recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Давид Хофштајн** (јидиш: דוד האָפשטיין, руски: *Давид Гофштейн*; ( 1889
 - 12 август 1952

) е еврејски поет.

Роден е во Украина и се здобива со карактеристично еврејско образование; неговата апликација до Универзитетот во Киев е одбиена. На почетокот, Хофштајн пишува на еврејски, хебрејски, руски и украински јазик.

По Руската револуција од 1917, која восхитено ја поздравува, Ховштајн пишува само на еврејски. Соуредник е московскиот месечник *Shtrom*, последниот орган на слободната еврејска мисла печатен во Советскиот Сојуз. Песните во кои тој го велича комунизмот ќе го направат дел од Киевскиот триумвират на еврејски поети, покрај Лајб Квитко и Перец Маркиш.

Хофштајновите елегии посветени на еврејските заедници уништени од погромите на Белата гардасе појавуваат во 1922 година со илустрации на Марк Шагал. Хофштајн го крева својот глас против прогонот на хебрејските поети и на тој начин ја разгневува власта. Затоа емигрира прво во Германија, а потоа и во Палестина во 1923 година. Во Палестина ја издава драмската поема *Sha'ul–Der Letster Meylekh fun Yisroel* (*Савле–Последниот крал на Израел*, 1924) како и експресионистичката драма *Meshiekhs Tsaytn* (*Време на Месијата*, 1925). Се враќа во Киев во 1926 година и пишува низа песни во кои ја велича Комунистичката партија на Советскиот Сојуз. Хофштајн восхитен го поздравува формирањето на Израел во 1948 година; сепак, истата година, кога Јосиф Сталин ја повлекува поддршката за Израел, Хофштајн е уапсен и заедно со Квитко, Маркиш и други членови на *Еврејскиот Антифашистички Комитет* е транспортиран најпрво во Москва, а потоа и во Сибир. Погубен е на *Ноќта на убиените поети* (12 спрема 13 август 1952), заедно со уште дванаесет други еврејски писатели и уметници. По смртта на Сталин, сите се посмртно рехабилитирани, а собраните дела на Хофштајн се појавуваат преведени на руски во 1958 година.

Наводи
------

1. ↑  David Hofstein – between Jewishness and Universalism
2. ↑  David N. Hofstein

| * п
* р
* у
Ноќ на убиените поети |
| --- |
| Ликвидирани уметници | Перец Маркиш **·**  Давид Бергелсон **·**  Ицик Фефер **·**  Лајб Квитко **·**  Давид Хофштајн | Менора |
| Поврзано | Антисемитизам  **·**  Евреи  **·**  Ј. В. Сталин |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 3472583
* LCCN: n84008531
* ISNI: 0000 0000 6665 0146
* GND: 126673489
* SUDOC: 132892251
* BNF: cb16064253b (податоци)

 |

 |
**Хадерслев** е значаен град во Данска, кој се наоѓа во југозападниот дел на државата. Градот се наоѓа во покрајната Јужна Данска, каде со околните населени места претставува општина, Општина Хадерслев.
Денес Хадерслев има околу 22.000 жители во градските граници и околу 55.000 во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Хадерслев се наоѓа во југозападниот дел на Данска, во близина на државната граница со Германија, која се наоѓа на 12 километри југозападно од градот Хадерслев. Од главниот град Копенхаген, градот Хадерслев е оддалечен само 220 километри југозападно.

**Релјеф**: Градот Хадерслев се наоѓа во јужниот дел на данскиот плуостров Јитланд. Подрачјето околу градот е бреговите. Надморската височина се движи од 0 до 50 метри.

**Клима**: Климата во Хадерслев е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води** Хадерслев се формирал на крајот на Хадерслевски Залив, дел од Балтичко Море.

Историја
--------

Подрачјето Хадерслев било населено уште во времето на праисторијата. Денешната населба е основана околу 1200 година. Градските права населбата ги добила во 1292 година.

Во периодот помеѓу 1867-1920 градот Хадерслев бил прво во рамките на Кралство Прусија, а од 1871 во рамките на следбеникот Германското Царство.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Хадерслев има 22.101 (2020) жители во градските граници и 55.670 (2020) со околните населени места на општина Хадерслев.

**Етнички состав**: Населението на Хадерслев до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци, а можело да се најде и по некој Германец. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Стар приказ на Хадерслев, од 1585. г.Стар приказ на Хадерслев, од 1585. г.
* Главна градска цркваГлавна градска црква
* Црква Св. СеверинЦрква Св. Северин
* Стариот градски млинСтариот градски млин

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хадерслев" на Ризницата ? |

* www.haderslev.dk Официјално мрежно место на градот Хадерслев

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 155942611
* LCCN: n80149661
* GND: 4022761-3
* NKC: ge655658

 |

 |
**Авдиј** или **Овадија** (хебрејски: עֹבַדְיָה, *Овадија — „*служејќи му на Бога") — еврејски пророк, наводно автор на Книгата на пророкот Авдиј, една од книгите на Библијата. Иако не постои јасен доказ, традиционално се верува дека неговиот живот можеби бил за време на владеењето на кралевите Ахав или Охозија. Меѓутоа, гледајќи го политичкиот контекст во неговата книга, вообичаено се смета дека е напишана околу триста години подоцна, околу средината на V век пр. Хр.

Пророкот Авдиј е почитуван од Евреите, христијаните и муслиманите. Православната црква го смета за светец и го одбележува на 19 ноември.

Наводи
------

1. ↑  Stracke, Richard (2015-10-20). „The Prophet Obadiah". *Christian Iconography*.
2. ↑  „Obadiah - The Society for Old Testament Study". *www.sots.ac.uk* (англиски). Посетено на 2024-01-06.
3. ↑  „Summary of Obadiah". *Enter the Bible* (англиски). Посетено на 2024-01-06.
4. ↑  „The Feast of the Prophet Obadiah, and the Vigil of the Presentation". Посетено на 2024-01-06.

Надворешни врски
----------------

* Пророкот Авдиј
**Стефан Димовски** ( 1904
 во Вратница, Тетовско — 21 октомври 1943

 во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Основното училиште го завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. Пролетта 1943 година веќе организирано рзботел за напредното движење. По формирањето на Шарпланинскиот одред, станал негов активен соработник. Се грижел за снабдување на одредот со храна и друго. Бил активен во селото во придобивање на нови приврзаници за напредното движење. Неговото и соседните села биле сигурна партизанска база. Во провалата на Шарпланинскиот одред, бугарската фашистичка полиција заедно со други македонски патриоти и заднински работници, го затвориле и го стрелале на 21 октомври 1943 година.

