даи-доро** (台灯籠) — традиционални јапонски камени светилки (лантерни) кои датираат од епохите нара и хејан. Првобитно биле само во будистичките храмови, каде, поставени во низа, го означувале приодот до храмот, но во епохата хејан почнуваат да се користат и во шинтоистичките храмови. Според традицијата, во текот на епохата момојама светилките почнале да ги поставуваат првите големи мастери на чајот и во чајните градини, за подоцна да бидат поставувани како декорација повеќе и помалку во сите градини. Во својата потполна и оригинална форма даи-доро, како и пагодите, претставуваат пет елементи на будистичката космологија. Делот кој ја допира земјата е „чи" и ја претставува земјата; делот погоре е „суи" (вода); следи „ка" (оган) претставен со делот во кој е светлото и горните два сегмента се воздух („фу") и „ку" (празнина или дух). Сегментите ја изразуваат идејата дека, после смртта, физичкото тело се враќа во својата оригинален елементарен облик.
Пример за станбена мрежа вклучувајќи VoIP
**Интернет телефон** (англиски internet phone) е специјален voice over IP (VoIP) терминал кој е дизајниран за воспоставување на телефонска комуникација преку Интернет.

Се користат следниве протоколи: Session Initiation Protocol (SIP) или Media Gateway Control Protocol (MGCP).

Повеќето VoIP телефони може да се користат како Internet телефони. Првата генерација на Интернет телефони, како на пример PingTel Expressa се појавуваат на пазарот некаде 2001 година.

Втората генеација на Интеренет телефони треба да ги има следниве својства:

* Поддршка на протоколот SIP со следниве екстензии:
	+ Third Party Call Control.
* Поддршка на open codec за гласовно енкодирање.
* Поддршка на IPv6 и NAT traversal.

Поврзано
--------

* VoIP телефон
**Далгов-Дебериц** (германски: *Dallgow-Döberitz*) — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.

Географија
----------

Се состои од селата Далгов-Дебериц, Рорбек и Зебург. На исток се граничи со округот Шпандау на Берлин. Соседни општини се Фалкензе на север и Вустермарк на запад. На југ се наоѓа поранешниот голем воен полигон *Деберицер Хајде*, сега главно природен резерват управуван од фондацијата Хајнц Зилман.

Историја
--------

Царската германска војска основала воен полигон во 1894 околу историското село *Дебериц*, кое било напуштено од неговите жители.

Во текот на Летните олимписки игри 1936 во соседниот Берлин, општината била домаќин на дел од дисциплините во модерниот петобој и коњичките спортови.

Помеѓу 1945 и 1951, Далгов имал улога на граничен премин за автомобили помеѓу советската окупациска зона (до 1949, потоа Источна Германија) и британската окупациска зона (до 1949) и потоа со Западна Германија или поточно со Западен Берлин. Сообраќајот бил предмет на одредбите од Меѓузонскиот сообраќај. Откако преминот го презела источногерманската полиција преминот бил поместен кон исток.

Општината се граничела со поранешниот Западен Берлин, поради што во периодото 1961-1990 била одвоена од него со Берлинскиот ѕид.

Филмот „Бранот" од 2008 бил снимен во гимназијата Марија Кири во општината.

Наводи
------

1. ↑   „Население на Бранденбург по општини и општински заедници] на 31 декември 2020 г.". *Статистичка служба за Берлин и Бранденбург*. јуни 2021. (германски)
2. ↑  Официјален извештај од Летните олимписки игри 1936. Volume 2. pp. 830, 894.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Далгов-Дебериц" на Ризницата ? |

* Официјална страница

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Хафеланд |
| --- |
|  |
| 
* Бризеланг
* Визенауе
* Вустермарк
* Голенберг
* Гросдершау
* Далгов-Дебериц
* Зеблик
* Кецин
* Клесен-Герне
* Коцен
* Меркиш Лух
* Миленберге
* Миловер Ланд
* Науен
* Ненхаузен
* Паулиненауе
* Песин
* Премниц
* **Ратенов**
* Рецов
* Ринов
* Фалкензе
* Фризак
* Хафелауе
* Шенвалде-Глин
* Штехов-Ферхезар

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 142844287
* GND: 10038156-X

 |

 |
Брајан Ино и Даниел Ланоис
**„Дрвото Џошуа"** (англиски: *The Joshua Tree*) — албум на ирската рок-група „Ју Ту" (*U2*) од 1987 година.

Технички информации
-------------------

Албумот е објавен од страна на дискографската куќа „Ајланд рекордс" (Island Records Ltd.) во 19XX година. Продуценти на албумот се Даниел Ланоа (Daniel Lanois) и Брајан Ино (Brian Eno), снимател е „Флад" (Flood), дополнителен инженер бил Дејв Миган (Dave Meegan), а помошник-инженер - Пет Макарти (Pat McCarthy). Три песни од првата страна на албумот се мискирани од Стив Лиливајт (Steve Lillywhite), додека другите песни се мискирани од Марк Валас (Mark Wallace) чиј помошник бил Мери Кетл (Mary Kettle).

Песните застапени на албумот биле снимени во „Виндмил лејн студиос" (Windmill Lane Studios), во Даблин. Песните се објавени од страна на „Блу маунтин мјузик" (Blue Mountain Music Ltd.). Фотографијата на обвивката на албумот (на која се прикажани членовите на групата во едне пуст крај) е дело на Антон Корбијн (Anton Corbijn), а дизајнот е дело на Стив Аверил (Stephen Averill) и фирмата „The Creative Dept. Ltd." од Даблин.

Содржина
--------

На албумот се наоѓаат 11 песни:
  

Страна 1:

* Where the Streets Have No Name
* I Still Haven’t Found What I’m Looking For
* With or Without You
* Bullet the Blue Sky
* Running to Stand Still

  

Страна 2:

* Red Hill Mining Town
* In God’s Country
* Trip Through Your Wires
* One Tree Hill
* Exit
* Mothers of the Disappeared

Наводи
------

1. ↑  U2, *The Joshua Tree*, Cai 9218, Jugoton.
2. ↑  U2, *The Joshua Tree*, Cai 9218, Jugoton.
Долг лак
**Долг лак** (англиски: *longbow*) — средновековно оружје карактеристично за Британија. Познат е и како велшки долг лак (*Welsh longbow*), според велшките стрелци во служба на кралот на Англија кои овозможиле две големи победи врз Франција (кај Креси и Азенкур) во текот на Стогодишната војна.

Долгиот лак имал домет до 180 метри, а извежбан стрелец можел да исфрли околу 12 стрели во минута. Стрела со соодветен врв исфрлена од долг лак наводно можела да го пробие оклопот на француските рицари (витези). Бил особено делотворен против коњаница, можеби затоа што самите коњи биле помалку оклопени.

Легендарниот Робин Худ е често претставуван со долг лак.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |