**Шарл Леклер** (француски: *Charles Marc Hervé Perceval Leclerc*) (French pronunciation: ​ ʃaʁl ləklɛʁ]; роден на 16 октомври 1997 година) е монегаски тркачки возач, кој моментално се трка во Формула 1 за Скудерија Ферари. Тој го освои шампионатот во серијата ГП3 во 2016 година и шампионатот на ФИА Формула 2 во 2017.

Леклер го имал своето деби во Формула 1 во 2018 за Саубер, тим поврзан со Ферари, за кој бил дел од Академијата за возачи на Ферари. Со оглед на тоа што Саубер заврши последен минатата година, Леклер го предводил тимот за да ја подобри својата завршна позиција во шампионатот за конструктори до осмото место и бил повисоко рангиран од двајцата возачи на Саубер. Тој му се приклучи на Ферари следната сезона и стана вториот најмлад возач кој се квалификувал на пол-позицијата во Формула 1 на Големата награда на Бахреин во 2019 година. Сезоната 2019 година, исто така, го виде Леклер да ја освои својата прва победа во кариерата во Белгија.Тој го освои трофејот ФИА Пол за повеќето пол-позиции во сезоната 2019, станувајќи најмладиот возач што го освоил, пред да го освои повторно во 2022 година. Леклер заврши како вицешампион на Макс Верстапен во Светскиот шампионат за возачи во 2022 година.

Од 2022 Abu Dhabi Grand Prix, Леклер има постигнато 5 победи на трките и 18 пол-позиции во Формула 1. Тој го постигна првиот грен слем во кариерата на Гран при на Австралија во 2022 година. Леклер потпиша договор во Ферари до крајот на сезоната 2024 година.

Личен живот
-----------

Роден од таткото Хрви Леклер и мајката Паскал, Леклер пораснал како средно дете помеѓу постариот брат Лорензо и помладиот брат Артур. Во текот на неговото детство и раната кариера, Леклер одржувал блиски односи со покојниот Ѕулс Бјанки, кој му бил кум. Неговиот татко, Хрви, исто така, се возел со автомобили, возејќи во Формула 3 во 1980-тите и 1990-тите. Хрви почина по долго боледување, на 54-годишна возраст, само четири дена пред Леклер да победи на трката во Формула 2 во Баку 2017 година.

Леклер е тријазичен, течно зборува француски, италијански и англиски. Иако францускиот изговор на неговото име користи тивки завршни согласки, тој изјавил дека кога зборува англиски често го користи англискиот изговор. Тој рече дека „му се допаѓаат и двете", и дека другите што користат било кој изговор е прифатливо за него. Леклер го опишал својот религиозен став како „[верување] во Бог, но [не некој] кој би се моли или оди во црква".

Рана кариера
------------

### 2005–2013: Картинг

Леклер ја започна својата картинг кариера во 2005 година, освојувајќи го францускиот шампионат PACA во 2005, 2006 и 2008 година  Во 2009 година тој стана француски кадетски шампион пред да се искачи во класата KF3 во 2010 година, каде што го освои Јуниорскиот куп во картинг Монако. Тој продолжи во класата KF3 за 2011 година, освојувајќи го Светскиот куп на CIK - FIA KF3, трофејот на академијата за картинг CIK-FIA и Мастерс за јуниорски картинг на ERDF. Во текот на годината, Леклер стана член на компанијата All Road Management на Николас Тод.

Леклер дипломирал во категоријата KF2 во 2012 година со тимот поддржан од фабриката ART Grand Prix, освојувајќи ја титулата WSK Евро серијата, како и завршувајќи како вицешампион на CIK-FIA Европскиот шампионат KF2 и CIK-FIA до 18 години Светско првенство во картинг. Во неговата последна година на картинг во 2013 година, Леклер го освои Зимскиот куп во Јужна Гарда и ја освои шестата позиција на CIK-FIA Европскиот шампионат KZ и заврши на второто место во CIK-FIA Светскиот шампионат KZ, зад актуелниот возач на Ред Бул Формула 1, Макс Верстапен.

### 2014–2016: Формула Рено, Формула три и ГП3

Во 2014 година, Леклер дипломирал на едносед, трки во Формула Рено 2.0 шампионатот Алпи за британскиот тим Фортек Моторспортс. Во текот на сезоната, тој земал седум позиции на подиумот, вклучително и двојна победа во Монца, за да заврши како вицешампион во шампионатот зад Ник де Врис од Коиранен ГП. Леклер, исто така, ја освои титулата во јуниорското првенство на последната трка од сезоната во Херез, завршувајќи пред младиот тинејџерски возач Матевос Исакјан.

Леклер, исто така, учествувал во делумна сезона на Еврокупот Формула Рено 2.0 со Фортек како гостин возач. На шест трки на кои учествувал тој завршил на подиумот три пати, заземајќи го второто место на Нирбургринг проследено со пар второпласирани на Хунгароринг.

Леклер се трка на Европскиот шампионат во Формула 3 2015 година
Леклер дипломирал во Формула 3 во 2015 година, тркајќи на Европското првенство на ФИА Формула 3 со холандскиот тим Ван Амерсфорт Рејсинг. На отворањето на сезоната во Силверстон во Британија, Леклер ја наследи пол-позицијата за втората и третата трка викендот, откако првобитниот играч на пол позицијата, Феликс Розенквист бил исклучен поради технички прекршок. Тој ја освои својата прва победа на третата трка , пред Антонио Џовинаци и Џејк Денис. Тој ја освои својата втора победа во следната рунда во Хокенхајм, победувајќи на третата трка, како и освојувајќи два дополнителни подиуми и три дебитантски победи во текот на настанот. Леклер ја постигна својата трета победа на првата трка во Спа-Франкоршамп во Белгија, со која го презеде водството во шампионатот. Сепак, Леклер завршил четврти во поредокот на шампиони, најмногу поради оштетување на шасијата на неговиот автомобил по сударот со Ленс Строл во Зандворт.

Во декември 2015 година, Леклер учествуваше на пост-сезонско тестирање со ART Grand Prix и Arden International. Во февруари 2016 година, Де Вриј потврдил дека Леклер ќе се трка во ГП3 сезоната 2016 година. АРТ го потпиша Леклер следната недела. Со тимот, тој забележа три победи и ја освои титулата во неговата прва година од серијата, и покрај тоа што излета надвор од траката на последната трка во сезоната во Абу Даби.

### 2017: Формула 2 шампионат на ФИА

Charles Leclerc crossing the start/finish line at Jerez in 2017 Леклер го предводи кругот на Формула 2 Херез 2017 година, на пат да го освои шампионатот во Формула 2
Следната Недела по неговата победа во трката за титулата ГП3, Шарл Леклер дипломирал во Формула 2 серијата за сезоната 2017 со Према Рејсинг, заедно со колегата ГП3 тркач и јуниор на Ферари, Антонио Фуоко.

Тој го имал својот прв настап во Формула-1 во Бахреин, каде што ја зазел пол-позицијата за оваа трка, но завршил трет. Во спринтерската трка, неговиот тим Према избрал да направи пит-стоп на средината на трката, што е многу невообичаено во пократките спринтерски трки. Тој притискаше посилно на неговите средни гуми на Пирели, создавајќи предност од девет секунди пред да влезе во гаража (пит-стоп). Ова го спуштило на 14-то место, но Леклер претекнал 13 болиди и ја освоил победата претекнувајќи го Лука Џото во последниот круг. Откако ја зазеде пол-позицијата втор пат по ред, тој се борел со Џиото за повторно да победи на трката за игра во Каталуња, и покрај проблеми со радиото.

Леклер не освоил ниту еден бод на домашнота трка во Монако. Тој бил на пол-позиција, но се повлекол од водството на трката поради проблем со суспензија. Повлекувањето исто така значело дека тој ќе ја започне спринт трката како последен по редослед, и на оваа трка, тој се судрил со Норман Нато додека се обидувал да го достигне првото место во трката. На крајот резултирало со повлекување на двајцата возачи од трката. Тој го задржа водството во првенството и покрај лошиот викенд, кој го опиша како „огромно разочарувачки".

Леклер го зазеде четвртиот последователен пол во Азербејџан, кој му го посвети на својот покоен татко, Хрви. Тој го претвори ова во уште една победа, иако трката беше означена со црвено знаме на пет круга пред крајот. Во спринтерската трка, тој стартувал од осмото место и рано паднал на десеттото место, но се изборил назад до шестото место. Повлекувањето на водачот на трката, неговиот ривал за титулата Оливер Роуланд и Де Ври, кој исто така беше пред Леклер, значеше дека Леклер се издигнал на четвртото место. Потоа ги поминал Николас Латифи и Џордан Кинг и почнал да се приближува до новиот лидер, Нато. Тој го поминал Нато, но добил казна од десет секунди поради неуспехот да забави за време на жолти знамиња, и затоа завршил втор.

Во Австрија ја освоил својата петта пол-позиција, а потоа ја освоил тркатаод пол-позиција и покрај тоа што бил под притисок на тимскиот колега Фуоко, а кон крајот и браната на Латифи. Тој се повлекол од спринт трка откако се судрил со Фуоко и се извртел надвор од патеката. Со освојувањето на пол по шести пат на следната трка, во Силверстоун во Британија, тој го постигнал рекордот за најмногу пол-позиции по ред, што го поставил Стофел Вандорн во 2014 и 2015 година, кога серијата била наречена GP2 Series. Тој победил на играната трка, дури и откако неговиот болид се запалил за време на трката, па дури и откако еден од неговите крилни ретровизори се откачил при крајот на трката.

Тој не почнал од пол-позицијата во Унгарија, и покрај тоа што ја освоил седмата последователна пол-позиција, бидејќи бил дисквалификуван поради технички прекршок. Покрај тоа што стартуваше од позади, тој бил на 12-та позиција уште на првата кривина. Користејќи алтернативната стратегија со која стартувал со средни пневматици, Леклер останал позади Александар Албон, кој бил на истата стратегија, иако на крајот го поминал и завршил четврти..Тој, исто така, завршил четврти во спринт трката следниот ден, давајќи му предност од 50 поени во шампионатот пред Роуланд.

За белгиските рунди, Леклер повторно ја освоил пол-позиција и победил на трката со убедлива разлика од 20 секунди, но неговата победа била дисквалификувана бидејќи една од неговите блокови за лизгање биле премногу истрошени. Откако требало да започне од 19-то место, Леклер се вратил на петтото место и завршил 3,8 секунди зад победникот на трката Серџо Сет Камара.

 Леклер на Формула 2 рунда во Монца 2017 година
За италијанската трка, Леклер се борел за водство; во последниот круг, но сепак, тој доживеал несреќа со возачот Де Вриј. Откако започнал од крајот на тркачкиот редослед за втора последователна спринт трка, Леклер успеал да се избори за враќање до деветтата позиција, иако бил надвор од бодовите.

Со разлика од 57 поени во однос на Роуланд кој оди во претпоследната рунда во Херез, Леклер ја освоил својата осма пол-позиција во сезоната, при што двата негови темпирани круга биле доволно добри за пол-позиција. Во трката во игра, Леклер доминирал во поголемиот дел од раниот период на меки гуми и можеше да достиигне подобро место со оваа алтернативната стратегија. Но, на седум круга до крајот, Нобухару Мацушита се судри со Сантино Феручи, што го извади безбедносното возило. Во моментот кога трката продолжила, Леклер бил информиран преку тимското радио дека тоа е „последниот круг" иако имало уште четири круга до крајот на оваа трка. Па откако силно пртискал, не му дал на противникот многу место. Гумите на Леклер биле во многу лоша состојба, тие биле премногу искористени. Со уште неколку круга до крајот, покрај тоа што неговите гуми биле „целосно истрошени" , Леклер успеал да го спречи Роуланд за 0,23 секунди, и со оваа постапка тој успеал да го освои шампионатот на ФИА во Формула 2 во неговата прва сезона во Ф1 серија фидер.

Во освојувањето на шампионската титула, Леклер станал најмладиот шампион во главната серија за поддршка на Формула 1 со 19 години и 356 дена, и првиот возач по Нико Хулкенберг во 2009 година кој успеал да ја освои шампионската титула во неговата прва сезона (само Нико Розберг и Луис Хамилтон претходно ја достигнале оваа титула) и е единствениот возач кој освоил шампионска титула со Далара ГП2/11 во нивната прва сезона.

За таканаречената спринт трка, Леклер стартувал од осмото место, меѓутоа, поради агресивната на неговиот болид, тој и неговиот тимски колега, Антонио Фуоко, биле приморани да влезат во гаража (пит-стоп) во спринт трката. Сепак, поради агресивното темпо на Шарл, тој се искачил низ теренот, но поради многу потрошените негови гуми, тој за жал изгубил три позиции во последниот круг и завршил на седмата позиција во спринт трката.

Во Абу Даби, последната трка на сезоната, Леклер достигнал да се кавалификува на шестото место, неговата најниска позиција оваа цела сезона без казните. Покрај ова, сепак, тој успеал да заврши највисоко од другите тркачи во Абу Даби. На четвртото место (тој стигнал до третото до последната кривина од последниот круг каде што бил победен од страна на неговиот колега Антонио Фуоко). Меѓутоа, оваа позиција подоцна била променета на втора откако победникот на трката, Оливер Роуланд и Фуоко биле дисквалификувани поради не соодветно напумани предни гуми.

За последната трка на Леклер, тој повторно почнал од седмата позиција. Тој првично можел да достигне две места, но се движел побавно од лидерите на трката Александар Албон и Николас Латифи. Како што напредувала трката, Леклер успеал да ја взавземе позицијата на Латифи неколку круга пред крајот. За последните три круга, ДРС (систем за намалување на влечење) бил оневозможен, а жолтите знамиња во последниот дел биле кренати бидејќи Леклер бил заглавен зад Албон, но во последниот круг и двајцата возачи се заплеткале, настанало од Леклер кој го турнал Албон, и двајцата имале трка на "влечење" која се случувала често. Ова траело се додека Леклер конечно успеал да се пробие и да победи со 1.293 секунди, која била негова последна победа во неговата последна Ф2 трка.

Кариера во Формула 1
--------------------

### Тест возач

 Леклер тестирање за Хаас во 2016 година
Во 2016 година, Леклер се приклучил на Академијата за возачи на Ферари и се сметал како развојен возач за тимот на Хаас Ф1 и Скудерија Ферари. Како дел од неговата улога како развојен возач, Леклер учествувал на првата тренинг сесија на британското и германското ГП возење за Хаас. Луѓето веруваале дека ако Леклер го освоил шампионатот во серијата ГП3, тој ќе ги следи Даниил Квјат и Валтери Ботас директно од ГП3 во Хаас. Сепак, ова не било прифатено од страна на директорот на тимот на Хаас, Гинтер Штајнер, кој рекол дека Леклер ќе напредува во Формула 2 шампионатот на ФИА 2017 година.

Во 2017 година, тој учествувал на средсезонскиот тест во Хунгароринг по трката за ГН на Унгарија, возејќи го Ферари SF70H.Тој бил најбрз на првиот ден од тестот. Тој постгнал 98 круга во процесот и не учествувал на тестот на вториот ден. Кими Раиконен, исто така, го пофали Леклер велејќи: „Не е лесно да се извози во различен автомобил од она што вообичаено го возите. Но, Леклер покажа многу голем напредок и сигурно ќе направи големи работи во иднина." 

### Саубер (2018)

За Светскиот шампионат во Формула 1 2018, Леклер потпишал за Заубер Ф1 тимот како тркачки возач, заменувајќи го Паскал Верлајн и заедно со неговиот колега Маркус Ериксон. Шарл Леклер го означил првото појавување на монегаски Формула 1 возач по Оливие Берета во 1994. [N 1] На Azerbaijan Grand Prix, со освоеното шесто место станал вториот возач од Монако кој освоил поени во Формула 1 по Луис Широн, кој достигнал да заврши трет на ГН на Монако во 1950 година. На неговата прва домашна трка во Формула 1, Леклер доживеал дефект на сопирачките во последните кругови, и се удрил во задниот дел на Брендон Хартли и принудувајќи ги двата болида да се повлечат. Следеа три последователни трки со поени, пред пет трки без поени. Оваа трка вклучувала повлекувања на три болиди; неприцврстено тркало во Британија, оштетување на суспензијата по судирот со Серхио Перес во Унгарија и несреќа во Белгија предизвикана од страна на Нико Хулкенберг, кое било причина за Фернандо Алонсо да биде на врвот на болидот на Леклер.

### Ферари (2019-сега)

#### Сезона 2019 година

Скудерија Ферари го потпиша Леклер за сезоната 2019, заменувајќи го светскиот шампион 2007 Кими Раиконен, кој го зазеде неговото место во Заубер (сега Алфа Ромео ). Иако првично беше најавено само за 2019 година, неколку дена подоцна, тогашниот директор на тимот на Ферари, Маурицио Аривабене, посочи дека договорот на Леклер ќе биде долг четири сезони, „барем до 2022 година". Леклер го направи својот прв тест ден како официјален тркачки возач на Ферари во ноември 2018 година за време на тестот на крајот на сезоната.

Во неговото прво трка за Ферари, тој започнал и завршил на петтата позиција на Гран При на Австралија. Во неговите втори квалификации за Ферари, на Големата награда на Бахреин, тој успеал да се квалификувал на пол-позицијата за прв пат во неговата кариера во Формула 1, имајќи ги најбрзите времиња во двз од трите тренинзи и во сите три квалификациски сесии, поставувајќи нов рекорд на патеката и станал најмладиот достгинувач на пол-позицијата во Ферари. Леклер водел во поголемиот дел од трката, но го изгубил водството и ја изгубил позицијата возачот Луис Хамилтон и Валтери Ботас поради неговиот мотор и дефект со горивото. Безбедносно возило на крајот на трката го спречи макс Верстапен и го постигнал третото место, што придонело до првиот подиум во Формула 1 кариерата на Леклер.

Во Кина, Леклер се квалификувал на четвртото место зад неговиот тимски соработник, Себастијан Ветел. Откако го достигнал Ветел за време на почетокот, од него било побарано да му даде на Ветел да помине, кое резултирало да ја заврши трката на петтото место. Во Азербејџан, тој бил фаворит за пол-позиција се додека несреќата во втората квалификациска сесија, ја спречила неговата борба. Тој започнал осми со пенали за двата возачи во Алфа Ромеа и ја завршил трката петти со дополнителен поен за најбрзиот круг на трката. На следната трка во Монако, тој бил одстранет во Q1 и започнал на 15-тото место поради погрешната стратегија на Ферари што го држеле во гаража за да ги заштеди гуми, потценувајќи ја еволуцијата на патеката на крајот од квалификациската сесија. Тој имал оштетување по неуспешниот обид да го помине Нико Хулкенберг, што довело до неговото второ повлекување на неговата домашна трка во Монте Карло. Леклер се квалификувал и завршил трет во Канада, негов втор пат на подиумот, меќу првите, зад Мерцедес кој го земале првото место , Хамилтон и тимскиот колега Себастијан Фетел кој го земал второто место. Шарл завршил трет во Франција. На Големата награда на Австрија, тој се квалификувал на пол-позицијата, вториот пол во неговата Формула 1 кариера. Последователно, тој завршил втор по судирот со Макс Верстапен од Ред Бул, кој водел во најголемиот дел од трката. Инцидентот го истражиле стјуардите по трката, кои го оцениле како тркачки инцидент и донеле одлука да не преземат акција.

 Леклер на Големата награда на Австрија 2019 година
На Големата награда на Британија, Леклер се пласирал на третото место пред Макс Верстапен. Тој на крајот ја завршил трката на третото место и исто така бил избран од страна на публиката за „Возач на денот" за феноменалната одбрана на својата позиција од бројните напади на Верстапен за време на почетокот на трката. Ова бил четврти последователен пласман на Шарл на подиумот во сезоната. И покрај тоа што завршил меѓу првите во сите три тренинзи, Леклер се квалификувал на десеттото место на Германското ГП откако проблемот со системот за гориво го спречил да постави време за круг во последната квалификациска сесија. Во она што се покажало како сензационална трка погодена од дожд, тој успеал да се искачи на четвртото место во раните кругови на трката. Новата тактика на неговиот тим за поставување на меки гуми и покрај тоа што патеката била премногу влажна, тој ја загубил контролата и удрил во бариерите во 29-от круг, што довело до неговото второ повлекување од трката во сезоната. На трката за ГН на Унгарија, Леклер доживеал лоша несреќа во квалификациите, но сепак ја завршил сесијата. Покрај се, тој на крајот ја завршил трката на четвртото место.

 Леклер (десно) ја брани својата позиција од Хамилтон (лево) на Италијанското Гран При 2019 година
На првата трка по летната пауза, во Големата награда на Белгија, Леклер ја освоил својата трета пол-позиција во сезоната заедно со неговиот тимски колега Себастијан Фетел на втората позиција - втор пат успеале да ја заземат 1-2 позиција на Ферари во првиот дел во сезоната. За време на трката, Леклер го одбранил брзиот Мерцедес на Луис Хамилтон за да ја забележи својата прва победа на Гран при, што го направило најмладиот победник на трка со тимот Ферари. По трката, тој ја посветил својата прва победа на својот поранешен натпреварувач и близок пријател Антоан Хуберт, кој починал во несреќа за време на претходната трка во Формула 2 на истата патека во Белгија. На Големата награда на Италија, Леклер победи на трката од пол-позицијата откако ја одбрани својата позиција од двајцата талентирани возачи на Мерцедес и достигнал да биде првиот возач на Ферари кој победил во Монца од Фернандо Алонсо кој победил таму за тимот Ферари во 2010 година. Тој го постигнал својот трет последователен пол во Сингапур. Првично водејќи ја трката, тој завршил на второто место откако бил потфрлен од неговиот тимски феноменален колега, Себастиан Ветел. Во Русија, тој ја постигнал својата четврта последователна пол-позиција и шеста во сезоната. Ветел го поминал Леклер во првиот свиок и водел во првата половина од трката, пред тимот да организира поткоп во корист на Леклер за да му дозволи повторно да го преземе водството. Ветел се повлекол од трката набргу по неуспехот на хибридниот систем, изнесувајќи го виртуелното безбедносно возило на траката. Ова во голема мера им користело на возачите на Мерцедес, кои направиле пит-стоп и на крајот ја завршија трката пред Леклер, а тој завршил на третото место.

Леклер се квалификувал на второто место во Јапонија, но добил оштета при судирот во првиот круг со Макс Верстапен. Тој ја продолжил и ја завршил трката на шестото место, неговиот најлош завршеток во сезоната. Леклер ја освоил својата седма пол-позиција во Мексико, откако Верстапен - кој се квалификувал на првото место добил осуден казна за прекршување на жолтото знаме кое било причина да почнува од позади. Тој продолжил и ја завршил трката на четвртото место. По уште едно четврто место во Соединетите Американски Држави, контроверзниот судир со тимскиот германски колега Ветел предизвикало третото повлекување на Леклер во сезоната во Бразил, завршувајќи ги двете трки на возачите. Леклер ја завршил сезоната со третото место во Абу Даби.

Леклер и ставил крај на сезоната во 2019 завршувајќи на четвртото место во шампионатот со феноменални 264 бодови, пред тимскиот колега Ветел. За време на неговата прва сезона во Ферари, тој освоил десет места на подиумот(меѓу првите), две победи, четири најбрзи круга и најмногу пол-позиции од кој било возач таа сезона, со седум пол-позиции. Според тоа, Леклер станал првиот возач кој не возел за Мерцедес и ја освоил наградата Пол Позиција. Тој станал првиот возач од Монако кој освоил Гран-при на Светскиот шампионат во Формула 1 (иако Луј Широн освоил неколку Гран-при пред инаугуративниот шампионат во 1950).

#### Сезона 2020

 Леклер вози на Големата награда на Тоскана во 2020 година
Во квалификациската сесија за Големата награда на Штаерска 2020 година, тој завршил 11-ти најбрз во целосна влажна сесија и бил исфрлен во Q2. Тој бил деградиран на 14 откако добил казна од три места за попречување на Даниил Квјат на сесијата. Во трката, Леклер се судрил со неговиот тимски колега Себастијан во првиот круг, кое придонело до повлекување од трката на двајцата талентирани возачи. Покрај тоа што стјуардите не презеле никакви мерки, сметајќи го судирот како тркачки инцидент и не им доделиле казни на ниту еден возач – Леклер ја преземал целосната одговорност за судирот.

На следната трка, Големата награда на Унгарија, Леклер се квалификувал шести, едно место зад германецот Ветел. Во трката, Леклер се борел со одржување на гумите и општиот недостаток на брзина  и завршил на 11-то место, пет места зад тимскиот колега Себастиан. Леклер успеал да се квалификува како четврти на Британското ГП и завршил на третото место, освојувајќи го 12-тиот подиум во неговата кариера во Ф1 и втор во сезоната. За Големата награда на 70-годишнината, Леклер се квалификувал осми. Последователно, тој направил стратегија со едно застанување во гаража за промена на гумите за да напредува на четвртото место во трката.

На Големата награда на Италија во 2020 година, тој се квалификувал тринаесетти, но во трката, тој излета во Параболика во 24 круг, додека бил четврти, благодарение на питстопот порано од другите кои влегле во гаража за време на периодот на безбедносно возило. Несреќата предизвикала црвено знаме.

Почнувајќи од 12-то коло во Портимао, Леклер продолжи со три последователни пласмани во топ-5. На трката за Големата награда на Турција, која била погодена од дожд, Леклер бил на третото место по враќањето од 14-тото на интермедиум гуми. Сепак, грешка при обидот да го помине Серхио Перес за да го добие второто место во последниот круг, тоа резултирало Леклер да го загуби подиумот од тимскиот колега. Во Бахреин возачот од Монте Карло завршил десетти на првата трка и се повлекол по судирот во првиот круг со Перес во вториот круг. Во последното коло во Абу Даби, двата Ферари возачи немале темпо и завршиле без бодовите, со Леклер на 13-тото место пред Ветел. Леклер го завршил првенството на осмото место, со одлични 98 поени.

#### Сезона 2021 година

Leclerc at the 2021 Austrian Grand Prix Леклер на Големата награда на Австрија во 2021 година
На почетокот на сезоната, Леклер го продолжил договорот со Ферари до крајот на 2024 година. Леклер имал нов тимски колега во Ферари за 2021 година Карлос Саинц Јуниор кој го заменил германскиот возач Себастијан Фетел, кој потпишал за новиот тим Астон Мартин. Леклер ја започнал трката за Големата награда на Бахреин на четвртото место зад Валтери Ботас и достигнал шесто место. Потоа започнал четврти и исто така завршил четврти на Големата награда на Емилија Ромања зад Ландо Норис, откако се борел да го задржи своето темпо по црвеното знаме на средината на трката. Половина од трката ја поминал без тимското радио. Леклер потоа завршил шести на Големата награда на Португалија и бил петти во бодовниот пласман, над неговиот шпански колега Саинц, кој завршил на 11-тото место на трката. Тој се квалификувал на пол-позиција за неговиот домашен настан - Големата награда на Монако и покрај падот во последниот дел од квалификациите, но не можел да ја започне трката поради проблеми со болидот на пат кон гридот. Тој се квалификувал за меѓусебни полови за време на Квалификациите за Големата награда на Азербејџан 2021 година, подоцна завршувајќи четврти. На Големата награда на Британија во Силверстон, Леклер се квалификувал како четврти, но го наследи водството на трката само во првиот круг, минувајќи го Валтери Ботас на стартот и искористувајќи го судирот меѓу ривалите за титулата Верстапен и Хамилтон. Леклер успеал да го задржи водството на трката до 2 круга до крајот, кога на крајот ја изгубил својата позиција од британецот Хамилтон, завршувајќи ја трката на второто место и освојувајќи го својот прв и единствен подиум за 2021 година.

Леклер на Големата награда на Австралија во 2022 година
Леклер ја освоил пол позицијата во отворањето на сезоната на Големата награда на Бахреин, неговиот десетти Ф1 пол во кариерата. Тој ја победил трката, прва победа од Монца 2019 година, тесно борејќи се со возачот на Ред Бул, Макс Верстапен во текот на целата трка. Неговиот тимски колега од Ферари , Карлос Саинц Џуниор земал второ место. Ферари освоиле прва и втора позиција. Леклер добил 25 поени, плус дополнителен 1 поен за најбрзиот круг на трката, со што неговиот вкупен број достигна 26. Резултатот значел дека тој и Ферари го презеле водството во шампионатот за возачи и конструктори. Притоа, тој за прв пат го водел Светскиот шампионат во Формула 1, а исто така станал првиот возач од Монако кој го водел Светскиот шампионат во Формула 1. По завршувањето на второто место на Големата награда на Саудиска Арабија, Леклер извојува доминантна победа на Големата награда на Австралија, постигнувајќи го својот прв грен-слем во Формула 1 и првиот за Ферари по ГН на Сингапур во 2010 година. На шпанското ГП, Леклер ја водел трката со голема разлика додека проблемот со енергетската единица не го принуди да се повлече од трката, давајќи му ја на Макс Верстапен и победата на трката и водството на Светскиот шампионат. Откако ја зазел пол-позицијата на неговата домашна трка во Големата награда на Монако, Леклер ја завршил трката на 4то место поради стратешка грешка од страна на Ферари и влажната патека. На следната трка во Азербејџан Леклер повторно се повлекол од трката поради дефект на погонската единица, што го ставило на третото место во поредокот за возачи зад возачите на Ред Бул, Макс Верстапен и Серхио Перес. Леклер почнал на 19-тото место за Големата награда на Канада поради казната на мрежата за надминување на дадената енергетската единица; тој продолжи и ја завршил трката на петтото место.

Леклер слави на подиумот по победата на Големата награда на Австрија во 2022 година
На Британското ГП, Леклер завршил четврти поради стратегијата. Леклер потоа го освоил првото место на Големата награда на Австрија. На Француското ГП тој ја земал пол-позицијата пред да излета од трката во 18. круг, откако направил мала грешка. На трката за ГН на Унгарија тој се квалификувал како трет зад својот шпански колега, но ја завршил трката шести по стратешката грешка направена од страна на Ферари. Макс Верстапен на крајот ја освоил победата и покрај тоа што се квалификувал како десетти и го зголеми своето водство во Светскиот шампионат во Формула 1 до Леклер за 80 поени.   По летната пауза, Гран При на Белгија на која Леклер почнал од 15-то место, зад Верстапен бидејќи и двајцата возачи добиле пенали за употреба на дополнителна единица за погон и елементи на менувачот. И покрај тоа што добро работел низ стазата, тој морал на крајот да ги замени својте гуми поради кинење во каналите на сопирачките. Питстопот го чинело Леклер пласман на подиумот. За да освои уште некој бод во Светскиот шампионат во Формула 1, тој се спротивставил на меките гуми (најбрзите сложени гуми) за да го добие најбрзиот круг на трката и тој поен, но не успеал да го победи времето на Верстапен од 1:49.354. Леклер завршил само на 5то место пред Фернандо Алонсо, но добил казна од 5 секунди за брзо возење во гаражата, со што завршил на 6то место. На трката за ГН на Холандија, тој признал дека „престанал да ја брои" негативата од бодови на Верстапен. Тој започна на второто место и заврши на третото место откако ја загуби својата втора позиција од Џорџ Расел од Мерцедес. Леклер ја земал пол-позицијата на домашната трка на Ферари во Италија на патеката во Монца, но поради тимската одлука на Ферари да влезе во гаража под виртуелно безбедносно возило, тој го загубил водството на трката од Макс Верстапен од Ред Бул и го добил карираното знаме на второто место бидејќи трката завршила под безбедносно возило. Леклер ја земал пол-позицијата на Големата награда на Сингапур, тој заврши на второто место пред Серхио Перес од Ред Бул кој го добил водството на првата трка.

Во последната трка од сезоната 2022, на Големата награда на Абу Даби, Леклер и Серхио Перес се бореле за второто место во Шампионатот за возачи изедначени со феноменални 290 поени. Покрај тоа што ја започнал трката од тртото место, едно место зад Перес, Леклер го престигнал својот мексикански конкурент и се задржал за да го заврши на второто место на трката, обезбедувајќи и второ место во шампионатот за возачи за себе, како и второ место во шампионатот за конструктори за Ферари. .

Награди и почести
-----------------

* Автоспорт награди почетник на годината: 2017
* ФИА почетник на годината: 2017
* Автоспорт награди почетник на годината: 2018
* ФИА почетник на годината: 2018
* Confartigianato Motori најдобар млад возач: 2018
* Трофеј на Пирели Пол Позиција: 2019 година
* Confartigianato Motori возач на годината: 2020 година
* Медал на честа на Монако: 2020 година

Други потфати и филантропија
----------------------------

Леклер се појавил во филмот *Le Grand Rendez-vous (Големиот состанок-во)*, обновувањето на францускиот краток филм од 1976 година *C'était un rendez-vous.* Во 2020 година, Леклер стана и модел и амбасадор на Џорџо Армани.

Во 2018 година, Леклер бил именуван за амбасадор на Princess Charlene of Monaco Foundation [fr]. Во 2020 година, Леклер му помагнал на Црвениот крст на Монако, доставувајќи оброци и транспортирајќи болничка опрема за време на пандемијата COVID-19 во Монако. Тој, исто така, ги поддржа кампањите за собирање на финансиски средства на италијанскиот Црвен крст, охрабрувајќи донации за неговите напори за помош.

Леклер искажувал неодреден лик на италијанскиот јазик наречена верзија на спин-оф филмот *„Приказна за играчките"* на Пиксар од 2022 година *Lightyear*.

Картинг рекорд
--------------

### Резиме на кариера во картинг

| Сезона | Серии | Тим | Позиција |
| --- | --- | --- | --- |
| 2006 година | Купе де Франс - мини картинг |  | 11-ти |
| 2007 година | Шампионат на Франција - Миниме |  | 22-ри |
| 2008 година | Куп на Бриџстоун - Миниме |  | 5-ти |
| Шампионат на Франција - Миниме |  | **2** |
| 2009 година | Trophée de France — кадет |  | NC |
| Coupe de France — кадет |  | 4-ти |
| Шампионат на Франција - кадет |  | **1-ви** |
| Куп на Бриџстоун - кадет |  | **1-ви** |
| 2010 година | Зимски куп Јужна Гарда — KF3 | Маранело Карт Срл | 18-ти |
| WSK Евро Серија — KF3 | 28-ми |
| ЦИК-ФИА Светско првенство — КФ3 | Содикарт | 29-ти |
| Трофеј на картинг академија ЦИК-ФИА |  | 5-ти |
| Куп на картинг Монако — KF3 |  | **1-ви** |
| Гран-при отворен картинг — KF3 |  | **2** |
| 2011 година | Зимски куп Јужна Гарда — KF3 |  | 8-ми |
| Гран-при отворен картинг — KF3 |  | 44-ти |
| Rotax Max Euro Challenge — Јуниор | Соди тркачки тим | 43-ти |
| WSK Евро Серија — KF3 | 23-ти |
| ЦИК-ФИА Светско првенство — КФ3 | Програма за смел возач | **1-ви** |
| WSK Master Series — KF3 | 15-ти |
| WSK финален куп — KF3 | **2** |
| Трофеј на картинг академија ЦИК-ФИА | Леклер, Ерве | **1-ви** |
| ERDF Masters Kart — Јуниор |  | **1-ви** |
| 2012 година | Зимски куп Јужна Гарда — KF2 |  | 25-ти |
| WSK Master Series — KF2 | Гран при АРТ | 20-ти |
| Трофео Андреа Маргути — КФ2 | 7-ми |
| Гран-при отворен картинг — KF2 |  | 10-ти |
| ЦИК-ФИА Европско првенство — КФ2 | Гран при АРТ | **2** |
| WSK Евро Серија — KF2 | **1-ви** |
| ЦИК-ФИА Светско првенство — КФ2 | 5-ти |
| WSK финален куп — KF2 | 5-ти |
| ЦИК-ФИА Светско првенство У18 | Machac Racing | **2** |
| SKUSA SuperNationals — TaG Senior | АРТ Гран при Америка | 4-ти |
| 2013 година | Зимски куп Јужна Гарда — KZ2 | Гран при АРТ | **1-ви** |
| WSK Евро Серија — KZ1 | 12-ти |
| ЦИК-ФИА Европско првенство — КЗ | 6-ти |
| Мастер серија WSK - KZ2 | 4-ти |
| Светско првенство ЦИК-ФИА — КЗ | **2** |
| Извори: |

Тркачки рекорд
--------------

### Резиме на тркачка кариера

### Комплетни резултати на ФИА Формула 3 Европското првенство

(клуч) (Трките со **задебелени букви** означуваат пол-позиција) (Трките со *курзив* го означуваат најбрзиот круг)

| година | Учесник | Мотор | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | DC | Поени |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 година | Трки на Ван Амерсфорт | Фолксваген | СИЛ 1 12 | ***СИЛ***
***2***
 ***2*** | ***СИЛ*** ***3*** 1 | ХОЦ 3 | ХОЦ 2 | *ХОЦ* 1 | *PAU* 3 | PAU 2 | PAU 3 | МНЗ 1 5 | МНЗ2 Ret | МНЗ3 3 | СПА 1 | СПА 6 | СПА 2 | **НИТУ** 1 | НИТУ 3 | *НИТУ* 4 | ЗАН 5 | ЗАН Ret | ЗАН 10 | RBR 6 | RBR 4 | RBR 6 | ALG 6 | ALG 7 | ALG 7 | NÜR 4 | NÜR 5 | NÜR 5 | ХОЦ 8 | ХОЦ 10 | ХОЦ 21 | 4-ти | 363,5 |

### Целосни резултати од серијата GP3

(клуч) (Трките со **задебелени букви** означуваат пол-позиција) (Трките со *закосени букви* означуваат бодови за најбрзиот круг од првите десет финиширани)

| година | Учесник | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | Поз | Поени |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 година | Гран при АРТ | *КАТ*</br> *FEA* 1 | КАТ</br> SPR 9 | ***RBR<br id="mwBW4"><br><br><br>***</br> ***FEA*** 1 | RBR<br id="mwBXM"><br><br><br></br> SPR Ret | СИЛ</br> FEA 2 | СИЛ</br> SPR 3 | ХУН</br> FEA 6 | ХУН</br> SPR 3 | *ХОЦ<br id="mwBY0"><br><br><br>*</br> *FEA* 5 | ХОЦ<br id="mwBZI"><br><br><br></br> SPR 3 | ***СПА<br id="mwBZk"><br><br><br>***</br> ***FEA*** 1 | СПА<br id="mwBZ4"><br><br><br></br> SPR 6 | **МНЗ**</br> **FEA** 4 | МНЗ</br> SPR Ret | **СЕП<br id="mwBa8"><br><br><br>**</br> **FEA** 3 | СЕП<br id="mwBbQ"><br><br><br></br> SPR 5 | ИМЦ</br> FEA Ret | ИМЦ</br> SPR 9 | 1-ви | 202 |

### Комплетни резултати од шампионатот на ФИА во Формула 2

| година | Учесник | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | DC | Поени |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | Prema Racing | **BHR<br id="mwBew"><br><br><br>**</br> **FEA** 3 | *BHR<br id="mwBfI"><br><br><br>*</br> *SPR* 1 | **КАТ<br id="mwBfg"><br><br><br>**</br> **FEA** 1 | КАТ<br id="mwBf0"><br><br><br></br> SPR 4 | **ПОН<br id="mwBgM"><br><br><br>**</br> **FEA** Ret | ПОН<br id="mwBgg"><br><br><br></br> SPR 18† | ***БАК<br id="mwBg8"><br><br><br>***</br> ***FEA*** 1 | *БАК<br id="mwBhU"><br><br><br>*</br> *SPR* 2 | **RBR<br id="mwBhs"><br><br><br>**</br> **FEA** 1 | RBR<br id="mwBiA"><br><br><br></br> SPR Ret | **СИЛ<br id="mwBiY"><br><br><br>**</br> **FEA** 1 | *СИЛ<br id="mwBiw"><br><br><br>*</br> *SPR* 5 | ХУН<br id="mwBjE"><br><br><br></br> FEA 4 | ХУН<br id="mwBjY"><br><br><br></br> SPR 4 | **<span id="mwBjw" style="color:white;">СПА<br id="mwBj0"><br><br><br></span>**</br> **<span id="mwBjw" style="color:white;">FEA</span>** DSQ | СПА<br id="mwBkI"><br><br><br></br> SPR 5 | МНЗ<br id="mwBkc"><br><br><br></br> FEA 17 | МНЗ<br id="mwBkw"><br><br><br></br> SPR 9 | **ЈЕР<br id="mwBlI"><br><br><br>**</br> **FEA** 1 | ЈЕР<br id="mwBlc"><br><br><br></br> SPR 7 | ИМЦ<br id="mwBlw"><br><br><br></br> FEA 2 | ИМЦ<br id="mwBmE"><br><br><br></br> SPR 1 | 1-ви | 282 |

### Комплетни резултати во Формула 1

(клуч) (Трките со **задебелени букви** ја означуваат пол позицијата; трките со *курзив* го означуваат најбрзиот круг)

| Year | Entrant | Chassis | Engine | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | WDC | Points |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | Haas F1 Team | Haas VF-16 | Ferrari 061 1.6 V6 t | AUS | BHR | CHN | RUS | ESP | MON | CAN | EUR | AUT | GBRTD | HUNTD | GERTD | BEL | ITA | SIN | MAL | JPN | USA | MEX | BRATD | ABU |  |  | – | – |
| 2017 | Sauber F1 Team | Sauber C36 | Ferrari 061 1.6 V6 t | AUS | CHN | BHR | RUS | ESP | MON | CAN | AZE | AUT | GBR | HUN | BEL | ITA | SIN | MALTD | JPN | USATD | MEXTD | BRATD | ABU |  |  |  | – | – |
| 2018 | Alfa Romeo Sauber F1 Team | Sauber C37 | Ferrari 062 EVO 1.6 V6 t | AUS13 | BHR12 | CHN19 | AZE6 | ESP10 | MON18† | CAN10 | FRA10 | AUT9 | GBRRet | GER15 | HUNRet | BELRet | ITA11 | SIN9 | RUS7 | JPNRet | USARet | MEX7 | BRA7 | ABU7 |  |  | 13th | 39 |
| 2019 | Scuderia Ferrari Mission Winnow | Ferrari SF90 | Ferrari 064 1.6 V6 t | AUS5 | ***BHR***3 | CHN5 | *AZE*5 | ESP5 | MONRet | CAN3 | FRA3 | **AUT**2 | GBR3 | GERRet | HUN4 | **BEL**1 | **ITA**1 | **SIN**2 | **RUS**3 | JPN6 | ***MEX***4 | *USA*4 | BRA18† | ABU3 |  |  | 4th | 264 |
| 2020 | Scuderia Ferrari Mission Winnow | Ferrari SF1000 | Ferrari 065 1.6 V6 t | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 |  |  |  |  |  |  | Предлошка:F1R2020 | Предлошка:F1R2020 |
| 2021 | Scuderia Ferrari Mission Winnow | Ferrari SF21 | Ferrari 065/6 1.6 V6 t | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 |  | Предлошка:F1R2021 | Предлошка:F1R2021 |
| 2022 | Scuderia Ferrari | Ferrari F1-75 | Ferrari 066/7 1.6 V6 t | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 |  | Предлошка:F1R2022 | Предлошка:F1R2022 |
| 2023 | Scuderia Ferrari | Ferrari SF-23 | Ferrari 066/10 1.6 V6 t |  |  | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 | Предлошка:F1R2023 |

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шарл Леклер" на Ризницата ? |

* Матична страница
* Charles Leclerc career summary at DriverDB.com

| Спортски позиции |
| --- |
|
| Претходник**Антонио Фуоко** | **Формула Ренулт 2.0 АлпсЏуниор Шампионат**2014 | Наследник**Матевос Исаакјан** |
|
| Претходник**Естабан Окон** | **ФИА Формула 3 Европски ШампионатДебитански Шамипонат**2015 | Наследник**Џоел Еринксон** |
|
| Претходник**Естабан Окон** | **ГП3 СеријаШампион**2016 | Наследник**Џорџ Расел** |
|
| Претходник**[[Пиер Гали]ГП2 Серија)** | **ФИА Формула 2 ШампионатШампион**Предлошка:Ф2 | Наследник**Џорџ Расел** |
| Награди |
|
| Претходник**Кевин Хасен** | **FIA Rookie of the Year**2017–2018 | Наследник**Александар Албон** |
|
| Претходник**Паскал Вехерин** | **Autosport AwardsRookie of the Year**2017–2018 | Наследник**Александар Албон** |
|
| Претходник**Луис Хамилтон** | **ФИА Пол Трофеј**2019 | Наследник**Луис Хамилтон** |



1. ↑  „TIL that Leclerc's full name is Charles Marc Hervé Percival Leclerc". *streamable.com*. Архивирано од изворникот на 13 May 2021. Посетено на 11 November 2020.
2. ↑  „Everything There is to Know About Charles Leclerc's Family: His Late Father and Racer Brother". *EssentiallySports*. 15 November 2019. Архивирано од изворникот на 21 March 2022. Посетено на 11 December 2020.
3. ↑  „Charles Leclerc's Walk to Work – 2018 Monaco Grand Prix". FORMULA 1. Архивирано од изворникот на 18 September 2019. Посетено на 25 May 2018.
4. ↑  CIKFIA. „Hervé Leclerc passes away : CIKFIA". *www.cikfia.com*. Архивирано од изворникот на 30 July 2017. Посетено на 8 August 2017.
5. 1 2  Kalinauckas, Valentin Khorounzhiy and Alex. „Charles Leclerc: Emotional Baku Formula 2 pole was for late father". *Autosport.com*. Архивирано од изворникот на 8 August 2017. Посетено на 8 August 2017.
6. ↑  „Interview: Ferrari-backed Charles Leclerc ready to take on F1". *Motorsport Week*. 2018-03-04. Посетено на 2022-06-24.
7. ↑  „LIVE with Charles Leclerc! (Interview with Will Buxton)". F1 (official Facebook page). 25 May 2018. Архивирано од изворникот на 18 February 2022. Посетено на 18 February 2022.
8. ↑  Leclerc, Charles. „CHARLES LECLERC F2 Q&A Session (23.11.17)". *YouTube*. Архивирано од изворникот на 21 March 2022. Посетено на 23 November 2017.
9. ↑  „Charles Leclerc". *allroadmanagement.com*. All Road Management. Архивирано од изворникот на 6 July 2015. Посетено на 2 January 2015.
10. ↑  „Monaco Kart Cup – KF3 2010 standings". *driverdb.com*. Driver Database. Архивирано од изворникот на 27 March 2019. Посетено на 2 January 2015.
11. ↑  „Karting details – the karting career of Charles Leclerc". *driverdb.com*. Driver Database. Архивирано од изворникот на 14 September 2020. Посетено на 2 January 2015.
12. ↑  „All Road Management – About Us". *allroadmanagement.com*. All Road Management. Архивирано од изворникот на 22 December 2016. Посетено на 2 January 2015.
13. ↑  „ART Grand Prix and Charles Leclerc conquered the WSK Euro Series championship in Zuera". *karting.art-grandprix.com*. ART Grand Prix. 6 August 2012. Архивирано од изворникот на 2 January 2015. Посетено на 2 January 2015.
14. ↑  „Charles Leclerc". *karting.art-grandprix.com*. ART Grand Prix. Архивирано од изворникот на 2 January 2015. Посетено на 2 January 2015.
15. ↑  „CIK-FIA World KZ Championship 2013 standings". *driverdb.com*. Driver Database. Архивирано од изворникот на 27 March 2019. Посетено на 2 January 2015.
16. ↑  Goddard, Stephen (26 November 2013). „Leclerc teams up with Fortec for Alps campaign". *paddockscout.com*. Paddock Scout. Архивирано од изворникот на 7 November 2018. Посетено на 2 January 2015.
17. ↑  Khorounzhiy, Valentin (6 July 2014). „Charles Leclerc grabs second win of Monza weekend". *paddockscout.com*. Paddock Scout. Архивирано од изворникот на 3 December 2017. Посетено на 2 January 2015.
18. ↑  „Formula Renault 2.0 Alps 2014 standings". *driverdb.com*. Driver Database. Архивирано од изворникот на 10 May 2021. Посетено на 2 January 2015.
19. ↑  „Leclerc takes Rookie Championship title". *fortecmotorsports.com*. Fortec Motorsports. 8 October 2014. Архивирано од изворникот на 28 February 2015. Посетено на 2 January 2015.
20. ↑  Allen, Peter (18 December 2014). „PaddockScout Top 50 drivers of 2014: 20–11". *paddockscout.com*. Paddock Scout. Архивирано од изворникот на 9 October 2017. Посетено на 2 January 2015.
21. ↑  Simmons, Marcus (14 January 2015). „Nicolas Todt protege Charles Leclerc secures F3 deal for 2015". *Autosport*. Haymarket Publications. Архивирано од изворникот на 3 March 2016. Посетено на 14 January 2015.
22. ↑  Allen, Peter (11 April 2015). „Rosenqvist excluded from second qualifying, Leclerc inherits two poles". *paddockscout.com*. Paddock Scout. Архивирано од изворникот на 3 June 2017. Посетено на 12 April 2015.
23. ↑  Allen, Peter (12 April 2015). „Charles Leclerc gets victory in final race of debut F3 weekend". *paddockscout.com*. Paddock Scout. Архивирано од изворникот на 2 June 2017. Посетено на 12 April 2015.
24. ↑  Allen, Peter (3 May 2015). „Charles Leclerc wins wet third European F3 race at Hockenheim". *paddockscout.com*. Paddock Scout. Архивирано од изворникот на 6 September 2017. Посетено на 3 May 2015.
25. ↑  „De Vries joins 2016 GP3 field with ART". 24 February 2016. Архивирано од изворникот на 30 June 2018. Посетено на 24 February 2016. We have Charles Leclerc, Alexander Albon [neither confirmed yet], Jake Hughes, Jack Aitken and Kevin Jorg lining up on the grid and Antonio Fuoco is staying for another season. All these guys are capable of winning races
26. ↑  Allen, Peter (26 November 2016). „Leclerc is GP3 champion despite collision as De Vries wins". *formulascout.com*. Архивирано од изворникот на 1 April 2019. Посетено на 14 May 2017.
27. ↑  „GP2: Ferrari juniors to Prema for 2017". 28 November 2016. Архивирано од изворникот на 29 November 2016. Посетено на 28 November 2016.
28. ↑  Kalinauckas, Alex. „Bahrain Formula 2: Markelov beats Nato and Leclerc with late surge". *Autosport.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 25 June 2017. Посетено на 8 August 2017.
29. ↑  Kalinauckas, Alex. „Bahrain Formula 2: Ferrari junior Leclerc beats Ghiotto and Rowland". *Autosport.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 8 August 2017. Посетено на 8 August 2017.
30. ↑  „Leclerc scorches to feature victory – Formula 2". *www.fiaformula2.com*. Архивирано од изворникот на 8 August 2017. Посетено на 8 August 2017.
31. ↑  „Feature Race Press Conference, Barcelona – Formula 2". *www.fiaformula2.com*. Архивирано од изворникот на 8 August 2017. Посетено на 8 August 2017.
32. ↑  Kalinauckas, Alex. „Monaco F2: Rowland takes first win as Leclerc retires". *Autosport.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 8 August 2017. Посетено на 8 August 2017.
33. ↑  „Monaco F2: De Vries takes maiden win in Rapax 1–2". *Motorsport.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 8 August 2017. Посетено на 8 August 2017.
34. ↑  „Leclerc column: Moving on from Monaco misfortune". *Motorsport.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 8 August 2017. Посетено на 8 August 2017.
35. ↑  Kalinauckas, Alex. „Baku F2: Ferrari junior Charles Leclerc wins red-flagged race". *Autosport.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 8 August 2017. Посетено на 8 August 2017.
36. ↑  „Formula 2 – The Insider – Issue 4: So Close!" (PDF). *fiaformula2.com*. Архивирано од изворникот (PDF) на 8 August 2017.
37. ↑  „Leclerc Makes it Five in Austria – Formula 2". *www.fiaformula2.com*. Архивирано од изворникот на 9 August 2017. Посетено на 8 August 2017.
38. ↑  „Leclerc soars to feature victory – Formula 2". *www.fiaformula2.com*. Архивирано од изворникот на 12 September 2017. Посетено на 8 August 2017.
39. ↑  Kalinauckas, Alex. „Artem Markelov wins Austria F2 sprint race, Charles Leclerc crashes". *Autosport.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 8 August 2017. Посетено на 8 August 2017.
40. ↑  „Leclerc flies to five in Silverstone feature – Formula 2". *www.fiaformula2.com*. Архивирано од изворникот на 20 October 2017. Посетено на 8 August 2017.
41. ↑  „Rowland on top in dramatic Budapest feature – Formula 2". *www.fiaformula2.com*. Архивирано од изворникот на 30 September 2017. Посетено на 8 August 2017.
42. ↑  „Matsushita dominates Budapest sprint – Formula 2". *www.fiaformula2.com*. Архивирано од изворникот на 1 October 2017. Посетено на 8 August 2017.
43. ↑  „STATS TO CHAT – The Insider". *theinsider.fiaformula2.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 8 August 2017. Посетено на 8 August 2017.
44. 1 2  „Leclerc column: How lap count mishap nearly delayed F2 title". *Motorsport.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 21 March 2022. Посетено на 6 February 2018.
45. ↑  „Results – Formula 2". *www.fiaformula2.com*. Архивирано од изворникот на 12 November 2017. Посетено на 6 February 2018.
46. ↑  „Leclerc seals F2 title with Jerez win". *Autosport.com*. Motorsport Network. 7 October 2017. Архивирано од изворникот на 8 March 2019. Посетено на 8 October 2017.
47. ↑  „Leclerc gets Ferrari and Haas development role". 1 March 2016. Архивирано од изворникот на 30 June 2018. Посетено на 1 March 2016.
48. ↑  „Charles Leclerc: GP3 title key to 2017 F1 hopes". 23 July 2016. Архивирано од изворникот на 31 December 2017. Посетено на 6 September 2016.
49. ↑  „Haas' Steiner: GP3's Leclerc to drive in GP2". *readmotorsport.com*. 7 November 2016. Архивирано од изворникот на 2 July 2018. Посетено на 1 January 2017.
50. ↑  „Leclerc heads day one of Budapest test for Ferrari". *Formula1.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 2 July 2018. Посетено на 8 August 2017.
51. ↑  „Kimi Raikkonen praises Ferrari F1 prospect Charles Leclerc after contract extension". *Autoweek*. 23 August 2017. Архивирано од изворникот на 15 July 2020. Посетено на 30 May 2020.
52. ↑  Noble, Jonathan (2 December 2017). „Sauber confirms Ericsson alongside Leclerc for 2018". *Motorsport.com*. Motorsport Network. Архивирано од изворникот на 3 December 2017. Посетено на 2 December 2017.
53. ↑  „Brake disc failure to blame for Leclerc-Hartley collision". *formula1.com*. 27 May 2018. Архивирано од изворникот на 21 March 2022. Посетено на 5 June 2020.
54. ↑  „Charles Leclerc to drive for Scuderia Ferrari in 2019". Scuderia Ferrari. 11 September 2018. Архивирано од изворникот на 11 September 2018. Посетено на 11 September 2018.
55. ↑  Mitchell, Scott (11 September 2018). „Ferrari confirms Leclerc for 2019 F1 season". Motorsport.com. Архивирано од изворникот на 11 September 2018. Посетено на 11 September 2018.
56. ↑  Cooper, Adam (14 September 2018). „Ferrari signed Leclerc until at least 2022". Motorsport.com. Архивирано од изворникот на 14 September 2018. Посетено на 14 September 2018.
57. ↑  Mitchell, Scott (28 November 2018). „Leclerc leads second morning of Abu Dhabi test". Motorsport.com. Архивирано од изворникот на 28 November 2018. Посетено на 28 November 2018.
58. ↑  „Formula 1, Gp del Barhain: Hamilton vince ma ammette: "Meritava la Ferrari di Leclerc"" (италијански). la Repubblica. 31 March 2019. Архивирано од изворникот на 31 March 2019. Посетено на 31 March 2019.
59. ↑  „Qualifying report and highlights for the 2019 Bahrain Grand Prix: Leclerc secures maiden pole in Bahrain as Ferrari lock-out front row". *formula1.com*. 30 March 2019. Архивирано од изворникот на 16 April 2020. Посетено на 24 May 2020.
60. ↑  Mark Glendenning. „Ferrari identifies cause of Leclerc's Bahrain failure". Racer. Архивирано од изворникот на 10 April 2019. Посетено на 9 May 2019.
61. ↑  James Galloway. „Ferrari expand on Charles Leclerc, Sebastian Vettel orders in China". SkySports. Архивирано од изворникот на 10 May 2019. Посетено на 9 May 2019.
62. ↑  Nate Saunders. „Ferrari explains Charles Leclerc's Azerbaijan Grand Prix strategy". ESPN. Архивирано од изворникот на 5 May 2019. Посетено на 9 May 2019.
63. ↑  „Austrian Grand Prix 2019 race report and highlights – Verstappen completes stunning comeback win in Austria". *www.formula1.com*. Архивирано од изворникот на 1 July 2019. Посетено на 1 July 2019.
64. ↑  „Verstappen keeps Austrian Grand Prix victory after stewards' investigation". *www.formula1.com*. Архивирано од изворникот на 2 July 2019. Посетено на 2 July 2019.
65. ↑  „Formula 1 – British Grand Prix 2019". Архивирано од изворникот на 13 July 2019. Посетено на 13 July 2019.
66. ↑  „2019 British Grand Prix". Архивирано од изворникот на 14 July 2019. Посетено на 14 July 2019.
67. ↑  „British Grand Prix". Архивирано од изворникот на 17 January 2021. Посетено на 14 July 2019.
68. ↑  „German Grand Prix 2019 qualifying report: Hamilton snatches German GP pole as Ferrari suffer catastrophic double breakdown | Formula 1®". *www.formula1.com*. Архивирано од изворникот на 27 July 2019. Посетено на 27 July 2019.
69. ↑  „German Grand Prix 2019 race report: Verstappen storms to sensational win in extraordinary rain-hit German Grand Prix". *www.formula1.com*. Архивирано од изворникот на 29 July 2019. Посетено на 29 July 2019.
70. ↑  Ruthven, Graham (8 September 2019). „F1 news – Charles Leclerc holds off Mercedes to take victory at Monza". *Eurosport*. Архивирано од изворникот на 21 March 2022. Посетено на 25 May 2020.
71. ↑  „'Deliciously ironic' that Vettel failure inspired Hamilton victory – Mercedes". *www.formula1.com* (англиски). 29 September 2019. Архивирано од изворникот на 30 September 2019. Посетено на 30 September 2019.
72. ↑  Cooper, Adam (12 July 2020). „Leclerc hit with grid penalty for impeding Kvyat". *motorsport.com*. Архивирано од изворникот на 13 July 2020. Посетено на 12 July 2020.
73. ↑  „Styrian Grand Prix 2020 race report and highlights: Lewis Hamilton eases to Styrian Grand Prix victory over Bottas as Ferraris collide". *formula1.com*. 12 July 2020. Архивирано од изворникот на 16 July 2020. Посетено на 13 July 2020.
74. ↑  Thorn, Dan (12 July 2020). „Leclerc Says "I've Been An Asshole" As He Takes The Blame For The Vettel Collision". *WTF1*. Архивирано од изворникот на 15 July 2020. Посетено на 14 July 2020.
75. ↑  „Formula 1 Aramco Magyar Nagydij 2020 – Qualifying". *www.formula1.com*. Архивирано од изворникот на 17 November 2020. Посетено на 21 July 2020.
76. ↑  „Formula 1 Aramco Magyar Nagydij 2020 – Race Result". *www.formula1.com*. Архивирано од изворникот на 20 December 2020. Посетено на 21 July 2020.
77. ↑  „British Grand Prix 2020 – Qualifying". *formula1.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 17 November 2020. Посетено на 6 August 2020.
78. ↑  „British Grand Prix 2020 – Race". *formula1.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 7 January 2021. Посетено на 6 August 2020.
79. ↑  „P8 a 'realistic picture' of Ferrari performance says Leclerc after Silverstone qualifying". *formula1.com*. 8 August 2020. Архивирано од изворникот на 18 September 2020. Посетено на 9 August 2020.
80. ↑  „Ferrari's F1 woes deepen outside the top 10 on home Italian GP grid". *Sky Sports*. 6 September 2020. Архивирано од изворникот на 22 October 2020. Посетено на 6 September 2020.
81. ↑  „Formula 1 Etihad Airways Abu Dhabi Grand Prix 2020 – Race Result". *Formula1.com*. 13 December 2020. Архивирано од изворникот на 7 October 2020. Посетено на 13 December 2020.
82. ↑  Elizalde, Pablo (23 December 2019). „Leclerc extends Ferrari F1 contract until 2024". Motorsport.com. Архивирано од изворникот на 23 December 2019. Посетено на 23 December 2019.
83. ↑  Benson, Andrew (14 May 2020). „Ferrari sign Sainz & Ricciardo goes to McLaren for 2021 Formula 1 season". BBC Sport. Архивирано од изворникот на 29 May 2020. Посетено на 26 May 2020.
84. ↑  „Formula 1 Gulf Air Bahrain Grand Prix 2021 – Race Result". formula1.com. Архивирано од изворникот на 28 March 2021. Посетено на 28 April 2021.
85. ↑  „Charles Leclerc didn't have any team radio for half of the Emilia Romagna GP". wtf1.com. 19 April 2021. Архивирано од изворникот на 29 April 2021. Посетено на 28 April 2021.
86. ↑  „Poleman Leclerc out of Monaco GP after pre-race drama". 23 May 2021. Архивирано од изворникот на 23 May 2021. Посетено на 23 May 2021.
87. ↑  Benson, Andrew. „Azerbaijan Grand Prix: Charles Leclerc on pole position in Baku". *BBC Sport*. Архивирано од изворникот на 5 June 2021. Посетено на 5 June 2021.
88. ↑  Formula 1 (19 March 2022). „'I knew it was a matter of time" says Leclerc after opening 2022 with pole position". *Formula1.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 21 March 2022. Посетено на 20 March 2022.
89. ↑  Richards, Giles (20 March 2022). „Charles Leclerc wins dramatic Bahrain F1 GP as Ferrari bring home one-two". *Theguardian.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 20 March 2022. Посетено на 20 March 2022.
90. ↑  „Bahrain Grand Prix Facts & Stats: Ferrari end 45-race win drought, Zhou scores on debut". *www.formula1.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 21 March 2022. Посетено на 21 March 2022.
91. ↑  „Charles Leclerc Wins F1's Australian Grand Prix, Verstappen Retires Again". *Jalopnik*. 10 April 2022. Посетено на 2022-04-10.
92. ↑  „2022 Australian Grand Prix race report and highlights: Dominant Leclerc beats Perez to Australian GP win as Verstappen retires". *www.formula1.com*. Посетено на 2022-04-10.
93. ↑  „Ferrari Formula 1 - Charles Leclerc". Ferrari.
94. ↑  „Charles Leclerc slams Ferrari mistakes at Monaco GP: 'We cannot do that... it hurts a lot'". *Sky Sports*. Посетено на 2022-06-02.
95. ↑  „Verstappen wins in Azerbaijan as Leclerc retires". *BBC Sport*.
96. ↑  „Leclerc calls Canadian GP 'super-frustrating' despite recovering from back row to P5". *formula1.com*. Посетено на 2022-10-08.
97. ↑  „Ferrari explains decision not to pit Leclerc under late British GP safety car". *www.autosport.com* (англиски). Посетено на 11 November 2022.
98. ↑  „'I definitely needed that one' says Leclerc, after taking first win in three months in Austrian Grand Prix". *Formula 1*. Посетено на 2022-10-08.
99. ↑  „Verstappen wins after Leclerc crashes out from lead". *BBC Sport*. Посетено на 2022-07-26.
100. ↑  „Standings". *Formula 1.com*. Посетено на 2022-08-24.
101. ↑  „How Ferrari got its strategy so wrong in Hungary". *ESPN.com* (англиски). 2022-08-01. Посетено на 2022-08-24.
102. ↑  „Verstappen fastest in qualifying but Sainz set to start on pole after Belgian GP grid penalties". *Formula 1.com*. Посетено на 2022-10-08.
103. ↑  „2022 Belgian Grand Prix race report and highlights: Verstappen cruises to Belgian Grand Prix victory from P14 as Perez completes Red Bull 1-2". *formula1.com*. Посетено на 2022-09-25.
104. ↑  „Leclerc has 'stopped counting' F1 points deficit to Verstappen". *The Race* (англиски). 2022-09-02. Посетено на 2022-09-25.
105. ↑  „Verstappen beats Leclerc to Monza win as race ends behind Safety Car · RaceFans". *RaceFans* (англиски). 2022-09-11. Посетено на 2022-10-02.
106. ↑  „Singapore GP: Sergio Perez holds off Charles Leclerc for victory in chaotic race as Max Verstappen denied title". *Sky Sports*. Посетено на 2022-10-03.
107. ↑  Cozens, Jack (3 December 2017). „Autosport Awards 2017 – Rookie of the Year: Charles Leclerc". *Autosport.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 21 March 2022. Посетено на 20 January 2021.
108. ↑  „Charles Leclerc – The Rookie of the Year". *MOTORLAT* (англиски). 10 December 2017. Архивирано од изворникот на 13 May 2021. Посетено на 20 January 2021.
109. ↑  Errington, Tom (2 December 2018). „Charles Leclerc wins Autosport Awards Rookie of the Year again". *Autosport.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 3 December 2018. Посетено на 20 January 2021.
110. ↑  „Charles Leclerc crowned Rookie of the Year at FIA Prize Giving | Formula 1®". *www.formula1.com* (англиски). 8 December 2018. Архивирано од изворникот на 8 December 2018. Посетено на 20 January 2021.
111. ↑  Admin (6 September 2018). „Confartigianato motori 2018 awards". *APA Confartigianato Imprese Milano Monza e Brianza* (италијански). Архивирано од изворникот на 13 May 2021. Посетено на 20 January 2021.
112. ↑  „Leclerc clinches 2019 pole position prize – despite being fourth fastest". *www.formula1.com* (англиски). 16 November 2019. Архивирано од изворникот на 17 November 2019. Посетено на 20 January 2021.
113. ↑  „MOTORI – Consegnati i riconoscimenti della 38° edizione del Premio Confartigianato Motori". *www.confartigianato.it* (италијански). 4 September 2020. Архивирано од изворникот на 14 April 2021. Посетено на 20 January 2021.
114. ↑  „Charles Leclerc receives Monaco's Medal of Honour". *HelloMonaco* (англиски). 27 January 2020. Архивирано од изворникот на 26 February 2021. Посетено на 20 January 2021.
115. ↑  „F1's Charles Leclerc drives Monaco for controversial film remake". *www.motorsport.com*. Архивирано од изворникот на 6 July 2020. Посетено на 24 May 2020.
116. ↑  „Leclerc to star in 'C'etait un Rendezvous' entitled 'Un Grand Rendez-vous' remake". *www.planetf1.com*. 21 May 2020. Архивирано од изворникот на 31 May 2020. Посетено на 24 May 2020.
117. ↑  Nash, Brad (19 May 2020). „F1 Young Gun Charles Leclerc Is The New Face Of Giorgio Armani". *GQ* (англиски). Архивирано од изворникот на 13 May 2021. Посетено на 4 January 2021.
118. ↑  „F1 driver Charles Leclerc Named Ambassador for the Princess Charlene of Monaco Foundation – Princess Charlene of Monaco foundation". *Fondation Princesse Charlène de Monaco* (англиски). Архивирано од изворникот на 8 May 2016. Посетено на 29 April 2021.
119. ↑  „Leclerc speeds up Monaco Red Cross coronavirus logistics". *F1i.com* (англиски). May 2020. Архивирано од изворникот на 2 May 2020. Посетено на 29 April 2021.
120. ↑  Delaney, Michael (10 April 2020). „Leclerc helps support Italian Red Cross fundraising efforts". *F1i.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 29 April 2021. Посетено на 29 April 2021.
121. ↑  Walsh, Fergal (2022-05-25). „Leclerc and Sainz get voice roles in new Buzz Lightyear movie". *Motorsport Week* (англиски). Посетено на 2022-06-22.
122. ↑  „Charles Leclerc | Racing career profile | Driver Database". *www.driverdb.com*. Архивирано од изворникот на 14 September 2020. Посетено на 30 November 2021.
123. ↑  kartcom (13 March 2019). „Leclerc Charles" (француски). Архивирано од изворникот на 30 November 2021. Посетено на 30 November 2021.