recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Панамскиот Канал во изградба
Поглед на Панамскиот Канал
**Панамски Канал** — вештачки канал што се наоѓа во најјужниот дел на Панама и ги поврзува Тихиот и Атлантскиот Океан, а ги разделува Северна и Јужна Америка. Градењето на каналот бил еден од најголемите и најтешки инженерски проекти во историјата. Неговото прокопување имало огромно влијание врз морепловството помеѓу двата океана, скратувајќи ја долгата и опасна рута.
Панамскиот Канал е со должина од 81,6 км, длабок е 12,5 м и широк 150 м.

Градењето на каналот отпочнало во 1879 година од стана на Франција. Во 1903 година е потпишан договор помеѓу Панама и САД за користење на каналот од стана на САД и тоа овозможило каналот да биде завршен во 1914 година.
За изградбата на каналот се потрошени вкупно 390 милиони долари, кои денес имаат вредност на 400 милијарди долари. Во текот на градењето на каналот вкупно 5609 работници го загубиле својот живот.

Од неговото отвoрање во 1920 година, каналот претставува голем успех, и продолжува да биде главен фактор во меѓународниот бродски транспорт. Секоја година низ каналот поминуваат околу 14.000 брода, носејќи повеќе од 205 милиони тони товар. До 2002 година, низ каналот вкупно поминале околу 800.000 брода. Најнормално поминување низ каналот од страна на товарен брод трае околу девет часа.

По Втората светска војна, односите помеѓу САД и Панама се заладени. Расте незадоволството кај народот на Панама што тие немаат право на бенефициите од каналот. Тоа води до преговори помеѓу двете држави и во 1977 година е потпишан договор помеѓу САД и Панама за постепено враќање на суверенитетот на каналот од САД на Панама. Целосна контрола врз каналот, Панама воспоставува на 31 декември 1999 година.

Надворешни врски
----------------

* Камери над Панамскиот Канал во живо

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 315127596
* LCCN: sh85097339
* GND: 4044446-6
* NKC: ge134395

 |

 |
**Светиврачка Бистрица** (**Санданска Бистрица** или само **Бистрица**; бугарски: *Санданска Бистрица*, порано: *Светиврачка Бистрица*) — река во Светиврачко, Пиринска Македонија, лева притока на Струма. Долга е 33 км. Се одвонува од делови на југозападните падини на Пирин.

Реката извира од југоисточниот агол на Тевното Езеро (на 2.512 м.н.в.), сместено во циркот Белемето во Северен Пирин. Потоа минува низ уште четири од Малокаменичките Езера под името Мозговица, па се насочва кон запад. Откако ќе ја прими полноводната притока Башлиица (од десно), Светиврачка Бистрица свртува на југозапад и тече во длабока и оскудно пошумена долина. По месноста Тремошница, каде се влеваат притоките Расланковица и Арнаутдере (Тремошница), веќе се нарекува Светиврачка Бистрица. Кај градот Свети Врач (Сандански) излегува од планината и навлегува во Светиврачко-петричката Котлина, образувајќи голем наносен конус. Се влева во левиот брег на Струма, на 104 м.н.в. во индустриското подрачје на Свети Врач.

Сливот зафаќа 139 км2, што сочинува 0,8 % од целито слив на Струма.

Главни притоки: → лева, ← десна

* ← Башлиица
* → Беговица
* ← Срчалиица
* → Расланковица
* ← Арнаутдере (Тремошница)
* ← Урсук (Урсум)
* → Липошница

Реката претежно се напојува од стопен снег и дождови; најполноводна е во мај, а најслабоводна во септември. Средниот годишен истек кај селото Лиљаново изнесува 3,35 м3/с, а во устието — 2,9 м3/с.

По течението на реката во Општина Свети Врач има 3 населени места, од кои 1 град и 2 села: Лиљаново, Стожа, Сандански, како и одморалишните места Попина Лака и Тремошница.

Голем дел од водите на реката се зафатени од централите „Попина Лака", „Лиљаново" и „Сандански 1" за производство на електрична енергија. Во најголното течение водите се користат за наводнување.

Во горното течение на реката се наоѓа Попинолачкиот Водопад — еден од петте големи водопади на планината Пирин.

Поврзано
--------

* Светиврачко-петричка Котлина

Наводи
------

1. ↑  Душков, Добри (1972). *Пирин. Туристически речник*. София: Наука и култура.
2. 1 2 3  Мичев, Николай и др. (1980). *Географски речник на България*. София: Наука и изкуство. стр. 48.

Надворешни врски
----------------

* Светиврачка Бистрица на Ризницата ?
* Лист од карта K-34-83. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-95. Размер: 1 : 100 000
Голема (црвено) и мала (сино) подединица
**Рибозомите** се ситни, субмикроскопски органели во облик на зрна, што можат да се набљудуваат само со електронски микроскоп. Тоа се универзални органели за сите живи клетки. Се создаваат во јадренцето и по нивното создавање преминуваат во цитоплазмата, каде или остануваат во неа, или се прикрепуваат за ендоплазматичниот ретикулум. Други пак се наоѓаат во некои органели, како во хлоропластите и митохондриите. Бројот на рибозоми во клетката е различен и се движи до неколку илјади.

Рибозомите се надмолекулски комплекси, односно изградени се од белковини и рибозомска РНК. Секој рибозом се состои од две морфолошки подединици, кои се разликуваат по големина и тежина, наречени *голема* и *мала подединица*.

Според седиментационата константа се разликуваат два типа на рибозоми: прокариотски (или бактериски) со 70 S и еукариотски со 80 S.

Рибозомите се органели во кои се остварува синтезата на белковините, со учество на нуклеинските киселини рибозомска РНК и транспортна РНК. Нивната улога во синтезата на белковините се остварува само ако се поврзани со информациската РНК, и во тој случај се создаваат структури, наречени полизоми (или полирибозоми).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85113856
* GND: 4127731-4
* BNF: cb12254742n (податоци)
* NDL: 00569445
* NKC: ph1051585

 |

 |
Сигрид **Ајда**
**Сигрид Ајда Матилда Кале** (родена **Ниберг** ; 18 септември 1928 - 31 декември 2013 година) била шведска новинарка и писателка.

Родена е во Париз во 1928 година, во семејството на ориенталистот Х.С. Ниберг и неговата сопруга Фани, роденото Хаселберг. Таа пораснала во Упсала каде нејзиниот татко бил професор по семитски јазици .

