recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Карл Роџерс
**Карл Роџерс** е роден во Оак Парк Илиноис (8 јануари 1902

 - 4 февруари 1987

), како четврто од шест деца. Роден е во сложено семејство кое било приврзано за христијанството и тешката работа. Неговиот татко бил инженер, а неговата мајка домаќинка. Карл Роџерс e хуманистички ориентиран и најмногу е познат по „терапијата насочена кон клиентот". За разлика од Фројд, тој ги гледа луѓето како потенцијално здрави, а не како болни.

Интересно е да се спомене дека знаел да чита многу пред неговите врсници и затоа неговото образование започнува од второ одделение. Кога имал 12 години неговото семејство се сели на фарма и тој почнал да се интересира за земјоделството. Овој интерес продолжува и на факултет. Се запишува на Универзитетот во Висконсин (1924).

По дипломирањето се жени со Хелен Елиот и се преселува во Њујорк каде што го посетува Униостичкиот теолошки семинар и се запознава со либерални филозофски гледања на религијата. Потоа преминува на Колумбискиот универзитет каде што под влијание на Џон Дјуи и Лет Холингворт бил воведен во клиничката психологија (преземено од „Теорије личности" на Хол & Линдзи). Магистрира во 1928 година, а докторира три години подоцна во 1931 на Колумбискиот универзитет.

Првото практично искуство поврзано со клиничката психологија и психотерапијата го стеканал како соработник во Институтот на психолошка работа со деца (Child Guidance). Овој центар бил Фројдовски ориентиран. Во текот на тој период Роџерс е под влијание на Ото Ранк, психоаналитичар, кој во тоа време ракрстил со ортодоксното учење на Фројд. Изучувајќи ја теоријата и техниките на Ото Ранк, Роџерс го развива својот пристап.

Во 1940 година ја прифаќа понудата за професор на државниот универзитет во Охајо. Во 1942 година ја пишува неговата прва книга „Советување и психотерапија". Во 1945 поканет е да отвори центар за советување на Чикашкиот Универзитет. Токму таму го разработува својот метод на психотерапија насочена кон клиентот, ја вообличува својата теорија на личност и врши истражување во врска со психотерапијата. Од 1957 година до 1963 година тој е професор по психологија и психијатрија на Универзитетот во Висконсин. Од 1964 работи во Центарот за проучување на личноста во Ла Јоли во Калифонија.

Има напишано 16 книги и повеќе од 200 статии.

Во текот на својот живот има добиено многу награди и признание, од Американската психолошка асоцијација како на пример: награда за научно достигнување и награда за психолошко достигнување. Тој пишува, држи говори и одржува психотерапија се го својата смрт во 1987.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 95242410
* LCCN: n80038475
* ISNI: 0000 0001 1031 4570
* GND: 118602128
* SELIBR: 339453
* SUDOC: 02710608X
* BNF: cb11922394r (податоци)
* BIBSYS: 90090903
* NLA: 36245026
* NDL: 00454508
* NKC: jn20000402123
* BNE: XX932934

 |

 |
**Ирина Палеологина**  била византиска царица, сопруга на византискиот царот Матеј Кантакузин.

Ирина била ќерка на деспотот Димитар Палеолог и неговата сопруга Теодора. Таа била внука на царот Андроник II Палеолог и Ирина Монфератска.

Според историјата на Јован VI Кантакузин, Ирина се омажила за Матеј Кантакузин во 1340 година. Матеј Кантакузин бил син на димотишкиот цар Јован VI Кантакузин и Ирина Асенина.

Ирина Палеологина му родила на Матеј Кантакузин пет деца:

* Јован Кантакузин
* Димитар I Кантакузин
* Теодора Кантакузина
* Елена Кантакузина
* Марија Кантакузина

На 25 октомври 1341 година Јован Кантакузин се прогласил за цар во Димотика. Граѓанската војна меѓу него и законскиот цар Јован V Палеолог завршила во 1347 година со признавањето на Јован Кантакузин за соцар на Византија и ја омажиле неговата ќерка Елена Кантакузина за Јован V Палеолог.

На 15 април 1353 година Матеј Кантакузин бил прогласен за соцар на Јован V и Јован Кантакузин. Така Ирина Палеологина станала помалата совладетелка на нејзината свекрва Ирина Асенина и на својата золва Елена Кантакузина.

На 4 декември 1357 година Јован Кантакузин абдицирал и заедно со неговата сопруга се повлекол во манастир. Матеј Кантакузин сепак ја задржал титулата и заедно со неговата сопруга се одвоил како самостоен владетел во Тракија.

Во февруари 1356 година Матеј и Ирина се земени во заробеништво од српски војници. Заложништвото им продолжило до интервенцијата на Јован V Палеолог во декември 1357 година. Во замена за помош од царот, Матеј Кантакузин бил принуден да абдицира, а Ирина Палеологина престанала да ја носи титулата царица.

Датумот на смртта на Ирина Палеологина не е познат.

Наводи
------

1. ↑  Donald M. Nicol, *The Byzantine Family of Kantakouzenos (Cantacuzenus) ca. 1100-1460: a Genealogical and Prosopographical Study* (Washington, DC: Dumbarton Oaks, 1968), pp. 121f, 156-164
Карта која ги прикажува подрачјата на историските покраини во Финска, вклучувајќи ги и нивните грбови; жолтите граници се границите на денешните региони во Финска.
**Историски покраини во Финска** (фински: *Suomen historialliset maakunnat*, еднина *historiallinen maakunta*; шведски: *historiska landskap i Finland*, еднина *historiskt landskap*) — традиционални покраини во Финска кои денес немаат административна функција. Тие се наследство од заедничката историја на Финска со Шведска. По азбучен ред, деветте историски покраини се следниве: Исконска Финска, Карелија, Лапонија, Оланд, Остроботнија, Савонија, Сатакунта, Тавастија и Усима. Иако не постојат на официјално ниво, историските покраини сѐ уште се актуелни како традиционална поделба на земјата и се основа на денешната административна поделба на Финска.

Грбословие
----------

Погребот на шведскиот крал Густав Васа во 1560 година е значаен настан за грбословието на историските покраини во Финска. Грбовите на сите покраини за прв пат се прикажани заедно на погребот. Неколку од нив се доделени во пресрет на тој настан.

Грбовите на историските покраини се користени како основа за грбовите на современите административни единици во Финска.

