recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Botaurus stellaris*
**Големиот воден бик** (*Botaurus stellaris*) е птица од семејството на чапјите. Го има и во Македонија.

Распространетост
----------------

Големиот воден бик е распростанет во Азија и Европа крај водните површини со трска и рогозина. Бројот им се намалува иако не е загрозен вид. Во Европа има 20-44 000 мажјаци. Најмногу се застапени во западна и јужна Европа. Се сели на југ од местата каде водата зимно време замрзнува. Освен европските видови (Botaurus s. stellaris) тука се и: јужноамериканскиот (Botaurus pinnatus), американскиот (Botaurus lentiginosus) и австралискиот воден бик (Botaurus piciloptilus), јужноафриканскиот (Botaurus s. capensis).

Опис
----

Овие птици имаат светло, пепелаво-кафено перје, испрскано со потемни точки и прошарано со линии. Има неелегантна форма, а мажјакот и женката се слични. Долги се од 69 до 81 см, просечниот распон на крилјата е 130 см, а тежат 0,87 - 1,94 килограми.

Поведение
---------

Големиот воден бик живее меѓу трски и кога ќе се вознемири, стои мирно во едно место, а главата и клунот ги крева нагоре. Ова поведение и бојата на перјата ја кријат птицата толку добро што е речиси невозможно да се види. Нив повеќе можеме да ги слушнеме отколку да ги видиме, зашто мажјакот испушта звук кој се слуша и на 5 км оддалеченост. Поактивни се во мугри и самрак. Се гледаат рано наутро додека летаат од или кон гнездото. Вратот кога летаат им е згрчен, а мавтањето со крилата брзо.

### Размножување

Мажјаците се полигамни и имаат над 5 женки. Се гнездат во трската, а ги користат старите гнезда кои се 30 см во пречник. Гнездењето се случува доста рано, во март - април, се снесуваат 4-5 јајца кои ги лежи женката 25-28 дена. По испилувањето, малечките остануваат околу 2 недели со мајката, а потоа си заминуваат.

### Исхрана

Се хранат со риби, жаби и други водени организми.

Наводи
------

1. ↑  „*Botaurus stellaris*". *IUCN Red List. Version 2008*. International Union for Conservation of Nature. 2008. Посетено на 4 February 2009.
 Database entry includes justification for why this species is of least concern.
2. ↑  The RSPB: Bittern
3. ↑  „Eurasian Bittern, The Internet Bird Collection". Посетено на 2009-02-16.
4. ↑  Brazil, Mark, *Birds of East Asia: China, Taiwan, Korea, Japan, and Russia (Princeton Field Guides)*. Princeton University Press (2009), ISBN 978-0-691-13926-5

Надворешни врски
----------------

* Ageing and sexing (PDF) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze Архивирано на 28 јануари 2012 г.
* 

* Голем воден бик на Ризницата ?
* RSPB with sound file
* ARKive Stills, video Архивирано на 11 мај 2008 г.
* BBC Wildlife Finder - videos and information
* (Eurasian) Bittern - Species text in The Atlas of Southern African Birds
Голем Глен во рамките на Шкотска
Местоположба на Големиот Глед во Шкотска

Карта на Големогленскиот пат
**Голем Глен** (шкотски гелски: *Gleann Mòr*, англиски: *Great Glen*), наречен и **Глен Албајн** (*Gleann Albainn* или *Glen Albyn* - „Гленот на Шкотска") или **Глен Мор** — низа гленови во Шкотска кои се протегаат в должина од 100 км од Инвернес на Марискиот Ферт, па сè до Форт Вилијам при почетокот на Лох Лини.

Големиот Глен се протега долж голем расед познат како Големогленски Расед. Тој ги пресекува Шкотските Гори на два дела - Грампијанските Планини на југоисток и Северозападните Гори на северозапад.

Гленот претставува природен пат на Шкотските Гори, и низ него се протегаат Каледонскиот Канал и патот A82, кој го поврзува градот Инвернес на источното крајбрежје со Форт Вилијам на запад. Овој пат се нарекува Големогленски пат.

Областа на гленот играла стратешка улога при котролирањето на горските кланови, особено Јакубитското востание во XVII век, за што сведочат градовите Форт Вилијам на југ, Форт Огастес во средината на гленот, и Форт Џорџ веднаш северно од Инвернес.

Најголемиот дел од гленот се состои од низа лохови, кои ги поврзуваат реки. Лоховите ги користи и Каледонскиот Канал, но реките не се пловни.

Еве ги водните површини на Големиот Глен од североисток кон југозапад:

* река Нес
* Лох Дохфур
* Лох Нес
* река Ојх
* Лох Ојх
* Лох Лохи
* река Лохи
* Лох Лини

Вододелницата се протега помеѓу Лох Ојх и Лох Лохи. Лох Лини, кој се наоѓа јужно од Форт Вилијам е морски лох на кој излегуваат реката Лохи и Каледонскиот Канал. На северниот крај реката Нес се влева во Марискиот Ферт.

Поврзано
--------

* Глен
* Шкотски Гори
* Шкотски Низини

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Голем Глен на Ризницата ?
* Големогленски пат — „Неоткриена Шкотска" (англиски)

Координати: 57°18′0″N 4°27′0″W﻿ / ﻿57.30000° СГШ; 4.45000° ЗГД﻿ / 57.30000; -4.45000
**ЕВН Македонија** — македонско акционерско друштво за производство, трговија и дистрибуција на електрична енергија.

Историја
--------

Организација и управување
-------------------------

Активности
----------

Општествена одговорност
-----------------------

Во 2020 година, ЕВН Македонија ја започнала програмата „Лост" за стипендирање на студенти од сиромашни семејства, кои студираат електроенергетика на некој од македонските универзитети.

Наводи
------

1. ↑  Мирослав Саздовски, ЕВН Македонија со нов проект „Лост" за стипендирање студенти, *Економија и бизнис*, година 22, број 265, септември 2020, стр. 7.
**Европскиот солидарен корпус**, порано познат како **Европски волонтерски сервис** (ЕВС), е меѓународна програма за волонтирање формирана од страна на Европската комисија за младите луѓе да одат во друга земја и да работат за непрофитна цел.

ЕВС била втората од петте „Акции" на ЕУ Програмата за млади и е раководена од Генералниот директорат за образование и култура на Европската комисија .

Идејата на програмата е да испрати волонтери на возраст од 18-30 години во друга земја, обезбедувајќи им основни средства за време на нивниот престој (сместување, храна, осигурување, трошоци за превоз итн). Програмата го олеснува волонтирањето на европските волонтери во Европа или во сите други земји во светот, како и волонтери од европски партнери, кои ќе волонтираат во земјите на ЕУ.

Програмата е наменета за претставува придобивка и на волонтерот, а не само придобивка за луѓето со кои волонтерот треба да работи.

Прописите сугерираат дека волонтерот не може да заземе работно место кое инаку би било заземено од работник кој би бил платен. Волонтерите учествуваат во проекти кои се многу корисни, како што се работа со лица со инвалидитет или за разни невладини организации.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
* Отвори директориум Архивирано на 17 март 2017 г.
* Водич
**„Е, не"** (српски: *Није него*) — југословенски филм од 1978 година, во режија на Миќа Милошевиќ, кој е автор и на сценариото. Во филмот се користи музиката на популарната рок-група Бијело дугме. Главните улоги ги играат: Велимир Бата Живоиновиќ, Никола Симиќ, Ружица Сокиќ, Павле Вуисиќ и Радмила Андриќ.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во средно училиште во кое професорот Херцог има проблеми со учениците, кои не го поднесуваат училиштето, а со тоа и професорите. Професорот Херцог ги мрази учениците, но истовремено има симпатија кон ученичките. Еден ден, во училиштето доаѓа телевизиска екипа со намера да направи анкета за задоволството на учениците. Тогаш, се случуваат бројни смешни ситуации: на часот по биологија, поради костурот, сите помислуваат дека се работи за час по сексуално воспитување, а во целата приказна се вклучува и директорот...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Није него (пристапено на 22.12.2021)
**„Двоен обрач"** (хрватски: *Dvostruki obruč*) — југословенски филм од 1963 година, во режија на Никола Танхофер по сценариото на Иво Штивичиќ. Главните улоги ги играат: Северин Бијелиќ, Берт Сотлар, Павле Вуисиќ, Хермина Пипиниќ, Стојан Аранѓеловиќ, Давор Антолиќ, Велимир Бата Живоиновиќ, Борис Дворник и Антун Налис.

Синопсис
--------

Есента 1941 година, група илегалци успева да ги спаси комунистите Томо (го игра Бијелиќ) и Павле (го игра Живоиновиќ) од логорот, а Петар треба да ги префрли до партизанските воени единици. Патем, тие налетуваат на усташка патрола која носи заробен партизан во градот. Илегалците ја совладуваат патролата и го ослободуваат партизанот Криле (го игра Дворник). Петар се издвојува од групата за да договори состанок во блискиот каменолом каде треба да ги чека човекот кој треба да ги префрли кај партизаните. На договореното место, Томо и неговата група не го наоѓаат ни Петар ни предвидениот водич до партизаните. Затоа, Томо оди во блиската меана со намера да дознае што се случило, но сопственикот на меаната (го игра Вуисиќ) го препознава и го пријавува кај усташот Крешимир Лисац (го игра Сотлар), кој го апси Томо и се обидува да го однесе во градот. Меѓутоа, Павле и Криле ја опколуваат меаната и не пуштаат никого да излезе. Додека расте притисокот, Марко го присилува својот помошник Мали (го игра Антолиќ) да му помогне на Лисац, но со тоа не се согласува келнерката Марија (ја игра Пипиниќ). Тука се наоѓа и загадочниот човек Дуги (го игра Аранѓеловиќ) за кого не се знае на чија страна е...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Dvostruki obruč, hrvatski film (1963.) (пристапено на 4.3.2022)

Надворешни врски
----------------

* 

* *Двоен обрач*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Локација во Република Саха (Јакутија)
**Езерото Еманда** (руски: *Еманда* или Эманджа, јакутски: *Эмандьа*) е слатководно езеро во областа Томпонски, Република Саха (Јакутија), Русија. Езерото се наоѓа во пуста област која не е постојано населена и има малку посетители. Во нејзините води има слатководен бакалар, штука и липен.

Географија
----------

Езерото лежи на 678 метри над просечното морско ниво во сливот на реката Дербеке, дел од сливот на Јана. Сместено е источно од реката. Езерото Еманда е најголемото езеро на платото Јана.

Реката Сеен, десна притока на Дербеке, извира од езерото.

Поврзано
--------

* Список на езера во Русија

Наводи
------

1. ↑  „Ученые будут изучать озеро Еманда в Томпонском улусе Якутии". Архивирано од изворникот на 2020-01-24. Посетено на 2021-02-27.
2. 1 2 3  State Water Register- Озеро Эманджа (Иэма)
3. ↑  Google Earth

Надворешни врски
----------------

* озеро эманда на севере томпонского, летом има можно ли добро? (на руски јазик)
* Географски места во Саха (Јакутија), Русија
Една верзија на Спиралната божица симбол на современото неопаганство
**Движењето на Божицата** е тренд на верски или духовни верувања или практики кои се појавиле од вториот бран на феминизмот, претежно во Северна Америка, Западна Европа, Австралија и Нов Зеланд во 1970-тите. Поттикнати од векови машко-доминирана организирана религија (или врховен бог со машки заменки, односно "тој"), некои жени ја прифатиле идејата за женско божество, која била повеќе во согласност со феминистичките убедувања и својствените вредности на жените. Обединувачка тема на движењето е дека полот на божеството ја карактеризира политичката полова пристрасност на религијата, и ги сметале религиите кои обожавале Божица за матријархални и религиите кои обожавале Бог за патријархални.

Верувањата за Божицата можат да преземам многу форми; некои луѓе во Движењето на Божицата признаваат повеќе божици. Некои, исто така, вклучуваат богови. Додека други ја почитуваат "Божицата", што не е нужно гледано како монотеистички, но често се толкува како инклузивно, опфаќајќи многу божици во многу различни култури. Терминот "Божицата", исто така, овозможува многу начини на гледање на божеството олицетворено како жена, или како метафора, или како процес.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на религијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Слично
------

* Дијанска Вика

Наводи
------

1. ↑  Christ, Carol P. Rebirth of the Goddess, Addison-Wesley, 1997
2. ↑  Christ, Carol P. She Who Changes, Palgrave MacMillan, 2003
**„Денови"** (српски: *Дани*) — филм на режисерот Александар Петровиќ од 1963 година. Автори на сценариото се Бора Ќосиќ и Душан Матиќ, а главните улоги ги играат: Олга Вујадиновиќ, Љубиша Самарџиќ, Вјекослав Африќ и Мирослав Анѓелковиќ.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажува еден ден во животот на една жена (ја игра Вујадиновиќ) која не успеала да го најде своето место во животот. Таа запаѓа во низа карактеристични состојби во кои се открива себеси, својот живот и судбината. Нејзиниот живот е огледало на нејзината осаменост. Таа среќава млад човек (го игра Самарџиќ) кој истиот ден ја добил веста дека татко му е на умирање. Тие го минуваат попладнето заедно, обидувајќи се да му дадат нова смисла на животот.

Наводи
------

1. ↑  Дани (пристапено на 12.2.2023)
**Дејан Ѓокиќ** (11 август 1989) е српски поранешен професионален кошаркар.

Професионална кариера
---------------------

Како плеј-мејкер, Ѓокиќ играл за резервите на ФМП, Раднички баскет/Раднички ФМП, Црвена звезда, Војводина Србијагас, АБС Приморје, Златибор, Металац, Патриоти Левице и Спарс Сараево.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Ѓокиќ бил член на српскиот универзитетски тим кој освоил бронзен медал на Летната универзијада 2013 година во Казан, Русија. Србија победика со 87–74 над Канада во натпреварот за бронзениот медал. Во текот на осум натпревари на турнирот, тој имаше просек од 8,5 поени, два скока и 3,5 асистенции по натпревар.

Достигнувања во кариерата
-------------------------

* Победник на Лига Купот на Србија : **3** (со Раднички баскет/Раднички ФМП : 2009–10, 2010–11, 2011–12 )

Наводи
------

1. ↑  „Đokić: Igrati pred 4.000 Delija je zaista neverovatan osećaj!". *mozzartsport.com*. Посетено на 14 November 2021.
2. ↑  „Zvezda raskinula sa trojicom". *mvp.rs*. Посетено на 14 November 2021.
3. ↑  „Nekadašnji play FMP-a i Zvezde pojačao Sparse". *sportsport.ba*. Посетено на 14 November 2021.
4. ↑  „Djokic Dejan". *olsta-bg.rs*. Архивирано од изворникот на 2021-11-14. Посетено на 14 November 2021.
5. ↑  „Đokić novi igrač Sparsa". *bhbasket.ba*. Посетено на 14 November 2021.
6. ↑  „Đokić: Tu sam da pomognem Igoru, Nelsonu...". *novosti.rs*. Посетено на 14 November 2021.
7. ↑  „CAN 74 vs 87 SRB" (PDF). *universiade2013.sportresult.com*. Посетено на 14 November 2021.

Надворешни врски
----------------

* Дејан Ѓокиќ на eurobasket.com
* Дејан Ѓокиќ на proballers.com
* Дејан Ѓокиќ на realgm.com
* Дејан Ѓокиќ на adidasngt.com
Пиланата „Гама дизајн" во селото Петралинци во Струмица
**Дрвната индустрија** или индустрија на **граѓа** - обично приватно - економски сектор кој се занимава со шумарството, сечење на дрва и производство на шумски производи, дрвена граѓа односно дрво за градежништво, основна шума и дрвени производи (на пример, мебел) и секундарни производи како дрво целулоза за целулоза и хартиена индустрија. Некои од најголемите производители исто така се меѓу најголемите шумски сопственици.

Дрвната индустрија игра доминантна улога во денешната дрвна економија.

Разлика
-------

Во потесна смисла на условите, шумите, шумарството и индустријата за дрво и дрвена граѓа укажуваат на различни сектори, во индустријализацијата, интернационализираниот свет, при што постои тенденција кон огромни интегрирани бизниси кои го опфаќаат целиот спектар од шумарство и шумарството во приватна основноа и средна шума или плантажа преку процесот на сеча во дрво преработката и трговија и транспортот (на пример сплаварење на дрва, шумска железница, влезна патека.

Преработката и производите се разликуваат особено во однос на разликата помеѓу меко дрво и тврдо дрво. Додека мекото дрво првенствено оди во производство на огревно гориво, целулоза и хартија, тврдото дрво главно се користи за изработка на мебел, подови и др. Двата вида можат да бидат од корист за градење на (станбени) (дрвени колиби, дрвени кабини, дрвена конструкција).

Галерија
--------

* Струготини за израбока на пелети за греењеСтруготини за израбока на пелети за греење
* Пилана Гама дизајн, во село Петралинци во СтрумицаПилана Гама дизајн, во село Петралинци во Струмица
* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  „Production strategies in the Swedish softwood sawmilling industry". *Forest Policy and Economics*. **3**: 189–197. doi:10.1016/S1389-9341(01)00063-6.
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Vespa|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Двобоен стршлен (Vespa bicolor)*** вид стршлен опишан од Јохан Кристијан Фабрициус во 1787 година. За овој вид на стршлен е откриено дека е опрашувач на орхидеите, *Dendrobium sinense* (син. *Dendrobium christyanum*), и е пронајден само на кинескиот остров Хајнан. Овој стршлен исто така лови пчели, со кои ги храни своите ларви. Орхидејата произведува хемикалија која го имитира пчелскиот феромон со што ја привлекува ова граблива оса.

*Двобојниот стршлен* е најчестиот вид на голема оса во Хонгконг, заедно со членовите на родот *Parapolybia*. Може да се најде во разни околини, како и во близина на човечки живеалишта.

