recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Островот на елени* (Крит, Грција): плажата и островот Елафониси
**Елафониси** (грчки: *Ελαφονήσι*, букв. „Остров на елените") — ненаселен остров во Средоземното Море, кој се наоѓа во близина на југозападниот брег на Крит. Административно се однесува на заедницата Вати (Ханья) [Вати; Βάθη Χανίων] во заедницата Кисамос во периферната единица Ханија на периферијата на Крит.

Островот е на само 100 метри од брегот, така што при слаба плима, во отсуство на бранови, можете да се прејде од островот до самиот Крит.

Островот е познат по масакрот на Турците над Грците во неделата на Велигден , 24 април 1824 година. Повеќе од 700 луѓе загинале, а неколку стотици биле продадени во ропство. Во спомен на ова, на највисоката точка на островот е поставена спомен плоча.

На 22 февруари 1907 г. патничкиот моторен брод „Императрикс" на австрискиот превозник Лојд бил урнат во близина на брегот на Елафониси. Загинале 38 лица. На местото на несреќата бил поставен спомен-крст и бил изграден светилник. За време на Втората светска војна светилникот бил уништен од Германците .

Наводи
------

1. ↑  „Imperatrix – The Wreck". Архивирано од изворникот на 2012-01-18. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
2. ↑  „Kissamoslive (clubs.pathfinder.gr)". Архивирано од изворникот на 2011-07-01. Посетено на 2011-08-16. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
**Воденицата во Грошница** претставува недвижно културно богатство како споменик на културата, со одлука на Заводот за заштита на спомениците на културата Крагуевац бр. 97/1 од 10 јануари 1972 година. година.

На 12 јули 1941 година, во воденица во селото Грошница, на шест километри од Крагуевац, се одржал состанок на Окружниот комитет на КПЈ за Крагуевскиот округ, на којшто било донесено решение за кревање востание во овој дел на Шумадија.

Како што може да се заклучи врз основа на стилските одлики и фолклорот, изградена е на крајот на 18 век. Со текот на времето, таа претрпела некои измени и дополнувања, но во основа го има задржано првобитниот изглед.

Поврзано
--------

* Список на споменици на културата во областа Шумадија

Наводи
------

1. ↑  „Воденица у Грошници". *Завод за заштиту споменика културе Крагујевац*. Посетено на 10. 1. 2019. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград Архивирано на 6 февруари 2021 г.
* Список на споменици
* Мелница
Водар од Индија
**Водар** или **водоносец** — занимање што постоело пред појавата на централизирано водоснабдување. Водарот собирал вода од извор (река, бунар, од водопумпи итн.) и носел или доставувал садови со вода по домови. По изградбата на посебен водопровод, занимањето водар станало непотребно и исчезнало.

Наводи
------

1. ↑  TV, Exploring Greece (2020-01-24). „The water-carrier, the iceman and other vanished professions of old Athens" (англиски). Посетено на 2023-03-26.
2. ↑  „водар" — Дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „водоносец" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Водар" на Ризницата ? |
**Воденицата во Бргуле**, населено место во општина Уб, е изградена кон крајот на 18 век или почетокот на 19 век. Таа претставува недвижно културно богатство како споменик на културата. Според народните преданија, му припаѓала на Алекса Ненадовиќ, важна личност во Првото српско востание.

Воденицата, која што е позната и како Протина воденица, е монументална градба од народна архитектура, изградена во коритото на реката Колубара, прободена од високи масивни дабови трупци. Во неа се сместени десет постројби со мелнички камења и мала соба од чатма за сместување на мелничарите. Покривот е четирикорабен, со благо закосување и бибер ќерамида како покривка.

Од невнимание и негрижа, овој објект е целосно урнат и повеќе не постои, така што, согласно законот, започната е постапка за бришење од списокот на заштитени споменици на културата, иако постои волја за обновување и изградба на реплика. Делницата од новиот автопат „Милош Велики" поминува во близина на поранешното место каде што била таа.

Поврзано
--------

* Список на споменици на културата во областа Колубара

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград Архивирано на 6 февруари 2021 г.
* Список на споменици
**Воденицата во Кусиќ**, место во општина Бела Црква, била изградена кон крајот на 19 век и е еден од спомениците на културата во категоријата недвижни културни добра од големо значење.

Воденицата се наоѓа на каналот на реката Нера во јужен Банат и едната е заштитена од некогашните многубројни воденици што постоеле. Внесен е на картата на Генералштабот според податоците од 1912 година. и 1921 ггодина. Точното време на негјзиното создавање не е познато, но на сандакот за брашно е забележана 1891 година, за кое може да се претпостави дека настанало во тие или претходните години, а името Петар, напишано веднаш до годината, го означува името на еден од сопствениците на воденицата.

Изградена е од мешани материјали - полнеж, штици и тули - кои сведочи за измените на кои била изложена со текот на времето. Надолжната страна била поставена преку водотекот, оддалечена околу два метри од јазот од кој водата и се насочувала кон три хоризонтално поставени мелничарски тркала. Значајно како сведоштво за народното техничко знаење, таа е како редок примерок на воденица во Војводина, ја заокружува типолошката слика на градбите за мелење жито во тој крај.

Воденицата била срушена.

Поврзано
--------

* Список на споменици на културата во јужнобанатскиот округ
* Споменик на културата од големо значење

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* „Воденица - културни споменици во Србија". САНУ (на српски).
* Список на културни споменици од големо значење во Војводина
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград Архивирано на 6 февруари 2021 г.
* Список на споменици
* Републички завод за заштита на спомениците на културата-Белград / База на недвижен културен имот
**Водач и следач** се улогите на двата партнера во некои типови на партнерски танци. Кога парот е од различни родови, традиционално машкиот танчер е водач, а партнерката е следач. Водачот е типично одговорен за водење на парот и иницирање на нови танцови варијации, а во случај на импровизирани и друштвени танци и за одредување на танцовите варијации. Следачот е одговорен за одредување на стилизацијата на танцот и има целосна слобода во оставањето на свој уметнички белег. Водачот ги комуницира своите избори на следачот преку лесни физички и визуелни сигнали, при што парот изгледа координирано и елегантно.

Наводи
------

1. ↑  DeMers, Joseph Daniel (2013-04-01). „Frame matching and ΔPTED: a framework for teaching Swing and Blues dance partner connection". *Research in Dance Education*. **14** (1): 71–80. doi:10.1080/14647893.2012.688943. ISSN 1464-7893.
Гол на празна мрежа во хокеј на мраз
**Гол на празна мрежа** – гол постигнат во повеќе екипни спортови кога екипата постигнува гол без голманот на противничката екипа да го брани истиот. Во овој случај на излезениот голман не му се смета голот во неговиот скор на примени голови.

Хокеј на мраз
-------------

Во хокеј на мраз гол на празна мрежа вообичаено се случува во една или две различни прилики во:

* Во последните минути од играта, ако екипата губи до два гола разлика, од игра се повлекува голманот, мрежата останува небранета, а на негово место влегува дополнителен напаѓач, со цел екипата да има подобра шанса за постигнување гол, односно да израмни или се дојде до еден гол разлика. Меѓутоа ова носи одреден ризик. Имено доколку екипата која води дојде во посед на пакот, често шутираат на празниот гол по поминување на центарот. Поретко се случува екипата да шутира од сопствената зона на празната мрежа затоа што може да дојде до ајсинг доколку шутерот го утне голот. Во одредени околности, екипата може да го повлече својот голман во случај да има предност од двајца играчи, дури иако не е при крај на играта, за да добие предност од шест напаѓачи на тројца одбранбени за уште повеќе да ги зголеми своите шанси за постигнување гол.

* Во случај на исклучување на играч, противничката екипа во оваа ситуација често го повлекува својот голман и на негово место уфрла напаѓач.

### Статистика на голманите

Головите на празна мрежа се водат на голманот кој претходно ја чувал мрежата, но истите не влегуваат во неговата статистика на просечно примени голови или процент на одбрани, туку се евидентираат посебно.

Фудбал
------

Гол на празна мрежа постои и во фудбалот во ситуации кога екипата која губи со еден гол разлика кој крајот од натпреварот го внесува и голманот во нападот. Ова обично се случува кога гол-разликата не е релевантен фактор, како што е случајот во елиминаторните куп-натпревари. Често во овие ситуации голманот на екипата која губи оди во шеснаесетникот на противникот при изведување слободни удари или корнери. Во овој случај екипата која се брани може да постигне гол во празната мрежа доколку дојде до посед на топката.

Ракомет
-------

Со промените на правилата од 2010 година и во ракометот голманот може да биде изваден од игра. За разлика случаите во хокеј и фудбал, ова повлекување на голманот не се прави само во очајни ситуации при крајот на натпреварот, бидејќи постигнување на гол дури и со голман е полесно во ракометот отколку во хокејот и фудбалот. Изгубена топка и неможноста за брзо враќање на голманот скоро секогаш резултира со постигнување гол во празната мрежа.
**Воденица во Нештин** — воденица во општината Бачка Паланка, изградена во првата половина на 19 век. Како редок сочуван примерок на воденици на територијата на Војводина и типот на градба, со исправено тркало, е реткост од ваков вид, таа е еден од спомениците на културата во категоријата недвижен имот со голема важност.

Во поширокото опкружување во минатото имало бројни воденици. Изградена е од тула и парчиња од тули со предна страна, на која има осовина и тркало, обложено со штици, со двокрилен покрив покриен со бибер ќерамиди. Се состои од две посебни простории со различни димензии, каде што поголемата има воденица со еден камен и сита за ситно мелење, а помалата има штала. Механизмот на мелницата е речиси целосно направен од дрво.

Конзерваторските работи не се извршени во воденицата.

Поврзано
--------

* Список на споменици на културата во Јужнобачкиот Округ

Наводи
------

1. ↑  „Агроплус/Законом заштићена сеоска архитектура". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2022-03-02.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Србија

* „Млин во Нештин - културни споменици во Србија". САНУ (на српски).
* Список на културни споменици од големо значење во Војводина
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград Архивирано на 6 февруари 2021 г.
* Список на споменици
* Републички завод за заштита на спомениците на културата-Белград / База на недвижен културен имот
**Владе Иљов Јордески** (31 јули 1921 во Требеништа, Охридско — 16 април 1945 во Врпоље, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Владе Иљов Јордески е роден на 31 јули 1921 година во селото Требеништа. Се занимавал со земјоделство. Кон НОБ се приклучил доброволно на 16 април 1944 година. Како борец на Втората ударна бригада, 1 чета, 3 баталјон, учествува на Сремскиот фронт и загинува кај Врпоље на 16 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Поглед на Гашербрум од МСС
Поглед на Брод Пик
Поглед на Гашербрум II
Гашербрум IV, Гашербрум V и Гашербрум VI
**Гашербрум** е група врвови на североисточниот крај на ледникот Балторо, во состав на венецот Каракорум. Како таква, групата им припаѓа на Хималаите и се наоѓа на границата помеѓу Шаксгамската Долина (Кина) и територијата Гилгит-Балтистан (Пакистан). Масивот содржи три врва над 8.000 метри (ако се смета Брод Пик).

| Врв | Висина (м) | СГШ | ИГД | Истакнатост (м) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Гашербрум I | 8.080 | 35°43′27″ | 76°41′48″ | 2,155 |
| Брод Пик | 8.047 | 35°48′35″ | 76°34′06″ | 1,701 |
| Гашербрум II | 8.035 | 35°45′27″ | 76°39′15″ | 1,523 |
| Гашербрум III | 7.952 | 35°45′34″ | 76°38′31″ | 355 |
| Гашербрум IV | 7.925 | 35°45′39″ | 76°37′00″ | 725 |
| Гашербрум V | 7.147 | 35°43′45″ | 76°36′48″ | 654 |
| Гашербрум VI | 6.979 | 35°42′30″ | 76°37′54″ | 520 |

Масивот првпат е забележан од полковникот Томас Џ. Монтгомери од Кралската инженерија на Британија, учесник во проектот „Голем тригонометриски премер на Индија". Бидејќи се во состав на Каракорум, тој ги иманувал К1, К2, К3, К4 и К5 (каде „К" значи Каракорум). Денес К1 се нарекува Машербрум, К3 е наречен Брод Пик, К4 е Гашербрум II, а К5 го носи името Гашербрум I. Само К2 (втор највисок во светот) го задржал називот на Монтгомери.

Историја на освојување
----------------------

| Планина | Висина (м) | Прво освојување |
| --- | --- | --- |
| Гашербрум I | 8.068 | 1958 — П. Л. Шениниг, А. Џ. Кауфман (САД) |
| Брод Пик (if included in group) | 8.047 | 1957 — М. Шмук, Ф. Винтерштелер, К. Димбергер и Х. Бул (Австрија) |
| Гашербрум II | 8.035 | 1956 — Ф. Моравец, С. Ларх, Х. Виленпарт (Австрија) |
| Гашербрум III | 7.952 | 1975 — В. Руткјевич, А. Чадвик-Онишкјевич, Ј. Онишкјевич и К. Зѓитовјецки (Полска) |
| Гашербрум IV | 7.925 | 1958 — В. Бонати и К. Маури (Италија) |
| Гашербрум V | 7.147 | неискачена |
| Гашербрум VI | 7.001 | неискачена, напревен обид во 1998 г. од француска група (две жртви) и данска група |

На 9 март 2012 г. полските планинари Адам Бјелецки и Јануш Голомб станале првите што го искачиле Гашербрум I зиме, и тоа без дополнителен кослород.

Поврзано
--------

* Осумилјадник
* Список на највисоки планини
* Каракорум

Наводи
------

1. ↑

* H. Adams Carter, "Balti Place Names in the Karakoram", *American Alpine Journal* 49 (1975), p. 53.
* Mount Qogori (K2) {scale 1:100,000}; edited and mapped by Mi Desheng (Lanzhou Institute of Glaciology and Geocryology), the Xi´an Cartographic Publishing House.
* Тибетски сништа: Учените глави (англиски)

Координати: 35°43′N 76°42′E﻿ / ﻿35.717° СГШ; 76.700° ИГД﻿ / 35.717; 76.700
**Борис Спиров Тупаревски** ( 1917
 во Скопје — 13 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По завршувањето на основното училиште изучил занает, а потоа работел како лимарски работник. Непосредно по окупацијата на Македонија ѝ се приклучил на организираната борба, против бугарскиот фашистички окупатор. Учествувал во бројни акции, а пред се во собирањето на *црвената помош*, во растурање на илегален материјал и други активности поради што бил затворен од окупаторската бугарска фашистичка полиција. Останал во затвор сè до 1943 година. На 9 септември 1944 година стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите против непријателите. На 13 ноември 1944 година зел учество во уличните борби за ослободување на родниот град. Точно во тие борби го изгубил и својот живот. Неговите посмртни останки биле закопани на скопските гробишта.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 276. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Во електротехниката, **електричната машина** е општ термин за машини кои користат електромагнетни сили, како што се електричните мотори, електричните генератори и други. Тие се електромеханички претворачи на енергија: електричениот мотор ја претвора електричната енергија во механичка енергија, додека електричниот генератор ја претвора механичката енергија во електрична енергија. Подвижните делови во машината можат да ротираат (ротирачки машини) или линеарни (линеарни машини). Покрај моторите и генераторите, во третата категорија често се вклучени и трансформатори, кои иако немаат подвижни делови, исто така се енергетски претворачи, менувајќи го нивото на напонот на наизменична струја.

Електричните машини, во форма на генератори, ја произведуваат речиси сета електрична енергија на земјата, а во вид на електрични мотори трошат околу 60% од сета произведена електрична енергија. Електричните машини биле развиени почнувајќи од средината на 19 век и од тоа време се сеприсутната компонента на инфраструктурата. Развивањето поефикасна технологија на електрични машини е од клучно значење за секоја глобална конзервација, зелена енергија или стратегија за алтернативна енергија.

Електромотор

Наводи
------

1. ↑  Flanagan. Handbook of Transformer Design and Applications, Chap. 1 p1.
**Еребру** (швед. *Örebro län*) е округ (*län*) во средна Шведска. Се граничи со окрузите Вестра Јеталанд, Вермланд, Даларна, Вестманланд, Седерманланд и Естерјетланд.

Покраина
--------

Окрузите во шведска се управни единици, додека пак покраините се подрачја од културно-историско значење. Округот Еребру го опфаќа Нерке, западната половина од Вестманланд, мали делови од источен Вермланд и северозападен Вестерјетланд.

Управа
------

Сè до 1779 округот го носел името „Нерке и Вермланд", по што Вермланд се отцепил како посебен округ.

Главна цел на окружниот административен одбор е спроведување на целите утврдени во парламентот и владата, усогласување на локалните и државните интереси, унапредување на развојот во округот, воспоставување на регионални цели, запазување на јавниот ред и раководење со правните постапки. Окружниот административен одбор е владина служба на чие чело стои управник.

Окружниот совет на Еребру (*Örebro läns landsting*) е задолжен за здравството и јавниот превоз.

Општини
-------

* Аскерсунд
* Дегерфорс
* Еребру
* Јуснарсберг
* Карлскуга
* Кумла
* Лаксо
* Лекеберг
* Линдесберг
* Нура
* Халсберг
* Хелефорс

Наводи
------

1. ↑  „Квартал 1 2011". Централна статистичка служба. (шведски)

Надворешни врски
----------------

* Окружен административен одвор на Еребру (шведски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Шведска |
| --- |
|  |
| 
* Блекинге
* Вермланд
* Вестерботен
* Вестернорланд
* Вестманланд
* Вестра Јеталанд
* Готланд
* Даларна
* Еребру
* Естерјетланд
* Јевлеборг
* Јемтланд
* Јеншепинг
* Калмар
* Крунуберг
* Норботен
* Седерманланд
* Сконе (Сканија)
* Стокхолм
* Упсала
* Халанд

 | Шведска |

 |

Координати: 59°16′00″ N; 15°13′00″ E﻿ / ﻿59.266667° СГШ; 15.216667° ИГД﻿ / 59.266667; 15.216667
**Ердеслки териер** (често се скратува и се вика „Ердел") е раса на териер, која потекнува од Ердел, географска област во Јоркшир, Англија. Традиционално е наречен „Крал на териерите" бидејќи пред создавањето на црниот Руски териер од страна на KGB во Русија, Ерделот беше најраспространета раса од семејството на териери. Ерделот исто така едно време беше познат под името „**Waterside Terrier**", бидејќи обично бил дресиран да лови видри во и покрај Реката Ер која поминува низ Ердел. Во Англија оваа раса на куче е користена и како полициско куче.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Куче | *Ова е недовршена статија за кучешка раса или статија поврзана со поимот куче.Вие можете да помогнете за нејзината дообработка.* |
*Уметноста на сликарството* ; од Јоханес Вермер; 1666–1668; масло на платно; 1,3 х 1,1 м; Музеј Кунстисториш (Виена, Австрија)
**Уметноста на Европа**, или **западната уметност**, ја опфаќа историјата на визуелната уметност во Европа. Европската праисториска уметност започнала како карпеста и пештерска уметност на доцниот палеолит, како и петроглифската уметност. Двете се карактеристични за периодот помеѓу палеолитот и железното време. Писмената историја на европската уметност често започнува со уметноста на антички Израел и античките егејски цивилизации, кои датираат од 3 милениум п.н.е. Паралелно со овие значајни култури, уметноста постоела низ цела Европа во некаква форма, каде и да имало луѓе, оставајќи знаци како резби, украсени артефакти и огромни камења. Сепак, конзистентноста на уметничкиот развој во Европа станува јасна само со уметноста на Стара Грција, усвоена и трансформирана од Рим и спроведена со Римската Империја, низ поголем дел од Европа, Северна Африка и Западна Азија.

Влијанието на уметноста од класичниот период растело и опаѓало во текот на следните две илјади години, речиси да падне во заборав во делови од средновековниот период, за повторно да се појави во ренесансата, да претрпе период на она што некои рани историчари на уметноста го нарекуваат „распаѓање" за време на барокниот период, за повторно да се појави во рафинирана форма во неокласицизмот и да се прероди во постмодернизмот.

Пред 1800-тите, христијанската црква имала големо влијание врз европската уметност. Црквата обезбедувала средства за сите архитектонски, сликарски и вајарски дела. Во овој период, безмалку, историјата на црквата се изедначува со историјата на уметноста. Во истиот временски период имало нов разбуден интерес за херои и хероини, приказни за митолошки богови и божици, големи војни и бизарни суштества кои не биле поврзани со религијата. Повеќето уметности во последните 200 години се произведуваат без повикување на религијата и честопати без посебна идеологија, но уметноста честопати била под влијание на политички теми, без оглед дали биле одраз на гледиштата на покровителите или на уметникот.

Европската уметност е распоредена во неколку стилски периоди, кои, историски, се преклопуваат едни со други, бидејќи различни стилови се јавиле во различни области. Во главно, се издвојуваат следниве периоди: антички, византиски, средновековен, готски, ренесансен, барокен, рококо, неокласичен, модерен, постмодерен и новото европско сликарство.

Наводи
------


1. ↑  Oosterbeek, Luíz. „European Prehistoric Art". *Europeart*. Посетено на 4 December 2012.
2. ↑  Banister Fletcher excluded nearly all Baroque buildings from his mammoth tome *A History of Architecture on the Comparative Method*. The publishers eventually rectified this.
3. ↑  Hause, S. & Maltby, W. (2001). *A History of European Society. Essentials of Western Civilization* (Vol. 2, pp. 245–246). Belmont, CA: Thomson Learning, Inc.
4. 1 2  „Art of Europe". *Saint Louis Art Museum*. Slam. Посетено на 4 December 2012.
**Есјуфјол** — подледнички вулкан на југоисточниот дел на ледената капа на ледникот Ватнајекидл, северно од вулканот Ерефајекидл кој се состои од централниот вулкан Снехета и широка купа. Поголемиот дел од вулканот, вклучително и купата од 40 км2 е покриен со ледена капа, но делови од југоисточната падина се изложени во правец на гребенот северозапад-југоисток.

Опис
----

Повеќето од изложените карпи на вулканот се алкалинско-базалтни, но помала количина на риолитски карпи исто така се присутни. Широк јекилхлеп се спуштил југоисточно од Ватнајекидл на почетокот на септември 1927 кој мирисал на сулфур и пепел паднала врз Брејдамеркурјекидл за која се сметало дека веројатно потекнува од Есјуфјол. Иако холоценски ерупции не се потврдени од Есјуфјол, роеви земјотреси кои може да индицираат магматски поместувања биле детектирани во октомври 2002 и во 2010.

Поврзано
--------

* Список на вулкани во Исланд

Наводи
------

* „Esjufjöll". *Глобална програма за вулканизмот*. Смитсонова установа. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Есјуфјол Архивирано на 4 февруари 2017 г. во Каталогот на исландските вулкани
**Енциклопедија на мртвите (Цел живот)** (српски: *Енциклопедија мртвих (Читав живот)*) - расказ на српскиот писател Данило Киш, првобитно објавен во белградското списание „Книжевност" (*Књижевност*) во бројот од мај-јуни 1981 година. а во 1983 година бил отпечатен во збирката раскази „Енциклопедија на мртвите". Расказот ја носи посветата „За М.".

Содржина
--------

Една жена била во Шведска, на покана на Институтот за театарски истражувања. Еден ден, нејзината домаќинка, Кристина Јохансон, ја оставила гостинката во Кралската библиотека и таа, разгледувајќи ги книгите, се сетила дека станува збор за познатата Енциклопедија на мртвите во која се дадени биографиите на обичните, непознати луѓе. Отворајќи ја книгата под буквата М, жената ја прочитала биографијата на нејзиниот татко Ѓ. М. кој починал пред десетина дена. Во книгата бил опишан целиот живот на татко ѝ, вклучувајќи ги најстините детаљи од неговиот живот: неговото детство, раната смрт на мајка му и преженувањето на татко му Марко, преселбата во Рума, гимназиските денови во Загреб, студиите во Белград, работата како геодет во повеќе места на Србија, средбата со неговата идна жена и свадбата, воената служба во Марибор и првата средба со Јадранското Море, раѓањето на децата, животот за време на Втората светска војна, работата во државниот катастар во повоениот период, раѓањето на внуците, неговото хоби да собира поштенски марки, старечкото незадоволство од животот, патувањето во Трст, како и неговата смртоносна болест и смртта. На крајот од неговата биографија во Енциклопедијата на мртвите било нацртано цвеќе, со забелешката дека Ѓ. М. започнал да црта цвеќиња кога дознал дека боледува од сарком. По враќањето дома, жената му го покажала цртежот на лекарот кој го оперирал татко ѝ, а тој потврдил дека саркомот изгледал токму како на нацртаниот цвет.

Осврт кон расказот
------------------

Во пост-скриптумот кон збирката, Киш објаснува дека расказот за првпат бил објавен во белградското списание „Книжевност", во бројот за мај-јуни 1981 година, а на 12 јули 1982 година се појавил и во *New Yorker*, во превод на Амелија Алкалај. Исто така, авторот наведува дека расказот е посветен на личноста М. која го сонувала кошмарниот сон што е опишан во расказот.

Наводи
------

1. ↑  „Post scriptum" во: Danilo Kiš, *Enciklopedija mrtvih*. Beograd: Arhipelag, 2015, стр. 164.
2. ↑  „Enciklopedija mrtvih" во: Danilo Kiš, *Enciklopedija mrtvih*. Beograd: Arhipelag, 2015, стр. 35-59.
3. ↑  „Post scriptum" во: Danilo Kiš, *Enciklopedija mrtvih*. Beograd: Arhipelag, 2015, стр. 164.
Боксот е традиционален боречки спорт.
**Боречки спортови** (исто така познати и како **борбени спортови**) се натпреварувачки контактни спортови каде двајца натпреварувачи се борат меѓусебно под одредени правила, вообичаено со цел да се симулира вистинска борба. Боксот, борењето, и мечувањето се примери за боречки спортови.

Техниките што се користат може да се поделат во три домени: удирање, 'рвање и користење на оружје. Некои правила се специјализираат за една област, додека другите дозволуваат преклопување.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на спортот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4029448-1
* BNF: cb11930995g (податоци)
* NDL: 001105251
* NKC: ph128346

 |

 |
**Градимир Панков** (Скопје, 25 октомври 1938

) — канадски и светски реномиран танчер, поранешен балетан и уметнички директор на Големиот канадски балет од Монтреал.

Животопис
---------

Панков е роден на на 25 октомври 1938 година, во Скопје. Во младоста се занимавал со пливање и бил регионален првак. Денес е актуелен директор на Големиот канадски балет од Монтреал, Канада. Првите часови по класичен танц, музика и учителство по танцување ги имал кај професорите Миле Јовановиќ и Олга Милосавлева на Скопскиот конзерваториум. Во 1964 година го напушта Скопје и пошнал да работи во најпрестижните европски и светски танцови компании како што се Танцувачкиот театар во Хаг, Националниот балет на Финска, балетот „Кулберг" во Шведска, балетот „Гулбенкаин" во Португалија, Холандскиот танцов театар, Париската и Лионската опера и Американскиот балетски театар во Њујорк каде што решил да се пензионира. Во април 2012 година го добива и првото признание од родната Македонија – наградата „Менада" за врвни достигнувања во областа на танцот.

Наводи
------

1. ↑  „Gradimir Pankov, Artistic Director" (англиски). Les Grands Ballets. Архивирано од изворникот на 2011-08-12. Посетено на 2012-04-04.
2. ↑  *De Rycke, Lisa: Gradimir Pankov, in: Kotte, Andreas (Ed.): Dictionnaire du théâtre en Suisse, Chronos Verlag Zurich 2005, vol. 2, p. 1369.*

Надворешни врски
----------------

* Биографија
* Официјалното мрежно место на Les Grands Ballets
За австриската општина, видете Егерсдорф кај Грац. За бранденбуршкото село, видете Петерсхаген-Егерсдорф.
Поглед кон Егерсдорф
Грб
**Егерсдорф** (германски: *Eggersdorf*) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од јануари 2008 е дел од општината Берделанд.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| * Бире
* Ајкендорф
* Гросмилинген
 | * Клајнмилинген
* Велслебен
* Ценс
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Залцланд е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 51°58′01″ N; 11°40′59″ E﻿ / ﻿51.967° СГШ; 11.683° ИГД﻿ / 51.967; 11.683

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 137808596
* GND: 7734674-9

 |

 |
Доминик Санда во Градината на Финци-Контини (1970) од Виторио БоничелиДоминик Санда во Градината на Финци-Контини (1970) од Виторио Боничели

**„Градината на Финци-Контини"** (ит. Il Giardino dei Finzi-Contini) е италјански филм од 1970 година во режија на Виторио де Сика (ит. Vittorio De Sica). Автор на сценариото е Виторио Боничели (ит. Vittorio Bonicelli) според истоимениот роман на Џорџо Басани (ит. Giorgio Bassani). Улогите ги играат: Лино Каполикио (ит. Lino Capolicchio), Доминик Санда (ит. Dominique Sanda), Фабио Тести (ит. Fabio Testi), Ромоло Вали (ит. Romolo Valli), Хелмут Бергер (ит. Helmut Berger) и др. Филмот е награден со „Златна мечка" на Берлинскиот фестивал во 1971 г. и со „Оскар" за најдобар странски филм во 1972 г.

Опис
----

Приказната за богатата еврејска фамилија Финци – Контини е раскажана во прво лице од Џорџо, претставник на средната еврејска буржоазија во Ферара и заљубен во Микол Финци – Контини. Дејството е преземено од истоимениот роман на Џорџо Басани и темелно ја обработува атмосферата на пасивност и нихилизам што ја зафаќа италијанската еврејска буржоазија која е длабоко поврзана со либералните идеали на пред-фашистичка Италија и едноставно не верува дека навистина може да биде гонета во сопствената земја поради различни религиски убедувања. Драматичниот епилог на депортација на Микол и нејзиното семејство (се спасува само братот Алберто, но е покосен од болест и е закопан во монументалната капела на семејството), дефинитивно ги израмнува општествените разлики помеѓу Финци – Контини и останатите членови на еврејската заедница од Ферара, соединети во теророт на депортацијата и смртта во концентрациониот логор. Во една од последните сцени, кога еврејските семејства се собрани во Замокот пред да бидат испратени во Германија, Микол и бабата, одвоени од другите, го сретнуваат таткото на главниот лик кој им пружа внимание и грижа. На тој начин се затвора кругот меѓу девојката и синот, вљубен во неа но одбиен поради заедничкиот пријател Џампи Малнате. Џорџо, кој навреме избегал во странство, се спасува и ја раскажува приказната за својата младост и за првата невозможна љубов.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Борислав Боро Алексиќ** ( 28.04.1936 ) е српски графичар, сликар и ликовен педагог.

Биографија
----------

Борислав Алексиќ е роден во Сараево на 28 април 1936 година каде што завршил основно училиште и Училиште за применета уметност (1955 година). Академија за применета уметност, студира и завршува во Белград (1958 година). Почнал самостојно да изложува во 1960 година. Учествувал на речиси сите значајни изложби на графика во СРБиХ и Југославија. Неговиот графички опус е поопширен и позначаен од неговиот сликарски опус.

Освен со графика и сликарство, работи како ликовен педагог, т.е. бил професор на Школата за применети уметности во Сараево. Во 1972 година бил доцент на Академијата за ликовни уметности во Сараево од областа на цртежот и сликарството, на која предавал како вонреден професор до неговото заминување во 1982 година. 

По избувнувањето на граѓанската војна и распадот на СФРЈ, тој целосно се повлекува од јавниот живот.

Награди
-------

* 1972 година - Гран при на 3. Биенале на графика во Фиренца,
* 1973 година - Награда УЛУБиХ,
* 1975 година - 27 јули награди на БиХ

Галерија
--------

Наводи
------

1. ↑  Arte - Borislav Aleksić - BiografijaПредлошка:Ботовски наслов

Поврзано
--------

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

* Борислав Алексиќ (1936)
* Изложба Мултиоригинални
* Уметници во Босна и Херцеговина 1894 - 2000 година
**Борис Џепароски** (роден во 1973, во Охрид, Македонија – починал на 13 октомври 2020, во Германија) — македонски вајар.

Џепароски создавал дела главно од масивно дрво на кое му давал душа.

Животот го поминал на релација Охрид-Франкфурт, каде што бил на привремена работа, и иако немал претходно уметничко образование, создавал врвни дела.

Пошироката јавност го запознала во 2006 година, кога ја изработил скулптурата на Свети Наум во природна големина, на влезот од манастирскиот комплекс „Св. Наум". Ја работешел на своја иницијатива, но со благослов и поддршка на отец Нектариј, старешина на манастирот. Набрзо станала вистинска атракција за посетителите. Самиот тој ја означил како негово врвно и капитално остварување.

Со моторна пила имал изработено многубројни уметнички дела во својата Република Македонија, која неизмерно ја сакал, но и во втората татковина и негов втор дом- Германија.

Џепар, како што го знаат охриѓани се обидел и како дизајнер во изработка на камен. Во знак на голема почит кон Тоше Проески, тој изработил гитара од посебен вид бел и црн камен, која е поставена крај неговиот гроб во Крушево..

Наводи
------

1. ↑  Борис Џепароски
2. ↑  создаваше врвни дела[*мртва врска*]
Тврдината над Вишеград
**Вишеград** (унгарски: *Visegrád* ; словачки: *Vyšehrad*) е мал град во округот Пешта во Унгарија. Се наоѓа северно од Будимпешта на десниот брег на Дунав. Во градот, во 2001 година живееле 1.654 жители. Вишеград е познат по остатоците од раната ренесансна на летната палата на унгарскиот крал Матија Корвин и средновековната тврдина.

Етимологија на името
--------------------

Името Вишеград е од словенечко потекло и значи „горна тврдина" или „горна населба/ град/ утврдување". Постои град со слично име во Босна и Херцеговина, Вишеград, а исто така и мало населено место во Тексас, Вишехрад, веднаш до Халетсвил. Едно германско архаичнo име за Вишеград е Плинтенбург.

Историја
--------

Во 11 век, кралот Андрија се вратил од Русија, од егзил, со неговата сопруга Анастазија. Тој основал манастир околу 1056 година во денешниот Вишеград, посветен на св. Андриј Првозван, и го доверил на православните монаси од Василиј. Латините беа привремено потиснати од православните свештеници. Овој манастир постоел до доаѓањето на Турците во овие подрачја, што оставиле пустош зад себе.

Во 1886 година, на еден вис покрај Дунав, се виделе рушевините на кралскиот град Вишеград. Во неговото подножје, унгарскиот воен офицер Гергели живеел во една куќа, кој во 1849 година положил оружје во Вилагос. Тој бил омразен од неговите сонародници, поради неговата наводно измамлива положба. Во рамките на ѕидовите имаше т.н. кулата на "Соломон", во која кралот Владислав I од Унгарија, го уапсил својот братучед Соломон.

Во Вишеград со задоволство престојувале унгарските кралеви како Карло Роберт, Матија Корвин - "кралот Матијаш" и Лудвиг. Лудвиг Велики се оженил со Јелисавета, ќерка на Стефан II Котроманиќ, босанска забрана. Тоа било 1358 година во неговиот "романтичен" замок во Вишеград. Во таа прилика тој се обврзал да го заштити Дубровник. Од тогаш, за граѓаните на Дубровник се создадени услови за слободна трговија во Дунавскиот регион.

Унгарскиот крал Карло III умрел во 1385 година, истата година кога бил крунисан, во Вишеград. По наредба на младата и старата кралица, го убил најмениот убиец Граф Форгач. Градот Вишеград го осовил австрискиот император 1684 година, на Дунав.

Србите во Вишеград
------------------

Според државниот попис од 1900 година во Вишеград, само еден српски православен граѓанин бил регистриран во округот Пешта. Парохијската гранка не е организирана овде.

Наводи
------

1. ↑  "Стражилово", Нови Сад во 1886 година
2. ↑  Павле Софриќ: "Моменти од минатото и сегашноста на градот Сендедреја", Панчево-Сентрандреа 2005
3. ↑  "Гласник здруженија на српското славост", Белград 1870 година
4. ↑  "Гласник здруженија на српското славост", Белград 1872
5. ↑  Мата Косовац: "Српски православен митрополит Карловац според податоците од 1905 година", Карловци во 1910 година

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вишеград (Пешта)" на Ризницата ? |

* Мапа Архивирано на 25 октомври 2007 г.
* Слики од воздух: Вишеград
**Евтим К. Апочев** е македонски револуционер, деец на ВМОРО.

Животопис
---------

Евтим Апочев е роден во 1863 година во град Охрид, тогаш во Османлиската империја. Во 1902 година е на гурбет во Варна и во есента заминува во Софија и се вклучува во четата на Никола Лефтеров. Околу Петковден (октомври) во време на горноџумајското востание четата навлегува во Македонија заедно со четата на Анастас Јанков. Двете чети со 80 четници го поминуваат Вардар и навлегуваат на планината Кожуф, каде во наредните две седмици се опсадени од османлиските војски. Четите се извлекуваат и се упатуваат кон костурско, каде се заседнуваат во Загоричани. После тоа се опсадени во Бобишта, каде им даваат отпор на Османлиите. Потоа Евтим му станува четник на Никола Русински во охридско. По преместувањето на Никола Русински четата е под водство на Христо Трпев. На 13 јануари 1903 година Апочев учествува во битката, во која загинуваат војводата и двајца негови четници, тој и останатите членови успеале да се спасат. Потоа бил дел од четата на Никола Митрев од Елшани, со кого учествува во илинденското востание.

По задушувањето на востанието, на 14 октомври 1903 година Апочев тргнува од Вирово кон Софија, каде пристигнува во декември. Потоа станува дел од четата на Дончо Златков во Малешевијата.

Во 1912 година е доброволец во македоно-одринското ополчение. Учествува во првата и втората балканска војна.

По војните продолжува да живее со сопругата во Охрид.

Наводи
------


1. ↑ . Арсовъ, Т. Евтимъ К. Апоче. // Илюстрация Илиндень XIV (1 (131). София, Издание на Илинденската Организация, януарий 1942. с. 14. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
2. ↑ . Арсовъ, Т. Евтимъ К. Апоче. // Илюстрация Илиндень XIV (1 (131). София, Издание на Илинденската Организация, януарий 1942. с. 15. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Податотека:Emberiza hortulana MHNT.ZOO.2010 ноември 217 Neschers.jpg *Emberiza hortelano* - јајца
**Градинарската стрнарка** или **градинарската овесарка** (науч. *Emberiza hortulana*) е врапчевидна птица овесарка од семејството на стрнарките *Emberizidae*, група, која современите авторитети ја издвоија од семејството на зебите *Fringillidae*. Распространета е речиси низ цела Европа и западна Азија, вклучувајќи ја и Македонија. Таа е птица преселница која зимува во тропска Африка.

Опис
----

*E hortulana* женка
*E hortulana* мажјак
Градинарската стрнарка е долга 16 см и тежи 20-25 грама, а по надворешен изглед личи на жолтогрлата стрнарка, но ѝ недостасува светлата обоеност. На пример, главата на градинарската е зеленикавосива, немасто светложолта. Песната е слична, монотоно чрчорење.

Поведение
---------

Живеалиштето на оваа птица се нивите, ораниците, полињата со пченка и сл. Живее и во лозовите насади, но не се храни со грозје.

Гнездото го сместува на земја или во грмушка близу до земја, а јајцата се прошарани со линии слични на влакненца. Обично се храни со семиња, но додека ги храни младенчињата се храни со инсекти.

Гастрономија
------------

Во Франција, оваа птица се смета за специјалитет.
Еден начин за брзо гоење на птицата е со затворање во темна кутија со просо, што ја принудува да се храни постојано.

Ритуалот на јадење, пак, бил да ја покријат главата и лицето со голема салфетка и на тој начин да се почувствува полниот вкус и мирис на храната.

Исто така, во 1996 година, прошталната вечера на Франсоа Митеран содржела специјално подготвена ваква птица.

Ловот на градинарската стрнарка е забранет во Франција 1999 година, но законот слабо се применувал и се смета дека околу 50.000 птици биле убиени секоја година. Во 2007 година, под притисок на Француската лига за заштита на птиците и Европската унија, француската влада вети дека ќе се спроведе директивата на ЕУ за заштита на оваа птица.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Emberiza hortulana*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. ↑  Урбан лов
3. ↑  „François Mitterrand's Last Meal". NPR. February 18, 2006. Посетено на 2008-05-26.
4. ↑  Roasted songbird banned in France Архивирано на 25 октомври 2012 г. from MSNBC.com
5. ↑  Susan Bell (10/09/2007). „France's songbird delicacy is outlawed". Sunday Telegraph. Архивирано од изворникот на 2008-06-30. Посетено на 2008-02-21. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Градинарска стрнарка" на Ризницата ? |

Надворешни врски
----------------

* Oiseaux Фотографии, текст и мапа (француски)
* Возраст и пол (PDF; 1.6 MB) од Javier Blasco-Zumeta and Gerd-Michael Heinze Архивирано на 12 ноември 2013 г.
**Борка Антулески-Лопачо** ( 1922
 во Варош, Прилеп — 14 септември 1942

 во Мукос, Прилепско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Бил член на КПЈ и како таков сестрано ја помагал народноослободителната борба. По формирањето на Првиот прилепски партизански одред, тој прво вршел курирска должност. Кон крајот на 1941 година се приклучил во истиот. Во нерамната борба со бугарските фашисти на планината Мукос, во 1942 година. Борка бил убиен на подмолен начин.

Наводи
------

1. 1 2  Б. Најдоски, м-р Јован (1984). *Институт за тутун - Прилеп - 60 годишен јубилеј*. Прилеп: Институт за тутун - Прилеп. стр. 14.
**Годила** — византиски војсководец, во служба за време на владеењето на Јустин I (518–527) и Јустинијан I (527–565).

Животопис
---------

Годила првпат се спомнува во 518 година ако еден од службениците вклучен во прогласувањето на Јустин I за цар. Церемонијата е запишана во *За церемониите*, напишана од Константин VII (913–959) во X век, при што неговиот чин бил кампидуктор на одред на *ланкиари*.

Во 528 година, Годила, заедно со Бадуариј, воделе воен поход од Одес (денес Варна) против хуните на Крим. Под водство на својот водач, Мугел, хуните освоиле византиски територии на крајбржјето на Црно Море. Подоцна истата година, Годила се придружил на Аскум и Константиниол за да се соочот со инвазијата на хуните/бугарите во Тракија. Византиската армија успела да победи една група од напаѓачите, но подоцна паднале во заседа и биле нападнати и поразени од втора група на хуни/бугари. Двајцата Константиниол и Аскум биле заробени од нивните непријатели со употреба на ласа, ии само Годила усоела да побегне, како што е запишано од Јован Малала и Теофан Исповедник.

Неговиот воен чин во тој период за време на овие битки е непознат. Двајцата Аскум и Константиниол биле *магистер милитум*.Бидејќи Годила служел меѓу ним, и не се однесувал како подреде, најверојатно го имал истиот чин, како *магистер милитум* или како *Магистер милитум ваканс*.

Наводи
------

1. 1 2 3  Martindale, Jones & Morris 1980, стр. 516 harvnb error: no target: CITEREFMartindaleJonesMorris1980 (help).
2. ↑  Martindale, Jones & Morris 1992, стр. 539 harvnb error: no target: CITEREFMartindaleJonesMorris1992 (help).
3. ↑  Martindale, Jones & Morris 1992, стр. 163–164, 540 harvnb error: no target: CITEREFMartindaleJonesMorris1992 (help).
4. ↑  Martindale, Jones & Morris 1992, стр. 352–353, 540 harvnb error: no target: CITEREFMartindaleJonesMorris1992 (help).
5. ↑  Martindale, Jones & Morris 1992, стр. 540 harvnb error: no target: CITEREFMartindaleJonesMorris1992 (help).

Извори
------

* Martindale, John Robert; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, J. уред. (1980). *The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume II: A.D. 395–527*. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-20159-9.
* Martindale, John Robert; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, J. уред. (1992). *The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume III: A.D. 527–641*. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-20160-5.
Предниот дел од гробот.Предниот дел од гробот.
**Градинарскиот гроб** во Ерусалим се смета како местото на погребувањето и воскреснувањето на Исус Христос. Во прв план, тоа се најголемите претпоставки на мајорот *Чарлс Џорџ Гордон* од неговиот престој во Палестина во 1882 година.

Градинарскиот гроб се наоѓа надвор од Стариот град во Ерусалим, блиску до Дамаската порта. Традиционалното место на гробот на Исус е црквата на Светиот гроб на Голгота.

Во своето дел "*Животот на Константин"* , Евсевиј Кесариски изјавил дека современата црква на Светиот Гроб било седиште на раната христијанска вера во Ерусалим. Во времето на римскиот императот Константин I, неговата мајка, Елена, ја пронашла и посетила самиот гроб.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 25 јуни 2011 г.
* Исусовиот гроб
* Мрежно место со многу врски поврзани со Градинарскиот гроб Архивирано на 24 ноември 2015 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за христијанството е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Палатата Турјак, седиште на музејот.
**Градски музеј Љубљана** (словенечки: *Mestni muzej Ljubljana*) ― музеј основан во 1935 година во Љубљана. Сместен е во палатата Турјак на ул. „Госпоска", бр.15 (Gosposka ulica 15) во средиштето на Љубљана.

Музејот нуди различни педагошки активности за деца и ученици на возраст од 5 до 18 години, а исто така располага и со посебни патувачки музејски групи за болнички училишта, училишта за ученици со посебни потреби и за пониски одделенија од оддалечените училишта околу Љубљана.

Археолошки ископувања
---------------------

На самото место сочуван староримски бунар во музејот.
На местото на самиот музеј се извршени неколку археолошки истражувања. Ископувањата биле спроведени помеѓу 2000 и 2003 година за време на реновирањето на палатата (во подрумот и во внатрешниот двор) под раководство на кустосот на Градскиот музеј. Тие откриле многу историски артефакти и остатоци од урнфилската култура, периодот на доцната халштатска култура, средниот и доцниот период на латенската култура, римскиот императорски период, доцниот средновековен период и раниот нов век. Забележливи биле двата гроба на воините од латенскиот период кои биле откриени во раноримското складиште за време на истрагата во 2002 година.

Наводи
------

1. ↑  „City Museum of Ljubljana". *Culture.si*. Republic of Slovenia, Ministry of Culture. 8 јули 2013. Посетено на 11 август 2022.
2. ↑  Trskan, D. (2006). „Pedagogic activities of museums in the Republic of Slovenia" (PDF). *International Journal of Historical Learning, Teaching and Research*. University of Exeter. **48**. Архивирано од изворникот (PDF) на 22 февруари 2014. Посетено на 11 август 2022.
3. ↑  Štrajhar, Metka; Gaspari, Andrej (December 2013). „Ostanki dveh srednjelatenskih bojevniških grobov iz Turjaške palače v Ljubljani/Remains of two Middle La Tène Warrior graves from the Auersperg Palace in Ljubljana". *PRIL. INST. ARHEOL (Contributions of Institute of Archaeology in Zagreb)*. Department of Archaeology, Center for Historical Sciences, University of Zagreb. **30** (1): 27–43. Посетено на 11 август 2022.

Надворешни врски
----------------

* 

* Градски музеј Љубљана на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 147215743
* LCCN: n88271285
* ISNI: 0000 0001 1015 6429
* GND: 1215496-9
* BNF: cb12314008w (податоци)
* ULAN: 500301610
* NKC: kn20080808001

 |

 |
**Богдан** (10-11 век) ― македонски благороодник, топарх на внатрешните тврдини (места), што се протегале западно од Прилеп и најверојатно ги зафаќале централните области на Самуиловото Царство. Освен Скилица, не го споменува ниеден друг извор. Тој одамна бил приврзаник на византискиот цар, го убил и својот тест Матеица. Му се предал на императорот Василиј II, пролетта 1018 година, за што бил почестен со висока титула патрикиј. Се споменува како еден од учесниците во заговорот против византискиот цар Константин VIII (1026 година). Заговорот бил откриен, а Богдан фатен и ослепен.

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и д-р (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 79. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. ↑  „БОГДАН". *Македонска Енциклопедија*. 2018-10-23.