**Винченцо Нибали** (италијански: *Vincenzo Nibali*; р. 14 ноември 1984

 во Месина) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата Трек-Сегафредо.

Роден близу Месинскиот Проток, прекарот на Нибали е „ајкула на протокот" или едноставно „ајкула."  Неговата прва голема победа се случила на ГП Западна Франција 2006, која е еднодневна трка. Меѓутоа, експерт како што е Микеле Бартоли кажал дека Нибали е спремен за учество на етапни трки. Негови најголеми победи се освојувањето на големите трки Вуелта а Еспања 2010, Џиро д’Италија 2013 и Тур де Франс 2014, правејќи го еден од шесте велосипедисти кои имаат победи на сите три големи трки во нивната кариера. Исто така има освоено две изданија на етапната трка Тирено-Адријатико.

Има одлични резултати и на класичните велосипедски трки, освојувајќи ги изданија во 2014 и 2015 на националното друмско првенство, ГП Западна Франција во 2006 година и „монументот" во друмскиот велосипедизам: Џиро ди Ломбардија во 2015 и во 2017 година и Милано-Санремо во 2018 година. Има освоено подиуми на Лиеж-Бастоњ-Лиеж и на претходните изданија на Милано-Санремо.

Ран живот
---------

Винченцо Нибали е роден во 1984 на 14 ноември, син на Салваторе и Џована. Со цел да стане велосипедист, заминал од неговиот роден град Месина и се преселил во Тоскана, на само 16 години. Десет месеци во годината живеел во куќата на поранешниот спортски директор, Карло Франчески, во Мастромарко, близу Лампорекио, каде сè уште живее.

Кариера
-------

### Рана кариера

Нибали завршил трет на Светското јуниорско хронометарско првенство во 2002 и на Светското хронометарско првенство за под 23 години во 2004 година. Станал професионалец во 2005 година со Фаса Бортоло. Во 2006 година, Нибали потпишал со Ликвигас. Истата година победил на францускиот класик ГП Западна Франција на 21 година. Исто така завршил втор во генералниот пласман на трката Сетимана интернационале ди Копи е Бартали, освојувајќи ја првата етапа. Во 2007, Нибали возел на Џиро д’Италија за првпат и завршил 19. во генералниот пласман. Во 2008, Нибали завршил 10. на Лиеж-Бастон-Лиеж и успеал да влезе во првите 20 на двете трки, Џиро д’Италија и Тур де Франс.

### 2009

Нибали завршил седми во генералниот пласман на Тур де Франс 2009
Во 2009 Нибали забележал победа на Џиро дел’Апенино, каде нападнал на скоро 50 километри пред целта и победил сам. Ја посветил победата на неговата баба. Победа остварил и на Гран Премио Сита ди Камаиоре. Завршил шести во генералниот пласман на Трката околу Калифорнија, деветти во генералниот пласман на Вуелта ал Паис Васко и седми во генералниот пласман на Тур де Франс, неговиот најдобар пласман на Гранд Тур.

### 2010

Нибали ја носи водачката маичка на Вуелта а Еспања 2010
Нибали ја започнал 2010 со освојување на генералниот пласман на Тур де Сан Луис. Ја облекол водечката розова маичка на Џиро д’Италија 2010, откако неговата екипа Ликвигас-Доимо го освоила екипниот хронометар на етапа 4, подоцна ја освоил и етапата 14 и така завршил трет зад неговиот колега Иван Басо и Давид Аројо. Во јуни, Нибали ја освоил Трката околу Словенија. Подоцна во сезоната, Нибали го освоил Трофео Мелинда. Нибали победил на Вуелта а Еспања без притоа да освои една етапа, благодарејќи на последователно високите места на етапите, кои завршувале на врв и двата хронометри во трката. Тој го наследил водството во трката, откако Игор Антон бил принуден да се повлече по несреќата на етапа 14. Ова ја одбележала неговата прва Гранд Тур победа.

### 2011

Нибали ја започнал 2011 со солидна форма, заземајќи го петтото место во генералниот пласман на Тирено-Адријатико. Исто така имал и солидна сезона на класиците, забележувајќи осмо место на Милано-Санремо и на Лиеж-Бастон-Лиеж. Нибали бил еден од фаворитите за Џиро д’Италија 2011, бидејќи Иван Басо не возел, давајќи му предност во Ликвигас. Завршил трет во генералниот пласман зад Алберто Контадор и Микеле Скарпони, а Нибали и Скарпони се бореле за секунди во последната недела, откако станало јасно дека јазот во времето на Контадор е преголем (На Контадор подоцна му била одземена титулата, со што Нибали станал втор).

Нибали исто така ги водел Ликвигас и на Вуелта а Еспања. На етапата 6, Ликвигас наредил бегство во близина на Кордоба, но недостигот на комуникација довело Нибали да заврши четврти, со што не успеал да освои бонус секунди. Тој се искачил на третото место по етапата 11, зад дуото од Скај, Бредли Вигинс и Крис Фрум. Следните неколку етапи, Нибали започнал да го намалува водството на Вигин со добивање временски бонуси од спринтовите. Меѓутоа на етапата 14 Нибали доживеал пад во формата, со што бил ставен надвор од борбата за подиум. Завршил седми во генералниот пласман.

### 2012

Нибали на Тур де Франс 2012
Нибали ја започнал сезоната 2012 со второ место во генералниот пласман на Трка околу Оман, една секунда зад Петер Велитс, победувајќи ја кралската етапа. Нибали го освоил генералниот пласман на Тирено-Адријатико, откако победил на етапата 5. Исто така, го освоил и бодовниот пласман. Во март, Нибали завршил трет на Милано-Санремо, неговиот прв подиум на некоја монументална трка.

