recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Грофицата од Хонгконг** (англиски: *A Countess from Hong Kong*) - американски филм од 1976 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Марлон Брандо, Софија Лорен, Сидни Чаплин и Типи Хедрен. Ова е последниот филм на Чарли Чаплин и, истовремено, неговиот прв филм во боја. Притоа, во филмот глуми и синот на Чарли Чаплин, Сидни, а се појавува и неговата ќерка, Џералдин Чаплин.

Содржина
--------

На една забава во Хонгконг, американскиот политичар Огден Меарс (го игра Брандо) ја запознава осиромашената руска грофица Наташа (ја игра Лорен), која заработува за живот како дама за придружба. Утредента, тој патува со брод до Хаваите и во ормарот ја пронаоѓа скриената Наташа. Најпрвин, тој сака да ја пријави, но таа му објаснува дека сака да си ја проба среќата во САД. Така почнува долгата игра на криење и преслекување, со цел да се прикрие идентитетот на слепиот патник. Проблемите се зголемуваат кога Огден и Наташа меѓусебно се вљубуваат, но него го чека сопругата на Хаваите...

Наводи
------

1. 1 2  HRT (пристапено на 15.3.2018)
Ал Бакстер
**Ал Бакстер** роден на 21 јануари 1977 година е поранешен австралиски рагби играч. Целата своја професионална кариера ја поминал во Воратаси. Тој играше за Австралија на две светски првенства во 2003 и 2007 година. Јубилејниот педесетти натпревар во дресот на Австралија, го одигра против Канада во натпреварот од групната фаза на Светското првенство 2007 година, одржано во Франција. Со 69 одиграни тест натпревари во дресот на Австралија, тој е еден од најдобрите австралиски столбови досега. Оженет е и има три деца, а по завршувањето на играчката кариера почнал да се занимава со архитектура.

Извори
------

1. ↑  Al Baxter | Rugby Union | Players and Officials | ESPN ScrumПредлошка:Ботовски наслов
**Кастел** (германски: *Castell*) — грофовија во северниот дел на Баварија, Германија, која поседувала територии во историската област Франконија, источно и западно од Вирцбург. Малку се знае за грофовите на Кастел, иако тие биле грофови на Геролцхофен и Долна Франконија во Баварија. Биле членови на „франконскиот грофски колегиум" (*Fränkische Grafenkolleg*).

Грб на Грофовија Кастел
Двете главни гранки на династијата Кастел биле протестантските Кастел-Ремлинген (подоцна поделен на Кастел-Кастел) и католичката Кастел-Риденхаузен.

Кастел бил составен од три територии (*Flecken*) и 28 села, со околу 10.000 жители во времето на медијатизацијата. Грофовијата Кастел била приклучена кон Баварија во 1806 година.

Поделби на Кастел
-----------------

* Кастел-Ремлинген (1597–1806)
	+ Кастел-Кастел (1668–1806)
* Кастел-Риденхаузен (1597–1806)

Координати: 49°45′N 10°20′E﻿ / ﻿49.750° СГШ; 10.333° ИГД﻿ / 49.750; 10.333
**Вирус** (англиски: *Virus*) е филм од 1999 година, во режија на Џон Бруно. Главните улоги ги играат: Џејми Ли Кертис, Вилијам Болдвин, Доналд Сатерленд и Џоана Пакула.

Содржина
--------

За време на една голема бура, екипажот на еден брод го наоѓа спасот на напуштена модерна платформа. Кога пристигнуваат таму, тие се зачудени, зашто платформата е опремена со врвна технологија, но потполно е напуштена. Набргу, тие откриваат дека на платформата завладеал компјутерски систем кој произведува нови програми и биомеханоиди - механички андроиди, направени од машини и човечки трупови, сомисија да ги истребуваат луѓето.

Наводи
------

1. ↑  „Вирус", *Антена*, број 874, 27.3.2015, стр, 25.
**„Божјата војна"** (шпански: *La guerra de Dios*) — шпански филм од 1953 година, во режија на Рафаел Хил (Rafael Gil), по сценариото на Висенте Ескрива (Vicente Escrivá) и Рамон Д. Фаралдо (Ramón D. Faraldo). Главните улоги ги играат: Клод Ледју (Claude Laydu), Франсиско Рабал (Francisco Rabal), Хосе Марко Даво (José Marco Davó), Фернандо Санчо (Fernando Sancho), Жерард Тихи (Gérard Tichy) и Алберто Ромеа (Alberto Romea). На Венецијанскиот филмски фестивал, филмот ја освоил наградата „Бронзен лав", а на првото издание на филмскиот фестивал во Сан Себастијан ја освоил Големата награда.

Синопсис
--------

На почетокот на 1930-тите, еден млад свештеник е испратен во сиромашно рударско село со цел на жителите да им помогне да ја пронајдат верата во бога.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Božji rat, španjolski film (пристапено на 17.4.2022)
**Арената Висма** или **Вексје Арена** е фудбалски стадион во Вексје, Шведска и дом на клубот Суперетан Остерс ИФ. Стадионот е дел од големата обнова на областа порано позната како Верендсвален во Аренастаден, која исто така вклучува нова арена за хокеј на мраз, арена за флорт и посветена атлетска арена во затворено. Помеѓу 2012 и 2020 година, таа била позната како *Арена Миресјохус*.

Историја
--------

На 29 март 2011 година било објавено дека градител на куќи Миресјохус ги купил правата за именување на стадионот за необјавена сума. „Миресјохус Арена" е посветен фудбалски стадион со капацитет од 12.000 (10.000 седишта), со целата публика под покривот. Стадионот е во согласност со категоријата 3 на УЕФА за меѓународни натпревари, како и со претстојните барања на Шведска фудбалска асоцијација за стадиони во Алсвенскан. Официјалното отворање се случило на 31 март 2011 година и било предводено од Ларс-Аке Лагрел, претседател на Шведска фудбалска асоцијација. Првиот натпреварувачки фудбалски натпревар на стадионот бил одигран на 3 септември 2012 година помеѓу ривалите од Смоланд, Остерс ИФ и ИФК Вернамо.

Висма (Векше) Арена
Корисници: Фудбалски клуб Остерс и Фудбалски клуб Векше ДФФ.