Во младоста се интересирала за театарот и по дипломирањето се пријавила во драмско училиште, но не била прифатена. Наместо тоа, таа се запишала на универзитетот во Упсала каде студирала историја на книжевна драма.

Таа отпатувала во Лондон заедно со нејзиниот татко во 1946 година и останала со него во домот на германскиот ориенталист Пол Е. Кале, кој избегал од Германија со своето семејство во 1938 година, откако станале мета на нацистичкиот прогон поради помагање на еврејските пријатели и соседи. Еден од синовите во семејството, Џон Кале, се заљубил во Сигрид Ниберг и парот се допишувал некое време откако таа се вратила во Шведска. Кога Џон Кале се преселил во Бон и се обучил како дипломат, двајцата се венчале, а Сигрид Кале се преселила прво во Германија, а потоа во Карачи, Багдад, Вашингтон, Тунис и Њу Делхи, каде Џон Кале имал дипломатски функции.

На 30 мај 1997 година Кале добила почесен докторат на Факултетот за хуманистички науки на Универзитетот во Упсала, Шведска 

Сигрид Кале починала по кратко боледување на 31 декември 2013 година, на 85-годишна возраст, во Упсала .

Наводи
------

Дополнително читање
-------------------

* Sigrid Kahle at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon



1. ↑  „Porträttet: Sigrid Kahle". *Tidningen Grundskolan*. Lärarförbundet. 5 November 2013. Архивирано од изворникот на 2019-10-26. Посетено на 26 October 2019.
2. ↑  „Minnesord: Sigrid Kahle". *Tidskriften Fokus*. 24 January 2014. Посетено на 26 October 2019.
3. ↑  „Honorary doctorates – Uppsala University, Sweden".
4. ↑  „Sigrid Kahle avliden". *unt.se* (шведски). Upsala Nya Tidning. 1 January 2014. Посетено на 18 January 2014.
Панаѓуришкото златно богатство
**Панаѓуришкото златно богатство** (бугарски: *панагюрско златно съкровище*) е антички тракиски златен сервис за пиење кој се состои од девет златни садови со вкупна тежина од околу 6 кг. Откриено е на 8 декември 1949 година во околината на градот Панаѓуриште, Бугарија. Му припаѓало на непознат владетел на племето Одриси од крајот на ІV и почетокот на ІІІ век п.н.е.

Сервисот вклучува фијала со пречник од 25 см, една амфора со облик на кентаур, три ритона со женски глави (на амазонки), три ритона со животински глави и еден, обликуван како преден дел од телото на козел. Ритоните се украсени со релјефни ликови на митолошки сцени со познати јунафци од старогрчката митологија.

Панаѓуришкото богатство е дел од збирката на Археолошкиот музеј во Пловдив.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Панаѓуришко богатство" на Ризницата ? |

* Панаѓуришкото златно богатство Архивирано на 27 април 2006 г. (англиски)
* Панаѓуришкото богатство во Археолошкиот музеј на Пловдив Архивирано на 24 јуни 2008 г. (англиски)
Старото градско собрание
Изглед на Сигтуна околу 1700 година. Гравирање од *Suecia antiqua et hodierna*
Св. Црквата на Марија (*Mariakyrkan*) е одличен пример за архитектура на Тулна готика во Шведска
**Сигтуна** (швед. изг. [ˈsɪ̂kːˌtʉːna]) е урбано место сместено во Општина Сигтуна, Стокхолмски округ, Шведска со 8.444 жители во 2010 година. Го делат истото име со општината, иако седиштето е во Мерста.
Сигтуна од историски причини има статут на историски град и честопати се нарекува  *стад "*].

Наводи
------

1. 1 2 3  „Tätorternas landareal, folkmängd och invånare per km2 2005 och 2010" (шведски). Statistics Sweden. 14 December 2011. Архивирано од изворникот 10 January 2012. Посетено на 10 January 2012.
2. ↑  Jöran Sahlgren; Gösta Bergman (1979). *Svenska ortnamn med uttalsuppgifter* (шведски). стр. 21.
47°30′22″ N; 19°03′07″ E﻿ / ﻿47.50601° СГШ; 19.05196° ИГД﻿ / 47.50601; 19.05196

 Светилиштето на Батјани
**Светилиштето на Батјани** се наоѓа на аголот од улицата Биторија и улицата Холд во Липтварос, Будимпешта, Унгарија. Се наоѓа на некогашната локација на дворот на Новата зграда, каде грофот Лајош Батјани (1807–1849), првиот премиер на Унгарија, бил погубен на 6 октомври 1849 година. 

 Погубување на Лајош Батјани на дворот на новата зграда 
Во 1905 година бил избран дизајнот на архитектот Марик Пожни, голем фенер, иако изградбата била одложена од Првата светска војна. Церемонијата се случила на 6 октомври 1926 година, во присуство на Истин Леба, последната жива армија ПФЦ, која служеше за време на унгарската револуција од 1848 година.

Овој споменик е место на повеќе улични демонстрации, во 1941, 1943 и 1988 година.
**Ривалдо Виктор Борба Фереира** (роден 19 април 1972

, познат како **Ривалдо**) — поранешен бразилски фудбалер и претседател на фудбалскиот клуб Можи-Мирин од Бразил. Тој играл на позицијата играч за врска со напаѓачки задачи, а понекогаш и како втор напаѓач.

Тој поминал пет години во шпанскиот клуб Барселона, каде што оформил успешно партнерство со Патрик Клојверт и ја освоил шпанската лига во 1998 и 1999 како и кралскиот куп во 1998 година.
Од 1993 до 2003 година, Ривалдо одигра 74 натпревари за репрезентацијата на Бразил и постигна 35 гола. Тој му помогна на Бразил да стигне до финалето на Светското првенство во Франција во 1998 година, и да победи на Копа Америка во 1999 година, каде што беше именуван за најдобар играч на турнирот. Ривалдо беше делот од тимот заедно со Роналдо и Роналдињо на ФИФА Светското Првенство 2002 година во победничкиот тим. Тој беше именуван во Ол-Стар тимот на Светското првенство во 1998 година и 2002 година.

Тој е еден од повеќето вешти и креативни играчи од неговата генерација, Ривалдо беше познат по неговиот удар популарно наречен сув лист, по директниот слободен удар, техниката, шут од далечина, како и способност за постигнување гол и создавање гол шанса. Во 1999 година, тој ја освои наградата *Ballon d'Or* и беше именуван за играч на годината на ФИФА. Во 2004 година, тој беше именуван од страна на Пеле во ФИФА 100 списокот на најголеми живи фудбалери во светот. Тој е дел од Бразилскиот Музејот на Фудбалот - Дом на славните. Во март 2014 година, Ривалдо го најави своето повлекување од професионалниот фудбал, но во јуни 2015 година, тој имаше настап за Можи-Мирин.
. На 14 август 2015 година, тој најави дека враќањето е готово и дека тој повторно се повлекува; ова се должи на постојаните повреди. Во 2015 година, тој дејствувал во иранскиот кино филм  *Не сум Салвадор* .

Надворешни врски
----------------

* Профил на transfermarkt.co.uk
* Профил на Scoresway scoresway.com
* 

* Rivaldo – Профил на службената страница на ФИФА
* Ривалдо на National-Football-Teams.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 48576074
* LCCN: n2001088062
* ISNI: 0000 0001 1569 6811
* SUDOC: 158937341
* BNE: XX1288566

 |

 |







1. ↑  "Goalscoring for Brazil National Team". RSSSF. Retrieved 17 May 2014
2. ↑  „On Second Thoughts: Rivaldo". *The Guardian*. 19 June 2008. Посетено на 8 June 2014.
3. ↑
4. ↑  „Rivaldo on top of the world". FIFA.com. Архивирано од изворникот на 2014-09-16. Посетено на 17 November 2013.
5. ↑  „Pele's list of the greatest". BBC Sport. 4 March 2004. Посетено на 22 November 2013.
6. ↑  "Barcelona, AC Milan and Brazil legend Rivaldo retires aged 41". BBC. Retrieved 17 March 2014
7. ↑  "Rivaldo interrupts retirement to help Mogi Mirim in Série B". Globo Esporte. Retrieved 22 June 2015
8. ↑  "Barca Legend Rivaldo Retiring For Good". Today's Corner Kick. Retrieved 16 September 2016
**Светилиштето Ицукушима** (厳 島 神社 (嚴 島 神社), Итсукушима-џинја) — шинтоистичко светилиште кое се наоѓа на островот Ицукушима, најпознато по својата „*лебдечка*" порта *torii*. Се наоѓа во градот Хацукаичи во префектурата Хирошима во Јапонија. Комплексот на светилиштата е вклучен во списокот на светско наследство на УНЕСКО, а јапонската влада прогласила неколку објекти и територии за Национално богатство.

Светилиштето Ицукушима е едно од најпопуларните јапонски туристички атракции. Најпознато е по својата порта или тории на периферијата на светилиштето, светите врвови на планината Мисен, обемните шуми и погледот кон океанот. Самиот комплекс на храмови се состои од две главни градби: храмот Хонша и Сеса Мародо-џинја, како и 17 други различни згради и структури кои помагаат да се разликува од останатите. Комплексот е запишан и како светско културно наследство на УНЕСКО, а шест негови згради и поседи беа назначени од јапонската влада како национални богатства .

Портата Тории во моментов е покриена со полутранспарентно скеле бидејќи е подложено на реставраторски работи во рамките на подготовките за Олимпијадата во 2020 година, што е предвидено да се одржи во 2021 година.

Светилштето било основано од Саеки но-Курамото, членот на тогашното моќно семејство Саеки, во 593 година. Посветено е на трите божици на морето и ќерките на богот на ветерот кои се викале Ицикишима, Тагори и Тагицу.

Главната зграда на светилиштето се состои од неколку меѓусебно поврзани сали. Пред нив, свртен кон морето, се наоѓа церемонијален подиум каде се изведувале танци. Низ целиот остров постојат многу помали светилишта и церемонијални простори.

До самиот врв на планината Мисен се наоѓа салата Реикадо, каде што веќе 1200 години гори вечниот пламен. Се верува дека водата, варена на овој оган, може да ги излекува сите болести. Областа на светилиштето Ицукушима била проширена и надоградувана повеќе пати, а била и уништена двапати од пожар. Денешниот изглед го добил во 1168 година, а последната целосна реконструкција на комплексот била завршена во 1241 година.

Постепено пристапот до островот им бил дозволен на сите, а со текот на времето островот добил и постојани жители. Денес таму живеат околу 2.000 луѓе. Меѓутоа, за да се зачува чистотата, со царскиот декрет од 1878 година на островот се забранува раѓање, умирање и погреби.

Наводи
------

1. ↑  Cali, Joseph; Dougill, John; Ciotti, Geoff (2013). *Shinto Shrines: A Guide to the Sacred Sites of Japan's Ancient Religion*. University of Hawai'i Press. ISBN 9780824837136. JSTOR j.ctt6wqfhm.
2. ↑  Nussbaum, Louis-Frédéric (2005). "*Itsukushima-jinja*" in *Japan Encyclopedia*, p. 407.
3. ↑  „Ramsar and World Heritage Conventions: Converging towards success - Case study: Itsukushima Shinto Shrine, Japan" (PDF). *Ramsar*. 15 September 2017.
4. ↑
5. ↑  Светиот остров Ицукушима - место каде што никој не се раѓа и никој не умира; www.crnobelo.com

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Светилиште Ицукушима" на Ризницата ? |

* UNESCO World Heritage description
* (англиски)
* Miyajima Guide including Itsukushima Shrine
* National Archives of Japan: Itsukushima kakei
**Ригеста ајкула-чекан (*Sphyrna lewini*)** — вид на ајкула.

Како и уште седум познати видови ајкули-чекани, ригестата ајкула-чекан има необична глава, во форма на буквата Т. Кај овој вид предниот дел на главата има три риги, што му дава изглед како да е изрежан, по што и го добил името. Очите се наоѓаат странично на главата. Оваа ајкула лови во близината на морското дно и притоа мавта со главата од едната страна на другата барајќи плен како што се риби, други ајкули, октоподи и ракови. Со користење на сетилните отвори на главата таа исто така може да открива и закопан плен како ражи. Освен тоа, главата може да дејствува како површинска сила, што му овозможува на животното сила што притиска нагоре и помага при нејзиното вртење и ловење на пленот.

Овие животни може да се сретнат како пливаат во големи групи, повеќе од сто единки. Во плитките делови и утоки живеат младите единки, а потоа кожата добива потемна боја за да може да ги штити од сончевта светлина.

Наводи
------

* „*Sphyrna lewini*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 2000. Посетено на 11 May 2006. Database entry includes justification for why this species is near threatened
* „Sphyrna lewini". Обединет таксономски информативен систем. Посетено на 23 January 2006. (англиски)
**Ригански црн балсам** (според стариот правопис познат и како: **Ришки црн балсам**; латвиски: *Rīgas Melnais balzams*) — традиционален латвиски растителен ликер направен од многу различни природни состојби измешани со чиста вотка, со што пијалакот има 45% алкохол во себе. Може да се пие како таков, со коцки мраз или мешан со топли напитоци, како кафе или топло какао или измешан со сода-вода или газиран пијалак, или во некоја варијанта на коктели. Исто така, повремено се користи како додаток во сладолед. Самиот пијалак е црн и многу горчлив, но со различни вкусови.

Риганскиот црн балсам е направен од АД „Латвиски балсам". Традиционалниот рецепт во 1742 година бил создаден од Абрахам Кунце, аптекар кој живеел во Рига и има основа од 24 различни растенија, цвеќиња, пупки, сокови, корења, масла и бобинки. Се продава во рачно изработени керамички срчи. Со време, риганскиот црн балсам станал познат и во странство, откако добил повеќе од 30 награди на меѓународните саеми.

Црниот балсам, исто така, се користи и во традиционалната медицина. Се смета дека е добро средство против настинка и се користи за ублажување на дигестивните проблеми. Се прави во Рига од средината на XVIII век. Според легендата, царицата Катерина Велика од Русија, се разболела при нејзината посета на Латвија, но била излечена пиејќи ригански црн балсам.

Наводи
------

1. 1 2 3  *Nutritional and Health Aspects of Food in Eastern Europe*. Academic Press. 2021. стр. 177. ISBN 978-0-128-11734-7.
2. ↑  Bitterman, Mark (2015). *Bitterman's Field Guide to Bitters & Amari: 500 Bitters; 50 Amari; 123 Recipes for Cocktails, Food & Homemade Bitters*. **2**. Andrews McMeel Publishing. стр. 189. ISBN 978-1-449-47069-2.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ригански црн балсам" на Ризницата ? |

* rigablack.com Официјално мрежно место
**Светиматејски јазици** — мала подгрупа од групата на океански јазици, дел од јазичното семејство на австронезиски јазици. Групата има два јазика и се зборуваат на островите Светиматеевите Острови во Папуа Нова Гвинеја.

Класификација
-------------

Групата е составена од:

* мусауанско-емирански јазик
* тениски јазик

Традиционално групата се смета дека сочинува своја засебна гранка од групата на океански јазици. Според Базата на основни австронезиски зборови од 2008 година, групата е ставена во групата на мезомеланезиски јазици со сигурност од 85%.

Наводи
------

1. ↑  *Austronesian Basic Vocabulary Database*

Поврзано
--------

* Портал: Јазик

* Океански јазици
* Австронезиски јазици

Надворешни врски
----------------

* Светиматејски јазици — Ethnologue


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со австронезиските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ригатони** се вид на тестенини во форма на цевка со различни должини и дијаметри кои потекнуваат од Италија.   Тие се поголеми од пена и зити, понекогаш малку заоблени, но не толку закривени како макароните со лактот. Ригатоните карактеристично имаат гребени формирани по должина, понекогаш спирално ја опкружуваат цевката, а за разлика од пената, краевите на ригатоните наместо дијагонално се исечени четвртно (нормално) на ѕидовите на цевката.

Зборот *Ригатони* потекнува од италијанскиот збор *rigato* (ригатон е зголемен, а ригатони е множина), што значи „гребенест" или „граничен" и е поврзан со кујната на јужна и централна Италија.  Ригатонцините се помала верзија, блиску до големината на пените. Нивното име ја зема деминутивната наставка *-ino* (множина *-ini*) што ја означува нивната релативна големина.

 Варени ригатони со мал дијаметар
Ригатони се особено омилена форма на тестенини на југот на Италија, особено на Сицилија. Неговите истоимени гребени прават подобри лепливи површини за сосови и рендано сирење отколку мазни тестенини како зити.

Надворешни врски
----------------

* Најпопуларните видови тестенини
* Тестенини низ вековите
* Речник на италијански тестенини (I дел)

1. ↑  „Rigatoni Pasta History". *Rigatoni Pasta History*. Архивирано од изворникот на 22. 12. 2019. Посетено на 15 September 2018. Проверете ги датумските вредности во: `|archive-date=` (help)
2. ↑  „the definition of rigatoni". *Dictionary.com*. Посетено на 15 September 2018.
3. 1 2  „Pasta Types". Thenibble.com. Посетено на 2012-08-22.
4. ↑  „Pasta". Thenibble.com. Посетено на 2012-08-22.
5. ↑  Oretta Zanini De Vita (15 October 2009). *Encyclopedia of Pasta*. University of California Press. стр. 237. ISBN 978-0-520-94471-8. ridged pasta collected the sauce and grated cheese better than smooth pasta. [...] Rigatoni, in particular, are perennial favorites in southern Italy, especially in Sicily
Колач ригојанчи
Клара Вард со својот втор маж, Риго Јанчи
**Ригоjанчи** (унгарски: *Rigó Jancsi*) е колач кој го осмислил непознат сласткар од Будимпешта тогаш во Австроунгарија кон крајот на 19 век. Овој колач го добил името по учесникот во скандалот за кој во тоа време пишувале европските весници.

Риго Јанчи бил музичар од ромско потекли и водач на музичкиот оркестар кој ги забавувал гостите во рестораните ширум Европа. Неговото име во последата деценија од 19 век станало познато на широката јавност поради врската со Клара Вард, белгиската принцеза од американско потекло.

Рецепт
------

Ригојанчи се састои од кора, фил и глазура.

### Кора

Да се изматат жолчки со шеќер и во така изматенасмеса постепено се додаваат брашно и чоколада во прав. Да се измати цврст шлаг од белки и да се соедини со изматената смеса која треба да се сипе во подмачкана тепсија и да се пече на 200 C° 25 минути. Готовата кора да се излади и да се пресече на половина. Постои и верзија со само една кора (на сликата) кај која кората не се сече на половина.

### Фил

Добро да се измати слатка павлака со шекер во прав и чоколадо во прав. Со половина од филот треба да се филува кората и да се поклопи со другата кора, а потоа да се премачка со остатокот од подготвениот фил.

### Глазура

Да се истопит чоколадата заедно со маргаринот, да се додаде малку масло за да сјае глазурата, а потоа да се прелие преку колачот и да се остави во фрижидерот да се стегне.

Оладениот колач се служи исечен на коцки.

Наводи
------

1. ↑  Рецепт објављен на интернет сајту часописа Блиц Жена[*мртва врска*][*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Текст за ригојанчи
Месноста Шилест Чукар на Плачковица
Постојат повеќе легенди за потеклото на името на планината Плачковица. Овие се најпознатите:

Прва легенда
------------

Постојат две верзии на првата легенда во која се раскажува за Александар III Македонски и Филип II Македонски.

### Прва верзија

Низ векови, се прераскажува една легенда за кралот Александар и за неговиот престој кај некој крал од тој регион, кој наводно имал свое кралство, кое се викало Пајонија. Двајцата кралеви се состанале во Светиот Град, кој се наоѓал на платото од планината Плачковица. Во тој Свет Град Александар и неговиот домаќин Липиј разговарале како да продолжат добрите односи меѓу тие два народа во добро и во лошо. Се договориле да си помагаат во сите нешта кои се од доменот на државните односи. По таквата спогодба и разбирање, на радоста ѝ немало крај, а таа се пренела и во народот, така што поединци почнале како и кралот да плачат и да ронат солзи радосници. Врз основа на оваа случка (и поради тоа што се излеале многу солзи) се формирал поток — рекичка, кој тогашните мештани го нарекле Плачковица, по што ѝ го промениле името и на планината во Плачковица, имиња кои останале до денес. 

### Втора верзија

Според третата легенда, името на таа планина е променето по средбата на кралот Александар III Македонски и кралот на Пајонија — Лангар. Средбата на двата крала била на планината во населеното место Свет Град. На неа Александар како македонски крал, и Лангар како крал на Пајонците, се договориле да се воспостават што подобри државни односи од оние меѓу татко му Филип II додека бил жив и кралот Лангар. Разбирањето за државните работи меѓу кралевите било на завидно ниво, по што на двајцата почнале да им течат солзи радосници, толку многу солзи што се формирал поток, кој месното население го нарекло Плачковица, бидејќи кралевите плачеле од радост.

Втора легенда
-------------

Според неа, татко му на Александар III, кралот на Македонците, Филип II го донел синот на планината Плачковица, која пред тоа имала друго име, кај некоја жена која знаела да лекува за да го излекува од преголемото плачење, кое го обземало идниот крал на Македонија. Таа жена живеела во градот на Плачковица кој се викал Свет Град. Откако го донеле принцот Александар во придружба на татко му, кралот Филип II, и ѝ кажале на жената за што се работи, таа им одговорила дека детето е сосема здраво, а плаче затоа што во себе поседува преголема енергија и на тој начин мора да се ослободува од неа, при што им рекла да не се возбудуваат, треба да го остават на мира и дека наскоро, штом ќе почне да оди, ќе престане со плачењето и му предвидела дека ќе стане голем цар и ќе ја надмине славата на татко му. Кога ова го слушнал Филип II, кој бил во придружба на месниот крал Липиј, кој престојувал во Светиот Град на Плачковица, од радост се расплакал како и неговиот домаќин, и по нивното плачење името на планината ѝ го замениле со Плачковица.

Поврзано
--------

* Лумија
* Зрновска Река
* Александар III Македонски

Наводи
------

1. ↑  Плачковица — во домот на водниот змеј
**Саве Серафимовски** ( 1908
 во Старо Село (Тетовско) —  1944

 во Тетовско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од планинско пасивно село. Завршил основно училиште, па се занимавал со земјоделство. Подоцна cтaнaл рудар во Радуша. Бил активен соработник на Шарпланинскиот партизански одред, од летото 1943 година. Организирал собирање на храна и други материјали за одредот. Бугарскиот фашистички окупатор бил бесен, што на Шар Планина никнал нов партизански одред. Поради тоа извршил масовно затворање на активисти од тетовските села. Во таа априлска рација го затвориле ѝ него. Веднаш потоа го стрелале заедно со други родољубци од селото.

Поврзано
--------

Стрелани во втората провала (април, 1944 година) од страна на бугарската полиција биле ѝ:

* Трипун Димитровски
* Среќко Богоевски
* Петар Богоевски
* Трајан Милошевски
* Атанас Крстевски
* Трајан Блажевски
* Среќко Богоевски
* Коце Трпчевски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 128. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Сигвард Виго „Сиге" Еклунд** (роден на 21 април 1974 година) е шведски романописец, ТВ продуцент и сценарист. Неговите книги биле продадени во 16 земји, а неговиот подкаст „Поткаст на Алекс и Сиге" е најголем во Шведска со над 500.000 слушатели неделно. Тој живее во Лос Анџелес со сопругата, двата сина и ќерката.

Биографија
----------

Сиге Еклунд е роден во Стокхолм, како син на економистот Клас Еклунд и брат на авторот, брокерот за недвижности Фредрик Еклунд, ѕвезда на ТВ-шоуто „Браво"(американска ТВ-мрежа) „Милион долари на оглас во Њујорк". Зиге Еклунд бил исто така повторлив гостин на огласот за милион долари во Њујорк .

Има објавено пет романи во Издавачот на Алберт Бониер. Неговиот најпознат роман е „*1988 година е и само што почна да паѓа снег*", автобиографска приказна за растењето како син на познат татко.

Неговиот последен роман „*Во лавиринтот*" бил продаден во 16 земји, меѓу кои Франција, Германија, Кина, Бразил и Јапонија.

Тој е водител на радиото Сириус XM „Купување и продавање" заедно со неговиот брат Фредрик Еклунд.

Освен романите, имал објавено две збирки есеи („Време" и „Соба", со Алекс Шулман) и една книга прозна поезија(„Малите задоволства на животот").

Во 2004 година, тој го напишал краткиот филм *Во чест на Ленарт* (СВТ/СФИ) и бил ко-сценарист на шведското ТВ шоу *Мажите* (Канал5). Во 2008 година го создал и го водел ток-шоуто *Отсутен* (ТВ8), во 2010 година го продуцирал реалното шоу *Некоја компанија* (Канал 5), а во 2011 година го продуцирал шведското емитување на наградите на Академијата.

Во 2012 година го започнал подкастот на шведски јазик Алекс и Сигес со Алекс Шулман. Оттогаш бил најголемиот подкаст во Шведска и има освоено неколку награди („Најдобар подкаст на Шведска" 2012-2016 година).

Во 2014 година ја добил наградата за шведско радио за „Најдобар дебитант".

Во 2018 година се преселил во САД и оттогаш живее во Њујорк и Лос Анџелес.

Книги
-----

* *Синантроп:* *Љубовна приказна.* Акции: Алберт Бониерс Форлаг, 1999 година.
* *Последниот мит.* Стокхолм: Алберт Бониерс Форлаг, 2002 година.
* *1988 година е и штотуку почна да врне снег.* Стокхолм: Алберт Бониерс Форлаг, 2005 година.
* *Врколак се тркалаат.* Стокхолм: Алберт Бониерс Форлаг, 2007 година.
* *Во лавиринтот.* Стокхолм: Алберт Бониерс Форлаг, 2014 година.
* *Време.* Стокхолм: Обележувач Форлаг, 2015 година.
* *Соба.* Стокхолм: Обележувач Форлаг, 2017 година.
* *Малите задоволства на животот.r.* Стокхолм: Бромбергс Форлаг, 2020 година.

Филм и телевизија
-----------------

* *Емас го анализира* Создателот и продуцентот. Канал 5, 1996 година.
* *Во чест на* сценаристот на Ленарт. SVT/SFi, 2004 година.
* *Хомбрес* сценарист. Канал 5, 2005 г.
* *Отсутен* креатор и домаќин. ТВ8, 2008 година.
* *Некоја компанија* Продуцент. Канал 5, 2010 година.
* *Нитиликс* писател. Канал 5, 2011 година.
* Продуцент на *Оскарите.* Канал 9, 2011 година.
* *Сите се фотографи* Формат и режисер. СВТ, 2013 година.

Надворешни врски
----------------

* Браќата на Браво ТВ Фредрик и Сиге Еклунд добиваат своја радио емисија
* Сиге Еклунд е прогласена за најмоќна блогерка во Шведска
* Матична страница
**Плоштадот Петко Славејков** е плоштад кој се наоѓа во Софија, Бугарија.

Плоштадот во текот на 19 век бил познат како *Кафене баши*, главно поради големиот број на кафетерии кои постоеле таму во тоа време. Истото било разрушено во 1878 година. Следната 1879 година на ова место започнал да живее бугарскиот писател Петко Славејков, по кого е наречен и самиот плоштад. 

Во текот на 1998 година, плоштадот бил реновиран. Денеска, на овој плоштад се наоѓаат голем број на тезги на кои се продава книги, а околу овој комплекс се наоѓаат голем број на продавници. Овде се наоѓа и градската библиотека.
**Потешкиот начин** (англиски: *The Hard Way*) е американски филм од 1991 во режија на Џон Бедхем, според сценариото на Лем Добс и Мајкл Козол. Главните улоги ги играат: Мајкл Ј. Фокс, Џејмс Вудс, Стивен Ланг и Анабела Шора.

Приказна
--------

Детективот Џон Мос (го игра Вудс) е еден од најдобрите во Одделението за убиства при њујоршката полиција. Тој го решава случајот со серискиот убиец (го игра Ланг) кој убива по диско-клубовите и кој поради тоа е наречен „Расипувач на забави" (*Party Crasher*). Во мигот на конечната пресметка со убиецот, за време на потерата по њујоршките улици, Мос паѓа од возилото и убиецот успева да избега. Поради тоа, шефот го сменува Мос од случајот, а тој доживува нервна криза кога ќе слушне дека негов соработник ќе биде славниот холивудски глумец Ник Ланг (го игра Фокс), кој се прославил со улогата на полицаецот Реј. Мос воопшто не е воодушевен од глумецот, но тој е воодушевен од Мос и постојано го имитира. Тоа уште повеќе го нервира детективот Мос, но тој не може никако да се ослободи од својот соработник, дури ниту кога тој ќе ја попречи потерата по серискиот убиец....

Наводи
------

1. ↑  „HRT (пристапено на 2.12.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-12-15. Посетено на 2017-12-11.
2. ↑  „HRT (пристапено на 2.12.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-12-15. Посетено на 2017-12-11.
**Роберт Кувер** (англиски: *Robert Coover*) (1932, Ајова, САД) - американски писател.

Животопис
---------

Кувер е роден во 1932 година, во Ајова. Постдипломскии студии завршил на Универзитетот во Чикаго.

Роберт Кувер

Творештво
---------

Кувер е еден од најценетите претставници на експерименталната американска литература, постмодернистите кои себеси се нарекуваат „фабулити" или „метафикционалисти". Тој се смета за еден од најоригиналните американски прозни творци, кој се движи „на работ меѓу стварноста и кошмарот, користејќи го надреализмот како форма за да ги долови мрачните аспекти на американското доживување на реалноста". Кувер има напишано голем број раскази во кои ги истражува можностите на различни стилови, од колоквијалниот и ритуалниот до апокалиптичниот.

Роберт Кувер
Веќе во 1966 година, со својот прв роман „Потеклото на брунистот", тој го привлекол вниманието на критиката и ја добил наградата „Вилијам Фокнер". Во 1969 година се појавил неговиот кус роман „Бебиситерката", кој објавен на македонски јазик во 2008 година од издавачката куќа „Темплум". Во 1982 година го објавил романот „Плескање на слугинката", кој е објавен на македонски јазик во 2007 година од издавачката куќа „Темплум".

Наводи
------

1. ↑  Роберт Кувер, *Бебиситерката*. Скопје: Темплум, 2008.
2. ↑  „Белешка за авторот и делото", во: Роберт Кувер, *Плескање на слугинката*. Скопје: Темплум, 2007, стр, 83-85.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 99874615
* LCCN: n80038251
* ISNI: 0000 0001 2321 3795
* GND: 119068680
* SELIBR: 182872
* SUDOC: 026798239
* BNF: cb118975985 (податоци)
* BIBSYS: 90104352
* NLA: 36573768
* NDL: 00436611
* NKC: jn20010906003
* BNE: XX880442
* CiNii: DA00597854

 |

 |
**„Сите луѓе на кралот"** е американски филм, во режија на Стивен Заилијан. Главните улоги ги толкуваат: Шон Пен, Ентони Хопкинс и Џад Ло.

Содржина
--------

Во 1950-тите, во Луизијана, Вили Старк (го игра Пен), кој себеси се нарекува „селанец", влегува во политиката од идеалистички причини. Но, откако ќе победи на изборите, тој ужива во удобниот живот и се оддава на алкохолот, кој претходно го избегнувал. Наместо да се бори против корупцијата, тој ја користи неа за да напредува во круговите на моќта.

Наводи
------

1. ↑  Zaillian, Steven (2006-09-22), *All the King's Men*, Columbia Pictures, Relativity Media, Phoenix Pictures, Посетено на 2022-01-30
2. ↑  *Антена*, број 845, 5.9.2014, стр. 27.
**Саве Ничев Милошески** ( 1925
 во Јагол, Кичевско —  1944
 во Богомила) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Споменик од НОБ во Јагол, на кој е испишано името на Саве Милошески и неговите соборци од селото.

Животопис
---------

Потекнувал од селско земјоделско семејство, па ѝ самиот тој се занимавал со земјоделие. Како напреден младинец се определил за борба против фашистичкиот окупатор. Во НОВ на Македонија се приклучил во есента 1943 година во Групата баталјони, а подоцна, со формирањето на Првата македонско-косовска бригада, станал нејзин борец. Со Бригадата заминал за Егејска Македонија во познатиот Февруарски поход, но загинал во борбите со бугарските војници.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 81.
Плоштадот „Гоце Делчев" пред Домот на културата
Споменик на Милтон Манаки на плоштадот „Гоце Делчев"
**Плоштад „Гоце Делчев"** — плоштад во Битола, сместен во централниот дел на Широк Сокак, битолскиот Дом на култура, поранешното кино Македонија и наспроти хотелот Епинал. Околу плоштадот има стари куќи од македонската архитектура и османската архитектура кои се под наем од неколку компании, фирми и кафе барови. Веднаш до плоштадот се наоѓа цветен парк како и статуа на Милтон Манаки.

Плоштадот се користи за одржување на културни манифестации, политички митинзи, концерти, како и палење на традиционалниот Коледарски оган.
„***Седмиот континент***" (германски: *Der siebente Kontinent*) — австриски филм од 1989 година во режија на Михаел Ханеке, кој е автор и на сценариото, заедно со Јохана Тајхт (Johanna Teicht). Главните улоги ги играат: Биргит Дол (Birgit Doll), Дитер Бернер (Dieter Berner), Лени Танцер (Leni Tanzer), Удо Замел (Udo Samel), Силвија Франц (Silvia Fenz) и Роберт Дитл (Robert Dietl).

Синопсис
--------

Во филм е даден приказ на животот на Георг, неговата сопруга Ане и на ќерката Ева во текот на три години. Георг има успешна кариера и брзо напредува во работата, додека ќерката Ева понекогаш прави ситни проблеми во училиштето. Во филмот се зборува за цената на конформизмот, неможноста за размислување на подолг рок и за соочувањето со последиците од своите одлуки...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Sedmi kontinent, austrijski film - ciklus M.Hanekea (пристапено на 11 февруари 2021)
Неоптелем го убива Пријам, детал од античко грне, 520–510 година п.н.е.
**Пријам** (грчки: *Πρίαμος* = „откупеник") бил крал на Троја, син на Лаомедонт. Пријам бил крал за време на Тројанската војна. Бил оженет со Хекуба, ќерката на Кисеј. Пријам имал многу деца — 50 синови (од кои 19 законски) и 12 ќерки, меѓу кои најпознати се: Есак (од неговиот прв брак со Аризба), Хектор (првиот син од бракот со Хекаба), Парис, Деифоб, Троил, Касандра, Поликсена, Ликаон, Хелен, и други.

Тројанска војна
---------------

Тројанската војна започнала поради грабнувањето на спартанската кралица Елена од Парис. Меѓутоа, Спарта не ја нападнала Троја поради Елена, туку поради богатството (златото). Во Хомеровата Илијада тој е претставен како многу мудар (паметен) крал. Меѓутоа, кога почнала војната, Пријам веќе бил стар, па затоа не учествувал во борбите. Кога грчката војска ја освоила Троја, Пријам бил убиен од Неоптолем (синот на Ахил).

Наводи
------

1. ↑  „Registar imena i reči s objašnjenjima" во: Krista Volf, *Kasandra*. Sarajevo: Svjetlost, 1987, стр. 169.
2. ↑  Хиган, *Митови*, Три, Скопје, 2016, стр. 68.
3. ↑  „Registar imena i reči s objašnjenjima" во: Krista Volf, *Kasandra*. Sarajevo: Svjetlost, 1987, стр. 163-170.
4. ↑  „Registar imena i reči s objašnjenjima" во: Krista Volf, *Kasandra*. Sarajevo: Svjetlost, 1987, стр. 169.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Пријам" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 170032012
* LCCN: no2017167849
* GND: 143961764
* SUDOC: 194279405
* BNF: cb165721153 (податоци)

 |

 |
Младиот Роберт Ернст Едуард Видерсхајм, веројатно во почетокот на 1874 година од Алфредо Ноак во Женова.  
**Роберт Ернст Едуард Видерсхајм** (21 април 1848 година во Ниртинген - 12 јули 1923 година во Шачен ( Линдау )) бил германски анатомист, кој е познат по објавувањето на списокот на 86 „рудиментирани органи" во својата книга *„Структура на човекот: Индекс на неговото минато"*.

Дела
----

* Анатомија на жабата
* Компаративна анатомија на пршлени
* Структура на човекот

Наводи
------

1. ↑  „Frühe Zeugnisse vom Eichbergschacht (Kat.-Nr.7621/7) bei Undingen (Schwäbische Alb)und Würdigung des biospeläologischen Wirkens von Robert Ernst Wiedersheim. Beiträge zur Höhlen- und Karstkunde in Südwestdeutschland Nr. 46 S. 5-18 Stuttgart, Juni 2008. S. 12" (PDF).
2. ↑  Wiedersheim, R. (1893) *The Structure of Man: An Index to His Past History*. Second Edition. Translated by H. and M. Bernard. London: Macmillan and Co. 1895.
Монета со ликот на Александар Велики, освојувач на Египет, со Рогови од Амон на главата
**Роговите на Амон** се свиткани рогови од овен, користени како симбол на египетското божество Амон (исто така напишано Амун или Амон). Поради визуелната сличност, тие исто така се поврзани со фосилни лушпи од антички полжави и главонози, вторите сега познати како амонит поради таа историска врска.

Јупитер Амон, прикажан на фрагмент од теракота.
Фосилен амонит, кој ја покажува својата спирала слична на рог
Амон, на крајот Амон-Ра, беше божество во египетскиот пантеон чија популарност растеше со текот на годините, сè додека не стана монотеистичка религија на начин сличен на предлогот дека јудео-христијанското божество еволуирало од античкиот семитски пантеон. Египетските фараони почнаа да ја следат оваа религија некое време, Аменхотеп и Тутанкамон ги зедоа имињата од нивното божество. Овој тренд се зафати, а другите египетски богови, исто така, понекогаш се опишуваат како аспекти на Амун.

Амон честопати бил прикажуван со рогови на овен, така што кога ова божество станало симбол на превласт, кралевите и императорите се прикажувале со рогови од Амон на страните на главата во профилот, како и божествата не само на Египет, туку и други области, така што Јупитер понекогаш беше прикажан како „Јупитер Амон", со Рогови од Амон, откако Рим го освои Египет, како и грчкото врховно божество Зевс. Оваа традиција продолжи со векови, Александар Велики во Куранот се нарекува „Човекот со два рога", упатување на неговиот приказ на блискоисточните монети  и статуата како рогови од Амон. Неговото обожение како освојувач вклучуваше прогласување за „Син на Амон" од страна на Ораклот во Сива.

Наводи
------

1. ↑  The Origin Of Geological Terms: Ammonites
2. ↑  World History Encyclopedia: Yahweh
3. ↑  The horns of Ammon  
The biblical narrative, however, is not as straightforward as it may seem as it also includes reference to the Canaanite god El whose name is directly referenced in `Israel’ (He Who Struggles with God or He Who Perseveres with God). El was the chief deity of the Canaanite pantheon and the god who, according to the Bible, gave Yahweh authority over the Israelites
4. ↑  „Recent Ancient Coin Acquisitions Focus on Alexander the Great". Архивирано од изворникот на 2019-04-28. Посетено на 2021-08-15.
5. ↑  Ammonite to Ammolite
**Просечен индекс на среќата** е роман на португалскиот писател Давид Машадо од 2013 година. Романот бил добитник на Наградата за литература на Европската Унија за 2015 година.

Содржина
--------

Погодено од финансиската криза во Португалија, семејството на Даниел се разделува. Неговата сопруга Марта, заедно со децата, се отселува кај нејзините родители. Но, Даниел верува дека повторно ќе најде работа и дека повторно ќе го спои своето семејство. Даниел се јавува како раскажувач во романот, кој ја раскажува приказната преку имагинарен дијалог со својот пријател Алмодовар. Меѓутоа, Даниел ги губи и своите хонорарни работни места, зашто времето го троши за да им помогне на Шавиер, кој страда од агорафобија, Авила, поранешен професор кого го малтретира една банда средношколци и Вашко, синот на Алмодовар, кој постојано запаѓа во неволји. Шавиер има математичка теорија на среќата и го пресметува индексот на среќата за секој човек.

Осврт кон делото
----------------

Романот претставува потрага по она што е потребно за човекот да биде среќен, но и обид да се сфати колку големо може да биде човечкото срце. Во книгата заедно се спакувани радоста, болката, носталгијата, песимизмот, надежта и љубовта. Романот претставува неверојатно патување до себе.

Наводи
------

1. ↑  *Betty магазин*, година V, број 54, август 2018, стр. 23.
2. ↑  *Betty магазин*, година V, број 54, август 2018, стр. 23.
**Седум Циклуси** е американски дизајнер и производител на велосипеди со седиште во Вотертаун, Масачусетс. Седум, како што е нарачен и брендот на велосипедите, е основан од страна на Роберт Вандермарк во почетокот на 1997 година. Вандермарк бил поранешен шеф кој го водел истражувањето и развојот во компанијата. Иако Седум Циклуси биле основани за градење на висококрајни титански и челични рамки, во 1998 година Седум започнаа и со градење на титан-карбонски рамки и во 2002 година започнаа и со градење на целосни карбонски рамки. Сите велосипеди на брендот Седум се рачно изработени во фабриката во Вотертаун. Седум, исто така, произведува сопствени титан стебла и држачи за планински велосипеди, виљушки на патот со јаглеродни влакна, алуминиумски држачи, стебла и седишта.
**Саве Доксев Силјановски** ( 1924
 во Галичник —  1945

 во Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од печалбарско семејство. Основно училиште завршил во родното меото, а потоа заминал на печалба во Грција, каде работел ѝ татко му. По капитулацијата на бивша Југославија живеел и работел во Скопје, а по извесно време неговото семејство се преселило во Кадино Село, Скопско, каде исклучиво се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Македонија стапил во XV македонски корпус, со кој заминал за Срем. Во состав на неговите единици учествувал во ослободувањето на уште неослободените краишта на Југославија. Претходно ја завршил воено-стручната настава. Бил учесник во големиот пробив што го извршила Првата југословенска армија низ утврдените германско-усташки позиции на Сремскиот фронт. Загинал во април 1945 година во наредните големи борби на тој терен. Бил закопан на местото каде што загинал.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 128. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
|  |  |
| --- | --- |
|  |  На оваа појаснителна страница се наведени статии — примероци на кои се однесуваат на насловот **Пробиштипско**.  Доколку овде ве доведе внатрешна врска, предлагаме да ја смените, за да води право на саканата статија. |

Поимот *Пробиштипско* се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Пробиштип, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Пробиштип, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Пробиштипско, но некогаш и не.

Поврзано
--------

* Пробиштипски села, според актуелната територијална поделба на Македонија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Петко Зафиров Ангелески** ( 1908
 во Ехлоец, Кичевско —  1944

 во Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Споменик од НОВ, во Ехлоец на кој е впишано и името на **Петко Ангелески**

Животопис
---------

Потекнувал од земјоделско семејство. Поради тешките услови за живеење, бил принуден да  оди на работа во Скопје. По окупацијата се вратил во своето село. Определен за борба против окупаторот, во текот на 1943 година бил опфатен од партиската организација во селото. Активно работел за потребите на ослободителното движење, а од летото 1944 година, им се приклучил на партизаните и бил во Осумнаесеттата дополнителна партизанска бригада. Есента, 1944 година се разболел во селото Атишта и бил однесен на лекување, но умрел во октомври истата година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 38.
**Пристрасност при избоорот** е пристрасноста која се воведува преку изборот на поединци, групи или податоци за анализа на таков начин што не се постигнува правилна рандомизација, со што се обезбедува дека добиениот примерок не е претставителен на населението наменето за анализа. Тоа понекогаш се нарекува и ефект на избоор. Фразата „пристрасност при избоор" најчесто се однесува на извиличувањето на статистичката анализа, што произлегува од методот на собирање на примероци. Ако не се земат предвид изборната пристрасност, тогаш некои заклучоци од студијата можеби не се точни.

Наводи
------