recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Германскиот сојузен претседател Франк-Валтер Штајнмаер во Хелсинки 8.4.2022
**Франк-Валтер Штајнмајер**, роден на 5 јануари 1956 година е германски политичар кој служи како претседател на Германија од 19 март 2017 година. Претходно беше министер за надворешни работи од 2005 до 2009 година и повторно од 2013 до 2017 година и како заменик-канцелар на Германија од 2007 до 2009 година. Тој беше претседател на Организацијата за безбедност и соработка во Европа во 2016 година.

Штајнмаер е член на Социјалдемократската партија на Германија (СПД), има докторат по право и претходно бил државен службеник во кариера. Тој беше близок соработник на Герхард Шредер кога Шредер беше премиер на Долна Саксонија во текот на поголемиот дел од 1990-тите години и служеше како шеф на кадар на Шредер од 1996 година. Кога Шредер стана канцелар на Германија во 1998 година, Штајнмаер беше назначен за државен потсекретар во германската канцеларија со одговорност за разузнавачките служби. Од 1999 до 2005 година работел како началник на кабинетот.

По сојузните избори во 2005 година, Штајнмаер стана министер за надворешни работи во првата голема коалициона влада на Ангела Меркел, а од 2007 година, исто така, ја одржа канцеларијата на заменик-канцелар. Во 2008 година, тој накратко служеше како вршител на должноста претседател на неговата партија. Тој беше кандидат на СПД за канцелар на сојузните избори во 2009 година, но неговата партија ги изгуби изборите и тој го напушти федералниот кабинет за да стане водач на опозицијата. По сојузните избори во 2013 година тој повторно стана министер за надворешни работи во втората голема коалиција на Меркел. Во ноември 2016 година тој беше најавен како кандидат на владејачката коалиција што се состоеше од неговата партија и ЦДУ / ЦСУ за претседател на Германија, и на тој начин стана претпоставено избран, бидејќи коалицијата имаше големо мнозинство во Федералната конвенција; тој го напушти кабинетот на 27 јануари 2017 година.Тој беше избран за претседател од Федералната конвенција на 12 февруари 2017 година, освојувајќи 74 отсто од гласовите.

Штајнмаер припаѓа на десното крило на СПД, познато како реформисти и умерени лица. Како шеф на кабинет, тој беше главен архитект на Агендата 2010, контроверзните реформи на владата на Шредер во социјалната држава. Неговите благи политики кон земјите како што се Русија и Кина му донесоа критики и во Германија и на меѓународно ниво, и тој беше критикуван за приоретизирање на германските деловни интереси во врска со човековите права.
**Стадион „Нов Измир Ататурк"** (турски: Yeni İzmir Atatürk Stadyumu) ― предложен повеќенаменски стадион во Измир, Турција кој ќе го заменел Стадионот „Измир Ататурк".

Евро 2016
---------

Стадионот првично бил предложен да биде граден во областа Кемалпаша во Измир како еден од деветте стадиони кандидати за домаќини за турската кандидатура за домаќин на Евро 2016. Стадионот би имал капацитет од скоро 41.540 луѓе (сé со седишта).

Стадионот би бил познат како „Ученик на Егејот" („Ege'nin Gözbebeği") и би се наоѓал на рид северно од Измирскиот Залив. Архитектурата на стадионот била вдахната од историските влијанија на хеленската и римската архитектура, кои доминираат во овој дел од Турција со милениуми.[]

Вдлабнатата застаклена фасада и основната конструкција на стадионот се изведени од изгледот на античките римски колосеуми, додека горниот слој беше современо толкување на хеленскиот амфитеатар. Ова ниво би имало облик на потковица, отворајќи кон југ и нудејќи поглед над заливот до средиштето на градот.

Наводи
------

1. ↑   EURO 2016 bid: Izmir Архивирано на 27 декември 2009 г.

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место за турската кандидатура за ЕУРО 2016 (на турски and англиски)
* Службено мрежно место за турската кандидатура - Стадион „Нов Измир" Архивирано на 3 март 2012 г.

38°26′5.50″N 27°10′40.33″E﻿ / ﻿38.4348611° СГШ; 27.1778694° ИГД﻿ / 38.4348611; 27.1778694
**Фракција на црвената армија** (на германски: *Rote Armee Fraktion* - *RAF*) во раните фази попозната како ***Бадер-Мајнхоф групата***, беше еден од најнасилните и истакнати лево ориентирани терористички групи по Втората светска војна во Западна Германија терористички групи. Организацијата себеси се дефинирала како комунистичка и анти-империјалистичка *"урбана гериласка"* група која имала за цел соборување на фашистичка држава, односно Западна Германија која што членовите на РАФ така ја оценувале, преку вооружен отпор. Фракција на црвената армија е основана во 1970 година од страна на Андреас Бадер, Гудрун Енслин, Хорст Махлер, и Улрике Мајнхоф.

Фракција на црвената армија егзистирала во периодот помеѓу 1970-1998 година, извршила многубројни операции, особено во есента 1977 година, што довело до германска политичка криза, која станала позната како *"Германска есен"*. Групата била одговорна за триесет и четири убиства, вклучувајќи и многу секундарни цели, како што се шофери и телохранителите, во текот на акциите биле повредени голем број на цивили. Групата секогаш себеси се именувала како *"Фракција на црвената армија"*. Термините "Групата Бадер-Мајнхоф" или едноставно *"Бадер-Мајнхоф"* понекогаш биле користини како прекар за организацијата. Фракција на црвената армија никогаш не ги користела овие имиња, но германските медиуми ги користеле за да избегнат легитимирање на групата како вистинска политичка организација.

Имаше три последователни инкарнации на организацијата, *"првата генерација"*, која се состоеше од Бадер и неговите соработници, на *"втората генерација"* РАФ, која оперирала од средината до крајот на 1970-тите години и *"третиот генерација"* , која дејствувала во 80-те и 90-те години на XX век.

На 20 април 1998 година бил испратен факс до новинската агенција Ројтерс, во кој Фракцијата на црвената армија изјавувила дека групата се самораспушта .

Извори
------

1. ↑  'RAF Aufloesungserklaerung';RAFinfo.de

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 150723207
* LCCN: n2008030542
* ISNI: 0000 0001 2184 5780
* GND: 1007504-5
* SELIBR: 256389
* SUDOC: 026555387
* BNF: cb118781172 (податоци)
* NKC: kn20060121026

 |

 |
Уметничката галерија „Леди Левер"
„Жртвениот јарец" од Вилијам Холман Хант
**Уметничката галерија „Леди Левер"** (англ. *Lady Lever Art Gallery*) е галерија основана во 1922 од страна на индустрискиот магнат, виконтот Вилијам Левер, сопственик на фабриката за сапуни „Санлајт" (*Sunlight Soap*), и е посветена во чест на неговата почината жена.

