recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Валтер Вандерли на албумот *O sucesso é samba* (1962)
**Валтер Вандерли**, полно име: **Валтер Жозе Вандерли Мендонса** (португалски: *Walter Jose Wanderley Mendonça*; 12 мај 1932 – 4 септември 1986) — бразилски оргулист и пијанист, познат по неговата музика во правците лаунџ и босанова.

Роден е во Ресифе, а веќе во доцните 1950-ти стекнал голема популарност во родната земја. Се прочул на меѓународната сцена кога почнал да соработува со пејачката Аструд Жилберто и нејзиниот сопруг Жуан Жилберто. Во текот на 1966–1967 во САД снимил три значајни албума со Verve во трио заедно со Клаудио Слон (тапани) и Жозе Марино (бас). Продуцент на албумите е Крид Тејлор кој го довел триото во америка за да снима. Валтеровата нумера *Summer Samba* („Летна самба") го достигнала 26-тото место списокот на „Билборд" во летото 1966.

По растурањето на триото, Вандерли продолжил да снима албуми со Verve, A&M/CTI и GNP Cresendo. Во овој период имал голем број јавни настапи, вклучувајќи турнеја во Мексико.

Вандерли е познат по својот гладок стил и мајсторство на неговата електрична Хамондови оргули. Починал од рак во 1986 г.

Бил оженет со Изауриња Гарсија, една од најпопуларните пејачки во Бразил.

Дискографија
------------

* 1959: *Festa dançante* („Игранка")
* 1960: *Eu, você e Walter Wanderley* („Јас, ти и Валтер Вандерли„)
* 1961: *Sucessos dançantes em ritmo de romance* („Хитови за играње во ритам на романсата")
* 1961: *Walter Wanderley* („Валтер Вандерли")
* 1962: *Samba é samba com Walter Wanderley* („Самбата е самба со Валтер Вандерли")
* 1962: *O sucesso é samba* („Хитот е самба")
* 1963: *Samba no esquema de Walter Wanderley* („Самбата е шема од Валтер Вандерли")
* 1963: *Walter Wanderley e o bolero* („Валтер Вандерли и болерото")
* 1963: *O samba é mais samba com Walter Wanderley* („Самба и уште самба со Валтер Вандерли")
* 1964: *Órgão, sax e sexy-Walter Wanderley e Portinho* („Оргули, сакс и секси - Валтер Вандерли")
* 1964: *Entre Nós* („Помеѓу нас")
* 1966: *Rain Forest* („Дождовна шума")
* 1966: *Chegança* („Шеганса")
* 1967: *Batucada* („Батукада")
* 1967: *Kee-Ka-Roo* („Ки-Ка-Ру")
* 1968: *When It Was Done* („Кога заврши")
* 1969: *Moondreams* („Месечеви сништа")
* 1969: *Popcorn* („Пуканки")

Синглови
--------

* *Summer Samba* (*So Nice*) („Летна самба")
* *On The South Side Of Chicago* (На јужната страна на Чикаго), 1967

Наводи
------

1. ↑  Allmusic (англиски)
2. 1 2  Дискографија (англиски)
3. ↑  Триото повторно се состанало во 1971 за да го сними албумот *The Return of the Original* („Враќање кон оригиналот") со Canyon Records.

Надворешни врски
----------------

* Валтер Вандерли - Дискографија во слики (англиски)
* Биографија на AOL[*мртва врска*] (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 17423001
* LCCN: n91105098
* ISNI: 0000 0000 5516 2665
* GND: 134550714
* SUDOC: 15899695X
* BNF: cb14038328g (податоци)
* MusicBrainz: 9e031ad0-8f7f-44ab-905e-6ed093eca2e3
* NKC: xx0159516
* BNE: XX1632182

 |

 |
*Ова не е истата личност што и Јохан Тобијас Кребс (1718-1782), писател*
**Јохан Тобијас Кребс** (гер. *Johann Tobias Krebs*), (7 јули 1690

 - 11 февруари 1762

) е германски органист и композитор од времето на барокот.

Кребс е роден близу Вајмар, а починал во истот регион. Познат е како ученик на Јохан Готфрид Валтер и Јохан Себастијан Бах.

Се смета дека тој е композиторот на делото „Осум кратки прелудиуми и фуги", за кои претходно се мислело дека се дело на Јохан Себастијан Бах.

Поврзано
--------

* Јохан Лудвиг Кребс, син на Јохан Тобијас Кребс

Надворешни врски
----------------

* Кратка биографија (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 15038271
* LCCN: no95032428
* ISNI: 0000 0000 4014 9820
* GND: 130635642
* BNF: cb14828016t (податоци)
* MusicBrainz: 2b23e690-043d-4cbb-b20e-c6233815083d

 |

 |


  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за композитор е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ајлин Реџина** „ **Шанија** "**Твен** (англиски: *Eilleen Regina "Shania" Twain*)  родена на 28 август 1965 година е канадски пејач и текстописец. Таа има продадено над 100 милиони плочи, што ја прави најпродавана жена изведувач во историјата на кантри музиката и една од најпродаваните музички изведувачи на сите времиња. Нејзиниот успех и донесе неколку титули, вклучително и „ Кралица на кантри попот ". ја именуваше како лидер на кантри-поп-кросовер ѕвезди од 90-тите. 

Израснат во Тиминс, Онтарио, Твен се занимавала со пеење и пишување песни од млада возраст. Нејзиниот деби студиски албум беше комерцијален неуспех по објавувањето во 1993 година.  По соработката со продуцентот и подоцнежен сопруг Роберт Џон „Мут" Ланге, Твен се прослави со нејзиниот втор студиски албум, *The Woman in Me* (1995), кој и донесе широк успех.  Продаде над 20 милиони копии ширум светот, создаде осум синглови, вклучувајќи го и „ Any Man of Mine "и ѝ донесе Греми награда.  Нејзиниот трет студиски албум, *Come On Over* (1997), стана најпродаваниот студиски албум во кој било жанр и најпродаваниот кантри албум на сите времиња, продаден во над 40 милиони копии ширум светот.  *Come On Over* произведе дванаесет синглови, вклучувајќи ги „ You're Still the One ", „ From This Moment On ", „ That Don't Impress Me Much "и „ Man! Се чувствувам како жена! "и му донесе на Твен четири Греми награди. Нејзиниот четврти студиски албум, *Up!* (2002), создаде осум синглови, вклучително и „ I'm Gonna Getcha Good! ", „ Ка-Чинг! "и „ Засекогаш и за секогаш ", продадени во над 20 милиони примероци ширум светот, а исто така се сертифицирани за Дијамант во Соединетите Држави.

Наводи
------

1. ↑  Why Not? with Shania Twain Архивирано на 21 јули 2022 г. (OWN, published May 17, 2011, on YouTube)  
  
Quote:  
  
"I never feel like Shania Twain. I'm Eilleen Twain. And Shania is part of who I am."
2. ↑  Празен навод (help)
3. ↑  Williams, Dallas (1997). *Shania Twain: On My Way*. ECW Press. стр. 122. ISBN 1-55022-297-X.
4. ↑  Paxman, Bob (February 10, 2020). „25 Years Later: Shania Twain's 'The Woman In Me'". *soundslikenashville.com*. Архивирано од изворникот на March 1, 2020. Посетено на March 1, 2020.
5. ↑  „Shania Twain's the woman in me:Diamond edition to be released October 2". *www.umusic.ca*. Архивирано од изворникот на September 19, 2020. Посетено на December 12, 2020.
6. ↑  Twain, Shania, *Atria Books Inks Deal for Shania Twain Memoir*, Shania Twain website, Архивирано од изворникот на December 20, 2010, Посетено на January 19, 2011

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 84967199
* LCCN: no95055361
* ISNI: 0000 0003 6859 9649
* GND: 121570924
* SUDOC: 161777090
* BNF: cb140256349 (податоци)
* BIBSYS: 1095079
* MusicBrainz: faabb55d-3c9e-4c23-8779-732ac2ee2c0d
* NLA: 35606867
* NKC: ola2002153432
* BNE: XX1762630

 |

 |
**Аника Далстрем** (родена 1941 година) — шведски лекар и професор Емерита по хистологија и невронаука на Одделот за медицинска хемија и биологија на клетките на универзитетот Гетеборг .

Истражувањето на Далстрем се фокусира на тоа како нервните клетки складираат и пренесуваат сигнали, но таа исто така таа има објавено истражувања за многу други области од хистологијата и невронауката. Далструм има објавено над 340 научни трудови. Докторирала на 25 години како најмлад шведски лекар кој се стекнал со докторат. Таа била професор по хистологија и невронаука на универзитетот Гетеборг од 1983 година до пензионирањето во 2008 година.

Далстрем учествувала во дебатата за односот помеѓу полот и функцијата на мозокот. Во 2007 година, таа ја објавила книгата *Könet sitter i hjärnan* (Полот е во мозокот), деко кое таа го опишала како концентрат на последните 15 години меѓународно истражување на мозокот и како мозокот влијае на однесувањето на човекот. Оваа книга, претежно повикувајќи се на студии извршени пред 1990 година, била јавно критикувана за неточности.

Нејзиниот најцитиран научен труд, „Доказ за постоење на неврони што содржат моноамин во централниот нервен систем", бил цитиран над 5.500 пати заклучно со 2013 година.

Наводи
------

1. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 2013-01-06. Посетено на 2012-10-06.
2. ↑  Danielsson, Anna.
3. ↑  Nordlund, Susanne.
4. ↑  Abrahamsson, Maria.
5. ↑  Dahlström, Annica.
6. ↑  Chrapowska, A. Kleberg, J. L. Melchior, L. Wold, A. "Påhittade fakta om könsbiologi utgör missbruk av forskarroll".
7. ↑  Google Scholar: Annica Dahlström
Pортрет на Персел од Џон Клостерман
**Хенри Персел** (IPA: /ˈpɜrsəl/; 10 септември 1659

 - 21 ноември 1695

), најзначаен англиски барокен композитор од времето на ренесансата. Компонираше опери, химни, оди, црковна музика, сонати и друго. Негови главни дела се оперите „Дидона и Енеј", „Вилинска кралица" и „Кралот Артур".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за личност од Англија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 5118737
* LCCN: n79095298
* ISNI: 0000 0001 2118 8274
* GND: 118742973
* SELIBR: 246265
* SUDOC: 032411200
* BNF: cb13898724p (податоци)
* BIBSYS: 90056496
* MusicBrainz: ddea5540-2c7d-4266-8507-b367c2635d35
* NLA: 36175583
* NDL: 00453450
* NKC: jn20000720236
* BNE: XX839855
* CiNii: DA01760167

 |

 |
**Западна Азија**, **Северозападна Азија**, или **Југозападна Азија** се термини коишто го опишуваат најзападниот дел од Азија. Овој термин е сличен со Блискиот Исток којшто ја опишува географската локација во однос на Западна Европа наместо со вистинската локација во Азија. Заради овој Евроцентризам, меѓународните организации како Обединетите нации, го заменија терминот Близок Исток со Западна Азија.

Географија
----------

Западна Азија е сместена јужно од Источна Европа.

Клима
-----

Кедарска шума во Либан
Климата во Западна Азија е пустинска и полупустинска,и сушите се многу застапени; но сепак, постојат и шуми и плодни долини. Регионот се состои од прерија, пустини, и планини. Рестрикциите за вода се основен проблем во Западна Азија, со брзо растење на популацијата се зголемува потребата за вода, кога салинитетот и и загадувањето ги става во опасност водните акумулации. Големите реки, вклучувајќи ги Тигар и Еуфрат, се користени за наводнување а и воедно и за земјоделство.

Има два вида на ветрови: шарки и шамал. Шарки е ветер којшто доаѓа од Југ и Југоисток. Сезонски е, и трае од април до почетните денови на јуни, и доаѓа повторно во септември сè до ноември.

Топографија
-----------

Додека Западна Азија се состои од ниски предели, Tурција, Иран и Јемен имаат планински релјеф. Анатолското плато е сместено помеѓу планината Понт и венецот Таур во Турција. Највисокиот врв, Арарат е висок 5.165 метри. Планината Загрос се наоѓа во Иран, на самата граница со Ирак.

Држави во Западна Азија
-----------------------

Локација на Западна Азија на Земјата.Локација на Западна Азија на Земјата.
* Азербејџан
* Бахреин
* Грузија
* Ерменија
* Израел
* Ирак
* Иран
* Јемен
* Јордан
* Катар
* Кувајт
* Либан
* Обединетите Арапски Емирати
* Оман
* Палестина непризната од О.Н.
* Саудиска Арабија
* Сирија
* Турција
**Ден Долдер** (52°8′N 5°14′E﻿ / ﻿52.133° СГШ; 5.233° ИГД﻿ / 52.133; 5.233) е град во холандската покраина Утрехт. Тоа е дел од општина Заист, и се наоѓа на околу 4 километри североисточно од Билтховен. Ден Долдер има железничка станица на патот помеѓу Амерсфорт и Утрехт и е позната по своите ментални институции, како што се Денедал и Вилем Арнц Хуфе. Ден Долдер исто така е домаќин на големиот холандски производител на сосеви *Remia* и се смета како град на срцето на сосовите во Холандија како што е прикажан на страната на фабриката и е видлив од возовите кога поминуваат од страна.

Во 2001 година, градот Ден Долдер имал 2884 жители. Изградената област на градот била 0.8 км2, и содржела 1156 живеалишта.

Сообраќај
---------

Постои железничката станица во Ден Долдер - Den Dolder.

Наводи
------

1. ↑  Статистика на Холандија (CBS), *Bevolkingskernen во Холандија 2001* „Archived copy". Архивирано од изворникот на 2006-03-19. Посетено на 2007-01-24.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link). Податоците се за континуирано built-up area.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Евтимија** (грчки: *εὐθυμία*, „радост, добро расположение, спокојство", буквално „добар тумос") ― термин што го користи Демокрит за да се однесува на еден од основните аспекти на целта на човечкиот живот.

Диоген Лаерциј ја запишува положбата на Демокрит како „Главно добро за кое тврди дека е веселоста (евтимија); што, сепак, тој не го смета за исто како задоволство; како што некои луѓе, кои погрешно го разбрале, го фантазирале дека мислел; но тој разбира со веселост, состојба според која душата живее смирено и стабилно, вознемирена од никаков страв, суеверие или друга страст".

Во есејот за спокојството на Сенека, тој го користи грчкиот збор *евтимија*, што тој го дефинира како „да верувате во себе и да верувате дека сте на вистинскиот пат и да не се сомневате следејќи ги огромните патеки на оние што талкаат во секоја насока".

Поврзано
--------

* Атараксија
* Тумос
* Евтимија (лек)

Наводи
------

1. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 8 мај 2018. Посетено на 14 март 2021.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
2. ↑  Holiday, Ryan; Hanselman, Stephen (27 октомври 2016). *The Daily Stoic: 366 Meditations on Wisdom, Perseverance, and the Art of Living: Featuring new translations of Seneca, Epictetus, and Marcus Aurelius* (англиски). Profile Books. ISBN 9781782833178.

Извори
------

* Демокрит: Етика - *Стенфордска енциклопедија на филозофијата*
Архиепископот на Руската православна црква Михеј (Хархаров) со дикирии и трикирии
**Дикирија и трикирија** - литургиски предмети на епископите во Православната црква.

Дикиријата е свеќник за две вкрстени свеќи, а трикиријата за три. Според литургиските толкувања, двете свеќи одговараат на двете природи на Исус Христос, а трите свеќи на трите ипостаси на Светото Тројство. Помеѓу свеќите на дикиријата е поставена слика на крстот, како показател за жртвата на Спасителот на крстот, но тоа не се прави на трикиријата, бидејќи според учењето на црквата, подвигот на крстот го извршил Христос како Богочовек, а не преку Св. Троица, кои пак ја прифатиле и ја осветиле жртвата на Спасителот на крстот. Овие предмети се појавиле во литургиска употреба во четвртиот или петтиот век.

За време на различни мигови на богослужбата, постарите подѓакони (понекогаш и ѓакони) со почит ги носат дикиријата и трикиријата и ги предаваат на архипастирот за благослов на верниците.  За преостанатото време за време на службата, овие свети предмети, како и рипидата, стојат на високо место во олтарот на посебни постаменти. Понекогаш правото да користат дикирија и трикирија во богослужбите имаат архимандритите од одредени манастири (денес не застапени).

Наводи
------

1. ↑  Дикирий // «Азбука веры», интернет-портал.
2. ↑  Трикирий // «Азбука веры», интернет-портал.
**Едвард Џејмс Стафорд**, познат како **Ед Стафорд** (роден на 26 декември 1975), е англиски истражувач. Тој има Гинисов рекорд како првиот човек што некогаш пешачел по должината на реката Амазон. Стафорд води емисии на Дискавери ченел.

Животопис
---------

Ед Стафорд е роден во Питерборо, Англија и израснат во Лестершир. Како бебе бил усвоен од Барбара и Џереми Стафорд. Тој бил член на скаутско здружение во Лестершир како момче и тоа го смета за клучна компонента во неговото воспитување, што довело да стане водач на експедиција.

Стафорд се приклучи на Британската Армија во 1998 година, и служел како пешадиски офицер. По завршувањето на оперативна турнеја во Северна Ирска во 2000 година, Стафорд ја напуштил војската во 2002 година. По експедицијата на Амазон во 2010 година, Стафорд започнал потрага по своите биолошки родители, кои успеал да ги најде со помош на неговата сестра, Џени. Од биолошкото семејство, тој има двајца помлади браќа.

На 9 август 2010 година, тој станал првиот човек што ја изодел целата должина на реката Амазон, што е документирано во ТВ серијата од 2011, Одење на Амазон на Канал 5. Стафорд ја започнал експедицијата со својот пријател, Лук Колиер, на 2 април 2008 година, на јужниот брег на Перу. По три месеци, Колиер си заминал, а Стафорд го завршил патувањето со Гадиел "Чо" Санчес Ривера. 

Во мај 2009 година Стафорд се појавил на насловната страница од географското списание на Кралското географско друштво.

Во 2011 година официјално е признато неговото достигнување од страна на Гинисовите рекорди и се појавува во Гинисовата книга на рекорди во 2012 година.

Принцов проект за дождовните шуми
---------------------------------

Во август 2009 година Стафорд почнал да пишува двонеделен блог за Принцов проект за дождовните шуми. За разлика од неговото мрежно место, овој блог бил наменет посебно за децата и училиштата.

Наводи
------

1. ↑  „First person to walk the length of the Amazon River". Guinness World Records. Посетено на 2016-09-15.
2. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 14 November 2013. Посетено на 2013-11-10.
3. ↑  McPhee, Rod (2015-01-12). „TV survival expert Ed Stafford on birth parents search: I don't think explorers are at peace with themselves - Mirror Online". Посетено на 2016-09-15.
4. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 15 August 2010. Посетено на 2010-08-09.
5. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 25 May 2009. Посетено на 2009-05-19.
6. ↑  „First person to walk the length of the Amazon River". Guinness World Records. Посетено на 2016-09-15.
7. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 6 August 2009. Посетено на 2009-08-04.

