recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Симфонија бр. 97** во Це-дур, Хобокен I/97 ― петтата симфонија од дванаесетте Лондонски симфонии (броеви 93-104) напишана од Јозеф Хајдн. Била завршена во 1792 година како дел од целината симфонии составени на неговото прво патување во Лондон. За прв пат била изведена во Хановерските плоштадни простори во Лондон на 3 или 4 мај 1792 година. Прво објавена во Англија, стигнала до Европа неколку години подоцна и била користен од Лудвиг ван Бетовен како модел за симфонија во Це-дур што никогаш не ја завршил, и од Фридрих Вит за Јенска симфонија.

Движења
-------

Делото е во стандарден облик на четири става и е осмислено за две флејти, две обои, два фаготи, две хорни, две труби, тимпани и жичени инструменти.

1. Адаџо - Виваче, **3**  
**4**
2. Адаџо ма нон тропо, **2**  
**2** во Ф-дур
3. Менует и трио. Алегрето, **3**  
**4**
4. Финале: Престо асај, **2**  
**4**

По бавниот вовед кој намерно го избегнува воспоставувањето на Це-дур, главната тема на првиот став е фанфаре што ги нагласува трите ноти на Це-дур тријадата.

Втората тема е народниот танц лендлер кој користи пицикато во басот.

Вториот став е збир на Ф-дур варијации со неправилна епизода во ф-мол и кода. Во варијацијата по епизодата миноре, Хајдн користел необична ознака сул понтичело, наложувајќи им на виолините да си играат со трзалката во близина на мостот создавајќи „стаклен" или „метален" звук.

За последните осум такта од Триото на менуетот, Хајдн му наложува на концерт-мајсторот („Саломон Соло" во партитурата) да свири октава над останатите први виолини. Навистина, овој менует е извонреден во резултатите на Хајдн: сите негови повторувања се отпишуваат затоа што бодовите се менуваат со секое повторување.

Вообичаена изведба на симфонијата трае околу 24 минути.

Наводи
------

1. ↑  Antony Hodgson, *The Music of Joseph Haydn: The Symphonies*. London: The Tantivy Press (1976): 134–135.
2. 1 2  A. Peter Brown, *The Symphonic Repertoire* (Volume 2) (Bloomington and London: Indiana University Press, 2002): pp. 265–70, ISBN 025333487X.

Надворешни врски
----------------

* [[scores:Category:{{{id}}}|Слободни партитури од Symphony No. 97]] од проектот „Меѓународна библиотека на партитури"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 292359985
* LCCN: n81118724
* BNF: cb13913344h (податоци)

 |

 |
**Лазар Ефтимов Андреев** ( 1923
 во Влахи, Пиринска Македонија, Бугарија —  1984
 во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Бил посветен јатак, помагач и курир на илегалната чета на Герасим Тодоров. Тој е еден од најмногу тепаните и измачувани луѓе од сите кои биле уапсени во време на маченичките истраги во смрдливите подруми на бугарското МВР во Свети Врач.

Бил осуден на доживотен строг и темничен затвор. Во логорите на смртта на островот Персин (Белене), поминал повеќе од четиринаесет мачителни години. Според некои сведоштва од неговите мачители: Лазар бил легнат на подот, а еден од милиционерите од масата скокал на неговите гради. Според сеќавањата на Лазар:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | Цело време бев тепан, а еден ден бев викнат во една соба каде ме чекаа насилниците, кога дојдов при себе, видов дека сите столици беа искршени од мене. | "|

Една година пред да умре му се откачила едната плешка на што прокоментирал дека тоа му е подарок од комунистите. Бил фанатичен подржувач на идејата за обединета и независна Македонија.

Поврзано
--------

Јане Андреев

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 29–30.
Моцарт

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| *Проблеми со пуштањето? Помош.* |

**Симфонијата бр.36** во Ц-дур, К. 425, исто така познат како ***Линцова симфонија***, е напишана од Волфганг Амадеус Моцарт за време на попатно застанување во австрискиот град Линц на враќање со неговата сопруга од Салцбург дома во Виена кон крајот на 1783 година. Целата симфонија била напишана за четири дена за да се прилагоди на најавата на локалниот гроф, по веста дека Моцарт пристигнал во Линц. Премиерата во Линц се одржала на 4 ноември 1783 година. Композицијата била премиерно прикажана и во Виена на 1 април 1784 година Партитурата на автограмот на „Симфонијата на Линц" не била зачувана, но сет делови предадени од Моцарт на дворот Фирстенберг во Донаушинген во 1786 година преживеале.

Структура
---------

Симфонијата е осмислена за 2 обои, 2 фаготи, 2 рогови, 2 труби, тимпани и жици.

\relative c' {
 \tempo "Adagio"
 \time 3/4
 c8\f[ r16. c32] e8[ r16. e32] a8[ r16. a32] |
 b,8[ r16. d''32] d4^\markup { \italic ten. } r8 r16. b,,32 |
 bes8[ r16. <e' c'>32] q4^\markup { \italic ten. } r |
}

Постојат 4 движења:

1. Адаџо, **3**  
**4**</br> **3**  
**4** – Алегро спиритозо, **4**  
**4**</br> **4**  
**4**
2. Анданте во Ф-дур, **6**  
**8**</br> **6**  
**8**
3. Менует, **3**  
**4**</br> **3**  
**4**
4. Финале ( престо ), **2**  
**4**</br> **2**  
**4**

Секое движење освен минуетот е во форма на соната.

Бавното движење има сицилијански карактер и метар, што било ретко во претходните симфонии на Моцарт (се користеле само во едно од бавните движења на „Париз" ), но често се појавувале во подоцнежните дела како бр. 38 и бр. 40.

Следната симфонија на Моцарт е Симфонијата бр.38. Делото е познато како „Симфонија бр. 37" е главно од Мајкл Хајдн.

Наводи
------

1. 1 2  Mozart, Wolfgang Amadeus (2005). *Die Sinfonien IV*. Преведено од Robinson, J. Branford. Kassel: Bärenreiter-Verlag. стр. XVII. ISMN M-006-20466-3
2. ↑  Eisen, Cliff (1988). „New Light on Mozart's 'Linz' Symphony, K.425". *Journal of the Royal Musical Association*. **113** (1): 81–96. doi:10.1093/jrma/113.1.81. JSTOR 766270.
3. ↑  Brown, A. Peter, *The Symphonic Repertoire* (Volume 2). Indiana University Press (ISBN 025333487X), pp. 401–406 (2002).
4. ↑  Perger, Lothar (1907). *Thematisches Verzeichnis der Instrumentalwerke von Michael Haydn*. Vienna: Artaria.

Поврзано
--------

* Стајнберг, Мајкл. „Симфонија: Водич за слушатели". стр. 153. Прес на Универзитетот Оксфорд, 1995 година.

Надворешни врски
----------------
**Симфонија бр. 90 во** Ц-дур, Хобокен I/90, ― композиција напишана од Јозеф Хајдн во 1788 година како дел од трисимфониското покровителство на грофот Оњи за Концертот на олимписката ложа. Повремено е нарекувана *Буква R* - што се однесува на постар метод за каталогизирање на симфониското творештво на Хајдн. Овој триптих ги вклучува и Симфонија бр. 91 и Симфонија бр. 92 на Хајдн.

Движења
-------

Симфонијата е во стандарден облик во четири става и е осмислена за флејта, две обои, два фаготи, две хорни, две труби, тимпани, континуо (чембало) и жичени инструменти.

1. Адаџо - Алегро асај, **3**  
**4**
2. Анданте во Ф-дур, **2**  
**4**
3. Менует : Алегрето, **3**  
**4**
4. Финале: Алегро асај, **2**  
**4**

Вториот став е во облик на двојна варијација со соодветна тема во ф-мол и се состои од соло на инструменти за секоја варијација на првата тема.

Финалето содржи една од попознатите шеги на Хајдн. Набргу по почетокот на рекапитулацијата, музиката пристигнува до возбудлив и неочекуван „крај" во Ц-дур проследен со четири такта тишина што ја наведува публиката да верува дека симфонијата можеби навистина е завршена. Наместо тоа, првата тема тивко продолжува во далечинскиот клуч на Дес-дур.

Наводи
------

1. ↑  Brown, A. Peter, *The Symphonic Repertoire* (Volume 2). Indiana University Press (ISBN 0-253-33487-X), pp. 232–233 (2002).
2. ↑  Stapert, Calvin (2014). *Playing Before the Lord: Life of Joseph Haydn*. Wm. B. Eardmans Publishing. стр. 178.
3. ↑  *The Cambridge Companion to Haydn*, edited by Caryl Leslie Clark. Cambridge University Press, 2005 ISBN 0-521-83347-7.

Дополнителна книжевност
-----------------------

* Робинс Лендон, Х. Ч. (1963) *Joseph Haydn: Critical Edition of the Complete Symphonies*, Universal Edition, Виена

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 173978877
* LCCN: no92006908
* GND: 300197462
* NLA: 35237570

 |

 |
Химна на Чиле
**Државната химна на Чиле** (шпански: *Himno Nacional de Chile*) е националната и официјална химна на Чиле.

Химната била напишана од страна на Eusebio Lillo и официјално била усвоена во 1847 година.

Текст
-----

> **Dulce Patria, recibe los votos**  
> 
> **con que Chile en tus aras juró**  
> 
> **que o la tumba serás de los libres**   
> 
> **o el asilo contra la opresión.**  
> 
>   
> 
> I   
> 
> Ha cesado la lucha sangrienta;  
> 
> ya es hermano el que ayer invasor;   
> 
> de tres siglos lavamos la afrenta   
> 
> combatiendo en el campo de honor.   
> 
> El que ayer doblegábase esclavo   
> 
> hoy ya libre y triunfante se ve;   
> 
> libertad es la herencia del bravo,   
> 
> la Victoria se humilla a su pie.  
> 
>   
> 
> II   
> 
> Alza, Chile, sin mancha la frente;   
> 
> conquistaste tu nombre en la lid;   
> 
> siempre noble, constante y valiente   
> 
> te encontraron los hijos del Cid.   
> 
> Que tus libres tranquilos coronen   
> 
> a las artes, la industria y la paz,   
> 
> y de triunfos cantares entonen   
> 
> que amedrenten al déspota audaz.  
> 
>   
> 
> III   
> 
> Vuestros nombres, valientes soldados,   
> 
> que habéis sido de Chile el sostén,   
> 
> nuestros pechos los llevan grabados;   
> 
> los sabrán nuestros hijos también.   
> 
> Sean ellos el grito de muerte   
> 
> que lancemos marchando a lidiar,   
> 
> y sonando en la boca del fuerte   
> 
> hagan siempre al tirano temblar.  
> 
>   
> 
> IV   
> 
> Si pretende el cañón extranjero   
> 
> nuestros pueblos, osado, invadir;   
> 
> desnudemos al punto el acero   
> 
> y sepamos vencer o morir.   
> 
> Con su sangre el altivo araucano   
> 
> nos legó, por herencia, el valor;   
> 
> y no tiembla la espada en la mano   
> 
> defendiendo, de Chile, el honor.  
> 
>   
> 
> **V**  
> 
> **Puro, Chile, es tu cielo azulado,**  
> 
> **puras brisas te cruzan también,**  
> 
> **y tu campo de flores bordado**  
> 
> **es la copia feliz del Edén.**  
> 
> **Majestuosa es la blanca montaña**  
> 
> **que te dio por baluarte el Señor,**  
> 
> **y ese mar que tranquilo te baña**  
> 
> **te promete futuro esplendor.**  
> 
>   
> 
> VI   
> 
> Esas galas, ¡oh, Patria!, esas flores   
> 
> que tapizan tu suelo feraz,   
> 
> no las pisen jamás invasores;   
> 
> con su sombra las cubra la paz.   
> 
> Nuestros pechos serán tu baluarte,   
> 
> con tu nombre sabremos vencer,   
> 
> o tu noble, glorioso estandarte,   
> 
> nos verá, combatiendo, caer. 
> 
>

Поврзано
--------

* Чиле
* Знаме на Чиле
* Грб на Чиле

Наводи
------

1. ↑  (шпански) www.guerradelpacifico1879.cl *Medallas Condecoraciones de la Guerra del Pacifico* Архивирано на 24 март 2012 г.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Химна на Чиле" на Ризницата ? |

* MIDI Химна
**Света Петка** (грчки: *Αγίας Παρασκευής*) — црква во градот Лерин, Егејска Македонија, катедрален храм на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Првата црква „Св. Петка" е изградена во населба на грчки доселеници во 1934 г. Во 1961 г. црквата станала парохиска, а нејзин прв свештеник бил Теодор Делина од Пополжани. Во 1966 г. почнала изградбата на нов храм за потребите на растечкото население, кој бил завршен и осветен на 26 јули 1974 г. Кон него се изградени машкиот интернат „Три Јерарси" и старечкиот дом на Леринската митрополија. На 12 јуни 1998 г. во црквата свечено е претставена икона на „Пресвета Богородица Пелагониска".

