recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Редкино је град у РусијиПредлошка:SHORTDESC:Редкино је град у Русији**Редкино** (руски: *Редкино*) е населено место со административен статус на мало гратче (руски: *посёлок городского типа*) на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Сместено е во југоисточниот дел на Тверската област и административно припаѓа на Конаковскиот реон.

Железничката станица Редкино
Според проценките на Националната статистичка служба, во 2014 година во градот живееле 11 507 жители.

Географија
----------

Гратчето Редкино се наоѓа во југоисточниот дел на Тверската област во ниска и рамна површина на Горноволшката низина, околу 5 километри северно од Шошинскиот Залив на Ивањковско езеро на реката Волга. Гратчето се наоѓа на околу 39 километри југоисточно од обласниот центар на градот Твер, односно околу 130 километри северозападно од главниот град Москва .

Важна е железничката станица на железничката линија Москва-Санкт Петербург.

Историја
--------

 Грбот на Редикино
Иако првото писмено споменување на селото Редкино датира од XVI век, населбата не се развила значително дури во 1843 година година кога низ тоа подрачје поминувала Николаевската железничката пруга, која ја поврзува Москва со Санкт Петербург. За време на 1890-ти години, во населбата почнало да се експлоатира тресет од блиското тресетиште Галицки Мох и наскоро била отворена фабрика за кокс.

Знаме на Редкино
По изградбата на Ивањковската акумулација во 1936 година, еден дел од жителите на поплавените соседни населби се преселиле во Редкино, чиј број на население со тоа се зголемил на 4 000. Населбата во 1939 година добила статус на мало граче и во тоа време била дел од Завидовскиот реон во тогашната Калининска област.

Демографија
-----------

Според податоците од пописот во 2010 година во гратчето живееле 11.286 жители, додека според проценките за 2014 година таму живееле 11.507 жители. Тоа е втора по големина населба во подрачјето на Конаковскиот реон, веднаш по градот Конаково.

| 1939 година | 1959 година | 1970 година | 1979 година | 1989 година | 2002 година | 2010 година | 2014 година |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| --- | 8.418 | 12.233 | 14.864 | 13.448 | 11.887 | 11.286 | 11.507\* |

Белешка: \* според проценките на Националната статистичка служба.

Економија
---------

### Индустрија

Населбата е забележлива како локација на голема хемиска експериментална фабрика. Новите хемиски процеси се тестираат најпрво на мали инсталации пред да бидат префрлени во големи постројки. Постои производство на кислород (со метод на компресија на воздух), водород (со електролиза на вода), меркаптан, итн. Една инсталација е производство на авијациски бензин од тресет мов. Ова е обид да се удвојат германските експерименти на крајот од Втората светска војна. Фабриката има голем асортиман на опрема за реактори од Јапонија кои се реактори со висок притисок за различни хемиски процеси.

Поврзано
--------

* Портал: Русија

* Тверска област
* Конаковскиот реон
* Список на градови во Русија
* Ивањковско Езеро

Користена литература
--------------------

Надворешни врски
----------------

* Напис за населбата на електронската енциклопедија за регионот Твер
*
**Параќ** е хрватско презиме.

Параќи во Хрватска се Хрвати, главно од градот Пуљане кај Книн  и од Солин.

Солина Параќи
-------------

Дон Ловре Катиќ пишува за Солински Параќи: -Параќите се доселиле од Петрова поле, од селото Ружиќ, каде што и денес живеат. Регистрите на крштевки, бракови и упокоени на парохијата Свети Мартин во Врањица докажуваат кога Параќи се населиле во Врањица и Солина. Првиот запис на Парачи е во матичната книга на венчаните од 14. август 1667 година кога на свадбата сведок е тапанарот Иван Параќ. Тој имал 27 години во февруари 1678 година како што било запишано во матичната книга на крштевки како кум, а првото крштевање на дете од семејството Параќ и е запишано на 13. јануари 1686 година:

Од овој запис може да се заклучи дека харфистот Иван Параќ се преселил во Солин со своето семејство, а неговите деца се родени и крстени на друго место, уште пред да се преселат во Солин. Најстариот познат список на доселеници е оној од 28 февруари 1660 година Во него нема луѓе од Параќ, па можеме да претпоставиме дека тие емигрирале помеѓу 1660 г. и во 1667 г. години.

Распространетост
----------------

Во Хрватска денес живеат околу 400 жители со презиме Параќ во 170 домаќинства. Ги има во повеќето хрватски окрузи, во 26 градови и 24 помали населби, најмногу во Загреб (135), Задар (55), Сплит (35), Солин (20) и во Винковци (20).

Познати личности
----------------

Солински Параќи

* Франо Параќ
* Иво Параќ
* Вјекослав Параќ

Наводи
------

1. ↑  Prezime Parać @ Acta Croatica, pristupljeno 18. siječnja 2020.
2. 1 2 3  Solinski Paraći, pristupljeno 18. siječnja 2020.
Меморијален парк in Велика Плана, СрбијаПредлошка:SHORTDESC:Меморијален парк in Велика Плана, Србија

**Радовањски лаг** — дабова шума сместена во близина на Радоње, Србија. Станува збор за природен меморијален споменик кој се протега на површина од 46 хектари. За прв пат бил одбележан за време на владеењето на Александар Караѓорѓевиќ, кнез на Србија, а спомен црквата посветена на Караѓорѓе била изградена во 1936 година. Како недвижно културно наследство од исклучително значење бил категоризиран во 1979 година.

Историја
--------

Враќајќи се од егзил во Русија во 1817 година, Караѓорѓе Петровиќ како водач на Првото српско востание и револуционерна Србија, и неговиот придружник Наум Крнар, престојувале во колибата на Драгиќ Војкиќ во Радовањската шумичка, во селото Радоње. Меѓутоа, Милош Обреновиќ I, кој се договорил со Турците Османлии како водач на полуавтономното Кнежевство Србија, наредил да бидат убиени Караѓорѓе и Крнар. Никола Новаковиќ, доверлив човек на Вујица Вулиќевиќ, со јатаган му ја отсекол главата на Караѓорѓе, а со сачмарка го убил Крнар. Ги закопал, обајцата без глава во гроб на 100 метри оддалеченост од колибата до потокот, а нивните глави, без кожа и полнети, биле испратени во Истанбул за да им докажат на Османлиите дека двајцата се мртви.

Местото на атентатот е означено со голем дрвен крст со мермерна плоча со текст. Спомен-црквата посветена на Караѓорѓе била изградена во 1936 година.

Поврзано
--------

* Прво српско востание
* Покајнички манастир
* Историски знаменитости од исклучително значење

Наводи
------

1. ↑  Regional Chamber of Commerce Požarevac, prepared by Dr. Novakovic Radmila Kostić, 2005.
**Оскар Емануел Петерсон** (англиски: *Oscar Emmanuel Peterson*; 15 август 1925 – 23 декември 2007) ― канадски џез-пијанист и композитор. Се смета за виртуоз и еден од најдобрите џез-пијанисти на сите времиња. Во текот на неговата богата кариера Петерсон објавил над 200 снимки, освоил осум Греми награди, награда за животно дело од Академијата за снимање и добил уште многу други награди и почести. Во својата 65-годишна кариера свирел на илјадници концерти. Дјук Елингтон го нарекол „Махараџа на клавијатурите".

Животопис
---------

Петерсон е роден во Монтреал, Квебек; неговите родители по потекло биле од Западни Инди (Свети Кристофер и Невис и Британски Девствени Острови ). Петерсон детството го поминал во населбата Мала Бургундија во Монтреал. Токму во ова претежно црнечко маало се запознал со џез културата. На петгодишна возраст, Петерсон почнал да ги усовршува своите вештини на труба и пијано, но по нападот на туберкулоза на негови седум години бил спречен да свири на труба, па целото свое внимание го насочил кон пијаното. Неговиот татко бил еден од неговите први учители по музика, а неговата сестра Дејзи го учела класично пијано. Петерсон упорно вежбал скали и класични етиди.



1. ↑  „Canadian jazz great Oscar Peterson dies". CBC News. December 24, 2007. Посетено на December 24, 2007.
2. ↑  Празен навод (help)
3. ↑  „Little Burgundy". McGill University. Архивирано од изворникот на April 23, 2018. Посетено на December 25, 2007.
4. ↑  Lees, Gene (1988). *Oscar Peterson : the will to swing*. Toronto: Lester & Orpen Dennys. стр. 23. ISBN 9780886191276. Посетено на 20 May 2023.
**Тројани** — историско село на територијата на Општина Охрид (и делумно Општина Дебрца), југозападна Македонија.

Географија
----------

Селото било сместено во планинска местост на Вишовскиот Рид (Вишо), источно од с. Оровник, која и денес се нарекува Тројани. По раселувањето на селото, земјиштето му е поделено меѓу атарите на Оровник, Горно Лакочереј и Вапила. Како оставнина од селото, во атарот на Оровник денес се наоѓаат местата Тројнска Чука и Тројанско Поле и Тројанска Река, која се влева во р. Капеш. Во атарот на Горно Лакочереј има месност Тројански Извори.

Историја
--------

Селото е посведочено во турски документи од крајот на XVI век. Во опширниот дефтер за Охридската нахија од 1536 до 1539 г. е забележано селото *Тројани*, со 7 христијански семејства и 1 неженет човек. Во дефтерот за периодот 1582-1583 г. во селото се водат 5 христијански семејства. Тројани е споменато и во Слепченскиот поменик од XVI и XVII век.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика") во 1900 г. *Тројан чифлик* имал 20 жители, сите Македонци.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Тројан* е претставено како чисто македонско село во Охридската каза на Битолскиот санџак со 2 куќи.

### Авионска несреќа

На 22 ноември 1993 г. на Тројани се срушил авион од типот Јак-42Д на „Авиоимпекс", кој се враќал за Скопје од Женева, но бил пренасочен кон Охрид поради лошите временски услови на скопскиот аеродром. Сите осум членови на екипажот и 115 од 116-те патници загинале. Единствениот преживеан патник им подлегнал на повредите неколку дена подоцна во охридската болница.

Поврзано
--------

* Голема Краста
* Гореничка Чука
* Дебела Леска

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тројани" на Ризницата ? |

1. ↑  „Пописна слика на населените места во Македонија, Попис 2021". *Државен завод за статистика*. Посетено на 22 декември 2022.
2. 1 2  Станковска, Љубица (2009). „Етимологиjата на имињата на раселените села од Охридско". *Македонистика*. **10**: 181.
3. ↑  Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите се изјаснувале како Македонци.
4. ↑  Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 253.
5. ↑  Михајловски, Роберт, уред. (2017). *Етнографска карта на Битолскиот вилает* (PDF). Каламус. стр. 29.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Охрид |
| --- |
|  |
| 
* Вапила
* Велгошти
* Велестово
* Горно Лакочереј
* Долно Коњско
* Долно Лакочереј
* Елшани
* Завој
* Коњско
* Косел
* Куратица
* Лагадин
* Лескоец
* Ливоишта
* Љубаништа
* Опеница
* Орман
* **Охрид**
* Пештани
* Подмоље
* Рамне
* Расино
* Свиништа
* Сирула
* Скребатно
* Трпејца
* Шипокно

 | Грб на Општина Охрид |
|  |
| Раселени | 
* Плаќе
* Речица

 |
|  |
| Историски | 
* Вишово
* Габавци
* Горица 1
* Тројани

 |
|  |
| 1 Денес туристичка населба. |

 |
**„Ашик Кериб"** (грузиски: ამბავი სურამის ციხისა) — советски филм од 1988 година во режија на Сергеј Параџанов и Додо Абашиѕе по сценариото на Гија Бадриѕе. Главните улоги ги играат: Јури Мгојан, Софико Чијаурели и Рамаз Чхикваѕе. Филмот, кој е заснован врз истоимениот краток расказ на Михаил Лермонтов, е последното остварување на Параџанов. Притоа, филмот е посветен на неговиот близок пријател Андреј Тарковски, кој умрел две години претходно. Покрај другото, филмот се одликува и со детален приказ на азербејџанската култура.

Синопсис
--------

Ашуг сака да се ожени со својата сакана, но нејзиниот татко е против бракот, зашто Ашуг е сиромашен, а таткото очекува богати понуди за својата „небесна ќерка". Тогаш, девојката се заколнува дека ќе го чека саканиот илјада денови и ноќи, додека тој не се врати со многу пари. Така, Ашуг поаѓа на пат со цел да се збогати...

