recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Вормс** (германски: *Worms*) — град во југоисточниот дел на сојузната германската држава Рајнска област-Пфалц на западниот брег на Рајна. Денес има околу 82.000 жители.

Историја
--------

Градот бил основан од Келтите и е еден од најстарите градови во Германија. Во ерата на Римјаните, градот бил наречен **Августа Вангион**. Западноримскиот узурпатор Јовин се прогласил за цар во 411 со поддршка од Бургундија и Алан, а потоа во својство на римскиот цар Бургундјан му дозволил да се населат околу Вормс. Вормс станал главен град на царството Бургундија на почетокот на V век. Римскиот војсководец Флавиј Ациј ги повикал Хунтите да помогнат во борбата со Бургундија. Хуните во 437 успеале да го победат Бургундите. Тие го освоиле Вормс и масакрирале 20.000 жители и кралското семејство. Овие настани служеле како главна подлога за *Песните за Нибелунгс* .

Вормс е познат по тоа што често се спомнува во песните за Нибелунг и по неговата катедрала. Тој е познат по потпишувањето на Конкордијатот од Вормс, во кој во 1122 година завршила првата фаза од борбата за власт меѓу папата и царот. Било договорено да се укине инвестицијата, т.е. кралевите да не поставуваат бискупи, но секуларните владетели сè уште го задржувале неофицијалното влијание врз процесот на поставување. Во текот на 1521 година е одржан состанок во Вормс, каде што Карло V, императорот на Светото Римско Царство го повикал Мартин Лутер. На тој собир, Карло V го издал Едикт од Вормс, кој официјално го осудил Лутер, неговите учења ги прогласил за еретични и нареди да се запалат неговите дела. Поголемиот дел од благородништвото било на Лутерова страна, па оваа одлука беше спроведена само во мал дел. Градот бил силно бомбардиран на 21февруари 1945 година, кога на него паднале 1100 тони бомби.

Друго
-----

Катедралата од 1981 година била на списокот на светско наследство на УНЕСКО .

Збратимени градови
------------------

Вормс е збратимен со:

|  |  |
| --- | --- |
| * Франција Оксер, Франција
* Германија Бауцен, Германија
* САД Мобајл, САД
 | * Италија Парма, Италија
* Англија Сент Албанс, Англија
* Израел Тиберија, Израел
 |

Наводи
------

1. ↑   „Општини во Германија по население на 31 декември 2020 г.". *Сојузна статистичка служба на Германија*. 2021. (германски)
2. ↑  Statistisches Landesamt (2015-12-31). „Bevölkerung der Gemeinden am 31.Dezember 2015 - A1033\_201522\_hj\_G.pdf" (pdf). *statistik.rlp.de* (германски). Rheinland Pfalz. стр. 15. Посетено на 2017-11-27.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вормс" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Википатување има туристички водич за ***Worms***. |

* Службено мрежно место Архивирано на 30 октомври 2005 г.
**Волшебно стапче** (исто така **волшебен жезол**) е тенок прав стап или прачка, понекогаш во форма на копје или жезол и со скапоцен камен или некаков украс на крајот. Во современиот вокабулар, зборот „волшебно стапче" и „волшебен жезол" обично се поврзувале со магија .

Според В. Ј. Проп, стапчето „е создадено како резултат на човечката комуникација со земјата и растенијата". Се верувало дека ако се пресече стап од живо дрво, тогаш неговата магична моќ на плодност се пренесувал на делот од дрвото. Овие квалитети се пренесувале на сè што го допира стапот (гранчето) .

Приказна
--------

Сама по себе оваа слика е позната уште од античко време - археолозите пронашле антички карпести слики, на кои се прикажани фигури кои држат стапови, а последователно многу индоевропски народи ги прикажувале своите богови со разни предмети во рацете (честопати како стапови), симболизирајќи ја нивната моќ и има легенди за сите видови магични стапчиња. Свештениците од голем број народи користеле стапчиња за да извршуваат разни ритуали. Постојат различни хипотези за потеклото на сликата - поврзана со култот на фалусот или првичната употреба на тапан од страна на шаманите .

Во голем број современи нео-пагански религии (на пример, во Вика ), магичните стапчиња се користат за време на разни ритуали. Сликата на волшебно стапче била широко рефлектирана најпрво во народните приказни и легенди, честопати играјќи прилично важна заговорна улога во нив, а потоа и во популарната култура - така, многу циркуски илузионисти (обично стапот на магионичарот го „користат" како атрибут во нивните перформанси,тој не е подолг од 30 см и со пречник од околу 5-10 мм), и во многу современи дела од научна фантастика и фантазијата, волшебното стапче е составено со елементи на слика на волшебниот лик, со кој тој создава магија и извршува други волшебни дејства. Релјефот на вратите на базиликата во Санта Сабина во Рим го прикажува Христос со „волшебно стапче" како прави чуда: воскресението на Лазар, чудото со леб и трансформацијата на водата во вино.

Во литературата
---------------

* Во книгата „ Лавот, вештерката и гардеробата" Белата вештерка користи волшебно стапче со кристал за да ги претвори живите суштества во камен.
* Во серијалот романи „Хари Потер", волшебниците се спојуваат со дрвени стапчиња без кристали.

1. ↑  The Metropolitan Museum of Art — Magic wand
2. ↑  Magic Wand
3. ↑  Будур 2005. sfn error: no target: CITEREFБудур2005 (help)
4. ↑  The magic wand
5. ↑  Ivar Lissner, *Man, God and Magic*, New York, Putnam, 1961
6. ↑  How To Make A Wiccan or Witch Wand and The History Of The Wand
**Цветна зона** е област со слични распределби на растителни видови, обично хоризонтален појас утврден со височина. Во историскиот извештај за распределбата на растенијата во САД, Експедицијата на смртната долина: биолошко истражување на делови од Калифорнија, Невада, Аризона и Јута, натуралистката Клинтон Харт Мерриам опишува: „Повеќето од пустинските грмушки се социјални растенија и се дистрибуираат во добро обележани ремени или зони, од кои вертикалните граници се фиксирани од температурата за време на периодот на раст и репродукција."

Наводи
------

1. ↑  Death Valley Expedition (1891), Historic Expeditions, Smithsonian Museum of Natural History,
Играчите во црно се подготвуваат за изведување на слободен удар во фудбал, додека оние на противничкиот тим (во жолто-црвено) формираат жив ѕид за да го блокираат ударот.
**Слободен удар** е акција во фудбалот која се користи за да се отпочне одново играта (по краток прекин додека да биде изведен слободниот удар) со шутирање на топката директно кон голот или додавање во полето за игра.

Фудбал
------

Во фудбалот, слободниот удар е метод за повторно отпочнување на играта која била прекината по извршување на фаул. Слободниот удар може да биде директен и индиректен.

Диретниот слободен удар се доделува при извршување на фаул на некој играч врз друг играч од противничката екипа на било кој дел од теренот освен во шеснаесеттникот на својата екипа, затоа што евентуален таков прекршок се смета за пенал, а не за слободен удар. Од директен слободен удар можат да се шутира директно кон противничкиот гол и да се постигнуваат голови дури и кога само еден играч ќе го изведе слободниот удар без било кој друг играч да ја допре топката, што е спротивно на индиректниот удар. Таму топката мора да биде допрена од некој друг играч пред да се постигне гол.

Индиректен слободен удар најчесто се доделува кога некој играч надвор од својот шеснаесеттник ќе ја допре топката со рака, или кога голманот ќе ја фати топката со рака во својот шеснаесеттник која му била вратена од некој од неговите соиграчи. За да се шутира и постигне гол од индиректен слободен удар потребни се најмалку два играчи да учествуваат во изведувањето така што едниот ќе ја додаде топката за да може другиот да шутира. Индиректен слободен удар, може да се изведува и внатре во шеснаесеттникот доколку тој настанал ако голманот ја фати топката со рака по додавање на некој од неговите соиграчи со нога, ако топката му биде додадена со глава тогаш индиректен удар не се доделува.

Американски фудбал
------------------

Надворешни врски
----------------

* 

* Слободен удар на Ризницата ?
* Предлошка:Wiktionary-inline
**Судијата од Заламеја** (*El alcalde de Zalamea*) – драма на шпанскиот писател Педро Калдерон де ла Барка од 1643 година. Драмата е напишана според истоименото дело на Лопе де Вега.

Содржина
--------

Дејството на драмата се одвива во 1580 година. На патот за Португалија, војската доаѓа во Заламеја и еден офицер ја силува ќерката на богатиот селанец Педро Креспо, кој истовремено е селски судија и началник. Педро го моли офицерот да се ожени со неговата ќерка, а откако офицерот грубо го одбива, Педро набрзина го осудува и го убива. Тогаш интервенира генералот, дон Лопе де Фигуероа, но без успех, а потоа доаѓа кралот кој ја потврдува постапката на Педро и го именува за доживотен началник.

Осврт кон делото
----------------

„Судијата од Заламеја" зазема посебно место во творештвото на Калдерон де ла Барка, а според некои критичари, таа претставува најдоброто дело на шпанскиот класичен театар. Истовремено, таа е неговата единствена реалистична драма која обработува тема од секојдневниот живот и во која проблемите се решаваат на овоземен начин. Исто така, рамката на драмата е народна, а главните ликови се селани и војници, што е нетипично за Калдерон кој, како дворски писател, претежно обработувал „возвишени" теми. Основната проблематика во драмата е анализата на односот меѓу војската и граѓаните, како и прашањата поврзани со граѓанските права, честа и достоинството на човекот. Притоа, симпатиите на писателот се на страната на народот при што тој ги возвишува ослободените селани, а ги карикира ситните благородници.

Речиси секој, дури и најспоредниот, лик во драмата има јасно обликуван портрет, своја смисла и улога, но целото дејство се врти околу две големи драмски личности – селанецот Педро Креспо и генералот дон Лопе. Во овие два лика, Калдерон ги насликал типичните одлики на нивните класи, но стопени со поединечните одлики и темпераментот, тие делуваат како живи ликови. Притоа, тие се прикажани посебно во својот свет, но и во судирот на нивните различни светови, од кој секој има своја цврста логика. И токму во таа антиномија, Калдерон ја покажал својата најголема сила и длабочина. Креспо и дон Лопе постепено растат еден од друг и еден наспроти другиот, како две големи сили кои се привлекуваат токму затоа што се различни, кои се борат зашто двете се тврди и кои се почитуваат онака како што се почитува силниот противник. Сепак, ликот на Креспо е малку поизразен и многумина сметаат дека тој е најсилната и најпотполната фигура на класичниот шпански театар.

Наводи
------

1. ↑  Nikola Milićević, „Između sna i jave", во: Pedro Kalderon de la Barka, *Život je san*. Beograd: Rad, 1977, стр. 122-123.
2. ↑  Nikola Milićević, „Između sna i jave", во: Pedro Kalderon de la Barka, *Život je san*. Beograd: Rad, 1977, стр. 122.
3. ↑  Nikola Milićević, „Između sna i jave", во: Pedro Kalderon de la Barka, *Život je san*. Beograd: Rad, 1977, стр. 123.
**Цветот со седум бои** е советски цртан филм, изведен во 1948 година во студиото Сојузмултифилм на режисерот Михаил Цекановски врз основа на бајката со исто име (1940) од страна на Валентина Катаева.

Заплет
------

Девојчето Жане добива волшебен цвет со седум ливчиња од една љубезна волшебничка. Секое ливче е желба и седум желби што цветот може да ги исполни. Главниот лик не разбира веднаш што добива во нејзините раце, а првите шест од нејзините желби се покажале празни и бесмислени. Тие се состоеле, дека цветот ќе ги врати ѓевреците изедени од уличното куче, ќе ја залепи скршената вазна на нејзината мајка, ќе го пренесе главниот лик на Северниот пол и потоа ќе ја постави белата мечка во кафез во зоолошката градина.

Откако му позавидела на девојчето кое ја имало куклата Матилда, Жане „наредува" да ги има сите играчки на светот. Кога желбата и е исполнета, хероината го откинува претпоследниот ливче со барање да ги испрати играчките назад во продавниците. Само со последното венче лист таа прави вистинско добро дело - му помага на момчето Вита, лекувајќи го од куцањето, по што тие среќно играат.

Креатори
--------

* *Сценарио на* Валентин Катаев
* *Песни од* Михаил Волпин
* *Режисер* - Михаил Цехановски
* *Дизајнери на* сцена: Лев Милчин, Вера Рогеро
* *Композитор* - Јуриј Левитин
* *Консултантски директор* - Виктор Громов
* *Асистент на* режисерот - Вера Цехановскаја
* *Оператор* - Михаил Друјан
* *Инженер за звук* - С. Ренски
* *Уредник* - Лидија Какш
* *Аниматори* :
	+ Дмитриј Белов
	+ Лидија Рецова
	+ Александар Белјаков
	+ Петар Репкин
	+ Фаина Епифанова
	+ Татјана Таранович
	+ Лев Попов
	+ Татјана Федорова
	+ Фјодор Хитрук
* *Дизајнер на позадина* - Ирина Тројанова
* *Технички асистент* - Наталија Орлова
* *Улогите ги искажале* :
	+ Баба - Татјана Баришева
	+ Жане - Наталија Зашчипина
	+ Витија - Борис Омехин

Награди
-------

Во 1949 година - IV меѓународен филмски фестивал во Маријанске Лазне (Чехословачка) - Награда за најдобар филм за деца .

Видео изданија
--------------

Во 1980-ти, Видео програмата на Државниот комитет за кинематографија на СССР започнале да произведуваат цртани филмови на видео ленти. Во 90-тите години на минатиот век, цртаниот филм бил објавен на видео касети од филмското здружение „Крупен план" во колекцијата на најдобрите советски цртани филмови „Студио ПРО Видео" и од видео студиото „Сојуз". Цртаниот филм постојано бил објавуван на ДВД во колекции на цртани филмови („Цветот со седум бои". Колекција број 8)

Наводи
------

1. ↑  DVD «Цветик-семицветик»
Модерна изведба на водомер.
 Типичен водомер за домаќинства.
**Водомер** — уред или мерен инструмент за мерење на количината на вода што протекла низ цевката. Оваа количина се изразува во кубни метри, литри и слично. Иако водомерот директно не го мери протокот (количината на вода што тече во единица време), измерените вредности секогаш се однесуваат на едно мерење, пресметковен период и слично, така што водомерот често се смета за тип на мерач на проток, кому му е структурно сличен. Водомерот се состои од уред за мерење и покажување, а понекогаш и мерач на време. Преку водомерот, чијшто уред за мерење се заснова на ротирачки делови (турбина, коло со крилца итн.), водата која протекува предизвикува вртење на деловите, што се пренесува преку запченици или електрични посредници до показниот уред со стрелки или со систем на бројчаници. Покрај изведбата со ротирачки елементи, има и мерни уреди кои работат на директен механички принцип на зафатнински комори и подвижни ѕидови. Водомерот може да се постави во цевковод низ кој тече целото количество вода што се мери или во помал, спореден мерен цевковод (водомер на спореден тек), кога се пресметува количината на вода што тече низ главниот цевковод.

Наводи
------

1. ↑  „водомер" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „водомер" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
**Вообразениот болен** (француски: *Le malade imaginaire*) - драма (комедија) на францускиот писател Молиер од 1673 година. Таа е последното дело на Молиер. На 17 февруари 1673 година, за време на четвртата претстава, во која тој ја играл главната улога, Молиер доживеал напад и умрел веднаш штом бил пренесен во неговиот стан.

Содржина
--------

Осврт кон делото
----------------

Гете имал многу пофално мислење за „Вообразениот болен" која ја читал повеќе пати. Притоа, една сцена од драмата ја истакнувал како симбол на совршеното познавање на театарската сцена, а тоа е сцената во која вообразениот болен ја прашува својата ќерка Луизон дали во собата на нејзината постара сестра влегол некој млад човек. Според Гете, изнесувајќи разни мотиви, Молиер намерно го прави дејствието побавно така што Луизон најпрвин се прави дека не го разбира прашањето, потоа тврди дека ништо не знае, откако татко ѝ ќе се закани, таа паѓа во несвест, потоа ведро се враќа од божмната несвестица и најпосле признава сè. Според Гете, во оваа сцена има повеќе практична поука од сите теории.

Наводи
------

1. ↑  N. Banašević, „Pogovor", во: Molijer, *Tartif – Don Žuan*. Beograd: Rad, 1962, стр. 207.
2. ↑  J. P. Ekerman, *Razgovori sa Geteom: Poslednjih godina njegova života*. Beograd: Rad, 1960, стр. 74.
**Вити Леву** е најголем остров во Фиџи, остров на кој се наоѓа главниот град на Фиџи, Сува, и дом на голем број од популацијата на Фиџи.

Географија и економија
----------------------

Топографија на Вити Леву
Плажата Коротого
Најголемиот остров, Вити Леву е дом на 70% на населението на Фиџи (околу 600,000) и е центар на целиот фиџиски архепелаг. Островот е долг 146 километри и широк 106 километри и зафаќа површина од 10,389 км2.

Геолозоите веруваат дека островот во минатото бил поплавуван многупати, и бил покриен со лава и други вулкански материјали. Поради земјотереси и вулканси ерупции островот е нерамен, и е поделен на две еднакви половини од север на југ.

Источната страна на островот е подложна на големи дождови, додека пак западната страна е значително посува. Па така, производството на шеќерна репка успева на западната страна, додека пак на источната страна успева млечната индустрија.

Островот е познат како дом на најголемите бубачки во светот.

Локалитети
----------

На островот Вити Леву се наоѓа главниот град на Фиџи, Сува, и е дом на речиси три-четвртини од населението во републиката (околу 580,000). Други познати градови, сите околу крајбрежјето, се: Ба, Лаутока, Нади, Наусори, Ракираки, и Сигатока.

Познати знаменитости на островот се: плажата Натадолија и одморалиштето на тихиот океан кое е оддалечено 50 километри од градот Сува.

Наводи
------

1. ↑  UNEP Islands Directory Архивирано на 3 април 2012 г. (Англиски)

Надворешни врски
----------------

* |  |  |
| --- | --- |
|  | Википатување има туристички водич за ***Viti Levu***. |

Координати: 17°48′S 178°0′E﻿ / ﻿17.800° ЈГШ; 178.000° ИГД﻿ / -17.800; 178.000

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 234645343
* LCCN: sh85144016
* GND: 4191766-2

 |

 |
Еден од водопадите
**Водопадите Мируше** (албански: *Ujëvarët е Mirushës*) се низа на водопади кои се наоѓаат на реката Мируше, притока на Бел Дрим, во Косово. Водопадите, со текот на времето, создале кањони и пештери, кои се познати низ цело Косово. Реката врежа 10 километри долг кањон и создаде 13 речни езерца со водопади меѓу нив, кои го добиле името на "Плитвице на Метохија", осврнувајќи се на познатите водопади во Хрватска. Водопадите се едни од најпосетуваните атракции на областа и луѓето често одат на пливање. Ѕидовите околу водопадите се бели по боја, додека водата од реката е валкана кафеава. Пештерите се, исто така, популарни кај посетителите. Највисокиот водопад, помеѓу шестото и седмото езеро, е висок 22 метри.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Косово е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Ice shelf in AntarcticaПредлошка:SHORTDESC:Ice shelf in Antarctica
Дијаграм што покажува распаѓање на ледениот гребен Вордие во текот на неколку години
Локација на ледената полица Вордие во рамките на Антарктичкиот Полуостров
Локација Антарктичког полуострва унутар Антарктикаa
 **Вордие леден брег (Антарктик)**  (69°15′S 67°45′W﻿ / ﻿69.250° ЈГШ; 67.750° ЗГД﻿ / -69.250; -67.750Координати: 69°15′S 67°45′W﻿ / ﻿69.250° ЈГШ; 67.750° ЗГД﻿ / -69.250; -67.750) беше слив ледник што се проектира како леден гребен во ЈИ дел од Заливот Маргерит помеѓу Кејп Берто и планината Еџел, долж западниот брег на Антарктичкиот Полуостров.

Во март 2008 година, Британско Антарктичко истражување објави дека изгледа подготвено да се отцепи од Антарктичкиот Полуостров.

Откриена од Британската копнена експедиција на Греам (BGLE) под Римил, 1934–37, кој ја именувал оваа функција за Сер Џејмс Води, почесен секретар (подоцна претседател) на Кралското географско друштво, член на Одборот за откривање и претседател на Институтот за истражување на поларните Скот Скот. Тој, исто така, бил геолог и шеф на научниот штаб на британската експедиција, 1914–1916 година, под Ернест Шеклтон.

Раскинувањето на ледените полици околу Антарктичкиот Полуостров е наведено како „знак дека започнува опасно затоплување на Антарктикот". Овде презентираме сателитски снимки кои го прикажуваат распаѓањето на ледениот гребен Wordie, кој лежи на западниот брег на Антарктичкиот Полуостров.

Фрактурата, или во форма на површински пукнатини или пукнатини што се протегаат до дното на ледената плоча, е одговорна за отекување на ледениот брег и слабеење на централниот регион на ледениот гребен. Овие процеси на фрактура, кои доведоа до повлекување на ледениот фронт, очигледно беа засилени со присуството на зголемени количини на топена вода, што произлегува од трендот на затоплување забележан во средните годишни температури на воздухот во заливот Маргерит. Ако овој тренд на затоплување продолжи, другите блиски ледени полици на Антарктичкиот Полуостров може да бидат загрозени. Но, би било потребно значително дополнително затоплување пред слични процеси да започнат со распаѓање на ледените полици Рос и Филхнер-Рон, кои помагаат да се стабилизира ледената покривка на Западен Антарктик.

Поврзано
--------

* Список на ледени полици на Антарктикот

Наводи
------

1. ↑  [hhttps://www.bas.ac.uk/data/our-data/publication/rapid-disintegration-of-the-wordie-ice-shelf-in-response-to/ Wordie Ice Shelf]

Надворешни врски
----------------

* USGS Antarctic Peninsula information Архивирано на 13 јули 2009 г.
* Scott Polar Research Institute
**Вестерботен** (швед. *За снимкава Västerbotten (помош·инфо)*) или **Западна Ботнија** е покраина (*landskap*) на северот на Шведска. Се граничи со покраините Онгерманланд, Лапонија, Норботен и Ботнискиот Залив. Позната е по своето сирење кое го носи името на покраината.

Управа
------

Традиционалните покраини во Шведска немаат административна или политичка функција, туку постојат само како културно-историски целини. Административниот округ Вестерботен се состои од сета истоимена покраина и јужниот дел на шведска Лапонија.

Географија
----------

Вестерботен се дели на градови и реони.

### Градови

* Умео
* Шелефтео

Највисока планина е Омлиден (550 м), а најголемо езеро е Бигдетрескет (29,2 км2)

Историја
--------

Некогашните граници на Вестерботен што навлегувале во Финска
Сè до завршувањето на Финската војна (или Руско-шведска војна) од 1808-1809 и Фредриксхамнскиот мировен договор, покраината Вестерботен опфаќала и мал дел од денешна Финска. Потоа тој дел ѝ припаднал на финска Лапонија.

Во 1810 округот Вестерботен е поделен на два дела. Северниот дел го добил името Норботен. Потоа мештаните во Норботен почнале да се нарекуваат Норботјани. Вака исцртаните граници постепено создале локален идентитет. Денес Норботен е посебна покраина.

Наводи
------

1. ↑  Вестерботен - Централна статистичка служба (шведски)

Надворешни врски
----------------

* Окружен административен одбор на Вестерботен (шведски)
* Вестерботен - туристички портал Архивирано на 24 април 2006 г. (шведски) (англиски) (германски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Краишта и покраини во Шведска |
| --- |
|  |
| Јеталанд | 
* Блекинге
* Бохуслен
* Вестерјетланд
* Готланд
* Далсланд
* Еланд
* Естерјетланд
* Сканија
* Смоланд
* Халанд

 | Мал штит на грбот на ШведскаМал штит на грбот на Шведска |
|  |
| Свеаланд | 
* Вермланд
* Вестманланд
* Даларна
* Нерке
* Седерманланд
* Упланд

 |
|  |
| Норланд | 
* Вестерботен
* Јемтланд
* Јестрикланд
* Лапонија
* Меделпад
* Норботен
* Онгерманланд
* Хелсингланд
* Херједален

 |

 |

Координати: 65°00′N 17°30′E﻿ / ﻿65.000° СГШ; 17.500° ИГД﻿ / 65.000; 17.500
Грчкиот бог Хермес
**Херметизам** — религија на доцната антика, и е основа на подоцнежниот западен езотеризам. Херметизмот се објаснува и како дел од „третиот столб" на западната култура, односно баланс меѓу грчката рационалност и библиската верба.

Херметизмот било движење на раниот западен езотерицизам, заедно со гностицизмот. Во својот систем на верувања содржи пантеизам и хенотеизам, односно учењето дека целиот универзум е дел од „Едното". Исто така го поддржува мислењето дека останатите ентитети како Господ, ангелите и духовните водачи, се елементарни и постојат во универзумот.

Реинкарнација
-------------

Во херметизмот се споменува реинкарнацијата. Како што изјавил Хермес Тримегист:

„О, сине, низ колку тела треба да поминеме, низ колку групи од демони, низ колку редиции од повторувања и циклуси на ѕвездите, пред да стигнеме кај Едниот?"
Некои сметаат дека ова не се однесува на реинкарнација на телото, туку на прераѓања во духовниот свет. Може да се однесува на бројните суптилни тела, како и на внатрешните и надворешните демони со кои треба да се соочиме за да достигнеме хеносис.

Морал, добро и зло
------------------

Хермес Тримегист објаснува во книгата 9 од *Корупс херметикум* дека *Ноус*, ги носи и доброто и злото, во зависност од тоа дали ги прима од Бога или од демоните. Господ носи добро, а демоните зло. Меѓу другото, демоните носат:

„прељуба, убиство, насилство кон таткото, осквернување на светото, безбожност, задушување, самоубиство со скокање од карпа и други демонски акции."
Ова очигледно покажува дека херметизмот вклучува чувство за моралност. Зборот „добро" се користи многу конкретно, и е ограничен на употреба само во врска со „Врховниот Бог". Само Господ (овде не се мисли на „Сè или Едното") е потполно ослободен од злото.

Понатаму се вели дека мачно е за некого да нема свои „деца" (не се мисли на биолошки деца, туку на свои творби). А Господ е „Татко", затоа што сите нешта се негова творба. Затоа, без разлика дали е мајка или татко, секој треба да направи (да создаде) нешто позитивно во својот живот.

Поврзано
--------

* Корпус Херметикум
* Хеленистички религии
* Смарагдна плоча
* Хермес Трисмегист

Наводи
------

1. ↑  (Van den Broek and Hanegraaff p. vii)
2. ↑  (*Патот на Хермес* стр. 33)
3. ↑  (*Патот на Хермес* стр. 42)
4. ↑  (*Патот на Хермес* стр. 28)
5. ↑  (*Патот на Хермес* стр. 29)
Водокула во Сисак
 Вкопан или подземен водосклад (Саксонија, Германија).
**Водосклад** — градба за складирање и чување вода во склоп на водоводната мрежа. Неговата главна цел е да ги изедначи дневните осцилации на потрошувачката и да постигне стабилност на работните притисоци во мрежата. Водоскладовите обично се направени со најмалку две комори за вода, оперативно поврзани со потребните цевководи, за да можат да работат одделно и заедно. Најчесто се градат од армиран бетон, челик, камен и слично, во зависност од видот на почвата, климатските услови и друго. Според положбата, со оглед на површината на тлото, водоскладовите најчесто се вкопани (подземни) или висински (водокула).

Водоскладот е градежен објект во кој водата се собира во делови од денот или ноќта кога потрошувачката е најмала, а се користи во оние периоди кога потрошувачката е зголемена над дневниот просек. Овие градби мора да бидат технички и санитарно беспрекорно изведени, а нивната зафатнина доволна да ја обезбеди потребната количина на вода во часовите на максимална потрошувачка, максимално напорен ден или за гаснење пожари. Се настојува да се предвиди местоположбата на водоскладотна таква висина што ќе го обезбеди потребниот доводен притисок за најкритичната точка на населбата.

Водокула
--------

**Водокула** е висински водосклад изграден на врвот на кула. Се гради во низински предели, каде што не е возможно да се изгради вкопан водосклад на повисока положба од која водата би се влевала во водоводниот систем по природен пад. Обично има релативно мала зафатнина, бидејќи неговата конструкција е 3 до 4 пати поскапа од изградбата на вкопан водосклад. Армиранобетонскиот или челиличниот склад се поставува на еден или повеќе столбови (од армиран или преднапрегнат бетон, челик или тула). Вкупната висина обично не надминува 40 метри. Има најразлични облици, условени од технички причини, но и од дизајнот, па често водоскладот станува препознатлив белег на населбата или градот.

Наводи
------

1. ↑   **vodosprema**, "Hrvatska enciklopedija", Leksikografski zavod Miroslav Krleža, www.enciklopedija.hr, 2016.
2. ↑   **vodovod**, "Hrvatska enciklopedija", Leksikografski zavod Miroslav Krleža, www.enciklopedija.hr, 2016.
**„Волшебниот стрелец"** (герм. *"Der Freischütz"*) е опера во три чина на германски јазик. Композитор на оваа опера е Карл Марија фон Вебер (1786-1826), додека автор на либретото по мотивите на народните приказни е Јохан Фридрих Кинд. „Волшебниот стрелец" денес се смета за една од првите опери од ерата на романтизмот.

Оваа опера ја имала својата премиера на 18 јуни, 1821 година во Кралскиот театар во Берлин. Операта веднаш доживеала успех, изведувана е ширум Европа и станала симбол на раѓањето на германската романтична опера.

Операта „Волшебниот Стрелец" влијаела на многу оперски композитори, а посебно на Рихард Вагнер, кој се смета за Веберов музички наследник.

Дејствието се случува во Чешка, после Триесетгодишната војна, околу 1648 година.

Ликови
------

Литографија на сцената од операта „Волшебниот стрелец" (Нирнберг, 1822 г.)

| Ликови | Глас |
| --- | --- |
| **Отокар**, чешки војвода | баритон |
| **Куно**, шумар | бас |
| **Агата**, неговата ќерка | сопран |
| **Еншен**, Агатова роднина | сопран |
| **Каспар**, млад ловец | баритон |
| **Макс**, млад ловец | тенор |
| **Замијел**, црн дух | говорна улога |
| **Килијан**, богат селанец | баритон |
| Пустиник | бас |
| Четири слугинки | сопран |
| Ловци, селани, слуги, дворјани |
|

Содржина
--------

Макс е заљубен во Агата, ќерката на шумарот Куно. Тој сака да го наследи Куно како шумар и да се ожени со Агата, но услов за тоа е да победи на натпреварот во стрелање. Во првиот обид не успева. Каспар ја продал својата душа на злобниот дух Замијел. Тој го уверува Макс да употреби магични куршуми за да победи, а Макс тоа го прифаќа.

Агата е нервозна, а Еншен ја смирува. Макс се појавува и веднаш заминува со објаснување дека оди да го бара еленот кој го убил во долината на волците. Таму, сред привидувања и чудни звуци, Каспар подготвува седум куршуми за Макс. Последниот од нив ќе се однесува по вољата на Замијел, но Макс тоа не го знае.

Агата се подготвува за свадбата со Макс. Ѝ се јавуваат ноќни мори, но Еншен повторно ја теши.

Користејќи ги тие шест магични куршуми, Макс победува на натпреварот во стрелање. Војводата му наредува да пука во бел галеб со својот седми куршум. Макс пука, галебот одлетува, а Агата паѓа неподвижна. Подоцна ѝ се враќа свеста и изгледа дека ја спасил Пустиникот. Се открива дека Каспар е мртов (го убил бесниот дух Замиел). Макс признава дека бил во сојуз со злобниот Замијел.

Со посредство на пустиникот, војводата му одредува симболична казна. Се најавува дека Макс и Агата ќе се венчаат за една година.

Оркестрација
------------

* 2 флејти
* 2 обоа
* 2 кларинети
* 2 тромбони
* 4 хорни
* 2 труби
* 3 тромбони
* тапани
* гудачки инструменти: (виолини I, виолини II, алто виолини, виолончели, контрабаси)

**Времетраење**: околу 2 часа - 2 часа и 15 минути

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Волшебниот стрелец" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 231986118
* GND: 30017148X
* BNF: cb14000826m (податоци)

 |

 |
**Тереза Хрохова** (родена на 24 февруари 1996 година)  е чешка тркачка на долги патеки. Таа се натпреварувала во женски полумаратон на Светското атлетско првенство во полумаратон во 2020 година што се одржа во Гдиња, Полска.

Во 2019 година, таа се натпреварувала во женски полумаратон на Летната универзијада што се одржала во Неапол, Италија. Таа завршила на 13-то место.

Хрохова се натпреварувала во женскиот маратон на Светското атлетско првенство во 2022 година што се одржа во Јуџин, Орегон, САД. Таа завршила на 17-то место.

Наводи
------

1. ↑  „Tereza Hrochová". *World Athletics*. Посетено на 20 October 2020.
2. 1 2  „Women's Half Marathon" (PDF). *2020 World Athletics Half Marathon Championships*. Архивирано од изворникот (PDF) на 17 October 2020. Посетено на 17 October 2020.
3. 1 2  „Athletics Results Book" (PDF). *2019 Summer Universiade*. Архивирано од изворникот (PDF) на 10 June 2020. Посетено на 10 June 2020.
4. ↑  „Noční budíček, pak životní výsledek. Další maratony? To mě teď děsí, říká Hrochová". *sport.cz*. Посетено на 19 July 2022.

Надворешни врски
----------------
**Титан** или **Титан Планина** (грчки: *Τίτανος Όρος*; латински: *Titanus Mons*) ― планина во античка Тесалија, спомната од Хомер во *Илијадата* како во близина на античкиот град Астериум. И Хомер и Страбон забележуваат дека врвовите на планината се бели.  Денешниот врв, планината Титан, го зачувал античкото име.

Наводи
------

1. ↑  Хомер. *Илијада*. 2.711.
2. ↑  Страбон. *Географија*. 9.5.18. Броеви на страници кои се однесуваат на изданието од Исак Казобон.
3. ↑  Лундски универзитет. *Дигитален атлас на Римското Царство*. (англиски)

39°33′05″ N; 22°10′37″ E﻿ / ﻿39.55148° СГШ; 22.17704° ИГД﻿ / 39.55148; 22.17704
**„Теразие"** (српски: *Теразије*) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт".

Содржина
--------

Еден октомвриски ден, авторот поминува низ плоштадот Теразие во Белград, влегува во една кафеана каде веќе се наоѓа Добрица и му покажува една книга со толкување на кинеските броеви. Тогаш, тој сфаќа дека зборува на туѓ јазик и дека никој не го разбира. Кога излегува надвор, еден минувач го допира во увото и во него го препознава пријателот Саша Петров. Наеднаш почнува силен дожд и плоштадот е поплавен, а тој ја гледа Оља Ивањицки која бара помош од него. Тој ѝ дава инструкции за да се искачи по скалите нагоре по паркот, но сфаќа дека е сам на плоштадот и дека, всушност, тој слегува надолу по скалите. Затоа, се враќа назад и седнува во кафеаната во хотелот „Москва". Надвор го здогледува познаникот Васко и го кани да му се придружи. Васко му раскажува за една девојка која била стрелана за време на Втората светска војна, а пред смртта, побарала да биде заведена со туѓо име. Тогаш, авторот сфаќа дека неговиот соговорник не може да биде Васко, кој умрел две години по неговата смрт, а тоа значи дека и тој е некој друг. Гледајќи дека има црна рака, сфаќа дека тој и соговорникот се други луѓе кои живеат со нивните имиња.

Наводи
------

1. ↑  Milorad Pavić, *Ruski hrt i nove priče*. Beograd: Književne novine, 1986, стр. 130-134.
**Заливот Теремба** или **Баје Теремба**, порано познат како **Залив Ураи**, ― залив во југозападна Нова Каледонија. Западно од него лежи Заливот Моинду, а на југоисток заливот Шанбејрон кој е одделен со островот Лебрис. Реката Ла Фоа влегува во морето преку мочурлива област кај заливот Теремба од североисток. Значајна тврдина, Форт Теремба, позната како затвор за депортирани, лежи спроти вливот на реката. На 12 јули 1922 година, бродот Франција II се насукал на гребенот на заливот.

Координати: 21°45′33″S 165°43′43″E﻿ / ﻿21.75917° ЈГШ; 165.72861° ИГД﻿ / -21.75917; 165.72861

Наводи
------

1. ↑  *Гугл карти* (Map). Google. `|access-date=` бара `|url=` (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Therése Sjömander Magnusson (2013)
**Терезе Сјамандер Магнусон** (родена на 9 април 1970 година) — шведски истражувач на вода и шеф на Институтот за нордиска Африка .

Животопис
---------

Терезе Сјамандер Магнусон има титула доктор на науки за управување со водни ресурси од Универзитетот Линкепинг во Шведска и долгогодишно искуство во развојна помош на земјите во развој. На 18 јули 2019 година, шведската влада ја назначила за нов директор на Нордискиот африкански институт, позиција што ја презела на 1 октомври 2019 година. Претходно работела во Стокхолм Меѓународен институт за вода .

Наводи
------

1. ↑  SIWI. „Therese Sjömander Magnusson, PhD". *Stockholm International Water Institute*. Архивирано од изворникот на 2019-08-20. Посетено на 2019-08-20.
2. ↑  „Intervju med Therese Sjömander Magnusson – chef för Unescos första forskningscenter i Sverige « Svenska Unescorådet". *www.unesco.se*. Посетено на 2019-08-20.
3. ↑  „Press release from the Swedish Ministry of Foreign Affairs, 18 July 2019: New Director for the Nordic Africa Institute".
**Тиквешкиот зборник** пронајден во селото Мрзен Ораовец, Тиквешко, претставува ракописен текст од XVI век, а се чува во Софиската народна библиотека под бр. 677. Ракописот претставува зборник со смесена содржина и содржи разни по тематика книжевни дела. Меѓу овие дела се наоѓаат и расказот за крчмарката Теофана, апокрифниот циклус за старозаветниот патријарх Аврам, словот за Самсон, новозаветниот апокриф „Видение Павлово", еден од петте преписи на Солунската легенда, Слово заради страшниот суд, делови од Разумникот, Филологот итн. Од зборникот се зачувани 123 листови. Притоа, освен за историчарите на литературата, Тиквешкиот зборник е мошне интересен и за оние кои се занимаваат со историјата на нашиот јазик. Во него, на пример, наоѓаме траги од македонскиот народен говор (аналитичко образување на компаративот кај придавките, распаѓање на падежниот систем и сл.) што недвосмислено укажува дека зборникот е пишуван на македонски терен од пишувач Македонец. За овој зборник Вера Антиќ одбрани докторска теза, а Димитар Пандев - магистерски труд.

Наводи
------

1. ↑  Речник на старата македонска книжевност, Ѓорѓи Поп-Атанасов, Скопје, 1989, стр.279
Тереза де Лауретис
**Тереза де Лауретис** е професор по историја на свеста во Санта Крус и голем критичар на меѓународниот феминизам, филмот и „љуеер" студиите. Лауретис ги преплетува семиотиката со феминизмот за да докаже дека родовите идеологии ги обликуваат производите на кинематографијата и процесите, технологиите на репрезентациите на кинематографијата.

Нејзиниот важен придонес на теориите на женското посматрање е тврдењето дека нашата родова субјективност е конструирана низ нашите културни практики, а не само низ значењата на поединечните културни производи. Исто така тврди дека постојат „два", а не еден женски посматрач; жената посматрач конструирана од филмот и жената посматрач како историски субјект.

Лауретис тврди дека посматрачите ја „прават одново" родовата репрезентација од филмот низ пародија и преку внесување на нивното сопствено историско разбирање во секое погледнато искуство. Сето ова го комбинира за да ги поткопа хетеросексуалните пораки и родови стереотипи.

Белешки
-------

1. ↑  „Водич во феминистичката и родовата терминологија". Здружение на граѓани Акција Здруженска, Скопје. 2007-05-30. Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2007-06-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзани со феминизмот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 234270747
* LCCN: n80070585
* ISNI: 0000 0003 8564 0180
* GND: 137804814
* SUDOC: 066757142
* BNF: cb12686829h (податоци)
* BIBSYS: 90154440
* NKC: mub20231189557
* BNE: XX968725
* CiNii: DA00896822

 |

 |
Гроб на непознат јунак во Москва
 Споменик „Вечен оган", Сараево
**Вечен пламен** е пламен, ламба или факел кој гори непрекинато на неопределено време. Повеќето вечни пламени се запалени намерно, но некои се природни појави предизвикани од природно протекување на гас и на слични процеси, а повеќето од нив можат да горат со децении или векови.

Во древните времиња, луѓето вечниот пламен го палеле со дрвја или со маслиново масло; денес, вечните пламени се одржуваат со снабдување со пропан или природен гас. Вечниот пламен најчесто комеморира личност или настан од национално значење или служи како потсетник за посветеноста кон заедничката цел, како што е меѓународниот мир .

Верско и културно значење
-------------------------

Вечниот оган е долгогодишна традиција во многу култури и религии. Во древниот Иран, избраниот свештеник го одржувал *атарот* и го претставувал концептот на *божествените искри* или *амеш спента*, како што го толкува зороастријанизмот .

Вечниот пламен е исто така компонента на еврејските религиозни ритуали кои што се извршувале во Табернаклот и подоцна во ерусалимскиот храм, каде што заповедта бара огнот постојано да гори на Олтарот. Модерниот јудаизам ја продолжува сличната традиција со одржување на т.н. светилки на светилиштето, на н*ер Тамиду*, секогаш запалени над ковчегот во синагогата. По Втората светска војна, таквиот пламен доби значење како потсетник на шесте милиони Евреи убиени во Холокаустот .

Нацијата Чироки го одржувала пламенот во седиштето на владата сè до укинувањето на нивната влада според Законот за преселување на Индиците од 1830 година. После тоа, жарот на последниот оган на владата бил пренесена на запад за новиот дом на нацијата на територијата на Оклахома. Пламенот подоцна бил однесен назад на последното седиште на владата во Националниот парк Ред Клеј во југоисточниот Тенеси, во Музејот на Чероки Индијанците во Чероки и во Племенскиот комплекс на Нацијата Чироки во Телекви.

Во Кина, некогаш било вообичаено да се запали ламба како аспект на обожување на предиво; била ставана пред плакетата за духот на олтарот предиво на семејството .

Поврзано
--------

* Вечен оган (Сараево)
* Олимписки пламен

Наводи
------

1. ↑  Takht-e Sulaiman - UNESCO World Heritage Centre
2. ↑  ЛЕВ 6:12 : "И ватра на олтару ће да гори у њему, неће се угасити и свештеник ће свако јутро стављати дрва на њега, и положите жртву паљеницу, а он ће спалити маст на даровима" Свето Писмо (верзија Кинг Џејмс)
3. ↑  Morris, Charla Jean (2011). *From the First Rising Sun: The Real First Part of the Prehistory of the Cherokee People and Nation According to Oral Traditions, Legends, and Myths*. AuthorHouse. стр. xvii. ISBN 978-1-4634-3644-5.
4. ↑  „Settling the Dead: Funerals, Memorials, and Beliefs Concerning the Afterlife". Asia for Educators, Columbia University. Посетено на 2. 5. 2014. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**„Вечера во меаната Кај прашалниот знак"** (српски: *Вечера у крчми „Код знака питања"*) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт".

Содржина
--------

Една јануарска вечер, авторот седи во кафеаната „Кај прашалниот знак" со група меѓу кои и Влада Урошевиќ, Зоран Мишиќ и Божа Вукадиновиќ, иако последните двајца биле мртви. По неко време, тој ја напушта кафеаната, а со него излегува една жена за која дури тогаш се сеќава дека се вика Емилија. Надвор, нему сè му изгледа чудно и тогаш се утврдува дека, всушност, тој се наоѓа во еден расказ на Урошевиќ. Исплашен, тој се враќа во кафеаната, а таму доаѓа и Урошевиќ, исто така, преплашен, зашто се нашол во еден расказ од авторот. По некое време, тие сепак ја напуштаат кафеаната, а еден камион го удира раскажувачот, токму како во една сцена од расказот на Урошевиќ.

Наводи
------

1. ↑  Milorad Pavić, *Ruski hrt i nove priče*. Beograd: Književne novine, 1986, стр. 82-86.
Трут
**Трутови** — најголемите пчели во пчелните колонии. Единствената цел на трутовите во животот е да се парат со матицата и за нив нема друга корисна улога во колонијата. Повеќето трутови умираат пред парење, или затоа што се стари или затоа што работничките ги истуркуваат од гнездото. Неколкуте трутови кои успеваат во парењето со матицата можат да го направат тоа само еднаш бидејќи умираат по парењето. По успешното парење им се откинува половиот орган и трутот паѓа мртов на земја. Трутовите можат да се парат по 16-тиот ден од животот. Кога трутот ќе достигне полова зрелост, ги започнува своите ориентациони кругови во близина на својата кошница. Полово зрелите трутови имаат тенденција да се собираат попладне во рој кој често се нарекува комета заради својот изглед. Таквите роеви можат да содржат од неколку стотици до неколку илјади дронови. Во текот на неговиот живот, трутот оди на 25 такви летови, кои траат приближно 30 минути. Кога почнува постуденото време, на крајот на есента и почетокот на зимата, количината на храна во кошницата станува пооскудна, па работничките ги исфрлаат трутовите и ги оставаат да гладуваат.

Поврзано
--------

* Матица
* Пчела работничка
* Пчела
* Медоносна пчела

Наводи
------

1. ↑  „трут" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „трут" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Winston, Mark L. (1991). *The Biology of the Honey Bee*. Harvard University Press. стр. 41. ISBN 0-674-07409-2.

Надворешни врски
----------------

* Трут на семрежното место на „Пчела"
* Снимка од трут одблиску
* Видео со исфрлање трут од кошницата
* Трут
**Тисакечке** — град во Унгарија. Тисакечке е еден од најважните градови во кругот Бач-Кишкун .

Знаме на Тисакечке
Според податоците од 2009 година, во Тисакечке имало 11.504 жители.

Географија
----------

Градот Тисакечке се наоѓа во централниот дел на Унгарија. Од Будимпешта градот е оддалечен околу 130 километри југоисточно. Градот се наоѓа во централниот дел на Панонската Низина, на левиот брег на реката Тиса. Надморската височина на градот е околу 85 метри.

Партнерски градови
------------------

* Германија Либеке, Германија
* Романија Лунка де Сус, Романија

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
**Тил Линдеман** ( роден на 4 јануари 1963 година) — германски пејач, текстописец, музичар, глумец, поет и пиротехничар. Тој е главен вокалист на германскиот бенд Рамштајн и германско-шведското дуо Линдеман. Тој е познат по неговиот мускулен раст, бас глас и неговите уникатни сценски изведби (кои вклучуваат и употреба на пиротехника ). Тој е исто така познат по текстот во неговите песни, од кои некои предизвикале контроверзии.

Раммстајн има продадено над 45 милиони плочи во светот и пет од нивните албуми добиле статус платина. Линдеман се наоѓа на списокот на "50 најголеми фронтмени на метал групи на сите времиња" на создадена од роудранер рекордс. Тој се појавил во помали улоги во неколку филмови и има објавено две книги, едната со наслов *Messer* (2002 година), а другиот *со наслов In Stillen Nächten* (2013 година). 

 Линдеман на концерт на Рамштајн за време на изведбата на песната "Енгел ", облечен во ангелски крилја опремени со оганофрлачи

Личен живот
-----------

Првата ќерка на Линдеман, Нел (родена во 1985 година), била спомната во едно германско интервју во кое тој рекол дека поминал седум години како самохран татко. Тој има еден внук преку Нел. Тилј има уште една ќерка, Мари Луиз (родена 1993 година), со поранешната сопруга Ања Кеселинг. Тој бил заедно со медиумската личност Софија Томала од април 2011 до ноември 2015 година. Вели дека е атеист. Ја почитува традицијата во голема мера. Изјавил дека не му се допаѓа како американската култура и политика се шири низ целиот свет. 

 Линдеман на настап во февруари 2012 година

Надворешни врски
----------------

* Till Lindemann на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)



1. ↑  Bettendorf, p. 117.
2. ↑  „Rammstein vocalist Till Lindemann admitted that he hates the noise". *RIA Novosti*. 6 July 2012. Посетено на 10 November 2014.
3. ↑  „Till Lindemann – Biography". *IMDb*. 2014. Посетено на 22 June 2014.
**Вечниот претседател на Републиката** (공화국의 영원한 주석) е назнака или функција во Северна Кореја која е создадена со амандман од уставот на државата на 5 септември 1998 година. Како вршител на оваа „функција" е починатиот претседател на Северна Кореја Ким Ил-сунг. Тој бил претседател на државата до неговата смрт во 1994 година. Во 1998 година била укината функцијата претседател и била воведена сегашната „Вечен претседател на Републиката" која се однесува за умрениот водач. Оваа функција во уставот на државата се споменува само во воведот, не во амандманите за поделба на власта, нема ингеренции, политичка моќ и не е поврзана со други функции. Ингеренциите на претседателот биле поделени на три функции: премиер на Северна Кореја, Претседател на Врховоното Народно Собрание и претседателот на Националната комисија за одбрана на Северна Кореја, која ја извршува Ким Џонг-ил и кој уставно е назначен за *Врховен водач* на државата.

Поврзано
--------

* Претседател на Северна Кореја
* Ким Џонг-ил
* Ким Ил-сунг
* Северна Кореја

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Северна Кореја е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |