recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Jел Хасан** (француски: *Yaël Hassan*, роден на  1952
 во Париз) — француско-израелска писателка родена во Париз во 1952 година.

Биографија
----------

Своето детство го поминала во Белгија и во Франција додека во Израел престојувала во тинејџрските години. Се вратила во Франција во 1984 година заедно со своето семејство.

Нејзиниот прв роман „*Un grand-père tombé du ciel*(„*Дедо паднал од небо*"), освоил награда за роман за млади во 1996 година на Министерството за млади и спорт и најголемата награда за млад писател на PEEP во 1998 година.

Дела
----

* *La chataîgneraie*
* *L'Ami*
* *Défi d'enfer*
* *Tant que la terre pleurera*
* *De l'autre Côté du mur*
* *Un Grand-père tombé du ciel*
* *La Promesse*
* *Suivez-moi, jeune homme*
* *Dans la maison de Sarale*
* *La vraie Vie*
* *J'ai fui l'Allemagne nazie*
* *Momo, petit Prince des bleuets*
* *De S@cha à M@cha*
* *Un Jour, un jules m'aimera*
* *Un Arbre pour Marie*
* *Manon et Mamina*
* *Lettres à Dolly*
* *Sacré Victor*
* *L'Ombre*
* *Petit Roman Portable*
* *Etre Juif aujourd'hui* (illustré par Olivier Ranson)
* *Ni D'Eve ni d'avant*
* *Quand Anne riait*
* *Le Professeur de musique*
* *Alex*

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 30 септември 2011 г.
**Љиљана Батлер** (моминско **Петровиќ** ; 14 декември 1944 - 26 април 2010 година) била југословенско- ромска пејачка. Нејзиниот прекар бил **Мајка на циганска душа** .

Раниот живот
------------

Батлер е родена како **Љиљана** **Петровиќ** на 14 декември 1944 година во Белград, Кралство Југославија за време на Втората светска војна. Нејзиниот татко бил ромски хармоникаш од Србија, додека нејзината мајка била хрватска пејачка од Загреб. Нејзиниот татко го напуштил семејството веднаш по раѓањето на својата ќерка. Петровиќ се преселила во градот Бјелина, во Босна и Херцеговина, каде нејзината мајка настапувала во пивници. Како тинејџер таа почнала да пее, и се вратила во Белград, каде што се населиле во Скадарлија боемскиот кварт на градот.

Личен живот
-----------

Батлер починала од рак на 26 април 2010 година, на возраст од 65 години, во Диселдорф, каде што живеела од 1987 година.

Дискографија
------------

Надворешни врски
----------------

* Некролог во *Гардијан*
* Рекорд за полжави - Официјална етикета за записи
* Јијана Батлер - страница за мојот простор
**Токат** — главен град на покраината Токат во Турција во средноцрноморскиот регион Анадолија. Сместен е на сливот на реката Токат (Токат Сују) со Јешилирмак. На пописот во 2018 година, во градот Токат живееле 155.000 жители

Историја
--------

Градот бил основан во периодот на Хетите. За време на кралот Митрадат VI , градот бил еден од неговите многу упоришта во Мала Азија .

Позната како **Евдокија (Евдоксија)**, подоцна бил вклучен во западниот дел на Трапезунтското Царство.

По Битката кај Манцикерт, градот, заедно со поголемиот дел од Мала Азија, градот паднал под контрола на Турците Селџуци. По смртта на султанот Сулејман ибн Кутулмиш во 1086 година, емирот Малик Гази ја презел контролата над областа, работејќи од неговата база, градот Сивас. Поминале многу децении пред Селџуците повторно да ја преземат контролата над тој регион, во времето на Килиџ Арслан II.

По Битката кај Ќосе Даг, Селџуците го изгубиле регионот а подоцна земјата паднала под управа на Османлиите .

Клима
-----

Токат има топло-лето средоземна клима ( класификација на климата во Köppen : *Csa* ) со значително поморско и континентално влијание.

Економија
---------

Историски гледано, во областа се вадел бакар .

Култура
-------

### Образование

 Зграда на Факултетот за уметности и науки на Универзитетот Газиосманпаша .
Универзитетот Газиосманпаша е една од поновите терцијарни институции во Турција, основана во 1992 година. Името го добила по локалниот херој Гази Осман-паша .

### Спорт

Фудбалот е најпопуларен спорт: во постарите области над центарот на градот децата често играат со топки навечер во најмалите улици. Градскиот фудбалски клуб е Токатспор, кој своите домашни натпревари ги игра на стадионот „Токат Газиосманпаша" .

Се игра и кошарка, одбојка, тенис, пливање, боречки вештини и многу други спортови. Возењето велосипед и џогирање се вообичаени по должината на реката.

Туризам
-------

 Фасада на Гок Медрезе во Токат, основана од Первоне, околу 1270 година.
Најважната знаменитост е замокот Токат, османлиска тврдина со 28 кули на карпестиот рид со поглед кон градот. Влад Цепеш ( грофот Дракула ) бил затворен во една од овие зандани. Други знаменитости вклучуваат остатоци од неколку грчки православни цркви и катедрали, Гариплер џамија која датира од 12 век, Али-пашината џамија (16 век), Хатуније исто така од 16 век и Ѓок медреса од 1270 година.

Наводи
------

1. ↑  „Површина на областите (со езера) во км²". *База на обласна статистика*. Статистички завод на Турција. 2002. Посетено на 2013-03-05. (турски)
2. ↑  „Население на покраинските/окружните центри и паланки/села во 2012 г.". *База на податоци за населението по системот ABPRS*. Статистички завод на Турција. Посетено на 2013-02-27.
3. ↑  'Dracula's Dungeon' Discovered by Archaeologists at Tokat Castle in Turkey
4. ↑  Archaeologists In Turkey Say They've Discovered Dracula's Dungeon

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Токат" на Ризницата ? |

* Tokat at kultur.gov.tr
* Tokat web news Архивирано на 6 мај 2021 г.
Катедрала Уеска
**Антонио Саура Атарес** (шпански: *Antonio Saura Atarés*; 22 септември 1930

, Уеска- 22 јули 1998 година, Куенка) - шпански уметник, графички уметник, илустратор на книги, еден од најголемите шпански мајстори на втората половина на XX век.

Биографија
----------

Од детството, навикнат од неговиот татко да ги посетува музеите (каде што Веласкес и Гоја му оставиле најдлабок впечаток), тој станал самоук сликар во 1947 година, закрепнувајќи се од сериозно и долго боледување. Најпрво, во неговите дела се забележувало влијанието на Миро и надреализмот воопшто. Во 1953 - 1955 година Саура живеел во Париз, учествувал во групни изложби на надреалистите.

Во 1957 година - 1960 година тој бил на чело на групата Ел Пасо, која го дала - заедно со каталонската група (*Dau al Set)* и конкретно Антони Тапиес - почетокот на шпанската неформалнoст.

Творештво
---------

Делата на Саура биле претставени на Биеналето во Венеција во 1958 година (заедно со дела од Чилида и Тапис), на втората, третата и шестата документи во Касел (1959, 1964, 1977 ). Илустрирал книги од Грацијан и Кеведо.

Признанија
----------

Награда Гугенхајм (1960 година, САД), Златен медал на уметностите (1982 година, Шпанија), Голема награда на градот Париз (1995 година). Почесен доктор на Универзитетот во Кастиља-Ла Манча.

Делата на Саура биле изложени на индивидуални изложби во најголемите музеи во светот. Изложба на илустрации на Антонио Саура се одржала и во Москва во изложбениот салон на институтот Сервантес во 2003 година.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница )
* Секогаш застапена во Gallery Heede & Moestrup(англиски) )
* Дон Кихот со илустрации на Антонио Саура

Наводи (уреди)
--------------

1. ↑  Антонио Саура и его иллюстрации
**Александар II Македонски** — македонски крал од династијата на Аргеадите во периодот од 369 до 368 п.н.е. по смртта на неговиот татко Аминта III. Тој бил најстар син на Аминта III и на Евридика, брат на Пердика III и на Филип II. За време на неговото владеење се ковале бронзени монети.

Иако веќе бил полнолетен, Александар бил многу млад кога дошол на власт. Ова било многу проблематично за него, бидејќи неговите непријатели продолжиле да војуваат со Македонија. Александар едновремено бил соочен со илирска инвазија од северозапад и напад од истокот од страна на претендентот Павзаниј. Павзаниј набргу зазел неколку града и се заканил на кралицата-мајка, која била во палатата во Пела со нејзините млади синови. Александар ги победил непријателите со помошта на атинскиот генерал Ификрат, кој пловел по македонскиот брег за да го освои Амфиполис.

На барање на Алевдаите, Александар интервенирал во граѓанската војна во Тесалија. Успешно зазел контрола врз Лариса и неколку други градови, но, изневерувајќи го ветувањето кое го дал, поставил македонска војска (гарнизони) во градот. Ова ја испровоцирало Теба која била водечката воена сила во Стара Грција во тоа време. Тебанскиот генерал Пелопид ги истерал Македонците од Тесалија. Потоа го неутрализирал Александар со тоа што ги заштитувал амбициите на Александровиот зет Птоломеј од Алор, и го натерал Александар да го напушти неговиот сојуз со Атина и да се сојузи со Теба. Како дел од овој нов сојуз, Александар морал да предаде заложници, вклучувајќи го и неговиот помал брат Филип.

За време на еден фестивал врз Александар бил извршен атентат по наредба на Птолемај. Иако братот на Александар Пердика III станал крал, тој бил под старосната граница, и Птолемај бил поставен за регент.

Наводи
------

1. ↑  Diodor Siculus. 12 Vols. Loeb Classical Library, Harward University Press, 1963
2. ↑  Justini, Historiarum Phlippicarum;
3. ↑  Ex Trogo Pompeio, Lib. XLIV, Parasiis MDCCXXIII;
4. ↑  Јустин, Филиповата историја. Прев. Љ. Басотова, Скопје, 2000.

* п
* р
* у
 Кралеви на Античка Македонија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Симболот на Античка Македонија | **Аргеади** | Каран • Коин • Тирима • Пердика I • Аргеј I • Филип I • Аероп I • Алкет I • Аминта I • Александар I • Алкет II • Пердика II • Архелај I • Кратер • Орест • Аероп II • Архелај II • Аминта II • Павзаниј • Аминта III • Аргеј II • Аминта III • Александар II • Пердика III • Аминта IV • Филип II • Александар III Македонски • Филип III Аридеј • Александар IV |
| **Намесници** | Антипатар • Пердика • Полиперхон • Касандар |
| **Антипатриди** | Касандар • Филип IV • Александар V • Антипатар II • Состен |
| **Антигониди** | Деметриј I Опсадникот • Антипатар II • Антигон II Гонат • Деметриј II • Антигон III Досон • Филип V • Персеј |
| **Птолемаиди** | Птоломеј II Керавн • Мелегар |
| **Други** | Лизимах • Пир Епирски |
За **Нова Битола** се смета делот од градот над техничкото училиште и над супермаркетот "Веро". Овој дел од градот е изграден во 80-тите години и претставува едно од најновите населени места во Битола. Во населбата се претежно згради, но има и голем број куќи, како и ОУ „Св. Климент Охридски". Во населбата исто се наоѓа и црквата „Собор на сите македонски светители" - Битола, СОТУ „Ѓорѓи Наумов", Клиничката болница Др Трифун Пановски, болницата за заразни болести и средното техничко училиште. Често кога се кажува Нова Битола се мисли и на населбите Ремо, Брусничка населба, Лавчанска населба и горниот дел на населбата Довлеџик, бидејќи овие населби исто така се изградени во поновата ера на градот. Улици кои спаѓаат овде се:

* Анести Пановски
* АСНОМ
* Бонде Скерлевски
* Димче Лахчански
* Јадранска
* Јанко Палигора
* Партизанска (дел)
* Ружа Делчева
* Тодор Паница
* Народни Херои

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населби и маала во Битола |
| --- |
|  |
| 
Арнаут Маало •  Бадембалари •  Баир •  Бактериолошка •  Бела Чешма •  Боримечка •  Брусничка Населба •  Буковски Ливади •  Влашко Маало •  Горно Оризари •  Гратчето Пејтон •  Гргур •  Девејани •  Довлеџик •  Ѓупско Маало •  Јени Маале •  Kајгаз Маало •  Карпош •  Кланица •  Лавци •  Маџар Маало •  Недопирливи •  Нова Битола •  Областа •  Петочна Вода •  Ремо •  Руска Црква •  Стара Чаршија •  Стрежевска Населба •  Стрелиште •  Стрчин •  Триангла •  Ушици
 | Грбот на општина Битола |

 |

---
Свети Климент Охридски (икона, 13-14 век)
**Величката епархија** — епархија, за чиј прв епископ бил хиротонисан Св. Климент Охридски кој ја носел титулата епископ Велички (893 – 916). Tака е запишано во месецословот на Асемановото евангелие и во некои од неговите слова, како и во житијата.

Свети Климент бил хиротонисан за епископ. Тој е првиот славјански епископ во македонската - Величка епархија. Оваа македонска епископија од страна на црковните историчари се смета за прва организирана Црква на Балканскиот Полуостров.

На 17 јули 1967 година, на Третиот црковно народен собор, одржан во Охрид во древната катедрала на охридските архиепископи „Св. Софија" е обновена древната Величка епархија со седиште во Охрид. Епископ Велички (на возобновената епархија), бил г. Методиј (Попоски).

Само после една година, на одржаниот Црковно народен собор на 17 октомври 1968 година, со одлука бр. 538, древната Величка епархија е преименувана во Дебарско-кичевска епархија, повторно со седиште во Охрид.

Местоположба
------------

Точната местоположба/протирање на Величката епархија сè уште не е до крај разјаснето и постојат различни мислења, а најверојатно е дека ја опфаќала територијата од Охрид, по р. Tреска (Велика или Голема Река) до Скопје.

Во МПЦ титулата на оваа епархија се доделува само на викарни архијереи. Светиклиментовата Величко-дремвитска епархија имала чист старомакедонски словенски карактер, се богослужело и администрирало на старословенски јазик и била почетокот на автокефалната Охридска архиепископија.

Според некои учени седиштето на епархијата било во Охрид, и се именувала како „Ве­лич­ка епархија". Нејзиното име „Величка" е добиено според името на реката „Велика" или „Голема Река". Тоа е исто како и современиот пример на именување на епархиите според имињата на реките, како што се: Брегалничката, Повар­дарската епархија и сл. Велич­ката епархија на свети Климента се простирала по течението на Велика Река - Голема Река - Треска, до Скопје.

Според други извори Величката епархија се протегала по течението на реката Велика Морава во Србија.

Според некои извори пак Величката епархија ја покривала територијата на некогашната Велика Моравија..

Поврзано
--------

* Дебарско-кичевска епархија

Наводи
------

1. ↑  Светите Кирил, Методиј, Климент и Наум. kralemarko.org.mk
2. ↑  „АСЕМАНОВО ЕВАНГЕЛИЕ | | Македонска Енциклопедија". Посетено на 2019-05-27.
3. ↑  „ВЕЛИЧКА ЕПАРХИЈА | | Македонска Енциклопедија". Посетено на 2019-05-27.
4. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2014-08-08. Посетено на 2014-07-31.
5. ↑  mpc.org.mk
6. ↑  Историја на Дебарско-кичевската епархија. dke.org.mk Архивирано на 17 август 2014 г.
7. ↑  Jован Белчовски, Охридска архиепископија од основањето до паѓањето на Македонија под турска власт, Скопје, 1997
8. ↑  Ратомир Грозданоски, протоѓакон, *Библијата во делата на свети Климент Охридски*, Скопје 2001, 54.
9. ↑  Св. Климент е епископ на Велика Моравија. macedonianspark.com Архивирано на 25 јули 2012 г.
Granhammars slott, framsidan.jpgЗамок Гранхамар
**Замокот Гранхамар** е замок во општината Уплендс-Бро во Упланд, Шведска.

Историја
--------

Главната зграда е изградена во 1748-1752 година според цртежите на архитектот Карл Херлеман (1700-1753). Помеѓу 1802 и 1804 година, главната зграда е додадена со стан за гости според цртежите на архитектот Густаф Фафер (1768-1844). Околниот парк бил проширен и разубавен во годините 1777-1819 под раководство на Џеана фон Лантингшаузен (1753-1809) и барон Албрект фон Лантингхаузен (1751-1820).

Мерење на површината од 1757 година.Мапа на површината од 1757 година.
Замокот Гранхамар пред продолжувањеЗамокот Гранхамар пред продолжување
* Замокот Гранхамар, 1881 година.Замок Гранхамар, 1881 година
* Постара сликаПостара слика
* Замокот Гранхамар кон крајот на векот 1900 годинаЗамок Гранхамар кон крајот на 19 век
* Замокот Гранхамар 1904 годинаЗамок Гранхамар 1904 година

Наводи
------

1. ↑  „Granhammars herrgård" (PDF). *Fortifikation*. Посетено на September 1, 2020.
2. ↑  „Carl Hårleman". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.
3. ↑  „Jacob Albrecht Lantingshausen". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.
Деца кои го слават Новруз во Самарканд, (сега Узбекистан)
**Новруз** (узбечки: *Navroʻz / Наврўз*) нашироко се слави во Узбекистан. Тоа е ден на пролетната рамноденица и го означува почетокот на пролетта на северната хемисфера. Се слави на територијата што одговара на денешен Узбекистан најмалку две илјади години. Новруз широко се славеше на огромна територија на Средна Азија и ритуалната практика ги доби своите посебни карактеристики. Фестивалот беше озаконет со молитви во џамиите и со посети на мазарите на муслиманските светци и на светите потоци.Во Емиратот Бухара, широка официјална прослава на Новруз започна Амир Музафар,кој се обиде да го зајакне имиџот на династијата Мангхит за време на кризата на политичкиот легитимитет.

Кога Узбекистан беше дел од Советскиот Сојуз, прославите на Новруз биле генерално неофицијални, а понекогаш дури и забранети. Во моментов Новруз е официјален државен празник во Узбекистан и секогаш се слави на 21 март. Сепак, празничните прослави се шират неколку дена.

Обичаи на Новруз
----------------

 Прослави на Новруз во Бухара
 Празнично готвење
Во подготовките за празникот, луѓето ги средуваат домовите и *махалите* (населбите) и купуваат нова облека. Пред, за време и по Новруз, вообичаено е да се подготви *Саману*, главното свечено јадење на празникот.Сумалак е слатка паста направена целосно од ртена пченица и се готви во голем казан. За да се подготви *сумалак*, пријателите, роднините и соседите - обично жени - се собираат околу *казанот*, сите на ред да ја промешуваат смесата.Кога е подготвен,*сумалак* се дели меѓу соседите, роднините и пријателите. На Новруз луѓето ги посетуваат и роднините и пријателите и им подаруваат подароци на децата.

Новруз често се наведува како најпопуларен празник во Узбекистан. На 21 март се организираат детални празнични концерти низ целата земја, особено во главниот град Ташкент. Саемите на книги,концертите,игрите и специјалните телевизиски и радио програми траат цел месец март. Забележано е дека откако Узбекистан стекна независност во 1991 година, владините претставници го промовираа Новруз како главен национален празник и строго ја контролираа содржината и формата на свеченостите.

