recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Заизу*, на сликата овде со *забутон* и *кјосоку [ja]*
***Заизу*** (座椅子code: ja is deprecated ) (во превод: столица без ногарки) ― јапонска столица со грб и без ногарки. Тие често се наоѓаат во традиционални соби со душеците татами и често се користат за одморање под загреаните маси котацу.

Опис
----

*Zaisu* доаѓа во многу стилови и може да има вградено перниче или да се користи со забутон. За уште одморачки распоред на седење, може да се користи и потпирач за раце во јапонски стил наречен *кјосоку[ja]* (脇息code: ja is deprecated ).

Употреби
--------

Традиционално, правилниот начин на седење во Јапонија е сеиза, клекнување со тежината на врвот на потколениците, кои се свиткани под телото. Сепак, ова може да стане болно по долги временски периоди или за луѓе кои не се навикнати на тоа, па затоа многумина претпочитаат заизу, каде што грбот е потпрен и нозете можат да бидат поудобно поставени.

Заизу се многу вообичаени во Јапонија, особено во куќите со традиционални соби во јапонски стил (уашицу) каде ниските маси и седењето на подот од душеците душеци се вообичаени.

Наводи
------

1. ↑  „What Is a Zaisu". Wise Geek. Архивирано од изворникот 15 јануари 2020. Посетено на 21 март 2023.
2. ↑  „Chair - zaisu". *Irasshai*. Georgia Institute of Technology. Архивирано од изворникот на 2007-01-11. Посетено на 21 март 2023.
3. ↑  „Zaisu Chairs". Tatami. Архивирано од изворникот на 29 јули 2019. Посетено на 21 март 2023.
4. ↑  „What Is a Zaisu". Wise Geek. Архивирано од изворникот на 15 јануари 2020. Посетено на 21 март 2023.
***Еден див овес*** е англиски филм од 1951 година, каде забележителна изведба има и сѐ уште неафирмираната Одри Хепберн како статист. Според гласините, нејзината улога во филмот - игра хотелска службеничка - била многу поголема, но била скратена во текот на монтирањето.

Надворешни врски
----------------

* *Еден див овес*  на Семрежната филмската база на податоци

 * п
* р
* у
 **Филмови со Одри Хепберн**

**Филмови:**
*Холандски во 7 лекции* (1948) •
*Смеа во Рајот* (1951) •
*Приказната на младите сопруги* (1951) •
*Еден див овес* (1951) •
*Толпата на Лавендер Хил* (1951) •
*Монте Карло, злато* (1951) •
*Ќе одиме во Монте Карло* (1952) •
*Таинствени луѓе* (1952) •
*Празник во Рим* (1953) •
*Сабрина* (1954) •
*Војна и мир* (1956) •
*Смешно лице* (1957) •
*Љубов на пладне* (1957) •
*Зелени палати* (1959) •
*Приказната за калуѓерката* (1959) •
*Непростено* (1960) •
*Појадок кај Тифани* (1961) •
*Час за децата* (1961) •
*Шарада* (1963) •
*Париз, кога врне* (1964) •
*Мојата убава дама* (1964) •
*Како да се украде милион* (1966) •
*Двајца за патот* (1967) •
*Почекај додека се стемни* (1967) •
*Робин и Мериан* (1976) •
*Крвна линија* (1979) •
*Сите се смееја* (1981) •
*Секогаш* (1989) (камео)
  

**Телевизија:**
*Маерлинг* (1957) •
*Љубов меѓу крадци* (1987) •
*Светските градини со Одри Хепберн* (1993)
**Ерик Иглесјас** (роден на 5 април 1981 година, во градот Панама) ― панамски режисер и писател кој живее во Лос Анџелес.

Образование
-----------

Иглесјас дипломирал по електронско инженерство на Католичкиот универзитет „Света Марија Антигвска" во Панама. Подоцна отишол да стекне магистерска диплома за филм на академија на Њујоршката филмска академија во Universal Studios.

Филмови
-------

Иглесјас го напишал и режирал „Луси", високо ценет краток филм кој учествувај на бројни филмски фестивали и се занимава со преселничките прашања што Законот за развој, олеснување, и образование на странските малотелници се обидува да ги реши. Филмот бил избран за Кратко филмско катче на 66-тото издание на Меѓународниот кански филмски фестивал. Тој бил првиот Панамец што претставил материјал на фестивалот.

Неговата последна соработка е со белорускатапродуцентка Ксенија Јорш, на филм кој ја истражува темата на религијата раскажувајќи ја приказната за една млада девојка која се соочува со тешки одлуки додека не ја напушта својата вероисповед.

Наводи
------

1. ↑  Службено мрежно место
2. ↑  „Los proyectos de Eric Iglesias | la Prensa Panamá". 20 ноември 2017. Посетено на 4 февруари 2023.
3. ↑  Ерик Иглесјас на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
4. ↑  „Un panameño estará en Cannes". Архивирано од изворникот на 2014-07-14. Посетено на 2023-02-04.
5. ↑  „Eric Iglesias Jr. es el primer panameño en el Festival de Cannes". Архивирано од изворникот на 14 јули 2014. Посетено на 4 февруари 2023.
6. ↑  BELARUSIAN PRODUCER AND PANAMANIAN DIRECTOR MAKE A FILM IN HOLLYWOOD
7. ↑  ‘The Chosen Path’ Makes Debut at Cannes
**Едвард** (15 јуни 1330

 — 8 јуни 1376

) — син на англискиот крал Едвард III и неговата сопруга Филипа де Авен.

Во текот на 1337 година се стекнал со титулата војвода од Корнвол, а во 1343 година бил објавен за принц од Велс. Тој учествувал заедно со неговиот татко во војната со Франција во 1346 година. Овде од страна на француските војници бил наречен црниот принц. Во 1355 година раководел со воените дејствија во Аквитанија, каде следната година го победил и го заробил англискиот крал Јован II

За гроф од Аквитанија бил прогласен во 1363 година, и заедно со својата сопруга го изградиле кралскиот дворец во Бордо. Во следните години ја продолжил војната со Франција, каде доживеал голем неуспех. Така, поради неговата здравствена состојба, тој ја напуштил Франција и своето место го дал на својот брат Јован.

