recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Марија Велинова** ( 2003
, Штип) — македонска поетеса. Таа е студентка на Катедрата за општа и компаративна книжевност при Филолошкиот факултет „Блаже Конески" во Скопје. 

Има објавувано повеќе текстови на платформата „Култура Бета", како и во списанијата „Средношколски размислувања 4" и „Филозофска трибина". Учествувала на „Скопскиот поетски фестивал" каде што победи на поетско читање за млади поети „Отскочна даска" и на поетските читања „Добри гости" и „Поетска епизода". Во 2022 ја претставуваше Македонија на Светската филозофска олимпијада.

Дела
----

До сега, има објавено две стихозбирки:

* *Разговорите што не можевме да ги имаме* (2021, Дата Песнопој)

* *Омарнина што омалаксува* (2023, ПНВ Публикации)

Извори
------

1. ↑  аз буки веди - марија велинова, мај 10
2. ↑  Три песни од Марија Велинова Од стихозбирката „Омарнина што омалаксува"
**Неодимиум(II) хлорид** или неодимиум дихлорид е хемиско соединение на неодимиум и хлор со формула NdCl2.

Подготовка
----------

Неодимиум(II) хлорид може да се подготви со редукција на неодимиум(III) хлорид со литиум метал/нафтален или литиум хлорид во THF. 

Намалување на неодимиум (III) хлорид со неодимиум метал на температури над 650 °C, исто така, дава неодимиум (II) хлорид: 

2 NdCl3 + Nd → 3 NdCl2

Структура
---------

Неодимиум (II) хлоридот ја усвојува структурата PbCl<sub id="mwHg">2</sub> (котунит). Секој Nd2+ јон е координиран со девет Cl− јони во тригонален призматичен распоред. Седум од растојанијата Nd-Cl се во опсегот 2,95-3,14 Å додека две се подолги на 3,45 Å.

Наводи
------

1. ↑  Rossmainth, K. (1979-07-01). „Herstellung von Neodym(II)-chlorid in Lösung" [Preparation of neodymium(II) chloride in solution]. *Monatshefte für Chemie - Chemical Monthly*. **110** (4): 1019–1023. doi:10.1007/BF00906697.
2. ↑  Gerd Meyer, Lester R. Morss (1991). *Synthesis of lanthanide and actinide compounds*. Springer. стр. 161. ISBN 0-7923-1018-7.
3. ↑  Meyer, Gerd; Schleid, Thomas (1985). „Zweiwertiges Neodym: NdCl2 und KNd2Cl5". *Z. anorg. allg. Chem.* **528** (9): 55–60. doi:10.1002/zaac.19855280906.
4. ↑  „ICSD Entry: 48206". *Cambridge Structural Database: Access Structures*. Cambridge Crystallographic Data Centre. Посетено на 2021-06-06.
***Кулата на будалите*** (полски оригинален наслов: *Нарентурм*) е првиот фатанзиско историски роман во *Хуситската трилогија* напишан од полскиот писател за фантазија Анджеј Сапковски, првпат објавен во 2002 година на полски јазик и на англиски јазик во 2020 година. Следува *Божји воини* (*Boży bojownicy)*.

Во него се раскажува приказната за Рајнмар од Биелава, исто така наречен Рејневан фон Биелау. Дејството се случува во Шлеска во 1425 година, во времето на Хуситските војни.

Поставувањето е претежно историско, со некои историски карактери и описи на одредени локации. Фантастичните елементи вклучуваат повремени волшебни подвизи, артефакти и нечовечки карактери. Германскиот збор *Нарентурм* значи *Кулата на будалите*, кула во која, во средниот век, биле изолирани луѓе кои страдале од ретки и ментални болести.

*Кулата на будалите* е преведена на чешки, словачки, руски, германски, украински, бугарски и шпански јазик. Правата на англискиот превод на трилогијата се стекнати и таа ќе биде објавена во 2020 година од Орбит во САД и Голанц во Велика Британија, а преведувач е Дејвид Френч, кој е преведувач на неколку од книгите за Вештерот од Сапковски.

