***Вештерот 2: Атентатори на кралеви*** (англиски: ***The Witcher 2: Assassins of Kings***; полски: ***Wiedźmin 2: Zabójcy królów***) - акциона видео игра во улоги од 2011 година развиена од страна на CD Projekt Red, врз основа на серијалот на фантазиски романи - „*Вештерот"* од Анджеј Сапковски. Таа е продолжение на играта „*Вештерот"* од 2007 година и второ главно дело од серијалот видео игри - „*Вештерот*". Објавена била за Microsoft Windows, Xbox 360, OS X и Linux.

Играчот ги насочува дејствијата на Гералт од Ривија, ловец на чудовишта познат како Вештер. Светот на фантазијата во кој се случуваат неговите авантури сѐ должи многу на полската историја и словенската митологија.

Играта била критички и комерцијален успех, продавајќи над 1,7 милиони примероци до мај 2012 година. Третото дело од серијалот, *Вештерот 3: Див лов"*, била објавена во мај 2015 година.

Начин на играње
---------------

Играњето на „*Вештерот 2*" е значително отргнување од она на нејзиниот претходник. Борбата, на пример, е многу посложена, со додатоци во облик на способности за поставување стапици и за нишанење и фрлање оружје. Главниот јунак, Гералт, има подобрен напажачки и одбранбен арсенал, со широк спектар на блиско и опсежно оружје, оклопи, бомби, стапици и второстепено оружје, како што се секирчиња и лопати. Надградбите се поделени на четири различни патеки: почетна патека за обука, која вклучува општи надградби за разни основни способности и мора да се вложува пред да се пристапи до другите патеки; мечување, што ги подобрува способностите на Гералт за борба против мечувалските способности; алхемија, која вклучува поволности како што се намалување на негативните ефекти на напивките; и магија, што ги подобрува „Вештеровите знаци„.

*Вештерот 2* вклучува прикриен режим во одредени делови од играта, каде што играчите мора да останат неоткриени додека се пробиваат до одредена цел. Играчите имаат можност да ги онесвети непријателите ако Гералт успее да застане зад нив, но играчот може да избере да земе помалку суптилен пристап и да ги вклучи чуварите во борба.

Заплет
------

### Приказна

Играчот го контролира Гералт од Ривија, кој е еден од ретките преостанати вештери - подобрени и обучени луѓе со посебна моќ кои ловат чудовишта за заработка. *Вештерот 2: Атентатори на кралеви* содржи многу различни патишта и приказни, заедно со повеќе завршетоци.

Почеток
На почетокот на играта, Гералт е во затвор под сомнение за убиство на Фолтест, кралот на Темерија. Шефот на специјалните единици на Темерија, Вернон Роуш, го испрашува Гералт и ја дознава приказната што довело до тоа Гералт да биде десна рака на Фолтест до затвореник. Пред и за време на настаните на „Вештерот", Фолтест имал тајна врска со една бароница по име Марија Луиза Ла Валет, што довело до две деца, Анаис и Буси. Некое време откако Гералт го спасил Фолтест од вештер-атентатор (на крајот од првата игра), Фолтест се обидел да ги поведе своите деца и да ги донесе да живеат со него во Визима. Марија не била подготвена да се откаже од децата, а Фолтест водел војна за да ги добие. Гералт успеал да го придружува Фолтест до неговите деца, но непознат напаѓач го убил Фолтест пред да исчезне, оставајќи го Гералт како единствен осомничен. По испрашувањето, Роуш одлучува дека Гералт е невин и му помага во бегството од затворот. Двајцата, заедно со волшебничката Трис Мериголд, одат во потрага по кралоубиецот.

Прво поглавје
Триото пристигнува во трговскиот град Флотсом и се заседнати од страна на Јорвет, бунтовнички виленик. На групата и се чини дека еден вештер, за кој се верува дека го убил кралот Демавенд од соседната земја Едирн, е во сојуз со бунтовниците. Гералт ги спасува своите стари пријатели, поетот Јаскер и џуџето Золтан Чивеј, од бесење на градскиот плоштад. Со помош на волшебничката Шиле де Тансарвил, Гералт убива Кајран, џиновско чудовиште што ги нарушува трговските патишта во градот. Гералт открива дека Лоредо, наводниот темериски командант на градот, има намера да му го продаде градот на кралот Хенселт од Кедвен. Тој исто така открива дека кралевиот убиец, вештерот познат како Лето, планира да го предаде Јорвет и го убедува виленикот на вистината. Додека Гералт и Јорвет се соочуваат со Лето, Роуш пристигнува со вооружени сили. Играчот избира помеѓу помагајќи на Јорвет или Роуш, поставувајќи го патот на второто поглавје. Без оглед на изборот, Лето ја киднапира Трис и ја принудува да ги телепортира двајцата во Едирн.

Второ поглавје (Јорвет)
Ако Гералт му помогне на Јорвет, двојката плови до горен Едирн. Таму, тие се впуштаат во бунт против кралот Хенселт од соседниот Кедвен и им помагаат на бунтовничките сили. Гералт завршува три мисии: формулирање отровен противотров за бунтовничкиот водач Саскија, одредување на местоположбата на Трис (заробена од шпиони од империјата Нилфгард и однесена во Лок Муин) и укинување на проклетство на бојното поле што ги спречува бунтовниците да го бранат Верген, бунтовничката база на дејствија. Бунтовниците ја поразуваат војската на кралот Хенселт, а Хенселт е принуден да ги признае условите на Саскија. Гералт открива дека Саскија е змеј што има човечки облик, но таа е под умствена контрола од страна на нејзиниот советник, волшебничката Филипа Ејлхарт. Кога Филипа ја телепортира Саскија и самата себе во Лок Муин, Гералт и Јорвет ги следат.

Второ поглавје (Роуш)
Ако Гералт му помогне на Роуш, Роуш го тера Гералт да го ликвидира Лоредо за предавство. Гералт и Роуш пловат до горен Едирн. Таму, тие исто така се впуштаат во бунт против кралот Хенселт, но му помагаат на кралот наместо да се борат против него. Гералт открива бунт во кедвенската војска: лојалисти кои се убедени дека Хенселт прави заговор со империјата Нилфгард. Гералт завршува три мисии: утврдување на местоположбата на Трис (заробена од дипломатската делегација од Нилфгард и однесена во Лок Муин), укинување на проклетството на кралот Хенселт и укинување на проклетството на бојното поле што го спречува кралот да маршира кон градот Верген. Гералт го брани Хенселт од двајца вештерски атентатори и му помага на маѓепсникот Детмолд и кралски советник на Хенселт во ритуалот за некроманција за да открие дека се во сојуз со Шиле де Тансарвил, која веќе побегнала во Лок Муин со колешката волшебничка Филипа Ејлхарт и ја привлекла бунтовничката-водач Саскија како придружба. Откриено е дека Роуш заговарал против Кедвен, а Хенселт ги убива повеќето луѓе на Роуш како одмазда. Додека Хенселт го напаѓа Верген, Гералт го победува личниот чувар на Хенселт и или му дозволува на Роуш да го убие Хенселт во одмазда (што предизвикува граѓанска војна во Кедвен) или го убедува да го поштеди кралот. Гералт и Роуш потоа одат во Лок Муин, по трагите Трис и Филипа.

Трето поглавје
Гералт пристигнува во Лок Муин или со Јорвет или со Роуш, во зависност од тоа кому претходно му помагал. Маѓепсниците свикале состанок за воспоставување на ново магично владејачко тело познато како Конклавата, а сите кралски водачи се наоѓаат во Лок Муин. Филипа Ејлхарт и Шиле де Тансарвил имаат намера да го искористат состанокот за да воспостават своја моќ, со сè уште навлечената Саскија како потпора.

