***Песната на Ахил*** е роман на американската писателка Медлин Милер од 2011 година. Сместен за време на грчкото херојско доба, тој е адаптација на Хомеровата *Илијада* како што е кажано од перспективата на Патрокло. Романот ја следи врската на Патрокло со Ахил, од нивната првична средба до нивните подвизи за време на Тројанската војна, со посебен фокус на нивната романтична врска. *Ахиловата песна* ја доби наградата Оринџ за фикција во 2012 година.

Заплет
------

Патрокле, синот на кралот Меноетиј, е претставен како потенцијален додворувач на Елена. Потоа тој е должен да положи крвна заклетва во одбрана на нејзиниот брак со Менелај. Откако Патрокло случајно ќе го убие синот на еден од благородниците на неговиот татко, тој е протеран во Фтија каде го запознава Ахил, синот на кралот на Фтија Пелеј и морската нимфа Тетис. Тие стануваат блиски пријатели и Патрокле развива чувства за Ахил. Убедена дека смртникот со низок статус е несоодветен придружник за нејзиниот син, Тетис се обидува да го раздели парот така што ќе го испрати Ахил да тренира под Хирон две години, иако Патрокле на крајот му се придружува на Ахил во неговата обука. Како што расте нивната врска, микејскиот крал Агамемнон ги повикува сите Ахајци да се приклучат на неговата воена кампања против Троја, чиј принц Парис ја киднапирал жената на неговиот брат Менелај, Елена. Како што пророштвото претскажува дека Ахил ќе умре во Троја откако ќе го убие тројанскиот принц Хектор, Тетис го крие Ахил на Скирос во маската на жена во дворот на кралот Ликомед ; таа го присилува да се ожени со ќерката на Ликомед Дејдамија, која подоцна го роди синот на Ахил, Неоптолем .

Патрокле го следи Ахил до Скирос, каде што живеат додека не бидат откриени од Одисеј и Диомед. Патрокле е должен да се приклучи на војната во Троја како резултат на неговата крвна заклетва, додека Ахил се приклучува откако вети дека никогаш нема да се бори со Хектор за да ја избегне неговата пророкувана смрт. По приклучувањето на Ахајските сили, тензиите ескалираат меѓу Ахил и Агамемнон: прво кога Агамемнон ја жртвува својата ќерка Ифигенија за да ја смири Артемида, а подоцна кога Ахил ја зема тројанката Брисејда како воена награда за да ја спаси од Агамемнон. По девет години, Агамемнон зема нова робинка, Хрисеида. Набргу потоа нејзиниот татко Крисес се обидува да плати за нејзиното ослободување што Агамемнон го одбива. Крисес апелира до Аполон, кој пушта чума што ги десеткува Ахајците; кога Агамемнон го одбива барањето на Ахил да ја врати Хрисеида, тој се удвојува со тоа што го обвинува Ахил за должината на војната, поради неговата неподготвеност да се соочи и да го убие Хектор. Како казна, тој наредува Брисејда да биде одземен од Ахил и да му ја доведат, што го навредува Ахил, кој вети дека ќе се тргне самиот и својата војска од борбата додека не се врати неговата чест.

За да ја забрза потребата на Грците за Ахил, Тетис го убедува Зевс да ја насочи војната во корист на Тројанците, така што Ахајците ќе зажалат што го антагонизирале Ахил, па Ахајците ќе претрпат значителни загуби. Тензиите се разгоруваат меѓу Ахил и Патрокло кога Ахил одбива да прифати приватен договор каде Брисејда му е вратена, заедно со вредни подароци. Тој тврдоглаво бара јавно извинување, одбивајќи да им помогне на Грците кои се на работ на пораз.

Патрокле, кој се зближил со војниците како медицинска сестра на терен и сочувствува со нивните загуби, се обидува и не успева да го убеди Ахил повторно да се вклучи во битката. Наместо тоа, Патрокло го се преправа како Ахил и го облекува неговиот оклоп и ги води своите луѓе во битка; офанзивата наложува тројанско повлекување. За време на битката, Аполон предизвикува Патрокло да се открие. Патрокле е убиен од Хектор и неговото тело е донесено кај Ахил.