Наводи
------

1. ↑  Filmovi Sergeja Paradžanova: Ašik Kerib, sovjetski film (пристапено на 16.2.2024
**„Легендата за Сурамската тврдина"** (грузиски: ამბავი სურამის ციხისა) — советски филм од 1984 година во режија на Сергеј Параџанов и Давид Абашиѕе. Главните улоги ги играат: Верико Анџапариѕе, Тамари Цицишвили, Дудухана Цероѕе и Додо Абашиѕе. Филмот, кој претставува екранизација на познатата грузиска народна приказна, е првото остварување на Параџанов по 15-годишната цензура. Тој е стилски поврзан со филмот „Бојата на калинките" од 1968 година и се состои од низа слики, минимални дијалози и со надреална, речиси ониричка атмосфера.

Синопсис
--------

Едно момче, кое заминува да најде работа, се разделува од својата девојка, со ветување дека пак ќе ѝ се врати. Во меѓувреме, таа станува гатачка. Истовремено, градбата на една тврдина е запрена, зашто ѕидот постојано се урива. Царот испраќа гласници до гатачката, која кажува дека момчето мора да биде заѕидано во тврдината за да се запре магијата...

Наводи
------

1. ↑  „Filmovi Sergeja Paradžanova: Legenda o suramskoj tvrđavi, sovjetski film (пристапено на 9.2.2024)". Архивирано од изворникот Проверете ја вредноста `|url=` (help) на 2020-06-25. Посетено на 2024-02-13.
Зградата во која е сместен архивот во Велес, кој е одделение на Државниот архив на Република Македонија.
**Архивот на Велес** е формиран во 1954 година, а од 1951 година до 1954 година Архивското средиште функционирало како архивско одделение во состав на Народниот музеј на Велес. Одделението, како дел од Државниот архив на Република Македонија работи во нова наменска зграда со читална, на ул. „Наум Наумовски" бб, во Велес. Надлежно за следните општини: Велес, Чашка, Градско, Росоман, Неготино, Кавадарци, Демир Капија и Гевгелија. Одделението работи со 267 иматели на архивски материјал. Ова одделение располага со 538 фонд и 8 збирки.

Архивски фондови
----------------

Најстарите документи потекнуваат од 1768 година.
Позначајни архивски фондови се:

* Архивските фондови на општините и општинските управи (1918 - 1941 година) и
* Семејните фондови на трговските семејства Кицови и Хаџи Петрушеви (1800-1918 година) и повеќе лични фондови.

Активности на Архивот во Велес
------------------------------

Одделението Велес подготви неколку изложби каде на јавноста и беше презентиран архивскиот материјал. Ова се насловите на изложбите:

* „Документи за делувањето на Велешкиот партизански одред Димитар Влахов",
* „Револуционерното и творечко живеење на Кочо Рацин",
* „Животот и творештвото на Ордан Х. К. - Џинот" и
* „Велес во минатиот век".

Од 1998 година има подготвено постојана изложба со наслов „Велес низ документи и фотографии".

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2015-10-03. Посетено на 2016-01-18.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Одделенија на Државниот архив на Република Македонија (ДАРМ) низ Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Битола
* Велес
* Куманово
* Охрид
* Прилеп
* Скопје
* Струмица
* Тетово
* Штип

 | Главното седиште на Архивот во СкопјеГлавното седиште на Архивот во Скопје |

 |
**Грем Пол Доран** (роден на 2 декември 1979 година) е англиски генетичар и поранешен првокласен играч на крикет.

Доран е роден во Ливерпул во декември 1979 година. Подоцна отишол во Сент Едмунд Хол на Универзитетот во Оксфорд, каде студирал генетика и биохемија и стигнал до ниво на доктор на науки под водство на Дам Кеј Дејвис и Сер Едвин Саутерн. Додека студирал на Оксфорд, тој учествувал и на два настапи во првокласен крикет за Универзитетот Оксфорд во Универзитетските спортски натпревариво 2004 и 2005 година против Универзитетот Кембриџ.

Откако дипломирал, тој почнал активно да спроведува истражувања на МИТ и Харвард.

Наводи
------

1. ↑  „Player profile: Graeme Doran". CricketArchive. Посетено на 2020-05-31.
2. 1 2  „Advisory Board". www.oxfordglobalventures.com. Посетено на 2020-05-31.
3. ↑  „First-Class Matches played by Graeme Dolan". CricketArchive. Посетено на 2020-05-31.

Надворешни врски
----------------

* Graeme Doran at ESPNcricinfo
Од прославата на 1 мај во Куманово во 1909 година за која се смета дека е првата прослава на празникот во Куманово. Поголемиот дел од луѓето биле членови на Кумановската револуционерна организација, а меѓу нив има шивачки работници, чевларски работници, интелектуалец, калајџија, млекар и др.
**Меѓународен ден на трудот** — меѓународен празник кој се празнува на 1 мај и е посветен на борбата за зачувување и унапредување на правата на работниците.

Овој празник се одбележува на 1 мај во знак на почит кон жртвите на штрајкот што се одржал од 1 до 4 мај 1886 г. во Чикаго. На овој штрајк, организиран со цел воведување на осумчасовен работен ден, била употребена сила од страна на полицијата, при што имало и жртви. Подоцна, организаторите на штрајкот биле изведени на суд, при што четворица од нив биле погубени. Во знак на почит кон жртвите од чикашкиот штрајк, Втората интернационала на својот основачки конгрес во 1889 донесе декларација со која се повикуваат работниците од целиот свет на демонстрации на 1 мај со цел подобрување на својата положба. Оттогаш, традиционално, на 1 мај секоја година во повеќе земји ширум светот се одржуваат демонстрации во знакот на одбележувањето на Меѓународниот ден на трудот.

Меѓународниот ден на трудот е државен празник во повеќе земји во светот, пред сè во комунистичките и бившите комунистички земји. И во Република Македонија, Меѓународниот ден на трудот има статус на празник. Притоа, до 2006 година, тој се празнувал 2 дена, на 1 и 2 мај, а од 2007 година се празнува само еден ден. Во Македонија, празникот вообичаено не се одбележува политички и, наместо тоа, се користи како ден за екскурзии во природата.

Меѓународниот ден на трудот како мотив во книжевноста
-----------------------------------------------------

* „Честит Први мај" — песна на македонскиот поет Васил Куноски.

Надворешни врски
----------------

* Архива за Први Мај на Марксистичката интернет архива на македонски јазик
* Архива за Први Мај на Марксистичката интернет архива на англиски јазик

Наводи
------

1. ↑  Васил Куноски, *Песни*. Скопје: Просветно дело, Редакција „Детска радост", 2004, стр. 20.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Државни празници во Република Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Нова Година
* Прв ден Божиќ
* Прв ден Велигден
* Втор ден Велигден
* Ден на трудот
* Св. Кирил и Методиј
* Илинден
* Ден на независноста
* Ден на востанието
* Ден на револуционерната борба
* Свети Климент Охридски
* Рамазан Бајрам

 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85082394
* GND: 4015413-0
* BNF: cb11954093p (податоци)
* HDS: 017444
* NDL: 00567555
* BNE: XX530369

 |

 |
**Трајко Прокопиев** (Куманово, 6 ноември 1909

 - Белград, 21 јануари 1979

) — македонски композитор на класична музика, диригент и автор на филмска музика. Се категоризира во првата генерација македонски повоени композитори. Познат е по употребата на историски, митолошки и народни мотиви од културната ризница на македонскиот народ во неговите дела.

Во негова чест е наречена наградата „Трајко Прокопиев" за животно дело на македонските композитори.

Животопис
---------

Прокопиев е роден во Куманово во 1909 г. Во 1934 г. завршува средно музичко училиште во Белград, во класата на Милое Милоевиќ. Работи како раководител на хорското друштво „Мокрањац" и како учител во истоименото музичко училиште во Скопје. Потоа накратко работи како диригент во Лесковац, па заминува за Сараево, каде раководи со српското хорско друштво „Слога". По Втората светска војна е назначен за прв директор на Средното музичко училиште во Скопје.

Со цел да го продолжи своето музичко образование, во 1946 г. заминува на Прашкиот конзерваториум, каде учи една година диригентство кај професорот Павел Дједечек. По завршувањето развива голема активност како шеф на Музичкиот оддел на Радио Скопје, работи како диригент на Симфонискиот оркестар, на Скопската опера и како директор на фолклорниот ансамбл „Танец". Во тој период се истакнува и како автор на филмска музика, дебитирајќи во 1948 г. со музика за документарецот „Илинден 1948".

Починува во Белград во 1979 г.

Дела
----

Сцена од балетот „Лабин и Дојрана"
### Балети

* „Лабин и Дојрана"

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
[[:File:TP-LiD.ogg|Свита од балетот „Лабин и Дојрана"]]

---

 |
| *Проблеми со пуштањето? Помош.* |

### Опери

* „Кузман Капидан"
* „Разделба"

### Филмска музика

* 1948 „Илинден 1948"
* 1951 „Културен живот во Македонија"
* 1952 „Бели мугри"
* 1952 „Фросина"
* 1953 „Мугри во полињата"
* 1953 „Приказна за човекот и овците"
* 1954 „Илинден 1903"
* 1954 „Охрид"
* 1955 „Волча ноќ"
* 1955 „Комитска легенда"
* 1957 „Подарок од веселиот молер"
* 1971 „Жед"

Музика во документарци
----------------------

* 1956 „Птиците доаѓаат„ (диригент)
* 1961 „Градот на Вардар" (диригент)

Награди
-------

* 1977 „Сојузна награда АВНОЈ" за придонес во македонската кинематографија

Наводи
------

1. ↑  Каракаш, Бранко (1970). *Музичките творци од Македонија*. Скопје: Македонска книга.
Автопортрет (1633)
**Антонис ван Дајк** холандски: *Antoon van Dyck*, англиски: *Anthony van Dyck*; 22 март 1599 - 9 декември 1641) — фламански сликар од епохата на барокот. Тој е еден од најистакнатите ученици на Рубенс коj подоцна станал дворски сликар во Англија. Развил сопствен специфичен стил кој се одликува со одредена строгост, официјалност, истовремено доловувајки елеганција и достоинство кај неговите модели.

Животопис
---------

На единаестет години тој отишол во работилницата на Хендрик ван Бален. Подоцна, во 1617 г. оди во работилницата на Рубенс и станува нејзин водач, која тогаш била најпозната сликарска работилница во Европа. Во 1618 г. добива назив мајстор и е прифатен во како сликар во црквата Св. Лука во Антверпен. Од 1621 до 1627 работел низ европските културни центри како Лондон, Џенова, Рим, Фиренца, Марсеј и Париз. Од 1627 до 1632 престојувал во Антверпен, а потоа до крајот на животот (1641) во Лондон каде станал дворски сликар на кралот Чарлс I, големиот колекционер на уметнички дела. Со тек на време станал најпознат портретист на англиското високо општество. За сликање на приватни лица земал тогаш големи парични суми — од 40 до 60 фунти и можел да се посвети на одамна сонуваниот добар живот како голем господин. Кога во 1635 го посетил Антверпен, триумфално бил дочекан од месното население.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 17231738
* LCCN: n50070302
* ISNI: 0000 0001 2122 2452
* GND: 118528386
* SELIBR: 184242
* SUDOC: 035221941
* BNF: cb119466223 (податоци)
* BPN: 07290806
* BIBSYS: 90668160
* ULAN: 500115190
* MusicBrainz: f164fec0-2e40-4c88-8420-d9a5b6d4501d
* NLA: 36315831
* NDL: 00459518
* NKC: ola2003172400
* BNE: XX1137902
* CiNii: DA01710715
* KulturNav: id
* RKD: 25230

 |

 |
Apple Vision Pro — слушалки со измешана реалност (опфаќа проширена и виртуелна реалност) од Apple[2][3], кои работи на база на процесорот Apple M2 и помошниот чип Apple R1. Претставено на 5 јуни 2023. на WWDC 2023 и пуштенхо на 2 февруари 2024 г. во САД. Vision Pro може да се користи со адаптер за полнење или посебна батерија. Vision Pro е развиен како самостоен уред заснован на оперативниот систем visionOS, кој е дериват на iOS и е наменет да работи со апликации за виртуелна и проширена реалност. Меѓутоа, доколку е потребно, уредот може да се поврзе и со Mac.

Наводи
------

1. ↑  „Apple Vision Pro available in the U.S. on February 2". *Apple Newsroom* (англиски). Архивирано од изворникот January 8, 2024. Посетено на 2024-01-19.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Apple Vision Pro" на Ризницата ? |

* Матична страница
Современи длета 
**Длето** — челична алатка што служи за длабење во дрво или во камен. За да користите длето, го ставате остриот раб на материјалот што сакате да го издлабите или обликувате, а потоа удирате на другиот крај од рачката на длетото со чекан. Силата од чеканот го придвижува сечилото во материјалот, овозможувајќи ви да издлабите мали парчиња и да создадете точни разрези или детални облици. Важно е да го држите длетото стабилно и да го удирате со контролирана сила за да избегнете оштетување на материјалот или повреда.

Историја
--------

Длетата се вообичаени во археолошките записи. Пронајдени се и материјали што биле издлабени од длета. Длетата постојат уште од древноста. Тогаш луѓето правеле длета од камен, како кремен или опсидијан. Ги користеле овие камени длета за да длабат работи како алатки, статуи, па дури и градби. Како што минувало времето, луѓето почнале да користат метал, како бронза и железо, за да прават длета. Металните длета биле многу поцврсти и можеле полесно да длабат материјали како дрво, метал и камен.

Низ историјата, длетата станале навистина важни алатки за секакви работни места. Дрводелците ги користеле за обликување на дрвото за изградба на куќи и мебел, додека вајарите ги користеле за длабење на прекрасни статуи и уметнички дела. Металците користеле длета за да го обликуваат металот во алатки и оружја.

Наводи
------

1. ↑  „длето" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „длето" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  "Chisel, n.1" def. 1.a. *Oxford English Dictionary* Second Edition on CD-ROM (v. 4.0) © Oxford University Press 2009
4. ↑  „Chisel | Woodworking, Carving, Shaping | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). Посетено на 2024-02-15.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Длето" на Ризницата ? |

* Sharpening, Honing and Polishing Gouges and Other Carving Tools

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4169348-6

 |

 |
**Бадем Чифлик** (грчки: *Αμυγδαλεώνας, Амигдалеонас*) — село во Општина Кавала во Кавалскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.

Географија и местоположба
-------------------------

Селото се наоѓа на 28 километри западно од градот Кавала и на 11 километри јужно од Селјани.

Селото се наоѓа на надморска височина од 80 метри.

Историја
--------

### Отоманско Царство

Селото во текот на XIX век се наоѓало во составот на Отоманското Царство. Селото било населено со Роми и населбата била основана во XVI век. Во текот на XVIII век во селото било отворено грчко училиште.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика") во 1900 година, селото имало 30 цигани.

### Грција

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.

Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Турција и Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.

Во 1927 година, селото било преименувано во Амигдалеонас.

Демографија
-----------

Во 1928 година бројот на населението бил 509 лица, додека во 1940 година селото броело 794 жители.

Селото според пописот од 1951 година броело 1292 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 1208 жители, во 1971 година имало 1067 жители, во 1981 година имало 1529 жители, додека во 1991 година имало 1559 жители. Денеска, населението на селото е 2724 жители според пописот од 2011 година.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

| Година | 1940 | 1951 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Население** | 794 | 1292 | 1208 | 1067 | 1529 | 1559 | 1697 | 2724 |

**Извор за 1940-1991 г.**: Т. Симовски, *Населените места во Егејска Македонија*

Наводи
------

1. ↑  „Попис на населението од 2011 г. Трајно население". Државен завод за статистика на Грција.
2. ↑  Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 203.
3. ↑  „Λιθοξόου, Δημήτρης. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971". Архивирано од изворникот 20 јуни 2012. Посетено на 20 јуни 2012.
4. ↑  Симовски, Тодор (1998). *Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански одлики*. II дел. Скопје: Институт за национална историја.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Кавала |
| --- |
|  |
| ОЕ Кавала | 
* Агиос Силас 1
* Аспри Амос 1
* Горен Чинар
* Кавала
* Ќосе Елјаз
* Стар Чифлик
* Чапранди Чифлик
* Чинар

 |
|  |
| ОЕ Селјани | 
* Ахатлар
* Бадем Чифлик
* Балушка
* Берекетли
* Зигош
* Кизли
* Корита
* Куртлу
* Куруџу
* Маџар Чифлик
* Мухал
* Наипли
* Нов Зигош 1
* Рахче
* Селјани
* Стара Кавала
* Сујучук

 |
|  |
| Историски | 
* Анестијада
* Бунарџик
* Василак Чифлик
* Јурен Дере
* Кокала
* Кузуџа

 |
|  |
| 1 *Новосоздадено место од грчки доселеници во XX век* |

 |
***Троeн портрет на златар*** ― слика со масло на платно на италијанскиот ренесансен уметник Лоренцо Лото, создадена околу 1530 година и сега е чувана во Уметничкоисторискиот музеј во Виена. Претходно им била припишувана на други уметници како што е Тицијан додека не биле пронајдени документарни докази кои го поврзуваат со слика со истиот опис во различни инвентари во збирки. Во 1627 година, таа се наоѓала во збирката на Винченцо II Гонзага, кој ја продал на Чарлс I, по чие извршување била продадена на наддавање на Филип IV Шпански. На крајот влегла во хабсбуршките збирки во Австрија преку наследство - пописите покажуваат дека е во Виена најмалку од 1733 година.

Под влијание на постоечките средновековни примери на тројни портрети и од изгубениот троен портрет на Чезаре Борџија од Леонардо да Винчи (и самиот влијание врз *Чарлс I во три положби* од 1635–36 од ван Дајк), го прикажува истото машко лице на, во профилот и одзади, сите до половина. Облечен е во темна облека, носи прстен на левата рака и на предниот портрет држи мал предмет. Тој предмет едвај бил видлив пред реставрацијата, а претходно бил толкуван како „лото" или кутија карти, со презимето на сликарот. Сликата била обновена за изложба во 1953 година, демонстрирајќи дека предметот е кутија за прстен, што наведува дека лицето е златар.

Понатамошното истражување ја поврза темата со златарот Бартоломео Карпан, пријател на Лото и спомнат во *Libro di spese diverse* на сликарот од 1538 година наваму. Ниту еден друг документ не ја поддржува теоријата, но ако е точна, „tre visi" или „трите лица" на портретот може да бидат игра на зборови за родниот град на Карпан, Тревизо.

Наводи
------

1. ↑  „KHM catalogue page" (German). Архивирано од изворникот на 2016-03-04.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Charles I (1600-49) in three positions". The Royal Collection. Архивирано од изворникот на 20 November 2013. Посетено на 15 December 2013.
3. ↑  (на италијански) Roberta D'Adda, *Lotto*, Skira, Milano 2004.
4. ↑  (на италијански) Carlo Pirovano, *Lotto*, Electa, Milano 2002. ISBN 88-435-7550-3
Свети Лука - Франс Халс
***Свети Лука*** е слика со маслени бои на платно на холандскиот сликар од златната доба, Франс Халс, насликана во 1625 година и сега во Музејот на западната и источната уметност во Одеса. Делото е со димензии 70cm x 55cm.

Сликарство
----------

На сликата е прикажан Свети Лука како седи на маса и чита со вол на лактот. Оваа слика била документирана во 18 век, но се сметала за изгубена, сè до 1958 година кога историчарката Ирина Линик открила две трони како тлеат во складиштата на Музејот за западна и источна уметност - Одеса. 

Во тоа време, се сметало дека троните се од непознати, анонимни сликари, но Линик ги препознала како дело на мајстор од 17 век и на крајот ја проследила нивната историја до 17 век, идентификувајќи ги како две од четирите изгубени слики на Халс на евангелистите, имено Лука и Матеј. Откако нејзиното истражување било објавено во 1959 година, двете слики биле вклучени во изложбата на Франс Халс во 1962 година во музејот Франс Халс. Меѓународното внимание помогнало да се поттикнат уметничките детективи и на крајот другите две слики на евангелистите, св.Јован и св.Марко исто така биле повторно откриени.

Во неговиот каталог од 1989 година на меѓународната изложба Франс Халс, Слајв вклучил детал од *Банкетот на офицерите на компанијата Свети Адријан Милиција во 1627* година со главата на Јохан Дамиус за да покаже дека тој е веројатниот модел за Свети Лука. само со помалку коса.

Дамиус и Лука:

* Свети Лука*Свети Лука*
* Јохан ДамиусЈохан Дамиус

Четворицата евангелисти од Халс:

* Свети Лука*Свети Лука*
* Свети Матеј*Свети Матеј*
* Свети Марко*Свети Марко*
* Свети Јован*Свети Јован*

Наводи
------

1. ↑  De evangelist Lucas[*мртва врска*] in record for this painting in the RKD
2. ↑  Article from the Pushkin Museum of Art, published in Courant 11, Codart, 2006
3. ↑  Seymour Slive and C.A. van Hees, *Frans Hals Exhibition catalog, 1962*, #77 & #78, St. Luke & St. Matthew, Addendum
**Гуарин** (починал на 21 јануари 1137) бил капелан и канцелар на Роже II од Сицилија од околу 1130 година до неговата смрт, во текот на првата деценија на норманското кралство Сицилија. Според Александар Телезески, современиот хроничар, тој бил „ерудит... и најпретпазлив во преговорите... свештеник добро упатен во буквите, вешт во работите од светот и поседувал жилав и претпазлив ум".

Гуарин бил Норманец од Франција кој пристигнал во Италија не многу пред Роџер да биде крунисан за крал во 1130 година. Прво се појавил како *канцелариус* (канцелар) во диплома од 1130 година, а потоа се појавил во диплома од август 1132 година како *магистер канцелариус* (магистер канцелар). Кога започнало неговото правилно канцеларство, тоа било оспорено. 

Во зимата 1134 – 1135 година, Гуарин и емирот Јован биле испратени на чело на војската во Тера ди Лаворо против бунтовничкото трио Роберт II од Капуа, Сергиј VII од Неапол и Ранулф II од Алифе. Бунтовниците ја зазеле Аверса, која двајцата генерали се обиделе да ја вратат. Гуарин ја бранел и ја зајакнал Капуа од секој можен напад. По доаѓањето на Роџер II на сцената, востанието набрзо пропаднало и Гуарин ги зел Алифе и Рависканина без противење. Гуарин се приклучил на опсадата на Неапол што тогаш била во тек.

Откако ја презел контролата врз Капуа за кралот, бил назначен за администратор на истоименото Кнежевство Капуа кога кралот го направи својот син Алфонсо принц таа година (1135). Следните две години Гуарин управувал со Капуа заедно со младиот принц.

Кога, кон крајот на летото 1136 година, императорот Лотар II водел голема војска надолу по полуостровот, Гуарин повторно бил испратен да подготви одбрана и да ја принуди соработката од игуменот Сениоректус и монасите од Монтекасино. На 5 јануари 1137 година, Гуарин побарал нивна помош и кога бил одбиен го опколил манастирот во обид да го заземе неговото богатство и неговите ѕидини (да се користи како тврдина против војската на Хенри X од Баварија). Тој се разболел за време на опсадата и умрел во Салерно на 21 јануари. *Chronica monasterii Casinensis* ја навел неговата смрт како доказ за божествената правда.

Гуарин бил наследен во неговата канцеларија накратко од неговиот поручник, Џоселин. Како главен свештеник бил наследен од Томас Брун и како канцелар од Роберт од Селби, двајцата Англичани.

Извори
------

* Каравале, Марио (ед). *Dizionario Biografico degli Italiani: LX Grosso – Guglielmo da Forlì*. Рим, 2003 година.
* Метју, Доналд. *Норманското Кралство Сицилија*. Cambridge University Press : 1992 година.
* Хоубен, Хуберт. *Роџер II од Сицилија: Владетел меѓу Истокот и Западот*. Транс. Г.А. Лоуд и Дајан Милбурн. Cambridge University Press : 2002 година.
* Кертис, Едмунд. *Роџер од Сицилија и Норманите во Долна Италија 1016 – 1154 година*. Синовите на ГП Путнам: Њујорк, 1912 година.
* Александар Телесески, преведен од Г.А. Лоуд. *Делата направени од Роџер од Сицилија*. Вовед Архивирано на 28 јули 2010 г. и книги еден Архивирано на 16 март 2007 г. два Архивирано на 9 април 2008 г. три Архивирано на 16 март 2007 г. и четири Архивирано на 8 август 2004 г.
Торнадо од F1 категорија во централна Оклахома. Самото торнадо е тенката туба која се спушта од облакот допирајќи го тлото. Долниот дел од ова торнадо е опкружен со проѕирен облак составен од прашина кој го создаваат силните ветрови на површината.
Облик на торнадо
**Торнадо** е наjсилна бура, карактеристична по свртувањата на облакот во облик на цилиндар. Зборот "торнадо" има потекло од шпанскиот и португалскиот глагол *торнар*, што значи "да се врти". Торнадата се формираат во бури ширум светот, најчесто крај брегот на средниот запад("Алеа на торнадата"), како и на југот. Според бројот на инцидентите, САД ги погодуваат ваквите бури почесто од било која друга земја.
Торнадото настанува од различни физички процеси во атмосферата, а за настанување на торнада се потребни неколку услови: нестабилност на атмосферата, махнизам на подигање и влага во средниот и долниот дел на атмосферата. Во близина на земјата нестабилната воздушна маса е топла и влажна и релативно е поладна во горните делови на атмосферата. Топлите и влажните делови на воздухот се подигаат и се составуваат со ладните и сувите. Зголемувањето на влагата започнува со појако кондензирање во капки вода и тогаш енергијата (топлината) се отпушта во околниот воздух, што е доволно струењето кое се движи нагоре да продолжи да се искачува. Се ова се случува Градесто-дождов облак, најнестабилен и најопасен од сите 10 вида на облаци. Струењето на топлиот воздух во облакот се судира со останатите маси на ладен воздух и тогаш облакот почнува да покажува видлива ротација која поради силата на тежата се спушта до дното.

Торнадото однесува сè пред себе, а зависно од бурите кои настануваат може да имаат незамислива јачина и да траат и до саат време. За тоа време може да уништи цел град.

Силата на торнадото се означува по две скали, и тоа по Фујитата скала и/или ТОРО скалата.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85136123
* GND: 4185727-6
* NDL: 00572733
* NKC: ph173800

 |

 |
Затворач на пушката Маузер
**Затворач** (англиски: *breechblock*) — механизам на задниот дел на огненото оружје каде што се ставаат куршумите. Тоа е метален дел што се движи за да го отвори и затвори лежиштето (комората) каде одат куршумите. Затворачите играат клучна улога во огненото оружје, одредувајќи како задниот крај на цевката се заклучува или затвора за време на пукањето. Доаѓаат во различни градби, секој со свој механизам за прицврстување на лежиштето за време на процесот на пукање. Видот на затворачот што се користи често влијае на севкупната изведба и одликите на огненото оружје.

Дејството на огненото оружје го опфаќа целосниот механизам одговорен за заемнодејството на човекот со затворачот. Тоа го вклучува не само самиот затворач, туку и системот со кој лицето ракува со отворањето и затворањето на затворачот.

Наводи
------

1. ↑  „затворач" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „затворач" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Mammedov, Dadaş. „Breechblock". *www.wiki3.en-us.nina.az* (англиски). Посетено на 2024-02-12.
4. ↑  The Kammerlader, accessed 8 July 2021.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Затворач (огнено оружје)" на Ризницата ? |

* Breech Mechanisms in artillery
Хајнрих Корнелиус Агрипа
**Хајнрих Корнелиус Агрипа фон Нетесхајм** (14 септември 1486

 - 18 септември 1535

) бил германски окултен писател, теолог, астролог, алхемичар, лекар и војник.

За време на неговиот скитачки живот низ Германија, Франција и Италија работел како теолог, лекар, вештак и војник.

Позната изрека од него: „Ништо не може да се скрие од мудриот и чувствителен, а неверниот и недостојниот не можат да ги научат тајните." Или: „Сите нешта кои се слични и поврзани, привлечени се едно кон друго преку нивната сила." Ова е познато и како закон за резонанца.

Поврзано
--------

* Пентаграм
* Парацелзиус

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Викиизвор има оригинални дела од или за:***Henry Cornelius Agrippa*** |

* Страница посветена на животот на Агрипа
* Астрологијата и магијата на Агрипа
* Записите на Агрипа
* Статија во Католичката енциклопедија
* Мери Шели: *Смртните бесмртни*
* "*Магус* како ренесансен човек" Архивирано на 16 мај 2008 г. (научна статија)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 24596804
* LCCN: n80043375
* ISNI: 0000 0001 1022 7119
* GND: 118647377
* SELIBR: 275867
* SUDOC: 026678942
* BNF: cb11888193c (податоци)
* BPN: 77755216
* HDS: 010496
* NLA: 35001808
* NKC: jn19990000050
* BNE: XX822375
* CiNii: DA02141342

 |

 |
**Крсто Наков Калабуров** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Раководството на соединената костурска чета. Преден дел: Трпо Шалапутов, Иван Попов, Васил Чакаларов, Христо Силјанов, позади: Сотир Савов од Смрдеш, Крсто Калабуров, Андон Попштерев, Тома Желински и Ване Канчев од Косинец
Калабуров е роден во селото Д’мбени, Костурско на 15 октомври 1877 година, тогаш во Османлиското Царство. Останал сирак и успеал да заврши четврто одделение од образованието. Бил на печалба во Мала Азија.

Во 1902 г. се вратил во родниот крај и стапил во ВМОРО. Учествувал во големата битка кај Локвата на 21 мај 1903 г. Истата година го заменувал војводата Атанас Кршаков кој бил ранет. Во Илинденското востание бил централен војвода и со својата чета бил дел од одредот на Пандо Кљашев и Васил Чакаларов. Во 1904 г. учествувал во битки со грчки андарти во Трсје, Турје и Оштима, а брзо потоа емигрирал во САД.

За време на Балканските војни бил доброволец во Македонско-одринските доброволни чети и се борел во Костурската здружена чета. Добил орден „За храброст", а во Втората балканска војна бил уапсен од грчките власти во Д’мбени. Бил затворен во Костур, каде е бил измачуван. Покасно бил ослободен по што се преселил во Скеча.

По Првата светска војна живеел во Пловдив. Од 1923 година бил член на Илинденската организација. Починува на 8 октомври 1939 г.

Наводи
------

1. ↑  Централен държавен архив, ф. 1075 К (Илинденска организация), оп. 1, а.е. 36 а, л. 19.
2. ↑  *Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. : Личен състав по документи на Дирекция „Централен военен архив"* (PDF). София: Главно управление на архивите, Дирекция „Централен военен архив" В. Търново, Архивни справочници № 9. 2006. стр. 331. ISBN 954-9800-52-0.
3. ↑  „Кръстьо (Ставро) Калабуров" (PDF). *Илюстрация Илиндень*. Илинденска организация. **1** (111): 12–13. 1940. Занемарен непознатиот параметар `|month=` (help)
4. ↑  Николов, Борис Й (2001). *Вътрешна македоно-одринска революционна организация: Войводи и ръководители (1893-1934): Биографично-библиографски справочник*. София: Издателство „Звезди". стр. 69. ISBN 954-9514-28-5.
5. ↑  Пелтеков, Александър Г. (2014). *Революционни дейци от Македония и Одринско* (II. изд.). София: Орбел. стр. 197. ISBN 9789544961022.
*За други значења на Скопско, погледнете Скопско.*
Скопско пиво (1940 — 1970)
Чаша и шише скопско
**Скопско** — пиво што го произведува Пивара Скопје, а потекнува од 1924 година. Пивото има застапеност од 64 % на пазарот во Македонија[]. Неговите рекламни слогани се „*Скопско, наше најдобро*", како и: „*Скопско, и сѐ е можно*".

Производство и состојки
-----------------------

Пивото се добива со долно алкохолно вриење на јачменовиот слад. Има екстракт од 11 % (сува материја добиена од слад) и 4,9 % алкохол. Пивото има златно-жолта боја и цврста бела пена. Карактеристичниот горчлив вкус доаѓа од хмељот, кој покрај водата, јачменот и квасецот е четвртата основна состојка на пивото. Пивото е средно газирано со природен јаглерод диоксид и не содржи конзерванси. За заштита од расипување се користи единствено пастеризација, која претставува најприроден начин на стерилизација.

Во декември 2014 година, „Пивара Скопје" започнала со производство и на темно пиво од марката скопско.

### Скопско нефилтрирано

Пивара Скопје на пазарот во 2018 година го лансирала својот најнов пивски бренд — оригиналното скопско нефилтрирано пиво. Оваа нова екстензија на скопско, создадена според вкусовите на консументите, претставува уште една инвестиција на компанијата во развојот на пивската индустрија во Македонија.

„Најновиот член на скопско семејството спаѓа во „craft" категоријата на пива, што како термин во пивската индустрија претставува мајсторство за пиво со сопствени и уникатно развиени рецептури. Скопско нефилтрирано е направено со најдобрите природни состојки и 4,9% алкохол, по оригиналниот традиционален рецепт на скопско. 

Скопско нефилтрирано има нестандардна етикета од хартија која целосно го покрива шишето, што дополнително ги збогатува неговите природни и автентични особини, меѓутоа истовремено не дозволува никаква пропустливост на светлината, со цел пивото да остане свежо што е можно подолго.

Галерија
--------

* Скопско (смут) во пластична амбалажа.Скопско (смут) во пластична амбалажа.
* Скопско радлер во лименкиСкопско радлер во лименки
* Лименки од светло скопско и радлерЛименки од светло скопско и радлер
* Скопско нефилтрирано пивоСкопско нефилтрирано пиво
* Скопско темноСкопско темно

Поврзано
--------

* Скопско радлер

* Скопско темно

* Скопско цреша
* Скопско смут

Наводи
------

1. ↑  „Скопско доби нова екстензија - темно", *Економија и бизнис*, број 198, 25 декември 2014, стр. 10.
2. ↑  „Скопско нефилтрирано - ново пиво од Пивара Скопје". *МКД.мк*. Архивирано од изворникот на 2019-02-06. Посетено на 2018-09-26.

Надворешни врски
----------------

* Пивара Скопје
* Пивофест Прилеп Архивирано на 1 ноември 2018 г.
* Кригла Пиво Архивирано на 10 септември 2019 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Кригла пиво | *Оваа статија поврзана со пиво или пиварница е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
Германска хаубица до 1945 г. Калибар 15 см.
**Хаубица** — големо артилериско орудие што пука со избувливи гранати на долги растојанија. Тоа е еден вид артилерија користена од војската со столетија. Хаубицата има долго цевка каде оди гранатата. Кога гранатата е наполнета и орудието е испукано, избувливиот барут се пали во внатрешноста на цевката. Ова создава моќна сила што ја придвижува гранатата надвор од цевката и кон целта. Се користат во војни за да погодат цели што се далеку, како непријателски трупи или возила. Често се поставуваат на тркала за да можат лесно да се движат наоколу и да се насочуваат во различни насоки.

Хаубиците биле користени во многу војни низ историјата и сѐ уште се користат од војските денес поради нивната ефикасност во борбите на големи далечини.

Наводи
------

1. ↑  „хаубица" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „хаубица" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Tucker, Spencer (2015). *Instruments of war : weapons and technologies that have changed history*. Santa Barbara, CA. стр. 62. ISBN 978-1-4408-3654-1.
4. ↑  „Howitzer | gunnery | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). Посетено на 2024-02-12.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хаубица" на Ризницата ? |

* French Artillery of the Napoleonic Wars
Пештера Мишарица
**Пештерата Мишарица** е пештера која се наоѓа на падините на ридот Понир, во близина на селото Бијели Поток, град Бања Лука, Република Српска, БиХ. Должината на пештерата е 55 метри. Пештерата Мишарица претставува живеалиште на најголемата колонија на лилјаци во Република Српска. Заштитени видови лилјаци кои живеат во оваа пештера се: Rhinolophus ferrumequinum, Rhinolophus euryale, Myotis myotis и Miniopterus schreibersi. Во пештерата се пронајдени две бронзени секири, венецијански бронзени монети, делови од керамички садови и кремен од кременарка. Оваа пештера е под заштита на Заводот за заштита на културното, историското и природното наследство на Република Српска и припаѓа на природното добро од III категорија.

Поврзано
--------

* Пештери во Република Српска
* Завод за заштита на културното, историското и природното наследство на Република Српска

Надворешни врски
----------------

* Завод за заштита на културното, историското и природното наследство на Република Српска: Заштита на спелеолошки објекти на Република Српска