**Костанте Џирарденго** (италијански: *Costante Girardengo*; 18 март 1893

 — 9 февруари 1978

) — италијански професионален друмски велосипедист, сметан од многумина за еден од најголемите возачи во велосипедизмот. Бил прв возач прогласен за „кампионисимо" или „првак на прваците" од италијанските медиуми и обожаватели. На врвот на славата во 1920-тите години бил поомилен од Бенито Мусолини и било наредено сите експресни возови да застануваат во неговиот роден град Нови Лигуре, почест обично доделувана на шефовите на државата.

Негови најголеми достигнувања се двете победи на Џиро д’Италија, шесте победи на Милано-Санремо, трите победи на Џиро ди Ломбардија; бил национален друмски првак девет пати. Неговата професионална кариера траела од 1912 до 1936 година и била прекината од Првата светска војна, која ги однела најдобрите години на Џирарденго. Бил број 1 во светски рамки во 1919, 1922, 1923, 1925 и 1926 година. Настапувал исклучиво на домашните трки како што било и обичај, бидејќи патувањето во странство било тешко.

Кариера
-------

Костанте Џирарденго станал професионалец во 1913 година на 20 години со екипата Маино-Данлоп откако импресионирал како аматер претходната година, завршувајќи втор на Трката околу Тоскана. Имал успех после тоа, освојувајќи етапа на Џиро д’Италија (прва од 30. етапни победи на Џиро) и станувајќи италијански друмски првак. Ги повторил успесите во 1914 година и ја освоил првата од петте победи на Милано-Торино. Во 1914 година, Џирарденго ја освоил најдолгата етапа на Џиро д’Италија, 430 километри. Подоцна истата година, Џирарденго учествувал на Тур де Франс по првпат во кариерата, возејќи како гостин на екипата Аутомот. Имал неколку пада на етапите пет и шест и ја напуштил трката. Во 1915 година имал уште една победа на Милано-Торино, но на Милано-Санремо имал разочарување, бидејќи бил дисквалификуван по победата бидејќи не возел по рутата.

Најголем дел од професионалниот велосипедизам прекинал по 1915 година поради Првата светска војна и дури во 1918 година Џирарденго ја освоил првата од шесте победи на Милано-Санремо, рекорд кој Еди Меркс на крајот го надминал 50 години подоцна. Исто така, завршил на првите три места на истата трка секоја година од 1917 до 1926 година и бил прв на превојот Туркино пет пати. Неговата форма во 1918 година била исклучително знаејќи дека за време на војната заболел од шпанска грозница и скоро умрел, неговиот менаџер верувал дека преживеан од болеста не може да настапува правилно и скоро да одбил да ја обнови неговата лиценца.

Џирарденго ја освоил првата од седумте победи на Џиро д’Италија во 1919 година (вклучувајќи седум етапни победи), меѓутоа, неговата форма на Џиро не била секогаш добра и ја напуштал трката на првите етапи во 1920, 1921 и 1922 година пред да владее во 1923 година. 1923 била несомнено најдобрата година за Џирарденго со 16 победи, ја освоил втората победа на Џиро д’Италија, вклучувајќи осум од десетте етапи, како и многу врвни италијански еднодневни трки. И покрај тоа што настапувал главно во Италија во кариерата, Џирарденго имал голема желба да победи на Париз-Рубе, настапил во 1921 година, но имал пехови во повеќе случаи, кршејќи го велосипедот кога бил добро пласиран, но никогаш не бил близу победа. Во 1924 година победил на ГП Волбер во Франција, тогаш сметана за неофицијалното Светско првенство.

Џирарденго завршил втор на воведното Светско друмско првенство, а Италијанците работеле совршено како екипа, со што Италијанците завршиле на првите четири места на врнежливиот ден во Германија. Ја освоил својата шеста победа на Милано-Санремо во 1928 година и тоа било негова последна голема победа, иако продолжил да вози до 1936 година, кога се повлекол на 43 години.

По повлекувањето, Џирарденго работел како тренер во екипата Маино. Исто така, бил селектор на италијанската репрезентација, советувајќи го Џино Бартали кога ја освоил Тур де Франс 1938. Подоцна го дал своето име на бренд за мотори произведувани помеѓу 1951 и 1954 година во Италија.

Бил овековечен во италијанската култура преку песната „Ил Бандито е ил Кампионе" од Франческо де Грегори, која паралелно го става неговиот живот со детството на неговиот пријател и бандит, Санте Поластри.

Умрел во 1978 година на 84 години.

Достигнувања
------------

1912
1. Копа де Бањи ди Кашана
1913
1.  Национално друмско првенство
1. Етапа 6 Џиро д’Италија
1. Краен пласман Рим-Неапол-Рим
1. Етапа 2
1. Копа Борцино
1. Гран Фондо
1914
1.  Национално друмско првенство
1. Етапа 6 Џиро д’Италија
1. Милано-Торино
2. Краен пласман Џиро дела Ромања
2. Џиро дел’Емилија
1915
1. Милано-Торино
1917
2. Милано-Санремо
2. Краен пласман Џиро дела Провинција Милано (со Анџело Гремо)
2. Милано-Белаџо-Варезе
1918
1. Милано-Санремо
1. Џиро дел’Емилија
1. Серавале-Арквата
1. Торно-Арквата (со Гаетано Белони, Лауро Бордин и Лујџи Лукоти)
2. Милано-Варезе
1919
1.  Национално друмско првенство
1. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 1
1. Етапа 2
1. Етапа 6
1. Етапа 7
1. Етапа 8
1. Етапа 9
1. Етапа 10
1. Џиро ди Ломбардија
1. Милано-Моден
1. Милано-Торино
1. Џиро дел Пиемонт
1. Краен пласман Џиро дела Провинција Милано (со Анџело Гремо)
1. Краен пласман Рим-Тренте-Трст
1. Етапа 1
1. Етапа 2
1. Етапа 3
1. Џиро дел’Емилија
2. Милано-Санремо
1920
1.  Национално друмско првенство
1. Милано-Моден
1. Џиро дел Пиемонт
1. Милано-Торино
1. Торино-Женева
2. Џиро дел’Емилија
2. Милано-Сан Пелегрино
2. Краен пласман Џиро дела Провинција Милано (со Анони)
3. Милано-Санремо
1921
1.  Национално друмско првенство
1. Милано-Санремо
1. Џиро ди Ломбардија
1. Џиро дел’Емилија
Џиро д’Италија
1. Етапа 1
1. Етапа 2
1. Етапа 3
1. Етапа 4
1. Милано-Сан Пелегрино
1. Женева-Ница
1. Краен пласман Рим-Неапол-Рим
1. Краен пласман Џиро дела Провинција Милано (со Џузепе Ацини)
2. Милано-Моден
1922
1.  Национално друмско првенство
1. Џиро ди Ломбардија
1. Краен пласман Рим-Неапол-Рим
1. Џиро дел’Емилија
1. Џиро ди Ромања
1. Тур ди Лак Леман
1. Критериум де Женева
1. Тур де Ду Голф
1. Краен пласман Џиро дела Провинција Милано (со Белони)
1. Етапа 2 Џиро д’Италија
2. Милано-Санремо
1923
1.  Национално друмско првенство
1. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 1
1. Етапа 3
1. Етапа 4
1. Етапа 5
1. Етапа 6
1. Етапа 7
1. Етапа 8
1. Етапа 10
1. Милано-Санремо
1. Краен пласман Рим-Неапол-Рим
1. Милано-Торино
1. Џиро дел Венето
1. Џиро ди Тоскана
1. Краен пласман Џиро дела Провинција Торино (со Џовани Брунеро)
1924
1.  Национално друмско првенство
1. Џиро дел Пиемонт
1. Џиро дел Венето
1. Џиро ди Тоскана
1. ГП Волбер
1. Г.П. Милацо
2. Џиро ди Ломбардија
3. Милано-Санремо
1925
1.  Национално друмско првенство
1. Милано-Санремо
1. Критериум Насионал
1. Џиро дел Венето
1. Краен пласман Рим-Неапол-Рим
1. Џиро дел’Емилија
1. Г.П. Милацо
1. Краен пласман Џиро де ла Провинција Милано (со Отавио Ботекија)
1. Етапа 1
2. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 2
1. Етапа 4
1. Етапа 7
1. Етапа 9
1. Етапа 10
1. Етапа 11
2. Критериум Торино
1926
1. Милано-Санремо
1. Џиро ди Ромања
1. Џиро дел Венето
Џиро д’Италија
1. Етапа 4
1. Етапа 5
2. Џиро ди Тоскана
3. Џиро дел Пиемонт
3. Критериум Женева
1927
1. Шест дена Милано (со Алфредо Бинда)
2. Светско друмско првенство
2. Г.П. де Торино
1928
1. Милано-Санремо
1. Милано-Моден
1. Шест дена Милано (со Пјетро Линари)
1. Шест дена Бреслау (со Вили Ригер)
1. Шест дена Лајпциг (со Антонио Негрини)
1929
2. Шест дена Париз (со Пјетро Линари
1930
5. Милано-Санремо
1932
2. Краен пласман Џиро де ла Милан (со Леарко Гуера)
1935
1. Етапа 3 Џиро деле Кватро
2. Асти-Черијале
3. Сиркут Апуан
3. Сиркут д’Имола

Наводи
------

1. 1 2  "A Century of Cycling" Page 48 (Gives info on Express trains and "Novi Runt").
2. ↑  www.cycling4all.com. Архивирано на 28 септември 2007 г. States that Girardengo won longest ever Giro stage in 1914.
3. ↑  www.bikeraceinfo.com. Details 1914 Tour de France participation.
4. ↑  "European Cycling" Page 8 (Gives info on Spanish Flu).
5. ↑  www.museociclismo.it. Архивирано на 28 септември 2007 г. Gives info on Coach of Maino team and Italian national coach.
6. ↑  Maurizio Caravella (10 февруари 1978). „Hero among the pioneers". *La Stampa* (италијански). Editrice La Stampa. стр. 19. Посетено на 27 мај 2012.
7. ↑  Franco Marchiaro (10 февруари 1978). „He was the first "super champion"". *La Stampa* (италијански). Editrice La Stampa. стр. 19. Посетено на 27 мај 2012.
8. ↑  Gino Sala (10 февруари 1978). „The Gavia Pass is also top Coppi" (PDF). *l'Unità* (италијански). PCI. стр. 12. Архивирано од изворникот (PDF) на 2015-05-23. Посетено на 22 јуни 2012.
9. ↑  „Bartali: "It was a master"". *La Stampa* (италијански). Editrice La Stampa. 10 февруари 1978. стр. 19. Посетено на 27 мај 2012.

### Извори

* A Century of Cycling, William Fotheringham, ISBN 1-84000-654-4
* European Cycling, The 20 Greatest Races, Noel Henderson, ISBN 0-941950-20-4


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Розева маичка Победници на генералниот пласман на Џиро д’Италија Розева маичка |
| --- |
|  |
| 
* 1909 Лујџи Гана
* 1910–11 Карло Галети
* 1912\*Тим Атала (Карло Галети, Џовани Микелето, Еберардо Павези)
* 1913 Карло Оријани
* 1914 Алфонсо Калцолари

* 1915–18 *Прва светска војна*

* 1919 Костанте Џирарденго
* 1920 Гаетано Белони
* 1921–22 Џовани Брунеро
* 1923 Костанте Џирарденго
* 1924 Џузепе Енричи
* 1925 Алфредо Бинда
* 1926 Џовани Брунеро
* 1927–29 Алфредо Бинда
* 1930 Лујџи Маркизио
* 1931 Франческо Камусо
* 1932 Антонио Пезенти
* 1933 Алфредо Бинда
* 1934 Леарко Гуера
* 1935 Васко Бергамаски
* 1936–37 Џино Бартали
* 1938–39 Џовани Валети
* 1940 Фаусто Копи

* 1941–45 *Втора светска војна*

* 1946 Џино Бартали
* 1947 Фаусто Копи
* 1948 Фјоренцо Мањи
* 1949 Фаусто Копи
* 1950 Иго Кобл
* 1951 Фјоренцо Мањи
* 1952–53 Фаусто Копи
* 1954 Карло Клеричи
* 1955 Фјоренцо Мањи
* 1956 Шарли Гол
* 1957 Гастон Ненчини
* 1958 Ерколе Балдини
* 1959 Шарли Гол
* 1960 Жак Анкетил
* 1961 Арналдо Памбјанко
* 1962–63 Франко Балмамион
* 1964 Жак Анкетил
* 1965 Виторио Адорни
* 1966 Џани Мота
* 1967 Феличе Џимонди
* 1968 Еди Меркс
* 1969 Феличе Џимонди
* 1970 Еди Меркс
* 1971 Геста Петерсон
* 1972–74 Еди Меркс
* 1975 Фаусто Бертолјо
* 1976 Феличе Џимонди
* 1977 Мишел Полентие
* 1978 Јохан де Мујнк
* 1979 Џузепе Сарони
* 1980 Бернар Ино
* 1981 Џовани Баталјин
* 1982 Бернар Ино
* 1983 Џузепе Сарони
* 1984 Франческо Мозер
* 1985 Бернар Ино
* 1986 Роберто Визентини
* 1987 Стивен Роуш
* 1988 Ендру Хемпстен
* 1989 Лорен Фињон
* 1990 Џани Буњо
* 1991 Франко Кјочоли
* 1992–93 Мигел Индураин
* 1994 Евгениј Берзин
* 1995 Тони Ромингер
* 1996 Павел Тонков
* 1997 Иван Готи
* 1998 Марко Пантани
* 1999 Иван Готи
* 2000 Стефано Гарцели
* 2001 Џилберто Симони
* 2002 Паоло Саволдели
* 2003 Џилберто Симони
* 2004 Дамијано Кунего
* 2005 Паоло Саволдели
* 2006 Иван Басо
* 2007 Данило ди Лука
* 2008 Алберто Контадор
* 2009 Денис Мењшов
* 2010 Иван Басо
* 2011 Микеле Скарпони
* 2012 Рајдер Хесједал
* 2013 Винченцо Нибали
* 2014 Наиро Кинтана
* 2015 Алберто Контадор
* 2016 Винченцо Нибали
* 2017 Том Димулен
* 2018 Крис Фрум
* 2019 Ричард Карапас
* 2020 Тео Гејган Харт
* 2021 Еган Бернал
* 2022 Џеј Хиндли

 |
|  |
| \*На ова издание на Џиро се натпреварувале само екипи, без индивидуален пласман |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 40513783
* LCCN: no2006007575
* ISNI: 0000 0000 4903 3971
* GND: 131641042
* BNF: cb165619929 (податоци)

 |

 |