recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Тегавец** (науч. *Plantago*) — билка која луѓето ја употребуваат уште од најстарите времиња. Се среќава скоро во секој двор затскриена помеѓу другите тревки, по ливадите и во шумите каде нема дрвја.
За да израсне не и се потребни посебни услови. Потребното количество вода го прима од дождовите. За време на сушен период не бара посебно налевање со вода.

  
Постојат два вида тегавец:

* машки тегавец (*Plantago Lanceolata*) и
* женски тегавец (*Plantago Major*)

Тие се разликуваат по обликот на листовите.

Освен овие својства, тегавецот делува и *антисептичко, диуретичко, бактерицидно и бактериостатички*.

Употреба на тегавецот како лек
------------------------------

* Лекот кој во себе содржи тегавец најчесто се користи за лекување на болести на дишните патишта, астма, бронхитис, кашлица и грип.
* Чајот од листовите на тегавецот е погоден за деца бидејќи е вкусен, а по потреба може да се заслади со шеќер или мед. Се употребува и при воспаление или чир на желудникот или цревата. Корисен е при заболувања на црниот дроб и мочниот меур, како и против создавање камења и песок во бубрезите.
* Свежите листови кои претходно треба да се згмечат се користат како облоги кои се ставаат на место на убод од инсекти или каснувања од змија. Сокот од свежите листови го спречува крварењето и го забрзува зараснувањето на раната.

Лековит состав
--------------

Во листот на тегавецот се наоѓаат околу **6,5%** слузава материја во облик на полисахариди, танини, кумарин ескулетин, флавоноиди (апигенин, лутеолин и скутелареин), повеќе од **1%**  кременова киселина, од минералите застапени се цинкот и калиумот. Содржи и сапонини кои делуваат хемолитичко и два многу важни иридоидгликозиди аукубин и каталпол.
  
**Акубинот** има антивирусно, детоксичн, антимикробно и антиинфламаторно дејство, а каталполот има антихипертезивно, антивирусно, антитуморно, хепаропротективно, спазмолитично и антиинфламаторно. 
  
Освен овие својства, тегавецот делува и *антисептичко, диуретичко, бактерицидно и бактериостатички*.

Поврзано
--------

* Машки тегавец
* Женски тегавец

Наводи
------

1. ↑  „Род: *Plantago* L.". *GRIN*. Министерство за земјоделство на САД. 2006-04-20. Посетено на 2011-03-04. (англиски)
**Треска на саботната вечер** (англиски: *Saturday Night Fever*) - американски филм од 1977 година, во режија на Џон Бедхем. Главните улоги ги толкуваат: Џон Траволта, Карен Лин Горни, Бери Милер, Џозеф Кали, Пол Пејп, Дона Пескоу, Мартин Шакар, итн. Во 1978 година, Траволта бил номиниран за наградата „Оскар" во категоријата за главна машка улога, а истата година филмот бил номиниран и за наградата „Златен глобус" во четири категории. Во 2010 година, филмот бил зачуван во Националниот филмски регистер на САД.

Содржина
--------

Тони Манеро (го игра Траволта) е деветнаесетгодишно момче од Бруклин. Тој живее во несредено семејство во кое мајката е голем верник и многу е горда на постариот син Френк (го игра Шакар) кој се подготвува за свештеник; таткото е нервозен поради тоа што е невработен; а родителите го сметаат Тони за „црна овца" во семејството. Тој работи во локалната продавница за бои, но е опседнат со танцувањето. Заедно со своите другари, Тони е главната ѕвезда во локалниот клуб „Одисеја 2001" во која девојките обожаваат да го гледаат како игра. Една од локалните девојки, Анет (ја игра Пескоу) е вљубена во него, но Тони размислува само за непознатата девојка која една вечер ја здогледува во клубот. Потоа дознава дека таа се вика Стефани (ја игра Лин Горни) и ја поканува да му биде партнерка за скорешниот натпревар во танцување што треба да се одржи во „Одисеја 2001". Така, Тони и Стефани почнуваат да се дружат и притоа сфаќаат дека се многу различни: тој е наивен и необразован, а таа е амбициозна девојка која сака да направи кариера и да живее на Менхетен. Тие победуваат на натпреварот за танц, но Тони е незадоволен, зашто смета дека неправедно ја добиле наградата и поради тоа се расправа со Стефани. По натпреварот, тој и неговите другари одат кај еден мост којшто им е омиленото место за забава, а патем, другарите ја силуваат Анет. Кога пристигаат кај мостот, еден од друштвото, малиот Боби, кој е под голем притисок зашто неговата девојка е бремена, паѓа во морето. Разочараниот Тони влегува во метрото и цела ноќ бесцелно се вози низ градот, а изутрината оди во станот на Стефани и ја замолува да живее со неа.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Saturday Night Fever (1977), Awards (пристапено на 31.10.2017)
2. ↑  IMDb, Saturday Night Fever (1977) (пристапено на 31.10.2017)
3. ↑  „HRT (пристапено на 27.10.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-11-05. Посетено на 2017-10-31.
**„Треска"** (полски: *Gorączka*) - полски филм од 1981 година, во режија на Агнишка Холанд (Agnieszka Holland) по сценариото на Кшиштоф Теодор Теплиц (Krzysztof Teodor Toeplitz), напишано според романот „Повест за една бомба" на Анджеј Струга (Andrzej Struga). Главните улоги ги играат: Барбара Грабовска (Barbara Grabowska), Адам Ференци (Adam Ferency) и Богуслав Линда (Boguslaw Linda). Филмот претставува апел за слобода на говорот и осуда на државното насилство, така што веднаш бил забранет од комунистичката власт во Полска. Во 1981 година, на Берлинскиот филмски фестивал, Барбара Грабовска ја освоила наградата „Сребрена мечка" за најдобра глумица, а филмот бил номиниран за „Златна мечка".

