recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Амандинa** (романски: *amandină*, во превод: бадем) ― романска чоколадна торта исполнета со чоколадо со карамела и крем за фондан. Понекогаш се користи крем од бадеми. Како и повеќето романски колачи, тие можат да се исечат и да се служат во минијатурни колачи за една порција или како голема торта.

Овие колачи се меѓу најтрадиционалните „слатки" колачи во Романија. Изворниот рецепт има слоеви од чоколаден пандишпан натопен во карамелен сируп со вкус на рум. Крем филот е комбинација од чоколаден путер крем измешан со фондан. Склопените слоеви се глазираат со комбинација на фондан со чоколадо и рум или рум есенција, се прелеваат врз колачот додека е уште малку течен.[]

Овие колачи имаат и традиционално украсување на врвот со малку крем и парче тенка чоколада во облик на дијамант.

Наводи
------

1. ↑  Bugheșiu, A. (2015). *Trade Names in Contemporary Romanian Public Space*. Cambridge Scholars Publishing. стр. 154. ISBN 978-1-4438-8456-3. Посетено на 15 јануари 2022.
2. ↑  Philpott, D. (2016). *The World of Wine and Food: A Guide to Varieties, Tastes, History, and Pairings*. Rowman & Littlefield Publishers. стр. 314. ISBN 978-1-4422-6804-3. Посетено на 15 јануари 2022.
**Џонатан Мајер** (роден на 9 декември 1992 година) е германски професионален кошаркар кој во моментов игра за клубот во Нирнберг Фалкони. од германската ПроА лига. Во сезоната 2017-18, тој потпишал тригодишен договор.

Во минатото, тој бил член на германскиот А2 репрезентација.

Животопис
---------

Мајер почнал да игра кошарка на возраст од 12 години кога неговите родители се преселиле во Болсвеил.

Наводи
------

1. 1 2  Basketball - "Eine riesige Chance für mich" Peter Flaig (Schwarzwälder Bote), 2 August 2017. Accessed 28 July 2018. (германски)
2. ↑  Jonathan Maier ist zurück Teckbote, 16 June 2016. Accessed 28 July 2018. (германски)

Надворешни врски
----------------

* Џонатан Мајер на Nürnberg Falcons Архивирано на 2 мај 2019 г.
* Џонатан Мајер на Sport.de
Автокампот Ливадиштa
Поглед кон Охридското Езеро од кампот
Признаница за Златен Камп
**Автокамп Ливадишта** е автокамп на западниот брег на Охридското Езеро. Автокампот се наоѓа во близина на градот Струга. Тој е помеѓу селата Калишта и Радожда. Автокампот е основан 4 јули 1978 година. Автокампот има 14 бунгалови со капацитет за 60 гости и 146 приколки со капацитет за 438 гости. Исто така има 150 места за шатори. Автокампот Ливадиште во 1979 година бил прогласен за „Златен Камп" на Југославија, како и за посебен придонес за туризмот во Струга во 1987 година.

Наводи
------

1. ↑  „Автокамп Ливадишта | ЕЛЕМ Турс". *ELEM Turs ДООЕЛ Скопје*. 2018-03-17. Посетено на 2018-06-18.
**Албер Лондр** (француски: *Albert Londres*, роден на 1 ноември 1884

 во Виши - починал на 16 мај 1932

 во Аденски Залив) — француски писател и новинар, еден од основачите на истражувачкото новинарство и противник на колонијализмот. Според него се доделува новинарска награда за франкофони.

Биографија
----------

Албер Лондр е роден на 1 ноември 1884 година во Виши во семејство на занаетчија. По завршувањето на средното училиште заминал во Лион каде работел како сметководител, но подоцна во 1903 година се преселил во Париз. Започнал да се занимава со новинарство во 1904 година и објавувал во весниците *„Le Salut Public"*, *„Le Matin"*, *„Le Petit Journal "* итн. Во 1904 година ја објавил својата прва стихозбирка.

Во 1904 година му се родила ќерка, но неговата сопруга починала следната година. Следната година започнал да работи како дописник на францускиот парламент. За време на Првата светска војна, Лондр поради лошото здравје не бил во можност да биде војник, па поради тоа станал француски дописник во Министерството за војна на Франција. Работел во Ремс, и како една од првите негови објави биле извештајот што го напишал за пожарот кој избувнал на 19 септември 1914 година во катедралата.

Во 1915 година заминал на Солунскиот фронт, каде известувал за војната во тој регион. По крајот на војната му бил даден отказ од *„Le Petit Journal "*. По војната патувал во СССР, земјите од Југоисточна Азија, француските колонии во Африка, Палестина и други. Во 30-те години на XX век ја посетил Бугарија, имал средба со шефот на ВМРО, Иван Михајлов и во 1932 година ја издал книгата „*Les Comitadjis ou le terrorisme dans les Balkans*" (Комитите или тероризмот на Балканот). Загинал во пожар на француски брод на 16 мај 1932 година.

Дела
----

Корица на „Les Comitadjis ou le terrorisme dans les Balkans"
Поезия
* *Suivant les heures*, 1904
* *L'Âme qui vibre*, 1908
* *Le poème effréné*

Репортажи
* *Au bagne (1923)*
* *Dante n'avait rien vu (1924)*
* *Chez les fous (1925)*
* *La Chine en folie (1925)*
* *Le Chemin de Buenos Aires (1927)*
* *Marseille, porte du sud (1927)*
* *Figures de nomades (1928)*
* *L'Homme qui s'évada (1928)*
* *Terre d'ébène (1929)*
* *Le Juif errant est arrivé (1930)*
* *Pêcheurs de perles (1931)*
* *Les Comitadjis ou le terrorisme dans les Balkans (1932)*
* *Histoires des grands chemins (1932)*

Посмртно издадени
* *Mourir pour Shanghai (1984)*
* *Si je t'oublie, Constantinople (1985)*
* *En Bulgarie (1989)*
* *D'Annunzio, conquérant de Fiume (1990)*
* *Dans la Russie des soviets (1996)*
* *Les forçats de la route / Tour de France, tour de souffrance (1996)*
* *Contre le bourrage de crâne (1997)*
* *Visions orientales (2002, texts on Japan and China written in 1922)*

Надворешни врски
----------------

* Prix Albert Londres
* *Au bagne (1923)*
* *Terre d'ébène (1929)*
* Maison Albert Londres

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Албер Лондр" на Ризницата ? |
**Александар Јованов Јованоски** ( 1924
 во Вранештица, Кичевско —  1944

 во Подмоље, Охридско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско семејство кое претежно се занимавало со земјоделство и грнчарство. Во народноослободителната војска на Македонија стапил во есента 1944 година како партизан во Првата македонска бригада. Загинал во борбите за конечното ослободување на Македонија, во ноември 1944 година кај селото Подмоље - Охридско.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 69.
**Љубе Николов Горански** (3 септември 1924

 во Бањане, Скопско —  1944

 во Чучер, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Спомен-плоча од НОБ во Бањани, на која се наоѓа името на Љубе Горански

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. По пристигнувањето на партизанските бригади на скопскиот терен во 1944 година, материјално ги помагал, а во септември 1944 година и самиот стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Учествувал во борбите против балистите на терените на Скопска Црна Гора. Во почетокот на октомври 1944 година, бил во заседа против силни германски единици. Така во една истурена позиција бил погоден од непријателски куршум. Тешко ранет се обидел да дојде до своето село. Подоцна бил пронајден мртов од неговите другари кај Чучерски Дол. Бил закопан на селските гробишта во неговото родно село Бањани.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 185–186. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
1961 Ферари 250 ТР модифициран од Џото Бизарини за Скудерија Серенисима
Грофот **Џовани Волпи ди Мисурата** (роден 1938 година во Венеција, Кралство на Италија) бил италијанско-алжирски благородник и поранешен менаџер на автомобилски трки и сопственик на тим во Формула 1. Тој наследил богатство, на 24-годишна возраст, од неговиот татко, грофот Џузепе Волпи ди Мисурата, политичар финансиер и основач на реномираниот филмски фестивал во Венеција. За време на Втората светска војна, таткото на Џовани Волпи служел во кабинетот на Мусолини како министер за финансии и еден од неговите главни советници. Тој дизајнирал неколку од мерките за штедење на Мусолини и по војната побегнал од гонење. Неговиот татко, исто така, ја стекнал и реставрирал вилата Барбаро во Мазер, Италија, била изградена првично за семејството Барбаро. Џовани Волпи бил син на Џузепе и неговата втора сопруга Натали Ел Канони. 

Џовани Волпи го основал тркачкиот тим, Скудерија Серенисима, во 1961 година и брзо станал еден од најдобрите клиенти на Ферари. Во 1962 година, Скудерија Серенисима им го нарачала на Пјеро Дрого и Џото Бизарини дизајнот на Ferrari 250 GT Drogo, исто така познат како Ферари Бредван.На крајот на годината, кога група високи личности, вклучувајќи ги Бизарини и Карло Чити, го напуштиле Ферари за да се приклучат на Волпи и го основаа АТС, односите на Волпи со Енцо Ферари се заладија. Последователно, Ферари одби да му продаде на Волпи два 250 GTO што ги побара за неговиот тим GT. 

По катастрофалната кампања во Формула 1 во 1963 година, каде што возачите Фил Хил и Џанкарло Багети не успеале да освојат шампионски бодови, АТС се затвори. Волпи потоа продолжил со марката Серенисима. Брус Мекларен користел мотор Серенисима за неколку Гран При во 1966 година.

Волпи е оженет со Доминика Ризо и живее во Женева.

Наводи
------

1. ↑  „Giuseppe Volpi di Misurata". *www.histouring.com*. Посетено на 2020-12-21.
2. ↑  „Count Giovanni Volpi on creating the Breadvan and GTO (excellent read for collectors)". *FerrariChat - The world's largest Ferrari community* (англиски). Посетено на 2020-12-21.
3. ↑  Press, Porter (2018-10-25). „Bizzarrini - the Rebel, the Count and the Commendatore". *Porter Press International* (англиски). Посетено на 2020-12-21.
4. ↑  „Matrimonio tra il conte Giovanni Volpi di Misurata e la bella Dominique Rizzo". *La Nuova di Venezia* (италијански). 2018-04-09. Посетено на 2020-12-21.
**Андре Малро** (француски: *André Malraux*; Париз, 3 ноември 1901

 - Париз, 23 ноември 1976

) — француски писател есеист, теоретичар и историчар на уметноста. Учествувал во дејности против колонијалните власти во Индокина, како и во Шпанската граѓанска војна. Кога Германија ја нападнала Франција, веднаш беше мобилизиран, но набргу бил заробен. Успеал да побегне од заробеништво и станал еден од најпознатите команданти на отпорот.

Негови познати дела се романите „Кралски пат", „Освојувачи", „Човековата судбина" и најпознатото негово дело „Антимемоари".

Значење и влијание
------------------

Францускиот писател Албер Ками во младоста бил голем љубител на творештвото на Малро, а подоцна со својата театарската група „L'Equipe" ја прикажувал адаптацијата на „Времето на презирот".

Наводи
------

1. ↑  Nada Marinković, „Alber Kami", во: *Stranac*, Rad, Beograd, 89.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Андре Малро" на Ризницата ? |

* Меѓународно пријателство „Андре Малро" (француски)

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ФранцијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Франција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 51692748
* LCCN: n79059794
* ISNI: 0000 0001 2132 6489
* GND: 118576844
* SELIBR: 217827
* SUDOC: 02700483X
* BNF: cb11914167k (податоци)
* BIBSYS: 90086154
* ULAN: 500321981
* MusicBrainz: 79d56718-65f9-47bd-8c58-c24c43b92e32
* NLA: 35668453
* NDL: 00448635
* NKC: jn20000701133
* BNE: XX911709
* CiNii: DA00357216
* RKD: 352301

 |

 |
**Љубе Симе Стоиљковиќ** ( 1913
 во Скопје — 4 октомври 1944

 во Страцин, Кумановско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Пренос на моштите на загинатите македoнски партизани во Битката кај Страцин.
По завршеното основно училиште работел како општ работник. На 1 август 1944 година стапил во Треттата македонска ударна бригада. Учествувал во сите борби на Бригадата. По капитулацијата на фашистичка Бугарија, учествувал во разоружувањето на повеќето бугарски полкови. Во почетокот на октомври 1944 година учествувал во борбите против Германците на Страцин, каде на 4 октомври 1944 година храбро загинал.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 139. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Андон Андонов** (Штип,  1924
 - Скопје, 10 декември 2010

) — македонски дисидент, претседател на Здружението на политички прогонувани граѓани за идеите на самобитноста на македонскиот народ.

Животопис
---------

Андонов е роден во Штип во 1924 година. Во 1948 година, скопскиот окружен суд го осудил на четири години затвор и принудна работа и на една година одземање на граѓанските и политичките права, со исклучок на родителските. Во пресудата било наведено дека Андонов бил припадник на непријателска група која се бори против уставниот поредок на ФНРЈ, со цел соборување на народната власт и создавање капиталистички систем на уредување. Андонов и други обвинети биле осудени поради создавање, како што проценил тогашниот суд, автономна Македонија, под закрила на Британија и САД. Една година претходно, со слична пресуда, во затвор завршил и неговиот брат, а потоа и нивниот татко, кој бил осуден како воен богаташ. На семејството Андонови им бил конфискуван имотот во Штип. Починал во Скопје на 10 декември 2010 година.

Наводи
------

1. ↑  Orde Ivanoski, Krste Bitoski, Ivan Katardžiev, Ilija Karajanov, Slobodanka Dueva, Boris Ḱaev (1990). *Dejnosta na makedonskata emigracija od Južnovardarskiot region meǵu dvete svetski vojni: materijali od Simpoziumot održan vo Star Dojran na 1 i 2. juli 1989 godina*. Kulturno-prosvetna zaednica.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
2. ↑  „Почина Андон Андонов, претседател на Здружението на прогонувани за идеите на самобитноста на македонскиот народ". МИА. 10 декември 2010. Посетено на 2010-12-17.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* РЕХАБИЛИТАЦИЈА НА КОМУНИСТИЧКИТЕ ЖРТВИ Архивирано на 29 септември 2011 г. - Глобус
**Љубе Младенов Стојановски** ( 1926
 во Чучер, Скопско ― 12 април 1945

 во Илинци, Србија) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Спомен плоча на сите загинати борци во НОВ од селото Чучер-Сандево, меѓу кои и Љубе Стојановски

Животопис
---------

Завршил основно училиште, па се занимавал со земјоделство, но бидејќи од него не можеле да се исхранат, продолжил да бара и друга дополнителна работа. По доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада на скопскиот терен, стапил во нејзините редови. Учествувал во борбите против балистите на падините на Скопска Црна Гора. Подоцна бил учесник и во другите борби против балистите и Германците, а по ослободувањето на Македонија и во акциите за ликвидирање на одметнатите балистички банди на Косово. Откако Бригадата ја извршила успешно оваа задача, заминала во Срем. На 12 април 1945 година во една од многубројните борби, загинал кај селото Илинци. Неговите посмртни останки биле пренесени и закопани на селските гробишта во Чучер.

Наводи
------

1. 1 2 3  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 119. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. 1 2  Стојановски - Цоњче, Бојко (1999). *Скопско црногорие: од Бразда до Брњарци - III Книга*. Скопје: "Гоце Делчев". стр. 95. ISBN 9989-35-022-1.
Жена џогира со куче
**Џогирање** е аеробик вежба, која подразбира трчање на лесна патека. Делото „*Џогирање*" (*Jogging*) (1967) од Бил Боуерман и В.Е. Харис ја зголемил популарноста џогирањето за добро здравје, губење на тежината и олеснувањето на стресот. Многу медицински експерти го поддржуваат гогингот, но други предупредуваат на ризици на нозете, стапалата, коленичните коски, колената и грбот. Џогирањето само секој втор ден, со соодветно загревање, со користење на квалитетни обувки и вистинска техника може да придонесе за намалување на споменатите ризици.

Наводи
------

1. ↑  *Британика Енциклопедиски Речник*. Топер, МПМ, 2006, Книга 10, стр. 216

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85070599
* GND: 4070246-7
* NDL: 00569284

 |

 |
**Адаптивната вредност** (често означувана со **{\displaystyle w}** во популациско-генетичките модели; на англ. *fitness*) е централна идеја во теоријата на еволуција. Таа ја опишува способноста на дадена единка со даден генотип да се размножи и обично соодветствува на релативниот удел на гените на единката од сите гени присутни во наредната генерација. Ако различностите во генотипот на единката укажуваат влијание на адаптивната вредност, тогаш релативната честота на генотиповите ќе се изменува во следните генерации, бидејќи на тој начин генотипот со повисока адаптивна вредност станува почесто среќаван. Овој процес е познат како природна селекција.

Адаптивната вредност на единката се изразува преку неговиот фенотип. Имајќи предвид дека фенотипот се образува под влијание на генотипот и животната средина, адаптивната вредност на единки со еден ист генотип не мора секогаш да е еднаква, бидејќи зависи и од условите на средината во која тие живеат. Сепак, поради тоа што адаптивната вредност е просечна величина, таа ги одразува репродуктивните усилби на сите единки кои го имаат тој генотип.

Бидејќи адаптивната вредност се мери со бројот на копии на гените на дадена единка во следната генерација, не е од особено значење тоа на кој начин се одвива преносот на тие гени во неа. Односно, за единката е еднакво „погодно" да се размножи самата или да помага на сродници, кои имаат слични гени, под услов, дека слични количества копии од гените на единката ќе преминат во следната генерација. Селекцијата која придонесува за овој вид помошно поведение се нарекува роднинска селекција.
**Андон Шурков-Орлов** (Велес, 1900 — 1938) — македонски работник и комунист, жртва на Сталиновите чистки.

Животопис
---------

Се вклучува во комунистичкото движење во Велес. Во 1925 година растура леток испечатен од велешките комунисти во врска со убиството на Петар Чаулев. Полицијата дознава за тоа и Шурков, заедно со уште двајца свои сопартијци, бега преку грчката граница со план од Солун по морски пат да стигнат во СССР. Шурков е уапсен од грчката полиција и е затворен на некој грчки остров три месеци. Кога еден советски товарен брод доаѓа на тој остров, Шурков успева да се качи на него и да замине за СССР.

Во СССР доаѓа во втората половина на 1927 година. Го завршува Универзитетот за националните малцинства на Западот, по што е испратен како инструктор во Одеса и работи како функционер во синдикатот на пристанишните работници.

Осуден е на 16 ноември 1937 година, по што најверојатно е и стрелан.

