recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Мира Сањина** (родена: *Мира Баум*, Загреб, 14 јануари 1924 – Земун, 17 декември 2010 година) е југословенска балерина, кореограф и балетски педагог.

Биографија
----------

Мира Сањина е родена на 14 јануари 1924 година во Загреб. Студирала балет во Загреб кај Ана Малетиќ, во Виена кај Курт Џос и во Лондон кај Рудолф Лабан. Таа била карактерна танчерка со посебна индивидуалност. Своите први соло вечери со свои кореографии ги организирала во 1940 година во Загреб, Белград и Љубљана. По формирањето на Независна Држава Хрватска (НДХ), Сањина побегнала во Сплит, кој тогаш бил под власт на италијанските фашисти, а од 1943 година се приклучила на Народноослободителното движење. За време на Втората светска војна, т.е. во партизаните била член на Народноослободителниот театар. Во 1945 година, по војната, Сањина била ангажирана како солист во Балетот на Народниот театар во Белград. Таму танцувала во „Охридска легенда", „Балада за средновековна љубов", „Шпанско капричо", „Љубовниот волшебник" и други балетски претстави. Таа ги кореографирала „Саломе" и „Баладата за залутаната месечина" на Ричард Штраус, кои ги поставил во Загреб, како и танцови сцени во опери и на телевизија низ СФР Југославија. Во 1971 година го отворила „Студиото за модерен танц и современ танц" во Белград, а истата година се повлекла од сцената. Мира Сањина починала во Белград на 17 декември 2010 година, а била погребана на Еврејските гробишта на 20 декември 2010 година.

Наводи
------

1. ↑  Drnovšek, Jaša (2021-02-02). *… in den vnbeweglichen vnd vnuerruckten Fußstapffen*. ZRC SAZU, Založba ZRC. ISBN 978-961-05-0508-2.
2. ↑  Puchol, Luis (1988-06-30). „Jóvenes y viejos ante el empleo". *Revista de Fomento Social*: 149–164. doi:10.32418/rfs.1988.170.3013. ISSN 2695-6462.
3. ↑  Bačić, Slaven (2008). „Značajno pravno leksikografsko delo - pravni leksikon, gl. ur. Vladimir Pezo, Leksikografski zavod Miroslav Krleža, Zagreb, 2007". *Glasnik Advokatske komore Vojvodine*. **80** (9): 397–398. doi:10.5937/gakv0809397b. ISSN 0017-0933.
**Мира Смаќоска-Танеска** (1982, Охрид) — македонска писателка и поетеса.

Творештво
---------

Пишува поезија и проза за возрасни и за деца. Нејзини раскази се застапени во повеќе македонски и странски списанија и портали, во монографијата „Астални проекции" и во збирките „Очудувања" и „Летаат приказни". Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 365.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 273-276.
**Мирослава „Мирка‟ Федерер** (родена како **Мирослава Вавринец** на 1 април 1978

 година во Бојнице, Чехословачка, денешна Словачка) е поранешна тенисерка на ВТА (женска тениска организација) од Швајцарија која се повлекла од тенисот во 2002 година поради постојана повреда на стапалото. Таа е сопругата на Роџер Федерер со кого првпат се запознале во 2000 година на Олимписките игри во Сиднеј. По нејзиното повлекување, Мирка најчесто може да се види на натпреварите од АТП серијата, следејќи ги мечевите на Роџер.

Животопис
---------

### Младост и тениска кариера

Мирка федерер разговара со пријателите Гвен Стефани (десно) и Гејвин Росдејл (напред) на УС Опен 2010
Мирослава, родена во Бојнице (Словачка), се преселила во Швајцарија кога имала само две години. Нејзините родители моментно се сопственици на продавници за накит и живеат во Шафхаузен. Во 1987 година, татко ѝ ја однел да гледа натпревар во Филдерстад, Германија. Мирка се запознала со Мартина Навратилова според која Мирка била атлетски градена и би можела да проба да игра тенис. Подоцна, Навратилова ѝ испратила рекет и ѝ го закажала првиот тренинг. Во 2002 година играла заедно со Роџер Федерер на Хопман купот.

Пред повлекувањето била рангирана на 76-тото место. По повлекувањето од тенисот, таа е менаџер за односи со јавноста на Федерер и патува со него по тениските турнири.

Приватен живот
--------------

Мирка се омажила со Роџер Федерер на 11 април 2009 година. На 24 јули, Роџер објавил на неговата Фејсбук страница дека Мирка родила близначки: Мајла Роуз и Шарлен Рива. Бебињата се родени на 23 јули 2009 година во Швајцарија. Првите фотографии од близначките на интернет беа поставени на неговата Фејсбук страница на 7 август 2009 година.

Наводи
------

1. ↑  „WTA Profile: Miroslava Vavrinec". WTA Tour, Inc. Архивирано од изворникот на 2020-09-26. Посетено на 29 January 2010.
2. ↑  "Roger Federer: A smashing guy" Архивирано на 31 декември 2007 г. Brian Viner, *The Independent*, 2 July 2005
3. ↑  „Martina set up mixed doubles". *The Times*. London. 24 August 2003. Посетено на 12 May 2010.
4. ↑  Roger Federer,. „News Detail". Roger Federer. Архивирано од изворникот на 2010-05-20. Посетено на 6 June 2010.
5. ↑  „Federer twins on Facebook: Sport: Tennis". Sport24.co.za. Посетено на 6 June 2010.[*мртва врска*]
**Мирка Љубева Настеска** ( 1918
 во Србјани, Кичевско — 12 февруари 1944

 во Барбарас, Македонски Брод) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувала од семејство, кое претежно се занимавало со земјоделство. Определена за борба со фашистичкиот окупатор, Мирка станала активен член на воспитните групи во селото Србјани, а како симпатизер на НОВ стапила во редовите на Првата македонско-косовска бригада. Со Бригадата учествувала во познатиот Февруарски поход, а по борбата кај Богомила се нашла во отцепената група со командирот Август и својот брат Киро кој, исто така, бил во Бригадата. Враќајки се кон Кичевијата, во селото Крапа биле фатени од бугарските војници, биле ѕверски мачени, а потоа стрелани кај месноста Барбарас на 12 февруари 1944 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ
* Киро Настески
* Масакр кај Барбарас

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 90.
Марен Аде во 2016 година
**Марен Аде** (12 декември 1976 во Карлсруе) е германски филмски режисер, сценарист и филмски продуцент. Таа ја добила Европската филмска награда за 2016 година за нејзиниот игран филм *Тони Ердман* и меѓу останатите била номинирана за Оскар и Златен глобус. Заедно со Јанине Јаковски и Џонас Дорнбах, таа ја предводи филмската продукциска компанија Комплезен филм.

Животопис
---------

Во 2017 година таа била член на жирито на седумдесетиот Канскии филмски фестивал. 
Марен Аде ги произведува не само сопствените филмови, туку и учествува во работата и на други режисери. 
Таа живее со режисерот Улрих Келер и нејзините деца во Берлин.

Надворешни врски
----------------

* Maren Ade на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* 50 најдобри режисери под 50
**Марла Борди** (родена 1918 година) беше советски фотограф за вести и офицер за односи со јавноста во Обединетите нации.

Живот и кариера
---------------

Марла Борди е родена во Торопец (Торопец), Гувернерот Псков, Русија, 400 км западно од Москва во 1918 година, а дипломирала на факултетот за странски јазици во Москва. 

Борди работела како фотограф на вести во Виена, Париз и Њујорк, каде што студирала на Факултетот за модемска фотографија (SMP), основана во 1939 година на 487 Парк Авену, Њујорк.

Течно зборувала руски, англиски, француски, германски и шпански и таа била една од четирите фотографи на печатот вработени во Њујорк во Секцијата за филмови и визуелни информации на Секретаријатот на Обединетите нации во нејзиниот Оддел за информации од јавен карактер (ДПИ), основан во 1946.. Нејзините фотографии беа широко дистрибуирани во различни медиуми во форма на соопштенија за печатот, постери и брошури и како едукативни филмски ленти (мултимедијален формат од средината на векот).

Забележлива работа
------------------

Мурален отпечаток од нејзината фотографија од Генералното собрание на Обединетите нации се појави како најголема слика на светската турнеја изложба „Семејството на човекот "на Едвард Стајхен. Копија се чува во колекцијата Медисон Дигитална база на податоци за слики (МДИД) на Универзитетот Џејмс Медисон и 1141 слика од неа може да се пристапи во архивата за вести и медиуми на Обединетите нации.

Наводи
------

1. ↑  see advertisement in Popular Photography, Jan. 1957, Vol. 40, No. 1, 47
2. 1 2  Bruce Downes ‘Photography at the United Nations’ in Popular Photography Jun 1947 Vol. 20, No. 6, 181
3. ↑  Hurm, Gerd (2018) 'Reassessing Roland Barthes's Myth of The Family of Man' in Hurm, Gerd, (editor.); Reitz, Anke, (editor.); Zamir, Shamoon, (editor.) (2018), *The family of man revisited : photography in a global age*, London I.B.Tauris, ISBN 978-1-78672-297-3, 29, 102
**Монта Елис** (роден на 26 октомври 1985 година) е американски поранешен кошаркар, кој играл на позицијата бек.

Познат и по неговиот прекар, *The Mississippi Bullet* (Куршумот од Мисисипи) кој се должи на неговата родна држава и неговата голема брзина на кошаркарскиот терен, Елис посетувал настава во средното училиште Ланиер, од каде директно влегол во НБА откако бил избран како 40-ти пик на НБА драфтот 2005 од страна на Голден Стејт Вориорс.

Тој поминал 12 сезони играјќи во НБА: првите седум сезони ги поминал во дресот на Вориорс, кои го избрале на драфтот, а потоа играл уште за Милвоки Бакс, Далас Маверикс и Индијана Пејсерс, каде ја завршил кариерата откако бил отпуштен од Пејсерс. Во сезоната 2006-2007, тој ја добил наградата за НБА играч кој најмногу напредувал.

Успеси
------

* НБА играч кој најмногу напредувал : 1

2006-2007

Наводи
------

1. ↑  Ellis edges Martin, wins most improved award, 26. 4. 2007

Надворешни врски
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Портал   „Биографија"*** |
|  | ***Портал   „Кошарка"*** |
|  | ***Портал   „САД"*** |
|

* Монта Елис на ESPN
* Монта Елис на basketball reference
* Монта Елис на rotowire
* Монта Елис на proballers
**Миша Рахлевски** е руски диригент. Тој се родил на 13 ноември 1946 година во Москва.

Диригентот Миша Рахлевски е роден во Москва. Тој своето музичко образование го започнал на свои пет години кога посетувал приватни часови по виолина. Студирал на Конзерваториумот во Москва и Руската музичка академија на Генин. Во 1973 година го напуштил Советскиот Сојуз и работел во Израел, Јужна Африка и во Канада. Во 1976 година се преселил во САД. Подоцна го основал Новиот американски камерен оркестар (НАКО). Во 1989 година, Рахлевски се преселил во Шпанија, а подоцна се вратил во родениот град Москва и таму го создал камерниот оркестар Кремљин.

Наводи
------

1. ↑  Tyranny, "Blue" Gene. „Misha Rachlevsky". Allmusic.com. Посетено на 6 April 2014.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на камерниот оркестар Кремlin
* Запознајте се Архивирано на 4 март 2016 г.. Архивирано на 4 март 2016 г.. Архивирано на 4 март 2016 г. Диригент Миша Рахлевски - Интервју Архивирано на 4 март 2016 г.
Предлошка:Infobox Korean name
**Мишел Санг Ви** (англиски: *Michelle Sung Wie*, р. 11 октомври 1989

 година во Хонолулу, Хаваи, САД) е професионална американска голферка која игра на ЛПГА турата. Кога имаше 10 години, Ви постана најмладиот голфер што се квалификувал за аматерското првенство на УСГА. Таа исто така е најмладиот победник на американското аматерско Паблик Линкс за жени и најмлад голфер што се квалификувал за настан на ЛПГА турата. Ви почнала да се натпреварува професионално на 15 години, во 2005 година, настан одбележан со многу публицитет и поддршка. Таа го освои својата прва голема шампионска титула на Отвореното американско голф првенство за жени во 2014 година.