Содржина
--------

Дејствието на филмот се одвива во 1905 година и ја опишува борбата на илегалците во Полска, која била поделена на три дела од соседните земји. Притоа, главните ликови во филмот се убедени анархисти...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Groznica (Povijest jedne bombe), poljski film (пристапено на 4.12.2021)
**Хиџет Рамадани** (*алб.: Hixhet Ramadani*  Лисец, тетовско, 2 октомври 1924

 -  1990
, Скопје) — македонски и југословенски правник и политичар.

Животопис
---------

Рамадани е роден во тетовското село Лисец на 2 октомври 1924 година. Бил учесник во НОАВМ од 1944 година како инструктор на Околискиот комитет на СКОЈ во Тетово. По Ослободувањето бил учител (1945-1955), член на КПМ од 1947, референт на Околискиотнароден одбор во Тетово, претседател на Народниот одбор на Општината Сараќино, секретар и претседател на Општинскиот одбор на ССРНМ и секретар на Околискиот комитет на СКМ во Тетово до 1966 година. Дипломирал на Правниот факултет во Скопје. Бил член на ЦК на СКМ од 1965, претседател на Комисијата за општествено-економски односи во општествено-политичките заедници и член на Претседателството на ЦК на СКМ од 1966 година. Повеќепати бил избиран за републички пратеник, потпретседател на Собранието на СРМ, член на Советот на Федерацијата во 1970 и член на Претседатеслтвото на СРМ од 1974 година. Починал во Скопје во 1990 година.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **II** (прво. изд.). Скопје: МАНУ. ISBN 978-608-203-024-2 Проверете ја вредноста `|isbn=`: checksum (help).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Млади македонски девојки ја изведуваат „Мариовска тресеница"
На почетокот на орото, танчарките ги држат рацете кренати
**Тресеница** – македонско оро од Мариово.

Тресеницата е типично женско оро со ритмични грациозни чекори и лелеаво движење на телото. На почетокот танчарките ги држат рацете кренати, потоа ги држат на колковите и на крајот танчарките се држат за раце. Ритамот на орото е 2/4 и постојат 4 изведби на ова оро.

Поврзано
--------

* Оро

Надворешни врски
----------------

* Тресеница – Македонско народно оро Архивирано на 26 август 2016 г.
* Тресеница во изведба на ансамблот за народни игри „Скопје"
* Мариовска тресеница на YouTube
**Челенка** – невестински украс за на глава. Престанала да се носи кон крајот на XIX век.

Се изработувала од чаталесто дреново дрво, обвиткано со шарени крпи. На главата се придржувало со ремче под гушата, а со други ремчиња се прикачувала на рамото на горната облека. Од неа надолу се спуштале низи од пари или монистра што ѕвонеле при одењето. 

По овој украс е наречен и хералдичкиот елемент челенка кој стои врз шлемот или има улога на самостојно обележје.

Поврзано
--------

* Народна носија
* Македонски народни носии

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија, том II*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 1618. ISBN 978-608-203-024-1.
***Холивудски суперѕвезди*** (англиски: ***Hollywood Superstars***) ― стрип-серијал создаден од писателот Марк Еваниер и уметникот Ден Шпигл првично за Epic Comics, отпечаток за Marvel Comics за посед во сопственост на творците и траел од ноември 1990 до април 1991 година. Тематски, таа е слична на раната серија од истиот тим, *Престрелка (Crossfire)*, објавена од Eclipse Comics, но без елементот супер јунак..

Премиса
-------

Серијата ги прикажувала авантурите на Џери Нејлор, каскадерски координатор што ја разочарал филмската индустрија, Мелоди, посветена глумица која се обидува да се пробие во бизнисот и Лео Хени, добродушен стoечки комичар. Заедно, тие водат приватна детективска агенција во Холивуд, каде што се справуваат со разни кризи како што се неодговорните професионалци кои непромислено ги загрозуваат невините при снимањето филмови.

Во согласност со традицијата на творечкиот состав, Еваниер објави и долги есеи за забавната индустрија со илустрации во боја од познатиот цртач Серхио Арагонес.

Продукциска историја
--------------------

Серијата била нарачана од тогашниот уредник на Epic, Арчи Гудвин, кој сакаше редовна серија за отпечаток од сигурен творечки состав што може да привлече различна публика од вообичаените обожаватели на Марвел. Гудвин очекувал да ја води серијата 1-2 години, веројатно со мала загуба, додека ја користел за да истражува алтернативни начини на распространување. Понатаму, приказните подоцна ќе бидат врзани во трговски тетратки за продажба во книжарниците; тоа е концепт на малопродажба што ќе стане редовна практика во следните децении.

Аранжманите со правниот состав на Марвел биле потребни 10 месеци за да се развие прифатлив договор со Еваниер и Шпигл. Дотогаш, Гудвин се преселил во DC Comics и сегашното уредување немал интерес за маркетиншки материјал надвор од нивната вообичаена публика на стрипови и насловот се покажал краткотраен како резултат.

Во 2014 година, About Comics го собрал материјалот за прв пат, објавувајќи ја целата серија во еден црно-бел волумен.

Наводи
------

1. ↑  MacDonald, Heidi (12 октомври 2014). „Preview: Hollywood Superstars by Evanier and Spiegle and the lost history of comics". Comics Beat. Посетено на 26 март 2023.

Надворешни врски
----------------

* Холивудски суперѕвезди на личната мрежна страница на Марк Еваниер
Трка на моторни чамци во 1929
**Темплинско Езеро** (германски: *Templiner See*) — езеро во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се протега на југ и запад и центарот на градот Потсдам.

Езерото е долго 5,8 километри, со максимална широчина од 1,2 километри и површина од 5,11 км2. Се наоѓа на надморска височина од 29,4 м и има максимална длабочина од 6 метри.

Пловната река Хафел тече низ езерото, вливајќи се на северната страна во близина на центарот на Потсдам и изливајќи се на јужната страна преку краток канал до Швиловското Езеро помеѓу Капут и Гелтов. Езерото е опслужувано од два ферибота, Кивит кон северниот дел и Капут кон јужниот дел. Пловноста е надгледувана како дел од Долен Хафел.

На северниот дел на езерото, полуостровот Хермансвердер навлегува во езерото. На средината, езерото е пресечено од берлинската железница, која поминува преку посебен железнички мост. Бил изграден во 1950-тите со цел да го заобиколи Западен Берлин во текот на поделбата на Германија.

Наводи
------

1. ↑  Шефилд, Бери (1995). *Inland Waterways of Germany* (англиски). Сент Ив: Imray Laurie Norie & Wilson. стр. 93–100. ISBN 0-85288-283-1.
2. ↑  „Main route abbreviations" (германски). Wasser- und Schifffahrtsverwaltung des Bundes. Архивирано од изворникот на 2011-07-19. Посетено на 6 февруари 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Темплинско Езеро" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Бранденбург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |
| --- |
|  **Воведение на Пресвета Богородица - Пречиста** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Скопска |
| **Архијерејско намесништво** | Скопска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Идризово |
|  **Општина** | Гази Баба |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Пресвета Богородица |
|  **Изградба** | 1996 |
|
|  **Осветување** | 1998 |
| Архитектонски опис |
|

 **Воведението на Пресвета Богородица** или **Света Пречиста** — македонски православен храм во скопското село Идризово. На местото на сегашната црква уште од најстари времиња бил поставен крст исклесан од камен. Не се знае кога бил поставен крстот. Но на ова место луѓето уште од минатото ја прославувале селската слава во чест на Свети Јован Крстител (во јануари). Црквата, по иницијатива и со пари од месното население, започнала да се гради 1996 година, а била осветена 1998 година.

Поврзано
--------

* Црква „Св. Илија";
* Црква „Св. Троица" - црква во Нова Колонија;
| Дел од **темата** |
| --- |
| Историја на Шпанија |
|  |
| Античка историја
* Рана историја
* Иберија
* Хиспанија
 |
| Среден век
* Визиготи и Визиготско кралство
* Свеви и Кралство Галиција
* Спанија
* ел-Андалуз
* Реконквиста
 |
| Кралство Шпанија
* Хабсбуршка Шпанија
* Просветителство во Шпанија
 |
| Република
* Прва Шпанска република
* Реставрација
* Втора Шпанска република
* Шпанска граѓанска војна
 |
| Модерна Шпанија
* Франкова Шпанија
* Прва светска војна
* Втора светска војна
* Демократска Шпанија
* Шпанија
 |
| **Страницата Предлошка:Hlist/styles.css нема содржина.*** *Икона за портал Портал: „Шпанија"*
* *Икона за портал Портал: „Историја"*
 |
| * п
* р
* у
 |

Топонимот **Хабсбуршка Шпанија** се однесува на периодот од историјата на Шпанија во текот на 16 век и 17 век (1516-1700), кога Шпанија била управувана од Хабсбуршката династија. Под нејзино владеење, односно во времето на Карло V и Филип II, Шпанија била една од најголемите светски сили која контролирала делови од територијата на Америка до Филипините во Азија, Франција, Бенелукс, Германија, поголемиот дел од денешна Италија во Европа, а од 1580-1640 ја вклучувала и Португалија. Поради оваа причина, овој период на шпанската историја, исто така, бил познат како „*ера на експанзија*". Во времето на последниот хабсбуршки крал, во втората половина на 17 век, Шпанија постепено навлегувала во политички и културен пад.

Својата поморска надмоќ Шпанија ја докажала по победата на Османлиите во Битката кај Лепанто во 1571 година, како и серија победи кои ги издвојувала против Англија во Англо-шпанската војна во периодот од 1585 до 1604 година. Но во средината на 17 век Шпанија започнала да ги губи битките од Република Холандија. Следувала Триесетгодишната војна, во која Шпанија и нејзината коалиција биле поразени од страна на Франција, која била предводена од кралот Луј XIV. Хабсбуршкото владеење на Шпанија завршило по смртта на последниот хабсбуршки крал на Шпанија, Карлос II, што резултирало со започнување на Војната за шпанското наследство.
**Црквата „Свети четириесет маченици** (бугарски: *Свети Четиридесет мъченици*) – средновековна бугарска црква која се наоѓа во подножјето на тврдината Царевец во Велико Трново, Бугарија. Храмот е споменик на културата од исклучително значење за бугарската историја.

Историја
--------

Се смета дека на ова место се наоѓала црквата „Раѓање на пресвета Богородица" подигната во IX век. За време на владеењето на царот Јован Асен II црквата е обновена и посветена на Светите четириесет маченици севастиски во чест на големата победа во Битката кај Клокотница на 9 март 1230 година (ден на Светите четириесет маченици севастиски), над солунскиот цар Теодор Анѓел. Откога починал во Трново, во црквата е погреба свети Сава, кој подоцна е пренесен во манастирот Милешево, а денес на местото на неговиот гроб се наоѓа спомен-плоча. Во XIII – XIV век црквата „Свети четириесет маченици" станала една од најубавите цркви на манастирот „Велика лавра".

Во црквата „Свети четириесет маченици" се наоѓаат Омуртагов натпис, Асенов натпис и царински натпис од тврдината Родосто, за време на владеењето на канот Крум.

Во оваа црква погребани се следниве бугарски цареви:

* Калојан
* Јован Асен II
* Михајло III Шишман

Цариците:

* Ана Марија Унгарска, и
* Ирина Комнина

На 22 септември 1908 година во оваа црква кнезот Фердинанд I ја прогласува независноста на Бугарија.

Галерија
--------

* Слика на цркватаСлика на црквата
* Слика на цркватаСлика на црквата
* Слика на цркватаСлика на црквата
* Слика на цркватаСлика на црквата
* Саркофагот на КалојанСаркофагот на Калојан

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква „Свети четириесет маченици" - Велико Трново" на Ризницата ? |

* Званична страница цркве „Светих Четрдесет мученика"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 233922405
* GND: 7632294-4

 |

 |
**Свети Христофор** (грчки: *Αγίου Χριστοφόρου*) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во населбата Горна Тумба, на границата со Капуџилар, на улица „Атанасиос Стагеритис" бр. 123. Градбата претставува ротонда, дело на архитектот Димитриос Христидис. Парохијата е основана во август 1982 г. по инсистирање на мештаните. Сојузот на резервните офицери порадил парцела за изградба на храмаот. Од 1982 до 1987 г. на ова место имало монтажен параклис, а на 9 мај 1987 г. митрополитот Пантелејмон II Солунски го поставил камен-темелникот на новата црква. Отворена е на 27 ноември 1994 г од истиот митрополит. Стариот храм станал нејзин параклис, сега под името „Св. Јован Богослов".

Црквата има два параклиса. „Св. Гликерија" е во населбата Константинополитика. Основана е на 13 мај 2013 г. од митрополитот Антим Солунски и има облик на крстовиден храм со купола, дело на архитект Продромос Василијадис. Пред да запонче изградбата на таа црква, од 2006 г. работел мал параклис. „Св. Катерина" е во градината, над кривината на обиколницата. Нејзината изградба започнала во 1990-тите и станала параклис на „Св. Христофор" во ноември 2011 г.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Άγιος Χριστοφόρος". Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Посетено на 21 октомври 2016.
2. 1 2  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 85.
3. ↑  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 86.
**Хаген** (германски: *Hagen*) — поранешна општинска заедница во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште било селото Хаген им Бремишен. Била распуштена на 1 јануари 2014 година.

Општинската заедница Хаген се состоела од следниве општини:

1. Брамштет
2. Дрифтзете
3. Хаген им Бремишен
4. Зандштет
5. Утледе
6. Вулсбител

Координати: 53°22′N 08°39′E﻿ / ﻿53.367° СГШ; 8.650° ИГД﻿ / 53.367; 8.650

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 237762868
* GND: 4204922-2

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Долна Саксонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Девојче кое носи хиџаб
Терминот **хиџаб** (арапски **حجاب**) се однесува на вел или шамија која ја носат некои жени со исламска вероисповед и на конзервативно облекување на жени во исламот воопшто.
Буквално овој арапски збор се преведува како завеса или покривање. Шеријатот го дефинира овој начин на облекување како покривање на целото тело, освен за лицето и дланките.. Исламските училиштата му даваат на хиџабот поширока симболика и значење претставувајќи го како симбол на скромност, приватност и морал.
Постојат различни ставови за хиџабот. Додека во земји како што се Иран и Саудиска Арабија, се бара од муслиманките да го носат во јавноста, во училиштата во Франција и во Турција е забранет.

Наводи
------

1. ↑  ^ Fisher, Mary Pat. Living Religions. New Jersey: Pearson Education, 2008.

Надворешни врски
----------------
**Хуан Пабло Орего** ― чилеански еколог, музичар и еколошки активист. Тој е тековен претседател на невладината организација Екосистеми (Ecosistemas). Тој е еден од највлијателните гласови за животната средина во Чиле и Латинска Америка како последица на неговото важно учество во кампањите против проектите за уништување брани во Чиле кои ги загрозувале месните заедници и вредните екосистеми. Во 1998 година, тој бил награден со Наградата за правилен живот „за неговата лична храброст, самопожртвуваност и истрајност во работата за одржлив развој во Чиле".

Животопис
---------

Во текот на 1990-тите, тој бил претседател на активистичката група „Акциона група за Биобио" (*Grupo de Acción por el Biobío*), која го претставува домородниот народ Пехуенче во регионот Биобио. Тој бил награден со Голдмановата награда за животна средина во 1997 година, за неговото организирање протести против еколошките штети од низа проекти за изградба на брани кои ја вклучуваат реката Биобио, вклучително и хидроелектраните Панге и Ралко.

Награди/Почести
---------------

* Награди за правилни животи 1998.

Наводи
------

1. ↑  „South & Central America 1997. Juan Pablo Orrego. Chile. Rivers and Dams". Goldman Environmental Prize. Посетено на 21 април 2022.
2. ↑  „THE RIGHT LIVELIHOOD AWARDS 1998. Juan Pablo Orrego". THE RIGHT LIVELIHOOD AWARDS. Архивирано од изворникот на 30 ноември 2010. Посетено на 21 април 2022.
Тазер X26, најчесто користен од полицијата.
**Тазер** (англиски: Taser) е електрошоково оружје односно оружје кое предизвикува нервомускулна неспособност. Оваа оружје пука две мали електроди во вид на стрела кои остануваат поврзани со главната единица преку проводницитe. Секој што е погоден од тазер доживува силна болка и над-стимулација на сетилните и моторните нерви што резултира со силни мускулни контракции. Тазерот се смета за не-смртоносно оружје и се користи од полицијата против бегалци од законот или лица кои одбиваат да се предадат на полицијата со тоа што се закануваат со ладни оружја или вербално дека ќе ги нападнат.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Хоен Нојендорф** (германски: *Hohen Neuendorf*) е град во округот Горен Хафел, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа северозападно од Берлин.

Географија
----------

Хоен Нојендорф се наоѓа на реката Хафел (изграден на Канал Одра-Хафел) и се граничи со берлинскиот кварт Фронау на југ, Миленбек (вклучувајќи го Шенфлис) на исток, Биркенверде и Ораниенбург на север и Хенигсдорф и Фелтен на запад.

### Градски единици

Хоен Нојендорф се состои од 4 градски единици:

* Хоен Нојендорф
* Штолпе
* Боргсдорф
* Бергфекде

Историја
--------

Хоен Нојендорф бил мал град со малку жители сè до крајот на 19 век, кога со развојот на железницата, почнал да се развива и самиот град.

Основањето на железничка станица во Хоен Нојендорф кон крајот на 19 век, благодарение на поголемото и побогато село Штолпе, довело до брз развој на Хоен Нојендорф, напоредно со самиот развој во Берлин. Денес, новата железничка станица Хоен Нојендорф е дел од берлинската С-Железница, додека старата зграда се користи како хотел.

### Граница со Западен Берлин

Општината се граничела со поранешниот Западен Берлин и поради тоа во периодот 1961-1990 била одделена од него со Берлинскиот ѕид. Помеѓу 1 јануари 1988 и 30 јуни 1990, селото Штолпе служело како граничен премин помеѓу Западен Берлин и Источна Германија. Сообраќајот бил предмет на одредбите за меѓузонското движење, кои биле одредени со договорот од 1972. По 9 ноември 1989 источните контроли биле постепено намалувани, а на крајот на 30 јуни 1990 биле целосно укинати.

Меѓународни односи
------------------

Главна статија: Список на збратимени градови во Германија
Хоен Нојендорф е збратимен со:

* Полска Јанув Подласки (Полска)
* Франција Мен (Франција)
* Германија Милхајм (Баден-Виртемберг, Германија)
* Германија Фирстенау (Долна Саксонија, Германија)

Споменик на пчелите

Спорт
-----

РУ Хоен Нојендорф, рагби клуб, се натпреварува во втората германска лига.

Наводи
------

1. ↑   „Население на Бранденбург по општини и општински заедници] на 31 декември 2020 г.". *Статистичка служба за Берлин и Бранденбург*. јуни 2021. (германски)

Public Domain Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: ref=harv (link)

Надворешни врски
----------------

* Официјални врски (германски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Горен Хафел |
| --- |
|  |
| 
* Биркенвердер
* Глинике/Нордбан
* Гранзе
* Гросволтерсдорф
* Зоненберг
* Кремен
* Левенбергер Ланд
* Легебрух
* Либенвалде
* Миленбекер Ланд
* Оберкремер
* **Ораниенбург**
* Фелтен
* Фирстенберг/Хафел
* Хенигсдорф
* Хоен Нојендорф
* Цеденик
* Шенермарк
* Штехлин

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 243140291
* GND: 4312668-6

 |

 |
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

**Тајниот македонско-одрински кружок (ТМОК) во Санкт Петербург** е основан во 1900 год. и негова цел, според Протоколот од првото заседание, била: „Да го помага материјално и морално македонското дело и, според своите можности, да го следи неговиот развиток". Крсте Петков Мисирков бил член-основач, а во 1902 год. кога по дипломирањето одново се преселил во Санкт Петербург и се подготвувал за постдипломски студии кај проф. Петар Лавров, тој станал и претседател и најактивен член на ТМОК.

Поврзано
--------

* Македонско научно - литературно другарство во Санкт Петербург
Царот Хирохито сликан во Кјото, 1928.
**Хирохито** (јапонски: 裕仁) (29 април 1901

 - 7 јануари 1989

) бил цар на Јапонија од 1926 до неговата смрт. Во Јапонија е познат по неговото посмртно име Шоова Тенноо (јапонски: 昭和天皇).

Првиот дел на неговото владеење (1926 - 1945) се случило во времето кога се зајакнувала воената сила на владата. Иако Уставот пропишувал дека само царот смеел да управува со Јапонското царство и неговата војска и воена морнарица, вистинската ситуацијата била поинаква. Тој всушност претставувал само фигура. Политиката на тогашната влада довела до војна со Кина (1937 - 1945) и Втората светска војна. Како последица на тоа, и до денес кај некои жители на азиски држави окупирани од страна од јапонската царска армија, често имаат непријателски однос кон јапонското царско семејство.

По јапонскиот пораз во Втората светска војна, САД преку генералот Даглас Мекартур му дозволила на Хирохито да продолжи со неговото владеење, но без традиционалното тврдење дека бил потомок на „Сончевиот Бог" поради што биле жртвувани многу животи за текот на војната (камиказе). На Хирохито и Јапонија им се овозможило да се концентрираат на развивање на економијата во кој домен државата стекнала голем напредок.

Во натамошното владеење на Хирохито тој станал активен член во општиот јапонски живот. Извршувал многу служби како поглавар на државата со силна јавна присутност во разни церемонии и сл. Неговата улога понатаму многу придонела во поправање и подобрување на дипломатската слика на Јапонија.

|  |  |
| --- | --- |
| Јапонија | *Оваа биографска статија за личност од Јапонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 87910387
* LCCN: n80056896
* ISNI: 0000 0001 2142 6121
* GND: 118639641
* SELIBR: 318747
* SUDOC: 029573629
* BNF: cb121170893 (податоци)
* BIBSYS: 90502441
* NLA: 35197084
* NDL: 00083479
* NKC: jn20000700719
* CiNii: DA01476458

 |

 |
Фрајбуршка ботаничка градина, стаклената градина
Надворешноста

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Фрајбуршка ботаничка градина" на Ризницата ? |

**Фрајбуршката ботаничка градина** (германски: *Botanischer Garten Freiburg or Botanischer Garten der Albert-Ludwigs-Universität Freiburg*) е ботаничка градина во округот Хердерн на Шенцлештрасе 1, во Фрајбург во Брајсгау, Баден-Виртемберг, Германија и е поврзана со Универзитетот Фрајбург. Актуелен директор на градината е проф. д-р Томас Шпек.

Градината е основана во 1620 година, на Универзитетот Фрајбург. Таа била една од првите ботанички градини во Германија. Градината првично била дел од Универзитетот Фрајбург, на Медицинскиот факултет, каде била користена за наставни цели. За време на Триесетгодишната војна градината била уништена.

Градината била повторно изградена во 1766 година, но биле принудени да ја преселат, за да се направи место за утврдувањата изградени од страна на Маркиз де Вобан да се заштити градот Фрајбург, откако бил припоен од страна на Франција во 1677. Ботаничката градина беше поставена во близина на реката Драјзам. Нејзиниот дизајн бил под силно влијание на почетокот на ерата на просветителството и од зголемениот интерес за ботаника во текот на втората половина на 18 век. Повторно била дел од Медицинскиот факултет, градина во површина изнесувала 6,6 акри (27.000 м2). И покрај штетата од поплавите и Наполеоновите војни, во градина имало импресивни 3.000 растенија во 1829 година, исто така изградени се и стаклени градини во 1827 и 1828. Директори на ботаничката градина од тој период се Карл Јулиус Перлеб, Фридолин Карл Леополд Шпенер, Александер Браун, Карл Вилхелм фон Негели, Хајнрих Антон де Бари и Јулиус фон Закс.

Во 1878 година градината во Драјзам мораше да биде напуштена и во градината се пресели квартот на Институтите (Institutsviertel), кој остана на таа локација до Првата светска војна. Во 1912 година, градината се пресели на својата моментална локација во округот Хердерн во Фрајбург, кога новиот Институт за ботаника бил изграден таму. Градината претрпе оштетувања за време на Втората светска војна во воздушен напад над Фрајбург во 1944 година.

Денес, градината содржи околу 8.000 видови, со истражувања насочени кон фосилната флора на Шварцвалд од карбонскиот период, како и функционалната морфологија и биомеханика на живите и фосилните растенија. Нејзините колекции се растенија од алпскиот регион, од дините, од пустините, од блата и мочуришта, со четири изложбени стаклени градини (900 м2), кои содржат тропски растенија, папрати, кактуси и сукуленти.

Поврзано
--------

* Арборетум Фрајбург-Гинтерстал
* Список на ботанички градини во Германија

Надворешни врски
----------------

* Botanischer Garten der Albert-Ludwigs-Universität Freiburg
* Website (in English) of the Freiburg Botanic Garden
* Hermann von Helmholtz-Zentrum entry

Координати: 48°00′35″N 7°51′30″E﻿ / ﻿48.00972° СГШ; 7.85833° ИГД﻿ / 48.00972; 7.85833
Карта на Шлај
**Шлај** (германски: *Schlei*; дански: *Slien*) — тесен морски ракав на Балтичкото Море во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, во северна Германија.

Се протега 42 километри од Балтичкото Море близу Капелн и Арнис до градот Шлезвиг. Долж Шлај постојат бројни мали заливи и мочуришта. Го одвојува полуостровот Ангелн на север од полуостровот Шванзен на југ. Просечно неговата широчина изнесува 1,3 километри и просечна длабочина од 3 метри. Водата во ракавот е соленикава, односно мешавина на питка и морска вода.

Важното викиншко место Хедеби се наоѓало на крајот на фјордот, но подоцна било напуштено во корист на градот Шлезвиг. Денес, постои музеј на местото, раскажувајќи ја приказната на напуштениот град.

Координати: 54°35′ N; 9°50′ E﻿ / ﻿54.59° СГШ; 9.83° ИГД﻿ / 54.59; 9.83

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |
| --- |
|  **Вознесение Христово** |
|  |
| 
Поглед на црквата со камбанаријата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Струмичка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°46′10″N 22°50′10.5″E﻿ / ﻿41.76944° СГШ; 22.836250° ИГД﻿ / 41.76944; 22.836250Координати: 41°46′10″N 22°50′10.5″E﻿ / ﻿41.76944° СГШ; 22.836250° ИГД﻿ / 41.76944; 22.836250 |
| **Место** | Умлена |
|  **Општина** | Пехчево |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Вознесение Христово |
|  **Завршено** | 1904 |
| Архитектонски опис |
|

**Вознесение Христово**, позната и како **Свети Спас** — главна селска црква во малешевското село Умлена. Црквата е сместена во средишниот дел на селото.

Историја
--------

Црквата била изградена во 1904 година. Во мај 2004 година е одржана литургија по повод 100 години од изградбата на црквата, на која чиноначалствувал Митрополитот Струмички г. Наум.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата има правоаголна основа. Во целост е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди. Камбанаријата е прилепена со западната страна од црквата. Таа има квадратна основа, целата е обоена во бела боја и е покриена со пирамидален кров на чиј врв има крст. На секоја од страните во нејзиниот горен дел има монофора. Во дворот на црквата има пространи трпезарии, кои го зафаќаат речиси целиот простор на западниот, јужниот и источниот дел од дворот.

Сребрен крст
------------

Во црквата се чува доста вреден сребрен крст пронајден во населбата Тодоричево, сместена околу 2 км источно од селото Умлена. Крстот е во двојна изработка, а на платформата има изгравирано писмо на грчки јазик.

Поврзано
--------

* Струмичка епархија
* Умлена

Наводи
------

1. ↑  „Возенсение Христово (Умлена)". *МПЦ*. 20 мај 2016.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Вознесение Христово" - Умлена на Ризницата ?
**Шладен** (̣германски: *Schladen*) — поранешна општинска заедница во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во селото Шладен. Била распуштена на 1 ноември 2013 година, кога била основана општината Шладен-Верла.

Грб на Шладен
Општинската заедница Шладен се состоела од следниве општини:

1. Гилде
2. Хорнбург
3. Шладен
4. Верлабургдорф

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 243873266
* GND: 4676802-6

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Долна Саксонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 52°01′00″ N; 10°37′00″ E﻿ / ﻿52.0166666667° СГШ; 10.6166666667° ИГД﻿ / 52.0166666667; 10.6166666667
|  |
| --- |
|  **Свети Пантелејмон** |
|  |
| 
Поглед кон црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Тетовско-гостиварска |
| **Архијерејско намесништво** | Гостиварско |
| **Парохија** | Мавровска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Никифорово |
|  **Општина** | Маврово и Ростуше |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Пантелејмон |
|  **Изградба** | 19 век |
|  **Завршено** | 1923 обновена |
|  **Осветување** | 1928 |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Пантелејмон** е главната селска црква во мавровското село Никифорово. Црквата е изградена во 19 век, додека на плочата на влезот на црквата е запишано дека во 1923 година ја обновил српскиот крал Александар I Караѓорѓевиќ. За време на српската окупација на Македонија, црквата се наоѓала во рунирана состојба. Но на иницијатива на тогашниот сенатор Угрин Јоксимовиќ, кој имал порекло од мавровскиот крај и кој бил близок пријател на семејството Караѓорѓеви, кралот неколику пати подарил средства за обнова на разрушената црква и на самото село Никифорово, кое било повеќепати палено во изминатиот период.
Една од најстарите сочувани икони е „Носила Исуса Христос", која ја донеле некои руски свештеници. Ово свето место во повеќе наврати било гранатирано и било доста оштетено за време на Втората светска војна. На иницијатива на жителите на Никофорово и со финансиска помош на фирмата „Електро Маврово" црква во 1991 година уште еднаш била обновена. Секоја година на патрониот празник на црквата се одбележува празникот со литургија и општонародна веселба која трае 2 дена.

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  Трпевска, Александра (10 август 2012). „Одбележан Свети Пантелјемон во Никифорово". ГВ онлајн. Посетено на 2012-08-19.[*мртва врска*]

Галерија
--------

* Дел од внатрешностаДел од внатрешноста
* Црковниот иконостасЦрковниот иконостас
* Влезот во цркватаВлезот во црквата

Поврзано
--------

* Никифорово;

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква „Св. Пантелејмон" - Никифорово" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија црква во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Атомите се поврзуваат меѓусебно со **хемиски врски** кога градат елементарни супстанции или соединенија. Начинот на кој атомите се сврзани меѓусебно има силно влијание врз физичките и хемиските својства на супстанциите. Дури и кога станува збор за супстанции со ист состав, различните начини на поврзување на атомите доведуваат до различни својства. На пример, и графитот, и дијамантот претставуваат чист јаглерод, но нивните својства многу се разликуваат поради различниот начин на поврзување на јаглеродните атоми.

Две р-орбитали кои формираат пи-врска.
Постојат различни начини на кои можат да се сврзат атомите, но во основата на сите нив лежат електростатички интеракции, односно заемодејствија. Всушност, хемиските врски се образуваат со размена на валентните електорни меѓу атомите што ја градат врската. Притоа, атомите што учествуваат во размената на електрони се стремат да постигнат стабилна електронска конфигурација со осум електрони во последниот електронски слој (октет), каква што постои кај благородните гасови (освен водородот, кој се стреми да постигне конфигурација на хелиум - дублет).

Хемиските врски можат да се поделат во три типа:

* Јонска врска
* Ковалентна врска
* Метална врска.
* ван дер валсова

Водородната врска ги поврзува молекулите, а не атомите и затоа не се смета за хемиска врска.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на хемијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Хемиски врски |
| --- |
|  |
| Внатремолекулски(силни) | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ковалентни | 
* Електронски недостаток
	+ 3c–2e
	+ 4c–2e
	+ 8c–2e
* Хипервалентност
	+ 3c–4e
* Агостично
* Свиткана
* Координациска (двополова)
* Пи-повратоврзност
* Метално–лигандска повеќекратна врска
* Набојноразменувачка
* Хаптичност
* Конјугација
* Хиперконјугација
* Ароматичност
	+ хомо
	+ бицикло

 |
|  |
| Метални | 
* Метална ароматичност

 |
|  |
| Јонски | 

 |

 |
|  |
| Меѓумолекулски(слаби) | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ван дерВалсови сили | 
* Лондоново расејување

 |
|  |
| Водородни | 
* Нископрепречна
* Резонантно потпомогната
* Симетрична
* Двоводородни врски
* Заемодејство C–H···O

 |
|  |
| Другинековалентни | 
* Механичка
* Халофенска
* Халкогенска
* Металофилно
* Интеркалација
* Напластување
* Катјонско пи
* Анјонско пи
* Солен мост

 |

 |
|  |
| Цепење на врски | 
* Хетеролиза
* Хомолиза

 |
|  |
| Правила наелектронско пребројување | 
* Ароматичност
	+ Хикелово правило
	+ Бердово правило
	+ Мебиусова
	+ сферна
* Вејдови правила
* Џемисови *mno*-правила

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85022892
* GND: 4009843-6
* NDL: 00564418
* NKC: ph297137

 |

 |
**Свети Пантелејмон** или **Свети Пантелеј** (грчки: *Αγίου Παντελεήμονα*) — црква во градот Лерин, Егејска Македонија, катедрален храм на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Старата црква „Св. Пантелејмон"
Во 1882 г. црковната општина во Лерин на чело со Константин Гулапчев добила ферман за изградба на своја црква. Во 1887 г. Христо Сисес (Χρήστος Σύσες) ја подарил својата куќа за таа цел. Во март 1889 г. е завршен параклисот „Св. Пантелејмон" во маалото Варош спроти грчката митрополија и општина, на денешната улица „Василеос Георгиос". Македонците, одбивајќи да одат во грчка црква, оделе во куќата на отецот Гулапчев, кој имал прилагодена една соба како параклис. По една до две години на местото на параклисот е направена голема црква, возглавена од Бугарската егзархија под чие врховенство потпаднало македонското население.

Во 1895 г. во Лерин црковната општина ги издржувала училиштата и катедралата „Свети Пантелеј".

На 10 ноември 1910 г. храмот е свечено осветен во присуство на митрополитот Мелетиј Велешки, архимандритот Никодим, други виши свештеници и сите попови од Леринската каза.

По влегувањето на грчка војска во Лерин во 1912 г. црквата ѝ е одземена на егзархиската општина и во неа е преместено седиштето на патријаршиската Мегленска епархија, кое дотогаш било во „Св. Ѓорѓи".

Во 1949 г. црквата била погодена од граната во Битката за Лерин во текот на Грчката граѓанска војна. Тогаш се уништени трите куполи и целиот покрив. На почетокот на 1950-тите градбата е наполно изменета, и избришани се сите словенски натписи под иконите. Срушена е и малата камбанарија, и во 1957 г. е изградена поголема. Иако тогаш црквата била во многу добра состојба, ревносно антимакедонскиот лерински митрополит Августин Кандиотис во април 1971 г. решил да ја срамни со земја и на нејзино место да подигне нов храм со финансиска помош од диктаторот Георгиос Пападопулос. Новата црква е осветена на 27 јули 1972 г.

Поврзано
--------

* Леринско-преспанско-еордејска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Μεκάσης, Δημήτρης.Ο Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος Φλωρίνης – Γράφει ο Δημήτρης Μεκάσης, www.florinapress.gr, посетен на 16.06.2019 г.
2. 1 2 3  „Свещеноикономъ Григорий" (PDF). *Илюстрация Илиндень*. Издание на Илинденската Организация. **XVI** (1 (151): 3. 1944. Занемарен непознатиот параметар `|month=` (help)
3. ↑  Тзавелла, Христофор, „Кръстникът на първите войводи на ВМОРО и ВМОК отец Търпо Поповски", Македония Прес, София, 2003 г. стр. 27
4. ↑  Македонски алманахъ, МПО, Индианаполис, 1940 г. стр. 55
5. ↑  „Άγιος Γεώργιος" (PDF). Посетено на 21 јули 2020.
6. ↑  Andreou, A. and K. Kasvikis (2018). „The "Difficult" Past of a Town: The Resonant Silences and Suppressed Memories of Florina's Cultural Heritage" (PDF). *MuseumEdu* (6): 154–155. Занемарен непознатиот параметар `|month=` (help)
**Хемиско својство** или **хемиска особина** — својство на еден материјал кое се пројавува за време на или по хемиска реакција, т.е. секоја особина која може да се утври само со менување на хемискиот идентитет на супстанцијата. Попросто речено, хемиските својства не можат да се увидат просто со набљудување или допирање на супстанцијата, туку нејзината внатрешна структура мора да биде засегната во голема мера. Кога супстанцијата претрпува хемиска реакција, својствата драстично се менуваат, што води до хемиска промена. Каталитичкото својство исто така е хемиско својство, макар што во тој случај не доаѓа до промени на внатрешната структура на катализаторот.

Овие својства се поинакви од физичките својства, кои се забележуваат без вршење на промени. Меѓутоа, кај многу својства во делокругот на физичката хемија и други дисциплини на границата меѓу хемијата и физиката, разликата е работа на гледиштето на истражувачот. Материјалните својства, било физички или хемиски, може да се претстават како супервентни т.е. споредни во однос на темелната стварност. Можни се неколку слоја на супервентност.

Хемиските својства се корисни за изградбана хемиски класификации. Тие се корисни за распознавање на непозната супстанција, за нејзино одвојвуање и пречистување од други супстанции. Науката за материјалите ги зема хемиските својства на супстанцијата за појдовна точка за нејзината примена.

Примери
-------

* Топлина на согорување (огревна вредност)
* Енталпија на образување
* Токсичност
* Хемиска стабилност во дадена околина
* Запаливост
* Претпочитана оксидациска состојба
* Способност за кородирање
* Согорливост
* Киселост и базност

Поврзано
--------

* Хемиска структура
* Физичко својство
* Количествен однос на структурата и активноста (QSAR)
* Липинскиево правило за молекуларните својства на лековите

Наводи
------

1. ↑  William L. Masterton, Cecile N. Hurley, "Chemistry: Principles and Reactions", 6th edition. Brooks/Cole Cengage Learning, 2009, стр. 13 (Гугл Книги)

Надворешни врски
----------------

* Физички и хемиски својства на супстанците — Е-хемија, проф. Блаже Димески (македонски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на хемијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |
| --- |
|  **Свети Петар и Павле** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Бистричка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 40°59′33″N 21°20′53″E﻿ / ﻿40.99250° СГШ; 21.34806° ИГД﻿ / 40.99250; 21.34806Координати: 40°59′33″N 21°20′53″E﻿ / ﻿40.99250° СГШ; 21.34806° ИГД﻿ / 40.99250; 21.34806 |
| **Место** | Крстоар |
|  **Општина** | Битола |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Петар и Павле |
|  **Изградба** | 1890 |
|
|  **Живопис** | 1896 |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | трикорабна |
|

**Свети Петар и Павле** — главна селска црква во битолското село Крстоар.

Околу црквата се сместени и селските гробишта.

Местоположба
------------

Поглед на црквата
Црквата е сместена на влезот во селото Крстоар.

Историја
--------

Од мермерната плоча сместена над главниот влез на западната страна на црквата може да се распознае годината 1890, што се претпоставува дека е времето на изградба на црквата.

Архитектура
-----------

Црквата претставува мала трикорабна градба со полукружна апсида на источната страна и затворен трем на јужната страна. Врз југозападниот агол на храмот се издигнува мала купола, во која се наоѓа и црковната камбанарија.

Во внатрешноста на црквата се влегува низ нартексот, кој е издвоен од средишниот дел со преграда. Наосот е поделен на три кораби со два реда од по три столбови.

### Фрескоживопис

Фрескоживопис во црквата има на сводот од средниот кораб и во олтарниот простор. Истиот бил насликан во 1896 година и на почетокот на XX век.

### Иконостас

Иконостасот во црквата е составен од три реда на икони. Престолните икони се дело на Димитар Анастасов од селото Магарево, кои ги работел во 1891 година.

Царските двери, влезните врати во олтарниот простор, како и дел од иконите во горните редови, од 1906 година, се творби на Коста Николов од селото Лазарополе. Негови се и иконите на амвонот, кој е поставен на еден од северниот ред на столбови.

Занимливост
-----------

Од неколку престолни икони поставени на иконостасот во црквата може да се дознае дека селото Крстоар кон крајот на XIX век било именувано како Христофор.

Поврзано
--------

* Битолско архијерејско намесништво
* Бистричка парохија
* Крстоар

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Палигора, Ристо (декември 2011). „Студија за манастирски туризам на Баба Планина" (PDF). Битола: Центар за развој на Пелагонискиот плански регион. Архивирано од изворникот (PDF) на 2013-12-28. Посетено на 16 ноември 2016.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Петар и Павле" - Крстоар на Ризницата ?