recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Скотсдејл
**Скотсдејл** е град во сојузната држава Аризона, САД. Според пописот извршен во 2007 година, Скотсдејл има 240,410 жители.

Географија
----------

Скотсдејл е сместен во источниот дел на округот Марикопа и е поврзан со Феникс. Скотсдејл е познат како туристичко одредиште. На север се граничи со Кејв Крик, а на југ со Темпи.

Историја
--------

Американските индијанци од племето Хохокам го населиле подрачјето на денешен Скотсдејл од 300 години п.н.е до 1400 година. Пред доаѓањето на Европејците во Скотсдејл живееле американски индијанци од племето Пима.

Збратимени градови
------------------

Скотсдеј има договор за пријателство и партнерство со следните градови:

* Аламос, Мексико
* Кајрнс, Квинсленд, Австралија
* Интерлакен, Швајцарија
* Кингстон, Онтарио, Канада
* Маракеч, Мароко

Надворешни врски
----------------

* Official City Website Архивирано на 9 мај 2007 г.
* Scottsdale Cister Cities Official Website Архивирано на 9 јуни 2008 г.
Фотографија од Францеск Винсент
**Францеск Винсент** бил шпански шахиист и шаховски композитор од крајот на 15. век. Тој е автор на збирката задачи „100 шаховски позиции, доведени во ред, составенио од мене, Францеск Винсент", отпечатена 1495 во Валенсија, со што претставува првата отпечатена книга за шахот. Примероик од книгата се чувал во 18. век во библиотека во Монсерат, Каталонија, но завреме на Наполонските војни бил однесен. Истражувањето на Јури Авербах од 1985, делото на Францеск Винсент е изворно дело со кое се служеле и Луис Лусена и Педро Дамјано.

Користена литература
--------------------

* Linde A. van der, Quellenstudien zur Geschichte des Schachspiels, Wiesbaden — B. 1881
* Шахматы: Энциклопедический словарь. Москва : Советская энциклопедия, 1990. С. 61. ISBN 5-85270-005-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 131778818
* LCCN: no2010153834

 |

 |
Битолчанка во староградска носија, браќа Манаки
**Терзија** — занаетчија кој се занимавал со кроење, шиење и украсување на стари граѓански, народни носии. Мајсторите на терзискиот занает шиеле различни делови од облеката од материјали како што се чоја, кадифе, атлас, а облеката ја украсувале со свилени гајтани, реси, светки и срма.

За занаетот
-----------

Терзискиот занает е од ориентално потекло, за што сведочи потеклото на зборот. Зборот терзија доаѓа од персискиот збор „derzi" или турски „terzi" што значи кројач.

Поради сличноста на нивните занаети, често доаѓале во судир. Подоцна, со опаѓањето на двата занаети, тие меѓусебно си помагале, па облеката што би ја сошиле абаџиите ја украсувале терзиите.

Со прифаќањето на граѓаните да носат сè повеќе европски облеки, потребата за производите од терзиите се намалувала.

Терзиите ги шиеле следните делови од облеката: антерија, долама, машки гунчиња, џамадан, минтан, мисараба, тозлук, елек, џубе, либаде, кумош, турак, шалвари,.. . 

Ткаенините што ги користеле терзиите за изработка на носии биле само делумно домашни. Обично била индустриска и занаетчиска стока од Исток, или подоцна фабричка стока од Запад: чоја, кадифе, атлас, кумаш, шамалаја, ќитабија. За украсување на разни облеки се користеле разни видови гајтани (волнени, свилени, златни и сребрени), бикма (свилена и сребро), светки и разни видови ширити кои ги изработувале други занаетчии. Покрај гајтаните од сребрени и златни нитки, многу се користеле и црвените, зелените и сините жици.

Разликата помеѓу терзија и абаџија била во материјалот, кројот и начинот на украсување. Терзиите шиеле главно за градското население, а абаџиите за селското население.

Терзиската работа се одвивала по следниот редослед: испишување на украсот со сапун на материјалот (пред везење), пришивање на хартијата од задната страна на материјалот на кој се врши везот, потоа самиот чин на везење и на крајот пеглање и поставување на поставата од наличјето.

Поврзано
--------

* Македонски народни носии
* Абаџија

Наводи
------

1. ↑  „Izrađivač stare nošnje (terzija i abadžija)". *vodiczaosnovce.nsz.gov.rs*. Посетено на 20. 3. 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „БЕЗ АЛАТА НЕМА НИ ЗАНАТА". *muzejleskovac.rs*. Посетено на 20. 3. 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
3. ↑  „Све, све али занат" (PDF). *jagodina.museum*. Посетено на 20. 3. 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
4. 1 2  „Stari zanati u Srbiji: Terzijski zanat". *srbin.info*. Посетено на 20. 3. 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**Паркот Ротнерос** е цветен и скулптурен парк во Ротнерос, локалитет кој се наоѓа во општината Суне (Шведска), и западно од езерото Фрајкен  Има површина од 22 хектари.

Паркот бил изграден - почнувајќи од 1932 година - од Сванте Палсон, кој во тоа време бил мелничар во Ротнерос и живеел таму во куќа. Пред тоа, старата куќа во Ротнерос била уништена од пожар во текот на ноќта на празникот Света Луси во 1929 година

Во 1950-тите, Палсон изградил нов дом како одраз на *Екеби* од романот на Селма Лагерлеф *, Госта Берлинг*. Тој се погрижил - како и во другите класични паркови - да се зачуваат двете оски (оската север-југ и исток-запад), кои се вкрстуваат кај замокот. Манорската куќа не може да се посети, бидејќи е приватен дом на внукот на Палсон.

Не постои вистински мастер план за паркот. Одвреме-навреме, на просторот на паркот се поставуваат нови скулптури. Има повеќе од 100 скулптури. Покрај скулптурите, паркот содржи и огромен број цветни леи. Исто така постои и игралиште, авантуристичкиот парк на Нилс Холгерсон за деца.

Паркот бил дел од Interreg Северното Море проектот CUPIDO (Culture Power: Inspire to Develop Rural Areas) од 2019 до 2020 година. Проектот CUPIDO развива нови деловни можности во секторот за културно и наследство околу Северното Море. Тие продуцираат кратки филмови за културните средини на Вермланд и објаснуваат зошто тие се од национален интерес, од кои еден е паркот Ротнерос.

Галерија
--------

* Сегашната куќа на Ротнерос. Во преден план почива ХермесСегашната куќа на Ротнерос. Во преден план *почива Хермес*
* Плоштад Милс со четири женски фигури од групата Орфеј од Карл МилсПлоштад Милс со четири женски фигури од групата Орфеј од Карл Милс
* Скулптура на Селма Лагерлеф во паркот РотнеросСкулптура на Селма Лагерлеф во паркот Ротнерос
* Стара куќа, уништена од пожарот во 1929 годинаСтара куќа, уништена од пожарот во 1929 година

Наводи
------

1. 1 2  „Welcome to Rottneros Park!". *Rottneros Park*. Rottneros Park Trädgård AB. Посетено на 2 December 2020.
2. ↑  
„Rottneros Park". *Visit Värmland*. Visit Värmland – Turistbyråer och turismenheter i Värmland. Посетено на 2 December 2020.
3. 1 2 3 4  „Questions & Answers". *Rottneros Park*. Rottneros Park Trädgård AB. Посетено на 2 December 2020.
4. ↑  
„Rottneros Park Trädgård AB (SE)". *CUPIDO Project*. Посетено на 13 February 2021.
5. 1 2 3  
„Rottneros Park". *Visit Värmland (Swedish)*. Visit Värmland – Turistbyråer och turismenheter i Värmland. Посетено на 2 December 2020.
6. 1 2  Dieter K. Müller. „Literally unplanned literary tourism in two municipalities in rural Sweden". *Citeseer*. Посетено на 13 February 2021.
7. 1 2
8. ↑  „Sculptures". *Rottneros Park*. Rottneros Park Trädgård AB. Посетено на 2 December 2020.
9. ↑  „Unik kulturmiljö i Rottneros". Sunne Kommun. Посетено на 13 February 2021.
**Сен Дени** (фр. *Saint-Denis*) — префектура (главен град) на францускиот прекуморски регион и департман Реинион, во Индискиот Океан. Се наоѓа на најсеверната точка на островот, близу устието на реката Сен Дени.

Сен Дени е најнаселената општина во француските прекуморски департмани. Според пописот во 1999 г. градското подрачје броело 158.139 жители, од кое 131.557 во самиот град, а останатите во блиската општина Сент-Мари.

Историја
--------

Поранешното градско собрание и „Столбот на победата"
Сен Дени го основал Етјен Рењо во 1669, а во 1738 станува главен град на Сен Дени.

Сообраќај
---------

Најблискиот аеродром е Ролан Гарос кој воедно е главниот меѓународен аеродром на Реинион. Започнувајќи со 2008, во местото се гради посебен трамвајски воз кој ќе го поврзува градот со аеродромот, како и со блиското место Сен-Пол.

### Збратимени градови

* Мец (Франција)
* Ница (Франција)
* Мароко Тангер, Мароко
* Белгија Charleroi (Белгија)
* Кина Taiyuan, Кина, од 2012

Атракции
--------

* Музеј на Леон Дјеркс (*Musée Léon Dierx*) - уметничка галерија и музеј
* Државни градини (*Jardin de l'Etat*) - јавни градини - во нив има и природонаучен музеј)
* Ле Баршоа (*Le Barachois*) - крајбрежен парк
* Пишана Карпа (*La Roche Écrite*) - 15 km јужно од градот. Планински врв над Сен Дени кој овозможува мошне импресивен поглед врз градот.

Хотели
------

Меѓу меѓународните хотели во Сен Дени се вбројуваат: *Mercure Creolia Hotel*, *Austral Hotel* и *Best Western*.

Занимливости
------------

Виетнамскиот принц Бао Ванг, син на царот Дуј Тан е роден и живее во Сен Дени со семејството.

Надворешни врски
----------------

* Сен Дени на Ризницата ?
* Портал на Сен Дени (француски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 242097233
* LCCN: n79079313
* GND: 4076959-8
* SUDOC: 026624060
* BNF: cb11955600r (податоци)

 |

 |
**Хокеарскиот клуб Фрелунда** познат како „**Фрелунда индијанс**" е шведски клуб во хокеј на мраз кој се натпреварува во најелитната шведска лига. Тимот има вкупно три национални шампионски титули и тоа во сезоните 1964/65, 2002/03 и 2004/05. Домашните натпревари тимот ги игра во арената „Скандинавиум" која има капацитет од 12.044 места за седење за хокеарски натпревари. Помошна арена е „Фрелундаборг" со капацитет од 7.600 места.

Историја
--------

Хокеарскиот клуб Фрелунда е формиран на 3 февруари 1938 година како хокеарска секција во рамки на спортското друштво Вестра Фрелунда и под тоа име опстојувал до 1984 година кога хокеарската секција се раздвојува во посебна спортска екипа. Сегашното име клубот го има од 2004 година па сè до денес.

Хокеарскиот клуб на Фрелунда во најголемиот дел од својата историја настапувал во првата шведска лига. Последен пат тимот играл во понизок ранг во сезоната 1994/95. Покрај трите шампионски титули Фрелунда на трипати го има освоено второто место, односно играле во големото финале на доигрувањето (плеј оф). Тоа се сезоните 1979/80, 1995/96 и 2005/06.

До третата титула во сезоната 2004/05 Фрелунда стигнала на многу специфичен начин. Имено во таа сезона во НХЛ Американската лига имало штрајк на играчкиот кадар, па голем број на играчи се активирале да играат во европски клубови. Еден од тие клубови бил и клубот Фрелунда. Поради големите засилувања од НХЛ во таа сезона клубот на доминантен начин се „прошетал" низ лигата освојувајќи 112 бодови во регуларниот тек. Низ завршниот дел (плеј оф) ги збришал своите противници и тоа :

Наводи
------

1. ↑  „Facts". Frölunda HC. Архивирано од изворникот на 24 May 2006. Посетено на 29 January 2007.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „ХК Фрелунда" на Ризницата ? |

* Службено мрежно место
Грб на семејството Камондо, што им бил доделен во 1868 г. од страна на Консулта Аралдика.
**Консулта Аралдика** бил факултет основан со кралски декрет на 10 октомври 1869 година за да ја советува италијанската влада за благородни титули, грбови и сродни работи. Тоа беше оддел на Министерството за внатрешни работи, комбинирајќи ги улогите на различните хералдички факултети кои постоеле во Италија пред обединувањето, вклучувајќи го и *Трибунале Аралдико* од Ломбардија, *Комисијата Аралдика* од Венеција и *Конгрегазион Аралдика Капитолина* од Рим.

Консулта Аралдика била распуштена по усвојувањето на Уставот на Италијанската Република во 1948 година и укинувањето на државното признавање и регулирање на благородните титули. Иако денес ниту еден владин функционер или канцеларија не може да доделува титули на благородништво, некои од функциите на Консулта Аралдика сè уште ги извршува Хералдичката канцеларија во рамките на Канцеларијата на премиерот.

И покрај неговото име, Консулта Аралдика ретко се занимаваше со оружена хералдика. Како и да е, официјален *Бласонарио*, или оклоп, бил во рана фаза на нацрт кога монархијата била укината во 1946 година. Плановите предвидуваа ова да ги вклучи блазоните на италијанските семејства без разлика дали се насловени или не.

Наводи
------

1. ↑  Ordinamento e Regolamento della Regia Consulta Araldica
2. ↑  Constitutional Court of Italy's sentence (law) Архивирано на 10 октомври 2008 г. number 101 at 26 June 1967. Published in the Gazzetta Ufficiale no.177 of 17 July 1967.
**Лука Чекони** (роден на 24 јануари 1964 година во Фучекио) е италијански фудбалски менаџер и поранешен напаѓач.

Играчка кариера
---------------

Чекони играл за неколку тимови во текот на неговата кариера, каде што ги постигна своите најдобри успеси со Палермо, Болоња и Комо.

Тренерска кариера
-----------------

Во 1999 година, Чекони бил назначен за тренер на младинскиот тим на Емполи Примавера, освојувајќи го Торнео ди Виареџо во 2000 година. Тој го напуштил Емполи во 2003 година, после една година бил назначен за главен тренер на Прато и служел во четирите почетни натпревари од сезоната 2004-05 во Серија Ц1.

Потоа работел заедно со Ренцо Уливиери во Болоња во 2005 година, и повторно во текот на сезоната 2006-2007 и последователно го замени во април 2007 година, служејќи како привремен главен тренер во двата преостанати месеци од нивната кампања во Серија Б.

Наводи
------

1. ↑  (на италијански) Le partite del Prato Архивирано на 3 март 2016 г.

Надворешни врски
----------------

* Играчка кариера Архивирано на 6 февруари 2012 г.
Салвадор Аљенде
**Салвадор Аљенде** (шпански: *Salvador Guillermo Allende Gossens*; 26 јуни 1908

 - 11 септември 1973

) — прв социјалистички претседател на Чиле од 1970 до 1973 избран на легални избори, и прв воопшто марксистички претседател на една јужноамериканска држава. По потекло од високата средна класа, Аљенде во 1933 учествува во формирањето на Социјалистичката партија на Чиле. Пред да биде избран за претседател на Чиле, трипати неуспешно се кандидира за таа функција, во 1952, 1958 и 1964. Неговото доаѓање на власт во 1970 година претставува прв случај во историјата на власт да дојде марксист по демократски пат. Аљенде се обидел да го преструктуира чилеанското општество во насока на социјализмот со задржување на демократијата.

Владата на САД уште од почетокот на неговиот мандат гледала во недоверба на неговите потези и преку ЦИА почнала да води тајна кампања за негово соборување. Приредила државен удар на 11 септември 1973, при што бил убиен и Аљенде. Според друга верзија, Аљенде извршил самоубиство во моментот кога станало очигледно дека ќе падне во рацете на пучистите. По државниот удар, на чело на воената хунта застанал генералот Аугусто Пиноче, кој вовел диктатура во Чиле.

Надворешни врски
----------------

* Салвадор Аљенде, „Последни зборови"


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 97618187
* LCCN: n50022993
* ISNI: 0000 0001 2144 6616
* GND: 118502085
* SELIBR: 291576
* SUDOC: 028151852
* BNF: cb11888506q (податоци)
* BIBSYS: 90364437
* MusicBrainz: c5917c54-03c7-4009-b0d8-b012e8aed5fb
* NLA: 35003625
* NDL: 00431313
* NKC: jn19990000120
* BNE: XX826611
* CiNii: DA05123165

 |

 |
***Ancient Egypt*** (во превод Стар Египет) ― списание кое се занимава со темата египтологија. Се објавува еднаш месечно. Списанието *Ancient Egypt* е сместено некаде помеѓу академско списание и списание за патувања – ги спојува спектакуларните глетки на античкиот свет заедно со најновите археолошки откритија и теории од водечките светски авторитети на оваа тема, илустрирани со бројни фотографии.

Списанието се објавува двапати месечно во Обединетото Кралство, од април 2000 година. Содржините се концентрираат главно на широк спектар на теми поврзани со Стариот Египет, иако повремено вклучува предмети за коптски или исламски Египет, како и предмети од интерес за посетителите во Египет. Изменето од Питер Филипс, *Ancient Egypt* се обидува да ги објасни загадочностите на оваа древна цивилизација на концизен начин. Еден од поранешните уредници бил Роберт Бернард Патриџ кој бил на функцијата од 2004 до 2011 година.

Списанието не се занимава само со минатото, туку има дописник во Каиро кој обезбедува ажурирања за најновите информации за патувањето и го проценува влијанието на египтологијата врз современ Египет.

Наводи
------

1. 1 2  „Books by MAES Members". *MAES*. 16 август 2015. Посетено на 2 септември 2023.
2. ↑  Morris L. Bierbrier, уред. (2012). *Who Was Who in Egyptology* (4th. изд.). London: Egypt Exploration Society. стр. 417. ISBN 9780856982071. OCLC 851343350.

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница
**Алесио Окипинти** (италијански: Alessio Occhipinti) (Рим, 26 март 1996

) — италијански пливач.

Животопис
---------

На младинско ниво, Окипинти освоил сребро на Младинското европско првенство во Дордрехт во 2014 година, во штафетата 4x200 метри слободно.

Тој го освоил сребрениот медал на ХХХ Универзијада што се одржала во Неапол, на 1500 метри слободно за мажи. Неколку дена подоцна, освоил бронза во дисциплината 25 километри на отворено на Светското првенство во Квангџу, завршувајќи зад Французинот Аксел Ремон и Русинот Кирил Бељаев.

Тој заврши на третото место во машката трка на Капри-Неапол 2020 година (5-то место севкупно).

Во 2021 година, завршил на четвртото место на 25 километри за мажи на Европското првенство во Будимпешта 2020 година. Во септември истата година, победил на трката Капри-Неапол, пред актуелниот холандски шампион во машка конкуренција, Марсел Шутен.

Во 2023 година победил на Охридскиот пливачки маратон со нов рекорд на патеката „Климе Савин" од 4:53:14.

Наводи
------

1. ↑  . Отсутно или празно `|title=` (help)
2. ↑  „Nuoto: Fondo; azzurro Occhipinti vince Capri-Napoli - Sport" (италијански). 2021-09-05.
3. ↑  „Со нов рекорд Италијанецот, Окипинти победи на Охридскиот маратон". *sportplus*. 26.08.2023. Посетено на 28 август 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Alessio Occhipinti su *federnuoto.it*
**Милош Теодосиќ** (српски:Милош Теодосић, роден на 19 март 1987 година во Ваљево) е српски кошаркар плејмејкер на Виртус Болоња.

Тој бил шест пати избран во Идеалниот тим на Евролигата, и бил прогласен за МВП на Евролигата во 2010 година.

Тој исто така ја претставувал српската кошаркарска репрезентација на меѓународно ниво. Теодосиќ помогнал на српската репрезентација да го освои сребрениот медал на Европското првенство во 2009 година, како и сребрениот медал на ФИБА Светското првенство во кошарка во 2014 година, за да биде избран во сите-натпреварувачки тимови во двете натпреварувања. Исто така на Олимписките игри во Рио во 2016 година, го освоил сребрениот медал. Тој бил назначен на ФИБА европски играч на годината во 2010 година, и во 2016 година, тој бил прогласен за најдобар не-НБА играч во светот од страна на НБА тренерите, како и Европски играч на годината од страна на *La Gazzetta dello Sport*.

Наводи
------

1. ↑  „Teodosic, Miloš". FIBA.com. Архивирано од изворникот на 2014-09-14. Посетено на 18 August 2015.
2. ↑  „Teodosic, Miloš". EUROLEAGUE.net. Посетено на 18 August 2015.
3. ↑  FIBA.com profile
4. ↑  Peters, Damien (2016-10-24). „Milos Teodosic - The Best Non NBA Player In The World". *Opencourt Basketball* (англиски). Посетено на 2016-11-22.
5. ↑  „Basket, Euro Player 2016 a Teodosic: Nba battuta dopo 16 anni" (италијански). La Gazzetta dello Sport. 2017-01-16. Посетено на 2017-01-16. Не се допушта закосување или задебелување во: `|publisher=` (help)
**Бјерклевен** е професионален шведски клуб во хокеј на мраз од Шведска. Потекнува од градот Умео. Овој клуб моментално настапува во втората по ранг во квалитет лига во Шведска. Своите натпревари како домаќин ги игра во арената „Т3 Центар" која има капацитет од 5.400 места за седење. Салата во која настапува овој тим е изградена во 1963 година, а реновирана е во 2001 година. Клубските бои на овој хокеарски тим се: црвена, црна и бела во зависност од тоа дали игра како домаќин или како гостин.

Екипата во текот на 80тите години била редовен учесник на најсилната шведска лига во хокеј. Во 1986/87 година овој тим дури бил и шампион во хокеј на својата држава. Во два случаи тимот завршил како втор во елитната лига. Само по две години од освојувањето на шампионската титула клубот испаднал од најелитното друштво, односно се преселил во втората лига. Во текот на својата историја тимот на Бјерклевен играл само во три ситуации во првата лига, но без некое позначајно достигнување.

Во април 2010 година овој тим по лошите резултати во втората национална лига во хокеј се преместува во третата лига во која настапувал цели шест сезони. Од 2016 година тимот до денес настапува во втората лига.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „ХК Бјерклевен" на Ризницата ? |

* Службено мрежно место

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на спортот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Реката Марано
**Марано** е река во Сан Марино и Емилија-Ромања во Италија. Изворот на реката е југоисточно е од Домањано кој е во Сан Марино. Реката тече кон исток и е дел од источната граница помеѓу провинцијата Римини во Италија и Сан Марино. Таа се спојува и со Фиумичело и блиску до најисточната страна на Сан Марино. Реката тече и североисточно покрај Оспедалето и се влева и во Јадранското Море северозападно од Ричионе и југоисточно од Мирамаре. Притоките на Марано ја вклучуваат Кандо.

Наводи
------

1. ↑  Touring Club Italiano (2002). *Nuovissimo Atlante Geografico Mondiale* (италијански). стр. 41 J 5. ISBN 978-88-365-2714-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***Мислителот*** (француски: *Le Penseur*) – една од најпознатите скулптури на францускиот вајар Огист Роден. Скулптурата претставува гол маж кој седи замислен со раката на брадата. Направена е од мермер и бронза, а денес се наоѓа во Музејот Роден во Париз.

Роден на својата скулптура ѝ дал поетско значење, прикажувајќи го Данте пред „вратата" на пеколот. Денес постојат повеќе од 20 копии на оригиналното дело во слични димензии, додека многу е поголем бројот на оние кои се помали.

Скулптурата првично била замислена како дел од Роденовото дело *Вратата на пеколот* (француски: *La Porte de l'Enfer*). Меѓутоа, сепак се одлучил скулптурата да ја изведе самостојно. *Мислителот* денес има култен статус и претставува симбол на филозофијата и интелектуалната активност.

Поврзано
--------

* Огист Роден
* Данте Алигиери
* Божествена комедија

Наводи
------

1. 1 2  Rodin Museum

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мислителот" на Ризницата ? |

* *Мислителот* Архивирано на 6 април 2019 г. на официјалното мрежно место на Музејот Роден.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 177530676
* LCCN: n98098026
* GND: 4573986-9
* SUDOC: 073412929
* BNF: cb12131722q (податоци)

 |

 |
Кортезе ди Гави
**Кортезе ди Гави**, или едноставно **Гави**, е италијанско суво бело вино кое е произведено во областа на провинцијата Алесандрија, Пиемонт, која е блиску до границата со Лигурија. Виното било доделено DOC статус во 1974 година и издигнато во DOCG во 1998 година.

Името потекнува од Гави, *комуната* во центарот на нејзината производствена зона, и Кортезе, локалната сорта на грозје. Сегашниот стил на производство датира од 1876 година. Кортезе ди Гави кој е направен од винова лоза во *комуната* Гави може да се означи како **Гави ди Гави**. Иако правилата на DOCG дозволуваат и пенливи стилови *spumante* и *metodo classico*, повеќето Gavi се произведуваат како непенливо вино.

Производна зона
---------------

Регулативите кои се на DOCG го ограничуваат производството на Кортезе ди Гави во областа формирана од следниве градови: Босио, Каприата д'Орба, Каросио, Франкавила Бисио, Гави, Нови Лигуре, Пароди Лигуре, Пастурана, Сан Кристофоро, Серавале Тасарола.

Наводи
------

1. ↑  Brian K. Julyan, *Sales and Service for the Wine Professional*, 3rd edition, 2008. ISBN 1-84480-789-4
2. ↑  „Vino Cortese di Gavi D.O.C.G.". *www.elidio.com*. Посетено на 23 December 2017.
3. ↑  „Azienda Stefano Massone and Gavi DOCG, the great white wine of Piedmont". *www.marcdegrazia.com*. Архивирано од изворникот на 24 December 2017. Посетено на 23 December 2017.

Надворешни врски
----------------

* „Il Vino Cortese Gavi" (Italian). Comune di Gavi. Архивирано од изворникот на 2020-01-23. Посетено на 2023-03-21.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Господарство Штаргард** (германски: *Herrschaft Stargard*, *Stargarder Land* или *Land Stargard*) — мала држава за прв пат формирана во 13 век како *тера Старгардиенсис* и првпат документирана во областа на границата помеѓу Бранденбург, Померанија и Мекленбург.

Историја
--------

Главниот центар бил замокот Штаргард. За прв пат бил споменат во 13 век.

Во 1236 година, преку мировен договор од Креммен, браќата Маркгрофи Јохан I фон Бранденбург и Ото III фон Бранденбург од семејството Аскани, ја добиле територијата Штаргард од померанскиот војвода Вартислав III.

Во 1292 година Штаргард била во миразот (*vidualitium*) на Беатрикс, ќерката на маргрофот Албрехт III од Бранденбург, мажена за принцот Хајнрих II од Мекленбург.

Поврзано
--------

* Мекленбург-Старгард

Надворешни врски
----------------

* landesbibliographie-mv.de
***Paper Towns*** е американска романтична мистерија комедија-драма филм, во режија на Џејк Шрејер, врз основа на романот на истото име од Џон Грин од 2008 година. Филмот беше адаптиран за екранот на Скот Нејштадтер и Мајкл Х. Вебер, истиот тим кој ја напиша првата филмска адаптација на друг роман на Грин, The Fault in Our Stars. Филмот е ѕвездата Нат Волф и Кара Делевинг и беше пуштен на 24 јули 2015 година во САД од страна на 20th Century Fox. Филмот го следи доаѓањето на возраст и потрагата од главниот лик, Квентин "К" Јакобсен (Волф), за Марго Рот Шпигелман (Делевинг), неговиот пријател од детството и објект на наклонетост. Во тој процес, Квентин го истражува односот со неговите пријатели, вклучувајќи ја и неговата компатибилност со Марго.

Nat WolffCara DelevingneОд лево кон десно: Nat Wolff глуми како Квентин „Кју" Јакобсен и Кара Делевињ како Марго Рот Шпигелман во филмот.
Овој  филм бил заработи над 85 милиони долари низ целиот свет по театарското ослободување, со буџет од 12 милиони долари. Бил објавен на Blu-ray и DVD на 20 октомври 2015 година, а изнесуваше над 9 милиони долари во вкупната видео продажби. Филмот доби мешани критики

Белешки
-------



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
За други значења видете на појаснителната страница*.*

**Тодор Петров** (Гевгелија, 19 март 1960

) — македонски политичар, борец за правата на Македонците низ целиот свет и претседател на Светскиот македонски конгрес.

Животопис
---------

Петров е роден на 19 март 1960 година во Гевгелија. Дипломирал на Економскиот факултет во Скопје. Бил директор на Занаетчиска задруга во Гевгелија и директор на неделникот „Македонско сонце". Од 1990-1994 година бил независен пратеник во првиот повеќепартиски парламент на Македонија, по распаѓањето на поранешна СФРЈ. Од 1990 година е претседател на Светскиот македонски конгрес. Од 2006 година беше претседател на кратковечната Македонската партија како транснационална партија. Во 2009 година учествуваше во кандидатската трка на ВМРО-ДПМНЕ за претседател на Република Македонија, но не ја доби кандидатурата.

Живее и работи во Скопје. Зборува англиски јазик.

Наводи
------

1. ↑  „Интервју со Тодор Петров, претседател на СМК" (PDF). Македонско Сонце. 18 јануари 2008. Архивирано од изворникот (PDF) на 2008-05-16. Посетено на 2009-11-05.
2. ↑  „Тодор Петров". Собрание на Република Македонија. Посетено на 2009-11-05.
3. ↑  „Тодор Петров ќе промовира партија"
4. ↑  „Ѓорѓе Иванов и Тодор Петров ги претставија своите програми пред делегатите на ВМРО-ДПМНЕ"
**Пиемонтски јазик** (*piemontèis* или *lenga piemontèisa*) ― јазик што го зборуваат околу 2.000.000 луѓе главно во Пиемонт, регион во северозападна Италија. Иако повеќето лингвисти го сметаат за посебен јазик, во Италија често погрешно се смета за италијански дијалект. Лингвистички е вклучен во групата галоиталски јазици во Северна Италија (со ломбардски, емилиски, лигурски и ромањолски), што би го направило дел од пошироката западнороманска група јазици, која исто така ги вклучува францускиот, окситанскиот и каталонскиот. Се зборува во јадрото на Пиемонт, во северозападна Лигурија (близу Савона) и во Ломбардија (некои општини во најзападниот дел на Ломелина во близина на Павија).

Наводи
------

1. ↑  „Per la Consulta il piemontese non è una lingua- LASTAMPA.it". *web.archive.org*. 2012-03-01. Архивирано од изворникот на 2012-03-01. Посетено на 2023-08-19.
**„Соломонови изреки (Паримии)"** — книга од Стариот завет.

Содржина
--------

Книгата содржи бројни изреки на мудриот цар Соломон на повеќе теми, како: барањето и препознавањето на мудроста, изворот и значењето на мудроста, одбегнување разврат, судбината на праведниците, беззакониците и грешниците, богатите и сиромашните, разумните и глупавите, нечесните и лукавите, Агуровата исповед и мајчината поука упатена до царот Лемуил.

Наводи
------

1. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 794-820.
**Анастас "Ташко" Караџа** (14 април 1914

 - Д’мбени, 23 мај 1942

 - Солун) — македонски револуционер од Егејскиот дел на Македонија. Бил член и професионален активист од пред војната, затворан и интерниран од режимот на Метаксас. Во 1941 година бил функционер на ОКНЕ за Егејска Македонија и секретар на Окружниот комитет на Комунистичката партија на Грција (КПГ) за Катеринско. На 8 април 1942 година е фатен од Гестапо, осуден на смрт и стрелан на 23 мај во Солун.

Надворешни врски
----------------

* (англиски) Архивирано на 21 март 2012 г. Кратка биографија на Ташко Караџа

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ајмауден** (холандски: *IJmuiden*) — пристаништен град во холандската покраина Северна Холандија и е главен град во општина Велсен. Градот се наоѓа на вливот на Северноморскиот Канал до Амстердам, и се наоѓа на околу 17 километри јужно од Харлем.

Внатрешната капитализација во правописот на градот е затоа што ИЈ е диграф на холандски јазик, и затоа понекогаш се смета дека е лигатура, што претставува едно писмо.
Пристаништето на Ајмауден е пристаниште за длабоки води, прилагодено за целосно оптоварени бродови Панемакс, и четврто пристаниште на Холандија

Белешки
-------

Наводи
------

Цитати

Библиографија
* Bateman, Alex (2009). Tony Holmes (уред.). *No 617 'Dambusters' Sqn*. Oxford: Osprey. стр. 111. ISBN 978-1-84603-429-9.
* Flower, Stephen (2004). *Barnes Wallis' Bombs: Tallboy, Dambuster & Grand Slam*. Stroud: Tempus. ISBN 9780752429878.

Надворешни врски
----------------

* 

* Ајмауден на Ризницата ?
Сателитска слика на Флисингски.
**Флисингски** (руски: *Мыс Флиссингский*) — ’рт на Северниот Остров на архипелагот Нова Земја, Русија. Се смета за најисточната точка на Европа сметајќи заедно со островите.

’Ртот го открил холандскиот морепловец Вилем Баренц во 1596 г. во потрагата по Северниот морски пат до Азија. Наречен е по холандскиот град Флисинген и изворниот назив гласел „Влисингер Хофт" холандски: '*t Vlissinger Hooft*.

’Ртот неколку километри од засолништето во кое Баренц и неговата посада ја поминале зимата 1596–97 г. и каде починал следната година. На местото е подигнат крст во негова чест.

Поврзано
--------

* Крајни точки на Европа
* Нова Земја
* Баренцово Море

Наводи
------

1. ↑  Gehoord in het radioprogramma Braakland op radio 1 België (VRT), 26 февруари 2014 г.

Надворешни врски
----------------

* Статија за Баренцовото презимување на Нова Земја (холандски)
* Статија за засолништето на Баренц на Нова Земја (холандски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 76°42′07″N 69°05′28″E﻿ / ﻿76.70194° СГШ; 69.09111° ИГД﻿ / 76.70194; 69.09111
Снимка на центарот на Бафало, Њујорк, САД
Мост на мирот
**Бафало** е американски град во западен Њујорк. Тој е вториот по големина град во оваа сојузна држава, по Њујорк, и е седиште на областа Ири. Метрополската област Бафало-Нијагара има околу 1,1 милиони жители. Без разлика на неговата сива, индустриска слика, Бафало е дом на различно население, уметност, култура, ноќен живот и слично.

Бафало има неколку прекари. Најчесто користениот е *The Queen City*, кој се однесува на неговата позиција на преминот од дваесеттиот век, како втор по големина град во областа на Големите езера, по Чикаго, Илиноис. Бафало е исто така познат и како *The Nickel City*, како резултат на појавата на бизон на позадината на американските монети во раниот дваесетти век. *The City of Good Neighbours* се однесува на духот на неговото население.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 237260009
* LCCN: n79075597
* GND: 4080569-4
* BNF: cb12649673b (податоци)
* NKC: ge130021

 |

 |
Координати: 25°57′22″N 97°8′43″W﻿ / ﻿25.95611° СГШ; 97.14528° ЗГД﻿ / 25.95611; -97.14528

**Рио Гранде** — река што тече низ САД и Мексико.

Извирајќи од планините Сан Хуан во јужно Колорадо, петта, според должината, река во Северна Америка тече низ Ново Мексико до Тексас. Од Ел Пасо до Браунзвил на делтата на Рио Гранде, реката означува граница долга 2000 км меѓу Тексас и Ново Мексико. Напојувана од изворите што се наоѓаат под покриените со снег полиња на Сан Хуан, Рио Гранде тече источно по должината на кањон обраснат со борова шума, а потоа свртува јужно во Ново Мексико каде реката ја врежала клисурата Рио Гранде во кањонот Бела Карпа. Средниот тек е во област во која се редат басени и планини, опкружувајќи ги планините Сан Андреас пред спуштањето низ три големи кањони, длабоки над 450 м, до заливската низина на крајбрежјето. Во САД овие кањони се во составот на националниот парк Биг Бенд. Бидејќи многу вода е пренасочена за потребите за наводување, Рио Гранде бавно тече низ крајбрежата низина до Мексиканскиот Залив. Толкаво количество вода од реката е пренасочено од својот природен тек, така што за време на долгите периоди без дожд се случува реката во делтата да се пресуши.

Наводи
------

1. ↑  „Water Bulletin Number 75: Flow of the Rio Grande and Related Data; From Elephant Butte Dam, New Mexico to the Gulf of Mexico". International Boundary and Water Commission. 2005. Архивирано од изворникот на 2020-04-18. Посетено на 17 July 2010.

 *Оваа статија за река е никулец. Може да помогнете со нејзиното уредување!*



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 245026554
* LCCN: sh85114156
* GND: 4117032-5
* NKC: ge432095

 |

 |
Предлошка:Infobox drink

 Сребрена чаша Чиму керо од Перу, која можеби се користела во ритуали за пиење со пченкарно пиво
**Пченкарното пиво** е пивски стил направен од пченка (пченка). Пијалокот е традиционален пијалок во различни кујни. Чича, најпознатото пченкарно пиво, е широко распространето на Андите, а локални сорти на пченкарно пиво постојат и на други места.

Историја
--------

Пченкарното пиво на Андите има потекло од прединка. Постојат археолошки докази дека елитните жени биле одговорни за производство на пиво во културата Вари (600-1000 г. н.е.).

Во 1796 година, Џон Бостон создал пиво од пченка, првиот ферментиран алкохолен пијалок комерцијално произведен во Сиднеј, Австралија .

Рецепт за пченкарно пиво се појавува во *Ресурси на јужните полиња и шуми, медицински, економски и земјоделски* (1863) од Френсис Пејре Порчер.

Италијанските пива Peroni и Nastro Azzuro се направени од пченка и јачмен слад.[]</link> Пивото KEO од Кипар се прави и со пченка, што дава карактеристично горчлив вкус.

Како се право пивото пченка?

Постојат различни начини да се користи пченка во рецепт за пиво. Првото нешто што треба да се знае за подготовката со пченка е дека може да се користат различни форми на пченка, вклучувајќи пченкарно брашно, пченкарен гриз, слад пченка, лушпеста пченка, пуканки, пченкарен шеќер и други видови ферментирана пченка.

Сорти
-----

Чича е популарен во Перу и се служи во пикантериите на Арекипа .

Тесгуино е пченкарно пиво направено од народот Тарахума од Сиера Мадре Оксидентал во Мексико. Се подготвува за локални прослави поврзани со Страсната седмица. За Тарахума, пивото е еликсир за лекување и размена на производи и се смета за свет пијалок.

Умкомботи е зборот на јазикот хоса за пченкарно пиво направено во Јужна Африка од пченка (пченка), слад од пченка, слад од сорго, квасец и вода.

Поврзано
--------

**Грешка во Lua во package.lua, ред 80: module 'Module:Portal/images/d' not found**

* Виски од пченка
* Тисвин
* Позол
* Сипаници
* Список на јадења со пченка

Наводи
------

1. ↑  McIlroy, Anne (15 November 2005). „The ancient empire that beer built". *The Globe and Mail* (англиски).
2. ↑  Iltis, Judith, „Boston, John (?–1804)", *Australian Dictionary of Biography*, National Centre of Biography, Australian National University, Посетено на 2019-04-24
3. ↑  „Early American Beer | Inside Adams: Science, Technology & Business". *blogs.loc.gov*. 29 September 2014.
4. ↑  León, Rafo and Billy Hare. Chicha peruana: una bebida, una cultura. Universidad de San Martín de Porres, Fondo Editorial, 2008: 49-74. (retrieved through Google Books, 28 July 2015)
5. 1 2  „The Sacred Corn Beer of the Tarahumara". *NPR.org* (англиски).
Слика на млада жена во посета на болен млад човек.
**Посета на болно лице**, било во болница или во нивниот дом, е препорачано филантропско дело во различни култури и религии, вклучувајќи го христијанството, јудаизмот и исламот и се смета за аспект на добронамерност и дело на милосрдие. Во јудаизмот, на пример, чинот е наречен „бикур холим" и е сметан за дел од мицвата (заповед). Во христијанството тоа може да биде направено од роднини или пријатели или формално од свештеник.

Формат
------

Посета на болните главно се врши на доброволна основа. Целта на посетата е да се размислува за заедничкото чувство со болното лице и да се помине некое топло квалитетно време со него, обезбедувајќи им вдахновение и позитивни чувства кои можат да му помогнат да се избори со својата болест и наскоро да оздрави.

Поврзано
--------

* Елеосвештенство

Наводи
------

1. ↑  „The Mercy of Visiting the Sick". *Catholic Exchange*. 27 февруари 2019. Посетено на 28 јули 2023.
2. ↑  „Visiting the Sick in Judaism". *My Jewish Learning*. Посетено на 28 јули 2023.
3. ↑  „Virtues of Visiting the Sick | islam.ru". *islam.ru*. Посетено на 28 јули 2023.
4. ↑  „Advice On Visiting the Sick". *www.beliefnet.com* (англиски). Посетено на 28 јули 2023.
**Анамарија Стибиљ Шајн**  (словенечки: *Anamarija Stibilj Šajn*), (Ајдовшчина, 5 јуни 1965

) — словенечки историчар на уметноста, кустос, ликовен критичар, куратор .

Животопис
---------

Детството гопоминала во Ајдовшчина. 
Дипломирала историја на уметност на Универзитетот во Љубљана. 
Како студент, таа помагала во домашните работи во Папскиот словенечки институт во Рим|Папскиот словенечки институт во Рим – Словенија во текот на летото. 
На почетокот на кариерата била професорка по историја на уметност во гимназијата во Ајдовшчина.

Работа
------

Како надворешен соработник, таа две и пол децении раководи со изложбените активности на Косовелово дом во Сежана.

Соработува со различни галерии во Словенија и во странство, вклучително и галеријата Турнац во Нови Винодолски, (Хрватска), Галеријата Павелхаус Австрија, Галеријата Арс во Горица (Италија), а исто така неколку пати претставувала словенечки уметници во Рим, Виена, Брисел и Лондон..

Таа денес е независен куратор и ликовен критичар за јавни и приватни институции во земјата и странство, автор на бројни каталози и разни уметнички публикации.

Таа е и организатор и уметнички директор на повеќе ликовни симпозиуми и работилници. Се занимава со современа уметност.
Со избор на словенечки уметници учествувала во формирањето на меѓународниот музеј на современа уметност во Неапол – Меѓународен музеј за современа уметност Касорија. Во 2008 година, таа претставила десет словенечки сликари во Холандија - музејот Стеделијк и галеријата Панд Паулус во Схидам.

Таа беше една од основачите на колонијата Уметници за Каритас.

Три децении (1993) е стручен асистент на Меѓународната уметничка работилница „Словенија, отворена за уметност" (Sinji vrh над Ајдовшчина, Словенија). Во 2007 година таа го презеде управувањето со проектот и го надгради на симпозиум. Професионално следи и други работни средби на уметници во Словенија и во странство..

Наводи
------

1. ↑  Anamarija Stibilj Šajn
2. ↑  Anamarija Stibilj Šajn: »Včasih mi rečejo, da preveč besedičim«
3. ↑  Anamarija Stibilj Šajn

Надворешни врски
----------------

* Prispevki A. S. Šajn na *locutio.si*
* Stibilj Šajn je prejemnica februarskega priznanja za izjemne dosežke [*мртва врска*]
* Anamarija Stibilj Šajn-SONJA TAVČAR SKABERNE Архивирано на 29 декември 2022 г.
* Anamarija Stibilj Šajn
* Slovenija odprta za umetnost Архивирано на 13 февруари 2020 г.
* V oblaku

.
Самоиловиот натпис
Фотографија од 19ти век на оригиналната плоча. Натписот се наоѓа во долниот десен агол
Современа копија (реплика) на плочата во Бугарија
**Самоиловиот натпис** претставува еден од најстарите кирилични натписи откриени на територијата на Македонија. Натписот е испишан на надгробната плоча на родителите на цар Самоил испишана во 992/3 година. Натписот кој бил испишан по наредба на цар Самоил, ги споменува имињата на неговите родители и неговиот брат Давид.

Моментално, надгробната плоча се наоѓа во Националниот археолошки музеј во Софија, Бугарија. Во 1916 за време на Првата светска војна бил пренесен од селото Герман, во близина на Преспанското Езеро во Грција. Димензиите на плочата се 125–130 cm висина, 52–67 cm широчина, и 7–10 cm дебелина. Натписот бил цитиран од повеќе историчари, како Фјодор Успенски, Јордан Иванов, и Николај Адонц.

Содржина
--------

Оригиналниот натпис со реконструитани делови во загради и расчитан со празни места, големи букви и интерпункциски знаци гласи:

✚ Въ имѧ Ѡт͠ьца и Съ-
и͠на и Ст҃аго Доу͠ха, а-
зъ, Самоипⷧь, рабъ Б͠ж[и,]
полагаѫ памѧть [ѡц]
ꙋ҃ и матери и брат[оу н-]
а кръ͠стѣхъ сих[ъ. Се]
имена оусъпъш[ихъ: Ни-]
кола рабъ Бж҃и, [Риѱими-]
ѣ, Давдъ. Написа[но се въ]
лѣто отъ сътво[рениѣ миро-]
у ҂ꙅ҃⁖ф҃а҃· инъди[кта ꙅ҃]
Преведен на современ македонски јазик гласи:

"Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух, јас, Самоил, раб Божји, полагам помен на татко ми и мајка ми и брат ми на овој крст. Ова се имињата на покојните: Никола, раб Божји; Рипсимија и Давид. Се напиша во годината од создавањето на светот 6501, индикт VI."
Локацијата на Ајдахо Фолс во округот Боневил во Ајдахо
Ајдахо Фолс
**Айдахо Фолс** (англиски: *Idaho Falls* во превод „Водопади Ајдахо") е град во сојузната држава Ајдахо, САД. Ајдахо Фолс според пописот од 2000 година броел 50 730 жители и опфаќал површина од 45 км² (17,40 милји²). Основан е во 1864 година, а го носи епитетот град од 1891 г.

Збратимени градови
------------------

* Токај, Јапонија

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница Архивирано на 31 декември 2007 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во САД е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 236938737
* LCCN: n80133109
* GND: 4296234-1
* NKC: ge1044299

 |

 |
**Трена Јорданоска** (Скопје, 1984) е музиколог и доцент на Факултетот за музичка уметност при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје и Факултетот за уметности при Универзитетот во Ниш, Србија, каде предава естетика и социологија на музиката, сонологија со мултимедија и вокална литература.

Дипломирала на Факултетот за музичка уметност во Скопје на одделите за музикологија и сонологија со мултимедија. Како најдобар дипломиран студент на одделите за композиција, диригирање и музикологија е првиот добитник на наградата од Фондацијата „Томислав Зографски" во 2006 година. Во 2008 година магистрира на ФМУ со трудовите „Проблеми на методологија на изработка на музички критики во македонската музичка култура во 21 век" и „Местото и улогата на Ладислав Палфи во појавата на македонскиот професионален пијанизам," а во 2011 година на ФМУ ја одбранува докторската дисертација „Дигиталните медиуми и стратификацијата на музичката култура на тинејџерската популација во главниот град на Република Македонија – Скопје во 2009 година."

Посебно активна е во дејноста на Институтот за истражување и архивирање музика – ИРАМ и Архивот Бужаровски, каде учествува во аудио и видео проекти, архивирање на културното наследство (дигитализација на Колекцијата Пенушлиски во 2008 година), одржување на Мрежното место , организација на настаните на ИРАМ и подготовка на радио емисии и документарни видео програми.

Учесник е на конференции и работилници во Македонија, Србија, Хрватска, Словенија, Грција, Албанија и Велика Британија. Член е на националниот комитет на Македонија во РИЛМ. Се јавува како автор и соавтор на повеќе научни трудови објавени во стручни списанија и зборници од конференции. Технички ги уредува и ги изработува графиконите, табелите и индексирањето во книгите Истражувачки методологии аплицирани во музикологијата (Istraživačke metodologije aplicirane u muzikologiji, „Nota", Knjaževac, 2012) и Историја на естетиката на музиката (Istorija estetike muzike, Fakultet umetnosti u Nišu, 2013) од [Димитрије Бужаровски|Димитрије Бужаровски]. Со Арниса Реџепи (Arnisa Rexhepi) ја издаваат книгата *Детски музички игри од Косово* (*Lojërat muzikore të fëmijëve në Kosovë*, Instituti Albanologjik i Prishtinës, 2013).