recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Зајакот без уши и пилето со уши** (германски: *Keinohrhase und Zweiohrküken*) е германски анимиран филм од 2013 година, во режија на Маја Грефин Роткирх (Maya Gräfin Rothkirch) и Тил Швајгер (Til Schweiger). Гласовите во филмот ги позајмуваат: Ема Швајгер (Emma Schweiger), Тил Швајгер, Матијас Швајгхефер (Matthias Schweighöfer) итн. Филмот е направен како спореден производ на играниот филм „Зајакот без уши" од 2007 година, кој бил голем хит во Германија.

Содржина
--------

Во близина на шумата живее зајак кој се разликуваод другите зајци по тоа што нема уши. Поради тоа, тој е предмет на исмевање од другите зајци и никој од шумските животни не сака да игра со него, па дури ни лисецот не сака да го брка. Зајакот е осамен и разочаран и посакува да си најде другар со кого ќе може да си игра. Еден ден, пред влезната врата наоѓа јајце, кое го зема дома и се грижи за него. По некое време, од јајцето се излегува чудно пиле, кое има уши.

На почетокот, зајакот се грижи за пилето на зајачки начин, сè додека тоа не му стави до знаење дека му е смачено од зајачката храна и зајачките игри и дека сака да биде третирано како пиле. Еден ден, од телевизијата пилето дознава дека птиците летаат и тоа посакува да може да лета. Зајакот и пилето одат кај другите пилиња за да прашаат како се лета, а тие им кажуваат дека пилињата не можат да летаат. Сепак, зајакот и пилето не се предаваат и тоа напорно вежба, подготвувајќи се за својот прв лет. Тогаш, на ливадата се собрани сите зајци и пилиња, но обидот на пилето да полета завршува неславно.

Пилето е разочарано и ја напушта куќата од зајакот, а тогаш го уловува лисецот, кој сака да го изеде. Сепак, зајакот успева да го најде пилето и да му ја врати надежта дека може да полета. Имено, зајакот согледува дека при силно струење на воздухот, пилето се крева во воздух и добива идеја да го искористи ветрот. Најпосле, еден ветровит ден, пилето успева да полета.

Наводи
------

1. 1 2  IMDb Keinohrhase und Zweiohrküken (2013) (пристапено на 19.1.2015)
| Евангелие според Петар |
| --- |
| **Дата** | 2 век |
| **Препишано** | Свети Петар |
| **Место** | Сирија? |
| **Јазик** | theme= |
| **Ракопис** | 8 век |
| **Аудиторија** |  |
| **Тематика** | {{{theme}}} |

**Евангелието според Петар** е неканонско евангелие кои Црковните Отци го прогласиле како апокриф. Ова евангелие било едно од првите кое било пронајдено на територијата на Египет. Во 1886 година, во Горен Египет, во една монашка гробница кај селото Акмимин, еден француски археолог открил дел од оваа евангелие, како препис од 8 век, заедно со делови од Откровение на Петар.

Главната теза во евангелието според Петар е одговорноста на Ирод Антипа, наместо на Понтиј Пилат, околу распнувањето на Исус. Евангелието го опишува страдањето на Исус, неговиот погреб и неговото воскресение и тврди дека одлуката за погубување на Исус не била донесена од страна на Понтиј Пилат, туку од еврејскиот крал Ирод. Според евангелието, и самите еврејски свештеници и старешини разбрале какво зло сториле, па ударајќи се по своите гради изговарале: *Судот и пропаста на Ерусалим се приближува*. И овде, како и кај канонските евангелија, гробот каде било положено телото на Исус припаѓало на Јосиф од Ариматеја. На крај, и самиот Пилат, под притисок на видените чуда, признал дека Исус е Божји Син.

Евангелието го споменува Ориген во своето толкување околу евангелието на Матеј. Јустин филозоф во својата Прва апологија дава извор дека го познава ова евангелие. Евангелието се сметало дека датира од времето кога апостол Петар починал. Научниците генерално се согласуваат дека евангелието било пишувано во втората половина на 2 век. Самиот Серапион го осудил овој текст во околу 190 година.
Горно Езеро Кампели
**Езерото Кампели** е езеро во провинцијата Бергамо, Ломбардија, Италија. Езерото Кампели е вештачко езеро кое се наоѓа во Оробие Алпите во горната долина Сериана, (провинција Бергамо), затворено во долина која ги содржи следните вештачки басени:

Црното Езеро

езерото Авијаско

езерото Сукото

езерото Цернело

Езеро Кампели
До езерото може да се стигне по најкратката рута почнувајќи од Валгољо, во горната долина Сериана. Патеката започнува од североисточниот дел на градот и е добро обележана. Се качувате првично следејќи ги водоводните цевки додека не дојдете до браната на езерото Сукото, потоа продолжувате лево, тоа е кон запад, нагоре по падината што, малку повисоко, води до браната на Лаго Нерон. продолжи лево, или кон североисток, заобиколувајќи го црното езеро на југ. По околу 800 метри ќе дојдете на повидок на езерото Авијаско, препознатливо по камената облога на браната што го содржи.
| Евангелие според Филип |
| --- |
| **Дата** | околу 180-350 |
| **Препишано** | None |
| **Место** |  |
| **Јазик** |  |
| **Ракопис** | Библиотека Наг Хамади |
| **Аудиторија** |  |
| **Тематика** | Гностички свети тајни |

**Евангелието според Филип** кое датира од крајот на 2 век или почетокот на 3 век, е неканонизирано евангелие кое било пронајдено во 1945 година во Наг Хамади, односно во неговата библиотека.

Овој текст одразува гностичко влијание, првенствено на валентиновото училиште. Содржи неколку наводи за Исус кои наликуваат на ранохристијански апокрифи. Препознатлив е интересот за тајните и нивната вистинска смисла. Во текстот не се опишуваа поредокот на тајните, но се укажува на крштевањето, миропомазувањето и евхаристијата (лебот и виното помешани со вода). Светотаинскиот интерес придонел за овој документ да се разбере како извадок од христијанската катихеза. Во текстот се забележливи силни елитистички белешки и истакнување на етички дуализам, со силен антисексуален акцент (постои силен антагонизам кон сексуалното општење и бракот), а егзистенцијалната болест на човештвото се определувал како резултат на диференцијацијата на половите. Одредени податоци укажуваат на сириско потекло.

Иако ова евангелие на прв поглед изгледа слично на Евангелието според Тома, тоа не содржи евангелски изреки, туку колекција од гностички учења или тајни, како на пример тајната на бракот, како една од главните теми на текстот. Текстот е најпознат по тоа што цитира дека Исус бил наводно оженет со Марија Магдалена. Иако тоа не е наведено во самиот документ, сепак таа е опишана како љубовница на Исус. На многу сличен начин како според Јован 19:25-26, Евангелието по Филип ја претставува Марија Магдалена како негов придружник: 

> Имаше три жени кои секогаш одеа со Господарот: Марија, неговата мајка, нејзината сестра и Марија Магдалена која ја сметаше како негов придружник. Сите три се викаа со исто име - Марија.
> 
> 

Друга „иритација" и наклонетост на љубов била укажана од страна на Исус кон Марија Магдалена (текстот е лошо фрагментиран, се смета дека текстовите во голема заграда биле додадени):

> И придружникот на [спасителот беше Мар]ија Ма[гда]лена. [Христа ја сакаше] М[арија] повеќе од [сите] други уче[ници], и [често] ја бакнуваше на [устата]. Останатиот дел од [учениците беа навредени од тоа и тоа не го одобруваа]. Тие му рекоа на него: „Зошто ја сакаш повеќе од сите нас?" Спасителот одговори и им рече: „Зошто, јас не ве сакам како неа?"
> 
>

Наводи
------

1. 1 2 3  The Old and New Testament and Gnostic contexts and the text are discussed by Robert M. Grant, "The Mystery of Marriage in the Gospel of Philip" Vigiliae Christianae 15.3 (September 1961:129-140).
Мигрирачка Диктивиумска Дисковиумска клетка на Дивиот тип чија граница е обоена со заоблување. Скалирана лента: 5 μm.
Во математиката кривината е секој од голем број лабаво сродни концепти во различни области на геометријата. Интуитивно кривина е износот со кој геометрискиот објект, како што е површината, отстапува од мазна површина, или крива да биде исправена како во случајот на правата, но тоа се дефинира на различни начини во зависност од контекстот. Постои клучна разлика меѓу надворешната кривина, која е дефинирана за објекти вградени во друг простор (обично евклидовски простор) - на начин што се однесува на полупречникот на закривеност на круговите кои го допираат објектот - и внатрешната кривина, која е дефинирана во термини на должината на кривините во рамките на римановскиот многообразен.

Оваа статија се занимава првенствено со надворешна искривување. Неговиот канонски пример е оној на кругот, кој има кривина еднаква на реципроцитетот на полупречникот насекаде. Помалите кругови се поинтензивни и, со тоа, имаат повисока заобленост. Заобленоста на мазната крива се дефинира како искривување на нејзиниот осцилирачки круг во секоја точка.

Заобленоста е вообичаено скаларна количина, но може да се дефинира и кривичен вектор кој ја зема предвид правецот на свиокот, покрај неговата големина. Заобленоста на посложените објекти (како површини или дури и закривени n-димензионални простори) е опишана од покомплексни објекти од линеарна алгебра, како што е општата тензорот на закривената римана.

Оваа статија ја скицира математичката рамка која ја опишува кривината на кривата вградена во рамнината и кривината на површината во евклидовиот простор.
**Калајџиско** е машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Велешко.

Ова е умерено брзо оро кое кон крајот се забрзува. Се одликува со мирни движења и балансирани чекори. Се игра со потскоци и ниски потклекнувања. Обилува со драмски елементи, својствени на калајџискиот занает. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Се држат за рамо. Ритамот е 11/16. Постојат две варијанти на ова оро.

Надворешни врски
----------------

* Калајџиско оро во изведба на КУД „Мирче Ацев" од Прилеп

Наводи
------

1. ↑  Михаило Димоски: Македонски народни ора, Наша Книга, Скопје, 1977, стр. 200-203

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија оро или играорство е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ирена Пејовиќ** е македонска сликарка.

Биографија
----------

Ирена Пејовиќ е родена во 1981 година, Гевгелија, живее и работи во САД. Дипломира и магистрира Ликовна уметност на Државниот универзитет „Монтклер". Во 2016 год. Пејовиќ била дел од перформансот SWIM на американскиот уметник Роберт Витман, презентиран во Галеријата „Фридман" во Њујорк, а реализиран во соработка на „Диа" и со Џули Мартин, директор на „Експерименти во уметноста и технологијата". Селектирани самостојни изложби има од држаново: Галеријата „Ненси Дрифос" на Универзитетот „Кин" во Њу Џерси; Галеријата „Карас", Загреб, Хрватска; Галеријата „Аферо", Неварк, Њу Џерси; Галеријата МЦ во Њујорк. Пејовиќ има добиено неколку значајни награди за својата уметност – 2018 год.: Државната награда за индивидуални уметници од Советот за уметностина Њу Џерси; 2014 год.: Наградата од Обединетата македонска дијаспора: Џон Битов Македонско културно наследство; 2013 год.: Step Beyond Travel Grant од Европската културна фондација. Вонреден професор е на Државниот универзитет „Монтклер" и на Универзитетот „Кин" во Њу Џерси, САД.

Наводи
------

1. ↑
**Едмунд** (16 јануари 1245

 — 5 јуни 1296

) бил син на англискиот крал Хенри III и Елеонора. Во детските години станал претендент за престолот на Кралство Сицилија. Тој учествувал во деветтата крстоносна војна.

Едмунд е роден во Лондон. Тој е помлад брат на Едвард I, Маргарита и Беатриса. Како мал се здобил со титулата Ерл од Честер. Заедно со својот брат учествувал во Деветтата крстоносна војна.

Тој се оженил на двапати, во 1269 година со Евелина Форц и Изабела Девон.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 1681778
* LCCN: n93051203
* ISNI: 0000 0001 1872 2616
* GND: 144024446
* BNF: cb15133064m (податоци)

 |

 |
Податотека:Podzeman Efekt - Izvestaj od Oktomvrisku.jpgКорица за албумот Извештај од Октомвирску од бум-бап групата Подземан Ефект од Куманово.
**„Извештај од Октомвриску"** — рап (бум-бап) албум на кумановската група „Подземан ефект". Албумот првично требало да излезе во 2004 година, но поради технички проблеми (лоши услови за снимање, недостиг на опрема за снимање и неодговорност на нивниот продуцент), групата морала да го преснима целиот албум повторно и тој бил објавен во форма компакт-диск, во 2010 година (иако на албумот не е наведена годината на издавањето). Албумот е составен од вкупно 17 песни кои се напишани на кумановски дијалект, што е препознатлив знак на групата. На албумот, двајцата членови на групата, Ти-Гоуст и Миљуш, зборуваат за околностите во нивната населба.

Автори на музиката и текстовите се членовите на групата, продукцијата е дело на Хагенит (*Hagenith*), а графичкиот дизајн е дело на *vespertine*.

Песни
-----

Албумот се состои од 18 песни:

1. Увод у подземје
2. Подземан стил
3. Како стоив ствари
4. Тврдокорни на микрофони
5. 100% реално
6. Стиховни факти
7. Џабе ви све
8. Лирички вештине
9. Емси свакодневно
10. Хардкор до коску
11. Тотална доминација
12. Не ни га сфаќав филм
13. Услови нула
14. Што се дешава?
15. Да ти ебу детство
16. С'с тек на време
17. Презентација на кумановски рап
18. Слободан рецитат

Наводи
------

1. ↑  Подземан ефект, *Извештај од Октомвриску* (CD, без дата).
2. ↑  Подземан ефект, *Извештај од Октомвриску* (CD, без дата).
**Ирвинг Родриго Лосано Бахена** (шпански: *Hirving Rodrigo Lozano Bahena*, 30 јули 1995 година) — мексикански професионален фудбалер кој игра како крило за холандскиот клуб ПСВ Ајндховен и репрезентацијата на Мексико. Тој популарно го нарекуваат со неговиот прекар *Чаки*.

Тој ја започнал својата кариера со ФК Пачука, освојувајќи ја Клаузурата 2016 и Лигата на шампионите на КОНКАФ 2016-17, играјќи во 149 натпревари и постигнувајќи 43 гола за тимот. Во јуни 2017 година, тој потпишал за ПСВ Ајндховен, освојувајќи го Ередивизи во својата прва сезона во Холандија и завршил како најдобар стрелец на тимот.

Со Мексико под-20 тим, Лосано го освоил Првенството на КОНКАКАФ во 2015, а исто така играл и на Олимпијадата во 2016 година. Тој го направил своето сениорско меѓународно деби во февруари 2016 година и ја претставил нацијата во Копа Америка Сентанарио, Купот на Конфедерации на ФИФА во 2017 година, и Светското првенство 2018.

Наводи
------

1. ↑  Rej, Arindam (4 July 2016). „Hirving Lozano to sign for Manchester United after Olympics - father-in-law". ESPN FC. Посетено на 9 November 2016.

Надворешни врски
----------------

* Ирвинг Лосано на страната на worldfootball.net

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Законот на љубовта** (шпански јазик: **La Ley del Amor**) е аргентинска теленовела. Серијата во Аргентина со прикажување започна на 18 декември 2006 во ударниот термин. Во главните улоги се појавуваат Соледад Силвеира и Себастијан Естеванез.

Синопсис
--------

Рената Герико е федерален судија. Се радува на големиот престиж во општеството, но го крие темното минато, кое ќе се врати со полна сила. Заради една од последните пресуди, Рената добива смртни закани. Наредува апсење на едно момче, кое го осудуваат како автор на заканите. Додека го разгледува случајот, таа добива едно големо изненадување: неговото име е Лукас Пинедо и е син на Игнасио Пинедо, големата љубов од младоста. Игнасио доаѓа да го ослободи Лукас од затвор и старите љубовници повторно се среќаваат после 28 години. Оттука па натака, Рената преживува повторно ужасни моменти од минатото. На 16 години таа забременила од Игнасио и родила дете, кое не преживеало. Игнасио никогаш не дознава за тие случки и не разбира зошто Рената го оставила, ако толку го сакала. Сега ќе се зближи со неа, иако и двајцата да се во брак со други луѓе, за да го дознае објаснувањето од неа. Рената е збунета, бидејќи чувствува голема привлечност кон Лукас во моментот, во кој се загледува. Дали не е сексуално привлекување кон тој млад мускулест маж, со топла насмевка и добродушно однесување, кој е на возраста на нејзиниот син? Таа одрекува дека е точно, дека чувствува нешто повеќе за Лукас... длабока и ужасна мистерија која постепено ќе се открива во приказната. А конфликтите ќе се зголемат, бидејќи Лукас се вљубува во Каролина, посвоената ќерка на Рената и девојката се вљубува во него. Каролина е решена да биде со Лукас. Сите главни ликови се фатени во водопад од пресечени љубови, непризнати чувства, неиздржливи импулси, кои можат да водат кон рајот или пеколот.

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Соледад Силвеира | Рената |
| Себастијан Естеванез | Лукас |
| Раул Таибо | Игнасио |
| Сабрина Гарсиарена | Каролина |
| Николас Паулс | Матиас |
| Каролина Папалео | Естефанија |
| Артуро Бонин | Маркос |
| Хихи Руа | Марта |
**Кабинет на Холандија** (Предлошка:Јаз-хол) е неформално тело кое е саставено од сите министри и државни секретари на Холандија.

Уставот на Холандија не содржи одредби за Кабинет, туку тој е створен со тек на време поради подобра координација на извршната власт. Формален орган е Советот на министри на Холандија, кој се состои само од министари.

Кабинет на Холандија во Хаг
Саставите на кабинетите се менуваат со промена на сообраниското мнозинство после секои парламентарни избори. Различни кабинети се нарекуваат по имињата на премиерот, а во случај премиерот да биде на чело на повеќе кабинети, тогаш кабинетот се именува по редниот број и името на премиерот. На пр. тековниот састав се наракува по *Марк Руте*.

Поголемиот дел на државните секретари соработуваат со адекватните министри и одговараат за својот ресор. Двата државни секретари, за европски работи и надворешна трговија, имаат право во странство да се претставуваат како министри и можат да го користат полниот министарски протокол, но во Холандија тие дури не можат да присуствуваат на седниците без посебна покана.

Со политиката на кабинетот раководи Советот на министрите на Холандија, кои има право на законодавни и политички иницијативи.

Поврзано
--------

* Совет на министерите на Холандија
* Савет на министерите на Кралството Холандија

Наводи
------

Предлошка:Влада на Холандија

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Национални кабинети во Европа |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 

 |

 |
**Ирен Вист** (холандски: Ireen Wüst; родена на 1 април 1986 година) е холандска натпреварувачка во брзо лизгање на долги патеки. Вист освоила најмалку еден златен медал на своите пет последователни настапи на Зимските олимписки игри и со тоа станала единствен спортист кој освоил златен медал во поединечна конкуренција на пет олимписки игри (без разлика дали се летни или зимски), а воедно e најуспешeн олимпиец во брзо лизгање.

Вист е и најмлад освојувач на медал на Олимписки игри за Холандија и најстар освојувач на златен медал во брзо лизгање во историјата на Зимските олимписки игри. На свои деветнаесет години, на 12 февруари 2006 година, таа го освоила златниот медал на Зимските олимписки игри во 2006 година на 3000 метри; четири години подоцна, на Зимските олимписки игри 2010 година, победила на 1500 метри; на Зимските олимписки игри 2014 година, освоила две златни и три сребрени медали, со што станала спортистка која освоила најмногу медали на Игрите во Сочи. По нејзиниот рекорден шести златен медал во брзо лизгање на 1500 метри на Зимските олимписки игри 2022 година, таа освоиla рекордни дванаесет олимписки медали, најмногу медали освоени во брзо лизгање, и со тоа станала најуспешен спортист на Холандија на Олимпијадите. Исто така, Вист е седумкратен светски шампион во брзо лизгање во генерален пласман, петнаесеткратен светски шампион во одредена далечина и петкратен европски шампион во генерален пласман. Во 2014 година, од Ројтерс била избрана за спортистка на светот.

### Олимписки игри во Пекинг (2022)

На Зимските олимписки игри 2022 година, Вист освои златен медал на 1500 метри, и притоа поставила нов олимписки рекорд и станала првата спортистка што освоила златни медали во поединечна конкуренција на пет различни Олимписки игри.

Поврзано
--------

* Список на повеќекратни освојувачи на златен медал на Олимписки игри

Наводи
------

1. ↑  „Speed skater Ireen Wüst makes Olympic history with gold at fifth straight Games". The Guardian. Associated Press. 7 February 2022. Посетено на 7 February 2022.
2. ↑  „Ireen Wüst becomes the first person to win individual golds at five Olympics" (англиски). nytimes.com. 7 February 2022.
3. ↑  „Ireen WÜST – Olympic Speed skating – Netherlands". International Olympic Committee. 17 February 2018.
4. ↑  „Speed skater Ireen Wüst makes Olympic history with gold at fifth straight Games". The Guardian. Associated Press. 7 February 2022. Посетено на 7 February 2022.
**Клеман Тирпен** (француски: *Clément Turpin*); (Улен, 16 мај 1982

) — француски фудбалски судија. На списокот на меѓународни судии на ФИФА е од 2010 година, а на списокот на елитната група судии на УЕФА од 2012 година.

Кариера
-------

Тирпен стана судија на ФИФА во 2010 година. Бил судија во квалификациите за Светското првенство во фудбал 2014 – УЕФА и квалификациите за Светското првенство во фудбал 2018 – УЕФА, како и на Европското првенство во фудбал 2016 во Франција.

Во клупските натпревари на УЕФА почнал да суди од Лига Европа 2010/11.

Во мај 2016 година, Тирпен бил прогласен за најдобар француски судија од Фудбалската федерација на Франција.

Бил судија на Светското првенство во фудбал за играчи помлади од 17 години 2017 во Индија.

На 29 март 2018 година, ФИФА објавила дека тој ќе води некои натпревари на Светското првенство во фудбал 2018 со Сирил Гренгор и Никола Дано како негови помошници.

Наводи
------

1. ↑  „Profile". Архивирано од изворникот на 2018-06-30. Посетено на 2018-06-15.
2. ↑  FIFA. "France: Referees" Архивирано на 27 февруари 2015 г.. Посетено на 24 May 2013.
3. ↑  FIFA. "Match Report - Moldova - Ukraine 0:0" Архивирано на 9 јули 2014 г.. 12 October 2012. Посетено на 24 May 2013.
4. ↑  „List of Match Officials at 2018 FIFA World Cup" (PDF). *fifa.com*. 29 March 2018. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-03-30.
**Кафе Гамбринус** е историско, приватно кафуле или кафуле во Централен Неапол, Италија, преку Чиаја. Сместено е во задниот дел на Палацо дела Префетура, која се наоѓа пред и од страна на Кралската палата во Неапол, од кои и двете се свртени кон плоштадот Плебисцито. Името *Гамбринус* е некоја легендарна лута фигура на веселост, а неговото име се користи за разни брендови и многу претпријатија.

Историја
--------

Кафулето било основано во 1860 година од Винченцо Апуцо, чиј сон бил неговиот клуб да биде најважен од новородената Италија и успеал затоа што станал официјален снабдувач на Реал Каса. Следниот сопственик, Марио Вака, почнувајќи од 1889-1890 година, нарачал реновирање и реконструкција користејќи го архитектот Антонио Кури и нарачал насликана декорација од бројни современи уметници, вклучувајќи ги Лука Постиљоне, Пјетро Скоппета, Винченцо Волпе, Атилио Пратела, Џиузее Десек Џузеро, Гаетано Еспосито, Винченцо Милјаро, Винченцо Ироли, Едуардо Де Филипо и Винченцо Каприле. Нивните уметнички дела сè уште ги красат елегантните ентериери во Арт Нову, кои го поттикнуваат духот на Belle Epoque.

Кафулето било познато и по тоа што било место за состаноци на интелектуалци и уметници, вклучувајќи ги Габриеле Д'Анунцио и Филипо Томазо Маринети. Тоа била точка на средба на Оскар Вајлд, Габриеле Д'Анунцио, Ернест Хемингвеј и Матилде Серао, принцезата Сиси и Жан Пол Сартр, Ги де Мопасан, Емил Зола и Бенедето Кроче.

Сместено во близина на Театро ди Сан Карло се користи за пречекување музичари и директори на оркестри пред нивните изведби во главниот театар во Неапол. На 1 јануари 2002 година, италијанскиот претседател Карло Азељо Чампи, кој бил поврзан со градот со посебна емпатија го платил своето прво кафе во евра во Гамбринус во Неапол.

Поврзано
--------

* Кафе

Наводи
------

1. 1 2  italianfoodexperience.it, уред. (June 27, 2019). „Gambrinus, il più importante caffè di Napoli" (италијански).
2. ↑  „Gambrinus Napoli, 160 anni ma festeggiamenti solo virtuali" [Gambrinus at Naples:the celebrations for the 160th anniversary are solely virtual] (италијански). Napes. May 10, 2020.
3. ↑  „Historic caffè in Italy" (италијански). Архивирано од изворникот на September 6, 2020.
4. ↑  „Caffè Gambrinus a Napoli raccontato da Maurizio de Giovanni" (италијански). RaiPlay Radio. December 3, 2017. Архивирано од изворникот на September 6, 2020.
5. ↑  „Caffè a Napoli: le caffetterie storiche" [Coffè shops in Naples: the historic places] (италијански). Архивирано од изворникот на September 6, 2020.
6. ↑  „Quel legame speciale tra Napoli e Ciampi". *La Repubblica*. Napes. Архивирано од изворникот на September 6, 2020.
7. ↑  „Ciampi, primo caffè pagato in euro al Gambrinus di Napoli" (италијански). September 16, 2016. Архивирано од изворникот на September 17, 2016.

Надворешни врски
----------------

* „Official website".
* „Page". *Lonely Planet*.
Предлошка:Историја на Хамбург

**Закон за голем Хамбург** (германски: *Groß-Hamburg-Gesetz*) — закон донесен од владата на Нацистичка Германија на 26 јануари 1937 година, кој предвидувал размена на територии помеѓу Хамбург и Слободната Држава Прусија. Стапил во сила на 1 април 1937 година.1 Неговиот полн назив на германски бил „Закон за голем Хамбург и други територијални промени" (*Gesetz über Groß-Hamburg und andere Gebietsbereinigungen*).

Поголем Хамбург
---------------

Хамбург ги изгубил поголемиот дел од неговите енклави, меѓу нив Гестхахт и Куксхафен. За возврат, Хамбург бил проширен со поранешните пруски градови, како што се Алтона, Вандсбек и Харбург-Вилхелмсбург, како и голем број на села. Ова претставува формално спојување на она што претходно се однесувало на „Регион Четири града".

Симоболично, но важна промена било „преименувањето" на Хамбург. Требало да се вика Ханзеатски град Хамбург („Hansestadt Hamburg") наместо Слободен и ханзеатски град Хамбург („Freie und Hansestadt Hamburg"). Повикувањето на слободен во постарото име потекнува од Светото Римско Царство, кое вклучувало голем број на повеќе или помалку независни слободни царски градови, меѓу нив и Хамбург.

Прусија
-------

Покрај прописите за Хамбург, законот пропишал Слободниот Град Либек да се спои со Прусија. Некои помали села биле приклучени кон државата Мекленбург. Либек бил независен член на федерацијата на држави на Рајхот во периодот на 1933-1934. Адолф Хитлер дал отпор за Либек, откако градскиот совет му ја забранил кампањата таму во 1932 година, иако исто така требало да биде надоместена Прусија за загубите на градовите кои потпоаднале под власт на Хамбург. Покрај Либек, кој бил припоен кон пруската покраина Шлезвиг-Холштајн, Хамбург се откажал од своите имоти Гестхахт, кој бил припоен кон Шлезвиг-Холштајн и Рицебител (кој се приклучил кон Куксхафен), кој пак бил споен со покраината Хановер. Од поседите кои Прусија му ги отстапила на Хамбург, Алтона и Вандсбек припаѓале на Шлезвиг-Холштајн, додека Харбург-Вилхелмсбург бил дел од Хановер.

Бидејќи цела Нацистичка Германија била поделена на гау, водачите на Гау на регионите на соседните Либек, Шлезвиг-Холштајн и Мекленбург почнале да се борат за контрола на градот. Неговите припојување со Прусија претставува победа на водачот на Шлезвиг-Холштајн.

Поврзано
--------

* Устав на Хамбург
* Закон за голем Берлин

Наводи
------

1. ↑  „Либек: Градот кој му кажа НЕ на Либек" Архивирано на 16 мај 2015 г. Сајмон Хефер, www.telegraph.co.uk, 28 јуни 2010.

Белешки
-------

1. Со исклучок на членот 2 (обединување на Хамбург во една општина (*Gemeinde*)), кој според членот 15 требало да влезе во сила различно од датумот одреден од министерот за внатрешни работи, но не подоцна од 1 април 1938 година и со исклучок на членот 10, кој стапил во сила веднаш.
2. Германска страница за историјата на Либек

Надворешни врски
----------------

* Текстот на законот Архивирано на 17 јануари 2018 г. (германски)
Клеман Адер
**Клеман Адер** Мире, 2 април 1841

 - Тулуза, 5 март 1925

) бил француски инженер и пронаоѓач.

Клеман Адер е првиот човек кој летал со авион т.н. летало кое има сопствен погон. На 9 октомври 1890 година прелетал со својот "Еол" 60 на метри. Клеман Адер го измислил и самиот збор *авион* кој останал до ден денес. Еолот повеќе личел на лилјак со крилја од растегната свила, а три четворокракни елиси ја придвижувале парната машина.А дер за конструација на својот авион ги потрошил сите пари со кои располагал, па веќе не можел да го усовршува авионот. Сепак тој е еден од пионерите на воздухопловството.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 61575214
* LCCN: n91009761
* ISNI: 0000 0000 3405 1544
* GND: 119011689
* SUDOC: 029361443
* BNF: cb121004310 (податоци)
* NKC: xx0203254
* The Léonore id LH//8/14 is not valid.

 |

 |
**Исар**, градиште-кастел од доцноантичко време.На 1км југоисточно од селото,на висок рид (кота 1,133) на левиот брег на Маркова Река, на површина од 120x80 м се гледаат остатоци од одбранбен бедем, а се среќаваат и фрегменти од ќерамички садови, питоси и грамади од градежен материјал. Според кажувањето на селаните, откриени се и гробови градени од камени плочи-тип циста.. Во непосредна близина на наоѓалиштето, жителите откопале повеќе гробови со камена кострукција. (Ц.К. З.Б)

Наводи
------

1. ↑  Коцо, Димче (1996). *Археолошка карта на Република Македонија*. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Археолошки наоѓалишта во Општина Студеничани |
| --- |
|  |
|  | 
Кале (Алдинци)  •  Муџица (Алдинци)  •  Исар (Вртекица)  •  Св. Димитрија (Вртекица)  •  Градиште (Долно Количани)  •  Кале (Драчевица)  •  Исар (Елово)  •  Марково Кале (Малчиште)  •  Ебишница (Маркова Сушица)  •  Марков Манастир (Маркова Сушица)  •  Морани (Морани)  •  Исар - Кале (Студеничани)  •  Кале (Црн Врв)
 |  |
|  |
| Дел од темата: *Археолошки наоѓалишта во Скопско* |

 |
Богослужба во Хилсонг црква Велика Британија, Лондон
Евангелизамот или евангелско протестантство денес претставува доминантно движење во рамките на протестантството според бројот на верници. Во текот на XVIII век, како евангелисти биле познати и оние кои биле наклонети кон Англиканската црква, како и оние ја поддржувале истата. Ова движење било основено во Велика Британија во 1730-тите, и се здобило со голема популарност во САД во текот на XVIII и XIX век.

Англиските евангелисти најмногу внимание оддаваат на значењето на Светото Писмо, потребата од зачувување на верата, на високиот морал. Во Америка, во текот на XIX век, поимот евангелизам се однесувал на оние цркви кои го застапувале идеите на ревивализамот. Се смета дека оние цркви имаат многу заедничко и нивните водачи се надевале дека еден ден ќе се создаде можност за обединување на оваа црква преку која Америка ќе стане христијанска земја.

Во Англија во 1846 година, противниците на англиканската и pимокатоличката црква оствариле меѓусебна соработка на ниво на Евангелистички сојуз.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за христијанството е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85045933
* GND: 4153245-4
* NDL: 00616777
* NKC: ph194673

 |

 |
**Иранска револуција** (на персиски: انقلاب ایران), локално позната како **Исламска револуција** (или **Револуцијата од 1979 година**) — низа настани кои кулминирале со соборување на династијата Пахлави под власта на шахот Мухамед Реза Пахлави и претворање на Иран во исламска република под водство на големиот ајатолах Рухолах Хомеини, водач на една од фракциите во бунтот. Револуцијата била поддржана од разни исламистички и левичарски организации и студентски движења.

Демонстрациите против шахот започнале во октомври 1977 година, прераснувајќи во кампања на граѓански отпор кој вклучувал и секуларни и религиозни елементи. Протестите забрзано се засилиле во 1978 година како резултат на палењето на киното „Рекс", активирач на револуцијата, а меѓу август и декември истата година штрајковите и демонстрациите ја парализирале земјата. Шахот го напуштил Иран во егзил на 16 јануари 1979 година, како последен персиски монарх, оставајќи ги своите должности на регентски совет и на проопозицискиот премиер Шапур Бахтијар. Ајатолахот Хомеини бил поканет од владата да се врати во Иран, и се вратил во Техеран каде го пречекале неколку илјади Иранци. Монархијата се распаднала кратко потоа, на 11 февруари, кога герилците и бунтовничките трупи ги совладале војниците лојални на шахот во вооружени улични борби, доведувајќи го Хомеини на власт. По национален референдум, Иран станал исламска република на 1 април 1979 година и се формулирал и одобрил нов теократско-републички устав со кој Хомеини станал врховен водач на земјата во декември 1979 година.

Револуцијата била невообичаена поради изненадувањето кое го создала низ светот. Ѝ недостигале најчестите причини за револуција како пораз во војна, финансиска криза, селански бунт или незадоволна војска, се случила во нација која доживувала релативен просперитет, донела длабоки промени со голема брзина, била масовно популарна, резултирала во прогон на многу Иранци и ја заменила прозападната авторитарна монархија со антизападна теократија заснована на концептот на *вилајат ал-факих* (власт на факихот). Покрај сето ова, револуционерите барале глобална шиитска преродба и искоренување на сунитската хегемонија. Тоа била релативно ненасилна револуција и помогнала да се редефинира значењето и практиката на современите револуции (иако имало насилство како последица).
**Закон за една цена** (англиски: *Law of One Price*) — закономерност во економијата според која, ако постои слободно движење на стоките меѓу земјите, тогаш нивната цена (искажана во иста валута) ќе биде еднаква на различни места. Оваа еднаквост е обезбедена под дејство на локациската арбитража, односно девизниот курс се приспособува така што обезбедува еднаквост на цените.

Објаснување на законот за една цена
-----------------------------------

Математички, законот за една цена може да се претстави на следниов начин:
  

  

PD = PF x S
  

  

каде: PD е домашната цена на производот, PF е странската цена, а S е девизниот курс.
  

  

На пример, да претпоставиме дека во САД шеќерот се продава по цена од 3 долари, додека во Британија цената на шеќерот изнесува 1,50 фунти. Ако делува законот за една цена, тогаш девизниот курс меѓу доларот и фунтата ќе се формира така што ќе обезбеди двете цени (искажани во иста валута) ќе бидат еднакви. Во овој пример, ако цената на шеќерот во САД изнесува 3 долари, а неговата цена во Британија е 1,5 фунти, девизниот курс мора да биде 1 фунта = 2 долари за да важи законот за една цена. Во тој случај, при таков девизен курс, цената на шеќерот во двете земји ќе изнесува 3 долари (1,5 х 2), односно 1,5 фунта (3/2).

Наводи
------

1. ↑  J. Ashok Robin, *International Corporate Finance*. New York: McGraw-Hill/Irwin, 2011, стр. 121.
2. ↑  J. Ashok Robin, *International Corporate Finance*. New York: McGraw-Hill/Irwin, 2011, стр. 121.
Поглед на алпите.
Алпите гледани од австриска Корушка
**Камничко-савињски Алпи** (словенечки: *Kamniško-Savinjske Alpe*) — планински венец на Јужните Варовнички Алпи. Се протегаат во северна Словенија, а најсеверниот дел е во Австрија.

Западниот дел на венецот е наречен **Камнички Алпи** (германски: *Steiner Alpen*) во 1778 г. од научниците Балтазар Аке и Франц Ксавер фон Вулфен, по градот Камник (*Stein*) во долината на Камнишка Бистрица. Источниот дел е наречен **Савињски Алпи** (*Sanntaler Alpen*) или **Солчавски Алпи** (*Sulzbacher Alpen*) од планинарот Јоханес Фришауф во 1875 г. по селото Солчава (*Sulzbach*) и реката Савиња (*Sann*).

Географија
----------

Алпите се смстени јужно од венецот Караванки, на словенечко-австриската граница, протегајќи се од реката Сава на запад до реката Савиња на исток, каде се наоѓаат соседните Словенечки Предалпи со венецот Похорје, Цељското Ридје кај реката Дравиња и Савското Ридје. На северозапад, е долината на потокот Бела која води до Бад Фелах (Бела), и ова е најјужна точка на Австрија.

Главниот венец во целост е во Словенија. Во минатото ја образувал границата помеѓу внатрешноавстриските војводства Корушка, Штаерска и Крањска. Тромеѓата се наоѓала на планината Корушка Ринка.

Под планината Скута има и мал ледник, кој е најисточниот ледник на Јужните Алпи.

Врвови
------

Највисоки врвови се:

* Гринтовец (2.558 м)
* Кочна (2.540 м)
* Скута (2.532 м)
* Ојстрица (2.350 м)
* Сторжич (2.132 м)
* Плањава (2.394 м)
* Брана (2.253 м)
* Корушка Ринка (2.433 м)
* Мрзла Гора (2.203 м)
* Крофичка (2.083 м)
* Калшки Гребен (2.224 м)

Камничко-савињските Алпи имаат 28 врвови повисоки од 2.000 м. Во словенечкиот дел зфаќаат вкупна површина од 900 км2. Три четвртини од планинските предели се прекриени со шуми, а повисоките врвови се голи и карпести.

Најважни превои се Језерско Седло (Зебергзател) помеѓу австриска Корушка и Општина Језерско во Словенија, како и Павличево Седло. На словенечката страна има скијалиште, а во Долината на Бела има лековита бања.

Поврзано
--------

* Список на планини во Словенија
* Список на планини во Австрија

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Камничко-савињски Алпи на Ризницата ?
* Камничко-савињски Алпи на Hiking Trail (англиски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Венци на Јужните Варовнички Алпи |
| --- |
|  |
| 
* Адамело-Презанела
* Брентски Доломити
* Вичентински Алпи
* Гајлталски Алпи
* Гардски Планини
* Доломити
* Јужни Карнски Алпи
* Јулиски Алпи
* Камничко-савињски Алпи
* Караванки и Похорје
* Карнски Алпи
* Нонсберг
* Ортлерски Алпи
* Собрета-Гавија
* Фјемски Планини

 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 235029879
* GND: 4057161-0
* NKC: ge138010

 |

 |
Потписи на бендови кои свиреле на Кафе 44.
**Кафе 44** е кафуле, концертно место, и анархистичка книжарница во Стокхолм. Со седиште во работната задруга „ Капсилен", која беше основана од уметничка група во 1976 година, кафулето „ *Дагфикет"* било отворено во неговиот подрум на почетокот на 1980-тите, а подоцна беше проследено со музичкото место *Сцен 44* во 1990 година и анархистичката книжарница *Бокханделн ИНФО* неколку години подоцна.

Наводи
------

1. ↑  „Mitt i: Kapsylen känner sig hotade av nytt bostadsbygge". Архивирано од изворникот на 2018-10-09. Посетено на 2021-11-14.
2. ↑  Evans, Trausti (јануари 2, 2015). „Alla har de spelat på Kafé 44". *Fria.Nu*. Посетено на август 8, 2017.

Дополнително читање
-------------------

* Mannerfelt, Karine; Pettersson, Tina (2008). *Boken om Kapsylen: 30 år av kamp, kultur & kärlek i ett rött tegelhus*. Stockholm: Kartago. ISBN 978-91-86003-19-7.
* Persson, Anna (октомври 8, 2005). „Anarkafeminister tar plats på Kafé 44". *Fria.Nu*. Посетено на август 8, 2017.
* Rixer, Victoria (март 17, 2011). „Femårigt frirum firas på 44:an". *Fria.Nu*. Посетено на август 8, 2017.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Капсилен страница Архивирано на 18 декември 2019 г.
**Иван Далкалчев** (1872-1931) — македонски револуционер, член на МРО / ТМОРО / ВМОРО.

Животопис
---------

Роден е во селото Владово, Воденско. Завршил петти клас во егзархиската гимназија во Битола. Се зачленил во редовите на ТМОРО во 1898 година. Бил раководител на селскиот револуционерен комитет на Организацијата во неговото родно село. 
Учествувал во Илинденското востание во 1903 година и бил избран за член на горското началство во Воденско. Останал во Воденско до 1904 година кога заминал во Бугарија.

Починал во Софија, Бугарија.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија ВМРО, Скопје, 2015, стр. 79.
**Камник под Крим** (словенечки: Kamnik pod Krimom; германски: *Stein*) ― село во Општина Брезовица и се наоѓа во средна Словенија. Лежи на работ на мочуриштата јужно од главниот град Љубљана. Општината е дел од традиционалниот регион Нотрањска и сега е вклучена во Среднословенечкиот статистички регион.

Име
---

Камник бил потврден во 1143 година како Штајн (германски: Stein; напишан и како Stain во 1147 година и Steine во 1205 година). Словенечкото име првично било *\*Кам(ен)ьникъ*, изведено од придавскиот облик на именката *\*ками* (акузатив *\*камень* ) значејќи камен, што се однесува на карпестиот терен. Името на населбата било променето од Камник во Камник под Крим(ом) (буквално: „Камник под (планината) Крим") во 1953 година.

Црква
-----

Месната црква, била изградена во средиштето на селото, е посветена на Свети Флоријан и припаѓа на парохијата Пресерје. За прв пат се споменува во пишани документи кои датираат од 1526 година, а е преозначена во 18 век.

Наводи
------

1. ↑  Statistical Office of the Republic of Slovenia
2. ↑  *Leksikon občin kraljestev in dežel zastopanih v državnem zboru,* vol. 6: *Kranjsko*. 1906. Vienna: C. Kr. Dvorna in Državna Tiskarna, стр. 118.
3. ↑  Brezovica municipal site
4. ↑  Snoj, Marko (2009). *Etimološki slovar slovenskih zemljepisnih imen*. Љубљана: Modrijan. стр. 183.
5. ↑  *Spremembe naselij 1948–95*. 1996. Database. Ljubljana: Geografski inštitut ZRC SAZU, DZS.
6. ↑  Slovenian Ministry of Culture register of national heritage reference number ešd 2180

Надворешни врски
----------------

* 

* Камник под Крим на Ризницата ?
* Kamnik pod Krimom on Geopedia

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Брезовица |
| --- |
|  |
| 
* **Брезовица кај Љубљана**
* Внање Горице
* Горења Брезовица
* Горичица под Крим
* Долења Брезовица
* Жабница
* Језеро
* Камник под Крим
* Нотрање Горице
* Планинца
* Плешивица
* Подпеч
* Подплешивица
* Преваље под Крим
* Пресерје
* Ракитна

 | Грб на Општина Брезовица |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 124454285
* LCCN: n89110845

 |

 |
**Ипилија** (англиски: *Ipilya*) е митолошко суштество од митологијата на абориџинските народи. Оваа суштество наводно живее во мочуриштата ширум Австралија.

Опис на Ипилија
---------------

### Описот на Ипилија во митологијата и народните преданија

Во митологијата Ипилија е големо суштество кое живеело во мочуришта. Според абориџинските легенди ова суштество исчезнало бидејќи сите мочуришта во кои живеело се исушиле.

### Опис на Ипилија од модерното доба

Илустрација.илустрација на наводниот изглед (според мислењето на креационистите)
#### Во креационизмот

Според зборовите на креационистите Ипилија е еден од доказите дека луѓето живееле заедно со диносаурусите. Тие го опишуваат како суштество кое наликува на диносауруси од групата Сауроподи.

Поврзано
--------

* Банјип
* Буруњор
* Диравонг
* Кулин
* Култа
* Минди
* Живи диносауруси
* Езерски чудовишта

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* "Ipilya" on *Livedinopedia Wiki*
**Кафе мока**, исто така наречена **мокачино**, е топол пијалок со вкус на чоколадо кој е на кафе лате најчесто се служи во чаша наместо во шолја. Други најчесто користени правописи се **мокачино** и исто така **мокачино**. Името потекнува од градот Мока, Јемен, кој бил еден од центрите на раната трговија со кафе. Како лате, името најчесто се скратува на само **мока**.

Одлики
------

A caffè mocha sitting on a white plate and beige table. caffè мока со млеко, арабика мока еспресо, млечна пена, чоколаден сируп и разни преливи, послужени со колаче Амарето
Како кафе лате, кафе мока се базира на еспресо и топло млеко, но со додаден вкус на чоколадо и засладувач, обично во форма на какао во прав и шеќер. Многу сорти наместо тоа користат чоколаден сируп, а некои може да содржат темно или млечно чоколадо.

Кафе мока, исто така може да се нарече топло чоколадо со додадено еспресо или како капучиното. Кафените мока обично ја содржат препознатливата млечна пена на врвот; како што е вообичаено со топлото чоколадо, тие понекогаш се служат со шлаг. Тие обично се преливаат со цимет во прав, шеќер или какао во прав, а одозгора може да се додадат и бел слез за вкус и декорација.

 Мокачино мока во Нов Зеланд
Варијанта е бела caffè мока, направена со бело чоколадо наместо млеко или темно. Постојат и варијанти на пијалок кои ги мешаат двата сирупа; оваа смеса се нарекува со неколку имиња, вклучувајќи црно-бела мока, мермерна мока, кафеава мока, смокинг мока и зебра мока.

Друга варијанта е мокачино кое е шут за еспресо (двојно) или со комбинација на парен млеко и какао во прав или чоколадно млеко. И мокацино и caffè мока може да имаат чоколаден сируп, шлаг и додадени додатоци како што се цимет, морско оревче или чоколадни посипи.

Трета варијанта на caffè мока е да користите база на кафе наместо еспресо. Комбинацијата потоа би била кафе, млеко на пареа и додадена чоколада. Ова е исто како шолја кафе помешано со топло чоколадо. Содржината на кофеин во оваа варијација тогаш би била еквивалентна на вклучениот избор на кафе.

Содржината на кофеин е приближно 12.7 милиграми, што е 152 милиграми за 350 мл стакло.

Поврзано
--------

* Список на пијалоци за кафе
* Список на топли пијалаци
* Мока, Јемен
*

Наводи
------

1. ↑  Campbell, Dawn; Smith, Janet L. (1993). *The Coffee Book*. Pelican Publishing Company. стр. 98. ISBN 0882899503.
2. ↑  „mochaccino". *Oxford Dictionaries*. © 2017 Oxford University Press. Архивирано од изворникот на March 31, 2017. Посетено на 30 March 2017.
Страница од најстарата преживеана копија на Мерило праведное, 14ти век
**Закон судниј људем** („Закон за судење на луѓето") е најстар словенски правен писмен споменик.

Има повеќе теории за неговото авторство, време и место на создавање. Поради моравизмите во јазикот, одделни правни поставки, паричните единици како и византиската *Еклога* што се наоѓа во основата, со голема доза на сигурност може да се тврди дека е создаден во Моравија од св. Методиј пред 870 (кога Еклогата е заменета со Прохиронот) во врска со поставувањето на црковните и правните основи на новата црква, како дополнување на постојните законски прописи во врска со настанатите промени.