recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**NGC 7374B** — галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7374B се споменува и како IC 1452, MCG 2-58-6, CGCG 430-5, IRAS 22435+1035, ARAK 565, KCPG 572A.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 7 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7374B е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 *m*/лм2. NGC 7374B има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 45 м 59,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 52' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 7374B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69675. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 213; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1155. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 800.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (7001-7500);
* Нов општ каталог;
* Пегаз (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 7374B на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Sulentic, Jack W. and William G. Tifft, "The Revised New General Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 7374B[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 7374B
* NGC 7374B — VizieR.
* NGC 7374B — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**NGC 736** — елиптична галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. 
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 736 се споменува и како UGC 1414, MCG 5-5-28, CGCG 503-55, 6ZW 111.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 12 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 736 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 13 *m*/лм2. NGC 736 има привидни димензии од 1,5' х 1,5'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 56 м 41 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 2' 40".

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 736 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7289. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2311. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 413.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (501-1000);
* Нов општ каталог;
* Триаголник (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 736 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds. Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts: Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 736[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 736
* NGC 736 — VizieR.
* NGC 736 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Ѓорги Спасев Карамешиноски** (1923 во Мешеишта, Охридско — 28 април 1945 во Кајгана) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Ѓорги Спасев Карамешиноски е роден во 1923 година во селото Мешеишта. Се занимавал со земјоделство. Организирано работел во СКОЈ за движењето од 1943 година. Во НОБ стапува на 24 декември 1944 година. Како борец на 2 чета, 2 баталјон во Втората македонска ударна бригада, загинува на Сремскиот фронт кај Кајгана, на 28 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Плакат за филмот
***Јас и ти*** (италијански: *Io e te*) — италијански драма филм од 2012 година во режија на Бернардо Бертолучи, снимен врз основа на романот со истото име на Николо Аманити. Филмот бил прикажан надвор од конкуренција на Канскиот филмски фестивал во 2012 година.

Ова е последниот филм на Бертолучи пред неговата смрт на 26 ноември 2018 година.

Содржина
--------

Лоренцо има тешкотии да комуницира со луѓето околу него. Тој посветува поголемо внимание на неговиот внатрешен свет. Кога неговиот клас оди на планина на една недела скијање, Лоренцо тајно се населува во подрумот на неговата зграда. Сепак, неговата осаменост е прекината со неочекуваното појавување на една чудна девојка, чија приказна е тесно испреплетена со онаа на Лоренцо и неговите роднини.

Улоги
-----

* Џакопо Олмо Антинори како Лоренцо
* Теа Фалко како Оливија
* Соња Бергамаско како мајката на Лоренцо
* Пиппо Делбоно како психолог
* Вероника Лазар како баба на Лоренцо

Прием
-----

Филип Френч од „Обсервер" го нарече филмот „лесна разочарувачка афера".

Наводи
------

1. ↑  „2012 Official Selection". *Cannes*. Посетено на 26 May 2012.
2. ↑  Bradshaw, Peter (22 May 2012). „Cannes 2012: Me and You (Io e Te) – review". *The Guardian*. London. Посетено на 26 May 2012.
3. ↑  French, Philip (21 April 2013). „Me and You – review". *The Observer*. London. Посетено на 10 May 2013.

Надворешни врски
----------------

* 

* *Me and You*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Посмртни почести** (српски: *Посмртне почасти*) - расказ на српскиот писател Данило Киш, дел од збирката раскази „Енциклопедија на мртвите" од 1983 година.

Содржина
--------

Во расказот се опишува погребот на проститутката Мариета во 1923 или 1924 година, во Хамбург. Пет години подоцна, во една кафеана, украинскиот морнар и револуционер Бандура му раскажува на еден морнар за нејзиниот погреб и за својата љубов кон неа: Тој пристигнал во Хамбург во 1919 година, со задача да се сретне со пролетерските револуционери, а кога ја здогледал Мариета веднаш се вљубил во неа. Кога умрела Мариета, Бандура ги повикал сите морнари и проститутки да ѝ оддадат почест така што ќе ги соберат сите цвеќиња од градските паркови, од ботаничката градина и од дворовите на богатите куќи. Откако Бандура го одржал посмртниот говор, морнарите го покриле гробот на Мариета со куп цвеќиња, а потоа ги собрале и сите цвеќиња од другите гробови, така што морала да интервенира полицијата. Според тврдењето на Бандура, ниту една проститутка во историјата немала таков погреб.

Осврт кон делото
----------------

Во пост-скриптумот кон збирката, Киш објаснува дека ликот од расказот Жан Валтен (или Валтин) е реална личност. Исто така, авторот наведува дека првобитно насловот на расказот требало да биде „Погребот на курвата", но во писмото од 12 март 1980 година, уредникот на едно списание го известил Киш дека „уредништвото дошло до заклучок дека би било неопходно да се смени насловот на расказот и дека, според својата хероина, да се вика Мариета". Сепак, самиот автор подоцна го променил првобитниот наслов, сметајќи го за премногу буквален. Така, со новиот наслов, расказот бил објавен во осмиот број на списанието „Книжевност", во 1980 година.

Наводи
------

1. ↑  „Posmrtne počasti" во: Danilo Kiš, *Enciklopedija mrtvih*. Beograd: Arhipelag, 2015, стр. 27-34.
2. ↑  „Post scriptum" во: Danilo Kiš, *Enciklopedija mrtvih*. Beograd: Arhipelag, 2015, стр. 164.
Замокот Јуршолм општина Дандерид, ШведскаЗамокот Јуршолм општина Дандерид, Шведска
**Јуршолм** е административен центар на општината Дандеруд во округот Стокхолм во Шведска. Поделено е во неколку различни региони: Јуршолм Екеби (северозапад), Свалнес (североисток), Есби (центар), Берга (југозапад) и Гамла Јуршолм („Стариот Јуршолм", југоисток).

Историја
--------

Основана е во 1889 година, а следната година е отворена железничка линија што ги поврзува Јуршолм и Стокхолм. Цените на недвижностите во Јуршолм се највисоки во земјата. Дизајниран е како градинарски град со големи вили, од кои повеќето се изградени кон крајот на векот. Од самиот почеток, елегантните крајбрежни квартови привлекле многу реномирани научници, културни личности и индустријалци. Јуршолм, како општина, се разделила од Дандерид во 1901 година, и во 1914 година добила статус на град. Во 1971 година, општините повторно се споиле, формирајќи ја општината Дандерид.

Во Јуршолм има замок од 15 век (слика); капела изградена во 1902 година по иницијатива на архитектот Фредрик Лилеквист; и Вилата Паули, дизајнирани од Рагнар Остберг во 1907 година.

Надворешни врски
----------------

* Историја на Јуршолм(шведски) )
**Последниот магнат** (англиски: *The Last Tycoon*) - американски филм од 1976 година, во режија на Елија Казан, според сценариото на Харолд Пинтер, засновано врз истоимениот недовршен роман на Френсис Скот Фицџералд. Главните улоги ги играат: Роберт Де Ниро, Тони Кертис, Роберт Мичам, Жана Моро, Џек Николсон, Тереза Расел, Ингрид Баултинг, Анџелика Хјустон, Џон Карадин итн. Ова бил последниот филм на Казан, снимен според последната книга на Фицџералд.

Содржина
--------

Во филмот се зборува за филмскиот продуцент Монро Стар (го игра Де Ниро) - голем моќник во филмската индустрија во 1930-тите. Тој работи нон-стоп и поставува големи барања пред глумците, режисерите, сценаристите и другите учесници во филмовите. За време на еден силен земјотрес, Стар оди во обиколка на поплавеното филмско студио и таму здогледува непозната девојка која го потсетува на починатата филмска ѕвезда во која тој бил вљубен. Истовремено, во него е вљубена Сесилија (ја игра Расел), ќерката на неговиот деловен соработник (го игра Мичам). Стар успева да дознае која е непознатата девојка (ја игра Баултинг) и има кратка врска со неа, но таа му кажува дека набргу ќе се омажи за друг човек и го напушта. Така, Стар е душевно скршен и во таква состојба тој влегува во судир со господинот Бример кој ги застапува филмските сценаристи. Поради тоа, деловните соработници на Стар го отпуштаат од раководството на филмското студио.

Наводи
------

1. ↑  HRT (пристапено на 25.2.2018)
2. ↑  HRT (пристапено на 25.2.2018)
**Ѓоре Најдоски** (16 октомври 1919

 во Стровија, Прилепско — 2 ноември 1944

 во Судик, Штипско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По занимање бил земјоделец. Како активен помагач на Народноослободителната борба, бил откриен и фатен од полицијата, а потоа осуден на 15 години робија. Од затвор успеал да избега и да се приклучи кон ослободителната војска на Македонија, на 9 септември 1944 година. Учествувал во борбите што ги водела Четиринаесеттата македонска ударна бригада.

Наводи
------

1. 1 2  Б. Најдоски, м-р Јован (1984). *Институт за тутун - Прилеп - 60 годишен јубилеј*. Прилеп: Институт за тутун - Прилеп. стр. 15.
**Обервалтерсдорф** е селска заедница (на германски: *Marktgemeinde*) во округот Баден во сојузната покраина Долна Австрија во Австрија. Седиштето на австрискиот олимписки комитет се наоѓа во Обервалтерсдорф. Тој зафаќа површина од 13,6 км² и официјалниот код е 3 06 23.

Популација
----------

Население во минатото| Година | Нас. | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1971 | 2.020 | —     |
| 1981 | 2.030 | +0.5% |
| 1991 | 2.416 | +19.0% |
| 2001 | 3.343 | +38.4% |
| 2011 | 3.939 | +17.8% |

Политичка ситуација
-------------------

Градоначалник на општината е Хелен Ауер (Социјалдемократска партија на Австрија) по резултатите од изборите во 2005 година.

Советот на претставници на општината (на германски: *Gemeinderat*) се состои од 23 места.
Социјалдемократската партија на Австрија освои 13 места, Австриската народна партија освои 6 места и партијата IAO освои 4 места.

Галерија
--------

* Oпштинска канцеларијаOпштинска канцеларија
* ЦркваЦрква
* ЗамокЗамок
* Поранешната мелница во ФабрикштрасеПоранешната мелница во Фабрикштрасе
* Поранешниот дом на семејството Колер, Фаргасе 15Поранешниот дом на семејството Колер, Фаргасе 15
* Голфскиот клуб Фонтана во 2008 годинаГолфскиот клуб Фонтана во 2008 година

Наводи
------

1. ↑  Statistik Austria - Bevölkerung zu Jahres- und Quartalsanfang, 2014-01-01.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
Паеља со морски плодови
**Паеља**, или исто така **оризова паеља**, (од Валенсија *паела*, што значи *тава* и се однесува на садот со кој е направен рецептот и кој му дава име, а тоа пак произлегува од латинска *патела* )  е рецепт заснован на ориз, кој потекнува од Валенсија, денес многу популарен низ Шпанија, како и во други земји како Аргентина. Во овој рецепт оризот се готви заедно со друга храна во тава, генерално широка и со рачки. Името Паеља се однесува и на рецептот или на садот варен што се користи за неговото подготвување, иако вториот исто така се нарекува Паеља, термин кој првично се смета за неточен, но со самата употреба е прифатен на шпански. Тоа е јадење од скромно потекло, опишано за првпат во Шпанија во областа на Албуфера во Валенсија.

Наводи
------

1. 1 2  Предлошка:Cita DLE
2. 1 2  „paella o paellera". Fundéu. Посетено на 12 de Mayo de 2018. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
3. 1 2  El recipiente - lapaella.net
4. ↑  Предлошка:Cita DLE
5. ↑  Luján, Néstor, Juan Perucho (2003). *El libro de la cocina española*, Tusquets, pp. 319-342.
6. ↑  Davidson, Alan; Helen Saberi (2006). *The Oxford Companion to Food* (англиски) (2ª. изд.). Oxford. ISBN 0192806815.
**Јарчина** е систем на реки и канали во регионот Срем во Војводинската провинција во Србија со вкупна должина од 53км, која се влева во реката Сава. Системот ја вклучува *реката Меѓеш - канал Јарчина Галовица -* тек Прогарска Јарчина.

Меѓеш
-----

Горниот дел од системот е природниот тек на 27км долга река Меѓеш. Потекнува од врвот *Иришки Венац* на источните падини на планината Фрушка Гора, на надморска височина од 480 m. Меѓеш тече на југ, до манастирот Гргетег и селата Шатринци, Добродол и Жарковац и прима многу помали потоци што се слеваат од Фрушка Гора. Кај селото Путинци, реката прави мал свиткување со лакт и кај селото Доњи Петровци, од десно ја прима реката Шеловрнац и навлегува во канализираниот дел од нејзиниот тек, на надморска височина од 90 метри.

Јарчина-Галовица
----------------

Првично, каналот се дели во два правци, *Јарковачка Јарчина* и *Јарчина-Галовица*. Првиот се влева на запад во реката Сава кај селото Јарак, источно од градот Сремска Митровица. Вториот продолжува на југ за 4км, до селата Попинци пред да го премине каналот Галовица кај село Прхово.

Прогарска Јарчина
-----------------

Од тој момент, 22 Каналот долг км е познат како *Прогарска Јарчина*. Од лево ја прима реката Криваја и кај селото Ашања, северно од мочуриштето Обедска бара, каналот свртува кон исток и ја напушта Војводина и навлегува во областа Белград, каде што се влива во Сава кај селото Прогар (општина Сурчин), на надморска височина од 70 м. Во оваа делница каналот тече низ подрегионот Подлужје во регионот на Срем, покрај езерото Живача и мочуриштето, кое се користи за рибникот Бољевци. Каналот ја означува и западната граница на белградската мочурлива шума Бојчинска шума.
Логото на брендот
**Јас сум крал** (англиски: *Jas Sum Kral*) — марка на американски пури. Соппственик на брендот е Македонецот Ристе Ристески, кој живее во Чикаго, САД.

Опис
----

Јас сум крал претставуваат комплексни квалитетни пури, кои се продаваат на светско ниво. Тие се произведуваат во Естели, Никарагва, додека се пакуваат во САД.

Видови
* Red Knight Toro (6×52)
* Red Knight Corona (6.5×42)
* Zlatno Sonce Robusto (5×50)
* Zlatno Sonce Toro (6×52)
* Crna Nok Toro (6×52)

Наводи
------

1. ↑  „*ИНТЕРВЈУ со Ристе Ристевски, Македонецот кој произведува светски бренд на пури „Јас сум крал"*". Архивирано од изворникот на 2018-01-20. Посетено на 2018-01-17.
2. ↑  *CIGAR NEWS | JAS SUM KRAL SHOP EXCLUSIVE FOR RUDY’S CIGAR LOUNGE*

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место
Јајца од *Spatula clypeata*.
**Патка лажичарка** (*Anas clypeata*) ― честа и широко распространета патка. Се размножува во северните области на Европа и Азија и низ поголем дел од Северна Америка, презимува во јужна Европа, Африка, Индискиот Потконтинент, југоисточна Азија и средна и северна Јужна Америка. Честа е и во Македонија.

Физички опис
------------

Патката лажичарка е птица со средна големина, со тежина меѓу 410 и 1100 g. Телото е долго 43–50 cm, а распонот на крилјата е 80 cm. Карактеристична особина е големиот и широк клун по кој и го добила своето име.

Во периодот на размножување, мажјакот има иридесцентна темнозелена глава, бели гради и костенлив стомак и бокови. Во лет, бледите сини пердуви од предниот дел на крилјата се разоткриваат. Во рана есен мажјакот ќе има бела полумесечинка на секоја страна од лицето. Во нерепродуктивниот период, мажјакот личи на женката. Женката е сивкаста со кафеави точки и шари, со пердуви слични на тие од дивата патка, од која лесно се разликува по долгиот и широк клун, кој има сив одблесок со портокалови рабови. Пердувите од предниот дел на крилјата кај женката се сиви.

Лета релативно бавно и бучно. Машките единки се огласуваат со придушено квакање кое звучи како „кво, кво", а женските со тивко крекање. Силно е изразен половиот диморфизам. Не е особено плашлив вид, но претполага да е изолиран и е молчалив. Нурнува ретко и лошо.

Исхрана
-------

Се храни најмногу со зоопланктон: ситни ракови, мекотели и др. Заедно со зоопланктонот зема и одредени количества фитопланктон, кој го лови на површината од водата, притоа процедувајќи ја низ доброразвиениот филтраторен апарат на клунот.

Размножување
------------

Гнезди во близина на водата, прикриена од грмушки и висока трева. Снесува меѓу 7 и 13 светложолтеникави јајца, со големина 55 x 37 mm и маса од 40 g. Јајцата ги излежува само женката во текот на 23-27 денови. Младите пилиња се испилуваат доволно развиени за да можат да се движат и хранат самостојно.
Црква во Јасберење
Мапа на Јасшага (Јазигије) во Унгарија
Жупанија Јас-Наѓкун-Солнок во Унгарија
**Јаси** или **Јази** (унгарски: *Јászok*) се етничка подгрупа на Унгарци, која живее во Унгарија. Тие се од источноиранско потекло и потекнуваат од народот Алани односно Осети, а во минатото зборувале на *јашки дијалект* од осетски јазик. Денас зборуваат на унгарски и себеси се сметаат за Унгарци, но ја очувале и свеста за своето јашко потекло.

Географија
----------

Јасите живеат во регионот Јасшаг која се наоѓа во северозападниот дел на жупанијата Јас-Наѓкун-Солнок. Културното и политичкото средиште на оваа регија е градот Јасберењ.

Историја
--------

Јасите биле номадско племе Алани со потекло од Кавказот, кои, после пропаста на Кралевство Аланија, се населиле во Кралевството Угарска (1000—1918) во 13 век. Дошле заедно со Куманите бегајќи од Монголите и Татарите. Ги примил угарскиот крал Бела IV, надевајќи се дека тие ќе му помогнат околу одбраната на Унгарија од Монголците. Меѓутоа за брзо време односите со Унгарците се влошале и поголем дел од Куманите и Јасите ја напуштиле тогашната Унгарија. После заминувањето на Монголците од централните делови на Европа, еден дел од Јасите си заминале во Унгарија.

Во текот на следните два века Јасите потполно се асимилирале во унгарското население, јазикот им изчезнал, а единствено ја сочувале свеста за јашкиот идентитет и регионалната автономија, која ја имале сè до 1876 година.

Културно наследство
-------------------

Јасите на почетокот се занимавале со сточарство, а со себе во Угарска донеле знаење за сточарство, доста напредна за тој временски период.

Голем број на населението во центрлната Унгарија и денес носи назив по Јасите: Јасберењ (*Jászberény*), Јасароксалаш (*Jászárokszállás*), Јасфењсару (*Jászfényszaru*) и други.

Поврзано
--------

* Осети
* Алани
* Унгарци

Наводи
------

* Papp Ildikó Katalin: Јаси - на унгарски јазик
**Нико Доага** е роден во 1922 година во Крушево. Бил угостителски работни. Бил член на СКОЈ од 1941 година, а на КПЈ од 1942 година. Во април 1942 станал борец на партизанскиот одред „Питу Гули". Во зимата 1942-43 прешол во Кичево и Дебарца, каде што бил заднински работник заедно со крушевчанецот Кочо Миленку. Италијанските окупатори го откриле и притоа Миленку загинал, а Доага бил тешко ранет и уапсен. Бил затворен во Тиранскиот политички затвор. По капитулацијата на Италија стапил во Првата македонска бригада, а во 1944 година во Крушево формирал нови партизански единици. Загинал на Сремски фронт, на 25 април 1945.
**Патот на оружјето** (англиски: *The Way of the Gun*) - американски филм од 2000 година, во режија на кристофер Мек Квори, кој е автор и на сценариото. Во главните улоги настапуваат: Рајан Филипе, Бенисио Дел Торо, Џулиет Луис и Џејмс Кан.

Содржина
--------

Криминалците Паркер (го игра Филипе) и Лонгбау (го игра Дел Торо) дознаваат дека на една девојка (ја игра Луис) ќе ѝ бидат исплатени многу пари за да биде сурогат-мајка. Затоа, тие се договараат да ја грабнат девојката и за неа да бараат откуп. Меѓутоа, идните родители на бебето, исто така, се криминалци и започнуваат потрага по нив, следејќи ги дури до Мексико...

Наводи
------

1. ↑  „HRT (пристапено на 24.11.2017)". Архивирано од изворникот на 2020-08-14. Посетено на 2017-11-23.
2. ↑  „HRT (пристапено на 24.11.2017)". Архивирано од изворникот на 2020-08-14. Посетено на 2017-11-23.
Тела после повлекувањето на реката Сава во 1945
**Јасеновац** — логор во истоимениот град во Хрватска.

Логорот Јасеновац е формиран во август 1941 година, а ликвидиран во април 1945 година.

Системот на концентрациони логори Јасеновац го дизајнирал Вјекослав Макс Лубуриќ додека бил во егзил. Бил и негов прв командант. Прв директор на логорот бил бившиот свештеник Мирослав Мајсторовиќ, а подоцна Динко Шакиќ.

Логорот е граден од август 1941 до февруари 1942 година. Поголем дел од логорот се наоѓал во местото Јасеновац, околу 100 километри југоисточно од Загреб. Логорите 1 и 2 бил во селата Брочици и Крапје, али брзо се расформирани poради честите поплави. Затворениците се префрлени во логорот Циглана (Јасеновац 3), кој бил најголем логор и вклучувал и крематориум. Во Долна Градина од другата страна на Савa се вршени погубувања. Логорот за деца бил во Сисак, а женскиот логор во Стара Градишка на југоистокот од Јасеновац, иако жени и деца имало и во Јасеновац.

Бројот на жртвите никогаш не е точно утврден. Логорската архива е на двапати уништувана (почетокот на 1943 и април 1945 година). Државната комисија на Хрватска констатирала во извештајот на Меѓународниот воен суд во Нирнберг, дека бројот на жртвите е помеѓу 500.000 и 600.000. За ѕверствата на усташките касапи постои голема документација. Меѓутоа властите во бившата СФРЈ никогаш не дозволиле истата да се истражи, па дури ни во најтајните форми. Најверојатно од страв да не би се избришала одредницата усташ = четник. Жртвите на логорот биле скоро исклучиво Срби, Евреи и Роми,а и значителен број на Македонци.

На 9 октомври 1942 година Вјекослав Лубуриќ т.н. "Макс" бил на свеченоста во Јасеновац, кој ја приредил како прослава на годишницата на своето крваво владеење и во својот одржан говор рекол: "...и така ние во оваа година овде во Јасеновац сме ви испозаклале и повеќе луѓе отколку Османлиското царство за цело време на престојот на Турците во Европа".

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 168849978
* LCCN: no97029153
* GND: 4207559-2
* NKC: kn20031210004

 |

 |
**Обервајсбах** (службено: Обервајсбах/Тириншка Шума; германски: *Oberweißbach*, *Oberweißbach/Thüringer Wald*) — поранешен град во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната Тирингија, Германија. Се наоѓа во Тириншката Шума, 17 километри југозападно од окружниот град Залфелд.

Местото останало да продолжи да биде административно седиште на новосоздадениот град Шварцатал, на кој претставува дел од 1 јануари 2019 година.

Географија
----------

Обервајсбах е признаено покраинско одморалиште во Природниот парк Тириншка Шума во долината на Вајсбах.

### Градски единици

Градот Обервајсбах бил поделен на две единици:

* Обервајсбах; и
* Лихтенхајн/Бергбан.

Историја
--------

На 31 декември 2008 година била припоена поранешната општина Лихтенхајн/Бергбан.

Надворешни врски
----------------

* Обервајсбах на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 246212866
* GND: 4284304-2

 |

 |
**Предок** — крвен роднина, сродник по татковска или мајчинска линија во далечното минато. Како што има многу имиња за роднини, така и во македонскиот јазик постојат многу зборови за предци во различни степени на сродство.

Најблиски предци се баба и дедо, нивните родители се прабаба и прадедо, пред нив чукунбаба и чукундедо (родители на прабабата и прадедото, или бабини или дедини баба и дедо, или мајчини и таткови прадедо и прабаба).

Вера и обичаи
-------------

Старите народи, вклучувајќи ги и Словените, пред да го прифатат христијанството имале развиен култ кон предците. Верувале дека по смртта, душите на предците одат на другиот свет, од каде што се грижат за своите потомци. Многу елементи од култот на предците се зачувани до денес, особено во погребните обичаи. Во словенскиот култ местото на митскиот предок го зазел христијански светец. Вообичаено е членовите од истиот род да имаат иста слава.

Поврзано
--------

* Потомок
* Роднински односи

Наводи
------

1. ↑  „предок" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „предок" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
|  |
| --- |
|  |
| Мајанска цивилизација |
| Маи  **·**  јазици  **·**  општество |
| религија  **·**  мајански богови  **·**  митологија  **·**  човеково жртвување |
| архитектура  **·**  мајански градови  **·**  календар |
| текстил  **·**  трговија |
| музика  **·**  писмо |
| Историја |
| Падот на Маите |
| Мајански владетели |
| Шпанска колонизација на Јукатан |
| * п
* р
* у
 |

**Падот на Маите** или **класичниот пад на Маите** се однесува на напуштањето на *класичниот период* од историјата на Маите на јужните мајански предели помеѓу 8 век и 9 век. Класичниот период е дефиниран како период од 300 до 900 година. Овој пад е еден од најголемите мистерии во историјата на археологијата и човештвото воопшто. 

Високо развиените мајански центри од јужните предели пропаднале за време на овој период и биле напуштени. Податоците за овој пад се исцрпени од натписите на Маите на архитектонските конструкции.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Маите е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Патив** (*Pattiw*) или **Западни Острови** се острови во сојузната држава Чук во Микронезија. Островите се најзападната територија на сојузната држава и се составени од атолите Хоук, Полуват и Полап. Островите имаат вкупна површина од 7.17 км2 и население од 2,736 жители според пописот од 2000 година. Полуват е дел од песочниот насип Урание (332 км2), а Хоук е југоисточната точка на гребенот Манила (332 км2 ).

Banks
-----

Околу островите се наоѓаат песочните насипи:

* Хичфилд ( 7°44' С, 149°40' И)
* Лејди Елџин (6°18' С, 149°28' И)
* Хелен Шоал (5°32' С, 149°08' И)
* Гребен Ендерби (7°23' С, 149°07' И)
* Греј Фадер (8°00' С, 148°46' И)- најголем насип и потопен атол
* Могами (8°23' С, 148°45' И)
* Којо (8°26' С, 148°24' И)
* Шин-мацује (7°56' С, 148°21'И)
* Меклафлин (9°07' С, 148°06' И)
* Кондор (7°30' С, 148°04' И)

На Патив се наоѓаат четири од 40-те општини на Чук. Општините се Хоук, Полуват, Полап и Таматам (се наоѓа на атолот Полап). Најголема општинае Полуват со 1,015 жители.

Наводи
------

1. ↑  Oceandots - Pulap

Координати: 7°09′54″ N; 149°21′48″ E﻿ / ﻿7.1649° СГШ; 149.3633° ИГД﻿ / 7.1649; 149.3633

Поврзано
--------

* Чук
* Микронезија

Надворешни врски
----------------

* Остров Хоук Архивирано на 20 август 2008 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија СД Микронезија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Џамијата Абдул Азис ал-Самарај** — муслимански објект кој се наоѓа во Фалуџа, Ирак.

Џамијата добила светско внимание кога сунитските милитанти од внатрешноста на џамијата започнале ракетни напади кон американските маринци. Американските сили возвратиле на огнот, кога хеликоптер Кобра истрелал ракета кон основата на минарето на џамијата и Ф-16 намерно фрлил бомба врз џамијата. Генералот на бригадата на американските маринци рекол дека џамијата вообичаено ќе има заштита според Женевските конвенции, но додал дека нападите од внатрешноста на зградата предизвикале да го изгуби статусот. Првично се тврдело дека четириесет бунтовници биле убиени, но подоцна било наведено дека на местото на настанот всушност не биле пронајдени никакви тела. Други извори тврдат дека дури 50 биле убиени во нападот.

Наводи
------

1. ↑  Mroue, Bassem; Saad, Abdul-Qader (7 April 2004). „Fighting spreads in Iraq; mosque hit in Fallujah". *Deseret News*. Associated Press. Посетено на 10 February 2019.
2. ↑  „Mosque in Fallujah Hit As Fighting Spreads in Iraq". *PBS News Hour*. 7 April 2004. Посетено на 10 February 2019.
3. ↑  „U.S. Hits Mosque Compound in Fallujah". *Fox News*. 7 April 2004. Посетено на 10 February 2019.
4. ↑  „Marines: U.S. bombed Iraqi mosque wall". *CNN*. 7 April 2004. Посетено на 10 February 2019.
5. ↑  „US bombards Iraq mosque complex". *BBC News*. 8 April 2004. Посетено на 10 February 2019.
6. ↑  „40 dead as US bombs Fallujah mosque". *The Sydney Morning Herald*. Agence France-Presse. 8 April 2004. Посетено на 10 February 2019.
7. ↑  „U.S. hits Fallujah mosque complex; Rumsfeld signals tour extensions". *Seattle Times*. 2004-04-08. Архивирано од изворникот на 2012-01-11. Посетено на 2012-02-05.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Џамии во Ирак |
| --- |
|  |
|  | Џамија Абдул Азис ел-Самарај • Џамија Абу Ханифа • Џамија ел-Абас • Џамија ел-Аскари • Џамија ел-Кадинија • Голема џамија во Самара • Џамија Имам Али • Светилиште Имам Хусеин  |

 |
**Нојрупин** (германски: *Neuruppin*) — град и административно седиште на округот Источен Пригниц-Рупин, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на брегот на Рупинското Езеро.

Историја
--------

Споменик на Фридрих Вилхелм II
Нојрупин имал углед дека е најмногу пруски од сите градови во Прусија, поради неговиот поранешен статус како пруски гарнизонски град. Романописецот Теодор Фонтане, архитектот Карл Фридрих Шинкел, потполковникот Ото Фридрих Фердинанд фон Гершен, генералот Херман Хот, серискиот убиец Карл Гросман и глумецот Клаус Шварцкопф се родени во Нојрупин. Фридрих Велики живеел во Нојрупин неколку години како престолонаследник на Прусија. Прускиот генерал и воен стратег Карл Филип Готлиб фон Клаузевиц исто така престојувал во Нојрупин неколку години.

Името Нојрупин означува „Нов Рупин"; првичната населба **Рупин** (подоцна Алтрупин, „Стар Рупин") била сместена на североисточниот брег на Рупинско Езеро. Била основана околу 1150. Неколку стотици години подоцна, кога населбата станала премала за растечкото население, бил основан Нојрупин на западниот брег на езерото од војводите Линдов-Рупин. Вихман фон Арнштајн го основал манастирот Нојрупин (1246). Архитектот Јоахим Лудвиг Шултајс фон Унфрит најверојатно потекнува од Алтрупин. Денес е останата само манастирската црква.

Во 1688, Нојрупин станал пруски гарнизонски град. По катастрофалниот пожар во 1787, обновените градби во градот биле изграден во класицизам, што е одлика на градот и денес. Останал седиште на војската до крајот на 20 век, па така советските трупи биле сместени во градот до 1993; во текот на Источна Германија имало подеднакво војници колку жители во самиот град.

Галерија
--------

* Споменик на ШинкелСпоменик на Шинкел
* Скулптура од Матијас Загон Хол-ШтајнСкулптура од Матијас Загон Хол-Штајн
* Дворецот на семејството Генц во ГенцродеДворецот на семејството Генц во Генцроде
* Рупинското езеро со кулите на манастирската цркваРупинското езеро со кулите на манастирската црква
* „Забине" во Биненвалде„Забине" во Биненвалде
* НојмилеНојмиле
* Поранешна фабрика за апарати за гаснење пожарПоранешна фабрика за апарати за гаснење пожар
* ШтолперштајнШтолперштајн

Поврзано
--------

* Рупинско Езеро

Наводи
------

1. ↑   „Население на Бранденбург по општини и општински заедници] на 31 декември 2020 г.". *Статистичка служба за Берлин и Бранденбург*. јуни 2021. (германски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Нојрупин" на Ризницата ? |

* Официјална страница

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Источен Пригниц-Рупин |
| --- |
|  |
| 
* Бредин
* Валслебен
* Витшток
* Вустерхаузен
* Дабергоц
* Дрец
* Зиверсдорф-Хоенофен
* Кириц
* Линдов
* Меркиш Линден
* **Нојрупин**
* Нојштат (Досе)
* Рајнсберг
* Ритник
* Темницквел
* Темництал
* Фербелин
* Филицзе
* Хајлигенграбе
* Херцберг
* Церниц-Лом
* Штидениц-Шенермарк
* Шторбек-Франкендорф

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 157435881
* LCCN: no2001068944
* GND: 4041908-3
* BNF: cb11963980s (податоци)
* NKC: ge625233

 |

 |
**Њујорк: Аџилак** (New York: The Pilgrimage) е македонски музички документарен филм од 2020 година, своевидно патешествие низ улиците на Њујорк, родното место на хип-хоп културата. Режисер и сценарист на филмот е Славчо Ковилоски, а како продуценти се јавуваат Стојан Каевски и Александар Ковилоски. Филмот е изработен како во продукција на Хип Хоп Македонија, Урбан Институт-Скопје и Перун Филмс. Времетраењето е 39 минути. Поради експлицитниот јазик и експлицитните сцени категоризиран е со ознаката 16+.

Содржина
--------

Филмот се однесува на видувањето на еден претставник на хип-хопот од Македонија, кој решава да ги посети најзначајните места во Њујорк, а кои се однесуваат на хип-хопот. Филмот започнува со сцени од македонската хип-хоп и урбаната култура во Скопје и скопските клубови, а понатаму се одвива на улиците на Квинс, Харлем, Шпански Харлем, Бронкс и Бруклин. Дел од сцените се однесуваат на муралите на рап артистите Биг Л (Big L) и Ноториус БИГ (The Notorious B.I.G.), на битбокс и b-boy настапи, на растењето на градот Њујорк и на претставување на македонската хип-хоп култура во САД. Сите тие културни влијанија, расни проблеми и борби за права се прикажани во културна смисла. Главна цел е да се направи паралела помеѓу развојот на хип-хопот во САД и во Европа, поточно во Македонија, каде што хип-хопот се појави на почетокот од 90-тите. Овој документарец исполнет со музика од златното време на хип-хопот и слики од гетата и местата каде што се развиваше оваа култура, даваат личен приказ за градот што го доживеал авторот на филмот, кој пораснал со хип-хоп културата.

Филмот е сниман во 2018 година, а реализиран е во 2020 година.

Фестивали
---------

Премиерата на „Њујорк: Аџилак" се случи на фестивалот ДОРФ во Винковци, Хрватска, по што следуваше македонската премиера на Синедејс во Скопје и на Dok’ n’ Ritam во Белград, Србија.

Наводи
------

1. ↑  „БРАЌАТА КОВИЛОСКИ НА ХИПХОП АЏИЛАК ВО ЊУЈОРК: Пешачевме по триесетина километри дневно, исцрпени, но и пресреќни…". *infedream* (англиски). 2020-09-22. Посетено на 2021-02-17.
2. ↑  „ЊУЈОРК: АЏИЛАК – cinEdays 2020". Архивирано од изворникот на 2021-01-28. Посетено на 2021-02-17.
3. ↑  „Macedonian premiere of the documentary "New York: Pilgrimage", interview with Dr. Slavcho Koviloski, professor and director: Hip-hop culture has unknowingly entered our everyday life - Free Press". *Слободен печат* (англиски). 2020-09-19. Посетено на 2021-02-17.
4. ↑  „2020DORF-New York – Hodočasništvo – Dorf film festival" (англиски). Посетено на 2021-02-17.
5. ↑  „ЊУЈОРК: АЏИЛАК – cinEdays 2020". Архивирано од изворникот на 2021-01-28. Посетено на 2021-02-17.
6. ↑  „Njujork – Hodočašništvo". *Doknritam* (англиски). Посетено на 2021-02-17.

