recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Сајонара** (англиски: *Sayonara*) – американски филм од 1957 година, во режија на Џошуа Логан. Сценариото го напишал Пол Озборн. Главните улоги ги толкуваат: Марлон Брандо, Џејмс Гарнер, Ред Батонс, Патриша Овенс, Кент Смит, Мијоши Умеки, Миико Така и Рикардо Монталбан.

Содржина
--------

Дејството на филмот се одвива во 1951 година, за време на војната во Кореја. Американскиот воен пилот Лојд Грувер, наречен „Ејс" (го игра Брандо) и неговиот најдобар другар и соборец Џо Кели (го игра Батонс) не се согласуваат во врска со романтичните врски. Така, Лојд планира да се венча за Американката Ејлин Вебстер (ја игра Овенс), ќерка на генералот Марк Вебстер (го игра Смит), додека Џо е влубен во Јапонката Кацуми (ја игра Умеки). Иако Лојд не ја одобрува таквата врска, сепак прифаќа да му биде кум на Џо. Меѓутоа, кога тие пристигаат во Јапонија, Лојд стапува во врска со убавата танчерка Хана-оги (ја игра Така), со што се заплеткува неговата врска со Ејлин.

За филмот
---------

Филмот е заснован врз истоимениот роман на американскиот писател Џејмс Миченер при што филмот е снимен на оригинални локации во Јапонија. Филмот постигнал голем комерцијален успех во кино-салите, а бил номиниран за наградата „Оскар" во дури десет категории, при што победил во четири категории, и тоа: на Ред Батонс, на Мијоши Умеки, како и за најдобра сценографија и за најдобар звук. За својата улога, Батонс ја освоил и наградата „Златен глобус", а филмот станал препознатлив и по песната „Сајонара", дело на Ирвинг Берлин.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Sayonara (1957) (пристапено на 11.9.2017)
2. ↑  IMDb, Sayonara (1957) (пристапено на 11.9.2017)
**Саат-кула (Крива Паланка)** — времемерно здание во градот Крива Паланка.

Била сместена на една височинка од десната страна на магистралниот пат кон Бугарија, кој поминува низ градот.

Историја
--------

Се смета дека била изградена кон крајот на XVIII и почетокот на XIX век. Поради дотраеност била урната во 1958 година.

Архитектура
-----------

Имала квадратна основа и висина од 12 метри.

Била изѕидана од камен дебел половина метар, а во внатрешноста воделе дрвени скали. Најгоре се наоѓал механизмот на часовникот и големо месингено ѕвоно. Механизмот бил поврзан со две дебели јажиња со тегови, кои наизменично се кревале и спуштале во дупка. За часовникот се грижел Али-бег, познат саатчија. Се навивал секои 24 часа.

Обнова
------

Со обновата на административната зграда на Општина Крива Паланка, градот Крива Паланка повторно добил градски саат, кој бил поставен на врвот на новата зграда.

Наводи
------

1. 1 2 3  Димовска-Чоловиќ, Мирјана (2008). *Саат кулите во Република Македонија* (PDF). Скопје: Национален конзерваторски центар-скопје; Едиција Културно-историско наследство на Република Македонија. стр. 114. ISBN 978-9989-131-08-0.
2. 1 2  „Градски саат пак ќе заѕвони во Крива Паланка". *Општина Крива Паланка*. 2013-03-14. Посетено на 2019-05-01.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Саат-кули во Македонија |
| --- |
|  |
| Зачувани | 
Скопје  •  Битола  •  Охрид  •  Прилеп  •  Гостивар  •  Свети Николе
 |  |
|  |
| Стражарници | 
Велес  •  Штип  •  Кратово  •  Кочани
 |
|  |
| Разурнати | 
Стар Дојран  •  Неготино  •  Тетово  •  Кичево  •  Крива Паланка  •  Радовиш  •  Ресен  •  Струга  •  Куманово  •  Дебар
 |
|  |
| Камбанарии | 
Црква „Св. Никола" - Крушево  •  Црква „Рождество на Пресвета Богородица" - Берово
 |

 |
**„Пасквелија"** — збирка раскази на македонскиот писател Живко Чинго, првобитно објавена во 1963 година од издавачката куќа „Култура".

Содржина
--------

Збирката се состои од 24 раскази:

* „Семејството Огулиновци"
* „Најубавиот ден на Зурло"
* „Понекогаш кога ќе задува јужниот ветар"
* „Смртта на градинарот"
* „Пожар"
* „Ќерка"
* „Празничен ден"
* „Легенда за пасквелските момчиња"
* „Пламенот на пустата земја"
* „Како го убив другарот"
* „Пеперуга со златна прав"
* „Орден"
* „Одродени"
* „Син"
* „Молитва за спас"
* „Фортуна"
* „Фромовата ќерка"
* „Спроти Макавеите"
* „Глувците на семоќниот бог"
* „Нешто за сонцето и стапиците за волци"
* „Борба против пожарите"
* „Болеста на Атанас Иваноски"
* „Гробишта во полето"
* „Раби божји пасквелски" (прилог кон „Пасквелија")

За книгата
----------

Првото издание на „Пасквелија" го објавила „Култура" во 1963 година, а истата година збирката била наградена со наградата на ЦК СМЈ и весникот „Младост" од Белград. Во 1965 година, под истоимениот наслов, се појавил избор на раскази на српскохрватски јазик (во превод на Влада Урошевиќ), како издание на „Нолит" од Белград, а следната година се појавило и продолжението на збирката, со наслов „Нова Пасквелија", исто така, издание на „Култура". Во 1968 година, приштинската „Рилиндја" објавила избор од расказите на албански јазик (во превод на Адем Гајтани), со насловот „Пасквелија". Истата година, „Култура" уште еднаш ја објавила збирката, во рамките на едицијата „Современи македонски автори".

Наводи
------

1. ↑  Живко Чинго, *Пасквелија*. Скопје: Култура, 1968.
2. ↑  „Живко Чинго (био-библиографска белешка)", во: Живко Чинго, *Пасквелија*. Скопје: Култура, 1968, стр. 253.
**Санде Герасимов Тоневски** ( 1924
 во Нежилово (Кратовско) — 16 април 1945

 во Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Израснал во сиромашно, земјоделско и сточарско семејство. Во селото немало училиште па самиот се научил да чита и пишува. За да помогне на своето семејство, покрај домашните работи, аргатувал по туѓи имоти и од мали години го почувствувал тешкиот живот. Селото Нежилово се наоѓа во планински дел каде често крстосувале единиците на НОВ, што придонело Санде да даде свој придонес за целите на НОВ. Кога единиците на НОВ конечно го ослободиле Кратово, стапил во редовите на единиците на НОВ и ПОМ. Во состав на Кратовскиот баталјон земал учество во борбите на Здравчи Камен и други места, кога Германците се обиделе повторно да го окупираат Кратово. По ослободувањето на Македонија учествувал во борбите на Сремскиот фронт, а потоа земал учество во борбите против усташите и четниците во Босна и Херцеговина. Подоцна во состав на Треттатa македонска ударна бригада се борел на Сремскиот фронт, каде ѝ загинал на 16 април 1945 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 59.
Икона на светецот Талалеј над влезот во Црквата Св. Талалеј во с. Брест
**Свети Талалеј** бил христијански светец, од татко Верукија а мајка Ромилија, родум од Ливан. По занимање бил лекар. Настрадал за Исус Христос во својата осумнаесетта година за време на владеењето на Нумеријан. Кога ја исповедал својата вера во Христа пред судијата мачител, судијата им наредил на двајцата џелати Александар и Астерија, со сврдел да му ги продупчат колената, да провлечат конец низ издушчените коски и да го обесат за едно дрво. Во христијанската традиција се спомнува дека невидлива божја сила на џелатите им го одзела видот, па наместо да му ги продупчат колената на Талалеј тие продупчиле некоја даска и ја обесиле за дрвото. Кога мачителот дознал за тоа, помислил дека џелатите го направиле тоа намерно, па наредил да ги казнат со шибање со прачка. Тогаш џелатите Александар и Астерија викнале: "*Нека е жив Господ, од сега и ние ќе постанеме христијани, веруваме во Христа и страдаме за него*!" Кога го слушнал ова мачителот наредил да бидат исечени со меч. Во христијанската традиција се спомнува дека потоа самиот мачител го зел сврделот за да му ги продупчи колената на Талалеј, но некоја сила му ги одзела рацете, па мачителот морал да го моли Талалеј за спас. Талалеј се молел за спас на мачителот. После тоа мачителот го фрлил во вода, но Талалеј повторно се вратил жив пред мачителот. Потоа бил фрлен на ѕверови, но ѕверовите се умилкувале околу нозете на Талалеј. На крај во 284 година, Талалеј бил исечен со меч.

Цркви посветени на св. Талалеј
------------------------------

* Црква „Св. Талалеј" во село Арачиново, Скопско
* Црква „Св. Талалеј" во село Белица, Порече
* Црква „Св. Талалеј" во село Брест, Порече
* Црква „Св. Талалеј" во село Клисура, Кавадаречко

* Црква „Св. Талалеј" - БрестЦрква „Св. Талалеј" - Брест

Наводи
------

1. ↑  Светиот маченик Талалеј. povardarska-eparhija.org.mk, пребарано на 9 август 2012 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 258957278
* GND: 1147238464

 |

 |
*За другите опсади на градот видете Опсада на Цариград* 

**Опсадата на Цариград** од 1261 година претставува успешна воена операција со која градот бил преземан од страна на Михаил VIII Палеолог, а со тоа се ставило крај на Латинското Царство.

Позадина
--------

По преземањето на Цариград од страна на крстоносците, на територијата на Византија било формирано Латинското Царство и неколку мали византиски држави, од кои најсилни биле Никејското Царство и Епирското Деспотство. Никејското Царство со текот на времето успеало да зазеде неколку територии во Анадолија. По неуспешната опсада во 1260 година од страна на Михаил VIII Палеолог, императорот се подготвил за нов напад на градот, кој започнал на 26 јули 1261 година.

Опсада
------

Опсадата на градот започнала на 25 јули 1261 година, и истата била предводена од страна на Алексеј Стратегопул. Заземањето на градот можеби било сосема случајно. Алексеј Стратегопул со само околу 800 луѓе се наоѓал во Тракија, за да ја надгледува никејско-бугарската граница. Тој се упатил кон Цариград. По преминувањето на Босфорот неговата армија разбрала дека градот е сосема празен и нема од кого да биде одбранет. Во помош му дошла и џеновската флота. Во ваква ситуација го заварил градот главно поради договорот којшто сѐ уште постоел помеѓу Никеја и Латинското Царство, кој требало да заврши во август истата година. Венецијанската флота била распоредена во Црното Море, а во градот останал само мал број на бродови. Тој во текот на ноќта, можеби со помош на населението, успеал да влезе во градот. Неговите сили без проблеми успеале да го заземат градот. Сепак, царот Балдуин II успеал да побегне. Михаил III во градот влегол на 15 август, и во црквата Света Софија бил прогласен за нов цар на Византија, додека пак Алексеј бил награден со титулата цезар.

Поврзано
--------

* Опсада на Цариград (1260)
* Опсада на Цариград (1422)

Наводи
------

1. ↑  Kazhdan, Alexander, уред. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8.
2. ↑  Предлошка:ГО-ИВ
**Пастрма** – овчо или козјо солено и сушено месо. Денес пастрмата главно се користи за подготовка на познатите пастрмалии и поретко како додаток на течно гравче или печена на жар. Пастрмата се користи за подготовка на уште еден специјалитет својствен за Радовиш – саздрма.

Подготовка
----------

Пастрмата се подготвувала од турско време. Порано се користела многу повеќе бидејќи немало фрижидери, па за чување на месото се користело негово солење и сушење.

Постапката за создавање пастрма е долг. Закланата овца или коза се остава сама да се исцеди од течностите и крвта и потоа се расекува за да може да се соли. Посолувањето трае 3-4 недели при што месото се врти на сите страни за солта да фати подеднакво на сите страни. Најчесто се користи јадра морска сол. Потоа следи сушење кое трае најмалку месеци и пол. Најдобро е да се суши надвор кога има мразови и ветер.

Наводи
------

1. ↑  „пастрма" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. 1 2  Специјалитетот пастрма цел век се прави во касапницата на Амбаркови во Велес на семрежното место на Сакам да кажам

Надворешни врски
----------------

Рецепт за грав со пастрма
**Средно училиште** **на Град Скопје „8ми Септември"** — средно училиште во општина - Општина Аеродром.

Средното машинско училиште на град Скопје „8 септември" под ова име егзистира од 2000 година кога со одлука на Владата на Република Македонија се споиле трите поранешни средни училишта ЕМУЦ „Никола Тесла", МУ „Гоце Делчев" и ГМЦ „Чеде Филиповски - Даме".

ЕМУЦ „Никола Тесла" е едно од најстарите средни училишта во Република Македонија и постои од раните педесетти години од минатиот век. Во него се образуваа ученици од електротехничката и машинската струка.

МУ „Гоце Делчев" најпрво работи во состав на заводот за вработување каде што се прави прекфалификација и стручно оспособување на возрасни за машинска струка. Во седумдесеттите години прераснува во самостојно училиште, најпрво како „13 Ноември", а потоа како „Гоце Делчев".

ГМЦ „Чеде Филиповски - Даме" е основано после катастрофалниот земјотрес во 1963 година со помош на УНЕСКО, за образование на кадри од градежната и машинската струка.

Наводи
------

1. ↑  Листа на средни училишта во кои е застапено стручното образование во Република Македонија

Надворешни врски
----------------

* 8septemvri-sk.mt.net.mk Архивирано на 28 септември 2007 г. Мрежно место на училиштето
* www.schools.edu.mk Архивирано на 16 октомври 2011 г. Портал за основните и средните училишта во Македонија
* www.mon.gov.mk, Официјално мрежно место на Министерството за образование и наука
**Пасош** е расказ од норвешкиот писател Јохан Борген. Расказот е објавен на македонски јазик во 2011 година, од издавачката куќа „Темплум", како дел од збирката „Пат околу светот во 20 раскази". Преводот на македонски јазик го извршил Владимир Коробар.

Содржина
--------

Во расказот се опишуваат сложените односи кои настануваат во односите на луѓето со бирократските институции. Еден човек чека во редот за пасошка контрола, заедно со другите патници од авионот кој штотуку пристигнал. Редот застанува кога контролорот се сомнева во еден патник, бидејќи фотографијата во пасошот не одговара на лицето на сопственикот на пасошот. Тогаш, главниот лик му приговара на полицаецот и поради тоа, него го задржуваат, а потоа го носат во една канцеларија, а сите други патници ги пуштаат да поминат. Во канцеларијата следува обемно и мачно испрашување и службениците го обинуваат човекот дека пасошот не е негов, бидејќи на фотографијата се наоѓа човек со очила и со мустаќи. Исто така, кога шефот на контролорите ќе побара од човекот да чекори, тој куца на десната нога, иако во пасошот пишува дека е куц на левата нога. Сето тоа уште повеќе го зголемува сомневањето кај полицајците и тие му го прегледуваат и куферот. Повторно следува долго испрашување при што незабележливо улогите се менуваат: патникот седнува на бирото, а шефот на контролорите стои и притоа, патникот е тој што го испрашува шефот. На крајот, заѕвонува телефонот и шефот добива инструкции да го пушти патникот.

Наводи
------

1. ↑  Владимир Јанковски (уредник), *Пат околу светот во 20 раскази: Антологија на светскиот расказ*, Темплум, Скопје, 2011, стр. 15-37.
SunnysideCC
**Санисајд** (англиски: *Sunnyside*) - американски филм од 1919 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е истовремено и продуцент, автор на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (*Edna Purviance*).

Содржина
--------

Во филмот, Чаплин глуми работник на една фарма во селото Санисајд. Истовремено, тој работи и во хотелот, кој го раководи сопственикот на фармата. Секое утро, уште во четири часот, тој мора да оди на работа при што настојува да ја „украде" секоја минута. Сопственикот на фармата постојано го тепа работникот, кој мора дури и да јаде „од нога" (на пример, шолјата за кафе ја става под вимето на кравата, кокошката ја става на тавата за да снесе јајце итн.). Во недела, додека сите одат во црквата, тој мора да ги пасе кравите, но додека тој занесено ја чита Библијата, кравите му бегаат во селото и влегуваат во куќите и во црквата. Тој влегува во црквата за да ги избрка кравите, по што излегува јавајќи една крава, но паѓа од мостот. Додека лежи без свест, работникот сонува самовили, кои играат и го канат да им се придружи.

Работникот е вљубен во селската девојка (ја игра Пурвианс), на која ѝ подарува прстен, но него не го сака нејзиниот татко. Работите се влошуваат кога еден ден, пред хотелот се случува сообраќајна незгода во која е повреден еден млад човек од градот. Тој започнува да ѝ се додоворува на девојката. За да си ја поврати својата љубена, работникот се труди да го имитира граѓанинот, но безуспешно: таа му го враќа прстенот назад. На крајот од филмот, градското момче го напушта селото, а работникот ја добива саканата девојка.

Наводи
------

1. 1 2  IMDb, Sunnyside (1919) (пристапено на 1.3.2016)
**Амт** (германски: *Amt*, мн. *Ämter*) — вид на административна единица, која е составена од група општини, денес може да се најде единствено во Германија, но порано била позната низ државите од северна Европа. Нејзината големина и функции зависат од земја до земја.

Германија
---------

Амтот е уникатно за германските покраини Шлезвиг-Холштајн, Мекленбург-Западна Померанија и Бранденбург. Другите германски покраини ја имале оваа поделба во минатото.

Некои покраини имаат слични администраивни единици наречени здружена општина (Рајнска област-Пфалц, Баден-Виртемберг, Баварија, Саксонија, Саксонија-Анхалт, Тирингија) или општинска заедница (Долна Саксонија).

### Дефиниција

Амт, како и другите претходно спомнати единици, е поделба на окрузи *(Kreis),* и е збирка на општини. Амтот е на пониско ниво од окружната влада, но на повисоко од општинската и може да се опише како супер-општина или „општинска конфедерација". Нормално се состои од многу мали општини, поголемите општини не припаѓаат на амт, и тие се наречени слободни општини (*amtsfreie Gemeinden*).

Поранешна употреба во други земји
---------------------------------

### Данска

*Аmt* (множина, *amter*; „округ") била административна единица на Данска (и, историско, и на Данска-Норвешка). Окрузите биле основани со кралски декрет во 1662 како замена за поранешните *Len*. *Аmter* биле првично создадени од независните градови (*købstæder*) и околиите, и поседува мал степен на надлежности. Во текот на XX век, ним им било дозволени за болнички услуги за неурбаното население. Со административната реформа во 1970 се намалил бројот на окрузите на четиринаесет и се намалиле административната разлика помеѓу (рурална) околија и град. Оттогаш, *amter* се составени од бројни општини (дански: *kommuner*). Реформата им ги проширила бројот на надлежности на окрузите, најмногу во здравствената заштите и во второстепените училишта, *гимназиите*.

Данската општинска реформа од 1 јануари 2008 ги укинала *amter* и ги заменила со пет административни региони, сега повторно поврзани со здравствената заштита. За разлика од *amter* регионите немаат право да собираат даноци. Реформата ги префрлила сите други надлежности или на општините или на државата. Истовремено, помалите општини се споени кон поголемите, скратувајќи го бројот на општини од 270 на 98. Видите Окрузи на Данска за повеќе информации за данската употреба на терминот.

### Холандија и Фландрија

*Ambacht* може да се сретне во холандскиот јазик како еквивалент на *amt*. *Ambachten* постои во Холанд, Зеланд и Фландрија, уште од околу 1800.

### Норвешка

Од 1662 до 1919 година, окрузите на Норвешка биле наречени амтер (*amter*). Тие сега се нарекуваат како *fylker*.

Поврзано
--------

* Амтови во Бранденбург
* Амтови во Мекленбург-Западна Померанија
* Амтови во Шлезвиг-Холштајн
**Сандеј Огорчукву Олисех** (роден на 14 септември 1974 во Абаво) — поранешен нигериски фудбалер и тренер, кој во својота активна играчка кариера настапувал во средниот ред.

Клупска кариера
---------------

По една професионална сезона во Нигерија, во која играл за тамошниот тим Џулијус Бергер, во 1990 година Олисех се преселил во Европа каде играл за белгискиот прволигаш РФЦ Лиеж. Во последните две сезони во клубот Олисех бил стандарден првотимец и имал значајна улога во перформансите на клубот. Колку Олисех бил бажен за РФЦ Лиеж говори и фактот дека во сезоната 1994-95 кога тој си заминал и потпишал за италијанската Реџана, клубот испаднал од првата белгиска лигата. Олисех играл редовно и во Серија А, настапил на 29 (од вкупно 34) натпревари и постигнал еден гол за Реџана, но бидејќи клубот неуспеал да обезбеди опстанок по само една сезона го напуштил и се преселил во германскиот Келн, а од таму во Ајакс.

Како фудбалер на Ајакс, Олисех ги доживеал најголемите успеси во својата кариера освојувајќи три трофеи во две сезони, триумфирајќи во: холандското првенство во сезоната 1997–98 и во КНВБ Купот две сезони по ред во 1997-98 и 1998-99. Утврдувајќи се како квалитетен внатрешен играч од средината на теренот со одлична физичка сила и добра техника во летото 1999 година го привлекол вниманието на Јувентус. Трансферот на Олисех во торинскиот клуб бил комплетиран во јули и тој повторно се вратил во Серија А, но овојпат во многу поквалитетен тим во однос на претходно. Своето деби во лигата за Јувентус го имал во првото коло од сезоната против Реџина во ремито 1-1. Во продолжение од првенството Олисех неиграл многу и завршил со само 8 првенствени настапи, па незадоволен од тоа се преселил во редовите на Борусија Дортмунд. Во неговата втора сезона со тимот успеал да освои уште еден важен трофеј во неговата кариера освојувајќи ја Бундеслигата. Во март 2004 година тој бил отпуштен од Дортмунд заради удирање на соиграчот Вахид Хашемијан, додека настапувал како позајмен во тимот на Бохум.

Во 2005 година потпишал за Генк, но по само една полусезона во клубот, во јануари 2006 година објавил крај на својата професионална кариера.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Олисех одиграл вкупно 63 натпревари за репрезентацијата на Нигерија и постигнал 4 гола. Тој учествувал и на две Светски првенства во 1994 и 1998. Неговиот најпознат гол во репрезентацијата е веројатно оној 
за победа над Шпанија со 3-2 на Светското првенство 1998, постигнат со прекрасен волеј-удар од дваесеттина метри.

Тој исто така има освоено златен медал со репрезентацијата на Нигерија на Летните олимписки игри 1996 година во Атланта.

Титули
------

### Холандија Ајакс

* **Ерездивизие**: 1997–98
* **КНВБ Куп** (2) : 1997–98, 1998–99

### Германија Борусија Дортмунд

* **Бундеслига**: 2001-02

### Нигерија Нигерија

* **Африкански куп на нации**: 1994
* **Олимписки златен медал**: 1996

Надворешни врски
----------------

* Сандеј Олисех на soccerway
* Сандеј Олисех на transfermarkt

Наводи
------

1. ↑   Архивирано на 10 јули 2012 г. Голот на Олисех и донесе победа на Нигерија над Шпанија со 3-2
Канадска пејачка (родена во 1958)Предлошка:SHORTDESC:Канадска пејачка (родена во 1958)

**Алана Мајлс** (моминско **Бајлс**; анг: Alannah Myles родена на 25 декември 1958)   е канадска пејачка и текстописец. Освоила Греми и Џуно награда за песната „Black Velvet" која била хит број еден на американскиот *Billboard* Hot 100 во 1990 година.

Живот
-----

Родена е како **Алана Бајлс** на 25 декември 1958 во Торонто, Онтарио. Ќерка на Вилијам Даглас Бајлс, кој бил пионер во канадската радиодифузна индустрија и бил примен во Куќата на славните на канадската асоцијација на радиодифузери во 1997 година. Алана Мајлс своето детство го поминала компонирајќи и учејќи музика. Почнала да пишува песни околу 9-годишна возраст, а на 12-годишна возраст учествувала во група за пишување песни за музичкиот фестивал Kiwanis во Торонто .

Кариера
-------

2008) Таа го сними синглот „What Are We Waiting For?" со пејачот Зачер во 1997 година. за филмот *Prince Valiant* .

Својата музичка кариера ја започнала во мај 1989 годинасо деби албумот *Alannah Myles*, кој го одбележале познатите синглови „Love Is", „Lover of Mine", „Still Got This Thing" и успешниот и меѓународно познат сингл „Black Velvet". Во 2005 година, песната Black Velvet ја добила наградата ASCAP Millionaire за преку четири милиони радио емитувања.  „Black Velvet" на Мајлс ѝ ја донела Греми наградата за најдобра женска рок изведба во 1991 година и три Џуно награди.

Во 1992 година, Мајлс била номинирана за втора Греми награда за најдобра женска рок вокална изведба за нејзиното второ ЦД *Rockinghorse*. Албумот, објавен таа година, ги има хит песните „Our World, Our Times" и „Sonny, Say You Will".

Следуваале три помалку успешни студиски албуми: *A-lan-nah* (1995), *A Rival* (1997 ) и Black Velvet (2008).

Дискографија
------------

* *Alannah Myles* (1989)
* *Rockinghorse* (1992)
* *A-lan-nah* (1995)
* *A Rival* (1997)
* *Black Velvet* (2008)
* *85 BPM* (2014)

Поврзано
--------

* Канадски рок

Наводи
------

1. ↑  Празен навод (help)
2. ↑  „Alannah Myles music". Jango.com. 1958-12-25. Посетено на 2013-02-28. born December 25, 1958, Toronto, Ontario
3. ↑  "RPM Top 100 Albums". *RPM Magazine* Volume 50, No. 24 October 14, 1989,
4. ↑  "Top Singles". *RPM*, - Volume 50, No. 23 Oct 02, 1989
5. ↑  About, at AlannahMyles.com; published 2007; via archive.org
6. ↑  Crenna, Carol. „Meaning of Success: Canadian Singer Alannah Myles". Vista Magazine. Архивирано од изворникот на 2009-04-26. Посетено на 2011-08-31.
7. ↑  Colin Larkin, уред. (1999). *The Virgin Encyclopedia of Heavy Rock* (First. изд.). Virgin Books. стр. 311/2. ISBN 0-7535-0257-7.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Алана Мајлс на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Alannah Myles biography on *Rolling Stone*
**Јордан Митровски** (роден на 7 јануари 1924

 година во Куманово) — македонски драмски глумец, оперски певец, бас и оперски режисер.

Животопис
---------

Јордан Данчо Митровски во МНТ работел од 1947 до 1963 и од 1965 до 1981 година. Диригентот Ловро фон Матачиќ го открил неговиот басовски потенцијал и природниот музикалитет и го прифаќа како свој музички воспитаник. Во почетокот бил носител на помали драмски улоги. Како солист дебитира во улогата на Сарастро во операта *Волшебната флејта* (1951), за да оствари повеќе забележани партии во својот фах: Колен (*Боеми*, 1950); Дон Базилио (*Севилскиот берберин*); Крушина (*Продадена невеста*, 1949); Ферандо (*Трубадур*, 1951); Сулејман (*Никола Шубиќ Зрински*, 1952), како и улогата на *Гоце* во изведбата на истоимената прва македонска опера (1954). 

Како режисер, по двегодишното усовршување и работа во Загребската опера (1963–1965), на оперската сцена на МНТ реализирал повеќе од 15 премиери и обнови на оперите: Илинден, Кармен, Кавалерија рустикана, Кузман Капидан, Кнез Игор, Фауст, Така прават сите, Малиот принц, Цар Самуил.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Митровски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 969. Text "series
" ignored (help)
**Д-р Сергеј Крстев Мисирков** (роден во Одеса, денешна Украина во 1906 г. - починал во Софија, Бугарија во 1960 г.) — лекар, публицист и општественик, син на македонскиот писател и просветител Крсте Петков Мисирков и на Екатерина Михајлова Мисиркова. Тој е роден во Одеса, денешна Украина но се образувал во бугарската престолнина Софија. Завршил медицина. Во периодот 1946-1947 г. бил пратеник во Бугарското народно собрание.

Животопис
---------

Сергеј Крстев Мисирков е роден во Одеса, Руско Царство во 1906 г. Тој е син на Крсте Петков Мисирков и Екатерина Михајлова Мисиркова. Како малолетен живеел во Софија, Бугарија каде што завршил медицински факултет и работел како лекар во градот. Во 1935 г. Сергеј Мисирков бил прогонуван од новите про-фашистички власти во Бугарија и бил приведен во врска со случај каде што се сметал за приврзаник на ВМРО (Обединета).

На 18 мај 1940 г. во Софија престојувал македонскиот поет и комунист Коле Неделковски. Тој под иницијатива на претходна средба со Екатерина Мисиркова испратил писмо до Сергеј Мисирков. По оваа писмо Мисирков се поврзал со Неделковски и други македонски национални дејци како Никола Вапцаров од Софискиот македонски литературен кружок и застанал во борбата против германските и бугарските фашисти. Според една преписка помеѓу Мисирков и Неделковски, кружокот неофицијално се претставувал како продолжение на Македонското научно-литературно друштво „Свети Климент" - Санкт Петербург, кое било основано од Крсте Петков Мисирков.

Како општественик се истакнал во периодот од 1946 до 1947 година кога бил избран за пратеник во Бугарското народно собрание. Во 1956 година ја предал целата архива на Крсте Петков Мисирков во Државниот архив на Република Македонија, две години откако се формирала институцијата. Сергеј Крстев Мисирков починал во 1960 година во Софија, Бугарија. Сергеј бил погребан на софиските гробишта каде што се наоѓаат и гробовите на неговиот татко и неговата мајка.

Во една прилика Сергеј Крстев Мисирков за својот татко Крсте Петков Мисирков истакнал:

>  „Taтко ми упорно тврдеше дека има македонска национална култура и македонска национална историја, различна од онаа на Србите и на Бугарите".
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
>
*за други значења видете Јордан Поп Јорданов (појаснување)*

**Јордан Поп Јорданов - Орцето** (или само *Орце*; Велес, 1881 – 17 април 1903) — македонски револуционер - анархист, член на илегалниот терористички кружок Гемиџии кој кон крајот на април 1903 година ги извршил познатите Солунски атентати врз објекти кои целосно или делумно биле во сопственост на западноевропските капиталистички земји и турските власти.

Животопис
---------

Орце со Гемиџиите, споменик на плоштадот *Македонија* во СкопјеСпоменик „Паднати за слободата на Македонија" во Ќустендил со името на Орцето (22-и во втората колона).
Роден е во Велес, како помлад брат на македонскиот револуционер Миле Поп Јорданов. Се школува во родниот град и Солунската бугарска машка гимназија. Како шестокласник го прекинува образованието и заминува во Софија од каде се префрла во Солун.

Тој е еден од поистакнатите членови на Гемиџиите, а подоцна и негов водач. Претходно среќавајќи се со Слави Мерџанов во Цариград (1899), ја прифаќа неговата идеја за минирање на Отоманската банка во Солун и настојува да ја реализира.

Договорено е подземниот тунел до банката да се копа од изнајмениот дуќан берберница на Владимир Пингов. Тунелот ќе биде прокопан во одредениот рок, но акцијата ќе биде одложена.

На 29 април 1903 тој ќе го активира динамитот во прокопаниот тунел и ќе ја крене во воздух Отоманската банка. Потоа фрла бомби пред хотелот „Салоник".

Загинува херојски на 30 април 1903 во куќата во која што живеел, фрлајќи ги последните бомби врз турските војници кои го држеле под опсада.

Историски погледи
-----------------

Орцето бил голем идеалист. Тој и со својата смрт сакал да биде корисен за револуционерното дело и својата татковина Македонија.

Тој непосредно пред Солунските атентати се осигурал во друштвото *Њујорк* на 10.000 франци и тоа на иметото Симеон Радев. Орцето го замолил Симеон Радев осигураните 10.000 франци по неговата смрт да му ги предаде на Борис Сарафов затоа што тој им дал 10.000 франци на Гемиџиите и ги помагал на разни начини. Во писмотото до Радев, тој истакнал:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | *Пред неколку месеци се осигурав на 10 000 франци, која сума по мојата смрт ќе ти биде испалтена. Сакам и со мојата смрт да бидам во полза на делото, за кое живеев, работев и ќе умрам - делото за ослободување на нашата скапа и сакана Македонија* | "|

Наводи
------

1. ↑  Кратки биографии на атентаторите.
2. ↑  „Гяурски, Мариан. „Анархизмът в македоно-одринското националнореволюционно движение: Солунските атентатори"". Архивирано од изворникот на 2011-05-16. Посетено на 2011-01-22.
3. ↑  К. Битоски, „Солунски атентати", Скопје, 1985.
**Џејсон Леонард** (роден на 14 август 1968 година) е англиски поранешен играч на рагбиската унија, кој се стекнал со рекордни 114 капи за Англија за време на неговата 14-годишна меѓународна рагби кариера.

Леонард играше во тимови на Англија кои освоија четири гренд слем (1991, 1992, 1995 и 2003) и Светскиот куп во рагби во 2003 година и беше дел од составот на британските и ирските лавови кои ја освоија тест серијата за време на нивната турнеја во 1997 година во Јужна Африка. Џенсон играше за „Лавовите" на три гостувања, освојувајќи пет дополнителни капи.

Тој беше награден со МБЕ за услуги во рагби во 2002 година, што стана ОБЕ по успехот на Светскиот куп во Англија во рагби. Тој исто така беше воведен во Светската рагби слава во 2014 година.

Животопис
---------

Висок е 178 см, тежок 111 кг, Леонард играл на позиција број 1 - столб (енгл. *Loosehead prop*). За екипата Сараценс одиграл 19 настапи и 290 игри за Харлекинс. Тој одиграл 5 тест натпревари за британските .и ирските лавови, а за англиската рагби унија одиграл 114 тест натпревари и е рекордер по бројот на одиграни натпревари за Горди Албион. Тој го освоил Светскиот куп во рагби во 2003 година со Англија.

Наводи
------

1. ↑  Lomax, Andrew (2002-06-14). „Sports Awards: MBEs for Scottish curlers" (англиски). ISSN 0307-1235. Посетено на 2018-12-14.
2. ↑  „England's rugby World Cup winners are honoured". *The Independent* (англиски). 2003-12-31. Посетено на 2018-12-14.
Поделба на Македонската Империја, формирана од Александар Македонски.
  Кралство на Птоломеј I Сотир
  Кралство на Касандар
  Кралство на Лизимах
  Кралство на Селевк
Други држави
  Картагина
  Рим
  Грчки колонии

**Селевкидската империја** (312 п.н.е. - 63 п.н.е.) било империја во античкото време, т.е. едно од империите-наследнички на Македонската империја на Александар III Македонски. Ја основал Селевк I Победникот, еден од генералите на Александар Македонски. Селевкидската Империја била главно сместена на Блискиот Исток, на врвот од својата моќ ги вклучувала Анадолија, Левант, Месопотамија, Персија, денешен Туркменистан, планините Памир и делови од Пакистан. Била важен центар на хеленистичката култура во кој доминирале античките Македонци, претежно во урбаните средини.

Селевкидската империја се распаднала во 63 година п.н.е. кога конечно било победено и освоена од страна на Римјаните.

Дијадосите се расправале околу надмоќта врз деловите од империјата на Александар Македонски. Птоломеј I Сотер, генералот и сатрапот на Египет, бил првиот кој го предизвикал новиот систем: ова довело до откажување од престолот на Пердика. Револтот на Птоломеј довел до нова поделба на империјата тн. Трипарадиската поделба во 320 п.н.е. Селевк како главен војсководец под Пердика уште од 323 п.н.е. (подоцна помогнал во убиството на Пердика) го добил Вавилон и оттогаш натаму започнал безмилосно да ги проширува своите територии. Селевк се зацврстил во Вавилон во 312 п.н.е. годината што е земена како основачки датум на Селевкидската иперија. Тој не владеел само со Вавилон, ами и со целиот огромен источен дел на Александровата империја:

„Секогаш ги демнел соседните народи, воено силен и убедлив во советот, тој ги освои Месопотамија, Ерменија, Селевкидска Кападокија, Персија, Партското Царство, Бактрија, Арабија, Тапурија, Согдијана, Арахосија, Хирканија и други соседни народи кои беа освоени од Александар, сè до реката Инд, па на тој начин границите на неговата империја беа најмногу проширени во Азија, по оние од Александар. Целиот регион од Фригија до Инд беше потчинет од Селевк" - Апијан, „Сириските војни".

Наводи
------

1. ↑  **Britannica**, *Seleucid kingdom*, 2008, O.Ed.
**Јордан Димитриев Славковски** (1 септември 1925

 во Шопско Рударе, Кратовско — 12 април 1945

 во Шид, Србија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Израснал во семејство кое се занимавало со земјоделие и сточарство. Во родното место завршил основно четиригодишно училиште, но немал можност за понатамошно образование. Поголемиот дел од животот го поминал како овчар, ценуван во поимотните селски семејства. Важел за многу мирен и скромен младинец, а подоцна станал ѝ трудољубив земјоделец. На 9 септември 1944 година, со група младинци од своето село пристапил во редовите на народноослободителната војска на Македонија, во состав на Треттатa македонска ударна бригада. Учествувал во многу борби што се воделе на реката Треска. Бил пофален за успешно извршување на задачите во овие битки. Подоцна со Бригадата земал учество во борбите на Сремскиот фронт. Во близината на Шид, на 12 април 1945 година, загинал од непријателски митралезски истрел.

Поврзано
--------

* Ратко Славковски

Наводи
------

1. 1 2  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 55.
**Родната куќа на Антон Чехов** сместена во Таганрог, Русија, каде познатиот писател Антон Чехов е роден.

Сега е спомен-музеј на писателот. Се наоѓа на улицата Чехов (некогаш Купеческаја улица). Изградена е во 1859 година.

Павел Јегорович Чехов и неговото семејство (неговата сопруга Евгениа Јаковлевна и нивните двајца синови - четиригодишниот Александар Чехов и двегодишниот Николај Чехов) ја изградиле во декември 1859 година. Антон Чехов е роден во оваа куќа на 17 јануари 1860 година. Во март 1861 година, Павел Јегорович Чехов и неговото семејство се преселиле во друга куќа.

Во 1910 година, на родната куќа на Чехов била поставена спомен-плоча благодарение на иницијативата на Чеховскиот круг во Таганрог, по идеја на писателот Евгениј Гаршин.

Во 1916 година, градскиот совет на Таганрог ја поддржа иницијативата на Литературниот круг Чехов, да биде адаптирана родната куќа на Чехов и да се преименува улицата.
Во декември 1920 година, куќата била испразнета од станарите, а реновирањето следувало во 1921 година. 
Во 1924 година, во неа била отворена првата изложба со која била прикажана младоста на писателот.

Во 1935 година Марија Чехова и Олга Книпер биле во посета на родниот град на Чехов, Таганрог и учествувале на настаните по повод 75-годишнината од раѓањето на Антон Чехов. Во рамките на посетата, Марија Чехова му подарила на меморијалниот музеј неколку предмети од семејството на Антон Чехов и Чехов од Белата дача во Јалта.

Наводи
------

1. ↑  „The Birth House of Anton Chekhov". Архивирано од изворникот на 2016-10-26. Посетено на 2020-04-03.
2. ↑  Casa do nascimento de Anton Chekhov[*мртва врска*]
3. ↑  Birth house of Anton Chekhov
**Сергеј Донатович Довлатов** (руски: *Сергеҋ Донатович Довлатов*; 3 септември 1941, Уфа - 24 август 1990, Њујорк) - руски писател.

Животопис
---------

Гроб на Сергеј Довлатов
Сергеј Довлатов е роден на 3 септември 1941 година во Уфа, за време на евакуацијата пред налетот на германската армија. Татко му, Донат Мечник (по националност - Евреин) бил театарски режисер, а мајка му Нора Довлатова (Ерменка) била театарска глумица. Во 1944 година, неговото семејство се преселило во Ленинград. Во 1959 година се запишал на Филолошкиот факултет, каде студирал фински јазик, но по две години бил избркан од студиите. Во тоа време, активно се занимавал со бокс. Од 1962 до 1965 година служел во армијата, во обезбедувањето на еден логор на северот на СССР. По враќањето во Ленинград работел како новинар, а одредено време и како водич во Пушкиновиот парк во селото Михајловско. Во август 1978 година, со семејството емигрирал во Виена, а оттаму во САД. Довлатов се истакнувал со својата височина (196 сантиметри). Умрел на 24 август 1990 година, во Њујорк.

Творештво
---------

Сергеј Довлатов е еден од најпознатите современи руски писатели. Тој пишувал романи и кратки раскази, кои ги објавувал како „самиздат" поради што бил прогонуван од советската власт. По емигрирањето во САД продолжил да ги објавува своите романи и раскази во разни емигрантски списанија, но и во најпрестижното американско списание „Њујоркер". Неговите дела се застапени во бројни антологии на светската проза од XX век, а за него пофални зборови искажали повеќе американски и руски писатели, како: Курт Вонегат, Џозеф Хелер, Ирвинг Шо и Јосиф Бродски, кој прв им ги препорачал неговите дела на американските издавачи. Според Бродски, Довлатов е „единствениот руски писател чии целокупни дела ќе бидат читани надвор од Русија.

Довлатов е автор на следниве дела:

* Невидливата книга (раскази, 1977)
* Соло на андервуд (раскази, 1980)
* Компромис (роман, 1981)
* Зона (роман, 1982)
* Маршот на самците (раскази, 1983)
* Пушкиновите ридови (роман, 1983)
* Нашите (роман, 1983)
* Занает (роман, 1985)
* Куфер (роман, 1986)
* Туѓинка (роман, 1986)
* Претстава (роман, 1987)
* Филијала (роман, 1990)

Наводи
------

1. 1 2 3  Сергеј Довлатов, *Кофер*. Београд: ЛОМ, 2019.
**Паскал Кињар** (француски: *Pascal Quignard*) (23 април 1948, Вернеј-сир-Авр, Франција) - француски писател.

Животопис
---------

Паскал Кињар, април 2013 г.
Кињар студирал филозофија на универзитетот во Нантер, каде бил импресиониран од Емануел Левинас. Исто така, тој стекнал одредено образование и во областа на музиката (оргуљи) и сликарството. Притоа, самиот тој ги запалил сликите кои ги изработил во период од четири години. Во 1994 година, Кињар целосно му се посветил на пишувањето. Тој живее и работи во Париз.

Творештво
---------

Кињар има објавено педесетина дела и голем број статии и есеи во весниците и списанијата. Тој е автор на романите „Салонот на Виртемберг", „Сите утра на светот", „Тераса во Рим" и други. Исто така, Кињар има напишано и повеќе книги со есеи, како што се: „Мали трактати", „Таен живот", „Скитачки сенки", „Бездни" итн. За книгата „Скитачки сенки", во 2002 година, Кињар ја добила престижната награда „Гонкур".

Наводи
------

1. 1 2  „Белешка за авторот", во: Паскал Кињар, *Тераса во Рим*, Тера Магика, Скопје, 2003, стр. 129.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 109400350
* LCCN: n50050553
* ISNI: 0000 0001 2284 0586
* GND: 119490684
* SELIBR: 280972
* SUDOC: 027086267
* BNF: cb11920885p (податоци)
* BIBSYS: 90065622
* MusicBrainz: 361fa67d-24b6-4c1b-b3ca-537c26b0b19d
* NLA: 35437898
* NDL: 00473422
* NKC: jn19990006768
* BNE: XX4578900
* CiNii: DA01998103

 |

 |
**Сергеј Владимирович Шубенков** (роден на 4 октомври 1990 г.) е руски атлетичар кој е специјализиран за трката на 110 метри со пречки.

Животопис
---------

Шубенков почнал да се занимава со атлетика на 14 години, најпрво во скок во далечина и во спринтерските дисциплини, но подоцна се специјализирал за трките со пречки. Тој е син на Наталија Шубенкова, поранешна советска седмобојка која е една од најдобрите на сите времиња во таа дисциплина.

Шубенков го освоил златниот медал на трката на 110 метри со пречки на Европското првенство 2012 во Хелсинки со време од 13.16 секунди. Тој настапил на Летните олимписки игри 2012, но својот настап го завршил во полуфиналето. Следната година, Шубенков станал европски шампион во сала, победувајќи на трката на 60 метри со пречки на Европското првенство во сала во Гетеборг.

На Европското првенство 2014, тој го одбранил златниот медал освоен пред две години, и повторно станал европски шампион на 110 метри со пречки, остварувајќи резултат од 13.19 секунди. Неговиот најдобар резултат во кариерата од 12.98 секунди забележан во 2015 година е воедно и актуелен руски државен рекорд.

Лични рекорди
-------------

| Дисциплина | Резултат | Место | Датум |
| --- | --- | --- | --- |
| 60 метри со пречки (во сала) | 7.49 секунди | Гетеборг, Шведска | 1 март 2013 |
| 110 метри со пречки (на отворено) | 12.98 секунди | Пекинг, Кина | 28 август 2015 |

Наводи
------

1. ↑  IAAF bio
2. ↑  Jackson's visit is 'the top' for European champion Shubenkov. IAAF (2013-05-07). Посетено на 2013-05-08.

Надворешни врски
----------------

* Профил на IAAF.org
* Профил на european-athletics.org
**Пасошот на Грузија** е јавен **пасош** издаден на државјанин на Грузија за патување и престој во странство, како и за враќање во земјата.

За време на престојот во странство, патниот документ му служи на сопственикот за докажување на идентитетот и доказ за државјанство.

На корицата на пасошот е прикажан државниот амблем на Грузија и натписите на грузиски и англиски јазик „Georgia" и „passport". На третата страница од корицата има карта на Грузија на која се прикажани поголемите градови: Тбилиси, Кутаиси, Сухуми, Батуми, Цхинвали, Телави, Поти итн. Пасошите доаѓаат на 32 и 48 страници.Пасошот содржи податоци како име, презиме, пол, датум и место на раѓање, фотографија (3.5x4.5 cm) личен број, име на органот што го издава, датум на издавање и рок на употреба, потпис на сопственикот. Губењето или оштетувањето на пасошот не повлекува никаква одговорност за носителот. Покрај тоа, истото лице може да се стекне со неограничен број на пасоши.

Барања за виза
--------------

Од 1 октомври 2019 година, грузиските граѓани имаа безвизен или безвизен пристап по пристигнувањето во 114 земји и територии, што го прави грузискиот пасош рангиран на 50-то место во однос на слободата на движење според Индексот за пасоши на Хенли.

Јазици
------

Пасошот е напишан на грузиски и англиски јазик, како и лични податоци на превозникот.

Надворешни врски
----------------

* Министерството за правда на Архивирано на 4 ноември 2021 г. Грузија

Поврзано
--------

* Грузија

1. ↑  „Georgia passport photo 35x45 mm size". *visafoto.com* (англиски). Посетено на 2021-11-17.
2. ↑  Henley & Partners. „"Global Ranking – Visa Passport Index"- 2019" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2021-08-02. Посетено на 2021-11-18.
**Родни Џејмс Клифтон** (англиски: *Rodney James Clifton*, р. 10. јули 1937 година во Орчард, Небраска, САД) е американски градежен инженер. Тој се занимава со истражување на како бранови патуваат низ еластично-пластични материјали и нивните брзини на изобличување. Во текот на својата кариера, Клифтон предаваше на бројни универзитети. Тој повеќепати ја извршуваше улогата на декан на Школата за инженерство на Брауновиот универзитет.

Клифтон дипломираше на Небраскискиот универзитет во Линколн во 1959 година. Тој магистрираше и докторираше на Карнегиевиот техонолошки институт. По докторатот се приклучува кон префесоријатот на Брауновиот универзитет каде сè уште предава. Во текот на својата кариера, во склоп на научни размени предавал и на Стенфордовиот универзитет и Калифорнискиот технолошки институт, а советувал и бројни национални лаборатории и приватни компании. Клифтон е член на Националната академија за инженерство на САД и на Американската академија на уметностите и науките. Тој има добиено бројни награди и признанија за неговата научна дејност.

Од декември 1958 година, венчан е со Меркади Бонд со која има три сина и една ќерка.

Наводи
------

1. 1 2  Espinosa, H. D.; Ramesh, K. T.; Ravichandran, G. (2009-04-01). „Rodney James Clifton". *Experimental Mechanics* (англиски). **49** (2): 165–168. doi:10.1007/s11340-009-9237-6. ISSN 1741-2765.
2. 1 2  „Dr. Rodney J. Clifton". *NAE Website*. Посетено на 2020-04-20.
3. 1 2  „Rodney J. Clifton". *www.sigmaxi.org*. Посетено на 2020-04-20.
4. ↑  Yumpu.com. „CURRICULUM VITAE January 2010 1. Rodney J. Clifton Professor ...". *yumpu.com* (англиски). Посетено на 2020-04-20.
5. ↑  „Rodney J. Clifton". *American Academy of Arts & Sciences* (англиски). Посетено на 2020-04-20.
**„Пат околу светот"** (српски: *Пут око света*) – југословенски филм од 1964 година, во режија на Соја Јовановиќ, заснован врз делото „Патот околу светот на Јованче Мициќ" на Бранислав Нушиќ. Главните улоги ги толкуваат: Миодраг Петровиќ-Чкаља, Раде Марковиќ, Дара Чалениќ, Вера Ѓукиќ, Михајло Бата Паскаљевиќ, Оливера Марковиќ и Оливера Катарина.

Синопсис
--------

Јованче Мициќ, трговец од Јагодина тргнува на пат околу светот. Патем, тој доживува бројни авантури и учествува во разни настани во земјите во кои престојува. Така, во Пешта стапува во измислен брак, а на Дивиот запад е жртва на еден напад на поштенска кочија по што тој станува шериф. Понатаму, тој е заробен од гусари, станува купувач на девојки на дворот во Кина, престојува во еден харем во Персија и најпосле, триумфално се враќа во Јагодина.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Пут око света (пристапено на 14.12.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Свинебернов Леден Гребен во рамките на АнтарктикСвинебернов Леден Гребен
Местоположба на гребенот

Карта на подрачјето на Свинберновиот Леден Гребен.
**Свинбернов Леден Гребен** (77°10′S 153°55′W﻿ / ﻿77.167° ЈГШ; 153.917° ЗГД﻿ / -77.167; -153.917 ) — леден гребен северно од полуостровот Едвард VII и Александрините Планини во јужниот дел на Салцбергеровиот Залив, Антарктик. Ледениот гребен е долг 32 км и широк 8 км и се протега од Фишеровиот Остров до Белите Острови. Фотографиран е од авион и мапиран од Бердовата антарктичка експедиција, 1928–30. Наречен е по капетанот Х.В. Свинберн Помладиот, заменик командант и началник на Генералштабот на Американските поморски сили за поддршка, за време на операцијата „Дип фриз" во 1970 и 1971 година.

Поврзано
--------

* Список на ледени гребени на Антарктикот

Наводи
------

1. ↑  „Swinburne Ice Shelf". *Geographic Names Information System*. United States Geological Survey. Посетено на 2009-11-13.

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Свинбернов Леден Гребен" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)