Посмртно е рехабилитиран со одлука на Воениот трибунал на Воениот суд во Одеса.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шутуркова*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1671. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „„Книга Памяти Жертв Коммунистического Террора"". Архивирано од изворникот на 2013-12-19. Посетено на 2010-06-19.
**Љу Јендунг** (кинески: 刘延东, пинјин: *Liú Yàndōng*; р. ноември 1945) — вицепремиер на Кина и член на Политбирото на Комунистичката партија на Кина, поранешен член на Државниот совет. Со пензионирањето на Ву Ји, Љу станала највисокорангирана жена во партијата и една од вкупно две жени во Политбирото.

Младост и образование
---------------------

Родена е во градот Нантунг во покраината Ѓангсу и дипломирала хемија на универзитетот „Цингхуа" во 1970 г. Во 2009 г. добила почесен докторат по правни науки од универзитетот во Стоуни Брук во САД.

Политичка кариера
-----------------

Влегла во политиката со ангажман во Сојузот на комунистичката младина. Од 2002 до 2007 г. била на функцијата Началник на Обединетиот фронт — организација за усогласување на останатите партии во Кина со државната политика на КПК. Како долгогодишен соработник на тогашниот претседател Ху Ѓинтао, во 2007 г. стапила во XVII Политбиро на Комунистичката партија на Кина. На Националното народно собрание во 2008 г. е избрана за член на Државниот совет.

На XVIII Собрание во 2012 г. е избрана за член на XVIII Политбиро на КПК. Во 2013 г. на пленарната седница на XII Собрание е назначена за вицепремиер во кабинетот на Ли Кеќанг.

Поврзано
--------

* Државен совет на Кина

Наводи
------

1. ↑  Кинеската политичарка Љу Јендунг како носител на надежта и стравувањата на современиот феминизам — The Guardian (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Профил на Љу Јендунг — Синхуа
* Биографија на Љу Јендунг — Синхуа (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Старешини на Државниот совет на НР Кина |
| --- |
|  |
| Премиер | 
* Ли Кеќанг

 |  |
|  |
| Вицепремиери | 
* Џанг Гаоли
* Љу Јендунг
* Ванг Јанг
* Ма Кај

 |
|  |
| Државни советници | 
* Јанг Ѓинг
* Чанг Ванќуен
* Јанг Џечи
* Гуо Шенгкуен
* Ванг Јунг

 |
|  |
| Ген. секретар | 
* Јанг Ѓинг

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 49103703
* LCCN: nr93040756
* ISNI: 0000 0000 6416 4910
* SUDOC: 231925867
* NLA: 36705382

 |

 |
АделсенАделсе
 

 Урнатините на стариот замок Алсна хус на островот Аделсе.
**Аделсе** е остров среде езерото Меларен во Шведска, во близина на Бјоркфјерден. Административниот центар на значајната населба Бирка (на соседниот остров Бјорко) се наоѓал кај Ховгорден на Аделсе.

Географија
----------

Пејзажот на Аделсе се состои од карпести ридови обложени со бор и гребени од морена полни со полиња и листопадни дрвја, главно даб. Највисокото место на Аделси е планината Кунста, која е 53,2 метри надморска височина. Врвот на Кунста има кула со поглед што нуди одличен поглед кон средината на езерото Маларен.

Постојат многу печурки за јадење и овошје што може да се најдат на Аделсе, вклучувајќи лустери, црна труба, сини бобинки, боровинки, смреки, цреши, јаболка и круши.

Демографија
-----------

Аделсе има околу 700 постојани жители, број кој е доста стабилен низ вековите. Многу жители одат на работа во Стокхолм, но има и земјоделци и рибари. Во текот на летните месеци, островот е популарен кај туристите.

Транспорт
---------

Автобусите (линии 311 и 312) сообраќаат од автобускиот терминал кај Бромаплан, среде Брома, до Шоенген на Мунсо. Оттука, ферибродот за кабелски возила преминува до Аделсе. Автобусот 312 патува со траект и поминува низ целиот остров. Ферибродот сообраќа на секои половина час во текот на денот и на час во вечерните и ноќните часови. Ноќниот траект сообраќа поретко во текот на летните месеци.

Историја
--------

 Скансбергет Форнборг
Историјата на Аделсе започна со камено доба. Аделсе во тоа време се состоеше од мали острови што излегоа од морето на крајот на леденото доба. Меларен, слатководно езеро, сè уште не постоело, па скериите што требало да станат Аделсе лежеле под Балтичкото Море.

Риболов, лов на птици и фоки ја создадале основата за животот на луѓето што живеат таму. Постојат гробови од раното и доцното камено време, но повеќето гробници потекнуваат од железното време, најчесто викиншкото време. Исто така, постојат два древни ридови (*форнборгар*) на Аделсе; еден од нив, сместен на Скансберг во близина на Стенби, е невообичаено добро сочуван.

 Аделсе звезда во снегот
Аделсе, порано наречен *Алсно* или *Алсну ја* одразува важноста на областа за време на Викиншката ера. Куќата на кралот (*Кунгсгорден*) била веднаш до Ховгорден, а монархот владеел со блискиот град Бирка. Ова е исто така местото на *Кунгшигарна* во Ховгорден. *Kungs* значи крал или кралски и *купиштата*, од старонордискиот збор *haugr*, значи насип или венец.

Во текот на вториот дел од 12 век, христијанска црква била изградена веднаш до Ховгорден. Синовите на Биргер Џарл го изградиле Куќа Алсен, прекрасен замок каде кралот Магнус I во 1279 година го собра состанокот на *Алсно*. На тој состанок била воспоставена *Уредбата на Алсно*, воведувајќи ги привилегиите на шведското благородништво.

За време на средниот век, Куќата Алсно се користела како летна палата за кралеви и гувернери, но подоцна пропаднала. Она што останало од замокот и неколку гробови во близина на Ховгорден е ископано за време на археолошките ископувања спроведени помеѓу 1916 и 1926 година.

Надворешни врски
----------------

* Аделсе (на шведски)
* Аделсе (на шведски)
**Арбанашкиот Род** (српски: *Арбанашко брдо / Arbanaško brdo* ' Арбанашки рид ' ) е рид во Србија и е во близина на Пеќанци, Старо Село Дединац  и Петровиќи. Овој ридот се наоѓа во близина на селото Арбанашка во општина Прокупље, Србија. Просечната кота на ридот е 601 метар (1.972 стапки).

