recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Вилијам Крукс
**Вилијам Крукс** роден на 17 јуни 1832 во Лондон, Англија, починал 4 април 1919 во Лондон, Англија. Негово поле на дејствување физика и хемија, познат по откривањето на талиумот.

Животопис
---------

Физичарот и хемичарот Вилијам Крукс освен што ги пронашол вакуумските цевки што го носат неговото име, тој извршил уште две други важни откритија. Во 1861г. го открил елементот талиум, а во 1895г. го идентификувал првиот познат примерок хелиум. Како и многу други научници од негово време, Крукс бил познат по својата верба во спиритуализмот. Бил член на Кралското здружение, а прогласен е за витез во 1897г.
Во 1875 г. Крукс успеал да направи цевки со подобар вакуум отколку Гајслеровите цевки, а неговата цевка – Круксовата цевка, станала стандардна алатка за испитување на катодните зраци. Крукс открил дека кога ќе ставел тркало со пропелери меѓу електродите, зраците можеле да ги вртат перките. Од ова заклучил дека зраците се струја од честички. Тој експериментирал со празнење на електрични полнења низ гасови при многу ниски притисоци во стаклените цевки. Круксовите цевки покажуваат празнења низ воздухот при различни притисоци.
Сер Вилијам Крукс докажал дека катодните зраци постојат, со изработка на првите верзии на цевка со катодни зраци. Без нив, откривањето на икс-зраците би било невозможно.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Општа наука (Енциклопедија за секое семејство и дом) – Младинска книга Скопје. Главен уредник Адам Харт-Дејвис.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Претседатели на Кралското друштво |
| --- |
|  |
| XVII век | 
* Браункер (1662)
* Вилијамсон (1677)
* Рен (1680)
* Хоскинс (1682)
* Вич (1683)
* Пипс (1684)
* Вон (1686)
* Херберт (1689)
* Саутвел (1690)
* Монтагју (1695)
* Сомерс (1698)

 |
|  |
| XVIII век | 
* Њутн (1703)
* Слоун (1727)
* Фолкс (1741)
* Паркер (1752)
* Даглас (1764)
* Бароу (1768)
* Вест (1768)
* Бароу (1772)
* Прингл (1772)
* Бенкс (1778)

 |
|  |
| XIX век | 
* Воластон (1820)
* Дејви (1820)
* Гилберт (1827)
* Принц Август Фредерик (1830)
* Комптон (1838)
* Парсонс (1848)
* Ротсли (1854)
* Броди (1858)
* Себајн (1861)
* Ери (1871)
* Хукер (1873)
* Спотисвуд (1878)
* Т. Хаксли (1883)
* Стоукс (1885)
* Келвин (1890)
* Листер (1895)

 |
|  |
| XX век | 
* Хагинс (1900)
* Страт (1905)
* Гејки (1908)
* Крукс (1913)
* Томсон (1915)
* Шерингтон (1920)
* Радерфорд (1925)
* Хопкинс (1930)
* Брег (1935)
* Дејл (1940)
* Робинсон (1945)
* Адријан (1950)
* Хиншелвуд (1955)
* Флори (1960)
* Блекет (1965)
* Хоџкин (1970)
* Тод (1975)
* Е. Хаксли (1980)
* Портер (1985)
* Атија (1990)
* Клуг (1995)

 |
|  |
| XXI век | 
* Меј (2000)
* Рис (2005)
* Нерс (2010)
* Рамакришнан (2015)

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 24698570
* LCCN: n85181973
* ISNI: 0000 0001 2277 5518
* GND: 116740884
* SUDOC: 033757097
* BNF: cb124591923 (податоци)
* BIBSYS: 2035666
* ULAN: 500021593
* NLA: 35032297
* NDL: 00436923
* NKC: jn20030828031
* BNE: XX1242148
* CiNii: DA04212157
* RKD: 388396

 |

 |
**Имигрантка** (англиски: *The Immigrant*) е американски филм од 2013 година, во режија на Џејмс Греј. Главните улоги ги толкуваат: Марион Котијар и Жоаким Феникс. Филмот е добитник на 10 награди, а имал и осум номинации, вклучително и за „Златната палма".

Улоги и режисер на 2013 Канскиот филмски фестивал.
*The Immigrant* screened at the 2013 Cannes Film Festival

Содржина
--------

Во 1921 година, во потрага по нов живот и остварување на американскиот сон, младата Полјачка, Ева Цибулски (ја игра Котијар) и нејзината сестра Магда патуваат од Полска за Њујорк. Кога пристигнуваат на островот Елис, лекарите ѝ кажуваат на Магда дека е болна и поради тоа ги разделуваат сестрите. Наеднаш, Ева се наоѓа на безмилосните улици на Менхетен, а Магда ја задржуваат во карантин. Сама и без заштита, Ева станува лесен плен за шармантниот криминалец Бруно (го игра Феникс), кој ја присилува на проституција.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Immigrant (2013) (пристапено на 3.1.2015)
2. ↑  *Антена*, број 861, 26.12.2014, стр. 23.
Елиезер Бен-Јехуда.
**Елиезер Бен-Јехуда** (хебрејски: אליעזר בן־יהודה‎ изговор: /ɛli'ʕɛzeʁ bɛn jɛhu'da/; 7 јануари 1858 – 16 декември 1922) — еврејски лексикограф и уредник од Белорусија. Тој е централната личност при оживувањето на хебрејскиот јазик во современата ера.

Животопис
---------

Бен-Јехуда со неговата сопруга Хемда, 1912
Грбот на Бен-Јехуда во Ерусалим.
Елиезер Бен-Јехуда е роден како **Елизер Итцхак Перлман** (јидиш אליעזר יצחק פערלמאן), во Лужки (белоруски Лужкі, полски *Łużki*), Гувернат Вилна во Руската Империја (денес Витебска област, Белорусија). Од тригодишна возраст учел Библија и јидиш, што било обичај меѓу Евреите во Источна Европа. До 12 годишна возраст тој прочитал голем дел од Тората, Мишната и Талмудот. Неговите родители се надевале дека тој ќе стане рабин и до го пратат на јешива. Таму тој продолжил да учи старогрчки и се сретнал со јидиш од периодот на просветата. Подоцна тој научил француски, германски и руски. Преку читањето на весникот Ха Шахар, тој се запознал со идеите на ционизмот и заклучил дека оживувањето на хебрејскиот јазик во Израел би можело да ги обедини сите Евреи во светот.

По завршувањето тој отишол во Париз и учел во Сорбона. Меѓу останатите предмети, тој учел и историја и политика на Блискиот Исток. Тој поминал 4 години во Париз.

