recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Тројцата среќници"** (германски: *Die drei Glückskinder*) — сказна на браќата Грим.

Содржина
--------

Непосредно пред смртта, еден татко ги повикува трите сина и на едниот му дава петел, на другиот коса, а на третиот мачка, велејќи им да заминат по светот и да пронајдат земја во која луѓето не слушнале за нивните работи. Првиот син скитал низ светот, но секаде имале видено петел. Најпосле, тој пристигнал на еден остров каде луѓето не знаеле што е тоа петел. Тој им кажал дека благодарение на петелот ќе можат да го определат времето. Луѓето го купиле петелот за еден товар злато и синот се вратил дома. Тогаш, вториот син тргнал да си ја бара среќата. И тој одел насекаде сè додека на пристигнал на некој остров каде луѓето не знаеле како да го соберат житото. Тој почнал да коси и жителите му ја побарале косата, нудејќи му еден коњски товар злато. Така, и тој се збогатил и се вратил дома. Третиот син скитал низ светот со мачката и најпосле пристигнал на некој остров каде глувците насекаде се шетале слободно. Тој ја пуштил мачката во кралската палата и таа ги уловила глувците, па кралот му понудил многу злато во замена за мачката. Синот си заминал, а кога мачката се прејала глувци, таа почнала да мјаука и жителите на островот се исплашиле. Тие испратиле гласник, кој ја молел мачката да го напушти островот, но таа пак мјаукала. Тогаш, луѓето почнале да ја гаѓаат палатата со топовите, но мачката побегнала низ прозорецот, а островјаните си ја уништиле палатата.

Изданија на македонски јазик
----------------------------

* „Тројцата среќници", во: Браќа Грим, *Сказни*. Наша книга, Скопје, 1972.

Наводи
------

1. ↑   Браќа Грим, *Сказни*. Наша книга, Скопје, 1972, стр. 11-14.
**Цветко Тасев** (? - 6 март 1906

) — македонски револуционер брат на секретарот и војводата Ристо Тасев,бил битолски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација .

Биографија
----------

Цветко Тасев е роден во струшкото село Ташмаруништа, во Отоманската империја. Тој се приклучи на ВМОРО и стана водач на селскиот одред од родното село. За време на востанието Илинденското востание, тој се борел на 23 јули кај Ташмаруништа и во областа Горица, близу Сливово, на 2 август. Во 1904 година бил војвода во битолскиот регион и на 5 јули се борел против турската војска кај селото Тепавци. Во 1906 година тој бил герила под водство на Милош Павлов ,заедно починале на 6 март 1906 година во Нерези, Струшко.
**Цветан Цветанов** (роден на 8 април 1965

 во Софија) е бугарски политичар и министер за внатрешни работи на Бугарија и вицепремиер во периодот од 27 јули 2009 до 13 март 2013. Освен тоа, тој е и потпретседател на партијата ГЕРБ и одговорен министер за Државната агенција за национална безбедност.

Во 1987 година Цветанов започнал да работи во Народната милиција. Во 1992 година завршил факултет на Националната спортска академија (НСА) како учител по физичко воспитување и тренер по атлетика. Во 2000 се здобил со диплома по право на УНСС. Од 1997 година работел во администрацијата во Министерството за внатрешни работи, а по 2001 година станал еден од најблиските соработници на тогашниот генерелен секретар Бојко Борисов.

Во 2004 година специјализирал во Мадрид за глобалниот тероризам, а се здобил и со други признанија како специјалист во Сикрет сервис во Вашингтон, внатрешна сигурност на САД итн. Во 2005 година кога Бојко Борисов ја напуштил функцијата во МВР, Цветанов тргнал по неговите стапки, станувајќи заменик градоначалник на Софија. Следната 2006 година Борисов ја основал партијата ГЕРБ, а Цветанов станал нејзин потпретседател. По победата на изборите, Цветанов станал вицепремиер и министер за внатрешни работи.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Цветан Цветанов" на Ризницата ? |
**Цветан Гавровски** е доктор на технички науки од областа на електрониката. Редовен професор на Факултетот за Електроника и информациски технологии на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје. Објавил над 100 труда на меѓународни симпозиуми и во списанија од областа на Електрониката. Автор на првиот универзитетски учебник Основи на мерна техника, 2007 година, второ издание 2011г. Автор е на оригинален Микропроцесорски дозиметриски мерен систем реализиран во серијал од 10 примероци за потребите на АРМ. Покрај професионалната ангажираност во областа на Електрониката тој е Фотографски уметник, Мајстор на фотографијата на Фото Сојузот на Македонија и носител на звањето EFIAP - Excellence FIAP на светската федерација за фотографска уметност. Излагал на над 200 групни изложби во земјата и странство. Автор на дванаесет самостојни изложби (Македонија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Германија, Србија, Словенија). Добитник е на бројни значајни меѓународни награди за арт фотографија. Златен и бронзен медал на FIAP (The International Federation of Photographic Art), златен медал на PSA (Photographic Society of America), бронзен медал на UPI (United Photographers International), златен медал на RPS (The Royal Photographic Society), златен медал на GPU (Global Photographic Union). До 2017 година учествува на 60 компететивени меѓународни салони на арт фотографии во 26 различни земји со 287 примени фотографии од кои 156 различни. Автор е на монографијата СЛИКАЊЕ СО СВЕТЛИНА / PAINTING WITH LIGHT (на македонски и англиски 370 стр. 200 авторски фотографии) издадена во 2020 година во Матица Македонска. 

Цветан Гавровски: www.cvetangavrovski.mk
**„Спроти новите дни"** (руски: *Накануне*) — роман на рускиот писател Иван Тургенев од 1860 година. Првобитно, романот бил објавен во списанието „Современик".

Содржина
--------

Осврт кон делото
----------------

Во романот „Спроти новите дни", Тургенев за првпат јасно го поставил прашањето за судирот меѓу генерациите во тогашното руско општество. По тој повод, во статијата "Кога ќе дојде вистинскиот ден?", рускиот критичар Николај Доброљубов напишал: „Смело можеме да кажеме, кога г. Тургенев во својот роман ќе допре некое прашање, кога ќе прикаже некоја нова страна на општествените односи, тогаш тоа е доказ дека тоа прашање навистина се појавува или дека наскоро ќе се појави во свеста на образованото општество, дека таа нова страна почнува да се издвојува и дека наскоро остро и јасно ќе се појави пред очите на сите."

Наводи
------

1. ↑  Душа Перовић, „И. С. Тургењев: Оцеви и деца", во: И. С. Тургењев, *Оцеви и деца*. Београд: Просвета, 1961, стр. 246.
2. ↑  Душа Перовић, „И. С. Тургењев: Оцеви и деца", во: И. С. Тургењев, *Оцеви и деца*. Београд: Просвета, 1961, стр. 243.
**Траве** (германски: *Trave*) — река во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Долга е околу 124 километри и тече од изворот близу селото Аренсбек во Источен Холштајн, па сè до Травеминде, кајшто се влева во Балтичкото Море (Либечки Залив). Тече низ местата Бад Зегеберг, Бад Олдесло и градот Либек, каде се поврзува со Каналот Елба-Либек. Реката е пловна за морски бродови од Балтикот до пристаништата на Либек.

Покрај разните мостови што ја сечат, под реката минува тунелот Херен, а по неа оди траект што го поврзува Травеминде со полуостровот Привал.

Притоки на Траве се реките Вакениц и Штепениц.

Надворешни врски
----------------

* Траве на Ризницата ?
* Тунел Херен

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 240335534
* GND: 4060762-8

 |

 |
Црвен пипер
**Црвен пипер** — зачин кој се добива со мелење или дробење на исушени црвени пиперки. Заедно со повеќето традиционални вкусови - сол и шеќер, ова е најчестиот зачин на кулинарски задоволства низ светот. Имињата на зачините на различни јазици се разликуваат, но означуваат ист вид на зачини добиени од пиперки (бибер).

Црвениот пипер им дава на јадењата своја специфична слатка арома, која е целосно ослободена со топлинска обработка. Јадењата приготвени со црвен пипер го засилуваат лачењето на плувачката со што се олеснува пробавата на јагленихидрати. Ги потикнува различните излачувања во пробавен систем така да и тешко сварливата храна је прави полесна за организмот. Црвениот пипер генерално го има во два вида според вкусот - лут и благ.

Иако црвениот пипер честопати е поврзан со унгарската кујна, црвениот пипер води потелко од Новиот Свет и подоцна бил пренесен во Стариот Свет. Со потекло од Мексико, црвениот пипер бил донесен во Шпанија во 16 век.

Трговијата со црвениот пипер се проширила од Пиринејскиот Полуостров во Африка и Азија, и на крајот стигнал до Средна Европа преку Балканот, а потоа под османлиска власт, што го објаснува унгарското потекло на англискиот термин. На шпански, црвениот пипер е познат како *pimentón* од 16 век, кога станал типична состојка во кујната во западна Екстремадура. И покрај своето присуство во Средна Европа од почетокот на османлиските освојувања, таа не станала популарни во Унгарија до крајот на 19 век.

Наводи
------

1. ↑  Andrews, Jean (1995). *Peppers: The Domesticated Capsicums* (New. изд.). Austin, Texas: University of Texas Press. стр. 8. ISBN 9780292704671. Посетено на 20 October 2016.
2. ↑  Ayto, John (1990). *The Glutton's Glossary: A Dictionary of Food and Drink Terms* (англиски). London: Routledge. стр. 205. ISBN 9780415026475. Посетено на 20 October 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црвен пипер" на Ризницата ? |

* *paprika* во Викиречникот
**Србиновска Котлина** или **Брежанска Котлина** (бугарски: *Брежанска котловина*) — котлина или долинско проширување во поречието на Струма во Горноџумајско, Пиринска Македонија.

Котлината е сместена меѓу најсеверозападните ридови на Пирин. Почнала да се развива во раниот терцијар, каде е исполнета претежно од палеогенски наслаги во кои има слоеви од квалитетен камен јаглен. Конечно се образувала за време на квартарот. Климата е преодно континентална. Се одводнува од Брежанска Река, која е лева притока на Струма. Почивата е плитка, претежно од исведен циметен планински вид. 

Во котлината е развиено јагленарството, тутунарството и овчарството.

Единственото населено место во котлината е селото Србиново (денес Брежани).

Топографска карта
-----------------

* Лист од карта K-34-83. Размер: 1 : 100 000

Поврзано
--------

* Горноџумајска Котлина

Наводи
------

1. 1 2 3  Мичев, Николай и др. (1980). *Географски речник на България*. София: Наука и изкуство. стр. 64.
За селото во Полска, погл. Старе Сјоло.  За селото во Сумската Област, погл. Старе Село (Сумска Област).
**Старе Село** (украински: Старе Село; полски: *Stare Sioło*; во превод Старо Село) ― село во Лавовскиот Реон, Лавовската Област, Украина. Таму се наоѓа Стареседелскиот замок, или подобро кажано, тврдина на кнезовите Острогски. Припаѓа на давидивската селска хромада, една од хромадите во Украина.

На 29 август 2016 година, теренецот на Мерцедес, кој припаѓал на Лвов Холодокомбинат ОЈСЦ, прво бил разнесен во селото со проектил (или мина) поставено на коловозот, а потоа стрелан со автоматско оружје. Возачот и двајцата обезбедувачи загинале. Инцидентот е поврзан со обид за атентат врз сопственикот на претпријатието, Бохдан Копитко.

До 18 јули 2020 година, Старе Село припаѓало на Пустомитскиот Реон. Реонот бил укинат во јули 2020 година, како дел од административниот преоблик на Украина, со што бројот на реони во Лавовската Област бил намален на седум. Областа на Пустомитскиот Реон бил споена во Лавовскиот Реон.

 Стареселскиот замок на кнезот Заславски.

Наводи
------

### Фусноти

1. ↑  „Давидовская громада" (руски). Портал об'єднаних громад України.
2. ↑  „Міну для підриву авто Богдана Копитка заклали під асфальт". Архивирано од изворникот на 14 септември 2016. Посетено на 12 март 2023.
3. ↑  *Доротич М.* Кримінальні розбірки у стилі 90-х? // Високий замок. — 2016. — № 97 (5497) (30 серп.). — С. 1, 3.
4. ↑  „Про утворення та ліквідацію районів. Постанова Верховної Ради України № 807-ІХ". *Голос України* (украински). 18 јули 2020. Посетено на 12 март 2023.
5. ↑  „Нові райони: карти + склад" (украински). Міністерство розвитку громад та територій України.

### Извори

* Памятники градостроительства и архитектуры Украинской ССР. Во 4-х томах. К.: Будівельник, 1983–1986 година. Том 3, с. 186–187.

49°42′07″N 24°11′41″E﻿ / ﻿49.70194° СГШ; 24.19472° ИГД﻿ / 49.70194; 24.19472
**Црвен сирак** (кинески: 紅高粱家族) — новела на кинескиот писател Мо Јен од 1986 година.

Содржина
--------

Основниот мотив што се провлекува низ новелата е црвениот сирак, растение што се користи во исхраната и за подготовка на ракија. Ова растение во времето во кое владее мир претставува метафора на селскиот живот, за време на војната е симбол на борбата за живот, а на крајот се претвора во метафора на промената и загубата. Во романот се испреплетуваат љубовта и смртта, доведени до нивната сурова и брутална крајност.

Осврт кон романот
-----------------

Ова е првата новела на Јен, којшто е дел од истоимениот циклус со кои тој се стекнал со светска слава. Според делото е снимен и филм, награден со „Златна мечка" на филмскиот фестивал во Берлин во 1988 година. Во книгата, Јен ги комбинира историските факти и личните приказни, како и фантазијата и реалноста, создавајќи свет којшто со својата сложеност и необичност потсетува на делата на Вилијам Фокнер и на Габриел Гарсија Маркес.

Наводи
------

1. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 11.
2. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 11.
**Старогрчка наука и филозофија** не се имаат јавено без какво и да е влијание однадвор. Тие се надоврзале на достигнувањата на источните народи, главно на Египет и Вавилон, со кои одржувале постојани трговски и други врски. Таму биле развиени науките, пред сè математиката и астрономијата. Таму било издигнато на завидна висина земјоделството и градењето на огромни мрежи од канали за користење на водите од Нил, Тигар и Еуфрат. Во Египет и Вавилон на високо ниво се развиле занаетите за изработка на разни предмети на метал, глина и ткаенини. Таму, исто така, доста се развиле уметностите, особено градежничката, ликовната и литературната.
Старите Грци од 8 век п.н.е. до 2 век од н.е. и понатаму до пропаста на Рим до 5-иот век од н.е. се појавиле на историската сцена. Грците живееле на скудна почва, па за својот помин биле упатувани на морето и морепловството, за чиј развиток разгранетото грчко копно давало речиси идеални можности. Се граделе бродови се развивале разни занаети, а земјоделството давало производи со кои се тргувало внатре во Грција, а уште повеќе со други земји. Патувајќи од едниот крај на тогаш познатиот свет, во друг тие се среќавале со разни народи, се запознавале со нивните верувања, обичаи и сфаќања поинакви од своите, ги споредувале и сè повеќе се убедувале во нивното релативно значење, во тоа дека тие се човекова творба. Оттука е разбирливо што Грците развиле поинакви форми на општествено-политички односи. Наместо пространите деспотии се зацврстиле градовите - држави наречени полис. Највисок степен на развиток грчката култура достигнала во Атина, во времето на Перикле (средината на 5-иот век п.н.е.), кога робовладетелската демократија достигнала најпотполн развиток. Тоа бил златниот век на класичната уметност и филозофија, како своевиден израз на античката демократија, кога слободните граѓани располагале со политички права и моќ дотогаш невидени. Демократијата тогаш условувала воспитание и образование за постојан остар натпревар во сите области од јавниот живот, конкуренција на сили и способности.

Наводи
------

* Учебник по филозофија за четврта година гимназиско образование.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* BNF: cb119359992 (податоци)
* NDL: 00562486
* NKC: ph128248

 |

 |
Исак Бабел Збирка раскази „Коњици"
**Црвената коњица** (руски: *Конармия*) - збирка раскази на рускиот и советски писател Исак Бабел. Расказите во збирката се пишувани во периодот 1924-1926 година.

Содржина
--------

Збирката „Црвената коњица" ги содржи следниве раскази:

* Преминувањето преку Збруч
* Црквата во Новоград
* Писмо
* Командантот на резервата на коњи
* Пан Аполек
* Сонцето на Италија
* Гедали
* Мојата прва гуска
* Рабин
* Патот за Броде
* Учењето за митралеската кола
* Смртта на Долгушов
* Командантот на втората бригада
* Сашка Христос
* Животописот на Павличенка Матвеј Родионич
* Гробиштата во Козин
* Пришчепа
* Приказна за еден коњ
* Конкин
* Берестечко
* Сол
* Вечер
* Афоњка Бида
* Кај Свети Валент
* Командирот на ескадрон Трунов
* Двајца Ивани
* Продолжение на приказната за еден коњ
* Вдовица
* Замостје
* Предавство
* Чесники
* По битката
* Песна
* Рабиновиот син
* Аргамак
* Бакнеж

Осврт кон делото
----------------

Збирката „Црвената коњица" предизвикала големо внимание поради необичниот пристап во опишувањето на хероите од времето на граѓанската војна во Русија. Имено, за разлика од тогашните дела, ликовите во оваа збирка се одликуваат со недостатоци: тие се сурови, глупави, неспретни и детинести. Во своите раскази, Бабел дал извонредни психолошки скици на луѓе кои се одликуваат со неочекувани премини од најгруб реализам со најфина поезија. Расказите во збирката претставуваат богата галерија на фантастични типови на луѓе, прикажани во борбените акции и во моментите на затишје, кога борците, зафатени од некоја слабост или во состојба на афект, се покажуваат потполно соголени. Во расказите, според неговите сопствени зборови, Бабел настојувал да ги наслика „скриените урнатини на човечките судбини", со нивната наивна радост, невин занос, тагата од неостварените желби, вистинското страдање и трагичните грешки. Во овие раскази Бабел се докажува како ненадмашен сликар на луѓето и голем стилист, давајќи впечатливи описи и опипливи ликови. Ретки се писателите кои како него, силно и исцрпно, но со малку зборови, успеале да го опишат ужасот на војната, а некои негови текстови делуваат и како песни во проза.

Наводи
------

1. ↑  I. E. Babelj, *Crvena konjica*. Beograd: Rad, 1969.
2. ↑  Nada Marinković, „Isak Babelj", во: I. E. Babelj, *Crvena konjica*. Beograd: Rad, 1969, стр. 124-125.
**Црвена Ѕвезда** бил македонски весник, орган на Македонската ослободителна организација (МОО) за Воденскиот округ. Тоа е прв весник на македонски јазик (воденски дијалект, но со грчка азбука) во Егејскиот дел на Македонија. Излегувал во периодот од летото 1942 до октомври 1943 година. Го уредувал Вангел Ајановски-Оче, а насловната страница ја илустрирал Гркот Андреас Андроникас. Бил умножуван на шапирограф на илегалната техника на Окружниот комитет на КПГ за Воденско. Објавени се повеќе од 20 броја, во тираж до 150 примероци. По забраната на МАО од страна на КПГ, весникот престанал да излегува.

Наводи
------

1. ↑  *Д-р Боро Мокров, Развојот на македонскиот печати новинарство (од првите почетоци до194 5 година), Скопје, 1980, 452-453*
2. ↑  *Д-р Боро Мокров - М-р Томе Груевски, Преглед на македонскиот печат (1885-1992), Скопје, 1993, 150-151*
3. ↑  *Тодор Симовски, Некои моменти од националноослободителната борба на Македонците од Егејска Македонија, Ослободителната војна и Револуцијата во Македонија, Скопје, 1973, 220 - 221*
4. ↑  *Вангел Ајановски-Оче, Сеќавања и критички осврт на развојот на работничкото, комунистичкото и националноослободителното движење во Македонија во Воденско, ракопис во АОИНИ, Скопје, 82*
**Фадил Руфати** (албански: *Fadil Rufati*; Лисец, Тетовско) е поранешен член на ОНА.

Во младите години, се запишал на универзитетот во Приштина, насока хемија. Но истиот не го завршил, туку заминал на печалба во Швајцарија. Кога започнала Косовската војна, тој се вратил и се приклучил кон единиците на ОВК.

По започнувањето на воениот конфликт во Македонија, тој се вклучил во редовите на ОНА. Тој уште на почетокот бил ангажиран да го „*брани*" Тетовското кале. По преземаната кација од страна на македонските вооружени служби, тој бил погоден кај месноста *Црвен камен*, по кое им подлегнал на повредите.

По неговата смрт, неговото тело било повлечено, за да на 12 април биде истото погребано на гробиштата во Тетово.

Наводи
------

1. ↑  Менај, Петрит (2008). *ОНА- Порака и надеж*. Скопје: Фондација - Институт отворено општество.
Роми во Лавов
Ромски деца во Транскарптија
Ромско малцинство во Транскарптија (попис 2001)
Ромско малцинство во Транскарптиа (попис 2001)
**Украинските Роми** како малцинство во државата за првпат биле документирани во раниот 14. век. Ромите ги одржуваат своите опшествени организации избегнувајќи ги контактите со оние коишто не се Роми. Ги усвоиле јазикот и верата на доминантното општество во поголемиот дел од Украина, католици во Западна Украина и Транскаптиа и ислам во Крим.

За време на Втората светска војна нацистите и нивните сојузници ги имплементирале нивните политики на истребување на Ромите од Украина. Се смета дека 12 000 Роми биле убиени за време на масакрот во Бабин Јар, Киев. Останатите поголеми погубувања се случиле во Крим, Подиље, Галиција и Волин. Во тој период, романската окупаторска влада депортирала 25 000 Роми од Романија во Приднестровие, преку реката Јужен Буг. Поради нечовечниот однос на романските власти, половина од нив исчезнале за време на депортацијата.

Демографија
-----------

* Попис 1887: 12,000 роми во Руска Украина (без Галиција и Трансцарптиа)
* Попис 1922: 60,000 роми во Украински ССР (без Галиција и Трансцарптиа)
* Попис 1959: 28,000 роми во Украински ССР
* Попис 1970: 30,100 роми во Украински ССР
* Попис 1979: 34,500 роми во Украински ССР
* Попис 2001: 47,600 роми во Украина.

Ромското население не е сконцентрирано во некоја одредена украинска област. Половина од нив живеат во урбаните (градски) средини, но само 35% го сметаат ромскиот јазик за нивни мајчин јазик. Нивната култура не се разликува премногу од доминантната украинска, освен во начинот на облекување. Ромите имаат богата фолклорна традиција, а нивното присуство на тие простори било евидентирано во голем број книжевни дела од страна на украинските писатели.

Терминот ром/и (украински: *Ромá*) не е генерално користен, прифатен или разбран во Украина, дури и од страна на Ромите. Тие се викани по терминот „Tsyhany" (украински: *Цигани*).

Наводи
------

* Енциклопедија за Украина, том 2 (Г-К) Торонто, 1988
* Ромите во Украина Архивирано на 19 февруари 2012 г. (украински)

Поврзано
--------

* Серви

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Украина е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |



|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Ромите е никулец. Можете да ѝ помогнете на Википедија со тоа што ќе ја проширите.* |
**Списoк на интеграли на експоненцијални функции**:

{\displaystyle \int e^{cx}\;dx={\frac {1}{c}}e^{cx}}
{\displaystyle \int a^{cx}\;dx={\frac {1}{c\ln a}}a^{cx}\qquad {\mbox{(for }}a>0,{\mbox{ }}a\neq 1{\mbox{)}}}
{\displaystyle \int xe^{cx}\;dx={\frac {e^{cx}}{c^{2}}}(cx-1)}
{\displaystyle \int x^{2}e^{cx}\;dx=e^{cx}\left({\frac {x^{2}}{c}}-{\frac {2x}{c^{2}}}+{\frac {2}{c^{3}}}\right)}
{\displaystyle \int x^{n}e^{cx}\;dx={\frac {1}{c}}x^{n}e^{cx}-{\frac {n}{c}}\int x^{n-1}e^{cx}dx}
{\displaystyle \int {\frac {e^{cx}\;dx}{x}}=\ln |x|+\sum \_{i=1}^{\infty }{\frac {(cx)^{i}}{i\cdot i!}}}
{\displaystyle \int {\frac {e^{cx}\;dx}{x^{n}}}={\frac {1}{n-1}}\left(-{\frac {e^{cx}}{x^{n-1}}}+c\int {\frac {e^{cx}dx}{x^{n-1}}}\right)\qquad {\mbox{(for }}n\neq 1{\mbox{)}}}
{\displaystyle \int e^{cx}\ln x\;dx={\frac {1}{c}}e^{cx}\ln |x|-\operatorname {Ei} \,(cx)}
{\displaystyle \int e^{cx}\sin bx\;dx={\frac {e^{cx}}{c^{2}+b^{2}}}(c\sin bx-b\cos bx)}
{\displaystyle \int e^{cx}\cos bx\;dx={\frac {e^{cx}}{c^{2}+b^{2}}}(c\cos bx+b\sin bx)}
{\displaystyle \int e^{cx}\sin ^{n}x\;dx={\frac {e^{cx}\sin ^{n-1}x}{c^{2}+n^{2}}}(c\sin x-n\cos x)+{\frac {n(n-1)}{c^{2}+n^{2}}}\int e^{cx}\sin ^{n-2}x\;dx}
{\displaystyle \int e^{cx}\cos ^{n}x\;dx={\frac {e^{cx}\cos ^{n-1}x}{c^{2}+n^{2}}}(c\cos x+n\sin x)+{\frac {n(n-1)}{c^{2}+n^{2}}}\int e^{cx}\cos ^{n-2}x\;dx}
{\displaystyle \int xe^{cx^{2}}\;dx={\frac {1}{2c}}\;e^{cx^{2}}}
{\displaystyle \int {1 \over \sigma {\sqrt {2\pi }}}\,e^{-{(x-\mu )^{2}/2\sigma ^{2}}}\;dx={\frac {1}{2\sigma }}(1+{\mbox{erf}}\,{\frac {x-\mu }{\sigma {\sqrt {2}}}})}
{\displaystyle \int e^{x^{2}}\,dx=e^{x^{2}}\left(\sum \_{r=1}^{n}{\frac {1}{2^{n}x^{2n-1}}}\right)+{\frac {2n-1}{2^{n}}}\int {\frac {e^{x^{2}}\;dx}{x^{2n}}}}
{\displaystyle \int \_{-\infty }^{\infty }e^{-ax^{2}}\,dx={\sqrt {\pi \over a}}}
**Фаина Григориевна Мељник** (9 јуни 1945 – 16 декември 2016) — советска атлетичарка која се натпреварувала во дисциплините фрлање диск и фрлање ѓуле, освојувач на златен медал Летните олимписки игри 1972 во дисциплината фрлање диск. Во текот на својата кариера, таа поставила 11 светски рекорди.

Кариера
-------

Мељник била еврејка, и е родена во Бакота, Хмелничка област, Украина. На Летните олимписки игри 1972 во Минхен, таа трипати го соборувала олимпискиот рекорд во дисципината фрлање диск, и поставила светски рекорд од 66.62 метри. Во 1976 таа го остварила својот најдобар личен резултат од 70.50 метри, но завршила на четвртото место на Летните олимписки игри 1976. На истите Олимписки игри таа се натпреварувала и во дисциплината фрлање ѓуле и завршила на десеттото место. Таа не успеала да се квалификува во финалето во фрлањето диск на игрите во 1980 година.

Мељник дипломирала на Московскиот медицинско-стоматолошки универзитет и подоцна работела како стоматолог и како атлетски тренер во Москва. Таа била тренер на Наталија Лисовскаја и Светлана Кривелјова. Мељник била венчана со Велко Велев, бугарски фрлач на диск кој исто така се натпреварувал на Летните олимписки игри во 1976 и 1980 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  Faina Melnik Архивирано на 26 август 2011 г.. Sports-reference.com.
2. 1 2  Пол Тејлор (2004). *Jews and the Olympic Games: The Clash Between Sport and Politics : with a Complete Review of Jewish Olympic Medallists*. Sussex Academic Press. стр. 236–. ISBN 978-1-903900-87-1.

Надворешни врски
----------------

* Профил Архивирано на 26 август 2011 г. на sports-reference
* Профил на мрежното место на Олимписките игри
Сребрен чаен прибор.
**Украсна уметност** (**декоративна уметност**) — изработка на украсно-функционални предмети во керамика, дрво, стакло, метал или текстил. Во ова поле спаѓаат керамиката, мебелот, покуќнината, внатрешното уредување и архитектурата. Честопати ваквата уметност се категоризира како спротивна на „фината уметност", имено, сликарството, цртањето, фотографијата и скулптурата од поголем калибар. Некои стручњаци ја разликуваат украсната од ликовната уметност по нејзината функционалност, намена, важност, статус на уникатно дело, или пак творба на еден единствен уметник.

Поврзано
--------

* Применета уметност
* Движење за применета уметност (Arts and Crafts Movement)
* Занает
* Историја на украсната уметност
* Мозаик
* Орнамент (архитектура)

Избрана библиографија
---------------------

* Fiell, Charlotte and Peter, Изд. *Decorative Art Yearbook* (една за секоја деката од XX век). Прев. на англиски. Bonn: Taschen, 2000.
* Fleming, John and Hugh Honour. *Dictionary of the Decorative Arts*. New York: Harper and Row, 1977.
* Frank, Isabelle. *The Theory of Decorative Art: An Anthology of European and American Writings, 1750–1940*. New Haven: Yale University Press, 2000.
* Thornton, Peter. *Authentic Decor: Domestic Interior, 1620–1920*. London: Seven Dials, 2000.
**Списoк на интеграли на логаритамски функции**:

*x*>0 важи за сите интеграли во оваа статија.

{\displaystyle \int \ln cx\,dx=x\ln cx-x}
{\displaystyle \int (\ln x)^{2}\;dx=x(\ln x)^{2}-2x\ln x+2x}
{\displaystyle \int (\ln cx)^{n}\;dx=x(\ln cx)^{n}-n\int (\ln cx)^{n-1}dx\qquad {\mbox{(for }}n\neq 1{\mbox{)}}}
{\displaystyle \int {\frac {dx}{\ln x}}=\ln |\ln x|+\ln x+\sum \_{i=2}^{\infty }{\frac {(\ln x)^{i}}{i\cdot i!}}}
{\displaystyle \int {\frac {dx}{(\ln x)^{n}}}=-{\frac {x}{(n-1)(\ln x)^{n-1}}}+{\frac {1}{n-1}}\int {\frac {dx}{(\ln x)^{n-1}}}\qquad {\mbox{(for }}n\neq 1{\mbox{)}}}
{\displaystyle \int x^{m}\ln x\;dx=x^{m+1}\left({\frac {\ln x}{m+1}}-{\frac {1}{(m+1)^{2}}}\right)\qquad {\mbox{(for }}m\neq 1{\mbox{)}}}
{\displaystyle \int x^{m}(\ln x)^{n}\;dx={\frac {x^{m+1}(\ln x)^{n}}{m+1}}-{\frac {n}{m+1}}\int x^{m}(\ln x)^{n-1}dx\qquad {\mbox{(for }}m,n\neq 1{\mbox{)}}}
{\displaystyle \int {\frac {(\ln x)^{n}\;dx}{x}}={\frac {(\ln x)^{n+1}}{n+1}}\qquad {\mbox{(for }}n\neq 1{\mbox{)}}}
{\displaystyle \int {\frac {\ln x\,dx}{x^{m}}}=-{\frac {\ln x}{(m-1)x^{m-1}}}-{\frac {1}{(m-1)^{2}x^{m-1}}}\qquad {\mbox{(for }}m\neq 1{\mbox{)}}}
{\displaystyle \int {\frac {(\ln x)^{n}\;dx}{x^{m}}}=-{\frac {(\ln x)^{n}}{(m-1)x^{m-1}}}+{\frac {n}{m-1}}\int {\frac {(\ln x)^{n-1}dx}{x^{m}}}\qquad {\mbox{(for }}m,n\neq 1{\mbox{)}}}
{\displaystyle \int {\frac {x^{m}\;dx}{(\ln x)^{n}}}=-{\frac {x^{m+1}}{(n-1)(\ln x)^{n-1}}}+{\frac {m+1}{n-1}}\int {\frac {x^{m}dx}{(\ln x)^{n-1}}}\qquad {\mbox{(for }}n\neq 1{\mbox{)}}}
{\displaystyle \int {\frac {dx}{x\ln x}}=\ln |\ln x|}
{\displaystyle \int {\frac {dx}{x^{n}\ln x}}=\ln |\ln x|+\sum \_{i=1}^{\infty }(-1)^{i}{\frac {(n-1)^{i}(\ln x)^{i}}{i\cdot i!}}}
{\displaystyle \int {\frac {dx}{x(\ln x)^{n}}}=-{\frac {1}{(n-1)(\ln x)^{n-1}}}\qquad {\mbox{(for }}n\neq 1{\mbox{)}}}
{\displaystyle \int \sin(\ln x)\;dx={\frac {x}{2}}(\sin(\ln x)-\cos(\ln x))}
{\displaystyle \int \cos(\ln x)\;dx={\frac {x}{2}}(\sin(\ln x)+\cos(\ln x))}
Дијаграм на агнатична ултимогенитура
**Ултимогенитура** (лат. *ultimus* последен, *gеnitus* роден) е традиционално право на најмладиот син на наследство. Ултимогенитурата најмногу се практикува кај номадските племиња каде што постарите синови со своите стада се одвојуваат од семејството и бараат нови пасишта, а најмладиот син останува со таткото до неговата смрт.

Појавата е позната и во некои европски земји каде што постарите синови заминуваат в град, а сè уште неженетите синови остануваат со таткото и неговиот имот.

Поврзано
--------

* Првородство

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Експеримент на стапка на ртење.
**Физиологијата на растенијата** ги проучува појавите и процесите што се одвиваат во организмот на растението. Со примена на експериментални методи во проучувањата, растителната физиологија се стреми што поцелосно да ги запознае процесите, како што се метаболизам, размножување, растење, развивање и движење на растенијата.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85102796
* GND: 4045580-4
* BNF: cb119329593 (податоци)
* NDL: 00572149
* NKC: ph114604

 |

 |
***Спротивниот брег*** (француски: *Le Rivage des Syrtes*) — роман од францускиот писател Жилјен Грак објавен во 1951. Ова бил неговиот трет и најпознат роман. Дејството се одвива на границата од две измислени средоземни земји, Орсена и Фаргестан, кои 300 години биле во војна. Државата Орсена симболизира историја, традиција, и ред, додека Фаргестан е симбол за неразумност. Самиот автор го опишал делото како „свесен сон", а според критиката припаѓа на правецот надреализам.

Главниот лик Алдо бил пратен како набљудувач во напуштен замок во Орсена, но иако двете земји се во војна, со децении немало никаква борба. Иако свесен дека би можел да предизвика обновување на конфликтот, Алдо одлучил да ја премине границата, сметајќи дека можното уништување е подобар избор од бавното пропаѓање. Делото било наградено со „наградата Гонкур", но Грак одбил да ја прими наградата како чин на негодување против комерцијализацијата на пишаниот збор. Книгата наишла на позитивен прием од стручната јавност, а добила добра рецензија во весникот *Њујорк Тајмс*.

Наводи
------

1. ↑  Taylor, Karen L. (2006). *The Facts on File Companion to the French Novel*. New York City: Infobase Publishing. стр. 297. ISBN 9780816074990.
2. ↑  Kirkup, James (2007-12-24). „Julien Gracq: Distinguished novelist known for his surrealism and solitude who refused all literary honours". *The Independent*. Посетено на 2013-06-26.
3. ↑  Cardonne-Arlyck, Elisabeth (1986-06-22). „The Beckoning Ghost". *The New York Times*. Посетено на 2015-11-27.

Надворешни врски
----------------

* *Спротивниот брег* Архивирано на 31 декември 2016 г. на мрежното место на францускиот издавач (француски)
Караткиевич како студент
**Улаѕимир Сјамјонавич Караткевич** (белоруски: *Уладзімір Сямёнавіч Караткевіч*; 26 ноември 1930

 — 25 јули 1984

) — белоруски романтичен писател.

Животопис
---------

Караткиевич е роден во 1930 година во регионот Орша, Витепска област.

Во 1954 година, тој дипломирал на одделот на Филолошкиот Факултет во Киев, а подоцна предавал за првпат во селско училиште во регионот на Киев во Украина, како и во неговиот роден град, Орша во Белорусија. Подоцна, тој завршил напредни курсеви за литература во 1960 година, како и кинематографија во 1962 година, во Москва. Тогаш литературата станала неговата главна окупација. Негова прва објавена работа била една песна, која се појавила во 1951 година, кој подоцна била проследена со три збирки поезија. Подоцна, тој се свртел кон прозата, и оттогаш има објавено голем број на раскази, збирки право Чазенија, окото на тајфунот, од минатите векови, и други. Тој, исто така ги напишал романите на Незаборавниот и темен замок Олшански. Веројатно најпопуларната работа издадена на Караткиевич е романот кралот Стах е Дивиот Хант (Дзікае паляванне караля Стаха, 1964). Неговите романи се занимаваат претежно со историското минато на Белорусија, вклучувајќи го востанието во јануари 1863 - 1865 година. Исто така, Караткевич напишал голем број на драми, есеи, статии, сценарија за кратки и долгометражни филмови, но и некои многу интересни детективски и авантуристички приказни. Книжевните дела на Караткиевич се означени од страна на романтизмот, богатите слики, и воодушевување. Примател е на неколку национални книжевни награди, тој има силно влијание на понатамошниот развој на историски теми во белоруската книжевност. Починал во 1984 година во Минск.

Литературно дело
----------------

* Leonids нема да се врати на Земјата, Минск, 1982

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 64807662
* LCCN: n83233217
* ISNI: 0000 0001 0980 6252
* GND: 11898473X
* SUDOC: 164694943
* BNF: cb17168521t (податоци)
* MusicBrainz: 878d43c0-22e6-4a7b-8882-97e8d96e5fbd
* NKC: jn20011211239

 |

 |
**Елхаџи Тако Сереиње Диоп Фал** (роден на 10 декември 1995 година) — сенегалски кошаркар, центар на Бостон Селтикс во Националната асоцијација на кошарка (НБА). 

Роден и израснат во Дакар, Сенегал, тој се преселил во Соединетите Држави на 16 години и играл кошарка на Универзитетот во Централна Флорида. Фал бил не-драфтуван на НБА драфтот 2019 година, но подоцна потпишал договро со Бостон Селтикс. 

Со висина од 2.31 метри, Фал е еден од највисоките живи луѓе.  Кога бил измерен, Фал поставил рекорди на сите времиња во НБА за најголем број на чевли (7 стапки 7 инчи (2.31 м)), најголем распон на рацете (8 стапки 2.25 инчи (250 cм)), и највисоко стоечко достигнување (10 стапки 2.5 инчи (3.11 м)).

Раниот живот
------------

Наводи
------

1. ↑  „The rise of 7-6 (and growing) Tacko Fall". *Yahoo Sports*. December 16, 2014.
2. ↑  „Tacko Fall Measures at 7'7", 289 Lbs at 2019 NBA Draft Scouting Combine". *bleacherreport.com*.
3. ↑  „Tacko Fall headlines 2019 NBA Draft Combine measurements". *NBA.com* (англиски). 19 May 2019. Посетено на 13 July 2019.
|  |
| --- |
|  **Свети Ѓорѓи** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Делчевско |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 42°01′08.4″N 22°44′32.7″E﻿ / ﻿42.019000° СГШ; 22.742417° ИГД﻿ / 42.019000; 22.742417Координати: 42°01′08.4″N 22°44′32.7″E﻿ / ﻿42.019000° СГШ; 22.742417° ИГД﻿ / 42.019000; 22.742417 |
| **Место** | Киселица (Делчевско) |
|  **Општина** | Делчево |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Георги |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Ѓорѓи** — црква во близина на селото Киселица. Црквата е сместена западно од селото, непосредно на десната страна од патот кој води од селото Ветрен.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата има правоаголна основа. Влезот е сместен на источната страна, а просторот пред влезната врата е покриен со натстрешница. Над влезната врата има слика на Свети Георги. Целата градба е обоена во бела боја, со исклучок на цоклето кое ја истакнува употребата на камен при изградбата.

Во дворот на црквата, од нејзината десна страна има макета на црква со камен крст.

Галерија
--------

* Предната страна од цркватаПредната страна од црквата

Поврзано
--------

* Делчевско архијерејско намесништво
* Киселица

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Ѓорѓи" - Киселица на Ризницата ?
**Тавеуни** — трет по големина остров на Фиџи, по Вити Леву и Вануа Леву, со вкупна површина од 434 квадратни километри. Островот претставува масовен штитест вулкан кој се издига од дното на Тихиот Океан и се наоѓа на 6,5 километри источно од Вануа Леву, преку територијата на Сомосомо. Тој припаѓа на групата острови Вануа Леву и е дел од провинцијата Какаудрове во Фиџи во рамките на Северната дивизија.

На островот живеаат околу 19.000 жители, а околу 75% од нив се домородци, според пописот во 2015 година. Тавеуни има изобилство од флора и е познат како „Градинарски островот на Фиџи". Претставува популарно туристичко одредиште, каде туристите се привлечени од извонредните нуркачки можности, плодниот животен век и водопадите.

Тавеуни се наоѓа на северниот крај на Корско Море и е целосно производ на вулканска активност. Третиот по големина остров во Фиџи е одделен од Вануа Леву преку Сомосомовиот теснец. Островот е широк од 10 до 14 километри и долг 42 километри. На врвот се наоѓа штитест вулкан, кој е издолжен и кој избувна по расед на дното на океанот. На островот има околу 150 вулкански конуси, вклучувајќи го и Улигалау, вториот највисок врв на Фиџи со 1241 метри (4,072 стапки) и врвот *Des Vœux*, следен во висина од 1,195 метри (3,921 стапки). Имало најмалку 58 вулкански ерупции од првата човечка населба околу 950-750 п.н.е. од кои сите ги погодиле јужните две третини од островот. Големите ерупции од 300-500 година н.е. предизвикале напуштање на јужните области до околу 1100 година. Најновата ерупција предизвикала проток на лава на јужниот врв на островот во околу 1550 година. Централниот гребен на островот ја означува најголемата вулканска активност околу вулканските отвори.

Езеро Тагимуција е една од најпознатите туристички атракции, кое зафаќа вулкански кратер на надморска височина од 800 метри и е живеалиште на реткиот цвет на *medinilla waterhousei*. Најпознатите водопади на Фиџи, Боумските водопади, исто така се наоѓаат на островот, и се сместени во Националниот парк Боум. Јужно од селото Вуна, се наоѓа област позната како Јужен Кејп, каде што последната вулканска ерупција на Тавеуни се случила пред околу 500 години. Највисоката точка на регионот е дупката на Матамаики со гејзери создадени од ветрови што се срушиле во вулканските карпи.

Наводи
------

1. ↑  Gillespie, Rosemary G.; D. A. Clague (2009). *Encyclopedia of Islands*. University of California Press. стр. 299. ISBN 0520256492.
2. ↑  Shane Cronin (December 1999). „Volcanic Hazard And Risk Assessment For Taveuni, Fiji Islands" (PDF). *SOPAC Technical Report 298*. Massey University. Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-07-15. Посетено на 18 March 2014.

Надворешни врски
----------------

* Тавеуни на Ризницата
* 
* Global Volcanism Program: Taveuni Smithsonian Institution - Worldwide Holocene Volcano and Eruption
* Somosomo Hydro Архивирано на 15 јули 2014 г. - Department of Energy
Во Речникот на Вук Караџиќ од 1818 година се наоѓаат одредниците: *србити*, *србитисе*, *србљење*.
**Србизација** (или **посрбување**) се нарекува процесот на наметнување и утврдување на српски национален идентитет преку наметнување на српскиот јазик, српска култура, обичаи итн. Обиди за србизација во Македонија започнуваат уште во 19 век, а особено се засилуваат во Вардарскиот дел на Македонија којшто после Букурешкиот договор паѓа под српска власт и подоцна под Кралството Југославија. Вардарскиот дел и делови на јужна Србија официјално биле наречени Вардарска бановина.

Обидите за србизацијата се спроведувале преку српската црква, како и државните институции. Во 1920 година, владата во Белград донесува уредба за колонизација на Вардарска Македонија и Косово. На територијата на Вардарска Македонија паралелно со српската колонизација, се спроведува и аграрна реформа. Од целата обработлива земја која потпаѓа под аграрната реформа, македонските селани добиваат само 35%, а останатата е доделена на српските колонисти - жандарми, резервни офицери, четници и др. Поранешни војводи на Српскиот Четнички Покрет во Македонија добиваат како подарок цели села во Тиквешко и Велешко. Покрај колонизацијата, врз македонското население се вриши и физички терор, спроведуван од колонизираните неколку илјади српски жандарми. Поради револуционерната настроеност на македонското население, во тој период, теророт бил особено суров. Според официјални податоци, од 1920 до 1926 година, од страна на српската власт без никакво судење се убиени над 1.700 Македонци и Албанци. Во тој период низ затворите минуваат над 30.000 Македонци, а по 1927 година, во затвор остануваат над 8.000 од нив.

Како обид за србизација некои го сметаат и односот на Српската православна црква кон Македонската православна црква, преку нејзино непризнавање, а на тлото на Република Македонија создава паралелна српска црква, наречена Православна Охридска Архиепископија.
**Таблата од Сакара**, сега во египетскиот музеј, е древна камена резба со список на египетски фараони од периодот на Дваесеттата египетска династија. Таа била пронајдена во 1861 година во Египет во Сакара, во гробот на Тјенри (или Тјунерој), официјален („главен лектор свештеник" и „надгледник на работите на сите кралски споменици") на фараонот Рамзес II.

На натписот се наведени педесет и осум кралеви, од Анеџиб и Ка'а (Прва династија) до Рамзес II (Деветнаесеттата династија), во обратен хронолошки редослед, пропуштајќи ги „владетелите од Вториот среден период, Хиксос и оние владетели ... кои биле блиски со еретикот Ахенатон".

