recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Основно училиште „Неџати Зекерија"** (службено: **Подрачно основно општинско училиште „Неџати Зекерија" - Праленик**; скратено: **ПООУ „Неџати Зекерија"**) — подрачно основно училиште во дебарското село Праленик, составен дел на истоименото училиште во селото Коџаџик.

Училиштето е именувано по турскиот писател Неџати Зекерија.

Настава
-------

Во училиштето наставата се изведува на турски наставен јазик.

Галерија
--------

* Поглед на старото училиштетоПоглед на старото училиштето
* Спортското игралиштеСпортското игралиште

Наводи
------

1. ↑  „Регистар на основни училишта". *data.gov.mk*. Посетено на 30.01.2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)

Координати: 41°27′35.5″N 20°32′58.3″E﻿ / ﻿41.459861° СГШ; 20.549528° ИГД﻿ / 41.459861; 20.549528
Објективните Глаголски Наставки се користат во апскиот јазик така што се додаваат како наставки на некој глагол искажувајќи го предметот или личноста врз која се врши глаголското дејство. О.Г.С.те можат да се користат само ако предметот или личноста врз која се врши дејството е искажана со лична заменка.

Наставки
--------

Тие наставки се:

| 1 лице еднина | 2 лице еднина | 3 лице еднина |  | 1 лице множина | 2 лице множина | 3 лице множина |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| øŕ | ød | om, am, em |  | aŕ | ad | æm |

Примери
-------

* Uŕø emuŕø itiŕ. = Uŕø itiŕ**em**. *(Го сакам тоа.)*
* Uŕø duŕø ļamen. = Uŕø ļamen**ød**. *(Те сакам.)*
* Omuŕø emuŕø naŕ beļiva. = Omuŕø naŕ beļiva**m**. *(Тој нема да го јаде тоа.)*
**Никола Исповедник** е христијански светец.

По потекло Никола е од островот Крит. Заминал во Цариград за да го посети својот роднина Теодор, игуменот на Студитскиот манастир, па тука и oстанал и се замонашил. Како монах Никола ги поминал сите подвизи заради спасението на својата душа. Во времето на гонењето на христијаните од страна на Лав V Ерменец, Теодор и Никола биле oстро мачени. По смртта на св. Теодор, Никола станал игумен студитски. Така, ја исцелил од болест Евдокија, жената на царот Василиј, и Елена, жената на патрикот Мануил. На Теофил Мелисен, угледен благородник, на кого не можеле да му се задржат децата, му ја благословил новородената ќерка и прорекол дека ќе живее и ќе биде многуплодна, коешто и се случило на радост на родителите. Поќинал во 868 година.

Православната црква неговиот ден го чествува на 4 февруари.

Наводи
------



|  |
| --- |
| *Оваа статија за светец е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Роџер Мортимер**  (25 април 1287

 - 29 ноември 1330

) бил англиски благородник.

Во 1322 година бил затворен во Лондонската кула поради учество во бунтот против англискиот крал Едвард II. Тој подоцна успеал да побегне во Франција, каде заедно кралицата Изабела, сопругата на Едвард, му станала љубовница.

Во 1326 година, Изабела заедно со Мортимер ја нападнале Англија. Едвард немал некаква голема поддршка за војната, па бил принуден да побегне од Лондон. На 27 октомври Диспенсер бил погубен. По само неколку недели бил заробен и самиот крал Едвард II. По ова следувала абдикција на кралот на 24 јануари 1327 година. Тој бил наследен од страна на Едвард III. Тој бил на 14 години, па со земјата управувале Изабела и Роџер Мортимер.

Кога Едвард III наполнил 17 години успеал да му го одзеде регенството на Мортимер, да го затвори и да го погуби со бесење.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 64950742
* LCCN: n83177897
* ISNI: 0000 0000 5186 0386
* GND: 124849776
* SELIBR: 218739
* SUDOC: 081074646
* BNF: cb14528696f (податоци)

 |

 |
**Ова е Мојата Реч** е првиот дел од насловот на книгата *Ова е Мојата Реч: Алфа и Омега. Евангелие Исусово - Христова објава која ја познаваат вистинските христијани ширум светот.* (првобитно со поднаслов: „Христова објава која светот не ја познава").
Книгата е запишана 1989 година од страна на германката Габриеле од Вирцбург. Таа тврди дека текстот го добила како Христов диктат преку внатрешниот глас. 

Според убедувањето на прахристијаните во верската заедница Универзален живот **Ова е Мојата Реч** е откровение(објава) која го содржи автентичниот живот и учењата на Исус од Назарет, а зборува и за Исусовата љубов кон животните, реинкарнацијата, законот на сеење и жнеење, минатото - сегашноста - иднината, и поради тоа повеќекратно ја надминува содржината на Библијата.

Книгата како темел зема едно старо апокрифно евангелие, „Евангелието на дванаесетмината", познато и како „Евангелие Исусово: Што било пред две илјади години?„. После еден или повеќе стихови цитирани од апокрифното евангелие, следат зборовите: „Јас Христос, ја исправам, продлабочувам и објаснувам речта...„ и објаснение на стихот во прво лице директно од Христос во денешно време.

Книгата досега (состојба: 2008 година) е преведена на македонски, хрватски, српски, англиски, руски, француски, шпански, италијански, полски, словенечки, чешки, словачки, холандски и унгарски јазик.

Врска
-----

Ovo je Moja Riječ А i Ω - хрватски[*мртва врска*]
**Свети Михаил имал петел** (италијански: *San Michele aveva un gallo*) - италијански филм од 1971 година, во режија на браќата Паоло Тавијани и Виторио Тавијани, кои се автори и на сценариото. Филмот е заснован на расказот на Лав Толстој, „Божественото и човечкото". Главните улоги ги толкуваат: Џулио Броги (Giulio Brogi), Даниеле Дублино (Daniele Dublino) и Ренато Кестје (Renato Cestie).

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива кон крајот на 19 век. Џулио Манери (го игра Броги) е наивен идеалист од граѓанско семејство, кој себеси се смета за анархист. Тој собира група луѓе со кои се обидува да крене бунт во едно село. Намерата на Џулио е политички да ги освести селаните, но тие не му обрнуваат внимание. Притоа, неколку луѓе се убиени, а тој е осуден на смртна казна, но пред извршувањето на казната, таа му е заменета со робија во траење од дваесет години. Во ќелијата, Џулио е сам, а за да не полуди, тој зборува сам со себе и со замислениет соговорници. Одвреме-навреме, тој ја кажува песната „Свети Михаил имал петел" на која се сеќава од детството. По десет години, тој е преместен во друг затвор, каде се среќава со други револуционери.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Sveti Mihovil je imao pijetla, talijanski film (пристапено на 26.5.2019)
2. ↑  HRT, Sveti Mihovil je imao pijetla, talijanski film (пристапено на 26.5.2019)
**Основно училиште „Св. Климент Охридски"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Св. Климент Охридски" - Требино**; скратено: **ПООУ „Св. Климент Охридски"**) — подрачно основно училиште во селото Требино, составен дел на истоименото училиште од градот Македонски Брод.

Училиштето е именувано по македонскиот светец и просветител Свети Климент Охридски.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Требино, на самото сретсело.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Наводи
------

1. ↑  „ПУ Требино". македонски: ОУ „Св. Климент Охридски" - Македонски Брод. Посетено на 8 ноември 2017.

Координати: 41°31′39″N 21°12′28″E﻿ / ﻿41.52750° СГШ; 21.20778° ИГД﻿ / 41.52750; 21.20778
**Пилана** (или **стругарница**) — објект каде што исечените трупци (балвани) од дрва од шумата се сечат и обработуваат во дрвена граѓа. Пред пронаоѓањето на пиланата, трупците на дрво биле правени на различни рачни начини, како цепење и  стругање, сечење, или почесто со бичкање односно рачно сечење од страна на двајца мажи со посебен вид на пила (бичкија), еден над друг во посебно ископана јама подолу. Најраната позната механичка пилана е пиланата во Јерапол, римска пилана со напојување со камена стругарница во Јерапол, Мала Азија која датира уште од 3 век од н.е. Други пилани со водено напојување од 11 век биле широко распространетi во Шпанија и Северна Африка, Блискиот Исток и Средна Азија, и во следните неколку векови, започнале да се шират низ Европа. Принципот на сечење и стругање (бичкање) на дрвото од првичното кружно движење на стругарското тркало било заменето во заемно движење со сечилото. Општо земено, само пилата е во погон под напојување (на вода, гориво или струја), додека трупците дрво мора да бидат рачно поставени за сечење. Првично подобрување на стругарството  развојот на подвижно внесување на трупците, исто така со водено напојување, со цел тие постојано да се движат низ сечилото.

Галерија
--------

* Нацрт-шема на пилана на погон на водено напојувањеНацрт-шема на пилана на погон на водено напојување
* Пилана во САД, околу 1920Пилана во САД, околу 1920
* Современа пилана на „Гама Дизајн" - Петралинци, СтрумичкоСовремена пилана на „Гама Дизајн" - Петралинци, Струмичко
* Современа пилана на „Гама Дизајн" - Петралинци, СтрумичкоСовремена пилана на „Гама Дизајн" - Петралинци, Струмичко
* Современа пилана на „Гама Дизајн" - Петралинци, СтрумичкоСовремена пилана на „Гама Дизајн" - Петралинци, Струмичко
**Победници** е германски долгометражен игран филм од Доминик Граф од 1994 година. Сценариото го напишал Гинтер Шитер врз основа на идеи и модели на Бернд Швам, Клаус Мас и Питер Холвег.

Дејство
-------

Шефот на полицијата Карл Симон и неговите луѓе од специјалната оперативна единица на полицијата во Диселдорф се добро обучен и искусен тим. Една безобѕирна задача ги носи во хотел, каде што се среќаваат неколку членови на гангстерски синдикат. Но, пристапот не оди по планот: од присутните членови на мафијата е уапсен само еден, додека вториот е застрелан, а третиот побегнува.

Признанија
----------

Херберт Кнауп и Мерет Бекер ја добиле Баварската филмска награда за нивните улоги и биле номинирани за Германската филмска награда. Номинирани за Германската филмска награда биле и самиот филм, како и режисерот Доминик Граф. Од страна на Германската филмска и медиумска критика, филмот бил оценет како „особено вреден".

Наводи
------

1. ↑
**Писандар** - атински државник.

Писандар им се придружил на олигарсите на кои не им се допаѓал атинскиот демократски устав. Можноста за преврат им се укажала по поразот на Атина на Сицилија, во 413 година п.н.е. кога со помош на разни средства олигарсите успеале да го исплашат народот кој во 411 година п.н.е. ги прифатил предлозите на Одборот на триесетмината. Овој одбор изработил нацрт на новиот атински устав, според кој политичките права им припаѓале само на оние кои се најспособни (телесно или според имотот) да се занимаваат со политика, а нив не смее да ги има помалку од 5.000. Така, поголемиот дел од народот ги изгубил политичките права, а бил избран Совет од 400 членови, кој ја извршувал улогата на провизорна влада со неограничени овластувања. Потоа, Советот ги прогонувал и убивал демократите; не го свикувал собранието ниту тогаш кога Атина преговарала со Спарта; а дефинитивниот устав што го изработила комисијата никогаш не бил воведен. Меѓутоа, војската не ѝ се покорила на новата власт, туку им останала верна на демократите. Кога се одметнал речиси целиот Хелеспонт и кога се прочуло дека атинската морнарица била катастрофално поразена кај Еретрија (на Пелопонез), а речиси целата Еубеја се одметнала, народот во Атина се побунил и се собрал на Пикна, а потоа го соборил Советот, по четиримесечна власт. По соборувањето на власта бил воведен олигарскиот устав според кој граѓански права имале сите луѓе кои служеле како хоплити.

Наводи
------

1. ↑  „Objašnjenja i napomene", во: Aristofan, *Lisistrata*. Beograd: Rad, 1963, стр. 95.
Број на „Нова Македонка"
**Нова Македонка** било двојазично месечно списание, орган на Антифашистичкиот фронт на жените Македонки во Грција, на македонски и на грчки јазик. Главен уредник била Уранија Алиломова (мом. Раковска). Имало цел да го афирмира учеството на жените во Граѓанската војна во Грција. Се издавал во периодот од 1 март 1948 до август 1949 година.

Наводи
------

1. ↑  *Д-р Боро Мокров - М-р Томе Груевски, Преглед на македонскиот печат (1885 - 1992), Скопје, 1993, 147-148*

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Пирозомите** (латински: *Pyrosomida*) се слободноживеачки плаштари кои обично живеат во горните слоеви од отворениот океан, во топлите мориња, иако некои можат да се најдат и во големи длабочини. Пирозомите се цилиндрични или конусни колонии составени од стотици или илјадници единки наречени зооиди. Големината на колониите се движи од помалку од еден сантиметар, до неколку метри во должина.

Секој зооид е само неколку mm во должина, но е всаден во заедничка желатинозен плашт која ги поврзува сите единки. Секој зооид се отвора навнатре и нанадвор од цевката, повлекувајќи ја океанската вода во својата внатрешна филтрирачка мрежа, наречена *жабрена кошничка*. Тука се екстрахираат микроскопските растителни клетки со кои се храни организмот, и потоа се исфрла исфилтрираната вода во околната средина. Колонијата е нерамна однадвор, при што секоја испакнатинка претставува еден зооид. Однатре е речиси мазна, со перфорации за секој зооид.

Пирозомите се планктонски организми, што значи дека нивното движење е во најголем дел контролирано од океанските и морските струи и бранови. Но, секоја колонија може полека да се придвижува со процесот на млазна пропулзија, создадена со координираното треперење на трепките во жабрените кошнички на сите зооиди, кои исто така на овој начин поттикнуваат влез на хранливи честички.

Пирозомите се светло биолуминисцентни, при што емитираат бледа синозелена светлина која може да се забележи и од десетици метри. Името *Pyrosoma* доаѓа од грчките зборови *пиро* - "оган" и *сома* - "тело". Пирозомите се блиски роднини на салпите, а понекогаш се нарекуваат и "огнени салпи".

Екологија
---------

Пирозомите се полукосмополитски организми во умерените и тропските води. Најчесто можат да се забележат во површински води, но дневно мигрираат повеќе од 750 m во вертикален правец. Комуникацијата меѓу зооидите се остварува по пат на бранови од светлина долж целата колонија.

Водата поминува во секој зооид преку оралниот сифон и оди во мукусниот филтер каде фитопланктонот се филтрира. Пирозомите можат да формираат огромни роеви, што резултира во значителни количини на фекални честички. Тонечките фекални честички се многу важни за јаглеродниот внес во океанските длабочини.

Зооидите се хермафродитни, што значи дека поседуваат и семеници, и јајчници. Кај секој зооид од колонијата се оплодува едно јајце, кое израснува во четиризооиден стадиум кој го напушта родителот и започнува нова колонија бесполово по пат на пупење. Овој вид на размножување може да даде огромни роеви од пирозомски колонии кои се зависни од фитопланктонот за храна.
**„По команда на штука"** — советски цртан филм создаден во филмското студио Свердловск во 1984 година од режисерот Валери Фомин и според сценариото на Александар Тимофеевски според руската народна приказна „По команда на штуката".

Заплет
------

Приказната за мрзливиот Емелија. Зимата започнала и требало да отиде до ледената дупка по вода. Емелија, борејќи се да ја надмине својата мрзеливост, се качил на шпоретот и, земајќи ја со себе својата сакана скротена звезда, доаѓа до ледената дупка, таму штуката паѓа во кофата заедно со водата. Емелија прво сакал да ја стави на уво, но потоа ја сожалил и ја пуштил да си замине. Како награда за ова, штуката му дала волшебен прстен што може да ја исполни секоја желба ако ги каже вистинските зборови. Емелија магично ги испратил кофите дома. Од тој момент, Емелија започнал нов живот: тој веќе не требало да прави ништо со свои раце, но доволно било само да ги изговори зборовите на штуката - и сè било направено наместо него. Ако требало да оди во шумата за да исече дрва, тогаш секирата и пилата сами ја завршувале работата.

Еден ден Емелија случајно ја сретнал принцезата Марија во шумата, која побегнала од дадилките. Емелија и принцезата се заљубуваат еден во друг. Но, самиот цар разбрал од зборовите на гувернерот дека работите се случуваат во земјата не на научен начин, не со царски указ, туку по наредба на штуката. Според законот, Емелија требало да биде казнет за ова. Царот го испратил војводата да го донесе, но самиот Емелија пристигнал во палатата на царот во самоодна печка. Емелија е осуден на затвор во буре и да го фрлат во море. Но, случајно, истата скротена звездичка што живеела со Емелија, летнала во одаите на принцезата, која неутешно плачела за Емелија, и и го дала магичниот прстен. Принцезата веднаш наредила да се врати Емелија и заедно избегале од кралот на шпоретот што лета. Емелија решил да работи сè што треба сам. И оттогаш тој и принцезата започнале да живеат среќно засекогаш.

Креатори
--------

|  |  |
| --- | --- |
| *режисер* | Валери Фомин |
| *сценарио* | Александар Тимофевски |
| *дизајнер на производство* | Александар Петров |
| *оператор* | Николај Грибков |
| *композитор* | Григориј Гладков |
| *инженер за звук* | Лилија Винокур |
| *улоги* | Николај Холмогоров, Александра Кожевникова, Михаил Светин, Лев Лемке, Рида Соловјова, Раис Гаyамов |
| *сликари* | М. Бабушкина, Е. Павлова, Олга Бочкарева, Олга Минибаева |
| *множител* | Валери Фомин |
| *уредник* | Раиса Шамреј |
| *уредник* | Ирина Дуикова |
| *режисер на сликата* | Л. Слепнева |

Видео изданија
--------------

Во 2007 година, цртаниот филм бил објавен на ДВД од едицијата „Крупен План" во колекцијата цртани филмови „За Вера и Анфиса".

Поврзано
--------

* По команда на штука (филм, 1970) куклен филм во режија на Владимир Пекар и Владимир Попов.

Надворешни врски
----------------

* Енциклопедија на руската кинематографија
* Каталог на ТПО „Сојузтелефилм"
**Нова Мудања** или само **Мудања** (грчки: *Νέα Μουδανιά*, *Неја Мудања*) — гратче во Касандриско, Егејска Македонија, денес седиште на општината Нова Пропонтида на Халкидичкиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 9.342 жители (2011). Основано е од грчки дојденци во 1920-тите.

Географија
----------

Нова Мудања е сместена на источниот брег од Солунскиот Залив, југозападно од Полигеро, на влезот од полуостровот Касандра.

### Историја

Ова неселено место за првпат е забележано во пописот од 1920 г. како *Карги Лимани* (*Чавкино Пристаниште*) со 168 жители, од кои 100 мажи, што значи дека се работело за место на пристанишни работници и рибари. Официјално е прогласено за село во 1922 г. кога почнале да се носат грчки доселеници од Мудања во Мала Азија. Во 1928 г. местото веќе имало 1.238 жители. Селото било уредено, заменувајќи ги поранешните неуредни пристанишни постројки со уредено пристаниште и туристички капацитети, поради што доживеало поголем раст од сите други крајбрежни населби во околината. Во 1940 г. во Нова Мудања се попишани 2.296 жители. Во 1980-тите веќе станало гратче, надминувајќи 4.000 жители и продолжило да се развива. Во 2000-тите надминало 6.000 жители, а во 2011 населението пораснало на 9.342 лица.

Население
---------

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

| Година | 1940 | 1951 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Население** | 2.296 | 2.600 | 2.600 | 3.146 | 4.124 | 4.403 | 6.475 | 9.342 |

**Извор за 1940-1991 г.**: Т. Симовски, *Населените места во Егејска Македонија*

Стопанство
----------

Население се занимава со риболов, трговија, земјоделство и свиларство — занает кој бегалците го довеле со себе од Мала Азија. Денес Нова Мудања е најдинамичниот град во западниот дел на полуостровот и е важно одморалиште со бројни туристи. Во средината на јули се одржува Фестивал на сардината.

Поврзано
--------

* Халкидик

Наводи
------

1. ↑  „Попис на населението од 2011 г. Трајно население". Државен завод за статистика на Грција.
2. 1 2 3  Симовски, Тодор (1998). *Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански одлики*. I дел. Скопје: Институт за национална историја. стр. 374.

Надворешни врски
----------------

* Нова Мудања на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Нова Пропонтида |
| --- |
|  |
| ОЕ Каликратија | 
* Атманџали
* Караба
* Неохораки 1
* Нова Ираклија 1
* Нова Каликратија 1
* Свети Павле 1
* Селели
* Созополи 1
* Ченгенели

 |
|  |
| ОЕ Мудања | 
* Ајмама
* Вромосирта
* Дионисиска Плажа 1
* Метох Дионисиј 1
* Метох Зограф 1
* Каркара
* Муриес 1
* Нова Мудања 1
* Нова Потидеја 1
* Папа Алони 1
* Портарија
* Портес
* Флогита 1

 |
|  |
| ОЕ Суфлар | 
* Доброли
* Кара Тепе
* Крини
* Метох 1
* Нова Плагија 1
* Суфлар
* Суфларска Плажа
* Телкели

 |
|  |
| 1 *Новосоздадено место од грчки доселеници во XX век* |

 |
|  |
| --- |
| rmn-military-header.png
Статијава е дел од темата:
**Римска војска** (*Портал*)800 п.н.е. - 476 н.е. |
| **Структурна историја** |
| Војска (*видови единици и рангови*,*легии*, *генерали*) |
| Морнарица (*флоти*, *адмирали*) |
| **Походна историја** |
| Листи на Војни и Битки |
| Одликувања и Казни |
| **Технолошка историја** |
| Воено инженерство (*кастри*,*опсадна машинерија*, *арки*, *патишта*) |
| Лична опрема |
| **Политичка историја** |
| **Стратегија и тактика** |
| Пешадиска тактика |
| Граници и утврдувања (*Лимес*,*Адријанов ѕид*) |

**Пирова победа** — победа по многу висока цена за победникот. Фразата се однесува Пир Епирски, кралот на Молосијците, Епир и Македонија, чија војска била речиси уништена при неговата победа над римјаните за време на Пировата војна во Хераклеја во 280 п.н.е. и Аскул во 279 п.н.е.. Плутарх ни дава навод од извештај на историчарот Дионисиј Халикарнаски по завршетокот на второспоменатава војна:

*„Војските се разделија; и, беше речено, дека Пир му одговорил на некој кој се радувал на неговата победа дека **уште една ваква победа сосема ќе го срози**. Тој изгубил голем дел од неговата војска што ја донел, а и речиси сите особени пријатели и војсководци; немало кој друг да се регрутира, а сојузниците во Италија ги сметал за назадни. Од друга страна, како фонтана која везден истекува од градот, римскиот логор набргу бил обилно пополнет со нови војници, со воопшто несмалена храброст заради претрпената загуба, туку заради самиот тој гнев, смогнувајќи нова сила и одлучност за војување.*"  Архивирано на 6 јануари 2011 г.

Примери
-------

* Битка кај Малплаке (1709) - Војна за шпанското наследство
* Битка кај Бункерскиот рид (1775) - Американска револуција
* Втора Бурска војна (1899-1902)
* Зимска војна (1939-1940)
* Битка за Санта Крус (1942) - Втора светска војна, Тихоокеанско боиште
* Битка за Вуковар (1991)
**По стапки од младост (раскази од младежта)** е збирка раскази од македонскиот писател Илија Сланштанец.

Технички одлики
---------------

Книгата е објавена во Скопје, во 1959 година, а самиот автор бил нејзин издавач. Книгата има 67 страници и била испечатена во тираж од 2 000 примероци. Корицата на книгата е дело на Благоја Поповски, а коректор бил Владо Коруновски.

Содржина
--------

Покрај предговорот, напишан од учителот Ристе Наумовски, збирката содржи пет раскази:

* Борба за живот (завршен во септември 1955 година),
* Порака во името на човекот (завршен на 30 ноември 1956 година),
* На туѓа земја како на своја(завршен во декември 1958 година),
* Горица (завршен на 9 септември 1948 година),,
* Доследност од младеж (завршен на 6 април 1959 година).

Наводи
------

1. ↑  Илија Сланштанец, *По стапки од младост*, Скопје, 1959.
Паламед pred Агамемнон 
**Паламед** (старогрчки: *Παλαμήδης*) — лик од старогрчката митологија кој бил син на кралот на Евбеја Навплиј и Климена
. Тој се смета за изумител на азбуката, цифрите, монетите, вицовите, заровитеитн. Тој е познат по тоа што го принудил на Одисеј да признае дека не е луд, бидејќи претходно тој се преправал бидејќи не сакал да оди да учествува во Тројанската војна, главно поради својот син. Одисеј го мразел Паламед и лажно го обвинил за предавство, за кое Паламед бил каменуван. Навплиј се одмаздил на смртта на неговиот син поставувајќи лажни светла на својот остров Евбеја и поголемиот дел од ахајската морнарица, при враќањето од Тројанската војна, загинале.

Наводи
------

1. ↑  L Schmitz. *A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, Volume 3*. J. Murray, 1873. Посетено на 2015-04-13.
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Polyommatus|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Планинскиот кафенец** (*Polyommatus ripartii*) е пеперутка од видот на пеперутки синци.

Опис
----

Пеперутката живее во Јужна Европа, Мала Азија па сè до Сибир. 

Телото на пеперутката е темнокафено, накај црно. Горната страна на крилјата се во кафена боја со темнокафени вени. Долната страна на крилјата е во светлокафена боја, односно кремаста, со бела пруга во средишниот дел на крилјата. Има и црни и бели нерамномерни точки. Антените се во црна и бела боја.

Галерија
--------

* Планински венец во природна средина. Планински венец во природна средина.
* Податотека:Polyommatus ripartii 2.jpgПланински венец во природна средина.
* ПарењеПарење
* Цртеж на планинскиот венец од Адалберт ЗајцЦртеж на планинскиот венец од Адалберт Зајц

Наводи
------

1. ↑  
	* Vila R. Lukhtanov V.A. Talavera G. Gil-T F. Pierce N.E. 2010 "How common are dot-like distributions? Taxonomical oversplitting in western European *Agrodiaetus* (Lepidoptera: Lycaenidae) revealed by chromosomal and molecular markers.*Biol. J. Linn. Soc. Lond* 101:130-154 (2010)
2. ↑  Seitz, A. Seitz, A. ed. Band 1: Abt. 1, *Die Großschmetterlinge des palaearktischen Faunengebietes, Die palaearktischen Tagfalter*, 1909, 379 Seiten, mit 89 kolorierten Tafeln (3470 Figuren) *Оваа статија содржи текст од овој извор, кој е во јавна сопственост.*

Поврзано
--------

Предлошка:Commonscategory

* Пеперутки во Македонија

Надворешни врски
----------------

* Пеперутки во Европа

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q13584084
* BioLib: 51519
* BOLD: 253562
* Fauna Europaea: 440970
* GBIF: 7664111
* iNaturalist: 334476
* NCBI: 265377

 |

 |
**Палатата Џинори** е палата во стилот на ренесансата во Виа де Џинори 11 во Квартиери Сан Џовани во градот Фиренца, Италија.

 Ренесансна фасада

Историја
--------

 Грб Џинори
Палатата била изградена околу 1516-1520 од Карло Џинори, со дизајни припишани на Бачо д'Агноло. Задната фасада на палатата, на Виа Стуфа, била обновена во 1690-1701 година под водство на архитектот Лоренцо Мерлини и Антонио Марија Фери, кои помогнале во обновувањето на ентериерот.

 *Ковачот на Вулкан*, таванска фреска од Герардини
Првично, ренесансната фасада имала монохроматски слики од *Историјата на Сампсон,* фрески од Маријано да Пеша. Обновата од крајот на 17 век се совпаднала со бракот на Лоренцо Џинори со Ана Марија Минербети. Внатрешните простории биле фрескоживописани во 1729 година од Алесандро Герардини, Карло Марселини, Џовани Доменико Ферети, Винченцо Меучи, Пјетро Дандини и Матео Бонечи. Делото на последните двајца во галеријата било преуредено од Пасквал Савиоти во 1847 година. Понатамошната реконструкција во тоа време се совпаднала со бракот на Лоренцо Џинори Лиси со Отавија Строци, а под инженерот Феличе Франколини, било изградени ново монументално скалило.

Семејството Џинори живеело на ова место од 15 век. Бачо Бандинели живеел и умрел во оваа куќа во непосредна близина на Џинори, која сега е вклучена во палатата. Џинори потекнувале од нотар кој дошол во Фиренца од Каленцано, во Вал ди Марино, во 1304 година, и живеел во непосредна близина. Неговиот син Џино Бенвенуто бил првиот од 26-те приори од Фиренца, роден во ова семејство и од него го добиле своето име. Пјеро, неговиот внук, во 1423 година бил првиот Гонфалониер од пет такви функционери родени во ова семејство.

Од ова семејство потекнува и сенаторот Карло Џинори (починал во 1757 година) кој основал фабрика за порцелан во Дочиа во близина на Фиренца во 1740 година.

43°46′33″ N; 11°15′20″ E﻿ / ﻿43.77595° СГШ; 11.25548° ИГД﻿ / 43.77595; 11.25548

Наводи
------

1. ↑  Florence: A Walking Guide to Its Architecture, by Richard Goy, (2015), page xxxvii.
2. ↑  Palazzo Spinelli, Repertorio delle Architettura Civili di Firenze, entry on the palace.
3. ↑  Florentine Palaces & Their Stories, by Janet Ross (1905), page 110.
Палатата Лилиенхоф свртена кон исток
Спомен-плоча во палатата Лилиенхоф
**Палатата Лилиенхоф** е зграда сместена на аголот на големиот плоштад *Медборгарплатсен* во југоцентралниот Стокхолм, во Шведска. Имотот е во сопственост и е управуван од општинска сопственост АБ Стадшолмен.

Историја
--------

Изграден е во 1668-1670 година од трговецот Јоаким Потер (1630-1676), кој бил облагороден во 1668 година под презимето Лилиенхоф, врз основа на нацртите на архитектот Јохан Тобијас Албинус (околу 1635-1679). Лилиенхоф бил еден од поголемите сопственици на бродови во Стокхолм. Тој исто така бил ко-акционер во неколку компании и исто така бил партнер во шведската компанија за Источна Индија. По смртта на Лилиенхоф во 1676 година, неговата вдовица Петронела Лохе останала во главната зграда до нејзината смрт во 1694 година.

Фасадите се украсени со мотиви од холандски барок, како што било вообичаено во архитектурата на палатата во Стокхолм во средината на 17 век. Палатата првично имала градина на запад кон езерото кое било таму, тогаш наречено *Фатбурен*. Сегашниот дизајн на покривот е од 1786 година. Некои ентериери се задржани недопрени.

Палатата била купена од Велика Британија во 1723 година за да служи како нејзина амбасада во Шведска и затоа била наречена и *Англиска зграда*. По таа употреба, таа служела како сиромашна куќа за парохијата Кетрин до 1888 година, а градот Стокхолм ја купил во 1900 година. Во 1950-тите и 1960-тите, *ресторанот Друван* во палатата бил популарен, а од 1993 година голем ресторан наречен *Snaps* го зазема приземјето, затворен подземен двор на запад и (лета), исто така, голем двор на плоштадот. Во останатиот дел од зградата има канцеларии и станбени станови. Почнувајќи од раните 1970-ти, има и популарни дискотеки во подземниот салон.

Наводи
------

1. ↑  Claes Ellehag ( 2011) *Johan Tobias Albinus: arkitekt i Sverige och Baltikum : en arkitekturhistorisk och biografisk skildring* (Stockholm :Konstvetenskapliga institutionen) ISBN 978-91-976315-2-5
2. ↑  Staffan Högberg. „Joachim Lillienhoff". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на August 1, 2020.
3. ↑  History on restaurant's website
4. ↑  Article by Peter Carlberg in *Svenska Dagbladet* 2005-04-06

Надворешни врски
----------------

* Бедоар, Фредрик (2012) *Стокхолм од страна на: arkitektur och stadsbild* (Стокхолм: Norstedt)ISBN 978-91-1-303652-6
* Олоф Хултин; Ола Остерлинг; Мајкл Перлмутер (2002) *Водич до архитектурата на* Стокхолм (Стокхолм: Arkitektur Förlag)ISBN 91 86050-58-3
* Олсон, Мартин (1951) *Stormaktstidens privatepalats i Stockholm* (Стокхолм: Форум)
**Разигрувач**, **центар**, **централен бек** или **плејмејкер** – во ракометот е играч чија позиција е во центарот на теренот. На некој начин играчот на оваа позиција е организатор на играта на екипата во напад.

На шемава е прикажана „одбрана 6-0", разигрувачот ја зазема позицијата А3 во напад и D4 во одбрана.
Улогата на разигрувачот е да организира напади заедно со бековите и за истите да ги извести останатите членови на екипата. Центрите вообичаено се играчите кои реализираат најголем број на клучни додавања до пикерите. Се разликуваат два вида разигрувачи. Може да бидат играчи кои подеднакво може да играат на позициите на бек и на плејмејкер (како Талант Душебаев, Никола Карабатиќ или Даниел Нарсис), или помали играчи кои ја користат својата брзина и еластичност за да влезат во противничката одбрана, како Ивано Балиќ, Љубомир Врањеш или Лука Циндриќ, или дури одредени крила како Михаел Гигу.

Познати разигрувачи (мажи)
--------------------------

* Боро Чурлевски
* Филип Миркуловски
* Лука Циндриќ
* Никола Карабатиќ
* Талант Душебаев
* Ивано Балиќ
* Љубомир Врањеш

Познати разигрувачи (жени)
--------------------------

* Андреа Лекиќ
* Алисон Пино
* Светлана Дашиќ-Китиќ
* Анита Гербиц

Поврзано
--------

* Голман (ракомет)
* Крило (ракомет)
* Пикер (ракомет)
* Бек (ракомет)
* Тренер (ракомет)
* Судија (ракомет)
**Момчула војвода** — македонска епска народна песна.

Содржина
--------

Ноќе, Момчула го подготвува коњот. Кога сопругата го прашува каде ќе оди, тој одговара дека ќе оди во Солун и во Белград, каде има две љубовници, како и во Истанбул каде ја љуби сестрата на царот Костадин. Тогаш, таа испраќа писмо до царот, советувајќи го да собере војска и да го пречека Момчула во недела, кога тој оди ненаоружан в црква во Манастир (Битола). Додека Момчула се враќа дома, го опколува царската војска од три илјади војници, но благодарение на својот коњ, Момчула успева да го пробие обрачот. Тој пристигнува во својот дворец, но ги наоѓа портите заклучени. Тогаш, тој ја повикува својата сестра на помош, но таа му кажува дека неговата сопруга ѝ ја залепила. Сепак, сестра му си ја сече косата и така се ослободува, па зема платно и го спушта со цел Момчула да се искачи по него. Меѓутоа, неговата сопруга го сече платното, па Момчула паѓа и погинува. Кога влегува во неговиот двор, царот ја бара облеката на Момчула, а кога гледа колку е таа голема, тој сфаќа каков јунак бил Момчула. Затоа, царот наредува да ја запалат неговата сопруга, а сестра му ја носи во Истанбул.

Наводи
------

1. ↑  Томе Саздов, *Грива тресе, бисер рони* (епска народна поезија). Скопје: Заштита, 1970, стр. 35-38.
Предлошка:Infobox Mine

**Рудникот Куајоне** е голем рудник за бакар кој се наоѓа на југот на Перу во регионот Мокегуа. Куајоне претставува една од најголемите резерви на бакар во Перу и во светот со проценети резерви од 1,6 милијарди тони руда со степенување 0,57% бакар.

Се проценува дека Куајоне поседува докажани и веројатни резерви од 1,6 милиони тони со степенување 0,497 % Cu и 0,018 % Mo.

Рудникот резултирал со еколошки конфликт, бидејќи локалните жители велат дека рудникот ја загадувало животната средина без да обезбеди економски придобивки. Во февруари 2022 година, локалните жители го блокираа железничкиот пристап до рудникот и го прекинаа снабдувањето со вода, барајќи 5 милијарди долари компензација и 5% од профитот на рудникот.

Геологија
---------

Депозитот на порфирен бакар и хипогенската минерализација се случиле во раниот еоцен. Збогатувањето со суперген сулфид започнало во доцниот олигоцен и продолжило до раниот миоцен. Халкоцитот е најчестиот минерал на бакарна руда како масивни склопови.

Поврзано
--------

* Рудникот Токепала
* Рудник Квелавеко
* Јанакоча
* Серо де Паско
* Хуанкавелица
* Список на рудници во Перу
* Рударство на цинк

Наводи
------

1. ↑  „Copper mines" (PDF). southernperu.com. 2011. Архивирано од изворникот (PDF) на 2013-12-24. Посетено на 2013-07-06.
2. 1 2  Aquino, Marco; Rochabrun, Marcelo (2022-03-14). „Southern Copper's Cuajone mine in Peru suspended production due to protest -SNMPE". *Reuters* (англиски). Посетено на 2022-12-31.
3. ↑  „Southern Copper, Peruvian government to find solutions to conflict with communities around Cuajone mine". *MINING.COM* (англиски). 2022-05-01. Посетено на 2022-12-31.
4. ↑  Clark, Alan; Tosdal, Richard; Farrar, Edward; Plazolles V. Armando (1990). „Geomorphologic Environment and Age of Supergene Enrichment of the Cuajone, Quellaveco, and Toquepala Porphyry Copper Deposits, Southeastern Peru". *Economic Geology*. **85**: 1604–1628. doi:10.2113/gsecongeo.85.7.1604.
**Св. Злата Мегленска** — македонски женски камерен хор.

Историјат
---------

Хорот „Св. Злата Мегленска" е основан во 1996 година при Македонската православна црква, со благослов на митрополитот полошко-кумановски г. Кирил. Хорот е составен од 25 женски вокали, претежно од студенти на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Основач, раководител и диригент на хорот е Летка Димовска-Полизова.

Творештво
---------

Во април 1999 година, хорот „Св. Злата Мегленска" го снимил истоимениот музички албум со 12 композиции. Албумот, чиј продуцент е Светлана Марковиќ, бил издаден од дискографската куќа „Aura Records", а бил снимен во Музејот на современата уметност во Скопје. 
Покрај настапите во Македонија, хорот настапил и во Британија, Белгија, Германија, Франција, Италија, Грција, Австралија, САД, Хрватска, Полска и други земји. На 7 август 2015 година, хорот настапил на 55. издание на фестивалот „Охридско лето".

Наводи
------

1. ↑  55 Охридско лето/ Ohrid Summer Festival – 12 July -20 August 2015.
2. ↑  55 Охридско лето/ Ohrid Summer Festival – 12 July -20 August 2015.
Полихимнија
**Полихимнија** (грчки јазик: Πολυύμνια, Πολύμνια) во старогрчката митологија била муза заштитничка на светата песна, реториката и геометријата. Ја измислила лира. Нејзиеното име потекнува од грчките зборови -{poly}- и -{hymnos}-, што значи „она со многу химни (песниа)". Претставена е со круна од цвеќе или перли, облечена во бело, со жезол во раката. Секогаш има замислен израз на лицето. На писателите им дарува дела који им обезбедуваат бесмрттна слава. По некои е дури и муза на медитацијата и полјоделството. Честопати е прекриена со вел.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Илустрација.Илустрација на наводниот изглед на п**ланински бумер**
Илустрација.Подрачје на Биг бенд
**Планински бумер** (англиски: *Mountain Boomer*) — наводно криптид во Националниот парк Биг бенд во Јужен Тексас (САД).

Други називи
------------

Овој криптид е познат уште како:

* **Оросалтосаурус саетумурус** (Orosaltosaurus saetumurus),
* **Миохоро** (Miohoro);

Опис
----

Се опишува како суштество кое наликува на диносауруси од групата Орнитоподи. Според исхраната сештојадец е. Женките на Планинскиот Бумер се поголеми од мажјаците. Женките се високи до 2 метри, а мажјаците до 1,80 метри. Планинските Бумери знаат да бидат долги и до 5,5 метари (поголемиот дел од должината им отпаѓа на долгата опашка), а тешки сè до 300 килограми. Мажјаците се шарени, а женките се еднобојни. Живеат во мали групи, се вгнездуваат во оддалечени планински подрачја, и активни се преку ден, а ноќе престојуваат во дувла или пештери. Многу се брзи и вешти тркачи, па со лесно можат да побенат од грабливците. Планинскиот Бумер инаку е тивко и повлечено животно и на свекој знак на опасност бега. Се огласува со завивање слично на волк.

Поврзано
--------

* Живи диносауруси

Надворешни врски
----------------

* Планински бумер
* Планински бумер
* Планински бумер
Воено куче во Германската армија.
**Полициско куче** или **воено куче**, во земјите каде што се зборува англиски јазик познато и како „**К-9**" — куче односно животно за спроведување на законот кое е специјално обучено да помогне на полицијата и други државни агенции. Тие се сметаат како регуларни полициски службеници. Неколку од нивните должности се: Откривање на дрога и експлозиви; пронаоѓање на изгубени лица; пронаоѓање на докази за криминална истрага и заштита на своите водичи или други лица.

Ваквите кучиња во својата обука се обучуваат да запомнат неколку вербални и рачни наредби од страна на своите водичи. Најкористените раси на кучиња се: Германски овчар; белгиски овчар и ротвајлер. Секоја раса на куче има свои предности, па така ваквите кучиња се избираат според своите способности.

Овие кучиња се прифатени во полицијата и војската како регуларни и чесни службеници, според тоа во некои земји повредувањето или убивањето на вакви кучиња се смета за тешко кривично дело, слично како убивање или повредување на обичен полициски службеник или воено лице.

Наводи
------

1. ↑  [„Кучешка единица: Должности и одговорности". New York State Department of Environmental Conservation. Архивирано од (англиски)%5b%5bКатегорија:Статии со надворешни врски на англиски%5d%5d изворникот Проверете ја вредноста `|url=` (help) на 2017-08-03. Посетено на 2017-08-10. (англиски) „Кучешка единица: Должности и одговорности"] Проверете ја вредноста `|url=` (help). New York State Department of Environmental Conservation. Посетено на 2017-08-10. templatestyles stripmarker во `|url=` во положба 1822 (help)
2. ↑  (англиски)%5b%5bКатегорија:Статии со надворешни врски на англиски%5d%5d „Како службено куче станува „почесен службеник"?" Проверете ја вредноста `|url=` (help). Slate. Посетено на 2017-08-10.
**Момчето и вештерката** (*Ивас, Ивасик Телесик, Ивашко и вештерката, Ивашко, Терешечка, Телпушок, Жихарко, Баба Јага и Жихар, Лутонјушка*) е заплет на источнословенските народни приказни.

 Претставата „Терешечка" во режија на Л. Федоров. 2012 година
Во индексот на бајки, тој е означен со бројот 327С, Ф "Момче (Ивас, Жихарко, Лутонјушка) и вештерка": вештерката го мами момчето кај неа, имитирајќи го мајчиниот глас; ја испраќа својата ќерка да го ипржи момчето.Таа самата му покажува како да седне на лопатата; момчето ја става ќерката на вештерката и вештерката во рерна; се искачува на едно дрво; Лебедите гуски го носат дома: во приказната 327F, рибарче си лови риба во брод; вештерката го фалсификува нејзиниот груб глас во тенок и се преправа дека е мајка му што носи храна. Руски верзии на приказната - 52, украински - 23, белоруски - 13..

Според истражувачите, овој заплет е прекриен приказ на иницијативни обреди; во него, како и во заплетот на бајката "Гуски-лебеди", се рефлектира идејата за птици - психофори.

Руските и украинските бајки за момчето и вештерката во повеќе наврати биле обработени од писателите А. Н. Толстој, Г. П. Данилевски, П. Г. Тичина и други.

Заплет
------

Старецот и старицата немаат деца. Старецот носи дома парче дрво за „жената да се забавува". Mомчето Терешечка е родено од едно парче дрво (Пинокио е мотив).

Имитирајќи го гласот на мајката на Терешечка, вештерката (Баба Јага) го мами Терешечка на брегот додека ловел риба и го киднапира. Ја упатува својата ќерка (Алјонка, или Оленка) да го испече Терешечка, но тој итро ја принудува Алјонка да седне во рерната наместо него *(„Јас сум сè уште мал и глупав, не знам како да седнам на лопатата")*.

Вештерката ја јаде својата ќерка и се тркала на коските, повторувајќи: *„Се тркалам, лежам наоколу, јадев месо од месото на Терешечкин"* ; гледајќи го ова, Терешечка и се смеел. Таа почнала да го гриза дрвото на кое што седел Терешечка; тој побарал помош од птиците (гуски), и тие го спасиле, носејќи го дома кај неговите родители.

Наводи
------

1. 1 2  *Бараг Л. Г. Новиков Н. В.* Примечания // Народные русские сказки А. Н. Афанасьева: В 3 т. — М.: Наука, 1984—1985. — (Лит. памятники). — Т. 1. — 1984. — С. 464.

Надворешни врски
----------------

* Корица на бајката на издавачката куќа „Детска литература" Архивирано на 15 април 2008 г.
* „Терешечка"
*
*Ова не е исто што и Рудник Радуша.*
Поглед на објекти на поранешниот рудник „Радуша"
**Радуша** — поранешен рудник на хромова руда, кој се наоѓа на 18 километри северозападно од градот Скопје. Околу рудникот била создадена рудничка колонија, која и денес се води како посебна административна единица со името Рудник Радуша. Рудникот влегувал во рамки на ХЕК „Југохром".

На местото на депонијата на рудникот се создало езеро Радуша (акумулација „Такбол"), откако рудникот престанал да работи.

Опис
----

Радушкиот масив е најголем (околу 70 километри) и се смета за најрудоносен. Во неговиот подински дел преовладуваат дунити и харцбургити, каде што се и најзначајните рудни тела. Средната зона на масивот е изградена од харцбургити и лерзолити, каде што хромната минерализација е незначајна. Во кровинскиот дел дунитите се позастапени и минерализацијата е поприсутна. Хромните рудни тела се поврзани за дунитите со едноставна минерализација. Вкупните рудни резерви се 649.905 тони.

Историја
--------

Рудникот не бил оштетен за време на Скопскиот земјотрес, но сите негови инженери освен еден настрадале во земјотресот.

Рудникот Радуша заминал во банкрот во 1974 година.

Галерија
--------

* Објект од поранешниот рудник РадушаОбјект од поранешниот рудник Радуша
* Објект од поранешниот рудник РадушаОбјект од поранешниот рудник Радуша
* Поранешен управен објектПоранешен управен објект
* Објект од поранешниот рудник РадушаОбјект од поранешниот рудник Радуша
* Рудник РадушаРудник Радуша

Поврзано
--------

* Хром
* ХЕК „Југохром"
* Рудник Радуша
* Радуша

Наводи
------

1. 1 2  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Радулов*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1244. Text "series
" ignored (help)
2. 1 2  „Фото алманах Сарај" (PDF). Посетено на 6 февруари 2022.
3. ↑  „Штетите што ги направи земјотресот (1) | okno.mk". *okno.mk*. Посетено на 2022-02-06.

Координати: 42°05′04″N 21°13′35″E﻿ / ﻿42.08444° СГШ; 21.22639° ИГД﻿ / 42.08444; 21.22639
Препознатливиот автомобил „Шкода Јети" на македонската полиција.
**Полиција на Македонија** или само **Македонска полиција** претставува општ термин кој се користи за да се објаснат полициските служби во Република Македонија, надлежни за спроведување на законот. Мнозинството од нив се дел од структурите на Министерството за внатрешни работи, но ваквите служби исто така работат и во други министерства.

Поврзано
--------

* Гранична полиција на Македонија

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Статии за полицијата на Македонија |
| --- |
|  |
| Сектори | Битола  •  Велес  •  Куманово  •  Охрид  •  Скопје
 •  Струмица  •  Тетово  •  Штип |
|  |
| Опремување | Возила  •  Оружје |
|  |
| Друго | Список на загинати полициски службеници  •  Чинови |

 |
**Момчило Андреев Ивановски** ( 1923
 во Тетово —  1945
 во Тетово) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште, а потоа изучил занает. Работел како столар. Подоцна се преселил и живеел во Скопје. По ослободувањето на Македонија стапил во составот на XV македонски корпус и учествувал во борбите за дефинитивното ослободување на цела Југославија. Во околината на Белград завршил тримесечна воено-политичка настава. Учествувал во сите борби во Срем и Хрватска. Во битките на приодите кон Загреб бил тешко ранет. По лечењето во партизанските болници, бил упатен на лечење во Тетово. Од последиците на раните, починал во 1945 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 65. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)