recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Проф. д-р. Димко Димески** е професор и продекан на Технолошко-техничкиот факултет при Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип. Роден во 1952 година во Прилеп. Основно и гимназиско образование завршил во Прилеп. Во 1978 година дипломира на Технолошко-металуршкиот факултет при Универзитетот „Св.Кирил и Методиј" во Скопје при што се стекнал со звањето **дипломиран инженер технолог**. По дипломирањето се вработува во фабриката за наменско производство *„Еурокомпозит"* во Прилеп каде работи како истражувач во секторот за истражување и развој работи на развој на пластични материјали и средства зајакнати со влакна наменети за воена и електро индустрија. Во 1982 година магистрира на Универзитетот во Белград на тема од композитни материјали со што се стекнува со звањето **магистер по технички науки**. Во *„Еурокомпозит"* е основач на Истражувачко-развојна единица која е верифицирана од Министерството за образование и наука. Докторира на Технолошко-металуршкиот факултет при УКИМ во 2004 година на тема балистички материјали за персонална заштита, со што се стекнал со звањето **доктор по технички науки**.

Како директор на Секторот за истражување и развој во *„Еурокомпозит"* работи на развој на лесни ракетни фрлачи од армирана пластика; аблативни материјали за ракетни мотори; развој и замена на метален шлем со пластичен за ЈНА; развој и воведување во производство на балистички елеци; развој и производство на балистичка заштита на купола на тенк Т-72; развој на технологија на намотување мошне силни армирани пластични цевки, итн.

Заради придонес во развој на фирмата и градот во 1986 година го добива највисокото општинско признание на Прилеп **„Деветти септември"**. 
Четири години работи како генерален директор во сестринската фирма фирма за печатени плочи *„Еуротек"* во Крушево. 
Автор и соавтор е на ~ 60 научни и стручни трудови од областа на композитните материјали зајакнати со влакна.
Од 2008 година работи како професор на Технолошко-техничкиот факултет при Универзитетот „Гоце Делчев".

* **Објавени научни и стручни трудови**

Наводи
------

1. ↑  „Официјално мрежно место на Технолошко-технички факултет - „Наставници"". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2013-07-11.
2. ↑  „Официјално мрежно место на Технолошко-технички факултет - „За факултетот"". Архивирано од изворникот на 2012-09-17. Посетено на 2013-07-11.
3. ↑  „Мрежно место на проф. д-р. Димко Димески - „Публикации"". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2013-07-11.
4. ↑  Мрежно место на проф. д-р. Димко Димески - „Настава"

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на проф. д-р. Димко Димески
* Универзитет „Гоце Делчев" - Штип
* Официјално мрежно место на Технолошко-технички факултет
* Репозиториум на УГД
* Електронска библиотека на УГД
Пионир 2
**Пионир 2** беше развиен од лабораториите на воздухопловството на САД, и беше лансирано за НАСА од Воздухопловната Дивизија за Балистички Проектили, на 8 ноември 1958 до Кејп Канаверал.

Инструментација и мисија
------------------------

Пиопнир 2 имаше скоро идентичен дизајн со своите претходници. Оваа сонда беше 36.9 килограми тешка и вклучуваше ТВ скенер и нов тип батерија во неа, како и нов телескоп на космички зраци кој требаше да го истражува ефектот на Черенков. За ова лансирање инженерите направија многу промени на Тор-Ејбл лансерот. Како и претходниците, Пионир 2 не стигна до целта. Сигнал од земјата го исклучи вториот стадиум на Тор порано од планираното. Згора на тоа, кога третиот стадиум на моторите на Х-248 се одвои, одби да се стартува. Како резултат на сево ова, сондата изгоре во атмосферата на Земјата на само 45 минути по лансирањето. За време на кратката мисија, стигна на висина од 1550 километри, и испрати назад податоци кои укажаа дека екваторската област на Земјата има поголем флукс на енергија отколку што се мислеше порано. Информациите исто така покажаа и дека густината на микрометеоритите е поголема во близина на Земјата, отколку во вселената. Понатамошната истрага заклучи дека третиот стадиум на моторите не се стартувал поради прегорена жица.

Надворешни врски
----------------

Пионир 2 - Астрономски Клуб Куманово
**Огре** (латвиски: *Ogre*; германски: *Oger*; литвански: *Uogrė*) — град во општината Огре на областа Виѕеме во Латвија. Се наоѓа на 36 км источно од Рига, на утоката на реките Даугава и Огре. Населението брои 22.884 жители (2023).

Градот е сочинет од три дела: Јауногре (со значење „Ново ОГре"), Огре (центарот) и Парогре (со значење „Преку [реката] Огре"). Наречен е по реката Огре. За првпат се споменува како село „Огер" на германски во 1206 г.
Во 1861 г. кога е изградена железницата Рига–Даугавпилс тука жителите на Рига почнале да градат летниковци. Во 1862 г. Огре станал лекувалиште. Огре е прогласено за град во 1928 г.

Грбот е донесен во 1938 г. и на него е прикажана реката и боровата шума околу местото.

Во градот има дом на културата, ликовно и музичко училиште. Има три училишта на латвиски и едно на руски во Јауногре.

Во градот има и гробишта на германските војници загинати во двете светски војни и во заробеништво помеѓу 1944 и 1951 г.

Спортови
--------

Најпопуларни спортови во градот се хокејот на мраз, кошарката и ракометот.

ФК „Огре" е главен фудбалски клуб во градот и игра во првата лига на Латвија.

Наводи
------

Извори
------

* Alvre, Paul *Eesti ja liivi keeleaines Henriku Liivimaa kroonikas (III)* (Keel ja Kirjandus, 1985)

Надворешни врски
----------------

* Огре на Ризницата ?
* Матична страница (латвиски) (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Административна поделба на Латвија |
| --- |
|  |
| Општини | 
* Адажи
* Ајзкраукле
* Алуксне
* Аугшдаугава
* Балви
* Бауска
* Валка
* Валмиера
* Варакљани
* Вентспилс
* Гулбене
* Добеле
* Јекабпилс
* Јелгава
* Јужна Курландија
* Ќекава
* Краслава
* Кулдига
* Ливани
* Лимбажи
* Луѕа
* Мадона
* Марупе
* Огре
* Олајне
* Преиљи
* Резекне
* Ропажи
* Саласпилс
* Салдус
* Саулкрасти
* Сигулда
* Смилтене
* Талси
* Тукумс
* Цесис

 | Малиот грб на ЛатвијаМалиот грб на Латвија |
|  |
| Државни градови | 
* Вентспилс
* Даугавпилс
* Јелгава
* Јурмала
* Лиепаја
* Резекне
* Рига

 |
|  |
| Валмиера, Јекабпилс и Огре исто така се државни градови, но сепак се второстепени единици бидејќи се дел од општини. |

 |
**Дино Имери** (1990, Скопје, Република Македонија) — македонски пијанист.

