recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ѓоре Ценев** (починал на 25 септември 2018

 во Скопје) — македонски физичар, архео-астроном и публицист, долгогодишен предавач и менаџер на Планетариумот при Младинскиот културен центар во Скопје.

Животопис
---------

Ценев дипломирал Физика, насока инженерство на Институтот по физика при Природно математичкиот факултет во Скопје во 1979 година. Во 1980 година се вработил во Планетариумот во Скопје, единствената установа од таков вид во Македосија, каде што секоја година поминуваат генерации и генерации на ученици од основните и средните училишта.

Со истражувачка дејност започнал во 1982 година, на полето на културна астрономија (етно-астрономија, архео-астрономија). Во соработка со Институтот за фолклор „Марко Цепенков" од Скопје, ги започнал истражувањата на полето етно-астрономија во Македонија. Овие истражувања во континуитет траеле 22 години и при тоа биле собрани информации од над 140 села. Како резултат на овие истражувања ја издал книгата „Небото над Македонија" во 2004 година. Исто така резултатите од овие истражувања биле неформално презентирани на 7. конференција на Комитетот на нематеријални културни добра при УНЕСКО во Париз во 2012 година. Почната е и процедурата за впишување на ова нематеријално културно добро во локалниот регистер на нематеријално културно наследство на Македонија.

Почнувајќи од 2002 година работи на полето на архео-астрономијата каде што во соработка со Археолошкиот музеј од Куманово учествувал во архео-астрономската анализа на археолошкото наоѓалиште „Кокино" при што докажал постоење на древна астрономска опсерваторија. Истражувањата биле презентирани на повеќе научни конференции во светот и денес „Кокино" е една од најпознатите древни опсерватории во светот. Во 2006 година тоа го потврдила и НАСА, набројувајќи го наоѓалиштето „Кокино" во списокот на древни опсерватории во светот.

Ценев бил и основач и активен учесник во работењето на Македонското астрономско друштво, Скопското астрономско друштво, Македонското истражувачко друштво, каде што со својата енергичност и ентузијазам се вклучува во голем дел од програмските активности и едукација.

Бил главен и одговорен уредник на научно-популарното списание „Вселена". Автор е на учебник по Астрономија и книгите „Ancient secrets of Kokino observatory", "Earth Today", како и бројни текстови и научни трудови во домашни и светски списанија.
Починал во Скопје на 25 септември 2018 година.

Наводи
------

1. ↑  LIFESTYLE: Ѓоре Ценев[*мртва врска*]
**Ѓорги Миланов Климоски** (16 октомври 1924 во Велестово, Охридско — 21 април 1945 во Славонска Пожега, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Ѓорги Миланов Климоски е роден на 16 октомври 1924 година во селото Велестово. Се занимавал со земјоделство. Ја напушта бугарската окупаторска војска на 9 септември 1944 година и стапува во Втората македонска ударна бригада. Загинува како борец на Сремскиот фронт во борбите што ги води бригадата со германските и усташките сили на позицијата кај Славонска Пожега, на 21 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Јован Курку** — византиски *антипат* и италијански катепан од 1008 година до неговата смрт. Тој имал ерменско потекло. Тој бил сведок на првиот бунт на ламбардите во Апулија. Претходно бил *стратег* на темата Самос, Курку пристигнал во Бари во мај 1008 година како замена на Алексиј Ксифина, кој бил убиен во битка претходната година. Малку подоцна, на 9 мај 1009 година, започнал бунт во Бари предводен од Мелус Бариски, и бро се проширил низ останатите градови. Курку не поживеал доволно долгио за да ја вии кулуминацијата на овие помали бунтувања: норманската доминација низ цела јужна Италија. Курку загинал во битка со бунтовницир при крајот на 1009 или на почетокот на 1010 година. Во март истата година, пристигнал неговиот наследник, Василиј Месародонит.

Извори
------

* Andriollo, Lisa (2012), „Les Kourkouas (IXe-XIe siècle)", Во Cheynet, Jean-Claude; Sode, Claudia (уред.), *Studies in Byzantine Sigillography* (француски), **11**, Berlin: De Gruyter, стр. 57–88, ISBN 978-3-11-026668-9
* John Julius Norwich *The Normans in the South 1016-1130*. London: Longman, 1967.
* Chalandon, Ferdinand. *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicilie*. Paris, 1907.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Алексиј Ксифија** | **Италијански катепан**1008–1010 | Наследник**Василиј Месародонит** |




  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија статија личност од Византија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ѓоре Величков Спасовски** ( 1923
 во Крилатица, Кратовско — 16 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Откако завршил основно четиригодишно училиште во родното место, најпрво се занимавал со сточарство, а подоцна и со земјоделие. За време на окупацијата со внимание го следел развитокот на народноослободителното движење во Македонија. Бил мобилизиран во окупаторската бугарска војска, каде дошол во допир со напредните луѓе и симпатизери на НОВ. Во летото 1944 година, дезертирал од бугарската војска и извесно време се криел во околината на своето село без да биде забележан од окупаторските власти. Во почетокот на септември 1944 година се приклучил во редовите на народноослободителната војска, во состав на Единаесеттата македонска ударна бригада. По ослободувањето на Македонија, заминал на Сремскиот фронт во состав на Треттатa македонска народноослободителна ударна бригада. Учествувал во повеќе значајни борби како артилерец, во пробивањето и уништувањето на германските и усташките единици. Покажал голема присебност, умешност и пример на пожртвуван борец. Во една тешка борба крај Врпоље, на 16 април 1945 година, бил смртно погоден и загинал од непријателски куршум.

Наводи
------

1. 1 2  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 53.
**Јован Николиќ** (српски: *Јован Николић*), (Белград,  1955
) – ромски писател од Србија кој моментално живее во Германија. Во Германија е познат по новелата „Бела врана, црно јагне", преведена на германски од Бербел Шулте како *Weißer Rabe, schwarzes Lamm*

Неговите родители се селеле ширум Југославија како што неговиот татко имал работа како музичар, сè додека не се вратиле во родниот град на неговите родители Чачак кога Јован имал 12 години. Во своите дваесетти години Николиќ се вратил во Белград за да работи како изведувач во ноќните клубови и воедно се занимавал со слободно новинарство. Николиќ се преселил во Германија после НАТО бомбардирањето на Србија.

Творештво
---------

### Новели

* Од никаде гостин (Гост ниоткуда - на српски и ромски јазик, 1982)
* Ѓурѓовден (Ђурђевдан - 1987)
* Нејќам да се родам (Нећу да се родим - 1991)
* Очите на покојното јагне (Очи покојног јагњета - 1993)
* Тело и околина (Тело и околина - 1994)
* Мала ноќна музика (Мала ноћна музика - 1998)
* Соба со тркало (Соба с точком - 2004)
* Бела врана, црно јагне (Бела врана, црно јагње - 2003)

### Текстови на песни и поезија

Пишувал текстови за Радомир Михајловиќ нарекуван „Точак" и групите Генерација 5, Забранетоо пушење (Забрањено пушење) и ромскиот бенд Оѓила. Го напишал текстот за песната *Бубамара*, која била изведена во филмот Црна мачка, бел мачор од Емир Кустурица.

Наводи
------

1. ↑  „Културни центар Нови Сад".
2. ↑  Ceo Keln čita Jovana Архивирано на 4 март 2016 г. 2011

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 74934571
* LCCN: nr89002279
* ISNI: 0000 0000 7843 4096
* GND: 129539929
* SUDOC: 080877745
* BNF: cb14569979r (податоци)

 |

 |
**Љупчо Цветанов Попоски** ( 1927
 во Кичево —  1943

 во Вранештица, Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Како младинец имал можност да се сретнува со повеќе партиски активности кои одржувале средби во неговата куќа. Во неговата кука престојувал ѝ Светозар Вукмановиќ-Темпо. Овие средби влијаеле ѝ Љупчо да биде организиран. Во летото 1943 година станал член на СКОЈ, а во есента стапил во единиците на Кичевскиот одред од Групата баталјони. Подоцна бил во Првата македонско-косовска бригада. Како борец со Бригадата учествувал во повеќе борби низ Кичевско, а при крајот на ноември 1943 година загинал кај селото Вранештица.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 102.
**Огледало на црквата** (латински: *Speculum Eclessiae*) — богословски трактат на Хонориј Августодунски.

Содржина
--------

Во делото, Хонориј ги искажува своите ставови за различни прашања: На пример, зборувајќи за можноста одделните општествени групи да ја спасат својата душа, тој пишува дека војниците се „десната рака" на црквата; трговците ги предупредува да не се служат со нечесни начини, но сепак ги пофалува затоа што им служат на сите народи и се изложуваат на ризик при патувањата поради што сите луѓе се нивни должници и треба да се молат за нив; селаните ги нарекува „собраќа и другари" и ги советува да ги слушаат свештениците, уредно да работат и да го плаќаат данокот.

Наводи
------

1. ↑  Aron Gurevič, *Problemi narodne kulture u srednjem veku*. Beograd: Grafos, 1987, стр. 45.
На 7 јануари 2015 околу 11 часот по средноевропско време тројца маскирани напаѓачи, вооружени со автоматски пушки, упаднале во седиштето на француското сатирично списание „Шарли Ебдо" (*Charlie Hebdo*). Во таа прилика отвориле оган на вработените и членовите во редакцијата, како и на припадниците на полицијата кои се обиделе да интервенираат, пред да успеат да избегаат со автомобил. 
Напаѓачите влегле во зградата и почнале да пукаат со автоматско оружје, извикувајќи „Алаху Акбар" (Алах е голем). За време на нападот биле испукани околу 50 куршуми.
Во текот на нападот загинале најмалку 12 луѓе, вклучувајќи и два припадници на полициските сили, како главниот уредник Стефан Шарбоније и тројца водечки карикатуристи.

Наводи
------

1. ↑  „En images : à 11 h 30, des hommes armés ouvrent le feu rue Nicolas-Appert". *Le Monde*. 7 January 2015.
2. ↑  „French police ID 3 suspects in attack on newspaper". *Newsday*. 8 January 2015.

Надворешни врски
----------------

* Боцевски, Ивица (9 јануари 2015). „И јас сум Шарли ебдо!". *Нова Македонија*. Посетено на 9 јануари 2015.
**Рамадан Рамадани** (1972, Скопје) — македонски писател и колумнист од албанска националност.

Творештво
---------

Рамадани бил долгогодишен активист во повеќе формални и неформални граѓански иницијативи. Своите дела ги објавува на албански и на македонски јазик во Македонија и во другите балкански земји. Своите раскази ги објавувал во „Окно" и во „Jehona e Re". Во 2019 година ја објавил книгата на албански јазик „Thërime", а истата година ја објавил книгата со колумни на македонски јазик „Капиџик". Покрај нив, ја напишал и збирката со кратки раскази „Трошки". Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 362.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 211-214.
**„Патниците од Сплендид"** (сррпскохрватски: *Путници са Сплендида*) — југословенски филм од 1956 година, во режија на Миленко Штрбац. Главните улоги ги играат: Александар Стојковиќ, Драгутин Тодиќ и Рудолф Кукиќ.

Синопсис
--------

Група постари морепловци испловува со едреникот „Сплендид" со желба да докаже дека тој е подобар од парните бродови чија експанзија го загрозува животот на морнарите. Во една бурна ноќ, тие ја одбиваат помошта од еден парен брод, решени да издржат дури и по цена на животот. Тогаш, тие откриваат едно дете, скриено на бродот, па така започнува нивната очајничка борба за самоодржување.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Путници са Сплендида (пристапено на 9.4.2023)
Ралото се користело и во Стар Египет (околу 1200 г. пр.н.е.)
 Делови на еднорачно рало: (1) рачка за управување, (2) руда, (3) колено, (4) железен лемеш, (5) две симетрични сечила.
**Рало** или **орало** — земјоделска направа за орање на почвата што ја влечат животни. Неговата конструкција е едноставна, дрвена, изработувана од самите земјоделци, со железно сечило од ковачка изработка. Се состои од вертикална управувачка рачка, продолжена во хоризонтален дел, над кој е поставен триаголен железен лемеш со две симетрични сечила. Ралото е поврзано со запрегата со права или коленеста руда, поврзана со рачката, а длабочината на орање се одредува со клинови вметнати во овие делови. Нивното постоење е потврдено околу 2000 година пр.н.е. на Крит и Кипар, а потоа и во Италија, Централна и Северна Европа.

Историја
--------

Плугот се развил од рачно рало и мотика уште во неолитот (младо камено доба) во Месопотамија. Во II милениум пр.н.е. се користел во северна Италија и јужна Шведска, а во I милениум пр.н.е. низ Медитеранот, во Источна Европа и Кина. Америка, Јужна Африка, Австралија и Океанија не знаеле за плуг до европската колонизација. Првите плугови биле направени од дрво; за влечење се користеле говеда (вол, бивол, камила, јак, коњ). Можело да се ора најмногу само на лесна, низинска почва, бидејќи биле лесни и кревки. Иако древните народи ги оковале плуговите, дури во 18 век одредени дрвени делови биле заменети со делови од ковано железо. Во 19 век преовладувале железни, индустриски произведени плугови, за чие влечење биле користени машини.

Наводи
------

1. ↑  „рало" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „рало" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „орало" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „орало" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

**Џеј Бекенстајн** (роден на 14 мај 1951

 во Бруклин, Њујорк) — саксофонист и основач на легендарната американска група Spyro Gyra. Исто така поседува студио во Њујорк наречено BearTracks. Тој е пионер во мешањето на џез со салса, румба и поп-музиката.

Тој исто така го свирел солото на песната Another Day на американската прогресивна метал група Dream Theater, од албумот Податотекаs and Words.

Надворешни врски
----------------

* Официјалното мрежно место на Џеј Бекенстајн

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 10051059
* LCCN: n91126874
* ISNI: 0000 0001 2020 7541
* GND: 1047767708
* BNF: cb14051738m (податоци)
* MusicBrainz: f2d1499a-445d-4827-a1d1-2c452e68917f
* NKC: xx0135716
* CiNii: DA12157655

 |

 |
Државен музеј Аушвиц-Биркенау
**„Патничка"** (полски: *Pasażerka*) — полски филм од 1963 година, во режија на Анджеј Мунк (*Andrzej Munk*), кој е автор на сценариото, заедно со Витолд Лесјевич (*Witold Lesiewicz*), а засновано врз романот на Зофија Посмиш-Пјасецка (*Zofija Posmysz-Piasecka*). Главните улоги ги играат: Александра Сласка (*Aleksandra Slaska*), Ана Цјепјелевска (Anna Ciepielewska) и Јан Кречмар (Jan Kreczmar). На Канскиот филмски фестивал, филмот ја освоил наградата FIPRESCI, а Мунк бил номиниран за „Златната палма". Ова е последниот филм на Мунк, кој загинал во сообраќајна несреќа за време на продукцијата така што филмот го довршиле Витолд Лесјевиќ и Анджеј Бжозовски (*Andrzej Brzozowski*).

Содржина
--------

Додека патува на прекуокеански брод, Германката Лиза (поранешна припадничка на СС-единиците) забележува жена која личи на Марта, затвореничка во Аушвиц каде Лиза била чуварка...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Putnica, poljski film (R) (пристапено на 22.6.2021)
**Рамадан Назифи** (роден на 1 март 1962 во с. Радуша, скопско) — македонски дипломат.

Основно училиште завршил во родното село, додека средно во гимназијата „Зеф Луш Марку" во Скопје. Дипломирал, Француски Јазик на универзитетот св. Кирил и Методиј во Скопје.

Познат како еден од првите и најискусните дипломати од албанска припадност во Македонија, во 1995 година започнал да работи во Македонската Амбасада во Бон до 1999 г.
Од 2004-2008 работил како министер советник во амбасадата во Берлин. 
Амбасадор на Република Македонија во Швајцарија од 2009-2013.
Од 2013 г. е директор на директоратот на Европска Унија во Министерството за Надворешни Работи на Република Македонија
2018 именуван за Амбасадор во Република Германија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Xbox 360
**Xbox 360** — втората конзола за видеоигри произведена од страна на Microsoft , а била развивана во соработка со IBM , ATI и SiS. Неговиот Xbox Live сервис им овозожува на играчите да се натпреваруваат преку интернет и да преземаат содржини од типот на: аркадни игри , демо-игри , реклами за најнови игри (трејлери) , ТВ-емисии и филмови. Xbox 360 е потомец на неговиот предок , конзолата Xbox и е во конкуренција со конзолите PlayStation 3 на Sony и Wii конзолата на Nintendo како дел од натпреварот помеѓу конзолите од седмата генерација. Xbox 360 за првпат и беше претставен на јавноста на MTV на 12 мај 2005 , со детали за неговото лансирање во продажба, а првите видеоигри наменети за 
конзолата беа за првпат прикажани на Electronic Entertainment Expo (E3). Тоа е првата конзола која што била масовно купувана во три големи региони: Европа, Јапонија и Соединетите Американски Држави (САД). Првите примероци исфрлени во продажба беа купени до последен , со исклучок на Јапонија , па од неговото прво официјално лансирање во продажба на 22 ноември 2005 во САД сè до 3 јануари 2008 продадени се повеќе од 17,7 милиони примероци во светски рамки !

Xbox 360 доаѓа во четири изданија : Xbox 360 Core , Xbox 360 Arcade , Xbox 360 Premium и Xbox 360 Elite , секоја со сопствени компоненти и предности .

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Xbox 360" на Ризницата ? |
**Џејмс Њутн Хауард** (роден на 9 јуни 1951) — американски композитор, диригент и музички продуцент. Има работено на над 100 филмови и е добитник на Греми награда, Еми награда и осум номинации за Оскар. Неговите најпознати музички достигнувања се музиката од филмовите Убава жена (1990), Големиот Кањон (1991), Бегалецот (1993), Адвокатот на ѓаволот (1997), Диносаурус (2000), Атлантида: Изгубената империја (2001), Планета на богатството (2002) Кинг-Конг (2005), Бетмен почнува (2005), Крвав дијамант (2006), Темниот витез (2008), Наследството на Борн (2012), Фантастичните ѕверови и каде да се најдат.

Надворешни врски
----------------

* Џејмс Њутн Хауард на Ризницата
* Матична страница
* Џејмс Њутн Хауард на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Full discography James Newton Howard at FilmMusicSite.com
**Љуљзим Баша** (12 јуни 1974

 во Тирана) — албански политичар, претседател на Демократска партија на Албанија од 2013, најголемата опозициска партија во Албанија. Баша бил градоначалник на Тирана во периодот 2011–2015, а претходно бил член на советот на Тирана. Баша бил и министер за транспорт и врски во владата на Сали Бериша во периодот 2005–2007, министер за надворешни работи 2007–2009, како и министер за внатрешни работи во периодот 2009–2011.

Животопис
---------

Љуљзим Баша е роден на 12 јуни 1974 во Тирана. Неговите родители имаат потекло од Дреница во Косово, а од таму биле протерани од југословенските партизани. Баша високо образование завршил на универзитетот во Утрехт, а работел како истражител за меѓународниот кривичен суд за воените злосторства во Југославија, каде ги истражувал воените злосторства на српските вооружени сили на Косово во периодот 1998–1999.

Во јануари 2005 се зачленил во Демократска партија на Албанија, а во мај истата година станал член на претседателството на таа партија. Партијата извојувала две последователни победи на парламентарните избори во 2005 и 2009, а Баша бил министер во повеќе ресори во владата на премиерот Сали Бериша. Баша бил министер за транспорт и врски во 2005–2007, министер за надворешни работи 2007–2009, како и министер за внатрешни работи во периодот 2009–2011. Баша во 2011 се кандидирал за градоначалник на Тирана како кандидат на владејачката ДПА, и остварил тесна победа од само 81 глас врз водачот на опозициската Социјалистичка партија на Албанија и тогашен градоначалник Еди Рама.

По поразот на Демократската партија на парламентарните избори во 2013, Бериша поднел оставка од челното место во партијата. Баша бил избран за нов предводник на партијата на 23 јули 2013 како единствен кандидат на внатрепартиските избори. На 18 февруари 2017 година, Баша како водач на опозицијата започнал протест против владата на Рама, обвинувајќи високи државни функционери за корупција и вмешаност во трговија со дрога. Баша одбил да учествува на парламентарните избори во јуни истата година поради сомнение дека е можна изборна измама.

Наводи
------

1. ↑  „Kush është Lulzim Basha?". Albeu. 2011.
2. ↑  „Albania pins its hopes on youthful government". *Kosovareport*. Reuters. 8 September 2005. Посетено на 24 December 2007.
3. ↑  „Lulzim Basha Sworn In as Tirana Mayor".
4. ↑  Basha Elected Head of Albania’s Democrats
5. ↑  Basha elected new Democratic Party leader
6. ↑  Albanian protesters rally, pitch tent to demand free elections

Надворешни врски
----------------

* Љуљзим Баша на Ризницата
* Официјална страница на Баша за изборите од 2011
**Нешто** (англиски: *The Thing*) — американски научнофантастичен хорор-филм со Мери Елизабет Уинстед во главната улога.
Историја е на *Нешто* од 1982 година на Џон Карпентер.

Дејството се развива 3 дена пред настаните од филмот на Џон Карпентер.
Палеонтологът Кејт Лојд (Мери Елизабет Уинстед) и нејзините двајца соработници Давида Морис (Давета Шерууд) и Адам Гудман (Ерик Кристијан Олсен) се приклучуваат кон норвешки научен тим, кој открива вонземски вселенски брод , урна и погребан во мразот на Антарктикот. Тие откриваат едно суштество кое се чини дека е загинало во несреќата пред векови.

Кога еден експеримент ослободува вонземјаните од мраз затвор, Кејт, Адам и Давида и се придружуваат на пилот на тимот, Картер (Џоел Едгъртън) за да се спасат од **она** што има способност да ги апсорбира и имитира совршено.

Глумечки состав
---------------

* Мери Елизабет Уинстед — д-р Кејт Лојд, биолог
* Џоел Едгъртън — Сам Картер, пилот
* Улрих Томсен — д-р Сандер Халверсен
* Адеуале Акинуйе-Агбайе — Дерек Джеймсън
* Ерик Кристиајн Олсен — Адам Гудмън
* Џонатан Вокер — Колин
* Км Бъбс — Жулиет
* Карстен Бьонлунд — Карл
* Јорген Лангел — Ларс
* Јан Гунар Рьойс — Олав
* Кристофер Хивю — Јонас
* Јо Адријан Хаавинд — Хенрик

Наводи
------

1. ↑  „Can 'The Thing' remake help stop Universal's losing streak?". *Los Angeles Times*. March 15, 2010. Посетено на April 20, 2010. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место
* *Нешто* на Rotten Tomatoes.
* *Нешто*  на Семрежната филмската база на податоци

 *Оваа статија за американски филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Божиќен пудинг
**Пудингот** најчесто се користи за десерт и се добива со мешање на различни состојки со зрнест производ или друга состојка како што е путер, брашно, жито, јајца, или исто така мешање на млекото со шеќерот и прашокот за пудинг. по што на крај се добива течна маса. Во Америка, пудингот карактеристично означува сладок десерт заснован на млеко, инстант прашок, или мус, иако тоа може да се однесува на други видови како што се лебот и сутлијашот.
Во Велика Британија и некои други земји, пудингот се смета за богат десерт, хомогена скроб- или млечни засновани десерти како сутлијаш и Божиќен пудинг, или, неформално, секое слатко јадење се служи по главното. Зборот пудинг во овој контекст исто така се користи како синоним , се разбира за десерт. Зборот исто така се користи за солени јадења како што се Јоркшир пудинг, црн пудинг, Сует пудинг, и пудинк со стек и бубрези.
Зборот пудинг се верува дека потекнува од франускиот ботелус, што значи „мал колбас", и се однесува на спакувано месо кое што се употребува во пудинзите.

**Печени, парени и варени пудинзи**
Оригиналниот пудинг е формиран со мешање на различни состојки со зрнест производ или друга состојка како што е путер, брашно, жито, јајца, по што на крај се добива течна маса. Овие пудинзи се печени, парени или варени.
Во зависност од неговите состојки пудингот треба да се сервира како дел од главната закуска или како десерт.
Барениот пудинг бил главна закуска на бородовите во Кралската морнарица во 18 и 19 век. Пудингот се користел како прво јадење.

**Пена пудинг**
Парените пити се состојат од полнење со сует пециво исто така се познати како пундинзи. Овие пудинзи можат да бидат благи или солени и можат да се сервираат и како стек или пудинг од бубрег.

**Кремасти пудинзи**
Вториот и понов вид на пудинг се состои од шеќер, млеко, и здебелен слој како што е пченкарно брашно, желатин, јајца, ориз и тапиока за да се создаде сладок, кремаст десерт. Овие пудинзи се направени или со варење на помала температура сè до зовривање или со печење во рерна. Овие пудинзи лесно се прават и на рингла, што е причина и зошто се користат и микробрановите печки за да се избегне мешањето.
Крем пудинзите обично се служат изладени, но неколку, како што се забаглионе и сутлијашот , можат да се служат топли. Инстант пудинзите не бараат зовриена вода и заради тоа можат да се подготват многу побрзо. Крафт Фудс, во рамките на желатин десертот , е примарен производител на пудинг миксови и подготвени пудинзи во Северна Америка.
Оваа терминологија за пудинг вообичаена во Северна Америка и во некои европски земји како што е Холандија, додека во Велика Британија пудинзите со јајце се нарекуваат бланкманж.
**World of Tanks** (македонски: *Светот на тенкови*) — масовна мултиплеер онлајн игра развиена од белорускаакaта компанија Wargaming.net во која има борбени возила од средината на 20век. Таа е изградена врз Freemium бизнис модел, каде што учесниците имаат можност да платат мал надомест за премин во забрзана стапка. Фокусот е на играч против играч игра со секој играч контролира тенк или оклопно возило. Светот на тенкови дебитираше како eSports игра во Светските Сајбер Игри 2012.

Моделите на играта ефектите од двете оклопи и покритие и вклучува повеќе од 240 оклопни возила од Советскиот Сојуз, Германија, Велика Британија, Франција, Кина и САД. Јапонски тенкови исто така, се потврдени дека се во развој. Планираниот "Дрвото на Европа" исто така е потврдено во кое има италијански, шведски и полски тенкови со можност да има Унгарски и Романски. Возилата биле внимателно детално со историски визуелни точности, но бидејќи оваа не е тенк симулатор, одредени параметри (на пример намали главниот топ, одлики опсег и пенетрација на физиката се поедноставени) и во играта контролите се многу лесни за играње. На крајот, ќе има околу 500 возила на располагање во играта. Светот на тенкови беше ослободена на 12 април 2008 година во Русија. Една година подоцна тој беше ослободен за Народна Република Кина, подоцна станува достапна за териториите на Европа, Северна Америка, Југоисточна Азија и Виетнам.

Светот на тенкови е првата игра на белоруската компанија Wargaming.net да биде објавен во рамките на "Free-to-play"(бесплатно за играње) модел, кој ќе се види играта ослободена за бесплатно со приходите генерирани од мали плаќања во форма на валута во играта, кои потоа може да се користи за претворање на слободен стекнатото искуство со цел стекнување елитен статус на возило. За да се ​​претвори бесплатно искуство играчот е потребно да потроши пари за да купи валута за во играта, "злато". Претворање бесплатно искуство во употребливо искуство не е бесплатно.

Светот на тенкови има Гинесов светски рекорд во категоријата на повеќето играчи Онлајн истовремено на еден MMO опслужувачот. Рекорд беше регистриран на 23 Јануари 2011 година, кога бројот на играчи на руски опслужувач на играта изнесува 91.311. Овој рекорд беше надминат од страна на Европскиот опслужувач на 13 Април 2012 година во текот на годишнината посебно викенд, каде што сите играчи би можеле да внесете код на биде Премиум профил на сопствениците за еден ден. Броеви од над 305.000 беа снимени во текот на овој период.

Од 2012 година, има 45.000.000 регистрирани играчи низ целиот свет. На 4 октомври, 2012, играта достигна рекордни 500.000 истовремени играчи онлајн на еден опслужувач со седиште во Русија. Во рок од две недели од лансирањето на Јужна корејски опслужувач, бројот на истовремени корисници во Кореја достигна 10,000.
| **Примери** |
| --- |
| → Јас сум ученик. |

**Јас** е лична заменка за прво лице еднина во македонскиот јазик. Оваа лична заменка се користи да се означиме себеси.

Лични заменки
-------------

Личната заменка „јас" се користи како подмет во реченицата, односно да се означи лицето кое го врши дејството и лицето за кого се однесува нешто. Останатите форми за прво лице може да се видат во следнава табела, која патем ги наведува сите заменки во македонскиот јазик:

| Лични заменки |
| --- |
| број | лице | подмет | присвојна заменка и придавка | директен предмет | индиректен предмет |
| без предлози | со предлози |
| долга | кратка | долга | кратка
присвојна |
| еднина | I | јас | мој/ моја/ мое/ мои | мене | ме | мене | ми | мене |
| II | ти | твој/ твоја/ твое/ твои | тебе | те | тебе | ти | тебе |
| III | м.р. | тој | негов/ негова/ негово/ негови | него | го | нему | му | него |
| ж.р. | таа | нејзин/ нејзина/ нејзино/ нејзини | неа | ја | нејзе | ѝ | неа |
| с.р. | тоа | негов/ негова/ негово/ негови | него | го | нему | му | него |
| множина | I | ние | наш/ наша/ наше/ наши | нас | нè | нам | ни | нас |
| II | вие | ваш/ ваша/ ваше/ ваши | вас | ве | вам | ви | вас |
| III | тие | нивен/ нивна/ нивно/ нивни | нив | ги | ним | им | нив |

Потекло
-------

Македонската лична заменка „јас" потекнува од старословенската 'азъ'. Така, оваа македонска лична заменка е доста слична и со останатите заменки за прво лице на останатите словенски јазици, како: *jaz* на словенечки, *ja* на полски, лужичкосрпски, словачки, српски, хрватски, босански и црногорски, *аз* на бугарски, *já* на чешки и *я* на руски, украински и белоруски.

Како што веќе е напоменато, македонската заменка „јас" се развила од старословенската азъ. Гласот „ј" се развил во реченичниот санди, во позиција зад „и" (спр. иѣзъ од Марк. ев. и ꙗзъ во преписка во Битолскиот триод од 12 в.). На крајот, „з" преминало во „с" по правилото на обезвучување.

Употреба
--------

Во македонскиот јазик оваа заменка се користи за означување на себеси, односно прво лице еднина. Во поголем број дијалекти, како и во секојдневниот говор, личната заменка се среќава како *ја*, односно се изостава гласот 'с'.