Наводи
------

1. 1 2  Sahadeo, Jeff; Zanca, Russell, уред. (2007). *Everyday Life in Central Asia: Past and Present*. Bloomington: Indiana University Press. стр. 202–203. ISBN 9780253013538.
2. ↑  Malikov A.M. The celebration of Nawruz in Bukhara and Samarkand in ritual practice and social discourse (the second half of the 19th – the beginning of the 20th century) in Archaeology, Ethnology & Anthropology of Eurasia. volume 48. issue 2. 2020, p.124.
3. 1 2  Tursunova, Zulfiya (2014). *Women's Lives and Livelihoods in Post-Soviet Uzbekistan: Ceremonies of Empowerment and Peacebuilding*. London: Lexington Books. стр. 26–27. ISBN 9780739179789.

Надворешни врски
----------------

* Новруз во Узбекистан
**Илија Аџиевски**  е роден во 1926 година , Струга, Македонија — македонски вајар.

Акдемија за ликовна уметност завршил во Загреб 1954 год, во класата на проф.Франо Кршиниќ.

Автор е на голем број споменици, монументални керамички релјефи, парковски скулптури, портрети на познати личности од јавниот и културниот живот како и на во помал фомат.

Бил учесник во НОБ (1942). Автор е на Споменикот на паднатите борци во Струмица (1959), Мавзолејот на паднатите борци во Кратово (1962), Споменикот на братството и револуцијата во Дебар (1989), во Неготино и др.

Имал повеќе самостојни изложби: Струга (1965), Битола (1966), Велес (1967), Скопје, (1991, 1994 и 2001) и Париз (1997). Ниш, Белград, Тузла, Загреб, Подгорица, Софија, а учествувал на над сто групни изложби. Добитник е на значајни национални и меѓународни награди.

Неговите скулптури имаат реалистички и експресионистички обележја. Посебно значајни се скулптурите-портрети на неговите современици Петре М. Андреевски, Георги Божиков, Борко Лазески, Тодор Николовски, Анте Поповски, Петре Прличко, Димитар Солев, Глигор Чемерски и други познати македонски современици.

Илија Аџиевски спаѓа во редот на најзначајните современи македонски вајари. Неговите дела се високо вреднувани од страна на ликовната критика во Македонија.

Наводи
------

1. ↑  „Илија Аџиевски". Архивирано од изворникот на 2020-11-07. Посетено на 2020-11-01.
2. ↑  АЏИЕВСКИ, Илија
**Кубрат** (бугарски: *Кубрат*) — град во Североисточна Бугарија, административен центар на општината Кубрат во Разградската Област. Има население од околу 6.881 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Завет се наоѓа во западната половина на Лудогорието. Градот се наоѓа на 37 километри северно од регионалниот центар Разград и на 354 километри от главниот град Софија.

Историја
--------

Најраните пишани податоци за населбата се од 1624 година под името **Балнубар**, или преведено од турски како „Меден Кладенец". Во 1890 година во Балбунар било отворено основно училиште, а на 4 мај 1891 година било основано оштинското читалиште „Кирил и Методиј".

При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година, 2 жители на Balbunar доброволно се пријавиле во Македонско-одринското ополчение.

Во 1934 година, Балбунар го усвоил своето ново име во чест на канот **Кубрат**.

Најзначајните стекнувања на Кубрат до 1940 година биле 2 мелници, 2 машини за влачење волна и 1 маслена мелница. Главна егзистенција на населението било земјоделството, сточарството, сечата, туларството, трговијата со намирници и производствени производи.

Во 1949 година селото Кубрат било прогласено за град. Во 1955 година, блиското село Дрјаново било додадено кон градот Кубрат како негова населба.

Личности
--------

* Лили Иванова (р. 1939), поп пејачка

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑   Македоно-одринското опълчение 1912 - 1913 г.: Личен състав по документи на Дирекция „Централен военен архив". София, Главно управление на архивите, Дирекция „Централен военен архив" В. Търново, Архивни справочници № 9, 2006. ISBN 954-9800-52-0. с. 827.
3. ↑  Жоржета Назърска, Преименуване на населени места и местности в Шуменския регион (1878-1944) / Материали от Втората нац. конф. по история, археология и културен туризъм / Университетско издателство „Епископ Константин Преславски", Шумен 2011, ISВN: 978-954-577-588-8 / стр.580

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Кубрат
Луис Деланд (1772-1823)Луис Деланд (1772-1823)
**Луис Деланд** (шведски: *Louis Deland*, полно име *Луис Џозеф Мари Деланд*; 1772 - 1823) - шведски оперски пеач и кореограф.

Биографија
----------

Роден на 25 април 1772 година во Стокхолм. Неговиот татко Луј -Антоан Делан, роден во Луксембург, бил лакеј - фризер и парфимер на кралицата Софија Магдалена. Самиот Луис бил вујко на глумците Пјер Делан.

Луј го направил своето деби во Стокхолм во Кралската шведска опера на десетгодишна возраст во 1783 година со операта Орфеј. Кралот Густав III, кој го привлекол вниманието кон него, го испратил младиот човек да студира балет во Париз, каде Луис студирал со самиот Пјер Гардел. Враќајќи се во Шведска во 1792 година, ДеЛенд работел како глумец, пејач и врвен танчер. Работел во Кралската шведска опера и Кралскиот драмски театар. Тој бил водечки танчер во земјата, имал прекрасен пејачки глас и бил совршен за комични улоги. Луис Де Ленд се сметал за природен талент кој станувал едно со улогата која ја играл.

Откако ја завршил кариерата како танчер, во 1803 година бил назначен за втор кореограф, а во 1809 година - прв мајстор за танцување на Кралскиот шведски балет, и ја одржал оваа позиција до 1820 година. Тој го наследил Федерико Тераде , кој бил во балетот од 1795 година и станал директор на Кралскиот балет. Луис Деланд има компонирано многу балетски пантомими, танци на ликови и забавни нумери. Тој бил автор на балетот *Ен комиск балет* кој бил изведен 127 пати во текот на 1796-1809 година и станал најпопуларниот од сите балети изведени во Шведската опера во текот на 19 век. Вториот по бројот на изведби бил балетот „Залудна претпазливост".

Кариерата на Луис Де Ленд завршила кога почнал да ја губи меморијата, а многу од неговите улоги ги презел Пер Севелин.

Умрел на 15 април 1823 година во Стокхолм.

### Личен живот

Луис Деланд се оженил двапати: прво со глумицата Каролин Кулман, а потоа и со глумицата Марија Ридберг. Во првиот брак, тој имал син, Ото , кој станал глумец. Во вториот брак, ќерката Џосефина, која станала писател. Семејството Деланд било многу познато во културниот живот на Шведска.

