recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Мал Дунав.

**Мал Дунав** (словачки: *Malý Dunaj*, унгарски: *Kis-Duna*, германски: *Kleine Donau*) ― огранок на реката Дунав во Словачка.

Се дели од главната река во близина на Братислава и тече повеќе или помалку напоредно со Дунав додека не се влее во реката Вах во Коларово. Таа е 137 км долга и неговата големина на сливот е 2,977 км2.

Делот од Вахот помеѓу Коларово и нејзиниот спој со Дунав во Комарно се нарекува и Вашки Дунав (словачки: Важски Дунај, унгарски: Ваг-Дуна). Островот помеѓу реките Дунав, Мал Дунав и Вашки Дунав е Житни Остров.

Наводи
------

1. ↑  Plán manažmentu povodňového rizikavčiastkovom povodí Váhu Архивирано на 4 октомври 2021 г. стр. 72
**„Детето"** (француски: *L'Enfant*) е белгиски филм од 2005 година, во режија на Браќата Дарден - Жан-Пјер Дарден (*Jean-Pierre Dardenne*) и Лик Дарден (*Luc Dardenne*), кои се автори и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Жереми Рение (*Jérémie Renier*), Дебора Франсоа (*Déborah François*) и Жереми Сегар (*Jérémie Segard*). Филмот (кој трае 95 минути) е добитник на 12 награди, а имал и 14 номинации. Меѓу другите, тој е добитник на наградата „Златна палма" на Канскиот фестивал во 2005 година.

Содржина
--------

Осумнаесетгодишната Соња (ја игра Франсоа) и дваесетгодишнио Бруно (го игра Рение) се млади и вљубени, но несериозни и проблематични луѓе. Бруно не сака да најде чесна и постојана работа и живее од ситни кражби, кои ги извршува со својот четиринаесетгодишен помошник Стив (го игра Сегар). Додека Соња се пораѓа во болницата, тој не наоѓа време ниту да ја посети, туку го изнајмува нејзиниот стан на непознати лица, а тој спие во прифатилиште за бездомници или покрај реката. Кога Соња излегува од болницата, таа му дозволува на Бруно да го прошета бебето, додека таа чека на ред за да го подигне социјалниот паричен надомест. Наеднаш, Бруно решава да го продаде штотуку родениот син Џими на црниот пазар за 5.000 евра. Кога дознава за тоа, Соња паѓа во несвест и Бруно ја носи на болница, а тој се обидува да го врати бебето назад...

Наводи
------

1. ↑  IMDb, L'enfant (2005) Awards (пристапено на 28.2.2015)
2. ↑  „Детето", *Програма февруари 2015*, Кинотека на Македонија.
Хуан Антони Самаранч на Светското првенство во Атлетика - 2007 во Осака
**Хуан Антонио Самаранч** (роден на 17 јули 1920

 во Барселона - 21 април 2010

 во Барселона) бил шпански каталонски официјален спортски работник. Во периодот од 1980 до 2001 година бил претседател на Меѓународниот олимписки комитет, а од 2001 до смртта негов почесен претседател.

Животопис
---------

Самаранч е роден во богато семејство, а студирал трговија. Тој бил шеф на многу спортски делегации на Шпанија, а во 1967 година бил назначен за генерален секретар за спорт од страна на Франциско Франко. Тој исто така станал и претседател на Шпанскиот олимписки комитет и член на Меѓународниот олимписки комитет. Самаранч имал многу значајна улога во последните години од режимот на Франко, а бил потпретѕседател на МОК од 1974 до 1978 и амбасадор на Шпанија во СССР и Монголија од 1977 до 1980 година. Во 1991 година, тој од шпанскиот крал Хуан Карлос I ја добил титулата „Маркес".

Хуан Антонио Самаранч починал на 21 април 2010 година во Барселона поради срцеви проблеми, само неколку дена откако бил хоспитализирнан.

Претседател на МОК
------------------

Хуан Антонио Самаранч станал претседател на Меѓународниот олимписки комитет за време на одржувањето на Летните олимписки игри - 1980 во Москва.

### Достигнувањата како претседател на МОК

За време на своето претседателство со МОК, Хуан Антонио Самаранч успеал да направи многу работи за афирмацијата и за проширувањето на олимпизмот во светот. Тој исто така обезбедил и напредок во договорите за телевизиските права и спонзорствата на Олимписките игри. На Летните олимписки игри - 1984 во Лос Анџелес и покрај бојкотот на земјите од источниот блок, бројот на земји-учеснички бил поголем којшто продолжил да се зголемува со секои наредни Олимписки игри.

Една од најголемите заслуги од времето на претседателството на Самаранч била подобрувањето на финансиската состојба на комитетот кој бил во финансиска криза во 70-тите години. Тој обезбедил ексклузивни телевизиски права и договори со многу спонзори, а земјите зачленети во МОК ги поделил во одредени зони од коишто секоја година Меѓународниот олимписки комитет добивал соодветни средства.

### Смената на Самаранч со Жак Рог

На таа функција останал до 2001 година кога на негово место застанал Жак Рог, а тој бил избран за почесен претседател.

Наводи
------

1. ↑  Почина Хуан Антонио Самаранч, BBC, 21 април 2010

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хуан Антонио Самаранч" на Ризницата ? |

  


|  |
| --- |
| **Претседатели на МОК**Кутијава: * преглед
* разговор
* уреди
 |
| Деметриос Викелас (1894–1896) | 
Пјер де Кубертен (1896–1925) | 
Годфроа де Блоне (1916–1919) | 
Анри де Баје-Латур (1925–1942) | 
Зигфрид Едстрем (1942–1952) | 
Ејвори Брендиџ (1952–1972) | 
Лорд Киланин (1972–1980) | 
Хуан Антонио Самаранч (1980–2001) | 
Жак Рог (2001–2013) | 
Томас Бах (2013–-) |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 50031061
* LCCN: n92047986
* ISNI: 0000 0000 7778 0528
* GND: 119231808
* SUDOC: 031191193
* BNF: cb122453955 (податоци)
* NKC: kup19950000086312
* BNE: XX885175

 |

 |
**Ксенофон Шаховиќ** (7 јануари 1898

 во Охрид — 7 јануари 1956

 во Париз) — македонски патоанатом, патофизиолог, онколог, универзитетски професор и академик на Српската академија на науките и уметностите.

Животопис
---------

Медицински и Природно-математички факултет завршил и докторирал (на двата) во Лион, Франција во 1922 година.

Шаховиќ е еден од осноновоположниците на онколошката наука во Југославија. Создал онколошки и други институти на Медицинскиот факултет во Белград.

Активно ја проучувал ендемската гушавост во Македонија.

Објавил над 300 труда.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шашко*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1649. Text "series
" ignored (help)
**Панде Шахов** (р.  1973
) — македонски композитор.

Животопис
---------

Композиција учи кај Ристо Аврамовски, а дипломирал на Факултетот за музичка уметност во Скопје, во класата на Томислав Зографски во 1997 година. Постдипломски студии завршил на Кралскиот колеџ за музика во Лондон во класата на Џон Андерсон во 2000 година.

Во неговата камерна и оркестарска музика има влијанија од импресионизмот и доцниот романтизам, но и од македонскиот музички фолклор.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шашко*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1649. Text "series
" ignored (help)
Словенските племиња во раниот среден век, вклучувајќи го и Вајунити, на југ
**Вајунити**, **Вајонити** или **Војунити** — јужнословенско племе кое го населило југозападниот дел на Балканскиот Полуостров, односно Македонија кон крајот на VI и почетокот на VII век.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Викиизвор има текст за
**Чудата на Свети Димитрија Солунски** |

На почетокот го населувале горниот слив на реката Бистрица. Подоцна постепено се поместувале на источниот брег на Јонското Море, каде дошле во контакт со локалното грчко население. Центар на вајунитските населби до 800 година, биле Епир и јужна Албанија. Името Вајунити, според некои историчари, води потекло од нивниот бунтовен карактер. Долго ги задржале традиционалните словенски верувања. Главно занимање им било сточарството.

Во 614-616 година ги пустошеле јужните делови на Илирик и егејските острови, а под водство на кнезот Хацон го нападнале и Солун. Се смета дека првобитно ги населувале териториите западно од Солун, а подоцна се населиле во Епир, каде се зачувани голем број топоними од словенско потекло.

Наводи
------

1. 1 2  „Славяне в Византии — Энциклопедический Фонд". Архивирано од изворникот на 2015-09-28. Посетено на 2018-02-12.
2. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и д-р (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 94. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
**Владо Д. Макеларски** ( 1919
 во Макелари, Дебарско — 29 јануари 1943

 во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ и носител на Партизанска споменица 1941.

Животопис
---------

Владо Макеларски е роден во] селото Макелари, Албанија, во 1919 година. Бил член на КПЈ од 1941 година и првоборец, носител на Партизанска споменица 1941. По Ослободувањето бил член на Земскиот одбор на ССМ и директор на Фабриката за керамика „Југ" во Скопје. Ја прифатил Резолуцијата на Информбирото во 1949 и бил испратен на Голи Оток.

Наводи
------

1. ↑  „Владо Макеларски, носител на Партизанска споменица 1941 година". Утрински Весник. 29 јануари 2003. Архивирано од изворникот на 2014-06-06. Посетено на 2009-11-15.
2. ↑  Димче Најчески, „Голооточки сведоштва", III, Последици, Скопје, 2006, 38.
**Газела** претставува пешачки мост кој ја премостува реката Вардар и ги поврзува населбите Карпош 4 и Злокуќани во главниот град на Македонија, Скопје. Мостот е дело на архитектот Јован Стефановски - Жан.

Камен-темелникот за мостот бил поставен на 7 јуни 2003 година, а свеченото пуштање во употреба се случило на 8 октомври 2004 година. Широчината на мостот е 3,60 m, а вкупната должина 114,50 m. Апсолутната висинска кота на горната пешачка површина изнесува 255,15 m. Мостот е изведен како комбинација од армиран бетон и челик. Конструктивниот систем на објектот претставува целина од армиранобетонски темели, монтажни подни плочи, челични лачни решеткасти носачи, столбови и греди, со што распонот статички и сеизмички е лесно совладлив. Мостот бил целосна инвестиција на Општина Карпош вредна околу 500.000 евра. Во неговата изградба биле вклучени *„Сајон проект", „Геоинг", „Гранит", „Факом инженеринг" и „Гранит електрика"*.

Криминалитет
------------

Откако мостот се пуштил во употреба, тој станал главна врска преку која се вршело пренос на предмети стекнати од кражби. Податоците од полициските билтени покажале дека од 2004 година откако мостот бил пуштен во употреба, криминалитетот и кражбите билр зголемени за 51 отсто. Од тие причини, Локалниот совет за превенција на Општина Карпош во кој покрај членови од Општина Карпош, имало и претставници на МВР, ОБСЕ и граѓани донеле едногласна одлука за воведување на времена забрана за минување по мостот во вечерните часови што важела од 1 декември 2004. Мостот бил затворен од 20 до 6 часот наутро. Поради тоа на мостот биле ставени и железни врати.

Наводи
------

1. ↑  „Предаден во употреба мостот „Газела"". Утрински Весник. 2004. Посетено на 2012-05-15.
2. ↑  Арсоска, Елизабета (25 ноември 2008). „Газела ќе добие железни порти". Вечер. Посетено на 2012-05-15.

Поврзано
--------

* Мостови во Скопје;
**Ел Македонер** (El Makedoner) т.е. Стефан Јосифовски е рапер,текстописец и уметник роден во Македонија, но работи моментално на Словенечката музичка сцена. Со музика почнал да се занимава уште кога бил во основно училиште, тоа го довело во 2016 година да почне со професионално пеење. Тој е основач на музичката издавачка куќа Балклан Рекордс.

Галерија
--------

* Ангели - Ден на снимањеАнгели - *Ден на снимање*

Биографија
----------

Стефан Јосифовски е роден на 19. Март 1995 во Велес, Македонија. Со својата фамилија (родители - Димче и Зорица, брат - Марко) живеел до својата 14. година потоа се преселил во Словенија. Во 2009 година се запишал на *Средно Техничко и Хемиско училиште* во Љубљана кое што во 2013 година го завршил и станал *хемиски техничар*. По тоа живеел три години во Словењ Градец каде што студирал на *Факултет за Полимерна технологија* кој што го завршил во 2016 година и се стекнал со назив *дипл.инж. на Полимерна технологија*. 

На крајот од истата година додека бил во Македонија на посета кај своите најблиски ја снимил својата прва официјална песна *Носталгија*. За време на неговата прогресија снимил повеќе синглови: *Мојот Свет, То со Домжале, У изи, Поеностављено, Поклон* кои му дале мотивација и идеја да го сними својот прв албум *Адекватно Стање* кој содржи вкупно 15 песни *(Адекватно Стање, Серенада, Демони, Ангели, Прва Линија, Курва, Еври в жепу, Геноцид, Рап, Писмо од Ане, Он, То со Домжале II, Непријатељ, Шупља Прича, Задњи Утрип).* Повеќето од овие песни имаат и свој видеоспот кои што можете да ги најдете н*а Youtube,* на неговиот канал *Balklan Official.* Неговиот деби албум бил хит и можете да го придобиете во физичка (ЦД) или дигитална форма, на сите дигитални платформи: Spotify, Deezer, Tidal, iTunes *итн.* 

На крајот од 2020 година (13. ноември) во соработка со Рета ја издале песната *Екстравагантно* на најголемиот бугарски канал *Facing the Sun*, додека во декември во колаборација со македонскиот рапер Face Off ја објавиле нумерата *13*. Неговиот најнов и последен спот што го снимал за прв пат во Македонија го носи името *Бинго* и е достапен од 22. јуни на сите платформи.

Дискографија
------------

* Носталгија (2016)

* Мојот Свет (2017)

* То со Домжале феат. Санел & Турк (2017)

* У иѕи феат. Турк (2017)

* Поеностављено феат. EС-EЈ (2017)

* Поклон (2018)

* Адекватно Стање - АЛБУМ 15 ПЕСНИ (2018-2020)

* Самоконтрола (2020)

* Екстравагатно феат. Рета (2020)

* 13 феат. Фејс Оф (2020)

* Тестамент (2021)

* Бинго (2021)

* Броксли Тим феат. Сладки Грех (2021)

Наводи
------

1. ↑  „Ел Македонер". *facebook.com* (англиски). Посетено на 2021-08-04.
2. ↑  „Велешанецот Стефан Јосифовски ја освојува словенечката музичка сцена". *BATALI.net*. 2020-06-30. Архивирано од изворникот на 2021-08-06. Посетено на 2021-08-06.
3. ↑  „Адекватно Стање". *domžalec.si* (словенечки). 2020-03-28. Посетено на 2021-08-04.
4. ↑  „Дигитални платформи". *distrokid.com* (англиски). Посетено на 2021-08-04.
5. ↑  „Интервју со Ел Македонер". *moskisvet.com* (словенечки). Посетено на 2021-08-04.
6. ↑  *Б.И.Н.Г.О.* (англиски), стр. youtube.com, Посетено на 2021-08-04
**Земјоделската народна партија (ЗНП)** — поранешна политичка партија во Република Македонија, која се залага за одбрана на правата на селското население. Првиот конгрес на партијата се одржал на 18 јуни 2005 година, кога за претседател на партијата бил избран Марјан Ѓорчев. По формирањето на партијата група независни пратеници, кои претходно ја напуштиле ВМРО-ДПМНЕ, станале пратеници на ЗНП: Марјан Ѓорчев, Михајло Георгиевски и Ванчо Стаменков, како и Аднан Ќахил од Партијата за движење на Турците.

По неуспешните преговори со ВМРО-ДПМНЕ, ЗНП се одлучила да учествува самостојно на парламентарните избори во 2006 година освојувајќи околу 12.500 гласови (1,35%).
Земјоделската народна партија била распуштена при крајот на 2006 година. Целото членство на ЗНП преминало во ВМРО-ДПМНЕ, партијата на која претходно ѝ припаѓало.

Наводи
------

1. ↑  Земјоделците треба да бидат застапени во власта[*мртва врска*], Утрински весник
Верижник
**Верижник** или **верушка** — верига во оџакот над огништето на која виси котелот. Верижниците се карактеристични во домовите од американскиот колонијален период, и во XVIII/XIX век во Западна Европа. Целта на верижникот е да дозволи котелот за готвење да се врти подалеку од огнот, спречувајќи изгореници на готвачот, како и уредување на температурата на котелот. Верижникот е важен чекор во готвењето на отворено бидејќи помогнал да се спасат животи и им овозможил на готвачите да бидат потворечки.

Наводи
------

1. ↑  „верижник" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „верушка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  *Fireplace Crane Архивирано на 24 октомври 2010 г.*, in Blog and website for William Rubel, author and cook specializing in traditional cuisines
**„Куршуми над Бродвеј"** (англиски: *Bullets over Broadway*) — американски филм од 1994 година, во режија на Вуди Ален (Woody Allen), кој е автор и на сценариото, заедно со Даглас Мек Грат. Главните улоги ги толкуваат: Џон Кјузак (John Cusack), Дајен Вист (Dianne Wiest), Џенифер Тили (Jennifer Tilly), Чез Палминтери (Chazz Palminteri), Мери-Луис Паркер (Mary-Louise Parker), Џек Ворден (Jack Warden), Џо Витерели (Joe Viterelli), Трејси Аламан (Tracey Ullman), Стејси Нелкин (Stacey Nelkin) и Џим Бродбент (Jim Broadbent). Филмот освоил 22 награди (меѓу кои „Оскар" и „Златен глобус" за Дајен Вист], а имал уште 30 други номинации (вклучувајќи уште шест номинации за „Оскар").

Содржина
--------

Во 1928 година, младиот театарски писател Дејвид Шејн (го игра Кјузак) се обидува да ја постави својата драма на Бродвеј. Директорот на театарот Џулијан Маркс (го игра Ворден) случајно се среќава со гангстерот Ник Валенти (го игра Витерели), кој се согласува да ја финансира претставата под услов неговата девојка Олив (ја игра Тили) да добие улога. По средбата со Олив, која е потполно неталентирана, Дејвид е фрустриран, но набргу се согласува да направи компромис. На пробите, Олив доаѓа заедно со гангстерот Чич (го игра Палминтери), близок соработник на Валенти, кому најпрвин му е здодевно, но постепено станува заинтересиран за драмата. За време на една проба, Чич му дава корисен предлог на Дејвид кој го прифаќаат сите присутни. Така, Дејвид се зближува со Чич, кој му дава бројни совети и така Дејвид целосно ја преработува драмата. Сите глумци се воодушевени од тие промени, но никој не знае дека драмата е дело на Чич, а не на Дејвид. Истовремено, за време на пробите, Дејвид се вљубува во славната глумица Хелен Синклер (ја игра Вист), која е многу постара од него. Најпрвин, тој ја крие врската со Хелен, но потоа ѝ ја кажува вистината на својата девојка Елен (ја игра Паркер). Најпосле, драмата е поставена на сцената и доживува голем успех, но Чич не е задоволен од глумата на Олив и ја убива. Меѓутоа, Валенти се сомнева во него и испраќа двајца гангстери кои го убиваат Чич. По тој настан, иако драмата доживува огромен успех кај публиката и критиката, Дејвид се смирува со Елен и решава да се откаже од писателската кариера и да се врати во родниот крај.

Наводи
------

1. ↑  IMBb, Bullets Over Broadway (1994) (пристапено на 20.10.2020)
2. ↑  Bullets Over Broadway (1994), Awards (пристапено на 20.10.2020)
Николајфлит
**Николајфлит** ― канал во Стариот Град на Хамбург, што бил првичниот огранок на вливот на Алстер. Го одделува островот Кремон од копното. Првпат споменат во 1188 година, Николајфлит се смета за едen од најстарите делови на Хамбуршкото пристаниште.

Бидејќи е во близина на Дајхстрасе, Николајфлит е популарна знаменитост за посетителите.

Наводи
------

1. ↑  Eckert, Gerhard (1987). *Baedeker's Hamburg*. Prentice Hall Press. стр. 60, 104.

Надворешни врски
----------------

* слики на bilderbuch-hamburg.de Архивирано на 4 март 2016 г.
* слики на bilderbuch-hamburg.de Архивирано на 4 март 2016 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Хамбург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Тихомир Шаревски** — македонски партизан, деец на НОВ.

Животопис
---------

Тихомир Шаревски е роден на 15 април 1921 година во село Леуново, Мавровско. Својот активизам и дело го започнува во 1941 година кога се приклучува на месен комитет на СКЈ. По одреден период се истакнува и станува заменик-командир, потоа и командир на чета. Во 1944 година со формирањето на Прва македонска ударна бригада станува нејзин командант. По Втората светска војна достига чин генерал-полковник во СКЈ. Своето пензионирање го дочекува во 1981 година. Умира на 2 февруари 2004 година во Скопје..

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  Македонска енциклопедија, том II. Скопје, Македонска академија на науките и уметностите, 2009, с. 1647.
Колосот од Родос
**Колосот од Родос** (грчки: *Κολοσσός της Ρόδου*) е едно од седумте светски чуда од античко време. Колосот претставувал бронзена статуа на богот на сонцето Хелиос. Се наоѓал на островот Родос во Егејско Море. Статуата имала висина од 36 метри и во тоа време била најголемата во светот. Статуата е дело на Харес од Линдос и е завршена во 280 година п.н.е.

По пропаѓањето на македонската држава на Александар Македонски, раководството на Родос го презел Птоломеј I Сотир. По неговото утврдување во Египет односно Александрија, тој склучил сојуз со Родос со цел да ја контролира трговијата во источното Средоземје. Во 305 пр.н.е. синот на другиот македонски крал Антигон I Едноокиот - Деметриј I Македонски го опседнал Родос со војска од 40 000 души. Опсадата траела цела година. На крај бил принуден да отстапи бидејќи се приближувала флотата на Птоломеј.

Народот на Родос решил да ги продаде искршените орудија и да изгради храм и статуа на почитуваниот бог на сонцето Хелиос. Храмот бил урнат од земјотрес но, сè додека не се урнал во целост, претставувал туристичка атракција - до 654 година, кога арапите го ограбиле и ги продале бронзените делови од статуата.

И покрај создадената легенда дека Колосот се наоѓал на некое од трите пристаништа, тоа до денес не е докажано. Најверојано тој бил изграден врз акрополот, светилиштето на богот Хелиос.

 *Оваа статија поврзана со Седумте светски чуда е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 206871447
* LCCN: n2005034572
* GND: 4753734-6
* SUDOC: 136119271
* BNF: cb16116108v (податоци)

 |

 |
**„Полноќен експрес"** (англиски: *Midnight Express*) — филм на режисерот Алан Паркер (Alan Parker) од 1978 година, снимен по мемоарите на Били Хејс од 1977 година. Автори на сценариото се Оливер Стоун, Били Хејс и Вилијам Хофер, а главните улоги ги играат: Бред Дејвис, Ајрин Миракл, Џон Харт, Бо Хопкинс, Пол Л. Смит и Ренди Квејд. Филмот освоил шест награди „Златен глобус", вклучувајќи ја и наградата за најдобар филм, како и три награди БАФТА (за најдобра режија, најдобра монтажа и најдобра споредна машка улога — Џон Харт). Исто така, филмот имал четири номинации за наградите „Оскар", вклучувајќи ги категориите најдобар филм и најдобра режија, при што победил во две категории: најдобро приспособено сценарио — Оливер Стоун и најдобра оригинална музика — Џорџо Мородер). Најпосле, на Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за „Златна палма".

Синопсис
--------

Били Хејс (го игра Дејвис) е млад Американец кого го апси турската полиција зашто се обидува да прошверцува хашиш од Истанбул. Тој е осуден и затворен во траење од четири години. Во затворот е изложен на нечовечки услови и постојано измачување. Пред крајот на отслужувањето на казната, тој дознава дека турскиот суд го осудил на казна од дополнителни 30 години. Бидејќи престојот во затворот станува неподнослив, Били одлучува да побегне од затворот...

Наводи
------

1. ↑  Film tjedna: Ponoćni ekspres, američko-britanski film (пристапено на 26.10.2023)
**„Разурнување на Хари"** (англиски: *Deconstructing Harry*) — американски филм од 1997 година, во режија на Вуди Ален, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Вуди Ален, Керолајн Арон, Кирсти Ели, Боб Балабан, Ричард бенџамин, Ерик Богосјан, Били Кристал, Џуди Дејвис, Мериел Хемингвеј, Ејми Ирвинг, Деми Мур, Робин Вилијамс итн. Филмот претставува алегорија на уметничкото творештво кое секогаш се соочува со опасноста од креативна блокада. Покрај номинациите за „Оскар" и за Европските филмски награди, филмот го отворил Меѓународниот фестицал на филмската уметност во Венеција.

