recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Инвокација* од Гистав Доре.
**Инвокација** (лат.: *invocare* - „повикување") или молитва е повикување на Господ, бог или богиња, некоја личност и сл. за да биде прашана за нешто или од неа да се побара помош, заштита или нејзино духовно присуство во одредена церемонија, или пак едноставно поради обожување. Тоа е религиозно дејство за повикување на повисока сила. На пример, во католицизмот тоа е повикување на светецот.

Инвокацијата обично се изведува во однапред определена форма, со говор или дејство на оној што ја прави. На пример, претходно определен текст за инвокација е молитвата "Оче наш".

Генерално, сите религии ги користат инвокациите (молитвите), литургиите или пеењето духовни песни; во хиндуизмот и будизмот тоа се т.н. мантри, во египетската религија е "појавувањето со денот" (т.е. "Книгата на мртвите"), орфизмиските пеења и многу сочувани свети текстови, напишани со клинесто писмо на глинени плочки, упатени до *Shamash*, *Ishtar* и други божества.

Во хеленската митологија инвокацијата е воведување во епската песна, повикување на музите кои на поетот треба да му помогнат во потфатот да го создаде делото.

Поимот инвокација, исто така, се објаснува како техника на магијата. Изведувачот верува дека тој може да го повика духот, тој е убеден во неговото постоење. Во потесна смисла, овде поимот може да значи: "повикување во" (лат. *in-vocare*), во случајов, повикување "во телото на изведувачот на магијата".

Од научна перспектива, инвокацијата се смета за окултна, духовна постапка со која се повикуваат суштества кои не се реални, туку постојат само во фантазијата на "волшебникот".

Поврзано
--------

* Божествена Инвокација (Молитва) Архивирано на 18 април 2010 г.
* Клучот на Соломон

Наводи
------

1. ↑  Софија Грандаковска. „СЕМИОТИКА НА МОЛИТВАТА ВО ХЕЛЕНСКАТА КНИЖЕВНОСТ". Премин Портал. Посетено на 30 јуни 2021.
Девојки на Лисабонскиот саем на книгата, 2006 година.
**Саемот на книгата во Лисабон** (португалски: *Feira do Livro de Lisboa*) ― саем на книгата што е одржуван секоја година во Лисабон, Португалија. Одржуван е во Паркот „Едуардо VII".

Лисабонскиот саем на книгата е еден од најстарите културни фестивали што се одржуваат во главниот град на Португалија. Свечено бил отворен во 1930-тите, а неговата традиционална местоположба е Паркот „Едуардо VII", најголемиот парк во Лисабон, кој се наоѓа во близина на монументалниот Праса Маркес де Помбал.

Настрана од изложувачите, публиката може да ужива во читањето и купувањето на стари и ретки томови, како и да ужива во предностите на дарежливите попусти на цените што ги предизвикува саемот. Повеќето од книгите (стари или нови наслови и автори) се на португалски, но сепак има многу тезги на кои се изложени публикациите на англиски јазик, што може да ги привлече заинтересираните луѓе што зборуваат англиски, кои не сакаат само да ги пробаат шармот на настанот, но и да се вратат дома некои реткости од нивниот престој во Лисабон.

Наводи
------

1. ↑  „Feira do Livro de Lisboa já abriu". *Expresso* (po). Impresa. 24 април 2012. Архивирано од изворникот на 2014-02-02. Посетено на 12 јуни 2022.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Lisbon Book Fair". *www.lisbon-tourism.com*. Архивирано од изворникот на 2020-02-25. Посетено на 12 јуни 2022.
Знамето на Лесото
Областа позната како Лесото датира дури од пред 40.000 години. Во моментов Лесото (тогаш наречен Басутоленд) се појавил како единствен систем до на управување под раководство на највисокиот началник Мошешое I во 1822. Под негово раководство Басутоленд се приклучил кон останатите племиња во регионот за борба против Империјата Зулу во периодот од 1818 - 1828. Во периодот од 1868 до 1966 година, територијата била под британски протекторат удвоен од територијата на Јужноафриканската република. На 4 октомври 1966 година била прогласена независноста на земјата. Притоа, била воведена повторно традиционалната монархија. Во следните години бил воведен еднопартиски систем, а по ова за првпат во земјата во 1993 година се одржале слободни избори. Кон крајот на 90-тите од минатиот век, економската ситуација во земјата се влошила, кое довело до големи протести и по изборите во 1998 година, каде биле уништени важни објекти од престолнината. Немирите биле спречени од страна на ЈАР и Боцвана. Од тогаш, економската и политичката ситуација во земјата се стабилкизирала.

Наводи
------



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Историја на Африка |
| --- |
|  |
| Суверени држави | 

Алжир **·** Ангола **·** Бенин **·** Боцвана **·** Брег на Слоновата Коска **·** Буркина Фасо **·** Бурунди **·** Габон **·** Гамбија **·** Гана **·** Гвинеја **·** Гвинеја-Бисао **·** Египет1 **·** Екваторска Гвинеја **·** Еритреја **·** Есватини **·** Етиопија **·** Замбија **·** Зелен ’Рт **·** Зимбабве **·** ЈАР **·** Јужен Судан **·** Камерун **·** Кенија **·** Комори **·** Демократска Република Конго **·** Република Конго **·** Лесото **·** Либерија **·** Либија **·** Мавританија **·** Маврициус **·** Мадагаскар **·** Малави **·** Мали **·** Мароко **·** Мозамбик **·** Намибија **·** Нигер **·** Нигерија **·** Руанда **·** Сао Томе и Принсипе **·** Сејшели **·** Сенегал **·** Сиера Леоне **·** Сомалија **·** Судан **·** Танзанија **·** Того **·** Тунис **·** Уганда **·** ЦАР **·** Чад **·** Џибути
 |
|  |
| Непризнаени држави | 

