recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Плажа Ложа
**Галеријата на плажа** се две изложбени згради во музејот Шелбурн во Шелбурн, Вермонт, САД. И двете се направени од трупци и се дизајнирани да личат на ловечки камп Адирондак. Плажата Ложа изложува голем избор на ловечки трофеи (таксидермија), додека Галеријата на плажата изложува уметност што ја прикажува северноамериканската дивина; ова вклучува дело на Карл Рунгиус (ловечки придружник на Теодор Рузвелт), Артур Фицвилијам Таит и Сиднеј Лоренс.

Историја
--------

Во 1960 година, музејот Шелбурн ја нарачал изградбата на Ложата на плажата и галеријата на плажата, именувани по Вилијам и Мари Бич, кои биле пријатели и ловџиски придружници на Електра Хавемајер Веб, како и патрони на музејот Шелбурн. Користејќи дрва од шумата во „големиот камп" на семејството Веб во Адирондак, Нехасане, музејот ги дизајнирал Ложата и Галеријата да личат на ловечки камп Адирондак. За да создаде средина јасно различна од останатиот дел, музејот ископал плиток слив во кој требало да се изградат двете структури, го опкружил сливот со песочник од Вермонт и засадил смрека, и кедар, така што областа да личи на Адирондак шума.

Во 2007 година музејот ги обновил и Плажата Ложа и Галеријата. Ложата, чија оригинална дрвена структура и внатрешност останале во добра состојба, добиле основни реновирања, додека Галеријата, која драстично се влошила со текот на годините, морала да биде срамнета. Музејот изградил нова кабина користејќи трупци од дрвото оставено по шумскиот пожар во Монтана според оригиналниот план на галеријата.

Поврзано
--------

* Лов на трофеи

Наводи
------

1. ↑  Shelburne Museum. 1993. *Shelburne Museum: A Guide to the Collections*. Shelburne: Shelburne Museum, Inc.
2. ↑   „Shelburne Museum | Beach Gallery and Beach Lodge". Архивирано од изворникот на 2009-02-04. Посетено на 2009-03-26.

Надворешни врски
----------------
**Питом трн** (латински: *Cnicus benedictus*) познат и како *Бискупова брада, Сатовина, Блажен или Свет трн или Бенедиктански трн* е европско растение, со силно стебло и лисја во вид на копја.

Лековитост
----------

Ова растение е доста познато во светот како високолековито растение. 
Се користи против стареењето, ја подобрува циркулацијата со што го подобрува дотокот на кислород во мозокот, а со тоа и помнењето и иозструвањето на умот, ја ублажува вртоглавицата, несвестицата и главоболката. Исто така има антибактериско дејство, и му дава на човечкиот организам дополнителна сила. Може да помогне во регулирање на хормонската рамнотежа, а особено е добра за жените - одлично средство за ублажување на менопаузните тегоби.

Наводи
------

1. ↑  Newman, Jack. „Herbs for Increasing Milk Supply". Canadian Breastfeeding Foundation. Посетено на 2010-05-16.

1. Jepson Manual Treatment
2. USDA Plants Profile
3. GRIN Species Profile Архивирано на 6 јуни 2011 г.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Питом трн" на Ризницата ? |

* „Бенедиктански трн" против стареење (македонски)
* Cnicus Benedictus.—Blessed Thistle (англиски)
* Spotted thistle Архивирано на 10 мај 2009 г. (англиски)
**Мечкели** или **Мицикели** (грчки: *Μιτσικέλι*, *Мицикели*) — планина во Јанинско, Епир, Грција, дел од венецот Пинд. Сместена е северозападно градот Јанина и нејзиното езеро. Највисокиот врв, исто така Мечкели, се издига на 1.810 м надморска височина.

Планината е дел од Националниот парк „Пинд" и е членка на мрежата на заштитени подрачја Натура 2000 (GR2130008).

Потекло на името
----------------

Името го добило бидејќи на планината имало многу мечки. Мицикели (*Μιτσικέλι*) доаѓа од македонскиот збор „мечка" и грчкиот збор „κελλίον" што значи дувло.

Географија
----------

Планината се протега во должина од 35 км, од селото Калпаки на северозапад до источниот дел на Јанинското Езеро на југоисток. Мечкели ја образува југозападната граница на областа Загори. Планината се одводнува од реките Тијамис, Водоматица (притока на Војуша) и Арахтос.

Најблиски околни планини се Тимфи на север, Лигос на североисток и Пелистер на исток. Најблискиот град е Јанина, сместен југозападно од планината. Други населени места на планината се Долна Студена и Добра на северозападниот, Чудила и Перивлептос на централниот и Говрица во југоисточниот дел. Автопатот ЕО6 (Лариса - Трикала - Јанина - Игуменица) поминува јужно, а ЕО20 (Кожани - Коница - Јанина) поминува западно од планината. 

Северозападно од истоимениот највисок врв се наоѓаат врвовите Каминија (1.748 м), Јаника (1.614 м), Чука (1.586 м), Гифтос (1.456 м), Света Петка (1.397 м), Паратиритирио (1.407 м) и Харамандас (1.190 м). На врвот Мечкели е сместена телекомуникациска кула. 

Во јужниот дел на планината се наоѓа пештерата Перама, долга 1.100 м.

Растителен и животински свет
----------------------------

Планината Мечкели е значајна по богатата шума и планинските пасишта. Шумскиот појас е претставен претежно од листопадни дрвја (бука, даб, леска, јавор и габер) како и зимзелени иглолисни дрвја. Јужните падини на планината се подостапни, поради што е многу раширена сечата на дрва која ја пустоши шумата и застапени се само нискостеблести и грмушести растенија. Флората е претставена со околу 65 семејства, 239 родови и 448 видови. Според министерството за животна средина на Грција, во заштитеното подрачје на планината има 8 ендемични видови на растенија. Најчести претставници на животинскиот свет на Мечкели се: волкот, мечката, дивата свиња и срната.

Поврзано
--------

* Пинд
* Јанина
* Свети Илија — село во Воденско, познато под турското име *Мечкили*

Наводи
------

1. 1 2  „Oreivatein.com". Архивирано од изворникот на 2012-09-10. Посетено на 2024-01-11.
2. ↑  Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου, Ορεογραφία
3. 1 2  *Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, Μιτσικέλι*, Архивирано од изворникот на 2012-01-12, Посетено на 2024-01-11
4. ↑  „Топографска карта на Мечкели". Грчка национална туристичка организација (ГНТО). Архивирано од изворникот на 2007-03-12.
5. ↑  house, Wapp-development. „Σπήλαιο Περάματος, Ιωάννινα". *www.spilaio-perama.gr* (грчки). Посетено на 2024-01-11.
6. 1 2  Герасимидис, Ахилес; Коракис, Георгиос (2009). „Contribution to the study of the flora of Mount Mitsikeli" (PDF). Посетено на 2024-01-11.
**Експлоит** (од истоимениот француски збор "exploit" што значи постигнување) е дел од софтвер или парче од корпус на податоци или секвенца од команди која има корист од грешка или ранливост со цел да предизвика неочекуван или непредвиден однос кон некој софтвер или хардвер. Најчесто се користи за грубо земање контрола врз одреден систем или првилегии кои стандардно не може да се земат, исто и за извршување DoS(DoSS) напад.

Експлоит ( Од истоимениот француски збор "exploit" што значи постигнување) е дел од софтвер или парче од корпус на податоци или секвенца од команди која има корист од грешка или ранливост со цел да предизвика неочекуван или непредвиден однос кон некој софтвер или хардвер.Најчесто се користи за грубо земање контрола врз одреден систем или првилегии кои стандардно не може да се земат, исто и за извршување DoS(DoSS) напад.

Класификација
-------------

Има неколку методи на класифицирање на експлоити. Нај чести се тие во кои се гледа како екслпоитот воспоставува врска со ранливиот софтвер/хардвер. Далечински експлоит
работи преку мрежа (Internet) без доплнителен пристап кон ескплоатираниот систем.
Додека локалниот експлоит бара додатен пристап кон ранливиот систем, најчесто за зголемување привилегии во системот во кој е ранливоста искористена, исто се користи против работна станица (client- во новиве компјутери по школиве за пример) со иста цел за да се здобијат привилегии без да дознае администраторот на системот, експлоатација на клиент може да бара заемно дејство со администратор,тука може да послужи и Social Engineering (социјален инжинеринг буквален превод).

Друга класификација се заснова врз нападот или акцијата што се врши врз незаштитениот систем : Недозволен пристап кон податоци; Самоволно извршување на некој код; DoS... итн.
Многу експлоити се направена да ви овозможат супер корисничко ниво на пристап (администратор) кон одреден систем. Во секој случај може да се користат повеќе експлоити и ранливости, прво да се здобие мало ниво на пристап па сè додека се стигне до коренот на системот. Најчесто јавните експлоити по нивното издавање се закрпуваат, за разлика од приватните кои се продаваат и некогаш знаат да наштетат многу, затоа blackhat хакерите не ги објавуваат своите експлоити во јавност, ваквите екслоити се најчесто наречени zero-days exploits кои се најголема желба на нестручни злонамерни експлоатери (Skript kiddies).

Видови експлоити
----------------

Експлоитите се категоризираат по следниве критериуми:

* Ранливоста што искористуваат
* Дали да бидат извршени далечински или локално
* И резултатот од извршениот напад

Неколку мрежни места за пример за експлоити:

Milw0rm многу јавни експлоити. 
Packetstorm Security Една од постарите мрежни места за експлоити 10 години. 
BugReport мал број на јавни експлоити. 
VUPEN Security Exploits Информации за ранливости и Експлоити. 
Secunia Advisories Информации за Вируси и Ранливости.
Давање пари за да се влијае на однесувањето на лицето е облик на подмитување 
Конвенцијата на Обединетите нации против корупцијата
**Мито**, **подмитување**, **поткупување** или **поткуп** – пари, привилегија или финансиска надомест што се дава на лице што е на функција за да заврши некоја нечесна работа.. Митото е дефинирано во „Црниот правен речник" како понуда, давање, примање или барање на какво било вредно нешто што може да влијае на постапувањето на службено лице или друго лице одговорно за јавна или правна должност. Во суштина, митото нуди да се направи нешто за некого со изразена цел да се добие нешто за возврат. Подароци во пари или други вредни предмети што инаку им се достапни за сите на еквивалентна основа, а не за нечесни цели, не се мито. Нудење попуст или враќање на парите на сите клиенти е законски попуст и не е мито. На пример, легално е вработен во Комисијата за комунални услуги кој е вклучен во регулирање на електричната енергија да прифати попуст на услугата за електрична енергија, кога и на другите потрошувачи на електрична енергија им е достапен истиот. Сепак, да се даде попуст за да се влијае на него да гледа поволно на апликациите за зголемување на цената на електричната енергија ќе се смета за мито.

Митото е дар даден за да се влијае врз однесувањето на примателот. Може да бидат пари, стока, права на акции, недвижен имот, давање приоритет, привилегија, приход, предмети со вредност, предности, или само ветување за предизвикување или влијание врз дејството, гласот или влијанието на лице во службено или јавно својство.

Поврзано
--------

* Транспаренси интернешенел

Наводи
------

1. ↑  „поткуп" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  *What is bribery?*, Black's Law Dictionary, Архивирано од изворникот 1. 10. 2015, Посетено на 30. 9. 2015 Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archivedate=` (help)
3. ↑  Staff, LII (6. 8. 2007). „Bribery". *LII / Legal Information Institute*. Архивирано од изворникот 8. 3. 2018. Проверете ги датумските вредности во: `|date=, |archive-date=` (help)
4. ↑  See generally T. Markus Funk, "Don't Pay for the Misdeeds of Others: Intro to Avoiding Third-Party FCPA Liability," 6 BNA White Collar Crime Report 33 (January 14, 2011) Архивирано на 16 март 2014 г. (discussing bribery in the context of the Foreign Corrupt Practices Act).

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мито" на Ризницата ? |
Ајатолата Ахмад Џанати
**Ајатолахот Ахмад Џанати** (фарси -**احمد جنتی)**, р. 1926 во Исфахан) е ирански политичар, државнок и духовен водач. Претседател е на Гардискиот Совет, кој врши и нревизија на иранката исламска догма и ги утврудува различните кандидати за различни избори. Џанати влегува во советот од моментот кога е основан во 1980 и управува со него до 1988. Член е и на Советот на експерти.

Ајатолахот Џанати има големо влијание на политиката на Иран. Тој често е споменуван и како духовен покровител на Махмуд Ахмадинеџад.

Поврзано
--------

* Гардиски Совет
* Политики на Иран
**Хитрино** (бугарски: *Хитрино*) — село во североисточниот дел на Бугарија во Шуменската Област. Тоа е административен центар на истоимената општина Хитрино.

Географија
----------

Хитрино се наоѓа во североисточниот дел на Лудогорието. Тоа е еднакво оддалечено од Црното Море и Дунав и е на 20 километри од областниот град Шумен. Селото се наоѓа на главниот пат помеѓу Силистра и Шумен. Преку Хитрино оди главната пруга Варна - Русе.

Железничка несреќа во 2016
--------------------------

Во 5:40 часот месно време на 10 декември 2016 година 7 лица загинале, а 29 биле повредени по експлозијата на цистерна от излетал от шините воз. Возот, кој превезувал пропан-бутан и пропен, експлодирал и се запалил. Пожарот зафатил најмалку педесет објекти , а 20 згради во Хитрино биле уништени.

Наводи
------

1. ↑  „Најмлаку седум лица загинаа во експлозијата на воз во Бугарија". +info. Архивирано од изворникот на 2016-12-12. Посетено на 10 December 2016.
2. ↑  Gigova, Radina. „Bulgaria train derailment: 5 killed in blast". CNN. Посетено на 10 December 2016.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општина Хитрино
Летање на сокол
**Соколарство** — вештина на ловење со птици грабливки, датира од пред неколку милениуми. Соколарството се среќава на територијата на Македонија уште од најдалечното минато. Најголем расцут соколарството доживува во средниот век. Едно од најстарите пишани дела кое датира од XIII век е „Умешност во ловот со птиците" (латински: *De arte venandi cum avibus*) напишано на латински од Фридрих II.

Ловот со птици грабливки бил аристократска забава и посебни феудални закони, како и религиозни нарачки биле вмешани во одгледувањето и тренирањето на грабливките, како и во основањето на првите соколарски школи. Тренираните соколи биле ценети како скапоцен поклон од значителна вредност, и често се користеле во дипломатски цели.

Соколарските клубови се формирани со цел за конзервација на соколарските традиции, за развој во одгледувањето, размножувањето и тренирањето на птиците грабливки, како и ловот со нив. Условите за зачленување во ваквите соколарски клубови се:

* Да се има над 18 години
* Успешно да се положи соколарскиот испит.

Почетниците се подготвуваат од страна на искусни соколари и по кус период на пракса се во можност да го полагаат соколарскиот испит. Употребата на птици грабливки во соколарството ја одобрува посебно административно тело за управување со дивечот, а дозволите за поседување и размножување ги дава посебно тело за заштита на природата.

Птици кои најчесто се употребуваат во соколарството се: јастреб кокошкар (*Accipiter Gentillis*), сив сокол (*Falco peregrinus*) степски сокол (*Falco cherrug*) и златен орел (*Aquila chrysaetos*). Дивеч кој најчесто се лови се еребици, фазани, зајци и лисици.

Чешките соколари користат околу 200 птици за соколарење и околу 40 за вештачко размножување. Секоја година се произведуваат над 350 птици кои се наменети за соколарите или пак за реинтродукција во природа. Голем број соколари се занимаваат со размножување и на други птици грабливки, како што е малечкиот сокол гулабар, па сѐ до различни видови на орли и бувови. Настрана од тренирањето и ловот со птиците грабливки, соколарите играат и важна улога во заштитата на птиците грабливки во природата, вклучувајќи ја и грижата за повредените или хендикепирани единки.

Најпрестижен е годишниот соколарски состанок, кој се одвива во Опочно - Чешка, каде се собираат соколари од цела Европа. Состанокот трае неколку дена, а е пропратен со соколарење на терените кои се богати со разновиден дивеч. Повеќето соколарски клубови се членови или пак се стремат за членство во IAF - Меѓународната Асоцијација за Соколарство (и конзервација на птиците грабливки) која постои од 1991 година.

Наводи
------

1. ↑  „соколарство" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

* Соколарство Македонија Архивирано на 30 мај 2008 г. — Друштво за заштита на грабливите птици „Јарак"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85046957
* GND: 4005367-2
* SUDOC: 027413365
* BNF: cb119460213 (податоци)
* NDL: 00572603
* NKC: ph214611
* BNE: XX526261

 |

 |
**Снежана Никшиќ** (Ниш, 30 ноември 1943

 - 2 април 2022

) — српска филмска, театарска и телевизиска глумица .

Биографија
----------

Снежана Никшиќ дипломирала глума на Академијата за театар, филм, радио и телевизија во Белград. На неполни 18 години ја играла главната улога во претставата „ *Кротките* "на Фјодор Михајлович Достоевски на сцената на Југословенскиот драмски театар во Белград.

Своето филмско деби го имала во 1965 година. (*Инспекторка*, Мила Ѓукановиќ), а потоа следат *Среќен умирање двапати* ( Гојка Шиповац, 1966 ) и *Пред војната* (Вук Бабиќ, 1966). Таа ги одиграла и главните споредни улоги во петнаесет филмови, од кои се издвојуваат на расказни *хартиени рамнини* (1967) *Приказни што не* постојат ( 1967 ) и *Поздрав до Марија* ( 1969 ) на Матјаж Клопчиќ. Во познатиот филм на Горан Марковиќ „ Мајстори, мајстори ", чија 40-годишнина била прославена во 2020 година. година, таа ја играла Гордана, професорка по англиски јазик.

Настапувала во повеќе ТВ драми и серии, а глумела и водителка во едукативни емисии на ТВ Белград .

Таа биа сопруга на покојниот глумец Љубо Тадиќ .

Наводи
------

1. ↑  „Snezana Niksic". *filmovi.com*. Посетено на 17. 1. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „SNEŽANA NIKŠIĆ". *testament-films.rs*. Посетено на 17. 1. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
3. ↑  Savanović, Dunja. „Prošlo je 40 godina od filma "Majstori, majstori": Pravi majstori postali su glumci kojih više nema". *telegraf.rs*. Посетено на 17. 1. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
4. ↑  „LEPA GLUMICA OSVOJILA JE SRCE LJUBI TADIĆU: Imala je muža, a on ju je PROGANJAO i na kraju ga je IZVUKLA IZ PAKLA!". *kurir.rs*. Посетено на 17. 1. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
5. ↑  „Ovo je najlepša ljubavna priča Jugoslavije! Bila je udata, Ljuba Tadić je proganjao, a onda ga je izvukla iz najgoreg pakla". *alo.rs*. Посетено на 17. 1. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 169314919
* LCCN: no2011033360
* ISNI: 0000 0001 1826 9049
* GND: 1062446739

 |

 |
**Васка Илиева** (21 декември 1923

 во Скопје - 4 мај 2001

 во Скопје) — македонска пејачка, доајен на македонската народна песна и една од најпознатите македонски изведувачи на народна музика.

