recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Такеши Мацуда** (松田 丈志code: ja is deprecated , *Matsuda Takeshi*, роден на 23 јуни 1984 во Нобеока, Мијазаки) е јапонски пливач. Тој пливал за Јапонија на Летните олимписки игри во 2004, 2008, и 2012. На игрите во Лондон, тој освоил бронзен медал во дисциплината 200 м делфин со азиски рекорд од 1:52.97. На 12 ноември 2011, Мацуда поставил јапонски национален рекорд со време од 1:49.50 на Светскиот куп на ФИНА на краток курс во дисциплината 200 м делфин. Со тоа, тој станал третиот пливач во историјата кој ја соборил бариерата од 1:50 во дисциплината.

Кариера
-------

### Рани години

Мацуда почнал со пливањето на 4 годишна возраст во локалниот базен во Нобеока, Мијазаки, Јапонија, релативно рурален град со мала историја во пливањето. Од тогаш, тој тренира со неговиот тренер, Јумико Кузе, која е една од ретките женски тренери во машкото пливање во светот. Таа била пливач во младоста и станала волонтер тренер во локалниот базен.

### Летни олимписки игри 2004

На Летните олимписки игри 2004 во Атина, Мацуда се пласирал на 8. место во финалето на 400 м краул.

### Летни олимписки игри 2008

Во финалето на 200 м делфин на Летните олимписки игри 2008 во Пекинг, тој завршил на 3. место и го освоил бронзениот медал. Тој завршил зад Мајкл Фелпс и Ласло Чех, со време од 1:52.97, што претставува азиски рекорд.

### Летни олимписки игри 2012

На Летните олимписки игри 2012, Мацуда освоил два медали. Тој го одбранил својот бронзен медал на 200 м делфин и пливал во стилот делфин во јапонскиот штафетен тим на 4 x 100 м мешано заедно со Рјосуке Ирие, Косуке Китаџима, и Такуро Фуџи. Тој исто така пливал и на 100 м делфин, каде што го делел шеснаесеттото место во преелиминациите а потоа во препливувањето загубил од Бенџамин Штарк од Германија и не успеал да се пласира во полуфиналето.

Лични рекорди
-------------

### Долг курс

* 400м краул: 3:44.99 **Јапонски рекорд** (9 август 2008)
* 800м краул: 7:50.93 **Јапонски рекорд** (8 април 2007)
* 200м делфин: 1:52.97 **Азиски рекорд** (13 август 2008)

### Краток курс

* 200м делфин: 1:49.50 **Јапонски рекорд** (12 ноември 2011)

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
**„Кротка"** (руски: *Кроткая*) — филм од 2017 година, во режија на Сергеј Лозница, кој е автор и на сценариото (инспирирано од истоимената новела на Достоевски). Главните улоги ги играат: Василина Маковцева, Валериј Андрјута, Сергеј Колесов и Дмитриј Бјовски. На Канскиот филмски фестивал во 2017 година, филмот влегол во конкуренција за „Златната палма".

Сергеј Лозница.

Синопсис
--------

Една жена живее во мало руско село, а нејзиниот маж е в затвор поради наводно убиство. Бидејќи пакетот што му го испратила се враќа назад, таа оди д го посети. Притоа, уште на железничката станица, таа е уапсена, но набргу е пуштена. Кога пристигнува во затворот, таму одбиваат да го примат пакетот. Поради тоа, таа бара помош од локалните мафијаши и од организацијата за заштита на човековите права, но никој не може да ѝ помогне. Најпосле, таа одлучуав да се врати дома и заспива во чекалната на железничката станица. Тогаш, таа сонува како полицијата ја носи во една ловечка куќа во која се собрани сите луѓе кои таа ги видела за време на своето патување до затворот, а потоа неа ја силуваат. Кога се разбудува, една жена ѝ кажува дека успеала да ѝ среди средба со нејзиниот затворен сопруг.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Krotkaya,franc.-njem.-rusko-litvan.-nizoz.-ukrajinski film (пристапено на 29.9.2019)
2. ↑  HRT, Krotkaya,franc.-njem.-rusko-litvan.-nizoz.-ukrajinski film (пристапено на 29.9.2019)
Мари Плосјо
**Синди Мари Хелена Плошјо** (родена на 30 јуни 1976 година во Бјув, Шведска ) е шведски модел за списанија како што се *Cafe*, *Moore* и *Slitz*.  Била и во *Плејбој,* како и во списанијата *ICE.* Таа позирала за некои фотографии кои може да се класифицираат како голи.  Во 2005 година таа била натпреварувачка во втората сезона на реалното шоу *Рај Хотел* каде што завршила во тепачка за Дејвид Лотфи со нејзиниот поранешен пријател и исто така модел Наташа Пејре.  Мари Плосјо исто така објавила сингл наречен „Бум бум бум". Во 2008 година ја продолжила својата манекенска кариера и била водителка на финалето на Мис на светот на Шведска 2007 и 2008 година. Таа е извршна директорка на голем блогпортал во Шведска,  и таа е уметник со изложби низ целиот свет.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјална почетна страница
* 
* 

1. ↑  Tony Kollberg. „:: [ S i m M a g a z i n e © - Din nöjesplats på nätet! ]". Kollbergmedia.se. Архивирано од изворникот на August 1, 2012. Посетено на 2012-08-08.
2. ↑  . Архивирано од изворникот на July 16, 2006. Посетено на February 2, 2007. Отсутно или празно `|title=` (help)
3. ↑  „Marie hotas i sexdramat | Dokusåpa | TV | Nöjesbladet | Aftonbladet". Aftonbladet.se. 2005-10-26. Архивирано од изворникот на 2005-10-28. Посетено на 2012-08-08.
4. ↑  „Mondoblog". Mondoblog.se. 2012-02-10. Архивирано од изворникот на July 31, 2012. Посетено на 2012-08-08.
5. ↑  „The ART of Marie Plosjö". Theartofmarieplosjo.com. Архивирано од изворникот на 2009-05-02. Посетено на 2012-08-08.
6. ↑  „Konstsida | Marie Plosjö". Mondoblog.se. 2012-03-21. Архивирано од изворникот на 2011-11-21. Посетено на 2012-08-08.
**Фјодор Павлович Решетников** (руски: *Фёдор Павлович Решетников*; 28 јули [ст. ст. 15 јули] 1906 – 13 декември 1988) бил истакнат советски сликар. Решетников бил практичар на „ социјалистичкиот реализам ", практичар почитуван од владата за неговата работа и бил член дури три и пол децении на Советската академија на уметностите. Неговите творби се чуваат во најдобрите галерии на Русија, вклучувајќи ги галеријата Третјаков ( Москва ), Рускиот музеј ( Санкт Петербург ), Државниот историски музеј (Москва) и други.

