recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Келтскиот самрак"** (англиски: *The Celtic Twilight*) - збирка куси раскази на ирскиот писател Вилијам Батлер Јејтс, напишани во периодот од 1892 до 1902 година. Првото издание на книгата било објавено во 1893 година.

Содржина
--------

Збирката ги содржи следниве раскази:

* Раскажувач на прикаски
* Верувања и неверувања
* Смртна помош
* Визионер
* Селски духови
* „Правта го склопи окото еленово"
* Витезот на овците
* Истрајно срце
* Маѓосниците
* Ѓаволот
* Среќни и несреќни теолози
* Последниот гуслар
* Regina, regina pigmeorum, veni
* „И красни, крволочни жени"
* Магични шуми
* Чудесни суштества
* Аристотел од книгите
* Боговското прасе
* Глас
* Грабнувачи
* Неуморните
* Земја, оган и вода
* Стариот град
* Човекот и чизмите
* Страшливец
* Тројцата О'Брновци и злобните самовили
* Драмклиф и Роузес
* Дебелиот череп на среќлиите
* Религијата на морјанинот
* Во однос на блискоста едни до други на рајот, земјата и чистилиштето
* Јадачите на бесценици
* Богородица ридска
* Златното доба
* Приговор до Шкотите оти им го расипале наравот на нивните духови и самовили
* Војна
* Кралицата и шутот
* Пријателите на луѓето од Самовилска
* Сништа без поука
* Крајпат

Инаку, збирката почнува со песната „Самовилската војска", а завршува со песната „Во самракот". Покрај тоа, книгата содржи и предговор, насловен како „За книгава", во два дела, првиот датиран во 1893 година, а вториот дел од 1902 година.

Осврт кон книгата
-----------------

Во првиот дел од предговорот кон збирката, самиот автор забележува дека имал желба да создаде малечок свет од прекрасните, пријатните и значајните нешта во овој свет, како и да прикаже дел од лицето на Ирска. Расказите во книгата го влечат потеклото од ирската митологија и во нив се раскажува за разни случки поврзани со самовили, духови, ѓаволи, русалки и митски поети. Сепак, Јејтс не е обичен запишувач на народните преданија. Тој е заинтересиран за светот на окултнотоверува во спиритуалниот свет и се труди да стапи во контакт со натприродното.

Изданија на македонски јазик
----------------------------

Во 2014 година, збирката била објавена на македонски јазик, во издание на „Бегемот", во рамки на едицијата „Ars magna". Преводот од англиски јазик го направил Горјан Костовски; ликовното уредување на книгата е дело на Бојан Димитриевиќ; а јазичната редакција ја направил Филип Димевски. Книгата била преведена со финансиска помош преведувачката програма *Ireland Literature Exchange (ILE)*, а била испечатена во „Печатницата Наумовски" од Скопје. Книгата, со димензии од 18 сантиметри и со обем од 157 страници, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски" од Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4718-19-2.

Наводи
------

1. ↑  Вилијам Батлер Јејтс, *Келтскиот самрак*. Скопје: Бегемот, 2014.
2. ↑  Вилијам Батлер Јејтс, *Келтскиот самрак*. Скопје: Бегемот, 2014.
3. ↑  Вилијам Батлер Јејтс, *Келтскиот самрак*. Скопје: Бегемот, 2014.
**Стојко Б. Ѓурчески** (1922 во Манастирец, Порече — 20 мај 1945 во Белград, Србија) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Стојко Б. Ѓурчески бил роден во 1922 година во селото Манастирец кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ пристапил од септември 1944 година. Учестува во борба кај Мирковци каде бил тешко ранет, добил неизлечиви последици и во војната болница во Белград починува на 20 мај 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Ристески, Милан (1982). Порече низ историјата. Скопје: Нио ,,студенски збо. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**NGC 6530** — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Стрела, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6530 се споменува и како OCL 19, ESO 521-SC21, in Lagoon nebula (M 8).

Откривање
---------

Објектот е откриен на 1654 година од страна на Џовани Батиста Ходиерна, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од cm.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6530 е од видот II2mn. Видливиот сјај со голо око изнесува 4,6 *m*. NGC 6530 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 4 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 21' 30"".

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 6530 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 339; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6842. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 326.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (6501-7000);
* Нов општ каталог;
* Стрела (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 6530 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds. Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts: Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 6530[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 6530
* NGC 6530 — VizieR.
* NGC 6530 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
Поглед на Оран.

**Оран** (арапски: **وهران**, **Вахран**), е град во северозападен Алжир со население од 700,000 жители, сместен на брегот на Средоземното Море. За време на француското владеење во Алжир, Оран бил префектура. Денес градот е седиште на провинцијата Оран (*вилаја*).

Оран бил основан во 10 век од мурските андалузиски трговци, но бил окупиран од Шпанците на чело со кардиналот Циснерос во 1509. Шпанското владеење траело до 1708, кога градот бил освоен од Отоманците. Шпанската власт била воспоставена повторно во 1732. Како и да е, вредноста на градот како трговско пристаниште се намалила, па затоа кралот Чарлс IV Шпански го продал градот на Турците. Отоманското владеење траело до 1831, кога Оран потпаднал под Франција.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 157109290
* LCCN: n80145196
* GND: 4268463-8
* SUDOC: 027284107
* NKC: ge1082351

 |

 |
**„Никој и ништо во Париз и Лондон"** (англиски: *Down and Out in Paris and London*) е роман на англискиот писател Џорџ Орвел. Романот е всушност мемоар кој е издаден во 1933 година и е составен од два дела обработувајќи ја темата сиромаштија во овие два европски града. Целната публика на романот била средната и богатата класа во државите - оние кои најчесто биле добро образовани во тој период. Првиот дел обработува тема на екстремна сиромаштија во францускиот главен град и искуствата на протагонистот при работа во хотел. Вториот дел е еден вид дневник/ запис за талкањата во сиромашен Лондон, прерскажан од поглед на еден бездомник (истиот протагонист кој е и во Париз).

Фактографија
------------

Една од дебатите околу романот е дали станува збор за парче реална автобиографија или фантастика. Орвел напишал во Воведот во француското издание од 1935 година: „Мислам дека можам да кажам дека не претерав ништо, освен во она што сите писатели претеруваат при избирањето. Не чувствував дека морав да ги опишам настаните во точниот редослед по кој тие се случиле, но сè што опишав се случило во едно или друго време". Во Поглавјето XXIV, „јасно е дека Орвел ги искривувал фактите тврдејќи дека при враќањето од Париз се нашол во безизлезна состојба во Лондон и немал „најмала идеја за тоа како да се најде евтин кревет". Ова секако ја зголемува напнатоста [...] но вистината е дека во Париз тој веќе го напиша лсвојот прв есеј „Клинец", опишувајќи ја ноќта помината во хостелот за скитници во Нотинг Хил. Пред неговото заминување од Англија тој доброволно живеел меѓу скитници некое време".

Реакции
-------

Еден месец по објавувањето на книгата, Хамберт Посенти, „сопственик на ресторан и хотелиер со четириесет години искуство", испратил допис до „Тајмс" жалејќи се дека книгата е неправедно омаловажувачка за угостителската индустрија. Литературниот додаток на Тајмс претходно дал преглед на книгата, опишувајќи ја како „живописна слика за очигледно луд свет". Орвел одговорил на критиките на ресторанот со писмо до истиот весник: „Јас знам дека во нашиот хотел имало места кои на ниеден клиент не смеело да им биде дозволено да ги види со каква било надеж дека ќе го задржи својот обичај."

Поврзано
--------

* Џорџ Орвел
* Патот до Виганскиот док

Наводи
------

1. ↑  Penguin Classics 2001, back page description
2. ↑  Back cover description, *Down and Out in Paris and London*, Penguin Classics, 2001 ISBN 978-0141184388
3. ↑  Introduction, Penguin Classics 2001 edition, pp. xiii–xiv
4. ↑  Possenti, Humbert. "Hotel Kitchens." *The Times*, 31 January 1933: 6.
5. ↑  Google Books Scott Lucas, *Orwell* (2003) Haus Publishing,
ISBN 1904341330, 978-1904341338
6. ↑  Orwell, George. "Hotel Kitchens." *The Times*, 11 February 1933: 6.

Надворешни врски
----------------

* „Никој и ништо во Париз и Лондон"
* „Никој и ништо во Париз и Лондон" Архивирано на 21 април 2021 г. на Британската библиотека
* „Никој и ништо во Париз и Лондон" на Project Gutenberg Australia
* „Никој и ништо во Париз и Лондон" на george-orwell.org
Насловна страница на *Четири книги за архитектурата*
**Четири книги за архитектурата** (итал. *I Quattro Libri dell'Architettura*) — архитектонско дело издадено во 1570 г. во четири тома, чиј автор е Андреја Паладио (1508-1580), кој е создавачот на правецот наречен паладијанска архитектура.

„Четири книги за архитектурата" е трактат на тема архитектура. Тука Паладио ги изложува своите нацрти кои зборуваат за чистината и едноставноста на класичната архитектура, илустрирана од самиот архитект. на англиски книгата за првпат е издадена во Лондон во 1715. Јаснотијата на книгите инспирирале многу патрони и други архитекти. Паладијанската архитектура станала мошне популарна ширум Европа и до XVIII век се проширила и во Северна Америка. Томас Џеферсон, тогашен претседател на САД, бил обожавател на Паладио и еднаш рекол за книгата дека е „Библија". Четирите книги му послужиле за сопственото дело како архитект на Монтичело при Вирџинискиот универзитет.

Книгата дава систематски правила и планови за згради кои биле креативни и уникатни во своето време. Паладиевиот стил на вили се темели на деталите применети врз структурниот систем изграден од цигли. Паладио нуди два вида на општи правила во делото: нацртни правила – засновани на изглед, и структурни правила – засновани на логикатаљ на изградбата на вили. Тука правилата за двата вида се назначени во множества од кој можат да се постават подмножества на показатели и правила.

Секое од деветте множества од правила содржат многу подпоказатели од составни делови и процедури за физичка изградба. Множеството правила „Ѕидови" кој дава пет подправила засновани на дебелината на ѕидот има потреба само од правила за изградба; нема потреба од правила засновани на стил. За разлика од ова, правилата за „Костури" е заснована на геометрискиот стил на кривините и пропорциите на облиците. Резултатите даваат јасни идентитети за композиција на граматиката на облиците која може да се заснова на физичката изградба на визуелниот стил.
Овие идентитети се земени од првата книга за архитектурата како и преглед на изградени вили. Еве ги деветте множества од правила кои го определуваат индентитетот:

1. Ѕидови - параметарска формула Вила Пизани во *Четири книги за архитектурата*
2. Плафон - параметарска формула
3. Скалила - параметарска формула
4. Столбови - параметарски објект
5. Врати - параметарска формула
6. Прозорци - параметарска формула
7. Костури - параметарски објект
8. Покрив - параметарска формула
9. Детали - параметарски објект и формула

Поврзано
--------

* Андрјеа Паладио
* Паладијански вили на Венето
* Паладијанска архитектура

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Четири книги за архитектурата" на Ризницата ? |

Надворешни врски
----------------

* Факсимил на првото италијанско издание — Конгресна библиотека
**Пинатубо** — активен стратовулкан кој се наоѓа на најголемиот филипински остров Лусон.

Тој е составен главно од андезит и дацит. Пред 1991 година, вулканот бил незабележлив и силно еродиран. Покриен е и со густа шума, која обезбедува безбедност на населението. Локалното племе Аета се повлекло во планините, кога Шпанците го освоиле Филипините во 1565 година.

Ерупцијата на вулканот во 1991 година се случила по 635 години летаргија, непосредно пред месец јуни. Оваа ерупција ја предизвикала најголемата вулканска катаклизма во XX век, заедно со ерупцијта на Новарупта во Алјаска во 1912 година.

Комплицирањето на ситуацијата претставувало доаѓањето на тајфунот Јунја, со смртоносна мешавина на пепел и дожд во градовите и населените места околу вулканот. Навременото предвидување за ерупцијата довело до евакуација на десетици илјади луѓе, но лавата, пепелта и лахарите предизвикани од дождовите, сериозно ја оштетиле околината и уништиле илјадници куќи. Околните области биле сериозно оштетени од страна на пирокластични бранови и пепел. Ерупцијата се почувствувала насекаде. Биле исфрлени околу 10 кубни километри лава и 20 милиони тони сулфур диоксид, како и големи количини минерали и метали на површината. Во стратосферата паднало огромно количество аеросоли, повеќе од секоја ерупција на земјата, а потоа на Кракатау во 1883 година. Во наредните месеци аеросолите формирале слој на сулфурна киселина во атмосферата. Следствено на тоа глобалната температура се намалила со околу 0,5° С, а уништувањето на озонската обвивка се зголемила значително. Оваа ерупција предизвикала големо уништување на инфраструктурата и промени на речните системи неколку години по ерупцијата.

Наводи
------

1. ↑  „Pinatubo Volcano". The Philippine Institute of Volcanology and Seismology (PHIVOLCS). Архивирано од изворникот на 2009-01-29. Посетено на 2017-12-08.
2. 1 2  Pinatubo, Global Volcanism Program.
3. ↑  „Tarlac map". University of Texas in Austin Library. Посетено на 2011-08-02.
4. ↑  "Report of the Philippine Commission to the President, 1901 Vol. III", pg. 141. Government Printing Office, Washington, 1901.
5. 1 2  „The Cataclysmic 1991 Eruption of Mount Pinatubo, Philippines". Посетено на 2007-04-09.
6. ↑  Rodolfo, Umbal, and Alonso. „Two Years of Lahars on the Western Flank of Mount Pinatubo: Initiation, Flow Processes, Deposits, and Attendant Geomorphic and Hydraulic Changes". USGS Publications. Посетено на 2012-03-07.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)

Надворешни врски
----------------

* Пинатубо на Ризницата

**Слушнете ја статијава** (инфо)
noicon

  

Говорна статија
Ова е звучна снимка на статијата „Пинатубо" според нејзината состојба на 2006-01-31 г. и не ги одразува подоцнежните промени направени во неа. (Помош со снимки)
**Други говорни статии**

* Mount Pinatubo Mount Pinatubo page
* *Fire and Mud. Eruptions and Lahars of Mount Pinatubo*, United States Geological Survey site
* *Weather effects of the 1991 eruption* EOS Volcanology.
* *The Cataclysmic 1991 Eruption of Mount Pinatubo, Philippines*. United States Geological Survey site
* Pinatubo, Philippines (volcanic images)
**Црвениот грав** е сорта на обичниот грав (*Phaseolus vulgaris*). Тоа е име за својата визуелна сличност по форма и боја на бубрезите.

Јадења
------

Рајма - индиски оброк
Црвениот грав најчесто се користи во Чили кон карне и се составен дел на кујната во северните региони на Индија, каде гравот е познати како *рајма* и се користи во јадење со истото име. Црвениот грав се користи во Њу Орлеанс и голем дел од јужниот дел на Луизијана за класичен понеделнички "Creole" појадок од црвен грав и ориз. Помал, потемен црвен грав исто така се користи, особено во семејствата на Луизијана  со неодамнешно Карибско наследство. Мал "бубрег" грав се користи во Ла Риоха, Шпанија, се нарекува *капаронес*. Во Холандија и Индонезија, "бубрег" гравот, обично се служи како супа и се нарекува *Бренебон*. Во Левант заедничкото јадење се состои од чорба подготвена од "бубрег" грав, која обично се служи со ориз и е позната како фасулиа*.*

Токсичност
----------

Не приготвен "бубрег" грав содржи релативно високи количества на фитохемаглутинин, и поради тоа е повеќе токсичен отколку повеќето други сорти на грав. Претходно треба да се натопи, потоа треба да се загрее до точка на вриење, најмалку 10 минути. Прехранбената и лекарската администрација на САД препорачува да се вари најмалку 30 минути за да се осигура дека ќе се постигне температура доволно долго време за целосно да се уништи токсинот. Готвење на пониска температура од 80 °C (176 °F), како што е бавен шпорет, може да ја зголеми оваа опасност и да се подигне концентрација на токсинот дури за петпати повеќе. Конзервиран црвен грав е безбеден да се користи веднаш.

Наводи
------

1. ↑  „Recipe: Soup Brenebon". *FAO*.
2. ↑  „Bad Bug Book (2012)" (pdf). *Foodborne Pathogenic Microorganisms and Natural Toxins Handbook: Phytohaemagglutinin*. Food and Drug Administration. 2012. Посетено на 26 December 2013. Consumers should boil the beans for at least 30 minutes to ensure that the product reaches sufficient temperature
3. ↑  Phytohaemagglutinin. Foodborne Pathogenic Microorganisms and Natural Toxins Handbook, US Food and Drug Administration (2009)
4. ↑  „Be Careful With Red Kidney Beans in The Slow Cooker". *Mother Earth News*.
5. ↑  „Cooking safely with slow cookers and crock pots". *foodsmart.govt.nz*. Архивирано од изворникот на 2016-01-02. Посетено на 2018-05-28.
6. ↑  „Raw Kidney Beans". *Home Food Preservation (Penn State Extension)*.
Сателитска снимка на Опскиот Залив.
**Опски Залив** (руски: *Обская губа*) — залив во Северноледениот Океан. Се наоѓа во северна Русија на устието на реката Об. Претставува најдолго устие на светот.

Географија
----------

Устието на Опскиот Залив се наоѓа во Карското Море помеѓу Гиданскиот и Јамалскиот Полуостров. Долго е околу 1.000 км и широко од 50 до 80 км. Се протега во правец север-југ. Заливот е релативно плиток, со просечна длабочина од 10 до 12 м, поради што е непогоден за тешки пловила. Тазовското Устие е источен страничен ракав образуван од реката Таз.

Во устието на Об има неколку острови како островот Халеј. Сите тие се блиску до брегот и имаат нозок релјеф. Прогласени се за заштитени моклишта според Рамсарската конвенција. Понасевер сè до Карското Море заливот нема острови, со исклучок на неколку крајбрежни како Халевнго и Њавиго.

Белугите сезонски се селат во Опскиот Залив.

Фосилни горива
--------------

На ова подрачје има мошне големи лежишта на природен гас и нафта. На запад е Јамалскиот проект за искористување на ресурсите од Јамалскиот Полуостров. На југоисток е Јамбуршкото гасно поле, трето гасно поле по големина во светот, сместено меѓу јужниот дел на заливот и Тазовското Устие на исток. Нафтата и гасот од изворите се пренесуваат преку цевковод и по железница.

На западниот брег на заливот во Сабета е изградено пристаниште за пренос на гас. Почнало да стопанисува во декември 2017 г. товарејќи го првиот носач на течен природен гас (ТПГ).

Претпријатието „Газпром" има терминал за товарање нафта во блиските води, предвидено да работи и кога мразот е дебел преку 2 метра.

Поврзано
--------

* Об

Наводи
------

1. 1 2  „Islands in Ob Estuary, Kara Sea". *Ramsar Sites Information Service*. Посетено на 25 април 2018.
2. 1 2 3  "Gulf of Ob." Архивирано на 20 март 2012. Earthsnapshot.com. посет. јуни 2011 г.
3. ↑  „Longest estuary". Архивирано од изворникот на 2019-02-07. Посетено на 2023-11-20.
4. ↑  Solovyev A. B..Platonov G. N.. Glazov M. D.. hpak V. O.. V. V. Rozhnov V. V.. 2012. "Distribution of beluga whales (Delphinapterus leucas) in the Russian Arctic seas according to the results of expedition aboard RV Mikhail Somov, September–November 2010. December 2012, Biology Bulletin, Volume 39, Issue 7, pp.654–658, doi:10.1134/S1062359012070102, SpringerLink
5. ↑  „Port of Sabetta". *Ship Technology*. Посетено на 12 јануари 2015.
6. ↑  Foy, Henry (8 декември 2017). „Russia ships first gas from $27bn Arctic project". *Financial Times*. Посетено на 10 јуни 2018.
7. ↑  „Yamal". *Gazprom*. Посетено на 8 ноември 2021.
8. ↑  Staalesen, Atle (16 декември 2020). „Ships flock in icy Ob Bay as new grand seaport rises". *The Barents Observer*. Посетено на 8 ноември 2021.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Опски Залив" на Ризницата ? |

* Острови во устието на Об (англиски)
* Заштитени моклишта на Опскиот Залив (англиски)
* Многу темелена расправа за Опскиот Залив (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 315150165

 |

 |
***Падот на имамот*** ― роман од египетскиот писател Навал ел-Садави, објавен на арапски во 1987 година. Англискиот превод (*The Fall of the Imam*) направен од страна на сопругот на авторот, Шериф Хетата, е објавен во 1988 година.

Содржина
--------

Со дејствие во неименувана арапска земја, двата главни лика се Имамот, лицемерниот водач на земјата, полн со омраза и омраза кон кој било роден посреќен од него, и прекрасното вонбрачно сираче, Бинт Алах (Божјата ќерка). Приказната е насочена на два крајно грозни настани. Прво, каменувањето и осакатувањето на една жена, извршени повеќе за да се тероризираат неговите противници и да се замолчат неговите критичари, отколку за да се усогласат со Божјата волја, не му оставаат на читателот никаков сомнеж за бруталноста на владејачката сила. Вториот настан е убиството на самиот Имам и превирањата што тоа ги носи во земјата.

Наводи
------

1. ↑  „Explore the British Library". *Catalogue.bl.uk*. Архивирано од изворникот на 2023-01-05. Посетено на 28 октомври 2023.
2. ↑  „The Fall of the Imam by Nawal El Saadawi". *Newhumanist.org.uk*. Посетено на 28 октомври 2023.
3. ↑  „Telegram: The Fall of the Imam". Архивирано од изворникот на 2015-09-15. Посетено на 28 октомври 2023.
**Шабан Џемали** (6 мај 1918

 во Дебар) — македонски правник.

Животопис
---------

Бил учесник во НОБ од 1942 година како заднински активист, помошник-командант на Командата на местото; член на Комунистичката партија на Македонија од 1944 година.

По Ослободувањето ја завршил Вишата управна школа и бил претседател на Градскиот народен одбор (1944-1947), член на Околискиот комитет на СКМ, член на Општинскиот комитет на СКМ, потпретседател, а потоа претседател на Општинскиот одбор на ССРНМ и секретар на Општинскиот комитет на СКМ во Дебар.

Бил член на Одборот за општествено-економски односи на Републичкиот совет и пратеник во Републичкиот собор на Собранието на СРМ во 1970 година.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Џамија*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1638. Text "series
" ignored (help)
Раџата на Западен Роти во посета на Памана
**Памана** или **Дана** (*Dana*, *Dona*, *Ndana*) — мал остров во јужна Индонезија, во рамките на архипелагот Мали Сундски Острови. Лежи точно на напоредникот 11° ЈГШ близу поголемиот остров Роти. Административно му припаѓа на намесништвото Роти Ндао во покраината Источни Мали Сундски Острови и на југ се граничи со австралиската островска територија Ашмор и Картие. Памана е познато како најјужната точка во Азија.

Фауна
-----

Островот го населуваат елени, разни видови птици и секоја година е посетен од желки кои доаѓаат да полагаат јајца.

Предание
--------

Според некои преданија, островот бил населен во XVII век, но населението пострадало во колеж од одмазда и телата фрлени во езеро. Оттогаш островот останал ненаселен.

Наводи
------

1. ↑  „SurfRote - About the island". Архивирано од изворникот на 2014-02-22. Посетено на 2017-08-14.
2. ↑  Grotting, Bjorn. „Roti Island". Indonesia Photo. Посетено на 18 ноември 2012.

Поврзано
--------

* Географија на Индонезија
* Мали Сундски Острови

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Индонезија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 10°59′10″S 122°51′50″E﻿ / ﻿10.98611° ЈГШ; 122.86389° ИГД﻿ / -10.98611; 122.86389
Јавачи Нормани кои јуришаат - „Бајошки Гоблен"
**Коњица** (или **коњаница**) — дел од копнената војска која се одликува со поголема подвижност и сила на фронтален удар во однос на пешадијата. Историски, коњицата се состоела од војници кои јавале на коњи, камили, слонови и други животни способни да понесат човек во борба. Основни типови на коњица се лесна и тешка (оклопна).

Иако има индиции дека во праисториска Европа имало некои форми на припитомување на коњи пред десетици илјади години, општоприфатено е дека коњите почнале да се користат за транспорт околу четири илјади години п.н.е. во степите на Средна Азија. Најраните коњички единици биле бојнит коли кои во Сумер и другите месопотамски цивилизации ги влечеле магариња. Бојни коли со коњи, особено двоколки, се карактеристични за индоевропските освојувања кои се движеле од Средна Азија кон Европа, Блискиот Исток и Индија околу 1700 г.п.н.е.

Важни моменти во развојот на коњицата биле воведувањето на оклопни јавачи во Партија и пронаоѓањето на узенгиите во Кина (најдоцна до III век н.е. во Европа стигнало во IV век), кои овозможувале комбинирање на силината на ударот на коњот и јавачот при напад со оружје за блиска борба. Новите модели на седло, како норманското седло, кое овозможувало јавачот да го искористи движењето на коњот за да фрли копје (џилит) со поголема силина од пешадиец, истовремено придржувајќи се со стегање на бедрата и наслонот од седлото.

Делотворноста на коњицата опаѓала со развојот на огненото стрелачко оружје и артилеријата. Во многу армии, единиците кои спаѓале во коњица во минатото се преориентирани на користење тенкови или хеликоптери како средство за транспорт.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85021479
* GND: 4030113-8
* NDL: 00577675

 |

 |
**Metro Exodus** (буквално: *Метро: Исход*) — пукачка игра од прво лице развиена од украинската компанија 4A Games и објавена од Deep Silver. Играта била пуштена на 15 февруари 2019 г. за играчките платформи ЛС (Windows), PlayStation 4 и Xbox One. *Metro Exodus* е третата игра од серијата *Metro*, ​​чиј заплет е заснован на романите на Дмитриј Глуховски и ја продолжува приказната на *Metro 2033* и *Metro: Last Light*.

Играчки процес
--------------

*Metro Exodus* е пукачка игра од прво лице со елементи на преживувачки ужаси и потајна акција. Дејството се одвива во постапокалиптичните пустини на Руската Федерација и Република Казахстан, каде што играчот мора да се справи со новите опасности на светот и да учествува во борбата против мутираните суштества, како и непријателските луѓе. Играчот поседува арсенал на огнено оружје и фрлачко оружје што можат да се подобрат (промените можат да се користат за приспособување на сите делови на оружјето, од приемникот до цевката). Играта содржи мешавина од праволиниски нивоа и отворени места достапни за истражување од играчот. Има и динамичен временски систем, дневен/ноќен циклус и годишните времиња се менуваат како што напредува приказната.

Наводи
------

1. ↑  Dunn, Jeff (2017-06-11). „'Metro Exodus' is a gorgeous action-adventure game coming to Microsoft's new Xbox One X". *Business Insider* (англиски). Axel Springer AG. Архивирано од изворникот на 2017-06-13. Посетено на 2017-06-13.
2. ↑  Hall, Nicole (11 January 2021). „Metro Exodus Postcard locations explained". *Eurogamer*. Архивирано од изворникот 27 November 2022. Посетено на 22 June 2023.
3. ↑  MCV Editors (2017-06-12). „Metro Exodus takes the series open world". *MCV* (англиски). ISSN 1469-4832. Посетено на 2023-11-23.
4. ↑  *GameSpot*. Is Metro Exodus An Open-World Game? — E3 2017 на YouTube(англиски). (13 June 2017). Проверено 14 июня 2017.
5. ↑  Alexander, Julia (2017-06-11). „Metro Exodus developer calls sandbox survival game 'most ambitious project yet'". *Polygon* (англиски). Посетено на 2023-11-23.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Metro Exodus" на Ризницата ? |

* Матична страница
РНК се транскрибира во јадрото; откако целосно се обработува, се транспортира во цитоплазмата и се транслатира од страна на рибозомите (не е прикажано).
**Биосинтеза на белковини** е процесот со кој клетките градат или произведуваат белковини. Терминот понекогаш се користи само за транслацијата, но почесто се однесува на повеќеетапен процес кој започнува со синтеза на аминокиселини и транскрипција на јадрената ДНК во информативна РНК (иРНК), која потоа се користи како почетна молекула за транслацијата.

Една од улогите на ДНК е пренесувањето на информациите кои служат за синтеза на белковините. Линеарниот распоред на 4 бази може да се смета како информативен и е основен јазик составен од 4 букви кои се на крај препишува во јазикот на белковините составен од 20 букви (аминокиселини). Рамнотежата се наоѓа на страната на хидролизата. Затоа аминокиселините најпрвин треба да се активираат, т.е. би постоел поголем потенцијал за пренесување на групите, а со тоа би можеле да се поврзуваат во пептидните синџири.
Аминокиселини поврзани со енергетски богата врска
Потикнувањето на аминокиселинските деривати со висок потенцијал за пренос на групи се нарекува активација на аминокиселините. Активираните аминокиселини се пренесуваат со помошната молекула, трансфер РНК,која на едниот крај содржи рецептор. тРНК има 2 задачи: ги сврзува аминокиселините во врски богати со енергија и овозможува преведување во јазикот на базите и јазикот на аминокиселините бидејќи во средната петелка на нивната структурна детелина се наоѓа антикодон, низа од 3 нуклеотиди кои можат да се сврзат со нуклеотиди во тРНК.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Kingdom Come: Deliverance** — акциона игра со улоги од прво лице со отворен свет, развиена од чешкото студио Warhorse Studios и објавена од Deep Silver за платформите PlayStation 4, Xbox One и Microsoft Windows во 2018 г. Особеноста на играта е нејзиниот нагласок на историската точност: играта подробно ја преработува облеката, оружјето, архитектурата и општествениот строеж на Средновековна Бохемија.

Играта се одвива во кралството Бохемија во 1403 г. на заднината на судирот помеѓу кралот Вацлав IV и неговиот брат Сигизмунд. На почетокот на играта, куманските платеници на Сигизмунд ја пустошат рударската населба Стрибрна Скалица. Главниот јунак Хенри, син на ковач, ги губи родителите во поход и стапува во служба на панот Радциг Кобила, кој го води отпорот против Сигизмунд. Во обид да им се одмазди на убијците на неговите родители, Хенри се вплеткува во заговор за враќање на вистинскиот крал, Вацлав IV, на престолот. Како игра со отворен свет, *Kingdom Come: Deliverance* му овозможува на играчот слободно да патува низ пристапните области на Средновековна Чешка, самостојно наоѓајќи занимливи места и задачи.

*Kingdom Come: Deliverance* во целост добила потврдни одзиви од критичарите, при што оценувачите ја пофалиле средновековната атмосфера на играта и исклучителното внимание на развивачите кон подробностите, но ги критикувале бројните технички проблеми на играта, кои биле особено проблематични во верзиите на играчката конзола. Играта станала предмет на особено остри одзиви во американскиот печат поради наводниот расизам на развивачите.

Наводи
------

1. ↑  Насловот на играта на англиски е упатување на текстот на Господовата молитва „Оче наш": *Thy **kingdom come**... and **deliver** us from evil* („Да **дојде царството** твое... но **избави** нѐ од лукавиот").
2. ↑  „Warhorse studios: Kingdom Come: Deliverance". Архивирано од изворникот на 2019-02-15. Посетено на 2018-02-08. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
3. ↑  „Kingdom Come: Deliverance is an RPG that trades fantasy for historical accuracy". *The Verge*. Архивирано од изворникот на 2018-02-04. Посетено на 2018-02-05. Укажано повеќе од еден `|accessdate=` и `|access-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Kingdom Come: Deliverance" на Ризницата ? |

* Матична страница
***Lactococcus*** е род на бактерии на млечно-киселинско вриење кои порано беа вклучени во родот *Streptococcus* Група N1. Овие бактерии се хомоферментери што значи дека тие создаваат само еден производ со ферментација на гликозата, а во овој случај тоа е млечната киселина. Сепак, нивниот хомоферментативен карактер може да се промени со прилагодување на условите, како што се pH, концентрацијата на гликоза, итн. Лактококите се Грам-позитивни, каталаза-негативни, неподвижни коки, чии клетки може да се најдат како поединечни, во парови или да формираат вериги. Родот содржи видови кои можат да растат под температура од 7˚C.

Моментално се признаени девет видови на овој род, заедно со четири подвидови. Тие се:

* *L. chungangensis*
* *L. formosensis*
* *L. fujiensis*
* *L. garvieae*
* *L. lactis*
	+ *L. lactis* subsp. *cremoris*
	+ *L. lactis* subsp. *hordniae*
	+ *L. lactis* subsp. *lactis*
	+ *L. lactis* subsp. *tructae*
* *L. piscium*
* *L. plantarum*
* *L. raffinolactis*
* *L. taiwanensis*

Овие организми се користат во млечната индустрија во производството на ферментирани млечни производи како сирења. Тие може да се користат во стартер култури составени од еден вид, или во мешани стартер култури составени од неколку видови на бактерии на млечно-киселинско вриење, како што се претставници на *Lactobacillus* и *Streptococcus*. Од посебен интерес се подвидовите *L. lactis subsp. lactis* и *L. lactis subsp. cremoris*, бидејќи тие највеќе се користат во прехранбената индустрија. Главната цел во производството на млечни производи е брзото закиселување на млекото; ова предизвикува брз пад на pH вредноста на ферментираниот производ, што го спречува растот на бактериите кои предизвикуваат расипување. Бактериите, исто така, играат улога во вкусот на крајниот производ. Лактококите се користат и во биотехнологијата. Тие лесно да се култивираат во индустриски размери на медиуми засновани на сурутка.

Наводи
------

1. 1 2 3  Parte, A.C. „Lactococcus". *www.bacterio.net*.
2. ↑  Schleifer KH, Kraus J, Dvorak C, Kilpper-Balz R, Collins MD, Fischer W (1985). „Transfer of *Streptococcus lactis* and related streptococci to the genus *Lactococcus* gen. nov". *Syst. Appl. Microbiol*. **6**: 183–195. doi:10.1016/s0723-2020(85)80052-7. ISSN 0723-2020.
3. ↑  , James M. Modern Food Microbiology, 4th ed. Van Nostrand Reinhold, 1992
4. ↑  LPSN entry for *Lactococcus*
5. ↑  de Vos, W.M. Simons, GFM. Genetics and Biotechnology of Lactic Acid Bacteria. eds. Gasson, M.J. de Vos, W.M. Gene Cloning and Expression Systems in Lactococci. Blackie Academic & Professional, 1994. pg. 52 – 53.
6. ↑  Kok, Jan. Genetics and Molecular Biology of Streptococci, Lactococci, and Enterococci.. eds Dunny, Gary M. Cleary, P. Patrick. McKay, Larry L. Special Purpose Vectors for Lactococci. American Society for Microbiology, 1991. pg. 97
Тернинг Торсо, август 2005 година
„*КСБ Turning Torso*" или на македонски „**Извиено торзо**", е облакодер во Малме, (Шведска). Го дизајнирал шпанскиот архитект Сантјаго Калатрава и официјално бил отворен на 27 август 2005 година. По завршување на изградбата, *Тернинг Торсо* бил највисока града во Скандинавија и втор по големина кондоминијум во Европа.

Зградата е висока 190 метри и има 54 ката. Дизајнот бил заснован на скулптурата на Сантјаго Калатрава која е наречена *Твистинг Торсо*.

Една од причините за изградбата на овој облакодер била повторното воспоставување на препознатливиот *хоризонт на* градот Малме, бидејќи во 2002 година бил отстранет Коцкумскранен („Коцкумскиот кран"), кој бил сместен на помалку од еден километар од облакодерот. Локалните политичари сметале дека е многу важно за граѓаните да имаат симбол на градот Малме - *Коцкумскранен*, кој бил огромен кран кој се користел за изградба на бродови. Тернинг Торсо може да се смета за споменик на новото, интернационализирано Малме.

Наводи
------

1. ↑  „Santiago Calatrava's Turning Torso Wins Council on Tall Buildings and Urban Habitat's 10 Year Award". *Architect* (англиски). 2015-08-07. Посетено на 2017-02-18.
2. ↑  „Twisting Tall Buildings". *CTBUH*. August 2016. Архивирано од изворникот на 2017-08-08. Посетено на 2017-02-05.

Надворешни врски
----------------

* Официјален сајт на Трнинг Торсо
* Веб-камера што го прикажува Trning Torso

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Шведска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Марија Алехандра Дорадо Камара** (родена на 24 септември 1969 година), позната како **Алехандра Дорадо**, е боливиски уметник. Нејзината работа се фокусира на идентитет, род и моќ.

Живот
-----

Дорадо е родена во Кочабамба во 1969 година. Дипломирала ликовни уметности, со споредни студии сликарство, на Универзитетот за уметност и општествени науки (ARCIS) во Сантјаго, Чиле. Таа предавала техники на цртање на програмата за графички дизајн на Боливискиот приватен универзитет и започнала програма за уметничко образование за слепи лица.

Дорадо е позната главно по нејзините уметнички инсталации кои испитуваат теми како што се родот, перформативноста, моќта и (де) конструкција на идентитетот. Високо концептуална по природа, нејзините инсталации често се инспирирани од дела од литература и филозофија, историја и родова теорија.

Наводи
------

 

1. ↑  Gerstner, David A. *Routledge International Encyclopedia of Queer Culture* (англиски). Routledge. стр. 188. ISBN 978-1-136-76181-2.
**Корделија Марија Едвардсон** ( **моминско Хелер** ; 1 јануари 1929 година – 29 октомври 2012 година) била шведска новинарка, писателка и го преживеала Холокаустот, родена во Германија. Таа била дописник од Ерусалим за *Свенска Дагбладет*, шведски дневен весник, од 1977 до 2006 година. Едвардсон опширно известувала за израелско-палестинскиот конфликт, останала колумнист за *Свенска Дагбладет* откако ја напуштила својата функција во 2006 година

Позадина
--------

Едвардсон е родена во Минхен, Германија, во 1929 година. Таа била воспитана како католичка. Меѓутоа, бидејќи нејзиниот татко, Херман Хелер, бил Евреин, Едвардсон била уапсена од нацистите и депортирана во концентрационите логори Терезиенштат и Аушвиц за време на Холокаустот. Нејзиниот дедо по мајка исто така бил Евреин и се преобратил во католицизам.

По емигрирањето во Шведска по Втората светска војна, Едвардсон ја започнала својата новинарска кариера. Во 1984 година, таа објавила автобиографија која го документира нејзиниот живот како преживеана од Холокаустот, што и ја донело книжевната награда Гешвистер-Шол-Преис .

Смрт
----

Корделија Едвардсон починала од болест во Стокхолм на 29 октомври 2012 година, на 83-годишна возраст

Наводи
------

 

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „Swedish journalist, Auschwitz survivor Cordelia Edvardson dies at 83". *The Washington Post*. Associated Press. 30 October 2012. Архивирано од изворникот на 31 October 2012. Посетено на 11 November 2012.

Дополнително читање
-------------------

* Cordelia Maria Edvardson at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon
Слика од Валверде
**Ернесто Валверде Теједор** (роден на 9 февруари 1964 година) — шпански професионален фудбалски менаџер и пензиониран поранешен фудбалер кој играше како напаѓач. Тој моментално е менаџер на Барселона.

Во текот на десет сезони, тој ги собрал Ла Лига со вкупно 264 натпревари и 68 гола, додавајќи 55 натпревари и девет гола во Сегунда Дивизион. Тој играше за шест екипи во 14-годишна професионална кариера, вклучувајќи ги Еспањол, Барселона и Атлетик Билбао.

Подоцна, Валверде имал слобода како менаџер, вклучително и да биде задолжен за сите три клуба. Некои го сметаат за еден од најдобрите менаџери во светот.

Животопис
---------

Валверде е роден во Виандар де ла Вера, Касерес, Екстремадура. По неговото професионално деби во Сегунда дивизон - Депортиво Алавес и Спортскиот клуб Сестао - тој беше префрлен во РКД Еспањол во 1986 година, правејќи го своето деби на Ла Лига на 31 август во нерешено 1-1 против Атлетико Мадрид. Во сезоната која вклучуваше втора етапа заврши со 43 настапи во лигата, постигнувајќи седум гола; во последната година, тој беше дел од тимот кој го загуби Купот на УЕФА во 1988 година на пенали, од Баер 04 Леверкузен.

Веднаш по пензионирањето, Валверде ја започна својата кариера како менаџер во одделенијата за млади на поранешниот клуб Атлетик Билбао. Четири години подоцна, тој стана ко-тренер во главниот состав, а во 2002 година повторно играше како главен тренер кога ја презеде екипата Б, а следната година беше промовирана во прва тимска задача; во 2003-04, завршија петти и се квалификуваа за Купот на УЕФА.

На 1 јуни 2013 година, веднаш по загубата од 3:4 во Севиља, што значеше дека Валенсија може да заврши само петти, па така од квалификациите за Лигата на шампионите, Валверде објави дека ќе го напушти клубот. Тој се вратил во Атлетик Билбао на 20 години, во квалификациите за Лигата на шампионите во својата прва година, а исто така стигна до финалето на Шпанскиот куп 2015 година следната сезона.

Во 29 мај 2017 година, Валверде го замени Луис Енрике за нов менаџер на Барселона.
**Кинеско зелје** (**бок чој** или **пак чој**, кинески: 上海青; науч. *Brassica rapa* subsp. *chinensis*) — сорта на репка мошне присутна во кинеската кујна. Не образува главичка и има мазни темнозелени листови набрани во сноп. Особено е застапена јужна Кина и Југоисточна Азија. Бидејќи е издржлива на студ, се одгледува и во северна Европа. Денес сочинува сортна група заедно со кинеската зелка, која порано се сметала за посебен вид под називот *Brassica chinensis*, даден од Карл Линеј.

Хранливост
----------

Сировото кинеско селје се состои од 95% вода, 2% јаглехидрати, 1% белковини и помалку од 1% масти (табела). На 100 грама, дава 13 калории и е богата со (20% или повеќе од препорачаната дневната доза, ПДД) витамин А (30% ПДД), витамин Ц (54% ПДД) и витамин К (44% ПДД), а содржи и фолна киселина, витамин Б6 и калциум во умерени количини (10-17% ПДД) (табела). 

Растението го зазема второто место по хранлива густина од вкупно 41 хранливи растенија.

Токсичност при прекумерна употреба
----------------------------------

Кинеското зелје содржи глукозинолоати. Овие соединенија во помали дози спречуваат рак, но, како и многу други супстанции, во прекумерни количини можат да бидат токсични, особено кај веќе заболени лица. Во 2009 г. е забележан случај на старица со шеќерна болест која секој ден јадела 1 до 1,5 кг (сирово) кинеско зелје за да си ја лечи болеста, и добила хипотироидизам (недоволно активна штитна жлезда) поради болеста, што довело до микседематозна кома.

Галерија
--------

* Насад на кинеско зелјеНасад на кинеско зелје
* Кинеско зелјеКинеско зелје
* Цветови на кинеското зелјеЦветови на кинеското зелје

Поврзано
--------

* Кинеска зелка
* Список на зеленчуци

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кинеско зелје" на Ризницата ? |

1. ↑  di Noia, Jennifer (2014-06-05). „Defining Powerhouse Fruits and Vegetables: A Nutrient Density Approach". *Preventing Chronic Disease*. National Center for Chronic Disease Prevention and Health Promotion (USA). **11**. doi:10.5888/pcd11.130390. ISSN 1545-1151. Посетено на 2014-06-11.
2. ↑  Rabin, Roni Caryn (2010-05-24). „Regimens: Eat Your Vegetables, but Not Too Many". *The New York Times*. Посетено на 2010-06-03.
**Тестот со метил црвено** служи за одредување на бактерии кои произведуваат повеќе типови на киселини при ферментацијата на гликоза (мешан тип на ферментација). Овој тест е дел од IMViC сериите.

Опис
----

Многу грамнегативни бактерии од системот за варење можат да се разликуваат по производите од ферментирањето на гликозата во MR-VP медиум. *Escherichia*, *Salmonella* и *Proteus* ја ферментираат гликозата до млечна, оцетна, сукцинична и мравска киселина, како и CO2, H2 и етанол. Големите количини на киселини го надминуваат пуферскиот капацитет на системот, па ја намалуваат pH вредноста на медиумот. Метил црвено е pH индикатор кој поцрвенува кога се додава на медиумот каде има мешано-киселински ферментативни бактерии. Обично црвената боја се одржува при pH од 4,4 и помалку.

Постапка
--------

Бактеријата која ќе се испитува се засејува во гликозо-фосфатен бујон кој содржи гликоза и фосфатен пуфер и се инкубира на 37° С за време од 48 часа. За време на тие 48 часа организмот кој врши мешана ферментација мора да произведе доволно киселина за да го надвладее фосфатниот пуфер и средината да стане кисела. pH на медиумот се тестира со додавање на пет капки од метилен црвено реагенс. Развитокот на црвен слој на врвот од бујонот се смета за позитивен тест. МЦ негативните организми даваат жолта боја.

*Escherichia coli* е МЦ позитивна, додека *Klebsiella pneumoniae* е МЦ негативна бактерија.
Милорад Митровиќ
**Милорад Митровиќ** (Велико Градиште, 12 април 1908 - Сплит, 9 август 1993) бил југословенски и српски фудбалер и фудбалски тренер.

Кариера
-------

Кариерата ја започнал во фудбалскиот клуб БСК Белград, каде играл до 1928 година. По Олимпискиот турнир во Амстердам, од 1928 година играл во Франција за Монпелје (1928-1932) и Сете 34 (1933-1934), заедно со Ивица Бек. Во 1934 година се вратил во БСК Белград со кој освоил две национални титули на Југославија (1935 и 1936 година), а последниот натпревар го одиграл во дресот на БСК на 3 октомври 1937 година. Кариерата ја завршил во БАСК каде играл од 1937 до 1941 година.

За селекцијата на Белград одиграл 10 натпревари, за селекцијата на Југославија три, а дебитираше против селекцијата на Португалија на 29 мај 1982 година во Амстердам, на Олимпискиот турнир. Последниот натпревар за југословенската репрезентација го одиграл на 1 јануари 1935 година, против репрезентацијата на Романија во Атина за Балканскиот куп, кога репрезентацијата на Југославија го освоила единствениот победнички трофеј во ова натпреварување.

Во периодот од 1955 до 1959 година бил селектор на Бурма.

Бил со средна висина, цврста фигура, бил најголемиот „џентлмен" на белградскиот фудбал во своето време. Тој важел и за еден од најдобрите југословенски бранители меѓу двете светски војни.

Живеел во Сплит, каде што починал на 9 август 1993 година. години поради проблеми со крвните садови.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Mitrović Milorad". *reprezentacija.rs*. Посетено на 30. 8. 2019. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  Milorad Mitrović *ofkbeograd.co.rs*

Надворешни врски
----------------

* Милорад Митровиќ (фудбалер) на National-Football-Teams.com
* Профил на сајтот *reprezentacija.rs*[*мртва врска*]