recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Крал на Унгарија и ХрватскаПредлошка:SHORTDESC:Крал на Унгарија и Хрватска

**Ладислав III** (унгарски: *III. László*, Словачки и хрватски: *Ladislav III*, ~1200  –  7 мај 1205) бил крал на Унгарија и Хрватска помеѓу 1204 и 1205 година. Тој бил единственото дете на кралот Емерик. Ладислав бил крунисан за крал по наредба на неговиот болен татко, кој сакал да го обезбеди наследството на неговиот син. Додека кралот умирал, тој го направи својот брат, Андреј , регент за периодот на малолетништовото на Ладислав. Сепак, војводата Андреј ги игнорирал интересите на детето. Како резултат на тоа, мајката на Ладислав, Констанца од Арагон , побегнала во Австрија, земајќи го Ладислав со неа. Ладислав неочекувано починал во Виена .

Почетокот (околу 1200-1204)
---------------------------

Ладислав бил единственото познато дете на кралот Емерик и неговата сопруга, Констанца од Арагон. Точниот датум на раѓањето на Ладислав не е познат, но веројатно е дека тој е роден околу 1200 години, според историчарите Ѓула Кристо и Ференц Мак. Откако сериозно се разболел, кралот Емерик го наредил крунисувањето на Ладислав во обид да обезбеди добра иднина за неговиот син. Јован, архиепископ Калоцки, го крунисал Ладислав на 26 август 1204 година.  Емерик се помирил со својот помал брат, Андреј, кого го затворал. Тој го ослободил Андреј и го направил регент за време додека Ладислав да стане полнолетен.

 
> Кралот Емерик се разболе со еден вид неизлечива болест. Затоа, кога знаеше дека неговиот последен час се приближува, тој со брзање го ослободи од притвор својот помал брат и беше донесен пред него.Кога Андреј се појави пред царот, царот ја направи својата волја во негово присуство, му го довери старателството на својот син и администрацијата на царството додека Ладислав не порасне.
> 
> — Архиѓакон Томас: *Историја на епископите на Салона и Сплит*
>

Наводи
------

1. 1 2  Kristó & Makk 1996, стр. 227, Appendix 4. sfn error: no target: CITEREFKristóMakk1996 (help)
2. ↑  Kristó & Makk 1996, стр. 227. sfn error: no target: CITEREFKristóMakk1996 (help)
3. ↑  Érszegi & Solymosi 1981, стр. 127. sfn error: no target: CITEREFÉrszegiSolymosi1981 (help)
4. ↑  Bartl и др. 2002, стр. 30. sfn error: no target: CITEREFBartlČičajKohútovaLetz2002 (help)
5. ↑  Érszegi & Solymosi 1981, стр. 126–127. sfn error: no target: CITEREFÉrszegiSolymosi1981 (help)
6. ↑  Engel 2001, стр. 89. sfn error: no target: CITEREFEngel2001 (help)
7. ↑  *Архиѓакон Томас од Сплит: Историја на епископите на Салона и Сплит* (ch. 23.), p. 143.
**„Уште овојпат"** (српски: *Још овај пут*) — филм на режисерот Драган Кресоја од 1983 година. Главните улоги ги играат: Александар Берчек, Велимир Бата Живојиновиќ, Радмила Живковиќ, Владица Милосављевиќ, Бранко Видаковиќ и Јосиф Татиќ.

Синопсис
--------

Филмот ја прикажува судбината на двајца осуденици: трговесот со дрога Макс и повеќекратниот затвореник Џек, кој е болен од неизлечлива болест. Пред да биде уапсен, Макс се жени со една провинциска девојка, која дури по раѓањето на детето дознава со што се занимава нејзиниот сопруг и бара развод. Џек е условно пуштен од затворот, а Макс користи слободен викенд. Двајцата, во придружба на невенчаната сопруга на Џек, поаѓаат во потрага по жена му на Макс и по неговиот син. Патем, Макс го среќава татка си, кој има успешна кариера и со кого никогаш немал добри односи....

Наводи
------

1. ↑  Још овај пут (пристапено на 24.9.2023)
Денот на марморот 2005
**И секој ден, марморот те поздравува** (англиски: *Groundhog Day*) — американска комедија од 1993 година. Бил Мари игра во него арогантен, самоцентричен и циничен метеоролог кој е заглавен во временска основа и го доживува истиот ден одново и одново, како прочистен човек може да го продолжи својот живот. Режија: Харолд Рамис.

Содржина
--------

Фил Конорс е телевизиски метеоролог кој се плаши од неговата годишна посветеност да го пријави ритуалот во малиот град Пункссутани, Пенсилванија, бидејќи се чувствува повикан на повисоки почести. Заедно со Рита, неговиот нов шеф на фотографија и снимател, тој заминува на 1-ви февруари во Пункссутани, каде што 2 февруари се одбележува како ден на мармотот. Фил доаѓа во лошо расположение во градот и луѓето таму го нервираат, вклучувајќи го и неговиот тим. Следното утро неговото расположение не се подобрило. Тој смета дека е понижувачко што мора да направи ТВ-извештај за мармор, и сака да се извлече што е можно побрзо. Но, бидејќи автопатот е блокиран од снежна бура, Фил е принуден да остане таму повторно по настанот.

Вудсток опера, во филмот хотелот на Пункссутани
Ова е местото каде што неговиот ден започнува одново и одново со истите настани: секое утро во 6 часот, тој се разбудува со радио часовник , која ја свири песната "Јас те земав бебе" од Сони и Шер, тогаш радио-домаќините го најавуваат денот на мармор, бидејќи е повторно и повторно на 2 февруари. Освен фактот дека тој никогаш не може да го напушти Пункссутани поради невремето, Фил може да го помине денот како што сака; Никој освен него не сфаќа дека денот на суетата постојано се повторува. Во почетокот Фил е неверодостоен и се сомнева во неговиот ум, но наскоро тој почнува да го користи своето знаење за себе за да создаде екстравагантен живот полн со забава, пари и жени.

Но, кога тој се обидува да ја заведе својата колега Рита, тој ден од ден на ден пропаѓа. Конечно, тој се уморува и почнува да очајува. Тој извршува самоубиство на многу начини, но никој не може да стави крај на феноменот на бескрајно повторувачкиот ден - тој секогаш се буди повторно во шест часот во неговата хотелска соба. Тој му верува на Рита, и еден од нејзините совети му помага да пронајде други цели чекор по чекор во неговиот затворен живот: Фил почнува да ги поминува своите денови значајни и образовани. Секој ден Фил мора повторно да ја освои довербата на Рита затоа што се вљубил во неа. Фил станува добродетел на другите и може да им помогне на речиси секој во градот да има подобар ден. Само еден изнемоштен бездомник не може да го спаси од смрт во било кој од неговите обиди.

Притоа, Фил успева постепено да се трансформира во подобра, несебична личност со користење на овие денови на повторување за еден вид на самообразование. Сето ова го прави ценет и популарен човек; тој се наоѓа заљубен во Рита, а времето завршува конечно, тој се буди на долгоочекуваниот 3 февруари во веќе мразениот кревет, овој пат со страната на Рита. Двајцата одлучиле да се преселат во Панксутауни.
**Ванчо Д. Аврамоски** ( 1893
 во Сушица (Порече) — 19 ноември 1944

 во Речане, гостиварско) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Бил земјоделец. Кон НОБ пристапил доброволно, во 15-та Поречка бригада во 1944 година. Се борел во повеќе борби за ослободување на Македонија. Загинал во борба против балистите кај селото Речане, гостиварско на 19 ноември 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.214



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Светогорски Залив** (грчки: *Κόλπος Άγιου Όρου*; *Σιγγιτικός κόλπος*) — залив на Егејското Море, сместен крај југоисоточното крајбрежје на Халкидичкиот Полуостров, Егејска Македонија.

Заливот се протега меѓу два крака на полуостровот — Света Гора на североисток и Ситонија на југозапад. Долг е 50 км, широк 27 км (на влезот), а длабок до 500 м. На север, во близината на провлакот кој ја поврзува Света Гора со главнината на Халкидикот се наоѓа островот Амолјани, а на запад крај брегот на Ситонија е островот Дијапорос. Плимата и осеката се полуденоноќни, со висина под 0,5 м. На југозапад, по крајбрежјето на полуостровот Ситонија има десетина одморалишни населби со впечатливи плажи и хотелски комплекси.

Поврзано
--------

* Струмски Залив — соседниот залив на север

Наводи
------

1. ↑  «Большая Советская Энциклопедия» – Сингитикос, т. 23, стр. 414

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 249417292

 |

 |
**Никола Божинов Николовски** (6 септември 1926

, Осој (Дебарско) ―  1945

, Банова Јаруга, Хрватска) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Споменик од НОБ во село Осој, на кој е испишано името и на Никола Николовски

Животопис
---------

Произлегува од селско семејство. Зaвpшил основно училиште во родното село. Уште пред војната се преселил во населбата Маџари во Скопје. Татко му работел како млекар. Изучил фотографски занает, а подоцна и шивачки. По завршувањето на занаетот се вработил кај приватен мајстор во Скопје. Тука останал на работа до 1941 година. На 9 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во сите борби за ослободување на Македонија, особено на падините на Скопска Црна Гора, каде се воделе огорчени борби против балистичките банди. Со Бригадата што била вклучена во Петнаесетти македонски корпус, учествувал во борбите за ослободување на преостанатите делови на татковината. Учествувал во пробивот на Сремскиот фронт, во тешките и крвави борби кај Банова Јаруга. Во една од овие борби тој исчезнал. Со сигурност се претпоставува дека бил заробен и ликвидиран од германските фашисти.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 106. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Гало|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Гало***  или **галонут**, е растение од фамилијата Olacaceae. Специфичниот епитет *frutescens* е од латинскиот *frutex* што значи „грмушка". Таа произведува јадливи плодови и јаткасти плодови кои се јадат на Филипините.

Опис
----

***Гало*** расте како грмушка или мало дрво до 30 метри високо со дијаметар до 30 см. Зеленикаво сивата кора е мазна до шарена. Обовоидните до долгнавести плодови се зелени, зреат до жолти или портокалови и имаат големина до 1,2 см долги. Дрвото понекогаш локално се користи за куќни столбови.

Дистрибуција и живеалиште
-------------------------

***Гало*** е роден во Југоисточна Азија, од Андаманските и Никобарските Острови и Мјанмар преку Малезија, Индонезија и Филипините. Неговото живеалиште се мешани диптерокарпни шуми, понекогаш тресетни и тресетски мочуришни шуми, повремено подпланински шуми, од нивото на морето до 1100 м. надморска височина.

Употреба
--------

Овошјето и семето на гало (исто така познато како *алулој* ) се јадат на Филипините. Овошјето обично се вари пред консумирање и има вкус сличен на авокадото. Семињата имаат вкус опишан како сличен на мешавина од слатка пченка и костени.

Наводи
------

1. 1 2 3  Fern, Ken. „*Anacolosa frutescens*". *Tropical Plants Database*. Посетено на 9 February 2021.
2. 1 2  *Philippines: Country Report to the FAO International Technical Conference on Plant Genetic Resources (Leipzig, 1996)* (PDF). Department of Agriculture, Republic of the Philippines. 1995.
**Љубовишта** е село во јужниот дел на Косово. во планинскиот регион Гора, во општината Драгаш. Припаѓа на Призренскиот округ. Мнозинството од жители се Горанци.

Население
---------

Според германска карта издадена во 1941 година, а основана на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 250 јужнословенски муслимани.Населението сега брои 773.

Јазик
-----

Горанците зборуваат нашински јазик. Малкумина кои живеат близу до градовите зборуваат албански или српски. Според пописот 1991 во Југославија, 54,8% од населението на регионот Гора се изјасниле дека зборуваат нашински јазик, бидејќи мнозинството на населението се Горанци.

Традиција
---------

Традиционалната Горанска народна музика вклучува танц наречен *Коло*, која е кружен танц фокусиран на движењата на ногата. Танцот секогаш почнува со користење на десната нога и се движи во насока спротивна од стрелките. Колото обично е придружувано со инструментална музика направена често со зурла, кавал и тапан. Колото поретко е придружено со пеење како тие што се во соседните етнички групи: Албанците, Македонците и Србите.

Исто така постои и голем дел од историјата на Гораните во нивните текстови и песни. Уникатно, се пее за долго патување во Турција, за скршени срца и љубов. Нивните песни се вршат од страна на мажите и жените.

Наводи
------

1. ↑  Косово е предмет на територијален спор меѓу Република Косово и Република Србија. Република Косово еднострано прогласила независност на 17 февруари 2008 година. Србија продолжува да го смета како дел од сопствената суверена територија. Двете влади започнале да ги нормализираат односите во 2013 година, како дел од Бриселскиот договор од 2013 година. Косово во моментов е признат како независна држава од 98 од 193 земји-членки на Обединетите нации. Вкупно, 113 земји-членки на ООН во одреден момент го признале Косово, од кои 15 подоцна го повлекле признавањето.
2. ↑  „200K Volkstumskarte Jugoslawien".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Косово е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во областа Гора |
| --- |
|  |
| Призренска Гора (Косово) | 
* Бачка
* Брод
* Враниште
* Глобочица
* Горна Рапча
* Горни Крстец
* Диканце
* Долна Рапча
* Долни Крстец
* Драгаш
* Зли Поток
* Крушево
* Кукаљане
* Лештане
* Љубовишта
* Млике
* Орчуша
* Радеша
* Рестелица

 | Карта на областа ГораКарта на областа Гора |
|  |
| Кукушка Гора (Албанија) | 
* Борје
* Запод
* Кошаришта
* Ново Село
* Оргоста
* Орешек
* Очикле
* Пакишта
* Црнолево
* Шиштавец

 |
|  |
| Во Македонија 1 | 
* Јеловјане
* Урвич

 |
|  |
| 1 Населени од Горанци, но не се во областа Гора, туку Горни Полог. |

 |
|  |
| --- |
|  |

**Поречкиот Срез** бил срез / административна единица во Порече за време на српската окупација кога Порече се наоѓа во рамките на Кралството Србија а подоцна во рамките на Кралството Југославија.

По укинувањето на солунскиот фронт, германската и бугарската војска отстапуваат во 1918 година. Во Порече се задржува српската војска.

За началник на срезот е поставен Боро Марковиќ. Срезот формира општини во истите места како во 1912 година. Претседателите на општините биле поставувани со декрет. Воспоставени биле: Општина Брод, Општина Дебреште, Општина Растеш, Општина Самоков и Пласничко-Рабетинска Општина. Општински избори биле спроведени на 28 август 1920 година.

На 28 ноември 1920 спроведени биле парламентарните избори. Поречкиот Срез немал свој кандидат, поради недоволен број на избирачи, затоа избираат кандидат од Тетовскиот Срез.

Избори од 1920 година
---------------------

За време на изборите учествуваат повеќе политички партии: Демократската партија, Комунистичката партија, Радикалната партија.

Во Општина Самоков, Радикалната партија добила 42 гласа, Демократската партија 345 гласа а Комунистичката партија 8 гласа.

Избори од 1933 година
---------------------

Во 1933 година спроведени се општински избори. На изборите учествуваат Радикалната партија и Демократската партија со свои кандидати.

Избори од 1936 година
---------------------

Во 1936 година спроведени се општински избори. На овие избори доаѓа до големи судири меѓу партиите, претставниците и кандидатите за претседатели на општинските одбори.

Избори од 1938 година
---------------------

Во селата низ Порече на овие избори преку 80% од избирачите гласаат за кандидатот на Демократската партија. За пратеник е избран кандидатит Данило Ѓуроски од Слатина.

Наводи
------

1. ↑  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***Рибарски чамци*** или ***Пристаништето*** е слика на Жорж Брак, создадена во 1909 година во Париз. Се наоѓа во колекцијата на Музејот за ликовни уметности, Хјустон, во колекцијата Џон А. и во колекцијата на Одри Џонс Бек.  Била купена на аукција во 1968 година, а во1974 година била донирана на музејот. 

Ова масло на платно е кубистички пејзаж што претставува пристаниште во Нормандија, а во предниот план се рибарските чамци.

Наводи
------

1. ↑  „John A. and Audrey Jones Beck Collection".
2. ↑  *Art Prices Current* (англиски). Wm. Dawson & Sons Limited. 1967.
3. ↑  *Town & Country* (англиски). Hearst Corporation. April 1968.
4. ↑  Nero, Irene (1994). *Georges Braque's Barques de Peche: An Important Early Cubist Painting at the Museum of Fine Arts, Houston* (англиски).
Предлошка:Georges Braque
**Долна Шушаја** е село во Србија во општина Прешево во Пчињскиот округ. Селото се наоѓа на автопатот Е75 кој води од Белград, преку Скопје до Солун. Според пописот од 2002, селото имаше 342 жители  (според пописот од 1991, селото имало 310 жители).

Демографија
-----------

Во селото живеат 194 полнолетни жители, а просечната старост на населението изнесува 26,2 години (24,7 кај мажите и 27,7 кај жените). Во селото има 69 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 4,96.

Ова село е во голем број населено со Албанци (според пописот од 2002 година), а во последните три пописи, е забележан пад во бројот на жители.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

*График промена во бројот на жители во текот на 20. век"* 

|  |
| --- |
|  |

 |  |

| Етнички состав според пописот на населението од 2002. во Србија |
| --- |
|
| Албанци |    | 341 | 99,70% |
| непознато |    | 1 | 0,29% |

Наводи
------

1. ↑  Popis stanovništva, domaćinstava i Stanova 2002. Knjiga 1: Nacionalna ili etnička pripadnost po naseljima. Republika Srbija, Republički zavod za statistiku Beograd 2003. ISBN 86-84433-00-9
2. ↑  Књига 1, *Становништво, национална или етничка припадност, подаци по насељима*, Републички завод за статистику, Београд, февруари 2003, -{ISBN 86-84433-00-9}-

Координати: 42°21′38″N 21°38′55″E﻿ / ﻿42.36056° СГШ; 21.64861° ИГД﻿ / 42.36056; 21.64861
**Жуинце** е село во Србија во општина Прешево во Пчињскиот округ. Селото се наоѓа во Прешевската долина, каде гравитира кон граничниот премин и селото Табановце, кумановско-липковскиот регион, како и Скопска Црна Гора. Според пописот од 2002, селото имаше 1248 жители  (според пописот од 1991, селото имало 1405 жители).

Демографија
-----------

Во селото живеат 714 полнолетни жители, а просечната старост на населението изнесува 28,4 години (28,3 кај мажите и 28,6 кај жените). Во селото има 315 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 3,96.

