recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Еден од многуте „магични кругови" од Клучот на Соломон.
**Клучот на Соломон** (латински: *Clavis Salomonis*) — средновековна книга за магии која му се припишува на кралот Соломон.

Постојат неколку верзии на *Клучот на Соломон*, со различни преводи, во кои има разлики. Повеќето од овие текстови датираат од 16 или 17 век, а најстариот е од 15 век.

Историја
--------

Судејќи според стилот со кој е напишана, книгата е од среден век. Многу од книгите кои му се припишуваат на Соломон се всушност напишани во средниот век.

Книгата содржи неколку параграфи инспирирани од текстовите во Талмудот и еврејската Кабала.

Според митската историја на овој документ, кралот Соломон ја напишал книгата за својот син Робоам, и му наложил да ја скрие книгата во гроб заедно со него. Но, после многу години, книгата е откриена од група вавилонски филозофи. Приказната натаму вели дека никој не можел да ја толкува книгата, сè додека едниот од нив се сетил да го повика Бога на помош. Тогаш пред него се појавил ангелот божји кој побарал заклетва од него да го крие текстот од слабите и недостојните, а потоа можел јасно да го сфати текстот.

Содржина
--------

*Клучот на Соломон* е поделен во две книги. Првата книга содржи привикување, инвокација и клетви за повикување духови на умрени и демони, кои би требало да му ги исполнат желбите на оној што ги повикува. Исто така објаснува како да пронајдеш украдени предмети, како да бидеш невидлив, да стекнеш наклоност и љубов, и така натаму.

Втората книга опишува различни видови на чистења низ кои треба да помине „егзорцистот", како треба да се облече, и какви животни треба да им се жртвуваат на духовите. Објаснети се сите потребни елементи за да се состави амајлија, како и начинот на кој се чисти и се подготвува амајлијата да делува.

Како и во повеќето средновековни текстови, сите овие магиски дејанија се изведуваат преку моќта на Бога, кому му се упатени сите повикувања.

Библиографија
-------------

* Елизабет Батлер, *Ритуална магија*, ISBN 0-271-01846-1, дел II, поглавје 1, „Кругот на Соломон", стр. 47-99.
* Артур Е. Вејт, *Книга за црна магија*, ISBN 0-87728-207-2, поглавје 2, „Сложени ритуали", стр.70

Поврзано
--------

* Тестаментот на Соломон
* Соломонов печат

Наводи
------

1. ↑  Aurthur Edward Waite *The Book of Black Magic* pg. 70

Надворешни врски
----------------

* Клучот на Соломон во езотерсиките архиви
**Зад екранот** (англиски: *Behind the screen*) - американски филм од 1916 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (*Edna Purviance*), Ерик Кембел (*Eric Cambell*), Алберт Остин (*Albert Austin*) и Хенри Бергман (*Henry Bergman*).

Содржина
--------

Постерот за филмот „Зад екранот"
Давид (го игра Чаплин) работи како помошник на сценографот во едно филмско студио. Главниот сценограф (го глуми Кембел), кој се вика Голијат, не работи ништо и постојано го малтретира својот помошник. Кога тие ќе бидат повикани на снимањето на една сцена во филмска комедија, давид добива можност да му се одмазди на Голијат така што го гаѓа со чинии полни со храна. Потоа, на снимањето на друга сцена, тој со својата несмасна работа го повредува режисерот (го игра Бергман), а кога ќе биде повикан да помогне во трета сцена, тој ги повредува Голијат и глумците. Подоцна, како помошник на сценографот се вработува една девојка (ја игра Пурвианс), преправена како машко, а во меѓувреме, работниците во студиото започнуваат штрајк и сакаат да подметнат експлозив во студиото. Девојката ги открива, а Давид ѝ помага да ги средат штрајкувачите. На крајот од филмот, Давид ја освојува девојката.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Behind the Screen (1916) (пристапено на 10.4.2016)
2. ↑  IMDb, Behind the Screen (1916) (пристапено на 10.4.2016)
Приказ на ракописот
**Кратовско евангелие** (или **Кратовско четвороевангелие**) — македонски средновековен ракопис од средината на XIV век од кои се зачувани 151 лист и се чуваат во Националната библиотека во Скопје.

Рецензијата е очигледно македонска од Кратовската школа. Се употребуваат двете носовки, главно правилно, често без типична замена на мало ѧ со голема носовка Ѫ после Ж, ЖД, Ш и ШТ, што би упатувало на многу стар оригинал. Обична е замената на малата носовка ѧ со големата Ѫ на јотувано место типично за Охридската школа, кон која би можел да припаѓа првобитниот оригинал. Има само мал ер ь. Нема траги од Ефтимиевата реформа. Од орнаментиката зачувани се две знаменца на почетокот на Марковото евангелие на листот бр. 39 и на почетокот од Евангелието од Лука на листот бр. 69.

Ракописот е пишуван по 24 реда на почетните листови, во продолжение главно по 27 реда. На првите 2 листа красен калиграфски устав од средината на XIV век, понатаму поедноставен устав со полууставни елементи од три раце. Понекогаш се јавува А со долго стебло, Ж од три потези, заглавни букви од заоблен тип, како што е на В со валчести петелки, што е типично за средината на XIV век. Во интерпункцијата се јавува запирка. Има знаци за акценти, но се јавуваат во ракописот пишуван од едниот пишувач. Инаку има спиритуси над почетниот вокал, понекогаш и кендемата на долгите слогови.

Овој ракопис бил купен од страна на Националната и универзитетска библиотека „Св Климент Охридски" во скопје во 1968 година.
Замок Бјерсјолагорд Шведска
**Замокот** Бјерсјолагорд (шведски: *Bjärsjölagård slott*) е поранешен замок во Општина Сјабо, Сканија, Шведска.

Историја
--------

Главната зграда од 1766 година и северното крило од 1777 година се во архитектонски стил на рококо. Дизајнирани се од архитектот Жан Ерик Рен (1717-1793). Јужното крило датира од 1812 година и е дизајнирано во стилот на империјата. Од 1958 година, дворецот функционира како конференциски објект и бил популарно место за свадби и други собири.

Валдемар Атердаг го купил замокот во 1363 година и оттогаш и припаѓал на круната, но веројатно датира од 8 век, кога на местото живеел Харалд Хилдетанд. Замокот бил нападнат од незадоволни земјоделци и конечно бил урнат во 1526 година кога Бјерсјолагорд бил ставен под тогашната област Линдхолмен, при што на гувернерот на округот Муридс Џепсен Спар му било дозволено да земе материјал од замокот за изградба на замокот Сванехолм. Последователно, била изградена штала која го даде името на сегашниот имот.

Питер Јулиус Којет го купил имотот во 1720 година од круната. Кон крајот на 19 век се врши екстензивно производство на вар. Од тоа време има урнатини од две печки за вар. Имотот бил купен од Општествено домаќинство во 1958 година.

Печки за вар Ева и Адам во општината Сјобо

Наводи
------

1. ↑  „Bjärsjölagård". *Slottsrundan i sydöstra Skåne*. Посетено на September 1, 2020.
2. ↑  „Johan (Jean) Eric Rehn". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.

Надворешни врски
----------------

* Веб -страница за слот Bjärsjölagård
**Зад непријателските линии** - американски филм, во режија на Џон Мур. Главните улоги ги толкуваат: Овен Вилсон, Џин Хекман, итн.

Содржина
--------

Поручникот Крис Барнет (го игра Вилсон) е воен пилот кој е нестрплив да учествува во воени акции, наместо да изведува секојдневни рутински летови од носачот на авиони, стациониран на Јадранското Море. Еднаш, неговиот заповедник, адмиралот Рејграф (го игра Хекман) го испраќа во извидувачки лет над Босна. Барнет лета над забранетата зона и открива нешто што светот не сака да го види: движење на српската војска и масовни гробници. Меѓутоа, неговиот авион е соборен, по што српските војници го стрелаат неговиот соборец од авионот. Потоа започнува голема и долга потера по Барнет, кого американската армија го остава самиот да се снаоѓа. Сепак, Барнет успева да побегне, а во последен миг, адмиралот Рејграф испраќа три хеликоптери, кои ја уништуваат српската војска и го спасуваат Барнет.

Наводи
------

1. ↑  „Зад непријателските линии", *Антена*, број 899, 18.9.2015, стр. 12.
**Заветрените Острови** се островска група во северниот дел на Малите Антили, источно од Порторико. Се протегаат јужно до Доминика, каде се дел од Западните Инди. Сместени се во североисточниот дел на Карипското Море, кајшто морето се спојува со западниот дел на Атлантскиот Океан. Јужниот дел од архипелагот Мали Антили се нарекува Приветрени Острови. Овие острови се под управа на разни држави, зависно од нивната територијална надлежност.

Име
---

Островите се нарекуваат „заветрени" бидејќи воздушните струења продираат главно од исток (пасати) и со тоа се во заветрина.

Историја
--------

Во дамнешни времиња, домордни жители на островите биле Карибјаните (по кои се наречени и самите Кариби), како и народот Таинци. Некои од нивните потомци и денес сживеат на островите.

Овие острови биле меѓу првите територии што потпаднале под власта на Шпанската империја. Првите контакти со мештаните ги остварил Кристофер Колумбо за време на неговото второто патување, и токму од ова време датираат многу од топонимите на островите.

Острови
-------

Поглед на Сенди Граунд, Ангвила
Поглед на Шарлота Амалија на островот Сент Томас, Американски Девствени Острови
Од северопазад кон југоисток:

* Порторикански Девствени Острови: Вјекес, Кулебра
* Американски Девствени Острови: Сент Томас, Сент Џон, Сент Крои, Вотер (САД)
* Британски Девствени Острови: Јост Ван Дајк, Тортола, Вирџин Горда, Анегада (Обединето Кралство)
* Ангвила (Обединето Кралство)
* Свети Мартин (Франција/Холандија)
* Свети Вартоломеј (Франција)
* Саба (Холандија.)
* Свети Евстахиј (Холандија)
* Свети Кристофер
* Невис
* Барбуда
* Антигва
* Редонда
* Монтсерат (Обединето Кралство)
* Гваделуп (Франција)
* Доминика (понекогаш се вбројува)

Тука може да се вклучи и малиот оддалечен остров Авес.

Поврзано
--------

* Портал: Географија

* Мали Антили
* Приветрени Острови

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Заветрени Острови" на Ризницата ? |

* „Весник на Заветрените Острови" со слики и текст - Дигитална библиотека на Карибите (англиски)
* „Весник на Антигва, Монтсерат и Девствените Острови" со слики и текст - Дигитална библиотека на Карибите (англиски)
КобергЗамок Коберг
 Внатрешност на замокот Коберг, од Фриц фон Дардел 1852 година.
**Замокот** Коберг (*Kobergs slott*) е замок во Вастергетланд, Шведска. Тоа е резиденција на принцезата Дезире, бароницата Силфвершилд и нејзиниот покоен сопруг барон Никлас Силфвершилд (1934–2017).

Коберг се наоѓа во близина на езерото Вандеридсватнет, околу 10км јужно од Тролхатан. Замокот е трикатна зграда од камен, опкружена со две цврсти куполи кружни кули. Главната зграда била обновена во стилот на неоренесансната архитектура во текот на 1890-тите под дизајн на шведскиот архитект Фредрик Лијеквист (1863-1932).

Наводи
------

1. ↑  „Koberg". *Slottsguiden*. Посетено на September 1, 2020.
2. ↑  „Fredrik Lilljekvist". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.

Надворешни врски
----------------

* Веб-страница на Коберг
**Задгробен живот** (јапонски: ワンダフルライフ, *Wandafuru raifu*) - јапонски филм од 1998 година, во режија на Хироказу Кореда кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Арата Јура, Ерика Ода, Сусуму Тераџима, Кјоко Кагава, Кеј Тани, Такетоши Наито итн.

Синопсис
--------

Во една зграда пристигнува група луѓе кои штотуку умреле. Во зградата работат луѓе кои умреле порано и кои имаат задача да ги подготват новоумрените за вечниот задгробен живот. Притоа, секој од новоумрените има рок од три дена за да го избере своето омилено сеќавање, а потоа вработените во зградата снимаат филмска сцена со омиленото сеќавање. На тој начин, новоумрените имаат можност вечно да го задржат своето омилено сеќавање. Меѓу новоумрените има различни личности: некои не можат да се сетат, некои одбиваат да изберат итн. На крајот од неделата, секој од новодојдените го гледа краткиот филм со неговото омилено сеќавање и веднаш потоа исчезнува во вечниот живот. Меѓу вработените кои им помагаат на новоумрените е младиот Такаши (го игра Јура) кој е задолжен за постариот човек Ихиро Ватанабе (го игра Наито) кој не може да го избере омиленото сеќавање. Прегледувајќи ги видео-снимките со неговиот живот, Такаши забележува дека сопругата на Ихиро е Кјоко, неговата љубов од младоста. Така, Такаши се присетува на еден настан и бара тоа сеќавање да биде снимено на филм по што тој исчезнува во вечноста. Истовремено, меѓу вработените се наоѓа и младата девојка Шиори (ја игра Ода) која чувствува рпивлечност кон Такаши. Т

Наводи
------

1. ↑  IMDb, After Life (1998) (пристапено на 25.6.2020)
**Инга-Брит (Ибе) Далквист** (1924–1996) била шведска сребрена која основала работилница во Висби на островот Готланд каде што работела долги години, соработувајќи со нејзиниот сосед Олов Барве. Ѓердан во кој се комбинирани сребрени дела и фосили кои таа ги нашла на плажата се наоѓа во постојаната колекција на Националниот музеј на Шведска .

Биографија
----------

Родена во 1924 година, Далквист е родена на островот Готланд. Откако студирала на Шведското училиште за уметности, занаети и дизајн во Стокхолм, таа се здобила со важност во 1950-тите, создавајќи сребрен накит збогатен со фосили што ги нашла на плажата. Таа формирала работилница во Визби, соработувајќи со златарот Олоф Барве. Далквист работела на дизајнирање на предметите додека Барве го заврши нивното создавање. Заедно произвеле серија накит во сребро заедно со необработени фосили и камења собрани на плажите во Готланд. Тие ја доставиле серијата на изложбата на современ накит (Utställing Nutidssmycken 1959) организирана од Националниот музеј на Шведска во 1959 година. Токму благодарение на оваа изложба Далквист стана пошироко позната.

Откако била свршена за Георг Јенсен во 1965 година, Далквист дизајнирала построг накит во модернистички стил, додавајќи сложени врски со нејзините ѓердани и нараквици. Нејзината работа може да се види во музеите низ Шведска, вклучително и Националниот музеј кој држи ѓердан што таа го дизајнирала во 1959 година. Три од нејзините дела произведени од фабриката на Георг Јенсен се чуваат во Британскиот музеј .

Ајбе Далквист починала во 1996 година.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

Примери за накитот на Dahlquist од MutualArt

1. 1 2 3  „Necklace: Designed and made by: Inga-Britt "Ibe" Dahlquist". National Museum of Sweden. Посетено на 15 June 2021.
2. ↑  „Ibe Dahlquist (1924 - 1996 )". JensenSilver.com. Посетено на 15 June 2021.
3. 1 2 3  „Ibe Dahlquist". Greg Pepin Silver. Посетено на 15 June 2021.
4. ↑  „Ibe Dahlquist (1924-1996)". Nordlings. Посетено на 16 June 2021.
5. 1 2  „Ibe Dahlquist". British Museum. Посетено на 16 June 2021.
Djursholms SlottЗамокот Јуршхолм
**Замокот Јуршхолм** е замок во Шведска.

Замокот Јуршхолм се наоѓа во општината Дендерид, во урбаната област на Стокхолм. Замокот вклучува градежни компоненти од доцниот среден век. Тоа била главната зграда на имотот Дјуршхолм, која била во сопственост на Куќата на Банер од 1508-1813 година. Нилс Ескилсон (Банер), кој бил господар на Дјуршхолм од 1508 до 1520 година, изградил нова палата на местото каде што останал замокот Јуршхолм.

Замокот Јуршхолм бил резиденција на приватниот советник Густаф Банер и неговиот син, фелд-маршалот Јохан Банер. Сванте Густавсон Банер му дал сегашен изглед на замокот во 17 век. До средината на 17 век, замокот бил со сегашната големина. Главната сала била опремена во тоа време, со гипс тавани, скалите на замокот биле од варовник и даб а sидовите биле обложени со уметнички позадини полни со позлатена кожа и други материјали.

Во 1891 година, во зградата започнало средното училиште Јуршхолм. До 1910 година, средното училиште Јуршхолм работело во просторите. Првиот учител на Јуршхолм училиштето бил авторот Виктор Ридберг. Меѓу најбраните наставници биле Ерик Карлфелт и Алис Тегнер. Писателката Елса Бесков била наставник по уметност и нејзиниот сопруг, теологот Натанаел Бесков работел како директор на училиштето од 1897 до 1909 година.

Во 1890-ти, замокот бил обновен во нео-барокен стил. Дизајнот на фасадата бил поедноставен со новата реставрација од 1959 до 1961 година. Нов влез со модерна соодветност на замокот е изградена на северната страна во 2003 година. Денес служи како центар на заедницата во општината Дендерид.

Наводи
------

1. ↑  *Djursholms slott* (Danderyds kommun)
2. ↑  Liukkonen, Petri. „*Elsa Beskow (1874-1953)"*. *Books and Writers (kirjasto.sci.fi)*. Finland: Kuusankoski Public Library. Архивирано од изворникот на 27 July 2010.
Поглед на кабините на искачницата
Поглед на искачницата од улицата „Томиќ"
**Загрепска искачница** (хрватски: *Zagrebačka uspinjača*) — искачница во градот Загреб управувана од Загрепски електричен трамвај (ЗЕТ), сместена на улицата Томиќ, поврзувајќи ги улиците Илица (Долен град) со Штросмајеровото шеталиште на север (Горен град).

Нејзината пруга изнесува 66 метри и со тоа е една од најкратките искачници во светот. Искачницата била изградена во 1890 година и била во употреба од 23 април 1893 година. Првично имала парни мотори, кои биле заменети со електрични во 1934 година. Со цел да се зачува нејзиниот првобитен изглед, градбата и повеќето технички делови, добила правна заштита со прогласувањето на споменик на културата.

Технички одлики
---------------

Има две кабини со по 28 патници секоја (16 седишта и 12 места за стоење). Кабините се долги 5,640 метри и тежат 5,05 тони, кога се празни. Секоја кабина пренесува до 2.240 килограми. Електричниот мотор е во северната (горна) станица. Има трафостаница од 28,5 киловати, работи на 400 волти еднонасочна струја, со 720 вртежи во минута. Искачницата се движи по пруга од 1200 мм, а нејзината должина е само 66 метри, додека висинската разлика изнесува 30,5 метри, што значи наклон од 52%. Ова ја прави една од најкратките, а истовремено и една од најстрмните искачници во светот. Вози со 1,5 м/с и му треба 55 секунди да го помине растојанието.

Наводи
------

1. 1 2  „Искачница". ZET. Архивирано од изворникот на 2014-08-05. Посетено на 19 мај 2009.
2. ↑  „Загрепска искачница:Вчера". Funimag. Посетено на 19 мај 2009.
3. ↑  „Zagreb Funicular:Technical". Funimag. Посетено на 19 мај 2009.

Надворешни врски
----------------

* Загрепска искачница на Ризницата ?
* Искачница Архивирано на 1 мај 2009 г.

Координати: 45°48′51″N 15°58′24″E﻿ / ﻿45.81417° СГШ; 15.97333° ИГД﻿ / 45.81417; 15.97333
Замок Крагехолм
**Замокот Крагехолм** (шведски: *Krageholms slott*) е имот во општината Истад во Сканија, Шведска.

Историја
--------

Оригиналниот замок бил спомнат во 14 век дека припаѓал на семејството Дуе, а потоа и на семејствата Тот, Брахе, Марсвин и Крабе. Под Данска контрола, замокот бил наречен Крогхолм, а неговиот најпознат сопственик бил баронот Јорген Крабе, кој е роден во Сканија, кој одлучил да ја заложи верата на Шведската круна кога Сканија била отстапена на Шведска во 1658 година. За време на војната во Сканија од 1676-1679 година, Крабе бил затворен и погубен под обвинение за договарање со Данците и велепредавство. Неколку негови вработени, вклучувајќи го и управителот на имот Кристофер, исто така биле погубени од Швеѓаните. Како резултат на тоа, замокот бил опколен и од данските и од шведските војници и имало интензивни борби на теренот, вклучувајќи бомбардирања. Вдовицата на Крабе, Џит Тот, морала да ги продаде повеќето од семејните имоти, вклучувајќи го и Крогхолм, бидејќи тие биле осиромашени за време на војната. Во 1704 година, замокот бил продаден на Карл Пајпер (1647-1716) и неговото име било сменето во „Крагехолм" со шведски начин на изговарање, што до денес останало како име. Замокот бил обновен и преуреден во барокен стил од вдовицата на Карл Пајпер, Кристина Пајпер (1673-1752) во 1720 -те, која го користела како главна резиденција до нејзината смрт во 1752 година. Замокот припаѓал на семејството Пајпер во 1752–1897 година, семејството Брахе 1907–30 и оттогаш повторно на семејството Пајпер.

Наводи
------

1. ↑  „Krageholms Slott". *Sweden Guidebook*. Посетено на September 1, 2020.
2. ↑  Norrhem, Svante, Christina och Carl Piper: en biografi [Christina and Carl Piper: a biography], Historiska media, Lund, 2010 (Swedish)
3. ↑  „Christina Piper". *Svenskt kvinnobiografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.
**Зу сан ли** - точка под чашката на коленото којашто се користи во Источната медицина.

Функции на Зу сан ли
--------------------

Според кинеската и јапонската традиционална медицина, човекот има 365 точки и 12 главни меридијани. Точката „зу сан ли" се наоѓа под чашката на коленото, во вид на мало вдлабнување меѓу коските. Во Кина, таа е позната како точка на долговечноста, а во Јапонија како точка на стотина болести.
  

Според јапонската традиционална медицина, оваа точка:

* ја контролира работата на долната половина на телото
* ја контролира работата на ’рбетниот мозок во деловите што се одговорни за функционирањето на гастроинтестиналниот тракт, половите органи, бубрезите и надбубрежната жлезда.

  

Оттука, според јапонската традиционална медицина, секојдневното масирање на оваа точка помага во лекувањето на многу болести, како: запек, гастритис, инконтиненција, икавица. Исто така, се верува дека масажата на оваа точка ги има и следниве поволни ефекти: го нормализира крвниот притисок, ги нормализира гликозата и инсулинот, го регулира имунитетот, го подобрува варењето, ги намалува последиците од мозочен удар итн.

Масажа на Зу сан ли
-------------------

Притоа се препорачува точката да се масира наутро, и тоа девет пати со кружни движења во насоката на стрелката на часовникот, во траење од 10 минути на секоја нога. Пред масажата, човекот треба да заземе удобна седечка положба, да го смири дишењето и да навлезе во состојба на хармонија. Точката може да се масира со прстите или со помош на зрно од ориз, зоб или други житарки. Исто така, се верува дека најдобар ефект се постигнува ако масирањето на оваа точка се врши за време на млада месечина.

Наводи
------

1. ↑  „Зу сан ли или точката на долговечноста бара само 10 минути масажа дневно", *Здравје*, понеделник, 27 октомври 2014, стр. 28-29.
2. ↑  „Зу сан ли или точката на долговечноста бара само 10 минути масажа дневно", *Здравје*, понеделник, 27 октомври 2014, стр. 30.
3. ↑  „Зу сан ли или точката на долговечноста бара само 10 минути масажа дневно", *Здравје*, понеделник, 27 октомври 2014, стр. 30.
4. ↑  „Зу сан ли или точката на долговечноста бара само 10 минути масажа дневно", *Здравје*, понеделник, 27 октомври 2014, стр. 30.
Замокот Барсебек
**Замокот Барсебек** (шведски: *Barsebäcks slott*) е замок во селото Барсебек, општина Кавлинге, близу до брегот на Ересунд во Сканија, јужна Шведска. Постоел на сегашната локација уште од 12 век, но сегашната форма ја добил само за време на големите реновирања и обновувања во 1889 и 1940 година. Сегашната главна структура е трикатна, реконструкцијата од 19 век во холандски ренесансен стил, направена да личи на многуте оригинални ренесансни замоци кои уште опстануваат во сканискиот пејзаж.

Историја
--------

По Сканската војна, замокот Барсебек, заедно со сите други замоци во сопственост на сканското благородничко семејство Тот, бил конфискуван од шведската круна и станал сопственост на круната. Во 1743 година, замокот го купил шведскиот полковник и командант на полкот Густаф Дејвид Хамилтон, кој бил стациониран во Малме. Сегашниот сопственик е еден од далечните роднини на Хамилтон.

Поврзано
--------

* Åkesson, Sylve. Skånska slott och herresäten: Barsebäck. (шведски).

Надворешни врски
----------------

* Веб -страница на Барсебек
**Куковски Чукар** (бугарски: *Куковски чукар*) — врв на планината Огражден сместен од страната на Петричко, Пиринска Македонија. Се издига на висина од 1.233 м на главното планинско било, источно од врвот Маркови Кладенци. На југозапад од него се одделува Крчанов Рид. На југоисток преку седлото Стојкови Корита се поврзува со врвот Кулата, а на Североисток преку седлото Премката со Илинкина Чукарка. Врвот има куполест облик. Западните, северните и источните падини се благи, а јужните се пострмни. Сочинет е од метаморфни карпи. Почвата е кафеава шумска. Билото на врвот е обраснато со планинска тревна растителност. Западните и северозападните падини се покриени со бел бор, а источните се зафатени со обработливи површини. 

Низ северното и источното подножје на Куковски Чукар поминува асфалтен пат од селото Првомај за поранешниот планинарски дом „Маркови Кладенци". Во источните пазуви е сместено маалото Куково на селото Чуричени.

Поврзано
--------

* Маркови Кладенци

Наводи
------

1. ↑  *Енциклопедия „Пирински край", том I*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1995. стр. 481. ISBN 954-90006-1-3.
Замокот БолерупЗамок **Болеруп**
**Замокот Болеруп** е замок во општина Томелила, Сканија, во јужна Шведска.

Историја
--------

Замокот се споменува во пишани извори за првпат во средината на 13 век, но очигледно е постар. Правоаголната главна камена зграда веројатно е производ на спојување на неколку претходни градби, најважната, најверојатно, висока куќа или кула. За време на средниот век, замокот бил важен имот во рацете на влијателни благородни семејства, а комплексот на замокот веројатно бил проширен со ров и други одбранбени средства во тоа време. Замокот ја добил денешната форма во 1460 година. Црквата Болеруп сместена во близина на замокот е дополнителен доказ за раната важност на локацијата.

За време на востанието во 1525 година, замокот бил изгорен. Подоцна бил обновен, но неизбежно започнал период на распаѓање за замокот, кој се споменува како без покрив и соодветни подови сто и педесет години подоцна. Подоцна тој бил претворен во амбар и се користел како таков до средината на 20 век, кога била извршена реставрација.

Денес замокот е дел од средно училиште специјализирано за употреба на природни ресурси.

Архитектура
-----------

 Поглед од преку ровот
Фасадата на главната зграда на замокот ја одразува неговата бурна историја и е мешавина од средновековни, готски елементи и подоцнежни измени. Покривот кој се протега по должината на работ на јужната фасада, првично служел во битките со соодветен простор за стрелци. Слично на тоа, замокот задржува и средновековен испакнат данкер и траги од неколку надворешни скали, бидејќи во првобитниот замок немало внатрешни скали. Фасадата е украсена со типични готски слепи лакови од тули.

Внатрешно, замокот се одликува со доцни готски и рани ренесансни влијанија. Обновени се неколку големи засводливи простории поддржани од гранитни столбови и украсени со избледени фрески.

Наспроти старата зграда на замокот е крило со слична должина, изградено во неокласичен стил во 1850 година

Во близина на црквата лежи необичната и значајна средновековна црква Болеруп.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Kjellberg, Sven T, уред. (1966). *Slott och Herresäten i Sverige: ett konst- och kulturhistoriskt samlingsverk. Skåne, Bd 3, Kristianstads lön* (шведски). Allhem. стр. 383–413.
2. ↑  „Bollerup" (шведски). Bollerups naturbruksgymnasium. Посетено на 24 November 2013.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница (на шведски)
**„Калашников"** — филм на режисерот Константин Бустов 2020 година. Главните улоги ги играат: Јуриј Борисов, Олга Лерман, Сергеј Бодров.

Синопсис
--------

Филм е посветен на пронаѓачот и конструкторот на оружје, Михаил Калашников. Во текот на Втората светска војна, Михаил сфаќа дека на советската војска ѝ е потребно подобро оружје. Одвоен од девојката која ја сака, во тешките воени услови, тој се снаоѓа на сите можни начини во работата на својот нов проект и полека ја стекнува довербата на своите претпоставени, кои му поставуваат многу строги услови за неговата пушка да влезе во употреба.




1. ↑  РТС, Калашњиков (пристапено на 9.5.2022)
Зоологија
**Зоологија** — она поле од биологијата кое се занимава со проучување на животните. Како наука, таа се дели на општ дел или *општа зоологија* и специјален дел или *систематика на животните*. Општата зоологија ги проучува сите појави во животинскиот свет кои имаат општо значење, а систематиката на животните се обидува сите животни, според различните одлики, да ги подели во одреден број разновидни систематски категории заради полесно распознавање и проучување.

Одлики на животните
-------------------

1. Еукариотски организми.
2. Присуство на актин-миозински комплекс во клетките (за разлика од растенијата и габите);
3. Ингестија на храната (за разлика од габите);
4. Имаат митохондрии, но отсуствуваат хлоропласти (кои ги има кај растенијата);
5. Способни се (по дефиниција) за активно движење.

Зоологијата има многу гранки и таа е поврзана со другите науки.

Зоологијата ја изучува физиологијата, анатомијата, ембриологијата, екологијата и филогенијата на животните.

Според групата на животни кои ги проучува, зоологијата е поделена на зоологија на без‘рбетни животни и зоологија на ‘рбетни животни. Овие гранки можат и понатаму да се делат.

Зоологија на без‘рбетни животни
-------------------------------

Зоологијата на без‘рбетните животни ги изучува сите оние животни кои не припаѓаат во типот на хордати (Chordata). Најпознати гранки (според таксонот кој се проучува) се протистологијата (наука за праживотните), малакологија — наука за мекотелите, арахнологија — наука за пајаковидните, ентомологија — наука за инсектите, акарологија — наука за акарите, хелминтологија — наука за црвовидните животни, која е дел и од медицината.

Зоологија на ‘рбетни животни
----------------------------

Зоологијата на ‘рбетните животни ги изучува животните кои припаѓаат во типот Chordata. Важни гранки на овој дел од зоологијата се: ихтиологија — наука за рибите, херпетологија — наука за влекачите, орнитологија — наука за птиците, териологија — наука за копнените цицачи.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Зоологија |
| --- |
|  |
| Гранки | 
* Антрозоологија
* Антропологија
* Апиологија
* Арахнологија
* Артроподологија
* Ентомологија
* Етологија
* Зооархеологија
* Ихтиологија
* Кетологија
* Конхологија
* Малакологија
* Мамалогија
* Мирмекологија
* Невроетологија
* Нематологија
* Орнитологија
* Палеозоологија
* Планктологија
* Приматологија
* Хелминтологија
* Херпетологија

 |
|  |
| Зоолози | 
* фон Бер
* Волес
* Дарвин
* Караман
* Кивје
* Линеј
* Лоренц
* Сеј
* Фабр
* *повеќе...*

 |
|  |
| 
* Икона за портал Портал: „Биологија"
* Категорија

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85149983
* GND: 4067960-3
* BNF: cb11933834q (податоци)
* HDS: 008294
* NDL: 00561544
* NKC: ph116787

 |

 |
Клукало во облик на рака на куќна порта во с. Стенче, Горни Полог.
**Клукало** или **тропало** — направа со која оние вон куќата можат да ги известат оние во неа за нивното присуство. Еден дел од клукалото е прицврстен за вратата, а другиот (обично метален) дел е закачен за првиот со шарка, за да може да се подига и да удира („клука") по плоча прицврстена на вратата, или пак по самата врата, притоа правејќи врева. Плочата, ако ја има, се продава во комплет со клукалото.

Клукалата честопати се украсни, но можат да се состојат едноставно од прицврстен метален висок или прстен.

Поврзано
--------

* Квака
* Вратна опрема

Надворешни врски
----------------

* Клукало на Ризницата ?
* Стручна академска студија на клукала на џамии (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4212031-7

 |

 |
Грб на Коњсковола
**Коњсковола** (полски: *Końskowola*) — село во југозападна Полска, помеѓу Пулави и Лублин, блиску до Курув, на реката Курувка. Селото е центар на посебна општина во рамите на општината Пулавиот Округ и Лублинското Војводство. Населено е со 2.188 жители (податоци од 2004 година).

Име
---

Коњсковола би можело да се преведе како *Коњска вола*, но името доаѓа од *вола* - тип на село, и името на сопственикот - Јан Коњински (полски: Jan z Konina). Името на селото за првпат се спомнува уште во 1442 година.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Координати: 58°40′30″N 13°13′12″E﻿ / ﻿58.67500° СГШ; 13.22000° ИГД﻿ / 58.67500; 13.22000

Поглед кон замокот од северозапад.
**Замокот Леке** (на шведски: *Läckö Slott*) е средновековен замок сместен на јужниот брег на реката Венерн во западниот дел на Шведска. Темелите на замокот биле поставени во 1298 година како замок составен од две или три куќи опкружени од ѕидини. Во 1470-те во замокот избувнал пожар кој резултирал во проширување на замокот од тамошен епископ наречен Бринолф Герлашон.

Денес замокот Леке претставува национален споменик на Шведска и е управуван од страна на Одборот за национална сопственост од 1993 година. Секоја година во средината на јули, во дворецот на замокот се одржува Опера на замокот Леке која трае околу три недели.

Користена литература
--------------------

* Ларс Шеберг и Анели Велин, *The Splendour of The Baroque. Läcko Castle, A Nobleman’s Home in Sweden’s Age of Greatness*, Национален музеј за ликовни уметности, Стокхолм, 2001 г.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 4 февруари 2018 г. (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Замок Леке" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа географска статија за Шведска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Излетничкото место „Коњарка"
**Коњарка** — излетничко место источно од селото Скочивир.

Географија
----------

Низ излетничкото место „Коњарка" тече Коњарска Река, десна притока на Црна Река. По вливот на Коњарска Река во Црна Река, од север започнува Скочивирската Клисура, најдолгата клисура во Македонија. Од ловниот дом започнува планинскиот пат до Кајмакчалан, долг 25,5 километри.

Уредување
---------

Излетничкото место било целосно уредено од страна на Општина Новаци и претставува едно од најпопуларните излетнички места во овој дел на Македонија. Во јули 2019 година започнало асфалтирање на патот од селото Скочивир до излетничкото место во должина од 3 км, а проектот финансиски бил поддржан од Јавното претпријатија за државни патишта во соработка со Општина Новаци.

Галерија
--------

* Асфалтниот пат кај излетничкото местоАсфалтниот пат кај излетничкото место
* Коњарска Река низ излетничкото место „Коњарка"Коњарска Река низ излетничкото место „Коњарка"
* Коњарска Река видена од мостот кај излетничкото местоКоњарска Река видена од мостот кај излетничкото место

Наводи
------

1. ↑  „Излетничко место Коњарка". Off road Macedonia. Посетено на 30 ноември 2021.
2. ↑  „Коњарка – Излетничко место во близина на село Скочивир – фото галерија". *Оф Роуд - Македонија*.
3. ↑  „Започна да се асфалтира патниот правец од с. Скочивир до река Коњарка". *Општина Новаци*. 18 јули 2019.

Надворешни врски
----------------

* Коњарка (излетничко место) на Ризницата ?

Координати: 40°58′54.4″N 21°39′44.4″E﻿ / ﻿40.981778° СГШ; 21.662333° ИГД﻿ / 40.981778; 21.662333
Броборг со капела во форма на крст десно, илустрирана по *Античка и модерна Шведска*.
**Броборг** бил поранешен кралски замок во Бровикен, Општина Норшепинг во Естерјетланд, Шведска. Денес само рушевини се останати од имотот.

Историја
--------

Куќата била изградена од кралицата вдовица Гунила Биелке во 1588-1590 година и живеела таму откако нејзиниот сопруг, кралот Јован III од Шведска, починал во 1592 година. Самата Гунила Биелке починала во Бриборг во 1597 година. Подоцна, Броборг била во сопственост на нејзиниот син, војводата Џон од Естерјетланд. Во 1612 година се оженил со неговата братучетка, принцезата Марија Елизабета од Шведска. И двајцата починале во Броборг во 1618 година.

Зградата била делумно уништена во пожар во 1669 година, а во 1719 година била изгорена од руската армија за време на рускиот грабеж од 1719-1721 година. Армијата го нападнала и блискиот град Норшепинг. На жителите им било потребен камен за да го обноват својот град и користеле градежен материјал од урнатините на Броборг. Новата палата во Броборг е изградена на околу 1 000 метри од изгорената куќа.

Стариот имот со остатоци од ренесансниот замок зафаќа површина од 240 на 190 метри. Темелите и подрумите се видливи и денес, заедно со рововите и делови од градините.

58°36′58″N 16°20′28″E﻿ / ﻿58.61611° СГШ; 16.34111° ИГД﻿ / 58.61611; 16.34111
урнатините на замокот Грос Вонсдорф
**Грос Вонсдорф** — замок од XIII век, сместен во истоимената населба (сега - село Курортноје, Калининградска Област ). Била демонтирана и не е обновена по пожарот во 1830 година. Зачувани се урнатините на кулата на портата изградена во 1356 година.

Историја
--------

Дрвениот и земјен замок Грос Вонсдорф бил изграден од Тевтонскиот ред во 13 век на местото на освоената античка пруска тврдина Капостет.

Во 1319 година замокот бил уништен од литванските трупи. Една година подоцна, замокот бил обновен во првобитната форма, но повторно бил заробен и запален од Литвинците во 1347 година, по што било одлучено дека камените утврдувања треба да се обноват. Во 1348 година, Грос Вонсдорф станал центар на камерамтот, подреден на Комтур од Инстербург. Изградбата на камениот замок започнала во 1356 година и била завршена околу 1372 година. Во 1391 година Грос Вонсдорф бил повторно изграден.

Во 1450 година замокот го посетил големиот мајстор на Тевтонскиот ред Лудвиг фон Ерлихсхаузен.

Набргу по завршувањето на Тринаесетгодишната војна, во 1468 година, поради недостаток на средства, наредбата му го предаде замокот на Ханс фон Вејр. Во 1525 година, војводата Албрехт ја објавил секуларизацијата на Тевтонскиот ред и го префрлил замокот на Еделман Хајно фон Добериц. Во 1552 година замокот преминал на Андреас фон Фланс. Во 1590 година била извршена голема реконструкција .

Од 1688 или 1702 година замокот е дел од имотот на семејството фон Шретер. Фридрих Леополд фон Шретер, идниот министер на пруските покраини и член на Државниот совет, тука го поминал своето детство. Замокот многу сакал да го посетува Имануел Кант, кој бил семеен пријател .

Во 1790 година, во замокот се случил голем пожар, по што архитектот Фридрих Гили го обновил замокот и повторно ја изградил кулата на портата. Во 1830 година се случил посериозен пожар, по што замокот не бил обновен и бил демонтиран за градежни материјали. Од сите згради преживеала само кулата на портата.

Моментална состојба
-------------------

Со уредба на Владата на Калининградската Област од 23 март 2007 година бр. 132, урнатините добиле статус на објект од културно наследство од регионално значење.

Надворешни врски
----------------

* Историјата на селото Курортное Архивирано на 30 септември 2020 г. ) Архивирано на 30 септември 2020 г.
* Историја на замокот

Наводи
------

1. 1 2 3  „Замок Гросс Вонсдорф - Курортное". www.prussia39.ru. Архивирано од изворникот на 2022-03-08. Посетено на 2017-02-23. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
2. ↑  Manfred Höhne. „Kurortnoje - Groß Wohnsdorf und die Familie von Schrötter - Ostpreussen" (германски). www.ostpreussen.net. Архивирано од изворникот на 2020-09-30. Посетено на 2017-02-22. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
3. ↑  „Gross Wohnsdorf – Курортное Правдинский район". Анатолий Бахтин. Архивирано од изворникот на 2017-02-23. Посетено на 2017-02-23. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
4. ↑  „Список объектов культурного наследия Калининградской области" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-02-21. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
**„*Една комитска*"** — македонска народна песна. Песната е посветена на некоја си понова генерација, „во духот", комити кои сè уште ја бранат Македонија. Песната има патриотски карактер.

Текст
-----

Се собрале комитите  

ќе ги бркаат душманите:  

- Кажи, кажи чедо мое мило,  

дал' ја сакаш Македонија?

- Ах, живот давам, земја не оставам  

да ја гази куче душманско.  

Наш'та крв е стара македонска,  

Гоце Делчев, Карев, Сандански.

Среде Скопје, град Македонски,  

пак се прочу по 100 години -  

тука има уште комити,  

клетва даваат, срце им гори.

- Ах, живот давам, земја не оставам  

да ја гази куче душманско.  

Наш'та крв е стара македонска,  

Гоце Делчев, Карев, Сандански.

- Ах, живот давам, земја не оставам  

да ја гази куче душманско.  

Наш'та крв е стара македонска,  

Александар Македонски.

Надворешни врски
----------------

* Една комитска (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org
**Клас** (множина **Класје**) — најгорниот дел од житни растенија каде што се образува семето; целиот страк заедно со тој дел. Односно класот кај житото претставува формираниот плод составен од неколку соединети зрна на стракот кој се формира во фазата на созревање. Врз основа на изгледот на класот се разликуваат и житните растенија, па така на пример класот на јачменот е препознатлив по осилките и свиеноста, додека класот на пченицата е исправен со покрупни зрна. Периодот на создавање на класот кај житните растенија се нарекува класење. Сортите пченица се сејат и никнат во есен, ствараат клас на пролет и лето и истата година цтвараат плод-жито, додека сортите пченица кои се сејат напролет се класаат и донесуваат плод истата година. При жетвата, класот се потсекува односно отстранува од стракот, при што се вадат зрната жито кои потоа се подготвени за мелење и производство на брашно. Класот жито е чест симбол во хералдиката и во грбовите особено на социјалистичките држави и движења, како симбол на земјоделството.

Галерија
--------

* Класје на пченица
* Класје на јачмен
* Класје на 'рж
* Класје на ориз
* Класје на тритикале
* Метловидни класови на овес
**Замокот Бекаског** е во општината Кристијанштад, Сканија, јужна Шведска, првично бил манастир изграден во 13 век. Манастирот бил трансформиран во замок во 16 век. Замокот се наоѓа на провлакот помеѓу езерото Иво (најголемото езеро на Сканија) и езерото Опман.

Манастирот бил затворен од Данската круна во 1537 година за време на реформацијата. Во 1584-1653 година, благородниците Хенрик Рамел и неговиот син Хенрик Рамел Јуниор му го дале на замокот сегашниот изглед.

* Замок БекаскогЗамок Бекаског
* Замок Бекаског, општина Кристијанштад, ШведскаЗамок Бекаског, општина Кристијанштад, Шведска
* Замок Бекаског 1878 годинаЗамок Бекаског 1878 година

Наводи
------

* Замокот Бекаског - Официјална страница.
**Елена Александра Апостолеану** (романски: *Elena Alexandra Apostoleanu*) (родена на 16 октомври 1986 во Мангалија, Романија), попозната како **Ина** (*Inna*) e романска денс пејачка. На музичката сцена се појавува во 2008 година со нејзиниот албум *Hot*, продуциран од страна на бендот Play & Win. Главниот сингл од албумот е песната со исто име - „Hot". Таа успеа да го достигне првото место во Романија, Португалија, Молдавија, Бугарија, Унгарија, Либан, Малта, Полска, Србија, Шпанија, Сирија, Турција, Русија, Унгарија, Грција и Украина, а исто така добро котираше и на радио станиците во Македонија. Втoриот промовиран сингл од албумот е „Love". Тој го достигна 16-тото место на романското радио Kiss FM за време на неговата прва недела од издавањето. Ина беше номионирана за најдобра пејачка и најдобар сингл на наградите Еска во Полска. Ина исто така реализираше сингл наречен „Deja Vu" заедно со Боб Тејлор и тој беше голем хит во Романија, Молдавија, Бугарија, Русија, Холандија и Унгарија. Нејзиниот четврти сингл од албумот е песната „Amazing". Видеото за песната беше снимано во Португалија.

Во 2009, Ина го доживеа најзиниот досегашен најголем успех, кога нејзината песна „Hot" се најде на првото место на американскиот *Billboard Hot Dance Airplay*. Петтиот сингл од нејзиниот прв албум беше реализиран во јуни 2010 и го носи насловот „10 Minutes". Видеото за песната беше снимано во Лондон, Англија и тоа чинело околу 70,000 €.

Дискографија
------------

Главна статија: Дискографија на Ина
### Албуми

* *Hot* (2009)
* *I Am The Club Rocker* (2011)

Наводи
------

1. ↑  „Noul single Inna, în exclusivitate la Radio 21" (романски). www.libertatea.ro. 16-02-2009. Архивирано од изворникот на 2010-05-04. Посетено на 2009-07-27. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. 1 2 3  „Inna, pe locul I în topul Nielsen" (романски). www.telegrafonline.ro. 2008-12-20. Посетено на 2009-07-27.
3. ↑  „Fresh top 40 – 25 Iul – August 1" (романски). Kiss FM. Посетено на 2009-07-27.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ина" на Ризницата ? |

* Матична страница
* Artist Site at Ultra Records Архивирано на 29 септември 2011 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 121309287
* LCCN: no2012045517
* ISNI: 0000 0001 1456 3419
* GND: 135431034
* SUDOC: 159309026
* BNF: cb16218409p (податоци)
* MusicBrainz: 99efca32-eea1-45fb-92cb-8798976a9769
* NKC: mzk2010577881
* BNE: XX5049286

 |

 |
замокот Каршолмзамокот Каршолм
**Замокот Каршолм** (шведски: *Karsholms slott*) е имот во општината Кристијанштад во Сканија Шведска.

Историја
--------

Каршолм првпат се споменува во 14 век. Објектот со четири должини бил завршен околу 1620 година. Поминале векови со различни сопственици. Во 1781 година, Каршолм бил купен од шведскиот гроф Фредрик Улрик фон Розен (1731-1793). Главната куќа била подложена на огромно реновирање од страна на Рудолф Ходер Стјернсвард, откако го купил Каршолм во 1854 година. Сегашниот изглед бил даден на главната куќа во 1862 година, кога била повторно изградена како холандска манастирска куќа во ренесансен стил под раководство на данскиот архитект Јохан Кристијан Фердинанд Цвингман (1827-1891).

Каршолм (*богови Каршолмс*) е во сопственост и управувана од 1869 година од членови на семејството Трешов.

Наводи
------

1. ↑  „Karsholm". *Karsholms Gods AB*. Посетено на September 1, 2020.
2. ↑  „Fredrik Ulrik von Rosen". *Nordisk familjebok*. Посетено на September 1, 2020.
3. ↑  „Christian Zwingmann". *Dansk Biografisk Leksikon*. Посетено на September 1, 2020.
4. ↑  „Treschow - dansk-norsk slekt". *Store norske leksikon*. Посетено на September 1, 2020.

Надворешни врски
----------------

* Веб -страница на Karsholms Gods
Клара Вестхоф, портрет од Пола Модерсон-Бекер, 1905 година
**Клара Вестхоф** (21 септември 1878 година во Бремен – 9 март 1954 година во Фишерхуд ), позната и како *Клара Рилке* или *Клара Рилке-Вестоф* била пионерска германска жена вајар и уметник. Таа била сопруга на поетот Рајнер Марија Рилке.

Ран живот
---------

На 17 години, Вестхоф отишла во Минхен, каде што посетувала приватно уметничко училиште. Во 1898 година се преселила во Ворпсвед и научила скулптура кај Фриц Мекенсен. Таму се спријателила со Паула Бекер (подоцна Модерсон-Бекер), сликарка. Таа ги продолжила студиите во 1899 година кај Карл Сефнер и Макс Клингер во Лајпциг, а во 1900 година тренирала со Огист Роден во Париз, а исто така ја посетувала Академијата Колароси.

Личен живот
-----------

Во 1901 година се омажила за поетот Рајнер Марија Рилке во Ворпсвед. Осумнаесет години подоцна, таа се преселила во Фишерхуд со нејзината ќерка Рут Рилке. Нејзиниот дом таму со студио подоцна станал „Кафе Рилке", кое постои и денес.

Кариера
-------

До 1925 година, Вестхоф се свртела кон сликарството, така што, покрај нејзината вајарска работа, создала подеднакво значителен дел од работата и во сликарството.

Смрт
----

Таа починала во Фишерхуд на 9 март 1954 година.

Наследство
----------

Нејзиното дело било во приватна сопственост или едвај достапно за јавноста во разни збирки.

Со нејзината сеопфатна биографија во 1986 година, Марина Зауер иницирала рехабилитација на уметникот со ослободување на Клара Рилке-Вестоф од мрачното постоење да се гледа само како сопруга на Рилке и како пријателка на Пола Модерсон-Бекер. Клара Рилке-Вестоф денес може да се смета за пионер меѓу жените вајари во Германија.

Наводи
------

1. ↑  Benezit Dictionary of Artists
2. ↑  (fr) Musée d'Orsay