Ако Гералт пристигне со Јорвет, тој мора да избере помеѓу спасување на Трис или спасување на Филипа, која е единствената личност способна да ја крене магијата од Саскија, но која била заробена и ослепена од кралот на Реданија. Ако Гералт пристигне со Роуш, тој мора да избере помеѓу спасување на Трис или спасување на киднапираната принцеза Анаис од Темерија. Во зависност од изборот, маѓепсничко-кралската средба е прекината кога пристигнуваат силите на Нилфгард со Лето, кој го открива целиот заговор на волшебничките, или ако Трис е спасена - без оглед на кого помагал Гералт - таа наместо тоа го открива заговорот на волшебничките. Состанокот повторно го прекинува Саскија во облик на змеј, која сè уште е под умствена контрола од страна на Филипа. Гералт ја брка Шиле, која се обидува да го искористи својот мегаскоп (магичен телепортер) за да избега. Сепак, Лето го саботирал мегаскопот, во кој Шиле се заглавува. Гералт може или да ја спаси Шиле или да не стори ништо, во тој случај Шиле е распарчена. Конечно, Гералт е во двобој со Саскија, по што тој може да ја убие, да ја остави да живее или (ако ја спасил Филипа порано) да ја поништи магијата над умот на Саскија.

Крај
Ако Трис е спасена, Конклавата е обновена и маѓепсниците работат да го затворат Лок Муин. Ако Трис не е спасена, крвав погром на волшебни корисници се јавува во Лок Муин и низ северните кралства. Гералт конечно се соочува со Лето, кој открил нилфгардски заговор за дестабилизација на Северните кралства. Откако ја слушнал приказната на Лето, Гералт може или да го пушти или да се соочат до смрт. Гералт потоа се обединува со Трис и или Јорвет или Роуш и тргнува на југ. Истовремен заплет на играта се обидите на Гералт да ги врати изгубените спомени од неговиот претходен живот, учејќи повеќе за неговата љубовничка Јенефер и митскиот Див лов. После-заслужната сцена прикажува селанец што собира дрва како сведок на нилфгардска инвазија.

Развој
------

CD Projekt Red добивајќи ја Наградата за европски игри за „*Вештерот 2"* на „gamescom 2012"
*„Вештерот 2: Атентатори на кралеви*" била најавена на 18 септември 2009 година. „CD Projekt Red" развил сопствен соодветен двигател, „REDengine", за играта, разлика од првото дело, кое работело на изменета верзија на „Aurora Engine" на „BioWare". Играта го вклучувала физичкиот двигател „Havoc".

*„Вештерот 2"* располага со систем за разгранување на дијалози со целосна гласовна глума, која била изведена, режирана и снимена во Лондон, Англија Програмерите рекле дека играта ќе има 16 различни завршетоци, иако тоа подоцна било разјаснето како 16 „држави на светот" до крајот на играта. Играта произлегла од влијанија како што се „*Демонови души*", „*Порој*", и „*Бетмен: Аркамски азил*".

„CD Projekt Red" го објавиле првото видео на играње на 25 март 2011 година, прикажувајќи различни методи со кои играчот може да заврши ниво. Уште едно видео на играње било откриено на „Gamescom" 2011, прикажувајќи ги многуте ликови и поставки на играта. Верзијата на Xbox 360 била објавена на 2 јуни 2011 година, со „CD Projekt Red" потврдувајќи дека ќе биде објавена до крајот на годината. Сепак, на 1 август 2011 година, датумот на објавување на Xbox 360 бил поместен за првиот квартал од 2012 година за да му се даде на тимот „повеќе време за проширување и полирање на одредени елементи од играта" и да им се овозможи на програмерите да се справат со правните проблеми околу дистрибутивните права за играта.

### Пуштање за продажба

На 14 април 2011 година, „CD Projekt Red" објавил за време на нивната Пролетна конференција Денови на ЦДП 2011 дека малопродажните копии на играта ќе содржат управување со дигитални права SecuRom (DRM). Како и да е, заштитата сепак би овозможила бесконечна инсталација на бесконечен број компјутери, со можност за играње до пет компјутери во исто време. Потврдено е дека играта нема да има цензура меѓу регионите. „*Вештерот 2*" била дистрибуирана и преку неколку дигитални дистрибутивни услуги како што се Steam и сопствениот сервис CD Projekt Red, GOG.com. Верзијата продадена на GOG.com била единствената верзија што немала никаков DRM при излегувањето.

На 3 мај 2011 година, „Bandai Namco Entertainment" потврдиле дека австралиското издание на играта ќе биде изменето за да се исполни рејтингот MA15 +. Уредувањето конкретно се однесува на споредна задача во која на Гералт му се нуди секс како награда за завршување на задачата. Во австралиската верзија се гледа како Гералт автоматски ја одбива задачата. Три недели пред оваа објава, играта била отстранета од австралиските продавници на Steam, предизвикувајќи негодување кај гејмерската заедница во Австралија. Дополнително, услугата за дигитална дистрибуција на „CD Projekt Red", GOG.com објави дека цената на австралиската верзија ќе се зголеми поради проблеми со лиценцирањето, но дека клиентите сепак можат да ја нарачаат играта по нејзината првична цена 17 часа пред промената.

На 30 јуни 2011 година било објавено дека „THQ" ќе биде дистрибутер на играта за Западна Европа, Австралија, Нов Зеланд и Средниот Исток. На 8 јули 2011 година, „Bandai Namco" го тужел „CD Projekt", обвинувајќи го „CD Projekt" за кршење на договорните обврски со издавачот. На 8 декември 2011 година, Бандаи Намко ја добил тужбата, а договорот за издавање на „CD Projekt Red" со „THQ" бил откажан.

*„Вештерот 2: Атентатори на кралеви"* била издадена за компјутер на 17 мај 2011 година во продавниците за малопродажба и дигиталните дистрибутивни услуги како што се „GOG" и „Steam". Ланецот на супермаркети во Обединетото Кралство „Tesco" ја издал верзијата на конзолата на играта во петокот на 13 април 2012 година - четири дена пред закажаниот датум на објавување - и биле замолени да ја повлечат играта од полиците до првичниот датум на објавување.

### Рекламирање

„GOG" ја промовирале играта со намалување на цената на „*Вештерот*" една недела пред објавувањето на продолжението. Тие ги охрабрувале играчите да ги увезуваат своите зачувани податотеки од првата до втората игра. „Steam" понудиле три рекламни предмети на „*Вештерот 2"* за „*Тимска тврдина 2"*. Овие биле перика, меч и ѓердан, кои биле ограничени во класата извидник во играта. Во изданието од полската верзија на „*Playboy*" во мај 2011 година, на насловната страница се нашол полуголиот лик на Трис. Во Русија, издавачите „1C Company" објавиле реален гол календар со копии од играта. Кога претседателот на САД, Барак Обама, ја посетил Полска во мај 2011 година, полскиот премиер Доналд Туск му подарил неколку подароци, вклучувајќи го и Колекционерското издание на „*Вештерот 2"*.

### Напреднато издание

На 27 јануари 2012 година, „CD Projekt Red" најавиле „Напреднато издание" на „*The Witcher 2*" преку нејзината сестринска компанија „GOG.com". Издадено на 17 април 2012 година на Xbox 360 и на „Microsoft Windows" преку „Steam" и „GOG.com". Сите постојни сопственици на „*Вештерот 2*" добиле бесплатни надградби на подобреното издание, и можеле да го пред-вчитаат ажурирањето почнувајќи на 11 април 2012 година. Сите нови копии на сметач и Xbox 360 се испраќале со дополнителната содржина. „*Вештерот 2: Атентатори на кралеви - Напреднато издание"* додало над 10 GB нова содржина, вклучувајќи четири часа игра, режим на арена, ново упатство, 36 минути кинематика вклучувајќи и ново вовед создаден од "Platige Image" и завршни заслуги, како и еден куп поправки на играта и интерфејсот.

Прием
-----

### Критички прием

| Прием |
| --- |
|  |
|  |

*Вештерот 2: Атентатори на кралеви* добила општо поволни критики. Добитник била на над 50 награди за најдобра графика, најдобра адаптација или употреба на лиценца, најдобра приказна, најдобра сметачка игра, најдобра игра со улоги и Игра на годината.

Критичарите ја пофалиле борбената механика, прилагодувањето, графиката, околината, внесувањето и раскажувањето приказни. „*PC Gamer"* сметал дека борбената механика и крајот на играта се послабите точки на играта. Том Чик од „1UP" и дал на играта блескав рејтинг „А" и ги навел нејзините „богати графики кои не мора да бидат светкави, сложени борбени предизвици и суперлативно пишување со ниска фантазија". Играта собрала неколку совршени резултати, а „*GamePro*" рекле дека „*Вештерот 2: Атентатори на кралеви"* олицетворува сè што е добро за сметачкиот развој и сè што ја прави, според мене, најдобрата платформа таму. „*Game Informer*" и дал на играта „платинест резултат" и споменале дека „брилијантната темна авантура во фантазијата е исто толку добра и на конзолата", како што била на сметач.

Главен извор на расправија за играта била тешкотијата во борбата, особено за време на првите неколку часа на играта. Некои извори, како што е „Eurogamer", ја пофалиле тешкотијата на почетокот, објаснувајќи дека „[играта] не ве третира како играч... туку како возрасен, слободно да правите свои грешки и да претрпите заплет во кој не сите го добиваат она што го заслужуваат ".

Играта бил критикувана и за она што „Rock, Paper, Shotgun" го карактеризирале како бесплатна голотија, особено во топлес сцената на ликот Марија Луиза Ла Валет, за која се вели дека покажува „дрски гради" додека и се заканувало мачење, а нејзините гради сексуализирале сцена што треба да биде мошне сериозна. Други критичари сметале дека сцената е едноставно вистинита, со тоа што една жена во реалниот свет, која е пред измачување, веројатно ќе има голи гради.

Во јуни 2014 година, играта добила главно медиумско покритие кога претседателот на Соединетите Држави Барак Обама ја спомнал видео играта во својот говор во Полска. Тој рекол:

> Последен пат кога бев тука, [полскиот премиер] Доналд [Туск] ми даде подарок, видео играта развиена овде во Полска, која ги освои обожавателите ширум светот, *Вештерот*. Признавам, не сум многу добар во видео игрите, но ми беше кажано дека тоа е одличен пример за местото на Полска во новата глобална економија. И тоа е почит кон талентите и работната етика на полскиот народ, како и мудрото управување на полските водачи како премиерот Туск.
> 
> 

### Продажба

*Вештерот 2*, наводно, продал повеќе од 940.000 примероци до август 2011 година, стапка на продажба што „CD Project Red" ја проектирале. Од продадените 940 000 примероци, 200 000 биле продажби преку Интернет (дигитална продажба).

Дополнителни статистички податоци за продажба преку Интернет биле пријавени во ноември 2011 година. Комбинираната продажба на „Direct2Drive", „Impulse" и „Gamersgate" била вкупно 10.000 единици. „GOG" продале 40 000 примероци. Во истиот временски период, 200 000 примероци од „*Вештерот 2"* биле продадени на „Steam".

До мај 2012 година, играта се продала во 1,7 милиони примероци. До февруари 2013 година, комбинираната продажба на играта и нејзиниот претходник надминале 5 милиони. До март 2014 година, серијалот „*Вештерот*" имал продадено 7 милиони примероци од обете игри. До септември 2014 година, серијалот достигнал 8 милиони примероци.

Продолжение
-----------

*„Вештерот 3: Див лов"* била најавена од „CD Projekt Red" на 5 февруари 2013 година и била објавена на 19 мај 2015 година за „Microsoft Windows", „PlayStation 4" и „Xbox One".

Белешки
-------

1. ↑  Продажната верзија издадена од Atari за првичната сметачка верзија и Warner Bros. Interactive Entertainment за напредното издание во Северна Америка и од Bandai Namco Entertainment во Западна Европа, Австралија, Нов Зеланд и Блискиот Исток. Јапонската верзија била издадена од Spike Chunsoft.

Наводи
------

1. ↑  Purchese, Robert (2 јули 2012). „Witcher 2 dev: next Xbox not playing pre-owned games "a bad thing"". Eurogamer. Посетено на 31 декември 2020.
2. 1 2  Peckham, Matt (25 март 2010). „The Witcher 2 Announced, 'Non-Linear' with 'Smoother' Combat". PCWorld. Архивирано од изворникот на 2010-03-27. Посетено на 31 декември 2020.
3. ↑  Kain, Erik (30 мај 2012). „The Witcher 2 Is Coming To Mac". *Forbes*. Посетено на 31 декември 2020.
4. ↑  „The Witcher 2: Assassins of Kings is now on Linux". SteamDB. Архивирано од изворникот на 2016-01-29. Посетено на 31 декември 2020. Укажано повеќе од еден `|accessdate=` и `|access-date=` (help)
5. 1 2  Robinson, Andy (16 јануари 2010). „Witcher 2 release date confirmed". CVG. Посетено на 31 декември 2020.
6. ↑  „Witcher 2 on Xbox 360 delayed to 2012: Publisher delays console version of RPG due to legal battle, needing more development time". New Game Network. 1 август 2011. Посетено на 31 декември 2020.
7. ↑  „The Witcher 2: Assassins of Kings - PC". IGN. Посетено на 30 декември 2020.
8. ↑  Onyett, Charles (30 мај 2012). „The Witcher 2 Sells 1.7 Million". IGN. Посетено на 30 декември 2020.
9. ↑  O'Connor, Alice (10 ноември 2010). „The Witcher 2 Dev Diary Introduces New Engine". Shacknews. Посетено на 31 декември 2020.
10. ↑  Purchase, Robert (1 September 2010). „The Witcher 2 will have 16 endings". Eurogamer. Посетено на 31 декември 2020.
11. ↑  Yin-Poole, Wesley (30 ноември 2010). „16 Witcher 2 endings claim clarified: Relates to "states of the world"". Eurogamer.net. Посетено на 30 декември 2020.
12. ↑  „CD Projekt wants The Witcher 2 to be polished and mature". Архивирано од изворникот на 2011-04-06. Посетено на 2020-12-31.
13. ↑  Parfitt, Ben (3 јуни 2011). „Witcher 2 hitting Xbox 360". MCV. Посетено на 31 декември 2020.
14. ↑  Plunkett, Luke (1 август 2011). „The Witcher 2's Xbox 360 Versions Slips to 2012". Kotaku. Архивирано од изворникот на 2012-08-08. Посетено на 31 декември 2020. Укажано повеќе од еден `|accessdate=` и `|access-date=` (help)
15. ↑  V, Alex (14 април 2011). „Witcher 2 to include SecuRom DRM". New Game Network. Посетено на 31 декември 2020.
16. ↑  Bryne, Seamus (3 мај 2011). „The Witcher 2 Modified For Australian MA15+ Release". Kotaku. Посетено на 31 декември 2020.
17. ↑  Serrels, Mark (3 мај 2011). „What Is Happening With The Witcher 2 In Australia?". Kotaku. Посетено на 31 декември 2020.
18. ↑  Serrels, Mark (6 мај 2011). „Australian Gamers: You Have 17 Hours To Pre-Order The Witcher 2...". Kotaku. Посетено на 31 декември 2020.
19. ↑  „THQ to Bring The Witcher 2: Assassins of Kings to Xbox 360 in Western Europe, Australia, New Zealand and the Middle East". *CD Projekt*. 30 јуни 2011.
20. ↑  Sinclair, Brendan (8 July 2011). „Witcher 2 studio sued by Namco Bandai". GameSpot. Посетено на 31 August 2018.
21. ↑  Downin, Jonathan (8 декември 2011). „Namco Bandai wins Witcher 2 suit against CD Projekt". GameSpot. Посетено на 31 декември 2020.
22. ↑  Fahey, Mike (7 декември 2011). „French Court Declares Namco Bandai the European Distributor of Xbox Witcher 2". Kotaku. Посетено на 31 декември 2020.
23. ↑  Yin, Wesley (13 април 2012). „Witcher 2 Xbox 360 goes on sale early at Tesco". Eurogamer.net. Посетено на 31 декември 2020.
24. ↑  Narasimhan, Kaushik (10 мај 2011). „The Witcher Promo On GOG.com". Techie Buzz. Архивирано од изворникот на 2017-05-05. Посетено на 4 June 2011. Укажано повеќе од еден `|accessdate=` и `|access-date=` (help)
25. ↑  Scott, Tyler. „Team Fortress 2 Witcher 2 Promo Items". Save & Quit. Посетено на 31 декември 2020.
26. ↑  Fahey, Mike (18 април 2011). „The Witcher 2 Casts A Sexy Spell On Polish Playboy". Kotaku. Посетено на 31 декември 2020.
27. ↑  „The Witcher 2 Gets A Naked Chick Calendar (So NSFW)". *GameRevolution*. 6 мај 2011. Посетено на 31 декември 2020.
28. ↑  Fahey, Mark (5 мај 2011). „Russian Witcher 2 Calendar Bares All in the Name of Marketing". Kotaku. Посетено на 31 декември 2020.
29. ↑  Good, Owen (28 мај 2011). „Poland Gives President Obama The Witcher 2's Collector's Edition". Kotaku. Посетено на 31 декември 2020.
30. ↑  „The Witcher 2: Assassins of Kings Enhanced Edition Announced!". CD Projekt Red. 27 јануари 2012. Архивирано од изворникот на 2012-04-28. Посетено на 31 декември 2020. Укажано повеќе од еден `|accessdate=` и `|access-date=` (help)
31. ↑  Senior, Tom (27 јануари 2012). „The Witcher 2 Enhanced Edition to add free areas, quests and characters in April". PC Gamer. Посетено на 31 декември 2020.
32. ↑  „The Witcher 2: Assassins of Kings for PC Reviews". Metacritic. Посетено на 31 декември 2020.
33. ↑  „The Witcher 2: Assassins of Kings for Xbox 360 Reviews". Metacritic. Посетено на 31 декември 2020.
34. ↑  „Review: The Witcher 2: Assassins of Kings". Архивирано од изворникот на 2021-09-02. Посетено на 2020-12-31.
35. ↑  „The Witcher 2 review - Edge Magazine". 9 June 2011. Архивирано од изворникот на 9 June 2011.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
36. 1 2  Smith, Quintin (20 мај 2011). „The Witcher 2: Assassins of Kings Review — PC". Eurogamer.net. Посетено на 31 декември 2020.
37. 1 2  Biessener, Adam (16 април 2012). „The Witcher 2: Assassins of Kings - Enhanced Edition, The Brilliant Dark Fantasy Adventure Is Just As Good On Console". *Game Informer*. GameStop. Посетено на 31 декември 2020.
38. ↑  „The Witcher 2: Assassins of Kings Review - GameRevolution".
39. ↑  „The Witcher 2: Assassins of Kings Review". GameSpot. Архивирано од изворникот на 1 јуни 2011. Посетено на 31 декември 2020.
40. 1 2  „The Witcher 2: Assassins of Kings review, The Witcher 2: Assassins of Kings PC Reviews". GamesRadar. Архивирано од изворникот на 2 април 2017. Посетено на 31 декември 2020.
41. ↑  *GamesTM*, issue 110, page 110
42. ↑  GT Reviews (23 мај 2011). „The Witcher 2: Assassins of Kings: Read the Review". *GameTrailers*. Defy Media, LLC. Посетено на 31 декември 2020.
43. ↑  Onyett, Charles (24 мај 2011). „The Witcher 2: Review Journal". IGN. Посетено на 31 декември 2020.
44. ↑  „The Witcher 2 review: Taught with peril".
45. ↑  Purchese, Robert (15 August 2012). „Witcher 2, Battlefield 3, Minecraft dominate European Games Awards". Eurogamer. Посетено на 31 декември 2020.
46. ↑  Shack Staff (20 јануари 2012). „2011 Game of the Year - The Witcher 2: Assassins of Kings". Shacknews. Посетено на 31 декември 2020.
47. ↑  „The Witcher 2 received 50 awards". CD Projektred.com. Посетено на 31 декември 2020.
48. ↑  Cobbett, Richard (19 мај 2011). „The Witcher 2: Assassins of Kings". *PC Gamer*. Посетено на 31 декември 2020.
49. ↑  Lund-Hansen, Rasmus. „The Witcher 2: Assassins of Kings — Gamereactor UK". Gamereactor.eu. Посетено на 10 October 2011.
50. ↑  „Putting The RP Back In RPG, With Style — The Witcher 2: Assassins of Kings — PC". www.GameInformer.com. 19 мај 2011. Архивирано од изворникот на 3 септември 2011. Посетено на 31 декември 2020.
51. ↑  Chick, Tom. „The Witcher 2: Assassins of Kings Review". 1UP. Архивирано од изворникот на 2014-08-12. Посетено на 31 декември 2020.
52. ↑  „The Witcher 2 Assassins of Kings Review from". GamePro. Архивирано од изворникот на 1 декември 2011. Посетено на 31 декември 2020.
53. ↑  Welsh, Oli (20 May 2011). „Game of the Week: The Witcher 2". Eurogamer. Посетено на 31 декември 2020.
54. ↑  Meer, Alec (20 август 2010). „GameCon '10 Ripport, Day Too: The Witcher 2". Rock, Paper, Shotgun. Посетено на 31 декември 2020.
55. ↑  Ridgeley, Sean (13 септември 2010). „Witcher 2's nude woman torture scene being reconsidered". neoseeker.com. Посетено на 31 декември 2020.
56. ↑  Teti, John (3 јуни 2014). „President Obama informs Poland that he is bad at Poland's video game". *A.V. Club*. Onion Inc. Посетено на 31 декември 2020.
57. ↑  Martin, Garrett (4 јуни 2014). „That video game Obama praised in his Poland speech is full of blood, gore, and sex". *SALON*. Salon Media Group, Inc. Посетено на 31 декември 2020.
58. 1 2  „'The Witcher 2': nearly 1 million copies sold". *Warsaw Business Journal*. 30 август 2011. Архивирано од изворникот на 6 ноември 2013. Посетено на 31 декември 2020.
59. 1 2 3 4  Hill, Owen (10 ноември 2011). „GOG release The Witcher 2 sales stats. Steam dominates all competitors combined". *PC Gamer*. Future PLC. Посетено на 31 декември 2020.
60. ↑  Dutton, Fred (30 мај 2012). „The Witcher 2 sales top 1.7 million". *Eurogamer*. Gamer Network. Посетено на 31 декември 2020.
61. ↑  Makuch, Eddie (13 февруари 2013). „Witcher series sales hit 5 million". *GameSpot*. Посетено на 31 декември 2020.
62. ↑  Ahmad, Ashar (5 September 2014). „Witcher and Witcher 2 Sales Reach 8 Million Mark". *SegmentNext*. Посетено на 29 January 2015.
63. ↑  Pieczyrak, Paweł (4 септември 2014). „Raport finansowy firmy CD Projekt. Ile sprzedano kopii Wiedźmina?". *PurePC.pl*.
64. ↑  „The Witcher 3: Wild Hunt - PC". IGN. Посетено на 31 декември 2020.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Вештерот 2: Атентатори на кралеви на IMDB

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
*Вештерот* од Анджеј Сапковски |
| --- |
|  |
| Книги | 
* *Последната желба*
* *Меч на судбината*
* *Виленичка крв*
* *Време на презир*
* *Огнено крштевка*
* *Кулата на ластовицата*
* *Дамата од езерото*
* *Сезона на бури*

 |
|  |
| Филм и телевизија | 
* *Колначот* (филм)
* *Колначот* (полска серија)
* *Вештерот* (американска серија)

 |
|  |
| Игри | 
* *Вештерот*
* *Вештерот 2: Атентатори на кралеви*
* *Вештерот авантурска игра*
* *Вештерот воена арена*
* *Вештерот 3: Див лов*
	+ *Камени срца*
	+ *Крв и вино*
	+ награди
* *Гвент: Вештерот игра со карти*
* *Кршач на престоли: Приказни за вештерот*

 |
|  |
| Ликови | 
* Гералт од Ривија

 |
|  |
| Поврзано | 
* *Соулкалибур VI*
* *Ловец на чудовишта: Свет*
* *Демон X-машина*
* "Toss a Coin to Your Witcher"

 |
|  |
| 
* Википедиина книга Книга
* Категорија Категорија

 |

 |