recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Αγίου Γεωργίου*) — црква кај поранешното село Цигарево, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата била храм на Цигарево, сместено во југоисточните пазуви на планината Пајак над Гуменџе. Во 1947 г. Цигарево е напуштено. Во 1990 г. покрај црквата е основан манастирот „Св. Ѓорѓи и Пресв. Богородица Утешение". Сè до изградбата на „Пресв. Богородица Утешение" јужно од неа, „Св. Ѓорѓи" имал улога на негова манастирска црква.

Според истражувачот Николаос Муцопулос, црквата веројатно е изградена во XIX век. Претставува трикорабна базилика со полукружна апсида и мошне тесни кораби, поделени со по шест малтерисани дрвени столбови. Внатрешнсота има димензии од 5,6 × 15,2 м. На запад и југ црквата има трем со понизок покрив од главниот. Дрвените столбови на едноводниот покрив не одат до подот, туку се потпираат на низок парапет. Црквата има два влеза. Од запад има правоаголна дрвена која води до високиот нартекс кој се користи како женска црква. На јужниот ѕид има два, а на северниот еден мал правоаголен прозорец. Покривот на средишниот кораб е повисок од другите два.

Таваните на корабите се дрвени, резбани со ромбоидни мотиви, и во средината има табла со Христос Седржител. Оригиналниот иконостас е украден. По описот на Ахилејас Јоанидис, тој бил бил дрвен и насликан со прости цветни мотиви. Украдени се и повеќето оригинални икони. Од царските икони спасени се „Свети Јован Крстител", „Свети Атанас", „Свети Никола" (датирана 1854 г.) и „Св. Петар и Павле". самиот храм, на левата страна е зачувана фреска на Архангел Михаил од 3 април 1853 г. Фризот над царските икони има цветни украси, а над него се Дванаесетте празници и врз нив има распетие. Според Муцопулос, во храмот се застапени три ликовни стила. Првиот, наречен „народен", покажува последни проблесоци на поствизантиското сликарство во османлиско време (насликаното во 1854 и 1855 г.); вторият покажува силни западни влијание (Дванаесетте празника, живописот во барабаните); третиот е наполно примитивен, дело на месните провинцијални работилници.

Во 1983 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

Поврзано
--------

* Гуменџиско-бојмичко-ругуновска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Λάμπρου, Σουλτάνα Δ. „Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Γεωργίου και Παναγίας της Παραμυθίας στο Άνυδρο". Promo.cross. Архивирано од изворникот на 2014-06-27. Посетено на 16 јуни 2014.
2. 1 2 3  „8. Ιερός ναός Αγίου Γεωργίου Άνυδρου". Ανάδειξη των Μεταβυζαντινών Μνημείων στην Μητροπολιτική Περιφέρεια Γουμενίσσης- Αξιουπόλεως - Πολυκάστρου μέ κέντρο τό Δήμο Ευρωπού. Посетено на 24 јуни 2014.[*мртва врска*]
3. ↑  „Άνυδρο, Ι.Μ.Αγίου Γεωργίου". Enjoy Kilkis. Посетено на 14 март 2018.
4. ↑  „ΥΑ ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Β1Φ34/13760/291/22-3-1983 - ΦΕΚ 230/Β/28-4-1983". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2021-10-28. Посетено на 23 октомври 2014.
**Турбе на Хасан Баба** — накшбандска отоманска гробница од 17 век која се наоѓа во дворот на џамијата Хасан Баба во Битола.

Местоположба
------------

Џамијата и турбето се наоѓаат во западниот дел на градот, на улиците Цар Самуил и Ѓорѓи Стерјовски-Џоџа, на десниот брег на Драгор, во населба каде што во 19 век се населиле многу муслимански бегалци и го добиле името Маџар Маало.

Историја
--------

Комплексот бил изграден во 1037 - 1049 година од хиџра (1628-1640 година) во време на султанот Мурад IV (1623 - 1640 година). Во гробницата е погребан Хасан Баба Кешфи ефенди или Хасан Баба-Баши Кесик, односно Хасан Баба Обезглавениот - ученик на локалниот дервиш Џигер Баба, кој прифаќа маченичка смрт со обезглавување наместо својот учител. Хасан Баба, носејќи ја главата, пристигнува на местото каде што подоцна биле изградени неговиот гроб, теќето Накшбанди и џамијата под Мурад IV.

Архитектура
-----------

Турбето е едноставна, елегантна правоаголна градба. Покриено е со читирисливен покрив и украсено со мермерен алем. Внатре има дрвен табут покриен со свила со стихови од Куранот, каде што е погребано телото на Хасан Баба.

Поврзано
--------

* Хасан Баба џамија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Mihajlovski, Robert (2012). „The Seventeenth Century Ottoman Religious Architecture of Bitola/Manastir" (PDF). *Патримониум*. **V** (10): 292. Посетено на 9 март 2022.
**Среднодолногермански јазик** (герм. *Mittelniederdeutsche Sprache*, изворно: *Niederdeutsch*) e јазик кој потекнувал од старосаксонскиот (т.е. стародолногерманскиот) и е предок на современиот долногермански јазик. Имал голема важност како службен јазик (лингва франка) на големиот стопански сојуз наречен „Ханза". Се говорел од околу 1100 до 1600 г.

Сродни јазици
-------------

Соседни јазици на среднодолногерманскиот во дијалектен континуум на западногерманските јазици биле среднохоланскиот на запад и средногорногерманскиот на југ, кој потоа бил заменет со нововековниот горногермански.

Овој јазик е извор на голем број на заемки во нордиските јазици, што се должи на близките трговски врски помеѓу народите во Ханзата. Како таков, се смета за најголем извор на заемки во континенталните скандинавски јазици и естонскиот јазик.

Историја
--------

Среднодолногерманскиот претставувал лингва франка на Ханзата, и се говорел во сите краишта околу Северното и Балтичкото Море. Извор на јазикот било наречјето во градот Либек. Со тек на време правописот почнал да се стандардизира, но јазикот ne доживеал кодификација.

Важноста на јазикот и неговото влијание се забележува и денес по многуте заемки навлезени во скандинавските, балтофинските и балтичките јазици, како и во стандардниот германски и англискиот јазик.

Во доцното средновековие среднодолногерманскиот го изгубил својот престиж за сметка на нововековниот горногермански. Ова елитно наречје најпрвин се јавило во писменото општење и книжевноста, а потоа и во самиот говор на високите класи. Причините за оваа промена е опаѓањето на моќта и влијанието на Ханзата, проследено од политичката несамостојност на северна Германија и културната предоминантност на средна и јужна Германија со доаѓањето на протестантската реформација и Лутеровата Библија.

Книжевност
----------

* преводи на Библијата
* „Саксонско огледало" (*Sachsenspiegel*) - законик

Поврзано
--------

* Долногермански јазик

  

Предлошка:Германска фонологија
Чичка
**Чичка** — оружје направено од четири (или повеќе) остри клинови наредени така што еден клин секогаш гледа нагоре (на пример во облик на тетраедар). Ова оружје служи да го успори напредувањето не коњицата, воените слонови и човечките трупи. Чичката бил посебно ефикасен против меките нозе на камилата. Во денешното време чичката може да биде ефикасна во борбата против возила кои имаат тркала. ВоЈапонија ова оружје е познато како *макибиши* (јап.: 撒菱 ).

Метални чички се користеле во 331 п.н.е. во Битката кај Гавгамела, а го користеле и Римјаните на кои им бил познат како *tribulus* или *Murex ferreus* што значело челик со запци.

Чичката како оружје бил користен со голем успех во Шкотска при битката против Англија во Битката кај Бенокберн, во 1314 година.

Наводи
------

1. ↑  Rawlinson, George. *The Seven Great Monarchies Of The Ancient Eastern World, Vol 6. (of 7): Parthia*.
2. ↑  Lewis, Charlton T.; Short, Charles (1879). „trĭbŭlus". *A Latin Dictionary*.
**Шаварма** е арапско национално јадење, потекнува од Левант. Направено е од различни видови на месо: јагнешко, пилешко, свинско, говедско, телешко, и со мешање на овие видови на месо. Слични јадења: турски донер ќебап и грчко гиро.

Постапката за подготовка
------------------------

Месо се става на стапчиње и се пече на скара. Припременото месо се сече по должина. Остатокот од месото се става на стапчиња.

Сервирање
---------

Шарвармата може да се сервира во чинија со вообичаените додатоци или завиткана со меко тесто, како од колачи или палачинки. Обично гарнирот е  со различни видови на леб, медетириански салати, домати и краставици. Може да се користат различни сосеви.

Историја
--------

Во 19 век готвачот Хаџи Искендер го направил донерот и ќебапот и потоа ја направил шарвармата која што оди со мексикански тостови или грчки гироа.

Потекло на поимот
-----------------

Но, постои арапски збор кои се преведува од турски збор. Тоа што додадени се повеќе и се сече месо по должина во слоеви земени од турската и грчката кујна и нивните специјалитети.

Интересни факти
---------------

За време на снимањето на филмот Осветници, по сцената на групните борби главниот лик Ајронмен изразил желба да се релаксирал со шарварма и по снимањето на завршните сцени оваа група глумци виделе гости во шарварма на киоск во Њујорк.

Наводи
------

1. ↑  Prichep, Deena, Estrin, Daniel. (19 март 2017). *"Thank the Ottoman Empire for the taco al pastor"*.
2. ↑  Philip, Mattar (2004). *Encyclopedia of the Modern Middle Eastern*.
|  |
| --- |
|  **„Света Варвара"** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Бистричка |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Драгош |
|  **Општина** | Битола |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Света Варвара |
|
| Архитектонски опис |
|

**„Света Варвара"** – поствизантиска црква која се наоѓа западно од битолското село Драгош, на самата граница со Грција. Административно припаѓа на Бистричката парохија, Битолското архијерејско намесништво, Преспанско-пелагониската епархија на Македонската православна црква.

Црквата е мал еднокорабен храм, изграден во поствизантиско време. До крајот на 20 век на источната фасада, во триаголниот простор над апсидалната конха, сочувани се остатоци од композицијата „Вознесение на Свети Илија". Во текот на реновирањето од месното население биле уништени сите елементи од кои би можело поточно да се одреди од кога датира оваа црквичка. На крајот на 20 век неколку икони од црквата се пренесени во битолската катедрала „Св. Димитриј". Во Музејот на Македонија во Скопје се наоѓа иконата „Свети Теодор Тирон и Теодор Стратилат" која датира од крајот на 15 или почетокот на 16 век.

Поврзано
--------

Драгош

Наводи
------

1. 1 2  Палигора, Ристо (2013). *Неколку царски двери од ХVІ и ХVІІ век во регионите на Пелагониjа и Преспа, во: Прилози ХLІV 1-2, посветени на академик Цветан Грозданов по повод 50 години научноистражувачка деjност. Зборник на трудови од научниот собир одржан на 4 октомври 2012 година во Охрид*. Скопје. стр. 146.
2. ↑  Палигора, Ристо (декември 2011). *Студија за поврзување и промоција на манастирскиот туризам на Баба Планина* (PDF). Битола: Центар за развој на Пелагонискиот плански регион. стр. 32. Архивирано од изворникот (PDF) на 2013-12-28. Посетено на 2021-08-09.
**Шабан Иљаз** (р. 1955 во Скопје) ― поет и преведувач од ромска националност во Македонија.

Животопис
---------

Иљаз е роден во Скопје во 1955 година. Завршил средно стручно образование. Член е на Друштвото на писателите на Македонија од 1996 година. Преведувал од ромски на македонски јазик и обратно.

Дела
----

Автор е на стихозбирките:

* Корењата на мојот прадедо (1985),
* Споменикот на бесмртните (1990), и
* Светлината на цветот (1998).

Неговите стихови, како впрочем и севкупната литература на Ромите, провоцираат низа прашања и дилеми за битието, љубовта, смртта, за животот со своето секојдневие и за животот со една космополитска свртеност. Тоа се и стихови што ја промовираат мислата на Ромите во Македонија, но и нивната мисла за Македонија и пошироко.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Илковски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 604. Text "series
" ignored (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 298938767
* ISNI: 0000 0004 0286 9324
* SUDOC: 168458861

 |

 |
Хаику од Мацуо Башо вели "*Тивко, тивко, / жолти планини рози паѓаат – / звук на водопад*".
**Хаику** — вид јапонска поема која обично ја опишува природата и исто така содржи мошне емотивна перспектива. Хаикуто и неговите творци се свртени кон ситните, обичните, речиси безначајните нешта, и тоа најчесто нешта кои се дел од природата, нејзините феномени и процеси. 

Хаику се состои од 3 стихови и 17 слогови. Во првиот стих се користат 5 слогови во вториот стих се користат 7 слогови и во последниот стих се користат 5 слогови (формата е 5-7-5). Ваквата структура прилично го отежнува процесот на преведување на хаику во други јазици, но ова не е најбитно и понекогаш се одбегнува во преведувањето на хаику. 

Хаикуто потекнува од постарите Ренга поеми кои биле составени од 5 стихови и 31 слогови, каде првиот дел од 3 стихови сочинувал 17 слогови наречен хокку. Вториот дел на ренга поема (цукеку) ги имал последните 2 стихови со по 7 слогови на стих. Структурата на ренгата била во формата 5-7-5-7-7. Ова значи дека хаику и хокку се суштински исти. Но главната разлика е во тоа што во хаику мора да се вметне збор кој ја изразува сезоната, наречен ***киго***. 

Во следниов класичен примерок на Мацуо Башо, кигото е зборот жаба. Жабата ја претставува пролетта.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 古池や, | *фуру ике ја* | Старо езерце, |
| 蛙飛び込む, | *кавазу тоби кому* | одеднаш скока жаба, |
| 水の音... | *мизу но ото* | звукот на вода... |

  

Друг примерок: *Црешин цвет ноќе - / како ангел што / слегол од небеса!* - Кобајаши Иса, еден од четворицата најзвучни јапонски хаиџини. Уште два познати јапонски хаиџини се: Јоса Бусон и Масаока Шики.

Традициолалниот начин за пишување на хаику со јапонска калиграфија е вертикално во една линија. 

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Чуњо.
**Чуњо** (кечуански: *Ch'uñu*) е замрзнат и сув компир кој е традиционална храна за Кечуаните и Ајмарите во Перу и Боливија и денес е присутен во неколку земји во Јужна Америка како на пример Перу, Аргентина или Чиле. Процесот на обработка на компирот е долг пет дена кога компирот се остава на ладна температура за да се замрзне а потоа се остава на сончева топлина да се исуши постепено. Зборот е од кечуанско потекло и значи „замрзнат компир". Постојат два вида на чуњо, бел и црн чуњо.

Наводи
------

1. ↑   Timothy Johns: With bitter Herbs They Shall Eat it : Chemical ecology and the origins of human diet and medicine, The University of Arizona Press, Tucson 1990, ISBN 0-8165-1023-7, p. 82-84

Поврзано
--------

* Инки
* Кечуани
* Ајмари
* Андска кујна


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Инките е никулец.Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |
**Сушност** или **ентитет** — нешто што има јасно издвоено постоење. Најчесто претставува збир на својства и нивните придружни акции во еден полузатворен систем, кои вршат заедничка, поврзана функција или функции, и кои можат јасно да се одделат од нивната околина.

Сушноста е апстрактен поим. Вообичаено како сушности се спомнуваат живи или неживи материјални објекти, но тоа не го ограничува дијапазонот на концептот позади поимот. Сушности можат да бидат и нематеријални поими, како во случајот на правната фикција, на програмите во информатичката технологија и др.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на филозофијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Четата на Шабан Облешовски
**Шабан Шакир**, уште нарекуван **Облешевски**, — македонски револуционер од турско потекло, деец на Македонско-одринската револуционерна организација и Внатрешната Македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Шакир е роден во кочанското село Облешево. Пред Првата светска војна станал четник во Кочанско, но во текот на јануари 1919 година е уапсен од српските власти. Подоцна бил ослободен и минал во нелегалност, како во текот на 1920 година е војвода на четите во Кочанско, Штипско и Радовишко, составени од етнички Турци.

Наводи
------

1. ↑  *Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 189*
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Струмичка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°42′37.6″N 22°47′45.8″E﻿ / ﻿41.710444° СГШ; 22.796056° ИГД﻿ / 41.710444; 22.796056Координати: 41°42′37.6″N 22°47′45.8″E﻿ / ﻿41.710444° СГШ; 22.796056° ИГД﻿ / 41.710444; 22.796056 |
| **Место** | Владимирово |
|  **Општина** | Берово |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|  **Завршено** | 2005 |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Илија** — новоизградена селска црква во малешевското село Владимирово. Сместена е на полјана во крајниот источен дел од селото.

Историја
--------

Црквата била изградена во 2005 година. Во неа се извршувале главните религиски обреди во периодот кога опожарената црква „Вознесение Христово" се обновувала.

Архитектура
-----------

Црквата претставува крсто-куполен храм. Куполата има осумаголна основа и е изградена од тули, а на секоја од страните има монофора. Покриена е со пирамидален кров над кој има крст. Црквата е изградена од тули и на нејзините ѕидови има повеќе ланцетни прозорци. Пред влезот на црквата и непосредно од десната страна има натстрешница.

Поврзано
--------

* Црква „Вознесение Христово"
* Струмичка епархија
* Владимирово

Наводи
------

1. ↑  „„Св. Илија" го заменува „Св. Спас" во Владимирово[*мртва врска*]". *Дневник*. 27 ноември 2014.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Илија" - Владимирово на Ризницата ?
**Човек на шините** (полски: *Czlowiek na torze*) - полски филм од 1957 година, во режија на Анджеј Мунк (*Andrzej Munk*), кој е соавтор на сценариото, заедно со Јежи Стефан Ставински. Главните улоги ги играат: Казимјеж Опалински, Зигмунт Махијевски, Зигмунт Зинтел, Зигмунт Лицкјевич итн. На Филмскиот фестивал во Карлови Вари, Мунк ја добил награда за најдобар режисер.

Синопсис
--------

Во 1950 година, еден воз се приближува до станицата и добива сигнал (едно запалено светло на семафорот) да продолжи со голема брзина. Наеднаш, на шините застанува човек, кој погинува од ударот на локомотивата. Возот застанува и се дознава дека погинал пензионираниот железничар Оржеховски. Набргу, започнува истрага во врска со случајот. Притоа, Оржеховски е осомничен дека извршил саботажа, со намера да предизвика голема сообраќајна несреќа. Сомнението потекнува оттаму што, по Втората светска војна, стариот Оржеховски не се приспособил кон новото време и не сакал да учествува во акцијата за штедење јаглен во локомотивите. Како сведок во истрагата е повикан неговиот соработник Запора, кој потврдува дека Оржеховски бил строг и груб, а по партискиот состанок физички го нападнал, поради што му било забрането да ја вози локомотивата, а набргу бил принудно пензиониран. Сепак, Запора смета дека Оржеховски немал лоши намери. Потоа сведочи железничарот Салата, кој го обвинува Оржеховски дека сакал да изврши саботажа. Салата сведочи дека Оржеховски пристигнал на станицата, по што излегол пред возот. Меѓутоа, еден член од истражниот тим ја открива лагата на Салата и ја утврдува вистината – дека Салата е виновен поради погрешниот сигнал, а Оржеховски го забележал пропустот и се обидел да го запали второто светло на семафорот, но кога не успеал во тоа, свесно се жртвувал за да ја спречи неизбежната несреќа.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Czlowiek na torze (1957) Awards (пристапено на 27.4.2019)
2. ↑  IMDb, Czlowiek na torze (1957) (пристапено на 27.4.2019)
**Хазелдорф** (германски: *Haseldorf*) — поранешна општинска заедница во округот Пинеберг, Шлезвиг-Холштајн, Германија. На 1 јануари 2017 г. се споила со тогашната општинска заедница Морреге, која го променила името во Гест и Марш Јужен Холштајн. Седиштето било во градот Итерзен, иако самиот град не бил член на заедницата.

Општинската заедница се состоела од следниве општини:

1. Хазелау
2. Хазелдорф
3. Хетлинген

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 53°37′01″ N; 9°36′00″ E﻿ / ﻿53.617° СГШ; 9.600° ИГД﻿ / 53.617; 9.600
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Дебарско |
| **Парохија** | Дебарско-реканска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°37′04″N 20°35′27.1″E﻿ / ﻿41.61778° СГШ; 20.590861° ИГД﻿ / 41.61778; 20.590861Координати: 41°37′04″N 20°35′27.1″E﻿ / ﻿41.61778° СГШ; 20.590861° ИГД﻿ / 41.61778; 20.590861 |
| **Место** | Битуше |
|  **Општина** | Маврово и Ростуше |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|
|  **Осветување** | неосветена |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Илија** — манастирска црква во долнореканското село Битуше. Црквата се наоѓа во крајниот североисточен дел од селото, на неколку стотина метри од соседното село Велебрдо.

Контроверзија
-------------

При изградбата на црквата, пред олтарот било изѕидано култното место каде што во минатото верниците му палеле свеќи на Свети Илија. Надлежниот митрополит г. Тимотеј одбил истата да ја освети сè додека изѕиданото место не биде срушено, што наишло на незадоволство кај месното население, така што црквата останала неосветена.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола. Секоја страна од куполата содржи монофора, а на повеќе места од ѕидовите на црквата има слепи ниши, вклучувајќи ја и полукружната апсида на источниот ѕид. Над влезната врата има трифорен облик, при што поголемиот среден дел всушност претставува монофора. Црквата во целост е изградена од камен и е покриена со лимен кров.

Во дворот на црквата има споменик на пет загинати борци во Народноослободителната борба.

Галерија
--------

* Предната страна на цркватаПредната страна на црквата
* Источниот и северниот ѕид на цркватаИсточниот и северниот ѕид на црквата
* Апсидата на цркватаАпсидата на црквата
* Црквата со споменикот на паднатите борциЦрквата со споменикот на паднатите борци
* Овој споменик е подигнат од селаните на с.Битуше во знак на благодарност кон паднатите борци во Н.О.В. за слобода на нашата татковина МакедонијаСпоменик на паднатите борци

Поврзано
--------

* Битуше
* Дебарско-кичевска епархија
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 36. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  „"Св. Илија" во Битуше Е, ама и НЕ Е црква Архивирано на 13 ноември 2017 г.". *Вечер*. 26 ноември 2004.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Илија" - Битуше на Ризницата ?
**Хајнрих Луј Даре** (германски: *Heinrich Louis d'Arrest*; 13 август 1822 – 14 јуни 1875) —  германски астроном, роден во Берлин. Неговото име понекогашсе води како **Хајнрих Лудвиг Даре**.

Животопис
---------

додека бил студент на универзитетот во Берлин, Даре бил дел од дружината на Јохан Готфрид Гале која трагала по Нептун. На 23 септември 1846 г, тој предложил дека на одредена неодамнешно нацртана карта од небото, од областа која ја предвидел Ирбен Леверје, може да се спореди со денешното небо и да се побара поместувањето кое е особеност на планета, во споредба со неподвижните ѕвезди. Нептун бил откриен истата ноќ.

Подоцнежната работа во Лајпцишката опсерваторија го навела, во 1851 година, да ја открие кометата именувана според него (означена како 6P/Даре). Тој исто така ги проучувал астероидите (го открил астероидот 76 Фреја) и маглините.

Во 1864 година неуспешно се обидел да ги најде Марсовите месечини, и поставил горна граница од 70 лачни минути како растојание од кое би требало да се бараат месечините на Марс.

Во 1875 година го добива златениот медал на Кралското астрономско друштво.

Во 1857 година, се оженил за Августина Емилија Мебиус, ќерката на неговиот тогашен надгледувач, Август Фердинанд Мебиус. Починал во Копенхаген, Данска.

Според него е именуван кратерот Даре на Месечината, како и кратерот на марсовата месечина Фобос и астероидот 9133 Даре.

Поврзано
--------

Наводи
------

1. ↑  Müller, August, *Allgemeines Wörterbuch der Aussprache ausländischer Eigennamen* (7th ed. 1903), p. 34.
2. ↑  Lord Lindsay, "Address," *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* 39:4 (Feb. 14, 1879), p. 311.
3. ↑  Hockey, Thomas (2009). *The Biographical Encyclopedia of Astronomers*. Springer Publishing. ISBN 978-0-387-31022-0. Посетено на August 22, 2012.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Нептун |
| --- |
|  |
| Географија | 
* Голема Темна Дамка
* Мала Темна Дамка
* Прстени

 | Слика од НептунСлика од Нептун |
|  |
| Месечини | 
* Галатеја
* Деспина
* Лаомедеја
* Лариса
* Најада
* Нереида
* Несо
* Протеј
* Псамата
* Сао
* Таласа
* Тритон
* Халимеда
* Хипокамп

 |
|  |
| Астрономија | 

|  |  |
| --- | --- |
| Откривање | 
* Ирбен Леверје
* Јохан Готфрид Гале
* Џон Куч Адамс
* Хајнрих Даре
* Вилијам Ласел

 |
|  |
| Општо | 
* Кајперов Појас
* Нептунопресекувачи

 |
|  |
| Тројанци | 
* 385571 Отрера
* 385695 Клета
* 2001 QR322
* 2004 KV18
* 2005 TN53
* 2006 RJ103
* 2007 VL305
* 2008 LC18
* 2011 HM102

 |

 |
|  |
| Истражување | 
* „Војаџер 2"

 |
|  |
| Поврзано | 
* Митологија

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 56754623
* ISNI: 0000 0000 1438 5969
* GND: 116353325
* SUDOC: 118205587
* BNF: cb13322044m (податоци)
* MGP: 168940

 |

 |
Приказ на училиште во 14 век
**Схоластика** е поим со кој се означува универзитетската наука која е под контрола на црквата. Схоластиката постои во времето на раниот феудализам кога феудалците ги задоволувале своите интереси главно преку црквата.Во тоа време целото општество зависело од интересите на црквата,а сите науки и уметности коишто се проширувале и унапредувале биле под контрола на црквата.Во тоа време од црквата зависело и образованието коешто било организиарно во црковни училишта.Периодот на схоластика завршува до хуманизмот кога започнале да се формираат световни училишта и да се отвораат првите универзитети коишто биле независни од црквата.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4053169-7
* HDS: 011414
* NDL: 00571669
* NKC: ph125441

 |

 |
**Свети Димитриј** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου*) — византиска црква во селото Шемолтос, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Архитектура
-----------

Црквата е мала еднокорабна базилика со димензии 6,95 × 3,80 м. Низ времето доживеал разни преправки, и првобитната ѕидарија е зачувана само на висина 1,50 - 2  од подот. Таа е направена од камења и керамика, поставени несистематски и врзани со тврд малтер. Нагоре ѕидаријата е камена, без врзивен материјал. Внатре жртвеникот е изграден од тули. Во североисточниот агол на храмот се откриени фрески под денешниот слој.

Можно е да се работи за црквата Водица, спомената во хрисовула на Андроник II Палеолог од 1301 г. како сопственост на светогорскиот манастир Ватопед.

Поврзано
--------

* Зихненско-неврокопска епархија

Наводи
------

1. 1 2  Παπαζώτος, Θανάσης (1976). „Τα χριστιανικά μνημεία του Σέμαλτου". *Μακεδονικά*. Θεσσαλονίκη. **16**: 276. ISSN 2241-2018.
2. ↑  Παπαζώτος, Θανάσης (1976). „Τα χριστιανικά μνημεία του Σέμαλτου". *Μακεδονικά*. Θεσσαλονίκη. **16**: 277. ISSN 2241-2018.
Струшко четвороевангелие - почеток на 17 век
**Опис**: Струшко четвороевангелие, српска редакција од почетокот на XVII век

**Хартија**: 30 х 20 см. 276 листа. По л. 248 недостасува 1 лист, т.е. од зачало M до зачало МБ; по л. 250 недостасуваат повеќе листови, т.е. од зачало МГ до зачало НГ; по л. 251 недостасуваат повеќе листови, т.е. од зачало НГ до начало НЅ. На л. 22 оштетени се долните два агли од маргините. На л. 250 оштетени се горниот десен агол и долниот лев агол на маргините. На л. 251 недостасува горниот десен агол. Од л. 252 има само мал остаток.

**Писмо**: По 21 ред, во една колона, освен во почетокот во предсловието по 28 реда, т.е. 23 реда на првата страница. На л. 4, 81‛ и 132‛ има текст од друга рака. Текстот е пишуван на празните страници од истиот ракопис само подоцна. Ракописот е пишуван со прекрасен крупен полуустав од XVI век. Српска редакција, ресавски правопис, големиот ер (ъ) во предлозите и претставките, а малиот ер (ь) обично на крајот од зборот, но недоследно. Се употребува ѕ на пр. кнеѕе, ѕвѣзда, ѕѣло, смїе и др. Има акценти, спиритуси и кендема. Од интерпункцијата има точка. Заглавијата и позначајните места во текстот напишани се со црвено мастило, а останатиот текст со црно.

**Водени знаци**: „Сидро во еден потег во круг со тролист одозгоре" со контрамарка С-В ор последната четвртина на XVI век. „Сидро во еден потег во круг со тролист одозгоре" со контрамарка Ѕ-I на тролистот.

**Орнаментика**: Богата. На л. 1: плетенка со чашка во средината и листови од страните. Плетенката е цртана со црвена, сина, кафена и зелена боја. На л. 5: широко знаменце со плетеници и четири квадрати секој поделен на четири триаголници, од страните со форми од растителни елементи со црвена, сина, златна и зелена боја. Почетната буква К на истата страница богато илустрирана т.е. првична. На л. 82: широко знаменце од балкански тип со плетени кругови, нацртано со црвена, сина, златна и зелена боја. На л. 133: широко знаменце од балкански тип, испреплетени кругови, нацртано со црвена, сина, златна и зелена боја. Првата почетна буква П на истата страница е богато илустрирана. На л. 214: големо знаменце од балкански тип на правоаголна форма врамено, внатре плетеница со црвена, сина, златна и зелена боја. На истата страница почетна буква В богато илустрирана. Заглавијата на четирите евангелија се напишани со големи букви со доза на првичност.

**Поз**: Оригинален, штица обложена со темнокафена кожа. Во кожата има втиснат орнамент во форма на правоаголник со разни украсни мотиви и со крст во средината.

**Содржина**: Четвороевангелие.

**Потекло**: Ракописот е најден во Струга.
**Свети Елевтериј** (грчки: *Ι. Ν. Αγίου Ελευθερίου*) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Се наоѓа на истоимениот плоштад „Агиос Елевтериос" во населбата Пирги (Депо).

На местото на денешниот храм во 1916 г. Националниот раскол, Привремената влада за национална одбрана на Елефтериос Венизелос го изградила храмот „Св. Елевтериј" како одговор на дејствијата на приврзаниците на кралот Константин I по обновата на црквата „Св. Константин и Елена", сместена на територијата на корпусот на НАТО на улиците „Стратос" и „3 Септември". Црквата е осветена во 1929 г. Бидејќи не била доволно за зголеменото население, решено е да се изгради нов храм. Камен-темелникот е поставен во 1948 г. од митрополитот Генадиј Солунски заедно со темелникот на Првото основно училиште во соседството. Старата црква не е срушена, а новата трикорабна базилика е изградена околу неа. Изградбата привршила во 1957 г. и и стариот храм во внатрешноста е отстранет. Отворена е од митрополитот Пантелејмон I Солунски на 27 мај 1962 г.

Во црквата се чуваат мошти на Свети Елевтериј, вредна икона Света Богородица и една света икона на Свети Елевтериј.

Под црквата е параклисот „Св. Христофор" подигнат во 1950-тите. Во парохијата влегува и параклисот „Св. Василиј" во дворот на обласната управа на Централна Македонија.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Άγιος Ελευθέριος". Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Посетено на 17 октомври 2016.
2. 1 2  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 51.
3. 1 2  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 52.
|  |  |
| --- | --- |
|  |  На оваа појаснителна страница се наведени статии — примероци на кои се однесуваат на насловот **Струшко**.  Доколку овде ве доведе внатрешна врска, предлагаме да ја смените, за да води право на саканата статија. |

Поимот *Струшко* се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Струга, т.е. место кое географски тежнее кон градот Струга. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Струга, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Струшко, но некогаш и не.

Поврзано
--------

* Струшки села, според актуелната територијална поделба на Република Македонија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Реконструираното турбе
Турбето пред разрушувањето
**Турбе на кралската ќерка** или **турбе „Крал К’зи"** — турбе кое според едно толкување била гробница на ќерката на последниот босански крал Стефан, Катерина Котроманиќ, која како заробеник живеела кај Гази Иса-бег, што во превод значи *„гробница на кралевата ќерка"*. Се наоѓа на источната падина на населбата Гази Баба, во непосредна близина на природно-математичкиот факултет. Турбето било во состав на познатите муслимански гробишта, коишто биле сместени на ова брдо. Турбето било градено од камен и цигли. На квадратната основа биле четири столба со зашилени врвови, а покриено со купола на четири вода. Се претпоставува дека турбето било изградено кон крајот на XV или почетокот на XVI век. Ова турбе го посетувале муслиманите, но и христијаните кај кои останала долга традиција дека станува збор за почитувана кралска ќерка.

Турбето денес е целосно реконструирано во 2014 г. согласно одлуката на Министерството за култура на Македонија од 2011 г.

Наводи
------

1. 1 2  „турбе". АОПЗ. Посетено на 2011-04-24.[*мртва врска*]
2. ↑  Centralen zavod za zaštita na kulturno, Istoriski spomenici na NR Makedonija (1955). *Kulturno-istorisko nasledstvo vo NR Makedonija*.
3. ↑  „Реконструирано Турбето на крал кзи". *Нова Македонија*. 27 декември 2014. Посетено на 24 јануари 2016.
4. ↑  „годишна програма за остварување на националниот интерес во културата во 2011 година" (PDF). Министерство за Култура на Македонија. Посетено на 2011-04-24.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Турбе на кралската ќерка на Ризницата ?
* Приказната за кралската ќерка — Крале Марко

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Турбиња во Скопје |
| --- |
|  |
|  | Крал К'зи  •  Бикиј Хан  •  Гази Баба  •  Исхак-бег  •  Јигит-паша  •  Хин­ду Ба­ба  •  Ур­јан Ба­ба  •  Ај­дар Ба­ба  •  Је­шил Ба­ба  •  Алаџа џамино турбе •  Али-паша од Дагестан •  Мустафа-паша |  |
|  |
|      Дел од серијалот: *Турбињата во Македонија*      |

 |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Културно наследство во Општина Гази Баба |
| --- |
|  |
|  | 
Црква „Успение на Пресвета Богородица" (Булачани)  •  Археолошко наоѓалиште „Турски Гробишта" (Булачани)  •  Турбе на кралската ќерка (Гази Баба)  •  Чешма на улица „Челопек" (Гази Баба)  •  Турбе на Ашик Челеби (Гази Баба)  •  Црква „Вознесение Христово" (Раштак) |  |

 |

Координати: 42°0′3″N 21°27′5″E﻿ / ﻿42.00083° СГШ; 21.45139° ИГД﻿ / 42.00083; 21.45139
**Црква Свети Димитрија** (**Црква Свети Димитрија Солунски**) - православна црква во чест на Димитрија Солунски во селото Турбов во Виничка област, споменик на дрвена црковна архитектура од локално значење.

Изградбата на црквата датира од втората половина на 19 век.

Храмот е изграден во стил на дрвена архитектура. Фасадата е обоена во сина боја, надворешните ѕидови на влезот се украсени со икони.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
*

Извори
------

* Інформація на zruchno.travel
* Церква св.Дмитра у Турбові на *www.pslava.info*

Врски
-----

* Церкви // Турбівська селищна громада
* РЕЛІГІЙНА ГРОМАДА ПАРАФІЇ СВЯТОГО ДМИТРА СОЛУНСЬКОГО СМТ.ТУРБІВ ЛИПОВЕЦЬКОГО РАЙОНУ ТУЛЬЧИНСЬКОЇ ЄПАРХІЇ УКРАЇНСЬКОЇ ПРАВОСЛАВНОЇ ЦЕРКВИ на *opendatabot.ua*
**Струмскиот Залив** (грчки: *Στρυμονικός Κόλπος*) или **Орфански Залив** (*Κόλπος Ορφανού*) — залив во Егејска Македонија, во северниот дел на Егејското Море (наречен Тракиско Море). Сместен е источно од полуостровот Халкидик и јужно од Серскиот Округ.

Наречен е по реката Струма што се влева во него. Другиот назив го носи по селото Орфан во Кавалскиот Округ.

Познајачни населени места крај Струмскиот Залив се Аспровалта, Лонкари, Бешик, Ставрос, Орфан, Враста, Олимпијада, Крушево.

Природна граница на заливот образуваа три планини: Кушница (Пангео) на североисток, Богданска Планина (Кедрилио) на север и Пијавица (Стратони) на југ.

Поврзано
--------

* Херсовски Залив
* Кавалски Залив
* Светогорски Залив
* Касандриски Залив
* Солунски Залив

Надворешни врски
----------------

* Струмски Залив на Ризницата ?
* Туристички портал на Струмскиот Залив Архивирано на 25 септември 2019 г. (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Егејска Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Шон де Би** (холандски: *Sean De Bie*; р. 3 октомври 1991

) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2013-2021 за пет различни екипи.

Шон де Би е син на поранешниот велосипедист Еди де Би и внук на поранешниот велосипедист Дани де Би. Бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2016.

Достигнувања
------------

2009
1. Етапа 1 Лиеж-Ла Глејзе
1. Етапа 2 3 Џорни Оробика
3. Национално јуниорско друмско првенство
4. Париз-Рубе за јуниори
6. Светско јуниорско друмско првенство
10. Хроно де насионс за јуниори
2010
4. Омлоп Хет Ниусблад под 23 години
2011
1. Етапа 1 Тоскане-Тере
2. ГП Варегем
3. Де Вламсе Пејл
4. Трка околу Средна Холандија
2012
2. Трка околу Фландрија под 23 години
4. Ла Кот Пикард
5. Краен пласман Триптих на планините и замоците
1. Етапа 1
5. Катекурс
8. Де Вламсе Пејл
2013
1.  Европско друмско првенство под 23 години
1. Етапа 1 (ТТТ) Велосипедска трка Чешка
2. Ла Кот Пикард
2. Ронде Певелоас
3. Меморијал Арно Валард
4. Трка околу Фландрија за млади
2014
6. Краен пласман Трка Пост Данмарк
2015
1. Етапа 4 Трка околу Луксембург
1. ГП Импанис-Ван Петегем
3. Дрејвенкурс Оверејсе
5. Краен пласман Три дена Де Пане
5. Национално друмско првенство
5. ГП Стад Зотегем
2016
1.  Краен пласман Три дена Западна Фландрија
1.  Пласман за млад возач
2. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
5. Хејстсе Пејл
6. ГП Џеф Схеренс
9. Дварс дор хет Хагеланд
2017
7. Пиплс Чојс Класик
2018
3. Хале-Ингоигем
4. ГП Индустрија & Артиџанато ди Ларчано
4. ГП Кантон Аргау
5. Трка околу Франкфурт
5. Дварс дор хет Хагеланд
8. Краен пласман Етоал де Бесеж
1. Етапа 4
8. Нокере Курсе
9. Фландриско првенство
10. Трка околу Келн
10. ГП Џеф Схеренс
2020
5. Дрејвенкурс Оверејсе
2021
2. Тур ди Финистер

### Распоред на резултатите на големите трки

| **Голема трка** | 2016 | 2017 |
| --- | --- | --- |
|  **Џиро** | 108 | СО |
|  **Тур** | — | — |
|  **Вуелта** | — | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑  Timms, Joe (18 October 2021). „Who is retiring from pro cycling in 2021?". *Rouleur*. Посетено на 7 November 2021.
2. ↑  „99th Giro d'Italia Startlist". *Pro Cycling Stats*. Посетено на 6 мај 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шон де Би" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Шон де Би". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Шон де Би". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Шон де Би". ProCycling.



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со белгискиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Мозаик на кој се Пан и Хамдријада пронајден во Помпеја.
**Хамадријади** (грчки јазик|Ἁμαδρυάδες) во грчкатамитологија биле нимфи дријади, чија судбина е врзана за дрвјата во кои и престојуваат.

Митологија
----------

Биле пред сè нимфи на даб и топола. Обично се повржувани со дрвја покрај река и свети гори. Бидејќи биле заштитнички на дрвја во кои живееле, биле многу сурови спрема секој кој го уништувал. Тоа било затоа што ако нивното дрво било повредено и Хамадријадите би биле повредени и ако би бил исечен дабот и Хамадријадата би умрела. Од друга страна, биле благонаклонети спрема оние кои го штителе нивното дрво. Се сметале за долговечни, дури и подолговечни од птицата феникс. Сите потекнуваат од Хамадријада по која и го добиле називот, а татко им е Оксил, Орејевиот син. Се нарекувале:

* Карија (орев)
* Баланос (даб)
* Кранија (дрен)
* Мореја (дудинка)
* Егира (топола)
* Птелеја (брест)
* Ампела (грозје)
* Сика (смоква)

Според некои извори, нивни имиња биле Феба и Атлантија и тие биле сопруги на кралот Данај и мајки на Данаиди. Од една Хамадријада почнала приказната за походот на „златното руно". Таа го казнила синот на човекот кој го исекол нејзиниот даб и го украл златното руно посветено на богот Зевс.

Наводи
------

1. ↑  -{theoi.com: Hamadryades}-, Посетено на 29. 4. 2013.
2. ↑  -{theoi.com: Dryades}-, Посетено на 29. 4. 2013.
3. 1 2  Замаровски 1985, стр. 73 harvnb error: no target: CITEREFЗамаровски1985 (help)
4. ↑  Цермановић-Кузмановић, А. & Срејовић, Д. 1992. Лексикон религија и митова. Савремена администрација. Београд.
5. ↑  Carlos Parada, 1997. Genealogical Guide to Greek Mythology}- -{Greek Mythology Link: NYMPHS}-; -{List of NYMPHS

Надворешни врски
----------------
**„Шоа"** — француски документарен филм од 1985 година во режија на Клод Ланзман (Claude Lanzmann). Тој го снимал филмот во текот на 11 години (од 1973 година) при што создал дури 300 часови снимен филмски материјал поради што филмот трае дури 9 часа и 15 минути. Во филмот се прикажани сведоштвата на преживеаните од холокаустот (Варшавското гето и логорите Треблинка, Аушвиц-Биркенау и Хелмно) или, според зборовите на Ланцман, „хор од гласовите и лицата на убијците, жртвите и набљудувачите". Премиерата на филмот се случила во Париз, во 1985 година, а потоа освоил низа награди: две награди БАФТА (1987), три награди на Берлинскиот филмски фестивал (1986), француската награда „Цезар" (1986), специјалната награда на Здружението на филмските критичари од Лос Анџелес (1985), наградата на Здружението на филмските критичари од Бостон (1986) итн.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Šoa, dokumentarni film (пристапено на 23.1.2021)
Благородникот Ернст Казимир во чизми за јавање преку коленаБлагородникот Ернст Казимир во чизми за јавање преку колена
**Чизми преку колена** се вид на долги чизми, кои во потполност или делумно ги покриваат колената.

Првобитно настанале како чизми за јавање во 15 век. Во втората половина од 20 век почнале да стануваат модни чизми за жените. Исто така се корисат како работни чизми во околностите, кои бараат дополнителна заштита за нозете (на пр. рибарски чизми за во вода). Се користеле и во војните, за да ги ублажат падовите од коњ. Имале заштитно зајакнување во случај на ранување со огнено оружје. И денес, многу од коњаничките пуковници и понатаму ги имаат овие високи чизми во склоп на свечените одела.

Чизмите за јавање преку колена биле широко распространети во XVII и XVIII век, а се користеле до крајот на 19 век. Ги носеле и гусарите и мускетарите. Чизмите преку колена се носеле и во театарските и оперските претстави, ги носел на пр. Рудолф Нурејев во Лебедовото езеро.

Станале дел од женската мода во раните 1960. Во текот на наредните три децении, популарноста на чизамите преку колена во модата ратела и опаѓала. Во раните 1970, во Лондон многу биле популарни чизмите преку колена од антилоп и платно. Повторно станале популарни кон крајот на 1980та и почетокот на 1990та.

Во 2009година, чизмите преку колена станале многу популарни и привлечни како дел од женската зимска обувка.
Трендот продолжил и во наредните години.

Постојат и гумени водонепропустливи, рибарски чизми преку колена, кои ги користат риболовците, рибарите, екологистите и заштитниците на природата во подрачјата на реки, езера и мочуришта.

Постојат слични заштитни чизми, кои се користат во хемиската индустрија, полјоделството, при одржување на водоводи, канализации и сл.

Галерија
--------

* Женски чизми преку коленаЖенски чизми преку колена
* Рибарски чизми преку коленаРибарски чизми преку колена
* Чизми преку колена со мини-здолништеЧизми преку колена со мини-здолниште
* Чизми преку колена во театарска претстава од почеткот на XX векЧизми преку колена во театарска претстава од почеткот на XX век

Наводи
------

1. ↑  ^ Cox, Caroline (2008). *Vintage Shoes*. New York: Harper Collins. стр. 138. ISBN 978-0-06-166576-9.
2. ↑   Архивирано на 13 јули 2010 г. Preuzeto 30. октобра 2012.
**Станија Добројевиќ** (Вировитица, 17 март 1985 година ) е српски фото-модел и телевизиска личност.

Биографија
----------

Станија Добројевиќ е родена на 17 март 1985 година во Вировитица, СР Хрватска, СФР Југославија. Нејзиниот татко, Драган, го загубил животот за време на војната во Хрватска во 1995 година. Мајката на Станија, Славица, со синот Сани и ќерката побегнала во Рума. По завршувањето на основното училиште во Рума, Станија дипломирала на економското училиште во Митровица „9 мај". Потоа се запишала на Економскиот факултет на Универзитетот во Нови Сад. Како дел од програмата Ворк енд травел, Станија 2005 г. за време на студиите заминала во Америка, каде се вработила во казино во Атлантик Сити, а три години подоцна започнала да се занимава со манекенство во Мајами.

Учествувала во реалното шоу *Сурвајвер Србија ВИП: Костарика* 2012 година, каде што била дисквалификувана поради физички конфликт со македонската Плејбој зајачица Александра Наков. Во текот на 2013 година влегла во реалното шоу *Фарма 4* каде го освоила второто место, зад Сулејман Хаљевац. Потоа во текот на 2015 год. влегла во реалното шоу *Фарма 6* каде го освоила првото место и награда од 50.000 евра. Подоцна, по кратка медиумска пауза, 2018 година била во реалното шоу *Задруга 2*, каде го освоила третото место. Од 2021 година учествува во реалното шоу *Задруга 5*.

Учество во реални шоуа
----------------------

* *Сурвајвер Србија ВИП: Костарика* (2012), дисквалификувана
* *Фарма 4* (2013), второпласирана
* *Фарма 6* (2015), победник
* Задруга *2* (2018/19), трето место
* Задруга *5* (2021/2022)

Наводи
------


1. ↑  „Stanija i Aleksandra iscenirale tuču". Blic Online. Посетено на 12. 8. 2013. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
Херувимска песна на православна литургија
**Херувимска песна** (грчки: *Ο Χερουβικός ύμνος*) — православна литургиска химна која се пее на литургијата и ги претставува подготовките на верниците за Великиот вход.

Во литургијата била вклучена за време на царот Јустин II во 573 година.

За време на пеењето на вториот дел од Херувимската песна, свештеникот со ѓаконите се враќа во олтарот низ царските двери.

Херувимската песна се пее во литургијата на Свети Јован Златоуст и литургијата на Свети Василиј Велики, освен на Велики четврток кога наместо неа се пее тропарот на 6-ти глас „На Твојата Тајна вечера" и на Велика сабота кога се пее „Да молчи секое тело човечко".

Оваа песна се пеела во Византиското Царство и на литургијата на Рождеството Христово. Порано во некои православни храмови на Велигден се пеела херувимската песна: „Стана Христос.. . На Преосветената литургија наместо Херувимска песна се пее многу содржајната песна: „Сега силите небесни" од која се сознава дека невидливите сили со нас невидливо служат. За време на пеењето на Херувимската песна, ѓаконот го кади олтарот, иконостасот и верниците, од солејата.

Текст
-----

>  Ние кои херувимите таинствено ги изобразуваме, 
> 
> 
> и на животворната Троица ја пееме тросветата песна, сега секоја животна грижа да ја оставиме на страна. 
> За да Царот на сите го прифатиме, 
> Кого ангелските чинови невидливо го носат: алилуја, алилуја, алилуја.
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

### Црковнословенски текст

>  Иже Херувими тајно образујушче и животворјашчеј Тројицје, 
> 
> 
> трисвјатују пјесан припјевајушче. Всјакоје ниње житејскоје отложим попеченије. Јако да Царја всјех подимем, ангелскими невидимо, дориносима чинми: алилуја, алилуја, алилуја.
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
>

Наводи
------

1. ↑  *Brightman F. E.* Liturgies Eastern and Western. Oxford University Press. (1965). стр. 532