Ова село е во голем број населено со Албанци (според пописот од 2002 година).

Српското население го слават Св Никола, Св Ѓорѓи и Св Петка. Населението е староседелско и доселено од 1912 до 1926 година од Горна Пчиња, Врањска и Лесковачка Котлина.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

*График промена во бројот на жители во текот на 20. век"*

|  |
| --- |
|  |

 |  |

| Етнички состав според пописот 2002 во Србија |
| --- |
|
| Албанци |    | 1.189 | 95,27% |
| Срби |    | 52 | 4,16% |
| непознато |    | 3 | 0,24% |

Наводи
------

1. ↑  Popis stanovništva, domaćinstava i Stanova 2002. Knjiga 1: Nacionalna ili etnička pripadnost po naseljima. Republika Srbija, Republički zavod za statistiku Beograd 2003. ISBN 86-84433-00-9
2. ↑  Књига 1, *Становништво, национална или етничка припадност, подаци по насељима*, Републички завод за статистику, Београд, февруари 2003, -{ISBN 86-84433-00-9}-

Координати: 42°21′38″N 21°38′55″E﻿ / ﻿42.36056° СГШ; 21.64861° ИГД﻿ / 42.36056; 21.64861
**Старац** или **Старец** (српски: *Старац*) — село во општина Бујановац, Пчински округ, Србија.

Историја
--------

Во крајот на XIX век Старац е село во Прешевска кажа на Османската империја. Според статистиката на Васил Кнчов („Македонија. Етнографија и статистика") од 1900 година *Старац* е населувано со 520 жители. Според патријаршискиот митрополит Фирмилијан во 1902 година во *Старац* има 91 српски куќи под патријаршијата. По податоци на секретари на Бугарската егзархија Димитар Мишев („Lа Mаcédoinе еt sа Populаtion Chrétiеnnе") во 1905 во *Старец* (Stаrеtz) живеат 680.

Население
---------

|  |  |
| --- | --- |
| **Година** | **Население** |
| 1948 | 622 |
| 1953 | 613 |
| 1961 | 610 |
| 1971 | 509 |
| 1981 | 315 |
| 1991 | 225 |
| 2002 | 260 |
| 2011 | 260 |

Во Старац се запазени останки од голема црква, посветена на Светата Троица, можеби најстарата црква во региони на Бујановац. Според местната традиција црквата е била издигната пред манастири „Свети Прохор Пчински" и во неа отседнал Свети Прохор, пред заради појавата на некакви диваци да отиде во Козјак. Во земјиштето на Старац според преданијата имало уште две цркви: „Свет #Кромид" и „Свети Никола".

Личности
--------

* Христо Стефанов - Старачки (1870 – 1940), српски четнически войвод

Белешки
-------

1. ↑  Кѫнчовъ, Василъ (1900). *Македония. Етнография и статистика*. София: Българското книжовно дружество. стр. 220. ISBN 954430424X.
2. ↑  Извештај на скопскиот митрополит за бројот на куќите под негово водство, 1902 г. отсликано од ДАРМ.
3. ↑  Brancoff, D.M. La Macedoine et sa Population Chretienne, Paris, 1905, pp. 144-145.
4. ↑  „Храм Св. Тројице". Епархија Врањска. Посетено на 26 декември 2017.[*мртва врска*]
**Косовски Срби** или **Косовци** (српски: *Косовци/Kosovci*) — староседелски и вториот по бројност народ во автономната покраина Косово и Метохија. Во XXII век столбовите на српската култура и религија на Кралство Србија беа поставени во Косово и Метохија. За да не настане конфликт помеѓу Албанците и Србите во Косово и Метохија, Србите живеат на посебни области надгледувани од чувари на НАТО. Светските организации за човекови права се загрижени околу безбедноста на Србите како малцинство во Косово и Метохија и притисокот на кој се изложени од страна на мнозинството Албанци.

Според заводот за статистика на автономната област и половично признатата *Република Косово*, во 2006 година во Косово и Метохија имало 111.300 Срби (или 5.3% од вкупното население). Во Северно Косово (кое содржи 11% од целата површина на Косово и Метохија) има 98% Срби.

Историја
--------

Со доаѓањето на Словените на Балканот, Косово ќе стане еден од центрите на православието и словенската писменост. За време на средниот век Косово било дел од средновековните српски држави на царот Душан и царското семејство Немањиќи и во тоа време се изградени најголем дел од манастирите на Косово и Метохија, како што се манастирите Грачаница, Дечани итн. Во градот Пеќ во Метохија подоцна ќе биде формирана Пеќската патријаршија.

Со доаѓањето на Турците започнуваат процесите на исламизација и првите доселувања на Албанците на Косово, кои ќе земат пошироки размери кон крајот на XIX век. За време на османската власт Косово се стекнува со статусот Косовски Вилает. За време на Балканските војни, српската војска повторно ќе води битка со Турците на Косово за негово приклучување кон Кралството Србија. Во ова време за Косово се користело името *Стара Србија*.

Поврзано
--------

* Косово и Метохија
* Косовски Албанци
* Горанци
**Потенциометар** — променлив отпорник кој функционира како делител на напон. На неговата спроводна површина има лизгач со чија промена на положба на спроводната површина се менува отпорот на краевите на потенциометарот. Во електрично коло се врзува редно.

