recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Цариградски весник"** бил бугарски неделник, кој излегувал во Цариград од 1848 до 1862 година, едно од најсериозните изданија на бугарски јазик од преродбенскиот печат.

Весникот е основан од Иван Богоров, по престанокот на весникот „Бугарски орел". Богоров е и негов главен редактор до 1850 година, по што весникот го преземал Александар Екзарх и за кратко Тодор Бурмов.

Освен публицистика и документарни географски, историски и биографски написи, во „Цариградски весник" биле публикувани и уметнички текстови. Биле објавени и преводи и бугарски адаптации на странски книги, како „Робинзон Крусо" на Даниел Дефо и „Јаничарите" на Мор Јокај. Во „Цариградски весник" пишувал и Јордан Хаџиконстантинов Џинот, кој на страниците на весникот публикувал мноштво статии, белешки и литературни дела.

Наводи
------

1. ↑  Георгиев, Емил. Люлка на старата и новата българска писменост. София, 1980, стр.198.
Становојските Планини означени на карта

Становојски Пл. во рамките на РусијаСтановојски Пл.
Местоположба на Становојските Планини во Русија

**Становојски Планини** (руски: *Станово́й хребе́т*, кинески: 外興安嶺, пинјин: *Wài xìng'ān lǐng*), наречени и **Надворешен Хинган** — планински венец во југоисточниот дел на Далечниот Исток на Русија. Се протега во од југозапад кон североисток во должина од 900 км, од реката Ољокма на запад до реката Учур на исток, речиси сè до Охотското Море. Го дели сливот на Атлантскиот Океан (преку Лена) од сливот на Тихиот (преку Амур). Поради ова, планините ја исцртувале границата помеѓу Русија и Кина од 1689 г. (Нерчински договор) до 1858 г. (Ајгунски договор).

Венецот е долг околу 725 км. Највисок врв е Скалисти (2.482 м). Има многу ледници, од кои истекува реката Лена.

Јаблановските Планини може да се сметаат за југозападен продолжеток на Становојските. Пред XX век, името се однесувало и на полумитски венец по западното крајбрежје на Охотското Море.

Наводи
------

1. ↑  Планините во јужен Сибир (англиски)

Поврзано
--------

* Хинган
* Јаблановски Планини

Надворешни врски
----------------

* Становојски Планини Архивирано на 22 февруари 2006 г. — Peakware (англиски)

Координати: 56°20′N 126°00′E﻿ / ﻿56.333° СГШ; 126.000° ИГД﻿ / 56.333; 126.000

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 243871643
* GND: 4663523-3

 |

 |
**Стап** (руски: *Дылда*) - руски филм од 2019 година, во режија на Кантемир Балагов, кој е автор и на сценариото, заедно со Александар Терехов. Главните улоги ги играат: Бет Дејвис, Викторија Мирошниченко, Василиса Перељгина, Андреј Биков, Ксенија Кутепова и Игор Широков. освоил вкупно 26 награди, меѓу кои две награди на Канскиот филмски фестивал.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во Ленинград, една година по завршувањето на Втората светска војна. Ија (ја игра Мирошниченко) живее со малото дете Пашка, а работи како медицинска сестра во болницата во која се лечат ранетите војници. Таа страда од психички синдром поради што била отпуштена од фронтот. Еднаш, додека си игра со детето, таа го задушува и Пашка умира. По некое време, од фронтот се враќа Маша (ја игра Перељгина), која е мајката на Пашка за кое Ија кажува дека умрел во сонот. Маша и Ија излегуваат надвор и се запознаваат со две млади момчиња при што Маша води љубов со Саша (го игра Широков). По тој настан, Саша се вљубува во Маша и почесто ја посетува, наспроти противењето на Ија. Маша ја убедува Ија да роди бебе како замена за нејзиниот мртов син, но Ија не се согласува. Меѓутоа, Маша дознава дека Ија и главниот лекар во болницата, Николај Иванович (го игра Биков) им даваат смртоносни инјекции на војниците кои се тешко болни. Маша ја принудува Ија да напише изјава и со неа го уценува Николај, барајќи до него да ја оплоди Ија. Николај има сексуален однос со Ија, која набргу дознава дека не е бремена, но тоа го крие од Маша. Затоа, Ија го посетува Николај (кој во меѓувреме е суспендиран од работата), барајќи од него повторно да имаат полов однос, но тој одбива. Саша ја кани Маша во својот дом за да им соопшти на родителите дека ќе се ожени со неа, но тие не ја прифаќаат. На крајот од филмот, Ија ѝ кажува на Маша дека не е бремена, но таа не сака да ја прифати вистината.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Beanpole (2019)Awards (пристапено на 14.6.2020)
2. ↑  IMDb, Beanpole (2019) (пристапено на 14.6.2020)
За други значења на поимот, погл. Хафел (појаснување).

**Хафел** (германски: *Havel*) — река во североисточниот дел на Германија и поминува низ германските покраини Мекленбург-Западна Померанија, Бранденбург, Берлин и Саксонија-Анхалт. Таа е десна притока на реката Елба, а нејзината должина е 325 километри. Меѓутоа, непосредното растојание помеѓу нејзиниот извор и нејзиниот влив е само 94 километри.

Во голем дел од нејзината должина, Елба е пловна, и обезбедува важна врска во водните врски помеѓу источниот и западниот дел на Германија.

Тек
---

Изворот на Хафел се наоѓа на Езерската област Мекленбург, помеѓу езерото Мириц и градот Нојбранденбург. Не постои вистински видлив извор во форма на врело, туку реката потекнува од езерата близу Анкерсхаген. Оттука, реката првично тече кон југ, за на крај да се влие во Елба, која се влева во Северното Море. Секоја река североисточно од нејзе тече кон Балтичкото Море. Реката влегува во Бранденбург близу градот Фирстенберг. Во нејзиниот горен тек и помеѓу Берлин и Бранденбург на Хафел реката создава неколку езера.

Главната притока на Хафел е реката Шпре, која се влева во Хафел во Шпандау, западен округ на Берлин, и е подолга и носи повеќе вода отколку самиот Хафел за време на нивната утока. Втората најголема притока е Рин, именувана во средниот век од доселениците од долна Рајна. На јужниот крај на Рупинското Езеро, браните можат да ги распределат водите на Рин или кон исток или кон запад.

Областа околу и северно од средниот тек на Хафел е наречена Хафеланд. Се состои од песочни ридови и мочуришта. Неколку километри на реката пред нејзиното влевање во Елба близу Хафелберг се наоѓаат во покраината Саксонија-Анхалт. Поради малиот спуст на реката, таа е подложна на поплави од страна на Елба.

Градови кои се наоѓаат на текот на реката се: Фирстенберг, Цеденик, Ораниенбург, Берлин, Потсдам, Вердер, Кецин, Бранденбург, Премниц, Ратенов и Хафелберг.

Историја
--------

Во раните грчки и латински извори, како „Древна Германија" на Такит, името на реката било пишувано и како *Хабола, Хабула, Хафела*. Името на реката Хафел е поврзано со германскиот збор *Haff, habe, hafen, Hafen* кој означува пристаниште.

Подоцна, Словените кои се населиле долж областа на реката Хафел биле нарекувани Хефелер во германските извори (понекогаш како Хавелјани).

Галерија
--------

* Парк Бабелсберг во зимаПарк Бабелсберг во зима
* Брана на канлот Фос во Либенвалде-БишофсвердерБрана на канлот Фос во Либенвалде-Бишофсвердер
* Брана ГневсдорфБрана Гневсдорф
* Канал Вентов во ЦеденикКанал Вентов во Цеденик
* Вердер на Хафел, БранденбургВердер на Хафел, Бранденбург
* Брана Лениц во ОраниенбургБрана Лениц во Ораниенбург

Наводи
------

1. 1 2  Gewaessersteckbrief-Elbe, Plan Hochwasservorsorge Dresden, 2010 Auf: dresden.de (PDF-Datei; 8,3 MB)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хафел" на Ризницата ? |
**Тодор Јованов** (Скопје,  1948
 - Скопје, 22 август 2011

) — македонски композитор на народни песни и кореограф на ора, татко на пејачот и композитор Јован Јованов.

Животопис
---------

Јованов е роден во Скопје во 1948 година. Неговата музичка кариера била богата со хитови од новокомпонираната македонска музика, „Горда Македонка", „Песна семакедонска", „Минаа денови", „Мнгупи", „Александар Македонски", „Зошто, мили Боже", „Снежо, Снежана". Освен овие песни, Јованов се истакнал и како кореограф на: „Илинденско востание", „Истерување на чумата", „Тутуноберачите", „Сред село", „Билјана платно белеше" и многу други. Јованов соработувал со сите македонски пејачи на народна музика и бил и основач на некогашната популарна фолк група „Јаца и Јатаган". Починал на 22 август 2011 во Скопје, додека почива во Нерези.

Наводи
------

1. ↑  „Почина Тодор Јованов". Backstage. 23 август 2011 13:30. Архивирано од изворникот на 2011-12-06. Посетено на 2011-12-04. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
Хилда Лунд.
**Хилда Марија Лунд** (родена како **Линд**, 21 декември 1840 година – 7 октомври 1911 година) била шведска балерина во Кралскиот шведски балет во Кралската шведска опера во Стокхолм.

Лунд била студент на балет во 1849 година, втор танчер во 1861 година и се искачила до прва балерина во 1866-1888 година. Ги изведувала водечките делови на многу балети поставени во кралската опера во 1870-те и 1880-те години и во 1887 година била опишана како "признаена најистакната женска танчерка на кралската опера". Таа била инструктор на балетот во 1889-1894 година.

Се омажила за својот колега, балетскиот мајстор Сигурд Харалд Лунд, во 1862 година.

Наводи
------

1. ↑  Europas konstnärer

Надворешни врски
----------------

* Europas konstnärer
* Svenskt porträttgalleri / XXI. Tonkonstnärer och sceniska artister (биографија на Адолф Линдгрен и Нилс Персон)
**Свети Никола** (грчки: *Αγίου Νικολάου*) — црква во селото Комарјани, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.

Црквата е изградена во јужниот дел на селото, на местото на стариот тулен храм срушен истата година од едимерот Јоанис Калфопулос. Осветен е на 4 јуни 1970 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски за време на свещеникот Георгиос Кириакидис. Во 1964 г. се живописани конхата на апсидата и куполата. Подоцна е живописан остатокот од храмот и на истиот му е додадена припрата.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου". Посетено на 16 септември 2019 publisher = Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Недостасува права црта во: `|access-date=` (help); Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
**Тодор Јовчевски** — роден во Битола на 28 мај 1963

 година. Тој е македонски раскажувач, романописец и автор на книги за деца.

Животопис
---------

По професија е дипломиран економист, долгогодишен член на Книжевна младина во Битола и долгогодишен член на претседателството на Книжевна младина на Македонија. Беше стечаен управник на Битолската издавачка дејност „Мисирков" и за две години стечајна постапка објавил повеќе од 15 книги и го обновил периодичното списание „Развиток". Во периодот од 1999 до 2008 година, беше директор на издавачката дејност „Развиток" каде се објавени повеќе книги и публикации. 
Завршил средно образование во „Јосип Броз Тито – Битола" и Економски факултет во Прилеп.

Дела
----

* Мудростите на еден фрик (афоризми);
* Тајни патеки низ сонцето (кратки раскази);
* Приказни од Лимбусот (кратки раскази);
* Уморниот воин и осамените маргиналци (роман);
* Мравката Боро (сликовница за деца);
* Во нашата градина (сликовница за деца);
* Во нашата овошна градина (сликовница за деца);
* Доживувањата на Мравката Боро (сликовница за деца);
* Некои песни, некои раскази (приказни и песни за деца).

Автор е на две комерцијални сликовници нарачани од Млекара Битола, во едицијата Битолско Чупе и тоа:

* Битолското Чупе и куќата на витамините (тираж 85.000 примероци);
* Пат околу светот (тираж 45.000 примероци).

Други активности
----------------

Бројни се текстови каде се јавува како рецензент, автор на предговори, поговори, литературни критики. 
Во стрипот Капетан Нитрат , каде како автор на текстот е Борислав Станоевиќ и илустратор Александар Сотировски, кој е преведен и објавен на англиски јазик, автор е на предговорот. 
Преведен е фрагментарно на српски, англиски, бугарски, албански и турски јазик. 
Соработува со списанието Слово Љубве.
**Тоде Георгиевски** ( 1935
 - Скопје, 11 септември 2015

) — македонски легендарен голман и капитен на фудбалскиот клуб Вардар.