Надворешни врски
----------------

* Ед Стафорд на Ризницата ?
* Матична страница
* Ед Стафорд на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Влезот во Аушвиц I. На вратата стои мотото типично за концентрационите логори на нацистите: „Arbeit macht frei" (герм. „Работата ослободува").
**Аушвиц-Биркенау** или само **Аушвиц** (герм. *Auschwitz*, пол. *Oświęcim*) — најголемиот комплекс на концентрациони логори на Нацистичка Германија во текот на Втората светска војна сместен во близина на Ошвјенќим (германски: Аушвиц) во Полска, околу 50 км западно од Краков. По германската окупација на Полска во 1939, Ошвјечим бил дел од полската територија анектирана кон Германија. Нацистите го раселиле целокупното население во околината на местото, за да обезбедат тајност на операцијата. Во целиот реон постоеле околу 40 придружни логори, со различен број на затвореници, од неколку десетици до неколку илјадници.

Командантот на логорот, Рудолф Хес, сведочел на Нирнбершкиот процес дека три милиони луѓе умреле во логорите во времето кога тој бил командант (4 мај 1940 до ноември 1943). Подоцна ја намалил оваа проценка на околу 1,1 милион, и оваа проценка денес е општо прифатена.. Од нив околу 90% биле Евреи од речиси сите земји во Европа. Покрај тоа, биле убиени голем број Роми, политички неистомисленици и руски воени заробеници. Најголем дел од депортираните биле убивани во логорот Биркенау (познат и како Аушвиц II) со употреба на гасот Циклон-Б, но голем број починале и поради глад, присилна работа, болести и медицински експерименти. Телата на умрените биле кремирани, најпрво во крематориуми, а подоцна и во отворени јами.

Помеѓу 18 и 27 јануари 1945, поради наближувањето на советските трупи, Ес Ес евакуирал околу 60.000 затвореници од Аушвиц во други концентрациони логори. Црвената армија го ослободила логорот на 27 јануари 1945 г, и затекнале околу 7.000 затвореници.

Аушвиц како тема во уметноста
-----------------------------

* „Аушвиц" — кус расказ на македонскиот писател Ѓоко Здравески од 2019 година.
* „Освјенќим" — песна на полскиот поет Јулијан Пшибош.

Наводи
------

1. ↑  Gutman, Yisrael. "Auschwitz—An Overview" in Gutman, Yisrael & Berenbaum, Michael. *Анатомија на логорот на смртта Аушвиц (англ.)*, Indiana University Press, 1994; this edition 1998, стр. 17.
2. ↑  Piper, Franciszek; review of Meyer, Fritjof. "Die Zahl der Opfer von Auschwitz. Neue Erkentnisse durch neue Archivfunde", *Osteuropa*, 52, Jg. 5/2002, стр. 631-641.
3. ↑  Piper, Franciszek Piper. "The Number of Victims" in Gutman, Yisrael & Berenbaum, Michael. *Anatomy of the Auschwitz Death Camp*, Indiana University Press, 1994; this edition 1998, стр. 62.
4. ↑  Ѓоко Здравески, *Отсечки стварност*. Скопје: Бегемот, 2019, стр. 57.
5. ↑  *Savremena poljska poezija*. Beograd: Nolit, 1964, стр. 97-99.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 168340274
* LCCN: n96112360
* ISNI: 0000 0001 2236 0451
* GND: 4003697-2
* SELIBR: 217332
* SUDOC: 027497194
* BNF: cb161355471 (податоци)
* NLA: 49287899
* NKC: olak2003164504
* BNE: XX451335

 |

 |
The **Hussites** (Czech: ***Husité*** or ***Kališníci***; "Chalice People" Latin: ***Hussitae*** or ***Calixtinism***) were a Czech proto-Protestant Christian movement that followed the teachings of reformer Jan Hus (fl. 1401-1415), who became the best known representative of the Bohemian Reformation.

After the execution of Hus at the Council of Constance, a series of crusades, civil wars, victories and compromises between various factions with different theological agendas broke out. At the end of the Hussite Wars (1420–1434), the now Catholic-supported Utraquist side came out victorious from conflict with the Taborites and became the dominant Hussite group in Bohemia. 

Catholics and Utraquists were given legal equality in Bohemia after the religious peace of Kutná Hora in 1485. Bohemia and Moravia, or what is now the territory of the Czech Republic, remained majority Hussite for two centuries until Roman Catholicism was reimposed by the Holy Roman Emperor after the 1620 Battle of White Mountain during the Thirty Years' War. 

The Hussite tradition continues in the Moravian Church, Unity of the Brethren and the refounded Czechoslovak Hussite churches.

1. ↑  Oxford Dictionary of the Christian Church (Oxford University Press 2005 ISBN 978-0-19-280290-3), article "Constance, Council of"
2. ↑  Nĕmec, Ludvík "The Czechoslovak heresy and schism: the emergence of a national Czechoslovak church," American Philosophical Society, Philadelphia, 1975, ISBN 0-87169-651-7
**Екатерина Генадиевна Волкова** (руски:Екатерина Геннадьевна Волкова) (родена на 16 февруари 1978 г. во Курск) — руска атлетичарка на средни патеки која е специјализирана да се натпреварува во трката на 3000 метри со препреки.

Во првата трка на 3000 метри со препреки на големите натпреварувања, на светското првенство во 2005 одржано во Хелсинки, таа го освоила сребрениот медал со време од 9:20,49, што претставувало нејзин личен рекорд.

На светското првенство во 2007, во Осака, Волкова го освоила златниот медал, а следната година, на Летните олимписки игри 2008, во Пекинг таа успеала да го осови бронзениот медал.

Лични рекорди
-------------

* 1500 метри - 4:09.03 (2005)
* 3000 метри - 8:54.64 (2005)
* 3000 м со препреки - 9:06.57 (2007)
* 5000 метри - 15:00.02 (2007)

Надворешни врски
----------------

* Профил на IAAF.org
* Профил на european-athletics.org

 *Оваа биографска статија за личност од рускиот спорт е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Водачите на АТЕС/АПЕК носејќи чаманти за време на самитот во 2004 година.
**Чаманто** (шпански: chamanto; мапудунгунски: chamall (чамал, во превод волнена ткаенина)) ― традиционална украсна облека од средишно Чиле, слична на пончо и исткаена во свилен конец и волна. Целата нејзина контура е завршена со раб како лента. Традиционално, чилеанските празнични пончоа вклучуваат бои како сива, кафеава, црвена, црна и бела. Разликата помеѓу чаманто и другите пончоа е нивната двостраност, бидејќи двете страни - една светла, една темна - се корисни од двете страни да се носени. Традиционално, темната страна на пончото е користена преку ден, додека неговата светла страна најчесто е носена навечер.

Шамантоата го привлекле светското внимание кога биле носени од страна на 21 водач на Азиско-тихоокеанската економска соработка за време на службената фотографија на самитот во 2004 година.

Изработката на шаманто бара голема трудољубивост, поради извонредноста вклучена во ткаењето на свилата и волната, плус сложеноста на дизајнот скициран со вкрстување на нишките.

Фигурите што ги разубавуваат шамантоата вклучуваат копихуа, национален цвет на Чиле, јачмен и пченица, капини, гроздови грозје, фуксија, панси и разни птици претставници на националната фауна.

Поврзано
--------

* Култура на Чиле

Извори
------

* Jill Condra (9 април 2013). *Encyclopedia of National Dress: Traditional Clothing Around the World*. ABC-CLIO. стр. 136. ISBN 978-0-313-37637-5.

Наводи
------

1. ↑  Muñoz Urrutia, Rafael, уред. (2006). *Diccionario Mapuche: Mapudungun/Español, Español/Mapudungun* (шпански) (2nd. изд.). Santiago, Chile: Editorial Centro Gráfico Ltda. стр. 136. ISBN 956-8287-99-X.
2. ↑  „Chamantos". *www.memoriachilena.gob.cl/*. 2018. Посетено на 23 декември 2023.

Надворешни врски
----------------

* (на шпански) Museo Rancagua (со фотографии)
**Долар** или **австралиски долар** (ISO 4217: **AUD**, бројчен код: 036) е официјална валута и средство за плаќање во Австралија воведена во 1966 година. Оваа валута исто така се користи и на Божиќниот Остров, Кокосовите Острови, Норфолшкиот Остров, како во независните држави во Тихиот Океан - Кирибати, Науру и Тувалу. Се обележува со симболот за долар **$**, но често се додада **АU** или **А** за да се разликува од другите долари. Се дели на 100 центи. Меѓународниот код на валутата е **AUD**.

Австралискиот долар во моментов е шеста валута според обемот на тргување во светот, после американскиот долар, еврото, јапонскиот јен, британската фунта и швајцарскиот франк.

Доларите ги издава *Банката за парични резерви на Австралија* (Reserve Bank of Australia). Инфлацијата во 2006 година изнесувала 3.3%.

Банкнотите се издаваат во апоени од 5, 10, 20, 50 и 100 долари, а монетите во апоени од 1 и 2 долари, како и 5, 10, 20 и 50 центи.

Една од специфичностите на австралискиот долар е што не се печати на хартија, туку се произведува од посебна пластика. Така банкнотите се поиздржливи и подолго можат да се употребуваат, а значително е намалена опасноста од фалсификување.

Наводи
------

1. ↑  „Museum of Australian Currency Notes". Архивирано од изворникот на 2010-03-28. Посетено на 2011-05-22.

Надворешни врски
----------------

* Австралиски долар - банкноти (германски) (англиски)
Неолит (ново – младо камено време, 12.000 – 3.000. години п.н.е.)

Младото камено време почнува со неолитската револуција на Блискиот Исток (тоа било време на последниот леден период во Европа). Климата северно од Алпите била како сега во Сибир и на Алјаска). Тоа траело повеќе илјади години и почнало околу 8.000 година п.н.е. кога луѓето по првпат успешно ги припитомиле животните и произвеле зрнеста храна. Тоа бил пат на премин од лов кон земјоделство. Номадскиот живот се заменува со седечки. Со новиот начин на живот во трајни селски заедници дошло и до нови пронајдоци: грнчарство, ткаење и предење. Основни модели на градежни конструкции се од дрво,тули и камен.
Од овој период познати се остатоци од многу импресивни скулптури на човечки глави строги поединечни обележја – „Јерихонски глави", околу 7.000 години п.н.е. (череп обложен со обоен гипс со очи од школки).

Луѓето во неолитот верувале во духовите на предците и се верувало дека тие се наоѓаат во главата на човекот, која можела да го надживее телото и да ја задржи моќта над судбината на своите поколенија. Затоа тие требало да ги смируваат тие духови. Сочуваните глави биле „замки за духовите".
Покрај верувањата во духовите на предците постоело и верување во анимизам – во секој предмет постоел дух. Во секодневниот допир со светот на духовите примитивниот човек не се задоволувал само со тоа што ќе врши обреди, туку чувствувал потреба својот однос да го изрази 
со игри и слични драмски церемонии, ставајќи маски, а таа занесеност трае и до денешни денови.

Неолитскиот град Јерихон, во денешен Јордан, со кемени куќи и поплочени дворови е извонреден пример за висока развиеност на неолитските луѓе. Но одбранбените ѕидини и кули укажуваат на почетокот на судири меѓу луѓето.

Во Европа во тоа време се појавуваат мегалитски споменици направени од големи камени блокови наредени еден врз друг на суво (без малтер), од кои најпознат е Стоунхенџ во Англија. Стоунхенџ се состои од низа кемени блокови наредени кружно со остар во средината. Оријентиран е спрема страната на која се раѓа сонцето на денот на догоденицата (летен сонцестој, 21 јуни)

Поврзано
--------

* Историја
* Праисторија
* Историја на уметноста
* Уметност

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Неолитска уметност" на Ризницата ? |

* Neolithic Stone Tools and Artifacts — World Museum of Man Архивирано на 30 април 2008 г.
* Brutal lives of Stone Age Britons
* Vincha Neolithic Script
* EuroPreArt database of European Prehistoric Art
* Lepenski Vir Архивирано на 23 јануари 2020 г.
* Göbekli Tepe, in German Архивирано на 4 јуни 2011 г.
* Nevali Cori Архивирано на 11 март 2014 г.
* Prehistoric Art Expressions from India
* Архивирано на 7 март 2016 г.
**„Среќен крај"** (англиски *Happy End*) е чехословачки филм од 1967 година, во режија на Олдрих Липски (Oldrich Lipský), кој е автор и на сценариото, заедно со Милош Мацоурек (Milos Macourek). Главните улоги ги играат: Владимир Менсик (Vladimír Mensík), Јарослава Обермајерова (Jaroslava Obermaierová) и Јозеф Абрхам (Josef Abrhám).

Содржина
--------

Тема на филмот е едно убиство и неговите последици, прикажани по обратен редослед, каде смртта е, всушност, почетокот. Имено, дејствието на филмот почнува со „погубувањето" на главниот лик, а потоа се навраќа на минатото, откривајќи ги неговите одлуки и постапки што довеле до убиството...

Надворешни врски
----------------

Happy End IMDb

Наводи
------

1. ↑  Sretan svršetak, čehoslovački film (1967.) (пристапено на 23.12.2023)
**Алфред Кубин** (1877 - 1959) — австриски сликар, илустратор и писател.

Животопис
---------

Сликарско творештво
-------------------

Во текот на својата долга кариера, Кубин направил повеќе од 20 000 цртежи и илустрирал над 150 книги. Тој бил нарекуван австрискиот Гоја, а го споредувале и со Паул Кле. Истовремено, тој бил единствениот Австриец кој членувал во познатата германска сликарска група „Синиот јавач". Во текот на кариерата имал 850 самостојни и групни изложби со што се вбројува меѓу сликарите со најмногу изложби во неговото време.

Книжевно творештво
------------------

Книжевното творештво на Кубин се состои од есеи, раскази, автобиографски белешки и романот „Другата страна".

Наводи
------

1. ↑  „O autoru", во: Alfred Kubin, *Druga strana*. Beograd: Laguna, 2019, стр. 294.
2. ↑  „O autoru", во: Alfred Kubin, *Druga strana*. Beograd: Laguna, 2019, стр. 294.
**Венерските фигурини** вклучуваат широк спектар на статуетки од Горниот Палеолит кои ги претставуваат жените со преувеличени физички одлики. Повеќето биле откопани во Европа, но други се пронајдени и во Сибир, што ја протега нивната дистрибуција низ поголемиот дел на Евроазија.

Повеќето од нив имаат нагласени колкови, стомак, гради, бутови, или вулва. Рацете и нозете често отсуствуваат, а главата е обично мала и безлична. Тие можеле да иматат ритуална или симболичка функција, да бидат автопортрети на жени, да бидат амблеми на безбедност и успех, икони на плодноста, или директни репрезентации на божицата-мајка.

Хелен Бенини тврди во *Појавата на Божицата* дека конзистентноста во дизајнот на овие безлични, често бремени личности со големи гради, во текот на еден поширок регион и во текот на долг временски период укажуваат на тоа дека тие претставуваат архетип на женски Врховен Создател. Луѓето во неолитот, бронзеното време, и железното доба најверојатно ја сметале жената како творец вродено сврзана со циклусите на природата: жените роѓале (создавале) и нивниот менструален циклус бил во согласност со Месечните циклуси и плимата и осеката.

* Реконструкција на Венера од ЛеспугРеконструкција на Венера од Леспуг
* Вјестоничка Венера — најрана откриена употреба на керамика (29.000 п.н.е. - 25.000 п.н.е.)Вјестоничка Венера — најрана откриена употреба на керамика (29.000 п.н.е. - 25.000 п.н.е.)
* Венера од МораваниВенера од Моравани
* Вилендорфска ВенераВилендорфска Венера
* Венера од БрасемпуВенера од Брасемпу
* Венера од Парабита (дрвена репродукција)Венера од Парабита (дрвена репродукција)
* Венера од ЛоселВенера од Лосел

Наводи
------

1. ↑  Conard, Nicholas J (14 May 2009). „A female figurine from the basal Aurignacian of Hohle Fels Cave in southwestern Germany" (PDF). *Nature*. **459** (7244): 248–252. doi:10.1038/nature07995. PMID 19444215. Посетено на 27 July 2010.
2. ↑  Cressey, Daniel (13 May 2009). „Ancient Venus rewrites history books". *Nature*. News. doi:10.1038/news.2009.473. `|access-date=` бара `|url=` (help)
3. ↑  Sandars, 29
4. ↑  Benigni, Helen, ed. 2013. *The Mythology of Venus: Ancient Calendars and Archaeoastronomy*. Lanham, Maryland : University Press Of America.
5. ↑  Sandars, plate 12

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Палеолитска Венера" на Ризницата ? |

* Undergraduate thesis, University of Texas, PDF
* Images of women in ancient art Архивирано на 25 мај 2009 г.
* Christopher Witcombe, "Analysis of the Venus of Willendorf"
* Venus figurines and other portable Ice Age Art, with Dr Jill Cook, Curator of European Prehistory, British Museum
* (Canadian Museum of Civilization) The Balzi Rossi Figurines
* LeRoy McDermott, "Self-Representation in Upper Paleolithic Female Figurines" Архивирано на 27 октомври 2014 г.
* Venus figures from the Stone Age - with excellent pictures of most of the figurines
Љубљанската обиколница.
**Љубљанска обиколница** (словенечки: *Ljubljansko vozlišče*, Ljubljanski obroč) ― автопатска обиколница околу градот Љубљана. Обиколницата го обликува главниот центар на словенечката автопатска мрежа и се поврзува со автопатите А1 и А2. Изграден е од 1979 до 1999 година и се состои од четири обиколни делови: северната обиколница (ljubljanska severna obvoznica), источната обиколница (ljubljanska vzhodna obvoznica), јужната обиколница (ljubljanska južna obvoznica), и западната обиколница (ljubljanska zahodna obvoznica). Самата обиколница е заведена како А1 на јужниот и источниот дел, А2 на западниот и јужниот дел, додека северните делници се потпишани како експресниот пат Х3. Надворешниот прстен е долг 29,1 км, додека внатрешниот е долг 28,65 км. Просечниот дневен сообраќај е највисок на северните делници и со повеќе од 70.000 возила е исто така највисок во Словенија. Систем за налепници за патарина е користен на обиколницата Љубљана од 1 јули 2008 година.

Наводи
------

1. ↑  „Ljubljansko vozlišče" [The Ljubljana Ring Road] (словенечки). Motorway Company in the Republic of Slovenia. Посетено на 24 ноември 2023.
2. ↑  „Travel Report: Slovenia". Foreign Affairs and International Trade Canada. 17 јануари 2012.
3. ↑  „Slovenian Vignettes (Toll Stickers)". Tourist Association Portorož. Архивирано од изворникот на 20 јули 2012. Посетено на 24 ноември 2023.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градска општина Љубљана |
| --- |
|  |
| Градски четврти | 
* Бежиград
* Вич
* Головец
* Дравље
* Јарше
* Мосте
* Поље
* Посавје
* Рожник
* Рудник
* Состро
* Трново
* Центар
* Чрнуче
* Шентвид
* Шишка
* Шмарна Гора

 | Грбот на Градската општина Љубљана |
|  |
| Населени места | 
* Бесница
* Брезје кај Липоглав
* Велики Липоглав
* Велико Требељево
* Внајнарје
* Волавље
* Габрје кај Јанче
* Двор
* Долго Брдо
* Заградишче
* Згорња Бесница
* Згорње Гамељне
* Јавор
* Јанче
* Липе
* **Љубљана**
* Мали Врх кај Прежгање
* Мали Липоглав
* Мало Требељево
* Медно
* Панце
* Подград
* Подлипоглав
* Подмолник
* Прежгање
* Равно Брдо
* Рашица
* Репче
* Садиња Вас
* Село кај Панце
* Сподње Гамељне
* Средње Гамељне
* Станежице
* Тошко Чело
* Туји Грм
* Чешљица
* Чрна Вас
* Шентпавел

 |

 |
**Песот со тажен поглед** – македонска книга, роман напишани од Оливера Николова. Книгата е издадена во 2019 година од издавачкото претпријатие Матица македонска при што била прогласена за роман на годината, 2019.

Содржина
--------

Осврт кон делото
----------------

„Песот со тажен поглед" од Оливера Николова е роман кој својата приказна ја темели на историски податоци, а фикцијата деликатно се испреплетува со фактите. Директното, експлицитно посочување на изворникот (мемоарската книга „Мојот балкански дневник" на Џ. Џонстон Абрахам, еден од докторите кои престојувале во Скопје за време на Првата светска војна) чиешто „ехо" е романот, воопшто не ѝ пречи на приказната, туку напротив, овозможува увид во слоевитоста и комплексноста на наративните постапки.

Писмото на Николова е моќно, автентично и рафинирано. Таа и во овој роман го покажува истенченото чувство за детали, кои го збогатуваат наративниот мозаик, и кои суптилно исткајуваат мрежа од симболи. Смелата авторска идеја е успешно реализирана во творечки резултат со високи естетски вредности. Авторката умешно ја води приказната до самиот крај, одржувајќи ја компактноста на структурата, уверливоста на изградените ликови и книжевни ситуации, како и стилско-јазичната префинетост..

Наводи
------

1. ↑  „Песот со тажен поглед" од Оливера Николова е „Роман на годината"
2. ↑  Оливера Николова ја доби наградата „Роман на годината"

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дела на Оливера Николова |
| --- |
|  |
| Романи и прозни дела | 
* *Зоки Поки* (1963)
* *Тајната на жолтото куферче* (1965)
* *Земјата во која никогаш не се стигнува* (1965)
* *Зимски детективи* (1972)
* *Пријателите Бон и Бона* (1974)
* *Мојот звук* (1977)
* *Тесна врата* (1983)
* *Тажниот весел Владимир* (1984)
* *Девојките на Марко* (1987)
* *Љубоболки* (1988)
* *Домашни задачи* (1989)
* *Камерата на Борис* (1989)
* *Преминот не е осветлен* (1990)
* *Шифри на каменот* (1993)
* *Бели стапки* (1993)
* *Тромбот* (1996)
* *Светлосна година* (1998)
* *Адамовото ребро* (1999)
* *Вежби за Ибн Пајко* (2000)
* *Позната учителка* (2002)
* *Белиот чад* (2009)
* *Куќичка* (2012)
* *Кадифената покривка* (2015)
* *Пешаци по црни полиња* (2017)
* *Песот со тажен поглед* (2019)

 |  |
|  |
| Драми и пиеси | 
* *Земја во која не се стигнува* (1968)
* *Сребрено јаболко* (1975)
* *Чук, чук, Стојанче* (1976)
* *Умна глава* (1984)

 |
|  |
| Раскази | 
* *Ден за летување* (1964)
* *Лева комора* (2008)

 |
|  |
| Сликовници | 
* *Сакам, нејќам* (1987)
* *А, Б, В...* (1987)

 |

 |
**Ингрид Сегерстед Виберг** (18 јуни 1911 - 21.05.2010) — шведски новинар и политичар. Таа била истакната активистка за слобода на говор, мир, човекови права и грижа за бегалците.

Животопис
---------

Сегерстед Виберг е родена во Лунд, Шведска како второ дете на норвежанката Августа Вилхелмина Синестветт (1874-1934) и шведскиот новинар Торгни Сегерстед (1876–1945). Нејзиниот брат Торгни Т. Сегерстед (1908–1999) служел како заменик-канцелар на Универзитетот во Упсала помеѓу 1955 и 1978 година.

Кога Сегерстед Виберг имала една година, семејството се преселило во Стокхолм, а подоцна во Гетеборг во 1917 година, кога нејзиниот татко станал главен уредник на весникот *Göteborgs Handels- och Sjöfartstidning* .

Помеѓу 1958 и 1970 година, Сегерстед Виберг била член на Риксдаген, претставувајќи ја Либералната народна партија. Таа служела како претседател на шведскиот оддел на Женската меѓународна лига за мир и слобода од 1975–81 година

Наводи
------

1. ↑  Robach, Karin (22 May 2010). „Ingrid Segerstedt Wiberg".
2. ↑  „Torgny T. Segerstedt". *Uppsala University*. Посетено на April 1, 2020.
3. ↑  „Torgny Segerstedt, 1876–1945". *NE Nationalencyklopedin AB*. Посетено на April 1, 2020.
4. ↑  „Göteborgs Handels- och Sjöfartstidning". *Det gamla Göteborg*. Посетено на April 1, 2020.
5. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 3 March 2016. Посетено на 5 January 2011.
Првата страница на Уставот
**Видовденски устав** — првиот устав на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците. Изгласан е од Уставното собрание на Видовден, 28 јуни, 1921 година, и покрај бојкотот на гласањето од страна на опозицијата. Од 419 пратеници, 223 гласаат за, 35 против, а 161 се воздржани. Уставот е укинат од кралот Александар I Караѓорѓевиќ при воведувањето на диктатура во државата на 6 јануари 1929 година.

Усвојување
----------

Процесот на усвојување на Видовденскиот устав донесе големи политички борби во новата држава. Иако постоеле претходни планови за донесување на устав (како Крфската декларација, Женевскиот договор итн), уставот на крајот е донесен со тесно мнозинство и прегласување на национална основа. За уставот гласале 223 пратеници на Уставното собрание. Против биле 35 пратеници, додека не гласале 161 пратеник. Со тоа не било претставници од тнр трета зона, која била под окупација на нацистичка Италија. Во името на кралот, согласност дал престолонаследникот Александар, што овој устав го става во категорија устави-пактови.

Надворешни врски
----------------

ВикиизворВикиизвор
Викиизворот на српски има изворна содржина поврзана со оваа статија:
***Устав Краљевине Срба, Хрвата и Словенаца (1921)***
***Country Standard Time*** ― мрежно место посветено на кантри музиката и сродните жанрови, како што се американа, блуграс и рокабили. Обезбедува вести и музички критики кои се однесуваат на жанрот. Тоа било основано во 1993 година од страна на Џефри Б. Ремц како печатено списание, кое било прво објавувано само во Нова Англија, но станало седржавно во 1995 година. Списанието има мрежно место од 1997 година, и ја прекинало својата печатена верзија во јануари 2009 година.

Мрежното место има прикази, вести и ЦД-а, концертни и книжевни прегледи и привлекува околу 50.000 прегледи на страници месечно.

Наводи
------

1. ↑  Jeffrey B. Remz. „Country Standard Time - About". Архивирано од изворникот на 24 март 2009. Посетено на 11 февруари 2023. Alt URL
2. ↑  Rowland, Christopher (6 јуни 2002). „Country music magazine thriving in northern city". *Boston Globe*. Посетено на 11 февруари 2023.
3. ↑  „Country music spins own Web". *The Washington Times*. 4 јануари 1997. Посетено на 11 февруари 2023.
4. ↑  „History of Country Standard Time". Country Standard Time. Посетено на 11 февруари 2023.

* Countru Standard Time
**Киба Лумберг**, вистинско име **Кирсти Лејла Аники Лумберг** (родена на 27 мај 1956) - фински уметник и автор од ромско (кале) потекло. Таа е позната како критичар на традиционалната ромска култура.

Животопис
---------

Лумберг била роден во Лаперенранта. Таа избегала од своето семејство на 13-годишна возраст поради страв, насилство и потчинување. Многу од нејзините дела се вдахнати од нејзиното искуство од детството. Лумберг се здобила со публицитет на национално ниво во 1997 година кога на телевизија била прикажана телевизиска мини-серија од традиционалниот живот на Ромите, заснована на нејзиното сценарио, насловена како „*Тумма и хехкува вери*"*.* Во 2007 година Лумберг добила смртни закани откако ја критикувала ромската култура на телевизија.

Заедно со другите истакнати членови на финската ромска заедница, Лумберг, перкусионистот Рајнер Фриман и авторот Веијо Балцар, ја критикувале Миранда Вуоласранта, претседател на Европскиот ромски и патувачки форум, обвинувајќи ја за минимизирање на проблемите и исклучување на критичките мислења. Во 2008 година, Вуоласранта била принудена да плати парична казна, откако Лумберг ја обвинила за клевета на карактерот.

Лумберг бил кандидат за Левата алијанса на финските парламентарни избори во 2007 година и во 2009 година за Европски парламент.

Наводи
------

1. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 11 ноември 2007. Посетено на 8 април 2021.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
2. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 13 ноември 2011. Посетено на 8 април 2021.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
3. ↑  „Kiba Lumberg teki rikosilmoituksen Ylen kirjeestä - HS.fi - Kulttuuri". *web.archive.org*. 14 ноември 2011. Архивирано од изворникот на 2011-11-14. Посетено на 8 април 2021.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
4. ↑  „Ajankohtainen kakkonen | yle.fi | Arkistoitu". *vintti.yle.fi*. Посетено на 8 април 2021.
5. ↑  „Seuraava sukupolvi: Kokkolan romaniyhteisö on muutoksen edessä | Image". *www.apu.fi*. 18 април 2016. Посетено на 8 април 2021.
6. ↑  „Vuolasrannalle sakot Kiba Lumbergin loukkauksesta - HS.fi - Kulttuuri". *archive.is*. 26 мај 2012. Архивирано од изворникот на 2012-05-26. Посетено на 8 април 2021.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
7. ↑  „Presidentinvaalit". *Yle Uutiset*. Посетено на 8 април 2021.
8. ↑  „Eurovaalit 2009". *Yle Uutiset*. Посетено на 8 април 2021.
**Клаус Мајне** (германски: *Klaus Meine*) е германски пејач, текстописец и музичар, најпознат како главен вокал на германскиот хард рок бенд *Scorpions* .

Мајн бил на 22 место на списокот на *најдобрите пејачи* на *хард рок* од 2006 година.

Животопис
---------

Мајне е познат по својот уникатен глас на тенор, кој може да пее од мирни балади до највисоките ноти. Тој го напишал поголемиот дел од текстовите за песните на Скорпионс, а некои од хитови биле „Wind of Change", „You and I"„But the Best for You", „Does Anyone Know", „A Moment in a Million Years", „Moment of Glory", „I Wanted to Cry", „Back to You", „My City, My Town", „Follow Your Heart", „Rock'n' Roll Band", „The World We Used To Know" and „Who We Are". Во 1981 година, по светска турнеја, за време на снимањето на албумот Blackout, Мајн го загуби гласот до степен до неможност да зборува правилно. Поради проблемот со гласот, лекарот го советувал да побара нова работа. Сепак, Скорпионс останале заедно, а Мејн се опоравил по две операции и се вратил. Во 2000 година му беше доделена плаката на родното место на Хановер. Освен Скорпионс, тој соработувал со израелскиот пејач Лиел Колет на песните „Send me an Agnel", „Bigger than life", „Keep the World Child" и „Jerusalem of Gold".

Извори
------

1. ↑  „Hit Parader's Top 100 Metal Vocalists of All Time". *HearYa - Indie Music Blog*. Архивирано од изворникот на 2019-09-08. Посетено на 7 април 2019.
2. ↑  „Metal-Rules.com: Scorpions Interview with Klaus Meine". Посетено на 7 април 2019.
3. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 7 април 2019. Посетено на 7 април 2019. Проверете ги датумските вредности во: `|archive-date=` (help)CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Клаус Мајне" на Ризницата ? |

* Клаус Мајне на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)