Галеријата е сместена во привлечното село Порт Санлајт во Мерсисајд, Англија, кое го изградил самиот лордот Левер. Позната е по тоа што содржи многубројни претставителни дела од британското сликарство од XVIII и XIX век, збирка од мебел од XVIII век, како и извонредна збирка порцелани од прочуениот изработувач „Веџвуд".

Галеријата е прогласена за национална знаменитост од II класа, и претставува дел од здружената установа Национални музеи Ливерпул.

Збирка
------

Ликовната збирка на галеријата ги содржи, меѓу другото, и следниве дела:

* „Меурчиња" (*Bubbles*)
* „Жртвениот јарец" (*The Scapegoat*)
* „Кромвел на неговата фарма" (*Cromwell on his Farm*)
* „Сон за минатото: Сер Изумбрас во бродот" (*A Dream of the Past: Sir Isumbras at the Ford*)
* „Црниот брауншвајгер" (*The Black Brunswicker*)

Наводи
------

1. ↑  Историја на галеријата „Леди Левер" (англиски)
2. ↑  Збирка на „Веџвуд" порцелани во галеријата „Леди Левер" (англиски)
3. ↑  Национални музеи Ливерпул (англиски)

Поврзано
--------

* Уметничка галерија „Вокер"

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Уметничка галерија Леди Левер" на Ризницата ? |

* Страница на галеријата „Леди Левер" (англиски)
* Актуелности во галеријата „Леди Левер" (англиски)
* Личен осврт со фотографии (англиски)
* Слики од Англија — поподробно на базата на податоци за класифицираните градби (215404)  (англиски)

Координати: 53°21′21″ N; 2°59′57″ W﻿ / ﻿53.3558° СГШ; 2.9993° ЗГД﻿ / 53.3558; -2.9993

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 121738032
* LCCN: n50078080
* ISNI: 0000 0004 0486 2249
* SUDOC: 032487762
* BNF: cb12350826w (податоци)

 |

 |
Денг Сјаопинг
**Четири основни начела** (кинески: 四项基本原则, пинјин: *sì xiàng jīběn yuánzé*) — искажувања на кинескиот водач Денг Сјаопинг прогласени на 30 март 1979 г. и претставуваат четири неоспорни теми на кои во Кина не смее да се расправа. Тие се следниве:

1. придржување кон социјалистичкиот пат
2. придржување кон народната демократска диктатура
3. придржување кон водството на Комунистичката партија на Кина и
4. придржување кон Маркстистичко-ленинистичко-маоистичката мисла

Овие четири начела се всушност олабавување на контролата врз идеологијата во земјата. Самото истакнување на овие начела подразбира дека неоспорни се само овие четири тематики, но дека сите други се отворени за расправа. Покрај тоа, иако самите овие начела не се предмет на расправа, нивното теоретско и практично толкување сепак останува отворено. Ова може да се увиди од долготрајните расправи за суштината и значењето на социјализмот.

Од друга страна, овие начела искажуваат јасна намера за придржување кон комунистичката идеологија, и со тоа трасираат безбеден пат за преиспитување Културната револуција. Тие истовремено ја зачувуваат и крепат идеолошката стабилност и легитимитетот на КПК, јавувајќи се како реакција на социо-политичкото движење „Ѕид на демократијата".

Наводи
------

1. ↑  Денг Сјаопинг: Четири основни начела Архивирано на 24 септември 2015 г. „Народен дневник" (*Женмин жибао*)

Поврзано
--------

* Денгизам
**Централен Масив** (француски: *Massif central*, окситански: *Massís Central / Massís Centrau*) — високо подрачје во средишниот дел на јужна Франција, покриено со планини и висорамнини што образуваат масив. Зафаќа 15% од површината на државата. Највисока планина во масивот е Пиј де Санси (1.886 м).

Планините се вулкански но активноста згаснала пред 10.000 години. Одделени се од Алпите со длабок засек во правец север-југ создаден со текот на реката Рона, наречен „ронска бразда" (*sillon rhodanien*).

Подрачјето претставувало препрека во тој дел на земјата, оневозможувајќи го сообраќајот од север на југ и обратно сè до изградбата на автопатот A75 на крајот на 2010 г.

Административни единици
-----------------------

Масивот се протега низ следниве департмани: Аверон, Алје, Ардеш, Кантал, Гар, Горна Вјена, Горна Лоара, Еро, Корез, Крез, Лоара, Лозер, Лот, Од, Пиј де Дом, Рона и Тарн.

Во подрачјето на планините целосно се опфатени региони Оверњ и Лимузен, а делумно навлегуваат во Лангдок-Русијон, Југ-Пиринеи и Рона-Алпи.

Најголеми градови се Клермон Феран и Сент Етјен.

На северната страна на масивот, западно од долината на Рона, карпите се вулкански, додека пак во јужниот дел се варовнички, гранитни и шкрилни.

Наводи
------

1. ↑  Централен Масив — Peakbagger (англиски)

Поврзано
--------

* Централен Масив на Ризницата ?
* Тарнска Клисура
* Севени
* Пиј де Санси
* Пиј де Дом

Надворешни врски
----------------

* Природен парк „Централен Масив" (француски)
* Статистички атлас на Централниот Масив — INSEE (француски)
| Уметничко лизгање наЗимските олимписки игри 2010 |
| --- |
| Поединечно во машка конкуренција |
| Поединечно во женска конкуренција |
| Спортски двојки |
| Танцови двојки |
| Квалификации |

**Поединечните** натпревари во женска конкуренција во уметничко лизгање на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 23 и 25 февруари.

На 23 февруари, со почеток во 16:30 по месно време (UTC-8) се одржа кратката програма, а на 25 февруари, со почеток во 17:00 слободната програма.

Во слободната програма, учество обезбедија најдобрите 24 лизгачи од кратката програма.

На натпреварите учествуваа 30 лизгачки од 23 земји, меѓу кои златниот медал го освои Ким Ју На од Јужна Кореја.

Освојувачи на медали
--------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Злато** | **Сребро** | **Бронза** |
| Јужна Кореја Ким Ју На | Јапонија Мао Асада | Канада Џоан Рошет |

Надворешни врски
----------------

* ISU Communication № 1589 Архивирано на 4 октомври 2009 г. (англиски)
* Уметничко лизгање на официјалното мрежно место на игрите (англиски) (француски)
Поглед на реката Сан Педро неколку километри низводно од предложеното место на браната.
**Централен Сан Педро** е контроверзен енергетски проект кој имал за цел да изгради хидроцентрала во реката Сан Педро, регионот Лос Риос, Чиле. Браната и придружната инфраструктура на проектот ќе се генерирале вкупно 170 megawatts (230,000 hp). Проектот бил прекинат во 2009 година поради проблеми поврзани со геологијата на областа, но потоа повторно се активирала во 2019 година 

Од 2019 година, општините Пангуипули и Лос Лагос, двете најдиректно погодени општини, го отфрлиле проектот. Градоначалникот на Лос Лагос, меѓу другите луѓе, изразил загриженост за влијанието на проектите врз туризмот и биодиверзитетот. На 7 септември 2019 година, три или повеќе вооружени лица ги нападнале привремените инсталации на проектот при што бил запален магацинот. Во рок од една недела , Colbún SA одговориле со пополнување правни дејствија против одговорните.

 Шема што ја покажува позицијата на реката Сан Педро во сливот на реката Валдивија. Езерата се прикажани со зелена боја.

Поврзано
--------

* ХидроАјсен

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Municipios de Panguipulli y Los Lagos rechazan construcción de Central San Pedro de Colbún". *Electricidad* (шпански). January 29, 2019. Посетено на November 12, 2019.
2. ↑  „La arremetida del grupo Matte para construir megacentral hidroeléctrica en Río San Pedro « Diario y Radio U Chile" (шпански). Посетено на 2020-04-10.
3. 1 2  Stuardo, Manuel (September 13, 2019). „Colbún presenta querella por ataque incendiario a central de proyecto hidroeléctrico San Pedro". *Radio Bío-Bío* (шпански). Посетено на November 12, 2019.

|  |
| --- |
| **Грешка во Lua во package.lua, ред 80: module 'Module:Portal/images/c' not found** |
Дел од церемонијата „Промена на Гардата" во Вајтхол, Лондон
**Церемонија** или **свеченост** е дејство со риатуално значење што се изведува по особена пригода.

Човечки живот
-------------

Церемонијата може да одбележува започнување на фаза од човечкиот живот (кариера и сл.), како на пример:

* раѓање
* иницијација
* пубертет
* полуматура
* матура
* полнолетство
* дипломирање
* брак
* смрт
* погреб

Владини церемонии
-----------------

Во некои случаи церемонијата се изведува само од лице со извесен авторитет. Така, отворањето на Британскиот Парламент се врши од Претседавачот на Домот. Именувањето и пуштањето на еден брод е под надзор на капетанот или некој повисок поморски офицер. Венчавката се изведува од свештеник или матичар.

Послава на настани
------------------

Други општи церемонии одбележуваат годишни или сезонски повторливи настани како:

* пролетна рамноденица
* зимска сончева пресвртница (сонцестој)
* неделен сабат
* инаугурација на избран функционер
* настани во една литургиска година или „слави" календар на светци

Други церемонии ја одбележуваат важноста на важни нерегуларни настани како:

* крунисување на монарх
* победа во битка/војна

Во азиските земји церемониите се важен дел од животот дури и за поситни нешта, како да речеме чајна церемонија.

Процедура
---------

Церемониите имаат театрална компонента: танц, поворка, положување раце и др. Приликата се дефинира или завршува со декларативен вербален проглас, како на пример:

* Ве прогласувам за маж и жена.
* Се колнам дека ќе ја служам и бранам нацијата ...
* Ги прогласувам игрите „Х" за отворени ...

Физичките и вербалните компоненти на церемонијата станувааат дел од литургија.

Поврзано
--------

* Прослава
* Римски триумф
* Овација
* Подарок
Триптих на Бернард Дади (1933) во музејот Бигало во Фиренца
**Триптих** на германскиот сликар Ханс Мемлинг.
**Триптих** (грчки: *τρίπτυχος* трислоен, трикратен) – три уметнички дела што припаѓаат заедно. Во ликовната уметност претставува триделна слика во која на три плочи или платна се изведени три самостојни композиции или фигури кои се тематски или идејно поврзани.

Триптихот како олтарна слика се состои од поголем среден дел и две потесни крила, обично расклопливи. Средната плоча, а понекогаш и крилата, може да бидат и релјефни. Крилата од надворешните страни редовно биле насликани. Рамките биле често богато резбарени. Помалите триптиси од слонова коска, служат како преносливи олтарчиња, составени од три плочки поврзани со шарки и може да се отвораат и затвораат.

Изразот триптих означува и дело од другите уметнички гранки (книжевност, музика) во кои посредно или непосредно се присутни битни делови на триптихот (на пр. оперскиот Триптих (Trittico) од Џакомо Пучини.

Триптихот во Македонија
-----------------------

Во Македонија триптихот го има и значењето на најмал иконостас од три сврзани икони што се чува во домот на македонско православно семејство (особено во Галичко, Гостиварско, Тетовско, Дебарско, Кичевско и Битолско), пред кој се пали кандило и свеќа на големите празници и на значајни денови и настани за семејството, а свештеникот пред нив ги извршува свештенодејствијата.

Поврзано
--------

* Трилогија

Наводи
------

1. ↑  „триптих" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  *Македонска енциклопедија, том II*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 1511. ISBN 978-608-203-024-1.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Триптих" на Ризницата ? |
**Стенска тврдина** (грчки: *Κάστρο Κτένι*) — средновековна тврдина чии остатоци се наоѓаат над селото Стени, Кожанско, Егејска Македонија.

Местоположба
------------

Тврдината е сместена на рид западно од селото. Ридот зафаќа површина од 45 ха

Опис
----

Не е познато кога е изградена тврдината. Наодите укажуваат на постојана населеност на ова место од доцното доцнобронзеното време до скорешни времиња. Пронајдени се бедеми, ѕидови, улици, темели од куќи, цистерни, водовод и други наоди, денес изложени во археолошкиот музеј во Калјани.

Денес овие наоди се помалку видливи за посетителите, но тие биле присутни во XIX век, за што сведочи историчарот Ѓорѓи Димзо од Охрид (1829 - 1903) во своето дело „Античка географија на Македонија". Веројатно е дека доста камења се однесени од населението за свои потреби, притоа наполно уништувајќи ја тврдината.

Во 1649 г. населението на Стени нашло прибежиште во тврдината при напад на албанска банда, но бандата ја ставила под тримесечна опсада и успеала да ја заземе.

Во 2012 г. наоѓалиштето е прогласено за заштитен археолошки споменик.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Κάστρο Κτένι". Ελληνικά Κάστρα. Посетено на 4 ноември 2016.
2. ↑  „Κάστρο Κτενίου, Κοζάνη | Αρχαιολογικό Κτηματολόγιο". *www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr*. Архивирано од изворникот на 2023-05-12. Посетено на 2023-05-12.
3. ↑  „YA ΥΠΑΙΘΠΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ ΤΑΧ/Φ43/119765/34591/6930/5479/8-11-2012 - ΦΕΚ 368/ΑΑΠ/26-11-2012". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2023-05-12. Посетено на 12 мај 2023.
**Централен депозитар на хартии од вредност** претставува претставува акционерско друштво со седиште во Скопје чија основна дејност е да води евиденција за сопственоста на хартиите од вредност во Македонија.

Основање
--------

На 20 февруари 2001 година, Владата на Република Македонија му дала овластување на Заводот за платен промет да ги преземе сите мерки и активности за воспоставување Централен депозитар на хартии од вредност кој ќе води евиденција за сопственоста на сите акции и обврзници во Македонија. Притоа, кон крајот на 2001 година започнал процесот на претворање на постоечките акции (кои биле во хартиена форма) во дематеријализирани акции. Основа за процесот на дематеријализација на акциите биле акционерските книги кои се водат во секое акционерско друштво. На тој начин, акциите престанале да постојат во материјална, хартиена форма и биле регистрирани на сметките за хартии од вредност кои ги имаат сопствениците на хартии од вредност. Оттогаш, хартиите од вредност се водат во Регистарот на хартии од вредност кој се наоѓа во Централниот депозитар на хартии од вредност и кој претставува единствена важечка евиденција за издавање и за сопственост на хартиите од вредност. Исто така, Централниот депозитар на хартии од вредност е одговорен и за сигурно порамнување на трансакциите со акции и обврзници, склучени на Македонската берза на хартии од вредност, кои се вршат според принципот на "испорака наспроти плаќање".

Капитал на друштвото
--------------------

Централниот депозитар на хартии до вредност е акционерско друштво кое, согласно неговиот статут, има основен капитал од 790 020 евра во денарска противвредност, пресметана според средниот курс на НБРМ. Основната главнина на друштвото е поделена на 6 000 акции, а секој поединечен акционер, заедно со сите поврзани лица со него, не може да поседува повеќе од 15% од акциите. Номиналната вредност на една акција изнесува 131,67 евра во денарска противвредност.

Наводи
------

1. ↑  „Централен депозитар на хартии од вредност - официјално мрежно место". Архивирано од изворникот на 2013-11-07. Посетено на 2013-11-09.
2. ↑  Централен депозитар на хартии од вредност - Статут[*мртва врска*]
**Тринити** е назив за првата проба на јадрено оружје. Пробата била спроведена од страна на САД на 16 јули 1945 на локација оддалечена 56 км (35 miles) југоисточно од Сокоро, Ново Мексико, со команден штаб блиску до Аламогордо. Пробата Тринити претставувала имплозија на плутониумска бомба—истиот тип на бомба била фрлена на Нагасаки, Јапонија, неколку седмици подоцна. Силината на детонацијата била еквивалентна на експолозија на околу 20 килотони на класичен ТНТ експлозив, и се смета за почеток на Атомската ера.

Надворешни врски
----------------

* Фотографии од пробата Тринити

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Црквата Света Катерина од Александрија** (малтешки: *Knisja ta' Santa Katerina*, италијански: *Chiesa di Santa Caterina d'Italia*) е римокатоличка црква сместена во Валета, Малта. Црквата служи како парохиска црква на италијанската заедница на Малта.

Потекло
-------

Црквата била изградена во 1576 година од италијанските витези, за да им служат како нивна црква.
Изграден е во непосредна близина на Ауберже д’Италија. Гироламо Касар бил овластен да ги подготви архитектонските планови. 
Во 17 век црквата била проширена. Кон постојната капела била додадена и октагонална црква. 
Оригиналната капела била сменета во светилиштето на црквата. 
Црквата имаше голема реставрација од 2001 до 2011 година.
Денес црквата сè уште служи како парохиска црква на италијанската заедница на Малта.

Црковната зграда е наведена во Национален инвентар на културно богатство на малтешките острови.

Уметнички дела
--------------

Главниот мајстор сликар во сликарскиот ансамбал на црквата бил Матија Прети. 
Негово главно дело е Свети Катерина од Александрија. Сликата ја донирал во црквата по пристигнувањето во Малта. Тој ја сликал и куполата на црквата .Уптребувал покрај сликарските елементи и насликани украси од штуко и украсни декорации во сива и златна боја. 

Црковниот ентериер

Наводи
------

1. ↑  Church of St Catherine of Italy - Knisja ta' Santa Katerina[*мртва врска*]
2. ↑  Santa Katerina Valletta
Халеберг скри
 Халеберг од Варгон
 Халеберг се гледа од главниот пат кон Варгон од исток
**Халеберг** е планина покрај езерото Венерн во општината Венерсборг, Вестерјетланд, Шведска.

Халеберг, чиј дел штрчи во езерото Венерн е одделен на југ со околу 500 метри (1,600ст) широка долина од соседниот Ханеберг (исто така трпезна планина). Северниот дел на Халеберг наречен *Халеснипен*.

Геологија
---------

Халберг има просечна висина од околу 90 м (300 ст) над езерото Венерн, или 134 ст (41 м) надморска височина; највисоката точка е 155 м (509 ст) надморска височина.

Халбергс се остои од Камбриски, Ордовицијански и Пермски карпи. Палеозојските карпи се таложат директно на кристалната пенепланинска карпа, која во овој опсег се состои од гота гранит. Камбриските седиментни карпи се песочник и шкрилци од стипса. Над ова има 0.3 м дебел шкрилец кој пак покриен со околу 24 м од стипса шкрилци. Ордовичанецот е претставен со варовнички шкрилец. За време на Перм тој бил втурнат во дијабазата која лежи како заштитна покривка и на тој начин ја штити планината од ерозија. Дијабазата на Вестготаберген локално позната по скалите.

Економска геологија
-------------------

Антраконит, шкрилци од стипса и дијабаза претходно се ископувани на неколку места на планината.

Природата
---------

Околу Халеберг има издолжен гребен од големи наредени камења со остри рабови. На неколку места има таканаречени скали, каде што има патишта или патеки нагоре по планината. Во вегетацијата на планинското плато доминираат смреката и борот, а пространството од блато, додека на пониските делови има повеќе видови. За разлика од Ханеберг, на Халеберг има едноставно езеро *Халсјон*, долго три километри, но тесно.

Античка тврдина Халеберг
------------------------

Халеберг е исто така најголемиот ридско тврдина во Скандинавија (околу 20м). Тој е речиси целосно природно зајакнат со стрмните падини на планината, а големите камени бедеми се првенствено на *скалите* Стогордсклев на југозапад. Има три камени бедеми со вкупна должина од 1800 м, од кои најдолгата е околу 700м долги и 1 метар високо. Малите бедеми имаат проодни празнини, на пример кај *скалите на Скалите на Лилеског и Бјоркас*. Ридската тврдина била изградена во периодот на миграција во 3-4 век. Беше засолниште за време на шведско-данските војни од 15-17 век, на пример за време на војната во Гилденлове во 1676 година, но и за време на Руската војна на Густав III од 1788 година. Данците успеале да го освојат замокот само еднаш, во 1612 година. За време на војната во Басе (*Басфејден* на шведски) од 1490–1510 година, Халеберг бил опколен седум години.

Името на местото (околу 1325 година *Хаал*), претходно имало само сала, вклучително и влезната сала „камено лице", „карпа" или слично.

Халеберг во митологијата
------------------------

Некои сметаат дека Халеберг е локацијата на Валхала. Дел од планината сè уште се нарекува *Хаклан*. Едно од имињата на Один *било Хекламан*.

Надворешни врски
----------------

* Ecopark Halle-Hunneberg
Граници на Струмичката каза.
**Струмичката каза** била административна единица во Отоманското Царство која била дел од Солунскиот санџак. Центар на казата бил градот Струмица. Во неа биле сместени вкупно 67 населени места. Првично, таа била дел од Румелискиот ејалет, кој потоа станува Солунски вилает. Управителот на Струмичката каза се нарекувал кајмакам. Првиот кајмакам на казата бил извесен Ибрахим Кади, кој доаѓа на власт во 1675 година.[] Во 1900 година казата била населена од вкупно 40 882 жители.

Население
---------

Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, во Струмичката каза живееле **40 882** жители, од кои:

| народ | вкупен број | % од вкупното население |
| --- | --- | --- |
| Македонци | **23.602** | 57,73 |
| Турци | 14.930 | 36,51 |
| Роми | 1.650 | 4,03 |
| Евреи | 700 | 1,71 |

Наводи
------

1. ↑  В. Кѫнчовъ. „Македония. Етнография и Статистика", 1900 г. стр. 159, 160, 161.
2. ↑  В. Кѫнчовъ. „Македония. Етнография и Статистика", 1900 г. стр. 282.
**Света Петка** (грчки: *Άγιας Παρασκευής*) — црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Црквата е изградена во XV век како џамија, веројатно мавзолеј на некој од наследниците на Евренос-бег, опишан од Евлија Челебија како направен од големи камења. Во 1947-1948 г. архимандритот Никандар Папајоану, сопственик на плац и на градбата, ја претворил џамијата во црква. Во 1951 г. го подарил храмот, светиот кладенец и целата парцела на Воденско-постолската митрополија. Црквата работела како манастир околу четириесет години и има помошни градби и конаци. Од октомври 1995 г. храмот има улога на парохиска црква, а до него има гробишта.

До храмот е изградена нова поголема црква.

Црквата е прогласена за историски споменик на 13 јуни 1990 г.

Историја
--------

Првобитната градба е предниот дел на денешната црква — осумаголно здание типично за мавзолеите од XV век, со должина на ѕидот од 3,5 м и висина на куполата од 7 м. Подоцна таа служела како манастир. Направени се аркхитектонски измени и изградена е камбанарија на местото на урнатото минаре. Живописувањето е дело на зографите Карлас, Вирон и Аврамидис. Иконите се дело на монаси од манастирот „Св. Дух" во Оропос, Источна Атика.

Поврзано
--------

* Воденско-постолско-мегленска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός ναός Αγίας Παρασκευής". Η πόλη μας. Посетено на 12 септември 2016.
2. 1 2 3  „Γιαννιτσά - η πρωτεύουσα του κάμπου". Τσακήλι. Посетено на 12 септември 2016.
3. 1 2  Αποστολίδου, Γεσθημανή. „Τα Γιαννιτσά ... χθες και σήμερα". стр. 42. Посетено на 16 јануари 2020.
4. 1 2  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ36/9835/222/25-4-1990 - ΦΕΚ 355/Β/13-6-1990". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2020-09-27. Посетено на 20 октомври 2014.
5. 1 2  Πασχούδη, Μαρία Χρ (2010). *Από τις Καρυές Ανατολικής Ρωμυλίας στα Γιαννιτσά (Ιστορία – Πνευματικός βίος). Διπλωματική εργασία* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 75.
**Фотолуминисценцијата** е процес при кој една хемиска супстанца апсорбира еден фотон (електромагнетно зрачење) и го позиционира на повисоко електронско ниво, а речиси истовремено зрачи еден фотон назад, враќајќи го на пониско енергетско ниво. Периодот меѓу апсорбирањето и зрачењето е многу краток и најчесто не изнесува повеќе од 10 наносекунди. Сепак, под влијание на посебни услови, најчесто во лабораторија, и особено во текот на фосфоресценцијата, овој период може да биде продолжен и да трае повеќе од неколку минути, па дури и неколку часа.

Брановата должина на светлината која се апсорбира и зрачи се одредува по правилата на квантната механика. За да се сфати принципот на функционирање и начинот на кој се апсорбира и зрачи фотонот потребно е да се тргне од помалите атоми и молекули и нивните електронски конфигурации и молекуларни орбитали. Поголемите атоми и молекули не може да се разгледуваат ниту во лабораторија ниту на било кој друг практичен начин, па затоа тие припаѓаат во доменот на таканаречената компјутерска хемија, која ги користи компјутерите за да осознае и предвиди што се случува на атомско и молекуларно ниво.

Форми на фотолуминисценција
---------------------------

Флуоресцентни минерали
Наједноставните фотолуминисцентни процеси се поврзани со *резонантното зрачење* во која фотон со одредена бранова должина се апсорбира и фотон со истата должина веднаш се испушта. Овој процес не вклучува големи енергетски трансформации и деформации и се одвива со голема брзина, дури и поголема од 10 наносекунди.

Поинтересни процеси се случуваат кога хемискиот супстрат е подлежен на внатрешни енергетски транзиции пред да се случи реемитирање на енергијата здобиена со апсорпцијата на фотонот. Најпознат ваков ефект е флуоросценцијата која најчесто е брз процес, но во која дел од првобитната, оригинална енергија моментално се троши, со цел емитираните светлосни фотони да бидат со пониска енергија во однос на оние кои се апсорбираат.

Една уште поспецифична форма на фотолуминисценцијата е фосфоресценцијата при која енергијата на апсорбираните фотони поминува низ процесот на интерсистемски премин, односно преку низа реакции доаѓа во фаза на триплетен спин, односно на тројна мултипликација на спинот. Кога енергијата ќе се зароби во триплетната фаза, транзицијата на енергијата со пониска вредност е квантно забранета, што значи дека се случува многу побавно во однос на останатите транзиции. Резултатот е еден прилично бавен процес на транзиција на енергијата, кој најчесто трае со минути или часови. Ова е основа на постоењето на таканаречените светлечки во темнина супстанци.

Надворешни врски
----------------

* Флуоросценција на Scienceworld
* Фосфоресценција на Scienceworld
Дијаграм на фосфодиестерските врски меѓу нуклеотидите.
**Фосфодиестерските врски** се група на силни ковалентни врски, образувани од фосфорниот атом од фосфатната група и две други молекули од две естерски врски. Фосфодиестерските врски се многу важни за целокупниот живот на планетата Земја, бидејќи го градат скелетот на низите од ДНК. Кај ДНК и РНК, фосфодиестерската врска се наоѓа меѓу 3' јаглеродниот атом на една шеќерна молекула и 5' јаглеродниот атом на друга (и тоа деоксирибоза кај ДНК и рибоза кај РНК).

Фосфатните групи во фосфодиестерската врска се негативно наелектризирани. Бидејќи фосфатните групи имаат pKa која се движи близу 0, тие се негативно наелектризирани при pH 7. Ова ги присилува фосфатите да заземат спротивни страни од ДНК-низите, а се неутрализираат со белковини (хистони), метални јони (како магнезиум) и полиамини.

За да се формира фосфодиестерска врска и за да се поврзат нуклеотидите, трифосфатните или дифосфатните форми од нуклеотидните градбени блокови се раскинуваат за да дадат енергија која е потребна за одвивање на ензимски катализираната реакција. Кога се откинуваат еден или два фосфати (познати како пирофосфат), тогаш се формира фосфодиестерската врска.

Хидролизата на фосфодиестерските врски може да се катализира со помош на фосфодиестерази кои играат важна улога во поправањето на ДНК секвенците.

Во биолошките системи, оваа врска меѓу два рибонуклеотиди може да се раскине со алкална хидролиза, поради присуството на слободната 2' хидроксилна група.

Поврзано
--------

* Фосфодиестераза
* Фосфодиестеразен инхибитор
* Репликација, ДНК, ATP
* Теихојна киселина, ДНаза I
* PDE5
**Хакаруски јазик** — јазик кој припаѓа на групата на ајмарански јазици. Овој јазик се зборува во департманот Лима во Перу. Поточно, јазикот се зборува во Тупе и во неколку околни села како што се Ајша и Колка и најмногу има околу 3.000 луѓе што го зборуваат јазикот како мајчин јазик. Голем дел од овие луѓе зборуваат и шпански јазик и се селат во поголемите центри на Перу, особено во Лима.

Голем дел од јазичарите, хакарускиот и кавкискиот јазик ги сметаат за еден ист јазик, има и силни докази дека овие јазици всушност се два посебни.

ɤ *Оваа статија поврзана со американските староседелски јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Умирачката и смртта на Кинкас Рикачот за вода** - (португалски: *A Morte e a Morte de Quincas Berro D'água*) - новела на бразилскиот писател Жорже Амадо од 1959 година.

Содржина
--------

Еден ден, Жоаким Соарес да Куња, службеник во Даночната управа, неочекувано одлучил да го напушти семејството и да живее како просјак по улиците на Баија, а неговото семејство, засрамено од неговата постапка, го прогласило за мртов. Сепак, еден ден, до семејството допира веста дека тој навистина умрел во својата соба, во сиромашниот дел на градот. Неговата ќерка, Ванда ги презема сите чекори за да му приреди достоен погреб. Сепак, таа не сака неговиот труп да се донесе во семејната куќа, туку оди да го посети во собата каде што умрел. Кога останува сама со него, нејзе ѝ се причинува дека татко ѝ прозборува. Истовремено, веста за неговата смрт се проширува низ сиромашните предградија на Баија и сите го оплакуваат. Неговите најблиски пријатели доаѓаат да бдеат над мртвото тело, но се опијануваат и го земаат со себе Кинкас по улиците на Баија, цело време мислејќи дека е пијан. Потоа, групата скитници, заедно со Кинкас, се качуваат на еден едреник, но поради немирното море, тој паѓа во водата.

Наводи
------

1. ↑  Жорже Амадо, „Умирачката и смртта на Кинкас Рикачот за вода", во: *Антологија на бразилскиот расказ*. Скопје: Три, 2012, стр. 13-70.
*Ранет бизон*, една од најпознатите слики од Алтамира.
**Уметноста во мезолитот** — уметност создавана за време на мезолитот, односно средно–преодно камено време, 20.000 – 12.000. години п.н.е.

Најзначајни дела на мезолитскиот човек се слики на животни врежани или насликани во длабочините на пештерите. Најчести мотиви се бизон, елен, коњ, говеда итд. Најчести парови се бизон – коњ (Европа) и слон – жирафа (Африка). Овие слики биле составен дел од магискиот обред кој требал да обезбеди успешен лов или, подоцна кога бројот на животните се смалил, да ја зголеми нивната плодност. Тоа донекаде објаснува зошто животните биле сликани толку реалистично и во најдлабоките делови на пештерите – утробите на земјата. Реалистичноста е постизана и со вешто користење на природните испакнатини и пукнатини на карпи, преку кои се сликани животни.

Освен овие цртежи луѓето од младиот палеолит правеле мали цртежи и резбарии во коски, рогови, камен, како и женски фигурички, симболи на плодност – „Венера" и слики на луѓе - ритуални игри и слики на лов.

Слики во пештери:

1. Алтамира (во Шпанија) – Ранет бизон, 15.000 – 10.000. година п.н.е.
2. Пештера Ласко (Lascaux) (во Франција) – пештерски слики на животни, 15.000 – 10.000. години п.н.е.
3. Ла Маделаине (во Франција) – Гола жена, 15.000 – 10.000. години п.н.е.
4. Адаури (Монте Пелегрино – Палермо) – Ритуална игра, 15.000 – 10.000. години п.н.е.

Интересен е фактот дека фигурите се сликани една преку друга без некаков ред. Се претпоставува дека по извршеното ритуално убивање на животното, т.е. нејзиниот дух, таа се сметала за мртва и на нејзиното место можело да биде насликано друго животно.

Поврзано
--------

* Праисторија
* Праисториска уметност
* Историја на уметностите
* Историја
* Уметност
**Човек-паша и овчарот Михат** (српски: *Човјек паша и Михат чобанин*) - епска (ајдучка) песна.

Содржина
--------

На пашата му го носат овчарот Михат. Притоа, пашата го прашува, дали е вистина тоа што се зборува за неговиот имот во Призрен, а Михат одговара дека озборувањата се вистинити. Тогаш, пашата го прашува, зошто заминал во ајдуци, а Михат го дава следниов одговор: кога немал доволно сено, тој отишол да ги продаде овците, но тогаш поминале луѓето на пашата, кои му зеле 30 јагниња; тогаш, Михат се сожалил на јагнињата, ги убил Турците и им ги вратил јагнињата на овците. Слушајќи ја приказната, пашата му простува на Михат, му дава пари и го испраќа дома, додека Михат, пак, му го подарува својот коњ на пашата.

Осврт кон песната
-----------------

За главниот лик во оваа песна се претпоставува дека е ајдучкиот арамбаша Мијат Томиќ за кого е испеан третиот голем циклус ајдутски песни. Имено, во песната, пашата го нарекува Михат „турски душманин". Инаку, изразот „Човек-паша" означува безимен, непознат паша.

Наводи
------

1. ↑  *Хајдуци*. Београд: Народна књига, 1965, стр. 122-124.
2. ↑  „Човјек паша и Михат чобанин", во: Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 401-403.
3. ↑  „Песме о хајдуцима", во: *Хајдуци*. Београд: Народна књига, 1965, стр. 145.
4. ↑  *Хајдуци*. Београд: Народна књига, 1965, стр. 153.
**Црешневска Река** — кратка река во Долно Порече, западна Македонија, помала десна притока на реката Треска. Вкупната должина од изворот до вливот и изнесува 6,8 км, минималната должина 6,1 км.

Опис
----

Вкупната должина на водоразделната линија на Црешневска Река изнесува 31,0 км а сливот и зафаќа 21,49 км2 или 1,04% од вкупната површина на сливот на реката Треска. Коефициентот на развиеност ѝ е 1,11; а вкупниот пад помеѓу изворот и вливот изнесува 465 м а просечниот е 68,4‰.

Течение
-------

Извира во месноста Мелој, на северозападниуте падини на Даутица, на надморска височина од 930 м. Како што се спушта во северен правец, овој водотек, наречен Грешни Дол, се среќава со потоците Митров Дол и Рудни Дол, па завртува на северозапад, одминувајќи го с. Црешнево, по кое е наречена. Делот кој следува има два правоаголни свиока, каде водотекот се нарекува Бушничка Река и под нормален агол прави спој со потокот Извор од десната страна, па продолжува во западен правец како Црешневска Река. Следните два километра ги поминува под возвишениот предел Добра Нивица.

Се влева во Треска источно од селото Калуѓерец, во проширувањето на долината под падината Девојчин Камен на исток. Утоката е на надморска висина од 465 м, и тоа на 59,7 км спротиводно од вливот На Треска во Вардар.

Поврзано
--------

* Даутица
* Порече

Наводи
------

1. 1 2 3  Димитровска, Олгица (2013). „Основни хидрографски одлики на притоките на реката Треска" (PDF). *Географски разгледи*. Скопје: Македонско географско друштво. **2012** (46): 37–49. ISSN 1409-908X.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Поважни притоки на реката Треска |
| --- |
|  |
| Леви | 
* Девичка
* Зајаска
* Мала
* Рабетинска
* Слатинска
* Студенчица
* Сува
* Тополнечка

 |
|  |
| Десни | 
* Белешница
* Беличка
* Крапска1
* Модришка
* Оча
* Пеколник
* Сланска
* Црешневска

 |
|  |
| 1 понорница |

 |

Координати: 41°39′12″N 21°15′02″E﻿ / ﻿41.65333° СГШ; 21.25056° ИГД﻿ / 41.65333; 21.25056
Поврзано: Црква Свети Ѓорѓи (појаснување)

**Црквата Свети Ѓорѓија** (амхарски: *Bete Giyorgis*? или *Бет Георгис*) е монолитен храм кој се наоѓа во Лалибела, Етиопија. Христијанскиот храм бил изграден во текот на 13 век. Овој храм бил изграден најдоцна од единаесетте цркви во областа, па честопати се нарекува и како Осмо светско чудо.. Неговите димензии се 25 x 25 x 30 метри. Црквата е посветена на Свети Ѓорѓија, покровител на Етиопија.

Историја
--------

Според етиопските преданија, оваа црква била изградена во времето кога кралот Гебре Мескел Лалибела од династија Загве, која на власт во земјата дошла во почетокот на 10 век. Во текот на неговото владеење, неговите соперници постојано се обидувале да ја заземат неговата власт, па се обидиле и да го отрујат. Самиот крал побарал помош од Етиопската православна црква. Тој слушнал гласини од страна на Свети Георги и Господ i Bog, кои говориле дела самиот крал бил задолжен да го изгради вториот Ерусалим, бидејќи вистинскиот се наоѓал во рацете на муслиманите. Според некои извори, самиот крал бил во Светата Земја, и бил инспириран од тоа што го видел. Сепак, при изградба на комплексот од цркви, тој во никој случај не се обидел да наметне некоја копија од блискоисточните храмови.

Првите жители од Европа кои го посетиле комплексот биле Португалците во текот на 16 век. Се вели дека кога португалскиот капетан кога ги известил властите на Португалија за убавината на храмот, тие едноставно не можеле да поверуваат дека е можно да постоат такви градби во Африка.

Опис
----

Црвата се наоѓа на определена далечина од останатите цркви во целиот комплекс. Таа се наоѓа во длабок ров, чија основа наликува на крст. Нејините невообичаени прозорци наликуваат на оние од катедралата во Аксум. Во нејзината внатрешност се наоѓа стенопис од Свети Ѓорги, како убива змеј. Сите цркви се меѓусебно поврзани со подземно тунели.

Црквата денес
-------------

Денеска оваа црква припаѓа на Етиопската православна црква. Објектот е вклучен во списокот на светско наследство на УНЕСКО. Комплексот денеска е еден од најголемите туристички атракции во земјата.

Наводи
------

1. 1 2  „Lalibela:The Eighth Wonder of the World". Tzu Chi Foundation. Архивирано од изворникот на 2013-01-21. Посетено на 10 November 2006.
2. ↑  „Rock-Hewn Churches of Lalibela". Sacred Destinations. Посетено на 10 November 2006.
3. ↑  „The recording of Bet Giorgis". GIS Development. Посетено на 10 November 2006.
4. ↑  „Ethiopia". L.B. Associates (Pvt) Limited. Архивирано од изворникот на 2013-03-01. Посетено на 10 November 2006.
5. ↑  www.sacred-destinations.com
6. ↑  „Rock-Hewn Churches, Lalibela". United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. Посетено на 10 November 2006.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква Свети Ѓорѓи (Лалибела)" на Ризницата ? |

* Фотографии од целиот комплекс на цркви
* Фотографии од градот и црквата Архивирано на 16 септември 2006 г.
**Чичок** (Arctium lappa) е од род на скриеносеменици од фамилија морска ѕвезда (*Compositae*). Чичокот е двегодишно растение,има долг сиво-кафеавест вретенест корен. Во првата година се појавуваат големи приземни листови во форма на срце. Во втората година расте исправено разгрането дрво со висина од 1-1,5 м. Листовите стануваат се помали одејќи кон врвот на дрвото. Цвета во главици со темноцрвени тубуларни, густо спакувани цветови. Плодовите имаат боцки кои лесно се лепат за облеката. Расте покрај патишта, ливади и необработени површини.

**Лековит дел од растението**: коренот, листовите и семките се користат како лек. Двогодишниот корен се бере во пролет и есен, листовите се уште млади, а семето кога ќе бидесозреано.

**Лековити својства:** Коренот делува противотровно, го забрзува излачувањето на урината и потта и ја прочистува крвта. Се користи и во лекување на венерични болести, сите видови чиреви, гихт, застарени ревматски заболувања, водени болести и труење со жива. Чајот од млади листови се користи во лекување на стомачни тегоби и надуеност, а е добар лек за разни осипи, чиреви, гнојни рани и чиреви во устата. Семето се користи кај сите болести за кои се користи и коренот и листот, но семето е посилно. Семето се користи и за добивање на чичково масло кое се покажало како многу ефикасно во борбата против првутот, опаѓање на косата и ќелавоста.

Најпознатиот вид од овој род е Големиот Чичок (Arctium lappa).

Наводи
------

1. ↑  Jarić, S. Popović, Z. Mačukanović-Jocić, M. Djurdjević, L. Mijatović, M. Karadžić, B. ... & Pavlović, P. (2007). An ethnobotanical study on the usage of wild medicinal herbs from Kopaonik Mountain (Central Serbia). Journal of ethnopharmacology, 111(1), 160-175.
2. ↑  Menale, B. et al. "Traditional uses of plants in North-Western Molise (central Italy)." Delpinoa 48 (2006): 29-36.
3. ↑  Чајкановић, Веселин (1994). *Речник српских народних веровања о биљкама*. Београд: Српска књижевна задруга. стр. 247

Надворешни врски
----------------

* БиоНет училиште
* Arctium - HerbsTopic.com
Знамето на Словенците.
Ова е **список на словенечки поети**. Списокот не е целосен и во него се вклучени најистакнатите поети од Словенија.

Поети
-----

Франце Прешерн.
Јосип Мурн.
Антон Ашкерц.
Фран Албрехт (1889 - 1965)
Вера Албрехт (1895 - 1971)
Антон Ашкерц (1856 - 1912)
Франце Валантич (1921 - 1943)
Невин Бирса (1947 - 2003)
Матеј Бор (1913 - 1993)
Иван Цанкар (1876 - 1918)
Аница Чернеј (1900 - 1944)
Алеш Дебељак (р. 1961)
Карел Дестовник Кајух (1922 - 1944)
Павел Голија (1887 - 1959)
Алојз Градник (1882 - 1968)
Нико Графенауер (р. 1940)
Симон Грегорчич (1844 - 1906)
Мариса Грегорчич Степанчич (1874 - 1957)
Иго Груден (1893 - 1948)
Иван Хрибовшек (1923 - 1945)
Миран Јарц (1900 - 1942)
Урбан Јарник (1784 - 1844)
Јоже Јаворшек (1920 - 1990)
Симон Јенко (1835 - 1869)
Јанош Кардош (1801 - 1875)
Драготин Кете (1876 - 1899)
Миле Клопчич (1905 - 1984)
Едвард Коцбек (1904 - 1981)
Сречко Косовел (1904 - 1926)
Јован Весел Косески (1798-1884)
Таја Крамбергер (р. 1970)
Фран Левстик (1831 - 1887)
Јожа Ловренчич (1890 - 1952)
Рудолф Мајстер (1874 - 1934)
Светлана Макарович (р. 1939)
Јанез Менарт (1929 - 2004)
Јосип Мурн Александров (1879 - 1901)
Антон Новачан (1887 - 1951)
Јосип Ости (р. 1945)
Изток Осојник (р. 1951)
Лили Нови (1885 - 1958)
Антон Подбевшек (1898 - 1981)
Франце Прешерн (1800 - 1849)
Франчек Рудолф (р. 1944)
Томаж Шаламун (р. 1941)
Јакоб Сабиншек (1922 - 1961)
Тоне Селишкар (1900 - 1969)
Бране Сенегачник
Антон Мартин Сломшек (1800 - 1862)
Јоже Сној (b. 1934)
Јожеф Стефан (1835 - 1893)
Алеш Штегер (р. 1973)
Јосип Стритар (1836 - 1923)
Грегор Стрниша (1929 - 1987)
Владимир Трухлар (1919 - 1977)
Јосипина Турнограјска (1833 - 1854)
Јоже Удович (1912 - 1986)
Цене Випотник (1914 - 1971)
Антон Водник (1901 - 1965)
Франце Водник (1903 - 1986)
Валентин Водник (1758 - 1819)
Божо Водушек (1905 - 1978)
Станко Враз (1810 - 1851)
Станко Вук (1910 - 1944)
Дане Зајц (1929 - 2005)
Отон Жипанчич (1878 - 1949)

Поврзано
--------

* Список на словенечки писатели
* Словенечка литература
* Словенечки јазик
* Словенци