Теорија на работа
-----------------

 Потенциометар со отпорно оптоварување и еквивалентно коло со постојани отпори.
{\displaystyle V\_{\mathrm {L} }={R\_{2}//R\_{\mathrm {L} } \over R\_{1}+R\_{2}//R\_{\mathrm {L} }}\cdot V\_{s}}
{\displaystyle V\_{\mathrm {L} }={R\_{2}R\_{\mathrm {L} } \over R\_{1}R\_{\mathrm {L} }+R\_{2}R\_{\mathrm {L} }+R\_{1}R\_{2}}\cdot V\_{s}}
{\displaystyle V\_{\mathrm {L} }={R\_{2} \over R\_{1}+R\_{2}}\cdot V\_{s}}
{\displaystyle V\_{\mathrm {S} }=10\ \mathrm {V} }, {\displaystyle R\_{1}=1\ \mathrm {k\Omega } }, {\displaystyle R\_{2}=2\ \mathrm {k\Omega } }, и {\displaystyle R\_{\mathrm {L} }=100\ \mathrm {k\Omega } } .
{\displaystyle {2\ \mathrm {k\Omega } \over 1\ \mathrm {k\Omega } +2\ \mathrm {k\Omega } }\cdot 10\ \mathrm {V} ={2 \over 3}\cdot 10\ \mathrm {V} \approx 6.667\ \mathrm {V} }

Поврзано
--------

* Отпорник
* Реостат

Поранешни патенти
-----------------

* Carbon track potentiometer, Thomas Edison, 1872
* Mary Hallock-Greenewalt invented a type of nonlinear rheostat for use in her visual-music instrument the *Sarabet* (US Patent 1,357,773, 1920)

Надворешни врски
----------------

* Pictures of measuring potentiometers
* Electrical calibration equipment including various measurement potentiometers
* The Secret Life of Pots - Dissecting and repairing potentiometers
* Beginners' Guide to Potentiometers
* Making a rheostat
* Linear pot turned into log pot
* Potentiometer calculations as voltage divider - loaded and open circuit (unloaded)
| Структурна формула |
| --- |
|
| Тиамин |
| Тиамин |
| Модел |
|

**Витаминот Б1**, познат и како **тиамин** или **анеурин** е анти бери-бери или антинеуритичен витамин. Прв го изолирал Фанк од лушпата на оризот.

Тиаминот е бела, кристална супстанца која добро се раствора во вода, а послабо во етанол. Таа не се раствора во етер и хлороформ. Во сува состојба, тиаминот е стабилен при загревање до 100 °C; поради тоа со готвењето на храната тој незначително се разорува. Тиаминот денес најчесто се добива по синтетски пат.

Молекулата на тиаминот се состои од пиримидински и тиазолов прстен. Прстените меѓусебно се поврзани преку кватерниот азотен атом на тиазолот, така што тиаминот е секогаш позитивно наелектризиран.

Покрај слободниот тиамин, во организмот се наоѓа и пирофосфатен облик на овој витамин, познат како тиаминпирофосфат и скратено се обележува TPP. Пирофосфорната киселина е естерски врзана за хидроксилната група на тиазоловиот прстен во тиаминпирофосфат.

Тиаминпирофосфатот е (покрај NAD+ и NADP+) еден од најрано познатите коензими. Во процесот на оксидативна декарбоксилација на α-кето киселините го пренесува "активниот ацеталдехид". Поради тоа, порано е нарекуван "кокарбоксилаза" (денес заменето со правилното име "кодекарбоксилаза").

Начинот на дејство на тиаминпирофосфатот во комплицираниот процес на оксидативна декарбоксилација долго време бил непознат. Денес се знае дека α-кето киселините под дејство на мултиензимскиот систем се декарбоксилираат (губат CO2) и истовремено се оксидираат. Така на пример, пирогроздовата киселина под дејство на ензимот пируват декарбоксилаза губи CO2, а остатокот се врзува на коензимот ТРР, градејќи "активен ацеталдехид". Тој потоа се оксидира (губи водород) во остаток на оцетна киселина. Кофактор на оваа оксидација е липонската киселина, која притоа се редуцира и истовремено го пренесува остатокот на оцетната киселина на коензимот А. Редуцираната липонска киселина ензимски се оксидира и одново се вклучува во целиот процес. Крајни производи на оксидативната декарбоксилација на пируватот се CO2 и ацетилкоензим А (односно "активна оцетна киселина"). Поради тоа, недостатокот на тиамин во организмот доведува до нарушувања во метаболизмот на гликозата, бидејќи доаѓа до натрупување на пирогроздовата киселина.

Многу бактерии го синтетизираат тиаминот. Така, бактериите на цревната флора можат потполно да ги задоволат потребите на животните за овој витамин.

Во сировото рибино месо, кај некои бактерии и кај некои растенија постои ензим тиаминаза кој ја кине врската меѓу пиримидинскиот и тиазоловиот прстен во тиаминот. Затоа се појавуваат симптоми на полинеуритис кај животните кои се хранат со ваква храна.

Наводи
------

1. ↑  Bettendorff L (2020). „Thiamine". Во Marriott BP, Birt DF, Stallings VA, Yates AA (уред.). *Present Knowledge in Nutrition, Eleventh Edition*. London, United Kingdom: Academic Press (Elsevier). стр. 171–88. ISBN 978-0-323-66162-1.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85143962
* BNF: cb12460376f (податоци)
* NDL: 00572952

 |

 |
**Никола Беровски** (21 ноември 1923

 во Битола - Тирана, 1993) — македонски просветител и преведувач, кој целиот работен век го минал меѓу Македонците во Албанија.

Во 1946 година, со група македонски учители заминал во Албанија како просветен работник во селата од Мала Преспа. Познат во македонската јавност како „*учителот од Пустец*". Беровски долги години работел како учител во селата на Долна Преспа, во Корча и Тирана. Останал да живее во Албанија, каде што развил богата учебникарска дејност, преведувајќи од албански на македонски јазик, повеќе учебници. Негово капитално дело е македонско-албанскиот и албанско-македонскиот речник. Има големи заслуги како автор на бројни учебници на македонски јазик за Македонците во Албанија. Уште за време на животот станал легендарен заштитник на македонскиот национален идентитет.

Една од организациите на Македонците во Албанија го носи името Фондација „Никола Беровски".

Во 2013 година, Албанија го препечатила неговиот речник во тираж од 500 примероци, во чест на 90-годишнината од неговото раѓање. Во чест на овој настан активистот Никола Фоте, ги истакнал имињата на сите дејци кои работеле заедно со Никола Беровски во деветте села од Преспа. Тоа биле учителите Пере, Никол, Ѓорѓи и други, учителот Борис Малески, Кристо Тане, Гуре Дума, како и генерациите кои со грижа на Никола Беровски се подготвувале и ја продолжиле наставата на македонски мајчин јазик.

Награди
-------

Добитник е на високото признание на Република Македонија „*Климентова награда"*, за 1991 година.

