recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Разделени бабушки
**Бабушки** (бабушка на руски значи баба) (руски: матрёшка) - Матрјошка, хип. од името *Матрёна* - Матрјона, на руски матријархат) е руска дрвена играчка која се состои од кукли кои се разделуваат, и внатре се наоѓаат сè помали кукли. Матрјошка е со поправилен израз, бидејќи фигуричката претставува мајка, а не баба. Обично се вклопени барем шест кукли. Секогаш се изработуваат во цилиндрична форма. Куклите немаат раце, туку тие се само насликани. Традиционално на куклите се сликаат прикази на жени во разнобојна народна носија, но можат да се прикажуваат и мажи. Теми се разновидни; тоа можат да бидат и ликови од народните сказни, сè до прикажување на современи политичари. Матрјошките се еден од најпопуларните сувенири во Русија. Постојат теории дека куклите-матрјошки Русите ги презеле од Јапонија по Руско-јапонската војна.

Првите примероци на руски матрјошки се појавиле во 1890-те, а им се припишуваат на дрводелецот В. П. Звјоздочкин и на професионалниот уметник Сергеј Васиљевич Маљутин. Матрјошките биле прикажани 1900 на Светската изложба во Париз, каде биле наградени со бронзен медал. Набрзо, овие кукли почнале да се изработуваат низ цела Русија. Матрјошките се изработени прилично квалитетно, со рачна работа, со боење и со лакирање на дрвото. Постојат и матрјошки кои не се лакирани и обоени - дрворезбарени.

Бабушките како мотив во уметноста и во популарната култура
----------------------------------------------------------

* „Матрјошки" — краток расказ на македонската писателка Сања Михајловиќ-Костадиновска.

Галерија
--------

* Пример руски  бабушкиПример руски бабушки
* Јапонски бабушкиЈапонски бабушки
* Сувенири во Киев,  Украина.Сувенири во Киев, Украина.
* Пет бабушкиПет бабушки

Надворешни врски
----------------

* Каква тајна крие матрјошката?
* Музеј на бабушки Архивирано на 25 февруари 2009 г.
* Бабушки: народна уметност или кич? Архивирано на 11 јуни 2008 г.

Наводи
------

1. ↑  Сања Михајловиќ-Костадиновска, *Во кратки црти*. Скопје: Бегемот, 2021, стр. 58.
**Ванчо Барбаревски** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Роден е во селото Барбарево (Горно или Долно Барбарево), тогаш во Османлиското Царство, денес во Република Македонија. Син е на војводата на ВМОРО Цано Барбаревски. Влегува во ВМРО и станува штипски војвода. Во мај 1925 година по жестока борба со српската потера во месноста Синковица и Радкова карпа во близина на селото Шалковица бил тешко повреден и заробен. Умира во затворот во Свети Никола.

Наводи
------

1. ↑  Николов, Борис Ј. Внатрешна македонско-одрински револуционерна организација. Војводи и раководители (1893-1934). Биографски-библиографски директориум, Софија, 2001, стр 17.
Примарна пермутација, ретроградна пермутација, инверзија и ретроградна-инверзија.
**Втора виенска школа** (германски: *Zweite Wiener Schule* или *Neue Wiener Schule*) — група композитори која се состоела од Арнолд Шенберг, неговите ученици и негови блиски соработници во Виена во почетокот на XX век, каде што спорадично работел и предавал, во периодот од 1903 до 1925 година. Нивната музика на почетокот наликувала на касно-романтистички стил карактеризиран со проширени тоналитети и подоцна, следејќи го Шенберговиот развој, со тотален хроматски експресионизам без тонски центар (често протолкуван како атоналност) и доведувајќи сè до Шенберговата серијална додекафонија.

Членови
-------

Главни членови на школата, покрај Шенберг, се Албан Берг и Антон Веберн, кои се меѓу неговите први ученици по композиција. Обајцата се имале веќе докажано преку нивните дела во касно-романтистичкиот идиом, но добиваат нови насоки на творење преку Шенберговото учење. Останати ученици од оваа генерација се и Хајнрих Јаловец, Ервин Штајн и Егон Велец, и подоцна Едуард Стеуерман, Ханс Ајслер, Роберто Герхард, Норберт вон Ханенхајм, Рудолф Колиш, Пол А. Писк, Карл Ранк, Јозеф Руфер, Никос Скалкотас, Виктор Улман, и Винфрид Sилиг. Од сите студенти, само Берг и Веберн, предводени од Шенберг и од неговиот тотален хроматизам, присвоен на нивен специфичен начин, ги имплементираат новите техники на компонирање. Шурата на Шенберг Александер Землински е понекогаш вклучуван како дел од Втората виенска школа, иако никогаш не бил ученик на Шенберг, а ниту ја напушта традиционалната тонска техника. Неколку студенти подоцна, како Sилиг, каталанецот Герхард, Ханенхајм, и гркот Скалкотас, се понекогаш поврзани со терминот, иако никој од нив (освен Герхард) не учел во Виена, туку биле дел од предавањата на Шенберг во Берлин. Иако биле студенти на Шенберг, композиторите како Џон Кејџ, Леон Кирхнер и Гералд Странг не се дел од оваа школа.

Наводи
------

1. ↑  Rudolf Stephan, "Wiener Schule", *Die Musik in Geschichte und Gegenwart: allgemeine Enzyklopädie der Musik*, second, revised edition, edited by Ludwig Finscher, 26 volumes in two parts, (Kassel, Basel, London, [etc.]: Bärenreiter-Verlag; Stuttgart and Weimar: J. B. Metzler, 1998): Part 1 (Sachteil), vol. 9 (Sy–Z): cols. 2034–45. ISBN 9783761811283 (Bärenreiter); ISBN 9783476410252 (Metzler). citation from cols. 2035–36.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 147125863
* LCCN: sh2002002866
* GND: 4189860-6
* NKC: xx0119290

 |

 |
**Бруси** (полски: *Brusy*; кашубиски: *Brusë;* германски: *Bruß*) - град кој се наоѓа во полското Поморско Војводство. Бруси добил статус на мал град (паланка) во 1988 година.

Историја
--------

Од 19 век Бруси бил важен центар на кашупското движење, иако голем дел од Кашубите од Бруси емигрирале во Винона, Минесота кон крајот на 1900-тите. Во 2007 година, овде бил одржан деветтиот Конгрес на Кашубите, а во 2012 година, тука била спроведена годишната прослава на Кашупскиот ден на единството. Во градот се наоѓа и кашупско средно училиште.

За време на Втората светска војна, тајната воена организација Поморски грифин (Гриф Поморски) дејствувала во бруската област под водство на полковник Јозеф Врица, кој исто така бил римокатолички свештеник. Бруси била и местоположбата на нацистичкиот брусов под-камп на концентрациониот логор Штутхоф.

Значајни луѓе
-------------

* Јан Вировински (роден 1947) полски политичар и кашупски активист
* Станислав Ламчик (роден 1957) полски политичар, избран за пратеник во 2005 година
* Пјотр Пјекарски (роден 1964) пензиониран полски тркач на 800 метри, учествувал на Летните олимписки игри 1992

Поврзано
--------

* Бруси (железничка станица)
* Кребани

Наводи
------

1. ↑  „First Settlement in Winona: 1859 – Bambenek.org". *bambenek.org* (англиски). Посетено на 23 јануари 2021.

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место
* Мрежно место[*мртва врска*][*мртва врска*]
**Ванче Колев Лековски** ( 1911
 во Нежилово (Кратовско) — 30 декември 1944

 во Гнилане, Косово) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Се занимавал со земјоделие и сточарство. Бил татко на повеќечлено семејство, бил неписмен, но природно надарен и снаодлив човек. Бугарскиот окупатор се сомневал во него ѝ како непожелен за нив го интернирале во Бугарија, каде омразата кон окупаторот уште повеќе му се зголемила. По враќањето од интернација, иако бил следен од бугарската полиција, продолжил да го помага ослободителното движење. На 12 септември 1944 година го оставил семејството и се приклучил во редовите на Месна команда - Кратово, а потоа во состав на Седумнаесеттата Македонска бригада. Учествувал во сите борби што ги водела неговата бригада до конечното ослободување на Македонија. Загинал во една борба во близината на Гнилане на 30 декември 1944 година.

Наводи
------

1. ↑  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 41.
Членови на Американската асоцијација на универзитетски жени со претседателот Џон Кенеди додека тој го потпишува законот за еднаква плата во 1963 година
**Втор бран на феминизмот** е поим воведен од Марша Лир за да упати на женските групи во САД, Британија и Европа во доцните 1960-ти. Терминот „втор бран" имплицира дека феминизмот од првиот бран завршил во 1920 година. Разочарувањето со политиките на граѓанските права, движењата против војната и на студентите за демократско општество доведе до тоа американските жени да создадат групи за подигање на свеста за социјалната состојба и позиција на жените. Овие активности беа водени со слоганот „личното е политичко".

Заедничка точка со феминизмот од првиот бран е расната еднаквост, но феминизмот од вториот бран е радикално различен. Ослободувањето на жените ги прошири термините „политика" и „економија" на сексуалноста, телото и емоциите и на други области од општествениот живот кои претходно беа третирани само како „лични", како и грижата за домаќинството. Феминистичкото движење од вториот бран исто така создаде нови политички организации, мали антихиерархиски групи за подигање на свеста кои дејствуваат независно од мажите и претпочитаат алтернативни обрасци на живот. Јадрото на феминизмот од вториот бран се протега од темите за репродукцијата, што доведе до првите програми на женски студии на Универзитетот во Чикаго 1967, па до отфрлање на градниците во 1968, борбата против сексуалното и домашното насилство, кампањите за еднакви плати и за правото на абортус. Преку поврзувањето на темите на репродукцијата со темите на продукцијата, личното со политичкото, феминизмот од вториот бран го промени современото политичко мислење.

Белешки
-------

1. ↑  „Водич во феминистичката и родовата терминологија". Здружение на граѓани Акција Здруженска, Скопје. 2007-05-30. Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2007-06-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Алхена** или **Гама Геминорум** (γ Gem / γ Geminorum) е ѕвезда од соѕвездието Близнаци. Едно од традиционалните имиња ѝ е **Алмеисан**, а во Кина е позната како 井宿三 (Третата Ѕвезда од Изворот). Името Алхена доаѓа од арпски الهنعه *Al Han'ah*, „жиг" (на вратот на камилата), а Алмеисан е од арпаското المیسان *Al Maisan*, „сјајна". Ја нарекувале и „ранетата" или „раната на Ахиловата пета". Во астрологијата е знак за слава во уметноста, но и повреди на стапалата.

Алхена е 105 светлосни години далеку од Земјата, и има величина од 1,93 (апсолутна величина −0,7). Припаѓа на спектралната класификација A0. Оваа ѕвезда е спектроскопски бинар.

Алхена како име
---------------

*Алхена* е име на холандски брод кој спасил многумина од италијанскиот брод за крстарење, *Принципеса Мафалда*, во октомври 1927 година. Исто така и американскиот брод *USS Alhena* е именуван по оваа ѕвезда.

Наводи
------

1. ↑   Italian account of the Principessa Malfeda.
**Вараждин арена** — повеќенаменска спортска и забавна арена која се наоѓа во Вараждин, Хрватска. Се користи главно за тимски ракомет и кошаркарски натпревари. Салата има сместивост од 5.400 луѓе.

Арената била официјално отворена на 6 декември 2008 година. [3]

Се користела како едно од местата за време на Светското првенство во ракомет во 2009 година. Во 2018 година во арената се одржиле неколку натпревари од Европското првенство во ракомет.

Наводи
------

1. ↑  U Varaždinu otvorena nova sportska dvorana
2. ↑  Arena Varaždin architect Max Bögl
3. ↑  Svečano otvorena sportska dvorana u Varaždinu

Надворешни врски
----------------

* Arena Varazdin
* Facebook adres
* Davis Cup: Croatia vs Ecuador, march 2010
***Вокоу*** ( Chinese  ; Јапонски : *Wakō* ; Корејски : 왜구 *Ваегу* ), што буквално се преведува „јапонски пирати" или „пирати од џуџе", биле пирати кои вршеле рација на крајбрежјето на Кина и Кореја од 13-ти до 16-от век. *Вокоу* потекнува од јапонски, корејски и кинески етникуми кои варирале со текот на времето и го напаѓале копното од острови во Јапонското Море и Источно Кинеското Море. Вокоу активностите во Кореја биле намалени по Договорот од Гиате во 1443 година, но продолжиле во Минг во Кина и го достигнале својот врв во текот на Џиџанг Вокоу рациите во средината на 1500-тите години, но кинеските репресии и силните падови на пирати од страна на јапонските власти*, Вокоу* речиси исчезнуваат до 1600-тите.

Историја
--------

Наводи
------



1. ↑  Wakō Encyclopaedia Britannica
2. ↑  Batten Bruce. "Gateway to Japan" 2006
3. ↑  Kwan-wai So. *Japanese piracy in Ming China, during the 16th century*. Michigan State University Press, 1975. chapter 2.
Блескалка која работи на основа на магнезиумов прав од 1909 година.
Понови изведби на блескалки.
**Блескалка**, **блиц** или **флеш** – уред за создавање светлосен блесок, при што траењето на импулсот и паузата може да биде различно. Блескалката најмногу се користи во фотографијата но се користи и во сигнализацијата и стробоскопијата. Како блескалка се користи светилка, чиј светлосен сноп се прекинува механички, или плинска цевка, која засветлува при електричното празнење.

Блескалката која служи за осветлување во непогодни светлосни услови, во некои фотографски апарати е вградена, а кај дру се поставува на носач и се спојува со апаратот. Во моментот на снимање, блесокот на бласкалката мора да биде синхронизиран со затворачот, кој тогаш треба да биде целосно отворен.

Историја
--------

Во почетоците на фотографија светлосниот импулс (блесокот) се остварувал со брзо горење на магнезиум, некогаш и жарулка за еднократна употреба, а денес за таа намена најмногу се користи електронска блескалка. Нејзин главен дел е стаклена цевка, полнета со благороден гас, кој се јонизира со високонапонско празнење и станува електрично спроводлива, па низ него протекува јака електрична струја, што е проследено со (интензивен) блесок.

Начин на работа
---------------

Траењето на блесокот е многу кратко (обично помалку од 1 милисекунда, па моментот на блесокот треба да биде ускладен (синхронизиран) со експозицијата. Осветленоста на предметот зависи од светлосната енергија на блесокот и од отворот на фотоапаратот. Кај поедноставните блескалки енергијата на блесокот е постојана, па потребната осветленост се постигнува со дотерувањет на отворот според оддалеченоста на предметот. Во современите, микропроцесорски управувани блескалки, со вграден светлосен сетилник (фотодиода) се мери светлоста одбиена (рефлектирана) од предметот и блесокот автоматски се прекинува кога ќе се постигне потребната осветленост за поставениот отвор. Таквиот начин на работа е особено успешен кога одбиената светлост се мери непосредно низ објективот на фотоапаратот.

Блескалката може да биде вградена во фотографскиот апарат, или на посебен дел на фотографската опрема. Кај поедноставните фотографски апарати, мобилен телефон и слично, вградената блескалка се изведува и со светлечки диоди.

Наводи
------

1. ↑  „блиц" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „блиц" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  **bljeskalica**,  "Hrvatska enciklopedija", Leksikografski zavod Miroslav Krleža, www.enciklopedija.hr, 2018.
4. ↑  Velimir Kruz: "Tehnička fizika za tehničke škole", "Školska knjiga" Zagreb, 1969.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Блескалка" на Ризницата ? |

* "Flash Photography with Canon EOS Cameras – Part I". PhotoNotes.org. 12 December 2010.
* "A Minolta/Sony Alpha Flash Compendium". Fotografie.
* „Photographic Cheat Sheet" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2015-05-29. Посетено на 2006-09-19. (87.2 KB). Gordon McKinney.
* List of flashbulbs models. David L. Brittain.
* Flash comparison chart Архивирано на 3 март 2016 г.. Bart Zieba Photography.
|  |
| --- |
| 
Оваа сторија е дел од темата:
**Историја на Грција** |
| **Преаисториска Грција** |
| Хеленски период |
| Кикладички период |
| Минојска цивилизација |
| Микенска цивилизација |
| Грчки стар период |
| **Стара Грција** |
| Архаичен период во Грција |
| Класична Грција |
| Хеленска Грција |
| Римска Грција |
| **Средновековна Грција** |
| Византиско Царство |
| Отоманска Грција |
| **Модерна Грција** |
| Грчка војна за независност |
| Кралство Грција |
| Грција во II светска војна |
| Граѓанска војна во Грција |
| Воена хунта |
| Хеленска Република |
| **Тематска историја** |
| Економска историја на Грција |
| Воена историја на Грција |
| Уставна историја на Грција |
| Имињата на Грците |
| Грчка уметност
Кутијава: * преглед
* разговор
* уреди
 |

**Втора грчка република** (грчки: *Β΄ Ελληνική Δημοκρατία*) е историографски термин за политичкиот режим во Грција во периодот помеѓу 1924 и 1935. Следеше после периодот на уставна монархија под монарсите од династијата Глуксбург, и траела до нејзиното отфрлање со воен пуч со која била обновена монархијата. Втората република го означува вториот период во современата грчка историја во кој Грција не била водена од крал, при што собранијата и привремените влади за време на Грчката револуција се сметаат за Прва република.

Втората република била прогласена на 25 март 1924, како последица на поразот на Грција во Грчко-турска војна (1919-1922), за кој била обвинувана ројалистичката влада. За време на нејзиното кратко постоење, Втората република се покажала за нестабилна. Грчкото општество и понатаму останало поделено, како и по Националниот раскол, помеѓу прорепубликанските Венизелисти и монархистите претставени од Народната партија, кои одбивале дури и да ја признаат легитимноста на Републиката.

Расколот во општеството се проширил и на културни и социјални прашања како разликите за употребата на грчкиот јазик до архитектонските стилови. На оваа поларизација било додадено и дестабилизирачкото вклучување на војската во политиката кое резултирала со неколку удари и обиди за државен удар. Економијата била во пропаст после една декада на војување како и неможноста да се поддржат 1.5 милион бегалци кои пристигнале со размената на население со Турција.

И покрај напорите на реформистичката влада на Елефтериос Венизелос во 1928–1932, Големата депресија имала катастрофално влијание врз грчката економија. Победата на Народната партија во 1933, и двата неуспешни државни удари од страна на Венизелистите, го отвориле патот за повторно стапување на власт на кралот Георги II.

Надворешни врски
----------------

* Hellenic Parliament - Constitutional History of Greece
* Greece during the Interwar Period, 1923-1940, from the Foundation of the Hellenic World



1. ↑  „Newspaper of the Government - Issue 456". *Government Newspaper of the Kingdom of Greece*. 10 October 1935. Посетено на 18 August 2012.
2. ↑  „Newspaper of the Government - Issue 64". *Government Newspaper of the Hellenic State*. 25 March 1924. Посетено на 18 August 2012.
**Воислав Шешељ** (11 октомври 1954

 во Сараево) — српски политичар, правник, и писател. Тој е основач и претседател на крајно десничарската Српска радикална партија (СРП) од нејзиното формирање во 1991. Бил пратеник во српското собрание повеќе од десет години и четири пати се кандидирал за претседател на Србија. Во периодот 1996–1998 бил претседател на советот на општина Земун, а во периодот 1998–2000 бил вицепремиер на српската влада. Шешељ своеволно се предал на Хашкиот трибунал во февруари 2003 за судење против обвинувањата за злосторства против човештвото и прекршување на правилата на војување за време на војната во Југославија, но неговото судење почнало дури во ноември 2007. Судскиот процес бил контроверзен: Шешељ штрајкувал со глад еден месец поради тоа што судот го одбил неговото барање да се брани без адвокат, потоа ги навредувал судиите и обвинителите за време на рочиштата, го откривал идентитетот на некои од заштитените сведоци, а не повикал ниту еден сведок да сведочи во негова одбрана.

По речиси 11 години минати во затворот во Шевенинген тој во ноември 2014 бил пуштен на слобода поради нарушеното здравје и се вратил во Србија. Судот во март 2016 донел ослободителна пресуда во негово отсуство. Шешељ себеси и поддржувачите на својата партија ги опишува како „шовинисти кои мразат Хрвати". Паравоената формација „Бели орли" која била обвинета за воени злосторства против Хрватите за време на војната во Босна и Херцеговина била поврзана со партијата на Шешељ. Шешељ го поддржувал Слободан Милошевиќ во раните 1990-ти, а во 1998 станал вицепремиер во „владата на национално единство" која учествувала во Косовската војна. Шешељ се залагал „голема Србија", држава која би ја опфаќала целата територија на СФР Југославија без Словенија и северните делови од Хрватска. Тој има напишано околу 200 книги кои го содржат неговите политички размислувања и интервјуа.

Наводи
------

1. ↑  „Serb accused at war crimes trial". BBC News. Посетено на 10 March 2016.
2. ↑  Foto: Marina Lopičić,EPK. „Kristijan Priznao ŠeŠelju u oči: Trebalo je da te ubijem snajperom, atentat je naručio...". *Kurir*. Посетено на 31 March 2016.
3. ↑  „Trial Judgement in the case of Vojislav Šešelj delivered". International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia. 31 March 2016.
4. ↑  Quote: "not fascists, just chauvinists who hate Croats", bbc.co.uk; accessed 3 April 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Воислав Шешељ" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место на Воислав Шешељ (српски)
* Воислав Шешељ со негови зборови
* Профил: Воислав Шешељ Би-би-си
**Блел Кадри** (француски: *Blel Kadri*; р. 3 септември 1986

 во Бордо) — француски професионален друмски велосипедист, кој последно возел за UCI World Tour екипата АГ2Р Ситроен Тим.

Во март 2013 година, Кадри ја освоил неговата најголемата победа во неговата кариера, освојувајќи ја Рома Максима, нова возобновена трка, која порано била позната како Џиро дел Лацио. Тој бил дел од раното бегство кое се создало во првиот час од возењето и останал сам на 40 километри пред целта. Успеал да одолеа на нападите на главната група и триумфирал во Рим. На 12 јули 2014 го остварил својот најголем успех, победувајќи на етапа на Тур де Франс. Исто така, на оваа етапа ја освоил наградата за најборбен возач по вторпат во текот на Тур де Франс 2014 и го преземал водството во планинскиот пласман.

Достигнувања
------------

2009
3. ГП де Плимлек-Морбијан
7. Трофеј де Гримперс
2010
7. Краен пласман Рут ду Суд
1. Етапа 2
9. Краен пласман Етоал де Бесеже
2011
2. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
4. Краен пласман Трка околу Баварија
8. Краен пласман Тур Даун Андер
10. Краен пласман Волта а Каталуња
2012
1.  Планински пласман Рут ду Суд
10. Краен пласман Ле Букл ду Суд Ардеш
2013
Тур де Франс
 Награда за борбеност на етапа 2
1. Рома Максима
2014
Тур де Франс
1. Етапа 8
 Награда за борбеност на етапа 2 и 8

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | — | — | — | — | — | — | 147 |
|  **Тур** | — | 116 | 89 | 125 | 84 | — | — |
|  **Вуелта** | 82 | — | 169 | — | — | 150 | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑  Пастонези, Марко (3 март 2013). „Рома Максима оди за Французинот Кадри, кој успеа да му се приклучи на победничкото бегство". *La Gazzetta dello Sport*. RCS MediaGroup. Посетено на 13 април 2013.
2. ↑  „Кадри до соло планинска победа". *Телеграф.мк*. Телеграф. 12 јули 2014. Архивирано од изворникот на 2014-07-15. Посетено на 14 јули 2014.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Блел Кадри" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Блел Кадри". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Блел Кадри". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Блел Кадри". ProCycling.
* Профил на *Cycling Base* Архивирано на 14 јули 2014 г.
* Аг2р-Ла Мондијал: Блел Кадри Архивирано на 30 јуни 2013 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ФранцијаБиографска икона | *Оваа биографска статија поврзана со францускиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ванчо Бурзевски** (2 јануари 1916

 во Немањинци, Светиниколско — 8 мај 2007

 во Скопје) — македонски комунист, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ, економист, универзитетски професор и амбасадор.

Животопис
---------

Бил учесник во МАНАПО во Загреб и во Белград (1938–1941) и член на КПЈ (1941). Во НОАВМ бил член на МК на КПЈ во Свети Николе (1941) и организатор на Воениот комитет за Овчеполската околија, секретар на ОК на КПМ во Гостивар, член на Окружниот комитет на КПМ во Тетово, секретар на Првиот областен комитет на КПМ, избран делегат за Второто заседание на АВНОЈ, делегат на Првото заседание на АСНОМ и заменик-политички комесар на дивизија на НОВЈ. За време на НОБ, Бурзевски бил вклучен во една од најконтроверзните епизоди околу убиството на партизанката Лена Стојчевска.

По Ослободувањето бил секретар на Комисијата за аграрна реформа и колонизација и помошник на министерот за аграрна реформа и колонизација при Владата на ФНРЈ, началник на Контролната комисија на ФНРЈ, член на Централната ревизиона комисија на КПЈ, министер за земјоделство во Владата на НРМ, министер за стопанство во Владата на СРМ, републички и сојузен пратеник, член на ЦК на КПМ, член на Главниот одбор на ССРНМ и СЗБНОВ на Македонија, амбасадор на СФРЈ во Замбија, професор и декан на Економскиот факултет во Скопје. Носител е на Партизанска споменица 1941.

Трудови
-------

* Економика на аграрот, учебник, три изданија -1959, 1961 и 1963
* Економската положба на македонските селани помеѓу двете светски војни, Скопје, 1982
* Увод во научната работа, учебник, 1981
* Дијалектиката на Титовото дело, 1983
* Ефикасна поединечна наобразба, 1983
* Колонизација и деколонизација на Македонија, 1987
* Неодминлив развоен период, Скопје, 1999
* Одбрани статии, библиографско издание, книга I, II и III
* О колонизацији Македоније, Скопје, 1945
* Некои аспекти на односите село-град, ноември 1959
* Ситното стопанство во денешни услови
* Проблеми на интеграцијата во земјоделството, 1972
* Значењето на економското натпреварување помеѓу СССР и САД
* Проблеми во исхраната во светот
* Зошто Југославија не направи национализација на земјата

Наводи
------

1. ↑  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 93. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. ↑  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 51–52. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
3. ↑  „Стрелањето на партизанката Лена", Македонска марксистичка архива
4. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, стр. 229

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Втора битка кај Мазурските Езера** e позната е и како **Зимска битка на Мазурските Езера** претставувала северни дел од офанзива која во тек на зимата 1915 година ја презеле Германија и Австроунгарија на Источниот фронт во Првата светска војна. Целта на офанзивата било преминување на реката Висла и задавање на тежок удар на Русите со цел да се исфрлат од војната. Битката завршила нерешено, а Русите загубиле дел од територијата.

Вовед
-----

Германскиот началник на генералштабот Ерих фон Фалкенхајн верувал дека Германија ќе ја добие војната на Западниот фронт, па се двоумел да го поддржи Паул фон Хинденбург на Источниот фронт. Сепак Фалкенхајн ја одобрил планираната офанзива, која што ја предводел Хинденбург. Генералот Александар фон Лизинген го предводел нападот против Русите на Карпатите, со целт да се заземе Лавов. Генералот Светозар Боројевиќ од Бојна се обидел да го ослободи запоседнатиот Пшемишл.

Текот на битката
----------------

Осмата германска армија започнала ненадеен напад среде снежна вијулица на 8 февруари 1915 година. Русите биле изненадени и претрпеле тешки загуби, па се повлекле за 120 километари. Русите се повлекувале хаотично, така што многу од нив биле заробени. Најголеми загуби претрпел Дваесеттиот корпус под команда на генералот Булгаков. Десеттата германска армија ги заобиколила во шума, па на 21 февруари целиот корпус се предал. Иако Русите го загубиле целиот корпус, неговото херојско држење овозможило повлекување на останатиот дел од Десеттата руска армија која формирала нови одбранбени линии.

Веќе на 22 февруари Дванаесеттата руска армија под команда на Павел Плехве прешла во противнапад. Противнападот ја запрел германската офанзива и понатамошното напредување, со што битката била завршена.

Резултати
---------

Со втората битка на Мазурските Езера била завршена германската офанзива на север. Русите имале и територијални загуби и големи човечки загуби, но го запеле продорот на Германците во Русија. Пропаднала германската намера на Русија да ѝ зададе конечен пораз. И офанзивата на фон Лизингенч во јужниот дел на фронтот пропаднала, а Германците и Австроунгарците имале големи загуби. Тврдината Пшемишл се предала на Русите по долга опсада. Германско-австроунгарската офанзива не успеала во најважните цели. Од тогаш германската војска веќе не делувала како независна сила, туку дејствувала заедно со австроугарските сили во операциите на Источниот фронт.

Наводи
------

1. ↑  David Eggenberger, An Encyclopedia of Battles: Accounts of Over 1,560 Battles, 2012, p. 270
2. ↑  Spencer C. Tucker, Priscilla Mary Roberts, The Encyclopedia of World War I: A Political, Social, and Military History, 2005, p. 375
**Алјоша Недев** (роден на 13 ноември 1978

 година во Скопје) — македонски каратист.

Животопис
---------

Алјоша Недев дипломирал на Факултетот за физичка култура во 2006 година во Скопје. Репрезентативец на традиционално карате (од 1992). Повеќепатен државен шампион на Македонија и учесник на балкански, европски и светски првенства; освојувач на 2 сребрени и 1 бронзен медал на европски првенства и 1 сребрен и 1 бронзен медал на светски првенства за сениори. Избран меѓу најдобрите 8 каратисти на светот (2005).

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Недев*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1039. Text "series
" ignored (help)
**Бранко Лазаров Вретоски** (4 февруари 1925 во Велгошти, Охридско — 12 април 1945 во Товарник, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Бранко Лазаров Вретоски е роден на 4 февруари 1925 во селото Велгошти. Се занимавал со земјоделие. Кон НОБ се приклучил доброволно на 16 август 1944 година. Во составот на Првата македонска бригада, 2 чета, 3 баталјон, учествува на Сремскиот фронт и загинува на позицијата кај Товарник на 12 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Вока пипл** (англиски: *The Voca People*) е музичка група, која изведува вокална музика (*a capella*). Групата е осована во Израел, но музичарите се од различни делови на светот. Членовите на групата се на возраст од 25 до 60 години. Во своите настапи, тие го комбинираат а капела пеењето со модерниот битбокс, кој ги имитира звуците на тапани, труби, гитари и музички ефекти, а сето тоа без поддршка на никаков музички инструмент. Во своите настапи, тие внесуваат многу хумор и ја анимираат и публиката. За себе, тие велат дека потекнуваат од далечната планета „Вока", каде жителите не зборуваат, туку комуницираат преку пеењето. Нивното мото е „Животот е музика и музиката е живот".

Првото видео на групата, објавено на „Јутјуб" во 2009 година, имало повеќе од 5 милиони прегледувања. Настапувале цела година на „Оф-Бродвеј" сцената во Њујорк, а во 2012 година, тие ја освоиле наградата „Locile Lortel" за „извонредно алтернативно доживување". Групата има настапувано во повеќе од 25 земји, а на 1 август 2014 година, таа настапила и во Македонија, во рамките на фестивалот „Охридско лето".

Наводи
------

1. ↑  54 Охридско лето/ Ohrid Summer Festival – 12.07-20.08.2014.
2. ↑  „Вока пипл ќе слетаат на Антички театар", *Дневник*, година XVIII, број 5530, петок, 1 август 2014, стр. 23.
3. ↑  The Voca People Израел /Israel, 54 Охридско лето, петок, 1.8.2014.
4. ↑  54 Охридско лето/ Ohrid Summer Festival – 12.07-20.08.2014.
**Беовоз** (српски: *Beovoz, Беовоз*) е патничка железница која овозможува масовни јавни превозни услуги во Белградската метрополитенска област. Главната употреба на денешниот систем е за поврзување на предградијата со центарот на градот Белград. Беовоз е раководен од Српски железници.

Белградскиот приградски железнички систем ги поврзува предградијата и соседните градови западно, северно и јужно од градот.

Историја
--------

Беовоз јавниот транспортен систем почнал со работа во 1992.

Метеж
-----

Беовоз услужил 6,182,000 патници во 2006. Во 2007 било овозможено системот за поднесе 7,078,000 патници.

Беовоз 412
Внатрешноста на Беовоз воз

Усложно подрачје
----------------

Повеќе информации: Список на Беовоз станици
Постојат четири линии во белградската подземна железничка мрежа:

* Инѓија - Нов Белград - Вуков споменик - Панчево Војловица
* Велика Плана - Раковица - Нов Белград - Земун - Инѓија
* Младеновац - Рипањ - Раковица - Вуков споменик - Панчево Војловица
* Валево - Раковица - Вуков споменик - Панчево Војловица

Повеќето станици се над земја. Вуковиот споменик и Караѓорѓевиот парк, двете подземни станици на системот на Беовоз се сместени во центарот на градот Белград.

Дијаграм
--------

Поврзано
--------

* Белградско метро
* Список на Беовоз станици
* Список на пригратски и патнички железнички системи

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Беовоз" на Ризницата ? |

* Clip about the Belgrade railway hub and Beovoz commuter network
* Clip about the new central railway station
* BelgradeMaps.com Архивирано на 1 октомври 2010 г. - Belgrade public transport maps - commuter rail
**Бранко Илиевски** бил македонски раскажувач и драмски автор.

Животопис
---------

Илиевски е роден во Прилеп на 28 ноември 1932

 година. Починал во Прилеп на 24 февруари 1994

 година. Работел како новинар во Центарот за печат и радио во Прилеп. Член на ДПМ од 1964 година. Автор е на книгите: Погледни со моите очи во мене (раскази, 1958), Верување (раскази, 1980), Пресметка (роман, 1995).

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр.99.
Влез во рудникот
**Алшар** — рудник на планината Кожуф во кој за првпат е откриен талиумовиот минерал лорандит.

Историјата на рудникот
----------------------

Главна статија: Алшар (археолошко наоѓалиште)
Рудата гетит од Алшар
Историјата на Алшар започнува уште од времето на античка Македонија, преку римскиот период и Османлиското Царство до денес. Историјата на рудникот Алшар е многу интересна, но малку позната и документирана. Станува збор за рудник што има особено голема традиција. Минерали од Алшар се најдени и во археолошките остатоци на Стоби. Во пишувани документи рудникот Алшар се споменува во турските дефтери од 1481 година. Во овој документ, кој се однесува на Рожденскиот атар (селото Рожден е во близина на Алшар), се споменува годишниот приход на турскиот султан кој изнесувал 13.380 акчиња, од кои 1.500 акчиња се дел од продажбата на арсенската руда од Алшар. Во текот на XV и XVI век регионот бил добро развиен како резултат на дејноста во рудникот Алшар.

Следни податоци за работата на рудникот се среќаваат во документи од 1877 година, кога почнала да се формира и рударската населба Мајден. Во тој период Алшар бил даден под концесија на англиско-француска компанија со седиште во Солун, а работите во рудникот ги надгледувал инженерот Шарто. Во почетокот во рудникот биле вработени 500 работници. Денес, во долните делови на селото Мајден се забележуваат траги од старата сепарација на арсенската руда. Вака издробената и сепарирана руда со каравани со коњи и маски се транспортирала во Солун, а оттаму со воз во топилниците во Фрајберг, Германија. Токму од тие вагони биле земени и првите примероци во кои било откриено присуството на минерали на талиум (крај на XIX и почеток на XX век). За време на Балканските и Првата светска војна рудникот престанал со работа.

Геолошки истражувања
--------------------

По Втората светска војна рудникот бил главно геолошки истражуван, а редовно експлоатирање не било воведено. Истражувањата до 1965 година резултирале со откривање количество руди на антимон, арсен и на талиум. При истражувањето е утврдено постоење на талиум во концентрации од 0,11-0,22%, посебно во северниот дел на наоѓалиштето наречено Црвен Дол.

Во почетокот на 1980-тите за минералите од Алшар (особено за минералот лорандит) се заинтересирал и американскиот астрофизичар Мелвин Фридман, од аспект на употреба на талиумските минерали од Алшар како детектори на неутрината по потекло од Сонцето.

Поврзано
--------

* Алшар — истоимено археолошко наоѓалиште, рудник од средниот век недалеку од денешниот

Наводи
------

1. ↑  *С. Јанковиќ, Б. Боев и Т. Серафимовски, Магматизам и Терциерна минерализација во Кожуфската металогенетска област во Македонија со посебен осврт на наоѓалиштето Алшар, Посебно издание бр. 5, РГФ, Штип, 1997*
2. ↑  

	* Марија Саревска Тодоровска; Лавинија Шувака-Хоџиќ (2012). *Чудесна Македонија*. Скопје: Младинска книга. ISBN 978-608-4500-31-5. (библ.)

Координати: 41°8′54″N 21°57′13″E﻿ / ﻿41.14833° СГШ; 21.95361° ИГД﻿ / 41.14833; 21.95361
Бранко Лустиг
**Бранко Лустиг** — маркантното продуцентско име во американската филмска индустрија со потекло од Осиек — Хрватска, изнедрен од ексјугословенската кинематографија. Роден е во еврејско семејство и како дете ги преживува стравотиите на Аушвиц.

Кариерата ја почнал во „Јадран филм", а оди во Америка откако ја загубил работата во загрепскиот театар „Гавела". Во својот пробив на меѓународната филмска сцена и амбицијата за стекнување искуство, Лустиг работи како асистент на режија („Лимениот барабан"), кој доби „Оскар" за најдобар странски филм во 1980 година. Кон крајот на ‘80-тите го реализираше најголемиот продукциски проект во својата кариера. И тоа не го оствари во Холивуд, туку во Загреб - најголемата светска телевизиска серија на сите времиња „Војна и сеќавања" и „Ветришта на војната" во вкупно траење од 58 часа.

„Шиндлеровата листа" во режија на Стивен Спилберг и „Гладијатор" на Рели Скот, на Лустиг му донесоа две награди „Оскар". Во неговото извонредно портфолио се запишани и многу други, но светот особено ги памети „Кога јагнињата ќе стивнат", „Ханибал". Важи за една од најзначајните фигури во американската филмска индустрија.

На фестивалот „Браќа Манаки" 2007 година добива „Златна камера 300" за животно дело.

Наводи
------

1. ↑  Penić, Goran. „Oskarovac predavač na Akademiji". *Jutarnji list* (хрватски). Архивирано од изворникот на 11 јули 2008. Посетено на 10 јули 2008.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 87127720
* LCCN: no97015819
* ISNI: 0000 0001 1451 0173
* GND: 106199113X
* BIBSYS: 14015743
* BNE: XX1360799

 |

 |
Торта со отстранета една четвртина. Преостанати се три четвртини. Испрекинатите линии прикажуваат каде треба да се пресече тортата за да се добијат еднакви делови. Секоја четвртина од тортата се означува со дропка 14.
**Дропка** — број што содржи еден или неколку еднакви делови од целото (единицата), се викаат **дропки**. Зборовите: половинка, четвртинка, третинка, петтинка, десеттинка, стотинка итн. при искажувањето на дропките ни покажуваат на колку еднакви делови е разделена единицата (целото), според тоа и нив можеме да ги изразиме со природните броеви: 2, 3, 4, 5, 6,. .. ,10,. .. , 100 итн. Според тоа, дропките ги искажуваме со помош на два броја, што при запишувањето ги разделуваме со една хоризонтална цртичка и тоа вака:

Бројот што стои под цртичката го викаме именител, а ни покажува на колку еднакви делови е разделена единицата, т.е. името на тие делови. Бројот пак, што стои над цртичката го викаме броител, а ни покажува колку такви делови сме земале, односно колку ги има во дропката. Хоризонталната цртичка, што го разделува броителот од именителот, се вика дробна црта. На пример, кај дропката:

{\displaystyle \ {\frac {5}{8}}} , бројот 5 е броител, а бројот 8 е именител.
Дропките, можат да имаат најразлични именители, т.е. за именител може да дојде кој и да било природен број, таквите дропки се викаат уште и обични дропки.
Секој природен број n може да се запише како дропка со со броител n и именител 1. Дропки кои имаат ист броител и ист именител формираат едно цело. На пример: 2 половини = едно цело.
Дропката со која е претставен природене број се нарекува привидна дропка. Секој природен број може да претставува дропка. Има некои природни броеви кои не претставуваат дропка.
Дропките се делат на чисти и нечисти (правилни и неправилни). Правилни дропки се оние кои имаат помал броител, а поголем именител. Тие дропки се помали од 1.
А дропките кои кои имаат поголем броител,а помал именител се нарекуваат нечисти дропки. Тие се дропки поголеми од 1.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на математиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85051148
* GND: 4008387-1
* BNF: cb12063899h (податоци)
* NDL: 00561041
* NKC: ph135439
* BNE: XX532372

 |

 |
**„Бојс"** (германски: *Beuys*) — документарен филм на германскиот режисер Андрес Фајел (Andres Veiel) од 2017 година.

Синопсис
--------

Врз основа на претходно необјавени аудио-снимки и видео-снимки, во филмот се прикажува портретот на големиот германски уметник Јозеф Бојс. Тој бил првиот германски уметник кому му била одобрена самостојна изложба во музејот „Гугенхајм" во Њујорк, додека во исто време во Германија неговото творештво било исмејувано како „најскапиот отпад на сите времиња". На прашањето, дали е рамнодушен кон таквите коментари, Бојс одговорил: „Да, сакам да ја проширам човековата перцепција." Во филмот, Бојс зборува за себе како уметник, учител и кандидат на Партијата на зелените.

Наводи
------

1. ↑  Beuys, dokumentarni film (пристапено на 26.2.2023)
Приказ на синусен, квадратен, триаголен и назабен бран.
Синусен, квадратен и назабен бран при 440 Хц
**Бранов облик** — обликот на еден сигнал како бран што се движи низ физичка средина или како апстрактна претстава.

Во многу случаи, средината низ која минува бранот не допушта непосредна видлива претстава на обликот. Во овој случај, поимот „бранов облик" е обликот на графиконот со менливи количества во дадено време или растојание. Брановите сликовно се претставуваат на осцилоскоп како повторлива слика на екран.

Примери
-------

Вообичаени периодични бранови облици се (*t* = време):

* Синусен: sin (2 π *t*). Амплитудата на брановиот облик следи тригонометриска синусна функција во однос на времето.
* Квадратен бран: (*t*) − (*t* − duty). Најчесто се употребува за претставување на дигитални информации. Квадратниот бран со постојан период содржи непарна хармонија што опаѓаат на −6 дБ/октава.
* Триаголен бран: (*t* − ((*t* + 1) /2)) (−1)подна ((*t* + 1) /2). Содржи непарна хармонија што опаѓа на −12 дБ/октава.
* Назабен бран: 2 (*t* − (*t*)) − 1. Личи на пила. Честопати се среќава кај временските бази за читањето на редовите кај екраните. Се користи и како појдовна точка при суптрактивна синтеза, бидејќи назабениот бран на постојан период содржи непарна и парна хармонија што опаѓа на −6 дБ/октава.

Постојат и други „сложени" бранови облици кои претставуваат собрани комбинации од разни синосоидни бранови или други базни функции.

Фуријеовата низа го опишува разлагањето на периодичните бранови облици, така што секој бранов облик може да се добие од збирот на (можеби бесконечно) множество на хармониски составни делови. Непериодичните бранови облици со конечна енергија може да се разложат на синуси по пат на Фуријеова трансформација.

Поврзано
--------

* Анализатор на спектар
* Бранова должина

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бранов облик" на Ризницата ? |

* Галерија на бранови облици Архивирано на 9 септември 2012 г. кај говорот (англиски)
* Збирка од едноциклусни бранови облици од разни извори (англиски)
**Бранко Јорданов Ивановски** ( 1924
 во Скопје — 13 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште во родното место. Немајќи услови да го продолжи образованието, станал општ работник. Учествувал во народно-ослободителното движење веднаш по окупацијата. Поради тоа уште во 1943 година бил примен за член на СКОЈ. Стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада и бил распореден во вториот баталјон. Бил назначен за десетар во втората чета. Во партизани го добил прекарот *Партало*. Во борбите против балистите на терените на Водно - Треска се истакнал со својата храброст. На 13 ноември учествувал во опколувањето на германските утврдени позиции во Учителското училиште. Обидот на Германците да го пробијат партизанскиот обрач, останал безуспешен. Но, во една од тие битки, тој храбро загинал. Бил закопан на скопските rробишта.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 192. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Замокот во Бољ
Грб
**Бољ** (унгарски: *Bóly*, хрватски: *Boja*, германски: *Bohl*) — град во Унгарија. Бољ се наоѓа во рамките на округот Барања. Градот има 4.002 жители според податоците од 2010 година.

Во Бољ има малцинска самоуправа на српското малцинство во Унгарија.

Местоположба
------------

Бољ се наоѓа во јужниот дел на Унгарија, во близина на државната граница со Хрватска, која е на 12 километри јужно од градот. Од првиот голем град, Печ, градот е оддалечен околу 35 километри југоисточно.

Градот се наоѓа во централниот дел на Панонската Низина, во историскиот регион Барања. Населбата се наоѓа на приближно метар надморска височина, а околината е рамничарска.

Историја на Србите во градот
----------------------------

Во 1724 година во градот имало околу 30 српски православни семејства. Во 1747 година дотогашната Српска Боја била преименувана во Германска Боја. Таа ја потиснала државната власт на Србите во корист на Германците.

Во 1855 година живееле 2.028 жители. Постоела 1 католичка црква. На почетокот на 20 век, саеми се одржале пет пати годишно: 6 јануари 16 мај 25 јули, 3 септември и 20 октомври.

Во 1905 година имало 34 православни жители.

Население
---------

**Демографија**

Населението на Бољ денес е главно унгарско, но исто така живеат и припадници на малцинските народи: Германци (16,5%), Хрвати (0,5%), Срби (0,2%), Роми. Малата српска заедница има локална самоуправа, една од дваесетте активни локални самоуправи на српското малцинство во Унгарија.

Галерија
--------

* МавзолејМавзолеј
* Замок во БољЗамок во Бољ
* Споменик во центарот на БољСпоменик во центарот на Бољ

Наводи
------

1. ↑   "Гласник Историски друштво во Нов Сад", Нови Сад 1932 година.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бољ" на Ризницата ? |

* boly.ekisterseg.hu Официјална страница
**Бранко Новев Стојаноски** (4 август 1921 во Рамне, Охридско —16 ноември 1944 во Зајас, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Бранко Новев Стојаноски е роден на 4 август 1921 година во селото Рамне. Се занимавал со земјоделие. Кон НОБ доброволно влегол на 3 септември 1944 година. Загинал како борец на Првата македонска ударна бригада во борбите со балистите кај селото Зајас на 16 ноември 1944 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)