Надворешни врски
----------------

* Трејлер за филмот Њујорк: Аџилак
**Приказни од Лимбус**, книга раскази од Тодор Јовчевски, објавена во издавачка куќа „Штрк" од Скопје во 1994 година.

Содржина
--------

Книгата „Приказни од Лимбус" содржи 58 кратки раскази кои меѓу себе не се формално поврзани, но ја чинат целовитоста на книгата.

Зборот „Лимбус" означува дел од Рајот, некаков џеп, во кого се сместени душите на мртвите деца. Тие се раскажувачите на приказните. Но, во овој „Лимбус" не се сместени душите на децата, туку на оние возрасни и зрели луѓе кои никогаш не пораснале и останале деца во душата. Разумот на возрасниот и чистотата на детската душа можат да ја создадат таа иронија за сиромаштијата, духовната беда, евтините љубови, потрагата по загубениот идентитет, соочувањето со човечкото уништување, стравот од непознатото и уште поголемиот страв од познатото. Ова е книга за луѓето кои се оставени во своето сивило, горчливото чувство на немоќ и апатија нешто да променат, луѓе кои се држат за сопствените вредности, во кои истовремено се сомневаат, без можност нешто да променат, без можност да избегаат од својата тескобност. 

  

Единствен спас од тескобноста е кога се веќе мртви и од нив е останата единствено душата, да излезат од пукнатините на земјата, исклучиво во една ноќ кога е полна месечина и во својот непречен и слободен лет да ја почувствуваат среќата, слободата и ширината на небото. Тогаш како бели пеперутки, (затоа што според некои верувања душата се претвора во бела пеперутка) можат да ја искажат својата индивидуалност, но и колективната припадност кога излегуваат и влегуваат низ пукнатините на земјата, за да се вратат во сигурноста на лимбусот од кого едвај чекале да излезат.

Интересно е дека во оваа книга нема имиња, презимиња, нема ни прекари или иницијали. Зошто би имала? Смртта не е заинтересирана за тоа, пред неа сите се исти. Таа е рамнодушна за класните разлики, паметните книги кои се напишани, сите соништа и љубови, сите бомби и бајонети.
Сепак, би требало да сме благодарни ако ни дозволи да земеме со себе некој спомен, да раскажеме уште некој приказна од „Лимбус".

Наводи
------



1. ↑  Приказни од Лимбус, Тодор Јивчевски, Штрк, Скопје, 1994.
**Насте Крстанов Настески** (1922 во Требеништа, Охридско — септември 1944 во Вранештица, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Насте Крстанов Настески е роден во 1922 година во селото Требеништа. Се занимавал со земјоделство. Кон НОБ се приклучил доброволно на 16 јули 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада загинува во борбите против балистите кај селото Вранештица во септември 1944 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Принципи на политичката економија** или во полн наслов **За принципите на политичката економија и оданочувањето** (англ. *On the Principles of Political Economy and Taxation*) е книга од Давид Рикардо издадена во 1817 г. во која главна тема на обработка е економијата. Книгата дава заклучок дека наемнината на земјата расте како што се зголемува бројот на населението. Тука јасно се изложува теоријата на компаративна предност, во која авторот тврди дека сите земји можат да имаат корист од слободна трговија, дури и кога една земја нема апсолутна предност во сите сектори на стопанството.

Во предговорот Рикардо тврди дека Тирго, Стјуарт, Адам Смит, Жан Батист Сеј, Сисмонди и други немаат напишано доволно „задоволителни информации" на теми како наемнина, добивка и надница. Делото „Принципи на политичката економија" претставува очигледен напор од страна на Рикардо, да ја пополни таа празнина во литературата. Без оглед на тоа дали книгата ја постигнува зацртаната цел, со ова значајно дело, (според Роналд Макс Хартвел), Рикардо го обезбедил своето место меѓу големите класични економисти како Адам Смит, Томас Малтус, Џон Стјуарт Мил и Карл Маркс.

Надворешни врски
----------------

* „За принципите на политичката економија и оданочувањето" од Давид Рикардо. Целосен, наполно пребарлив текст. (англиски)
* Биографија на Давид Рикардо (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на економијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ќазим Асотиќ - Ќазо** (бошњачки: *Ćazim Asotić*; Скопје,  1967
) - македонски фаготист, солист во оркестарот на Македонска опера и балет.

Животопис
---------

Асотиќ е роден во Скопје во 1967 година. Своето образование го стекнал во Музичко-балетскиот училиштен центар „Илија Николовски–Луј" во Скопје на отсекот фагот, на Факултет за музичка уметност на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје, а магистрирал на Универзитетит во Приштина.

Работел како стипендист и хонорарец во оркестарот на МОБ од 1991 година, бил прв фаготист - солист во Симфонискиот оркестар - Ниш од 1996 до 1998 година и вонреден професор на Музичката академија на Универзитетит во Приштина од 2007 до 2012 година.

Досега гостувал во неколку европски земји, а остварил гостувања со Македонската филхармонија, Мандолинскиот оркестар и бројни рецитали со пијано придружба. Добитник е на повеќе признанија, пофалници и благодарници како за хуманитарни дејности, така и за уметничко и репродуктивно творештво, меѓу кои филантроп-индивидуалец на годината од Македонија во 2009 година и водач за опшествена одговорност од Меѓународната организација ЦИР-а.
Асотиќ е основач и директор е на Фондацијата „Срце од срце" основана за помош и лекување на лица заболени од леукемија и сите видови на карцином. 
Во февруари 2018 година бил назначен за в.д. директор на Македонската опера и балет.

Наводи
------

1. ↑  *55th Dubrovnik Summer Festival 2004 Croatia; ORCHESTRA OF THE MACEDONIAN NATIONAL OPERA*[*мртва врска*]
2. ↑  *Ќазим Асотиќ нов в.д. на МОБ*
**Национална школа за мостови и патишта** (француски: *École nationale des ponts et chaussées* или *École des Ponts ParisTech* — универзитет во Париз, Франција. Претставува еден од најпрестижните и најелитните универзитети и е член на таканаречената ParisTech, основан во 1747 година.

Познати дипломци
----------------

* Огистен Луј Коши
* Анри Бекерел

Наводи
------

1. ↑  Ecole des Ponts ParisTech

Надворешни врски
----------------

* École nationale des ponts et chaussées

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 130890411
* LCCN: n81053385
* ISNI: 0000 0004 0641 4845
* GND: 1071754904
* SUDOC: 026375060
* BNF: cb11863475n (податоци)

 |

 |
Генеалогија на семејството Кастриоти, Ду Канге (1680)Генеалогија на семејството Кастриоти, Ду Канге (1680)
**Јован** (**Иван**) **Кастриот** (алб. *Gjon Kastrioti*, итал. *Giovanni Castriota*) (13?? — 4 мај 1437) бил таткото на албанскиот народен херој Скендербег. Кастриот бил кнез на околината на градот Кроја.

Во 1430 г. Јован Кастриот водел неуспешно востание против Османлиското Царство во градот Крује, денес Албанија. Неговата смрт во 1437 г. го поттикнува султанот Мурат II бргу да го зазема подрачјето во средна Албанија. Тој е роден како Јован Катриоти потоа е прекрстен во Иван Кастриот, но народот со тек на време го завикал „Ѓон Кастриот".

Поврзано
--------

* Скендербег

Наводи
------

1. ↑  *History of the Albanian people* Архивирано на 1 октомври 2011 г. 2002 edition from the Academy of Sciences of Albania Tome I, p. 335

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ќе се вратат штрковите** (српски: *Вратиће се роде*) е српска телевизиска серија во копродукција со „Кобрафилм", „Адреналин" и телевизија „Б92".

Серијата се состои од 25 епизоди, секоја со времетраење по 45 минути. Во споредба со други српски серии, се разликува по обемот, бројот на глумци и техниката на снимање. Режијата е на Горан Гаиќ, а сценарист Никола Пејаковиќ. Серијата е снимана на локации во Белград и селото Баранда.

Во Србија, серијата се емитува на телевизијата Б92 во секој петок во 21:00, во Црна Гора на Тв Ин, во Хрватска се емитува на Нова тв, во БиХ на РТРС и ФТВ, а во Македонија на А1 телевизија, секој понеделник во 20:30.

Надворешни врски
----------------

* ТВ Б92: „Вратиће се роде" Архивирано на 6 ноември 2007 г.
* Адреналин Архивирано на 12 мај 2008 г.
**Јован Поповиќ** (14 ноември 1810 – 25 септември 1864) бил српски сликар.

Биографија
----------

Поповиќ е роден во Опово во Банат во 1810 година. Од 1839 година живеел во Белград. Прво го научил сликарството од Константин Данил, а подоцна академските студии ги продолжил во Виена на познатата Академија за ликовни уметности. Негови професори таму беа Џозеф фон Фирих и Леополд Купелвизер.

Во 1845 година се вратил во Белград, но откако таму, не можејќи да добие провизии затоа што му биле давани на неговиот професионален ривал Димитрије Аврамовиќ, тој решил да се врати во Опово во Банат кон крајот на 1845 година и да се ожени со својата средношколска љубов. Кум му бил Јован Стерија Поповиќ.

За него се смета дека ги сликал иконите во иконостасот на Српската православна црква Свети Никола во Долово, од 1853 до 1855 година. Поповиќ насликал портрети на луѓе, жени и деца, припадници на цивилното население како неговата современа колешка Катарина Ивановиќ .

Наследство
----------

Училиште во Нови Сад го носи името на Поповиќ.

Галерија
--------

* Женски портретЖенски портрет
* Портрет на маж, 1838 годинаПортрет на маж, 1838 година
* Тома Вучиќ Перишиќ, 1841 годинаТома Вучиќ Перишиќ, 1841 година
* Принцот Михаило Обреновиќ, 1841 годинаПринцот Михаило Обреновиќ, 1841 година
* Портрет на Милоје Божиќ 1841 година, Народен музеј на СрбијаПортрет на Милоје Божиќ 1841 година, Народен музеј на Србија
* Теодор Теја Радосављевиќ, 1856 гТеодор Теја Радосављевиќ, 1856 г
* Вук КараџиќВук Караџиќ
* Дете со јагнеДете со јагне

Наводи
------

1. ↑  *Across the Danube: Southeastern Europeans and Their Travelling Identities (17th–19th C.)*. BRILL. December 1, 2016. ISBN 9789004335448 – преку Google Books.
2. ↑  Deliso, Christopher (December 30, 2008). *Culture and Customs of Serbia and Montenegro*. ABC-CLIO. ISBN 9780313344374 – преку Google Books.
3. ↑  Bogdanović, Jelena; Robinson, Lilien Filipovitch; Marjanović, Igor (September 1, 2014). *On the Very Edge: Modernism and Modernity in the Arts and Architecture of Interwar Serbia (1918–1941)*. Leuven University Press. ISBN 9789058679932 – преку Google Books.
4. ↑  „Jovan Popović (1810—1864)". *www.riznicasrpska.net*. Архивирано од изворникот на 2022-02-13. Посетено на 2022-02-13.
5. ↑  Norris, David A. (October 29, 2008). *Belgrade A Cultural History*. Oxford University Press, USA. ISBN 9780199704521 – преку Google Books.
6. 1 2  „Arte - Jovan Popović - Portfolio". *www.arte.rs*.
7. ↑  Rokić, Vasa; Stevčić, Mirjana (September 30, 1971). „The Agriculture of the Socialist Republic of Serbia". Export-Press.
8. 1 2  „Arte - Jovan Popović - Biografija". *www.arte.rs*.
9. ↑  „Основна школа "ЈОВАН ПОПОВИЋ"" (српски). Посетено на 2020-01-05.

Надворешни врски
----------------

* Биста на Јован Поповиќ од Оља Ивањички : Опово - Јован Поповиќ - сликар 1810-1864 година. (Автор Оља Ивањицки)