Карта на териториите на Сенгоку *дамијоо* околу првата година од Генки ерата (1570 г. н.е.).
**Даимјоо** (大名code: ja is deprecated , *Daimyō*, јапонски изговор: [daimʲoː] ( слушнете)) биле моќни Јапонски феудални лордови кои, од X век до раниот период Меиџи во средината на XIX век, владееле со поголемиот дел од Јапонија од нивните огромни, наследни земјишни поседи. Тие биле подредени на шогунот и номинално на императорот и *куге*. Во поимот, *даи* (大) значи „голем", а *мјоо* (myō) во *мјооден* [myōden (名田)], значи „приватна земја".

Од *шуго* во периодот Муромачи преку Сенгоку до *даимјоо* од периодот Едо, рангот имал долга и разновидна историја. Потеклото на *даимјоо* исто така значително се разликувал; додека некои кланови *даимјоо*, особено Мари, Шимазу и Хосокауа, биле кадетски гранки на империјалното семејство или потекнувале од *куге*, други *даимјоо* биле промовирани од редовите на самураите, особено за време на периодот Едо.

*Даимјоо* често ангажирале самураи да ја чуваат својата земја, а тие им плаќале на самураите на со копно или храна, бидејќи релативно малкумина можеле да си дозволат да плаќаат пари на самураите. Ерата на *даимјоо* завршила набргу по реставрацијата на Меиџи со усвојување на системот на префектура во 1871 година.

Шуго-даимјоо
------------

Шиба Јошимаса од кланот Шиба, еден од *Шуго-даимјоо*.
*Шуго-даимјоо* [Shugo daimyoo (守護大名code: ja is deprecated )] биле првата група мажи што ја имале титулата *даимјоо*. Тие се појавиле меѓу *шуго* (гувернер/заштитник) за време на периодот Муромачи. *Шуго-даимјоо* имале не само воени и полициски овластувања, туку и економска моќ во провинциите. Тие ги акумулирале овие овластувања во текот на првите децении од периодот Муромачи.

Главните *шуго-даимјоо* потекнувале од клановите Шиба, Хатакејама и Хосокава, како и *тозама* клановите Јамана, Ооучи, Такеда и Акаматсу. Најголемиот владеел со повеќе провинции.

Шогунатот од Ашикага барал од *шуго-даимјоо* да престојува во Кјото, затоа тие назначиле роднини или чувари, наречени *шугодаи*, да ги застапуваат во нивните родни провинции. На крајот, некои од нив за возврат престојувале во Кјото, назначувајќи заменици во покраините.

Војната во Оонин било големо востание во кое *шуго-даимјоо* се бореле едни со други. За време на оваа и на другите војни од тоа време, *куни икки*, или покраинските востанија, се одвивале додека локално моќните воини барале независност од *шуго-даимјоо*. Пратениците на *шуго-даимјоо*, кои живееле во провинциите, ја искористиле можноста да ја зајакнат својата позиција. На крајот на XV век, оние *шуго-даимјоо* кои успеале, останале на власт. Оние кои не успеале да извршат контрола над своите заменици паднале од власта и биле заменети со нова класа, *сенгоку-даимјоо*, која произлегла од редовите на *шугодаи* и *џизамурај*.

*Сенгоку-даимјоо*
-----------------

 Дате Танемуне, *даимјоо* во Сенгоку периодот.
 Ода Нобунага, моќен *даимјоо* за време на периодот Сенгоку.
Меѓу *сенгоку даимјоо* [*sengoku daimyo* (戦国大名code: ja is deprecated )] имало многумина кои биле *шуго-даимјоо*, како што се Сатаке, Имагауа, Такеда, Токи, Рокаку, Чучи и Шимазу. Новите редовите на *даимјоо* биле Асакура, Амаго, Нагао, Мијоши, Чоосокабе, Хатано и Ода. Овие доаѓале од редовите на *шугодаи* и нивните заменици. Дополнителни *сенгоку-даимјоо*, како што се Моори, Тамура и Рјуузоџи, се појавиле од *џизамураите.* Пониските службеници на шогунатот и ронин (доцно Хооџоо, Саитоо), провинциски службеници (Китабатаке) и *куге* (Тоса Ичијоо) исто така довеле до *сенгоку-даимјоо*.
[  ]

Едо период
----------

 *Камеи Кореми*, *даимјоо* за време на Бакуматсу период.
Битката кај Секигахара во 1600 година го означила почетокот на Едо периодот. *Шогун* Токугава Иејасу реорганизирал приближно 200 *даимјоо* и нивните територии во *хан,* што биле проценети со производство на ориз. Оние што се упатиле кон *хан,* проценети на 10,000 *коку* (50.000 шиници или 1,804м2) или повеќе, се сметале за *даимјоо*. Иејасу исто така ги категоризирал *даимјоо* според нивниот однос со владејачкото семејство Токугава: *шинпан* биле поврзани со Токугава; *фудаи* биле вазали на Токугава или сојузници во битка; а *тозама* не биле во сојуз со Токугава пред битката (не се знае дали се бореле против Токугава).

*Шинпан* биле колатерали на Иејасу, како што биле Матсудаира, или потомци на Иејасу, освен во главната линија на сукцесијата. Неколку *шинпан*, вклучувајќи ги Токугауа од Оуари (Нагоја), Кии (Вакајама) и Мито, како и Матсудаира од Фукуи и Аизу, држеле голем *хан*.

Неколку *фудаи даимјоо*, како што е *Ли* од Хиконе, држеле голем *хан,* но многумина биле мали. Шогунатот поставил многу *фудаи* на стратешки локации за да ги чуваат трговските патишта и приодите кон Едо (денешно Токио). Исто така, многу *фудаи даимјоо* заземале позиции во шогунатот Едо, некои се искачиле на позицијата *рооџуу.* Фактот дека *фудаи даимјоо* можеле да заземаат владини позиции додека *тозама* воопшто не можеле, било главна разлика меѓу нив.

*Тозама даимјоо* држеле претежно големи феуди далеку од главниот град, пр. Кага *хан* од префектурата Ишикава, предводена од кланот Маеда, проценета на 1,000,000 *коку* (180,391м2). Други познати *тозама* кланови вклучувале Мори од Чоошуу, Шимазу од Сатсума, Дате на Сендаи, Уесуги од Јонезауа и Хачисука од Ауа. Првично, Токугауа ги сметал за потенцијално бунтовни, но во поголемиот дел од периодот Едо, браковите меѓу Токугауа и *тозама*, како и контролните политики како што се *санкин-коотаи*, резултирале во мирни односи.

Од *даимјоо* се барало да одржуваат живеалишта во Едо, како и нивните феуди, и периодично да се движат помеѓу Едо и нивните феуди, обично поминувајќи наизменични години на секое место, во практика наречена *санкин-коотаи*.

По реставрацијата на Меиџи
--------------------------

Маркизот Курода Нагахиро, *даимјоо* на Фукуока посед.
Висконт Маеда Тошисада, најстариот син на Маеда Тошиаки, конечниот *даимјоо* на *Нанокаичи* посед во провинцијата Коозуке.
Во 1869 година, година по реставрацијата Меиџи, *даимјоо*, заедно со *куге,* формирале нова аристократија, *казоку*. Во 1871 година, *хан* бил укинат и биле основани префектури. Во оваа година, околу 200 *даимјоо* му ги вратиле своите титули на императорот, кој ги консолидирал своите *хан* во 75 префектури. Нивните воени сили биле исто така демобилизирани, со *даимјоо* и нивните следбеници и самураи, пензионирани. Овој потег за укинување на феудалните домени делотворно ја завршила ерата на *даимјоо* во Јапонија. Ова било ефикасно спроведено преку финансискиот колапс на владите на феудалниот домен, попречувајќи ја нивната способност за отпор.

Како резултат на промените, многу *даимјоо* останале под контрола на своите земји, назначувани за префектурни гувернери; сепак, тие наскоро биле ослободени од оваа должност и масовно биле повикани во Токио, со што ја прекинале секоја независна база на моќ од која потенцијално ќе можеле да се побунат. И покрај тоа, членовите на поранешните феудални (*даимјоо*) семејства, останале истакнати во владата и општеството, а во некои случаи продолжуваат да остануват истакнати до денес. На пример, Морихиро Хосокава, поранешен премиер, е потомок на *даимјоо* на Кумамото.

Поврзано
--------

* Јапонски кланови
* Историја на Јапонија
* Музеј на часовникот Даимио

Наводи
------

1. ↑  Katsuro, Hara (2009). *An Introduction to the History of Japan*. BiblioBazaar, LLC. стр. 291. ISBN 1-110-78785-5.
2. ↑  *Kodansha Encyclopedia of Japan*, entry for "daimyo"
3. ↑  Norman, Herbert E. (2011). *Japan's Emergence as a Modern State - 60th anniv. ed.: Political and Economic Problems of the Meiji Period*. UBC Press. стр. 25–26. ISBN 978-0-7748-4187-0.
4. ↑  McLaren, Walter Wallace (2013). *Political History of Japan During the Meiji Era, 1867-1912* (англиски). Oxon: Routledge. ISBN 978-1-136-99549-1.
5. ↑  Frédéric, Louis; Roth, Käthe (2002), *Japan Encyclopedia*, Harvard University Press Reference Library, Belknap, стр. 141–142, ISBN 9780674017535
6. ↑  Nester, William R. (2016). *The Foundation of Japanese Power: Continuities, Changes, Challenges: Continuities, Changes, Challenges* (англиски). Oxon: Routledge. ISBN 978-1-315-48931-5.
7. ↑  Huffman, James L. (2013). *Modern Japan: An Encyclopedia of History, Culture, and Nationalism*. Oxon: Routledge. стр. 4. ISBN 9780815325253.

Надворешни врски
----------------

* Господари на Самураите: Наследство на семејство Даимио
* Светска историја: обрасци на интеракција
* Самурај, Чанин и Бакуфу: Меѓу културите на несериозност и штедливост.