recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Мариборска синагога** (словенечки: *Sinagoga Maribor*) — поранешна синагога и сегашен музеј во градот Марибор, Словенија. Сместена е во центарот на средновековното гето во Марибор*, Жидовска улица* („Еврејска улица"), таа е една од најстарите зачувани синагоги во Европа и една од само две останати во Словенија. Другата е синагогата Лендава (словенечки: *Sinagoga Lendava*). Некогаш функционирала како центар на средновековната еврејска заедница во Марибор, меѓу најистакнатите во областа на источните Алпи.

Историја
--------

За прв пат спомената во 1354 година, се смета дека синагогата е изградена некаде кон крајот на 13 век. Сместена е покрај градските ѕидини, таа била дел од комплексот што опфаќал еврејски гробишта, рабинска резиденција и училиште Талмудик. Заградена кула во близина - дел од самите sидови - била позната како <i id="mwGQ">Шидовски столп</i> („Еврејска кула"), додека зграда во која се наоѓале ритуални бањи стоела надвор од ѕидините на брегот на реката Драва.

На места низ нејзината историја, синагогата служела како привремено седиште на Врховниот рабинат на Штаерска, Корушка и Крањска. Во 1497 година, Евреите од Марибор биле протерани, расфрлани низ цела Европа, особено во Италија. По протерувањето, синагогата во 1501 година била претворена во католичка црква, **Црква на сите светци** (словенечки: *Cerkev Vseh Svetnikov*). Резиденцијата на поранешниот рабин западно од главната зграда станала куративна канцеларија.

 Изложба, внатрешност на синагогата
Во 1785 година, за време на антиклеарните реформи на Јосиф Втори, црквата била конфискувана, деконирана и претворена во воен магацин. Служел во овој капацитет до 1811 година, кога им бил продаден на приватни сопственици за да го користат како трговски складиште, винарска визба, фабрика за четки, уметничко студио и станбена куќа, што останал сè до осумдесеттите години од минатиот век.

По неколкугодишно реновирање, од 1992 до 2000 година, вклучително и реконструкција на доцното готско светилиште, зградата била отворена во 2001 година како музеј и културно-изложбен простор посветен на историјата на еврејската заедница Марибор и на Словенија. Веб-страницата првично била управувана од Регионалниот музеј во Марибор. Од 2011 година е независна јавна институција под името Центар на еврејскато културно наследство Марибор. Од 2015 година, синагогата е означена како споменик на културата од државно значење во Словенија.

Поврзано
--------

* Историја на Евреите во Словенија
* Синагога Лендава

Наводи
------

1. 1 2 3  Janez and Anja Premk, Mariborska sinagoga, ZRC SAZU, Ljubljana 2015
2. ↑  „City Guide: Main Square". University of Maribor. Архивирано од изворникот на September 27, 2011.
3. ↑  "Profile of the Synagogue Архивирано на 8 март 2022 г.". Center of Jewish Cultural Heritage 
Synagogue Maribor. sinagogamaribor.si. Retrieved July 5, 2019.
4. ↑  „Sinagoga Maribor". *Center judovske kulturne dediščine Sinagoga Maribor*. Архивирано од изворникот на 2022-04-12.
5. ↑  „Register of cultural heritage in Slovenia". Архивирано од изворникот на 2021-04-19.
**Ристо Апостолов** — македонски музичар, композитор, продуцент, водач на алтернативниот рок состав **Водолија**.

Со Водолија како изведувач, автор и продуцент на песните учествува на Македонскиот избор на песна за Евровизија 2009, 2010 и 2011 година со песните (Мојот Тв), (Солза) и (Не враќај се).

Студиски ја продуцира и аранжира песната Динг Донг со која Рок Агресори настапија на Македонскиот избор на песна за Евровизија 2009.

Со својата матична група Водолија има издадено три студиски албуми. Првите два албума се снимени во студиото на Владимит Петровски-картер од Бадмингтонс а третиот албум е снимен во неговото студио.

Во 2008/2009 година снима два дуета со Американската пејачка Соња Саурук од Њу Џерси за песните (Бест оф јор лав) и (Самертајм). Самертајм е дел од третиот студиски албум на Водолија.

Во ноември 2011 тој ја добива наградата за најдобра продукција за песната на (Ти не си) која ја изведува со Водолија.

Во јуни 2010 заедно со својот состав Водолија одржа акустичен концерт во просториите на Македонската радио-телевизија на кој беа изведени песните од третиот албум на Водолија. Истиот се емитуваше во октомври 2010 на првиот канал на МТВ.

Со Водолија има издадено три студиски албума и е комплетен автор на песните.

Во 2012 со Водолија ја претставува Македонија на интернет фестивалот INFE VISION 2012 во организација на интернационалните евровизиски обожаватели со песната (Мојот ТВ) кој е и автор на истата.

Тој е композитор на песната (Радост и бол) со која на 23 и 24 август 2013 заедно со својот бенд Водолија настапува на Охрид Фест 2013 во поп но и во интернационалната вечер.

Во 2015 година глуми како специјален гост во филмот **Каде се парите**, а песната **Се што ми треба** кој ја исполнува со својот состав Водолија и истовремено е автор на истата е дел од саундтракот на филмот.

Надворешни врски
----------------

* Поведи ме
* Страст  Архивирано на 10 јуни 2022 г.
* „Водолија" со сета сласт се’ уште ви ја нуди старата добра рок ен рол -„Страст" (ЛИРИК ВИДЕО) Архивирано на 16 март 2022 г.
* 
* Архивирано на 17 ноември 2011 г.
* 
* 
* 
* [*мртва врска*]
* 
* 
* 
* 
* Архивирано на 17 август 2012 г.
* 
* Архивирано на 5 март 2016 г.
*
**Балот за убави уметности** (на француски **Bal des Quatres Arts** ) е годишен бал со костими што традиционално го изведуваат студентите на École nationale supérieure des Beaux-Arts во Париз на пролет, во зградата École на улицата Бонапарта со поглед на реката Сена. Детално алегорични бродови кружеле низ собата на полноќ и биле оценувани од комисија. „Тоа е бунт, оживување на паганството, кое не е познато на друго место освен во Италија. Тоа е исто така, на свој начин, „химна на убавината, жива експлозија на сетилата и емоциите", напишл Е. Бери Вол Во *Neither Pest Nor Puritan.* Репутацијата на Балот за извонредно дизајнирана голотија, *лудории*, другополово облекување и високиот стил, ги охрабрило имитаторите во американските градови. Во 1931 година, во Њујорк, познати архитекти се облекувале како нивните згради, а денес многу американски архитектонски школи имаат слични костумирани балови.

Рефернца на „Болот за убави уметности" е направена во стихот на популарната песна "The Lady is a Tramp"од *Babes in Arms* (1937).

Белешки
-------
Мрена
**Мрена** (латински: *Barbus barbus*)или *Охридска мрена* (црна мрена) — риба со меки перки кои лесно се виткаат. Таа има четири израстоци во облик на бркови околу устата. Припаѓа на фамилијата крапови (*Cyprinidae*). Охридската мрена е ендемичен вид за Охрид - Дрим - Скадар екосистемот. Во време на полагање на, икрата оваа риба е отровна.

* **Максимална должина**: 1 м;
* **Максимална тежина**: 9 кг;
* **Време на мрест**: од мај до август;

Опис
----

**Мрена** припаѓа на фамилијата на Cyprinidae. Телото на охридската мрена е вретеновидно. На грбот е светло до темнокафеаво, од
страните е посветло, а стомачниот дел е изразито со бела млечна боја. По телото на охридската мрена, (грбот и страните) како и на сите перки се наоѓаат многубројни мали црнокафеави неправилни дамки кои отсуствуваат само на стомачниата страна. Охридската мрена има меснати усни и горната усна е истурена над долната. Има два пара мустаќи со различна должина. Еден пар мустаќи се наоѓа над горната усна, а другиот пар е
на краевите на горната усна. Има тело со вретенест облик со нагласени и јаки перки. Грбот и е сивомаслинест, а према стомакот е сребрнаста прекриена со густи и ситни крлушки. Расте до тежина од 10 килограми но такви примероци не биле видени веќе подолго време. Најчесто се среќавале примероци од 500 грама до еден килограм, а примероци од 5 килограми се сметале за капитален улов. Животниот век на мрената е 9 години.

Навики и распростанетост
------------------------

**Мрената** ги населува сите води на централна и западна Европа, вклучувајќи го и речното корито на реката Дунав. Најчесто се наоѓа во местата каде дното е од камења. Активна е претежно ноќе, но се храни и дење после бура, кога собира мали животинки кои паднале во реката.

Размножување
------------

Мрената се мрести како и клен, во долг временски период, од крајот на мај па до почетокот на август, и во тоа време таа се храни со ларви кои и ги носи водата или самата ги бара под камењата. Положува од 3000 до 8000 јајца крупна портокалова икра, кои се развиваат во период од 14 дена. Млечот на мажјакот е црвеникав. Полово созрева во третата односно четвртата година од животот, кога е долга 30-40см. За развој на икрите потребна е температура од 10-12 °C.

Карактеристично за охридската мрена е тоа што машките единки го чистат и го чуваат местото до даѓањето на женката. Се мрестат на чакелесто дно и покрај покрупни камења.

Живее во помали и поголеми јата на дното на езерото. Се движи најчесто кон дното во потрага за храна.
Во исхраната на Охридската мрена доминираат разните видови на ларви, полжави, школки но не отсуствува и храната од растително потекло. Интересно за мрената е тоа што храната може да ја земе и од под камењата, каде што е недостапна за другите риби.

Значење
-------

Месото на оваа риба е многу вкусно и се приближува до вкусот на пастрмката, поради сличните еколошки услови во која живеат. Икрата на мрената е отровна и при консумација може да предизвика грчеви, диареа и поблаги форми на труење. Претставува една од најчестите објекти на рекреативен риболов.

Наводи
------


1. 1 2 3 4  Службен весник на Р Македонија бр.145
Сребрена малтешка *онција* од 1741–73 година
Во јужна Италија, ***ончија*** (множина *oncie* или *еднаш*) или ***онча*** (мн.*onze*) била пресметковна единица во средниот век, а подоцна и златна монета кована помеѓу 1732 и 1860 година. Бил искован и на јужните италијански територии на Шпанската империја, а сребрена монета со иста вредност била искована од витезите од Малта. Името потекнува од античкиот римски *uncia*. Понекогаш може да се преведе **унца**.

Во средновековните кралства Неапол и Сицилија, една *онција* била еквивалентна на 30 *тари*, 600 *грани* и 3600 *денари* (пени). Конвенционално, сумата на пари се означува со броеви на *онси*, *тар*, *грани* и *денари* одделени со точки, така што 2.2.15.1 означува 2 *онси*, два *тари*, 15 *грани* и 1 *денаро*. Иако *ончија* никогаш не била кована во средниот век, таа била основната пресметковна единица. Беа ковани помалите деноминации, како и дукат (од кои шест се еднакви на *онција* ) и *карлино* (60 до *онција* ).  Фридрих II го вовел *augustalis*, кој бил четвртина *онција*.

Исто така види
--------------

* Историја на монетите во Италија

Белешки
-------

1. ↑  Eleni Sakellariou, *Southern Italy in the Late Middle Ages: Demographic, Institutional and Economic Change in the Kingdom of Naples, c.1440–c.1530* (Brill, 2012), p. 492.
2. ↑  Stephan R. Epstein, *An Island for Itself: Economic Development and Social Change in Late Medieval Sicily* (Cambridge University Press, 1992), p. xii.
3. ↑  Donald Matthew, *The Norman Kingdom of Sicily* (Cambridge University Press, 1992), p. xi.

Предлошка:Historic Italian currency and coinage
Морнарички пешадинци придружувани од AAV7 од 22-от американски поморска експедициски одред слетале на египетскиот брег за време на вежбата *Bright Star* 2009. 12 октомври 2009 г.
**Морнаричка пешадија** е гранка на сили (трупи) на Воената морнарица на вооружените сили на државите, наменети за учество во поморски операции и употреба како ударни сили во други видови борбени операции, чии задачи вклучуваат заземање на крајбрежјето, пристанишна инфраструктура, острови и полуострови, бродови и пловила, непријателски поморски бази, од воздухот (падобрански десант) и вода. Лицето што служи во морнаричката пешадија се нарекува **морнарички пешадинец** или **маринец.**

Морнаричката пешадија се користи и за одделни операции (поделби и единици за специјални сили), како и за заштита на крајбрежни и други објекти. Тој е дел од флотата/силите (Воената морнарица) или е посебна гранка на вооружените сили (Корпус на морнаричката пешадија на САД). Главните задачи на морнаричката пешадија: „При напредување од морето, тие мораат да ги освојат крајбрежните мостови и да ги држат додека не пристигнат главните сили, а во одбрана, мораат да ги заштитат базите на воените бродови од копнени насоки". Историски гледано, морнаричките пешадинци служеле на воени бродови, поддржувајќи го екипажот на бродот во битка, спроведувале мали напади на крајбрежниот појас, ги штителе офицерите на бродот од можни бунтови на екипажот и ги чувале пристаништата и поморските бази.

САД ја има најголемата морнаричка пешадија (179 илјади луѓе заклучно со 2022 година).

Наводи
------

1. 1 2  „About the Marine Corps". *www.mcipac.marines.mil*. Посетено на 2024-04-03.
2. ↑  „маринец" — Дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „маринец" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  Support, Ways to; Us, About; Careers; Wishbook; Room, Media; Inclusion, Diversity and; USO, Find A.; Volunteer; Story, Share Your. „What Separates the Marines From the Other Branches?". *United Service Organizations* (англиски). Посетено на 2024-04-03.

Надворешни врски
----------------
**NGC 72** — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 72 се споменува и како UGC 176, MCG 5-1-69, CGCG 499-109, Arp 113, VV 166 .

Откривање
---------

Телото е откриено на 7 октомври 1855 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 72 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 *m*, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 *m*/лм2. NGC 72 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.

### Астрономски податоци

Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 18 м 28,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 30° 2' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 72 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1204. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 89; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2261. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1257.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (1-500);
* Нов општ каталог;
* Андромеда (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 72 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds. Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts: Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 72[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 72
* NGC 72 — VizieR.
* NGC 72 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Џон Белинг** (7 октомври 1866 – 28 февруари 1933) бил цитогенетичар кој ја развил техниката на боење со железо-ацетокармин која се користи во проучувањето на хромозомите. 

Роден е во Алдершот во Англија во 1866 година, син на Џон Белинг (1827–1884) и Лидија Ен Тарт (1842–1915), студирал на граматичкото училиште Стоунхаус, Кралскиот колеџ во Лондон и Универзитетскиот колеџ во Лондон, а потоа се запишал Колеџот Мејсон (кој подоцна стана Универзитет во Бирмингем ), каде што ја добил својата диплома во 1894 година  Тој се оженил со Хана Севал во јуни 1919 година во Форест Глен, Мериленд, САД и добил диплома за почесен дипломиран во 1922 година од Универзитетот во Мејн како признание за неговата работа.

Во својата работа со Алберт Ф. Блексли на пристаништето Колд Спринг на *Датура* (1920-1927) и на Универзитетот во Калифорнија, Беркли (1928-1933), Белинг користел растенија како лилјани и зумбули за да докаже дека сегментите помеѓу нехомогените хромозоми можат да се разменат. Тој можел да направи точни проценки на бројот на хромозомите и посочил дека хромомерите, малите кондензации по должината на хромозомот, се индивидуални гени.

Во текот на неговата кариера Белинг имал многу проблеми со менталното здравје кои барале честа хоспитализација. Тој ненадејно починал на 28 февруари 1933 година во Аламеда во Калифорнија, САД.

Наводи
------

1. ↑  *General Register* (PDF). University of London. 1 May 1901. Архивирано од изворникот (PDF) на 31 October 2013. Посетено на 20 July 2014.

* Колекција на Џон Белинг
**Миа Кришна Пративи** (родена на 19 јуни 1996 година) е индонезиски инженер за животна средина и екологист. Во 2021 година, таа била наведена на список како една од 100-те жени на БиБиСи.

Пративи присуствувала на Технолошкиот институт Бандунг и работела во Агенцијата за животна средина во градот Денпасар. Пративи развила компјутерска апликација за подобрување на собирањето, преработката и рециклирањето на урбаниот отпад на островот Бали. Управувала преку невладината организација Грија Луху и ја вклучувала и локалната заедница. 

Во октомври 2021 година, Пративи била во жирито на натпреварот за одржлив тинејџер.

Наводи
------

1. 1 2  „BBC 100 Women 2021: Who is on the list this year?" (англиски). BBC News. 2021-12-07.
2. ↑  RTV News, уред. (2022-01-03). „Jagoan 2021 : Mia Krisna Pratiwi, Mengolah Sampah Jadi Rupiah" (индонезиски). Посетено на 2022-02-21.
3. ↑  Precious Island, уред. (2021-11-16). „Global Youth Conference Mengumumkan Pemenang Sustainable Teenpreneur Competitions" (индонезиски). Архивирано од изворникот на 2022-02-21. Посетено на 2022-02-21.
|  |  |
| --- | --- |
| **ВЛЕЗ** | **ИЗЛЕЗ** |
| A | B | A ИЛИ B |
| 0 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 1 |
| 1 | 0 | 1 |
| 1 | 1 | 1 |

**ИЛИ врата**, **ИЛИ коло** или **ИЛИ капија** (англиски: *OR gate*) – дигитална логичка врата која извршува логичка дисјункција, нејзиниот излез ја следи таблицата на вистинитоста прикажана на десната страна. Логичка единица „1" се добива ако кој било од влезовите е во состојба на логичка „1".

Едноставен пример на логичката функција ИЛИ се 2 прекинувачи паралелно споени со батерија и светилка во струјно коло. Ако кој било од двата прекинувачи е вклучен (логичка „1"), струјата може да тече низ светилката.

Математичко-логичко разгледување
--------------------------------

Видете ја статијата Логичка дисјункција.

Симболи
-------

Постојат 3 симбола за ИЛИ коло, обичен („воен", „американски"), европски или правоаголен (ИЕЦ) и ДИН симбол.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |
| *Обичен ИЛИ симбол (воен, американски)* | *Правоаголен или европски симбол* | *ДИН симбол* |

Изведби
-------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| CMOS ИЛИ врата | NMOS ИЛИ врата | Транзисторска ИЛИ врата | ИЛИ врата од диоди |

### Алтернативи

Доколку на располагање нема ИЛИ коло, истото може да се изведе од НИ или НИЛИ кола, бидејќи НИ и НИЛИ колата се сметаат за „универзални кола", што значи дека истите може да се користат за да се изведат сите други.

| Барано коло | Изведба со НИ кола | Изведба со НИЛИ кола |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

Хардверски опис и распоред на пиновите
--------------------------------------

Дијаграм кој ја прикажува поставеноста на четири ИЛИ врати во стандардно CMOS интегрирано коло 4071
ИЛИ колата се основни логички кола и како такви постојат во ТТЛ и CMOS изведба како интегрални кола. Интегралното коло 4071 од CMOS серијата 4000 составено е од четири независни ИЛИ врати со по два влеза.

 ИЛИ врати во интегралното коло 4072
Исто така постојат интегрални кола со ИЛИ врати со 3 и 4 влеза.

* 4075: Трикратна ИЛИ врата со по 3 влеза
* 4072: Двократна ИЛИ врата со по 4 влеза

Поврзано
--------

* И врата
* НИ врата
* НИЛИ врата
* ЕКСИЛИ врата
* ЕКСНИЛИ врата
* НЕ врата
* Логичко коло

Наводи
------

1. ↑  „OR Gate". Hyperphysics.phy-astr.gsu.edu.
2. ↑  
Mano, M. Morris and Charles R. Kime. *Logic and Computer Design Fundamentals, Third Edition.* Prentice Hall, 2004. p. 73.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „ИЛИ врата" на Ризницата ? |

* Распоред на пинови за разни дигитални кола со логички врати
**Светиврачко** (денес и **Санданско**) или **Мелничко** — историско-географска област во Пиринска Македонија околу градот Свети Врач (Сандански).

Територијата на областа приближно се совпаѓа со некогашната Мелничка, а потоа Светиврачка и Санданска околија — главнината на денешните општини Свети Врач (без селата Лебница и Хърсово од Петричко), Кресна и СТрумјани (без селата Добри Лаки, Игралишта (Игралиште\_, Клепало, Колибите, Махалата и Никудин од Петричко), како и селата Мечкул и Сенокос во општината Симитли.

Сместена е во источниот и северниот дел на Светиврачко-петричката Котлина и по соседните планини. Се граничи со Горноџумајско на север, Разлошко и Неврокопско на исток, Валовишко на југ и Петричко и Беровско на запад.

Наводи
------

1. ↑
**Станислав Микулски** (1 мај 1929 година - 27 ноември 2014 година  ) бил полски актер во театар, на телевизија и филмски актер и водител на *Кочо Фортуни* (полската верзија на <i id="mwEg">Тркало на среќата</i> ).

Микулски ја стекнал славата за својата главна улога во телевизиската серија *1967-68 г. „<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Stawka\_wi%C4%99ksza\_ni%C5%BC\_%C5%BCycie" rel="mw:ExtLink" title="Stawka większa niż życie" class="cx-link" data-linkid="38">Stawka większa niż życie</a>"*. Како резултат на тоа што бил типичен како Ханс Колс, тој се насочил кон театарската работа. Во 1983 година бил член на жирито на 13-тиот меѓународен филмски фестивал во Москва .

Gr aktb aktora na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach со Варшава

Избрана филмографија
--------------------

* + *Godziny nadziei* (1955)
	+ *Kanał* (1956)
	+ *Ewa chce spać* (1957)
	+ *Dwaj panowie N* (1961)
	+ *Ostatni kurs* (1963)
	+ *Skąpani w ogniu* (1963)
	+ *Powrót na ziemię* (1966)
	+ *Stawka większa niż życie* (1967-1968)
	+ *Ostatni świadek* (1969)
	+ *Samochodzik i templariusze* (1971)
	+ *Zaczarowane podwórko* (1974)
	+ *Sekret Enigmy* (1979)
	+ *Miś* (1980)

Наводи
------

1. ↑  „Hans Kloss actor Stanislaw Mikulski dies". *Polskie Radio dla Zagranicy*. Посетено на 11 February 2019.
2. ↑  „13th Moscow International Film Festival (1983)". *MIFF*. Архивирано од изворникот на 7 November 2013. Посетено на 28 January 2013.

Надворешни врски
----------------

* Станислав Микулски на Ризницата ?
* Stanisław Mikulski на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Станислав Микулски Архивирано на 1 мај 2021 г. на www.culture.pl (на полски)
**Јанко Узунов-Узун** (Валандово, 15 февруари 1951

 — Берово, 24 август 2014

) — македонски естраден уметник и пејач на народни, поп и забавни мелодии.

Животопис
---------

Узунов е роден на 15 февруари 1951 година во Валандово, во семејство по потекло од Богданци, а музичката кариера ја започнал на почетокот на седумдесеттите години на XX век со првата снимка, „Магдалена", песна на Димитар Масевски. Во 1969 година пристигнал на студии во Скопје — Земјоделско-шумарски факултет и по завршувањето на факултетот се запишал и на Музичката академија, наставно-теоретски одел. Како агроном, Узунов работел пет-шест години.
Узунов починал ненадејно од срцев удар во Берово, на 24 август 2014 година, каде бил со својата сопруга Жаклина на одмор.

Негова сопруга е: Жаклина Колоска-Узунова.

Музичка кариера
---------------

Узунов започнал да се занимава со музика уште како дете. На деветгодишна возраст почнал да свири на мандолина, во музичката секција на училиштето. Неколку години подоцна, сестра му од Скопје му донела ученичка гитара и, оттогаш, тој се насочил кон гитарата. Учел сам, и веќе во 1966 година, во Валандово ја оформил рок групата „Златни стени", која молскавично брзо стекнала популарност, и тоа низ цела Македонија. Групата настапувала и на тогашните актуелни гитаријади, а во 1969 година, на гитаријадата во Гевгелија, Узунов бил прогласен за најдобар гитарист и списането „Млад борец" му доделило електрична гитара.

Узунов во текот на сета своја богата музичка кариера во македонската јавност бил доживуван како „момчето со мандолината", според хитот што во 1976 година го испеал со Цветанка Ласкова, на Фестивалот во Опатија. Подоцна, Узунов започнал да се занимава и со новокомпонирана фолк музика, останувајќи запаметен како автор на песните „Чаки панкерот" и „Звучна фантазија". Во последните години од животот, Узунов бил насочен на работата на своето приватно музичко училиште „Узун".

Наводи
------

1. 1 2  *Почина легендата на македонската музика Јанко Узунов*
2. 1 2  Наташа Спирова, „Филмаџиите жалат за Вилијамс, а музичарите — за Кокер", *Антена*, број 862, 2.1.2015, стр. 12-13.

Надворешни врски
----------------

* ЛЕГЕНДАТА ЈАНКО УЗУНОВ ОТКРИВА- Ќе бев првиот Македонец на Евровизија![*мртва врска*]
**„Раздавање на душата"** — збирка раскази на македонската писателка Цветанка Трпкова од 2023 година.

Содржина
--------

Книгата ги содржи следниве раскази:

* Прозорец
* Врата место епилог
* Раздавање на душата
* Лудата Фанка од ушната школка
* Белег
* Во возот
* Шега со банани
* Фотографија
* Епитаф
* Човекот што потплукнуваше кога молчеше
* Човекот што среде улица си ги сакаше жената и старата девојка
* Цртеж на самотијата
* Низ реката, на брегот
* Балада за штрковите
* Најубавиот разговор
* Телефонски разговор
* Големото чистење

За делото
---------

Збирката е објавена како 137. книга во едицијата „Магма" на издавачката куќа Темплум. Илустрациите во книгата се дело на Будимка Поповска. Книгата, со обем од 122 страници и со димензии од 17 сантиметри, била испечатена во печатницата „Винсент" во тираж од 300 примероци. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски", Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4871-71-2.

Наводи
------

1. ↑  Цветанка Трпкова, *Раздавање на душата*. Скопје: Темплум, 2023.
2. ↑  Цветанка Трпкова, *Раздавање на душата*. Скопје: Темплум, 2023.
Копек 1997 (Русија).
 Копек 1992 година (Украина).
 Копек 2009, обратно (Белорусија).
 Копек 2009, аверс (Белорусија).
**Копек** (рускиː копейка, украински: *копійка*, белоруски: *капейка*) е или била паричка или валутна единица на голем број земји во Источна Европа, тесно поврзана со економијата на Русија. Обично тоа е најмалата деноминација во системот на валути. Првично, копекот бил валутна единица на Царска Русија, а потоа и на Советскиот Сојуз (како советска рублја). Од 2020[update]
година таа е валутна единица на Русија, Белорусија и Украина. Рускиот копек се користи и во два региона на Грузија, делумно признатите држави (вклучително и од Русија) Абхазија и Јужна Осетија. Во минатото, неколку други земји под влијание на Русија и Советскиот Сојуз имаа валутни единици кои исто така биле именувани како копекси. Од зборот „копек" доаѓа името на паричката на Азербејџан - капик, ( азерски: *qəpik*,  1⁄100 манат). 100 копекси = 1 руба или 1 украинска гривна.

Ниту еден копек во моментов не е официјално поделен, иако претходно биле ковани Денга (½ копек) и Полушка (½ Денга, со тоа ¼ Копек).

Потекло
-------

Зборот *копек* (во руски: *копейка* , *kopeyka* ) е *деминутивна* форма на рускиот *kop'yo* (копьё) - копје . На првите копечки монети, ковани во Новгород и Псков од околу 1534 година наваму, се гледа коњаник со копје. Од 1540-тите години наваму, коњаникот носи круна, и несомнено, намерата била да се претставува Иван IV, кој беше Голем кнез на цела Русија до 1547 година и цар потоа. Следните ковања на монетата, почнувајќи од 18 век, Свети Ѓеорѓи наместо мечка убива змија.

* копек на Иван IVкопек на Иван IV
* копек на Феодор Втори, околу 1605 годинакопек на Феодор Втори, околу 1605 година
* бакарна паричка од пет копекси од Катерина Втора, 1783 годинабакарна паричка од пет копекси од Катерина Втора, 1783 година
* Советска паричка од 50 копекси, 1921 годинаСоветска паричка од 50 копекси, 1921 година
* Советска паричка од 20 копекси, 1989 годинаСоветска паричка од 20 копекси, 1989 година
* Руска монета од 50 копекси, 2003 годинаРуска монета од 50 копекси, 2003 година
Historic site in ШијонПредлошка:SHORTDESC:Historic site in Шијон

 Камената плоча со грбот на Карл Топија пронајдена во црквата Свети Ѓон Владимир. (1381)**Црквата Свети Ѓон Владимир** (албански: *Kisha e Shën Gjon Vladimirit*) е црква во Шијон, округот Елбасан, Албанија. Посветен е на дукљанскиот кнез и светител Јован Владимир, зетот на македонскиот цар Самуил. Станал културен споменик на Албанија во 1948 година  Првиот храм е најстарата голема православна базилика од времето на цар Самуил, повторно била изградена како сегашна црква од семејството Топија во 1381 година  Во текот на 18 век Костандин Шпатараку ги сликал ѕидовите на црквата.  Околу црквата израснал православен манастир и станал седиште на новооснованата архиепископија Дирахиум во 18 век.

Околу црквата израснал православен манастир и станал седиште на новооснованата архиепископија Дирахиум во 18 век. Григориј од Драч, архиепископот на Дирахиум од 1768 до 1772 година, го напишал Елбасанскиот евангелски ракопис, најстарото дело на албанската православна литература; ракописот е забележлив и по тоа што е единствениот документ на албанско писмо Елбасан .

Наводи
------

1. ↑  „Religious buildings with the "Culture Monument" status". Republic of Albania National Committee for Cult. Архивирано од изворникот на July 6, 2011. Посетено на October 28, 2010.
2. ↑  Anamali, Skënder (2002), *Historia e popullit shqiptar në katër vëllime* (Albanian), **I**, Botimet Toena, стр. 294, OCLC 52411919CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  Zeqo, Moikom (22 May 2006). „Gjeniu më shqiptar i ikonografisë Kostandin Shpataraku". *Koha Jone* (Albanian). Nikolle Leska. стр. 10–11.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  Elsie, Robert (1995), „The Elbasan Gospel Manuscript ("Anonimi i Elbasanit"), 1761, and the Struggle for an Original Albanian Alphabet" (PDF), *Südost-Forschungen*, Regensburg, Germany: Südost-Institut, **54**, ISSN 0081-9077
Карта на Ханан во XII век пр. н. е.
**Ханан** (феникиски: 𐤊𐤍𐤏𐤍, хебрејски: כְּנַעַן, арамејски: ܟܢܥܢ‎, старогрчки: *Χαναάν*, арапски: كَنْعَانُ) — древен регион на Блискиот Исток, сместен покрај источниот брег на Средоземното Море. Често се споменува во историските и религиозните текстови, вклучувајќи ја и Библијата, како земја со големо значење. Регионот приближно одговара на денешен Израел, Палестина, Либан и делови од Јордан и Сирија. Во древноста, Ханан бил населен од различни семитски народи, вклучувајќи ги Хананците, Феникијците и Израилците. Овие општества биле познати по нивните напредни земјоделски практики, подвижни трговски мрежи и различни културни достигнувања. Хананците, особено, биле познати по своите градови држави, како што се Тир, Сидон и Библос, кои играле клучна улога во древната медитеранска економија.

Стратешката местоположба на Ханан го направила посакувана територија низ историјата, што довело до бројни судири и освојувања од соседните сили. Регионот често бил оспоруван од древните империи како Египет, Асирија, Вавилон и Персија. Овие империјални борби имале длабоко влијание врз политичкиот крајолик и културниот развој на Ханан во текот на илјадалетијата.

Име
---

Потеклото на изразот е нејасно, но може да потекнува од стар семитски збор за „пурпурно црвена". Во Библијата, Хананците се спомнати во книгата Битие како потомци на Ханан, син на Хам и внук на Ное.

Наводи
------

1. ↑  Mark, Joshua J. „Canaan". *World History Encyclopedia* (англиски). Посетено на 2024-03-27.
2. ↑  „Land and Time - Canaan & Ancient Israel @ University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology". *www.penn.museum*. Посетено на 2024-03-27.
3. ↑  „Canaan | Definition, Map, History, & Facts | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). Посетено на 2024-03-27.

Надворешни врски
----------------

* Antiquities of the Jews
* Catholic Encyclopedia
* Canaan & Ancient Israel
**Одисеја** (грчки: *Ὀδυσσεία*) — старогрчка епска поема, чиј автор се смета дека е Хомер.

Опис
----

Првата страница од поемата

Тројанскиот период, освен периодот од Тројанската војна, го вклучува и талкањето на Одисеј по светот. Ова е опишано во епот Одисеја од поетот Хомер.Одисеја го опишува враќањето на Одисеј во родната земја Итака, по крајот на Тројанската војна, како и случувањата со неговата сакана сопруга Пенелопа и неговиот син Телемах, која и покрај толку години му останала верна на својот сопруг.

Тоа патување траело околу десет години. Кога Одисеј се вратил на островот, тој успеал да си ја поврати власта во кралството, бидејќи истата му била одземена од страна на просјаците. По пристигнувањето на островот, Одисеј бил препознаен само од неговото куче. Идентитетот на Одисеј бил скриен со помош на Атена, која го претворила во старец. Својот идентитет Одисеј го докажал повторно со помошта на Атена, успевајќи да ја затекне стрелата од својот лак. На крајот, со истата таа стрела, тој со помош на Телемах ги убил сите оние кои претходно му го зазеле кралството.

Наводи
------

1. ↑  „Trojan War". *Encyclopaedia The Helios*. 1952.

Надворешни врски
----------------

* „Илијада и Одисеја - илустрации"
* Антонио Табуки: Писмо на нимфата Калипсо до Одисеј, кралот на Итака  - расказ инспириран од ликови од „Одисеја"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 214278437
* LCCN: n80008528
* GND: 4193022-8
* SUDOC: 027271714
* BNF: cb120084354 (податоци)
* NLA: 35204273
* NDL: 00627042
* NKC: aun2006372309
* BNE: XX2023655

 |

 |
**Јосија** (хебрејски: יֹאשִׁיָּהוּ) — 16-ти јудејски цар. На престолот се качил на осум години по убиството на неговиот татко Амон. Царувал 31 година (639/640 — 608/609 пр. н. е.); неговото владеење претставува една од светлите страници на библиската историја[9]. Бил син на Амон. За време на Еремија и Софонија, Јосија, религиозен реформатор, го истакнал еднобоштвото и општествената правда како што правеле пророците. Следејќи го примерот на цар Давид, Јосија енергично го истребил идопоклонството меѓу еврејскиот народ, го прочистил Храмот и ги промовирал религиозните и моралните вредности во земјата. Неговото владеење доживеало повторно откривање на „Книгата на Господовиот закон" во Храмот, најверојатно Второзаконието, што го навело Јосија да го обнови заветот на народот со Бог откако се консултирал со пророчицата Олда. Тој го искоренил идолопоклонството во Ветил, ги обновил празнувањата на Пасхата и трагично умрел во битка против војската на фараонот Нехо II во Мегидо.

Наводи
------

1. ↑  Лопухин А. П. (1890–1907). „Иосия". *Енциклопедиски речник „Брокхаус и Ефрон" : во 86 тома (82 тома и 4 доп.)*. Санкт Петербург.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јосија" на Ризницата ? |

* Jewish Encyclopedia: Josiah
* Genealogy of the House of David- Josiah, King of Judah
* Catholic Encyclopedia: Josias
**Веле Алексоски** (род. 25 мај 1942 во Рилево, Прилепско) — македонски писател, уредник и еден од основачите на неделникот „Македонско сонце".

### Животопис

Алексоски основно образование завршил во родното село Рилево. Средното образование го продолжува во економското училиште во Прилеп.Студирал на Виша педагошка академија, група француски јазик и Филолошки факултет, група француски јазик и литература. Работел како професор по француски јазик во Градско и Велес. Постдипломски студии завршува во 1986 година на универзитетот 2 во Стразбур на тема „Историја и цивилизации на Југоисточна Европа". Докторирал во јуни 1988 година на истиот универзитет на тема „Француската источна армија и македонското национално прашање -1915/1919 година и се стекнува со звање Доктор на историски науки. Потоа бил наставник во дополнително македонско училиште во Франција. На факултетот за историски науки при Универзитетот 2 во Стразбур завршил постдипломски студии: „Историја и цивилизации на Југоисточна Европа". Во јуни 1988 година ја брани докторската теза: „Француската источна армија и македонското национално прашање 1915/19 година. Престојувал и во Германија.

Веле Алексоски е еден од основачите на неделникот „Македонско сонце" а бил и негов главен и одговорен уредник. Во својство на претседател на Светскиот македонски конгрес за Европа бил ангажиран и учствувал на митинзи организирани во поголемите европски градови за признавање на Република Македонија под нејзиното уставно име.

Има издадено повеќе трудови на Француски јазик од филолошка проблематика, написи на Германски јазик со национална историска тематика, а во 1993 година ја издава книгата „Вистината за Македонија низ француската историографија".

Во 2019 година добитник е на наградата за животно дело „Коле Неделковски" што му ја додели клубот на писатели „Коста Солев Рацин", во соработка со Општина Велес.

Учествува на многу културни манифестации и литературни читања во градот и државата. Член е на Клуб на писатели „Коста Солев Рацин" од Велес. Свои настапи има и на Детските Рацинови средби во поетските каравани во основните училишта во Велес.

### Творештво

* Вистината за Македонија Низ Француската историја (1993 год)
* „Александар Македонски низ француската истеориграфија„(2007)
* „Светска касапница" во Македонија: 1914-1918 г.(2010 год)
* ,,Во одбрана на македонскиот идентитет,, ( 2013год)
* „Градењето и крадењето на Македонија" (2011)

Наводи
------

1. ↑  „Веле Алексоски (биографија)". Агенција за иселеништво на Р Македонија. Архивирано од изворникот на 2016-08-04. Посетено на 2016-10-03.
2. ↑  „Vele Aleksoski: Vistinata za Makedonija niz francuskata istoriografija (ćirilica) - s potpisom Veleta Aleksoskog". *www.crveniperistil.hr* (хрватски). Посетено на 2024-01-19.
3. ↑  Aleksoski, Vele (2010). *"Svetskata kasapnica" vo Makedonija: 1914-1918*. Međunaroden centar za slavjanska prosveta. ISBN 978-608-65051-7-2.
4. ↑  „„Во одбрана на македонскиот идентит" шеста книга на д-р Веле Алексоски - ДУМА.мк". 2013-08-22. Посетено на 2024-01-19.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 304764274
* GND: 103679346X

 |

 |
**Аркона** (германски: *Kap Arkona*) — ’рт на островот Риген во покраината Мекленбург-Западна Померанија во северна Германија.

Словенски град
--------------

’Ртот Аркона Помеѓу 7-12 век, на ’ртот постоел средновековниот град Аркона, кој бил престол на кнежевството на балтичките Словени - Рујани. Градот бил тешко утврден и претставувал политички и верски центар на околните словенски племиња.

Иако имало поголем број храмови во градот, најважен и најголем бил тој на богот Световид. Во храмот стоел и негов идол, прикажан со четири глави, носејќи рог во едната рака, а меч во другата. Исто така, тука се наоѓало и важно пророчиште, каде што се одлучувало за мирот и војната преку однесувањето на бел пастув кој се наоѓал во храмот. Словените верувале дека Световид одел во битка јавајќи бел коњ. Храмот бил почитуван и од туѓи владетели. На пример, данскиот крал Свен Отон испратил златни садови за храмот како подарок.

Во 1168 г. градот бил уништен од страна на данскиот крал Валдемар I и епископот Абсалон. Околните словенски племиња биле изложени на насилна христијанизација.

Други споменици
---------------

На ’ртот постојат и два стари светилника, едниот изграден во 1827, а другиот во 1902. Овие се едни од најстарите светилници кои сѐ уште постојат на Балтичкото Море.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Аркона" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 243166447
* GND: 4380263-1
* NKC: ge587513

 |

 |
**Бајрампаша** — приградска област на Истанбул, Турција на европската страна на градот. Областа се состои од станбени и индустриски области од работничката класа. Населението е 240.000 (1997), а областа опфаќа површина од 8 km2 (3.1 sq mi). Градоначалник е Хасан Мутлу (РНП). Областа била дел од округот Фатих до 1936 и Ејуп помеѓу 1936 и 1990 година. Поранешниот назив на Бајрампаша бил „*Сагмалџилар*" до 1960-тите. Негови соседи се Газиосманпаша од север, Ејуп од исток, Зејтинбурну од југ и Есенлер од запад.

Луѓето во Бајрампаша се главно Албанци и Бошњаци. Домовите во Бајрампаша се генерално со лош квалитет и има работилници и мали фабрики, дури и во станбените улици, додека поголемите области во областа се чисто индустриски.

Постојат голем број важни јавни згради во областа: најголемиот затвор во Истанбул (кој сега е во мирување); два големи спортски комплекси; главната автобуска станица (која всушност е во Бајрампаша иако се нарекува автобуска станица Есенлер).

Областа била позната како Сагмалџилар до 1970 година, кога големата епидемија на колера, предизвикана од загадувањето на водоснабдувањето довело до тоа да биде ставена во карантин. По овој инцидент, името на населбата станало синоним за колера, така што областа била преименувана во Бајрампаша, според османлискиот везир од 17 век, Бајрам-Паша. Дел од отоманскиот систем за водоснабдување, кој го изградил Мимар Синан, се задржал до денес.

Локалниот фудбалски тим со седиште во округот се вика Бајрампашаспор.

На 1 декември 2015 година, се случила експлозија во близина на станицата Бајрампаша, оставајќи неколку повредени.

Наводи
------

1. ↑  „Површина на областите (со езера) во км²". *База на обласна статистика*. Статистички завод на Турција. 2002. Посетено на 2013-03-05. (турски)
2. ↑  „Население на покраинските/окружните центри и паланки/села во 2012 г.". *База на податоци за населението по системот ABPRS*. Статистички завод на Турција. Посетено на 2013-02-27.
3. ↑  „Istanbul metro blast 'causes injuries' - Turkey media". *BBC News*. 1 December 2015. Посетено на 1 December 2015.

* „Information on Bayrampaşa district" (турски). Governorship of Istanbul. 2009. Архивирано од изворникот на 2009-12-13. Посетено на 2009-08-16.

Надворешни врски
----------------

* District governor's official website (турски)
* District municipality's official website (турски)
* Miscellaneous images of Bayrampaşa Архивирано на 12 октомври 2012 г.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населби во Истанбул |
| --- |
|  |
| 
Авцилар • 
Багчилар • 
Бахчеливлер • 
Бакирќој • 
Бајрампаша • 
Бешикташ • 
Бејоглу • 
Бујок чекмеџе • 
Бејкоз • 
Каталџа • 
Еминону • 
Ејуп • 
Есенлер • 
Фатих • 
Газиосманпаша • 
Ѓунѓурен • 
Кадиќој • 
Каѓитан • 
Картал • 
Кучукчекмеџе • 
Малтепе • 
Принцевски Острови • 
Пендик • 
Саријер • 
Силиври • 
Султанбегли • 
Шиле • 
Шишли • 
Тузла • 
Умранги • 
Усќудар • 
Зегтинбургу • 
 |

 |
**Музеј на албанската азбука** (Muzeu i alfabetit) — меморијален музеј кој се наоѓа во Битола. Музејот е посветен на Битолскиот конгрес од 1908 година, на кој е создадена модерната азбука на албанскиот јазик.

Музејот се наоѓа во неокласичната куќа на Фехим Завалани на денешниот булевар „Први мај" бр. 25, каде од 14 до 22 ноември 1908 година се одржал Битолскиот конгрес. Во музејот се изложени фотографии, документи и восочни фигури поврзани со преродбата, културните и образовните движења на албанскиот народ.

Наводи
------

1. 1 2  „Музеј на албанската азбука". Bitola.info. Посетено на 9 март 2022 г. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „За музејот". Музеј на албанската азбука. Архивирано од изворникот на 2022-02-05. Посетено на 15 септември 2020 г. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
*Јуда* (1840) од Орас Верне
**Јуда** (хебрејски: יהודה) — четвртиот син на Јаков од Лија, основачот на Јудејското племе. Имал син — Фарес. Тој бил внук на Исак и правнук на Авраам. Апостол Лука го спомнува како предок на Јосиф во Родословието на Исус Христос.

Приказна
--------

Јуда бил четвртиот син на патријархот Јаков од неговата прва жена Лија. Неговите браќа се: Рувен, Симон (или Симеон), Леви, Исахар и Завулон. Браќата биле алчни спрема Јосиф бидејќи тој бил најстариот син од жената на Јаков, Рахила, која ја сакал повеќе од Лија. Еден ден Јосиф бил испратен од татко му да ги посети своите браќа на полето. Го пречекале и го фрлиле во длабока јама без вода. Дошле трговци, а браќата го извадиле Јосиф од јамата и го продале на трговците. Му посипувале јарешка крв по облеката и му кажале на татко му дека ѕверовите го растргнале.

Јуда се оженил и имал три сина: Ир, Онан и Шела. Подоцна имал две близнаци: Фарес и Зара, кои ги родила Тамара. Фарес бил предок на јудејскиот цар Давид.

Во тоа време, Јосиф се искачил на положбата на најважниот човек во Египет. 20 години откако Јосиф бил продаден во ропство, во Ханан дошол глад. Јаков ги испратил своите деца (освен Венијамин) во Египет да донесат храна. Тие побарале од Јосиф храна, но не препознале дека е тој. Тој им рекол да го доведат Венијамин, најмладиот брат, а Симон го држел во затвор. Таткото со тешко срце им го дал Венијамин да го однесат во Египет. Тие ја земаат храната, а Јосиф скришно им става сребрена чаша во вреќите, потоа ги запира и го обвинува за кражба. Јуда се нуди да биде одведен во затвор, но бидејќи Јосиф видел дека браќата повеќе не се расипани, им открива дека тој е нивниот брат што бил продаден на трговците пред 20 години и го пушта Симон од затвор. Потоа целото семејство се преселило во Египет.

Наводи
------

1. ↑  According to the Talmud, Judah's confession atoned for some of his prior faults, and itself resulted in him being divinely rewarded by a share in the future world (*Sotah* 7b) that he had used a prostitute. Tamar's sons by her father-in-law were the twins Pharez and Zerah, the fourth and fifth sons of Judah. Pharez in turn was an ancestor of David. (Genesis 38:1-30)
2. ↑  Genesis 42:24, Предлошка:BibleVerse-nb

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јуда (син на Јаков)" на Ризницата ? |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Породот од Адам до Давид според Стариот завет |
| --- |
|  |
| Од создавањето до Потопот | 
* Адам
* Сит
* Енос
* Каинан
* Мелелеил
* Јаред
* Енох
* Метузалем
* Ламех
* Ное
* Сим

 |
|  |
| Каинова лоза | 
* Адам
* Каин
* Енох
* Ирад
* Мехујаел
* Матусал
* Ламех
* Тувал-Каин

 |
|  |
| Праотци по Потопот | 
* Арфаксад
* Каинан
* Сала
* Евер
* Фалек
* Рагав
* Серух
* Нахор
* Тара
* Авраам
* Исак
* Јаков

 |
|  |
| Јудино племе до Царството | 
* Јуда
* Фарес
* Есром
* Арам
* Аминадав
* Наасон
* Салмон
* Вооз
* Овид
* Јесеј
* Давид

 |

 |
Solo Leveling (буквално: *Кревање на ниво сам*; корејски: 나 혼자만 레벨업) — јужнокорејски веб-роман напишан од Чугонг. Бил серијализиран во платформата на Какао за цифрени стрипови и фантастика KakaoPage, почнувајќи од 25 јули 2016 г. а подоцна бил објавен од D&C Media под нивната етикета Papyrus од 4 ноември 2016 г. Романот е лиценциран на англиски јазик од Yen Press.

Вебтунот на *Solo Leveling*, нацртан од Џанг Сунг Рак, дебитирал на KakaoPage на 4 март 2018 г. Неговата прва сезона завршила на 19 март 2020 г. проследена со втората сезона што траела од август 2020 до декември 2021 г. D&C Media ги составила своите поглавја во девет тома до август 2023 г. Yen Press ги обезбедил правата за англиска лиценца за вебтунот.

Серијата била адаптирана во аниме во 2024 г. а во план е и видеоигра.

Содржина
--------

Серијата ја следи приказната за Сунг Џинву, ловец од ранг E во свет каде што се појавилев зандани полни со чудовишта. За време на особено опасен напад во двојна зандана, Сунг Џинву и неговата дружина се наоѓаат во ситуација опасна по живот. Меѓутоа, Сунг Џинву открива скриена моќ во себе, таинствена програма наречена Системот, која го избира него како единствен играч и му овозможува да гледа задачи и да крева ниво како да е во видеоигра. 

Решен да го заштити своето семејство и да се искачи на врвот, тој тргнува на патување да стане најмоќниот Ловец. На патот, тој открива мрачни тајни за потеклото на занданите и вистинската природа на светот во кој живее.

Наводи
------

1. ↑  „Solo Leveling, Vol. 1 (novel) | Yen Press". Yen Press. Архивирано од изворникот April 29, 2021. Посетено на April 26, 2021.

Надворешни врски
----------------

* Главната матична страница
* Матичната страница на книгата
* Матичната страница на вебтунот
* Матичната страница на анимето