Западна Сахара **·** Сомалиленд
 |
|  |
| Зависни земјии други територии | 

Западна Сахара **·** Пунтленд  **·** Јемен (Сокотра)  **·** Португалија (Мадеира)  **·** Обединето Кралство (Света Елена, Вознесение и Тристан да Куња)  **·** Франција (Мајот **·**  Расеани Острови **·** Реинион)  **·** Шпанија (Канарски Острови **·**  Сеута **·**  Суверени територии  **·**  Мелиља)
 |
|  |
| 1 прекуконтинентска држава |

 |
Вид на Кокиче. Еден од најретките, највеќе застапен покрај средоземното море бидејќи средоземната клима е најповолна за негво растење и развивање.
Едни од најпознатите претставници на овој вид се нарцисот и кокичето. Повеќето видови кокичиња се одгледуваат како украсни растенија, бидејќи имаат убави цветови. Тие меѓу луѓето се сметаат за градинарски растенија. Некои од видовите се загрозени и со можност за исчезнување, па затоа се заштитени со закон. Фамилијата на кокичињата е нашироко распространета – таа вклучува видови кои виреат во многу различни услови. Некои се распространети во потоплите климатски зони (понекогаш во пустини), но ги има и по влажни предели. Трети цветаат по стопувањето на снеговите на планините.Кокиче - предвесник на пролеттаРодот кокиче вклучува околу 20 видови ниски монокотиледонски и многугодишни растенија кои ù припаѓаат на фамилијата кокичиња. Вообичаената боја е бела. Кокичињата изгледаат како капки млеко кои висат од стеблото, па од таму потекнува и латинскиот термин Galanthus што значи млечно бели цвеќиња. Нивните листови се нежно зелени, а снежно белите венечни ливчиња (6 на број), речиси се целосно сраснати. Само надворешните три венечни ливчиња се разделени, додека останатите се сраснати. Кокиче - предвесник на пролеттаСе смета дека потеклото на кокичињата е од Мала Азија и Европа. Тие се распространети најмногу во умерениот климатски појас, каде има снежна и студена зима. Тие се првите растенија кои цветаат во пролет, и тоа пред да се стопи снежната покривка. Најпознатите и најзначајни видови се кримското кокиче, и кокичето-џин.Кокиче - предвесник на пролеттаКокиче - предвесник на пролеттаОсвен што се предвесник на пролета, кокичињата се и цвеќиња на надежта. Според легендата, кокичето станало цвеќе на надежта кога Адам и Ева биле протерани од Едемската градина. Во еден момент кога Ева ја изгубила сета надеж дека зимата никогаш нема да заврши, дека нема да заминат студените денови, се појавил ангел кој ги трансформирал снегулките во цветот кокиче и со тоа повторно им ја вратил надежта за потопли и подобри денови. Оваа легенда ни укажува дека секогаш постои надеж, дека секоја зима си има своја пролет, а пробивањето и растењето на кокичињата во снегот се показател за подобрите денови кои доаѓаат.Кокиче - предвесник на пролеттаКокиче - предвесник на пролетта
Театар Жанет, американска реклама за филмот „Лифт за губилиштето" (1958)Театар Жанет, американска реклама за филмот „Лифт за губилиштето" (1958)
**Лифт до губилиштето** (француски: *Ascenseur pour l'échafaud* ) - француски филм од 1958 година, во режија на Луј Мал (Louis Malle). Главните улоги ги играат: Жана Моро, Морис Роне, Жорж Пужили, Јори Бертан, Ибер Дешан итн.

Синопсис
--------

Таверние (го игра Роне) работи во фирмата „Карала". Во договор со сопругата (ја игра Моро) на господинот Карала, тој го убива него, но прави како тој да извршил самоубиство. По убиството, тој излегува надвор, додека госпоѓата Карала го чека на договореното место. Со намера да ги отстрани доказите за убиството, тој се враќа во зградата, но тогаш чуварот ја исклучува струјата и Таверние останува заглавен во лифтот. За тоа време, мангупот Луј го краде автомобилот на Таверние, со намера да ја повози својата девојка Вероника. Тие преноќуваат во еден мотел, каде се запознаваат со германски брачен пар. Во обид да го украде нивниот автомобил, Луј го убива брачниот пар. Луј и Вероника одат во нејзиниот стан и испиваат апчиња за спиење, со намера да извршат самоубиство. Утредента, полицијата ги пронаоѓа автомобилот, револверот и мантилот на Таверние и него го прогласува за убиецот на германскиот брачен пар. Ноќта, госпоѓата Карала насекаде го бара Таверние, а утрото е приведена во полициската станица, но веднаш е ослободена. Кога полицијата оди во зградата на фирмата „Карала", таа го наоѓа мртвото тело на господинот Карала, а Таверние излегува од лифтот. Тој е уапсен, но госпоѓата Карала е решена да му помогне. Таа оди во станот на Вероника, а потоа го следи Луј до мотелот. Таму веќе се наоѓа полицијата, која ги апси Луј и госпоѓата Карала.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Elevator to the Gallows (1958) (пристапено на 2.2.2020)
**Кеплер-421b** — вонсончева планета со најдолгата позната година од планетите што преминуваат, иако орбитата не е долга како кај планетите кои се откриени преку непосредно снимање, или како кај планетите кои се откриени со помош на методот на радијална брзина.

Планетата минува преку површината, или преминува, околу сопствената ѕвезда гледано од Земјата и се потребни 704 Земјени денови за да се направи една орбита, и со тоа ја има најдолгата година позната за која и да е вонсончевата планета која опреминува. (За споредба, Земјата кружи околу Сонцето еднаш на секои 365 дена, додека на Марс му се потребни 780 дена.)

Кеплер-421b, која е со големина слична на Уран, е на далечина од 1.000 светлосни години од Земјата во соѕвездието Вага. Беше забележана од телескопот Кеплер, кој беше поставен во орбита во март 2009 година за да ги најде планетите кои минуваат преку површините на сопствените ѕвезди со што предизвикуваат минимални затемнувања на сјајноста на ѕвездата кога минуваат пред неа.

Наводи
------

Користена литература
--------------------

* The Longest Year, Phil Plait, Slate, July 23, 2014
* New Exoplanet Has the Longest Year Ever Discovered, July 23, 2014 at 2:15:00 PM by Niko Vercelletto, Popular Mechanics
* Astronomers discover exoplanet with longest known year, Anthony Wood, July 23, 2014, Gizmag
* First Exoplanet Discovered Beyond the "Snow Line", by Shannon Hall on July 22, 2014, Universe Today
* Transiting Exoplanet With Longest Known Year Discovered By Kepler Mission Архивирано на 7 март 2016 г. July 22, 2014, RedOrbit
* Discovery of a Transiting Planet Near the Snow-Line, David M. Kipping, Guillermo Torres, Lars A. Buchhave, Scott J. Kenyon, Christopher E. Henze, Howard Isaacson, Rea Kolbl, Geoff W. Marcy, Stephen T. Bryson, Keivan G. Stassun, Fabienne A. Bastien
Местоположбата на областа во округот Холцминден
**Ешерсхаузен** (германски: *Eschershausen*) — слободна област во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Името на областа доаѓа од соседниот град Ешерсхаузен. Областа целосно се наоѓа на ридовите Золинг.