Поврзано
--------

* Заменки во македонскиот јазик
* Номинатив

Наводи
------

1. ↑  Речник на македонскиот јазик: јас на *makedonski.gov.mk*
2. ↑  Лични заменки во словенските јазици, на англиски.
3. ↑  Конески, Блаже (1967), Историја на македонскиот јазик, Скопје, стр. 145

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за македонскиот јазик е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски лични заменки |
| --- |
|  |
| 
* јас
* ти
* тој
* таа
* тоа
* ние
* вие
* тие

 |

 |
**Нехир Ердоган** (турски: *Nehir Erdoğanе*, родена на 16 јули 1980

 во Измир) е турска глумица.

Основното и средното образование го завршила во родниот град, а по ова завршила на Универзитетот Мармара на факултетот по економија и административни науки.

Својата глумечка кариера ја започнала кога имала 22 години во серијата "Koçum Benim".

Филмографија
------------

### Филм

* Okul (2004 г.)
* Hababam Sınıfı Merhaba (2004 г.)
* Meleğin Sırları (2008 г.)

### Серии

* Koçum Benim (2002 г.)
* Estağfurullah Yokuşu (2003 г.)
* Yabanci Damat (2004 г.)
* Tatlı Bela Fadime (2007 г.)
* Ay Işığı Dizisi
* Aşk bir Hayal (2009 г.)

Надворешни врски
----------------

* Нехир Ердоган на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Националната хокеарска лига** (англиски: *National Hockey League*, *NHL*) — професионална лига во хокеј на мраз составена од 30 клубови од Северна Америка. Се смета за најсилната професионална хокеарска лига во светот, и една од главните професионални спортски лиги на северноамериканскиот континент. Победникот на лигата секоја година го освојува Стенли купот, еден од најстарите професионални спортски трофеи.

Лигата е основана во 1917 година во Монтреал, Канада, од 5 тима: Монтреал Канадиенс, Монтреал Вандерерс, Отава Сенаторс, Квебек Булдогс и Торонто Аренас. Денес, лигата брои 30 клубови од кои 6 се канадски, а останатите 24 од САД.

Во НХЛ играат многу од најдобрите играчи од целиот свет. Оваа година (2008.) во лигата настапуваат играчи од 20 различни земји. Канаѓаните традиционално се најбројните играчи во НХЛ бидејќи и спортот хокеј и лигата потекнуваат од Канада. Во последните 25 години, учеството на играчи од САД и Европа постојано се зголемува поради ширењето на НХЛ во САД, високите спортски стандарди и достапноста на квалитетни играчи од Источна Европа.

Наводи
------

1. ↑  Марш, Џејмс (2006). „Национална Хокеарска Лига". Канадска Енциклопедија. Архивирано од изворникот на 2011-05-18. Посетено на 2006-06-11.
2. ↑  „NHL.com - Факти за Стенли Купот" (англиски). НХЛ. Посетено на 2006-07-15.
3. ↑  „НХЛ сѐ уште најмногу ги сака Чесите". IWHC.net. 2006–05–16. Архивирано од изворникот на 2007-07-14. Посетено на 2006-06-09. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
4. ↑  „НХЛ сака да го замрзне глобалното затоплување". NHL.com. Посетено на 2008-04-26.
5. ↑  Европските играчи во НХЛ преземаат водечки и капитенски улоги.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница на НХЛ
* Страница на Здружението на играчите во НХЛ
* Видео од НХЛ на Јутјуб
**Оберес Фелдатал** (германски: *Oberes Feldatal*) — поранешна општинска заедница во округот Вартбург, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Калтенордхајм. Била распуштена на 31 декември 2013.

Општинската заедница Оберес Фелдатал се состоела од следниве општини:

1. Анденхаузен
2. Дидорф
3. Емпфертсхаузен
4. Фишбах/Рен
5. Калтенленгсфелд
6. Калтенордхајм
7. Клингс

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Вартбург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 50°37′59″ N; 10°10′01″ E﻿ / ﻿50.633° СГШ; 10.167° ИГД﻿ / 50.633; 10.167

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 146290511
* GND: 2171397-2

 |

 |
**Колачињата од розета** се тенки и личат како колачињата направени со железни калапи во многу култури. Името *rosetbakkelser* доаѓа од норвешки. Розетите се крцкави и карактеристични по тоа што се прават за време на Божиќ. Рецептите на розети се популарни во САД меѓу семејствата со скандинавско потекло.

 Калапи за розети
Тие се направени со помош на сложено дизајнирани калапи. Тестото е мешавина од пченично брашно, јајца, шеќер и полномасно млеко. Калапот има рачка со облик на лак. Железото се загрева на многу висока температура во масло, се потопува во тестото, потоа повторно се потопува во врело масло. По кратко време се крева калапот од маслото и се одвојува розетата од пеглата. Вообичаено, рабовите на розети се потопуваат во шеќер.

Шведската тимбала може да се направи со тесто од розета со помош на калап за тамбал наместо пегла. Може да се направат со солени филови како крем од пилешко и печурки.

Подготовка
----------

Колачињата од розета се прават со пегла од розета. Оваа специјализирана алатка има долга рачка и метална форма, најчесто ѕвезди, цвеќиња, снегулки или новогодишни елки. Металот се загрева во врело масло пред да се натопи во тесто. Враќајќи ја пеглата во маслото, тестото се одвојува од калапот и кога е делумно сварено, нежно се превртува. Тие обично се преливуваат со шеќер или мед.

Географска дистрибуција
-----------------------

Верзии на ова колаче постојат во северна Европа, Иран, Турција, Шри Ланка и други места.

Наводи
------

1. ↑  *The Oxford Companion to Sugar and Sweets*. Oxford University Press.
2. ↑  „Rosetter (rosettbakkelse)". *tine.no*. Посетено на March 1, 2020.
3. ↑  Kari Diehl (January 26, 2019). „How to Make Scandinavian Rosette Cookies". *thespruceeats.com*. Посетено на March 1, 2020.
4. ↑  „How to Make Rosettes Cookies". *thatskinnychickcanbake*. Посетено на March 1, 2020.
5. ↑  *The Delta Cook Book: A Collection of Tested Recipes, Recommended by Experienced Housekeepers*. First Methodist Church Ladie's Aid Society. 1917. стр. 24.
**Националното собрание на Азербејџан** или **Мили Меџлис** (азерски: *Milli Məclis*) — законодавната влада во Азербејџан. Дводомното национално собрание има 125 пратеници. Претходно, 125 члена се избирале за петгодишен мандат преку избори. Меѓутоа, од последните избори, сите 125 пратеници се избираат преку парламентарни избори. Мили Меџлис бил првиот секуларен републички парламент во муслиманскиот свет.

