recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Слободан Милошевиќ** (20 август 1941

, Пожаревац — 11 март 2006

, Хаг) — југословенски и српски политичар и правник, претседател на Република Србија во периодот 1989–1997 и подоцна претседател на Србија и Црна Гора во периодот 1997–2000. Бил основач и претседател на Социјалистичката партија на Србија од нејзиното основање во 1990 година. Се стекнал со политичка моќ поради неговото залагање за измени на југословенскиот устав од 1974 поради маргинализацијата на Србите и немоќта да се справи со барањата за отцепување на Албанците на Косово. Ја предводел таканаречената „јогурт револуција" со која преку масовни протести ги срушил владите на југословенските покраини Косово, Војводина, и Црна Гора, и ги заменил со свои послушници.

За време на неговото претседателствување со Србија во 1980-тите и 1990-тите уставот и законите биле променети така што им се намалила автономијата на покраините како Косово и Војводина, а политичкиот систем од еднопартиски бил заменет со повеќепартиски. По распадот на СФРЈ, српската армија, чиј врховен командант бил Милошевиќ, учествувала во војните во Хрватска, Босна и Херцеговина, и Косово. Во име на босанските Срби го потпишал Дејтонскиот договор од 1995, со кој бил ставен крај на војната во Босна. За време на бомбардирањето на СР Југославија од страна на НАТО во 1999, Милошевиќ бил обвинет од меѓународниот суд во Хаг за воени злосторства, геноцид, и злосторство против човештвото за време на војните во поранешна Југославија.

Милошевиќ се повлекол по протестите од 5 октомври 2000 година, кога демострантите го обвиниле за лажирање на претседателските избори. Бил уапсен на 31 март 2001 поради сомневање за корупција, злоупотреба на службената должност, и изборен фалсификат. Поради недостиг на докази, српскиот премиер Зоран Гинѓиќ потоа го предал на Хашкиот трибунал да му се суди за воени злосторства. Процесот траел пет години, но немало пресуда бидејќи Милошевиќ починал во затворската ќелија на 11 март 2006 поради срцев удар. Оженет бил со Мирјана Марковиќ со која имал две деца, Марија и Марко.

Наводи
------

1. ↑  „Milosevic charged with Bosnia genocide". BBC. 23 November 2001. Посетено на 20 June 2011.
2. ↑  „Slobodan Milosevic to Stand Trial in Serbia". CNN. 31 March 2001. Архивирано од изворникот (transcript) на 2016-10-02. Посетено на 21 January 2012.
3. ↑  „Milosevic arrested". BBC. 1 April 2001. Посетено на 23 May 2010.
4. ↑  Gall, Carlotta (1 July 2001). „Serbian Tells of Spiriting Milošević Away". *The New York Times*. Посетено на 24 July 2008.
5. ↑  „Icty – Tpiy". United Nations. 5 March 2007. Посетено на 21 January 2012.

Надворешни врски
----------------

* 

* Логото на Викицитат Мисли поврзани со Слободан Милошевиќ на Викицитат
* 

* Слободан Милошевиќ на Ризницата ?
* Стенограми од судењето Слободан Милошевиќ (ICTY)
Национален парк Шар Планина
Туризмот во Косово се одликува со косовската кујна, архитектура, религијата, традицијата и природните богатства. Без разлика што туризмот беше флен во сенка поради воениот конфликт на Косово и прогласување на независноста во 2008 година, престижниот американски весник *New York Times* неодамна го вклучи Косово на списокот на 41 место што треба да се посети во 2011. Истата година, Косово скокна за 40 места на *Skyscanner*, истражување кое го прикажува туристичкиот раст. Спротивно на генералната ситуација, безбедноста и криминалот се подобрени од 2000 година па навака благодарение на учеството на силите за безбедност на Европската Унија - ЕУЛЕКС, силите на НАТО - КФОР, а подоцна и новоформираната полиција на Косово.

Туризмот е безбеден и согледувајќи го фактот дека Косово има прекрасни планини, насекаде низ земјата, може да се одвиваат различни активности како планинарење, пешачење, искачување, логорување итн. Има многу езера и реки каде постојат голем број на фарми. Интересни се и старите камени тврдини каде луѓето живееле во минатото, а кои денес се одлични туристички локации.

Статистика
----------

Бирото за статистика на Република Косово објави квартални податоци почнувајќи од 2008 година.

Следнава табела го покажува бројот на странски посетители според државата од која доаѓаат за 2011 година. 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Држава** | **Јануари** | **Февруари** | **Mарт** | **Април** | **Mај** | **јуни** | **јули** | **август** | **Септември** | **Октомври** | **Ноември** | **Декември** | **Вкупно** |
| Австрија | 31 | 22 | 47 | 51 | 50 | 57 | 19 | 33 | 35 | 72 | 42 | 41 | 500 |
| Белгија | 0 | 5 | 1 | 7 | 0 | 0 | 6 | 12 | 6 | 2 | 0 | 4 | 43 |
| САД | 148 | 177 | 231 | 97 | 170 | 145 | 98 | 58 | 49 | 176 | 164 | 115 | 1628 |
| Велика Британија | 52 | 73 | 109 | 144 | 214 | 149 | 74 | 45 | 54 | 121 | 144 | 72 | 1251 |
| Франција | 22 | 19 | 49 | 33 | 26 | 26 | 18 | 24 | 17 | 26 | 16 | 16 | 301 |
| Германија | 287 | 256 | 336 | 222 | 334 | 255 | 175 | 142 | 218 | 231 | 154 | 140 | 2750 |
| Грција | 2 | 5 | 0 | 3 | 7 | 7 | 5 | 3 | 2 | 1 | 0 | 2 | 37 |
| Холандија | 9 | 8 | 14 | 52 | 43 | 32 | 17 | 25 | 7 | 17 | 45 | 9 | 278 |
| Италија | 56 | 56 | 62 | 157 | 159 | 257 | 390 | 376 | 156 | 167 | 51 | 51 | 1938 |
| Хрватска | 96 | 116 | 129 | 89 | 80 | 96 | 28 | 41 | 57 | 59 | 48 | 32 | 871 |

Поврзано
--------

* Географија на Косово
* Архитектура на Косово
* Општини на Косово

Наводи
------

1. ↑  „The 41 Places to Go in 2011". *The New York Times*. 7 January 2011.
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2012-08-04. Посетено на 2016-03-08.
Irena Grafenauer
 **Ирена Графенауер** , (роден на 19 јуни 1957 година во Љубљана, Словенија), е словенечки флејтаистка,, ученик на Борис Шампа, Карлхајнц Цилер и Ауреле Николет.

