**Флоренс Пју** (/pjuː/ PEW; родена на 3 јануари 1996 година) е англиска глумица. Своето актерско деби го имала во 2014 година во драмскиот филм *The Falling*. Пју се здобила со признание во 2016 година за нејзината главна улога како млада невеста во независната драма *Лејди Макбет*, освојувајќи ја Британската награда за независен филм. Откако глумела во телевизискиот филм *„Кралот Лир"* од 2018 година, таа привлекла пофалби за нејзината главна улога во мини серијата *„Малата тапанарка"* и заработила номинација за наградата БАФТА во подем таа година.

Меѓународниот пробив на Пју дошол во 2019 година со нејзините портрети на професионалната борачка Пејџ во биографскиот спортски филм *„Борба со моето семејство"*, очајна Американка во хорор филмот „*Мидсомар*" и Ејми Марч во периодичната драма *„Мали жени* ". За последната од нив, таа добила номинација за Оскар и награда БАФТА. Пју била наградена со Трофеј Шопар на Канскиот филмски фестивал во 2019 година. Во 2021 година, таа глумела како Јелена Белова во филмот за суперхерои од кинематографскиот универзум на Марвел, *Црна вдовица* и минисеријата „*Хоки"* на Дизни +. Оттогаш таа глумела во трилерот *„Не грижи се, мила"* и драмата *„Чудото"* (и двете од 2022 година).

Ран живот
---------

Флоренс Пју е родена на 3 јануари 1996 година во Оксфорд од танчерка Дебора и куварот Клинтон Пју. Таа има три браќа и сестри: актер и музичар Тоби Себастијан, актерка Арабела Гибинс и Рафаела „Рафи" Пју.Во детството боледувала од трахеомалација, што довело до чести хоспитализирања. Семејството се преселило во Сотогранде во Шпанија кога Пју имала три години, надевајќи се дека потоплото време ќе го подобри нејзиното здравје. Тие живееле таму до нејзината шеста година, потоа се преселиле назад во Оксфорд. Исто така, на шестгодишна возраст, Пју ја играла Мери во училишна претстава за раѓање, за која таа зборувала со јоркширски акцент. Таа приватно се школувала во училиштето Вичвуд и во училиштето Сент Едвард, Оксфорд, но не и се допаднало тоа што училиштата не ги поддржувале нејзините актерски амбиции.

Кариера
-------

### Рани улоги (2014–2018)

 Пју на филмскиот фестивал BFI во Лондон во 2014 година
Додека сè уште студирала во шестата форма, Пју го направила своето професионално актерско деби во драмата *„Падот"* од 2014 година, играјќи предвремена тинејџерка наспроти Мејси Вилијамс. Тара Брејди од *The Irish Times* ја оценила Пју за „извонредна", додека Оливер Лителтон од IndieWire ја нарекол „впечатлива". Во истата година, актерката била номинирана за најдобар британски дебитант на Филмскиот фестивал во Лондон BFI, како и за млад британски/ирски изведувач на годината од страна на Лондонскиот круг на филмски критичари. Таа била избрана да портретира пејач-текстописец во пилотот за драмеди *Студио Сити*, со Ерик Мекормак како татко на ликот, следната година. Пилотот не бил приведен во серија. Пју подоцна го карактеризирала искуството на *Студио Сити* многу негативно, во светлината на притисоците да го промени нејзиниот изглед. Таа забележала дека „сите работи што се обидуваа да ги променат кај мене – без разлика дали тоа беше мојата тежина, мојот изглед, обликот на моето лице, обликот на моите веѓи – тоа не беше она што јас сакав да го правам или индустријата каде сакав да работам. Мислев дека филмскиот бизнис ќе биде како *The Falling*, но всушност, вака изгледаше врвот на играта и почувствував дека направив огромна грешка."

Во 2016 година, Пју глумела во независната драма *Лејди Магбет*, филм базиран на новелата *Лејди Магбет од областа Мценск* на Николај Лесков и се појавила во првата серија од детективската серија на ИТВ *Марсела*. Во првата, таа ја глумела Кетрин, несреќно мажена невеста која станува насилна. Пју ја припишала својата привлечност на делот на нејзината пристрасност за ликови со „збунувачки или барем интересни" мотивации. Улогата и донело признание на актерката. Таа, исто така, и припишала заслуга на продукцијата за оживување на нејзиниот интерес за кино, откако била обесхрабрена од *Студио Сити.* Рецензирајќи го филмот за *Variety*, Гај Лоџ го пофалил нејзиното прикажување на „комплексната трансформација под кожата" на ликот. За улогата ја добила наградата БИФА за најдобра изведба на актерка во британски независен филм.

Во 2018 година, Пју добила номинација за наградата БАФТА во подем на 71-то доделување на филмските награди на Британската академија. Таа потоа ја глумела Корделија на титуларниот крал Лир на Ентони Хопкинс во телевизискиот филм на Ричард Ејр, *Кралот Лир* и се појавила во краткиот филм *Leading Lady Parts* како поддршка на иницијативата на Time's Up. Подоцна истата година, Пју ја портретирала Елизабет де Бург во историскиот филм на Нетфликс, „ *Кралот одметник"*, со Крис Пајн како Роберт Брус. Чарлс Брамеско од *„Гардијан"* смета дека е „одлична и покрај нејзината неблагодарна улога". Таа потоа глумела во адаптација на мини-серија од шест дела на шпионскиот роман на Џон ле Каре *„Малата тапанарка"*, во која глумела актерка која се вплеткува во заговор за шпионажа во 1970-тите. Нејзиниот настап беше проследен со пофалби. Иако поделен во однос на серијата севкупно, Ричард Лосон од *Vanity Fair* и' ја припишал на Пју за „прекрасна во текот на целиот период" и додаде дека таа „умно ја меша земноста со софистицираноста, мудроста со наивноста".

### Пробив и критичко препознавање (2019–сега)

 Пју на стрипот во Сан Диего во 2019 година
Пју глумела во три главни филма во 2019 година, за време на кои била препознаена како доживеала меѓународен пробив. Таа првпат ја играла професионалната борачка Пејџ во *Борба со моето семејство*, комедија-драма за кариерата на Пејџ. Филмот бил премиерно прикажан на филмскиот фестивал Санденс во 2019 година со позитивни критики. Џефри Макнаб од *„Индипендент"* ѝ припишал заслуга на актерката за „целосно убедлива како борач", додавајќи дека таа го покажува „истиот пркос, лут гламур и самопонижувачки хумор како реалниот живот. .. . Пејџ". Пју следела наслов на хорор филмот на Ари Астер *Мидсомар*, кој раскажува хроника на американски пар, игран од неа и Џек Рејнор, кои патуваат во Шведска и наидуваат на култ. Критичарите го пофалија портретот на Пју за пустиот Дани Ардор, а Дејвид Еделштајн од *Vulture* го опишува како „неверојатно живописен".

Во нејзиното последно филмско издание годинава, Пју глумела во *Мали жени*, периодична драма филмска адаптација на истоимениот роман на Луиза Меј Алкот во режија на Грета Гервиг. Таа ја портретирала Ејми Марч, непостојана уметница, од 12-годишна возраст до зрелоста, и рекла дека ликот е во „слатка точка на незнаење како да се справи со нејзините емоции". Филмот добил признание од критичарите и заработи 209 милиони долари. Во својата рецензија, Дејвид Руни од *„Холивуд репортер*" ја пофалил „разоружувачката грациозност, хуморот и намерната низа која речиси незабележливо прераснува во мудрост" со која Пју ги менаџира „незгодните противречности" на делот. Пју добила номинации за БАФТА и Оскар за најдобра споредна женска улога за нејзината изведба.

Пју ја портретирала Јелена Белова, шпионка, во филмот за суперхерои на Marvel Cinematic Universe *Black Widow*. Таа го опишала филмот како за „девојки кои се украдени од целиот свет". Објавен во 2021 година, филмот собрал позитивни критики од критичарите, кои ја истакнаа препознатливата изведба на актерката. Керин Џејмс од Би-Би-Си Култура и дал заслуга на Пју што ја направила Белова „најживописната личност во филмот, поживана од повеќето ликови од акционите филмови". Таа ја повторила улогата во серијата Disney+ *Hawkeye* подоцна во текот на годината.

Во 2022 година, Пју глумела во трилерот *Не грижи се Мила*, во режија на Оливија Вајлд, и драмата *Чудото*, адаптација на истоимениот роман на Ема Доногју. За време на снимањето на првото, таа наводно се судрила со Вајлд, поради што ја ограничила количината на промоција што ја направила за филмот. *Не грижи се Мила* бил премиерно прикажан на 79. Меѓународен филмски фестивал во Венеција, каде што критичарите ја оцениле изведбата на Пју супериорна од филмот. Во *Чудото*, таа играла улога медицинска сестра во 1862 година, која е испратена да истражи наводно натприродно чудо. Кевин Махер од *„Тајмс"* смета дека „неверојатно живописната и убедлива" изведба на Пју е главната предност на филмот Таа добила уште една номинација на БИФА за тоа. Во нејзиното последно издание оваа година, таа го изразила гласот на Goldilocks во анимираниот филм на DreamWorks *, Мачорот во чизми: Последната желба*, кој заработи над 340 милиони долари ширум светот.

Пју ќе биде продуцент и ќе глуми во комедија-драмата на Зак Браф, *„Добра личност"*.  Таа ќе го игра членот на Комунистичката партија на САД, Жан Татлок во биографскиот филм *Опенхајмер* на Кристофер Нолан, во кој главната улога ја толкува Килијан Марфи.  Пју ќе ја игра и принцезата Ирулан во *„Дина: Втор дел"*, продолжение на научно-фантастичниот филм од 2021 година.

Признанија
----------

Пју била номинирана за Оскар, како и за две награди БАФТА.  Таа добила номинација за Оскар за најдобра споредна женска улога и номинација за наградата БАФТА за најдобра актерка во споредна улога, и за нејзината работа во *Мали жени*, како и номинација за БАФТА за Ѕвезда во подем. Нејзината изведба во *Лејди Магбет* и донесе награда за независен британски филм.  Таа била номинирана за Готам награда во категоријата за најдобра актерка за нејзината улога во *Мидсомар*.  На Филмскиот фестивал во Кан во 2019 година, на Пју и бил доделен Трофеј Шопард, кој и е доделен од жири составено од професионалци на млади актери за да ги препознаат и поттикнат нивните кариери. 

Од 2013 до 2016 година, Пју изведувала кавер песни под името Флоси Роуз на YouTube. Пју била вклучена во песната на нејзиниот брат „Midnight", објавена на 15 мај 2021 година. Во 2020 година, таа учествувала во серијата *Дејствувајќи за причина* за читање во живо на драмата на Кенет Лонерган *, Ова е нашата младост,* за да помогне во собирањето средства за Фондацијата за забавна индустрија, непрофитна организација, за време на пандемијата COVID-19.

Пју била вклучена во категоријата забава на годишната листа 30 под 30 години на списанието *Форбс*, која ги препознавала 30-те највлијателни луѓе во Европа на возраст под 30 години, во 2019 година. Списанието *Тајм* ја смести во категоријата уметници на својата листа 100 Следни, која ги истакнува ѕвездите во подем и новите лидери во нивните области, во 2021 година. Во анкетата на читателите од 2022 година од страна на списанието *Empire*, таа беше избрана за една од 50-те најдобри актери на сите времиња. Означувајќи ја како „една од најдобрите во нејзината генерација", списанието го припишува нејзиниот успех на внесувањето „втемелена емпатија за нејзините ликови".

Од 2019 до 2022 година, Пју беше во врска со американскиот актер и режисер Зак Браф. Двајцата се запознале додека работеле заедно на краткиот филм *In the Time It Takes to Get There*, кој го режираше Браф, и живееле заедно во Лос Анџелес.

| година | Наслов | Улога | Белешки | Ref. |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 година | *Падот* | Аби Мортимер |  |  |
| 2015 година | *Изгубениот рај?* | Ева | Краток филм |  |
| 2016 година | *Лејди Магбет* | Кетрин Лестер |  |  |
| 2018 година | *Патникот* | Гвен |  |  |
| *Кралот одметник* | Елизабет де Бург |  |  |
| *Злонамерен* | Анџела Сајерс |  |  |
| *Водечки дама делови* | Самата | Краток филм |  |
| 2019 година | *Борба со моето семејство* | Сараја „Пејџ" Најт |  |  |
| *Во времето потребно за да се стигне таму* | Лусил | Краток филм |  |
| *Мидсомар* | Дани Ардор |  |  |
| *Мали жени* | Ејми Марч |  |  |
| 2020 година | *Таткото на невестата Дел 3 (или)* | Меган Бенкс | Краток филм |  |
| 2021 година | *Црна вдовица* | Јелена Белова |  |  |
| 2022 година | *Не грижи се Мила* | Алис Чемберс |  |  |
| *Чудото* | Либ Рајт |  |  |
| *Мачорот во чизми: Последната желба* | Златни брави (глас) |  |  |
| 2023 година | Алисон | Пост производство; исто така и продуцент |  |
| Жан Татлок | Пост производство |  |
| Принцезата Ирулан | Пост производство |  |
|

### Телевизија

| година | Наслов | Улога | Белешки | Ref. |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 година | *Студио Сити* | Мачка | Невоздушен пилот |  |
| 2016 година | *Марсела* | Кара Томас | 3 епизоди |  |
| 2018 година | *Кралот Лир* | Корделија | Телевизиски филм |  |
| *Малата тапанарка* | Чармијан „Чарли" Рос | Минисерија |  |
| 2021 година | *Хокси* | Јелена Белова | минисерија; 3 епизоди |  |
| 2022 година | *Диво трчање со Беар Грилс* | Самата | Епизода: „Флоренс Пуг" |  |
|

Наводи
------

1. ↑  „Celebrity birthdays for the week of Jan. 3–9". ABC News. 28 December 2020. Архивирано од изворникот на 2 January 2021. Посетено на 26 May 2022.
2. ↑  MacAlister, Katherine (23 April 2015). „Florence Pugh goes straight from A-levels to LA". *The Oxford Times*. Архивирано од изворникот на 27 December 2015. Посетено на 26 December 2015.
3. ↑  Aftab, Kaleem (27 April 2017). „Florence Pugh: 'Dying was not that bad'". *i*. Архивирано од изворникот на 17 September 2017.
4. 1 2  Wood, Gaby (9 January 2020). „From Little Women to Marvel Superhero, Florence Pugh Is a New Kind of Breakout Star". Архивирано од изворникот на 19 February 2020. Посетено на 2 February 2020.
5. ↑  Празен навод (help)
6. ↑  Orr, Gillian (18 April 2015). „'After you left the room I said, Wow!': director Carol Morley and actress Florence Pugh on their haunting new film The Falling". *The Independent*. Архивирано од изворникот на 19 December 2015. Посетено на 26 December 2015.
7. ↑  Brady, Tara (23 April 2015). „The Falling review: combining kitchen-sink grit and otherworldly mystery". *The Irish Times*. Архивирано од изворникот на 19 December 2015. Посетено на 7 September 2018.
8. ↑  Lyttelton, Oliver (7 August 2015). „Review: Unsettling And Uneven 'The Falling' Starring Maisie Williams". IndieWire. Архивирано од изворникот на 30 March 2021. Посетено на 9 May 2021.
9. ↑  Muir, Kate (11 October 2014). „The Falling at the London Film Festival". *The Times*. Архивирано од изворникот на 9 May 2021. Посетено на 9 May 2021. Lydia's best friend for ever ... is Abbie, played by Florence Pugh, who was nominated for best newcomer at the festival.
10. ↑  Lodge, Guy (15 December 2015). „'Carol,' '45 Years' Come Out On Top In London Critics' Award Nods". *Variety*. Архивирано од изворникот на 22 April 2021. Посетено на 9 May 2021.
11. ↑  Wagmeister, Elizabeth (5 March 2015). „British Newcomer Florence Pugh Cast as Eric McCormack's Daughter in 'Studio City'". *Variety*. Архивирано од изворникот на 14 January 2018.
12. ↑  Lord, Annie (7 February 2020). „Florence Pugh: The movie star who makes 'relatable' look easy". *The Independent*. Архивирано од изворникот на 19 August 2020. Посетено на 9 May 2021.
13. 1 2  Thorpe, Vanessa (22 April 2017). „No link to the Bard … but this Lady Macbeth is just as deadly". *The Guardian*. Архивирано од изворникот на 31 December 2020. Посетено на 9 May 2021.
14. ↑  Sharf, Zach (1 November 2022). „Florence Pugh Felt Acting Was a 'Massive Mistake' After Execs Criticized Her Body at 19: They Tried to Change the 'Shape of My Face'". *Variety*.
15. ↑  Lodge, Guy (9 September 2016). „Film Review: 'Lady Macbeth'". *Variety*. Архивирано од изворникот на 10 July 2017. Посетено на 21 July 2017.
16. 1 2  Clarke, Stewart (10 December 2017). „'God's Own Country' Wins Big at British Independent Film Awards". *Variety*. Архивирано од изворникот на 11 August 2018. Посетено на 6 September 2018.
17. ↑  „Pugh and O'Connor: BAFTA Rising Stars". Associated Press. 4 January 2018. Архивирано од изворникот на 9 May 2021. Посетено на 9 May 2021.
18. 1 2 3 4  Hayes, Martha (6 October 2018). „Florence Pugh: 'You never see an unplucked brow in Hollywood'". *The Guardian*. Архивирано од изворникот на 20 October 2018. Посетено на 21 October 2018.
19. 1 2  Zemler, Emily (2 August 2018). „Gemma Arterton's Time's Up-inspired short 'Leading Lady Parts' takes aim at the casting process". *Los Angeles Times*. Архивирано од изворникот на 30 December 2019. Посетено на 13 April 2020.
20. 1 2  Bramesco, Charles (7 September 2018). „Outlaw King review – Chris Pine fronts up for some macho medieval bombast". *The Guardian*. Архивирано од изворникот на 7 September 2018. Посетено на 7 September 2018.
21. ↑  „Meet the cast of The Little Drummer Girl". *Radio Times*. Архивирано од изворникот на 6 November 2018. Посетено на 7 March 2019.
22. 1 2  O'Connor, Roisin (29 October 2018). „Little Drummer Girl reviews round-up: What the critics are saying about new BBC drama starring Florence Pugh". *The Independent*. Архивирано од изворникот на 29 November 2020. Посетено на 9 May 2021.
23. ↑  Lawson, Richard (13 November 2018). „Florence Pugh Proves Herself a Star in The Little Drummer Girl". *Vanity Fair*. Архивирано од изворникот на 26 June 2019. Посетено на 22 January 2019.
24. ↑  Myers, Amanda Lee (16 December 2019). „2019 Breakthrough Entertainer: Florence Pugh owns the year". Associated Press. Архивирано од изворникот на 7 July 2021. Посетено на 7 July 2021.
25. ↑  D'Alessandro, Anthony (5 December 2019). „How To Hit A Grand Slam: Florence Pugh On Her Banner Roll 'Fighting With My Family', 'Midsommar', 'Little Women' & 'Black Widow'". *Deadline Hollywood*. Архивирано од изворникот на 6 December 2019. Посетено на 10 December 2019.
26. 1 2  Brueggemann, Tom (17 February 2019). „'Fighting With My Family' Breaks Out of Sundance at Specialty Box Office". IndieWire. Архивирано од изворникот на 18 February 2019. Посетено на 6 July 2020. Positive reviews helped, but even in these more sophisticated locations this found an initial strong response.
27. ↑  Macnab, Geoffrey (1 March 2019). „Fighting with My Family review: Far more gripping than its subject matter might suggest". *The Independent*. Архивирано од изворникот на 3 March 2019. Посетено на 7 March 2019.
28. ↑  Olsen, Mark (3 July 2019). „'Midsommar' explained: The filmmakers unpack the sex, rituals and shocking ending". *Los Angeles Times*. Архивирано од изворникот на 26 January 2021. Посетено на 15 July 2021.
29. ↑  Campbell, Christopher (19 June 2019). „Midsommar First Reviews: Florence Pugh Goes Full Toni Collette in Ari Aster's Gory, Surreal, Divisive Second Film". Rotten Tomatoes. Архивирано од изворникот на 7 November 2020. Посетено на 15 July 2021.
30. 1 2  Edelstein, David (19 June 2019). „Ari Aster's Midsommar Is an Ambitious, Blurry Horror Trip". *Vulture*. Архивирано од изворникот на 19 June 2019.
31. ↑  Erbland, Kate (19 December 2019). „'Little Women': Florence Pugh Turned the Brat Into the Film's Breakout Heroine". IndieWire. Архивирано од изворникот на 5 May 2021. Посетено на 26 October 2021.
32. 1 2 3 4  Carras, Christi (9 February 2020). „The only Oscar 'Little Women' won was for costume design". *Los Angeles Times*. Архивирано од изворникот на 10 February 2020. Посетено на 5 July 2020.
33. ↑  Moreau, Jordan (21 June 2020). „'Little Women' Crosses $100 Million at the International Box Office". *Variety*. Архивирано од изворникот на 22 June 2020. Посетено на 5 July 2020.
34. ↑  Rooney, David (25 November 2019). „'Little Women': Film Review". *The Hollywood Reporter*. Архивирано од изворникот на 26 November 2019. Посетено на 9 December 2019.
35. ↑  Ritman, Alex (6 January 2020). „'Joker' Leads BAFTA 2020 Nominations". *The Hollywood Reporter*. Архивирано од изворникот на 7 January 2020. Посетено на 7 January 2020.
36. 1 2  Specter, Emma (3 December 2019). „The 'Black Widow' Trailer Proves Florence Pugh Has the Range". *Vogue*. Архивирано од изворникот на 5 December 2019. Посетено на 2 December 2020.
37. ↑  Shepherd, Jack (4 June 2021). „Black Widow: Scarlett Johansson, Florence Pugh on the gritty prequel unlike any other Marvel movie". *GamesRadar+*. Архивирано од изворникот на 19 July 2021. Посетено на 26 October 2021.
38. ↑  Campbell, Christopher (29 June 2021). „Black Widow First Reviews: A Thrilling Spy Movie Absolutely Worth the Wait". Rotten Tomatoes. Архивирано од изворникот на 29 June 2021. Посетено на 8 July 2021.
39. ↑  Davis, Clayton (1 July 2021). „Can Florence Pugh's 'Black Widow' Performance Earn an Oscar Nod?". *Variety*. Архивирано од изворникот на 1 July 2021. Посетено на 8 July 2021.
40. ↑  James, Caryn (29 June 2021). „Black Widow: the least Avenger-like movie in the series". *BBC Culture*. Архивирано од изворникот на 12 July 2021. Посетено на 31 May 2022.
41. 1 2  Stolworthy, Jacob (10 December 2021). „Hawkeye: Florence Pugh hits out at Marvel fan who 'complained' about her posts". *The Independent*. Архивирано од изворникот на 11 December 2021. Посетено на 11 December 2021.
42. 1 2  Празен навод (help)
43. 1 2  Ramachandran, Naman (12 August 2021). „Florence Pugh's 'The Wonder': First Look for Netflix Film Revealed". *Variety*. Архивирано од изворникот на 12 August 2021. Посетено на 13 August 2021.
44. ↑  „A Breakdown of all the Alleged 'Don't Worry Darling' Drama". *W*. Архивирано од изворникот на 27 August 2022. Посетено на 27 August 2022.
45. ↑  „Florence Pugh Limits Don't Worry Darling Press, Fueling Speculation Over Olivia Wilde Split". *TheWrap*. 26 August 2022. Архивирано од изворникот на 27 August 2022. Посетено на 27 August 2022.
46. ↑  „Don't Worry Darling: Critics mixed as Olivia Wilde film with Harry Styles premieres". BBC News. 6 September 2022. Архивирано од изворникот на 6 September 2022. Посетено на 6 September 2022.
47. ↑  „The Wonder review — Florence Pugh is the wonder here". *The Times*. 7 October 2022. Посетено на 2 November 2022.
48. ↑  Ntim, Zac (4 November 2022). „British Independent Film Awards: 'Aftersun,' 'Blue Jean' & 'The Wonder' Lead Nominations". *Deadline Hollywood*. Посетено на 4 November 2022.
49. 1 2  Cordero, Rosy (14 March 2022). „'Puss In Boots: The Last Wish' Sets Salma Hayek Pinault Return; Harvey Guillén, Florence Pugh & Olivia Colman Among New Cast". *Deadline Hollywood*. Архивирано од изворникот на 15 March 2022. Посетено на 14 March 2022.
50. ↑  „Puss in Boots: The Last Wish (2022)". Box Office Mojo. Посетено на 4 February 2023.
51. 1 2  Jackson, Angelique (25 October 2021). „Celeste O'Connor Joins Florence Pugh, Morgan Freeman, Molly Shannon in Zach Braff's 'A Good Person' at MGM (Exclusive)". *Variety*. Архивирано од изворникот на 26 October 2021. Посетено на 26 October 2021.
52. 1 2  Kit, Borys (9 December 2021). „Florence Pugh, Rami Malek, Benny Safdie Join Christopher Nolan's 'Oppenheimer' (Exclusive)". *The Hollywood Reporter*. Архивирано од изворникот на 10 December 2021. Посетено на 9 December 2021.
53. 1 2  Kit, Borys (12 May 2022). „Christopher Walken Joins Timothee Chalamet, Zendaya in 'Dune: Part Two'". *The Hollywood Reporter*. Архивирано од изворникот на 12 May 2022. Посетено на 12 May 2022.
54. ↑  Rosseinsky, Katie (18 January 2020). „7 Florence Pugh performances you need to see – and where to watch them". *Evening Standard*. Архивирано од изворникот на 30 May 2020. Посетено на 9 May 2021.
55. ↑  Sharf, Zack (3 December 2019). „Gotham Winners: 'Marriage Story' Wins Big as Gerwig, Awkwafina Steal the Show Backstage". IndieWire. Архивирано од изворникот на 30 November 2020. Посетено на 9 May 2021.
56. ↑  Keslassy, Elsa (21 March 2019). „Florence Pugh, Francois Civil Honored With Chopard Award for Rising Talent". *Variety*. Архивирано од изворникот на 22 May 2019. Посетено на 28 August 2020.
57. ↑  Alter, Rebecca (9 January 2020). „Before There Was Florence Pugh, There Was Acoustic YouTube Teen Flossie Rose". *Vulture*. Архивирано од изворникот на 31 December 2020. Посетено на 9 May 2021.
58. ↑  „Florence Pugh and Toby Sebastian team up on new single". BBC News. 15 May 2021. Архивирано од изворникот на 15 May 2021. Посетено на 31 May 2021.
59. ↑  George, Doug (13 May 2020). „Oak Parker stages Zoom plays as COVID-19 benefits, casting Florence Pugh and more young Hollywood actors". *Chicago Tribune*. Архивирано од изворникот на 4 December 2020. Посетено на 18 September 2020.
60. ↑  Blair, Olivia (12 February 2019). „Lily James, Jodie Comer and Letitia Wright named among the most game-changing under 30-year-olds in Europe". *Harper's Bazaar*. Архивирано од изворникот на 12 April 2019. Посетено на 6 January 2020.
61. ↑  Празен навод (help)
62. 1 2  Travis, Ben; Butcher, Sophie; De Semlyen, Nick; Dyer, James; Nugent, John; Godfrey, Alex; O'Hara, Helen (20 December 2022). „Empire's 50 Greatest Actors of All Time List, Revealed". *Empire*. Посетено на 4 February 2023.
63. ↑  Cuttler, Andrea (16 August 2022). „Florence Pugh Is Just Being Honest". *Harper's Bazaar*. Архивирано од изворникот на 16 August 2022. Посетено на 16 August 2022.
64. ↑  Празен навод (help)
65. 1 2  Morin, Alyssa (3 April 2019). „See Zach Braff's Comical Take on Social Media Influencers in New Short Film". E!. Архивирано од изворникот на 8 May 2019. Посетено на 15 July 2020.
66. ↑  Fernandez, Alexia (9 April 2020). „A Timeline of Florence Pugh and Zach Braff's Relationship: From Just Friends to Defending Their Love". *People*. Архивирано од изворникот на 11 April 2020. Посетено на 6 August 2020.
67. ↑  Seemayer, Zach (15 January 2020). „Florence Pugh's Brother Was in 'Game of Thrones' and We're Shook". *Entertainment Tonight*. Архивирано од изворникот на 3 December 2020. Посетено на 9 May 2021.
68. ↑  Ward, Sarah (29 December 2017). „'The Commuter': Review". *Screen Daily*. Архивирано од изворникот на 6 October 2020. Посетено на 9 May 2021.
69. ↑  Wharton, David (8 October 2018). „Netflix's 'Malevolent' Delivers Few Scares Or Surprises". *The Daily Dot*. Архивирано од изворникот на 16 January 2021. Посетено на 9 May 2021.
70. ↑  Lewis, Isobel (26 September 2020). „Father of the Bride cast virtually reunite for third film about a Zoom wedding". *The Independent*. Архивирано од изворникот на 18 January 2021. Посетено на 9 May 2021.
71. ↑  Masters, Tim (28 April 2017). „Lady Macbeth: Florence Pugh on her killer first lead role". BBC News. Архивирано од изворникот на 26 June 2022. Посетено на 16 August 2022.
72. ↑  Празен навод (help)