recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Устен јазик** (**говорен јазик**) е форма за комуникација меѓу луѓето и една од двете форми на јазикот. Усниот јазик е спротивен на пишаниот јазик. Усниот јазик користи голем број зборови со кои се изразуваат идеи, мисли, концепти и слично. Сите зборови се составени од одреден број самогласки и согласки, во зависност од природата на јазикот. Зборовите се надоврзуваат и формираат фрази (синтагми) и реченици. 

Голем број јазици во светот се само усни и не постои пишана форма за истите. При потреба за запишување на устен јазик, јазичарите често се служат со Меѓународната фонетска азбука.

Некои јазици не го користат говорниот апарат за искажување зборови, туку сет на знаци. Знаковните јазици имаат некои природни елементи на говорен јазик, но разликата е во тоа што таквите јазици користат раце и мимики наместо гласови.

Луѓето го изучуваат мајчиниот јазик во раната возраст кога го примаат јазикот кој се зборува во околината. Најчесто таквото прифаќање е од мајката, но не е исклучиво од неа. Усниот јазик е доста побогат одошто пишаниот јазик поради голем број елементи кои се карактеристични за усниот говор, како на пример тон, интонација, акцент и сл.

Поврзано
--------

* Јазик
* Пишан јазик
* Знаковен јазик

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на лингвистиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Видови јазици |
| --- |
|  |
| природна класификација | вештачки јазик  •  загрозен јазик  •  знаковен јазик  •  жив јазик  •  изолиран јазик  •  изумрен јазик  •  мртов јазик  •  некласификуван јазик  •  пишан јазик  •  природен јазик  •  устен јазик |  |
|  |
| социолингвистичка класификација | автономен јазик  •  втор јазик  •  историски јазик  •  „лингва франка"  •  богослужбен јазик  •  мајчин јазик  •  малцински јазик  •  мнозински јазик  •  имигрантски јазик  •  креолски јазик  •  литературен јазик  •  мешан јазик  •  национален јазик  •  пиџин  •  полицентричен јазик  •  престижен јазик  •  работен јазик  •  регионален јазик  •  светски јазик  •  службен јазик  •  современ јазик  •  староседелски јазик  •  стандарден јазик  •  странски јазик  •  универзален јазик |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Шарлота Шлитер** е шведски дипломат и шведски амбасадор во Бангладеш. Таа се приклучила како амбасадор на Шведската амбасада во Дака во септември 2017 година. Пред тоа таа била заменик-шеф на мисијата во Шведската амбасада сместена во Бангкок .

Ран живот
---------

Шлитер дипломирала на Универзитетот во Стокхолм во 1984 година на француски јазик и литература. Од 1985 до 1989 година студирала право на универзитетот во Упсала. Магистрирала право на Универзитетот во Торонто во 1990 година.

Кариера
-------

Шарлота Шлитер влегла во службата за надворешни работи во 1997 година.

Наводи
------

 

1. ↑  „Embassy staff". *Sweden Abroad* (англиски). Посетено на 24 June 2019.
2. ↑  „ঢাকায় নারীদের নিয়ে উইকিপিডিয়া কর্মশালা | কালের কণ্ঠ". *Kalerkantho* (Bengali). Посетено на 24 June 2019.
3. ↑  „উইকিপিডিয়ায় নারী বিষয়ক তথ্য সমৃদ্ধ করে সুইডিশ দূতাবাসের সনদ". *samakal.com* (Bengali). Посетено на 25 June 2019.
4. ↑  Persson, Joakim (24 August 2017). „Farewell to Charlotta Schlyter, Bangladesh next". *ScandAsia*. Посетено на 24 June 2019.
5. ↑  „Charlotta Schlyter new Ambassador of Sweden". *www.diplomatbangladesh.com*. Архивирано од изворникот на 3 May 2019. Посетено на 24 June 2019.
**Шехриски јазик**, или познат како **џибалски** (*jibbali* на омански арапски значи „планински") е семитски јазик, дел од групата на јужноарапски јазици. Јазикот го зборуваат мал број население во крајбрежјето на Оман, поточно во регионот од Салала во гувернаријата Дофар во југозападен Оман.

Преглед
-------

Шехрискиот јазик е поделен на три дијалектни подгрупи: западношехриски, централношехриски и источношехриски. Шехријците општо гледано живеат во еден вид полуномадски живот, каде одгледувањето крави и камили е доминантна економска активност. Дијалектите немаат поголеми разлики меѓу себе и општо гледано се многу слични.

Како и со случајот со останатите јужноарапски јазици, така и Шехријците се двојазично, зборуваат шехриски и арапски. Јазикот не е пишам и е доминантно устен. Доминацијата на арапскиот јазик е јасно воочлива во регионот и на целиот полуостров.

Наводи
------

1. ↑  „Shehri". *Ethnologue* (англиски). Посетено на 2018-06-28.

Надворешни врски
----------------

* Магтеријали за шехрискиот јазик

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Јужноарапски јазици |
| --- |
|  |
| 
* батариски
* мехриски
* сокотриски јазик
* харсуски
* хобјотски
* шехриски

 |

 |
**„Широко"** (*Sirocco*) — филм на режисерот Куртис Бернхарт (Curtis Bernhardt) од 1951 година. Автор и на сценариото се А. И. Безеридес (A.I. Bezzerides) и Ханс Јакоби (Hans Jacoby), а главните улоги ги играат: Хамфри Богарт (Humphrey Bogart), Онслоу Стивенс (Onslow Stevens), Ли Џ. Коб (Lee J. Cobb) и Марта Торен (Märta Torén).

Синопсис
--------

Хари Смит (го игра Богарт) му продава оружје на Хасан чии бунтовници се борат во Сирија против француската окупаторска војска. Надевајќи се дека тоа ќе ја прекине борбата, францускиот полковник Феро го замолува Хари да го запознае со Хасан. Истовремено, Хари ѝ се допаѓа на девојката на полковникот, Виолет. Таа бара Хари да ѝ помогне да побегне од таа опасна земја, а тој настојува да заработи тргувајќи и со Хасан и со полковникот...

