recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Зоранчо Малинов** е доктор на етнолошки науки и универзитетски професор.

Историја
--------

Роден е на 23.10.1964 година во Штип, каде што завршил основно и средно образование - гимназија. Магистрирал во 1999 година на одделот за етнологија на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Белград, а докторирал во 2005 година на Институтот за етнологија и антропологија на ПМФ при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје. Од 1995 година работи во Институтот за фолклор „Марко Цепенков" во Скопје како истражувач на народните обичаи, а во периодот 2011-2019 бил и директор на оваа реномирана научна институција од областа на истражувањето на традиционалната култура на македонскиот народ. Во периодот 2006-2012 година хонорарно е ангажиран како наставник на Институтот за етнологија и антропологија при Природно-математичкиот факултет во Скопје, а од 2007 година и како наставник по група етнолошки предмети на студиската програма по етнокореологија на Музичката академија при штипскиот универзитет „Гоце Делчев". Во Институтот за фолклор „Марко Цепенков", како негова матична институција е вклучен и на студиите од втор и трет циклус на студиската програма по фолклористика. Неговиот научен интерес е насочен кон етнологијата на македонскиот народ првенствено кон истражувањето на обредите, обичаите, култовите, верувањата, празниците, народната религија, обредниот фолклор, културните ареали, акултурацијата на населението и др. Учесник е во над десетина домашни и меѓународни научноистражувачки проекти, а има учествувано и во над 40-ина научни собири во земјава и странство. Автор е на неколку монографски трудови и на над 70-ина научни статии од областа на етнологијата и фолклористиката. Автор е и на елаборатот за валоризација на нематеријалното културно добро „Св. 40 маченици - *Чет’рсе* во Штип" (Feast of the Holy Forty Martyrs in Štip), кое претставува и првото нематеријално културно добро од Република Македонија поставено во 2013 година на претставителниот список на нематеријалното културно наследство на човештвото што ја изготвува светската организација за образование, наука и култура - УНЕСКО. Добитник е и на награда (признание) од Општина Штип за особен придонес и постигнувања во афирмацијата на Општината во 2011 г.

Библиографија
-------------

* Посмртните обичаи во Брегалничката област, Институт за фолклор „Марко Цепенков", посебни изданија, кн. 36, Скопје, 2001.

* Традицискиот народен календар на Шопско-брегалничката етнографска целина, Институт за фолклор „Марко Цепенков", посебни изданија, кн. 68, Скопје, 2006.

* Етнолошка монографија на Зрново (Драмско), Егејска Македонија, „Камелеон", Скопје, 2009.

* Ѓурѓовден во Република Македонија (соавтор), уредник: д-р Зоранчо Малинов, Институт за фолклор „Марко Цепенков", посебни изданија, кн. 84, Скопје, 2018.

Наводи
------

1. ↑  Биографски и библиографски податоци Архивирано на 18 март 2020 г.
2. ↑  „Св. 40 маченици - Чет’рсе во Штип" (Feast of the Holy Forty Martyrs in Shtip) на мрежното место на УНЕСКО за нематеријално културно наследство,
**Експлозивно оформување** — металуршка техника во која се користи експлозивно полнење наместо удар или притисок, и во основа е многу поевтина од градење на доволно големи и задоволувачки преси со висок притисок, од друга страна пак, неизбежно е пакетната обработка, произведување на производите еден по еден и долго време за нивно подесување.
Има неколку различни пристапи, еден од нив е да се стави метална плоча на калап, и просторот кој се вмешува да биде евакуиран со вакуумска пумпа, потоа да се постави целиот склоп од вода и да се детонира полнење на соодветна висина над плочата. За комплицирани форми, одвоен калап може да се користи за да се добие еден процес, форма што бара многу произведувачки чекори, или може да биде произведена на делови па да биде закована заедно со пропратен процес на заварување. Најчесто тоа е степен на калење од експлозивно-оформувачкиот процес, особено во мекиот челик. 
Машините можат да бидат направени од стаклени влакна за мали апликации, од бетон за големи делови со среден притисок или од разтеглив челик за добивање на голем притисок. Идеално е ако машината има поголема еластична моќност од материјалот кој се оформува, што претставува проблем бидејќи оваа техника најчесто се користи за тешко-обработливи материјали. 
Експлозивното оформување беше употребено во 1960 година за апликации во космичката индустрија, како што се деловите на разузнавачкиот авион СР-71 и други ракетни делови на Советската армија. Продолжи да се развива во Русија, и организирачките комитети како што е ЕПНМ(EPNM), почнаа да имаат многу членови од поранешната Советски Сојуз. Се покажа особено продуктивно за произведување на тешко-обработливи браздести делови кои во друг случај да бидат произведени потребно е создавање големи калапи кои ќе бидат многу поголеми од самиот краен производ.
Друга примена на експлозивот во производството е ефектот на вретенесто полнење, со поставување на екслозивот да биде дирекно поврзан со обработувачкиот метал, ова беше користено за изработка на клишеа од тенко железо во далечните 1980-ти години. Исто така се користи и за изработка на различни воени делови и експлозивно-формирани проектили. 
Како на пример, производител на јахти кој го произведува телото на бродот користи бетонски базен во кој металниот калап е поставен, го полни базенот и го детонира експлозивот и произведува комплетна форма на тело на брод.

**Хидрооформувањето** е исплатлив начин на обработка и оформување на растегливи метали како што се алуминиумот и плехот во лесна категорија, кои по структура се тешко растегливи и цврсти делови. Најголема примена хидро-оформувањето има во автомобилската индустрија, што ја овозможува употребата на комплексните форми со примена на хидро-оформување да се направи поцврста, лесна и нееластична структура на школките за возилата. Оваа техника особено е популарна во индустријата за спортски автомобили но, исто така се применува и за изработка и оформување на алуминиумските на структурата на велосипедите.
Во математиката и логиката, **директен доказ** е начин на докажување дека дадено тврдење е вистинито, или пак дека е невистинито и тоа преку непосредно комбинирање на востановени факти, обично претходно докажани леми и теореми, или пак аксиоми, без какви било дополнителни претпоставки. За директно докажување на тврдење во форма на импликација "Ако p, тогаш q", неопходно е единствено да се претпостави дека е исполнет условот, односно претпоставката p. За да се стигне од претпоставката до заклучокот се користат формалните правила за изведување на заклучоци (расудување). Скоро секогаш се користи таканаречената логика од прв ред, односно предикатна логика, со вклучување на кванторите *за секој* и *постои*. Правилата за изведување на заклучоци се модус поненс и хипотетички силогизам.

Обратно, *индиректен доказ* може да почнува со различни погодни хипотетички сценарија и потоа продолжува со елиминирање на неодреденостите во секое од тие сценарија сè додека не се стигне до неизбежен заклучок дека тврдењето што се докажува мора да е вистинито. На пример, наместо да се докажува директно импликацијата p → q, може да се докаже контрапозицијата ~q → ~p (се претпоставува дека е исполнето ~q и се покажува дека тоа води до заклучок дека мора да е исполнето ~p). Бидејќи p → q и ~q → ~p се еквивалентни според принципот на транспонирање, всушност докажано е p → q. Методите на докажување кои не се директни вклучуваат  *доказ преку контрадикција*. Директните методи на докажување вклучуваат *доказ преку претресување на сите случаи*, *доказ преку бесконечно спуштање* и доказ преку индукција.

Пример
------

Следи едноставен, *директен доказ* дека збирот на два парни цели броеви е парен цел број.

Нека {\displaystyle x} и {\displaystyle y} се произволни парни цели броеви. Од нивната парност следува дека постојат цели броеви {\displaystyle a} и {\displaystyle b}, така што {\displaystyle x=2a} и {\displaystyle y=2b}. Тогаш, за збирот се добива: {\displaystyle x+y=2a+2b=2(a+b)}. Следува дека {\displaystyle x+y} е делив со 2, па значи е парен. Од произволноста на {\displaystyle x} и {\displaystyle y} следува дека збирот на *секои* парни цели броеви е парен цел број.
**Димитар Поп Илиев** — македонски учител и револуционер, деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

Животопис
---------

Димитар Поп Илиев е роден на 16 јануари 1878

 година во Струмица, тогаш во Османлиската империја. Во 1897 година го завршува класичниот оддел на гимназијата „Св. Кирил и Методиј" во Солун со првата генерација, а во 1903 година завршува словенска филологија и литература во Вишето училиште во Софија (денешниот универзитет „Св. Климент Охридски" во Софија). Во 1906 и 1907 година е учител во Бугарската машка педагошка гимназија „Д-р Петар Берон" во Одрин. Член е на одринскиот окружен комитет на ВМОРО.

Наводи
------

1. ↑  Николов, Борис Й (2001). *Вътрешна македоно-одринска революционна организация : Войводи и ръководители (1893-1934) : Биографично-библиографски справочник*. София: Звезди. стр. 134. ISBN 954-9514-28-5.
2. ↑  Пелтеков, Александър Г (2014). *Революционни дейци от Македония и Одринско* (Второ допълнено. изд.). София: Орбел. стр. 375. ISBN 9789544961022.
Во филозофијата на јазикот, контекстот во кој се појавува под-реченичен израз „*е"* се нарекува екстензионален ако и само ако „*е"* може да се замени со израз со иста екстензија и мора да се зачува вистинитосната вредност. Екстензијата на терминот е збир на предмети што тој термин ги означува. 

На пример случајот со Кларк Кент, кој е тајно Супермен. Да претпоставиме дека Лоис Лејн паѓа од прозорецот и Супермен ја фаќа. Така, изјавата, „Кларк Кент ја фати Лоис Лејн", е вистина затоа што има **екстензионален контекст**. Имињата „Супермен" и „Кларк Кент" имаат исто продолжение, што значи дека и двајцата се однесуваат на иста личност, односно на тој суперхерој кој е ранлив на криптонит. Секој што го фаќа Супермен, Кларк Кент го фаќа. 

Во спротивност со екстензионалните контексти, се интензивни контексти, каде што синонимните термини не можат да бидат заменети, без потенцијално да се наруши вредноста на вистината. Да претпоставиме дека Лоис Лејн верува дека Кларк Кент ќе истражи вест со неа. Изјавата, „Лоис Лејн верува дека Супермен ќе испитува новости со неа", е погрешна, иако Супермен е Кларк Кент. Ова е затоа што „верувањето" е обично интензивен контекст.

Поврзано
--------

* Екстензија (семантика)
* Екстензија (предикативна логика)
* Екстензивна дефиниција
* Екстензионализам

Понатамошно читање
------------------

* Френсис Ватанабе Дауер, *Critical Thinking: An Introduction to Reasoning*, Универзитетски печат Оксфорд, 1989 година, стр. 392.
Тркало за производство на вакцини — изум на институтот „Фридрих Лефлер" во Римс.
**Институт „Фридрих Лефлер"** (германски: *Friedrich-Loeffler-Institut*; **FLI**) — национален истражувачки центар за ветеринарство на Германија. Институтот бил основан во 1910 и именуван по неговиот основач Фридрих Лефлер во 1952. Институтот е сместен на островот Римс, кој административно припаѓа на градот Грајфсвалд. Моментално, поголемиот дел од современите истражувачки центри за животинското здравје во изградба во светот се за потребите на овој институт.

Институтот Фридрих Лефлер е директно подреден на германското министерство за храна, земјоделство и заштита на потрошувачите. Негов главен предмет на работа се испитувањата на животинските вирусни болести и други дејности блиски до молекуларната биологија, поставување на вируси, имунологија и епидемиологија. Сојузните закони на Германија го направиле институтот одговорен за националната и меѓународната контрола и истражување. Институтот ги објавува нивните истражувања и соработува со други национални и меѓународни институции и истражувачи.

Помеѓу животинските болести кои ги истражуваат се шап и лигавка, инфлуенца А и птичји грип.

Моментално, 330 луѓе работат во институтот и дополнителни 140 ќе бидат вработени до завршувањето на градежните работи. До 2010, на 100-годишнина на институтот, се очекува да биде најсовремен истражувачки центар за животинското здравје во Европа. 260 милиони евра се потрошени од сојузната влада за изградба на нови лаборатории.

Како дел од ова проширување, во 2010, Институтот Римс го заокружил нивото четири за биолошка безбедност за лабораториите, кои овозможуваат работење со најопасните вируси, една од четирите вакви објекти во Германија.

Организација
------------

Институтот за бактериолошки зарази и зоонози во Јена.
Претседател на институтот е Томас Метенлајтер, кој исто така предава на блискиот Грајфсвалдски универзитет. Институтот се состои од следниве единаесет институции на седум различни локации, некои од нив се планира да бидат преместени на Римс до 2010:

* Римс:
	+ Институт за инфективна медицина (IMED)
	+ Институт за молекуларна биологија (IMB)
	+ Институт за дијагноза на вирус (IVD)
	+ Институт за нови и новооткриени предизвикувачи на зарази кај животните (INNT)
* Брауншвајг
	+ Институт за животинска храна
* Целе:
	+ Институт за животинска заштита и животинско земјоделство
* Јена:
	+ Институт за бактериолошки зарази и зоонози (IBIZ)
	+ Институт за молекуларна патогенези (IMP).
* Маринзе
	+ Институт за генетика на животните
* Тибинген:
	+ Институт за имунологија
* Вустерхаузен: (до 31.12.2013)
	+ Институт за епидемиологија (IfE)

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 159252697
* LCCN: no2010027912
* ISNI: 0000 0001 0710 6404
* GND: 10094896-0

 |

 |

Координати: 54°10′58″N 13°21′47″E﻿ / ﻿54.18278° СГШ; 13.36306° ИГД﻿ / 54.18278; 13.36306
**Драган Костов Вретоски** (24 јануари 1923 во Велгошти, Охридско — 15 април 1945 во Врпоље, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Драган Костов Вретоски е роден на 24 јануари 1923 година во селото Велгошти. Се занимавал со земјоделство. Кон НОБ пристапил доброволно на 16 август 1944 година. Во составот на Првата македонска ударна бригада загинува на Сремскиот фронт кај Врпоље, на 15 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Нас замокЗамок Нас
**Замокот Нас** (шведски: *Näs slottsruin*) се всушност урнатини на поранешниот замок во парохијата Визингс во округот Јеншепинг, Шведска. Урнатините се на јужниот крај на островот Визингс во јужниот дел на езерото Ветерн.

Историја
--------

Објектот е изграден како кралска резиденција во текот на 12 век. Изградена е за време на владеењето на шведскиот крал Сверкер I (1132–1156) или неговиот син кралот Карл Сверкерсон (о. 1130–1167), кој живеел во замокот Нас и бил убиен на островот Висингс од поддржувачите на неговиот наследник, кралот Кнут Ериксон. Во 1318 година, замокот го ветил кралот Биргер Магнусон (1280–1321) на неговиот шура, кралот Ерик VI од Данска. Замокот бил изгорен по борбите истата година додека Биргер бил во егзил.

Наводи
------

1. ↑  „Visingsborgs och Näs slottsruin". *Statens fastighetsverk*. Посетено на September 1, 2020.
2. ↑  „Karl Sverkersson". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.
3. ↑  „Knut Eriksson". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.
4. ↑  „Birger". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.
**Екстрагалактичка планета** или **екстрагалактичка егзопланета** е планета која се наоѓа надвор од галаксијата Млечен пат. Поради огромните растојанија, тие многу тешко би можело да се детектираат директно. Сепак, постојат индиректни докази дека таквите планети постојат. Досега најдалечните познати планети, SWEEPS-11 и SWEEPS-04, кои се наоѓаат во соѕвездието Стрелец, оддалечени приближно 27,710 светлосни години од Сонцето, додека Млечниот пат има дијаметар помеѓу 100,000 и 180,000 светлосни години. Тоа значи дека дури и планетите во нашата галаксија кои се наоѓаат на поголемо растојание досега не се детектирани.

Наводи
------

1. ↑  Smith, Kiona. „Extroplanet: Astronomers may have just found the first planet outside our galaxy". *Inverse* (англиски). Посетено на 2021-11-08.
2. ↑  *Planet Song M51 ULS 1b Messier 51 Whirlpool Galaxy* (англиски), Посетено на 2021-11-08
3. ↑  Sandhya Ramesh (2021-10-29). „NASA telescope may have just helped find the first planet spotted outside Milky Way". *ThePrint* (англиски). Посетено на 2021-11-08.
4. ↑  Dai, Xinyu; Guerras, Eduardo (2 February 2018). „Probing Planets in Extragalactic Galaxies Using Quasar Microlensing". *The Astrophysical Journal*. **853** (2): L27. arXiv:1802.00049. Bibcode:2018ApJ...853L..27D. doi:10.3847/2041-8213/aaa5fb. S2CID 119078402.
5. ↑  Zachos, Elaine (5 February 2018). „More Than a Trillion Planets Could Exist Beyond Our Galaxy - A new study gives the first evidence that exoplanets exist beyond the Milky Way". *National Geographic Society*. Посетено на 5 February 2018.
6. ↑  Mandelbaum, Ryan F. (5 February 2018). „Scientists Find Evidence of Thousands of Planets in Distant Galaxy". *Gizmodo*. Посетено на 5 February 2018.
**ДАФИФ** (англиски: *Digital Aeronautical Flight Information File* или скратено *DAFIF*) — сеопфатна база на податоци за најнови воздухопловни податоци , вклучувајќи аеродроми, воздушни патишта, воздушни простори, податоци за навигација и други факти важни за летање во целиот свет, раководена од страна на Националната агенција за геопросторна-интелигенција (NGA). На македонски јазик скратено се нарекува *ДДИВЛ* или во превод „*Дигитална податотека за информации за воздухопловни летови*".

Повлекување на јавниот пристап
------------------------------

ДАФИФ бил јавно достапен до октомври 2006 година, преку интернет, но сепак бил затворен за пристап на јавноста поради „*зголемувањето на бројот на странски давателите на изворите кои се повикувале правата на интелектуална сопственост или ја предупредување НГА дека тие имаат намера да ги копираат нивните извори*". Во моментов само Федералните и државните владини агенции, овластени владини вработени и корисниците од Министерството за одбрана се во можност да пристапат до податоците на ДАФИФ.

Во моментот на објавување, НГА не истакнал кој се „*странските даватели на извори*". Подоцна било откриено дека австралиската влада стои зад овој потег. Австралиската владина корпорација Воздушен Сообраќај Австралија во септември 2003 година започнала да наплаќа за пристап до австралиските податоци. Наместо да ги исклучи австралиските податоци, NGA одлучила да престане да ги прави податоците достапни за јавноста.

УСФИФ
-----

Дел наречен *УСФИФ* или *Податотека на воздухопловни летови на Соединените Американски Држави* кој содржел информации само за САД бил достапен на страницата на NGA сè до октомври 2007 година. На јавната страница на NGA веќе нема воздухопловни информации.

Наводи
------

1. ↑  „NGA Invites Public Comment on Proposal to Remove Aeronautical Information from Public Sale and Distribution" (PDF). *Media Release*. National Geospatial-Intelligence Agency (NGA). 2004-12-03. Архивирано од изворникот (PDF) на 2006-10-21. Посетено на 2016-09-23.
2. ↑  Tiboni, Frank (2005-12-12). „NGA bans flight data from public view: Agency cites intellectual property rights as reason for policy shift". *Federal Computer Week (fcw.com)*. FCW Media Group. Архивирано од изворникот на 2006-06-22.
Хелиден
Ханс фон Есен
**Замокот Хелиден** е куќа во општината Тидахолм во округот Вестра Јеталанд, Шведска. Денес тоа е местото на народното средно училиште Хелиден.

Историја
--------

Хелиден бил изграден во 1858 година од Ханс Хенрик фон Есен (1820-1894), фон Есен бил сопственик и оператор на Тидахолмс, кои управувале со производство на вагони и земјоделски уреди. Од 1856-1866 година, тој бил извршен директор на компанијата за челична и шумска индустрија Хелефорс Брук. Во 1868 година, тој бил вклучен во формирањето на Фабрика за ќибритчиња АБ Вулкан во Тидахолм.

Наводи
------

1. ↑  „Hellidens slott". *tidaholm.se*. Архивирано од изворникот на 2010-08-20. Посетено на September 1, 2020.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. ↑  „Om Helliden". *Hellidens folkhögskola*. Посетено на September 1, 2020.
3. ↑  „Hans Henrik von Essen". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.
4. ↑  „Hellefors". *Sveriges industri*. Посетено на September 1, 2020.
5. ↑  „Tändsticksfabriksaktiebolaget Vulcan". *Sveriges industri*. Посетено на September 1, 2020.

Надворешни врски
----------------

* Веб-страница на Хелиден
**Екскалибур** (англиски: *Excalibur*) - американски филм од 1981 година, во режија на Џон Бурман кој е автор и на сценариото, заедно со Роспо Паленберг. Главните улоги ги толкуваат: Најџел Тери, Хелен Мирен, Габриел Бирн, Никол Вилијамс, Пол Џофри, Никоилас Клеј, Кетрин Бурман, Корин Редгрејв и Лијам Нисон.

Содржина
--------

Волшебникот Мерлин (го игра Вилијамс) му помага на Утер Пендрагон (го игра Бирн) со помош на мечот Екскалибур да ја обедини Англија и тој да биде крал. Но, Утер копнее по жената на неговиот соперник и тоа го води во пропаст. Пред да умре, Утер го набива мечот во камен. Никој не може да го извади мечот освен неговиот законски наследник на престолот. Неколку години подоцна, неговиот син Артур (го игра Тери), кој не знае дека е син на Утер и дека има голема моќ, случајно успева да го извлече мечот од каменот, нешто што претходно не им успева на многу рицари. Со помош на Мерлин, Артур е прогласен за крал на Англија, а потоа тој ја основа Тркалезната маса, собирајќи ги сите чесни англиски витези...

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 841, 8.8.2014, стр. 25.
2. ↑  „HRT (пристапено на 9.12.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-12-18. Посетено на 2017-12-16.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 179524977
* LCCN: n95108186
* GND: 4710441-7
* SUDOC: 034276777
* BNF: cb12504867r (податоци)
* BNE: XX3574235

 |

 |
**Драгутин Андонов Тасевски** ( 1922
 во Жегљане, Кумановско — 9 октомври 1944

 во Шишево, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа изучил кројачки занает. Во 1942 година, бил регрутиран во окупаторската бугарска фашистичка војска. Во април 1944 година се вратил на отсуство и тоа го искористил за да стапи во редовите на НОВ и ПОЈ. Станал борец во Треттата македонска ударна бригада и учествувал во нејзините борби кај Ристовац и Табановце. По овие борби се повлекол во Куманово. Во септември истата година, повторно се вратил во бригадата. Бил учесник во нејзините борби кај Страцин, како и во селата од велешкиот терен и други борби. На 9 октомври 1944 година, во борбата кај селото Шишево против балистите и Германците го изгубил својот живот.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 267. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Шведскиот замок ГирсенсШведскиот замок Герснес
**Замокот Герснес** (шведски: *Gärsnäs slott*) е замок во општината Симришамн, Сканија, во јужна Шведска.

Замокот прв пат се споменува во 14 век, и првично бил тврдина опкружена со ров, сопственост на семејството Дрефелт. Сегашниот замок е изграден од сопственикот на земјиштето Фалк Лике, кој го добил од семејството Дрефелт во 1630 година. Во 1658 година, бил купен од Хајнрих Ранцау. Купен е од шведскиот барон Јаран Адлерстин во 1702 година и заеднички го наследиле неговите три ќерки, од кои едната била Кристина Беата Дагстром, во 1713 година. Замокот се уште е во приватна сопственост.

Наводи
------

1. ↑  Bolin, Sture: Olof J Dagström i Svenskt biografiskt lexikon (1931)
**Драматург на претстава**  или  **драматург** е лице кое ги избира театарските текстови за репертоар и го создава уметничкиот профил на една театарска куќа.
Најчесто тоа е истакнат книжевник или театарски стручњак.

Вообичаено овој термин се појавува од крајот на XIX век.
Денес, често поимот драматург е заменет со *драматург на претставата*, а означува стручно лице кое учествува во работата на одредена театарска претстава со свои стручни забелешки, интервенции врз драмскиот текст, како и во соработка со театарскиот режисер.

Наводи
------

1. ↑  Dramaturge Dictionary
2. ↑  Dramaturge Definitions

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Драматург на претстава" на Ризницата ? |

* web stranica Odsjeka za dramaturgiju Akademije dramske umjetnosti u Zagrebu
* Literary Managers & Dramaturgs of the Americas
**Долењска** (словенечки: *Dolenjska*; германски: *Unterkrain*) — еден од 8-те традиционалните региони на кои е поделена Словенија.

Географија
----------

Tрадиционални региони во Словенија.1. Приморска
2. Крањска: 2a Горењска, 2b Нотрањска, 2c Долењска
3. Корушка
4. Штаерска
5. Прекмурје

Долењска е исцртана со Љубљанската Котлина со градот Љубљана на северозапад, со реката Купа и границата со Хрватска со Жумберачките Планини на југ и југоисток, со реката Сава на север и североисток и со планината Крим, Блошката висорамнината и висорамнината Поток на запад. Најјужниот регион до границата со Хрватска на реката Купа се нарекува Бела Долењска и обично се смета за дел од Долењска.

Историја
--------

Во 17 век, Хабсбуршкото војводство Крањска било внатрешно поделено на три административни области. Областите биле познати на германски како *Kreise* (*Kresija* на старословенечки). Тие биле: Горна Долењска со центар во Љубљана (поранешен Крањ), што ги опфаќа северните области на војводството; Внатрешна Долењска која го опфаќа југозападот, со центар во Постојна, и Долењска на југоисток. Додека најголемиот дел од населението е словенечко, постои значително германско малцинство на југот.

Оваа поделба останала, во различни форми, до 1860-тите, кога биле укинати старите административни области, а Долењска била поделена на помали oкрузи (германски: *Bezirk*): Ново Место (*Rudolfswert*), Кочевје (*Gottschee*) и Кршко (*Gurkfeld*). Сепак, регионалниот идентитет остана силен и потоа. По распаѓањето на Австроунгарија по Првата светска војна, Долењска била инкорпорирана во Кралството на Србите, Хрватите и Словенците и престанала да постои како посебна политичка и географска единица. Регионален идентитет набрзо избледе, но регионалната идентификација со нејзините подединици (Горна Долењска, Долењска и, во помала мера, Внатрешна Долењска) останува силна.

Наводи
------

1. ↑  Ferenc, Tone. 1988. "Dolenjska." *Enciklopedija Slovenije*, vol. 2, pp. 287–298. Ljubljana: Mladinska knjiga, p. 287.
**Зоран Костиќ** (српска кирилица: Зоран Костић; роден на 17 август 1964 година во Белград) надалеку познат по неговиот прекар **Цане** е српски рок музичар, познат првенствено како водач и вокал на српската панк рок група Партибрејкерс.

Рани години
-----------

Костиќ е роден во 1964 година од родителите Слободан и Мирјана. Гаврило Принцип му е роднина (мајката на Гаврило и неговиот прадедо биле биолошки браќа и сестри). Растејќи во близина на областа Ушќе во Нов Белград, тој го основа својот прв бенд во 1979 година, на 15-годишна возраст - група наречена Копилад (*Копилиња*). Во 1980 година, тој свирел со Урбана Герила кратко време, пред да се приклучи на Радничка контрола во 1981 година, каде свирел заедно со некои, исто така, наскоро познати музичари: тапанарот Срѓан „Жика" Тодоровиќ, главниот гитарист Дарко Милојковиќ и басистот „Ср. Ѓиле" Марковиќ. Тие снимиле две нумери, „Досада" („Досада") и „ТВ у колору" („ТВ во боја"), од кои и двете се појавиле на уметничката компилација *Уметничка радна акција*, издадена од Југотон во 1981 година. Оваа изложеност довела до место на изложбениот концерт на белградскиот стадион Ташмајдан во септември 1981 година со серија други дејствија кои се во иднина. Костиќ непрестајно ја провоцирал толпата до точка кога шоуто мора да биде прекинато. Ова му донело одреден, главно негативен, публицитет во дневните весници со тоа што поттикнал дискусија за вредностите и моралот на југословенската младина.

Партибрејкери
-------------

Во август 1982 година, Костиќ и тапанарот Горан „Манзанера" Булатовиќ имале идеја за бенд наречен Партибрејкерс. Набрзо им се придружиле гитаристот Небојша „Антон" Антонијевиќ и гитаристот Љуба Констандиновиќ и официјално биле формирани Партибрејкерс. Од формирањето, Костиќ е вокал и главен текстописец на бендот.

Личен живот
-----------

Во средината на 1990-тите, Костиќ се борел со болеста предизвикана од проблем со штитната жлезда поради која морал да се оперира, а Партибрејкерите две години биле на пауза и на работ за можно распаѓање. Во 1995 година се оженил и се преселил во Зрењанин каде закрепнал со сопругата. Оставајќи го притисокот од Белград зад себе, тој се свртел и кон религијата, за која смета дека му помогнала да се смири и да всади самодисциплина.

Наводи
------

1. ↑  „Cane je unuk Gavrila Principa: "Mi smo porodično partibrejkeri" - Život". *B92.net* (српски). Посетено на 7 July 2017.
2. ↑  'Sprej protiv seljaci', 1999. (на српски)
3. ↑  Cane before Rokaj Fest, May 21, 2006 (на српски)

Надворешни врски
----------------

* Интервјуа на Партибрејкерите Архивирано на 26 октомври 2011 г. (на српски)
Филозофско истражување за потеклото на нашите идеи за возвишеното и убавотоФилозофско истражување за потеклото на нашите идеи за возвишеното и убавото
**„Философско иследување на потеклото на нашите претстави за возвишеното и убавото"** (анг. *A Philosophical Enquiry into the Origin of Our Ideas of the Sublime and Beautiful*) — расправа за естетиката од британскиот филозоф и општественик Едмунд Берк, напишана во 1757 г. Делото го привлекло вниманието на најважните европски мислители како Дени Дидро и Имануел Кант.

На кратко, „Убавото", според Берк, е она што е добро обликувано и естетски пријатно, додека „Возвишеното" е она што има моќ да нè принуди и да нè уништи. Склоноста кон Возвишеното за сметка на Убавото подоцна го бележи преодот од неокласичниот кон романтистичкиот период.

Според Бер, потеклото на нашите претстави за убавото и возвишеното, може да се сфати по пат на целните структури. Според Аристотеловата физика и метафизика, причинско-последичниот однос може да се подели на формална, материјална, делотворна, и крајна цел. Формалната цел на убавината е страста на љубовта; материјалната причина се однесува на извесни атрибути како малост, мазност, нежност итн.; делотворната причина е успокојување на нашите нерви; крајната цел е Божјето провидение. Карактеристично и мошне оригинално за гледиштето на Берк е тоа што тој ја гледа убавината на начин кој не може да се претстави со традиционалните сфаќања за убавината: сразмерност, прилегање или совршенство. Возвишеното исто така има причинско-последична структура поразлична од онаа на убавината. Нејзината формална цел е стравот (особено стравот од смрт); материјалната цел исто така се однесува на атрибути како огромност, бесконечност, величественост, итн.; делотворната цел е напрегање нанашите нерви; крајната цел е Бог кој го создал и се бори со Сатаната, според искажувањето на Милтон во неговата голема епопеја „Изгубениот рај".

Берк бил првиот кој дал целосно филозофско излагање за одделувањето на возвишеното и убавото во свои рационални категории.

Коментарот на Кант
------------------

Германскиот филозоф Имануел Кант се искажувал пофалбено за Берк бидејќи тој не тврдел дека ги знае причините (целите) на умствените дејства што се одвиваат при искусувањето на убавото или возвишеното. Според Кант, Берк ги имал собрано податоците и информациите за некој иден мислител да може да ги објасни причините (целите). 

>  Вршењето на психолошки набљудувања, како оние на Берк во неговата расправа за убавото и возвишеното, и со тоа собирање материјал за систематско поврзување на емпириски правила во иднина, притоа без намера истите да бидат разбрани — тоа е веројатно единствената вистинска должност на емпириската психологија, која ни оддалеку не може да се смета за филозофска наука.
> 
> 
> —Имануел Кант, Прв вовед во „Критика на расудувањето", X.
> 
> 
>

Наводи
------

1. ↑  Kant, Immanuel, *First Introduction to the Critique of Judgment*, Library of Liberal Arts, 146, Bobbs-Merril Co. 1965

Надворешни врски
----------------

ВикиизворВикиизвор
Викиизворот на англиски има изворна содржина поврзана со оваа статија:
***За возвишеното и убавото***

* Текст на делото (англиски)
**Дражен Лубуриќ** (2 ноември 1993) е српски одбојкар, член на машката одбојкарска репрезентација на Србија и рускиот тим, Локомотив Новосибирск, освојувач на златен медал на Европското првенство 2019 и Светската лига 2016 година.

Кариера
-------

На 17 јули 2016 година, Србија, вклучувајќи го и Лубуриќ, го освоил златниот медал на Светската лига 2016 година. Тоа бил првиот златен медал во Светската лига на српската репрезентација и прв репрезентативен успех за Лубуриќ.

Спортски достигнувања
---------------------

### Клубови

* ЦЕВ Челинџ Куп
	+ 2014/2015 – со Војводина Нови Сад

* **Државни првенства**
	+ **2014/2015 година** Купот на Србија, со Војводина Нови Сад
	+ **2018/2019 година** Турски Суперкуп, со Халкбанк Анкара

Наводи
------

1. ↑  „Serbia win first ever World League title". *www.fivb.com*. 17 July 2016. Посетено на 30 October 2020.
2. ↑  „Two sets are enough for Vojvodina to win Challenge Cup and celebrate first European club title for Serbian Volleyball family". *www.cev.eu*. 12 April 2015. Посетено на 30 October 2020.

Надворешни врски
----------------

* Профил на *играч на LegaVolley.it*
* Профил на *играч на Volleybox.net*
**Знамето на државата Ајова** е вертикална тробојка на сина, бела и црвена боја, како одраз на историјата на американската држава Ајова како дел од територијата на француска Луизијана (поради пошироката средна лента и симетричниот дизајн, дизајн кој понекогаш е класифициран како „ канадски столб "). Сликата на белоглав орел со долга лента со читање „Нашите слободи што ги наградуваме и нашите права што ќе ги задржиме", добиени од Печатот на Ајова, е во центарот на средната бела лента. Зборот "Ајова" се наоѓа директно под него во црвената со засечени крајни букви. Знамето било усвоено во 1921 година; за првпат било одобрено во мај 1917 година од Државниот совет за одбрана на Ајова, а дизајнирано во 1917 година, од еден жител на Ноксвил, Ајова, г-ѓа. Дикси Корнел Гебарт, од ќерките на американската револуција во Ајова.

Во 2001 година, било спроведено истражување од страна на Северноамериканската вексилолошка асоцијација (НАВА) каде што знамето на Ајова било рангирано на 42-то место со квалитет на дизајн од 72 рангирани канадски провинциски, државни и американски територијални знамиња.

Поврзано
--------

* Знаме на Де Моинес, Ајова
* Список на симболи на државата Ајова
* Печат на Ајова

Наводи
------

1. ↑  „2001 State/Provincial Flag Survey - NAVA.org" (PDF). *nava.org*.

Надворешни врски
----------------

* Симболи на државата Ајова

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знамиња на сојузните држави и територии на САД САД |
| --- |
|  |
| Сојузни држави | 
* Ајдахо
* Ајова
* Алабама
* Алјаска
* Аризона
* Арканзас
* Вајоминг
* Вашингтон
* Вермонт
* Вирџинија
* Висконсин
* Делавер
* Западна Вирџинија
* Илиноис
* Индијана
* Јужна Дакота
* Јужна Каролина
* Јута
* Калифорнија
* Канзас
* Кентаки
* Колорадо
* Конектикат
* Луизијана
* Масачусетс
* Мејн
* Мериленд
* Минесота
* Мисисипи
* Мисури
* Мичиген
* Монтана
* Небраска
* Невада
* Ново Мексико
* Њу Хемпшир
* Њу Џерси
* Њујорк
* Оклахома
* Орегон
* Охајо
* Пенсилванија
* Род Ајленд
* Северна Дакота
* Северна Каролина
* Тексас
* Тенеси
* Флорида
* Хаваи
* Џорџија

 |
|  |
| Федерален округ | Вашингтон (ОК) |
|  |
| Островски територии | 
* Американска Самоа
* Американски Девствени Острови
* Гуам
* Порторико
* Северни Маријански Острови

 |

 |
**Елена (Костова) Наумовска - Аргир** (псеводним *Илинка*), (16 февруари 1921

 во Крушево — ) — македонски партизан, учесник и раководител во НОВ.

Животопис
---------

Била активен член на друштвото Есперанто од *„Крушево".* Во 1940 година раководела со комисијата за работа со жените при месниот комитет на КПЈ во Крушево. На 22 јуни 1942 година официјално е формиран крушевскиот партизански одред *„Питу Гули"*, иако своите активности ги почнал од април истата година. Одредот одржал повеќе митинзи на територијата помеѓу Крушево, Македонски Брод и Кичево, а извел и повеќе воени акции против бугарските фашистички сили, меѓу кои во селата: Прибилци, Кочиште, напад на рудникот Цер и други. Меѓу борците имало и жени. Една од нив била Елена Костова Аргирова, која се истакнала со своите активности уште пред почетокот на НОВ. Средбите биле во организација на Костадин Попоски и Цветан Илиевски. На средбите, од Одредот присуствувале Наум Наумовски Борче, Шула Мина и Ели Аргирова.

Бугарскиот воен суд во Прилеп, кон крајот на 1942 година, ја осудил Елена Наумова заедно со Антигона Стерјова Туфа, Ефросина Михајлова Димитрова, исто така борци во одредот *„Питу Гули"* и Ефигени Николова Стерјова, водач на женска просветна група, биле осудени од 15 до 20 години строг затвор.

Потоа таа се приклучила на Мавровско-кичевскиот НОПО, додека од август 1943 година таа е член на баталјонот „*Мирче Ацев"*. Како заменик-политички комесар таа била дел ѝ од Македонско-косовската ударна бригада. Нејзината воена активност ја продолжила и во Македонската ударна бригада, најпрво како заменик политички комесар на баталјон, а потоа и на целата бригада.

Одликувања
----------

Носители на високото одликување *„Партизанска споменица од 1941"* од Крушево се жените-борци: Елена Костова Аргирова, Сина Димитриовска Михајлова и Вергула Кардула.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Ристовски, Блаже (2009). *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. стр. 79. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.CS1-одржување: датум и година (link)
2. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 43. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
3. 1 2 3 4  Искра Гешоска, Христина Иваноска, Виолета Качакова и Биљана Тануровска-Ќулавковски (2016). *Музеј на женски приказни* (PDF). Скопје: Локомотива. стр. 70. Недостасува `|author1=` (help)CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
4. ↑  д-р Менде Солунчевски (јуни 2014). „БОРБЕНИТЕ АКТИВНОСТИ НА ПАРТИЗАНСКИТЕ ОДРЕДИ НА ТЕРИТОРИЈАТА НА ДЕМИР ХИСАР И ДЕМИРХИСАРСКО ВО НАРОДНООСЛОБОДИТЕЛНАТА ВОЈНА" (PDF). *Офицер* (12): 28–29. Архивирано од изворникот (PDF) на 2023-01-23. Посетено на 2021-02-27. Недостасува `|author1=` (help)
5. ↑  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 223. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Цицерон, За природата на боговите
**За природата на боговите** (лат. *De Natura Deorum*) е дело на римскиот говорник Цицерон, напишано во 45 п.н.е. Делото е поделено на три „книги", кои ја обработуваат теологијата на различни римски и старогрчки филозофи. Книгата особено се задржува на критички осврт кон стоичката и епикурејската теологија.

Делото расправа и за веројатноста и случајноста, и истата се смета за извор на теоремата на неуморниот мајмун, каде во едно големо множество на случајни настани може да се пронајде навидум голем поредок.

Текст
-----

### Англиски

* За природата на боговите (Том 1) (Cambridge, Univ. Press 1880-1885) (англиски)
* За природата на боговите (Том 2) (Cambridge, Univ. Press 1880-1885) (англиски)
* За природата на боговите (Том 3) (Cambridge, Univ. Press 1880-1885) (англиски)

### Македонски

* Кикерон, Философски расправи, превод од латински Љубинка Басотова, Три, Скопје 2003; 446 стр.; 20 см. (Библиотека Сфинга)

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на филозофијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 301243386
* LCCN: nr96001161
* GND: 4137472-1
* SUDOC: 074541641
* BNF: cb14406499v (податоци)
* BNE: XX2046987

 |

 |
**Здружение на планинари и заштита на планината (ЗПЗП) Козјак 2013** ― планинарско здружение со седиште во Куманово, Македонија. Здружението постои од 2013 година. Цел на здружението е организирање на планинарски тури, еколошки и хуманитарни акции.

Историја
--------

Здружението е создадено од страна на 6 планинари ентузијасти на 11 јули 2013 година во Куманово. Идејата за создавање на здружението произлегла од потребата за поразлично функционирање и организирање од претходното Планинарско друштво Козјак. 

Првата традиционална акција била одржана во март 2014 на релација Пелинце-Големи Уши-Китка-Малотино-Кокино (Татиќев Камен). Учество земале повеќе од 600 планинари од различни градови на Македонија, Србија и Бугарија.

Планинарски акции
-----------------

### Традиционални планинарски акции

Секоја година од создавањето, клубот организира неколку традиционални акции на планината Козјак и во Кумановско. 

Една таква акција е по повод Меѓународниот ден на жената, која е одржувана на местото Бислимска Клисура со поаѓање од селото Пчиња.

Во календарот на активности спаѓа и традиционално пошумување по повод Денот на ослободување на Куманово, 11 ноември.

Козјак 2013 има организирано искачувачки активности по повод Денот на народното востание, 11 октомври.

### Планинарски акции

Здружението редовно организира планинарски акции и тури. Вообичаено се организирани еднодневни викенд акции на неделно ниво. Секоја недела обично има најмалку 1 акција, често и по неколку тури истовремено. Со тоа што, тежината на турите варира за да можат и почетниците да се вклучуваат.

### Планинарски водичи

Здружението има вкупно 10 професионално обучени водичи. Од кои 1 со категориите А1/Б1, и останатите 9 водичи имаат Б1 категорија на стручна спрема. 

### Членови

Здружението има 106 членови. Секоја година бројот на членови расте и нови и млади планинари и планинарски се приклучуваат на здружението.

Соработки
---------

ЗПЗП Козјак 2013 е збратимено здужение со српското здружение „Рунолист" од Јагодина.

Организација на здужението
--------------------------

Со здружението управува извршниот одбор кој е избран од страната на членовите. Секои 2 години е одржувано гласање на кое се избираат членови на извршниот одбор и претседател на здружението.

Поврзано
--------

* ЗСПК „Козјак"

Наводи
------

1. ↑  „Осмомартовска планинарска тура на Бислим". Kumanovskimuabeti.mk преку vesti.mk. 1 март 2023. Архивирано од изворникот 2023-05-16. Посетено на 16 мај 2023.
2. ↑  „Искачување на врвот Китка во рамки на Меѓународната клупска акција на Здружението „Козјак 2013"". Канал 5. 13 октомври 2019. Посетено на 16 мај 2023.

Надворешни врски
----------------

* Службена страница на ЗПЗП Козјак 2023 на Facebook
**Знамето на Аризона се** состои од 13 зраци на црвена и заварено-жолта боја на првата половина. Црвената и жолтата боја исто така го симболизираат живописниот пејзаж на Аризона. Централната ѕвезда означува производство на бакар (Аризона произведува повеќе бакар од која било друга држава во земјата).

Висината на знамето е висока две единици додека ширината е широка три единици. Сончевите зраци на врвот се поделени на 13 еднакви сегменти, почнувајќи со црвено и наизменично со злато сè додека зраците не завршат. Во центарот на знамето, бакарната ѕвезда е висока една единица, додека остатокот од знамето е покриено со сина секција со јачина од една единица и ширина три единици. Боите на црвена и сината боја се иста сенка што се користи на знамето на Соединетите држави. Предложената големина на знамето е четири на шест метри, при што ѕвездата е висока две стапки.

Историја
--------

 Специфичните бои на ѕвездата во бакарна боја не се утврдени со закон.

Наводи
------

1. ↑  Flags of the World.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знамиња на сојузните држави и територии на САД САД |
| --- |
|  |
| Сојузни држави | 
* Ајдахо
* Ајова
* Алабама
* Алјаска
* Аризона
* Арканзас
* Вајоминг
* Вашингтон
* Вермонт
* Вирџинија
* Висконсин
* Делавер
* Западна Вирџинија
* Илиноис
* Индијана
* Јужна Дакота
* Јужна Каролина
* Јута
* Калифорнија
* Канзас
* Кентаки
* Колорадо
* Конектикат
* Луизијана
* Масачусетс
* Мејн
* Мериленд
* Минесота
* Мисисипи
* Мисури
* Мичиген
* Монтана
* Небраска
* Невада
* Ново Мексико
* Њу Хемпшир
* Њу Џерси
* Њујорк
* Оклахома
* Орегон
* Охајо
* Пенсилванија
* Род Ајленд
* Северна Дакота
* Северна Каролина
* Тексас
* Тенеси
* Флорида
* Хаваи
* Џорџија

 |
|  |
| Федерален округ | Вашингтон (ОК) |
|  |
| Островски територии | 
* Американска Самоа
* Американски Девствени Острови
* Гуам
* Порторико
* Северни Маријански Острови

 |

 |
Спомен плоча на зградата на старо училиште во Бачевци
**Дарја Александрова Коробкина** родена во Петроград, била медицинска сестра и доброволец како припадник на петтиот пешадиски полк на Дринската дивизија. Во тогашните извештаи се пишува за нејзината извонредна храброст, за тоа што „деноноќно" ги преврзувала ранетите Срби на отворено, можела во еден ден да им пружи медицинска помош на 120 војници.

Таа починала на 2 октомври 1914 година за време на тешките борби на Еминовите води, на планината Гучево, заедно со еден српски офицер.

Подоцна Српските Новини кои се издавале на Крф, објавиле песна за херојството на Дарја Коробкина која ја напишал српскиот поет Милосав Јелиќ, кого таа го спаси со сопствените раце. Песната ги содржи следните редови:

*А Дарја нас помилује руком*
*Ране веће и тежи и жали*
*Кад би знали Руси, кад би знали...*

Во нејзина чест прво и подигнале спомен плоча во Гучево во 2014 година и споменик 2018 година, покрај Спомен костурницата и спомен-плоча во Бачевци кај Бајина Башта во 2016 година.

Поврзано
--------

* Хероини од Првата светска војна во Србија

Наводи
------

1. ↑  „Дарја Коробкина – руска болничарка и „косовка девојка" Првог светског рата". *Восток*. Архивирано од изворникот на 01. 12. 2017. Посетено на 28. децембар 2016.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
2. ↑  „Gučevo – Dolina leševa". *RTS*. 14. септембар 2014. Посетено на 28. децембар 2016.. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |date=` (help)
3. ↑  „Спомен-плоча храброј Рускињи која је спасила српског песника". *Спутник*. Посетено на 28. децембар 2016.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Споменик на Дарија Александровна на Еминовите води Архивирано на 1 октомври 2020 г. , пристапено на 14 јули 2018 година.
Монета со ликот на Карло Велики со текст KAROLVS IMP AVG (Karolus imperator augustus)
**Каролинзи** — владејачка династија на Франската држава и на државите коишто настанале по Верденскиот договор од 843 година, од 687 до 947 година.

Угледот на семејството м у го донел Пипин Кусиот. Династијата своето име го добила по својот најзначаен и најпознат претставник Карло Велики, ·. (владеел во периодот 768-814), кој во 800 година во Рим бил крунисан за цар на Римското Царство. По пребивањата со Византија и мирот во Ахен (812), византискиот цар Михаил I Рангабе го признал Карло Велики за цар.

Внуците на Карло Велики ја поделиле Франкската држава со Верденскиот договор во 843 година. По распаѓањето на Франкската држава, на нејзината територија се создале Италија, Франција и Германија. Каролиншката династија во Италија се задржала до 875 година, во Германија до 911, а во Франција до 987 година.

Наводи
------

1. ↑  Édmond Robinet *La France* (1845), p.50
2. ↑  Paul-Otto Bessire, *Histoire du peuple suisse par le texte et par l'image*, Moutier, 1940, Ouvrage utilisé pour la rédaction de l'article37
3. ↑  Roland Mousnier, *Les maisons royales et souveraines d'Europe*, Brepols, 1989, p.65

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија историјата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 50020166
* LCCN: sh85020340
* GND: 118721003
* SUDOC: 027668045
* BNF: cb11966135g (податоци)
* NDL: 00565056
* NKC: osd2012721741
* BNE: XX527805

 |

 |