На Лиеж-Бастон-Лиеж, побегнал сам, кога нападнал на искачувањето Кот де ла Рош о Фокон и ги отфрлил неговите главни соперници на 20 километри пред крајот, но бил поминат од Максим Иглински (Астана Казахстан Тим), токму во последниот километар (*flamme rouge*). Стигнал до целта за второто место.

Нибали одбрал да го насочи своето внимание на Тур де Франс, прескокнувајќи ја Џиро д’Италија со цел подобро да се подготви. По солидната прва недела, Нибали завршил четврти на првата завршница на нагорнина на етапата 7 и се искачил на третото место во генералниот пласман, шеснаесет секунди зад водачот Бредли Вигинс и шест зад бранителот на титулата Кедел Еванс. Меѓутоа, Нибали задоцнил две минути зад Вигинс на хронометарот на етапата 9, каде бил осми, и паднал на четвртото место во генералниот пласман, зад колегата на Вигинс Крис Фрум. На етапата 10, Нибали нападнал на спустот на *Кол ду Гран Коломбје* и се поврзал со колегата Петер Саган, но двоецот бил достигнал од главната група предводена од Скај. Потоа Нибали го обвинил Вигинс на покажување недостиг на почит на крајот на етапата. Нибали повторно нападнал на следната етапа, која завршувала на нагорнина во *Ла Тусуар* и добил време пред Вигинс и Фрум, но тандемот повторно стигнал до него, иако успеал да дојде до третото место откако Кедел Еванс изгубил доста време. Тој нападнал повторно на етапата 16 на Кол де Пересурд, каде само Вигинс и Фрум можеле да го следат. Го достигнале пред врвот, но Нибали повторно забрзал, но Вигинс го затворил јазот и тројцата завршиле заедно. Нибали изгубил време од Вигинс и Фрум на следната етапа, друга планинска етапа, овојпат со завршница на врв и две етапи подоцна на последниот поединечен хронометар, кој Вигинс го освоил. Нибали завршил трет, единствен возач кој завршил во рамките на 10 минути од Вигинс и Фрум.

Нибали го напуштил Ликвигас-Канондејл на крајот на сезоната 2012 и му се приклучил на Астана на двегодишен договор од сезоната 2013.. Договорот вредел три милиони евра на година.

### 2013

Нибали ја започнал сезоната во 2013 во добра форма, завршувајќи седми на Трката околу Оман и победувајќи на Тирено-Адријатико. Ја освоил водечката маичка на трката од рамениците на Крис Фрум на шестата етапа, кога побегнал со Петер Саган и Хоаким Родригес на краткото искачување со наклон од 30%. Се одржал пред Фрум на последниот хронометар. Во април победил на Џиро дел Трентино на последната етапа со завршница на нагорнина. Го преземал водството од Максим Буе, кој бил предводник на трката од втората етапа. Нибали забрзал на последното искачување од екстра категорија, одвојувајќи се од соперниците Мауро Сантамброџо и Бредли Вигинс, кои имале механички проблеми и ја освоил етапата.

Нибали ја носи водечката розова маичка на последната етапа на Џиро д’Италија 2013
Нибали и Вигинс влегле на Џиро д’Италија како главни фаворити за победа на трката. Нибали ја освоил водечката розова маичка на осмата етапа откако завршил четврти на хронометарот, освоен од Алекс Даусет, доцнејќи само 11 секунди зад Вигинс. На десеттата етапа, првата завршница на нагорнина, Нибали завршил трет зад Ригоберто Уран и го зголемил водството пред второпласираниот Еванс на 41 секунда. Остатокот на трката бил под сериозно влијание на лошите временски услови. Нибали здобил уште повеќе време пред соперниците на етапата 14, завршувајќи на Монте Јаферау Јаферау, откако тој и Мауро Сантамброџо се одвоиле во смрзнувачки услоги, а Нибали му дозволил на Сантамброџо да ја освои етапата. Нибали ја освоил етапата 18, планински хронометар, со 58 секунди пред Самуел Санчес, со што го зголемил водството пред Еванс и Уран на преку четири минути. Следната етапа, предвидена како кралска етапа на трката, била откажана поради снегот. Етапата 20, последната планинска етапа, исто така била попречена од силен снег, која Нибали ја освоил со напад на последното искачување до Тре Чиме ди Лаваредо за победа на етапата со 17 секунди пред Фабио Дуарте, додека Уран доцнел дополнителни две секунди. Нибали исто така преминал во водство во бодовниот пласман. Нибали сигурно ја поминал последната етапа до Бреша за победа на Џиро со четири минути и 43 секунди пред Уран, негова втора победа на некоја голема трка. Меѓутоа, како Марк Кевендиш ги освоил сите средни спринтови пред освојувањето на последната етапа, Нибали завршил втор зад него во бодовниот пласман. На Вуелта а Еспања, Нибали се двоумел дали да се бори за црвената маичка за да ја забележи неговата втора победа на голема трка во 2013 или да ја чува неговата енергија за Светските првенства, кои ќе се одржувале неколку недели подоцна во неговата родна земја, во Тоскана. Возел добро и ја носел црвената маичка неколку етапи, но на крајот завршил на второто место. Нибали ја носел водечката маичка повеќе отколку било кој друг Италијанец во историјата на Вуелта а Еспања.

### 2014

Нибали ја носи жолтата маичка на Тур де Франс 2014
По освојувањето на Џиро во 2013 година, Тур де Франс станал главна цел за Нибали во сезоната 2014.

Во поголемиот дел од сезоната пред Тур, Нибали покажал солидна форма, но без победи на трки и високи пласман. Исто така бил критикуван од италијанскиот печат поради разочарувачкиот настап на Критериум ду Дофине.

На 28 јуни, Нибали станал италијански првак со неговата прва победа во 2014 на националното друмско првенство (Трофео Мелинда).

