recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Единство 3 Јуни, 1947
**Единство** — македонски месечен весник, орган на Окружниот одбор на НОФ за Костурско, на македонски и на грчки јазик.

Го издавал Главниот оддел за агитација и пропаганда на НОФ за Егејска Македонија. Главен уредник бил Мичо Губиденов. Бил умножуван на шапилограф. Весникот се издавал еднаш месечно, во Костурско од 1947 до 1949 година.

Под ист наслов бил печатен и органот на секцијата на НОФ во Булкес, Војводина. Од мај, 1949 година во рамките на весникот, двапати месечно на две страници излегувал билтен под наслов „Вести", а информирал за настаните во Грција и за дејноста на ДАГ.

Наводи
------

1. ↑  *Д-р Ристо Кирјазовски, Македонскиот печат во Егејскиот дел на Македонија во текот на Граѓанската војна (1945-1949), „Историја", VIII, 2, Скопје, 1972, 93-119*
2. ↑  *Д-р Боро Мокров - М-р Томе Груевски, Преглед на македонскиот печат (1885–1992), Скопје, 1993, 146*
3. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 174–175. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јордан Костадинов Иванов** (роден на 9 ноември 1932

 година во Белица, Бугарија - починал на 23 август 2019

 во Сандански, Бугарија) — македонски национален деец од Пиринскиот дел на Македонија, борец за националните права на Македонците под Бугарија.

Јордан Костадинов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, Мелничко. Мајка му е родена во селото Врапча, а татко му во селото Оштава.

Како македонски национален активист бил двапати затворан од бугарската власт, секогаш со задолжителен престој во најтешки затворски услови: без доволно храна и вода, во темна и студена ќелија. Првиот пат во 1974 година заедно со Кирил Панчев како членови на Независната македонска организација „Илинден" на 3 години затвор. 1982 година Јордан Костадинов бил повторно осуден на две години затвор и 5 години без право да живее во Благоевград.

Во 1990 е еден од основачите на ОМО Илинден и е избран за претседател на организацијата. Починал на 23 август 2019

 во Сандански.

Надворешни врски
----------------

* Интервју со Јордан Костадинов Архивирано на 7 септември 2008 г.
* Јордан Костадинов на ТВ
* За тортурата врз македонското малцинство Архивирано на 24 јули 2008 г.
* Јордан Костадинов на ТВ

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2011-04-03. Посетено на 2008-12-30.
**Дразница** или **клиторис** (грчки *κλειτορίς*) или **дразница** — женски полов орган. Дразницата е најчувствителната ерогена зона на жената, и основен анатомски извор на женското сексуално задоволство. Познавањето за дразницата е значително засегнато од културните сфаќања за органот. Студии укажуваат на тоа дека знаењето за неговото постоење и анатомија е слабо во споредба со она на другите сексуалните органи, и дека повеќе едукација за тоа би можело да помогне во ублажувањето на социјалните стигми поврзани со женското тело и женското сексуално задоволство; на пример тоа што женската мастурбацијата е табу тема.
На конференцијата за Канадското Друштво на Жени во Филозофијата во 2002 година, д-р Ненси Туана тврдеше дека дразницата е непотребна за размножувањето; Таа вели дека тој е игнориран поради "стравот од задоволство. Тоа е задоволство одделено од репродукција. Тоа е стравот." Таа оцени дека овој страв предизвикува незнаење, кое става превез врз женската сексуалност. О'Конел тврди "тоа се сведува на соперништвото меѓу половите: Идејата дека едниот пол е сексуален а другиот репродуктивен. Вистината е дека и двата се сексуални и репродуктивни."
Портрет на Јохан Георг Ваглер
**Јохан Георг Ваглер** (германски: *Johann Georg Wagler*; 28 март 1800 - 23 август 1832) бил германски херпетолог.

Ваглер е роден во Нирнберг. По завршувањето на средното образование, се запишал на Нирнбершкиот универзитет. Подоцна се преселил во Минхен и Работел како помошник на Јохан Баптист фон Спикс сè до неговата смрт во по смртта на Спикс во 1826 г, кога бил назначен за директор на Зоолошкиот музеј при Минхенскиот универзитет. Работел на обемни збирки што ги донел од Бразил и го напишал трудот „Монографија за папагалите" (*Monographia Psittacorum*, 1832), каде се опишува и сината ара.

Починал во 1832 г. од повредите што си ги задал кога случајно самиот се застрелал со пушка додека истражувал во Мозах, Минхен.

Дела
----

До денес се објавени четири Ваглерови дела:

* *Monographia Psittacorum (1832)* (Минхен), заедно со Александар Ветмор.
* *Natürliches System der Amphibien : mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel : ein Beitrag zur vergleichenden Zoologie (1830)* (Минхен). Заедно со Чарлс Ричмонд Волес.
* *Serpentum Brasiliensium species novae = ou, Histoire naturelle des espèces nouvelles de serpens : recueillies et observées pendant le voyage dans l'intérieur du Brésil dans les années 1817, 1818, 1819, 1820 (1824)* (Минхен). Заедно со Јохан Баптист фон Спикс.
* *Wagler's Six ornithological memoirs from the 'Isis.' (1884)* (Лондон). Уред: Sclater, P.L.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2014-10-12. Посетено на 2013-06-07.
2. ↑

* Adler, Kraig, editor. 1989. *Contributions to the History of Herpetology*. Society for the Study of Amphibians and Reptiles (SSAR). ISBN 978-0916984199.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 35225072
* LCCN: n85829221
* ISNI: 0000 0000 3816 3236
* GND: 117093653
* SELIBR: 345879
* SUDOC: 086239694

 |

 |
Иван Вазов
**„Под јаремот"** (бугарски: Под игото) — роман во три делови на бугарскиот писател Иван Вазов, целосно објавен за првпат во 1894 година и посочен како прв пример за роман во бугарската книжевност. Творбата е најпопуларното и ценето дело на писателот.

Романот е напишан за време не прогонот на Вазов во Одеса и е пренесен во Бугарија со руска дипломатска пошта. Бил издаден од издавачката куќа „Т. Ф. Чипев".

Поднасловот на романот гласи „Од животот на Бугаринот во предвечерието на Ослободувањето". Бил напишан во периодот 1887–1888 во Одеса (тогаш Руско Царство, денес Украина). Првиот дел бил објавен по првпат во 1889 година во „Зборник за народни умотворби, наука и книжнина". Во 1890 година, во истиот зборник биле објавени и другите делови. Во 1894 година бил објавен како самостојна книга.

Според издавачот „Бук рајет" (Book riot) „Под јаремот" е книга на бугарски јазик преведена на најмногу странски јазици - 30+.

Наводи
------

1. ↑  „THE MOST TRANSLATED BOOKS IN EUROPE". Book riot. 26.08.2021. Посетено на 4 септември 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Полн текст на творбата
* Vаzoff, I. Undеr thе Yokе. А Romаncе of Bulgаriаn Libеrty. With аn Itroduction by Е. Goss. А Nеw аnd Rеvisеd Еdition. London, 1912

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 51152682497423310831
* GND: 4500047-5

 |

 |
**Надворешен отвор на мочен канал** — отвор кој се наоѓа во надворешните полови органи кај мажот и жената. Кај мажот, отворот се наоѓа на врвот на главата на пенисот, а кај жената се наоѓа зад клиторисот од вагината. Низ отворот се исфрлува урината.

Мажи
----

Кај мажите отворот се наоѓа на врвот на главата на пенисот. Отворот е долгнавест и поставен вертикално. Отворот зависи од маж до маж. Несоодветната поставеност на отворот се нарекува хипоспадија. Во таков случај, отворот е поставен под главата на пенисот. Ако отворот е поставен на горниот дел од пенисот тогаш таа состојба се нарекува еписпадија.

Жени
----

Кај жените, отворот се наоѓа 2.5 см позади главата на дразницата и веднаш пред вагината.

Дијаграми
---------

* Дијаграм на пенисДијаграм на пенис
* Дијаграм на женски полови органи.Дијаграм на женски полови органи.

Поврзано
--------

* Глава на пенис
* Мочен канал
* Вагина

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Надворешен отвор на мочен канал" на Ризницата ? |

* *External+urethral+orifice* на eMedicine

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со сексуалноста е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Косово во портокалова боја
**Приклучувањето на Косово кон Европската Унија** е цел на односите меѓу двата ентитети. Единствената пречка засега за присоединувањето на Косово во ЕУ е нејзината успешна декларација за независност од 2008 година. Независноста на земјата не е признаена едниствено од Шпанија, Словачка, Кипар, Романија и Грција, како членки на ЕУ. Високиот претставник на Европската Унија за надворешна политика, Кетрин Ештон, изјавила дека иако сите земји членки на унијата не го признале Косово, сепак постооела согласност дека Косово и регионот имаат европска перспектива. Покрај Црна Гора, и Косово како своја официјална валута го користи еврото.

Европската комисија во својот годишен доклад за напредокот на земјите кандидати и потенцијални кандидати изјавила дека Косово се наоѓа пред голем предизвик. Според комисијата, земјата треба многу бргу да се справи со корупцијата и организираниот криминал, заштита на српското малцинство, изгласување на европски закони и друго.

Поврзано
--------

* Приштина
* Косово
* Европската Унија
* Приклучување на Македонија кон ЕУ

Наводи
------

1. ↑  *Ex-UN envoy Ahtisaari: 'Refusal to recognise Kosovo hampers EU enlargement'*, 8 септември 2009, Архивирано од изворникот на 2010-02-06, Посетено на 2019-11-25
2. ↑   Kosovo´s Semi-Sovereign Status and its Effects on EU Accession for the Western Balkans
3. ↑   Pressure eases on anti-independence five
4. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2014-08-19. Посетено на 2019-11-25.
5. ↑  *The EU Enlargement Process: A Year of Progress in the Western Balkans and Turkey*
6. ↑

Надворешни врски
----------------

* Односи Косово-ЕУ (англиски)
Овошен пазар во Барселона
**Фрутаријанството** е вид на исхрана составена само од плодови. Луѓето кои практикуваат ваков тип на исхрана се нарекуваат фрутаријанци. Тие сметаат дека фрутаријанството е природен и исконски вид на човековата исхрана и дека првите библиски луѓе Адам и Ева во рајската градина биле фрутаријанци. Исто така сметаат дека ниту едно живо суштество, вклучувајќи ги тука животните и растенијата, не сака да биде убиено. Поради тоа тие ги јадат само плодовите кои овошките самите ги даваат, за разлика од веганите кои го јадат и коренот, стеблото, лисјата, цветовите и семињата.

Објаснението кое фрутаријанците го даваат е следно: „Јаболкницата дарува плод за да го береме и изедеме, а ако ние тоа не го сториме, јаболкото самото ќе падне на земјата и тука ќе ја изеде некое друго живо суштество. Но самото дрво ќе продолжи да живее и уште долга низа на години ќе носи јаболка, ќе дарува кислород и уште многу друго. Не е неопходно некому да се одземе животот за да ние можеме да живееме."

**Радикалните фрутаријанци** јадат исклучиво овошни плодови кои самите паднале од дрвото.

Погледни исто така
------------------

* Веганство
* Вегетаријанство

Надворешни врски
----------------

* Фрутаријанство (на англиски) Архивирано на 4 јануари 2010 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија храната е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**БК-3** ― хрватски борбен шлем произведен од Шестан-Буш (Šestan-Busch), и е стандарден борбен шлем на Вооружените сили на Хрватска. Исто така, широко е извезуван до многу потрошувачи од НАТО и од Блискиот Исток.

БК-3 го заменил Шестан-Буш БК-9, кој бил првата хрватска верзија на Гефехтсхелм (Gefechtshelm) М92, освен што го користел првичниот систем PASGT, од Соединетите Држави, за поврзување со главата.

Дизајн
------

БК-3 е направен од арамидно влакно, со антибалистичко ниво на заштита IIIA според NIJ 0106.01 и антибалистичка заштита v50≥ 650 м/с според STANAG 2920. Шлемот порано бил направен од кевлар. Обликот на шлемот е многу сличен на шлемот Гефехтсхелм М92 на Сојузната одбрана (Bundeswehr), кој самиот е изведен од шлемot ПАСГТ од Соединетите Држави. Како и кај германскиот M92, БК-3 доаѓа со лента за брадата со три точки.

Šestan-Busch имаат патенти за нивната конструкција со „технологија без завртки" на нивните шлемови и за нивните системи за заштита на главата т.н. „SHOTECK inside equipment". Најновата верзија има вградени странични шини за светла и преден NVG држач.

Корисници
---------

* Хрватска: Вооружени сили на Хрватска[]
* Египет: Широко користен од Египетските специјални сили, Републиканска гарда и пешадиски единици.
* Литванија: Литвански копнени сили[]

Наводи
------

1. ↑  „Composite Helmet, Ballistic helmets, Military helmets LITHUANIA, LITHUANIAN helmet, Kevlar helmet".
2. ↑  „Composite Helmet, Ballistic helmets, Military helmets CROATIA, CROATIAN CROAT helmet, Kevlar helmet composite helmets index".
3. ↑  „BK-3 helmet | ŠESTAN BUSCH". 28 август 2020.
4. ↑  „R&D and production | ŠESTAN BUSCH".

Надворешни врски
----------------

* Шестан-Буш и хрватската одбранбена програма
* Подробности за производот БК-3
| Верници во Данска |
| --- |
|  |  |  |
| Евангелисти околу |    | 31 % |
| Муслимани |    | 3,7 % |
| Будисти |    | 0,1 % |
| Хиндуисти |    | 0,1 % |
| Нерелигиозни околу |    | 60 % |

Од поголемиот број на религиозни заедници во Данска, една од најголемите е Лутеранската Црква на Данска, која е официјална државна религија. Втората најголема религиозна организација е исламот, поради масовните имиграции кон крајот на XX век.

Во принцип, Данците не се многу религиозни, а како факт се зима премалата посетеност на црквата од страна на населението. Според податоци од 2005 година изврѓени од страна на Зукермен  Архивирано на 22 август 2009 г. Данска е третата земја во Европа со највисок процент на атеисти највисок процент на атеисти, кој процент се движи помеѓу 43% и 80%. Според друго истражување, онаа на Евробарометар од 2005 година, 31% од граѓаните на Данска одговориле дека "тие веруваат во Бог". Иако Божик се смета за дански прзник, истиот главно произлегува најверојатно од нејзините културни традиции.

До крајот на 2007 година, 82,1%  биле членови на Евангелска Лутеранска црква, чиј процент во 2008 година се намалил на 81,5%. Сепак, овој податок е сличен и кај останатите земји од Скандинавија, северозападна Европа и Британија.

Според Одделението за проучување на религијата на Универзитетот во Орхус, Данска, исто така, постојат околу 20.000 верници на будизмот во Данска. а вкупниот процент на муслимани во Данска е околу 3,7%.

Наводи
------

1. ↑  „Eurobarometer on Social Values, Science and technology 2005 - page 11" (PDF). Посетено на 2007-05-05.
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2011-05-27. Посетено на 2009-10-14.
3. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2011-11-12. Посетено на 2009-10-14.
4. ↑  „Journal of Global Buddhism, Article by Jørn Borup, Department of Study of Religion at University of Aarhus, Denmark. 2008, based on research from 2005". Архивирано од изворникот на 2012-02-16. Посетено на 2009-10-14.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Религија во Европа  |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 

 |

 |
**Божур** (латински: *Paeonia*) е род на повеќегодишни растенија од истоимено семејство (). Тоа е тревни или полудрвенести растенија со подземно туберозно задебелено стебло, со двојни, тројни или повеќекратно поделени, наизменично распоредени лисја. Цветот е голем, единствен, полусиметричен, црвено-розова по боја. Овошјето е во форма на вреќа со голем број големи семиња. Цвета во пролет од март до мај. Разни видови пиони растат диви и се одгледуваат како наши омилени народни цвеќиња. Еднаш на училиште, а денес само во народната медицина, се користат цвеќиња, поретко клубени и семиња, за третман на епилепсија, голема кашлица, за смирување на возбудениот нервен систем, за лекување на хемороиди итн. Билката е **отровна** и не е доволно тестирана хемиски или клинички. На некои места, божурот сè уште се користи како лек. Случаите на труење не се невообичаени, бидејќи не-стручњаците не ја знаат дозата или начинот на употреба на божурот. Коренот содржи танин, есенцијално масло, маснотии, шеќер, некои алкалоиди и други непознати состојки. Хомеопатската медицина користи свеж корен.

Цветот содржи танин и пеонидин (една гликозидна антоцијанинска боја). Некогаш се користело против епилепсија, а денес на некои места против спазматична кашлица и како состојка на чај за пушење и за астматичари.

Семето содржи мрсно масло, шеќер, танини, смола и боја. И некогаш се користеше против епилепсија. Предизвикува повраќање. Кај нас жените го користат за регулирање на менструацијата и така најлесно се јавува труење.

Не се препорачува употреба на божурот за лекување.

Во Србија има пет видови заштитен див божур. 

* обичен (латински: *Paeonia officinalis*) во Тара, Голина (кај Заечар) и во Косово
* банатски божур латински: *Paeonia banatica*) со живеалиште во Делиблатско Песочиште
* степски, тесен лист или тенок лист божур (латински: *Paeonia tenuifolia*)
* машки божур (латински: *Paeonia corallina*)
* Косовски божур (латински: *Paeonia peregrina*) најраспространето, со живеалиште во источна Србија и Косово

Народни имиња
-------------

Народни имиња: арапче, божур, божур, брожва, деветок, роза-дух, женски божур, цвет од крал, курјак, мачур, прстен, цвеќиња од тројство, тројачка рожица, туркарика.

Видови на божур
---------------

* Тревни видови (околу 30 видови):

* Вуди видови (околу 8 видови)

Наводи
------

1. ↑  Чајкановић, Веселин (1994). *Речник српских народних веровања о биљкама*. Београд: Српска књижевна задруга.
2. ↑  „Catalogue of Life". Архивирано од изворникот на 2018-04-16. Посетено на 15. 1. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------
Цар на МексикоПредлошка:SHORTDESC:Цар на Мексико

**Максимилијан** (6 јули 1832, Виена, Австрија-19 јуни 1867 Керетаро, Мексико) бил надвојвода на Австрија и цар на Мексико.

Животопис
---------

Бил помлад брат на австрискиот цар Франц Јосиф I, служел во Австриската воена морнарица и како генерален гувернер на Ломбардско-Венециското Кралство. Ја прифатил понудата за мексиканскиот престол, наивно верувајќи дека мексиканците го изгласале за свој крал. Всушност, понудата била план меѓу мексиканските конзервативци, кои сакале да го соборат Бенито Хуарес, и Наполеон III, кој сакал да наплати долг од Мексико и имал империјалистички амбиции таму. Имајќи намера да владее со татковинска благонаклоност, Максимилијан ги поддржал реформите на Хуарес расбеснувајќи ги конзервативците. Крајот на американската граѓанска војна им овозможила на САД да интервенираат во името на Хуарес; француските сили кои го поддржувале Максимилијан заминале по барање на САД, и армијата на Хуарес повторно го презела градот Мексико.

Погубувањето на Максимилијан

Наводи
------

1. ↑  *Британика Енциклопедиски Речник*. Топер, МПМ, 2005, Книга 6, стр. 29

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 45094746
* LCCN: n82011033
* ISNI: 0000 0000 8343 3020
* GND: 118579363
* SELIBR: 354422
* SUDOC: 033839352
* BNF: cb12465616m (податоци)
* ULAN: 500342485
* NLA: 36035376
* NDL: 00621095
* NKC: jn20000720167
* Ботаничар: Ferd.Maxim.
* BNE: XX1026094
* CiNii: DA04420303

 |

 |
**Пролетниот гороцвет** (науч. *Adonis vernalis*) — повеќегодишно цветно растение од семејството лутичиња (*Ranunculaceae*) што вирее на суви ливади и степи во Евроазија. Се среќава и во помали изолирани подрачја во Шпанија на запад до средна и јужна Европа и до Шведска на север. Главните области на распространетост се Панонската Низина и Западносибирската Низина.

За разлика од највеќето други европски видови на гороцвет, цветовите на ова растение се појавуваат на пролет, имаат пречник од 80 мм и по 20 светложолти ливчиња.

Растението е отровно бидејќи содржи соединенија погубни за срцето како адонидин и аконитна киселина, но се употребува како украсно растение.

Во Македонија
-------------

Во Република Македонија растението е присутно само во околината на Куманово.

Ботанички цртеж на пролетен гороцвет

Наводи
------

1. ↑  „Den virtuella floran: *Adonis vernalis*". Посетено на 17 април 2006.
2. ↑  „King's American Dispensatory: *Adonis*". Посетено на 17 април 2006.
3. ↑  Bailey, L. H. (2005). *Manual of Gardening (II изд.)*. Проект Гутенберг.
4. ↑  *Гороцвет, пролетен", „Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. 2009. стр. 382.

Надворешни врски
----------------

* Пролетен гороцвет на Ризницата ?
* Adonis vernalis на Викивидовите ?
* „Пролетен гороцвет" — Енциклопедија на живиот свет
* Пролетен гороцвет (*Adonis vernalis*) Архивирано на 3 март 2016 г. - TopWalks (англиски)
Царица на Светото Римско ЦарствоПредлошка:SHORTDESC:Царица на Светото Римско Царство

**Марија Терезија** (германски: *Maria Theresia Walburga Amalia Christina*, родена на 13 мај 1717

 во Виена - починала на 29 ноември 1780

 во Виена) — владетелка од Хабсбуршката династија како единствена жена која била цар на Светото Римско Царство (1745-1765), надвојвотка од Австрија, кралица на Унгарија и Хрватска (1740-1780) и кралица на Бохемија (1740-1741). Освен тоа ги имала и титулите војвотка од Милано, Парма, Пјаченца, Гвастала, владетелка на Холандска Австрија и на неколку грофовии. Кога се омажила со Франц I ги добила титулите кралица на Германија, војвотка од Тоскана (1737-1765) и војвотка од Лорена (1729-1737).

Биографија
----------

Крунисувањето на Марија Терезија за Кралица на Унгарија, во катедралата Св. Мартин, Пресбург
Таа го започнала своето 40-годишно владеење кога нејзиниот татко, царот Карло VI починал во октомври 1740 година. Во 1713 година Карло ја издал т.н. Прагматична санкција според која неговата ќерка Марија Терезија може да го наследи престолот. Под негов притисок, оваа санкција била прифатена од владетелите на Светото Римско Царство и неколку други европски сили,. Така во 1723 година било дозволено таа да стане негов наследник. Во 1736 година Марија Терезија била омажена за Франц Стефан, големиот војвода од Тоскана. Но, кога Карло починал, Прусија, Саксонија, Баварија и Франција ја одбиле т.н. Прагматична санкција и за цар бил избран Карло VII, изборниот кнез на Баварија. Со ова започнала Војната за австриското наследство, каде Марија Терезија со помош на Унгарија, Бохемија и Австрија го обезбедила престолот на својот сопруг Франц.

Марија Тереза ​​и нејзиниот сопруг Франц I имале шеснаесет деца, кои подоцна станале кралица на Франција, кралица на Неапол и на Сицилија, војвотка од Парма и два свети римски цареви, Јосиф II и Леополд II. Од шеснаесетте деца, десет преживеале до полнолетство. Таа имала единаесет ќерки и пет синови. Иако се очекувало да ја отстапи власта на својот сопруг и својот син, сепак и двајцата биле официјално нејзини соработници како владетели во Австрија и Чешка, додека таа како апсолутен владетел владеела со помош на советот на нејзините советници.

Марија Тереза спровела неколку реформи, во финансискиот систем на земјата и образованието, трговијата и развојот на земјоделството, воено ја реорганизирала војската во Австрија. Со овие реформи Австрија дополнително ја зацврстила својата меѓународната положба. Сепак, таа ја одбила религиозната толеранција.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  Marie Theresa. (2009). In Encyclopædia Britannica. Retrieved 22 April 2009, from Encyclopædia Britannica Online.
3. ↑  Pragmatic Sanction of Emperor Charles VI, *Encyclopædia Britannica*, retrieved 15 October 2009.
4. ↑  Jones, Colin: "The Great Nation: France from Louis XV to Napoleon", University of Columbia Press, Great Britain, 2002, ISBN 0-231-12882-7, 89.
5. ↑  Dawson Beales, 39.
6. ↑  Kann, 154, 179.
**Алатир** (руски: *Алатырь*, велшки: *Улатăр*, Предлошка:Lang-er) – река во Русија, во Мордовија. Таа е лева е притока на реката Сура.

Алатир е долг 296 км. Подрачјето на неговиот басен изнесува 11.200 км2. Во ноември Алатир замрзнува и останува замрзнат сè до април. На брегот на оваа река се наоѓаат градовите Ардатов и Алатир.

Изворот е околу 10 километри западно од градот Первомајск. Реката тече на исток. Алатир се влева во реката Сура на северната периферија на градот Алатир. Реката тече низ северниот дел на Приволшката Висорамнина, во шумовито подрачје. Најголемите шумски предели се наоѓаат на левиот брег. Десниот брег под селото Мадаево е скоро без дрвја.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2017-06-13. Посетено на 2018-05-18.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Географија

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Река Алатир" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 123629744

 |

 |
Minoritenplatz со Minoritenkirche
**Миноритски плоштад** (германски: *Minoritenplatz*) — едниот од најстарите јавни плоштади во Виена, Австрија. Сместен е во првиот округ Иннер Штат (германски: Innere Stadt) и во него доминира Миноритската црква, по што е именуван плоштадот. Самата црква е изградена од монасите минорити, откако австрискиот војвода Леополд VI (војвода од Австрија) ги поканил во Австрија во 1224 година. Бидејќи плоштадот е во непосредна близина на Царската палата Хофбург, голем број на аристократски семејства престојувале на плоштадот од 16-ти до 18-ти век. Палатата Хофбург е палата сместена во Виена. Таа била дом на најмоќните луѓе во историјата на Австрија, вклучувајќи ја и Хабсбуршката династија, во која биле владетелите на големото Австроунгарско царство. Моментално, палатата служи како официјална резиденција на австрискиот претседател.

Градски палати (*Palais*) кои се наоѓаат на Миноритскиот плоштад се:

* Palais Dietrichstein (изградена во 17 век)
* Palais Liechtenstein (1706)
* Palais Starhemberg (1650-1661, )
* Palais Niederösterreich (1839-1848)
* Landeshauptmannschaft (поранешна *Statthaltereigebäude*)

На првиот Миноритски плоштад се наоѓа Државниот архив на Австрија (*Österreichisches Staatsarchiv*), основани во 15 век од Максимилијан Први (Свето Римско Царство), Светиот римски цар како семејство, суд и државен архив (*Haus-, Hof- und Staatsarchiv*). Зградата сега датира од 1901 година. Во близина на Архивата се наоѓа Министерството за надворешни работи, сместено на плоштадот со адреса бр. 8.

Мали споменици на уметникот Рудолф фон Алт, свештеникот Клеменс Марија Хофбауер и политичарот Леополд Фигл исто така го красат плоштадот.

Поврзано
--------

* Блахаусплац

Наводи
------

* Миноритски плоштад на Ризницата ?</img>
* Czeike, Felix (1973). *Wien: Kunst & Kultur.* Sueddeutscher Verlag, Минхен. ISBN 3-7991-5769-7
**Пансори** (корејски: 판소리) е корејски жанр на музичко раскажување во изведба на пејач и тапанар. Во музиката, Гугвангда раскажува долга приказна која трае најмалку три часа, а некогаш дури осум часа или повеќе. Тоа е една од традиционалните форми на корејска музика која ги меша движењата на телото и песните во придружба на бук тапан свирени од госу. Содржината на драмата се менува според различни ритми врз основа на мелодијата на локалната музика на Кореја. Пансори првично бил наречен „сори". 

Кон крајот на 20 век, тажниот „западен стил" на *пансорите* го надминал енергичниот „источен стил" на *пансорите*, а *пансорите* почнале да се нарекуваат „звук на *хан*". Сите преживеани *пансори* епови завршуваат среќно, но современите *пансори* се фокусираат на искушенијата и неволјите на ликовите, најчесто без да го достигнат среќниот крај поради современата популарност на изведбите на извадоци. Историјата на *пансорите* кон крајот на 20 век, вклучително и неодамнешната канонизација на *Хан*, доведе до големо стравување во заедницата *на пансорите*.

Значајни *пансори* пејачи
-------------------------

* Џин Чае-сеон
* Ким Со-хи
* О Јеонг-сук
* Пак Тонгин
* Ан Сук-сон

Поврзано
--------

* Корејска музика

Надворешни врски
----------------

* Пансори на Ризницата ?
* "The Pansori Epic Chant" on *YouTube*

*
**Љутви Руси** (албански: *Lutvi Rusi*; Дебар, 18 јануари 1923

 - Скопје, 28 февруари 1981

) — македонски новинар, писател и преведувач од и на албански јазик. Носител на Партизанска споменица 1941, истакнат борец во НОБ во Западна Македонија.

Животопис
---------

Руси е роден во Дебар на 18 јануари 1923 година. После Втората светска војна како нејзин учесник, Руси влегува во новинарството во педесеттите години. Потоа станува долгогодишен уредник на емисиите на албански јазик на Радио Скопје, а потоа сè до пензионирањето бил главен и одговорен уредник на „Флака" и на „Просветно дело". Во соавторство со Миле Ќорвезироски го објавил првиот Македонско-албански речник во 1967 година. Преведувал од македонски на албански јазик и обратно. Бил член на ДПМ од 1953 година. ДПМ во негова чест има идеја да преименува улица во Скопје.

Библиогрфаија
-------------

* *Песни за пионерите* (заедно со Мемедали Хоџа), 1953;
* *Бригада на зајците*, 1966;
* *Партизански приказни*, 1974;
* *Калење*,1975;
* *Ибе Паликуќа*, 1976;
* *Двајца другари*,1977;
* *Сомневање*, 1979;
* *Лиман Каба*, 1980;
* *Глувонемиот*, 1981.

Наводи
------

1. ↑  „ДРУШТВО НА ПИСАТЕЛИТЕ - Свои улици немаат најистакнатите македонски писатели". Време. 2 март 2007. Посетено на 2009-11-15.[*мртва врска*]
2. ↑  Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, Скопје, 2004, стр. 224.
Изборен кнез од СаксонијаПредлошка:SHORTDESC:Изборен кнез од Саксонија

**Јохан Фридрих I** (германски: *Johann Friedrich I*, роден во 30 јуни 1503

 во Торгау - починал на 3 март 1554

 во Вајмар) — владетел од династијата Ветинци како изборен кнез од Саксонија во периодот од 1532 до 1547 година и војвода од Саксонија во периодот од 1547 до 1554 година.

Рани години
-----------

Јохан Фридрих I бил најстариот син на саксонскиот изборен кнез Јохан (1468-1532) и неговата прва сопруга Софија (1481-1503), ќерка на војводата Магнус II од Мекленбург.

Јохан Фридрих се оженил во февруари 1527 година во Торгау за Сибилја (1512-1554), ќерка на Војводата Јохан III од Јулих-Клеве-Берг.

Јохан Фридрих бил заробен во Битката кај Милберг на 24 април 1547 година од страна на царската војска и на 10 мај осуден на смрт, но по молба на влијателни кнезови казната била заменета со доживотен затвор.

Тој ја изгубил титулата изборен кнез и голем дел од своите територии. Од затворот тој дал наредба за изградба на дворец и високо училиште во Јена, кое училиште во 1558 година станало универзитет. По пет години тој бил ослободен на 1 септември 1552 година. Последните години ги поминал во Вајмар и бил наследен од својот брат Јохан Ернест.

Јохан Фридрих бил погребан до сопругата Сибилја во градската црква на Вајмар. Протестантската црква неговиот ден го слави на 3 март.

Семејство
---------

Јохан Фридрих со Сибилја имале 4 деца:

* Јохан Фридрих II
* Јохан Вилхелм I
* Јохан Ернест
* Јохан Фридрих III

Надворешни врски
----------------

* Литература од или за Johann Friedrich I. во каталогот на Германската национална библиотека (германски)
* Stadtführer Dresden "Fürstenzug" Архивирано на 30 април 2012 г.
* Biografie Johann Friedrich I. Freenet
* Ökumenisches Heiligenlexikon
* MDR-Seite Geschichte Mitteldeutschlands
* Die Ernestinische Linie der Wettiner Архивирано на 5 февруари 2012 г.

|  |
| --- |
| Јохан Фридрих I (изборен кнез на Саксонија) **Ветинци****Роден(а):** 30 јуни 1503  **Починал(а):** 3 март 1554 |
|
| Претходник**Јохан** | **Изборен кнез од Саксонија**1532–1547 | Наследник**Морис** |
|
| Претходник**Морис** | **Војвода од Саксонија**1547–1554 | Наследник**Јохан Фридрих II** |
Пример за 8-стран голигон.
**Голигон** — многуаголник кој има само прави агли, чија должина на страна е низа последователни цели броеви.

Својства
--------

Голигонот е сериски изогон од 90°, односно многуаголник чии агли се еднакви (тука, прави агли) и чии должини на страните се последователни цели броеви. Почнувајќи од изворното теме, второто теме на голигонот се наоѓа една единица растојание од првото теме во правец на север или југ, третото теме е две единици од втората во правец на запад или исток, четвртото теме е три единици од третотот кон север или југ, и така натаму до враќање на изворното теме.

Во таков многуаголник, должината на сите хоризонтални страни има ист паритет, како и сите вертикални страни. Така, бројот *n* на страните на голигонот мора да ги задоволува следните две равенки:

±1 ±3...±(n-1) = 0
±2 ±4...±n=0
следи дека *n* мора да биде повеќекратник од 8.

Има единствен осумстран голигон; не е вкрстен и може да ја теселира рамнината со ротирање за 180°. Има 28 голигони со 16 страни, од кои само 3 не се вкрстени, 2.108 со 24 страни, 227.322 со 32 страни итн. Бројот на голигони од одреден ред може лесно да се пресмета, но од друга страна, одредувањето на бројот на голигони кои не се вкрстуваат е многу потежок проблем.

Можно е да се менува дефиницијата со користење на низи од броеви различни од последователни цели броеви или агли различни од 90°.

Историски
---------

Голигоните се измислени и именувани од Ли Салоуз, а популаризиран од Александар Дјудни во 1990 година во статија во *Scientific American.*

Поврзано
--------

* Многуаголник

Наводи
------

1. 1 2 3  Lee Sallows (1992). „New pathways in serial isogons". *The Mathematical Intelligencer* (англиски). **14** (2): 55–67. doi:10.1007/BF03025216.
2. 1 2 3  Lee Sallows, Martin Gardner, Richard Guy, Donald Knuth (1991). „Serial isogons of 90 degrees". *Mathematics Magazine* (англиски). **64** (5): 315–324. doi:10.2307/2690648. JSTOR 2690648.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
3. ↑  „Golygons" (англиски). Encyclopédie en ligne des suites de nombres entiers.
4. ↑  Harry J. Smith. „What is a Golygon?" (англиски).
5. ↑  Alexander Keewatin Dewdney (1990). „An odd journey along even roads leads to home in Golygon City". *Scientific American* (англиски). **263**: 118–121.
***Оплакување Христово*** - фреска насликана околу 1305 година од италијанскиот уметник Џото како дел од неговиот циклус на Животот на Христос на внатрешните ѕидови на капелата Скровењи во Падова, Италија.

Капелата Скровењи била изградена како приватна капела веднаш до манастирот Еремитани од богатото семејство Скровењи и осветена во 1305 година. Помеѓу 1304 и 1306 година, Џото ги украсил внатрешните ѕидови на капелата со низа фрески кои прикажуваат сцени од животот на Исус. Горните делови од ѕидовите, исто така, вклучуваат приказни за Јоаким и Ана, родителите на Богородица Марија. Фреските се сметаат за ремек-дела. И манастирот и капелата сега се дел од Граѓнски музеи на Падова.

Џото е опишан како проторенесансен уметник, кој им претходи и го отвора патот на сликарите од раната ренесанса на Фиренца, разбивајќи го уметничкиот калап на византиското раздобје со воведување на натурализам и длабочина во неговите дела.

На сликата, телото на распнатиот Христос е спуштено од крстот и положено на земја, опкружено со неговата ужалена мајка и ученици. Неговата глава ја држи Марија, неговата мајка, а нозете Марија Магделена. Апостол Јован широко ги фрла рацете во очај. Десно, Никодим и Јосиф од Ариматеја чекаат да го подготват телото за положување во гроб. ( John 19:38–42 {{{3}}} )

Поврзано
--------

* Оплакување Христово

Наводи
------


1. ↑   „Lamentation of Christ (1305)". Encyclopedia of Art Education. Посетено на 10 October 2020.
2. ↑   „City Museums". Rete Civica del Comune di Padova. Посетено на 10 October 2020.
Вестминстерската палата - седиште на британскиот парламент.
  Држави со дводомен парламент  Држави со парламент од еден дом  Држави без парламент
**Парламент** е политичко тело кое има законодавна и уставотворна власт во современиот политички систем.

Зборот „парламент" води потекло од латинскиот израз parlare, што значи да се зборува. Според својот назив парламентот претставува место каде што се одвива дискусија, се расправа, се зборува. Парламентот како институција настанува во феудализмот како резултат на барањето на феудалците да го ограничат правото на монархот своеволно да им наметнува даноци. Почнувајќи како тело во кое било претставено благородништвото, со текот на времето парламентот ја добива функцијата која ја има денеска во земјите во светот, функцијата на претставничко тело на граѓаните. Најстариот парламент е Исландскиот Алтинг основан во 930 година.

Кај словенските народи, почетоците на парламентарниот живот имаат корени во минатото, кога на народните собири претставниците од народот (обично „поугледни" луѓе или управители на области), на повик од владетелот, расправале за најважните државни прашања.

Парламентот историски се развил во Англија, а првобитната намена му била во доменот на одредување на висината на данокот, за подоцна опсегот на одлучувања да се прошири и на судот и, најпосле, на законодавството.

Парламентот може да биде составен од еден Дом (што се нарекува монокамерализам), дводомен (или бикамерализам) или од повеќе домови (ретко), а во денешниот политички живот, во унитарните држави, долниот дом обично е појак, додека во федералните земји тие се еднакви (гориот дом обично е дом на федералните единици).

Палата на Собранието на Република Македонија
Пратенички апарат за говорење и гласање во македонскиот парламент

Имиња на парламентите во светот
-------------------------------

Во повеќето држави парламентот едноставно се нарекува парламент, но има земји во кои тој има друго име, како на пример:

* Израел - Кнесет
* САД - Конгрес
* Србија - Скупштина
* Стар Рим - Сенат
* Русија - Дума
* Украина - Верховна Рада
* Хрватска - Сабор

Наводи
------

1. ↑  Последен пример за повеќедомен парламент е оној составен од три дома предвиден со јужноафриканскиот устав од 1983 година, кој опстојувал од 1984 до 1994 кога со усвојувањето на новиот устав се ставил крај на апартхејдот.

Поврзано
--------

* Европски парламент
* Собрание на Република Македонија
* Законодавна власт

Надворешни врски
----------------

* Собрание на Република Македонија Архивирано на 2 мај 2008 г.
* Официјално мрежно место на Европскиот парламент

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85075807
* GND: 4044685-2
* BNF: cb119456236 (податоци)
* HDS: 010082
* NDL: 00562442
* NKC: ph135350
* BNE: XX525970

 |

 |
**Климент Ефтимов Бојаџиев** (бугарски: *Климент Бояджиев*) (15 април 1861 - 15 јули 1933) бил генерал во бугарската армија и министер за одбрана на Бугарија. Учествува во Српско-бугарската војна (1885) година, Првата балканска војна (1912-1913), Втората балканска војна (1913) и Првата светска војна (1915-1918).

Во период од 15 април 1915 до 7 септември 1915 година, генерал-мајор Климент Бојаџиев бил началник на Штабот на бугарската армија.

Во Првата светска војна бил началник на Прва Бугарска Армија, со која учестува в бојот кај Костур и Лерин - како началник на Леринската операција.

Има добиено неколку ордени:

* Орден "За храброст" 2-ри ред Архивирано на 12 јануари 2013 г.
* Орден "Свети Александар" 2-ри ред
* Орден "За воена заслуга" 4-ти ред Архивирано на 28 септември 2007 г.
* Орден "За заслуга"

Извори
------

* Недев, С. „Командването на българската войска през войните за национално обединение", София, 1993, Военноиздателски комплекс „Св. Георги Победоносец", стр. 109-110
Статуа на Лајош Кашак во Ершекујвар
**Лајош Кашак** (21 март 1887, Ерешкујвар – 22 јули 1967 година, Будимпешта ) бил унгарски поет, романописец, сликар, есеист, уредник, теоретичар на авангардата и повремен преведувач. Тој бил еден од првите автори од работничката класа во унгарската литература. Самоук, тој стана писател во рамките на социјалистичкото движење и објави списанија важни за радикалната интелектуална култура на Будимпешта во раните 1900-ти.

Иако не може да биде целосно идентификуван со ниту едно авангардно движење, тој усвои елементи на експресионизмот , футуризмот и дадаизмот .

Раниот живот и образованието
----------------------------

Лајош Кашак е роден во Ершекујвар, Австроунгарија (денешна Нове Замки , Словачка ). Неговиот татко бил асистент во аптека, а неговата мајка била перачка. Иако неговите родители сакале да посетува високо образование, тој одлучил да се откаже од студиите и почнал да работи како помошник за бравар, добивајќи писмо за упис како ученик .

Кариера
-------

Во 1904 година Кашак се преселил во Будимпешта , каде што работел во фабрика во предградието на градот. Учествувал во синдикалното движење и организирал неколку штрајкови. Во 1905 година тој бил отпуштен неколкупати за организирање штрајкови.

Во 1907 година тој заминал за Париз - пеш и без пари; градот привлекувал уметници и интелектуалци од цела источна Европа. Тој бил протеран во Унгарија во 1910 година. Искуствата на ова патување подоцна биле опфатени во неговата автобиографија под наслов „Човечки живот"(објавен периодично од 1927-1935, и како книга во 1937 година).

Работа
------

Кашак се смета за главна фигура на таткото на книжевната унгарска авангарда и еден од првите поети / писатели / уметници од работна класа. Неговите ставови на историски движења авангарда под влијание на перцепцијата на регионот и уметничка продукција. Неговите списанија *Ма* („Денес") и *Тет* („Делото") беа широко следени. Тој бил под силно влијание на меѓународното конструктивистичко движење.

Наследство
----------

* Музејот Лајош Кашак, во Обуда , северна Будимпешта, се наоѓа во близина на неговата последна резиденција и има околу 20.000 предмети поврзани со неговиот живот и работа.

Цитати
------

* „Таткото на секое добро дело е незадоволство, а неговата мајка е трудољубивост".

Наводи
------

Дополнителна литература
-----------------------

* Петер Конок: Лајос Касак и унгарската левичарска радикална средина (1926-1934). Во: Режими и трансформации. Унгарија во дваесеттиот век. Уредено од Иштван Фејтл и Балаш Сипос. Napvilág, Budapest, 2005. 177-194. стр.

Надворешни врски
----------------

* Унгарска тримесечна опширна биографија
* Биографија
* Касак: Дадаистички слики-поеми 1920-1922
**„Љубовите на Кармен"** (англиски: *The Loves of Carmen*) — американски филм од 1948 година, во режија на Чарлс Видор по сценариото на Хелен Дојч, кое е засновано врз новелата „Кармен" на Проспер Мериме. Главните улоги ги толкуваат: Рита Хејворт, Глен Форд и Рон Рендел. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар" за најдобра фотографија (Вилијам Е. Снајдер).

Содржина
--------

Една преубава, но неморална девојка наведува еден војник да ја предаде својата чест. Него го отпуштаат од војската, а поради неа тој наскоро навлегува во криминални активности...

Наводи
------

1. ↑  Filmovi Rite Hayworth: Carmenine ljubavi, američki film (пристапено на 2.10.2023)
**Тибор Секељ** (14 февруари 1912

, во Суботица — 20 септември 1988

) — светски патник, новинар, експериментист,писател и истражувач со еврејско потекло.

Патувал низ Јужна Америка, Азија и Африка и тој особено сакал да патува во непознати и опасни места, како што се тропските шуми во Африка и Амазон и ги посетувал нејнеразвиените племиња во светот. Тој зборувал унгарски, српскохрватски и германски, шпански, англиски, француски и есперанто. Тој бил член на Академијата на Есперанто. Некои од неговите дела биле напишани оригинално на есперанто.

Тој имал особено метод на учење странски јазик секој ден по 10 зборови. По 40 дена, познавал и 400 зборови, на тој начин тој се служил со вкупно 44 јазици.

Неговиот татко, лекар по професија, доаѓал од Никшиќ, Тибор се запишал во средното училиште во Никшиќ.Тибор бил основоположник на многу организации.Кои биле успешни.

За разлика од другите светски познатиот постолов како што е Жељко Малнар од Загреб, успеал да не добие маларија. Нивното огромно искуство со патување не било во можност да се претвори во голема тиражни книги, така што тој бил целиот свој живот со многу скромни финансиски можности. На крајот на својот живот тој беше Директор на Музејот во Сочи.

Стрипови
--------

Тој бил писател на стрипови, меѓу другото, познатиот уметник Александар Хецлу во делата",Кумеуауа син на дождовни шуми" во 1960 — 1961 година. за лист *Пионери* (Белград) и во "Индиската држава" во 1962 година. за лист *Сина Весник"* (Загреб).

Другите двајца почитувани стрипери, сценарист Норберт Нојгебауер и карикатурист Јули Жули.Тие напишале многу стрипови.

 Надворешни врски
-----------------

* "Палма е паѓа на полноќ" (приказна за Tibor Secea на книги *Од областа, квалитет*)
* "Светот на Esperantist да Tibor Secao" (*Политика*, 15. Февруари 2012)
Белградска Арена (трибини)
**Белградска арена** е голема сала во Нов Белград наменета за спортски настани, концерти, саеми, конгреси и др.

Изградена е од 1991 година, а свеченото отворање било во 2004 год. Вкупната цена на изградбата достигнала до 70 милиони евра. Комплексот се состои од голема сала, мала сала и паркинг.

*Белградската* арена има површина од 48,000 квадратни метри, распоредени во 6 етапи. Сместивоста на арената се состои од 18,386 седишта во зависност од настаните. Во салата има и 68 луксузни ложи, кои можат да примат 768 посетители, ВИП Салонот со 38 места може да се користи за конференција за новинарите.

Во салата може да се одржуваат натпреварувања во бокс, одбојка, кошарка, тенис, боречки вештини, ракомет, мал фудбал,уметничко лизгање, атлетика, гимнастика и коњички спортови.

| Најголеми сали во Европа |
| --- |
| Име на објектот | Држава | Сместивост |
| СЦЦ Петебургски | Русија | 25.000 |
| Синан Ердем Дом | Турција | 22.500 |
| Спортска палата Мерксем | Белгија | 21.000 |
| Келн Арена | Германија | 20.000 |
| Белградска арена | Србија | 19.982\* |
|

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Белградска арена" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место на Белградската арена Архивирано на 7 јули 2009 г.



1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2014-07-18. Посетено на 2014-07-18.