recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Никола Силјаноски** (1900 во Заград, Порече — 27 август 1943 во Заград, Порече) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Никола Силјаноски бил роден во 1900 година во селото Заград кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Познат револуционер од времето на Стара Југославија, како демократ, се бори на изборите. По окупацијата веднаш почнува во отворена борба против бугарската власт, се бори како илегалец. Полицијата го фаќа и по долго измачување го запалуваат на селската ширина на 27 август 1943 година.

Наводи
------


1. ↑ . Ристески, Милан (1982). Порече низ историјата. Скопје: Нио ,,студенски збор. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Приказ на **Инти** според Хозе Бернардо де Тагле од Перу.
**Инти** или Мајско сонце дел од знамето на Аргентина.
**Инти** или Мајско сонце дел од знамето на Уругвај.
**Инти** е лик од митологијата на Инките и бил бог на сонцето и заштитник на луѓето. Тој се сметал за најзначаен бог. Потеклото на Инти не е сосема познато, но се смета за син на Виракоча, богот на цивилизацијата.

Чествување
----------

Сонцето бил најважен аспект од животот бидејќи тоа овозможувало топлина и светлина. Поради тоа, Инти е познат и како Давач на живот. Тој бил чествуван од фармери, кои се потпирале на сонцето за да имаат добра жетва. Иако бил второ божество веднаш по Виракоча, тој добивал најмногу подароци од луѓето. Богот Сапа , како владетел на луѓето, тврдел диркетно потомство од сонцето.

Инти Рајми
----------

Фестивалот Инти Рајми, кој бил посветен на богот на сонцето и привлекувал многу туристи во античкиот град во Перу - Куско. Фестивалот се одржувал за време на зимската рамноденица, односно тогаш 24 јуни. На кечуански јазик, фестивалот значи „воскреснување на сонцето" или „патот до сонцето". На фестивалот покрај останатите учствувале и воени официри, владини претставници и вазали облечени во најдобрите костуми припратени со нивното оружје и инструменти.

Чествување на фестивалот започнувало со тридневен пост и луѓето не користеле никакво светло (оган) и се труделе да немаат сексуален контакт. Самиот фестивал траел девет денови и за време на тие денови луѓето консумирале многу храна и пиење. Покрај тоа, на првиот ден имало и жртвувања.

Поврзано
--------

* Митологија на Инките
* Религија на Инките

Наводи
------


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Инките е никулец.Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Митологија на Инките |
| --- |
|  |
| Богови | Апокатеквил  •  Апу  •  Атагучу  •  Виракоча  •  Екеко  •  Илапа  •  Инти  •  Кавилаке  •  Катеквил  •  Кон  •  Конираја  •  Копакати  •  Куку Мама  •  Мама Алпа  •  Мама Зара  •  Мама Квила  •  Мама Коча  •  Мама Пача  •  Паријакака  •  Парисија  •  Пача Камак  •  Супај  •  Уркагвари  •  Уркучилај  •  Часка  •  Часка Којлур | Инти |
|  |
| Свети места | Уку Пача  •  Кај Пача  •  Ханан Пача |

 |
**Федерико Дел Гросо** (роден на 24 март 1983 година) е италијански фудбалски тренер и поранешен играч кој играл како дефанзивец.

Кариера
-------

Братот близнак на Кристијано, близнаците Дел Гросо ја започнале својата кариера во нивниот роден клуб Џулијанова во Серија Ц1. Одиграле над 100 лигашки натпревари пред да го напуштат клубот во 2006 година. Во 2006 година, Кристијано потпишан со клубот од Серија А, Каљари Калчо, додека Федерико потпишал од Тернана, која штотуку испаднала од Серија Б.

На 1 февруари 2010 година, Кристијано бил продаден на Интернационале во договор за сосопственост, за 180.000 евра. Истиот ден тој бил позајмен назад во Лега про прима дивизионе за Про Патриа.

Во јуни 2010 година, Тернана го откупила Луис Антонио Хименес и се откажал од Дел Гросо, заработил нето готовина од 2,977 милиони евра, вкупно бил префрлен во Интер во сезоната 2009-10. Дел Гросо тренирал сам во летото 2010 година, но сепак ги повредил лигаментите на пателата.

Во јули 2011 година го раскинал преостанатиот 3-годишен договор со Интер и го натерал Интер да ја отпише неговата сметководствена вредност од 264.000 евра.

Во август 2016 година, Дел Гросо се вратил во Џулијанова, за аматерскиот клуб Реал Џулијанова, духовен наследник на Џулијанова Калчо.

Тренерска кариера
-----------------

На 19 јануари 2021 година, бил отпуштен како главен тренер на Џулијанова.

Наводи
------

1. ↑  „FEDERICO DEL GROSSO ALL'INTER" (Italian). Ternana Calcio. 1 February 2010. Посетено на 5 July 2013.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  F.C. Internazionale Milano S.p.A. *bilancio* (financial report and accounts) on 30 June 2010, PDF purchased from Italian C.C.I.A.A. (in Italian)
3. ↑  „UFFICIALE: Pro Patria, due acquisti "da serie A"". *tutto mercato web* (Italian). 1 February 2010. Посетено на 2010-02-01.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. 1 2  „Del Grosso, interista senza mai giocare". *Il Centro* (Italian). Pescara, Italy: Gruppo Editoriale L'Espresso. 10 July 2011. Архивирано од изворникот на 2017-02-04. Посетено на 1 June 2015.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. ↑  F.C. Internazionale Milano S.p.A. *bilancio* (financial report and accounts) on 30 June 2012, PDF purchased from Italian C.C.I.A.A. (in Italian)
6. ↑  „E il Giulianova fa sul serio Torna il difensore Del Grosso". *Il Centro* (Italian). 25 July 2016. Архивирано од изворникот на 2016-08-15. Посетено на 26 May 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
7. ↑  „A Federico" (италијански). Real Giulianova. 19 January 2021.

Надворешни врски
----------------

* Профил на AIC.Football.it (на италијански)
**IC 1101** — суперџиновска галаксија од галактичкото јато Ејбел 2029 во соѕвездието Часовник и претставува **најголемата** позната галаксија. Се наоѓа на списокот на Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Одддалечена е 1,07 милијарди светлосни години (309 мегапарсеци) од Земјата.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1101 се споменува и како ESO 155-43, DRCG 45-1.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 14 октомври 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1101 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 *m*/лм2. IC 1101 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 30 м 56,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -53° 7' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 54°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 1101 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13048.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Часовник (соѕвездие).

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  „NED results for object IC 1101". *NASA/IPAC Extragalactic Database*. Посетено на 11 November 2006.
2. ↑  „IC 1101 -- Brightest galaxy in a Cluster (BCG)". *SIMBAD*. Посетено на 21 December 2014.
3. ↑  Fisher, David; Illingworth, Garth; Franx, Marijn (January 1995). „Kinematics of 13 brightest cluster galaxies". *The Astrophysical Journal*. **438** (2): 539–562. Bibcode:1995ApJ...438..539F. doi:10.1086/175100.
4. ↑  Запис за IC 1101 на *НАСА* (англиски)
5. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
6. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Dreyer, J.L.E. New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)

Надворешни врски
----------------

* Deep Sky Browser - IC 1101[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 1101
* IC 1101, VizieR.
* IC 1101 — галактичка база на НАСА

Координати: Ѕвездена карта &1000000000000001500000015ч &1000000000000001000000010м &1000000000000056100000056,1с, +&1000000000000000500000005° &1000000000000004400000044′ &1000000000000004100000041″
**Жилјен Грак** (27 јули 1910

 – 22 декември 2007

) — француски писател, поет, и драматург, близок до надреалниот правец во литературата и неговиот предводник Андре Бретон. Делата на Грак се одликуваат со елегантен стил на пишување, префинет речник, и апстрактни поими.

Животопис
---------

Грак посетувал средно училиште во Париз, а во 1930 запишал виша школа за политички науки. Во 1932 го прочитал романот на Андре Бретон, *Надја*, што му оставил длабок впечаток. Граковиот прв роман *Замок од калиум тартрат* потсетувал на стилот на Бретон, а Грак му посветил цела книга на Бретон во 1948. За време на Втората светска војна бил заробен во Шлеска со други армиски офицери, а таму се спријателил со писателот и книжевен критичар Арман Хог.

Во 1950 објавил тирада против современата литература и книжевните награди во рецензија во *Empédocle*. Кога ја освоил наградата „Гонкур" за романот *Спротивниот брег* следната година, останал на својот став и ја одбил наградата. Грак предавал историја и географија во средно училиште сѐ до неговото пензионирање во 1970. Во 1979 го напишал предговорот на реизданието на *Journal de l'analogiste* (1954) од Сузан Лилар, чие дело го нарекол „раскошнo поведување на поезијата". Целокупното творештво на Грак било издадено во 1989 од страна на библиотеката „Плејада". Се држел настрана од големите книжевни церемонии и останал верен кон својот прв издавач Хозе Корти. Грак живеел мирен и повлечен живот во родниот Сен-Флоран-ле-Веи, на брегот на реката Лоара. Починал на 22 декември 2007, на возраст од 97 години, во болница во Анже два дена по претрпена вртоглавица.

Библиографија
-------------

* *Au château d’Argol*, 1938
* *Un beau ténébreux*, 1945
* *Liberté grande*, 1947
* *Le Roi pêcheur*, 1948
* *André Breton, quelques aspects de l’écrivain*, 1948
* *La Littérature à l'estomac*, 1949
* *Le Rivage des Syrtes*, 1951
* *Prose pour l’Etrangère*, 1952
* *Penthésilée*, 1954
* *Un balcon en forêt*, 1958
* *Préférences*, 1961
* *Lettrines*, 1967
* *La Presqu’île*, 1970
* *Le Roi Cophetua*, 1970
* *Lettrines II*, 1974
* *Les Eaux Etroites*, 1976
* *En lisant en écrivant*, 1980
* *La Forme d’une ville*, 1985
* *Autour des sept collines*, 1988
* *Carnets du grand chemin*, 1992
* *Entretiens*, 2002

Наводи
------

1. ↑  „Julien Gracq, 97, Iconoclastic French Surrealist Writer". The New York Times. 24 December 2007. `|access-date=` бара `|url=` (help)

Надворешни врски
----------------

* + Посмртница во *The Times*, 31 декември 2007
**Соундгејт** — македонска хард рок музичка група, активна во периодот 1997 до 2005 година.

Историја
--------

Во септември 1997 година, во Скопје е формиран симфо-рок составот со име „Атараксија", кој по неколку години, по мали персонални промени, го променила своето име во **Соундгејт**.

Првото поjaвување на бендот пред публика било на „Поп-Рок Фест 97" во јануари 1998 година во Штип и потоа и во финалето во Скопје. На почеток на 1998 година во студиото „Профаундс" вo продукција на Дориан Јовановиќ (од Стринг форсис) групата ги направила единствените три снимки *Будење*, *Низ морганидите* и *Чуден свет*, кои никогаш не биле објавени на самостоен носач на звук. 

Во 2002 година бендот започнал со снимање деби-албум во студиото „Профундус", но поради технички проблеми снимањето се оддолжило цели две години. Единствен резултат од таа сесија бил недовршениот материјал за албум, како и еден промотивен сингл со спот за песната *Будење*, кој во 2002 година излегол во издание на „Профундус рекордс". 

Бендот бил дел од неколку концерти, меѓу кои отворање на концертот на Стринг форсис во МОБ, во јули 2002 година, 

Во 2005 година бендот престанал да постои.

Наводи
------

1. ↑  Филиповски, Тошо (2018). *Македонска Рок Енциклопедија*. Скопје: Корпус Деликти Рекордс, Тошо Филиповски. ISBN 978-608-662000-0-4 Проверете ја вредноста `|isbn=`: length (help).
Логото на ЕвропеанаЛогото на Европеана
**Europeana.eu** е портал кој нуди пристап до милиони книги, слики, филмови, музејски дела и архивски записи кои се дигитализирани ширум Европа.

Повеќе од 2000 институции ширум Европа придонеле за развој на Европеана. Меѓу познатите институции се: Рајксмузеум Амстердам, Британска библиотека и Лувр. *Мона Лиза* од Леонардо да Винчи, *Девојката со бисерна обетка* од Јоханес Вермер, делата на Чарлс Дарвин и Исак Њутн како и музиката на Волфганг Амадеус Моцарт се некои од делата што ги има во Европеана.

Историја
--------

Катализатор за основање на Европеана било писмото испратено од Жак Ширак, претседателот на Франција, заедно со премиерите на Германија, Шпанија, Италија, Полска и Унгарија до претседателот на Европската комисија, Хозе Мануел Дурао Баросо, во април 2005 година. Во писмото се препорачувало да се отвори виртуелна европска библиотека со што ќе се направи европското културно наследство достапно за сите.

Прототипот бил објавен на 20 ноември 2008 година. Во верзијата бета, страницата нудела пристап до 4,5 милиони дигитални објекти. Поради неочекуваната просечна посета од 10 милиони на час, опслужувачите не биле во можност да го издржат тоа, па страницата привремено била исклучена. По серија на технички надградувања, повторно била пуштена во декември 2008 година.

Во февруари 2009 година, била пуштена верзијата 1.0. Во 2010 година, проектот стигнал до бројка од 10 милиони дигитални објекти. На почетокот на 2011 година, биле додадени нови можности на страницата, како алатка за превод, и можност за пребарување на насловите низ Википедија како и на други страници.

Наводи
------

1. ↑  „Европеанини партнери". Архивирано од изворникот на 16 јануари 2014. Посетено на 3 јуни 2014.
2. ↑  "Timeline of digitisation and online accessibility of cultural heritage" (23 July 2014). European Commission, *Digital Agenda for Europe*. The letter, written in French, was dated 28 April 2005 (see under that date in timeline): ec.europa.eu. Retrieved 2015-05-19.
3. ↑  „Background". Europeana.eu. Архивирано од изворникот на January 22, 2011. Посетено на 10 March 2011. 2008 Europeana's prototype is launched on November 20th by Viviane Reding, European Commissioner for Information Society and Media, and the President of the Commission, José Manuel Barroso.
4. ↑  „Europeana Version 1 project". Europeana Foundation. Архивирано од изворникот на 10 јули 2012. Посетено на 25 јуни 2012.
„Видението на Свети Петар Ноласко", 1629 година, Музео дел Прадо
***Видението на Свети Петар Ноласко*** ― слика со масло на платно од 1629 година од Франсиско де Сурбаран, сега во Музејот дел Прадо во Мадрид.

Сурбаран создал две слики од оваа тематика *Видението на Свети Петар Ноласко за Свети Апостол Петар* биле нарачани од Перцедари за Опатија Мерцед Калзада годината по канонизацијата на Петар Ноласко од страна на папата Урбан VIII, кој ги основал и Редот и Опатијата. Редот, исто така, нарачал дваесет други слики за оваа пригода, иако само двојството на Сурбаран и девет други сè уште опстојуваат.