Следува список на грбовите на историските покраини според финскиот хералдичар Ахти Хаммар, кој хералдички ги опишува во 1960-тите.

| Грб | Историска покраина |
| --- | --- |
|  | Исконска Финска |
|  | Карелија |
|  | Лапонија |
|  | Оланд |
|  | Остроботнија |
|  | Савонија |
|  | Сатакунта |
|  | Тавастија |
|  | Усима |

Надворешни врски
----------------

* Грбовите на историските покраини во Финска на *Flags Of The World* (*FOTW*)
Првите три испечатени изданија, во секој јазик
***Историски речник на Швајцарија*** — енциклопедија за историјата на Швајцарија, која целела да ги земе во обѕир резултатите на современите историски истражувања со цел да ги направи достапни на пошироката јавност.

Енциклопедијата е објавена од фондација под патронат на Швајцарската академија на општествените науки (SAGW/ASSH) и Швајцарското историско друштво (SGG-SHH) и е финансирана од националните истражувачки грантови. Покрај 35. вработени во средишните канцеларии, придонесувачи биле 100 академски советници, 2.500 историчари и 100 преведувачи.

Печатено издание
----------------

Страница од енциклопедијатаСтраница од енциклопедијата
Енциклопедијата била уредувана истовремено на трите национални јазици во Швајцарија: германски (*Historisches Lexikon der Schweiz*, HLS), француски (*Dictionnaire Historique de la Suisse*, DHS) и италијански (*Dizionario Storico della Svizzera*, DSS). Првото од 13. изданија било објавено во 2002 година. Последното издание е објавено во 2014 година.

36.000 одредници биле поделени на:

1. биографии (35 %)
2. статии за семејствата и генеалогија (10 %)
3. статии за места (општини, кантони, други национални држави, тврдини, археолошки места) (30 %)
4. статии за темата (историски настани, институции, случувања) (25 %)

Електронско издание
-------------------

Електронското издание е достапно од 1998 година. Статиите ги прави достапни и бесплатни и сите статии се спремни за печатење, но без слики. Исто така ги вклучува сите 36.000 одредници.

*Lexicon Istoric Retic*
-----------------------

*Lexicon Istoric Retic* (LIR) е посебна верзија на речникот во две изданија на статиите објавени во реторомански. Вклучува статии кои не се достапни во другите јазици. Првото издание било објавено во 2010 година, а второто во 2012 година.

Исто така е достапно и електронско издание.

Наводи
------

* Historisches Lexikon der Schweiz (HLS), Schwabe AG, Basel, ISBN 3-7965-1900-8 (2002–)
* Dictionnaire historique de la Suisse (DHS), Editions Gilles Attinger, Hauterive, ISBN 2-88256-133-4 (2002–)
* Dizionario storico della Svizzera (DSS), Armando Dadò editore, Locarno, ISBN 88-8281-100-X (2002–)
* Lexicon Istoric Retic (LIR), Kommissionsverlag Desertina, Chur, ISBN 978-3-85637-390-0 (vol.1: Abundi à Luzzi), ISBN 978-3-85637-391-7 (vol. 2: Macdonald à Zwingli)

Надворешни врски
----------------

* DHS/HLS/DSS — електронско издание на германски, француски и италијански
* Lexicon Istoric Retic (LIR) — електронски издание на реторомански
Змијозабата ајкула
**Змијозабата ајкула (*Carcharias taurus*)** — вид на ајкула. Позната е и како **сива ајкула-негувател** или **песочна тигреста ајкула**.

Оваа ајкула изгледа застрашувачки. Има тешка градба, а нејзините копјести, заби ѕиркаат дури и кога устата е затворена. Многу луѓе ги виделе овие ајкули во аквариум, а во заточение се прилично добри наспроти својот опасен изглед. Змијозабата ајкула е светлокафеава, има сплескан, чунест рострум, а по телото често е посипана со потемни дамки. Живее во плитки, крајбрежни води, особено на гребени и во нермани, карпести подрачја со ендеци и спили. Иако поголемиот дел од времето го поминува во близина на морско дно, може да крстосува низ води со средна длабочина така што желудникот ќе го наполни со воздух проголтан кога е на површината. Женките котат по две младенчиња одеднаш. Во секоја матка почнуваат да се развиваат многу ембриони, но најсилниот ембрион во секоја матка ги убива и ги изведува своите браќа, како и сите неоплодени јајца, пред да се окоти. Змијозабите ајкули секаде се ловат во спортски риболов, но и за храна.

Поврзано
--------

* Ајкула
**Знаење** (англиски: *Knowing*) е американски научна фантастика – филм од 2009 год. Алекс Пројас докажаниот холивудски режисер со египетско потекло беше избран за режисер на овој научно фантастичен акциски трилер. Сценариото го напиша Роберт Даглас Пирсон а како главен во глумечката екипа се појавува Николас Кејџ.

Синопсис
--------

Режисерот нѐ враќа 50 години наназад, во 1958 година кога се случува еден чуден настан на свечената училишна церемонија. Учениците добиваат задача да нацртаат слики кои подоцна ќе бидат сместени во временска капсула. Но една мистериозна девојка наместо да црта, пишува бројки. По педесет години група ученици ја истражуваат содржината на капсулата, а листот со бројки завршува во рацете на младиот Калеб Костлер. Неговиот татко, професорот Џон Костлер само што ќе го погледне листот ќе сфати дека тоа е енкриптирана порака со датуми и координати на сите поголеми катастрофи кои се имаат случено во изминатите 50 години, како и предвидување за голема катастрофа која допрва ќе дојде. Џон тогаш ќе се обиде да ги предупреди властите, но тие не му веруваат. Така, тој решава самиот да преземе нешто бидејќи сосема е сигурен во вистинитоста на кодираната порака.

Глумечка екипа
--------------

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Николас Кејџ | Проф. Џонатан Коестлер |
| Чендлер Кантербури | Калеб Коестлер |
| Роси Бјурн | Дијана Вејленд |
| Лара Робинсон | Лусинда Ембри / Аби Вејленд |
| Надја Таунсенд | Грејс Коестлер |
| Бен Менделсон | Проф. Фил Бекмен |

Филмски критики
---------------

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 22 март 2009 г.
* Семрежна филмска база на податоци
* Ротен Томатоес

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Иса Амедов Јантревски** ( 1919
 во Кратово — 16 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, од турска националност, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнува од сиромашно занаетчиско семејство. Откако го завршил основното четиригодишно училиште, го изучил налбатскиот занает во дуќанот на својот татко, каде помагал ѝ неговиот постар брат. Поголемиот дел од времето го поминувал одејќи од село до село вршејќи го занаетот. По капитулацијата на Кралство Југославија во 1941 година, бидејќи по националност бил турчин, бугарските власти го регрутирале во трудовата воена единица, каде го видел вистинското лице на окупаторот. По враќањето во Кратово се поврзал со напредните другари ѝ на 8 септември 1944 година стапил во редовите на Месна команда - Кратово, а потоа во Седумнаесеттатa македонска ударна бригада. Како борец во оваа бригада, земал учество во борбите за ослободување на Македонија. Потоа со бригадата дејствувале во борбите за ослободување на Гнилане, каде бил ранет. По оздравувањето земал учество во борбите на Сремскиот фронт, каде ѝ загинал на 16 април 1945 година крај Врпоље.

Наводи
------

1. ↑  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 38.
**Кевин Кузманов** 25 јули 1981

 во Њупорт Бич, Калифорнија) е американски безбол играч со македонско потекло..

Кевин пораснал во Евергрин, Колорадо, каде што играл безбол за своето средно училиште, како и во универзитетската лига на Арканзас, од каде што направил трансфер за професионалната екипа Вали Скрејперс во 2003 година.

Кевин Кузманов е трета генерација од истоименото македонско семејство иселено во САД. Тој е еден од четворицата професионални играчи кои успеале да направат *grand slam home run*, односно *home run* при првото топче упатено кон нив во сезонаета. Познат е под псевдонимот „*Македонската машина*".

Моментално игра за Оукленд Атлетикс, а кариерата ја започнал во Кливленд Индијанс.

Наводи
------

1. ↑  „Thames meets heroes, hits game-winning homer for Tigers". *USA Today*. November 29, 2007. Посетено на July 26, 2012.
2. ↑  „Call it a hunch: the final 2007 NL standings". Sportingnews.com. September 25, 1977. Посетено на July 26, 2012.[*мртва врска*]
**„Иљја Муромец и разбојникот Славеј**" - советски цртан филм од 1978 година, за битката на славниот јунак Иљја Муромец со злобниот арамија Славеј. Создадена од режисерот Иван Аксенчук заснована врз руски епови за херојот Иљја Муромец и арамијата Славеј.

Ова е продолжение на цртаниот филм „Иљја Муромец. Пролог" од 1975 г.

Креатори
--------

* Сценарист: Михаил Волпин
* Режисер: Иван Аксенчук
* Дизајнери на сцена: Александар Винокуров, Марија Рудаченко
* Аниматори: Владимир Шевченко, Алексеј Букин, Олег Сафронов, Николај Федоров ,  
 Елена Малашенкова, Владимир Арбеков, Јосиф Куројан
* Композитор: Владимир Комаров
* Оператор: Борис Котов
* Инженер за звук: Владимир Кутузов
* Уредник: Питер Фролов
* Асистенти: Галина Чикина, Олга Павлова, Маја Попова
* Декоратор: Петар Коробаев
* Уредници: Љубов Георгиева, Маргарита Михаева
* Режисер на сликата: Константин Антонов

Улогите ги толкувале
--------------------

* Алексеј Консовски - *Иљја Муромец*
* Јуриј Волинцев - *Чурила Пленкович*
* Михаил Лавов - *Арамијата Славеј*

Издание на видео
----------------

* Во Русија во средината на 1990-ти години, цртаниот филм бил објавен на VHS од Studio PRO Video и Soјuz Video.

Осврти од критичари
-------------------

Критичарите ја карактеризираат епската тема што ја започнал овој цртан филм во делото на Аксенчук, режисер-аниматор познат пред сè по своите анимирани бајки („смешен, љубезен и наивен") како посебно поглавје, жанровска гранка во негово наследство.

Цртаниот филм ја продолжил традицијата на безусловно хероизирање на сликите на хероите, започната, на пример, од филмот на А. Птушко „Иљја Муромец" во 1956 година. За тоа сведочи и отворената стилизација на епскиот текст што се чита и надвор од екранот. Сликата на непријателот кој дошол на руската земја е визуелно решена во овој цртан филм, намерно лишен од антропоморфизам: тој е претставен со силуетна слика со фиксација на „проширено" движење, кое формира слика на ураган, зооморфен елемент

Наводи
------

1. ↑  Сергей Капков, «КИНОПРОЦЕСС» № 5 2003 г.
**Кирил Костадинов Иванов**, роден во 1942 година, е македонски национален деец и публицист од Пиринска Македонија, Бугарија.

Живее во градот Сандански. Припадник на организацијата ОМО Илинден, тој е активен борец за човекови права на македонското малцинстово во Бугарија. Во организацијата учествува уште од нејзиното создавање. 1991 година при собирање потписи за заштита правата на Македонците е тепан од бугарската полиција при што одвај не му истекло едното око. Заедно со членовите не ОМО Илинден Владимир Иванов Коцелов, Димчо Димитров Христов и Ангел Георгиев Шаров во 1999 година покренуваат тужба против Бугарија пред Европскиот суд за човекови права и го добиваат делото.

Надворешни врски
----------------

* (македонски) Македонското национално малцинство во Р. Бугариjа се бори за своите права
* (англиски) The Macedonian minority in Bulgaria on the difficult way for self-determination Архивирано на 23 август 2011 г.
* Кирил Иванов за бугарската антимакедонска политика кон Македонија

Наводи
------

1. ↑  "Кој ја фалсификува историјата?", Георги Радулов
2. ↑  Иванов и други против Бугарија

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Иљмењ** (руски: *Ильмень Озеро*) е езеро во северозападна Русија помеѓу Москва и Санкт Петербург. Се наоѓа во средниот дел на Илменската висорамнина, ледничка низија во која се влеваат околу 50 реки. Езерото Заузврат се снабдува со вода од реката Волков, која е поврзана со езерото Ладога. Езерото савзема површина од 730 км² до 2,090 км² во зависноста на доток на вода. Во текот на летните месеци езерото е пловно. Максималната длабочина на езерото изнесува 10 метри, додека во поголемиот дел на езерото длабочината изнесува 3 до 4 метри. Јужниот брег на езерото главно е составен од мочуришта.

