**Индиум (III) сулфат** (In2(SO4)3) — сулфатна сол на металот индиум. Тоа е сесквисулфат, што значи дека сулфатната група се јавува 1 1/2 од металот. Може да се формира со реакција на индиум, неговиот оксид или неговиот карбонат со сулфурна киселина. Потребен е вишок на силна киселина, инаку се формираат нерастворливи базни соли.  Како цврст индиум сулфат може да биде безводен, или да има форма на пентахидрат со пет молекули на вода  или нонахидрат со девет молекули вода. Индиум сулфат се користи во производството на супстанции кои содржат индиум. Индиум сулфат, исто така, може да се најде во базни соли, кисели соли или двојни соли, вклучувајќи **индиум стипса**.

Својства
--------

Во воден раствор, индиумскиот јон формира комплекс со вода и сулфат, примери се In(H2O) 5 (SO4) + и In (H2O)4 (SO4)2 −.   Индиумот е невообичаен во формирањето на сулфатен комплекс. Ефектот врз сулфатниот јон се открива во Рамановиот спектар. Пропорцијата на сулфатниот комплекс се зголемува со температурата што покажува дека реакцијата што го формира е ендотермична. Пропорцијата исто така се зголемува со концентрацијата на растворот и може да биде над половина. Сулфатниот комплекс брзо се разменува со вода со брзина од над 10.000.000 во секунда, така што NMR не може да ја открие разликата што произлегува од сложениот и некомплексиран индиум јон.  Воден раствор на индиум сулфат е доста кисел со 0,14 мол/литар раствор со рН од 1,85. Ако рН се искачи над 3,4 тогаш ќе се формира талог. 

Рамановиот спектар на решението покажува линии на 650, 1000 и 1125 cm −1 поради сулфур-кислородни врски во сулфат врзани за индиум. Линија на 255 cm −1 се должи на индиум-кислородната врска со сулфатот. Водата прикачена на атомот на индиум предизвикува појас на околу 400 cm −1. 

Цврстиот безводен индиум сулфат има две кристални форми. Кога се формира со хемиски пат на гас на хлор на 848 К, тој има моноклинична форма со димензии на единицата ќелија a = 8,570 Å, b = 8,908 Å и c = 12,0521 Å, β = 91,05° и четири формули по ќелија. Високотемпературна форма депонирана на 973K има хексагонална (или ромбоедрална) форма со димензии на ќелија од a = 8,440 Å, c = 23,093 Å и шест формули по ќелија. 

За време на екстракција на индиум, сулфатен раствор на мешани метали, вклучително и индиум сулфат, има тривалентни метали поделени во раствор на керозин од ди-2-етилхексил водород фосфат. За оваа функција може да се користат и изодецилфосфетанска и диизооктилфосфинска киселина. Смесата од керозин потоа повторно се мие со киселина за да се обноват металите во воден раствор и да се регенерира течноста што се извлекува.

Производство
------------

Металот на индиум реагира со ладна концентрирана сулфурна киселина за да произведе индиум сулфат и водороден гас. Ако се користи топла концентрирана сулфурна киселина, индиумот ќе ја намали сулфурната киселина во сулфур диоксид. 

Индиум сулфат може да се произведе и од реакција на сулфурна киселина на индиум оксид, индиум карбонат или индиум хидроксид.

Реакции
-------

Кога ќе се загрее на 710 K (437 °C) или повеќеп-, индиум сулфатот се распаѓа со испуштање на пареа од сулфур триоксид, со што се добива индиум оксид. 

{\displaystyle {\ce {In2(SO4)3 -> In2O3 + 3SO3}}}
Алкалите додадени во растворите на индиум сулфат ги таложат основните соли. На пример, калиум хидроксид произведува или основен сулфат, 2In2O3. SO3 · *n*H2O, или KIn3 (OH) 6 (SO4)2 во зависност од pH.  Натриум пирофосфат предизвикува лигав талог на индиум пирофосфат, во 4 (P2O7) 3 · 3H2O. Калиум периодат предизвикува талог на основен индиум периодат, 2InO5 ·In(OH)3 ·6H2O.  Оксалната киселина предизвикува талог на индиум оксалат, во 2 (C2O4) 3 · 10H2O. Алкалните оксалати предизвикуваат талог од алкалниот диоксалатоиндат да формира MIN(C2O4) 2 · 3H2O, каде што M = Na, K или NH 4 .

Поврзани соединенија
--------------------

### Водородни сулфати

Киселински сулфат, индиум хидрогенсулфат тетрахидрат со формулата Hin(SO 4 ) 2 · 4H 2 O се кристализира во ортохомбичниот систем со единечни димензии на клетка a = 9,997 Å, b = 5,477 Å, c = 18,44 Å, со четири од формулата по ќелија. Густината е 2,50 cm −3. Во киселинскиот сулфат, две молекули на вода се поврзани со атомот на индиум, а јон на хидрониум H5O2 се грижи за протонот. Ова е дел од семејството на кисели сулфати кое вклучува Al, Ga, In, Tl(III), Fe(III) и Ti(III). Hin(SO4)2 се добива со испарување на индиум сулфат во 40% раствор на сулфурна киселина  или ладење на индиум сулфат во 60% раствор на сулфурна киселина.  Како што киселинскиот тетрахидрат се загрева, тој испушта вода што дава трихидрат, монохидрат и безводна форма на 370, 385 и 482 К. Над 505 K дава повеќе вода и сулфур диоксид што дава неутрален индиум сулфат.  Индиум хидрогенсулфат е протонски проводник со спроводливост 0,0002Ω −1 cm −1. 

### Основни сулфати

Основен индиум сулфат се добива со додавање етанол во воден раствор на индиум сулфат. Кристалите може да се формираат со користење на 0,05 моларен раствор со двојно поголем волумен на етанол и чекање неколку недели за да се формираат кристали.  InOHSO4 ·(H2O)2 има моноклинични кристали со a=6,06 Å b=7,89 Å c=12,66 Å и β=107,5°. Волуменот на ќелијата е 577,6 Å 3.  Друг основен индиум сулфат InOHSO 4 со ромбоедрални кристали се добива со загревање раствор на индиум сулфат на 160 °C или повеќе околу една недела во затворена цевка.  Оваа нерастворлива основна сол се формира и ако растворот на индиум сулфат се разреди под 0,005 молари. Така, талог се формира од разредени раствори, како и од загреани раствори. 

### Безводни двојни сулфати

Направени се два различни типа на безводни двојни индиум сулфати. Едниот е од семејството М M III (XO 4)3, при што M I е голем поединечно позитивен јон како што се K, Rb, Cs, Tl или NH3; M III е трипати наполнет и може да биде Al, Ga, In, Tl, V, Cr, Fe, Sc и други ретки земји; и X е S или Se.  Повеќето од нив имаат ромбоедрална кристална структура. Сепак, триамониум индиум трисулфат, (NH4)3 In (SO4)3 се претвора од ромбоедрален во моноклиничен како што температурата паѓа под 80 °C и повторно се претвора во ромбоедрална форма со вселенска група *R*3 *c* кога температурата се искачува над 110 °C.  Нискотемпературната моноклиничка форма има просторна група *P* 2 1 / *c*, a=8,96, b=15,64 c=9,13 β=108,28° Z=4  Високотемпературната форма се нарекува „β-". Објаснување за оваа транзиција е дека амониумот (а исто така и талиумот) е не-сферичен јон и затоа има помала симетрија. Меѓутоа, кога е доволно загреан, динамичкото нарушување што предизвикува случајни ориентации ги прави јоните во просек сферично симетрични. Јоните на алкалните метали се сферични во форма на сите температури и формираат ромбоедрални структури.  Двојните сулфати од оваа форма постојат на индиум со алкалните метали натриум, калиум, рубидиум и цезиум. Тие можат да се формираат со загревање на цврста смеса од поединечни сулфати до 350 °C.

| Име | Формула | молекуларна тежина | a Å | c Å | α | волумен Å3 | густина |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| тринатриум индиум трисулфат | {\displaystyle {\ce {Na3In(SO4)3}}} | 471.97 | 13.970 | 8.771 | 109°00′ | 494 | 3.172 |
| трикалиум индиум трисулфат | {\displaystyle {\ce {K3In(SO4)3}}} | 520.30 | 14.862 | 8.960 | 109°45′ | 571 | 3.026 |
| трирубидиум индиум трисулфат | {\displaystyle {\ce {Rb3In(SO4)3}}} | 659.41 | 15.413 | 9.136 | 110°03′ | 626 | 3.498 |
| трицезиум индиум трисулфат | {\displaystyle {\ce {Cs3In(SO4)3}}} | 801.72 | 16.068 | 9.211 | 110°36′ | 687 | 3.876 |
| триамониум индиум трисулфат | {\displaystyle {\ce {(NH4)3In(SO4)3}}} | 361.06 | 15.531 | 9.163 | 120° | 1914.1 | 1.88 |
|  |
| амониум индиум дисулфат | {\displaystyle {\ce {NH4In(SO4)2}}} | 324.98 | 4.902 | 8.703 | 73.643 | 171.27 | 3.15 |
| рубидиум индиум дисулфат | {\displaystyle {\ce {RbIn(SO4)2}}} | 392.41 | 4.908 | 8.7862 | 73.781 | 173.50 | 3.75 |
| цезиум индиум дисулфат | {\displaystyle {\ce {CsIn(SO4)2}}} | 439.85 | 4.956 | 9.2567 | 74.473 | 187.26 | 3.90 |
| талиум индиум дисулфат | {\displaystyle {\ce {TlIn(SO4)2}}} | 511.33 | 4.919 | 8.7882 | 73.748 | 174.27 | 4.87 |

Постои уште една серија безводни ромбоедрални двојни соли во истата серија на TlFe(SO4)2. Тие можат да се направат со загревање на мешавина од безводни сулфати на 350 степени °C, или со дехидрирање на соли од водена двојна стипса тип на 300 °C. Супстанциите во оваа серија се RbIn(SO 4 ) 2, CsIn (SO 4 ) 2, TlIn (SO4)2 и NH4 In (SO4)2. Иако постои KIn(SO4)2, тој има различна кристална форма. 

### Хидрирани двојни сулфати

Хидрирани двојни соли на индиум во структурата на стипса постојат со формулата M I In(SO4)2 ·12H 2 O. Сите стипса имаат кубна кристална структура со вселенска група *Pa* 3.  Индиум цезиум стипса CsIn(SO 4 ) 2 •12H 2 O  има формула тежина 656,0, единична ширина на ќелија 12,54 Å, волумен на ќелија 1972 Å 3 и густина 2,20 g/cm 3.  Има структура на β стипса.  Цезиумската стипса може да се користи во анализата на индиум. Се таложи кога цезиум нитрат се додава во растворот на индиум сулфат со додадена дополнителна сулфурна киселина. 

Индиум амониум стипса NH4 In(SO4)2 · 12H2 O  е прилично нестабилен на собна температура и мора да се кристализира под 5 °C.  Се распаѓа на 36 °C до тетрахидрат.  Се менува во фероелектрична фаза под 127K.  Стипсата метил амониум индиум сулфат додекахидрат CH3 NH3 In(SO4) 2 · 12H2 O станува фероелектрична под 164K.  Калиум индиум стипса не е кристализиран.  Рубидум индиум стипса е многу лесно ја губи својата вода. 

Друга серија моноклинични хидрирани двојни соли имаат четири молекули на вода Min(SO4) 2 · 4H2O, со пет формули по единица клетка, каде што M е NH4, K или Rb и точката група е P2 1 /c. Прототипот на супстанцијата за серијата е (NH 4 )Sm(SO4) 2 (H 2 O) 4 .

| формула | Тежина | а Å | b Å | в Å | β | том Å 3 | густина | уп |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| NH 4 In(SO 4 ) 2 •4H 2 O | 397,04 | 10.651 | 10.745 | 9.279 | 102,67° | 1036.08 | 3.182 |  |
| Kin(SO 4 ) 2 •4H 2 O | 418.10 | 10.581 | 10.641 | 9.224 | 101,93° | 1016.1 | 3.416 |  |
| RbIn( SO4 ) 2 • 4H2O | 464,47 | 10.651 | 10.745 | 9.279 | 102,67° | 1036,1 | 3.722 |  |
|

Кадмиумот може да формира и двоен сулфат, Cd 3 In 2 (SO 4 ) 6 · 26H 2 O. 

Постојат и кристали со помалку вода како KIn(SO4) 2 ·H2O. 

### Органски двојни сулфати

Органски базни двојни сулфати на индиум ја вклучуваат солта на гванидиниум [C( NH2 )3 ][In( H2O ) 2 ( SO4)2 ], која се кристализира во моноклиничен систем со просторна група *P* 2 1 / *c* a = 4.769 Å, b = 20,416 Å, c = 10,445 Å, β = 93,39 °, волумен на ќелија 1015,3 Å3, 4 формули по ќелија и густина 2,637. [H 2 (4,4'-bi-py)][Во 2 (H2O)6 (SO4 )4 ]·2H2O кристализира во триклиничкиот систем со a = 7.143 Å, b = 7,798 Å, c = 12,580 Å, α = 107,61°, β = 98,79°, γ = 93,89°, волумен на ќелија 655,2 Å 3, една формула по ќелија и густина 2,322.  [H(2,2'-bipy)][In( H2O )( SO4 ) 2 ] · 2H2O, солта на хексаметилендиамин [ H3N ( CH2 ) 6NH3 ][In( H2O ) 2 (SO 4 ) 2 ] 2 · 2H 2 O и [H 2 (Py(CH 2 ) 3 Py)][ In(H 2 O) 2 (SO 4 ) 2 ] 2 · 2H 2 O, исто така, постојат.  Сепак, други органски деривати ги вклучуваат оние на триетилентетрамин,  и амиламониум.  Три- *μ* -сулфато- *κ6* O:O'-bis[аква(1,10-фенантролин - *κ2N* ,N')индиум(III ) ] дихидрат, [Во 2 (SO 4 ) 3 (C 12 H 8 N2 )2( H2O ) 2 ]· 2H2O, има 1,10-фенантролин молекула поврзана со секој индиум јон. Два индиумски јони се поврзани преку три сулфатни групи. Формира триклинички кристали со две формули по единица ќелија. Густината е 2,097 g/cm 3. 

Диметилиндиум сулфат [(CH3) 2 In] 2 SO4 може да се направи со реакција на триметилиндиум со сува сулфурна киселина. 

### Смеса

Двојна сол на индиум сулфат хлорид има формула In 2 (SO 4 ) 3 ·InCl 3 · (17±1) H 2 O. 

### Моновалентен

Индиум (I) сулфат, во In2 SO 4 може да се направи во цврста состојба со загревање на индиум метал со индиум (III) сулфат,  но кога се раствора во вода или сулфурна киселина, In + реагира за да произведе водороден гас.  Мешаната валентна сол во I In III (SO4)2 се добива и со загревање на индиум метал со индиум(III) сулфат.

Употреба
--------

 Филко транзистор со површинска бариера развиен и произведен во 1953 година
Индиум сулфат е комерцијално достапна хемикалија. Може да се користи за галванизација на индиум метал,  како средство за стврднување во галванизација со злато  или за подготовка на други супстанции што содржат индиум, како што е бакар индиум селенид. Се продавал како здравствен додаток, иако нема докази за корист за луѓето, и е токсичен. 

Првиот високофреквентен транзистор бил германиум транзистор со површинска бариера развиен од Филко во 1953 година, способен да работи до 60 MHz.  Тие биле направени со гравирање на вдлабнатини во база на германиум од N-тип од двете страни со млазници од индиум сулфат додека не била дебела неколку десет илјадити дел од инч. Индиум галван во вдлабнатини го формира колекторот и емитерот.

Наводи
------

1. ↑  Indium Sulfate. Product Data Sheet Архивирано на 10 февруари 2012 г. *Indium Cooperation*
2. ↑  Nilson, L. F.; Pettersson, Otto (1 January 1880). „On the Molecular Heat and Volume of the Rare Earths and Their Sulphates". *Proceedings of the Royal Society of London*. **31** (206–211): 46–51. Bibcode:1880RSPS...31...46N. doi:10.1098/rspl.1880.0005.
3. ↑  „Safety Data Sheet Indium sulfate anhydrous 99.99%". Pfaltz & Bauer, Inc. Архивирано од изворникот на 2022-03-28. Посетено на 2023-02-25.
4. 1 2 3  Tritrust Industrial C. Ltd. „MSDS OF Indium Sulfate" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 4 March 2016. Посетено на 31 May 2015.
5. 1 2  Hester, Ronald E.; Plane, Robert A.; Walrafen, George E. (1963). „Raman Spectra of Aqueous Solutions of Indium Sulfate, Nitrate, and Perchlorate". *The Journal of Chemical Physics*. **38** (1): 249. Bibcode:1963JChPh..38..249H. doi:10.1063/1.1733470.
6. ↑  Perret, R; Tudo, J; Jolibois, B; Couchot, P (July 1974). „Préparation et caractérisation cristallographique de quelques sulfates doubles d'indium(III) et de thallium(III), MI3MIII (SO4)3 (MI = Na, K, Rb et Cs)". *Journal of the Less Common Metals* (француски). **37** (1): 9–12. doi:10.1016/0022-5088(74)90003-4.
7. ↑  Caminiti, R.; Paschina, G. (September 1981). „An X-ray diffraction study of the structure of the aqua indium(III) ion in indium sulphate solution". *Chemical Physics Letters*. **82** (3): 487–491. Bibcode:1981CPL....82..487C. doi:10.1016/0009-2614(81)85425-5.
8. ↑  Cotton, F. Albert; Wilkinson, Geoffrey (1966). *Advanced Inorganic Chemistry*. John Wiley & Sons. стр. 438.
9. 1 2 3  Rudolph, Wolfram W.; Fischer, Dieter; Tomney, Madelaine R.; Pye, Cory C. (2004). „Indium(iii) hydration in aqueous solutions of perchlorate, nitrate and sulfate. Raman and infrared spectroscopic studies and ab-initio molecular orbital calculations of indium(iii)-water clusters". *Physical Chemistry Chemical Physics*. **6** (22): 5145. Bibcode:2004PCCP....6.5145R. doi:10.1039/b407419j. Посетено на 31 May 2015.Rudolph, Wolfram W.; Fischer, Dieter; Tomney, Madelaine R.; Pye, Cory C. (2004).
10. ↑  Busev, A.I. (22 October 2013). *The Analytical Chemistry of Indium*. Elsevier. стр. 30. ISBN 9781483149554.
11. ↑  Krause, M.; Gruehn, R. (January 1995). „Contributions on the thermal behaviour of sulphates XVII. Single crystal structure refinements of In2(SO4)3 and Ga2(SO4)3". *Zeitschrift für Kristallographie*. **210** (6): 427–431. Bibcode:1995ZK....210..427K. doi:10.1524/zkri.1995.210.6.427.
12. ↑  Travkin, V. F.; Kubasov, V. L.; Glubokov, Yu. M.; Busygina, N. S.; Kazanbaev, L. A.; Kozlov, P. A. (October 2004). „Extraction of indium(III) from sulfate solutions with organophosphorus acids". *Russian Journal of Applied Chemistry*. **77** (10): 1613–1617. doi:10.1007/s11167-005-0082-9.
13. ↑  Geckler, Robert P.; Marchi, Louis E. (August 1944). „Indium". *Journal of Chemical Education*. **21** (8): 407. Bibcode:1944JChEd..21..407G. doi:10.1021/ed021p407.
14. ↑  Zhou, Huijuan; Cai, Weiping; Zhang, Lide (April 1999). „Synthesis and structure of indium oxide nanoparticles dispersed within pores of mesoporous silica". *Materials Research Bulletin*. **34** (6): 845–849. doi:10.1016/S0025-5408(99)00080-X.
15. ↑  Grimes, S. M. (1984). „Chapter 4. Al, Ga, In, Tl". *Annual Reports on the Progress of Chemistry, Section A*. **81**: 90. doi:10.1039/IC9848100075.
16. ↑  Busev, A.I. (22 October 2013). *The Analytical Chemistry of Indium*. Elsevier. стр. 67–68. ISBN 9781483149554.
17. ↑  Busev, A.I. (22 October 2013). *The Analytical Chemistry of Indium*. Elsevier. стр. 111–112. ISBN 9781483149554.
18. ↑  Tudo, J.; Jolibois, B.; Laplace, G.; Nowogrocki, G.; Abraham, F. (15 July 1979). „Structure cristalline du sulfate acide d'indium(III) hydraté". *Acta Crystallographica Section B* (француски). **35** (7): 1580–1583. doi:10.1107/s0567740879007172.
19. 1 2 3  Voropaeva, E. Yu.; Stenina, I. A.; Yaroslavtsev, A. B. (January 2007). „Proton conduction in indium hydrogensulfate and hydrous zirconia composites". *Russian Journal of Inorganic Chemistry*. **52** (1): 1–6. doi:10.1134/S0036023607010019.
20. 1 2  Johansson, Georg (1961). „The Crystal Structure of {\displaystyle \scriptstyle {\ce {InOHSO4(H2O)2}}}" (PDF). *Acta Chemica Scandinavica*. **15** (7): 1437–1453. doi:10.3891/acta.chem.scand.15-1437. Посетено на 31 May 2015.
21. ↑  Johansson, Georg (1962). „The Crystal Structure of FeOHSO4 and InOHSO4" (PDF). *Acta Chemica Scandinavica*. **16** (5): 1234–1244. doi:10.3891/acta.chem.scand.16-1234. Посетено на 31 May 2015.
22. 1 2 3 4  Jolibois, B.; Laplace, G.; Abraham, F.; Nowogrocki, G. (15 November 1980). „The low-temperature forms of some M1/3MIII(XO4)3 compounds: structure of triammonium indium(III) trisulfate". *Acta Crystallographica Section B*. **36** (11): 2517–2519. doi:10.1107/S0567740880009338.
23. ↑  Perret, R.; Couchot, P. (June 1972). „Preparation et caracterisation cristallographique des sulfates et seleniates doubles anhydres d'indium M1In(XO4)2". *Journal of the Less Common Metals* (француски). **27** (3): 333–338. doi:10.1016/0022-5088(72)90065-3.
24. 1 2  Beattie, James K.; Best, Stephen P.; Skelton, Brian W.; White, Allan H. (1981). „Structural studies on the caesium alums, CsM III [SO4]2•12H2O". *Journal of the Chemical Society, Dalton Transactions* (10): 2105–2111. doi:10.1039/DT9810002105.
25. ↑  Armstrong, Robert S.; Berry, Andrew J.; Cole, Bradley D.; Nugent, Kerry W. (1997). „Chromium luminescence as a probe of site effects in the alum lattice". *Journal of the Chemical Society, Dalton Transactions* (3): 363–366. doi:10.1039/A605705E.
26. ↑  Busev, A.I. (22 October 2013). *The Analytical Chemistry of Indium*. Elsevier. стр. 5. ISBN 9781483149554.
27. 1 2  Ekeley, John B.; Potratz, Herbert A. (June 1936). „Some Double Salts of Indium and Organic Bases". *Journal of the American Chemical Society*. **58** (6): 907–909. doi:10.1021/ja01297a016.
28. ↑  Fimland, B. O.; Svare, I (1 September 1987). „NMR and dielectric studies of NH4+ motion in some ammonium alums". *Physica Scripta*. **36** (3): 559–562. Bibcode:1987PhyS...36..559F. doi:10.1088/0031-8949/36/3/031.
29. ↑  *The Encyclopædia Britannica: A Dictionary of Arts, Sciences, and General Literature*. **5**. 1888. стр. 533. Посетено на 3 June 2015.
30. ↑  Bailey, W. C.; Story, H. S. (1973). „Nuclear quadrupole coupling of 115In in NH4In(SO4)2•12H2O". *The Journal of Chemical Physics*. **58** (3): 1255–1256. Bibcode:1973JChPh..58.1255B. doi:10.1063/1.1679317.
31. ↑  Navalgund, R. R.; Gupta, L. C. (1 September 1975). „EPR of Cr3+ in Methyl Ammonium Indium Sulfate Dodecahydrate". *Physica Status Solidi B*. **71** (1): K87–K90. Bibcode:1975PSSBR..71...87N. doi:10.1002/pssb.2220710161.
32. ↑  Purkayastha, B.C.; Das, H.B. (1 February 1963). „A STUDY ON THE PROBABLE EXISTENCE OF POTASSIUM INDIUM ALUM WITH RADIOACTIVE NUCLEI. PART I". *Journal of the Indian Chemical Society*. **40**.
33. ↑  Ivanovski, Vladimir; Petruševski, Vladimir M.; Šoptrajanov, Bojan (April 1999). „Vibrational spectra of hexaaqua complexes". *Vibrational Spectroscopy*. **19** (2): 425–429. doi:10.1016/S0924-2031(98)00068-X.
34. ↑  „inorganic Materials Database". *Atom Work*. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 31 May 2015.
35. ↑  „Inorganic Materials Database". *AtomWork*. Посетено на 31 May 2015.[*мртва врска*]
36. ↑  „Inorganic Materials Database". *AtomWork*. Посетено на 31 May 2015.[*мртва врска*]
37. ↑  Fedorov, P.I.; Lovetskaya, G.A.; Starikova, Z.A.; Vlaskin, O.I. (November 1983). „[Study of zinc- and cadmium sulfates interaction with indium sulfate in aqueous solution at 25 deg C]". *Zhurnal Neorganicheskoj Khimii*. **28** (11): 2962–2965.
38. ↑  Mukhatarova, N. N.; Rastsvetaeva, R. K.; Ilyukhin, V. V.; Belov, N. V. (March 1979). „Crystal structure of KIn(SO4)2·H2O". *Soviet Physics Doklady*. **24**: 140. Bibcode:1979SPhD...24..140M.
39. 1 2  Petrosyants, S. P.; Ilyukhin, A. B.; Ketsko, V. A. (November 2006). „Supramolecular compounds of indium sulfates with nitrogen-containing cations". *Russian Journal of Coordination Chemistry*. **32** (11): 777–783. doi:10.1134/s1070328406110029.
40. ↑  Tian, Zhen-Fen (March 2009). „Solvothermal Synthesis and Characterization of One-dimensional Chained Indium-Sulfate". *Chemical Journal of Chinese Universities*.
41. ↑  Shen, Fwu Ming; Lush, Shie Fu (15 September 2010). „Tri-µ-sulfato-κ6O:O'-bis[aqua(1,10-phenanthroline- κ2N,N')indium(III)] dihydrate". *Acta Crystallographica Section E*. **66** (10): m1260–m1261. doi:10.1107/S1600536810036330. PMC 2983182. PMID 21587408. Посетено на 3 June 2015.
42. ↑  Olapinski, H.; Weidlein, J. (June 1973). „Bis(dialkylmetall)sulfate der elemente gallium, indium und thallium". *Journal of Organometallic Chemistry*. **54**: 87–93. doi:10.1016/s0022-328x(00)84995-5.
43. ↑  Kartzmark, Elinor M. (August 1977). „Double salts of indium trichloride with the alkali chlorides, with ammonium chloride, and with indium sulfate". *Canadian Journal of Chemistry*. **55** (15): 2792–2798. doi:10.1139/v77-388.
44. ↑  Dmitriev, V.S.; Malinov, S.A.; Dubovitskaya, L.G.; Smirnov, V.A. (September 1986). „Vzaimodejstvie metallicheskogo indiya s sul'fatom indiya(3)" [Metallic indium interaction with indium(3) sulfate]. *Zhurnal Neorganicheskoj Khimii* (руски). **31** (9): 2372–2377. ISSN 0044-457X.
45. ↑  Kozin, L.F.; Egorova, A.G. (May 1982). „Sul'fat odnovalentnogo indiya, ego sintez i svojstva" [Monovalent indium sulfate, its synthesis and properties]. *Zhurnal Obshchej Khimii* (руски). **52** (5): 1020–1024. ISSN 0044-460X.
46. ↑  Downs, A. J. (31 May 1993). *Chemistry of Aluminium, Gallium, Indium, and Thallium*. Springer. стр. 211. ISBN 9780751401035.
47. ↑  Schwarz-Schampera, Ulrich; Herzig, Peter M. (14 March 2013). *Indium: Geology, Mineralogy, and Economics*. Springer Science & Business Media. стр. 171. ISBN 9783662050767.
48. ↑  „Indium Corp. In2(SO4)3 Indium Sulfate Anhydrous". Посетено на 2 June 2015.
49. ↑  Bradley, David (2 July 2008). „Health Benefits of Indium". Архивирано од изворникот на 16 March 2006. Посетено на 2 June 2015.
50. ↑  Bradley, W.E. (December 1953). „The Surface-Barrier Transistor: Part I-Principles of the Surface-Barrier Transistor". *Proceedings of the IRE*. **41** (12): 1702–1706. doi:10.1109/JRPROC.1953.274351.
51. ↑  „Philco Claims Its Transistor Outperforms Others Now In Use". *Wall Street Journal*. 4 December 1953. стр. 4.
52. ↑  „Electroplated Transistors Announced". *Electronics Magazine*. January 1954.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Соединенија на индиумот |
| --- |
|  |
| Индиум(I) | 
* InBr
* InCl
* In2SO4

|  |  |
| --- | --- |
| Органоиндиум(I) | 
* [In(C5H5)]

 |

 |
|  |
| Индиум(I,III) | 
* InSe

 |
|  |
| Индиум(III) | 
* InN
* InP
* InAs
* InSb
* InF3
* InCl3
* InBr3
* InI3
* InH3
* In(OH)3
* In2O3
* In2S3
* In2Se3
* In2Te3
* In2(SO4)3
* InxGa1−xN

|  |  |
| --- | --- |
| Органоиндиум(III) | 
* In(C5H7O2)3
* In(C2H5)3
* In(CH3)3

 |

 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Сулфати (SO2−4) |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| H2SO4 |  |  |  | He |
| Li2SO4 | BeSO4 | B2S2O9-BO3+BO3 | естриROSO−3(RO)2SO2+CO3 | (NH4)2SO4[N2H5]HSO4(NH3OH)2SO4NOHSO4+NO3 | HOSO4 | +F | Ne |
| Na2SO4NaHSO4 | MgSO4 | Al2(SO4)3Al2SO4(OAc)4 | Si | +PO4 | SO2−4HSO3HSO4(HSO4)2+SO3 | +Cl | Ar |
| K2SO4KHSO4 | CaSO4 |  | Sc2(SO4)3 | TiOSO4 | VSO4V2(SO4)3VOSO4 | CrSO4Cr2(SO4)3 | MnSO4 | FeSO4Fe2(SO4)3 | CoSO4Co2(SO4)3 | NiSO4Ni2(SO4)3 | CuSO4Cu2SO4[Cu(NH3)4(H2O)]SO4 | ZnSO4 | Ga2(SO4)3 | Ge | As | Se | Br | Kr |
| RbHSO4Rb2SO4 | SrSO4 |  | Y2(SO4)3 | Zr(SO4)2 | Nb | MoSO4Mo2(SO4)3Mo(SO4)2Mo(SO4)3 | Tc | Ru(SO4)2 | RhSO4Rh2(SO4)3 | PdSO4 | Ag2SO4AgSO4 | CdSO4 | In2(SO4)3 | SnSO4Sn(SO4)2 | Sb2(SO4)3 | Te | I | Xe |
| Cs2SO4CsHSO4 | BaSO4 |   | Lu2(SO4)3 | Hf | Ta | W | Re | OsSO4Os2(SO4)3Os(SO4)2 | IrSO4Ir2(SO4)3 | PtSO4Pt(SO4)2 | AuSO4Au2(SO4)3 | Hg2SO4HgSO4 | Tl2SO4Tl2(SO4)3 | PbSO4Pb(SO4)2 | Bi2(SO4)3 | PoSO4Po(SO4)2 | At | Rn |
| Fr | RaSO4 |   | Lr | Rf | Db | Sg | Bh | Hs | Mt | Ds | Rg | Cn | Nh | Fl | Mc | Lv | Ts | Og |
|  | ↓ |  |  |
| La2(SO4)3 | Ce2(SO4)3Ce(SO4)2 | Pr2(SO4)3 | Nd2(SO4)3 | Pm2(SO4)3 | Sm2(SO4)3 | EuSO4Eu2(SO4)3 | Gd2(SO4)3 | Tb2(SO4)3 | Dy2(SO4)3 | Ho2(SO4)3 | Er2(SO4)3 | Tm2(SO4)3 | Yb2(SO4)3 |
| Ac2(SO4)3 | Th(SO4)2 | Pa | U2(SO4)3U(SO4)2UO2SO4 | Np(SO4)2 | Pu(SO4)2 | Am2(SO4)3 | Cm2(SO4)3 | Bk | Cf2(SO4)3 | Es | Fm | Md | No |

 |

 |