Во 1881 година, Бен-Јехуда отишол во Палестина, тогаш дел од Отоманското Царство, поточно во Ерусалим. Тој предавал во едно училиште. Поттикнал од идеите за обнова и отфрлување на животниот стил на дијаспората, Бен-Јехуда си дал задача да развие јазик кој ќе го заменел јидиш и останатите регионални дијалекти како средство за секојдневна комуникација меѓу Евреите. За хебрејскиот и за ционизмот, тој рекол: „хебрејскиот јазик може да живее само ако ја оживееме нацијата и се вратиме во татковината".

Смрт
----

Во декември 1922 година Бен-Јехуда умрел на 64 годишна возраст поради туберкулоза. Тој е закопан во Маслиновата Гора во Ерусалим. На неговиот погреб имало околу 30.000 луѓе.

Поврзано
--------

* Израел
* Ционизам
* Хебрејски јазик
* Оживување на хебрејскиот јазик

Наводи
------

1. ↑  „Young Ben Yehuda". Архивирано од изворникот на 2012-08-02. Посетено на 2014-04-18.
2. 1 2 3  Balint, Benjamin. „Confessions of a polyglot". Haaretz. Архивирано од изворникот на 2009-04-14. Посетено на 2014-04-18.
3. ↑  „Mount of Olives - Jerusalem". Архивирано од изворникот на 2007-09-27. Посетено на 2014-04-18.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Елиезер Бен-Јехуда" на Ризницата ? |

* Централната ционистичка архива
* Интервју со Дола Бен-Јехуда Витман

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 59118093
* LCCN: n50082043
* ISNI: 0000 0001 0905 4572
* GND: 118658298
* SELIBR: 212238
* SUDOC: 029761549
* BNF: cb12131565f (податоци)
* NLA: 35524651
* NKC: js20020805898
* BNE: XX1203542
* CiNii: DA04111546

 |

 |
**„Песната на Бернадет"** (англиски: *The Song of Bernadette*) - американски филм од 1943 година, во режија на Хенри Кинг (Henry King) по сценариото на Џорџ Ситон (George Seaton), засновано врз истоимениот роман на Франц Верфел (Franz Werfel). Главните улоги ги толкуваат: Џенифер Џоунс (Jennifer Jones), Чарлс Бикфорд (Charles Bickford), Вилијам Ејт (William Eythe), Винсент Прајс (Vincent Price). Ова е биографски филм за Бернадет Субирус на која во 1858 година 18 пати ѝ се прикажала Богородица, а која подоцна, во 1933 година, била прогласена за светица. Филмот постигнал голем успех кај критиката и кај публиката, а освоил четири награди „Оскар": за најдобра главна глумица (Џоунс), за надобра сценографија во црно-бел филм, за најдобра фотографија во црно-бел филм и за најдобра оригинална музика. Исто така, на првото доделување на наградите „Златен глобус", кое се одржало во 1944 година, филмот победил во три категории: режија, најдобар игран филм и најдобра глумица (Џоунс).

Џонс како Бернадет Собируус во „Песната на Бернадета" (1943 г.)

Наводи
------

1. ↑  HRT, Bernadettina pjesma, američki film (1943.) (150:00) - Zlatno doba Hollywooda (пристапено на 2.1.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Карлос Баредо Љамазалес** (шпански: *Carlos Barredo Llamazales*; р. 5 јуни 1981

 во Овиедо, Астурија) — поранешен шпански професионален друмски велосипедист, кој настапувал како професионалец од 2004 до 2012. Тој бил суспендиран на два месеци на почетокот на сезоната 2011 како последица на тепачката со Руј Кошта по етапа на Тур де Франс 2010, кога Баредо го обвини Кошта дека возел опасно во последните етапи на трката, но подоцна се извини за неговите дела.

Допинг
------

Баредо бил суспендиран од Рабобанк на 18 октомври 2012, откако UCI отворил истрага за очигледните прекршоци на антидопинг правилата на основа на информација обезбедена од крвта во неговиот биолошки пасош. Во декември таа година, за шпанскиот весник *El Pais* изјавил дека се повлекува од велосипедизмот и започнува да работи во кафуле во Мадрид.

Достигнувања
------------

2004
Вуелта а Астурија
1. Етапа 3
2. Краен пласман Волта а Каталуња
2005
Планински пласман Три дена Де Пане
3. ГП Пино Керами
7. Краен пласман Енеко Тур
2006
Тур Даун Андер
1. Етапа 3
2007
5. Краен пласман Класика де Сан Себастијан
10. Краен пласман Вуелта а Еспања
2008
5. ГП Лугано
8. Краен пласман Париз-Ница
1. Етапа 5
2009
1. Краен пласман Класика де Сан Себастијан
2010
1. Етапа 15 Вуелта а Еспања
9. Џиро ди Ломбардија
2011
2. Краен пласман Класика де Сан Себастијан
2012
3. Краен пласман Трка околу Белгија

Наводи
------

1. ↑  „Брујнел суспендиран на два месеци за погрешните маички на Тур де Франс". *Cycling News*. Future Publishing Limited. 29 октомври 2010. Посетено на 25 декември 2012.
2. ↑  „UCI бара истрага за допинг против Карлос Баредо". *Cycling News*. Future Publishing Limited. 18 октомври 2012. Посетено на 25 декември 2012.
3. ↑  „Баредо се повлекува по случајот на прекршување со неговиот биолошки пасо". *Cycling News*. Future Publishing Limited. 25 декември 2012. Посетено на 25 декември 2012.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Карлос Баредо" на Ризницата ? |

* Официјална страница (шпански)
* „Достигнувања на 9903". Cycling Archives.
* Карлос Баредо на *Cycling Base* Архивирано на 26 јануари 2011 г.

|  |  |
| --- | --- |
|  Знаме на ШпанијаБиографска икона | *Оваа биографска статија поврзана со шпанскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јозефин Свобода**  ( Josefine Swoboda) (29 јануари 1861 во Виена – 27 октомври 1924 Виена) била австриски сликар портретист. Таа била една од најактивните виенски портретисти..

Животопис
---------

„Кралицата Викторија"   
 од Јозефин Свобода   
 (акварел, 1893)
 *Кралицата Александра кога била принцезата од Велс*    
 од Јозефин Свобода   
 (акварел, 1895 година)
Joseозефин Свобода потекнувала од виенско семејство на уметници, таа била ќерка на сликарот на портрет Едуард Свобода (1814-1902) и неговата втора сопруга Јозефин (роденден Милер; 1839-1906) и сестра на сликарот Рудолф Свобода помладиот (1859-1914).

Нејзини чичковци биле сликарот на пејзажи и животни Рудолф Свобода (1819-1859) и ориенталистот Леополд Карл Милер (1834-1892) )

По првите лекции за сликање со нејзиниот татко, таа учела од 1878 до 1886 година на Универзитетот за применета уметнсот во Виена кој беше тесно поврзан со „Австриски музеј за уметност и индустрија" (Кралски австриски музеј за уметност и индустрија), меѓу другите во класата на Фердинанд Лауфбергер и Јулиус Виктор Бергер.

Константин фон Вурцбах во својата „Биографска енциклопедија на Австриската империја" во 1880 година напиша за неа: „Нејзиното одлично дело најде брза продажба и единствениот 19-годишен уметник со право на најубави надежи".

Делата на Јозефин Свобода биле главно акварели, претежно портрети и (помалку) жанровски сцени и мртва природа.

Од 1886 година таа била редовно застапувана во Виена Кинстлерхаус и учествуваше на изложби во Хамбург (1887), Минхен и Берлин (1888).

Нејзини дела биле изложени и на Светска изложба во Чикаго во 1893 година.

Веројатно по препорака на нејзиниот брат и Хајнрих фон Анџели, кој работел за британската кралска куќа како сликар, таа ја доби титулата дворски сликар на кралицата Викторија во 1890 година.
Таа била во Англија до 1899 година, потретирајќи го ги кралското семејство и лицата на дворот во многу акварели.

Нејзините слики сè уште се наоѓаат денес во Кралската колекција во Замокот Виндзор.

Joseозефин Свобода, исто така, добила бројни нарачки од австриската империјална куќа околу Франц Јосиф I и други благороднички семејства, што ја натерало да стане еден од најактивните виенски портретисти.

Од 1902 година била претставена во „Салонот Писко" од „Група од 8 жени уметници" на нивните изложби „Осум жени уметници и нивни гости".

Некои од нејзините дела се во музејот на Виена, како и во графичката колекција на Албертина во Виена.

Од 1886 година станала член на „Künstlerhaus", на „Австриско (ликовна уметност) Друштво на уметници".

Наводи
------

1. ↑  Swoboda, Josefine (1861–1924), Malerin
2. ↑  Josefine Swoboda (Austrian, 1861–1924
3. ↑  Josefine Swoboda[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Some pictures at the Royal Collection: A search at the Royal Collection Trust, retrieved 20 October 2016.
* Some Works of Josefine Swoboda at Artnet
Предлошка:Литературное произведение
**Иван Матвеич** - приказна на А.П. Чехов. Напишана во 1886 година, првпат објавена во Петербуршкиот весник бр. 60 на 3 март 1886 година.

Публикации
----------

Приказната за Иван Матвеич првпат била објавена во Петербуршкиот весник бр.60 на 3 март 1886 година, потпишана од А. Чехонте.

Во изменета верзија, приказната била вклучена во збирката Шарени приказни. На 24 март 1899 година, Пјотр Перцов, откако дознал за претстојната публикација, му предложил на Чехов да вклучи неколку приказни од збирката Шарени приказни во неговите собрани дела. Меѓу овие приказни, тој го именувал и „Иван Матвеич", кој Перцов го нарекол „многу добар". Чехов, очигледно, одговорил на барањето и ја вклучил приказната во првиот том од собраните дела објавени од Адолф Маркс во 1899-1901 година.

За време на животот на Чехов, приказната била преведена на бугарски, германски и српско-хрватски.

Позадина
--------

Приказната опишана во приказната за Иван Матвеич делумно се случила во биографијата на писателот. Михаил Чехов се присети: „Самиот херој на оваа приказна, Иван Матвеич, беше отпишан од мојот брат Иван, кога, уште пред да стане негов учител, имајќи потреба од пари, отишол низ цела Москва кај писателот П. Д. Боборикин да се запише под неговиот диктат „   .

Заплет
------

Еден добро познат научник ( прототипот е писател) е многу изнервиран од Пјотр Данилич, кој му препорачал млад писар. Писарот Иван Матвејич постојано доцнел два-три часа. Научникот сакал да го искара писарот, а не да му плати за работата и да го исфрли. Доаѓа писарот и објаснува дека бил на роденден кај тетка му, а тетката живее на шест милји од тука. Научникот му дава чај на писарот и го седнува да работи. ПОМЕЃУ пет и шест навечер. Прилично познат човек со учење - ќе го наречеме едноставно човек на учење - седи во својата работна соба нервозно грицкајќи ги ноктите.

"Да, да! Но зошто толку брзаш, драго мое? Седни и кажи ми нешто..."

Иван Матвејич седнува и широко се насмевнува. Речиси секоја вечер тој седи во оваа работна соба и секогаш чувствува нешто извонредно меко, што го привлекува, како да е слично, во гласот и погледот на човекот што учи. Има моменти кога дури и помислува дека ученикот се врзува за него, се навикнува на него, и дека ако го кара што доцни, тоа е едноставно затоа што му недостига муабетот за тарантули и за тоа како ловат златници на Дон.

Белешки
-------

1. ↑   Вокруг Чехова, стр. 103.
2. ↑  „Рассказ Иван Матвеич". Архивирано од изворникот на 2017-05-11. Посетено на 2017-06-08. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)

Врски
-----

* Иван МатвеичАрхивирано на 16 септември 2017 г. , оригинален руски текст
* Иван Матвејич, превод на англиски
*
**Рим, отворен град** (италијански: *Roma città aperta*) е италијански филм од 1945 година, во режија на Роберто Роселини (*Roberto Rossellini*) според сценариото на Серџо Амидеи и Федерико Фелини. Главните улоги ги толкуваат: Алдо Фабрици, Ана Мањани, Марчело Паљеро, Вито Аникјарико, Нандо Бруно, Хари Фајст, Џованета Галети, Франческо Гранжаке, Едуардо Пасарели и Марија Мики. Филмот освоил неколку награди меѓу кои и Големата награда на Канскиот филмски фестивал.

Ана Мањани како Пина во познатата сцена од филмот

Содржина
--------

Во 1944 година, во Рим, германската војска го бара инженерот Џорџо Манфреди (го игра Паљеро), водачот на движењето на отпорот. Тој успева навремено да побегне од станов во кој се крие, а потоа се преселува во станот на другарот Франческо (го игра Гранжаке), кој наскоро треба да се ожени со бремената Пина (ја игра Мањани). Таму, Џорџо стапува во контакт со свештеникот Пјетро Пелегрини (го игра Фабрици), кој прифаќа да пренесе пари до една група на движењето на отпорот. Марчело (го игра Аникјарико), синот на Пина, заедно со другите деца од зградата, исто така се бори против окупаторот. На денот на венчавката на Пина и Франчексо, Гестапо дознава каде се крие Џорџо и ја опколува зградата, но тој успева да побегне, но Франческо е заробен, а германската војска ја убива Пина. Сепак, набргу, движењето на отпорот поставува заседа и Франческо и другите заробеници се ослободени, а свештеникот Пјетро прави план да ги префрли Џорџо и Франческо во еден манастир. Меѓутоа, девојката на Џорџо, Марина (ја игра Мики) го предава Џорџо и Гестапо ги апси него и свештеникот Пјетро, додека Франческо успева да се спаси. Гестапо сурово го измачува Џорџо, но тој не ги предава другарите и умира во затворот. Во мигот кога умира Џорџо, во просторијата влегува дрогираната Марина која се онесвестува. Утредента, свештеникот Пјетро го стрелаат, а погубувањето го следат Марчело и другите деца.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Rome, Open City (1945) (пристапено на 4.9.2020)
2. ↑  IMDb, Rome, Open City (1945)Awards (пристапено на 4.9.2020)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 316751667
* LCCN: n82255142
* GND: 4522293-9
* SUDOC: 12077982X
* BNF: cb13748989m (податоци)

 |

 |
Автопортрет (1888)
 **Доминик Скутецки**  ( Dominik Skutecký) - (14 февруари 1849 година, Гајари - 13 март 1921 година, Банска Бистрица) бил словачки сликар од еврејско потекло. Специјализирал пејзажи, портрети и сцени жанрова уметност..

Животопис
---------

По смртта на неговиот татко во 1859 година, неговото семејство се преселило во Виена, каде што тој ги започнал своите уметнички студии кај вајарот Јохан Мејкнер.

Тој исто така одел на приватни часови по уметност на Ликовна академија, каде што учел со Карл Вурцингер и Карл фон Блаас од 1865 до 1867 година. по добиената стипендија, ги продолжил студиите во Венеција од 1867 до 1870 година, каде работел со сликарот Помпео Марино Молменти на Академија од Бел Арти.

Тој исто така помина неколку месеци во Ликовна академија, Минхен.

По 1873 година, тој бил жител на Виена, каде што претежно бил сликар на портрети.

Неговата прва големо изложба била на Кунстлерхаус во 1875 година.

Токму во тоа време тој ја запозна Сесилија Лови, модел со која подоцна ќе се ожени.

За време на неговиот прв престој во Банска Бистрица, од 1884 до 1886 година, тој се концентрирал на пејзажи и жанровски сцени од околината.

Се сместил трајно во 1889 година и уште еднаш започнал да слика портрети на значајни граѓани во местото.

Подоцна, тој ја организирал ликовни изложби, на која изложил (120 дела) во 1902 година.

Неговите дела може да се видат во Националната галерија на Словачка. Многу од делата се во приватни колекции.

Неговата ќерка, Карола Скутека-Карвашова исто така била сликарка, а неговиот син, Александар Скутеки бил познат архитект.

Селектирани дела
----------------

* ДодворувањеДодворување
* Пазар во Банска БистрицаПазар во Банска Бистрица
* Продавач на цигариПродавач на цигари
* In the КовачницаIn the  
 Ковачница
* Котли, одморКотли, одмор

Наводи
------

1. ↑  „Dominik Skutecký". Архивирано од изворникот на 2021-04-19. Посетено на 2021-04-19.
2. ↑  Dominik Skutecký

Надворешни врески
-----------------

* Paintings by Skutecký in the Slovak National Gallery
* "D. SKUTECKÝ: Identita ženy so slnečníkom je známa" @ Teraz
* "Dominik Skutecký významný predstaviteľ európskej avantgardy" Архивирано на 1 јануари 2019 г. @ Záhorie
**Астрид Асефа**, родена како *Астрид Маргарета Енгелбректсон*, е етиопско-шведска пејачка, глумица и театарски режисер. Родена е на 7 февруари 1953 година во Арвика, локалитет и седиште на општина Арвика во шведската област Вермланд. Таа е позната по своите глумечки настапи во „Децата што се кул, *не плачат"* (2014), „*Стокхолм Исток"* (2011) и „*30: ноември"* (1995).

Кариера
-------

Родена во 1953 година во Шведска, Асефа студирала на државното сценско училиште во Гетеборг и се занимавала со Кралскиот драмски театар, Рикстеатерн (најголемиот шведски театар за турнеи), Фолкеатерн во Јевле и Градски театар во Стокхолм. Работела како учителка по театар на Универзитетот во Адис Абеба во Етиопија, земјата на нејзиното потекло. Таа служела како театарски режисер Далатеатерн во Фалун и станала претседател на управниот одбор на *Драматичниот институт,* сега *Драмски колеџ* во Стокхолм. Таа понекогаш и служела како експерт во *Државниот комитет за истрага за имиграција*. Исто така учествувала како гостин во *„Пејте заедно во Скансен"*, програма со сите песни во Стокхолм, емитувана на шведската телевизија скоро секое лето од 3 август 1979 година. Во 2005 година, Асефа дебитираше на „Лето на П1", програма на шведското радио *П1* што се емитуваше секое лето.

Наводи
------

1. 1 2  „Astrid Assefa". Svensk Filmdatabas. Посетено на 2017-11-15.
2. ↑  „Svensk mediedatabas (SMDB)". *smdb.kb.se* (шведски). Посетено на 2017-11-15.
3. ↑  „Astrid Assefa: "Det är speciellt att återvända" - DN.SE". *DN.SE* (шведски). 2015-11-06. Посетено на 2017-11-15.
'*Џон Френч'* , (John Denton Pinkstone), бил познат како Виконт француски. Станал национален херој во тек на Бурските војни. Бил главен командант на Британските експедициони сили на Западниот фронт во првата светска војна.

Животопис
---------

Роден е во септември 1825 година, во Кент во англо-ирско семејсрво. Првата служба ја имал во англиска морнарица, а потоа станал офицер во англиска коњаница. Бил успешен и се промовирал вво тек на Нилската експедиција. Поѕнат е по тоа што бил миленик кај жените, поради што безмалку можел да ја заврши кариерата поради неговата вмешаност во раѕводот на еден офицер кој служел во Индија.

Џон Френч, Западен фронт
Неговите придонеси во Бурските војни, кога се повлекол со последниот воз пред опсадата во општината Ледисмит. Заповедал со Првиот корпус
во Алдершот, а потоа служел како главен инспектор на Армија. Во 1912 година станал началник на Главниот штаб и помагал во подготовки на војската за можната европска војна.

Неговата најважна улога била како ѕаповедник на британските сили (БЕФ) што се бореле на територија на Белгија и Франција Првата светска војна, а во период од 1916 до 1918 година бил главен командант на британски сили. Во тек на војната имал судир со францускиот генерал Шарл Ланрезак по тешките загуби што британцитее ги имале во Битката кај Монс и Ле Като.

Од 1919 до 1922 станал Лорд лиетрант на Ирска.

Починал на 22 мај 1925 година во Дел Кастл.

Наводи
------



1. ↑  Holmes 2004 стр.. 314–17. Holmes writes "War Council" but this may be a confusion with the "War Council" which discussed strategy between August 1914 and May 1915, or the "War Committee", a Cabinet Committee which discussed strategy in 1916.
2. ↑  Senior (p. 336) argues that after Mons von Kluck seems to have thought the BEF a spent force; at Le Cateau II Corps fought bravely, but were saved largely by German lack of urgency, and thereafter by von Kluck’s inability to catch the BEF up, not least as he believed wrongly that the British were retreating towards the Channel Ports. He appears to have discounted them until 8 September.
Хофре БорџијаСанча и ХофреДворецот на грофот од Алвито
**Хофре Борџија** (1482-1522) бил најмладиот син на папата Александар VI и неговата љубовница Ваноза Катај. Тој е брат на Лукреција Борџија , Чезаре Борџија и Џовани Борџија. Хофре се оженил за Санча од Арагон, ќерка на неаполскиот крал Алфонсо II. Како мираз го добил принципатот Сквиллаче, а по политичките превирањата во Неаполското кралство, го добил округот Алвито (1497).

Хофре и Санча, имале 12 и 16 години кога бил склучен нивниот брак, има претпоставка дека тие биле модели за момчето и девојката на уметникот Пинтурчио за неговата *Расправа на Св. Катерина* каде биле претставени како млад пар во љубовта. Бракот бил политички. Алфонсо II прифатил неговата ќерка да се омажи за Хофре во замена за признавање на правото над неаполскиот престол од страна на папата Александар VI. Меѓутоа по склучувањето на бракот политичката состојба се променила. Францускиот крал Шарл VIII претендирал над Неаполското кралство и навлегол во Италија по што започнала војна помеѓу Шпанија и Франција.

Во текот на овој период Хофре и Санча претежно живееле во Рим, каде наводно Санча имала афера со постарите браќа на нејзиниот сопруг, Чезаре и Џовани. Според некои извори, Хофре бил во лоши односи со својот татко папата Александар VI. Тој го сметал својот син за слабак поради недостаток на интерес за политиката и јавно го оспорил своето татковство над Хофре. Во 1497 година папата Александар VI јавно ја објавил невиноста на Хофре во врска со убиството на неговиот брат Џовани Борџија, бидејќи имало многу гласини дека Ховре е всушност главниот инспиратор на убиството, пради наводната љубовна афера помеѓи Џовани и Санча.

За време на војната на 1499-1504, кога Шарл VIII од Франција се обидел да го освои Неапол, Хофре застанал на страната на Франција, но кога тој бил заробен од Просперо Колона ја сменил страната и се приклучил на Шпанците. Таквиот потег предизвикал бунт во Алвито.

Хофре го испратил кондотиерот Фабрицио Колона во 1504 година да го задуши бунтот, кој го платил со парите од папскиот трезор кои ги стекнал по смрта на својот татко папата Александар VI. По задушувањето на буната ја воспоставил својата власт во Алвито и Сквиллаче.

По две години починала неговата жена Санча, а шпанскиот крал Фердинанд II од Арагон, тогашен валдетел на Неаполското кралство му одзел Алвито, но како вазал на Неапол го задржал Сквиллаче.

Вториот брак на Хофре бил со Марија де Мила, тие имаале деца четири, најстариот од нив, Франческо Борџија ја наследи неговата земја и титулата на принц од Сквиллаче. Потомците на Хофре упарвувале со Сквиллаче сè до 1735 година кога оваа гранка на фамилијата Борџија исчезнала.

Извори
------

1. ↑  Sarah Bradford, Lucrezia Borgia, Milano, Mondadori, 2005.
Хелен Бланчард
**Хелен Аугуста Бланчард** (25 октомври 1840

 , Портланд, Маин - 1922, САД) е позната по своите безбројни откритија во полето на шивачките машини. Бланчард е родена во богатото бродосопствено семејство Маин. По смртта на татко и, Бланчард се пресели во Бостон, Масачусетс каде што патентираше неколку иновации за машините за шиење.

Во 1881 година Бланчард ја основа фирмата за машини за шиење Бланчард, и продолжи да ги патентира своите иновации сè додека не умре од мозочен удар во 1916 година.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на САДБиографска икона | *Оваа личност од САД статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Лукреција Борџија** (18 април 1480 - 24 јуни 1519) била вонбрачна ќерка на Родриго Борџија, кој подоцна станал папа под името Александар VI, и неговата љубовница Веноза Катанеј. Нејзините браќа се Чезаре Борџија, Џовани Борџија и Хофре Борџија. Таа е член на моќната ренесансна фамилија Борџија. Во некои од изворите често се сугерираа дека Чезаре и Лукреција најверојатно имале инцестуозни односи .

Фамилијата на Ликреција во подоцнежниот период станала синоним за безмилосната политика и корупција која била карактеристична за папството за време на ренесансата. Лукреција била жигосана како фатална жена и како таква е портретирана во многу уметнички дела, романи и филмови.

Меѓутоа многу малку, од изворите, се знае за животот на Лукреција, како и за степенот на нејзиното учество во политичката дејност на нејзиниот татко и браќа. Нејзината фамилија и организирале неколку брака со важни и моќни мажи, со цел фамилијата Борџија да стекне моќни сојузници и да ги оствари сопствените политички амбиции. Лукреција била во брак со Џовани Сфорца (господар на Пезаро), Алфонсо од Арагон (Војводата од Бисеглија) и Алфонсо Д' Есте (војвода од Ферара). Според традицијата, Алфонсо од Арагон бил незаконски син на кралот на Неапол и бил убиен од страна на Чезаре откако го изгубил своето политичко значање.

Извори
------

1. ↑  The Borgias by Ivan Cloulas, p. 52

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 14809783
* LCCN: n50048225
* ISNI: 0000 0001 0871 9739
* GND: 118574825
* SUDOC: 030136067
* BNF: cb121612955 (податоци)
* BIBSYS: 90053771
* NDL: 00620400
* NKC: jn20000700202
* BNE: XX862368

 |

 |
Џовани Батиста Ходиерна
**Џовани Батиста Ходиерна** или **Одиерна** (итал. *Giovanni Battista Hodierna* или *Odierna*, Рагуза, 13 април 1597 - Палма ди Монтекјаро, 6 август 1660) бил италијански астроном кој работел на дворот на Војводата од Монтекјаро. Составил каталог со околу 40 записи, вклучувајќи 19 вистински и потврдливи магливи објекти што би можеле да се помешаат со комети. Ова дело датира пред славниот Месјеов каталог, но немало некое влијание. Месје најверојатно не бил запознаен со него.

Ходиерна е роден во Рагуза (Сицилија), а починал во Палма ди Монтекјаро, исто така во Сицилија.

Наводи
------

1. ↑  Birthday of a star cluster, *Astronomy Now*, јануари 2011, стр. 20.

Поврзано
--------

* Шарл Месје

Надворешни врски
----------------

* Џовани Батиста Ходиерна Архивирано на 5 август 2011 г. - SEDS (англиски)
* Придонесот на Ходиерна за астрономијата Архивирано на 5 август 2011 г. - SEDS (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ИталијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 71540635
* LCCN: n85101171
* ISNI: 0000 0001 1029 2156
* GND: 104328681
* SUDOC: 028982118
* BNF: cb13475152f (податоци)
* NKC: js20110128001
* BNE: XX1739842

 |

 |
**Мартин Емил Фердинанд Халер** (1835–1925) бил германски архитект, кој го проектирал Градскиот дом на Хамбург и зградата на генералниот конзулат на САД во Хамбург и член на хамбуршкиот парламент.

Ран живот и семејство
---------------------

Халер е роден на 1 декември 1835 во Хамбург.Неговиот татко бил правникот Фердинанд Халер (1805–1876), градоначалник на Хамбург. Мајката на Халер, Адел, била Еврејка, ќерка на Амшел Опенхајмер. Халер ја посетувал гимназијата *Gelehrtenschule des Johanneums* до 1855. Халер студирал архитектура во Потсдам, Берлин, Париз и Англија.

Во 1865, Халер се оженил со Антони (порано Шрам, 1846–1925) и имал син Фердинанд (1871–1963), кој бил заменик директор на HAPAG и три ќерки, Антони, Мари и Елен.

Халер умрел на 26 мај 1925 во Хамбург.

Кариера во Хамбург
------------------

Во 1861, Халер се вратил во Хамбург и отворил биро. Тој бил 10 години претседател на професионалната организација на архитекти и член на Хамбуршкиот парламент 14 години. Во 1880, Халер и 8 други архитекти основале синдикат и му презентирале на Сенатот на Хамбург нова верзија за Градскиот дом на Хамбург. Во 1886, изградбата почнала.

Халер планирал повеќе од 562 градежни проекти.

Влијание
--------

A portal with the front of two elephants beside the door.*Afrikahaus* изграден од 1900–01, во 2004.A multi-storey office building in front of a waterbody.Канцелариската зграда на HAPAG, изградена 1901–03, пред самото езеро Биненалстер, во 2006.
Халер бил под влијание на Шарл Гарние, архитект на Париската опера; Готфрид Земпер и италијанската висока ренесанса. Тој не го сакал движењето сецесија.

### Избрани дела

* Градски дом на Хамбург
* Алстеруфер# 27 (сега Генерален конзулта на САД во Хамбург и изменет)
* Канцелариска зграда (банка) за M.M.Warburg & CO
* Концертна сала Лајсцхале
* Канцелариска зграда за *Reederei Woermann*, т.е. *Afrikahaus*
* Канцелариска зграда за Hamburg-Amerikanische Packetfahrt-Actien-Gesellschaft (HAPAG)
* Висока школа за музика и театар Хамбург

Почести
-------

Градот Хамбург му оддал почест на Хале со улицата *Hallerstraße* (Халерштрасе). 53°34′21″N 9°59′20″E﻿ / ﻿53.57250° СГШ; 9.98889° ИГД﻿ / 53.57250; 9.98889

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Hans-Jürgen Brandt (1966), „Haller, Martin", *Neue Deutsche Biographie* (германски), Berlin, Band 7: 553–554[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мартин Халер" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 52500802
* LCCN: nr98009751
* ISNI: 0000 0000 6677 5838
* GND: 119509180
* SUDOC: 052503844
* BNF: cb13559103z (податоци)
* ULAN: 500056741

 |

 |
Харогејт центар – место каде се одржал настанот.
**Евровизија 1982** е 27. издание на Евровизија. Се одржа во Харогејт, Обединетото Кралство на 24.04.1982 г.
Победник беше Германија со песната "Ein bißchen Frieden" од Nicole

Eurovision Song Contest Logo 1982.svg
Лого на Евровизија 1982

 * п
* р
* у
 **Евровизија**

1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
~~2020~~ ·
2021
2022 · ·
*2023*
Антонио Пигафета, односно портрет за кој долго се верувало дека го претставува придружникот на Магелан. Всушност, цртежот ја покажува негиот братучет Џовани Алберто (починал 1562 година).
**Антонио Пигафета** ( **итал** италијански: *Antonio Pigafetta*; роден околу 1491 година. - починал околу 1534 година) бил италијански научник и патописец на патувања од Венецијанската Република. Учествувал во првото патување на светот во експедицијата Магелан (1519-1522). За време на патувањето, тој станал близок соработник на Магелан и секој ден водел дневник за патувањето. Овој дневник подоцна му помогнал на Пигафета да преведе еден од филипинските јазици, себуано. Делото на Пигафета е првото напишано сценарио со изрази на себуано.

Пигафета бил еден од осумнаесет морнари, од околу 240 кои тргнале на патувањто, кои во 1522 година се вратил во Шпанија под команда на Хуан Себастијан Елкан. Неговиот дневник е главен извор за познавање на патувањата на Магелан и Елкан.

Пигафета го преработил својот дневник и го објавил во скраткена форма во Париз во 1525 година. **Првиот извештај за светски патувања** (италијански: *Relazione del primo viaggio intorno al mondo*) По враќањето од патот, тој се придружил на витезите на Родос .

Најмалку еден италијански воен брод е именуван по Пигафета, уништувачот на класата Навигатори од 1931 година.

Надворешни врски
----------------
**Лајла Новак**, (родена на 29 јануари 1942 година како *Лајла Линеа Марија Ниборг* во Нибро, Шведска, ќерка на Лисбет Питерсон Ниборг и Арн Ниборг), била шведска манекенка и глумица.

Лајла ја започнала својата кариера во индустријата за моделирање во Стокхолм, Шведска со диплома од Школата за модели и мода на Ким Содерлунд во 1960 година. Подоцна се преселила во Париз, Франција за да ја продолжи својата работа како модел, а исто така и да посетува часови по глума. Кога се преселила во Мексико, нејзината глумечка кариера започнала да засилува, што, покрај другите филмови, довело и до главната улога во филмот „*Ванеса"*. Моделската и филмската кариера на Лајла продолжила во Италија, а до денес (2009 година), Лајла продолжува да работи како манекенка.

Филмографија
------------

* 1972 година - *Нарачките се нарачки (ИТ)*
* 1972 година - *Нозете - (МЕКС)*
* 1972 година - *Ванеса - (МЕКС)*
* 1971 година - *Лоумен/човек од Лаген - (САД)*
* 1970 година - *Крст на љубовта - (МЕКС)*
* 1970 година - *Рајот- (МЕКС)*
* 1970 година - *Влезе една жена - (MEX)*
* 1970 година - *Бели рози за мојата црна сестра- (МЕКС)*
* 1969 година - *Капулина - (МЕКС)*
* 1969 година - *Мост на љубовта - (МЕКС)*
* 1969 година - *Покриј ме со тебе - (МЕКС)*
* 1969 година - *Роузи - (МЕКС)*
* 1965 година - *Паризот на Скандинавија - (ФР)*
* 1963 година - *Јас сум табу - (FR)*
* 1963 година - *Ѓаволот/Керлек и Сокхолм - (ИТ)*
* 1962 година - *Француски вести - (ФР)*
* 1959 година - *Рулет и рулет - (ИТ)*

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
* Лајла Новак на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Икона на Александар Свирски од 18 век.
**Александар Свирски** или **Александар од Свир** (1448–1533) бил Источно православен светец, монах и игумен на Руската православна црква.

Амос (крстено име) е роден во селско семејство во Новгородска Република, источно од Ладога. На 19-годишна возраст го напуштил домот во Манастирот Валаам и се замонашил. Во 1506 година, Серапион, Архиепископ Новгородски го назначил за игумен на манастирот Св.Троица, кој подоцна станал познат како Манастир Александар-Свирски.

Свети Александар стана познат по својот праведен живот и контемплативни чуда, вклучувајќи ги и појавувањата на Троица и Богородица со Светото Дете. Руската православна црква го канонизираше Александар Свирски во 1547 година. Неговиот ден на празникот се одбележува на 17 април и 30 август, според Источно православниот литургиски календар.

Моштите на свети Александар биле пронајдени на 17 (27 април) 1641 година. Според Вита на светителот, тие биле пронајдени нераспадливи.

На 22 октомври 1918 година беше отворен ковчегот со моштите на Александар Свирски.

Наводи
------

1. ↑  преподобный Александр Свирский
2. ↑  Преподобный Александр Свирский
Линда Штал 2011 година
**Линда Штал** (германски: *Linda Stahl*, Штајнхајм, 2 октомври 1985 ) е германска атлетичарка, специјалист за фрлање копје .

Животопис
---------

Првиот голем успех бил постигнат во сезоната 2007 со победата на Европското јуниорско првенство во Дебрецен со 62.17 метри. Во истата година, учествувала на Светското првенство во Осака, освојувајќи го осмото место, а следниот во Берлин во 2009 година. е шеста.

На 29 јули 2010 година, Линда Штал ја освоила првата голема меѓународна победа во финалето на Европското првенство во Барселона, со што станала европски шампион со резултат од 66,81 метри, подобрување на личниот рекорд за 75 см.

Во 2012 година, таа ја освоила бронзата на Европското првенство во Хелсинки, а потоа и бронзениот олимписки медал на Игрите во Лондон зад чешката Барбора Паткакова и второпласираната германска Кристина Оберфел .

На четвртото Светско првенство во 2013 година во Москва, Линда Штал е четврта. Во јуни 2014 година, таа поставила нов личен рекорд за време на *Адидас Дијамант Лигата Адидас Гран* со 67,32 метри во Њујорк. .

Поважни резултати
-----------------

| Датум | Конкуренција | Град | Пласман | Резултатот |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 година | Европско јуниорско првенство U-23 | Дебрецен | 1. | 62,17 м |
| Светско првенство | Осака | 8. | 61,03 м |
| 2009 година | Светско првенство | Берлин | 6. | 63,23 м |
| 2010 година | Зимски европски куп во диплома настани | Арл | 3. | 60,56 м |
| Европско првенство | Барселона | 1. | 66,81 м |
| Континентален куп | Сплит | 4. | 60,37 м |
| 2012 | Европско првенство | Хелсинки | 3. | 63,69 м |
| Олимписки игри | Лондон | 3. | 64,91 м |
| 2013 | Зимски европски куп во диплома настани | Кастелон де ла Плана | 3. | 61,97 м |
| Светско првенство | Москва | 4. | 64,78 м |
| 2014 | Зимски европски куп во диплома настани | Leirija | 1. | 60,56 м |
| Европско првенство во атлетика | Бранзвик | 3. | 61,58 м |
| Европско првенство во атлетика | Цирих | 3. | 63,91 м |
| 2015. | Светско првенство | Пекинг | 10. | 59,88 м |

Личен рекорд
------------

| Дисциплина | Резултатот | Град | Датум |
| --- | --- | --- | --- |
| Фрлање на копје | 67,32 м | Њујорк | 14 јуни 2014 година |

Наводи
------

1. ↑  Murer and Weir get world leads in New York – IAAF Diamond League (англиски) Прибављено 1. августа 2014

Надворешни врски
----------------

* Профил на Линде Шан во ИААФ
* Профил на sports-reference.com Архивирано на 18 декември 2012 г.
* Профил на мрежната страница на клубот Бајер Леверкузен
Чалкучимак, генерал
**Чалкучимак** (роден во 15 век, умрел во Кахамарка, Перу во 1533) бил еден од главните Инка генерали заедно со Кискис и Румињахуи кои го поддржувале Атахуалпа. За Атахуалпа, Чалкучимак победил во пет битки против шпанските окупатори.

Чалкучимак е роден во Кито. За време на граѓанската војна во Тавантинсују, тој бил на страната на Атахуалпа и учествувал во акцијата за поразување на Хуаскар за време на битката на Чимборазо. Чалкучимак го заробил братот на Хуаскар, Аток кој подоцна и го убил. Во април 1532 година тој и неговите соброци го заробиле и убиле Хуаскар за време на битката на Кипаипан.

Поврзано
--------

* Атахуалпа
* Хуаскар
* Аток

Надворешни врски
----------------

* Manuel José Quintana, Vidas de los españoles célebres Архивирано на 5 март 2016 г. (шпански)


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Инките е никулец.Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |
**Данило Хондо** (германски: *Danilo Hondo*; р. 4 јануари 1974

 во Губен, Бранденбург) — поранешен германски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално помеѓу 1997 и 2014 година. Бил суспендиран од професионалниот велосипедизам, но по неговата жалба повторно се вратил во спортот. Се повлекол на крајот на сезоната 2014 година.

Од 2015 година е тренер на швајцарската младинска репрезентација.

Допинг
------

Во 2005 година, Хондо бил суспендиран и отпуштен откако се покажал позитивен на тестирањето за карфедон на Вуелта а Мурсија 2005. Првично бил суспендиран на две години, но неговата суспензија била скратена на една година во јуни 2005. Во јануари 2006 му била продолжена забраната на две години, откако ја загубил жалбата до Арбитражниот суд за спорт. Во март 2006, ја побил одлуката по жалбата до граѓански суд, со што се ставил крај на неговата суспензија. Во 2009 потпишал тригодишен договор за Лампре-Фарнезе Вини.

Достигнувања
------------

1994
1. Светски велодромски првенства - Екипна потера
1996
3. Светски велодромски првенства - Екипна потера
1998 – Фестина
Вуелта де Чиле
1. Етапа 4
1999
Курс де ла Пе
1. Етапа 1
1. Етапа 4
1. Етапа 5
1. Етапа 1 Реџо-Тур
2000
Курс де ла Пе
1. Етапа 3
1. Етапа 5
1. Етапа 1b Трка околу Шведска
2001 – Тим Телеком
1. Трка околу Берн
1. Етапа 1 Три дена Де Пане
1. Етапа 1 Трка околу Данска
1. Етапа 4 Трка околу Холандија
1. Бодовен пласман Париз-Ница
91. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 2
1. Етапа 3
Предводник во бодовниот пласман на етапите 3-11
Предводник во пласманот за најборбен возач на етапите 3–5
Предводник во пласманот Аѕури д’Италија на етапите 3–18
2002
1. Национално друмско првенство
1. Етапа 2 Волта а Каталуња
1. Етапа 3 Трка околу Хесен
1. Етапа 2 Трка околу Рајнската област-Пфалц
2003
Курс де ла Пе
1. Етапа 1
1. Етапа 2
2. Трка околу Келн
2004
1. Гран Премио Бруно Бегели
1. Етапа 5 Волта а Каталуња
1. Етапа 1 Тур ду Поату-Шарент
2. Краен пласман Три дена Де Пане
1. Етапа 1
2. Трка околу Келн
2. Трка околу Франкфурт
2. Париз-Тур
3. Трофео Манакор
5. Краен пласман Четири дена Динкерк
1. Етапа 5 (ITT)
6. Краен пласман Трка околу Долна Саксонија
1. Етапа 1
1. Етапа 2
1. Етапа 4
1. Етапа 5
2005 – Геролштајнер
2. Милано-Санремо
8. Краен пласман Вуелта а Мурсија
1. Етапа 1
1. Етапа 2
2006 – Тим Ламонта
1. Омлоп ван де Вламсе Шелдеборден-Базел-Крујбеке
1. Нојзен Класик
Мировна трка
1. Етапа 2
1. Етапа 3
Сиркуто Монтањес
1. Етапа 2
1. Етапа 3
1. Етапа 2 Трка околу Саксонија
2. Краен пласман Одсет
2. Краен пласман Сиркут Франко-Белж
3. Краен пласман Реџо-Тур
1. Етапа 1
3. Трка околу Франкфурт
3. Тур де Рејке
3. Фландриско првенство
3. Омлоп ван хет Хутланд
2008
1. Етапа 4 Тур де Лангкави
2009
1. Прага-Карлови Вари-Прага
1. Етапа 7 Волта а Португал
2. Копа Берноки
7. Краен пласман Курс де ла Солидарите Олимпик
1. Етапа 5
2010
1. Етапа 4 Џиро ди Сардења
2. Копа Берноки

Наводи
------

1. ↑  Вестемајер, Сузан (9 ноември 2009). „Хондо се враќа во ProTour со Лампре". *Cycling News*. Future Publishing Limited. Посетено на 4 јануари 2012.

Надворешни врски
----------------

* Данило Хондо на Ризницата ?
* „Достигнувања на 9172". Cycling Archives.
***Корнелија* Каролина Амалија Цедерберг**, родена на 6 ноември 1854 година во Стокхолм, починала на 21 февруари 1933 година во Стокхолм, била еден од членовите на групата *Де Фем* ( *The Five* ), спиритуалистичка група основана во 1896 година, и се распаднала во 1907 година.

Другите членови на групата *Де Фем* ( *Петте* ) биле Хилма аф Клинт, Ана Касел, Сигрид Хедман и Матилда Нилсон (сестрата на Корнелија Седерберг). Започнала како обична спиритуалистичка група која добивала пораки преку психограф (инструмент за снимање духовни списи) или транс медиум .

За време на сеансите на групата, духовните водачи се претставиле по име и ветиле дека ќе им помогнат на членовите на групата во нивната духовна обука. Духовите кои комуницирале со петте жени биле главно Грегор, Георг, Клеменс, Ананда и Амалиел. Таквите водачи се вообичаени во спиритистичката литература и животот. Преку нивното духовно водство, групата била инспирирана да црта автоматски со молив, техника која не била невообичаена во тоа време. Кога раката се движела автоматски, свесната волја не го насочувала моделот што се разви на хартијата и, теоретски, жените на тој начин станале уметнички алатки за нивните духовни водачи. Оваа техника, наречена автоматизам, била употребена една деценија подоцна од надреалистите .

Во низа книги за скици, религиозни сцени и симболи биле прикажани во цртежите направени од групата колективно. Нивната техника на цртање се развила на таков начин што апстрактните обрасци - зависни од слободното движење на раката - станале видливи.

Групата *Де Фем* престанала да се среќава во 1907 година. Неколку нејзини членови отишле да соработуваат со Хилма аф Клинт за *сликите за храмот* .

Наводи
------

1. ↑  Sveriges dödbok 1901–2013
2. ↑  Sveriges Släktforskarförbund, уред. (2019). *Ny databas "Sveriges dödbok 1860–2016" [Elektronisk resurs]* (шведски). Архивирано од изворникот на 2019-03-30. Посетено на 2021-11-20.
3. ↑  Bax, Marty (4 October 2013). „Hilma and the enigmatic Mathilde N.". Bax Art Concepts & Services. Посетено на 19 August 2017.
4. ↑  "Revolt, They Said". www.andreageyer.info. Retrieved 2017-08-13.  Оваа статија содржи делови преземени од слободно дело.  Лиценцирано под CC BY-SA 3.0. Текстот е преземен од *Revolt They Said*, Andrea Geyer, *Да научите како да лиценцирате статии на Википедија посетете ја оваа страница. Повеќе информации за употреба на текст од Википедија видете услови на употреба.*