Срба ИгњатовиќСрбо Игњатовиќ
**Србо Игњатовиќ**, крстено **Србољуб** (Књажевац, 11 април 1946) е српски писател, литературен критичар, поет и раскажувач. Тој бил претседател на Друштвото на писателите на Србија до 2010 година, на Управниот одбор на УКС во 2012 година предложен е за дописен член на Српската академија на науките и уметностите. Тој е главен уредник на списанието *Современик* и уредник на *Апостроф*.

Член е и основач на Здружението за култура, уметност и меѓународна соработка „Адлигат", од 2010 година.

Дела (библиографија)
--------------------

 Србо Игњатовиќ, цртеж Момчило Голубовиќ.
 Србо Игњатовиќ, цртеж во боја на Јавор Рашајски.
Срба Игњатовиќ е роден на 11 април 1946 година во Књажевац, каде што завршил основно училиште и гимназија. Дипломирал, а потоа магистрирал на Филолошкиот факултет на Универзитетот во Белград.

Игњатовиќ е присутен во културниот живот уште од младоста. Како средношколец пишувал за училишниот весник *Наши погледи*, кој го уредувал, а за десетгодишнината на трудот ја подготвил збирката „Четиринаесет песни"*.* Во текот на својата долга и значајна кариера бил уредник на Младински новини, Книжевни зборови, и е еден од основачите на библиотеката на првите книги *Пегаз*, списанието Односи, но и уредник-соработник во повеќе издавачки куќи и стручно лице, уредник во *книжевните весници НИРО .*

Игњатовиќ се занимавал и со книжевна критика и повремено пишувал критики за *Политика*, Илустрована политика, Вечерње новости. Бил и колумнист во Книжевни новини, Ослободување и други значајни весници, објавувајќи литературни текстови во весници и списанија на целиот поранешен југословенски културен простор. До денес има објавено деветнаесет книги со критики, есеи и студии.

Србо Игњатовиќ, освен како литературен критичар, е познат и како поет и раскажувач. Првата поетска книга ја објавил во 1971 година под наслов „Оние што немаат душа", а до денес има објавено вкупно единаесет. Претставителниот избор од поезијата на Игњатовиќ „Варварите на Понтот" го објавила белградска „ Просвета 2000" година, а во 2012 г. Игњатовиќ подготвил и објавил избор од неговите песни „Голем вид" (Вук, Лозница) и „Слободен пад" (Српско книжевно друштво, Белград). Поезијата на Игњатовиќ е преведена на романски, бугарски, македонски, чешки, италијански, германски и англиски јазик и е застапена во голем број домашни и странски антологии поезија. Има напишано и осум книги прозни, главно раскази.

Од 1965 година Игњатовиќ има статус на слободен уметник, а од 1970 г. тој е член на Друштвото на писателите на Србија, каде што долги години бил претседател. Тој е член на Академијата АСЛА во Орадеа (Романија) и на Словенечката академија за литература и уметност во Варна (Бугарија). Покрај тоа, член е и основач на Здружението за култура, уметност и меѓународна соработка „Адлигат", чие создавање несебично го поддржувал од самиот почеток. Своето наследство го формирал веднаш по повторното отворање на библиотеката Лазиќ 2009/2010 година, две години пред Здружението да биде официјално регистрирано и со тоа значително да помогне во развојот на проектот.

Во 2010 година прогласен е за почесен граѓанин на Књажевац, каде со годините често им помагал на локалните автори, а значително придонел за обликувањето на књажевачката книжевна сцена. По повод отворањето на фестивалот за младинска култура во Књажевац на Србија, тој го напишал сценариото, а повремено бил и во поетското жири на фестивалот.

Србо Игњатовиќ моментално работи како главен и одговорен уредник на списанието *Савременик* и уредник на *Апостроф*, чиј основач е и тој. Член е на редакцијата на списанието „ *Исток* ", кое излегува во Књажевац.

Признанија
----------

Игњатовиќ е добитник на повеќе книжевни награди:

* Големиот печат на градот Сремски Карловац ,
* Награда Исидора Секулиќ
* Наградата „Љубиша Јоциќ"
* Награда Милан Богдановиќ
* Златни беочуг КПУ Белград
* Кондир косовски девојки
* Награда Милан Ракиќ
* Наградата „Србољуб Митиќ"
* Награда Змај Огнени Вук
* Златен Орфеј
* Морава повелба
* *Рамонда Србица*
* Награда Миодраг Ќупиќ
* Вукова награда
* Награда Ѓурински шешир
* Троношки родослов и многу други.

Во Романија му биле врачени:

* Гран при Никита Станеску (1995),
* Големата награда на Лучијан Блага (1997),
* Награда Лучијан Блага на Романската академија (2005) и
* Голема базјашка повелба (2008). Нему му била доделена во Чешка

Во Чешка, тој бил награден со европски медал „Франц Кафка" (Прага, 2003), а исто така и добитник на медалот „Никола Тесла" на *Раум унд Цајт* (2009) и Големата награда „Летечки пердув" на Меѓународниот Поетски фестивал Словенски загрљај (Варна, 2010).

Добитник е на специјална награда од Владата на Република Србија за исклучителен придонес во националната култура (2007) и Повелба за животно дело на Друштвото на писателите на Србија (2019).

Дела (библиографија)
--------------------

### Книжевна критика, есеи, студии

* *Саломевата чинија*, 1970 година
* *Саломеовиот сад II*, 1974 година
* *Доба на колаж*, 1978 година
* *Стрип поетика*, 1979 година
* *Проза на промената - српска проза 1950–1979 година*, 1981 година .
* *Текст и свет*, 1982 година .
* *Среќен Вавилон*, 1986 година
* *Записи на слободен стрелец*, 1986 година
* *Книжевноста и новиот мит*, 1988 година
* *Хроничар, бунтовник, алхемичар*, 1989 година
* *Десет српски поети*, 1992 година
* *Хроника на поетските вештини*, 1992 година
* *Судбина,* сепарат објавен во списанието *Креација,* бр. 9-10-11-12 / септември-декември 1998 година, Подгорица
* *На мраву небо / Зоран Милица*, 1999 г.
* *Без обланде*, 2000 година .
* *Сцена на послужавник*, 2003 година
* *Светот на медиумите Петар Зец*, 2010 година
* *Лирска октава*, 2012 година
* *Проза на промената - српска проза 1950–1990 година,* дополнето издание, 2012 г.

Тој напишал (заедно со Синиша Ристиќ) воведна студија за монографијата *Поврзувачки бранови со ѕвездите: лирски опсези од Милена Павловиќ Барили* (Белград, 1998), како и уметничката монографија *Драган Савиќ* (1990).

### Поезија

* *Кои немаат души*, 1971 година .
* *Десетто коло*, 1975 година
* *Слагалка*, 1981 година
* *Рептил / Полиптих*, 1983 година
* Острото *срце на сликарот*, 1989 година
* *Рашљар*, 1989 година
* *Одење во новиот век*, 1993 година
* *Варварите на Понто: избрани и нови песни*, избор и предговор Јован Пејчиќ, Белград, 2000 г.
* *Судбеник*, 2001 година
* *Слеп патник*, 2007 година
* *Штом ќе осамнат други утопии*, 2011 г
* Велики вид, избрани песни, 2012 година
* *Слободен пад*, избрани песни, 2012 година
* *Цинобер*, 2015 година

### Проза

* *Црв во главата*, раскази, Белград, 1998 година .
* *Како жабата полета во мојата уста или за самоспознанието*, роман -преглед, Белград, 1998 година .
* *Кога сите бевме Тито и други приказни*, Белград, 1994 година, второ преработено издание 1998 година, трето преработено издание 2008 година .
* *Длабока Кина*, проза, 2003 година ,
* *Подолу и долу*, проза, 2005 година
* *Преодна куќа*, раскази, 2011 година
* *Криза во неколку лекции*, записи, 2014 година
* *Мрежоловка*, роман, 2019 г.

### Драма

* Фарсата *што излегува на штиците на тројца кралеви од Данска* била вклучена во *Современа српска драма 5*, 1999 година.

### Преводи на странски јазици

Преведен е на повеќе странски јазици.

* избор од поезијата на Игњатовиќ на македонски јазик, Скопје, 1986 год.
* избор од поезијата на Игњатовиќ на италијански јазик, Бари, 1994 год.
* избор од поезијата на Игњатовиќ на романски јазик, Темишвар, 1997 год.
* Книгата на Игњатовиќ Влегување во новиот свет беше објавена во Букурешт како двојазично издание на романски и српски јазик во 1997 година.
* избор поезија на чешки јазик, Прага, 2007 година.
* избор на песни на германски јазик, Смедерево, 2009 г.
* избор на песни на англиски јазик, Нов Лондон, САД, 2010 година.
* Панчево, 1991 г Книгата *хроничар, бунтовник, алхемичар* е објавена на романски јазик и е посветена на поезијата на Џоана Флора.
* Второто, дополнето издание на книгата на Игњатовиќ кога бевме сите Тито и други приказни, 1997 година, беше преведено и на романски, а излегло и на бугарски јазик, Софија, 2007 година.

### Библиофилски илустрирани изданија

* *Десетто коло*, одвоено од списанието Знак бр. 2-3, Белград, 1972 г.
* *Распространето меко море од соништата*, избор на стихови, графики и објавено од Сенадин Турсиќ, Белград, 1980 година.
* *Расљар*, цртежи на Драган Пешиќ, текстови на Србе Игњатовиќ, каталог-плоча, издадена од Галеријата на графичкиот колектив, Белград, 1991 г.
* *Жива книга*, избор на проза во заедницата со Дејан Богојевиќ, Књажевац, 2007 г.

### Зборник на трудови

* *Читајќи го Србо Игњатовиќ*, збирка осврти и критики за литературното дело на Игњатовиќ е објавена во издание на *Апостроф*, Белград, 2013 година.

Наследството на Србо Игњатовиќ
------------------------------

Србо Игњатовиќ при донацијата на книги за оставнината.
Наследството на Србо Игњатовиќ се наоѓа во Здружението за култура, уметност и меѓународна соработка „Адлигат" во Белград, а ја содржи неговата лична библиотека, ракописи, фотографии, лични предмети, но и целата архива на издавачката куќа Апостроф, чиј основач е тој. архивата на списанието Савременик и документацијата УКС од периодот кога тој бил негов претседател. Наследството го вклучува и првиот примерок од неговата прва книга, која ја подарил на своите родители, а по нивната смрт на Здружението Адлигат, како и десетици први изданија на српски книги со неговите белешки и посвети и стотици книги со посвета на неговите колеги. Дополнително, на Здружението му ја врачил и наградата „Ѓурин шешир" и барелефот што го добил со неа, што Србо го добил за необјавената стихозбирка *Синабар.* Наследството на Игњатовиќ содржи и избрана збирка публикации за животот и делото на Никола Радошевиќ, близок пријател на Србо, и значајна збирка книги, предмети и посвети поврзани со романската литература.

Од формирањето на оставината во 2010 година до денес, Игњатовиќ на Здружението му подарил повеќе од 15.000 книги со повеќе од 1.500 посвети и потписи на домашни и странски колеги.

Галерија
--------

* 
* 
* Дел од библиотеката, книги и лични предметиДел од библиотеката, книги и лични предмети
* Некои од книгите на Србо Игњатовиќ во неговата оставинаНекои од книгите на Србо Игњатовиќ во неговата оставина

Наводи
------

1. ↑  „За дописне чланове САНУ предложено 18 књижевника" (ср). Радио-телевизија Републике Српске. 30. 3. 2012. Посетено на 31. 3. 2012. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. 1 2 3  „Игњатовић, Срба – Завичајни појмовник" (српски). Посетено на 2020-07-24.
3. ↑  „Легат Србе Игњатовића" (англиски). Посетено на 2020-07-24.
4. ↑  „Ђурин и Србин шешир". *Србија међу књигама*. **7–18**: 13. 2018. ISSN 2620-1801 – преку Удружењe за културу, уметности и међународну сарадњу „Адлигат".

Надворешни врски
----------------

* Срба Игњатовиќ - интервју („Политика", 20.09.2011)