Наводи
------

1. ↑  Filmovi Humphreya Bogarta: Široko, američki film (пристапено на 20.3.2023)
**Свети Илија** (грчки: *Προφήτης Ηλίας*) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Јован Милостив".

Црквата е подигната на почетокот на XIX век и порано била парохиски храм. Претставува единствениот храм во градскиот центар кој не настрадал во големиот пожар од 1864 г. Внатре нема зачувано стар живопис, но имал вредни средновековни и доцносредновековни икони, меѓу кои и од соседната „Воскресение Христово".

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Προφήτης Ηλίας". Discover Veria. Посетено на 23 јули 2016.
2. ↑  „Ενορίες". Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Посетено на 23 јули 2016.
Аунг Сан Су Чи
**Аунг Сан Су Чи** - политичарка од Мјанмар.

Животопис
---------

Су Чи е ќерка на генералот Аунг Сан, еден од творците на независноста на Бурма, кој бил убиен во 1947 година. Во едно интервју за „Би-би-си", таа го опишала својот татко како „мојата прва љубов и мојата најголема љубов". Повеќе од две децении, Су Чи била политички затвореник поради борбата за демократизација на Мјанмар, а 15 години поминала во домашен притвор. За тоа време, според нејзиното признание, таа наоѓала утеха читајќи ги делата на Џорџ Елиот, Виктор Иго и Ана Ахматова, а нејзината омилена книга биле патописите на Ребека Вест, „Црно јагне и сив сокол" за Југославија пред Втората светска војна. За својата политичка борба, во 1991 година ја добила Нобеловата награда за мир, која ја прифатила дури во 2012 година. Во 2016 година, по демократските парламентарни избори, Су Чи била избрана на функцијата државен советник (што одговара на местото премиер), затоа што уставот ѝ забранува да биде претседател на Мјанмар поради тоа што членови на нејзиното семејство се странски државјани. За време на нејзината власт, по повод етничкото чистење во Мјанмар, Су Чи била оосудена од светската јавност за нејзиното премолчување, а ширум светот била иницирана петиција, потпишана од стотици илјади луѓе, со барање да ѝ биде одземена Нобеловата награда.

Наводи
------

1. ↑  Љупчо Поповски, „Мјанмар - Етничко чистење и моралниот пад на нобеловката за мир", *Економија и бизнис*, година 19, број 232, октомври 2017, стр. 80.
2. ↑  Љупчо Поповски, „Мјанмар - Етничко чистење и моралниот пад на нобеловката за мир", *Економија и бизнис*, година 19, број 232, октомври 2017, стр. 78-79.
|  |  **Крстоносни војни**  |  |
| --- | --- | --- |
| 
 **Причина за походите**

 Битка кај Манцикерт (Кобната 1071)Собор во Клермон

 

 **I поход 1096 — 1099.**

Народна крстоносна војна Германска крстоносна војна, 1096 Опсада на Никеја Битка кај Дорилеја Опсада на Антиохија Опсада на Ерусалим Битка кај Аскалон Крстоносна војна од 1101

 

 **II поход 1147 — 1149.**

 Опсада на Едеса Вендска крстоносна војна Опсада на Лисабон

 

 **III поход 1189 — 1192.**

 Опсада на Дамаск Ливонианска крстоносна војна Битка кај Хатин Опсада на Ерусалим (1187)  Опсада на Арка Битка кај Арсуф

 
 **IV поход 1202 — 1204.**

 Опсада на Задар Опсада на Цариград (1204) Битка за Египет

 

 **Албижански поход 1209 — 1229.**

 

 **Детски поход 1212.**

 

 **V поход 1217 — 1221.**

 Пруска крстоносна војна

 

 **VI поход 1228 — 1229.**

 
 **VII поход 1248 — 1254.**

 

 **VIII поход 1270.**

 Шефердова крстоносна војна

 

 **IX поход 1271.**

 Арагонска крстоносна војна  Александриска крстоносна војна Битка кај Никопол Северна крстоносна војна Битка кај Варна Битка за Отранто Хусистки војни

  |
|  |  **Портал:Крстоносни војни**  |  |

**Опсада на Акра** — еден од најважните настани во текот на третата крстоносна војна која траела од 28 август 1189 година до 12 јули 1191 година, и за првпат во историјата на крстоносните походи кралевите од двете страни учествувале (или поконкретно со свои очи ја гледале) заштитата на својата земја. Друго по кое се одликува оваа битка е и дека една од најсмртоносните односно битка во која погинале најмногу војници.

Позадина
--------

Опсадата на Арка
По решителната победа која ја издвојувал Саладин над противниците во 1187 година, тој се здобил со уште поголема моќ за завладување на кралството на Ерусалим, заедно со градовите Акра и самиот Ерусалим. Темпларите ги контролирале само Тир, Триполи и Антиохија кој исто така била нападната во 1188 година. Сите тие порази на крстоносците за кралството Ерусалим како и во Палестина започнала да ја двоума на Европа за крајниот успех односно неуспех за зачувување на Светата земја. Со тоа се создаваше нови походи кон нови војни од страна на папата Григориј VIII во октомври 1187 година.

Битката за Арка
---------------

На 4 октомври 1189 година Саладин се придвижил на исток во градот сè со цел да се соочи со крстоносците во Гај. Тој бил свесен дека армијата на крстоносците создадена од претежно феудалци и европски рицари била многу послаба за разлика од неговата муслиманска која се состоела од скоро сите арапски земји, најмногу од Сирија, Египет и Месопотамија.

