recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Таблатурата за тапан**, попозната како **тапани таб**, е форма на поедноставена нотација за перкусии, или таблатура на ударни инструменти. Наместо траење на нотите што обично се гледаат на партитури, таблатурата за тапан користи пропорционално хоризонтално поставување за да означи ритам и вертикално поставување на серија линии кои го претставуваат секој засебен дел од тапаните, со цел да се диференцира на кој треба да се удира. Таблатурите честопати ги отсликуваат шемите за тапаните.

Клуч или легенда
----------------

Бројот на линии во одредена таблатура ќе варира во зависност од бројот на различни тапани што се користат за време на одреден дел од музиката. Подолу е пример за базичен комплет тапани.

```
 CC| - Креш чинела --|
 HH| - Фус ----------|
 Rd| - Рајд чинела --|
 SN| - Добош --------|
 Т1| - Висок том --- |
 Т2| - Низок том --- |
 FT| - Тимпан -------|
 BD| - Бас-тапан --- |
 Hf/FH|-Hi-hat-w/foot|
```

### Техники

Таблaтурата може да користи разни букви и симболи за да означи различни типови на чинели или други техники за тапан. Ова се таблатурните симболи кои претставуваат различни техники, иако овие можат да бидат различни:

#### Чинели

```
 |-х-| Удар на чинела или фусот
 |-X-| Удар на фус или силен удар на креш
 |-о-| Отворен фус
 |-#-|(Фатете ја чинелата со рака откако ќе ја удрите)
 |-с-| 
 |-в-| 
 |-б-| Of ride
 |-х-| Притиснете го фусот со нога
```

#### Тапани

```
 |-о-| Удар
 |-О-| Акцент
 |-g-| 
 |-f-| 
 |-д-| 
 |-б-| Меки удари со една рака 
 |-Б-| Акцентиран roll со една рака
 |-@-|
```

Пример
------

Подолу е пример за ритам-шема карактеристична за популарна музика, вклучително и рок, претставена во стандардна нотација, а потоа и нејзината соодветна табулатура.

B = Бас тапан HH = Фус S = Добош

```
HH|x-x-x-x-x-x-x-x-||
 S|----o-------o---||
 B|о-------о-------||
   1 + 2 + 3 + 4 +
```

Користена литература
--------------------

1. ↑  „How to Read DrumTabs - DRUM TABS". *www.drumtabs.org*.
Поврзано: Црква „Св. Никола" (појаснување)

|  |
| --- |
|  **Црква „Св. Никола** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Повардарска |
| **Архијерејско намесништво** | Кавадаречко |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Драгожел |
|  **Општина** | Кавадарци |
| Општи податоци |
|
| Архитектонски опис |
|

Нема никакви податоци кога е изградена и живописана оваа црква. Но, според нејзината архитектурна форма се претпоставува дека е во XIX век. Таа е трикорабна со дрвени таваници - карактеристични за селските цркви од XIX век, во Тиквешијата, Гевгелиско и на други места во Македонија. Средниот кораб се надвишува над страничните. Наосот на црквата е одвоен од припратата преку две колонии кои лично се поврзани. Црквата има отворени тремови на северната и западната страна. Внатрешноста на црквата е покриена со фрески. Црквата е запуштена.
**Тава** (науч. *Beilschmiedia tawa*) е новозеландско широколисно дрво кое вирее насекаде при крајбрежните краишта на централниот дел од земјата. Зборот „tawa" е маорското име на дрвото. Тавата често е дрвото со доминантна крошна во ниските шуми на Северниот остров и североисточниот дел на Јужниот остров, но често создава и поткрошна во големите шуми ширум земјата под ногоплодите како кахикатејата, матаито, мирото и римуто. Дрвото расте до 30 м или повеќе во височина, а пречникот на трупот му достигнува до 1,2 метри. Дрвото има мазна темна кора.

Тава дрвото дава мали, незабележителни цветови, а по нив и плодови со боја на темноцрвена слива и должина од 2-3,5 см. Со неговите големи плодови, ова дрво е познато по тоа што истото зависи исклучиво од птицата кереру (новозеландски гривјак) и (кога е таму), северноостровскиот кокако за разнесување на семето. Ова се единствените преживеани птици од првобитната новозеландска биота, доволно голема за да може да ги јаде овие семиња, да ги свари, а потоа да исфрли измет. Тавата исто така може да поддржува значајни епифитни градини под нивние крошни.

Населбата Тава во градот Велингтон го носи името на ова дрво.

### Употреба

Ова дрво е едно од ретките тврди дрва во земјата кои даваат добар дрвен материјал. Дрвото може да се употребува, меѓу другото, и за привлечни и еластични дрвени подови. Во дивината овие дрва се забранети да се сечат, освен кога се самите паднати, и тоа со посебна дозвола.

Надворешни врски
----------------

* Кратко научно предавање за екологијата на дрвото тава Архивирано на 9 февруари 2013 г. (англиски)

Извори
------

* H.H. Allan, 1961. *Flora of New Zealand* Vol. 1. Government printer.
* J. Dawson and R. Lucas, 2000. *Nature guide to the New Zealand Forest*. Godwit.
**Ферена „Френи" Шнајдер** (родена на 26 ноември 1964 година) е поранешна скијачка од Швајцарија. Таа е најуспешна алпска скијачка во нејзината земја, и четвртата најуспешна скијачка во светот (по Линдзи Вон, Анемари Мозер-Прел и Микаела Шифрин) и билаизбрана за „швајцарска спортистка на векот".

Приватен живот
--------------

Шнајдер е родена во Елм (Швајцарија), како ќерка на чевлар. Нејзината мајка умрела од рак кога Шнајдер била тинејџерка: затоа ја ставила својата скијачка кариера во мирување и го напуштила училиштето за да се грижи за семејството.

Скијачка кариера
----------------

Шнајдер дебитирала во Светскиот куп на 20-годишна возраст. Таа трипати го освоила Свeтски куп во алпско скијање во генерален пласман и единаесет пати победувала во Светскиот куп во слалом и велеслалом. Исто така, освоила пет медали на Зимските олимписки игри: 3 злата (слалом и велеслалом во Калгари во 1988 година и слалом во Лилехамер во 1994 година), и 6 медали на Светските првенства, вклучувајќи уште 3 злата (велеслалом во Кран-Монтана во 1987 година и Вејл во 1989 година; Слалом во Залбах во 1991 година).