Ахил тагува заедно со Брисјда и бара пепелта на Патрокло да се измеша со неговата кога ќе умре. Откако ја изгубил волјата за живот, Ахил се враќа во битка и го убива Хектор за да му се одмазди на Патрокло. Откако е убиен од Париз, неговата пепел се меша со Патрокло, по негово барање, и се закопува. Неоптолем доаѓа да го заземе местото на Ахил и ја убива Брисејда кога таа ја открива врската на Ахил и Патрокле. Ахајците подигнаале гробница за Ахил и Патрокле, но не го впишуваат името на Патрокле по налог на Неоптолем. Така, сенката на Патрокло не може да помине во подземниот свет и е врзана за гробницата. По војната, Тетис се враќа и тагува по Ахил. Таа и Патрокле споделуваат спомени, а Тетис попушта, пишувајќи го името на Патрокле на гробот. Патрокле сега може да премине во задгробниот живот каде тој и Ахил повторно се обединуваат.

Производство и издавање
-----------------------

Милер во Калкута во 2013 година
Милер развил интерес за легендата за Ахил откако нејзината мајка ѝ ја читала *Илијадата* како дете. Таа откри дека е особено заинтригирана од Патрокло, помал лик кој на крајот има значително влијание врз исходот на Тројанската војна. Црпејќи од овој изворен материјал, Милер се обидела да напише приказна за тоа кој бил Патрокле и што значел тој за Ахил. Покрај *Илијадата*, Милер црпела инспирација од списите на Овидиј, Вергилиј, Софокле, Аполодор, Еврипид и Есхил, како и извештаи за детството на Ахил со Патрокло и неговата боречка обука.

Милер ја пишувала *Ахиловата песна* десет години; откако отфрлила завршен ракопис пет години од нејзиното пишување, таа повторно почнала од нула, борејќи се да го усоврши гласот на нејзиниот наратор. *„Песната на Ахил"* беше објавена како дебитантски роман на Милер на 20 септември 2011 година, од Еко прес, отпечаток на Харпер Колинс .

Рецензирајќи ја *„Песната на Ахилова"* за *„Гардијан"*, Натали Хејнс го пофали романот како „попоетски од речиси секој превод на Хомер" и „длабоко влијателна верзија на Ахиловата приказна". Мери Дорија Расел на сличен начин го пофалува романот во нејзината рецензија за *Вашингтон пост*, поволно наведувајќи ја неговата „проза чиста и резервна како движечката поезија на Хомер". Во својата рецензија за *Њујорк Тајмс*, Даниел Менделсон ја критикуваше структурата на книгата, а особено нејзиниот тон. Тој ја споредува книгата неповолно со литературата за млади, опишувајќи ја *Ахиловата песна* како „книга која има глава на роман за млади, телото на *Илијадата* и задните делови на Барбара Картланд ".

Во 2012 година, *Ахиловата песна* ја доби 17-тата годишна награда за белетристика Оринџ. Каролин Келог од *Лос Анџелес Тајмс* напиша дека тоа е изненадувачка победа, при што Милер е „ темниот коњ на овогодинешната трка". Џоана Тролоп, претседавач со судиите, коментираше: „Ова е повеќе од достоен победник - оригинален, страствен, инвентивен и возбудлив. Хомер би бил горд на неа." Романот исто така беше во потесниот избор за наградата за книга на Стоунвол  и за наградата Чаутауква за 2013 година.

Во 2021 година, продажбата на книгата доби огромен поттик откако беше прикажана во видео на TikTok, цитирано од *Њујорк Тајмс* како пример за тоа како виралните видеа на друштвените мрежи сè повеќе ја поттикнуваат продажбата на литература.

Наводи
------

1. ↑  Haynes, Natalie (September 29, 2011). „The Song of Achilles by Madeline Miller – review". *The Guardian*. Посетено на February 27, 2021.
2. ↑  Russell, Mary Doria (March 5, 2012). „'The Song of Achilles,' by Madeline Miller". *The Washington Post*. Посетено на February 27, 2021.
3. ↑  „Stonewall Book Awards List – 2013". *American Library Association*. Посетено на February 27, 2021.
4. ↑  Ron Charles (May 15, 2013). „Timothy Egan wins Chautauqua Prize for "Short Nights of the Shadow Catcher"". *Washington Post*. Посетено на September 26, 2013.
5. ↑  Harris, Elizabeth A. (2021-03-20). „How Crying on TikTok Sells Books". *The New York Times* (англиски). ISSN 0362-4331. Посетено на 2021-03-21.