recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Преспанска Котлина во рамките на МакедонијаПреспанска Котлина
Местоположба на Преспанската Котлина

Поглед на котлината од с. Наколец, Македонија
Поглед на котлината од с. Пустец, Албанија
**Преспанска Котлина** — котлина во југозападниот дел на Република Македонија, со помали делови во денешна Грција и Албанија. Зафаќа вкупна површина од 737 км2 и лежи на надморска височина помеѓу 853 и 2.601 м. Сместена е во историско-географската област Преспа.

Котлината е настаната со спуштање по должината на два напоредни раседи во правец север-југ. Во плиоценот целата котлина била исполнета со езеро, што може да се види од алувилајни наноси на рамничарското дно од котлината. Од него денес остануваат Големото и Малото Преспанско Езеро.

Положба
-------

Источната рамка ја образуваат планините Баба и Бигла, западната Галичица и Исток, северната Плакенска Планина, а на југ Преспанското Езеро, планината Корбец и државната граница со Грција. Понатаму на југ е сместено и Малото Преспанско Езеро, кое исто така влегува во котлината.

Голем дел од котлината и денес е исполнет со езеро. Во северниот дел е сместено Ресенското Поле, а рамничарски се и деловите на исток и (во помала мера) на запад од езерото. Делеку поголем е појасот долж планината Баба, кој се граничи со денешната Општина Преспа (*Преспес*) од Леринскиот округ во Грција. Помалиот дел во Албанија се протега од атарот на с. Стење и, застрмувајќи се, навлегува во округот Поградец.

Клима
-----

Климатските услови и почвата се особено погодни за одгледување на јаболка, за што сведочи развиеноста на оваа гранка на овоштарството во тој крај. Најзначајно населено место во котлината е градот Ресен.

Поврзано
--------

* Преспа
* Ресенско Поле
* Преспанско Езеро
* Општина Ресен
* Општина Преспа
* Поградец (округ)

Наводи
------

1. ↑  *А. Стојмилов, Физичка географија на Р Македонија, ПМФ, Скопје, 2003*

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Котлински целини во Македонија (по региони) |
| --- |
|  |
| Вардарски | 
* Велешка
* Овчеполска
* Тиквешка

 |
|  |
| Источни | 
* Беровско-делчевска
* Кочанска

 |
|  |
| Југозападни | 
* Дебарско-реканска
* Кичевска
* Охридско-струшка
* Поречка

 |
|  |
| Југоисточни | 
* Гевгелиско-валандовска
* Дојрански Ров
* Струмичко-радовишка
* Извориште на Дворска и Лебничка Река

 |
|  |
| Пелагониски | 
* Битолско Поле
* Демирхисарска
* Прилепско Поле
* Мариовска
* Преспанска

 |
|  |
| Полошки | 
* Полошка

 |
|  |
| Североисточни | 
* Кривопаланечка
* Кумановска

 |
|  |
| Скопски | 
* Гниланска
* Скопска

 |

 |

Координати: 40°54′19″N 21°1′23″E﻿ / ﻿40.90528° СГШ; 21.02306° ИГД﻿ / 40.90528; 21.02306
**Republica** ― англиска алт-рок-група основана во 1994 година. Биле во зенитот на популарноста во периодот од 1996 до 1999 година. Денешната постава се состои од Сафрон (пејачка), Тим Дорни (клавијатури) и Џони Мејл (гитара).

Жанровски Republica се вбројува во групите кои свират „технопоп панк-рок ". Групата била на пауза од 2001 година до нивното повторно обединување во 2008 година. Групата Republica е најпозната по песната „Redy to Go".

Членови
-------

### Сегашни членови

* Сафрон – пејачка, дајре (1994–2001, 2008–сега)
* Тим Дорни – клавијатури (1994–2001, 2008–сега)
* Џони Мејл – гитара, бас (1995–2001, 2008–сега)

### Поранешни членови

* Енди Тод – клавијатури, гитара, бас (1994–1997)
* Дејвид Барбароса – тапани (1994–1997)
* Аликс Тиернан – удирачки инструменти (1994–1995)
* Мик Пири – бас (1994–1995)

Наводи
------

1. ↑  Strong, Martin C. (2000). *The Great Rock Discography* (5th. изд.). Edinburgh: Mojo Books. стр. 812. ISBN 1-84195-017-3.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Allmusic entry for Republica
* Photos from 2013 tour
**Вера Вучкова-Жежељ** (Битола, Македонија, 24 август 1925

 - Скопје, 31 август 2014

) — видна македонска глумица, една од членките на првичниот ансамбл на МНТ која на 3 април 1945 ја одиграла својата прва претстава „Платон Кречет". Во таа историска претстава, Вучкова ја изговорила митската реплика *„Сонцето! Колку е блиску Сонцето!"*

Животопис
---------

Вучкова е родена на 24 август 1925 во Кнежа, Бугарија. Таа својата глумечка дарба ја покажала уште на училишните години. По матурирањето во Битолската гимназија во 1944 година, и се приклучила на легендарната партизанска театарска група на АГИТПРОП, со која, во ноември 1944, стасала во штотуку ослободеното Скопје. Како и Петре Прличко, Илија Милчин, Тодор Николовски, Василие Поповиќ - Цицо, Димитар Ќостаров, Тома Владимирски, Крум Стојанов, таа влегла во Македонскиот народен театар, станувајќи една од неговите први глумици.

Со Милчин и Стојанов, Вучкова исполнила на уште една историска театарска мисија: во јуни 1947, учествувала во основањето на Областен македонски народен театар во Горна Џумаја (Благоевград), Бугарија. Играла носечки ролји во сите пет претстави што овој театар ги изиграл во својата единствена сезона 1947-1948 година.

Кариерата ја продолжила во Бугарија, каде како првенка на театрите во Благоевград, Димитровград и Бургас, играла полни 16 години.
Во 1964 година се вратила во Македонија, во ансамблот на МНТ, со кој настапувала и по пензионирањето во 1982 година. Својата последна МНТ-овска премиера ја одиграла на 3 април 1987, како Цонка во обновената постановка на „Чорбаџи Теодос".

Во 2005 година, Македонскиот театарски фестивал „Војдан Чернодрински" и доделил награда за животно дело. На 31 август 2014 година починала во Скопје.

Филмографија
------------

Вучкова ги остварила филмските улоги:
**ТВ филмови**

* Македонска крвава свадба (1967)
* Истрел (1972)
* Најдолгиот пат (1976)
* Време на летала (1982)
* Јагне на ражен (1982)
* Јавачи на ветрот (1982)
* Премиера (1983)
* Состојба пред инфаркт (1986)
* Чорбаџи Теодос (1987)
* Време, живот (1992)

**Телевизиски серии**

* Наши години (1979)
* Едно лето (1982)
* Случки од животот (1984)
* На наш начин (1985)
* Македонски народни приказни (1988)
* Во светот на бајките (1995)
* Погрешно време (2000)
* Светот има осум страни (2001)
* Народни приказни (2009)

Наводи
------

1. ↑  „*СОЗДАВАЊЕ НА НУ МАКЕДОНСКИ НАРОДЕН ТЕАТАР*". Архивирано од изворникот на 2016-04-03. Посетено на 2014-08-31.
2. ↑  „*Добитници на наградата за животно дело Војдан Чернодрински*". Архивирано од изворникот на 2018-11-22. Посетено на 2014-08-31.
3. ↑  „*Ин мемориам Вера Вучкова – Жежељ* ". Архивирано од изворникот на 2014-09-04. Посетено на 2014-08-31.
4. ↑  „Vera Vuckova". IMDb. Посетено на 5 февруари 2023.

Надворешни врски
----------------

* Вера Вучкова на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Соња Гаврилова писателСоња Гаврилова
**Соња Гаврилова** (1962) е македонска писателка која работи како психолог во ПОУ Маца Овчарова во Велес.

Биографија
----------

Соња Гаврилова е родена на 2 февруари 1962 година во Велес Р Македонија. Во 1985 година дипломира  на Филозофскиот факултет - Скопје на групата психологија. Од 1986 година до денес работи во посебното основно училиште со ученички дом „Маца Овчарова" во Велес.

Творештво
---------

„Детските солзи кога течат" е нејзина прва книга, издадена во 2011 година. Во  2012 година издадена е англиската верзија на истата книга – „When children shed tears". Својата прва збирка поезија „Надеж"  ја издава во 2016 година и за истата добива признание –   Специјална награда за поезија за деца од Здружението за наука и култура „НОВА" - Битола. Учествува како одговорен уредник на сите изданија на Зборникот на поезија *„Велешки поетски пулсирања 2014, 2015, 2016, 2017, 2018 и 2019 година".* Во 2021 година ја издава стихозбирката "Спокој во немир" .

Со свои песни е застапена во книгите: *Алманахот на ХЕРА (2015 година);* *„Песни за учителот"(2016 година)*; списанието *„Велес" (2017, 2018, 2019,2020 година);* *„Метрички карван Гевгелија - Велес" (2016 година)*; во книгата *„Мостови на пријателство" (2019 година);* „*Заветни поуки"(книжевни критики и есеи, 2019 година)* на Васил Тоциновски; во Збирката на поетски творби на првиот и вториот Фестивал на поезија за деца *„Стихувалки 2018 и 2019 година"*; во Зборникот на Online поетската манифестација *„Ванчо Николески 2020 година"* на Македонското литературно друштво *„Ванчо Николески"* од Канбера, Австралија и др.

Член е на Клубот на писатели *„Коста Солев Рацин" од Велес* и *Poetry Slam Macedonia*. Учествува на литературни читања  во рациновите поетски каравани.

Користена литература
--------------------

* Творештво на Соња Гаврилова
* Творештво на Соња Гаврилова - Надеж

Наводи
------

1. ↑  „Фондација Македоника". *www.makedonika.mk*. Посетено на 2021-10-23.
десно|мини| Ева Верона
**Ева Верона** ( Трст, 1 февруари 1905 – Загреб, 19 мај 1996 ) била хрватска библиотекарка која ги преуредила упатствата за каталогизација и го напишала правилникот за азбучниот каталог. Нејзиниот правилник се користел низ цела Југославија, а и денес се користи во хрватските библиотеки. 

Посетувала класична гимназија во Загреб и дипломирала на загрепскиот Филозофски факултет по математика и физика во 1928 година. По завршувањето на факултетот, од 1929 година работела во Националната и универзитетска библиотека до 1967 година. Потоа предавала на постдипломските студии по библиотекарство и информатички науки во Загреб. Од 1960 до 1964 година била главен и одговорен уредник на Вјесник библиотекар Хрватска. Ева била истакната членка на ИФЛА.

Во Националната и универзитетска библиотека, таа работела на реорганизација на упатствата за каталогизација од 1929 година до 1947 година. После тоа, ИФЛА ја поканиле со група експерти кои работеле на создавање на нови принципи за азбучен каталог што ќе се користи ширум светот. Таа, исто така, го развила стандардот за библиографски записи ISBD во рамките на ИФЛА. Во 1970 г го објавила *Правилникот и прирачникот за создавање каталози по азбучен ред* кои и денес ги користат хрватските библиотеки.

За својата работа во областа на библиотекарството има заслужено добиено бројни награди. Во 1968 година и била доделена од Хрватското библиотечно здружение. *Повелбата на Кукуљевиќ*, јавно признание за подобрување на библиотекарството. Во 1976 година Ева станала првата Европејка која ја добила наградата *Маргарет Ман Цитирање во каталогизација и класификација*, доделена од Американската библиотечна асоцијација АЛА (Американска библиотечна асоцијација).

Поврзано
--------

* Каталогизација
*Оваа статија е за комунистот Тодор Павлов. За дипломатот Тодор Павлов видете Тодор Павлов* 

**Тодор Димитров Павлов** — комунист, политичар и филозоф од Бугарија со потекло од Македонија. Во светски рамки е познат како еден од главните застапници на теоријата на одразот.

По доаѓањето на Отечествениот фронт на власт во Бугарија, Павлов е еден од тројцата регенти на Царството Бугариjа во периодот 1944-1946. Потоа бил член на Централниот комитет на Бугарската комунистичка партија од 1957, член на Политбиро од 1966, двапати член на Президиумот на Народното собрание (1947-1954 и 1962-1971), претседател на Бугарската академиjа на науките (БАН) во периодот 1947-1962, по 1962 - почесен претседател на БАН, директор на Институтот по филозофија во БАН (1949-1952 и 1960-1977), почесен претседател на Сојузот на бугарските писатели.

По повод испраќањето на посмртните останки на Гоце Делчев за Народна Република Македонија на 7 октомври 1946 година одржал свечен говор во Народниот театар во Софија.