Има површина од 4,92 км2 и се граничи со слободната област Гриненплан на исток, со слободната област Ајмен и градот Ешерсхаузен на југ и со општината Холцен на запад во истиот округ. Покрај нив, на север дели мала граница со општината Дуинген во округот Хилдесхајм.

Слободната област е ненаселена. Иако таму нема пријавени жители, од административни причини ѝ е доделен управниот број 03 2 55 503.

Наводи
------

1. 1 2  Сојузна статистичка служба на Германија, Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 30. September 2013 Архивирано на 4 март 2016 г.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Слободни области во Долна Саксонија |
| --- |
|  |
| 
* Ајмен
* Ам Гросен Роде
* Барнсторф-Варле
* Бофцен
* Брунслеберфелд
* Венцен
* Гартов
* Герде
* Гибел
* Гриненплан
* Ешерсхаузен
* Золинг
* Кенигслутер
* Литје Херн
* Мариентал
* Мемерт
* Мерксхаузен
* Харц (округ Гослар)
* Харц (округ Гетинген)
* Хелмштет
* Холцминден
* Фогтсдалум
* Шенинген

**Слободни окрузи:**
* Лохајде
* Остерхајде

 |

 |
Прибирање на солунските Евреи за да бидат иселени и испратени на прунудна работа (1941)
Еврејско семејство во Солун, 1917 г.
**Историјата на Евреите во Солун** се протега две илјади години наназад, со доаѓањето на Евреите познати како Романиоти. Градот Солун бил дом на голема еврејска заедница, во најголем дел со потекло од Сефардите, до средина на Втората светска војна. Ова е единствениот познат пример за еврејската дијаспора, во толкав град да живеат мнозинство Евреи со векови. Во текот на Втората светска војна, Германците ја окупирале Грција во 1941 година, и започнале со прогон на Евреите, каков што вршеле во другите делови на Европа. Во 1943 година, ги собрале солунските Евреи во гето блиску до железничката пруга, и започнале да ги депортираат во концентрациони и работни логори, каде умреле повеќе од 60.000 депортирани. Како резултат на ова, заедницата била речиси истребена. Денес во Солун живеат приближно 1200 Евреи.

Поврзано
--------

* Македонски Евреи
* Романиоти

Библиографија
-------------

* *Le Monde sépharade* (directed by Shmuel Trigano), éditions du Seuil, Paris, 2006. ISBN 978-2-02-090439-1
* *Salonique 1850–1918, la "ville des Juifs" et le réveil des Balkans*, (under the direction of Gilles Veinstein), editions Autrement- series Memories, Paris, 1992. ISBN 978-2-86260-356-8
* Mark Mazower, *Salonica, City of Ghosts: Christians, Muslims and Jews, 1430–1950*, Vintage Books, New York, 2005. ISBN 978-0-375-41298-1

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Историја на Евреите во Солун" на Ризницата ? |

* Video:*A community exterminated, the deportation of Jews from Salonika*Conference Jean Carasso, founder of the Sephardic Letter, FSJU-Culture department-Paris, 2006.
* Jewish Museum of Thessaloniki Архивирано на 27 септември 2007 г.
* Article of Jewish Encyclopedia
* 2009 Documentary Film Архивирано на 3 март 2016 г.: *Salonica*

Наводи
------
**Ехион** (старогрчки: *Έχίων*), познат и како **Етион**, бил прославен грчки сликар за кој зборувал Лукијан, кој дава опис на една од неговите слики, која го претставува бракот на Александар Македонски и Роксана. Оваа слика предизвикала такво восхитување кога била изложена на античките Олимписки игри, што Проксенида, еден од судиите, му ја дал на уметникот својата ќерка за брак.

Се чини дека Ехион се истакнал особено во уметноста на мешање и поставување на неговите бои. Вообичаено се претпоставува дека живеел во времето на Александар Македонски; но зборовите на Лукијан јасно покажуваат дека тој мора да живеел за времето на Адријан и Антонините.

 *Марс и Венера* од Сандро Ботичели, в 1485 година. Темпера и масло на плоча од топола, 69 цм x 173 цм.
Алојс Хирт претпоставува дека името на сликарот на бракот на Александар, кого Лукијан толку високо го фали, како Етион, е расипување на името Ехион.

Сандро Ботичели цртал на екфразата на Лукијан во неговите *Марс и Венера* (ок. 1485, сега Национална галерија), позајмувајќи ги аморетите кои си играат со оклопот на Александар за време на церемонијата, двајца што го носат неговото копје и еден кој се вовлекол во неговиот оклоп.

Поврзано
--------

* Список на антички Грци
* Список на сликари

Наводи
------

1. ↑  Lucian, *De Merced. Cond.* 42, *Herod*, or *Aëtion*, 4, &c. *Imag.* 7.
2. 1 2  Förster, Richard (1894). „Die Hochzeit des Alexander und der Roxane in der Renaissance". *Jahrbuch der Königlich Preussischen Kunstsammlungen*. **15** (3): 182–207. ISSN 1431-5955. JSTOR 25167339.
3. ↑  „NG page".
4. ↑  Gesch. d. Bild. Kunste, w.265—268.
5. ↑  Mason, Charles Peter (1870), „Aetion (2)", Во Smith, William (уред.), *Речник на грчкиот и римскиот животопис и митологија*, **1**, Бостон, Масачусетс, Соединети Држави, стр. 51, Архивирано од изворникот на 2010-06-08, Посетено на 2 јуни 2023

Извори
------

* Оваа статија вклучува текст од објавено дело кое сега е во јавна сопственост:Smith, William, уред. (1870). „Aetion. 2". *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*.CS1-одржување: ref=harv (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 96287812
* GND: 139466177
* ULAN: 500084186

 |

 |
Лишаи
**Лихенологијата** е биолошка дисциплина која ги проучува лишаите. Историските почетоци на лихенологијата се поврзани со Ерик Ахариус („татко на лихенологијата"), ученик на Карл Лајн. Ахариус е на преминот од 18 и 19 век. објавил голем број учебници и научни публикации за лишаите, од кои најважни се:

* (*Lichenographiae Sueciae prodromus* 1798 );
* (*Methodus lichenum* 1803 );
* ( *Lichenographia universalis* 1810 );
* ( *Synopsis methodica lichenum*1814 ).

Како што мислењата за природата на односот помеѓу алгите и габите кај лишаите се менувале паралелно со развојот на науката, така се менувала и важноста на лихенологијата и интересот за неа. Денес, лихенологијата се смета за дел од микологијата.
Местоположбата на областа во округот Хелмштет
**Кенигслутер** (германски: *Königslutter*) — слободна област во округот Хелмштет, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Областа има површина од 8,90 км2 и се граничи на север и на исток со градот Кенигслутер на Елм во истиот округ. На југ и на запад се граничи со градот Шепенштет, слободната област Ам Гросен Роде, како и општината Кнајтлинген во округот Волфенбител. Еден дел од областа претставува ексклава, кој е целосно заобиколен од градот Кенигслутер на Елм.

Слободната област е ненаселена. Од статистички причини се води под бројот 03 1 54 503.

Наводи
------

1. 1 2  Сојузна статистичка служба на Германија, Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 30. September 2013 Архивирано на 4 март 2016 г.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Слободни области во Долна Саксонија |
| --- |
|  |
| 
* Ајмен
* Ам Гросен Роде
* Барнсторф-Варле
* Бофцен
* Брунслеберфелд
* Венцен
* Гартов
* Герде
* Гибел
* Гриненплан
* Ешерсхаузен
* Золинг
* Кенигслутер
* Литје Херн
* Мариентал
* Мемерт
* Мерксхаузен
* Харц (округ Гослар)
* Харц (округ Гетинген)
* Хелмштет
* Холцминден
* Фогтсдалум
* Шенинген

**Слободни окрузи:**
* Лохајде
* Остерхајде

 |

 |
**Здравецов синец** (*Eumedonia eumedon*) е пеперутка од видот на пеперутки синци. Пеперугата ја има и во Македонија.

Опис
----

Распонот на крилјата е од 26 до 30 мм. Возрасните единки летаат од мај до август, во зависност од локацијата. Ларвите се хранат со растенијата *Geranium* и *Erodium*.
Горната страна на крилјата на пеперутката е со темнокафена боја на врвовите на крилјата која постепено се прелива кон темносина сјајна боја. Кон дното на крилјата има портокалови дамки. Рабовите на крилјата се во бела боја. Телото е темнокафено кон црно, а антените црни и бели. Долната страна на крилјата е во светлокафена боја која во основата се прелива кон синкасто-сребрена боја. Телото е во истата боја на долната страна. На крилјата има дамки во црни, бели и жолти дамки со различна форма и големина.

Наводи
------

1. ↑  Talavera, Gerard; Lukhtanov, Vladimir A.; Pierce, Naomi E.; Vila, Roger (10 September 2012). „Establishing criteria for higher-level classification using molecular data: the systematics of *Polyommatus* blue butterflies (Lepidoptera, Lycaenidae)". *Cladistics*. **29** (2): 166–192. CiteSeerX 10.1.1.709.5141. doi:10.1111/j.1096-0031.2012.00421.x. S2CID 51822988.
2. ↑  Seitz, A. ed. Band 1: Abt. 1, *Die Großschmetterlinge des palaearktischen Faunengebietes, Die palaearktischen Tagfalter*, 1909, 379 Seiten, mit 89 kolorierten Tafeln (3470 Figuren)

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Здравецов синец" на Ризницата ? |

* Пеперутки во Македонија

Надворешни врски
----------------

* Пеперутки во Европа

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q13622543
* BOLD: 70618
* EoL: 265517
* GBIF: 1933793
* iNaturalist: 548481
* IRMNG: 10289867
* LepIndex: 203001

 |

 |
**„Коса"** (англиски: *Hair*) – филм на режисерот Милош Форман од 1979 година. Главните улоги ги играат: Џoн Севиџ, Трит Вилијамс, Беверли Д'Анџело, Ени Голден, Дорси Рајт, Дон Дејкус, Николас Реј и Шерил Барнс.

Синопсис
--------

Клод Буковски (го игра Севиџ) е млад човек од Оклахома, кој се пријавува во американската војска. Кога пристига во Њујорк, случајно среќава група хипи-скитници и им се придружува. Истовремено, во паркот здогледува една богата девојка и веднаш се вљубува во неа. Водачот на скитниците, Џорџ Бергер (го игра Вилијамс) дознава дека девојката се вика Шила (ја игра Д'анџело) и дека прави забава. Целата група упаѓа неканета на забавата, каде Бергер прави скандал, поради што сите се уапсени и затворени. Сепак, Бергер успева да најде пари и неговите другари се ослободени од затворот. Наспроти убедувањата, Буковски се пријавува во војската и веднаш е упатен на обука во една касарна во Невада. Кога Шила им кажува на скитниците каде се наоѓа Клод, тие го крадат автомобилот што го вози брат ѝ на Шила и сите заминуваат во посета на Клод. Бидејќи стражата не ги пушта да влезат во касарната, Шила се служи со измама и така групата набавува офицерска униформа. Бергер влегува во касарната и го пронаоѓа Клод, потоа си ја заменуваат облеката и Бергер останува во касарната, претставувајќи се како Клод, а тој пак оди да се види со Шила и со другарите. Во меѓувреме, војниците ги натоваруваат во авион и ги испраќаат во Виетнам. Кога Клод се враќа во касарната, гледа дека задоцнил и така Бергер случајно завршува како војник во Виетнам. Филмот завршува така што Клод и неговите другари ги набљудуваат гробиштата на погинатите американски војници во Виетнамската војна, а на еден гроб го пишува името на Џорџ Бергер. Потоа, голема група млади луѓе пеат мировни песни пред Белата куќа.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Hair (пристапено на 6.4.2023)
*Ова е статија за железничка станица. Статијата за истоименото археолошко наоѓалиште се наоѓа тука.*