Една недела и еден подоцна на 6 јули, Нибали ја обезбедил водечката жолта маичка со победа на втората етапа на Тур де Франс 2014. Продолжил да ја чува жолтата маичка до осмата етапа, при што ја загубил на деветтата етапа од Французинот Тони Галопен. Но, успеал брзо да ја врати назад, уште на десеттата етапа, откако еден од најголемите негови соперници во генералниот пласман Алберто Контадор паднал и ја напуштил трката; кон крајот на етапата, Нибали ги достигнал Хоаким Родригес и Михал Квјатковски и стигнал сам до врвот на етапата. Ја освоил етапата и се вратил во жолто на 14 јули 2014, на Денот на Бастилја. Потоа, Нибали ја освоил тринаесеттата етапа во Шамрус откако ги претекнал Леополд Кениг и Рафал Мајка близу врвот. Продолжил да ја покажува својата надмоќ во остатокот на трката и на осумнаесеттата етапа во Откам нападнал во подножјето на искачувањето и ја освоил етапата со разлика од над една минута во однос на второпласираниот Тибо Пино. Ова било негова четврта и последна етапна победа на трката. Завршил на одличното четврто место во завршниот хронометар. Во генералниот пласман имал предност од 7 минути и 52 секунди, најголема разлика на победа на Тур во претходните 17 години.

Следна трка за Нибали била Копа Берноки, каде завршил со водечката група на 18. место, откако нападнал неколкупати на трката.

### 2015

Нибали (напред) напаѓа со Наиро Кинтана (позади) на Тур де Франс 2015
Во 2015 година, Нибали како свој приоритет го поставил бранењето на титулата на Тур де Франс 2014. Негов прв позначаен резултат бил 16. место на Тирено-Адријатико. Подоцна, учествувал на Амстел Голд Рејс и се вдал во бегство со доцен напад, но бил достигнат од групата и завршил на 65. место. На Флеш Валон, се обидел да нападне на претпоследното искачување, но не успеал и завршил 20. само 19 секунди зад победничкото време. Негов прв позначаен резултат во годината било десеттото место на Тур де Романди.

Во јуни земал учество од Критериум ди Дофине, на кој завршил втор на шестата етапа и ја носел жолто-сината маичка, која ја загубил следниот ден; по трката, Нибали станал национален првак втора година по ред. Нападнал во текот на последното искачување и бил подобар од Франческо Реда и Диего Улиси.

Во јули ја освоил деветнаесеттата етапа на Тур де Франс. На крајот на етапата, Нибали бил обвинет од Фрум за неспортско однесување за нападот додека велосипедот на Фрум имал краток механички проблем на 58 километри пред целта. Не е познато дали Нибали бил свесен за проблемот, бидејќи немало комуникација на Радио Тур за инцидентот (како што било подоцна изјавено од менаџерот на Астана, Александар Винокуров). Снимките од телевизијата покажуваат „Нибали двапати фрла поглед преку рамо пред да забрза". Го завршил Тур на четвртото место во генералниот пласман, 8 минути и 36 секунди зад победникот, Крис Фрум.

Нибали учествувал на Вуелта а Еспања, каде го делел водството на Астана со Фабио Ару, крајниот победник на Вуелта. Меѓутоа, на втората етапа, Нибали бил зафатен во голем пад и бил приморан да вози силно за да се врати во групата. Во текот на потерата се држел за автомобилот на екипата, возен од спортскиот директор на екипата, Александер Шефер, и бил одвлечен до главната група. Обајцата, Нибали и Шефер, биле дисквалификувани од трката по етапата, а екипата била казнета. Директорот на трката изјавил дека жалел за „жалното однесување" на возачот.

На есен ги освоил Тритико Ломбардо, како и Копа Берноки и Тре Вали Варезине, завршил втор на Копа Уго Агостони. Во октомври го освоил својот прв монумент, Џиро ди Ломбардија, напаѓајќи на спустот од Чивилјо, претпоследното искачување, стигнувајќи сам до победа пред Даниел Морено и Тибо Пино.

### 2016

Нибали на Џиро д’Италија 2016
Во февруари, Винченцо Нибали ја освоил кралската етапа и крајниот пласман на Трката околу Оман.

Како подготовка за Џиро д’Италија, една од двете главни цели на сезоната, возел на италијанската еднодневна трка Страде Бјанке, етапната трка Тирено-Адријатико, каде завршил како шести на крај - поради откажувањето на кралската етапа - и на Милано-Санремо, каде се обидел да нападне на спустот од Поџо, но бил достигнат од групата.

Се вратил на патеките во април на Џиро дел Трентино, каде имал лоша форма и завршил далеку зад победникот Микел Ланда. Последната трка пред Џиро му била Лиеж-Бастон-Лиеж, најважната од арденските класици, завршувајќи со две минути зад победникот.

Втора година по ред го освоил Џиро, како и една етапа на трката. Победата на Џиро дошла откако се вратил, иако доцнел за другите на почетокот на трката, враќајќи ја розовата маичка на претпоследниот ден.

Главна цел на Нибали за сезоната била олимписката друмска трка. Нибали дошол до водечката шестчлена група на претпоследниот спуст на Виста Кинеза со колегата Фабио Ару, а на последното искачување се одвоил со Рафал Мајка и Серхио Енао. Меѓутоа, Нибали и Енао паднале на последниот спуст, при што Нибали се здобил со скршеница на клучната коска.

### 2017

Нибали (десно) на Џиро д’Италија 2017
Нибали на почетокот на Милано-Санремо 2018
По четири сезони со Астана, Нибали објавил во август 2016 година дека ќе се приклучи на новосоздадената екипа Бахреин-Мерида во 2017 година. По два подиума на Џиро д’Италија и Вуелта а Еспања, во октомври ја освоил Џиро ди Ломбардија по вторпат, напаѓајќи го повторно Тибо Пино на спустот на Чивилјо и пристигнувајќи сам во Комо.

### 2018

Во март 2018 година, Нибали го освоил престижниот монумент, Милано-Санремо, станувајќи првиот Италијанец по Филипо Поцато во 2006 година, кој победил на трката. Нибали нападнал на Поџо ди Санремо и успеал да се одржи пред спринтерите во завршните метри на трката за победа. Две недели подоцна завршил на 24. место на Трката околу Фландрија, на која имал напад на Крујсберг, кој го поттикнал одлучувачкиот потег на Ники Терпстра. Нибали се повлекол од Тур де Франс на дванаесеттата етапа, откако имал пад на качувањето на Алп д’Иез по судир со гледач. Иако повреден со скршено ребро, успеал да ја заврши етапата на седмото место, 13 секунди зад етапниот победник и носител на жолтата маичка, Герајнт Томас.

### 2019

Нибали настапил на Џиро д’Италија 2019 и ја завршил трката на второто место, зад Ричард Карапас. На 4 јуни 2019 година, списанието *Cycling Weekly* објавиле дека Нибали потпишал за Трек-Сегафредо за сезоната 2020.

Личен живот
-----------

Нибали се преселил во Лугано во пролетта 2012 со неговата девојка. Се венчале на 13 октомври 2012.

Нибали има помлад брат, Антонио, кој е исто така велосипедист и кој станал професионалец во 2014 година, започнувајќи да вози за екипата Маркиол-Емисферо во Италија. Антонио му се приклучил на неговиот постар брат во Бахреин-Мерида за сезоната 2017.

Достигнувања
------------

2006
1. ГП Уест-Франција
2. Краен пласман Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
1. Етапа 1
3. Краен пласман Енеко Тур Бенелукс
2007
1. Пласман за млад возач Џиро дел Трентино
1. ГП Индустрија е Артигијанато ди Ланчијано
1. Џиро ди Тоскана
1. Трофео Сита ди Боргоманеро
2. Краен пласман Трка околу Словенија
1. Етапа 3
1. Етапа 4
1. Бодовен пласман
2008
1.  Краен пласман Џиро дел Трентино
1. Етапа 3
3. Краен пласман Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
10. Лиеж-Бастон-Лиеж
2009
1. Џиро дел’Апенино
1. ГП Сита ди Камаиоре
6. Краен пласман Трка околу Калифорнија
7. Краен пласман Тур де Франс
9. Краен пласман Вуелта ал Паис Васко
2010
1.  Краен пласман Вуелта а Еспања
1.  Награда за издржливост
1.  Краен пласман Тур де Сан Луис
1. Етапа 4
1.  Краен пласман Трка околу Словенија
1. Етапа 3
1. Трофео Мелинда
3. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 4 (ТТТ)
1. Етапа 14
3. Краен пласман Вуелта а Бургос
5. Џиро ди Ломбардија
2011
2. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 16
5. Краен пласман Тирено-Адријатико
7. Краен пласман Вуелта а Еспања
8. Лиеж-Бастон-Лиеж
8. Милано-Санремо
2012
1.  Краен пласман Тирено-Адријатико
1.  Бодовен пласман
1. Етапа 5
1.  Краен пласман Џиро ди Паданија
1.  Планински пласман
1.  Бодовен пласман
1. Етапа 4
2. Краен пласман Трка околу Оман
1. Етапа 5
2. Лиеж-Бастон-Лиеж
3. Милано-Санремо
3. Краен пласман Тур де Франс
5. Краен пласман Тур де Сан Луис
2013
1.  Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 18 (ITT)
1. Етапа 20
1.  Краен пласман Тирено-Адријатико
1.  Краен пласман Џиро дел Трентино
1.  Планински пласман
1. Етапа 4
2. Краен пласман Вуелта а Еспања
1. Етапа 1 (ТТТ)
3. Краен пласман Вуелта а Бургос
4. Светско друмско првенство
7. Краен пласман Трка околу Оман
7. Гран Премио дела Коста Етруски
10. Краен пласман Тур де Сан Луис
2014
1. Жолта маичка Краен пласман Тур де Франс
1. Етапа 2
1. Етапа 10
1. Етапа 13
1. Етапа 18
1.  Национално друмско првенство
5. Краен пласман Тур де Романди
7. Краен пласман Критериум ду Дофине
10. Трка околу Алмати
2015
1.  Национално друмско првенство
1. Џиро ди Ломбардија
1. Копа Берноки
1. Тре Вали Варезине
2. Копа Уго Агостони
3. Меморијал Марко Пантани
4. Краен пласман Тур де Франс
1. Етапа 19
 Награда за борбеност на етапа 4
5. Гран Премио Индустрија е Комерчо ди Прато
9. Краен пласман Трка Абу Даби
10. Краен пласман Тур де Романди
2016
1.  Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 19
1.  Краен пласман Трка околу Оман
1. Етапа 4
1. Етапа 1 (ТТТ) Џиро дел Трентино
4. Краен пласман Трка Абу Даби
6. Краен пласман Тирено-Адријатико
 Награда за борбеност на етапа 7 на Тур де Франс
2017
1.  Краен пласман Трка околу Хрватска
1. Џиро ди Ломбардија
2. Краен пласман Вуелта а Еспања
1. Етапа 3
2. Џиро дел’Емилија
3. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 16
3. Тре Вали Варезине
4. Краен пласман Џиро ди Тоскана
5. Светска турнеја
8. Краен пласман Вуелта а Сан Хуан
9. Краен пласман Трка околу Полска
2018
1. Милано-Санремо
2. Џиро ди Ломбардија
8. Џиро дел’Емилија
8. Хроно де Насионс
2019
Тур де Франс
1. Етапа 20
 Награда за борбеност на етапа 20
2. Краен пласман Џиро д’Италија
3. Краен пласман Трка на Алпите
5. Гран Премио ди Лугано
8. Лиеж-Бастоњ-Лиеж
8. Милано-Санремо
2020
3. Класик Ла Дром
4. Краен пласман Париз-Ница

### Распоред на резултатите

| Распоред на резултатите на големите трки |
| --- |
| Голема трка | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 |
|  **Џиро** | — | — | 19 | 11 | — | **3** | **2** | — | **1** | — | — | **1** | **3** | — | **2** |  |
|  **Тур** | — | — | — | 20 | 6 | — | — | **3** | — | **1** | 4 | 30 | — | СО | 39 |  |
|  **Вуелта** | — | — | — | — | — | **1** | 7 | — | **2** | — | ДСК | — | **2** | 59 | — |  |
| Распоред на резултатите на поголемите етапни трки |
| Трка | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 |
|  Париз-Ница | — | 66 | — | — | — | — | — | — | — | 21 | — | — | — | — | — | 4 |
|  Тирено-Адријатико | — | — | 17 | — | 10 | 8 | 5 | **1** | **1** | — | 16 | 6 | 26 | 11 | 15 |  |
|  Волта а Каталуња | 56 | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  |
|  Трка околу Баскија | 92 | — | — | — | 9 | — | — | — | — | — | — | — | — | СО | — |  |
|  Тур де Романди | — | — | — | — | — | — | — | — | — | 5 | 10 | — | — | — | — |  |
|  Критериум ди Дофине | — | СО | — | — | — | — | — | 28 | — | 7 | 12 | — | — | — | — |  |
|  Тур де Свис | СО | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  |

### Распоред на резултатите на монументите

| Монумент | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Милано-Санремо | — | 69 | — | — | 49 | 28 | 8 | **3** | СО | 44 | 45 | 33 | — | **1** | 8 |
| Трка околу Фландрија | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | 24 | — |
| Париз-Рубе | не настапил во текот на кариерата |
| Лиеж-Бастон-Лиеж | 112 | ДСК | 71 | 10 | 39 | 27 | 8 | **2** | 23 | 30 | 13 | 51 | — | 32 | 8 |
| Џиро ди Ломбардија | 79 | СО | 34 | 37 | — | 5 | 40 | 26 | СО | — | **1** | — | **1** | **2** | — |

СО = се откажал; — = не учествувал; ДСК = дисквалификуван

Наводи
------

1. 1 2  „Bahrain Merida Pro Cycling Team - Vincenzo Nibali". Архивирано од изворникот на 2017-06-07. Посетено на 11 јули 2019.
2. ↑  „Trek-Segafredo announce complete 2020 men's roster". *Cyclingnews.com*. Future plc. 9 ноември 2019. Посетено на 3 јануари 2020.
3. ↑  „32. Џиро дел Трентоно, Етапа 3 – 24 април: Тори дел Бенако - Фолгарија, 173 км". Cyclingnews.com. 24 април 2008. Посетено на 18 септември 2010.
4. ↑  „Дневна група: 10-ти Копи & Бартали – Етапа 3". dailypeloton.com. 27 март 2008. Архивирано од изворникот на 2011-07-08. Посетено на 18 септември 2010.
5. ↑  „Бартоли се задржува на класици". Cyclingnews.com. 18 март 2009. Посетено на 18 септември 2010.
6. ↑  „Нибали - млада сила за силен Ликвигас тим". Cyclingnews.com. 20 април 2009. Архивирано од изворникот на 2009-07-25. Посетено на 19 септември 2010.
7. ↑  „Нибали е подготвен за тест-викендот". cyclingnews.com. 14 мај 2010. Посетено на 19 септември 2010.
8. ↑  Жан-Франсоа Кене (27 август 2006). „Младата пушка Нибали стана убиец". *Cycling News*. Future Publishing Limited. Посетено на 6 јануари 2013.
9. ↑  „Сетимана интернационале ди Копи е Бартали 2006 (2.1)". *Bike Race Info*. McGann Publishing, LLC. 25 март 2006. Посетено на 6 јануари 2013.
10. ↑  Грегор Браун (24 јуни 209). „Nibali nails Appennino win". *Cycling News*. Future Publishing Limited. Посетено на 6 јануари 2013.
11. ↑  „Вуелта а Еспања - Фарар победи на денот на Нибали". *Eurosport*. 19 септември 2010. Посетено на 20 септември 2010.
12. ↑  „Максим Иглински со победа на Лиеж-Бастон-Лиеж". *Velo News*. VeloNews.com. 22 април 2012. Архивирано од изворникот на 2012-01-10. Посетено на 22 април 2012.
13. ↑
14. ↑  „Нибали потпиша двегодишен договор со Астана". *Cycling News*. Future Publishing Limited. 2 август 2012. Посетено на 2 август 2012.
15. ↑  „Франческо Мозер вели дека Нибали и Вигинс сè уште не се прваци". *Velo Nation*. Velo Nation LLC. 3 октомври 2012. Посетено на 6 јануари 2013.
16. ↑  „Саган победи, Нибали го презема водството на трката на Тирено-Адријатико". *Cycling News*. Future Publishing Limited. 11 март 2013. Посетено на 21 мај 2013.
17. ↑  Бен Аткинс (19 април 2013). „Џиро дел Трентино: Винченцо Нибали дојде до завршната победа на стрмното искачување Сега ди Ала". *VeloNation*. VeloNation LLC. Посетено на 19 април 2013.
18. ↑  „Giro d'Italia: Vincenzo Nibali wins as Mark Cavendish takes red". BBC. 26 мај 2013. Посетено на 29 мај 2013.
19. ↑  „Победата на Винченцо Нибали на Тур де Франс ѝ дава надеж на Италија за бегство". *Guardian*. 27 јули 2014. Посетено на 25 јули 2014.
20. ↑  „Нибали победи на Тур де Франс". *Cycling News*. 27 јули 2014. Посетено на 25 јули 2014.
21. ↑  Емил Акселгард (16 септември 2014). „Нибали: Се чувствував добро, но четврток е голем тест". *Cycling Quotes*. CyclingQuotes.com 2013. Посетено на 17 септември 2014.
22. ↑  Џозеф Доерти (19 април 2015). „Нибали нема да вози на Џиро". *Cycling Quotes*. CyclingQuotes.com 2013. Посетено на 21 април 2015.
23. ↑  „Квјатковски победи на Амстел Голд Рејс". *Cyclingnews.com*. Future plc. 20 април 2015. Посетено на 21 април 2015.
24. ↑  „Валверде победи на Флеш Валон 2015". *Cyclingnews.com*. Future plc. 22 април 2015. Посетено на 22 април 2015.
25. ↑  Садб О’Ши (3 мај 2015). „Закарин победи на Тур де Романди". *Cyclingnews.com*. Future plc. Посетено на 3 мај 2015.
26. ↑  Акселгард, Емил (27 јуни 2015). „Се врати: Нибали ја одбрани титулата на италијанското првенство". *Cycling Quotes*. CyclingQuotes.com 2013. Посетено на 27 јуни 2015.
27. ↑  Вин, Најџел (24 јули 2015). „Винченцо Нибали ја освои етапата 19 на Тур де Франс додека Крис Фрум е под притисок". *Cycling Weekly*. Time Inc. UK. Посетено на 29 јули 2015.
28. ↑  Вилијам Фотерингем. „Крис Фрум го критикува Винченцо Нибали за „неспортски" преземен потег". *the Guardian*.
29. ↑  „Quintana gains on Froome, Nibali wins Stage 19 of Tour de France". *Sporting News*. Архивирано од изворникот на 2015-09-25. Посетено на 2015-12-15.
30. ↑  „Tour de Farce: Froome and Nibali clash as 'fans' shame the Tour". *Eurosport*.
31. ↑  „Tour de France: Chris Froome's lead cut by Nairo Quintana". *BBC Sport*. 24 јули 2015. Посетено на 24 јули 2015.
32. ↑  „Пласмани на Тур де Франс 2015". *Тур де Франс*. Amaury Sport Organisation. Посетено на 29 јули 2015.
33. ↑  „Ару подготвен да го дели водството со Нибали на Вуелта а Еспања". *Cyclingnews.com*. 13 август 2015. Посетено на 23 август 2015.
34. ↑  „Вуелта а Еспања: Италијанецот Фабио Ару ја освои првата титула на Гранд Тур". *BBC Ѕport*. 13 септември 2015.
35. ↑  „Нибали дисквалификуван од Вуелта а Еспања по држењето за автомобилот на екипата". *Cyclingnews.com*. 23 август 2015. Посетено на 23 август 2015.
36. ↑  „Дисквалификуваниот Винченцо Нибали покажа „жално однесување", вели шефот на Вуелта а Еспања". *Cycling Weekly*. 23 август 2015.
37. ↑  Рајан, Бери. „Tour of Oman: Vincenzo Nibali secures overall victory". Cyclingnew. Посетено на 2 јуни 2016.
38. ↑
39. ↑  „Vincenzo Nibali confirmed to join Bahrain-Merida for 2017". 3 август 2016.
40. ↑  „Milano-Sanremo 2018, Vincenzo Nibali scatta sul Poggio e vince: primo italiano dopo 12 anni" [Milan-Sanremo 2018, Vincenzo Nibali takes on the Poggio and wins: the first Italian for 12 years]. *Corriere della Sera* (италијански). RCS MediaGroup. 17 март 2018. Посетено на 17 март 2018.
41. ↑  „Vincenzo Nibali wins Milan-San Remo". *Cyclingnews.com*. Immediate Media Company. 17 март 2018. Посетено на 17 март 2018.
42. ↑  Бери, Рајан. „Vincenzo Nibali relishes 'difficult but beautiful' Tour of Flanders debut". *Cyclingnews*. Immediate Media Company. Посетено на 5 април 2018.
43. ↑  Витл, Џереми (21 јули 2018). „Tour de France: Fraile wins stage 14 as Nibali team considers action over crash". *the Guardian* (англиски). Посетено на 24 јули 2018.
44. ↑  „Vincenzo Nibali out of the Tour de France". *Cyclingnews*. Immediate Media Company. Посетено на 19 јули 2018.
45. ↑  Рајан, Бери (2 јуни 2019). „Nibali turns focus to Tour de France after Giro d'Italia podium". *cyclingnews.com*. Посетено на 4 јуни 2019.
46. ↑  Балингер, Алекс (4 јуни 2019). „Trek-Segafredo boss confirms Vincenzo Nibali signing". *Cycling Weekly*. Посетено на 4 јуни 2019.
47. ↑  „Среќен роденден Винченцо Нибали". Velo Voices. 11 ноември 2012. Посетено на 29 мај 2013.
48. ↑  „Антонио Нибали ќе се приклучи на континенталната екипа Маркиол". *Cyclingnews.com*. 28 јануари 2015. Посетено на 20 април 2015.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Винченцо Нибали" на Ризницата ? |

* Матична страница  (италијански)
* „Достигнувања на Винченцо Нибали". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Винченцо Нибали". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Винченцо Нибали". ProCycling.
* Винченцо Нибали на Trap-Friis.dk

| Награди и достигнувања |
| --- |
|
| Претходник**Алекс Ѕанарди** | **Италијански спортист на годината**2013, 2014 | Наследник**Грегорио Палтриниери** |
|
| Претходник**Јамајка Усеин Болт** | **Спортист на годината на *Газета дело Спорт***2014 | Наследник**Јамајка Усеин Болт** |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Возачи на Трек-Сегафредо |
| --- |
|  |
| Жилиен Бернар  · Џанлука Брамбила  · Амануел Гебрезгабихир  · Кун де Корт  · Никлас Ег  · Јакоб Егхолм  · Кени Елисонд  · Матијас Скелмосе Јенсен  · Александер Камп  · Чарли Квотерман  · Алекс Кирш  · Никола Кончи  · Емилс Лиепињш  · Хуан Педро Лопес  · Бауке Молема  · Јакопо Моска  · Матео Москети  · Рајан Мулен  · Антонио Нибали  · Винченцо Нибали  · Мадс Педерсен  · Кил Рајнен  · Мишел Рис  · Квин Симонс  · Томс Скујињш  · Јаспер Стејвен  · Едвард Тенс  · Антонио Тибери  · Џулио ЧиконеРаководител: Лука Гверчилена |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  Спортските награди и достигнување на Винченцо Нибали |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
 Победници на генералниот пласман на Тур де Франс  |
| --- |
|  |
| 1903–1919 | 
* 1903 Морис Гарен
* 1904 Анри Корне
* 1905 Луј Труселје
* 1906 Рене Потје
* 1907–08 Лисјен Пети Бретон
* 1909 Франсоа Фабер
* 1910 Октав Лапиз
* 1911 Гистав Гарижу
* 1912 Одил Дефраје
* 1913–14 Филип Тис
* 1915–18 *Прва светска војна*
* 1919 Фирмин Ламбо

 |
|  |
| 1920–1939 | 
* 1920 Филип Тис
* 1921 Леон Сјер
* 1922 Фирмин Ламбо
* 1923 Анри Пелисје
* 1924–25 Отавио Ботекија
* 1926 Лисје Бујсе
* 1927–28 Никола Франц
* 1929 Морис де Веле
* 1930 Андре Ледук
* 1931 Антонин Мање
* 1932 Андре Ледук
* 1933 Жорж Спеше
* 1934 Антонин Мање
* 1935 Ромен Мес
* 1936 Силвер Мес
* 1937 Роже Лапебје
* 1938 Џино Бартали
* 1939 Силвер Мес

 |
|  |
| 1940–1959 | 
* 1940–46 *Втора светска војна*
* 1947 Жан Робик
* 1948 Џино Бартали
* 1949 Фаусто Копи
* 1950 Фердинанд Киблер
* 1951 Иго Кобле
* 1952 Фаусто Копи
* 1953–55 Лујон Бобе
* 1956 Роже Валковјак
* 1957 Жак Анкетил
* 1958 Шарли Гол
* 1959 Федерико Баамонтес

 |
|  |
| 1960–1979 | 
* 1960 Гастоне Ненчини
* 1961–64 Жак Анкетил
* 1965 Феличе Џимонди
* 1966 Лисје Емар
* 1967 Роже Пенжо
* 1968 Јан Јансен
* 1969–72 Еди Меркс
* 1973 Луис Окања
* 1974 Еди Меркс
* 1975 Бернар Тевене
* 1976 Лисјен ван Импе
* 1977 Бернар Тевене
* 1978–79 Бернар Ино

 |
|  |
| 1980–1998 | 
* 1980 Јоп Зутемелк
* 1981–82 Бернар Ино
* 1983–84 Лорен Фињон
* 1985 Бернар Ино
* 1986 Грег Лемонд
* 1987 Стивен Роуш
* 1988 Педро Делгадо
* 1989–90 Грег Лемонд
* 1991–95 Мигел Индураин
* 1996 Бјарне Рис
* 1997 Јан Улрих
* 1998 Марко Пантани

 |
|  |
| 2006–денес | 
* *1999–2005 поништени резултати поради допинг*
* 2006 Оскар Переиро
* 2007 Алберто Контадор
* 2008 Карлос Састре
* 2009 Алберто Контадор
* 2010 Анди Шлек
* 2011 Кедел Еванс
* 2012 Бредли Вигинс
* 2013 Крис Фрум
* 2014 Винченцо Нибали
* 2015-2017: Крис Фрум
* 2018 Герајнт Томас
* 2019 Еган Бернал

 |

 |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Розева маичка Победници на генералниот пласман на Џиро д’Италија Розева маичка |
| --- |
|  |
| 
* 1909 Лујџи Гана
* 1910–11 Карло Галети
* 1912\*Тим Атала (Карло Галети, Џовани Микелето, Еберардо Павези)
* 1913 Карло Оријани
* 1914 Алфонсо Калцолари

* 1915–18 *Прва светска војна*

* 1919 Костанте Џирарденго
* 1920 Гаетано Белони
* 1921–22 Џовани Брунеро
* 1923 Костанте Џирарденго
* 1924 Џузепе Енричи
* 1925 Алфредо Бинда
* 1926 Џовани Брунеро
* 1927–29 Алфредо Бинда
* 1930 Лујџи Маркизио
* 1931 Франческо Камусо
* 1932 Антонио Пезенти
* 1933 Алфредо Бинда
* 1934 Леарко Гуера
* 1935 Васко Бергамаски
* 1936–37 Џино Бартали
* 1938–39 Џовани Валети
* 1940 Фаусто Копи

* 1941–45 *Втора светска војна*

* 1946 Џино Бартали
* 1947 Фаусто Копи
* 1948 Фјоренцо Мањи
* 1949 Фаусто Копи
* 1950 Иго Кобл
* 1951 Фјоренцо Мањи
* 1952–53 Фаусто Копи
* 1954 Карло Клеричи
* 1955 Фјоренцо Мањи
* 1956 Шарли Гол
* 1957 Гастон Ненчини
* 1958 Ерколе Балдини
* 1959 Шарли Гол
* 1960 Жак Анкетил
* 1961 Арналдо Памбјанко
* 1962–63 Франко Балмамион
* 1964 Жак Анкетил
* 1965 Виторио Адорни
* 1966 Џани Мота
* 1967 Феличе Џимонди
* 1968 Еди Меркс
* 1969 Феличе Џимонди
* 1970 Еди Меркс
* 1971 Геста Петерсон
* 1972–74 Еди Меркс
* 1975 Фаусто Бертолјо
* 1976 Феличе Џимонди
* 1977 Мишел Полентие
* 1978 Јохан де Мујнк
* 1979 Џузепе Сарони
* 1980 Бернар Ино
* 1981 Џовани Баталјин
* 1982 Бернар Ино
* 1983 Џузепе Сарони
* 1984 Франческо Мозер
* 1985 Бернар Ино
* 1986 Роберто Визентини
* 1987 Стивен Роуш
* 1988 Ендру Хемпстен
* 1989 Лорен Фињон
* 1990 Џани Буњо
* 1991 Франко Кјочоли
* 1992–93 Мигел Индураин
* 1994 Евгениј Берзин
* 1995 Тони Ромингер
* 1996 Павел Тонков
* 1997 Иван Готи
* 1998 Марко Пантани
* 1999 Иван Готи
* 2000 Стефано Гарцели
* 2001 Џилберто Симони
* 2002 Паоло Саволдели
* 2003 Џилберто Симони
* 2004 Дамијано Кунего
* 2005 Паоло Саволдели
* 2006 Иван Басо
* 2007 Данило ди Лука
* 2008 Алберто Контадор
* 2009 Денис Мењшов
* 2010 Иван Басо
* 2011 Микеле Скарпони
* 2012 Рајдер Хесједал
* 2013 Винченцо Нибали
* 2014 Наиро Кинтана
* 2015 Алберто Контадор
* 2016 Винченцо Нибали
* 2017 Том Димулен
* 2018 Крис Фрум
* 2019 Ричард Карапас
* 2020 Тео Гејган Харт
* 2021 Еган Бернал
* 2022 Џеј Хиндли

 |
|  |
| \*На ова издание на Џиро се натпреварувале само екипи, без индивидуален пласман |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
 Победници на генералниот пласман на Вуелта а Еспања  |
| --- |
|  |
| 
* 1935–36 Густаф Делор
* 1937–40 *Шпанска граѓанска војна*
* 1941–42 Хулијан Берендеро
* 1943–44 *Прва светска војна*
* 1945 Делио Родригез
* 1946 Далмасио Лангарика
* 1947 Едвард ван Дејк
* 1948 Бернардо Руиз
* 1949 *Трката не била одржана*
* 1950 Емилио Родригес
* 1951–54 *Трката не била одржана*
* 1955 Жан Дото
* 1956 Анџело Контерно
* 1957 Хесус Лороњо
* 1958 Жан Стаблински
* 1959 Антонио Суарез
* 1960 Франс де Мулдер
* 1961 Анхелино Солер
* 1962 Руди Алтиг
* 1963 Жак Анкетил
* 1964 Рајмон Пулидор
* 1965 Ролф Волфсхол
* 1966 Франсиско Габика
* 1967 Јан Јансен
* 1968 Феличе Џимонди
* 1969 Роже Пинжон
* 1970 Луис Окања
* 1971 Фердинанд Браке
* 1972 Хосе Мануел Фуенте
* 1973 Еди Меркс
* 1974 Хосе Мануел Фуенте
* 1975 Агустин Тамамес
* 1976 Хосе Песародона
* 1977 Фреди Мертенс
* 1978 Бернар Ино
* 1979 Јоп Зутемелк
* 1980 Фаустино Руперез
* 1981 Џовани Баталјин
* 1982 Марино Лехарета
* 1983 Бернар Ино
* 1984 Ерик Кариту
* 1985 Педро Делгадо
* 1986 Алваро Пино
* 1987 Луис Ерера
* 1988 Шон Кели
* 1989 Педро Делгадо
* 1990 Марко Џованети
* 1991 Мелсиор Маури
* 1992–93–94 Тони Ромингер
* 1995 Лорен Жалабер
* 1996–97 Алекс Циле
* 1998 Абраам Олано
* 1999 Јан Улрих
* 2000 Роберто Ерас
* 2001 Анхел Касеро
* 2002 Аитор Гонсалез
* 2003–04 Роберто Ерас
* 2005 Денис Мењшов
* 2006 Александар Винокуров
* 2007 Денис Мењшов
* 2008 Алберто Контадор
* 2009 Алехандро Валверде
* 2010 Винченцо Нибали
* 2011 Хуан Хосе Кобо
* 2012 Алберто Контадор
* 2013 Крис Хорнер
* 2014 Алберто Контадор
* 2015 Фабио Ару
* 2016 Наиро Кинтана
* 2017 Крис Фрум
* 2018 Сајмон Јејтс

 |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
 Победници во комбинираниот пласман на Вуелта а Еспања  |
| --- |
|  |
| 
* 1970 Гвидо Рејбрук
* 1971 Кирил Жимар
* 1972 Хосе Мануел Фуенте
* 1973 Еди Меркс
* 1974 Хосе Луис Абилеира
* 1986 Шон Кели
* 1987 Лорен Фињон
* 1988 Шон Кели
* 1989 Оскар де Хесус Варгас
* 1990 Федерико Ечаве
* 1991 Федерико Ечаве
* 1992 Тони Ромингер
* 1993 Хесус Монтоја
* 2002 Роберто Ерас
* 2003 Алехандро Валверде
* 2004 Роберто Ерас
* 2005 Денис Мењшов
* 2006 Александар Винокуров
* 2007 Денис Мењшов
* 2008 Алберто Контадор
* 2009 Алехандро Валверде
* 2010 Винченцо Нибали
* 2011 Хуан Хосе Кобо
* 2012 Алехандро Валверде
* 2013 Крис Хорнер
* 2014 Алберто Контадор
* 2015 Хоаким Родригез
* 2016 Наиро Кинтана
* 2017 Крис Фрум
* 2018 Сајмон Јејтс

 |

 |

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 313042983
* LCCN: no2015008381

 |

 |