Наводи
------

1. ↑  Team, The Orbit (11 октомври 2018). „A brand new fantasy trilogy by Andrzej Sapkowski, New York Times bestselling author of the Witcher novels!". *Orbit Books* (англиски). Посетено на 10 октомври 2020.

Надворешни врски
----------------

* *Службена страница на Анджеј Сапковски (полски)*
* *Службена страница на Анджеј Сапковски Архивирано на 1 февруари 2017 г.*
**Кутија за Накит** (**NGC 4755**, **Колдвел 94** / **C94** или **Капа Јужен Крст**) — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Јужен Крст, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4755 се споменува и како OCL 892, ESO 131-SC16, Jewel Box, Kappa Cru cluster.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 1751 година од страна на Никола Луј де Лакај, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 0,5 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4755 е од видот I3r. Видливиот сјај со голо око изнесува 4,2 *m*. NGC 4755 има само една позната привидна димензија, која изнесува 10'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 53 м 39 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -60° 21' 42"".

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 4755 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 429; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8989. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.

Галерија
--------

* Кутија за Накит во широк видокругКутија за Накит во широк видокруг
* Слика од Digitized Sky Survey 2Слика од Digitized Sky Survey 2
* Слика од „Хабл"Слика од „Хабл"
* Сликите во перспективаСликите во перспектива

Поврзано
--------

* Список на NGC објекти (4501-5000)
* Нов општ каталог
* Јужен Крст (соѕвездие)

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „SIMBAD Astronomical Database". *Results for NGC 4755*. Посетено на 2006-12-14.
2. ↑  „WEBDA Open cluster". *Results for NGC 4755*. Посетено на 2007-01-12.
3. 1 2  Kaltcheva, N.; Golev, V.; Moran, K. (2013). „Massive Stellar Content of the Galactic Supershell GSH 305+01-24". *Astronomy & Astrophysics*. **562**: A69. arXiv:1312.5592v1. Bibcode:2014A&A...562A..69K. doi:10.1051/0004-6361/201321454.
4. ↑  „Deepsky Observer Companion Database". *Results for NGC 4755*. Посетено на 2013-06-08.
5. ↑  Запис за Кутија за Накит (ѕвездено јато) на *НАСА* (англиски)
6. 1 2  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
7. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds. Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts: Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кутија за Накит (ѕвездено јато)" на Ризницата ? |

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 4755[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 4755
* NGC 4755 — VizieR.
* NGC 4755 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Марија Борди** ( руски: *Мария Борди*, родена 1918 година) била советски фотограф за вести и офицер за односи со јавноста во Обединетите нации .

Живот и кариера
---------------

Марија Борди е родена во Торопец (Торопец), Гувернерот Псков, Русија, 400 км западно од Москва во 1918 година, а дипломирала на Колеџот за странски јазици во Москва.

Борди работела како фотограф на вести во Виена, Париз и Њујорк, каде што студирала на Факултетот за модемска фотографија (SMP), основана во 1939 година на 487 Park Avenue, Њујорк.

Течно зборувала руски, англиски, француски, германски и шпански, таа била една од четворицата фотографи за печат вработени во Њујорк во Секцијата за филмови и визуелни информации на Секретаријатот на Обединетите нации во нејзиниот Оддел за информации од јавен карактер (DPI), основан во 1946. Нејзините фотографии биле широко дистрибуирани во различни медиуми во форма на соопштенија за печатот, постери и брошури и како едукативни филмски ленти (мултимедијален формат од средината на векот).

Забележлива работа
------------------

Мурален отпечаток од нејзината фотографија од Генералното собрание на Обединетите нации се појавил како најголема слика на светската турнеја на изложбата „Семејството на човекот "на Едвард Стајхен. Копија се чува во колекцијата Медисон Дигитална база на податоци за слики (MDID) на Универзитетот Џејмс Медисон и на 1141 слики од неа може да се пристапи во архивата за вести и медиуми на Обединетите нации.