**ЖС „Гостивар"** — железничка станица во градот Гостивар. Се наоѓа на пругата Скопје - Кичево, односно на меѓународниот железнички коридор 8 на линијата која треба да ги поврзува Македонија и Албанија. Таа е 7. станица и 14. постојка на овие пруги. Железничката станица е сместена на самиот источен крај на градот Гостивар, непосредно на левиот брег на реката Вардар. Нејзината оддалеченост од главната станица во Скопје изнесува 81,5 километри. Поседува 6 неелектрифицирани колосеци од кои 4 во редовна и 2 за сервисна употреба, како и 2 перони за патници. Шините од индустрискиот колосек кој од станицата водел кон фабриката „Силика" во градското подрачје на еден дел се демонтирани, при што тој е надвор од секаква употреба. На неа сообраќаат патничките возови за Скопје и Кичево, а поретко минуваат и товарни возови. Станицата е најмногу користена од жителите на Гостивар најбилиските околни села и соседни градови, од ученици, студенти, пензионери кои патуваат на настава или пазар во Тетово, Кичево и Скопје, а во пролетниот и летниот период станицата често се користи и од велосипедисти кои одат кон Маврово и Шар Планина.

Возен ред
---------

* **Интеррегионална линија 6903**: Кичево - Длапкин Дол - Строгомишта - Зајас - Падалиште - Лакавица - Гостивар - Врановци - Жеровјане - Брвеница - Тетово - Ратае - Јегуновце фабрика - Јегуновце - Орашје - Радуша - Сулари - Сарај - Ѓорче Петров - Скопје Север - Железарница.

Галерија
--------

* Влезот на железничката станица во ГостиварВлезот на железничката станица во Гостивар
* Поглед одблизу на станичната зградаПоглед одблизу на станичната зграда
* Поглед на колосеците кон југ, во правец на КичевоПоглед на колосеците кон југ, во правец на Кичево
* Поглед на колосеците кон север, во правец на Тетово и СкопјеПоглед на колосеците кон север, во правец на Тетово и Скопје

Наводи
------

1. ↑  „МЖ Инфраструктура - Објава на мрежи" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-10-27. Посетено на 2016-01-13.
2. ↑  Извод од возен ред — Македонски железници

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „ЖС „Гостивар"" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за железничка станица во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски железници Железнички станици на линијата Скопје — Кичево |
| --- |
|  |
| 
* Скопје
* Железарница
* Ѓорче Петров
* Сарај
* Свилари
* Радуша
* Орашје
* Јегуновце
* Југохром
* Ратае
* Тетово
* Жеровјане
* Врановци
* Гостивар
* Лакавица
* Падалиште
* Зајас
* Строгомиште
* Длапкин Дол
* Кичево

 |

 |
**Косгроувов Леден Гребен** — леден гребен, долг 35 милји (56 км) и широк 25 милји (40 км), што го зафаќа внатрешниот (источен) дел од заливот помеѓу полуостровот Кинг и полуостровот Каништео, Антарктик. Тој бil мапиран од воздушни фотографии направени од oперацијаta „Скок во височина" на американската морнарица, 1946-1947 година, и именуван од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот според поручник Џером Р. Форс, Антарктик, за време на операцијата на американската морнарица, „Длабоко замрзнување", 1967 и 1968 година.

Наводи
------

1. ↑  „Cosgrove Ice Shelf". *Geographic Names Information System*. United States Geological Survey. Посетено на November 26, 2011.
**Корјо-мар** (корејски: 고려말, руски: *Корё мар*), или уште познат и како **Корјо-мал** или **Горјо-мар**, е корејски дијалект кој го употребуваат Корјо-сарам, етничките Корејци во поранешниот Советски Сојуз. Потекнува од хамќонгскиот дијалект и од други варијанти на североисточниот корејски јазик. Корјо-сарам често искажуваат препреки во разбирање на стандардниот корејски јазик, што станува полошо со оглед на големиот број Корјо-сарам кои го сметаат рускиот, а не корејскиот за мајчин јазик.

Корјо-мар не е често присутен во медиумите и не се изучува во училиштата. Поради ова, тој се смета за загрозен јазик.

Наводи
------

1. ↑  Kwak, Chung-gu. „중앙아시아 고려말의 자료와 연구" (PDF). *Journal of Humanities*. **58**: 231–272.
2. ↑  Khan, Valeriy Sergeevich. „Koreans and the Poly-ethnic Environment in Central Asia: The Experience of Eurasianism" (PDF). *Academy of Korean Studies Proceedings*.
3. ↑  Kim, German. „Education and Diasporic Language: The Case of Koreans in Kazakhstan" (PDF). *Acta Slavica Iaponica*. **27**: 103–127.
Капела Каѓеница
**Каѓеница** е пештера и прибежиште - црква во Србија. Се наоѓа покрај десниот брег на Западна Морава, во близина на браната за хидроцентралата во Овчар Бања, во атарот на селото Дљин. Пештерата има површина од околу 50 со неколку помали „џебови". Пристапот до пештерата е уреден. Главната дворана во пештерата е сакрално-споменички простор.

Во ѕидот на Каѓеница е направен прозорец, така што пештерата е доста добро осветлена. Пред пештерата има голем крст.

За време на Хаџи Продановата буна во пештерата, се криел народот од Турците. Меѓутоа, Турците го откриле прибежиштето и на влезот во натрупале грмушки и слама и запалиле оган така што народот во пештерата се задушил. Бидејќи народот се задушил во чадот (кадење) од овој настан, пештерата го добила името Каѓеница. Коските на убиените во пештерата лежеле така до 1936 година. кога на барање на тогашниот владика жички Николај Велимировиќ, биле погребани во два камени саркофази. Приодот кон пештерата бил уреден пред почетокот на Втората светска војна. Повторното уредување на пештерата и пристапот до неа бил направен во 1991 година.

Каѓеница е под управа на манастирот Преображение. Секоја година на Видовден се одржува парастос.

Наводи
------

 

1. 1 2 3 4 5  „Пећина Кађеница". *www.serbiatravelers.org*. Посетено на 3. 2. 2012.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. 1 2
3. ↑  "Време", 14. нов. 1936
4. 1 2  „Кађеница, српско губилиште и светилиште". *pressonline*. 14. август 2011. Архивирано од изворникот на 2011-09-29. Посетено на 5. 2. 2012.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)
**Кајак и кану на диви води** е спорт на вода во кој натпреварувачите веслаат во чамци на извесни одредишта. Постојат две главни видови на чамци за овој спорт, а тоа се кајак и кану. Разликата е во тоа што кај кајакот секој веслач користи весло со две лопатки, додека кај кануто се користи весло со една лопатка.

Во однос на другите водени спортови кои вклучуваат натпреварување со кајак и кану, кајак и кану на мирни води, натпреварувањето на 'диви води' се одржува најчесто на брзи реки,каде што има бранови, витли, водопади и др. Постојат и вештачки стази за една дисциплина на овој спорт, а тоа е слалом.

Дисциплини
----------

Натпреварувач во кајак на диви води
Кајак и кану на диви води вклучува две основни дисциплини: слалом и спуст. Во секоја од овие дисциплини натпреварувањето се одвива во следните категории:

* Ц-1 (кану) мажи
* Ц-2 (кану двосед) мажи
* К-1 (кајак) мажи
* К-1 (кајак) жени

Слалом е олимписка дисциплина каде натпреварувачите преоѓаат зададена стаза која се состои од 20-30 врати. Вратите се два вертикални столба кои се прицврстени и висат на жица која е растегната над стазата. Вратите мора да се поминат по зададен редослед, така што поединечни врати треба да се поминат низводно, односно спротивно од течението на реката, а други по течението на реката, а понекогаш вратите се поставуваат така што чамецот вратата треба да ја помине наназад. Бојата на вратата го означува начинот на поминување, кога е зелена - се движи по течението, ако е црвена - поминува спротивно од течението, додека вратата низ која треба да се помине наназад има ознака *Р*. Секое погрешно поминување или допирање на вратата се казнува со додавање на временска казна на вкупното време. Вообичаено се поминуваат две возења, па така пласманот се смета спрема оствареното време или спрема подоброто возење од двете возења или пак спрема вкупното време на двете возења.

Спустот е дисциплина во која за што пократко време треба да се помине зададен дел од стазата. Стазата најчесто е со должина од 5 до 8 км која натпреварувачите ја поминуваат за 15-20 минути. Натпреварувањето се одвива така што натпреварувачите стартираат во распон од една минута, времето им се мери, па на крајот се прогласува конечниот редослед. Спустот не е олимпијска дисциплина.

Надворешни врски
----------------

* ICF - Међународна кану федерација
* Кајак клуб „Ибар", Краљево - Кајак и кану на дивљим водама Архивирано на 31 август 2014 г.
**Косара Гочкова** — македонски писател за деца.

Животопис
---------

Косара Гочкова е родена на 5 јануари 1932

 година во Кичево. Завршила Филолошки факултет во Скопје. Доктор по филолошки науки. Работела како просветен работник. Работела во Министерството за образование на Република Македонија. Член на ДПМ од 1989 година. Автор е на книгите: Децата дури спијат (поезија за деца, 1976), Синооко изворче (поезија за деца, 1979), Бојата на светлината (поезија за деца, 1981), Сребрена сончева роса (поезија за деца, 1984), Ѕвезди на слободата (поезија за деца, 1988), Утрински ѕвона (поезија за деца, 1999). Добитник е на наградата „Климент Охридски".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Кајан Берд од 2016 година
**Кајан Берд** (исто така познат како *Кајанберд* или *Дсеванк*, *Каյանբերդ* или *Դсеվանք*) — тврдина и поранешен манастир на Ерменската апостолска црква во провинцијата Лори во Северна Ерменија. Тврдината се наоѓа помеѓу манастирите Хагпат и Санахин. Кајан Берд е стратешки изграден на работ на гребенот помеѓу два кањони над реката Дебед.

Архитектура
-----------

Точната година на изградба на замокот не е позната. Можно било кралот Ашот II. Јеркат го изградил во одреден момент во 10 век. Замокот е во голема мера уништен. Ѕидниот прстен е ограден со триаголна површина и бил обезбеден со полукружни одбранбени кули. Внатре во областа останала црквата Сурб Аствацацин (Սուրբ Աստվածածին, „Света Богородица"). Изграден е од црн туф. Нејзината сина, црвена, бела купола била оштетена во земјотрес во 1827 година. Куполата била изградена во десниот агол на тврдината, со која дели надворешен ѕид. Во близина може да се видат и бројни урнатини од куќи, цистерни и водоводни цевки од глина. Во придружното село има гробница од рано железно време.

Историја
--------

Во средината на XI век бил изграден Хагпат на верскиот центар на Лори и конкурирал со братски манастир Санахин. Според средновековниот историчар Киракос Ганџакеци, архиепископот од Хагпат, Ховханес, ја изградил тврдината во 1233 година како манастир со масивни одбранбени ѕидови на почвата на Санахин. Тој потекнува од грузиско-ерменската династија Закариди и бил син на сестрата на ерменските кнезови Закаре и Иване Закаријан.

Состојбата на тлото на Санахин довело до конфликт меѓу двата манастира. По смртта на епископот, Татарите ги урнале ѕидините на манастирот во 1241 година. Потоа не бил обновен.

Наводи
------

1. 1 2 3  *findarmenia.org*. Посетено на 2022-04-22. Отсутно или празно `|title=` (help)
2. ↑  „Kayan Berd - armeniapedia.org". *www.armeniapedia.org*. Посетено на 2022-04-22.
3. ↑  „Rediscovering Armenia Guidebook- Tavush Marz - armeniapedia.org". *www.armeniapedia.org*. Посетено на 2022-04-22.
Египќаните верувале во постоење на душа и во нејзино живеење и по смртта личноста. Во нивната замисла за душата тие разликуваат пет елементи, а тоа се: Ка, Ба, Ак, Името и Сенката.
 Ка е животната сила или спиритуалниот двојник (двојното јас) на личноста, кое според некои верувања не било елемент од личноста, туку одвоен дел од себе за што се мислело дека ја предводи судбината на личноста во животот, односно во следниот живот. Така се верувало дека кога личноста ќе умрела таа се соединувала со своето Ка. Благородното Ка го симболизирало фараоновото право да владее и тоа било универзална сила која преминувала од еден фараон на друг.
 Ба го претставува материјалното присуство на личноста, кое ја напуштало личноста кога ќе умрела. Било претставено како птица со глава на човек. Египќаните носеле храна, вода и разни други материјални добра во гробницата на починатата личност за да се задоволат потребите на Ба, кои се исти како и основните потреби на личноста додека била жива. Се верувало дека Ба се соединува со Ка кога телото на покојникот се мумифицира.
 Ак има долга историја во египетското верување. Тоа претставувало соединувањето на Ка и Ба по смртта на личноста. Во ваков случај Ак претставувал некој вид на дух. Потоа Ак го претставувал оној дел од личноста кој ќе се соедини со боговите во подземниот свет и ќе биде бесмртен и непроменлив. Во некои подоцнежни верувања се сметало дека Ка се претворало во Ба и Ак по смртта на личноста; и во овој случај се сметало дека Ак извесно време престојувало во подземниот свет пред да се врати и да се реинкарнира во Ка, добивајќи ново Ба.
 Разделувањето на Ак и Ба / соединувањето на Ка и Ба било направено по смртта со користење на погребни текстови и магии, направени за да создадат ново Ак. Со тоа било осигурано личноста да не умре по вторпат.
 Името на личноста живеело сè додека било изговарано и затоа биле вложувани трудови да се заштити нечие име. Се користело магично јаже кое го опкружувало името за да го заштити вечно.
 Сенката била претставувана како мала човечка фигура обоена целосно во црно. Се верувало дека човек не можел да постои без неговата сенка, ниту сенката без човекот.

Наводи
------

* Египетска религија — египетската идеја за задгробниот живот — Е.А. Волис Баџ
**Катрина Радивојевиќ** (Белград, 29 март 1979) е српска глумица.

Катарина Радивојевиќ

Живот
-----

Основното училиште го завршила во Батајница, а потоа почнала во Дванаесеттата белградска гимназија, а подоцна и Петта белградска гимназија . Основи на глума учела во драмската група на Микa Алексиќ, иако за тоа немала поддршка од родителите. Нејзината прва средба со камера била улогата на Соња, во филмот, Полицаецот од Петлов рид, каде што игра покрај големците на југословенскиот филм Љубиша Самарџиќ, Милена Дравиќ, Неда Арнериќ... Серијата со истото име се снима сè до 1994 година. Тогаш решила дека глумата ќе биде нејзин животен повик. Како средношколка важела за исклучително непредвидлива и недисциплинирана девојка. Редовно бегала од училиште, за време на демонстрациите во 1997 година, па  повторувала одделение. По сите падови и пребарувања на себе по бомбардирањето, се запишала на Факултетот за драмски уметности во Белград. Во текот на приемениот испит прва е на листата, заедно со Марија Вицковиќ, која и станува нејзина најдобра пријателка. Факултетот го завршува во класата на Предраг Бајчетиќ. 2002 година, на самиот почетокот на кариерата добива шанса да игра важна улога во филмот "Зона Замфирова", во режија на Здравко Шотра. Оваа улога ја лансира во самиот врв на популарноста. Преку ноќ ги освојува насловните страници и невидено медиумско внимание. Улогата на Зона ја доби наградата за најдобрата дебитантска улога на Филмски фестивал во Ниш. Веднаш по Зона е прикажан и вториот филм на Катарина, "Лавиринт", кој има постигнато значајна улога. 

Податотека:Катарина Радивојевић.jpgКатарина Радивојевиќ како Мала Богиња во филмот Чарлстон за Огненка
Привлечната глумица на 2003 година станува заштитно лице на Феста и лауреат награди на критичарите.

Дваесетишестогодишната глумица игра во серијата "Денгуба" и филмовите "Либеро" и "Потрага за среќен тикет". На крајот на август 2005 година, во Смедерево почнува снимањето на Чарлстон за Огненка во режија на Урош Стојановиќ во која игар една од главните улоги. 2007 година во домашната сапуница "Љубов и омраза", која се емитува на ТВ Пинк, Катарина игра една од главните улоги. Игра во новиот филм од Слободан Шијан "СОС - спаси ги нашите души".

Катарина Радивојевиќ е активна и во театар, со нејзините колеги со класа настапува во претставите "Комедијаши", во продукција од страна на ФДУ, кој игра на сцената на Белградскиот Народен театар, во претставата "Два витеза од Верона" Горан Шушљик, вечерната сцена на театарот Бошко Буха. Година 2013 беше во жири на шоуто Твоето лице звучи познато.

Наводи
------

1. ↑  Глумица Катарина Радивојевић - биографија Синеманија, посетено на 27 јануари 2018.
2. ↑  „Katarina Radivojević u žiriju šou programa Tvoje lice zvuči poznato". Blic. Посетено на 4 јануари 2014.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Кетрин Radivojevi Архивирано на 24 февруари 2009 г.
* Предлошка:PORT.rs-person(руски)
* Катарина Радивојевић на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

(англиски) 

* Биографија на мрежното место Архивирано на 22 јули 2014 г.
**Киберпсихологија** (позната и како **семрежна психологија** или **интернет-психологија**) — област во развој  која ги опфаќа сите психолошки феномени поврзани со новите технологии. *Кибер* доаѓа од зборот кибер-простор - дигиталниот свет на компјутерски мрежи, посебно Интернет.

Преглед
-------

Киберпсихологијата го проучува човековиот ум и однесување, како и начинот на кој технолошката култура, посебно виртуелната реалност и друштвените медиуми влијаат врз нив. Редовните истражувања се фокусираат на ефектот на Интернет и кибер-просторот на психологијата на поединците и групите. Некои популарни теми се: онлајн идентитет, онлајн односи, типовите на личности во кибер-просторот, психолошки трансфер во односот кон компјутерите, зависност од компјутери и Интернет, регресивно однесување во кибер-просторот, онлајн родовата идентификација итн. Психологијата на медиуми е нова психолошка дисциплина во развој. Друштвото за психологија на медиуми и технологија во рамките на Американската психолошка асоцијација (АПА) вклучува и многу кибер-психолози.

Додека статистичките и теоретски истражувања во оваа област се насочени кон користењето на Интернетот, киберпсихологијата исто така вклучува и изучување на психолошките ефекти на киборзите, вештачката интелигенција и виртуелната реалност. Иако некои од овие теми на прв поглед спаѓаат во доменот на научната фантастика, тие забрзано  се претвораат во научни факти, пред сè преку интердисциплинарните студии во полето на биологијата, инженерството и математиката. Киберпсихологијата останува отворена за подобрувања, вклучително и изучување на природата на тековните и идни трендови во третманот на психичките нарушувања поврзани со технолошкиот развој.

Наводи
------

1. ↑  Blascovich, Jim; Bailenson, Jeremy. *Infinite reality: avatars, eternal life, new worlds, and the dawn of the virtual revolution* (1. изд.). New York: William Morrow. ISBN 0061809500.
2. ↑  „Society For Media Technology & Psychology". 2017.
**Железничката станица „Долни Балван"** — железничка станица на железничката линија Велес-Кочани во селото Долни Балван, во средишниот дел на Македонија. На неа поминуваат регионалните домашни возови од Скопје кон Кочани. Станицата поседува еден колосек.

Местоположба
------------

Перонот на станицата
Железничката станица се наоѓа во средишниот дел на селото Долни Балван, во непосредна близина на реката Брегалница.

Надворешни врски
----------------

* ЖС „Долни Балван" на Ризницата ?

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за железничка станица во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 41°48′17.53″N 22°12′13.61″E﻿ / ﻿41.8048694° СГШ; 22.2037806° ИГД﻿ / 41.8048694; 22.2037806
**Железничката станица „Криволак"** — железничка станица на железничкиот коридор 10 во селото Криволак, во јужниот дел на Македонија. Железничката станица се наоѓа на железничката линија Скопје — Гевгелија и на неа поминуваат регионалните домашни возови од Скопје кон Гевгелија, како и меѓународните возови Белград — Солун и Скопје — Солун.

Станицата поседува три колосеци.

Местоположба
------------

Железничката станица се наоѓа на влезот на селото Криволак, во непосредна близина на реката Вардар, односно во самото нејзино течение, како што поминува и самата железничка линија.

Станицата се наоѓа на оддалечност од 99 километри од главниот град Скопје.

Историја
--------

Во последната деценија на XIX век, грозјето од Тиквешијата започнало да се извезува во Србија, главно преку железничката станица сместена во Криволак.

Наводи
------

1. ↑  Поп Антов, Христо (8 јуни 2011). „Тиквешијата во минатото". Посетено на 7 мај 2015.

Надворешни врски
----------------

* ЖС „Криволак" на Ризницата ?
* Профил на станицата Архивирано на 3 јули 2021 г.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски железници Железнички станици на линијата Велес — Гевгелија |
| --- |
|  |
| 
* Велес
* Згрополци
* Ногаевци
* Градско
* Стоби
* Кукуричани
* Црвени Брегови
* Криволак
* Неготино
* Дуброво
* Демир Капија
* Клисура
* Миравци
* Милетково
* Смоквица
* Прдејци
* Гевгелија

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за железничка станица во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 41°31′37″N 22°07′14″E﻿ / ﻿41.52694° СГШ; 22.12056° ИГД﻿ / 41.52694; 22.12056
Покрај самиот плоштад, неколку улици како што е Корте Лејдседварсстраат (на фотографијата), е наречена по градот Лајден.
**Лејдсеплејн** — плоштад во центарот на Амстердам, Холандија. Лежи во југозападниот дел на областа Грахтегоредел во Амстердам и е непосредно на североисточниот дел на каналот Сингелграхт. Тој се наоѓа на раскрсницата на Ветерингсханс, на Марнихстрат и Лејдсестрат. Лејдсеплејн е еден од најпрометните центри за ноќен живот во градот. Историски гледано, плоштадот бил на крајот на патот од Лајден, и служел како паркинг за коњите подготвени за сообраќај. Денес, модерен патнички сообраќај минува низ плоштадот и улиците се преполни со ресторани и ноќни клубови. На Страдсхоувург, театарот е најприметниот архитектонски белег на плоштадот, а американскиот хотел е во близина.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Лејдсеплејн на Ризницата ?

Координати: 52°21′51″ N; 4°52′59″ E﻿ / ﻿52.364242° СГШ; 4.882978° ИГД﻿ / 52.364242; 4.882978
**Железничка станица Орашје** — железничко стојалиште во селото Орашје, на надморска височина од 333 метри. Низ железничкото стојалиште поминуваат регионалните домашни возови на линијата Скопје-Кичево.

Местоположба
------------

Стојалиштето се наоѓа на железничката пруга Скопје-Кичево, во близина на селото Орашје, односно неговиот дел наречен Долно Орашје.

Надворешни врски
----------------

* ЖС „Орашје" на Ризницата ?

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски железници Железнички станици на линијата Скопје — Кичево |
| --- |
|  |
| 
* Скопје
* Железарница
* Ѓорче Петров
* Сарај
* Свилари
* Радуша
* Орашје
* Јегуновце
* Југохром
* Ратае
* Тетово
* Жеровјане
* Врановци
* Гостивар
* Лакавица
* Падалиште
* Зајас
* Строгомиште
* Длапкин Дол
* Кичево

 |

 |

Координати: 42°6′12″N 21°10′16″E﻿ / ﻿42.10333° СГШ; 21.17111° ИГД﻿ / 42.10333; 21.17111
***Канибали*** (француски: *Des Cannibales*) ― есеј напишан околу 1580 година, кој е дел од збирката „*Есеи*", од Мишел де Монтењ, кој ги опишува церемониите на Тупинамбанците кои живееле на територијата на денешен Бразил. Особено, тој известил за тоа како луѓето свечено ги јаделе телата на нивните мртви непријатели во вид на чест. Во својата работа тој користел културен релативизам и го споредува канибализмот со „варварството" на Европа од 16 век.

Англискиот превод „*Of the Caniballes*", се појавил во преводот на *Есеи* од Џон Флорио од 1603 година. Ова често било сметано (прво од Едвард Капел во 1781 година) како влијание врз Шекспировото дело *Бура*, особено чин II, сцена 1.

Наводи
------

1. ↑  „Montaigne and Cultural Relativism". *www.victorianweb.org*. Архивирано од изворникот на 2015-12-12. Посетено на 11 август 2022.
2. ↑  Harmon, Alice (1942). „How Great Was Shakespeare's Debt to Montaigne?". *PMLA*. **57** (4): 988–1008. JSTOR 458873.

Надворешни врски
----------------

* *Од Канибалите* ; Превод од 1603 година од Џон Флорио
* *На Канибали* ; Превод од 1685 година од Чарлс Котон
* *Мишел де Монтењ За канибалите* ; Превод од 2017 година од Ијан Џонстон