Васка Илиева е родена во скопската населба Чаир на 21 декември 1923 г. во семејство на музичари. Нејзиниот татко, Тодор Бошков Велков, бил познат гајдаџија. Васка Илиева својата музичка кариера ја започнува пред 1950 г. во Државниот ансамбл за народни песни и игри „Танец". Поради ненадминатиот стил на пеење и неповторливиот глас, Васка Илиева многу брзо станува многу популарна и настапува на безброј концерти, не само во татковинатa, туку и во тогашна Југославија, како и секаде во светот каде што живеат Македонци.

Станува препознатлива со песните: „Земјо македонска", „Имала мајка", „Излегол Невен Пејо", „Аир да не сториш мајко", „Сестра кани брата на вечера" и многу, многу други. За време на долгата музичка кариера, во Република Македонија и насекаде по светот каде што живеат Македонци ја нарекуваа „Жива легенда" на македонската народна песна, „Кралица на македонската народна песна", како и „Амбасадор на македонската народна музика".

Починала на 4 мај 2001 г. во родното Скопје на возраст од 77 години, оставајќи зад себе богато културно и духовно наследство. Во нејзина чест, а по повод 10 години од нејзината смрт, беше организиран и одржан концерт во Македонската опера и балет, на кој настапија познати музички имиња, како и нејзиниот наследник Сузана Спасовска.

Надворешни врски
----------------

* Песни Архивирано на 7 јуни 2015 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 26477075
* LCCN: n2005073029
* ISNI: 0000 0003 7386 8380
* GND: 128892188
* MusicBrainz: cc5961b2-38b1-4cd6-b5bb-ebac7decc109
* NKC: js2018980840

 |

 |
**Крањска Гора** (словенечки: *Kranjska Gora*; германски: *Kronau* ) — населба во Општина Крањска Гора во северозападна Словенија со околу 1.500 жители. Населбата е центар на општината Крањска Гора и важен туристички и зимски спортски центар. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион. Се наоѓа крај реката Сава Долинка, на тромеѓато помеѓу Словенија, Австрија, Италија.

Околу центарот на старото село изграден е нов, претежно туристички дел од населбата со хотели, апартмани и викендички, рекреативни содржини, продавници и жичарници, како и скијачки патеки и мрежа од велосипедски и пешачки патеки.

На Крањска Гора се одржуваат меѓународни скијачки натпревари во алпско скијање во Витранц и скијачки скокови на Планица .

Крањска гора ја опфаќа и туристичката населба Јасна покрај истоименото езеро покрај патот за Вршич и делови од главната населба

Историја
--------

Се верува дека Крањска Гора била населена во 11 век од Словенци од Карантанија.  Во 14 век низ градот поминувал трговскиот пат до Тарвизио. Во 1431 година, грофовите од Целје изградиле замок во Вила Баса (сега дел од Тарвизио), кој му припаѓал на градот до 1848 година. Крањска Гора била нападната од Османлиите во 1476 година. Во 1870 година била изградена железничка пруга до Крањска Гора.

Наводи
------

1. ↑  *Leksikon občin kraljestev in dežel zastopanih v državnem zboru, vol. 6: Kranjsko*. Vienna: C. Kr. Dvorna in Državna Tiskarna. 1906. стр. 144.
2. ↑  Savnik, Roman (1968). *Krajevni leksikon Slovenije, vol. 1*. Ljubljana: Državna založba Slovenije. стр. 116.
3. 1 2  *Krajevni leksikon Dravske Banovine*. 1937. Ljubljana: Zveza za tujski promet za Slovenijo, p. 540.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Крањска Гора |
| --- |
|  |
| 
* Белца
* Гозд Мартуљек
* Довје
* Згорња Радовина
* **Крањска Гора**
* Лог
* Мојстрана
* Подкорен
* Ратече
* Средњи Врх

 | Грб на Општина Крањска Гора |

 |
Фосфороскопot на Бекерел (1873-1874).
**Фосфороскопот** ― дел од опитната опрема направена во 1857 година од физичарот А.Е. Бекерел со цел да се измери времето потребно за фосфоросцентен материјал да престане да сјае откако бил ексцитиран.

Се состои од два вртежни диска со шуплини. Овие шуплини се распоредени на секој диск во еднакви аголни интервали и на постојано растојание од средиштето, но шуплините на едниот диск не се усогласуваат со оние на другиот. Примерок од фосфоресцентен материјал е поставен помеѓу двата диска. Светлината што влегува низ една од шуплините го ексицитира фосфоресцентниот материјал кој потоа емитира светлина за кратко време. Дисковите потоа се вртат и со промена на нивната брзина може да се одреди должината на времето на светење на материјалот.

Наводи
------

1. ↑  „Natural Philosophy Collection. Bequerel's *[sic]* Phosphoroscope". University of Aberdeen. Посетено на 5 декември 2023.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фосфороскоп" на Ризницата ? |

* Опис и слика на фосфороскоп на Катедрата за физика на колеџот Кенион
**Пеколниот облакодер** (англиски: *The Towering Inferno*) – американски филм од 1974 година, во режија на Џон Гилермин. Сценариото го напишал Стирлинг Силифант, врз основа на книгите „The Tower" и „The Glass Inferno". Музиката за филмот ја компонирал Џон Вилијамс. Главните улоги ги толкуваат: Пол Њуман, Стив Меквин, Вилијам Холден, Фред Астер, Сузан Блејкли, Ричард Чемберлен, Џенифер Џонс, О. Ј. Симпсон, Феј Данавеј.

Содржина
--------

Во центарот на Сан Франциско е изграден највисокиот облакодер на светот. Неговиот проектант, архитектот Даг Робертс (го игра Њумен) штотуку се вратил од патувањето за да присуствува на свеченото отворање на облакодерот. Тој дознава дека при градбата се користени непроверени материјали во електричната инсталација, поради што постои опасност од пожар. Сопственикот на зградата, Данкан (го игра Холден) вината за тоа ја префрла на својот зет. Всушност, пред почетокот на свеченото отворање веќе се јавуваат пожари во одредени простории, а набргу во зградата пристигнуваат пожарникарите, предводени од шефот, О’Халорхан (го игра Меквин). Сепак, пожарникарите не можат да го совладаат големиот пожар, кој се шири кон врвот на зградата каде што околу 300 гости воопшто не претпоставуваат за опасноста што им се приближува...

За филмот
---------

Филмот е снимен како копродукција на две големи филмски компании („Warner Brothers" и „20th Century Fox"), кои претходно ги откупиле правата за екранизација на две книги со слична тематика: „The Tower" и „The Glass Inferno". За да го избегнат меѓусебниот натпревар, двете компании одлучиле да снимат заедничко сценарио и да ги поделат трошоците на продукцијата. Исто така, интересно е тоа што главниот збор во текот на снимањето го имал продуцентот Ирвин Ален, кој бил задолжен и за режирање на акциските секвенци. Филмот постигнал голем комерцијален успех, а добил и бројни награди, како: три „Оскари" (за камера, монтажа и музика), две награди на БАФТА (Вилијамс за музика и Астер за споредна машка улога), два „Златни глобуса" итн.

Наводи
------

1. ↑  „The Towering Inferno". *Turner Classic Movies*. Atlanta: Turner Broadcasting System (Time Warner). Архивирано од изворникот November 22, 2016. Посетено на November 23, 2016.
**Кирил Ќамилов** (Велес, 28 јануари 1898 - Скопје, 8 септември 1976) бил македонски универзитетски професор и фолклорист. Бил учесник во Шпанската граѓанска војна и во НОВ.

Животопис
---------

Студирал на универзитетот Сорбона во Париз (1924). Завршил Филозофски факултет во Прага, а докторирал на Универзитетот во Нанси во 1936 година на тема „Прилог кон проучувањето на едукацијата на деца-методи и современи теории", со што се стекнал со звањето доктор по педагошки науки.

Во Шпанија дошол од Белгија во јануари 1937 година. Бил во баталјонот „Георги Димитров" и баталјонот „Дуран". Бил офицер за врски и имал чин капетан. По победата на франкистите бил принуден да емигрира со републикански пасош (под име Juan Lopez Garcia) и бил интерниран во Винковци, од каде како член на отпорот илегално бил префрлен во Македонија и од 1944 година учествувал во НОБ, во бригадата Гоце Делчев.

По Ослободувањето, како делегат и активист делувал во Националниот комитет на македонската емиграција во Софија од каде подоцна, со декрет на Министерството за просвета бил упатен во Скопје, каде во 1947 година бил еден од основачите на Филозофскиот факултет и Катедрата по педагогија. Во периодот 1947-1953 година, бил еден од првите професори на Филозофскиот факултет во Скопје по Историја на педагогијата. Подоцна бил научен соработник во Институтот за фолклор во Скопје, а од ноември 1964 до октомври 1966 година и негов директор. На овој институт работел сè до своето пензионирање во 1968 година.

Од 2 октомври 1952 до 25 декември 1954 година бил затворен на Голи Оток.

Во 1962 година, заедно со Мето Јовановски, ја приредил книгата „Темни кажувања", која е составена од тринаесет приказни-сведоштва искажани од страна на девет усмени раскажувачи (старци и старици) во кои главно се евоцираат настаните и состојбите во Југозападна Македонија непосредно пред Илинденското востание.

Наводи
------

1. ↑  „Нова Македонија", 9 септември 1976, 3 стр.
2. ↑  „д-р Кирил Ќамилов", Институт за педагогија.
3. ↑  Македонци учесници во Шпанската граѓанска војна, во Перо Коробар, Божо Стефановски (ур.) „Во интернационалните бригади на Шпанија", „Студентски збор", Скопје, 1989, 215-220 стр.
4. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, 1521 стр.
5. ↑  Поранешни вработени на Институтот за фолклор „Марко Цепенков"
6. ↑  "16.101 golootočana, po spisku!" Архивирано на 31 декември 2013 г. "Novi plamen", 25.12.2013.
7. ↑  Д-р Трајче Стамески, „Орална историја и колективна меморија (Темни кажувања на Кирил Ќамилов и Невестата на змејот на Влада Урошевиќ)"

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Три бои: Сина** (француски: *Trois couleurs: Bleu*) — филм на Кшиштоф Кишловски (Krzysztof Kieślowski) од 1993 година. Исто така, Кишловски е автор и на сценариото, заедно со Кшиштоф Пјешевич, Агњешка Холанд и Славомир Иџиак. Музиката ја компонирал Збигњев Преснер. Главните улоги ги толкуваат: Жилиет Бинош (Juliette Binoche), Беноа Режан (Benoît Régent), Флоранс Пернел (Florence Pernel), Шарлот Вери (Charlotte Véry). „Три бои: Сина" е првиот дел од трилогијата „Три бои" кои ги симболизираат боите на француското знаме и паролите за слобода (сино), еднаквост (бело) и братство (црвено). Филмот ја освоил наградата „Златен лав" и уште шест други награди на Филмскиот фестивал во Венеција, три награди „Цезар" и бил номиниран за „Златен глобус".

Синопсис
--------

Жули (ја игра Бинош) е во среќен брак со познатиот композитор Патрис. Додека семејството се вози во автомобил, Патрис ја губи контролата над воланот и удира во дрво. Во несреќата гинат Патрис и ќерката, а Жули е тешко повредена. Уште додека заздравува во болницата, Жули размислува за самоубиство, но сепак се решава да ја победи болката по изгубеното семејство на тој начин што ќе ги прекине сите врски од нејзиниот дотогашен живот. Таа ја сместува мајка си во дом за старци, ги пали партитурите на неизведениот „Концерт за Европа" на нејзиниот сопруг, ја испразнува куќата и дава налог за нејзина продажба и си го враќа моминското презиме. Откако води љубов со најблискиот соработник на Патрис (кој одамна е вљубен во неа), таа веднаш го напушта и се сели во Париз. На тој начин, таа сака да побегне од сè што ја врзува за спомените на семејството и болните емоции. Во Париз, Жули се спријателува со сосетката Лусил, а потоа дознава дека соработникот на Патрис сочувал копија од партитурите на концертот и дека планира да го доврши. Исто така, таа дознава и дека Патрис имал љубовница која е бремена и очекува негово дете. Жули се запознава со љубовницата на Патрис, ѝ ја поклонува семејната куќа, започнува љубовна врска со соработникот на Патрис и го довршува неговиот концерт.

