recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Мари Беатрис „Беа" Уусма**, претходно *Уусма Шиферт* (родена на 20 март 1966 година во Лидинго, Шведска), е шведска авторка, илустраторка и лекарка.

Биографија
----------

Уусма е родена и израсната во Лидинго во округот Стокхолм. Во 1999 година, таа напишала и илустрирала детска книга за американскиот астронаут Мајкл Колинс со наслов *Човекот кој отиде на далечната страна на Месечината: Приказната за Астронаутот од Аполо 11 Мајкл Колинс*. Во средината на 1990-тите, таа се заинтересирала за Арктичката експедиција со балони на SA Andrée од 1897 година и се обидела да открие што се случило со членовите на експедицијата. Ова истражување резултирало со книгата *„Експедиција"*, објавена на англиски од Head of Zeus во 2014 година, и за која ѝ била доделена наградата август во 2013 година.

Откако работела како илустраторка неколку години, Уусма започнала да студира медицина и сега работи како лекарка во Стокхолм. Таа вели дека нејзиното медицинско знаење било корисно во нејзиното истражување за *Експедицијата*.

Уусма ја добила наградата Август, шведска книжевна награда, за нефикција за *Експедицијата* во 2013 година.

Таа била во брак со шведскиот комичар Хенрик Шиферт помеѓу 1996 и 2012 година. Имале две деца. Уусма е сестра на шведската глумица Мартина Хаг.

Англиска библиографија
----------------------

* Uusma Schyffert, Bea (2003). *The Man Who Went to the Far Side of the Moon: The Story of Apollo 11 Astronaut Michael Collins*. Chronicle Books. ISBN 978-0811840071.
* Uusma, Bea; Broomé, Agnes (2014). *The expedition: a love story : solving the mystery of a Polar tragedy*. London: Head of Zeus. ISBN 978-1-78185-962-9. Предлошка:LIBRIS.
* Uusma, Bea (2014). *The expedition: the forgotten story of a polar tragedy*. Head of Zeus. Предлошка:LIBRIS.

Награди
-------

* 2002: Награда за шведска книжевна уметност
* 2002: Награда на меѓународниот натпревар за уметност на книги
* 2003: Најдобри книги од 2003 година Списание за училишна библиотека
* 2004: Избор на CCCB Choices
* 2004: Ознака за значајни книги за деца на Американската библиотечна асоцијација
* 2004: Американското здружение за библиотеки Бечелдер за почест
* 2004: Американската библиотечна асоцијација Ознака за почесна книга за нефикција
* 2006: Номинирана за избор на млади читатели во Луизијана
* 2013: Награда август

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „Contemporary Authors Online". *Biography in Context*. Gale. 2006. Посетено на February 8, 2016.
2. ↑  „Jag mår bäst när min hjärna går på högvarv" (swedish). Dagens Nyheter.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Årets Augustpristagare har tillkännagivits" (swedish). The August Prize. Архивирано од изворникот на 2018-07-07. Посетено на 2021-11-19.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „Bea Uusma får Augustpriset" (Swedish). Norstedts. 25 November 2013. Архивирано од изворникот на 2021-11-19. Посетено на 22 March 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* 

* Беа Уусма на Ризницата ?
| 
Поврзано |
| --- |
| * Настани во 224 година
* Државни водачи по година
 |

Ова е **список на државни водачи, премиери, и други водачи**  во **224** година. 
Ова е **список на државни водачи** во 224 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.

Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.

Европа
------

Азија
-----

Африка
------

Јужна Америка
-------------

Северна Америка
---------------

Австралија со Океанија
----------------------
**Баќевац** е една од приградските населби на Белград, Србија. Баќевац се наоѓа во општина Бараево. Нејзиното население во 2011 година изнесувало 1.942.

Баќевац се наоѓа западно од општинскиот центар Бараево, четири километри источно од главниот пат во западна Србија, Ибарска магистрала ( автопат на Ибар ) и тоа е едната регионална раскрсница.

Население во минатото| Година | Нас. | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1948 | 1.067 | —     |
| 1953 | 1.110 | +4.0% |
| 1961 | 1.031 | −7.1% |
| 1971 | 971 | −5.8% |
| 1981 | 1.092 | +12.5% |
| 1991 | 1.220 | +11.7% |
| 2002 | 1.624 | +33.1% |
| 2011 | 1.942 | +19.6% |

Баќевац е рурална населба. Благодарение на близината на автопатот и самиот град Белград, порасна за една третина меѓу пописите од 1991 до 2002 година (1.220 и 1.624 жители, соодветно). Во 2011 година населбата броела 705 домаќинства со просечни 2,75 членови. Имало 584 семејства, при што 84% од населението се возрасни и просечна возраст од 44,9 години.

Место за кампување
------------------

Ова е еден од само трите официјално назначени кампови во Белград до 2018 година кој се наоѓа во Баќевац. Тоа е сместено е во рамките на комплексот на етнодомаќинството „Куќа на Зорниќ".

Наводи
------

1. ↑  „Насеља општине Барајево" (PDF). *stat.gov.rs* (Serbian). Statistical Office of Serbia. Архивирано од изворникот (PDF) на 2015-11-14. Посетено на 22 October 2019.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. 1 2 3  „Population by age and sex, by settlements". *Statistical Office for the Republic of Serbia*. Архивирано од изворникот на 2017-10-16. Посетено на 2022-01-27.
3. ↑  „Register of Territorial Units and GIS". *Statistical Office for the Republic of Serbia*.
4. ↑  „Comparative overview of the number of population in 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002 and 2011". *Statistical Office for the Republic of Serbia*. Архивирано од изворникот на 2017-10-16. Посетено на 2022-01-27.
5. ↑  Ana Vuković (16 August 2018). „Kamping turizam – neiskorišćena šansa" [Camping tourism - missed chance]. *Politika* (Serbian). стр. 14.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Брахинка** (белоруски: *Брагінка*, белоруски изговор: [braˈɣʲinka]; руски: *Брагинка*) ― кратка кривулеста река во Брахинскиот Реон во Белорусија. Нејзината должина е 179 км. Се влива во Припјат веднаш после нејзиниот влив во Днепар. Дел од реката тече низ радиоактивната зона на отуѓување, а самата река е под редовна контрола поради нуклеарно загадување. Малата населба Брахин стои на брегот на реката.

Тука е сместен расказот „*Крчма на Брахинка*" (*Корчма на Брагинке*) на Константин Паустовски од 1946 година.

Надворешни врски
----------------

* Река Брахинка - информации за реката на белоруски.
| 
Поврзано |
| --- |
| * Настани во 230 година
* Државни водачи по година
 |

Ова е **список на државни водачи, премиери, и други водачи**  во **230** година. 
Ова е **список на државни водачи** во 230 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.

Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.

Европа
------

Азија
-----

Африка
------

Јужна Америка
-------------

Северна Америка
---------------

Австралија со Океанија
----------------------
**Босанскохерцеговскиот динар** - поранешна независна валута на Република Босна и Херцеговина помеѓу 1992 и 1998 година.

Историја
--------

Босна и Херцеговина прогласија независност од Југославија во март 1992 година. Првиот босанскохерцеговски динар бил издаден во јули 1992 година, заменувајќи ја верзијата од 1990 година на југословенскиот динар по стапка 1 босанскохерцеговски динар = 10 југословенски динари. Последователно, босанскохерцеговскиот динар бил во вредност со верзијата од 1992 година на југословенскиот динар кога бил воведен.

Првите изданија биле препечатоци на југословенските банкноти. Откако страдал од висока инфлација, воведен бил втор динар во 1994 година, заменувајќи го првиот со стапка од 1 „нов" динар = 10 000 „стари" динари. Двата динари биле ограничени во нивниот оптек во областите под бошњачка контрола. Хрватските области користеле хрватски динари и куни, додека српските области го користеле динарот на Република Српска.

Конвертибилната марка го заменила динарот во 1998 година. Како што било наведено во името, марката била конвертибилна (претворена) во германската марка сè додека последната не била заменета со еврото.

Поврзано
--------

* Динар
* Југословенски динар
* Хрватски динар
* Динар на Република Српска
**Богомилски манастир** — нов манастир во азотското село Богомила, сместен над селото, на стотина метри после објектот на основното училиште во селото.

Манастирот е сместен на надморска височина од 550 место во одличен горски амбиент.

Историја
--------

Манастирот бил осветен на 19 мај 1996 година.

Градби во манастирот
--------------------

Манастирскиот комплекс е составен од: манастирската црква, манастирските конаци, како и други помошни објекти.

### Црква „Вознесение Христово"

Главна статија: Црква „Вознесение Христово" - Богомила
Главната манастирска црква е посветена на Вознесението Христово, по која е и наречен целиот манастир.

Конаци
------

Покрај манастирот изградени се и конаци. Во конаците има четири соби со по три кревети, кујна со трпезарија и бања со нужник. Цената за престој во манастирот е симболична.

Галерија
--------

* Манастирска чешмаМанастирска чешма
* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Конаци на манастиротКонаци на манастирот
* Поглед на цркватаПоглед на црквата

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Население". *Bogomila.mk*. Посетено на 5 август 2018.
**Скалк** ― израз кој се однесува на шкотската хебридска традиција за пиење драма виски како аперитив пред појадок. Зборот е англицизација на шкотскиот збор скаилг (scailg) што значи буквално „остар удар во главата". Традицијата особено ја почитувал англискиот писател Семјуел Џонсон за време на неговата турнеја на Западните Острови во Шкотска. Во своето *Патување до Западните Острови во Шкотска*, Џонсон забележува дека „Човек од Хебридите, не можам да дадам сметка за исхраната на жената, штом ќе се појави наутро, голта чаша виски; сепак тие се не е пијана трка, барем јас никогаш не сум бил присутен на голема неумереност; но ниту еден човек не е толку воздржан за да ја одбие утринската драма, која ја нарекуваат скалк". Во современата употреба, поимот скалк се користи во културата на пиење скоч за да се однесува на вообичаена чаша виски наутро.

Наводи
------

1. ↑  Johnson, Samuel; Murphy, Arthur (1801). *The Works of Samuel Johnson, LL. D.* Nichols and son. стр. 275.

Надворешни врски
----------------

* McKay, Douglas (1 март 1999). „A Whisky by any Other D(r)am Name". *smws.co.uk*. Архивирано од изворникот на 16 април 2014. Посетено на 10 декември 2022.
| 
Поврзано |
| --- |
| * Настани во 242 година
* Државни водачи по година
 |

Ова е **список на државни водачи, премиери, и други водачи**  во **242** година. 
Ова е **список на државни водачи** во 242 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.

Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.

Европа
------

Азија
-----

Африка
------

Јужна Америка
-------------

Северна Америка
---------------

Австралија со Океанија
----------------------
| 
Поврзано |
| --- |
| * Настани во 243 година
* Државни водачи по година
 |

Ова е **список на државни водачи, премиери, и други водачи**  во **243** година. 
Ова е **список на државни водачи** во 243 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.

Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.

Европа
------

Азија
-----

Африка
------

Јужна Америка
-------------

Северна Америка
---------------

Австралија со Океанија
----------------------
**Семоа** (француски: *Semois / Semoy*, валонски: *Simwès / Smwès*, германски: *Sesbach*, луксембуршки: *Setzbaach*) — река во Белгија и Франција, северозападна Европа. Тече од подгорскиот крај на Ардените во Белгија и Франција, па се влева во Меза како нејзина десна притока.

Реката извира кај Арлон во белгиската покраина Луксембург, недалеку од границата со кнежевството Луксембург. Тече во западен правец, минува низ селото Боан на Семоа, па влегува во Франција и се влева во Меза околу 10 км низводно од гратчето Монтерме. Целото течение е долго 210 км.

Семоа минува и низ други населени места како Шини, Флоранвил, Ербемон, Бујон (вкл. месностите Доан и Пупеан) и Врес на Семоа — сите во Белгија.

Историја
--------

Реката првпат се споменува во II век како *Sesmara*. Во следниот период, на подрачјето се доселило монгубројно германско население. Крај реката се појавиле низа населени места како Сесомирс (664), Сесмарус (950), Сесмоа (1104) и Семоар (1244).

Реката го дала своето име и на позната сорта тутун кој се одгледува во тој крај.

Наводи
------

1. 1 2  Scheffel, Richard L.; Wernet, Susan J. уред. (1980). *Natural Wonders of the World*. United States of America: Reader's Digest Association, Inc. стр. 340. ISBN 0-89577-087-3.

Надворешни врски
----------------

* Семоа на Ризницата ?
* Семоа на базата „Сандр"
* Семоа — GeoNames

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 235648690
* GND: 4355537-8
* BNF: cb11986510n (податоци)

 |

 |
**Богомир Б. Мршуља** (Лендава, 18 септември 1940 - Белград, 30 ноември 1994 ) бил српски биохемичар.

Биографија
----------

Богомир Мршуља е роден на 18 септември 1940 година во Лендава. Основно и средно училиште завршил во Белград и дипломирал на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Белград во 1965 година. Магистрирал во 1968 година, а докторирал во 1970 година. Бил професор на Медицинскиот факултет, редовен професор од 1984 година. За дописен член на Српската академија на науките и уметностите бил избран на 27 октомври 1994 година.

Признанија
----------

* Октомвриска награда на Градот Белград, 1994 година

Дела
----

* *Неврохемија во невролошки заболувања*, современа администрација, Белград (1994)
* *Невробиологија на церебрални циркулаторни нарушувања*, медицинска книга, (1986)

Наводи
------

1. ↑  „Богомир Мршуља" (ср). Српска академија наука и уметности. 2011. Архивирано од изворникот на 05. 03. 2016. Посетено на 12. 4. 2012.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Српска академија на науките и уметностите: Богомир Мршуља (јазик: српски)
| 
Поврзано |
| --- |
| * Настани во 239 година
* Државни водачи по година
 |

Ова е **список на државни водачи, премиери, и други водачи**  во **239** година. 
Ова е **список на државни водачи** во 239 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.

Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.

Европа
------

Азија
-----

Африка
------

Јужна Америка
-------------

Северна Америка
---------------

Австралија со Океанија
----------------------
Римска туба.
**Римската туба** ― воена сигнална труба, сосема различна од современата туба. Туба (од латински *tubus*, „цевка") била произведена околу 500 п.н.е. Нејзиниот облик бил исправен, за разлика од воената букина или корнуто, која повеќе личела на современиот сузафон во кривината околу телото. Се смета дека неговото потекло е етрурско и е слично на грчкиот салпиг (салпинкс). Во должина од околу 1,2 м, обично била направена од бронза и била свирена со отстранлива писка.

Римската туба била еден од најважните музички инструменти во римската војска. Можела да се користи за паради и погреби, но најважна од неговата употреба била давање наредби на војниците. Луѓето кои свиреле на овој инструмент биле нарекувани тубикинес (tubicines). Во претставите на луѓе кои свират на овој инструмент, тие обично го покажуваат нагоре или надолу, наместо да го држат на ниво. Тие, исто така, користат само една рака за да го држат, бидејќи другата рака е ставена на колкот за да помогне во проширувањето на торзото.

Наводи
------

1. ↑  „Musical Instruments in Asterix & Obelix". *www.acs.psu.edu*. Посетено на 19 март 2022.
2. ↑  „The Roman Bucina: A Distinct Musical Instrument?" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2022-06-17. Посетено на 19 март 2022.

1. Даниел А. Расел, професор по акустика и директор на дипломска програма за образование на далечина по акустика, инструменти на антиката како што е илустрирано во *The Adventures of Asterix the Gaul,* Државниот универзитет во Пенсилванија.

2. Џон Зјолковски, The Roman Bucina: A Distinct Musical Instrument?

Надворешни врски
----------------

* „Хорна". *Encyclopædia Britannica*. **13** (11. изд.). 1911. стр. 697–706.
* Слика на Туба на Трајановиот столб Архивирано на 26 мај 2011 г. .
Д-р Бадри Тејмурташ.
**Бадри Teymourtash** (1908-1995 нов кал. (1287-1374 хиџ. кал.)) наречена во Иран „Мајка на стоматологијата". Таа била првата жена стоматолог во Иран.

Во 1965 година, таа и д-р Есмаел Сондузи ја основале Стоматолошката школа на Универзитетот „Машхад".

Таа се пензионирала во 1989 година (1368 година х.к.), и починала во 1995 година. Таа била погребана во Светиот храм (Сахне Азади) во Машхад.

Библиотеката на Стоматолошкиот факултет на универзитетот „Машхад" била преименувана во нејзина чест.

Ран живот
---------

Родена во влијателно иранско семејство во 1908 година во Машхад, таа била сестра на втората најмоќна политичка личност во Иран за време на раната династија Пахлави, Абдолхосеин Тејмурташ. Таа била испратена во Белгија кон крајот на 1920-тите и се запишала на Стоматолошката школа.

По завршувањето на Стоматолошката школа, се верува дека размислувала да се пресели во Белгиско Конго за да преземе хуманитарна работа. Како и да е, падот на Абдолхосеин Тејмурташ во 1932 година ја поттикнало да се врати во Иран каде заедно со сопругата и децата на Тејмурташ, таа издржала осум години домашен притвор и прогонство во далечните имоти на семејството во Хорасан. По абдикацијата на Реза Шах во 1941 година, во согласност со општа амнестија, сите политички затвореници биле ослободени, а Бадри Тејмурташ се преселила во Машхад каде што се занимавала со стоматологија.

Поврзано
--------

* Абдолхосеин Тејмурташ
* Иран Тејмурташ

Наводи
------

1. ↑   Архивирано на 6 август 2019 г. *Exemplary Women from Iran*, стр. 104, excerpted from *Jewels of Allah: The Untold Story of Women in Iran*, од Нина Ансари.
2. ↑  „Mashhad University of Medical Sciences". *dentistry.mums.ac.ir*. Архивирано од изворникот на 2021-06-08. Посетено на 2020-09-30.
3. ↑  Лична карта

Надворешни врски
----------------

* Факултет за стоматологија Машхад
**Уника Цирн** (6 јули 1916 - 19 октомври 1970) — германска писателка и уметник. Запаметена е по своите дела од поезијата на анаграми и автоматско цртање и за нејзините фотографски соработки со Ханс Белмер. Изложба на делата на Белмер и Цирн се одржала во галеријата Убу во Њујорк пролетта 2012 г.

Надгробната плоча на Белмер и Цирн на гробиштата Пер Лашез.

Надворешни врски
----------------

* *Anagramme* Архивирано на 6 февруари 2007 г.  Архивирано на 6 февруари 2007 г.
* Google преведена верзија на Anagramme
* *Anagrams на Уника Цирн* преведени од Пјер Жорис
* 



1. ↑  Oisteanu, Valery (May 2012). „Bound: Hans Bellmer and Unica Zurn". *The Brooklyn Rail*.
**Универзитетската библиотека Луиѓ Гуракуќи** (албански: *Biblioteka e Universitetit të Shkodrës "Luigj Gurakuqi"*) ― библиотека на Скадарскиот универзитет „Луиѓ Гуракуќи" во Скадар, Албанија. Својата историја ја следи до основањето на Педагошкиот институт во 1957 година со залиха од околу 1000 книги, главно на албански јазик. Денес, оваа библиотека има околу 150.000 книги. Вклучува збирка од триесет и два ретки тома од почетокот на шеснаесеттиот век. Постарите залихи се во процес на дигитализација за да се обезбеди долговечност на предметите и да се подобри препорачливоста. Библиотеката има размена со албански и странски библиотеки.

Библиографија
-------------

* World Guide to Libraries, Томсон Гејл, К. Г. Саур.

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место
**Бадухава** ― термин кој означувал повеќе видови даноци, глоби или такси. Во бадухава се вбројувале: ресми-арус, џурм ве-џинает, ресми-тапу, ресми-тутун, качкун и други. Овие даноци ги плаќале и муслиманите и христијаните, како и припадниците на воениот ред и рајата. Во Турското Царство спаѓала во слободни ресуми, односно припаѓала во целина на носителот на имутетното добро. Најважна ставка во оваа група приходи бил диетот - крвнината, од која една половина му се давала на оштетеното лице, а другата на носителот на имунитетното добро.

Наводи
------

1. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 57. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Телтов** (германски: *Teltow*) — град во округот Потсдам-Мителмарк, во сојузната покраина Бранденбург, Германија.

Географија
----------

Телтов е дел од метрополитенската област Берлин/Бранденбург. Оддалечен е од Берлин 17 километри, додека растојанието до Потсдам е 15 километри.

Каналот Телтов ја поврзува реката Хафел близу градот Потсдам со реката Даме близу Кепеник во источните предградија на Берлин. Оди кон север на Телтов, создавајќи граница помеѓу Бранденбург и Берлин.

Главната железничка станица Телтов-Штат е дел од линија С25 на берлинската С-Железница. Железничката станица Телтов е околу 2 километри на југоисток и е опслужуван од регионалните линии 3, 4 и 5.

Историја
--------

Населбата била првпат спомената во декрет од 1265 издаден од маркгрофот Отон Трети. Го добил своето име од истоимената висорамнина. Телтов бил порано познат по својата репка (*Teltower Rübchen*, која била особено популарна во XVIII и XIX век. Главната знаменитост во градот е протестантската црква Св. Андреј од 12 век, повторно изградена во 1812 според плановите од Карл Фридрих Шинкел. Била насликана од Лионел Фајнингер во неговата слика Телтов II од 1918.

Телтов се граничел со поранешниот Западен Берлин и поради тоа во периодот 1961-1990 била одделена од Берлинскиот ѕид.

Денешниов град била основана во 1994 со спојување на Телтов и поранешното село *Рулсдорф*. Забележал силен пораст на населението од падот на Берлинскиот ѕид и повторното обединување на Германија.

Меѓународни односи
------------------

Поврзано: Список на збратимени градови во Германија
Телтов е збратимен со:

* Германија Ален, Германија, од 1991
* Франција Гонфрвил-л’Оршер, Франција, од 2000
* Полска Жагањ, Полска, од 2006

Наводи
------

1. ↑   „Население на Бранденбург по општини и општински заедници] на 31 декември 2020 г.". *Статистичка служба за Берлин и Бранденбург*. јуни 2021. (германски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Телтов" на Ризницата ? |

* Официјална страница

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 154924096
* LCCN: n94043695
* GND: 4059408-7
* BNF: cb12408870f (податоци)

 |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Потсдам-Мителмарк |
| --- |
|  |
| 
* **Бад Белциг**
* Белиц
* Бенсдорф
* Бецзе
* Бецзехајде
* Борквалде
* Боркхајде
* Брик
* Букаутал
* Венцлов
* Вердер
* Визенбург
* Волин
* Вустервиц
* Герцке
* Голцов
* Гребен
* Грос Кројц
* Зединер Зе
* Клајнмахнов
* Клостер Ленин
* Линте
* Миленфлис
* Михендорф
* Нимег
* Нутетал
* Певезин
* Планебрух
* Планетал
* Рабенштајн
* Розенау
* Росков
* Телтов
* Тројенбрицен
* Хафелзе
* Цизар
* Швиловзе
* Штансдорф

 | ГрбГрб |

 |
**„Телохранител"** (англиски: *The Bodyguard*) — американски филм од 1992 година, во режија на Мајк Џексон. Главните улоги ги толкуваат: Кевин Костнер, Витни Хјустон и Гери Кемп.

Содржина
--------

Познатата печајка Рејчел Марон добива заканувачки пораки и затоа, нејзиниот тим го ангажира телохранителот Френк Фармер, кој на задачата ѝ пристапува многу сериозно. Сепак, тоа се должи и на фактот што тој е опседнат со својот неуспех во минатото, кога поради негов пропуст, не успеал да спречи еден атентат. Поради преголемите мерки за безбедност што ги презема Френк, Рејчел е вознемирена и на почетокот, таа е непријателски настроена кон него, но постепено, тие стапуваат во љубовна врска. На крајот, Френк открива дека на Рејчел ѝ се заканува опасност од нејзината непосредна близина, т.е. од нејзината сестра.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 867, 6.2.2015, стр. 21.


[Категорија:Филмови на Мајк Џексон]]
| Унка |
| --- |
| Поглед на врвот Унка |
| Висина | &100000000000013620000001.362 м |
| Место | Македонија Македонија Македонија |
| Венец | Беласица |
| Прво освојување | непознато |

**Унка** (на некои географски карти и: *Унка Тепе*) е врв на крајниот западен дел на протегање, на јужната падина на планината Беласица во Валандовско, во крајниот југоисточен дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 1362 метри. Сместен е во многу оддалечен густ шумовит предел во изворишниот дел на повеќе потоци кои ја составуваат Коџа Дере односно Анска Река. Врвот Унка се наоѓа целосно на територијата на Македонија, а недалеку од него на околу 2 километри на исток кај изворот Аџи Бунар и врвот Троица (1474 м.) е линијата на македонско-грчката граница и старите погранични караули од двете страни. Иако најголемиот дел од топонимијата и имињата на месностите во целиот поширок предел се од турско потекло, самото турско население од селата во подножјето не знае што значи и нема толкување за името на врвот Унка, поради што може да се претпостави дека тоа потекнува од македонско старословенско потекло од зборовите  ***хумка***  поради самиот испакнат и заоблен облик на врвот или пак од *хунија* вдланатина со кружен стеснет облик како инка, каква што има на североисточното подножје веднаш под самиот врв, при што со текот на времето од хумка или хунија(ка) името да се престорило во сегашното Унка. Самиот предел е исполнет со многу ретки природни убавини и знаменитости, како што се разните карпи со чудесни облици наречени „Орел", „Престол", „Среден Прст", „Мокра Карпа" и повеќе водопади, меѓу кои: Ѓаволски или Кочулиски водопад висок 16,50 метри, водопадот Котел висок 13 метри, скалестиот водопад (Разигран или шарен водопад) висок 40 метри кој почнува со 10 помали водопади и завршува со пад од 12 метри. Патеката за искачување на врвот Унка започнува од селото Кочули од каде до врвот Унка, се стигнува за околу 3 часа пешачење. Попатно има добар поглед и разни форми на карпи. Од врвот Унка се гледа  Дојранското Езеро како на дланка, како и планините Кожуф, Пајак и Олимп во далечината над Егејското Море.

Галерија
--------

* Поглед на врвот УнкаПоглед на врвот Унка
* Поглед на врвот УнкаПоглед на врвот Унка
* Поглед на врвот УнкаПоглед на врвот Унка
* Поглед на врвот УнкаПоглед на врвот Унка

Поврзано
--------

* Беласица

Наводи
------

1. ↑  Шаревски, Марио (2019). *„Планинарски предизвик 12 Врвови" (брошура, IV сезона 2019/2020)*. Алгасан, ПД „Трансверзалец", Единствена Македонија. стр. 7.
2. ↑  Забележале Марио Шаревски (Корисник:Македонец), Гоце Монев, Драги Куцуловски, Зоран Костадинов, Јовче Николовски, во селата Кочули, Бајрамбос и Башибос на 01.02.2020
**Атанас (Ацо) Петровски** (Тетово, 12 мај 1923

 - Скопје, 28 декември  2001

) — македонски филмски режисер и продуцент.

Животопис
---------

Петровски е роден во Тетово на 12 мај 1923 година. Од 1945 година вршел одговорни функции во конституирањето на македонската кинематографија. Тој е еден од организаторите на првата македонска независна филмска продукција ФРЗ во 1968 година. Во 1976 е именуван за прв директор на Кинотеката на Македонија, каде што останува до пензионирањето во 1985.

Филмографија
------------

Режирал околу 20 документарни филмови, меѓу кои и:

* „Велигденски адети" (1953),
* „Галичка свадба" (1955),
* „Стара чаршија" (1955),
* „Дервиши" (1955) и
* „Тенда" (1955).

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **II** (прво. изд.). Скопје: МАНУ. ISBN 978-608-203-024-2 Проверете ја вредноста `|isbn=`: checksum (help).
**Риналдо Ночентини** (италијански: *Rinaldo Nocentini*; р. 25 септември 1977

) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа Атум Генерал / Тавира / АП Марија Нова Хотел.

На Тур де Франс 2009, негово прво учество на трката, станал предводник во генералниот пласман откако учествувал во долгото бегство на етапата 7 и ја преземал жолтата маичка од Фабијан Канчелара, со шест секунди предност пред второпласираниот возач Алберто Контадор. Ја носел жолтата маичка осум етапи пред да ја загуби од Контадор на крајот на етапата 15.

Достигнувања
------------

1995
3.  Светско друмско првенство под 19 години
1998
2.  Светско друмско првенство под 23 години
1999
Тур де Лангкави
1. Етапа 9
1. Етапа 10
2003
1. Џиро дела Тоскана
1. Планински пласман Трка околу Австрија
2004
1. Етапа 5 Трка околу Полска
2006
1. Џиро дел’Апенино
1. Џиро дел Венето
1. Копа Плаки
2007
1. ГП Мигел Индураин
1. Етапа 4 Средоземна трка
2008
1. Гран Премио ди Лугано
2. Краен пласман Париз-Ница
2. Краен пласман Тур ду Хаут Вар
4. Краен пласман Средоземна трка
2009
1. Етапа 7 Трка околу Калифорнија
14. Краен пласман Тур де Франс
Ја носел  на осум етапи од етапата 7 до етапата 14
2010
1.  Краен пласман Средоземна трка
1. Етапа 1 Тур ду Хаут Вар
2011
3. Гран Премио дел’Инсубрија-Лугано
3. Краен пласман Тур ду Хаут Вар
2012
4. Краен пласман Тирено-Адријатико
2013
3. Страде Бјанке
3. Гран Премио Чита ди Камаиоре
4. Гран Премио дела Коста Етруски
5. Краен пласман Трка околу Оман
10. Флеш Валон
2014
2. Милано-Торино
8. Краен пласман Трка околу Пекинг
10. Џиро ди Ломбардија

### Распоред на резултатите на Гранд Тур

| Гранд Тур | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | 64 | 66 | — | 60 | 34 | — | — | 47 | 56 | — | — | 70 | — | — | — | 73 |
|  **Тур** | — | — | — | — | — | — | — | — | — | 14 | 98 | — | — | — | — | — |
|  **Вуелта** | — | — | — | — | — | — | — | — | 23 | СО | 53 | — | 18 | 53 | 96 | 85 |

СО = се откажал; — = не учествувал

Надворешни врски
----------------

* Риналдо Ночентини на Ризницата ?
* „Достигнувања на Риналдо Ночентини". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Риналдо Ночентини". Cycling Quotient.
* Риналдо Ночентини на Trap-Friis.dk

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со италијанскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Атанасие Иванов** (или **Атанас Иванов**) ― католички свештеник од источен обред и парох и основач на црквата „Успение на Пресвета Богородица" во Струмица.

Биографија
----------

Атанасие Иванов е роден на 24 март 1883 година во унијатско семејство во село Алексово, Кукушково тогашната Отоманска империја. Во Солун завршил три години богословско училиште и на 2 јули 1910 година владиката Епифанј Шанов го ракоположува за свештеник и бил поставен за управител на црквата „Свети Антониј" во село Лелево. За време на Втората балканска војна, во јули 1913 година, кога грчката војска упаѓа во градот Кукуш, тој, зедно со неговото семејство и група верници од источно католичка вероисповед бегаат од Кукушко кон Софија, Р. Бугарија, каде се згрижени од бугарскиот архиепоскоп Роберт Менини во локалното католичко училиште. Бидејќи најголемиот дел од неговите верници се преселиле кон Струмичко, на 10 март 1914 година се сели и тој во село Нова Мала, струмичко, каде ја основа парохијата „Успение на Пресвета Богородица". На 18 јануари 1923 година се сели во Струмица, а на 29 јули 1924 тогашниот владика на крижевската епархија Дионизиј Њаради, со декрет број 849, отец Атанасие Иванов го именува за водител на источно католичката заедница во Струмица. Таа година литургиите ги служи во мала капела во неговиот дом, сè до почетокот на 1925 година кога завршила градбата на црквата „Успение на Пресвета Богородица" во Струмица. Прв парох во оваа ено­рија бил отец Атанас Иванов, кој на 22 февруари 1962 г. деканот на Деканатот св. Кирил и и Методи, архиепископот  д-р Габриел Букатко, го именувал монс. Атанас Иванов за парох и декан во Струмица, кој останал на таа позиција до својата смрт, односно до 11 април 1971 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Католичка катедрала "Успение на Пресвета Богородица" - Струмица". *web.archive.org*. 2014-03-04. Архивирано од изворникот на 2014-03-04. Посетено на 2021-04-13.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. ↑  Елдъров, Светлозар. „Католиците в България - Историческо изследване" (PDF). Посетено на 13.04.2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
3. ↑  *Историско-правен развој на Католичката Црква од Византиско-Словенски обред во Македонија*. 1995. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Атанас Павлев Анчевски** (1920 во Единаковци, Демирхисарско — 1945 во Единаковци) — македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Атанас Павлев Анчевски е роден во селото Единаковци. Тој се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил во 1944 година. Како дел од НОБ учествувал во повеќе акции, и од болеста добиена за време на НОБ починал во своето родно село по подолго боледување во 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Милош Константинов, Тодорка Спанкова (1958). Зборник на паднатите борци во народноослободителната борба од битолската околија. Битола. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Ричард Метју Сталман** (англ. *Richard Matthew Stallman*), (р. 16 март 1953 година), познат и по својата кратенка „рмс" (*rms*), е основач на движењето за слободен софтвер, проектот ГНУ (*GNU*) и Фондацијата за слободен софтвер. Сталман е познат програмер и „хакер" и меѓу неговите најважни заслуги се вбројуваат *GNU Emacs*, *GNU C Compiler* и *GNU Debugger*. Тој е автор на ГНУ-овата општа јавна лиценца (*GNU General Public License* - позната под кратеница *GNU GPL* или *GNU*) која е најчесто употребувана лиценца за слободен Софтвер. Сталман се смета за еден од основачите на концептот на „копилефт" (*copyleft*, „авторско лево").

Од средината на 1990-тите години, Сталман се посветува на политичката кампања и просветителство за слободен софтвер и против патентирањето на софтверски идеи и ширење на законските основи за зголемување на авторските права. Као програмер и понатаму го одржува и подновува *GNU Emacs*. Сталман е скромен по природа и живее од донации за работата на Фондацијата за слободен софтвер. Своето време го поминува во подготовка и учество на конференции и семинари посветени на 
слободниот софтвер.

Предавање во Скопје
-------------------

На 3 јуни 2010 во организација на Слободен софтвер Македонија, Сталман одржа предавање во хотелот Холидеј-Ин во Скопје на тема „Авторското право наспроти заедницата во ерата на компјутерските мрежи" (*Copyright vs. Community in the age of computer networks*).

Наводи
------

1. ↑  Страница за предавањето на Ричард Сталман во Скопје (македонски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа информатичка статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 172877655
* LCCN: n86110448
* ISNI: 0000 0001 4041 2147
* GND: 124015891
* SUDOC: 069347573
* BNF: cb145029774 (податоци)
* BIBSYS: 2045904
* MusicBrainz: ac8f8420-bec4-4e20-bcd2-bbeb9296b31e
* NDL: 00475488
* BNE: XX1696203
* CiNii: DA03385477

 |

 |
КартаБаровска Клисура
**Баровска Клисура** — клисура во средниот тек на реката Бошава, во јужниот дел на Македонија.

Местоположба
------------

Клисурата е особено издигната кај селото Барово, по кое го добила и своето име.

Регионалниот пат Р29171 Демир Капија-Конопиште ја заобиколува клисурата.

Особености
----------

Баровската Клисура е епигенетска и долга, всечена во варовниците под висорамнината Витачево.

Галерија
--------

* 
*

Поврзано
--------

* Бошава

Наводи
------

1. ↑  Радовановиќ, Воислав (1924). *Тиквеш и Раец*. Белград. стр. 138.

Надворешни врски
----------------

* Баровска Клисура на Ризницата ?

Координати: 41°20′26″N 22°9′45″E﻿ / ﻿41.34056° СГШ; 22.16250° ИГД﻿ / 41.34056; 22.16250
**Ричард Џорџ Роџерс, Барон Роџерс од Риверсајд** (роден на 23 јули 1933 година - 2021) — италијанско-британски архитект познат по своите модернистички и функционалистички дизајни во високотехнолошката архитектура.

Роџерс е можеби најпознат по својата работа во центарот Помпиду во Париз, зградата Лојд и Милениумската купола во Лондон, Сендид во Кардиф и зградата на Европскиот суд за човекови права во Стразбур. Тој е добитник на Кралскиот златен медал, медалот Томас Џеферсон, наградата Стирлинг, Минерва и наградата Прицкеровата награда.

Животопис
---------

Таткото на Ричард Роџерс студирал медицина и се надевал дека Ричард ќе продолжи кариерата во стоматологијата. Мајката на Ричард била заинтересирана за модерен дизајн и го охрабрил интересот на нејзиниот син за визуелните уметности. Нејзина братучетка, Ернесто Роџерс, била еден од истакнатите архитекти во Италија.

Како што избила војната во Европа, семејството Роџерс се вратило во Англија, каде што Ричард Роџерс присуствувал на јавните училишта. Роџерс имал проблеми со законот, влегол во Националната служба, станал инспириран од работата на неговиот роднина, Ернесто Роџерс, и на крајот одлучил да влезе во Лондонската Архитектонска асоцијација.

Објекти
-------

* 1971-1977: Центар Помпиду (со Ренцо Пијано), Париз, Франција
* 1978-1986: Лојд од Лондон
* 1995-2003: Школа Минами Јамаширо
* 1996-1999: Милениумска купола
* 1997-2005: Мадридски аеродром Барахас 4
* 1998-2005: Национално собрание за Велс
* 2002-2006: Градење на Линген
* 2018: 3 Светски трговски центар (175 Гринвич стрит)

Наводи
------

1. ↑  „List of Fellows". Архивирано од изворникот на 2016-06-08. Посетено на 2020-05-07.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ричард Роџерс" на Ризницата ? |

* Rogers Stirk Harbour + Partners website Архивирано на 1 април 2021 г.
* Large list of major Richard Rogers skyscrapers with data and images Архивирано на 9 октомври 2008 г.
* Rogers, Stirk, Harbour and Partners projects portfolio
* Pritzker Prize 2007 Архивирано на 27 ноември 2010 г.
* Richard Rogers presents the 2007 Annual Discourse at the Royal Institute of British Architects (video)
* The 1995 BBC Reith Lectures: Sustainable City by Richard Rogers
* Profile on Royal Academy of Arts Collections
**Ричард Гир** (англиски: *Richard Gere*) - американски филмски глумец.

Ричард Гир

Животопис
---------

Од 1991 до 1995 година, Ричард Гир бил оженет со манекенката Синди Крафорд, а во 2002 година стапил во брак со актерката Кери Ловел, но се развел во 2013 година, поради различниот животен стил. Од бракот со неа, Гир го добил синот Хомер Џејмс. Гир бил будист и се залагал за независност на Тибет.

Р. Гир на Светскиот економски форум во Давос, 2005 г.

Кариера
-------

Филмографија
------------

* „Рајски денови" (*Days of Heaven*, 1978)

Наводи
------

1. ↑  Наташа Спирова-Серафимова, „Пачино Ужива со 40 години помлада девојка, Бриџис му се посвети на будизмот", *Антена*, број 887, 26.6.2015, стр. 10-11.
Сисела Нордлинг Бланко во 2016 година.
**Сисела Нордлинг Бланко** (родена на 5 април 1988 година) е шведска политичарка и од март 2011 година портпаролка на партијата Феминистичка иницијатива, која служела заедно со Гудрун Шиман и Стина Свенсон.

Биографија
----------

Родена во 1988 година во Упсала, пораснала таму и во Темуко, Чиле. Нејзиниот дедо по мајка е Хуго Бланко, перуански левичарски селански лидер, поранешен претседателски кандидат и социјалистички пратеник во парламентот. Бланко дошол во Шведска како политички бегалец во 1976 година, каде што неговата ќерка Кармен Бланко Валер (родена 1959 година) пораснала и, меѓу другото, станала претседателка на Солидарност Шведска-Латинска Америка.

Избрана за портпаролка на феминистичката политичка партија Феминистичка иницијатива во март 2011 година, Сисела Нордлинг Бланко била кандидат за Риксдаг на општите избори во септември 2014 година. Таа живее во Стокхолм, каде што, покрај нејзината политичка работа, е водач на проектот за Fanzingo, медиумска куќа за млади во Алби, општина Боткирка. Нордлинг Бланко претходно работела како графичка дизајнерка и предавачка и со феминистичката и антирасистичка тинк-тенк организација Интерфем. Таа била уредник на книгата *Makthandbok för unga feminister som (be)möter rasism och sexism i föreningslivet* објавена во 2009 година, и повторно за нејзиното второ издание во 2011 година.

Таа е, исто така, една од основачките на антирасистичкиот и квир феминистичкиот фестивал Uppsala Pride, кој помогнала да се организира во 2007-2009 година.




1. 1 2  „Fi:s talespersoner" (шведски). Feminist Initiative. Архивирано од изворникот на 18 November 2013. Посетено на 12 September 2014.
2. ↑  „Europe Solidaire Sans Frontičres] About Hugo Blanco" (француски). Europe-solidaire.org. Посетено на 12 September 2014.
3. ↑  „Detención arbitraria del dirigente campesino y luchador social peruano Hugo Blanco Galdos" (шпански). Punto de Vista Internacional. Архивирано од изворникот на 27 July 2011. Посетено на 12 September 2014.
4. ↑  Wallin, Evalisa (27 March 2011). „Doldisar FI:s nya talespersoner". *Aftonbladet* (шведски). Посетено на 12 September 2014.
Реј Јури (роден во Лафајет, на 14 октомври 1873 година - починал во Њујорк, на 29 септември 1937година) беше американски спортист, осумкратен олимписки победник.

Како дете бил врзан за инвалидска количка бидејќи боледувал од детска парализа. Од болеста се одвоил со силна воља и постојано скокање за да ги зацврсти нозете. Тој станал најпознатиот скокач без трчање (без место): троскок скок во далечина и скок во височина. На Игрите освоил златни медали во сите три дисциплини и го добил прекарот „гумен човек".

Во својата кариера, тој беше непобедлив на Олимписките игри во дисциплините скокање, кои подоцна беа отстранети од атлетската програма на Игрите. На Олимписките игри во 1900 година во Париз победил во сите три дисциплини скокање, кои за разлика од денешните се изведувале без залет (од место). Тој ја повторил својата тројна победа на Олимписките игри во 1904 година во Сент Луис. По тие игри, дисциплината тоскок без трчање била укината, така што Јури ги бранел титулите во преостанатите две дисциплини на следните игри во 1908 година во Лондон. Тоа го зголемил неговиот вкупен резултат од 8 олимписки златни медали.

Скоковите без залет беа отстранети од програмата по Олимпијадата во 1912 година во Стокхолм.

Олимписки медали и резултати
----------------------------

* Париз 1900.
	+ злато скок у даљ без залета 3,30 м ОР
	+ злато троскок без залета 10,58 м ОР
	+ злато скок у вис без залета 1,65 м СР и ОР
* Сент Луис 1904.
	+ злато скок у даљ баз залета 3,47 м ОР
	+ злато троскок без залета 10,54 м
	+ злато скок у вис без залета 1,60 м
* Лондон 1908.
	+ злато скок у даљ без залета 3,33 м ОР
	+ злато скок у вис без залета 1,57 м

* Портал: Биографија
**Атанас (Тане) Митровски** ( 1873
 -  1940
) — истакнат македонски градител и архитект од крајот на XIX и почетокот на XX век.

Животопис
---------

Роден е во 1873 г. во дебарското село Себишта во областа Голо Брдо, денес во Албанија. Бил најмладиот од тројца браќа. Уште на возраст од 12 години како чирак заминал на печалба со градителска тајфа. Со време станал главен мајстор и соработувал со истакнатиот италијански архитект Виталијано Позели, па заедно со брат му Ѓорѓи (1870 - 1922) учествувал во изградбата на низа знаменити зданија во Солун, меѓу кои Турската касарна (денес Штаб на 3. армиски корпус), приватни згради, зданието на Отоманската банка, Сградата на Солунскиот конак (градската управа), сараите на Кулуш-бег со украсени тавани и различни скулптурни декорации, Солунската електрана, Солунското казино до Белата кула и други. Работел и како технички советник на Бугарската егзархија.

Митровски градел разни градби низ Отоманското Царство и по свои архитектонски планови, меѓу кои се училиштето во леринското село Горно Врбени, црквите „Св. Кирил и Методиј" во Струмица, „Св. Ѓорѓи" во Солун и други.

Со припојувањето на Солун кон Грција по Втората балканска војна во 1913 г. се преселил во Софија. Негово дело се камините на царскиот дворец во карловското село Бања, изграден во 1929 г.

Царот Борис III го наградил со орден „За граѓански заслуги". Починал во 1940 г.

* Згради проектирани и изградени од Митровски
* Црквата „Св. Павле" во СолунЦрквата „Св. Павле" во Солун
* Училиштето во Горно Врбени, ЛеринскоУчилиштето во Горно Врбени, Леринско
* Црквата „Св. Кирил и Методиј" во СтрумицаЦрквата „Св. Кирил и Методиј" во Струмица
* Црквата „Св. Ѓорѓи" во СолунЦрквата „Св. Ѓорѓи" во Солун

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „Личности: Митровски, Атанас". Солун и българите: история, памет, съвремие. 12 октомври 2020.

Надворешни врски
----------------

* Атанас Митровски на Ризницата ?