Наводи
------

1. ↑  „A Wie bit of trepidation". *The National* (англиски). Посетено на 2020-06-15.
2. ↑  „When Is Michelle Wie Done?". *web.archive.org*. 2014-10-12. Архивирано од изворникот на 2014-10-12. Посетено на 2020-06-15.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
**Мишел Којо Есиен** — фудбалер од Гана кој игра за Челзи и за репрезентацијата на Гана. Тој е играч од средниот ред а може да игра и како дефанзивец. Есиен неговата кариера ја започна играјќи за Либерти од Гана. Во 2000 тој се пресели во клубот Бастиа од Франција. Есиен потроши три сезони во клубот појавувајќи се на 60 натпревари пред да се приклучи во Олимпик Лион во 2003. Во 2005, Есиен потпиша со Челзи за £24,4 милиони и, во моментот на потпишувањето беше најскапиот Африкански фудбалер во историјата. Во Челзи, Есиен помогна на клубот за освојување на премиер лигата во 2006 и 2010, три ФА Купови и еден Лига куп.Во 2008, тој се појави во финалето на лигата на шампионите. Тој ја освои наградата Челзи гол на сезоната двапати, во сезоните 2006-2007 и 2008-2009. Есиен е гански интернационалец.На младинско ниво, тој ја претставуваше неговата земја на Светското првенство под 17 години во 1999 и 2001 на Младинското светско првенство.
**Леополд Стаф** (полски: *Leopold Staff*; 1878-1957) - полски поет.

Животопис
---------

Творештво
---------

Својата прва книга Стаф ја објавил во 1901 година, во времето на „Млада Полска". Неговото дело е обемно - објавил поголем број поетски збирки, драми и есеи, а се занимавал и со преведување. Скамандровците го сметале за свој водач и учител, а младите поети во повоената Полска во него гледале поет кој ги спојува разните епохи во полската поезија. И навистина, неговата поезија се менувала од една друга епоха, од еден до друг правец и во неа се отсликуваат сите фази и моди низ кои поминала полската поезија во XX век. Неговата поезија по Втората светска војна воодушевува со својата свежина, едноставност, концизност, одредена доза хумор и животна мудрост. Оттука, токму оваа фаза од неговото творештво денес е најприфатена и се смета за претставителна за неговото дело. За време на својот живот, Стаф уживал голема слава како најголем полски поет, но потоа за брзо време паднал во заборав.

Наводи
------

1. ↑  *Savremena poljska poezija*. Beograd: Nolit, 1964, стр. 17.
**Максим Стависки** (бугарски: *Максим Стависки* ; роден на 16 ноември 1977 година во Ростов-на-Дон, Русија) — руски и бугарски лизгач во категоријата уметнички танци. Неговата партнерка била Албена Денкова. Тие биле првите луѓе од Бугарија во уметничко лизгање што освоиле медал на Европското и Светското првенство.

Албена Денкова и Максим Стависки на Светското првенство во Дортмунд
 Албена Денкова и Максим Стависки на церемонијата за медали во 2004 година на Светскиот куп 
До 2005 година парот го тренирале Алексеј Горшков во Софија или Одинцов, кој се наоѓал во близина на Москва.

Максим бил Евреин, со потекло од Русија, но имал бугарско државјанство. Во 1996 година тој се споил со Албена Денкова и тие оттогаш настапуваат заедно. Во 2000 година, Денкова и Стависки се преселиле од Софија во Одинково, заради подобри услови за обука.

По Светското првенство во 2005 година, Денкова и Стависки се преселиле во Делавер ( САД ) за да тренираат со Наталија Линичук и Генадиј Карпоносов.

Во 2006 година во Калгари, Канада, тие освоиле златен медал и станале светски шампиони во танцови во парови.

Резултати
---------

* 2007 година.
	+ Златен медал на светскиот шампион - светски шампиони
	+ Бронзен медал на Европска
	+ НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2006 година.
	+ Зимски олимписки игри на петто место, Торино ( Италија )
	+ Златен медал на светскиот шампион - светски шампиони
* 2005 година.
	+ Петто место на Светскиот куп
	+ Се откажале од Европското првенство
	+ НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2004 година.
	+ СИЛВЕРСКИ МЕДАЛ на Светскиот куп
	+ СИЛВЕРСКИ МЕДАЛ на Европските првенства
	+ НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2003 година.
	+ БРОНСКИ МЕДАЛ на Светскиот куп
	+ СИЛВЕР МЕДАЛ на Европско првенство
	+ НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2002 г.
	+ Седмото место на Олимпијадата
	+ Петто место на Светскиот куп
	+ Шесто место на Европското првенство
	+ НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2001 година.
	+ Десетти на Светскиот куп
	+ Осмо место на Европското првенство
	+ НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 2000 година.
	+ НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 1999 година.
	+ 11-ти на Светскиот куп
	+ 9-то место на Европското првенство
	+ НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 1998 година.
	+ 18-ти на Олимпијадата
	+ 17-ти на Светскиот куп
	+ 16-то место на Европското првенство
	+ НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ
* 1997 г.
	+ 19-ти на Светскиот куп
	+ 17-то место на Европското првенство
	+ НАЦИОНАЛНИ ШАМПИОНИ

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија
**Свети Иларион Мегленски** (грчки: *Μονή Αγίου Ιλαρίωνος Μογλενών*) — женски манастир во Воденско, Егејска Македонија. Сместен е во подножјето на планината Ниџе, на 2 км источно од селото Баово, на територијата на Општина Меглен.

Манастирот „Св. Иларион Мегленски"
Се смета дека манастирот е наследник на манастирот „Св. Апостоли" изграден во XII век од македонскиот светец Иларион Мегленски. Во османлиско време тој е пален и уништуван на неколку наврати од мегленските муслимани. Според месното предание од Баово, со уништувањето на Ошинскиот манастир, монасите се преселиле во нему потчинетиот манастир „Св. Иларион". Баовци од страв од Турците не сакале да ги примат во својот атар. Тогаш, налутениот игумен се помолил на Бога, и тој испратил змии и силен ветар, така убедувајќи ги селаните да ги примат монасите. Според традицијата се вели дека во него имало и тајно училиште. Во 1868 г. ридот сè уште се гледале купишта камења и дел од источниот ѕид на манастирската црква со три прозорци на него. Според грчки извори, претседателот на Воденската егзархиска општина им понудил на баовци 2000 гроша за обнова на манастирот под услов да ѝ се приклучат на Бугарската егзархија, но тие одбиле.

Во 1911 г. архијерејскиот намесник во С’ботско и деец на грчката вооружена пропаганда отец Никандар Папајоану ѝ предложил на грчката влада да се возобнови манастирот, кој според него бил потпален пред три века, односно околу 1600  г, и оттогаш е во урнатини. Манастирот е обновен по грчкото освојување на Егејска Македонија во 1912 г. Камен-темелникот на црквата е удрен на местото на стариот манастир од митрополитот Калиник Воденски, и изградбата е завршена за време на владикувањето на Хрисостом Воденски. Изграден е и двокатен конак за монаси. Во 2012 г. е осветена новата манастирска црква, изградена во светогорски стил. При изградбата на новата црква се откриени традги од ранохристијанска градба, веројатно подигната на местото на паганското светилиште на Артемида Агротера.

Поврзано
--------

* Воденско-постолско-мегленска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Μονή Αγίου Ιλαρίωνα". Πρόμαχοι. Посетено на 25 ноември 2016.
2. 1 2  „Ιερά Μονή Αγίου Ιλαρίωνος Μογλενών". Μοναστήρια της Ελλάδος. Посетено на 25 јуни 2017.[*мртва врска*]
3. 1 2 3  „Ιερά Μονή Αγίου Ιλαρίωνα Προμάχων". Βάση Δεδομпокроителένων για την Ιστορική κληρονομιά της Αλμωπίας - Lhi-Lna. Архивирано од изворникот на 2018-01-25. Посетено на 21 април 2018.

Надворешни врски
----------------

* Манастир „Св. Иларион Мегленски" на Ризницата ?
**Свети Илија** (грчки: *Ιερά Μονή του Προφήτη Ηλία*) — женски манастир кај селото Везник, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот се наоѓа северно од Везник, на 8 км источно од Сер. Сместен е на рид на јужните падини на Сминица. Првата црква на ова место е изградена во 1911 г. но со време се срушила.

Во 1990 г. група монаси започнале да градат манастир на местото, и во обновената манстирска црква севградени два ѕида од стариот храм. Црквата е трикорабна базилика со дрвен покрив повисок среден кораб со три реда прозорци од обете страни. Трите кораби се разделени со квадратни столбови. Сестринството се занимава со иконопис и везење со срма. Во параклисот „Пресв. Богородица Мироточива" има точна компија на познатата истоимена икона. Во манастирот се чуваат мошти на светците Григориј V, Никола Плата и Филотеја Атинска.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Ιερά Μονή του Προφήτη Ηλία". Μοναστήρια της Ελλάδος. Посетено на 26 јуни 2017.[*мртва врска*]
2. 1 2 3  „Διακοπές". In.gr. Архивирано од изворникот на 2018-01-02. Посетено на 2 јануари 2018.
3. ↑  „Μνημεία της Κοινότητας Αγίου Πνεύματος". Δαρνακοχώρια. Архивирано од изворникот на 2014-01-28. Посетено на 2 јануари 2018.
**Пресвета Богородица Богопокриена** или **Рождество на Пресвета Богородица** (грчки: *Ιερά Μονή Παναγίας Θεοσκεπάστου*) — женски манастир кај селото Сухо, Лагадинско, Егејска Македонија. Претставува метох на светогорскиот манастир Дохијар.

Манастирот се наоѓа на 2 км западно од селото, на рид на Богданска Планина. Основан е во мај 1993 г. од игуменот на Дохијар, архимандритот Григориј. За една година е изградено едно крило и црквата „Св. Јован Богослов". Почнал да работи во јули 1994 г. кога во него трајно се вселиле првите монахињи.

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Λαγκαδά". Μοναστήρια της Ελλάδος. Посетено на 26 јуни 2017.[*мртва врска*]
|  |
| --- |
|  **Манастир „Св. Богородица" – ЈанковецЈанковечки манастир** |
|  |
| 
' |
| **Македонска православна црква** |
|  **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
|  **Архијерејско намесништво** | Ресенско |
| Местоположба |
| **Населено место** | Јанковец |
| Општи информации |
|
| Архитектонски опис |
|
| **Портал** |

**Манастир „Св. Богородица" - Јанковец** или **Јанковечки манастир** – машки манастир на Македонската православна црква – Охридска архиепископија, Преспанско-пелагониска епархија, Ресенско архијерејско намесништво. Тој е еден од седумте манастири со монашки заедници во Преспанско-пелагониската епархија.

Местоположба
------------

Манастирот се наоѓа на 800 метра североисточно од ресенското село Јанковец, во пријатна котлина обрасната со дабова шума.

Историја
--------

Според одредени сведоштва манастирот датира од XV век. Манастирот се спомнува во Зографскиот поменик. Во рамките на манастирот имало училиште со славјански книги и до 1860 година, тука се одржувале собранија на кои се решавале црковно-училишните прашања.

Наводи
------

1. ↑  За епархијата на семрежното место на Преспанско-пелагониската епархија
2. ↑  Јанковечкиот манастир Успение на Пресвета Богородица на семрежното место на Македонска нација
**Вознесение Христово** (грчки: *Ιερά Μονή Αναλήψεως* — женски манастир во селото Шипша, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.

Манастирот е сместен во селото, кое се наоѓа во источните падини на планината Боздаг и северно од градот Драма. Основан е во 1930 г. од понтскиот монах Ѓорѓи Карслидис (1901 - 1959), кој е погребан во манастирот и подоцна прогласен за светец. Во 1970-тите со заложби на митрополитот Дионисиј Драмски изграден е нов манастир. Сестринството се занимава со изработка икони, везење на срма, плетење и свеќарство.

Поврзано
--------

* Драмска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερά Μονή Αναλήψεως". Μοναστήρια της Ελλάδος. Посетено на 25 јуни 2017.[*мртва врска*]
2. ↑  „Holy Monastery of Taxiarches (Sipsa) – Adriani – Platania – Paranesti – Holy Monastery of Prasinada - Drama". JTI Tour Guide System. Посетено на 25 јуни 2017.
Поглед кон конаците
**Манастир Тврдош** се наоѓа недалеку од Требиње во Република Српска. Манастирот е седиште на Захумско-херцеговската и приморска епархија.

Историја
--------

Манастирот Тврдош е изграден на темелите на црква која датирала од 4 век, период кога Србите како народ сè уште не го примиле христијанството за своја религија. Темелите на старата црква може да се видат во манастирот, бидејќи дел од подот на манастирот е во стакло.
Манастирот Тврдош е изграден околу 1509 година, а во 1517 година со фрески го насликал дубровчанецот Вице Ловров. Во втората половина од 16 и во 17 век во манастирот живееле херцеговските митрополити. 
Во 1694 година, Млечаните го урнале манастирот во судир со Турците.

Архитектурата на манастирот
---------------------------

Според остатоците на манастирот се гледа дека Тврдош бил подготвен и за одбрана од напад. За таа цел, бил изграден ѕид околу манастирот. Во внатрашноста може да се видат темелите на старата црква, која била базилика со три брода. Денешната црква е изградена во 1928 година благодарение на ктиторот Никола Руњевац. Црквата била осветена во текот на истата година, на денот на Св. Василиј Острошки Чудотворец (12 мај).

Во манастирот Тврдош се подвизувал Свети Василиј Острошки, чудотворец и светец на Српската православна црква.

Наводи
------

1. ↑  Епархија захумско-херцеговска: Манастир Тврдош
2. ↑  „Туризам на Република Српска: Манастир Тврдош". Архивирано од изворникот на 2017-12-01. Посетено на 2017-09-13.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Манастир Тврдош" на Ризницата ? |

* Туристичка организација Републике Српске: Манастир Тврдош
* Епархија захумско-херцеговачка
*
**Леворака жена** (германски: *Die linkshändige Frau*) - германски филм од 1978 година, во режија на Петер Хандке. Филмот претставува екранизација на неговиот истоимен роман. Главните улоги ги играат: Бруно Ганц, Едит Клевер, Бернхард Минети, Жерар Депардје, Ангела Винклер, Бернхард Вики, Рудигер Фоглер итн. Постпродукцијата на филмот ја направил Вим Вендерс.

Синопсис
--------

По враќањето од службениот пат во Финска, Бруно (го игра Ганц) открива дека неговата жена Меријане (ја игра Клевер) не сака повеќе да живее со него. Така, Бруно почнува борба со осаменста и приспособување со новонастанатата ситуација...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Петер Хандке: Леворука жена - филм (пристапено на 2.12.2019)
**Легетовите неравенства**, именувана по Ентони Џејмс Легет кој ги извел ― поврзани парови на математички изрази што се однесуваат на корелациите на својствата на заплетканите честички. (Како што било објавено од Легет, неравенствата биле илустрирани во однос на релативните агли на елипсовидна и линеарна поларизација) Тие се исполнети со голема класа на физички теории засновани врз посебни нелокални и реални претпоставки, кои може да се сметаат за веродостојни или интуитивни според вообичаеното физичко расудување.

Легетовите неравенства се нарушени со квантна механичка теорија. Резултатите од опитните тестови во 2007 и 2010 година покажале согласност со квантната механика отколку со легетовите неравенства. Со оглед на тоа што опитните тестови на беловата теорема го исклучиле локалниот реализам во квантната механика, се смета дека кршењето на легетовите неравенства е фалсификуван реализам во квантната механика. Во квантната механика „реализам" значи „идеја дека физичките системи поседуваат комплетни множества на определени вредности за различни параметри пред, и независно од мерењето".

Поврзано
--------

* Легетово-Гаргово неравенство

Наводи
------

1. ↑  Leggett, A. J. (2003). „Nonlocal Hidden-Variable Theories and Quantum Mechanics: An Incompatibility Theorem". *Foundations of Physics*. **33** (10): 1469–1493. doi:10.1023/A:1026096313729. ISSN 0015-9018.
2. ↑  Gröblacher, Simon; Paterek, Tomasz; Kaltenbaek, Rainer; Brukner, Časlav; Żukowski, Marek; Aspelmeyer, Markus; Zeilinger, Anton (2007). „An experimental test of non-local realism". *Nature*. **446** (7138): 871–875. arXiv:0704.2529. doi:10.1038/nature05677. ISSN 0028-0836. PMID 17443179.
3. ↑  Romero, J; Leach, J; Jack, B; Barnett, S M; Padgett, M J; Franke-Arnold, S (2010). „Violation of Leggett inequalities in orbital angular momentum subspaces". *New Journal of Physics*. **12** (12): 123007. doi:10.1088/1367-2630/12/12/123007. ISSN 1367-2630.
4. ↑  Jon Cartwright (20 април 2007). „Quantum physics says goodbye to reality". Physics World. Посетено на 8 мај 2021.
5. ↑  Formaggio, J. A.; Kaiser, D. I.; Murskyj, M. M.; Weiss, T. E. (2016). „Violation of the Leggett-Garg Inequality in Neutrino Oscillations". *Physical Review Letters*. **117** (5): 050402. arXiv:1602.00041. doi:10.1103/PhysRevLett.117.050402. ISSN 0031-9007.

Надворешни врски
----------------

* „Тестови на реалноста", oshошуа Робке, SEED, јуни 2008 година. Архивирано на 20 септември 2015 г.
* „Квантна ренесанса", Маркус Аспелмејер и Антон Цајлингер, Свет на физиката, јули 2008 година. Архивирано на 4 март 2016 г.
* „Квантната теорија го преживува последниот предизвик", Кејт Мекалпин, Свет на физиката, декември 2010 година.
**Локе Јупанки** или **Љоке Јупанки** (кечуански:*Lloq'e Yupanki Inka*) бил третиот Сапа Инка на Кралството Куско и дел од династијата Хурин кој владеел од 1260 година. Тој бил син на претходниот Сапа Инка Синчи Рока и татко на Мајта Капак. Името на неговата жена често се наведува како Мама Кахуа.

Иако некои историски податоци поврзуваат помали освојувања од негова страна, сепак се тврди дека тој не бил инволвиран во ниту една војна ниту имал буни во неговото кралство. Тој го основал јавниот пазар во Куско и го изградил Аклахуаси. За време на Тавантинсују, оваа институција собирала млади жени од целата империја, од кои некои биле праќани кај владетелот, додека други служеле кон култот на сонцето. Понекогаш, тие била и обични слугинки. Локе Јупанки бил нарекуван „незаборавниот леворачен", поради неговата грдост.

Галерија
--------

* Локе Јупанки.

Поврзано
--------

* Сапа Инка
* Список на Сапа Инки
* Империја на Инките
* Кралство Куско


|
|  |
| Претходник**Синчи Рока** | **Сапа Инка**о. 1260 | Наследник**Мајта Капак** |


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Инките е никулец.Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |
**Марија Џиџева** е македонска режисерка.

Биографија
----------

Марија Џиџева е родена на 24 декември 1970 година во Гевгелија. Таа е препознатлива по своите филмски дела од различни жанрови и тематика – пред сè, документарци, но и играни филмови. Документарните филмови „МисАмнезија", „Барајќи си ја среќата", „Некои други приказни", „Списокот на Тони Манџа", играниот филм „Втора шанса",„Ти си жива" се нејзини дела.

Џиџева е фокусирана и на едукација на младите за филмска уметност. Таа беше една од менторките на 9 Филмски фестивал за млади „Џифони Македонија", а во Кинотеката го води проектот „Филмска училница".

Наводи
------

1. ↑  Јасна Џиџева

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Мицелиум
**Мицелиумот** — вегетативното тело на габите кое се состои од тенки (1,5-10 μm дебели) разгранети конци наречени хифи. Се развиваат во подлогата и на неговата површина. Должината на мицелиумите на габите во природни услови понекогаш во шумската простирка може да достигне 35 km на 1 g. 

Растот на мицелиумот се одвива апикално (само на врвовите). Се разликува од бесклеточниот (ценотички) мицелиум, кај кој отсуствуваат меѓуклеточните прегради и претставува особена голема клетка со големо количество на јадра, карактеристичен за зигомицетите; како и клеточен (септиран) со присуство на меѓуклеточни прегради (означени со поимот *септи*), со едно или повеќе јадра во една клетка. 

Септите можат да бидат со прости и сложени пори. Простите се карактеристични за торбестите габи. Сложените пори се често придружени со свиоци - куковидни израстоци близу септата, припоени со едната клетка и сместени до соседната. Во ваков случај, клетката има две јадра и мицелиумот на габата се нарекува дикариотски. Тој е карактеристичен за торбестите и столпчестите габи. Свиоците од сложените пори играат важна улога при клеточната делба.

Плодните тела на столпчестите габи се образувани од лажно ткиво плектенхим кое се состои од густо преплетени хифи на мицелиумот и се разликува од останатите ткива по тоа што се образува со делба на клетките во една насока (а не во три). Кај столпчестите габи мицелиумот е најчесто многугодишен, додека кај другите габи е едногодишен.
Односот меѓу **мултикултурализмот и исламот** е важен аспект во севкупната дебата за издржаноста на современата доктрина за мултикултурализам.

Реакцијата против мултикултурните политики
------------------------------------------

Во една статија во *Hudson Review*, Брус Бавер пишувал за она што го гледал како развој на невкусност кон идејата и политиките на мултикултурализмот во Западна Европа, особено во Холандија, Данска, Обединетото Кралство, Норвешка, Шведска, Австрија и Германија. Верувањето зад оваа реакција на мултикултурализмот е дека тој создава триење во општеството.

Неусогласеност со секуларното општество
---------------------------------------

Неусогласеноста со секуларното општество е под влијание на ставот против мултикултурализмот што го заговараат неодамнешните филозофи, тесно поврзан со наследството на Новите филозофи. Огнената полемика на оваа тема од страна на поборниците како Паскал Брукнер и Пол Клитер ја разгореле меѓународната дебата.

Воведување на шеријатот во западните земји
------------------------------------------

Во Канада, можното воведување на шеријатски семејни судови станало спорно прашање и доби големо медиумско внимание. Во Обединетото Кралство, Лондон е многу повеќе сегрегиран на религиозна основа отколку по раса; 25% од седумте милиони жители на Лондон живеат во религиозно сегрегирани населби.

Сомнеж кон муслиманите
----------------------

Истражувањето покажало дека 18% во Обединетото Кралство мислат дека „голем дел од британските муслимани не чувствуваат никакво чувство на верност кон оваа земја и се подготвени да одобруваат или дури да вршат терористички дејствија". Анкетата на TNS/Global покажала дека 31% во Кралството би се чувствувале удобно да живеат покрај муслиман; оваа бројка паднала на 21 проценти по бомбашките напади на 7/7 во Лондон.

Наводи
------

1. ↑  "Crisis in Europe Архивирано на {{{2}}}."
2. ↑  Tariq Modood (6 април 2006). *Multiculturalism, Muslims and Citizenship: A European Approach* (1. изд.). Routledge. стр. 3, 29, 46. ISBN 978-0-415-35515-5.
3. ↑  Паскал Брукнер - Enlightenment fundamentalism or racism of the anti-racists? originally appeared in German in the online magazine Perlentaucher on January 24, 2007.
4. ↑  Paul Cliteur, Moderne Papoea’s, Dilemma’s van een multiculturele samenleving, De Uitgeverspers, 2002 Архивирано на {{{2}}}.
5. ↑  *Will Canada introduce Sharia law?*, *BBC News*, 26 August 2004.
6. ↑  Richard Fidler, 2006. *Ontario's "Sharia Law" Controversy: How Muslims Were Hung Out to Dry.*
7. ↑  „London's neighbourhoods 'segregated by religion'". Архивирано од изворникот на 2 април 2015. Посетено на 11 август 2022.
8. ↑  „Britain 'sleepwalking to segregation'". *the Guardian*. Посетено на 11 август 2022.
9. ↑  Daily Telegraph. *Islam poses a threat to the West, say 53% in poll*. 25 август 2006.
10. ↑  metrowebukmetro. „Muslims increasingly distrusted". *Metro*. Посетено на 11 август 2022.

Надворешни врски
----------------

* Гледајте го документарниот филм од два дела на Националниот филмски одбор на Канада, *Шарија во Канада*, дел 1 Архивирано на 26 јануари 2022 г. и *Шеријат во Канада*, дел 2 Архивирано на 13 јануари 2022 г.
**Џим Грант** (роден на 29 октомври 1954), подобро познат по неговиот псевдоним **Ли Чајлд**, е британски писател на трилер романи.

Животопис
---------

Ли Чајлд е роден во Англија, каде работел како телевизиски продуцент, а потоа се преселил во САД. Живее во Њујорк.

Творештво
---------

Ли Чајлд е најпознат како автор на криминалистичките романи за Џек Рејчер, кои се објавени во 39 земји ширум светот. Во 2006 година објавил два романа - деветтото и десеттото продолжение од серијалот за Џек Рејчер: „Еден истрел" (*One Shot*) и „Тешкиот пат" (*The Hard Way*). За својот прв роман „Подиум за убивање" (*Killing Floor*) ги освоил наградите „Antony" и „Barry", за најдобро дебитантско дело во жанрот „мистерија". Неговиот расказ „Десет килограми" е објавен на македонски јазик во 2010 година, во збирката „Кокаински хроники", во издание на „Темплум".

Наводи
------

1. ↑  David Smith (22 June 2008). „Sacked at 40 and on the scrapheap. Now Brummie tops US book charts". London: guardian.co.uk. Посетено на 8 July 2008.
2. ↑  Гери Филипс и Џери Tервалон (уредници), *Кокаински хроники*, Темплум, Скопје, 2010, стр. 7.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Ли Чајлд

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 100304282
* LCCN: n96077849
* ISNI: 0000 0001 1478 668X
* GND: 130802263
* SELIBR: 319834
* SUDOC: 035094990
* BNF: cb131665940 (податоци)
* BIBSYS: 1027483
* MusicBrainz: b2efc970-5101-4421-b431-70c2200ea577
* NLA: 35569817
* NDL: 00817075
* NKC: jn20000810190
* BNE: XX1141940
* CiNii: DA17872975

 |

 |
Католичка црква, џамија и српска православна црква во Босанска Крупа, Босна и Херцеговина.
**Мултиконфесионалните** земји имаат уредување за поделба на моќта меѓу луѓе од различни вери, обично три или повеќе значајни конфесионални групи во иста јурисдикција. Примери за современи земји кои се сметаат за мултиконфесионални се Либан и Босна и Херцеговина.

„Националниот пакт" во Либан е формален договор кој го менува Уставот од 1926 година, кој ги поставил темелите на Либан како конфесионалистичка држава. Наместо малцинството да има најголема моќ, политичката моќ станала посредна.

Конфесионализам
---------------

Главна статија: Конфесионализам

Поврзано
--------

* Религии по земја
* Мултикултурализам
* Религиски плурализам

Наводи
------

1. ↑  Dawahare 1998. sfn error: no target: CITEREFDawahare1998 (help)
2. ↑  Sjur Bergan; Hilligje van't Land (2010). *Speaking Across Borders: The Role of Higher Education in Furthering Intercultural Dialogue*. Council of Europe. стр. 167–. ISBN 978-92-871-6941-9.
3. ↑  Mary McIntosh; Dan Abele; University of Strathclyde. Centre for the Study of Public Policy (1996). *Tolerance for a multiethnic Bosnia-Hercegovina: testing alternative theories*. Centre for the Study of Public Policy, University of Strathclyde.
4. ↑  R. Rabil (12 септември 2011). *Religion, National Identity, and Confessional Politics in Lebanon: The Challenge of Islamism*. Palgrave Macmillan US. ISBN 978-0-230-33925-5.

Дополнителна книжевност
-----------------------

* Thomas Max Safley (9 јуни 2011). *A Companion to Multiconfessionalism in the Early Modern World*. BRILL. ISBN 90-04-20697-3.
* Michael D. Dawahare (1998). *Multiconfessionalism, Asabiya, and Civil Society in Lebanon: Toward a Hermeneutic Theory of the Public Sphere in Comparative Studies*. University of Kentucky.
**Мулде** (германски: *Mulde*) — река во Саксонија и Саксонија-Анхалт, Германија. Таа е лева притока на Елба и е 124 километри долга.

Реката се формира со влевање, во близина на Колдиц, на Цвикауер Мулде (тече низ Цвикау) и на Фрајбергер Мулде (Фрајберг е на нејзините брегови), двете извираат од Рудните Планини. Оттука реката тече кон север низ Саксонија (Грима, Вурцен, Ајленбург, Бад Дибен) и Саксонија-Анхалт (Јесниц и Десау, стариот главен град на Анхалт). Мулде се влева во Елба на 3 километри северно од Десау.

Во август 2022, поплавата предизвика неколку оштетувања, кои дури го загрозија и светското природно наследство на УНЕСКО „Градинарско кралство Десау-Верлиц" и градот Десау. Особено градовите Дебелн и Грима страдаа од штетите од поплавата.

Нејзиното име може да доаѓа од старогерманскиот (можеби готски) „Мулда", што значи „жед". Но, поверојатно е дека е поврзано со германскиот „mahlen", што означува „меле". Затоа, Мулде веројатно значи „река што меле" и се поврзуваат бројните воденици на реката што постоеле некогаш. Денес, таму има хидроелектрични централи во употреба.

Наводи
------

1. ↑  1911 Encyclopædia Britannica

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мулде" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 247666676
* GND: 4101761-4
* NKC: ge627905

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Саксонија статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Саксонија-Анхалт статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
*Muraena helena*
Се вбројува во класата коскени риби, во поткласата зракоперкови риби, во редот јагуловидни риби и во фамилијата мурени. Постојат стотина видови мурени. Се среќаваат на коралните гребени и по должината на стрмните, карпести брегови на Атлантскиот, Индискиот и Тихиот Океан, како и во водите на Средоземното Море. Долга е околу еден метар. Но некои единки достигнуваат должина до три метри и тежина до 100 килограми. Средоземната мурена се мрести од јули до септември и ги остава јајцата да пливаат по површината на водата сè до нивното изведување. Малите, речиси проѕирни, странично сплеснати змиулести ларви се носени од брановите и водните струи.
Мурат (река) во рамките на TurkeyИзвор
Устие
Местоположба на изворот и устието на Мурат

**Мурат** (турски: *Murat Nehri*), **Источен Еуфрат** или **Арсаниј** (од старогрчки: *Ἀρσανίας*) — река во Турција и еден од покрупните водотеци што го сочинуваат Еуфрат. Извира кај планината Арарат северно од езерото Ван во источна Турција и тече на запад низ планински предели, во должина од 722 км. Пред изградбата на браната „Кебан", Мурат се влевал во реката Карасу, 10 км северно од неа и 13 км северно од градот Кебан.

Во покраината Муш, течението е прекинато со браната „Алпаслан-1", изградена во 2009 г. Во подолниот дел од течението се работи на браната „Алпаслан-2", чија изградба треба да заврши во 2016 г. На крајот, реката се влева во хидроакумулацијата на Кебан.

Наводи
------

1. ↑  „Фидбал на замрзнатата река". Turkish Daily News. 2004-12-31.
2. ↑  „Мурат". Енциклопедија „Британика". Посетено на 2008-02-16.

Надворешни врски
----------------

* Мурат на Ризницата ?

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мурат (река)" на Ризницата ? |

Координати: 39°24′N 43°45′E﻿ / ﻿39.400° СГШ; 43.750° ИГД﻿ / 39.400; 43.750
Гомес со Германија во 2018 година
**Марио Гомес Гарсија** (германски и шпански: Mario Gómez García; роден на 10 јули 1985 во Ридлинген) — германски фудбалер, напаѓач на Волфсбург и на германската репрезентација.

Животопис
---------

Гомес пораснал во Унлинген, горношвапско село. Неговиот татко е Шпанец од Гранада, а мајка му е Германка). Ги имаше двете државјанства, но одлучил да игра за германската репрезентација кога имал 17 години.

Кариера
-------

Кариерата ја започнал во Штутгарт, каде поминал шест години. Кога Штутгарт станал шампион на Германија во сезоната 2006-2007, Гомес постигнал 14 голови и бил избран за германски фудбалер на годината. Во 2009 година потпишал за Бајерн Минхен. Отштетата тогаш била рекордна за преоѓање на некој играч во Бундеслигата, а се проценува дека изнесувала помеѓу 30 и 35 милиона евра. Во 2013 година потпиша за Фјорентина.

Неговиот прв натпревар за репрезентацијата бил против Швајцарија во февруари 2007 и оттогаш редовно бил повикуван во тимот.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Германија на  СП 2018 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Нојер
* 2 Платенхарт
* 3 Ектор
* 4 Гинтер
* 5 Хумелс
* 6 Хедира
* 7 Дракслер
* 8 Крос
* 9 Вернер
* 10 Езил
* 11 Ројс
* 12 Трап
* 13 Милер
* 14 Горецка
* 15 Зиле
* 16 Ридигер
* 17 Боатенг
* 18 Кимих
* 19 Руди
* 20 Брант
* 21 Гундоган
* 22 тер Штеген
* 23 Гомес
* Селектор: Лев

 | Германија |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 251599504
* GND: 1023941171

 |

 |
**Марио и магионичарот** (германски: *Mario und der Zauberer*) - новела на германскиот писател Томас Ман од 1929 година.

Содржина
--------

Хипнотизерот со сатанска моќ Чиполи им ја одзема слободната волја на неговите гледачи и ги тера пред него да играат степ. Притоа, дури и гледачите со силна волја, како еден господин од Рим, не можат да се спротивстават на моќта на магионичарот. Единствено, младиот келнер Марио се буди од хипнозата и го убива магионичарот.

Осврт кон романот
-----------------

Ман го опишал ова дело како новела за еден „трагичен настан за време на патувањето", зашто во него е обработен еден вистинит настан за време на патувањето на семејството Ман во фашистичка Италија при што семејната анегдота добила симболично значење, но политичко-социјалната позадина е очигледна, иако по својата фабула новелата не е политичка. Всушност, дури и кога дејството не би се случувало во тогашна Италија, одвратниот хипнотизер Чиполи претставува персонификација на фашизмот. Ман го гледа решението во борбениот став, велејќи дека „од несакање не може душевно да се живее; нешто да не се сака да се направи, тоа, на крајот на краиштата, не е никаква животна содржина." Оттука, единственото решение е на силата да ѝ се спротивстави некој позитивен идеал за кој вреди да се бориме. Со тоа, новелата може да се сфати и како предупредување на опасноста од несреќите коишто се неизбежни ако човечката волја се откаже од својата моќ, ако човекот не е во состојба свесно и сам да одлучува.

Наводи
------

1. ↑  Miloš Đorđević, „Novele Tomasa Mana", во: Tomas Man, *Tonio Kreger - Smrt u Veneciji*. Beograd: Rad, 1963, стр. 139.
2. ↑  Miloš Đorđević, „Novele Tomasa Mana", во: Tomas Man, *Tonio Kreger - Smrt u Veneciji*. Beograd: Rad, 1963, стр. 139.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Томас Ман |
| --- |
|  |
| Романи | 
* *Буденброкови*
* *Кралско Височество*
* *Волшебниот рид*
* *Јозеф и неговите браќа*
* *Лота во Вајмар*
* *Доктор Фаустус*
* *Светиот грешник*
* *Исповеди на Феликс Крул*

 |  |
|  |
| Новели | 
* *Gladius Dei*
* *Тристан*
* *Тонио Крегер*
* *Смрт во Венеција*
* *Човек и неговото куче*
* *Неред и рана болка*
* *Марио и магионичарот*
* *Заменетите глави*
* *Закон*
* *Измамена*

 |
|  |
| Раскази | 
* "Малиот хер Фридеман"
* "Кловн"
* "Тобијас Миндерникел"

 |
|  |
| Други дела | 
* *Скора победа на демократијата*
* *Слушај, Германијо!*

 |
|  |
| Семејство | 
* Катја Ман (сопруга)
* Ерика Ман (ќерка)
* Клаус Ман (син)
* Голо Ман (син)
* Моника Ман (ќерка)
* Елизабет Ман Боргезе (ќерка)
* Михаел Ман (син)
* Јулија да Силва Брунс (мајка)
* Хајнрих Ман (брат)

 |

 |
**Мариската азбука** е азбука што ја користи мариски јазик. Денешната азбука има две варијанти и тоа: источномариска и западномариска азбука и е заснована на кирилицата. Од 1930 година марискиот јазик користел латиница но била заменета со кирилица.

Латинична азбука од 1930
------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| a | ä | в | g | d | z | ƶ | i |
| j | k | ʟ | ʟ̧ | m | n | n̡ | ŋ |
| o | p | r | s | t | u | ü | c |
| ş | ç | ә | ӛ | e | f | h | č |
| t’ | d’ |

Источномариска азбука
---------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А а | Б б | В в | Г г | Д д | Е е | Ё ё | Ж ж |
| З з | И и | Й й | К к | Л л | М м | Н н | Ҥ ҥ |
| О о | Ö ö | П п | Р р | С с | Т т | У у | Ӱ ӱ |
| Ф ф | Х х | Ц ц | Ч ч | Ш ш | Щ щ | Ъ ъ | Ы ы |
| Ь ь | Э э | Ю ю | Я я |

Западномариска азбука
---------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А а | Ä ä | Б б | В в | Г г | Д д | Е е | Ё ё |
| Ж ж | З з | И и | Й й | К к | Л л | М м | Н н |
| О о | Ö ö | П п | Р р | С с | Т т | У у | Ӱ ӱ |
| Ф ф | Х х | Ц ц | Ч ч | Ш ш | Щ щ | Ъ ъ | Ы ы |
| Ӹ ӹ | Ь ь | Э э | Ю ю | Я я |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за уралски јазик е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Езерото Неро** (руски: *Не́ро*) е плитко, еуфотично езеро во Јарославлинската област во Русија. Површината на ова езеро изнесува 54,4 км2, должината инзесува 13 км2, ширината 8 км2, а длабочината изнесува 3,6 m. Неговата старост се проценува на 500,000 години, што го прави ова езеро едно од неколкуте предглацијални езера во средиштето на Русија.

Бреговите на езерото биле населени пред 6,000 години. Средиштето на племето Мерја се наоѓал во Сарската Городиша (руски: *Сарское городище*) ма јужниот брег од езерото. Езерото го нарекувале *Неро*, што во превод значи *лигав* или *Каово*, што значи „место каде што живеат галебите". Во 9 век на брговите на езерото се населиле Словените, исто така го нарекувале *Ростовско Езеро* поради градот Ростов што се наоѓа во близина на езерото.

На езерото се наоѓаат два острови: *Левски* (руски: *Левский*) што во превод значи „шумски остров", и *Рождественски* (руски: *Рождественский*), што во превод значи „Воскреснувачки остров".

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Неро (езеро)" на Ризницата ? |