Поврзано
--------

Партизани и селани стрелани после првата провала на Шарпланинскиот одред биле ѝ:

* Веселин Илиевски
* Душан Крстевски
* Борис Николовски
* Петко Јанчевски
* Симче Настевски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 56. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Оваа статија се однесува на гратче во Софиско.  За останати значења, погл. Костенец.  

**Костенец** (бугарски: *Костенец*) — град во Западна Бугарија, административен центар на општината Костенец во Софиската Област. Има население околу 5.985 жители (2022).

Географија
----------

Костенец се наоѓа на околу 61 км југоисточно од Софија на железничкиот правец Софија—Пловдив—Свиленград. Во близина на Костенец се наоѓаат одморалиштето Боровец (28 км), градовите Долна Бања (8 км) и Ихтиман (17 км).

Се наоѓа во подножјето на планината Рила, во источниот дел на Костенецко-Долнобанската котлина. Климата е умерено-континентална

Историја
--------

Населувањето на денешниот град Костенец започнало во 1884 година со изградбата на пругата Белово—Вакарел, која била прокарана на 6 км североисточно от селото Костенец. Со изградба на железничката станица била изградена фабрика за кибрит и хартија со која се забрзувало проширувањето на новата населба. Во 1964 година населбата на железничката станица била прогласена за град.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општина Костенец

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ален Овчина** (роден на 27 февруари 1989) — босанскохерцеговски ракометар кој игра за клубот Слобода Тузла и репрезентацијата на Босна и Херцеговина.

Клупска кариера
---------------

Во текот на својата кариера, Овчина играл за Слобода Тузла, Босна Сараево, Грачаница, Ал Шамал (Катар), Вогошќа, Анталијаспор (Турција) и Војводина (Србија).

Меѓународна кариера
-------------------

Тој е репрезентативец на Босна и Херцеговина од 2014 година, Овчина учествувал на Светското првенство во 2015 во деби настапот на нацијата на големите турнири. Учествувал и на Европското првенство во 2020.

Почести
-------

**Војводина**
* Суперлига на Србија: 2018/19
* Куп на Србија: 2018/19
* Суперкуп на Србија: 2018, 2019

Наводи
------

1. ↑  „Od Tuzle, preko Gračanice do Dohe: Ovčina potpisao trogodišnji ugovor za Al Shamal" (босански). tuzlanski.ba. 13 јануари 2013. Посетено на 11 јануари 2024.

Надворешни врски
----------------

* Евиденција на ЕХФ
* Евиденција на СЕХА
Исав (библиски хебрејски: עֵשָׂו, грчки: *Ἡσαῦ*) во Библијата ​​е постариот син на Исак и брат близнак на Јаков. Тој е спомнат во книгата Битие и од пророците Авдиј и Малахиј. Новиот завет го укажува тоа во Посланието до Римјаните и во Посланието до Евреите. Во Библијата пишува дека Исав бил предок на Едомците и постар брат на Јаков, праотецот на Израилците. Тие биле синови на Исак и Ревека, кои пак биле внуци на Авраам и Сара. Исав, првородениот, се родил со Јаков, кој внимателно го следел, фаќајќи го за петицата. Исак имал шеесет години кога се родиле близнаците.

Библиска приказна
-----------------

Кога Исак имал 40 години, се оженил со Ревека, која многу ја сакал. Со текот на времето, им се родиле два сина близнаци. Прв се родил Исав, а втор Јаков. Исав многу сакал да биде надвор, и бил добар ловџија. Но Јаков повеќе сакал да биде дома. Во тоа време, кога ќе умрел таткото, најстариот син го добивал најголемиот дел од земјата и парите. Тоа се викало наследство. Во семејството на Исак, дел од наследството биле и ветувањата што Бог му ги дал на Авраам. Овие ветувања не му значеле ништо на Исав, но Јаков знаел дека тие се многу важни.

Еднаш, откако цел ден бил на лов, Исав се вратил дома уморен. Кога видел дека Јаков готви нешто вкусно, му рекол: „Умирам од глад! Дај ми малку од таа црвена чорба". Јаков му рекол: „Ќе ти дадам, ама прво вети ми дека ќе ми го дадеш твоето наследство". Тогаш Исав рекол: „Што ми е гајле за наследството? Земи го. Само дај ми да јадам". И така, кога Исак бил многу стар, дошло време да го благослови својот првороден син. Но Ревека му помогнала на другиот син, Јаков, да го добие благословот. Кога Исав дознал што се случило, толку се налутил што сакал да го убие својот брат близнак. За да го заштитат Јаков, Исак и Ревека му рекле: „Оди кај вујко ти Лаван и остани таму додека да се смири Исав". Јаков ги послушал своите родители и избегал за да се спаси (Бит. 25:20–34).

Наводи
------

1. ↑  Internet Archive, Bruce M. (Bruce Manning); Coogan, Michael David (1993). *The Oxford companion to the Bible*. New York : Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504645-8.
2. ↑  Metzger & Coogan (1993). *Oxford Companion to the Bible*, pp. 191–92.
3. ↑  Јаков добил наследство

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Исав" на Ризницата ? |

* Esau at the Jewish Encyclopedia
* „Esau". *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). 1911.
**Прошќанско Езеро** – второ по површина од шеснаесетте Плитвички Езера. Се наоѓа на крајниот југ во групата на Горни Езера и зафаќа површина од 0,68 км². Надморската висина му е 639 м, а најголемата длабочина 37 метра. Има една притока, реката Матица, која ја чинат Црна и Бела Река.

Опис
----

Езерото, според една верзија, името го добило според колците (прошќе), а според друга потеклото на името се врзува со легендата во која Црната кралица „проси" за вода. Вкупната должина на езерото е 2.100 метри, а ширината од 180 до 400 метри. Брегот на езерото е обраснато со четинарска шума. Водата преку слап се прелива во езерото Цигановац.

Поврзано
--------

* Плитвички Езера
* Езеро Цигановац

Надворешни врски
----------------

* Gornja jezera - Dr. sc. Srećko Božičević
**Дејвид Брајан** (англиски: *David Brian*; 5 август 1914 - 15 јули 1993) — американски филмски актер.

Животопис
---------

Овој Њујоршки водич својата глумечка кариера ја започнал на сцената во мјузикли како танчер.

Брајан бил забележан од Варнер Брос во 1994 и се појавил во филмовите како „The Damned Don't Cry!" и „Flamingo Road" со Џон Крафорд, и „Beyond the Forest" со Бети Дејвис. Тој исто така имал улога во филмовите на Џон Вејн „The High and the Mighty" во 1954 како Кен Чајдс.

Во 50те и 60те, Брајан бил многу активен на телевизијата со гостински улоги во повеќе шоуа почнуваќи од драматични па сè до комични, од „Rawhide" до „I Dream of Jeannie". Во средината на 50те, тој ја имал главната улога во шоуто „Mr. District Attorney".

Умрел на 78 година од срцева болест и рак во Шерман Оакс, Калифорнија во 1993.

Филмографија
------------

Брајан во *The High and the Mighty*
### Филмови

* Flamingo Road (1949)
* Beyond the Forest (1949)
* Intruder in the Dust (1949)
* The Damned Don't Cry (1950)
* Breakthrough (1950)
* Inside Straight (1951)
* Fort Worth (1951)
* Inside the Walls of Folsom Prison (1951)
* This Woman is Dangerous (1952)
* Million Dollar Mermaid (1952)
* The High and the Mighty (1954)
* Timberjack (1955)
* The First Travelling Saleslady (1956)
* The Rabbit Trap (1959)
* A Pocketful of Miracles (1961)
* How the West was Won (1962)
* The Rare Breed (1968)
* The Destructors (1969)
* The Seven Minutes (1971)

### Телевизија

* Mr District Attorney (1954 - 1955)
* The Immortal (1970)
* Star Trek: The Original Series in episode: Patterns of Force

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 41406068
* LCCN: no92015368
* ISNI: 0000 0000 8119 9998
* GND: 141797010
* SUDOC: 163802793
* BNF: cb14671027g (податоци)
* BNE: XX1520790

 |

 |
Политичка карта на Кашмир со планинскиот венец Пир Панџал и Кашмирската Долина.
Нанга Парбат, значајна планина во кашмирската покраина Гилгит–Балтистан, Пакистан.
**Кашмир** (кашмирски: کٔشِیر / कॅशीर; урду: کشمیر‎; ујгурски: كەشمىر‎; шина: کشمیر) е северозападниот дел на Индискиот Полуостров. Сè до средината на XIX век, поимот Кашмир се користел за долината што се наоѓа помеѓу Хималаите и Пир Панџал. Денес, Моментално кашмирскиот регион е поделен на три држави: Индија, Кина и Пакистан. Притоа, Кашмир ги опфаќа државата Џаму и Кашмир во Индија (со долината Џаму и Ладак), пакистанската административна провинција Северни Територии и Азад Кашмир, како и кинескиот административен регион Аксај Чин.

Историја
--------

Во првата половина на првиот милениум, Кашмир станал главен центар на хиндуизмот и подоцна на будизмот, а во XIX век се развил и Кашмирскиот шаивизам. Во 1349 година, Шахот Мирза станал прв муслимански владетел во Кашмир. Во наредните пет века, Кашмир има муслимански морнарси, кои владееле сè до 1751 година.

 *Оваа статија поврзана со Азија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 126114277
* GND: 4029850-4
* SUDOC: 027309029
* BNF: cb101619307 (податоци)
* NDL: 00628345
* NKC: ge129558
* BNE: XX455886

 |

 |
**Здравко Чолиќ** (српски: *Здравко Чолић*; р. 30 мај 1951 во Сараево) — босански поп-пејач, популарен ширум цела поранешна Југославија.

Кариера
-------

Уште од мали нозе Чолиќ покажал интерес за музиката е се запишал во школскиот хор, кој изведувал јавно за празници. Неговата прва група била *Амбасадори*, во која влегол во 1969 и останал две и пол години. Таму го запознава Корнелије Ковач, влијателна личност во музичките кругови, и така започнува неговиот пат кон славата. По неуспешните обиди во групата Корни, Чолиќ настапува на музички фестивал во Сараево, каде освојува трета награда.

Чолиќ бил претставник на Југославија на Евровизија 1973 со песната *Гори ватра*. Иако на самиот натпревар песната добила ниско место, истата станала голем хит во Југославија. Неговиот прв албум е *Ти и ја* во 1975. Вториот пак, насловен како *Ако приѓеш ближе* (1977), се продал во 900,000 примероци, и од него прозлегуваат некои од најпознатите и најомилените песни. Својот врв Чолиќ го достигнува во почетокот на 1980-тите, кога бил можеби најпопуларниот музичар во Југославија.

Во 1984, Чолиќ се сели од родниот град, Сараево во Белград. По војната и долга пауза, тој е враќа на музичката сцена и си ја враќа популарноста до извесно ниво и сѐ уште држи повремени концерти.

Чолиќ има Дипломирано на Економскиот Факултет при Универзитетот во Сараево.

Легенда
-------

Здравко Чолиќ важи за една од најголемите, а можеби и најголемата музичка легенда од времето на СФРЈ. Со неговите хитови „Пусти, пусти моду" , „Писаќу јој писма дуга" , „Мало појачај радио" и други, ги натера неговите обожаватели да се внесат во тој свет на музиката на Чолиќ. Со неговите концерти низ цела Југославија создаде вртоглавица кај неговите обожавателки. Денес Здравко Чолиќ, по паузата за време на војните во регионов, повторно ја потсетува неговата публика на старите хитови, а создава и нови. Настапува по цела година и насекаде: Србија, БиХ, Хрватска, Словенија, Македонија, Црна Гора, Австрија, Швајцарија, САД, Канада... Еден од неговите најголеми концерти беше во 2007 на стадионот Маракана во Белград каде собра неколку десетици илјади публика, а концертот го заврши со песната „Пјесмо моја" и спектакуларен огномет над Белград.

Дискографија
------------

### Албуми

* *Ти и ја* (1975)
* *Ако приѓеш ближе* (1977)
* *Због тебе* (1980)
* *Мало појачај радио* (1981)
* *Шта ми радиш* (1983)
* *Ти си ми у крви* (1984)
* *Rоди ме мајко сретног* (1988)
* *Да ти кажем шта ми је* (1990)
* *Кад би моја била* (1997)
* *Окано* (2000)
* *Чаролија* (2003)
* *Завичај* (2006)
* *Кад погледаш ме преко рамена* (2010)
* *Ватра и барут* (2013)

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2006-05-14. Посетено на 2006-05-14.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 46185692
* LCCN: n2006026345
* ISNI: 0000 0000 4121 5471
* BNF: cb14165650j (податоци)
* MusicBrainz: 15aa7034-fe61-4e07-8a4f-213d1d34f477

 |

 |
**Округљак** – едно од шеснаесетте Плитвички Езера. Се наоѓа во групата на Горни Езера и зафаќа површина од 0,041 км². Надморската висина му е 613 м, а најголемата длабочина 15 метра во подножјето на *Лабудовачката бариера*. Долго е 260 м, а широко 100 м.

Опис
----

На северозападната страна во езерото се влева вод од Цигановац преку слап висок 7 м, додека Лабудовачкиот Слап висок 20 м го украсува делот преку седрената бариера, широка 100 м, под која се наоѓа *спилест парк* кој содржи бројни шуплини, полупештери и пештери. Под самиот слап е влезот во *Јанечековата Пештера*, долга повеќе од 50 м, но заради тоа што водата од слапот паѓа на самиот отвор, денес повеќе не може да се влегува. Името го добило по својот кружен облик, па е познато и под називите *Округљај* и *Кругиновац*.

Поврзано
--------

* Плитвички Езера
* Цигановац
* Батиновац

Наводи
------

1. ↑  Inet.hr :: Plitvice jezera i slapovi
2. 1 2 3  Javna ustanova Nacionalni park Plitvička jezera - Gornja jezera
3. ↑  „Plitvička jezera". Архивирано од изворникот на 2013-04-21. Посетено на 2020-10-17.

Надворешни врски
----------------

* Gornja jezera - Dr. sc. Srećko Božičević
**Лозенската Планина** (бугарски: *Лозенска планина*) се наоѓа во западна Бугарија, во непосредна близина на главниот град Софија и планината Витоша, однсоно, јужно од Софиското поле. Западната на планината е Панчаревската клисура на реката Искар, меѓу селата Панчарево и Пасарел, а југозападната е кај вештачкото езеро Искар. Во подножјето на планината се наоѓаат селата Лозен, Герман, Долни Пасарел и Габра. Од нив кон планината се трасирани пешачки планинарски патеки, кои во повеќето случаи се патишта и козарски патеки употребувани во минатото за стопански цели. Најпопуларни се патиштата околу врвот Полуврак и Панчаревското езеро. На Лозенската Планина се наоѓаат Германскиот, Лозенскиот, Панчаревскиот и Долнопасарелскиот манастир, како и средновековната тврдина Урвич.

Географија
----------

Лозенската Планина е најзападниот дел на Ихтиманска Средна Гора. Планината има површината од 80 км2. Таа има два дела - северен и југоисточен, а нивна граница е малата река Ракита.

Северниот дел е поголем и повисок. На него се крева главното планинско *било*. Тоа започнува над селото Герман и ги достигнува врвовите Урвина Падина и Здравчов Камен. Од тука на исток се издигнуваат едни од највисоките врвови на планината - Бачун (1.150 м), Ланина Могила (1.188 м) и Половрак (1.182 м). Сртот се протега кон југ и завршува со првенецот на планината Попов Дел (1.190 м). Северните делови и деловите над реката Искар се стрмни и со шума. Јужните делови се спротивни на северните, односни тие се коси, со многу широки ливади и се спуштаат дури до долината на реката Ракита.

Југоисточниот дел е понизок. Северниот дел е повисок и е создаден главно од *билото* на локалниот првенец, врвот Шарбаница (1.101 м). На југоисток од него делот е составен од релативно длабоките Русамски и Беларски дол, кои се влеваат во реката Искар. Сртовите над нив слегуваат постепено и завршуваат со карпите на врвовите Гарванец, Загазе и Кале. Карпите Гарванец се еден од најинтересните туристички објекти на планината.

Галериjа
--------

* Поглед на селото Габра. Поглед на селото Габра.
* Врвот Полуврак, западниот дел на Лозенската Планина и Витоша. Врвот Полуврак, западниот дел на Лозенската Планина и Витоша.
* Гробот на незнајниот четник от Хврковатата чета на Георги Бенковски. Гробот на незнајниот четник от Хврковатата чета на Георги Бенковски.
* Лозенскиот манастир „Свети Спас". Лозенскиот манастир „Свети Спас".

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2009-04-01. Посетено на 2012-04-27.

Поврзано
--------

* Бугарија
* Планини во Бугарија
* Географија на Бугарија

Надворешни врски
----------------

* Лозенската Планина Архивирано на 1 јуни 2009 г. (бугарски)

|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Батиновац** – едно од шеснаесетте Плитвички Езера. Се наоѓа во групата на Горни Езера и зафаќа површина од 0,015 км². Надморската висина му е 610 м, а најголемата длабочина 5 метра. Долго е 140 м, а неговата најголема ширина изнесува 80 м..

Опис
----

Езерото е опкруженосо високи букови стебла, а вешто спроведениот пат води покрај низа помали слапови на кои е видливо создавањето на туф и туфотворни маховини и растенија..

Батиновац се снабдува со вода од Округљак кое се наоѓа над него, како и од Прошќанското Езеро преку стариот канал кој го создале луѓето. Дел од неговата вода истекува преку слап во езерото Галовац, а дел се прелива во помалите езера кои се наоѓаат северно од него.

Добропроодните патеки оттука ги водат посетителите кон помалите езера обраснати со трска, како и безбројни мали слапови.

Името Батиновац или Бакиновац го добило по некој селанец Батиниќ или некоја баба (хрв. бака) кои се удавиле во него.

Поврзано
--------

* Плитвички Езера
* Округљак
* Галовац

Наводи
------

1. ↑  MVEP • Plitvička jezera
2. 1 2  „Javna ustanova Nacionalni park Plitvička jezera - Gornja jezera". Архивирано од изворникот на 16. siječnja 2013. Посетено на 16. siječnja 2013.. Наводот journal бара `|journal=` (help); Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archivedate=` (help)
3. ↑  „Plitvička jezera". Архивирано од изворникот на 2013-04-21. Посетено на 2020-10-17.
4. ↑  Gornja jezera :: znanje.org
5. ↑  Inet.hr :: Plitvice jezera i slapovi

Надворешни врски
----------------

* Gornja jezera - Dr. sc. Srećko Božičević
Оваа статија се однесува на градот во Бугарија.  За селото со истото име, погл. Л’ки (село).  

**Л’ки** (бугарски: *Лъки*) — гратче во Јужна Бугарија, административен центар на општината Л’ки во Пловдивската Област. Има население од околу 1.842 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Гратчето е сместено во мала рамна област на сливот на Џурковската Река во Манастирска Река, во Преспанскиот дел на Родопите. Л’ки се наоѓа на 56 километри јужно од регионалниот центар Пловдив и на 211 километри от главниот град Софија.

Историја
--------

До 1910 година, Л’ки бил мала област покриена со ливади. Кога во 1955 година започнала интензивната експлоатација на рудниците за оловно-цинкова руда, населбата брзо се развила и за само десет години неговите жители достигнале 7.000. Од 1959 година е независна административна единица, a од 1969 година добилa статус на град.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  www.oblaki.com град Лъки oт дата 19.12.2023 г.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Л’ки
**Големо Езеро** или **Црно Езеро** – едно од шеснаесетте Плитвички Езера. Се наоѓа во групата на Горни Езера и зафаќа површина од 0,15 км². Надморската висина му е 607 м, а најголемата длабочина 8 метра. Водата ја добива од Црна и Бела Река, кои непосредно пред Прошќанското Езеро се здружуваат во реката Матица. Од соседните езера одвоено е со туфовски бариери и поврзан е со слапови. Растителниот свет го сочинуваат бројни видови, од кои некои се ендемски и заштитени. И заштитени животински видови нашле засолниште во подрачјето на Големото Езеро.

Поврзано
--------

* Плитвички Езера

Наводи
------

1. 1 2  Proleksis enciklopedija Архивирано на 19 октомври 2020 г. *Nacionalni park Plitvička jezera*)

Надворешни врски
----------------

* Gornja jezera - Dr. sc. Srećko Božičević
**Снегот во Казабланка** – македонска книга, роман напишани од Кица Колбе. Книгата е издадена во 2005 година од издавачката куќа Три, а во 2007 година се појавува и второто издание од издавачкото претпријатие Магор и е прогласена за роман на годината, 2006.

Содржина
--------

„Снегот во Казабланка" - ова е роман-хроника, роман-повест за една бегалска фамилија во Македонија на почетокот на педесеттите години на 20 век, која може да биде парадигматска за темата на бегалството, воопшто. Клучна е идејата за тоа колку долго војната и по бегството невидливо се одигрува во бегалските фамилии. Таа војна по војната, или траума на траумата по бегството, трае долго откако војните завршиле и сите ги заборавиле, ама не и членовите на бегалските фамилии. Централна тема е разорната сила на војната и бегството, која не ги остава на мир оние кои „се спасиле", но напуштиле и изгубиле сè, затоа што останале трауматизирани, со чувство на вина, со постојан страв, со чувство на неприпадност. За овие, во светската литература толку актуелни теми, многу малку е пишувано во македонската книжевност.
Сугестивната нарација во романот Земја на бегалци е напишана од гледна точка на децата, со посебен акцент на психологијата на траумите, чувствата, стравовите и надежите. Во романот е тематизиран животот во бегалско гето, траумата на директно погодените членови во фамилијата за која се раскажува по загубата на татковината и домот, но и на оние родените по бегството, затоа што авторката многу добро знае дека многу нешта се откриваат и од визурата на децата на бегалците. Со еден збор, се работи за една тема , стара колку и историјата на војните, а можеби никогаш толку актуелна како денес.

„Снегот во Казабланка" е роман со длабински поглед во интимата, но и со критичка отвореност кон светот. Реален и имагинарен, мозаик од сеќавања и очекувања. Романот на Кица Колбе е уште едно сведоштво за судбината на македонската бежанка која својата прокоба ја изразува преку творештвото.

Наводи
------

1. ↑  „Промоцијата на романот „Земја на бегалци" од Кица Колбе". Макфакс. 12 мај 2018. Посетено на 25 јуни 2020.
2. ↑  „Снегот во Казабланка" - Роман на годината за 2006
3. ↑  „Снегот во Казабланка"
**Езерото Велико Блато** е природно езеро во Белград. Се наоѓа во населбата Крњача во општина Палилула, во близина на патот за Зрењанин и Панчевачкиот кост, на околу 8,5 километри од центарот на Белград. Езерото Велико Блато е заштитено природно богатство на градот Белград .

Одлики на езерото и неговата околина
------------------------------------

Езерото е опкружено со земјоделско земјиште и шуми, а еден дел од брегот води до дива населба. На северната страна на езерото се наоѓа рибникот *Мика Алас*, а до него е дел од рибникот наменет за спортски риболов. Езерото се наоѓа во појас од трски и влажни ливади, а целата област се одликува со богата флора и фауна. Покрај ретките и загрозени растителни видови, езерската област е дом на многу видови птици. Живеалиштето на езерото опфаќа над 15 видови риби ( амур, штука, крап и други), 190 видови растенија, 120 птици и два вида орхидеи кои се под заштита - големото барско кану латински: *Orchis palustris*) и барска калуѓерка ( латински: *Epipactis palustris*).

Поврзано
--------

* Список на езера во Србија
* Градска општина Палилула
* Крњача

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Туристичка организација Белград
* Веб-страница на општина Палилула
* VikiMap езерото Велико Блато
* Карта на езерото Велико Блато


1. ↑  Удаљеност језера Велико блато од центра Београда
2. ↑  Језеро Велико блато постаје заштићено станиште
3. ↑  Леба обала Дунава - дивље орхидеје под заштитом
**Паригуз** е вештачко езеро во населбата Ресник, изградено во доцните 1980-ти, познато и како „Ресничко Езеро". Долгo е 700 метри и широкo 120 метри.

Порано таму течел поток, а на тоа место имало кал за кој се верувало дека лекува хемороиди, но поради бројните поплави се изгради брана и се создаде езеро за да се запрат поплавите. Има приказна дека оваа област го добила името Паригуз по заседата што Србите им ја направиле на Турците во времето на Караѓорѓе. Легендата вели дека тие добија прилично сачми во задниците, па оттука и името.

Денес езерото е богато со риби, а на неговите брегови живеат диви патки и многу други птици. Паригуз е омилено место на многу екскурзионисти и рибари. До езерото има мала листопадна шума. На езерото често се одржуваат разни настани. Една од поголемите манифестации е алкохолијада, кој започнува во Миљаковац, а завршува во Ресник, но постојано поради немирите полицијата ги отстранува учесниците од населбата и тие заминуваат на Паригуз, каде што остануваат цела ноќ. Во јули 2004 година на Паригуз се одржал Шкец фест, кој полицијата го прекинала втората вечер.

На Паригуз има голем проблем со отпадот, бидејќи таму сè уште не се поставени кантит и градската чистота не го отстранува отпадот од таму. Исто така, отпадните води од неколку околни куќи и станбени згради се излеваат во езерото, загадувајќи го со фекалии. Едно време, медиумите и лидерите на Општина Раковица најавија средување на ова езеро, како "туристичкиот конкурент Ада Циганлија", вклучувајќи ја и изградбата на спортско-рекреативен комплекс, но ништо од тоа не е постигнато. Предлог е и изградба на велосипедска патека Раковица - Ресник - Авала, која би се движела по брегот на Топчидерка и ќе поминува низ Паригуз.

Поврзано
--------

* Список на езера во Србија

Наводи
------

1. ↑  Вибилија: Конкурент Ади Циганлији, Новости, Посетено на 17. 4. 2013.
2. ↑  Цикло свет Србије: Стазе Архивирано на 15 јуни 2010 г. Посетено на 17. 4. 2013.
Елифалет ДаерШеф на правда на Врховен суд во КонетикатВо служба

1789-1793Делегат на континенталниот конгресВо служба

1782-1783Говорници на Претставничкиот дом на КонектикатЧлен на на Претставничкиот дом на Конектикат

Во служба1756-1784Лични детали

Роден: Септември 14, 1721Починал: Мај 13, 1807 (на возраст од 85) Виндхам, КонетикатПогребан на гробишта во Виндам

Сопруга: ХулдаДеца: Амелија, ТомасПрофесија: Адвокат

Служба во војскаРанк: ПолковникБитки/војни: Француска и Индиска војна
**Елифалет Даер** (14 септември 1721 - 13 мај 1807) бил правник, поротник и државник од Виндам, Конектикат. Тој бил делегат за Конектикат на многу сесии на Континенталниот конгрес, ја потпишал Континенталната асоцијација и е еден од основачите на Соединетите Држави.

Даер е роден во Виндам и студирал на Јеил каде што дипломирал во 1740 година. Тој читал право и бил примен во адвокатурата во 1746 година. Станал член на милицијата, а потоа во 1747 година бил избран за мировник и член на колонијалното собрание. Тој, исто така, бил вклучен во неколку шеми за развој на земјиштето за областите Сускехана и долината Вајоминг.

Во француската и индиската војна, Даер бил потполковник во милицијата. Учествувал во експедицијата што ја зазела Краун Поинт од Французите, како полковник на Третиот провинциски полк во Конектикат во 1755 година. Во 1758 година, тој го водел својот полк во Канада како поддршка на операциите на Амхерст и Волф.

Во 1763 година, тој го посетил Лондон како агент за компанијата *Susquehanna Land* во неуспешен обид да се здобие со титула за колонијален потфат во регионот Вајоминг. Конектикат го испратил Даер во Њујорк на Конгресот за Законот за поштенски марки. Овој протестен Конгрес бил важен претходник на Американската револуција. Во 1766 година, тој бил избран за судија на повисокиот суд во Конектикат. Тој ја одржал таа функција до 1793 година, служејќи како главен судија по 1789 година.

Како што започнала револуцијата, Даер бил именуван во Државниот комитет за безбедност и именуван за делегат на Континенталниот конгрес во 1774 година. Служел во Конгресот во текот на 1774-1775, 1777-1779 и 1782-1783 година. Џон Адамс, во својот дневник, го окарактеризирал Дајер како „... долготраен и кружен, нејасен и облачен, многу зборлив и многу досаден, но сепак чесен, достоен човек; мисли добро и добро проценува".

Даер се повлекол од јавниот живот во 1793 година. Починал дома во Виндам на 13 мај 1807 година и бил погребан на гробиштата Виндхам. Неговата ќерка Амелија била мажена за Џозеф Трамбул, кој служел со Даер во Континенталниот конгрес.

Наводи
------

1. ↑  Елифалет Даер на Find a Grave (англиски)
2. Fremont-Barnes, Gregory (2007), *Encyclopedia of the Age of Political Revolutions and New Ideologies, 1760–1815*, Greenwood Publishing Group, стр. 209–10, ISBN 978-0313049514.

Поврзано
--------

* Конгресната биографија на Даер
За други значења на поимот, погл. Калин Камен (појаснување).

**Калин Камен** — вештачко езеро сместено на местото на некогашното историско истоимено село и под истоимениот планински врв на Осоговските Планини.

Туризам
-------

Месноста е доста посетувана од домашни туристи и локални жители на Крива Паланка, а околу самото езеро се подигнати летниковци и клупи.

Месноста има потенцијал и може да поддржи туристичко-рекреативни активности, најмногу поради достапниот асфалтен пат и поставеноста на теренот, но освен викенд-куќи, не постојат објекти за сместување на организирани групи на туристи.

Галерија
--------

* Поглед на езеротоПоглед на езерото
* Овци на брегот на езеротоОвци на брегот на езерото

Поврзано
--------

* Калин Камен

Наводи
------

1. ↑  Група автори (2016). „Езера во Македонија". *Студија за геодиверзитетот и геонаследството на Република Македонија и другите компоненти на природата* (PDF). Скопје: Министерство за животна средина и просторно планирање. стр. 29. ISBN 978-9989-110-90-0.
2. ↑  „СТУДИЈА ЗА ВАЛОРИЗАЦИЈАза предлог подрачјето за заштита „Осоговски Планини" во категоријата „заштитен предел"" (PDF). *Министерство за животна средина*. Посетено на 17 април 2022.

Надворешни врски
----------------

* Калин Камен (езеро) на Ризницата ?

Координати: 42°20′32″N 22°25′18″E﻿ / ﻿42.34222° СГШ; 22.42167° ИГД﻿ / 42.34222; 22.42167
**Душан Трпковски** (роден во Скопје, 30 декември 1954

) - македонски рок, поп и џез музичар, член на групата „Резервоар", и еден од основачите на групата „Меморија".

Ринго своевремено е член и основач на групата Меморија заедно со Петар Георгиевски - Камиказа. Има членувано во други познати групи во Македонија и Германија.

Gypsy Eyes
----------

71-ва година, Ринго (гитара) заедно со Бобан (бас и вокал) и Рамче (тапани) ја основаат групата Gypsy Eyes.

Резервоар
---------

Во бендот Резервоар членуваат: Ринго (гитара), Петар Георгиевски - Камиказа (бас), Цвиц (тапани), Иван Лепчевски - Гале (гитара), Орша (вокал).
Во кошарката, **воздушна топка** е неблокиран удар што целосно ги промашува кошот, раб и табла.

Потекло
-------

Оксфордскиот англиски речник ја наведува најраната печатена употреба на „воздушна топка" во напис од 29 јануари 1967 година од Daily Review (Хејворд, Калифорнија), кој гласи: „Cal State, четири пати подигајќи воздушни топки во портокалова кошница што може исто така се насликани невидливи".

Однесување на толпата и последици
---------------------------------

Во колешката кошарка, било откриено дека домашната публика првично скандира кога ударот со воздушна топка ќе бил упатен од далечина и кога тоа резултирало со изгубен поен. Домашната публика исто така била поупорна во своите скандирања кога ударот бил изведуван подалеку од кошот. Архивското истражување покажало дека гостинските играчи кои шутирале воздушна топка имале помала стапка на успех во шутот веднаш потоа, во споредба со домашните играчи кои го изведувале истиот удар; сепак, оваа разлика не билае поврзана со навивањето.

Поврзано
--------

* Тула (кошарка)
* Виф (бејзбол)
* Виф (тенис)

Наводи
------

1. ↑  Definitions:
2. ↑  „"Air ball, air ball!": A study of collective crowd chanting in collegiate basketball". *ResearchGate* (англиски). Посетено на 2019-05-27.
3. ↑  „The experience of ego threat in the public arena: A study of air ball shots performance in collegiate basketball". *ResearchGate* (англиски). Посетено на 2019-05-27.
**Друпал** е слободен и модуларен систем за управување со содржини напишан во програмскиот јазик PHP. Систем за управување со содржини или (или накретко СУС) е мрежна апликација која се справува со приказ на содржини без некоакво посебно предзнаење или знаење за јазикот со кој бил програмиран овој систем, во овој случај PHP.

Возможно е Друпал да функционира на неколку различни платформи, под претпоставка дека оперативниот систем ги поддржува еден од двата мрежни опслужувачи Apache или IIS. Исто така бидејќи Друпал, како и останатите системи за управување со содржини користи база на податоци, потребно е и инсталација на на или MySQL или PostgreSQL базите на податоци.

Тековната верзија на Друпал е 6.9. издадена на 15 јануари, 2009.

Историја
--------

Оригинално бил напишан од Dries Buytaert да претставува Би Би Ес, Друпал стана проект според принципите за развој на слободен софтвер во 2001 година. Друпа е транслитерација од холандски збор „druppel," што значи „капка" (како „капка вода"). Името го зел отсега веќе нефункционалното Drop.org мрежно место, кое полека еволуираше во Друпал. Buytaert сакал да го нарече мрежно местото "dorp" (на холандски „село", при тоа мислеќи на аспектите на заедницата), но направил печатна грешка кога проверувал дали е слободен доменот и потоа си помисли дека можеби и не звучи толку лошо.
Со текот на време, Друпал се здобил со популарност. Од мај 2006 до април 2007, имало повеќе од 600.000 преземања на Друпал од Drupal.org. Во моментов заедницата која учествува во развојот на Друпал е голема.

Систем за управување со содржини
--------------------------------

**Друпал** се состои од основен слој, или "јадро", кое ги овозможува основните функционалности и има поддршка за вклучување на модули кои овозможуваат дополнителни функционалности.

Модулите кои се вклучени во јадрото на Друпал им овозможуваат на корисниците да:

* Објавуваат, ревидираат, и категоризираат содржини
* Спроведуваад пребарување
* Објавуваат коментари
* Учествуваат во форуми
* Гласаат на анкети
* Работат на проекти кои учествуваат во работа на заеднички проекти

Наводи
------

1. ↑  CHANGELOG.txt
2. ↑  Deelstra, Heine (2009-01-15). „Security updates and bugfixes available: Drupal 6.9 and 5.15 released" (HTML). Drupal. Посетено на 2009-01-18.
3. ↑
4. ↑  "Drupal Download Statistics,"
5. ↑  "Growth Graphs,"
6. ↑  (Функционалностите на јадрото на Друпал се опишани во мрежниот "Drupal Handbook" почнувајќи од  Архивирано на 28 јули 2008 г..

Надворешни врски
----------------

* Drupal website
* Documentation for developers
* Drupal Cookbook (for New Drupallers)
* Drupal Association

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 180810498
* LCCN: n2009053036
* GND: 7522644-3
* NKC: ph449166

 |

 |
Резовска Река во рамките на Бугарија
Изворот и утоката на Резовска Река

**Резовска Река**, **Резова Река**, **Резваја** (бугарски: *Резовска река, Резова река, Резвая*) или **Мутлудере** турски: *Mutludere*) — река на крајниот југоисток на Бугарија и најсеверниот дел на (европска) Турција. Тече низ бугарскиот природен парк „Странџа".

Реката е долга 112 км и извира на турската страна на масивот Странџа под името „Паспалдереси" (*Paspalderesi*). Тече на исток, го одминува селото Паспалово и доаѓа меѓу двете земи, исцртувајќи ја државната граница сè до вливот во Црното Море кај селото Резово, Општина Царево. Ова е најјужната точка на бугарскиот црноморски брег и најсеверната точка на турска страна, како и најјугоисточната точка на Бугарија. Долга е 112 км, и по речиси целото течение ја исцртува границата меѓу Бугарија и Турција и најсеверната на Источна Тракија. Сливното подрачје на Резовска Река опфаќа 738 км2, од кои 555 км2 ѝ припаѓаат на Турција. Најдолга притока е Велика.

Спор
----

Границата кај устието на реката била предмет на помал територијален спор помеѓу двете земји кој е разрешен во 1992 г. (ратификуван од Бугарија во 1998 г.). Согласно постигнатата спогодба, Бугарија добила неколку квадратни километри земја на Резовскиот Залив, а за возврат на Турција ѝ припаднала извесна водна површина во континенталниот гребен.

Поврзано
--------

* Бугарски црноморски брег
* Список на реки во Бугарија

Галерија
--------

* Границата на вливотГраницата на вливот
* Поглед на турската странаПоглед на турската страна
* Друг поглед на границата пред уредувањето на турскиот делДруг поглед на границата пред уредувањето на турскиот дел

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Резовска Река" на Ризницата ? |

1. ↑  Устието на река Резовска
2. ↑  Споразумение между Република България и Република Турция за определяне на границата в района на устието на река Резовска/Мутлудере и разграничаване на морските пространства между двете държави в Черно море Обн. ДВ. бр.68 от 30 Юли 1999 г.
Парчиња од Дервентскот папирус
Дервентскиот папирус изложен во Археолошкиот музеј во Солун
**Дервентски папирус** — древен папирус, пронајден во 1962 г. во некрополата на древномакедонскиот град Лете на месноста Дервент, кај селата Ајватово и Лагиново, Солунско, Егејска Македонија. Се смета за најстариот зачуван ракопис во цела Европа и датира од времето на кралот Филип II Македонски.

  

* Дервентски кратер

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Дервентски папирус на Ризницата ?
* Конечно објавен бесценет папирус, Катимерини (англиски)
* За Дервентскиот папирус во Classical Review, 2006 г. (англиски)
**Дервент** (грчки: *Δερβένι*, турски: *Dervent*) — планински превој во Солунско, Егејска Македонија.

Опис
----

Превојот се наоѓа североисточно од Солун, меѓу ниските планини Балџа на северозапад и Хортач на југоисток. Низ него минува магистралният пат „Егнатија" од Солунско за Серско.

На превојот е откриена некропола на древномакедонскиот град Лете. На тоа место се најдени вредни археолошки наоди, вклучувајќи ги Дервентскиот папирус и Дервентскиот кратер.

Наводи
------

1. 1 2  По топографска карта М1:50 000, издание 1980-1985 „Генеральный штаб"
2. ↑  Betegh, Gábor (19 Νοεμβρίου 2007). *The Derveni Papyrus: Cosmology, Theology and Interpretation*. Cambridge University Press. стр. 56. ISBN 978-0-521-04739-5. Посетено на 14 Ιανουαρίου 2012. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)
Тројцата браќа борци - војводите Тасе, Цветко и Дојчин Христови
**Дојчин Христов Тодоров** (роден во Присовјани, Струшко) — македонски револуционер, охридски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

Животопис
---------

Дојчин Христов е роден во струшкото село Присовјани. По занает бил ѕидар. Од април 1902 година станал четник во четата на Никола Русински, заедно со своите браќа Цветко Христов и Тасе Христов - исто така револуционери од ВМОРО. Подоцна станал четник во четата на брата си Тасе, а за време на Илинденското востание во летото 1903 година раководел сопствена чета во село ’Ржаново. Во втората половина на септември, откако го собираат и кријат оружјето од демобилизираните чети во регионот на дебарска Жупа, Цветко, Тасе и Дојчин Христови бегаат во Бугарија, водени по разработен канал од кичевскиот војвода Ванчо Србаков За време на Младотурската револуција бил уапсен и жестоко измачуван за време на младотурската акција за разоружување, во 1910 година.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Дојчин Христов" на Ризницата ? |

1. ↑  Енциклопедија ВМРО, Скопје 2015, стр. 331
2. ↑  Анастасов, Йордан. „Илинденско-Преображенското въстание 1903—1968", „Спомени на Смиле Войданов" стр.204, 206, 210
3. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 179.
**Гоцев Врв** (бугарски: *Гоцев връх*; до 1942 г. *Али Ботуш*, од 1946 до 1951 г. *Алиботуш*; грчки: *Τσολιάς – Цољас, Αλή Μποτούς – Али Ботуш*) — највисокиот врв на планината Славјанка (Али Ботуш) на границата помеѓу Пиринска и Егејска Македонија. Висок е 2.212 м.

Местоположба
------------

Врвот се издига на главното планинско било на југозапад от Голем Царев Врв и на исток од врвот Шабран. На северозапад од Гоцев Врв се наоѓа големата карстна вдлабнатина наречена Сухото Езеро. Врвот е масивен, оцртан од југоисток со висока карпеста стрмнина Козјата Стена. Сочинет е главно од протерозојски мермери. Почвата е тенка кафеава шумска. Падините се обраснати со високопланинска тревна растителност. Се среќаваат многу ендемски растенија. По билото поминува државната граница меѓу Бугарија и Грција. Југоисточно од врвот стои граничната пирамида бр. 100.

Име
---

До 1951 г. врвот го носел името **Али Ботуш**. Новото име му е дадено во чест на големиот македонски револуционер Гоце Делчев.

Туризам
-------

Гоцев Врв е вклучен во иницијативата „Освојувач на 10-те планински првенци" на Бугарскиот турстички сојуз. Печат има во планинарските домови „Славјанка" и „Извора".

### Искачување

Главни приоди за искачување на врвот се планинарските домови „Славјанка" (над с. Парил) и „Извора" (над с. Петрово), како и селото Караќој во Драмско од егејска страна.

Поврзано
--------

* Резерват Али Ботуш
* Голем Царев Врв
* Шабран

Наводи
------

1. ↑  Научноинформационен център „Българска енциклопедия" (2015). *Промени в наименованията на физикогеографските обекти в България 1878 – 2014 г*. София: Книгоиздателска къща „Труд". стр. 62. ISBN 978-954-398-401-5.
2. ↑  *Енциклопедия „Пирински край", том I*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1995. стр. 230. ISBN 954-90006-1-3.