Наводи
------

1. ↑  Pećanci (Map Carta)
2. ↑  Staro Selo Dedinac (Map Carta)
3. ↑  Petrovići (Map Carta)
4. ↑  Arbanaško Brdo (Map Carta)

 
43°05′43″ N; 21°25′32″ E﻿ / ﻿43.0953° СГШ; 21.4256° ИГД﻿ / 43.0953; 21.425643°05′43″ N; 21°25′32″ E﻿ / ﻿43.0953° СГШ; 21.4256° ИГД﻿ / 43.0953; 21.4256

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Љуба Тома Јовановиќ** ( 1923
 во Табановце, Кумановско —  1944

 во Треска, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Извесно време слугувал кај поимотни соселани. Потоа работел како рудар во рудникот Лојане. Во рудникот се движел во кругот на напредните работници и се вклучил во борбата против окупаторот. Во април 1944 година станал борец во редовите на Третата македонска ударна бригада и учествувал во борбите против непријателот кај Лисец, Султан Тепе, Кратово, Пробиштип и други места. Последната борба ја водел покрај реката Треска во октомври 1944 година, кога загинал во борбата против балистите и Германците.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 201. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Аргеш** (романски: **Argeș**) бил пренослив романски пламенофрлач дизајниран на крајот на 1930-тите од страна на армиската лабораторија за проучување и опити, сместена во зградата на фабриката за маски во букурешката населба Обор. Бил усвоен од романските копнени сили на 30 јуни 1943 година, со цел да се надополни италијанскиот пињонов пламеносец од 1937 година и германските модели од 1935 и 1939 година. Како запалива смеса, можело да се користи бензин, нафта или специјална течност H-E, соединение од бензин и масло што се појавило по дестилација на катран.

Наводи
------

1. ↑  *Apărarea NBC*, бр. 7 (1/2004), Editura Centrul Tehnic Editorial al Armatei, Букурешт, 2004, ISSN 1583-4654, стр. 6
2. ↑  *Apărarea NBC*, бр. 8 (2/2004), Editura Centrul Tehnic Editorial al Armatei, Букурешт, 2004, ISSN 1583-4654, стр. 10
3. ↑  *Apărarea NBC*, бр. 18 (2/2009), Editura Centrul Tehnic Editorial al Armatei, Букурешт, 2009, ISSN 1583-4654, стр. 67-68
**Аркоре** ( ломбардски: *Arcor* ) е општина во провинцијата Монца и Бријанца во италијанскиот регион Ломбардија, сместена на околу 20 км североисточно од Милано .

Аркоре се граничи со следниве општини: Усмате Велате, Кампарада, Лесмо, Биасоно, Вимеркејт, Виласанта, Конкорецо .

Историја
--------

 Преку Рома и Вила Боромео-Д'Ада, крај на 19 век.
 Вила Сан Мартино, лична резиденција на Силвио Берлускони .
Потеклото на градот не е јасно: според етимологијата на името, веројатно датира од времето на Римската Империја. За да се одобри оваа хипотеза, постојат различни елементи: присуство на центурирања и откривање, во средниот век, на римска мермерна плоча, сега чувана во Археолошкиот музеј во Милано .

Најстарите досега откриени документи датираат од 10 век. Аркоре, во средниот век, е под контрола на *Pieve на Vimercate,* и е историски документиранo присуство на два манастири, Куќата на понижените во Свети Аполинариј и бенедиктински манастир на Свети Мартин Турски.

До 16 век, неколку благородни семејства ломбарди (Касати, Дурини, Џулини, Висмара, Д'Ада, Барби) започнуваат да градат многу важни вили опкружени со парк, *вцили на воодушевување*, вклучувајќи ја и Вилата Боромео-д-Ада, Вила ла Казола и Вила Сан Мартино (сегашна резиденција на Силвио Берлускони ).

По италијанското обединување (1861 година), преку изградба на двете Железнички станици во Аркоре (првата пред Вила Боромео-Д'Адда, и втората - од друга железничка линија - сместена во *Каја Бјанка-Бутафава* ) и воспоставување на бројни индустрии (како Гилера ), градот постепено се проширил и денес е еден од најактивните и најголемите градови во Бријанза .

Збратимени градови
------------------

Аркор е збратимен со:

* Италија Кориналдо, Италија
* Белгија Бриж, Белгија

Наводи
------

1. ↑  All demographics and other statistics: Italian statistical institute Istat.

Надворешни врски
----------------

* Official website (италијански)
**Арванити** (арванитика: Αρbε̱ρεσ̈ε̰; грчки: Αρβανίτες) се билингвално население на Грција со албанско потекло. Традиционално зборувале на арванитика, дијалект на албански јазик, заедно со грчки. Забележано е дека нивните предци започнале да се населуваат во денешна јужна Грција на крајот на 13ти и почетокот на 14ти век. Тие биле доминантно население во делови на Пелопонез, Атика и Беотија до 19ти век. Тие се нарекувале себеси Арванити (на грчки) и Арберор (на нивниот јазик). Арванитите денес се самоидентификуваат како Грци како резултат на процесот на културна асимилација, и не се сметаат себеси за Албанци. Арванитика е во процес на исчезнување поради негова замена со грчкиот и големата внатрешна миграција во градовите и последователното мешање на населението во 20ти век.

Поврзано
--------

* Сулиоти

Наводи
------

1. ↑  D Tsitsipis, L. 2004. A phenomenological view of language shift. Collegium antropologicum, 28(1), pp.55-62.
2. ↑  Trudgill (2000: 255).
3. ↑  Hall, Jonathan M (1997), *Ethnic Identiy in Greek Antiquity*, Cambridge University Press, p.29.
4. ↑  Botsi (2003: 90); Lawrence (2007: 22; 156).
5. ↑  GHM (1995).
6. ↑  Hart, Laurie Kain (1999). „Culture, Civilization, and Demarcation at the Northwest Borders of Greece". *American Ethnologist*. **26**: 196. doi:10.1525/ae.1999.26.1.196.
7. ↑  Trudgill/Tzavaras (1977).
**АкордиоМ** - македонско хармоникашко трио кое го сочинуваат: Зорица Каракутовска, Бојан Волчевски и Филип Стамевски.

Пред формирањето на триото „АкордиоМ", неговите членови биле дел од повеќе музички ансамбли кои понекогаш настапувале заедно. Инаку, Бојан Волчевски и Филип Стамевски се поранешни студенти на професорката Каракутовска. Репертоарот на „АкордиоМ" го сочинуваат транскрипции, т.е. композиции оригинално напишани за други камерни оркестри (дела на Вивалди, Бах, Моцарт, итн.), како и дела напишани специјално за хармоника (Дербенко, Пјацола и Галијано), а посебно место во нивниот репертоар заземаат делата на македонската композиторка Бете Илин од кои некои се напишани специјално за овој состав. Покрај во Македонија, триото има настапувано во повеќе земји, како: Србија, Бугарија, Хрватска, Франција, Италија, Луксембург, Португалија, итн.

Наводи
------

1. ↑  Trio AkordioM, *Journey* (CD).
|  |
| --- |
| **Аркус тангенс** |
| y(x)=arctg(x) |
| *Основни особини* |
| Домен |  (-∞,∞)  |
| Кодомен |  (-π/2,π/2)  |
| Паритет |  непарна  |
| *Одредени вредности* |
| Асимптота |  y = ± π/2  |
|  Вредност х=+∞  |  π/2  |
|  Вредност х=-∞  |  -π/2  |
| *Други особини* |
| Извод |  :{\displaystyle {\frac {1}{1+x^{2}}}} |
| Превојна точка |  (0, 0)  |
| 
 |

**Аркус тангенс** – функција инверзна на тангенсната функција во ограничениот интервал [-π/2,π/2]. Се користи за одредување на големина на агол во овој опсег, када е позната вредноста на неговиот тангенс. Може да се дефинира со следната формула:

{\displaystyle \operatorname {arctg} \;x=\tan ^{-1}x={\frac {i}{2}}\left(\log(1-ix)-\log(ix+1)\right)}

Формули
-------

Формули кои се поврзани со аркус тангенс:

{\displaystyle \operatorname {arctg} \;x={\frac {\pi }{2}}-\operatorname {arcctg} \;x} (правило на комплементарни агли)
{\displaystyle \operatorname {arctg} (-x)=-\operatorname {arctg} \;x\!} (непарност на функцијата)
{\displaystyle \operatorname {arctg} \;{\frac {1}{x}}={\frac {\pi }{2}}-\operatorname {arctg} \;x=\operatorname {arcctg} \;x,\ } {\displaystyle x>0}
{\displaystyle \operatorname {arctg} \;{\frac {1}{x}}=-{\frac {\pi }{2}}-\operatorname {arctg} \;x=-\pi +\operatorname {arcctg} \;x,\ } {\displaystyle x<0}
Преку формулата за половина агол се добива и:

{\displaystyle \operatorname {arctg} \;x=2\operatorname {arctg} \;{\frac {x}{1+{\sqrt {1+x^{2}}}}}}

Извод
-----

Изводот на аркус тангенс е:

{\displaystyle {\frac {d}{dx}}\operatorname {arctg} \;x{}={\frac {1}{1+x^{2}}}}

Претставување во форма на интеграл
----------------------------------

Претставена во форма на интеграл аркус тангенс е:

{\displaystyle \operatorname {arctg} \;x{}=\int \_{0}^{x}{\frac {1}{x^{2}+1}}\,dx}

Претставување во форма на бесконечна сума
-----------------------------------------

Претставена во форма на бесконечна сума аркус тангенс е:

{\displaystyle {\begin{aligned}\operatorname {arctg} x&{}=x-{\frac {x^{3}}{3}}+{\frac {x^{5}}{5}}-{\frac {x^{7}}{7}}+\cdots \\&{}=\sum \_{n=0}^{\infty }{\frac {(-1)^{n}x^{2n+1}}{2n+1}};\qquad |x|\leq 1\qquad x\neq i,-i\end{aligned}}}

Поврзано
--------

* Тригонометриски функции
* Инверзни тригонометриски функции

Надворешни врски
----------------

* ArcTan/ Функцијата аркус тангенс на wolfram.com

|  |
| --- |
| **Тригонометриски и хиперболични функции** |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Синус | Косинус | Тангенс | Котангенс | Секанс | Косеканс |
| Функција | sin(x) | cos(x) | tg(x) | ctg(x) | sec(x) | cosec(x) |
| Инверзна | arcsin(x) | arccos(x) | arctg(x) | arcctg(x) | arcsec(x) | arccosec(x) |
| Хиперболична | sinh(x) | cosh(x) | tgh(x) | ctgh(x) | sech(x) | cosech(x) |
| Инв. хиперболична | arcsinh(x) | arccosh(x) | arctgh(x) | arcctgh(x) | arcsech(x) | arccosech(x) |

 |
**Љубански манастир** — манастир во скопското село Љубанци. Прогласен е за споменик на културата на Македонија.

Местоположба
------------

Манастирот е сместен на падините на планината Скопска Црна Гора, веднаш над скопското село Љубанци, од каде води тесен асфалтиран пат.

Историја
--------

Манастирот бил обновен во 1847 година. Според месното прeдание, манастирот бил подигнат по видение во сон на селанецот Бојко Раев, кој станал и негов ктитор.

Во текот на XIX и XX век, во манастирот доаѓало голем дел од населението за време на манастирскиот собор, кој се одржува и денес на 22 мај.

Поради поволната клима, за време на Втората светска војна, манастирот служел како воздушна бања за болните од туберкулоза.

Кон крајот на XX век, манастирот бил во лоша состојба, со полуразрушени конаци и пропадната црква.

Градби во манастирот
--------------------

Од манастирскиот комплекс до денес се сочувани: манастирската црква, старите конаци и други помошни стопански објекти.

### Црква „Св. Никола" - Љубанци

Главна статија: Црква „Св. Никола" - Љубанци (манастирска)
Црквата поседува зачуван живопис. Иконостасот во манастирската црква бил изработен од познатиот мајстор Дичо Зограф.

### Конаци

Околу храмот се наоѓаат два конака.

Во 2015 година започнала конзервација и реставрација на конакот во манастирот.

Монаштво
--------

До 1960 година, манастирот функционирал како машки манастир, додека во 1998 година бил возобновен како женски манастир. Денес, во него живеат три монахињи.

Галерија
--------

* Стариот конакСтариот конак
* ВлезотВлезот
* ВлезотВлезот
* КамбанаријатаКамбанаријата
* КонацитеКонаците

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2 3 4 5 6  Трифуноски, Јован Ф. (1971). *Скопска Црна гора : природна средина, прошлост, насеља, становништво и привреда : (са скицама, фотографијама и картом) = Skopska Crna Gora : antropogeographische Forschungen*. Скопје: Универзитет „Св. Кирил и Методиј". OCLC 637308591.
3. 1 2  „ФОТО ГАЛРЕЈА: Манастирот Свети Никола во скопско Љубанци". *zase.mk*. Посетено на 2020-03-04.
4. 1 2 3 4  „Се врши конзервација на манастирот „Св. Никола" во Љубанци", *Дневник*, година XIX, број 5715, петок, 13 март 2015, стр. 16.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Љубански манастир" на Ризницата ? |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Културно наследство во Општина Бутел |
| --- |
|  |
|  | 
Партизански гробишта (Бутел)  •  Љубански манастир (Љубанци)  •  Црква „Св. Никола" (Љубанци)  •  Црква „Св. Никола" (Љуботен)  •  Црква „Св. Никола" (Радишани)  •  Црква „Св. Ѓорѓи" (Радишани) |  |

 |
**Љубе Пота** (3 декември 1918

, Крушево - 30 јули 2015

, Скопје) — македонски архитект, пионер во неговата бранша во современа Македонија.

Животопис
---------

Пота е роден на 3 декември 1918 година во Крушево. Дипломирал во 1948 година на Архитектонскиот отсек при Техничкот факултет во Белград на тема Урбанистички план на Тетово кај професор Михајло Радованович. 
Урбанистичката кариера ја започнал во 1948 година како шеф на Одделот за урбанизам во Министерството за Комунални работи на Македонија. Во 1964 година би назначен за директор на новоформираната Управа за урбанизам на Скопје каде што работел до 1968 година, а пота бил назначен за советник на претседателот на градот, функиција што ја извршувал до 1978 година кога е именуван за подсекретар во министерството за урбанизам. Од 1980 до 1986 година ја извршувал функцијата проект менаџер на ОН во проектот Генерален план на Никозија, Кипар. Како ехперт на Обединетите Нации работел во земијте во Јужна и Средна Америка. Пота соработувал и со јапонскиот архитект Кензо Танге во изработка на Деталниот Урбанистички План за центарот на Скопје. Починал во Скопје на 30 јули 2015 година.

Наводи
------

1. ↑  *Почина првиот македонски архитект – урбанист Љубе Пота*
**Аргириј** (1000–1068) — лангобардски благородник и византиски војсководач. Тој бил син на лангобардскиот херој Мел, тој е роден во Бари околу 1000 година.

По поразот на Мел, кој се побунил против византијците, и бил поразен во Битката кај Кана во 1018 година, Аргириј и неговата мајка биле заробени и однесени во Цариград како затвореници. Бил ослободен во 1038 година, кога се вратил во Апулија, и се бунтувал поради тоа што бил приморан да учествува во византиската инвазија на Сицилија. Лангобардските војски се вратиле со нивните нормански и варјашки пријатели во 1039 година, оттуѓени од Ѓорѓи Манијак.

Во 1040 година, лангобардите од јужна Италија се побуниле против византиските власти, со поддршка на нормански платеници, го заклале катепанот Никифор Докијан. Во март, бунтовниците ја постигнале првата победа, против новиот катепан, Михаил Докијан, во близина на Оливенто. На 3 септември 1041 година, го поразиле новиот катепан, Ексавгуст Војоан, синот на Василиј Војоан, и го заробил. Наскоро им се придружиле лангобардите и норманите од Мелфи под водство на Ардуин. Во февруари 1042 година, првичниот назначен водач, принцот на Беневенто Атенулф, брат на принцот на Беневенто, побегнал со парите за откуп за заробениот катепан бил заменет од Аргириј. По првичниот успех, Аргириј исто така пребегнал кај византијците. Се претпоставува дека парите кои биле примени како поткуп од Константин IX, кој најверојатно му пишал писма во кои му ја понудил титулата катепан на Италија.

Кога бунтот во Апулија бил сузбиен, од византијците, советувани од Аргириј, кој пак отпатувал до Цариград и ја примил титулата „Војвода на Италија, Калабрија, Сицилија, и Пафлагонија", склопил сојуз со Папската Држава за да се справи со норманската закана во областа. Бил потпомогнат од Сико, кој бил *протоспатариј*. Аргириј ја командувал византиската армија, кои не се здружиле со папската војска при Битката кај Чивитате, во која нивните сили биле разбиени и папата Лав IX бил заробен.

Аргириј бил катепан сè до 1058 година. Малку се знае него по овој датум, тој најверојатно починал во 1068 годин во Бари, Виесте или Атела. Пред неговата смрт им доделил богато украсена облека на Фарфската опатија која сè уште постои.

Наводи
------

* [John Julius Norwich *The Normans in the South, 1016–1130*. London: Longmans, 1967.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Јован Рафаил** | **Катепан на Италија**1050–1058 | Наследник**Мирјарх** |
Цртеж на олтар на Меркур Арвернус пронајден во Грипсвалд заедно со група заветни олтари и релјефи посветени на Матроните.
Во гало-римската религија, **Арвернус** бил племенски бог на Арверните и епитет на галскиот Меркур. Иако името се однесува на Арверните, на чија територија Меркур имал важно светилиште на Пиј-де-Дом во Централниот Масив, сите натписи на Меркур Арвернус се наоѓаат подалеку долж рајнската граница. Сличното име Меркур Арвернорикс, „крал на Арверните", исто така е забележано еднаш. Споредете го и насловот Меркур Думијатис („на Пиј-де-Дом"), пронајден на територијата на Арвените. Името, како и името на Арверните и на Оверњ, се чини дека потекнува од пракелтската сложена придавка \*фара-уерно/верно-с „пред евла".[]

Наводи
------

1. ↑  MERCURIUS - L'inventore di tutti le arte.
2. ↑  Nicole Jufer & Thierry Luginbühl (2001). *Les dieux gaulois : répertoire des noms de divinités celtiques connus par l'épigraphie, les textes antiques et la toponymie.* Paris: Editions Errance. ISBN 2-87772-200-7.
Катедралата „Св. Патрик" — седиште на митрополијата
**Арманска митрополија** (англиски: *Province of Armagh*) или **Северна митрополија** (*Northern Province*) — една од двете митрополии на денешната англиканска Црква на Ирска (другата е Даблинската), наречена по нејзиното седиште — градот Арма во Северна Ирска. Го носи формалниот назив „Обединета арманско-туамска митрополија" (*The United Province of Armagh and Tuam*) по спојувањето со Туамската митрополија во 1833 г. Нејзин митрополит е Архиепископот Армански.

Надлежност
----------

Митрополијата има 7 суфрагански епархии кои ја опфаќаат сета Северна Ирска дел од Република Ирска, односно грофовиите Донегол, Монахан, Каван, Лаут, Литрим, Слајго, Роскомон (освен најјужниот дел), Лонгфорд, Мејо и северната половина од Голвеј. САо тоа може да се рече дека зафаќа половина од островот Ирска.

Поврзано
--------

* Список на епархии на Црквата на Ирска

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за англиканството е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Северна Ирска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Епархии на Црквата на Ирска |
| --- |
|  |
| Арманска митрополија | 
* Арманска
* Даунско-дроморска
* Дериско-рафска
* Килморско-елфинско-арданска
* Клохерска
* Конорска
* Туамско-килалско-ахонриска

 |
|  |
| Даблинска митрополија | 
* Даблинско-глендалошка
* Кашелско-осориска
* Корчко-клојнско-роска
* Лимеричко-килалоанска
* Митско-килдерска

 |
|  |
| Англиканство |

 |
**Јурица "Јуре" Јерковиќ** (25 февруари 1950

 година во Сплит, ФНРЈ) — поранешен фудбалер на Хајдук, Цирих, Луган и југословенски репрезентативец.

Кариера
-------

### Сплит

Јерковиќ почнал да игра фудбал во 1965 година во младинскиот тим на Хајдук од Сплит. Како млад играч што ветува, една сезона (1967-68) заминува за заем и стврднување во НК Сплит. По враќањето во Хајдук, тој стана незаменлив член на првите единаесет во Сплит. Тој беше центар играч.

Со Хајдук освои три титули на Југословенскиот шампион, 1970/71, 1973/74 и 1974/75. Тој исто така триумфираше петпати со Хајдук во Купот на Југославија, 1971/72, 1972/73, 1973/74, 1975/76 и 1976/77.

Со вкупно 529 натпревари во дресот на Хајдук, тој е на шестото место на клупските рекордери НК Хајдук по цело време, а со 219 гола постигна на десетто место од најдобрите стрелци на сите времиња.

### Швајцарија

По овие успеси и десет години поминати во тимот на Мастерс од морето, Јерковиќ замина во швајцарскиот клуб ФК Цурих во 1978 година. Со Цирих во 1981 година, тој го освои Швајцарското првенство и Швајцарскиот куп. Во сезоната 1982/83. беше најдобар стрелец на тимот со десет гола.

Репрезентација на Југославија
-----------------------------

Јерковиќ ги испрати сите репрезентативни избори на Југославија. Тој одигра пет натпревари за селекција на младите, одигра четири натпревари за младитр и одигра 42 натпревари за сениорскиот тим и постигна шест гола.

Тој играше за репрезентацијата на 12 април 1970 година во пријателски натпревар против Унгарија во Белград (2: 2).

Од репрезентативниот дрес се простил на 29 ноември 1981 година, на квалификацискиот натпревар за светско првенство против Грција во Атина. Југославија потоа победи со головите на Јерковиќ и Шурјак со резултат 2: 1.

Јерковиќ, заедно со репрезентацијата на Југославија, учествуваше на Светското првенство во 1974 година во Германија и Светското првенство во Шпанија во 1982 година, иако не играше во Шпанија, но беше на клупата за резерви.

Тој исто така играше на финалниот турнир на Европското првенство во Југославија во 1976 година.

### Голови за репрезентацијата

| Датум | Место | Противник | Резултат | Натпревари |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 април 1971. | Сплит | Холандија | 2-0 | СП Квалификација 1974. |
| 18 јули 1971. | Рио де Жанеиро | Бразил | 2-2 | Пријателски |
| 29 јуни 1972. | Бело Хоризонте | Шкотска | 2-2 | Пријателски |
| 29 мај 1974. | Столни Белград | Унгарија | 2-4 | Пријателски |
| 23 март 1977. | Белград | Советски Сојуз | 2-4 | Пријателски |
| 29 ноември 1981. | Атина | Грција | 2-1 | СП Квалификација 1982 |
Американски ликвидамбар
**Американскиот ликвидамбар** (***Liquidambar styraciflua***), познат и како **американски сторакс** или **алигаторско дрво**, е листопадно дрво од родот *Liquidambar* кое потекнува од топлите умерени области на истокот на Северна Америка и тропските планински региони во Мексико и Средна Америка. Ликвидамбарот е едно од највредните шумски растенија во југозападните Соединети Американски Држави и често се користи како украсно дрво во пределите со умерена клима. Препознатлив е по комбинацијата на петокраки ѕвезденовидни лисје и цврстите, боцкави плодови. Класифициран е во растителната фамилија *Altingiaceae*, но претходно бил сметан за член на фамилијата *Hamamelidaceae*.

Галерија со слики
-----------------

  

* Американски ликвидамбар - Liquidambar styraciflua
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  „Taxonomy - GRIN-Global Web v 1.10.6.2". *npgsweb.ars-grin.gov*. Посетено на 2020-07-17.
2. ↑  „Sweet Gum - Encyclopedia of Life". *eol.org*. Посетено на 2020-07-17.
3. 1 2  „Will the American Sweetgum Tree Work in Your Garden?". *The Spruce* (англиски). Посетено на 2020-07-17.
|  |  |
| --- | --- |
|  |  На оваа појаснителна страница се наведени статии — примероци на кои се однесуваат на насловот **Беровско**.  Доколку овде ве доведе внатрешна врска, предлагаме да ја смените, за да води право на саканата статија. |

Поимот *Беровско* се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Берово, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Берово, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Беровско, но некогаш и не.

Поврзано
--------

* Беровски села, според актуелната територијална поделба на Република Македонија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |