**Седмиот вселенски собор** (грчки: *Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος; Δεύτερη Σύνοδος της Νίκαιας* - Седми вселенски собор, Втор никејски собор) бил одржан во Никеја, Мала Азија од 24 септември до 23 октомври 787 година. Соборот бил свикан од страна на младиот император Константин VI и неговата мајка, Ирина. Причини за свикување на овој собор било иконоброството, односно одбивањето и уништувањето на иконите од црквата.

Историски околности
-------------------

Икона на Седмиот вселенски собор (17 век, Новодевички манастир, Москва).
Императорот Лав III Исавријанин во 727 година издал едикт со кој го забранил почитувањето на иконите и секое сликовито претставување на божеството. Потоа, поставувил иконоборен патријарх, а од папа Григориј III, кој ги екскомуницирал иконоборците, ја одзел провинцијата Илирик, и ја предал под Цариградска јурисдикција. Неговиот наследник, Константин V Копроним свикал (иконоборен) собор во 754 година во Цариград, кој го осудил а почитувањето на иконите и ги исклучил од црквата оние кои ги почитуваат иконите, вклучително и свети Јован Дамаскин, еден од најголемите бранители на теологијата на иконите.

Царот Лав бил противник на иконите, додека неговата жена, царица Ирина потајно ги почитувала. По неговото упокојување, таа била во можност да го спречи иконоборството кое траело околу педесет години. Тогашниот Патријарх Павле IV Цариградски се повлекол сам, а за нов Патријарх бил избран Тарасиј Цариградски. Царица Ирина, со поддршка на Терасиј и папата Адријан I, го свикал соборот во Никеја.

Наводи
------

1. ↑  Давитковски, Петар (1987). *Историја на христијанската црква II дел*. Скопје: Скопје.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Вселенски собори |
| --- |
|  |
| Први седум собори | 
* Никејски I (325)
* Цариградски I (381)
* Ефески (431)
* Халкидонски (451)
* Цариградски II (553)
* Цариградски III (680–681)
* Никејски II (787)

 | Царот Константин Велики со епископите на Првиот вселенски собор како го држат Никејскиот симбол на верата од 381 г. |
|  |
| Делумно признаени воправославието | 
* Првите седум собори
* Трулски (692)
* Цариградски IV (879–880)
* Цариградски V (1341–1351)
* Јашки (1642)
* Ерусалимски (1672)
* Цариградски (1872)
* Сеправославен (2016)

 |
|  |
| Признаени вокатолицизмот | 
* Првите седум собори
* Цариградски IV (869–870)
* Латерански I (1123)
* Латерански II (1139)
* Латерански III (1179)
* Латерански IV (1215)
* Лионски I (1245)
* Лионски II (1274)
* Вјенски (1311–1312)
* Констански (1414–1418)
* Базелски/Фиренски (1431–1445)
* Латерански V (1512/1517)
* Трентски (1545–63)
* Ватикански I (1869–1870)
* Ватикански II (1962–1965)

 |
|  |
| Признаени водревноисточните цркви | 
* Првите три собори
* Ефес II (449)
* Ефес III (475)

 |
|  |
| Признаени одЦрквата на Истокот | 
* Првите два собора
* Селевкиско-ктесифонски (410)
* Бетлапатски (484)

 |
|  |
| Поврзано | 
* Историја на христијанството
* Патристика

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 140413644
* LCCN: n84177500
* GND: 4032380-8
* SUDOC: 029595258
* NKC: olak2007396403

 |

 |