recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Песјо Брдце"** — песна на македонскиот поет Блаже Конески. Песната била објавена во збирката „Стари и нови песни" од 1979 година, во изборот од поезијата на Конески со наслов „Птици врз кои ноќта и денот се делат: стоте песни" (издание на Темплум од 2014 година), како и во изборот од творештвото на Конески, „Збор и опит 1" (издание на Арс Ламина-публикации, 2021).

За песната
----------

Во есејот „Совпаѓања", Конески наведува примери на некои искажувања во неговите песни за кои постои пандан во светската поезија. Еден од тие примери се однесува на стихот во „Песјо Брдце" во кој се пее: „божем сум орал гнасна вода". Долго време по објавувањето на оваа песна, Конески го прочитал есејот на Иво Андриќ во кој, пишувајќи за заморот што го чувствувал Симон Боливар при крајот на животот, тој го употребува изразор „да се ора морето". Конески бил фрапиран од употребата на два израза кои имаат исто значење — залудна работа. Потоа, Конески дознал дека изразот „орање на морето" се употребува во шпанскиот и во францускиот јазик. Во овој случај, совпаѓањето меѓу двата израза Конески го објаснува со истата сосотјба во која се нашле Боливар и Крале Марко.

Наводи
------

1. ↑  Блаже Конески, *Птици врз кои ноќта и денот се делат: стоте песни*, Темплум, 2014.
2. ↑  Блаже Конески, *Збор и опит 1*. Скопје: Арс Ламина - публикации, Арс Либрис, 2021, стр. 89-90.
3. ↑  Блаже Конески, *Збор и опит 1*. Скопје: Арс Ламина - публикации, Арс Либрис, 2021, стр. 191-193.
**Марта** (германски: *Martha*) е западно германски филм од 1974 година во режија на Рејнер Вернер Фасбиндер (германски: *Rainer Werner Fassbinder*). Режисерот сценариото го пишува заедно со Корнел Ворлих (гер. Cornell Woolrich), а во главните улоги настапуваат Маргит Карстенсен (германски: *Margit Carstensen*), Карлхаинц Бом (германски: *Karlheinz Böhm*), Барбара Валентин (германски: *Barbara Valentin*), Петер Чател (германски: *Peter Chatel*) и Жизела Факелди (германски: *Gisela Fackeldey*).

Синоспис
--------

Главните ликови на Фасбиндер се обични луѓе, мажи или жени, кои се жртви на своите романтични илузии, кои од друга страна го загрозуваат општествениот статус кво. 

Марта е мелодрама за суровоста на буржујскиот брак во кој се наоѓа една импулсивна жена со глад за животот. Таа се мажи со богат, софистициран маж кој ја мрази нејзината спонтаност, невиност и чувство за себе. Тој се обидува да ја направи како него - одраз на неговиот буржујски интереси. Првичната желба на Марта да биде допадлива на оние околу неа, ја турка до таков екстрем што таа е подготвена да ужива во потчинетоста што ѝ се наметнува. На крајот, таа тоа го прифаќа како природен дел од животот и дури почнува да ужива во тоа.

Надворешни врски
----------------

* *Марта*  на Семрежната филмската база на податоци

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 1037141326
* NKC: unn2008513849

 |

 |
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Pelasgus|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Охридско мало грунче** (латински: *Pelasgus minutus*) (Karaman, 1924)  е вид риба зракоперка, од семејството крапови. Го има во Албанија и Македонија. Неговите природни живеалишта се реки и слатководни езера. Загрозена е поради загуба на живеалиштата.

Опис и распространетост
-----------------------

Охридското мало грунче е најмалиот претставник на автохтоната рибна популација во Охридско Езеро. Телото е издолжено, долго 5-6 см. Устата е мала, поставена косо речиси под агол од 45 степени. Долната вилица е подолга од горната и е исфрлена нанапред. Има голем број на многу ситни лушпи. Телото на горната страна е темно обоено, додека стомачната е посветла.

Основни биолошки одлики
-----------------------

Екологијата на овој вид мне е доволно проучена. Се мрести во пролетно летниот период од месец мај до месец јуни.

Значење
-------

Охридското мало грунче нема стопанско значење нити за стопански ниту за рекреативен риболов. Има големо значење и тоа во областа на еволуцијата и зоогеографијата на рибите на Балкански Полуостров.

Наводи
------

1. ↑  Crivelli, A.J. (2006). „*Pelasgus minutus*". *Црвен список на загрозени видови*. **2006**: e.T61193A12441274. doi:10.2305/IUCN.UK.2006.RLTS.T61193A12441274.en.
2. 1 2 3 4  Службен весник на Р.М. бр.145 2011 година
**Марсело Вијеира да Силва Жуниор** (роден на 12 мај 1988 година), познат како **Марсело**, е бразилски фудбалер, играч од одбраната на Реал Мадрид и на бразилската репрезентација. Тој игра главно на позицијата лев бек, но исто така може да дејствува и како лево крило.

Во 2005 година, тој го освоил бразилското првенство Кампеонато Кариока со Флуминесе и во 2006 година тој бил избран во *Тимот на сезоната* во Бразилеирао на 18 годишна возраст. До крајот на годината, тој се приклучил на Реал Мадрид за 8 милиони долари. До 2017 година, тој одиграл 11 сезони во Мадрид, и постигнал 28 голови во 408 натпревари. Со Реал Мадрид тој ја освоил трипати Лигата на Шампионите, и бил избран во тимот на сезоната двапати, како и четири пати ја освоил шпанската Ла Лига.

Марсело дебитирал за Бразил во 2006 година против Велс, постигнувајќи гол. Тој бил дел од Бразилската репрезентација на Светското првенство во 2014 година каде што стигнал до полуфинале и бил именуван во Дрим тимот на турнирот. Тој бил четири пати именуван во Фифа Про тимот на Светот XI, и на УЕФА Тим на Годината во 2011 година, како и во тимот на Ла Лига во сезоната 2016 година.

После неговата пробивна сезона, Марсело бил пофален од страна на фудбалските легенди како што се Паоло Малдини и Диего Марадона, кој исто така го нарекол најдобар во својата позиција. Тој честопати бил споредуван со Роберто Карлос, кој и самиот рекол дека Марсело бил негов наследник,  најдобар лев бек и дека "Марсело поседува подобра техничка способност од мене".

Наводи
------

1. ↑  „2014 FIFA World Cup Brazil: List of Players". FIFA. 11 June 2014. стр. 6. Архивирано од изворникот (PDF) на 2015-06-11. Посетено на 10 July 2014.
2. ↑  „FIFA Club World Cup UAE 2017: List of players: Real Madrid CF" (PDF). FIFA. 16 December 2017. стр. 5. Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-12-23. Посетено на 23 December 2017.
3. ↑  „Player Profile". Real Madrid C.F Official Web Site. Посетено на 6 February 2014.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  Состави на Бразил |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Бразил на  СП 2014 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Џеферсон
* 2 Дани Алвес
* 3 Тијаго Силва
* 4 Давид Луис
* 5 Фернандињо
* 6 Марсело
* 7 Хулк
* 8 Паулињо
* 9 Фред
* 10 Нејмар
* 11 Оскар
* 12 Жулио Сезар
* 13 Данте
* 14 Максвел
* 15 Енрике
* 16 Рамирес
* 17 Луис Густаво
* 18 Ернанес
* 19 Вилијан
* 20 Бернард
* 21 Жо
* 22 Виктор
* 23 Мајкон
* Селектор: Сколари

 | Бразил |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Бразил на  СП 2018 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Алисон
* 2 Тијаго Силва
* 3 Миранда
* 4 Жеромел
* 5 Каземиро
* 6 Филипе Луис
* 7 Даглас Коста
* 8 Ренато Аугусто
* 9 Габриел Жезус
* 10 Нејмар
* 11 Коутињо
* 12 Марсело
* 13 Маркињос
* 14 Данило
* 15 Паулињо
* 16 Касио
* 17 Фернандињо
* 18 Фред
* 19 Вилијан
* 20 Фирмино
* 21 Тајсон
* 22 Фагнер
* 23 Едерсон
* Селектор: Тите

 | Бразил |

 |

 |

 |
**Охрид-експрес** (англиски: *Ohrid express*) — француски документарен филм во режија на Жан Даск и Робер Легран. 

Главниот лик е железничарот Петре Михајловски, кој и покрај големата желба да се занимава како и неговите предци со риболов, се нафаќа на државна работа по инсистирање на мајка му. „Јанка, цел живот селанка, сакала Петре, нејзиниот најстар син, да биде во администрација. И така и биднало."

Идеолошки филмот е чудна комбинација на пораки - од една страна возот е знак на прогрес во забаталениот пејзаж на „овој дел од Југославија". Од друга, животот тука е толку романтичен и спокоен, што таквиот „напредок" всушност би можел да значи уништување на суштинските вредности на оваа заедница, на која „ѝ е баш добро онаква каква што е". Во други делови на таа држава можеби имаат побрзи машини, не како Ќиро кој датира од 1895, но „зошто некој би сакал да се движи побргу?". Истото важи и за промените во родовите односи - во други краишта жените не работат физичка работа, но затоа пак охридските се здрави и силни (илустрирано со жена како мава со пиралка додека пере, облечена во народна носија и тежок волнен елек, лете).

Освен приказната за возот, документарецот ја покажува и сликата на Охрид односно крајбрежјето на Охридското Езеро и начинот на живот во тоа време

Наводи
------

1. 1 2  „„Охрид експрес" или возот кој ќе беше подобро никогаш да не забрза". off.ent.mk. 31.08.2019. Посетено на 28 ноември 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  „Погледнете го краткиот филм за возот „Ќиро" објавен во 1972 година". ohridnews. 06.12.2014. Посетено на 28 ноември 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* 

* *Охрид-експрес*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
* Охрид-експрес на Јутјуб
**Надворешен долг** или **странски долг** — вкупниот долг што земјата го должи на странските кредитори, дополнет со внатрешниот долг на домашните заемодаватели. Должниците можат да бидат владата, корпорациите или граѓаните на таа земја. Долгот вклучува пари што се должат на приватните комерцијални банки, други влади или меѓународни финансиски институции како што се Меѓународниот монетарен фонд (ММФ) и Светска банка.

Надворешни врски
----------------

* IMF National Summary Data Pages (see "External Debt" under "External Sector")
* IMF World Economic Outlook (WEO)-- September 2003 -- Public Debt in Emerging Markets
* External debt Архивирано на 17 март 2019 г. list in CIA World Factbook
* IMF Guide to understanding External Debt
* US - External Debt viz Savings rate Comparing External debt viz Savings rate - since 1995 (which are two of the components that finances the Fiscal Policy)
* European Network on Debt and Development Архивирано на 17 март 2011 г. reports, news and links on external debt.
**РК Работнички** - ракометен клуб од Скопје. Клубот се натпреварува во Супер лигата. Клубот своите домашни натпревари ги игра во Спортско рекреативниот центар Кале.

Историја
--------

Ракометниот клуб Работнички бил формиран во 1948 година. Работнички заедно со екипата на РК Вардар претставуваат најстари ракометни клубови во Македонија. Се натпреварувал во Првата Југословенска лига, но подоцна западнал во тешки проблеми кои довеле до распад на клубот.

Во 2009 година клубот бил повторно активиран. Во август 2013 година, по повод 65 години постоење на клубот, за првпат во Скопје бил одржан ракомет на плажа во организација на РК Работнички и Град Скопје. Во 2014 година, за идната сезона, клубот напреднал во Супер Лигата. Во јули 2015, за новата сезона новиот претседател на клубот - Ристо Чокрев најавил поголеми засилувања при клубот би бил поголем конкурент во Супер Лигата. Набргу потоа пристигнале новите засилувања меѓу кои и неколку репрезентативци. Таа сезона 2015/16, Работнички стигнал до плејоф фазата и завршил на последното шесто место. Следната сезона, Работнички не освоил ниту еден натпревар во елитатата и отпаднал во Првата лига. Но Работнички во сезоната 2017/18 не пријавил екипа во вториот по ранг натпреваруња во Македонија. Во сезоната 2018/19, Работнички во Првата лига - Група 1 завршил на првото место и обезбедил пласман во Плејофот на Првата лига. Во Плејофот завршил како вицепрвак и добил право во баражот за унапредување кој го добил и бил унапреден повторно во Супер лигата.

Успеси
------

* **Македонска републичка ракометна лига :**

**Првак (5):**1950, 1954, 1956, 1958, 1963.
* Куп на Македонија

**Првак (2):** 1960,1977.
* **Куп на Југославија :**

**Вицепрвак (1):**1959/60.

Галерија
--------

* Старото лого на клуботСтарото лого на клубот

Наводи
------

1. ↑   РК Работнички на Facebook 28 август 2014
2. ↑  Викендов, за првпат во Скопје ракомет на плажа Архивирано на 9 ноември 2013 г. kurir.mk 22 август 2013
3. ↑  Прв турнир во ракомет на плажа во Скопје Архивирано на 5 март 2016 г. a1on.mk 22 август 2013
4. ↑  РК Работнички административно во Супер лигата sportmedia.mk 3 јуни 2014
5. ↑  Се најавува нов голем „проект" во македонскиот ракомет – РК Работнички! Архивирано на 6 јули 2015 г. sport365.mk 3 јули 2015
6. ↑  РК Работнички тргна со засилувања: Потпишаа браќата Марковски и Златко Мојсоски Архивирано на 7 јули 2015 г. ekipa.mk јули 2015
7. ↑  РК Работнички не се шегува, стигнуваат засилувања од Србија Архивирано на 11 јули 2015 г. kurir.mk 8 јули 2015
8. ↑  „Билтен 14" (PDF). Ракометна Федерација на Македонија преку web.archive.org. 21 јуни 2019. Архивирано од изворникот на 2019-12-09. Посетено на 26 декември 2019.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)

Надворешни врски
----------------

* РК Работнички на Facebook
**„Песни"** — стихозбирка на македонскиот поет Блаже Конески, првпат објавена во 1953 година во издание на „Кочо Рацин". Песните застапени во збирката се напишани во различни времснки периоди: првите дваесет песни (од „Зов" до „Песна") потекнуваат од 1940-1945, поемата „Средба со Жинзифов" била објавена во 1948 година како дел од збирката „Земјата и љубовта", а „Буната Карпошова" претходно била објавена во 1949 година.

Содржина
--------

Збирката ги содржи следниве песни: „Зов", „Пролет", „Рамнина", „Приспивна", „Очај", „Молитва", „Шум", „Есенско утро", „Смртна песна", „Полноќ", „Сон", „Песна за маслинките", „Проштална песна", „Молитва", „Зимен ден", „Враќање", „Песна", „Бура", „Пустина", „Песна", „В крчма", „Песна", „Служба", „Спомен за Славеј", „Бдеење", „Љубов", „За непознатата", „Лик", „Успивање на болно дете", „Рж", „Пченица", „Мак", „Јаготки", „Пролетна вечер", „Кумановскиот превој", „Песни за Фауста", „Навреди", „Матуранти", „Икона", „Гугучка", „Ангелот на Света Софија", „Калемегдан" и „Скопје", како и поемата „Средба со Жинзифов" (значително преработена на повеќе места).

Наводи
------

1. ↑  „Забелешки", во: Блаже Конески, *Поезија*. Скопје: Просветно дело, Редакција „Детска радост", 2011, стр. 235-236.
2. ↑  „Забелешки", во: Блаже Конески, *Поезија*. Скопје: Просветно дело, Редакција „Детска радост", 2011, стр. 63-110.
**Падот на Византија** е македонска дарк вејв група која настанала во 1983 година. Горан Трајкоски, кој ја предводи оваа група потоа продолжува во други состави како Мизар (Второто Откровение), а ја формира и Анастасија. Падот на Византија почнува со post punk и експериментален панк, но набрзо го оформува својот darkwave звук, инспириран од бендови како Joy Division и Bauhaus, со елементи на македонска етно музика и црковнословенски пеења.

Иако бендот се распаѓа во 1985 година, тие остануваат запаметени на просторите на цела Југославија.

Членови
-------

Од октомври 1983 до септември 1984 година во групата членувале:

* Горан Трајкоски - бас гитара и вокал
* Климе Ковачевски - гитара
* Шпенд Ибрахим - тапани

Од октомври 1984 до јуни 1985 године групата настапувала во следниов состав:

* Горан Трајкоски - вокал
* Сами Ибрахим - бас гитара
* Шпенд Ибрахим - тапани
* Зоран Дабиќ - гитара

Изданија
--------

Во текот на двете години на постоењето, групата не објавила сопствен материјал на официјален носач на звук, но нивните песни се застапени на компилациите „Македонски документ" (песната „Сепак истата состојба") и „Ноќ над Југославија".

Концерти
--------

Падот на Византија, во текот на своето краткотрајно постоење, има одржано концерти во следните градови:

* Скопје
* Куманово
* Штип
* Ниш
* Бања Лука
* Сараево
* Загреб

Дискографија
------------

* Дискографија на „Падот на византија" евидентирана од ВБУ Музички Регистар.

Слични содржини
---------------

* Мизар
* Архангел
* Анастасија
* Горан Трајкоски
Родот **панкрациум** (лат. *Pancratium*) обединува околу 18 видови на многугодишни, тревести растенија чие природно распространување е на бреговите на Средоземно Море, тропска Азија и Африка, но и на Канарските Острови. По југозападните брегови на Црното Море се среќава видот *Pancratium maritimum*, попознат како песочен лилјан. Тој е загрозен вид, бидејќи стаништата на кои вирее редовно се уништуваат поради туризмот. Панкрациумот е многу близок со другите два родови - хименокалис и исмене, па затоа тие често се мешаат. Припаѓа на фамилијата на кокичиња.

Изглед
------

Лисјата се зелени, глатки на периферијата и имаат паралелна нерватура. Цветовите се снежнобели со голем жолт или мал зеленикав центар. Имаат многу пријатна арома и се собрани во соцветија од по неколку цветови. Поседуваат 6 венечни ливчиња и инка во центарот, која кај некои видови е членеста, видоизменета и свртена наназад. Прашниците се 6 и се жолти или белузникави. Излегуваат од центарот на цветот, се лизгаат по работ на инката и штрчат од нејзиниот раб. Плодникот исто така поаѓа од центарот, но за разлика од прашниците, тој продолжува по права линија без да се допира со инката (освен ако не натежне). Кај некои видови е подолг од прашниците, додека кај други е покус. 

Самите растенија достигнуваат различни големини кај различните видови - можат да се и многу ситни, но и распоредени во големи групи. Како и кај останатите претставници од кокичињата, подземниот орган на панкрациумот е луковица. Семињата се големи и црни.

Панкрациумот и човекот
----------------------

Името на родот е дадено од Карл Лине. Името *pancratium* доаѓа од грчкиот јазик и значи моќ. Растението веројатно е наречено така поради екстремната животна средина во која спокојно вирее. Панкрациумот има многу декоративни квалитети, но ретко се одгледува, бидејќи доста од видовите се загрозени, а понекогаш бараат посебни услови на одгледување. 

Интересно е дека на островот Крит се пронајдени фрески од праисторијата на кои бил насликан панкрациумот.

Систематика
-----------

Родот ***Pancratium*** ги вклучува следните видови:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * *Pancratium angustifolium*
* *Pancratium arabicum*
* *Pancratium biflorum*
* *Pancratium canariense*
* *Pancratium centrale*
* *Pancratium foetidum*
 | * *Pancratium illyricum*
* *Pancratium landesii*
* *Pancratium maritimum*
* *Pancratium maximum*
* *Pancratium parvum*
* *Pancratium saharae*
 | * *Pancratium sickenbergeri*
* *Pancratium tenuifolium*
* *Pancratium tortuosum*
* *Pancratium triflorum*
* *Pancratium verecundum*
* *Pancratium zeylanicum*
 |

Наводи
------

1. ↑   Sp. Pl.: 290 (1753).
Локација на областа Монголија во Република КинаЛокација на областа Монголија во Република Кина

*За други значења на поимот, видете Монголија (појаснување)*
**Надворешна Монголија** (монголски: Ар монгол, манчуски: Tulergi Monggo, кин. 外蒙古; пинјин: Wài Měnggǔ; мак. транскр.: {{{mk}}}) била главниот дел на Богдо Ханатот на Монголија, кој прогласил независност на 29 декември 1911 година. Надворешна Монголија се состоела од следните четири провинции, подредени од исток кон запад:

* Чечен Кан провинција
* Тошијету Кан провинција
* Сајин Нојан Кан провинција
* Џасагту Кан провинција

Денес, многу поретко се користи името за да се означи денешната република Монголија, која горе-долу ја зазема истата површина. Исто така, Република Тува што е во склоп на Русија, била во рамките на Монголија.

Поврзано
--------

* Внатрешна Монголија
* Монголија
Илустрација во Дарвиновата *Изразување на чувства кај луѓето и животните*
**Паника** – ненадеен и јак страв на единка или цела група, кој најчесто се јавува кога животот на единката или групата е доведен во прашање (на пример при оружен грабеж, паѓање на авион, пожар, итн.). Паника често се јавува и кај лица кои боледуваат од анксиозност.

Потекло на поимот
-----------------

Самиот збор „паника" потекнува од грчки јазикгрчкиот збор „паникон", кој означува поврзаност со Пан, богот на шумите и ливадите кој можел да прави необични звуци кои предизвикуваат смртен страв кај стадите овци и кози, луѓе итн.

Последици
---------

Паника на група предизвикува хаотично однесување и губење на секој облик на самоконтрола. Предисториските луѓе вешто ја користеле паниката на животните, оние кои при средба со оган или пресилен звук, така би се испаничиле што неретко самите паѓале во провалии и така гинеле.

При изградбата на денешните згради, стадиони, улици итн. архитектите и градежните инженери водат сметка за евентуални панични движење на група. На пример, арапските власти значително го измениле изгледот на Мека со цел да го намалат бројот на жртви при стампедата кои се случуваат секоја година при аџилак.

Судските власти на многу земји во светот ја ограничиле слободата на говорот со цел да се намалат можностите од жртви при панични реакции на група луѓе. Тоа опфаќа викање „Оган!" или „Пожар!" во кино и театарските сали кога ништо не гори, или извикување на пораки на омраза во ситуација кога се присутни две или повеќе непријателски групи и постои опасност од масовен судир (на пр. фудбалски натпревар, средна групи демонстранти, итн.). Многу криминалци на судењата се правдале со чувство на паника кое наводно ги натерало да извршат одредени кривични дела.

Поврзано
--------

* Страв
* Фобија
* Анксиозност

Наводи
------

1. ↑  „паника" — Дигитален речник на македонскиот јазик

| * п
* р
* у
Видови чувства |
| --- |
| Анксиозност • Апатија • Вина • Вознесеност • Глупавост • Гордост • Горчина • Депресија • Дефетизам •Досада • Ентузијазам • Задоволство • Засраменост • Збунетост • Изненадување;• Лутина • Љубов • Љубомора • Меланхолија • Навредност • Надеж • Носталгија • Огорченост • Одвратност •Омраза • Осаменост • Отфрленост • Паника •Презир • Разочараност • Самозадоволство • Сочувство • Срам • Среќа • Страв • Стравопочит • Страдање • Фанатизам • Фрустрираност • |
**Надвојводство Австрија** (германски: *Erzherzogtum Österreich*) — едно од главните надвојводства на Светото Римско Царство и јадрото на Хабсбуршката монархија. Со главен град Виена, надвојводството претставувало центар во југоисточниот дел на царството.

Надвојводството било основано на територијата на Маркгрофовија Австрија и Војводство Австрија. Хабсуршката династија на австрискиот престол дошле во 1282 година и во 1453 година царот Фридрих III како австриски владетел официјално ја додал титулата надвојвода, основајќи го Надвојводство Австрија. Од 15 век сите свети римски цареви ја користиле титулата надвојвода.

Историјата на ова надвојводство завршила со распаѓањето на Светото Римско Царство во 1806 година. Таа била наследена од Долна Австрија и Горна Австрија како дел од Австриско Царство.

Австрија се наоѓа по долината на река Дунав. Граничела со Кралство Унгарија на исток, на југ со Војводство Штаерска, на север со Бохемија и Моравија и на запад со Војводство Баварија.

Наводи
------

1. ↑  Heinz-Dieter Heimann, *Die Habsburger. Dynastie und Kaiserreiche*. 2010. pp. 38–45. ISBN 3-406-44754-6
**Пет Мартино** (англиски: *Pat Martino*) е американски џез музичар (гитарист).

Животопис
---------

Пет Мартино ја започнал својата кариера во 1961 година како дел од богатата џез-сцена во Филаделфија. Уште како тинејџер, тој бил сметан за сензација, а веќе на дваесетгодишна возраст имал своја група со која настапувал и снимал плочи. Во 1980 година му се случила катастрофа која го оддалечила од музиката: тој преживеал тежок мозочен удар, а операцијата му предизвикала амнезија, со што тој изгубил голем дел од својата меморија. Сепак, по макотрпното закрепнување, Мартино повторно започнал да свири. Во 1987 година го снимил албумот "The Return", а неговата кариера започнала да се движи со огромна брзина во 1990-тите. Оттогаш, тој се стекнал со номинации за наградата "Греми", во 2004 година бил избран за гитарист на годината во гласањето на читателите на познатото џез-списание "Даунбит" (Downbeat), а станал добитник и на повеќе награди и признанија ширум светот.

Творештво
---------

П.Мартино на концерт во Данска, 2015 година.
Во својата богата кариера, Мартино соработувал со повеќе легенди на џез-музиката, како: Сони Стит (Sonny Stitt), Џин Амонс (Gene Ammons), Ричард Грув Холмс (Richard Groove Holmes), Чик Кореја (Chick Corea), Боби Хачерсон (Bobby Hutcherson), Џими Смит (Jimmy Smith), Стенли Кларк (Stanley Clark), Џек Мекдаф (Jack McDuff), Вуди Херман (Woody Herman) итн. Неговите албуми се објавени на најпознатите издавачки куќи од областа на џезот, како: "Vanguard", "Prestige", "Concord", "Fantasy", "Warner Bros", "Polydor", "Atlantic", "Mainstream" и "Blue Note Records". Исто така, тој настапувал на сите позначајни џез-сцени ширум светот, а повеќепати бил номиниран за најпрестижните награди.

Денес, Мартино ужива углед на еден од најзначајните, највозбудливите, највиртуозните и најразновидните џез-гитаристи на сите времиња.

На 22 октомври 2012 година, Пет Мартино свирел на Скопскиот џез фестивал во следниов состав:

* Пет Мартино - гитара,
* Пет Бјанки (Pat Bianchi) - Хамонд органа, и
* Кармен Инторе Јуниор (Carmen Intorre Jr) - тапани.

Наводи
------

1. 1 2 3  *Skopje Jazz festival 2012*. Skopje: Skopje Jazz festival.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 39564012
* LCCN: no92006145
* ISNI: 0000 0001 1471 0028
* GND: 11924134X
* BNF: cb13924303c (податоци)
* MusicBrainz: 8b8b7c42-8210-4267-bb93-4c2df5b2c438
* NKC: ola2002157933
* BNE: XX1358445

 |

 |
**Нова Југославија Плоштад** е општински плоштад во Куманово, Македонија.

Изградба
--------

Плоштадот беше реконструирана во 2006 година, со проценка на трошоците на 160 000 евра.

Значајни знаменитости
---------------------

*Занаетчиски Дом* е една од зградите на плоштадот, кој беше изграден пред Втората светска војна. 
Неодамна имало подигната два споменици на плоштадот.

* Батко Ѓорѓија
* Четири Бандере

Градскиот плоштад е опкружен со згради изградени претежно од времето на СФРЈ.

За жал, нема оперативен хотел во близина на плоштадот, во 1990-те *Хотел Кристал* бил затворен поради финансиски тешкотии. Зградата *Касапски Круг* е само преку улица *Гоце Делчев* како една од спомен зградите на Куманово.

Галерија
--------

* Batko Gjorgjija monument in the Nova Jugoslavija SquareBatko Gjorgjija monument in the Nova Jugoslavija Square
* Greneery on Nova Jugoslavija SquareGreneery on Nova Jugoslavija Square
* Greneery on Nova Jugoslavija Square 2Greneery on Nova Jugoslavija Square 2
* Tinex Market on the SquareTinex Market on the Square
* Mast with the Macedonian Flag next to Nova Jugoslavija SquareMast with the Macedonian Flag next to Nova Jugoslavija Square
* Zanatski Dom BuildingZanatski Dom Building

Наводи
------

1. ↑  utrinski.com.mk *Кумановци добија нов градски плоштад 16 октомври 2006*
***„Мој живот"*** (руски: *Моя жизнь*) ― новела од Антон Чехов од 1896 година, сместена во провинциски јужен руски град, како родниот град на Чехов, Таганрог.

Историја на публикацијата
-------------------------

Новелата првпат била појавена во октомври – декември, број 10–12, 1896 година од Месечниот книжевен додаток на списанието „*Нива".* Ревидирани од страна на авторот, таа била вклучена во сувориновата издадена збирка „*Приказни.* *Мажи.* *Мој живот*", да биде репродуциран, непроменет, во сите свои 7 изданија (1897–1899). Со некои дополнителни измени во Чехов, вклучени во том 9 од неговите собрани дела, објавени во 1899–1901 година од Адолф Маркс.

Позадина
--------

Чехов започнал да работи на новелата во февруари 1896 година и ја завршил кон крајот на јули истата година. Имало одредено несогласување околу насловот. Чехов го мразел „Мој живот" (особено делот „мој" од тоа) и предложил наместо тоа да се вика „Во деведесеттите години" (В 90-х годах). Уредникот на „*Нива*"*,* Алексеј Тихонов-Луговој сметал дека тоа е „премногу ретро звучно, како да се работи за некакви мемоари", па затоа авторот решил да не расправа понатаму.

Наводи
------

1. ↑  James N. Loehlin *The Cambridge Introduction to Chekhov* 2010 1139493523 p.92 "In addition to "The Steppe" and "The Duel" (1888 and 1891), his longest works include three stories from the Melikhovo period: "The Story of an Unknown Man" (completed in 1893), "Three Years" (1895), and "My Life" (1896). ...... "My Life" focuses on the dreary provinciality of a southern Russian city very like Chekhov's hometown of Taganrog. In their different milieux, all three stories ask, but don't clearly answer, questions about how Russians should live their lives."
2. 1 2 3  Muratova, K. D. Commentaries to Моя жизнь. The Works by A.P. Chekhov in 12 volumes. Khudozhestvennaya Literatura. Москва, 1960. Том. 8, стр.516-524

Надворешни врски
----------------

* *Мој жизнь*. Изворниот руски текст
* *My Life*, во превод на Констанс Гарнет
**Песокот на Иво Џима** (англиски: *The Sands of Iwo Jima*) – американски филм од 1949 година, во режија на Алан Двон според сценариото на Хари Браун и Џејмс Едвард Грант. Главните улоги ги играат: Џон Вејн, Џон Ејгар, Форест Такер и Адел Мејра. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар" во четири категории.

Содржина
--------

Наредникот Џон Страјкер (го игра Вејн) е старомоден човек, убеден дека челичната дисциплина е основен услов за создавање добар војник. Поради таквите сфаќања, тој има многу непријатели меѓу војниците, а најмногу го мрази неискусниот војник Питер Конвеј (го игра Ејгар), потомок на богато семејство и син на офицерот кого Страјкер многу го почитува. Кога воените операции стануваат посериозни, методите на Страјкер се покажуваат како оправдани...

Наводи
------

1. ↑  „HRT (пристапено на 5.10.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-10-03. Посетено на 2017-10-06.
2. ↑  „HRT (пристапено на 5.10.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-10-03. Посетено на 2017-10-06.
**Руско-турската војна** (1787–1792) претставува неуспешен обид на Османлиското Царство да си ги врати териториите кои ги загубила по Руско-турската војна од 1774 година од Руската Империја.

Во пролетта на 1787 година, Катерина Велика направила триумфална поворка во Крим заедно со светиот римски цар Јозеф II. Овие настани во Цариград биле прифатени како непочитување на Кучуккајнарџискиот договор, а британските и француските амбасадори дале поддршка на Османлиите.

Така во 1788 година, Османлиите објавиле војна на Русија а рускиот амбасадор во османлиската престолнина бил затворен. Сепак Османлиите не биле подготвени за војна, а од друга страна пак Австрија и Русија како сојузници биле пресилни за Османлиското Царство.

Во исто време започнала и Австриско-турската војна каде Османлиите го зазеле Банат. Во Молдавија, Петар Румјаницев им нанел пораз на Османлиите. Следувале порази кај Пчеков, Јеш и Хотин. Според некои извори, кога султанот Абдул Хамид I разбрал за воените порази, тој добил срцев удар и починал.

Војната завршила со потпишување на Јашкиот мировен договор на 9 јануари 1792 година. Според него, Крим и Очаков биле присоединети кон Русија, а границата помеѓу двете земји се поместила до реката Днестер. цОсвен тоа, Османлиите се откажале од Грузија.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| Руско-турски војни |
| --- |
|  |
| 1568—1570 • 1571—1572 • 1676—1681 • 1686—1700 • 1687—1689 • 1695—1696 • 1710—1711 • 1736—1739 • 1768—1774 • 1787—1792 •1806—1812 • 1828—1829 • 1853—1856 • 1877—1878 • 1914—1918 |

 |
**Пенелопа** (грчки: Πηνελόπεια) е лик од Одисеја, една од двете епски поеми на Хомер, заедно со Илијада. Таа во старогрчката митологија е сопруга на кралот на Итака, Одисеј, и ќерка на Икариј и Перибеја. Таа порано се викала Арнаја, но по заповедта на татко ѝ Науплије ја фрлил во морето,, но јато на дамчести пловки ја спасило и изнело на брегот. Позната е по својата верност кон својот сопруг, која го чекала дваесет години да се врати од Тројанската војна. Во текот на тие години, таа според легендата имала 108 предлози за да се омажи со друг маж и да го прогласи својот сопруг како мртов. Според истата легенда и според Аполодор, предлозите упатени кон Пенелопа биле околу 136.

По враќањето на Одисеј на Итака, тој разбрал дека неговото кралство било заземено од оние кои постојано и предлагале брак на својата сопруга, па со помош на Атена, тој бил претворен во старец. По предлог на Атена, Пенелопа им кажала дека ќе се омажи за оној кој ќе победи во натпревар по стрелање, користејќи ја стрелата на Одисеј. Така, на натпреварот победил Одисеј, а по ова тој заедно со својот син Телемах ги убил своите соперници.

Пенелопа денеска претставува симбол на верност.

Наводи
------

1. ↑  Robert Grevs, Grčki mitovi, Nolit, Beograd, 1992, str. 546.
2. ↑  Аполодор, Митолошка библиотека, Е, VII, 26

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 47558096
* LCCN: n2018071028
* GND: 118790277
* SUDOC: 034007202
* BNF: cb124806442 (податоци)
* BNE: XX546519

 |

 |
**Нов Белград** е општина, воедно и населено место, во Белград и се простира на површина од 4.096 хектари. Според пописот на населението во Србија во 2011 година, бројот на населението изнесувало 214.506 жители.

Општина Нов Белград е една од седумнаесетте белградски општини. Три године после Втората светска војна поставен е камен темелник на Нов Белград, а во 1952 година основана е општина Нов Белград, која се развила во метрополис и која и ден денес расте.

Географска положба
------------------

Нов Белград се наоѓа на левата страна на реката Сава. Административно, неговиот североисточен дел почнува на десната страна на Дунав, малце пред Ушќе. Северозападно се наоѓа од „стариот" Белград, со кој е поврзан преку 6 мостови (Бранков мост, Газела, Савски мост, Стариот железнички мост и Новиот железнички мост , како и најновиот, Мостот на Ада Циганлија, отворен во 2011 година). Европскиот пат E-75 проаѓа низ централниот дел на Нов Белград.

### Географски одлики

Општина Нов Белград зазема површина од 40,96 км2. Главна физичка особина на Нов Белград е неговиот рамен терен, што претставува голем контраст на стариот дел на Белград, кој е изграден на 32 рида. Освен Бежанија, својот западен дел, Нов Белград е изграден на површина која во основа била мучуриште кога во 1948 година започнала изградбата на новиот град. Со години на Нов Белград е носено песок од дунавското Мало воен остров, сè додека од него не е преостанат мал низок пошумен појас кои постои и денес.

Останатите географске одлики на Нов Белград со полуостровот Мала Циганлија и острвот Ада Меѓица, двете на Сава и заливот Зимовник, кој ја опкружува Мала Циганлија, во кој се наоѓаат објекти и бродоградилишта на Белград. Лесне Заравни и Бежаниска коса се наоѓаат во западниот дел на општината, додека во јужниот дел протекува каналот Галовица која се влева во Сава.

Од сите белградски градски општини, Нов Белград има најмногу зелени површини, вкупно 3,47 км² или 8,5 % својата површина. Најмногу површина на паркови, спаѓа на Ушќе. На Нов Белград во 2008 година отворен е Паркот Република Српска со идеја да се симболизира пријателството помеѓу Србија и Република Српска.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Нов Белград" на Ризницата ? |

* Званична страна општине Архивирано на 29 јуни 2013 г. (српски)
* Званична страна Београда (српски)
* Део емисије о архитектури и изградњи Новог Београда


1. 1 2  „Градске општине". *Град Београд*. Посетено на 26 јуни 2016.
2. 1 2  „Историја Новог Београда". *Општина Нови Београд*. Архивирано од изворникот на 2016-03-23. Посетено на 26 јуни 2016.
3. ↑  „Књига 4: Вероисповед, матерњи језик и национална припадност" (PDF). *Републички завод за статистику*. Републички завод за статистику. Посетено на 26 јуни 2016.
4. ↑  „Српска престоница у бројкама", *Политика*, стр. 30, 26 април 2008.]] Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)CS1-одржување: датум и година (link)
|  |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| Руско-турски војни |
| --- |
|  |
| 1568—1570 • 1571—1572 • 1676—1681 • 1686—1700 • 1687—1689 • 1695—1696 • 1710—1711 • 1736—1739 • 1768—1774 • 1787—1792 •1806—1812 • 1828—1829 • 1853—1856 • 1877—1878 • 1914—1918 |

 |

 |

**Руско-турската војна** (1676–1681) се водела помеѓу Отоманското Царство и Кримското ханство од една страна и Царство Русија од друга страна.

По крајот на Отоманско-полската војна (1672–1676) и зазимањето на регионот Подолија, Османлиите посакувале своите владенија да ги прошират над цела Украина со помош на нивниот нов вазал, хетман Петро Дорошенко. Протурската политика на Дорошенко предизвикала незадоволство кај голем дел од Козаците па во 1674 година како единствен хетман на цела Украина го избрале Иван Самоилович.

Дорошенко одлучил да го возврати ударот и во 1676 година, неговите сили од 12.000 луѓе го зазеле градот Чигирин, сметајќи дека пристигнува дополнително засилување од османлиско-татарска армија. Руските и украинските сили на чело со Самоилович и Григориј Ромодановски освоениот град од Османлиите го ставиле под опсада, натерувајќи го Дорошенко да се предаде. Но руските и украинските сили се повлекле на левата страна од Днепар, а османлискиот султан го назначил Јуриј Хмелницки за нов хетман. Во јули 1677 година наредил на визерот Ибрахим-паша со сила од 120.000 војници да се упати кон Чигирин. Но следувал голем пораз на османлиската армија со жртви од околу 20.000 војници по кое Ибрахим-паша бил затворен во Истанбул. Во 1678 година, Османлиите со околу 80.000 војници на чело со Кара Мустафа-паша го опседнале уште еднаш градот Чигирин и успеале да го заземат.

Во следните фодини продолжиле нападите на татарските сили кои прекинале до потпишувањето на договор во Бахчисарај на 3 јануари 1681 година. Според договорот, двете страни се согласиле на 20 годишно примирје и реката Днепар била прифатена како гранична линија меѓу двете земји. По потпишувањето на договорот, Ногалските орди го задржиле правото да живеат како номади во јужниот дел на Украина, а Козаците го задржале правото на риболов на реките Днепар и нејзините притоки. Султанот го признал суверенитетот на Царство Русија додека јужниот дел од Украина останал под османлиска управа. Но и покрај овој договор, Русија се приклучила кон европската коалиција која била создадена против Османлиското Царство во 1686 година.

Наводи
------

1. ↑  Paxton, John and John Traynor, Leaders of Russia and the Soviet Union, (Taylor & Francis Books Inc. 2004), 195.
**Никола Иванов Вражалски** (Кочани, 12 мај 1914

 - Скопје, 8 август 1997

) — припадник на студентското движење МАНАПО, учесник во НОВ и македонски правник. Бил јавен обвинител на НРМ и пратеник во Уставотворното собрание на НРМ од 1946 година.

Животопис
---------

Вражалски е роден во Кочани на 12 мај 1914 година. Завршил Правен факултет во Белград во 1940 година. За време на студиите во Белград активно се вклучил во студентските активности и во друштвото „Вардар". Станал член на КПЈ во 1940 година.

Со дозвола на Комунистичката партија на Југославија, во периодот на бугарската окупација на Македонија, се инфлитрирал и бил поставен како кмет најпрво во Чичевската општина (1941 година), па во Богомила (1942 година), а од јуни 1942, бил поставен за кмет на селото Блатец. Од октомври 1942 година работел во Скопје. Бил член на АСНОМ и организатор на НОО во Кочани во 1944 година. 

По Ослободувањето, во 1945 година бил именуван за Окружен јавен обвинител, а потоа и за Помошник на јавниот обвинител на Народна Република Македонија. За јавен обвинител на НРМ бил именуван на 27 јули 1946 и на таа функција останува до 3 ноември 1948 година. Бил и народен пратеник во Уставотворното собрание на НРМ од Кочанска околија и член на Уставотворниот одбор за подготовка на Уставот на НРМ од 1946 година. 

По донесувањето на Резолуцијата на Информбирото, кон крајот на 1949 година, заедно со Панко Брашнаров и Ѓорѓи Василев, основале информбировска илегална група, со цел за нелегална работа против партиското и државно раководство. Потоа бил затворен на Голи Оток како информбировец. Починал во Скопје во 1997 година. 

Во негова чест една улица во Кочани го носи неговото име.

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 116. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. ↑  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 61. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
3. ↑  „Никола Вражалски", Јавно обвинителство во Република Македонија
4. ↑  Записник од сослушувањето на Панко Тодоров Брашнаров, работен на 16.12.1950 година, цит. сп. Виолета Ачкоска, „Судирот со Информбирото и некои текови во македонското општество (1948-1998)", „Историја", 1998, 85 стр.
5. ↑  „Улици во Кочани добија имиња на локални заслужни граѓани". Утрински Весник. 7 јули 2007. Посетено на 2010-05-19.
Раководството на RAPP кон крајот на 1920-тите. Од лево: Алексеј Селивановски, Михаил Лусгин, Бела Илес, Владимир Киршон, Леополд Авербах, Фјодор Панферов, Александар Фадеев и Иван Макарев.
**Руското здружение на пролетерски писатели**, познато и под неговата кратенка **РАПП** (руски: *Российская ассоциация пролетарских писателей*) ― поранешен службен творечки сојуз во Советскиот Сојуз основан во јануари 1925 година.

Меѓу наведените цели била „да се чисти и да се казнува" во името на Партијата", т.е. делотворно поттикнување на цензура на книжевноста врз идеолошка основа. Станала злогласна по своите ентузијастички напади врз писатели кои не одговарале на дефиницијата на РАПП за „вистински советски писател", што на крајот заработила критики од раководството на болшевичката партија. Меѓу нејзините први цели биле Евгениј Замјатин и Борис Пилњак и биле мета на и за и против-болшевички писатели, особено Михаил Булгаков, Максим Горки, Владимир Мајаковски и Алексеј Толстој.

Администрацијата на РАПП се состоела од голем број советски писатели и книжевни критичари. Меѓу нив биле Леополд Авербах (основач и главен секретар), Владимир Киршон, Дмитриј Фурманов, Александар Фадеев, Алексеј Селивановски, Владимир Ставски, Јуриј Либедински, Владимир Јермилов и други.

Во април 1932 година, РАПП, заедно со другите творечки синдикати, како што Пролеткулт ВОАПП и Руското здружение на пролетерски музичари, било распуштено, а наместо тоа беше создаден Сојузот на писатели на СССР.

Наводи
------

1. 1 2  "RAPP", *Книжевна енциклопедија* (1929-1939) (руски)
2. ↑  "Разбирајќи го Борис Пастернак, Лариса Рудова (1997) ISBN 1-57003-143-6, p. 64

Надворешни врски
----------------

* „Uncivil War: Fyodor Gladkov & the Smithy vs. RAPP "од SovLit.net
* RAPP во книжевната енциклопедија (на руски јазик)
Truman in a dark suit and tie and light hat shakes hands with MacArthur, in uniform wearing a shirt but no tie and his rumpled peaked cap. Американскиот генерал на армијата Даглас МекАртур се ракува со американскиот претседател Хари Труман на Конференцијата на островот Вејк, седум месеци пред Труман да го ослободи Мекартур од командата.
На 11 април 1951 година, американскиот претседател Хари С. Труман го ослободил генералот на армијата Даглас МекAртур од командите откако МекAртур дадил јавни изјави кои беа во спротивност со политиките на администрацијата. МекAртур бил популарен херој од Втората светска војна, кој тогаш бил командант на командните сили на Обединетите нации кои се бореле во Корејската војна, а неговото олеснување останува контроверзна тема на полето на цивилно-воените односи.

МекAртур ги предводел сојузничките сили во Југозападниот Пацифик за време на Втората светска војна, а по војната бил задолжен за окупацијата на Јапонија. Во последната улога, МекАртур бил во можност да акумулира значителна моќ над цивилната администрација на Јапонија. На крајот, тој се здобил со ниво на политичко искуство кое не било преседан ниту повторено од некој кој активно служел како офицер во американската војска.

Кога Северна Кореја ја нападнала Јужна Кореја во јуни 1950 година, започнувајќи ја Корејската војна, МекАртур бил назначен за командант на силите на Обединетите нации кои ја бранеле Јужна Кореја. Тој го замислил и го извршил амфибискиот напад во Инчон на 15 септември 1950 година, поради што бил поздравен како воен гениј. Меѓутоа, кога тој ја следел неговата победа со целосна инвазија на Северна Кореја по наредба на Труман, Кина интервенирал војната и нанесе серија порази, принудувајќи го да се повлече од Северна Кореја. До април 1951 година, воената ситуација се стабилизирала, но МекАртур продолжил јавно да ги критикува своите претпоставени и да се обидува да го ескалира конфликтот, што доведе Труман да го ослободи МекАртур од неговите команди. Комитетот за вооружени служби и Комитетот за надворешни односи на американскиот Сенат одржле заедничка истрага за воената ситуација и околностите околу олеснувањето на Мекартур, и заклучиле дека „отстранувањето на генералот МекАртур бил во рамките на уставните овластувања на претседателот, но околностите беа шок за националната гордост".

Наводи
------

1. ↑  Schnabel 1972. sfn error: no target: CITEREFSchnabel1972 (help)
**Никола Ѓоргиев Базгалоски** (5 септември 1919 во Скребатно, Охридско — ноември 1945 во Земун, Србија) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Никола Ѓоргиев Базгалоски е роден на 5 септември 1919 година во селото Скребатно. Се занимавал со земјоделство. Кон НОБ се приклучува доброволно на 12 август 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада учествува на Сремскиот фронт каде што се разболува. Се лекува и умира во болницата во Земун, во ноември 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)