Наводи
------

1. ↑  see advertisement in Popular Photography, Jan. 1957, Vol. 40, No. 1, 47
2. 1 2  Bruce Downes ‘Photography at the United Nations’ in Popular Photography Jun 1947 Vol. 20, No. 6, 181
3. ↑  Hurm, Gerd (2018) 'Reassessing Roland Barthes's Myth of The Family of Man' in Hurm, Gerd, (editor.); Reitz, Anke, (editor.); Zamir, Shamoon, (editor.) (2018), *The family of man revisited : photography in a global age*, London I.B.Tauris, ISBN 978-1-78672-297-3, 29, 102
**Неос Дромос** или **Нов Пат** *(грчки: Νεοσ Δρομοσ; руски :Новый путь)* бил весник, орган на македонската и на грчката емиграција од Грција во Советскиот Сојуз, уздаван во Ташкент (денес Узбекистан) во 1956 година на грчки јазик и со една страница на македонски. Бил подготвуван од политичкото раководство на бегалците и растуран во сите центри каде што биле сместени.

Наводи
------

1. ↑  „ТГО Греческой Культуры" (руски). Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2010-04-11.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Марија Василевна Абакумова** (родена на 15 јануари 1986 во Ставропол) — руска атлетичарка која се натпреварува во фрлање копје.

На Летните олимписки игри - 2008, Марија уште во првата серија го обезбеди водството со далечина од 69,32 m. Во четвртата серија предноста успеа и да ја зголеми, фрлајќи 70,78m што претставуваше и нов европски рекорд, но во последната, шеста серија Барбора Шпотакова од Чешка го фрли копјето на далечина од 71,48m со што го освои златниот медал, а по што дотогаш водечката Марија Абакумова го освои сребрениот медал.

На светското првенство во Берлин во 2009, Абакумова го освои бронзениот медал со далечина од 66,02 m, а веќе на следното првенство во Тегу, во драматична завршница успеа да ја победи светската рекордерка, Барбора Шпотакова и да го освои првото место со нов личен и руски рекорд, префрлајќи 71,99 m. Имено, уште во втората серија, таа префрли 71,25 m, што и во тој момент беше нејзин нов личен, како и нов рекорд на Русија. Но, во петтата серија Шпотакова префрли 71,58 m, со што успеа да ја симне од првото место, што траеше само до следното фрлање, во кое Абакумова го оствари победничкиот резултат.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Марија Абакумова на страната на Меѓународната атлетска федерација
* Протокол од финалето во фрлање копје на Летните олимписки игри во Пекинг

 *Оваа биографска статија за личност од рускиот спорт е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Бистабилен мултивибратор (*R1, R2* = 1 k Ω *R3, R4* = 10 kΩ).
**Мултивибратор** — електронско импулсно коло кое има две состојби.   Склопот се формира со меѓусебно поврзување на два транзисторски прекинувачи. Тие можат да се поврзат со отпорник или кондензатор. Видот на врската го одредува видот на состојбата. Со поврзување преку отпорник се добива стабилна состојба, а со поврзување преку кондензатор се добива квазистабилна состојба.

Промената на состојбата е скоковито, така што идеализираниот бранов облик на промената на излезниот напон е правоаголен. Состојбата на склопот може да биде *стабилна* или *квазистабилна*, т.е. нестабилна.

* Стабилна состојба е состојба при која колото може да биде трајно, сè додека не дојде до надворешно побудување, кога преминува во друга состојба.
* Квазистабилна или нестабилна состојба е состојба во која колото се задржува одредено време, по што преминува во друга состојба. Времетраењето на квазистабилната состојба се определува со капацитетот на кондензаторот и отпорот преку кој се празни кондензаторот.

Секој мултивибратор има две состојби, така што, во зависност од видот на состојбата, разликуваме бистабилен, моностабилен и астабилен мултивибратор.

Покрај овие три кола, може да се додаде и емитерски врзан бистабил или Шмитов компаратор, со кој се постигнува разликување на влезниот напон по амплитуда. Склопот има две стабилни состојби.

Наводи
------

1. ↑  Jain, R. P.; Anand, M. *Digital Electronics Practice Using Integrated Circuits*. Tata McGraw-Hill Education. ISBN 978-0-07-451692-8.
2. ↑  Rao, Prakash. *Pulse And Digital Circuits*. Tata McGraw-Hill Education. ISBN 978-0-07-060656-2.
3. ↑  Clayton, G B. *Operational Amplifiers, 2nd Ed*. Elsevier. ISBN 978-1-4831-3555-7.
**Кралица** (англиски: *The Queen*) е британско-француско-италијански филм од 2006 година, кој ги опишува настаните по смртта на Дијана Спенсер, принцезата од Велс. Режисер на филмот е Стивен Фрирс, а автор на сценариото е Питер Морган. Главните улоги ги играат: Хелен Мирен, Мајкл Шин, Џејмс Кромвел, Алеј Џенингс, Хелен Мекрори, Роџер Алам и Силвија Симс. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар" во шест категории, но победил само во една (Хелен Мирен за најдобра главна женска улога). Вкупно, филмот освоил 60 награди на бројни фестивали.

Приказна
--------

Дејството на филмот почнува на 2 мај 1997 година, кога Тони Блер (го игра Шин) е избран за премиер на Велика Британија. Тој и неговата сопруга (ја игра Мекрори) одат на прием кај кралицата Елизабета II (ја игра Мирен), која треба официјално да го прогласи за премиер. Четири месеци подоцна, Дијана Спенсер, бившата сопруга на принцот Чарлс, загинува во сообраќајна несреќа во Париз. Притоа, Владата на Блер и кралицата се судруваат околу прашањето за погребот на принцезата Дијана. Кралицата смета дека по разводот Дијана не била повеќе членка на кралското семејство, така што нејзиниот погреб мора да биде приватен. Спротивно на тоа, Блер смета дека принцезата Дијана уживала голема поддршка кај народот и поради тоа треба да биде погребена со јавна, свечена церемонија. Принцот Чарлс (го игра Џенингс) бра од својата мајка погреб со кралски почести, зашто Дијана е мајка на двата принца, Вилијам и Хари. Најпосле, соочена со притисокот од премиерот и од јавноста, кралицата попушта и дава официјална изјава по повод смртта на принцезата Дијана, која потоа е закопана со највисоки почести. Неколку месеци подоцна, премиерот Блер повторно оди на средба со крлаицата.

Наводи
------

1. ↑  „HRT (пристапено на 5.12.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-12-16. Посетено на 2017-12-11.
2. ↑  „HRT (пристапено на 5.12.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-12-16. Посетено на 2017-12-11.
**Мултимодалната интеракција** му овозможува на корисникот повеќе начини на комуникација со компјутерските системи покрај традиционалните начини, (тастатура, глушец). Препознавање на говор, генерирање на говор, препознавање на ракопис напишан со рака и други пософистицирани методи на комуникација.

Надворешни врски
----------------

* ACCESS NetFront мултимодален прелистувач Архивирано на 10 јуни 2006 г.
* IBM WebSphere Everyplace мултимодална околина
* Opera мултимодален прелистувач Архивирано на 18 декември 2005 г.
* W3C Multimodal Interaction Activity
* XHTML+Voice information at the VoiceXML Forum Архивирано на 28 септември 2007 г.
* XHTML+Voice Profile 1.0, W3C Note 21 December 2001
**„Кралот и четири кралици"** (англиски: *The King and Four Queens*) — американски филм од 1956 година, во режија на Раул Волш. Главните улоги ги толкуваат: Клерк Гебл, Еленор Паркер, Жан Вилес и Сара Шејн.

Синопсис
--------

Каубојот Ден Кехоу доаѓа во еден град при што дознава дека на некој ранч надвор од градот е скриено богатство кое го чува една вдовица со своите четири снаи. Инаку, четирите жени веројатно се вдовици, зашто пред две години нивните мажи заминале за да учествуваат во некој грабеж и повеќе не се вратиле. Свекрвата го чува богатството и не им кажува на снаите каде се наоѓа тоа. Патем, таа ги чува и нив, со надеж дека еден ден, барем еден од нејзините синови ќе се врати дома. Меѓутоа, на ранчот се појавува Ден, кој го користи својот шарм за да ја стекне довербата на старицата, а притоа се труди да го пронајде скриеното богатство.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Краљ и четири даме (пристапено на 13.3.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Мултипла системска атрофија** (**МСА**) е ретко невродегенеративно нарушување кое се карактеризира со автономна дисфункција, тремори, бавно движење, мускулна ригидност, и постурална нестабилност (познати со заедничко име, паркинсонизам) и атаксија. Ова е предизвикано од прогресивна дегенерација на невроните во одредени делови на мозокот, како што се базалните ганглии и малиот мозок.

Многу од луѓето со МСА имаат дисфункција на автономниот нервен систем, која се манифестира со ортостатска хипотензија, импотенција, престанок на потење, сува уста и уринарна ретенција и инконтиненција. Парализа на гласните жици е значајна и понекогаш иницијална клиничка манифестација на нарушувањето.

Модифицирана форма на протеинот алфа-синуклеин во зафатените неврони може да предизвика МСА. Околу 55% од случаите се јавуваат кај мажи, а првите симптоми обично се јавуваат на 50–60 години. Симптомите на МСА често се слични со оние на Паркинсонова болест.

Наводи
------

1. ↑  "Multiple system atrophy" at *Dorland's Medical Dictionary*
2. ↑
3. ↑
Почетокот на водопадите
**Ливингстонови Водопади** — водопади во Демократската Република Конго, Африка. Ова е назив за 32 водопади во долниот тек на реката Конго, помеѓу градовите Матади и Киншаса, главниот град на Демократската Република Конго (поранешен Заир).

Падот на водата изнесува 267 метри на должина од 350 км, протекувањето при среден водостој е 39,000 м3/s;
Ливингстоновите Водопади се еден од најголемите извори на хидроенергија во светот, искористена со изградбата на хидроелектраната „Инга I" (360 MW) и „Инга II" (1,280 MW), „Инга III" е во фаза на проектирање.

Водопадите се наречени по Дејвид Ливингстон, шкотски доктор, мисионер и истражувач на Африка.

Поврзано
--------

* Дејвид Ливингстон
* Викториини Водопади

Надворешни врски
----------------

* За водопадите

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Шести редовен конгрес на МПО во САД и Канада
Лист со кој се апелира слободно зборување на *бугарски јазик* во југословенска Македонија.
**Македонската патриотска организација** (**МПО**) е политичка организација основана во Форт Вејн, САД, во 1922 година од емигранти од Егејска Македонија. Првично органзацијата се нарекувала *Македонска политичка организација*, но го променила името во 1952 година. Од 1927 година започнала да го објавува весникот Македонска трибуна.

До 1990 година МПО ја поддржувала идејата за Независна Македонија, меѓутоа во поглед на националниот карактер на македонскиот народ, организацијата е блиска до погледите на Иван Михајлов и неговите приврзаници и ја брани тезата за *бугарското потекло* на македонските Словени. По распаѓањето на Југославија во 1991 година, МПО ја поддржала Република Македонија како независна држава и организирала кампањи во САД и Канада за нејзина заштита. Поранешен традиционален идеен противник на организацијата бил Македонскиот народен сојуз.