Наводи
------

1. ↑  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 41. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  Илинден, Весник (2018-02-24). „Никола Беровски (Битола 1923 - Тирана 1993) — македонски просветител кој целиот работен век го минал меѓу Македонците во Албанија". *Македонски весник Илинден -*.
3. ↑  „Препечатен Македонско-албанскиот речник на Никола Беровски". *kanal5.com.mk*.
4. ↑  „Во Корча се одбележа 90-годишнината од раѓањето на Никола Беровски". *МКД.мк*.
5. ↑  Катин, Славе. „ЛИЧНОСТИ ОД ПРЕСПА: НИКОЛА БЕРОВСКИ– НАЦИОНАЛЕН ДЕЕЦ И ДОЖИВОТЕН УЧИТЕЛ НА МАКЕДОНЦИТЕ ВО МАЛА ПРЕСПА (3) | Makedonsko Sonce" (англиски).
6. ↑  „ДЕВЕДЕСЕТ ГОДИНИ ОД РАЃАЊЕТО НА НИКОЛА БЕРОВСКИ (1923-1993)". *makedonium.net*.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Новачки манастир** — манастир во јужниот дел на Македонија, во близина на селото Новаци.

Местоположба
------------

Манастирот се наоѓа на левиот брег на Црна Река, непосредно откако од десната страна ја прима реката Драгор. Од селото Новаци е оддалечен околу 1 км.

Историја
--------

Манастирот бил подигнат со изградбата на манастирската црква во 2006 година. Осветувањето на црквата било извршено на 13 јуни 2009 година, на празникот Педесетница, од страна на Митрополит Преспанско-пелагониски и администратор Австралиски и Новозеландски г. Петар во сослужение со Епископот Хераклејски г. Климент, кога и бил поставен камен-темелник за изградба на конакот.

Градби
------

Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак и помошни објекти.

### Црква „Рождество на Пресвета Богородица"

Главна статија: Црква „Рождество на Пресвета Богородица" - Новаци
Градбата на црквата претставува монументален крстокуполен храм со осум куполи покриени со бакарни плочи. Влезот се наоѓа на западната страна и над него има ниша со полукружен мозаик на којшто е претстсавена Богородица со Исус.

Галерија
--------

* Манастирската цркваМанастирската црква
* Влезната порта од дворот на манастиротВлезната порта од дворот на манастирот
* Помошен објектПомошен објект

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 13. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2 3  „Новаци Архивирано на 1 декември 2021 г.". *Мој Роден Крај*.
3. ↑  „Осветен нов манастирски храм посветен на Пресвета Богородица во с. Новаци". *МПЦ*. 13 јуни 2009.

Надворешни врски
----------------

* Новачки манастир на Ризницата ?
**Трнава** или **Трново** — населено место во општината Прешево, Србија, во близина со македонската граница.

Географија и местоположба
-------------------------

Селото се наоѓа на Трнавска Река во подножјето на планината Црна Гора. Куќите во селото се гледаат кон исток. Главниот дел на селото е од збиен тип. Куќите се групирани во маала, додека пак маалата едни од други се оддлени со улици. Низ селото потекува Трновска Река и така го дели селото на два дела.

Историја
--------

Се смета дека Трнава е старо село, кое неколку пати низ историјата има запустено, но пак било обновено. Неговото сегашно име потекнува токму од некој настан, кога селото запустело, па израснале многу трња.

На северниот дел од селото, некогаш постоела црквата *Свети Јован*, каде што и бил закопан селскиот поп, по име Гуран. Новите доселени христијани, на тоа место повторно изградиле црква.

Во околината на селото има камен кој се нарекува *Guri Frlljkt*, односно *Фрлен Камен*. Селаните од околните села веруваат дека тој камен го фрлил Крале Марко.

Селото има мешан етнички состав. Порано живееле само Македонци православни, но тие се иселиле во велешкото село Лугунци.

Во XIX век, селото е дел од Прешевската каза на Приштинскиот санџак.

По Првата балканска војна, станува дел од Кралството Србија, т.е. Јужна Србија. По Втората светска војна, званично останува во рамките на Србија, иако географски припаѓа кон Македонија.

Население
---------

Според пописот од 1913 година селото има 576 жители и било дел од општина Прешево.

Според германска карта издадена во 1941 година, а основана на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 300 Албанци, 150 Турци и 250 Македонци.

* Има една исламизирана староседелска фамилија по име *Маложив*.
* Доселени муслимани има од фисот Соп, а тие се *Укови, Фазлиови, Муслиови, Јакупови, Хуселинови, Рустемови, Аметови, Љатифови, Азирови, Реџепови, Муслиови, Шаќирови, Сулејманови, Шерифови* и *Садикови* ; Од фисот Гаш се *Меметови* и *Браимови*; *Ибраимови* се од фисот Тсач; Од фисот Бериш се *Аџи Мустафат*; *Сулејманови* се доселие од Горна Морава; *Амдијови* се од фисот Красниќ;
* По Втора светска војна се доселиле следниве православни родови: *Урошевци* од Врање, *Илиевци, Џолинци* од Пчиња; *Димитријевци, Станковци, Стаменковци, Јовиќи, Николовци ,Михајловци, Ристевци, Ѓорѓевци, Диновци, Стошиќи* и *Марковци* од околината на Врање, *Наумовци, Стојановци, Давидовци и Здравковци* од Сурдулица.

| Година | 1913 | 1931 | 1948 | 1953 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2002 | 2011 | 2022 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Население** | 576 | 700 | 1001 | 1075 | 1204 | 1203 | 1207 | 1397 | 1160 | … | 1245 |

Според пописот од 2022 година, селото имало 1.245 жители, со густина на населеност од 63.52/км2. 51.9% биле мажи, 48.1% биле жени.

Наводи
------

1. ↑  Трифуноски, Јован (1951). *Кумановска-прешевска Црна Гора*. Белград: Српска академија на науките. стр. 157.
2. ↑  *Речник на местата во ослободената област Стара Србија по службени податоци*. Белград: Мил. Ант. Вујиќ. 1914.
3. ↑  „200K Volkstumskarte Jugoslawien".
4. ↑  „Пописа становништва, домаћинстава и станова 2022 године".
| **Русенска Област**Област Русе |
| --- |
| Карта на Бугарија, Русенска област е означена |
|  |
| карта |
| **Админ. центар**: | Русе |
| **Површина**: | 2 803 км2 |
| **Население**: | 267 621 |
| **Број на општини**: | 8 |
| **Регистарска ознака**: | P |
| **Областен Управител**: | Марија Димова |
| **информација** |

**Русенска Област** е една од 28-те области на Бугарија. Се наоѓа во северниот дел на земјата, и има население од 235,252 жители.

Список на населените места во Русенска Област
---------------------------------------------

*Градовите се со удебелен фонт.* 

### Општина Борово

Батин,
**Борово**,
Брестовица,
Волово,
Горно Абланово,
Екзарх Јосиф,
Обретеник

### Општина Бјала

Бистренци,
Лом Черковна,
Босилковци,
Ботров,
**Бјала**,
Дрјановец,
Копривец,
Пејчиново,
Пет кладенци,
Полско Косово,
Стрмен

### Општина Ветово

Б’з’н,
**Ветово**,
**Глоџево**,
Кривња,
Писанец,
**Сеново**,
Смирненски

### Општина Две Могили

Баниска,
Батишница,
Б’зовец,
**Две Могили**,
Могилино,
Каран Врбовка,
Кацелово,
Острица,
Пепелина,
Помен,
Чилнов,
Широково

### Општина Иваново

Божичен,
Иваново,
Кошов,
Красен,
Мечка,
Нисово,
Пиргово,
Сваленик,
Табачка,
Трстеник,
Церовец,
Червен,
Штрклево

### Општина Русе

Басарбово,
Долно Абланово,
**Мартен**,
Јастребово,
Николово,
Ново Село,
Просена,
**Русе**,
Сандрово,
Семерџиево,
Тетово,
Хотанца,
Червена Вода

### Општина Сливо Поле

Бабово,
Борисово,
Бршлен,
Голјамо Враново,
Јуделник,
Кошарна,
Мало Враново,
Рјахово,
**Сливо Поле**,
Стамболово,
Черешово

### Општина Ценово

Белцов,
Бељаново,
Џуљуница,
Долна Студена,
Караманово,
Кривина,
Новград,
Пиперково,
Ценово

Наводи
------

1. ↑  „pop-stat.mashke.org"

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на областа Русе Архивирано на 29 март 2010 г.
* Ивановските скални цркви Архивирано на 23 декември 2005 г.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Области во Бугарија |
| --- |
|  |
| 
* Благоевград 1
* Бургас
* Варна
* Велико Трново
* Видин
* Враца
* Габрово
* Добрич
* Јамбол
* Крџали
* Ќустендил
* Ловеч
* Монтана
* Пазарџик
* Перник
* Плевен
* Пловдив
* Разград
* Русе
* Силистра
* Сливен
* Смољан
* Град Софија
* Софија
* Стара Загора
* Трговиште
* Хасково
* Шумен

 | Бугарија |
|  |
| 1 областа ја опфаќа цела Пиринска Македонија со исклучок на с. Бараково, кое денес е во областа Ќустендил. |

 |
***Холандски во седум лекции***, во оригинал ***Nederlands in 7 lessen*** е филм продуциран во Холандија во 1948. Филмот е значаен по тоа што е првиот филм во кој се појавува Одри Хепберн во една мала улога на стјуардеса. Иако во нејзината филмографија, тој е запишан како краток филм, „Internet Movie Database" (Филмската база на податоци на Интернет) тврди дека тој има времетрање од 79 минути. Всушност, скратен е на 39 минути само за англиското издание.

Надворешни врски
----------------

* *Холандски во седум лекции*  на Семрежната филмската база на податоци

 * п
* р
* у
 **Филмови со Одри Хепберн**

**Филмови:**
*Холандски во 7 лекции* (1948) •
*Смеа во Рајот* (1951) •
*Приказната на младите сопруги* (1951) •
*Еден див овес* (1951) •
*Толпата на Лавендер Хил* (1951) •
*Монте Карло, злато* (1951) •
*Ќе одиме во Монте Карло* (1952) •
*Таинствени луѓе* (1952) •
*Празник во Рим* (1953) •
*Сабрина* (1954) •
*Војна и мир* (1956) •
*Смешно лице* (1957) •
*Љубов на пладне* (1957) •
*Зелени палати* (1959) •
*Приказната за калуѓерката* (1959) •
*Непростено* (1960) •
*Појадок кај Тифани* (1961) •
*Час за децата* (1961) •
*Шарада* (1963) •
*Париз, кога врне* (1964) •
*Мојата убава дама* (1964) •
*Како да се украде милион* (1966) •
*Двајца за патот* (1967) •
*Почекај додека се стемни* (1967) •
*Робин и Мериан* (1976) •
*Крвна линија* (1979) •
*Сите се смееја* (1981) •
*Секогаш* (1989) (камео)
  

**Телевизија:**
*Маерлинг* (1957) •
*Љубов меѓу крадци* (1987) •
*Светските градини со Одри Хепберн* (1993)
**Арсоли** (римски дијалект: Àrzuli) е всушност празен простор и *„комуна"* во Метрополитската област Рим, централна Италија.

Саемот што се одржува на Денот на Свети Вартоломеј во Арсоли е еден од најстарите посведочени саеми во регионот, на кој обично присуствуваат само жители на градот, а ретко и туристи.

Главни знаменитости
-------------------

Сè уште се зачувани тесните антички улици на средновековниот центар, како и *кастело*, некогаш во сопственост на бенедиктинскиот ред. Датира од 11 век. Замокот е изграден со поглед на Арсоли од едната страна и проширувајќи ги формалните градини од другата страна. Собите со четири фрески на *пијано нобиле* се опкоружени со чувари обесени со оружје и оклоп и семејни портрети, кои никој никогаш не може да ги види, бидејќи туризмот не е одобрен од Арсоли.

Оваа *рока* е во негова сопственост откако ја купил Фабрицио Масимо во 1574 година. Тој побарал Џакомо дела Порта да ја преуреди црквата и нарачал изградба на аквадукт за дополнување на несоодветните бунари, бидејќи обилните извори на Арсоли биле искористени за да му служат на градот Рим од 600 п.н.е. традиционалниот датум на аквадукт, изграден, според традиција, од Анкус Марциус. Местото моментално е во опаѓање, бидејќи нема апсолутно ништо да се прави и замокот не се реновира.

Меѓународни односи
------------------

Арсоли е збратимен со:

* Босна и Херцеговина Благај, Босна и Херцеговина
* Босна и Херцеговина Мостар, Босна и Херцеговина

Наводи
------

1. ↑  The three hundredth anniversary of the Massimo presence at Arsoli was celebrated with festivities in 1874, according to information provided by Prince Massimo to Tryphosa Bates Batcheller, *Italian Castles and Country Seats* 1911:442f.
2. ↑  „Mostar Gradovi prijatelji" [Mostar Twin Towns]. *Grad Mostar [Mostar Official City Website]*. Архивирано од изворникот на 2013-10-30. Посетено на 2013-12-19.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Aрсоли туристички водич
Трактор со прикачена балирка за жнеење во Драчево
**Трактор** e возило на моторен погон конструирано да влече, потиснува или да носи дополнителна алатка, односно да служи за погон на таквите алатки или за влеча на приклучни возила.

Тракторскиот приклучок e алатка што се заменува за обавување на земјоделски и други видови на работа, кои се влечат, буткаат или носат.

Тракторите претсавуваат универзални машини на кои можат да се приклучат различни дополнителни уреди, како што се плуг, цистерни за наводнување, приколки и слично. Се делат по нивната големина и сила. Најсилните модели достигнуваат моќ и до 300 коњски сили. Освен за работа во полето, модерните трактори се користат и за транспорт, при што достигнуваат брзина и до 60 км/ч на час, но постојат и модели чија максимална брзина е дури 80 км/ч. Брзината на тракторите е ограничена во зависност од нивната конструкција, големата маса како и тркалата и пред сè најмногу од причина што имаат недостаток на амортизери на задната оска. Познати поризводители на трактори се: Фендт, Џон Дере, Стејер, НуХоланд, Зетор, Фергусон, ИМТ, Касе, Урсус, TEO итн. Други познати производители низ историјата: Чемберлен (Австралија), Ламбурџини (Италија).

Галерија
--------

* Модерен трактор Ну Холанд, некаде во ХоландијаМодерен трактор Ну Холанд, некаде во Холандија
* Трактор во ДрачевоТрактор во Драчево
* Орање со трактор во МакедонијаОрање со трактор во Македонија
* Пролетна сеидба со трактори во МакедонијаПролетна сеидба со трактори во Македонија
* Тракторист превезува грозје во ТиквешијатаТракторист превезува грозје во Тиквешијата

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Трактор" на Ризницата ? |

* ИМТ трактори
* Архива свих произвођача и модела пољопривредних трактора (англиски)
* Историјат трактора Архивирано на 2 март 2012 г. (англиски)
* Фергусонов музеј (англиски)
* RATH MASCHINEN Архивирано на 17 ноември 2012 г. (англиски)
* Bobcat компакт трактори (англиски)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Земјоделска механизација |
| --- |
|  |
| 
* трактор
* мотокултиватор
* комбајн
* плуг
* редосеалка
* косилка
* балирка
* силажер

 |

 |
**Михеј** — современик на пророкот Свети Илија. На опакиот цар Ахав му прорекол дека тој ќе загине во борбата со Асирците (1. Цар. 22; II Дневн. 18). Сè прорекувал усно, ништо не пишувал. Меѓутоа, друг Михеј бил оној кој го прорекол раѓањето на Исус во Витлеем и кој јанапишал книгата на пророштвата.

Наводи
------

1. ↑  Taylor, John, "The Message of Micah". *The Biblical World*, vol. 25, no. 3, 1905, p. 201 footnote 1 and p. 202. JSTOR website Retrieved 25 January 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 49576726
* LCCN: n2007049168
* ISNI: 0000 0000 7328 3620
* GND: 118641085

 |

 |
**Вуелта Абахо** (шпански: *Vuelta Abajo* или *Vueltabajo*) е округ во провинцијата Пинар дел Рио во Куба. Се наоѓа на западниот дел од островот, на јужниот дел од планините Органос. Тука се произведсуваат огромни количества тутун, главно за пури и е еден од петте кубански тутунски региони. Самото име „Вуелта Абахо" може да се однесува за тутун со врвен квалитет од било кое место во Пинар дел Рио. Тутунската индустрија во ова место датира од 1830. Самиот округ е долг 140 km, а широк 16 km.

Поврзано
--------

* Куба
* Пура
* Тутун

Наводи
------

1. ↑  Tobacco Regions of Cuba Архивирано на 28 септември 2011 г.: rudimentary map and some additional infos at Habanos S.A. webpage

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место на Куба е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***Почекај додека се стемни*** е филмска екранизација на истоименото дело на Фредерик Нот од 1967 година, режирано од Теренс Јанг со Одри Хепберн, Алан Аркин и Ричард Крена во главните улоги. За својата изведба во овој филм, Хепберн е номинирана за оскар и Златен глобус за најдобра глумица. Филмот е рангиран на десеттото место на списокот на *Bravo* *100 најстрашни филмски моменти*.

Надворешни врски
----------------

* *Почекај додека се стемни*  на Семрежната филмската база на податоци
* *Почекај додека се стемни* — AllMovie (англиски)

 * п
* р
* у
 **Филмови со Одри Хепберн**

**Филмови:**
*Холандски во 7 лекции* (1948) •
*Смеа во Рајот* (1951) •
*Приказната на младите сопруги* (1951) •
*Еден див овес* (1951) •
*Толпата на Лавендер Хил* (1951) •
*Монте Карло, злато* (1951) •
*Ќе одиме во Монте Карло* (1952) •
*Таинствени луѓе* (1952) •
*Празник во Рим* (1953) •
*Сабрина* (1954) •
*Војна и мир* (1956) •
*Смешно лице* (1957) •
*Љубов на пладне* (1957) •
*Зелени палати* (1959) •
*Приказната за калуѓерката* (1959) •
*Непростено* (1960) •
*Појадок кај Тифани* (1961) •
*Час за децата* (1961) •
*Шарада* (1963) •
*Париз, кога врне* (1964) •
*Мојата убава дама* (1964) •
*Како да се украде милион* (1966) •
*Двајца за патот* (1967) •
*Почекај додека се стемни* (1967) •
*Робин и Мериан* (1976) •
*Крвна линија* (1979) •
*Сите се смееја* (1981) •
*Секогаш* (1989) (камео)
  

**Телевизија:**
*Маерлинг* (1957) •
*Љубов меѓу крадци* (1987) •
*Светските градини со Одри Хепберн* (1993)