recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Сер Алек Гинис** (роден 2 април 1914 – починат 5 август 2000) бил англиски глумец. После неговата рана кариера во театар, тој се појавува во неколку комедии, од коишто најпрепознатливи се: „The Lady killers" и „Kind Hearts and Coronets" во кој глумел осум различни ликови. Тој е исто така познат по неговите шест соработки со Дејвид Лин: Херберт Покет во „Големи Очекувања" (1946), Фагин во „Оливер Твист" (1948), Николсон во *Мостот на Реката Квај* (1957, за која што освоиОскар за Најдобар Глумец), Принцот Фејсал во *Лоренс од Арабија* (1962), Општо Јевграв Живаго во *Докторот Живаго* (1965), и Професор Годбол во *Премин во Индија* (1984). Тој е исто така познат по неговата улога како Оби Ван Кеноби во оригиналната триолофија на Џорџ Лукас Стар Варс, од која што доби номинација за Оскар за најдобар спореден глумец.

Гинис бил еден од трите најголеми британски глумци, заедно со Лоренс Оливер и Џон Гилгуд, кои успешно направија преминот од „Шекспиријанскиот театар" во нивната родна земја до „Холивудски блокбастери веднаш" по Втората светска војна. Тој исто така е добитник на БАФТА Награда, Златен Глобус, и Тони Награди, како и на Награди на Академијата. Во 1959 година, тој добил титула витез од страна на Елизабет II за заслуги во уметност. Тој доби ѕвезда на Холивудската патека на славните во 1960 година, Оскар за животно дело во 1980 година, и награда БАФТА во 1989 година.

Рана кариера
------------

Алек Гинис – 1938
Гинис прво работел на пишување реклами. За првпат работел во театар на својот 20-ти роденден, додека тој сè уште студирал драма, во претставата *Клевета*, која се прикажувала во стариот кралски театар, Хемерсмит, а потоа бил префрлен во Плејхаус театарот, каде што од статист добил кратка улога, поради која што му се зголемила платата на £1 неделно. Тој се појави за првпат во Театарот Албери во 1936 година на возраст од 22, играјќи ја улогата на Осрик во продукцијата на *Хамлет*. Исто така, во 1936 година, Гинис потпишал со Олд Вик, каде што му дале серија на класични улоги. Во 1939 година, тој го заменил Мајкл Редгрејв во улогата на Чарлстон во претставата Тандер Рок.

Во времето на неговата соработка со Олд Вик, работел со многу глумци и глумици кои станале негови пријатели и чести соработници во иднина, вклучувајќи Џон Гилгуд, Ралф Ричардсон, Пеги Ешкрофт, Ентони Ќуел, и Џек Хакинс.

Наводи
------

### Белешки

1. ↑  Extracts from Guinness's Journals, *The Daily Telegraph*, 20 March 1999.
2. ↑  'Guinness, Alec (1914-2000)', *The Cambridge Guide to Theatre*, Cambridge University Press, Cambridge, UK; viewed 22 June 2011, from Credo reference (subscription required)
3. ↑  Marshall, Herbert.
4. ↑  On 3 June 1961, Guinness sent a letter to Stan Laurel Архивирано на 11 декември 2006 г. acknowledging that he must have unconsciously modeled his portrayal of Sir Andrew Aguecheek as he imagined Laurel might have done.
**Се работи за живот и смрт** (англиски: *A Matter of Life and Death*) - британски филм од 1946 година, во режија на Мајкл Пауел и Емерик Пресбургер. Главните улоги ги толкуваат: Дејвид Нивен, Ким Хантер, Роберт Кут, итн.

Содржина
--------

Дејството на филмот во Втората светска војна. Авионот со којшто управува англискиот воен пилот Питер Картер (го игра Нивен) е погоден и незапирливо паѓа кон земјата. Питер се јавува во базата и разговара со Американката Џун (ја игра Хантер), а потоа скока од авионот. Наспроти сите изгледи, тој не само што останува жив, туку паѓа во близина на местото каде живее Џун. Набргу, тој се среќава со неа и меѓу нив се раѓа љубов. За тоа време, на другиот свет настанува паника, зашто во нивната евиденција Питер веќе се водел како мртов. Поради тоа, на земјата пристигнува пратеник од другиот свет, кој го убедува Питер дека треба да биде мртов. Питер бара да му се овозможи жалба, со изговор дека е вљубен и дека има право да живее. Набргу, него зпаочнуваат да го мачат силни главоболки и Џун го запознава со локалниот лекар, кој се нафаќа да му помогне. Една ноќ, додека амбулантното возило е на пат да го земе Питер, со цел да го однесе на операција, неговиот лекар погинува во сообраќајна несреќа и се сели на небото. Таму, тој се пријавува да му биде бранител на Питер во судскиот процес во којшто треба да се одлучува по жалбата на Питер. Истовремено, на земјата трае операцијата на мозокот на Питер при што тој е на границата меѓу животот и смртта. Во судскиот процес, тужител е еден американски борец за независност, кој ги мрази Англичаните, но бранителот на Питер ја повикува Џун за сведок. Таа се согласува да умре, само за да го спаси Питер и тогаш, небесниот суд носи пресуда во полза на Питер, овозможувајќи му да остане во живот.

Наводи
------

1. ↑  IMDB, Stairway to Heaven (1946) (пристапено на 10.2.2017)
**Грешка во скриптата: Функцијата „infoboxTemplate" не постои.**

**Александар Димитри Сонг Билон** (англиски и француски: Alexandre Dimitri Song Billong, 9 септември 1987), попознат бил како **Алекс Сонг** (*Alex Song*), e професионален фудбалер на Камерун кој игра за швајцарскиот тим ФК Сион како централен или дефанзивен играч од средниот ред. Тој исто така  играл како централен дефанзивец.

Сонг играл за репрезентацијата на Камерун на Светското првенство во 2010 и 2014 година. Тој бил повикан за Африканскиот куп на нации во 2010 и бил единствениот Камерунец кој бил именуван во *Тимот на турнирот*. Сонг поседува и француски пасош. Тој е внук на поранешниот фудбалер Ригоберт Сонг.

Потекло
-------

Сонг е роден во Дуала, Камерун, и го изгубил својот татко на тригодишна возраст. Оттогаш, неговиот чичко Ригоберт Сонг бил како втор татко и големо влијание во изборот на фудбалот како кариера. Не можел да најде клуб или академија каде што можел да ги искористи своите способности, Петит Сонг (како што е познат на Камерун) се одлучил да се пресели во Франција, приклучувајќи се на Бастија на 16-годишна возраст. Еден од играчите што го инспирирале Сонг најмногу кога бил млад бил Мајкл Есиен

Во 2011 година, Сонгстанал амбасадор на *Гросрут Фудбал*, меѓународна непрофитна организација кои работеле преку фудбалот да се запре ширењето на ХИВ.

Наводи
------

1. ↑  Barlow, Matt (17 April 2009). „Arsenal star Song so happy to sing the praises of family values". *Daily Mail*. London. Посетено на 24 July 2010.
2. ↑  „Song: Essien inspired me to succeed 13 January 2011 – 10:46". *Sport.co.uk*. Посетено на 11 September 2014.
3. ↑  „Grassroot Soccer". Посетено на 11 September 2014.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Алекс Сонг" на Ризницата ? |

* Алекс Сонг на soccerway
* Алекс Сонг на Soccerbase
* Алекс Сонг на National-Football-Teams.com
* 

* Алекс Сонг – Профил на службената страница на ФИФА
* Алекс Сонг – Профил на сајтот на УЕФА
**Се викам Џо** (англиски: *My Name is Joe*) e британски филм од 1998 година, во режија на Кен Лоуч (*Ken Loach*), а според сценариото на Пол Лаверти (*Paul Laverty*). Главните улоги ги толкуваат: Питер Мјулан (*Peter Mullan*), Луис Гудал (*Louise Goodall*), Дејвид Мекеј (*David Mckay*) и Ан-Мари Кенеди(*Anne-Marie Kennedy*). Филмот трае 101 минута и снимен е во колор техника. Во 1998 година, Питер Мјулан ја освоил наградата на Канскиот фестивал, во категоријата „најдобар глумец", а филмот освоил вкупно 13 награди и имал уште 10 номинации.

Содржина
--------

Џо Каванах (го игра Мјулан) е поранешен алкохоличар и корисник на социјална помош, кој живее сам во еден сиромашен кварт на Глазгов. Тој е тренер на аматерска фудбалска екипа, која се поистоветува со германската фудбалска репрезентација од 1970-тите години. Џо е другарски настроен кон сите членови на екипата, а особено му помага на Лијам (го игра Мекеј), поранешен нарко-зависник и продавач на дрога, која лежел в затвор, а сега живее со својата жена Сабине (ја игра Кенеди), зависничка од хероин, и малолетниот син Скот.

Еднаш, Џо ја запознава медицинската сестра Сара Дауни (ја игра Гудал) и се понудува да ѝ го вароса станот. Додека работи, него го фотографира социјалниот работник, заканувајќи му се дека ќе ја изгуби социјалната помош, бидејќи работи на црно, но го спасува Сара. Поради тоа, Џо ја поканува на куглање, а потоа, таа преспива во неговиот стан и така започнува нивната љубовна врска. Меѓутоа, проблемите доаѓаат кога локалниот мафијаш Мек Гован го киднапира Лијам поради големиот долг на неговата жена, Сабине. За да му помогне на Лијам, Џо се сложува да превезе две пратки со дрога, но откако ја завршува првата задача, за тоа дознава Сара, која ја раскинува врската, иако истовремено дознава дека е бремена.

Сакајќи да ја спаси врската со Сара, Џо оди кај Мек Гован и се откажува од натамошната работа, ги тепа него и неговите гангстери, а потоа оди во својот стан и се опива. Во меѓувреме, бегајќи од одмзадата на мафијашите, кај него доаѓа Лијам. Гледајќи дека луѓето на Мек Гован ќе влезат во станот на Џо, Лијам скока од прозорецот и се обесува со метално јаже. На закопот на Лијам повторно се среќаваат Џо и Сара.

Наводи
------

1. ↑  IMDB, My Name is Joe (1998) (пристапено на 30.9.2014)
2. ↑  *Антена*, број 841, 8.8.2014, стр. 26.
Ова е календарот за *престапна година која започнува во среда*.

Овој календар е валиден за годините: 1908, 1936, 1964, 1992, 2020, 2048, 2076.

---

```
      Јануари                Февруари                  Март
 п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н
       1  2  3  4  5                    1  2                       1
 6  7  8  9 10 11 12     3  4  5  6  7  8  9     2  3  4  5  6  7  8
13 14 15 16 17 18 19    10 11 12 13 14 15 16     9 10 11 12 13 14 15
20 21 22 23 24 25 26    17 18 19 20 21 22 23    16 17 18 19 20 21 22
27 28 29 30 31          24 25 26 27 28 29       23 24 25 26 27 28 29
                                                30 31
 
      Април                    Мај                    Јуни
 п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н
       1  2  3  4  5                 1  2  3     1  2  3  4  5  6  7
 6  7  8  9 10 11 12     4  5  6  7  8  9 10     8  9 10 11 12 13 14
13 14 15 16 17 18 19    11 12 13 14 15 16 17    15 16 17 18 19 20 21
20 21 22 23 24 25 26    18 19 20 21 22 23 24    22 23 24 25 26 27 28
27 28 29 30             25 26 27 28 29 30 31    29 30
 
       Јули                   Август                  Септември
 п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н
       1  2  3  4  5                    1  2        1  2  3  4  5  6
 6  7  8  9 10 11 12     3  4  5  6  7  8  9     7  8  9 10 11 12 13
13 14 15 16 17 18 19    10 11 12 13 14 15 16    14 15 16 17 18 19 20
20 21 22 23 24 25 26    17 18 19 20 21 22 23    21 22 23 24 25 26 27
27 28 29 30 31          24 25 26 27 28 29 30    28 29 30
                        31
 
      Октомври                Ноември                Декември
 п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н
          1  2  3  4                       1        1  2  3  4  5  6
 5  6  7  8  9 10 11     2  3  4  5  6  7  8     7  8  9 10 11 12 13
12 13 14 15 16 17 18     9 10 11 12 13 14 15    14 15 16 17 18 19 20
19 20 21 22 23 24 25    16 17 18 19 20 21 22    21 22 23 24 25 26 27
26 27 28 29 30 31       23 24 25 26 27 28 29    28 29 30 31
                        30
```

Поврзано
--------

* Претходна година
* Следна година
* Целогодишни календари
**Адолф I** (германски: *Adolf Wilhelm August Karl Friedrich*; 24 јули 1817 - 17 ноември 1905) — голем војвода од Луксембург од 23 ноември 1890 година до неговата смрт на 17 ноември 1905 година. Првиот голем војвода од Домот на Насау-Вајлбург, тој го наследил кралот Вилхелм III на Холандија, ставајќи крај на личната заедница меѓу Холандија и Луксембург. Адолф бил војвода од Насау од 20 август 1839 година до 20 септември 1866 година, кога Војводството било припоено кон Кралството Прусија.

