Ана-Клара Романус-Алфвен
**Ана-Клара Романус-Алфвен** (1874–1947) била пионерска шведска лекарка, учителка, суфражетка и активистка за правата на жените. Откако дипломирала како лекар во 1906 година, таа била првата жена што отворила ординација во Норшепинг, честопати бесплатно ги лекувала своите посиромашни пациенти. Во 1907 година, Романус-Алфвен се приклучила на локалниот огранок на Националното здружение за право на глас на жените (ЛКПР), претседавајќи со организацијата до 1919 година. Таа, исто така, го предводела женскиот совет во Норшепинг, обезбедувајќи поддршка за обесправените жени и деца.

Биографија
----------

Родена на 24 ноември 1874 година во Ландскрона, Ана-Клара Романус била ќерка на оргулистот и наставник по музика Јохан Романус Петерсон (1833–1914) и неговата сопруга Јохана Марија родена Рајнхолдсдатер (1845–1935), учителка. Таа била второ од трите деца на семејството. Во гимназијата за девојки во Карлскруна, таа била инспирирана од романописецот и добитничка на Нобеловата награда Селма Лагерлеф. И покрај првичното противење на нејзините родители на нејзината желба да стане учителка, тие на крајот се согласиле. По матурата во Малме, таа тренирала да биде учителка во Калмар. Потоа, таа работела како учителка во Ескилстуна, каде што можела да работи на студирање медицина за да стане доктор.

Во 1898 година, таа започнала студии на Институтот Каролинска, дипломирајќи како лекар во 1906 година. Таа одлучила да се пресели во индустрискиот град Норшепинг каде што отвори ординација во работничката област во градот. Се покажало како голем успех, особено затоа што многу жени претпочитале да имаат женски лекар. Таа често ги лекувала самохраните мајки и нивните деца, бидејќи инаку не би можеле да добијат медицинска нега.

Романус-Алфвен исто така била голем поддржувач на правата на жените. Во 1907 година, таа се приклучила на огранокот Норшепинг на движењето за право на глас на жените, држејќи предавања за воспитување на девојчиња, грижа за деца и сексуална хигиена. Таа година се омажила за колегата лекар Јоханес Алфвен (1878–1944), брат на композиторот Хуго Алвен. Заедно имале две деца. Во 1910 година била избрана за претседател на здружението за право на глас, функција која ја задржала додека Швеѓанките не успеале да добијат право на глас во 1919 година.

Таа, исто така, претседавала со локалниот женски совет на Норшепинг неколку години, работела како училиштен лекар и предавала здравствена заштита во различни училишта и институции во околината. Во 1920-тите, таа неуспешно се обидела да биде избрана во парламентот на либералите.

Ана-Клара Романус-Алфвен починала на 9 ноември 1947 година во Есинг, Стокхолм.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Perwe, Johan. „Anna-Clara Romanus-Alfvén". Svenskt kvinnobiografiskt lexikon. Посетено на 6 May 2021.
2. ↑  Perwe, Johan (22 March 2019). „Läkaren Anna-Clara Romanus hjälpte utsatta arbetarkvinnor" (Swedish). Demokrati 100. Архивирано од изворникот на 2021-11-20. Посетено на 6 May 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  Hedberg, Walborg; Arosenius, Louise (1914). „Svenska kvinnor från skilda verksamhetsområden - Biografisk uppslagsbok" (Swedish). Albert Bonniers Förlag. Посетено на 6 May 2021.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link) CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. 1 2  „Anna Clara Romanus-Alfvén (Romanus)". Geni. Посетено на 6 May 2021.