Бура од прашина во Рамади, Ирак .
**Атмосферската нестабилност** е состојба кога атмосферата на Земјата се смета за нестабилна и како резултат на тоа локалното време е многу променливо во однос на растојанието и времето. 

Атмосферската стабилност е мерка за тенденцијата на атмосферата да го обесхрабрува вертикалното движење, а вертикалното движење е директно поврзано со различни типови временски системи и нивната стабилност. Во нестабилни услови, подигнатото нешто, како што е одредена област на воздухот, е потопло од остатокот на воздухот. Бидејќи е потопло, тој е помалку густ и е склон кон понатамошно искачување.

Во метеорологијата, нестабилноста може да се опише со различни индекси како што се Масовниот ричардсонов број, подигнат индекс, К-индекс, конвективна достапна потенцијална енергија и слично. Овие индекси, како и самата атмосферска нестабилност, вклучуваат температурни промени низ тропосферата со висина или стапка на пропуст. Ефектите на атмосферската нестабилност во влажните атмосфери вклучуваат развој на грмотевици, кои над топлите океани може да доведат до тропска циклогенеза и турбуленции .

Форми
-----

 Гром во облик на наковална во зрела фаза над Свифтс Крик, Викторија, Австралија
Постојат две основни форми на атмосферска нестабилност: 

* Конвективна нестабилност
* Динамичка нестабилност

**Конвективна нестабилност** означува термичкото мешање преку конвекција во форма на издигнување на топол воздух доведува до создавање на облаци и евентуално врнежи или конвективни бури. **Динамичката нестабилност** се создава преку хоризонталното движење на воздухот и физичките сили на кои се изложени, како што се Кориолисовата сила и градиентната сила на притисокот. Динамичното кревање и мешање создава облаци, врнежи и бури често во синоптичка скала .

Причина за нестабилност
-----------------------

Дали атмосферата има стабилност или не, делумно зависи и од влагата. Во многу сува тропосфера, намалувањето на температурата со висина помала од 9,8 C по километар искачување укажува на стабилност, додека поголемите промени укажуваат на нестабилност. Оваа стапка на пропуст е позната како стапка на сува адијабатска пропуст.

Индекси кои се користат за нејзино определување
-----------------------------------------------

### Подигнат индекс

Подигнатиот индекс (ПИ), обично изразен во келвини, е температурна разлика помеѓу температурата на околината Te(p) и воздушната обвласт подигната адијабатски Tp(p) при дадена висина на притисок во тропосферата, обично 500 hPa ( mb ). Кога вредноста е позитивна, атмосферата (на соодветната висина) е стабилна, а кога вредноста е негативна, атмосферата е нестабилна. 

### К Индекс

| Вредност на К-индексот | Веројатност за грмотевици |
| --- | --- |
| Помалку од 20 | нема |
| 20 до 25 | изолирани грмотевици |
| 26 до 30 | нашироко расштркани грмотевици |
| 31 до 35 | расштркани грмотевици |
| Над 35 | голем број грмотевици  |

Индексот К се пресметува аритметички: К-индекс = (850 hPa температура – 500 hPa температура) + 850 hPa точка на росење – 700 hPa опад на точката на росење

* Температурната разлика помеѓу 850 hPa ( 5,000 стапки (1,500 м) надморска височина) и 500 hPa ( 18,000 стапки (5,500 м) надморска височина) се користи за давање параметри на стапката на пропуст на вертикалната температура.
* Точката на росење од 850 hPa обезбедува информации за содржината на влага во долната атмосфера.
* Вертикалниот степен на влажниот слој е претставен со разликата на температурата од 700 hPa ( 10,000 стапки (3,000 м) надморска височина) и 700 hPa точка на росење.

Ефекти
------

Стабилните услови, како на пример за време на ведра и мирна ноќ, предизвикаат заробување на загадувачите близу до нивото на земјата.  Врнежи се јавуваат во влажна воздушна маса кога таа е стабилна. Воздухот во стабилен слој не е турбулентен.  Условите поврзани со морски слој, стабилна атмосфера вообичаена на западната страна на континентите во близина на струи од ладна вода, доведува до магла. 

Во рамките на нестабилен слој во тропосферата, се случува подигање на воздушни области и продолжуваат се додека атмосферата во близина останува нестабилна. Штом ќе се случи превртување низ длабочината на тропосферата, длабоките конвективни струи доведуваат до развој на грмотевици кога има доволно влага. фатаморгани .

Наводи
------

1. ↑  Explanation of Atmospheric Stability/Instability - by Steve W. Woodruff Архивирано на 12 јуни 2008 г.
2. ↑  John E. Oliver (2005). *Encyclopedia of world climatology*. Springer. стр. 449. ISBN 978-1-4020-3264-6.
3. 1 2  Edward Aguado; James E. Burt (2007). *Understanding weather and climate*. Pearson Prentice Hall. стр. 416–418. ISBN 978-0-13-149696-5.
4. ↑  National Weather Service Forecast Office, Detroit, Michigan (2010-01-25). Gloassary: K. Архивирано на 30 ноември 2012 г. National Weather Service Central Region Headquarters. Retrieved on 2011-02-24
5. ↑  Dennis A. Snow (2003-01-01). *Plant Engineer's Reference Book*. Butterworth-Heinemann. стр. 28/8–28/10. ISBN 978-0-7506-4452-5.
6. ↑  Phil Croucher (2004-03-01). *Jar professional pilot studies*. Lulu.com. стр. 8–29. ISBN 978-0-9681928-2-5.
7. ↑  National Weather Service Office, Oxnard, California (2012). „Climate of Los Angeles". National Weather Service Western Region Headquarters. Посетено на 2012-02-16.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
8. ↑  Chris Landsea. „How do tropical cyclones form?". *Frequently Asked Questions: Hurricanes, Typhoons and Tropical Cyclones*. Atlantic Oceanographic and Meteorological Laboratory. Архивирано од изворникот на 2009-08-27. Посетено на 2006-07-25.
9. ↑  Michael Vollmer (March 2009). „Mirrors in the air: mirages in nature and in the laboratory". *Physics Education*. **44** (2): 167. Bibcode:2009PhyEd..44..165V. doi:10.1088/0031-9120/44/2/008.