*Видението* го прикажува Ноласко како сонува за Небесен Ерусалим од Книга на Откровението, прикажан горе лево и ангел надесно му покажува.
Во 1808 година, платното било купено од канонот Лопес Цеперо, кој го подарил и остатокот од неговата колекција на Фердинанд VII од Шпанија во 1821 година.

Наводи
------

1. ↑  The Vision of Saint Peter Nolasco
**NGC 3502** — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3502 се споменува и како NGC 3479, MCG -2-28-27, IRAS 10563-1441.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3502 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 *m*/лм2. NGC 3502 има привидни димензии од 1,8' х 1,3'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 174°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 3502 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33053. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 281; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5506. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1022.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (3501-4000);
* Нов општ каталог;
* Пехар (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 3502 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}

Користена литература
--------------------

* Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds. Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts:

Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 3502[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 3502
* NGC 3502 — VizieR.
* NGC 3502 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
Хилма Мадера
**Хилма Мадера** (18 септември 1915 – 21 февруари 2000) била позната кубанска вајарка. Нејзините две најпознати дела се *Христос од Хавана* и бистата на Хосе Марти во Пико Туркино.

Биографија
----------

Родена во Ла Викторија, Пинар дел Рио, Куба, студирала сликарство и скулптура на Националното училиште за уметности „Сан Алехандро" под менторство на Хуан Хосе Сикре (вајар на споменикот Хосе Марти ).

Нејзината статуа *Христос од Хавана* била работа што ја добила во 1953 година за време на владата на Фулгенсио Батиста. Направена е во мермер *Карара* и е висока 60 стапки и тешка 320 тони. Составена е од 67 парчиња кои биле донесени од Италија, каде Мадера ја издлабила статуата и таму била благословена од папата Пие XII. Таа била инаугурирана на 24 декември 1958 година, само две недели пред падот на владата на Батиста.

Таа работела и направила некои изложби и во Центарот за скулптура во Њујорк, во САД, и изложби на други дела во локалниот совет на градот Хавана, Лицеумот и тенискиот клуб на тревникот, и некои национални изложбени сали за сликарство и скулптура, во Куба.

Нејзината биста на *Хосе Марти* била направена во 1953 година и поставена во Пико Туркино за време на стогодишнината од раѓањето на Марти во 1963 година од Селија Санчес.

Наводи
------

* Гретел Баез Падрон; Лик: Мајра Изабел Сахион Санчес, Лик: Фелина Гонсалес Ернандес. „Lilia Gilma Madera Valiente, escultora" (на шпански).
**Прва Македонска Алпинистичка Хималајска Eкспедиција „Манаслу '86"** или **I МАХЕ „Манаслу '86"** е прва експедиција на Македонските алпинисти која се одржала во планинскиот масив на Хималаите. Се одржала во 1986 година со цел искачување на врвот Манаслу по нова првенствена насока. Предводник на оваа експедиција бил Јован Попоски - Јове. Во рамките на оваа експедиција планот бил да се искачи потполно нова првенствена технички тешка насока, но поради преголемата изложеност на објективни опасности, учесниците биле принудени да се повлечат. Веднаш потоа ја направиле прв повторување на Полската насока, (но условите биле повеќе од значително полоши одошто при првото искачување од страна на полјаците), но повторно поради лошо време и објективни опасности принудени се да се повлечат откако ја искачиле насоката во стената, од Јужното седло (околу 7480 м.н.в..). И покрај тоа, нашите алпинсти добиле големи пофалби од светски познатиот алпинист Рајнолд Меснер, како и од познатиот словенечки алпинист Томо Чесен. Јован Попоски, водачот на I МАХЕ „Манаслу '86", во една пригода има изјавено: „Искуствата со коишто се здобивме изведувајќи ја оваа акција под вакви услови, се многу оголеми отколку дури и половината од нас да се качеа на врвот по убаво време."
**NGC 3557A** — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3557A се споменува и како NGC 3533, ESO 377-11, MCG -6-25-2, IRAS 11047-3654, AM 1104-365.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 21 април 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3557A е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 13 *m*/лм2. NGC 3557A има привидни димензии од 2,8' х 0,6'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 3557A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33647. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 367; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7725. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (3501-4000);
* Нов општ каталог;
* Кентаур (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 3557A на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 3557A[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 3557A
* NGC 3557A — VizieR.
* NGC 3557A — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Марио Касас Сиера** (шпански: *Mario Casas Sierra*; р. 12 јуни 1986

) е шпански глумец, роден на во А Коруња, Галисија, Шпанија.