Содржина
--------

И покрај големиот успех со своите романи, писателот Хари Блок (го игра Ален) нема успех во односите со луѓето. Поради неговата последна книга во која тој ги опишува луѓето од својата непосредна околина, но само со други имиња, него сака да го убие Луси (ја игра Дејвис), сестрата на неговата поранешна жена. Хари има три пропаднати брака и има променето многу психотерапевти. Најпосле, тој наоѓа утеха во младата, убава Феј, но и таа врска пропаѓа кога таа решава да се омажи за пријателот на Хари, Лари (го игра Кристал). Единствената светла точка е поканата од неговиот поранешен факултет, кој сака да го награди. Затоа, Хари го грабнува својот син и заедно со него и со црната проститутка Куки, оди да ја прими наградата...

Наводи
------

1. ↑  Retrospektiva Woodyja Allena: Razarajući Harryja, američki film (пристапено на 10.10.2023)
***Витезот од Арментал*** (изворен француски наслов: *Le chevalier d'Harmental* ), познато и како ***Заговорници***, роман напишан од Александар Дима и Огист Маке, објавен во 1843 година. Дима преработил прелиминарна верзија од Маке; ова биле почеток на нивната соработка која требала да створи осумнаесет романи и многу драми. Драматизацијата на романот - во пет чина, пролог и десет табели - за првпат била изведена на 16 јули 1849 година во Историскиот театар во Париз. Тој бил приспособен во опера, „*Витез од Арментал*", од Андре Месаже со либрето на Пол Ферје, кое првпат било изведено на 5 мај 1896 година.

Дејствието на романот е во 1718 година, а неговата тема е заговор против регентството на Филип Орлеански, кој ја водел Франција за време на малолетноста на Луј XV. Подоцнежниот роман на Дима и Маке, „*Ќерка на регентот*"*,* содржи некои од истите ликови.

Џорџ Сентсбери го опишал романот како „обично рангиран меѓу ремек-делата [на Дима]"; Самиот Дима почувствувал дека има и силни и слаби страни. Ричард Стоу, животописецот на Дима, го нарекол најдобриот од неговите романи сместени за време на владеењето на Луј XV.

Дел од романот кој вклучува улица наречена „rue du Temps-Perdu" (улица на потрошеното време) можеби го вдахнал насловот на „*Во потрага по изгубеното време*" на Марсел Пруст.

Наводи
------

1. ↑  Hemmings, F. W. J. (2011). *Alexandre Dumas: The King of Romance* (англиски). A&C Black. стр. 115. ISBN 9781448204830.
2. ↑  Dumas, Alexandre; Maquet, Auguste (1858). *Le chevalier d'Harmental: Drame en cinq actes et dix tableaux, avec prologue* (француски). N. Tresse.
3. ↑  Stoullig E. *Les Annales du Théâtre et de la Musique, 22eme edition, 1896.* G Charpentier et Cie, Paris, 1897.
4. ↑  Saintsbury, George (1891). *Essays on French Novelists* (англиски). C. Scribner's Sons. стр. 209–212.
5. ↑  Stowe, Richard S. (1976). *Alexandre Dumas (père)* (англиски). Twayne Publishers. стр. 111. ISBN 9780805762303.
6. ↑  Benjamin Taylor (27 октомври 2015). *Proust: The Search*. Yale University Press. стр. 88. ISBN 978-0-300-16596-8.

Надворешни врски
----------------

* Изворен текст на француски на проектот „Гутенберг"
* Превод од 1893 година на проектот „Гутенберг"
Јужен остров Парамушир, Курилски синџир, Русија
**Карпински вулкан** (руски: *Вулкан Карпинского*) — активен стратовулкан, кој претставува група сплотени вулкански конуси во северните Курилски Острови, во областа Сахалин во Русија. Тој е најјужниот дел од серијата вулкани на островот Парамушир и е дел од Карпинскиот гребен. Околу 80 километри од него е изграден градот Северо-Курилск.
Вулканот е именуван по Александар Карпински, руски геолог, претседател на Руската академија на науките.

Опис
----

Висината на вулканот е 1345 метри, а основата е 15 километри. Се состои од два, речиси сплотени вулкански конуси со еден кратер. Вулканот има голема купа со пречник од 5 километри и длабочина од околу 700 метри. На внатрешната страна на источната падина, на надморска висина од 1100 - 1200 метри се наоѓа мар, плиток експлозивен кратер со стрмни ѕидови, опкружен од тефра.. Се одликува со бројни, интензивно активни солфатари.

На надворешната страна од источниот падина на купата, на височина 1200 метри се наоѓаат два големи конуси, формирани во доцниот плеистоцен или почетокот на холоценот. На првиот има активен кратер со фумароли и внатрешен конус во форма на потковица. Тој исто така пројавува солфатарна активност, во процесот на кој се формираат фонтани од течен сулфур со висина до 2 метри. И температура до 80 °C. Тие формираат сулфурни конуси до висина до 5 метри. Нејзините падини се пресечени од античките ледници и циркони. На падините на вториот конус течат потоци од андезитска и базалтска лава.

Вулканот е составен од андезитски и базалтски материјал. Според истражувачите, формирањето на вулканот било завршено во доцниот плеистоцен и почетокот на холоценот.

Вулканот денес
--------------

Единствената позната ерупција на вулканот се случила на 5 ноември 1952 година. Ерупцијата се случила во форма на слаби, поединечни експлозии. Активности на вулканот биле забележани и во 1846, 1953, 1973 и 2004 година. Денес се забележува фумалорна и топлинска активност во кратерите и падините.

Во случај на силна ерупција, потенцијална опасност претставува главно лавините потоци и евентуалната вулканска пепел. Во овој случај, градот Северо-Курилск би бил во ризична состојба во дијамета од 80 километри.

Наводи
------

1. 1 2 3   SVERT (Сахалинская группа реагирования на вулканические извержения)/Активные вулканы Курильских островов – Краткое описание
2. 1 2 3 4 5   Вулканы мира
3. ↑   Geoman/Карпинского вулкан
4. 1 2 3   KVERT (Камчатская группа реагирование на вулканические извержения)/Активные вулканы Камчатки и Северных Курил/Вулкан Карпинского
5. 1 2 3   Энциклопедия Знание/Карпинского вулкан
**„Книгата на пророкот Исаија"** — книга од Стариот завет во која се опишани пророштвата на синот Амосов, Исаија за Јудеја и за Ерусалим.

Содржина
--------

Во годината на смртта на царот Осија, Исаија ја пренесува пораката на Господ кој е огорчен поради лошите дела на Израилот и е решен да ги казни грешниците. Пророкот го најавува денот кога Господ ќе дојде на Сионската Гора и ќе им суди на сите народи, ќе ја отстрани нечистотијата од Ерусалим, а Израилот ќе биде поробен од другите народи. Во времето кога јудејскиот цар Ахаз е нападнат од израилскиот и сирискиот цар, Господ му кажува на Исаија да го извести царот Ахаз дека опсадата на Ерусалим нема да успее, а Господ ќе им даде знак на Јудејците – девица ќе го роди синот Емануел. Притоа, Господ ќе ги казни Израилците за гревовите, но ќе се смилува на оние што ќе останат. Исто така, Исаија го најавува раѓањето на Месијата кој ќе им суди на народите и тогаш сите ќе се приклонат кон Бога и на земјата ќе завладее мир и слога.

Во продолжение се дадени пророштвата на Исаија за разурнувањето на Вавилон, Моав, Дамаск, Едом, Тир, Египет и Арабија, за опсадувањето на Ерусалим и за ослободувањето на Јудејците. Господ ја опустошува земјата поради распространетото зло, а ќе дојде ден кога тој ќе слезе на земјата и ќе ги уништи грешниците, ќе ги спаси праведните и тогаш ќе воскреснат мртвите, а сите раселени Израилови потомци повторно ќе се соберат во обновениот Ерусалим. Исто така, Господ ќе му суди на Ефремовото племе кое е во непријателски односи со Јудејците.

Во 14. година од владеењето на царот Езекија, асирската војска ја зазема Јудеја и го опсадува Ерусалим. Пророкот Исаија му порачува на Езекија да не се предава, зашто Господ ќе го одбрани градот и, навистина, ангел божји ја уништува асирската војска по што асирскиот цар се враќа во Нинива каде го убиваат неговите синови. По некое време, Езекија се разболува, но Господ ја слуша неговата молитва и царот оздравува. Откако тој ги прима гласниците на вавилонскиот цар, Исаија претскажува дека Вавилонците ќе ја поробат Јудеја. Меѓутоа, Господ го избира царот Кир да ги ослободи Израилците, го најавува паѓањето на Вавилон и враќањето на Јудејците во родната земја.

Наводи
------

1. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 897-906.
2. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 907-924.
3. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 924-950.
Оваа статија е за романот Ангели и демони.  За филмот, видете Ангели и демони (филм). За други значења, видете Ангели и демони (појаснување).

***Ангели и демони*** (англиски: *Angels & Demons*) е најпродаван мистерија-трилер роман од 2000 година напишан од американскиот автор Ден Браун и издадена од Pocket Books. Дејството се сосредоточува на потрагата на фиктивниот харвардски симболог Роберт Ленгдон да ги открие мистериите околу тајно друштво наречено Илуминати и да расплете заседа околу анулирање на Ватикан користеијќи ја разорнувачката антиматерија. Романот користи идеја на историски конфликт помеѓу науката и религијата, особено помеѓу Илуминатите и Римокатоличката црква.

Содржина
--------

Кога светски познатиот харвардски криптолог Роберт Ленгтон ќе биде повикан во Швајцарската истражувачка постројка за да го анализира таинствениот симбол - врежан на градите на убиениот физичар - тој открива докази на незамисливото: повторно оживување на древното тајно братство на илуминатите, најмоќната подземна организација уште од настанувањето на светот. Сè упатува на тоа дека неминовно се ближи часот на конечната пресметка на ова братство воскреснато од Светиот стол. Најлошите стравувања на Ленгдон се потврдени во највисоките конклави, кога гласникот на илуминатите објавува дека скриле незапирлива темпирана бомба во самото срце на Ватикан. Додека трае одбројувањето, Ленгдон одлетува во Рим со Виторија Ветра, прекрасна и мистериозна италијанска научничка, за да му помогне на Ватикан во очајничката борба за опстанок.

Впуштајќи се во френетична потрага низ запечатени скрипти, опасни катакомби, напуштени катедрали, па дури и во најтајниот трезор на светот, Ленгтон и Ветра ја следат 400 години старата Патека на просветлувањето, создадена од древни симболи, која се извива преку Рим сè до одамна заборавеното дувло на илуминатите, таинствена локација каде што можеби се крие шансата за спас на Ватикан.

Надворешни врски
----------------

* Vatican Bans filming the movie in churches Архивирано на 20 април 2009 г.
* Articles and term paper about Adam Weishaupt and the historic illuminati... (english/german) Архивирано на 27 март 2019 г.
* Книгата на Ден Браун на мрежното место на македонскиот издавач Архивирано на 22 јули 2011 г.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дела на Ден Браун |
| --- |
|  |
| Романи | *Дигитална тврдина* (1998)  • *Ангели и демони* (2000) • *Точка на измама* (2001) • *Кодот на Да Винчи* (2003) • *Изгубениот симбол* (2009)  • *Пеколот* (2013)  • *Потекло* (2017) |
|  |
| Филмски адапции | *Кодот на Да Винчи* (2006) • *Ангели и демони* (2009)  • *Пеколот* (2016) |
|  |
| CD | *Musica Animalia* (2003) |
|  |
| Поврзани статии | *Кодот на Да Винчи* (саундтрак) • *Кодот на Да Винчи* (видео игра) • Роберт Ленгдон  •  *Ангели и демони*  (саундтрак)  •  *Пеколот* (саундтрак) |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* BNF: cb146415811 (податоци)

 |

 |
***Дигитална тврдина*** (англиски:Digital Fortress) е првиот роман на американскиот автор Ден Браун.

Содржина
--------

Кога непобедливата машина за пробивање на кодови на Агенцијата за национална безбедност ќе се соочи со таинствениот код што не може да го пробие, агенцијата ќе го повика својот главен криптограф, Сузан Флечер, брилијантна, убава математичарка. Она што таа ќе го открие ќе ги затресе коридорите на моќта. Агенцијата ќе биде држена во заложништво, не со оружје и бомби, туку со помош на код - толку комплексен што може да го осакати разузнавањето на САД, ако се активира. Фатена во се позаврзана бура од тајни и лаги, Флечер се бори да ја спаси агенцијата во која што верува. Предадена од сите страни, таа се наоѓа себеси како се бори не само за својата татковина, туку и за својот живот, а на крајот, и за животот на човекот што го сака.

Критики
-------

„Во оваа убедлива приказна со брзо темпо, Браун ја заматува границата меѓу доброто и злото доволно за да ги воодушеви и патриотите и параноиците подеднакво." - *Публишер Викли*

„Мајсторски... со постепено забрзување и интензивирање на опасностите што го задржаа моето внимание уште од првата страница." - *ПРОВИДЕНС САНДЕЈ ЏОУРНАЛ*

Наводи
------

1. ↑  „Digital Fortress | Dan Brown". *danbrown.com*. Посетено на 2022-01-29.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дела на Ден Браун |
| --- |
|  |
| Романи | *Дигитална тврдина* (1998)  • *Ангели и демони* (2000) • *Точка на измама* (2001) • *Кодот на Да Винчи* (2003) • *Изгубениот симбол* (2009)  • *Пеколот* (2013)  • *Потекло* (2017) |
|  |
| Филмски адапции | *Кодот на Да Винчи* (2006) • *Ангели и демони* (2009)  • *Пеколот* (2016) |
|  |
| CD | *Musica Animalia* (2003) |
|  |
| Поврзани статии | *Кодот на Да Винчи* (саундтрак) • *Кодот на Да Винчи* (видео игра) • Роберт Ленгдон  •  *Ангели и демони*  (саундтрак)  •  *Пеколот* (саундтрак) |

 |
**„Куршуми над Бродвеј"** (англиски: *Bananas*) — американски филм од 1971 година, во режија на Вуди Ален, кој е автор и на сценариото, заедно со Мики Роуз. Главните улоги ги толкуваат: Вуди Ален, Луиз Лесер, Карлос Монталбан и Нативидад Абаскал.

Содржина
--------

Филдинг Мелиш (го игра Ален) е несреќен млад човек од Њујорк кој заработува така што тестира нови производи. Тој се обидува да ја освои младата и убава активистка Ненси (ја игра Лесер). Набргу, тој заминува во малата латиноамериканска земја Сан Маркос, каде случајно им се придружува на бунтовниците, а по успешно извршената револуција, тие го назначуваат за претседател на земјата. Во потрага по пари, Мелиш мора да отпатува во САД, но таму го апсат...

Наводи
------

1. ↑  Retrospektiva Woodyja Allena: Banane, američki film (пристапено на 20.11.2023)
Пар потпорни прави во една точка на фигурата.
Во геометријата, **потпорна права** *L* на кривата *C* во рамнината е права која содржи точка од *C*, но на *C* нема две точки кои се разделени од *L.* Со други зборови, *C* целосно лежи во една од двете затворени полурамнини дефинирани со *L* и има најмалку една точка на *L*.

Својства
--------

За една крива, во нејзина фиксна точка може да има повеќе потпорни прави. Ако во дадена точка постои тангента, тогаш таа е единствената потпорна права во таа точка, доколку не ја разделува кривата.

Генерализации
-------------

Поимот потпорна права може да се разгледува и за рамнински облици. Во овој случај, потпорната права може да се дефинира како права која има заеднички точки со границата на ликот, но не и со нејзината внатрешност. 

Поимот потпорна права на рамнинска крива или на конвексна форма може да се генерализира во n димензии како потпорна хиперрамнина .

Критични потпорни прави
-----------------------

Ако два ограничени поврзани рамнински облици имаат неповрзани конвексни обвивки меѓу кои растојанието е позитивно, тогаш тие нужно имаат точно четири заеднички потпорни прави - битангентите на двете конвексни обвивки. Две од овие потпорни прави ги раздвојуваат двете форми и се нарекуваат **критични потпорни прави**. Без претпоставката за конвексност, може да има повеќе или помалку од четири потпорни прави, дури и ако самите облици се разединети. На пример, ако едната форма е прстен кој ја содржи другата, тогаш нема заеднички потпорни прави, додека ако секоја од двете форми се состои од пар мали дискови на спротивните агли на квадрат, тогаш може да има дури 16 заеднички потпорни прави.

Референци
---------

1. ↑  "The geometry of geodesics", Herbert Busemann, p. 158
2. 1 2  "Encyclopedia of Distances", by Michel M. Deza, Elena Deza, p. 179
**„Другарче"** - списание за деца што го издава Редакцијата „Детска радост" од Скопје.

Историја
--------

Со Решение број 11-10532/5 на Министерството за образование и наука и Решение број 11-10532/6 на министерот за образование и наука од 20 октомври 2014 година, списанието „Другарче" добило согласност за употреба во воспитно-образовната работа во основните училишта во Македонија.

Организација и менаџмент
------------------------

Списанието „Другарче" го издава Редакцијата „Детска радост", а излегува двапати месечно во текот на учебната година. Во организацијата и реализацијата на списанието учествувале поголем број соработници, како: Ксенија Трајчева (одговорен уредник), Димитар Божиков (ликовно-графички уредник), Натали Николовска (ликовно-графички уредник-соработник), Дениз Тесторидес и Саветка Димитрова (лектори), Александра Велинова-Радевска (уредник-соработник). Покрај нив, списанието соработувало и со повеќе надворешни соработници-писатели (Киро Донев, Горјан Петревски, Стојан Тарапуза, Ванчо Полазаревски, Наум Попески и Васил Мукаетов), надворешни соработници-илустратори (Боркица Арсевска, Александар Сотировски, Александар Поповски, Маја Ковачевска и Наташа Костовска), и други соработници (Виолета Трајковска, Тања Бајрактарова и Виолета Ѓуровска).

Наводи
------

1. ↑  *Другарче*, година LIV, број 1052, ноември 2014.
2. ↑  *Другарче*, година LIV, број 1052, ноември 2014.
3. ↑  *Другарче*, година LIV, број 1054, декември 2014.
4. ↑  *Другарче*, година LV, број 1052, април 2015.
**Природен парк Сера Мариола** (шпански: *Parque Natural de la Sierra de Mariola*) ― планински венец во Валенсијанската Заедница, Шпанија, еден од најпериферните делови на Бетиските Планини. Поголемиот дел од неговата територија е вклучен во природен парк основан во 2002 година, на површина од 17.257 ha. Паркот е опкружен со градовите Косентаина и Бокаирент и градовите Онтиниент и Алкој.

