recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Воздушен поглед над селото Новосељане
Воздушен поглед над селото КучкаревоВоздушен поглед над селото Кучкарево
**Кумановската Котлина** — котлина на крајниот север на Македонија. Границата на котлината е јасно изразена на западната, северозападната и северната страна, каде води по билата на Скопска Црна Гора (претставена со нејзиниот огранок Карадак), Руен (775 м) и на Козјак (1326 м), а потешко може да се следи југоисточната граница спрема Овче Поле. Слично е и со северната граница каде ја сече Кумановско-прешевската долина. Кумановска Котлина, во Република Македонија зафаќа површина од 1290 км2, а мал дел од 66 км2 припаѓа на Србија.

Релјеф
------

Во релјефен поглед, котлината се одликува со ритчесто брановиден релјеф кој е настанат со всекување на помали речни текови по дното на некогашното плиоцено езеро, кое овде егзистирало пред 20-2 милиони години. Во средишниот дел на котлината се протега малото Кумановско Поле. Во него се издојуваат повеќе морфолошки целини: Жеглигово на запад, Средорек со Страцин на исток и Црно Поле, Нагоричанска зарамнина, Врело Поле и Рудо Поле како помали зарамнини. Во геолошки поглед, дното на Кумановската Котлина е покриено со неогени (езерски) и речни седименти. Пред 30-10 милиони години, источниот дел на котлината бил зафатен со силна вулканска активност, а доказ за тоа се купите околу Средорек и Страцин и големата базалтна плоча кај с. Нагоричане, единствена од таков вид на Балканскиот Полуостров.

Клима
-----

Поради својата отвореност кон север и кон југ, во Кумановската Котлина се чувствуваат континентални и изменето средоземни влијанија. Просечната годишна температура е околу 11,5 степени, а просечното годишно количество на врнежи е околу 550 мм. Тоа нешто овозможува одгледување на градинарски култури, пченка, крмни растенија и др.

Хидрографија
------------

Заради малото количество на врнежи во текот на годината, Кумановската Котлина се одликува со слаби водотеци кои имаат доста променлив протек.

Население
---------

Развиена е градската населба Куманово.

Поврзано
--------

* Жеглигово

Наводи
------

1. ↑  *Геоморфолошки одлики на Кумановската Котлина. Географски разгледи кн. 36", Андоновски Т. Милевски И. Скопје, 2001*

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Котлински целини во Македонија (по региони) |
| --- |
|  |
| Вардарски | 
* Велешка
* Овчеполска
* Тиквешка

 |
|  |
| Источни | 
* Беровско-делчевска
* Кочанска

 |
|  |
| Југозападни | 
* Дебарско-реканска
* Кичевска
* Охридско-струшка
* Поречка

 |
|  |
| Југоисточни | 
* Гевгелиско-валандовска
* Дојрански Ров
* Струмичко-радовишка
* Извориште на Дворска и Лебничка Река

 |
|  |
| Пелагониски | 
* Битолско Поле
* Демирхисарска
* Прилепско Поле
* Мариовска
* Преспанска

 |
|  |
| Полошки | 
* Полошка

 |
|  |
| Североисточни | 
* Кривопаланечка
* Кумановска

 |
|  |
| Скопски | 
* Гниланска
* Скопска

 |

 |
**Бошко Т. Волчески** ( 1924
во Растеш, Порече — 15 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Бошко Т. Волчески бил роден во 1924 година во селото Растеш кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Загинал како борец на 48-та дивизија на XV корпус кај Врпоље на Сремскиот фронт на 15 април 1945 година.

Наводи
------



1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.211

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Азтреонам** — првиот лек од групата монобактамски антибиотици кој се користи во лекување на инфекции со грам-негативни аеробни бактерии. Азтреонам припаѓа на групата резервни антибиотици.

Области на примена
------------------

Области на примена на азтреонам: инфекции на бубрезите, уринарниот тракт, долниот респираторен тракт (вклучувајќи пневмонија и бронхитис), исто така кај цистична фиброза (како раствор за инхалација, трговско име *Cayston*), менингитис (воспаление на мозочните обвивки), инфекции на коските и зглобовите, кожата и меките ткива, абдомен, сепса и гонореја, како и во гинекологијата.

Несакани ефекти
---------------

Несакани ефекти се повремено гастроинтестинални тегоби, ретко главоболки, вртоглавица, конфузија, промени во крвната слика, нарушувања на коагулацијата и бубрежни дисфункции, многу ретко псевдомембранозен колитис, жолтица и тинитус.

Контраиндикации и предупредувања
--------------------------------

Контраиндикација е преосетливост на азтреонам. Мора да се земе предвид ризикот од вкрстена алергија кај алергија на цефтазидим поради идентични странични синџири. Дополнително, апликацијата на лекот мора да се изврши внимателно ако пациентот е алергичен на реакција.

Хемиска структура
-----------------

 Азтреонам со β-лактамски прстен означен со **сина боја**.
Како и пеницилините и цефалоспорините, азтреонамот содржи прстен на β-лактам. Сепак, за разлика од пеницилините и цефалоспорините, β-лактамскиот прстен не е споен со пет или шестчлен хетероцикличен прстен.

Наводи
------

1. ↑  „Zusammenfassung des Europäischen Öffentlichen Beurteilungsberichts (EPAR) für Cayston" (PDF; 131 kB). veröffentlicht von der Europäischen Arzneimittelagentur. стр. 3. Посетено на 2010-08-30.
2. ↑  *ROTE LISTE 2008*, Verlag Rote Liste Service GmbH, Frankfurt am Main, ISBN 978-3-939192-20-6.
3. ↑  Marianne Abele-Horn: *Antimikrobielle Therapie. Entscheidungshilfen zur Behandlung und Prophylaxe von Infektionskrankheiten.* Unter Mitarbeit von Werner Heinz, Hartwig Klinker, Johann Schurz und August Stich, 2. überarbeitete und erweiterte Auflage. Peter Wiehl, Marburg 2009, ISBN 978-3-927219-14-4, S. 339.
4. ↑  Marianne Abele-Horn (2009), S. 339.
**Јака Блажич** (р. 30 јули 1990

 во Јесенице) e словенечки кошаркар. Тој игра на позицијата бек и моментално настапува за српска Црвена ѕвезда.

Кариера
-------

Професионалната кариера ја започнал на 17 години во Триглав од Крањ каде што поминал две сезони. Во 2009 година, Блажич преминал во екипата на Геоплин Слован во која исто така се задржал две години. Во сезоната 2011/12 тој потпишал за словенскиот шампион, Унион Олимпија и дебитирал во Јадранската лига во која по просек отстварувал 9 бода по натпревар, а исто така го стекнал и првото евролигашко искуство. Во дресот на Унион Олимпија, Блажич на двапати успеал да го освои кошаркарскиот куп на Словенија. Од 2011, Блажич три сезони по ред бил дел од Ол-стар тимот на словенското првенство, а во 2013 бил прогласен за најкорисен играч во првенството. На 18 јуни 2013 година, Блажич потпишал тригодишен договор со Црвена ѕвезда.

Тој исто така бил дел и од репрезентацијата на Словенија на Евробаскетот 2013 кој се одржал во Словенија, на кој словенската репрезентација го освоила петтото место.

Наводи
------

1. ↑  „CRVENA ZVEZDA adds Blazic". euroleague.net. Посетено на 18 јуни 2013.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Euroleague.net
*
**Алекзандра Аристотели** (родена на 24 мај 1997 година) ― австралиска ритмичка гимнастичарка која се натпреварува во група и која ја претставувала Австралија на Летните олимписки игри 2020.

Кариера
-------

Аристотели започнала со балет кога имала четири години, бидејќи нејзината мајка, Марија Аристотели, била директорка на Танцови и изведувачки уметности „Квинсленд". Почнала да вежба со полно работно време за балет кога имала петнаесет години и со месеци вежбала во Соединетите Држави во Балетската академија „Хјустон" и во Училиштето за балет „Град Мајами".

Аристотели започнала да се натпреварува со сениорската група за ритмичка гимнастика на Австралија во 2018 година. На Светското првенство 2018, групата завршила на дваесет и деветтото место во повеќебој.

Аристотели освоила златен медал на Океанското првенство 2021 со австралиската сениорска група и обезбедила пласман за квота за Олимписките игри во 2020 година. Таа била избрана да ја претставува Австралија на Летните олимписки игри 2020 година заедно со Емили Абот, Алана Метјус, Химека Онода и Фелисити Вајт. Тие беа првата група за ритмичка гимнастика која ја претставувала Австралија на Олимписките игри. Тие завршиле на четиринаесеттото место во квалификациската рунда за групното натпреварување.

Наводи
------

1. ↑  „Aristoteli Alexandra". *International Gymnastics Federation*. Посетено на 9 јануари 2024.
2. 1 2 3  „Aristoteli Alexandra". *Tokyo 2020*. Архивирано од изворникот на 26 јули 2021. Посетено на 9 јануари 2024.
3. ↑  „Alexandra Aristoteli". *Австралиски олимписки комитет*. Посетено на 9 јануари 2024.
4. ↑  „36th FIG RHYTHMIC GYMNASTICS WORLD CHAMPIONSHIPS Sofia (BUL), 10-16 September 2018 Group All-Around Final" (PDF). *USA Gymnastics*. 15 септември 2018. Посетено на 9 јануари 2024.
5. ↑  „Biggest Australian Olympic Gymnastics team since Tokyo 1964 selected for Tokyo 2020". *Gymnastics Australia*. 3 јули 2021. Посетено на 9 јануари 2024.
6. ↑  Smith, Erin (15 јули 2021). „Tokyo Olympics 2021: Dedicated Aussies find rhythm to become trailblazers in their chosen field". *Perth Now*. Посетено на 9 јануари 2024.
7. ↑  „Rhythmic Gymnastics — Group All-Around — Qualification — Results" (PDF). *Летни олимписки игри 2020*. Архивирано од изворникот (PDF) на 8 август 2021. Посетено на 9 јануари 2024.

Надворешни врски
----------------

* Alexandra Aristoteli на Меѓународната гимнастичарска федерација
Оргули во црквата Сен Жермен л’Оксероа
**Оргулите** (грчки: *οργανον*, латински: *organum*) се најголемите и најсложените музички инструменти и нивното потекло е од најстарите времиња.

Тие се аерофон инструмент составен од еднотонски свиралки, кои даваат звук со помош на воздух од мев, а се огласуваат со помош на клавијатура. Тонскиот распон им е гледајќи ја клавијатурата од C до, главно g3. Но, поради разновидноста на регистрите реалниот звучен распон е значително поголем: од 2C дури до g6, што исто така не е фиксирано. Тоа зависи од секој инструмент посебно.

Оргулите произведуваат широк спектар на звучни бои. Тој зависи од регистрите кои се наоѓаат на нив. Еден регистар содржи низа свиралки со иста боја и јачина. Бројот ма свиралки на еден регистар е еднаков на бројот на клавишот на мануалот. Регистрите можат да бидат тивки, темни, јасни, продорни, остри... Нив свирачот ги вклучува и спојува за да го добие посакуваниот звук.

Делови на оргулите
------------------

Составени се од свиралки кои главно се наоѓаат во дрвен ормар, потоа мевови и управувачки механизам (свиралник, трактура и вентили), или:

* механизам за собирање и испуштање на воздух.
* „работна маса" или делот за манипулација кој е составен од неколку манули т.е. клавиши (од 5 до 7) кои се поставени во форма на скали
* цевки со различна големина и број - во кои се создава звукот.

Постојат и оргули со неколку стотици, па дури и десетици илјади цевки.

Историјата на оргулите
----------------------

### Антика и среден век

Историјата на оргулите води потекло од далечното минато. Нивните претходници се далекуисточните инструменти: кинескиот шенг и јапонскиот шо, а од античките се смета панова фрула. Првиот директен предок на оргуите е грчки односно римски инструмент ***хидраулос***. Имал свиралки како и оргулите само што воздухот во цевките се пумпал со помош на притисокот на водата. По пропаѓањето на Стариот Рим оргулите се користеле во Византија каде што биле составен дел на дворскиот церемонијал. Повторно почнале да се шират во Европа кога византискиот цар Константин Копронимос му ги подарил на францускиот крал Пипин Малиот. За време на францускиот владетел, оргулите полека влегле во западнохристијанската црковна литургија. Првите познати оргули во црквата биле поставени во Ахен 812 година. Тие рани средновековни оргули имале големи и несмасни клавиши и малку регистри.

Галерија
--------

* Оргулите во Катедрата во Франкфурт на Мајна, ГерманијаОргулите во Катедрата во Франкфурт на Мајна, Германија
* Оргулите во катедралата во Вецлар, ГерманијаОргулите во катедралата во Вецлар, Германија
* Оргулите во лутеранската црква св. Мариен во Марбург, ГерманијаОргулите во лутеранската црква св. Мариен во Марбург, Германија
**Бурма** или **венчален прстен** — еден вид прстен што укажува на тоа дека оној што го носи е во брак. Обично се прави од метал, а традиционално се прави од злато или друг скапоцен метал.

Најраните примери на бурми ни доаѓаат од Древниот Египет. Западниот обичај за употреба на бурма ги има во Стариот Рим и Грција, а до денес опстојува поради употребата при склучување на христијански бракови во Европа, кои се прилагодени на древните обичаи.

Во зависност од културата, бурмата односно венчалниот прстен обично се носи на левата или десната рака, на безимениот прст (или домалиот прст). Многу брачни другари бурмата ја носат постојано, а еден показател за важноста на овој вид прстен е фактот дека бурмата е меѓу неколкуте предмети што се дозволени да ги имаат затворениците и нивните посетители.

Наводи
------

1. ↑  „Wedding Ring". Harper Collins & Son. 2016. Посетено на 8 Sep 2016. Укажано повеќе од еден `|accessdate=` и `|access-date=` (help)
2. ↑  „Guide to Wedding Ring Styles, Designs & Prices". Polished Diamonds Ltd.[*мртва врска*]
3. ↑  „Marriage - Marrying a Prisoner". Michigan Department of Corrections.
4. ↑  „Visitor Dress Code". Massachusetts Department of Corrections.
**Данијел Живковиќ** ( српски: Данијел Живковић; роден на 15 август 1987 година) е црногорски политичар кој e пратеник во Парламентот на Црна Гора од 1 јули 2017 година и вршител на должноста претседател на Демократската партија на социјалистите (ДПС) од 6 април 2023 година. Тој го наследил долгогодишниот претседател на ДПС, Мило Ѓукановиќ, кој поднел оставка по поразот од Јаков Милатовиќ на претседателските избори во 2023 година .

### Политичка кариера

Живковиќ ја започнал својата политичка кариера во 2014 година кога бил избран за член на општинското собрание на Плевља како член на владејачката Демократска партија на социјалистите (ДПС) и за претседател на нејзината општинска парламентарна група.

По оставката на Павле Горановиќ како пратеник на ДПС во Парламентот на Црна Гора, Живковиќ станал пратеник на 1 јули 2017 година  Тој бил реизбран за пратеник на парламентарните избори во 2020 година и бил именуван за претседател на пратеничката група на ДПС. 

Тој бил назначен за вршител на должноста претседател на ДПС на 6 април 2023 година по оставката на долгогодишниот претседател на ДПС Мило Ѓукановиќ, кој поднел оставка по неговата загуба од Јаков Милатовиќ на претседателските избори во 2023 година .

Политички ставови
-----------------

Живковиќ е критичар на Србија и Русија, наведувајќи дека српскиот претседател Александар Вучиќ сака да го „наруши нашиот суверенитет".

Наводи
------

1. ↑  „Danijel Živković novi poslanik". *old.dan.co.me*. Посетено на 2023-04-06.
2. ↑  „Skupština Crne Gore". *Skupština Crne Gore*. Посетено на 2023-04-06.
3. ↑  „Biografija Danijela Zivkovica, v.d. predsjednika DPS". *vijesti.me* (српски). Посетено на 2023-04-06.
4. ↑  „Danijel Živković, predsjednik DPS-a: Crna Gora neće biti Bjelorusija, Vučić želi narušiti naš suverenitet". *Dnevni avaz*. Посетено на 2023-04-29.
**Унгарскиот парламент** (унгарски: *Országház*) е седиштето на Народното собрание на Република Унгарија. Тој е еден од најстарите во Европа, а исто така претставува и значајна туристичка атракција во Будимпешта. Сместен е на плоштадот Кошут во Будимпешта, на левиот брег (Пешта) на реката Дунав. Моментално е најголемата зграда во Унгарија, како и втор по ред најголем парламент во Европа, а трет во светот.

Архитектура
-----------

Унгарскиот парламент.
Унгарскиот парламент е изграден во нео-готски стил по планот на на Имре Штајиндл. Изградбата започнала во 1885 година, а е завршен во 1904 година. Во изградбата учествувале околу илјада работници работници; биле искористени 40 милиони тули, половина милион плочи од мек камен и 40 килограми злато.

Долг 268 метри и широк 123 метри. Внатрешноста вклучува 10 дворови, 13 патнички и товарни лифтови, 27 порти, 29 столбови и 691 соба (исто така и повеќе од 200 сервисни простории). Со својата височина од 96 метри, заедно со Базиликата Свети Стефан се моментално највисоките згради во Будимпешта. Фасадата е украсена со 242 скулптури на унгарски и трансилваниски владетели и на познати воени личности од унгарската историја, како Арпад, кралот Иштван I и Јанош Хуњади. Над прозорците може да се видат прикажани грбови на кралеви и херцози. Главната фасада е со поглед на Дунав, но главниот влез е од источната страна и претставува столб, украсен со два лава.

Зградата на унгарскиот парламент се одликува со својата величественост и убавина. Има 365 кули - за секој ден од годината, а висината од 96 метри е поврзана со полнењето илјада години во 1896 година, од кога Унгарците пристигнале во Панонија. Бидејќи е изграден од песочни камени на брегот на реката Дунав, влагата од реката секоја година му ги уништува ѕидовите, па поради тоа мора да му се вршат постојани поправки.

Историја
--------

За време на бомбардирањата во Втората светска војна речиси бил целосно уништен, но после војната повторно е обновен и денеска Унгарците се гордеат со неговата величественост. Тој секако претставува еден од најубавите парламенти во Европа.

Галерија
--------

* Зградата на парламентот гледана од Сечењиевиот ланчен мост.Зградата на парламентот гледана од Сечењиевиот ланчен мост.
* Унгарскиот парламент навечер.Унгарскиот парламент навечер.
* Парламентот фотографиран од Будим.Парламентот фотографиран од Будим.
* Парламентот од горе.Парламентот од горе.
* Големиот хол.Големиот хол.
* Унгарскиот парламент.Унгарскиот парламент.
* Конференциската сала.Конференциската сала.
* Светата круна на Унгарија во централниот хол.Светата круна на Унгарија во централниот хол.

Наводи
------

1. ↑  Kul-túra
2. ↑  „Hasznos informaciok, tajekoztatas, tippek es linkek a City Centre Apartments kkt. vendegei szamara". Архивирано од изворникот на 2008-12-19. Посетено на 2010-06-18.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Унгарски парламент" на Ризницата ? |

* Куќа на нацијата: Информациски систем на Унгарското народно собрание
* Парламентот во Будимпешта Архивирано на 26 февруари 2021 г.

Координати: 47°30′25″N 19°2′44″E﻿ / ﻿47.50694° СГШ; 19.04556° ИГД﻿ / 47.50694; 19.04556
**Џастин Клајверт** (5 мај 1999

 година) — холандски професионален фудбалер кој игра за ФК Рома и холандската репрезентација. Тој првенствено се одликува како лево крило.

Клупска кариера
---------------

### Ајакс

Клајверт дојде преку младинската програма на Ајакс и го имал својот прв професионален договор со Ајакс. Тој го направил своето деби со Јонг Ајакс на 16 септември 2016 година во игра против MVV, заменувајќи го Винс Гино Декер во 67-та минута, во загуба од 1-0. Клајверт го направил своето прво деби за титулата во Ередивизи на 15 јануари 2017 година, во победата од 1-3 во однос на ПИК Зволе, кога го замени Амин Јунес на 39. минута. Тој го постигнал својот прв гол на Ередивис на 19 март 2017 година во гостинскиот натпревар против СБВ Екселсиор, точно 10 години и 1 ден по последниот гол на својот татко. Натпреварот завршил со 1-1 нерешено.

На 26 ноември 2017 година, Клајверт ја отворил својата сезона со хет-трик во домашната победа од 5-1 над Рода; неговиот татко никогаш не постигнал хет-трик во холандската лига.

Меѓународна кариера
-------------------

Во 2016 година на европското првенство под 17, што се одржало во Азербејџан, Клајверт играл за Холандија, која стигна до полуфиналето.

Личен живот
-----------

Џастин е син на поранешниот холандски меfународен фудбалер Патрик Клајверт и внукот на поранешниот фудбалер на Суринам, Кенет Клајверт.

Наводи
------

1. ↑  „Netherlands U17's defeated in Euro semi-final". *Football Oranje.com*.
2. ↑  „Chong to the fore as Netherlands edge Sweden". UEFA.
3. ↑  „Ajax's Kluivert Jr relishing career challenge". UEFA.
4. ↑  „Justin Kluivert: Leuk om met mijn vader vergeleken te worden". *Het Parool* (холандски).
Поглед од јужното езеро близу Песчиера дел Гарда (Верона, Италија).
Езерото **Гарда** (италијански *Lago di Garda*) е најголемото езеро во Италија. Се наоѓа во северниот дел од земјата, на полпат помеѓу Венеција и Милано. Езерото се наоѓа на преминот од алпскиот регион на Доломитите кон низината Ломбардија. Оформенo e од ледници при крајот на последното ледено доба. Езерото и неговото крајбрежје се поделени помеќу провинциите Верона (југоисточно), Бреша (југозападно) и Тренто (северно). Езерото е голема туристичка атракција, со голем број хотели, туристички населби и забавни паркови по брегот.

Стариот утврден град Сирмионе, кој се наоѓа на полуостров на јужниот брег од езерото е особено популарно туристичко место, каде се наоѓат бањите Вирџилио и Катуљо уште од римско време, како и бројни ресторани, барови, хотели, модни продавници и пазар. Живописниот замок Скалигер датира од XIII век. Римската вила била домот на поетот Катул. Сулфурниот извор на врвот на полуостровот е познат по својата способност да лечи заболувања, особено оние кај увото.

Езерото од вселената
Интересно место е и северозападното село Лимоне. Ова место се прославило во 1979 кога таму бил откриен аполибелковината А-1 МИЛАНО. Оваа белковина, која се наоѓала во крвта на луѓето родени во Лимоне, брзо ги чисти артериите од масти, кои потоа ги носи во црниот дроб, каде се елиминираат. Оваа белковина е ефикасна против артериосклероза и инфаркт. Заради оваа состојка, мештаните живеат многу долго - неколку десетици селани доживеале над 100 години.

На југоисточниот брег, северно од гратчето Пескиера, се наоѓаат Гардаланд, Аква Парадајз и Канева Муви Студио едни од најпознатите паркови во Италија.

Крајбрежни места се: Сирмионе, Десенцано, Сало, Гардоне Ривиера, Тосколано-Мадерно, Гарњано, Лимоне, Монига, Паденгде сул Гарда во брескиската страна на езерото, Пескиера дел гарда, Лацисе, Бардолино, Гарда, Тори дел Бенако, Бренцоне, Малкесине на веронската страна на езерото, Рива дел гарда, Наго-Торболе на трентската страна на езерото.

Поврзано
--------

* Комо (езеро)
* Маџоре (езеро)

Надворешни врски
----------------

* Веб-камери на Гарда (англиски)
* Mondophoto.net Архивирано на 1 јули 2006 г. над 250 фотографии од Сирмионе и езерото Гарда (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Гарда (езеро)" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 239869389
* LCCN: sh85053064
* GND: 4139154-8
* SUDOC: 116460784
* NKC: ge243762

 |

 |

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Карадаг Маало** (турски: *Kara Dağ Mahallesi*) — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Карадаг маало било расположено помеѓу маалата Гази баба, Крњево и брегот на Вардар. Своето име маалото го добило поради големиот број  доселеници од Скопска Црна Гора (Кара Даг).

Историја
--------

Најкарактеристично за Карадаг Маало било големиот број на ќорсокаци – слепи улици без излез. Во Карадаг Маало била лоцирана и Албанската учителска школа со оградено дворно место. Во близината на Карадаг Маало била и Воената болница.

Сегашност
---------

Наводи
------

1. ↑  „Животот во Скопје: Kој во кои маала живеел, што се работело, како се градело?".
**Свети Димитриј** (грчки: *Αγίου Δημητρίου*) — црква во селото Нигослав, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм на селото.

Црквата се наоѓа во центарот на селото и претставува забележителен пример за духовната архитектура од крајот на XIX и почетокот на XX век. Изградена е во 1835 г. Во 1904 г. претрпела значајни штети во пожар. Храмот е трикорабна базилика со женска црква во западниот дел и кос покрив со дрвен таван. Има дрвен иконостас, дело на месни мајстори. Иконите се интересни. Живописан е на крајот на XX век.

Во 1987 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.

Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Четириесет маченици" и „Успение на Пресв. Богородица".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 2 ноември 2014.
2. 1 2 3  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ37/45459/1108/23-12-1986 - ΦΕΚ 271/Β/2-6-1987". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-06-19. Посетено на 30 октомври 2014.
**Свети Василиј** (грчки: *Αγίου Βασιλείου*) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во населбата Нова Швајцарија (Неја Елветија). Камен-темелникот е поставен на 16 ноември 2008 г. а црквата е отворена на 8 мај 2011 г. од митрополитот Антим Солунски. Парохијата е основана со претседателски указ на 23 февруари 2012 г.

Црквата е помала од останатите нови парохиски цркви на Солунската епархија бидејќи не била во урбанистичкиот план и властане дозволувала изградба на поголем храм. Парцелата била во сопственост на храмот „Св. Илија", која ѝ ја подарила на митрополијата. Со изградбата раководел Лазарос Бљамбас. Во заедниот дел на дворот е параклисот „Пресв. Богородица Вратарница", кој првично бил отпочнат како главен храм, но запрен од судот поради немање дозвола.

Иконостасните икони се дело на монахињите од манастирот „Успение на Пресв. Богородица" во Арсакли. Во храмот има голема икона на Богородица Вратарница, како и мошти од Свети Василиј.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Άγιος Βασίλειος". Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Посетено на 22 октомври 2016.
2. 1 2 3 4  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF) (грчки). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 99. Занемарен непознатиот параметар `|lang-hide=` (help)
3. 1 2  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF) (грчки). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 100. Занемарен непознатиот параметар `|lang-hide=` (help)
**Нинослав Марина** (Скопје, 25 септември 1974

), е ректор на Универзитетот за информатички науки и технологии „Св. Апостол Павле од Охрид.

Биографија
----------

По завршувањето на студиите на „Факултетот за електротехника" - при УКИМ Скопје, докторската дисертација ја одбранил на „Федералната школа за политехника од Лозана" (École Polytechnique Fédérale de Lausanne, EPFL) во 2004 година. Докторскиот труд на Марина се однесува на примената на информатичката теорија во безжичните комуникации, а истиот е реализиран во партнерство со „Истражувачкиот центар на Нокиа" Архивирано на 26 август 2014 г. во Хелсинки. Од 2005 до 2007 година, Нинослав Марина работи како директор за истражување и развој во „Совун технологии" (Sowoon Technologies). Од 2007 до 2008 година, Марина работи како визитинг истражувач на „Универзитетот на Хаваи" (University of Hawaii) во Маноа. Во 2008 и 2009 година, Марина работи како пост-докторски истражувач на „Универзитетот во Осло" (University of Oslo). Во периодот 2010 до 2012 година, Нинослав Марина е визитинг пост-докторски истражувач соработник на „Универзитетот Принстон" (Princeton University Архивирано на 26 јануари 2014 г.), и сè уште ја има споменатата позиција.

Научни достигнувања
-------------------

Професор Марина држел предавања на дваесет универзитети низ светот, вклучувајќи ги САД, Јапонија, Велика Британија, Израел, Русија, Бразил, Хонгконг, Норвешка, Финска, Португалија и Чешка. Марина бележи одлични постигнувања и искуство во обезбедување на пристап до финансиски средства преку користење на јавни инструменти за финансирање на комерцијални и научни истражувачки проекти, како: „Швајцарската комисија за технологија и иновации" Архивирано на 4 септември 2014 г.; „Швајцарската национална фондација за наука"; „Европската комисија" и „Европската вселенска агенција". Марина бил ангажиран како експерт за евалуација и рецензент во рамките на 6-тата и 7-мата рамковна програма на Европската комисија. Д-р Марина е член на „Институтот за електро и електронички инженери" (Institute of Electrical and Electronics Engineers - IEEE), и е еден од соосновачите на „Македонската секција на Друштвото за теорија на информации" при Институтот за електро и електротехнички инженери.

Наводи
------
**Свети Јован Претеча** (грчки: *Τίμιου Προδρόμου*) — црква во селото Субашќој, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Црквата е наречена и Мал Претеча (*Προδρομούδι*, *Продромуди*) за да се разликува од Серскиот манастир „Св. Јован Претеча". Изградена е во јужниот дел на селото во 1891 г. врз постар храм. За време на изградбата откриени се темелите на стара црква во виантиски стил, мермерни парчиња и плочи од подот и архитектонски елементи. Таа првобитна црква била изгорена. На мермерниот натпис во црвката се вели дека храмот е обновен откако на Евангелос Атанасиу Гредис во 1883 г. му се сонило дека треба да го направи. Црквата настрадала за време на бугарската окупација зимата 1916-17 г. кога турски војници во сојуз со Бугарите ги изгориле дрвенаријата и иконите. Во 1924 г. црквата е обновена по иницијатива на Андонис Маркопулос. Подоцна е додаден нартекс, а во 2001 г. храмот е живописан. Во 1981 г. тука се преместени селските гробишта. Иконата на Свети Ѓорѓи од XVIII век е префрлена во парохискиот храм „Успение на Пресв. Богородица".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  Δαβίτη, Φωτεινή. „Οι Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου" (PDF). Δαρνακοχώρια. Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-12-31. Посетено на 31 декември 2017.
**Наоки Урасава** (јапонски: 浦沢 直樹) — познат мангака, кој работи во полето на сеинен-манги. Некои од неговите најпопуларни дела ги вклучуваат *20th Century Boys*, *Master Keaton* и Monster. Наоки Урасава е роден на 2 јануари 1960 г. во Токио и дипломирал економија на Универзитетот Меисеи. Се заинтересирал за манга уште во училиште. Тој го имал своето деби во 1981 г. со мангата *Return*, која ја добила наградата за издателство „Шогакукан" во 1990 г. Двапати ја има добиено наградата „Шогакукан", двапати наградата „Тезука Осаму" за културни достигнувања и еднаш наградата за издателство на манги „Коданша".

Четири негови дела се адаптирани во аниме: *Yawara!*, *Master Keaton*, *Monster* и *Pluto*.

Младост
-------

Урасава го навел Осаму Тезука како еден од неговите херои, кој особено ја сакал неговата манга *Phoenix* (*Феникс*). „The Greatest Robot on Earth" и „The Artificial Sun" од „Astro Boy" на Тезука му биле неговите први искуства со манга на четири или пет години. Отприлика на истата возраст почнал да црта манга, а на осум години ја создал својата прва целосна приказна. Уште на млада возраст, Урасава ја видел врската помеѓу неговата работа и онаа на „вистински мангака". Тој рекол дека може да препознае манга што е „рекламирана" и направена само за пари, нешто што тој не сака да го прави. Така, тој никогаш не помислил да стане професионален мангака и дипломирал на Универзитетот Меисеи со диплома по економија.

Наводи
------

1. ↑  monster.viz.com Архивирано на 27 ноември 2012 г.. *Naoki Urasawa’s Monster*.
2. ↑  „Naoki Urasawa Talks about Manga and Professionalism". comipress.com. 2007-01-27. Архивирано од изворникот August 17, 2016. Посетено на 2016-09-18.
3. ↑  Urasawa, Naoki (2009). *Pluto, Volume 1*. Viz Media. стр. 192–195. ISBN 978-1-4215-1918-0.
4. 1 2  „INTERVIEW: All You Need is a White Piece of Paper and Pen: A Conversation with Monster and 20th Century Boys Creator Naoki Urasawa". Crunchyroll. 2019-02-06. Архивирано од изворникот May 10, 2020. Посетено на 2020-02-14.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Наоки Урасава" на Ризницата ? |

* Урасава на Јутуб
* *Urasawa Naoki no Manben* матична страница
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 116864804
* LCCN: nr96035371
* ISNI: 0000 0001 2321 6216
* GND: 124241700
* SUDOC: 077349474
* BNF: cb136080387 (податоци)
* MusicBrainz: 11ebff31-420a-4ce0-bf4b-78a32983b461
* NDL: 00154207
* NKC: xx0135851
* BNE: XX1580667
* CiNii: DA12472357

 |

 |
**Цигановац**, **Цигиновац** или **Цигино Езеро** – петто по површина од шеснаесетте Плитвички Езера. Се наоѓа во групата на Горни Езера и зафаќа површина од 0,075 км². Надморската висина му е 632 м, а најголемата длабочина 13 метра.

Опис
----

Езерото името го добило според легендата дека во него се удавил Ром кој наводно ловел риба на брегот. Се нарекува и Цигиновац или Цигино Езеро. На запад брегот е обраснат со четинарска шума, додека на север се издига благо варовничко возвишение Стубица. Водата ја добива од подземни извори, а најмногу од Прошќанското Езеро, преку ископан канал и преку слап. Продолжува во езерото Округљак.

Поврзано
--------

* Плитвички Езера
* Прошќанско Езеро
* Округљак

Надворешни врски
----------------

* Gornja jezera - Dr. sc. Srećko Božičević
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Αγίου Γεωργίου*) — црква во селото Ежово, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм, сместен на северниот крај на селото. Изградена е во 1926 г. На почетокот на XXI век е обновена и живописана. Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Никола" и „Рождество на Пресв. Богородица" од XIX век, како и средновековниот пештерен параклис „Св. Марина".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 24 октомври 2019.
Под планински езера се третираат сите езера чие езерско ниво се наоѓа на височина од над 1000 метри. Според висинска распределба планинските езера се наоѓаат од најниското езеро Локув на планината Дешат на височина од 1565 метри, до највисокото езеро Голем Кораб на планината Кораб на височина од 2470 метри. Најголема концетрација се наоѓа на височина помеѓу 1750 и 2200 метри.

Поделба
-------

Планинските езера се делат на:

* природни езера и
* вештачки езера.

Природни езера
--------------

Природните езера може да бидат:

**Леднички ерозивни планински езера** - Се формираат преиздлабените делови на цирковите, од каде тргнувале некогашните планински мразулци. Овие езера уште се нарекуваат "планински очи". Вакви езера има на планините: Шар Планина, Кораб, Дешат, Јабланица, Стогово, Јакупица и други.

**Карстни ерозивни планински езера**:

* **Периодични** - Се формираат во карстните планински предели. Тие имаат вода во своите базени само во влажните периоди. Вакви езера се среќаваат во карстните терени на планината Бистра и на други места.
* **Пештерски** - Најчесто се јавуваат во пештерските сифони. По површина овие езера се мали. Се среќаваат во пештерата Алилица на планината Бистра, на планината Крчин и на други места.

**Еолски ерозивни планински езера** - Се формираат во длабнатините кои ги формираат силните планински ветрови. По површина овие езера се мали и имаат вода само после поројни дождови или за време на топењето на снеговите. Вакви езера се среќаваат на повисоките делови на планините: Шар Планина, Кораб, Бистра и други.

Вештачки езера
--------------

Вештачките езера може да бидат

**Акумулативни планински езера**:

**Моренски** - Се јавуваат во вдлабнатините на ледничкиот наносен материјал. Вакви езера се среќаваат на планините: Шар Планина, Кораб, Дешат, Стогово ина други места.

**Валовски** - Се јавуваат во терминалните базени зад челните морени со кои се преградени валовите на исчезнатите мразалници. Вакви езера се јавуваат на планините: Шар Планина (Боговинското езеро), Кораб (двете езера во месноста Кобилино поле) и на Дешат (Северното и Јужното Требишко езеро).

**Комбинирано - циркно - морески:**

Се јавуваат на повеќе места на планинските делови, кои за време на плестоцен биле зафатени со планинска глацијација. Вакви езера се Големото Пелистерско Езеро и други.
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου*) — црква во селото Долна Камила, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Историја
--------

Црквата е изградена во 1957 г. на местото на постара урната црква. Претставува трикорабна засводена базилика. Осветена е на 3 декември 1967 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски.

Во парохијата влегуваат и црквите „Успение на Пресв. Богородица" и „Св. Бессребреници".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Ἁγίου Γεωργίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 1 ноември 2018.
**Езерото Барје** е вештачко езеро во подножјето на планината Кукавица, во близина на селото Вучје, 30 километри низзводно од Лесковац што резултира со изградба на насипна брана со висина 75, со глинено јадро во периодот помеѓу 1984 - 1989 година во клисурата на реката Ветерница, за водоснабдување, наводнување на Лесковац и неговата околина, како и за заштита од поплави.

Максималниот волумен е 40.670.000 3, додека во услови на нормално забавување и корисен волумен на резервоарот за водоснабдување, волуменот е 26.000.000 3. Максималната длабочина на акумулација во нормални услови на забавување е 25. Просечната ширина на резервоарот е околу 300, а должината варира од 7,1 до 7,5 во зависност од полнењето.

Природата околу езерото е зачувана, но бреговите се многу непристапни и има малку посетители. Порибено е со костур, платика, бабушка, штука, крап и толстолбик а населени во него, се и клен (кој е домороден вид), белвица, бодорка, бандар и сончева риба. Има и завидна популација на речен рак.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. 1 2  „УСР Моравица: Језеро Барје". Архивирано од изворникот на 2011-09-02. Посетено на 2022-01-29.
2. 1 2  Хидротехника-Хидроенергетика: Барје 1984—1989, Посетено на 30. 1. 2013.
3. ↑  Реке и језера Архивирано на 29 јануари 2022 г. gradleskovac.org

Надворешни врски
----------------

* Резервоар Барје
* езерото Барје
Сонково је град у РусијиПредлошка:SHORTDESC:Сонково је град у Русији**Сонково** ( руски: *Сонково*) е населено место со административен статус на мало гратче ( руски: *посёлок городского типа*) во европскиот дел на Руската Федерација и административниот центар на Сонковскиот реон сместен на крајниот исток на Тверската област .

Зграда на Сонковската железничка станица
Според проценките на националната статистичка служба, во градот во 2013 година живееле 4 124 жители.

Географија
----------

Гратчето се наоѓа на крајниот исток од Тверската област, на само неколку километри западно од границата со Јарославската област, околу 127 километри североисточно од градот Твер. Самата населба лежи во периферниот дел на низината Горна Волга, а неколку километри западно од населбата започнува областа на малку побрановитиот морен Бежески врв. Населбата лежи на бреговите на реката Каменка, притока на реката Сит, на надморска височина од 170 до 180 метри.

Најблиските поголеми населби се градовите Бежек (28 км западно) и Красни Холм (31 км северно) и градот Кесова Гора (24 км јужно).

Историја
--------

Населбата е формирана во 1870 година како работнички камп на вработени за изградба на железничката пруга што ги поврзувала градовите Бологоје и Рибинск. По основањето, тој бил познат како *Савелино*. Населбата во 1903 година е преименувана во сегашното име *Сонково*, а во 1924 година станува парохиски центар. Во 1927 година доби статус на работнички град, а по основањето на на Сонковскиот реон во 1929 година добил административен статус на регионален центар.

На крајот на XIX и почетокот на XX век, Сонково се развил како важен транзитен и трговски центар. За време на Втората светска војна, бегалците од окупираните делови на земјата биле пренесени преку железничката станица Сонково на слободната територија од една страна, а од друга страна се снабдувале со советските војници. На самиот почеток на војната, градот бил сериозно оштетен во германското бомбардирање.

Статусот на работничко гратче од 1927 година бил променет во статус на град во 2005 година.

Гратчето во 2010 година го одбележа јубилејот, 140 години од основањето.

Демографија
-----------

Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 4 007 жители, додека според проценките за 2013 година таму живееле 4 124 жители. 


Движење на бројот на жителите| 1959 година | 1970 година | 1979 година | 1989 година | 2002 година | 2010 година | 2014 година |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 4 937 | 4 843 | 5 048 | 5 988 | 4 577 | 4 007 | 4 124 |

Поврзано
--------

* Портал: Русија

* Тверска област
* Сонковски реон
* Список на градови во Русија

Користена литература
--------------------

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на регионалната администрација
* Неофицијален инфо портал на Сонковчани Архивирано на 27 јули 2014 г.
* 
* Кратка историја на градот Сонково Архивирано на 5 септември 2016 г.
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου*) — црква во селото Подгорјани, Правишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Правишката епархија на Цариградската патријаршија.

Опис
----

Оваа камена црква е изградена во 1847 г. што се гледа од натписот на јужниот надворешен ѕид до страничниот влез на храмот. Архитектонски таа е трикорабна базилика. Од северниот дел е вкопана 1,6 м, од запад 1,2 м, од исток 1 м и од југ 0,35 м. Оградена е со камен ѕид. Внатрешната висина на храмот (во средишната купола) изнесува 10 м, а површината му е 400 м2. Покривот е со закосувања од исток и запад. На западниот ѕид подоцна е додадена припрата од тули. Над западниот дел има женска црква, преправана во 1950-тите.

Внатре има вреден резбан иконостас, кој заедно со резбаниот амвон е изработен во 1930-тите — периодот на економски расцут на селото поради високото производство на ориентални тутуни. Северниот кораб е посветен на св. Атанасиј, а јужниот на св. Илија. Корабите са одделени со колонада. Иконите на иконостасот са дело на Галачишката школа.

На западниот ѕид во 1882 г. (напишана во средината на северната фасада) е изградена камена камбанарија висока 14 м и со основа од 3,50 × 3,50 м.

Поврзано
--------

* Правишка епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου". Ποδογόριανη ή Ποδοχώριον. Посетено на 27 декември 2015.
2. ↑  „Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου - Ποδοχωρίου". Ιερατικοί Στοχασμοί. Посетено на 14 септември 2016.
**Беровско Езеро** или **Беровачко езеро** е една од водните површини во сливот на реката Нишава.

Позиција и простор
------------------

Беровско езеро се наоѓа во Беровско поле, изградено во издолжена вдлабнатина на североисточното подножје на Влашките Планини. Вдлабнатината има правец северозапад-југоисток.

Географски одлики
-----------------

Беровското Езеро е изградено во конгломерати и песочни камења од период на креда, и е сместено меѓу варовниците од креда на североисток и врнежливите варовници на главниот гребен на влашките планини од период на Јура на југозапад.

Беровското Езеро се наоѓа на 690 м. н.в. е долго околу 320 м, максимум 500 м, широко 120 м. Длабочина е околу 3 м, максимум 5 м (Petrović J. et al. 2000), а се формира во рана пролет и доцна есен.

Се напојува со вода од неколку помали периодични притоки, кратки потоци чии извори припаѓаат на пукнатиниот тип.

Водата од езерото се одлева и се губи во јамата Пештерица. Според мештаните на селото Беровица, езерото останува во најдолниот дел од полето во текот на целата година.

Извори
------

1. ↑  Мишић В. (1982): Шумска вегетација клисура и кањона Источне Србије, Институт за биолошка истраживања, Београд
**Ден на Жените Мироносици** познато и како **Недела на Жените Мироносици** (иако ова повеќе се однесува на целата престојна седмица која е посветена на нив) — значаен христијански празник кој се прославува на 15тиот ден после Велигден.

Житие
-----

Главна статија: Жени Мироносици
Традиционално како Мироносици познати и споменати се: 

* Марија Магдалена
* Марија, мајка на Јаков
* Марија, жена на Клеоп
* Марта Витаниска, сестра на Лазар од Витанија
* Марија Витаниска, сестра на Лазар од Витанија
* Јоана
* Саломе
* Сузана
* Јосиф од Ариматеја
* Никодим

Постоеле уште неколку Мироносици, но нивните имиња не се познати.

Славење
-------

Јајца на око или на руски Јајчница, традиционално јадење на овој ден во Русија
Овој ден најмногу е славен кај Источните Словени. Таму е познат под повеќе имиња како Женски Празник, Бабин празник, Бабина Јајчница, Бабина недела, Кумитное, Кумишное, Завиткан Велигден, Маргоски, Маргошење, Лалинки, Шапшихаи сл. Таму на овој ден се подготвуваат и традиционални јадења со јајца, а во некои областа се оставаат и вапсани јајца.
Во Македонија на овој ден се одржуваат литурчии по црквите, а најсвечено е во црквата посветена на Жените Мироносици во Струга.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  Громыко 2007. sfn error: no target: CITEREFГромыко2007 (help)
3. 1 2 3 4  Маргоски, Лолынки Архивирано на 17 февруари 2015 г. // БГЦНТ
4. ↑  Бушкевич 2004. sfn error: no target: CITEREFБушкевич2004 (help)
5. ↑  *† НЕДЕЛА НА ЖЕНИТЕ МИРОНОСИЦИ*
**Заовинско Езеро** се наоѓа на планината Тара кај местото Заовине и е вештачко по потекло. Создадено е во периодот од 1975 година до 1983 година, кога текот на Бел Рзав бил преграден од брани во близина на врвот *Кик* (958 мнв). На највисокиот водостој, површината на езерото е на надморска височина од 881,5 m. Најголемата длабочина е околу 110 m.

Езерото е дополнето со два потоци Коњска река и Бел Рзав.

Одлики
------

Езерото е акумулација на реверзибилната хидроцентрала „Бајина Башта" во Перуќац, со која е поврзано со вертикален цевковод. Во случај на низок водостој на реката Дрина, езерото се испразнува и се стартуваат турбините на хидроцентралата, додека во случај на вишок вода и поплави, водата се испумпува вертикално во Заовинско Езеро. Поради тоа нивото на езерото многу осцилира. Има и четири помали езера од кои преку систем на поврзани садови може да се излее вода во големо езеро. Едно од тие езера е и езерото Спајиќ кое се наоѓа од другата страна на браната.

Водата е многу чиста и со мала преработка во пречистителни станици се користи за пиење.

Езерото се користи и за одгледување пастрмка.

Во лето има капачи на неуредените плажи.

Во близина на пополнетата брана се наоѓа местото каде Јосиф Панчиќ ја открил Панчиќевата оморика, како и средновековната тврдина Град.

Флора на Заовина
----------------

Околу 50% од флората на целата планина Тара е забележана во Заовине, односно околу 15% од флората на Србија. На ова подрачје досега се идентификувани околу 600 растителни видови.

* Од вкупниот број на евидентирани видови, 55 растителни видови се на прелиминарната црвена листа на флора на Србија.
* меѓу 330 меѓународно важни растенија кои живеат во Србија, 25 видови можат да се најдат во областа Заовина;
* во областа Заовина има 15 растителни видови кои се заштитени како природни реткости како што е рунолист, а има и субендемити на Николиќева кандилка, Панчиќева полска млечика и претставниците на семејството Orchidaceae, кои се предложени да се вклучат во списокот на Уредбата за заштита на природните реткости.

Галерија
--------

* Заовинско Езеро, наполнета бранаЗаовинско Езеро, наполнета брана
* Поглед од Секулиќ ВодаПоглед од Секулиќ Вода
* Текст таблаТекст табла
* Делот кај езерото каде е пронајдена Панчиќева оморикаДелот кај езерото каде е пронајдена Панчиќева оморика
* Заовинско Еезеро, на низок водостојЗаовинско Еезеро, на низок водостој
* Заовинско ЕзероЗаовинско Езеро
* Заовинско ЕезероЗаовинско Еезеро
* Трнливо дрво покрај езеротоТрнливо дрво покрај езерото

Поврзано
--------

* Список на езера во Србија

Наводи
------

1. ↑  Тара - Заовине

Надворешни врски
----------------

* Заовине на Тара - село Заовине
* Заовине на Тара
* Заовине на Тара - Фотографии и видео од Заовине езеро www. DiscoverSerbia.org
**Андроцентризам** е привилегираност на машкото искуство во сите сфери на општественото живеење. Андроцентричноста ја истакнува машката перспектива како доминантна, нормативна, односно посакуван стандард и/или мерка на човековото однесување, сознание или доживување. Според андроцентризмот, жените, женското искуство и перспектива се девијантни или едноставно игнорирани. Терминот за првпат е употребен од страна на Шарлот Перкинс Гилман во нејзината книга „Нашата андроцентрична култура", публикувана во 1911 година.

Надворешни врски
----------------

* „Нашата андроцентрична култура" (англиски)

Наводи
------

1. ↑  „Водич во феминистичката и родовата терминологија". Здружение на граѓани Акција Здруженска, Скопје. 2007-05-30. Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2007-06-22.