Во 1376 година починал во Лондон.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 803362
* LCCN: n50035070
* ISNI: 0000 0001 0862 0720
* GND: 118528971
* SELIBR: 185805
* SUDOC: 035586478
* BNF: cb13322985p (податоци)
* NLA: 61541431
* NKC: jx20090520003

 |

 |
Дрејк настапувајќи во јули 2016 година.
**Обри Дрејк Грахам** (англиски: *Aubrey Drake Graham*; роден на 24 октомври 1986), познат под мононимот **Дрејк** (Drake) ― канадски изведувач и глумец. Тој стана познат за играње на ликот Џими Брукс на телевизиската серија *Degrassi: The Next Generation*. Тој направи песна со Rita Ora и The Weeknd.
Во јуни 2009 Грахам потпишал снимачки договор со продуцентската куќа на Лил Вејн Young Money Entertainment. Неговиот прв албум *Thank Me Later* бил издаден на 15 јуни 2010 и дебитирал на првото место на *Billboard* 200. Албумот до сега има добиено платина во САД. Неговиот втор студиски албум ќе го издаде во март или април 2011 под насловот *Take Care*.

Грахам има работено со неколку хип-хоп артисти како Лил Веј, Јанг Џи-Зи, Кејни Вест, Еминем и Џеј-Зи. Познат е и по соработката со Ријана во песната „What's My Name?" вклучена во петтиот албум на Ријана *Loud* која воедно е и првиот негов #1 хит во САД и Велика Британија, додека деветти и петти на Ријана.

Наводи
------

1. ↑  Brown, Charley (June 29, 2009). „Drake Signs To Young Money / Universal Motown". *WeLiveThis.com*.
2. ↑  Jason (November 9, 2009). „Lil Wayne Say's Drake's New Album Is Done". *Rap Basement*. Посетено на November 26, 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 106753132
* LCCN: no2009152464
* ISNI: 0000 0001 2032 246X
* GND: 139408991
* SUDOC: 157332802
* BNF: cb16177777t (податоци)
* MusicBrainz: 9fff2f8a-21e6-47de-a2b8-7f449929d43f
* NKC: xx0138370

 |

 |
**Залцхемендорф** (германски: *Salzhemmendorf*) — слободна општина во округот Хамелн-Пирмонт, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа 20 километри источно од Хамелн и 31 километар западно од Хилдесхајм.

Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен" (*Flecken*), мала населба со локално значење.

Географија
----------

### Местоположба

Областа на општината се наоѓа во Лајнското Средногорје, во источниот дел на Природниот парк Ридски крај Везер Шаумбург-Хамелн. Општинските единици се наоѓаат од 86 до 441 метар надморска височина. Низ местото Зале, притока на Лајне.

### Општински единици

Залцхемендорф се состои од средишното место и единиците Аренфелд, Бенсторф, Хемендорф, Лауенштајн, Лефедагзен, Окензен, Олдендорф, Остервалд, Тисте и Валензен. Овие 11 единици претходно биле самостојни општини, но со општинската реформа во 1973 година биле припоени кон општината Салцхемендорф.

### Соседни општини

Општината се граничи со општините Копенбриге (округ Хамелн-Пирмонт), Шпринге (Хановер), Елце, Гронау, Дуинген (сите во округот Хилдесхајм), Ешерсхаузен-Штатолдендорф и Боденвердер-Поле (обете во округот Холцминден).

Главни знаменитости
-------------------

* Везерско Средногорје
* „Водно дрво" во Окензен
* Паркот Растиланд

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)
2. ↑  Zur Gebietsreform in Niedersachsen vgl. Blazek, Matthias: Von der Landdrostey zur Bezirksregierung – Die Geschichte der Bezirksregierung Hannover im Spiegel der Verwaltungsreformen, ibidem-Verlag: Stuttgart 2004, ISBN 3-89821-357-9.

Надворешни врски
----------------

* Залцхемендорф на Ризницата ?
* Официјална страница (германски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Хамелн-Пирмонт |
| --- |
|  |
| 
* Бад Миндер
* Бад Пирмонт
* Емертал
* Ерцен
* Залцхемендорф
* Копенбриге
* **Хамелн**
* Хесиш Олдендорф

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 246085877
* GND: 4051439-0

 |

 |
**Замбиската фунта** ― валута во Замбија од независноста во 1964 година до децимализацијата на 16 јануари 1968 година. Била поделена на 20 *шилинзи*, по 12 *пени*.

Историја
--------

Замбиската фунта ги замени фунтата на Родезија и Нјасаланд на исто ниво. Била врзана за британската фунта и била заменет со квача со стапка од 2 квачи = 1 фунта или 1 квача = 10 шилинзи.

Монети
------

Во 1964 година биле претставени монетите од бакроникел од 6 пени, 1 и 2 шилинзи, по што следеле монети од 5 шилинзи во 1965 година и бронзени монети од 1 денар со дупка во 1966 година.

Банкноти
--------

Во 1964 година, Банката на Замбија вовела банкноти во апоени од 10 шилинзи, 1 и 5 фунти.

| Слика | Деноминација | Аверс | Обратно |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 10 шилинзи | Чаплинов барбет | Земјоделци кои ораат со трактор и волови |
|  | 1 фунта | Црнообразна неразделка | Рударска кула и преносувачи |
|  | 5 фунти | Гну | Викториини Водопади |

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|
|  |
| Претходник:**Фунта на Родезија и Нјасаланд****Причина:** independence**Сооднос:** at par | **Валута на Замбија** 1964 – 1968 | Следбеник:**Замбиска квача****Сооднос:** 2 квача = 1 фунта |
**Злобница** (шпански: *La Usurpradora*), е една од најпознатите мексикански теленовели на сите времиња. Во главните улоги се појавуваат познатите глумци Габриела Спаниќ и Фернандо Колунга. Серијата го освои целиот свет, а резлутат на тоа беа бројните награди, како и наградата за најдобра теленовела на годината.

Синопсис
--------

Паулина и Паола се две жени со многу сличен изглед, но емотивно и карактерно се многу различни. Тие се сретнале во еден хотел и сфатиле дека наликуваат една на друга. Паола Брачо е злобна, бесчуствителна и себична жена, венчана со Карлос Даниел, богат стопанственик, кој е заслепен по нејзината љубов. Таа го изневерува со многу мажи, секако, тој за тие афери не знае. Кога ќе ја сретне Паулина, сфаќа дека наликува на неа, но Паулина е сиромашна и работи во ресторан. Набргу, на Паола и доаѓа на памет една идеја. Таа одлучила да ја прати Паулина во фамилијата Брачо,за да би можела да помине година дена со своите љубовници. Паулина не ја прифаќа понудата, но Паола со помош на своите сплетки ја присилува на тоа. Во куќата на фамилијата Брачо, Паулина се преправа дека е болна, и заради својата болест не може да спие во ист кревет со Карлос Даниел. И покрај тоа, таа се заљубува во Карлос Даниел. Времето поминува, а Паулина сè повеќе и повеќе донесува радост и среќа во куќата на фамилијата Брачо, но Карлос Даниел не може да се изначуди што се случило со старата Паола Брачо. Набргу поминува година дена и Паулина одлучува да побегне и се вработува како медицинска сестра во болница. Карлитос, синот на Карлос Даниел, одлучува да ја побара Паулина, но доживува несреќа, и поради тоа го губи памтењето, но наоѓа на добри луѓе кои одлучуваат да ја пронајдат неговата фамилија и да му помогнат. Набргу, Паола се враќа во куќата, и поради своето однесување сите сфаќаат дека тоа е вистинската Паола, и ја надгледуваат сè повеќе. Таа после тоа побегнува со својот љубовник Даглас Малдонадо. Кога Паулина дознава што се случило со Карлитос, одлучува да се врати во фамилијата Брачо, и одлучува повторно да се претвора дека е Паола.

Злобница на Балканот
--------------------

Македонија: МТВ Телевизија   
 Србија: Пинк Телевизија   
 Босна и Херцеговина: Пинк БХ   
 Хрватска: ХРТ1   
 Словенија: Канал А   
 Бугарија: ЕК   
 Грција: Алфа ТВ

Надворешни врски
----------------

* Сериалс.ру Архивирано на 18 октомври 2007 г.
* Интернет теленовела база на податоци
Зарихот на Сукајна бинт Хусајн, во џамијата Сејуде Рукаја.
 Зарихот на Џунајд Багдадски и помалиот дрвен зарих на Сари ал-Сакати.
**Зарих** (хинди: ज़रीह) или **дарих** (арап. **ضَرِیح**) ― украсена, обично позлатена, решеткаста конструкција, која опфаќа гроб во џамија или исламски храм.

Зарихите служат како обележје за гробниците на верските личности и како симбол на нивната света природа. Зариховите се финансираат од дарувања, според шиитите, се смета за благослов да се направи тоа. Изградбата и монтажата на зариховите често се прават на волонтерска основа, направени како вакаф, а нивните создавачи не бараат плата за нивната работа.[]

Зарихот е изграден од фини материјали од вешти мајстори, од калиграфи, металци, златарници, столари и инженери. Зариховите можат да бидат со големина на мала соба и најчесто се градат рачно во постапка која често трае неколку години. Не се сите зарихи со ист квалитет; сепак, најсложените зарихи пронајдени, често се наоѓаат во светилиштата на шиитските имами и ретко се градат, на овие зарихи им треба подолго време за да бидат изградени и користат пософистицирани материјали и методи. 

Ѕидовите на зарихот се полни со стихови од Куранот, имиња на свети фигури и други религиозни уметнички дела. Значајни градби се наоѓаат во светилиштето Имам Хусеин, џамијата ел-Абас, џамијата Сејуде Рукаја, џамијата Абдул Кадир Џилани, Џунајд Багдадски со храмот Сари ал-Сакати и џамијата Имам Али.

 Зарихот на Емамзадех Јахја (во Мијами, Машхад, Хорасан, Иран).

Поврзано
--------

* Исламска архитектура
* Шиизам
* Суфизам

Наводи
------
**Едгар Мигел Лемос Пинто** (португалски: *Edgar Miguel Lemos Pinto*; р. 27 август 1985

) — португалски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа В52-ФК Порто.

Достигнувања
------------

2008
8. Класика де Алмерија
2009
4. Краен пласман ГП Интернасионал Паредес Рота дос Мовеиш
2012
3. Национално друмско првенство
9. Краен пласман Трофеу Жоаким Агостињо
2013
2. Краен пласман Трофеу Жоаким Агостињо
1. Бодовен пласман
4. Краен пласман Волта а Португал
2014
3. Краен пласман Трофеу Жоаким Агостињо
1. Етапа 1
4. Краен пласман Волта ао Алентежо
5. Краен пласман Волта а Португал
1. Етапа 4
7. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
10. Краен пласман Волта ао Алгарве
2015
4. Краен пласман Тур де Ижен
5. Краен пласман Ла Тропикал Амиса Бонго
6. Краен пласман Трка околу Мароко
1. Планински пласман
1. Етапа 3
2016
3. Краен пласман Волта Интернасионал Кова да Беира
2017
7. Краен пласман Волта ао Алентежо
8. Класика Алдејас до Хисто
9. Краен пласман Трофеу Жоаким Агостињо
10. Краен пласман Волта ао Алгарве
2018
1.  Краен пласман Вуелта а ла Комунидад де Мадрид
1. Етапа 1
1. Етапа 4 Волта ао Алентежо
4. Краен пласман Волта а Португал
6. Краен пласман ГП Насионал 2 де Португал
2019
4. Краен пласман Вуелта а Астурија
1. Етапа 3
5. Краен пласман Трка околу Турција
5. Краен пласман Вуелта а Арагон
5. Краен пласман Волта а Португал
10. Краен пласман Трка околу Данска

Наводи
------

1. ↑  „Presentata la rosa della W52-FC Porto: sedici i corridori, sei i nuovi acquisti" [The W52-FC Porto team has been announced: sixteen riders, six new signings]. *Cicloweb.it* (италијански). Cicloweb. 1 јануари 2019. Посетено на 28 јануари 2019.

Надворешни врски
----------------

* „Достигнувања на Едгар Пинто". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Едгар Пинто". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Едгар Пинто". ProCycling.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со португалскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Змејко Методиев Змејкоски** (8 јули 1927 во Врбјани, Охридско — 10 август 1944 во Кичево) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Змејко Методиев Змејкоски е роден во селото Врбјани. Во НОБ се приклучил доброволно во јули 1944 година. Како борец на Првата македонска бригада загинува во борба против балистите во Кичево, на 10 август 1944 година.

Наводи
------


1. ↑ . . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Злокобен** (англиски: *Sinister*) — американски филм од 2012 година, во режија на Скот Дериксон. Главните улоги ги толкуваат: Итан Хоук и Џулиет Рајланс.

Содржина
--------

Писателот на вистинити злосторства, Елисон Освалт (го игра Хоук), се сели со семејството во куќа во која е извршено стравично злосторство, но неговото семејство не знае за тоа. Тој се обидува да дознае за злосторствата што се случиле таму и да напише книга за тоа, со намера да ја оживее својата кариера, која веќе е на залезот. Во куќата, тој пронаоѓа и гледа видео-ленти за кои мисли дека ќе му помогнат во истражувањето, но притоа сфаќа дека открил нешто што не го очекувал.

Наводи
------

1. ↑  „Злокобен", *Антена*, број 874, 27.3.2015, стр. 18.
2. ↑  „Злокобен", *Антена*, број 884, 5.6.2015, стр. 27.
**Заргароромски јазик** — дијалект на балканскоромскиот јазик којшто се зборува во подрачјето на селото Заргар во покраината Казвин во Иран од страна на околу 160 заргарски семејства. Говорот се зборува и во околните подрачја, како и во Авганистан и Пакистан. Тој е еден од неколкуте индоариски јазици коишто сè уште се зборуваат во Иран и се смета за загрозен јазик. Заргарски потекнува од персискиот збор за „златар" (персиски: زرگر, *заргар*).

Поврзано
--------

* Ромски јазик
* Домари

Наводи
------

1. ↑  Baghbidi, Hassan Rezai (2003). „The Zargari Language: An Endangered European Romani in Iran". *Romani Studies*. **13** (2): 123–148. doi:10.3828/rs.2003.5.

Надворешни врски
----------------

* Hassan Rezai Baghbidi. The Zargari Language: An Endangered European Romani in Iran
* Marushiakova, Elena and Vesselin Popov. 2010. Migrations West to East in the Times of the Ottoman Empire: The Example of a Gypsy/Roma Group in Modern Iran. Anthropology of the Middle East 5 (1): p. 93–99.
**Змеј** (јапонски: 竜) - расказ на јапонскиот писател Рјуносуке Акутагава од 1919 година.

Содржина
--------

Уџи Даинагон Такакуна сака да напише книга, но премногу е мрзелив за таа работа, па затоа собира група луѓе од кои бара да му раскажуваат приказни кои тој ќе ги запише во книгата. Еден старец му ја раскажува следнава приказна: одамна, во градот Нора живеел будистички свештеник кого го викале Ханазо (носко) зашто имал необично голем нос. За да им се одмазди на свештениците кои постојано му се потсмевале, тој одлучил да се пошегува така што крај езерото ставил натпис дека на 3. март змејот кој живее во езерото ќе се вознесе на небото. Набргу, веста се проширува низ сите околни региони, а луѓето веруваат дека тоа е вистина. Оттука, на 3. март околу езерото се собираат многу луѓе кои цел ден стрпливо чекаат да се случи претскажувањето. Наеднаш, небото го прекриваат темни облаци, започнува големо невреме и тогаш на Ханазо му се причинува дека го видел змејот како се искачува на небото. Кога ги прашува присутните, тие му потврдуваат дека, исто така, го виделе вознесувањето.

Наводи
------

1. ↑  „Zmaj", во: Riunosuke Akutagava, *Rašomon*. Beograd: Plavi krug; Zemun: Neven, 2003, стр. 187-201.
**Земјотресот од 2011 г. во близина на тихоокеанскиот брег на регионот Тохоку** (јапонски: 东北 地方 太平洋 冲 地震 (*Tōhoku chihō Taiheiyō oki jishin*)), исто така познат како **Земјотресот во Тохоку 2011**, или **Големиот земјотрес во источна Јапонија**, (јапонски: „Големата катастрофа од земјотресот во источна Јапонија" (东 日本 大 震灾 Higashi Nihon Daishinsai)) беше подморски текстонски земјотрес со јачина од 9,0 степени во близина на брегот на Јапонија. Се случи во 14:46 ЈСВ (05:46 КУВ) во петок, на 11 март 2011 г. со епицентар околу 70 км источно од Полуостровот Ошика на Тохоку и хипоцентар на подводна длабочина од околу 32 км. Тоа беше најсилниот познат земјотрес што некогаш ја погодил Јапонија, и еден од петте најсилни земјотреси во светот, откако започна современото водење евиденција во 1900 г. Земјотресот предизвика моќно цунами со бранови кои достигнаа височина до 40,5m во градот Мијако, во префектурата Ивате во Тохоку, а во околината на Сендаи стигнаа до 10 км на копното. Земјотресот го помести Хоншу за 2,4m на исток и се проценува дека ја помери Земјата околу својата оска меѓу 10 и 25 см.

Цунамито предизвика голем број на јадрени несреќи, пред сè топење во три реактори во никлеарната централа „Фукушима 1" кое сè уште трае, поради што мораше да се евакуираат околните подрачја што влијаеше врз стотици илјади жители. Многу електрични генератори беа извадени, а имаше есплозии во најмалку три јадрени реактори поради водороден гас што се собирал во нивните надворешни објекти за задржување откако системот за ладење откажа. Жителите во полупречник од 20 км на атомската централа „Фукушима 1" и полупречник од 10 км „Фукушима 2" се евакуирани. Сепак, САД препорача евакуација на своите граѓани до 80 км од централата.

Национална полициска агенција на Јапонија потврди 15.844 смртни случаи, 5890 повредени и 3451 исчезнати лица во осумнаесет префектури, како и над 125.000 оштетени или уништени згради. Земјотресот и цунамито предизвикаа обемно и тешко структурно оштетување во Јапонија, вклучувајќи тешки оштетувања на патишта и железници, како и пожари во многу области и уништување на брани. Јапонскиот премиер Наото Кан изјави; „Во 65 години по крајот на Втората светска војна, ова е најтешката и најстрашната криза во Јапонија". Околу 4,4 милиони домаќинства во североисточниот дел на Јапонија останаа без електрична енергија и 1,5 милиони без вода.

Според проценки на почетокот, осигурените загуби само од земјотресот се 14,5 до 34,6 милијарди долари. Банката на Јапонија даде 15 билиони јени (183 милијарди долари) на банкарскиот систем на 14 март, во обид да се нормализираат условите на пазарот. Светската банка проценува дека економската штета изнесува 235 милијарди долари, што значи ова е најскапата природна катастрофа во историјата на светот.
**Даниел Александер Харамиљо Диес** (шпански: *Daniel Alexander Jaramillo Diaz*; р. 15 јануари 1991

) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за професионалната континентална екипа ЈунајтедХелткер.