На езерото Иљмењ се наоѓал древниот град Новогород, кој денеска е сместен на 6 километри подолу низ реката Волков.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Иљмењ (езеро)" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 235644437
* GND: 4325208-4

 |

 |
Ајхенското Езеро, привремено (астатско) карстно езеро во близина на Шопфајм-Ајхен во Баден-Виртемберг, Германија
**Карстните езера** се создаваат како резултат на пропаѓање на пештери, особено во карпи растворливи во вода, како што се варовник, гипс и доломит. Оваа постапка е позната како карстификација. Тие можат да опфаќаат области од неколку 100 квадратни километри. Нивното плитко корито на езерото е обично нерастворлив слој на талог, така што водата е застаната, што доведува до создавање на езера. Многу карстни езера постојат само периодично, но редовно се враќаат по обилните врнежи од дожд.

Распределеност
--------------

Карстните езера се наоѓаат во областа околу Планината Харц во Германија (пример Езерата Јуес и Бауернграбен во биосферниот резерват на карстниот пејзаж во Јужен Харц, периодично карстното езеро на Карстната Патека), во Јужна Германија (на пример, Ајхенското Езеро), во Франција во регионот Кверси, во Естонија - Тудре, во Словенија (на пример Церкинчкото Езеро), во Ирска таканаречените турлаци (има и турлак во јужен Велс: Пант и Лин или Пантилин во близина на Билт Велс) и некои во САД. Дури и сенотите на северот на мексиканскиот полуостров Јукатан, кои биле познати од Маите, може да се класифицираат како карстни езера.

* Сенот Саградо кај Чичен Ица е едно од најпознатите карстни езера во Јукатан*Сенот Саградо* кај Чичен Ица е едно од најпознатите карстни езера во Јукатан
* Езерото Отјикото во Намибија е трајно карстно езероЕзерото Отјикото во Намибија е трајно карстно езеро

Поврзано
--------

* Карстна пролет

Надворешни врски
----------------

* Ајхенско Езеро
**Кола со музичари** (англиски: *The Band Wagon*) - американски филм од 1953 година, во режија на Винсент Минели. Главните улоги ги играат: Фред Астер, Сид Шарис, Џек Бјукенен, Нанет Фабреј и Оскар Левант. Филмот бил номиниран за „Оскар" во три категории, но не успеал да победи во ниедна. Меѓутоа, поради неговото значење, во 1995 година бил зачуван во Националниот филмски регистер на САД.

Синопсис
--------

Тони Хантер (го игра Астер), поранешен успешен глумец кој веќе три години нема снимено филм, пристигнува во Њујорк, а неговите пријатели Лестер (го игра Левант) и Лили Мартон (ја игра Фабреј) му нудат улога во нивниот мјузикл кој треба да го режира прославениот режисер Џефри Кордова (го игра Бјукенен). Тони ја прифаќа понудената улога, а Кордова ја замислува претставата како модерна варијанта на „Фауст". Истовремено, тој ја ангажира убавата балерина Габриела (ја игра Шарис). На почетокот, односите меѓу Тони и Габриела се студени, но подоцна тие се зближуваат. Претставата претрпува голем неуспех и тогаш Тони и брачниот пар Мертон одлучуваат да ја преработат и да ја направат вистинска музичка комедија. Нивната идеја се покажува исправна, а Кордова се согласува да учествува во новата претстава коај станува популарна, а по премиерата Габриела и Тони се бакнуваат.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Band Wagon (1953) (пристапено на 1.1.2021)
2. ↑  IMDb, The Band Wagon (1953)Awards (пристапено на 1.1.2021)
Чадени домашни колбаси
**Колбас** — цилиндричен месен производ, кој обично се произведува од мелено месо (свинско, говедско или телешко месо), зачинето и обвиткано во кожа. Колбасите најчесто се обликувани во посебен процес на обвиткување со кожа, којашто е изработена од животински црева или синтетички материјал. Неготвените колбаси може да се приготват на повеќе начини, како што се пржење во тава, варење и готвење на скара. Некои колбаси се готват уште во процесот на нивното производство, при што понекогаш се отстранува кожата во која се обвиткани.

Производството на колбаси претставува традиционална техника на конзервација на храна. Тие може да бидат конзервирани преку стврднување, сушење (често заедно со ферментирање), чадење или замрзнување. Некои стврднати и чадени колбаси се складираат без замрзнување, но најголемиот број свежи колбаси се складираат замрзнати и како такви се чуваат сè до нивното готвење.

Постојат повеќе национални и регионални видови на колбаси кои се разликуваат според состојките со кои се зачинети (пр. лук, црн пипер, вино итн.), месото од кое се приготвени, како и начинот на подготовка.

Галерија
--------

* Чадење колбаси и свинско месоЧадење колбаси и свинско месо
* Вешалица и домашен колбасВешалица и домашен колбас
* Плескавица и домашен колбасПлескавица и домашен колбас
* Домашни колбаси, компири и салата од марула и ротквичкиДомашни колбаси, компири и салата од марула и ротквички

Поврзано
--------

* Месо

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Колбас" на Ризницата ? |

* Колбас на Curlie (англиски)
* The British Sausage — Друштво за англиски појадок
Тројна спирала на тропоколаген
**Колагенот** е главна белковина на сврзното ткиво кај животните и најзастапена белковина кај цицачите. Tој сочинува околу 25-35% од вкупната содржина на белковини во организмот. Во мускулното ткиво служи како главна компонента на ендомизиумот. Колагенот сочинува 1-2% од сврзното ткиво на мускулите, а претставува 6% од тежината на еден цврст мускул. Желатинот кој се користи во прехранбената индустрија е добиен со хидролиза на колаген.

Колагенот се создава во цистерните на гранулираниот ендоплазматичен ретикулум како *проколаген*. Проколагенот е изграден од три левогири полипептидни синџири, кои меѓусебно се десногиро свиткани и стабилизирани со водородни врски, со слободни краеви. Кога под влијание на ензимите ќе се отстранат краевите, се добива структурна единица на колаген, наречена *тропоколаген*. Во вонклеточната матрица на единицата на тропоколаген спонтано се здружуваат во издолжени влакна на колаген.

Видови
------

Постојат 28 видови колаген, опишани во литературата. Најзастапен е колаген I, кој ги сочинува основните влакна на сврзното ткиво. Покрај него, чести се и колаген II, III и IV. Колагените влакна се главната структурна компонента на вонклеточната матрица, за која се врзуваат другите структури (еластин, протеогликeни, адхезивни белковини на вонклеточната матрица), но влакна има и во некои клетки. Тој е многу важен во рскавицата, лигаментите, тетивите, коските, забите, а овозможува затегнатост на кожата и крвните садови. Присутeн е и како кристалин во очните леќи.

Надворешни врски
----------------

* Колаген инjекции Архивирано на 14 август 2009 г.

Наводи
------

1. ↑  Gloria A. Di LulloDagger , Shawn M. Sweeney, Jarmo Körkkö, Leena Ala-Kokko, and James D. San Antonio; Mapping the Ligand-binding Sites and Disease-associated Mutations on the Most Abundant Protein in the Human, Type I Collagen; J. Biol. Chem. Vol. 277, Issue 6, 4223-4231, 8 февруари 2002 анг.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85027969
* GND: 4164652-6
* NDL: 00566622
* NKC: ph205184

 |

 |
**Кокаински хроники** е збирка раскази од осум американски писатели. Збирката е објавена во 2010 година во издание на „Темплум", како 82 книга во рамките на едицијата „Магма". Преводот на македонски јазик е дело на Владимир Петревски.

Технички одлики
---------------

Збирката е печатена во мал формат (17 сантиметри), во мек повез и има 191 страница. Книгата е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски" - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-9989-189-72-2. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата „Кома". На предната корица е наоѓа слика на Пако Помет (Paco Pomet), додека на задната корица е даден кус осврт врз книгата и попис на дел од објавените книги во едицијата „Магма".

Содржина
--------

Збирката „Кокаински хроники" содржи осум раскази:

* Ли Чајлд, Десет килограми
* Лаура Липман, Диета со чист кокаин (или, како да ослабите и да го промените својот живот само за еден викенд)
* Џери Штал, Самрак на будалите
* Роберт Ворд, Хемија
* Дебора Ванкин, Вики, Флеш и заводникот на продавачките на чевли
* Емори Холмс II, Попознат како Мојсеј Рокфелер
* Бил Муди, Синиот Камаро
* Гери Филипс, Диско зомбиња

Наводи
------

1. 1 2  Гери Филипс и Џери Tервалон (уредници), *Кокаински хроники*, Темплум, Скопје, 2010.
Фамилијата на **кокичиња** (на лат. *Amaryllidaceae*) вклучува многугодишни, монокотиледонски, цветни тревести растенија. Одредени членови порано погрешно се сместувани во фамилијата на лилјаните (*Liliaceae*). И денес во однос на овие две фамилии постојат недоразбирања, но според современата класификација, родовите во нив веќе се строго подредени. Постојат и случаи кога некои родови се мешаат со фамилијата на Лукови (*Alliaceae*). Едни од најпознатите претставници се нарцисот и кокичето. Повеќето кокичиња се одгледуваат како украсни растенија, бидејќи имаат убави цветови. Меѓутоа, некои од видовите се загрозени и се заштитени со закон. Такво растение е, на пример, ворслејата. Фамилијата на кокичињата е нашироко распространета - таа вклучува видови кои виреат во многу различни услови. Некои се распространети во потоплите климатски зони (понекогаш пустини), но ги има и по влажни предели. Други цветаат по стопувањето на снеговите на планините.

Опис
----

Цветови на претставници од фамилијата Amaryllidaceae. A: *Crinum*, B: *Narcissus*, C: *Sprekelia*, D: *Agapanthus*, E: *Allium*, F: *Tristagma*
Најчесто подземниот орган (корен) на кокичињата е многу ситна (кокиче) или доста голема (Хипеаструм) луковица. Листовите се зелени, мембранести, без лисна дршка и со паралелна нерватура. Цветовите се со различна големина и доста разновидни. Обично се со пријатен мирис.

Класификација
-------------

Во фамилијата *Amaryllidaceae* спаѓаат следните родови:

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| * *Acis*
* *Amaryllis*
* *Ammocharis*
* *Apodolirion*
* *Boophone*
* *Brunsvigia*
* *Caliphruria*
* *Calostemma*
* *Chlidanthus*
* *Clinanthus*
* *Clivia*
* *Crinum*
* *Crossyne*
* *Cryptostephanus*
* *Cybistetes*
* *Cyrtanthus*
 | * *Eucharis*
* *Eucrosia*
* *Eustephia*
* *Galanthus*
* *Gethyllis*
* *Griffinia*
* *Habranthus*
* *Haemanthus*
* *Hannonia*
* *Hessea*
* *Hieronymiella*
* *Hippeastrum*
* *Hymenocallis*
* *Ismene*
* *Lapiedra*
* *Leptochiton*
 | * *Leptochiton*
* *Lapiedra*
* *Leptochiton*
* *Leucojum*
* *Lycoris*
* *Mathieua*
* *Namaquanula*
* *Narcissus*
* *Nerine*
* *Pamianthe*
* *Pancratium*
* *Paramongaia*
* *Phaedranassa*
* *Phycella*
* *Placea*
* *Plagiolirion*
 | * *Proiphys*
* *Pyrolirion*
* *Rauhia*
* *Rhodophiala*
* *Scadoxus*
* *Sprekelia*
* *Stenomesson*
* *Sternbergia*
* *Strumaria*
* *Traubia*
* *Ungernia*
* *Urceolina*
* *Vagaria*
* *Vallota*
* *Worsleya*
* *Zephyranthes*
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85004113
* GND: 4142160-7
* BNF: cb122585004 (податоци)
* NDL: 00563146
* NKC: ph520049
* BNE: XX531338

 |

 |
Кино Нуово **било левичарско италијанско филмско списание кое постоело помеѓу 1952 и 1996 година. Неговото седиште било во Милано, Италија.**

Историја и профил
-----------------

*Кино Нуово* било основано од филмскиот критичар Гвидо Аристарко во 1952 година. Првиот број бил објавен во Милано на 15 декември 1952 година. Гвидо Аристарко, исто така, го водел списанието, кое прво излегувало на две недели, а од изданието јули-август 1958 година станало двомесечно. Списанието имало канцеларии во Рим, Париз, Њујорк, Мексико Сити и Прага.

*Кино Нуово* имало марксистички став и било една од целите на италијанската влада како и другите левичарски публикации. Гвидо Аристарко го поддржал неореалистичкото кино на Италија преку неговите написи објавени во списанието. Џозеф Грико бил меѓу главните уредници и Руди Бергер бил еден од соработниците. Од 1954 до 1956 година Чезаре Заватини објавувал фото-есеи во *Кино Нуово*.

Наводи
------

1. ↑  „Guido Aristarco". *Good Reads*. Посетено на 2 February 2017.
2. 1 2  Fernando Ramos Arenas (Spring 2012). „Writing about a Common Love for Cinema: Discourses of Modern Cinephilia as a trans-European Phenomenon" (PDF). *Trespassing Nation* (1).
3. ↑  Rosanna Maule (2008). *Beyond Auteurism: New Directions in Authorial Film Practices in France, Italy and Spain since the 1980s*. Bristol; Chicago: Intellect Books. стр. 37. ISBN 978-1-84150-204-5.
4. ↑  Saverio Giovacchini (2011). „Living peace after the massacre: Neorealism, colonialism and race". Во Saverio Giovacchini; Robert Sklar (уред.). *Global Neorealism: The Transnational History of a Film Style*. Jackson, MS: University Press of Mississippi. стр. 153. ISBN 978-1-61703-123-6.
5. ↑  Maria Antonella Pelizzari (2012). „Un Paese (1955) and the Challenge of Mass Culture". *Études photographiques* (30).
**Кинеско стандардно време** или **пекиншко време** е часовен појас што се користи во Народна Република Кина (континентален дел). Овој појас е 8 часа понапред од UTC (UTC+8).

Извесни региони во источна Азија како Голема Кина исто така користат часовни појаси со истото отстапување, но под различни називи како Чунгјуенско стандардно време, Хонгконшко време, Макајско стандардно време, Филипинско стандардно време, Сингапурско стандардно време итн.

НР Кина применувала летно сметање на времето од 1986 до 1991 г, но сега тоа е укинато.

Други појаси во континентална Кина
----------------------------------

Иако единствената официјална часовен појас во НР Кина е Пекиншкото време, Народникот конгрес на Ујгурскиот Автономен Регион освоил употреба на т.н. Урумчиско време (UTC+6), кое е два часа зад Пекинг бидејќи се наоѓа во најзападниот дел на Кина. Месното население го користи ова време, иако истото не е официјално признаено.

Поврзано
--------

* Време во Кина
* Економија на Кина

Наводи
------

1. ↑  „Часовен појас". *Службена страница*. Служба за надворешни работи на Народната управа на покраината Јинан. 29 август 2007. Архивирано од изворникот на 2008-05-26. Посетено на 26 јули 2008. Пекиншкото време или Кинеско стандардно време е 8 часа понапред од GMT. (англиски)
2. ↑  „Кинеските политички советници даваат предлози за заштеда на ресурси". *Службен портал на кинеската влада*. Народна Република Кина. 7 јули 2007. Архивирано од изворникот на 2018-10-15. Посетено на 26 јули 2008. Кина испробала летно сметање на времето од 1986 до 1991 г. (англиски)
3. ↑  „Работниот календар на управата на Ујгурскиот Автономен Регион". Управа на Ујгурскиот Автономен Регион. Архивирано од изворникот на 2007-11-09. Посетено на 26 јули 2008. Урумчиското време (GMT+6) е 2 поназад од Пекиншкото време (англиски)
*Истонов библиски речник* (1894) корица на книгата
**Истоновиот библиски речник** (Easton's Bible Dictionary*)— Илустрираниот библиски речник, Трето издание, од Маг. Д.Д. Метју Џорџ Истон (1823-1894), издаден во 1897 од Томас Нелсон. Заради неговата старост, овој речник на Библијата е сега во јавна сопственост. И покрај неговиот назив, многу записи во овој речник се од енциклопедиска природа, иако има и кратки, речнички записи. Делото содржи околу 4,000 записи.*

Делото дава опис и податоци за нешта од Библијата од гледна точка на Христијанството во XIX век. Иако некои записи се веќе застарени, делото е сепак од голема корист и значење.

Надворешни врски
----------------

* Целосен текст на Истоновиот библиски речник во Духовната библиотека на христијански класики (англиски)
* Истоновиот библиски речник на англискот Викиизвор (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Библијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Кирил Каракаш** (15 мај 1992

, Прилеп) — македонски филмски и телевизиски режисер, сценарист и продуцент.

Животопис
---------

Кирил Каракаш е роден на 15 мај 1992 година во Прилеп каде го завршил основното и средното образование. Дипломирал филмска и телевизиска режија на Универзитетот за аудиовизуелни уметности ЕСРА во Скопје и на истиот факултет продолжил со студии на филмска и телевизиска продукција.

Филмот и фотографијата се важни во неговиот живот уште од 12-годишна возраст кога со својот прв филм учествувал на националниот фестивал за аматерски филм и оттогаш пишува сценарија, режира, монтира и продуцира краткометражни, документарни и долгометражни филмови. Кирил има работено и како асистент режисер и прв асистент режисер на голем број кратки филмови.

Од 2015 година бил асистент менаџер на Националниот фестивал на аматерски филм на Македонија, а во 2019 година заедно со неговиот колега Светислав Подлешанов го презеле раководството на фестивалот. Во последните неколку години работи и како ментор за средношколци во креативен документарен филм за млада публика.

Кирил е добитник на награди за своите фотографии на државни натпревари за фотографија во Македонија. Активен е во хуманитарна фотографија; во 2009 година имал самостојна изложба, а во 2010 година организирал групна изложба за помош на луѓето со посебни потреби. Тој, исто така, работел на проект за подигање на свеста за спречување на трговија со луѓе, а негова фотографија била објавена во 2013 година на насловната страница на списанието „Жени и правда: правен дијалог" на Институтот за човекови права.

Филмографија
------------

### Режисер

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Година** | **Филм** | **Забелешка** |
| 2018 | Водата | соавтор Светислав Подлешанов |
| 2016 | Обожение | соавтор Светислав Подлешанов |

### Сценарист

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Година** | **Филм** | **Забелешка** |
| 2018 | Водата | соавтор Светислав Подлешанов |
| 2016 | Обожение | соавтор Светислав Подлешанов |

### Продуцент

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Година** | **Филм** | **Забелешка** |
| 2018 | Водата | соавтор Светислав Подлешанов |
| 2016 | Обожение | соавтор Светислав Подлешанов |

Наводи
------

1. ↑  „Kiril Karakash". Filmfreeway. Посетено на 1 мај 2022.

Надворешни врски
----------------

* Кирил Каракаш на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Знаме на Вајоминг** — службено знаме на американската држава Вајоминг. Во средината на знамето има силуета на американски бизон, додека рабовите на знамето се црвено-бели. Црвената боја ги симболизира Индијанците и американските пионери кои ги дале своите животи, а белата симболизира чистота и правда. На знамето доминира сината боја, која алудира на бојата на небото и далечните планини. Тоа е исто така симбол на верност, праведност и мажественост.

Бизонот кој преовладува на знамето на Вајоминг ја претставува меснаа фауна, додека во средината на неговото тело е грбот на државата Вајоминг, што го симболизира обичајот на жигосување на добитокот.

Во 1916 година, организацијата „*Вајоминшките ќерки на американската револуција*" објавила конкурс со кој ја поканува јавноста да учествува во дизајнирањето на знамето на Вајоминг. Понудена е и награда од 20 долари, а организацијата добила 37 предлози. Избран е цртеж *на Верна Кис*, која малку претходно дипломирала на Институтот за уметност во Чикаго. На 31 јануари 1917 година, гувернерот Роберт Д. Монтено го потпишал Законот за национално знаме, со што службено е прифатен предлогот на Кис.

*Грејс Рејмонд Хебард*, која предавала на Универзитетот во Вајоминг, предложила промени во дизајнот на државното знаме. Во својот изворен облик, бизонот летал, што требало да ја претставува неговата поранешна слобода кога талкал по рамнините на Вајоминг. Вака конечно беше усвоен изгледот на денешното знаме.

Во 2001 година *, Северноамериканското вексилолошко друштво* спровело истражување за најдобро дизајнираните знамиња на американските држави и територии и канадските провинции. Знамето на Вајоминг го зазело 23-то место.

Наводи
------

1. ↑  A. Znamierowski: "The World Encyclopedia of Flags: The Definitive Guide to International Flags, Banners, Standards and Ensigns", 199. str. Anness Publishing Ltd, 2006.
2. ↑  „Nava.org". Архивирано од изворникот на 6. lipnja 2011. Посетено на 14. kolovoza 2021.. Наводот journal бара `|journal=` (help); Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |archive-date=` (help)
**Знамето на ВМРО (Автономистичка)** е историско милитантно знаме кое ја претставува Внатрешната македонска револуционерна организација (Автономистичка). Тоа се појавува во 20-те години на XX век по предлог на Тодор Александров, тогашен водач на организацијата. Денес истото е користено со надополнување од повеќе политички партии и организации, најмногу во Република Бугарија и Република Македонија.

| Систем | Црвена | Црна |
| --- | --- | --- |
| RGB | 205-8-8 | 0-0-0 |
| хексидецимален формат | #CD0808 | #000000 |
|

Алтернативи
-----------

* Знаме на политичката партија ВМРО-ДПМНЕ од Република Македонија. Знаме на политичката партија ВМРО-ДПМНЕ од Република Македонија.
* Знаме на политичката партија ВМРО-БНД од Бугарија. Знаме на политичката партија ВМРО-БНД од Бугарија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за знаме е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Вандализирана телефонска кабина со калено стакло
Скршено калено стакло
**Калено стакло** – вид сигурносно стакло обработено со контролирана топлински или хемиски постапки за да се зголеми неговата јачина во споредба со обичното стакло. Калењето ги става надворешните површини во збиеност (компресија), а внатрешните во напнатост (тензија). Ваквите напрегања предизвикуваат стаклото, кога е скршено, да се распаѓа во мали зрнести парчиња наместо да се распаѓа во големи парчиња како стаклена чаша. Веројатноста да предизвикаат повреда е помала кај зрнестите парчиња.

Како резултат на неговата безбедност и јачина, каленото стакло наоѓа најразлични примени како, прозорци за патнички возила, врати за туширање, стаклени врати и маси, полици за фрижидери, заштитници за екраните за мобилните телефони, како компонента за блиндирано стакло, за маски за нуркање и разни видови садови и прибор за готвење.

Особини
-------

Каленото стакло е четири пати појако од обичното.

Какво било сечење или брусење мора да се направи пред калењето. Сечењето, брусењето и остриот удар по калењето ќе предизвикаат кршење на стаклото.

Образецот на напрегањата како резултат на калење може да се набљудува со гледање преку оптички поларизатор, како што се пар поларизирачки очила за сонце.

Употреба
--------

Каленото стакло се користи кога силата, топлинската отпорност и безбедноста се важни аспекти. Патничките возила на пример, ги имаат сите три барања. Бидејќи се чуваат на отворено, тие подлежат на постојано загревање и ладење, како и драматични температурни промени во текот на целата година. Покрај тоа, тие мора да издржат мали влијанија од остатоци од патишта, како што се камчиња, како и од сообраќајни несреќи. Бидејќи големите, остри стаклени парчиња би претставувале дополнителна и неприфатлива опасност за патниците, се користи калено стакло така што ако се скрши, парчињата се тапи и претежно безопасни. За постигнување уште поголема безбедност шофершајбните се изработуваат од повеќеслојно стакло кое не се распаѓа на парчиња кога ќе се скрши, додека страничните прозорци и задниот ветробран се изработуваат од обично стакло.

Други типични примени на каленото стакло се

* Стаклени огради
* Целосно стаклени врати
* Преградни ѕидови
* Базени
* Фасади
* Туш-кабини
* Различен мебел

Наводи
------

1. ↑  Ford, Mark (22 January 2001). „How is tempered glass made?". *Scientific American*. Springer Nature America, LLC. Посетено на 12 June 2020.
2. ↑  Block, Valerie, уред. (2002). *The use of glass in buildings*. West Conshohocken, PA: ASTM International. ISBN 978-0-8031-3458-4. Посетено на 12 June 2020.
3. ↑  Калено стакло
За други значења на поимот, погл. Калин Камен (појаснување).
**Калин Камен** (познато и како **Туристичко рели „Калин Камен"**) — манифестација која од 2009 година се одржува по иницијатива на оф–роуд возачите, а во организација на Општина Крива Паланка и Здружението на граѓани Авто мото клуб „Офф Роад Осогово". Релито, традиционално, се одржува на 24 мај, во чест на сесловенските просветители Св. Кирил и Методиј.

Манифестацијата има ревијален карактер. Должината на патеката е 64 километри, а 80 отсто од неа се одвива на неасфалтиран пат. Висинската разлика помеѓу најниската и највисока точка - Царев Врв (2.085 метри надморска височина) е 1.500 метри. Патеката започнува на плоштадот во Крива Паланка, поминува низ прекрасните предели на Осоговските Планини, а се протега низ следниве предели:

**Крива Паланка** → Мождивњак → Острец → Бари → Костадиница → Бабина чешма → **Царев Врв (2085м)** → Алтн чешма → Калин Камен → Езеро → манастир „Св. Јоаким Осоговски" → **Крива Паланка**.

Наводи
------

1. ↑  Според текстот на ИдиВиди
2. ↑  Известување од Сител[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Рели „Калин Камен" Архивирано на 20 август 2012 г.
Киген и напаѓачот на Ливерпул, Лаури Дала Вале во 2007 година
**Џозеф Кевин Киган** (анг. Joseph Kevin Keegan; 14 февруари 1951

) е поранешен англиски репрезентативец и тренер на државниот тим. Како играч тој се натпреварувал за повеќе англиски клубови со кои ги освои Купот на УЕФА, КЕШ, Лига Купот и ФА Купот.

Кариера
-------

### Играчка

Како играч во текот на 1970-тите и 1980-тите, тој бил опишан како "веројатно првата англиска фудбалска ѕвезда која го привлекува вниманието на модерните медиуми". Ја започна својата кариера во Скаунторп јунајтед во 1968 година, а потоа се пресели во Ливерпул во 1971 година, кој потоа играл во Првата англиска дивизија. Во Ливерпул, Киган ја освоил трипати Првата дивизија, два Куп на УЕФА, еден ФА Куп и еден Куп на Шампиони. Првиот натпревар за репрезентацијата на Англија го одиграл во 1972 година, а во 1977 година се пресели во германскиот клуб Хамбург. Во Хамбург, тој бил прогласен за Европски фудбалер на годината за 1978 и 1979 година, а во сезоната 1978/79 ја освоил Бундеслигата со клубот и дошол до финалето на Европското првенство следната година. Тој се преселил во Саутемптон во лелото 1980 година и таму поминал две сезони, а потоа се преселил во Њукасл Јунајтед во 1982 година, а потоа играл во Втората дивизија. Тој се повлекол од фудбалот во 1984 година. Тој за репрезентацијата играл 63 пати и постигна 21 гол.

### Тренерска

Својата тренерска кариера ја започнал во Њукасл во 1992 година откако клубот се вратил во Првата лига, Премиер Лига. Во сезоната 1995/96. Њукасл го освоил второто место на табелата иако го предводеше најголемиот дел од сезоната. По кратко време во Фулам, тој го зазел местото на селекцијата на репрезентацијата во 1999 година, но оваа работа била запрена во есента 2000 година, по поразот од Германија во квалификациите за Светското првенство (ова бил и последниот натпревар на стариот стадион Вембор). Потоа тој станал тренер на Манчестер Сити во 2001 година и по четири години поминати во клубот поднел оставка во 2005 година. Без тренинг ангажман тој бил речиси три години, кога во 2008 година по вторпат го зел Њукасл во јануари. Сепак, клубот го водел само осум месеци, а дал оставка на 4 септември 2008 година по неколку дена шпекулации за спорот со директорите на клубот.

Наводи
------

1. ↑  „Kevin Keegan factfile". BBC. 7 October 2000. Посетено на 14 July 2006.
**Изградба** или **конструкција** во филозофија на науката е *идеален* објект, каде што постоењето на нешто може да се каже дека зависи од субјектот ум. Ова, како што е спротивно на "*вистински*" објект, каде што постоење не ни се чини дека зависи од постоењето на умот.

Во научна теорија, особено во рамките на психологијата, хипотетички изградба е објаснување на променлива која не е директно видлива. На пример, концептите на *интелигенција* и *мотивација* се користат за да се објаснат појави во психологија, кои не се директно видливи.

Наводи
------

1. ↑  Bunge, M. 1974. *Treatise on Basic Philosophy, Vol. I Semantics I: Sense and Reference*. Dordrecth-Boston: Reidel Publishing Co.
Константин Поменов
**Константин Поменов** (1850 – 1913) бил политичар, публицист, и правник од крајот на XIX век.

Тој е роден во Прилеп на 5 мај 1850 година. Бил син на Ангеле Поменов, сиромав терзија од Прилеп. Учел во родниот град, кај Јордан Хаџи Константинов-Џинот во 1859 - 1860 година, а во 1861 - 1864 е ученик и прислужник на учителот Васил Алексиев. Од 1864 година станал ученик и помошник на Кузман Шапкарев. Со негова помош во 1865 година Поменов успева да се запише како стипендист в шестокласната гимназија на Јоаким Груев во Пловдив, каде што учи во следните три години. Меѓу 1868 и 1869 година е учител во Пловдив, а кон крајот на 1869 година и во Одрин. Во 1869 година е привремен дописник на весникот „Македонија". Во 1870 година завршува гимназија во Табор, Австроунгарија и гимназија во Прага меѓу 1872 - 1874 година со финансиска поткрепа на Евлоги Георгиев. Започнува да следи философија во Прага, но се префрлил во Виена, каде што завршил право во 1877 година како стипендист на Добродетелната дружина. Станува помошник-секретар во Виенскиот суд во 1878 г.

По ослободувањето на Кнежевството Бугарија е пратеник во Уставното народно собрание во 1879 година како делегат на бугарското друштво „Напредок" во Виена. Учествува во изработката на Трновскиот Устав. Во 1880 година живеел во Франција и Италија. Во 1881 година го одбранил докторатот во Хајделберг, Германија, по што бил член на Апелациониот суд во Софија.

Починал во 1913 година.

Наводи
------

1. ↑  Цураков, Ангел, Енциклопедия на правителствата, народните събрания и атентатите в България, Книгоиздателска къща Труд, стр. 35, ISBN 954-528-790-X
2. ↑  Кузман Шапкарев, "Материали за възраждането на българщината в Македония", Издателство "Български писател", София, 1984, Част първа, глава Първо, четиригодишно мое учителствувание в гр. Прилеп от 1861 до 1865 г. стр. 147-149. Посетен на 27.04.2015.