Натпревари
----------

Поважни натпревари одиграни на овој стадион:

-\*      Германија - Холандија во 2013 година - Европско првенство за жени;

* Исланд - Германија во 2013 година - Европско првенство за жени;
* Холандија - Исланд во 2013 година - Европско првенство за жени;
* Италија - Германија во 2013 година - Европско првенство за жени;
* Шведска - Швајцарија  во 2012 година - меѓународен натпревар за жени;
* Шведска - Исланд во 2013 година - меѓународен натпревар за жени;
* Шведска - Швајцарија во 2013 година - меѓународен натпревар за У-21;
* Шведска - Северна Ирска во 2014 година - квалификации за Светско првенство во фудбал во женска конкуренција.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Висма Арена" на Ризницата ? |

* Матична страница
**Дендропарк „Трубарево"** — арборетум во скопското село Трубарево.

Арборетумот е оформен во 1953 година од страна на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје. Сместен е во алувијалната рамнина на Скопската Котлина, во атарот на село Трубарево и зафаќа површина 3 хектари. Всушност арборетумот претставува продолжение на вегетацискиот појас што го образуваат месностите Острово од источна страна и Езерце од западна страна. Во арборетумот се засадени дрвенести и грмушести видови од нашата автохтона дендрофлора и видови од сите континенти, посебно од Европа, Азија и Северна Америка. Вкупниот број на дрвенестите и грмушестите видови во Арборетумот е околу 600 вида. Дендро-паркот служи за еколошки набљудувања, научни истражувања на Шумско опитната станица Трубарево и настава за студентите при Шумарски факултет- Скопје.

Поврзано
--------

* Езерце — месност заштитена како споменик на природата
* Острово — остаток од поранешниот остров на Вардар кое во 1976 г. било прогласено како заштитено подрачје во категоријата споменик на природата

Наводи
------

1. ↑  *ИЗВЕШТАЈ ЗА САМОЕВАЛУАЦИЈА НА УНИВЕРЗИТЕТОТ СВ. „КИРИЛ И МЕТОДИЈ’’ ВО СКОПЈЕ ШУМАРСКИ ФАКУЛТЕТ ВО СКОПЈЕ 2013*
2. ↑  *Острово, Езерце и Арборетум-споменици на природата*[*мртва врска*]
3. ↑  *МИНИСТЕРСТВО ЗА ЖИВОТНА СРЕДИНА И ПРОСТОРНО ПЛАНИРАЊЕ УПРАВА ЗА ЖИВОТНА СРЕДИНА; НАЦИОНАЛЕН СИСТЕМ НА ЗАШТИТЕНИ ПОДРАЧЈА. м-р Сашко Јорданов; 23-24.04.2009, Дојран*
Африкански слон
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Elephantinae|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Африканските слонови** се слонови од генот ***Локсодонта*** (од грчките зборови*локсо* (дијагонално еднострана) и *донта* (заб)). Генот се состои од два прживеани видови: Африканскиот грмушка слон и помалиот Африкански шума слон. *Локсодонта* е еден од двете постоечки родови. Фосилите остануваат дека Локсодонта е најдена само во Африка,во слоевите стара како среднината на плиоцен.

Наводи
------

1. ↑  Blanc, J. (2008). „Loxodonta africana". *Црвен список на загрозени видови*. IUCN. **2008**: e.T12392A3339343. doi:10.2305/IUCN.UK.2008.RLTS.T12392A3339343.en. Посетено на 20 април 2020.
2. ↑  Kalb, Jon E; Mebrate, Assefa (1993). *Fossil Elephantoids from the Hominid-Bearing Awash Group, Middle Awash Valley, Afar Depression, Ethiopia*. Independence Square, Philadelphia: The American Philosophical Society. стр. 52–59. ISBN 0-87169-831-5.
3. ↑  Wilson, D.E.; Reeder, D.M. уред. (2005). „Genus *Loxodonta*". *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference* (3rd. изд.). Johns Hopkins University Press. стр. 91. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.
*Божицата на надежта* од Бертел Торвалдсен
**Божица** е женско божество со натприродни моќи. Во некои култури божиците се поврзани со земјата, мајчинството, плодноста, љубовта и растителноста. Во другите култури, божиците исто така, владеат над војната, смртта и уништувањето, како и создавањето, исцелувањето, сочувството и животот. Тие можат да бидат во фокусот на верските обожувања или почит. Уметнички претстави на божиците се вообичаени во културите кои ги хонорираат.

Во некои религии света женска фигура има централно место во молитвата и обожавањето. Шактизам - обожувањето на женска сила која го анимира светот - е една од трите главни секти на Хиндуизмот. Во Тибетскиот Будизам, највисокиот напредок кое некое лице може да го постигне е да стане како женските Буди (на пример, Араја Тара) кои се прикажани како врховни заштитнички, бестрашни и полни со сочувство за сите суштества.

Приматот на монотеистичката "Голема Божица" е поддржана од некои модерни матриархисти како женса верзија, пред, или аналогна, на Аврамскиот Бог поврзан со историскиот пораст на монотеизмот во Средоземјето.

Повеќето модерни пагански традиции хонорираат божица, или повеќе божици. Виката има дуотеистички систем на верување, се состои од една божица и еден бог, кој во Хиерос Гамос претставуваат обединета целина. Политеистите, вклучувајќи ги политеистичките реконструкционисти, хонорираат повеќе божици и богови, и обично ги гледаат како дискретни, одвоени суштества. Овие божества можат да бидат дел од пантеонот, или различни региони можат да имаат старателски божества. Реконструкционистите, како и нивните антички предци, ги хонорираат божествата специфични за нивната земја на потекло.

Божиците како мотив во уметноста и во популарната култура
---------------------------------------------------------

* „Мртвата божица" — краток расказ на македонскиот писател Александар Прокопиев.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на религијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Поврзано
--------

* Бог
* Религија
* Митологија

Наводи
------

1. ↑  The Encyclopedia of World Religions - Page 181
2. ↑  Introduction to pagan studies - Page 222, 2007
3. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: Антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 118.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85055594
* GND: 4021474-6
* BNF: cb11948513b (податоци)
* NDL: 01098666
* NKC: ph118953

 |

 |
**Божјиот прототип** – музички албум на македонскиот рапер Да Џака Накот од 2012 година, издание на „Suriken Records".

Содржина
--------

Албумот се состои од два диска при што првиот диск содржи 15 песни од „Божјиот прототип", додека вториот диск, со наслов „Сè под рајот" содржи девет постари песни во форматот MP3.

### Дикс 1: Божјиот прототип

* Нитро
* Ontruerp
* Рап-шмап
* Златна бубашарба
* Панта реи
* Душа на мајк
* Ода на гадоста
* СК сленг 101
* Школа живота
* Мојата девојка
* Аха!
* Апостол
* Болен ум
* Клошар
* Фала за сè

### Диск 2: Сè под рајот

* Неопходно зло (2001)
* Нема повеќе тајни (2004)
* Биомеханика I (2006)
* Биомеханика II (2006)
* Темни улици (2007)
* Прирачник за модерна војна (2008)
* Президенте (2010)
* Ретко и ремиксано (околу 1997-2010)
* Еквилибриум (2012)

Автор и продуцент на сите песни е Џака Накот, освен „Onetruerp" која е продуцирана од baze dsc. Песните се миксани и снимени во „Suriken records" и во „Bootlegs basement".

Наводи
------

1. ↑  Da Dzaka Nakot, *Bozjiot prototip*. Suriken Records, 027, 2012.
2. ↑  Da Dzaka Nakot, *Bozjiot prototip*. Suriken Records, 027, 2012.
Островот Винга во мај 2013 година.
**Винга** е мал остров од 10 миљи пред Гетеборг, пристаништето за влез во Шведска. Светилникот Винга од 19 век е забележан, не само како светилник во водниот пат на шведскиот западен брег, туку и како место каде што израснал шведскиот поет Лауреат Еверт Таубе. Денес Винга е туристичка атракција, со чамци до и од пристаништето во Гетеборг.

Геологија
---------

Темелите на Винга се претежно составени од порфирит*,* односно вулканските карпи со помалку силициум диоксид, SiO 2, од порфир. Карпата има ситнозрнеста структура, темна со полесни зрна фелдспат и други минерали. Минеролошкиот состав на порфирот Винга го класифицира како монзогранит или кварцен диорит. Северниот дел на островот содржи ортопироксен. Порфирот Винга бил создаден пред околу 950 милиони години, кога навлезе во околната постара гнајсова карпа.

Наводи
------

1. ↑  „Vinga – Porten till Göteborg och Västkusten" [Vinga – Gate to Gothenburg and the West Coast]. *www.vinga.net*. Vinga.net. Посетено на 24 August 2015.
2. ↑  Årebäck, H; Andersson, UB; Petersson, J (2008). „Petrological evidence for crustal melting, unmixing, and undercooling in an alkali-calcic, high-level intrusion: the late Sveconorwegian Vinga intrusion, SW Sweden". *Contributions to Mineralogy and Petrology* (93): 1–46.
**Божури и незаборавки** е расказ од бугарскиот писател Георги Господинов. Оригинално, расказот е објавен во збирката на Господинов со наслов „И други приказни" од 2001 година. Расказот е објавен на македонски јазик во два наврати, од страна на издавачката куќа „Темплум": еднаш во 2006 година, во збирката раскази на Господинов со наслов „И други приказни", а потоа во 2011 година, како дел од збирката „Пат околу светот во 20 раскази". Преводот од бугарски јазик го извршил Никола Маџиров.

Содржина
--------

Еден млад човек се среќава на аеродром со млада жена со чие посредство треба да испрати пакет до некој свој пријател. Додека го чекаат авионот, тие разговараат во бифето и тогаш започнуваат една необична игра во која двајцата измислуваат дека имале заеднички живот и притоа си раскажуваат за некое заеднички случки, кои никогаш не им се случиле. Кога ги повикуваат патниците да се качат на авионот, тие се разделуваат со бакнежи, свесни дека тоа е нивната прва и последна средба. Напуштајќи ја аеродромската зграда, тој се чувствува остарен и не може да се врати кај својата млада жена, ниту пак да и раскаже каде бил во изминатите педесет години, додека бил отсутен од дома.

Наводи
------

1. ↑  Владимир Јанковски (уредник), *Пат околу светот во 20 раскази: Антологија на светскиот расказ*, Темплум, Скопје, 2011, стр. 371-375.
2. ↑  Георги Господинов, *И други приказни*, Темплум, Скопје, 2006, стр. 82-85.
**Борка Ѓоре Петрески - Уто** (26 февруари 1916

 во Прилеп — 21 септември 1944

 во Прилеп) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По занимање бил тутунски работник. Како активен помагач на Народноослободителната борба двапати бил затворан. Кон крајот на август се приклучил кон Петтата прилепска бригада. Загинал во борбите против непријателот на Песиобрдци, кај Институтот за тутун во Прилеп.

Наводи
------

1. 1 2  Б. Најдоски, м-р Јован (1984). *Институт за тутун - Прилеп - 60 годишен јубилеј*. Прилеп: Институт за тутун - Прилеп. стр. 15.
Печена гуска за Божиќ
**Божиќна гуска** е традиционално празнично јадење кое се подготвува за Божиќ. Обичајот да се готви гуска за Божиќ е вкоренет во католичката традиција на денот на Свети Мартин на 11 ноември, пред почетокот на Божиќниот пост. Печењето е метод на готвење со употреба на сува топлина со топол воздух што ја обвиткува храната, зготвувајќи ја рамномерно од сите страни. Печењето може да го подобри вкусот. Многу варијанти на печена гуска се појавуваат во кујните ширум светот. Во Германија, Божиќната гуска е обично полнета со мешавина од крупно исецкани јаболка и кромид со ловоров лист, кора од лимон и портокал и се служи со црвена зелка, кнедли од компири и сос од печениот сок. Во Шведска пржената гуска се служи со зелје и мус од јаболка.

Наводи
------



1. ↑  Die Welt: Die WeihnachtsgansПредлошка:Ref-de
**Богдан Несторовиќ** (српски: *Богдан Несторовић*; 28 април 1901

 во Белград — 28 декември 1975

 во Белград) — српски архитект.

Животопис
---------

Дипломирал на Архитектонскиот отсек на Техничкиот факултет во Белград во 1923 година. По дипломирањето бил на усовршување две години на Школата за фини уметности во Париз (1923-1925). Се вработил во архитектонското биро „Архитект", каде што останал на работа до 1930 година. Од 1930 година до пензионирањето бил наставник на Архитектонскиот факултет во Белград, каде што го предавал предметот „Проектирање на станбени згради и науката за стиловите". Оставил обемни научно-истражувачки трудови, посебно во областа на историјата на архитектурата и домувањето. Се јавува и како автор на поголем број станбени и општествени објекти.

Народна банка во Битола, дело на архитектот Богдан Несторовиќ

Градби
------

Во Македонија според неговите проекти биле изградени следниве објекти:

* 1929: Природонаучен музеј
* 1932: Народна банка во Битола
* 1933: Народна банка во Скопје (разурната од Скопскиот земјотрес)
Бохдан Бениук во 2012 година
**Бохдан Бениук** ( украински: *Богдан Михайлович Бенюк* ; роден на 26 мај 1957 година) е украински актер во театар и на кино, исто така и политичар, Народен уметник на Украина (1996). Заедно со Анатолиј Хостикојев е креатор на Театарската дружина Бениук и Хостикојев.Тој е актер, познат по „Мајка на апостолите" (2020), „Ликвидација" (2007) и „Кому вгору, кому вниз" (1991).

Биографија
----------

Бениук е роден на 26 мај 1957 година во градот Биткив, Надвирна Рајон, Украинска ССР. Тој има двајца браќа: Народниот уметник на Украина Петро Бениук и Васил Бениук. Бохдан Бениук дипломирал на Националниот универзитет за театар, филм и телевизија во Киев во 1978 година.

Во 1978-80 година работел во киевскиот театар на млади гледачи. После тоа, Бениук бил актер на Националниот академски драмски театар Франко во Киев.

Од февруари 2018 година, професорот Бохдан Бениук е раководител на Катедрата за актерска игра и драма режија на Националниот универзитет Карпенко-Кари во Киев. На 8 ноември во 2022 година, тој бил привремено назначен за уметнички директор на Киевскиот академски драмски театар во Подил за периодот на воената состојба.

Избрана филмографија
--------------------

* *Дамата со папагалот* (Дама с попугаем, 1988) бил *директор на пионерскиот камп*

Политика
--------

За време на украинските парламентарни избори Бениук бил на второто место на изборната листа на Свобода. 18 март 2014 година Бењук, заедно со неговите соиграчи од партијата „Свобода", вклучително и пратеникот на Врховната Рада Ихор Мирошниченко, со употреба на физичка сила го турнале шефот на Националната телевизија на Украина Олександер Пантелејмон да поднесе оставка. Гневот на Бењук бил предизвикан од демонстрациите на ТВ вестите на прославата во Русија за враќањето на Крим. Постапките на членовите на партијата „Свобода" биле осудени и од јавноста во Украина и од премиерот на Украина Арсениј Јацењук .

На украинските парламентарни избори во 2019 година, Бењук се наоѓал на шестото место на здружената листа на Свобода со Националниот корпус, Владината иницијатива на Јарош и Десниот сектор .

Награди
-------

* Награда - Заслужен уметник на Украинската ССР (1988)
* Награда- Народен уметник на Украина (1996)
* Награда- Лауреат на државната награда Довженко (1998)
* Награда - Лауреат на Националната награда Шевченко (2008)

Надворешни врски
----------------

* Профил во Националниот академски драмски театар Франко
* Неофицијална веб-страница
* Официјална веб страна Архивирано на 6 март 2014 г.
* Бениук и Хостикоиев Архивирано на 7 февруари 2009 г.

Наводи
------

1. ↑  „І кафедра акторського мистецтва та режисури драми" (украински). КНУТКТ. Архивирано од изворникот на 2018-03-09. Посетено на 2018-03-09.
2. ↑  „"Свободовцы» избили руководителя Национальной телекомпании (видео) - «ФАКТИ"".
3. ↑  „Этого вы не увидите в youtube - Марк Гресь о вчерашних событиях в "свечке" | Інформатор". Архивирано од изворникот на 2014-11-28. Посетено на 2014-12-03.
4. ↑  „Ярош, Тягнибок та Білецький таки сформували єдиний список на вибори". 9 June 2019.
**Благе Миланов Гиевски** ( 1924
 во Живиње, Кумановско —  1944

 во Матка, Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Бил еден од напредните младинци во селото. Во неговата куќа се одржувале разни состаноци. Како деветнаесет годишен младинец, во септември 1944 година стапил во борбените редови на прославената Трета македонска ударна бригада. Учествувал во нејзините натамошни борби. Кон крајот на октомври 1944 година, со Бригадата водел жестоки борби против балистите и Германците за преземање на хидроцентралата Матка. Во оваа борба бил тешко ранет, но, и покрај тоа продолжил херојски да се бори сè до последниот патрон. Бил заробен од балистите и на ѕверски начин убиен.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 185. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Балканските феудални кнежевства пред втората половина на XIV век
**Богдан Лутица** или **Л(Љ)утица Богдан** (живеел во XIV век) - феудален владетел во македонскиот град Драма и епски јунак.

Животопис
---------

Во времето на владеењето на српскиот цар Стефан Душан, Богдан Лутица ја имал титулата војвода, а по распаѓањето на Душановото Царство станал господар на областите по долниот тек на реката Вардар. Се среќава во голем број епски народни песни на разните балкански словенски народи, во кои народните творци малку воделе сметка за историското време, опеаните личности и простори. Тоа се разни верзии на епските песни „Марко Крале и Љутица Богдан", „Боичиќ Алил и Љутица Богдан" (со мотив - предизвикување на двобој на мртвиот јунак), баладите „Сестрата на Љутица Богдан", „Продадената Љуба Богданова" (со мотивот - мажот ја продава жената), „Женидбата на гујата шаровита" и др. во записите на С. Верковиќ, П. Драганов, И. С. Јастребов, В. Караџиќ, В. Качановски, Миладиновци, Шапкарев и др. За неговото име се поврзани и темите за свршувачката на сестра му, за змијата младоженец и сл. Во Ерлангенскиот ракопис, пак, неговото име се спомнува меѓу приморските ускоци.

Наводи
------

1. ↑  *Branislav Krstić,* Indeks motiva narodnih pesama balkanskih Slovena*, Beograd, 1984, стр. 523, 605, 612 и 614.*
2. ↑  *Ерлангенски рукопис старих српскохрватских народних песама, издао др Герхард Геземан*, Сремски Карловци, 1925, стр. 141 и 208.

Надворешни врски
----------------

* Марко Краљевић и Љутица Богдан Архивирано на 27 февруари 2021 г. од Вуковата збирка (српски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Словенска митологија |
| --- |
|  |
| Главни богови | Дажбог **·**  Перун **·**  Велес **·**  Јарило **·**  Морена **·**  Жива **·**  Сварог **·**  Дождобог **·**  Световид **·**  Триглав | Богот Перун Громовник |
|  |
| Други богови | Белобог **·**  Берстук **·**  Девана **·**  Додола **·**  Хорс **·**  Флинс **·**  Гаревит **·**  Ладо **·**  Мајка Земја **·**  Озвена **·**  Мокош **·**  Поренут **·**  Поревит **·**  Радогост **·**  Род **·**  Руѓевит **·**  Зирнитра **·**  Симаргл **·**  Стрибог **·**  Црнобог **·**  Златна Баба |
|  |
| Духови и демони | Ала **·**  Багиеник **·**  Баник **·**  Бес **·**  Богинки **·**  Букавец **·**  Скарбник **·**  Кикимора **·**  Коштеј **·**  Полудница **·**  Русалка **·**  Скрзак **·**  Соловеј **·**  Стухаќ **·**  Наречница **·**  Водник **·**  Врколак **·**  Домовој **·**  Здухаќ **·**  Дрекавец **·**  Леши **·**  Лихо **·**  Полевик **·**  Самовила **·**  Таласон **·**  Топелец **·**  Вампир **·**  Воден |
|  |
| Легендарни јунаци | Баш Челик **·**  Крале Марко **·**  Богдан Лутица |
|  |
| Натприродни суштества | Алконост **·**  Цикавец **·**  Жар птица **·**  Демон **·**  Баба Рога **·**  Башчелик **·**  Змеј **·**  Гамајун **·**  Расковник **·**  Сирин |

 |
Вила Бенкара е вила во Бања Ковиљача. Фотографирана благодарение на проектот Палати во Србија.Вила Бенкара
**Вилата „Бенкара"** го добила името по британската хуманитарка, медицинската сестра Бенкерт. Имено, пред речиси еден век, меѓу најголемите сојузници на Србија во Првата светска војна била Велика Британија, односно Обединетото Кралство. Еден од облиците на поврзување меѓу двата воени партнери било испраќањето медицински персонал и медицински сестри од Британија во Србија. Г-ѓа Бенкерт дошла во Бања Ковиљача како доброволец за време на Првата светска војна, се приклучила на српската војска за време на војната и се грижела за болните (најчесто заболени од тифус), ранетите, но и сираците - децата кои за време на војната останале без родители.

По завршувањето на војната, таа решила да го задржи својот дом во шумската бања во западна Србија, каде што добила куќа за користење, која Србите ја нарекле Бенкара, а целото маало во Бања Ковиљача го добила нејзиното име. Важна е и нејзината улога во купувањето земјиште за санаториумот во подножјето на планината Гучево. Изградбата ја поддржувала со свои средства, а санаториумот во тоа време изгледал импресивно во Србија. До 1939 година, Банкер живеела во оваа бањска вила.

Архитектура
-----------

Вилата има неверојатна позиција, на ридот над Бања Ковиљача. Архитектот го користел релјефот на теренот и направил голем многуаголен трем, со тераса на првиот кат, изградена со дрво. Архитектонските решенија на приземниот трем, како и многу други, потсетуваат на некои веќе користени во Бања, како што се главните спа хотели во Далмација и Херцеговина. Основата на приземјето е во многуаголна форма, каде на приземјето има кујна, остава и соби за домаќинката, а на катот соби за дневен престој и спални соби.

Специфично обработената камена фасада се вклопува во планинскиот амбиент на западна Србија, додека горниот дел од зградата е малтерисан. Вилата не изгледа далеку од класична селска куќа на Балканот. Посебната декоративност на подната фасада се огледува во расфрланите парчиња камен со неправилна форма, разделени во форма на украсни елементи на ѕидот. Платото на кое се наоѓа вилата е опкружено со потпорен ѕид од камен.

По смртта на последните сопственици, вилата останала во многу лоша состојба и е склона кон пропаѓање. Би била потребна целосна реконструкција за да се врати некогашниот сјај на оваа зграда. Дури и скалите што водат до вилата, бидејќи дрвените елементи на оградата се во фаза на распаѓање.

Поврзано
--------

* Бања Ковиљача
* Лозница
* Список на замоци во Србија
* Гучево (планина)

Наводи
------

1. ↑  „Vila Benkara". *banjakoviljaca.org*. Посетено на 4.2.2022.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. 1 2 3  „Dvorci Srbije". *www.dvorcisrbije.rs*. Посетено на 4.2.2022.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Koviljaca Spa - Royal Spa Архивирано на 11 март 2022 г.
* Бања Ковиљача докажува зошто се нарекува кралска - Со одлука на Владата на Србија дури девет вили добија статус на споменици на културата
* Спа вилата „Бенкара" и последниот српски англиски сојуз
**„*Бог да го убие Шефки качакот*"** — македонска народна песна. Песната е посветена на некојси качак по име Шефки кој во песната зулумел по Битолско. Песната е од ајдутски карактер.

Текст
-----

-Бог да го убие џанам тој Шефки качакот,  

тој Шефки качакот, тоа бесно куче.  

Што ми посегнал, џанам, битолските села,  

битолските села, село Могилово.

Ој ти бре Шефки море, ти бре бесно куче,  

на небо те барав, на земја те најдов.  

Дури ми те најдов Шефки нозете ме болат,  

нозете ме болат од тешки куршуми.

Доста си носел Шефки таа бердан пушка,  

сега рече Господ јас да ја носам.  

Доста си носел Шефки таа остра сабја,  

сега рече Господ јас да ја носам.

Доста си јавал Шефки таја брза коња,  

сега рече Господ јас да ја јавам.

Надворешни врски
----------------

* Бог да го убие Шефки качакот (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org
**Алис во градовите** (германски: *Alice in den Städten*) - германски филм од 1974 година, во режија на Вим Вендерс, кој е автор и на сценариото, заедно со Вајт фон Фирстенберг. Главните улоги ги играат: Ридигер Фоглер, Јела Ротландер и Лиза Кројцер.

Синопсис
--------

Еден германски новинар (го игра Фоглер) патува низ САД со цел да собере материјал за репортажа, но тој го минува времето само во фотографирање. Тој ја запознава младата жена Лиза (ја игра Кројцер) која заедно со ќерката Алис (ја игра Ротландер) планира да се врати во Германија. Меѓутоа, Лиза неочекувано го напушта хотелот и останува во Њујорк, а новинарот и Алис заминуваат во Европа. Алис не знае каде живее нејзината баба, така што двајцата одат од град во град во потрага по неа...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Alice in den Städten, njemački film (12) - Retrospektiva Wima Wendersa (пристапено на 25.5.2020)
Официјален портрет на Борис Џонсон како премиер на Обединетото Кралство, 2019 г.
**Александер Борис де Фефел Џонсон** (на англиски: *Alexander Boris de Pfeffel Johnson*; роден на 19 јуни 1964

 година во Њујорк), попознат како **Борис Џонсон** (на англиски: *Boris Johnson*) — британски политичар и писател кој во јули 2019 година станал премиер на Обединетото Кралство, како и лидер на Конзервативната партија. Пред да стане премиер и лидер на конзервативците, Џонсон бил шеф на дипломатијата на Обединетото Кралство од 2016 до 2018 година. Претходно, од 2008 до 2016 година Џонсон бил градоначалник на Лондон. Од 2001 до 2008 година тој бил пратеник во парламентот на Обединетото Кралство на изборната единица Хенли, а од 2015 година е пратеник на изборната единица Аксбриџ и Јужен Руислип. Џонсон се истакнал во кампањата за напуштање на Европската унија (Брегзит) за време на референдумот во Обединетото Кралство во 2016 година.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 86095534
* LCCN: nb2002000776
* ISNI: 0000 0003 6976 8010
* GND: 137930917
* SUDOC: 131598112
* BNF: cb16693715k (податоци)
* BIBSYS: 15015655
* MusicBrainz: 2da66560-b5dd-487a-bbe2-72766a42eddf
* NDL: 01065306
* NKC: js20080516003
* BNE: XX5551881

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Арена Коринтијанс** e повеќенаменски стадион во Сао Паоло, Бразил. Екипата на Коринтијанс е сопственик на овој стадион и на него ги игра својте домашни натпревари.

Стадион бил изграден за потребите на Светското првенство во фудбал во Бразил 2014 година. Сместивоста изнесува 49.205 седечки места, а вкупната сместивост кога бил пуштен во употреба за Светското првенство 2014 изнесувала 68.727 гледачи.

Светското првенство 2014, исто така било отворено на овој стадион на 12 јуни 2014 со натпреварот помеѓу домаќинот Бразил и Хрватска.

Наводи
------

1. ↑  Hrvatska i Brazil otvaraju SP 2014. Архивирано на 9 декември 2013 г. Objavljeno i pristupljeno 6. prosinca 2013.

Надворешни врски
----------------

* Матична страна на Арена Коринтијанс
**Вилата Алатини** (грчки: *Βίλλα Αλλατίνι*) — барокна зграда која се наоѓа во Солун, Грција. Денеска во објектот се наоѓа седиштето на управата на Централна Македонија.

Зградата е сместена во јужната населба на градот Пиргите, на булеварот „Василиси Олга".

Објектот бил изграден во 1888 година од италијанскиот архитект Виталијано Позели. Вилата во почетокот била резиденција на семејството Алатини. Во 1909 година по неуспешниот контрапреврат на Абдул Хамид II, султанот бил заточен во Вила Алатини, каде бил во домашен притвор до 1912 година. Во 1926 година во зградата бил сместен новоформираниот Солунски универзитет,, а во Втората светска војна вилата е користена како болница.

Во 1979 година во зградата била сместена администрацијата на округот Солун, додека пак од 2011 година управата на Централна Македонија.

Наводи
------

1. 1 2  Συλλογικό (2014). *Thessaloniki: the city and its monuments*. Thessaloniki: Μαλλιάρης Παιδεία. стр. 173–174.
2. ↑  „Villa Allatini".
3. ↑  „Old Thessaloniki: The villa and the Allatini mills".
4. ↑  „Greek Code for Municipalities and Communities".

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Османлиски споменици во Солун |
| --- |
|  |
| Џамии | 
* Алаџа-имарет
* Хамза-бегова џамија
* Јени џамија

 |  |
|  |
| Амами | 
* Бегов амам
* Пашин амам
* Јахуди амам
* Јени амам

 |
|  |
| Тврдини | 
* Еди-куле
* Бела кула

 |
|  |
| Палати | 
* Музеј на Ататурк
* Карипио Мелатро
* Конак
* Вила Алатини
* Вила Бјанка
* Вила Капанџи
* Вила Модијано
* Вила Мордо

 |
|  |
| Останато | 
* Солунски безистен

 |

 |
Викторија Рангелова на фестивалот „Денови на комедија"
**Викторија Рангелова** — македонска писателка на драми.

Творештво
---------

Викторија Рангелова е автор на неколку драми кои биле поставени на театарската сцена, како: "Слипери пипл", "Фотографии", "Такси 49", "Место каде сум", како и драмите за деца "Мала магична приказна" и "Дедо Мраз во розово".

Есента 2013 година, драмскиот текст на Рангелова под наслов „Разголени" бил поставен на сцената на Местно гледалишче љубљанско, во режија на Ален Јелен. Претставата била поставена во копродукција со Шкуц гледалишче, а била финансирана од Министерството за култура на Словенија. Во исто време, таа била ангажирана како драматург на претставата "1984" (адаптација на истоимениот роман на Џорџ Орвел), поставена на сцената на Струмичкиот театар, а во режија на Дејана Николовска.
Рангелова е автор и на сценариото за краткиот анимиран филм „Облици", што во 2004 година добил специјална награда на жирито на фестивалот „Балкан блек бокс" во Берлин.

Наводи
------

1. 1 2  Сребра Ѓорѓијевска, „Да им се даде шанса и на тие што немаат театарска лоза", *Дневник*, год. XVII, бр. 5316, петок, 15 ноември 2013, стр. 22.
**Борис Бунев**, со псевдоним *Боров*, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Борис Бунев e роден во релативно богатo семејства од Македонија. Негова сестра е Мара Бунева - деец на ВМРО, која влегла во редовите на Револуционерната организација благодарение на него. Тој има и брат на име Васил, кој станува српски офицер под името Василиј Буневич.

Борис Бунев учи во Трговската гимназија во Солун. Во Втората балканска војна бугарските војски се повлекуваат од градот и тој оди со нив за Софија. Таму завршува воената академија и станува кавалерист во коњскиот полк при царската гарда. Подоцна учествува и во Првата светска војна. Во тоа време ја повикал во Софија својата сестра Мара која завршува трговска гимназија и го посетува Софискиот универзитет. Таа се омажи за еден од најдобрите пријатели на Борис Бунев - кавалерискиот офицер Иван Хранков.

Борис Бунев ја напушта армијата по завршувањето на Првата светска војна, за да земе учество во македонската револуционерната борба. Се вклучил во редовите на ВМРО и станува инструктор на четите, а подоцна и на терористичките групи. Се населил во Петрич на инсистирање на револуционерниот комитет. Бунев учествува на VI конгрес на ВМРО во февруари 1925 година во Србиново на кој Иван Михајлов е избран за претседател на ЦК. За време на Петричкиот инцидент во октомври 1925 година Бунев е еден од главните организатори на заштитата на Петричко крај од грчките напаѓачите. По смртта на својата сестра Мара, тој активно учествува во сите акции на организацијата. Станува многу близок со водачот на ВМРО - Иван Михајлов, кој во знак на благодарност во името на сестра му станува негов кум. Извесно време Борис Бунев живее во Скопје. Во 1928 година е делегат на Седмиот конгрес на ВМРО. Во 1934 година е осуден како член на ВМРО од страна на новата властр предводена од Кимон Георгиев и Дамјан Велчев. Отслужува казната во Софискиот централен затвор, од каде што е ослободен во 1939 година со општа амнестија.

По воведувањето на комунистичката власт, Борис Бунев е киднапиран на 10 септември 1944 година. Однесен е во логор на островот Белене, од каде е пуштен на слобода во 1953 година со групи на преживеани политички затвореници по смртта на Сталин .

Наводи
------

1. ↑  „ВМРО - Силата на българския дух". Архивирано од изворникот на 2007-09-27. Посетено на 2011-09-19.
2. ↑  Борис и Милко Буневи – кръвта не става вода
**Вишеградската група**, е културна и политичка алијанса на четири средноевропски држави - Чешка, Унгарија, Полска и Словачка, кои се членки на Европската Унија (ЕУ) и НАТО - со цел унапредување на меѓусебната воена, културна, економска и енергетска соработка со понатамошна нивна интеграција во ЕУ.

Групата води потекло од самитот на водачите на Чехословачка, Унгарија и Полска во унгарскиот град Вишеград на 15 февруари 1991. Локацијата била избрана како намерна алузија на средновековниот Вишеградски собир во 1335 помеѓу Јован I од Бохемија, Карло I од Унгарија и Казимир III од Полска.

По распадот на Чехословачка во 1993, Чешка и Словачка станале засебни членки на групата. Сите четири земји-членки на Вишеградската група станале членки на ЕУ на 1 мај 2004.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „The Bratislava Declaration of the Prime Ministers of the Czech Republic, the Republic of Hungary, the Republic of Poland and the Slovak Republic on the occasion of the 20th anniversary of the Visegrád Group". *Official web portal of the Visegrád Group*. Архивирано од изворникот на 24 August 2014. Посетено на 24 May 2015.
Првиот **Собир во Вишеград** бил собир меѓу чешкиот крал Јован Луксембуршки (чеш. *Jan Lucemburský*), унгарскиот крал Карло Роберт (унг. *Károly Róbert*) и полскиот крал Казимир III Велики (пол. *Kazimierz III Wielki*) во Вишеград (Унгарија), во 1335 година, на кој тие формирале анти-Хабсбуршка алијанса. Трите владетели се согласиле да создадат нови трговски патишта со цел да ја заобиколат Виена и да добијат полесен пристап до другите европски пазари.

На овој собир, исто така, било договорено да сите ја признаат чешката власт над Војводството Шлеска. Чешките кралеви и порано ја држеле оваа област под своја власт, а формално/де јуре имале и превласт над полската круна. Во замена за ова признание, чешкиот крал Јован Луксембуршки се откажал од полската круна, која ја предал на Казимир III, а исто така добил паричен надоместок од 20.000 прашки гроша. На овој начин, војводството Шлеска останало дел од Чешка сè до 1742 година, кога најголем дел од територијата била освоена од страна на Прусија. Оваа територија потоа станала дел од Полска, по Втората светска војна во 1945 година, додека мал дел сѐ уште ѝ припаѓа на Чешка.

Во 1339 година се одржал втор собир, на кој се избирал новиот претстолонаследник на Полска.

Поврзано
--------

* Собирот во Вишеград (1339)
* Вишеградска група
* Тренчински договор
* Намисловски договор

Наводи
------

1. ↑  Maksimović, Lj. Mihaljčić, R. (1983). *Srednji vek i renesansa*. Narodna knjiga. Vuk Karadžić. Rad. стр. 222.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)

Надворешни врски
----------------

* RÁCZ, György. Вишеград 1335 [онлајн]. Братислава: Меѓународен Фонд на Вишеград, 2009, [cit. 2013-08-02]. On-line книга. (CZ, SK, HU, PL, EN, латински)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Опит кој го прикажува поведението на вискозна течност, видливо со помош на сина боја ставена во неа. Течноста тече бавно бидејќи пружа отпор на изобличувањето при нејзиното испуштање од цевката.Извел: проф. Оливер Зајков. Институт за физика, ПМФ, Скопје
**Вискозност** е мерка за отпорот на течностите кон деформирање. Таа претставува мерка за отпорот кој течноста го дава при истекување. На пр. водата има мала вискозност, а медот голема.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85143858
* GND: 4063625-2
* BNF: cb11976017g (податоци)
* NDL: 00568098
* NKC: ph117913
* BNE: XX534455

 |

 |
**Џодовски Ѓорѓиев Борис** е роден во село Ѓавато 1924 година во бедна фамилија. Уште како малечок Борис му помагал, а и подоцна често и самиот вршел препродавање на јаболка, дрва, риби и сл. за да ја издржува фамилијата. За време на окупацијата Џидовски со група прогресивни младинци ја помага НОБ, а кога во Ѓавото дошла Седмата бригада, ѝ се приклучил. Подоцна, на Сремскиот фронт, ѝ припаѓа на Втората македонска бригада каде зел учество во повеќе борби. Во една таква борба за Врполје, Џодовски бил тешко ранет, а нешто подоцна подлегнал на истите. Починал на 5 април 1945 година.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Оствалдовиот вискозиметар ја мери вискозноста на флуидот со позната густина
**Вискозиметар** е мерен инструмент кој се користи за мерење на вискозноста на флуидите. На 20.00 степени Целзиусови вискозноста на водата изнесуува 1.002 mPa·s и нејзината кинематичка вискозност (однос помеѓу вискозноста и густината) е 1.0038 mm2/s. Овие вредности се користат за калибрирање на некои видови вискозиметри. Постојат повеќе видови на вискозиметри, при што кај некои флуидот останува стационарен, а некој предмет се движи низ него, или пак предметот е стационарен а флуидот се движи.
**Борис Ѓорѓиев Бочваров** (11 септември 1919

 во Љубанци, Скопско — 16 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од земјоделско семејство, а ѝ самиот бил земјоделец. Бил симпатизер ѝ материјално ја помагал народноослободителната борба. На 12 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите против балистите и германските единици во Скопска Црна Гора, како и при чистењето на балистичките банди во други места. Учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Загинал во крвавите борби при ослободувањето на Врпоље, на 16 април 1945 година. Закопан е на местото каде што загинал, но по ослободувањето неговите посмртни останки биле пренесени во родното место.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 37. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**„Арзамас"** — книга на српската писателка Ивана Димиќ од 2016 година. За неа, авторката ја добила НИН-овата награда за најдобар роман на годината.

Содржина
--------

Книгата се состои од повеќе драмски дијалози и кратки текстови, распоредени во два дела. Во кратките текстови, авторката дава размислувања за различни теми (смртта, љубовта, итн.) при што како главни ликови во нив се појавуваат и некои познати личности, како Лудвиг Витгенштајн, Антон Чехов и Емили Дикинсон. Низ драмските текстови се опишува животот на една жена и нејзината стара мајка, кои живеат во Белград. Притоа, мајката и ќерката постојано се караат. Мајката страда од хипохондрија и во повеќе прилики неосновано се жали дека е болна од различни видови рак. Истовремено, таа има висок крвен притисок, но не е дисциплинирана и не сака да ги пие пропишаните лекови. Често, мајката се буди доцна во ноќта и ја буди ќерката со бесмислени прашања. Всушност, кај неа веќе се појавени првите знаци на деменција. По неколку претрпени мозочни удари, таа ја губи смислата за стварноста, така што мора да лежи в кревет. Најпосле, нејзината состојба се влошува и на крајот таа умира.

### Прв дел

Првиот дел ги содржи следниве делови:

* Амам
* Лек за притисок
* Божиќно послание
* Писмо
* Ноември
* Машина за садови
* Во потрага по брезата
* Тироида
* Бдеењето на Гоја
* Струја
* Шалот на Јелена
* Скинати чорапи
* Забрзување
* Возење
* Дополнително доживување
* Кај интернистот
* Страв од кенотаф
* Денационализација
* Осамената Ируканџи
* Деменција на повидок
* Пролет
* Кујна
* Распоред и часови
* Типли во земјотресот
* Игранка без престанок
* Живот без провод
* Ерусалим
* Адвокат
* Одовде до вечноста
* Водоинсталатер
* Страничен прозорец
* Бања
* Велосипед
* На светилникот
* Достоен противник
* Поштар
* Калта игра салса
* Заливот на свињите
* Нем гнев
* Гори лонецот
* Пат до Бешка
* Старателство
* Стапица за глувци
* Џемпер
* Одблесок
* Педикир
* Бескраен канон
* Работен состанок
* Ката-строфа

### Втор дел

Вториот дел ги содржи следниве делови:

* Идеални половини
* Кој чука?
* Страв и треперење
* Торта
* Сеќавање на иднината
* Темпо
* Исчекор
* Претстава
* Спирален полет
* Отказ
* Кеноза
* Дискреција
* Писмо на ленени дланки
* Идиот
* Тажни леми
* Кој е тој што ме краде
* Неопходен услов
* Пеколот на Виетнам
* Прекин на работите
* Деветтиот удар
* Соочување
* Оставка
* Ежовата куќарка
* Летување
* Среќна ѕвезда
* Не сакам
* Самотија

Наводи
------

1. ↑  Ivana Dimić, *Arzamas*. Laguna, Beograd, 2016.
2. ↑  Ivana Dimić, *Arzamas*. Laguna, Beograd, 2016, стр. 7-145.
3. ↑  Ivana Dimić, *Arzamas*. Laguna, Beograd, 2016, стр. 147-204.
Висла крај Модлин
Водостој на Висла во Варшава од 20 до 26 мај 2010 г.
**Висла** (полски: *Wisła*; латински: *Vistula*; германски: *Weichsel*) е најдолгата, најголемата и најважната река во Полска. Таа е и најдолгата река од сливот на Балтичкото Море. Должината на Висла е 1.047 км. Изворот на реката се наоѓа на 1.106 метри надморска височина, на западните падини од Барања Гура (*Baraniа Górа* = „Овнова Планина") во планинскиот венец Шлески Бескиди. Годишниот просечен проток изнесува 1.054 [[м3/с]], а максимална длабочина е 10 м.

Загаденоста во Висла е многу голема:од 894 километри контролиран тек на реката дури 93% се прекумерно загадени, а 7% се од трета класа. Годишно од Висла во Балтичко Море се влеваат околу 2,2 милиони кубни метри речен отпад, од кои 5.000 тони сол дневно од рудниците за камен јаглен; во Висла исто така растe нивото на бактериолошко загадување.

Потекло на името
----------------

Во античко време Висла била позната и опишувана од географите како „Вистла" и „Вистула", а за нејзино најстаро име се смета *Wīstlā*. Корeните на името се барани во келтските, германските и словенските јазици, но со оглед на недостатокот на информации, ништо од тоа не е докажано.

Поврзано
--------

* Висла на Ризницата ?
* Вислански Залив (Калининградски Залив)
* Вислански Провлак
* Список на реки во Полска
* Географија на Полска

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 144356426
* LCCN: sh85143914
* GND: 4079105-1
* NKC: ge160068

 |

 |