Достигнувања
------------

2010
7. Краен пласман Вуелта а Гватемала
2011
2. Панамериканско хронометарско првенство под 23 години
2012
3. Краен пласман Вуелта Мексико
2013
3. Национално друмско првенство под 23 години
2014
5. Краен пласман Трка Џила
1. Етапа 1
1. Етапа 5
5. Меѓународно првенство Филаделфија
9. Класик Округ Бакс
2015
2. Национално друмско првенство
2. Краен пласман Трка Џила
1. Пласман за млад возач
5. Меѓународно првенство Филаделфија
8. Краен пласман Тур де Сан Луис
2016
1. Етапа 5 Трка околу Јапоанија
2. Краен пласман Тур де Лангкави
5. Краен пласман Трка Џила
1. Планински пласман
1. Етапа 5
2017
1.  Планински пласман Трка околу Калифорнија
4. Краен пласман Тур де Лангкави

Наводи
------

1. ↑  „Daniel Alexander Jaramillo» Jamis – Hagens Berman". Посетено на 2 мај 2015.

Надворешни врски
----------------

* Даниел Харамиљо на Ризницата ?
* „Достигнувања на Даниел Харамиљо". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Даниел Харамиљо". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Даниел Харамиљо". ProCycling.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со колумбискиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Зенерови карти
**Зенеровите карти** се карти кои се користени при експерименти во врска со вонсетилно восприемање (ESP) и јасновидост. Психологот Карл Зенер ги осмислил овие карти на почетокот на 1930-те години заради експериментите кои ги вршел со својот колега Џ. Б. Рин.

Изглед
------

Постојат само пет карти: празен круг (една линија), крст (две линии), три вертикални брановидни линии (или бранови), празен квадрат (четири линии), и празна форма на ѕвезда. Во еден шпил на Зенерови карти има 25 карти, по пет од секоја.

Кога првпат се употребени овие карти, биле направени од бела делумно провидна хартија. Неколкумина испитаници покажале многу високо ниво на погаѓање на картите, сè додека е утврдено дека тенката бела хартија е проѕирна. Картите потоа се печатени на хартија преку која било невозможно да се видат.

Експерименти
------------

При тестирање на јасновидост, од испитаникот се бара да ја погоди картата која случајно ќе биде извлечена од шпилот. Експериментот завршува откако сите карти ќе бидат извлечени.

При некои експерименти на вонсетилно восприемање, испитаникот се наоѓа во посебна просторија.

На интернет постои онлајн тестирање со Зенерови карти.

Зенеровите карти се користат и за тестирање на телепатија. При вакво тестирање потребни се двајца испитаници, поставени во две посебни простории. Едниот од нив црта една од картите, и се обидува ментално да му ја испрати информацијата на другиот испитаник, кој треба да каже за која карта станува збор.

Наводи
------

1. ↑  „Зенерови карти". *Glossary of Skepticism & the Paranormal*. About.com. Посетено на 2006-12-20.
2. ↑  „The Anima Project". Посетено на 2008-04-08.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Statistical analysis of precognition/clairvoyance Онлајн тестирање[*мртва врска*]
* Тест со Зенерови карти (за симнување)
* Тестирање
* Тестирање за двајца
**Илија Трајков** — македонски револуционер, војвода на Внатрешната македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Тој е роден во струмичкото село Барбарево, тогаш во Османлиско Царство. Завршил основно образование. Се приклучува на ВМРО и станува началник на милицијата во Барбарево. Во мај 1923 година станува нелегален и предводува чета на ВМРО. Четата на Трајков често го користела Моноспитовското блато како база. Починал во 1925 година во село Куново, Кратовско.

Наводи
------

1. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 170.
2. ↑  Михайлов, Иван. Спомени II. Освободителна борба 1919 - 1924, Льовен, 1965, стр. 148, 712.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Даниел Иструмица** (Струмица, ? – Солун,  1654
) бил еврејски рабин, родум од Струмица. Долги години бил на чело на Солунската рабинска академија, која се наоѓала во рамките на Португалската синагога. Напишал повеќе Проповеди и Одговори, а заедно со уште четворица рабини, автор е и на еден колективен труд од областа на еврејското право, издаден во Солун во 1655 година. Неговиот внук посмртно ги објавил неговите Одговори под наслов *„Maguen guiborin"* во Солун во 1754 година.

Наводи
------

1. ↑  Балабанов, Коста (1998). *Историја на македонскиот народ*. Скопје: Институт за национална историја. стр. 468. ISBN 9989624437.
2. ↑  Јанев, Владимир (2006). *Евреите во Македонија XV-XVII век*. BIGOSS. стр. 188. ISBN 9989441294.
3. ↑  *Еврейски извори за обществено-икономическото развитие на балканските земи през XVII век, II, София, 1960, стр. 271.*
**Ероика** (полски: *Eroica*) - полски омнибус-филм од 1958 година, во режија на Анджеј Мунк (*Andrzej Munk*), кој е соавтор на сценариото, заедно со Јежи Стефан Ставински (*Jerzy Stefan Stawinski*). Главните улоги ги играат: Едвард Ѓевонски (*Edward Dziewonski*), Барбара Поломска (*Barbara Polomska*), Игнаци Маховски (*Ignacy Machowski*) итн. Во 1959 година, на Филмскиот фестивал во Мар дел Плата, Мунк ја освоил наградата FIPRESCI.

Содржина
--------

Филмот раскажува две неповрзани приказни кои се занимаваат со темата на полското воено херојство и со улогата на јунаците во текот на Втората светска војна. Првата приказна е насловена *Scherzo Alla Pollacca* и се случува за време на Варшавското востание. Во неа е прикажан ликот на Џиџиус (го игра Џевонски) како кукавица и пијаница кој против својата волја пристапува во Земската армија. Тој добива задача да ги убеди унгарските војници да им се приклучат на востаниците. Втората приказна е наречена „Ostinato – lugubre" и се одвива во германски заробенички логор каде полскиот офицер Завистовски (го игра Ломницки) исчезнува, создавајќи ја легендата дека успеал да избега. Третиот дел, насловен *Con bravura* се занимава со куририте кои преку Татрите ги пренесувале пораките на движењето на отпорот. Тој бил замислен како завршен дел на овој омнибус, но Мунк го исфрлил од финалната верзизја на филмот. Овој дел бил прикажан самостојно на полската телевизија дури во 1972 година.

Во 1993. година бил снимен полскиот филм „Страшниот сон на Џиџиус Горкјевич" (*Straszny sen Dzidziusia Górkiewicza*) кој ги прикажува случките на Џиџиус во посткомунистичката Полска.

Улоги
-----

* Edward Dziewoński - Dzidziuś
* Tadeusz Łomnicki - поручник Zawistowski
* Barbara Połomska - Zosia
* Ignacy Machowski - мајор на Земската армија
* Leon Niemczyk - унгарски офицер
* Kazimierz Opaliński - заповедник на Земската армија
* Kazimierz Rudzki - поручник Turek
* Henryk Bąk - поручник Krygier
* Roman Kłosowski - Szpakowski
* Bogumił Kobiela - поручник Dąbecki
* Stanisław Bareja - војник на Земската армија
* Witold Pyrkosz - Kardas
* Wojciech Siemion - поручник Marianek

Надворешни врски
----------------

* *Eroica*  на Семрежната филмската база на податоци

Наводи
------

1. 1 2  HRT, Eroica, poljski film (пристапено на 23.4.2019)
**Жилавка** е бело вино од разновидно грозје, засадено првенствено во регионот на Мостар, Херцеговина, во јужниот дел на Босна и Херцеговина. Како сортно вино, Жилавка е позната по својата светла свежина и киселост. Идеална за комбинирани оброци, често е старо како даб "берик" гроздобер, кој претставува повеќе полно и земјени вино со јаткасти аспекти кои биле поприсутни во вината произведени во раните 2000-ти и порано..

Широко засадени низ цела поранешна Југославија, Жилавката била само мало мешано грозје што се користело низ целата поранешна држава.

Производството е генерално фокусирано во областа јужно од Мостар околу селата Читлук, Меѓугорје, Љубушки и Чапљина со познати продуценти како Нуиќ, Шекгро, Бркиќ, Винарија Читлук, Задро и Витаи / Гангаш.

Жилавка во Македонија
---------------------

Американскиот весник „Волстрит журнал" го рангирал виното „Жилавка" на македонската винарија „Стоби" меѓу топ пет пролетни вина во светот. Исто така и сортата „Вранец" од бербата од 2012 година била препорачан од реномираниот „Вашингтон пост" и ја доби оценката – „одличен". Винскиот критичар на „Волстрит журнал", Вил Лионс за „Жилавка" напишал: „Ова вино е направено од помалку позната сорта на грозје и е апсолутно воодушевувачко. Бело, со убава и нежна сламеста боја, а поттекнува од Република Македонија. Има прекрасна миризлива нишка со ноти на дуња, зрели праски и лимон. Уште на првата голтка е сочно и лесно со суптилна лутина. Одлично оди со зачинета храна".

Синоними
--------

Жилавка е исто така позната под синонимите Мостарска, Мостарска Жилавка, Желавка Бијела, Жилава Херцеговачка, Жилавка, Жилавка Биља и Жилавка Мостарска.

Наводи
------

1. ↑  „Žilavka". Mali-podrum.com. Архивирано од изворникот на 2011-10-12. Посетено на 2011-03-13.
2. ↑  Miquel Hudin & Elia Varela Serra (2011), *Vinologue Herzegovina*, Vinologue, стр. 75, ISBN 978-0-9837718-1-4
3. ↑  „Македонските вина пофалени од врвните критичари во САД на „Веро вино-фест"". *www.time.mk*. Посетено на 2017-09-23.
4. ↑  „Zilavka". *Vitis International Variety Catalogue*. Архивирано од изворникот на 2012-04-05. Посетено на 2010-01-31.
**Илија Трчков** (1884-16 април 1903) — македонски револуционер, член на Гемиџиите и еден од солунски атентатори.

Животопис
---------

Илија Трчков е роден 1884 година во Велес, тогаш во Османлиското Царство. Основно образование завршил во росниот град, а школувањето го продолжил во Солун, во тамошната машка гимназија „Св. Кирил и Методиј".

Додека таму се школувал се запознал со анархистичките идеии и станал дел од Гемиџиите, а коко таков учествувал во Солунските атентати во 1903 година.

На 15 април Димитар Мечев, Илија Трчков и Милан Арсов извршиле атентат на железничката линија Солун - Цариград, од експлозијата биле оштетени локомотивата и неколку вагони, но од патниците немало повредени.

На 16 април Димитар Мечев и Илија Трчков се обиделе да го кренат во воздух резервоарот во фабриката за гасно осветлување, но не успеале бидејќии стражарот ги избркал.

По неуспехот тие се разделиле, а Трчков фрлил бомба во австриската пошта, гавазот обидувајќи се да ја исфрли бомбата, му експлодирала во раце.

По атентатите Мечев и Трчов се вратиле во својот стан и од таму почнале да фрлаат бомби врз турската војска. Одтако фрлиле 50-60 бомби се самоубиле за да не бидат фатени од турските власти.

Наводи
------

1. ↑  Кратки биографии на атентаторите
2. ↑  „Мариан Гяурски, „Анархизмът в македоно-одринското националнореволюционно движение: Солунските атентатори"". Архивирано од изворникот на 2011-05-16. Посетено на 2011-01-22.
**Илија Петков Тодоровски** ( 1926
 во Оризари (Скопје) —  1945
 во Банова Јаруга, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а подоцна се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Македонија стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која заминал на Косово каде учествувал во акциите за ликвидирање на балистичките банди. Потоа заминал за Срем, каде претходно завршил обука за ракување со новоприменото оружје. Со Бригадата учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Загинал во битката за ослободување на Банова Јаруга.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 145–146. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Илија Стојанов Трпевски** ( 1928
 во Горно Соње, Скопско — 25 април 1945

 во Славонска Пожега, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото. Во септември 1944 година стапил во Дванаесеттата македонска ударна бригада со која учествувал во разни борби низ Македонија за ликвидирање на одметнатите балистички банди. Подоцна се префрлил во Четиринаесеттата македонска ударна бригада. Бил учесник во големиот пробив на Сремскиот фронт. При јуришот на Славонска Пожега храбро загинал на 25 април 1945 година. Бил закопан во градот каде што загинал.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 151. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Статуа на Жил Јанеш во неговиот роден град Лагос
**Жил Јанеш** (португалски: *Gil Eanes*) — португалски морепловец и истражувач во 15 век. Пловел по брегот на Африка, во служба на Хенрик Морепловецот.

Животопис
---------

Јанеш е роден во Лагос во 1395 година. Малку се знае за неговиот живот пред да земе учество во португалската ера на големи откритија. Се смета дека бил слуга и носител на штито за инфантот Хенрик Морепловецот.

Патувања
--------

Јанеш се пријавил во служба на експедицијата на принцот Хенрик во 1433 година, кога инфантот му доверил брод и екипаж, со цел да го поминат ’ртот Буждур, ’рт кој бил непрооден со нивното ниво на знаење и опрема. Јанеш ги започнувал поморските патувања од Лагос, и направил многу патувања долж западниот брег на Африка, пред да тргне кон Канарските Острови. На островите тој заробил некои мирни домородци и ги понел со себе како заробеници во Сагреш, оправдувајќи го својот неуспех со раскажување за опасностите од патувањето. Бил дочекан студено и со резерва во дворот на принцот Хенрик, кој очекувал морепловецот да успее во обиколувањето на ’ртот. Јанеш се надевал дека ќе отплови повторно во текот на наредната година, ако принцот му дозволи да поведе втора експедиција. Во 1434 година, неговата каравела била во можност да отплови околу ’ртот Буждур и да се врати во Сагреш, поднесувајќи извештај за водата, земјата и леснотијата со која пловел околу ’ртот. Жил Јанеш донел со себе некакви диви рози како доказ дека експедицијата била успешна. Откритието дека постои преоден пат околу ’ртот Буждур го одбележало почетокот на португалските истражувања на Африка.

Јанеш тргнал на друго патување со Афонсо Гонсалвес Балдаја во 1435 година. Заедно отпловиле 30 лиги (144 км), или можеби 50 лиги (240 км) јужно од ’ртот и стигнале до африканскиот брег. Иако не откриле жители, сепак пронашле траги од присуство на луѓе. Заливот во кој се укотвиле го нарекле *Заливот на црвените* (*Angra dos Ruivos*), поради изобилното присуство на риби што ги ловеле во водата.

Во негова чест градскиот плоштад во Лагос, Португалија е наречен по него, како и португалски брод кој бил изграден во 1955 година. Лицејот во Минделу на островот Сао Висенте во Зелен ’Рт бил наречен по него во 1930-те години. Денес е познат како „Ескола Хорге Барбоса" и е дел од универзитетот во Зелен ’Рт.

Наводи
------

1. ↑  "Gil Eanes doubles the Bojador", *Ensina RTP*
2. 1 2 3 4 5  Robert Kerr (1844), p.183
3. ↑  Alan Viliers (1956), p.28
4. 1 2  Alan Viliers (1956), p.30
5. ↑  Samuel Morison (1974)
6. ↑  University of Cape Verde Архивирано на 16 септември 2018 г.: Liceu Gil Eanes

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Жил Јанеш" на Ризницата ? |

* Жил Јанеш на Енциклопедија Британика.
**Ернст Хопенберг** (германски: *Ernst Hoppenberg*, Бремен, 26 јули 1878 - Кирн, 29 септември 1937) бил германски пливач и двоен олимписки победник.

Биографија
----------

Како син на сопственик на, во тоа време, единствениот јавен затворен базен во Бремен, почнал да се занимава со пливање многу рано. Пред да учествува на Олимписките игри во Париз во 1900 година, освоил две златни медали, но бил двапати шампион во Германија, 100 метри слободно и назад.

На Олимписките игри во 1900 година тој ги освои 200 метри назад и 200 метри во тим. Тимот бил составен од Макс Хаине, Јулиј Фреј, Макс Шејн и Херберт фон Петерсдорф. Неговиот олимписки рекорд, кој го постави на 200 метри назад, било само до Олимписките игри во 1964 година во Токио.

Тој исто така бил член на тимот на германскиот ватерполо, но не учествувал на германскиот турнир за ватерполо од 1900 година .

По завршувањето на воената служба во гарнизонот во Кил, Хопенберг отишол во Чингтао, сега Кингдао, во Кина, кој на преминот од милениумот била германска колонија. Таму основал локален пливачки клуб. Во 1928 година го наследил бизнисот на својот татко во затворениот базен во Бремен, а девет години подоцна тој доживеал сообраќајна несреќа и починал следниот ден од тромбоза.

Наводи
------

1. ↑  „Ernst Hoppenberg Olympic Results". Архивирано од изворникот на 2016-12-03. Посетено на 2019-05-29.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Хопенберг Архивирано на 3 декември 2016 г. (англиски)
Извадок од египетската Книга на мртвите напишана на папирус, каде прикажано мерењето на срцето во Дуат. Анубис може да се види крајно десно. Покрај вагата е прикажана Амит како ги чека срцата кои мора да ги изеде. Присуството на Озирис на капијата на рајот Аару го сместува папирусот во доцната традиција на митот.
**Дуат** (коптски *Аментес*) – староегипетски поим кој го означува задгробниот свет во кој покојникот стапува по погребот и повторното раѓање. Според верувањето, задгробниот свет бил поделен на два дела. Мрачно Царство на Мртвите кое се наоѓа под Земјата од десната страна на Нил, додека светлиот дел „Таѓесер" на источната страна на небото. Богот Озирис владее од делот Таѓесер под име Аару (староегипетски митолошки рај). На источниот и западниот хоризонт се допираат подземниот и небесниот Дуат.

Мртвите на патот низ Дуат поминувале низ низа капии и искушенија (на пример, би среќавале демон). Книгата на мртвите, други текстови и амајлии во саркофазите биле напатствија за покојниците како да поминат низ сите опасности и достигнат бежен живот меѓу боговите кој го симболизира анк. Оние кои успешни би ги поминале систе искушенија би стигнале до судот за мртвите души, каде Анубис им го вагала срцето. Ако душата на покојникот била оценета као праведна му се допуштало да тргне кон Аару.

Поврзано
--------

* Египетска митологија
* Книга на мртвите
**Илија Топаловски - Аврам** (Битола, 4 април 1922 – Белград, 28 април 1999) бил македонски комунист, учесник во НОВ на Македонија и амбасадор. Носител е на „Партизанска споменица 1941".

Животопис
---------

Завршил гимназија и Институт за општествени науки во Белград. Уште како младинец Топаловски се вклучил во комунистичкото движење. По окупацијата на Македонија во 1941 година се вклучил на народно-ослободителната борба. Во 1942 година, поради илегална комунистичка и антифашистичка дејност, во Битола бил осуден во отсуство на петнаесет години затвор. Илегално дејствувал на територијата под окупација на Италија, каде што се вклучил во единиците на НОВ. Во 1943 година бил политички комесар на Вториот партизански одред на Првата оперативна зона. Бил политички комесар на чета и вршел политички функции во Првата македонско-косовска бригада. Бил началник на одделението на Главниот штаб на НОВ и ПОМ за пропаганда и уредник на органот на Главниот штаб - весникот „Народен војник". Бил делегат на АСНОМ.

По Ослободувањето, на Првиот конгрес на КПМ е избран за кандидат член на ЦК КПМ, а потоа и за член на ЦК КПМ. Бил директор и одговорен уредник на „Нова Македонија" и прв директор на Радио Скопје, а потоа целиот работен век го поминал на служба во југословенската дипломатија. Бил амбасадор во Тунис (1958 – 1960), Гвинеја (1960 – 1963), Норвешка (1967 – 1970), Индија (1973 – 1977) и Јапонија (1982 – 1986). На 25 јуни 1963 е избран за претседател на Просветно-културниот собор на Собранието на СРМ. Бил и помошник секретар за надворешни работи на Југославија.

Во 1989 година е избран за прв претседател на тогаш-формираното Друштво за југословенско-јапонско пријателство.

На 2 ноември 1971 година доживува сообраќајна несреќа кај Ниш, во која загинуваат неговата сестра и мајка.

Наводи
------

1. ↑  RTS: Vremeplov (28. april 2013)
2. ↑  „Македонска енциклопедија", МАНУ, Скопје, 2009, 1495 стр.
3. ↑  „Нова Македонија", 26 јуни 1963.
4. ↑  „Japanorama". Архивирано од изворникот на 2014-08-26. Посетено на 2013-10-22.
5. ↑  „Нова Македонија", 4 ноември 1971.

Извори
------

* „Личности од Македонија", Ми-Ан, Скопје, 2002, 318.
* „Зборник докумената и података о НОР-у", т. 7, кн. 1, док. 95, 325-326.
* Марјан Димитријевски, „Македонската војска 1944-1945", Скопје, 1999, 37.

Надворешни врски
----------------

* Илија Топаловски „Нашата бригада и братството со албанскиот народ", 1944
**Ерзен** — река во западна Албанија, која извира источно од Тирана, близу селото Св. Ѓорги. Се влева во Јадранско Море, северно од Драч. Реката минува низ Тирана, на само неколку километри од југоисточниот дел на градот. Само мал број на ридови ja одвојува долината на реката Ерзен од реките Лана, Тирана, Зеза и Тркуза, кои ја формираат реката Исам.

Устието на реката е помеѓу Драч и синорот на ртот Родон на заливот Гири и Лалзит. Просечната стапка на празнење на устието е 18,1 м3 / s, што е највисока стапка на празнење на годишно ниво. Нејзината дренажна област го вклучува тиранскиот округ и дел од областа на Драч од околу 700 квадратни километри.

Најверојатно, сите 22 жртви од убиствата во 1951 година биле фрлени во реката по наредба на албанскиот комунистички водач Енвер Хоџа, за подоцна да бидат пронајдени цврсто завиткани во бодликава лента.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Реки во Албанија |
| --- |
|  |
| 
* Бел Дрим
* Бериша
* Бистрица
* Бојана
* Буштрица
* Валбона
* Војуша
* Ѓадар
* Ѓаница
* Ѓола
* Голем Фан
* Гомшица
* Гостима
* Девол
* Дрим
* Дрино
* Дунавец
* Ерзен
* Зеза
* Исам
* Каласа
* Кир
* Лана
* Лангарица
* Лесница
* Мал Фан
* Матија
* Никај
* Осум
* Павла
* Рапун
* Семан
* Сушица
* Тирана
* Тркуза
* Фан
* Царишта
* Циевна
* Црн Дрим
* Шала
* Шкумба

 |  |

 |
*Ова е статија за грчко село. За битолското видете Живојно, додека за рудникот Живојно (рудник)*

|  |
| --- |
| **Живојна** |
|  |
| 

Живојна во рамките на Грција**Живојна**
**Живојна** (**Грешка во скриптата: Нема модул наречен „Location map/old".**)

 |

**Живојна** — село во Егејска Македонија, Република Грција.

Географија и местоположба
-------------------------

Историја
--------

Економија
---------

Демографија
-----------

Општествени установи
--------------------

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

Редовни настани
---------------

Личности
--------

Култура и спорт
---------------

Иселеништво
-----------

Надворешни врски
----------------
Ерик Ерксон
**Ерик Хамбургер Ериксон** (15 јуни 1902

 - 12 мај 1994

)e развоен психолог и психоаналитичар попознат по теоријата за социјален развој на човекот (која уште се нарекува и егопсихолошка или епигенетичка) и создавање на фразата „криза на идентитет". Неговото име се сврзува и со поимите идентитет и конфузија на улоги/идентитет. Автор е на психобиографски студии за познати личности: Максим Горки, Адолф Хитлер и др. Се мисли дека е најважен его-психолог исто така и најважен психоаналитичар после Фројд.

Потеклото на Ериксон е мистериозно. Роден е во близина на Франкфурт, Германија. Неговиот биoлошки татко е анонимен дански војник, а неговата мајка е Еврејка. Таткото на Ериксон ја напуштил неговата мајка пред да се роди Ериксон. Подоцна таа се мажи за Д-р Теодор Хомбергер, педијатарот на Ерик и се селат во јужна Германија.

Извесно време студирал сликарство. Образованието во Виенскиот психоаналитички институт под раководство на Ана Фројд ја завршил во 1933 година. Потоа со сопругата заминал за САД каде што работи како практичар. Соработувал со Харвардската психолошка клиника. Подоцна работел и во други клиники и центри за заштита на менталното здравје и во неколку универзитети (Јејл и Беркли). Наставната кариера ја завршил на Харвардскиот универзитет како професор курс за човековиот развој. Извршил две теренски истражувања за американските Индијанци.

Голема иновација на Ериксон е постулирањето на осум фази на развој за разлика од Фројд кој навел пет фази на развој. Ериксон за обработува гениталната фаза кај Фројд во адолесцентна плус додава три фази на возрасно (зрело) доба.

За негово најголемо дело се смета „Детството и општеството" (првото издание e печатено во 1950, а второто е печатено во 1963).

Наводи
------

1. ↑  „Erik Erikson's Stages of Psychosocial Development". Архивирано од изворникот на 2021-01-25. Посетено на 2021-02-02.
2. ↑  Biography of Erik Erikson (1902-1994)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 4929517
* LCCN: n79026879
* ISNI: 0000 0001 1466 5693
* GND: 11853078X
* SELIBR: 223396
* SUDOC: 026852195
* BNF: cb11901827b (податоци)
* NDL: 00438973
* NKC: jn19990002092
* CiNii: DA00425917

 |

 |