Наводи
------

1. ↑  Brodmann, Jennifer; Twele, Robert; Francke, Wittko; Yi-bo, Luo; Xi-qiang, Song; Ayasse, Manfred (August 25, 2009). „Orchid Mimics Honey Bee Alarm Pheromone in Order to Attract Hornets for Pollination" (PDF). *Current Biology*. **19** (6): 1368–1372. doi:10.1016/j.cub.2009.06.067.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q3016260
* BOLD: 654752
* EoL: 259325
* GBIF: 1311425
* iNaturalist: 423652
* IRMNG: 11197296
* NCBI: 619325

 |

 |
**Дејан Дражиќ** (26 септември 1995) е српски професионален фудбалер кој игра како крилен напаѓач за Хонвед Будимпешта како позајмен од Слован Братислава.

Клупска кариера
---------------

### ОФК Белград

Роден во Сомбор, Дражиќ ги поминал своите години во Телеоптик Земун и Партизан Белград. Тој потоа отишол на проба во рускиот клуб Рубин Казан, пред да се врати во Србија и да го потпише својот прв професионален договор со ОФК Београд на 18-годишна возраст.

Дражиќ го направил своето официјално деби за клубот на 21 септември 2013 година, влегувајќи како замена во второто полувреме за Александар Чавриќ во поразот со 0–2 на гостувањето кај неговиот поранешен тим Партизан. Тој го постигнал својот прв професионален гол на 19 октомври, постигнувајќи го првиот за неговиот тим во поразот на домашен терен со 2–3 против Раднички Крагуевац.

На 9 ноември 2013 година, Дражиќ постигнал гол во победата од 3–2 на домашен терен над Јагодина. Тој ја завршил својата прва сениорска сезона со четири првенствени голови од 23 настапи.

### Селта

На 7 август 2015 година, Дражиќ потпишал петгодишен договор со шпанската Ла Лига Селта де Виго. Тој го направил своето прво појавување како замена, влегувајќи во игра наместо Тео Бонгонда во ремито 1-1 против Еибар.

На 30 август 2016 година, Дражиќ бил позајмен на Реал Ваљадолид во Сегунда Дивизион на една година.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Дражиќ ја претставувал Србија на УЕФА првенството до 19 години 2014 година, со три настапи.

Трофеи
------

**ШК Слован Братислава**

* Фортуна лига (1): 2018–19

Наводи
------

1. ↑  „Dražić: Odrastao sam u Partizanu i sve ću učiniti da postignem pogodak na Marakani" [Dražić: I was grown at Partizan and I will do everything to score at Maracana] (Serbian). Novosti. 29 November 2014. Посетено на 7 August 2015.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Dejan Dražić, srpski El Šaravi" [Dejan Dražić, Serbian El Shaarawy] (Serbian). Novosti. 18 November 2013. Посетено на 20 November 2013.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Brazilski šou Dražića na Karaburmi" [Brazilian Dražić's show at Kara] (Serbian). Novosti. 9 November 2013. Посетено на 20 November 2013.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „Dejan Drazic, nuevo jugador del Celta a falta del reconocimiento médico" [Dejan Drazic, new player of Celta subject to a medical] (Spanish). Celta's official website. 7 August 2015. Архивирано од изворникот на 10 August 2015. Посетено на 7 August 2015.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. ↑  „Dejan Drazic jugará cedido en el Real Valladolid" [Dejan Drazic will play on loan at Real Valladolid] (шпански). Celta Vigo. 30 August 2016. Архивирано од изворникот на 21 September 2016. Посетено на 30 August 2016.

Надворешни врски
----------------

* Дејан Дражиќ – Профил на сајтот на УЕФА
* Дејан Дражиќ на soccerway
Географски координати : 39°00′N 35°00′E﻿ / ﻿39.000° СГШ; 35.000° ИГД﻿ / 39.000; 35.000 
Турција е трансконтинентална азиско-европска држава. Азискиот дел на Турција со површина од 755,688 км2 (околу 97%) е одделена од европска турција со протоците Босфор, Дарданели и Мраморно Море. Европскиот дел на Турција е околу 23,764 (или 3 %) од вкупната површина на Турција и ја зафаќа територијата на Тракија. Територијата на Турција во должина е долга околу 1.600 километри а широка 800 километри. Во светски рамки, Турција е 37 земја според територија. На север, Турција излегува на Црно Море, на запад ислегува на Егејско Море и Мраморно Море а додека на југ излегува на Средоземно Море. На исток се граничи со Грузија, Ерменија и Иран.
Европскиот дел на Турција излегува на три мориња: североисток на Црно Море, исток на Мраморно Море и југ на Егејско Море. На север се граничи со Бугарија а на запад со Грција. Цела Турција е планинска земја со поголем број на езера и со континентална и средоземна клима. Најголеми реки се Тигар и Еуфрат а додека најголемо езеро е Ван Езеро.
Највисок врв во Турција е Арарат со 5.165 метри.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Географија на Европа |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Ватикан
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 
* Европска Унија

 |

 |
**Движењето од 1968 година во Италија** или **Сесантото** било инспирирано од одвратноста кон традиционалното италијанско општество и меѓународните протести. Во мај 1968 година, сите универзитети, освен Бокони, биле окупирани. Во истиот месец сто уметници, меѓу кои и Џо Помодоро, Арналдо Помодоро, Ернесто Трекани и Џани Дова 15 дена го окупирале Триеналето на Палацо дела.

Движење '68
-----------

Позадината на движењето потекнува од ново трансформираната економија на Италија. Земјата неодамна ја зголемила индустријализацијата и почнала да се развива нова модерна култура. Движењето имало свои корени во штрајковите и универзитетските окупации во 1960-тите, заедно со меѓународните наслови за социјалистичките политички триумфи во Студената војна.

Студентите од работно или селанско потекло главно го поттикнале движењето во обид да го променат традиционалното капиталистичко и патријархално општество. Новиот образовен систем овозможил големото население да се образува и, со такво образование, да ги доведе во прашање општествените функции. Немирите започнале со студентски протести кои првично биле потценети од политичарите и печатот; ова набрзо се претворило во „борба на работниците".

Во првите моменти од студентскиот протест, десницата на универзитетите била меѓу лидерите на движењето. Битката кај Вале Џулија на Универзитетот во Рим на 1 март 1968 година била последната акција во која левичарските и десничарските студенти биле заедно бидејќи на 16 март по нападот на Универзитетот Ла Сапиенца, имало јаз меѓу „движечките" и реакционерите. Левицата дошла да доминира во движењето и десничарските дебати за тоа кои активности треба да се искористат за да се продолжи движењето.

Последици
---------

Контракултурните ставови на движењето завршиле со создавање конфликти во италијанската левица. Движењето навистина донело форма на солидарност меѓу младите и се создало нова политизирана генерација. Се расправа за тоа кога и како се формирала нова политичка генерација.

Наводи
------

1. ↑  von Kempis, Stefan. „'The Long '68'. Italy's View of the Protest Movement of 40 Years ago" (PDF). *www.kas.de*. Посетено на 19 May 2016.
2. ↑  Marino, Giuseppe. „ITALY: "WE DEMAND THE IMPOSSIBLE"" (PDF). *www.ghi-dc.org*. Архивирано од изворникот (PDF) на 8 March 2016. Посетено на 3 May 2016.
3. ↑  Nicola Rao, La fiamma e la celtica, Sperling & Kupfer Editori, 2006
4. ↑  Nicola Rao, La fiamma e la celtica, Sperling & Kupfer Editori, 2006
5. ↑  annipiombo07
6. ↑  Vi è poi chi ha ritenuto di leggervi anche una valenza contestatrice nei gruppi di destra verso il MSI-DN: Giorgia Meloni, *Il Sessantotto visto da destra* (*L’Occidentale*, 25 November 2007).
7. ↑  Giampiero Mughini, Il grande disordine, 1998, Mondadori.
8. ↑  Luca Codignola, Il Sessantotto fu una rivolta generazionale ma fino ad un certo punto (*L'Occidentale*, 9 December 2007).
Ен Ли цртежи на Asclepias curallavics, Anagallis monelli, 1771 година
**Ен Ли** (1753 – 1790) била британска ботаничка илустраторка која исто така илустрирала птици и инсекти.

Нејзиниот татко бил Џејмс Ли, шкотски расадник кој тргувал во Хамерсмит, Лондон, но во еден извор бил опишан како „ботаничар Џон Ли". Ен била ученик на уметникот и илустратор Сиднеј Паркинсон (1745-1771) до неговата рана смрт на море при вработувањето на Џозеф Бенкс, и во тестаментот на Паркинсон му оставила „секаков прибор што е корисен за сликање или цртање на г. Ќерката на Ли, мој научник". Во 2012 година овие „прибор" биле пријавени дека се во колекцијата на Националната библиотека на Австралија.

Кралската ботаничка градина, Кју ја поседувала колекцијата на Ен Ли, претставена на Кју во 1969 година. Ова се состоело од 165 илустрации од кои околу две третини му се припишувале на Ли, а останатите 60 биле на кинеска хартија и се верувало дека биле од кинески уметници, за кои се сметало дека ги собрал нејзиниот татко во врска со неговата работа во снабдувањето со егзотични растенија во градините. Нејзините дела кои ги држи Кју биле вклучени во голем проект со Фондацијата Oak Spring Garden за дигитализирање на работата на жените ботанички илустратори. Меморијалниот музеј на Кралскиот Алберт во Ексетер имал колекција од 79 нејзини цртежи на пеперутки, птици и инсекти.

Група од седум нејзини ботанички илустрации, датирале во 1771 година кога имала 17 или 18 години, биле продадени за 3.125 фунти во аукциската куќа Кристи во 2013 година.

Наводи
------

1. 1 2  Le Cornu, Emma. „Conservation of Chinese watercolours from the Ann Lee collection". *www.kew.org*. Royal Botanic Gardens Kew. Посетено на 4 April 2021.
2. 1 2  „Psittacus Iris". *Royal Albert Memorial Museum & Art Gallery*. Архивирано од изворникот на 2023-01-17. Посетено на 4 April 2021.
3. 1 2  „Anne Lee (London 1753-circa 1790)". *www.christies.com* (англиски). Посетено на 4 April 2021.
4. ↑  „Ann Lee and Parkinson's paintbrushes". *By God, I'll not lose Hardy!* (англиски). Посетено на 4 April 2021.
5. ↑  Parkinson, Stanfield, уред. (1773), „Preface", *A Journal of a Voyage to the South Seas, in His Majesty's Ship, The Endeavour. Faithfully transcribed from the papers of the late Sydney Parkinson...* (англиски), стр. xv, Архивирано од изворникот на 2012-04-05, Посетено на 2022-03-14CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
6. ↑  „Sydney Parkinson: Commentary, note 4". *The Captain Cook Society (CCS)*. Посетено на 4 April 2021.
7. ↑  „Women Authoring Change at Oak Spring". *Oak Spring Garden Foundation*. Посетено на 4 April 2021. OSGF has worked to increase awareness of women botanical artists by ... and by supporting the digitization of works by women artists in the collections at Royal Botanic Gardens, Kew.
8. ↑  Durant, Joanna. „Passionate pioneers: increasing access to botanical artwork by women artists". *www.kew.org*. Royal Botanic Gardens Kew. Посетено на 4 April 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 92608040
* LCCN: no2021039289
* NLA: 35505262
* RKD: 303890

 |

 |
***„Дворец"*** или ***„Замок"***(германски: *Das Schloss*) — австрискo-германски филм од 1997 година во режија на Михаел Ханеке (Michael Haneke), кој е автор и на сценариото, засновано врз истоимениот роман на Франц Кафка. Главните улоги ги играат: Урлих Михе (Ulrich Mühe), Сузане Лотар (Susanne Lothar) и Николаус Парила (Nikolaus Paryla).

Синопсис
--------

Геодетот К. (го игра Михе) пристигнува во едно мало село во кое се наоѓа дворец. Меѓутоа, локалната власт му го забранува влезот во дворецот. Додека се обидува да ги убеди надлежните службеници дека е повикан на работа во дворецот, тој се соочува со неразбирливи и сложени бирократски пречки...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Dvorac, austrijsko-njemački film - Ciklus Michaela Hanekea (пристапено на 4.3.2021)
**Ен Престон** (1 декември 1813 година – 18 април 1872 година) била американски лекар, активист и едукатор.

Кариера
-------

Ен Престон била првата жена декан на медицинско училиште, Женскиотмедицински колеџ во Пенсилванија (WMCP), што било првото медицинско училиште во светот во кое исклучиво учеле жени. Во време кога медицинската професија била скоро машка и се сметало за неприфатливо жените да се занимаваат со оваа професија, Ен Престон водела кампања за нејзините студентки да бидат примени на клинички предавања во болницата Блокли Филаделфија и болницата во Пенсилванија. И покрај отвореното непријателство на машките студенти по медицина, а понекогаш и на машките професори, Престон решително преговарала за најдобрите образовни можности за студентите на СМКП.

Наводи
------

1. ↑  National Library of Medicine (14 October 2003). „Changing the Face of Medicine. Biography: Dr. Ann Preston". *National Library of Medicine*. Посетено на 22 April 2016.
2. Ogilvie, Marilyn Bailey; Harvey, Joy Dorothy (2000). *The Biographical Dictionary of Women in Science: L-Z*. Taylor & Francis. стр. 1051. ISBN 0-415-92040-X.
3. Kelly, Howard Atwood (1912). *A cyclopedia of American medical biography: comprising the lives of eminent deceased physicians and surgeons from 1610 to 1910*. W.B. Saunders company. стр. 291–292.
4. De Rosa, Deborah C. (2005). *Into the mouths of babes: an anthology of children's abolitionist literature*. Greenwood Publishing Group. стр. 161. ISBN 0-275-97951-2.
5. Windsor, Laura Lynn (2002). *Women in Medicine: An encyclopedia*. ABC-CLIO. стр. 164. ISBN 1-57607-392-0.
ГорицаГорица
**Горица** или **Корча** (албански: *Rrethi i Korçës*) — еден од 36-те поранешни окрузи во Албанија. Според пресметувањатоа, од 1 јануари 2010 г. на неговата територија живееле околу 138.898 луѓе. Во текот на Втората светска војна Французите ја направиле Република Горица. Во округот живее значително македонско малцинство.

Географија
----------

Округот Горица зафаќа површина од 1.752 км2, што го прави овој округ втор по големина во Албанија. 
Округот лежи во југоисточниот дел од земјата. Главен град е Горица. Округот на север се граничи со Македонија и округот Подгарец, со Грција се граничи на исток, на југозапад се граничи со округот Девол, на северозапад се граничи со окрузите Колоња и Премет, а на запад се граничи со окрузите Грамш и Скрапар

Населени места
--------------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| * Дреново
* Гора
* Горица (Корча)
* Лејка
* Либовник
* Пустец
* Малик
* Моглица
 |   | * Дворани (Молај)
* Пирк
* Полјани
* Булгарец
* Високуќи
* Воскоп
* Москополе
* Врешта
 |   |

Наводи
------

1. ↑  „POPULLSIA SIPAS RRETHEVE, 2001-2010". Albanian Institute of Statistics. Архивирано од изворникот на 2011-07-24. Посетено на 2010-09-09.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Албанија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Албанија |
| --- |
|  |
| Белград  **·**  Булчица  **·**  Валона  **·**  Голема Малесија **·**  Грамеш  **·**  Дебар  **·**  Девол  **·**  Делвина  **·**  Драч  **·**  Ѓирокастро  **·**  Елбасан  **·**  Каваја  **·**  Колоња  **·**  Горица  **·**  Кроја  **·**  Кукс  **·**  Кучово  **·**  Курбин  **·**  Леска  **·**  Либражд  **·**  Лушње  **·**  Малакастро  **·**  Матија  **·**  Мирдита  **·**  Пеќин  **·**  Премет  **·**  Поградец  **·**  Пука  **·** Саранда  **·**  Скадар  **·**  Скрапар  **·**  Тепелена  **·**  Тирана  **·**  Тропоја  **·**  Фиер **·**  Хас |

 |
Групата во 1970-ти години
**Грејтфул дед** (англиски: *Grateful Dead*) била американска рок-група формирана во 1965 година во Пало Алто, Калифорнија. Групата е позната по својот уникатен и еклектичен стил, кој ги спојува елементите на рок, психоделија, експериментална музика, модален џез, кантри, фолк, блуграс, блуз, реге и спејс рок при изведби во живо, како и по верната публика.

„Нивната музика", напишал Лени Кејс, „допира на терен за кој повеќето други групи дури и не знаат дека постои". Групата била рангирана на 57. место на списокот на најголемите уметници на сите времиња, направен од музичкото списание „Ролинг Стоун" .

Групата „Грејтфул дед" била основан во Заливот на заливот Сан Франциско во услови на пораст на контракултурата во 1960-те години. Основачи биле: Џери Гарсија (водечка гитара, вокал), Боб Веир (ритам гитара, вокал), Рон Пигпен МекКернан (клавијатури, хармоника, вокал), Фил Леш (бас, вокал) и Бил Кројцман (тапани). Членовите на „Грејтфул дед" свиреле заедно во разни групи во Сан Франциско, а Леш бил последниот член кој се приклучил на „Варлрок" пред тие да станат Грејтфул дед. Тој ја заменил Дана Морган Џуниор, која свирела бас на неколку свирки. Тапанарот Мики Харт и текстописецот Роберт Хантер се приклучиле кон групата во 1967 година. Со исклучок на МекКернан, кој починал во 1973 година и Харт, кој привремено се одвоил во периодот од 1971 до 1974 година, јадрото на групата останало заедно во текот на целата нејзина триесетгодишна историја. Другите официјални членови на групата биле: Том Константен (клавијатури, 1968-1970), Џон Пери Барлоу (текстописец, 1971-1995), Кит Годо (клавијатури, 1971-1979), Дона Гохо (вокал, 1972- 1979), Брент Мидленд (клавијатури, вокали, 1979-1990) и Винс Велник (клавијатури, вокали, 1990-1995). Брус Хорнсби (хармоника, пијано, вокал) бил член на групата на турнејата од 1990 до 1992 година, како и гостин пред и по турнејата.

Во 2015 година, четворицата преживеани ја одбележале педесетгодишнината на групата со серија концерти, кои биле нивните последни настапи заедно.

Наводи
------

1. ↑  Meriwether, Nicholas G. (2012). *Reading the Grateful Dead: A Critical Survey*. Scarecrow Press. стр. 280. ISBN 0-8108-8371-6.
2. ↑  Metzger, John (1999). „Mother McCree's Uptown Jug Champions". *The Music Box*. The Music Box, Inc. Архивирано од изворникот на September 27, 2012. Посетено на August 21, 2012.
3. ↑  Kaye, Lenny (1970). „The Grateful Dead – *Live/Dead*". *Rolling Stone*. Архивирано од изворникот на 2013-02-01. Посетено на October 18, 2010.
**Живко Новески** — македонски поет и раскажувач.

Животопис
---------

Новески е роден е на 27 април 1947

 година во с. Миокази, Кичевско. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Просветен работник. Член на ДПМ од 1987 година. Автор е на книгите: Точно време (поезија, 1978), Пелинор (раскази, 1985), Годови (поезија, 1991), Бубашар (сликовница за деца, 1996), Ума земја (еко поезија, 1997).

Наводи
------

1. ↑  Republičkata zaednica na kulturata (2005). *Sovremenost: literatura, umetnost, opštestveni prašanja* (53. изд.). "Kočo Racin".
2. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 184.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Гордана Деан Поп-Христова** (Нови Сад, Србија, 28 септември 1960

) — македонска кореографка и професорка по современ танц.

Животопис
---------

Поп-Христова е родена на 28 септември 1960 година во Нови Сад, Србија. Таа завршила класично балетско образование, меѓутоа почнала да се интересира за модерната балетска уметност. Едно време водела студио во Нови Сад, каде и била мажена и имала една ќерка. Подоцна го запознала македонскиот глумец и композитор Кирил Поп Христов за кого се омажила и се преселила во Македонија. По преселувањето во Скопје ја формира балетската група Ребис, со која нижи врвни успеси.

Наводи
------

1. ↑  „МЕЃУ 800 НАТПРЕВАРУВАЧИ „Ребис" ќе учествува на натпревар во Босна". Време. 19 март 2010. Посетено на 2011-02-20.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Биографија на страната на Ребис[*мртва врска*]
* МАГАЗИН: Гордана Деан Поп Христова[*мртва врска*] -Интервју во Утрински Весник (22 јуни 2007)
**Живко Пејоски** (Охрид,  1947
 - Охрид, 11 август 2010

) - македонски ликовен уметник, архитект и дизајнер.

Животопис
---------

Пекоски е роден во Охрид во 1947 година. Негова ќерка е познатата македонска дизајнерка на накит Марта Пејоска. 
Пејоски првата самостојна изложба ја одржал во 1967 година во Прилеп, по што следеле изложби во Скопје(’73, ’94), Будва (’74, ’75), Капри (’75, ’76), Охрид (’95), Битола (’98). Своите дела ги презентирал и на повеќе групни изложби во Скопје (’73, ’94, ’95), Охрид (’93, ’94) и Битола (’96, ’97, ’98). Учествувал и на изложби за карикатура во Монтреал, Канада во 1974 година и во Скопје истата година, како и на изложби за таписерии во Прилеп во 1978 година и во Охрид во 1982 година.
Во 1984 година, ток ја отворил неговата Галерија во стариот дел на Охрид. Во неговото творештво доминираат амбиенталните мотиви, а во неговиот израз присутен е македонскиот етнички белег со оригинална изведба. Неговите извонредни дела присутни се ширум светот. Дрвената статуа на Св. Климент и Св. Наум од 1998 година се наоѓа во конгресната библиотека во Вашингтон. Статуата на Св. Климент, подарок на премиерот на Македонија на претседателот на САД, Џорџ Буш во 2007 година, статуата на Кирил и Методиј, исто така изработена во дрво, подарок на Македонија на папата Бенедикт XVI во 2008 година, резбите подарок на Охридската академија на хуманизмот на Даисаку Икеда во 2007 година и на Мануел де Оливеира во 2008 година, се исто така дела на Пејоски. Многу од неговите дела поседуваат познати политичари, поети и мисионери коишто ја посетиле Македонија. Тој исто така ги изработил подароците за добитниците на Златниот венец на поезијата на Струшките вечери на поезијата од 1996 до 2000 година, како и за фестивалот „Охридско лето".
Починал во Охрид на 11 август 2010 година.

Наводи
------

1. ↑  *МАРТА ПЕЈОСКА: Дизајнерката и архитектка на накит отвори свое ателје-галерија во Охрид*
2. ↑  *Почина уметникот Живко Пејоски*
**Голем метеор од 1860 година** забележан на 20 јули 1860 година. Тоа беше единствен метеорски феномен пријавен од локации низ Соединетите Американски Држави.

Американскиот сликар на пејзажи Фредерик Црква ги насликал спектакуларните низи од огнени топки метеори на Катскил вечерното небо, исклучително ретка Пасишта на Земјата метеорска поворка.

Погледни уште
-------------

 
Викиизвор на англиски јазик содржи текст на тема:
***Leaves of Grass/Book XVII - Year of Meteors 1859-60***

* 1783 Great Meteor
* 1913 Great Meteor Procession
* 1972 Great Daylight Fireball

Наводи
------

1. ↑  Remembering the Great Meteor Procession of 1860

Модерни настани со влијание
Поглед на Горица од селото Радиовце
**Горица** — мала планина во Полошката Котлина. Всушност таа е дел од големата планина Сува Гора.
Но сепак таа е од големо ѕначење за околните места. Висока е 650 м и е лев крак на Сува Гора. Карактеристична е по дабовата шума, која во последните години со координација на Министерството за шумарство, водостопанство и просторно планирање, планирано се сече. Сечата се врши од страната на Радиовце и Теново. Населени места кои гравитираат кон оваа планина се Теново, Радиовце и Блаце.
Покрај самата планина тече реката Вардар. Оваа планина спаѓа во групата на стари грамадни планини и нема сопствени извори.
Од археолошки аспект ѕначајна е по наодите во селото Блаце и по сомнежите дека на страната од село Радиовце се наоѓаат темели на стара црква. Богата е и по дивеч и лековити билки.
На нејѕиниот врв се наоѓаат предаватечи на македонските телевизии, мобилни и интернет оператори, кои се насочени кон Гостивар.
Најпознато место е Лединче кое служи на православното население од селото Радиовце за палење на василичарскиот оган.
47°16′54″N 29°25′22″E﻿ / ﻿47.28167° СГШ; 29.42278° ИГД﻿ / 47.28167; 29.42278

**Григориополскиот предавател** (руски термин: Мајачки радио центар) е многу голема установа за емитување која се наоѓа близу Мајак во Молдавија поточно Приднестровие кај границата со Украина.

Градежните работи на овој објект со површина од 950 хектари, кои биле дигнати на почетокот на 90-тите, над 20 предаватели кои работат во краток и среден бран, се одвивале меѓу 1968 и 1975 година. Антените се состојат од неколку антени за кратко бранови со височини помеѓу 60 и 160 метри и голема вртечка кратка бранова антена, која може да го насочи своето зрачење на секоја точка на Земјата. По распадот на Советскиот Сојуз, нејзините предаватели ги користеле повеќе странски радиодифузни компании. Во 1997 година, неколку антени биле уништени или оштетени од прекумерно мрзнење. Најголемата загуба бил јарболот долг 300 метри и јарболот висок 250 метри користен за емитување на среден бран.

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 17 октомври 2017 г.
**Живан Пешиќ** (Нови Сад, 7 јули 1993

) — српски ракометар. Тој игра на позиција пикер.

Кариера
-------

Пешиќ се пресели во унгарскиот Веспрем како 17-годишник од Синтел. На почетокот играше за вториот тим, а по две сезони беше член на првиот тим, но не доби многу шанси да игра. Од сезоната 2014/15 година игра за словенечкиот клуб Целее, но тука не доби многу шанси, па во март 2016 година се врати во српскиот ракомет и потпиша за Белград Партизан до крајот на сезоната. Во летото 2016 година, тој се приклучил на екипата на Војводина. Со клубот на Нови Сад во сезоната 2016/17 година го освои првенството во Србија и Суперкупот. Во јуни 2017 година, тој потпиша двегодишен договор со шпанскиот тим Адемар Леон. Од сезоната 2019/20 година е играч на хрватскиот тим Нексе.

Тој беше член на селекциите на јуниорската репрезентација и ја доби својата прва покана до сениорската репрезентација во 2013 година додека Владан Матиќ беше селектор. По пет години без играње во репрезентацијата, доби нов повик за најдобра селекција на Србија во 2018 година.

Трофеи
------

### Војводина

* Српско првенство (1) : 2016/17 година.
* Супер куп на Србија (1) : 2016 година.

Наводи
------

1. 1 2  „Живан Пешић: Све што радимо је припрема за Португалце". rss.org.rs. 6 април 2018. Посетено на 13 јуни 2019.
2. ↑  „Живан Пешић две године у Цељу ПЛ!". balkan-handball.com. 14 април 2014. Посетено на 13 јуни 2019.
3. ↑  „Појачање за трофеје". rkpartizan.rs. 23 март 2016. Посетено на 13 јуни 2019.
4. ↑  „ПОЈАЧАЊЕ ПРЕД ДЕРБИ: Живан Пешић до краја сезоне у Партизану!". balkan-handball.com. 26 февруари 2016. Посетено на 13 јуни 2019.
5. ↑  „Живан Пешић: Ради се добро, биће резултата". dnevnik.rs. 31 август 2016. Посетено на 13 јуни 2019.
6. ↑  „Живан Пешић у Адемар Леону". balkan-handball.com. 16 јуни 2017. Посетено на 13 јуни 2019.
7. ↑  „НОВИ ГРОМ - Живан Пешић". rknexe.hr. 25 мај 2019. Архивирано од изворникот на 2019-05-27. Посетено на 13 јуни 2019.
8. ↑  „Матић објавио први списак, три дебитанта". rts.rs. 21 октомври 2013. Посетено на 13 јуни 2019.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

* Профил на ЕХФ
Лангобардските поседи по смртта на кралот Лиутранд (744 г.)
**Голема Лангобардија** (латински: **Langobardia Maior**) - името што, во раниот среден век, било дадено на поседите на Лангобардското Кралство во Северна Италија. Се состоел од вистинска Ломбардија со нејзиниот главен град Павија, војводствата Фриули и Трент, како и регионот на Тоскана. На југ била ограничена со Патримонијата Свети Петар односно Папската Држава основана по пипиновата даровница во 754 година, протегајќи од Тиренското до Јадранското Море. Лангобардските територии пошироко се нарекувале *Мала Лангобардија*, која се состоела од Војводствата Сполето и Беневенто.

Голема Лангобардија била внатрешно поделена на источна Австрија (Стара Земја), западна Невстрија (Нова Земја) и јужна Тоскана. Откако поседите биле освоени од Карло Велики во 774 година за време на опсадата на Павија, тие станале дел од Каролиншката држава.
**Живко Николовски** (1937, Слепче) — македонски писател.

Животопис
---------

Живко Николовски е роден во 1937 година во прилепското село Слепче. Во родното место го завршил основното образование, а учителска школа во Битола. Дипломирал на Педагошката академија во Штип, на групата за одделенска настава. Живее во Велес, каде работел како наставник во основното училиште „Васил Главинов".

Творештво
---------

Николовски претежно пишува поезија за деца. Неговите песни се објавени во повеќе списанија за деца во СФР Југославија. Негови најпознати поетски збирки се „Крајот на војната", „Рамка за слики" и „Низа ситно нанижана", сите објавени од издавачката куќа Детска радост.

Наводи
------

1. ↑  „Белешка за писателот", во: Живко Николовски, *Низа ситно нанижана*. Скопје: Детска радост, 1985, стр. 56.
2. ↑  „Белешка за писателот", во: Живко Николовски, *Низа ситно нанижана*. Скопје: Детска радост, 1985, стр. 56.