Поврзано
--------

* Леринско-преспанско-еордејска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Ιστορία Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Φλωρίνης» (ομιλία του Κωνσταντίνου Ραπτόπουλου-Χατζηστεφάνου)". ΗΧΏ Φλώρινας. 24 јули 2020. Посетено на 20 август 2020.
2. ↑  „Ο Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής Φλωρίνης". Посетено на 8 февруари 2020.
**Јордан Руичев** ( роден во Плоски, Пиринска Македонија, Бугарија —  1948
 во Крпелево, Пиринска Македонија) — македонски борец за човекови права, активист за обединета и независна Македонија. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Бил водач на илегална чета на Герасим Тодоров со членови од село Плоски. Дејствувал во реонот и местата близу до неговото родно место. За време на блокадата на селото Плоски, тој со неговиот брат Никола успеаваат да избегаат до селото Драката. Членот на групата, неговиот соселанец Методи Ризов точно им објаснил каде се полициските пунктови и како да избегаат. Таму повторно бил пресретнат од патрола, при што и тој и брат му се ранети. Неговиот брат Никола, не можел да бега повеќе и го замолил да го убие, како би му се скратиле маките. Јордан продолжил да бега се до селото Крпелево, каде бил предаден од близок пријател и решава да се самоубие. Важел за фанатичен поддржувач на македонската кауза.

Поврзано
--------

Никола Руичев

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 82–83.
2. ↑  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 87.
3. ↑  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 84.
**Храмот Свети Сава**  (српски: *Храм светог Саве / Hram svetog Save*) е црква која се наоѓа во Белград, Србија и е во склопот на Српската православна црква. Овој храм е најголемиот православен храм на Балканот и втор во светот по Црквата на Исус Христос Спасителот во Москва. Била изградена на местото на кое се смета дека Синан паша ги запалил моштите на Свети Сава во 1595 година. Изградбата на црквата започнала во 1894 година, а како главен архитект бил избран Александар Дероко.

Изградбата на храмот била финансирана со собирање на доброволни прилози, како и со плаќање на поштенски марки. Недалеку од храмот е парохискиот дом, а тука се наоѓа и предвидената зграда на патријаршијата. Овој спомен-храм претставува органски дел на современата живописна силуета на Белград, сочинувајќи едно од неговите главни обележја. За време на Втората светска војна изградбата на црквата било оневозможено како и со доаѓањето на власт на комунизмот. Така, во 1984 година конечно била издадена дозвола за нејзина доизградба.

Архитектура
-----------

 Храмот Свети Сава
Панорама на светосавскиот плоштад: Храмот Свети Сава, споменик на Караѓорѓе Петровиќ и Народна библиотека на Србије.
Храмот се наоѓа на крајот на белградската линија Калемегдан - плоштадот република - Теразије - Белграѓанка - Храмот Свети Сава. Изграден е во српско-византиски стил, со четири ѕвона високи 44 м. Висината на врвот на куполата изнесува 70 м, додека е главниот позлататен крст висок е уште 12 м, што му дава на врвот на храмот вкупна висина од 82 м, а надморска висина од 134 м (64 м над нивото на реката Сава). Поради тоа оваа црква завзима истакнато место на белградскиот хоризонт и видлива е од сите влезови на градот.
Храмот зазема површина од 3.500 квадратни метри во приземјето, со уште дополнителни 1.500 м² на три галерии на првото ниво. Постои уште и галерија од 120 м² на второто ниво, на кое се наоѓа и надворешен видиковeц кој се протега околу целата купола. Храмот во правец исток-запад се протега 91 м, а во правец север-југ 81 м. Куполите се украсени со осамнаест позлатени крстови во три големини, додека во камбанаријата се наоѓаат 49 ѕвона од австриската звоноливница *-{Grassmayr}-*.

Црквата може да прими 10.000 верници, а на западната хорска галерија можат да застанат околу 800 хористи. Храмот е обложен со бел мермерен гранит, во што учествувал и словенскиот *Мармор Хотавље*.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Белград
* Портал: Православие

* Црква „Св. Сава" - Белград на Ризницата ?
* Интернет презентација храма светог Саве (српски)
* Подаци о давању прилога (српски)
* Звона храма Светог Саве, РТС Образовно-научни програм - Званични канал
* Сјај храма светог Саве Архивирано на 9 јануари 2019 г. Бранко Пешић протомајстор, Вечерње новости, фељтон, 7 наставака, 3 - 9. мај 2004.
* Храм светог Саве Комплетан водич кроз Србију
* Храм Светог Саве Архивирано на 9 јануари 2019 г. 360 виртуелне фотографије храма
* Веб камера  Камера уживо
Тамбаба
**Тамбаба** е официјална нудистичка плажа во Бразил, сместена на атлантскиот брег 20 kм (12 ми) јужно од Жоао Песоа и 115 kм (71 ми) северно од Ресифе, {{coord|7|21|57|S|34|47|50|W|display=inline,title}. Во Тамбаба, мора да се биде гол во семејната област (главниот дел од плажата). Околу периферијата на плажа, нудизамот е изборен.

Тамбаба е кратка плажа, околу 1 kм (0.6 ми). До неодамна, конечниот пристапен пат бил неасфалтиран. Меѓутоа, како дел од инфраструктурата и развојот на регионот, автопатот Министро Абелардо Јурема (ПБ-008) е завршен и трасата е поплочена од Жоао Песоа до Тамбаба. Тамбаба се наоѓа во општината Питамбуи во државата Параиба и се смета за една од најдобрите плажи во Бразил. Додека таа е позната по својата нудистичка плажа, има и јавна плажа без нудизам.

Оваа област има корист од близината на неодамна проширената маршрута BR-101 од Ресифе до Жоао Песоа до Натал, како и на другите плажи на Табитинга, Праја Бела и Кокерињо. Овој пат се смета за од голема важност за економијата на Параиба која се шири поради зголемувањето на туризмот во областите во и околу Тамбаба и поширокиот регион, вклучувајќи го и Жоао Песоа.

Одморалиштето Тамбаба Клуб Резертот, клуб од 150 хектари земја, е тесно поврзан со плажата Тамбаба.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2019-03-31. Посетено на 2017-09-29.

Надворешни врски
----------------

* Official information on Tambaba in Portuguese only
**Никола Руичев** ( роден во Плоски, Пиринска Македонија, Бугарија —  1948
 во Драката, Пиринска Македонија) — македонски борец за човекови права, активист за обединета и независна Македонија. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Никола поминал неколку седмици како во илегала во придружба на својот брат Јордан. После блокадата на селото Плоски, тој бегајќи со својот брат е тешко ранет во селото Драката, каде го замолува својот брат да го убие за да му се скратат маките и да не падне во рацете на свирепите убијци на Југов и месните лакеи. Таму завршил животот на овој млад борец, бескомпромисен поддржувач на македонската кауза.

Поврзано
--------

Јордан Руичев

Наводи
------

1. 1 2  *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 84. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Мускулно ткиво** е градбено ткиво на мускулите и по својата структура се разликува од останатите ткива во организмот. Мускулите се изградени од мускулни влакна кои не се типични клетки, туку имаат форма на издолжени мускулни клетки и се мноу поголеми отколку карактеристичните, еукариотски клетки. Во внатрешноста на секое мускулно влакно се наоѓаат уште потенки структури наречени миофибрили кои се основна градбена единица на мускулното ткиво.

Како градбен дел на миофибрилите се јавуваат актин и миозин кои се распоредени скалесто во секоја миофибрила и учествуваат во контракцијата на мускулите. За да дојде до придвижување на мускулите е потребна енергија која се добива во форма на АТФ од ендоплазматичниот ретикулум кој се наоѓа во миозинскиот дел од миофибрилите. Откако ќе добијат енергија од АТФ, сврзните страни на миозинот го менуваат својот облик и притоа се сврзуваат за низата актин. За да дојде до придвижување на мускулите е потребна енергија која ќе го смени аголот на инклинација на оваа сврзна страна и со тоа ќе придонесе за придвижување на мускулите.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Биолошки ткива |
| --- |
|  |
| Животински | 
* Епително
* Сврзно
* Мускулно
* Нервно

 |
|  |
| Растителни | 
* Меристемско ткиво
* Механичко ткиво
* Покровно ткиво
* Спроводно ткиво
	+ Ксилем
	+ Флоем

 |
|  |
| 
* Категорија Категорија
* Хистологија

 |

 |
Марија Антоанета и нејзините деца (1787) Кралицата е прикажана облечена во фустан украсен со чипка од Алансон.
**Алансонска чипка** е иглена чипка која потекнува од Алансон, Франција. Понекогаш се нарекува „Кралица на чипката". Изработката на чипка започнала во Алансон во текот на 16 век, а локалната индустрија брзо се проширила за време на владеењето на Луј XIV од Жан-Батист Колбер, кој основал кралска работилница во градот за производство на чипка во венецијански стил во 1665 година. Целта на формирањето на оваа работилница била да се намали зависноста на францускиот двор од скапиот странски увоз. Марте Ла Периер ја модифицирал венецијанската техника, и Алансон се појавил како уникатен стил околу 1675 година по завршувањето на монополот на Колбер. Тантелата што се користи вклучува мотиви со шари со подигнати контури на тесно набиени шевови со копчиња, надворешен раб украсен со пикоти и отворени површини со украсни додатоци.

Историја
--------

Иако побарувачката за чипка опаднала по Француската револуција, таа вратила дел од својата популарност за време на Второ Француско Царство. Света Мари-Азели Герин Мартин, мајката на Света Тереза од Лизие била познат чипкач во Алансон. Бамба Милер, сопругата на Махараџа Дулип Синг, носела наметка од Алансонска чипка на нејзината венчавка во Александрија, Египет во 1864 година. Производството на чипката од Алансон опаднало кон крајот на 19 век со промените во модата и развојот на поевтина, машинска чипка.

 Алансонска чипка (1760-1775), МоМу-колекција, Антверпен
Рачната изработка на чипката преживеалa во мал обем и техниката била зачувана од кармелитските калуѓерки во Алансон. Во 1976 година во градот била основана Национална работилница за чипка за да се осигура дека оваа техника за правење чипка ќе опстои. Има постојана изложба на чипка и изложба каде се прикажува како се изработува во Музејот на убави уметности, кој се наоѓа во центарот на градот веднаш до работилницата. Самите работилници се отворени за јавноста, но само во одредени денови од годината.

УНЕСКО ја препознал необичната изработка на оваа чипка и ја додал на својот Репрезентативен список на нематеријално културно наследство на човештвото во ноември 2010 година.

Поврзано
--------

* Венецијанска чипка
* Бриселска чипка

Библиографија
-------------

* Despierres, Gérasime Bonnaire (1987). *Alençon lace*. Aberdeen: Aberdeen University Press. стр. 207. ISBN 978-0-08-034512-3.
* Duval, Louis (1883). *Documents pour servir à l'histoire de la fabrication du point d'Alençon* (француски). Alençon: E. Renaut-de Broise. стр. 108.

Наводи
------

1. ↑  Leader, Jean E. „An Edging of Alençon Lace". Посетено на 27 July 2022.
2. ↑  Singh, Ganda (1977). *Maharaja Duleep Singh Correspondence, Vol. 3*. Patiala: Punjabi University. стр. 94.
3. ↑  „Representative List of the Intangible Cultural Heritage". Посетено на 21 November 2010.

Надворешни врски
----------------

* Алансонска чипка - Историја
* Алансонска чипка - илустриран опис на техниката
* Музеј за ликовни уметности и чипка Алансон
* Туристичка канцеларија Алансон
* Светилиштето на Алансон - Зели Мартин, познат чипкач
Сан Хуан гледан од вселената, јули, 1997 година.
Градското собрание на Сан Хуан, со Плаца де Армас на предниот дел.
**Сан Хуан** (на шпански: *San Juan*) е главниот и најголемиот град во Порторико, сместен на североисточниот дел од островот. Според последниот попис, градот има 433.733 жители, правејќи го 42 најголем град под јурисдикција на САД. Сан Хуан е ѝ најстарата европска населба во САД.