Кариера
-------

Марио Касас ја започнал својата кариера со појавата во телевизиската серија „Опсесија", „Лични мотиви" и „Жени". Тој дошол до внимание на домашните медиуми со филмот „Летен дожд" од 2006г. Касас доби меѓународна публика со ликот на Аитар Караско во серијата „Мажите на Пако", во која глуми од 2007-2010. Во 2010 Касас глуми во „Три метра над небото" со Марија Валверде. Тој беше шпански филм со најголема заработувачка на годината. Продолжението „Те посакувам", каде Касас глуми со Клара Лаго, имало премиера во 2012.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Марио Касас на Семрежната филмска база на податоци (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 107553306
* LCCN: no2014010897
* ISNI: 0000 0000 7777 4048
* GND: 1037107039
* SUDOC: 173060072
* BNF: cb16718013p (податоци)
* BNE: XX4697724

 |

 |
*Свети Лаврентиј* (1636-1639) од Франсиско де Сурбаран.
***Свети Лоренс*** ― слика на масло на платно од 1636-1639 година од Франсиско де Сурбаран. Се наоѓа во музејот Ермитаж во Санкт Петербург, уште од 19 век. Најверојатно бил нарачан од кардиналот Габриеле Палеоти, архепископ на Болоња или од манастирот „Св. Јосиф".

На него е прикажан Свети Лаврентиј како држи решетка, орудие на неговото мачеништво, и во богата црвена далматична боја, покажувајќи го својот статус на маченик и ѓакон. На далматичната е извезена слика на Свети Павле, нагласувајќи го продолжувањето на Лаврентиј на мисијата на Павле кај незнабошците, додека над левиот зглоб на Лаврентиј е шалката, симболизирајќи ги синџирите поставени на Христос при неговото апсење во градината Гетсиманија. Урнатините на паганскиот храм и зелените дрвја во позадина го симболизираат падот на паганскиот Рим и Христовото воскресение соодветно.

Наводи
------

1. ↑  „Catalogue entry".
2. ↑  „WGA entry".
**NGC 4140** — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4140 се споменува и како NGC 4077, UGC 7063, MCG 0-31-31, CGCG 13-63, Todd 14.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 10 април 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4140 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 *m*/лм2. NGC 4140 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 4140 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38218. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 280. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1401.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (4001-4500);
* Нов општ каталог;
* Девица (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 4140 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}

Користена литература
--------------------

* Sulentic, Jack W. and William G. Tifft, "The Revised New General Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 4140[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 4140
* NGC 4140 — VizieR.
* NGC 4140 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**NGC 4154** — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4154 се споменува и како NGC 4149, UGC 7167, CGCG 292-76, MCG 10-17-155, IRAS 12080+5834.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4154 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 12 *m*/лм2. NGC 4154 има привидни димензии од 1,3' х 0,3'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 87°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 4154 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38741. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3840. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (4001-4500);
* Нов општ каталог;
* Голема Мечка (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 4154 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}

Користена литература
--------------------

* Sulentic, Jack W. and William G. Tifft, "The Revised New General Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 4154[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 4154
* NGC 4154 — VizieR.
* NGC 4154 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
Танц со ножици
***Данза де лас тихерасс*** (значење: танц со ножици) е оригинален танц со потекло од Чанка од јужниот дел на Андите, во Перу. Танцот се состои од двајца или повеќе танчери, проследени од нивните соодветни оркестри на виолина и харфа. Танчерите танцуваат наизменично, правејќи експлицитни потези и предизвикувачки чекори, како што е танцување со само една нога.

Местата каде овој танц е највлијателен се: Уанкавелика, Ајакучо, Хунин, Апуримак и Лима.

УНЕСКО го прогласил за нематеријално културно наследство во 2010 година.

Танцот со ножици може да биде од различни видови. Во натпреварувачкиот танц, двајца танчери танцуваат предизвикувајќи се меѓусебно.

Историја
--------

 Танц со ножици
Данза де тихерас се потомци на претшпанските свештеници, гатачи, исцелители и шамани кои доживеале прогонство за време на колонијата. Во овој колонијален период, тие почнале да бидат познати како „супајпа Ваман" (*син на ѓаволот* на кечуански јазик) и се засолниле во највисоките области. Како што минувало времето, колонизаторите прифатиле да се вратат, но ги условувале да танцуваат за католичкиот Бог и светците. 

Во денешно време тоа е магиско-религиозен и ритуален танц кој преку нивните кореографии ги претставува духовите.

Перуанскиот писател Хозе Марија Аргуедас (1911-1969) го овековечил танцот во неколку романи.

Симболизам
----------

Танчерите со ножици се идентификувани со ритуална вештина. Во основа, танцот со ножици е импресивна манифестација на физичка уметност и вештини, но за човекот од Андите тоа претставува сложен ритуал. Низа мистерии се кријат околу танчерите (оние кои го прават ритуалот) кои во напливот на сила и еластичност ги тестираат своите вештини со гимнастички скок на звукот на харфа и виолина, додека го сечат воздухот со нивните ножици.

Централниот инструмент на танцот се елаборираните ножици од две независни метални плочи од приближно 25 cm, а кога двата дела ќе се спојат, прават форма на ножици со тапи краеви. Ножиците ги замениле рамните камења што се користеле во претколумбовска Америка поради сличниот звук што го испуштаат. Се смета за големо понижување ако на танчерот му паднат ножиците од раката додека тој танцува.

Надворешни врски
----------------

* (на шпански) Gabriel Aller, *Danzando con tijeras*.