Ран живот
---------

Решетников е роден во селото Сурско-Литовское, кое сега се наоѓа во Днепропетровската област, Украина, во семејство кое било познато по сликање на икони. Фјодор останал сираче на рана возраст, па така тој бил воспитуван од неговиот брат, кој сликал црковни фрески и икони за да го прехрани семејството и кој го користел Решетников како негов чирак.

Извори
------

* Биографија од мрежното место на Министерството за образование Архивирано на 11 февруари 2007 г.
* Биографија од енциклопедијата „Кругосвет"

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Овоштарник** — место засадено со овошни дрва, односно тоа е замјоделска површина каде постои намерно садење дрвја или грмушки, кои се одгледуваат за производство на храна. Овоштарниците содржат дрвја за производство на овошје или јаткасти плодови, кои генерално се одгледуваат за комерцијално производство. Овоштарниците понекогаш се појавуваат и во големите градини, каде што служат естетска, покрај производствената цел. Овошната градина обично е синоним за овоштарник, иако е поставена на помало некомерцијално ниво и може да има поголема застапеност на грмушки на бобинки (шумски плодови) во однос на овошните дрвја. Овоштарниците во умерените климатски зони се уредени во дрворедна мрежа, со косена трева или со гола обработена почва што го олеснува собирањето зрелите плодови на овошјето. Обработката на овоштарниците подразбира орање, кастрење, заштита на дрвјата од инсекти и болести, берба, а посебен метод за размножување и модифицирање на овошните дрва во овоштарството е калемењето.

Галерија
--------

* Овоштарник со крушови дрвја во Сирково, МакедонијаОвоштарник со крушови дрвја во Сирково, Македонија
* Овоштарник со крушови дрвја во Сирково, МакедонијаОвоштарник со крушови дрвја во Сирково, Македонија
* Овоштарник со црешови дрвја во Сирково, МакедонијаОвоштарник со црешови дрвја во Сирково, Македонија
* Овоштарник со црешови дрвја во Сирково, МакедонијаОвоштарник со црешови дрвја во Сирково, Македонија
* Овоштарник со праскови дрвја во Сирково, МакедонијаОвоштарник со праскови дрвја во Сирково, Македонија
* Овоштарник со јаболкови дрвја во Љубојно, МакедонијаОвоштарник со јаболкови дрвја во Љубојно, Македонија
* Овоштарник со јаболкови дрвја во Колешино, МакедонијаОвоштарник со јаболкови дрвја во Колешино, Македонија
* Ново подигнат овоштарник со лескови (лешникови) насади во Сирково, МакедонијаНово подигнат овоштарник со лескови (лешникови) насади во Сирково, Македонија

Наводи
------

1. ↑  Luther Burbank. *Practical Orchard Plans and Methods: How to Begin and Carry on the Work*. The Minerva Group. ISBN 1-4147-0141-1.
**„Нико, 1988"** (*Nico, 1988*) — филм од 2017 година на режисерката Сузана Никјарели (Susanna Nicchiarelli), која е авторка и на сценариото. Главните улоги ги играат: Трине Дирхолм (Trine Dyrholm), Џон Гордон Синклер (John Gordon Sinclair), Анамарија Маринка (Anamaria Marinca) и Шандор Фунтек (Sandor Funtek). На фестивалот во Венеција, филмот бил прогласен за најдобар во рамките на програмата „Хоризонти".

Сузана\_Никиарели

Синопсис
--------

Пејачката Нико, на возраст од околу 50 години, живее осамено и скромно во Манчестер, далеку од гламурот на 1960-тите, кога таа му била муза на Енди Ворхол и пејачка на групата Велвет андерграунд. Меланхоличната Нико се бори со зависноста и со сопствените демони, а истовремено се обидува да го обнови односот со синот кого одамна не го имала видено. На наговор од менаџерот Ричард, таа се согласува да тргне на нова европска турнеја...

Наводи
------

1. ↑  Nico, 1988. talijansko-belgijski film (пристапено на 3.1.2023)
**Мачадо де Асис** (португалски: *Machado de Assis*) (21 јуни 1839, Рио де Жанеиро, Бразил — 29 септември 1908, Рио де Жанеиро, Бразил) — бразилски писател.

Животопис
---------

Мачадо де Асис.
Мачадо де Асис бил Мулат по татко, така што целиот живот го носел товарот на своето потекло и се обидувал да избега од сиромаштијата и да се искачи во повисоките општествени слоеви, во што успеал.

Творештво
---------

Мачадо де Асис отворил нови хоризонти во бразилската книжевност, свртувајќи се кон домашните теми и отфрлајќи го влијанието на португалската и на француската книжевност. Тој е најценетиот бразилски писател, а славата ја стекнал уште додека бил жив. Така, по основањето на Академијата за литература во 1897 година, тој бил избран за нејзиниот прв претседател. Најпознати дела на де Асис се: поетската збирка „Ларви" (1864), збирката раскази „Рака и ракавица" (1874), романот „Елена" (1887), романот „Посмртните спомени на Брас Куба" (1881), романот „Кинкас Борба" (1891), романот „Дон Немтурот" (1899) итн.

Наводи
------

1. 1 2  *Антoлогија на бразилскиот расказ*, Три, Скопје, 2012, стр. 284.
**Змијањски вез** — специфична техника на вез што ја применуваат жените од Змијање, Република Српска, Босна и Херцеговина. Змијањскиот вез во 2014 година е вклучен во репрезентативниот список на нематеријалното културно наследство на човештвото со одлука на УНЕСКО.

Опис
----

Змијање е подрачје во северозападна Босна и Херцеговина. Тамошниот вез се смета за најстар облик на вез на Балканскиот Полуостров. Се користи техника на вкрстен бод. Бојата е секогаш темносина.

Според официјалниот опис на УНЕСКО, тоа го применуваат жените во Змијање. Се користи за украсување женска облека, венчаници, шалови и постелнина. Се везе во групи, при што везачките разговараат и заедно пеат. Знаењето се предава усно и формално, од колено на колено. Техниките се повторуваат, но понекогаш повторно се измислуваат со секој вез. Избраните шари, нивната разновидност, ја одредуваат општествената положба на носителите.

Признавање
----------

Во 2014 година ова везење е вклучено во репрезентативниот список на нематеријалното културно наследство на човештвото под наслов „Змијањски вез". УНЕСКО, во својот официјален опис, ја евоцира емотивната природа на овој вез, особено за раселеното население, како и „почитувањето на различноста, креативноста и невербалната комуникација". Се додава дека се мобилизирани повеќе културни аспекти како занаетчиството, музиката, како и усното пренесување.

Наводи
------

1. ↑  „Zmijanje embroidery" (англиски). Посетено на 19 септември 2023.
**Тихомир „Бата" Огњанов** (2 март 1927, Суботица – 2 јули 2006, Суботица) бил српски и југословенски фудбалер.

Спортска кариера
----------------

Огњанов ја започнал фудбалската кариера во ФК „Спартак" од Суботица, а подоцна, играл уште двапати за овој клуб. За време на служењето на воениот рок, за кратко време бил дел од ФК „Партизан" од Белград, а потоа играл за ФК „Црвена Ѕвезда" при што освоил две шампионски титули (1951 и 1953) и двапати го освоил југословенскиот куп (1949 и 1950). По завршувањето на играчката кариера, работел како тренер. исто така, Огњанов бил дел од југословенската фудбалска репрезентација која учествувала на светските фудбалски првенства во 1950 и 1954 година.

Наводи
------

1. ↑  Дудбалери на ФК Партизан Архивирано на 7 септември 2012 г. (пристапено на 7.9.2012)]

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Фудбалската федерација на Србија
Картографски рајсфедер
**Рајсфедер** — инструмент за цртање за цртање со туш или со други течности за цртање. Првично користен за технички цртежи во инженерството и картографијата заедно со прави линијари и кривијари, денес се користи за специфични намени, како што се врамување слики или калиграфија.

Опис
----

Илустрација на рајсфедер во книгата *A Textbook on Ornamental Design* (1901)
Рајсфедерот содржи туш во отворот помеѓу двете флексибилни метални челусти, кои се заострени до точка. Овозможува прецизно прикажување на многу тенки линии. Ширината на линијата може да се дотерува со завртка што ги поврзува челустите. Завртката за дотерување може да означена со броеви со што се определува ширината на линијата.

Наводи
------

1. 1 2  Cicale, Ann (2006). *The Art & Craft of Hand Lettering*. Sterling Publishing Company, Inc. стр. 96. ISBN 978-1-57990-809-6.
2. ↑  Kirby, Richard Shelton (1918). *The Fundamentals of Mechanical Drawing*. J. Wiley & Sons, Inc. стр. 8–9.

Надворешни врски
----------------

* (16mm film) *Tracing With Ink*. Purdue University. .  Summary: "Demonstrates tracing on cloth. Shows procedures for handling the ink bottle and for filling, adjusting, using, cleaning and sharpening pens."
**Големо Војводство Вирцбург** (германски: *Großherzogtum Würzburg*) — германско големо војводство со центар во Вирцбург, кое постоело на почетокот на 19 век.

Како последица на Договорот од Луневил од 1801 година, епископијата во Вирцбург била секуларизирана во 1803 година и доделена на Изборното Кнежевство на Баварија. Истата година Фердинанд III, поранешен Голем војвода од Тоскана, добил компензација со Изборното Кнежевство Салцбург. Во Пожунскиотмир на 26 декември 1805 година, Фердинанд го изгубил Салцбург од Австриското Царство, но добил компензација со територијата на Вирцбург, а Баварија ја отстапила во замена за Тирол.

Државата на Фердинанд била накратко позната како **Изборно Кнежевство Вирцбург** (*Kurfürstentum Würzburg*), но била издигната до статус на Големо Војводство по распаѓањето на Светото Римско Царство на 6 август 1806 година. Големото Војводство се приклучило на Рајнскиот Сојуз на 30 септември 1806 година. Во 1810 година го стекнала Швајнфурт.

По поразот на Наполеон во битката кај Лајпциг, Фердинанд го распуштил сојузот со Првото Француско Царство на 26 октомври 1813 година. Преку австриско-баварскиот договор од 3 јуни 1814 година, Фердинанд ги загубил своите имоти кон Кралството Баварија и Големото Војводство било распуштено. Фердинанд бил вратен во реконституираното Големо Војводство Тоскана од Конгресот на Виена. Римокатоличката епархија во Вирцбург била повторно воспоставена во 1821 година без привремена моќ.

Наводи
------

* Кеблер, Герхард (1988). *Historisches Lexikon der deutschen Länder* (германски). Минхен: Верлаг Ц. Х. Бек. стр. 639. ISBN 3-406-33290-0.
**„Животот на Пи"** (англиски: *The Life of Pi*) е американски филм во режија на Анг Ли (Ang Lee) по сценариото на Дејвид Маги (David Magee), засновано врз истоимениот роман Јан Мартел (Yanna Martel). Главните улоги ги толкуваат: Сураџ Шарма (Suraj Sharma), Ирфан Кан (Irrfan Khan), Рејф Спол (Rafe Spall), Адил Хусаин (Adil Hussain) и Жерар Депардје (Gérard Depardieu). Филмот бил номиниран за наградата „Оскар" во 11 категории, а освоил четири награди, меѓу кои и оние за најдобар режисер и за најдобри визуелни ефекти. Исто така, филмот бил номиниран за наградата „Златен глобус" во три категории при што ја освоил наградата за најдобра музика.

Сурај Шарма беше избран да го игра 16-годишниот Пи.

Содржина
--------

Во филмот се прикажуваат доживувањата на младиот Пи, кој по еден бродолом се спасува на мал чамец, но мора да го дели друштвото со единствениот друг преживеан - страшниот бенгалски тигар. Тие двајца со текот на времето се спријателуваат и одат на епско патување, исполнето со авантури.

Наводи
------

1. ↑  „Спектакуларна авантура во друштво на бенгалски тигар", *Антена*, бр. 804, 22.11.2013, стр. 3.
2. ↑  HRT, Pijev život, američko-tajvansko-britansko-kanadski film (пристапено на 30.10.2021)
3. ↑  „Спектакуларна авантура во друштво на бенгалски тигар", *Антена*, бр. 804, 22.11.2013, стр. 3.
**Успение на Пресвета Богородица** или **Света Богородица** (грчки: *Κοίμηση Θεοτόκου*) — преродбеничка парохиска црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Во првата половина на XIX век во Пазар немало црква и православното население одело во „Св. Атанасиј" во с. Пилорик. Султанскиот ферман за изградба на црквата е добиен со тешкотии во 1858 г. бидејќи Пазар бил поклонички град за муслиманите. Со трудот на жителите, храмот е завршен во 1860 г.

Во периодот од 1924 до 1932 г. црквата била катедрала на тогашната Пазарско-гуменџиска епархија.

Црквата е прогласена за историски споменик на 2 јуни 1987 г.

Опис
----

Храмот претставува трикорабна базилика со поголем средиштен кораб и димензии 32 × 24 × 10 м. Има и голема женска црква. На запад, север и југ има отворен трем со лакови на квадратни столбови 0,6 × 0,6 м, а на исток храмот завршува со петстрана апсида. Ѕидовите се дебели 0,85 м, а во источниот дел е вграден антички релјеф. Има три влеза — од север, запад и југ, а прозорците се мали и правоаголни. Покривот има косини на запад и исток, а покриен е со ќерамиди. Првобитниот под бил од керамички плочки, кои денес се зачувани само во тремот, а остатоот од храмот има мозаични плочки. Таванот е дрвен и таблиран.

Живописот во црквата е нов, но во неа се чуваат икони од XIX и почетокот на XX век. Тие се следниве: „Распетие Христово" (3 март 1865), „Свети Антониј" (3 септември 1860), „Свети Харалампиј" (5 мај 1863), „Воведение на Пресвета Богородица" (11 март 1865), „Тројца Светители" (24 мај 1870), „Рождество на Јован Претеча" (1869), „Педесетница" (9 март 1869), „Сите Светители" (1865), „Свети Атанасиј", „Влегувањето во Ерусалим", „Томиното Неверство", „Свети Григориј Палама", „Свети Четириесет маченици", „Свети Константин и Елена", „Свети Ѓорѓи", „Воздвижение на Чесниот Крст", „Рождество Христово" и „Свети Никола". На црквата работел зографот Божин Стаменитов (Емануил Стаматијадис).

Подоцна е додадена куловидна камбанарија на југоисточниот агол на храмот, која во 1880 г. добила камбана излеана во Одеса.

Поврзано
--------

* Воденско-постолско-мегленска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  „Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Μητροπολιτικός ναός)". Η πόλη μας. Посетено на 12 септември 2016.
2. ↑  „Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου (Μητρόπολη) Γιαννιτσών". Δήμος Πέλλας. Посетено на 23 август 2020.
3. 1 2  Αποστολίδου, Γεσθημανή. „Τα Γιαννιτσά ... χθες και σήμερα". стр. 38. Посетено на 16 јануари 2020.
4. ↑  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ36/50246/1185/7-1-1987 - ΦΕΚ 271/Β/2-6-1987". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-04-20. Посетено на 20 октомври 2014.
5. 1 2  Αποστολίδου, Γεσθημανή. „Τα Γιαννιτσά ... χθες και σήμερα". стр. 39. Занемарен непознатиот параметар `|access=` (се препорачува `|access-date=`) (help); Недостасува права црта во: `|access=` (help)
6. ↑  Василиев, Асен (1965). *Български възрожденски майстори: живописци, резбари, строители*. София: Наука и изкуствo. стр. 290.
Логото на Јаху
**Јаху** (на англиски Yahoo, Yahoo!, Yahoo! Inc.) — американска јавна корпорација, која нуди интернет-услуги низ целиот свет а се наоѓа во Санивејл, Калифорнија. Компанијата е позната по својот портал, пребарувач, Јаху директориум, електронска пошта, и страници за друштвени медиуми и услуги. Јаху беше основана од Џери Јанг и Дејвид Фило во јануари 1994, а беше инкорпорирана на 1 март 1995.
На 13 јануари 2009, Јаху ја назначи Керол Бартз, пошанешен претседател на Аутодеск, за нов главен извршен директор и член на одборот на директори. Според компаниите за анализи на веб сообраќај (Complete.com, ComScore, Alexa Internet и други) доменот привлекол најмалку 1575 билиони посетители годишно до 2008. Глобалната мрежа на Јаху! страниците се отвора 3.4 билиони пати на ден во просек од октомври 2007. Јаху е второ мрежно место по посетеност во САД и во светот.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за претпријатија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

* Официјално мрежно место
* Јаху електронска пошта
* Историјата на Јаху

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Yahoo!" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 174696712

 |

 |
**Александар III** (4 септември 1241 - 19 март 1286) бил крал на Шкотите од 1249 до неговата смрт.

Животопис
---------

Александар е роден во Роксбург, единствениот син на Александар II од неговата втора сопруга Марија де Куси. Александар III бил и внукот на Вилијам Лав. Таткото на Александар умрел на 8 јули 1249 година, а на возраст од седум години станал крал, инаугуриран во Свон на 13 јули 1249 година.

Годините на неговото малцинство покажаа огорчена борба за контрола на работите меѓу две сопернички партии, една предводена од Волтер Комин, Ерл од Ментеит, а другата од Алан Дурвор, Јустицир од Шкотска. Првите доминираа во раните години на владеењето на Александар. Во бракот на Александар до Маргарет од Англија во 1251 година, Хенри III од Англија ја искористил можноста да побара од својот зет одмазда за шкотското кралство, но Александар не се покорил. Во 1255 година, интервјуто помеѓу англиските и шкотските кралеви во Келсо доведе до Ментејт и неговата партија да ја загуби партијата на Дурворд. Но, и покрај тоа што биле посрамени, тие сè уште задржале големо влијание, а две години подоцна, заземајќи го кралскиот човек, ги принудиле своите соперници да се согласат со подигање на претставник на регент на двете страни.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Давор Здравковски** (роден на 20 март 1998 г.) — македонски фудбалер кој игра во Мадервел како играч од средниот ред.

Клупска кариера
---------------

Роден во Скопје, Здравковски бил дел од младинската екипа на Македонија Ѓорче Петров, а во летото 2015 година го забележал својот прв настап за првиот тим на клубот во Втората македонска фудбалска лига. На крајот на сезоната, Македонија Ѓорче Петров изборила пласман во Првата македонска фудбалска лига. Во својата премиерна сезона во Првата македонска фудбалска лига, Здравковски се изборил за местото во почетниот состав и одиграл вкупно 33 натпревари за својот клуб.

Во август 2017 година тој потпишал тригодишен договор со кипарскиот прволигаш АЕЛ Лимасол. Два месеци подоцна, на 26 октомври 2017 година, тој го забележал својот прв настап за клубот, влегувајќи од клупата на натпреварот од првата кипарска лига против Олимпијакос Никозија. На 5 февруари 2021 година, Здравковски го постигнал својот прв гол за својот клуб во победата од 1–0 над Пафос.

Здравковски се приклучил на шкотскиот премиерлигаш Мадервел во јули 2023 година.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Здравковски ги поминал сите возрасни категории во националниот дрес и бил регуларен член на репрезентацијата под 19 години за која постигнал пет гола на седум настапи, како и на репрезентацијата под 21 година за која забележал 27 настапи и постигнал два гола.

Здравковски за прв пат добил репрезентативен повик за сениорскиот тим на Македонија од страна на селекторот Благоја Милевски во март 2023 година, за квалификацискиот натпревар за Европското првенство 2024 против репрезентацијата на Малта.

Наводи
------

1. ↑  proplayersagency.com
2. ↑  Здравковски дебитираше за АЕЛ Лимасол во триумфот над Олимпијакос! ekipa.mk; 21 октомври 2017
3. ↑  Здравковски со својот првенец донесе победа за АЕЛ Лимасол (ВИДЕО)ekipa.mk; 7 февруари 2021
4. ↑  „Davor Zdravkovski: Motherwell say Macedonian's 'unknown' quantity makes him 'exciting' signing". *BBC Sport*. 21 јули 2023. Посетено на 22 јули 2023.
5. ↑  Здравковски: Сон на секое дете е да заигра за сопствената репрезентација gol.mk; 20 март 2023

Надворешни врски
----------------

* Давор Здравковски на WorldFootball.net
* Давор Здравковски на Transfermartk.com
Станковиќ во 2018 година
**Ана Станковиќ** (родена на 10 јануари 1996 година во Будимпешта ) е унгарска пливачка, специјализиран за градно. Таа освои две златни медали на 100 метри градно на Европското јуниорско првенство за пливање во Белград, Србија , и на Европското јуниско пливачко првенство во 2012 година во Антверпен, Белгија . Станковиќ е член на Пливачкиот клуб Јово во Будимпешта, а трениран е и обучен од Балаз Вирт.

Станковиќ се квалификуваше на три пливачки дисциплини на Летните олимписки игри 2012 во Лондон , со постигнување на ФИНА Б норма со време 1: 09.31 (100 метри градно) и 2: 30.26 (200 м градно) од Европското првенство. Во 100 метри градно , Станковиќ предизвика седум други пливачи на втората група, вклучувајќи и двапати олимпиецот Даниел Beaubrun на Света Луција. Таа се искачи на второто место и вкупно триесет и еден за две стотинки (0,02) зад словенечката Тајаса Возел со 1: 09,65. Во 200 метри градно , Станковиќ зеде уште една втора точка во групата  зад трикратната олимпијка Алија Аткинсон од Јамајка со помалку од 0,10 секунди, за нејзиниот  најдобро време од 2: 29,67. Станковиќ не успеа да напредува во полуфиналето, како што таа се пласираше дваесет и деветта во целост во прелиминарните.

Станковиќ, исто така, се здружи со Zsuzsanna Јакабос , Евелин Verrasztó , и Естер Дара во 4 × 100 метри мешано . Пливајќи градно, Станковиќ сними поделба од 1: 17.43.

Наводи
------

1. ↑  „Anna Sztankovics". London 2012. Архивирано од изворникот на 2013-05-23. Посетено на 12 April 2013.
2. ↑  Предлошка:Cite sports-reference
3. ↑  „European Long Course Junior Championships: Mihael Vukic Cracks Top 20". Swimming World Magazine. 7 July 2011. Архивирано од изворникот на 30 June 2013. Посетено на 12 April 2013.
4. ↑  „European Junior Championships: Germany Tops Medal Count, Russia Second". Swimming World Magazine. 10 July 2012. Архивирано од изворникот на 30 June 2013. Посетено на 12 April 2013.
5. ↑  „Qualifying Athletes – Women's 100 m breaststroke" (PDF). FINA. Архивирано од изворникот (PDF) на 16 November 2012. Посетено на 12 April 2013.
6. ↑  „Qualifying Athletes – Women's 200 m breaststroke" (PDF). FINA. Архивирано од изворникот (PDF) на 16 November 2012. Посетено на 12 April 2013.
7. ↑  „Women's 100m Breaststroke Heat 2". London 2012. Архивирано од изворникот на 2012-12-04. Посетено на 11 February 2013.
8. ↑  „Women's 200m Breaststroke Heat 1". London 2012. Архивирано од изворникот на 2012-12-09. Посетено на 11 February 2013.
9. ↑  „Sztankovics Anna nem jutott tovább 200 m mellen" [Anna Sztankovics failed to qualify for 200m breaststroke] (унгарски). Hatharom.hu. 1 August 2012. Посетено на 22 April 2013.
10. ↑  „Women's 4×100m Medley Heat 1". London 2012. Архивирано од изворникот на 2012-12-09. Посетено на 11 February 2013.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Олимпијадата во NBC Архивирано на 30 јуни 2013 г.
**Такарано** ― најсеверното село на Абајанг, атол во Кирибати. Убантеман е селото кое се наоѓа на југ.

Има 348 жители на Такарано (попис од 2010 година). Селото има клиника во која има службеник за медицински сестри и која им служи на жителите на заедниците Такарано и Убвантеман.

На северната точка на Такарано, доживеана е крајна ерозија и на океанската страна на врвот на островот и на страната на лагуната; брегот со текот на годините еродира и се насобира.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „4. Abaiang" (PDF). *Office of Te Beretitent - Republic of Kiribati Island Report Series*. 2012. Архивирано од изворникот (PDF) на 2015-09-23. Посетено на 25 август 2023.
1°57′N 172°55′E﻿ / ﻿1.950° СГШ; 172.917° ИГД﻿ / 1.950; 172.917
Кралица на ЕрусалимПредлошка:SHORTDESC:Кралица на Ерусалим

**Сибила Ерусалимска** (околу 1160-1190) — грофица на Јафа и Аскалон од 1176 година и кралица на Ерусалим од 1186 година.

Животопис
---------

Сибила е ќерка на кралот Амалрик Ерусалимски и Агнес де Куртене. Откако дознал дека неговиот син Балдуин е болен од чума, Амалрик се обидел да и најде сопруг на Сибила што ќе го наследи на престолот во Ерусалим. Во 1180 година нејзината мајка Агнес ја омажила за Ги Лизињан, помладиот брат на нејзиниот љубовник Амалрик. Како мираз ги добила окрузите Јафа и Аскалон. По смртта на синот на Балдуин IV, Балдуин V, прашањето за наследување на круната било повторно отворено. Ерусалим и околината ја сакале Сибила за нивна кралица, но грофот Ремон III од Триполи бил регент на последната желба на Балдуин IV. Сибил и Жоскелин III смислиле измама и го поканиле Ремон во Ако. Неговото отсуство Сибила го искористила за да влезе во Ерусалим и да се круниса за кралица. Веднаш по крунисувањето, Сибила ја ставила круната на главата на нејзиниот сопруг Ги Лизињански. Крунисувањето се одржало во црквата на Светиот гроб. Крунисувањето било поддржано од Рене де Шатијон, Жерар од Рихфо и Жоскелин III.

По битката кај Хатин и уништувањето на ерусалимската војска, Сибила заедно со Балијан од Ибели ја командувале одбраната на Ерусалим. Градот сепак бил освоен, а Сибила побегнала во Триполи заедно со нејзината ќерка. Починала во 1190 година во Ако.

Поврзано
--------

* Ерусалимски кралеви
* Изабела I Ерусалимska

Надворешна врска
----------------

* Сибила Ерусалимска на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Владетели на Ерусалимското Кралство |
| --- |
|  |
| 
* Годфрид
* Балдуин I
* Балдуин II
* Мелисенда
* Фулк
* Балдуин III
* Амалрик
* Балдуин IV
* Балдуин V
* Сибила
* Ги
* Изабела I
* Конрад I
* Анри I
* Алмарик
* Марија
* Жан
* Изабела II
* Конрад II
* Конрад III
* Иго I
* Жан II
* Анри II

 | Грб на Ерусалимското КралствоГрб на Ерусалимското Кралство |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 202199950
* LCCN: n2007032038
* ISNI: 0000 0003 5781 9554
* SUDOC: 116761148

 |

 |
**Гереро** (шпански: *Estado de Guerrero*) — сојузна држава во Мексико, јужно од главниот град Мексико, на брегот на Тихиот Океан. На запад се граничи со сојузната држава Мичоакан, на север со државата Морелос, Пуебла и Мексико. На запад се граничи со Оаксака. Гереро има површина од 64.281 км2, а во него живеат 3,388,768 милиони жители. 

Местоположба на Гереро во Мексико.
Држава го добила името по Винсенте Гереро, херој од Мексиканската војна за независност. Настанала во 1849, од крајбрежните области на државите Мексико и Пуебла.

Главен град е Чилпансинго. Меѓутоа, во светот многу попознати се туристичките градови на крајбрежјето на Тихиот Океан: Акапулко и Икстапа. Градот Такско е мексикански центар за експлоатација на сребро, познат и по историската колонијална архитектура. Туризамот е најзначајна стопанска гранка на оваа сојузна држава.

Надворешни врски
----------------

* Официјален портал Архивирано на 2 декември 1998 г. (шпански)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Сојузни држави во Мексико |
| --- |
|  |
| Сој. држави | 
* Агваскалиентес
* Веракрус
* Гванахуато
* Гереро
* Долна Калифорнија
* Дуранго
* Закатекас
* Идалго
* Јужна Долна Калифорнија
* Јукатан
* Кампече
* Керетаро
* Кинтана Ро
* Коавила
* Колима
* Мексико
* Мичоакан
* Морелос
* Најарит
* Нов Леон
* Оахака
* Пуебла
* Сан Луис Потоси
* Синалоа
* Сонора
* Табаско
* Тамаулипас
* Тласкала
* Халиско
* Чијапас
* Чивава

 |  |
|  |
| Сој. округ | 
* Град Мексико

 |

 |

Координати: 17°36′47″N 99°57′0″W﻿ / ﻿17.61306° СГШ; 99.95000° ЗГД﻿ / 17.61306; -99.95000

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Гереро" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Мексико е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Поглед на градот Сливен и источниот дел на Горнотракиската Низина од југот на Стара Планина.
Географска карта на Горнотракиската Низина.
**Горнотракиска Низина** (бугарски: *Горнотракийска низина*) — голема низина во северниот дел на историската област Тракија. Се наоѓа во јужна Бугарија, помеѓу Средна Гора на север и запад, Родопите, Сакар и Странџа на југ и Црното Море на исток. Ова е плоден земјоделски крај со површина од 16.032 км2 и просечна надморска височина од 168 м. Рамнината е дел од областа Северна Тракија. Климата е умереноконтинентална. Тука е забележана највисоката температура во Бугарија: 45,2 °C во Садово, измерена во 1916 г. Просечните врнежи изнесуваат 550 мм годишно.

Реки
----

Најважни реки Марица и нејзините протки Арда, Тунџа, Стрјама, Тополница и В’ча.

Градови
-------

Најголеми градови во низината се Пловдив, Бургас, Стара Загора, Пазарџик, Асеновград, Хасково, Јамбол и Сливен.

Поврзано
--------

* Северна Тракија

Наводи
------

* Група автори (2002). *Българска енцикклопедия А-Я*. София: ИК Труд.

Координати: 42°15′N 26°0′E﻿ / ﻿42.250° СГШ; 26.000° ИГД﻿ / 42.250; 26.000
**Холандски Ајсел** (холандски: *Hollandse IJssel* или *Hollandsche Ĳssel*) — огранок во делтата на Рајна, која тече од Нивегајн на реката Лек преку Ајселстајн, Гауда и Капел на Ајсел до Кримпен на Ајсел, каде што завршува во Ниве Мас. Другата гранка се нарекува Тесен Ајсел (Енхе Еијсел) тече југозападно од Нивегајн. Името Еијсел се смета дека потекнува од германски *i sala*, што значи „темна вода". Првобитно, Холандски Ајсел се откачила од реката Лек во Нивегајн, но врската била отсечена со Холандски Ајсел, и во денешно време е само одвод на околните пасишта.

Ако Севернотo Море поплави, Холандски Ајсел овозможува вода преку Ротердамскиот водовод за преплавување на ниско поставеното земјиште источно од Ротердам. На Делта планот вклучена е челична бариера која може да се спушти за неколку минути да го блокира водоводот. Конструкциите за заштита на морето, биле изградени во устието на Холандски Ајсел во 1957 година.

|  |  |
| --- | --- |
| Сателитска слика на Утрехт метро областа која го прикажува горниот дел на Холандски Ајсел (f). | Сателитска слика на северозападниот дел од Рајна-Mас делта, која го покажува долниот дел на реката Холандски Ајсел (м). |

Наводи
------

1. ↑  Ley, Willy (October 1961). „The Home-Made Land". For Your Information. *Galaxy Science Fiction*. стр. 92–106.
**Собна температура** — израз за претпочитаната или типичната температура на една просторија која ја користат луѓето за разни цели. Претставува мал опсег на температури, при кои воздухот не е ни претопол, ни престуден.

Поимот може да се однесува на температурата што се чувствува на човечкото тело, или пак на оптимална температура за храна и пијалаци, складирање на лекови или пак вршење на научни опити. На пример, Државната фармакопеја на Русија, под „собна температура" (за чување на лекови) подразбира опсег од 15 до 20 °C.

Здравје и удобност
------------------

Поради разликите во влажноста на воздухот и облеката, препорачаната собна температура во лето не е иста со онаа во зима. Лете се препорачува 23 °C до 25,5 °C, а зиме 20 °C до 23,5 °C. Според други согледувања, максималната температура треба да изнесува 24 °C, а под 22 °C за да се избегне синдромот на боледување при лош квалитет на воздухот.

Според Здравствената опсерваторија на Западен Мидлендс, Британија, соодветна собна температура зиме е 21 °C за дневната соба и барем 18 °C во другите простории, при што највисоката удобна температура за возрасни е 24 °C.

Поврзано
--------

* Телесна температура
* Стандардни услови

Наводи
------

1. ↑  Государственная фармакопея Российской Федерации Архивирано на 8 февруари 2016 г. XII изд. часть 1
2. 1 2  Burroughs, H. E.; Hansen, Shirley (2011). *Managing Indoor Air Quality*. Fairmont Press. стр. 149–151. Посетено на 25 December 2014.
3. ↑  Hartley, Anne (1 March 2006). „Fuel Poverty". *West Midlands Public Health Observatory*. Birmingham, UK: West Midlands Public Health Observatory. Посетено на 25 December 2011.
4. ↑  Roberts, Michelle (27 October 2006). „Why more people die in the winter". *BBC News*. Посетено на 25 December 2011.
**Гломеромикотите** (лат. *Glomeromycota*, неформално *Glomeromycetes*) составуваат еден од седумте моментално признати типови на габи со приближно 230 видови. Членовите на овој тип образуваат арбускуларна микориза (АМ) со корењата или талусите (на пример, мовови) на сувоземните растенија. *Geosiphon pyriformis* образува ендоцитобиотска асоцијација со цијанобактериите од родот *Nostoc*. Формирањето на АМ не е сè уште потврдено за сите видови. Повеќето докази покажуваат дека гломеромикотите се облигатни биотрофи кои јаглерод и енергија добиваат исклучително од симбиозата со сувоземните растенија или цијанобактериите. Меѓутоа, постојат одредени наводи за тоа дека некои видови можат да водат независен начин на живот. Видовите кои образуваат арбускуларни микоризи се сувоземни и нашироко распространети во почвите, каде формираат симбиози со корењата на повеќето растителни видови (>80%). Можат исто така да се најдат и во влажни станишта, вклучително и солени мочуришта, како и во асоцијации со епифитни растенија.

Размножување
------------

Гломеромикотите обично имаат ценоцитни (понекогаш слабо септирани) мицелиуми и се размножуваат бесполово по пат на бластичен развиток на врвовите на хифите, при што даваат спори (гломероспори) со пречник од 80-500μm. Кај некои видовие се формираат сложени спори во рамките на терминална сакула.

Наводи
------

1. ↑  Schüßler, A.; и др. (2001). „A new fungal phlyum, the *Glomeromycota*: phylogeny and evolution". *Mycol. Res*. **105** (12): 1413–1421. doi:10.1017/S0953756201005196.
2. ↑  Cavalier-Smith, T. (1998). „A revised six-kingdom system of Life". *Biol. Rev. Camb. Philos. Soc.* **73**: 246. (as "Glomomycetes")
3. ↑  
Hibbett, D.S.; и др. (2007). „A higher level phylogenetic classification of the *Fungi*". *Mycol. Res*. **111** (5): 509–547. doi:10.1016/j.mycres.2007.03.004. PMID 17572334.
4. ↑  New Page 1
5. ↑  
Hempel, S. Renker, C. & Buscot, F. (2007). „Differences in the species composition of arbuscular mycorrhizal fungi in spore, root and soil communities in a grassland ecosystem". *Environmental Microbiology*. **9** (8): 1930–1938. doi:10.1111/j.1462-2920.2007.01309.x. PMID 17635540.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
Езерото Леи
**Езерото Леи** е вештачко езеро во Вале ди Леи, кој ги напојува централите за складирање на Хинтерхеин.Вештачко езерот е речиси целосно во Италија, но баражот бил изграден на територија отстапена од Италија на Швајцарија (општина Ферера, Грисонс ) во 1955 година по дипломатски разговори, додека територијата со еквивалентна големина северно од езерото и била отстапена на Италија во размената. Со браната управува Kraftwerke Hinterrhein. Водите на езерото се единствените води на италијанската територија што се влеваат во Северното Море, што е дел од одводниот басен на Рајна. Други води на Италија кои не течат во Средоземното Море се наоѓаат во долината на Ливињо, долината на Секстен, долината Пустер источно од Иннихен и поголемиот дел од водите на општината Тарвизио источно од Села Невеа: сите овие води течат до Црното Море низ басенот на Дунав.

Поврзано
--------

* Список на езера во Швајцарија
* Список на планински езера во Швајцарија

Наводи
------

1. ↑  „Convenzione tra la Confederazione Svizzera e la Repubblica Italiana concernente una modificazione di confine nella Valle di Lei" (PDF) (Italian). Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-05-21. Посетено на 21 May 2014.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Електрани за складирање на Хинтерхеин
* Kraftwerke Hinterrhein ја зголемува ефикасноста благодарение на модерната технологија, напис за реновирање на централата што вклучуваше одводнување на резервоарот Лаго ди Леи.
* 

* Езеро Леи на Ризницата ?</img>
* „Valle di Lei" на германски, француски и италијански во „Историски речник на Швајцарија".
* KHR: *Valle di Lei: Der Rhein entspringt auch во Италија*[*мртва врска*]  (in German)
* KHR: *Valle di Lei: il Reno è anche un po' italiano*[*мртва врска*]  (in Italian)
*За истоимениот народ видете Хјурон (народ).*
Езерото Хјурон.
**Хјурон** е едно од Големите езера. Тоа се граничи на запад со Мичиген, а од исток со покраината Онтарио. Името на езерото му го дале раните француски истражувачи, а е засновано на Хјурон народот кои го населуваат околниот регион.

Географија
----------

Езерото Хјурон (45°00"N 83°00"W) е второто најголемо од Големите езера, со површина од 59,600 км2, блиску до големината на Западна Вирџинија, правејќи го третото најголемо слатководно езеро на Земјата (четврто, ако се вклучи и соленото Касписко Езеро). Хјурон содржи 3,538 кубни km вода и има бргова линија долга 6,157 км.

Хјурон се наоѓа на 176 m надморска висина. Просечната длабочина на езерото е 59 m, додека максималната е 229 m. Езерото е долго 332 км и широко 245 км.

Поголеми градови на Хјурон се: Сагинау, Мичиген, Беј Сити, Мичиген, Алпена, Мичиген, Шибојган, Мичиген, Сент Игнас, Мичиген, Порт Хјурон, Мичиген, Годерих, Онтарио и Сарнија, Онтарио.

Забележлива атракција на езерото е островот Мантулин, кој ги дели Северниот Канал и Џорџискиот Залив од основната маса на вода на Хјурон.

Геологија
---------

Езерото Хјурон е поврзано со езерото Мичиген, кое лежи на иста надморска висина. Протокот Макинак ги прави овие две езера геолошки и хидролошки истата маса на вода. Горното Езеро е значително повисоко од овие две. Тоа се празни од реката Сент Мерис кај Со Сент Мари откаде се влева во Хјурон.

Како и другите Големи езера, и Хјурон е формирано од стопениот мраз од ледниците.

Наводи
------

1. 1 2  „About Our Great Lakes: Lake by Lake Profiles". *NOAA - Great Lakes Environmental Research Laboratory*.
2. 1 2  „Physical features of Great Lakes". *project.geo.msu.edu*. Посетено на 2022-01-31.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 236375632
* LCCN: sh85063181
* GND: 4089306-6
* NKC: ge269255

 |

 |
**Чинго** ― стратовулкан на границата помеѓу Гватемала и Ел Салвадор. Најголемата точка на гватемалско-елсалвадорската граница е вулканот Чинго на 1775 метри надморска височина. Населението кое живее на 30 километри од вулканот Чинго се проценува на околу 867, 678 луѓе. Нема документирани историски избуви за овој вулкан, но моментално е активен. Тој е заведен под вулканскиот број 342170 на мрежната страница на Смитсоновата установа.

Овој воздушен поглед е од југозападната страна на Гватемала.

Геологија
---------

Овој симетричен стратовулкан има многу различни особености што го прават да се издвојува како највисоката точка на границата помеѓу Гватемала и Ел Салвадор. Има мал кратер со овален облик на врвот што е пробиен кон западната страна на вулканот.

Може да се најдат различни видови на карпи, како на пример: андезит/базалт Андезит и базалт/пикро-Базалт.

Серо Ла Ола.
Серо ла Ола, млад конус, се наоѓа на јужната страна на вулканот преку салвадорската граница.

Екосистем
---------

*Sobralia amabilis* е елузивно цвеќе кое се наоѓа во регионите на Гватемала и Ел Салвадор. *Sobralia amabilis* или „Orchidaceae" било забележано во близина на врвот на Чинго и бил единствениот забележан забележан во месната Гватемала.

Поврзано
--------

* Список на вулкани во Гватемала
* Список на вулкани во Ел Салвадор

Наводи
------

1. ↑  „Smithsonian Institution Global Volcanism Project".
2. ↑  „Global Volcanism Program | Chingo". *Smithsonian Institution | Global Volcanism Program* (англиски). Посетено на 24 февруари 2022.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Вулкани во Средна Америка |
| --- |
|  |
| Гватемала | 
* Акатенанго
* Агуа
* Алмолонга
* Атитлан
* Чикабал
* Куилапа-Барбарена
* Фуего
* Хумај
* Мојута
* Пакаја
* Санта Марија
* Сан Педро
* Санто Томас
* Сиете Орехас
* Такана
* Тахумулко
* Текуамбуро
* Толиман

 |
|  |
| Ел Салвадор | 
* Санта Ана
* Изалко
* Сан Салвадор
* Сан Висенте
* Усулутан
* Сан Мигел
* Кончагва
* Чинго
* Чинамека

 |
|  |
| Никарагва | 
* Косигуина
* Сан Кристобал
* Телика
* Серо Негро
* Момотомбо
* Апојеке
* Масаја
* Момбачо
* Консепсион
* Мадерас

 |
|  |
| Костарика | 
* Ринкон де ла Вјеха
* Мираваљес
* Аренал
* Платанар
* Поас
* Иразу
* Лагуна Поко Сол
* Тенорио
* Туриалба
* Барва

 |
|  |
| Панама | 
* Бару
* Ла Јегуада
* Ел Ваје

 |
|  |
| 
* Вулканите се подредени според локација, од северо-запад кон југо-исток.

 |

 |
Личка Пљешивица
**Личка Пљешивица** е планина во Хрватска, чиј помал дел се наоѓа на граница со Босна и Херцеговина. Се простира во правец северозапад-југоисток од Плитвичките езера до Зрмања, и ја одделува Лика од Поуње. Личка Пљешивица му припаѓа на венецот Динариди. Поголем дел од нејзината површина е покриена со густи шуми.

Најзначајни врвови на Личка Пљешивица се наоѓаат на почетокот и на крајот на планинскиот венец:

* Озеблин, 1657 метри
* Гола Пљешивица, 1646 метри
* Кремен, 1591 метри

Во 16 век за Личка Пљешивица се користело името Ѓаволска градина. За време на турските војни одиграла важна улога како природна бариера, а хрватските војници се служеле со нејзините бразди и врвови за спречување на продорот на Османлиите во слободната хрватска територија.

Поглед на планината од градот Кореница

Надворешни врски
----------------

* Личка Пљешивица на мрежната страница на Хрватскиот планинарски сојуз
**Вангел Жабев** (роден во  1939
 година во Љалево, Пиринска Македонија) — македонски параолимписки пливач и тренер.

На осумгодишна возраст, од заостанат експлозивен материјал од Втората светска војна, останал инвалид без двата подлакота. Освоил два олимписки медали на Параолимписките игри во Арнем (1980). Претходно учествувал на Отвореното првенство на Полска во 1977 година, каде освоил 4 златни медали – поединечно (50м слободно, 50м градно, 50м грбнои 3х50м мешано), а бил и државен првак на СФРЈ во пливање.

Живее во Велес и е активист на Сојузот за спорт и рекреација на хендикепираните лица.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Жабев*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 539. Text "series
" ignored (help)