Историја
--------

Сан Хуан е основан од шпанските колонисти во 1521 година, а тој е најстариот град во Порторико. Денес, Сан Хуан е најважното пристаниште, како и главниот производствен, финансиски, културен и туристички центар на островот. Сан Хуан со околните општини (Бајамон, Каролина, Гвајнабо итн.) има околу 1,3 милиони жители, како резултат на што од 3 Порториканци, барем само еден живее во оваа област. Главните аеродроми во областа се Луиз Муњос, сместен во Каролина и Фернандо Рибас Доминики, сместен на Исла Гранде во Сан Хуан.

Надворешни врски
----------------

* Карти на Гугл
* Град Сан Хуан
* Национален парк сервис - Сан Хуан
* Фотографии од Сан Хуан - Тера Галерија
* Plaza Las Américas Архивирано на 13 јануари 2006 г.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
50 најголеми градови во САД по население |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|     | 
1. Њујорк
2. Лос Анџелес
3. Чикаго
4. Хјустон
5. Финикс
6. Филаделфија
7. Сан Антонио
8. Сан Диего
9. Далас
10. Сан Хозе

 | 
11. Детроит
12. Џексонвил
13. Индијанаполис
14. Сан Франциско
15. Колумбус
16. Остин
17. Форт Ворт
18. Мемфис
19. Шарлот
20. Балтимор

 | 
21. Ел Пасо
22. Милвоки
23. Бостон
24. Сиетл
25. Нешвил
26. Денвер
27. Вашингтон
28. Лас Вегас
29. Луисвил
30. Портланд

 | 
31. Оклахома Сити
32. Тусон
33. Атланта
34. Албакерки
35. Фресно
36. Лонг Бич
37. Сакраменто
38. Меса
39. Канзас Сити
40. Кливленд

 | 
41. Вирџинија Бич
42. Омаха
43. Мајами
44. Оукленд
45. Талса
46. Минеаполис
47. Колорадо Спрингс
48. Роли
49. Хонолулу
50. Арлингтон

 |

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 158949415
* LCCN: nb2007005828
* ISNI: 0000 0001 2194 5191
* GND: 4105287-0
* SUDOC: 027712966
* NKC: ge295649

 |

 |
**Теофил Захариев Тодоров** (  1922
 во Кресна, Пиринска Македонија, Бугарија — ? ) — македонски борец за човекови права, активист за обединета и независна Македонија. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Бил јатак на илегална чета на Герасим Тодоров и ја помагал колку можел. Бил близок роднина на Герасим Тодоров. Теофил бил осуден на десет години строг темничен затвор. Во логорите на смртта одлежал повеќе од седум години. Според Крум Монев тој бил умерен поддржувач на македонската кауза.

Поврзано
--------

Герасим Тодоров

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 81.
**Корисничко истраживање** има за цел разбирање на корисничкото однесување, потреби и мотиви низ набљудување на техниките, работните анализи и други критични методолигии. Ова област истражување има за цил да ја подобри употребливоста на производот вклучувајќи експериментални и надгледувани истражувачки методи како водич за проектирање, развој и финализирање на производот. Корисничките истражувања често работат заедно со дизајнерите, инжењерите и програмерите во сите фази на создавање и идеализирање на производот.

Истражување на корисниците е итеративен, циклисун процес во кои набљудувањето укажува на проблем во просторот за кое е предложено решение. На основа на овие предлози, се создава прототипи, а потоа се тестира над целната група на корисниците. Процесот се повторува онолку пати колку е потребно.

Видови кориснички истражувања, кои можат или требаат да се извршат, зависат од видовите веб локации, системи или апликации кои се развиваат, од временската низа и окружување.

Апликации
---------

* Развој на софтвер
* UX дизајн

Методи
------

1. 1 2  User Research Basics | Usability.govПредлошка:Ботовски наслов
2. ↑  Pelt, Mason. „Stop overthinking UX and try the coffee shop test". *venturebeat.com*.
3. ↑  Ligertwood, Guy (2018-06-07). „13 Coworkers Who Are Crucial to Your Success as a UX Designer". *Medium* (англиски). Посетено на 2020-10-07.
4. ↑  Complete Beginner's Guide to UX Research | UX BoothПредлошка:Ботовски наслов
**Иван Јанушев Чакрски** ( 1888
 во Сенокос (Пиринско), Пиринска Македонија, Бугарија —  1981
) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Била јатак и помагач на илегалната чета на Герасим Тодоров. Бил осуден на десет години строг и темничен затвор. Во логорите на смртта на островот Персин (логорот Белене), ја одлежал целата казна. Во една келија на сливенскиот затвор тој споделил сеќавање од еден говор на Јане Сандански во нивното село:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | "Македонците треба сами да си ја извојуваат слободата, а не да чекаат помош од Софија, како што ветуваат врховистите!" | "|

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 59.
**Георги Иванов Шунтов** ( роден во Кресна, Пиринска Македонија, Бугарија — ? ) — македонски борец за човекови права, активист за обединета и независна Македонија. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Поради скромно парично помагање на илегалната чета на Герасим Тодоров, тој бил осуден на пет години строг темничен затвор. Ги одлежал сите години од неговата пресуда во бугарските затвори. Според Крум Монев тој бил умерен поддржувач на македонската кауза.

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 72.
Краен Север
  Територии поистоветувани со Крајниот Север
**Краен Север** (руски: *Крайний Север*) — голем дел од Русија кој се протега претежно северно од Северниот Поларник и изобилува со минерални и природни ресурси. Зафаќа површина од 5.500.000 км2 или една третина од државата. Формално, во Крајниот Север наполно влегуваат Чукотскиот автономен округ, Камчатскиот крај, Магаданската област, Мурманската област и Јакутија, како и извесни делови од Архангелската област, Иркутската област, Хабаровскиот крај, Република Коми, Краснојарски крај, Република Карелија, Сахалинската област, Република Тува, Тјумењската област, сите острови во Северноледениот Океан и неговите мориња, како и островите во Беринговото и Охотското Море.

Поради суровите услови во овие краишта, оние кои работат на Крајниот Север по закон добиваат повисока плата од работниците на други места. Како последица од климата, домородните народи во овие краишта имаат генетски одлики кои им овозможуваат подобро да се справат со условите, што е одразено и во нивната култура.

Предел во Јакутија.

Најголеми градови
-----------------

Според пописот од 2021 г. најголеми градови на Крајниот Север се Архангелск (нас. 301.199), Јакутск (нас. 355.443), Мурманск (нас. 270.384), Северодвинск (нас. 157.213), Нориљск (нас. 182.701), Петропавловск Камчатски (нас. 164.900), Нови Уренгој (нас. 107.251), Нојабрск (нас. 100.188) и Магадан (нас. 90.757). Поголемиот и појужен град Сургут (нас. 396.443) е најголем меѓу градовите во териториите кои се поистоветуваат со Крајниот Север.

Legal status
------------

Крајниот Север е познат по крајната суровост на неговата клима. People who work there (освен домородците кои живеат традиционален живот и заробениците во советските гулазите) добиваат повисока плата и други поволности. Овие т.н. „северни додатоци" (*северные надбавки*) вклучуваат подолги годишни одмори, поголеми инвалидски надоместоци, порано пензионирање и станбени поволности, сето како надомест за тешките работни усллови. Оваа уредба е воведена во советско време и продолжува до денес.

Поврзано
--------

* Северен морски пат
* Далечен Исток (Русија)
* Домородни народи во Сибир

Наводи
------

1. ↑  Laverov, Nicolay (2009). *Area Studies (Regional Sustainable Development Review): Russia - Volume I*. EOLSS Publications. стр. 87. ISBN 9781848260740. Посетено на 22 октомври 2016.
2. ↑  Saunders, Robert; Strukov, Vlad (2010). *Historical Dictionary of the Russian Federation*. Scarecrow Press. стр. 179. ISBN 9780810874602. Посетено на 22 октомври 2016.
3. ↑  Yenikeev, Alexander. „Poles Apart". *getrussia.com*. Посетено на 4 ноември 2016.
4. ↑  „Law of the Russian Federation, About the State Guarantees and Compensations for the Persons Working and Living in the Region of the Far North and Districts Equated to them". 19 февруари 1993. Посетено на 23 октомври 2016.
Јапонска ткајачка користи брдила монтирани на греда над глава. Гравура од Јанагава Шигенобу, 1825-1832.
**Брдило** (вообичаено множина – брдила) – дел од разбојот за ткаење каде што се става брдото.

Брдилото претставува масивна дрвена рамка со вметнато „брдо" (решетка од цврсто поставени тенки стапчиња од трска) која виси на рамката од разбојот така што горниот дел е прицврстен, а масивната дрвена рамка во која се наоѓа брдото може да се движи по должината на основата за да го натиснува јатокот.

Нишките од основата се поставуваат во отворите на брдото. Со „совалката" се вметнува јатокот меѓу нишките од основата, потоа се менува положбата на ништите (тие што биле долу одат горе, и обратно) и со брдилото се натиснува ткаеното.

Наводи
------

1. ↑  „брдило" — Дигитален речник на македонскиот јазик
**Ледникот Крег (Антарктик)**  (78°0′S 161°12′E﻿ / ﻿78.000° ЈГШ; 161.200° ИГД﻿ / -78.000; 161.200Координати: 78°0′S 161°12′E﻿ / ﻿78.000° ЈГШ; 161.200° ИГД﻿ / -78.000; 161.200) е глечер, долг 4 nautical miles (7 kм), кој тече североисточно од Криг Ајспад до околината на Кану Нунатак, Планините Вилкнис, Викторија земја.

Беше именуван од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот во 1994 година по таткото Гери Криг (почина во 1994 година), државјанин на Нов Зеланд, кој служеше како почесен САД. Морнарица капелан повеќе од 25 летни сезони во Капелата на снеговите, станица Мекмердо.

Тој беше неофицијално познат како „Капелан на Антарктикот".
Следниот калкулатор за растојание го прикажува праволиниското растојание од ледникот Крег и најблиските места. Дадените најблиски градови и неговата оддалеченост од ледникот Крег може да се разликуваат поради различни фактори; затоа љубезно погледнете ги условите за користење итн. За да дознаете повеќе информации за патувањето за патоказот на ледникот Крег и Ледникот Крег; љубезно погледнете ја страницата за загриженост.
Планините Вилкнис 1,2 км, Врвот Дрешхоф 1,9 км, Фулкрум 2,2 км, долината на ниво 3,8 км, ледникот Палаис 3,9 км, врвот Пивот 3,9 км, гребенот на персоналот 4,4 км, долината Верние 5,6 м.

Наводи
------

1. ↑  Creagh Glacier

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Крег (ледник)" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)
Необработен жад
**Жад** — поим кој се употребува за два различни полускапоцени камења, нефрит и жадеит. Бојата му е најчесто зелена, но може да биде и со синозелени нијанси и бела боја. Најценет е жадот со темнозелена нијанса, но во Кина е традиционално многу ценет и белиот жадеит. За Кинезите жадот е симбол за пет основни и најважни човечки особини: скромност, морална чистота, праведност, пристојност и храброст.

Во минатото жадот бил и симбол на моќта, така што предмети од жад во тоа време можеле да имаат само припадниците на владеачката класа. Исто така се употребувал и за изработка на орудија и оружје.

Постои вариетет кој се нарекува серпентински жад или нов жад. Новиот жад се пронаоѓа во серпентинските карпи во вариетети од бои, од бела до црна со изразени зелени нијанси измеѓу.

Скапоцените камења и нивното влијание на човекот
------------------------------------------------

Накит од жад
Скапоцените и полускапоцените камења можат да влијаат на состојбата на човечкиот ум и тело. Ако се носат на телото или во близина на телото моќта на камењата влијаат на лечење или ублажување на психичките и физичките проблеми. Жадот се смета како амблем на совршеност и е симбол на кралската власт. Некогаш го нарекувале и 'камен на боговите'. Кога се носи како огрлица ги лечи пореметувањата со стомакот и бубрезите, а се држи и на самото оболено место како камен за лечење.

Скапоцените камења и хороскопските знаци
----------------------------------------

Се смета дека за секој хороскопски знак постои скапоцен камен кој му одговара. Така жадот е камен кој се препорачува за следниве хороскопски знаци: девица, вага и водолија.

Надворешни врски
----------------

perlenoire.mk Архивирано на 27 декември 2018 г. (македонски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85069234
* GND: 4162652-7
* NDL: 00563273

 |

 |
Џамбо парче во Адамс Морган
Џамбо парче сервирано на повеќе хартиени чинии
**Џамбо парче** е големо парче пица во њујоршки стил, што се продава на парче за носење, особено популарно во населбата Адамс Морган во Вашингтон. Кружната пица од која се сечат големите парчиња може да биде до 90 см во дијаметар, а поединечните парчиња може да бидат повеќе од 30 см во должина.

Состојки
--------

Типично, џамбо парчињата се нудат само во два вида: сирење и феферони. Поединечните парчиња може да измерат повеќе од 30 см во должина, тежи приближно 0.5 кг, и обично се превиткуваат за јадење. Топчињата од тесто за пити со џамбо парчиња може да тежат повеќе од 1,8 кг. Пред нанесувањето, сосот се чува во голем сад, а мешавината од сирење моцарела-проволон може да пристигне како пратки од 410 кг. Едно џамбо парче може да содржи повеќе од 1.000 килокалории (4200 kJ).

Историја
--------

Коронет пица, сместена во населбата Морнингсајд Хајтс во Њујорк, почна да продава големи парчиња пица по нејзиното отворање во 1981 година. До 1990 година, парчињата на Коронет биле исечени од пици со големина од 80 см. Понудата на Коронет на крајот станала позната како пица „џамбо парче".

Првите пицерии во Вашингтон биле основани на 18-та улица во Адамс Морган, населба позната по многуте барови. 

Пица Март во Адамс Морган, дом на „вистинското оригинално џамбо парче"

Наводи
------

1. ↑  Ana Srikanth (February 26, 2015). „The ultimate endurance test: a Jumbo Slice marathon". *The Eagle*. Посетено на December 17, 2016.
2. ↑  Jamieson, Dave (November 5, 2004). „The Big Cheese". *Washington City Paper*. Посетено на May 1, 2016.
3. ↑  Tim Ebner (December 14, 2016). „Taking a Jumbo Slice Pizza Crawl in Adams Morgan — While Sober". *Eater DC*. Vox Media. Посетено на December 17, 2016.
4. ↑  Kime, P.N. (2012). *Moon Washington DC*. Moon Handbooks. Avalon Travel Publishing. стр. 111. ISBN 978-1-61238-039-1. Посетено на January 12, 2017.[*мртва врска*]
5. ↑  Kuban, Adam (March 2011). „Koronet: Jumbo Pizza Slices Bigger Than Your Head". *Serious Eats*. New York City. Посетено на December 26, 2016.
6. ↑  Fishbein, Rebecca (September 18, 2013). „The 12 Best Pizza Places In NYC". *Gothamist*. Архивирано од изворникот на November 8, 2016. Посетено на December 26, 2016.
**Бабушкинскаја** (руски: *ВДНХ*) — станица на московското метро во Бабушкински, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Медведково и Свиблово.

Историја
--------

Станицата била отворена на 29 септември 1978 година, како дел од делот ВДНХ - Медведково, по што московското метро добило 107 станици.

Бабушкинскаја го добила името по округот Бабушкински каде се наоѓа станицата, кој пак го добил името по Михаил Бабушкин, поларен авијатичар.

На 29 март 2020 година поради пандемијата на коронавирус во Русија, раководството на московското метро привремено ја преименувало станицата во „ДомаБабушкинскаја" (руски: *Домабабушкинская*) што значело „Баба дома" за да ги потсетува постарите московски граѓанин да останат дома.

Дизајн
------

Бабушкинскаја е станица од типот на свод, елипсовидна во пресек со благо закосени, сиви мермерни странични ѕидови. Сите знаци и светлосни тела се прикачени на таванот, така што платформата е целосно отворена, освен неколку минималистички клупи лоцирани по централната оска. На крајот на платформата, над излезните скали, се наоѓа скулптура од А. М. Мосичук во спомен на арктичкиот лет на Бабушкин.

Влезовите на станицата се наоѓаат на пресекот на улиците Јенисејскаја и Менжинского.

Наводи
------

1. ↑  „Московское метро временно «переименовало» две станции из-за коронавируса". *РБК* (руски). 2020-03-29. Посетено на 2023-08-04.
Две варијанти на Гасен термометар
**Гасен термометар** е термометар кој ја мери температурата со промена на волуменот или притисокот на гасот.

Волуменски термометар
---------------------

Овој термометар функционира според Чарлсовиот закон односно, кога температурата на гасот се зголемува, се зголемува и волуменот.

Со употреба на Чарлсовиот закон, температурата може да се измери со познавање на волуменот на гасот на одредена температура со помош на формулата напишана подолу. Овој термометар работи на истиот принцип како живините термометри.

{\displaystyle V\propto T\,}
{\displaystyle {\frac {V}{T}}=k}
{\displaystyle V} е волумен,

{\displaystyle T} е термодинамичка температура ,

{\displaystyle k} е константа за системот.

{\displaystyle k} не е фиксна константа низ сите системи и затоа треба да се најде експериментално за даден систем со познати температурни вредности.

Термометар за притисок и апсолутна нула
---------------------------------------

 График на притисок во однос на температурата за три различни примероци на гас кои екстраполираат на апсолутна нула.
Гасниот термометар со постојан волумен има особено значајна улога во објаснувањето на тоа како апсолутната нула можела да се открие долго пред појавата на криогениката .Споед графикот на притисок во однос на температурата, направен блиску до стандардните услови (нешто над апсолутната нула) за три различни примероци од кој било идеален гас *(a, b, c)* , се забележува дека до степен до кој гасот е идеален, притисокот зависи линеарно од температурата, а екстраполацијата на нулти притисок се јавува при апсолутна нула. Од графикот лесно се забележува дека податоците можат лесно да се соберат со три различни количини на ист гас, што го прави овој експеримент лесен за извдба и во осумнаесеттиот век.

Поврзано
--------

* Термодинамички инструменти
* Бојл - Мариотов закон
* Комбиниран закон за гас
* Геј-Лисаков закон
* Авогадров закон
* Закон за идеален гас

Наводи
------

1. ↑  „American Meteorological Society".
2. ↑  Fullick, P. (1994), *Physics*, Heinemann, стр. 141–42, ISBN 0-435-57078-1.
3. ↑  Tipler, Paul; Mosca, G. (2008). „17.2: Gas thermometers and the absolute temperature scale". *Physics for Scientists and Engineers* (6th. изд.). Freeman. ISBN 9781429201322.
**Епархискиот музеј на Амалфи** е уметнички музеј сместен во базиликата дел Кроцифисо ди Амалфи (Базилика на Распетието) од 9 век во Амалфи.  Прикажува многу од богатствата на Римокатоличката надбискупија Амалфи-Кава де Тирени и е централно лоцирана во близина на катедралата Амалфи во Виа Салита Епископија.

Историја
--------

Музејот е сместен во базиликата на Распетието - првично Катедралната црква - чие потекло датира од 596 година.  Во 1100 година, до неа била изградена новата катедрала и заедно формирале единствена црква во романескен стил со шест патеки. Подоцна, во барокниот период, тие биле покриени со мермер и штуко и обновени како две посебни и посебни цркви. Реставрацијата на базиликата на Распетието, која била завршена во 1994 година, го елиминирала барокниот стил, извлекувајќи многу значителен дел од средновековната структура со галеријата од единечни и двојни прозорци кои филтрираат и дистрибуираат прекрасна светлина. Музејот е отворен во 1996 година

Организација
------------

Маршутата на музејот е развиена во четири дела:

* Клоистер (изграден помеѓу 1266 и 1268 година);
* Ѕидни слики (фрески и фрески, кои датираат од 13 век до 14 век);
* Катедралната ризница (скапоцени литургиски предмети и свети параменти, кои припаѓаат на Ризницата на Соборниот храм);
* Слики и скулптури (зачувува вредни слики и скулптури).

Чаша

Галерија
--------

Олтарска покривка (антепендиум) од сребро во Епархискиот музеј во Музејот на катедралата Амалфи Диоцесано ди Амалфи, Кампанија, Италија

Наводи
------

1. ↑  Redazione. „Museo Diocesano di Amalfi". *www.museionline.info* (италијански). Посетено на 2021-06-21.
2. ↑  „Amalfi's Stunning Cathedral of St. Andrew". *Charming* (англиски). 2013-11-27. Посетено на 2021-06-21.
3. ↑  Museo Diocesano Amalfi, *The Monumental Complex of St. Andrew in Amalfi*, n.d.

Библиографија
-------------

* Erminia Giacomini Miari, Paola Mariani, *Musei religiosi in Italia*, Editore Touring, Milano 2005, стр. 41ISBN 9788836536535
* Стефано Зуфи, *I Musei Diocesani in Italia*, кн. 3, Editore San Paolo, Palazzolo sull'Oglio (BS) 2003, стр. 34-41

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на музејот на епархија, Пагина сул Музејот nel sito della Diocesi
* Официјална веб-локација за пасторал за туризам, Пагинален музеј во делот на Училиштата на Пасторалот на Туризмот во Диоцеси
* Официјална веб-страница на музеите на католичката црква, Museo nel sito ufficiale della Chiesa Cattolica - Anagrafe degli Istituti Culturali Ecclesiastici
* Регионални музеи, Scheda nel sito dei Musei della Regione
The **Pixies** ― американска рок група основана во 1986 година, во Бостон. До 2013 година, членови на групата биле Блек Френсис (вокал, ритам гитара, текстописец), Џои Сантијаго (гитара), Ким Дил (бас, вокал) и Дејвид Ловеринг (тапани). Во 1993 година, членовите се скарале и групата се распаднала; повторно се обединиле во 2004 година. По заминувањето на Дил во 2013 година, Pixies за своите турнеи како басист ја ангажирале Ким Шатак; истата година таа била заменета со Паз Ленчатин, која станала постојан член во 2016 година.

Pixies се поврзуваат со алтернативниот рок бум од 1990-тите и обично нивната музика има панк рок и сурф рок елементи. Нивната музика е позната и по динамичните „гласно-тивко-гласно" промени и структурата на песната. Френсис е главен текстописец за Pixies; неговите стихови често имаат невообичаена тематика како вонземјани, инцест и библиско насилство. Бендот имал скромна популарност во САД, но бил многу поуспешен во Европа. Нивниот поп звук влијаел врз групи како: Нирвана, Radiohead, Smashing Pumpkins и Weezer. Популарноста на Pixies растела во годините по нивното распаѓање, што довело до нивно повторно обединување во 2004 година, распродадени светски турнеи и уште четири нови албуми: *Indie Cindy* (2014), *Head Carrier* (2016), *Beneath the Eyrie* (2019) и *Doggerel* (2022).

Дискографија
------------

### Студиски албуми

* Surfer Rosa (1988)
* Doolittle (1989)
* Bossanova (1990)
* Trompe le Monde (1991)
* Indie Cindy (2014)
* Head Carrier (2016)
* Beneath the Eyrie (2019)
* Doggerel (2022)

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Матична страница Уредете го ова на Википодатоците
* Pixies на Curlie (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 135980709
* LCCN: n91120623
* ISNI: 0000 0001 0942 6540
* GND: 5323224-0
* SUDOC: 080715672
* BNF: cb13905822v (податоци)
* BIBSYS: 5017992
* MusicBrainz: b6b2bb8d-54a9-491f-9607-7b546023b433
* NKC: xx0021758

 |

 |
**Раздвојување на фреквенцијата** во астрофизиката е термин кој се користи во хелиосеизмологијата и астеросеизмологијата. Тоа се однесува на разликата во фреквенции помеѓу два соседни јазли на една осцилација, со ист аголен степен (l), но различен радијален редослед (n).

За ѕвезда слична на Сонцето, фреквенцијата може дополнително да се опише со користење на „големото фреквентно растојание" помеѓу јазли од различен радијален ред (136 μHz на Сонцето) и „малото фреквентно растојание" помеѓу режимите на парен и непарен аголен степен во истиот радијален редослед (9,0 μHz на Сонцето). Периодот што одговара на големото фреквентно растојание може да се покаже дека е приближно ист како времето потребно за звучниот бран да патува до центарот на Сонцето и да се врати, потврдувајќи ја глобалната природа на видените осцилации. 

Со понатамошно раздвојување на фреквенцијата, ротациското разделување може да се види во соларни податоци со висока резолуција помеѓу јазли со ист аголен степен, но различен азимутален редослед (m). Ова ги дава информациите

| Ѕвезда | Голема Фреквентна Поделба | Мала Фреквентна Поделба |
| --- | --- | --- |
| Сонцето | 136 μHz | 9,0 μHz  |
| Арктур | 0,825 {\displaystyle \pm } 0,049 μHz | Не е присутен  |

Наводи
------

1. 1 2  Chaplin, William J. (2006). *Music of the Sun: The story of Helioseismology*. Oneworld. ISBN 1-85168-451-4.
2. ↑  Retter, A; Bedding, T; Buzasi, D; Kjeldsen, H; Kiss L (July 2003). „Oscillations in Arcturus from WIRE Photometry". *Astrophysical Journal Letters*. **591** (2): L151–L154. arXiv:astro-ph/0306056. Bibcode:2003ApJ...591L.151R. doi:10.1086/377211.