Музичко образование и кариера
-----------------------------

Дино Имери е роден во Скопје. Во текот на својата кариера остварил бројни настапи со повеќе оркестри и камерни ансамбли, како: Македонската филхармонија, Софиската филхармонија, Стразбуршката филхармонија, Симфонискиот и камерен оркестар на ФМУ, Македонската опера и балет, Камерниот оркестар на Музичката младина на Македонија итн. Исто така, остварил рецитали на повеќе престижни музички сцени, како што се: „Ватрослав Лисински" во Загреб, Палатата „Естерхази" и „Лист-центрум" во Австрија, „Пијано плажа фестивал" во Франција, Скопско лето, Охридско лето, Интерфест — Битола итн. Покрај тоа, Имери снимил неколку дискографски изданија, а добитник е и на повеќе награди и признанија. Во 2018 година станал доцент на Факултетот за музичка уметност во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „Концерт на Стојан Димов и Дино Имери", 61 Фестивал Охридско лето / Ohrid Summer Festival.
|  |  |
| --- | --- |
| **Лансиран:** | 1 февруари 1958 во 3:48 по Гринич, од Кејп Каневерал LC-26A, со Јупитер Ц. |
| **Орбита:** | 356 км x 2 548 км x 33,2° x 114,8 min. |
| **Испаднат од орбита:** | 31 мај 1970 |

Статистика на Експлорер 1 и орбитален дијаграм
**Експлорер 1**, прв вештачки сателит на САД. Беше лансиран од базата Кејп Каневерал на 1 февруари 1958. "Explorer" на англиски значи "истражувач". Тежеше 13,97 килограми, од кои 8,3 килограми отпаѓаа на инструментација. Неговиот облик е прилагоден за да може да го собере во ракетата.

Инструментација
---------------

Инструментите се наоѓаа во предниот дел од леталото. Поради малиот простор и барањата за што помала маса, најголема важност е придадена на ефикасноста на инструментите во него. Леталото содржеше Гајгер-Милерова цевка, за детектирање на протони и електрони (поголем дел од времето давала повеќесмислени резултати), сензори за температура, акустичен детектор за ударите од микроастероидите во шасијата, и детектор со жичена решетка за истата намена. Инструментите беа напојувани од живини батерии, кои самите тежеле 40% од целата тежина на товарот. Податоците од инструментите беа пренесувани на Земјата преку антени, една 60 миливатна диполна од фиберглас и четири 10 миливатни завртувачки антени, кои работат на 108,00 мегахерци и 108,03 мегахерци соодветно.

Тек и крај на мисијата
----------------------

На изненадување на експертите од мисијата, Експлорер 1 ја смени својата оска на вртење после лансирањето, поради дисипација на енергијата од флексибилните структурни елементи. Оваа придонело за дполнување на Елуриевата теорија за кинетика на тврди тела после цели 200 години.
Гајгер-Милеровата цевка не работела како что треба, односно праќала најразлични резултати за зрачењето околу Земјата. Одлучено е дека ова се случува поради оптовареноста на самиот инструмент со големо зрачење, со што бил откриен Ван Ален радиајацискиот појас, и тоа е прогласено за најголемо откритие во тогашната Меѓународна Година на Геофизика. Овој појас всушност претставува наелектризирани честички заробени од магнетното поле на Земјата.
Експлорер 1 испадна од орбита на 31 мај 1970 година.

Надворешни врски :
------------------

Експлорер 1 - Астрономски Клуб Куманово
**Бабина Река** (**Бабишница**) е десна притока на реката Босна во Женичката котлина со должина од 17,6 километри. Ова е планинска река со голем пад во безброј питки извори. Позната е и по многуте воденици и викендици во населбата Бабионо. БОгата е со риба, иако е тешко да се најде примерок со маса од над еден килограм. Најчести риби се поточната пастрмка, кленот и мренот.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Босна и Херцеговина е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

 *Оваа статија за река е никулец. Може да помогнете со нејзиното уредување!*
Во сеизмологијата, **жаришна длабочина** или **фокусна длабочина** се однесува на длабочината на која се јавува земјотрес. Земјотреси се случуваат на длабочина помала од 70 км се класифицирани како земјотреси со плиток фокус, додека оние со фокусна длабочина помеѓу 70 км и 30 км обично се нарекуваат земјотреси со среден фокус или средна длабочина. Во зоните на субдукција, каде постарата и постудена океанска кора тоне под друга тектонска плоча, може да се појават земјотреси со длабок фокус на многу поголеми длабочини во наметката, кои се движат од 300 км до 700 км.

Причината за земјотресите со длабок фокус сè уште не е целосно разбрана, бидејќи субдуктираната литосфера при тој режим на притисок и температура не треба да покажува кршливо однесување. Можен механизам за генерирање на земјотреси со длабок фокус е дефект предизвикан од оливин кој претрпува фазна транзиција во структура на шпинел со која се верува дека се поврзани. Земјотресите на оваа жаришна длабочина обично се јавуваат на океанско-континенталните конвергентни граници, долж Вадатиово-Бениофовите зони.

Откривање
---------

Доказите за земјотреси со длабок фокус биле откриени во 1922 година од страна на Х.Х. Тарнер од Оксфорд, Англија. Претходно, се сметало дека сите земјотреси имаат мала жаришна длабочина. Постоењето на земјотреси со длабок фокус било потврдено во 1931 година од студии за сеизмограми на неколку земјотреси, што пак довело до изградба на патувачко-временски кривини за средни и длабоки земјотреси.

Поврзано
--------

* Астеносфера
* Литосфера

Наводи
------

1. ↑  Spence, William, Stuart A. Sipkin, and George L. Choy (1989). "Measuring the Size of an Earthquake." Архивирано на 17 декември 2017 г. *Earthquake Information Bulletin (USGS).* **21** (1), 58–63.
2. ↑  „M7.5 Northern Peru Earthquake of 26 September 2005" (PDF). National Earthquake Information Center. 17 октомври 2005. Посетено на 28 февруари 2021.
3. ↑  USGS. „M7.5 Northern Peru Earthquake of 26 September 2005" (PDF). Посетено на 28 февруари 2021.
4. ↑  Greene II, H. W.; Burnley, P. C. (26 октомври 1989). „A new self-organizing mechanism for deep-focus earthquakes". *Nature*. **341** (6244): 733–737. Bibcode:1989Natur.341..733G. doi:10.1038/341733a0.
5. ↑  Marius Vassiliou, Bradford Hager, and Arthur Raefsky (1984): "The Distribution of Earthquakes with Depth and Stresses in Subducting Slabs", *Journal of Geodynamics* **1**, 11–28.
6. ↑  Spence, William, Stuart A. Sipkin, and George L. Choy (1989).  *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од портали или документи од Геолошки топографски институт на САД (USGS)*. (англиски) *Earthquake Information Bulletin (USGS).* **21** (1), 58–63.
**Вера Долгова-Корубин** (р. 9 ноември 1925

 во Прилеп) — македонска докторка, универзитетски професор по медицина и патофизиолог.

Животопис
---------

Дипломирала на Медицинскиот факултет во Белград, Србија. Од 1953 до 1988 година работела во Институтот за патофизиологија и јадрена медицина при Медицинскиот факултет во Скопје, а од 1982 до 1986 година е директор и шеф на Катедрата. Има објавено 127 труда и раководела повеќе научни проекти.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Доко*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 480. Text "series
" ignored (help)
**Ристо Трпев Ѓорѓевски** (Теарце, тетовско, 24 март 1919

 – Скопје, 16 април 1996

) — македонски психолог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Ѓорѓевски е роден во тетовското село Теарце на 24 март 1919 година. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје во 1950 година. Со титулата доктор на психолошки науки се стекнал на Филозофскиот факултет во Загреб во 1955. Бил инспектор за просвета и раководител на Одделението за школство при Министерството за просвета на ФРМ од 1944 до 1951 година. За асистент по психологија на Филозофскиот факултет во Скопје е избран во 1951, а за редовен професор во 1969 година. На Институтите за педагогија и психологија ги предавал предметите: *Општа психологија, Детска психологија и Педагошка психологија*. Основач е на Катедрата (Институтот) за психологија и бил нејзин прв раководител. Бил декан на Филозофскиот факултет (1969–1973), претседател на Здружението на психолози на СФРЈ (1972–1976). Држел предавања на повеќе универзитети во СФРЈ, а бил визитинг професор на Универзитетот Чико, Калифорнија, САД (1973–1974).

Библиографија
-------------

* Улога квалитета разреда, скале оцјена и класификационих периода у школском оцењивању, зб. Методолошки проблеми процењивања знања и особина ученика, Београд, 1969, стр. 25-54;
* Зависност оцена од пола ученика (соавтор Нада Божановиќ), „Зборник Филозофског факултета у Приштини", В, стр. 447-452;
* О школским оценама сеоске и градске деце, „Зборник Филозофског факултета у Приштини", VI;
* Кохезија наставних предмета, „Зборник Филозофског факултета у Приштини", V, 1968, стр. 71-83;
* Оцјене ученика и ученице из појединих предмета, „Психологија", Београд, 2, 1969, атр. 288-302.

Наводи
------

1. ↑  *„Билтен на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј", Скопје, 10. VI 1970; Филозофски факултет: 1946–1996, Скопје, 1996, 91.*
2. ↑  „Институт за Филозофија - Историјат". Филозофски факултет Скопје. Архивирано од изворникот на 2009-05-05. Посетено на 2009-10-31.
**Емилија Јаневиќ-Ивановска** — проректор за настава на Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип. Своите додипломски студии ги завршила на Фармацевтскиот факултет во Скопје, каде што ја завршила и специјализацијата по фармацевтска технологија. Своите постдипломски студии по биологија/биохемија ги завршила на Природно-математичкиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје. На истиот факултет ги завршила и докторските студии, каде што во 2003 година се стекнала со звање доктор по биолошки науки. Покрај ова образование, проф. д-р Јаневиќ-Ивановска завршила и супспецијалистички студии на Институт за јадрени науки *„Борис Кидрич - ВИНЧА"* во Белград, Србија, како и *Европската школа за радиофармација, INSTN, Saclay*, Франција.

Во своето работно искуство, проф. д-р Јаневиќ-Ивановска работела на Институтот за патофизиологија и јадрена медицина на Медицински факултет при Универзитет „Св. Кирил и Методиј" - Скопје. Во 2009 година е ангажирана како професор на Факултет за медицински науки, Универзитет „Гоце Делчев" – Штип, во наставната област фармација и базична медицина.

Проф. д-р Емилија Јаневиќ-Ивановска има учествувано во повеќе национални проекти финансирани од Министерството за образование и наука на Република Македонија, исто така има реализирано и сѐ уште работи на проекти со Меѓународната агенција за атомска енергија – МААЕ. 

* **Објавени научни и стручни трудови Архивирано на 5 март 2016 г.**

Наводи
------

1. ↑  „Официјално мрежно место на Универзитет „Гоце Делчев" - „Проректори"". Архивирано од изворникот на 2013-03-01. Посетено на 2013-07-10.
2. ↑  „Официјално мрежно место на Факултет за медицински науки - „Наставници"". Архивирано од изворникот на 2013-06-15. Посетено на 2013-07-10.

Надворешни врски
----------------

* Универзитет „Гоце Делчев" - Штип
* Официјално мрежно место на Факултет за медицински науки
* Репозиториум на УГД
* Електронска библиотека на УГД
**Милка Зафирова** (Дебар, 11 ноември 1939

) е македонски градежен инженер и професор на Градежниот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Зафирова е родена во Дебар на 11 ноември 1939 година. Работела на изградбата на пругата Гостивар–Кичево и на скопскиот железнички јазол, а во склоп на апликативната работа на Факултетот учествувала во реализацијата на повеќе сообраќајни и хидротехнички тунели. Таа е редовен професор на Градежниот факултет во Скопје по предметите *Тунели, Долен строј на сообраќајници и железнички станици*.

Наводи
------

1. ↑  „Редовен професор Милка Зафирова". Градежен факултет - Скопје. Посетено на 2009-11-27.[*мртва врска*]
**Ѓорѓи Зафироски** (роден на 28 ноември 1945

 година во Долна Бањица, Гостиварско) — македонски ортопед, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје од 1996 година.

Зафироски дипломирал медицина во Скопје (1969), каде што и магистрирал (1981), а докторирал во Белград за процената на вредноста на моделот на злоќудните коскени тумори (1984). Се усовршувал во Данска, Шведска, Финска, САД и во Јапонија. Бил директор на Клиниката за ортопедија (1997-2002). Вовел примена на компјутерска евалуација, дијагностика и терапија на коскените тумори со реконструктивни хируршки методи во лекувањето на туморите и ја вовел криохирургијата во спасувачките оперативни зафати. Работел експериментално пресадување на автогена коскена срцевина. Објавил над 160 трудови. Член е на бројни национални и меѓународни стручни асоцијации. Од 2010 година работи во Специјалната болница за хируршки болести „Филип Втори".

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Зафироски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 559. Text "series
" ignored (help)
**Тодор Јакимов** (роден во  1926
 година во Велес) — македонски професор на Електротехничкиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Јакимов дипломирал на Електротехничкиот отсек при Техничкиот Факултет во Загреб (1952) и се вработил во фабриката за електрични производи „*Југ*" во Скопје. Во 1953 г. преминал на работа во составот на новоформираната група за изградба на Рудници и железарница „Скопје", каде што останал до 1969 г. Во 1961 г. бил избран за доцент на Електротехничкиот факултет во Скопје. Во 1966 г. бил избран за виш предавач, 1971 за вонреден професор, а во 1976 г. за редовен професор на Електротехничкиот факултет во Скопје. 

Докторирал на Електротехничкиот факултет во Загреб. Бил Декан на ЕТФ во Скопје. Во периодот од 1969 до 1973 г. бил ангажиран како советник во Рудници и железарница „Скопје", од 1973 г. бил технички советник во Индустријата за никел, челик и антимон „ФЕНИ" од Кавадарци, а од 1982 до 1992 г. бил технички советник на Електроиндустријата „ЕМО" – Охрид.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Јакимов*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 630. Text "series
" ignored (help)
**Лилјана Клисарова** (моминско: **Ѓорѓиева**; 24 јули 1939

 во Скопје) — македонска универзитетска професорка на Институтот за хемија на Природно-математичкиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Лилјана Ѓорѓиева Клисарова после работата како редовен професор на ПМФ, преминала на работа на Фармацевтскиот факултет во Скопје и заминала во пензија во 2002 година. Дипломирала (1962), магистрирала (1979) и докторирала (1984) во Скопје. Изведувала настава по органска хемија, органска стреохемија и хетероциклична хемија за студенти по хемија и по фармација. Главна научна преокупација и била синтезата и изолацијата на биолошки активни супстанции и следење на нивната антибактериска активност, макар што отпрвин работела во областа на аналитичката хемија. Објавила повеќе трудови во домашни и странски списанија, а презентирала и соопштенија на научни манифестации.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Клинче*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 702. Text "series
" ignored (help)
**Масар Кодра** (албански: *Masar Kodra*; Дебар, 1932 - Скопје, 2004) — македонски историчар, научен соработник, универзитетски професор.

Животопис
---------

Кодра е роден во Дебар во 1932 година. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје на групата по историја во 1955 година. Докторирал на Филозофскиот факултет во Загреб на тема *„Albanska nacionalnost u Makedoniji u narodnooslobodilačkoj borbi"* во 1974 година. Бил асистент и научен соработник во Институтот
за национална историја во Скопје од 1 јануари 1967 до 1 јули 1975, а потоа професор на Катедрата по
историја на Филозофскиот факултет во Приштина. Од отворањето на Тетовскиот универзитет на 16 февруари 1995 (тогаш сѐ уште непризнат), Кодра ја извршувал функцијата декан на Филозофскиот факултет.

Библиографија
-------------

Кодра има објавено над 30 научни трудови за современата историја на Албанците во Македонија.

* *Значаен јубилеј - 25 години од формирањето на КПМ*, „Безбедност", VIII, 1, Скопје, 1968, 20–24;
* *Соработката на албанскиот и македонскиот народ во текот на НОБ (1941-1944*), „11 октомври", Скопје, 1972, 76–82;
* *Учеството на припадниците на албанската народност во проширувањето на слободните територии во Македонија, „Слободните територии во Македонија 1943"*, Скопје, 1975, 137–154;
* *Комунистичката партија на Македонија и народностите (1919-1945)*, „Основањето и развојот на Комунистичката партија на Македонија", кн. втора, Скопје, 1980, 983–1010.;

Наводи
------

1. ↑  „СКАНДАЛИТЕ ВО ОБРАЗОВАНИОТ СИСТЕМ - Политиката го осакати образованието". Вест. 8/17/2002. Архивирано од изворникот на 2015-02-14. Посетено на 2009-11-18. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
**Лазар Лазаров** (роден на 2 февруари 1945

 година во село Зрновци, Кочанско - починал на 14 мај 2020

 година во Скопје) — македонски професор.

Животопис
---------

Основно училиште завршил во родното село, гимназија во Кочани и дипломирал на Филозофскиот факултет – Група историја во Скопје (1966-1970). Извесно време бил професор во гимназијата „Георги Димитров" работел во РСВР – Скопје и потоа во ИНИ во Одделението за Народноослободителната војна и најновата историја (1971-2004). Магистрирал на темата „*Општествено-политичките организации во обновата и изградбата на Македонија (1944-1948)"* (1975) и докторирал на „*Општествено-економскиот развој на НР Македонија* (1944-1957)" (1984).

Подоцна преминал на работа во ФОН во Скопје (2004).

Библиографија
-------------

* Општествено-политичките организации во обновата и изградбата на НР Македонија 1944-1948, ИНИ, Скопје, 1979;
* Зрновци, Кочани, 1980 (со соавтор);
* Општествено-економскиот развој на НР Македонија во периодот на обновата и индустријализацијата на НР Македонија 1944-1957, Скопје, 1988;
* ВМРО низ француската документација, Скопје, 1997.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Лазаревски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 784. Text "series
" ignored (help)
**Магдалена Жантева-Наумоска** (15 август 1947

, Скопје) — интернист кардиолог, редовен професор и прва жена декан на Медицинскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Основно, средно и високо образование завршила во Скопје. По дипломирањето на Медицинскиот факултет се вработила на Интерната клиника во Скопје. Во 1977 година била избрана за помлад асистент по предметот „Интерна медицина". Од 1987 година била раководител на ова одделение. Докторирала во 1990 година. За редовен професор била избрана во 2002 година. Во периодот од 2004 до 2009 година била декан на Медицинскиот факултет во Скопје.

Магдалена Жантева-Наумоска е член на Македонското, Европското, Средоземното и Светското кардиолошко здружение.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​111-114
**Дарко Мариновски** (Скопје, 12 јуни 1974

) ― редовен професор при Катедрата за композиција и инструменталниот оддел на ИУ Еуропа Прима - Скопје.

Животопис и кариера
-------------------

Мариновски како професор во „Еуропа Прима".
Тој е роден во Скопје на 12 јуни 1974 година. Мариновски има завршено во основното и средно училиште „Илија Николовски - Луј" (1982-1993). Тој ги започнал академските студии во 1994 година на ФМУ во Скопје во класата на професорот Борис Романов. Дипломирал во 1997 година и потоа веднаш продолжил на магистерски студии во класата на Јасминка Чакар, исто на ФМУ. Веднаш по дипломирањето се вработил како професор по пијано во „Илија Николовски - Луј", каде што работел до 2008 година. Истата година, се префрлил односно вработил како доцент на ЕСРА (денес наречен Интернационален универзитет „Еуропа Прима"). Во 2009 година станал декан на Факултетот за применета музика. Во 2012 година бил назначен за вонреден професор, а од 2016 година се стекнал со звањето редовен професор.

### Настапи

Мариновски има настапувано на концертот во црквата „Св. Софија" во Охрид, по повод Форумот на цивилизациите. Во 2004, 2006, 2009 и 2010 година настапувал во Рим со Борис Трајанов по повод Денот на сесловенските просветители Св. Кирил и Методиј. По покана на амбасадорот Зоран Јолевски, во 2008 година, настапил на Концертот на Денот на благодарноста и Божиќ, во Вашингтон, Соединетите Држави. На овој концерт настапил и во изданието во 2011 година. По повод доделувањето на наградата „Уметникот на мирот" на Борис Трајанов, Мариновски настапил со Трајанов во Салата на УНЕСКО во Париз во 2012 година. Дарко Мариновски имал уште еден настап во Париз, овој пат по повод Југоисточниот европски филмски фестивал (SЕЕ a Paris) во 2014 година. Во 2014 година имал уште еден меѓународен настап, во Њујорк, со нашиот познат тенор Зоран Сотиров. Потоа следеле низа на концерти низ Македонија и регионот, од кои позначајни се концертот на Фестивалот „Златна лира" во 2016; концертите во Куманово и Штип во 2017 година; во Софија настапил со оперската пејачка Хелене Ангеловска, настап одржан во април 2018 година; настапот во Њујорк (септември 2018 година) во салонот „Klavierhouse", со уметниците Љупчо Коскаров (труба) и Јасна Аврамовска (пијано). Во 2019 година, Мариновски настапил во Македонската филхармонија, со Јасна Аврамовска, по повод раѓањето на академик Ристо Аврамовски. Во октомври 2020 настапил повторно на „Златна лира" со Јасна Аврамовска. Во 2021 година биле настапите во Куманово, во Домот на култура „Трајко Прокопиев" со Јасна Аврамовска, и веднаш потоа во јули, истиот концерт, премиерно изведен во Софија на Фестивалот на искуствата, одржан во Музејот „Борис Христов".

Награди и признанија
--------------------

Тој бил добитник на следниве награди и признанија:

* Втора републичка награда за пијано - 1988
* Втора републичка награда за камерна музика - 1992
* Благодарница „Мајка Тереза" - доделена од Катедралата „Св. Срце Исусово"

Поврзано
--------

* Димитри Мариновски
* Борис Трајанов
* Македонска класична музика
* Весна Гиновска-Илковска

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Дарко Мариновски". ИУ Еуропа Прима - Скопје. Посетено на 6 декември 2021.
**Тодор Митров** (роден на 17 февруари 1926

 година во Миравци, Гевгелиско) — македонски градежен инженер и редовен професор на Градежниот факултет – Скопје.

Животопис
---------

Митров се вработил на Градежниот факултет – Скопје во 1956 година како асистент, а потоа како доцент, вонреден и редовен професор држел настава по предметите хидрогеологија, инженерска геологија и механика на почви и карпи, сè до неговото пензионирање во 1988 година. Бил проректор на универзитетот „Св. Кирил и Методиј". Покрај педагошката активност, неговата научна дејност била насочена во реализација на голем број научно-истражувачки проекти од областа на хидрогеологијата, геотермијата и инженерската геологија, а резултатите ги презентирал на конгреси, симпозиуми и ги публицирал.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Митров*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 968. Text "series
" ignored (help)
**Загорка Миќиќ** (српски: *Загорка Мићић*; Обреновац, Србија 17 октомври 1903

 – Белград, 27 јули 1982

) — југословенски и македонски доктор по филозофија и универзитетски професор.

Животопис
---------

Миќиќ е родена во Обреновац, Србија на 17 октомври 1903 година. Дипломирала на Филозофскиот факултет во
Белград. Филозофското образование го продолжила во Берлин и Фрајбург кај прочуениот филозоф Едмунд Хусерл, каде што ја изработила докторската дисертација. Докторирала на Филозофскиот факултет во Белград во 1934 година. На Институтот за филозофија во Скопје работела од 1954 до 1972 година, кога заминала во пензија. Ги предавала предметите логика и историја на филозофијата.

Библиографија
-------------

* *Феноменологијата на Едмунд Хусерл* (Феноменологија Едмунда Хусерла), Белград, 1937;
* *Германска класична филозофија*, Скопје, 1958;
* *Увод во логиката*, Скопје, 1961;
* *Современите граѓански филозофи за марксизмот*, Скопје, 1976.

Наводи
------

1. ↑  Филозофски факултет 1946–1976, Скопје, 1976, 72-73
2. ↑  *З. Мићић, Феноменологија Едмунда Хусерла, Пред. Еуген Финк, Нови Сад, 1988*
Патеката на *Восток 1* околу Земјата
Восток-1 — првиот вселенски брод од советскиот вселенски програм **Восток** (Исток). Гагарин за 108 минути еднаш ја обиколил Земјата. Гагарин полетал од космодромот Бајконур, а се спуштил јужно од Саратов. Како резервни астронаути во програмата биле уште и Герман Титов и Григориј Нељубов.

При крајот на педесеттите години на 20 век наредната голема цел на вселенската трка била јасна - која светска сила прва ќе прати човек во орбитата. Советите имале очигледна предност, бидејќи Спутник 2, нивниот втор сателит, веќе тежел половина тон, а успеле да ги пратат сондите надвор од Земјиното непосредно соседство. На 12 април 1961 година, изненадувајќи ги сите во светот, соопштиле дека полковникот Јуриј Гагарин станал првиот човек кој летал во вселената во леталото „Восток 1". Гаргарин се вратил на земјата како херој на СССР, а американската вселенска програма, што тогаш ја водела НАСА, повторно заостаувала. Мисиите Восток исто така отвориле ново поглавје во историјата со праќањето на првата жена во вселената и зголемување на времето поминато во орбитата, а во орбитата пратиле дури и повеќе летала наеднаш.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на астрономијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Стар замок во Вентспилс
**Вентспилс** — град во Летонија, сместен во западниот дел на државата. Исто така градот претставува и независна градска општина.

Природни услови
---------------

Вентспилс е сместен на западниот дел од Летонија. Главен град на Летонија е Рига кој се наоѓа 185 километри северозападно од Вентспилс.

**Релјеф**: Вентспилс се наоѓа во историската покраина Курландија. Градот бил формиран на устието на реката Вента во Балтичко Море. Градот се наоѓа во рамничарско подрачје, на 5-8 метри надморска висина.

**Клима**: Во Вентспилс владее континентална клима

**Вода**: Градот Вентспилс бил формиран на устието на реката Вента во Балтичко Море. Како пристаниште на Балтичко Море градот е важен, бидејќи не замрзнува во зима. Реката Вента му го дала името на градот. Реката ги дели стариот и новиот дел од градот.

Население
---------

Со приближно 44 илјади жители, Елгава е петти град по големина во Летонија. Меѓутоа, од вемето на независност (1991. година) бројот на жители осетно опаднал. Причината за оваа емиграција на Русите, другите народи и заминувањето младите во странство или Рига е поради невработност.

**Етнички састав**: Матични Летонци се нешто повеќе од половина од градските жители. Националниот састав е:

* Летонци: 55%
* Руси: 30%
* останато: 15%

Историја
--------

Подрачјето на Вентспилс било населено уште во праисторијата. Денешната населба под германско име *Виндау* ја основале германски витези, а во 1314 година населбата добила градски права. Во 1617 година градот е приклучен на државната заедница на Полска и Литванија. Во 1711 година градот ја окупирал Руската имерија и го променил името во *Вентспилс*. Во 19 век градот доживеал екномски просперитет.

Во 1920 година, Вентспилс бил поврзан со новоформираната Летонија. Во 1940 година тој се приклучил на Советскиот Сојуз, но наскоро паднал во рацете на Третиот рајх (1941-44). По војната градот бил дел од летонската ССР, со цел повторно да воспостави независност Летонија, во 1991 година Вентспилс бил признат како град во Летонија.

Знаменитости
------------

Вентспилс е познат по старата тврдина, чии најстар дел доминира од времето на владеење на Тевтонците.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Административна поделба на Латвија |
| --- |
|  |
| Општини | 
* Адажи
* Ајзкраукле
* Алуксне
* Аугшдаугава
* Балви
* Бауска
* Валка
* Валмиера
* Варакљани
* Вентспилс
* Гулбене
* Добеле
* Јекабпилс
* Јелгава
* Јужна Курландија
* Ќекава
* Краслава
* Кулдига
* Ливани
* Лимбажи
* Луѕа
* Мадона
* Марупе
* Огре
* Олајне
* Преиљи
* Резекне
* Ропажи
* Саласпилс
* Салдус
* Саулкрасти
* Сигулда
* Смилтене
* Талси
* Тукумс
* Цесис

 | Малиот грб на ЛатвијаМалиот грб на Латвија |
|  |
| Државни градови | 
* Вентспилс
* Даугавпилс
* Јелгава
* Јурмала
* Лиепаја
* Резекне
* Рига

 |
|  |
| Валмиера, Јекабпилс и Огре исто така се републички градови, но сепак се второстепени единици бидејќи се дел од општини. |

 |
Ибрахим Сисоко
**Ибрахим Сисоко** (роден на 29 ноември  1991

) — професионален фудбалер од Брегот на Слоновата Коска кој игра за Волфсбург во германската фудбалска Бундеслига.

Клупска кариера
---------------

### Академика

Пред да потпише за Волфсбург Сисоко настапуваше за португалскиот прволигаш Академика. Тој е и јуниор на оваа екипа каде скаутите го довеле на многу рана возраст од Африка поради неговиот талент. Пред почетокот на сезоната 2010-11 во Португалската лига, Сисоко е прекомандуван во првиот тим на Академика и го добива дресот со број 91. Тогашниот тренер на Академика Жорге Коста има голема доверба во младиот Сисоко и тој е повикан во конкуренција за настап уште во првите два натпревари од сезоната, но само ги одгледа од клупата за резерви. Иако во почетокот на сезоната неуспеа да се избори за својот прв официјален сениорски настап, тоа се случи неколку месеци подоцна. На 6 ноември 2010 година Сисоко дебитира за првиот тим на гостувањето кај Портимоненсе, на возраст од 18 години, влегувајќи во игра во последните минути од регуларниот тек на натпреварот што заврши 2-2. До крајот на сезоната тој се појави во игра уште осум пати, меѓу кој и еднаш како стартер, но неуспеа постигне гол.

Следната сезона тој е многу постандарден и почна во 10 натпревари од првата минута, од вкупно 13 колку што одигра. Добрите перформанси привелкоа интерес за него кај неколку големи европски клубови како што се Тотенхем и Олимпик Марсеј. Сепак во зимскиот преоден рок, на 9 јануари 2012 Сисоко премина во редовите на Волфсбург за сума од 1.5 милион €.

### Волфсбург

Своето деби во Бундеслигата, Сисоко го имаше на 4 февруари 2012, против екипата на Борусија Менхенгладбах во меч што заврши без голови 0-0. Сисоко го започна мечот во почетните единаесет, но беше заменет уште на полувремето од страна на Марио Манџукиќ. До крајот на сезоната 2011-2012 тој се појави во игра само уште на еден натпревари и еднаш беше неискористена резерва.

Надворешни врски
----------------

* Ибрахим Сисоко на soccerway

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
ФК Волфсбург  – моментален состав |
| --- |
|  |
| 
1 Бенаљо (к) ·
2 Окс ·
3 Бентнер ·
4 Шафер ·
5 Клозе ·
7 Калиџури ·
8 Виериња ·
9 Перишиќ ·
10 Хант ·
12 Дост ·
14 Де Бројне ·
15 Траш ·
17 Ширле ·
20 Грјун ·
22 Луиш Гуштаво ·
24 Јунг ·
25 Налдо ·
26 Лопес ·
27 Арнолд ·
29 Жанг ·
31 Кнохе ·
34 Родригез ·
Менаџер: Хекинг
 |

 |
**Маринер 1** – било првото вселенско летало од американската програмата Маринер. Леталото било дизајнирано за орбитирање околу Венера и собирање детални информации за неговата површина. Мисијата не била успешна, во 09:26:16 UT, помалку од 300 секунди по лансирањето на 22 јули 1962 година, мисијата била отповикана.

Леталото требало да тргне директно кон Венера, но при полетувањето дошло до откажување на системот за управување заради софтверска грешка на истиот. При услови на неконтролирано летало, 294, 5 секунди по неговото лансирање, одговорниот офицер наредил откажување на мисијата и уништување на леталото. Проценето било дека ракетата се срушила во северниот Атлантик, во ненаселена област.

За лансирање се користела Атлас-Агена, како и за Маринер 2, Маринер 3, Маринер 4 и Маринер 5. Причината зошто е изгубен контактот на моторот со командата не е познат. Пет недели подоцна, мисијата на Маринер 1 ја извршил Маринер 2.

Поврзано
--------

* Програма Маринер
* Маринер 2
* Маринер 3
* Маринер 4
* Маринер 5
* Маринер 6
* Маринер 7
* Маринер 8
* Маринер 9
* Маринер 10

* Портал: Астрономија

Наводи
------

1. ↑  „Mariner 1". 4.0.8. NASA. 2008-08-05.
2. ↑  „Venus Shot Fails as Rocket Strays" (fee required). New York Times. 1962-07-23.

Надворешни врски
----------------

* NASA's article about the Mariner I
* Mariner 1 Mission Profile Архивирано на 5 декември 2014 г. by NASA's Solar System Exploration
* RISKS Digest detail about the Mariner I failure

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Маринер 1" на Ризницата ? |
**Олга Мурџева-Шкариќ** (моминско: **Кирилова**; 17 септември 1944

 во Кавадарци) — македонски психолог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Олга Кирилова Мурџева-Шкариќ дипломирала на Филозофскиот факултет во Белград (1967). Магистрирала на Универзитетот во Париз (1973), а докторирарала на Филозофскиот факултет во Скопје (1983). Работела како клинички психолог (1969-1972), а од 1973 година е вработена на Филозофскиот факултет во Скопје. Основоположник е на Институтот за психологија (1974), на Балканскиот центар за проучување на мирот (1993), на Студиите за мир и развој при Филозофскиот факултет во Скопје (1997), како и на научните дисциплини развојна психологија, психологија на родот и трансформирање на конфликтите. Раководела низа проекти на меѓународните организации УНЕСКО, УНИЦЕФ, УНДП, ТЕМПУС, ОМЕП и ИПРА. Меѓународен експтерт е во областа на развојот на рамноправните односи меѓу половите и развојот на културата на мирот и ненасилството. Објавила повеќе трудови, учебници и прирачници.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Мусалевски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 999. Text "series
" ignored (help)
Сателитска фотографија од езерото Увс Нур
Положба на езерото Увс Нур во Убсунурската котлина
**Увс Нур** (монголски јазик: Увс нуур, руски јазик: Убсу-Нур или Убса) е високосолено езеро кое се наоѓа во пограничното подрачје помеѓу Монголија и Русија (помал дел). Североисточниот дел на езерото се наоѓа во Руската Република Тува, а најголемата населба е во монголскиот дел, Улагом. Ова многу солено и плитко езеро е остаток од големото солено море кое зафаќало многу поголема површина пред неколку илјади години. Увс Нур, со површина од 3.350 км², е најголемото езеро во Монголија и се наоѓа на 759 метри под нивото на морето, во депресијата на Убсунурските басени, кревок затворен слив (ендорејски базен). 
Во долината Убсунур, најсеверната пустина на светот се среќава со најјужната зона на тундри на северната полутопка. Долината има површина од околу 70.000 км² и претежно се состои од ледник, алпска тундра, суб алпски пасишта, планинска тајга, но исто така и пошумена и гола степа со некои полупустински области, па дури и песочни пустини со дини. Бидејќи долината се наоѓа на границата на климатските зони Сибир и Средна Азија, температурите можат да варираат од -58 °C во зима до 47 °C во лето. И покрај ваквата екстремна клима, овој разновиден предел има и голема биоразновидност, и е дом на повеќе од 173 видови птици и 41 цицачи, вклучително и загрозени видови како снежниот леопард (*Panthera uncia*), аргали овци (*Овис амон*) и сибирски диви кози (*Сибирска Капра*). Отсуството на индустрија и зависноста на населението од традиционалната номадска пасторална грижа имаа минимално влијание врз пределот, оставајќи го речиси недопрен. Затоа, од 2003 година, биосферниот резерват од долината Убсунур (неговите 1.069 ха) е испишан на УНЕСКО - виот Список на места на светско наследство во Азија и Австралија

Наводи
------

1. ↑  „Lake Uvs and its surrounding wetlands". *Ramsar Sites Information Service*. Посетено на 25 April 2018.
2. ↑  Ubsunurska kotlina Архивирано на 20 септември 2007 г. као део Мреже светских резервата биосфере. посетено 20. 02. 2011.
3. ↑  Ubsunurska kotlovina Архивирано на 31 јули 2012 г. na stranicama ruskog Greenpeace-a. Посећено 19. 02. 2011.
4. ↑  Uvs Nuur Basin - UNESCO World Heritage Centre

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Увс Нур" на Ризницата ? |

* Увс Нур Архивирано на 3 април 2010 г.
* Заштитено подрачје во басенот на Увс Нур Архивирано на 10 мај 2008 г.
**Наум Целакоски** — македонски етнолог, поет и универзитетски професор.

Животопис
---------

Целакоски е роден во охридското село Мешеишта, а потекнува од печалбарско семејство. Гимназија завршил во Охрид во 1967 година. Работел како професор по македонски јазик во охридската гимназија и како директор на Историскиот архив во Охрид, а потоа се вработил на Факултетот за туризам и угостителство во Охрид, каде го предавал предметот културно наследство. Исто така, тој бил и декан на факултетот. На 8 ноември 2022 година бил прогласен за почесен член на библиотеката при Домот на културата „Григор Прличев" во Охрид. Починал во јануари 2023 година, а бил погребан на 8 јануари 2023 година, на гробиштата во Мешеишта.

Творештво
---------

Целакоски е автор на околу 20 книги од областа на етнологијата и историјата на охридскиот крај. Исто така, тој е автор на стотина статии со кои учествувал на бројни научни собири. Тој докторирал на темата „Дебрца – магии, обреди и обредни песни", која потоа ја објавил и како книга. Во 2002 година ја објавил книгата „Прилози за етнографијата на Македонија". Во манастирот Св. Јован Бигорски го открил и го објавил најстариот Поменик од манастирот од 1762 година во кој се запишани над 3000 благопоклоници и селски населби од западниот дел на земајава. Како директор на Историскиот архив, Целакоски е заслужен за носењето на копиите од ракописите на Григор Прличев чии оригинали се чуваат во Државниот архив на Бугарија. Во 1990 година, заедно со Димитар Смилески објавиле факсимил од граматиката на Прличев. Целакоски особено внимание посветил на истражувањето на манастирот Св. Наум, но и ликот и делото на светецот. Тој е автор на две значајни книги кои се однесуваат на старите печати и преданија сврзани за свети Наум. Во 2005 година направил превод од грчки јазик на „Летописот на свети Наум", што го напишал охриѓанецот Димитри Петру.

Исто така, Целакоски е автор на следниве поетски збирки:

* Пролог (1998)
* Зелената месечина

Наводи
------

1. ↑  Почина проф. д-р Наум Целакоски (пристапено на 26.4.2023)
2. ↑  Почина проф. д- р Наум Целакоски, погребот е утре во Мешеишта (пристапено на 26.4.2023)
3. ↑  Почина д-р Наум Целакоски (пристапено на 26.4.2023)
4. ↑  Почина д-р Наум Целакоски, поранешен професор на ФТУ (пристапено на 26.4.2023)
5. ↑  Почина д-р Наум Целакоски (пристапено на 26.4.2023)
**Пловдивскиот униврзитет „Паисиј Хилендарски"** (бугарски: *Пловдивски универзитет „Паисий Хилендарски"*, скратено **ПУ**) е бугарски универзитет во Пловдив, основан во 1961 година.

Историја
--------

Универзитетот во Пловдив бил основан како **Пловдивски учителски институт** во 1909 година. Со Указ бр.264 на Президиумот на Народното собрание од 1 јули 1961 година Пловдивскиот учителски институт бил претворен во **Виш педагошки институт за природно-математички дисциплини**. 

Во 1966 година, на предлог на Академскиот совет, Народното собрание го одобрил првиот бугарски преродбеник Паисиј Хилендарски за покровител на вишата учебна институција.

На 12 јануари 1972 година бил издаден Указ бр.24 на Државниот совет на Народна Република Бугарија, според кој Вишиот педагошки институт за природно-математички науки се трансформирал во **Пловдивски универзитет**.

Денес Пловдивскиот универзитет ги изполнува сите меѓународни стандарди, бидејќи обезбедува обука за студенти во четирите главни области на високото образование: природни науки, хуманистички науки, општествени науки и економија. Универзитетот „Паисиј Хилендарски" во Пловдив е институционално акредитиран од Националниот одбор за сертификација и акредитација (Протокол бр. 1 од 15 февруари 2001 година). Над 7.500 редовни и 5.000 вонредни студенти се запишани на програмите и курсевите на деветте факултети на универзитетот. Редовниот наставен кадар го сочинуваат 34 редовни професори, 167 вонредни професори и 360 доценти.

Структура
---------

Деветте факултети на кои е поделен универзитетот се:

* Биолошки факултет
* Факултет за економски и општествени науки
* Факултет за математика и информатика
* Просветен факултет (Педагошки факултет)
* Факултет за физика
* Факултет за јазици и литература (Филолошки факултет)
* Филозофско-историски факултет
* Хемиски факултет
* Правен факултет

Пловдивскиот универзитет има библиотека, Универзитетска издавачка куќа, Универзитетски информативен центар, специјализирани лаборатории, училници за јазици, мултимедијални и компјутерски простории, Центар за учење на далечина, Центар за кариерно насочување, Истражувачки оддел, Спортски центар, Театар за учење, Технички центри, Сервисни и сервисни единици.

Наводи
------

1. ↑  „СПРАВКИ ЗА БРОЯ НА СТУДЕНТИТЕ ВЪВ ВИСШИТЕ УЧИЛИЩА", *www2.mon.bg*, Архивирано од изворникот на 2017-01-18, Посетено на 2017-01-18

Надворешни врски
----------------

* Oфицијална веб-страница на ПУ