Има правоаголен облик и надморска височина поголема од 1.000 метри, а највисокиот врв е Монткабрер, висок 1.389 метри. На север планинскиот венец Беникадел има врв што го носи истото име и е висок 1.104 метри. Сера е претежно составена од варовник. Климата е главно медитеранска.

Овие планински венци ги покриваат околу 200 или повеќе различни ароматични и лековити растенија со стотици различни дрвја, кои вклучуваат разновидна тиса уникатна за оваа област.

Поврзано
--------

* Природен парк Фонт Роха

Наводи
------

1. ↑  Juan Picó & Enrique A. Moltó. (2006). *"Geografia física"* in Història d'Alcoi. (p. 35). Alcoi: Ajuntament d'Alcoi, Editorial Marfil, S.A. Centre Alcoià d'estudis Històrics i Arqueològics. ISBN 84-89136-50-5
2. ↑  „Routes and Travel Ideas in the Serra Mariola | Serra Mariola Tourism". *Serra Mariola Turismo* (англиски). Посетено на 2022-03-30.

Надворешни врски
----------------

* Природен парк Сера Мариола (шпански, каталонски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 316735100

 |

 |
***Џинкшаносаурус***  (Jingshanosaurus) диносаурус одродот сауроподоморф од групата прозауроподи (Просауропода).

Реконструкција

Опис и име
----------

Неговите фосили, скоро целосен скелет вклучувајќи го и черепот, биле пронајдени во близина на градот Јингшан („Златен рид"), во округот Луфенг, провинција Јунан, Кина, од каде му потекнува името. За прв пат бил опишан во 1995 година.Фосилните остатоци од Џинкшаносаурус биле изложени во музеите неколку години пред официјалното именување.

Наоди од фосили и детерминизација
---------------------------------

Живеел во раниот период на Јура (пред околу 199–189 милиони години) во областите на Источна Азија. Должината на телото му била приближно 5-7,5 м. Неговите остатоци се пронајдени во Кина (во провинцијата Јунан).

Класификација
-------------

Џинкшаносаурус можеби бил најтесно поврзан со Јунаносаурус и, на моменти, бил вклучен во Јунаносауридите. Всушност, Донг сметал дека Џинкшаносаурус бил голем примерок на Јунаносаурус. Ако тоа е вистина, ова ќе го направи Џинкшаносаурус помлад синоним за Јунаносаурус.

Наводи
------

1. ↑  Jingshanosaurus[*мртва врска*]
2. ↑  „Jingshanosaurus". Архивирано од изворникот на 2020-07-19. Посетено на 2021-02-26.
3. ↑  Jingshanosaurus pictures and facts

Надворешни врски
----------------

* Dzingszanozaur na dinosaurier-web.de {{{2}}}
* Dzingszanozaur na Dino Directory {{{2}}}
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Cupido|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Краткоопашест синец** (*Cupido argiades*)  е пеперутка од видот на пеперутки синци. Живее на просторот од Европа до Јапонија, меѓу кои и Македонија.

Опис
----

Женките и мажјаците се слично но со различни нијанси на боите. Горната страна на пеперугата е сина, со различни нијанси. Кон рабовите бојата преминува во црна. Телото и антените се исто така во сина боја. Долната страна е си синкасто-сива боја и има присуство на црни точки.

Пеперугата може да се најде од Шпанија па сè до Јапонија. Живее во умерени предели. Возрасните единки летаат од мај до септември, во зависност од локацијата. Претпочита ливади и крајшумни предели на надморска висина од над 1500 метри.

Ларвите се во светлозелена боја со темни ленти на задниот дел и на страна. Се храни со *Lotus uliginosus*. *Lotus corniculatus*, *Lotus pedunculatus*, *Securigera varia*, *Medicago sativa*, *Trifolium pratense*, *Astragalus glycyphyllos* и *Ulex europaeus*

Галерија
--------

* ЖенкаЖенка
* МажјакМажјак
* 
*

Поврзано
--------

* Список на пеперутки во Македонија

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Краткоопашест синец" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Cupido argiades" на Викивидовите ? |

1. ↑  *Cupido argiades*, funet.fi
2. 1 2  Bingham, C.T. (1907). *The Fauna of British India, Including Ceylon and Burma*. **II** (1. изд.). London: Taylor and Francis, Ltd.

Надворешни врски
----------------

* Пеперутки во Европа

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q286921
* BioLib: 51430
* BOLD: 246986
* EoL: 267790
* Fauna Europaea: 441120
* GBIF: 4535140
* iNaturalist: 130784
* IRMNG: 11075555
* LepIndex: 202401
* NCBI: 596724

 |

 |
***Илиосучус***  (Iliosuchus) – двоножен, месојаден теропод на натсемејството Тираносауроида.

Опис
----

Значењето на неговото име - крокодили на колк.Живеел во периодот на јура (пред околу 169-164 милиони години) во областите на денешна Европа. Неговото тело било долго 1,5 м. Неговите остатоци биле пронајдени во Англија (Оксфордшир)..

Наоди од фосили и детерминизација
---------------------------------

Специфичното име на латински значело „непознато". Друг вид, I. clevelandi, бил назначен во 1976 година од Питер Галтон , кој го нарекол Stokesosaurus clevelandi на Илиосучус, но тоа не било проследено..

Класификација
-------------

Илиосучус, бил многу мал со должина од девет до десет сантиметри, имал вертикално над-ацетабуларен гребен на површината, сличен на тираносауриди и многу други грабливи диносауруси кои припаѓаале на групата Тетанура, вклучувајќи ги и Пјатницкисаурус и Мегалосаурус. Таквиот фрагментарен и нецелосен материјал е несоодветен за точна класификација; и покрај тоа, Илиосучус понекогаш се сметал за предок на тираносаурид. Ова е малку веројатно , бидејќи коските не можеле да се разликуваат од малите единки на Мегалосаурус. Без оглед на тоа Илиосучус не детерминиран и затоа има резерви околу севкупната негова класификација.

Наводи
------

1. ↑  Iliosuchus /[*мртва врска*]
2. ↑  Iliosuchus pictures and facts
3. ↑  Iliosuchus incognitus
4. ↑  Iliosuchus, a Jurassic dinosaur from Oxfordshire and Utah/
5. ↑  †Iliosuchus incognitus Huene 1932/[*мртва врска*]