recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Џони Вајсмилер** (роден како: Weissmüller János; 2 јуни 1904 - 20 јануари 1984) бил американски пливач и глумец, кој бил еден од најдобрите пливачи на 20-тите години од XX век. Има добиено пет Олимписки златни медали и еден бронзен. Има победено на 52 Американски национални натпревари и има поставено 67 светски рекорди. После пливачката кариера, станува шестиот глумец кој го глуми Тарзан и е најпознатиот глумец на Тарзан.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 44493607
* LCCN: n82151417
* ISNI: 0000 0001 2130 559X
* GND: 122935942
* SUDOC: 07868322X
* BNF: cb13982607b (податоци)
* NKC: xx0020365
* BNE: XX1158535

 |

 |
**Абас Цаноски** (1940-2016) е македонски текстописец, етнограф, хроничар и писател по потекло од струшкото село Октиси.

Животопис
---------

Абас Цаноски е роден 1940 г. во Круја, Албанија, каде во тоа време неговиот татко бил на печалба со семејството. Во 1944 семејството се враќа во Октиси, каде што Абас го започнува основното четиригодишно образование, а потоа во Вевчани ја завршува осмолетката. Во 1956 г. со семејството се преселува во Струга, каде со мали прекини, живее сѐ до неговата смрт. На 17 годишна возраст, во 1957 г. го започнува својот печалбарски живот, прво во Битола, потоа во Прилеп, а во 1966 заминува за Франција. Во 2005 г. се пензионира како службеник (благајник) на Исламскатата верска заедница-муфтиство Струга. Починал на 23.02.2016 г. и погребан е на градскотите муслимански гробишта во Струга.

Творештво
---------

Од песните кои ги напишал попознати се: „Ожени се мили сине", „Горе долу шетав низ чаршија мајче", „Песна за Струга", „Ој ти севдо карасевдо", „Бегала Ценка", „Излези ќерко Фатимо" и антологиската „Кога тргнав Цвето во туѓина" која, освен на Македонски, е препеана на Влашки, Бугарски, Српски и снимена во над 25 верзии. Ги напишал и книгитеː „Сите мои песни", „Струшката чаршија, еснафите, песната" и „Низ виорот на животот"; и уште 5 други книги во кои доминираат настаните од минатото.

Во своите дела ги опишува стушката чаршија, еснафите и струшките песни, а пишува и за своите пријатели, гурбетскиот живот, свршувачката и свадбените обичаи кај Муслиманите во Октиси.

Својата прва песна „Ожени се мили сине" ја напишал за време на неговиот престој во Франција, а мелодијата за песната е создадена заедно со Васка Илиева и објавена е во 1968 година. Покрај со Васка Илиева тесно соработува и со други еминентни музичари од Македонија како што сеː Пеце Атанасоски, Јанко Узунов, Момо Николоски, Захаринка Милосављевиќ и други.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Сеќавање на Абас Цаноски". *Румелија - Здружение на Торбешите во Македонија*.
2. 1 2 3  „Мајсторот песнопоец Абас Цаноски и неговата „Цвета"" (PDF). *Македонско Сонце бр.682*. 27.07.2007. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
3. ↑  „Абас Цаноски со автентични записи од минатото". *ТВМ Телевизија*. 19,07,2014. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
**Ангун Cипта Cасми** (индонезиски: *Anggun Cipta Sasmi*; р. 29 април 1974) — индонезиска пејачка која денес живее и работи во Франција. Ја започна својата кариера појавувајќи се на сцената Ancol на возраст од седум, а снимен албум на децата две години подоцна. Под водство на музичари ан натоно, Ангун го сними својот прв студиски албум во Индонезија, со наслов*Dunia Aku Punya* во 1986 година. Меѓутоа, името на новиот Ангун долета по објавувањето на единствениот наслов "Dream" во 1989 година. На многу рана возраст Ангун успеа да стигнат до врвот на својата популарност како пејач камен во Индонезија со награда таа доби "Најпопуларни Индонезиски Уметникот 1990-1991".

Ангун солистички концерт во зградата кога Ле Тријанон, Париз, Франција, на 13 јуни, 2012.
Во 1994 година, Ангун одлучи да ја напушти Индонезија и реализација на неговиот сон да стане меѓународен уметник. Со помош на Ерик Benzi, еден од главните производител на Франција, во 1997 година, Ангун успешно го издава својот прв меѓународен албум со наслов *снег на Сахара* во 33 земји низ целиот свет, вклучувајќи го и САД е глобален музика Мека. Од тогаш Ангун има произведено пет меѓународни албуми беа снимени во мулти-јазици, особено на англиски и француски. Покрај тоа, тој има снимено соработки со многу странски уметници, вклучувајќи ги Хулио Иглесијас, Питер Габриел и Pras Мишел на групата на Fugees. Ангун исто така, се пее директно со Брајан Адамс, Селин Дион, Шарл Азнавур, Дејвид Фостер, и други светски музичари.

Дискографија
------------

### Индонезиски јазик студиски албум

* *Dunia Aku Punya* (1986)
* *Anak Putih Abu Abu* (1991)
* *Nocturno* (1992)
* *Anggun C. Sasmi... Lah!!!* (1993)

### Англиски јазик студиски албум

* *Snow on the Sahara* (1997)
* *Chrysalis* (2000)
* *Luminescence* (2005)
* *Elevation* (2008)
* *Echoes* (2011)

### Француски јазик студиски албум

* *Au nom de la lune* (1997)
* *Désirs contraires* (2000)
* *Luminescence* (2005)
* *Elévation* (2008)
* *Echos* (2011)

Надворешни врски
----------------

* Ангун на Ризницата

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Ангун*** 
* Матична страница
* Ангун на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 261263917
* LCCN: no98111312
* ISNI: 0000 0003 8144 3104
* GND: 135085381
* SUDOC: 084291125
* BNF: cb14004974q (податоци)
* MusicBrainz: c2543756-c98c-452e-b536-60f2ca877046

 |

 |
**Џон Таунер Вилијамс** (англиски: *John Towner Williams*, роден на 8 февруари 1932

 година) е американски музички композитор, диригент и пијанист. Во неговата кариера која трае шест децении има напишано музика за многу познати филмови. Неговата филмска музика е помеѓу најдобрата во холивудската историја. Тој ја напишал музиката за познатите филмски серијали: Војна на ѕвездите, Супермен, Сам дома, за првите три филмови за Хари Потер и за сите освен два филмови на Стивен Спилберг вклучувајќи ги филмовите Индијана Џонс, Шинлеровата листа, Е.Т. Паркот Јура и Ајкула. Тој е и добитник на пет оскари, четири златни глобуси и седум БАФТА награди за најдобра музика.