Наводи
------

1. 1 2  kinoteka.mk, Програма ноември 2019 (пристапено на 26.11.2019)
**Септември** (бугарски: *Септември*) — град во Јужна Бугарија, административен центар на Општина Септември во Пазарџичката Oбласт. Има население од околу 8.167 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа во најзападниот дел на Горнотракиската Низина, во близина на реката Марица. Има поволна транспортна и географска положба, бидејќи се наоѓа на раскрсница. Септември е оддалечен на 21 километри од регионалниот центар Пазарџик, и 100 километри од главниот град Софија.

Историја
--------

Населбата настанала кон крајот на 14 и почетокот на 15 век, со населувањето во регионот на Татарите од Бејликот Сарихан. Тие потекнуваат от рагионот на денешниот вилает Маниса во Анадолија и после преселуването овде основале ново село по име **Сариханбеј**. Според Стефан Захариев, војсководецот Сарихан-беј ја ценел поволната позиција на крстопат и основал село кое подоцна го добило неговото име. Старото село било оддалечено 4,5 часа од Пазарџик. Со текот на времето, името беше сменето во **Саранбеј**. Во 1870 година, Стефан Захариев го опишал Саранбеј како мешано бугарско-турско село со претежно бугарско население. Во пресрет на ослободувањето, населбата имала околу 200 куќи.

Со поставувањето на железничката линија Цариград - Белово во 1873 година, во близина на селото Саранбеј била отворена истоимената железничка станица Саранбеј, околу која настанала стационарна населба. Во 1934 година старото село и новата стационарна населба биле обединети и преименувани во **Сарањово**. Во спомен на бунтовниците кои загинале во Септемвриското востание, во 1949 година комунистичките власти ги преименувале селото и станицата во **Септември**. Во 1956 година се споиле селото Септември и населбата Гара Септември. Поради својата крстосница, зголеменото население и како центар на стопанскиот и културниот живот, со Указ бр. 546 на Президиумот на Народното собрание на НРБ од 7 септември 1964 година, Септември добил со статус на град.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  проф. Иван Батаклиев, „Пазарджик и пазарджишко, 1969 г.
3. ↑  Урбанизационният процес в България през периода от края на Втората световна война до наши дни, География, 3/2009.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Општина Септември
Слика од комплексот и околината за време на истрагата
**Вотергејтската афера** е политички скандал во САД од 1972 - 1973 што настанал со откривањето на уреди за прислушување во изборниот штаб на соперничката Демократска партија во комплексот Вотергејт во Вашингтон. Прислушувањето го организирале приврзаниците на Републиканската партија со знаење на најодговорните луѓе во партијата. Откривањето на тој случај довело до оставка (единствен случај) на претседателот на САД, републиканецот Ричард Никсон на 9 август 1974. 

Скандалот започнал со апсењето на пет луѓе за упад во штабот на Демоктратсиот Национален Комитет во хотелскиот комплекс на 17 јуни 1972. Првичните истражувања спроведени од ФБИ и подоцна од Комитет за Вотергејт на Сенатот и на новинарите откриле дека овој упад или кражба се само една од многуте нелегално авторизирани и извршени активности од страна на персоналот на Никсон и оние лојални на него. Тие исто така откриле и огромен број на криминални дела и злоставувања, меѓу кои: измама во кампањата, политичка шпионажа и саботажа, нелегални провалувања, неправилни даночни пријави и посебен фонд за перење на пари за исплата на оние кои ги вршеле тајните операции. Овој таен фонд исто така бил искористен и за „купување на тишината" на седуммината кои беа обвинети за упадот на 17 јуни.

Наводи
------

1. ↑  Perry, James M. „Watergate Case Study". *Class Syllabus for "Critical Issues in Journalism"*. Columbia School of Journalism, Columbia University. Архивирано од изворникот July 15, 2019. Посетено на July 27, 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85145735
* GND: 4189311-6
* SUDOC: 027448428
* BNF: cb11948745h (податоци)
* NDL: 00574170
* NKC: ph187632
* BNE: XX530780

 |

 |
Големиот Државен Хурал
**Големиот Државен Хурал** (монголски:Улсын Их Хурал) е парламентот на Монголија. Тој го претставува законодавното тело во Монголија и волјата на народот.

Хуралот е место каде работаат сите 76 монголски пратеници. Пратениците се избираат преку парламентарни избори и тие се успешни ако има излезеност од над 50% од гласачкото тело. Сите монголсци над 18 години имаат право на глас ако живеат во Монголија. Пратениците можат да се изберат само ако имаат над 25 години.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Александар Балабанов** (18 јануари 1879

 во Штип — 30 ноември 1955

 во Софија, Бугарија) — македонски врвен литерат, преведувач и критичар.

Долги години бил професор на Софискиот универзитет „Св. Климент Охридски" и член на Македонскиот научен институт. Исполнувал важни мисии кои му биле доверувани од ВМРО.

Александар Балабанов завршил класична филологија во 1904 година во Лајпциг и Ерланген, Германија. Во 1904-1912 работел како учител по класични јазици во Прва машка гимназиjа во Софија. Во 1921 година е основач на Катедрата за класична филологија на Софискиот универзитет. 

Балабанов ги објавил книгите „Еволуција на мотивите во грчката поезија" (1911), „Историја на класичната литература" (1914, 1917, 1931), „Љубов и поезија" (1939).

Покрај научната дејност Балабанов се занимавал со новинарство и бил уредник на списаниjата „Художник" („*Уметник*", 1905-1906) и „Прометеj" (1937-1943), на весниците „Време" (1908-1909) и „Развигор" (1921-1937).

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже (2009). *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. стр. 121. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.CS1-одржување: датум и година (link)
**Христијан Тодороски - Кико** (Прилеп, 7 април 1992

) e македонски пејач на забавна музика.

Животопис
---------

Тодороски е роден на 7 април 1992 година во Прилеп. Средното музичко образование го завршил во Битола, отсек ударни инструменти. Желбата за музика како и неговиот талент се појавиле уште од самото детство, бидејќи потекнува од музичко семејство. Во 2002 настапил на детскиот фестивал „Сребрен Ѕвон" во Прилеп со песната „Дедо Коле". Својот прв успех на музичко поле го забележал на 18 години во првиот „Македонски идол". Веднаш по завршувањето на ова музичко шоу потпишал договор со продукциската куќа „Mak Music" под раководство на Јован Јованов и Кристијан Стефановски (JJ Records и Plan B Production). Својот прв сингл „Пекол и Рај" за кој имал и видео запис го издал кој крајот на јули 2011 година. Во овој период следуваа настапи низ ноќните клубови во Македонија. Вториот сингл со кој настапил на „Охрид Фест - 2011" со сингел „Ти Си Опасна". Потоа настапил на "МакФест 2011" со синглот "Не Ме Боли". Неговото прво ЦД издание ќе биде промовирано на пролет 2012 година.

Наводи
------

1. ↑  „Кој е Христијан Тодороски?". Многоо. 4 април 2011 15:30. Посетено на 2012-01-02. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Надворешни врски
----------------

Видеа
* Христијан Тодороски Пекол и Рај
* Сам на Снегот
* Не ме боли
* Ти Си Опасна
**Василе С. Ѓуроски** ( 1916
 во Калуѓерец, Порече — 9 ноември 1944

 во Дрим, Струга) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Бил роден во 1916 година во селото Калуѓерец кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил доброволно како дел од Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борбите на Дрим на 9 ноември 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.213



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Атанас Михајлов Калиманов** — македонски просветен деец.

Животопис
---------

[[Файл:BASA-1932K-1-422-4.jpg|врска= Михајлов со учителки и ученички од женското училиште во Битола]]
Михајлов е роден во 1862 или 1867 г. во селото Бобишта, Костурско, тогаш во Османлиското Царство, денес во Грција. Во 1889 година ги завршил педагошките курсеви во Солунската егзархиска машка гимназија, а потоа завршува педагошки курсеви и во Загреб. Долго време бил учител низ Македонија. Бил директор на гимназии во Скопје, Битола и Солун. Предавал психологија и практика во Скопското егзархиско педагошко училиште. Во 1909 година бил уапсен од властите и осуден на 2 години затвор поради говор кој го одржал на погребот на војводата Васил Аџаларски во Скопје.

Во 1910-1911 и 1912-1913 година предавал во Солунската егзархиска женска гимназија. По Втората балканска војна предавал во Ѓумурџинската гимназија. По Првата светска војна, предавал во Пловдивската духовна семинарија. Татко е на Димитар Михајлов, деец на Македонскиот младински сојуз.

Тој бил убиен во Пловдив на 11 мај 1933 година од противници на крилото на Ванчо Михајлов, а подоцна бил погребан во Софија.

Поврзано
--------

* Никола Калиманов

Наводи
------

1. ↑  Танчев, Иван (2001). „Македонският компонент при формирането на българската интелигенция с европейско образование (1878 – 1912)". *Македонски преглед* (3. изд.). **XXIV**: 55.
2. ↑  Кандиларовъ, Георги Ст (1930). *Българскитѣ гимназии и основни училища въ Солунъ (по случай на 50-годишнината на солунскитѣ български гимназии)*. София: Македонски Наученъ Институтъ, печатница П. Глушковъ. стр. 109.
3. ↑  Дебърски глас, година 1, брой 37, 11 декември 1909, стр. 3.
4. ↑  Кандиларовъ, Георги Ст (1930). *Българскитѣ гимназии и основни училища въ Солунъ (по случай на 50-годишнината на солунскитѣ български гимназии)*. София: Македонски Наученъ Институтъ, печатница П. Глушковъ. стр. 155.
5. 1 2  „Парцел 34". София помни. Посетено на 2024-01-29.
6. ↑  Куманов, Милен. „Македония. Кратък исторически справочник", София, 1993, стр. 173 – 174.
7. ↑  Михайловъ, Иванъ (1973). *Спомени IV. Освободителна борба 1924 – 1934 г. (продължение)* (PDF). Western Newspaper Publishing Co. Inc. стр. 813–814.
Веб во 1966 г.
**Џејмс Едвин Веб** (англиски: *James Edwin Webb*; 7 октомври 1906 - 27 март 1992) — американски државник. Не се специјализирал за некоја техничка област, туку за општо раководство во финансии, човечки ресурси и право. Затоа, во текот на својата кариера тој водел различни владини агенции: работел како помошник на конгресмените Едвард По и Оливер Макс Гарднер, работел како заменик државен секретар во американскиот Стејт департмент и бил директор на Бирото за буџет во канцеларијата на претседателот Труман. Служел и како директор за човечки ресурси за Sperry Gyroscope. Тој немал искуство во воздушната област и немал специјално образование, но бил администратор на НАСА во 1961-1968 г. Вселенскиот телескоп „Џејмс Веб" е именуван во чест на Веб.

Животопис
---------

Џејмс Веб се родил во 1906 г. ви Тали Хо, округ Гранвил, Северна Каролина. Неговиот татко, Џон Фредерик Веб, ја држел должноста началник за сегрегираните државни училишта во округот Гранвил, а неговата мајка била Сара Горхам Веб. Завршувајќи го своето факултетско образование на Универзитетот во Северна Каролина во Чапел Хил, Веб се стекнал со диплома за уметности во образованието во 1928 г. и бил член на братството Акација. Заземајќи поинаков пат, Веб станал втор поручник во Маринскиот корпус на САД, служејќи како пилот на Маринскиот корпус од 1930 до 1932 г. По неговата воена служба, продолжил со право на Правниот факултет на Универзитетот Џорџ Вашингтон, добивајќи ја титулата доктор на правни науки во 1936 г. Истата година, Веб добил прием во адвокатурата на округот Колумбија.

Во 1938 г. Веб се оженил за Петси Ајкен Даглас, и имале две деца. Имено, Џејмс Веб исто така бил слободен ѕидар, додавајќи уште еден слој на неговиот разновиден и остварен живот.

Наводи
------

1. ↑  Sumner, Jim. „Tar Heels in Space" (PDF). NC Museum of History. Архивирано од изворникот (PDF) на April 17, 2012.
2. ↑  „History of North Carolina: North Carolina biography, by special staff of writers". 1919. Архивирано од изворникот January 14, 2024. Посетено на January 3, 2023.
3. ↑  „Famous Freemasons (A – Z) – THE END". March 3, 2018. Архивирано од изворникот December 25, 2021. Посетено на March 13, 2020.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Џејмс Веб" на Ризницата ? |

* Oral History Interview with James E. Webb, from the Lyndon Baines Johnson Library
**Лерински археолошки музеј** (грчки: *Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας*) — музеј на археологијата на Леринско и големопреспанскиот крај во градот Лерин, Егејска Македонија.

Историја
--------

Музејот е сместен во двокатна зграда на Железничкиот плоштад, изградена во 1969 г. чија внатрешност е обновена во 1999 г. Во збирката има предмети од праисторијата, древномакедонско, римско и средновековно/византиско време. Во приземјето се праисториските поставки, претежно од ископувањата направени во 1997–98 г. во с. Арменово, но и од други места. Изложенио се керамички садови, секојдневни предмети, градежни материјали, камени и коскени сечила, алки од вретена и фигурини. Впечатлива е вилицата на мамут стар 200-500.000 години, откриена во с. Сотир. На приземјето се и надгробните стели од римско време од с. Баница (II - III век), Петерско (II век п.н.е.), Росен (III век), Високуќи (Виткуќ, денес во Албанија, 320 г. п.н.е.), статуи от Баница (машко торзо) и Елевиш (статуа на Артемида) и исклучителен поден мозаик од римска куќа кај Долно Клештино.

На првиот кат се изложени древномакедонски наоди од Петерско и Пателе — сончев часовник, статуа на Артемида, земјоделски сечила и реконструкција на древномакедонска куќа со ѕидаријата, огништето, оставите и др.

Застапени се и артефакти од византискиот и поствизантискиот период од Преспа, претежно од царската базилика „Св. Ахил" на истоимениот остров (капители, проповедници, столбови), фрески од различни цркви, дел од резбана проповедница од „Св. Преображение" во с. Кондороби и царските двери од црквата „Св. Атанасиј" во Герман (XVI век).

* Праисториски наоди, главно од АрменовоПраисториски наоди, главно од Арменово
* Наоди од римско времеНаоди од римско време
* Царските двери на црквата „Св. Атанасиј" во Герман (XVI век)Царските двери на црквата „Св. Атанасиј" во Герман (XVI век)
* Находки от елинистическата епоха от Петерско и ПателеНаходки от елинистическата епоха от Петерско и Пателе
* Надгробна стела од римско време од Петерско (II век п.н.е.)Надгробна стела од римско време од Петерско (II век п.н.е.)

Наводи
------

1. ↑  Λιλιμπάκη-Ακαμάτη, Μ. „Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας". Δικτυακή Πύλη Υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης. Архивирано од изворникот на 2010-03-04. Посетено на 15 јуни 2015.
2. 1 2 3 4  „Archaeological and Byzantine Museum of Florina". Museums of Macedonia. Посетено на 15 јуни 2015.

Надворешни врски
----------------

* Лерински археолошки музеј на Ризницата ?
* Страница за Леринскиот археолошки музеј Архивирано на 4 март 2010 г. (грчки)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 3080148149515296930005
* LCCN: no2018106660
* GND: 1121323375

 |

 |
**Билал Шуман** (роден на 9 јуни 1968 година) — босанскохерцеговски поранешен ракометар и сегашен тренер. Тој бил тренер на клубот од данската Машка ракометна лига, КИФ Колдинг, и репрезентацијата на Босна и Херцеговина.

Кариера
-------

Како играч играл на десната крилна позиција за Игман Илиџа и Пелистер во поранешна Југославија и за КИФ Колдинг во Данска, а исто така ја претставувал и машката ракометна репрезентација на Босна и Херцеговина, забележал 32 настапи и постигнал 124 гола.

Како тренер, Шуман работел во Колдинг каде што ја освоил лигата во сезоната 2013/14 и се квалификувал со Босна и Херцеговина на Европското првенство во ракомет за мажи во 2020 година. Тој останал селектор на Босна до 17 февруари 2021 година.

Почести
-------

### Играч

**КИФ Колдинг**

* Машка ракометна лига: 1992/93, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2004/05, 2005/06
* Куп на Данска: 1998/99, 2001/02, 2004/05

### Тренер

**КИФ Колдинг**

* Машка ракометна лига: 2013/14

### Поединечни

* Селектор на годината на Босна и Херцеговина: 2019

Наводи
------

1. ↑  „Bilal Šuman: Od Ilidže, preko Makedonije i Danske do klupe bh. tima". *www.aa.com.tr*. Посетено на 2024-01-11.
2. 1 2  „Bilal Šuman biografija | Biografija.info". *www.biografija.info*. Посетено на 11 јануари 2024.
3. ↑  „Historijski uspjeh rukometaša BiH: Osiguran prvi plasman na Evropsko prvenstvo!". *www.klix.ba* (хрватски). Посетено на 11 јануари 2024.
4. ↑  „Bilal Šuman više nije selektor rukometne reprezentacije BiH". *www.klix.ba* (хрватски). Посетено на 11 јануари 2024.

Надворешни врски
----------------

* Билал Шуман на Европската ракометна федерација
* Билал Шуман на Sofascore
* Билал Шуман на globalsportsarchive.com
Триумфалната Порта
**Триумфалната порта** (француски: *Arc de triomphe de l'Étoile*) е позната порта и еден од главните симболи на Париз која се наоѓа на Плоштадот Шарл де Гол, исто така познат и како *Плоштад - ѕвезда*. Триумфалната Порта се наоѓа западно од Елисејските Полиња.

Триумфалната порта е изградена по наредба на Наполеон Бонапарт во чест на сите француски војници, посебно на тие што загинале за време на Наполеоновите војни. На неа се испишани сите имиња на француските генерали кои загинале во тие војни. Внатре под самата порта се наоѓа гробот на незнајниот јунак од Првата светска војна.

Гробот на незнајниот јунак,под Триумфалната Порта

Историја
--------

Дизајн
------

Гробот на незнајниот јунак
--------------------------

Поврзано
--------

* Триумфална порта (Скопје)

Надворешни врски
----------------

* Опис на Триумфалната Порта
* Имињата на 660 лица напишани на Триумфалната Порта

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Франција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 136504168
* LCCN: sh93005686
* GND: 4605782-1

 |

 |