Надворешни врски
----------------

* Луис Џозеф Мари Деланд
* Деланд, Луис Џозеф Мари
Илхан во 2018 година
**Чилер Илхан** е турско-холандска писателка. Студирала меѓународни односи и политички науки на Универзитетот Богазичи и хотелски менаџмент во хотелското училиште Глион во Швајцарија. Работела на различни начини како хотелиер, писател и уредник.

Чилер Илхан студиралa меѓународни односи и политички науки на Универзитетот Богазичи; а потоа и хотелски менаџмент во училиштето за хотели Glion во Швајцарија. Работела во областите на хотелски менаџмент, маркетинг/комуникации и издаваштво (како уредник/писател). Таа е член на турскиот и холандскиот ПЕН.

Илхан е активна писателка уште од нејзината најрана младост. Во 1993 година, таа ја освоила наградата за младински награди Јашар Наби Најир за еден од нејзините раскази. Таа редовно објавувала раскази, есеи, рецензии на книги, патувања и преводи во весници и списанија. Нејзината прва книга „Rüya Tacirleri Odası" „(Комора на трговци од соништата", Артемида, април 2006 година) е збирка раскази кои алудираат еден на друг. Нејзината втора книга со наслов „Sürgün" („Прогонство", Еверест, март 2010 година) содржела меѓусебно поврзани приказни чии теми се движат од инвазијата на Ирак до жените од Бетмен и судбината на лабораторијата. *Sürgün* ( *Прогонство* ) ја доби наградата за литература на ЕУ за 2011 година, и бил преведен и објавен на англиски од Istros Books, Лондон во 2016 година  Exile, во потесниот избор и за Prix Du Livre Lorientales 2017 година, досега е објавен во над 20 земји. Заснована на вистинска приказна за екстремно сурово убиство, Нишан Еви (Engagement, Everest, 2021) е волшебна новела, раскажана со уникатен глас, рефлектирајќи ги животите кои се бришат и губат под тежината на различните центри на моќ - почнувајќи од официјален на таинствениот - среде испреплетениот начин на живот во источна Турција. Приказните и написите на Илхан биле избрани за над 15 истакнати национални и меѓународни антологии. Таа е член на турскиот и холандскиот ПЕН.

Наводи
------

1. ↑  „EU Prize for Literature - Çiler İlhan". Архивирано од изворникот на 2021-11-07. Посетено на 2023-05-30.
2. ↑  „Profile". Архивирано од изворникот на 2021-05-15. Посетено на 2023-05-30.

 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 316390975
* LCCN: no2015070497
* ISNI: 0000 0004 5002 7754
* GND: 1084168464
* SUDOC: 193439441
* BNF: cb17057955m (податоци)
* NKC: kv2015877058

 |

 |
**Џевдет Јилмаз** (роден на 1 април 1967

 во Бингол) е турски политичар.

По завршувањето на средно училиште во Бингол во 1983 година, Јилмаз дипломирал на Факултетот за економија. Тој дипломирал со одличен успех во 1988 година. Во 1989 година започнал со работа во Државната организација за планирање (Devlet Planlama Teşkilatı).

Јилмаз отишол во САД меѓу годините 1992 и 1994 година и магистрирал на Универзитетот во Денвер. На Универзитетот Билкент се здобил со докторат. Во 2003 година, Јилмаз бил назначен за Генерален директор за односите со ЕУ.

Во изборите од 2007 година Јилмаз бил избран за член на Европскиот парламент за Бингол. На 1 мај 2009 година тој бил назначен за државен министер во вториот кабинет на Ердоган. Во моментот се наоѓа на позицијата Министер за развој.

Наводи
------
**Диндимон** (старогрчки: *Δίνδυμον*) ― поранешно име на планина во источна Фригија (денешна Мурат Даги од Гедиз), подоцна дел од Галатија, која подоцна била наречена Агдистис, света на „планинската мајка", Кибела, која Хелените ја познавале како Реја. Страбон го сместил Диндимон над Песин свет за Кибела. Тоа било важно место во грчката митологија.

Планината Диндимон, исто така, може да биде поставена на полуостровот Кизик свртен кон Мраморното Море, како Аполониј од Родос во *Аргонаутика*, или од Стефан Византионски појужно, во Троада, значи во близина на планината Ида. Книгата *Аргонаутика* I поставува сцена на планината Диндимон, каде што Јасон ја смирува божицата на планината, „мајката на сите блажени богови, каде што таа седи устоличена". идентификувана како „Диндимена [Δινδυμηνή (Диндимини)] мајката, дама со многу имиња", меѓу кои била и Реја.

Различните примени на Диндимон, како планина на анадолската Мајка Божица, „Планинската мајка", ги објаснува Робинсон Елис: „Името Диндименска мајка во прв случај несомнено би било поврзано со најраното седиште на обожување, фригискиот Диндимон, но штом обожувањето ќе се прошири подалеку и името на Диндимон со него, божицата од Диндимон ќе ја изгуби својата првобитна определеност и ќе биде различно примена од различни писатели".

Наводи
------

1. ↑  Ретко Диндимус (Dindymus), како што е во Природна историја на Плиниј Постариот V.142 и Секст Пропертиј, III.22.3.
2. ↑  Apollonius of Rhodes (Peter Green, tr.), *Argonautika*, expanded ed. 2007, book I.1093-94.
3. ↑  *Argonautika* I.1125
4. ↑  (Apollonius of Rhodes), Richard Hunter, tr. 1993. *Jason and the Golden Fleece* (Oxford: Clarendon Press), Book I, p. 29f.
5. ↑  Robinson Ellis, 1876. *A Commentary on Catullus* (Oxford: Clarendon Press), Catullus LXIII.91 (p. 224)
**„Тројцата мускетари"** (англиски: *The Three Musketeers*) е американско-британско-панамско-шпански филм од 1973 година, во режија на Ричард Лестер (*Richard Lester*), снимен според романот на Александар Дима. Главните улоги ги толкуваат: Мајкл Јорк (Michael York), Оливер Рид (Oliver Reed), Ричард Чемберлен (Richard Chamberlain), Френк Финлеј (Frank Finlay), Феј Данавеј (Faye Dunaway), Чарлтон Хестон (Charlton Heston) и Ракел Велч (Raquel Welch).

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во 17 век. Младиот Д’Артањан (го игра Јорк) доаѓа во Париз со желба да им се придружи на мускетарите. Наскоро, тој се спријателува со тројца мускетари: циничниот Атос (го игра Рид), елегантниот Арамис (го игра Чемберлен) и арогантниот Портос (го игра Финлеј). Нивниот главен непријател е кардиналот Ришелје (го игра Хестон) кој постојано прави сплетки со намера да докаже дека кралицата (ја игра Чаплин) не му е верна на кралот (го игра Касел). Во таа намера на кардиналот му помагаат опасната Милејди (ја ига Данавеј) и Рошфор (го игра Ли). Додека се борат за својата земја и за кралот, мускетарите имаат и лични интереси. Така, на пример, Д’Артањан се заљубува во привлечната Констанс (ја игра Велч)...

Наводи
------

1. ↑  Tri mušketira: Kraljičini dijamanti, američko-britansko-panamsko-španjolski film (пристапено на 27.12.2023)
**Свети Филип Агирски** ― ранохристијански исповедник. Постојат две напоредно приказни за овој светец кои ги наведуваат можните датуми во кои живеел овој светител. Традиционално, преку списите на Свети Атанасиј, се тврди дека Филип Агирски е светец од 1 век, роден во 40 година во Кападокија (денешна Турција) и починал на 12 мај 103 година.

Друга неодамнешна студија вели дека е роден од татко Сириец во Тракија на непознат датум во 5 век, чии постари браќа се удавиле додека ловеле риба. Филип бил познат како „апостол на Сицилијанците", бидејќи бил првиот христијански мисионер што го посетил тој остров. Ништо друго со сигурност не може да се каже за него.

Неговиот празник е 12 мај, и тој е природно, светец-заштитник на градот Агира, Сицилија и на градот Зебуч, Малта, тој е славен и во градот Лимина, Сицилија, каде што тој исто така живеел. Наводно, неговите мошти биле откриени во црквата посветена на него во Агира. Филип е еден од светците-заштитници на специјалните сили на Војската на Соединетите Држави и исто така познат по неговата моќ да извршува егзорцизам.

Наводи
------

1. ↑  (на Greek) *Ὁ Ἅγιος Φίλιππος ὁ Ἱερομάρτυρας ὁ Ἀργύριος.* 12 мај. ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ.
2. ↑  „CatholicSaints.Info » Blog Archive » Saint Philip of Agira".
3. ↑  Catholic Online – Saints & Angels – Patron Saints – U

Извори
------

* Il portale di Agira
* Историја, живот, чуда на Свети Филип Агирски Архивирано на 4 декември 2009 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 6317141
* LCCN: n83200651
* GND: 143328395
* NLA: 52243963

 |

 |
**Аника Марија Лундквист** (родена на 14 октомври 1963 година) е шведска глумица и комичарка. Роден во Гетеборг, Лундквист студирал глума на театарската академија во Гетеборг и оттогаш глуми во разни шведски театри, вклучувајќи го и *Кралскиот драмски театар* во Стокхолм.

Нејзиниот напредок како комичар се случил кога во 1998-та година го прикажа стрип-ликот по име *Сали* во истоимено ТВ-шоу. Таа исто така глумела во мјузикли во Шведска. За нејзината филмска глума, таа доби две *Гулдбаге* награди. Таа имала главна улога во комедискиот филм „*Прекрасен ебен Божиќ"* од 2015 година.

Таа има четири деца, едното е глумецот Антон Лундквист.

Избрана филмографија
--------------------

Филм| Година | Наслов | Улога | Белешки |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 година | *Вечни моменти* |  |  |
| *Неволно* |  |  |
| 2005 година | *Мојата мајка* |  |  |
| 2001 година | *Краен рок* |  |  |

Наводи
------

* „Maria Lundqvist". Swedish Film Institute. Посетено на 2010-01-31.

Надворешни врски
----------------

* Марија Лундквист на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Парламентарните избори во Турција** се одржиле на 12 јуни 2011 година. За 550 пратенички места се бореле 7.600 кандидати. Право на глас во Турција имале 50 милиони од вкупно 72 милиони жители.

Предвидување
------------

Исламската конзервативна партија на премиерот Реџеп Таип Ердоган се очекувало да победи третпат по ред на парламентарните избори во Турција кои се одржиле на 12 јуни 2011. Според турските аналитичари, партијата претставува економска и политичка стабилност за Турција, нешто кое според нив, опозицијата тешко можела да го направи. Според анкетите, Партијата на Правдата и Развојот, која од 2002 година е на власт во Турција повторно ќе издвои победа. Според сите анкети, на изборите, партијата на премиерот Реџеп Таип Ердоган би добила од 46 до 48 % од гласовите, речиси исто како и пред четири години. За Социјалдемократската Партија, која има секуларистичка програма, се сметало дека ќе добие 30% од гласовите.

Околу 30 кандидати се независни, но, тие се поддржани од главната партија на Курдите, Партија за мир и демократија, која исто така се очекувало да биде дел од Парламентот. Во текот на кампањата Ердоган ветил дека до 2023 ќе отвори нов канал, паралелен со тој на Босфор. Тој исто така високо ги истакнал економските достигнувања на Турција, која во 2010 година имала економски раст од 8.9%.

Изборна кампања
---------------

Во изборната кампања учествувале 15 партии, но поголем број од нив не добиле поддршка за изборен цензус од 10 % од гласовите. Прокурдската Партија на мирот и демократијата (БДП), преку независни пратеници се обидела да влезе во Парламентот.

Во исто време, Министерството за внатрешни работи и Дирекцијата на полицијата во Турција испратиле предупредување до општините и силите за безбедност во црноморските окрузи за опасноста од терористички напади од Курдската работничка партија (ПКК) пред парламентарните избори.

Анализа
-------

Иако АКП го зголемила процентот на своите гласови за скоро 4 % од изборите во 2007 година, поради парламентарната аритметика АКП изгубила 15 места, поради што не го достигнала „*супер мнозинството*" од 330 пратеници, кое ќе й овозможело на партијата да изгласа уставни измени и да ги прати на референдум за конечна одлука.

Подобрувајќи ја својата позиција, Републиканската народна партија (ЦХП) завршила на второто место со 26 % од гласовите или 135 места, или 23 места повеќе од минатиот пат. Партијата на националистичка акција (МХП) освоила 13 % од гласовите, односно 54 места, што е намалување за 17 места, навидум без да претрпи штета од секс-скандалите кои довеле до оставка на десет високи партиски членови. Друг голем победник бил прокурдската Партија на мирот и демократијата (БДП), која освоила дополнителни десет места во парламентот.

Од преку 50.000.000 гласачи со право на глас, околу две третини од населението, 84,5 % излегле на гласање.
Ингела Олсон во август 2014 година.
**Ингела Марија Олсон** (родена на 28 февруари 1958 година во Нибро, Шведска) е шведска глумица.

Олсон била активна во многу различни театарски групи во текот на 80-тите години на минатиот век. Започнала да работи во театарот *Галеасен* во 1989 година, а се појавила во стад-театарот *Стокхолмс*, *Парктер*, *Орионтеатерн*, *Драматен* и *радиотеатар*. Нејзино филмско деби во 1989 година беше „*Нежноста*" на Аника Силкеберг. Најчесто е позната по својата улога како Ингер во „*Како што е во рајот*"

Филмографија
------------

* 2004 година - *Како што е на небото*
* 2003 година - *Детали*
* 2003 година - *Железнички хотел* (ТВ)
* 2002 година - *Скепшолмен* (улога на гостин во ТВ серија)
* 2001 година - *Бек - Награда за одмазда*
* 2001 година - *Неговиот и нејзиниот*
* 2000 година - *Доктор на Архипелаг* (улога на гостин во ТВ серија)
* 2000 година - *Двоен-8*
* 1997 година - *Ема обвинител* (улога на гостин во ТВ серија)
* 1992 година - *Бродска компанија* (ТВ серија)

Наводи
------

* „Ingela Olsson". Swedish Film Institute. Посетено на 2010-02-12.

Надворешни врски
----------------

* Ингела Олсон на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Канадски долар** (ISO 4217:**CAD**, бројчен код: 124) е официјална валута на Канада уште од 1858 година. Обично се означува со симболот за долар - **$**, или алтернативно - **C$** за да се разликува од останатите доларски валути. Канадскиот долар се дели на 100 центи.

Во употреба се банкноти од 5, 10, 20, 50 и 100 долари и монети во апоени од 2$, 1$, 25 центи, 10 центи, 5 центи и 1 цент. Монетата од 50 центи е ретка. Банкнотите од 2 и 1000 долари од 1986 г. до денес се повлечени од употреба.

Популарен назив за монетата од еден долар е "бак" (назив за мажјак на дабар) (анг. *buck*) или „луни" (*loonie*), затоа што на него е прикажана канадска гуска (анг. *loon*). По аналогија името за монетата од два долари е „туни" (*toonie*). Монетата од 25 центи се нарекува „квотер" (анг. *quarter*), а 1 цент уште се нарекува и „пени" (анг. *penny*).

Франкофонските Канаѓани монетата од еден долар ја викаат „уар" (франц. *Huard*).

Наводи
------

1. ↑  „Canadian Heritage — Other National Emblems — The beaver". Canadian Heritage. Архивирано од изворникот на 2018-12-26.

Надворешни врски
----------------

* Канадски долар (Банкноти) (англиски) (германски) (француски)
Карта на поморските и копнените делови на перуанско-чилеанската граница.
**Перуанско-чилеанска граница** ― меѓународна граница во Јужна Америка. Го дели Чиле од Перу по линија што се протега на околу 10 километри северно од железничката линија Арика-Ла Паз. Границата се протега од кривината на брегот познат како „Лактот Арика" на Тихиот Океан во внатрешноста на североисток до Андите и висорамнината Алтиплано. Границата е воспоставена во 1929 година со Договорот од Лима. Венецуелските мигранти кои сакаат да влезат во Чиле ја избегнуваат перуанско-чилеанската граница бидејќи таа е подобро чувана од боливиско-чилеанската граница.

Тромеѓата меѓу Боливија, Чиле и Перу се наоѓа во висорамнината Анкомарка во близина на селото Висвири.

Поврзано
--------

* Перуанско-чилеански територијален спор
* Перуанско-чилеански поморски спор

Наводи
------

1. ↑  Torres, Cristián (3 февруари 2021). „Una crisis humanitaria desborda a pequeños pueblos del norte de Chile por la masiva llegada de migrantes venezolanos". *Infobae* (шпански). Посетено на 23 декември 2023.
2. ↑  González Cortez, Héctor; González Miranda, Sergio (2018). „Ancomarca, la comunidad escindida. La frontera entre Perú, Chile, y los Aymaras del Tripartito" [Ancomarca, the divided community. The border between Peru, Chile and Aymaras of the Tripartite]. *Aldea Mundo* (шпански). Universidad de los Andes. **23** (45): 7–22.
Предлошка:Borders of Chile
**Андерс Горан Гилингер** (роден на 13 февруари 1973 година) е шведски глумец и поранешен модел. Имал широко искуство во класичниот театар, телевизија и филм.

Кариера
-------

Гилингер е роден во Ваксхолм, Стокхолм Лан во 1973 година. Во 1993 година, на возраст од 19 години, тој бил Роберт во шведска ТВ сапуница. Тој ја напуштил улогата во текот на четвртата сезона во 1994 година.

Неговата прва филмска улога била младо момче од плажа во шведска комедија во 1994 година.

Во 1995 година, тој ја играл главната машка улога, Адам, во шведски филм. Во 1996 година, тој го играл Тобијас во шведскиот ситком, со Бјорн Густафсон и Бриџита Андерсон.

Во 1999 година бил примен на Кралската глумечка академија во Стокхолм и дипломирал во јуни 2003 година со диплома. Во 2001 година, тој поминал еден семестар во глумечкото студио Стела Адлер во Лос Анџелес. Во 2005 година играл една од главните улоги во шведската национална телевизиска серија *Комисијата*. Во 2006 година го играл Хорас во драмата на Молиер, *Училиште за жени* во Националниот театар од Стокхолм. Тој меѓу другото вршел и гласовна работа за Дизни и Дримворкс.

Во 2007 година настапил на фестивалот Капитал Фринџ во Вашингтон, во претстава за еден човек во театарот Вулли мамут. Во 2008 година тој се појавил во продукцијата на Александар Барнс за *Хамлет* во Картер Барон во Вашингтон. Во 2009 година тој го играл соседот во фарса на Реј Куни во Марибергскоген во Карлштад.

Наводи
------

* „Göran Gillinger" (Swedish). Swedish Film Institute. Посетено на 2010-01-28.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Горан Гилингер на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Мурасаки Шикибу прикажана на карта од играта на збирка од сто песни - Хјакунинишу
**Шикибу Мурасаки**  — најдобро позната како писателката на најстариот роман Генџи моногатари (јапонски: 源氏物語) напишан во првата децнија на 11 век. Родена била во тогашниот главен јапонски град Кјото во 973 и умрела околу 1014 или 1025.

Татко и` бил офицер во империјалниот суд. Откако умрела мајка и`, татко и` зел да ја воспитува и образува во машки стил. Само мажите во тоа време смееле да го учат кинеското писмо (јазикот на судот) но таа била запознаена со ова покрај хираганата и катаканата што и придонело да има висока писменост.

Иако романот Генџи моногатари бил измислена приказна, сепак тој бил темелен врз секојдневни сведочени настани во нејзината главна работа како прислужникарка на тогашната царица.

#### Други дела

* Збиркапоезија - Мурасаки Шикибу
* Дневник на Мурасаки Шикибу

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 95154208
* LCCN: n79100628
* ISNI: 0000 0001 2144 1276
* GND: 118985655
* SELIBR: 194414
* SUDOC: 02704291X
* BNF: cb11917249n (податоци)
* BIBSYS: 90045483
* MusicBrainz: ff88b821-286e-4a31-b418-836751a972fa
* NDL: 00270993
* NKC: xx0001130
* BNE: XX953498
* CiNii: DA00311714

 |

 |
**Хенрик Холмберг** (шведски: *Henric Holmberg*; р. 4 јануари 1946

) — шведски актер, режисер и сценарист.

Биографија
----------

Холмберг започнал да глуми во различни левичарски театарски групи, а во 1977 година учествувал во Проектот за шатори, музичка театарска претстава за историјата на движењето на шведската работничка класа, во која ја играл улогата на шведскиот комунистички водач Зет Хоглунд.

Холмберг одиграл многу историски улоги. Тој го толкуваше Рутгер Меклин во *Меклин*, драмско шоу од 1993 година за телевизијата Сверигес. Холмберг исто така го толкуваше Адолф Хитлер во претставата *Алберт Шпер* во Градскиот театар во Гетеборг во 2001 година, која исто така подоцна беше емитувана на телевизија.

Белешки
-------

* „Henric Holmberg" (Swedish). Swedish Film Institute. Архивирано од изворникот на 2011-08-08. Посетено на 2010-01-28.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Хенрик Холмберг на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 6149106024968490852
* GND: 1236145313
* BIBSYS: 1009174

 |

 |
**Оверлорд** (англиски: *Overlord*) — американски воен филм на ужасите од 2018 г. во режија на Џулиус Ејвери. Заплетот на филмот се врти околу неколку американски војници кои, по уништувањето на авионите што учествуваат во слетувањето во Нормандија (Операција Оверлорд), се наоѓаат зад непријателските линии и откриваат тајни нацистички опити. Филмот бил објавен во САД од страна на Paramount Pictures на 9 ноември 2018 г. а во Македонија на 8 ноември од Cineplexx MK.

Содржина
--------

**Разоткривачко предупредување: *Следат подробности што го разоткриваат дејствието и/или расплетот.***Група американски падобранци, предводени од десетарот Форд, се исфрлени зад непријателските линии во пресрет на Денот Д за да ја уништат германската радиокула. Откако нивниот авион е соборен, преживеаните војници откриваат тајна нацистичка лабораторија во мало француско село. Нацистите спроведуваат ужасни опити за да создадат натчовечки војници користејќи таинствен серум, што доведува до мутирани суштества.

Војникот Бојс упаѓа во лабораторијата и е сведок на ужасните опити, здружувајќи се со Клои, Французинка што била сведок на злосторствата. Заедно, тие имаат за цел да ги запрат опитите и да ја уништат радиокулата. Војниците се соочуваат со жестоките битки како со нацистите, така и со мутираните творби. „Оверлорд" ги сврзува војната, ужасот и научната фантастика, истражувајќи ги темите на моралот, последиците од неконтролираното експериментирање и ужасите на војната во една напната и исполнета со акција приказна.

Наводи
------

1. 1 2  „Film releases". *Variety Insight*. Посетено на October 25, 2017.
2. ↑  „OVERLORD (18)". *British Board of Film Classification*. Посетено на September 18, 2018.
3. ↑  „'One of the Most Fun Action-Horror Flicks in Recent Years' – Overlord (DVD Review)". *VultureHound*. Архивирано од изворникот на March 22, 2019. Посетено на March 13, 2019.
4. ↑  „Оверлорд | Cineplexx MK". *www.cineplexx.mk*. Посетено на 2023-12-23.
5. ↑  „Movie Mixtape: 6 Movies to Watch After You See 'Overlord'". *Slashfilm*. November 7, 2018. Посетено на 7 November 2018.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Оверлорд (филм)" на Ризницата ? |

* *Оверлорд (филм)*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* *Оверлорд (филм)* на Metacritic
**Гертруд Кристина Бликст-Сигурдсен**, моминско Бликст, (11 јануари 1923 - 27 март 2015 година) била шведска социјалдемократска политичарка и пратеник во парламентот, која била министер за социјални работи од 1985 до 1989 година.

Сигурдсен ја започнала својата политичка кариера како омбудсман во Сојузот на шведски синдикати во 1949 година. На 3 ноември 1973 година била назначена за министер за помош во Министерството за надворешни работи во кабинетот на Олоф Палме. Таа била на функцијата сè додека социјалдемократите не ги загубиле изборите во 1976 година. Кога Олоф Палме и Социјалдемократската партија повторно дошле на власт на 8 октомври 1982 година, таа била назначена за министер за здравство во рамките на Министерството за социјални работи. Во 1985 година таа го наследила Стен Андерсон како министер за социјални работи и била поставена на чело на сопственото министерство. Таа била пратеник во шведскиот парламент од 1969 до 1991 година и член на извршниот комитет на Социјалдемократската партија од 1968 до 1990 година.

Сигурдсен е родена во малото село Невекварн, во близина на Нишепинг, како ќерка на трактористот Арвид Бликст и неговата сопруга Сесилија, моминско Карлсон. Таа била мажена за Норвежанецот Ролф Сигурдсен (1922–1972) помеѓу 1953 и 1960 година; заедно имале два сина Од (роден 1954) и Бјорн (роден 1956).

Наводи
------

 

1. ↑  „Gertrud Sigurdsen död". *Svenska Dagbladet*. Tidningarnas Telegrambyrå. 27 March 2015. Посетено на 3 April 2015.
2. ↑  Sveriges befolkning 1990, CD-ROM, Version 1.00, Riksarkivet (2011).
3. ↑  Sigurdsen, Gertrud C, fv statsråd, Sthlm i Vem är det / Svensk biografisk handbok / 1993 / s 987.
4. ↑  Mellin, Lena (30 August 2000). „Ex-ministern: Min man var nazist". *Aftonbladet*. Посетено на 3 April 2015.
5. ↑  Sveriges befolkning 1970, CD-ROM, Version 1.04, Sveriges Släktforskarförbund (2002).

Дополнително читање
-------------------

* Gertrud Sigurdsen
* Некролог
* 91-1-863422-2