Адолф станал војвода од Насау во август 1839 година, по смртта на неговиот татко Вилхелм. Војводството било припоено кон Прусија по поразот на Австрија во Австро-пруската војна. Од 1815 до 1839 година, Големото Војводство Луксембург било управувано од холандските кралеви како провинција на Холандија. По Договорот од Лондон (1839), Големото Војводство Луксембург станало независно, но останало во лична заедница со Холандија. По смртта на неговите синови, холандскиот крал Вилхелм III немал машки наследници кои би го наследиле. Во Холандија, на жените им било дозволено да го наследат тронот. Меѓутоа, Луксембург го следел Салискиот закон со кој на жените им се забранува наследување. Така, по смртта на кралот Вилхелм, холандската круна ѝ припаднала на неговата единствена ќерка Вилхелмина, додека Луксембург му припаднал на Адолф во согласност со Семејниот пакт Насау. Адолф умрел во 1905 година и бил наследен од неговиот син Вилхелм IV.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Војводи на Насау |
| --- |
|  |
| 
* Фридрих Август *(1738–1816)*
* Вилхелм *(1792–1839)*
* Адолф I *(1817–1905)*

 |

 |
**Асиа Џебар** (Арапски: آسيا جبار‎) е псевдоним на **Фатима Зохра Ималајен** (30 јуни 1936-6 февруари 2015), алжирски романописец, преведувач и режисер. Поголемиот дел од нејзините дела се справуваат со пречките со кои се соочуваат жените, и таа е позната по нејзиниот феминистички став. Таа е "често поврзана со движењата за пишувањето на жените, нејзините романи се јасно фокусирани на создавање на родословие на алжирските жени, а нејзиниот политички став е анти-патријархален колку што е и анти-колонијален." Џебар е сметана за една од водечките и највлијателните писатели од Северна Африка. Таа била избрана за член на Француската академија на 16 јуни 2005 година, првиот писател од Магреб за да го постигне тоа признавање. Во 1996 година и беше доделена Нојштат меѓународна награда за литература. Таа е често именувана како кандидат за Нобелова награда за литература.

Наводи
------

1. ↑  Hiddleston, Jane. „Assia Djebar: In Dialogue with Feminisms (review)". *French Studies: A Quarterly Review*. **61** (2): 248–9. doi:10.1093/fs/knm041. `|access-date=` бара `|url=` (help)
2. ↑  Alison Flood, "Assia Djebar, Algerian novelist, dies aged 78", *The Guardian*, 9 February 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 85335802
* LCCN: n84237386
* ISNI: 0000 0001 1476 4915
* GND: 119151200
* SELIBR: 231514
* SUDOC: 026833271
* BNF: cb11900279p (податоци)
* NDL: 01226205
* NKC: jo20000073839
* BNE: XX908340

 |

 |
Алдо и Недо Нади во двобој. Кан, 1935 г.
**Алдо Нади** (италијански: *Aldo Nadi*; 29 април 1899

 - 10 ноември 1965

) — италијански мечувалец кој важи за најголемиот на сите времиња.

Се родил во мечувалско семејство во Ливорно, Италија. Со брат му Недо се занимавале со мечувалство уште од многу мали нозе. Го изучувале спортот во стилот на класичната италијанска школа кај татка си, мечувалецот Бепе Нади, и обајцата веќе во тинејџерските години освојувале натпревари. Иеко Недо освоил повеќе златни медали (Недо освоил 6, а Алдо освоил 3), Алдо се сметал за подобар. Меѓу неговите противници бил и прочуениот француски мечувалец Лисјен Годен.

Во 1920 г. на возраст од 21 година, на олимпијадата Надо освоил златни медали во флорет—екипно, меч—екипно и сабја—екипно. Освоил и сребрен медал во сабја—поединечно. Тогаш златниот медал го земал брат му Недо Нади.

Надо се преселил во САД во 1935 г. Бил инструктор по мечување во Њујорк од 1935 до 1943 г. Во 1943 г. издал книга „За мечувалството" (*On Fencing*). Во 1943 г. се преселил во Лос Анџелес, каде продолжил да подучува мечување во свое училиште, а покрај тоа вежбал и глумци за филмски сцени со мечување.

Во 1955 Нади ја напишал својата автобиографија „Живиот меч: Автобиографија на еден мечувалец" (*The Living Sword: A Fencer's Autobiography*), издадена 30 години по неговата смрт. Ова го постигнал уредникот Ланс Лобо, а на крајот на делото стоел и поговор од Надиевиот ученик Вилијам М. Гоглер — мечувалски мајстор во стилот на италијанската школа.

Нади починал во сон во неговиот дом во Лос Анџелес на 10 ноември 1965 г.

Дела
----

* Nadi, Aldo (1994). *On Fencing*. Sunrise, FL: Laureate Press. ISBN 1-884528-04-X.
* Nadi, Aldo (1995). *The Living Sword: A Fencer's Autobiography*. Sunrise, FL: Laureate Press. ISBN 1-884528-20-1.

Наводи
------

1. ↑  „Олимписки резултати на Алдо Нади". *sports-reference.com*. Архивирано од изворникот на 2012-01-30. Посетено на 20 април 2010. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Олимписките медали на Алдо Нади (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 34043090
* LCCN: no95041518
* ISNI: 0000 0000 4353 306X
* GND: 1146527691
* BNF: cb16738686z (податоци)

 |

 |
**„Георги Димитров"** — средно училиште во Скопје, Општина Карпош.

Основање и развој
-----------------

Земјотресот во Скопје од 1963 година: Гимназија Ѓорѓи Димитров во градба, подарок од Бугарија, 1965
Училиштето е изградено 1964 година по катастрофалниот земјотрес што го погоди градот во 1963, како помош од бугарската влада и во него се образувани ученици од гимназиска струка сѐ до 1984 година кога започнале реформи во образовниот систем. Во 1989 година училиштето функционирало во состав на ДСУ "Здравко Цветковски" како еден училиштен центар, а во него биле сместени учениците од дрвопреработувачката струка. Во 1989 година дрвопреработувачката струка се одвоила како посебно училиште под името „Георги Димитров". Во 1998 година повторно се воведува гимназиско образование, а во 2000 година и шумарска струка.

Учество на натпревари
---------------------

Освоени награди
---------------

Познати личности кои учеле во ова училиште
------------------------------------------

* Бранко Црвенковски - поранешен претседател
* Влатко Стефановски - познат македонски гитарист
* Васил Тупурковски - професор и политичар
* Сашо Мацановски - Трендо - автор и уредник на македонското мрежно место on.net.mk и off.net.mk
* Вилма Трајковска - поранешна Прва дама на Република Македонија
* Игор Џамбазов - aртист, шоумен, радио, ТВ водител и музичар
* Владимир Петровиќ- глумец

Познати личности кои предавале во ова училиште
----------------------------------------------

Илија Јанев- професор по математика

Наводи
------

1. ↑  Листа на средни училишта во кои е застапено стручното образование во Република Македонија

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 23 јануари 2021 г. (НОВА) Мрежно место на училиштето
* Официјално мрежно место на Министерството за образование и наука
Пресчиз Маја
**Пресчиз Маја** (португалски: *Prestes Maia*) — облакодер од 22 ката во градот Сао Паоло, Бразил, во кој живеат околу 2000 луѓе. Тоа е најголемата диво населена зграда во Јужна Америка.

Облакодерот е дивонаселен од 468 семејства во 2002 година. Градбата со години пред тоа била затворена и оставена да пропаѓа, служејќи како засолниште на глувци и бубашваби. Новите станари го прочистиле тоните ѓубре (20 камиони), се организирале, ги протерале нарко дилерите и ја претвориле зградата во содржаен животен простор. Објектот денес има бесплатна библиотека, работилница и бројни самостојни образовни, друштвени и културни иницијативи.

Во последните неколку години станала главна лабораторија за друштвено организирање во Сао Паоло. Луѓе од сите возрасти и од сите краеви на Бразил и од странство, уметници и студенти, живеат и работат заедно, взаемно си помагаат.

Моментално на станарите им се заканува иселување и постои шанса наскоро сите 468 семејства, т.е. повеќе од 1600 некогашни бездомници, вклучувајќи деца, старци и болни, дека повторно ќе се најдат на улица, а зградата ќе биде вратена на нејзиниот формален сопственик „Mr. Hamuche & Co", кој за последните 15 години се насобрало долг од 2,1 милион евра, што изнесува повеќе од цената на зградата. Енормен долг, како и причината дека зградата со години била напуштена, по некој се доволен аргумент дека зградите треба да преминат во сопствеништво на општината.

На 27 јануари 2006, претставници на станарите се состанале со полицијата за да пробаат да го одложат иселувањето. На состанокот полицијата нагласила дека одложување нема да има и дека иселувањето ќе започне во февруари. На семејствата им било наредено да го напуштат објектот порано за да избегнат непријатни сцени, а кога ги прашале каде да одат, одговорот им бил: на улица или некаде.

На 7 февруари станарите поставиле двочасовна блокада на патот, како би го привлекле вниманието на јавноста за овој проблем.

Во лондонскиот социјален центар Рампарт е одржана премиерата на документарниот филм за Пресчиз Маја, а пред бразилската амбасада во Лондон биле одржани демонстрации за поддршка.

Наводи
------

1. ↑  „Tower of Babel (with English subtitles)". Brazilian: YouTube/UFSC/Felipe Seffrin. 2007. Посетено на 15 December 2013.
Официјалните региони во Сомалија:1. Долна Џуба, 2. Средна Џуба, 3. Гедо, 4. Беј, 5. Бакул, 6. Долно Шабеле, 7. Банадир, 8. Средно Шабеле, 9. Хиран, 10. Галгудуд, 11. Мудуг, 12. Нугал, 13. Бари, 14. Сул, 15. Санаг, 16. Тогдер, 17. Вокуји Галбид, 18. Авдал
Сомалија е официјално поделена на 118 административни региони („гоболи"), кои потоа се делат на окрузи.

Фактичката ситуација е поинаква од правната. Северот на Сомалија денес е поделен помеѓу автономните региони Пунтленд (себеси се смета за автономна сојузна држава) и Сомалиленд (самопрогласена, но непризнаена суверена држава). Во средна Сомалија, јужно од Пунтлент е сместена и регионалната целина Галмудуг. (погл. Сојузни држави и региони во Сомалија)

Список на региони
-----------------

* Авдал
* Бакул
* Бари
* Беј
* Банадир
* Вокуји Галбид
* Галгудуд
* Гедо
* Долна Џуба
* Долно Шабеле
* Мудуг
* Нугал
* Санаг
* Средна Џуба
* Средно Шабеле
* Сул
* Тогдер
* Хиран

Поврзано
--------

* Сојузни држави и региони во Сомалија
* Географија на Сомалија
* Демографија на Сомалија
* ISO 3166-2:SO

Наводи
------

1. 1 2 3  „Сомалија". *Светска книга на факти*. ЦИА. 14 мај 2009. Архивирано од изворникот на 2009-06-10. Посетено на 31 мај 2009. (англиски)
**Претседателот на Европскиот Парламент** претставува физичко лице кое раководи со Европскиот парламент. Тој или таа раководи со неговите заседаанија. Претседателот го претставува парламентот во сите негови надворешни односи. Освен тоа, Претседателот го потпишува законот кој претходно бил донесен на некоја од седниците на Парламентот, како и Буџетот на ЕУ.

Претседател се избира на две и пол години. Досега имало вкупно 28 претседатели на ЕП, откако бил формиран во 1952 година. Актуелен претседател од 2012 година е Мартин Шулц.

Наводи
------

1. 1 2  Parliament began either in 1952 with the Common Assembly or 1958 with the Parliamentary Assembly.
Вулкан Сент Хеленс, јули 2007 година
**Света Елена** (англиски: *Mount Saint Helens* или *Лувала Клоу*, позната како *Lawetlat'la* на домородното индијанско племе Клоувиц, и *Loowit* на индијанското племе Кликитат) — планина и активен стратовулкан кој се наоѓа во округот Скаманија, во државата Вашингтон, во северозападниот дел на тихоокеанската област во САД. Сместена е на оддалеченост од 80 км североисточно од градот Портланд во државата Орегон и 154 км јужно од градот Сиетл, го државата Вашингтон. Планината Сент Хеленс го користи англиското име од британскиот дипломат Лорд Св. Хеленс, пријател на истражувачот Џорџ Ванкувер кој направил истражувања на областа во доцниот 18 век. Вулканот се наоѓа на Каскадскиот масив и е дел од Каскадскиот вулкански лак, дел од Тихоокеанскиот Прстен на Огнот што вклучува повеќе од 160 активни вулкани. Овој вулкан е добро познат по неговите пепелни експлозии и пирокластични текови.

Белешки
-------

1. ↑
Во електротехниката, **адмитанса** е мера колку лесно колото или уредот го овозможува текот на струјата. Таа е дефинирана како реципрочна вредност на импедансата. Единица за адмитанса во Меѓународниот систем на единици е сименс, чиј симбол е S. Оливер Хевисајд (Oliver Heaviside) го вовел терминот адмитанса во декември 1887 година.

Адмитансата е дефинирана како 

{\displaystyle Y\equiv {\frac {1}{Z}}\,}
каде

*Y* е адмитанса, мерена во сименси
*Z* е импеданса, изразена во омови
Покрај сименсот, како единица за адмитансата се користи и единицата **мо** и симболот ℧(превртена Ω).

Отпорноста е мера на спротивставувањто на колото или уредот струјата низ него да биде стабилна, додека импедансата во обѕир ги зема не само отпорноста, туку и динамичките ефекти (познати како реактанса). Соодветно, адмитансата не е само мера со која струјата може стабилно да тече, туку и динамичките ефекти на сусцептансата на материјалот која води до поларизација.

{\displaystyle Y=G+jB\,}
каде

* {\displaystyle Y} е адмитанса, мерена во сименси
* {\displaystyle G} е кондуктанса, мерена во сименси
* {\displaystyle B} е сусцептанса, мерена во сименси
* {\displaystyle j^{2}=-1}

Претворање на импедансата во адмитанса
--------------------------------------

Импедансата Z е составена од реален и имагинарен дел:

{\displaystyle Z=R+jX\,}
каде

* *R* е отпор, мерен во омови
* *X* е индуктивна отпорност, мерена во омови

{\displaystyle Y=Z^{-1}={\frac {1}{R+jX}}=\left({\frac {1}{R^{2}+X^{2}}}\right)\left(R-jX\right)}
Бидејќи импедансата е комплексна величина, следствено и адмитансата е комплексна величина. Таа, исто така може да се претстави преку својот модул и аргумент како:

{\displaystyle Y=G+jB\,\!}
каде *G* (спроводливост) и *B* (сусцептанса) се дадени:

{\displaystyle {\begin{aligned}G&=\Re (Y)={\frac {R}{R^{2}+X^{2}}}\\B&=\Im (Y)=-{\frac {X}{R^{2}+X^{2}}}\end{aligned}}}
Големината и фазата на адмитансата се дадени:

{\displaystyle {\begin{aligned}\left|Y\right|&={\sqrt {G^{2}+B^{2}}}={\frac {1}{\sqrt {R^{2}+X^{2}}}}\\\angle Y&=\arctan \left({\frac {B}{G}}\right)=\arctan \left(-{\frac {X}{R}}\right)\end{aligned}}}
каде

* *G* е спроводливост , мерена во сименси
* *B* е сусцептанса, мерена во сименси

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Видете ***адмитанса*** во Викиречник, слободниот речник. |

* Меѓународен систем на мерни единици

Наводи
------

1. ↑  Ushida, Jun; Tokushima, Masatoshi; Shirane, Masayuki; Gomyo, Akiko; Yamada, Hirohito (2003). „Immittance matching for multidimensional open-system photonic crystals". *Physical Review B*. **68** (15). arXiv:cond-mat/0306260. Bibcode:2003PhRvB..68o5115U. doi:10.1103/PhysRevB.68.155115.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4128475-6

 |

 |
**Сеад Џигал** (албански: *Sead Xhigal*; Скопје,  1975
) е познат македонски комуниколог.

Животопис
---------

Џигал е роден 1975 година во Скопје, каде и ги поминал сите степени на образование. Завршил студии по филологија на факултетот „Блаже Конески" во Скопје на катедрата за Македонски и јужнословенски јазици со изборна доквалификација филолог по албански јазик и книжевност. Од 2003 бил на магистерски студии по комуникации при ИСППИ во Скопје. Проучувањата во комуникациската наука ги фокусира на популарната култура, новите медиуми и пропагандата. Во своите есеи, Џигал ги допира темите од сферата на културологијата, медиумите, современото живеење и социјално еволуирање на човекот и на неговата свест. Основач е на Центарот за нови медиуми.

Библиографија
-------------

Џигал има издадено две книги збирки културолошки едеи во 2002 година и издал текстови во неколку списанија во земјата и надвор од неа (*Lettre Iнternational, Наше писмо, Блесок, Културен живот, Разгледи, Balcanis…*).

* „*Културолошки записи*", Македонска книга, Скопје

Наводи
------

1. ↑  П. Н. „Изданија "Културолошки записи" од Сеад Џигал". Утрински Весник. Посетено на 2009-11-27.[*мртва врска*]
2. ↑  „ЗА НАС - ЦЕНТАР ЗА НОВИ МЕДИУМИ". Центар за нови медиуми. Архивирано од изворникот на 2009-12-12. Посетено на 2009-11-27.
**Себастијан Жапризо** (4 јули 1931

 – 4 март 2003

) — француски писател, сценарист, и режисер, роден во Марсеј. Се потпишувал под псевдонимот Жан-Батист Роси, анаграм од неговото вистинско име. Жапризо бил наречен и „францускиот Греем Грин". Бил познат во франкофонските земји, но не и во земјите од англиското говорно подрачје, иако дел од неговите книги биле преведени на англиски.

Жапризо стекнал популарност на 17 години кога го напишал романот *Les Mal Partis*, кој бил објавен во Франција и САД. Освен со писателска, се занимавал и со преведувачка дејност, преведувајќи ги на француски романите на Џером Дејвид Селинџер. Во 1962 сакал да се проба со крими-романите, но бидејќи не бил сигурен како читателите ќе го прифатат, романот *The 10.30 from Marseille* го потпишал под псевдоним. Романот бил фимски преработен и доживеал голем успех. Неговите два следни криминалистички романи, *Trap for Cinderella* и *The Lady in the Car with Glasses and a Gun*, му ги донеле наградите „Grand Prix de Littérature Policière" во 1963 за првиот и „Le Prix d'Honneur" во 1966 за вториот роман. Два филма биле снимени според романите, кои исто така биле успешни.

Дела
----

### Романи

* *Les Mal Partis* (1950)
* *Visages de l'amour et de la haine* (1950)
* *L'Odyssexe* (1965)
* *L'Été meurtrier* (1977)
* *La Passion des femmes* (1986)
* *Un long dimanche de fiançailles* (1991)

### Криминални романи

* *Compartiment tueurs* (1962)
* *Piège pour Cendrillon* (1963)
* *La Dame dans l'auto avec des lunettes et un fusil* (1966)

### Сценарија

* *La Machine à parler d'amour* (1967)
* *Adieu l'ami* (1968)
* *The Lady in the Car with Glasses and a Gun* (1970)
* *La Course du lièvre à travers les champs* (1972)
* *Le Passager de la pluie* (1992)

### Збирки

* *Écrit par Jean-Baptiste Rossi* (1987)
* *Japrisot volume 1* (2003)
* *Japrisot volume 2* (2004)
* *Romans policiers* (2011)

Надворешни врски
----------------

* The Internet Movie Database
* Allmovie
**Пателска ветерница** (грчки: *Aνεμόμυλος Aγίου Παντελεήμονα*) — историска ветерница за мелење брашно во селото Пателе, Леринско, Егејска Македонија.

Ветерницата е изградена од камен и има кружен облик. Ѕидовите се подебели кон основата и потенки нагоре. Има дрвен покрив со ќерамиди. Денес недостасуваат внатрешниот механизам, мелничкиот камен и ветерните перки.

Во 1986 г. ветерницата е прогласена за споменик на културата како пример за традиционалната архитектура на ова подрачје.

Наводи
------

1. 1 2 3  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/29281/1985/7-8-1986 - ΦΕΚ 730/Β/29-10-1986". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-08-16. Посетено на 19 јули 2020.
Громовити знаци — симболи на врховниот словенски бог Перун
**Родноверие** или „славјанство" — современа неопаганска традиција која ги следи верувањата и обичаите на старите Словени. Најраспространето е во Русија, но може да се најде и во повеќето други земји од поранешниот СССР (главно во Украина).

Во Република Македонија постојат само неколку симпатизери, но исто така метал групи кои типично се залагаат за националистички идеи.

Ова движење предизвикува голем број на шпекулации и расправии. Бидејќи старите Словени не развиле своја азбука пред христијанизацијата, сите пишани информации за словенската митологија се пренесени од втора рака поради што честопати им недостасува веродостојност. Затоа, голем број од информациите за словенската митологија се хипотези или теории и не може да се утврдат со целосна сигурност. Исто така, традицијава оставила голем број на фалсификувани извори, правејќи еден неред во научниот свет. Дури и светата книга на родноверието, Велесовата книга се смета за фалскификат. Сепак, некои ја сметаат за оригинален остаток од античкото словенско паганство во родноверниот свет.

Иако некои родноверни организации претпочитаат толеранција, постојат групи, особено во урбаните центри на Русија и Украина кои имаат националистички карактер и се отворено антисемитски или антихристијански.

Поврзано
--------

* Неопаганство
* Словенска митологија

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Родноверие" на Ризницата ? |

* Вештина Боjана (општословенски пагански молитвеник)[*мртва врска*]
**Овој** текст од Климент Охридски е една од најпоетичните творби од старословенската литература.
Словото претставува химна во која се искажува топлата љубов и благодарност кон учителот (тема).
Идејата е пофалбата на Кирил и повикот да се слави неговото име и дело.

Композициски текстот е составен од четири дела:

**1. Обраќање кон народот за големината и славната победа на Кирил.**

>  *Еве, ни светна, христољупци, светлозрачниот спомен на нашиот преблажен татко Кирил, нов апостол и учител на сите земји, којшто огреа на земјата како сонце со вистинска вера и убавина, како сонце на трисушното божество, осветлувајќи го сиот свет...*
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

**2. Откажувањата на Кирил од животните радости.**

>  ... *овој преблажен отец и учител наш ја остави сета убавина на овој живот, домот и богатството, татка си и мајка си, браќата и сестрите*...
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

**3. Подвизите и заслугите на Кирил во борбата против тријазичниците.**

>  ...*И им ги затна устите на волците, на тријазичните кривоверци, пророчки укажувај- ќи на тревливиот јазик и упатувајќи ги сите со писмо кон спасение*...
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

**4. Пофалба за Кирил, каде во вид на химна го слави Кириловото дело.**

>  *...Затоа, да биде блажена твојата уста...*
> 
> 
> *...Блажен го нарекуваме твојот многугласен јазик...*
> 
> 
> *...Блажено да е твоето пресветло лице...*
> 
> 
> *...Блажени да се твоите златозрачни очи...*
> 
> 
> *...Блажени да се твоите ангеловидни зеници...*
> 
> 
>  *...Блажени да се твоите пречесни раце...твоите богодвижни прсти...*
> 
> 
> *...Блажена да е твојата златозрачна утроба...*
> 
> 
> *...Блажени да се твоите свети нозе...твоите златозрачни стапки...*
> 
> 
> *...Блажена да е твојата пресвета душа...*
> 
> 
> *И со ангелите беше како ангел и со пророците пророк, со сите свети толкувач на славата божја.*
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

Стилот во словото е возвишен, но сосема разбирлив. Климент употребувал многу стилски фигури создавајќи така еден многу поетичен текст.

Многубројните епитети се често двојни (како кај Хомер): многугласен, златозрачни, ангеловидни, богодвижни, светлозрачен итн. Честа е употребата на компарацијата при споредбите на Кирил со возвишените нешта - хиперболична компарација (како ангел, како орел ги прелета, како сонце итн). За засилување на Кириловите постигања употребува реторски прашања (...која уста ќе ја искаже сладоста на неговото учење, а кој јазик ќе може да ги каже неговите подвизи...), контрасти, метафори (тревлив јазик), симболи (волци - за непријателите на словенската писменост), анафора (повторување на почетните зборови: блажени) итн.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Повеќекратник** на *n* е производ на *n* со цел број. Поинаку кажано, повеќекратник на *n* е број кој, поделен со *n*, како резултат дава цел број (Евклидовото делење има остаток од нула).

Ако *n* е повеќекратник на *d*, тогаш *d* е делител на *n*. Природен број има бесконечно многу повеќекратници.

Списокот на најмали повеќекратници на цел број се нарекува таблица на множење на овој број. Така зборуваме за *таблица на множење на 6*.

Пример
------

60 е повеќекратник на 15, бидејќи 60 = 15 × 4 и 4 е цел број.

Посебни случаи:

* Секој цел број е повеќекратник на 1 и на самиот себе (пр.: 3 = 1 × 3 или 5 = 5 × 1).
* Целиот број 0 е повеќекратник на секој цел број *n*, бидејќи 0 = 0 × *n* .

Поврзано
--------

* Прост број
* Најмал заеднички содржател
**Саладиновиот замок** (арапски: قلعة صلاح الدين) е замок кој се наоѓа во Сирија. Се наоѓа на околу 30 километри источно од Латакија. Замокот бил изграден уште од античко време, веројатно од феникискиот приод. Познато е дека замокот бил заземан од страна на Александар Македонски. Но периодот од тогаш па сè до негово зазимање од Византија многу малку е познат на денешната историографија. Подоцна, тврдината била преземена од крстоносците, односно се споменува дека во 1119 година бил резиденција на Роберт Саонски. Поголемиот дел од тоа кое останало до денес, е изградено во тој период. Во текот на крстоносните војни, замокот бил заземан од страна на Саладин во 1188 година. Според него, овој замок го добил и денешното име.

Едно од најзначајните одлики на замокот е неговиот 28 метри длабок ров, кој бил изграден од страна на византијците и крстоносците. Во тврдината се влегува од јужната страна, а на десно од влезот се наоѓа кулата. Во внатрешноста се наоѓа цистерна преку која се обезбедувало вода.
**Синбад: Легендата за седумте мориња** (англиски: *Sinbad: Legend of the Seven Seas*) — американски анимиран филм од 2003 година, во режија на Патрик Гилмор и Тим Џонсон. Гласовите во филмот ги позајмуваат: Бред Пит, Кетрин Зета-Џонс, Мишел Фајфер итн.

Содржина
--------

Синбад е најомилениот, но истовремено и најозлогласениот, отпадник кој плови по непрегледните мориња, секогаш во потрага по авантури. На едно патување до крајот на светот, тој мора да се соочи со безброј опасности кои му ги подготвува лошата божица Ерис. Притоа, нему му помага убавата принцеза...

Наводи
------

1. ↑  „Синбад: Легендата за седумте мориња", *Вест*, година XVII, 6,7 и 8 јануари 2017, стр. 25.
Координати: 39°54′57.2″N 116°23′26.4″E﻿ / ﻿39.915889° СГШ; 116.390667° ИГД﻿ / 39.915889; 116.390667

Салата на врховната хармонија (太和殿) во средиштето на Забранетиот град
Престолот и таванот
**Сала на врховната хармонија** (кин. 太和殿; пинјин: Tài Hé Diàn; мак. транскр.: Тај хе диен; манџурски: Amba hūwaliyambure deyen) е најголемата сала во **Забранетиот град** во Пекинг, Кина. Лежи на централната оска на градот, зад Портата на врховната хармонија. Изградена е врз мермерен подиум на три нивоа, и ја окружуваат бронзени кадилници. Салата на врховната хармонија е најголемата дрвена градби во Кина. Тука царевите на династиите Минг и Ќинг одржувале крунисувања и венчавки.

Заедно со Салата на централната хармонија и Салата на одржувањето на хармонијата, трите сали го сочинуваат срцето на Надворешниот двор на Забранетиот град.

Салата на вровната хармонија се издига 30 метри над плоштадот. Ова е церемонијалниот центар на царската власт, и најголемата зачувана дрвена градба во Кина. Долга е девет дората, а широка пет - броевите девет и пет се во симболична врска со величеството на царот. Шесте столба околу царскиот престол се позлатени, и сето окружување е украсено со змејски мотиви. Царскиот Змејски престол има пет змаја обвиткани околу задната страна и потпирачите. Параванот зад престолот има групи од по пет змеја, повторно како израз на симболичните бројки.

На таванот веднаш над престолот стои вграден кесон украсен со обвиткан змеј, од чија уста излегуваат топки во форма на лустер. Овој предмет е наречен „Сјуенјуеново огледало" и се однесува на Сјуенјуен, Жолтиот цар, легендарниот прв владетел на Кина. За време на династијата Минг тука царот одржувал двор каде се дискутирале државни работи. За време на династијата Ќинг царевите правеле вакви собири многу почесто. Како резултат на ова, собирите се преместиле во Внатрешниот двор и Салата на врховната хармонија служела само за свечености, како крунисувања, воведувања и царски венчавки.

Првобитната сала била изграден во 1406 г. за време на династијата Минг и била опожарувана и наново градена седум пати во времето на династијата Ќинг. Денешната зграда датира од периодот 1695–1697 г.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сала на врховната хармонија" на Ризницата ? |

1. ↑  Дворски музеј. „Јин, Јанг и петте елементи на Забранетиот град" (кинески). Посетено на 2007-07-05.
2. ↑  p 67, Yu, Zhuoyun (1984). *Palaces of the Forbidden City*. New York: Viking. ISBN 0-670-53721-7.
3. ↑  стр. 253, Yu (1984)
4. ↑  Дворски музеј. „太和殿 (Сала на врховната хармонија)" (кинески). Архивирано од изворникот на 2007-06-17. Посетено на 2007-07-25.
**Повеќекратни сарказми** (англиски: *Multiple Sarcasms*) е американски филм, во режија на Брукс Бренч. Главните улоги ги толкуваат: Тимоти Хатон и Мира Сорвино.

Содржина
--------

Габриел (го игра Хатон), гледано на прв поглед, има се: успешна кариера на архитект, преубава жена и млада ќерка. Но, бидејќи не се чувствува вистински среќен, тој решава да напише драмски текст за тажната состојба во која се наоѓа. Истовремено, тој дава отказ од работата, наоѓа агресивен агент кој го претставува и почнува да се занимава со пишување. Промените коу му се случуваат по оваа одлука го наведуваат да се преиспита околу тоа што навистина го прави среќен.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 851, 18.10.2014, стр. 25.
2. ↑  *Антена*, број 856, 21.11.2014, стр. 21.
***Алтај** води тука. За други значења, види Алтај (појаснување). За руската република, погл. Република Алтај*
Географска положба на Алтај
Највисокиот врв на Алтај, Белуха
**Алтај** е планински систем во централна Азија разделен помеѓу Русија, Кина, Монголија и Казахстан.

Се наоѓа помеѓу пустината Гоби на југоисток и Западносибирската Низина на северозапад во должина од околу 2.000 км. Се состои од Рускиот Алтај (или Алтај во потесна смисла) Монголскиот и од Гобискиот Алтај. Највисок врв на целиуо систем е Белуха со 4.508 м, на Монголскиот Алтај.

Алтај е извориште на големите реки Об и Иртиш.

Реката Катуњ
Алтај е стара грамадна планина, составена од кристални шкрилци, гранит и паелозојски наслаги, кои се издигнале во квартарот. Палозоиските наслаги изобилуваат со железни, оловни, бакарни, цинкови и сребрни руди и јаглен.

Климата е континентална планинска со просечна јануарска температура од -15° (предгорјето) до - 32° (меѓупланинските котлини) и јулска од 14-16°. Годишната количина на врнежи во западниот и северозападниот дел на Алтај се од 1000 до 2000 мм, a а во југоисточниот од 200 до 300 мм. Околу 800 км2 се покриени со ледници кои ги напојуваат мноштвото на реки како: Катуњ, Бија, Бухтарма Чуја и др. Шумите заземаат околу 70% од површината на Алтај. Горната граница им е 1.700 до 2.000 м.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Алтајски Планини" на Ризницата ? |

* Altai-Project of the Technical University of Dresden Архивирано на 26 јуни 2006 г. - Institute of Cartography
* Golden Mountains of Altai at Natural Heritage Protection Fund
* 24-days in Altai - A travel account from the south of Altai.
* UNESCO's evaluation of Altai (PDF file)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 315124939
* LCCN: sh85003866
* GND: 4001377-7
* SUDOC: 078616182
* BNF: cb14517625g (податоци)
* NKC: ge134013
* BNE: XX4575423

 |

 |
Патека низ лозјата во селото Пилниц во Саксонија.
Винарија во Саксонија.
**Саксонија** (*Sachsen*) — регион на квалитетнот вино во Германија, кој се наоѓа во германската сојузна покраина Саксонија. Регионот е понекогаш нарекуван и како *the Elbtal* (Елпска Долина). Винскиот регион покрива област од 462 хектари, што го прави третиот најмал регион во Германија по површина. Се наоѓа долж реката Елба од селото Пилниц на Дрезден до селото Дизбар-Зојслиц северно од Мајсен. Заедно со винскиот регион Зале-Унштрут, Саксонија е еден од најсеверните вински региони во Европа и е единствениот од двата региони во Германија, кои се наоѓаат во поранешната Источна Германија. По повторното обединување на Германија во 1990, површината на лозјата била зголемена од 200 на 450 хектари со поддршка од Европската Унија, но во последните години оваа бројка е малку намалена.

Историја
--------

Областа на Саксонија има долга традиција за правење вино со докази за винска култура во регионот кои потекнуваат од 1161 во Мајсен.

Клима и географија
------------------

Со местоположба во југоисточна Германија, близу граниата со Чешка, регионот има континентална клима, која е под влијание на Елба. Гранитот и гнајсот се основата на почвата во областа и се слични со австрискиот вински регион Вахау.

Лозја и вина
------------

Сортата *Müller-Thurgau* е водечка во областа и се одгледува на 85 хектари и 18,4% (бројки од 2008) следено од *Riesling* со 14,5% и *Weissburgunder* (Пино бланк) на 11,9%. Поголемиот дел од производството на вино, околу 90%, отпаѓа на суво вино.

Најмногу посадени сорти на грозје по површина во 2008 биле:

|  |  |
| --- | --- |
| * Müller-Thurgau, 85 ha (18,4%)
* Riesling, 67 ha (14,5%)
* Weißer Burgunder, 55 ha (11,9%)
* Grauer Burgunder, 43 ha (9,3%)
* Spätburgunder, 38 ha (8,2%)
 | * Roter Traminer, 29 ha (6,3%)
* Kerner, 27 ha (5,8%)
* Dornfelder, 23 ha (5,0%)
* Goldriesling, 17 ha (3,7%)
* Scheurebe, 15 ha (3,2%)
 |

Наводи
------

1. 1 2  „German Wine Institute: German wine statistics 2009/2010" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-07-26. Посетено на 2012-09-11.
2. 1 2  „Wein.de (German Agricultural Society): Saxony". Архивирано од изворникот на 2007-10-30. Посетено на 2012-09-11.
3. 1 2 3 4  J. Robinson (ed) *"The Oxford Companion to Wine"* Third Edition pg 599 Oxford University Press 2006 ISBN 0-19-860990-6
4. ↑  *Agricultural land use - Areas under vine*. Wiesbaden, Germany: Statistisches Bundesamt. 2008. Архивирано од изворникот на 2011-08-12. Посетено на 2012-09-11.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Германски вински региони |
| --- |
|  |
| 
1. Ар
2. Баден
3. Виртемберг
4. Зале-Унштрут
5. Мозел
6. Нае
7. Пфалц
8. Рајнгау
9. Рајнхесен
10. Саксонија
11. Средна Рајна
12. Франконија
13. Хесише Бергштрасе

 |  |

 |
**Потребата** го претставува дејството и резултатот од користењето на едно добро или услуга, односно потребата е објективен израз на условите за опстојување на определен поединец, социјална група или општество. Самата потреба може да се јави како *материјална* или *нематеријална*, *првична* или *вторична*, *поединечна* или *колективна*, *физичка*,*духовна* или *социјална* итн. Крајна цел при користењето на потребата е задоволување на моментални или идни нужди.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на психологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85090595
* GND: 4005198-5

 |

 |
**Ратко Крстов Левајковски** ( 1926
 во Мирковци, Скопско ― 16 декември 1944

 во Скопско) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. На 10 октомври 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите против балистите на падините на Скопска Црна Гора, како и во акциите против Германците во Качаничка Клисура. Во тој период се разболел од тифус. Бил префрлен на лечење во болницата на Корпусот. Меѓутоа, тешката болест го совладала. Починал на 16 декември 1944 година. Неговите посмртни останки биле погребани на селските гробишта во Мирковци.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 84. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**„Поход"** – југословенски филм од 1968 година, во режија на Ѓорѓе Кадијевиќ. Главните улоги ги толкуваат: Слободан Перовиќ, Јанез Врховец, Северин Бијелиќ и Душан Јаниќијевиќ.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива за време на Втората светска војна. Германска казнена експедиција минува низ едно село и ги убива жителите, а преживуваат само еден селанец и неговото теле. Бегајќи до воените опасности, кај селанецот се јавува длабока приврзаност кон телето кое сака да го заштити по секоја цена. По ослободувањето на селото, војската која врши откуп на добитокот и нему му го одзема телето. Меѓутоа, селанецот го краде телето и го крие на селските гробишта. Поради кражбата, власта го затвора селанецот, а по излегувањето од затворот, тој го наоѓа мртвото теле.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Поход (пристапено на 1.1.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ратко Тренчев Славковски** (1 август 1922

 во Шопско Рударе, Кратовско — 21 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Израснал во сиромашно земјоделско семејство и се занимавал со земјоделство, а повремено како аргат работел на туѓи имоти. За време на окупацијата станал симпатизер на НОВ, вршел агитација и активно го помагал движењето. Земал учество при палењето на општината и архивата во селото Шопско Рударе од страна на единиците на НОВ. На 9 септември 1944 година со група младинци од селото пристапил во народноослободителната војска во состав на Треттата македонска ударна бригада. Бил учесник во повеќе борби за ослободување на Македонија. Една од најтешките борби му била на реката Треска. Земал учество во борбите на Сремскиот фронт. Крај Врпоље извршувајќи воена задача, на 21 април 1945 година, бил смртно погоден од топовска граната.

Поврзано
--------

* Јордан Славковски

Наводи
------

1. 1 2  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 54–55.