За време на сезоната 1988-1989 победила на 14 трки од Светскиот куп, рекорд за победи во една сезона кој го држела сè додека Шифрин не го соборила во сезоната 2018-19.

Во април 1995 година, по единаесет успешни сезони, објавила дека се повлекува од професионално скијање. Денес, Шнајдер има своја школа за скијање во нејзиното родно село Елм, како и продавница за спортска опрема во Гларус.

Наводи
------

1. ↑  Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill; и др. „Vreni Schneider". *Olympics at Sports-Reference.com*. Sports Reference LLC. Архивирано од изворникот на 2020-04-17. Посетено на 2022-04-22.

Надворешни врски
----------------

* Веб-страница на скијачката школа на Врени Шнајдер (германски)
* Профил на Меѓународниот олимписки комитет
* Френи Шнајдер на Меѓународниот олимписки комитет
*Таблинум* во Куќата на Менандар (Регио I), Помпеја
Кај римската архитектура, **таблинум** (или табулинум, од *tabula*, табла, слика) е соба која била обично сместена по страната на атриумот и наспроти влезот; од задната страна таа гледала на перистилот, или преку голем прозорец, претсобје или завеса. Ѕидовите биле богато украсени со фрески и бисти на семејството биле наредени на пиедестали по двете страни на собата.

Извори
------

* Public Domain Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: ref=harv (link)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со архитектурата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за стариот Рим е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Фагоката станковиќи** (*Phagocata stankovici*) е ендемичен вид од Планарии (*Turbellaria*) во Охридско Езеро.

Опис
----

**Фагоката станковиќи** за првпат бил евидентиран како нов вид од *Reisinger* во 1960 година. Станува збор за непигментиран организам со мали диманзии : 3-4 мм во должина и 0,8-1 мм во ширина. Челниот раб од главата е заоблен. Меѓутоа, при движење, т.е. испитување на средината, средниот дел од главата образува кон напред една блага тапоаголна проекција. Очите се забележително крупни и поставени блиску едно до друго.

Бочните рабови од телото, после вратното стеснување (слабо забележливо, но сепак присутно) дивергираат до почетокот на третата третина од телото, а потоа се насочуваат кон формирање на заострен заден дел.

Усниот отвор е сместен во средишниот дел од стомачната страна. Голтката е цилиндрична и нејзината внатрешна мускулатура е изградена од два одделни слоја : слој на кружни и слој на надолжни мускулни влакна (својствено за претставниците на фамилијата *Planaridae* ). Голтката води во троградно црево. Предната цревна гранка носи 4-5 пара евагинации, и, што е карактеристично за овој вид, таа минува помеѓу очите, завршувајќи најчесто над нив. Оваа морфолошка одлика овозможува *Phagocata stankovici* многу лесно да се разликува од *P.ochridana*. Тие многу не се разликуваат по својот репродуктивен апарат. Анализата на половиот апарат од двата вида покажала дека не постои разлика која би упатила на заклучок дека станува збор за два одделни вида.

Живеалиште и распространетост
-----------------------------

Фагоката станковиќи е жител на литоралниот (198 инд./м²), сублиторалниот (280 инд./м²) т.е. до 65 метри длабочина од профундалниот (16 инд./м²) регион од Охридското Езеро и изворите во близина на Хидробиолошкиот завод (204 инд./м²), Св.Наум (224 инд./м²) и Шум (172 инд./м²). Овие параметри биле средни годишни вредности за густина на популацијата во соодветниот регион од сите истражувани локалитети т.е. биотопи.

Хоризонтална и вертикална дистрибуција
--------------------------------------

Вертикалната дистрибуција на овој вид во сите истражувани локалитети започнува од 1 до 2 метри длабочина и скоро со иста густина на популацијата (179-188 инд./м²). Максималната густина на популацијата (310-311 инд./м²) е во појасот од 40 до 45 метри длабочина. Тоа значи дека по однос на фициесот на дното, најголема густина на популацијата се јавува таму каде што подлогата, повеќе или помалку, е постелена со корубите од школката *Dreissena* и полжави. но сепак, овој вид не ги одбегнува ни каменливите ни песокливо-тињестите подлоги. Според неговото батиметриско распостранување (од 1 до 65 метри) може да се рече дека станува збор за стенобатна форма. по однос на температурата овој вид се јавува како еуритермен организам.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Krstanovski, Z. (1994). Biosistematski i ekolo{ki istra`uvawa na planariite od Ohridskoto, Prespanskoto i Dojranskoto Ezero so nivnite krajbre`ni vodi. Doktorska Disertacija. Univ. 'Sv. Kiril i Metodij*, Prirodno-matemati~ki fakultet, Institut za biologija, Skopje.*
| Трипура |
| --- |
| ТРипура - ত্রিপুরা |
| Држава: | Индија |
| Главен град: | Агартала |
| Површина: | 10.453 км2 |
| Население: | 3.191.168 |
| Густина на население: | 305 жит./км2 |
| Јазик: | бенгалски јазик, кокборок (трипурски)
  |
| Религија: |  |
| Мрежно место: |  Архивирано на 7 декември 2018 г. |
| Мапа |
| Положба на Трипура во ИндијаПоложба на Трипура во Индија |

**Трипура** е сојузна држава во североисточна Индија и претставува трета најмала држава во земјата, опфаќа 10.491 км2 (4.051 км) и граничи со Бангладеш на север, јужно и западно, и со индиските држави Асам и Мизорам на исток. Во 2011 година државата имала 3.671.032 жители, што претставува 0,3% од населението на земјата

Историја
--------

Трипура била кралство пред обединувањето со Индија. Кралевите на Трипура владееле 3 илјади години пред обединувањето со Индија. Главен град на кралството бил Удајпур, кој тогаш се викал Рангамати. Главниот град се преместил во стара Агартала во 18-от век, а во сегашна Агартала во 19-от век. Трипура е била под доминација на Могула, а подоцна на Британците. Во меѓувреме се појавило антимонархистичко движење, кое успеало да ја обедини Трипура со Индија. Мнозинството на населението го сочинуваат хинду Бенгалци, а поголемиот дел од нив се избеглици од Источен Пакистан (Бангладеш) после независноста од 1947 гдина. Трипура во 1947 станала дел од Индија.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Сојузни држави и територии на Индија |
| --- |
|  |
| Сој. држави | 
* Андра Прадеш
* Аруначал Прадеш
* Асам
* Бихар
* Гоа
* Гуџарат
* Западен Бенгал
* Карнатака
* Керала
* Мадја Прадеш
* Манипур
* Махараштра
* Мегалаја
* Мизорам
* Нагаланд
* Одиша
* Пенџаб
* Раџастан
* Сиким
* Тамил Наду
* Телангана
* Трипура
* Утар Прадеш
* Утараканд
* Харајана
* Химачал Прадеш
* Чатисгар
* Џарканд

 | Индија |
|  |
| Сој. територии | 
* Андамани и Никобари
* Дадра и Нагар Хавели
* Даман и Диу
* ПТ Делхи
* Ладак
* Лакадиви
* Пондишери
* Чандигар
* Џаму и Кашмир

 |

 |

Наводи
------

1. ↑  „Rohingya crisis: Security tightened along India-Myanmar border". Архивирано од изворникот на 15 September 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 139909394
* LCCN: n80161616
* GND: 4346943-7
* BNF: cb120210661 (податоци)
* NKC: ge1090525

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Свети Атанасиј** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Старавинска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°05′09.4″N 21°43′08.3″E﻿ / ﻿41.085944° СГШ; 21.718972° ИГД﻿ / 41.085944; 21.718972Координати: 41°05′09.4″N 21°43′08.3″E﻿ / ﻿41.085944° СГШ; 21.718972° ИГД﻿ / 41.085944; 21.718972 |
| **Место** | Старавина |
|  **Општина** | Новаци |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Атанасиј Александриски |
|  **Завршено** | 1860 |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Атанасиј** – манастирска црква на Старавинскиот манастир.

Историја
--------

Црквата била изградена во 1860 година.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот на црквата се наоѓа на западната страна до којашто е доградена отворена припрата. Над влезот на црквата има ниша со застаклена фреска на Свети Атанасиј. На ѕидовите во припратата има врамени слики на коишто се прикажани: Преображението Христово, Свети Атанасиј, Богородица со Исус и Исус. Објектот е обоен во бела боја со ниско кафеаво цокле, а покриен е со кров од ќерамиди.

Внатрешноста на црквата не е зографисана, но е богата со бројни икони. Ѕидовите се обоени во сина боја со сиво цокле, а во нивните горни делови се закачени петокраки ѕвезди, што ја симболизира небесната шир. Иконостасот содржи еден ред икони над ѓаконските порти и царските двери. Лево од царските двери се прикажани Архангел Михаил и Богородица со Исус, додека од десната страна се Исус и Свети Јован Крстител. Во горниот ред икони од лево кон десно се претставени: Свети Ѓорѓи, Света Недела, Свети Антониј, Свети Лука, Свети Никола, Богородица Марија, Исус Христос, Свети Јован Крстител, Свети Петар, Свети Илија, Света Петка, Свети Василиј и Свети Димитриј. Во црквата има се наоѓа и дрворез на којшто е прикажан Свети Ѓорѓи како ја убива ламјата.

Галерија
--------

* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* ПрипрататаПрипратата
* Главниот влезГлавниот влез
* АпсидатаАпсидата
* ВнатрешностаВнатрешноста

Поврзано
--------

* Старавински манастир
* Црква „Св. Атанасиј" - Старавина (нова)
* Црква „Успение на Пресвета Богородица" - Старавина
* Горна црква
* Старавина
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 15. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  „Старавина, Мариово – откријте ја приказната за Калеш Анѓа". *Оф Роуд - Македонија*.

Надворешни врски
----------------

* 

* Црква „Св. Атанасиј" - Старавина (стара) на Ризницата ?
**Фак ју Гете, Fack ju Göhte** (намерно погрешно напишано од *Fuck you, Goethe*) е комедија на Бора Дагтекин. Во Германија, таа имаше најголем број на кино посетители во филмската 2013 година со околу 5,6 милиони посетители и над 7 милиони посетители до јули 2014 година.

Главните улоги ги играат Елијас М'Барек и Каролине Херфурт, споредните улоги ги играат младите глумци Макс фон дер Гробен и Хела Хазе. Факј ју Гете е продуциран од страна на филмската продукција Рат Пак заедно со Константин Филм.

На филмот му следеле уште два дела. Во 2016 година се појави мексиканска преработка со *No Manches Frida*.

Дејство
-------

Банкарски ограбувач Цеки Милер е ослободен од затвор. Тој оди во потрага по пленот на неговиот последен разбојнички поход, за да ги подмири своите насобрани долгови кај макрото Атила. Пријателот на Цеки Чарли ги закопал парите на градилиштето тринаесет месеци претходно, верувајќи дека само таму биле поставени цевки. Цеки го лоцира пленот со помош на GPS под една новоизградена спортска сала на средното училиште во Минхен Гете-Гезамтшуле. За да добие пари, Цеки аплицира за работно место на починатиот чувар, но е ангажиран како заменски професор поради недоразбирање.

Список на песни
---------------

1. „Cheating" – John Newman
2. „Fack Ju Göhte Beat" – Djorkaeff & Beatzarre
3. „Error" – Madeline Juno
4. „Pumpin Blood" – Nonono
5. „Let Her Go" – Passenger
6. „Hands Around The World" – Djorkaeff
7. „Benzin Beat" – Djorkaeff & Beatzarre
8. „Move" – D/R Period
9. „Brother" – Smashproof
10. „Ain’t No Fun" – Nitro
11. „Hey Now" – Martin Solveig & The Cataracs feat. Kyle
12. „Everybody Talks" – Neon Trees
13. „Das Ist Pimkie!" – Beckmann
14. „Dry My Soul" – Amanda Jenssen
15. „Change Is Gonna Come" – Olly Murs
16. „What I Go To School For" – Busted
17. „High Hopes" – Kodaline
18. „Zeitkapsel" – Beckmann
19. „Can’t Help" – Parachute
20. „Deep Diving" – Thilo Brandt
21. „Klassenzimmer Beat" – Djorkaeff & Beatzarre
22. „Laura, Sie Redet Mit Dir!" – Beckmann
23. „Theater Beat" – Djorkaeff & Beatzarre
24. „Balkan Bachata" – Clea & Kim
25. „Touch Me (I Want Your Body)" – Samantha Fox
26. „Cheating" (Remix) – John Newman

Покрај тоа, употребена е и Трич-трач-полка од Јохан Штраус, но не е вклучена на ЦД-то од музиката од филмот.

