recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Новица Василевски** (р. 28 март 1971

 во Скопје) — македонски фолк пејач на народна музика.

Животопис
---------

Новица својата кариера ја започнува во Група Академци, каде неколку години е член на групата. Во 1996 година, заедно со други членови ја оформуваат Група Биоритам, каде е член долги години, до 2010 година. Потоа тој почнува своја соло-кариера како пејач, каде негови песни се: "Паша Паша", "Пожар", "Место не ме држи брате", "Не бери гајле", "Султана" и други... Тој е чест учесник на фестивалите, каде има и освојувано и бројни награди: Фолк Фест Валандово, Тумба Фест, Фолк Фест Роса, Охрид Фест, Цветници. Задсебе има оставени и неколку албуми со негови авторски песни и обработна на стари македонски песни.

Негова сопруга е познатата пејачка Татјана Лазаровска, каде веќе повеќе години живеат и работат во Мелбурн, Австралија.

Надворешни врски
----------------

* Новица Василевски на YouTube.
**Вилијам Херберт Кенерсон** (англиски: *William Herbert Kenerson*, 9. декември 1873 година во Фол Ривер, Масачусетс, САД - 22. септември 1966 година во Провиденс, Род Ајленд, САД) е американски машински инженер. Тој беше првиот кој ги вршеше истовремено улогите на извршен секретар за Националниот истражувачки совет и на Националната академија на науките на САД.

Кенерсон е прв студент кој дипломира на програмата за машинско инженерство на Брауновиот универзитет. Тој магистрира на Харвардовиот универзитет во 1906 година. По магистратурата постанува професор во Одделот за градежно и машинско инженерство на Брауновиот универзитет, каде благодарение на неговите напори одделот опстанува како академска единица на универзитетот. По формирањето на Дивизија за инженерство на универзитетот, Кенерсон беше првиот директор од 1916 до 1941 година. По повлекувањето од академската позиција, тој работи во Националниот истражувачки совет.

Наводи
------

1. ↑  „Encyclopedia Brunoniana | Kenerson, William H.". *www.brown.edu*. Архивирано од изворникот на 2020-09-20. Посетено на 2020-04-19.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 13 век | 14 век | 15 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1318** (**MCCCXVIII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1318 година од новата ера, 318. од вториот милениум, 18. од XIV век и деветта од 1310-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6826 и 6827 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6068 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5078 и 5079 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2071.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1318 година се протега во 3954 и 3955, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4014 и 4015 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1861. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 717 и 718 исламска година.

Настани
-------

Царот Го-Даиго
* 30 април– Го-Даиго бил крунисан за цар на Јапонија.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1318 на Ризницата ?
**Трудова Македонија** — орган на Македонскиот народен сојуз во Америка (МНС). Бил издаван во раздобјето од 1934 година до 1938 година и претставува продолжение на весникот „Балканско сдружение". Излегувал на бугарски јазик, со одделни прилози на англиски и негов уредник бил Георги Пирински. Подоцна весникот излегува како полумесечник и претставува значајна отворена национална трибина на Македонците од сите делови на Македонија.

Во духот на Резолуцијата на IV конгрес на Македонскиот народен сојуз во Америка, како и решенијата на ИК на КИ и Резолуцијата на ЦК на ВМРО(Обединета), објавени интегрално во бр. 1 на „Трудова Македонија", весникот води засилена борба против пробугарската линија на органот на МПО, весникот „Македонска трибуна". Во таа борба за докажување на вистината, весникот „Трудова Македонија", во продолженија ја објавува и статијата на Васил Ивановски–Бистришки „Зошто ние Македонците сме одделна нација" и ја засилува борбата против пробугарската михајловистичка линија на органот на МРО „Македонска трибуна".

По договор со органот на Сојузот на бугарско-македонските работнички просветни клубови во САД, весникот „С’знание", од 11 февруари 1938 година издавањето на Трудова Македонија продолжува како заеднички неделен орган под името „Народна волја" со истата национална платформа, но како весник и на Македонците и на Бугарите во Америка.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија, том II*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 1515. ISBN 978-608-203-024-1.
2. ↑  „Весникот „Трудова Македонија" ја шири вистината за Македонците". Македонска нација. 23 ноември 2011. Посетено на 24 март 2024.
Разрушување на храмот
**Вториот ерусалимски храм** се нарекува реконструкцијата на Храмот на Соломон кој бил разрушен од страна на вавилонскиот цар Навуходонозор II во 586 година п.н.е..
Вториот храм бил изграден во текот на 515 година п.н.е. по враќањето на евреите од Вавилон и бил повторно разрушен од страна на римскиот цар Тит во 70 година. Во текот на овој период храмот бил најзначајно место на јудаизмот каде се удржувале сите нивни ритуали. 
Во 19 година Ирод Велики го дал почетокот за изградба на храмот и од овде Вториот храм исто така се нарекува и Храмот на Ирод.

Изградба на храмот
------------------

Веднш по враќањето на евреите од Вавилон, под раководството на назначениот за раководител на Јудеја Зоровавел, се започнува со градбата на храмот. 
Божјиот храм бил изграден точно на местото каде се наоѓал претходниот храм. Во 535 година п.н.е. темелите на храмот биле завршени. А целосно, храмот се завршил со градбата во 515 година п.н.е.

Разлики со Првиот храм
----------------------

Вториот храм не било можно да биде изграден со истиот раскош како претходниот – Храмот на Соломон. Освен тоа, некои од елементите кои се наоѓале во претходниот храм биле или уништени или засекогаш изгубени, како на пример: Ковчегот на заветот (Кивот), Урим и Тумим, плочите со Десетте Божји заповеди итн.
Храмот, како и скоро целиот Ерусалим биле разрушени од страна на римскиот цар Тит во 70 година.

Надворешни врски
----------------

* Second Temple of Jerusalem (renders album of 3d model) / Zonerama photo gallery
**Група МАЕСТРО** е музички состав од Скопје, основан во 2012 година, кој настапува на сите видови свечености и прослави: свадби, крштевки, родендени, веридби, матурски и апсолвентски вечери, деловни прослави и сл.

За Маестро
----------

**Група МАЕСТРО** интепретира македонски народни и новокомпонирани песни и ора, балканска народна и популарна музика, светски популарни хитови, како и класична и евергрин музика и е една од ретките во Македонија кои можат да ги задоволат сите музички вкусови со богатиот и разновиден репертоар. **Група МАЕСТРО** е редовен учесник на фестивалите за новокомпонирана македонска фолк-музика: Фолк Фест Валандово, Цветници, Фолк Фест Роса, Охрид Фест и др. како и дел од концертите на најпознатите музички имиња.

Членови
-------

Членови на овој музички состав се:

* **Илија Филиповски** (виолина)
* **Александар Тренкоски** (кларинет)
* **Војче Петрушев** (хармоника)
* **Кирил Митоски** (вокал)
* **Љупче Ѓоргиев** (клавијатури, кавал и зурла)
* **Трајче Ристов** (ударни инструменти и тапан)

  

Настапуваат и имааат одлична соработка со:

* **Мирослав Илиќ**
* **Виолета Томовска**
* **Ефто Пупиновски**
* **Зуица Лазова**
* **Милан Завков**
* **Наум Петрески**
* **Елена Андоновска**
* **Блага Петреска**
* **Миле Кузмановски**
* **Сузана Спасовска**
* **Елена Велевска**
* **Круме Спасовски**
* **Анета Мицевска**
* **Марјан Коцев**
* **Анастасија Петреска**
* **Ѓоко Јовиќ**
* **Јовица Наумчевски**

Дискографија
------------

Авторска музика и настапи на фестивали:

* **Отвори Јано пенџери** Фолк Фест Роса 2012
* **Отров ти се усните** Охрид Фест 2013
* **Горчи** Фолк Фест Валандово 2015
* **Верувај ми** Цветници 2016
* **Една наша** Прилеп Фест 2022

Надворешни врски
----------------

* Група Маестро на YouTube
* Група Маестро на Facebook - Фан страна
* Група Маестро на Instagram
Замокот Борџби, општина Лома, Шведска**Замокот** **Борџби**, општина Лома, Шведска
**Замокот Борџби** се наоѓа во општината Лома, Сканија во јужна Шведска, покрај Кавлинге, најголемата река во Сканија.

Историја
--------

Замокот е изграден на местото на замокот или тврдината од 11 век. Наодите на местото може да се однесуваат на владеењето на кралот Харалд Блутут. Изградбата сигурно била во неколку фази со два одделни ровови. Зградите на местото изгореле за време на Викиншката ера. Ископувањата во 1998 година нашле докази за ковани пари. Се сметало дека ова доволно докажувало дека оваа локација и припаѓала од нејзините почетоци до 1536 година на Архиепископот Лунд.

Зградите се менувале низ вековите. Кулата Барјес веројатно била изградена во 15 век. Кулата била осамена откако источното крило било срушено во 1860 година и обновено во 1870 година. Изгледа дека портата е од 16 век, но има и постари делови. Главната зграда на денешницата е изградена помеѓу 1650 и 1660 година. Шталата била изградена од тули во 1744 година.

Според тестаментот на архиепископот Карл Ериксон (†1334), коњите се одгледувале на теренот во текот на 14 век. Замокот бил запален во 1452 година од Швеѓаните и во 1658 година од Данците. Наодите од ископувањата, исто така, сугерираат дека е изгорен и во 16 век, иако нема ништо што може да се најде во записите и да го потврди тоа. Ова може да било за време на бунтот на земјоделците во 1525 година.

Неколку дански и шведски аристократски семејства живееле во замокот уште од реформацијата. Кралот Кристијан III од Данска го ставил под хипотека имотот на Јирген Кок (1556 фунти), аристократскиот градоначалник на Малме.

Во 1886 година, дворецот го купил Ларс Персон на аукција. Дворецот Борџби го презеле неговата ќерка Хана Ларсдотер (1866-1953) и нејзиниот сопруг, уметникот Ернст Норлинд (1877-1952). Општината Лома станала сопственик во 2007 година и во 2012 година замокот бил продаден на слотот Борџби АБ.

Музеј Норлинд
-------------

Музејот Норлинд во Борџби е уметнички музеј во кој се вклучени и студиото и галеријата на Ернст Норлинд. Фондацијата Хана и Ернст Норлинд го отвориле музејот во 1988 година. Музејот е управуван од Културен во Лунд.

Наводи
------

1. ↑  „Borgeby Slott". *guidebook-sweden.com*. Посетено на 1 December 2019.
2. ↑  Svanberg p. 84.
3. ↑  „Koch (äfven kallad Mönter), Jörgen". Nordisk familjebok. Посетено на 25 March 2016.
4. ↑  „Ernst Ludvig Norlind". *Svensk biografisk handbok*. 1925. Посетено на 25 March 2016.
5. ↑  „Ernst L Norlind". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на 1 December 2019.
6. ↑  „Kulturen in Lund - Museum of Cultural History and Open-Air Museum". *tripadvisor.com*. Посетено на 1 December 2019.
7. ↑  „Norlindmuseet". *kulturen*. Архивирано од изворникот на 2021-07-28. Посетено на 1 December 2019.

Други извори
------------

* Фредрик Сванберг: *Викингатин и Скане.* Лунд 2000 година.
* Свен Розборн: *Боргби.* *Medeltidsborgen vid Lödde.* Малме 1986 година.

Надворешни врски
----------------

* Borgeby slott Архивирано на 29 август 2016 г. (шведски)
* Саем за земјоделство „Borgeby fältdagar"
Поврзано: Златна порта (појаснување)

**Златната врата**, како што се нарекува во христијанската литература е најстарата порта која се наоѓа во стариот дел од градот Ерусалим. Во арапската литература оваа порта е позната како портата на вечниот живот, а во древноста како "прекрасната врата".

Историја
--------

Градбата на оваа порта е најверојатно започната околу 520 година во времето на византискиот цар Јустинијан I. Но според други извори таа била изградена во 7 век во времето на Византија. Златната порта се наоѓа околу средишниот дел на Ерусалимскиот храм. Оваа порта е користена и споменета во Библијата.