Ирена Графенауер го започна своето музичко образование на 8-годишна возраст.

По дипломирањето на Академијата за музика во Љубљана во 1974 година, ги продолжи студиите со Карлхајнц Цилер и Ауреле Николет.

Таа ја освоила Првата награда на три меѓународни натпревари: во Белград (1974), Женева (1978) и Минхен (1979).

Од 1977 до 1987 година беше главна флејтистка со симфонискиот оркестар на Баварското радио под раководство на Рафаел Кубелик и Сер Колин Дејвис. Во октомври 1987 година беше назначена за професор во Салцбург на Моцартеум..

Како солист успешно ги обиколи повеќето европски земји, САД, Јапонија и Австралија.

Таа редовно настапуваше на Фестивал на Локенхаус на Гидон Кремер од 1981 година и интензивно беше на турнеја со „Kremer & Friends"

Ирена Графенауер формираше дуо со харфистичката Марија Граф. Таа исто така работеше редовно со двоецот на Берлинската филхармонија Јорг Бауман и Клаус Стол, пијанистите Олег Мајзенберг, Роберт Левин и Хелмут Дојч, гитарист Елиот Фиск и гудачкиот квартет Ќерубини.

Ирена Графенауер снима исклучиво за етикетата Филипс. Договорена е за снимање концерти и квартети од Моцарт со членовите на Академијата на Свети Мартин во полето и францускиот албум со музика на Дебиси, Равел, Иберт и Русел.

Таа во моментов предава во Моцартем, Салцбург.

Наводи
------

1. ↑  Irena Grafenauer and Friends
2. ↑  Irena Grafenauer

Надворешни врски
----------------

* Biographie auf der Homepage des Mozarteum Архивирано на 10 април 2021 г.
* Предлошка:OeML
Сергеј Владимирович Иљјушин
**Сергеј Владимирович Иљјушин** (Дилалево, 30 март 1894

 - Москва, 9 февруари 1977

), бил руски генерал и и водечки советски конструктор на авиони. Во текот на три децении конструира повеќе од 50 видови авиони. Посебно познат по оклопниот јуришен авион "Ил-2" констриран за потребите на советското воено воздухопловство во Втората светска војна.

Станал пилот 1917 година, а 1932 година започнува да работи на конструкција на авиони. Во 1936 година го конструирал двомоторниот авион **ЦКБ-30**, кој постигнува неколку рекорди, 1939 година го има конструирано јуришниот авион **Ил-2**, лесниот бомбардер **Ил-4** и јуришниот авион **Ил-10**. После втората светска војна го има конструирано авионот **Ил-12** кој наоѓа примена во цивилната авијација, потоа **Ил-14**, **Ил-18** и турбомоторниот авион **Ил-28**.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 13099193
* LCCN: n88181313
* ISNI: 0000 0000 5533 3794
* GND: 11855543X
* SUDOC: 168644703
* NKC: jn20000700774

 |

 |
**Јегричка** е река во северна Србија, во регионот Бачка во провинцијата Војводина, долга десна притока на реката Тиса.

Географија
----------

Јегричка е *самица* („осамена река"), или река која како таков нема извор, туку се формира од неколку природни одводни канали од мочуриштата. Тече јужно од селото Пивнице, во централна Бачка. Реката тече во источен правец во текот на целиот нејзин тек. Поминува покрај селата Деспотово, Равно Село, Змајево и Сириг, паралелно со Каналот Дунав-Тиса-Дунав и Малискиот канал. Во близина на градот Темерин, Јегричка формира лак на север, се влева до селото Госпоѓинци и во мочуриштата на Жабаљ на југ, каде што нејзините води се користат за рибникот Јегричка, со површина од 0.98 километри. Реката продолжува кон исток, на северната страна на *ридот Јуришна хумка* и се влева во Тиса.

Јегричка порано бил бавен, наизменично воден тек, кој поврзувал низа мочуришта и мочуришта кои во периодите на високи води се излевале и летале како вистинска река, стигнувајќи до Тиса. Денеска комплетниот прв дел од коритото на реката се канализира. Во следните 20 километри реката е зачувана во својата природна форма додека последните 15 километри се користат за рибници. Причината зошто реката е толку бавна и мрзелива е поради исклучително малиот наклон во нејзиниот слив, реката извира на надморска височина од 76 метри и се празни на73 метри.

Заштита
-------

Во 2003 година реката била ставена под прелиминарна заштита на животната средина, а паркот на природата Јегричка бил формиран во 2005 година. Во доцните 2000-ти, деловите на реката кои течат низ населбите, како Равно Село и Змајево, биле издлабени и исчистени од тиња, додека бреговите биле приспособени во планините со клупи, летниковци и маси. Но, до 2011 година реката повторно бил затнат со ѓубре. Водата во паркот е загрозена од домашниот отпад, канализацијата, сечењето и палењето на трската, одведувањето на пестицидите од околните ниви и ловокрадството.

Реката е позната по големите теписи од бели водни божури. Други видови вклучуваат барски папрат и поголем мочен меур. Реката е богата со различни видови риби, водоземци, влекачи и цицачи. Домаќин на различни видови на водни птици и е дом на загрозената феругинозна патка. Реката е богата со обичен крап, северна штука, сом и џандер, а дел од реката се трансформира во рибникот Јегричка. Делот од паркот е прогласен за важна област за птици.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  P.Koprivica (11 February 2011), „Park prirode prepušten nemaru", *Politika* (српски)
2. 1 2  *NATURE OF SERBIA - Holiday on the move*. Belgrade: National Tourism Organisation of Serbia. 2013. стр. 7. ISBN 978-86-6005-295-9.

Извори
------

* Јован Ѓ. Марковиќ (1990): *Енциклопедиски географски лексикон Југославија* ; Свјетлост-Сараево;ISBN 86-01-02651-6
* Решение за претходна заштита на природниот имот Јегричка, Завод за природна заштита, 17 декември 2003 г.

Надворешни врски
----------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 239652452

 |

 |
Кула 4 на 9 претставена за време на свеченостите во 2014 година.
 Настап од 20 ноември 2011 година, на плоштадот Вила де Грасија.
 Кула во Тарагона (2014)
 Настап од 22 август 2009 г.
 Јавен настап
 4 на 8 во Грасија, 2010 година
**Кастељери на Вила де Грасија**, група создадена во 1996 година, се изведувачи со седиште во Вила де Грасија,која прави човечки кули. Нивниот прв јавен настап бил во 1997 година. Бојата на нивните кошули е темносина.