Надворешни врски
----------------

* 
* Официјално мрежно место

Наводи
------

1. ↑  *Fack ju Göhte - римејк на врвот на мексиканските листи.*
**Триумфалната порта** (англиски: *Arch of Triumph*) - британски филм од 1948 година, во режија на Луис Мајлстоун (*Lewis Milestone*), кој и автор на сценариото, заедно со Хари Браун. Главните улоги ги толкуваат: Ингрид Бергман (*Ingrid Bergman*), Чарл Боер (*Charles Boyer*) и Чарлс Лафтон (*Charles Laughton*). Филмот е снимен според истоимениот роман на Ерих Марија Ремарк од 1945 година.

Синопсис
--------

Непосредно пред Втората светска војна, Париз е полн со илегални бегалци кои се обидуваат да ја избегнат депортацијата. Еден од нив е д-р Равик (го игра Боер), кој под лажно име (д-р Војчек) работи илегално како лекар, помагајќи им на другите бегалци. Тој ја спасува Жоан Маду (ја игра Бергман), која се обидува да изврши самоубиство по смртта на љубовникот. Равик и Маду се зближуваат и заедно одат на Француската ривиера. Таа му изјавува љубов, но Равик ѝ кажува дека е бегалец кој илегално престојува во Франција, под постојана закана да биде откриен. Еднаш, на улицата, се случува несреќа, а Равик ѝ помага на повредената жена. Тогаш доаѓа полицијата, а тој е затворен поради илегалниот престој. Додека тој лежи во затворот, Маду се зближува со друг маж. Подоцна, таа и Равик се среќаваат повторно, но тој е незадоволен од нејзината постапка и раскинува со неа. Еден ден, тој добива итен повик од партнерот на Маду, кој случајно ја ранил. Равик се јавува во една болница и лично ја оперира теко повредената Маду.

Наводи
------

1. 1 2  HRT (пристапено на 1.4.2019)
|  |
| --- |
|  **Свети Атанасиј** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Повардарска |
| **Архијерејско намесништво** | Кавадаречко |
| **Парохија** | Ваташка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°19′13″N 22°06′29″E﻿ / ﻿41.32028° СГШ; 22.10806° ИГД﻿ / 41.32028; 22.10806Координати: 41°19′13″N 22°06′29″E﻿ / ﻿41.32028° СГШ; 22.10806° ИГД﻿ / 41.32028; 22.10806 |
| **Место** | Страгово |
|  **Општина** | Кавадарци |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Атанасиј Александриски |
|  **Изградба** | XIX век |
|
| Архитектонски опис |
|

**Св. Атанасиј** — православна црква во кавадаречко село Страгово, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Кавадаречкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е изградена и живописана во XIX век, но нема поточни податоци за нејзино датирање. Претставува трикорабен храм со голема олтарна апсида на источната страна. Во внатрешноста сводовите се покриени со дрвени тавани.

Фрески
------

Во првото подрачје на ѕидовите се претставени Свети Атанасиј, Свети Харалампиј, композицијата „Страшниот суд" (Второто пришествие). Во второто подрачје на јужниот ѕид се „Жртва Аврамова" и пророкот Даниил. На северната страна во првото подрачје се Свети Игнатиј, Свети Трифун, Свети Пантелејмон, Свети Кузман и Дамјан, Светите браќа Кирил и Методиј, а меѓу нив е Исус Христос. Потоа следат Свети Нестор, Свети Теодор Тирон и Свети Мина. На западниот ѕид се претставени Света Марија Египетска и Свети Зосим, Света Катерина, Света Недела и Света Петка. Во главниот кораб на јужната страна има тројца светци во медалјони, а на северната се Апостол Лука, Соломон и Апостол Матеј.

Поврзано
--------

* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  „Св. Атанасиј с. Страгово". Културно и национално наследство на Кавадарци. Посетено на 21 мај 2016.[*мртва врска*]
Фагот е најголемиот дрвен дувачки инструмент. Своето име го добил по својата градба.Тој се развил во првата половина на XVI век од стариот инструмент бомбарда и неговото усовршување било завршено во XIX век.

Овoј инструмент има дрвена цевка долга околу 2.5 метри поделена на делови што се поврзуваат. Во пократкиот горен дел на цевката е вметнато метално цевче со дупло јазиче од трска во кое се дува при што се создава тон.

Фаготот има отвори долж цевката и сложен механизам на лостови и клапни. Опфаќа голем тонски опсег во длабокиот и средниот регистер.

Длабоките тонови му се јаки но не се многу природни. Во високите регистрира звучни меко и распеано слично на саксафонот
**„Тристан"** — збирка со новели на германскиот писател Томас Ман од 1903 година.

Содржина
--------

Дејството во насловната новела „Тристан" се одвива во истата средина (санаториум) во која две децении подоцна Ман ќе го смести дејството на романот „Волшебниот брег". Писателот Детлеф Шпинел живее во санаториум не затоа што е болен, туку „поради стилот". Судирот меѓу уметноста и животот е прикажан низ односот меѓу извештачениот писател и сопругот на нежната и болна жена Габриела Клетерјан која го привлекува Шпинел не како жена, туку како естетски предмет. Тој ја заведува со помош на зборовите и на музиката од „Тристан и Изолда" на Вагнер и со тоа ја турка во смртта, додека на нејзиниот маж му пишува писмо во кое му вели дека го мрази „како самиот живот, вулгарниот и глупав живот". Со бегството на Шпинел од здравата галама на детето на Клетерјан, новелата завршува на сатиричен начин, иако таа има и трагичен крај претставен преку несреќната судбина на Габриела.

Осврт кон книгата
-----------------

„Тристан" е втората збирка со новели на Томас Ман, а во неа се наоѓа и новелата „Тонио Крегер" која, според признанието на самиот автор, од сè што напишал, му била „најблиска до неговото срце". Во оваа збирка, Ман ја обработил темата на антагонизмот меѓу уметноста и животот, којашто ќе остане централна тема во целокупното творештво на Ман. Притоа, во насловната новела, под влијание на Вагнер и на Шопенхауер, Ман ги поврзал музиката и смртта, убавината и уништувањето - постапка што ја применил претходно во „Буденброкови".

Наводи
------

1. ↑  Miloš Đorđević, „Novele Tomasa Mana", во: Tomas Man, *Tonio Kreger - Smrt u Veneciji*. Beograd: Rad, 1963, стр. 135.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Томас Ман |
| --- |
|  |
| Романи | 
* *Буденброкови*
* *Кралско Височество*
* *Волшебниот рид*
* *Јозеф и неговите браќа*
* *Лота во Вајмар*
* *Доктор Фаустус*
* *Светиот грешник*
* *Исповеди на Феликс Крул*

 |  |
|  |
| Новели | 
* *Gladius Dei*
* *Тристан*
* *Тонио Крегер*
* *Смрт во Венеција*
* *Човек и неговото куче*
* *Неред и рана болка*
* *Марио и магионичарот*
* *Заменетите глави*
* *Закон*
* *Измамена*

 |
|  |
| Раскази | 
* "Малиот хер Фридеман"
* "Кловн"
* "Тобијас Миндерникел"

 |
|  |
| Други дела | 
* *Скора победа на демократијата*
* *Слушај, Германијо!*

 |
|  |
| Семејство | 
* Катја Ман (сопруга)
* Ерика Ман (ќерка)
* Клаус Ман (син)
* Голо Ман (син)
* Моника Ман (ќерка)
* Елизабет Ман Боргезе (ќерка)
* Михаел Ман (син)
* Јулија да Силва Брунс (мајка)
* Хајнрих Ман (брат)

 |

 |
За за истоимената црква во слично нареченото село во Ресенско, видете Црква „Св. Атанасијиј" - Сливница.

**Свети Атанасиј** (грчки: *Αγίου Αθανασίου*) — црква во селото Слимница, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Величествената црква е изградена во 1872 г. на рид во Долното Маало на Слимница. Годината е напишана на камен релјеф со цвеќиња и мали глави. Внатре има голема женска црква, но нема живопис. Храмот има исклучително вреден резбан иконостас, како и резбан и насликан амвон. Спроти црквата има воен споменик.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Γιαννοχώρι - Λιβαδοτόπι". Ελλάδος Περιήγηση. Посетено на 23 декември 2015.
2. 1 2  „Μικρό πλην εικονογραφημένο οδοιπορικό στον Γράμμο". αναΜορφωση. Посетено на 23 декември 2015.

Надворешни врски
----------------

* Слика од црквата „Св. Атанасиј" Архивирано на 5 март 2016 г.
**Фазли Демиров** ( 1920
 во Скопје —  1945

 во Ѓаково, Хрватска)— македонски партизан, учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно градско семејство работел како општ работник. По ослободувањето на градот стапил во 14 македонска ударна бригада. Во ноември 1944 година, по извршувањето на одредени воени задачи заминал на Cремскиот фронт, откако со љубов и упорност постигнал задоволителни резултати во обуката, со новоприменото современо советско оружје. Со Бригадата учествувал во пробивот на Cремскиот фронт. Последната борба му била пред Ѓакoво. Градот бил ослободен, но во оваа битка во април 1945, била неговата последна во која го загубил и својот живот.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 51. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Тодор Трајка Станковиќ** ( 1920
 во Раковец, Бујановац, Србија —  1945
 во Беличица, Тетовско) — македонски и српски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Се преселил во Маџари, Скопско. Во НОВ и ПОЈ стапил во јули 1944 година, во Единаесеттата бујановачка бригада со која се борел во Скопска Црна Гора против силните балистички сили. По основањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада продолжил да учествува во крвавите борби против балистичките банди и германските единици. По ослободувањето на Скопје заминал на Сремскиот фронт. Таму учествувал во сите борби. Храбро загинал во борбите против Германците на реката Дрина, во Босна.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 131. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Химера претставена на црвено фигурална Апулијанска чинија, ок. 350-340 г.п.н.е
**Химера** (грчки: *Χίμαιρα*) - суштество од старогрчката митологија, составено од делови на неколку различни животни, кое исфрлало оган од устата, а живеело во Ликија, Мала Азија. Во „Илијадата" (VI, 181), Хомер го опишува како комбинација на лав (однапред), змеј (одназад) и коза (во средината).

Химерата како тема во уметноста и во популарната култура
--------------------------------------------------------

Химерата се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:

* „Химера" - песна на српскиот поет Јован Дучиќ.
* „Секој има своја химера" — песна во проза на францускиот поет Шарл Бодлер.
* „Химера" (*Chimaera*) — песна на американската панк-рок група *Bad Religion* од 1992 година.

Наводи
------

1. ↑  „Beleške", во: Erazmo Roterdamski, *Pohvala ludosti*. Beograd: Rad, 2016, стр. 138.
2. ↑  Јован Дучић, *Сабрана дела II, Песме љубави и смрти*. Београд: Народна просвета (без дата), стр. 10-11.
3. ↑  Charles Baudelaire, *Spleen Pariza*. Zgreb: Mladost, 1952, стр. 19-20.
4. ↑  YouTube, Bad Religion - Chimaera ( With Lyrics ) (пристапено на 13.1.2017)
Рудникот за железна руда **Тајмиште** 
**Тајмиште** — рудник на железна руда, кој се наоѓа на источните падини на планината Бистра. Тој е карактеристичен претставник на вулканогено-седиментни наоѓалишта на железо. Локализиран е во вулканогено-седиментна средина изградена од различни видови карпи, при што рудната минерализација е ограничена на продуктивниот хоризонт со дебелина од повеќе десетици метри. Моќноста на рудните слоеви е од неколку сантиметри до повеќе од 20 m. Во поглед на минералниот состав во наоѓалиштата се забележува присуство на силикати на железото и сидерит. Примарниот минерален состав на оруднувањето под влијание на подоцнешните метаморфни процеси и тектонски раздробувања претрпел интензивни промени, па така дешифрирањето на примарниот вид на појавување честопати е отежнато. Содржината на железото во рудата се движи во дијапазон од 32 до 37% зелезо.

Наводи
------

1. ↑  *Д. Смилков, Металогенија рудне зоне Тајмиште, Западна Македонија, РГФ, Белград, 1994.*

Надворешни врски
----------------

* „Тајмиште" има руда за наредните 150 години  - Утрински Весник
* Рударството во Општина Кичево Архивирано на 4 јануари 2011 г.
**Тодор Паскали** (Охрид, 17 јуни 1936

 - Охрид, 4 мај 2006

) — македонски архитект и реставратор.

Животопис
---------

Паскали е роден на 17 јуни 1936 година во Охрид. Основното и средното образование Паскали го завршил во неговиот роден град Охрид. Дипломирал на Техничкиот факултет во Скопје – отсек архитектура во 1961 година. Од 1965 година па сè до своето пензионирање во 1996 година бил во служба на спомениците на културата. За него археологот Паско Кузман рекол дека со својата деноноќна посветеност, Тодор Паскали е буквално вграден во неговите дела.
Паскали работел како архитект–конзерватор во Заводот за заштита на спомениците на културата, каде подоцна бил назначен како директор на оваа институција. Во областа на заштитата на културното наследство изработил и реализирал повеќе проекти. Најзначајни се:

* Реставрацијата на Куќата на Робевци во Охрид (1979)
* Конзервацијата на црквата „Св. Ѓорѓи" во Старо Нагоричане, Кумановско (1965)
* Конзервацијата на црквата „Св. Богородица" во Матејче, Кумановско (1965)
* Конзервацијата на црквата „Св. Климент и Пантелејмон" на Плаошник, Охрид
* Конзервација на црквата „Св. Никола Болнички" во Охрид
* Конзервацијата на Самоиловата тврдина во Охрид

Паскали паралелно работел на архитектонски проекти. Специфичниот спој на работни задачи влијаел врз изразот во проектирањето, односно духот на традицијата се насетува и во неговата архитектура. Негови позначајни реализации се:

* Хотелот „Бисер" во Калишта, Струга (1970)
* Хотел „Белград" во Струга (1988)
* Ресторан во манастирот „Св. Наум" (1982)
* Црквата „Св. Кирил и Методиј" во Велес (2006)
* Црквата  „Успение на Пресвета Богородица" во Македонска Каменица (1998)

Тодор Паскали е еден од главните иницијатори за основање на работилницата, односно на ателјето за уметничка резба при Заводот за заштита на спомениците на културата во Охрид во 1975 година.
Првите поголеми резбарски работи ова ателје ги изработило за Свечената сала на Македонската академија на науките и уметностите. Меѓу најзначајните потфати на ателјето се реконструкцијата и возобновувањето на Кралскиот дворец во Варшава, во соработка со полски реставратори и конзерватори.

Награди
-------

* Награда „11 Октомври" - за својата долгогодишна активност во полето на заштита на спомениците на културата.
* Орден „Свети Климент Охридски" на МПЦ

Наводи
------

1. ↑  Трајановски, Љубен. „Тодор Паскали / 1936 – 2006". Македонска архитектура. Посетено на 4 јуни 2022.

Надворешни врски
----------------

* Документарна сторија за градителот и архитект Тодор Паскали од Охрид документарен филм од Аљоша Симјановски на Јутјуб
**Србица** (албански: Skënderaj) — град и седиште на истоимената општина во Косово, кој се наоѓа во централниот дел на државата и припаѓа на округот Косовска Митровица. Атарот на населбата опфаќа 466 ха. Градот е основан во 1924 година со околу 30 куќи на Срби и Црногорци. Исто така, има и српски гробишта и споменик на паднатите војници и убиени против албанските фашисти во Втората светска војна. Србица се наоѓа јужно од Косовска Митровица, на главниот магистрален пат кој ја поврзува со Пеќ, и градот е центар на областа Дреница. Недалеку од центарот на градот (5 км на југ) се наоѓа манастирот Девич на 13 век, посветен на Свети Јоаникиј Девички, кој во неколку наврати претрпе големи штети и моментално е под реновирање по пожарот во немирите март 2004 година.

Население
---------

Девички манастир
Населбата денес се состои од албанско мнозинство, а околу двесте Срби кои живееле тука до 1999 година, се отселиле по завршувањето на НАТО бомбардирањата и доаѓањето на КФОР и УНМИК.

Број на население според пописите:

* попис 1948: 396
* попис 1953: 717
* попис 1961: 1009
* попис 1971: 1658
* попис 1981: 2921
* попис 1991: 4962

Албанците сочинуваат мнозинство од населението и во целата општина во која живеат околу 72.600 жители по проценките на УНХЦР (во однос на 58.399 според проценките во 1991), но и 350 Срби (кои живеат во селата Бања (197) и Суво Грло (129), заедно со 9 калуѓерки во Девич), 50 Ашкалии и 15 Бошњаци.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Косово е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Тодор Мицков Трајановски** ( 1926
 во Миладиновци, Скопско — 16 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно образование, а потоа се занимавал со земјоделство и сточарство. По ослободувањето на Скопје, на 22 ноември 1944 година, стапил во првиот баталјон на Треттата македонска ударна бригада. Во состав на истата учествувал во акциите кај Бујановац за разоружување на балистичките банди. Потоа заминал за Земун, каде со успех ја завршил воено-стручната и политичката обука. Кога неговата единица тргнала за Сремскиот фронт, бил веќе болен. Поради тоа раководството му понудило да остане во Земун. Меѓутоа, тој не сакал да се оддели од своите другари ѝ им се придружил. По пристигањето на фронтот, иако физички слаб учествувал во првите борбени линии во пробивот на фронтот кај Шид - Товарник. На 16 април 1945 година во борбата за ослободување на Врпоље, храбро загинал. Бил закопан кај Врпоље, но подоцна неговите посмртни останки биле пренесени во Миладиновци.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 147–148. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Франсоа де Ларошфуко** (француски: *François VI, duc de La Rochefoucauld, le Prince de Marcillac*, роден на 15 септември 1613

 во Париз - починал на 17 март 1680

 во Париз) — француски автор на максими и мемоари, еден од најголемите мајстори во областа на уметничката проза.

Животопис
---------

Творештво
---------

„Изреките" на Ларошфуко претставуваат кратки афоризми од неколку реда. Тој, како сатиричар, насекаде гледа себичност, незнаење, здодевност и лицемерие. Ларошфуко бил конзервативен противник на апсолутизмот и се борел против Арман Жан ди Плеси де Ришелје и Жил Мазарен.

Зборувајќи за човечката природа, ларошфуко смета дека егоизмот е единствениот двигател на човечката акција и на расудувањето. Во нас се менуваат само страстите: една угинува, а друга се раѓа, но сите тие се подеднакво себични. Според него, се лаже оној кој мисли дека во нас се борат срцето и разумот, туку се борат само една со друга страст. Оттука, сите доблести се случајно: сите наши размислувања се само производ на нашата добра или лоша судбина. Истиот човек е способен за секое добро и за секое зло, но тоа секогаш се случува само од егоизам.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Франсоа де Ларошфуко" на Ризницата ? |

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***François de La Rochefoucauld*** 
* Дела од François La Rochefoucauld на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Франсоа де Ларошфуко на Семрежниот архив

Наводи
------

1. ↑  Јован Дучић, *Благо Цара Радована* (друго издање). Београд: Laguna, 2018, стр. 181-182.
**Србиновски мост** — железнички мост на железничката линија Скопје-Кичево, кој ја поминува Србиновска Река.

Мостот претставува највисок железнички вијадукт во Македонија.

Историја
--------

Мостот бил изграден во 1964 година.

Дел од праговите на мостот изгореле во пожар во 2012 година, поради што движењето на возовите на вијадуктот било ограничено на 20 километри на час.

Во текот на 2013 година, истиот бил обновен. Во обновата биле променети 290 дрвени прагови во должина од 315 метри, биле поставени нови дрвени патосници и била санирана заштитната ограда. Со зафатот се овозможило возовите да се движат со брзина од 80 километри на час.

Особености
----------

Вијадуктот е долг 315 метри, додека висината на средишните столбови изнесува 55 метри. Тој бил изработен од челична решеткаста континуирана греда.

Галерија
--------

* Воздушен погледВоздушен поглед

Наводи
------

1. ↑  Блажевски, Бојан. „Готова пред-физибилити студијата за пругата Скопје-Кичево и најдолгиот тунел на Балканот". Посетено на 2023-03-04.
2. 1 2 3 4  „Железница | Railways". *SkyscraperCity Forum* (англиски). Посетено на 2023-03-04.

Надворешни врски
----------------

* Србиновски мост на Ризницата ?
**Тодор Велков Петрушевски** ( 1921
 во Сопиште, Скопско — 23 мај 1945

 во Белград, Србија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од бедно семејство. Во 1937 година станал шивач. Како таков, почнал да обезбедува заработувачка за семејството. Во 1940 година се вработил на железницата, а пред заминувањето во партизани работел во монополот. Активно се вклучил во Народноослободителното движење. Како активист собирал народна помош и вршел разни курирски и други задачи. Во септември 1944 година стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Со неа учествувал во борбите против балистите и Германците за ослободување на Велес и Скопје. Во ноември 1944 година бил префрлен во Шеснаесеттата македонска ударна бригада со која учествувал во борбите против балистите на Косово, а потоа во битките во Срем. По успешниот пробив на германско-усташките позиции кај Шид-Товарник, на 16 април 1945 година бил тешко ранет во градниот кош и левата рака. Итно бил префрлен на лечење во болница, но подлегнал на раните. На 24 мај 1945 година бил закопан на новите гробишта во Белград.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 114. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Франсоа-Андре Даникан Филидор** (роден во Дре на 7 септември 1726 - починал воп Лондон на 31 август 1795) бил француски шахист и музички композитор. Тој се смета дека бил еден од најдобрите шахисти во негово време, но сепак во тоа време титулата „светски правак" сè уште не постоела. Неговата книга *Анализа на шаховската игра* (француски: *Analyse du jeu des Échecs*) се сметала за стандардно шаховско помагало во следните 100 години. За време на неговиот живот, не бил именуван со целото име, односно најчесто бил именуван како Андре Даникан Филидор.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 95204171
* LCCN: n80020480
* ISNI: 0000 0001 2144 1786
* GND: 118791818
* SELIBR: 196629
* SUDOC: 032606265
* BNF: cb12360383j (податоци)
* BIBSYS: 90254927
* MusicBrainz: 7aea4e09-c5bc-486f-98b6-7c84004c8fff
* NLA: 35713471
* NKC: jo2003169890
* BNE: XX1575225

 |

 |
Хилон од Спарта
**Хилон од Спарта** ( грчки : Χίλων или Χείλων) бил спартански ефор, еден од седумте старогрчки мудреци.

Животопис
---------

Хилон бил син на Дамагет. Живеел на почетокот на 6 век п.н.е. Херодот изјавил дека учествувал на 52-та Олимпијада (572 п.н.е.) како старец и дека бил избран за ефор на 56-та Олимпијада (556/5 п.н.е.). Живеел до длабока старост. Починал од среќа во рацете на неговиот син кој победил на Олимпијадата.

Изреки на Хилон:

* *Помалку значи повеќе.*
* *Не зборувај зло за мртвите.*
* *Почитувајте ги постарите.*
* *Не смеј им се на несреќните.*
* *Не посакувај го невозможното.*
* *Запознајте се.*
**Срам** (шведски: *Skammen*) - шведски филм од 1968 година, во режија на Ингмар Бергман, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Лив Улман, Макс фон Сидов, Сиге Фирст и Гунар Бјернстранд. Во 1969 година, филмот бил номиниран за наградата „Златен глобус" во категоријата за најдобар странски филм, а вкупно освоил девет филмски награди.

најдобра актерка. ]]

Содржина
--------

Ева (ја игра Улман) и Јан Розенберг (го игра фон Сидов) се музичари кои живеат повлечен живот на еден остров, додека околу нив се заострува воената атмосфера. Тој е чувствителен и нестабилен, а таа посакува да има деца. Кога започнува војната, нивната куќа е зафатена од воените дејствија и тие безуспешно се обидуваат да го напуштат островот. Подоцна, кога владината армија ја враќа контролата врз островот, тие се уапсени како соработници со непријателот. Сепак, градоначалникот Јакоби (го игра Бјернстранд) ги ослободува, но набргу тој започнува често да ја посетува нивната куќа. При една посета, Јакоби им остава голем износ пари. Истовремено, тој води љубов со Ева, а Јан го открива нејзиното неверство. Тогаш, во нивната куќа доаѓаат герилците. Иако Јакоби може да си го спаси животот ако им даде пари, Јан ги крие парите, а потоа го убива Јакоби. Истовремено, герилците ја палат нивната куќа. Подоцна, на имотот доаѓа дезертиран млад војник кој бара да му помогнат, но Јан го убива. Најпосле, Јан и Ева се качуваат на чамец, со намера да избегаат од островот, но чамецот бесцелно плови по морето.

Наводи
------

1. ↑  IMBd, Shame (1968), Awards (пристапено на 3.5.2017)
2. ↑  IMBd, Shame (1968) (пристапено на 3.5.2017)
**Фински параолимписки комитет** (фински: *Suomen Paralympiakomitea*) ― националниот параолимписки комитет во Финска за движењето на Параолимписките игри. Тоа е непрофитна организација која избира состави и собира средства за испраќање фински натпреварувачи на параолимписките настани организирани од Меѓународниот параолимписки комитет (МПК).

Организацијата била основана во 1994 година.

Логото било создаден од британскиот дизајнер Ричард Џонсон.

Поврзано
--------

* Финска на Параолимписките игри
* Фински олимписки комитет

Наводи
------

1. ↑  Disability sport, By Karen P. DePauw, Susan J. Gavron, Google Books

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница
**Тодор Пецов Циповски**  (16 ноември 1920

 - 19 септември 1944

) познат со прекарот **„Мерџан"** — македонски комунист, учесник во НОВ и народен херој на Југославија.

Животопис
---------

Роден бил во 1920 година во Тетово. Потекнувал од мошне сиромашно занаетчиско семејство. Заради тешката економска состојба морал да го напушти својот дом на дванаесет години и да појде на печалба во Белград. Тешкотиите и неприликите на тогашниот живот го изградиле како силна и борбена личност. Во 1940 година бил примен за член на СКОЈ.

Учество во НОБ
--------------

На почетокот од 1941 година како член на СКОЈ е уапсен од белградската полиција. Од затвор е пуштен по капитулацијата на Југославија, април 1941 година. Од Белград веднаш доаѓа во Тетово и стапува во врска со партиската организација. Извесно време работел и во Скопје како член на месната скоевска организација, а во јануари 1942 година е примен за член на КПЈ.

Во 1942 година преминал да работи во Тетово. Во јули 1942 година станал член на Околискиот комитет на Партијата во Тетово, а подоцна и негов секретар. На оваа должност останал сè до смртта. Во текот на 1942-43 година Околискиот комитет на КПЈ за Тетово бил долго време без врска со Покраинскиот комитет на КПЈ за Македонија. Но благодарение на Циповски револуционерите од овој крај, иако отсечени од покраинското раководство, останале доследни на револуционерната борба. Тогаш се покажал како добар организатор и одличен раководител. На 19 март 1943 година во неговата куќа е одржана првата седница на ЦК на КПМ.

Во август 1944 година Циповски е делегат на Првото заседание на АСНОМ.

Загинал херојски на 19 септември 1944 година при нападот на балистите над селото Беличица, Мавровско.

За народен херој на Југославија бил прогласен на 11 октомври 1951 година.

Наводи
------

1. ↑  „Македонска енциклопедија", МАНУ, Скопје, 2009, 1602 стр.
2. ↑  „Народни херои од Македонија", Наша книга, Скопје, 1973, стр. 409

Надворешни врски
----------------

* Почит за загинатите борци и жители на Беличица[*мртва врска*], „Утрински Весник"
Групата Dallapé на проба во 1962 година.
**Фински џез** ― џез од Финска кој бил создаден уште од 1920-тите. Значењето на финскиот џез првично било малку нејасно: луѓето често ја нарекуваа секоја финска музика свирена со тапани „џез". Финскиот џез сепак почнал значително да се развива во доцните 1920-ти, при што финските џез музичари додале неколку елементи од џез од Соединетите Држави во нивниот репертоар. Во 1960-тите, финскиот џез почнал да има поизворен звук, мешајќи го изворниот џез од Соединетите Држави со финските влијанија. Во текот на 1990-тите, финскиот џез станал попрофесионален и меѓународно признат од кога било. Најновиот развој на финскиот џез е ну џез движењето.

Музичари и групи
----------------

* Dallapé
* Они Гидеон
* Мати Оилинг
* Пека Похјола
* Севери Писало

Фестивали
---------

Пори Џез во Пори, Сатакунта во 2019 година.
* Пори џез
* Турку џез

Наводи
------

1. ↑  „A short history of Finnish jazz". *Music Archive Finland Open Access*. Посетено на 14 јануари 2023.
2. ↑  „Suomalainen jazzin svengaavat 80 vuotta". *Pomus*. Посетено на 14 јануари 2023.
3. ↑  „Suomalaisia jazz-muusikoita". *lumojazz.com*. Посетено на 14 јануари 2023.

Надворешни врски
----------------

* Jazz Finland
**Тодор Спиров Чумковски** е роден во село Ѓавато на 24 март 1924 година, во мошне бедна селска печалбарска фамилија. Се школувал до четврто одделение. Заминувајќи на печалба татко му им ја оставил цела грижа на Тодор, наречен Тодија и брат му Борис, односно тие ги паселе говедата и така привредувале за фамилијата. По капитулацијата на стара Југославија, Тодија од Дервен прибрал, како и многуте Ѓаваштани, оружје, муниција, шаторски крила и сл. и добар дел од тоа му предал на ѓаватската партиска ќелија. Така, на пример, покрај другото, го дал митролезот марка „Горки" и уште еден пушкомитролез. Тодија во 1944 година на 11 септември ѝ се приклучил на НОВЈ и ѝ припаѓал на Втората македонска бригада. Со заминувањето на Сремскиот фронт Чумковски зелу чество во повеќе борби, а во една таква кај Врполје, на 17 април 1945 година загина како борец - митролезец.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |