recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Двојно лице** (португалски: *Duas Caras*) е драматична бразилска теленовела. Серијата во Бразил започна со прикажување на 1 октомври 2008 на местото на новелата Тропски рај. Но поради тешките теми и сцените кои не беа дозволени за под 12 години, новелата се премести за еден час подоцна во 21ч. Без разлика на секогаш тешките но реални теми на Агиналдо Силва, во кои се среќаваат расизмот, хомосексуалноста, дрогата, наркотиците... таа достигна неверојатен успех, и најавен е крајот на серијата за 30 мај 2008.

Синопсис
--------

Адалберто Рангел се родил наречен Жувеналдо во една покраина во близина на Пернамбуко. Потребата да прехрани големо семејство, го натерало неговиот татко уште како мал да го продаде на Херможенес. Тој го прекрстил во Адалберто и го научил како да ги измамува луѓето. 
По много години, Адалберто, веќе маж, е присутен на една ужасна несреќа. Откако ќе види еден мртов брачен пар, наоѓа многу долари до нив, документи и слика од една девојка, Марија Паула, веројатно ќерка на парот, наследничка на големо богатство. Во тој момент, Адалберто се решава да го направи неговиот најголем потег.
Во малиот град Пасаредо, Марија Паула ја прима веста за смртта на нејзините родители од страна на Адалберто. Очајна од тага, таа единствено наоѓа утеха во заводникот Адалберто. Наивна и изгубена, Марија Паула ја прифаќа грижата на овој човек, и покрај тоа што сите се сомневаат во него. За кратко време, таа му се предава, и на крај се венчаваат. Мислејќи дека ќе формира семејство, Марија Паула горчливо се изненадува: Адалберто и го украл целото богатство. Таа сака да го најде и да му се одмазди, заедно со нејзиниот син, кој Адалберто не ни стигна да го запознае. Тогаш, Марија Паула оди во Сао Пауло, каде што почнува една нова етапа; таа се претвора во силна и борбена жена.
Адалберто, сега милионер, оди во Рио де Жанеиро каде што купува фабрика и се претвора во почитуван граѓанин. За тоа, тој го остава зад себе своето минато и повторно го менува своето име, а овој пат, и неговото лице – не може да ризикува некој да го препознае. По неколку хируршки зафати, со комплетно променето лице, се појавува новиот идентитет: Маркони Ферасо.

Улоги
-----

* Карактеризација на ликовите

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Далтон Виг | Адалберто Рангел / Маркони Ферасо |
| Марјорие Естиано | Марија Паула Фонсека до Насцименто |
| Алине Мораес | Марија Силва Барето Песоа де Мораес |
| Сузана Виеира | Бранка Барето Песоа де Мораес |
| Антонио Фагундес | Фереира дос Сантос |
| Хосе Вилкер | Франциско Масиеира |
| Рената Сора | Селија Мара де Андраде |
| Дебора Фалабела | Жулија Кероз Барето |

Наводи
------

1. ↑  „Two Faces". *globotvinternational.com)*. Посетено на December 18, 2015.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 16 октомври 2011 г.
* Официјално мрежно место Архивирано на 15 август 2013 г.
* Теледраматургија Архивирано на 3 март 2008 г.
* Архивирано на 17 декември 2013 г.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Теленовели од Агиналдо Силва |
| --- |
|  |
| Двојно лице \* Госпоѓа на судбината \* Пристаниште на чудата |

 |
**Деан Дамјановски** (роден на 17 јуни 1978 година во Битола, Република Македонија) е македонски режисер.

Биографија
----------

Дипломира театарска режија во Софија, Република Бугарија. Вработен е како режисер во Театарот „Ј.Х.К.- Џинот" во Велес. 

Докторирал на ФДУ во Скопје на компаративна тема за односот помеѓу театарот и телевизиските серијали. 

Што се однесува до педагошкото искуство, работи како помлад асистент на факултетот во Софија, предава на Филмската академија во Штип, и е хонорарен наставник по драма односно по Театар и Филм во средното училиште НОВА.

Зад себе има 20 години театарско искуство и околу 40 претстави и други театарски проекти во земјава и надвор од неа.
**Двојно прикажување** (англиски: ***Double feature***) претставува феномен во филмската индустрија според кој менаџерите на кино салите прикажувале два филма еден по друг во една вечер, а ја наплатувале цената за еден, или кога еден игран филм ќе биде придружен со неколку други пократки ленти на различни теми.

Ова потекнува од 1920-те години кога кино салите барале нови начини за привлекување на гледачи за време на големата депресија и почнале да го менуваат начинот на кој наплатувале за филмови.

Во модерен контекст, „двојно прикажување" може да се однесува на прикажување на телевизиска програма во која две епизоди се прикажани последователно.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***Градацијата*** е стилско изразно средство во кое се искажуваат едноподруго чувства и мисли и поетски слики. Од стих во стих се зголемува силината на мислите и чувствата и се оди од послаби кон посилни доживувања или обратно. Во последниот стих се достигнува кулминација. На пример во народната песна:

*„Тој што ми даде јаболко, как него да се тркала.*  

*Тој што ми даде златен прстен низ него да се провира.*  

*Тој што ме мене целива, дај ми го боже на јаве со него век да векувам."*

Градацијата може да биде и обратна, од посилни кон послаби чувства.

Со градацијата се зголемуваат чувствата во песната/текстот.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Градевска Река** (или **Еловица**) — река во Разлошко и Горноџумајско, Пиринска Македонија, лева притока на Струма. Долга е 31 км и одводнува делови од Југозападна Рила и најсеверниот дел на Пирин.

Реката извира под името *Злата Река* на надморска височина од 2.054 м, 300 м југозападно од врвот Капатник (2.170 м) на Југозападна Рила. Првите 5 км тече на југ како буен планински поток, стасува до месноста Предел (1.140 м.н.в.) и свртува на запад-северозапад. До устието се смета за граница меѓу планините Рила на север и Пирин на југ. До с. Градево тече во благо наклонета и добро пошумена долина под името *Еловица*, каде оддесно ја прима најголемата притока Осеновска Река и свртува на југозапад. По селото веќе се нарекува Градевска Река и долината малку се проширува, но тука страните се веќе соголени, коритото и широко и исполнето со силни наноси. Завршува како лева притока на Струма во градот Симитли.

Сливот на реката зафаќа 253 км2, што претставува 1,35 % од вкупниот слив на Струма.

Главни притоки: → лева, ← десна

* → Мразеница
* → Струшка Река
* ← Маревска Река
* ← Осеновска Река (најголема)
* → Порогочка Река
* → Свинедолско Дере

Градевска Река се напојува претежно од снег и дожд. Најполноводна е во мај и јуни, а најслабоводна во август и септември. Средниот годишен истек во устието изнесува 1,91 м3/с.

По течението на реката има само две населени места: селото Градево и градот Симитли, обете во Општина Симитли. Во горното течение е одморалишното место Предел.

Од устието на реката кај градот Симитли до месноста Предел, во должина од 25,4 км по долината минува делница од државниот пат II-19: Симитли – Мехомија (Разлог) – Неврокоп – ГП „Либјахово - Вазме" („Илинден - Ексохи") за Драмско, Егејска Македонија.

Карта
-----

* Лист од карта K-34-83. Размер: 1 : 100 000

Поврзано
--------

* Осеновска Река
* Предел (превој)

Наводи
------

1. ↑  Мичев, Николай и др. (1980). *Географски речник на България*. София: Наука и изкуство. стр. 153.
|  |
| --- |
| Дел од серијата статии за природатаВреме |
|   |
| Годишни времиња |
| **Умерени**
Пролет **·**  Лето
Есен **·**  Зима |
| **Тропски**
Сува сезона
Дождовна сезона |
| Бури |
| Тропска бура **·**  Торнадо
Ураган **·** Тајфун
Песочна бура **·**  Леден дожд |
| Врнежи |
| Магла **·**  Роса **·**  Дожд
Град **·**  Снег **·**  Слана **·**  Лапавица **·**  Иње **·** Поледица **·**  Суградица |
| Поврзани тематики |
| Метеорологија
Временска прогноза
Клима **·**  Загаденост на воздухот |
| * п
* р
* у
 |

**Град** е назив за врнежи во облик на топчиња мраз. Ваквиот вид врнежи нанесува големи штети во земјоделството и се сметаат за временска непогода.

Појава
------

Се случува силните воздушни струи да ги одвлечат водените капки од облаците (*кумулонимбуси*) во повисоките слоеви каде температурата е пониска. Таму овие капки замрзнуваат и добиваат облик на топче, односно се претвораат во град. Кога влезното струење што ги понело тие капки веќе нема да може да ја одржи нивната тежина, замрзнатите топчиња паѓаат на земјата.

Град со големина od 13,3 см што паднал до Харпер, Канзас, на 14 мај 2004 г.

Големина
--------

Најчесто овие замрзнати топчиња не се поголеми од 5 мм, но се случува да бидат и поголеми и да нанесат големи штети, па дури и да бидат опасни по здравјето и животот на луѓето.

Летото 2001 година во италијанската област Венето паѓал град со големина на кајсија и ги уништил посевите. На границата меѓу САД и Канада во 1998 година паѓал град цели девет денa, поради што повеќе од еден милион луѓе останале без електрична енергија и храна. Град со најголеми димензии паднал во Бангладеш во 1986 година при што тежината на пооделни топчиња мраз изнесувала дури и еден килограм. За време на оваа непогода загинале 92 луѓе.

Во Ориент, Ајова, САД, во август 1980 година, паднале големи количини град, при што длабочината на наносите изнесувала и до 2 метри, поради што морале да се расчистуваат со машини. На 11 јули 1990 година, град со големина на бејзбол топче во градот Денвер, Колорадо, предизвикал материјална штета од 625 милиони долари, главно кај автомобили и покриви на куќи. Четириесет и седум лица во еден забавен парк биле сериозно повредени кога прекинот на струјата ги заробил додека се наоѓале на големо тркало (*Ferris wheel*) и биле погодени од град со големина на безјбол топче.

Град насобран во сад за врме на врнежи

Наводи
------

1. ↑  *Hail*, University Corporation for Atmosphere Research Архивирано на 15 октомври 2009 г. (анг.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85058299
* GND: 4158757-1
* BNF: cb119408017 (податоци)
* HDS: 007779
* NKC: ph520038

 |

 |
**Димо Н. Димчев** (влашки *Dina Cuvata*) — македонски поет, раскажувач и преведувач од влашки јазик.

Животопис
---------

Димо Димчев е роден во с. Доброшани, Штипско на 9 јули 1952

 година. Завршил Економски факултет во Скопје. Работи во Македонското радио. Член на ДПМ од 1992 година. Автор е на книгите: Клукајдрвецу море клукајдрвецу (влашки народни песни, 1985), Смртен крик (поезија, 1989), Света надеж (поезија, 1990), Колевка (раскази, 1990), Влашки буквар (1994), Мила е мама(поезија за деца, 1996), Гордиот овчарски син (поезија за деца, 1999),.

На влашки ги превел: Бели мугри од Кочо Рацин (1989), Библијата (2004), Бисера од Константин Миладинов (1994), Македонски монолог од Гане Тодоровски (1995), Света литургија на Св. Јован Златоуст (1995), и др.

Наводи
------

1. ↑  ДИМЧЕВ, Димо Н
2. ↑  Ознака: Димо Н. Димчев

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Димче Најдов Анчевски** ( 1921
 во Долно Соње, Скопско — 12 април 1945

 во Илинце, Србија) — Македонски партизан, учесник во НОВ..

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште и потоа се занимавал со земјоделство.

Есента 1944 година, кога во близина на неговото село, во Скопско, единиците на НОВ и ПОЈ воделе жестоки борби против балистите, тој логистички ги помагал.

На 10 октомври 1944 година стапил во 3та македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите против балистите на реката Треска. Бил учесник и во големата борба на 13 ноември за ослободување на Скопје, како и во наредните акции за ликвидирање на балистичките банди.

На 12 април 1945 година и тој како и многу други македонски партизани, заедно со својата Бригада, бил испратен на позициите во Срем. Во тие борби храбро загинал кај Илинце, каде и денес се наоѓа неговото гробно место.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 27. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Горна џамија** — џамија во селото Дебреште. Џамијата се наоѓа во средишниот дел од селото, во непосредна близина на црквата „Св. Ѓорѓи" и Камена џамија.

Архитектура
-----------

Горна џамија
Градбата на џамијата има квадратна основа и се состои од приземје и два ката. Покривниот дел од објектот содржи купола поделена во два дела, од кои едниот е повисок и со поголема основа. Џамијата има едно минаре со многуаголна основа и две шерефиња.

Поврзано
--------

* Долна џамија
* Камена џамија
* Средна џамија
* Баталоска џамија
* Дебреште
* Прилепско муфтиство

Надворешни врски
----------------

* Горна џамија (Дебреште) на Ризницата ?
Везув — купата и кратерот
Вулканот Мајон на Филипините има симетрична вулканска купа
**Вулканска купа** (**вулкански конус**) — елементарен облик на вулкански релјеф. Претставен е со возвишување настанато со таложење на пирокластичен материјал и изливање на лава при вулканските ерупции. На неговиот врв се наоѓа отвор во облик на инка кој се нарекува кратер. Големината на купата, нејзиното создавање и разорување зависат од неколку чинители, на прво место од ерупцијата и интензитетот и траењето на вулканската работа. Кај купата се разликуваат апсолутна и релативна висина. За вулканите е поважна релативната висина, т.е. висината од подножјето на купата до нејзиниот врв. На пример вулканот Чимборасо е висок 6.272 метри, но купата има само 2.400 метри.

Поделба
-------

Купите може да бидат *прости* или *сложени*. Простите се состојат од едно правилно возвишение, најчесто во облик на заоблен конус. Сложените купи се асиметрични, неправилни и имаат два или повеќе кратери. Тие понатаму може да се поделат на „споредни вулкански купи" (помали и помлади купи кои настанале во средиштето на поголем и постар кратер) и „паразитски" (бочни, адвентивни) вулкански купи кои се јавуваат на боковите на вулканите и настануваат при прскање заради притисокот.

Кај мешаните вулкани се развиваат стратовулкански купи со наизменично таложење на растресит материјал и лава.

Поврзано
--------

* Стратовулкан
* Вулкан
* Вулкански кратер
**Гатанка** — краток жанр на усното народно творештво. Тоа е двочлен израз составен од прашање и одговор. Денес служи за забава, но во минатото, покрај забавна, имала и педагошка функција, а во уште подалечното минато имала и обреден и иницијациски карактер.

Дека имала обреден карактер потврдува фактот што се кажувала во одредено време 
и при одредени дејности, а дека имала и иницијациски карактер потврдува фактот што момчето и девојката, дури откако ќе одгатнеле одреден број гатанки, се сметале за зрели личности што можат да оформат дом и семејство. Може да се однесува за предмети и појави од непосредната човекова околина, деловите на човечкото тело, алатите за работа и сл.: 
*Кусо дебело на сите газ видело (праг);* 
Чичо стиска, стрина писка, далеку се чуе (гајди); 
Сè во куќа изгоре, а куќата остана (луле); 
Гола е, а цел свет го облекува (игла).
Покрај нејзината универзална димензија, подложна е на влијанија и модификација од страна на локалната средина. Може да се појави и во форма на гатанка-пословица: *Коски нема, коски крши (јазик)*.

Наводи
------

1. ↑  *Драгица Божинова, Господ — Бог во паремиите на некои балкански народи, „Македонски фолклор", XXIV/48, Скопје, 1991, 31-39;*
2. ↑  *Боне Величковски, Кратките жанрови и детскиот фолклор во Куманово и Кумановско, Фолклорот и етнологијата во Куманово и Кумановско, Скопје - Куманово, 2000, 255-289.*
**Гатис Смукулис** (латвиски: *Gatis Smukulis*; р. 15 април 1987

 во Валка) — латвиски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа Делко.

Достигнувања
------------

2005
1. Трофео Карлсберг (јуниор)
2. Национално друмско првенство
2006
1.  Национално друмско првенство под 23 години
1.  Национално хронометарско првенство под 23 години
2007
1. ГП Рига
1. Синтуро де л’Емпорда
2. Краен пласман ГП Тел
2008
1.  Национално хронометарско првенство под 23 години
1. Ле Букл ди Сид Ардеш
1. Трка околу Фландрија (под 23 години)
2010
2. Национално друмско првенство
2011
1. Етапа 1 Волта а Каталуња
1.  Национално хронометарско првенство
2012
1.  Национално хронометарско првенство
2013
1.  Национално хронометарско првенство
2. Национално друмско првенство
2014
1.  Национално хронометарско првенство
3. Национално друмско првенство
2015
1.  Национално хронометарско првенство
1. Пролог (ТТТ) Трка околу Австрија
7. Европски игри - хронометар
2016
1.  Национално хронометарско првенство
1.  Национално друмско првенство
9. Светско првенство во екипен хронометар
 Награда за борбеност на етапа 13 Вуелта а Еспања

### Распоред на резултатите на големите трки

| Гранд Тур | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | 84 | — | — | — | — |
|  **Тур** | — | 119 | 100 | — | — |
|  **Вуелта** | 117 | — | — | 146 | 83 |

СО = се откажал; — = не учествувал

Надворешни врски
----------------

* Гатис Смукулис на Ризницата ?
* „Достигнувања на Гатис Смукулис". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Гатис Смукулис". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Гатис Смукулис". ProCycling.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со латвискиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***Див живот*** е филм од 1984 година. Сценарист е Камерун Кроу, а режисер Арт Линсон. Филмот е достапен само на VHS лента и Laserdisc со аналогна музика. Сѐ уште не е издадена DVD верзија поради авторските права на музичарите чии пенси се упоотребени во филмот и се на саундтракот.

Заплет
------

Заплетот е околу ликовите на тројца тинејџери кои живеат во предградијата на Лос Анџелес. Бил (Ерик Столц) штотуку матурирал и се вселил во својот прв стан. Неговиот помлад брат Џим (Илан Мичел-Смит) е дете кое сака да користи бомби за да разнесува работи, посебно статуата во средното училиште. Том (Крис Пен) е прикажан како луд тинејџер. Други важни ликови се Анита (Леа Томпсон) која работи во продавница за крофни и нејзината пријателка Елејн (Џени Рајт) која работи во модерна продавница. Анита има кратка афера со полицаецот Дејвид кој е женет. Тројцата тинејџери имаат луда и забавна вечер во еден стриптиз бар и потоа прават журка во станот на Бил.

 *Оваа статија за американски филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Горна црква во Пограѓе
**Горна црква во Пограѓе** — населба во општина Клина која била изградена во периодот од 1500 до 1600 година и претставува недвижно културно богатство како споменик на културата од исклучително значење. Гробишната црква неколку пати го менувала својот патрон - најпрвин најверојатно посветена на Свети Никола, а потоа на светите волшебници Кузман и Дамјан, збирното место и празнувањето на мештаните било на Свети Димитриј.

Опис
----

Скромен еднокорабен и полукружен засводен наос, без припрата, со полукружни ниши во функција на жртвеник, олтар и ѓаконици, се одлики на неговата архитектура. На западниот ѕид се наоѓа единствениот заоблен влез со надвратник, а на секоја од трите преостанати фасади има по еден мал прозорец без украси. Подот на нивото на солејата е подигнат за едно скалило. Според стилските особини на остатоците од фреските, приближното време на создавање може да се смета за втората половина на XVI век.

Ѕидното сликарство опфаќа зона на стоечки фигури и поединечни композиции од циклусот на големите празници. Судејќи по линијата на цртежот и светлата боја, фреската е дело на просечно талентиран анонимен сликар.

Долго време зарушена, црквата била подложена на обемни реставраторски работи во 1964–1967 година, реновирана, засводена и покриена со двосливен покрив од камени плочи, и ѕидни слики зачувани и исчистени од наслаги од саѓи и сол.

Била осквернавена во 1999 година.
**Драго Ѓуровиќ** (Битола, 29 март 1923 — Титоград, 30 март 1986) — југословенски и црногорски скулптор, сликар и сликарски педагог.

Животопис
---------

Роден е во 1923 година во Битола. Драго бил од местото Грлиќ кај Даниловград. Дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Белград во 1951 година. За време на студиските патувања престојувал во Италија и Франција. За прв пат изложува во Цетиње во 1950 година. Излагал со групата „Тројица".

Учествувал на изложбите на современата југословенска уметност во земјата и странство, на изложбите на Друштвото на ликовни уметници на Црна Гора, на Сојузот на ликовни уметници на Југославија, на изложбата на современи европски уметници во Њујорк во 1962 година, на Второто триенале за ликовна уметност во Белград во 1964 година и така натаму.

Починал во 1986 година во Титоград.

Творештво
---------

Некои од неговите споменици на јавен простор се:

* Споменик на партизан-борец, Подгорица 1957 година (во соработка со архитект Воислав Ѓокиќ )
* Споменик на паднатите борци, Даниловград 1959 година (во соработка со архитект Мирко Ѓукиќ )
* Споменик на стреланите младинци од Даниловград-Лазине во 1959 година.
* Споменик на паднатите борци на НОБ, Плевља 1960 г. (во соработка со архитект Мирко Ѓукиќ)
* Торсо, Аранѓеловац 1977 г.
* Биста на Баја Секулиќ во Даниловград
* Споменик во Вуксанлекиќи-Подгорица
* Мермерна скулптура (фриз) на јужниот ѕид на главната пошта во Подгорица.

Наводи
------

1. ↑  „Naslovi.net". Архивирано од изворникот на 04. 03. 2016. Посетено на 30. 08. 2012. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 101409086
* LCCN: n2009067689
* ISNI: 0000 0000 7175 5559
* NKC: js2013784683

 |

 |
**Драгољуб Панчев Жеков** ( 1905
 во Лапли, Урошевац, Косово и Метохија — 14 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште. Во Скопје се преселил и работел како дреар. По окупацијата на Македонија се вклучил во народно-ослободителното движење и активно ја помагал борбата за ослободување на земјата од фашистичкиот окупатор. Станал член на Народната милиција, со која раководела партиската организација на Скопје. На 13 ноември 1944 година бил активен учесник во борбите за ослободувањето на Скопје. Во борбите против Германците, во близина на стариот железнички мост бил ранет во десната рака и во градниот кош. Веднаш бил пренесен на болничко лечење но, наредниот ден им подлегнал на раните. Неговите посмртни останки биле погребани на скопските гробишта.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 190. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Гросхенерсдорф** (германски: *Großhennersdorf*) — село и поранешна општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Хернхут. Сојузниот автопат 178 го поврзува Гросхенерсдорф со Лебау и Цитау.

Селото било основано во 1296. Селото е најпознато како родно место на Хенриета Катарина фон Герсдорф, вдовица на гувернерот на Горна Лужица, Николаус Барон фон Герсдорф. Училиштето Катариненхоф е именувано во нејзина чест. Таа го одгледала нејзиниот внук, Николаус Лудвиг, царски гроф на Цинцендорф и Потендорф (1700–1760), ја обновил Unitas Fratrum, т.е. Моравска црква, во замокот во Гросхенерсдорф, кој сега е во руини. Особено била талентирана, добро образувана, зборувала неколку странски јазици, била автор и поет, со врски низ цела Европа.

Општината била составена од следниве места Гросхенерсдорф, Нојндорф, Шенбрун, Ојлдорф и Хојшојне.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница (германски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 239909496
* GND: 4094096-2
* NKC: ge452595

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Саксонија статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Гротсланг.Гротсланг.
**Гротсланг** е легендарно криптозоолошко суштество кое има репутација дека живее во длабока пештера во Рихтерсвелд во Јужна Африка.

Легенди
-------

Според легендите, Гротсланг е суштество кое е старо колку и светот. Приказните велат дека боговите направиле страшна грешка во создавање на Гротсланг така да му дале огромна сила, итрина и интелект. Увидувајќи ја својата грешка боговите го поделиле Гротсланг на посебни животни и така наводно настанале првите слонови и змии. Но, наводно тогаш еден Гротсланг побегнал. Наводно јаде слонови така што ги мами во својата пештера и ги убива.

Наводи
------

1. ↑  Digest, Reader's (1975). *Strange Stories, Amazing Facts*. Montreal: Reader's Digest. стр. 430.
2. ↑  Floyd, Rendall (20 септември 1998). „Disappearances feed Grootslang legend". The Augusta Chronicle. Посетено на 6 септември 2009.
Денеш Пазманди
**Денис Пазманди де Шомор и Сомодор** (7 април 1816 – 24 јануари 1856) бил унгарски земјопоседник и политичар, кој служел како претседател на Претставничкиот дом помеѓу 1848 и 1849 година.

Животопис
---------

Тој е роден во стара, благородна фамилија во Коллод, Комаром, на 7 април 1816 година. Неговите родители биле Денис Пазманди, кој бил член на Националниот комитет за одбрана за време на унгарската револуција од 1848 и Јудит Пели Наѓ. Студирал право во Пожоњ и Пешта. Тој се приклучил на реформското движење во 1830-ти години. Во текот на Народното собрание од 1832-1836 година, тој служел како правник, заедно со Берталан Семере, Ференц Пулски и Шебо Вуковиќ. Учествувал во пишувањето на судските извештаи*,* кои биле автентичен извештај за функционирањето на легислативата водена од Лајош Кошут. Тој објавил неколку статии под псевдонимот *Пешти Хирлап,* во кои ги поддржал реформите.

Од 1839 година тој служел како заменик нотар во округот Комаром. Од 1843 година бил еден од водачите на умерената либерална опозиција. Тој станал претставник на Нагигманд во 1848 година. Кабинетот Батјани го испратил заедно со Ласло Салај во Франкфурт за да преговара со германскиот парламент. Тој станал претседател на долниот дом на 10 јули.

Неуспешно разговарал со Кралскиот суд во Виена во септември во палатата Шенбрун. Тој не ја следел унгарската влада во Дебрецен по окупацијата на Буда, се предал во јануари 1849 година. Како резултат на тоа, Претставничкиот дом бил лишен од својот мандат во март. Тој бил уапсен од Ричард Гион во април. Кошут нареди истрага против него, но скоро потоа тој бил ослободен на посредувањето на Шебо Вуковиќ. Откако револуцијата не успејала, тој се повлекол на својот имот. Пазманди починал во 1856 година по долга болест.

Наводи
------

* Jónás, Károly - Villám, Judit: *A Magyar Országgyűlés elnökei 1848-2002*. Argumentum, Budapest, 2002. стр.   69 – 74

| Политички канцеларии |
| --- |
| Претходен  канцеларијата е создадена | **Претседател на Претставничкиот дом**  1848-1849 | Нареден Пал Алмаши |
**Дени** (бислама и англиски: Dany) е мал остров во покраината Санма во Вануату.

Туризам
-------

Островот не е населен но е често посетуван луѓе. Тој е позната локално туристичко одредиште за нуркање, сурфање и риболов. На островот има изградени нова колиба/ бунгалов кој се издава на туристи. Бунгаловот има поглед кон вулканот на островот Амбае.

Географија
----------

Островчето Дени се наоѓа непосредно до источниот брег на островот Еспириту Санто. Дени е едно од повеќето островчиња кои се на тоа место. Западно е островот Еспириту Санто, југозападо се малите Малвануа, Малао, Малвепе и Малпараво (со уште едно мало островче) и југоисточно е Мавеја.

Наводи
------

1. ↑  Kessell, Natalie (13 September 2018). „SIZE DOES MATTER: 5 reasons Vanuatu's largest island will take your breath away" (англиски). KARRYON. Посетено на 11 June 2019.
2. ↑  „DANY ISLAND | Book Vanuatu Travel | Hotels & Tours | Flights". *Vanuatu*. Travel Vanuatu. 5 June 2017. Посетено на 11 June 2019.
3. ↑  „Dany Island Day Trip Santo - Vanuatu Forum - TripAdvisor" (англиски). Tripadvisor. Посетено на 11 June 2019.[*мртва врска*]
4. ↑  „Dany Island". *Santo.Travel Centre*. Архивирано од изворникот на 2019-12-28. Посетено на 11 June 2019.

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место
**Дендрологија**, од старогрчки: *δένδρον* - „дрво" и *λόγος* „наука", е **наука на дрвата**, или поопшто изучувањето на дрвенести растенија. Овие можат да бидат дрва, грмушки и лијани.

Обликот на лисјата е вообичаен метод што се користи за идентификување на дрвја
Не постои остра граница помеѓу растителна таксономија и денодрологијата. Меѓутоа дрвенестите растенија не само што припаѓаат на многу различни фамилии, туку и овие фамилии може да се сочинети од дрвенести и недрвенести членови. Во некои фамилии има само малку дрвенести видови. Ова во огромна мера ја ограничува корисноста на строго дендролошкиот приод. Дендрологијата повеќе се фокусира на стопански корисни дрвенести растенија, нивното распознавање и нивните хортикултурни и силвикултурни својства.

Познати дендролози
------------------

* Мајк Бејли
* Мајкл Дир
* Алан Мичел
* Маќеј Гиертич

Поврзано
--------

* Дендрохронологија
* Арборикултура

Надворешни врски
----------------

* Аврамовска, Јасмина (2013). *Дендрологија за II година Шумарско-дрвопреработувачка струка* (PDF). Скопје: Министерство за образование и наука на Македонија. ISBN 978-608-226-095-2.
* Шумарски факултет - Скопје. Наставен предмет: Урбана дендрологија Архивирано на 24 ноември 2007 г.
**Дендроцелум макулатум** (*Dendrocoelum maculatum*) се ендемичен вид сплескани црви (планарии) од класата Турбелариа (*Turbellaria* ) во Охридско Езеро. Тоа е пигментирана серија на ендемски дендроцелиди од Охридско Езеро.

Опис
----

Дендроцелум макулатум најпрво бил опишан од Станковиќ и Комарек во 1927 година. Според нив, димензиите на полово-сзрелите единки се движат од 15 до 20 мм во должина и 3-4 мм во ширина. Постојат и такви единки кои достигнуваат до 25-26 мм должина.

Челниот раб кај овој вид, за време на движењето, се диференцира во три дела: широк, средиштен дел и пар на помали, округли странични делови. Зад главата после вратното стеснување, страничните рабови од телото постепено дивергираат, достигнувајќи ја максималната ширина околу средината на телото, а после тоа се насочуваат кон формирање на умерено заострен заден крај на телото. Движењето на животните е со лизгање и ползење. При лизгањето, бочните рабови од телото се мазни, а при ползењето формираат одредени набори. Очите кај Дендроцелум макулатум се сместени во нивото на вратнотот стеснување. Растојанието меѓу нив изнесува околу ½ од ширината на главата во нивото на очите.

Основниот тон на грбната површина го дава темнокафеавиот пигмент. Почнувајќи од нивото на очите па сè до задниот крај на телото, по средишниот дел на грбот, се протега една светложолтеникава трака. Оваа трака пред очите формира едно светло, триаголно поле. Од двете страни на траката, по должината на телото, се наоѓаат 6-8 жолтеникави дамки. Кај животните во движење , дамките се надолжно издолжени и најчесто имаат тенденција на спојување, образувајќи на тој начин мрежа на грбната страна. По должината на бочните рабови од телото темнокафеавиот пигмент избледнува, преоѓајќи во светложолт, односно, со исклучок на бочните рабови од главата, формира една тесна бочна светложолта трака. Стомачната страна е исто така пигментирана , но за разлика од грбот, таа е посветло пигментирана со жолт или ѓолто-кафеав пигмент. вака опишаната грбна пигментација карактеристична е за половозрелите единки од популацијата , додека кај младите единки пигментацијата е поедноставна; бочните дамки се помалку разгранети и често округли.

Усниот отвор кај Дендроцелум макулатум е сместен нешто зад средишниот дел на стомачната страна. Голтката е цилиндрична. Градбата на нејзиниот внатрешен мускулест слој ги покажува сите особини на претставник од потсемејството *Dendrocoelinae*.

Половиот отвор кај овој вид е сместен постфарингијално во почетокот на втората половина од стомачната страна. Тој е опкружен со висок епител чии клетки се без рабдити и продупчени со многубројни паралелни канали од жлездите сместени во мезенхимот на стомачната страна.

Гениталниот отвор води во општиот атриум кој комуницира со каналот на семеприемникот , машкиот атриум и папилата на аденодактилот. Во машкиот атриум е сместен пенисот.

Наводи
------

1. ↑  Krstanovski, Z. (1994). Biosistematski i ekolo{ki istra`uvawa na planariite od Ohridskoto, Prespanskoto i Dojranskoto Ezero so nivnite krajbre`ni vodi. Doktorska Disertacija. Univ. 'Sv. Kiril i Metodij*, Prirodno-matemati~ki fakultet, Institut za biologija, Skopje.*
Дворјанско собрание во Москва во времето на Екатерина Велика
**Дворјанското њобрание** (рус. *Дворянское Собрание*) било самоуправно тело на дворјанскиот сталеж во царска Русија од 1785 до 1917 год. Седниците биле ниво на губернии и уезди.

Престедателот на собранието се нарекувал „Губерниски (узеден) предводник на дворјанството" (рус. *Губернский (уездный) предводитель дворянства*). Ова собрание управувало како со самото дворјанство, така и со локалните работи на целото општество. По Селската реформа во 1861 и подоцнежните реформи, собранието продолжило да се занимава само со работите на дворјанството .

Институцијата престанала да постои по Октомвриската револуција.

По распадот на СССР во 1990 потомците на руското благородништво го основаат **Руското Дворјанско Собрание** (рус. *Российское Дворянское Собрание*), која е неполитичка организација од јавен карактер.

Наводи
------

1. ↑  Мрежно место на Руското Дворјанско Собрание Архивирано на 3 јануари 2018 г. (руски)



  

 *Оваа статија поврзана со историјата на Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
*За други значења видете Дебар (појаснување)*
Насловната на весникот*„Дебар"*
**Дебар** бил политичко-литературен весник. Се издавал во Софија, Бугарија од 5 јуни 1905 до 10 јуни 1906. Излегувал секоја сабота. Негов сопственик и издавач бил Иван К. Божинов. Весникот бил гласило на македонските емигранти од Дебар. Објавувал статии и материјали за состојбите во Македонија и за злосторствата на турската власт над мирното население. Излегле 36 броја. На 24 декември 1915 година бил испечатен свечен број посветен за минатото и сегашноста на Дебар..

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **I** (прво. изд.). МАНУ. ISBN 978-608-203-024-1.

Наворешни врски
---------------

* Дигитализирани броеви на весникот Дебар
**Двојниот живот на Вероника** (француски: *La double vie de Véronique*) - филм од 1991 година, во режија на Кшиштоф Кишловски, кој е и автор на сценариото, заедно со Кшиштоф Пјешевич. Главните улоги ги играат: Ирен Жакоб, Александер Бардини, Владислав Ковалски, Јежи Гудејко, Филип Волтер, итн. Во 1991 година, на Канскиот филмски фестивал, филмот освоил три награди (за најдобра глумица, наградата ФИПРЕСЦИ и наградата на Екуменското жири), а бил номиниран и за „Златната палма". Исто така, филмо имал една номинација за наградата „Златен глобус".

Содржина
--------

Во филмот се зборува за животот на две потполно еднакви девојки, кои имаат исто име - Вероника (ги глуми Жакоб), но едната живее во Париз, а другата во Полска. Девојката од Полска има прекрасен глас, пее во хор и чувствува дека живее и друг живот. Таа се сели во Краков и случајно здогледува една девојка која личи потполно исто како неа. Набргу, Вероника победува на еден конкурс, но за време на концертот паѓа мртва на сцената. Девојката од Франција, пак, има чувство дека еднаш умрела. Таа е учителка по музика, а за време на една претстава се вљубува во кукларот Александар Бардини. Потоа, таа се среќава со него и тие изнајмуваат хотелска соба, каде водат љубов. Притоа, на една фотографија од своето патување во Полска, таа ја забележува истоимената девојка.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Double Life of Veronique (1991) Awards (пристапено на 27.5.2018)
2. ↑  IMDb, The Double Life of Veronique (1991) (пристапено на 27.5.2018)
**Двостих** или **дистих** (старогрчки: δίστιχον) или **куплет** (француски: *couplet*) — книжевен поим што значи строфа составена од два стиха. Најчесто двата стиха се римуваат (со машка, женска или дактилна рима). Двостихот изразува релативно целосна мисла. Можни се и двостихови, во кои стиховите не се римуваат еден со друг, туку со соседната строфа, но ова е практично варијанта на катренот.

Во старогрчката и римската поезија се користел елегискиот стих - посебен вид двостих, во кој првиот стих е напишан со хексаметар (шест стапки), а вториот - со пентаметар (пет стапки). Се јавува во пишување елегии, епитафи и епиграми. Слого-тоничниот стих доведува до промени: на местото на долгите слогови тие се ставаат нагласени, а на местото на кратките - ненагласени. Двостихот се среќава во поезијата на сите народи. 

Во европската поезија, елегискиот стих го користат Гете, Шилер, Пушкин и многу други. Двостихот е особено погоден за минијатурни литературни жанрови (епиграми, афоризми, епитафи). Се користи и во наративна, реминисцентна и рационална поезија.

Примери
-------

* Македонска народна песна „Вино пијам ем ракија":

Вино пијам, ем ракија
Коња јавам, аџамија.
Коњ ме шета горе-доле,
Горе-доле низ тоа поле.
Ме однесе в ладна меана,
Во меана до три моми.
Прва точи, другата носи,
А третата мене ме гледа.
Па ја качив на коњчето,
Ја однесов право дома.

Наводи
------

1. ↑  „дистих" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „Композиција на песните". Македонски јазик. Посетено на 22 јануари 2022.
**Димитру М. Јон** (романски: *Dumitru M. Ion*) — романски поет, раскажувач, романописец, есеист, критичар, драмски автор, преведувач, антологичар.

Животопис
---------

Димитру Јон е роден во с. Бретешти, Куртеа де Арџеш, Романија на 26 септември 1947

 година. Завршил Академија за театар и филм „Ј. Л. Караџале", Букурешт, 1971 година. Член на Сојузот на писателите на Романија е од 1967 година. До Револуцијата (1989) работел како професионален слободен писател. Од 1991 година ги создал книгоиздателството „Ориент Окуирент", чиј сопственик е, Меѓународниот фестивал Поетски ноќи во Куртеа де Арџеш (1997) чиј претседател е, како и Меѓународната академија Ориент - Оксидент (1998) на која е претседател. За член надвор од работниот состав на МАНУ е избран во 2000 година. Почесен член на ДПМ. Автор е на книгите: Јадец (поезија, 1966), Летачки чинии (роман за деца, 1969), Лов (поезија, 1969), Балкански (поезија, 1970), Коњски Велигден (роман, 1970), Поет на дванаесет години (поезија за деца, 1972), Фалшив трактат за лов (поезија, 1973), Сказна за прекрасните патувања (роман, 1973), Сир и Еликсир (драма и стихови, 1973), Боја и арома(поезија, 1974), Надмености (поезија, 1974), Лов на тигри(проза и песни во проза, 1976), Метеор кој заборавил да падне (роман за деца, 1976), Елфи во Горуса (романи, 1979), Вавилон (романи, 1981), Лов(избор поезија, 1981), Скрибот и претставата (роман, 1985), Јован Метафора (поезија, 1986), Ѓаволот во Свети Стефан (романи, 1998), Фараон (стихови, 2000). Автор на антологијата Македонска лирска фаланга (1991). Превел и објавил над 60 книги од македонски писатели. Добитник е на наградите: „Лучеафаул" (за поезија, 1964), „Наполи оспити"(поезија, Неапол. Италија, 1970), „Албатрос"(за проза, 1970), Награда на Сојузот на писателите од Романија (1974, 1982), Награда на Сојузот на Младина на Романија (за поезија, 1974), награди на Сојузот на книжевните преведувачи на Македонија (1977, 1982, 1986, 1989, 1991), Награда за најубава песна, Струшки вечери на поезијата, 1993 г. Почесно „Рациново признание" (2000).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Димо Павлев Шилков** ( 1926
 во Љубанци, Скопско —  1945

 во Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од изразито сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото, а подоцна се занимавал со земјоделство. На 12 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во сите борби против балистите кои вршеле притисок на Скопска Црна Гора. Учествувал и во уништувањето на балистичките банди и нивното разоружување на Косово. По ослободувањето на Македонија со XV македонски корпус учествувал во завршните борби за ослободување на земјата. При пробивот на Сремскиот фронт, во април 1945 година, бил ранет кај Врпоље. Бил пренесен во болница, која подоцна бил заробена од силни германски и усташки сили. Заедно со другите ранети борци бил ѕверски убиен. Бил закопан на местото каде што загинал.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 163–164. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Димна Јуда** македонска народна песна од регионот Пијанец, околината на градот Делчево. Насловот означува „Чудесна самовила".

Според народните преданија, Димна Јуда била самовила која живеела на планината Влаина, Пијанечко Македонија. Таа побарала од народот кој живеел таму да ѝ даде тројца мажи, три жени и три деца, за да не фрли клетва врз сите. Но поради тоа што населението одбило и сакало да ѝ даде златници наместо живи луѓе, таа се налутила и изградила град од 100 ергени и 100 моми. 

Песната како и темата се предмет на бројни преработки и препеви, меѓу кои спаѓа и иведбата на германската група Валдкауз. Театарска изведба на МНТ од 1974 година го носи насловот: „Димна Јуда град градила".

Наводи
------

1. ↑  Димна Југа, значење
2. ↑  МНТ

Надворешни врски
----------------

* Во изведба на Валдкауз
* Во изведба на група Искон
* „Димна Јуда град градила" на Викиизвор
Првите европски колонии на територијата на денешна Гвајана пристигнеле во околу 1500 година. Пред нивното доаѓање овде живееле индиските племиња Араваци и Карибјани. Во почетокот на XVII век, Холанѓаните го дале почетокот на европската доминација на територијата. Така тие основале три колонии: Есекибо (1616), Бербајс (1627) и Демерара (1752). Во текот на втората половина на XVIII век, контролата околу територијата на денешна Гвајана преминале во раце на Англичаните, а официјално Холандија се повлекла во 1814 година. Така, трите колонии станале под официјална контрола на британската корона, позната под името Британска Гвајана од 1831 година.

По забранувањето на ропството во 1834 година, црнците започнале да основат нови села и градови. Во тој период од Индија, Кина и Португалија пристигнале голем број на работници. Тоа културно разнообразие е зачувано до денес, и е едно од причините за бурниот политички живот на земјата. Гвајана својата независност ја добила од Обединетото Кралство ов 1966 година, а како кооперативна република била објавена во 1970 година. Во 1978 година земјата влегла во светските медиуми при масовното самоубиство на над 900 луѓе од сектата Џон Џонс.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Историја на Јужна Америка |
| --- |
|  |
| Суверени држави | 

Аргентина **·** 
Боливија **·** 
Бразил **·** 
Венецуела **·** 
Гвајана **·** 
Еквадор **·** 
Колумбија **·** 
Панама1 **·** 
Парагвај **·** 
Перу **·** 
Суринам **·** 
Тринидад и Тобаго1 **·** 
Уругвај **·** 
Чиле
 |  |
|  |
| Зависни и други територии | 

Обединето Кралство (Фолкландски Острови  **·**  Јужна Џорџија и Јужни Сендвички Острови 2) **·** 
Франција (Француска Гвајана)  **·**  
Холандија (Аруба1  **·**  Бонер1  **·**  Курасао1)
 |
|  |
| 1 Има и територии во или често се смета за дел од Северна Америка и/или Средна Америка.  2 Има и територии во или често се смета за дел од Антарктикот. |

 |
**Димо Гавровски - Кара** ( 1921
 во Тетово —  1944
 во Гостиварско) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Роден е во Тетово во 1921 година ѝ се школувал во тетовската гимназија, каде што се вклучил во младинското движење (1938-1940 година). Бил член на КПЈ и на МК на КПЈ во Тетово (1941) и член на Окружниот (1942) и на Обласниот комитет на КПЈ за територијата на Македонија под италијанска окупација (1943), одговорен за Кичевскиот регион. Дејствувал на поширокиот реон на територијата на западна Македонија. Загинал во борба со балистите во гостиварско во 1944 година. 

По него е именувана една улица во градот Тетово.

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 122. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. ↑  *Тетово и Тетовско во НОБ, 1941–1944, Тетово, 1991.*
3. ↑  Ристовски, Блаже (2009). *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. стр. 329. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.CS1-одржување: датум и година (link)
4. ↑  „Улица Димо Гавровски - Кара - Тетово". *wikimapia.org*. Посетено на 2022-01-09.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Моореја — вулкански остров со сè уште забележителен средиштен дел.
Стромболи е еден од осумте Липарски Острови — вулкански лак северно од Сицилија.
**Вулкански остров** — остров кој настанал по вулкански пат, често на места наречени врели точки. Невулканските (ниски) острови се разликуваат од нив по тоа што настануваат со таложење или тектонско издигање на корален гребен (кои обично се образуваат на потопени вулкани).

Дефиниција и настанок
---------------------

Постојат низа вулкански острови кои вушност немаат планина, туку се издигаат само малку над морското ниво, и напати се сметаат за островчиња или карпи.

Вулканските и невулканските острови честопати се среќаваат во непосредна близина, особено во подрачјето на Јужниот Тихи Океан, каде ниските острови се сместени на ободните гребени кои ги окружуваат вулканските острови.

Животоподобност за човекот
--------------------------

Разликите во геологијата и топографијата помеѓу вулканските и невулканските острови имаат големо значење за погодноста за живот: вулканските острови над извесна висина најчесто имаат подземна вода, додека пак ниските немаат и со тоа ја ограничуваат животоподобноста за човекот.

Поврзано
--------

* Атол
* Вулкански лак

Наводи
------

1. ↑  Murphy, Raymond E. (July 1949). „"High" and "Low" Islands in the Eastern Carolines". *Geographical Review*. American Geographical Society. **39** (3): 425–439. doi:10.2307/210643. JSTOR 210643.

Надворешни врски
----------------

* Вулкански острови на Ризницата ?
* Ристов, Мите (4 март 2012). „За хавајските вулкани". *ИГЕО*. (македонски)
* *Микронезиска култура: Културите на ниските и високите острови* — Британика (англиски)
**Гај Мариј**  роден во 157 година п.н.е. бил римски генерал и државник. Победник на цимбриските и југуртинските војни, тој ја добил титулата на конзул седум пати во текот на неговата кариера. Бил доста значаен и за неговите важни реформи на римските војски. Бил во центарот на парадигматска смена од милициите во средната Република до професионалното вооружување на доцната Република; тој, исто така, го подобрил *пилумот*, дизајнирана да се искриви по удар, како и големи промени во логистичката структура на римската војска.

За неговата победа над инвазијата на германските племиња во цимбриската војна, тој бил прогласен за „трет основач на Рим".  Неговиот живот и кариера била многу значајна во трансформацијата на Рим од Република до Империја. Во рамките на политичкиот живот, тој помогнал во водењето на групата Популари против групата Оптимати на Лусиј Корнелиј Сула. Нивното соперништво достигнало врв во 88-87 п.н.е. за време на првата граѓанска војна на Сула. Една година подоцна, Мариј починал од природна смрт.

Белешки
-------

1. ↑  C·MARIVS·C·F·C·N is how Marius was termed in official state inscriptions in Latin: "Gaius Marius, son of Gaius, grandson of Gaius".

Наводи
------

1. ↑  Duncan, Mike (2017). *The Storm before the Storm*. New York: PublicAffairs. стр. 135–136. ISBN 978-1-5417-2403-7.
2. ↑  Plutarch. *Life of Marius*. стр. 27.5.
3. ↑  Duncan 2017. sfn error: no target: CITEREFDuncan2017 (help)

Надворешни врски
----------------

* Gaius Marius — Енциклопедија Британика (англиски)
* Животот на Мариј од Плутарх Архивирано на 30 декември 2005 г.
* Римската армија по реформите на Мариј - Вовед.