recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Страна од ракописот Шинпукуџи на Коџики, кој датира од 1371–72 година
**Коџики** (јапонски: 古事記 „Записи од древните случувања") е прва запишана книга во Јапонија врз основа на усно предание, а ја забележил во 712 година О-но-Јасумаро.
Воведниот текст нè запознава со тоа во какви околности е создадено делото. Во однос на преданието, се тежнее кон зачувување на верзиите кои би ја докажале легитимноста на новиот цар ( О-ама ), а се отфрлаат оние кои тоа не го можат. Тенму О-ама по победата над Отом (синот на неговиот брат, царот Тенџи), решава од постојните текстови да ги среди и сочува само важните верзии за него.

Во првата фаза на составувањето, Тенму О-ама го повикува раскажувачот и го замолува да ги запамети сите „легитимни" верзии (некои историчари тврдат дека раскажувачот била жена, на што во прилог му оди и фактот дека жените-шаманки во старојапонската култура воглавно билетие кои ги чуваат „ божјите зборови"). Тој раскажувач, Хиједа-не-Аре, го памети текстот како што наредил царот. Веќе во 711 година, царицата Генмеј го повикала дворскиот научник О-но-Јасумаро сè да забележи, што тој ќе го стори веќе во следната 712 година.

Во воведниот текст користен е чист кинески стил, а остатокот бил мешан. О-но-Јасумаро сакал да ги сочува јапонскиот јазичен дух и ритам, т.е. стилот, од наративното раскажување. Тоа било можно со користење на кинеското писмо во изменета форма, т.е. единствено поради пренесување на нивната фонетска вредност, но не и семантичката ( Манјоган ).

Содржина
--------

Коџики содржи три свитоци (санкан):

1. Џокан - космогониски приказни (од времето на создавањето на земјата и небото до времето на царот Џинму). Историски не се веродостојни бидејќи се изразито митолошки. Земјата ја создава пар на богови, Изанаги и Изанами. Тогаш Аматерасу Омиками го создава небото.
2. Чукан - од царот Џинму до царот О- џин. Тоа се воглавно легендарни приказни за одредени јунаци како што се Јамато Такеру-но-Микото. Нема историска вредност, но како книжевно дело со околу 110 песни, покрај прозни делови, епски го доловува јапонскиот дух и светот.
3. Генкан - од Царот Нинтоку, па сè до царицата Сујко со повеќе историски приказни, помалку митологија; се занимава со времето на луѓето, а не на боговите.

Се изделуваат два вида на текст:

1. Тејки - се однесува на генеалогијата на самото царско семејство
2. Хонџи - митолошки приказни и легенди, не толку поврзани со генеалогијата и политиката

Наводи
------
**Кат** — елемент од вертикалната структура на фитоценозата. Катовите се разликуваат визуелно по нееднородната вертикална распределба на фитомасата. Се разликува подземна и надземна катовност. Благодарение на катовниот распоред на растенијата во заедниците, абиотичките услови на животната средина (светлина, топлина, почва) се искористуваат најдобро од страна на растенијата. Овој податок укажува на тоа дека еколошките услови за живот на секој кат се различни.

Во шумите составени од растенија кои припаѓаат на различни животни форми можат да се забележат следните катови:

* *кат A* — дрвја (кат на дрвја);
* *кат B* — грмушки (кат на грмушки);
* *кат C* — треви (кат на тревестите растенија);
* *кат D* — кат на мовови и лишаи.

Една од поважните особини на катот на дрвјата е *големината на короната на дрвото*. Оваа величина се изразува како однос на површината која ја зазема короната со општата површина на испитуваната единка (организам).

Како една од поважните одлики на тревестите заедници и тревниот кат од шумите се јавува *аспектот* — го дава надворешниот изглед на фитоценозата (физиономичност, обоеност), кој се менува во согласност со последователните фази од развитокот на растенијата и годишните времиња.

Како надворешна одлика се јавува *абунданцијата*, која претставува број на единки од определен вид на растенија на една пробна површина. При определувањето на абунданцијата се користат табели изработени од германскиот научник Оскар Друде.

Кај некои видови на ливади, можна е појава и на дополнителни катови: високотревен, среднотревен и нискотревен кат.
**Катја Ингергард Гајгер** (родена **Карин Ингегерд Халберг** ; 12 јануари 1920 – 25 јануари 2017 година),попозната како **Катја од Шведска**,била шведска модна дизајнерка.

Ран живот и кариера
-------------------

Откако студирала уметност и дизајн во Констфак и Бекманс во Стокхолм,Шведска, Карин се преселила во Њујорк во 1946 година за да студира моден дизајн на Факултетот за дизајн на Парсон.

Таму се омажила за филмскиот продуцент и режисер Род Е.Гајгер кој во тоа време продуцираше филмови за Роберто Роселини.Катја и нејзиниот сопруг го лансирале брендот Катја од Шведска кон крајот на 1940-тите.Катја станала блиска пријателка со сопругата на Роселини,Ингрид Бергман,и по неа ја именувала блузата која станала моден хит.

Таа била дизајнерка за спортска облека Артур,која користела изведувачи, вклучително и оние во Бронкс,кои вработувале 50 шивачки кои ги произведувале нејзините производи.Бидејќи биле блиски пријатели со Чарли Чаплин и Едвард Дмитрик,кој бил еден од холивудските десет,тешкотијата на холивудската црна листа го довел г-дин Гајгер во топла вода.

Двојката се преселила во Хуарод во Шведска во 1953 година,каде што етикетата „Катја од Шведска" станала модна сензација која траела повеќе од дваесет години. Во 1975 година,тие се преселиле во Њујорк,каде што Катја започнала да дизајнира домашен текстил,постелнина и прибор.„Катја шопс" се отворила во стоковната куќа Мејси,а Cannon Mills ги изработувал нејзините дизајни под лиценца.Во 1980-тите, рекламите во кои Боб Хоуп и Лери Хегман спијат во „Катја чаршафи" боле објавени со ознака „Две од најпознатите имиња во Америка спијат заедно"

Во 1995 година,Гајгер се преселил назад во Шведска за да биде поблизок до семејството.Род Гајгер починал во 2000 година.Облеката на Катја сега е дел од постојаната колекција на музејот „Културен" во Лунд,Шведска.Таа почина на 25 јануари 2017 година на 97-годишна возраст.

Награди
-------

* 1950: Американски дизајнер на годината

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Geiger, Katja. *Katja of Sweden: mode och design utan gränser: en biografi*. Dialogos Förlag. ISBN 9789175041537.
2. 1 2  AFP (26 January 2017). „Internationally acclaimed Swedish fashion designer dies". *Thelocal.se*. Посетено на 4 July 2018.
3. 1 2 3 4  Karl Zetterberg (20 March 2017). „Katja Geiger (Katja of Sweden) 1920–2017" (шведски). Архивирано од изворникот на 2018-07-04. Посетено на 4 July 2018.
4. ↑  „Modeikonen Katja of Sweden är död – P4 Kristianstad". *Sverigesradio.se*. Посетено на 20 August 2017.
5. ↑  „Modedesignern Katja of Sweden är död – DN.SE". *Dn.se*. 25 January 2017. Посетено на 20 August 2017.

Надворешни врски
----------------

* „A Fresh Look at Mid-century Design". *Wornthrough.com*. 15 December 2011. Архивирано од изворникот на 2021-11-17. Посетено на 20 August 2017.
Матео Ренци
Барак Обама и Матео Ренци 2015
Владимир Путин и Матео
**Матео Ренци** (италијански: *Mateo Renzi*) – италијански политичар.

Животопис
---------

Политичка кариера
-----------------

Ренци остварил брз подем во политиката. Во 2004 година, на возраст од 29 години, станал претседател на Покраината Фиренца, а во 2009 година бил избран за градоначалник на Фиренца. Тогаш почнал да напредува кон врвот на Демократската партија на Италија и во 2013 година станал нејзин претседател. Веднаш потоа, на почетокот до 2014 година, на возраст од 39 години, Ренци станал најмладиот премиер во историјата на Италија. Како премиер, тој направил бројни рефомри што ја стабилизирале Италија по Глобалната финансиска криза. Исто така, по двегодишни политички борби, во 2016 година, тој успеал да го истурка својот предлог за реформи на изборниот систем, со што обезбедил услови за одржување на референдум по тоа прашање.

Наводи
------

1. ↑  Никола Главинче, „Референдум во Италија", *Економија и бизнис*, година 18, број 220, октомври 2016, стр. 76-63.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Премиери на Италија |
| --- |
|  |
| Кралство Италија | 
* Кавур
* Рикасоли
* Ратаци
* Фарини
* Мингети
* Ла Мармора
* Рикасоли
* Ратаци
* Менабреа
* Ланца
* Мингети
* Депретис
* Каироли
* Депретис
* Каироли
* Депретис
* Криспи
* Стараба
* Џолити
* Криспи
* Стараба
* Пелу
* Сарако
* Ѕанардели
* Џолити
* Титони
* Фортис
* Сонино
* Џолити
* Сонино
* Луцати
* Џолити
* Саландра
* Бозели
* Орландо
* Нити
* Џолити
* Бономи
* Факта
* Мусолини
* Бадољо
* Бономи
* Пари
* Де Гаспери
 |
|  |
| Италијанска Република | 
* Де Гаспери
* Пела
* Фанфани
* Шелба
* Сењи
* Ѕоли
* Фанфани
* Сењи
* Тамброни
* Фанфани
* Леоне
* Моро
* Леоне
* Румор
* Коломбо
* Андреоти
* Румор
* Моро
* Андреоти
* Косига
* Форлани
* Спадолини
* Фанфани
* Кракси
* Фанфани
* Горија
* Де Мита
* Андреоти
* Амато
* Чампи
* Берлускони
* Дини
* Проди
* Д'Алема
* Амато
* Берлускони
* Проди
* Берлускони
* Монти
* Лета
* Ренци
* Џентилони
 |

 |
Кипар (обоен во црвено) во рамките на Римската Империја
**Кипар** бил сенатска провинција во рамките на Римската Империја. Иако мала провинција, поседувал неколку добро познати религиозни светилишта и значајно се истакнувал во трговијата на Средоземното Море, особено во производството и трговијата на кипарскиот бакар.

Островот Кипар се наоѓал на стратешки важна позиција по источните средоземни трговски патишта и во текот на првиот милениум пред нашата ера бил контролиран од разни империјални сили како што се Асирците, Египќаните, Македонците, и на крајот Римјаните. Кипар е анектиран од Римјаните во 58 година п.н.е. но контролата врз островот се менува помеѓу Римјаните и Птоломејското кралство до 22 година п.н.е. кога Кипар официјално го добива статусот на сенатска провинција. Од Битката кај Акциум во 31 година п.н.е. до седмиот век со Кипар управувале Римјаните. Кипар официјално влегува во рамките на Источното Римско Царство во 293 година од н.е.

Под римска власт Кипар бил поделен на четири главни области: Саламин, Пафос, Аматунда и Лапaтос. Пафос бил главен град на островот, сè додека Саламин не бил одново изграден како Константија во 346 година од н.е.

Наводи
------

1. ↑  Karageorghis, Vassos (1982). *Cyprus From the Stone Age to the Romans: The Roman Period*. Thames & Hudson. стр. 177–178.
2. ↑  Ancient History Encyclopedia - Antonios Loizides. Ancient.eu
3. ↑  Karageorghis, Vassos (1982). *Cyprus From the Stone Age to the Romans: The Roman Period*. Thames & Hudson. стр. 178.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за стариот Рим е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Римски провинции (117 година) |
| --- |
|  |
| 

 Азија  **·**  Аквитанска Галија **·**  Арабија **·**  Асирија **·**  Африка  **·**  Ахаја **·**  Белгиска Галија **·**  Бетиска Шпанија **·**  Битинија и Понт **·**  Британија **·**  Галатија **·**  Горна Германија **·**  Горна Мезија **·**  Горна Панонија **·**  Дакија **·**  Далмација **·**  Долна Германија **·**  Долна Мезија **·**  Долна Панонија **·**  Египет **·**  Епир **·**  Ерменија **·**  Јудеја **·**  Италија **·**  Ликија и Памфилија **·**  Лузитанија **·**  Кападокија **·**  Кесариска Мавританија **·**  Киликија **·**  Кипар **·**  Корзика и Сардинија **·**  Крит и Киренаика **·**  Котиски Алпи **·**  Лугдунска Галија **·**  Македонија **·**  Месопотамија **·**  Нарбонска Галија  **·**  Норик **·** Тингиска Мавританија **·**  Пенински Алпи **·**  Приморски Алпи **·**  Реција **·**  Сирија **·**  Сицилија **·**  Тараконска Шпанија **·**  Тракија 
 | Римското Царство во неговиот најголем подем, смртта на царот Трајан (117 година) |

 |
**Луј Грабу**, **Грабут**, **Грабуе** или **Гребус** (активни години: 1665-1690, починал по 1693 година) ― каталонски композитор и виолинист обучен во Франција, кој главно бил активен во Англија.

Додека тој веројатно е роден во Каталонија, подоцна бил наречен 'Lodovicus Grabeu of Shalon in Catalunnia', детали од неговиот ран живот се непознати. Некогаш во младоста се преселил во Париз, каде најверојатно бил трениран од Лили. Во времето на Реставрацијата тој заминал во Англија, каде што француската музика, особено операта, биле многу во мода.

Чарлс II го назначил за композитор за неговата приватна музика во 1665 година, а со смртта на Николас Ланиер во 1666 година тој станал вториот човек кој ја носи титулата Мајстор на кралската музика. Тој ја приспособил операта *Аријадна* на Роберт Камберт за изведба во Лондон во 1674 година и напишал музика за *Албион и Албаниј* на Џон Драјден во 1685 година.

Во 1693 година тој ја напуштил Англија, единствената земја каде што постигнал слава, и целосно исчезнал од историските записи.

Наводи
------

1. ↑  Peter Holman, Grove Music Online

Книги
-----

* Питер Холман. „Grabu, Luis". Во Grove Music Online. Oxford Music Online,  (пристапено на 27 февруари 2022 година).

| Дворски функции |
| --- |
|
| Претходник**Николас Ланиер** | **Господар на музиката на кралот**1666–1674 | Наследник**Николас Стагинс** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 17489823
* LCCN: n83230319
* ISNI: 0000 0000 2628 3425
* GND: 128642653
* BNF: cb14812766n (податоци)
* MusicBrainz: 4dc7009b-a231-4446-a172-96222ceb71e9

 |

 |
**Материјалните историски извори** претставуваат историски извори од живеењето на нашите предци коишто останале во нивната материјална вредност.Како такви денес се останати повеќе видови на алати,орудија,оружје,накит,пари,садови,ѕидини,уметнички изработки,како и цели градби.Тие се најзначајни докази при истражувањето и проучувањето на одредено минато на некој народ или држава.Денес материјалните историски извори може да се најдат главно по музеите и на археолошките наоѓалишта,како и во самите градови или населени места и тоа градби коишто и денес функционираат како што тоа било и во далечното минато.
**Луѓето од Селдвила** (германски): *Die Leute von Seldwyla*) - збирка раскази на швајцарскиот писател Готфрид Келер.

Содржина
--------

Првиот дел од „Луѓето од Селвила", објавен во 1856 година, содржи пет раскази:

* „Луткото Панкрац" (*Pankraz, der Schmoller*)
* „Ромео и Јулија од село" (*Romeo und Julia auf dem Dorfe*)
* „Госпоѓата Регел Амрајн и нејзиниот најмлад син" (*Frau Regel Amrain und ihr Jüngster*)
* „Тројцата праведни чешлари" (*Die drei gerechten Kammmacher*)
* „Огледало, мачињата" (*Spiegel, das Kätzchen*)

Вториот дел од збирката, објавен во 1873-1874 година, исто така, се состои од пет раскази:

* „Облеката ги прави луѓето" (*Kleider machen Leute*)
* „Ковачот на својата судбина" (*Der Schmied seines Glückes*)
* „Злоупотребените љубовни писма" (*Die mißbrauchten Liebesbriefe*)
* (*Dietegen*)
* „Изгубените насмевки" (*Das verlorne Lachen*)

Осврт кон книгата
-----------------

Во книгата се прикажани бројни варијации на карактери и судбини на луѓето од Селдвила (измислено име на едно типично место во Швајцарија. Од расказите во збирката особено се истакнуваат трагично монументалната приказна „Ромео и Јулија од село" (класична според дејството и обработката) и сатирично-ироничната приказна за тројцата чешларски калфи во која Келер ја претставил малограѓанската средина до космички димензии.

Наводи
------

1. ↑  B. P. „Beleška o piscu", во: Gotfrid Keler, *Ljudi iz Seldvile*. Beograd: Rad, 1964, стр. 162.
Карта на островите Ашмор и Картие од *„Светската книга на факти"*, со Источенот Остров означен како „Источно Островче".
**Источниот Остров** ― еден од трите острови на Ашморскиот Гребен, кој е дел од островите Ашмор и Картие. Се наоѓа на 12°15′S 123°05′E﻿ / ﻿12.250° ЈГШ; 123.083° ИГД﻿ / -12.250; 123.083, на средина помеѓу Австралија и Тимор. Честопати се нарекува **Источно Островче** (East Islet), име што се користи, на пример, во *Светската Книга на Факти*; новото име на островот е, сепак, Источен Остров.

Има површина од околу 25.000 метри квадратни (270,000 квадратни стапки) Како и другите острови на гребенот, тој не е населен. Политички е дел од Островите Ашмор и Картие, надворешна територија на Австралија. Сепак, некои индонезиски групи ја оспоруваат претензијата на Австралија за овој остров.

Наводи
------

1. 1 2  Предлошка:Gazetteer of Australia
2. ↑  „Ashmore and Cartier Islands". *The World Factbook*. Посетено на 23 февруари 2021.
Сателитска снимка на атолот.
**Капингамаранги** е атол и општина во сојузната држава Понпеј во Микронезија. Овој е најјужен атол во земјата и во Каролинските Острови. Атолот е оддалечен 300 км од соседниот атол Нукуоро и 740 км југозападно од Понпеј. Вкупната површина на атолот, заедно со лагуната, е 74 км2, од кои само 1.1 километар квадратен е копно. Атолот е составен од 33 мали островчиња кои се покриено со шума. Западниот гребен е под вода.

Население
---------

Капингамаранги има население од околу 500 жители според податоците од 2007 година. Неколку стотици Капингамаранци живеат во селото Поракиед на Понпеј. Капингамарангискиот јазик е полинезиски јазик. Главно занимање на населението е риболовството.
Островчето Тоухоу е административен центар на општината, демографиски центар.

Наводи
------

1. ↑  Kapingamarangi people - World Culture Encyclopedia

Поврзано
--------

* Понпеј
* Микронезија

Надворешни врски
----------------

* Карта на Капингаманги Архивирано на 10 април 2008 г.
* Здравствен извештај од 1950 за атолот.
* Монограф за влекачите на атолот од 1998.
* Проект за градење кануа на атолот
* Слики за атолот Архивирано на 8 февруари 2012 г.

Координати: 1°4′N 154°47′E﻿ / ﻿1.067° СГШ; 154.783° ИГД﻿ / 1.067; 154.783

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Полинезија |
| --- |
|  |
| Полинезиски триаголник | 
 Австралски Острови •  Валис и Футуна •  Велигденски Остров •  Гамбје •  Друштвени Острови •  Кукови Острови •  Маркизи •  Нов Зеланд •  Питкернски Острови •  Сала и Гомез •  Самоански Острови •  Токелау •  Тонга •  Туамоту •  Тувалу •  Хаваи  |
|  |
| Оддалечени ипериферни територии | 
 Анута •  Емае •  Капингамаранги •  Лојални Острови •  Меле •  Нугуриа •  Нукуману •  Нукуоро •  Онтонг Џава •  Пилени •  Ренел •  Ротума •  Сикаиана •  Таку •  Тикопиа •  Увеа •  Футуна  |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија СД Микронезија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Луѓе, птици и сеништа: Збирка раскази** — збирка куси раскази од македонската писателка Жанета Станоевска, објавена во 2011 година, во издание на издавачката куќа „Темплум".

Технички одлики
---------------

Податотека:Луѓе птици и сеништа.jpgКорицата на „Луѓе, птици и сеништа", Темплум, Скопје, 2011.
Збирката е објавена како десетта книга во едицијата „Катапулт". Таа е отпечатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 103 страници. Книгата е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски" - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4658-05-4. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата „Кома". На кориците се наоѓаат слики на Дани Санчис, а на задната корица се дадени основни биографски податоци за авторот.

Содржина
--------

Книгата „Луѓе, птици и сеништа: Збирка раскази" содржи 18 раскази:

* Сладолед,
* Ата,
* Мирисот на липите,
* Визба,
* Пријатели,
* Allegoreo,
* Рипчиња од злато,
* Синото костумче,
* Стаклената птица,
* Жената на ноќта,
* Слатката камелија на младоста,
* Радмила,
* Последниот сон,
* Ѓавол во прав,
* Сендвич со плескавица,
* Кажи ѝ на реката,
* Суво цвеќе,
* Три соништа и едно јаве.

Наводи
------

1. 1 2  Жанета Станоевска, *Луѓе, птици и сеништа: Збирка раскази*, Темплум, Скопје, 2011.
**Лајтмотив** (германски: *Leitmotiv*) — основен мотив што се повторува во музичко дело, тема, или основна идеја, раководна мисла..

Потекло на поимот
-----------------

Зборот е заемка од германскиот јазик, образуван од зборовите „leiten" и „motiv". Изгледа дека првпат се појавил во 1860 година, за делата на Рихард Вагнер и Франц Лист. Сепак, делото на Ф. В. Јенс за животот и делото на Вебер (Берлин, 1871) се смета како акт на раѓање на поимот, кој станал тековен со Ханс фон Волцоген и неговите анализи на Вагнеровата музика. Вагнер, кој лајтмотивот до донел во неговиот апогеј, ги претпочитал поимите „грундтема", „грундмотив" или „хаупмотив" (основна тема, основен мотив, главен мотив).

Историја и концепт
------------------

Лајтомотивот најпрво бил применет во музиката за да означи музички мотив водилка, клучна тема која се повторува во текот на делото за да наметне идеја, личност, а особено во операта, толку оваа музичка форма е погодна за користење на техники на музички реминисценции или значајни поврзувања на мотив со личност, чувство или ситуација.
• Така, во „Така прават сите (Così fan tutte) од Моцарт, во увертирата се слуша мотив кој дури го оправдува насловот на операта, но смислата не ќе може да се разбере сè дури Дон Алфонсо не ги испее зборовите Cosi fan tutte! (Така прават сите). Сепак, би било неразумно во него да се гледа лајтмотив во правата смисла на зборот.

Уште во 18 век примери на лајтмотив (кои не биле означени како такви) може да се откријат кај Андре Гретри и Етјен-Никола Меил.

Хектор Берлиоз во 1830 година со Фантастичната симфонија му дал оригинална верзија на концептот, нарекувајќи го „фикс-идеја".

Џакомо Мејербер, чие влијание на Вагнер во овој и други домени сè уште се дискутира, во своите опери се навраќал на формули кои може да се квалификуваат како лајтмотив.

Процесот бил пренесен во филмовите од Џон Вилијамс, особено во сагата „Војна на ѕвездите" (на пример темата на Силата, или онаа на Дарк Вадор и Империјата, која се појавува повеќепати во сагата и ја придружува личноста или симболот кому му се припишани), оттогаш многу се користи во филмската музика. Мајкл Џакино го користел овој процес за да ја напише партитурата за телевизиската серија „Изгубени"

Наводи
------

1. ↑  „лајтмотив" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  A. W. Ambros, *Culturhistorische Bilder*, Leipzig
Игнаци Карпович (2007)
**Игнаци Карпович** (р. 1976 година, во Бјалисток, Полска) е полски писател, прозаист, литературен преведувач, добитник на Пасош на „Политика" (2011) за неговиот роман *Баладини и романси* (*Balladyny* *i romanse*, 2010).

Животопис
---------

Првите години од животот ги поминал во селото Случанка, а потоа со неговите родители се преселил во Бјалисток. Завршил Прва општа гимназија Адам Мицкевич во Бјалисток. Студирал шпански јазик и книжевност и африканистика во рамки на Меѓуфакултетските поединечни хуманистички студии на Универзитетот во Варшава.

Во 2006 година, издавачката куќа „Чарне" го издала неговиот деби роман *Niehalo*, за кои тој беше номиниран за наградата Пасоши на Политика. Во 2007 година тој го објави неговиот втор роман *- Чудо*. Романот *Гестови*, во 2009 година беше финалист на Книжевната Награда „Нике". Во октомври 2010 година во издание на Wydawnictwo Literackie излегува неговиот роман *Баладини и романси*, кој бил финалист за Книжевната Награда „Нике" во 2011 година и му донело Пасош на Политика за 2010 година. Романот *Ости* бил финалист за Книжевната Награда „Нике" во 2014 година, со кој ја освоил наградата во конкуренција на читателите, додека романот *Соња* бил финалист за Книжевната Награда „Нике" за 2015 година.

Романот *Соња* е преведен на македонски јазик (превод од полски јазик: Филип Димевски) и објавен од Издавачката куќа „Бегемот" од Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „Нике 2009".
2. ↑  „Нике 2011".
3. ↑  „Нике 2014".
4. ↑  „Нике 2015".
5. ↑  „Игнаци Карпович – Соња | Бегемот" (англиски). Посетено на 2018-12-08.

Надворешни врски
----------------

* Ришард Кожолек за „Соња"
* Игнаци Карпович - „Соња"
**„Капетанот Леши"** — филм на режисерот Жика Митровиќ (кој е автор и на сценариото) од 1960 година. Главните улоги ги играат: Александар Гавриќ, Петре Прличко, Марија Тоциноски, Елма Карлова итн. Филмот е еден од најпопуларните и комерцијално најуспешните филмови во Југославија. Според жанрот, тој спаѓа во партизанските филмови, но режисерот настојувал да ги отстрани елементите од официјалната идеологија, а дејствието и ликовите да ги моделира според вестерните, ставајќи го нагласокот врз акцијата и хуморот. Покрај филмот, голема популарност стекнала и насловната песна, а потоа одредено време излегувал и истоимениот стрип.

Синопсис
--------

Рамиз Леши е партизански капетан од албанска националност кој има задача да ги ликвидира заостанатите балистички банди во Косово, во периодот по завршувањето на Втората светска војна. Меѓутоа, меѓу балистите се наоѓа и неговиот брат. Сепак, капетанот Леши успева да ги уништи балистичките одреди и својот брат да го врати на вистинскиот пат.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Капетан Леши (пристапено на 3.3.2023)
**Ивон Катерфелд** (родена на 2 декември 1979

 во Ерфурт) — германска пејачка, текстописец, актерка и телевизиска личност. Родена е и израснала во Ерфурт, Тирингија, подоцна се преселила во Лајпциг за да ја продолжи својата музичка кариера. Во 2000 година, таа учествувала во дебитантската сезона на натпреварот за пеење *Штимме 2000*, каде што го освоила второто место. Катерфелд подоцна потпишала договор за снимање со Ханса Рекордс, кои го издале нејзиниот деби сингл „Бум" во 2001 година. Истата година, таа се станала ѕвезда откако и била доделена главната улога во германската сапунска опера *Гуте Цајтен, Шлехте Зејтен*. Во 2003 година, Каттерфелд го направила својот музички пробив кога нејзиниот петти сингл, „За тебе" (Für dich), станал меѓународен хит број еден и го продуцирала подеднакво успешниот албум *Мојот свет* (Meine Welt). 

Катерфелд во март 2004 година.
 Катерфелд во Виена во септември 2010 година. 
 Катерфелд на филмска премиера во Келн во 2014 година.

Личен живот
-----------

 Катерфелд со партнер Оливер Внук во „Дојчерски феномен" 2012.
Од 2004 до 2007 година Катерфелд имала врска со глумецот Вејн Карпендејл. Кон крајот на 2007 година, таа почнала да излегува заедно со авторот и глумецот Оливер Внук, откако се запознале при снимањето на нивниот филм *У-900*. Нивниот син, Чарли, е роден на 19 април 2014 година.

Наводи
------

1. ↑  „Ausgeturtelt: Catterfeld und Carpendale haben sich getrennt" (германски). Abendzeitung-Muenchen.de. 2007-10-23. Посетено на 2015-11-13.
2. 1 2  „Yvonne Catterfeld und Oliver Wnuk im Babyglück" (германски). Abendzeitung-Muenchen.de. 2014-04-22. Посетено на 2015-11-13.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Ивон Катерфелд на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Лебаја** (старогрчки: *Λεβαίη*) ― поранешен антички град во Горна Македонија и седиште на раните македонски кралеви, споменати од Херодот. Историчарот истакнува дека, според традицијата, тројца браќа Гаван, Аероп и Пердика, сите потекнуваат од Темен, избегале од Аргос кај Илирите, а потоа во Лебаја, каде му служеле на кралот. Кралот ги замолил да ја напуштат неговата територија, верувајќи во знак дека нешто големо ќе се случи со Пердика. Момчињата отишле во друг дел на Македонија, во близина на градината на Мида, над која стои планината Бермио. Таму тие го направиле своето живеалиште и полека создале свое кралство. Најмладиот од браќата, Пердика, бил сметан за предок на македонските кралеви од подоцнежните времиња.

Нејзнината местоположба е неоткриена.

Наводи
------

1. 1 2  Херодот. *Историја*. 8.137.
2. ↑  Ричард Талберт, уред. (2000). *Барингтонски атлас на грчкиот и римскиот свет*. Princeton University Press. стр. 49, и придружни белешки од директориумот.

Public Domain Смит, Вилијам, уред. (1854–1857). „Lebaea". *Речник на грчката и римската географија*. Лондон: John Murray.
Замокот Иг
 Замокот Иг како што е прикажан во 1679 година од Јохан Вајкхард фон Валвасор
**Замок Иг** (словенечки: *Grad Ig* или *Ižanski grad* ), исто така познат како **замок Зонег** (германски: *Schloß Sonnegg*) (словенечки: *grad Zonek*)  — замок на ридот Пунгарт (на надморска височина од 366 метри над населбата Иг, на јужната периферија на Љубљана, главниот град на Словенија.

Историја
--------

Замокот првпат бил спомнат како *хоф Иг* во 1369 година, кога благородничката куќа Шниценбаум обновила стара зграда наречена *Ишки турн* или *Турнек* како одбранбена кула. Кон крајот на 15 век повторно бил обновен во мал имот и во 1510 година бил продаден на куќата на Ауерсперг, која во 1581 година ја продала на благородникот Јохан Енгелсхаузер. Во 1717 година, папата Климент XI го одобрил отворањето на приватен ораториум во замокот. Во 1805 година, замокот го наследил роднина на грофовите Енгелсхаузер, грофот Вилхелм Вајкхард Ауерсперг.

Замокот бил мета на селските буни во 1515 и 1848 година, а Турците го опседнале во 1528 година. За време на Втората светска војна, служел како истурена станица за италијанските карабинери и словенечките сили на селската гарда. Во 1944 година бил нападнат и запален од партизаните. По војната е поправен и претворен во женски затвор. Во моментов не е отворен за јавноста.

Наводи
------

1. ↑  Gradovi v Sloveniji: Iški Turn (на Slovene)
2. ↑  *Leksikon občin kraljestev in dežel zastopanih v državnem zboru,* vol. 6: *Kranjsko*. 1906. Vienna: C. Kr. Dvorna in Državna Tiskarna, p. 113.
3. ↑  Kos, Dušan. 1994. *Med gradom in mestom.* Ljubljana: ZRC SAZU, p. 22.
4. ↑  Preinfalk, Miha. 2005. *Auerspergi: po sledeh mogočnega tura.* Ljubljana: Zgodovinski inštitut Milka Kosa ZRC SAZU, p. 141.
5. ↑  Verbič, Špela. 2012. *Ljubljansko barje: kulturnozgodovinski oris.* Bachelor's thesis. University of Maribor: Faculty of Arts, Department of Slavic Languages and Literatures, p. 41.

Надворешни врски
----------------

* Orthophoto at Geopedia Архивирано на 29 јули 2017 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Иг (замок)" на Ризницата ? |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Замоци и дворци во Словенија |
| --- |
|  |
| 
* Ајманов замок
* Баумкирхерова кула
* Бетнава
* Бизељско
* Бледски замок
* Богеншперк
* Бокалце
* Борл
* Браник
* Брдо кај Крањ
* Брежице
* Велење
* Випава
* Водокула
* Горња Радгона
* Градац
* Грацарова кула
* Жовнек
* Иг
* Јабле
* Јакобски Дол
* Калец
* Каценштајн
* Кизелштајн
* Козјак
* Копривник
* Косов велепоседнички дом
* Костел
* Кравјек
* Крумперк
* Кршко
* Липнички замок
* Лихтенберк
* Лож
* Ложе
* Љубљански замок
* Мајшперк
* Манастир Олимје
* Мариборски замок
* Медиски замок
* Метлика
* Миренски Град
* Мокрице
* Ортнечки замок
* Пишеце
* Подсмрека
* Полхов Градец
* Предјамски замок
* Птуј
* Равне
* Рака
* Рачји Двор
* Руардов велепоседнички дом
* Севница
* Словенска Бистрица
* Снежник
* Стрмол (дворец)
* Стрмол (замок)
* Тиволи
* Турјак
* Турн
* Цељски замок

 | Грб на Словенија |

 |
**Кубен метар во секунда** (**м3/с**, научно: **m3⋅s−1**) е изведена SI-единица за проток еднаква на зафатнина од една коцка (или стер) со страна долга еден метар што се движи (минува) во тек од една секунда. Најчесто наоѓа примена за изразување на проточноста на реки и потоци. Во техниката се користат дробни вредности за изразување на воздушниот тек кај греењето, климатизацијата и вентилацијата.

Претворање
----------

1 кубен метар во секунда е еднаков на:

* 1.000 литри во секунда
* ~ 157 1⁄2 кубни сажени во секунда
* 264,172051 американски галони во секунда
* 35,314454 кубни стапки во секунда
* ~ 1,305 кубни јарди во секунда
* 86,4 Мл/ден (мегалитри дневно)
* 25.566,497 акр-стапки годишно
* 31.536.000 кубни метри годишно
* 1.113.676.621 кубни стапки годишно
* 0,007565843 кубни милји годишно

Поврзано
--------

* Зафатнинска проточност
* Килограм на кубен метар
* Метар во секунда
Мотор со наведена работна зафатнина од 502 кубни инчи
**Кубниот инч**, **кубен цол** или **кубен палец** (**cu in**, **in³**, **ин³**) е мерна единица за зафатнина во империјалниот и американскиот мерен систем. Претставува простор што зафаќа една коцка со страна од 1 инч.

Оваа мерка, заедно со кубната стапка сè уште е мошне распространета во САД, макар што единиците за зафатнина од системот SI како литарот, милилитарот и кубниот метар исто така наоѓаат широка примена во производството и високата технологија. Работната зафатнина на моторите во САД денес се изразува претежно во метрички единици, со ретки исклучоци.

Една кубна стапка е еднаква на 1.728 ин³ (123 = 1.728).

Во други единици
----------------

1 кубен инч (земајќи го меѓународниот инч) е еднаков на:

* 0.000578703703703 кубни стапки (1 кубна стапка = 1.728 ин³)
* ~1 супена лажица (1,0 амер. галон = 256 амер. супени лажици = 231 ин³)
* ~0,554112552 амер./англ. течни унци
* ~0,069264069 амер./англ. чашки
* ~0,000465025413 амер./англ. шиници (бушели)
* ~0,004329 амер. галони (1,0 галон = 231 cu in exactly [3 ин × 7 ин × 11 ин])
* ~0,00010307 барели сирова нафта (1,0 барел = 42 галони по дефиниција, или 9,702 ин³)
* точно 0,016387064 литри (1,0 литар = 61,0237440947323 ин³)
* точно 16,387064 милиметри или кубни сантиметри (кои се пак 0,061 ин³)
* точно 0,000016387064 кубни метри (1,0 м3 = ~61.023,74 ин³)

Поврзано
--------

* Кубен сантиметар
* Квадратен инч
* Квадратна стапка
* Величински редови (зафатнина)

Наводи
------

1. ↑  од герм. *Kubikzoll*
Биста на Иво Тијардовиќ
**Иво Тијардовиќ** (хрватски: *Ivo Tijardović*; 18 септември 1895

 во Сплит — 19 март 1976

 во Загреб) — хрватски композитор, писател, сликар од Сплит (Далмација). Бил учесник во Народноослободителната борба, за време на окупацијата на градот Сплит во Втората светска војна од Италија, како припадник на партизаните на Јосип Броз Тито.

Животопис
---------

Тијардовиќ е роден во градот Сплит (тогаш дел од Австроунгарија), а студирал музика во Сплит и во Виена, каде студирал и архитектура.

Дипломирал на драмската школа во Загреб во 1922 година. Потоа работел како диригент и сценограф во Сплитскиот општински театар (1922–29) пред да се придружи на музичкиот оддел во Едисон Бел Пенкала во Загреб (1929–33).

Подоцна, се вратил во Сплит, и бил назначен за директор на Хрватскиот народен театар во Сплит, сценски режисер на Хрватскиот народен театар во Загреб и директор на Државниот симфониски оркестар (подоцна, Загрепска филхармонија).

Како композитор, тој се потпирал на фолклорот и националниот музички израз, особено од неговиот роден крај, Далмација.

Тој компонирал осум оперети од кои најпознати се „Малата Флорами" и „Сплитски акварел". Неговите оперети се занимаваат со историски теми и најчесто поетиката и убавините на неговиот роден град Сплит. Исто така, сликал и работел како сценограф и илустратор.

За време на Втората светска војна тој бил партизан. Од овој период е неговата преработка на старата сплитска патриотска песна „Марјане, Марјане", која наскоро станала химна на градот во форма што тој ја објавил.

По ослободувањето, во 1944 година, се вратил во Сплит и ја оживеал театарската сцена.

Починал во 1976 година, во Загреб, СР Хрватска, СФР Југославија.

Дела
----

* Оперети
	+ „Пјеро Ило", 1922 Сплит
	+ „Малата Флорами", 1926 Сплит
	+ „Сплитски Акварел", 1928 Сплит
	+ „Заповета намаршалот Мармонт", Сплит во 1929 година
	+ „Јурек и Штефек", 1931 година Загреб
* Хорски
	+ „Катарина Велика", 1929 година Загреб
* Опери
	+ „Оџаци покрај Јадран", 1951 година Загреб
	+ „Марко Поло", 1960 година Загреб
	+ „Диоклецијан", 1963 година Загреб

Наводи
------

1. ↑  Tijardović, Ivo
2. ↑  Ivo Tijardović - prvi hrvatski filmski skladatelj za strane producente?[*мртва врска*]
3. ↑  Ivo Tijardović
4. ↑  Composer, writer and painter
**Лајшманиоза** e паразитско заболување што го предизвикува протозоа (едноклеточен паразит) од родот лајшманија. Паразитот го напаѓа одбранбениот систем на организмот и ако не се лекува, може да прерасне во сериозно заболување и да доведе до смртни последици.

Видови
------

Лајшманиозата се јавува во три облици:

* Кутана (кожна)
* Мукокутана (кожно-слузничава)
* Кала-азар ("црна смрт", со зафаќање на органите)

Годишно во светот заболуваат околу 1,5 милион лица од кожниот облик на лајшманиоза и околу половина милион од Кала-азар.

Период на разболување
---------------------

Лајшманиоза - кутана од 1917 г. на Блискиот Исток, позната како „ерихонски копчиња", поради засчестените вакви случаи во близина на древниот град Ерихон
Паразитот го пренесува тропската мушичка Phlebotomus paptasii, преку каснување и вшприцување во кожата. Времето што поминува од инфекцијата (каснувањето на заразен Phlebotomus) до појавата на првите симптоми на болеста (времето на инкубација) изнесува:

* од 7 дена до неколку месеци за Кутана (кожната лајшманиоза)
* од 10 дена до неколку години за Кала-азар

Заболениот човек, пак, претставува извор на зараза за Phlebotomus-от од неколку месеци до две години.

Симптоми
--------

По болниот убод на мушичката, на кожата се создава црвена раничка, која најчесто е безболна и во наредните денови се шири. Понекогаш раничката добива чирозен карактер (од една или две ранички се создава рана која личи на вулкан - со издигнати краеви и централен кратер). Во тој регион лимфните јазли можат да бидат зголемени.

Лекување
--------

До излекување доаѓа спонтано или по спроведена терапија. Нелекуваните промени може да траат со месеци, па и години. Подобро е промените на кожата да се лекуваат, отколку да се остават сами да зараснат, бидејќи можат да остават грди лузни. Истот така, постои опасност паразитот да остане скриен во организмот и по повлекувањето на промените на кожата, и да дојде до рецидиви (враќање на болеста во случај на ослабнување на имунитетот).

Распространетост
----------------

Распространетоста на лајшманиозата е условено од присуството на мушичката Phlebotomus на одредена територија.

Болеста е распространета во региони каде има долги периоди на суво и топло време, односно во умерениот, тропскиот и суптропскиот климатски појас.

Запрашувањето на комарците со средства за дезинфекција, со цел да се искорени маларијата, придонело и за намалување на бројот на Phlebotomus-от и заболените од лајшманиоза.

Болеста е регистрирана во 88 земји во светот, каде живеат околу 350 милиони луѓе:

* Централна и Јужна Америка
* Јужна Европа (Средоземје)
* Јужна Азија (изземајќи го југоисточниот дел)
* Источниот и северниот дел на Африка

Потешка форма на болеста, со зафаќање на внатрешните органи е регистрирана во Азија (Индија, Бангладеш, Непал), Африка (Судан) и Јужна Америка (Бразил).

Извори
------

1. ↑  Лајшманиоза (pdf.)(српски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85075922
* GND: 4167261-6
* BNF: cb119713905 (податоци)
* NKC: ph115104
* BNE: XX4659823

 |

 |
Чаша чај од цимет.
**Кувајтски чај** ( арап. **الشاي الكويتي**; „Шај ал Кувајти") се однесува на неколку варијанти на чај што традиционално се служени во таа земја.

Еден од нив е сладок чај од цимет. Овој чај се служи со појадок или за време на традиционалната чајна церемонија. Чајот е создаван со ставање вода во ѓезве заедно со стапчиња цимет и шеќер. Кога чајот е готов, се служи со јаткасти плодови, суво овошје, колачиња или урми.

Друг вид кувајтски чај е чај од шафран и кардамон. Овој чај обично се служи по ручекот. Кувајтска традиција е да се понуди на куѓните гости една шолја чај или арапско кафе.

Поврзано
--------

* Кувајтска кујна
* Арапски чај

Наводи
------

1. ↑  Salloum, Habeeb; Peters, James (1997). *From the Lands of Figs and Olives: Over 300 Delicious and Unusual Recipes from the Middle East and North Africa*. I.B. Tauris. ISBN 9781860640384.
2. ↑  Salloum, Habeeb; Peters, James (1997). *From the Lands of Figs and Olives: Over 300 Delicious and Unusual Recipes from the Middle East and North Africa*. I.B. Tauris. ISBN 9781860640384.
3. ↑  priya, Sai. „Kuwaiti-Tea". *mycookingcanvas*. Посетено на 31 октомври 2021.
 

* *From the Lands of Figs and Olives: Over 300 Delicious and Unusual Recipes*. 1997 година. Хабиб Салум, Џејмс Питерс.
**Кузман Ристов Бутески** (1 јули 1924 во Требеништа, Охридско — 28 април 1945 во Крушица, Сремски фронт) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Кузман Ристов Бутески е роден на 1 јули 1924 година во селото Требеништа. Се занимавал со земјоделство. Кон НОБ се приклучил доброволно на 9 декември 1944 година. Како борец на Втората македонска ударна бригада, 2 чета, 2 баталјон, загинува на Сремскиот фронт кај Крушица, на 28 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Иг Нобеловата награда** претставува пародија на Нобеловата награда и им се доделува секоја година во почетокот на октомври на десет научни достигнувања кои *најпрво ги тераат луѓето на смеа, а потоа и на размислување*. Организирана е од страна списанието Annals of Improbable Research (Аналите на неверојатните истражувања) кое се занимава со научен хумор. Наградите се доделуваат од страна на група која вклучува и вистински лауреати на Нобеловата награда на церемонија која се одржува во Сандерс театарот на Универзитетот Харвард.

Првите Иг Нобелови награди биле доделени во 1991 година.

Поврзано
--------

* Нобелова награда
* Дарвинова награда

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NDL: 01179894

 |

 |
**Капитал од ниво 2** или **Дополнителен капитал** — дополнителна мерка на банкарската цврстина од гледна точна на супервизорот. Капиталот од ниво 2 го сочинуваат: необелоденетите резерви, ревалоризациските резерви, општите гаранции за покривање на загуби, хибрдините инструменти и субординираниот долг. Овој облик на банкарски капитал бил воведен во документот Базел I и останал непроменет во Базел II. Во Базел III е предвидена хармонизација на инструментите вклучени во него. Националните супервизори во најголем број на земји низ светот ги применуваат овие стандарди во својата регулатива. При пресметката на регулаторниот капитал, износот на капиталот од ниво 2 е ограничен на 100% од износот на капиталот од ниво 1.

Необелоденети резерви
---------------------

Необјавените или скриените резерви може да бидат дефинирани на различен начин во зависност од правната регулатива и сметководствените правила коишто важат во земјата. Во оваа група спаѓаат резерви коишто произлегуваат од билансот на успех на банката и се прифатени од страна на супервизорот. По својата природа, овие резерви може да бидат со ист квалитет како и задржаната добивка, но транспарентноста во нивното обелоденување и фактот што во многу земји необелоденетите резерви не се прифатени како сметководствен концепт или законски дел на капиталот е причини за нивното исклучување од основниот капитал.

Поврзано
--------

* Регулаторен капитал
* Капитал од ниво 1
* Средства пондерирани според ризикот

Наводи
------

1. 1 2  International Convergence of Capital Measurement and Capital Standards: A Revised Framework - Comprehensive Version, Basel Committee on Banking Supervision.
2. ↑  Strengthening the resilience of the banking sector, Basel Committee on Banking Supervision.
Минерал
**Минерал** — соединение на два или повеќе елементи, а може да се јават и како поединечни елементи (злато, сулфур, бакар и др). Минералите ги проучува минералогијата.

Историјат
---------

Уште во праисториско време минералите го привлекле вниманието на човекот. Праисторискиот човек ги одбирал парчињата кремен што можел да ги употребува како секира, нож или врв за копје. Значењето на минералите растело паралелно со развитокот на материјалната култура на човекот. Најстариот запис за минералите е расправата „За камењата" од грчкиот учен Теофраст (321 — 286 година п.н.е.). Во ова свое дело тој наведува 16 различни видови минерали кои ги дели на камења, метали и земја. Особено внимание тој посветува на нивното практично значење, па затоа неговото дело е окарактеризирано и како „стопанска минералогија". Минералогијата е наука за минералите. Таа започнува да се развива во времето на ренесансата, особено со работата на германскиот учен Георгиј Агрикола.

Состав на Земјината кора
------------------------

За да се определи составот на карпите, треба да се одредат минералните видови од кои се составени, како и нивните количински односи. За објаснување на процесите на создавање на карпите, како и за класификацијата на самите карпи е неопходно темелно и комплексно да се познаваат минералите од кои се изградени. Земјината кора е изградена од елементи со минерално потекло кои се производ на природните хемиски реакции. Тие се главно од неорганско потекло, настанати по пат на геохемиски процеси од материјалот што е врзан непосредно за Земјината кора. Со учество на биохемиските процеси настануваат минерални тела со органско потекло — биолити (јаглен, органоген варовник итн.). На површината на Земјината кора се среќаваат и такви тела што се со потекло од меѓупланетарниот простор. Тоа се метеоритите, односно минерални тела со вселенско потекло.

Минералите како тема во уметноста и во популарната култура
----------------------------------------------------------

* „Минерал" (англиски: *Mineral*) — песна на американската рок-група *Buffalo Tom* од 1992 година.

Поврзано
--------

* Минералогија
* Мосова скала на цврстина на минералите

Наводи
------

1. ↑  YouTube, Buffalo Tom - Mineral. (пристапено на 4.4.2018)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Распознавање на минералите |
| --- |
|  |
| Кристален систем **·**  Мосова скала **·**  Прелом **·**  Сјај **·**  Специфична тежина **·**  Огреб **·**  Хабитус **·**  Цепливост |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh90001070
* GND: 4074836-4
* NDL: 00566084
* NKC: ph115322

 |

 |
Костелиќ во 2010 година
**Ивица Костелиќ** ( pronounced [Ʋижица ˈkɔstɛlitɕ] ; роден на 23 ноември 1979 година) е поранешен хрватски скијач во категоријата алпско скијање на Светскиот куп. Специјализирал слалом и алпска комбинација, но исто така бил и еден од ретките натпреварувачи во скијање во алпскиот Мундијал кој можел да освои бодови во сите дисциплини. Тој е брат на шампионката во скијање Јаница Костелиќ. Во својата кариера негов тренер бил неговиот татко Анте Костелиќ, како и Кристијан Гедина и Томислав Крстишевиќ.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ивица Костелиќ" на Ризницата ? |

* Предлошка:FIS alpine skier
* Ivica Kostelić World Cup standings at the International Ski Federation
* Предлошка:Ski-DB
* Предлошка:SR/Olympics profile
* Матична страница
* Ivica Kostelić Архивирано на 24 септември 2015 г. at Fischer Skis
* Kostelić is coaching the Croatia national team (хрватски)

| Зимски олимписки игри |
| --- |
|
| Претходник**Јаков Фак** | **Flagbearer for Croatia**Sochi 2014 | Наследник**Натко Зрнчиќ-Дим** |
Поглед на наклон што може да се појави рамно на зелениот авион од Земјата.
Во астрономијата, **минимална маса** е нижата граница на пресметаната маса на забележаните небесни тела како што се планетите, ѕвездите и двојните системи, маглините и црните дупки. Најчесто се наведува како податок за цонсончевите планети. Бидејќи највеќето вонсончеви планети денес се пронаоѓаат по Доплеровиот метод, кој го утврдува присуството на планетите според промените во движењата на ѕвездите во видното поле, вистинскиот орбитален наклон и вистинската маса на планетите е непозната.

Доколку може да се утврди наклонот, вистинската маса се добива со пресметаната минимална маса по следниов однос:

{\displaystyle M\_{\text{vist}}={\frac {M\_{\min }}{\sin i}}\,}
Кај телата што кружат во орбити во ѕвездени и планетарни системи вон нашиот сончев Систем, наклонот од 0° или 180° соодветствува на орбита со лицето кон нас, додека пак наклонот од 90° соодветствува на орбита со работ кон нас.

Наводи
------

* Kuchner, Marc J; Kuchner, Marc J. (9-2004). „A Minimum-Mass Extrasolar Nebula". *The American Astronomical Society*. **612** (2): 1147–1151. arXiv:astro-ph/0405536. Bibcode:2004ApJ...612.1147K. doi:10.1086/422577. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
* B. Arbutina (јуни 2007). „The minimum mass ratio of W UMa-type binary systems". *Monthly Notes of the Royal Astronomical Society*. **377** (4): 1635–1637. Bibcode:2007MNRAS.377.1635A. doi:10.1111/j.1365-2966.2007.11723.x. Посетено на 2008-05-24. Недостасува `|author1=` (help)[*мртва врска*]

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на астрономијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |