recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Шукрија Акиов Исеиноски** ( 1925
 во Кичево —  1944
 во Ваљево, Србија) — македонски партизан од турска народност, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Пред окупацијата бил на работа во Белград. Определен за борба против окупаторот, станал член на СКОЈ. Во Народноослободителната војска се приклучил во есента 1943 година. Загинал во една борба со германскиот окупатор во есента 1944 година при ослободувањето на Ваљево.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ
* Исеин Исеиноски

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 65.
**Шванови клетки** или **невролемоцити** се главни глија клетки на периферниот нервен систем (ПНС). Глија клетките имаат функција во потпора на невроните, а во ПНС ги вклучуваат и сателитските глија клетки, клетките кои ги обвиткуваат олфакторните нерви, цревните глија клетки и глија клетки кои се сместени на краевите на сетилните нерви, како Пачиниевите телца. Има два типа на Шванови клетки, миелинизирачки и немиелинизирачки. Миелинизирачките Шванови клетки ги обвиткуваат аксоните на моторните и сетилните неврони и ја формираат миелинската обвивка.

Функција
--------

Швановите клетки имаат улога во многу важни биолошки аспекти на периферните нерви - спроведувањето на нервните импулси по должината на аксоните, развојот на нервите и нивната регенерација, нутритивна потпора за невроните, создавање на вонклеточната матрица, модулирањето на невромускулната синаптичка активност и прикажување на антигени на Т-клетките.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа медицинска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Басараб I** (романски: [basaˈrab] ( слушнете)), исто така познт како **Басараб Основател** (романски: *Basarab Întemeietorul*; c. 1270 – 1351/1352), бил *војвода* и подоцна прв независен владетел на Влашка кој живеел во првата половина на 14ти век. Многу детали од неговиот живот не се познати. Иако неговото име има туркиско потекло, изворите од 14ти век едногласно наведуваат дека тој бил Влав (Романец). Според две популарни теории, Басараб или дошол на власт помеѓу 1304 и 1324 со симнување од тронот или мирно наследувајќи го легендарниот владетел на Влашка, Раду Негру, или во 1310 наследувајќи го својот татко, Токомериј.

Прв пат се споменува во една кралска повелба од 26 јули 1324, како вазал на Карло I од Унгарија како војвода на Влашко. Басараб станал „нелојален на Светата круна на Унгарија" во 1325. Тој го зазел Северински Банат. Басараб го поддржувал Михаил Шишман во војната против Кралството Србија, но двете обединети армии биле поразени кај Велбужд на 28 јули 1330. Наскоро, Карло I покренал поход на Влашко, со цел да го поврати под негова власт, но бил поразен во битката кај Посада, која се одвивала помеѓу 9 и 12 ноември 1330.

Со битката кај Посада бил ставен крај на унгарската власт во Влашка, и било основано првото независно романско кнежевство. Потомците на Басараб два века владееле со Влашка. По династијата Басараб, целиот регион помеѓу реките Дњестар и Прут, го добил името Бесарабија.
**Карло Топија** (албански: *Karl Topia*) бил средновековен албански владетел кој владеел од средината на 14ти век до паѓањето на Албанија под осмалиска власт.

Биографија
----------

Територијата со која владеел Карло Топија, во 1360 год.
Карло Топија, всушност, е син на Андрија Топија и вонбрачната ќерка на кралот на Неапол, Роберт I, од родот на Анжујците. Историските извори од средината и третата четвртина на XIV век говорат за постојаниот подем на Карло Топија, кој ја наметнува својата власт на помалите велможи во пределите на средна Албанија помеѓу реките Шкумб и Мат, притоа ширејќи ја својата територија на север и северозапад кон крајбрежните градови на Јадранот и од Кроја, својот престолен град, ја контролира и пошироката територија околу Драч. Поради оваа експанзивна политика, тој доаѓа во судир со Балшиќите со кои успешно војува на север, околу Улцињ, Дањ, Дриваст, Скадар и во 1364 г. го заробува најспособниот од браќата, Ѓураѓ Балшиќ, држејки го како затвореник до 1366 г. Кога во 1368 г. го освојува и Драч, најзначајниот град на албанското приморје, тој апсолутно станува и најмоќниот господар од Скадар, Дањ, Дривас и Љеш на север, Валона и Канина на југ, Берат и Кроја во средишните делови на Албанија.

Црквата Св. Јован Владимир, изградена од Карло Топија
Пред крајот на животот, Топија ќе биде потиснат од Османлиите кои длабоко навлегуваат во пределите на средна и јужна Албанија. Тој веќе воено
и политички ослабен се обидува од добро утврдениот Драч и со помошта на Венецијанците да ја сочува својата власт и да ги одбрани преостанатите поседи. Во 1387 г. преговара со Венецијанците да го предаде Драч на Републиката, но кон крајот на истата година умира. Неговиот син Ѓорѓе ќе го надживее само неколку години, и во 1392 г. го отстапува Драч на Венецијанците, додека останатите семејните поседи и правото над нив им ги пренесува на своите сестри Елена и Воислава.

Наводи
------

1. ↑  Gillian Gloyer (2008). *Albania*. ISBN 9781841622460. Посетено на 15 November 2011.
2. 1 2  Цветковски, Сашо (2016). „Ктиторскиот портрет на Карло Топија од житијната икона на Свети Јован Владимир од манастирот Арденица". *MONUMENTA*. Македонска академија на науките и уметностите. **1**: 228–229.
Цар Душан и царица Елена, од Лесновскиот манастир, XIV век.
**Елена** (околу 1310 — 1374) била бугарска благородничка и српска кралица а потоа и царица, сопруга на Стефан Душан (крал 1331 — 1346, цар 1346 — 1355) и мајка царот Урош (1355—1371).

Елена била ќерка на деспотот Страцимир и Кераца Петрица, родена околу 1310 године. Нејзиниот брат, Јован Александар (1331—1371), станал бугарски цар во 1331 године, после државниот удар во кој од власта биле отфрлени душановата тетка Ана Неда и нејзиниот син Иван Стефан (1330—1331). Тие биле поставени на власт во склоп на мировниот договор кој го склопиле Србија и Бугарија, после битката кај Велбужд (1330), во која загинал бугарскиот цар Михајло III Шишман (1323—1330), таткото на Иван Стефан и мажот на Ана Неда. Истата година и Душан извршил државен удар и го отфрлил од власт својот татко, Стефан Дечански (1322—1331). Двајцата владетели склучиле договор со кој е потврден бракот со Душан, на Велигден, 19 април 1332 година, а односите помеѓу двете држави останале добри до крајот на владеењето на Душан. Денес се смета дека во бракот со Душан имала едно дете, синот Урош, додека некои автори сметаат дека имале и ќерка. По смртта на сопругот, царот Душан во 1355 година, Елена се закалуѓерила како монахиња Елисавета и со синот ја завршила изградбата на манастирот во Матејче кај Куманово.
**Кераца Бугарска** или **Кераца Марија** (1348-1404) била бугарска принцеза и византиска царица, сопруга на византискиот царот Андроник IV Палеолог.

Потекло
-------

Кераца е родена во 1348 година најверојатно во Трново, Бугарија, како ќерка на бугарскиот цар Јован Александар и Теодора-Сара, од бугарскиот царски род Шишман. Кераца била крстена на својата баба Кераца Петрица.

Царица
------

На 17 август 1355 година Кераца Марија била мажена за византискиот цар Андроник IV Палеолог (1376 - 1379). Кога бракот им бил склучен, Кераца имала седум години, Андроник исто така бил многу млад, па затоа морало да се побара дозвола од Цариградската патријаршија, која со специјално синодско решение потпишано од патријархот и уште 15 митрополити, го потврдил бракот. Преку бракот требало да се зацврстат идните заеднички бугарско-византиски акции против османлиските освојувачи. Синот на Кераца и Андроник, крстен на дедо му Јован V Палеолог, подоцна исто така, станал цар под името Јован VII Палеолог. Од овој брак се родиле и две ќерки.

Во 1373 година Андроник заедно со своето момче и наследник на отоманскиот престол Савчи Бег, организирал заговор за соборување на своите татковци. Заговорот сепак не успеал. Султанот го ослепил својот син, по кое тој починал. Јован V Палеолог наредил Андроник да биде заслепен со врел оцет, па Андроник делумно го задржал видот. По наредба на царот истата судбина им се случила и на тригодишниот син на Андроник и Кераца. Потоа заедно со нејзиниот сопруг Кераца биле околу три години затворени во Анемас, а подоцна - и во еден манастир крај византиската престолнина.

Во 1376 година Кераца и Андроник успевале да избегаат со помош на бугарскиот цар Иван Шишман и Крали Марко и прибежиште нашле во соседството Пера при генуезците. Таму благодарение на грижата на Кераца и на некоја маст, кој таа ја добила од генуезците, сопругот и синот успеале да си го вратат видот.

Кераца станала царица на Византија во 1376, кога Јован V Палеолог бил соборен од Андроник IV Палеолог. Всушност Кераца била византиска царицата само 3 години, бидејќи Андроник IV Палеолог го изгубил престолот и бил принуден да бара азил во Галата.

По ненадејната смрт на Андроник во 1385 година, Кераца го презела старателството над нивниот син Јован VII Палеолог (тогаш уште 15-годишен). Потоа, макар и принудена да се замонаши под името Макарија, таа сепак успела да го види нејзиниот син на византискиот престол во 1390 година. Јован VII се задржал на престолот само неколку месеци. Откако бил соборен, тој го добил управувањето на областа со центар Силиври, каде заминала и самата Кераца. КЕарца починала во околу 1404 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Павлов*, Пламен. Търновските царици. В.Т.:ДАР-РХ, 2006.
**Свети Јован Богослов** (грчки: *Αγίου Ιωάννου Θεολόγου*) — црква во селото Вержани, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Црквата е изградена во 1930 г. од грчките доселеници од Мала Азија во селото. Осветена е на 7 мај 1950 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Градбата претставува крстокуполен храм, кој наликува на изгорената митрополска црква во Бурса. Ова е одразено на ктиторскиот натпис на западниот ѕид на храмт: „ΠΑΡΘΕΝΕΥΩΝ ΕΙΣΕΛΘΕΤΟΝ ΝΟΥΝ ΕΝΘΑΔΕ ΝΑΟΣ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΕΚΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΝΤΟΣ ΙΕΡΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΠΡΟΥΣΗΣ". Подоцна е додадена и женска црква. Во 1940 - 1945 г. храмот е живописан. Во 2002 г. фреските се исчистени и подновени.

Во парохијата влегува и црквата „Св. Петка".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 31 октомври 2014.
**Карим Мостафа Бензема** (كريم بنزيما) (роден 19 декември 1987 година) — француски професионален фудбалер кој игра за саудискиот клуб Ал Итихад. Тој е опишан како "неверојатно талентиран напаѓач", кој е "силен и моќен" и "со изнвонредна реализација во внатрешноста на шеснаесетникот".

Бензема е роден во градот Лион, каде што и ја започнал својата фудбалска кариера со локалниот клуб Брон Тераилон. Во 1996 година, тој се приклучил на Олипик Лион,  преку младинските категории. Бензема го направил своето професионално деби во сезоната 2004-05  и се појавил само спорадично во првите три сезони кога Лион освоил три титули во Лига 1. Во сезоната 2007-08, Бензема станал стартер во првиот тим и постигнал над 30 гола, со што му помигнал на Лион да ја освои својата седма лига титула. Со неговите одлични игри, тој бил прогласен за играч на годината во Лига 1 од страна на Националниот Сојуз на Професионални Фудбалери (UNFP) како и во тимот на годината. Бензема во 2009 година во трансфер вреден од над 35 милиони фунти ( 50 милиони долари), и потпишал шест годишен договор со Реал Мадрид. По борбата да се воспостави себеси во првиот тим во својата деби сезона со клубот, во наредните две сезони, Бензема дал огромен придонес со постигнатите 32 гола со што му помогнал на Реал Мадрид да го освои шпанскиот куп и првенството. Тој е именуван за француски фудбалер на годината трипати, во 2011, 2012 и 2014 година.

Бензема ја претставувал фудбалската репрезентација на Франција во младинските категории, со репрезентацијата до 17 години го освоил  УЕФА Европското првенство под-17 години во 2004 година. Бензема го имал своето  репрезентативно  деби за сениорскиот тим на Франција во март 2007 година во пријателскиот натпревар против Австрија, постигнувајќи гол во победата од 1-0. Бензема досега одиграл над 80 пати за репрезентацијата и бил улесник  на три големи меѓународни турнири: 2008 и 2012 изданија на УЕФА Европското Фудбалско Првенство и 2014 година ФИФА Светското Првенство. Сепак, Бензема во два наврати бил  изоставен од главните турнир : на Светското прцвенство во Јужна Агрика во 2010 година поради недостаток на минутажа со Реал Мадрид и Евро 2016 година по големиот јавен скандал.

Наводи
------

1. ↑  „UEFA Champions League 2008/2009" (PDF). uefa.com. Посетено на 29 June 2012.
2. ↑  „Real Madrid C.F. – Karim Benzema". Real Madrid. Посетено на 18 November 2017.

Надворешни врски
----------------

* Карим Бензема на soccerway
* Карим Бензема на transfermakt
* Карим Бензема на whoscored
* Карим Бензема на espn

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  Состави на Франција |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Франција на  СП 2014 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Лорис
* 2 Дебуши
* 3 Евра
* 4 Варан
* 5 Сако
* 6 Кабај
* 7 Кабелја
* 8 Валбуена
* 9 Жиру
* 10 Бензема
* 11 Гризман
* 12 Мавуба
* 13 Мангала
* 14 Матуиди
* 15 Сања
* 16 Руфие
* 17 Дињ
* 18 Сисоко
* 19 Погба
* 20 Реми
* 21 Кошчиелни
* 22 Шнајдерлин
* 23 Ландро
* Селектор: Дешан

 | Франција |

 |

 |

 |
**Афанасиј Никитин** (руски: Афанасий Никитин; во околина на Смоленска област 1474) бил руски трговец и патописец од Твер, еден од првите Европејци кои патувале по Индија. Своите импресии ги пренесол во книгата *„Патувања од три мориња"* (руски:»Хожение за три моря«).

Никитин три години престојувал во Индија, во тогашниот султанат Бахмани (денес во околина на Мумбај), и за тоа време интензивно пишувал за политичките и религиските аспекти на индиското општество од тоа време. По враќањето од тоа патување, умрел во околината на Смоленск, есента 1474 година.

Споменик на Афанасиј Никитин во Феодосија, Крим

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 25399800
* LCCN: n80053228
* ISNI: 0000 0001 0880 8790
* GND: 118848151
* SELIBR: 249167
* SUDOC: 079062970
* BNF: cb10508024z (податоци)
* BIBSYS: 90161380
* NKC: jn20020415008
* BNE: XX1012551
* CiNii: DA04166490

 |

 |
**Штолпсе** е езеро во округот Мекленбург Езеро, во Германија. Се наоѓа во округот Оберхавел во државата Бранденбург. Одморалиштето Химмелфорт лежи на северниот брег на езерото.

Езерото има приближна должина од 3.6 километри и ширина од 1.42 километри. Има површина од 371 километри и се наоѓа на надморска височина од 52 метри над морското ниво.

Пловната река Хавел тече низ езерото, влегувајќи го преку 2.4 километри од каналот од Швеци. Штолпсе е најниска од синџирот на езера во рамките на Мекленбуршката Езерска Област која тече низ реката, а на излезот реката тече околу 90 kiloметарs (300,000 ст) пред да стигне до следното езеро, Теглер зена периферијата на Берлин. Навигацијата се спроведува како дел од Оберхавелвассерсташ .

Штолпсе исто така е поврзан со Хаусе преку краток канал и заклучување во Химелпфорт, формирајќи ја првата врска на Лихнер Гевасер која обезбедува пристап до пловниот објект до градот Лихен .


1. 1 2  Sheffield, Barry (1995). *Inland Waterways of Germany*. St Ives: Imray Laurie Norie & Wilson. стр. 106–108. ISBN 0-85288-283-1.
2. 1 2  „Hauptstrecken Abkürzungen" [Main route abbreviations] (германски). Wasser- und Schifffahrtsverwaltung des Bundes. Архивирано од изворникот на 2011-07-19. Посетено на 2011-02-06.
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Αγίου Γεωργίου*) — преродбеничка црква во селото Теово, Воденско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во центарот на селото, до гробиштата. Изградена е пред 1850 г. Во 1970-тите до неа е изградена нова централна црква „Св. Архангели Гаврил и Рафаил".

Храмот претставува трикорабна базилика со женска црква во западниот дел. Направена е од камен, со дебелина на надворешните ѕидови од 80 см. Има два влеза — еден од јужната и еден од западната страна. Покриена е со плочи и има и камбанарија. Во внатрешноста на запад има женска црква. Има забележителен позлатен иконостас. Од фреските се издвојува Пресвета Богородица Поширока од небесата. Црквата е реставрирана во првобитниот изглед.

Поврзано
--------

* Воденско-постолско-мегленска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Καρυδιά Έδεσσας ... στις πλαγιές του Καϊμάκτσαλάν". Edessa city of waters. Посетено на 2 јуни 2021.
**Ана Василиевна** или **Ана Московска** (1393 - август 1417) била московска кнегиња и византиска царица, прва сопруга на царот Јован VIII Палеолог.

Ана била ќерка на големиот московски кнез Василиј I Московски и Софија Витовтовна. Во 1411 година Ана била омажена за Јован Палеолог, најголем син на царот Мануел II Палеолог. Во 1416 Јован бил прогласен за деспот, а малку потоа и за соцар на својот татко. Ана станала најмала царица, втора во хиерархијата по царицата Елена Драгаш, мајка на Јован VIII Палеолог.

Византискиот историчар Дука наведува дека Ана починала од чума во август 1417 година.

|  |
| --- |
| Ана Василиевна **Рурик****Роден(а):** 1403  **Починал(а):** 1417 |
| Претходник**Елена Драгаш** | **Византиска царица**1416–1417*со Елена Драгаш*  *(1416–1417)* | Наследник**Елена Драгаш** |
**Шон Пол Локхарт** (англиски: *Sean Paul Lockhart*, р. 31. октомври 1986 година во Луистон, Ајдахо, САД) е американски филмски актер и режисер. Тој е познат по „Млеко" (2008), „Бакнежот на Јуда" (2011) и „Трипати прегазен" (2013).

Локхарт ја започнал својата кариера како хомосексуален порнографски глумец. Најчесто го користел псевдонимот **Брент Кориган** (англиски: *Brent Corrigan*), освен во „Кадифената мафија" (2006) и „Најдоброто од римското срце" (2008) кога се појавил како **Фокс Рајдер** (англиски: *Fox Ryder*). Во 2010 година, го напуштил порнографскиот бизнис и се посветил на хомосексуални филмови и независни продукции како „Бакнежот на Јуда", „Сестра Марија", „Ново продолжение: Хомосексуалците полудеа!" и „Добре дојде во Њујорк", меѓу останатите. Во 2011 година, ја толкуваше главната улога во хорор-комедиската антологија „Чилерама" во режија на Тим Саливан. Истата година ја доби наградата за Најнадежна Ѕвезда на Филаделфискиот QFest фестивал.

Во 2012 година, Локхарт објави дека ќе се појави во независниот филм „Вистина" во режија на Роб Морети. Следната година тој ја режираше трилер-мистеријата „Трипати прегазен". Во 2016 година, Локхарт се врати на хомосексуалната порнографија со „Длабоко ослободување" во продукција на „Фалкон Студиос".

Наводи
------

1. ↑  Westerley, Brian. „SEAN PAUL LOCKHART (BRENT CORRIGAN) INTERVIEW AT THE INTERBELT NITE CLUB - NOV. 2012". *Youtube channel George Honaker*. Vision Video Productions. Посетено на October 22, 2014.
2. ↑  „Sean Paul Lockhart". *IMDb*. Посетено на 2020-05-17.
3. ↑  „Deep Release, Scene #01 | Falcon Studios Video". *www.falconstudios.com*. Посетено на 2020-05-17.
**Емине Ѓул Бахар** (1434 – 1492) била жена на османлискиот султан Мехмед II и валиде султан на Бајазит II во периодот од 1481 до 1492.

Таа имала албанско потекло,. Мајката на Бајазит II, постариот син на Мехмед II починала 14 години пред тој да седне на османлискиот престол. Поради ова Емине станала валиде султан во период од 11 години како вдовица на Мехмед II и маќеа на Бајазит II.

Во османлискиот харем влегла во 1446 година и играла важна улога во текот на нејзиното делување.

Наводи
------

1. ↑  Edmonds, Anna. *Turkey's religious sites*. Damko. стр. 1997. ISBN 975-8227-00-9.
2. ↑  Babinger, Franz (1992). *Mehmed the Conqueror and His Time*. Princeton University Press. стр. 51. ISBN 0-691-01078-1.
**IC 970** — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 970 се споменува и како IC 48, MCG -1-3-1, IRAS 00410-0827.

Откривање
---------

Објектот е откриен во година од страна на Едвард Емерсон Барнард.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 970 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 *m*/лм2. IC 970 има привидни димензии од 1' х 0,8'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 43 м 34,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -8° 11' 8"". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 970 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2603.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Кит (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 970 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Nilson P.N. Uppsala Ceneral Catalogue of Galaxies. Uppsala: Uppsala Astronomical Observatory, 1973. (15,543) (Catalog)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 970[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 970
* IC 970 — VizieR.
* IC 970 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**IC 965** — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 965 се споменува и како UGC 399, MCG 1-2-44, CGCG 409-53.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 23 август 1895 година од страна на Херберт Хоу.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 965 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 *m*/лм2. IC 965 има привидни димензии од 1' х 0,5'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 39 м 5,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 1' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 965 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2342.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Риби (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 965 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Vorontsov-Velyaminov, B.A. and V.P. Arhipova, ""Morphological Catalog of Galaxies"",

Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 965[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 965
* IC 965 — VizieR.
* IC 965 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**„Човекот не е птица"** (српски: *Човек није тица*) — југословенски филм од 1965 година, во режија на Душан Макавеев. Главните улоги ги толкуваат: Милена Дравиќ, Јанез Врховец, Ева Рас, Столе Аранѓеловиќ и Борис Дворник.

Синопсис
--------

Еден постар, ценет стручњак привремено доаѓа во еден индустриски град, заради монтажа на една машина. Во куќата каде што живее како потстанар, тој запознава млада фризерка и почнува љубовна романса со неа. Таа врска предизвикува необични последици откако во нивниот однос ќе се вмешаат еден млад возач и еден патувачки циркус.

Наводи
------

1. ↑  12.9.2021 РТС, Човек није тица (пристапено на 12.9.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Црквата Св. Димитриј во Новочеркаск**  (руски: *Свя́то-Дими́триевский храм*) е црква во Новочеркаск посветена на Димитриј Солунски. Се наоѓа на градските гробишта, па затоа понекогаш се нарекува и *Гробната црква Свети Димитриј*.

Историја
--------

Во есента 1810 година, на теренот на градските гробишта била осветена дрвената црква Свети Димитрија. 

Оваа дрвена црква постоела до 1861 г. Изградбата беше финансирана од Донски Козаци и разни трговци, а беше завршена во 1859 година. 

Проектот го изработил познатиот архитект Иван Валпреде.

Во 1901 година во црквата било отворено парохиско училиште, кое функционира и денес. 

Некогаш имала и капела посветена на споменот на Козаците кои загинаа во Првата светска војна.

На гробиштата бил погребан првиот избран Атаман од Донските Козаци од времето на Петар I, Алексеј Каледин (неговиот гроб не е зачуван); Дон историчар В. Сухоруков; синот на атаманот М.Г. Чомутов и многу други. Меѓу преостанатите гробови, се оние на генералот Хрешатицки, генералот Љутенсков и други.

По воспоставувањето на советскиот режим во Новочеркаск во 1920 година, црквата не била затворена и продолжила да работи. 

Во 1999 година црквата била осветена и биле поставени шест нови ѕвона, а структурата била целосно обновена

Наводи
------

1. ↑  Свято-Димитриевский Храм
2. ↑  НОВОЧЕРКАССК - КУЛЬТУРА - ХРАМЫ, ЦЕРКВИ, РЕЛИГИОЗНЫЕ СООРУЖЕНИЯ - СВЯТО-ДМИТРИЕВСКИЙ ХРАМ

Координати: 47°24′51″ N; 40°04′06″ E﻿ / ﻿47.4141° СГШ; 40.0683° ИГД﻿ / 47.4141; 40.0683

Надворешни врски
----------------

* Храм св. вмч. Димитрия Солунского
* Храмы Новочеркасска
* Церкви и храмы Новочеркасска
**Нутела** (итал. Nutella) е име на бренд, сладок крем од лешник, создаден од италијанската компанија Фереро.

Историја
--------

### Претходници

Иако Nutella влегла на пазарот за првпат во 1964 година, нејзиниот претходник Supercreme постои од 1951 година. Supercrema бил развиен од претходниот производ, Paste Giandiu, создаден во 1946 година од страна на Питер Ферер, основачот на компанијата. Главната состојка, лешник, е типичен производ на провинцијата Пиемонт од која доаѓа од семејството Фереро.

Сите овие производи биле претходник на денешната мешавина на чоколади и лешници развиени во Италија по прекумерните даноци на какао кои го спречуваат нормалното производство на чоколадо.

### Првата Нутела

Во 1963 година, Петровиот син Мишел Фереро решил да го усоврши Supercremu со намера да го шири брендот во Европа. Промрните биле некои негови состојки, имиџот и името на производот ("Нутела" - од англискиот збор "nut "што значи лешник), а неговото лого остана непроменето до денес.

Првата Нутела од фабриката на семејството Фереро во Алба, во Пиемонт, излегла на 20 април 1964 година. Производот му донесе голем успех на семејството и остана до денес популарен.

Содржина
--------

Точната содржина на производот е строго чуваната тајна на компанија Фереро. Според пакувањето, главните состојки на Нутела се шеќер, разни растителни масла, лешници и какао (овие состојки сочинуваат само 20% од производот).
Рецептот на Нутела не е ист во сите земји. На пример. Во Италија, содржи помалку шеќер од оној произведен во Франција. Се продава како крем од лешник, бидејќи според италијанскиот закон нема доволно концентрација на какао да биде чоколаден крем.

Начини на употреба
------------------

* Намаз: Нутела е сладок намаз што може да се користи на многу начини. Традиционалниот италијански начин е да се подмачкува Нутела на парче леб (италијански панел е Нутела - леб и Нутела), иако ова може да се направи и со разни пецива, бисквити ...
* Состојки за печење на бонбони: Често се користи како состојка која дава вкус и арома на разни печени колачи.
* Полнење на колачи и пецива: Во многу француски градови, често се појавува тесто полнето со Нутела, често се служи со исечени овошја, како што се банани и јагоди. Слични деликатси постојат во Италија (без овошје), каде што дури и повеќе популарни Кроасани полнети со Нутела.
* Глазури за колачи: Нутела, исто така, може да служи како состојка за глазура.

Успешност во производството
---------------------------

Во Италија, Нутела стана културен и друштвен феномен. Многу книги се напишани за неа, и важна тема во филмот Бјанка, италијански режисер Нанија Морети.
Нутелата е многу популарна во остатокот од Европа, Канада, Австралија, Нов Зеланд, Турција, Сингапур, Бразил и Јужна Африка, особено кај децата и младите. Таа е помалку популарна во САД, каде што овој производ бил само скап увоз до 2000-тите.

Наводи
------
**„Човекот од дабовата шума"** (српски: *Човек из храстове шуме*) — српски и југословенски филм од 1964 година, режиран од Миодраг Поповиќ. Главните улоги ги играат: Мија Алексиќ, Предраг Ќерамилац, Ксенија Цониќ и Тамара Милетиќ.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива за време на Втората светска војна. Максим — некогашниот слуга, а сега осамен овчар во планината, сее страв во неколку планински села така што извршува низа убиства. Максим се заљубува во една жена која се занимава со трговија на црно во градот, а всушност работи за партизаните. Тој помислува дека жената сака злато, па затоа почнува да убива уште повеќе со намера да дојде до пари. Така, тој станува мета и на партизаните и на четниците, кои настојуваат да го убијат.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Човек из храстове шуме (пристапено на 5.12.2021)
**Тимоти Метју „Тим" Хауард** (роден на 6 март 1979 година) — поранешен американски фудбалер, кој играл на позицијата голман.

Кариера
-------

Хауард ја започнал својата кариера во Норт Џерси Империалс пред да се пресели во МетроСтарс во МЛС. Со неговите настапи во многу скоро време го привлекол вниманието на Манчестер Јунајтед, за кој потпиша во 2003 година. Тој уживал релативен успех со нив, освојувајќи го Комјунити Шилд во 2003, а потоа ФА Купот во сезоната 2003-04 како и Лига купот една сезона подоцна. Меѓутоа, со доаѓањето на Едвин ван дер Сар во Јунајтед, Хауард испаднал од почетната постава и во сезоната 2006-2007, заминал на заем во Евертон. Во февруари 2007, година потпишал постојан договор со Евертон и бил нивен незаменлив чувар на мрежата во следните десет години. На 4 јануари 2012 година, Хауард го постигна неговиот прв гол во професионалната кариера против екипата на Болтон. Ова го направило четвртиот голман во Премиер лигата кој успеал да постигне гол.

Хауард првпат ја претставувал својата репрезентација на САД во 2002 година и бил неискористена замена на Светското првенство 2006. Тој подоцна се стабилизира како прв избор и ги започнал сите натпревари на САД на Светското првенство 2010 и Светското првенство 2014 каде што неговата репрезентација била елиминирана во осминафиналето.

Титули
------

### Англија Манчестер Јунајтед

* **ФА Куп** : 2003-04
* **Лига куп** : 2005-06
* **Комјунити Шилд** : 2003

### САД

* **КОНКАКАФ Голд Куп** победник: 2007
* КОНКАКАФ Голд Куп вице-шампион: 2011

Надворешни врски
----------------

* Тим Хауард на Soccernet Архивирано на 6 март 2010 г.
* Тим Хауард на soccerway

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на САД на  СП 2014 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Хауард
* 2 Једлин
* 3 Гонзалез
* 4 Бредли
* 5 Беслер
* 6 Брукс
* 7 Бизли
* 8 Демпси
* 9 Јохансон
* 10 Дискеруд
* 11 Бедоја
* 12 Гузан
* 13 Џонс
* 14 Дејвис
* 15 Бекерман
* 16 Грин
* 17 Алтидор
* 18 Вондоловски
* 19 Зуси
* 20 Камерон
* 21 Чендлер
* 22 Римандо
* 23 Џонсон
* Селектор: Клинсман

 | САД |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 106797014
* LCCN: n2010005494

 |

 |
Моцета
**Моцета** (италијански јазик: *mocetta*) е ладно предјадење кое традиционално се консумира во Западните Алпи. Моцета е препознаен како PAT производ од Италијанската Република.

Моцета се произведува низ долината Аоста, како и во северниот дел на Пиемонт (имено во Канавезе, Валсесија и Вал д'Осола). Предјадењето се подготвува од немрсни парчиња месо, главно мускули или бут. Месото може да биде говедско, овчо, козјо, свинско или дивеч, а од дивечот особено се цени дивокозата.

Подготовка
----------

Месото се зачинува со лук, ловоров лист, рузмарин, жалфија и други планински билки (во зависност од рецептот), а потоа се посолува и се маринира во сопствените сокови. Откако ќе се маринира, месото се остава да отстои на ладно место одредено време: во случај на домашна Моцета, месото се ароматизира до 20 дена. Во занаетчиските месарници, месото се масира со машини за да се одржи хомогената боја и да се зачуваат ароматичните ноти. Без оглед на начинот на подготовка, месото потоа мора да се исуши и да созрее закачено на воздух во сува просторија.

Потрошувачка
------------

Моцета може да се јаде во различните фази на созревањето. Помладата Моцета се вели дека е посвежа и помека, а посозреаната моцета станува потврда, и месото е со потемна боја. Моцета традиционално се сече на тенки парчиња.

Вкусот на моцетата се подобрува со комбинирање со мед, како и со масло од орев.

Потеклото на ова предјадење е древно и произлегува од потребата на селските семејства да го зачуваат месото во долгите зимски месеци на Алпите.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Ouvrage collectif, *À la découverte des produits valdôtains. De la tradition aux DOP et aux DOC*, Chambre Valdôtaine, ICE Turin, Assessorat régional des activités productives et Assessorat régional de l'agriculture et des ressources naturelles, éd. Musumeci, Quart, pages 40-41.
2. ↑  „Mocetta". Архивирано од изворникот на 24 June 2016. Посетено на 27 April 2021.

Библиографија
-------------

* Ouvrage collectif. éd. Musumeci (уред.). *À la découverte des produits valdôtains. De la tradition aux DOP et aux DOC*. Quart. стр. 40–41. (reference)

Надворешни врски
----------------

* Официјална интернет страница на долината Аоста (на француски)
Риболита
**Риболита**  — супа од тоскански леб, панада, каша или пијалак направен со леб и зеленчук, често од остатоци од храна. Има многу варијации, но главните состојки секогаш вклучуваат остатоци од леб, црвен грав, кељ, зелка и евтин зеленчук како морков, грав, блитва, целер, компири и кромид. Неговото име значи „преварено". Често се пече во глинен сад.

Супата има потекло од село. Првично била направен со загревање (или повторно варење) на преостанатата супа од минестрон или зеленчук од претходниот ден со бајат леб.

Некои извори ја датираат од средниот век кога слугите собирале остатоци од леб натопени со храна од банкетите на феудалците и ги вареле за својата вечера.

Историја
--------

Станува збор за типично „сиромашно" јадење по потекло од село, чие име произлегува од тоа што селаните готвеле големо количество (особено во петок, затоа што е посно јадење), а потоа го „вареле" во тава во наредните денови, бидејќи вистинската супа се загрева двапати, инаку би била многу слаба супа од леб и зеленчук (затоа да не се меша со супа од леб).

Првите записи за оваа супа датираат од 1910 година во книгата „Уметноста на готвењето во Италија" (*L'arte cucinaria in Italia*) од Алберто Коугне.

Наводи
------

1. 1 2  Zeldes, Leah A. (2010-12-08). „Eat this! *Ribollita,* ribsticking winter 'soup' from Tuscany". *Dining Chicago*. Chicago's Restaurant & Entertainment Guide, Inc. Архивирано од изворникот на 2012-06-14. Посетено на 2011-05-18.
2. ↑  Petroni, Paolo (2010-11-22). *Il grande libro della vera cucina toscana* (италијански). Giunti Editore. ISBN 978-88-09-75434-8.

Надворешни врски
----------------

* Рецепт за *риболита* Архивирано на 14 јуни 2012 г.
Грбот на Бертран де Бланшфор
**Бертран де Бланшфор** од **Бланкфор** бил шестиот Голем мајстор на витешкиот ред, темплари. На оваа функција дошол во 1156 година и останал сè до неговата смрт во 1169. Тој е познат како голем реформатор на редот.

Личен живот
-----------

Бертран де Бланшфор се родил околу 1109 година, иако точната дата сè уште е непозната. Според некрографите од Ремс, тој умрел на 2 јануари 1169. Тој бил најмало дете од семејството на лордот Годфреј де Бланшфор од Гијана. Тој уште од млад бил војнички воиспитуван, а како Голем мајстор ги нагласил реформите и преговорите во редот. Тоа многу помогнало да се создаде сликата за темпларите како заштитници, а не како сурови луѓе.

Воените белешки
---------------

Првата посериозна акција на Бертранд била со кралот Балдуин III со кого се борел против Нур ад-Дин. Меѓутоа, тој бил заробен по поразот на кралот Балдуин кај Бањас во 1157 година. Поразот предизвикал Бланшфор да биде фатен во заседа откако тој ги отпуштил франкските војници по завршувањето на битката. Во затвор тој поминал 3 години, а потоа бил ослободен по склучувањето примирје меѓу византискиот императот Мануил I Комнин и Нур ед-Дин.

Бертранд му се придружил на кралот Арналик I за време на неговата експедиција во Египет во 1163.Експедицијата завршила без успех, поради малиот број на Христијани коишто земале учество. Бертранд не учествувал во втората експедиција во 1168 година, бидејќи загубите биле очекувани.

Реформи
-------

Бертран де Бланшфор поднел петиција до папата за употреба на зборовите „Мајстор со благонаклоност на Бога", којашто ја изградила позицијата на темпларите во црквата, заштита којашто Рим ја гарнтирал. Неговите реформи коишто се однесувале за внатрешната состојба во редот се уште позначајни. Тој апишал прописи со коишто се одредила структурата во редот на темпларите и секој витез, темплар си ја знаел својата улога. Тој исто така издал документ за водство со кој се оневозможувало новиот Голем мајстор да може да одлучува за организацијата на редот. Тој работел на создавање на преговарачки улоги во кои редот нема никаква вредност. По неуспехот во експедицијата во Египет, темпларите помогнале да се склучи примирјето.

|
|  |
| Претходник**Андре де Монтбард** | **Голем мајстор**1156–1169 | Наследник**Филип де Мили** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 120365545
* GND: 141122587

 |

 |
**„Човекот со четири нозе"** (српски: *Човек са четири ноге*) — филм од 1983 година, режиран од Радивоје Лола Ѓукиќ. Главните улоги ги играат: Мија Алексиќ, Милена Дравиќ, Данило Бата Стојковиќ и Тања Бошковиќ..

Синопсис
--------

Јован Јовановиќ (го игра Алексиќ), стопански и општествено-политички работник, се тужи самиот себе. Неговата лична приказна наликува на комедија: на Нова година, поради прекинот на струјата и патент-бравата, неговата убава сосетка (ја игра Бошковиќ) влегува гола во неговиот стан; тој е сам, но токму тогаш во станот ненадејно се појавува неговиот помошник, па еден фото-репортер, а потоа доаѓаат сопругот на сосетката, а најпосле и неговата сопруга (ја игра Дравиќ). Тогаш доаѓа до израз двојниот морал на јавноста. Затоа, Јован поднесува тужба против себе, сакајќи да добие официјално мислење за тоа како треба да живее во современиот свет.

Наводи
------

1. ↑  Човек са четири ноге (пристапено на 6.2.2023)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Осткака
**Осткака**, (од „ost" што значи „сирење" и „kaka" што значи „торта" на шведски), исто така познат како **шведски чизкејк** или **шведска торта со урда.** Ова е шведски десерт кој има свои корени во два различни делови на Шведска, Хелсингланд и Смоланд, иако има некои разлики помеѓу осткака од Хелсингланд и осткаката од Смоланд.

Јадењето има прилично цврста конзистентност и кремаст вкус на бадеми. Обично се јаде млако со различни џемови, обично грозје, цреши или јагода, иако често се користи и бобинка, како и шлаг или, поретко, сладолед.

И покрај сличноста во буквалниот превод осткака не треба да се меша со чизкејк. Швеѓаните обично го нарекуваат второто, по неговото англиско име. Иако дури и тогаш, менијата на скандинавските ресторани понекогаш не ги разликуваат.

Традиционални рецепти
---------------------

Осткака традиционално се прави со додавање на сириште во топла мешавина од млеко и брашно, кое се остава соединини. Се додаваат павлака, шеќер, јајца и бадеми за да се добие тестото.

Потоа се пече во рерна и се сервира топло - никогаш жешко, бидејќи на тој начин ќе се поништи дел од неговиот вкус.

Традиционално, во Смоланд се готви во големо бакарно тенџере. Ова ја раѓа традицијата да им се дозволи на гостите да ги земат своите порции од центарот на осткака, со што ќе се избегнат какви било траги од бакар што е можно да се исцедиле во смесата која била во контакт со тенџерето.

Поедноставени рецепти
---------------------

Бидејќи процесот на приготвувањето на млекото е малку комплициран, алтернативните рецепти наменети за домашно готвење наместо тоа користат урда како основа за текстурата на десертот.

Национален ден
--------------

Од 2004 година, „Денот на осткака" се слави на 14 ноември во Шведска. Основана е и е промовирана од „Пријателите на Осткака" („Ostkakans vänner"), непрофитна организација, која била основана во пролетта 2003 година.

Слични рецепти за десерти со урда може да се најдат и во Америка и Русија, често под името торта со урда.

Наводи
------

1. ↑  „Mat, recept & smarta tjänster för en enklare vardag - ICA.se". *ICA.se*. Архивирано од изворникот на 13 December 2009. Посетено на 8 December 2014.
2. ↑  „Frödinge Mejeri". Архивирано од изворникот на 2008-06-12. Посетено на 2008-10-03.
3. ↑  Äkta småländsk ostkaka
4. ↑  Ostkakans Dag 14 november - Frödinge Mejeri Архивирано на 12 јуни 2008 г.
5. ↑  Startsidan - Ostkakans vänner
6. ↑  „Curd cake "Angel Tears": unusually delicate dessert". Архивирано од изворникот на 2019-07-11. Посетено на 2021-11-19.
7. ↑  Творожный пай «Слезы ангела»
**„Човекот со филмската камера"** (руски: *Человек с киноаппаратом*) — советски документарен филм од 1929 година, во режија на Ѕига Вертов, кој е автор и на сценариото. Главната улога ја игра: Михаил Кауфман.

Синопсис
--------

Филмот започнува со објаснувањето дека претставува експеримент во кој режисерот сака да создаде нов универзален филмски јазик, кој ќе раскрсти со театарскиот јазик и во кој нема сценарио и сценографија. Во продолжение, во филмот се прикажуваат различни сцени од секојдневниот живот, уличниот сообраќај, работата на фабриките и телефонските централи, движење на воз, луѓе на плажа, спортски активности итн. За сето време се прикажува и човек со филмска камера.

Осврт кон филмот
----------------

Во 1999 година, во гласањето на *Village Voice*, филмот го зазел петтото место во изборот на најдобрите филмови на XX век. Во 2012 година, списанието „Сајт енд саунд" (*Sight and Sound*) го рангирало овој филм на осмото место на списокот на најдобрите филмови во историјата, а во изборот на истото списание, филмот бил прогласен за најдобар документарен филм на сите времиња. Тој претставува врвно остварување на филмската теорија на Вертов за „кино-око" со која се обидел да докаже дека камерата е слична на окото и дека затоа е најдобро да се користи за документирање на вистинскиот живот. Оттука, според неговата теорија, документарниот филм одговара повеќе на тогашните нови комунистички услови на уметноста отколку старата драматуршка кинематографија. Вертов ја развил оваа теорија за време на Граѓанската војна во Русија, кога работел како монтажер во одделот за пропаганда на Црвената армија, каде ги монтирал познатите филмски репортажи „Кинонедела". Со својот пристап на работа, Вертов сакал да покаже дека монтажерот може да биде главниот автор на филмот.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Man with a Movie Camera (1929)Awards (пристапено на 30.6.2020)
2. ↑  Кинотека на Македонија, „Програма ноември 2015".
**Чоканче** — македонска рокенрол музичка група од Битола. Препознатливи се по својот брз рокенрол звук, но често имаат и хеви метал и хард-рок песни. Нивното име потекнува од малото шишенце-чашка за ракија кое се нарекува чоканче.

Првиот настап го имале на Гитаријада во киното „Партизан" во Битола во 1983 година. Врвот на својата активност го доживуваат кон крајот на осумдесеттите и особено во почетокот на деведесеттите години на XX век, по осамостојувањето на Македонија. Во својата 20-годишна кариера бендот успеал да реализира еден двоен албум (Чоканче 1 и Чоканче 2), за кој велат дека е прв двоен албум во Македонија. Иако има бројна и верна рок-публика, Чоканче сите овие години делува крајно на маргините, во милост и немилост на медиумите. Досега групата самостојно настапувала ширум Македонија, а била и предгрупа на Дивље јагоде, Рибља чорба и Бајага, при што секаде била добро прифатена. Во својата биографија, осврнувајќи се на дваесетгодишната кариера, членовите на Чоканче истакнуваат дека за цело ова време, во функција на добра свирка и расположение уништија неколку цистерни најразновиден алкохол, додавајќи на крајот дека Чоканче оди понатаму!

Надворешни врски
----------------

* „Чоканче 1 и 2" - целиот албум со 21 песна на YouTube

Наводи
------

1. 1 2
**„Препуштете ја на небото"** (англиски: *Leave Her to Heaven*) – филм на режисерот Џон М. Стал (John M. Stahl) од 1945 година. Филмот, чиј наслов е преземен од драмата „Хамлет" на Шекспир, е снимен според романот на Бен Ејмес Вилијамс (Ben Ames Williams), а автор на сценариото е Џо Сверлинг (Jo Swerling). Главните улоги ги играат: Џин Тирни (Gene Tierney), Корнел Вајлд (Cornel Wilde), Џини Крејн (Jeanne Crain), Винсент Прајс (Vincent Price), Мери Филипс (Mary Philips), Реј Колинс (Ray Collins), Џин Локхарт (Gene Lockhart), Рид Хедли (Reed Hadley), Дерил Хикман (Darryl Hickman), Чил Вилис (Chill Willis), Гај Бич (Guy Beach) и Одри Бец (Audrey Betz). Филмот имал четири номинации за наградата „Оскар", вклучувајчи ги и номинациите за најдобра женска главна улога, но победил само во категоријата за најдобра фотографија. Филмот претставува провокативно остварување кое е поделено на неколку поглавја. Во филмот успешно се комбинирани мелодрамата со елементите на „сапунска серија" при што за пофалба се сугестивната и атмосферична режија, суптилното психолошко нијансирање на ликовите, одличната фотографија на Леон Шемрој (Leon Shamroy) и музиката на Алфред Њумен (Alfred Newman).

Џин Тиерни и Жан Крејн во „Остави ја на рајот"

Синопсис
--------

По отслужувањето на двегодишната затворска казна, на патот до дома, новинарот Ричард Харланд (го игра Вајлд) се присетува на минатото: Пред неколку години ја запознал привлечната Елен Брент (ја игра Тирни) која на прв поглед се заљубила во него. Меѓутоа, во тоа време, Ричард не знаел дека ја привлекол Елен само поради сличноста со нејзиниот покоен сопруг со кого таа била опсесивно поврзана. Иако била свршена за амбициозниот политичар Расел Квинтон (го игра Прајс), Елен решително ја раскинала свршувачката и, користејќи ја приказната за големата жал за мртвиот татко, го убедила Ричард да се ожени со неа. Набрзо се покажале нејзината посесивност и љубомора поради што таа се однесувала многу грубо кон секој што ќе се нашол во близината на Ричард, вклучувајќи ги нејзината посвоена сестра Рут (ја игра Крејн) за која се сомневала дека му е љубовница на Ричард, па дури и неговиот помлад брат, инвалидот Дени (го игра Хикман).

Наводи
------






1. ↑  Prepustite je nebu, američki film (1945.) - Zlatno doba Hollywooda (пристапено на 29.5.2022)