recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Подолу Џон Муир Веј и логото на патеката на Северното Море „Н".
**Северноморската патека** е транснационална патека за пешачење на долги растојанија долж брегот на Северното Море. Рутата минува низ седум земји и 26 партнерски области. Целта на проектот е да се промовира одржливиот туризам и да се одржи во живот заедничкото културно наследство на земјите од Северното Море. Патеката има вкупна должина од околу 4900 км, но досега се развиени само околу 3700 км. Проектот „Северноморска патека" финансиран од ЕУ ги вклучува Шведска, Норвешка, Шкотска, Англија, Холандија, Данска и Германија.

Рута
----

Патеката започнува на северот на Велика Британија во Шкотска и се протега по целиот источен брег. Патеката продолжува по холандскиот и германскиот брег до Данска. Данска е заокружена и патеката на западниот брег на Шведска продолжила од Категат до Скагеррак. Патеката потоа се протега долж норвешкиот брег.

Само Холандија и Данска нудат навистина развиена рута. Во Германија, патеката е главно непозната и не е означена. На некои кратки делници, Северноморската патека е идентична со европската патека на долги растојанија Е9. На некои делови, Северноморската патека е идентична со попознатата велосипедска рута на Северното Море.

Земјите-членки
--------------

Седумте земји се:

* Данска
	+ Партнерски области: Дјурсланд, Ту, Северен Данска, Зеланд
* Англија
	+ Партнерски области: Нортамберленд, Северен Јорк Маври
* Германија
	+ Партнерски области: Кархарде
* Холандија
	+ Партнерски области: Холандски крајбрежен пат, кој минува низ Фризија, Зеланд, Јужна Холандија, Северна Холандија и Гронинген
* Норвешка
	+ Партнерски области: Сонг ог Фјурдане, Хордланд, Ругалан, Западен Агдер, Вестфол, Мере и Румсдал, Естфол
* Шкотска
	+ Партнерски области: Абердин Сити, Абердиншир, Источен Лотиан (Џон Муир Веј), Фајф и Мореј Фирт
* Шведска
	+ Партнерски области: Западен Геталанд, Халанд, Сканија (Сканеледен)

Здружението за патека на Северното Море
---------------------------------------

Проектот првично беше дел финансиран од Европската Унија преку нејзината програма за Северно Море Интерег. Партнерите на проектот одлучија да основаат Асоцијација за Северното Море за патеката да може да биде поддржана на долг рок. Претставник на ОК во Асоцијацијата е Абердин. Исто така постои и северноморска велосипедска рута интегрирана со Северноморската патека.

Ресурси
-------

* Леток на патеката за Северно Море на градот Абердин Архивирано на 7 декември 2008 г.
* Серија на Советот на Абердиншир од 38 мапи и летоци што може да се преземат Архивирано на 7 септември 2008 г.
* Добредојдовте на патеката Мореј Фирт Архивирано на 9 мај 2008 г.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2018-08-20. Посетено на 2021-11-11.
3. ↑  'Literature | Title=The North Sea Trail | Collectible=Toppenafdanmark | Online= Архивирано на 20 август 2018 г. | Retrieval=2018-08-19

Надворешни врски
----------------

* Официјалната веб-страница на Северноморската патека повеќе не постои
* Северноморска патека (од Абердин)
* Traildino.com, „Северноморска патека"
* Веб-страница Северноморска патека во Интернет архива
**Мај теар,** оригинално **(My tear)** — македонски рок бенд кој е формиран во 2018 година.

Бендот My Tear настанал кога бендот Фонија едноставно го сменил своето име. Причината била новиот звук на групата што одеднаш прерасна од панк-рок во инди, new wave. Во пет години постоење и двегодишна пауза, групата ги има зад себе песните „Остави ме да бидам", „Последниот Дедо Мраз" (заедно со Петар Младеновски од Суперхикс) и „Лаги шарени", кои исто така дојдоа до првите топ-листи на популарните радиостаници во Македонија. „Остави ме да бидам" била 3 недели на врвот на табелата на Антена 5 и Радио Бубамара и е прогласен за сингл на годината (2018) од култното инди-радио Kanal 103. 

Имаат три официјални видеа (режија: Горјан Атанасов и Милан Блажевски), две EP-изданија, албумот „My Tear" (2019) објавен на винил за записи на Балкан Велики и Корпус деликти и европска турнеја зад себе. 

Во 2023, My Tear се Дени Крстев, Кристијан Лафазановски и Ненад Трифуновски - Трипе. 

My Tear го најавуваат и својот нов албум и материјал наскоро со ексклузивна изведба на надоаѓачкото издание на #ZdravoMladi 13! Наш личен хит: Човек од стакло.

Дискографија:
-------------

  

Настапи:

  

Наводи:

1. ↑  „My Tear - Здраво млади".
**Евелин Винифред Астон**, подоцна **Евелин Ли** (22 јануари 1891 - 1975) била британска уметница позната по нејзините скулптури, која исто така сликала и работела во различни техники.

Биографија
----------

Астон е родена во Бирмингем во Англија, едно од четирите деца на локален градител на куќи и неговата сопруга. По приватно образование, Астон студирала уметност и занаетчиство на Уметничката школа во Бирмингем, каде нејзините учители биле Бернард Флитвуд-Вокер и Вилијам Блојн. Во текот на 1920-тите, Астон предавала моделирање во училиште за слепи деца во Бирмингем, додека продолжила да ја практикува својата уметност. Таа изложувала дела во Парискиот салон, со Кралската шкотска академија во 1934 година, со Друштвото на жени уметници во текот на 1930-тите, а исто така и со Кралското друштво на уметници во Бирмингем. Астон била чест изложувач и избрана за член на уметничкиот круг во Бирмингем. Нејзината изложба во парискиот салон, скулптурата *Обожување*, била истакната во голем број француски уметнички списанија. Активна како уметник во 1950-тите, Астон продолжила да живее во Бирмингем во текот на нејзиниот живот, главно во областа Ердингтон во градот.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Sara Gray (2019). *British Women Artists. A Biographical Dictionary of 1000 Women Artists in the British Decorative Arts*. Dark River. ISBN 978 1 911121 63 3.
2. 1 2 3 4  University of Glasgow History of Art / HATII (2011). „Evelin Winifred Aston". *Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain & Ireland 1851–1951*. Архивирано од изворникот на 2022-03-14. Посетено на 25 May 2020.
3. 1 2 3  David Buckman (2006). *Artists in Britain Since 1945 Vol 1, A to L*. Art Dictionaries Ltd. ISBN 0 953260 95 X.
**Едит Ана Бел** (1870–1929) била ирска вајарка која што специјализирала изработување медалјони и релјефни портрети.

Биографија
----------

Бел се родила во Даблин, но откако посетувала часови по уметност таму, се преселила во Англија, некаде пред 1896 година. Познато е дека предавала моделирање на Централното училиште за уметности и занаети во Лондон. Потоа некое време живеела во Ридинг во Беркшир. Бел изработувала бронзени фигури и статуетки, како и медалјони од бронза и сребро. Помеѓу 1896 и 1912 година, таа изложила десет дела на Кралската академија во Лондон и исто така во Уметничката галерија Вокер во Ливерпул. Националната галерија на портрети во Лондон поседува портрет од бакарен медалјон на Алфред Хармсворт, првиот виконт од Нортклиф, изработен од Бел.

Наводи
------

1. 1 2 3  Sara Gray (2019). *British Women Artists. A Biographical Dictionary of 1000 Women Artists in the British Decorative Arts*. Dark River. ISBN 978 1 911121 63 3.
2. ↑  University of Glasgow History of Art / HATII (2011). „Edith Anna Bell". *Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain & Ireland 1851–1951*. Архивирано од изворникот на 2022-03-14. Посетено на 15 January 2020.
3. ↑  James Mackay (1977). *The Dictionary of Western Sculptors in Bronze*. Antique Collectors' Club.
4. ↑  „Edith Anna Bell". *National Portrait Gallery*. Посетено на 15 January 2020.
Местоположба на Екваторија.
 Градови во регионот.
**Екваторија** (арапски: الاستوائية) е регион во Јужен Судан. Првично, Екваторија била покраина на Египет, која се наоѓа на јужниот дел од Јужен Судан. Порано, во овој регион биле сметани и Уганда со езерото Алберт. 

Екваторија била основана од Самјуел Бејкер во 1870 година. Во 1874 година Чарлс Џорџ Гордон бил назначен за гувернер, кој пак бил проследен од Емин-паша во 1878 година. Во 1880-те, Мухамед Ахмад го укинал статусот на покраина и водел џихадска војна. Овој режим бил отфрлен со помош на британските сили. 

Позначајни населени места во Екваторија се Ладо, Гондокоро, Дуфиле и Ваделај. Последните две населби се денес во Уганда. За време на британскиот протекторат Судан, Екваторија била една од осумте покраини. Бахр ел Газал се отцепил од Екваторија во 1948 година. Во 1976 година, Екваторија била поделена на Источна Екваторија и Западна Екваторија. Денес, Источна, Западна и Централна Екваторија се сојузни држави на Јужен Судан, кој од 9 јули 2011 е независна држава.

Поврзано
--------

* Јужен Судан
* Региони во Јужен Судан
* Административна поделба на Јужен Судан

Користена литература
--------------------

* R. Gray, *A History of the Southern Sudan, 1839-1889* (London, 1961)
* Iain R. Smith : *The Emin Pasha Relief Expedition 1886-1890*, Oxford University Press, 1972

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Јужен Судан е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Историски региони на Јужен Судан |
| --- |
|  |
|  | Бахр ел-Газал • Екваторија • Голем Горен Нил | Јужен Судан |

 |
**Црн член на Кју Клукс Клан** (англиски: *BlacKkKlansman*) - американски филм од 2018 година, во режија на Спајк Ли. Главните улоги ги играат: Џон Дејвид Вашингтон, Адам Драјвер, Лаура Хариер, Тофер Грејс, Роберт Џон Бурк, Кен Гарито, Фредерик Велер, итн. а во филмот се појавува и Алек Болдвин. Филмот освоил четири награди, меѓу кои и две награди на Канскиот филмски фестивал (Главната награда на жирито и наградата на екуменското жири).

Синпопсис
---------

Во 1970-тите, Рон Сталворт (го игра Вашингтон) се вработува како првиот црн полицаец во Колорадо Спрингс. Набргу, тој е испратен на тајна задача да го следи говорот на еден активист за правата на Афроамериканците, а таму ја запознава убавата Патрис (ја игра Хариер), која е претседателка на сојузот на црните студенти. Еден ден, Рон случајно го наоѓа телефонскиот број на локалната организација на Кју Клукс Кланот и одлучува да се уфрли во неа. Бидејќи тој е црн, Рон има генијален план: тој зборува со членовите на организацијата по телефон, а со нив се среќава неговиот колега (Евреин), полицаецот Флип (го игра Драјвер). Така, Рон успева да стане член на организацијата, па дури стапува во контакт и со нејзиниот водач, Дејвид Дјук (го игра Грејс). Кога Дјук пристигнува во градот за да ги покрсти членовите на организацијата, Рон е назначен да му биде личен телохранител, па дури и се фотографира со него. По завршувањето на покрстувањето, еден од членовите на организацијата го препознава Флип. Истовремено, неколку членови на групата планираат да активираат експлозив на собирот на активистите за правата на Афроамериканците, но поради присуството на полицијата, акцијата не успева, па жената која треба да го направи тоа го поставува експлозивот во автомобилот на Патрис. Тогаш, Рон се обидува да ја уапси жената, но него го апсат двајца полицајци, кои не знаат дека и тој е полицаец. Во мигот на експлозијата, тука поминува автомобилот во кој се наоѓаат неколку членови на организацијата, кои погинуваат. Набргу, пристигнува и Флип, кој го спасува Рон. По успешно извршената акција, Рон му се јавува на Дјук, откривајќи му го својот идентитет. Меѓутоа, шефот на полицијата наредува да се уништат сите докази за истрагата против Кју Клукс Кланот. На крајот од филмот, членовите на Кланот го извршуваат својот ритуал на палење на крстот.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, BlacKkKlansman (2018) Awards (пристапено на 15.11.2018)
2. ↑  IMDb, BlacKkKlansman (2018) (пристапено на 15.11.2018)
**Социјалистичка Советска Република Белорусија** (**SSRB**; белоруски: *Сацыялістычная Савецкая Рэспубліка Беларусь*; руски: *Социалистическая Советская Республика Белоруссия / ССРБ*) — рана република на историската територија на Белорусија само еден месец во 1919 година по распадот на Руската империја како резултат на Октомвриската револуција.

Прво основање
-------------

Болшевиците првпат ја основале Републиката на 1 јануари 1919 година во Смоленск кога Црвената армија влегла во белоруските земји по повлекувањето на германската армија, која ја окупирала територијата како последица на Првата светска војна. ССРБ ја заменила Белоруската Народна Република и се состоела од гувернерите на Смоленск, Витебск, Могилев, Минск, Гродно и Вилна.

Болшевиците ја сметале за тампон-република. За еден месец била распуштена. Провинциите Смоленск, Витебск и Могилев биле вклучени во Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република (РСФСР), а остатокот формирал друга тампон-република, Литванско-белоруската Советска Социјалистичка Република (Литбел).

Второ основање
--------------

Републиката била повторно воспоставена под истото име на 31 јули 1920 година. Како и да е, во традиционалната советска историографија се нарекувала Белоруска Советска Социјалистичка Република (БССР), го добила името по инкорпорирањето во Советскиот Сојуз во 1922 година.

Надворешни врски
----------------

* Прво формирање на РСБ Архивирано на 26 март 2009 г.
* Второ формирање на РСБ Архивирано на 21 јануари 2008 г.
* Уставот на ССРБ од 1920 година
Рудари
**Рудар** — лице што копа руда, јаглен, креда, глина или други минерали од земјата преку рударството. Постојат две значења во кои се користи изразот. Во својата најтесна смисла, рудар е некој што работи на карпи; сечење, минирање или со други зборови отстранување на карпите. Во поширока смисла, „рудар" е секој што работи во рудник, а не само работник на карпи. Рударството е една од најопасните занаети во светот. Во некои земји, рударите немаат општествено осигурување и во случај на повреда можат да бидат пропуштени самите на себе.

Наводи
------

1. 1 2  Hill, Albert H. (1920). „miner". *A Glossary of the Mining and Mineral Industry*. Washington D.C.: United States Department of the Interior, Bureau of Mines.
2. ↑  Raymond, R.W. (1881). „miner". *A Glossary of Mining and Metallurgical Terms*. Easton, Pa.: American Institute of Mining Engineers.
3. ↑  „Mining: The Most Dangerous Job? - ABC News". Abcnews.go.com. 2010-04-06. Посетено на 2016-04-06.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Рудар" на Ризницата ? |
**Стилтон** (англиски: *Stilton*) — вид англиско сирење. Се произведува во две варијанти: добро познатото *сино* и помалку познатото *бело*. Некои го сметаат ова сирење за „кралот на сирењата". Двете варијанти имаат статус на заштитено потекло од Европската Комисија. Само сирење кое се произведува во трите грофовии Дарбишир, Лестершир и Нотингемшир, по најстроги правила, има право да се нарече „Стилтон".

Иронички, тоа значи дека е правно недозволиво ова сирење да се призведува во местото по кое го носи името. Селото Стилтон денес се наоѓа во Кембриџшир, во некогашната грофовија Хантингдоншир. Моментално постојат само шест млекарници со дозвола за производство на Стилтон, со тоа што секоја е предмет на редовна испекција од назависна агенција назначена од ЕУ по Европскиот Стандард EN 45011. Засега, сите освен една се наоѓаат во Белвоарската Доолина која се протега преку границата помеѓу Нотингемшир и Лестершир. Оваа област се смета за центарот на производството на Стилтон, и единствената друга млекара што го произведува ова сирење која не се наоѓа таму се должи на фактот што еден локален човек од таа долина ја преселил млекарницата од таму пред повеќе од сто години.

Интересно е тоа што самото село Стилтон не се наоѓа во ова подрачје и затоа сирељето направено во него нема право да се нарекува „Стилтон". Ова се должи на тоа што сирењето го добило името по селото кајшто првпат се продавало, а не кајшто се произведувало.

За да има може да се нарече Стилтон, сирењето мора:

* Да биде направено само во три грофовии од локално млеко, кое се пастеризира пред употреба.
* Да биде направено во традиционалиот цилиндричен облик.
* Да му биде дозволено на самото сирење да си направи своја кора или слој.
* Да не биде пресувано.
* Да има фини сини вени кои се шират од центарот.
* Да има „профил на вкус типичен за Стилтон".

Сирењето Стилтон е со масленост од ~35%, и белковинска содржина од ~23%. Данското сино сирење се прави на начин сличен на Стилтон и исто така ги има карактеристичните сини вени.

Наводи
------

1. ↑  „Denomination Information White Stilton cheese ; Blue Stilton cheese". OJEU. Посетено на 4 June 2014.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Стилтон" на Ризницата ? |

* Здружение на производителите на Стилтон
**Лилјана Ингилизова-Ристова** (2 декември 1946

 во Скопје) — македонски правник и судија, еден од претседателите на Уставниот суд на Македонија.

Животопис
---------

Дипломирала на Правниот факултет при Скопскиот универзитет во 1969 година, а правосудниот испит го положила во 1973 година.

Се насочила во судството, започнувајќи како приправник и стручен соработник во Окружниот суд во Скопје во периодот 1970-1976 година. Во овој суд останала до 1995 година, кога станала дел од Врховниот суд на Македонија.

Во периодот 1995-1999 била претседател на Државната изборна комисија, кога биле спроведени локалните избори во 1996 година и парламентарните избори во 1998 година.

Од 31 мај 2003 година е судија во Уставниот суд на Македонија, а истата година станала и негов претседател.

Членува и учествува во работата на стручните здруженија на судиите и правниците. Има објавено стручни трудови од областа на кривичното право во стручните списанија „Судиска ревија" и „Македонска ревија за казнено право и криминологија".

Наводи
------

1. ↑  „Лилјана Ингилизова – Ристова – UstavenSudMK". Посетено на 2019-05-17.
**Бранко Наумоски** ( 1951
, Букојчани, Кичевско) — претседател на Уставниот суд на Македонија и прв народен правобранител на Македонија.

Животопис
---------

Во 1969 година завршил средно образование во гимназијата „Кочо Рацин" во Скопје. Во 1975 година дипломирал на Правниот факултет во Скопје, а во 1976 година положил правосуден испит.

Од 1975 до 1981 година работел најпрво како приправник, а потоа како стручен соработник во основното јавно обвинителство во Скопје. Во 1981 година бил избран за заменик-јавен обвинител во основното јавно обвинителство Скопје. Во 1987 година станал помошник на министерот за правда задолжен во секторот за извршување на кривични санкции, што подразбира надзор, увид и следење на уставноста и законитоста во спроведување на правата на осудените лица. Бил избран за главен републички управен инспектор во републичкиот управен инспекторат во 1995 година.

На 3 јуни 1997 година е избран за народен правобранител и ја врши таа функција од јули 1997 година до декември 2004 година. На 6 декември 2004 е избран за судија во Уставниот суд на Република Македонија, а од 2010 година е и негов претседател.

Наводи
------

1. ↑  Арсова, Славица (29 октомври 2010). „Бранко Наумоски нов претседател на Уставниот суд". Сител. Посетено на 2011-11-12.

Надворешни врски
----------------

* Биографија на Бранко Наумоски Архивирано на 5 март 2016 г.

|
|  |
| Претходник**—** | **Народен Правобранител на Македонија**1997-2004 | Наследник**Иџет Мемети** |

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ристо Шеќерински** (28 март 1927

 во Штип — 5 август 2016

 во Штутгарт) — македонски архитект.

Животопис
---------

Дипломирал на Архитектонскиот факултет во Белград во 1951 година кај професорот Богдан Несторов. Живеел и работел во Скопје во проектантското претпријатие „Проектант" (до 1956 година). Се преселил во Нови Сад и во Белград каде работел како проектант до 1963 година, а потоа работел во Швајцарија и во Германија како слободен архитект. Во Германија останал до крајот на својот живот.

Проектирал објекти со разни намени, од кои преовладуваат станбените објекти. Позначајни реализации во Македонија:

* Административен објект на ул. „11 Октомври" во Скопје (урнат во 1963 при земјотресот); и
* Неколку станбени блокови во Скопје (1952-1955).
	+ Станбен блок на аголот од бул. „Кочо Рацин" и ул. „11 Октомври"; и
	+ Станбен блок на ул. „Орце Николов" (за универзитетските вработени).

Учествувал на повеќе архитектонски конкурси од 1951-1991 година на кои освоил повеќе од 10 први награди. Покрај со архитектурата се бавел и со изработка на многу акварели и разни цртежи.

Негово дело е зградата наречена „Тоблероне" во Белград во населбата Карабурма, изградена во 1963 година.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шијаковиќ*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1651. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „Ристо Шеќерински / 1927 – 2016 – МАРХ" (англиски). Посетено на 2023-10-30.
Местоположба на Бенгал.
**Бенгал** (бенгалски: বঙ্গ *Bôngo*, বাংলা *Bangla*, বঙ্গদেশ *Bôngodesh* или বাংলাদেশ *Бангладеш*) е историски и географски регион во североистокот на Јужна Азија. Денес тој е поделен меѓу независната нација на Бангладеш (Источен Бенгал) и индиската составна држава Западен Бенгал, иако некои региони од претходното кралство Бенгал сега се дел од соседните индиски држави Бихар, Трипура и Ориса. Поголем дел од Бенгал е населен со Бенгалци кои го зборуваат бенгалскиот јазик.

Регионот Бенгал е еден од најгусто населените региони на Земјата, со густина на популацијата од 900/км2. Поголем дел од бенгалскиот регион лежи во делтата на Ганг и Брамапутра (Гангова делта), најголемата речна делта во светот. Во јужниот дел на делтата лежи Сундарбанс - најголемата мангрова шума во светот и дом на познатиот бенгалски тигар. Иако поголем дел од населението е рурално и се занимава со земјоделство, постојат два мегаградови - Калкута и Дака. Бенгал е познат по социокултурното подигнување на индиското општество, во форма на бенгалска ренесанса и Револуционерно движење за индиска независност за време на Движењето за индиска независност.

Поврзано
--------

* Бенгалци
* Бенгалски јазик

 *Оваа статија поврзана со Азија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Андреја Спасов** (Роден во Влахи, Пиринска Македонија, Бугарија — 18 мај 1949

 Горна Џумаја, Пиринска Македонија, Бугарија) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Најпрво бил помагач на илегалната чета на Герасим Тодоров, а на крајот, неколку дена пред блокадата станал дел од истата чета. Поради тоа дејство му била изречена смртна пресуда. Обесен е ноќта помеѓу 18 и 19 мај, 1949 година во една од смрдливите простории на судската палата во Горна Џумаја. Тој бил ревносен заштитник на македонската кауза за која умрел со маченичка смрт.

Заедно со него обесени биле и: Асен Михајлов, Јанчо Јанев, Георги Тополигов, Смилен Гаргов, Стојне Бачијски и Димитар Цветков.

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 19.
2. ↑  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 17–24.
**Стојне Цветков Бачијски** ( — 18 мај 1949

 Горна Џумаја, Пиринска Македонија, Бугарија) — Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Полковникот Стојне бил само неколку дена заедно со четата, кога се чекало воспоставување на каналот кон Грција. Блокадите започнале, па така и тој како и сите други нелегални борци и активисти, бил фатен и обвинет за вооружен заговор против "народната" власт. Бил осуден на смрт и бил обесен ноќта помеѓу 18 и 19 мај, 1949 година во една од смрдливите простории на судската палата во Горна Џумаја.

Заедно со него обесени биле и: Асен Михајлов, Јанчо Јанев, Георги Тополигов, Андреја Спасов, Смилен Гаргов и Димитар Цветков.

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 23.
2. ↑  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 17–24.
**Смилен Гаргов** (Роден во Џигурово, Пиринска Македонија, Бугарија — 18 мај 1949

 Горна Џумаја, Пиринска Македонија, Бугарија) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Бил дел од илегалната чета на Герасим Тодоров скоро месец и половина, поради што бил осуден на смрт со бесење. Смртната пресуда била извршена, ноќта помеѓу 18 и 19 мај, 1949 година во една од смрдливите простории на судската палата во Горна Џумаја. Заедно со него обесени биле и: Асен Михајлов, Јанчо Јанев, Георги Тополигов, Андреја Спасов, Стојне Бачијски и Димитар Цветков

Поврзано
--------

Георги Гаргов

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 22.
2. ↑  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 17–24.
**Чудомир Ефтимов Илиев** ( 1916
 во Горна Џумаја, Пиринска Македонија, Бугарија —  1995
) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Бил верен јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров, поради што бил осуден на петнаесет години строг и темничен затвор. Работел како шумар во рударската фарма „Синаница", па давал и материјална помош на четата. Во логорите на смртта на островот Персин (логорот Белене), поминал околу осум и пол години, од каде излегол со нарушено здравје.

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 53.
**Асен Михајлов** (Роден во Оштава, Пиринска Македонија, Бугарија — 18 мај 1949

 Горна Џумаја, Пиринска Македонија, Бугарија) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Најпрво тој бил само јатак на Герасим Тодоров, а потоа станал припадник на неговата чета и заминал со четата неколку месеци, со што преминал во илегала. Поради тоа дејство му била изречена смртна пресуда. Обесен е ноќта помеѓу 18 и 19 мај, 1949 година во една од смрдливите простории на судската палата во Горна Џумаја. Тој бил умерен подржувач на македонската кауза. Умрел со маченичка смрт. Заедно со него обесени биле и: Јанчо Јанев, Андреја Спасов, Георги Тополигов, Смилен Гаргов, Стојне Бачијски и Димитар Цветков.

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 17.
2. ↑  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 17–24.
**Методи Ризов** (роден во Плоски, Пиринска Македонија, Бугарија — ?) — македонски борец за човекови права, активист за обединета и независна Македонија. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Верен јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров и секретар на месната партиска организација. За време на блокадата Ризов, како „верен" на власта, заедно со милицијата заминува да определат каде да се постават полициските пунктови. Тој своевремено ги предупредил браќата Руичеви, од каде можат да побегнат. Бидејќи им помогнал во нивното бегство тој бил осуден на петнаесет години строг темничен затвор. Во логорите на смртта на островот Персин (Белене), тој одлежал повеќе од осум и пол години.

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 87.
**Стефан Илиев Чопев** ( 1925
 во Оштава, Пиринска Македонија, Бугарија — Пиринска Македонија, Бугарија) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Бил предан јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров. За време на мачните и бескрајни испитувања во Горна Џумаја, тој направил обид за самоубиство, голтајќи отров завиткан во бавно разградлива хартија, која му била скриена под јаката на палтото. Тоа го забележал неговиот чувар, кој веднаш алармирал да се однесе во болница, каде лекарите успеале да го извадат отровот пред да се растопи самата хартија.

Место да биде суден, Чопев бил испратен во концентрационен логор со принудна работа, на неопределен рок. Во логорите поминал две тешки години, од каде се здобил со тешка траума, поради која подоцна паѓал и во бесознание. Стефан важел за фанатичен приврзаник на македонската кауза.

Поврзано
--------

Илија Чопев

Георги Чопев

Наводи
------

1. 1 2 3  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 108–109.
**Вангел Георгиев Иванов Шатев** ( 1909
 во Влахи, Пиринска Македонија, Бугарија — 2 ноември 1944

 во Кресна, Пиринска Македонија, Бугарија) — македонски борец. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Во периодот од 1936 до 1938 година, Вангел членувал во нелегална младешка комунистичка организација во која исто така членувале и Галчо Василев, Јордан Ризов, Атанас Аџилев и уште неколку младинци од селото Влахи. Како заповед од повисоките нивоа на комунистичката партија, до нив стигале барање да извршуваат разни противопштествени работи. Помеѓу сите дејности, од нив било побарано да се сквернави Божјиот храм, со тоа што би го користеле како тоалет. На оваа задача Вангел, најкатегорично се спротивставил како и на други слични барања упатени кон нив. Со тоа предизвикал гнев на неговите соборци и поради тоа бил исклучен од групата, анатемисан како предавник, како измамник на комунистичкиот идеал. Неговите "другари" не се задоволиле само со тоа, па откако го дочекале 9-то септемврискиот преврат, на 2 ноември, 1944 година решаваат да го убијат на најжеток и мачен начин. Еден од неговите убијци - Галчо Василев се пофалил на следниов начин:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | Кога му ги сечевме ушите, прстите на рацете, кога го мачевме на најразличен начин, Вангел не викаше силно како кога му го отсековме носот. Тогаш толку силно исписка, што на шега велевме дека можеше да ги разбуди и мртвите од гробиштата. | "|

После тоа полужив бил фрлен во кладенец во месноста Галчовото во Кресна.

Наводи
------

1. 1 2  *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 99–101. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Совалка со макара
**Совалка** или **солка** – дрвена направа со која се внесува јатокот низ основата при ткаење. Јатокот се намотува на совалката и со неа ткајачот полесно го протнува јатокот низ „зевот" на нишките на основата при ткаење со рачен разбој.

Наједноставните совалки се направени од тесно, рамно парче дрво со жлебови на краевите за да го држи јатокот.

* Широка совалкаШирока совалка
* Совалки од ШвајцаријаСовалки од Швајцарија
* Намотување на совалка со макараНамотување на совалка со макара
* Едноставна совалка за рачно ткаењеЕдноставна совалка за рачно ткаење

Наводи
------

1. ↑  Велковска, Снежана; Конески, Кирил (2011). *Толковен речник на македонскиот јазик*. **V**. Скопје: Институт за македонски јазик„Крсте Мисирков". стр. 478. ISBN 978-608-220-016-3.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Совалка" на Ризницата ? |

* Pak Shuttle Company (Pvt) Ltd.
* Shuttle looms for narrow fabrics Архивирано на 1 октомври 2013 г.
Реката Гагара Фајзабад
**Гагара** е река во Азија, најзастапената притока на Ганг. Тече низ Кина, Непал и Индија. Должината е 950 км, а површината на сливот е 127.950 км² .

Во Кина се нарекува *Кункехех*. Тука се и имињата *Конгчуе* , *Манчу* , *Жикиаохе* (на територијата на Кина), *Хумла-Карнали* (на територијата на Непал).

Изворот се наоѓа во јужниот дел на Тибетската висорамнина во близина на езерото Мапам Јумцо. Во длабоката долина наречена Карнали, реката ги преминува Хималаите и влегува во Индо-Гангетската рамнина, каде што се спојува со реката Мохан, формирајќи ја Гагара.

Таа е најдолгата и најголемата река во Непал. Реката се напојува со снежен ледник во горниот тек и дожд во долниот тек. Во пролетниот и летниот период се поплавува, често се случуваат големи поплави.

Водите на Гагара се користат за наводнување. Реката е пловна под градот Ајодја, во долниот тек се наоѓа градот Фајзабад.

притоки
-------

Најголемите притоки од устието до изворот:

Индија
* ← Мал Гандак
* ← Рапти
* ← Кувана
* → Сарда

Непал
* ← Бери
* → Мрежи
* ← Мугу Карнали

Поврзано
--------

* Баиши

Наводи
------

1. ↑  „Ghaghra River in India". *India9.com* (англиски). 2018-07-13. Архивирано од изворникот на 2016-03-10. Посетено на 2022-03-17. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
2. ↑  Artemchuk, I. V.; Berkо, O. N.; Golubetz, M. A.; Gorokhova, Z. N.; Ermachenko, G. Ya.; Koinov, M. M.; Malinovski, K. A.; Stoiko, S. M.; Ulichna, K. O. (1963). „On the prospect of the geobotanical map of the Ukrainian Carpathian mountains. Scale 1 : 200 000". *Geobotanical Mapping* (1963): 44–48. doi:10.31111/geobotmap/1963.44. ISSN 0235-4373.
3. ↑  „Karnali River: Longest River of Nepal". *Wildlife in West Nepal* (англиски). 2008-01-15. Архивирано од изворникот на 2008-01-20. Посетено на 2022-03-17. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
Во геометријата, **тежишна линија** на триаголник е отсечка која поврзува теме од триаголникот со средната точка на страна спротивна на тоа теме. Друг поим за тежишна линија е **медијана**. Трите медијани се сретнуваат во една точка. Оваа заедничка точка се вика **тежиште** или центроид и е центарот на маса на триаголникот.

Должината на тежишната линија од тежиштето до темето е двапати поголема од должината должината на истата тежишна линија од тежиштето до средиштето на спротивната страна.

Во зависност од обликот на триаголникот (правоаголен, рамностран, рамнокрак,...), тежиштето може да претставува средиште на впишана или опишана кружница.
**Ерол Шабанов** (р. 19 март 1947

 во Гевгелија) — македонски специјалист по стоматолошка протетика и универзитетски професор на Стоматолошкиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Шабанов магистрирал во 1980 година, а докторирал во 1983 година на Стоматолошкиот факултет во Скопје. Бил помошник и заменик-директор на Стоматолошкиот клинички центар во три мандати, како и продекан на Стоматолошкиот факултет во три мандати.

Публикувал 86 статии.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шакири*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1643. Text "series
" ignored (help)
Група аколути
**Аколут** — лице што му помага на свештеникот во извршувањето на богослужбата (особено во Римокатоличката црква). 

Аколутот е обично лаик, често дете, кој особено му помага на свештеникот во следните задачи:

* подготвување на олтарот
* подготовка на даровите (домаќин и вино )
* подготовка на евангелската книга
* носење литургиски реквизити (крст, свеќа, кандило итн.)
* му помага на свештеникот при миењето на рацете
* ѕвонење со рачни ѕвона на важни делови од богослужбата.

Пред Вториот ватикански собор, аколутите задолжително биле машки лица (момчиња), но по овој собор, на некои места биле воведени и женски лица.

Историја
--------

Почетоците на аколутите се протегаат сè до јудаизмот, каде што на свештеникот во службата му помагале левити, кои може да се каже дека биле првите аколути, бидејќи извршувале слични задачи.

Христијанските аколути биле воведени околу 30 г. н. е. Отпрвин, тие биле ученици на апостолите, но подоцна ученици на нивните ученици.

Занимливости
------------

Полскиот крал Јан III Собјески околу 1680 година, еден ден пред да замине во војна, служел како аколут во црквата.

Папата Пиј XII му бил аколут на својот секретар секое утро за време на војна.

Наводи
------

1. ↑  Таковски, Јован, протојереј (1999). „Терминологија од областа на теологијата" (PDF). *Македонска терминологија*. Скопје: МАНУ. **102** (4): 7.
**Бруса̀рци** (бугарски: *Брусарци*) — гратче во северна Бугарија, административен центар на општината Брусарци во Монтанската Oбласт. Има население од околу 992 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Гратчето се наоѓа во Дунаската Рамнина на 39 км северозападно од регионалниот центар Монатана. Брусарци е важен железнички јазол на линијата Софија – Видин.

Историја
--------

Се претпоставува дека Брусарци настанале на почетокот на 15 век како бугарска населба. Најраниот познат османлиски документ е од 1528 година, во кој е наведен како **Гаговица** – дервентско село со 54 домаќинства, 5 неженети и 1 вдовица, а според висината на данокот од 3487 акта било големо село.

Неговите жители постојано се движеле на левата, па на десната страна на реката, поради честите избувнувања на епидемии, главно чума, а за да се спасат од чумата се преселиле на новото место – од другата страна на реката. Гаговчани учествувале во големото селско востание од 1850 година, предизвикано од надмоќниот режим создаден по аграрната реформа во 1834 година. На собирот во Раковишкиот манастир во пролетта 1850 година, каде се подготвувало востанието, селото го претставувале кнезот Петар и Чорбаџи Младен.

Во 1860 година целото население на Гаговица, со исклучок на 2 куќи, се преселило во Русија, а на нивно место биле населини Черкези од Русија. Во 1860 или 1861 година, на просторот на денешните гробишта биле населени 23 черкески ханети (куќи), со 39 мажи и 42 жени. Во 1862 година од Русија се вратиле 45 ханети со 215 жители гаговчани.

Во 1923 година за време на Септемвриското востание во близина на Брусарци се водел бој меѓу бунтовниците и владините трупи. Во 1984 година селото било прогласено за град.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Вълков, С. История на град Брусарци. Т. 1, CD, с. 109; Вълков, С. История на град Брусарци, Т. 1, с. 107 – 109.
3. ↑  Вълков, С. История на град Брусарци. Т. 1, CD, с. 270 – 271, 274 – 278, 290 – 292; Вълков, С. История на град Брусарци, Т. 1, с. 270 – 271, 274 – 278, 290 – 292.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општината Брусарци
**„Во расчекор"** (српски: *У раскораку*) — југословенски филм од 1968 година, во режија на Миленко Штрбац, кој е и автор на сценариото. Улогите ги толкуваат: Драгомир Бојаниќ Гидра, Гизела Вуковиќ, Драгомир Фелба, Данило Бата Стојковиќ, Душан Јаниќијевиќ, Петар Божовиќ, Јован Јаниќијевиќ Бурдуш, Љуба Тадиќ, Драган Зариќ, Иван Бекјарев, Љиљана Јовановиќ, Станислава Пешиќ, Љубиша Самарџиќ итн.

Синопсис
--------

За време на обновата на земјата, еден активист во обидот да ја спаси задружната кола го крши ’рбетот. Така, тој останува инвалид и принуден е да се бори за гол живот. Меѓутоа, наместо решение за инвалидска пензија, тој добива одликување и станува главен јунак во една телевизиска емисија која предизвикува неколку далекусежни последици како за авторот на емисијата така и за инвалидот...

Наводи
------

1. ↑  РТС, У раскораку (пристапено на 1.5.2022)
**Вера Циривири - Трена** (Прилеп,  1920
 - Штип, 15 јули 1944

) — македонска партизанка, учесник во НОБ.

Биографиja
----------

На 15 години, поради болест оди на лекување во Белград и токму таму започнува нејзината политичката кариера. Во тоа време, шивачкиот дуќан на Коста Циривири, нејзиниот татко, во Белград било познато свратилиште на револуционери, уметници, поети и студенти од Македонија, меѓу кои најредовни посетители биле: Мирче Ацев, Страшо Пинџур, Борка Талески, Кузман Јосифоски-Питу, Кочо Рацин и други, кои имале големо влијание во нејзините политички убедувања.

Вера во тоа време иако многу млада, учествувала во студентските протести. Во периодот додека живеела во Белград, Вера со мајка ѝ многу често патувале до Прилеп и назад. На тие патувања, всушност, тие од Белград носеле материјали, летоци и се што било потребно за формирање месни комитети.

Во 1940 година станала член на Комунистичката партија на Југославија, а истата година на Илинден, таа била еден од организаторите на манифестацијата, која по повод националниот празник ја организирале младите македонски патриоти.

Телото на Вера Циривири - Трена - тепана, бодена со бајонети од страна на бугарските фашисти.
За време на окупацијата Вера Циривири била меѓу првите што се приклучува во НОБ. Таа важела за многу добар инструктор со одлични организаторски способности, па поради тоа партијата постојано и доверувала задачи да отвора месни комитети и да испраќа борци на фронтот. Во повеќе места Вера се претставувала како Трена, некаде како Светлана, некаде како Ленче. Бугарските окупаторски власти давале 20.000 лева за да ја фатат жива. По партиска задача заминала за Штип, каде што во ноќта на 15 јули 1944 година, од бугарската полиција била блокирана куќата во која се наоѓала. Вера боса почнала да бега кон соседните куќи, но никој не и одговорил на молбите да се скрие. Во моментот кога го прескокнувала ѕидот на оградата од некоја куќа, паднала погодена од полициските агенти, кои ја гонеле. За да не се предаде жива во рацете на непријателот, Вера се самоубила. Вера Циривири-Трена до денес не е прогласена за народен херој.

Во нејзина чест
---------------

Во нејзина чест се именувани основните училишта:

* ОУ "Вера Циривири Трена" во населбата Карпош во Скопје.
* ОУ "Вера Циривири Трена" во Дебреште.

Во нејзина чест и детската градинка во Штип го носи нејзиното име.

Надворешни врски
----------------

* Раско Лозаноски „Шеесет години од трагичната смрт на Вера Циривири-Трена", „Утрински Весник"
* Биографија на old.prilep Архивирано на 24 јуни 2016 г.
Во близина на Националниот парк Корбет, Индија
**Коси** е река во Непал ( Источен регион ) и Индија ( Бихар ). Една од најголемите притоки на Ганг.

Се формира на сливот на реките Сон-Коси и Арун.

Должината е 730 км, површината на сливот е 86.900 км². Коси има просечен проток на вода од 1770м³/с. Реката се напојува со снежниот ледник во горниот тек и дожд во долниот тек. 

 Падините на клисурата Коси
Во текот на изминатите 250 години, Коси го префрлило своето устие за повеќе од 120 километри од исток кон запад . Тоа се должи на големото количество на големи врнежи кои се носат од планините, кои постепено се таложат кога ќе навлезат во рамнината. Интензивното таложење во долниот тек го зголемува коритото на реката, што при поплави доведува до ерозија на брегот и, во крајна линија, промена на каналот.

поплави
-------

 Поплави во северниот дел на Бихар, Индија
Реката Коси е позната како „Планината Бихар", бидејќи нејзините поплави секоја година погодуваат околу 21.000 км² земјиште, што сериозно ѝ штети на економијата. Стандардниот проток на вода за Коси е приближно 2,66 м³ во секунда. За време на поплава, оваа бројка може да се зголеми до 18 пати. Најголемата поплава се случила на 24 август 1954 година - со брзина од 24.200м³ во секунда.

На 18 август 2008 година, Коси поплавил напуштен канал во близина на непалско-индиската граница. Околу 2,7 милиони луѓе биле погодени. Владата во Бихар свикала технички комитет за справување со поплавите.

* Бихар пред поплаваБихар пред поплава
* По поплаватаПо поплавата

Спорт
-----

Патот од Катманду, стигнувајќи до пешачките патеки до Монт Еверест, поминува низ 4 главни притоки на Коси. Базарот Намче, кој се наоѓа во близина на тибетската граница на Непал (во близина на Јужниот камп под падината на Монт Еверест) е главниот туристички центар во планинскиот дел на долината Коси.

Постојат трки со комерцијални бродови ( рафтинг ) покрај реката Коси, како и трки со кану. Коси има е брза река од класа 4-5.

Крапови често се наоѓаат во хималајските реки, вклучувајќи го и Коси, на надморска височина до 1650 м.

Наводи
------

1. 1 2  КОСИ Архивирано на 30 септември 2020 г. // Большая российская энциклопедия. Электронная версия (2016); Дата обращения: 07.09.2021
2. ↑  „Ponce.sdsu.edu". *ponce.sdsu.edu* (англиски). Архивирано од изворникот на 2021-10-09. Посетено на 2021-09-07. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
3. ↑  „Experts fear Kosi may have changed course — Indian Express" (англиски). Архивирано од изворникот на 2009-07-07. Посетено на 2015-03-30. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
**Маусата**, **Маусата**, (арапски: الموسطة) или **државата Маусата**, била држава во Британскиот Аден протекторат. Маусата се наоѓала во западниот и југозападниот дел на Горна Јафа. Главната планина во областа била Џабал Дарфан.

Маусата била најнаселената од петте шеихдоми на Горна Јафа. Последниот владетел бил сменет во 1967 година по основањето на Народна Република Јужен Јемен и областа сега била дел од Република Јемен.

Историја
--------

Државата Маусата (Dawlat Mawsata) била основана во 1780 година. Поради семејните несогласувања, во 1860 година владејачкото семејство било поделено на две лоза. Околу 1904 година државата станала британски протекторат.

Маусата била дел од Протекторатот на Јужна Арабија до 1967 година кога бил укинат.

### Владетели

Владетелот на државата Маусата ја носел титулата *Накиб*.

* 1860 - 1920 Мухсин ибн Аскар Ал Хархара
* 1920 - 1946 Мухамед ибн Мухсин ибн Аскар Ал Хархара
* 1946 - 1959 Ал-Хусаин ибн Салих ибн Мухсин Ал Хархара
* 1959 - јуни 1967 година Салих ибн ал-Хусаин ибн Салих Ал Хархара

#### Лоза 1

* 1780 - 1810 Ал-Касим Ал Хархара
* 1810 - 1840 `Али ибн ал-Касим Ал Хархара
* 1840 - 1860 Аскар ибн Али Ал Хархара

#### Лоза 2

* 1860 - 1907 Али ибн Аскар Ал Хархара
* 1907 - 1940 Наџи ибн Али ибн Аскар Ал Хархара
* 1940 - јануари 1963 година Ахмад ибн Аби Бакр ибн Али Ал Хархара
* Февруари 1963 година - јуни 1967 година „Ајдарус ибн Ахмад Ал Хархара

Наводи
------

1. ↑  Paul Dresch. *A History of Modern Yemen.* Cambridge, UK: Cambridge University Press, 2000
2. ↑  R.J. Gavin. Aden Under British Rule: 1839-1967. London: C. Hurst & Company, 1975
3. ↑  States of the Aden Protectorates

Надворешни врски
----------------

* Карта на Арабија (1905-1923) вклучувајќи ги и државите Аден протекторат
**Кваква** беше бантустан („татковина") во централниот источен дел на Јужна Африка. Опфаќа многу мал регион од convert|655|km² на исток од поранешната јужноафриканска провинција Orange Free State, граничи со Лесото. Нејзиниот главен град бил Witsieshoek. Тоа беше одредена татковина на повеќе од 180.000 сесото луѓе што зборуваат басото..

Честиот снег на планинските врвови Дракенсберг го натера Сан да го нарече регионот „Qwa-Qwa" (побел од бело). Во Африканците бил познат како „Witsieshoek", по Oetse (исто така Witsie и Wetsi), поглавар Махолокое кој живеел таму од 1839 до 1856 година.

Во регионот живееле три племиња, Махолокое, Бакоена и Батлокоа. Во 1969 годинаЗнамиња на светот Дискусија за името и историјата. Преземено на 10 април 2006 година областа беше наречена „КваКва". Истата година, името беше сменето во „QwaQwa" за да се избегне етничка идентификација..

Историја
--------

На 1 ноември 1974 година на QwaQwa му беше доделена самоуправа, со Tsiame Kenneth Mopeli како главен министер. Мопели ќе биде главен министер за време на постоењето на QwaQwa.

По 27 април 1994 година, QwaQwa беше распуштен, по првите јужноафрикански демократски избори и повторно се обедини со Orange Free State. Сега е дел од провинцијата Слободна држава, со Witsieshoek што служи како седиште на Малути а Фофунг локална општина.

Општината ги опфаќа и градовите Харисмит и Кестел. Заедно тие имаат комбинирано население од 385.413, од кои околу 80% живеат во поранешна QwaQwa. Населението е поделено на следниов начин: 98,09% Црнци; Бела 1,68%; Обоени 0,09% и азиски и/или индиски 0,13%.

Местото исто така беше главен образовен центар во старите денови на апартхејдот, при што најмалку 80% од училиштата во сегашната провинција Слободна Стејт имаа наставници кои се школуваа во поранешната татковина. Има целосно функционален универзитет, но неговите учителски колеџи се претворени во колеџи FET (понатамошно образование и обука). Универзитетот беше наречен „Uniqwa" под Универзитетот на Северот пред 1994 година, но потоа беше инкорпориран во Универзитетот на слободна држава (UFS) и преименуван во „UFS QwaQwa Campus"..

Бантустанот на QwaQwa имаше само една област во 1991 година, Witsieshoek, со население од 342.886.

Наводи
------

1. ↑  Qwaqwa
2. ↑  Qwaqwa[*мртва врска*]
3. ↑  Qwaqwa