**Алекзендр Дејвид Тарнер** (роден на 6 јануари 1986 година) ― англиски музичар, пејач, текстописец и продуцент. Тој познат како главен вокал и главен текстописец на рок бендот Arctic Monkeys, со кој има издадено седум албуми. Тој, исто така, снимал со неговиот спореден проект во кој е вклучен Мајлс Кејн, како Last Shadow Puppets и исто така како соло уметник.

Кога Тарнер имал 17 години, тој и тројца пријатели ја створиле Arctic Monkeys во нивниот роден Шефилд. Нивниот деби албум, *Whatever People Say I Am, That's What I'm Not* (2006), станал најбрзопродаваниот деби албум во британската историја и бил рангиран на 30-то место на списокот на *Rolling Stone* за најдобри деби албуми на сите времиња, со синглот „*I Bet You Look Good on the Dancefloor*" станал хит број еден во Обединетото Кралство. Следните студиски албуми на бендот, *Favorite Worst Nightmare* (2007), *Humbug* (2009), *Suck It and See* (2011), *AM* (2013), *Tranquility Base Hotel &amp; Casino* (2018) и *The Car* (2022), пробувале со дезерт рок, инди поп, ритам и блуз и салонска музика. Arctic Monkeys биле насловни на Гластонберскиот фестивал и во 2007 и 2013 година, Рединшките и лидските фестивали во 2014 и 2022 година и настапиле за време на церемонијата на отворање на Летните олимписки игри во Лондон во 2012 година.

Како двајца главни вокали на The Last Shadow Puppets, Тарнер и Мајлс Кејн објавиле два оркестарски поп албуми: *The Age of the Understatement* (2008) и *Everything You've Come to Expect* (2016). Тарнер, исто така, обезбедил акустичен саундтрак за играниот филм *Подморница* (2010), а го напишал и сопродуцентот на деби албумот на Александра Спасител, *Беладона на тагата* (2017).

Стиховите на Тарнер, се движат од секојдневна драма до надреалистичка игра на зборови, тој е широко пофален низ музичката индустрија и јавноста. Сите, освен еден од неговите девет студиски албуми се на врвот на музичките списоци за албуми во Обединетото Кралство. Освоил и седум Британски награди, Наградата „Ивор Новело" и Меркјуриската награда (тој бил номиниран шест пати).

Животопис
---------

### Раниот живот

Александар Дејвид Тарнер е роден во Шефилд на 6 јануари 1986 година, како единец на средношколските наставници Пени (моминско презиме Џрус) и Дејвид Тарнер. Тој бил израснат во шефилското предградие Хај Грин. Тој рекол дека неговите родители потекнуваат од „многу различно потекло"; неговата мајка, од Амершам, Бакингемшир, предавала Германски јазик и била „фасцинирана од јазикот". Неговиот татко, роден во Шефилд, предавал Музика и Физика. Родителите на Тарнер и двајцата биле љубители на музиката и неговите најрани музички спомени ги вклучуваат Битлси и The Beach Boys. За време на патувањата со автомобил, неговата мајка свирела музика од Led Zeppelin, Дејвид Боуви, и the Eagles. Неговиот татко бил обожавател на џез и свинг музика, особено Френк Синатра, и свирел на саксофон, труба и пијано во големите бендови. Самиот Тарнер бил научен на некои музички вештини на семејната клавијатура ,од страна на неговиот татко и земал професионални часови по пијано до својата осумгодишна возраст.

Од петгодишна возраст, Тарнер пораснал покрај соседот Мет Хелдерс; заедно биле во основно, средно училиште и факултет. На нивната церемонија на дипломирање во основно училиште, Тарнер и Хелдерс им се придружиле на некои други пријатели во мимирана изведба на „<i>Morning Glory</i>" на Oasis — Хелдерс ја играл улогата на Лиам Галагер додека Тарнер бил преправен дека свири на бас гитара, користејќи тениски рекет како свој инструмент. Двајцата го запознале Енди Николсон во средно училиште, и тројцата пријатели се поврзале поради нивното заедничко уживање во рапери како што се Др. Дре, Wu-Tang Clan, Outcast, и Рутс Манува. Тие го поминувале своето време играјќи кошарка, скејтбординг, возење BMX, и „создавале аматерски хип-хоп" битови користејќи го Cubase системот на таткото на Тарнер. Тарнер и неговите пријатели се заинтересирале за рок музиката по пробивот на Strokes во 2001 година. Неговиот татко му дозволил да позајми училишна гитара за да научи „неколку акорди" кога Тарнер имал 15 години и за Божиќ истата година, неговите родители му купиле електрична гитара.

Тарнер се школувал во Средното училиште „Стоксбриџ" од 1997 до 2002 година. Неговиот учител по Физичко, Марк Колман, го окарактеризирал како „бистар" и „популарен" ученик кој се истакнувал во спортот, а не во музиката. Неговиот професор по Англиски и драма, Сајмон Бејкер, го запаметил како паметен ученик кој бил „прилично повлечен" и „малку поинаков". Тој истакнал дека Тарнер имал „неверојатно опуштен" пристап кон неговите изучувања, што ја загрижило неговата мајка и довело до критики од другите наставници. Додека имало книги дома, Тарнер не читал редовно и бил премногу самосвесен за да го сподели своето пишување со другите. Сепак, тој уживал во часови по англиски јазик. Потоа, Тарнер присуствувал на колеџот Барнсли од 2002 до 2004 година. Со оглед на можноста да „избега без да прави математика", тој во голема мера се откажал од „суштинските" предмети потребни за влез на универзитет. Студирал А-ниво за музичка технологија и студии за медиуми, како и AS-нивоа по англиски, фотографија и психологија.

### 2002–2004: Создавање на Arctic Monkeys

На 15-годишна возраст, викендите на Тарнер се вртеа околу девојки и пиење лимонов коктел со пријателите. Џо Карнал, училиштен пријател, рече дека Тарнер бил „секогаш тивкиот" во нивниот општествен круг. Откако пријателите почнале да образуваат бендови и да свират во живо, Тарнер, Хелдерс и Николсон решиле да ги основаат Arctic Monkeys во средината на 2002 година. Според Николсон, Тарнер веќе имал „инструменти за куќата" и ги познавал основите на музиката поради работата на неговиот татко како професор по музика. Хелдерс купил комплет за тапани, додека Тарнер му предложил на Николсон да научи бас гитара и го поканил Џејми Кук, сосед кој учел во друго училиште, да свири гитара. Првично, Тарнер свирел гитара во инструменталниот бенд; тој станал фронтмен кога уште двајца другари од училиште одбиле да пеат. Хелдерс го сметалТарнер за очигледен кандидат за текстописец – „Знаев дека има нешто за зборови" – и тој постепено почна да споделува песни со своите колеги од бендот. Пред да свири во живо, бендот вежбал една година во гаражата на Тарнер и, подоцна, во неискористен магацин во Вот. Според мајката на Хелдерс, која ги возела тинејџерите до и од нивниот простор за проба три пати неделно: „Да знаеја дека си таму, едноставно ќе застанат, па моравме да влеземе прикрадно". Нивната прва свирка беше во петокот, 13 јуни 2003 година, со поддршка на The Sound во локалниот паб наречен The Grapes. Сетот, кој бил делумно снимен, содржел четири изворни песни и четири насловни верзии на песни од Битлси, White Stripes, the Undertones и the Datsuns.

Во летото 2003 година, Тарнер свирел седум свирки во Јорк и Ливерпул како ритам гитарист за фанк бендот Џудан Суки, откако се сретнал со водечкиот пејач Џон МекКлур во автобус. Тој месец во август, додека снимаше демо со Џудан Суки во студиото 2fly на Шефилд, Тарнер го прашал Алан Смит дали ќе продуцира демо за Arctic Monkeys. Смит се обврзал и „мисли дека дефинитивно им се случува нешто посебно". Му кажав на Алекс што пееше на американски глас на таа прва сесија." Воведот на Смит довело до тоа бендот да се здобие со менаџерски тим, Џеф Барадејл и Иан МекАндру. Тие платија за Smyth и Arctic Monkeys да снимат бројни демо снимки од три песни во 2003 и 2004 година. Тарнер бил тивок и внимателен за време на студиските сесии, се сетил Смит: „Секогаш кога некој ќе се појави во студиото, тој седнувал и ги слушал пред да каже нешто". Во нивната соба за проба во студиото Yellow Arch, Arctic Monkeys развиле углед како особено вредни работници; сопственикот им позајмил опрема за турнеја на бендот, додека сопругата на сопственикот му помагала на Тарнер во неговото пеење. Барадејл го возел бендот низ местата во Шкотска, Мидлендс и северна Англија за да ја воспостават својот углед како бенд во живо. Бендот делелел бесплатни копии од демо-цедеа по секое шоу и обожавателите почнале да ја споделуваат неслужбената демо-компилација „*Beneath the Boardwalk*" на интернет. По завршувањето на колеџот во средината на 2004 година, Тарнер една година се посочил кон бендот и ги одложил нејасните планови да посетува универзитет во Манчестер. Почна да работи со скратено работно време како шанкер во музичкото собиралиште во Шефилд, The Boardwalk. Таму, тој се сретнал со познати личности, како што се музичарот Ричард Хејли и поетот Џон Купер Кларк. До крајот на 2004 година, публиката на Arctic Monkeys почнала да пее заедно со нивните песни и демото на „I Bet You Look Good on The Dancefloor" било пуштено на Би-Би-Си Радио 1 од Зејн Лоу.

 Тарнер настапувајќи во 2011 година.

Уметнички правец
----------------

### Влијанија

Тарнер бил „ептен навлезен во хип-хопот" како тинејџер. Кога првпат почнал да пишува текстови, неговото главно влијание било *Run Come Save Me* на Roots Manuva. Тој, исто така, ги слушал компилациите на Rawkus Records и Lyricist Lounge и уметници како што се Dr. Dre, Snoop Dogg, Outkast, Еминем и The Streets. Тој постојано го наведувал метод Човекот како еден од неговите омилени текстописци, и се повикал на кланот Ву-Танг во неговите стихови.

За Тарнер, Strokes биле „оној бенд што доаѓа кога имаш 14 или 15 години, кој успева да те погоди на вистински начин и ја менува целата твоја перцепција за нештата". Го променил стилот на облекување и почнал да се интересира за гитара. Оттогаш тој се повикувал на бендот во неговите текстови. The Vines биле првиот бенд кој Тарнер некогаш го видел во живо, а Крег Николс обезбедил вдахновение за неговата личност во раната фаза. Други рани влијанија на гитарата ги вклучувале Либертанс, Корал, Хивс и Вајт Стрипс. Во доцните тинејџерски години, Тарнер почнал да „вдлабочува" во постарата музика и открил текстописци вклучувајќи ги Елвис Костело, Реј Дејвис од The Kinks, Џарвис Кокер од Pulp, Пол Велер од The Jam, и Морисеј од Смитс. Тарнер оттогаш настапувал со Џек Вајт од The White Stripes, Костело и Џони Мар од The Smiths.

Џон Купер Кларк, чија поезија Тарнер првпат ја сретнал на училиште, бил „масовен" извор на рано вдахновение. Тарнер работел како шанкер во The Boardwalk во Шефилд кон крајот на 2004 година кога Кларк се појави на сцената како воведен чин на Fall. Настапот оставил голем впечаток на осумнаесетгодишникот: „Тој зборува 100 милји на час и навистина е смешен. „Едноставно ми го разнесе умот." Тој бил вдахнат од употребата на регионален Кларков нагласок, а раната песна на Arctic Monkeys „*From the Ritz to the Rubble*" биле негова почит кон Кларковиот стил („најдоброто ми е, барем"). Подоцна во неговата кариера, Тарнер побарал да го интервјуира Кларк за *списанието Моџо*, објавил две песни на Кларк како дел од уметничкото дело на сингл и користел друга („Сакам да бидам твоја") како лирска основа за песна. Во 2018 година, Arctic Monkeys го поканија Кларк да го изведе своето читање на „I Wanna Be Yours" на едно од нивните шоуа на арената Шефилд.

Ник Лоу, Џејк Такреј, Ник Кејв, Џон Кејл, Леонард Коен и Боб Дилан се меѓу текстописците на кои Тарнер им се восхитувал. Тој зборувал за неговата почит кон текстописците на кантри музика како Роџер Милер, Вили Нелсон, Таунс Ван Занд, и Хенк Вилијамс. Тој бил привлечен од уметници кои повторно се измислувале во текот на нивните кариери: „ Битлси, Дејвид Боуви големите". Кога го образиле The Last Shadow Puppets во 2007 година, Тарнер бил вдахнат од музиката на Боуви, Скот Вокер, Серж Гејнсбург, Дејвид Акселрод и Енио Мориконе. Песни за кои Тарнер постојано разговарал во интервјуата се „You Say" на Мајкл Чепмен, „ Песна за тебе "на Леон Расел и на Дион „ Само ти знаеш ", опишувајќи го последното како „една од моите омилени мелодии на сите времиња". Тој се опишал себеси како обожавател на Бијонсе.

Работата на Тарнер исто така била под влијание на филмовите. Албумот *Tranquility Base Hotel and Casino* бил вдахнат од филмови како што се *2001: Вселенска одисеја* (1968), *Свет на жица* (1973), *Ле Серкл Руж* (1970), *Духови на мртвите* (1968), *Инхерентен порок* (2014) и *Последниот валцер* (1978). Во Hello You, има референци за повоениот британски филм *Tread Softly Stranger* (1958) и „Наполеон филм", филм на Стенли Кјубрик кој никогаш не бил снимен.

Тој, исто така, рекол дека е заинтересиран за филмска продукција и монтажа и читал за нив, наведувајќи го *In the Blink of an Eye* (2005) од Волтер Мурч како книга „која се чувствува поврзана со постапката, а исто така и чувството или стиховите на [*The Car*]". Тој, исто така, ги навел сериите *Филип Марлоу* на Рејмонд Чендлер и делата на авторите Дејвид Фостер Валас и Џорџ Саундерс како вдахновеие за албумот *The Car*.

Кејт Мосман од *Њу Стејтсмен* го опишал Тарнер како „еден од најголемите текстописци на 21 век", пишувајќи дека неговите песни се „полни со љубов продолжени метафори" и „мордантни набљудувања во стилот на Морисеј". Мајк Лоус од *Вилиџ Воис* го окарактеризирал како „писател без врсници во речиси целиот рок" и ги идентификувал „прозодијата со брз оган и внатрешната рима" како заштитни знаци на Тарнер. Сајмон Армитаж, пишувајќи во *Гардијан*, рече: „Од сите оние кои пишувале текстови до сега, Тарнер е меѓу најпоетичните. Неговата употреба на внатрешна рима постои за да се восхитува и завидува. Тарнер е раскажувач и сценарист." „Како и сите ценети британски текстописци, било да е тоа Ноел Кауард или Морисеј, Тарнер отсекогаш бил подготвен да ризикува вкусна иронија или духовит пресврт на фразата, дури и во тажна песна". Kitty Empire of *The Observer* го сметал за „веројатно најдобриот текстописец на неговата генерација".

Раните песни на Тарнер го опишале тинејџерскиот ноќен живот во Англија, и според Армитаж, биле „од разновидноста на кујна-мијалник, социјал-реализам". Саша Фре-Џонс од *Њујоркер* го опишал како „вудо и во скиците на ликови и во обликот на песната". Тарнер направил споредби со Алан Бенет и Викторија Вуд. Како што старееле Тарнер, Laws of the *Village Voice* забележа: „Неговите стихови се оддалечија од тоа да бидат подложни на лесно читање. [Тие станаа] покоси и поапструзни - посоодветни, исто така, целосно да ја прифатат перспективата на некој друг, и така уреднички поневеродостојни." Самиот Тарнер признал дека, откако напишал „толку директно" на неговите рани песни, поминал низ период на „сакање да го отфрли тоа и, знаете. Само да бидете морж за малку". Тој прво „се обидел да напише стихови што не беа толку набљудувачки" со неговиот спореден проект „Последните кукли од сенка", подоцна забележувајќи дека понекогаш премногу скршнувал „во апстракција". Тој сметал дека стиховите на *хотелот и казиното „Транквилити Бајс"* од 2018 година се најдиректни од неговите најрани песни: „Мислам дека тоа беше нешто од кое се обидував да побегнам и можеби сега се вратив на него".

Тарнер рекол дека неговите песни се преокупирани со романса, осаменост и копнеж. Џез Монро од „ *Drown in Sound* "забележа: „Тарнер изгледал дел од елитен клуб на текстописци чии најдобри љубовни песни се возвратените". Слично на тоа, при прегледот на *AM* од 2013 година, Мосман сметал дека приказот на романтичните партнери е „дводимензионален". Во „Флуоресцентен адолесцент", или незаборавно насловениот „Марди Бам", тој некако успеал да ја раскаже девојката страна на приказната дури и кога ја исмејувал." Нил Мекормик од *Телеграф* забележал „особено северна Англија, работничка класа на саркастична мизантропија" во стиховите на Тарнер додека Фре-Џонс од *Њујоркер* рече дека Тарнер „успеал да ја повика нерешливата мрачност на некој трипати постар од него. Подоцнежните песни алудираа на „прашања за консумеризам, хиперреалност, [и] забрзана технологија". Монро од *The Independent* ги истакнува „анти-индустриското слоганство", „лирската апстракција", „постмодерниот скептицизам" и „отфрлањето на целата рок конструкција" како „преку линија во делото на Тарнер".

Самиот Тарнер велел дека неговото пишување песни е „апсолутно не" поезија: „Поезијата и пишаниот збор се потешки, немате мелодии зад кои треба да се скриете". По првичната неподготвеност, почнал да ги објавува своите стихови со четвртиот албум на Arctic Monkeys. Во деталниот разговор за песната со *њујоршката* Лејн Браун, тој рекол: „Навистина не разбирам нешто „Ја напишав целата песна на задниот дел од кутија цигара за 20 минути". Би продолжил да додавам или менувам зборови засекогаш ако некој не ме спречи."

Тарнер рекол дека пишувањето мелодии е потешкиот дел од процесот на пишување песни за него. Алексис Петридис од *„Гардијан* "верувал дека „мелодиската вештина на Тарнер понекогаш се занемарува", бидејќи тој „прв дошол во јавната свест зборовите".

Тој, исто така, рекол дека „апсолутно има слики во [неговата] глава кога [тој] пишува", правејќи го *The Car,* нивниот „најкинематички звучен рекорд". Има „грандиозен, кинематографски квалитет" што „продолжува низ целиот албум" „додека ги прави работите повеличествени, шарени и филмски". Зборувајќи за г-дин Шварц *,* тој рекол дека го замислил ликот присутен додека „се одвива продукцијата".

Во раните години од неговата кариера, Тарнер настапувал на силен шефилдски дијалект. Сајмон Армитаж забележал: „Не можам да се сетам на друг пејач чиј регионален идентитет е толку неизвинливо и природно интониран преку неговиот пеачки глас".

До *хотелот „Транквилити Бајс"* од 2018 година, Алексис Петридис од *„Гардијан"* забележал: „Јоркширскиот дијалект што некогаш беше негов УСП, сега се користи умерено, како ефект на треперење". Еден критичар тврдел дека тонот на гласот на Тарнер, исто така, се преобразил со текот на времето, од „немирно лелекаат" во „истрошен баритонски крун". За неговиот вокал, Тарнер изјавил за *Ролинг Стоун Германија* : „Сметам дека звукот и презентацијата на гласот се барем исто толку значајни како и текстовите". 

Во инаку позитивен преглед на шоу од 2006 година, Ричард Кромелин од *Лос Анџелес Тајмс* истакнал дека Тарнер изгледал „малку исплашен од вниманието" и се надевал дека ќе научи „да допре повеќе до публиката" на време. Во 2007 година, Kitty Empire од *The Observer* забележал дека е „резервирано" присуство на сцената: „Тој разговарал малку со околу 15 луѓе во средината на првите редови и гледал само на балконот, еднаш, малку исплашено. По главниот настап на Arctic Monkeys на фестивалот Гластонбери во 2007 година, Рози Свош од *The Guardian* забележал за „стабилното, навредливо присуство на сцената" на Тарнер: „Arctic Monkeys не прават рекламирање, тие не прават интеракција со толпата и тие не не прави бисови". Сајмон Прајс од *„Индипендент* "рекол дека Тарнер изгледал „замрзна како зајак во рефлекторите" за време на насловната серија на фестивалот Рединг во 2009 година.

Кон крајот на 2011 година, Тарнер почнал да ја менува својата сценска личност и стил, најзначајно менувајќи ја фризурата во „кајф вдахнат од рокабили". Брајан Хијат од *Ролинг Стоун* забележал за неговата „новооткриена вештина" дека „ја спушта гитарата за да трча и да танцува, паѓа на колена за соло кога свири, бесрамно флертува со обожавателите". При прегледот на концертот од 2013 година, Доријан Лински од *„Гардијан"* рекол: „Тарнер, срамежлив тип за фронтмен, изгледаше вознемирен од вниманието и се справи со тоа што усвои личност во образ што сугерира стрип верзија на Рок-ѕвезда од 50-тите години, Бади Холи од Блекпул : сите шеговити и потсмевови. Тоа е љубопитна поза, забавна, но отуѓувачка на ист начин како и некои негови стихови. Тарнер секогаш држел нешто назад, што го прави бендот поинтересен, но малку далечен." Бен Бомонт-Томас од *„Гардијан"* во 2018 година забележал дека Тарнер иронично „играл со улогата" да биде рок ѕвезда, но истовремено „не може а да не биде вистинска рок ѕвезда". При прегледот на концертот од 2023 година, Сиан Кејн од *„Гардијан"* рекол: „Постојат малку фронтмени кои се на турнеја денес кои се приклонуваат кон театрите на рок-ѕвездата толку лесно како Алекс Тарнер", и чувствувале дека има сличности со стиловите на изведба на Боб Дилан и Дејвид Бирн. Додал: „Тој ужива во кампувањето".

Тарнер го опишал јавното говорење како негов „најлош кошмар" и не се сметал себеси за „роден изведувач", наведувајќи дека „повеќе ужива во студиската страна отколку на турнеја". Иако е признат „контрол фрик" по природа, тој го опишувл тоа што е фронтмен како „незгодно" и „чудно" искуство кое не го „сфаќа премногу сериозно". Тој рекол: „Не можам да излезам таму и да бидам апсолутно свој. Ситуацијата е толку суштински неприродна. Тоа не била целосна работа, „точно, влезете во карактерот" [понекогаш] излегувал дел од тоа како всушност се чувствувате. Но, мислам дека секогаш се чувствувам чудно поради тоа потоа." Во интервјуто за *„Гардијан"* од 2022 година, повикувајќи се на неговиот говор за наградите БРИТ во 2014 година, Тарнер за прв пат ја признал употребата на личности, издвојувајќи се себеси од она што тој го опишал како „изведувач" - фрактурен одраз на самиот себе - на секој албум. Тарнер го именувал еден од неговите поранешни „изведувачи" *Снарл*, поради презирниот начин на кој пееше, Тарнер рече „Понекогаш се појавува соба. Таму стојам, зјапам во тепихот и се прашувам како пееш проклета песна како „Teddy Picker"? Но, сметам на тоа дека сето тоа повторно ќе има смисла откако другите луѓе ќе бидат во собата".

Наводи
------

1. ↑  „100 Best Debut Albums of All Time". *Rolling Stone*. 22 март 2013. Архивирано од изворникот на 2017-09-04. Посетено на 24 јануари 2023.
2. ↑  „UPI Almanac for Sunday, Jan. 6, 2019". *United Press International*. 6 јануари 2019. Архивирано од изворникот на 11 септември 2019. Посетено на 24 јануари 2023. rock singer Alex Turner (Arctic Monkeys) in 1986 (age 33)
3. 1 2  „Alexander David Turner in the England & Wales, Civil Registration Birth Index, 1916-2007". Ancestry.com.
4. ↑  Sterdan, Darryl. „Monkeys Still Shining for Turner". *Toronto Sun*. Архивирано од изворникот на 25 ноември 2015. Посетено на 24 јануари 2023.
5. ↑  „The Arctic Monkeys from High Green, Sheffield make their jubilant return home". *NME*. 19 септември 2018. Посетено на 24 јануари 2023.
6. 1 2  Gilbert, Pat (2007). „Poets Cornered". *MOJO Magazine*. стр. 46.
7. ↑  „Arctic Monkeys talk to NME in 2007 about 'Favourite Worst Nightmare'". *NME*. 8 мај 2018. Посетено на 24 јануари 2023.
8. ↑  Day, Elizabeth (26 октомври 2013). „Arctic Monkeys: 'In Mexico it was like Beatlemania'". *The Guardian*. Посетено на 24 јануари 2023.
9. 1 2 3 4 5  Matheny, Skip (12 март 2010). „Drinks With: Arctic Monkeys". *American Songwriter*. Посетено на 24 јануари 2023.
10. 1 2 3  Празен навод (help)
11. ↑  Rachel, T. Cole (31 May 2011). „Progress Report: Arctic Monkeys". *Stereogum*. Посетено на 26 August 2015.
12. 1 2  Празен навод (help)
13. 1 2  „Arctic Monkeys interview on Absolute Radio". *Absolute Radio's Youtube*. 7 ноември 2011. Архивирано од изворникот на 2022-11-14. Посетено на 24 јануари 2023.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
14. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Dombal, Ryan (10 мај 2012). „5–10–15–20: Alex Turner". *Pitchfork*. Посетено на 24 јануари 2023.
15. 1 2  Divola, Barry (11 May 2018). „Arctic Monkeys' Alex Turner on long-awaited album Tranquility Base Hotel & Casino". *The Sydney Morning Herald*. Посетено на 15 May 2018.
16. ↑  „Arctic Monkeys Alex Turner BBC Radio 1 Interview - 10th May 2018". Архивирано од изворникот на 2023-01-24. Посетено на 24 јануари 2023.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
17. ↑  Armitage, Simon (12 јули 2009). „Highly evolved". *The Observer*. Посетено на 24 јануари 2023.
18. ↑  Halo, Martin (30 мај 2007). „Interview: Arctic Monkeys 'Setting Fire to the Dancefloor'". *TheWaster.com*. Посетено на 24 јануари 2023.
19. 1 2 3  „Jill Helders: Arctic Mummy". *BBC Yorkshire*. 25 февруари 2009. Посетено на 24 јануари 2023.
20. 1 2 3  „Welcome to the jungle". *Los Angeles Times*. 2 април 2006. Посетено на 24 јануари 2023.
21. 1 2  McLean, Craig (1 јануари 2006). „Craig McLean spends three months on the road with the Arctic Monkeys". *The Guardian*. Посетено на 24 јануари 2023.
22. ↑  Murphy, Lauren (5 септември 2013). „Arctic Monkeys get funky on album number five". *The Irish Times*. Посетено на 24 јануари 2023.
23. 1 2 3  „Episode 53: Via Hillsborough, Please (ft Andy Nicholson)". Посетено на 5 January 2020.
24. ↑  „Hanging Out With Andy Nicholson: Ex-Arctic Monkey, Producer & Photographer". *Orbiter Lover*. 29 јануари 2015. Посетено на 24 јануари 2023.
25. ↑  Hilburn, Robert (2 април 2006). „Welcome to the jungle". *Los Angeles Times*. Архивирано од изворникот на 29 September 2015. Посетено на 24 јануари 2023.
26. ↑  Caesar, Ed (14 April 2007). „Alex Turner: That's what he's not. So what is he?". *The Independent*. London. Архивирано од изворникот на 17 May 2011. Посетено на 17 February 2013.
27. 1 2 3 4  Rogers, Jude (25 April 2010). „Schoolteachers of Rock". *The Guardian*. Посетено на 24 July 2018.
28. ↑  Baker, Simon. „Human Potential and the Arctic Monkeys. – Steve Baker Education". *www.stevebakereducation.co.uk*. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 21 January 2020.
29. ↑  Armitage, Simon (11 July 2009). „Simon Armitage meets Arctic Monkeys". *The Observer*. Посетено на 15 September 2015.
30. ↑  Button, James (15 April 2007). „Back for Seconds". *The Age*. Посетено на 24 July 2018.
31. ↑  Martin, Rick (5 April 2011). „Arctic Monkeys: Read Their First Ever NME Feature – NME". *NME*. Посетено на 25 May 2005.
32. 1 2  Shimmon, Katie (29 November 2005). „College days". *The Guardian*. Посетено на 18 July 2018.
33. 1 2  Plagenhoef, Scott (11 August 2008). „Scott Walker 'Til the Band Comes In". *Pitchfork Media*. Посетено на 15 July 2016.
34. ↑  Moody, Paul (December 2006). „It's great when you're ape..yeah!". *Uncut Magazine*. стр. 74.
35. ↑  Guardian Staff (15 April 2006). „Weekend: The Arctic Monkeys in New York". *The Guardian*. Посетено на 23 January 2020.
36. ↑  Simpson, Dave (2 February 2018). „Made of steel: how South Yorkshire became the British indie heartland". *The Guardian*. Посетено на 25 July 2018.
37. 1 2  „Arctic Monkeys' Matt Helders at 16 – he left school and spent his savings on a drum kit stored in Alex Turner's garage". *Loud And Quiet*. Посетено на 5 January 2020.
38. ↑  „Andy Nicholson | The 279 Podcast". 1 August 2019. Посетено на 5 January 2020.
39. ↑  Murison, Krissi (20 May 2018). „Arctic Monkeys' Alex Turner on their new album and returning to the limelight". Посетено на 25 July 2018.
40. ↑  Odell, Michael (15 August 2009). „Monkey business". *The National*. Посетено на 26 August 2015.
41. ↑  McLean, Craig (21 November 2009). „Arctic Monkeys hit their stride". *The Times*. Посетено на 26 August 2015.
42. ↑  „The real story about the Arctic Monkeys first ever gig at The Grapes in Sheffield. – Reyt Good Magazine". *www.rgm.press*. Посетено на 16 July 2018.
43. ↑  „Arctic Monkeys, Geese Confession, Job Interview Hacks, Jo Whiley & Simon Mayo – BBC Radio 2". *BBC*. Посетено на 12 July 2018.
44. ↑  McLean, Craig (1 January 2006). „Craig McLean spends three months on the road with the Arctic Monkeys". *The Observer*. Посетено на 17 January 2020.
45. ↑  Beaumont, Mark (8 May 2018). „Arctic Monkeys talk to NME in 2007 about 'Favourite Worst Nightmare'". *NME*. Посетено на 26 July 2018.
46. 1 2  Stokes, Paul. „Alex Turner". *Q Magazine* (November 2011). стр. 63.
47. ↑  Saunders, Chris (17 October 2011). „Alan Smyth". *Counterfeit Magazine*. Посетено на 26 August 2015.
48. ↑  „Monkey business: Ian McAndrew on 25 years of Wildlife Entertainment – Music Business Worldwide". *Music Business Worldwide*. 31 July 2015. Посетено на 21 July 2018.
49. ↑  Lynskey, Dorian (мај 2006). „The Lads Are Alright". *Blender*.
50. ↑  „Inside the room where Arctic Monkeys first rehearsed in Sheffield: 'They were definitely going to be stars'". *www.thestar.co.uk*. Посетено на 22 January 2020.
51. 1 2  „Monkey business". *Independent.ie*. Посетено на 15 January 2020.
52. ↑  Boyd, Brian (20 April 2007). „Primates of all England". *The Irish Times*. Посетено на 20 January 2020.
53. ↑  Lanham, Tom (2 April 2006). „Monkey business". *SFGate*. Посетено на 26 July 2018.
54. ↑  „Go Nuts with the Monkeys". *Manchester Evening News*. 29 August 2007. Посетено на 24 July 2018.
55. ↑  Creighton, Keith (21 August 2012). „Richard Hawley Aims His Guitar At The 1 Percent". *Popdose*. Посетено на 11 August 2018.
56. 1 2  Fitzmaurice, Larry (19 September 2013). „Interviews: Arctic Monkeys". *Pitchfork*. Посетено на 28 March 2016.
57. ↑  Hasted, Nick (16 December 2005). „Year of the Arctic Monkeys". *The Independent*. Архивирано од изворникот на 7 March 2014. Посетено на 30 July 2018.
58. ↑  Webb, Rob (4 February 2005). „Too much Monkey business?". *BBC South Yorkshire*. Посетено на 26 August 2015.
59. 1 2  Murphy, Lauren (6 September 2013). „Arctic Monkeys get funky on album number five". *The Irish Times*. Посетено на 10 August 2018.
60. 1 2 3 4 5  Bevan, David (10 September 2013). „The SPIN Interview: Arctic Monkeys' Alex Turner". *Spin*. Посетено на 3 August 2018.
61. ↑  „'We'll Be Dropped Within A Year' – Read Arctic Monkeys' First NME Cover Feature | NME". *NME*. 5 April 2011. Посетено на 12 January 2020.
62. ↑  „Believe the hype: Arctic Monkeys rock". *TODAY.com*. 23 February 2006. Посетено на 13 August 2018.
63. ↑  Taylor, Chris (2 April 2006). „Arctic Monkeys Formed By Hip-Hop Love". *www.gigwise.com*. Посетено на 14 August 2018.
64. ↑  Ryzik, Melena (13 May 2011). „Alex Turner on Arctic Monkeys' 'Suck It and See'". *The New York Times*. Посетено на 13 August 2018.
65. ↑  Hyden, Steven (10 May 2018). „Arctic Monkeys Grow Up and Get Weird On Their Inspired New Album". *UPROXX*. Посетено на 13 August 2018.
66. ↑  Cole, Rachel T. (31 May 2011). „Progress Report: Arctic Monkeys". *Stereogum*. Посетено на 12 August 2018.
67. 1 2  Smith, Thomas (25 July 2018). „Alex Turner loves The Strokes even more than you do – here's how a certain bromance unfolded – NME". *NME*. Посетено на 12 August 2018.
68. ↑  McLean, Craig (5 March 2006). „Stop making sense". *The Observer*. Посетено на 22 August 2015.
69. ↑  Gordon, Scott (22 May 2007). „Random Rules: Alex Turner of Arctic Monkeys". *AV Club*. Посетено на 12 August 2018.
70. ↑  „The Coral speak about hero worship from Arctic Monkeys – NME". *NME*. 30 July 2008. Посетено на 13 August 2018.
71. ↑  Trendell, Andrew (2 August 2018). „Here's Arctic Monkeys covering The White Stripes in Detroit last night – NME". *NME*. Посетено на 13 August 2018.
72. ↑  Harris, John (24 June 2005). „John Harris asks why pop lyrics are in such decline". *The Guardian*. Посетено на 3 August 2018.
73. ↑  „Arctic Monkeys diss 'annoying' Kaiser Chiefs – NME". *NME*. 27 October 2005. Посетено на 15 August 2018.
74. ↑  Harris, John (24 June 2005). „John Harris asks why pop lyrics are in such decline". *The Guardian*. Посетено на 3 August 2018.
75. ↑  „Alex Turner – The Record(s) That Changed My Life – NME". *NME*. 25 April 2012. Посетено на 14 August 2018.
76. ↑  Fennessey, Sean (15 November 2011). „Alex Turner: GQ Music Issue 2011: The Survivors". *GQ*. Посетено на 14 August 2018.
77. ↑  „Last Shadow Puppets and Jack White play secret Glastonbury gig – NME". *NME*. 28 June 2008. Посетено на 7 August 2018.
78. ↑  „'He can't destroy history': Johnny Marr on veganism, Man City and Morrissey's legacy". *The Guardian*. 14 June 2018. Посетено на 14 August 2018.
79. ↑  Fink, Matt (8 November 2013). „Arctic Monkeys' Alex Turner on "AM," Working with Josh Homme, and Adapting John Cooper Clarke". *www.undertheradarmag.com*. Посетено на 14 August 2018.
80. ↑  Празен навод (help)
81. ↑  „Evidently... John Cooper Clarke". *BBC Four*. 15 December 2013. Посетено на 28 March 2016.
82. ↑  „Arctic Monkeys collaborate with punk legend – NME". *NME*. 6 July 2007. Посетено на 3 August 2018.
83. ↑  Hall, Duncan (18 April 2014). „Punk poet John Cooper Clarke talks art, Arctic Monkeys and the possibility of an autobiography". *The Argus*. Посетено на 27 July 2018.
84. ↑  Krol, Charlotte (22 September 2018). „Arctic Monkeys play 'Mardy Bum' for first time in four years at Sheffield homecoming show". *NME*. Посетено на 4 January 2019.
85. ↑  Blackledge, Richard. „John Cooper Clarke interview: 'I hated school but teachers like me – I get their pupils interested in poetry'". *www.thestar.co.uk*. Посетено на 4 January 2019.
86. 1 2  Празен навод (help)
87. ↑  „Drinks With: Arctic Monkeys". *American Songwriter*. 12 March 2010. Архивирано од изворникот на 2019-12-15. Посетено на 19 January 2020.
88. ↑  Daly, Rhian (14 May 2018). „Alex Turner says hearing Leonard Cohen talk about songwriting 'spurred him on' to write 'Tranquility Base Hotel + Casino'". *NME*. Посетено на 19 January 2020.
89. ↑  „Dylan & Me". *The Irish Times*. Посетено на 2 February 2020.
90. ↑  Sweeney, Eamon (27 May 2011). „Monkey business – Independent.ie". *The Irish Independent*. Посетено на 15 August 2018.
91. ↑  „Arctic Monkeys – Alex Turner's Guide To 'Suck It And See' | NME". *NME*. 26 April 2011. Посетено на 21 January 2020.
92. ↑  Robinson, John (11 May 2018). „Alex Turner: "Making an Arctic Monkeys album is not an easy alchemy"". *Uncut*. Посетено на 12 January 2020.
93. ↑  „Liam Gallagher, Alex Turner, Paul Weller And More On The True Genius Of John Lennon – NME". *NME*. 8 October 2015. Посетено на 17 August 2018.
94. ↑  „The Last Shadow PUPPETS". *Interview Magazine*. 26 March 2016. Посетено на 25 January 2020.
95. ↑  „Michael Chapman Album Reviews". *www.michaelchapman.co.uk*. Посетено на 22 January 2020.
96. ↑  Murphy, Lauren. „Arctic Monkeys get funky on album number five". *The Irish Times*. Посетено на 22 January 2020.
97. ↑  Seban, Johanna. „Alex Turner par Etienne Daho". *Les Inrocks* (француски). Посетено на 22 January 2020.
98. ↑  Brown, Lane (10 August 2018). „How to Write a Great Rock Lyric". *Vulture*. Посетено на 10 August 2018.
99. ↑  „PLAYLIST: Alex Turner Lists More Influences On New Album". *Radio X*. Посетено на 10 August 2018.
100. ↑  Празен навод (help)
101. ↑  Stolworthy, Jacob (26 April 2018). „Alex Turner lists the songs that inspired the new Arctic Monkeys album". *The Independent*. Архивирано од изворникот на 26 April 2018. Посетено на 15 August 2018.
102. ↑  „Alex Turner Admits He 'Loves' Beyonce Knowles". *GigWise*. 5 June 2007. Посетено на 13 March 2020.
103. ↑  Azadeh, Darius. „10 Films That Majorly Inspired Arctic Monkeys' Tranquility Base Hotel and Casino". *Taste of Cinema - Movie Reviews and Classic Movie Lists*. Посетено на 17 November 2022.
104. ↑  *Arctic Monkeys - The Car track by track | X-Posure | Radio X*, Посетено на 17 November 2022
105. ↑  Sharf, Zack (26 March 2018). „Stanley Kubrick's 'Napoleon': Behind the Scenes of the Greatest Epic Never Made (Exclusive)". *IndieWire*. Посетено на 19 November 2022.
106. ↑  Lobb, Adrian (29 September 2022). „Exclusive: 7 things we learned from Alex Turner about new Arctic Monkeys album The Car". *The Big Issue*. Посетено на 17 November 2022.
107. ↑  „Der Musikexpress 11/2022 mit Björk, Arctic Monkeys & Die Nerven – die Themen im Überblick". *Musikexpress* (германски). 2022-10-12. Посетено на 2022-12-05.
108. ↑  *Arctic Monkeys over The Car en hun geheime Spotify-playlist | 3FM Exclusive | NPO 3FM* (англиски), Посетено на 2022-12-05
109. ↑  deutschlandfunkkultur.de. „Neues Album von Arctic Monkeys - Zeugnis der Entfremdung vom Showbusiness". *Deutschlandfunk Kultur* (германски). Посетено на 2022-12-05.
110. 1 2  Mossman, Kate. „Sometimes I wonder how Alex Turner can make being young sound so boring – maybe that's the point". *www.newstatesman.com*. Посетено на 13 January 2020.
111. 1 2  „Arctic Monkeys Jettison Their Guitars and Shoot the Moon | The Village Voice". *www.villagevoice.com*. Посетено на 16 January 2020.
112. 1 2  Armitage, Simon (26 June 2008). „Simon Armitage on the Arctic Monkeys". *The Guardian*. Посетено на 13 January 2020.
113. ↑  Armitage, Simon (11 July 2009). „Simon Armitage meets Arctic Monkeys". *The Observer*. Посетено на 14 January 2020.
114. ↑  Empire, Kitty (22 November 2009). „Richard Hawley, Alex Turner and I Blame Coco | Pop reviews". *The Observer*. Посетено на 1 February 2020.
115. 1 2  McCormick, Neil (9 February 2006). „'That's me, they're singing my life'". Посетено на 18 January 2020.
116. 1 2  Празен навод (help)
117. ↑  „Poets of pop: a reply". *www.newstatesman.com*. Посетено на 14 January 2020.
118. ↑  Petridis, Alexis (20 April 2007). „CD: Arctic Monkeys, Favourite Worst Nightmare". *The Guardian*. Посетено на 28 January 2020.
119. 1 2 3 4 5  Ellen, Barbara (28 May 2011). „Arctic Monkeys: 'We want to get better rather than get bigger'". *The Observer*. Посетено на 15 January 2020.
120. ↑  „Interview: The Last Shadow Puppets". *We All Want Someone To Shout For*. 6 April 2016. Посетено на 26 January 2020.
121. ↑  „NME Big Read: Arctic Monkeys 'from the Ritz to the Hubble'". *NME*. 10 May 2018. Посетено на 20 January 2020.
122. ↑  „How The Arctic Monkeys Saved Rock 'N' Roll". *Esquire.com*. 1 January 1970. Архивирано од изворникот на 2022-08-13. Посетено на 14 April 2020.
123. ↑  „Album Review: Arctic Monkeys – AM". *DrownedInSound*. Архивирано од изворникот на 28 December 2019. Посетено на 17 January 2020.
124. 1 2  „Arctic Monkeys review, O2 Arena, London: Indulgence is Alex Turner's secret weapon". *www.msn.com*. Посетено на 26 January 2020.
125. ↑  Armitage, Simon (11 July 2009). „Simon Armitage meets Arctic Monkeys". *The Observer*. Посетено на 16 January 2020.
126. ↑  Brown, Lane (10 August 2018). „How to Write a Great Rock Lyric". *Vulture*. Посетено на 14 January 2020.
127. ↑  „Arctic Monkeys' Alex Turner: 'I've forgotten how to write a hit single'". *UNCUT*. 20 December 2011. Посетено на 20 January 2020.
128. ↑  „Drinks With: Arctic Monkeys | American Songwriter". Архивирано од изворникот на 2019-12-15. Посетено на 1 February 2020.
129. ↑  Petridis, Alexis (24 March 2016). „The Last Shadow Puppets: Everything You've Come to Expect review – more a smirking in-joke than a band". *The Guardian*. Посетено на 1 February 2020.
130. 1 2  Reilly, Nick (21 October 2022). „Arctic Monkeys 'The Car' review: some of the best songs of their career". *Rolling Stone UK*. Посетено на 17 November 2022.
131. ↑  Chinapen, Mark (21 October 2022). „The Car by Arctic Monkeys | Album Review". *Modern Music Analysis*. Посетено на 17 November 2022.
132. ↑  *Arctic Monkeys: ‘The Car’ and New Beginnings | Apple Music*, Посетено на 17 November 2022
133. ↑  „Sheffield dialect in pop music – Sound and vision blog". *blogs.bl.uk*. Посетено на 14 January 2020.
134. ↑  Armitage, Simon (26 June 2008). „Simon Armitage on the Arctic Monkeys". *The Guardian*. Посетено на 13 January 2020.
135. ↑  Petridis, Alexis (10 May 2018). „Arctic Monkeys: Tranquility Base Hotel & Casino review – funny, fresh and a little smug | Alexis Petridis' album of the week". *The Guardian*. Посетено на 14 January 2020.
136. ↑  Lachno, James (10 September 2013). „Arctic Monkeys, iTunes Festival, Roundhouse, review". *The Daily Telegraph*. Посетено на 2 May 2018.
137. ↑  „The Arctic Monkeys are a thriving species". *Los Angeles Times*. 27 September 2007. Посетено на 1 February 2020.
138. ↑  Empire, Kitty (14 April 2007). „Pop: Arctic Monkeys, Astoria, London WC2". *The Observer*. Посетено на 25 January 2020.
139. ↑  Swash, Rosie (23 June 2007). „Review: Arctic Monkeys, Pyramid stage, Friday 11.05pm". *The Guardian*. Посетено на 22 July 2018.
140. ↑  „Reading Festival, Berkshire". *The Independent*. 6 September 2009. Архивирано од изворникот на 8 September 2009. Посетено на 8 February 2020.
141. ↑  Empire, Kitty (6 November 2011). „Arctic Monkeys – review". *The Observer*. Посетено на 28 January 2020.
142. ↑  Lynskey, Dorian (10 September 2013). „Arctic Monkeys – review". *The Guardian*. Посетено на 26 January 2020.
143. ↑  McLean, Craig (31 October 2013). „Arctic Monkeys: 'We've raised the bar as a live band'". Посетено на 22 January 2020.
144. ↑  Beaumont-Thomas, Ben (8 June 2018). „Arctic Monkeys review – cheesy irony dissolves into masterful rock'n'roll". *The Guardian*. Посетено на 29 January 2020.
145. ↑  Cain, Sian (5 January 2023). „Arctic Monkeys review – it's Alex Turner's show and we're just living in it". *The Guardian*.
146. ↑  „Alex Turner: "Making an Arctic Monkeys album is not an easy alchemy" - Page 2 of 5". *UNCUT*. 11 May 2018. Посетено на 1 February 2020.
147. ↑  „The surprising truth about the Arctic Monkeys". *www.dailytelegraph.com.au*. 13 November 2018. Посетено на 17 January 2020.
148. ↑  „Arctic Monkeys Conquer America: Alex Turner Q&A". *Billboard*. Посетено на 24 јануари 2023.
149. ↑  McLean, Craig (31 October 2013). „Arctic Monkeys: 'We've raised the bar as a live band'". Посетено на 1 February 2020.
150. ↑  Monroe, Jazz (30 September 2022). „Arctic Monkeys' Alex Turner: 'I'm comfortable with the idea that things don't have to be a pop song". *The Guardian*. Посетено на 2 October 2022.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Алекс Тарнер" на Ризницата ? |

* Arcticmonkeys.com