Имињата (секој опкружен со граница позната како картуш), од кои само четириесет и седум се читаат, се тешко оштетени. Како и со другите египетски кралски списоци, Таблата од Сакара пропушта одредени кралеви и цели династии. Списокот брои назад од Рамзес II до средната точка на Првата династија, со исклучок на единаесеттата и дванаесеттата династија, кои се обратни. Добро познатата фотографија од кралскиот список била објавена во 1865 година. Деталните слики со висока резолуција можат да се видат на интернет и во книгата „Внатре во египетскиот музеј со Захи Хавас".

 Цртеж на кралскиот список од Сакара врз основа на фотографии и цртежи од 1864-1865.

Други кралски списоци од Ново Кралство
--------------------------------------

* Кралски список од Абидос
* Кралски список од Карнак
* Кралски список од Торино
* Кралски список од Мединет Хабу

Наводи
------

1. ↑  Robert Morkot. *The Egyptians: An Introduction*. Routledge, 2005.
2. ↑  Quoted from: Gerald Verbrugghe, John Moore Wickersham. *Berossos and Manetho, Introduced and Translated*. University of Michigan Press, 2001. Page 104.
3. ↑  de Rougé, Emmanuel (1865). *Album photographique de la mission remplie en Égypte*. Paris. стр. 152, photographs 143–145.
4. ↑  Hawass, Zahi (2010). *Inside the Egyptian Museum with Zahi Hawass*. Cairo: American Univ in Cairo Press. стр. 299, photographs 156-157. ISBN 9789774163722.

Библиографија
-------------

* + Auguste Mariette: *La table de Saqqarah* in *Revue Archeologique Vol 10*, Paris 1864, p. 168-186, Pl. 17
	+ Emmanuel de Rougé: *Album photographique de la mission remplie en Égypte*, Paris 1865, Photographs, No. 143-145
	+ Auguste Mariette: *Monuments divers recueillis en Égypte et en Nubie (Tables)*, Paris 1872, Vol. II, Pl. 58
	+ Eduard Meyer: *Ägyptische Chronologie*, Pl. 1, (Berlin 1904)
*За Трпе Блажевски од Скопско, прегледајте ја следната статија.*

**Трпе Блажевски - Трифко** (Леуново, Гостиварско,  1919
 - Цер, Кичевско  1943
) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Споменик на борците за слобода и жртвите на фашизмот од Леуново, меѓу кои е и името на Трпе Блажевски.
Бил роден во мoшнe cиpoмaшнo семејство. Уште во раното детство се запознал со сите тегоби на сиромаштијата. По завршувањето на основното училиште бил принуден на разни страни да аргатува за корка леб. Затоа, уште во првите денови на окупацијата, му пристапил на народноослободителното движење. Меѓу првите е примен за член на СКОЈ, а при крајот на 1942 година и за член на КПЈ. Тој предано и без приговор ги извршувал сите поставени задачи. Во текот на 1943 година, по одлука на партиската организација во селото, заминал во партизани. Бидејќи имал служено војска, тој бил еден од ретките борци кои биле запознати со воената вештина. Како борец на партизанските одреди, а подоцна и како борец на баталјонот „Мирче Ацев", секогаш се истакнувал во борбите како храбар партизан. При враќањето на баталјонот „Мирче Ацев" од Дебрца кон Крушево, тој тешко си ја повредил раката и бил оставен во заднината. Иако уште не заздравен заедно со уште двајца кичевчани - заднински работници тргнал кон партизанските единици. На патот биле опколени и фатени од контрачетниците, а потоа врзани и претепани им биле предадени на Бугарската војска во караулата Цер, кои ѕверски со стапови ги убиле.

Една улица во Кичево, е именувана по него.

Поврзано
--------

* Петре Блажевски

Наводи
------

1. 1 2  „Детска градинка „Цветови" ул.Трпе Блажевски-Трифко бб Кичево". *Комуницирај АЕК* (англиски). 2014-04-23. Посетено на 2023-01-03.
2. 1 2  Синадиновски, Јаким; Груевски, Зоге (1976). *Трите мавровски села*. Скопје: Заедница на научните дејности. стр. 269.
**Циганска Клисура** (грчки: *Στενά της Τσιγγάνας*, турски: *Çingene Derbent*, *Ченгене Дервент*) — забележителна клисура во областа Бојмија, Егејска Македонија. и последната клисура на Вардар пред да се влее во Егејското Море.

Опис
----

Клисурата почнува веднаш по јужниот крај на Гевгелиско-валандовската Котлина и минува низ источните пазуви на планината Пајак. Почнува од север откако реката ќе го одмине селото Шљопинци и излегува кај градовите Ругуновец и Бојмица. Долга е 10 км.

Наводи
------

1. 1 2  Ίντος, Χρήστος (14 март 2018). „«Τα στενά της Τσιγγάνας» Ιστορική αναφορά και προοπτική αξιοποίησης". maxitis.gr. Посетено на 31 март 2021.
**Тројанскиот манастир** (бугарски: *Троянски манастир*) е трет по големина православен манастир во Бугарија, по Рилскиот и Бачковскиот манастир. Тој е ставропигијален манастир на Бугарската православна црква. Се наоѓа во северниот дел на земјата, на брегот на реката Црн Ос’м, во близина на селото Орешак, на 10 километри од градот Тројан. Денес, посетителите на манастирот можат да ја дегустираат познатата сливова ракија, варена според стар рецепт од манастирот.

Историја
--------

Манастирот е основан кон крајот на 16 век. Во текот на 17. и 18. век, тешко бил оштетен од страна на неколку турски напади, по што бил обновен во 1830 година. Познат е по својата исклучителна резба, којашто е дело на занаетчии од градот Тројан, а особено по својата чудотворна икона на Богородица Трорачица. Иконата е копија на чудотворната икона од Хиландарскиот манастир од 14 век. Според легендата, иконата била донесена на ова место од страна на монах од Света Гора. Тој останал испосник во овие краишта кратко за време на своето патување во Влашка. Црквата „Пресвета Богородица", во која се чува иконата, е изградена во 1835 година. Фреските на манастирската црква се дело на познатиот бугарски мајстор Захарија Зограф.

Покрај религиозното значење, Тројанскиот манастир е познат и како место во коешто твореле познати писатели, учители и преведувачи. Меѓу нив, особено значење има Спиридон Габровски, автор на делото „Кратка историја за бугарскиот словенски народ" (1792). Исто така, манастирот е поврзан и со борбата на Бугарите против отоманската власт. За време на Руско-турската војна од 1877 до 1878 година, манастирот бил претворен во болница за руските војници.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тројански манастир" на Ризницата ? |

* Слики од Тројанскиот Манастир Архивирано на 5 јануари 2013 г.