**Правосудниот испит** е испит што го спроведува стручна правна комисија и кој мора да го положи правникот пред да стане адвокат за да биде примен во адвокатурата на таа јурисдикција .

Австралија
----------

Спроведувањето на правосудните испити е одговорност на адвокатската комора во одредената држава или територија. Оние кои се заинтересирани да продолжат со кариера во адвокатура мора прво да бидат примени како адвокати во Врховниот суд на нивната матична држава или територија. Ова генерално бара завршување на правни студии кои може да потраат до 8 години во зависност од начинот на студирање, одреден степен што се завршува и правниот факултет. По завршувањето и по добивањето на диплома по право, од дипломираните правници обично се бара да завршат период на практична правна обука.

За време на периодот на практична правна обука, на дипломираните правници им се обезбедува дополнително правно образование фокусирајќи се повеќе на практичните или техничките аспекти на законот, како што се судската пракса, пренесувањето и изготвувањето правни акти. Од дипломираните правници, исто така, се бара да поминат минимален број денови под надзор на повисок адвокат.

По успешното завршување на практичната правна обука, дипломираните правници мора да аплицираат за да бидат примени во Врховниот суд во нивната држава или територија. Оваа церемонија обично се одржува со главниот судија на државата или територијата што претседава. Таа е формална церемонија која вклучува и полагање заклетва (или давање потврда) за почитување на законите на јурисдикцијата и резултира со тоа што името на лицето е запишано во списокот на завршени практиканти во таа јурисдикција.

Откако ќе бидат примени, оние кои сакаат да се занимаваат како адвокат мора да ја контактираат соодветната адвокатска комора за да се регистрираат и да го положат правосудниот испит. Зачестеноста и достапноста на овие испити зависи од соодветната адвокатска комора. Општо земено, правосудните испити се фокусираат на три главни области на пракса кои се релевантни за адвокатите; имено докази, постапка и етика. Испитите обично се спроведуваат во текот на еден ден и се состојат од различни типови прашања, обично одговорите се даваат во форма на есеј. Кандидатите се информираат за нивните резултати во рок од неколку месеци.

Бразил
------

Адвокатскиот совет на Бразил ( Ordem dos Advogados do Brasil ), бразилската адвокатска комора, спроведува правосуден испит на национално ниво два до трипати годишно (обично во јануари, март и септември). Испитот е поделен во две фази – првата се состои од 80 прашања со кои ги опфаќаат сите дисциплини ( Етика, Човекови права, Филозофија на правото, Уставно право, Управно право, Граѓанско право, Потрошувачко право, Граѓанско процесно право, Кривично право, Кривична постапка. Закон, и ЗРО ). Кандидатот мора точно да постигне најмалку 40 прашања за да продолжи на вториот дел од испитот, четири есејски прашања и нацрт-проект ( предлог, мислење или документ за барање) во Граѓанско право *(вклучувајќи го и потрошувачко право)*, трудово право, кривично право, административно Закон, уставно право, корпоративно право или даночен закон и нивните соодветни процедури. Правосудниот испит може да се полага на дипломска година. Успехот во испитот овозможува да се практикува во кој било суд или јурисдикција во земјата.

Канада
------

Во Канада, приемот во адвокатура е прашање на провинциска или територијална јурисдикција. Сите провинции, освен Квебек, ја следат традицијата на обичајното право. Адвокатите во секоја провинција со обичајно право се квалификувани и како адвокати и како стручни соработници, и мора да положат Адвокатско испитување на адвокат спроведено од Адвокатското здружение кое управува со правната професија во нивната соодветна провинција или територија. Сите провинции на обичајното право бараат од идните адвокати да завршат пракса (обично 10 месеци) по дипломирањето на правниот факултет за време на кој тие работат под надзор на квалификуван адвокат. Правосудните испити може да се полагаат по дипломирањето на Правниот факултет, но пред почетокот на приправниничката пракса, или може да се полагаат за време или по завршувањето на приправничката пракса. Откако ќе бидат положени испитите за правници и стручни соработници, студентите потоа може да бидат повикани во адвокатурата и да бидат примени во правната професија како адвокати.

Англија и Велс
--------------

Бидејќи Обединетото Кралство има одвоен правен систем, дипломираните правници во Англија и Велс можат да полагаат испити за да се квалификуваат како адвокати со преземање на курс за професионална обука за адвокатура или курс за правна пракса, соодветно. Овие курсеви се стручен дел од обуката што се бара според правилата на Одборот за стандарди за адвокатура и Управата за регулирање на адвокатите и се спроведуваат или со полно работно време за една година или со скратено работно време во текот на две години. По успешното завршување на овие курсеви, кои генерално вклучуваат различни испити и тестови за практични способности, дипломираните студенти можат да земат или договор за обука (за оние кои го завршиле курсот за правна пракса) или договор за пракса (за оние кои го завршиле). Овие се слични на позициите во други јурисдикции и се последната практична фаза пред да им биде доделен целосен прием во адвокатура. Затоа, генералниот временски рок за да се стане целосно квалификуван за адвокатура по влегувањето во Правниот факултет може да се движи помеѓу 6-7 години (под претпоставка дека не се потребни повторувања).

Франција
--------

Во Франција, дипломираните правници мора да добијат стручна диплома наречена *certificat d'aptitude à la profession d'avocat* (или CAPA во секојдневниот говор) за да можат самостојно да го практикуваат правото. Најчестиот начин да се постигне CAPA е со обука во *école d'avocats* (Адвокатска школа). Оваа обука вклучува академски и стручни курсеви и задолжителна пракса во адвокатски канцеларии. Влезот во Адвокатската школа се добива со положување на испит.

Германија
---------

За некој да стане адвокат во Германија, потребно е да студира правен факултет четири или пет години. Потоа, треба да се положи Првиот правен испит ( Erste Juristische Prüfung ) по право, кој во делови го спроведува Oberlandesgericht (Вишиот државен суд) на соодветната држава и делумно од универзитетот на кој студирал правникот; Државниот дел отпаѓа на две третини од конечната оценка, универзитетскиот дел една третина. Овој преглед обезбедува ограничена квалификација, бидејќи нема формални кариери во правната област што може да се следат без дополнителна обука. По првиот правен испит, кандидатите кои сакаат целосно да се квалификуваат мора да учествуваат во двегодишен период на практична обука (Референдариат) вклучувајќи практична работа како судија, обвинител и адвокат. На крајот на оваа обука, кандидатите мора да полагаат и да го положат Вториот државен испит (Zweites Staatsexamen ). Овој испит, доколку биде положен, им овозможува на успешните правници да влезат во адвокатурата како адвокат, да станат судии и да станат државни адвокати. Сите правници имаат иста правна обука (Volljurist), иако некои правници бараат дополнителна или различна обука (имено нотари и адвокати за патенти).

Израел
------

Израел бара кандидатите да имаат диплома по право од образовна институција призната од Правниот факултет на Хебрејскиот универзитет во Ерусалим пред да се квалификуваат да ги полагаат испитите за прием во Адвокатската комора на Израел. Кандидатот мора да помине низа испити за прием. Има првична серија на испитувања во осум посебни области на правото: облигационо право и трудово право, имотно право, семејно и наследно право, кривично право и постапка, парнична постапка и професионална етика, уставно и управно право, трговско право за корпорации, партнерства, и други здруженија, и трговско право за стечај, ликвидации, меници, менувачници и даночно право. По полагањето на овие испити, кандидатите треба да работат како стручен соработник една година, по што треба да ги положат завршните испити, кои се однесуваат на судска постапка, постапка за запишување на правата на земјиштето врз недвижности, постапка за регистрирање корпорации, партнерства и ликвидации. толкување на законите и судските документи, професионалната етика, доказите и неодамнешните промени во судската пракса и законодавството. Завршните испити се состојат од писмен испит проследен со устен испит пред тројца судии.

Италија
-------

Во Италија, правосудниот испит се нарекува „ *abilitazione all'esercizio della professione forense* ". За да полага правосуден испит, на кандидатот му треба 5-годишна универзитетска диплома по право и 18 месеци правен стаж во адвокатска канцеларија со најмалку 20 судски рочишта по семестар. Државниот правосуден испит е составен од два дела: писмен испит и устен испит. Писмениот испит е составен од три писмени тестови во три седумчасовни дена. Кандидатот пишува два правни акти, соодветно за договорите и деликтите (и поопшто за граѓанското право), и кривичното право, и трет судски поднесок за граѓанското, кривичното или управното право. Кандидатите кои ги положиле писмените тестови (стапките на полагање варираат од 30% до 50% во зависност од јурисдикцијата) можат да одат на устен испит пред комисија составена од судии, адвокати и професори по право, кои разговараат околу еден час со кандидатите на шест. области на правото. Италијанските адвокати можат да ги застапуваат своите клиенти на кој било италијански кривичен, граѓански или административен суд, освен Врховниот касационен суд за кој е потребен дополнителен испит по неколку години правна пракса.

Јапонија
--------

Правосудниот испит во Јапонија е еден од најтешките во светот. Во стариот формат на испитите, последен пат одржан во 2010 година, испитот го положиле само 6%. Со новиот формат на испити - дури и по обемните реформи и новото задолжително траење на постдипломското образование во период од две години - стапката на полагање е само 22%. Од 2014 година, на кандидатите им е дозволено да ги полагаат испитите во рок од пет години пред да им се одземе правото за полагање и тие или да се вратат на правниот факултет, да полагаат подготвителен испит или целосно да се откажат. Го спроведува единствено Министерството за правда .

Полска
------

Во Полска правосудниот испит се полага по дипломирањето на правен факултет. По дипломирањето правникот треба да посетува практична обука, чие времетраење варира во зависност од специјализацијата. По практичниот период, кандидатите мора да го положат испитот што го одржуваат Стручните правни комори со асистенција на Министерството за правда.

Шпанија
-------

Во Шпанија правосудниот испит се нарекува Државен испит за пристап до правната професија .

Испитот трае 4 часа и се состои од:

* 50 прашања на тема „Заеднички теми во вршењето на адвокатската професија".
* 25 прашања за „Специфични предмети" според правната специјалност (граѓанска и трговска, кривична, управна и спорно-административна и трудова)

Соединети Американски Држави
----------------------------

Во Соединетите Американски Држави, правосудниот испит го спроведуваат комисии на поединечни држави и територии. Речиси во сите американски држави и територии, правосудниот испит е еден од неколкуте барања за прием во адвокатурата. Во повеќето јурисдикции, испитот трае два дена и се состои од прашања со повеќекратен избор, прашања од есеј и „тестови за изведба" кои моделираат одредени видови правно пишување. Националната конференција на правници испитувачи создава неколку испитувања на компоненти кои се користат во различни комбинации од сите, освен од две јурисдикции, понекогаш во комбинација со локално подготвени компоненти за испитување. Главните исклучоци се Луизијана и Порторико, кои ги следат системите на граѓанско право за разлика од другите делови на Соединетите американски држави.

Општо земено, стекнувањето диплома од правен факултет (или, поретко, стажирање во адвокатска канцеларија ) е предуслов за полагање правосуден испит. Повеќето дипломирани правници се впуштаат во режим на студирање (наречен „ преглед на адвокатурата ") помеѓу дипломирањето на правниот факултет и почетокот на адвокатурата.

Наводи
------

1. ↑  „Legal Definition of BAR EXAMINATION". *www.merriam-webster.com* (англиски). Посетено на 2018-09-25.
2. ↑  „Bar Exam in Australia - Page 3 of 4 | LLM GUIDE". *llm-guide.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 2018-09-25. Посетено на 2018-09-25.
3. ↑  „Australian Bar Association | Becoming a lawyer in Australia". *austbar.asn.au* (англиски). Архивирано од изворникот на 2018-06-12. Посетено на 2018-06-08.
4. ↑  „Australian Bar Association | Becoming a lawyer in Australia". *austbar.asn.au* (англиски). Архивирано од изворникот на 2018-06-12. Посетено на 2018-09-25.
5. ↑  „Bar Examination in Brazil - Oliveira Lawyers". *oliveiralawyers.com* (англиски). 2012-09-02. Архивирано од изворникот на 2018-09-25. Посетено на 2018-09-25.
6. ↑  „OAB registra recorde de aprovação no 5º Exame de Ordem: quase 25% - Educação - iG". Ultimosegundo.ig.com.br. 2012-01-13. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2017-01-23.
7. ↑  „How to Become a Lawyer in Brazil". *The Brazil Business* (англиски). Архивирано од изворникот на 2018-09-25. Посетено на 2018-09-25.
8. ↑  „Canadian Law Schools | The Law School Admission Council". *www.lsac.org* (англиски). Архивирано од изворникот на 2018-09-25. Посетено на 2018-09-25.
9. ↑  „How to Become a Lawyer in Canada - CA | Bar Admission Course and Articling". *www.lawyeredu.org* (англиски). Посетено на 2018-09-25.
10. ↑  „LPC and BPTC Graduates". *www.cilexcareers.org.uk* (англиски). Архивирано од изворникот на 2018-09-25. Посетено на 2018-09-25.
11. ↑  „Becoming a barrister - Bar Standards Board". *www.barstandardsboard.org.uk* (англиски). Архивирано од изворникот на 2019-04-14. Посетено на 2019-04-14.
12. ↑  „The Legal Practice Course - The Law Society". */www.lawsociety.org.uk* (англиски). Архивирано од изворникот на 2019-04-14. Посетено на 2019-04-14.
13. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 2019-08-18. Посетено на 2019-10-07.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
14. ↑  Bodnar; Bychawska, Adam; Dominika. „The Legal Profession in Poland". Архивирано од изворникот на 2018-10-04. Посетено на 2018-10-04.