recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Четемскиот Остров** (англиски: *Chatham Island*, мориорски: *Rekohu*, маорски: *Wharekauri*) е во голема мера најголемиот остров од групата Четемски Острови, во јужниот Пацифик, на исток од Нов Зеланд. Тој му припаѓа на Нов Зеланд, и покрај големата раздалеченост. Иако не е географски прецизно да се каже дека тој лежи точно помеѓу екваторот и полот, овој исказ често се користи како достатно приближен за маркетиншки цели. четемскиот остров го добил името по истражниот брод „Четем" кој бил првиот европски брод кој го открил овој остров во 1791 г. Островот зафаќа површина од 900 [[км2]].

Островот има и два други назива, еден маорски: *Wharekauri*, а друг мориорски: **Rekohu** („магловити неба").

Географски, островот има облик на буквата Т и на него доминираат три географски елементи: два залива и една лагуна.

Знаме на Четемските Острови
Петровиот Залив (*Petre Bay*) зазема повеќе од половина од западниот брег на Четемскиот Остров. Главното населено место на островот е Ваитанги, кое лежи во мала вдлабнатина во јужниот дел на Петровиот Залив.

На источното крајбрежје се наоѓа дури поголемиот Хенсонов Залив, кој се протега по целата 35-километарска должина на островот.

Ширината од 10 км на островот помеѓу двата залива е сосема илузорна. Најголемиот дел од таа земја го зафаќа лагуната Те Фанга, која се исцедува во морето кај јужната половина на Хенсоновиот Залив. Оваа лагуна покрива површина од 180 км2, и исцедува неколку помали реки кои се влеваат во неа од ридовите на јужниот крај на островот.

Поврзано
--------

* Четемски Острови
* Список на острови на Нов Зеланд

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Четемски Острови |
| --- |
|  |
| 
 Ѕвездести Клучеви •  Југоисточен Остров •  Литл Мангере •  Мангере •  Пирамида •  Питов Остров •  Сестри •  Форти-форс •  Четемски Остров

 | Нов Зеланд |

 |

Координати: 43°53′54″S 176°31′44″W﻿ / ﻿43.89833° ЈГШ; 176.52889° ЗГД﻿ / -43.89833; -176.52889
Харлот Илијан
Визит картичката на Харлот во Пенсилванија.
**Харлот Илијан** (подоцна **Олсен**, 1839–1920), била првата жена шведски лекар.

Харлот Илијан била ќерка на чевлар во Хелсингборг. Нејзиното единствено образование во Шведска било основно. Во Шведска сè уште не било дозволено да студираат жени на универзитети кога таа емигрирала во Соединетите Држави во 1868 година. Во Соединетите Држави, сепак, студирала медицина на Женскиот медицински колеџ во Пенсилванија, каде што дипломирала како лекар во 1873 година. Со тоа станала првата Швеѓанка која дипломирала како лекар на универзитет, иако Каролина Видерстрем била првата жена што го сторила тоа во Шведска.

Таа се вратила во Шведска, каде што се пријавила да извршува медицина, но нејзината странска диплома не била прифатена таму. Сепак, универзитетите веќе биле отворени за жени во Шведска во 1870 година, и таа била прифатена како студент на Упсалскиот универзитет, но таа никогаш не започнала да студира таму. Истата година, таа била избрана за прва жена делегат на Конференцијата за Нордиска наука во Копенхаген.

Харлот Илијан се вратила во Соединетите Држави, каде работела како лекар во Женската болница во Филаделфија, а потоа и со своја пракса. Во 1874 година, таа се омажила за норвешкиот инженер Тиниус Олсен. Таа се пензионирала во 1889 година.

Наводи
------

* Елијан Риска: Медицинска кариера и феминистички агенди: американски, скандинавски и руски...
* 
* Brev till Rudolf Schmidt 1866-02-21 & 1866-06-24, Håndskriftsamlingens Brevbase, Det Kongelige bibliotek, Копенхамн
* Фред Еџ, Ајрон Роуз, University of Manitoba press, 1992 година, стр. 81
* Дваесет и првото годишно соопштение за медицинскиот колеџ на Womanената во Пенсилванија, записи за публикации W / MCP 1850-денес, архиви и специјални колекции, универзитетски медицински колеџ Дрексел
* Теза за глауком, записи на студенти по медицина W / MCP 1850–1981, архиви и специјални колекции, универзитетски колеџ за медицина Дрексел
* Нилс Ериксон, „I andans kraft, på sannings stråt -": De skandinavaviska naturforskarmötena 1839–1936, Acta Universitatis Gothoburgensis, 1991, s. 230-31
* Марија Седерскилд, En banbryterska: Skildringar från Ellen Fries’ studentår i Uppsala: Ur hennes bref och anteckningar, Стокхолм, 1913
* Brev till Johannes Steenstrup 1899–1919, Håndskriftsamlingens Brevbase, Det Kongelige bibliotek, Копенхамн
**Теодосија** (ококу 775 - по 825) била византиска царицата, сопруга на царот Лав V Ерменец.

Теодосија била ќерка на Арсабер, византиски патрициј додека името на нејзината мајка е непознато.. Името на нејзиниот татко било наведено во хрониката на Јосиф Генезиј и на Теофан. За мајката на Теодосија нема никакви информации. Според името на нејзиниот татко, Арсабер, се смета дека имале ерменско потекло. Според некои научници семејството на Теодосија потекнува од благородничкото ерменско семејство на Камсараканите.

Во 808 година таткото на Теодосија застанал на чело на неуспешен бунт против Никифор I, по кое Арсабер бил принуден да се замонаши, а неговиот имот бил конфискуван.

Теодосија била омажена за Лав V уште додека тој ја имал должноста стратег во времето на цар Никифор I. Лав се качил на престолот во 813 година по абдикацијата на Михаил I Рангаве.

Теодосија од бракот со Лав V имала четири деца:

* Константин, соцар на Лав V од 814 до 820.
* Василиј
* Григориј
* Теодосиј

Се претпоставува дека Лав и Теодосија имале и ќерка, но оскудните информации не ја потврдуваат сигурно оваа претпоставка.

По убиството на Лав V на Божиќ во 820 година, новиот цар Михаил II наредил синовите на Теодосија да бидат кастрирани, по што целото семејство било испратено на островот Проти. Јован Зонара пишува дека на Теодосија и било дозволено да земе на островот дел од личниот имот на Лав V и да има лична послуга. Теодор Студит и испратил писмо на Теодосија некаде помеѓу 821 и 826 година. По 826 година името на Теодосија престанува да фигурира во историските хроники.

Наводи
------

1. ↑  Cawley, Charles, *Charles Cawley, "Medieval Lands profile : Theodosia*, Foundation for Medieval Genealogy, Посетено на August 2012 Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help); Надворешна врска во `|publisher=` (help), Предлошка:Better source
2. ↑  George Finlay , *History Of The Byzantine Empire From Dccxvi To Mlvii* (1906), chapter "Reign of Nicephorus I", L 93

Надворешни врски
----------------

* "The Relationship of Basil I to Leo V", an article by Chris Bennet, summarizing the main arguments for and against this theory Архивирано на 22 април 2006 г.
* Cawley, Charles, *Her profile, along with her husband, .*, Foundation for Medieval Genealogy, Посетено на August 2012 Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help); Надворешна врска во `|publisher=` (help), Предлошка:Better source
* A genealogical profile, mentioning various theories on her relations
* A genealogical profile of Theodosia
* A family tree for Theodosia

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Прокопија** | **Византиска царица**813–820 | Наследник**Текла** |
Церско Поле во рамките на МакедонијаЦерско Поле
Местоположба на Церското Поле во Македонија

**Церско Поле** — предел во Демирхисарско кој претставува најголемо карстно поле во Македонија, со вкупна површина од 45,5 км2 и површина на дното од 8 км2. Се наоѓа меѓу планините Лубен и Баба Сач во областа Железник (денес во Општина Кичево), со просечна надморска височина на дното од 955 м. Настанато е на допирот на палеозојски (девонски) шкрилци и мермери. Во северниот дел дното е прекриено со пролувијални и алувијални наноси, додека кон југ алувијалните наноси се губат и дното е прекриено со тенок слој на црвеница. 

Според настанокот, Церско Поле може да се класифицира во типот на рабни полиња, што значи дека е образувано при допирот на водонепропусни и карстни карпи. Во првично тектонски предиспонираната карстна котлина, Церска Река и нејзините притоки таложеле наносен материјал во северниот дел, на контактот со карстот, при што, при поплави, се јавувала рабно разјадување, кое постепено било поместувана кон југ, создавајќи го рамното дно на полето. 

Денес Церска Река целосно понира низ алувијалните наноси по дното на полето. Со оглед на тоа што сепак се јавува повремен површински тек по дното на полето, од хидролошки аспект Церско Поле би го класифицирале како приточно-понорничко поле. По дното, во јужниот дел се јавуваат и алувијални (суфозијски) вртачи.

Населени места
--------------

Во пределот Церско Поле се наоѓаат три села: Цер, Мало Црско и Големо Црско, кои се наоѓаат во пазувите на Баба Сач и Лубен.

Галерија
--------

* Поглед на полетоПоглед на полето
* Поглед на Лубен (десно) и Баба Сач (лево) од Церското ПолеПоглед на Лубен (десно) и Баба Сач (лево) од Церското Поле
* Поглед на полетоПоглед на полето

Поврзано
--------

* Вишкоец
* Железник
* Тони Вода
* Церска Река
* Лопушник

Наводи
------

1. 1 2  Група автори (2016). „Церско Поле". *Студија за геодиверзитетот и геонаследството на Република Македонија и другите компоненти на природата* (PDF). Скопје: Министерство за животна средина и просторно планирање. стр. 174. ISBN 978-9989-110-90-0.

Координати: 41°23′56″N 21°2′15″E﻿ / ﻿41.39889° СГШ; 21.03750° ИГД﻿ / 41.39889; 21.03750
Портрет на Царот Шуен
**Шуен** (кинески: 舜; пинјин: *Shùn*) — легендарен водач на древна Кина, еден од Тројцата возвишени и петте цареви. Родно име му е Јао Чунгхуа (姚重華). Познат и како Јуји-ши (有虞氏). Шуенбил назначен за цар од страна на претходниот цар Јао на 53 годишна возраст, а починал на 100, откога го назначил Ју Велики за свој наследник. Неговата престолнина била Пубан (蒲阪), денес во покраината Шанси).

Подоцна, Јао и Шуeн биле предмет на восхит за конфуцијанците заради нивните доблести. Шуeн бил особено познат по својата скромност и почит кон ближните (сјао, 孝).

Познат е и како Шуeн Велики (大舜) или Ју Шуeн (虞舜).

Поврзано
--------

* Кинеска митологија
* Тројца владетели и пет цареви
* Цар на Кина

|
|  |
| Претходник**Јао** | **Цар на Кина**2233 п.н.е.-2184 п.н.е. | Наследник**Ју Велики** |
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата „Св. Илија" во селото Бунеш |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Штипско |
| **Парохија** | Злетовска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°57′12.4″N 22°14′06.4″E﻿ / ﻿41.953444° СГШ; 22.235111° ИГД﻿ / 41.953444; 22.235111Координати: 41°57′12.4″N 22°14′06.4″E﻿ / ﻿41.953444° СГШ; 22.235111° ИГД﻿ / 41.953444; 22.235111 |
| **Место** | Бунеш |
|  **Општина** | Пробиштип |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|  **Завршено** | околу 1885 |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Илија** — главна селска црква во селото Бунеш. Црквата се наоѓа на влезот од селото, на левата страна од патот.

Историја
--------

Според натписот над влезната порта, може да се заклучи дека црквата била изградена некаде околу 1885 година.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата има правоаголна основа, со полукружна апсида во задниот дел. Изградена е од камен и тули, а целата градба е покриена со кров од ќерамиди. Над дрвената влезна врата има стар натпис на камен во кој се споменува името на ктиторот и годината на изградба. Од левата страна на црквата е прилепена пониска градба, во којашто е сместена трпезаријата. Дворот на црквата е ограден со камена ограда, при што од аголот веднаш од десната страна на влезната порта се издига камбанаријата. Нејзината основа е квадратна, од страните е отворена, додека од предната и задната страна е оградена со каемената ограда на црквата односно камен бедем изграден во дворот на црквата. Камбанаријата е покриена со пирамидален кров од ќерамиди.

Галерија
--------

* Влезната врата на цркватаВлезната врата на црквата
* Натпис над влезната вратаНатпис над влезната врата
* Камбанаријата на цркватаКамбанаријата на црквата

Поврзано
--------

* Штипско архијерејско намесништво
* Злетовска парохија
* Бунеш

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 28.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Илија" - Бунеш на Ризницата ?
* Информации за црквата Архивирано на 28 август 2016 г. — страница на Брегалничката епархија
**Фосфор триоксид** е хемиско соединение со молекуларна формула P4O6. Иако молекуларната формула го сугерира името тетрафосфор хексаоксид, името фосфор триоксид му претходело на знаењето за молекуларната структура на соединението, а неговата употреба продолжува и денес. Оваа безбојна цврста супстанција е структурно поврзана со адамантан. Формално е анхидрид на фосфорна киселина, H3PO3, но не може да се добие со дехидрација на киселината. Бела цврста материја која се топи на собна температура, таа е восочна, кристална и многу отровна, со мирис на лук.

Подготовка
----------

Се добива со согорување на фосфор во ограничен довод на воздух при ниски температури.

P 4 + 3 O 2 → P 4 O 6
Нуспроизводите вклучуваат црвен фосфор субоксид.

Хемиски својства
----------------

Фосфор триоксид реагира со вода за да формира фосфорна киселина, одразувајќи го фактот дека тоа е анхидрид на таа киселина.

P 4 O 6 + 6 H 2 O → 4 H 3 PO 3
Тој реагира со водород хлорид за да формира H<sub id="mwMw">3</sub>PO<sub id="mwNA">3</sub> и фосфор трихлорид.

P 4 O 6 + 6 HCl → 2 H 3 PO 3 + 2 PCl 3
Со хлорот или бромот го формира соодветниот фосфорил халид и реагира со јод во затворена цевка за да формира дифосфор тетрајодид.

P4O6 реагира со озон на 195 K и го дава нестабилното соединение P4O18.

P4O18 се распаѓа над 238 K во раствор со ослободување на гас O2. Распаѓањето на сувиот P4O18 е експлозивно.

Во реакција на несразмерност, P4O6 се претвора во мешан P(III) P(V) вид P4O8 кога се загрева во запечатена цевка на 710 K, а споредниот производ е црвен фосфор.

Како лиганд
-----------

 Структура на P 4 O 6 ·Fe(CO) 4 .
P4O6 е лиганд за преодни метали, споредлив со фосфит. Илустративен комплекс е P4O6 Fe(CO)4. Со BH<sub id="mwbg">3</sub>, се произведува димерен адукт: 

 Структура на P 8 O 12 (BH 3 ) 2 .

Наводи
------

1. 1 2 3  A. F. Holleman; Wiberg, Egon; Wiberg, Nils (2001). *Inorganic Chemistry*. Boston: Academic Press. ISBN 0-12-352651-5.
2. ↑  Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). *Chemistry of the Elements* (2. изд.). Butterworth-Heinemann. ISBN 0080379419.
3. 1 2 3  Catherine E. Housecroft; Alan G. Sharpe (2008). „Chapter 15: The group 15 elements". *Inorganic Chemistry, 3rd Edition*. Pearson. стр. 473. ISBN 978-0-13-175553-6.
4. ↑  M. Jansen; J. Clade (November 1996). „Tetracarbonyl(tetraphosphorus hexaoxide)iron". *Acta Crystallogr. C*. **52** (11): 2650–2652. doi:10.1107/S0108270196004398.
**Црквата Света Елизабета** (полски: *Bazylika św. Elżbiety Węgierskiej* ) е црква која се наоѓа во Вроцлав, Полска. Христијанскиот храм бил изграден во текот на 14 век во готска архитектура. Во 1529 година црквата била речиси целосно уништена во 1529 година, како и опожарена во 1976 година по кое секогаш црквата била обновувана. Нејзината главна кула е висока 91 метар. Црквата е посветена на Света Елизабета.

Црква Света Елизабета во Вроцлав

Наводи
------

1. ↑  Предлошка:Cytuj stronę
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 51°6′42″N 17°1′48″E﻿ / ﻿51.11167° СГШ; 17.03000° ИГД﻿ / 51.11167; 17.03000
Отворање продавница на Фенди со Карл Лагерфелд
Божиќен уред на Фенди, 2017 година
**Фенди** е светски позната италијанска модна компанија, особено, по своите торби, и крзнени и кожни производи.

Фенди е основана во 1925 година, како трговско друштво за крзно и кожа во Рим. Под името Фенди се подразбираат високобуџетни аксесоари за жени, мажи и деца, најчесто од крзно и кожа. Исто така Фенди нуди услуга преку глобалните мрежи. Германскиот дизајнер Карл Лагерфелд од 1965 година е главен дизајнер на женската колекција под назив Фенди.

Историја
--------

Фенди е отоврена во 1925 година во Рим. Во 1955 година, Фенди ја организира првата модна ревија за кожа и крзно. Секоја од ќерките наследила 20% од матичната компанија, и го продолжиле бизнисот: Паола станала одговорна за колекцијата од крзно, Ана за кожната опрема, Алда била одговорна за продажбата, Франка за маркетинг и односи со купувачите, и Карла за координирање на менаџментот. Карл Лагерфелд се приклучил во 1965 година како креативен директор за крзно.

Фенди денес
-----------

Во 2005 година, седиштето на компанијата Фенди се преселило во Палацо Пради. Кон крајот на 2007 година, започнува да се шири и на кинескиот пазар, и тоа е првата модна компанија воопшто која на Кинескиот ѕид одржала модна ревија со 88 модели на 88 метри модна писта. Се проценува дека оваа модна ревија чинела околу 10.000 долари. Кон крајот на 2011 година имало околу 20 Фенди продавници во Народната Република Кина.

Фенди го финансира реновирањето на Фонтана ди Треви со 2,18 милиони евра, кое што се завршило кон крајот на 2015 година. Во јули 2016 година Прада ја  претставува женската колекција напистата поставена над фонтаната Треви.

Во 2017 година, Фенди отвориле продавница во соработка со интернет платформата „Фарфеч".

Наводи
------

1. ↑  „Fendi perfumes and colognes". Fragrantica.com.
2. ↑  Chevalier, Michel; Gerald Mazzalovo (2012). „3". *Luxury Brand Management* (second. изд.). Singapore: John Wiley & Sons. стр. 53 (of 316). ISBN 978-1-118-17176-9.
3. ↑  Bergin, Olivia (October 24, 2011). „Karl Lagerfeld to launch new, accessible line". *The Telegraph*. London. Архивирано од изворникот на November 4, 2011. Посетено на October 24, 2011.
4. ↑  „Fendi: why the fashion house is investing in Rome's patrimony". The Week. 5 March 2018. Посетено на 27 March 2018.
5. ↑  Roberts, Andrew (23 June 2014). „Fendi Touts Dolce Vita as Owner LVMH Relies on Brand". *Bloomberg*.
6. ↑  Rachel Arthur (29 November 2017). „Customized Luxury: Fendi Turns To Digital For Bespoke Handbag Launch". Forbes. Посетено на 27 March 2018.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фенди" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место Архивирано на 20 јуни 2020 г.
* Фарфеч
Фототранзистор со метално куќиште
**Фототранзистор** – транзистор чија колекторска струја се менува под влијание на светлината која паѓа на него. Заради таа особина наоѓа примена како електронски сетилник (сензор) и засилувач. Битна особина на фототранзисторот е дека тој, за разлика од фотодиодата, освен детекција врши улога и на засилувач.

Фототранзисторот се изработува од полуспроводнички материјал како и обичниот биполарен транзистор. Базата на фототранзисторот е отворена за влез на светлината. Ако фотоните од светлината кои паѓаат се со доволно висока честота (доволна енергија) ќе створат струја на базата, која засилена станува значителна струја на колекторот. Со оглед дека базата е всушност детектор, фототранзисторите најчесто немаат посебен базен извод туку имаат само колектор и емитер.

Примена
-------

Заради брзата реакција на нивото на светлина, фототранзисторите се користат за поголемиот број на примени во оптоелектрониката. Постојат многу видови кои се осетливи на инфрацрвениот дел од спектарот. Пример за нивна употреба се оптичките изолациони парови (оптокаплери), сетилници на позиции (енкодери), бројачаи на производи на фабричка лента и др.

Материјал
---------

Како и за обичниот биполарен транзистор, и за фототранзисторот како материјал за изработка се користи силициумот (Si).

Постојат НПН и ПНП видови.

Симбол
------

Симболот на фототранзисторот е прикажан на сликата.

Симбол на фототранзистор

Предности и мани
----------------

Предности се ниската цена и брзата работа (во однос на фотоотпорникот). Маана е нешто побавното време на реакција од фотодиодата.

Наводи
------

1. ↑  д-р Чешелкоска В. д-р Попниколова-Радевска М. ЕЛЕКТРОТЕХНИКА И ЕЛЕКТРОНИКА, Министерство за образование и наука на Република Македонија, ISBN 978-608-226-293-2 (е-учебник), стр. 140

Поврзано
--------

* Оптоелектроника
* Фотоотпорник
* Фотодиода

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фототранзистор" на Ризницата ? |

* Користење фототранзистор во робот за следење линии

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4136945-2

 |

 |
**„Фотографии од пеколот"** — збирка раскази на македонскиот писател Милко Бојковски. Книгата е објавена во 2017 година од издавачкото претпријатие Бегемот во рамките на библиотеката „Наше маало", а била испечатена во печатницата „Графоден" во тираж од 500 примероци. Нејзиното издавање било помогнато од Министерството за култура на Македонија.

Содржина
--------

Збирката содржи 19 раскази:

* Оска
* Кучката
* Ноќниот пајтон
* Приказна
* Готовина
* Блузер
* Два гласа
* Кутија
* Мртовец во мојот кревет
* Непристоен предлог
* Писма
* Расказ по борбата
* Самоубиство
* Спротивно од сонцето
* Часовничар
* Шал
* Долу, долу, долу
* Мило ми е што се запознавме
* Автобус

За делото
---------

Во својот осврт кон збирката „Фотографии од пеколот", Лидија Капушевска-Дракулевска наведува: ... „делото покажува одредена авторска зрелост и виртуозност на редок талент. Неговата виртуозност се однесува токму на проблемите на младиот човек. Односот со светот, микрокосмосот, слоевитоста на расказите вклучува во себе живот во кој владеат сексот, дрогата, насилството… и од оваа перспектива, прозата на младиот Бојковски е одговор на тој и таквиот свет – а како да се одговори поинаку ако не на ист начин: со соголување на сите пороци, со демаскирање на илузиите, со храбро и отворено соочување со – предизвиците на секојдневието кои го демнат младиот човек. Но, во оваа проза нема очај напротив! Лирскиот субјект е во позиција на сведок на случувањата во и околу него, а на мигови води дијалог, разговор со некој соговорник (саканата, читателот и сл.), како да сака да преиспита некој од презентираните ставови. Особено впечатливи се редовите во кои се опишува внатрешната драма на лирскиот субјект која авторот ја доведува во паралела со суптилноста на блузот. Ретките музички акорди даваат посебен белег на оваа проза. Структурата на расказите е невоедначена, во неа се судираат масовноста со минимализмот. Бојковски негува синкретичен јазик, користи урбана лексика и младешки жаргон. Линиите на писмото се врежани во реалноста и против реалноста. Насловот сам по себе е пресек во времето и се однесува на секојдневието кое го живееме и чувствуваме на своја кожа. Веќе со своето прво писателско остварување, Милко Бојковски ветува дека се работи за млад и надежен писател кој во иднина ќе го развива и уште повеќе ќе го стилизира своето писмо."

Наводи
------

1. ↑  „Фотографии од пеколот "
2. ↑  Милко Бојковски, *Фотографии од пеколот*. Скопје: Бегемот, 2017, стр. 81.
3. ↑  Милко Бојковски, *Фотографии од пеколот*. Скопје: Бегемот, 2017.
4. ↑  Лидија Капушевска-Дракулевска, „Фотографии од пеколот од Милко Бојковски", во: Милко Бојковски, *Фотографии од пеколот*. Скопје: Бегемот, 2017, стр. 78-80.
**Светиот великомаченик Евстатиј Плакида**(латински:Eustachius, грчки: *Ευστάθιος Πλακίδας* ) познат и како Евстатиј Римски е христијански светец, великомаченик. Светец-заштитник е на ловците и на шумарите. Неговиот ден се празнува на 3 октомври од Православната црква и на 20 септември од Римокатоличката црква.

Животопис
---------

Измачувањето на свети Евстатиј и неговото семејство во бронзениот бик
Роден под името Плакида, Евстатиј бил римски војсководец во времето на императорот Тит Флавиј Веспазијан и Трајан. Според преданието, додека бил на лов пред него се појавил елен кој имал крст помеѓу роговите, и од него прозборел гласот божји кој му рекол да се крсти и да ја прими Христијанската вера. Плакида го послушал и одма отишол дома,го собрал своето семејство и сите заедно се покрстиле, тој го добил името Евстатиј(на грчки стабилен,цврстостоечки), неговата сопруга била крстена Теопистија а неговите синови Агапиј и Теопист. После крштевањето Евстатиј отишол на местото каде го видел еленот и клекнал на колена, благодареќи му на Бога што му ја покажал вистината. Во истиот момент повторно му се јавил гласот Божји и му ги најавил страдањата кои го чекаат во неговото име и го охрабрил. Тогаш Евстатиј тајно го напуштил Рим со своето семејство, со намера да се повлече меѓу народот и во скромна средина да му служи на Бога.

Грчка икона Свети Евстатиј
Доаѓаќи во Египет, одма започнале искушенијата. Зол варварин му ја грабнал жената, а преминуваќи река неговите синови биле грабнати од волк и лав. Како Јов и Евстатиј жалел но не ја изгубил верата. Така сам Евстатиј проживеал 15 години во Египетската земја.

По тоа време варварите го нападнале Рим и царот Трајан се сетил на својот војсководец Евстатиј и дал заповед да биде пронајден и повторно да му се даде команда над Римската војска. Евстатиј е пронајден и доведен во Рим, императорот го примил и со почести го назначил главен војсководец на римската војска.

Евстатиј успешно ги поразил варварите и заедно со војската тргнал да се враќа во Рим, на патот назад си ги пронашол синовите Агапиј и Теопист помеѓу римските војници а ја пронашол и својата сопруга Теопистија.

Но кога се вратил во Рим наместо Трајан на римскиот престол бил Адријан. Императорот приредува голема прослава по повод победата над варварите. Поканет на прославата Евстатиј одбива да принесе жртва на паганските богови и објавува пред сите дека е Христијанин. Тогаш императорот му ги одзема воениот чин и службата на Евстатиј и наредува тој и неговото семејство да бидат фрлени на ѕверовите во колосеумот, на општо чудење животните не сакаат да го нападнат Евстатиј и неговото семејство. Потоа Адријан наредува да бидат погубени во бронзен бик (печка за мачење) од каде се извадени нивните тела по три дена, мртви но неповредени од огнот.

Извори
------
**Хетеросексизамот** почна да се користи како термин аналоген на сексизам или расизам, опишувајќи идеолошки систем којшто ја побива, клевети и стигматизира секоја нехетеросексуална форма на однесување, идентитет, врска или заедница (Херек, 1990 година). Употребата на зборот ‘хетеросексизам’ ја означува паралелата помеѓу антигеј склоностите и другите форми на предрасуди, како што се расизмот, антисемитизмот и сексизмот.

Како основачкиот расизам и сексизам, хетеросексизмот продира низ општествените обичаи и институции. Тој делува низ двојните процеси на невидливост и напад. Хомосексуалноста вообичаено останува културно невидлива; кога луѓето кои се однесуваат хомосексуално или кои се идентификувани како хомосексуалци, стануваат видливи, тие се предмет на напад од општеството.

Примери за хетеросексизам во САД се, да речеме, непрекинатата забрана против лезбејскиот и геј воен кадар; широко распостранетиот недостаток од легална заштита од антигеј дискриминацијата во вработувањето; непријателството кон лезбејските и геј врски, неодамна покажано со поминувањето на федералните и државни закони против истополовите бракови; и постоењето на законите за содомија во повеќе од една третина од државите.

Иако употребата на двата збора не е униформирана, хомофобијата е типично употребувана за да опише поединечни антигеј ставови и однесувања затоа што хетеросексизамот се однесува на социјалните идеолошки нивоа и модели на институционално угнетување на не-хетеросексуалните луѓе.
**Фосфор пентасулфид** е неорганско соединение со формулата P  
2S  
5 ( мономер ) или P  
4S  
10 ( димер ). Оваа жолта цврста супстанција е една од двата фосфорни сулфиди со комерцијална вредност. Примероците често се појавуваат зеленикаво-сиви поради нечистотии. Растворлив е во јаглерод дисулфид, но реагира со многу други растворувачи како алкохоли, DMSO и DMF.

Структура и синтеза
-------------------

Неговата тетраедарска молекуларна структура е слична на онаа на адамантан и речиси идентична со структурата на фосфор пентооксид.

Фосфор пентасулфид се добива со реакција на течен бел фосфор (P  
4 ) со сулфур над 300 °C. Првата синтеза на P  
4S  
10 од Берзелиус во 1843 година  била со овој метод. Алтернативно,P  
4S  
10 може да се формира со реакција на елементарен сулфур или пирит ,FeS  
2, со ферофосфор, сурова форма на Fe  
2P (нуспроизвод на бел фосфор (P  
4 ) производство од фосфатна карпа):

4 Fe  
2P + 18 S → P  
4S  
10 + 8 FeS
4 Fe  
2P + 18 FeS  
2 heat→ P  
4S  
10 + 26 FeS

Употреба
--------

Приближно 150.000 тони P  
4S  
10 се произведуваат годишно. Соединението главно се претвора во други деривати за употреба како адитиви за подмачкување како што се цинк дитиофосфати. Широко се користи во производството на натриум дитиофосфат за апликации како средство за флотација во концентрацијата на минералите на молибденит. Се користи и во производството на пестициди како што се Паратион и Малатион. Исто така е составен дел на некои аморфни цврсти електролити (на пример, Li  
2SLi 2 S -P  
2S  
5 ) за некои видови литиумски батерии.

Фосфор пентасулфид е материјал со двојна употреба, за производство на рани инсектициди како што е Амитон, а исто така и за производство на поврзаните нервни агенси VX .

Реактивност
-----------

Поради хидролиза со атмосферска влага, P  
4S  
10 еволуира водород сулфид H  
2S, на тој начин P  
4S  
10 е поврзан со мирис на расипано јајце. Освен H  
2S, хидролиза на P  
4S  
10 на крајот дава фосфорна киселина:

P  
4S  
10 + 16 H  
2O → 4 H  
3PO  
4 + 10 H  
2S
Други благи нуклеофили реагираат со P  
4S  
10, вклучувајќи алкохоли и амини. Ароматичните соединенија како што се анизол, фероцен и 1-метоксинафтален реагираат за да формираат 1,3,2,4-дитиадифосфетан 2,4-дисулфиди како што е реагенсот Лоесон.

Наводи
------

1. ↑  Scott D. Edmondson, Mousumi Sannigrahi "Phosphorus(V) sulfide" Encyclopedia of Reagents for Organic Synthesis 2004 John Wiley & Sons. doi:10.1002/047084289X.rp166s.pub2
2. ↑  Corbridge, D. E. C. (1995). *Phosphorus: An Outline of its Chemistry, Biochemistry, and Technology* (5. изд.). Amsterdam: Elsevier. ISBN 0-444-89307-5.
3. ↑  Berzelius, J. (1843). „Ueber die Verbindungen des Phosphors mit Schwefel". *Annalen der Chemie und Pharmacie*. **46** (2): 129–154. doi:10.1002/jlac.18430460202.
4. ↑  Berzelius, J. (1843). „Ueber die Verbindungen des Phosphors mit Schwefel". *Annalen der Chemie und Pharmacie*. **46** (3): 251–281. doi:10.1002/jlac.18430460303.
5. ↑ . Weinheim. Отсутно или празно `|title=` (help)
**Мостот Чифте** (турски: *Çifte Köprü*) — име за два мали соседни историски мостови во провинцијата Артвин, североисточна Турција.

Мостовите се наоѓаат во близина на Архави со координати 41°16′35″N 41°22′32″E﻿ / ﻿41.27639° СГШ; 41.37556° ИГД﻿ / 41.27639; 41.37556.. Под нив поминуваат две мали реки, Камилат и Согуџак. Мостовите не носат никаков натпис кој укажува кога биле изградени. Научниците проценуваат дека биле изградени во текот на XVIII век, за време на Отоманското Царство..

Двата мостови се наоѓаат еден до друг, и имаат должина од 35,50 м и ширина 2,80 м. Тие биле подложени на реставрација во 2002 година. Поради нивната архитектонска структура и ограничена ширина, мостовите се користат само од пешаци

Наводи
------

1. ↑  Map page
2. 1 2  „Arhavi page (турски)". Архивирано од изворникот на 2018-09-24. Посетено на 2019-03-09.
3. ↑  Atlas periodical (турски)
**Јулија Меса** (околу 7 мај 165 –околу 3 август 224) е Римјанка и ќерка на Гај Јулиј Басијанус, свештеник на богот-сонце Елагабал, патрон бог на Емеса во Римската провинција на Сирија. Таа им била баба на Римските цареви Елагабал и Александар Север, таа одиграла значајна улога во до нивната четиринаесет годишна возраст. Таа, исто така, била тетка по мајчина страна на царевите Гета и Каракала.

Животопис
---------

Како и нејзината сестра Јулија Домна, таа била меѓу најважните жени кои имале моќ зад престолот во Римското Царство. По смртта на Каракала, Јулија Меса ја спасила династијата на Северините од узурпаторот Mакрин.

Јулија Меса била омажена за Гај Јулиј Авитус Алексианус со кого имала две ќерки Јулија Соаемиас Басиана и Јулија Авита Мамеа, секоја од нив имала син што бил цар. По пристапувањето на престолот на нејзиниот зет Септимиј Север, Јулија Mеса се пресели во Рим да се живее со нејзината сестра. По убиството на нејзиниот внук, на царот Каракала и самоубиството на Јулија Домна, таа беше принудена да се врати во Сирија. Новиот цар Макрин не и дозволил да си ги зачува парите.

Кога се вратила во Сирија, Mеса се влучила во заговорот за симнување на Макрин од престолот, а на негово место требало да биде нејзиниот внук Елагабал, син на Јулија Соемијас. Со цел ова да биде законски,  гласините дека 14-годишното момче бил син Каракала. Двете Јулии биле успешни, главно поради Макрин.

Станувањето на имератор на Александар Север
-------------------------------------------

За нејзината лојалност и поддршка, Елагабал и дал чест на Јулија Меса со тоа што ја нарекол ***Августа авија Августи*** (Августа, баба на Августи). Тинејџерот, се покажаа како многу лош император. Тој го зеде слобода во мажење на ВесталБогородица (таа беше еден од шпекулираните пет жени за време на неговото кратко четири годишно владеење).

Таа го убедила Елагабал да го земе Александар како својот наследник. Кратко потоа Елагабал бил убиен од страна на Преторијански Гарда заедно со неговата мајка. И двајцата биле фрлени во Тибер. Овој настан следеше по гласините дека Александар умрел.

Смрт и Почит
------------

Јулија Mеса починала на непознат датум околу 224 година п.н.е.

Наводи
------

1. ↑  *Јас, Клаудија 2,книга 2*, Дијана Д. Д. Kleiner и Сузан Б. Matheson, University of Texas Press, 2000, стр. 23
**Свети Димитриј** (грчки: *Αγίου Δημητρίου*) — црква во селото Пожари, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм сместен во месноста Палиохора (Старо Село) источно од селото. Изграден е од крајот на XVIII до почетокот на XIX век. Градбата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив и трем од јужната страна. Апсидата на исток е полукружна со псевдопиластри, над кои има релјефи со геометриски фигури, тркала и мазги — симболи на занаетчиските еснафи кои служат како украси и заштита од зло. Според сознание на мештаните, во храмот имало и женска црква и живопис. Денес во североисточниот столб, под современиот слој се забележуваат растителни украси насликани со сино.

Иконостасот на црквата е обичен и направен од дрво. Некои од иконите на него се од XIX век. Во храмот има евангелие опковано со сребро, дело на извесен Теодор.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „11η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων" (PDF). *Αρχαιολογικόν Δελτίον*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. Τόμος 49 (1994), Χρονικά Β'2: 571. 1999. ISSN 0570-622Χ. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-05-10.
2. ↑  Τσιλιπάκου, Βλ. Ν (1993). „Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο Κεφαλοχώρι Ημαθίας". *Εγνατία*. περιοδικό Πολιτιστικού Συλλόγου «Τέλλος Αγαπηνός Άγρας». **2**: 4–5.
*Оваа статија е за градот Чернобил во Украина. За несреќата во Атомската централа Чернобил од 1986. стиснете тука.*

**Чернобил** (украински: *Чорнобиль*, руски: *Чернобыль*) — мал град во Северна Украина во Киевската Област близу до границата со Белорусија. Градот првпат се споменува во повелба од 1193 година опишан како ловечка колиба на кнезот Ростиславич. Во 13. век имал статус на кралско село на Војводството Литванија. Селото му било доделено како посед на Филон Кмита, капетан во кралската коњица во 1566. Целата провинција била преземена од Кралството Полска во 1569, а потоа анектирана од Руската Империја во 1793. До 20 век Чернобил бил населен од украински и полски селани и голема еврејска заедница.

Околината на Чернобил, снимено од Руската орбитална станица МИР 1997 година
Во 1986. година сите тогашни 14.000 жители биле евакуирани поради високите нивоа на зрачење предизвикани од експлозијата во Атомската централа Чернобил, која се наоѓа на 14,5км на север од градот. Иако централата е наречена по Чернобил, тој не бил живеалиште на вработените во централата. Повеќето вработени во централата живееле во блискиот град Припјат кој бил изграден токму за таа намена.

Денес во Чернобил живеат околу 500 лица: научници - главно радијациски физичари, како и администратори на Забранетата зона (видете Чернобилска несреќа) во која припаѓа и самиот град.

Поврзано
--------

* Чернобилска несреќа

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 150028504
* LCCN: n86009458
* GND: 4127036-8
* SUDOC: 02864901X
* BNF: cb12044103j (податоци)
* NKC: ge134641

 |

 |
**Татјана Римска** е христијанска светица и ранохристијанска маченица.

По потекло од Рим, Татјана била ќерка на познати благородници од градот, христијанка и ѓакониса при црквата. По смртта на царот Хелиогабал, во Рим на престолот дошол Александар Север, чија мајка Мамеја била христијанка. Самиот цар бил колеблив и нерешителен во верата, затоа во својот дворец чувал повеќе статуи: на Исус, Аполон, на Аврам и на Орфеј. Неговите потчинети ги гонеле христијаните и без наредба на царот. Кога ја извеле девицата Татјана на мачење, таа се молела на Бога за своите мачители.

Така, според христијанското верување, очите им се отвориле и тие виделе четири ангели околу маченичката. Кога го виделе тоа, осуммина од нив поверувале во Исус, заради што и тие биле мачени и убиени. По ова продолжило мачењето на Татјана Римска. Ја фрлиле пред лав, но лавот се умилкувал околу неа и ништо не наштетил, за на крај со меч да биде убиена.

Православната црква нејзиниот ден го чествува на 12 јануари според црковниот, а 25 јануари според грегоријанскиот календар.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 15

Надворешни врски
----------------

* Martyrdom of Saint Tatiana (includes icon) Архивирано на 2 мај 2005 г.
* Martyr Tatiana of Rome, and those who suffered with Her Orthodox icon and synaxarion
* The Holy Female Martyr Tatiana Архивирано на 12 јуни 2011 г. *Prologue from Ochrid*
Црква во Австрија
**Црква** — заедница од луѓе кои исповедаат (веруваат во) ист Бог. Поимот се употребува и за објект за јавна религиозна служба во христијанството.

Потекло на изразот
------------------

Се претпоставува дека зборот потекнува од арамејскиот јазик и бил воспоставен од Исус од Назарет. Во тоа време терминот Црква, еквивалентно означувал владин/политички термин, или, собрание, собир за јавни потреби. Тоа е старогрчкиот збор „екклесиа - ἐκκλησία" (латински: e*cclessia*) кој е составен од предлошката „ек - ἐκ (пред самогласка се пишува како ех - ἐξ)" и глаголот „калео - καλέω". Предлошката „ек - ἐκ" има двослојно значење („од" и „кон") па затоа е ориентирана кон исходот, а глаголот „калео - καλέω" значи „да повикаш". Во буквален превод „екклесиа - ἐκκλησία" значи „собир на повиканите" - луѓе повикани од светот кон Бога, а исходот на тоа е Црквата. Подоцна во Стара Грција терминот се користи за да се изрази тело кое расправа и разрешува проблеми кои генерално го засегаат oпштеството.

Развиток
--------

Првите христијани, исто како и Исус, биле Евреи кои живееле во Израел и кои се молеле во Храмот во Ерусалим и околните Синагоги. Обожувањето во Храмовите било проследено со принесување на жртви од животни, како искупување на гревовите. Во Новиот завет многупати се споменува дека Исус бил чест посетител на храмовите.

Раната историја на синагогите е контраверзна но се претпоставува дека била институција која се развила за потребите на јавно обожување на Евреите додека биле под окупација на Вавилон, и немале пристап до храмовите. Наместо тоа се развила церемонија во која се читала Тората на дневни и неделни служби, проследени со коментари од свештениците. Ова се случувало во домовите доколку групите биле мали. Во други случаи се граделе посебни градби за оваа цел. Некогаш со надоградување на куќите или пренамена на згради кои биле од јавен интерес. Во најголемиот број, тоа биле простории со подиум на кој се говорело, додека луѓето седеле наоколу и слушале.

И самиот Исус присуствувал на вакви заседание, каде што читал и давал коментари, како што е опишано во Посланието по Лука 4: 16-24. По уништувањето на Храмот во Ерусалим во 70 година од нашата ера, Христијанското движење и Евреите се разделиле. Црквата како институција зела голем замав во вториот век.

Црквата како тема во уметноста и популарната култура
----------------------------------------------------

* „Црква" (англиски: *The Church*) — австралиска рок-група.
* „Нова црква" (англиски: *New Church*) — песна на британската панк-рок група Адвертс (*The Adverts*) од 1978 година.
* „Црквата и државата" (англиски: *My Family Is A Little Weird*) — песна на американската хардкор-панк група *Millions Of Dead Cops* од 1982 година.

Наводи
------

1. ↑  „1537. ek or ex".
2. ↑  „2564. kaleó".
3. ↑  „1577. ekklésia".
4. ↑  The Church - официјално мрежно место (пристапено на 15.10.2017)
5. ↑  YouTube, NEW CHURCH - The Adverts (пристапено на 30.12.2016)
6. ↑  M.D.C.\* – Millions Of Dead Cops (пристапено на 14.4.2023)
**Света Агата** е христијански светец и маченик од III век.

Родена е во сицилијанскиот град Палермо од благородни и имашни родители. Кога царот Дециј Трајан почнал гонење на христијаните света Агата била фатена и изведена на суд пред судијата Квинтинијан. Според христијанските верувања, судијата ја видел Агатија многу убава во лицето и посакал да ја има за жена. Кога тој тоа го предложил ѝ на Агатија, таа му одговорила дека e невеста Христова. Судијата ја ставил на тешки маки и мачења. Во затворот ѝ се јавил Апостол Петар и ѝ го вратил целосно телесното здравје. Повторно била изведена на мачење и повторно била фрлена во затворот каде што ја предала својата душа на Бога во 251 година во градот Катана, а во времето на царот Дециј Трајан.

Православната црква неговиот ден го чествува на 5 февруари.

По неа е наречено гратчето Сантагата Болоњезе во Емилија-Ромања, Италија, каде денес се произведуваат автомобилите „Ламборгини".

Наводи
------

1. ↑  Date offered by Santo D'Arrigo, *Il Martirio di Santa Agata* (Catania) 1985, working back from her death in the Decian persecutions.
2. ↑  „Охридски пролог" стр. 50

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 42631437
* LCCN: n88208763
* GND: 118647229

 |

 |
**Свети Власиј** — христијански светец од IV век.

Власиј е роден во Кападокија. Бил избран за епископ на градот севастија. Власиј бил големо духовно и морално светило во тој град. Во времето на гонењето на христијаните, св. Власиј ја храбрел својата паства, меѓу кои oсобено истакнат бил славниот Евстратиј.

Според христијанското верување кога градот севастија oстанал сосема без христијани - едни изгинале, други избегале - тогаш старецот Власиј се повлекол во планината Аргеос и таму се населил во една пештера. Дивите ѕверови, познавајќи го светиот човек, се прибрале околу него и тој нежно ги милувал. Но гонителите го нашле светителот во тоа скриено место и го одвеле на суд. По патот св. Власиј исцелил едно момче на коe му застанала коска во грлото; и на жалбата на некоја бедна вдовица дека волк зел едно прасе, направил со силата на својата ѝ молитва волкот да ѝ го врати прасето на вдовицата. Пострадал и се прославил во 316 година.

Православната црква неговиот ден го чествува на 11 февруари.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 59

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 88762504
* LCCN: n86062161
* ISNI: 0000 0001 1816 2540
* GND: 119471345
* NKC: js2018980377

 |

 |
**Свети Димитриј** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου*) — црква во селото Тумбишта, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Историја
--------

Мозаик на Свети Димитриј над влезот.
Црквата се наоѓа во центарот на селото. Изградена е во 1930 г. Осветена е во 1950 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Градбата претставува сводеста базилика без купола со две камбанарии на запад. Внатрешноста е живописана во 1971 г. од серскиот зограф Георги Златанов (Георгиос Златанис).

Во парохијата влегуваат и храмовите „Св. Неделя", „Св. Јован Претеча", „Св. Илија" и „Св. Лазар".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Ἁγίου Δημητρίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 16 октомври 2019.
**Свети Автоном** - христијански свештеномаченик и светец.

Животопис
---------

Свети Автоном, по потекло, бил од Италија, каде служел како епископ. За време на прогоните спроведувани од императорот Диоклецијан, тој се преселил во Сореос, во областа Витинија, Мала Азија. Во Сореос, св. Автоном ја подигнал црквата „Св. архангел Михаил". Во Сореос, св. Автоном живеел во куќата на некој добар христијанин Корнелиј кого го посветил најпрвин за презвитер, а потоа и за епископ. Во близината на Сореос се наоѓало местото Лимна, населено со пагани, но св. Автоним, со своето проповедање на евангелието, успеал многумина да преобрати во христијанската вера. Меѓутоа, еден ден, паганите го нападнале храмот „Св. архангел Михаил", убивајќи многу христијански верници, а настрадал и св. Автоном, кој бил убиен на олтарот.
  

За време на владеењето на царот Константин, некој царски благородник, со име Севиријан, подигнал храм на гробот на св. Автоном. Двесте години по смртта, св. Автоном му се јавил на некој војник со име Јован и тој ги откопал моштите на светецот, кои биле целосно недопрени. Потоа, многумина болни оздравиле од моштите на св. Автоном.

Наводи
------

1. ↑  „Верски календар", *Дневник*, година XIX, број 5874, петок, 25 септември 2015, стр. 23.
2. ↑  Na dlanu, „SVETI AVTONOM: Ovo na današnji dan morate početi da radite" (пристапено на 26.9.2015)
**Свети Димитриј** (грчки: *Αγίου Δημητρίου*) — црква во селото Черпишта, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен и парохиски храм, сместен во јужниот дел на селото. Изградена е во 1740 г. според натпис во олтарот. Подоцна настрадала во пожар и обновена е како базилика. Има живопис од XVIII век и резбани дрвени тавани. Иконите на иконостасот се изработени меѓу 1865 и 1885 г.

Во парохијата влегуваат и параклисите „Живоносен Извор" и „Неракотворен Образ".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 3 ноември 2014.
**Хет-трик** — израз (потекнува од англискиот јазик) кој се користи во фудбалот и хокејот за три постигнати гола од страна на еден играч во еден натпревар, или да би се означиле три последователни победи на еден клуб. Првично се состоел од само три погодоци на еден играч во едно полувреме.

Изразот највероватно води потекло од крикетот, каде играчот кој со три последователни топки ќе исфрли три противнички батерса добива поклон шешир (англ. *hat*).

Овој израз се користи и во автомобилизмот кога еден возач ќе освои три последователни трки или три Големи награди на една трка.
**Трајко С. Војнески** (Пешталево, Прилепско, 28 март 1960

) — македонски поет.

Биогарфија
----------

Трајко Војнески е роден во село Пешталево, Прилепско во 1960. Уште од основно училиште изразил љубов кон пишаниот збор и започнал да пишува поезија и проза. Во 1995 излегува од печат неговата прва зборка на песни „Цветови", а подоцна во 2000 година ја издава љубовната збирка „Те сакам љубов моја". Со оваа книга се приближува конс тилот на љубовните песни на францускиот поет Жак Превер. Живее и работи во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  *Трајко Војнески, „Те сакам љубов моја", CIP-Каталогизација во публикација Народна и универзитетска библиотека „Св. климент Охридски"- Скопје*

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Трајко Стојменов Ангеловски** ( 1920
 во Доница, Кривопаланечко — 10 декември 1944

 во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Во потрага за подобар живот се преселил во Мршевци, Скопско. На 20 август 1944 година стапил во Осумнаесеттата македонска ударна бригада. Со истата учествувал во завршните операции, што многубројните бригади на НОВ и ПОЈ ги воделе ширум Македонија. Иако ја дочекал слободата, храбро загинал во една борба против балистичките банди, на 10 декември 1944 година, точно два месеци по загинувањето на неговиот помлад брат Владо Ангеловски.

Поврзано
--------

* Владо Ангеловски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 25. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)