recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Швентине, гранична река на Вагрија
**Вагрија** (германски: *Wagrien*, *Waierland* или *Wagerland*) — североисточниот дел на Холштајн, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија, приближно поклопувајќи се со окрузите Плен и Источен Холштајн. Зборот „Вагрија" е изведен од германската населба Варингер и малку подоцна од западнословенското племе Вагри, што значело „оние што живеат на заливите". Изгледа дека Вагрите се истите со источногерманското племе *Варингер* (латински: *Варини*). Оваа област е историски поврзана со викиншките митови.

Географија
----------

Историска карта на Вагрија (околу 1682-88)
Во средниот век, и како што било покажано на старите карти, Вагрија на север и исток се граничела со Балтичкото Море од Килскиот Фјорд до Либечкиот Залив, а во внатрешноста од реките Швентине и Траве. Денес, Вагрија општо се однесува само на полуостровот Олденбург (*Oldenburgische Halbinsel*) во Источен Холштајн.

Највисока точка на полуостровот е Бунгсберг со 168 метри н.в. што претставува и највисока точка во целата покраина Шлезвиг-Холштајн.

Историја
--------

Словенското потекло на името, *Вагрија*, не го означувало само т.н. денешниот полуостров Вагрија, туку целата област помеѓу Килскиот Фјорд, средниот и долниот тек на реката Траве; област со ова име се појавило најрано во VIII век. Замокот Вагрија зафаќа средишна положба во Олденбург во Холштајн (тогаш наречен *Старигард*); неговите остатоци сè уште постојат. Важни населби во Вагрија биле Олденбург, Стар-Либек и Плен.

Во 1143 година, според силен доказ на современ хроничар, Хелмолд од Бозау, грофот Адолф II ги донел германските доселеници, не само од неговите територии во Холштајн и Штормарн, туку исто така и од Вестфалија и Холандија, со цел да ја развие областа Вагрија.

Поглед на највисоката точка на полуостровот, Бунгсберг, над пејзажот во источен Холштајн.

Наводи
------

1. ↑  Arnold, Benjamin (1991). *Princes and territories in medieval Germany*, Cambridge University Press, Cambridge and New York, p. 156. ISBN 0-521-52148-3.

Извор
-----

* Witt, Hermann (1982). *1000 Jahre Wagrien von Luitschaburg bis Lütjenburg*. Sönksen Verlag Plön.

Координати: 54°15′N 10°30′E﻿ / ﻿54.250° СГШ; 10.500° ИГД﻿ / 54.250; 10.500
Градбата во којашто е сместен центарот во јануари 2013
**Документациски и културен центар на германските Синти и Роми** (германски: *Dokumentations- und Kulturzentrum Deutscher Sinti und Roma*) — меморијален центар посветен на Синтите и Ромите кои биле убиени од страна на нацистите, основан во раните во 1990-тите во Хајдечберг. По неколкугодишен труд во собирање приказни од жртвите, истражувачка и заштитна дејност, градбата била свечено отворена во јавноста на 16 март 1997 година и на настанот присуствувале многу преживеани Синти и Роми. Центарот е првата постојана изложба во светот којашто го прикажува геноцидот извршен над Синтите и Ромите од страна на нацистите. Документацискиот центар има три ката и зафаќа површина од скоро 700 м2. Установата е надгледувана од Централниот совет на германските Синти и Роми, поддржан од градската управа на Хајделберг, и е корисник на средства од посебни фондови доделени од Федералната влада на Германија и од онаа на сојузната држава Баден-Виртемберг.

Наводи
------

1. ↑  „Sinti und Roma - Heidelberg". *www.sintiundroma.de*. Посетено на 15 декември 2016.
2. ↑  Documentation and Cultural Centre Homepage Архивирано на 17 јули 2011 г.
3. ↑  „Sinti und Roma - Building". *www.sintiundroma.de*. Посетено на 15 декември 2016.

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место (германски)
**„Вистинита приказна за Џеси Џејмс"** (англиски: *The True Story of Jesse James*) — американски филм од 1957 година, во режија на Николас Реј (Nicholas Ray), по сценариото на Волтер Њумен (Walter Newman) засновано врз претходното сценарио на Нунали Џонсон (Nunnallyj Johnson). Главните улоги ги играат: Роберт Вагнер (Robert Wagner), Џефри Хантер (Jeffrey Hunter), Хоуп Ланге (Hope Lange), Агнес Мурхед (Agnes Moorehead), Алан Хејл Јуниор (Alan Hale Jr.), Алан Бакстер (Alan Baxter), Џон Карадин (John Carradine) и Рејчел Стивенс (Rachel Stephens). Филмот претставува преработка на „Џеси Џејмс" од 1939 година, режиран од Хенри Кинг. Автор на музиката е Ли Харлајн (Leigh Harline), а директор на фотографијата е Џозеф Мекдоналд (Joseph MacDonald).

Синопсис
--------

Џеси Џејмс (го игра Вагнер) е момче кое живее на една фарма во Мисури, но подоцна станува одметник и извршува поголем број грабежи. Еден ден, во 1876 година, заедно со брат му Френк (го игра Хантер), со револверашот Коул Јангер (го игра Хејл), со стариот Такер (го игра Хојт) и со другите членови на бандата, тој заминува во градот Нортфилд во Минесота, со намера да ја ограби тамошната банка, меѓутоа среќата го напушта...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Istinita priča o Jesseju Jamesu, američki film (12) (1957.) - ciklus klasičnog vesterna (пристапено на 27.11.2021)
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Глувчето|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Глувчето од тревната шума** ( *Akodon torque* ) е вид глодач од семејството Cricetidae. Овој вид на глодачи го има само во Перу .

Користена литература
--------------------

1. ↑  Zeballos, H. & Vivar, E. (2008). "*Akodon torques*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2008**. Retrieved 11 February 2009.CS1 maint: ref=harv (link)old-form url

* Мусер, Г.G и М.Д. Карлетон. 2005 година Натсемејство Муроидеа. стр. 894–1531 *во* Цицачки видови на светот, таксономски и географски референт. Ед. Д. Вилсон и Д.М. Ридер. Универзитет Pressонс Хопкинс, Балтимор.
**Вавилонски календар** — месечево-сончев календар кој се состои од 12 месечеви месеци, секој почеток на месецот бил означен од моментот кога ќе се забележела на запад над хоризонтот новата полумесечина по зајдисонце, дополнително се додавал со царска одлука и престапен месец. Календарот се заснова на сумерската (третата династија на Ур) претходник зачуван во вавилонскиот ума календар-шулги (околу 21-от век п.н.е.).

Месеци
------

Годината започнувала на пролет, и календарот е поделен на *реш шати* "почетокот", *мишил шати* "средината", и *гит шати* "крајот на годината". Со зборот *ару* се означувал "месец" беше (изведенка од *ара*). Потврдата дека календарот потекнува од Вавилон, а не подоцнежното Асирско Царство пати се покажува со фактот дека на главното божество на Асирците му е доделен дополнителниот престапен месец. Во текот на 6 век П.Н.Е. Вавилонското администрирање со Евреите, биле усвоени вавилонските имиња за месеците во еврејскиот календар. Асирскиот календар се користи во Ирак и Левант, а исто така, ги користи многу од имињата за месеците од вавилонскиот календар, како што се Ијар, Тамуз, Аб, Елул, Тишри и Адар.
**Вида Рајковиќ - Обрадовиќ** (во Крушевац, Србија ― 11 септември 1944

 во Белград, Србија) — српски партизан, револуционер, професор, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ и ПОЈ.

Животопис
---------

Се доселила во Скопје рано. Откако ја завршила гимназијата, студирала на Филозофскиот факултет. Член на КПЈ станала во 1934 година. Активно учествувала во сите студентски акции. Како талентирана студентка, била стипендист на француската влада на постдипломските студии во Париз. По окупацијата на Франција, се вратила во Македонија и работела како професор по филозофија во гимназијата во Кочани. Потоа заминала во Крушевац. Поради пројавена револуционерна дејност била присилена често да ги менува местата на живеење. Престојувала во Соко Бања, Аранѓеловац и Крагуевац. Есента 1943 година била затворена, а потоа префрлена во логорот на Бањица. Комисијата за утврдување на воените злосторства на окупаторот, заклучила дека Вида била убиена на најѕверски начин, на 11 септември 1944 година.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 120. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Меѓународен симбол за глувост
**Губење на слухот**, исто така познато како оштетување на слухот, е делумна или целосна неспособност да се слушне. Глув човек нема малку слух. Губење на слухот може да се појави во едно или во двете уши. Кај децата кои имаат проблеми со слухот, може да влијае врз способноста за учење на говорниот јазик, a кај возрасните може да предизвика потешкотии во работата. Кај некои луѓе, особено постарите лица, губењето на слухот може да резултира во осаменост, губењето на слухот може да биде трајно или постојано.

Губење на слухот може да биде предизвикано од голем број фактори, вклучувајќи: генетика, стареење, изложеност на бучава, некои инфекции, компликации при раѓање, траума на увото и одредени лекови или токсини. Честа состојба која резултира со губење на слухот е хронична инфекција на увото. Одредени инфекции за време на бременоста, како што се сифилис и рубеола, исто така, може да предизвикаат губење на слухот. Губење на слухот се дијагностицира кога испитувањето на слухот откриваат дека едно лице не може да слушне 25 децибели во барем едно уво. Тестирањето за лош слух се препорачува за сите новороденчиња. Губењето на слухот може да се категоризира како лесна, умерена, умерена-тешка, тешка или длабока. Постојат три главни типови на губење на слухот, проводен губиток на слухот, сензоневрален губиток на слухот и мешано губење на слухот.

  

Пола глувоста може да се спречи. Ова вклучува имунизација, соодветна грижа со околу персонални аудио плеери до 1 час на ден со цел да се ограничи изложувањето на бука. Раното откринање на глувост е важно посебно кај децата. Корисно е да се знае јазикот со знаци, како и читање од усни. Сепак во многу делови од светот ограничен е пристапот до лекување на глувоста.

Од 2013 година губењето на слухот влијае на околу 1,1 милијарда луѓе до одреден степен. Таа предизвикува попреченост во 5% (360-538 милиони) и умерена до тешка кај 124 милиони луѓе. Од оние со умерена до тешка попреченост, 108 милиони живеат во земји со ниски и средни приходи. Од оние со губење на слухот, 65 милиони започнале во детството. Оние кои користат знаковен јазик и се членови на културата на глуви се гледаат себеси како да имаат разлика, а не болест. Повеќето членови на културата на глуви, се спротивставуваат на обидите за лекување на глувост, а некои во оваа заедница ги сметаат кохлеарните импланти со загриженост бидејќи имаат потенцијал да ја елиминираат нивната култура. Терминот оштетување на слухот честопати се гледа негативно, како што нагласува она што луѓето не можат да го направат.
**Воловскиот форум** претставувал јавен плоштад кој се користел како место за јавни погубувања и тортура во Цариград, денешен Истанбул, Турција. Низ форумот поминувала главната улица на градот, Месе, и се наоѓал меѓу седмиот и третиот рид на градот или во денешната населба Аксарај.

Форумот имал правоаголна форма и имал димензии 250х300 метри. Форумот бил опкружен со портици и неколку статуи. Посебно внимание меѓу нив заслужуваат сликата на Константин Велики и неговата мајка Елена на која држеле позлатен крст. Блиску до форумот се наоѓало пристаништето Елефтерион.

Историја
--------

Просторот каде се наоѓал форумот бил изграден во времето на Константин Велики во текот на 4 век. додека името на плоштадот доаѓа од големата бронзена статуа на вол или бик, која се наоѓала во нејзиниот центар. Статуата била донесена од Пергам во Мала Азија. Во долниот дел од статуата се наоѓала печка каде се гореле осудените на смрт криминалци. Во текот на првите христијански прогони во Римското Царство под управа на Домицијан (81-96), во истата бронзена статуа бил изгорен и денешниот христијански светец Антипа Пергамски во Пергам. Во времето на Јулијан Отпадникот (361-363) во еден зборник било запишано дека голем број на христијани биле живи изгорени во бронзената статуа, која веќе била транспортирена во Цариград.

Во 610 бил соборен императорот Фока и неговото тело било исто така изгорено на форумот.. Според некои извори, императорот Ираклиј I наредил да се стопи бронзената статуа за да се исплати армијата која војувала против Персија, но овој податок не е докажан доколку постојат извори за погубувања на форумот и во наредните векови. Во времето на Јустинијан II (685-695 и 705-711), на плоштадот биле погубени патријарсите Теодор и Стефан, кои учествувале во заговор за негово соборување од власт. Во времето на иконоборството, овде биле погубени Света Теодосија и Андреј Критски како поддржувачи на иконопочитувањето.

Денешната џамија Пертевнијал Султан се наоѓа во близина на форумот. Во 1968-71 година кога покрај џамијата биле изведувани градежни работи, при ископувањата не биле пронајдени никакви остатоци од форумот.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Müller-Wiener (1977), p. 253
2. 1 2 3  Janin (1964), p. 69
3. 1 2 3 4 5  Janin (1964), p. 70
4. ↑  Mamboury (1953), p. 74
5. ↑  Müller-Wiener (1977), p. 254
Офитски дијабаз
**Дијабаз** е изливна и жична карпа од габро групата. Оваа карпа создадена е најчесто ворамки на спилит - кератофирските асоцијации.

Дијабази се темнозелени до црна боја, лачени топчесто или плочесто. Структурата е офитска, а текстурата е масивна или мандоласта. Се јавуваат во вид на помала маса со неправилна форма, во вид на плоча или силови, и во вид на жици со различна дебелина.

Поврзано
--------

* Список на карпи

Надворешни врски
----------------

* Човек и камен: Дивчибаре - Дијабаз (РТС Образовно-научни програм - Званични канал)

Наводи
------

1. ↑  „Предности и мане габро-диабаза". Архивирано од изворникот на 2020-06-27.
**Римски царски династии  
Нерво-Трајанска династија**| 

| Нерва |
| --- |
| ***Деца*** |
|    Свое - (нема) |
|    Посвоено - Трајан |
| Трајан |
| ***Деца*** |
|    Свое - (нема) |
|    Посвоено - Адријан |
| Адријан |
| ***Деца*** |
|    Свое - (нема) |
|    Посвоено - Луциј Елиј |
|    Посвоено - Антонин Пиј |

 |


Вибија Сабина
**Вибија Сабина** (*ц.* 86-136 или 137) била царица и жена на римскиот цар Адријан. Родена е во 86 како ќерка на Салонина Матидија, внука на царот Трајан и Луциј Вибиј Сабин, кој бил конзул.

Вибија се омажила за Адријан, по барање на царицата Плотина, за тој да може да го наследи братот на нејзиниот дедо, во 117. Тие немале деца и веројатно немале среќен брак. Оваа прекрасна жена била силна и независна и нејзините сфаќања за бракот не стоеле добро кај царот. Сабина имала љубовна врска со едно од неговите момчиња-робови.

Во 128 дадена ѝ е титулата Августа.

Починала во 136 или 137, пред нејзиниот сопруг, од непознати причини. Постоеле гласини дека Адријан ја отрул, но за тоа нема доволно докази.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 54944543
* LCCN: n80141011
* ISNI: 0000 0000 2128 1754
* GND: 118793934
* SUDOC: 104803614
* BNF: cb16008344c (податоци)
* ULAN: 500354928
* BNE: XX4953482

 |

 |
|  |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Војни на дијадосите |
| --- |
|  |
| 
* Параитакена
* Габиена
* Газа
* Саламина
* Родос
* Ипс
* Курапедион

 |

 |

 |

**Битката кај Курапедион** (грчки: *Κούρου πεδίον*; латински: *Kurupedion*) (281 г.пне) била последната голема битка во епохата на дијадосите; се одиграла на рамнината Курапедион во Лидија близу Сарди во денешна Турција, меѓу Лизимах и Селевк, за кралскиот престол во Македонија. Во Битката загинува Лизимах кој, како крал на Македонија (284–281), во овој период успева да ја наметне власта во Tесалија, Фокида и Етолија. Победникот Селевк (последниот од дијадосите, основач на династијата Селевкиди, која владее со азијскиот дел) истата година е убиен од Птолемај Кераун, син на Птолемај Лаг, еден од дијадосите, кој го владее Египет, основачот на династијата Птолемаиди.

Наводи
------

1. ↑  Diodorus Siculus, 12 vols. Harward University Press, 1963
2. ↑  Ф. Папазоглу, *Историја на хеленистичкиот период*, Скопје, 1995.
**Вељко Симиќ** (роден на 17 февруари 1995 година) е српски професионален фудбалер кој игра за Војводина како офанзивен играч за врска.

Клупска кариера
---------------

### Почеток на кариера

Производ на Црвена звезда од Белград, Симиќ и Филип Јанковиќ се сметале за двајцата најталентирани играчи од младинскиот тим на Црвена ѕвезда родени во 1995 година. Сепак, тој никогаш не преминал во првиот тим, а наместо тоа потпишал професионален договор со Базел во 2014 година. Техничките проблеми го направиле неподобен и последователно беше позајмен на словенечкиот тим Домжале. Своето првотимско деби го имал против Радомље каде што го започнал натпреварот за да биде заменет во 70. минута.

На 7 јануари 2016 година, тој му се приклучил на Шафхаузен на позајмица до крајот на сезоната 2015-16. За сезоната 2016-17 беше позајмен на Кјасо. На 1 септември 2017 година, Базел објавил дека договорот со Симиќ е раскинат со заедничка согласност.

Симиќ му се приклучил на српскиот тим Земун како слободен играч  за време на зимскиот преоден рок 2017–18. Во неговиот последен натпревар за Земун, тој постигнал гол во последната минута во нерешениот резултат 1-1 против Војводина на 28 јули 2018 година.

### Црвена звезда Белград

Симиќ потпишал четиригодишен договор со Црвена ѕвезда од Белград во летото 2018 година. На промотивен настан, тој им рекол на новинарите дека неговото предвремено заминување од Црвена Ѕвезда во Базел било „грешка од која младите играчи можат да научат". Неговиот договор бил раскинат по две и пол сезони на 11 јануари 2021 година 

### Војводина

Симиќ потпишал две и пол годишен договор со Војводина на 13 јануари 2021 година.

Признанија
----------

Црвена звезда Белград
* Српска Суперлига : 2018–19, 2019–20

Наводи
------

1. 1 2  Darjan Nedeljković (July 27, 2018). „Mozzart: *Povratak odbeglog sina: Veljko Simić potpisuje za Zvezdu na četiri godine*" (српски). Посетено на August 30, 2018.
2. ↑  „Talentovani Veljko Simic ne sme da igra u Vazelu". Telegraf. Посетено на 28 October 2014.
3. ↑  „Radomlje vs Domzale". Soccerway. Посетено на 28 October 2014.
4. ↑  „Veljko Simic wechselt leihweise zum FC Schaffhausen" (германски). Aargauer Zeitung. 7 January 2016. Архивирано од изворникот на 2018-10-07. Посетено на 28 August 2016.
5. ↑  FC Basel 1893 (2017). „FCB und Simic lösen Vertrag in gegenseitigem Einvernehmen auf". FC Basel 1893. Архивирано од изворникот на 2017-09-02. Посетено на 2017-09-01.
6. ↑  Dušan Ninković (July 31, 2018). „Meridian Sport: *Veljko Simić: Povratak odbeglog Zvezdinog deteta!*" (српски). Посетено на August 30, 2018.[*мртва врска*]
7. ↑  „Novosti: *Veljko Simić: Rani odlazak u inostranstvo je bio velika greška*" (српски). August 3, 2018. Посетено на August 30, 2018.
8. ↑  „Zvezda i Simić sporazumno raskinuli ugovor". *crvenazvezdafk.com* (српски). 11 January 2021. Посетено на 11 January 2021.
9. ↑  „Вељко Симић потписао за Војводину". *fkvojvodina.rs* (српски). 13 January 2021. Посетено на 13 January 2021.

Надворешни врски
----------------

* Вељко Симиќ на soccerway
Југословенски филм снимен во 1987 година **Веќе видено**. во режија и сценарио на Горан Марковиќ .

Дејство
-------

Предлошка:Упозорење-филмМихаило,,некогаш одличен млад пијанист,сега наставник по пијано во образовен центар. Колегите го сметаат за чудак но сепак го оставаат на мира да го живее својот осамен живот..Сè се менува во моментот кога една млада девојка ќе се појави во неговото училиште.Контактот со неа, нов, еротски интензивен живот, предизвикува чуден феномен кај него - како што сето тоа го видел еднаш претходно. Имено, ситуациите што ги доживува му се чинат како повторени. Неговата траума, пијаното, предизвикува болни емоции и патолошки страв, спојувајќи го минатото и сегашноста, туркајќи го во трагедија.

Улоги
-----

Улогата

Мустафа Надаревиќ Михаило

Аница Добра Олгица

Милорад Мандиќ Зоран

Радмила Живковиќ жената на Столе

Богдан Диклиќ Професор по есперанто

Владимир Јевтовиќ татко на Михаило

Гордана Гаџиќ мајка на Михаило

Михајло Бата Паскаjeевиќ татко на Олгица

Награди
-------

Филмот е снимен во 1987 година.Ја добил наградата за најдобро сценарио на Фестивалот на филмско сценарио во Врњачка Бања .

Надворешни врски
----------------

* Веќе видено на мрежната страница (јазик: англиски)
* Веќе видено (www.filmovi.com)
**Гарска пастрмка** (науч. *Salmothymus obtusirostris*) — вид на риба од фамилијата лососи (*Salmonidae*). Живее во Босна и Херцеговина, Хрватска, Србија и Црна Гора, како и Македонија. Нејзиното природно живеалиште се реките.

Во Македонија живее во Радика и нејзината притока Гарска Река, како и во притоки на Охридското Езеро. Уште ја има и во притоки на Скадарското Езеро. Главата е мала, а телото прилично широко. Забите се слабо развиени. Горната вилица допира сè до под долниот очен раб. Лушпите се ситни, но се нешто поситни од кај радичката пастрмка, а се помали отколку кај мекоусната пастрмка. Слична е на мавровската пастрмка, од кој се разликува по збиеното тело и нешто подолгата глава, како и окото, кое е релативно поголемо. Најсигурна одлика за разликување од мавровската пастрмка е значително поголемата ширина на задниот дел на горната вилица кај гарската пастрмка. Разлики постојат и во бојата на телото и пигментацијата; кај гарската пастрмка црните флеки се поситни и се групирани во предниот дел на телото а ројот на пилорични израстоци изнесува просечно 46,5.

Позната грабливка, пред сè лови ноќе. Се храни со земни и летечки инсекти. Просечна големина е до 30 cm и маса до 0,400 кг, иако ретко, одделни примероци израснуваат до 45 cm и маса до 1 кг.

Наводи
------

1. ↑  „*Salmo obtusirostris*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 2006. Посетено на 25 септември 2009.

* Crivelli, A.J. 2005. Salmothymus obtusirostris Архивирано на 21 ноември 2008 г.. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.
**Даув Боб Постум** ( холандски: *Douwe Bob Posthuma*  ; Амстердам, 12 декември 1992 година ) бил холандски пејач и текстописец. Тој бил специјализиран за народна музика, а во 2016 година ја претставувал Холандија на Евровизија .

Рани години
-----------

Боб е роден на 12 декември 1992 година во Амстердам. Неговиот татко бил познат дизајнер.

На шестгодишна возраст започнал да свири пијано, првично се фокусирал на класичната музика и џезот. Почнал да свири на гитара на 14-годишна возраст; како пејач бил инспириран од фолк и поп-музиката од 1950 до 1970 година.

Кариера
-------

 Даув Боб на прес-конференцијата во Стокхолм 2016 година
### 2012-2013: *Роден во невреме*

Во 2012 година учествувал и го освоил конкурсот за *најдобар пејач-текстописец во Холандија*. Ги свирел песните: *Стојам овде беспомошен (англиски:* Standing Here Helpless*)*, *Икар (англиски:* Icarus *)*, и во финалето Шарени ангели (*англиски:* Multicolored Angels *)*

Неговиот прв албум Роден во невреме (*англиски:* Born In storm*)* го објавил на 3 мај 2013 година. Тој ги напишал повеќето свои песни за време на одморот во Мароко .

### 2014-15: Поминете го

Во јануари 2015 година, тој ја издал својата песна Држи ме (*англиски:* Hold me*).* Во февруари 2015 година, тој најавил нов албум кој бил објавен na 15 мај под името *Поминете го* во соработка со Universal Music Group .

### 2016-денес: Евровизија

Во 2016 година тој ја претставувал својата земја на Евровизија во Стокхолм, каде завршил на 11-то место со 153 бода. Тој ја извел песната Успори (*англиски:* Slow Down) .

Приватен живот
--------------

На 10 март 2016 година во интервју на телевизијата OutTV кажал дека е бисексуалец.
**Волонтерски центри** постојат првенствено за да го поттикнуваат и развиваат волонтерството во заедницата како целина. Општо земено, тие прават 4 работи: промовирање волонтерство, градење капацитети за делотворно месно волонтирање, обезбедување водство за прашања поврзани со волонтерството и поврзување на луѓето.

„Волонтерски центри" во Обединетото Кралство понекогаш се познати и како „агенции за волонтерски развој". Работејќи според национален модел, тие обезбедуваат поддршка на месно ниво за поединечни волонтери и организации кои вклучуваат доброволци. Тие имаат шест основни функции, кои заедно се обидуваат да го промовираат и развијат волонтерството во месните заедници и да ги поврзаат потенцијалните доброволци со организациите кои ги вклучуваат.

Поврзано
--------

* Здружение за водачи во волонтерски ангажман
* Општокорисна работа
* Европски волонтерски центар
* Светлосни точки - меѓународна непрофитна организација
* Волонтерство
* Волонтери од Америка
* Волонтирај Ирска

Наводи
------

1. ↑  This part of the definition was formally adapted by the Board of Directors of Volunteer Canada on September 30, 2001
2. ↑  Core Functions of a Volunteer Centre in England
3. ↑  „Third Sector Magazine article on increasing demand for Volunteer Centre Services". Архивирано од изворникот на 2011-07-18. Посетено на 2022-07-27.
4. ↑  The Times article on volunteering through Volunteer Centres using a national volunteering database
**Битката кај Дубравница** се одвила на 25 декември 1381 година на Божик, помеѓу силите на Османлиите и силите на кнезот Лазар Хребелановиќ. Ова претставувала прва битка помеѓу Србија и Османлиското Царство која се одвила по српските земји, во која Османлиите биле поразени.

До битката најверојатно дошло по османлиската победа на Маричката битка и нејзиното ограбување на јужниот дел од Балканскиот Полуостров. По овој пораз, Османлиите не дошле во конфликт со Србија до 1386 година, кога нивната војска под раководство на Мурат I била поразена во Битката кај Плочник.

Наводи
------

1. ↑  Ćirković, Sima M. and Vuk Tošić, *The Serbs*, (Blackwell Publishing Ltd. 2004), 83.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Средновековни османлиско-српски војни |
| --- |
|  |
| 
* Галиполе
* Стефанијана
* Сирп Синдиѓи
* Марица
* Дубравница
* Савра
* Плочник
* Косово Поле
* Трипојле
* Космидион
* Деспотовац
* Витоша
* Смедерево
* Белград
* Ново Брдо
* Варна
* Ниш
* Златица
* Куновица
* Лесковац
* Крушевац
* Смедерево
* Белград
* Лебово Поле

 |

 |
**Даут Реџепи - Лека** (албански: *Daut Rexhepi*; Порој, Тетовско, 6 јануари 1966

) — македонски политичар и поранешен член на ОНА. Реџепи завршил факултет по историја..

Завршил воена обука во кампови во Албанија. На 21 јануари 2001 година учествувал во напад на полициска станица во Теарце, со браќата Раим и Изаир Самии од селото Шемшово, Мухарем Велиу и Семи Хебиби од Тетово. Во текот на конфликтот во Македонија бил командант на ОНА во 112 регионална бригада во Тетовско. Во едно интервју од 25 октомври 2001 година, на новинарско прашање дали е одговорен за киднапирање, убивање и масакрирање на цивили, тој одговорил:„ Извинете, но мене ми е забрането да зборувам,... Не смеам да зборувам. Треба да разберете дека има некој што и нам ни забранува да зборуваме. Но, не очекувајте да ви кажам кој е тој".

На 24 јули 2001 година бил ставен на македонската црна список на граѓани

Од страна на ДПА на 10 јули 2002 бил промовиран за потпреседател на партијата, каде станал пратеник. Денеска, тој е независен пратеник во македонското собрание.

Наводи
------

1. ↑  „Собрание на Република Македонија: Даут Реџепи". Посетено на 2011-02-18.
2. ↑  „македонска црна листа". Архивирано од изворникот на 2011-08-22. Посетено на 2010-12-25.
Винко Шкафар (2023)
**Винко Авгуштин Шкафар** (словенечки: *Vinko Škafar;* 27 август 1939, Белтинци, Кралство Југославија -) словенечки капучин монах, католички свештеник, теолог и публицист.

Роден е во Прекмурје. Воениот рок го отслужил во Македонија. Студирал во Загреб, Осиек и Љубљана. Пишуваше дискусии и статии на словенечки, но и на хрватски. Во рамките на Словенечката богословска академија во Рим, учествувал на различни историски симпозиуми. Бил уредник на словенечки верски списанија. Во 2023 година учествуваше во составувањето и објавувањето на молитвеникот *„Jezuš, tovariš moj"* на прекмурскиот јазик (соавтори Бранко Пинтарич и Акош Дончец).



  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Фетиш на Фон, Бенин, од почетокот на 20 век.- Аквитански музеј 
**Дахомејската религија** се практикува од страна на народот Фон од Дахомејското Кралство. Кралството постоело до 1898 година во она што сега е државата Бенин. Луѓето од Дахомеј однесени на Карибите користеле елементи на религијата за да го формираат вудуто и други религии од афро-карипската дијаспора.

Вудуто потекнува од античкото царство Дахомеј (денешна Нигерија, Бенин и Того) и потекнува од зборот кој народот Фон го користат за „Бог" или „Дух". Вудуто е сеопфатен систем на знаење што нема никаква врска со симплистички и погрешни слики како што се лепење на иглички во кукли, ставање хексадецимален на противник или претворање невини во зомби. Тоа е организирана форма на комунална поддршка која дава значење на човечкото искуство во однос на природните и натприродните сили на универзумот.

Ова во суштина монотеистичка религија, која препознава единечен и врховен духовен ентитет или Бог, познат како Маву-Лиза кај народите Фон, Олорун меѓу Јоруба и Бондје.

*Маву* и *Лиза*
---------------

Лиза (маж) и Маву (жена), брат и сестра близнаци на Нана Булуку, се творечки духови, повремено комбинирани како Маву-Лиза, андрогичен дух. Маву-Лиза го создал светот и поставил ред во него, потоа ги направил растенијата, животните и луѓето ; целиот процес траел четири дена. 

* Првиот ден, Маву-Лиза ги создал светот и човештвото;
* Вториот ден земјата била направена погодна за човечки живот;
* На третиот ден, на луѓето им бил даден интелект, јазик и сетила;
* Конечно, на четвртиот ден, човештвото го примило дарот за технологија.

*Потомци* -духови на *Маву* и *Лиза*
------------------------------------

* Гбаду
* Да и Гу
* Дан

Други духови
------------

* Аже
* Аврикити
* Ајаба
* Егберун
* Фа
* Глети
* Гу
* Лега
* Локо
* Нана
* Окану
* Сакпат
* Согбо
* Ксевизо
* Зинси и Зинси
* О

Поврзано
--------

* Вуду

* Вуду танчери, музичари и фетишисти од Дахомеј, Западна Африка, на почетокот на 20 век
* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  Akyeampong, Emmanuel Kwaku,; Bates, Robert H.; Nunn, Nathan,; Robinson, James A. 1960-. *Africa's development in historical perspective*. New York, NY. ISBN 978-1-107-04115-8. OCLC 870439176.CS1-одржување: излишна интерпункција (link) CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
2. ↑  Anderson, Jeffrey E. 1974-. *The Voodoo encyclopedia : magic, ritual, and religion*. Santa Barbara, California. ISBN 978-1-61069-208-3. OCLC 900016740.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
3. ↑  „Wonders of the African World - Episodes - Slave Kingdoms - Wonders". *www.pbs.org*. Посетено на 2020-08-17.
4. Akyeampong, Emmanuel (2014). *Africa's Development in Historical Perspective*. Cambridge: Cambridge University Press. стр. 452. ISBN 9781107041158.
5. Anderson, Jeffrey (2015). *The Voodoo encyclopedia : magic, ritual, and religion*. Santa Barbara, California: ABC-CLIO. ISBN 9781610692090.

Надворешни врски
----------------

* Вуду култура Архивирано на 1 ноември 2020 г. Хаитско вуду забележано од страна на домородните Хаити
* Baba Alawoye.com
Интензитетот на топлинска емисија на апсолутно црно тело како функција на брановата должина за разни апсолутни температури. Виновиот закон не е очигледен на сликата, бидејќи вкупната емисија вклучува и геометриски фактор од 1/*λ*2 кој ги брои видовите на брановата должина *λ*, и втор фактор од 1/*λ*2 за да ги претвори интензитетите по единица честота во интензитети по единица бранова должина 
**Винов закон за поместувањето** — закон според кој одредувањето на брановата должина на топлинското зрачење на едно апсолутно црно тело при која било температура го има, во основа, истиот облик како и при која било друга температура, но истата се поместува вдесно на графикот. Зрачењето на апсолутно црно тело може да се претпостави дека е еднакво на она во Виновиот закон за високи честоти.

Виновиот закон во математичка форма би изгледал вака:

{\displaystyle \lambda \_{\max }={\frac {b}{T}}}

каде што {\displaystyle \lambda \_{\max }} е максималната бранова должина на зрачењето при одредена температура, {\displaystyle b=2,898\times 10^{-3}\ m\cdot K} е Виновата константа, додека {\displaystyle T} е температурата на телото кое зрачи.

Наводи
------

1. ↑  Физика за III година (на реформираното гимназиско образование), АНДОНОВСКА, д-р Невенка и др. Порсветно Дело АД, 2003, Скопје
Волкот ги јаде јарињата
**„Волкот и седумте јариња"** (гер. *Der Wolf und die sieben Geißlein*) — басна собрана од браќата Грим, поставена како бајка број 5 во нивната збирка.

Содржина
--------

Еден ден, мајката коза излегува во шумата по храна и ги предупредува јарињата на опасноста од лошиот волк. Таа ги советува јарињата дека неа ќе ја познаат по белите нозе и милозвучниот глас. По некое време доаѓа волкот на вратата, преправајќи се дека е нивната мајка, и сака да влезе. Меѓутоа, јарињата го препознаваат и му велат дека гласот му е груб, додека мајчиниот е мил. Волкот си змаинува незадоволен и јаде парче креда за да му се омекне гласот. Потоа, тој се враќа, но јарињата му велат дека шепите му се црни, додека мајчините се бели. Затоа, волкот оди кај воденичарот и си ги обелува шепите со брашно. Потоа, тој се враќа кај јарињата, им ги покажува шепите и тие го пуштаат внатре. Волкот ја превртува цела куќа, а јарињата се кријат на разни места. Сепак, тој пронаоѓа шест јариња и ги голта цели, додека седмото, кое скриено во ѕидниот часовник, волкот не успева да го пронајде. 

Подоцна, кога мајката коза се враќа дома и го гледа нередот, најмалото јаре излегува и ѝ кажува што се случило. Потоа, таа оди надвор и го наоѓа волкот како спие, а нешто мрда во неговиот стомак. Додека тој спие, козата му го распарува стомакот и шесте јариња изглегуваат живи. Потоа, таа става камења во стомакот на волкот и го зашива. Кога се буди, волкот е жеден, па оди да се напие вода. Бидејќи се тешки, камењата го повлекуваат во водата и тој се дави во неа.

Изданија на македонски јазик
----------------------------

Приказната Волкот и седумте јариња доживеала повеќе изданија на македонски јазик, како што се:

* „Волкот и седумте јариња", во: Браќа Грим, *Сказни*. Наша книга, Скопје, 1972.
* „Волкот и седумте јариња", Македонска книга, Скопје (без дата). Книгата била издадена како заеднички проект на неколку други издавачки куќи: „Киндербухферлаг" од Берлин, „Младинска књига" од Љубљана, „Просвјета" од Загреб и „Вук Караџиќ" од Белград. Преводот на македонски јазик го извршил Јован Бошковски, а илустрациите биле дело на Берхард Наст. Книгата била дел од циклусот „Гримови сказни во десет сликовници", а била испечатена во печатницата на ЗГП „Младинска књига" од Љубљана.
* „Волкот и седумте јариња" во: Браќа Грим, *Храбриот кројач*, Детска радост, Скопје, 1980 (во превод на Ранка Грчева).

Поврзано
--------

* Браќа Грим
* „Трите прасиња" (или „Волкот и трите прасиња")
* Страшниот Волк

Наводи
------

1. ↑  Јакоб и Вилхелм Грим, *Домашни приказни* „Волкот и седумте јариња" Архивирано на 14 септември 2015 г. (англиски)
2. ↑  *Волкот и седумте јариња*, Македонска книга, Скопје (без дата).
3. ↑  Браќа Грим, *Сказни*. Наша книга, Скопје, 1972, стр. 14-17.

Надворешни врски
----------------

* Виц за волкот и седумте јариња[*мртва врска*], Вест (македонски)
**Бременските градски музиканти** (германски: *Die Bremer Stadtmusikanten*) — сказна од браќата Грим.

Содржина
--------

Еден човек имал магаре кое со години му служело верно, извршувајќи секакви тешки работи, но кога тоа остарело, човекот сакал да се ослободи од него. Магарето го претчувствувало злото и затоа избегало во шумата. Размислувајќи што да прави, тоа се упатило кон градот, со цел да оформи музичка дружина. Патем, магарето видело стар загар, кој едвај избегал од својот стопан, кој наумил да го убие. Кучето му се придружило на магарето, а понатаму, тие сретнале стара мачка, чија сопственичка сакала да ја фрли во реката. Мачката ѝ се придружила на дружината, а понатму тие сретнале петел, кој слушнал дека планираат да го заколат за вечера. Така, четирите животинки го продолжиле патот и вечерта пристигнале во некоја густа шума, каде што здогледале една куќа. Животните се приближиле до прозорецот и во куќата здогледале група арамии како вечераат. Бидејќи биле гладни и измрзнати, животните скроиле план како да ги избркаат разбојниците од куќата. Магарето ги кренало нозете, на него се качил песот, мачката се качила на песот, а над неа се качил петелот и сите заедно запеале. Потоа, животните се втурнале во куќата и арамиите се уплашиле и избегеале. Животните се сместиле во куќата и добро се најале, а потоа си легнале, така што магарето легнало на буништето, песот се склопчил зад вратата, мачката легнала до печката, а петелот се искачил на една греда. Околу полноќ, арамиите се вратиле до куќата, но кога еден од нив влегол внатре за да ја извиди состојбата, животните ги нападнале и тој избегал. Кога се вратил кај другите разбојници, тој им раскажал дека во куќата имало вештерка, која го зграпчила со канџите, некој човек сакал да го прободе со нож, некое чудовиште почнало да го мава по грбот со стап, а некој од покривот им викал на другите: „Убиете го, убиете го!" Уплашени, арамиите не се осмелиле повторно да се приближат до куќата и така животните си живееле мирно и безгрижно до крајот на животот.

Изданија на македонски јазик
----------------------------

Приказната „Бременските градски музиканти" е повеќепати објавена на македонски јазик:

* Браќата Грим, *Градски музиканти*, Култура, Скопје (без дата), во превод на Илија Корубиновски. Сликовницата е објавена како седма по ред во рамките на циклусот од 10 сказни под наслов „Бајки од браќата Грим". Печатењето било извршено во печатницата „Југореклам" во Скопје.
* „Бременски музиканти", во: Браќа Грим, *Сказни*. Наша книга, Скопје, 1972.
* „Бременските градски музиканти" во: Браќата Грим, *Храбриот кројач*, Детска радост, Скопје, 1980, во превод на Ранка Грчева.

Наводи
------

1. ↑  Браќата Грим, *Градски музиканти*, Култура, Скопје (без дата).
2. ↑  Браќа Грим, *Сказни*. Наша книга, Скопје, 1972, стр. 29-32.
3. ↑  Браќа Грим, *Сказни*. Наша книга, Скопје, 1972, стр. 29-32.
*Дрезденски кодекс*, страници 10 и 11
***Дрезденскиот кодекс*** е најстарата преживеана книга од Америка, која потекнува од 13 век или 14 век. Кодексот бил повторно откриен во градот Дрезден, па според него оваа мајанска книга го добила името. Оваа книга се наоѓа во музејот на Саксонската Државна Библиотека во Дрезден, Германија.

Книгата претрпела сериозни оштетувања од вода за време на Втората светска војна. Страниците се 20 см високи, и може да се здиплат во хармоника-стил; а кога е раширен, кодексот е 3,7 метри долг. Кодексот е напишан со мајански хиероглифи и пренесува настани од некои триста или четири стотини години порано, опишувајќи ја локалната историја и астрономски табели.

Опис
----

*Дрезденскиот кодекс* содржи 78 страници со илустрации на почетокот и на крајот. Повеќето страници имаат записи на двете страни. Имаат црвени линии, иако на повеќето страници ова е избледено. Страниците генерално се поделени на три дела, кои проучувачите ги поделиле на *a*, *b* , и *c*. Некои страници имаат само две хоризонтални секции, додека една страница има четири, а друга пет.

Изглед
------

Целосниот *Дрезденски кодекс* (страници 1–24, 46–74, 25–45) од лево кон десно, вклучувајќи ги празните страници

Наводи
------

1. 1 2  Lyons 2011, стр. 85. sfn error: no target: CITEREFLyons2011 (help)
2. 1 2 3  Thompson 1972, стр. 19. sfn error: no target: CITEREFThompson1972 (help)

[[Категорија:\* Дрезденски кодекс
Вонбрачниот однос или конкубинатот е вонбрачна заедница на машко и женско заснована на нивно соживување.Според тоа,возвишената дефиниција за брак утврдена е за моногамија и со идеја за нераскинување на бракот. Во римската држава бил дозволен конкубинатот или вонбрачниот однос и се сметал како некоја врска на брак од понизок степен. Меѓутоа, христијанството не знае за некоја средина помеѓу бракот и блудот, па затоа за него не е разбирливо какво е ова незнабожечко сваќање. Подоцна византиското законодавство конкубинатот го сметал како полна законска врска. Според црковните прописи вонбрачниот однос е заедницки живот на две лица од различен пол кои не се сврзани преку светата тајна брак. Во поимот вонбрачен однос влегуваат:
а) краткотрајна полна врска или блуд.
б) вонбрачни соживувања или конкубинат
в) соживување во поништениот брак
г) граѓански брак и односот на разведените сопрузи.
Во градинарството и агрономската терминологија, **волонтер** е растение кое расте самостојно, наместо да биде намерно засадено од земјоделец или градинар. Волонтерите често растат од семиња што лебдат на ветерот, паѓаат од птици или ненамерно се мешаат во компост. За разлика од плевелите, кои се несакани растенија, растенијата волонтери може да бидат одгледувани од градинарите кога ќе се појават, се наводнуваат, оплодуваат или на друг начин се грижат. Акцијата на ваквите растенија - да никне или да расте на овој начин - исто така може да се опише како волонтерство..

Волонтерите кои растат од семето на специфични сорти не се сигурно идентични или слични на нивниот родител, и често се разликуваат значително од него. Таквите отворени опколени растенија, доколку покажат пожелни одлики, можат да бидат избрани за да станат нови сорти.

Земјоделство
------------

Пченка што расте во соја област во централниот дел на Соединетите Американски Држави
Во земјоделските ротации, растенијата со само-постави од културата од претходната година може да се утврдат како плевел во сегашната култура. На пример, волонтерската зимска пченица може да 'рти на доста високи нивоа во следната култура на маслодајна репка, која обично бара мерки за хемиска контрола. Во земјоделските истражувања, обично е пожелно висока чистота на жетвата. За да се постигне ова, вообичаено, група привремени работници одат по редовите за култури кои бараат волонтерски растенија или „непријателски" растенија во вежба која често се нарекува „превртување".

Наводи
------

1. ↑  „Plant Literature - V". Посетено на 18 October 2017.
Папската кројачка продавница, Гамарели во Рим
**Гамарели** (полно име **Дита Анибале Гамарели**) е официјалниот кројач на папата. Продавницата била отворена во 1798 година и се наоѓа во Рим.

Историја
--------

Гамарели бил создаден во 1798 година и оттогаш е скроен за папите. Го води истото семејство веќе 6 генерации.

Продавницата била направена од Џовани Антонио Гамарели. Неговиот син Филипо ја презел продавницата, а потоа синот на Филипо, Анибале, го наследил својот татко. Анибале Гамарели ја преселил продавницата во зградата на Папската црковна академија. Во 1874 година, Анибале ја префрлил продавницата од нејзината оригинална локација на нејзиното сегашно место. Се наоѓа во внатрешноста на зградата на Папската црковна академија. Синовите на Анибале, Бонавентура и Џузепе ја преименувале продавницата во „Дита Анибале Гамарели". Синот на Бонавентура, Анибале го презел својот татко, по што следела шестата генерација од семејството: Максимилијан, Лоренцо и Стефано Паоло. Папата Пиј XII (1939-1958) е единствениот папа кој избрал различен кројач за време на своето папство.

Во 2000 година, продавницата била вклучена во списокот на историски продавници на Рим.

Во 2016 година, шестата генерација на Гамарели го презела раководството на продавницата.

Галерија
--------

* Приказ на прозорецот на Гамарели,  2005 годинаПриказ на прозорецот на Гамарели, 2005 година
* Облеки на кардинал во продавницата на ГамарелиОблеки на кардинал во продавницата на Гамарели

Наводи
------

1. ↑  „Our history". *www.gammarelli.com*.
2. ↑  Farah Nayeri (25 December 2003). „Catholic Clergy's Clothes Industry a Bit Threadbare". *Los Angeles Times*. Посетено на 21 December 2017.
3. ↑  Harris, Elise (2016-07-15). „Gammarelli legacy passes to sixth generation of papal tailors". *Catholic News Agency* (англиски). Посетено на 2019-12-23.
4. 1 2  „About us". *Gammarelli.com*. Архивирано од изворникот на 2018-01-26. Посетено на 21 December 2017.
5. ↑  Guy Trebay (8 March 2013). „When the Pope Is Chosen, His Tailors Will Be Ready". *The New York Times*. Посетено на 3 January 2018.
6. ↑  Elise Harris (15 July 2016). „Gammarelli legacy passes to sixth generation of papal tailors". *Catholicnewsagency.com*. Посетено на 3 January 2018.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб страна
* Рим извештаи | Гамарели: облеката за следниот папа е подготвена
**„Бојан"** — роман за деца и младинци од македонскиот писател Глигор Поповски.

Содржина
--------

Книгата содржи 27 глави, распоредени во два дела:
*Јужен ветер*

* I Обичен ден
* II Дедо Иван
* III Снегот не запира
* IV Волци
* V Кротка
* VI Страшна ноќ
* VII Пушка
* VIII Пламен над Гола Глава
* IX Болест
* X Јужен ветар
* XI Најубавиот пролетен ден

*Орелска Чука*

* I Што бара шумарот
* II Луѓе од градот
* III Денко
* IV Кај дедо Иван
* V Малата Ирена
* VI Побратимство
* VII Елена
* VIII Ајдучки гроб
* IX Одење по кучето
* X Невреме
* XI Збогување со дедо Иван
* XII Орелска Чука
* XIII Еднаш во годината е Илинден
* XIV Телеграма
* XV На Орелска Чука - по вторпат
* XVI Жолтеат нежните јасики

Во романот се опишани доживувањата на детето Бојан за време на неговиот престој во планинската колиба на дедо му Димо. Откако го испратил својот дедо во селото, Бојан останал сам во колибата грижејќи се за стоката. Притоа, тој се спријателил со старецот, дедо Иван кој живеел сам во неговата планинска колиба. Кога зафатило големо невреме, Бојан спасил една повредена срна, а се грижел и за јагнето чија мајка во меѓувреме умрела. Набргу, колибата ја нападнале волците, кои го растргнале кучето Караман, но Бојан пронашол стара пушка и така ги растерал. Потоа, тој се разболел, но по неколку дена, во колибата пристигнале дедо му и татко му кои го пронашле веќе исцрпениот Бојан.

Пролетта, во селото дошле двајца учени луѓе од Скопје, а Бојан се пријателил со детето Денко. Еднаш, тие го спасиле девојчето Иринка, кое за малку ќе се удавело. По некое време во селото пристигнало и девојчето Елена во кое се вљубил Бојан. Набргу се случиле немили настани: од удар на гром загинале две овчарчиња, а потоа Бојан морал да се раздели со дедо Иван, кој се разболел и го однеле во градот. Еден ден, Бојан и Денко се искачиле на карпестиот врв Орелска Чука, а Елена му се налутила на Бојан зашто не ја зеле со неа. Поради некои итни работи, учените луѓе морале да се вратат во градот, така што Бојан не стигнал да се поздрави со Елена. Сепак, таа му оставила писменце во кое жалела за лошиот однос кон него. Од жал за неа, Бојан по вторпат, овојпат сам, се искачил на Орелска Чука. Кон крајот на летото, тој добил писмо и фотографија од Елена, а потоа, со тешко срце морал да ја напушти планината и да се врати во градот.

Изданија
--------

### Издание на „Детска радост" од 2004 година

Книгата, објавена од Редакцијата „Детска радост" при издавачката куќа „Просветно дело" АД Скопје, како дел од библиотеката „Лектирни изданија", има обем од 262 страници. Таа е испечатена во печатницата „Напредок" од Тетово, во формат од 20 сантиметри, со мек повез. Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски", Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-477-7. Дизајнот и графичкото уредување се дело на Жарко Туниќ, а лектурата и коректурата ги извршила Кате Ноневска.

Наводи
------

1. 1 2 3  Глигор Поповски, *Бојан*. Скопје: Просветно дело АД, Редакција „Детска радост", 2004.