Библиски преданија
------------------

Низ истата оваа врата, во 628 година византискиот цар Ираклиј решил да влезе триуфално, облечен во блескави алишта, јавајќи на коњ – враќајќи се по триумфот против Персија. Во време на овој поход, владетелот успеал да го врати од плен и да го донесе обратно во Ерусалим Христовиот крст, којшто бил откриен од царицата Елена во 4 век и облеан со злато и скапоценети камења, кој персијците го презеле по зазимањето и грабењето на градот во 622 година. Кога триумфалното шествие стигнало до Златната порта, коњот на Ираклиј застанал и не сакал да продолжи понатаму. "Така направи бидејќи го носеше крстот на Хрисос "– рекол тогашниот патријарх Захариј Ерусалимски. Тогаш Ираклиј се соблекол бос и сам го внел во Ерусалим преку Златната врата.

Според едно предание по ова, Ираклиј заповедил вратата да биде заѕидена, бидејќи како што рекол "*штом низ оваа врата поминал Светиот Крст, никој друг не би трабало повеќе да го гази местото со нозете си*". Според друго предание Златната порта била заѕидана дури во времето на султанот Сулејман Велики – од суеверие – за да не се оствари верувањето на христијаните дека Судниот ден преку оваа порта ќе влезе одново Спасителот. Слободно ќе помине низ неа и иако е затворена, таа од Неговата сила ќе биде повторно отворена.

Верувања
--------

### Јудаизам

Според јудаизмот, оваа порта е всушност портата преку која новиот месија ќе дојде во Ерусалим. Земјиштето пред Златната порта е најскапото место за гроб во светот. Богати евреи од целиот свет плаќаат многу пари, сè со цел да бидат погребани точно овде.Тие веруваат дека на Денот на Страшниот суд ќе бидат воскреснати најнапред евреите, кои се погребени пред Златната порта.

### Ислам

Султанот Сулејман I влегол низ оваа порта во 1541 година и претпоставувале дека тоа е новиот месија.За оваа порта се верува дека калифите ја заѕидале уште во 7 век, кога бил забранет влез на Ридот на храмот за сите оние кои не веруваат во исламот. Оваа порта е свртена кон Кедронската долина. Низ оваа долина, и тоа токму пред Златната порта, се сместени муслиманските гробови.

### Христијанство

Според христијанството Исус Христос е месијата кој поминал низ оваа порта сè со цел да го спаси народот од неговите гревови.
Денес Златната порта е затворена. Низ неа може директно да се дојде до Ридот на Ерусалимскиот храм.

Наводи
------

1. ↑

Надворешни врски
----------------

* (en)
* Архивирано на 22 август 2003 г. (en)
* (bg)
**Лиjна Керсна**
**Лиjна Керсна** (родено **Лепик**; родена на 3 април 1980 година) е естонска новинарка, државен службеник и политичар. Од 2021 до 2022 година Керсна била министер за образование и истражување.

Биографија
----------

Керсна дипломирала на општото средно училиште Ласнамае во 1998 година и на Универзитетот во Тарту во областа на новинарството и односите со јавноста во 2005 година.

Работела како водителка и уредник во Естонската јавна радиодифузија од 1998 до 2002 година. Од 2002 до 2004 година, таа работела како раководител за односи со јавноста на Федерацијата на студентски сојузи на Естонија. Во 2004 година, таа работела како главен специјалист во Канцеларијата за печат на Министерството за рурални прашања, како заменик-директор на Одделот за односи со јавноста на Министерството за земјоделство и шумарство на Естонија од 2005 до 2006 година и била негов раководител од 2006 до 2007 година. Од 2007 до 2010 година и повторно од 2012 до 2013 година, Керсна била советник за медиуми на Владата на Естонија; Од 2010 до 2012 година била директор за владини комуникации на Владата на Естонија. Од 2013 до 2015 година билае шеф на канцеларијата на советник на премиерот на Република Естонија.

Керсна е член на Естонската Реформска партија од 2015 година. Таа е член на Парламентот од 2015 година. Таа била министерка за образование и истражување во првиот кабинет на Каја Калас. Керсна поднела оставка на 30 јуни 2022 година, откако против неа била отворена кривична постапка во врска со отстапувања од правилата за набавка за да се обезбеди снабдување со брзи тестови за коронавирус за училиштата за време на појавата на СОВИД-19.

Личен живот
-----------

Лиина Керсна е мажена за Вахур Керсна, со кој има син.

Наводи
------

1. ↑  „Reform, Center announce incoming ministers". *ERR* (англиски). 2021-01-24. Посетено на 2021-04-19.
2. ↑  „Liina Kersna". *Eesti Vabariigi Valitsus*. Government of Estonia. Посетено на 2021-04-19.
3. ↑  „Criminal proceedings prompt Liina Kersna to resign as education minister" (англиски). ERR. 30 June 2022. Посетено на 18 July 2022.
4. ↑  Hein, Inna-Katrin (1 February 2008). „Liina Lepik: teadsin, et minust saab Vahur Kersna naine" (Estonian). Elu24. Посетено на 28 June 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* CV на ЛИНА КЕРСНА (веб-страница на Риигикогу)
**„Друго минато"** — збирка раскази на македонскиот писател Андреј Ал-Асади, објавена во 2018 година во издание на Темплум. За оваа книга авторот ја освоил наградата „Новите!". Збирката е објавена во рамките на едицијата „Катапулт". Таа е отпечатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 112 страници. Книгата е испечатена во печатницата Алма графика во тираж од 300 примероци. Таа е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски" - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4871-01-9. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата Кома. Книгата е отпечатена со финансиска поддршка од Комерцијална банка АД - Скопје.

Содржина
--------

Збирката содржи девет раскази:

* Рамка
* Приказна за обичниот херој
* Адвокат на вечноста
* Толкувачот
* Единствена љубов
* Покајанието на големиот Абу Нуас
* Писмо до кралицата
* Пород без крилја
* Друго минато

Наводи
------

1. 1 2
**Тони Кол** е безалкохолен пијалок од ванила со природен вкус, произведен во Мексико. Најпопуларен е во државата Синалоа, Мексико, особено во градот Мазатлан, иако може да се најде обично во западните држави, како Халиско и Долна Калифорнија.

Име
---

Името ТониКол доаѓа од човекот кој ја измислил неговата формула: Антонио Еспиноза де лос Монтеро од Росарио, Синалоа, околу 1870 година. Тоа е мешавина од скратената форма на неговото име „Тони" и пијалокот „Кола", иако ТониКол не е строго кажано кола, туку всушност е крем сода поради неговиот вкус на ванила. Името на безалкохолниот пијалок најчесто се пишува ТониКол, иако во минатото се користеле неколку начини, а постарите шишиња и/или публикации може да вклучуваат нешто од следново: „Toni Col", „Toni-Col" и „Tonicol".

Производство
------------

ТониКол е флаширан во Росарио, Синалоа, од El Manantial SA de CV, исто така познат како „El Rosario". Тој е еден од ретките независни шишиња во Мексико денес.

Состојки
--------

Рецептот на безалкохолниот пијалок бара речиси целосно природни состојки, вклучувајќи „концентриран природен екстракт од ванила", лимонска киселина, натриум бензоат, како и шеќер наместо пченкарен сируп.

ToniCol сега објавиле и формулација за "диета "која содржи Splenda ( сукралоза ) наместо природен шеќер.

Поврзано
--------

* Крем сода

Наводи
------

1. ↑  ToniCol official website
2. ↑   Архивирано на 19 август 2010 г. "historia" document, accessed 29 September 2009
Кралската вила Читралада во 2012 година
**Кралската вила Читралада** е лоцирана во палатата Дусит. Оваа вила била постојана резиденција на кралот **Пумипон Адунјадет** (Рама IX), монархот со најдолг стаж на Тајланд и кралицата Сирикит. Тој се преселил таму по смртта на неговиот постар брат, кралот Рама VIII во Големата палата. Територијата на палатата, која е опкружена со ров и чувана од кралската стража, ја содржи и школата Читралада, првично основана за децата на кралското семејство и персоналот на палатата. Кралската вила Читралада има железничка станица Читралада, која служела за кралското семејство кое живеело во вилата. Принцот Дипангкорн Расмијоти бил ученик во училиштето Читралада, училиштето се смета за најексклузивно во Тајланд.

Во оваа палата престојува кралицата Мајка Сирикит.

Историја
--------

Главната зграда на палатата била двокатна зграда, изградена во времето на владеењето на Рама VI. Палатата била резиденција на Рама VI, а училиштето Читралада било основано во 1958 година.

На тоа место била изградена фарма за млечни производи и фабрики бидејќи кралот Бумибол Адуљадеј бил заинтересиран за земјоделството и земјоделската индустрија. Биле основани и истражувачки центри за земјоделски производи за да обезбедат обука за земјоделците. „Читралада" се користи како бренд за многу производи од палатата.

Посетителите треба да добијат пропусница за да влезат.

Наводи
------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 123266082
* LCCN: n88254826

 |

 |

Предлошка:Royal palaces in Thailand
Девојче што има стил на облекување на машкуданка
**Машкуданка** — девојка или жена што се однесува како машко или изгледа и се облекува како машко. Сака да прави работи што се сметаат за нетипични за девојчиња. Нејзиното однесување е гласно и палаво. Често претпочита да биде пријателка со момчиња отколку со девојчиња.

За машкуданка, облеката обично е за удобност и практичност, а не за мода. Поголема е веројатноста да ја гледате само во фармерки, маици и патики (или дуксери), наместо во шарени фустани или здолништа. Може дури да позајми облека од нејзините браќа или машки пријатели.

Машкуданките се одликуваат со нивниот независен и авантуристички дух. Не се ограничени од општествените очекувања за тоа како девојките „треба" да се однесуваат и често покажуваат доверба и самоувереност во остварувањето на нивните интереси. Ова може да вклучи учество во традиционални хобија во кои доминираат мажи, како што се градење, играње видеоигри или занимавање со физички тешки активности.

Наводи
------

1. 1 2  Davis, Melissa Faliveno, Lisa Selin (2020-07-11). „The Ms. Q&A: What Does it Mean to be a Tomboy?". *Ms. Magazine* (англиски). Посетено на 2024-03-22.
2. ↑  „машкуданка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „машкуданка" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „Dictionary.com | Meanings & Definitions of English Words". *Dictionary.com* (англиски). Посетено на 2024-03-22.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Машкуданка" на Ризницата ? |

* Tomboys and sissies: Androgynous children?

* Tomboys! Feisty Girls and Spirited Women A film by Julie Akeret and Christian McEwen
**Торта сетевели** е торта со седум слоеви. Традиционално се служи на родендени, вклучува чоколадо и лешници.

Оваа торта е составена од база на пандишпан (без брашно) од апулиски бадеми, мус од лешник од Пиемонт, чоколадо од Мадагаскар и крцкава база џиндуја со житарки.

Сетвели била смислена од мајсторите слаткари Лујџи Биасетто (Падова), Кристијан Бедуши (Белуно) и Џанлука Манори (Прато), кои заедно го сочинуваат италијанскиот тим кој со оваа торта ја освоил меѓународната награда во Лион во 1997 година.

Десертот е составен од база на меко савојарско чоколадо и џиндуја со житарици, мус од темно чоколадо „од потекло", баварски пралински лешник и чоколадни листови.

Некои дупликати се формулирале во други регионални контексти, вклучително и Сицилија, каде што имало широк тираж, иако оригиналниот рецепт е заштитен со законски заштитена тајна на компанијата. Во овие контексти името исто така се разликува, бидејќи брендот Сетевели е уредно регистриран од креаторите на рецептот.

Наводи
------

1. ↑  „Luigi Biasetto, il papà della Setteveli che ha reso famosa la pasticceria italiana". *la Repubblica* (италијански). 2019-10-16. Посетено на 2022-06-14.
2. ↑  Mazzolini, Elsa; Meldolesi, Alessandra (2004). *L'Italia del cioccolato* (италијански). Touring Editore. ISBN 978-88-365-3292-6.
3. ↑  „La torta setteveli ha davvero origini siciliane?". *Giornale del cibo* (италијански). 2017-02-17. Посетено на 2022-06-16.
4. ↑  „Il marchio "Setteveli" è di proprietà di Gianluca Mannori ed è legato alla sua celebre torta [notiziediprato.it]". *www.notiziediprato.it*. Архивирано од изворникот на 2023-01-02. Посетено на 2022-06-16.
**„Насилничко лето"** (италијански: *Estate violenta*) — филм на режисерот Валерио Ѕурлини (Valerio Zurlini) од 1961 година. Ѕурлини е автор и на сценариото, заедно со Зузо Чеки Д’Амико (Suso Cecchi D'Amico) и Џорџо Проспери (Giorgio Prosperi). Главните улоги ги играат: Жан-Луј Трентињан (Jean-Louis Trintignant), Елеонора Роси Драго (Eleonora Rossi Drago), Енрико Марија Салерно (Enrico Maria Salerno) и Лила Брињоне (Lilla Brignone).

Синопсис
--------

Во филмот се прикажува љубовната врска на синот (го игра Трентињан) на истакнат фашист, кој се обидува да ја избегне регрутацијата и вдовицата (ја игра Роси Драго) на еден поморски офицер, која е постара од него. Дејствието се одвива во италијанското летувалиште Ричоне, летото 1943 година, во времето на симнувањето на Мусолини од власта и сојузничката инвазија на Сицилија.

Наводи
------

1. ↑  Nasilničko ljeto, talijanski film (пристапено на 22.3.2024)
Координати: 31°46′31.73″N 35°13′59.16″E﻿ / ﻿31.7754806° СГШ; 35.2331000° ИГД﻿ / 31.7754806; 35.2331000

**Храмов институт** (хебрејски: מכון המקדש) е "Музејот", "Институт за истражување" и "Образовниот центар" посветена на двете Храмови во Ерусалим и "иднина Третиот храм", кој ќе биде изграден на Храмова Гора во согласност со Евреи традиција. основана во 1987 од страна на рабинот Израел Ариел. Храмовиот институт на кој се наоѓа во Еврејска населба во близина на Ѕид на плачот. Надвор од институтот постои модел на менора.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Храмов институт" на Ризницата ? |

* The Temple Institute
* Wright, Lawrence. „Forcing the End: Why do Pentecostal cattle breeder from Mississippi and an Orthodox Rabbi from Jerusalem believe that a red heifer can bring change?". *Frontline at PBS*. Посетено на 11 July 2014.
**Горан Стојменовиќ** (Тетово, 1 декември 1970

 – Куманово, 10 мај 2015

) бил македонски бранител, специјалец во ЕСЗ Тигар и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинува во вооружената престрелка во Куманово на 9 мај 2015 година заедно со седуммина соборци.

Животопис
---------

### Живот, војната 2001 и сведоштва

Горан Стојменовиќ е роден на 1 декември 1970 година во Тетово. По кратко време неговата фамилија се доселува во скопското село Миладиновци, каде завршува основно училиште како одличен ученик. Средно образование завршува во гимназијата „Орце Николов" исто така со одличен успех.

Доброволно се пријавува за отслужување на воениот рок во тогашната ЈНА, во Белград и Ниш, а подоцна во 1991 година се пријавува на конкурсот за полициски службеници кој го завршува успешно. Во 1992 година својата кариера во МВР ја започнува во ПС-ИФОО, за да истата година на интерен оглас во Единицата за специјални задачи и без потешкотии ја заврши селективната обука и стана дел од ЕСЗ Тигар. Во Единицата со успех ги завршува основната и специјалистичката обука. Иако професионално никогаш не се занимавал со спорт, имаше спортски дух, многу ја сакаше кошарката, пливањето и скијањето.

Во Единицата беше до 1998 година кога беше прераспореден во полициска станица Бит-пазар, за кога беше најпотребно во конфликтот 2001 година повторно се врати во Единицата. Беше пример за вистински професионалец и имаше несебична љубов кон професијата и колегите. Неговата единствена парола беше:„*Живеам за единицата, таа е мојот живот!*" Во 2001 година за време на вооружениот конфликт учествува во сите акции во кои беше ангажирана Единицата.

Животот го загуби на 10 мај 2015 година во Куманово додека извршуваше службени задачи. Со највисоки почести е погребан на гробиштата Камник во населбата Ченто, Скопје. Единицата за специјални задачи „Тигар" со гордост го чува споменот на својот загинат припадник и херој. Горан Стојменовиќ посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.

Поврзано
--------

* Вооружена престрелка во Куманово (2015)

Наводи
------

1. ↑  „Осуммина загинати спасија илјадници животи". Дневник. 2015-05-10. Архивирано од изворникот на 2016-08-06. Посетено на 2017-05-25.
Розата на ветрови е симбол на Англиканската заедница (мото: Вистината ослободува)
**Англиканска заедница** (англиски: *Anglican Communion*) — меѓународна асоцијација на национални англикански цркви. Не постои единствена „Англиканска црква" со универзален правен авторитет и секоја национална и регионална црква има своја автономија. Статусот на заедница значи дека постои заеднички договор за основните доктрини и целосно учество во светиот живот на секоја национална црква, што е достапно за сите англиканци на заедниците.

Со приближно 77 милиони следбеници, Англиканската заедница е една од најголемите христијански заедници во светот. Некои од црквите на оваа заедница се познати како англикански (т.е. јасно ја препознаваат нивната историска поврзаност со Англија (*Ecclesia Anglicana* е латински за „англиска црква"); други, како што се Американската и Шкотската епископална црква, или Црквата на Ирска, претпочитаат посебни именувања. Секоја црква има своја доктрина и литургија, и е управувана од местен примат.

Архиепископот од Кантербери, примат на Англиканската црква, нема службена канонска или административна власт надвор од неа, но е признат како симболичен поглавар на Заедницата. Во однос на приматите на другите месни англикански цркви, тој ужива на првенство на честа (primus inter pares — „прв меѓу еднаквите").

Наводи
------

1. ↑  Jack Miles. *Anglicans of the World Disunite*: IHT Feb 28, 2007
2. ↑  „Major Branches of Religions". Архивирано од изворникот на 2015-03-15. Посетено на 2009-06-12. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
„Крик" води овде. За други истоимени поими, видете Крик (појаснување).
Чаша белгиско Крик пиво
**Крик Ламбик** е стил на белгиско пиво, направено со ферментирање на ламбик со кисели Морело цреши.Традиционално за ""Schaarbeekse krieken" "се користи реткиот вид на белгиска морело цреша од областа околу Брисел. Црешите од типот Схарбек, бидејќи многу потешко се наоѓале, некои пивари ги замениле овие (делумно или целосно) со други сорти на кисели, понекогаш увезени цреши.

Потекло на поимот
-----------------

Името е изведено од фламанскиот збор за овој вид на цреша (крик).

Пиво
----

Традиционално, крик пивото се произведува од пиварници во и околу Брисел со користење ламбичко пиво на кое се додаваат цреши и меурчиња. Ламбик е кисело и суво белгиско пиво, ферментирано спонтано со сув квасец, за кој се вели дека е матично пиво од Брисел; Присуството на цреши (или малини) претходи на речиси универзална употреба на хмељ како вкус во пивото.
Традиционалниот крик направен е од ламбичко базно пиво кисело и суво. Црешите се оставаат во период од неколку месеци, предизвикувајќи референција на дополнителниот шеќер. Обично нема да остане шеќер, така што ќе има вкус на овошје без сладост. Подоцна престои уште еден процес на созревање откако ќе се отстранат црешите.

Неодамна некои ламбички пиварници додадоа шеќер во финалниот производ на нивните овошни пива, сè со цел да ги направат помалку интензивни и попристапни за пошироката публика. Тие, исто така, користат сок од цреша отколку целата вишна и се созреваат по многу пократки периоди.

Фрамбуаз е роднинско, помалку традиционално белгиско пиво, ферментирано со малини, наместо со вишни. Крик е исто така поврзан со Хеузе, кој не е овошно пиво, но исто така се заснова на референцирано ламбичко пиво. Некои пивари, како што се Лифманс, прават "крик" пива врз основа на орудието на пивото, наместо на ламб.

Наводи
------

1. ↑  Clerget, Michel (1999-11-06). „Bruxelles, baroque ou intimiste". *L'Humanité* (француски). Архивирано од изворникот на 2010-06-16. Посетено на 2010-01-06.
2. ↑  Jackson, Michael (1997). *The Simon Schuster Pocket Guide to Beer*. Simon and Schuster. стр. 80. ISBN 978-0-684-84381-0.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Крик (пиво)" на Ризницата ? |
**Универзитетската палата** (1770 година) е првиот и најстар објект на Брауновиот кампус во Провиденс, Род Ајленд, САД.

Историјат
---------

Изграден во 1770 година, овој објект првично бил познат како *Зданието на колеџот*. Зградата била изградена на парцела која припаѓала на основачот на Провиденс и предок на семејството Браун - Чед Браун (околу 1600-1650 година).

Поглед од десно на палатата од 1840 година
Објектот имал различни намени во текот на годините. Моментално во него е сместена канцеларијата на ректорот на Брауновиот универзитет. Таа се наоѓа на првиот спрат каде порано се наоѓала собирната соба на зградата. На горните спратови се наоѓаат други канцеларии од ректоратот и административни тела на универзитетот. Во 1962 година, објектот бил прогласен за Национален историски споменик како одличен примерок на академската архитектура од XVIII век и важно место во животот на педагогот Хорас Ман (1796 - 1859). Ман дипломирал на Брауновиот универзитет во 1819 година и предавал на истиот до 1821 година пред да ја започне својата кариера како реформатор на образованието.

Наводи
------

1. 1 2  „University Hall". *university-hall.html* (англиски). Посетено на 2020-04-30.[*мртва врска*]
2. ↑  „Encyclopedia Brunoniana | University Hall". *www.brown.edu*. Архивирано од изворникот на 2018-01-17. Посетено на 2020-04-30.
3. ↑  „List of NHLs by State - National Historic Landmarks (U.S. National Park Service)". *www.nps.gov* (англиски). Посетено на 2020-04-30.
**Градешница** — река во Петричко, Пиринска Македонија, лева притока на Струмица. Долга е околу 13,5 км. Ги одводнува јужните делови на планината Огражден.

Реката извира од источното подножје на врвот Билска Чука на Огражден, близу границата со Р Македонија, на надморска височина од 1.550 м. Почнува под името *Билски Дол*, а завршува влевајќи се во Струмица кај петричкото село Струмешница, каде образува наносен конус.

Најголемата (лева) притока на Градешница е Баскалска (Ливадска) Река, која извира од месноста Хаџиица западно од Муратов Врв. Други притоки се Доленска Река (лева) и Чуриловска Река (десна). Сливот зафаќа површина од 62 км2, а средната надморска височина му изнесува 670 м. Реката претежно се напојува од дождови; најполноводна е во зима и напролет, а најслабоводна во лето и наесен. Средниот годишен истек во устието изнесува 0,375 м3/с. Речната долина е длабоко врежана во метаморфни карпи — претежно со гнајсеви и амфиболити. Падините се стрмни, наместа обраснати со бука и даб, а на други места делумно покриени со бор. Обесшумените падини над реката се подложени на силна ерозија.

Во сливот на Градешница се наоѓаат селата Робово (Волно), Баскалци, Кукурахцево, Чурилово, Зојчене, Гега, Горчево, Долени, Масли Чифлик (Кладенци) и Струмешница.

Поврзано
--------

* Огражден
* Струмица

Наводи
------

1. ↑  *Енциклопедия „Пирински край", том I*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1995. стр. 235. ISBN 954-90006-103 Проверете ја вредноста `|isbn=`: length (help).
Јурај Бараковиќ
**Јурај Бараковиќ** 1548 – 1 август 1628) бил хрватски ренесансен поет од Задар.

Бараковиќ е роден во селото Благородништвото, Ртина. Напишал неколку истакнати дела ( *„Јарула"*, Венеција 1618 - Стар и Нов Завет во раскажувачка форма; *„Драгата овчарка од Раб "* ), но едно дело се истакнува во неговиот книжевен опус: комплициран и најексплицитно маниристички еп во 13 книги *„Вила Словенка"* (Венеција, 1613).

Поголемиот дел од поезијата на Бараковиќ била посветена на славата на Задар, со цврсто потпирање на неговиот сограѓанин Петар Зораниќ кој веќе оставил забележителен белег во хрватската литература. *Вила Словенка*, еп е напишана во славата на Задар, има две особено забележливи карактеристики: во осмата книга се наведени единаесетте осмосложни сонети, кои се, покрај неколкуте анонимно напишани во Разно на Рањина, единствените сонети во хрватската поезија пред Илирско движење. Истата книга содржи совршено стилизирана *бугаршчица* за Мајка Маргарита, која со векови ги восхитувала и читателите и филолозите, останува да се утврди дали се работи за народна песна што Бараковиќ ја вградил во своето дело по моделот на Петар Хекторовиќ или е негова. песна приспособена на стилските карактеристики на строфите на народната песна или народната песна засилена со вештиот поетски и уметнички гениј на Бараковиќ.

Бараковиќ починал во Рим, градот кој го посетил три пати во животот.

Извори
------



1. 1 2  Živan Milisavac (1971). Živan Milisavac (уред.). *Jugoslovenski književni leksikon* [*Yugoslav Literary Lexicon*]. Novi Sad (SAP Vojvodina, SR Serbia): Matica srpska. стр. 27.
**Книга со песни** (шпански: *Libro de poemas*) - поетска збирка на Федерико Гарсија Лорка од 1921 година. Песните застапени во збирката се напишани во периодот од 1915 до 1920 година.

Содржина
--------

За книгата
----------

„Книга со песни" е првото дело на Лорка со кое веднаш го свртел вниманието врз себе како исклучително ново име во шпанската поезија. Песните во книгата се инспирирани од детските спомени и првите големи возбуди од младоста на авторот. Таа се одликува со едноставност и непосредност на поетскиот израз, а од стилска гледна точка, претставува потрага по рамнотежата меѓу богатата шпанска поетска традиција и новите модерни поетски тенденции, особено надреализмот и ултраизмот. Нјавредните песни во збирката се „Сенката на мојата душа" (*La sombra de mi alma*) и „Балада за морската вода" (*La balada del agua del mar*), двете напишани во 1919 година. Првата е младешка, нежна песна со нова поетска структура на целосни музички фрази искажани со доследно применет слободен стих и низ мека инкантација на асонансите. Притоа, во песната се насетува влијанието на шпанскиот поет Хименес. Од друга страна, „Баладата за морската вода" (посветена на Емилио Прадос) претставува густа синтеза на болката, претставена низ модерни слики. Таа ги навестува горките, нежни и блескави пејзажи застапени во подоцнежното творештво на Лорка.

Надворешни врски
----------------

*Libro de poemas* Архивирано на 9 декември 2018 г.

Наводи
------

1. ↑  Матеја Матевски, „Федерико Гарсија Лорка 1898-1936", во Федерико Гарсија Лорка, *Неверна жена*. Скопје: Македонска книга, Култура, Мисла, Наша книга, 1982, стр. 156.
**Дарџилинг** е **чај** кој традиционално се цени високо над сите други црни чаеви, особено во Обединетото Кралство и земјите од поранешната Британска Империја.

По соодветно приготвување, чајот е редок и светол со цветна арома и донекаде остра танинска карактеристичност и пикантност која познавачите често ја опишуваат како мушкат.

Фалсификатите се сериозен проблем во глобалната трговија со чај; ширум светот се продава повеќе од 40,000 тони Дарџилинг чај, додека самото производство на таквиот чај се движи од 8,000 до 11,000 тони, вклучувајќи ја локалната потрошувачка. Како мерка против ова, Чајниот Одбор на Индија има развиено метод на цертификација и лого.

Видови
------

* **Прва тура** се бере од средината на март по пролетните дождови, има блага и многу светла боја и лесна арома.
* **Втора тура** се бере во јуни и дава килибарест и поостар напиток.
* **Есенска тура** се бере на есен по дождовната сезона, и е донекаде помалку нежен по вкус и пикантност.

Чајот кој се бере на лето (или во дождовната сезона) понекогаш се продава, но по пониски цени.

Наводи
------

* Darjeeling Tea, Список на поседи Архивирано на 8 септември 2006 г. (англиски)

Поврзано
--------

* Непалски чај
* Асам (чај)

Надворешни врски
----------------

* Историја на чајот Дарџилинг (англиски)
**Еспресино** (италијански: Espressino) ― италијански кафе пијалак со потекло од јужниот регион Апулија.

Состав
------

Се подготвува со еднакви делови од еспресо и млеко, со малку какао во прав на дното од шолјата и врз пијалакот. **Еспресино фредо** е ладен кафе пијалак со различни состојки. Слично е на марокиното и бичеринот.

Како да биде служен
-------------------

Еспресиното обично се служи во мала стаклена шолја.

Поврзано
--------

* Список на кафе пијалаци

Наводи
------

1. ↑  „Avio, Lecce: Don't get what you want, get what you need". *katieparla.com*. 29 мај 2010. Архивирано од изворникот на 2015-12-08. Посетено на 15 јануари 2022.
2. ↑  „International Cooking School of Italian Food and Wine". Архивирано од изворникот на 1 јули 2012. Посетено на 15 јануари 2022.
3. ↑  ilsudchenontiaspetti.it, уред. (22 мај 2019). „L'espressino freddo ed i mille modi per fare il caffè in Puglia" (италијански). Посетено на 15 јануари 2022.
Кампа како играч на Черед Царски Радом во сезоната 2014/2015.
**Лукас Иммануел Кампа** (германски: *Lukas Immanuel Kampa*, 29 ноември 1986) е германски одбојкар, член на Германскиот машки национален одбојкарски тим и полскиот клуб Јастжембски Вегјел, постигнал бронзена медал на Светското првенство 2014 и бил прогласен за најдобар сетер на турнирот.

Личен живот
-----------

Кампа е роден во Бохум, Германија, како син на Улрих Кампа - поранешен одбојкар. Тој има сестра и брат Дејвид, кој исто така е одбојкар.

Кариера
-------

За репрезентацијата на Германија, тој имал многу добар турнир на Олимпискиот квалификациски турнир во 2012 година. Во 2012/13 тој бил дел од динамичното дуо со Георг Гроцер во Белгород и станал победник на рускиот куп. Во 2014 година потпишал договор со полскиот клуб Чарни Рандом.

Спортски достигнувања
---------------------

#### Државно првенство

* **2008/2009** Германско првенство, со ВФБ Фридрихсхафен
* **2009/2010** Германско првенство, со ВФБ Фридрихсхафен
* **2012/2013** Руски куп, со Белогорие Белгород
* **2016/2017** Полско првенство, со Јастжембски Вегјел

### Репрезентација

* **2014** Светско првенство во ФИВБ
* **2015** Европски игри
* **2017** Европско првенство

### Поединечно

* **2014** Светско првенство во ФИВБ - најдобар сеттер
* **2015** Германскиот одбојкар на годината

Наводи
------

1. ↑  *Lukas Kampa i Dirk Westphal dołączyli do siatkarzy Cerrad Czarni Radom* - echodnia.eu - 26-09-2014

Надворешни врски
----------------

* ФИВБ профил
* Профил на играчот
**Абдулах Сидран** (2 октомври 1944

 – 23 март 2024

) — босанскохерцеговски писател и новинар со бошњачко потекло. Членувал во АНУБиХ и еден од најзначајните сценаристи во поранешната југословенска кинематографија. Бил љубител е на шахот и мајсторски кандидат.

Животопис
---------

Абдулах Сидран е роден во Сараево во 1944 година. Во родниот град завршил основно училиште, гимназија и Филозофски факултет. Дипломирал на Катедрата за историја на југословенската книжевност. Бил уредник на студентскиот весник *Наши дани*. Бил вработен како драматург во Телевизија Сараево. Во средината на седумдесеттите, објавува песни и проза, во генерацијата на млади писатели често наречени „шеесетти". За неговите поетски книги е награден со книжевни и општествени награди. Збирката поезија *Сараевски табут* излегува за време на војната во Босна и Херцеговина, која го добила признанието „Награда на слободата" на францускиот ПЕН центар. Избор поезија преведена на италијански ја добила наградата „Premio letterario 1996 della Fondazione Laboratorio Mediterraneo". Некои од неговите познати песни се: „Бивши другари", „Босна", „Девојчето од улицата Пркос", „Ќе се знае ли нешто за мене", „Мора", „Планета Сараево", „Сараевски приказни" и „Зошто Венеција тоне".

Покрај тоа што е поет, Сидран е многу познат и по филмовите за кои ги напишал сценарија. Тој е еден од најзначајните сценаристи во поранешната југословенска кинематографија („Се сеќаваш ли на Доли Бел?", „Татко на службен пат", во режија на Емир Кустурица, „Кудуз" од Адемир Кеновиќ). Како филмски автор, добитник е на бројни награди и признанија.

Живеел и работел во Сараево и Горажде.

Дела
----

* „Шахбаза" (Сарајево, 1970)
* „Коски и месо" (1976)
* „Сараевска збирка", (Сарајево, 1979)
* „Болест од душа" (Никшиќ, 1988)
* „Сараевски табут" (Сарајево, 1993)
* „Бивши другари"
* „Босна"
* „Да је у свему тињао барем..."
* „Девојчето од улицата Пркос"
* „Ќе се знае ли ништо за мене"
* „Мора"
* „Планета Сараево"
* „Сараевска молитва"
* „Сараевски приказни"
* „Зошто тоне Венеција"
* прозна автобиографија „Откуп на сирова кожа"

Наводи
------

1. ↑  „Rođen Abdulah Sidran". historija.ba. 5 август 2017. Посетено на 11 јануари 2024.
2. ↑  „Abdulah Sidran". mojalektira.com. 5 август 2017. Посетено на 11 јануари 2024.
3. ↑  „Rođen Abdulah Sidran". historija.ba. 5 август 2017. Посетено на 11 јануари 2024.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Абдулах Сидран" на Ризницата ? |

* Абдулах Сидран на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* БХДани
**Џери Чих-Јуан Јанг** (трад. 楊致遠, р. 6. ноември 1968 година) е тајванско-американски програмер, претприемач и филантроп. Јанг е соосновач и поранешен извршен директор на Јаху.

Детство
-------

Јанг е роден како Јанг Чих-Јуан во Тајпеј, Тајван. Тој има помлад брат. Мајка му е професор по англиски јазик и драмска уметност. Татко му починал кога Јанг бил на двегодишна возраст. Во 1978 година, семејството Јанг се сели во Сан Хосе, Калифорнија, САД. По селидбата за Јанг и помлад брат му се грижи баба им и поширокото семејство, додека мајка им предава англиски на доселеници. Тогаш Јанг почнува со користење на англосаксонското име Џери, мајка му Лили, а помлад брат му Кен.

Јанг дипломира и магистрира во период од само четири години на Стенфордовиот универзитет. Двата степени му се во областа на електричното инженерство. Во 1989 година, Јанг го запознава Дејвид Фило кој му е колега на универзитетот. Во текот на студиска размена во Јапонија во 1992 година, Јанг се запознава со неговата идна сопруга Акико Јамазаки која учествува на истата програма.

Наводи
------

1. ↑  Henderson, Harry (2014-05-14). *A to Z of Computer Scientists* (англиски). Infobase Publishing. ISBN 978-1-4381-0918-3.
2. ↑  Olson, Parmy. „Finding Alibaba: How Jerry Yang Made The Most Lucrative Bet In Silicon Valley History". *Forbes* (англиски). Посетено на 2020-04-08.
3. ↑  „How A Virtuoso Plays The Web Eclectic, inquisitive, and academic, Yahoo's Jerry Yang reinvents the role of the entrepreneur. - March 6, 2000". *money.cnn.com*. Посетено на 2020-04-08.