Вилијамс композирал музика за четири Олимписки игри, ја композирал главната музика за ноќните вести на NBC, како и музика за бројни телевизиски серии и концертни дела. Тој служеше како главен диригент на Бостонскиот оркестар за поп музка од 1980 до 1993, а сега е диригент на воениот оркестар.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 287552181
* LCCN: n80145169
* ISNI: 0000 0001 2347 9198
* GND: 129198536
* SELIBR: 207608
* SUDOC: 088522598
* BNF: cb13901190f (податоци)
* BIBSYS: 14015742
* MusicBrainz: 53b106e7-0cc6-42cc-ac95-ed8d30a3a98e
* NLA: 35362853
* NDL: 00840807
* NKC: ola2002158074
* BNE: XX1190804
* CiNii: DA06236666

 |

 |
**Љубе Митрев Крстевски** ( 1926
 во Раштак, Скопско ― 3 мај 1945

 во Славонска Пожега, Хрватска) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Основно училиште завршил во селото. Се занимавал со земјоделство, а чувал и добиток. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонака ударна бригада со која учествувал во борбите против балистите и Германците за ослободување на својот роден крај и Скопје. На 12 април 1945 година учествувал во пробивот на Сремскиот фронт, потоа и во борбите за ослободувањето на Војводина и Хрватска. Загинал на 3 мај 1945 година, во времето кога била постигната големата победа на Петнаесеттиот македонски корпус кај Славонска Пожега. Посмртните останки му биле пренесени на гробиштата во родното село Раштак.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 81. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Tenthredo|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Tenthredo zonula***, **обична пиласта оса**, е вид што припаѓа на семејството Tenthredinidae потсемејство Tenthrediniinae. Главно е присутна во Европа, Северна Африка, Израел, Сирија и Турција. Во Македонија е широко распространет вид.

Возрасните растат 8-10 милиметри во должина. Може да се сретнат од јуни до август. Се хранат со цвеќиња (особено со видовите *Euphorbia* и штитоцветни). Ларвите се хранат со видови од *Hypericum*.

 Tenthredo zonula, парење

Наводи
------

1. ↑  Јонче Чинговски: Фауна на Македонија VI, Скопје, 1985, стр. 186-187

Надворешни врски
----------------

* Биолиб
* Фауна Европа Архивирано на 3 ноември 2011 г.
* Fsagx.ac.be

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q7700906
* BioLib: 63730
* BOLD: 190389
* Fauna Europaea: 354530
* GBIF: 4490522
* iNaturalist: 502156
* NCBI: 520944

 |

 |
Андартскиот капетан од Лерин, фотографија на браќа Манаки. Снимено во Битола, 1908 година
**Андартите** (*Αντάρτης*) се припадници на грчка герилска паравоена формација. Имале различни цели во зависност од историските периоди во кој биле активни:

Рушевини во селото Загоричани, после нападот на Андартите
Кон крајот на XIX и почетокот на XX век учествувале во Борбата за Македонија, со цел делови од Македонија и Тракија да бидат присоединети кон Грција .

Во Атина, бил формиран т.н. *Македонски комитет*, кој раководел со овие чети. Андартските чети не избирале средства за да ги принудат македонските и влашките села, кои ја напуштиле Цариградската патријаршија, да се вратат во нејзините редови и со тоа да го зголемат бројот на „*Грците"* во Македонија. Водачи на андартските чети биле офицери на грчката армија, а речиси и целиот друг боречки состав главно бил регрутиран во Кралството Грција. Од почетокот на *македонската борба* до пролетта 1905, грчко-турската граница ја поминале околу 2800 андарти. Андартските чети често се судирале со четите на ВМРО, но најмногу ги напаѓале македонските села во кои вршеле жестока одмазда (Загоричани, Зеленич и др.) По Младотурската револуција во 1908, андартските чети биле распуштени. Но набрзо потоа ја обновиле својата дејност што траела сè до 1912 година.

Во текот на Втората светска војна се бореле против германската окупација над Грција .

Наводи
------

1. ↑  Германос Каравангелис, Спомени
2. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 28–29. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
3. ↑  Drez, Ronald J. (2009), Heroes Fight Like Greeks: The Greek Resistance Against the Axis Powers in WWII, Ghost Road Press
Агустин Гамара
**Агустин Гамара Месија** (27 август 1785 - 18 ноември 1841) бил перуански војник и политичар, кој служел како 4-ти и 7-ми претседател на Перу.

Гамара бил Местицо, со мешано шпанско и кечуанско потекло. Тој имал воен живот уште од детството, борејќи се против ројалистичките сили. Потоа се приклучил на каузата за независност како втор по команда по Андрес де Санта Круз. Тој, исто така, учествуваше во битката кај Ајакучо, а подоцна беше именуван за шеф на државата. Во 1825 година, тој се оженил со Франциска („Панча") Зубијага и Берналес, која Симон Боливар ја крунисала кога таа сакала да му ја стави круната. По инвазијата на Боливија во 1828 година, тој бил именуван за **марискал** (маршал), високо ценет воен офицер.

По поразот на Хосе де ла Мар во Голема Колумбија, Гамара побарал негово соборување и ја презел претседателската функција за краток период по Антонио Гутиерез де ла Фуенте. За време на владата на Гамара беше потпишан и мировниот договор со Голема Колумбија.

Наводи
------

1. ↑  Larned, Smith, Seymour, Shearer, Knowlton, pg 6667
**Љиљана Благојевиќ** (Белград, 5 ноември 1955) е српска театарска, филмска и телевизиска глумица.

Има одиграно преку педесет улоги во театар, а најпознати се: "Лекција" – Јонеско, "Жак или покорност" – Јонеско, "Галеб" – Чехов, "Генерал Милан Недиќ" – Синиша Ковачевиќ, "Злоставување" – Андриќ, "Вирус" – Синиша Ковачевиќ, "Љубинко и Десанка" – Аца Поповиќ, "Јанез" – Синиша Ковачевиќ, "Башбунар" – Аца Поповиќ, "Нечисти раце" – Сартр, "Големата драма" – Синиша Ковачевиќ, "Ужалена фамилија" – Бранислав Нушиќ, "Зајачки насип" – Синиша Ковачевиќ, "Црно млеко" – Сигарјов, "Женидба" – Гогољ, "Воена тајна" – Душан Јовановиќ.

Признанија[уреди]
Добитничка е на најзначајнији награди на овие простори: Царица Теодора, Златна колајна на Фестивалот на монодрама, Златна мимоза на фестивалот во Херцег Нови, Златна клапа на фестивалот во Ниш, Награда на Политика, Златна маслина на Меѓународниот фестивал во Бар, награда на "Љубишини денови", Награда "Јоаким Вујиќ"", Арена на филмскиот фестивал во Нови Сад, награда на Фестиќ, Златен беочуг за придонес во културата, Оскар на популарноста, Голема повелба во Ниш, Награда на Народно позориште за најдобро глумечко остварување во театарска сезона 2001-2002, за улога на Видосава во Голема драма – Синише Ковачевиќ, награда на Монолог фестивалот во Стокхолм, Награда Бора Станковиќ на фестивалот во Врање и уште многу но исклучително еснафски признанија.

Добитник е на наградата Жанка Стокиќ во 2012,[1] како и наградата „Сергеј Бондарчук" за посебен придонес во светската кинематографија.[2]

„Златна Антена" - Награда за најпопуларна глумица во сезона 2011/2012 на другиот Фестивал на домашни играни серии ФЕДИС за улогата на Наѓа Бачиќ во серијата „Будва на пена од море"

Љиљана Благојевиќ е сопруга на драмскиот писател и режисер Синиша Ковачевиќ со кого има ја имаат ќерката, исто така глумица Калина Ковачевиќ. Заједно со сопругот ја основале продуцентската куќа „*AVE SERBIA*" и била продуцент на филмот „*Синовци*".
**„Американско лудило"** (англиски: *American Madness*) — американски филм од 1932 година, во режија на Френк Капра, Ален Дван и Рој Вилијам Нил. Главните улоги ги толкуваат: Волтер Хастон, Кеј Џонсон и Пет О'Брајан.

Синопсис
--------

За време на Големата депресија, одборот на директорите на една банка е загрижен поради тоа што претседателот на банката Том Диксон им доделил премногу кредити на луѓето кои се сметаат за ризични клиенти поради ниските приходи или опасноста да ја загубат работата. Управата размислува да го смени Диксон, а тој тврди дека кредитите ги одобрил на луѓето кои лично ги познава и кои не се ризични, а освен тоа, тој смета дека за време на криза треба да се одобруваат кредити кза парите да циркулираат, зашто само така ќе се намали кризата. Главниот благајник Кирил Клует им должи на гангстерите многу пари кои ги загубил на обложување и тие вршат притисак на него да им помогне да ја ограбат банката и така да го врати долгот. Притоа, тие го предупредуваат да си обезбеди алиби, така што тој ја повикува Диксоновата сопруга Филис да излезат таа ноќ, убедувајќи ја дека е вљубен во неа. Таа се надева на необврЗувачка забава и ја прифаќа неговата понуда откако нејзиниот сопруг, поради деловни состаноци, го откажува планираното излегување со намерада ја прослават годишнината од нивниот брак. Таа ноќ, гангстерите ја ограбуваат банката, а главниот осомничен е поранешниот затвореник Мет Браун, кого Диксон го вработил како благајник. Ноќта кога се случил грабежот, Мет Браун ги среќава Филис Диксон и Кирила Клуета, па со тоа има алиби, но сметајќи дека Филис и Клует се љубовници, го премолчува тоа за да не го повреди Диксона...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Американска лудост (пристапено на 8 март 2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Корица на едно издание на *The Chap*
***The Chap*** (транскр. *Д Чеп*) е име на британско тримесечно списание и сродни книги чиј уредник е Густав Темпл, кој предлага враќање на отмениот начин на живот, со твид, пушење на луле, опиум, брог-чевли и добро испеглани панталони. Во списанието се појавуваат истакнати „чеповци" како Џон Купер Кларк, Лезли Филипс, Марк Кетис и Мис Мартиндејл. Во него се даваат напатствија за нега на мустаќи од Мајкл „Етерс" Етри и кројачки совети од Дејвид Саксби.

„Чепистите" предлагаат револуција заснована не на насилство или бомбардирање, туку на навистина фино облекување и однесување. Тие ја сплотуваат декаденцијата со активизамот и досега имаат организирано протести против современите уметнички инсталации и вулгарни копрорации како Геп, Старбакс и Најки. Може и да се рече дека, додека чепизмот е секако искрен во ценењето на британската култура и нејзината љубов кон традицијата, тој е сепак влече цврсти корени од ситуационистичкиот огранок на анархизмот со повеќе од повремени елементи на дадаизам.

Иако понекогаш погрешно се смета за памфлет кој ги рефлектира деснистичките ставови на старите Итонци, *The Chap* е дефинитивно сатирична операција, чија приврзаност кон поаспурдните ексцентричности на британската аристократија во опаѓање понекогаш ги збунува неговите противници. Токму апсурдизмот е главната водечка сила, што може да се забележи од нивниот избор на плетки од 1950-тите за корици, заедно со субверзните графики од Масонеријата и советската пропаганда. *The Chap* за првпат излегол во 1999 како противотров на момчешките списанија, но и денеска тој не помалку отскокнува меѓу огромната збрка нисковредни неделни списанија. Но сепак пораката на ова списание излегува на виделина - за ова сведочи фактот дека уште од 1960-тите години толкав број на членови на поп групи не носеле трегери, вратоврски и трилбија како денес.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на списанието The Chap (англиски)
* Форум за чаповци (англиски)
* Интервју со Густав Темпл (англиски)
**Thaliacea** претставува класа на морски животни од поттипот на плаштарите. За разлика од нивните седентарни роднини асцидии, талиацеите се слободни во текот на целиот животен циклус. Постојат три реда на талиацеи: Pyrosomida, Doliolida и Salpida. Пирозомите се колонијални форми од ситни зооиди наредени околу една централна комора наречена клоака. Со испуштањето на водата од страна на зооидите, движењето на водата полека ја пропелира пирозомата низ морето. Долиолидите и салпите поминуваат низ солитарен и колонијален стадиум. Колониите од салпи можат да достигнат и неколку метри во должина. Долиолидите и салпите зависат од мускулната работа за да се пропелираат низ околната морска вода (за разлика од пирозомите). Сите талиацеи се исхрануваат по пат на филтрирање на водата. Тие имаат буревидно тело преку кои ја испумпуваат водата, со што екстрахираат кислород и хранливи материи.

Талиацеите и јаглеродниот циклус
--------------------------------

Талиацеите се состојат од околу 30% јаглерод. Според ова, нивните густи тела потонуваат на дното од океаните кога ќе изумрат, и ова може да е еден од клучните моменти во светскиот јаглероден циклус.

Надворешни врски
----------------

* Информации за Thaliacea на earthlife.net
* Информации за Thaliacea на amonline.net.au
* Информации за Thaliacea на ascidians.com

Наводи
------

1. ↑  Thaliaceans and the carbon cycle

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Thaliacea" на Ризницата ? |
Џоичи Ито
**Џоичи Ито** (伊藤穰一 *Itō Jōichi*, роден 1966), познат и како **Џои Ито**, е активист, претприемач и инвеститор роден во Јапонија и образуван во САД. Тој е претседавач на управниот одбор на Криејтив комонс и на јапонскиот Сикс апарт (Six Apart Japan). Член е на управните одбори на Технорати, Диџитал гараж , WITNESS , Корпорацијата Пиа , Соушал текст (Socialtext) и ајКомонс  Архивирано на 29 мај 2007 г.. Основач е и раководител на инвестициската фирма Неотени ко (Neoteny Co. Ltd). Во октомври 2004 година тој беше назначен како член на управниот одбор на [ИКАНН], со тригодишен мандат почнувајќи од декември 2004. Во август 2005 година стана член на управниот одбор на Фондацијата Мозила.

Ито има добиено бројни признанија за неговата улога како претприемач на полето на компании поврзани со интернет и новите технологии (PSINet Japan, Digital Garage Japan, Infoseek Japan). Тој води блог, има свој вики и канал на ИРЦ, а придонесува и во метроблогирањето за Токио. Во почетокот на кариерата Ито водел ноќен клуб во Јапонија, при што носел музика од жанровите индастријал и рејв од САД.

Ито е роден во Кјото, Јапонија и со семејството се преселил во [Мичигeн], САД на четиригодишна возраст. Кога имал 14 години се вратил во Јапонија кога мајка му станала претседател на јапонскиот оддел на фирмата Енерџи конвержн дивајсиз (Energy Conversion Devices, Inc).

Ито се вратил во САД за да студира информатика на Универзитетот Туфтс во близина на Бостон, Масачусетс. Таму, меѓу другите, го има запознаено Пјер Омидјар, кој подоцна го има основано иБеј (eBay). Поради ригидноста на наставниот план и личниот став дека „учење информатика во училиште е глупаво" Ито го напуштил Туфтс и подоцна се запишал на студии по физика на Универзитетот во Чикаго. Повторно ги напуштил студиите поради тоа што утврдил, според негово мислење, дека наставната програма е повеќе насочена кон создавање практични инженери, наместо изучување на физиката со цел разбирање на науката. Останал во Чикаго уште една година потоа работејќи како диск-џокеј во ноќни клубови.

Ито моментално е на постдипломски студии на Универзитетот Хитотсубаши  Архивирано на 2 февруари 2011 г. и научен соработник на Центарот Аненберг  Архивирано на 23 февруари 2008 г. при Универзитетот на Јужна Калифорнија.

Ито е јавен застапник на демократското учество кое се заснова на блогирање и економијата заснована на споделување. Живее во префектурата Чиба во Јапонија со партнерот Мизука и е веганец.

Надворешни врски
----------------

* Joi Ito's CV[*мртва врска*]
* Joichi Ito's personal blog
* Joichi Ito's blog at LiveJournal
* Joichi Ito's personal wiki Архивирано на 5 септември 2008 г.
* Joichi Ito's irc channel, #joiito
* Joichi Ito's del.icio.us bookmarks
* O'Reilly Conference
* Biography at ICANN
* Joi's Vox Blog Архивирано на 4 мај 2007 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 63764446
* LCCN: no2006063423
* ISNI: 0000 0000 8250 363X
* GND: 1122128312
* SUDOC: 224429051
* NDL: 00388241
* CiNii: DA08788834

 |

 |
**The 4-Skins** се Ои! панк-рок бенд од „работничка класа" од источниот дел на Лондон, Англија. Првично составени од Гери Хоџис (вокал), Хокстон Том Мекурт (гитара), Стив Хамер (бас гитара) и Гери Хитчкок (тапани) во 1979 и распаднати во 1984. Бендот сепак има нова постава во 2007 и 2008 година. Многу од нивните песни содржат насилни наслови. Останатите наслови на песни вклучуваат насилство од полицијата, политичката корупција, војна и невработеноста.

Првично членовите на бендот се знаат меѓу себе од фудбалските натпревари и од бендовите како Шем 69 и Менејс. Првите четири членови на бендот биле скинхедси, што и означува имаето на бендот. Сепак, Стив Пиер имал рокабили стил, а Хокстон Том кој бил сјудхед, бил главен предводник на заживувањето на модовите. Пред да го издадат деби синглот "Оне лоу фор дем", бендот учествува со песни на првите три изданија на "Ои! компилацијата", заедно со бендовите како Кокни Риџектс, Кок Спарер, Бизнис и Анелик Апстартс.петгодишната егзистенција на сцената, со исклучок на Хокстон кој бил вклучен во сите постави на бендот како басист и текстописец. Други поранешни членови на бендот се Рои Пирс кој бил фронтмен на бендот Ласт ризорт, и Пол Свејн како гитарист кој подоцна се приклучува на расистичкиот бенд Скрудрајвер.

Во 2007, бендот се реоформува со двајца оригинални членови, вокалот Гери Хоџис и басистот Стив Хармер, потоа гитаристот Мик Џегус и тапанрот Енди Расел од Кокни Риџектс. Оваа постава сними две песни и тоа, "Каос 2007" и "Глори дејс", наменети за компилацијата "Кингс оф стритпанк", издадена од независната музичка куќа "ГР Лондон".