За Гоце Делчев и македонското национално движење
------------------------------------------------

>  *„Гоце Делчев уште во младоста се оформи во голем стратег, тактичар и организатор на македонското национално револуционерно дело, поврзано и со други македонски национални револуционерни дејци: Јане Сандански, Никола Карев, Васил Главинов, Веле Марков, Димо Хаџи Димов и други."*
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

>  *„Гоце навистина стана голема македонска легенда; она што Караџата, Левски и Ботев беа за бугарскиот народ, Гоце беше за македонскиот народ."*
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

>  *„Гоце, со целата своја револуционерна дејност и сфаќања, практично, многу придонесе за формирањето и развојот на македонската национална (македонскословенска, а не бугарска и не српска) свест… Heму, се разбира, му беше позната и дејноста Теодосиј Гологанов и Партение Зографски на Ѓорче Петров, Мисирков, Петар Попарсов и Лозарите… Желбите на Гоце, сега се историски факт кој со никакви извртувања и со никакви провокативни подметнувања и интриги од нашите бугарски реакционери, кои сакаат да го вратат назад тркалото на историјата, не може да биде ниту одречен, ниту омаловажен или потценет."*
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
>

Извори
------

1. ↑  Историски дел Архивирано на 22 март 2008 г. на страницата на БАН.
2. ↑  "Речник на бугарската литература", 3 том, Издавачка куќа на БАН, Софиjа, 1982, стр. 8-9.
3. 1 2 3 4  Говор на Тодор Павлов по повот заминувањето на посмртните останки на Гоце Делчев за Н. Р Македонија - 1946
4. 1 2 3  Говорот на Тодор Павлов за Гоце Делчев, стр. 1, 1946 година, Софија

Надворешни врски
----------------

* Говор на Тодор Павлов по повод заминувањето на посмртните останки на Гоце Делчев за Н. Р Македонија 1946 година, Софија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија политичар/ка од Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Сараевска пиварница** — најстарата индустриска пиварница во Босна и Херцеговина, основана во 1864 г. со седиште во Сараево. Таа работела непрекинато и за време на Отоманското Царство и за време на австроунгарската монархија, што ја прави единствената во Европа. Зградата на пиварницата е истакната знаменитост во Сараево, спојувајќи ги ориенталните и класичните европски архитектонски стилови.

Историја
--------

Од 1881 г. Сараевската пиварница е сместена на нејзиното сегашно место, стратешки изградена над резервоар за вода длабок 300 метри, што ја прави единствената пиварница во Босна и Херцеговина со сопствен извор на вода. До 1907 г. таа се развила и станала најголемата пиварница во Австроунгарското Царство, произведувајќи 45.000 хектолитри годишно до 1898 г. По Првата светска војна, за време на создавањето на Кралството СХС, производството на пиво се намалило. Во 1923 г. пиварницата била национализирана, станувајќи исклучив снабдувач на кралскиот двор. Помеѓу светските војни, таа го проширила својот дофат со стекнување на пиварници во Славонски Брод (1925) и Петроварадин (1927) и изградба на фабриката за слад во Скопје (1927).

Во 1957 г. била установена првата автоматска линија за флаширање со капацитет од 5.000 шишиња на час, а во текот на следните 15 години, била подложена на обемна реконструкција, зголемувајќи го својот производствен капацитет на 400.000 хектолитри годишно.

Во текот на 1980-тите, пиварницата се соочила со својата најголема криза, сместена на 20-то место меѓу 28-те пиварници во Југославија. Меѓутоа, до 1991 г. таа била модернизирана и нејзиното производство тројно се зголемило, придвижувајќи ја до една од четирите најдобри пиварници во Југославија.

Развојот на пиварницата бил запрен за време на Босанската војна (1992 — 1995), за време на која претрпела значителна штета што надминува 20 милиони долари. И покрај судирот, производството продолжило на симболично ниво, обезбедувајќи неопходна пивка вода за опколениот град Сараево. Од 1996 до 2013 г. обемните напори за преустројство во вкупна вредност од околу 43 милиони евра ја оживеале и модернизирале пиварницата.

Производство
------------

* Сараевско (лагер)
* Сараевско премиум
* Безалкохолни пива
* Лејла (вода)

Наводи
------

1. ↑  „Austrougarski period (1878-1918) Sarajevska pivara". sarajevska-pivara.com. Посетено на 12 September 2015.
2. ↑  „Sarajevska pivara - 2007 bilance". Архивирано од изворникот на 2011-07-06. Посетено на 4 November 2015.
3. ↑  „Sarajevska pivara d.o.o". *web.archive.org*. 2011-07-06. Архивирано од изворникот на 2011-07-06. Посетено на 2024-03-24.
4. ↑  „Historijat". *Sarajevska Pivara* (англиски). Посетено на 2024-03-24.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сараевска пиварница" на Ризницата ? |

* Матична страница
**Романтичарот** (турски: *Erkenci Kuş*, буквално: *Рана птица*) — турска телевизиска серија што се прикажувала на *Star TV* од 26 јуни 2018 до 6 август 2019 г. Во серијата глумат Демет Оздемир и Џан Јаман. Серијата се прикажувала и во Македонија, на телевизија „Сител" со македонска синхронизација.

Содржина
--------

Санем е млада жена што се стреми да биде писателка и да живее на островите Галапагос.[1] И покрај тоа што работи во самопослуга на нејзиниот татко, таа е принудена од нејзините родители да избере помеѓу договорен брак со нејзиниот сосед Музафер и наоѓање соодветна работа. Санем се вработува во Фикри Харика, една од водечките турски рекламни агенции, каде Лејла, нејзината сестра, е извршна помошничка. Сопственикот на рекламната агенција Азизи има два сина Емре и Џан. Емре сака да ја преземе фирмата, но неговиот татко верува дека Џан е посоодветен за работата и тој е назначен за раководител. Џан го има она што татко му го сака за фирмата, но претпочита да фотографира на оддалечени места. Откако дознава за здравствените проблеми на неговиот татко, Џан на крајот се согласува да ја води фирмата.[3][2] Азиз, исто така, му кажува на Џан да го најде шпионот во фирмата што му помага на нивната соперничка, Ајлин. На Емре не му се допаѓа идејата неговиот брат да биде раководител и смета дека тој треба да ја има таа должност. Планот на Емре е да го натера да пропадне, како и самиот да стане шпион. Санем налетува на Џан на темен балкон на оперска забава на која се слави 40-годишнината од фирмата. Џан мисли дека е неговата девојка Полен, па ја бакнува. Санем сфаќа дека го сака странецот што ја бакнал и му го дава кодното име Албатрос, но го мрази Џан, а Емре ја тера да верува дека Џан сака само да ја зголеми вредноста на фирмата за да може да се продаде. Џан наскоро се вљубува во Санем и дознава дека тој ја бакнал тој ден во операта, што ја започнува неизбежната приказна за љубовта.

Наводи
------

1. ↑  „Yeni dizi Erkenci Kuş yakında başlıyor! İşte Erkenci Kuş'un konusu ve oyuncuları…". *sozcu.com.tr* (турски). 5 June 2018. Архивирано од изворникот 1 June 2022. Посетено на 18 December 2020.
2. ↑  „Erkenci Kuş final yapıyor". *hurriyet.com.tr* (турски). 18 July 2019. Архивирано од изворникот 1 June 2022. Посетено на 18 December 2020.
3. ↑  „TV's Top Leading Man 2019 Responds! Congratulations to Erkenci Kus Star Can Yaman". *eonline.com*. 3 September 2020. Архивирано од изворникот 31 January 2022. Посетено на 18 December 2020.
4. ↑  „Daydreamer - Global Agency". *www.theglobalagency.tv*. Архивирано од изворникот 1 June 2022. Посетено на 2022-06-01.
5. ↑  „Daydreamer (Erkenci Kus) (Demet Ozdemir & Can Yaman)". *Turkish Drama* (англиски). 2018-11-05. Архивирано од изворникот 2022-06-01. Посетено на 2022-06-01.

Надворешни врски
----------------

* *Романтичарот*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Лазар Кунгалов** (15 октомври 1884

 Радово, Серско — 15 април 1970

, Чучулигово, Пиринска Македонија) — македонски револуционер, деец на ВМОРО.

Животопис
---------

Лазар Кунгалов како член на ВМОРО со Тома Радовски раководат мала чета која дејствува по течението на реката Струма. Целта е собирање оружје и пари за организацијата. Во периодот околу Балканската војна, Лазар е во четите кои се формирани и дејствуваат во Серскиот револуционерен округ на ВМОРО. Поради својата активност пати неговото семејство, тоа е иселено од грчките власти во реонот на Волос, на 215 километри јужно од Солун. По преселувањето на семејството во Чучулигово, Петричко, Лазар и Тома Радовски со четата движеле и во тој реон. Кон крајот на својата активнот Лазар се населил во селото Чучулигово. Живеел одделно од фамилијата, во сопствена куќа.

Во 1941 година се преселил во Сер, каде имал своја кланица и месарски дуќан.

Наводи
------

1. ↑  Радовски, Александър (2017). *Оцеляло родолюбие. Спомен за Тома Радовски*. Велико Търново: Фабер. стр. 20. ISBN 978-619-00-0665-7.
2. ↑  Радовски, Александър (2017). *Оцеляло родолюбие. Спомен за Тома Радовски*. Велико Търново: Фабер. стр. 74–75. ISBN 978-619-00-0665-7.
3. ↑  Радовски, Александър (2017). *Оцеляло родолюбие. Спомен за Тома Радовски*. Велико Търново: Фабер. стр. 18. ISBN 978-619-00-0665-7.
**Гоце Фест** музички фестивал, за нови родољубиви и ново создадени патриотски македонски песни, кој се одржува со Скопје. Директор на фестивалот е Пеце Здравковски.

Историјат
---------

Гоце Фест е фестивал за ново создадени родољубови, патриотски песни, кој за првпат се одржал во 1989 година во Универзалната сала во Скопје. Името на фестивалот, потекнува од македонскиот национален херој Гоце Делчев, учесник на македонкото револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација. Фестивалот низ годините се одржувал во Универзалната сала во Скопје, сега неколгу години по ред се одржува во Домот на Армијата во Скопје. Низ годините на Гоце Фест, учествувале многу значајни имиња од македонската естрада, но и млади пејачи како: Петранка Костадинова, Гоце Арнаудов, Виданка Ѓорѓиевска, Ванчо Тарабунов, Виолета Томовска, Јонче Христовски, Круме Спасовски, Перо Христов, Маргица Антевска, Нино Величковски, Пепи Пафтировски, Блага Петреска, Ристо Краповски, Ани Малинкова, Војо Стојановски, Атина Апостолова, Ѓоко Дончев, Захаринка Милосављевиќ, Кате и Нели ти реков, Гоце Касапоски, Јулија Мациевска, Петар Нечовски. Зоран Марковски, Методија Столески и други... На Гоце Фест оставиле траен белег песните: "Одново ВМРО се роди" и "Егејска" од Виданка Ѓорѓиевска, "Мајка Султана" од Маргица Антевска, "Глас на Народот" од Гоце Арнаудов, "Дедовино", "Земјо делчева", "Барам прошка" од Ванчо Тарабунов, "Гоцевата порака" од Пепи Пафтировски, "Запејте македонци" од Виолета Томовска, "Ах рани рани" од Круме Спасовски, "Гоцева Македонија" и "Македонија ни е се" од Петранка Костадинова, "Само Македонија" од Перо Христов, "Вардаре, Пирин кај ти е?" од Гоце Касапоски, "Гоце син македонски" од Блага Петреска, "Раѓајте синови и ќерки убави" од Војо Стојановски, "Песна од земја далечна" од Гоце Николовски, "Весели Македонци" од Атина Апостолова, "Ако умрам Македонијо" од Билјан Стојаноски, "Простете неможе" од Ристо Краповски, "Македонијо земјо рисјанска" и "Биди вечна Македонијо" со Нацка Славкова, "Од илинден 120 лета" и "Крв македонска" од Методија Столески и многу други...

Водителка на фестивалот е Сузана Апостолова, медиумски покровител е ТВ Сонце.

Наводи
------

1. ↑  „Фестивалот на родољубиви песни "Гоце Фест 2024" ќе се одржи на 15 март". *Нова Македонија*. Посетено на 22 февруари 2024.

Надворешни врски
----------------

* Официјален Јутјуб канал на Гоце Фест
**Клепало** (бугарски: *Клепало*) — село во Петричко, Пиринска Македонија, денес во општината Струмјани на Благоевградската област, југозападна Бугарија.

Географија
----------

Селото е сместено во Малешевските Планини. Лежи во непосредна близина на границата со Р Македонија. Најблизок град е Берово. Најблиски пирински села се Раздол (7 км), Добри Лаки (5 км), а пооддалечени се Цапарево (17 км) и Микрево (30 км). Градот Свети Врач (Сандански) е на растојание од 45 км, а Горна Џумаја (Благоевград) е на 85 км. Патот од Микрево за Клепало е во мошне лоша состојба, но попроблематична е делницата Илинден-Студената Вода.

Недалеку од селото, на самата македонска граница се наоѓа предвидениот граничен премин „Клепало", кој уште во 1993 г. е подготвен од македонска страна (асфалтиран пат и гранични објекти), но останал неостварен од бугарската.

Историја
--------

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника" се вели дека во 1873 г. *Клепала* (Klépala) било село со 6 домаќинства од 25 жители Македонци. Во 1902 г. населението зело учество во Горемското востание. Во 1922 г. е отворено првото училиште.

### Селото денес

Селото има една црква, „Св. Петар и Павле", изградена по 1997 г. На 1 јануари 2018 г. населението броело околу 20 жители.

Стопанство
----------

Мештаните се занимаваат со земјоделство и сточарство.

Редовни настани
---------------

Селска слава е Петровден.

Занимливости
------------

Ридот Клепало на Антарктичкиот Полуостров е наречен по селото.

Поврзано
--------

* Клепало (граничен премин)
* Малешевски Планини

Наводи
------

1. ↑  2011.08.10. Новите премини остареа неотворени. dnevnik.com.mk Архивирано на 21 септември 2011 г.
2. ↑  Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите се изјаснувале како Македонци.
3. ↑  „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г." Македонски научен институт, София, 1995, стр. 142-143.
4. ↑  Справочник на българските географски имена в Антарктика. Комисия по антарктическите наименования. София, 2015.
5. ↑  Klepalo Hill. Архивирано на 18 ноември 2015 г. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Струмјани |
| --- |
|  |
| 
* Белица (Илинденци)
* Вељуштец
* Вракуповица
* Гореме
* Горна Крушица
* Горна Рибница
* Добри Лаки
* Драката
* Игралишта (Игралиште)
* Каменица
* Клепало
* Колибите
* Крпелево
* Махалата
* Микрево
* Никудин
* Палат
* Раздол
* Седелец
* **Струмјани** 1
* Цапарево

 |
|  |
| *во загради се дадени денешните имиња на местата сменети од бугарската држава*  **·**  1 *создадено од с. Станица Огражден* |

 |
**Сината Пештера** (хрватски: *Modra špilja*) ― подводна морска пештера сместена во мал залив наречен Балун (Бал на месно наречје), на источната страна на островот Бишево и околу 8.3 км од Комижа, на хрватскиот Јадран. Сместена е во средишниот далматински архипелаг, 5 км југозападно од островот Вис. Пештерата е едно од најпознатите природни убави места на Јадранот и популарна ревијална пештера поради блескавата сина светлина што се појавува во одредени периоди од денот.

Пештерата
---------

 Излезот од Сината Пештера.
Прво опишана и насликана од баронот Ојген фон Ренсоне, пештерата првично била достапна со нуркање, бидејќи имало природен влез под нивото на морето. Врз основа на неговиот предлог, во 1884 година бил изграден вештачки влез, доволно голем за мали чамци.

За природниот влез во пештерата, сместен на нејзината јужна страна, се вели дека наликува на свод на таван на пештера. Токму преку овој налик на подморнички отвор на таванот на пештерата, влегува сончевата светлина и создава ирицентен син блескав ефект околу пештерата. Исто така, камен столб, кој поврзува два sида на пештерата, е јасно видлив веднаш под водната линија, како на фотографии над вода, така и на фотографии под вода.

Во зависност од годишното време, идеалниот момент за посета на пештерата е помеѓу 11 часот наутро и 12 часот напладне. Во ова време од денот, сончевата светлина се одбива низ водата што доаѓа од белиот под на пештерата и ја покрива пештерата со подводна светлина, додека предметите во водата се чини дека се сребрени. Сината Пештера (италијански: *Grotta Azzurra*) на островот Капри во Италија е исто така позната по овој вид на феномен.

Пештерата била создадена со брановото дејство на морето, бидејќи морската вода ја еродирала варовничката карпа од која е составен целиот остров Бишево. Самата пештера е долга 24 метри, длабока 10-12 метри и висока до 15 метри, додека влезот во неа е со висина од 1.5 и ширина од 2.5 метри.

Пештерата има повеќе од 10.000 туристички посети секоја година, а туристичките чамци често вклучуваат посета на друга слична пештера на островот, Зелена Пештера (хрватски: Zelena špilja), која е поголема и се чини дека е со смарагдно-зелен тон поради сличен ефект.

Поврзано
--------

* Бишево
* Остров Вис
* Посетителска пештера
* Сина Пештера (Малта)

Наводи
------

1. ↑  Radovan Radovinovič, *The Croatian Adriatic*, pg. 298, Naklada Naprijed, Zagreb (1999), ISBN 953-178-097-8
2. ↑  Jeanne Oliver, *Croatia*, стр. 210, Lonely Planet (2007), ISBN 1-74104-475-8
3. ↑  Vesna Maric, *Lonely Planet Croatia*, стр. 242, Lonely Planet (2009), ISBN 1-74104-916-4
4. ↑  Steve Davey, Marc Schlossman, *Unforgettable Islands to Escape to Before You Die*, стр. 110, Firefly Books (2007), ISBN 1-55407-255-7

Надворешни врски
----------------

* Modra Špilja на Show Caves на светот
* Бишево Архивирано на 22 јануари 2021 г. на Dalmacija.net
* Сина пештера Бисево Остров Хрватска HD - 720p на YouTube
**„Кажи им дека Вили Бој е овде"** (англиски: *Tell Them Willie Boy Is Here*) — филм на режисерот Абрахам Полонски (Abraham Polonsky) од 1969 година. Полонски е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Роберт Редфорд (Robert Redford), Кетрин Рос (Katharine Ross), Роберт Блејк (Robert Blake), Сузан Кларк (Susan Clark), Бери Саливен (Barry Sullivan) и Џон Вернон (John Vernon). Филмот е снимен според вистинитата приказна за Индијанецот наречен Вили Бој и за неговиот судар со законот во 1909 година, во градот Бенинг, Калифорнија, како и според книгата „Вили Бој: Лов на луѓе во пустината" (Willie Boy: A Desert Manhunt) на Хари Лотон (Harry Lawton) од 1960 година. Во 1971 година, Редфорд и Рос ги освоиле наградите на Британската академија на филмската и телевизиската уметност во категориите најдобар глумец и најдобра глумица, соодветно.

Синопсис
--------

Индијанецот Вили Бој (го игра Блејк) доаѓа во судир со таткото на својата девојка Лола (ја игра Рос), зашто тој не ја одобрува нивната врска. Притоа, во самоодбрана, Вили Бој го убива таткото на Лола, а тие двајца бегаат. По нив започнува потера, предводена од заменикот на шерифот Кристофер Купер (го игра Редфорд), кој делумно сочувствува со младиот пар. Состојбата постепено се заострува и најпосле доаѓа до пресметка меѓу Вили Бој и Купер...

Наводи
------

1. ↑  Reci im da je Willie Boy ovdje, američki film (пристапено на 7.4.2024)
**Јулијана Ѓоргова** (р. 5 јануари 1947

, во Куманово) — македонска професорка при Стоматолошкиот факултет во Скопје и доктор на стоматолошки науки.

Животопис
---------

Проф. д-р Јулијана Ѓоргова е родена на 5 јануари 1947 г. во Куманово, Р Македонија. Средно образование завршила во Училиштето за забари и забни техничари во Скопје, во 1964 г. На Стоматолошкиот факултет во Скопје дипломирала во 1971 г. Во 1976 г. се здобила со звањето специјалист по ортодонција.

Во 1981 г. на Стоматолошкиот факултет во Скопје, го одбранила магистерскиот труд под наслов "Положбата на инцизивите и нивното влијание на дентоскелетални-мекоткивни структури", и се стекнала со научниот степен магистер на стоматолошки науки од областа ортодонција. Со одбраната на докторската дисертација под наслов "Одлики на краниофацијалните структури кај деца во зависност од типот на лицевата ротација", на Стоматолошкиот факултет во Скопје во 1990 г. се здобила со научниот степен доктор на стоматолошки науки од истата област.

Првото вработување на проф. Ѓоргова било во 1972 г. на Клиниката за ортодонција во Скопје (Стоматолошки оддел при Медицинскиот факултет). Во 1977 г. била избрана за помлад асистент на Катедрата за ортодонција при Стоматолошкиот факултет во Скопје, а преизбрана во 1978 г. Во 1982 г. била избрана за асистент на истата Катедра, а реизбирана во истото звање била во 1985 и 1989. Во звањето доцент била избрана во 1991 г. а во 1997 г. во звањето вонреден професор.

На стручно усовршување за фиксна ортодонтска техника професор Ѓоргова била во Љубљана, Словенија, во траење од една недела во 1986 г. кај професор Франц Фарчник.

Проф. Ѓоргова, во својата долгогодишна посветеност на ортодонцијата, особено внимание посветува на антропометриските испитувања на главата и на денталните лакови на македонска популација. Таа се занимава и со испитување на растот на краниофацијалните структури.

Публицистичкиот опус на професор Ѓоргова опфаќа над 100 статии објавени во домашни и во странски публикации.

Професор Ѓоргова била советник и раководител на Клиниката за ортодонција, член на Редакцискиот одбор на Македонски стоматолошки преглед (1994-1997). Секретар е на Стоматолошката комора на Македонија од 1995 г. и уредник на Balkan Journal of Stomatology за Р Македонија од 1995. Таа е член на Издавачкиот совет на Македонски стоматолошки преглед од 1997. Од 1997 г. е член и на Советот на Балканското стоматолошко друштво.

За својата севкупна дејност проф. д-р Ѓоргова била наградена со благодарница од Македонското лекарско друштво (1985) и повелба по повод одбележувањето на 30-годишнината од формирањето на Стоматолошкиот факултет во Скопје (1989).

Наводи
------

1. ↑  „Проф. д-р Ѓоргова Јулијана – Стоматолошки факултет – Скопје". Посетено на 2020-10-01.[*мртва врска*]
**Методија Ваневски** (Битола, 13 јуни 1943

 – Скопје, 28 јуни 2006

) — македонски воен генерал, доктор на воени науки.

Животопис
---------

Ваневски е роден на 13 јуни 1943 година во Битола, во занаетчиско семејство од мајка Нада и татко Никола. По завршувањето на основното образование својот образовен процес го продолжил во Битолската гимназија која ја завршил во 1962 година, по што продолжил на Воената академија на Копнената војска на ЈНА и успешно ја завршил во 1965 година. Командно-штабна академија на Военото воздухопловство и противвоздушна одбрана завршил во 1985 година, а Школа за национална безбедност и одбрана завршил на Националниот универзитет за одбрана во Вашингтон (САД) во 1997 година (бил првиот офицер во историјата на Р Македонија кој дипломирал на најпрестижниот генералски колеџ во САД со највисоки почести, ниво на докторат).

Унапредувања
------------

* Потпоручник (1965)
* Поручниик (1968)
* Капетан (1971)
* Капетан I класа (1974)
* Мајор (1979)
* Потполковник (1985)
* Полковник (1993)
* Бригаден генерал (2000)

Должности
---------

Во својата кариера службувал во неколку различни гарнизони како припадник на ЈНА, а подоцна и на АРМ, и тоа во: Рајловац (1965 - 1974), Битола (1974 - 1979), Ниш (1986 - 1989) и на двапати Скопје (1979 - 1986 и 1989 - 2002). Во професионалниот ангажман како армиски офицер извршувал повеќе должности:

* Командир на одделение во радарски вод (1965 - 1968);
* Офицер за наведување (1968 - 1976);
* Командир на чета (1976 - 1978);
* Заменик на командант на баталјон (1978 - 1982);
* Командант на баталјон (1982 - 1986);
* Помошник на началникот на отсекот за воздушно набљудување и јавување (1982 - 1986);
* Началник на одделение во Управата за противвоздушна одбрана во Генералштабот на АРМ (1986 - 1992);
* Началник на Управата за воено воздухопловство и противвоздушна одбрана во Генералштабот на АРМ (1992 - 1997);
* Воено аташе (прв Воено аташе на Р Македонија во САД и Канада) (1997 - 2002).

Награди
-------

* Орден за воени заслуги со сребрени мечеви 1969 година;
* Орден на Народната армија со сребрена ѕвезда 1979 година;
* Орден за воени заслуги со златни мечеви 1984 година;
* Орден на трудот со златен венец 1990 година

Семејство
---------

Со сопругата Параскева имале две деца, ќерка Константина (1970) и син Вангел (1978).

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Стојановски, Мирослав; Стојаноски, Борис; и др. (2017). *Воени генерали од Македонија (1943 – 2017)* (PDF). Скопје: Клуб на генерали на Македонија. стр. 76. ISBN 978-608-65955-2-4. Архивирано од изворникот (PDF) на 2022-05-10. Посетено на 2022-06-09.
Народната кујна од Берлин (слика од 1859)
Невработени чекаат ред пред народна кујна за време на Големата депресија (Чикаго, 1931)
**Народна кујна** е место каде на гладните им се нуди бесплатна храна или одредени прехранбени производи по симболична цена. Овие објекти најчесто се наоѓаат во сиромашните градски населби, и во нив обично работат волонтери и добронамерни поединци. Овие кујни храната ја добиваат од најразлични донации, претежно од цркви и верски организации, чии верници ја оставаат како помош за сиромасите.

Се верува дека поимот „народна кујна" официјално влегол во јазичниот речник во текот на 1880-тите, кога една пекарница од Њујорк почнала да им дели бесплатни пекарски производи на сиромасите при крајот на нивното работното време. Овие институции станале популарни за време на Големата економска криза во САД, кога една од кујните на Ал Капоне во Чикаго почнала да раздава храна на гладните, како би го подобрила јавното мислење за него. Бенџамин Томпсон, еден од основачите на модерна Америка, се смета за изумител на народните кујни. Според едно истражување од 1985 г. било дојдено до сознание дека 95% од храната која им се дава на посетителите имала недостаток на витамини.

Според статистиката на Министерството за труд и социјална политика, во Р Македонија има вкупно 41 народна кујна, од кои шест се во Скопје. Според истите податоци, преку 4000 приматели на социјална помош ги посетуваат овие места.

Наводи
------

1. ↑  Wetsteon, Ross, Republic of Dreams Greenwich Village: The American Bohemia 1910-1960, Simon & Schuster, 2003, preface
2. ↑  „Народни кујни" *Social Security Online History Page*.
3. ↑  American Journal of Public Health „Нутриционистички податоци за храната која се сервира во народните кујни: Истражување" Г. Т. Лејвен и К. С. Браун, август, 1985; 75(8): 875–878.
4. ↑  И селата добиваат народни кујни[*мртва врска*], преземено од Нова Македонија, 1 декември, 2011
5. ↑  Народни кујни на секој чекор- вистински излез од кризата?, преземено од ИдиВиди, 26 декември, 2012
6. ↑  Народните кујни- егзистенција за најсиромашните, преземено од DW, 6 ноември, 2011

Поврзано
--------

* Сиромаштија
* Просење
Сламки во боја
**Сламка** или **цевче** - тенко цевче што се користи за пиење пијалаци, главно од чаша. Името го добила по сламата од која првично се правела.

Историчарите не знаат кој ја добил идејата да ја направи сламка, но се верува дека е многу стара. Првите познати сламки биле користени за пиење пиво. Најстарата сламка за пиење е пронајдена во сумерска гробница и се верува дека е од пред 3.000 г. пр. н. е. била златно цевче со скапоцен вметна син лазули камен. Во 1800-тите бил правена од 'рж, станала многу модерна и се користела секојдневно бидејќи била евтина, но имала недостатоци бидејќи била мека, поради што се кршела во пијалакот. За да ги отстрани овие недостатоци, *Марвин Стоун* патентирал помодерна сламка што ја направил во 1888 години. Денешните сламки се прават од полиетилен или полипропилен и се за еднократна употреба. Има различни должини и ширини, а најчесто се долги 20 см. Понекогаш добиваат и чадорчиња.

Галерија
--------

* Шарене сламчицеШарени сламки
* Пиће са сламчицомПијалак со сламка

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „The Amazing History and the Strange Invention of the Bendy Straw". theatlantic.com. Посетено на 1. 9. 2013.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „Bibliographic data: US375962 (A) ― 1888-01-03". worldwide.espacenet.com. Посетено на 1. 9. 2013.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**Мерсиха Смаиловиќ** — хуманитарна работничка и активистка за еманципација на муслиманската жена.

Животопис
---------

Мерсиха Смаиловиќ е родена 1984 г. во Скопје. Нејзиното семејство е од Санџак, Р. Србија, а се доселуваат во Скопје во 50-тите години. Дипломирала при универзитетот Св. Кирил и Методиј во 2008 година и е единствената студентка која носела марама на Правниот факултет. Уште во своите рани средношколски денови е активна во невладиниот сектор каде наоѓа простор да се бори за етаблирање на хуманизмот во рамките на општествената социјализација. Со запишувањето на правните студии, активизмот го насочува кон женските муслимански кругови. Моментално работи како правен консултант, во компанијата во која е соосновач, Нахла Консалтинг и е претседател на Здружението за жени ЕДУ НИСА.

Иницијатива против забраната за сликање со марама за лични документи
--------------------------------------------------------------------

Во 2007 година Мерсиха Смаиловиќ активно учествува во покренувањето на иницијатива за остранување на забраната стара 60 години, со која не им се дозволуваше на жените да имаат слика со марама во личните документи. Акцијата заврши успешно, а укинувањето на забраната е од круцијално значење и претставува историски моментум во општествениот развој. Од тогаш, активно се занимава со заштитата на муслиманките од секаков вид дискриминација.

Хуманитарна активност
---------------------

Како членка на НВО Еду Ниса, учествува во бројни хуманитарни кампањи како донирањето на медицинска апаратура за детската клинка во Газа, Палестина, потоа покренувањето на хуманитарната акција за ублажување на хуманитарната катастрофа во Сомалија, во чиј склоп, како претставник од Р Македонија, го посетува најголемиот бегалски камп во светот, Дадаб, Кенија, кој е населен со повеќе од 1 милион Сомалиски бегалци. Мерсиха е дел од повеќе хуманитарни акции како на локално, национално, така и на интернационално ниво. Во 2013 година како еден од организаторите, учествува во собирањето на помош за децата бегалци од Сирија, каде беа обезбедени значителни финансиски средства со кои се купија 1600 бебешки пакети наменети за сириските деца.

Активизам за еманципација на жената муслиманка
----------------------------------------------

Учествувала во бројни телевизиски емисии каде зборувала за улогата на жената муслиманка во општеството, за проблемите со кои се соочуваат муслиманките во социјалната средина, залагајки се за општествена афирмација на новите принципи за развој на мултиетнички дијалог и колаборација. Таа е пионир на 21-от век во борбата за надминување на интерактивните разлики помеѓу различните етникуми и борец против наметнатите предрасуди и стереотипи за жената муслиманка. Одржала повеќе од 100 предавања во организации, клубови, џамии и на разни семинари каде зборувала за еманципацијата, едукацијата и афирмацијата на муслиманката. Има преведено неколку книги за исламот на македонски јазик, а исто така и е еден од преведувачите на Благородниот Куран на македонски јазик.

Надворешни врски
----------------



1. ↑
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2015-03-07.
**Боце Перески** (Стровија, 22 август 1933

) — македонски воен генерал.

Животопис
---------

Перески е роден на 22 август 1933 година во село Стровија, Прилепско, во земјоделско семејство од мајка Воња и татко Илија. Основно образование завршил во родното село, кое го завршил во 1946 година, а Офицерско воено хемиско училиште завршил во 1952 година. Школа за усовршување, од областа на атомска, хемиска и биолошка одбрана (АБХО) завршил во Крушевац, Р. Србија, во 1964 година, Командно-штабна академија на Копнената војска на ЈНА во 1968 година, а Школа за народна одбрана завршил во 1973 година.

Унапредувања
------------

* Потпоручник (1952)
* Поручниик (1955)
* Капетан (1959)
* Капетан I класа (1962)
* Мајор (1968)
* Потполковник (1973)
* Полковник (1978)
* генерал-мајор (1987)

Должности
---------

Во својата кариера како армиски офицер, службувал главно во Р Македонија, како припадник на ЈНА и како припадник на македонската армија по нејзиното создавање, па така, службата ја започнал во гарнизонот Скопје во 1952 година, а неколку месеци подоцна веќе се преселил во гарнизонот Куманово (1952 – 1969 ), по што, повторно се враќа на служба во гарнизонот Скопје (1969 - 1973), па одново Куманово, од 1973 до 1974 година и како последна станица во кариерата, одново гарнизон Скопје, од 1974 година, па сè до неговото пензионирање во 1993 година. Во текот на службата извршувал повеќе должности:

* Командир на вод (1952 - 1955);
* Помошник на командир на чета (1956 - 1960);
* Командир на вод за АБХО и началник за АБХО во полк (1960 - 1962);
* Командир на чета за АБХО (1962 - 1968);
* Началник за АБХО во пешадиска дивизија (1968 - 1970);
* Командант на баталјон за АБХО (1970 - 1973);
* Началник за АБХО во 3. Воена област (1974 - 1981);
* Командант на Штаб за територијална одбрана на град Скопје (1981 - 1985);
* Командант на Командата за одбрана на град Скопје (1985 - 1986);
* Началник на Републички штаб за територијална одбрана на Р Македонија (1986 - 1988);
* Помошник на командантот за морално воспитување во командата на 3. Воена област (1988 - 1991);

Награди
-------

* Медал за воени заслуги, 1955 година;
* Орден за воени заслуги со сребрени мечеви, 1961 година;
* Орден на Народната армија со сребрена ѕвезда, 1973 година;
* Орден за воени заслуги со златни мечеви, 1978 година;
* Орден на Народната армија со златна ѕвезда, 1984 година;
* Орден на братството и единството со сребрен венец, 1987 година.

Семејство
---------

Со сопругата Митра е во долгогодишен брачен живот, а татко е и на две деца, ќерка Светлана (1957) и син Владан (1965).

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Стојановски, Мирослав; Стојаноски, Борис; и др. (2017). *Воени генерали од Македонија (1943 – 2017)* (PDF). Скопје: Клуб на генерали на Македонија. стр. 256. ISBN 978-608-65955-2-4. Архивирано од изворникот (PDF) на 2022-05-10. Посетено на 2022-06-09.
**Бранко Мицевски** (Свето Тодори, Битолско, 19 октомври 1958

) — македонски зоолог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Мицевски, основно и средно образование завршил во Битола. Од 1977 година студирал на ПМФ во Скопје, група биологија, на кој дипломирал во 1981. Во 1982 година е примен како приправник на Зоолошкиот завод при ПМФ во Скопје. Магистерскиот труд го одбранил во 1985 година. За помлад асистент бил избран во 1987, а докторирал во 1990 година. Во звањето доцент е избран во 1991, во 1996 е избран за вонреден и во 2001 година за редовен професор.

Библиографија
-------------

Објавил 43 научни трудови од областа на урбаната орнитологијата и синекологијата, орнитологијата, екологијата, фаунистиката и биогеографијата, енергетиката на птиците, валоризацијата и заштитата на природните и урбаните екосистеми. Најзначајни трудови на д-р Мицевски се: 

* Micevski, B. 1990. *Ptice Skopje*. Larus, 41/42:101-119, Zagreb.;
* Micevski, B. 1990. *Sinantropizacija i klasifikacija sinantropnih prostora ptica*. Larus, 41/42:121-133;
* Мицевски, Б. 1991. *Социјален живот на птиците во доминантните шумски заедници на планината Галичица*. Прилози, 12,1-2:39-53;
* Micevski, B. 1992. *Faunistics, ecology, structure and energetics of the ornithocenosis in Macedonian oak ecosystem (Quercetum trojanae em. et Ht.) in the NP Galichica* (Macedonia, Yugoslavia). Ed: Teller, A. et all.:Responses of forest ecosystems to environmental changes, Elsevier applied science, London & New York;
* Micevski, B. 1992. *O metodi Pojasnog Mapiranja u ornitologiji*. Glasnik prirodnjackog muzeja u Beogradu, B-47:101-106. Zagreb;
* Мицевски, Б. 2005. *Нови видови птици за орнитофауната на Р Македонија*. Год. Зб. Биол. 55-56.

Наводи
------

1. ↑  „Во Македонија живеат само три вида отровни змии". Дневник. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2009-11-19. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Доктор Мицевски Бранко Архивирано на 25 мај 2011 г. на страната на ПМФ