Но "Богот" на христијаните бил поголем од оние на муслиманите. Во оваа битка темпларите издвојувале победа, проследена со пљачки, ограбување на местното население и убивање во случај на непослушност.
**Шифова база** е функционална група или тип на хемиско соединение кое содржи јаглерод-азот двојна врска со азотниот атом поврзан за арил или алкил група, но не водороден атом. Шифовата база е синоним на **азометин**. Шифовата база е именувана по Иго Шиф и ја има следната општа структура:

R1R2C=N-R3
R3 претставува фенил или алкил група која ја прави Шифовата база стабилен имин. Шифовите бази можат да се синтетизираат од ароматичен амин и карбонилно соединение преку нуклеофилна адиција, со што се образува хемиаминал, по што следува реакција на дехидратација за да се генерира иминот. Во ваква типична реакција, 4,4'-диаминодифенил етерот реагира со орто-ванилин:

Смеса на 4,4'-диаминодифенил етер **1** (1.00 g, 5.00 mmol) и орто-ванилин **2** (1.52 g , 10.00 mmol) во метанол (40.00 mL) се загрева на собна температура за време од еден час за да се образува портокалов талог и по филтрацијата и плакнењето со метанол се добива чистата Шифова база **3** (2.27 g, 97.00%).

Постои меѓупроизвод на Шифовата база при катализираната реакција на фруктоза 1,6-бисфосфат алдолаза за време на гликолизата.

Наводи
------

1. ↑  *Synthesis of 2-({[4-(4-{[(E)-1-(2-hydroxy-3-methoxyphenyl) methylidene]amino}phenoxy)phenyl]imino}methyl)- 6 -methoxy phenol* A. A. jarrahpour, M. Zarei Molbank **2004**, M352  open access publication.

Надворешни врски
----------------

* Дефиниција Архивирано на 31 мај 2006 г. по Златната Книга на МСЧПХ.
Ваноза Катанеј
**Ваноза Катанеј** (13 јули 1442 година - 24 ноември, 1518) бил италијанска благородничка, таа била една од многуте љубовници на кардиналот Родриго Борџија, идниот папа Александар VI.

Роден е во 1442 во Мантова и потекнувала од благородничко семејство. Ваноза се преселила во Рим каде што била сопственик на неколку гостилници. Пред да стане љубовница на Александар, таа имала наводна љубовна врска со кардиналот Џулијано дела Ровере, идниот папа Јулиј II. Таа му родила четири деца на Александар VI, кои отворено ги признал како свои:

* Џовани, потоа војвода на Гандија (роден 1474);
* Чезаре (роден 1475);
* Лукреција (родена 1480);
* Хофре (роден 1481 или 1482)

* ЏованиЏовани
* ЧезареЧезаре
* ЛукрецијаЛукреција
* ХофреХофре

Ваноза имала четири сопрузи. Прво се омажила Доменико ди Аригано. Нејзин втор сопруг бил Антонио де Бреша. Во 1480 се омажила за Џорџо дела Кроче. Со него имала син по име Отавиано. Нејзин последен сопруг бил Карло Канале.

Извори
------

1. ↑  I. Cloulas, *The Borgias*, p. 52

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 52501864
* LCCN: n98031271
* ISNI: 0000 0000 1023 4135
* GND: 119548798

 |

 |
**Јацек Камил Кшинувек** (полски: *Jacek Kamil Krzynówek*; роден на 15 мај 1976 година) — поранешен полски фудбалер, играч од средниот ред.

Технички карактеристики
-----------------------

Флексибилен играч од средниот ред, може да игра на двете крила и зад напаѓачите.

Клупска кариера
---------------

Фудбалската кариера ја започнал со Чарзановице, од кој заминал во екипата на Радомско во 1996, на возраст од 18 години. По две сезони, се преселил во Ракув, кои се натпреварувал во Првата лига на Полска во сезоната 1996-1997, каде што го направил своето деби во највисоката дивизија во својата родна земја: сезоната ја завршил со 17 настапи. Следната сезона играл за второлигашот ГКС Белхатув, со кој успеал да избори промоција во првата лига, враќајќи се таму по една сезона. Сепак по завршувањето на сезоната 1998-1999 во која постигнал 6 гола на 27 првенствени натпревари, Кшинувек ја напуштил Полска. Интересот од странски клубови за него бил голем, но Кшинувек одлучил да му се приклучи на Нирнберг.

Во летото 1999 Кшинувек го комплетирал својот трансфер во Нирнберг во Втората Бундеслига. Во петте сезони поминати во клубот, одиграл 142 натпревари и постигнал 28 гола, притоа му помогнал на клубот да избори промоција во Бундеслигата во сезоната 2000-2001. Откако Нирнберг испаднал од Бундеслигата во сезона 2003-2004, Кшинувек потпишал за Баер Леверкузен. Со *фармацевтите* дебитирал во Лигата на шампионите во сезоната 2004-2005, постигнувајќи еден феноменален гол во победата над Реал Мадрид во групната фаза.

По сезоната 2005-2006, потпишал за Волфсбург. На 2 февруари 2009 за Хановер.

15 август 2011 официјално го објавил своето пензионирање.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Тој дебитирал за полската репрезентација на 10 ноември 1998, како играч на ГКС Белхатув, во текот на пријателски натпревар Словачка-Полска 1-3 игран во Братислава. Неговите настапи биле од особена важност во текот на квалификациите за Светското првенство во 2002 година и квалификациите за Светското првенство во 2006 година, на кои Полска земала учество. Тој исто така, бил повикан и за Европското првенство 2008 година,, откако одиграл неколку одлични натпревари во квалификациите.

Надворешни врски
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Портал   „Биографија"*** |
|  | ***Портал   „Фудбал"*** |
|

* Јацек Кшинувек на transfermarkt
* Јацек Кшинувек на soccerway
* Јацек Кшинувек на espn
* Јацек Кшинувек на 90minut (полски)

Наводи
------

1. ↑  (француски) L'Equipe.fr, уред. (28 мај 2008). „Foot - Euro - POL - Les 23 avec Guerreiro". Посетено на 21 јуни 2008.[*мртва врска*]
Грана 
**Грана** е вид тврдо, зрело сирење од Италија со зрнеста текстура, кое често се користи за рендање. Сирењата Грана обично се прават во форма на големи тркала. Структурата често се опишува како кристална, а тркалата се сечат со прилично тап нож во облик на бадем, дизајниран за таа цел, наместо да се сечат со остар. Во рамките на Европската Унија, терминот *грана* е законски заштитен со заштитената ознака на потекло на Грана Падано; само Грана Падано може да се продава со користење на терминот во земјите на ЕУ.

Двата најпознати примери на сирења од типот грана се Пармиџано-Реџиано и Грана Падано. Двете сирења се во голема мера слични, при што второто е помалку остро, ронливо и зрнесто.

 *Таљаграна* (Грана секач)
Главната разлика помеѓу двете е тоа што кравите кои произведуваат Пармигиано-Региано јадат само трева и житарки - без силажа, без конзерванси и без антибиотици. Кравите кои биле третирани со антибиотици се суспендирани од производството на Пармигиано-Региано и Грана Падано. Силажата е ферментирана сточна храна која бара додавање на природен конзерванс (лизозим) во Грана Падано. Во производството на Трентинграна и Пармиџано-Реџиано е забрането хранење силажа и додавање лизозим.

Други сирења Грана вклучуваат:

* Граноне Лодигиано (исто познато како *Типико Лодигиано*), произведено во областа Лоди
* Трентинграна, произведена во и околу Тренто
* Грансардо, од Сардинија
* Валграна, од Пиемонт
* Пекорино Романо, сирење од овчо млеко произведено главно во Сардинија, но и во Лацио, во областа Гросето во Тоскана.

Сирењата Грана вообичаено содржат кристали од сирење, полуцврсти до песокливи кристални дамки кои барем делумно се состојат од аминокиселината тирозин.

Историја
--------

Грана првично претставувала вид тврдо сирење од долината на реката По (Вале Падана) во Северна Италија, со карактеристична зрнеста текстура — зборот „грана" на италијански значи „жито".

Наводи
------

1. ↑  "Grana è solo Padano" (*Grana* is only Padano.), Consorzio per la tutela del Formaggio Grana Padano (на италијански)
2. ↑  „Grana Padano and Parmigiano Reggiano - Particular aspects and specifications". *www.granapadano.it*. Consorzio Tutela Grana Padano. Архивирано од изворникот на 2018-04-14. Посетено на 2018-04-14.
3. ↑  Gillingham, Sara Kate (October 8, 2008). „A Primer on Grana Padano". Посетено на September 10, 2016.

Извори
------

* Rubino, R. Sardo, P. Surrusca, A. (2005), *Италијанско сирење* ,ISBN 88-8499-111-0
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Повардарска |
| **Архијерејско намесништво** | Кавадаречко |
| **Парохија** | Демиркаписка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°23′02″N 22°07′52″E﻿ / ﻿41.38389° СГШ; 22.13111° ИГД﻿ / 41.38389; 22.13111Координати: 41°23′02″N 22°07′52″E﻿ / ﻿41.38389° СГШ; 22.13111° ИГД﻿ / 41.38389; 22.13111 |
| **Место** | Вешје |
|  **Општина** | Неготино |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|  **Изградба** | XIX век |
|
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | трикорабна |
|

**Свети Илија** — главна селска црква во неготинското село Вешје, Македонија.

Црквата се наоѓа надвор од самото село, со срушен покрив и целосно во разрушена состојба. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.

Местоположба
------------

Црквата се наоѓа на височинка над селото, до која се пристапува по земјен пат од самото село.

Историја
--------

Нема податоци кога точно е подигната црквата, но се претпоставува дека е во втората половина на XIX век.

Архитектура
-----------

Црквата претставува трикорабна градба. Има отворени тремови на јужната и западната страна, а од истите тремови има и влезови за во црквата.

### Фрескоживопис

Црквата е целосно фрескоживописана.

### Иконостас

На парапетната табла од иконостасот има запис на кој пишува „Из руки Глигур Петревич зог/раф/дебрели се/ло/Тресанче 1878". Овој запис веројатно се однесува на авторството на иконите на иконостасот, а исто така и на фреските во црквата. Според други извори, иконите потекнуваат од 1879 година насликани од Петре Пачаров, ученик на Дичо Зограф.

Иконите од црквата се водат како културно наследство според Националниот конзерваторски центар. По разрушувањето на црквата, иконите биле чувани во старото училиште во селото, а во 2019 година биле преземени од страна на Музејот на град Неготино.

Галерија
--------

* Главниот влезГлавниот влез
* Срушената цркваСрушената црква
* Селските гробиштаСелските гробишта
* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Селските гробиштаСелските гробишта
* Споредниот влезСпоредниот влез

Поврзано
--------

* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Демиркаписка парохија
* Вешје

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2 3 4 5  „Повардарска епархија - Демиркаписка парохија". *www.povardarska-eparhija.org.mk*. Посетено на 2021-10-13.
3. 1 2  „Музеј на град Неготино". *www.muzejnegotino.mk*. Посетено на 2021-10-13.
4. ↑  „Изложба на икони и иконостаси од црквите и манастирите во Општина Неготино | Министерство за Култура". Посетено на 2021-10-13.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Илија" - Вешје на Ризницата ?
Интернет за поврзување Пристапен слој
Поимот **широкопојасен** (broadband) во контекст на телекомуникации се однесува на сигнален метод кој вклучува или опфаќа релативно широк спектар на честоти кои можат да се поделат во канали и честотни опсези. Терминот широкопојасен секогаш е релативен, и се разбира во зависност од контекстот. При преносот на податоци модемот пренесува честотен спектар (bandwidth) до 64 килобита (kbit/s) во секунда преку телефонска линија. Преку истата таа телефонска линија АДСЛ може да пренесува честотен спектар од неколку мегабитови во секунда (mbit/s) што се смета за широкопојасен пренос.

Во случајот на АДСЛ, за пренос на податоци не се користи опсегот за гласовна телефонија (0-3,5 килохерци), туку опсегот над оваа честота сè до 1 Мегахерц. Заради тоа опсегот кој го користи АДСЛ е многу поширок од оној на стандардниот модем.

Во контекст на пренос на податоци терминот широкопојаснен може да го има истото значење како што е наведено погоре. Преносот на податоци преку оптички кабел опфаќа уште поголема пропусност.

Сепак, терминот широкопојасен во контекст на пренос на податоци најчесто се користи во потехничка смисла и се однесува на пренос на податоци при што повеќе пакети податоци се испраќаат истовремено за да ја зголемат стапката на ефикасност на преносот без разлика на стапката на реалните податоци.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа информатичка статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Карпачо
**Карпачо** е јадење од месо или риба (како говедско, телешко, лосос или туна), обично како предјадење. Било измислено во 1963 година од Џузепе Кипријани во Венеција, Италија и популаризиран во втората половина на дваесеттиот век. Говедското месо било послужено со лимон, маслиново масло и бел тартуф или пармезан. Подоцна, терминот бил проширен на јадења што содржат друго сирово месо или риба, тенко исечени и сервирани со лимон или оцет, маслиново масло, сол и мелен бибер и овошје како што се манго или ананас.

Историја
--------

Јадењето, базирано на пиемонтскиот специјалитет carne cruda all'albese, е измислен во 1963 година од Џузепе Ципријани, основач на барот Хари во Венеција. Тој првично го подготвил јадењето за грофицата Амалија Нани Мочениго кога дознал дека нејзините лекари и препорачале да јаде сурово месо. Јадењето го доби името карпачо по Виторе Карпачо, венецијанскиот сликар познат по карактеристичните црвено-бели тонови на неговата работа.

Понатамошно читање
------------------

* Hierro, Eva; Ganan, Monica; Barroso, Elvira; Fernández, Manuela (2012). „Pulsed light treatment for the inactivation of selected pathogens and the shelf-life extension of beef and tuna carpaccio". *International Journal of Food Microbiology*. **158** (1): 42–8. doi:10.1016/j.ijfoodmicro.2012.06.018. PMID 22795799.
* de Alba, María; Bravo, Daniel; Medina, Margarita (2012). „High pressure treatments on the inactivation of Salmonella Enteritidis and the characteristics of beef carpaccio". *Meat Science*. **92** (4): 823–8. doi:10.1016/j.meatsci.2012.07.008. PMID 22863078.
* Vaudagna, S. R.; Gonzalez, C. B.; Guignon, B.; Aparicio, C.; Otero, L.; Sanz, P.D. (2012). „The effects of high hydrostatic pressure at subzero temperature on the quality of ready-to-eat cured beef carpaccio". *Meat Science*. **92** (4): 575–81. doi:10.1016/j.meatsci.2012.06.002. PMID 22749447. `|hdl-access=` бара `|hdl=` (help)
* Bravo, Daniel; de Alba, María; Medina, Margarita (2014). „Combined treatments of high-pressure with the lactoperoxidase system or lactoferrin on the inactivation of *Listeria monocytogenes*, *Salmonella Enteritidis* and *Escherichia coli* O157:H7 in beef carpaccio". *Food Microbiology*. **41**: 27–32. doi:10.1016/j.fm.2014.01.010. PMID 24750810.
Автопортрет
**Ханс Холбајн Постариот** (герм. *Hans Holbein der Ältere*) (~ 1460 – 1524) е германски ренесансен сликар.

Роден е во Аугсбург, Баварија, а умрел во Изенхајм. Тој и брат му Зигисмунд Холбајн сликале верски дела во доцноготски стил. Ханс Постариот бил пионер и водач во преобразбата на германската уметност од готскиот во ренесансен стил.

Работел и во дрворез и илустрирал книги. Едно од неговите најпознати дела на ова поле е серијата за книгата *Пофалба на глупоста* од Еразмо Ротердамски.

Неговите синови Ханс Холбајн Помладиот и Амброзиј Холбајн почнале да учат сликарство прво кај него.

Наводи
------

1. ↑  „Hans Holbein". *Католичка енциклопедија*. Посетено на 18 февруари 2007.

Поврзано
--------

* Раноренесансно сликарство

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ханс Холбајн Постариот" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 14919325
* LCCN: n88079337
* ISNI: 0000 0001 2121 7098
* GND: 118552945
* SELIBR: 287809
* SUDOC: 075898691
* BNF: cb13337604f (податоци)
* BIBSYS: 90728383
* ULAN: 500001791
* HDS: 018323
* NLA: 36208678
* NKC: jn20000700732
* SIKART: 4023081
* KulturNav: id
* RKD: 39108

 |

 |
Куцидати
**Куцидати**, исто така познат како **Буцелати**, *италијански колачиња од смокви* или *сицилијански колачиња со смокви*, се колачиња полнети со смокви кои традиционално се служат за време на Божиќ.

Надворешното колаче е печиво, покриено со глазура и обично прелиено со разнобојни трошки. Филот генерално се состои од некоја комбинација од ореви, урми, смокви, мед, зачини и џем од портокал или кајсија. Пецивото се тркала околу филот, а кифличките се сечат на кратки тубички.

Модерниот рецепт за колачињата потекнува од времето на муслиманското владеење на Сицилија. Сепак, една постара верзија на рецептот за колачиња била снимена уште во времето на римската окупација на Сицилија.

Варијации
---------

Кога се во облик на прстен, тие можат да бидат познати како Буцелати, што значи „мали нараквици" и се помала форма на Буцелато, поголема торта со прстени исполнета со смокви. Состојките се различни како и имињата со кои се нарекуваат колачињата, очигледно во функција на градот или регионот во кој се направени.
Улрих фон Хутен
**Улрих фон Хутен** (роден во место кај градот Шлихтерн на 21 април 1488 година - починал на островот Уфенау на Циришкото езеро на 29 август 1523 година) - германски писател и хуманист.

Помагал при создавањето на делото Epistolae obscurorum virorum. Во 1517 бил крунисан со ловоров венец од страна на царот Максимилијан I. Што се однесува до политичкиот живот, се борел за отстранување на сепаристичките тенденции на кнезовите и се залагал за создавање на силно германско кралство независно од црквата и папата, кое својата моќ ќе ја базира врз витешкиот сталеж. За да ја остврари својата цел тој се поврзува со Мартин Лутер и Франц Шикинген. Откако Шикинген загинал во 1523 година за време на војната против трирскиот бискуп, Хутел избегал кај Цвинглиј во Швајцарија, каде што и подоцна умрел.
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Бистричка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 40°55′38.7″N 21°21′6.1″E﻿ / ﻿40.927417° СГШ; 21.351694° ИГД﻿ / 40.927417; 21.351694Координати: 40°55′38.7″N 21°21′6.1″E﻿ / ﻿40.927417° СГШ; 21.351694° ИГД﻿ / 40.927417; 21.351694 |
| **Место** | Велушина |
|  **Општина** | Битола |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Пророк Илија |
|  **Изградба** | XVIII век |
|
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | еднокорабен |
|

**Св. Илија** — црква во битолското село Велушина. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен во јужниот дел на селото, на почетокот на патот за Велушкиот манастир („Св. Ѓорѓи"). Претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на источната страна и калкански покрив. Од југ и запад има отворен трем потпрен на дрвени столбови. Храмот има засводен влез од југ. Во наосот нема траги од живопис. Во апсидата се зачувани фрески на Богородица со Малиот Христос, како и четворица архијереи во долното подрачје, които по стилските особености се датираат во XVIII век, со тоа и самата црква. На стариот обичен иконостас има икони од втората половина на XVIII и почетокот на XIX век.

Поврзано
--------

* Бистричка парохија
* Битолско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  Палигора, Ристо (декември 2011). *Студија за поврзување и промоција на манастирскиот туризам на Баба Планина* (PDF). Битола: Центар за развој на Пелагонискиот плански регион. стр. 31. Архивирано од изворникот (PDF) на 2013-12-28. Посетено на 2021-12-26.
Инерштаден Лишепинг
 Инерштаден Линшепинг
 Инерштаден Линшепинг ноќе (декември 2010 година)
**Инерштаден** е градска област која го вклучува центарот на градот Линшепинг. Тука се наоѓа комерцијалниот и културниот центар на градот, со продавници, ресторани, барови, трговски центар, музеи, цркви, библиотеки, спортски објекти и паркови. Тука се наоѓа и Тинербаксбедет, вештачко езеро со греење среде градот. Инерштаден има и основно училиште, градинки, центри за нега на стари лица, здравствени центри и специјализирана здравствена заштита.

Домувањето се состои речиси целосно од станбени згради, кои околу половина се изградени пред 1960 година. На 31 декември 2009 година, 10.654 луѓе живееле во областа. Мнозинството работни места во областа се во областите трговија, финансии и јавни услуги.

Во тек се неколку градежни проекти во внатрешноста на градот, вклучително и изградба на станбени области на постојниот паркинг во Тинербаксбадет. Области кои се граничат со Инерштаден се Васастаден, Хејдегерден, Рамшол, Танефорс, Источна Вала и Готфридсберг.

58°24′40″N 15°37′20″E﻿ / ﻿58.41111° СГШ; 15.62222° ИГД﻿ / 58.41111; 15.62222
**Аток** бил познат Инка генерал во служба на Сапа Инка Хуаскар. По смртта на таткото на Хуаскар, Хуајна Капак, Аток бил испратен на север, најверојатно во 1529, за да ги смири сепаратистите под водство на полубратот на Хуаскар, Атахуалпа. Атахуалпа бил поразен за време на битката на Чилопомпа, но успеал да избега од притвор и да создаде нова војска. Наскоро се случила втора битка, битката на Чимборазо каде Атахуалпа го победил својот полубрат. Во истата битка, генералот на Атахуалпа Чалкучимак го убил генералот на Хуаскар - Аток.

Поврзано
--------

* Атахуалпа
* Хуаскар
* Чалкучимак


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Инките е никулец.Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |
Генералот и војсководец Кискис.
**Кискис**, што на кечуански јазик значи „мала птица" бил еден од главните генерали или војсководци на Атахуалпа, покрај Чалкучимак и Румињахуи. Во април 1532 година, заедно со неговите соборци, Кискис ја предводел армијата на Атахуалпа за време на битката на Мулихамбато, битката на Чимборазо и битката на Кипаипан, каде ја победиле војската на Хуаскар. Покрај победата тие го убиле Хуаскар и неговото семејство и го зазеле главниот град на Тавантинсују - Куско. Понатака следеле битки и со Шпанците. При тие судири, Кискис пребегнал во Андите каде и загинал при битка во 1534.

Поврзано
--------

* Атахуалпа
* Чалкучимак
* Румињахуи


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Инките е никулец.Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |
**Агнета Лизелот „Лиза" Андерсон** (родена на 31 август 1961 година во Малме ) е шведски стрелец .

Стрелаштво
----------

Андерсон освоила бронзен медал на Светското првенство во стрелаштво во 1983 година. 

Таа се натпреварувала на Летните олимписки игри 1984 година во поединечна дисциплина за жени и завршила на четиринаесеттата позиција со 2468 освоени поени.

На Летните олимписки игри 1988 година таа била тринаесетта во поединечна дисциплина за жени и седма во екипна дисциплина за жени.

Наводи
------

 

1. ↑  „LISELOTTE ANDERSSON". *worldarchery.org*. Посетено на 7 March 2020.
2. ↑  „Lisa Andersson". *www.sports-reference.com*. Архивирано од изворникот на 17 April 2020. Посетено на 7 March 2020.

Надворешни врски
----------------

* Профил на worldarchery.org
* Профил на sok.se
**Свети Никола** (грчки: *Αγίου Νικολάου* — средновековна црква во селото Дутлија, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е парохиски храм.

Описание
--------

Надвлезна фреска на Свети Никола
Царски двери (XIX век), денес во Серскиот црковен музеј.
Ова е парохиска црква изградена во XII век, и се наоѓа на сретселото. Има скромни димензии од 5,70 × 5,80 м без конхата. Претстаува крстокуполна црква со четири столба. Овие столбови и арките се потпора за средишната купола, која покрива доста голем дел од црквата. Апсидата е придодадена непосредно кон источниот дел на крстот. Храмот е изграден камен со редови од украсни тули. Куполата е осумстрана и направена од тули, а апсидата е тристрана. Додавањето на грда припрата од западната страна во 1851 г. и современата бетонска покривна конструкција значително го измениле изворниот изглед на градбата.

Поголемиот дел од внатрешноста покриен со поствизантиски и понови фрески. Нешто пред 1971 г. е откриен дел од првичниот фрескопис од 1171 г. на источниот ѕид, во делот лево од нишата на ѓаконикот под дебел слој од малтер Фреската на Свети Дамјан не е во многу добра состојба. Светецот е претставен од напред и во полн раст. Во левата рака држи послужавник со медицински инструменти и изработен е од провинциска работилница. Покажува сличности со карпестата фреска на Богородица во Дервешен (1382). Подоцна, со остранување на поновите фрески, разоткриени се уште четири фигури од првобитниот живопис — тројца светци во полн раст на јужниот ѕид од наосот и Свети Јован Крстител во нишата на ѓаконикот. Иконостасните икони се од XIX век.

Архитектонскиот стил на црквата и поедините морфолошки црти се врзани со градителската традиција на Цариград и ја датират во XII век.

Во парохијата на оваа црква припаѓаат и храмовите „Св. Пантелејмон" и „Св. Константин и Елена" и „Св. Илија".

Во 1962 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Σαμσάρης, Πέτρος Κ. „Βυζαντινά μνημεία των περιχώρων των Σερρών". Βιβλιοθήκη Σερρών. Архивирано од изворникот на 2014-05-12. Посетено на 12 мај 2014.
2. ↑  „Ναός Αγίου Νικολάου Ελαιώνα". Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Архивирано од изворникот на 2020-09-22. Посетено на 12 мај 2014.
3. 1 2 3 4  „Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 31 октомври 2014.
4. ↑  „ΥΑ 15813/19-12-1961 - ΦΕΚ 36/Β/3-2-1962". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2021-10-28. Посетено на 13 март 2022.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола" - Дутлија на Ризницата ?
**Педро Дамјано** (португалски:Pedro Damiano de Odemira)(роден во 1480 во Одемира - починал во 1544) бил португалски шахист и аптекар. Автор е на познатото дело *Questo libro e da imparare giocare a scachi et de li partiti*, објавено во Рим, во 1512. Ова дело во Италија било издадено во 8 изданија, а било преведено на француски, англиски и германски, што зборува за неговата популарност во Европа.

Во негова чест, отворањето кое настанува со потезите 1.е4 е5 2.Sf3 f6 3.Sxe5 fxe5 е наречен Дамјанов гамбит.

Книги
-----

* Libro da imparare giocare a scachi, e de bellissimi partiti. Revisti e recorretti. In language spagnola e italiana, nouamente stampato, Roma, 1510

Користена литература
--------------------

* Шах: Енциклопедиски речник. Москва: Советска енциклопедија, 1990 стр. 100. ISBN 5-85270-005-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 22287067
* LCCN: nr93014219
* ISNI: 0000 0001 1867 3092
* GND: 1089533837
* SUDOC: 133347133
* BNF: cb13325577p (податоци)
* NKC: jo20231194951

 |

 |
Жан Калвин
**Жан Калвин** (10 јули 1509

 — 27 мај 1564

) — верски реформатор, основач на Калвинистичката протестантска црква. Протеран од Франција, заминал во Швајцарија и Женева ја претворил во град-црква. Основата на неговото учење била „божествената предодреденост". Вовел строги норми: ги намалил забавите и театарските претстави, забранил жените да носат обетки и свилени фустани итн. Имотите на манастирите ги конфискувал. Следбениците на Калвиновото учење беа хугенотите во Франција, а во Англија — пуританците. Починал во Женева, на 27 мај 1564 година.

Поврзано
--------

* Учења за христијанската вера — капитално дело на Калвин

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 90631825
* LCCN: n79123944
* ISNI: 0000 0001 2103 0063
* GND: 118518534
* SELIBR: 180937
* SUDOC: 026763362
* BNF: cb11894896k (податоци)
* BPN: 04759203
* BIBSYS: 90274878
* ULAN: 500245126
* HDS: 011069
* MGP: 132044
* NLA: 35024994
* NDL: 00435135
* NKC: jn20010525102
* BNE: XX4578419
* CiNii: DA00106409

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Радовишко |
| **Парохија** | Подарешка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°34′37.7″N 22°34′47.6″E﻿ / ﻿41.577139° СГШ; 22.579889° ИГД﻿ / 41.577139; 22.579889Координати: 41°34′37.7″N 22°34′47.6″E﻿ / ﻿41.577139° СГШ; 22.579889° ИГД﻿ / 41.577139; 22.579889 |
| **Место** | Покрајчево |
|  **Општина** | Радовиш |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | крстокуполен храм |
|

**Свети Илија** — манастирска црква на Покрајчевскиот манастир.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. На секоја страна од куполата има по една монофора. Главниот влез се наоѓа на западната страна кон којашто е доградена припрата, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Објектот во целост е обоен во бела боја, а на ѕидовите од куполата се забележливи тули. Црквата во целост е покриена со кров од ќерамиди. Внатрешноста на храмот не е зографисана и во неа има празен дрвен иконостас на коишто се закачени помали икони. Најголема и највпечатлива е иконата на Свети Илија пред царските двери.

Галерија
--------

* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Главниот влезГлавниот влез
* Споредниот влезСпоредниот влез
* КуполатаКуполата
* АпсидатаАпсидата
* ВнатрешностаВнатрешноста

Поврзано
--------

* Покрајчево
* Покрајчевски манастир
* Црква „Св. Ѓорѓи"
* Радовишко архијерејско намесништво
* Подарешка парохија

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Илија" - Покрајчево на Ризницата ?
**Свети Филип II** (световно име **Федор Степанович Количов**; 1507—1569) е православен руски светец и митрополит на Руската Православна црква во 16 век.

Роден e на 11 февруари 1507

 година. Според христијанските верувања, еднаш како момче стоејќи во црквата, го слушнал свештеникот како од Евангелието чита: "*Никој не може да им служи на двајца господари*". се уплашил многу од тие зборови како да се однесуваат на него, се просветил во исто време и се оддалечил во соловецкиот манастир каде што по долго и тешко искушение се замонашил. Подоцна станал игумен, засветлил како сонце и целата руска земја разбрала за него. Царот Иван Грозни го поставил на празното место митрополит московски во 1566 година.

Филип II, не можејќи рамнодушно да ги гледа лошотиите на царот, почнал да го советува и бестрашно да го изобличува. Царот нашол лажни сведоци против Филип, го симнал од престолот, му облекол искината монашка мантија, па го затворил во Твер. Во декември 1569 година Маљута Скуратов, еден царски повереник, дошол во Филиповата келија и го задушил со перницата. Наскоро сите кои биле против Филип со лоша смрт пострадале. По неколку години, телото на светителот било пронајдено цело негнилежно и мирисно и било пренесено во соловецкиот манастир.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 11
Сеча на дрвја во Австрија
**Шумарство** — стопанска гранка која го опфаќа одгледувањето и искористувањето на шумите. Тие имаат големо значење за здравјето на населението, бидејќи го прочистуваат загадениот воздух, ги ублажуваат ветровите, ги спречуваат ерозијата и поплавите. Дрвјата имаат широка примена во градежништвото, дрвната и хемиската индустрија.

Во зависност од климатските услови, шумите се делат на тропски, суптропски и шуми во предели со умерено - континентална клима.

Во тропските шуми се одгледуваат голем број скапоцени дрвја како Бамбусово, Абоносово, тиково, махаганово, сандалово, кининово и др.

Најбогати држави со шуми се: Бразил, ДР Конго, Русија, Финска, Канада, Финска, Норвешка Америка и др.

Поврзано
--------

* Пошумување
* Обесшумување

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шумарство" на Ризницата ? |

* Пренкова, Катерина; Митрикеска, Вера (2013). *Подигање и уредување на шумите за трета година за средно стручно образование* (PDF). Скопје: Министерство за образование и наука на РМ. ISBN 978-608-226-349-6.
* Никчевиќ, Соња, уред. (2008). *ЈП Македонски шуми : 1998-2008*. Скопје: Винсент графика. ISBN 978-9989-2474-7-7.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85050707
* GND: 4017966-7
* BNF: cb11931439v (податоци)
* NDL: 00569483
* NKC: ph115110

 |

 |
**Иринеј Сремски** е христијански светец од 3 век.

се смета дека бил Словен и дека пред епископството бил женет и имал деца. Пострадал во времето на Максимијан. Според христијаните во времето на тешките мачења неговите роднини стоеле околу него и плачејќи го молеле да се поштеди себеси и нив (т.e. да се одрече од Христа). Но овој свештеномаченик ги љубел повеќе раните за Христа отколку сите блага на овој свет. Во истото време од Проб пострадале и еден бавчанџија во Срем, серен и Афр во Регија. Бидејќи Иринеј никако не сакал да се одрече од верата, кнезот Проб наредил да бидат фрлени од еден мост во реката Сава. Пострадал во 304 година..

Православната црква неговиот ден го чествува на 26 март.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 125

|  |
| --- |
| *Оваа статија за светец е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 13112774
* GND: 119202069
* SELIBR: 191042

 |

 |
**Шлотхајм** (германски: *Schlotheim*) — поранешна општинска заедница во округот Унштрут-Хајних, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Шлотхајм. Била распуштена во декември 2019 година.

Општинската заедница Шлотхајм се состоела од следниве општини:

1. Ботенхајлинген
2. Исерсхајлинген
3. Клајнвелсбах
4. Кернер
5. Маролтероде
6. Нојнхајлинген
7. Обермелер
8. Шлотхајм

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 149731105
* ISNI: 0000 0001 0066 7495
* GND: 2136918-5

 |

 |

Координати: 51°15′00″ N; 10°40′01″ E﻿ / ﻿51.250° СГШ; 10.667° ИГД﻿ / 51.250; 10.667


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Унштрут-Хајних е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Свети Макариј Ерусалимски** е христијански светец и Патријарх на Ерусалим во периодот од 316 до 335 година.

Свети Макариј е споменет од страна на Свети Атанасиј Велики, во врска со една дискусија која се водела против аријанството, и во која Макариј бил опишан како чесен човек, достоен на христовата вера. Во текот на 325 година, Света Елена, мајка на римскиот цар Константин Велики, отишла да го бара Вистинскиот крст во Ерусалим. Во нејзина придружба бил и Макариј Ерусалимски. Според Сократ Схоластик, по престигнувањето во Ерусалим, било откриено местото каде што Исус Христос бил распнат, односно на ридот Голгота. Во близина биле откриени и трите крста, на кои биле распнати Исус Христос и двајцата крадци, Димас и Гестас. За да се открие кој е всушност Вистинскиот Крст, Макариј Ерусалимски довел некоја болна жена, која по допирањето на еден од трите крста наеднаш закрепнала. Тоа било и знак дека крстот на Исус Христос бил пронајден. Од тогаш, се смета дека крстот е и официјалниот симбол на христијаните.

По откривањето, тој добил наредба директно од страна на Константин Велики, на тоа место да биде изградена црква, која денеска е позната како Базилика на Светиот Гроб.

Наводи
------

1. ↑  NPNF2-02. Socrates and Sozomenus Ecclesiastical Histories | Christian Classics Ethereal Library
**Свети Илија** (грчки: *Προφήτη Ηλία*) — црква кај селото Субашќој, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Црквата се наоѓа источно од селото. Изградена е во 1900 г. според податоците на Гаврил Кундијадис. Во црковната кондика на селото во 1863 г. е спомената месноста „баир на Пророк Илија", што укажува на тоа дека на ова место претходно постоела црква посветена на истиот светец. Во 1907 г. на ридот се одиграла борба помеѓу андартскиот капетан Стратис Адрамитиотис и турската војска. Црквата е живописана.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  Δαβίτη, Φωτεινή. „Οι Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου" (PDF). Δαρνακοχώρια. Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-12-31. Посетено на 31 декември 2017.