Животопис
---------

Георгиевски е роден во 1935 година. Во ФК Вардар Скопје одиграл 239 натпревари во периодот од 1950 до 1964 година, кога со златната вардарова генерација, заедно со Благоја Вучидолов, Петар Анѓушев, Славко Дацевски, Часлав Божиновски, Драган Трајчевски, Мирко Илиевски, Владо Николовски, Андон Дончевски, Стојан Велковски и Петар Шулинчевски, во 1961 година го освоиле Купот на СФР Југославија.
Георгиевски извесен период настапувал и заедно со великаните на најтрофејниот македонски клуб Мето Спасовски и Кирил Дојчиновски. Една сезона бранел и за ФК Одред од Љубљана, Словенија.
Паралелно со фудбалската кариера дипломирал и на Правниот факултет во Скопје, а до своето пензионирање бил судија во Врховниот суд на Македонија.
Тоде Георгиевски е добитник на наградата за животно дело „13 Ноември" што го доделува Сојузот на спортови на град Скопје.
Починал во Скопје на 11 септември 2015 година.

Наводи
------

1. ↑  *ИН МЕМОРИАМ: Почина легендата на Вардар*
|  |
| --- |
| Единици заподатоци |
| * бит (бинарна)
* нат (основа *e*)
* хартли (децимална)
* кубит (квантна)
 |
| * п
* р
* у
 |

**шенон** (симбол: Sh), попознат како *бит* – единица за информација и за ентропија дефинирана со IEC 80000-13. Еден шенон е информација содржана во настан чија веројатност за појава е  1⁄2. Исто така тој е ентропијата на систем со две еднакво веројатни состојби. Доколку пораката е составена од секвенца од даден број битови, така што сите битски стрингови се еднакво веројатни, информацијата содржана во пораката изразена во шенони е еднаква на бројот на битови во секвенцата. Заради ова и историски причини, шенонот е попознат како бит. Воведувањето на (јули 2017) на поимот „шенон" дава експлицитна дистинкција меѓу количината информација која е изразена и количината податоци што можат да се употребат за да изрази информацијата. IEEE Std 260.1-2004 сè уште ја дефинира единицата со ова значење како бит, без спомнување на шенонот.

Шенонот може да се претвори во други информациски единици согласно со

1 Sh = 1 bit ≈ 0,693 нат ≈ 0,301 Харт.
Шенонот го добил името според Клод Шенон, основачот на теоријата на информациите.

Поврзано
--------

* бан

Наводи
------

1. ↑  „IEC 80000-13:2008". International Organization for Standardization. Посетено на 21 July 2013.
2. ↑  „"shannon", *A Dictionary of Units of Measurement*". Архивирано од изворникот на 2014-07-26. Посетено на 2020-10-18.
**Човечко, премногу човечк** (германски: *Menschliches, Allzumenschliches, Ein Buch für freie Geister*) - книга на германскиот филозоф Фридрих Ниче од 1878 година.

Содржина
--------

Осврт кон делото
----------------

Ова дело, Ниче го нарекува „споменик на една криза" при што секоја реченица во неа изразува по една победа, зашто ова дело му овозможило да се ослободи од она што било несвојствено на неговата природа - идеализмот. Во делото, Ниче ги замрзнал сите идеали, како: генијот, јунакот, верата, светоста, соучеството, „стварта сама по себе" итн. Според неговото сведоштво, почетоците на ова дело датираат од времето на првите свечени претстави во Бајројт, кога во него се појавила длабока отуѓеност од сè што го окружувало и одвратност кон вагнерството како урнек на германската култура. Според Ниче, „Човечки, премногу човечки" е „споменик на ригорозното самовоспитување" со кое тој се подготвувал за радикален раскин со идеализмот. Најголемиот дел од книгата била напишана во Соренто, а таа била завршена една зима во Базел при што Ниче диктирал, легнат в кревет, а пишувал неговиот пријател Петер Гаст, тогашен студент на Универзитетот во Базел. По издавањето на книгата, Ниче испратил два примерока во Бајројт, а истовремено тој добил еден примерок на текстот на „Парсифал", потпишан од Вагнер. Според Ниче, ова вкрстување на книгите симболично претставувало збогување со Вагнер.

Наводи
------

1. ↑  Фридрих Ниче, *Ecce Homo (Ево човека) – Како постајеш, шта си*. Сарајево: Издање И. Ђ. Ђурђевића, 1918, стр. 98-106.
Чозубачи
**Чозубачи** (手水鉢) е чешма со многу едноставна конструкција, комбинација набамбус, камен и/или дрво, така да делува природно. Чозубачи потекнува од древните шинтоистички и будистички светилишта и храмови во Јапонија каде верниците ги миеле рацете и ја испирале устата пред влегување во светилиштето. Оваа било акт на прочистување на телото и душата. Чозубачи е во отворен павилјон кој се нарекува чозуја или темизуја (手水舎). 
Подоцна се врзува за чајните градини и во текот на вековите добива почесно место во церемонијата на пиење на чај. Базенот чозубачи е повисок од 40 cm. Мајсторите на чајните церемонии подоцна ги преуредиле базените во тркалезна чинија во чајните градини и ги создале цукубаи, чија висина е 30 cm или помали. Многу јапонски градини денес ги имааат двете чешми кои се снабдеваат со вода низ бамбусовото стебло – какеи.

Надворешни врски
----------------

* Чозубачи (анг.)
**Студио БП** е модна куќа од Фиренца која произведува женска трикотажа.

Историја
--------

Студио БП било основано во 1959 година од Карла Бандочи и го променило своето име во Студио БП под раководство на Фернандо Баронтини (сопругот на г-ѓа Бандочи) во 1988 година. Компанијата започнала со работа во центарот на Фиренца како мал производител на плетива за приватни брендови за стоковни куќи во САД и Германија. Тие се преселиле во индустриската периферија на градот во раните 1980-ти за да донесат поголеми машини и повеќе персонал. Во тоа време, лансирале сопствена линија на женска трикотажа.

Во текот на 1980-тите и 1990-тите, Студио БП произведувал плетива за Гучи, Ферагамо, Живанши, Проенца Шулер и други. Во 2007 година компанијата избрала да се концентрира само на сопствениот бренд и да го намали производството само на прототипови. Производството на облека од брендот Студио БП се вршело исклучиво во Италија.

Компанијата ја затворила својата фабрика во Османора во 2013 година.

Продавници
----------

Седиштето на компанијата и фабриката се наоѓаат во Сесто Фиорентино. Бутикот отворен за јавноста се наоѓа во центарот на Фиренца на Виа Дела Виња Нуова. Продажните салони (достапни само за купувачи) се наоѓаат во Милано, Рим, Торино, Тревизо, Дизелдорф, Брисел, Барселона и Њујорк. Студио БП може да се најде во бутици со повеќе брендови ширум светот.

Наводи
------

1. ↑  Romoli, Rebecca (19 September 2013). „Sesto, chiude la BP studio all'Osmannoro: a rischio 22 posti di lavoro". *FirenzeToday*. Посетено на 15 October 2022.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на BP Studio
* Интервју со Бенедета Баронтини, шеф на комерцијалната канцеларија, објавено на блогот на компанијата
**ФК Спартак Москва** (руски: *Футбольный клуб «Спартак» Москва*)е фудбалски клуб од градот Москва, Русија. Игра во *Руската Премиер Лига* (Прв ранг на натпреварување). Тренер на клубот во моментов е Валериј Карпин. Клубот игра на Стадион Лужники (84.745 седишта). Спартак Москва е најтрофеен руски клуб.

Трофеи
------

Спартак Москва е најтрофеен Руски клуб. За време на СССР има освоено 12 шампионски титули (веднаш зад ФК Динамо Киев), и 10 купа, а шампион на Русија бил 9 пати и 3 пати го има освоено Купот на Русија.

* **Шампион на СССР:** 1936, 1938, 1939, 1952, 1953, 1956, 1958, 1962, 1969, 1979, 1987, 1989
* **Куп на СССР:** 1938, 1939, 1946, 1947, 1950, 1958, 1963, 1965, 1971, 1992
* **Шампион на Русија:** 1992, 1993, 1994, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001
* **Куп на Русија:** 1994, 1998, 2003

Стадион
-------

Спартак Москва во својата историја никогаш не поседувал свој стадион. Цело време настапува на разни стадиони низ Москва. Сега игра на стадионот Лужники, а тој стадион е во сопственост на ФК Торпедо Москва, па затоа. Затоа раководството на Спартак се одлучи конечно клубот да се сопствен стадион. Стадинот е почнат да се гради во 2007 и се планира да се заврши со работите до 2009 година.

Евро Купови
-----------

* 1991 - 1/2 Лига на шампиони
* 1993 - 1/2 УЕФА Кпк
* 1998 - 1/2 УЕФА Куп

Соперници
---------

Во денешно време најголеми соперник е ПФК ЦСКА Москва, иако ова соперништво е ново, во последниве петнаесетина година. Но сепак традиционален соперник на Спартак, е тимот од нивното соседство ФК Динамо Москва, но поради нивни слаби резултати, ова соперништво денес не е толку изразено. Други соперници се ФК Локомотив Москва и ФК Зенит Санкт Петербург. Со распадот на СССР замре соперништвото со ФК Динамо Киев

Македонци кои играат/играле во ФК Спартак Москва
------------------------------------------------

* Игор Митрески
* Горан Мазнов

Наводи
------

1. ↑  „www.eng.spartak.com". Архивирано од изворникот на 2009-02-24. Посетено на 2010-10-07.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 25 ноември 2012 г.
* Официјално мрежно место на навивачите
* Сјат за идниот стадион на Спартак Архивирано на 2 јули 2007 г.
* Фратрија-навивачка група на Спартак
* Неофцијално мрежно место на француски јазик Архивирано на 27 февруари 2009 г.
* Црвено-бел информатор. Историја и статистика
* Новости за ФК Спартак Москва
* Новости за ФК и ХК Спартак Москва

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 241244641
* GND: 7537818-8
* SUDOC: 167020005

 |

 |
**Шенгенскиот договор** е договор помеѓу европските држави склучен во 1985. и проширен во 1990. кој овозможува напуштање на граничните контроли помеѓу земјите потписнички. Шенгенските одредби се однесуваат на најголемиот дел од европските земји, односно на околу 400 милиони жители и вкупна површина од 4.268.633 км2, кои се нарекуваат Шенген-зона. Одредбите на договорот вклучуваат заедничка политика за влез (вклучувајќи и политика за издавање на единствена Шенген-виза), хармонизација на контролата на надворешните граници, координација преку агенцијата Фронтекс, прекугранична полициска и судска соработка.

Вкупно 29 земји, вклучувајќи 25 членки на ЕУ и уште четири други - Исланд, Норвешка, Лихтенштајн и Швајцарија се потписнички на Шенгенскиот договор.

Договорот го добил името по гратчето Шенген во Луксембург.

|  |
| --- |
| 

Обединетото Кралство
Ирска
Бугарија
Кипар
Лихт.
Романија
Швајц.
Ватикан
  Шенгенска зона
  Ќе се приклучат подоцна
  Само полициска и судска соработка
  Изјавиле интерес
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 219571522
* GND: 4270920-9
* NKC: unn2006375240

 |

 |
**„Широките полиња на обичноста"** (2009 година) е роман за млади од американскиот писател Ник Бард. Романот раскажува за летото по матурирањето на тинејџер од предградијата, кој ја крие својата хомосексуалност. Останатите главни карактери во книгата се неговата нова најдобра другарка која е лезбијка и двете момчиња кои му се симпатични: едниот е латино спортска ѕвезда кој игра американски фудбал, а другиот е дилер на дрога. Оваа книга е првиот роман на Бард.

Романот ја освои наградата „Стоунвол" на Американската асоцијација на библиотеки во категоријата книжевност за деца и млади. Тој исто така беше финалист за книжевната награда „Ламбда" за ЛГБТ книжевност за деца и млади. Списанието „Буклист" ја вклучи оваа книга на Списокот на виножитото за 2010 година -- библиографија на книги за млади кој вклучуваат значителна тематика позврзана со ЛГБТ. Според „Њујорк Тајмс", „Широките полиња на обичноста" е една од најзначајните книги издадени во 2009 година.

Поради овој роман, списанието „Аут" го вклучи Ник Бард на списокот „Аут 100" меѓу стоте личности кои направиле значајни придонеси за ЛГБТ културата и политиката во 2009 година.

Наводи
------

1. ↑  admin (2010-01-19). „Stonewall Book Awards for 2010 announced". *News and Press Center* (англиски). Посетено на 2020-05-27.
2. ↑  „Finalists announced for the 22nd Annual Lambda Literary Awards | Lambda Literary" (англиски). Посетено на 2020-05-27.
3. ↑  „Rainbow List: 2010, by | Booklist Online". *www.booklistonline.com*. Посетено на 2020-05-27.
4. ↑  „Notable Books of 2009". *query.nytimes.com* (англиски). Посетено на 2020-05-27.
5. ↑  „Out100 2015". *www.out.com* (англиски). Посетено на 2020-05-27.
Студентите на Градскиот универзитет во Хонгконг организирале седница во текот на протестите во Хонгконг во 2014 година за блокирање на изборните реформи
Студентите на колеџот Шимер кои протестираа се заканија на промени во демократското управување на училиштето, 2010 година
Студентите на универзитетот Тафтс демонстрираат за дезинвестирање од фосилни горива, 2013 година
**Студентско движење** или **активизам во** **кампусот** е работа на студентите да предизвикаат политички, еколошки, економски или социјални промени. Иако често се фокусирани на училиштата, наставните програми и финансиското образование, студентските групи имаат влијание врз поголемите политички настани.

Современите студентски активистички движења се разликуваат во голема мерка по предмет, големина и успехот, при што учествуваат сите видови студенти во сите видови на образовни средини, вклучително и ученици од јавни и приватни училишта; основни, средни, високи, додипломски и постдипломски студенти; и сите раси, социоекономски припадност и политички перспективи. Некои студентски протести се фокусираат на внатрешните работи на одредена институција; други се фокусираат на пошироки прашања како што е војна или диктатура. Исто така, некои студентски протести се фокусираат на влијанието на една институција врз светот, како што е кампањата за дезинвестирање, додека други може да се фокусираат на влијанието на регионалната или националната политика врз институцијата, како што е кампањата против политиката за образование на владата. Иако студентското движење е вообичаено поврзано со левичарската политика, десничарските студентски движења не се невообичаени; на пример, големите студентски движења се бореле од двете страни на борбата за апартхејдот во Јужна Африка.

Наводи
------

1. ↑  Boren, Mark Edelman (2013). *Student Resistance: A History of the Unruly Subject*. стр. 261. ISBN 978-1135206451.
**Централнотихоокеански јазици** (**централнопацифички јазици**) или **фиџиско-полинезиски јазици** — огранок на централно-источните океаниски јазици. Групата содржи 45 јазика.

Класификација
-------------

Анализата на Базата на податоци на основниот лексикон на австронезиските јазици (*Austronesian Basic Vocabulary Database*, 2008) покажала наполна издржаност на централнотихоокеанските јазици како целина, како и главно одвојување од бауанскиот (источнофиџиски), второстепено одвојување од ротумскиот (западнофиџиски), како и поддршка за целината на полинезиските јазици. Ова ѝ пркоси на традиционалната калсификација каде источнофиџиските јазици се сметаат за најблиски до полинезиските. 

* Источнофиџиски јазици
* Западнофиџиско–полинезиски јазици
	+ Западнофиџиско–ротумски јазици
	+ Полинезиски јазици

Истата анализа покажаала микронезиските јазици со 70% убедливост.

Според Ethnologue, оваа група е составена од:

**централнотихоокеански** (44)
источнофиџиски полинезиски јазици (41)
источнофиџиски јазици (4)
фиџиски јазик
гоне-дауански јазик
лауански јазик
ломаивитски јазик
полинезиски јазици (37)
јадрени полинезиски јазици (37)
источни (14)
самоански јазици (23)
тонгански јазици (2)
западнофиџиско-ротумски јазици (3)
ротумски јазици (1)
ротумски јазик
западнофиџиски јазици (2)
западнофиџиски јазик
намоско-најтасирско-серуански јазик

Наводи
------

1. ↑  База на податоци на основниот лексикон на автронезиските јазици (англиски)

Поврзано
--------

* Портал: Јазик

* Малајско-полинезиски јазици
* Австронезиски јазици
* Океански јазици

Надворешни врски
----------------

* Централнотихоокеанско јазично стебло на Ethnologue.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со австронезиските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Хајнрих Ленц
**Хајнрих Фридрих Емил Ленц** (12 февруари 1804

 - 10 февруари 1865

) бил германски физичар најпознат по формулирањето на Ленцовиот закон во 1833 година.

Ленц е роден во Дорпат (Тарту) во Ливонија, денешна Естонија. По завршувањето на средно училиште во 1820 г. Ленц студирал хемија и физика на Универзитетот во Дорпат. Патувал и со Ото фон Котцебуе на неговата трета експедиција околу светот од 1823-1826 г. На патувањето Линц ги проучувал климатските услови и физичките особини на морската вода. По патувањето, почнал да работи на Универзитетот во Санкт Петербург, Русија, кајшто подоцна станал и декан на факултетот за математика и физика од 1840-1863 година, и ректор од 1863 до својата смрт во 1865 година. Започнал да го изучува електромагнетизмот во 1831 година. Покрај законот кој е наречен во негова чест, Ленц независно го има откриено и Џуловиот закон во 1842 г. поради што и понекогаш се нарекува Џул-Ленцов закон.

Умрел во Рим, откако доживеал инфаркт.

Надворешни врски
----------------

* Page on Lenz from a list of famous electroscientists
* Biography of Lenz Архивирано на 30 мај 2008 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 67229324
* LCCN: n2001009822
* ISNI: 0000 0001 0911 3966
* GND: 116911344
* SUDOC: 196832462

 |

 |
**Хидробиолошкиот институт** е образовно-научен институт во Македонија. Седиштето на институтот е во Охрид и истиот е основан во 1935 година. Главна цел на институтот е лимнологијата
на езерата и реките во Македонија. Покрај научната дејност, институтот располага и со мрестилиште за пастрмски видови со капацитет од 20 милиони зрна икра, младици или подмладок на ендемските видови пастрмки од Охридското Езеро.

Научно-образовни цели
---------------------

Инситутот, уште од своето основање во 1935 година, имал за цел истражување на природните и вештачките езера во Македонија, како и речните текови во државата. Посебно внимание институтот обрнува на Охридското Езеро.

Институтот е поделен на следните одделенија, односно интересни сфери:

* физичко-хемиско одделение
* микробиолошко одделение
* фитопланктонско одделение, (алги и примарна продукција),
* зоопланктонско одделение
* макрозообентосно одделение
* макрофитска вегетација,
* ципринидни риби, применето рибарство и аквакултура,
* паразитологија на риби,
* еко-токсикологија, и
* молекуларна биологија.

Опременост
----------

Покрај мрестилиштето, институтот е опремен со високософистицирана теренска и лабораториска опрема за потребите на истражување и Програмата за мониторинг на Охридското и Преспанското Езеро, како и за изведување лимнолошки истражувања на други природни и вештачки езера.

Покрај тоа, институтот поседува и брод за теренска работа на Охридското Езеро, опремен со кран и чекрк, радар и ехо-сондер со ГПС, профајлер (темепература, пХ, спроводливост, О2), ПАР (фотоактивно зрачење), опрема за семплирање седименти, опрема за семплирање проби на води, планктонски мрежи итн.

Издаваштво
----------

Институтот имал објавено повеќе од 800 трудови кои се публицирани и презентирани.

Наводи
------

1. ↑  За нас, Хидробиолошки институт Охрид

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место
**Томас Вермален** (холандски изговор: [ˈtoːmɑs fərˈmaːlə(n)]; роден на 14 ноември 1985 година) — белгиски професионален фудбалер кој игра како центарален одбранбен играч за шпанскиот клуб Барселона и репрезентацијата на Белгија.

Тој обично игра како лев-централен одбранбен играч, но може да игра и на позицијата класичен лев бек. Неговите клучни атрибути вклучуваат воздушна способност, водачки вештини, и брзина со топката во своите нозе. Тој исто ја поседува способноста за постигнување на гол како одбранбен играч.

Вермален се приклучил на младинската академија на Ајакс во 2000 година и ја освоил холандската титула во неговата прва сезоната  2003-04 со клубот. По заминувањето на Клас Јан Хунтелар во 2009 година, тој бил именуван како капитен на клубот за остатокот од сезоната. Во 2009 година тој бил трансфериран во тимот на Арсенал и во својата прва сезона бил избран во тимот на Премиер Лигата за таа сезона. Со трансферот на  Робин ван Перси во Манчестер Јунајтед во август 2012 година, тој бил именуван за капитен на Арсенал, но неговите игри и минутажа биле ограничени поради успехот на одбранбениот тандем Пер Мертерсакер и Лорен Кошчелни. Во август 2014 година, тој официјално за 15 милиони евра бил продаден на Барселона во шпанската Ла Лига.

Вермален го направил своето репрезентативно деби за Белгија во 2006 година, и од тогаш забележал 63 настапи за својата земја. Тој ја претставувал Белгија на Летните Олиписки Игри во 2008 каде што го освоил четвртото место, како и на Светското првенство во Бразил 2014 година и наЕуро 2016 година во Франција.

Наводи
------

1. ↑  „2014 FIFA World Cup Brazil: List of Players". FIFA. 11 June 2014. стр. 4. Архивирано од изворникот (PDF) на 2015-06-11. Посетено на 10 July 2014.
2. ↑  „Vermaelen - Thomas Vermaelen - FC Barcelona". *fcbarcelona.com*. Архивирано од изворникот на 24 јануари 2015.
3. ↑  *Vermaelen* in isolation: холандски изговор: [vərˈmaːlə(n)].
4. ↑  „Thomas Vermaelen: Barcelona to sign Arsenal defender on Sunday". *BBC*. 9 August 2014. Посетено на 10 August 2014.
**Широк Сокак** (познат и како „Битолско Корзо") — најпрометна и најпозната улица во центарот на Битола, со бројни дуќани и локали. Денес е строго пешачка улица, а некогаш по неа се движеле и автомобили. На Широк Сокак се наоѓаат најголемите продавници, ресторани, театарот со опера, галерии и многу кафулиња и клубови. Тука се сретнуваат најстарите архитектонски дела и градби на Балканот, коишто го красат градот уште од турско време. Типично турски куќи, покрај прекрасните вили, не се реткост во овој дел на градот. А на самиот крај на Широк Сокак се наоѓа спортската сала Младост и се влегува во простран цветен парк полн со дрвореди, којшто води до стадионот Тумбе Кафе, зоолошката градина и античкото наоѓалиште Хераклеја Линкестис.

Во 1904 г. пионерите во киното браќата Милтон и Јанаки Манаки купиле парцела на Широк Сокак, каде што во 1905 г. го наместиле фотографското ателје.

Име
---

Официјалното име во времето на Османлиското Царство било „Султание" или „Хамидие". Со потпаѓањето на градот под Србија во текот на Меѓусојузната војна во 1913 година, името на улицата е променето во „Крал Петар", а потоа во времето на комунизмот во Југославија, улицата била наречена „Маршал Тито".

Наводи
------

1. ↑  Колектив, Значајни личности за Битола, НУУБ „Св. Климент Охридски", Битоля, 2007, стр. 124.
2. ↑  Историјски музеј Србије[*мртва врска*]

Галерија
--------

* Покриен со снегПокриен со снег
* Типична архитектураТипична архитектура
* Католичка цркваКатоличка црква
* 
* 
* 
* 
* Широк Сокак во 1914 г.Широк Сокак во 1914 г.

Надворешни врски
----------------

* Широк Сокак на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Битола |
| --- |
|  |
| Географија | 
* Баба
* Драгор
* Пелагонија
* Пелагониски Регион
* Пелистер
* Населби и маала

 |  |
|  |
| Знаменитости | 
* Дебој
* Безистен
* Џепане
* Зоолошка градина
* Исак џамија
* Јени џамија
* Кркардаш
* Народен музеј
* Саат-кула
* Стара битолска бања
* Тумбе Кафе
* Хераклеја Линкестис
* Широк Сокак

 |
|  |
| Спорт | 
* КК Пелистер
* РК Пелистер
* ФК Пелистер
* Спортска сала „Боро Чурлевски"
* Стадион „Петар Милошевски"
* Чкембари

 |
|  |
| Образование | 
* Универзитет „Св. Климент Охридски"
* Гимназија „Јосип Броз-Тито"

 |
|  |
| Настани | 
* Фестивал „Акто"
* Фестивал „Браќа Манаки"
* СИ-ДО
* Битолино

 |
|  |
| Личности | 
* Браќа Манаки
* Каролина Гочева
* Список на личности

 |
|  |
| Симболи | 
* Грб на Битола
* Знаме на Битола

 |
|  |
|  Портал „Битола" |

 |
**Христо Калајџиев** бил раководен деец на македонското револуционерно движење и на БКП. Во 1919 година бил член на БКП задолжен да дејствува меѓу македонската прогресивна емиграција и македонското население во Пиринскиот дел на Македонија. Бил апсен, затворан, и интерниран во концентрациони логори. Постоењето на македонската нација го сметал за факт, а тоа се гледа и од *Апелот до Македонците во Бугарија,* чиј потписник е заедно со други видни револуционери и дејци како: Павел Шатев, Туше Делииванов, Петар Шанданов, Ангел Динев, Михаил Герџиков и др.

Септември, 1944 година *Апел до Македонците во Бугарија*. Еден од потписниците е и Христо Калајџиев.
По Резолуцијата на Информбирото (1948) наполно се солидаризира со големодржавната политика на БКП.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Надворешни врски
----------------

* Христо Калајџиев, „За нацијата и националното прашање", Македонска мисъл кн. 9-10, год. 2, 1946 - Софија.



1. ↑  Динев, Ангел (1983). *Одбрани Дела во три книги - Втора книга*. Скопје: Култура - Скопје. стр. 333–337.
**Хајнлајте** (германски: *Hainleite*) — поранешна општинска заедница во округот Нордхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Волкрамсхаузен.

Општинската заедница Хајнлајте се состоела од следниве општини:

1. Грослора
2. Хајнроде
3. Клајнфура
4. Нора
5. Випердорф
6. Волкрамсхаузен

Координати: 51°25′01″ N; 10°42′00″ E﻿ / ﻿51.417° СГШ; 10.700° ИГД﻿ / 51.417; 10.700

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 316390084
* GND: 10053169-6

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Нордхаузен е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Христо Кулишев** (роден на 27 јануари 1904

 година во Дојран - починал на 24 јануари 1983

 година во Скопје) — македонски гинеколог.

Животопис
---------

Христо Кулишев дипломирал медицина во Грац во 1930 година, а потоа бил лекар во Дојран и Косово. Во 1941 г. се вработил во Гинеколошко-акушерското одделение при Градската болница во Скопје. По Ослободувањето работел во Родилниот дом во Прилеп, а од март 1951 г. во Гинеколошкото одделение во Битола. Бил преместен во Здравствениот дом „Идадија" во Скопје, каде што останал до пензионирањето во 1974 година.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Кулишев*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 773. Text "series
" ignored (help)
Хајнц Фишер
**Д-р Хајнц Фишер** — австриски политичар и претседател на Австрија. Роден е на 9 октомври 1938

 година во Грац. 
Има завршено Правен факултет во Виена, а во 1961 година докторирал. Во 1993 година станал доктор на политички науки. 
Од 1971 до 2004 година бил пратеник во австрискиот парламент, а во 2004 година станал претседател на Австрија.

Австрија*Оваа биографска статија за личност од Австрија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 46800469
* LCCN: n80138883
* ISNI: 0000 0001 1060 5968
* GND: 120668890
* SUDOC: 080457304
* BNF: cb12206542j (податоци)
* BIBSYS: 6090420
* NLA: 35785235
* NKC: skuk0002456

 |

 |
**Томанија Обреновиќ** (1796-1881) била ќерка на војводата од кнежевството Јадранско Море (Јадар) Анте Богиќевиќ. Се омажила за Јеврем Обреновиќ (1816). Имале осум ќерки и еден син.

Биографија
----------

Томанија Богичевиќ била ќерка на Војводата од Јадранскиот патријарх Анте Богичевиќ, тој ги имал синовите војводата Богосав Боја Богичевиќ и потполковникот Милош Богичевиќ, и ќерката Томанија. Томанија Богиќевиќ била во брак со мајсторот Јеврем Обреновиќ, брат на кнезот Милош. Нивниот син Милош е татко на принцот и крал Милан Обреновиќ.

Бидејќи живеела долго по смртта на нејзиниот сопруг, луѓето ја паметеле како тетка на принцот Михаило и баба на принцот Милан. Куќите на Јеврем и Томанија во Шабац и Белград биле модерно опремени во тоа време. Томанија се прославила со организирање веселби во својата куќа во Белград. Нејзини гости биле конзули на странски држави со нивните сопруги и белградската елита. Во Белград само што почнале да се организираат балови, но немало услови за нивно одржување во нивната куќа. Куќата на Томанија Обреновиќ се наоѓала на Теразија на аголот со денешната улица Нушичева. Јеврем и Томанија, како и нивните деца, биле погребани во манастирот Раковица, кој материјално многу го помогнале во текот на животот.

Јеврем и Томанија Обреновиќ имале девет деца, од кои три починале во раното детство, другите шест се:

* Јелена-Јелка (1818-?), Оженет 1834 г. за Константин Хади.
* Симеона-Симка (1818-1838), се омажила во 1834 година за Јанац Герман.
* Анка (1821-1868), се омажила во 1842 година. за Александар Константиновиќ.
* Кетрин (1826-1848)
* Стана (1828-1842)
* Милош (1829-1861), татко на кралот на Милано.

Заедно со нејзината внука Катарина го преживеала атентатот на принцот Михаило Обреновиќ во 1868 година во која покрај принцот починала и нејзината ќерка Анка.

Семејството
-----------

### Родители

| Име | слика | Дата на раѓање | датум на смрт |
| --- | --- | --- | --- |
| Анта Богиќевиќ |  | околу 1758 година | 1813 година |
|

### Сопружник

### Деца

| Име | слика | Дата на раѓање | датум на смрт | брачен другар |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Јелена Обреновиќ |  | 6 мај 1818 година | 188 | Константин Хадија |
| Симка Обреновиќ |  | 6 мај 1818 година | 1837 година | Јанац Германец |
| Анка Обреновиќ |  | 1 април 1821 година | 10 јуни 1868 година | Александар Константиновиќ |
| Јекатерина Обреновиќ |  | 9 јули 1826 година | 6 август 1848 година | починала во младоста |
| Стана Обреновиќ |  | 24 март 1828 година | септември 1842 година | починала во младоста |
| Милош Обреновиќ |  | 25 ноември 1829 година | 20 ноември 1861 година | Елена Марија Катарџи |
|

Наводи
------

1. ↑  Делић, Јован M. (2019). *Ваљевски састанак и Ђачки растанак, Бећковић и Радичевић*. Андрићград: Андрићев институт. стр. 65–79.
2. ↑  КОВАЧЕВИЋ, ЈЕЛЕНА (2019-05-16). „КОМУНИСТИ ИЗ БОСНЕ И ХЕРЦЕГОВИНЕ НА КОМУНИСТИЧКОМ УНИВЕРЗИТЕТУ НАЦИОНАЛНИХ МАЊИНА ЗАПАДА". *ГЛАСНИК УДРУЖЕЊА АРХИВСКИХ РАДНИКА РЕПУБЛИКЕ СРПСКЕ*. **2** (9). doi:10.7251/guars1709205k. ISSN 1840-4626.
3. ↑  Smith, Amy (2017-01-22). „Family Genealogy and Family Communication: Finding Common Ground". *Genealogy*. **1** (1): 6. doi:10.3390/genealogy1010006. ISSN 2313-5778.
**„Широко пространство"** (англиски: *The Great Outdoors*) е американски филм од 1988 година, во режија на Хауард Дач. Главните улоги ги толкуваат: Ден Ајкројд и Џон Кенди.

Содржина
--------

Чет (го игра Кенди) е семеен човек од Чикаго, кој го носи семејството на одмор крај едно езеро. Иако сопругата и децата не се многу расположени за одморот, Чет има големи надежи за одморот. Меѓутоа, тие се распрснуваат кога неговиот омразен шура Роман Крег (го игра Ајкројд) ќе налета со своето снобовско семејство.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 868, 13.2.2015, стр. 24.
2. ↑  „Широко пространство", *Антена*, број 876, 10.4.2015, стр. 27.
Натпис од 1893 г. на црквата „Вознесение Христово" во Мало Рувци со името на Тасламиче.
**Христо Тасламиче** — македонски мајстор-ѕидар од XIX век, роден во Прилеп.

Градби
------

Заедно со Петре Лауцо и Коста Лауцо, Христо Тасламиче е најпознатиот прилепски градител во XIX век. Со Коста Лауцо ги граделе црквата „Св. Благовештение" во Прилеп (1838) и училиштето, а со Петре Лауцо: Саат кула во Прилеп. Тасламиче учествувал и во подигнувањето на конаците на манастирот Трескавец во 1867 година. Градители мајстори кои учествувале во овој потфат, покрај добро познатите Коста Лауцо, Перо Лауцо и Ристе Тасламиче, биле и повеќемина мајстори од Прилеп. Како самостоен градител Христо Тасламиче се јавува на црквата „Вознесение Христово" во селото Мало Рувци.

Градењето на црквата „Св. Благовештение"
----------------------------------------

Најзначајниот објект на којшто работел Тасламиче била прилепската црква „Св. Благовештение". Турските власти не дозволиле „нејзино надворешно нагласување, па затоа нејзината монументалност може многу повеќе да се согледа одвнатре". Самата црква била со димензии: 32 метри долга, 26 метри широка, а 9 метри висока. Црквата била вкопана шест скалила од улицата која поминувала покрај неа. Била ѕидана од делкан бигорлив варовник, со многу колони од северната, западната и јужната страна, додека на исток се наоѓа олтарната апсида. Црквата има 3 влеза од западната страна и 1 влез од јужната страна. Околу црквата биле подигнати тремови (на југ, север и запад). Над тремовите се наоѓале галерии, додека пак, над западниот трем било подигнато место каде што требало да пее хорот за време на светите литургии. Од секоја страна каде што имало трем бил направен влез, па така преку нив можело да се влегува во самата црква. На западната страна од црквата била изградена камбанарија во барокен стил (1869 година).

Наводи
------

1. ↑  Бабиќ, Бошко (1961). „Неколку податоци за ѕидарите и сликарите во прилепскиот крај од XIX век". *Стремеж*. **1961**: 59–61.
2. ↑  Ангелески, Златко (2008). *170 години од осветувањето на црквата „Св. Благовештение"*. Прилеп. стр. 25.
3. ↑  Ковилоски, Славчо (2017). *Прилеп и Прилепско во XIX век (културно-историски процеси)*. Скопје: Современост. стр. 218–220.
4. ↑  Хаџи Васиљевић, Јован (1902). *Прилеп и његова околина*. Београд. стр. 94–95.

Надворешни врски
----------------

* мрежно место на oldprilep.com
* БЛАГОВЕСТИ, Официјален блог на црквата „Свето Благовештение" – Прилеп
**Томас Болејн** (роден во  1477
 - починал на 12 март 1539

 година) — англиски дипломат, прв Ерл од Вилтшир како татко на англиската кралица Ана Болејн и дедо на Елизабета I.

Негови родители биле Вилијам Болејн и Маргарита Болејн. Тој се оженил со Елизабета Хауард, ќерка на Томас Хауард, од кој брак се родиле:

* Марија Болејн
* Ана Болејн
* Џорџ Болејн

Томас Болејн бил еден од најголемите дипломати во времето на Хенри VIII, кој познавал неколку европски јазици. Тој бил миленик на Хенри VII. Томас Болејн успеал да шармира многу влијателни личности, вклучувајќи ја и надвојводката Маргарет од Австрија, ќерката на Максимилијан I, Цар на Светото Римско Царство. Во овој период, таа владеела со Холандија на местото на нејзиниот татко и била толку многу импресионирана од Болејн што ѝ понудила на ќерка му Ана место во нејзиниот дворец. Во 1525 година се здобил со титулата војвода од Роксфорд, а во 1527 со титулата гроф од Ормондеа. Во 1529 година пак, благодарение на својата ќерка Ана, која станала кралица на Англија, се здобил со титулата гроф од Вилтшир. Во 1533 година, неговата ќерка се омажила за Хенри VIII, но по три години била погубена заедно со својот брат Џорџ. Во текот на останатиот живот, Томас го поминал во мирување, надвор од политичкиот живот.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 28246375
* LCCN: no2004047100
* ISNI: 0000 0000 7876 786X
* GND: 132958961
* SUDOC: 176475990
* BNF: cb17822013r (податоци)

 |

 |
**Условите на размената** (англиски: *Terms of trade*) го покажува количеството на увозни производи што една земја го добива за единица од своите извозни производи. Условите на размената се искажуваат како индексни броеви кои се добиваат како однос меѓу индексите на извозните и увозните цени:

Услови на размената = Индекс на извозните цени⁄Индекс на увозните цени

Притоа, ако цените на извозните производи на земјата се намалуваат или ако растат цените на увозните производи, тогаш велиме дека условите на размената се влошуваат, зашто земјата ќе треба да даде повеќе свои производи за да добие еден увозен производ. Со други зборови, ако горниот индекс се зголемува, тоа означува подобрување на условите на размената.

Наводи
------

1. ↑  Таки Фити, *Економија*. Скопје: Економски факултет – Скопје, 2006, стр. 451-452.