За првпат собранието било создадено на 28 мај 1918 година, кога Азербејџан ја објавила својата независност.

Наводи
------

1. ↑  „Milli Məclisin tarixi. Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti Parlamenti (1918-1920-ci illər)" [The history of Milli Majlis. Parliament of Azerbaijan Democratic Republic (1918-1920)]. Посетено на 2010-12-01.
**Јасмин Вагнер** (родена на 20 април 1980 година), повеќе позната како **Blümchen**, е поп и денс пејачка, глумица, модел и портпаролката. Иако ги издава своите англиски албуми под името **Blossom**, нејзиното германско сценско име "Blümchen", всушност, се преведува како "флорет" или "мал цвет ".

Родена е во Хамбург како ќерка на германски отец и хрватска мајка. Таа почнала да настапува како мажоретка на тимот "Хамбург Сините Ангели", тим поврзуван со американскиот фудбалски тим Хамбург Сини Ѓаволи. Во 1995 година, кога имала само 15 години, ја започнала својата музичка кариера под името Blümchen. Таа станала најуспешна германска пејачка од 1990-тите. Јасмин исто така објавила повеќе синглови и албуми во другите германски земји, Скандинавија и Азија. 

 Вагнер, ноември 2006 година

Надворешни врски
----------------

* Матична страница  (германски)
* Jasmin Wagner на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Фотоархива на Јасмин Вагнер на ТВ настапи Архивирано на 5 февруари 2005 г. (германски)
**Националната Централна библиотека на Фиренца** (италијански: *Biblioteca Nazionale Centrale di Firenze*) — јавна библиотека, најголема во Италија и една од најзначајните во Европа. Таа е една од двете Централни библиотеки на Италија, покрај Националната библиотека во Рим.

Историја
--------

Националната библиотека во Фиренца е основана во 1714 година кога библиотеката *Публика Фиорентина* се споила во комбинација со библиотеката *Платина.* Потекло води од приватната библиотека на Антонио Маљабеки, чија  збирка содржи околу 300 000 копии од неколку ракописи. Во 1714 година таа е основана од страна на Фердинанд III од Ларајн, а неговиот наследник е Леополд III. Џан Гастон ди Медичи наредил 1737 оваа колекција се спои со колекцијата на *Антоана* *Франциско Марија* и изјавил дека правото на сопственост и припаѓа на јавната библиотека. Во 1747 година го добива името Маљабекијана. Во 1935 година колекцијата се чува во зграда  која била дизајнирана од страна на Казаре Базани и В. Мазеи, која се наоѓала по должината на Арнo реката во кварталот Санта Кроче. Пред тоа, биле пронајдени во различни простории кои припаѓале на галеријата Уфици. Големата поплава на реката Арно во 1966 година оштетила речиси една третина од колекциите на  библиотеката, пред сè нејзините списанија и зборници на Платиина и Маљабеки. Центарот за реставрација бил дополнително основан и успеал да зачува голем број на предмети кои се  бесценети. Сепак,  треба повеќе да се направи, а мора да се напомене дека  некои книги биле изгубени засекогаш.

Наводи
------

1. ↑  *ALEXANDRIA: The journal of national and international library and information issuses*. Gower House, Croft roud: : Subsriptionion Deratment Ashgate Ltd. 2002.
2. ↑  „Biblioteca Nazionale Centrale di Firenze". *Национална Централна Библиотека у Фиренци*. Посетено на 4 април 2016.
3. ↑  *водство у библиотекама" : спона науке, културе и привреде*. Београд: ITAKA. 2007.
**Јасика** — пропаст на Сува Планина, на територијата на заштитеното подрачје Јасен во истоимената месност. До влезот се стигнува преку макадамски пат кој води од превојот Кула до пропаста. Влезот е на надморска височина од 1128 м. Влезот е со вертикален канал со длабочина од 9 м. Од овде до точка 6, во југоисточен правец, се протега поголемо пештерско проширување чии димензии се: должина околу 50 м, широчина од 15-30 м и височина околу 5-6 м. Пештерските украси се претставени со сталактити, сталагмити, маркантни пештерски столбови, драперии, пештерски сливови и каскадно поставени травертински басени исполнети со вода. Бојата на украсите е жолтеникава, бела, сива и црна.

Наводи
------

1. ↑  *ИД "Урсус спелеос"-Скопје: Податоци за скица Јанчевски Ј. Галбов К. Темкова В. (1984): Толкувач на листот Скопје (к 34-79). Основна геолошка карта (1:100 000), стр. 1-57, Белград.*

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија пештера во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јасин Шикауи** (роден во Радес на 22 септември 1986) е туниски фудбалер, офанзивен играч од средниот ред на Етуал ду Сахел и на туниската репрезентација.

Технички одлики
---------------

Офанзивен играч од средниот ред или втор напаѓач со голема брзина дури и кога ја има топката во посед, а исто така е и вешт дриблер.

Клупска кариера
---------------

Шикауи е роден во Радес, град во северниот дел на Тунис. Својата кариера ја започнал во екипата на Етуал ду Сахел, во Првата фудбалска лига на Тунис и го направил своето деби за првиот тим во 2004 година. Тој станал капитен на тимот на возраст од само 17 години, а во сезоната 2006-07 дал значаен придонес за освојувањето на туниското првенство. На 22 мај 2007 година, тој потпишал петгодишен договор со швајцарскиот клуб Цирих од Суперлигата. Своето деби за Цирих го направил на 22 јули, во поразот со 1-0 на гостувањето кај Базел во првото коло од сезоната 2007-08. Четири дена подоцна, Шикауи го постигнал својот прв гол во дресот на Цирих против Луцерн во победата со 4-1 на домашен терен. Во сезоната 2008-2009 со клубот го освоил првиот трофеј, кога Цирих бил станал шампион на Швајцарија. Тој поминал осум години во швајцарскиот клуб и бил капитен на клубот во еден период, забележувајќи преку 150 настапи за Цирих во сите натпреварувања.

Во 2015 година се преселил во катаркото првенство каде потпишал најпрво за Ал-Гарафа, а две години за Ал-Доха.

Во 2018 година се вратил во Етуал ду Сахел, клубот во кој ја започнал својата кариера.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Тој дебитирал за туниската репрезентација во 2006 година, кога тој учествувал на Светското првенство во Германија.

Титули
------

#### Тунис Етуал ду Сахел

* **Туниско првенство** (1) : 2008-09

#### Швајцарија Цирих

* **Швајцарска Супер лига Швајцарско првенство** (1) : 2008-09
* **Куп на Швајцарија Куп на Швајцарија** (1) : 2013-14

Надворешни врски
----------------

* Јасин Шикауи на soccerway
* Јасин Шикауи на transfermakt
* Јасин Шикауи на whoscored[*мртва врска*]
* Јасин Шикауи на espn
* Јасин Шикауи на Goal.com Архивирано на 24 март 2015 г.
Пулицеровиот медал.
**Пулицерова награда** — американска награда која се смета за највисоко признание во областа на новинарство во печатените медиуми, литературни достигања и музичка композиција. Администрирана е од Колумбија универзитетот во градот Њујорк.

Наградите се доделуваат секоја година во дваесет и една категорија. Наградените добиваат по 10,000 УСД парична награда, а победникот во категоријата за новинарство во јавниот сервис добива златен медал. Медалот се доделува на весникот, а поединечниот добитник може да е именуван при доделувањето на наградата.

Пулицеровата награда ја воспоставил Џозеф Пулицер (англ. *Joseph Pulitzer*) - унгарско-американски новинар и издавач кој оставил парично наследство на Универзитетот Колумбија по смртта во 1911. Дел од средствата биле искористени за да се основа универзитетско училиште за новинарство во 1912. Првите Пулицерови награди биле доделени на 4 јуни 1917. а во наше време се доделуваат во април секоја година. Добитниците ги избира независен одбор.

Некои од најпознатите добитници на наградата се Ернест Хемингвеј, Тенеси Вилијамс, Артур Милер, Јуџин Онил, Вилијам Фокнер, Џон Апдајк и други.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85108985
* GND: 4129243-1
* NKC: ph115063

 |

 |
**Сазар-ер** (унгарски: Száraz-ér, романски: Ier) е десна притока на реката Муреш во Романија и Унгарија. Се влева во Муреш кај Мако. Потекнува од градот Арад и тече кон запад, што ја преминува границата во Унгарија, во близина на селото Турну. Таа тече низ градовите Батонија и Тоткомлош пред да влезе во Муреш источно од Мако. Реката е целосно канализирана и е интегрирана во системот за одводнување на областа.

Хидроними
---------

Унгарското име на реката значи „сув поток". Романското име произлегува од тоа. 

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Рацкеве** ( српски : Српски Ковин) — град на островот Цепел во округот Пешт, Унгарија. Нејзините жители се Унгарци, со малцинство на Срби.

Српскиот манастир Ковин, најстариот во Унгарија и еден од двата во епархијата на Будим на Српската православна црква, бил изграден во 1487 година во центарот на Рацкеве. Исто така во централниот дел Рацкеве е *замокот Савој* на принцот Јуџин Савој, изграден во барокниот стил во 1702-1750 година.

Историја
--------

 Градското собрание на Рацкеве
 Српска православна црква од 1487 година. 
 Слики од српската православна црква
Во 15 век многу српски бегалци доаѓале од Југот, бегајќи од инвазиите на отоманските Турци. Во тоа време, населбата била наречена *Кискеве*, со значење „Мал Кеве", а Србите го нарекле градот *Мал Ковин* или *Горњи Ковин* за разлика од името на другииот Ковин, Долни Ковин на југ, каде што Србите избегале.

Во 16 век, Рацкеве бил респектабилен трговски град. Калвинистичката варијанта на реформацијата се ширела во градот од Сегеди Кис Иштван.

Во 1541, градот паднал под османлиско владеење, а поголемиот дел од населението побегнало кон север. Многу Срби кои живееле во градот се населиле во Ѓер и Комаром. Оние кои останале во градот избрале "војвода" наречен *Ѓурѓе* (1543-46). Во 1567 година, градот бил населен со (главно калвинистички ) Унгарци и Срби.

Во 1698 година, по протерувањето на Турците од целиот остров Чепел, а со тоа и Рацкеве, исто така, станал земја на победничкиот принц Еуген Савојски. Новиот сопственик го изградил својот замок во оваа населба.

Во 18 век, доаѓањето на германските доселеници го зголемил бројот на жители во градот. Така, населбата станала триетничка локација со Унгарците, Србите и Германците. Нивните потомци го нарекувале местото Српски Ковин.

Крајот на 19 век и почетокот на милениумскиот период претставувал голем пораст за животот на градот. Во тоа време, оригиналниот дрвен мост бил заменет со постојан железен мост и била донесена одлука за изградба на нова градска сала, која подоцна била подигната во стилот на Сецесија на местото на оригиналот.

Еден познат рај за риболов, Ангеличкиот остров ја дели гранката на Дунав овде. Одморалишта биле развиени во 1970-ти години. Градскиот статус повторно му бил доделен на Рацкеве во 1984 година.

Место
-----

Рацкеве е познат по единствената српска православна црква во готскиот стил во Унгарија од 15 век.

Католичката црква била дизајнирана од Патај Ласло. Фреските во црквата вреди да се видат.

Калвинистичката црква е изградена во нео-готски стил во 1913 година.

Исто така постои и *музеј Арпад*.

Постои само автентична стара Бродска мелница во Унгарија. Таа била изградена само од донации и ова е најпосетуваната атракција во градот.

### Замок Савој

*Замокот Савој* на принцот Еуген Савојски во централниот дел на Рацкеве бил изграден во барокен стил во 1702-1750 година. 

* 
*

Близначки градови - збратимени градови
--------------------------------------

Рацкеве е збратимен со:

* Hungary Батактарантаза , Унгарија
* Germany Калден , Германија
* Romania Цијани , Романија
* Serbia Ковин , Србија

Значајни луѓе
-------------

* Јован Монастерлија , командант во Хабсбург
* Клари Катона , пејач

Наводи
------