Наводи
------

1. ↑  „The scissors dance". UNESCO Culture Sector. Посетено на 2011-11-25.
2. ↑  *La danza de las tijeras y la presencia de lo mágico religioso a través del "Wamani" y el "Waniku"* [*The dance of the scissors and the presence of religious magic through the "Wamani" and "Waniku"*] (шпански). San Marcos. 1976.
3. ↑  Varios autores, уред. (1998). „Folklore". *Gran enciclopedia del Perú*. Apurimac. Barcelona: Lexus. ISBN 9972-625-13-3.
4. ↑  La agonía de Rasu Ñiti
**Марија П. Неира** (родена 1962 година) е шпанска лекарка, меѓународен државен службеник и дипломат, која од 2005 година ја извршува функцијата директор на Одделот за јавно здравје, животна средина и социјални детерминанти на здравјето (PHE) на Светската здравствена организација (СЗО). ).

Биографија
----------

Марија П. Неира студирала медицина и хирургија на Универзитетот во Овиедо во Астуриас, Шпанија. Специјализирала за ендокринологија и метаболички болести на Универзитетот Рене Декарт во Париз, Франција. Магистрирала по јавно здравје и диплома за човечка исхрана на Универзитетот Пјер и Марија Кири, Париз, Франција. Неира ја доби меѓународната диплома за подготвеност за итни случаи и кризен менаџмент доделена од Универзитетот во Женева во Швајцарија. Д-р Неира ја започнала својата професионална кариера со три години во ендокринологија и исхрана во болницата Некер и болницата Сент Луис во Париз од 1984 до 1987 година. Франција.

Во раната кариера, Неира била медицински координатор со Лекари без граници (Лекари без граници) во бегалските кампови во Салвадор и Хондурас за време на вооружениот конфликт и периодот на нестабилност. Таа била заменик министер за здравство и потрошувачки прашања во Шпанија од 2002 и 2005 година  Таа исто така служела како претседател на шпанската агенција за безбедност на храна и исхрана. Пет години била советник за јавно здравје во Министерството за здравство во Мапуто и Мозамбик. Таа била советник/лекар на ОН за јавно здравје за Програмата за развој на Обединетите нации (УНДП) во Кигали, Руанда .

Марија Неира се приклучила на СЗО во 1993 година како координатор на Глобалната работна група за контрола на колера. Во 1999 година, таа била директор на Одделот за контрола, превенција и искоренување. Таа беше назначена за директор на Одделот за јавно здравје и животна средина при Светската здравствена организација (СЗО) во 2005 година.

Во ноември 2019 година, Марија Неира се приклучила на Советодавниот одбор на високо ниво на „Lancet Countdown: Следење на напредокот на здравјето и климатските промени".

Почести и награди
-----------------

* Médaille de l'Ordre du Mérite National од Владата на Франција
* Шпанска награда за национална стратегија за исхрана
* Награда „Мујер Екстраординарија" од шпанската кралица Летиција,
* Член на Кралската медицинска академија на Астурија
* *„Инспиративни жени кои работат на заштита на животната средина",* прослава на Меѓународниот ден на жената во Женева, од УНЕП (2016)

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „Dr. Maria Neira | UNFCCC". *unfccc.int*. Посетено на 2019-05-06.
2. 1 2  „Maria Neira". *NewCities* (англиски). 2018-03-19. Посетено на 2019-05-06.
3. 1 2  „WHO | Dr Maria Neira nominated an "inspirational" women". *WHO*. Архивирано од изворникот на 23 June 2018. Посетено на 2019-05-06.
4. ↑  „Advisory Groups". *Lancet Countdown* (англиски). Посетено на 2019-12-03.
**NGC 5488** — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5488 се споменува и како IC 4375, ESO 384-58, MCG -5-33-48, AM 1405-330, IRAS 14051-3305.

Откривање
---------

Телото е откриено на 8 јуни 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5488 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 *m*/лм2. NGC 5488 има привидни димензии од 3,4' х 1'.

### Астрономски податоци

Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 8 м 2,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -33° 18' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 22°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 5488 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50423. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 371; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7285. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 86.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (5001-5500);
* Нов општ каталог;
* Кентаур (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 5488 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Archinal, Brent A. Version 4.0 of an unpublished list of errata to the RNGC, dated March 19, 1987. (110,0)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 5488[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 5488
* NGC 5488 — VizieR.
* NGC 5488 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**NGC 5558** — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5558 се споменува и како NGC 5552, CGCG 47-4.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 14 јуни 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5558 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 *m*/лм2. NGC 5558 има привидни димензии од 0,8' х 0,3'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 19 м 3,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +7° 1' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 5558 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51140. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 323. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 96.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (5501-6000);
* Нов општ каталог;
* Девица (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 5558 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Sulentic, Jack W. and William G. Tifft, "The Revised New General Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 5558[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 5558
* NGC 5558 — VizieR.
* NGC 5558 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
За други истоимени места, погледајте Самовилска Вода.
КартаСамовилска Вода
**Самовилска Вода** — извор и мал параклис во близина на кумановското село Зубовце.

Местоположба
------------

Месноста се наоѓа во подножјето на возвишението Крст, во еден дол, во близина на кумановското село Зубовце.

### Пристап

До месноста може да се дојде преку земјен пат, кој се двои од регионалниот пат 1204 по селото Доброшане. Пред селото Зубовце се наоѓа патоказ каде се свртува десно и по неколку стотина метри се стигнува над изворот, каде се пристапува по скали кои водат до самиот извор и параклисот.

Историја
--------

За изворот се споменува во книгата „Кумановска област" напишана од Јован Трифуноски, кој го посетил селото во 1972 година, во која е наведено дека изворот го посетуваат болни луѓе во петок и во недела. Тие тука се измиваат и оставаат пари, кошули, пешкири и друго.

Галерија
--------

* Стара облека закачена во близина на изворотСтара облека закачена во близина на изворот
* Стар крст кај месностаСтар крст кај месноста
* Лековитата вода на изворотЛековитата вода на изворот
* ПараклисотПараклисот

Поврзано
--------

* Зубовце

Наводи
------

1. ↑  Трифуноски, Јован (1974). *Кумановска област*. Скопје: САНУ. стр. 177.

Надворешни врски
----------------

* Самовилска Вода (Зубовце) на Ризницата ?
Логото на Асер
**Асер** е тајвански мултинационален хардверска и електронска корпорација специјализирана за напредна електроника технологија и е со седиште во Xizhi, Нов Тајпеј Сити, Тајван. Производите на **Acer** ги вклучуваат десктоп-компјутерите, лаптоп-компјутерите (кои можат понатаму да се поделат на "Мида", "2 во 1", "Кабрио" и "Chromebook"), таблети, опслужувачи, уреди за складирање, уреди за виртуелна реалност, екрани, паметни телефони и периферни уреди.

Acer исто така продава гејмерски компјутери и додатоци под својот бренд (Predator). Во почетокот на 2000 година, Acer имплементираше нов бизнис модел, префрлајќи се од производителот кон дизајнер, продавач и дистрибутер на производи, при вршење на производствени процеси преку производители на договор. Во 2015 година Acer беше шести по големина продавач на лични сметачи во светот. Во моментов, во прилог на своите основни ИТ производи бизнис, Acer, исто така, има нов деловен субјект кој се фокусира на интеграција на облак услуги и платформи, како и развој на паметни телефони и уреди погоден за носене со додадена вредност IoT апликации.

Во ноември 2013 година претседател и извршен директор J.T. Ванг и претседателот Џим Вонг, и двајцата поднесоа оставка поради лошите финансиски резултати на компанијата. Ванг, наводно, требаше да го напушти Acer на крајот на годината, и требаше да биде наследен од Вонг. Соосновачот на Acer Стен Ших го презеде функцијата претседавач и привремен претседател по заминувањето на Ванг и Вонг и почна да бара нови кандидати за да ги преземе улогите на извршниот директор и претседател. На 23 декември Acer го именуваше Џејсон Чен, потпретседател на светската продажба и маркетинг на Тајван Полупроводнички Производство, за свој нов претседател и извршен директор, делотворен на 1 јануари.

Корпорацијата Acer America, со седиште во Сан Хосе, Калифорнија, е членка на Acer Group. Acer's R & D, инженерство, производство и маркетинг операции во САД и Канада се управувани од страна на Acer Америка. Седиштето на САД беше отворено со персонал од три во 1985 година, како Multitech Electronics USA, во Mountain View, Калифорнија. Во 1986 година, штабот на САД беше преместен во Сан Хосе, Калифорнија.
Рафаело 
**Рафаело** — кондиторски прозвод појавен на пазарот во 1990 година, од италијанскиот производител Фереро. Производот е во форма на топка од кокос и бадем. Во својот состав содржи: сферична обланда која е исполнета со бел млечен крем и бели бланширани бадеми, опкружени со слој од кокос. Продуктот содржи големо количество на лактоза, што го прави Рафаело некомпатибилен за потрошувачите со нетолеранција на лактоза.

Фабриките на Фереро кои го произведуваат Рафаело се: Владимир, Русија, Брантфорд, Канада, и Арлон, Белгија. Најголемиот пазар на слатките призводи на Фереро и Рафаело е Русија.

Во 2008 година, белгиската компанија Соремартек (дел од групацијата Фереро) започнала правна постапка против Ландрин, украинска компанија која почнала со произведување на слатки во 2007 година слични на Рафаело, наречено Варферато. Соремартек поднеле тужба против Ландрин дека го прекршиле заштитниот знак на Соремартек за заштита на изгледот на нивните слатки, Рафаело. По долга судска борба, судот на Украина пресудил во корист на Ландрин.

Во 2017 година, судот во Франкфурт на Мајна, Германија, пресудил Фереро да го наведе бројот на слатки во секое продадено пакетче Рафело, наместо само да ја наведе тежината.

Наводи
------

1. ↑  Degun, Gurjit (January 16, 2015). „Karmarama captures £2m Raffaello ad account". *The Observatory International* (англиски). Архивирано од изворникот на January 7, 2020. Посетено на January 7, 2020.
2. ↑  „Ferrero prepares for major multi-million expansion in Russian markets". *Confectionery Production* (англиски). Посетено на January 7, 2020.
3. ↑  Nieburg, Oliver (August 31, 2016). „Ferrero Canada plans three new products at Brantford site". *confectionerynews.com*. Архивирано од изворникот на January 7, 2020. Посетено на January 7, 2020.
4. ↑  Abdulla, Hannah (January 28, 2016). „Ferrero to invest EUR21m in Belgium plant". *www.just-food.com*. Архивирано од изворникот на 2020-01-07. Посетено на January 7, 2020.
5. ↑  Smirnova, Lena (May 28, 2013). „Candy Maker Ferrero Expects Russia to Become No. 1 Market". *The Moscow Times*. Архивирано од изворникот на January 7, 2020. Посетено на January 7, 2020.
6. ↑  „Ferrero Loses Raffaello Trademark Protection in Ukraine | PETOŠEVIĆ". *www.petosevic.com*. February 23, 2011. Архивирано од изворникот на January 7, 2020. Посетено на January 7, 2020.
7. ↑  Byrne, Jane (January 20, 2011). „Ferrero loses out in Ukraine trademark dispute". *confectionerynews.com*. Архивирано од изворникот на January 7, 2020. Посетено на January 7, 2020.
8. ↑  Justin Haggler (November 2, 2017). „Ferrero Raffaello ordered to count chocolates in each box rather than give total weight". *The Daily Telegraph*. Посетено на January 1, 2020.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Рафаело (слатки)" на Ризницата ? |

* Матична страница Уредете го ова на Википодатоците
Балиардо настапува во 2012 година
**Антоан** ''**Тонино**" **Балиардо''** е француски гитарист со шпанско потекло Гитано. Тој е главен гитарист на Gipsy Kings, група New Flamenco од Франција која има продадено повеќе од 18 милиони албуми ширум светот. Роден е во Монпелје. Тој е внук на гитаристот Манитас де Плата.

Повеќето албуми на Gipsy Kings имаат меѓу три и пет инструментални резови - сите напишани од Балиардо[] ; тој, исто така, ги пишувал и нивните гласовни броеви. По неговото соло деби во 2001 година, Essences *,* Балиардо издал инструментален албум под неговото хомонимус име во 2003 година, со свои оригинали.

„Тонино е најкреативната личност во бендот", рекол Чико Бучики, поранешен член кој го напишал нивниот најголем хит до сега, „ Бамболео". „Тој има многу идеи и одлична имагинација. Порано одеше и на училиште со својата гитара."

Балиардо, како и неговиот колега од бендот Николас Рејес, не умее да чита или пишува музичка нотација.

Соло дискографија
-----------------

* *Суштини* (2001)
* *Тонино Балиардо* (2003)

Поврзано
--------

* Ново фламенко
* Фламенко румба
* Џипси Кингс
* Јоханес Линстед

Наводи
------

1. ↑  Walters, John L. (November 9, 2014). „Manitas de Plata obituary".
2. ↑  Martin, Tim (6 January 2015). „Gipsy Kings: 25 years as world music's biggest stars". *The Times*.[*бара регистрација*]
3. Russell, Lawrence (2002). „The New Flamenco". *Media Court*. Culture Court. Посетено на 8 August 2013.
4. *Guitar Extra*, Fall 1990, "Gipsy Kings/Ketama - Roots of the New Flamenco," Hank Bordowitz.

Надворешни врски
----------------

* Tonino Baliardo at Last.fm
* Tonino Baliardo at AllMusic
**Анхела Варгас Вега** (шпански: *Ángela Vargas Vega*) попозната по уметничкото име **Анхелита Варгас** (*Angelita Vargas*; 1946 - 11 ноември 2023

) — ромска шпанска фламенко танчерка и пејачка, сметана за една од најголемите ѕвезди на андалусиската музичка сцена. „*New York Magazine*" рекол дека таа „ги користи своите нозе како компас - едната нога се врти на место, додека другата деликатно отчукува круг" - по втор пат, „специјалитетот" се чини дека дегенерира во трик. Таа е омажена за Ел Бјенкасао и е мајка на танчерот Хоселито (Хозе Кортес Варгас).

Родена е во Севиља. Почнала да танцува од 3-годишна возраст, до 8-та година таа настапувала во групата наречена „La Gitanilla" низ цела Шпанија. Таа настапувала во група на Експо 98. Настапувала во Обединетото Кралство, Северна Америка, Јапонија, Холандија и Германија и е примател на Премио Пастора Империо (Кордоба, 1980) и на Премио Национален ал бајле де Катедра де Фламенкологија (Херез, 1986).

Наводи
------

1. 1 2  Leblon, Bernard (2003). *Gypsies and Flamenco: The Emergence of the Art of Flamenco in Andalusia*. Univ of Hertfordshire Press. стр. 126. ISBN 978-1-902806-05-1. Посетено на 8 април 2021.
2. ↑  *New York Magazine*. New York Media, LLC. 3 ноември 1986. стр. 99. ISSN 0028-7369. Посетено на 8 април 2021.
3. ↑  „Biography". Angelitavargas.com. Архивирано од изворникот на 17 јануари 2013. Посетено на 8 април 2021.

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место