Првата кула 4 на 8 (човечка кула висока 8 ката со 4 луѓе на секое ниво) била постигната на 17 август 2003 година.

Нивниот најдобар настап бил изведен на 24 октомври 2014 година во Барселона.

До 2015 година, Кастељери на Вила де Грасија учествувале седум пати на натпреварот за правење човечки кули, кој се слави на секои две години во Тарагона. Нивниот најдобар настап бил во 2014 година, кога завршиле на 5-то место.

Тие се познати како „Сината банда",поради бојата на нивните кошули или „Студентската банда" поради младата возраст на повеќето нивни членови.

Кастељери на Вила де Грасија се појавуваат во филмот на Седрик Клапис.

Почетоци
--------

Приказната за Кастељери на Вила де Грасија започнува во раните 1990-ти, кога група млади во Грасија почнале да зборуваат за можноста да основаат група правење човечки кули во соседството. Оваа идеја почнала да се извршува кога решиле да го прослават својот прв состанок во октомври 1996 година. Првата проба била на 23 ноември истата година, a на неа се собрале околу триесет луѓе.

Првата јавна изведба била во февруари 1997 година, кога конструирале два столба од 4 ката, што се смета за наједноставната конструкција. Првата изведба на плоштадот била на 4 март 1997 година.

Првите замоци
-------------

Официјално првиот настап бил на 4 мај 1997 година. Оваа прва сезона имала свои подеми и падови, иако напорите направени во текот на годината конечно вродиле со плод со постигнувањето на замокот висок седум ката.

Други активности
----------------

Од 1998 година, Кастељери на Вила де Грасија ја емитуваат кастељерската радио програма, која сè уште се емитува.
**Матија Бравничар** (24 февруари 1897, Толмин - 25 ноември 1977, Љубљана) — словенечки композитор.

Творештво
---------

Бравничар бил еден од првите словенечки симфониски композитори. Составил четири симфонии, две опери, неколку симфониски песни, камерна музика и други дела. Најпрво започнал да учи виолина, а потоа студирал композиција кај Марио Когој и Славко Остерц на Конзерваториумот во Љубљана. Тој бил член на оперскиот оркестар во Љубљана, а по војната професор по композиција. Како експресионистички композитор, неговите композиции често користеле елементи на традицијата на народната музика во Словенија.

Во 1963 година ја добил наградата Прешерен за неговиот концерт за виолина и оркестар. Од 1972 година до неговата смрт тој беше член на Словенечката академија на науките и уметностите.

Личен живот
-----------

Тој се оженил со балетската танчерка и кореограф Гизела Бравничар во 1932 година. Неговиот син Дејан Бравничар е познат словенечки виолинист, а негов внук е пијанистот Игор Бравничар.

Поврзано
--------

* Список на словенечки композитори

Наводи
------

1. 1 2 3  „Bravničar, Matija (1897–1977)". *Slovenska biografija*. Посетено на 9 февруари 2020.

Надворешни врски
----------------

* Приморци.си - Бравничар, Матија[*мртва врска*] (словенечки)
* Словенски глабенноинформативен центар: Матија Бравничар (словенечки)
* Digitalna knji knnica Словенија: Бравничар, Матија (скаладетел) (словенечки)
* Discogs.com - Матија Бравничар (словенечки)
3 во 8 (крунисан) од Кола Вела делс Ксикетс де Валс во Барселона во 1966 година.
**3 во 8**, која на каталонски се нарекува **3 de 8**, е човечка кула на castellers со 8 нивоа и 3 луѓе по ниво во багажникот, освен последните три нивоа наречени горната круната кој, како и во повеќето други castells, се состои од парот дете што се наведнува на круната. Еден од паровите, наречен правилен пар стои на рамото на калчолигаш од петтото ниво, завршувајќи го главниот ред кој обично се нарекува, додека другиот пар, наречен отворен пар, стои со отворени нозе со едната нога на секоја од другите тркалца. Рамото на останатите два реда се нарекуваат десен и лев ред или полните и празните редови. Детето што се наведнува и се качува нагоре низ левиот/празниот ред, додека круната и отворениот пар се качуваат низ десниот/целосниот ред.Откако ќе се круниса, круната се качува надолу користејќи го главниот ред.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

1. ↑  termcat.cat, Dos obert Архивирано на {{{2}}}.
2. ↑  termcat.cat, Esquerra Архивирано на {{{2}}}.
Horezu ceramics
**Керамиката Хорезу** е уникатен тип романска керамика која традиционално се прави рачно околу градот Хорезу во северна Олтенија ( округот Валчеа ), недалеку од познатиот манастир Хорезу. Правењето на оваа керамика има повеќегенерациско знаење и вештини за развој на керамиката, поради што изработката на керамиката Хорезу беше вклучена во листите на нематеријално културно наследство на УНЕСКО во декември 2012 година 

Производството е поделено на машки и женски дел во процесот на изработка. Така, мажите ја вадат земјата, која потоа се чисти, сече, наводенува, се меси, гази и меша – трансформирајќи ја во црвена глина што грнчарите ја формираат во посебна техника на прстите која бара концентрација, сила и агилност. Секој грнчар има своја техника на обликување, но секој од нив го следи редоследот на процесот.  Жените ја украсуваат обликуваната керамика пред да ја испечат со посебни техники и алатки за да исцртаат традиционални мотиви. Нивните вештини за комбинирање на декорацијата и бојата ја одредуваат оригиналноста и уникатноста на овие парчиња. Боите се светли нијанси на кафена, црвена, зелена, сина и т.н. „Хорезу слонова коска". Грнчарите од Хорезу користат многу традиционални алатки како миксер за чистење на земјата, грнчарско тркало и чешел за обликување, издлабен рог од бик и фино стапче со врвови од жица за украсување и шпорет на дрва за печење.

Овој древен занает е зачуван во огништето на предците, сега познато како улица Олари во Хорезу, каде што занаетчиите ја обликуваат глината во истиот макотрпен процес како и нивните предци. Хорезу е единствен историски романски керамички центар во кој овој занает остана главен извор на приход за многу семејства на грнчари како што се: Огрезеану,  Висореану, Јорга, Фригура, Мишиу, Попа итн  Денес оваа изработка се пренесува како и секогаш во кругот на семејството, но и во работилниците од мајстор до чирак, како и на фестивалите и изложбите на грнчарството.

Наводи
------

1. 1 2  Craftsmanship of Horezu ceramics on the official UNESCO pages, accessed on December 12th of 2012
2. ↑  Homepage Stelian Ogrezeanu
3. ↑  Eugenia Popescu, Romanian fair of folklore ceramics in Horezu (на романски) 2 June 2007.

Надворешни врски
----------------

* Пример за видео на УНЕСКО (на француски)
**Девендер Синг** (роден на 6 ноември 1947 година) е современ индиски уметник (сликар) од Пенџаб .

Early life
----------

Синг е роден на 6 ноември 1947 година  во Амритсар, Пенџаб. Неговиот татко, Севак Синг (ГД Арт Лахоре), бил и самиот добро познат уметник.

Образование и обука
-------------------

Своето формално образование го добил во Мумбаи, Лудијана и Чандигар.

Сликарство
----------

Неговите добро познати слики ја вклучуваат серијата направена на Бара Маха. Синг ја започнал својата кариера со илустрации направени за многу познатиот стрип Amar Chitra Katha. Неговите историски слики на Сиките се добро познати меѓу Пенџаби ширум светот.Девендер Синг е познат уметник Сики. Неговите слики ги красат ѕидовите на многу познати музеи.

Наводи
------

1. ↑  „Devender Singh". *sadapunjab.com*. Архивирано од изворникот на 31 August 2009. Посетено на 31 August 2009.
2. ↑

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб страна
* од Sadapunjab.com
* Sikh-Heritage.co.uk
* Директориум Пенџаб[*мртва врска*][*мртва врска*][ *трајна мртва врска* ]
* Четка со историјата на Сиките од Ноника Синг, The Tribune
* Раката што и дава форма на историјата на Сиките, Рати А. Менон, Индијан експрес
* Прекрасните платна на Девендер Синг, од Сумет Арора
* Трибината
*
**Плоидност** (од грчки *ploos* и *eidos*) е број кој покажува за колку пати е повторен хромозомскиот број карактеристичен за половите клетки на организмите од даден вид. Повеќето од организмите се размножуваат полово и се диплоидни, односно во своите телесни (соматски) клетки содржат парови на хромозоми (по 1 хромозом од хаплоидните полови клетки на двата родитела). Плоидноста може да се измени по природен или вештачки пат, што резултира во анеуплоидија (намалување на нормалниот број хромозоми) или еуплоидија (зголемување на нормалниот број).

Еуплоидното зголемување на бројот на хромозомските парови (полиплоидија) произлегува од неразделувањето на хромозомите за време на клеточната делба или спојување (конјугација) на две клеточни јадра. Се разликуваат два вида на полиплоидии: автополиплоидија, кога се зголемува бројот на хомологните парови на хромозоми и алополиплоидија, кога се соединуваат геномите од два различни видови (при хибридизација). Нераздвојувањето на геномите може да се случи и во клетки од одделни ткива од организмот (соматска полиплоидија, својствена за многу растенија и животни). Со полиплоидизацијата можат да се создадат нови видови на растенија, и затоа таа претставува важен фактор на еволуцијата. Меѓутоа, оваа појава нема голема улога кај организмите што се размножуваат со партеногенеза. Анеуплоидиите водат до сериозни нарушувања во развитокот, често доведувајќи и до смрт на организмот. Тие не играат значајна улога во еволуцијата.

Наводи
------



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4423860-5

 |

 |
Валкана гулапка (Russula illota)Валкана гулапка (Russula illota)
**Валкана гулапка (Russula illota)** е вид на печурка што не се јаде од родот *Russula*. Најчесто се наоѓа во листопадни и иглолисни шуми на варовник.

Опис
----

Шапката е сферична кога е млада, подоцна е широко конвексна и може да биде рамна кога е стара. Таа е со изразена окер боја и е покриена со сиви лиги, до 15 cm во пречник. Жабрите се бледо кремасти и блиску едни до други, давајќи мирис на горчливи бадеми кога ќе се размачкаат. Спорите се исто така со бледа крем боја. Дршката е бела и станува со дамки со стареењето.

Слични видови
-------------

*Russula laurocerasi* сè уште технички не се разликува од овој вид.

Користена литература
--------------------

* Е.Гарнвајднер. *Печурки и столчиња за жаба на Велика Британија и Европа*. Колинс. 1994 година

Надворешни врски
----------------

Валкана гулапка — *Index Fungorum* (англиски)
**Фридрих IV** (германски: *Friedrich IV. mit der leeren Tasche*, роден во  1382
— починал на 24 јуни 1406

 во Инсбрук — владетел од Хабсбуршката династија како војвода од Австрија (1402 — 1439) и гроф од Тирол во периодот од 1406 до 1439 година.

Фридрих IV бил син на војводата Леополд III и Виридис Висконти. Во 1386 година неговиот татко бил убиен во Битката кај Семпах. Нивниот чичко Албрехт III ги управувал териториите на нивниот татко бидејќи Фридрих, заедно со неговите браќа Леополд, Ернест и Вилхелм биле малолетни.

Тој ја основал Тиролска линија на Хабсбурговците.

Фридрих IV починал на 24 јуни 1439 година во Инсбрук како богат човек и оставил еден милион гулди. Погребан е во гробницата на тиролските кнезови во манастирот Стамс.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фридрих IV (војвода на Австрија)" на Ризницата ? |

* *Friedrich IV. Herzog von Österreich* (англиски)

|  |
| --- |
| Фридрих IV (војвода на Австрија) **Хабсбуршка династија****Роден(а):** 1382  **Починал(а):** June 24 1439 |
|
| Претходник**Леополд IV** | **Duke of Further Austria**1402–1439 | Наследник**Сигизмунд** |
|
| Претходник**Вилхелм** | **Гроф од Тирол**1406–1439 | Наследник**Сигизмунд** |
Волчји вргањВолчји вргањ (Rubroboletus lupinus)
***Волчји вргањ (Rubroboletus lupinus),*** не е јадлив и е вргањ од родот *(Rubroboletus)*. Првично опишан од Елиас Магнус Фрис во 1838 година како вид на *Вргањ*, тој бил пренесен во *(Rubroboletus)* во 2015 година, род ограничен за да биде домаќин на други сојузнички црвено-обоени, со сини-дамки видови вргањи кои формираат посебна обвивка. Епитетот на видот е изведен од латинскиот збор *лупус*, што значи „волк".

Опис
----

Шапката е со пречник од 7- 12 см. прво полутопчеста,потоа како перница,често длабоко засеченаи разделена на нееднакви крила.Кожичката на печурката во младоста е кадифеста но како старее оголува, обично е сува и кратко го прераснува работ. Бојата на шапката во целина е со црвени тонови,со нијанси на малина па дури и со виолетова боја.

Споровиот прав е темно маслинесто-кафеав, спорите окер-кафеави, издолжено бадемасти.

Вдлабнатите места се поцрвени. Мозолчињата на површината поцрнуваат а само младите посинуваат на допир или притисок. Цевчињата нагло се стеснуваат околу дршката и прават вдлабнатина. долги се 5 - 16мм.и по боја се прво лимон-жолти а потоазелено-сивожолти.На пресек посинуваат.

Дршката е тесна на врвот,надолу задебелена или меваста и во основата најдолу повторно нагло се стеснува сè до коренот. Дршката нема мрежичка но често е со ситни и густи точки во горната половина прво црвенкасти а потоа кафеави.

Месото тврдо, жолто или нечисто бело, на пресек посинува. Мириса остро и непријатно на мед или мастило. Вкусот е блуткав и предизвикува мачнина.

Волчјиот вргањ сака топли краеви во Македонија е поретка. Сезона на растење во септември и октомври не е јадлива.

Молекуларните студии откриле значителна генетска варијација меѓу европските популации на волчјиот вргањ (R. lupinus), ставајќи ја печурката во сестринска врска на (Rubroboletus dupainii). Видот се наоѓа во топли широколисни шуми, формирајќи ектомикоризални асоцијации со разни видови даб (Quercus) и сладок костен (Castanea).

Наводи
------

* Волчји вргањ — *Index Fungorum* (англиски)
**Марко Шулајковски** (31 март 1921

 во Дебар — 29 ноември 1989

 во Белград) — македонски учесник во НОБ.

Животопис
---------

Завршил средно образование во Скопје и потоа се вратил во Дебар, каде што станал член на Комунистичката партија на Југославија во 1941 година. Бил провален, уапсен и спроведен во затворот во Тирана во периодот 1942-1943. По излегувањето од затворот бил борец во Втората албанска бригада.

Во Народноослободителната војска на Македонија извршувал разни воено-партиски должности. По завршувањето на Втората светска војна, бил на служба во Македонија и во Србија.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шулајковски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1664. Text "series
" ignored (help)
**Француска Северна Африка** (француски: *Afrique française du Nord*) — федерација на француски колонијални територии во Магреб, која ги зазимала териториите на денешните суверени земји Мароко, Алжир и Тунис.

Почетокот на француската колонизација на Северна Африка започнало во 1830 година кога Франција влегла во редица вооружени конфликти чија цел била максимално искористување на ова историско-географска област и ова продолжило скоро до крајот на 19 век.

Во 1848 година Алжир бил прогласен за територија под суверенитетот на Франција. и бил поделен на оддели на чело со префекти, а на чело на целата територија на Алжир бил доделен француски генерал-гувернер.

Франција го освоил Тунис во 1881 година, принудувајќи го локалниот туниски бег да потпише договор на 12 мај 1881 година според кој де факто територијата на Тунис станува француски протекторат.

Формалното воспоставување на француски протекторат во Мароко датира од 30 март 1912 година, по двете Марокански кризи.

Француското управување во Магреб продолжило од 1830 година до 2 јули 1962 година, кога Алжир стекнал независност.

Поврзано
--------

* Освојување на Африка
* Француски Алжир
* Француски протекторат Тунис
* Француско Мароко
* Фезан (1943–1951)
* Египет

Наводи
------

1. ↑  J. D. Fage, Roland Anthony Oliver, *The Cambridge History of Africa*, vol. 6 (1985), p. 159
2. ↑  William E. Watson, *Tricolor and Crescent: France and the Islamic World* (2003), p. 28
3. ↑  Serge Berstein, *The Republic of de Gaulle 1958-1969* (1993), p. 54
4. ↑  „архивска копија" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-10-04. Посетено на 2017-07-05.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Француска Северна Африка" на Ризницата ? |
„Габеров дедо"„Габеров дедо"
 „Габеров дедо" во корпа
**„Габеров дедо"** (латински: *Leccinum carpini*) - печурка од родот обабок (Leccinum) од семејството вргањи.

**Научни синоними** :

* Boletus scaber var. carpini R. Schulz, 1924 basionym
* Leccinum carpini (R. Schulz) M.M. Moser ex D.A. Reid, 1965
* Leccinum pseudoscabrum (Kallenb.) Šutara 1989
* Boletus carpini (R. Schulz) A. Pearson, 1947
* Leccinum griseum (Quél.) Предлошка:Singer, 1966
* Gyroporus griseus Quél. 1902
* Boletus griseus (Quél.) Sacc. & D. Sacc. 1905

Опис
----

Врз основа на плодните тела, тој е сличен на обичниот вргањ (Leccinum scabrum).

Шапката е со пречник од 7-14 см, кај младите печурки е полутопчеста, потоа ѕвончеста, никогаш сплескана или рамна, со тап и надолу заоблени рабови. Површината е нерамна или малку збрчкана, кадифена. Кожичката е сува и не се лупи, мат, во влажно време, сјајна маслиново-кафеава или со разни кафеаво-сиви нијанси. Кај постарите печурки кожичката често е напукната и може да се намали, изложувајќи ги месото и тубулите долж работ на капачето.

Пулпата е бела, мека, влакнеста во стеблото, сурова кај старите печурки, се претвора во розово-виолетова при сечењето, потоа сива, до речиси црна.

Тубуларниот слој е слободен, засечен во близина на стеблото, дебел 2,5-3 см. Тубулите се тесни, меки, малку водени. Порите се многу мали, аголно заоблени; површината е белузлава или песочно-сива.

Дршката е висока, тврда и полна 5-13 см и дебела до 4 см, цилиндрична во основата скоро коренесто стеснета, па дури и свиена. Бојата во горниот дел е маслинесто-сива, под неа е кафеава, површината е со лушпи, кои со возраста ја менуваат бојата од белузлава во светложолта, а потоа со темнокафеава боја.

Спорите имаат кафеава боја, спори 10-20 × 5-7 микрони, вретоновидни.

### Варијабилност

Бојата на шапката може да биде кафеаво-сива, пепеласта до окер, понекогаш многу светла, белузлава.

Екологија и распространетост
----------------------------

Формира микориза со габер, поретко со други листопадни дрвја - бреза, леска, топола. Се наоѓа во листопадни шуми, најчесто во габер. Во Русија е познат на Кавказ. Се среќава и во македонските листопадни шуми.

**Сезона:** јуни - октомври.

Слични видови
-------------

Отровни:

* Горчлив вргањ (Tylopilus felleus)

Употреба
--------

Печурката е јадлива,со инзвонреден квалитет и покрај тоа што месото за време на готвењето поцрнува. Дршката е тврда и се фрла, се користи само шапката за јадење. Се приготвува на ист начин како и обичниот вргањ. Вкусот пикантен, мирисот пријатен. Се смета за помалку вредна поради лабавото месо на шапката.

Наводи
------

1. 1 2 3  Errotari (Durango's Mycological Association), *Leccinum carpini*
2. ↑  Cybernome, Gyroporus griseus

Надворешни врски
----------------

* Таксономија на www.mycobank.org
* *Leccinum griseum* исто.
**Иван Мрквичка** (чешки: *Jan Václav Mrkvička*; бугарски: *Иван Мърквичка*) (23 април 1856 – 16 мај 1938) е сликар родум од Чешка и активен деец во уметничкиот живот на новоослободената Бугарија во доцниот 19 и почетокот на 20 век. Се смета за еден од основачите на современата бугарска уметност.

Животопис
---------

*Ратка Хаџиниколова во македонска носија*, 1880
Бил роден во селото Видим, во близина на Дуба. Студирал на академијата за ликовни уметности во Прага, а потоа на Минхенската академија. Во 1881 година по покана на властите во Источна Румелија дошол во Пловдив, каде бил назначен за учител во гимназијата „Св. Кирил и Методиј" и каде соработувал со значајни културни дејци од градот — Иван Вазов, Константин Величков, Петко Каравелов, Петко Славејков.

Првата изложба ја реализирал во 1886 и одржал и две изложби со Антон Митов, кој исто бил учител во гимназијата. За време на престојот во Пловдив, Мрквичка создал некои од неговите најдобри дела: *Пловдивски пазар* (1883), *Сакаџии* (1886), *Циганска веселба* (1887), *Продавач на птици* (1887), *Пазар во Пловдив* (1888) и други.

Мрквичка се преселил во Софија во 1889, каде бил еден од основачите на Националната уметничка академија во 1896, но кратко се вратил во Пловдив во 1892 да учествува на специјална изложба во главниот павилјон на Саемот во Пловдив. Тука изложил 15 слики, меѓу кои *Улица во Пловдив*, и скулптура *Бугарија — покровителка на земјоделството и занаетите*. Тој го изработил и официјалниот плакат на изложбата.

Сликал сцени од секојдневниот живот, иако има и дела со историска тематика и е автор на повеќе портрети. Тој е еден од авторите на тогашниот грб на Бугарија и грбот на Софија. Станал дописен член на Бугарската академија на науки во 1918.

Синот на Иван Мрквичка, кој го носел неговото име, загинал на фронтот во Првата светска војна како бугарски офицер.

Дела
----

* Свадба во Момчиловци, 1885*Свадба во Момчиловци*, 1885
* Пазар во Пловдив, 1888*Пазар во Пловдив*, 1888
* Задушница, 1890*Задушница*, 1890
* Шопско оро, 1892*Шопско оро*, 1892
* Портрет на Марија Луиса, 1900*Портрет на Марија Луиса*, 1900
* Три сестри: Мизија, Тракија и Македонија, 1915*Три сестри: Мизија, Тракија и Македонија*, 1915
**Боцкокрила калуѓерка** (латински: Vanellus *spinosus*) е вид на птица од фамилијата Charadriidae.

Распространетост
----------------

Боцкокрила калуѓерка се размножува околу источното Средоземје и во широк појас од потсахарска западна Африка до Арабија. Грчките и турските одгледувачи се преселници, но другите популации се резидентни. Видот се намалува во својот северен опсег, но го има во изобилство во поголемиот дел од тропска Африка, а се гледа во речиси секое мочуришно живеалиште во неговиот опсег. Ова птица е една од видовите за кои се применува *Договорот за зачувување на африканско-евроазиските водни птици преселници.*

Во источна и јужна Африка видот забележал зголемен опсег, влегувајќи во Замбија за прв пат во 1999 година и се проширил на југ и на запад.

Опис
----

Овие се впечатливи и непогрешливи птици. Тие се средноголеми со црна круна, граден кош, лента на предната страна и опашка. Лицето, остатокот од вратот и стомакот се бели, а крилјата и грбот се светло кафени. Нозете се црни. Неговиот впечатлив изглед е дополнет со неговата бучна природа, со гласен повик.

Екологија и поведение
---------------------

Овој вид претпочита мочуришта и слични слатководни живеалишта. Се хранат со инсекти и други безрбетници, кои ги собираат од земја.

Снесува четири жолтеникави јајца. Познато е дека птицата понекогаш ги користи канџите за напад на животни и, ретко, луѓе, кои премногу се доближуваат до изложените потомци на птиците.

Наводна симбиоза за чистење
---------------------------

Хенри Шерен ја идентификувал „птицата со крилја со млазови" како птицата „трохилус" за која грчкиот историчар Херодот рекол дека е вклучена во она што сега би се нарекло симбиоза за чистење со нилски крокодил. Сепак, не постои сигурен доказ дека овој или кој било друг вид всушност има таква врска.

Галерија
--------

* Јајце во гнездоЈајце во гнездо
* Јајце - MHNTЈајце - MHNT
* ПилеПиле
* ВозрасенВозрасен
* Горната страна на крилатаГорната страна на крилата
* Долната страна на крилјатаДолната страна на крилјата

Надворешни врски
----------------

* Vanellus spinosus — BirdLife (англиски)
* 
* Боцкокрила калуѓерка — видеоснимки, слики и звуци на Семрежната збирка на птици
* Боцкокрила калуѓерка — галерија на слики на VIREO (универзитет „Дрексел")

* Интерактивна ареална карта на Vanellus spinosus — Карти на МСЗП
* Аудиоснимки од Spur-winged lapwing — Xeno-canto

Наводи
------


1. 1 2  BirdLife International (2016). „*Vanellus spinosus*". *Црвен список на загрозени видови*. **2016**: e.T22693983A86582288. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22693983A86582288.en. Посетено на 12 November 2021.
2. ↑  „Zambia". African Bird Club. 2017. Посетено на 16 April 2021.
3. ↑  Cott, H. B. (1961).
***Розова детелина*** (латински:Trifolium hybridum), слична детелина, е вид на скриеносеменици од фамилијата на Бобови. Стеблестата, бледорозова или белузлава цветна глава расте од пазувите на листот, а тролистовите листови се необележани. Растението е до 40 см високо, :152а се среќава на нивите и на патиштата – се одгледува и како сточна храна ( сено или силажа ). Растението цвета од пролет до есен (од април до октомври на северната хемисфера). Потекнувајќи од континентална Европа, станала како воведено растение на Британските острови  и низ умерените региони во светот.

Историја
--------

Розова детелина
И покрај неговото научно име, исто така детелината не е од хибридно потекло. Растението го добива своето заедничко име од градот Алсике во Шведска од каде Линеус прв го опишал. Мислел дека тоа е вкрстување помеѓу белата детелина ( *T. repens* ) и црвената детелина ( *T. pratense* ), но во ова тој погрешил и таа е посебен вид.

Опис
----

Розовата детелина е повеќегодишно растение со полуисправено, ретко разгрането, жлебно стебло, влакнесто во горните предели. Листовите се наизменични и опколени со мали штипки. Листовите имаат три издолжени и ситно назабени лисни плочи на една лисна дршка. Цветот има долга дршка и е собран во топчесто соцветие. Поединечните цветови имаат чашка со пет лобуси и неправилна корола која се состои од пет розови ливчиња, една исправена „стандардна", две странични „крила" и долните две споени за да формираат „јабил". Има десет стомачни и еден карпален.

Розовата детелина може да ја иритира кожата ако се допира.

Распространетост и живеалиште
-----------------------------

Розовата детелина е распространета во поголемиот дел од јужна Европа и југозападна Азија, особено во планинските региони. Широко се одгледува и се користи како фуражна култура и за таа цел подвидот *T. h.* се користи *хибрид* и тој станал натурализиран понатаму на север во Европа и во другите делови на светот. Нејзиното природно живеалиште се полињата, ливадите, патиштата, бреговите и отпадот. Кога се додава мешавина на семето, ретко опстојува откако ќе се затвори засадот.

Наводи
------

1. ↑  C. Presl Symb. Bot. 1(3): 47 1831
2. 1 2  C. A. Stace, *Interactive Flora of the British Isles, a Digital Encyclopaedia*: *Trifolium hybridum*.
3. ↑  C. Presl Symb.
4. ↑  Blamey, M.; Fitter, R.; Fitter, A (2003). *Wild flowers of Britain and Ireland: The Complete Guide to the British and Irish Flora*. London: A & C Black. ISBN 978-1408179505.
5. ↑  Lee Peterson, Roger Tory Peterson, Lee Allen Peterson, *A Field Guide to Edible Wild Plants of Eastern and Central North America*, Boston, Houghton Mifflin, 1978, c1977. 330 p.
6. ↑  A R Clapham, T G Tutin, E F Warburg, *Flora of the British Isles*, Cambridge, 1962, p 341
7. ↑  Publications & Information: Alsike Clover Архивирано на 30 декември 2012 г..
8. ↑  Clark, G. H. (1913).
9. ↑  „Alsike Clover". NatureGate. Посетено на 2013-12-24.
10. ↑  Reiner, Ralph E. (1969). *Introducing the Flowering Beauty of Glacier National Park and the Majestic High Rockies*. Glacier Park, Inc. стр. 122.
11. ↑  „*Trifolium hybridum* (Alsike Clover)". *Online Atlas of the British and Irish Flora*. Посетено на 2013-12-24.
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Килиместа|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Килиместа млечка** (латински: Lactarius cilicioides) е член на родот Млечки (печурки) со големи млечни шапки од редот Russulales. Расте по влажни шуми и крај потоци.Кога ке се пресечи или скрши испушта бело луто млеко (латек)).

### Поврзано

Список на видови Млечки (печурки)

Наводи
------

1. ↑  „Figura 8 – Variação volumétrica entre os MDE de Novembro/2011 e Novembro/2012 da ICC. As zonas em vermelho indicam erosão e em azul acreção". *dx.doi.org*. Посетено на 2022-04-23.

Надворешни врски
----------------

* Килиместа млечка — *Index Fungorum* (англиски)
Змејска бура
**Змејската бура** се наоѓа на јужната полутопка на Сатурн. Бурата може да има опсег од 3.200 километри или повеќе. Змејската бура е драматична џиновска бура што може да се спореди со електричните грмотевици на Земјата. Својата енергија ја стекнува во длабоките слоеви на атмосферата на Сатурн. Бурите произведуваат радиобранови кои се рефлектираат за време на неговиот излив на кратка статика што му помогнало на Касини да го открие.

Змејската бура (именувана во септември 2004 година поради својата необична форма) е голема, светла и сложена конвективна бура во јужната полутопка на Сатурн. Се смета дека е долговечна и периодично пламнува за да произведе драматични бели облаци кои потоа се спуштаат. Ова е слично на екстремните услови на Јупитер на местото на неговата Огромна Црвена Дамка, антициклонска бура која континуирано се забележува од 1830 година. Оваа бура е силен извор на радио емисии, кои научниците од Касини ги толкуваат како електрични настани како молња на Земјата.

Наводи
------

1. ↑  „The Dragon Storm". *nasa.gov*. NASA. Архивирано од изворникот на 2018-04-17. Посетено на 22 May 2017.

Надворешни врски
----------------

* NASA article on Dragon Storm Архивирано на 31 декември 2015 г.
* Архивирано на 17 април 2018 г.
* Fischer, Georg; Gurnett, Donald A.; Kurth, William S.; Akalin, Ferzan; Zarka, Philippe; Dyudina, Ulyana A.; Farrell, William M.; Kaiser, Michael L. (2008). „Atmospheric Electricity at Saturn". *Space Science Reviews*. **137** (1–4): 271–285. Bibcode:2008SSRv..137..271F. doi:10.1007/s11214-008-9370-z.
**Мен Реј** (англиски Man Ray), вистинско име **Емануел Рудзицки** (Emmanuel Rudsitzky); Филаделфија, 27 август 1890 — Париз, 18 ноември 1976) бил американски авангарден фотограф, режисер сликар и вајар. Неговата уметност се сврстува во дадаизам и надреализам.

Од 1908 до 1912 година студирал уметност во Њујорк, а во 1911 работел како сликар и вајар. Првите значајни фортографии ги снимил во 1918. Во тоа време тој веќе се занимавал со сликарство, а работел и со филм.

Во соработка со Марсел Дишан го создал американскиот дадаизам, правецот зачнат во Европа како радикален отклон од традиционалните принципи во уметноста. Бил член на групата на уметници „Останати" - Others. По неколку неуспешни обиди утврдил дека дадаизам не може да заживее во Њујорк. Потоа се преселил во Париз и се населил во уметничкиот кварт Монпарнас, каде главно работел во ателјето на тамошните уметници. Се вљубил во модел Алис Прен наречена „Кики од Монпарнас" која во скоро време почнала да му позира.

За повеќе од 20 години проминати во Париз, Мен Реј ја револуционирал фотографската уметност. Многу познати личности се нашле на неговите фотографии: Џејмс Џојс, Гертруда Стајн, Жан Кокто, Бриџет Бејт Тиченор и Антонен Арто,

Мен Реј на фотографија, од Лотар Волех во Париз во 1975

Во 1925 година во Галеријата Пјер во Париз била организирана изложба на надреалистички дела на која покрај Реј своите дела ги изложиле и надреалистите Жан Арп, Макс Ернст, Андре Масон, Хуан Миро и Пабло Пикасо.

Во 1934 година надреалистичката уметничка Мерет Опенхајм му позирала на Реј гола, за серија надреалистички фотографии.

Со асистентката и љубовницата Ли Милер ја открива постапка соларизација на фотографијата. Ја пронашол и фотографската техника која користи фотограм, која дадаистот Тристан Цара ја нарекол рејографија.

Ман Реј во староста се вратил во САД во Лос Анџелес), но на Монпарнас до крајот на животот гледал како на свој дом. Умрел во Монпарнас на 18 ноември 1976 година.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мен Реј" на Ризницата ? |

* Brief biography of Man Ray by the Biography Resource Center, Gale Group
* Man Ray Trust
* Official Man Ray Licensing archive (searchable)
* Online exhibition on Man Ray from the Getty Museum in Los Angeles
* Collection of Man Ray short films
* Man Ray with Girlfriends - Home Movies 1938
Рој Лихтенштајн (Roy Lichtenstein)
**Рој Ликтенстајн** (анг. -Roy Lichtenstein), е американски сликар роден на 27 октомври 1923, а умрел на 29 септември 1997. Бил еден од основачите на поп-артот, движење кое претставува противтежа на техниките и концептите на апстрактниот експресионизма и кој ги возвишува техниките на масовните медии и икони на популарната култура.

Како млад, Ликтенстајн едно време студирал со сликарот Реџиналд Марш (анг.-Reginald Marsh). После одслужувањето на воениот рок во Втората светска војна, завршава студии на уметност на универзитетот во Охајо, каде од 1946. до 1951. година предава како професор. Бил професор и на Њујоршкиот државен универзитет Озвего (1957—1960) (анг-New York State University College, Oswego) и на колеџот Даглас на универзитетот Раџерс во Њу Бранзвик, Њу Џерси (1960—1963) (анг-Douglass College of Rutgers University, New Brunswick, New Jersey).

На почетокот на кариерата Ликтенстајн слика теми со американскиот запад во различни модернистички стилови. Во 1957. година почнува да слика во стилот на американскиот експресионизам, но брзо го напушта. За своите деца ги има насликано Мики Маус и Паторот Пајо. Во почетокот е незадоволен со оваа техника и не е баш воодушевен со концептот на директно присвојување, па набрзо открива скриени можности на когнитивната естетска интерпретација, које се наметнува како икона на масовните медии во контекст на убавите уметности.

Надворешни врски
----------------

* Фондацијата Рој Лихтенштајн
* Уметничка Архива за Рој Лихтенштајн
* Уметноста на Рој Лихтенштајн

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 66470256
* LCCN: n50057203
* ISNI: 0000 0001 2137 1757
* GND: 118572636
* SELIBR: 235240
* SUDOC: 026989786
* BNF: cb11912974k (податоци)
* BIBSYS: 90220539
* ULAN: 500013596
* NLA: 35304809
* NDL: 00447646
* NKC: jn20000603756
* BNE: XX914526
* CiNii: DA03458129
* KulturNav: id
* RKD: 49907

 |

 |
**Маслинеста гулапка *(*** латински: Russula olivacea) е јадлива и неотровна *гулапка* која се наоѓа главно во групи од јуни во листопадни и четинарни шуми, главно под смрека и бука, не е ретка.

Опис
----

Шапката во младоста е полутопчеста или речиси топчеста,потоа раширена и вдлабната, може да биде кафеаво маслинесто зеленикава, жолтеникава, црвеникава или матноцрвена, по малку влажно време малку вискозна, инаку сува и мошне често зрнесто браздеста или речиси рапава; работ е мазен, кожичката тешко се лупи; нараснува широка од 10-20 см во пречник.

Месото е бело или кремово, изразено окер кога се стари и прилично преполни и кршливи.

Дршката е силна и рамномерно густа, често има бледо розова боја; нараснува висока 4-8 см и 2-3 см широка.

Месото е цврсто, бело, со пријатен или неизразен мирис и има благ или вкус на лешници.

Спорите широко елиптични 8-12 x 7-9 микрони споровиот прашец е окер или жолт како жолчка.

Хемиски реакции: месото со фенол станува вински црвено.

Расте во лето и на есен во букови и смрекови шуми.

* Маслинеста гулапкаМаслинеста гулапка
* Маслинеста гулапкаМаслинеста гулапка
* Илустрации на британските габи (Хименомицети), да послужат како атлас на „Прирачникот за британските габи". од Мардохеј Кубит Кук; Објавено во 1881 година од Вилијамс и Норгејт во Лондон.Илустрации на британските габи (Хименомицети), да послужат како атлас на „Прирачникот за британските габи". од Мардохеј Кубит Кук; Објавено во 1881 година од Вилијамс и Норгејт во Лондон.
* Маслинеста гулапкаМаслинеста гулапка

Слични видови
-------------

Russula viscida и е многу слична по големина и живеалиште; површината на нејзината шапка е светло виолетова до крваво црвена и сјајна. Основата станува кожно жолта кога е стара. Нејзиното месо е прилично луто.

Наводи
------

1. 1 2  Davis, R. Michael; Sommer, Robert; Menge, John A. (2012). *Field Guide to Mushrooms of Western North America*. Berkeley: University of California Press. стр. 111–112. ISBN 978-0-520-95360-4. OCLC 797915861.

* Е. Гарнвајднер. *Печурки и жаби од Британија и Европа*. Колинс. 1994 година.

Надворешни врски
----------------

Маслинеста гулапка — *Index Fungorum* (англиски)Russula olivacea in MycoBank.