Во 2008 Ходџис ја формира новата верзија на бендот под името Гери Хоџис - 4 Скинс, вклучувајќи ги членовите на Индесент Експоџр, Том Бренан(гитара) Грахам Бекон(бас) и Седџ Светон(тапани). Оваа постава настапи трипати и тоа еднаш во Берлин на "Панк енд Дисордедли" фестивалот, потоа во Алентаун, Пенсилванија на "Ист кост Ои! фест", и како хедлајнери на "Блакпул рибелион панк фестивал" во август 2008. Две нови снимани песни се поставени на официјаниот веп портал на бендот 4 Скинс. Двете се преработки на песните од Слејд и тоа "Кам он фил д нојз" и "Тенкс фор д меморис". После ова, бендот одлучи да продолжи со снимање и со правење турнеи. На 4 Април 2010,бендот го издаде студискиот албум "Д Ретрн", за германската издавачка куќа "Рандале Рикордс".

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 147986605
* LCCN: no2007043500
* ISNI: 0000 0000 9964 1457
* MusicBrainz: ee846a6c-f354-4286-a898-b4fbabdcaf5e
* NKC: xx0195076

 |

 |
**Албанска кујна** (албански, Kuzhina Shqiptarе) е националната кујна на албанските луѓе. Во тоа спаѓаат дел на кујните на Албанија, Косово, западна Македонија и Албанците во Србија и Црна Гора. Делумно се додаваат и кујните на Арапите и Арванитите, но овие две се силно под влијание на италијанската и грчката кујна.

Албанската кујна е медитиранска; но исто така покажува ориентални влијанија како дел од балканската кујна. Албанската кујна значително варира од регион до регион.

Особености
----------

Шише црвено вино од Драч
Албанската кујна користи различни состојки, Тие вклучуваат различни видови на зеленчук како што се модар патлиџан, пиперка, домат, краставица, зелка и спанаќ, како и житарици како пченица, пченка, јачмен и 'рж. Ориз, компири и грав се состојки на многу други јадења. Од месо се користи јагнешко месо, козјо, говедско и телешко месо, пилешко и друга живина, а исто така понекогаш се користи и свинско месо. Рибата е исто така широко распространета во близина на брегот на морето и големите внатрешни езера. Исто така важни се млечните производи како на приемр јогуртот.

Главниот оброк на денот е ручек. Ова често вклучува салата од свеж зеленчук, како што се домати, краставици, пиперки и маслинки. Мезето е исто така широко распространето. Исто така важни состојки се маслиново масло и сирење, а типичните зачини вклучуваат оригано, нане, црвен пипер, босилек, кромид и лук. Во вообичаените слатки, јасно се чувствува турско-ориенталното влијание.

Регионално, еволуирале делумно различни јадења, исто така има и различни варијанти на исто јадење, кои варираат од област до област, но исто така и од село до село. Недостатокот на пишани рецепти отежнува да се состави сигурна збирка рецепти. Сепак, постојат многу готвачи за албанските јадења од Албанија, Косово и Македонија.

Типични пијалаци вклучуваат гроздова ракија и „раки мани" (ракија од црница), коњак Скендербеј, турско кафе, еспресо и планински чај. Исто така, Албанија со векови има богата винска култура, која едвај е позната во странство. Со некои јадења исто така се пие матеница.

Култура на јадење
-----------------

Оброкот се отвора со реченицата Për të mirë! (Соодветно, "Добар апетит!", Но буквално се преведува: За доброто на!), Ова се враќа со Faleminderit, edhe ty / ju / juve gjithashtu! (Ви благодарам, вие / вие / и ти!). На крајот на оброкот, јадењето вели „Господ да го размножи!" Вредно да се спомене албанското гостопримство, кое се рефлектира во раскошно подготвени јадења. Исто така, храната или гостинот се нуди повторно и повторно.

Албанска храна
--------------

Пилаф јадење од Has
Бурек
Баклава
**Албарето** е метеорит кој во јули 1766 година паднал во близина на фразионот Албарето, во Модена, Емилија-Ромања, Италија.

Состав и класификација
----------------------

Албарето е обичен хондрит помеѓу Л и ЛЛ групата. Тој припаѓа на петеролошкиот тип 4.

Метероитот Алберто

Историја
--------

Падот на метеоритот Албарето е документиранод страна на филозофот Доменико Троили, кој не го сфатил вонземското потекло на објектот, и со својот трактат доставил една од првите хроники за падот на метеорит.

Покрај опишувањето на феноменот, Троили внимателно ги испитал и забележал зрната од метеорит на минерал сличен на месинг, кој го нарекол „марчезита" и за кој долго време се мислело дека е пирит. Во 1862 година германскиот минералог Густав Роуз го анализирал составот на овој минерал и утврдил различна хемиска формула: FeS.

Поврзано
--------

* Метеорит
The Знамето на Албанија под италијански протекторат користено од фашистичката влада
**Албанската фашистичка партија** или **ФАША** (албански: *Partia Fashiste e Shqipërisë -- PFSh*) била албанска фашистичка организација која дејствувала од 1941 до 1944 година. Била формирана од Италијанците за поддршка на воспоставувањето на окупаторската власт во окупираниот дел на Македонија. Учествувала во откривањето и ликвидирањето на лица и групи во единиците на Македонската војска. Во 1943 година се присоединила кон Балистичката организација за заедничко дејствување. Се расформирала во ноември 1944 година.

водачи
------

**Министри секретари на ФАША**

* 1939-1941 - Тефик Мброја
* 1941-1943 - Јуп Казази
* 1943 - Кол Биб Миракај

**Министри секретари на Големоалбанската гарда**

* 1943 - Малиќ Беј Бушати
* 1943 - Еќрем Беј Либохова

Наводи
------

1. ↑  *Ѓорѓи Малковски, „Балисти", Скопје, 2002*
**Јурис Лауцињш** бил рускo-латвиски глумец. Тој се родил на 25 мај 1957 година, а починал на 23 декември 2013 година. Неговата кариера траела повеќе од 45 години.

Тој се родил во Даугавилс, Латвиска ССР, Советски Сојуз (сегашна Летонија). Тој ја започнал својата глумечка кариера на десетгодишна возраст во 1967 година и се појавил во филмски, телевизиски и сценски улоги.

Лауцињш на 23 декември 2013 година починал од рак на грлото на 56 годишна возраст во Москва, Русија.

Избрана филмографија
--------------------

* *Сјај* (2007)
* *Денот на Јури* (2008)

Наводи
------

1. ↑  ЛАУЦИНЬШ Юрис. *rusactors.ru* (руски). Актеры советского и российского кино. Посетено на 31 December 2013.
2. ↑  „56 gadu vecumā Maskavā miris latviešu aktieris Juris Lauciņš". *la.lv* (латвиски). LA. 25 December 2013. Посетено на 31 December 2013.
**Александар Николов Арсовски** ( 1918
 во Дренак, Кумановско — 20 октомври 1944

 во Треска, Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно селско семејство. Се занимавал со земјоделство, а повремено заминувал и на печалба. По успешната борба на кумановскиот одред против бандите на Дража Михајловиќ, во јануари 1944 година, стапил во партизанските единици. Првата негова борба била водена против бугарската фашистичка полиција кај Пелинце. Во истата се истакнал со храброст. Сам успеал да зароби неколку бугарски полицајци. Во редовите на Третата македонска ударна бригада се наоѓал од првите денови на нејзиното формирање. Учествувал во сите борби на оваа бригада и редовно се пројавувал како бестрашен борец. Тоа придонело да биде поставен за десетар, а подоцна и за командир на чета. Бил многу сакан раководител и почитуван соборец. Посебно се истакнал во борбите кај Страцин, Ристовац, Кратово, Свети Николе и други места. Храбро загинал во жестоката борба против балистите и Германците на реката Треска наидувајќи на непријателска заседа, во октомври 1944 година.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 174. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Александар Бородин** (12 ноември 1833

; Санкт Петербург, Русија — 27 февруари 1887

; Санкт Петербург) — руски композитор кој од 1862 година земал часови од Милиј Балакирев. Подгреани од националистичкото чувство, двајцата луѓе станале срцевината на група руски композитори познати како Руска петорка. Бил професор по хемија поголемиот дел од својот живот и оставил мал композициски опус, кој ги вклучува оркестарската свита „Во степите на Средна Азија" (1880), два жичени квартета и три симфонии, од кои втората останала многу популарна. Неговата опера „Кнез Игор", која ги содржи познатите „Половецки танци", останала незавршена иако на неа повремено работел цели 18 години.

Користена литература
--------------------

* Енциклопедија Британика (македонска верзија), книга втора (Б-Г), 2005 година, Скопје.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на РусијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 32192773
* LCCN: n80128710
* ISNI: 0000 0001 2126 912X
* GND: 118661914
* SELIBR: 180009
* SUDOC: 029897998
* BNF: cb13986545k (податоци)
* BIBSYS: 90408047
* MusicBrainz: 560b5e65-8d53-41b4-9913-83368f4721a0
* NLA: 35321015
* NDL: 00620403
* NKC: jn19990210127
* BNE: XX1056732
* CiNii: DA06100369

 |

 |
Извештај во кој се укажува дека и покрај дозволата од турската Влада за примена на латинската азбука во арнаутските училишта, локалните власти не ја спроведуваат, односно ги убедуваат учениците да се откажат од неа. (Скопје, 3 февруари 1910)
*Оваа статија се однесува на азбуката на албанскиот јазик. Видете Албанска азбука (кавкаска) за другата.*
Современата **албанска азбука** се заснова на латиницата, и има 36 букви:


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Букви: | **A** | B | C | Ç | D | Dh | **E** | **Ë** | F | G | Gj | H | **I** | J | K | L | Ll | M | N | Nj | **O** | P | Q | R | Rr | S | Sh | T | Th | **U** | V | X | Xh | **Y** | Z | Zh |
| МФА: | a | b | ts | tʃ | d | ð | ɛ | ə | f | g | ɟ | h | i | j | k | l | ɫ | m | n | ɲ | ɔ | p | c | ɾ | r | s | ʃ | t | θ | u | v | dz | dʒ | y | z | ʒ |
| Македонски: | **А** | Б | Ц | Ч | Д | нема | **Е** | ' | Ф | Г | Ѓ | Х | **И** | Ј | К | Љ | Л | М | Н | Њ | **О** | П | Ќ | нема | Р | С | Ш | Т | нема | **У** | В | Ѕ | Џ | нема | З | Ж |
|

*Белешка:* Самогласките се задебелени. Слушнете го изговорот на буквите ( Слушај (помош·инфо)).

Поврзано
--------

* Албански јазик
* Македонска транскрипција на албанскиот јазик
* Битолски конгрес
**Џорџо Нуриџани** (1892–1981) бил италијански писател, новинар, јазичар и историчар. Роден е во Рим.

Нуриџани меѓу двете светски војни престојува во Софија (Бугарија), каде за првпат се сретнува со идеите и идеалите на ВМРО (Обединета), коишто пак тогаш и ја добиваат неговата наклонетост. Автор е на повеќе книги и трудови во врска со Македонија: "Македонска трагедија" (Софија 1933 г.), "Македонија – вчера и денес" (Рим 1966 г.), "Македонскиот гениј низ вековите" (Рим 1972 г.) итн. Во 1967 г. соработува со јазичарот Наум Китановски и во Рим издаваат Италијанско – македонски речник. Иницијатор е на повеќе проекти во плодната италијанско – македонска културнa и политичка соработка.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија Македоника, Скопје 2009 г. стр 1060
**Аделаида Конрој** **роденото Анчески** (родена 1839 година) била фотограф од Малта, активна помеѓу 1871 и 1879 година.

Аделаида е родена на 23 април 1839 година во семејството на Помпилио Анчески и Роза Болонди во Реџо д'Емилија, Италија. Заедно со Џејмс Конрој, неговата прва сопруга Сара, нивното новороденче, Ричард Елис, Аделаида дошле во Малта од Месина на 9 април 1861 година на брод наречен Капитола. На 17 мај 1872 година во Англиканската катедрала, Валета Аделаида се омажила за фотографот Џејмс Конрој, кој ја изгубил сопругата една година претходно.

Од 1870 година Аделаида работела од 56, Страда улица, Валета како г-ѓа. Конрој – еден од фотографите во студиото Конрој. Помеѓу февруари и јуни 1878 година, Аделаида се рекламирала како „Госпоѓа. Конрој, англиски фотографи, 56 Страда Стрета, Валета" во сите 12 изданија на краткотрајното списание „Ентерпрајс".

Наводи
------

1. 1 2  Harker, Margeret (2000). *Photographers Of Malta*. Malta: Fondazzjoni Patrimonju Malti.
2. 1 2 3  Tonna, Caroline (2018). „Women and early photography in Malta: Adelaide Conroy and Lucrezia Preziosi". Во Abela, Joan; Buttigieg, Emanuel; Attard, Alex (уред.). *Parallel Existences*. Malta: Kite Publishing. стр. 259–271. ISBN 9789995750565.
3. ↑  Casha, Kevin (2016). *Photography in Malta – The History & The Protagonists*. Malta: BDL books.
4. ↑  „the Enterprise" (1–12). 1878: 4. Наводот journal бара `|journal=` (help)
**Џорџето Џуџаро** (роден на 7 август 1938 г.) е италијански автомобилски дизајнер, подеднакво одговорен како за развојот на т.н. супер автомобили, така и за популарните автомобили што се возат секојдневно. Роден е во Гарешо, провинција Кунео, регион Пиемонт во Италија.

Во 1999 г. Џуџаро беше прогласен за Автомобилски дизајнер на годината, а во 2002 г. е примен во Automotive Hall of Fame.

Освен автомобили, Џуџаро има дизајнирано и тела за фотоапаратите Никон (Nikon), компјутерски прототипови за Ејпл (Аpple), а разви и нова форма на пастата "Мерил" (Marille).

Модели дизајнирани од Џуџаро
----------------------------

* Alfa Romeo Giulia Sprint GT од 1972 г.Alfa Romeo Giulia Sprint GT од 1972 г.
* VW Golf I од 1974 г.VW Golf I од 1974 г.
* DeLorean DMC-12 од 1981 г.DeLorean DMC-12 од 1981 г.
* Lotus Esprit S1 од 1977 г. Lotus Esprit S1 од 1977 г.
* AMC/Eagle Premier од 1988 г.AMC/Eagle Premier од 1988 г.
* Alfa Romeo 159 од 2005 г. Alfa Romeo 159 од 2005 г.
* Ford Mustang концепт од 2006 г.Ford Mustang концепт од 2006 г.

Извори
------

1. ↑  „Hall of fame". Архивирано од изворникот на 2006-05-07. Посетено на 2009-11-15.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 84269572
* LCCN: n89632755
* ISNI: 0000 0000 8275 2388
* GND: 118964828
* SUDOC: 09265892X
* BNF: cb150276567 (податоци)
* NDL: 00441009
* NKC: js20080222004
* RKD: 283158

 |

 |
**Адем Сулејманоски** (Ростуше, Гостиварско,  1961
) — македонски сликар. Најпознат е по изработката на мозаици.

Животопис
---------

Сулејмановски е роден во 1961 година во Ростуше. Во 1980 година го завршил училиштето за применета уметнст во Скопје. Дипломирал на Факултетот за ликовни уметности, одсек сликарство во 1985 година. Постдипломски студии, одсек: сликарство завршил во 2010 година. Вработен е како професор во основното училиште „Ѓорѓи Пулевски" во Ростуше и во средното општинско училиште-Гостивар, подрачна паралелка во Ростуше. Во 1992 година бил во Равена, Италија на студиски престој. Учествувал на многу групни изложби во повеќе градови низ Македонија, каде имал и самостојни изложби. Самостојно изложувал во Сион, Швајцарија, Ниш и Нови Сад, Србија и Пешкопеја, Албанија.

Наводи
------

1. ↑  *Адем Сулејманоски – Изложба на Мозаици*[*мртва врска*]
**Јохан Фредрик Бервалд**
**Јохан Фредрик Бервалд** (4 декември 1787 - 26 август 1861) бил шведски виолинист, диригент и композитор. Тој е братучед на Франц Бервалд и Август Бервалд.

Биографија
----------

Бервалд се појавил како чудо од дете на виолина уште на шестгодишна возраст, на турнеја во странство заедно со неговиот татко Георг Јохан Абрахам Бервалд, играч на фагот на Кунглигата Ховкапелет. Во периодот од четири години, почнувајќи од 1808 година, Јохан Фредрик Бервалд бил солист во Кралската капела во Санкт Петербург. Тој станал виолинист во Кунглига Ховкапелет во Стокхолм во 1814 година и диригент на Кралскиот оркестар од 1823 до 1847 година. Во тоа време, тој исто така ги водел концертите на Хармоникашкото друштво.

За разлика од неговиот братучед Франц Бервалд, Јохан Фредрик бил успешен како музичар за време на неговиот живот. Братучедите понекогаш биле ривали, а Јохан Фредрик, колку што е познато, не направил напори да му помогне на Франц да ги изведе неговите сценски и симфониски дела. Тој се сметал за просечен диригент и застарен како композитор, но неговото воведување на оперите на Вебер и Мајербер, на пример, било успешно, делумно поради учеството на Џени Линд.

Неколку пренасочувања биле составени директно за Џени Линд, на пример "*En majdag i Värend* "(1843) во еден вид национално и популарно прилагоден стил што го носи печатот на тој период. Покрај тоа, тој компонирал оркестарска и камерна музика заедно со вокална музика. Ниту едно од овие не може да се каже дека е на денешниот репертоар на концерти.

Тој бил во брак со кралската концертна пејачка Матилда Кон. Нивната ќерка Џули Бервалд (1822-1877), била кратко време оперски пејач на Кунглига Операта во Стокхолм, каде што таа го имала и своето деби во 1847 година, била вработена во 1848 година, и напуштила во 1852 година, кога се омажила за баронот Кнут Шерхјелм.

Бервалд бил избран за музичар број 228 на Шведската кралска академија за музика на 2 декември 1818 година.

Избрани дела
------------

* *Оперета на женската љубов* - 1811 Санкт Петербург
* Новиот гарнизон Воудевил 1 чин - 8 април 1831 година Стокхолм, Кунглига Театар
* *Фелшимс хусар Воудевил* 3 дела - 10 февруари 1832 година Стокхолм, Кунглига Театар
* *Национален -пренасочување* 1 чин Бетигер - 6 февруари 1843 година Стокхолм, Кунглига. Театарски
* Мајски ден во Варенд Сенгспел 1 чин *Бетигер* - 11 мај 1843 година Стокхолм, Кунглига Театар

Надворешни врски
----------------

* Слободни партитури од Јохан Фредрик Бервалд од проектот „Меѓународна библиотека на партитури"
Џос Стоун на џез фестивал во Стокхолм, 2009 година
**Џоселин Ева Стокер** (родена на 11 април 1987 година), попозната по нејзиното сценско име **Џос Стоун**, е англиска пејачка, текстописец и глумица. Таа стана позната кон крајот на 2003 година со нејзиниот деби-албум со повеќе платина, The Soul Sessions, кој ја направи списокот на Меркур награда за 2004 година. Нејзиниот втор албум, слично мулти-платина Mind Body & Soul (2004), беше на врвот на британската албумска табела за една недела и го освои првите десет хитови "Ме имаш мене", најуспешниот сингл на Стоун на британскиот сингловит график досега. И албумот и синглот добија една номинација на Греми наградите 2005, додека самата Стоун беше номинирана за најдобар нов изведувач, а во годишната анкета на музички критичари БиБиСи од 2004 година, беше рангирана на петтото место како предвидено пробивање на чин 2004. Таа стана најмладиот британски женски пејач на врвот на табелата за албуми во Велика Британија. Третиот албум на Стоун, Воведувањето на Џос Стоун, објавен во март 2007 година, доби статус на златен рекорд од страна на RIAA и го освои второто највисоко деби за британскиот женски соло-изведувач на Билборд 200, и стана врв на петте албуми на Стоун во САД.

Таа го издаде својот четврти албум, Color Me Free!, на 20 октомври 2009 година, кој стигна до првите 10 на Билборд. Стоун го објави својот петти албум, LP1, на 22 јули 2011 година, кој стигна до првите 10 на Билборд. Во текот на нејзината кариера, Стоун има продадено 14 милиони записи ширум светот и се постави себеси како еден од најдобро продаваните души уметници од 2000-тите години, и најдобро продаваните британски уметници од нејзиното време. Нејзините први три албуми се продадоа над 2,722,000 примероци во САД, додека нејзините први два албуми се продадоа над 2 милиони примероци во Велика Британија.

Стоун заработил бројни признанија, вклучувајќи две Британски награди и една Греми награда од пет номинации. Таа исто така го направи своето филмско деби во 2006 година со фантастичниот авантуристички филм Ерагон и го направи своето деби на телевизијата што ја прикажува Ана од Клевс во серијата шоу "Тјудорс" во 2009 година. Стоун беше најмладата жена на листата "Сандеј тајмс" од 2006 година - годишна список на најбогатите луѓе во Велика Британија - со 6 милиони фунти. Во 2012 година, нејзината нето вредност се проценува на 10 милиони фунти, што е петти најбогат британски музичар под 30 години.
**Јонче Димков Стојаноски** (1921 во Оздолени, Охридско — 6 октомври 1943 во Кленоец, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Јонче Димков Стојаноски е роден во селото Оздолени. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ доброволно пристапил во август 1943 година. Како борец на Првиот македонски баталјон Мирче Ацев, загинува во борбата против балистите кај селото Кленоец, на 6 октомври 1943 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Адем Кастрати** (1933, Карачево, Косово - 2000, Скопје) — албански сликар од Косово.

Животопис
---------

Роден е во 1933 година во селото Карачево во Дардана, Косово, во големо дарежливо семејство, со патриотски активности и активности кои го сакаат образованието. Неговото семејство било познато по неговиот татко на овие простори, но и од страна на неговата мајка Дајкоч (неговиот чичко, беше политички дисидент и патриот Метуш Красниќи).

Сликар и професор по ликовна уметност, литературен творец, колекционер, маркер и издавач на популарната ризница, аналитичар на албанско-словенските и евро-светските односи. Тој припаѓа на првата генерација сликари по Втората светска војна. Бурните периоди во кои тој пораснал, созреал и се формирал како сликар, секако ќе остават голем белег во неговата активност. Неговото име е меѓу фигуративните уметници кои живееле и создавале дела во Југославија. Кастрати е еден од доајените меѓу албанските сликари во Северна Македонија.

Адем Кастрати имал повеќе самостојни изложби во Скопје, Урошевац, Приштина, Белград, Тирана, Гњилане, Париз, Женева, Минхен и др. Учествувал и на повеќе групни изложби: Љубљана, Загреб, Дубровник, Ниш, Палермо, Тирана, Париз, Архис (Данска) и др.

Наводи
------

1. ↑  За Кастрати

Надворешни врски
----------------

* Изложба на Кастрати во Националната галерија на Македонија
**Аеродромот во Подгорица** (Српски/Црногорски: Аеродром Подгорица, Aerodrom Podgorica)(IATA: TGD, ICAO: LYPG) е меѓународен аеродром сместен 11 километри јужно од центарот на Подгорица. Аеродромот е главна централа на Montenegro Airlines, и е еден од двата јавни аеродроми во Црна Гора.

Главен Терминал
---------------

Со зголемениот авиосообраќај во Црна Гора во последните неколку години, сегашниот таканаречен "стар" терминал, мал, со само две порти за авионите, стана премал за протокот на патници, и со тоа градењето на нов терминал стана неизбежно. 
Нов патнички терминал се отвори на 14 мај 2006 година, на кој постојат 8 порти за пристигање и 2 порти за заминување, и е способен да прими околу 1 милион патници на годишно ниво. Покрај конструкцијата на нов терминал, надоградени беа и придружните објекти на аеродромот. 
Терминалната зграда е целосно алуминиумска со структура од стакло. На терминалот постојат неколку ресторани, кафе барови, продавници, како и подружници на неколку банки.

Воено користење
---------------

Аеродромот во Подгорица е цивилен аеродром, но пистата исто така се користи и од страна на военото воздухопловство на Црна Гора.

Авиокомпании и одредишта
------------------------

* Adria Airways (Љубљана)
* Austrian Airlines (Виена)
* bmi (Лондон Хитроу)
* Croatia Airlines (Загреб)
* Jat Airways (Белград)
* Малев (Будимпешта)
* Montenegro Airlines (Белград, Франкфурт, Лондон Гетвик, Љубљана, Париз Де Гол, Рим Фјумичино, Виена, Цирих)
* Moskovia Airlines (Москва Домодедово)
* Norwegian Air Shuttle (Осло)

Инциденти
---------

* На 25 јануари 2005 година, авион од типот Фокер 100 под боите на Montenegro Airlines при слетување излезе од пистата. Два патника, пилотот и копилотот беа полесно повредени. Подоцна авиокомпанијата беше тужена од страна на патниците поради тоа што беше единствената авиокомпанија која оперираше на аеродромот тој ден, другите летови беа откажани поради недостиг од опрема за одледување.
* На 11 септември 1973 година, 41 лице загинаа, кога авион на ЈАТ се сруши на врвот Бабин Заб северно од Подгорица.

Наводи
------