По 1990 година во МПО започнува да се зголемува влијанието на оние кои сметаат дека постоењето на македонската нација е реалност и организацијата постепено ги напуштила поранешните позиции според кој македонскиот народ е составен од Бугари, Грци, Албанци, Турци, Роми итн. односно македонскиот народ не претставува национална посебност.[] Оние кои се залагале за национална посебност на македонскиот народ врз културна, историска и етничка основа ја презеле организацијата. Пробугарските клонови на организацијата честопати се подложени на напади или се исклучуваат од неа. Така на пример Македонската патриотска организација се разликува од МПО "Љубен Димитров", Торонто, предводена од Георги Младенов и издава свој весник "Македонска трибина" со пробугарски позиции.

Македонската патриотска организација е најстарата организација во Северна Америка, која обединува Американци и Канаѓани со потекло од Македонија. Гранки на МПО се создавале и во Австралија, Нов Зеланд и Јужна Америка.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Белешки
-------

1. ↑  The Macedonian Conflict: Ethnic Nationalism in a Transnational World, Page 87 by Loring M. Danforth.
2. ↑  „*МПО „Любен Димитров" подкрепя пробългарски позиции, но не е призната за легитимна от борда на директорите на МПО. Нейният печатен орган „Македонска трибуна" е различен от официалният „Македонска трибуна"*". Архивирано од изворникот на 2013-12-15. Посетено на 2011-10-05.
**Мајка Јоана од Ангелите** (полски: *Matka Joanna od Aniolów*) - полски филм од 1961 година, во режија на Јежи Кавалерович (Jerzy Kawalerowicz). Главните улоги ги толкуваат: Луцина Виницка (Lucyna Winnicka), Мјечислав Војт (Mieczyslaw Voit), Ана Цјепјелевска (Anna Ciepielewska), Марија Хвалибог (Maria Chwalibóg), Станислав Јашукјевич (Stanislaw Jasiukiewicz), Зигмунт Зинтел (Zygmunt Zintel), Зигмунт Малавски (Zygmunt Malawski) и други. На Канскиот филмски фестивал во 1961 година, Кавалерович ја добил специјалната награда на жирито, а бил номиниран и за „Златната палма".

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива во Полска, во 17 век. Во еден манастир, калуѓерките се однесуваат неморално, зашто во нив е влезен Сатаната. Црквата го испраќа калуѓерот Јозеф Сурин (го игра Војт) за да го истера Сатаната од калуѓерките. Тој се среќава со старешината на манастирот, Мајка Јоана (ја игра Виницка), која уште при првата средба се однесува непристојно. Исто така, со своите гревови особено се истакнува и сестрата Маргарета (ја игра Цјепјелевска), која постојано ја посетува блиската меана, каде пее раскалашени песни, пие алкохол и флертува со еден благородник (го игра Јасјукјевич). Калуѓерот Сурин ги употребува сите методи (молитви, пост, покора, егзорцизам), но не може да ги спаси калуѓерките, иако Мајка Јоана го моли да ја ослободи од демоните и да ја направи светица. Уште повеќе, со текот на времето, отецот Сурин станува душевно и физички послаб и чувствува дека потпаѓа под силата на Сатаната. Најпосле, еден ден, во меаната доаѓа благородникот, кој ноќта ја поминува со сестрата Маргарета, а потоа ја напушта. Тогаш, отецот Сурин ја зема секирата и убива двајца слуги.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Mother Joan of the Angels (1961) Awards (пристапено на 2.6.2019)
2. ↑  IMDb, Mother Joan of the Angels (1961) (пристапено на 2.6.2019)
**„Мајка"** (Майка) — песна на македонскиот поет Коле Неделковски, дел од поетската збирка „Молскавици", објавена во 1940 година, во Софија.

Историјат на песната
--------------------

Пред излегувањето на „Молскавици", песната „Мајка" претходно веќе била објавена во списанието „Илустрација Илинден" (Илустрация Илиндень), кн. 6/106, година XI, јуни 1939 година, стр. 8. Притоа, постојат одредени разлики меѓу текстот на песната во списанието и текстот во збирката. