recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Власе Николески** (р. 1948 година во с. Требеништа, Охридско) — македонски вајар.

Животопис
---------

Во 1966 година заминал за Австралија. Годините по пристигнувањето на Австралијскиот континент ги посветил на своето образование и веќе во 1973 година поседувал две дипломи. Првата диплома ја добил за завршени студии по визуелни уметности на Високата школа за уметност во Хобарт, Тасманија, а втората за завршени студии за визуелни уметности – скулптура на Викторија Колеџ за уметности од Мелбурн. По двете студиски патувања во Франција, Велика Британија и во САД, завршува постдипломски студии на Институтот за уметност во Сиднеј.

Во своето уметничко творештво Власе Николески користи елементи од македонското археолошко и етнографско наследство како и сегменти на абориџинската традиција. Неговите скулптури како функционални инсталации можат да се поделат на ентериерни, екстериерни и пејзажни. Ентериерните и екстериерните, општо, а пејзажните посебно, глобално ја профилираат естетичката тежина, значењето на партиципацијата на Николески во процесот на вајарското мислење воопшто.

Покрај дваесетина поголеми самостојни изложби, учествувал и на многубројни групни изложби организирани од реномирани галерии и музеи. Добитник е на голем број награди и признанија.

Наводи
------

1. ↑  „Власе Николески". *Агенција за иселеништво*. 2018-07-05. Архивирано од изворникот на 2020-09-21. Посетено на 2020-04-29.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница (англиски)
**Власинско Езеро** — акумулационо езеро на југоисток на Србија со површина од 15 -{км2}- и дубина до 35 м. Езеро се наоѓа на подрачје општина Сурдулица. Езеро се наоѓа на 1.204 м (средњи ниво) надморската висина. Езеро е создадено помеѓу 1949 и 1954 година.

Историја
--------

Податотека:Brana Vlasine1.JPGСо изградување на браната на Власинско Езеро, 1952-1954 г.
На место каде денас се наоѓа Власинското Езеро и извор на река Власина.

Историски записи во кои се спомнува висорамнината Висорамнина потекнува од 18. век со името *Власинско блато* или *Власинска тресава* поради тресета и блато со испирање на речните текови. На тој начин е во кањонот кој е долг 20 км створена мочвара која е на некои места била пополнета со жив песок.

Градењето на езерската брана од 1946. до 1949. година на предедлот на некогашно Власинског блата. Еезеро почнало да се полни 9 априла 1949. година, во 1954. достигнало полн капацитет - 165 милиони кубни метри вода.
По изградување на брана третина од езерото била со „острови што пловат", со делови на тресет, кои се откинуваат од новообразуваното дно од езерото.Во почетокот острвите наменски била врзувана за брегот, како би од средина на 1970-те години се воочила нивната единственост. Денес постојат неколку „острови што пловат".

Природни услови
---------------

Зими је језеро често залеђено
Податотека:Власинско језеро 1 - Vlasina Lake 1.JPGВласинско Езеро - поглед од Власине Рида
Власинско Езеро - поглед од Власине Стојковићеве
Податотека:Власинско езеро 3 - Vlasina Lake 3.JPGВласинско Езеро и планина Чемерник у позадини
Власинското Езеро е акумулационо езеро со површина од 15 -{км2}- и длабочина до 35 м. Оно е опколено со планини Плана, Грамада, Варденик и Чемерник се наоѓа на 1.213 м надморска висина. Бојата на вода варира од сиво сина покрај брегот до затворено сина на средината од езеро, со зелени приобални површини дава посебен колорит на власинскиот предел.

Во езерото на секоја минута протица два кубика вода од прв квалитет. Река Власина, Јерма, Божичка река, Лисинска река, Љубатска река, Стрвна, Чемерчица со своите притоки(околу 110 вкупно) сочинуваат слив езеро (некои од нив се вештачки во сливот на езерото со цевки водата се подига на поголема височина).
**Владо Миланов Ристески** ( 1922
 во Кичево —  1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По завршувањето на основното училиште учел за шивач во занатската школа. Како младинец и симпатизер на народно ослободителното движење, во 1942 година се приклучил на СКОЈ. Со Исеин Акиоски биле во една ќелија. Во текот на 1943 година стапил во редовите на Групата баталјони, но додека Бригадата била во Егејска Македонија, тој останал во Кичево. Во пролетта 1944 година, со враќањето на Бригадата, повторно се приклучил во единиците, а во завршните борби за ослободувањето на Југославија, бил во единиците на Петнаесеттиот корпус и учествувал во пробојот на Сремскиот фронт. Во борбите кај Врпоље бил тешко ранет и пренесен во болница каде починал во април 1945 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 106.
**Власина** е планински регион во југоисточна Србија. Тоа е погранична област со Бугарија, регион на Родопска Србија, таа е со стари карпи и планини. Нејзините најистакнати форми се истоимената река Власина и Власинско Езеро. Одговара на териториите на општините Црна Трава, Власотинце и Сурдулица .

Регионот се состои од четири помали, микрорегиони: Црна Трава, Знепоље, Лужница и Власотинце. Во близина на Власотинце, сосема се видливи остатоци од античките вулкански ерупции.

Економија
---------

Најголем центар во целиот регион е градот Власотинце, но општо земено, областа е една од најмалку развиените во Србија, многу сиромашна и екстремно населена. На пример, населението во општина Црна Трава се намали од околу 14.000 во 1953 година на само 2.500 во 2002 година. Според тоа, густината исто така паднала, од 43 жители на км² во 1953 година на само 8 жители на км² во 2002 година.

Кружен автопат ги поврзува долините на реките Власина и Јужна Морава.

Во 2005 година Hellenic Bottling Co. подружница на The Coca-Cola Company, ја купи локалната фабрика за вода („Rosa" е заштитен знак за оваа вода) која се наоѓа блиску до изворот Власина, предизвикувајќи вознемиреност кај локалните екологисти. Активистите од „Еко база Југ" (Еко база Југ) се плашеа дека прекумерната експлоатација ги суши изворите на реката.

Дивиот свет
-----------

Во 2018 година било објавено дека европскиот лилјак со слободна опашка, претходно неевидентиран во Србија, бил откриен како живее во регионот Власина. Станува збор за 31-виот вид лилјак кој ја населува земјата и е оној со најголем распон на крилјата.

Наводи
------

1. ↑  Ana Vuković (3 March 2018). „Sredozemni repaš nađen i u Srbiji" [European free-tailed bat discovered in Serbia]. *Politika* (српски). стр. 12.

Извори
------

* Јован Ѓ. Марковиќ (1990): *Енциклопедиски географски лексикон Југославија* ; Свјетлост-Сараево;ISBN 86-01-02651-6
* Велиборка Сталетовиќ, екологисти против експлоатација на вода за пиење, 23 февруари 2005 година, објавено на
* Валентина Златковиќ (2007-06-22) Бисер југа под заштитом државе[*мртва врска*]. политика
Макета на Ханојската кула со осум дискови
Анимација на оптимално решение на Ханојската кула со четири диска
**Ханојска кула**, позната и како **Брамина кула** или **Лукасова кула** — матеиатичка игра или загатка. Се состои од три дрвени стапчиња и бројни дискови со различна големина кои може да се поместуваат од едно на друго стапче. На почетокот од загатката, куп од сите дискови е поставен во опаѓачки редослед во облик на конус (или „кула") на едно стапче, така што дискот со најголем пречник е најдолу, а оној со најголем пречник најгоре. Главна цел на загатката е да се помести купот од сите дискови од едно стапче на друго, а притоа да се почитуваат следниве правила:

1. само еден диск може да биде поместен со секој потег;
2. секој потег се состои од поместување на горниот диск од еден куп кон врвот на друг куп или на дното на празно стапче; и
3. не може да се случи диск да се помести врз друг диск со помал пречник.

Со три диска, загатката може да се реши во 7 потези. Оптималниот, т.е. најмалиот, број на потези за решавање на загатката изнесува 2*n* − 1, каде што *n* е бројот на дискови.

Наводи
------

1. ↑  Hofstadter, Douglas R. (1985). *Metamagical Themas : Questing for the Essence of Mind and Pattern*. New York: Basic Books. ISBN 978-0-465-04540-2.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ханојска кула" на Ризницата ? |

* „Tower of Hanoi" од Ерик В. Вајсштајн — MathWorld (англиски)
**Шампион** (англиски: *Champion*) - американски филм од 1949 година, во режија на Марк Робсон, според сценариото на Карл Формен и Ринг Ларднер (според неговиот истоимен расказ). Главните улоги ги граат: Кирк Даглас, Мерилин Максвел, Артур Кенеди, Пол Стјуарт, Рут Роман, Лола Олбрајт и Луис Ван Рутен. Во 1950 година, филмот ја освоил наградата „Оскар" за монтажа, а имал уште пет номинации. Покрај тоа, филмот освоил „Златен глобус" за најдобра црно-бела кинематографија.

Синопсис
--------

Миџ (го игра Даглас) и Кони (го игра Кенеди) се сиромашни момчиња кои патуваат за Лос Анџелес во потрага по работа. Патем, тие застануваат во Канзас Сити, каде Миџ боксува за пари. По пристигнувањето во Лос Анџелес, тие откриваат дека се измамени и се принудени да работат во една кафетерија. Таму, Миџ започнува љубовна врска со ќерката на сопственикот, Ема (ја игра Роман) при што под притисок на нејзиниот татко, тој е присилен да се ожени со неа. Меѓутоа, тој веднаш ја напушта Ема и, воден од амбицијата да заработи многу пари, почнува да тренира бокс под водство на менаџерот Хејли (го игра Стјуарт). Набргу, тој станува успешен и добива можност да се бори во Њујорк против познатиот боксер Џон Дан. Притоа, од него се бара да загуби, но тој го победува противникот поради што е претепан од гангстерите и не може да добие нова прилика за борба. Меѓутоа, медиумите застануваат на неговата страна, а тој го отпушта менаџерот Хејли и почнува да соработува со богатиот Харис (го игра Ван Рутен) при што стапува во љубовна врска со убавата Грејс (ја игра Максвел). Тогаш, Кони го напушта Миџ и оди во Лос Анџелес, каде ја наоѓа Ема и со неа оди во Чикаго за да се грижи за мајка му. Во меѓувреме, Миџ станува светски шампион, стапува во љубовна врска со сопругата на Харис, Палмер (ја игра Олбрајт) поради која ја напушта Грејс, но набргу ја остава и Палмер. Кога добива вест дека починала мајка му, Миџ оди во Чикаго и нему повторно му се придружуваат Кони, Ема и менаџерот Хејли. Во борбата против предизвикувачот Џон Дан, кога се чини дека ќе загуби, Мич прави пресврт и го нокаутира противникот. Меѓутоа, под влијание на примените удари, тој претрпува мозочен удар и умира по мечот, а Кони и Ема почнуваат заеднички живот.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Champion (1949)Awards (пристапено на 12.1.2020)
2. ↑  IMDb, Champion (1949) (пристапено на 12.1.2020)
**ФК „Војводина"** е фудбалски клуб од Нови Сад, Србија. Клубот настапува во Јелен Супер Лига, т.е. најјаката фудбалска лига во Србија.

Историја
--------

ФК Војводина е оформен во 1914 година во Нови Сад, под името Спорт Клуб Војводина. Првата утакмица ја играле во Ковиљ против тамошната екипа Шајкаш, а тој натпревар бил единствен натпревар одигран пред Првата светска војна.
Напредната новосадска младина, кој студирала во Прага, тогашна Чехословачка имала голем удел во историјата на клубот, ти ги воспоставиле историските врските меѓу ФК Војводина и СК Славија Прага. Па така прашкиот клуб станал покровител на новосадскиот тим, а во знак на благодарност ФК Војводина ги презела боите на СК Славија Прага.
Во 1921 година Војводина ја одиграла првата меѓународна утакмица, и тоа против тимот на Англиската морнарица, кој во тоа време се затекнал во Нови Сад. Победила екипата на Војводина со 5:2.
Истата таа 1921 година, со цел да се создаде појак клуб, настанува соединување меѓу новосадските клубови Војводина и Омладинац, а клубот го добива името Омладински Спортски Клуб Војводина.
По Втората светска војна се продолжува со работата на клубот, а по неуспешните квалификации за влез во Првата Југословенска Фудбалска Лига, кога Војводина беше елиминирана од Металец (сегашен ОФК Београд), доаѓа до соединување меѓу Војводина, Раднички и Славија, а новиот клуб го добива името Слога. 
Сето тоа се случува на 27 јули 1946, а симпатизерите биле против ова соединување и менување на името, но сепак во тоа време главениот збор го имала партијата.
Сепак името се враќа во 1951 година, и до ден денес клубот сѐ уште се вика ФК Војводина.
Во 1966 година Војводина ја освојува својата прва шампионска титула, а истиот успех се повторува и во 1989 година.

Стадион
-------

ФК Војводина своите натпревари ги игра на стадионот Караѓорѓе кој е изграден во 1924 година. Поради тоа што двата клуба, Војводина и Јуда Макаби (клуб на Евреите од Нови Сад) немале свој терен , заеднички дејствувале, по што им е даден простор на кој е изграден стадион, а официјално во употреба бил пуштен во 1924 година.

Навивачи
--------

Како и секој клуб со традицја, така и Војводина има свои навивачи, а главните групи се Фирма и Ред Фирм кои се оформени во 1989 година, и Стара Гарда оформена во 1994 година.

Македонци го играат/играле во ФК Војводина
------------------------------------------

* Влатко Грозданоски
* Марио Ѓуровски
* Сашо Милошевски
* Горан Лазаревски
* Ѓоко Хаџиевски (тренер)

Надворешни врски
----------------

* Официјална страна на ФК Војводина
* Страна за ФК Војводина
**Влатко Груевски** (р. 17 јули 1994

 во Прилеп) — македонски оперски пејач, тенор.

Животопис
---------

Груевски е роден во Прилеп, во семејство на трговци. До 14 години живеел во Крушево, каде го завршил основното образование во ОУ „Никола Карев".

Се заљубил во музиката уште како мал, па почнал да свири на пијано кај музичарот Христо Христоски-Мулар. Како негов ученик настапил на детскиот влашки фестивал „Примувеара" во Скопје.

Во 2008 година започнал да посетува часови по пеење, теорија на музика, хармонија и пијано кај професорката Магдалена Митревска-Наумоска во Битола, а следната година се запишал во државното музичко училиште во истиот град на отсекот соло пеење.

Во 2010 година посетувал часови по пеење, како и сценска поставеност, кај примадоната во Македонската опера и балет, алтот Милка Ефтимова. Следната година ги продолжил часовите кај сопранот Славица Петровска-Галиќ.

Во 2013 го завршил средното образование со солистички концерт во Битола, во класата на професорката Маја Митровска. Истата година се запишал на Факултетот за музичка уметност во Скопје во класата на Славица Петровска-Галиќ. Груевски дипломирал во 2018 година на отсекот класична музика и оперски студии. Следната година успешно ги завршил и магистерските студии кај истата професорка.

Има изведено мноштво солистички концерти и настапи. На многу од тие настапи соработува со пијанистот и диригент Андреја Наунов.

Моментално е вработен како хорски пејач во Македонска опера и балет, а е член и на црковниот професионален хор во храмот „Пресвета Богородица" во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „Оперскиот пејач Груевски ќе ја пее македонската химна во Крушево - Pressing TV". *pressingtv.mk*. Посетено на 2020-04-15.
2. ↑  „Концерт на Влатко Груевски - тенор во Струга". *Struga Online*. 9 август 2018. Посетено на 15 април 2020.
3. ↑  „На 15 ти јули солистички концерт на Влатко Груевски во Охрид • WebOhrid". *WebOhrid* (англиски). 2019-06-29. Посетено на 2020-04-15.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Влатко Груевски" на Ризницата ? |
**Шампањ** (француски: *Champagne*) — поранешна покраина во североисточниот дел на Кралството Франција, сега најпозната како вински регион Шампања поради пенливото бело вино што го носи нејзиното име во денешна Франција. Округот Шампања, кој потекнува од раното средновековно кралство Австразија, преминал под француската круна во 1314 година 

Порано управуван од грофовите на Шампања, неговиот западен раб е околу 160 км источно од Париз. Градовите Троа, Ремс и Еперне се трговските центри на областа. Во 1956 година, поголемиот дел од Шампања станал дел од францускиот административен регион Шампањ-Арден, кого го сочинувале четири департмани: Арден, Обе, Горна Марна и Марна. Од 1 јануари 2016 година, Шампањ-Арден се споил со соседните региони Алзас и Лорен за да го формира новиот регион Голем Исток.

Историја
--------

Во развиениот среден век, покраината била позната по Шампањските панаѓури, кои биле многу важни во економијата на западните општества. Витешките романи ги имале своите почетоци во округот Шампања со познатиот писател Кретјен де Троа, кој пишувал раскази за Тркалезната маса од легендите на кралот Артур.

Неколку грофови од Шампања биле француски кралеви со титула која се спојувала со француската круна од 1314 година кога Луј I, крал на Навара и гроф на Шампања, станал крал на Франција како Луј X. Грофовите од Шампања биле високо ценети од француската аристократија.

 Карта на Шампања и Бри од 1771 година од Ригобер Бон

Наводи
------

1. ↑  *Encyclopædia Britannica*. **V** (eleventh. изд.). стр. 828.

Надворешни врски
----------------

* Шампања на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 240700445
* LCCN: n81005153
* GND: 4009728-6
* SUDOC: 027285057
* BNF: cb11936039z (податоци)
* BNE: XX456114

 |

 |
Влечница со Т-котва во Оре, Шведска.
**Влечница** или **ски-лифт** — вид на жичница, направа за превоз на скијачи и сноубордери. Нејзиниот принцип се состои во влечење на скијачот кон врвот со тоа што тој останува на патеката да се лизга по снегот по целиот терен, со помош на „котва" што ја влече ротирачки кабел. Затоа, овој вид на инсталација бара одржување за целата патека која се наоѓа директно под кабелот што се кружи.

Некогаш многу распространети, денес преовладуваат жичниците (седешници и гондоли) заради поголемиот капацитет и поголемата удобност. Денес, влечниците најчесто се наоѓаат на падини за почетници, мали скијалишта и периферни падини. Тие, исто така, често се користат за пристап до скијачките патеки на ледниците, бидејќи нивните потпори може да се закотват во мразот на ледникот поради помалите сили и повторно да се порамнат поради движењето на ледникот.

Влечниците имаат некои недостатоци во споредба со жичниците: бараат поголема вештина на корисниците и може да бидат тешки за некои почетници и деца; понекогаш им недостига соодветен пат назад до патеката; снежната површина мора да биде континуирана; релативно се бавни и имаат помал капацитет.

Влечниците имаат некои предности во однос на жичниците: скијачите можат да се пуштат од „котвата" пред да стигнат до врвот; често можат да продолжат да работат во услови на ветер премногу силен за седешници; бараат помалку одржување и се многу поевтини за инсталирање.

Наводи
------

1. ↑  „Technical Information for lifts". SkiLifts.org. Архивирано од изворникот на 2007-02-06. Посетено на 2007-04-16.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ханибал Луциќ** или **Annibale Lucio** (роден 1485 – 14 декември 1553

) — хрватски ренесансен поет.

Живот и дело
------------

Ханибал Луциќ е богат човек од Хвар, припаѓал на аристократскиот круг, и бил високо школуван во Падова, Италија. Уште за време на студиите како сопствено кредо ја прифатил идејата дека светот е така создаден што со земјата треба да владее малубројниот благороднички слој и да го држи покорно далеку побројниот низок слој. Во основа, неговата идеологија била феудална.

Кога Ханибал Луциќ имал 30 години, на Хвар се случило народно востание, 1514-1515 година, со разорувачка сила. Ханибал Луциќ како и целото благородништво од Хвар, морал да избега пред налетот на бунтовниците кои уривале сè пред себе, и убивале благородници. Кога по две години се вратил на Хвар, морал да се зафати со обнова на својот имот и пространите лозја, чувствувајќи огромен бес кон таа маса народ која „нема ни рошка разум", како што велел самиот.
Бил голем пријател и соработник на Петар Хекторовиќ и околу нив се собирала цела генерација на приморски книжевници од она време.
Одржувал врски и контактирал со сплитските колеги.

Во Падова Ханибал Луциќ почнал да се интересира за книжевноста, и до него доаѓа петрархистичката поезија, преку италијанскиот петрархист Бембо. Кога почнал да ги пишува своите песни „**Песни разлике**" (разни песни), тој се сеќава на времето кога бил читател на италијанската поезија. Но, Ханибал Луциќ имал посебен талент, и во своето поестко интересирање ја вклучил народната поезија. Иако е благородник, кој народот го исмева и го смета за неук, тој го прифатил она што народот го создава, и на еден чудесен начин го вградил во својата поезија.

Во своето романтично-историско поетско искажување, под наслов „**Робинка**", тој како автор исто така се потпира врз народната поезија, поточно тоа била некоја народна балада, подоцна изгубена и заборавена. Во песната се работи за една девојка која ја грабнале пиратите, а приказната е романтична затоа што од ропството ја ослободува јунакот кој има обележје на принц од бајките.

Творештвото на Ханибал Луциќ не е обемно, но во секој случај е дело кое на приморската книжевност од тоа време ѝ дава еден аристократски навев и префинетост.

Наводи
------

1. ↑  Povjest hrvatske književnosti I, Milorad Medini, Naklada "Matica Hrvatska", 1902, str. 93 - 95.

Надворешни врски
----------------

ВикиизворВикиизвор
Викиизворот на хрватски има изворна содржина поврзана со оваа статија:
***Hanibal Lucić***

* Ханибал Луциќ, биографија Архивирано на 31 август 2014 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 46798354
* LCCN: nr88011496
* ISNI: 0000 0001 1491 1735
* GND: 103242716
* SUDOC: 029996945
* BNF: cb12150427s (податоци)
* NKC: js2011626431

 |

 |
Во биохемијата, **трансаминаза** или **аминотрансфераза** е ензим кој врши катализа на трансаминацијата помеѓу аминокиселина и α-кето киселина. Овие ензими се важни во синтезата на аминокиселини, кои потоа формираат белковини. Во медицината, тие се важен индикатор на функцијата на црниот дроб.

Аминокиселината содржи амино (NH2) група. Кето киселината содржи кето (=O) група. При трансаминација, NH2 групата на едната молекула се заменува со =O групата на другата молекула. Аминокиселината станува кето киселина, а кето киселината станува аминокиселина.

Зголемената концентрација на трансаминази може да биде индикатор за оштетување на црниот дроб. Две важни трансаминази се аспартат трансаминаза (AST) и аланин трансаминаза (ALT).
Влечна патека на каналот Чесапик и Охајо
**Влечна патека** — пат или патека која се протега долж брегот на една река, канал или друг копнен воден пат. Целта на оваа патека е да му овозможи на сувоземното возило, влечното животно или групата на луѓе-влекачи да влечат брод (често барка). Ова била честа форма на транспорт во времето кога не можеле да се постават ефикасни мотори на бродовите и каде едрењето било оневозможено заради брзи струи, тунели или мостови, или пак неповолни ветрови.

Многу од овие влечни патеки денес не се користат за влеча, па се преправени за употреба како повеќенаменски патеки. Сѐ уште го носат називот на влечни патеки, иако не се користат како такви.

Поврзано
--------

* Рамен чамец
* Каналски чамец
* Бурлак



  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија патишта е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со водниот сообраќај е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Посејдон држи трозабец
**Трозабец** — оружје кое наликува на копје кое на врв има три големи метални запци, познат е од старогрчката митологија бидејќи го имал богот Посејдон односно Нептун кај Старите Римјани, но и други богови. Трозабецот е симбол на три најголеми острови на Атлантида.

Најпрво служел само за риболов. Во времето на Римското Царство трозабецот (-ridens) бил често оружје на гладијаторите (retiari) во арената.

Трозабец е втиснат на парите на некои антички градови.

Златен трозабец, кој води потекло од византиска хералдика, денес е мотив на грбот на Украина. Трозабец е прикажан и на знамето на Барбадос. Италијанскиот произведувач на автомобили „Мазерати" го користи трозабецот како свој заштитен знак.

Галерија
--------

* Посејдон со трозабец (плоча од Коринт, 550–525 п. н. е, Музеј Лувр).Посејдон со трозабец (плоча од Коринт, 550–525 п. н. е, Музеј Лувр).
* Статуа на богот Шива со трозабец (Делхи во Индија)Статуа на богот Шива со трозабец (Делхи во Индија)
* Грб на УкраинаГрб на Украина
* Знаме на БарбадосЗнаме на Барбадос

Поврзано
--------

* Список на оружја во средниот век

Наводи
------
Гец Алсман на Келнер Рингфест, 2005 година
**Гец Алсман** (роден на 12 јули 1957 во Минстер ) е германски телевизиски презентер, музичар и пејач.

Животот
-------

Алсман студирал германски студии, музика и комуникациски студии на Универзитетот во Минстер од 1977 до 1985 година. Од 1980 до 1988 година тој свирел во бендот *Сентиментални фунти* и свирел за *бендот Götz Alsmann* од 1988 година. Тој е познат во Германија како презентер на ТВ-програмата *Zimmer frei!* заедно со Кристин Вестерман. Алсман е оженет и има еден син.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Гец Алсман" на Ризницата ? |

* Official website by Götz Alsmann
* Zeit:Ich habe dich lieb! (german)

Наводи
------

1. ↑  Spiegel:Vor Lachen fast in die Hose gemacht (german)
**Гејмспот** — мрежно место за компјутерски игри што обезбедува вести, рецензии, можности за испробување и симнување на игри. Основан во 1996 година од Пит Димер, Винс Броди и Џон Епстеин. По извесно време го има купено ЗДНЕТ, кој нешто подоцна го купи ЦНЕТ. Според Алекса, Гејмспот е еден од двестоте најпосетувани мрежни места на семрежјето.

Покрај "официјалните" содржини создадени од персоналот, Гејмспот овозможува и голема доза учество на корисниците, кои може да пишуваат преку рецензии, блогови и форумски дискусии. Форумите делумно се препокриваат со уште едно мрежно место на ЦНЕТ, ГејмЕфајкјус (Најчесто поставувани прашања за игри).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

1. ↑  „gamespot.com Competitive Analysis, Marketing Mix and Traffic - Alexa". *alexa.com*. Архивирано од изворникот на 2019-05-11. Посетено на 2020-08-14.
2. ↑  „GameSpot.com WHOIS, DNS, & Domain Info - DomainTools". *WHOIS*. 2016. Посетено на February 15, 2016.
Copy of G.Lato medal and autograph in  *Sports Star Avenue in Dziwnów* 
**Гжегож Болеслав Лато**, полски: *Grzegorz Bolesław Lato* (роден на 8 април 1950 во Малборк) е пензиониран полски фудбалер и менаџер кој играл како крилен играч од средниот ред. Тој бил водечки стрелец на Светското првенство во 1974 година. Играчката кариера на Лато се совпаднала со златната ера на полскиот фудбал, која започнала со олимпиското злато во Минхен во 1972 година и завршила една деценија подоцна со третото место на Светското првенство во Шпанија во 1982 година, повторувајќи ја импресивната завршница на Полјаците во 1974 година во Германија. Тој е единствениот полски играч што освоил Златната копачка на Светските првенства.

Од 2001 до 2005 година, Лато, како член на Демократската левичарска алијанса, бил сенатор во Полска. На 30 октомври 2008 година, тој бил избран за претседател на Полската фудбалска асоцијација (ПЗПН), со која преседавал речиси четири години пред да биде наследен од Збигњев Боњек на 26 октомври 2012 година.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Гжегож Лато" на Ризницата ? |

* International appearances and goals
* Profile and image of Lato
**Гетонија** е културна група со седиште во Калимера, Греца Салентина во јужна Италија, која постои за да ја зачува музиката, поезијата, јазикот и фолклорот на луѓето од Саленто што зборуваат грико преку документирање на различните аспекти на Грција, традиционалниот живот на Салентина, историјата, јазикот и фолклорот, и имаат објавено опширни статии на овие теми. Сепак, Гетонија е најпозната по својата музичка група чии членови ги вклучуваат Роберто Личи, Емилија Отавијано, Салваторе Котардо, Емануел Личи, Анџело Урсо и Франко Нуцо.

Историја
--------

Идејата на Роберто Личи се родила во 1992 година, (глас и гитара, член на Canzoniere Grecanico Salentino), Салваторе Котардо (сакс) и Пјеранџело Колучи со цел да се обноват античките локални музички и културни традиции. Од самиот почеток, нивната музика ја вратила и античката културна припадност на Саленто кон Медитеранот, која со децении заборавила да ги следи западните развојни модели кои подоцна се покажале како ефемерни. Благодарение на Колучи и неговото познавање на арапската музика и инструменти, Гетонија биле првите кои ги користеле медитеранските ритми и звуци во нивните аранжмани, правец кој денес е најплоден, но која во раните деведесетти бил апсолутна новина.

Групата има одржано бројни концерти не само во Италија, туку и во странство, особено во Грција, но и на Балканот, Куба и САД каде што биле поканети од Светскиот музички институт.

Наводи
------

1. ↑  „Ghetonia". *spazioinwind.libero.it*. Посетено на 2022-05-17.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница (во изградба)
* Гетонски профил на Мајспејс
* Ориаму писулина, Грико песна од Гетонија
* Калинифта, Грико песна од Гетонија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* MusicBrainz: 797133fa-6a04-4c67-bab8-377ae1e88573

 |

 |
**Големата седа дебелоглавка** (*Muschampia proto*) е пеперуга од семејството на дебелоглавки. Пеперугата живее и во Македонија.

Опис
----

Оваа пеперуга живее во Северна Африка (Мароко, Алжир), Италија, Франција, Грција и Македонија.

Распонот на крилјата на пеперугата е од 14 до 15 мм, иако во Мароко има и видови кои достигнуваат до 17 мм. Овој вид на пеперуги нема постојани физички одлики, но најчесто се разликува од другите видови по централната точка на предниот дел од крилјата. Возрасните единки летаат од април до мај, и имаат една генерација годишно. Ларвите се хранат со *Phlomis*. Крилјата имаа доминантно кафеава боја, исшарани со бели и црни точки и бели рабови.

Наводи
------

* Whalley, Paul - *Mitchell Beazley Guide to Butterflies* (1981, reprinted 1992) ISBN 0-85533-348-0

Надворешни врски
----------------

* Lepiforum
* Молци и пеперуги во Европа и Северна Африка
* Пеперуги во Ерменија
* *Muschampia proto*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q293271
* BioLib: 51236
* BOLD: 246396
* EoL: 4043365
* Fauna Europaea: 440774
* GBIF: 4535396
* iNaturalist: 362071
* NCBI: 1107688

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Големан** или **Копач Дере** или **Копачдере** (грчки: *Κουπατσιανός*, *Купацијанос*, т.е. *Копачка*) — река во Лагадинско и Серско, Егејска Македонија, десна притока на Струма.

Опис
----

Реката извира во Богданска Планина северно од врцит Чиплак (1.077 м) и тече на север. Во горниот дел го носи името **Гурдере** (*Гур Лакос*), а во средното **Стимала**. Под врвот Сапан Дермен свртува на исток и ја образува границата меѓу Богданска Планина на југ и Карадаг на север. Минува крај остатоците од истоименото село Копач Дере и излегува во Серското Поле кај селото Копач и се влева во Струма кај Гудели.

Притоки
-------

**→ лева, ← десна**

* → Казан

* → Јарликија

* ← Хламур (Фламури)
* → Румли

* → Караџали

* → Анелико
* → Коздакуз

* → Махмутљу

Поврзано
--------

* Серско Поле

Наводи
------

1. 1 2  По топографска карта М1:50 000, издание 1980-1985 „Генеральный штаб"
**Фредериксерг** — град во Данска, во средишниот дел на државата. Градот се наоѓа во границите на покрајната Голем Копенхаген, каде самостално ја претставува општината Фредериксерг.
Фредериксерг е најголемо редградие на главниот град на Данска, Копенхаген, а единствен е во цела Европа, бидејќи е единствено самостојно предградие кое во целост е оппкружено со управните граници на главниот град.

Природни услови
---------------

Фредериксерг се наоѓа во источниот дел на Данска. Управното подрачје на Фредериксерг е во целост опкружено со управното подрачје на главниот град, Копенхаген.
Градот Фредериксерг се наоѓа во североисточниот дел на данскиот остров Сјеланд. Подрачјето на градот е рамничарско. Надморската височина се движи од околу 5 до 25 метри.

Историја
--------

Подрачјето на Фредериксерг било населено уште во времето на праисторијата. Денешното население првпат се споменува во 1443. година под името Тулесхој. Населбата градските права ги добила во 1651. година.
Во почетокот населението споро растело, но на големина и значење добила кон крајот на 19. век.
И покрај петгодишната окупација на Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх Фредериксерг и неговото население не претрпеле многу страдања.

Население
---------

Фредериксерг во 2010 година имало околу 98.000 жители во градските граници. Ова е некаде за 10% повеќе од 1990 година, но помалку од рекордот од 1960. година, кога тука живееле 115.000 жители.

Галерија
--------

* Фредериксбершки дворецФредериксбершки дворец
* Главна градска цркваГлавна градска црква
* Небодер Виста, највисоката стамбена зграда во СкандинавијаНебодер Виста, највисоката стамбена зграда во Скандинавија
* Градската куќа на ФредериксергГрадската куќа на Фредериксерг

Надворешни врски
----------------

* www.frederiksberg.dk Официјално мрежно место на градот Фредериксерг
**Големата црква (Митрополија)** се урнатини и остатоци од темелите на црквата, како дел од манастирскиот комплекс познат како *Митрополитска* црква. Комплексот се наоѓа на излезот од Горњачката клисура. Името доаѓа од народното верување дека овде седел епископот од Браничево.

Самата црква и целиот комплекс претставуваат недвижно културно богатство како споменик на културата од големо значење.

Големата црква првпат била археолошки ископана во 1970-тите, а потоа систематски во 1981 година и 1984 година.

Црквата има основа во облик на моравски трихон со полукружни хорски апсиди, целосно оштетена олтарна апсида на исток и многуаголна надворешна нартекс на запад. Наосот има четири слободни столбови со правоаголна основа. Црквата била украсена со украсна камена пластика, чии фрагменти биле пронајдени внатре, додека на нејзината западна фасада била поставена голема камена розета.

Зачуваниот дел од црквата е со должина од 19,62м. ширина 7,8 м. (со конхи 11,5м.). Ѕидовите со дебелина од 1,35м. се изградени од кршен камен. Зачувани се до 5,6м. височини. Црквата датира од крајот на 14 век.

Извори
------

1. ↑  „Митрополија". *Завичајни музеј Хомоља*. Посетено на 27. 1. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „ОСТАЦИ МАНАСТИРА МИТРОПОЛИЈА И БЛАГОВЕШТЕЊЕ". *Регионални завод за заштиту споменика културе Смедерево*. Посетено на 27. 1. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* „Манастир Благовештење — Споменици културе у Србији". САНУ (на језику: српски).
Принцезата Фредерика од Хановер, подоцна кралица на ГрцијаПринцезата Фредерика од Хановер, подоцна кралица на Грција
**Фредерика** (18 април 1917

 - 6 февруари 1981

) била германска принцеза и кралица на Грција, како сопруга на грчкиот крал Павле.

Таа е родена во Харц, Германија, како *Фредерика Лујза Тира Викторија Маргарет Софија Олга Сесилија Изабела Кристина*, принцеза на Хановер, принцеза на Велика Британија и Ирска и војвотка на Брауншвајг. Таа е ќерка на Ернест Август III и внук на англискиот крал Џорџ V и принцеза Викторија. Нејзината мајка била единствената ќерка на германсдкиот император Вилхем II и Августина Викторија.

На 9 февруари 1938 година се венчала за грчкиот крал Павле. Тие двајцата имале блиски роднински врски бидејќи мајката на Павле, Софија, била сестра на германскиот цар Вилхем. Тие имале три деца:

* Софија, кралица на Шпанија
* Константин II, крал на Грција
* Принцеза Ирена

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 3264993
* LCCN: n88003887
* ISNI: 0000 0000 2015 0680
* GND: 118693417

 |

 |
**Тврдината Царевец** или Трновградската тврдина се наоѓа во градот Велико Трново, Бугарија. Тврдината била седиште во времето на Втората Бугарска држава. Првото населување и постоење покрај оваа тврдина датира уште во 4200 п.н.е. Во 5 век, на тоа место се наоѓал византискиот град *Зикидева*, кој бил разрушен при инвазијата на Словените во 7 век. Во наредните векови, оваа место сè повеќе заживувало. Во 12 век, Трново станал престолонина на Бугарија. Така, на ова место биле изградени царскиот дворец и Патријаршијата. Комплексот бил заштитен од ѕид со должина блиску 2 километри и ширина до 2,6 метри. Тврдината имала три порти. Главниот влез, како и останатите два влеза биле реставрирани во 19 век односно XX век. 

Во внатрешноста на дворецот постоела црквата Света Петка, во која биле откриени три сакрофази, каде биле погребени некои бугарски цареви. Моштите на царевите биле на тие места сè до паѓањето на Трново под Османлиска власт. Така, по доаѓањето на Османлиите, дворецот бил разрушен.

Надворешни врски
----------------

Царевец Архивирано на 26 јануари 2009 г. и Трапезица Архивирано на 21 јануари 2009 г. на страницата www.bulgariancastles.com. (бугарски)(англиски)

Трновградска тврдина

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Тврдини во Бугарија  |
| --- |
|  |
| Алинска тврдина • Аневска тврдина • Асенова тврдина • Баба Вида • Балзена • Батил • Беаднос • Белоградчик • Белград • Бела тврдина • Горненска тврдина • Граница • Драгојчинска тврдина • Калиакра • Кастра Мартис • Кладнишка тврдина • Кракра • Кривус тврдина • Куртпашова кула • Љутица • Мала тврдина • Маркели • Маточинска тврдина • Меџиди табија • Моњак • Никополска тврдина  • Ранчева тврдина  • Раховска тврдина  • Самуилова тврдина • Сексагинта Приста  • Сердика  • Сикера  • Сторгозија  • Трајанова врата  • Урвич  • Устра  • Хисарлека  • Хисарја  • Царевец  • Цепина • Церово  • Шуменска тврдина |

 |


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со градба во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа тврдина статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

 |
|  |
| --- |
| „**Градиште**" |
|  |
|  |
| **Местоположба** | 41°50′33.5″N 22°25′9.6″E﻿ / ﻿41.842639° СГШ; 22.419333° ИГД﻿ / 41.842639; 22.419333Координати: 41°50′33.5″N 22°25′9.6″E﻿ / ﻿41.842639° СГШ; 22.419333° ИГД﻿ / 41.842639; 22.419333 |
| Основни податоци |
| **Место** | Мородвис |
| **Општина** | Зрновци |
| **Тип** |  населба

 |
| **Период** | доцноантичко време |
|  | среден век |
| **Портал „Археологија"** |

  

**Градиште** — археолошко наоѓалиште во кочанското село Мородвис. Претставува утврдена населба од доцноантичкото време и средниот век. Над јужната периферија на денешното село се издига висок и не сосема пристапен рид кој од источната и северната страна е ограничен со суводолица. Западната страна се спушта до Морошка река, а на југ доста стрмно со еден длабок дол ридот е одделен од масивот на Плачковица. Со својата природна поставеност тој доминира над селото и над голем дел од Кочанско Поле. На наоѓалиштето се пронајдени остатоци од бедеми во неколку појаси од кои се највидливи бедемите на највисоките изохипси што веројатно го формираат акрополот. Во тие рамки постои правоаголна цистерна, а веднаш под неа се наоѓа современата црква посветена на Св. Симеон, изградена врз темелите од постара црква. Западно од неа има зарамнето плато каде што во 1980 година археолошки е сондирано и под слојот на уништување заедно со рановизантискиот керамички материјал е откриена и монета од Јустинијан I. По целата површина на градиштето се наоѓаат фрагментирани садови и монети временски вклопени од IV до XII-XIV век. Материјал од VII до X век не е пронајден. Во контекстот на Градиште се наоѓа и рановизантиска некропола што е сместена надвор од бедемите, односно на 50-70 метри северно од десната страна на суводолицата.

Поврзано
--------

* Гробјани Рид — средновековен објект и некропола;
* Морозвизд — доцноантички и средновековен комплекс на повеќе наоѓалишта;
* Мородвис;
* Список на археолошки наоѓалишта во Кочанско.

Наводи
------

1. ↑  Коцо, Димче (1996). „Археолошка карта на Република Македонија". Скопје: МАНУ. стр. 177, ISBN 9789989101069

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со археологијата на Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Археолошки наоѓалишта во Општина Зрновци |
| --- |
|  |
|  | 
Во Селото (Видовиште)  •  Гарагаска (Видовиште)  •  Могили (Видовиште)  •  Трнавица (Видовиште)  •  Горномаалски Рид (Зрновци)  Патилово (Зрновци)  •  Градиште (Мородвис)  •  Гробјани Рид (Мородвис)  •  Црквиште - Моробиздон (Мородвис) |  |
|  |
| Дел од темата: *Археолошки наоѓалишта во Кочанско* |

 |
**Дон Жуан: Неговата сопствена верзија** (германски: *Don Juan: (erzählt von ihm selbst)*) — новела на австрискиот писател Петер Хандке од 2004 година.

Содржина
--------

Во „Дон Жуан" приказната ја раскажува анонимниот раскажувач чија самотија еден ден ја нарушува Дон Жуан. Потоа следува опис на еротските авантури на Дон Жуан кои покажуваат дека тој, всушност, повеќе е освојуван отколку што самиот освојува.

Осврт кон романот
-----------------

Новелата претставува моќна приказна за односите меѓу еротското и суровото, за љубовното чувство што постои само додека е копнеж. Со умешно прикажување на суптилните нијанси во меѓучовечките односи, Хандке ја открива повеќеслојноста на сексуалноста при што го користи познатиот културолошки лик за да даде остар коментар на многу аспекти од современиот живот.

Наводи
------

1. 1 2  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 16.
Градската електрана.
**Градска електрана** (словенечки: Stara mestna elektrarna) ― поранешна електрана на јаглен и градба во Љубљана,Словенија. Со текот на годините, градбата била менувана многу пати, вклучувајќи ја и нејзината архитектура и намена. Една промена била да се изгради театарска сала внатре.

Историја
--------

Областа опфаќала неколку згради. Главната зграда била отворена на 1 јануари 1898 година како електрана во Љубљана. Набргу по отворањето, централата имала потешкотии бидејќи произведената електрична енергија била скапа. Високите трошоци се должат на лошите пресметки и цената на увозот на јаглен. Сè се сменило во 1901 година кога трамвајската услуга станала голем секојдневен корисник на електрична енергија.

Електраната постоела за време на светските војни и работела до 1960-тите. Биле изградени други централи, а производството на електрична енергија се преселило во нив. Старата зграда постепено била напуштена. До падот на Железната завеса комплексот згради не бил користен.

Стара местна електрана
----------------------

Бункер - организација на уметнички активности.
Промената дошла во средината на 1980-тите и 1990-тите, кога младите алтернативни уметници како Ема Куглер и театарските режисери Матјаж Бергер (*Ротација на космосот 100* од 1997 година, По повод стогодишнината од градската електрана Љубљана) и Енрике Варгас во рамките на фестивалот Егзодус.  Тие започнале нов живот наречен „Стара Електрана" (на словенечки: Stara Elektrarna).

По 1980-тите, зградата била наречена „Стара електрана". Одржувајќи ја историската надворешност, во зградата биле сместени технолошки и културни организации. Во дваесеттиот век била отворена театарската сала.

Електричното стопанско друштво Електро Љубљана отворила музеј на електрична енергија и ги поддржала театарските активности. Уметничката област била поддржана од институтот Бункер. Тие биле домаќини на уметнички фестивали како што се „Млади леви", „Експонто", „Егзодос и женско место".

Наводи
------

1. ↑  Sonc, Stanko (1934). *Zgodovina in razvoj povečanja mestne elektrarne ljubljanska*. Zgodovinski arhiv Ljubljana: Ljubljana: Kronika 2. стр. 132–134.
2. ↑  „Matjaž Berger – Geslo". *sigledal.org*. Посетено на 15 октомври 2022.
3. ↑  „Festival Exodos – Zavod Exodos Ljubljana" (словенечки). Архивирано од изворникот на 2021-01-30. Посетено на 15 октомври 2019.
4. ↑  Krevs, Marko (31 December 2005). „Prostorske razlike v dohodkih prebivalstva Mestne občine Ljubljana". *Dela* (23): 281. doi:10.4312/dela.23.19.281. ISSN 1854-1089.
5. ↑  „O Bunkerju" (словенечки). Посетено на 15 октомври 2022.
6. ↑  „Mladi levi" (словенечки). Посетено на 15 октомври 2022.
7. ↑  „Ex Ponto International Festival". *Culture.si*. Посетено на 15 октомври 2022.
8. ↑  „Novice | Mesto žensk – City of Women". *www.cityofwomen.org*. Посетено на 15 октомври 2022.
Поглед кон споменикот
**Споменикот на Бранителите** или **Ангелот** претставува спомен обележје на загинатите бранители од Битола и битолско во конфликтот од 2001 година. Споменикот претставува ангел со издигната рака вперена кон небото. Висок е повеќе од четири метри. Посветен е на **Илче Стојановски, Бошко Најдовски, Кире Костадиновски** и **Марјан Божиновски** кои загинале во масакрот кај Вејце, и **Благојче Силјанов, Влатко Миленковски** и **Пеце Матичевски** кои ги загубиле животите на 5 јуни 2001 година во Шипковица. Споменикот е дело на велешкиот вајар Ангел Коруновски. Споменикот заедно со постаментот достигнува висина од околу седум метри, а тежи скоро тон и половина. За неговата изработка биле потребни осум месеци. Општината Битола за изградбата на Споменикот на бранителите потрошила 150.000 евра, а во уредувањето на просторот биле вклучиле и локалните јавни претпријатија. Свечено бил поставен на 27 април 2011 година.

Наводи
------

1. ↑  „Споменик на бранителите кај Градскиот часовник во Битола". Вест. Посетено на 2011-07-05.
2. ↑  „ВО БИТОЛА ПОДИГНАТ СПОМЕНИК ЗА БРАНИТЕЛИТЕ ОД 2001 ГОДИНА". Телма. 28 април 2011. Посетено на 2011-07-05.

Галерија
--------

* Детал на гонниот делДетал на гонниот дел
* Детал на постаментот со впишаните имиња на загинатитеДетал на постаментот со впишаните имиња на загинатите
* Споменикот со околинатаСпоменикот со околината

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Споменикот на Бранителите" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија споменик во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Спомен костурница Мачков камен** е меморијален споменик сместен во близина на Крупањ, Србија, кој се наоѓа на планината Јагодња на надморска височина од 923 метри (Мачков камен - Томчовиот камен). Внатре се чуваат посмртните останки на паднатите војници од Првата светска војна.

Внатрешност на капелата

Историја
--------

Спомен костурницата се наоѓа на врвот на Мачков камен. Неговата изградба била започната во 1925 година. Иницијативата ја покренал министерот за градежништво, Милорад Вујичиќ. Членови на комисијата беа Љуба Јовановиќ (претседател на Собранието), Ѓорѓе Вајферт (гувернер на Народната банка) и д-р Арчибалд Рајс и најпочитуваните граѓани на Раѓевина и Азбуковица. Спомен костурницата е дизајнирана од архитектот Момир Коруновиќ и креаторот Шиме Франовиќ и конечно била изградена во 1929 година. Трансферот на коските на паднатите војници бил организиран во август 1931 година, со дозвола од Министерството за Армија.

Наводи
------

1. ↑  Mačkov kamen, Ljubovija Архивирано на 7 март 2013 г.
2. ↑  Memorial ossuary Mačkov kamen

Надворешни врски
----------------

* Republički zavod za zaštitu spomenika kulture - Beograd Архивирано на 6 февруари 2021 г.
* Непокретна култура добра
* Спомена листа

44°19′47″ N; 19°17′33″ E﻿ / ﻿44.3296° СГШ; 19.2925° ИГД﻿ / 44.3296; 19.292544°19′47″ N; 19°17′33″ E﻿ / ﻿44.3296° СГШ; 19.2925° ИГД﻿ / 44.3296; 19.2925
Спомен собата на Кемал Ататурк се наоѓа во склоп на Битолскиот Музеј во која во 1899 година Кемал Ататурк завршил средно воено училиште (Мектеби аскери идади).

Историја
--------

Првите музејски презентирања во Битолскиот музеј на познатиот државник, таткото на современа Турција, Мустафа Кемал Ататурк,
датираат од 1978 година, кога е отворена првата изложба на фотографии, документи и факсмили, кои го прикажуваа животот и дејноста на големиот реформатор на Турција, кој во 1899 година завршил средно воено училиште (Мектеби аскери идади) сместено во денешната зграда на Битолскиот музеј, Старата битолска касарна.Во 1994 година, на простор од 40 м2, со постоечките материјали обогатени со одредени предметикопии сместени во две прикладни витрини и спомен биста за Кемал Ататурк, за првпат е поставена музејската поставка.Оваа поставка свечено е отворена на 3 октомври 1998 година.

Посети
------

На самото отворање музејот беше посетен од Киро Глигоров и Сулејман Демирел тогашни претседатели на Македонија и Турција.Во 2012 Шефот на турската дипломатија Ахмет Давутоглу ја посети поставката.