recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Оваа статија се однесува на градот во Бугарија.  За други значења, погл. Борово.  

**Бòрово** (бугарски: *Борово*) — гратче во Североисточна Бугарија, административен центар на општината Борово во Русенската Област. Има население од околу 1.992 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Борово се наоѓа во североисточниот дел на Дунавската Рамнина. Гратчето се наоѓа на 50 километри југозападно од регионалниот центар Русе и на 6 километри од Бјала.

Историја
--------

Во земјиштето на градот Борово се пронајдени уникатни предмети од сребрено тракиско богатство, познато како „Боровско богатство" и тракиска гробница од 4 век п.н.е.. Помеѓу селата Батин и Горно Абланово, се пронајдени докази за постоење на стар римски пат.

Првите информации за селото датираат од 1657 година, кога се споменува под името **Чифлик манастир**. Во наредните години се викало **Горна Манастирица** или **Горно Манастирци**. Со Указ бр.1273 од 4 септември 1948 година селото Горазд било избришано и припоено како јужна населба на селото Горна Манастирица. Со Указ бр.79 од 11 февруари 1958 година селото Горна Манастирица било преименувано во село **Борово**, кое добило статус на град во 1984 година.

Поврзано
--------

* Боровско богатство

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Указ № 2907 от 5 септември 1984 г. Обн. ДВ. бр. 71 от 7 септември 1984 г.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Борово
Пионир 0
**Пионир 0** (познат и како Тор-Ејбл 1) беше неуспешен обид на САД за праќање на сателит во орбита на Месечината, којшто носеше телевизиска камера, детектор на микрометеорити, и магнетомер. Бешпе дизајниран од воздушната флота на САД како првиот сателит во Пионир програмата, и беше првиот обид да се лансира нешто надвор од Земјината површина од страна на било која земја, но обидот беше неуспешен бргу после лансирањето. Затоа сондата не е наречена Пионир 1.

Леталото се состоеше од тенка цилиндрична средина со збиени конуси долги 17см на двете страни. Цилиндарот беше 74см по пречник, и висината од врвот на едниот до врвот на другиот конус беше 76см.

Лансиран беше на 17 август 1958 во 12:18 по Гринич

Инструментација
---------------

Во линија со оските на леталото и штрчејќи од крајот на долниот конус се наоѓаше 11 килограми тешката ракета и обвивка за ракета, напојувана со цврсто гориво, коешто претставуваше главен дел од структурата на леталото. Осум мали потисници за подесување на брзината беа поставени на крајот од горниот конус, во прстеновидна серија која можеше да биде отфрлена после употреба. Магнетна диполна антена излегуваше од врвот на гониот конус. Школката беше составена од ламинирана пластика, и беше обоена со шема од темни и светли риги, за да се помогне во регулирањето на температурата.

Инстументацијата тежеше 11,3 килограми и се состоеше од:

- Инфрацрвен телевизиски систем за скенирање слики, дизајниран да ја проучува површината на Месечината, посебно темната страна,
- Низа од диафрагми и микрофони за откривање на микрометеорити. Микрометеоритите кои удараат во дијафрагмата би создале акустичен пулс кој би патувал кон микрофонот преку дијафрагмата. Микрофонот содржеше пиезоелектричен кристал. Исто така, беше поставен и појачувач, кој би го појачал сигналот, за да истиот биде детектиран.
- Магнетометар со нелинеарен појачувач кој требаше да ги измери Земјиното, Месечевото, и меѓупланетарното магнетно поле. Во тоа време не се знаеше дали Месечината има магнетно поле или не.

Вселенското летало беше напојувано од никел-кадмиумови батерии за палење на ракетите, сребро-оксидни батерии за телевизискиот систем и живини батерии за останатите кола. Леталото требаше да се стабилизира во своето вртење на 1.8 вртежи во минута, а правецот на вртење требаше да биде приближно ортогонален со геомагнетските меридиански рамнини на траекторијата .

Крај на мисијата
----------------

Пионир 0 беше уништен од експлозија на првиот степен од бустерот на Тор, 73,6 секунди по отиснувањето од земјата, на 16 километри височина, и падна во Атлантскиот Океан. Неуспехот се претпоставува дека е предизвикан од фаличен лагер на турбопумпата, кој ја престанал работата на пумпата за течен кислород. Нееднакви телеметриски сигнали беа примени од товарот и горните степени во наредните 123 секунди по експлозијата, и горните степени беа следени до паѓањето во океанот. Планирано беше леталото да патува 2,6 дена до Месечината и за тоа време моторите на солидно гориво да се запалат и да го стават леталото во 29.000 километри долга орбита околу Месечината која би треала 2 недели.

Надворешни врски
----------------

Пионир 0 - Астрономски Клуб Куманово
Зајдисонце над јужниот дел на Лудогорието
**Лудогорието** (бугарски: *Лудогорие*, до 1950 г. **Делиорман**) — историско-географски регион во Североисточна Бугарија.

Географија
----------

Лудогорие е пространо плато во источниот дел на ридската Дунавска Рамнина. Територијата на Лудогорие е 2637,6 квадратни километри. Ги опфаќа градовите Каолиново, Исперих, Кубрат, Завет, Трговиште, Попово, Дулово, Главиница, В’лчи Дол, а Разград се наоѓа на западната граница на регионот. Се наоѓа на надморска височина помеѓу 250 и 350 m..

На североисток и исток постепено преминува во Добруџа. Северната граница се протега по линијата Тутракан — северниот тек на Суха Река при преминување на романска територија, бидејќи овде се граничи Дунавскиот брег и, областа наречена Елијата. На запад стигнува до долините на реките Бели Лом и Топчијска, а на исток до Франгенското Плато. Јужната граница започнува од Разградските и Самоиловите ридови до долината на Бресташка Река..

Низ Лудогорието минуваат реките Војна, Царатар, Сенковец, Канаѓол, Караман Дере и други.

Почви и клима
-------------

Платото е направено од варовници и лапори, на врвот од нив — лес. Почвите се црноземи, исцедени и фајоземи. Климата е умереноконтинентална.

Флора и фауна
-------------

Во минатото, регионот бил покриен со пространи широколисни шуми од даб стежер, горун, сладун, цер. Денес, тие се фрагментирани како последица на сеча. Областа е богата со крупен и мал дивеч. Богатa е и со разновидност на птици. Тука се ловечките фарми „Воден" и „Паламара".

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Голяма енциклопедия България", БАН, том 7 (КРУ-МОМ), ИК „Труд", София 2012, ISBN 978-954-8104-29-6, стр. 2629.
**Јанис Рагузис** (грчки: *Γιάννης Ραγκούσης*; р. 11 декември 1965

 во Атина) — грчки економист и политичар, и поранешен Министер за инфраструктура, транспорт и врски од партијата на ПАСОК.

Јанис Рагузис дипломирал на Одделот за финансиски студии на Аристотеловиот универзитет во Солун. Тој завршил студии со магистерска диплома во на Универзитетот во Сасекс, Велика Британија. Јанис Рагузис течно зборува англиски јазик.

Рагузис бил член на Ректорскиот совет, познат како *FEAPTH*. од 1986 година до 1989 година. Од 1991 до 1993 година бил секретар на младите сили на ПАСОК, како и член на Централниот Совет на Народна студентска унија на Грција (EFEE).

Јанис Рагузис бил член на Централниот комитет на Сегрчко социјалистичко движење (ПАСОК), од 1994 до 1996 година. Во 2003 година тој бил избран за градоначалник на Парос, Грција, на која функција се задржил до 2007 година..

Тој првпат бил избран како член на Грчкиот парламент од страна на ПАСОК во 2007 година и 2009 година. Од 15 август 2007 тој станал портпарол на партијата.

По изборите од 7 октомври 2009 година, премиерот на Грција, Јоргос Папандреу го назначил Јанис за министер за внатрешни работи, функција што со која тој раководел до реконструкција на владата од 17 јуни 2011 година, кога бил назначен за министер за инфраструктура, транспорт и врски.

Наводи
------

1. ↑  „Paros local government website". Архивирано од изворникот на 2011-07-21. Посетено на 2011-06-18.
Илсутрација од книгата Код. 44 A 8, на која се прикажани двајца мечувалци
**Петар од Данциг** (герм. *Peter von Danzig*) бил германски мечувалски мајстор од XV век, најверојатно роден во Данциг (денешен Гдањск, Полска). Во 1452 г. издал мечувалска книга позната како Код. 44 A 8 (или MS 1449), веројатно составена во староста. Тој се вбројувал во 16-членото «друштво» на на големиот мајстор Јоханес Лихтенауер.

Поврзано
--------

* Код. 44 A 8
* Германска мечувалска школа
* Историски европски боречки вештини

Надворешни врски
----------------

* За мечувалската книга на Петар од Данциг (англиски)

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со мечувалството е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ѓерги Козман** (роден на 23 март 1878

) — унгарски кајакар кој се натпреварувал од крајот на 1990-тите. Се натпреварувал на две Летни олимписки игри, освојувајќи два бронзени медали на настанот Ц-2 1000 м, во 2004 и 2008 година.

Исто така освои единаесет медали на Светското првенство со спринт на МКФ со пет златни медали (C-2 500 m: 2007, C-2 1000 m: 2006, C-4 200 m: 2001, 2003, C-4 1000 m: 2001 ), два сребрени (C-2 500 m: 2005, C-4 500 m: 2001) и четири бронзени (C-2 500 m: 2006, C-2 1000 m: 2003, 2005; C-4 1000 m: 1999). Од 2003 до 2008 година, тој беше партнер на на Жерги Колиниц.

На европското првенство Козман четирипати доби златен медал - Ц-4 500 м (2002), Ц-4 1000 м (2000 и 2002) и Ц-2 500 м (2004).

Смртта на Колоники траеше неколку недели пред Олимписките игри во 2008 година, на што се квалификуваше и за Ц-2 500 м и за настапите на Ц-2 1000 м. Козман одби да учествува во игрите, консултирани со неговите тренери, пријатели и пријатели на Колоницис, потоа се премисли. Тој се натпреваруваше на настанот C-2 1000 m со Тамаш Кис, а заврши на третото место во финалето на Ц-2 1000 метри. Подоцна тој доби награда за фер игра од Унгарскиот олимписки комитет.

Козман е член на клубот Атомереми и е тренер на Атила Сабо. Тој е 179 cm висок и тежи 83кг.
***Ортомерус***  (Orthomerus) – еден вид хадросауроид кој живеел во доцниот период на креда денес: Холандија и најверојатно Украина..

Опис
----

Името Ортомерус значи „исправен фемур". Како и другите хадросауроиди, ортомерот се движел на две или четири екстремитети и бил тревојад. Опишани се два вида на ортомер: Orthomerus dolloi - што е типичен вид од родот, именуван од Хари Говие Сили во 1883 година - и Orthomerus weberi, опишан во 1945 година од Анатолиј Риабинин. Orthomerus dolloi е познат по фосилите на опашните пршлени и феморалните и тибијалните коски.

Наоди од фосили и детерминизација
---------------------------------

И двата вида, како и целиот род Ортомерус, во моментов се сметаат за номинација на дубијата , иако Маџија и сор. (2020 г.) укажуваат на тоа дека О.долои може да се разликувал од другите доцни кретозни орнитоподи од денешна Европа во однос на одредени одлики на фемурот. Филогенетската анализа спроведена од овие автори сугерира дека О.долои е релативно напреден хадросауроид, но не припаѓа на Hadrosauridae - групата во која претходно била класифицирана .. .

Класификација
-------------

Како хадросаурид, Ортомерус би бил бипар / четириаголен тревојад, кој јадел со постојано заменливи заби поставени во коските на вилицата со ограничена подвижност што овозможуваше прежвакување.

Наводи
------

1. ↑  Orthomerus pictures and facts/
2. ↑  -The hadrosaurid "Orthomerus dolloi "/
3. ↑  †Orthomerus dolloi [*мртва врска*]
**Елисавета Савченко** (20 август 1903

, во Бобровица, Киев — 26 октомври 1999

, Сливен, Бугарија) — македонска оперска певица.

Животопис
---------

САВЧЕНКО (КАТЕРИНИЌ, ПЛОТНИЦКА), Елисавета (Бобровица, близу Киев, Украина, 20. Ⅷ 1903 – Сливен, Бугарија, 26. Ⅹ 1999) – оперска певица, сопран. Носител на улогата на Сантуца во првата изведба на операта Кавалерија рустикана на сцената на Македонскиот народен театар на 9 мај 1947 г. датумот на раѓањето на Македонската опера, во која работела од 1947 до 1949 г.. Покрај улогата на Сантуца настапила и во улогата на Тоска во истоимената опера и Људмила во Продадена невеста. Ф. М.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Бучим*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 231. Text "series
" ignored (help)
**Пане ди Латерца** е традиционален леб на Латерца, мала општина во провинцијата Таранто, во Апулија, во Југоисточна Италија. Се прави со тврдо брашно со вода, сол и кисело тесто. Главно се произведува во Латерца, но може да се најде и во соседните општини. Тој е признат од страна на италијанското Министерство за политики за земјоделство, храна и шумарство како традиционален прехранбен производ од Апулија.

Потекло
-------

Земјоделството некогаш било фундаментално за економијата на Латерца. Првите докази за употреба на житарки за производство на леб датираат од 5 век п.н.е. Спелот и јачменот биле најкористени, пред сè за она што се нарекувало *фокача.* По римскиот период, неколку векови, производството на леб било само за благородните луѓе кои можеле да водат пекара. Во областа денес наречена „ *Форнаци"* (печки, на италијански и пекари), пронајдена е древна печка за леб. Била активен до 18 век и припаѓала на феудаторски.

Во 50-тите години со пекарите управувале само четири жени: пекарка и три работнички. Работничките ги подготвувале дрвата за огрев и го земале тестото од куќите на селото. Пекарката го готвела, а потоа работничките го носеле печениот леб по куќите.

Одлики
------

Пане ди Латерца се пече во дрвена печка со маслиново дрво со некои други природни ароматични производи како семки од кајсија и бадеми. Големината на секое парче леб (на локален дијалект наречен *panelle* или *panédd*) може да изнесува еден, два и четири килограми. Кората е кафена, додека мекиот дел во внатрешноста на лебот е слонова коска.

За 100 грама:

| Вода | Протеини | Масти | Јаглехидрати | Влакна | Енергетска вредност |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 | 10 | 2,3 | 49 | 9,8 | 257 kcal |

Конзорциум
----------

Конзорцио за Пане ди Латерца, Латерца (Таранто)

Латерца е исто така член на Националната асоцијација на градовите на лебот (*Associazione nazionale Città del pane*), италијанска организација чија цел е да ги промовира и унапредува традиционалните видови леб.

Наводи
------

1. ↑  „Bread of Laterza durum wheat semolina bread from the territory of Laterza and neighbouring towns". *www.pugliaandculture.com* (англиски). Посетено на 2018-08-03.
2. ↑  „Pane di Laterza". *Tipici di Gusto* (италијански). Посетено на 2018-08-03.[*мртва врска*]
3. ↑  „Pane di Laterza, oro bianco nato da grano, cereali e lievito madre". *Puglia.com* (италијански). 2018-03-16. Посетено на 2018-08-03.
4. ↑  Regione Puglia, Assessorato Risorse Agroalimentari (2006). *Atlante dei prodotti tipici agroalimentari di Puglia*. Modugno (Bari): Edit. стр. 130.
5. ↑  „Città del Pane – Città del pane". *www.cittadelpane.it* (италијански). Посетено на 2018-08-03.
|  |
| --- |
|  **Свети Никола** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Кукуречанска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°5′40.3″N 21°19′19.2″E﻿ / ﻿41.094528° СГШ; 21.322000° ИГД﻿ / 41.094528; 21.322000Координати: 41°5′40.3″N 21°19′19.2″E﻿ / ﻿41.094528° СГШ; 21.322000° ИГД﻿ / 41.094528; 21.322000 |
| **Место** | Кукуречани |
|  **Општина** | Битола |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Никола |
|  **Завршено** | 1875 |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | куполна базилика |
| **Стил** | преродбенички |
|

**Св. Никола** — црква во битолското село Кукуречани, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, изграден на западниот крај на селото. Според натписот на порталот на црковниот двор, црквата е изградена во 1875 година и поправена во 1998 година. Претставува куполна базилика со затворен трем на западната и поголем дел од јужната страна. На исток има полукружна апсида со самостоен покрив, расчленета на слепи ниши од пиластри со капители. На запад од храма има одделна куловидна камбанарија на два ката.

Поврзано
--------

* Кукуречанска парохија
* Битолско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  „Кукуречани". Мој Роден Крај. Архивирано од изворникот на 2018-07-30. Посетено на 30 јули 2018.
**Манолис Ангелопулос** (8 април 1939 година – 2 април 1989 година, Лондон) бил популарен грчки пејач, композитор и текстописец со ромско потекло.

За време на неговото детство Ангелопулос патувал низ цела Грција со својот семеен караван од елинизирано-циганско потекло, продавајќи разновидна стока од теписи до лубеници. Камионите на караванот имале микрофон и тој почнал да ги продава овие предмети преку користење на неговиот пеачки глас преку звучниците. Откако го изгубил својот татко кога имал 13 години, тој се обидел да му помогне на своето семејство работејќи во неколку клубови. Неговиот талент за пеење привлекло многу композитори и продуценти, нудејќи му можност да ја сними својата прва песна во 1957 година.

Тој се здобил со популарност во текот на 1960-тите преку неговите љубовни песни, како и песните за грчките бегалци и егзотичните места. Тој исто така внел мешавина од грчко-циганско-арапски влијанија во неговите песни. Неговата песна Твоите црни очи се смета за една од неговите најпопуларни песни. Мелодијата била заснована на мелодија на либанскиот пејач Фајруз. 

Манолис Ангелопулос починал во лондонската болница на 2 април 1989 година, една недела пред да наполни педесет години, поради компликации од операција на срцето (троен бајпас). Тој бил еден од најпознатите пејачи во Грција.

Тој се оженил со родна Гркинка, Ана Василеу, која исто така била пејачка. Имале три деца; Елијас, Статис и Марија, чиј кум бил Стелиос Казанцидис.

Познати песни
-------------

* "Τα μαύρα μάτια σου" (Твоите црни очи),
* "Τη βαρεθηκε η ψυχη μου" (Мојата душа е уморна од тоа),
* "Σβήσε με κυρά μου" (Излези со мојата госпоѓа),
* „Τα φιλιά σου είναι φωτιά" (Вашите бакнежи се оган).

Наводи
------

1. ↑  Manolis Angelopoulos
2. ↑  „EINAYICH HACHUMOT - Jewish Songs | Hebrew Songs". *hebrewsongs.com*. Посетено на 2022-02-22.
3. ↑  To 1989 πεθαίνει στο Λονδίνο ο Μανώλης Αγγελόπουλος Πηγή: www.lifo.gr
4. ↑  „«Μάνα μου, γλυκιά μανούλα, αγαπάω την Αννούλα». Ο Μανώλης Αγγελόπουλος τραγούδησε στη μητέρα του που δεν ήθελε την αγαπημένη του επειδή δεν ήταν τσιγγάνα. Στον γάμο της έταξε να τους χωρίσει!". *ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ* (грчки). 2015-04-07. Посетено на 2021-08-03.
5. ↑  „Αννούλα Βασιλείου: «Έπεσε στα πόδια του Αγγελόπουλου για να μην χωρίσουμε»". *Gossip-tv.gr* (грчки). 2016-04-21. Посетено на 2021-08-03.
Ајан Узењ
**Ајан Узењ** — мала планинска река на јужниот брег на Крим, во регионот Алушта во Република Крим. Изворот на реката е *Горниот* извор, кој се наоѓа на јужната падина на Бабуган-јајла, на надморска височина од 1100 м. Должината на Ајан Узењ е 7,8 км, сливот е 20,8 км². Долината во горниот тек е тесна, на места има клисура со стрмни падини, составена од шкрилци и песочници. Ширината на каналот, како што се приближува до устата, се зголемува и на висина од 185 метри надморска височина изнесува околу 6 фатоми (13 метри), на висина од 87 фатоми - веќе 9 (19 м), а на околу 49,5 фатоми (105 м) достигнуваат 32 метри, а каналот е веќе покриен со камчиња. Во Ајан Узењ, според референтната книга „Површински водни тела на Крим", има 7 неименувани притоки, долги помалку од 5 километри. Во други извори се среќаваат имињата на некои: на картите - левата *Аи-* Иори и *Шарханлик-Узењ* , Н. AT. Рухлова , исто така лево - Орта-Мајли, Муртаза-Мајли и Шарка .

Се влева во Црното Море, устието се наоѓа во центарот на селото Партенит, низ кое реката тече во бетонски канал. Реката се напојува со карст, од изворите на јужната падина на Главниот венец на Кримските Планини, што ги објаснува малите годишни флуктуации на нивото, на специјализирани локации постои список на „номинални" извори, почнувајќи од устата: Кузмич, Надежда, Звезда, Малиш, Москва, Ирен, Нептун и Иртиш. Во исто време, реката е опасна за калливи текови: последните случаи се забележани во 1968 и 1983 година.

Топонимија
----------

Покрај главната, постојат варијанти на хидронимот: Аи-Јан-Дере, Ајан, Ајан-Дере, само Узењ и Партенит-Узењ. Во *„Списокот на населени места на провинцијата Таурид според податоците од 1864 година"* реката во Партенит го носи името Бијук-Узењ, а во Дегерменкое, каде што се спојуваат сите притоки, се наведени реките Хаба, Узењ, Венети и Дегерменклери-Узењ. Постојат две верзии за потеклото на модерното име: во име на свети Јован Готски, родум од Партенит (Аи-Јан е турскиот изговор на името Св. Јован) и како превод од кримската татарска фраза *јасен поток*.

Од античко време, на реката работеле воденици, поради што се викало селото - грчката Милохорија, или татарски Дегерменкој, што и во двата случаи се преведува како „село со воденица". За време на советскиот режим, уште пред војната, на реката била изградена мини-хидроцентрала, со моќност од 35 кв (сè уште работела во 1973 година).

Наводи
------

1. ↑  „Верхний. Исток Аян-Узењь" (руски). Архивирано од изворникот на 2012-04-28. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
2. ↑
3. ↑
4. ↑  „Аян-Узењь, река" (руски). Ялта, путеводитель. Архивирано од изворникот на 2021-01-25. Посетено на 2020-12-21. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
5. ↑  Юрий Езерский. „Родник Иртыш?" (руски). Неизвестный Крым. Архивирано од изворникот на 2021-05-06. Посетено на 2020-12-21. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
6. 1 2  Гржибовская 1999. sfn error: no target: CITEREFГржибовская1999 (help)
***На своја земја***  (словенечки: *Na svoji zemlji*) е филм од 1948 година во режија на Франце Штиглич. 
Тоа бил првиот звучен игран филм Словенечки. 
Премиера имал на на 21 ноември 1948 година во Универзитетско кино во Љубљана а добил големи признанијаод јавноста и бил учесник на Кански филмски фестивал .

Содржина
--------

Сценариото било засноваше (со значителни измени) на новелата „ Дедото Орел  *од Цирил Космач.* 
Ги отсликувал последните две години од Втора светска војна на словенечкото крајбрежје, анексирано од Италијанците. 
По нивната капитулација, германска војска го зазела село. Во филмот е прикажан силиот н отпор Партизани и на селаните.

Снимање
-------

Филмот е снимен на подрчјето на селото Грахово крај Бачи и Коритница..

Музика
------

Музиката за филмот ја напишал познатиот композиторот Марјан Козина.

Наводи
------

1. ↑  On Our Own Land
2. ↑  Na svoji zemlji
3. ↑  Na svoji zemlji

Надворешни врски
----------------

*
**Лиза Кристина Сиве** ( швед. изг. [ˈsîːvɛ] ; роден на 17 август 1968 година) е шведски режисер од Тајнерд, Гетеборг .

Студирала режија на Драмскиот институт во Стокхолм  и дипломирала во 1999 година  Како дел од нејзините студии таму, Сиве го режирала 30-минутниот краток филм *Födelsedagar och andra katastrofer* (во главна улога шведската глумица Сисела Кајл  ). Тоа било добро прифатено и и донело многу награди, и во и надвор од Шведска. Како резултат на тоа, таа можела да се вработи во продукциското студио Madstone Pictures во Њујорк. Сиве била ангажирана заедно со уште тројца режисери, а планот на студиото бил секој од нив да режира свој филм. Сепак, само еден од нив можешл да продолжи, бидејќи тој веќе почнал да работи на својот проект пред да ја добие работата во Медстон. Иако чувствувала дека научила многу додека работела во студиото, Сиве решила да се врати во Шведска за да ја продолжи кариерата.

*Откако една вечер го прочитала романот I taket lyser stjärnorna* од 2003 година, Сиве ја добила идејата да го адаптира во филм. Таа му пришла на Лин Готфридсон, пријател што го запознала во Институтот Драматиска, за идејата. Тие на крајот одлучиле Сиве да го режира филмот, а Готфридсон да го напише. Откако ги добиле правата од авторот на романот, започнало производството. Филмот, меѓународно дистрибуиран како *Светлечки ѕвезди*, бил објавен во Шведска на 30 јануари 2009 година. Тоа го одбележало дебито на Сиве во долгометражен филм. *Glowing Stars* бил оценет од критиката и освоил неколку награди. Сиве ја освоила наградата Гулдбаге, најпрестижната филмска награда во Шведска, во категоријата „Најдобар режисер" за режија на филмот.

Неодамна, таа била на чело на Modus за SvTV, која на својата премиера имала најголема ТВ публика во историјата на шведската телевизија. Модус 2 штотуку бил премиерно прикажан во Шведска.

Таа моментално живее во Седермалм во Стокхолм.

Наводи
------

 

1. 1 2  „Lisa Siwe". Swedish Film Institute. Архивирано од изворникот на 13 June 2011. Посетено на 25 July 2010.
2. 1 2 3 4  „Lisa Siwe: Jag önskar att vi var modigare". *Svenska Dagbladet*. 14 November 2008. Посетено на 25 July 2010.
3. 1 2  Dahlman, Pontus (27 January 2009). „Sorgen vetter mot livet". *Dagens Nyheter*. Архивирано од изворникот на 22 September 2010. Посетено на 25 July 2010.
4. 1 2 3  Sandberg, Peter (28 May 2008). „Sorgen tänder stjärnorna". *Dagens Nyheter*. Архивирано од изворникот на 12 September 2010. Посетено на 25 July 2010.
5. 1 2 3  Hammar, Inger (4 February 2010). „Linn och Lisa har personkemi som gjord för starka känslor". *Gotlands Allehanda*. Архивирано од изворникот на 2021-11-21. Посетено на 25 July 2010.
6. 1 2 3  „Glowing Stars (2009)". *The Swedish Film Database*. Swedish Film Institute. Посетено на 25 July 2010.
7. ↑  Uggeldahl, Christer (18 December 2009). „I taket lyser stjärnorna". *Hufvudstadsbladet*. Архивирано од изворникот на 29 March 2010. Посетено на 25 July 2010.
8. ↑  „Lisa Siwe får filmpris". *Göteborgs-Posten*. 24 January 2010. Посетено на 25 July 2010.

Надворешни врски
----------------

* Лиса Сиве на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Лиса Сиве на Шведската филмска база (англиски)
**Карин Текла Марија Ланби** (13 април 1916 година, Линшепинг - 19 ноември 2007 година, Париз) — шведска глумица, преведувач, новинар, поет и шпион. Таа служела како шпион за левичарите за време на граѓанската војна во Шпанија и за Шведска во Стокхолм за време на Втората светска војна.

Животопис
---------

Ќерка на новинарот Гунар Ланби и Лили Ланби, шефица на шведската агенција на американската филмска компанија Метро Голдвин Мајер. Преку нејзината мајка Лили, Карин припаѓала на високото општество во Стокхолм. Како студент во 1930-тите, Карин, убедена антифашистка, им се придружи на шведските комунисти. За време на шпанската граѓанска војна, таа служела како толкувач и секретарка во една болница во Валенсија. Таа остварила контакт со Комунистичка интернационала во Барселона, која и даде задача да се инфилтрира во трупите на Франциско Франко на југот на Франција. Откако не ја исполнила својата задача, таа била исклучена од комунистите и се вратила во Шведска. Од 1939 до 1945 година била агент во служба на шведската држава за време на војната; под кодното име *Анет*, таа известувала свои забелешки од културните и дипломатските кругови на партискиот живот во Стокхолм.

За време на војната глумела во неколку филмови. Во 1940–41 година, таа имала врска со Ингмар Бергман; за неа се вели дека бил пример за ликот Рут Келер во филмот „*Жена без лице"* (1947). По војната, Карин Ланби го сменила своето име во **Марија Силијакус**[] и се преселила во Франција (1952), каде што била активна како глумица, преведувач и новинарка.

Поврзано
--------

* Ерика Вендт
* Џејн Хорни

Наводи
------

1. ↑  Stockholm - The Casablanca of the North - Radio Sweden |Sveriges Radio
**Париски приказни** — збирка раскази на францускиот писател Марсел Еме (*Marcel Aymé*), објавена во 2008 година од издавачката куќа "Темплум". Преводот од француски јазик е направен од Ружа Димишковска.

Технички податоци
-----------------

Збирката "Париски приказни" е објавена како 67 книга од библиотеката "Магма". Таа има 188 страници и е испечатена во мек повез и со мал формат (18 сантиметри). Книгата е каталогизирана во [[Народна и универзитетска библиотека "Св. Климент Охридски" - Скопје|Народната и универзитетска библиотека "Св. Климент Охридски" - Скопје, со ознаката ISBN 978-9989-189-24-1. На предната корица е ставена слика од Нил Фарбер (Neil Farber), додека на задната корица е даден кус осврт врз делото и куса биографија на авторот.

Содржина
--------

Збирката "Париски приказни" содржи избор од расказите на Еме, а на крајот од книгата е дадена белешка за авторот, напишана од Милош Константиновиќ. Во збирката се содржани следниве раскази:

* Низ Париз
* Милост
* Дувло на гревовите
* Џуџе
* Улицата Сен-Силпис
* Рамнодушен

Наводи
------

1. 1 2  Марсел Еме, *Париски раскази*, Темплум, Скопје, 2008.
Aphroditeola olida

***Aphroditeola*** бил агаричен габичен род кој произведувал розови кантарелоидни овошни тела на иглолисни шумски подови. Ламелите биле чаталести и обично овошните тела имале миризлив мирис опишан како бонбони, цимет или розова гума за џвакање. Во минатиот век бил класифициран во *Hygrophoropsis*, род во Болеталес. Сепак, *Hygrophoropsis* имал декстриноидни базидиоспори додека на *Афродитеола* ѝ недостигале. Филогенетски *Aphroditeola* била класифицирана во Agaricales во близина на Hygrophoraceae. Малку било познато за неговата биологија, освен дека типот на видот можело да се одгледува во култура од базидиоспори и произведува мицелиум од розово до црвеникаво-портокалова боја. Во друга литература и веб-страници типот на видот се нарекувал со синонимни имиња *Hygrophoropsis morganii* или *Hygrophoropsis olida* или неправилно означен *Hygrophoropsis rufescens*, погрешно применето име.

Етимологија
-----------

Името *Афродитеола* било алузија на грчката божица Афродита поради комбинацијата на убава розова боја и мирис сличен на парфем. Во некоја литература бил познат како *Hygrophoropsis morganii* врз основа на претходната класификација и неточната претпоставка дека видот бил именуван *Cantharellus morganii* пред името *Cantharellus olidus*.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Белгиски печурки - *Hygrophoropsis olida*
* Британскоколумбиски печурки - *Hygrophoropsis morganii* Архивирано на 4 март 2016 г.
* Печурки Sept-Iles - *Hygrophoropsis rufescens*[*мртва врска*]
* Lamoureux 2241 (fongarium CMMF) - *Aphroditeola olida*
* Квебек печурки - *Aphroditeola olida*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q4779735
* Fungorum: 550119
* GBIF: 8065007
* iNaturalist: 499701
* IRMNG: 1465686
* MycoBank: 550119
* NCBI: 1359134

 |

 |


1. ↑  Burkhardt, Lotte (2022). *Eine Enzyklopädie zu eponymischen Pflanzennamen* [*Encyclopedia of eponymic plant names*] (pdf) (German). Berlin: Botanic Garden and Botanical Museum, Freie Universität Berlin. doi:10.3372/epolist2022. ISBN 978-3-946292-41-8. Посетено на January 27, 2022.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Карин Нилсдотер** (околу 1551-1613), била кралска љубовница на Чарлс IX од Шведска, помеѓу 1568 и 1578 година. Таа била мајка на Карл Карлсон Гиленхилм.

Карин Нилсдотер била ќерка на Николаус Андрае (Нилс Андерсон), викар од Остра Хусби во Естерјетланд, и неговата сопруга Карин. Се верува дека таа станала љубовница на Чарлс во 1568 година. Во 1573 година, таа е потврдена како таква, и дотогаш официјално била дама на одаја на благородничката Сигрид Кајл, сопруга на Јохан Олофсон до Сјоса, гувернер на замокот Нишепинг, во Манор Сјоса. По раѓањето на нивниот син во 1574 година, таа живеела со својот син во Јулита Манор. Врската била прекината пред бракот на Чарлс во 1578 година, кога ѝ била доделена Манор во Сандби и се омажила за дворјанинот на Чарлс, Густав Андерсон (г. 1584), со кој имала две ќерки. Таа повторно се омажила за личниот лекар на кралицата Катерина Стенбок, а во 1594 година по трет пат се омажила за благородникот Педер Кристенсон Сиоблад од Флетна, гувернер на замокот Нишепинг, со кого имала ќерка.

Наводи
------

* Гад, Пиа (шведски): *Frillor, fruar och herrar - en okänd kvinnohistoria* (Љубовници, сопруги и господари - непозната историја на жените) Фалун 2009 година
***Брзи и Бесни*** (англиски: ***Fast & Furious*** или ***The Fast & Furious***) ― медиумска франшиза насочена на серијалот на акциони филмови кои главно се занимаваат со нелегални улични трки, грабежи, шпиони и семејство. Франшизата вклучува и кратки филмови, телевизиски серии, емисии во живо, видео игри и знаменитости во забавни паркови. Дистрибуирана е од Universal Pictures.

Првиот филм бил објавен во 2001 година и ја започнал изворната тетралогија на филмови насочени на нелегални улични трки која кулминирала во филмот *Брзи и Бесни* (2009). Серијалот преминал кон кражби и шпионирање со *Брза 5-ка* (2011) и била проследена со четири продолженија, од кои најновото е *Б9-ка* (англиски: F9), објавено во 2021 година. Десетти и единаесетти филм е планиран, а главните филмови се збирно познати како *Брзата Сага*.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* 

* *Брзи и Бесни*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Влезот на музејот Сермланд
Во Замокот Нишепинг се сместени дел од музејските експонати
**Музеј Сормланд** е културно-историски музеј во Седерманланд, Шведска. Институцијата е одговорна за зачувување и спроведување разни истражувања во областа на културната историја и археологија на местото вклучувајќи го и средновековниот град Никепинг.

Од почеток, музејот се наоѓал во замокот Никепинг на реката во центарот на Никепинг. Во 2018 година, биле отворени нови простории за музејот во Никепинг. Новиот објект содржи колекции со повеќе од 70.000 предмети, заедно со библиотеки, концертни сали, сали за предавања и работилници.

Наводи
------

1. ↑  „Sörmlands museum". *visitsormland.com*. Посетено на March 1, 2020.[*мртва врска*]
2. ↑  „Nyköpingshus". *Sörmlands museum*. Архивирано од изворникот на 2021-11-03. Посетено на March 1, 2020.
3. ↑  „Nya Sörmlands museum". *Sörmlands museum*. Архивирано од изворникот на 2021-11-03. Посетено на March 1, 2020.

Надворешни врски
----------------

* Веб -страница на музејот Сермланд Архивирано на 22 јануари 2013 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Шведска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Гулнара Искендеровна Самитова - Галкина** (родена на 9 јули 1978 г. во Набережние Челни) е руска атлетичарка која се натпреварува на трки на средни патеки. Таа е светска рекордерка на 3000 метри со препреки со време од 8:58,81 истрчано на 17 август 2008 на Летните олимписки игри во Пекинг.

Гулнара била натпреварувачка на 1500 метри и 5000 метри, но таа не постигнала забележителни резултати освен бронзата на 1500 метри на светското првенство во сала во 2004 година. Но, откако на големите атлетски натпреварувања била воведена дисциплината 3000 метри со препреки во женска конкуренција, таа како и многу останати натпреварувачки од средните патеки кои не постигнувале врвни резултати се пренасочила на новововведената дисциплина.

Најголемиот свој успех Гулнара Самитова- Галкина го потигна на Летните олимписки игри во Пекинг каде го освоила златниот медал на трката на 3000 метри со препреки, притоа поставувајќи нов светски рекорд од 8:58,81 подобрувајќи го сопствениот светски рекорд од 9:01,59 со што го спуштила рекордот под границата од 9 минути.

Во 2009, на светското првенство во Берлин, Гулнара го освоила четвртото место.

Лични рекорди
-------------

* 800 метри - 2:00.29 мин (2009)
* 1500 метри - 4:01.29 мин (2004)
* 1 милја - 4:20.23 мин (2007)
* 3000 метри - 8:42.96 мин (2008)
* 3000 метри со препреки - 8:58.81 мин **СР** (2008)
* 5000 метри - 14:33.13 мин (2008)

Наводи
------

1. ↑  Руска натпреварувачка освои злато на Олимписките игри со нов светски рекорд

Надворешни врски
----------------

* Профил на IAAF.org
* Профил на european-athletics.org

| Награди и достигнувања |
| --- |
|
| Претходник**Белорусија Алесија Турава** | **Светски рекордер на3000 метри со препреки**10 август 2003 – | Наследник**Актуелен** |
**Основно училиште „Кочо Рацин"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Кочо Рацин" - Орашац**; скратено: **ПООУ „Кочо Рацин"**) — подрачно основно училиште во селото Орашац, претставува единка на училиштето истоименото училиште од градот Куманово.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски поет Кочо Рацин.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Орашац, сместено во средишниот дел на селото.

Градба
------

Објектот е во лоша состојба и истиот не е обновен. Површината на објектот е 837 метри квадратни, има 7 училници и 2 кабинети, како и 6 помошни простории и се загрева со печки на дрва.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Галерија
--------

* Воздушен погледВоздушен поглед
* Спортското игралиштеСпортското игралиште
* Фудбалското игралиштеФудбалското игралиште

Наводи
------

1. ↑  „Годишна програма за учебната 2023/24 г. ООУ „Кочо Рацин" - Куманово" (PDF). *ОУ „Кочо Рацин" - Куманово*. јули 2023 г. Посетено на 6 јануари 2024. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  „За нас". *ООУ „Кочо Рацин" Куманово*. Посетено на 2024-01-06.
3. ↑  „Годишна програма за учебната 2019/20 г. ООУ „Кочо Рацин" - Куманово" (PDF). *ОУ „Кочо Рацин" - Куманово*. јули 2019 г. Посетено на 6 јануари 2024. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Координати: 42°3′46″N 21°48′1″E﻿ / ﻿42.06278° СГШ; 21.80028° ИГД﻿ / 42.06278; 21.80028
**Ингрид Јанбел** (родена во **Меј Ингрид Јанбел** на 4 август 1955 година во Бурос, Шведска ) е шведска глумица, режисерка и предавач.

Џенбел работи како професионална глумица од 1977 година. Заедно со Луиз Радер напишала драма наречена „Матдемонен" (Демонот на храната), за анорексија и булимија, во 1992 година. Нејзиното прво филмско деби било во 1979 година, во Шарлот Ловенсколд на Џеки Седерман. Таа имала повторлива улога на Вирена во шведската детективска серија филмови Хасел.

Избрана филмографија
--------------------

* 2000 година - Хасел - Форгарна (Хасел - уништувачите)
* 1999 година - Nya tider (Нови времиња) (ТВ)
* 1992 - Хасел - Сварта банка (Црната банка) (ТВ)
* 1989 - Хасел - Теронс прст (Прстот на теророт) (ТВ)
* 1988 - Träpatronerna (Дрвениот кертриџ) (ТВ)
* 1988 - Нја Дагбладет (Новиот дневен весник) (ТВ)

Наводи
------

* „Ingrid Janbell" (Swedish). Swedish Film Institute. Посетено на 2010-01-28.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

1. ↑

Надворешни врски
----------------

* Меј Ингрид Јанбел на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Меј Ингрид Јанбел на Шведската филмска база (англиски)
Гертруд Фрид, *Хеда Габлер*, 1964 година.
**Гертруд Фрид** (26 ноември 1921–11 октомври 1984) била шведска сценска и филмска глумица.

Биографија
----------

Роденa во Гетеборг, Фрид подоцна студиралa глума во глумечката школа на Градскиот театар во Гетеборг од 1941 до 1944 година. Работела во 1940-тите и 1950-тите години во градските театри во Гетеборг и Малме. На второто, таа стапила во контакт со режисерот Ингмар Бергман, кој ја режирал на сцената, а подоцна ја играла во силни делови во некои од неговите најнезаборавни филмови, вклучувајќи ги Диви Јагоди(1957), *Магионичарот/Лицето* (1958), *Окото на Ѓаволот* (1960), *Сите овие жени* (1964) и *Час на волкот* (1967).

Од 1956 до 1978 година, Гертруд Фрид била дел од ансамблот на шведската национална сцена, Кралскиот драмски театар во Стокхолм. Таму таа извела голем број прославени делови, од Титанија во *Сон на летната ноќ* (1956) до Федра во Хиполит на Еврипид (1965) и Мумијата во Сонатата на духот на Стриндберг (1973). Еден од нејзините најфалени делови беше нејзината *Хеда Габлер*, во легендарната драматен продукција на драмата Ибзен во 1964 година, во режија на Бергман. Успешната продукција дала 89 настапи, а подоцна таа гостувала во Хелсинки, Берлин и Лондон. И покрај фактот дека многу шведски глумици ја преземале улогата на Хеда Габлер со текот на годините, во Шведска, Гертруд Фрид се уште се сметала за дефинитивна Хеда на сите времиња.

Награди
-------

* *Талијаприсет* (1953)
* *Награда Јуџин О'Нил* (1966)

Извори
------

* Историја на Драматен - Dramaten.se

Надворешни врски
----------------

* Gertrud Fridh на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Гертруд Фрид на FACE TO FACE - IngmarBergman.se
* Фотографирано со Ингмар Бергман во 1960 -тите - Bergmanorama.com Архивирано на 6 ноември 2021 г.
Ниман во 2023 г.
**Ханс Моке Ниман** (англиски: *Hans Moke Niemann*; р. Сан Франциско, 20 јуни 2003 г.) — американски шахист, велемајстор (2021).

Животопис
---------

Роден е во мешано хавајско и данско семејство. На седумгодишна возраст со семејството се преселил во Холандија, но на десет години се вратил во САД. Почнал да игра шах на осумгодишна возраст. Во 2016 г. Ханс Моке Ниман го освоил Младешкото првенство во шах на Северна Америка во возрасната група до 16 години. Во 2021 г. го освоил Младешкото првенство на САД во шах.

На ниво на возрасни, тој го освоил Меморијалот на Едвард Ласкер во 2019 г. Во јули 2021 г. го дели првото место на меѓународниот шаховски фестивал „World Open"​. Во август 2021 г. завршил втор на Отвореното првенство на САД.

Во ноември 2021 г. во Рига, Ханс Моке Ниман го зазел 52-то место на турнирот „Големо швајцарско првенство на ФИДЕ".

За неговиот успех на турнирите, ФИДЕ му ја доделил на Ханс Моке Ниман титулата меѓународен мајстор (IM) во 2018 г. и меѓународен велемајстор (GM) во 2021 г.

На 4 септември 2022 г. на турнир во Сент Луис, Ниман го победил сегашниот светски шампион Магнус Карлсен и станал член на симболичниот клуб Михаил Чигорин. Овој настан имал далекусежни скандалозни последици поради обвиненијата покренати од Карлсен, кои биле отфрлени по повеќемесечна постапка.

Наводи
------

1. ↑  „Niemann, Hans Moke". *ratings.fide.com*. Посетено на January 23, 2021.
2. ↑  „Niemann Clinches U.S. Junior Championship; Wang Wins Girls' Title". Архивирано од изворникот на 2021-10-27. Посетено на 2022-02-09. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
3. ↑  „103rd Edward Lasker Memorial, MCC Closed Championship December 2019". Архивирано од изворникот на 2021-11-18. Посетено на 2022-02-09. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
4. ↑  „Sam Shankland shines in defeat at World Cup chess knockout tourney". Архивирано од изворникот на 2021-11-18. Посетено на 2022-02-09. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
5. ↑  „2021 FIDE Chess.com Grand Swiss". Архивирано од изворникот на 2021-11-08. Посетено на 2021-11-09. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
6. ↑  „Американскиот шахист Ниман: Не мамев со секс-играчки за да победам". *Фокус*. 2023-09-26. Посетено на 2023-12-18.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ханс Ниман" на Ризницата ? |

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Ханс Ниман*** 
* Ханс Ниман — лични податоци на страницата ФИДЕ (англиски)
* Ханс Ниман — профил и партии на ChessGames.com (англиски)
**Вангел Чукалевски** е југословенски партизан и деец на Народно ослободителната војска на Македонија.

Животопис
---------

Роден е на 20 јануари 1910

 година во Битола. За време на Втората светска војна се вклучил во комунистичката страна и станал командир на Четврта оперативна зона на НОВ и ПОМ. Станал член на КПМ во текот на 1944 година. На 1 јуни 1944 година добил чин мајор. Во периодот од 8 јуни до 25 септември 1944 година е командир на Првата македонска ударна бригада, а потоа е назначен за прв помошник на началникот на Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Учествува како делегат во Второто заседание на АВНОЈ и Првото заседание на АСНОМ. Меѓу септември и октомври 1944 година е награден со Орденот Партизанска ѕвезда од Воениот штаб на НОВ и ПОЈ. На 1 декември 1944 година е назначен за потполковник, а по завршувањето на Втората светска војна имал различни функции во ЈНА.

Наводи
------

1. ↑  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 504. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, стр. 1631
Руски императорПредлошка:SHORTDESC:Руски император

**Петар II Алексеевич** (23 октомври 1715

 - 29 јануари 1730

; руски: *Пётр II Алексеевич*) бил император на Русија во периодот од 1727 до 1730 година. Починал на петнаесетгодишна возраст и неговото управѕвање со земјата било проследено со големото соперништво меѓу влијателните луѓе во царскиот дворец.

Рани години
-----------

Раѓањето на Петар II
Петар Александрович бил единствениот син на Алексеј Петрович, кој пак од своја страна бил единствен син на императорот Петар Велики. Мајка му Шарлота фон Брауншвајг била сестра на омаженаата за Карло VI, цар на Светото Римско Царство. Три години по раѓањето на Петар Алексеевич татко му бил убиен по наредба на Петар Велики, по што тој бил држен во изолација од дворот. Тоа продолжило и во управувањето на втората сопруга и наследничка на Петар I, Катерина I.

Владеење
--------

Со помош на царицата Катерина I, Петар Алексеевич бил венчан за Марија, ќерката на највлијателниот политичар во дворот и близок пријател на Петар Велики, Александар Меншиков. По смртта на Катерина во 1727, со помош на Меншиков, кој го прибирал во својот дворец, Петар Алексеевич бил прогласен за император. Само неколку месеци подоцна, во септември 1727, Петар II, со поддршка од својот учител Андреј Остерман, го отстранил Меншиков од власта.

Откако бил сменет, Меншиков бил испратен на заточение, а неговото место било зафатено од Василиј Долгоруков. Тој го одвел императорот во Москва и сакајќи да го венча за својата внука Катерина Долгорукова. Свадбата била закажана за 30 јануари 1730, но еден ден пред тоа императорот починал.

Со смртта на Петар II се прекинала директната машка линија на династијата Романови. Тој бил наследен од Ана Ивановна, ќерка на Иван V, полубрат на Петар Велики.

|  |
| --- |
| Руски владетели |
| Руски кнезови и цареви (1283–1547) | Даниел Московски • Јуриј III • Иван I • Симеон • Иван II • Дмитриј Донски • Василиј I • Василиј II • Иван III • Василиј III • Иван IV • Фјодор I • Борис Годунов • Фјодор II • Лажен Дмитриј I • Василиј IV • Михаил Романов • Алексеј I • Фјодор III • Иван V • Петар I |  |
| Императори на Русија (1721–1917) | Петар I • Катерина I • Петар II • Ана Ивановна • Иван VI • Елисавета Петровна • Петар III • Катерина II • Павле I • Александар I • Николај I • Александар II • Александар III • Николај II |  |
| Лидери на Советскиот Сојуз (1917–1991) | Владимир Ленин • Јосиф Сталин • Георгиј Маленков • Никита Хрушчов • Леонид Брежнев • Јуриј Андропов • Константин Черненко • Михаил Горбачов |  |
| Претседатели на Русија (1991–) | Борис Елцин • Владимир Путин  • Дмитриј Медведев • Владимир Путин |  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 15072058
* LCCN: n96116937
* ISNI: 0000 0000 5522 8230
* GND: 119087375
* SELIBR: 210080
* SUDOC: 130421081
* BNF: cb15125277s (податоци)
* NKC: jo2003168081

 |

 |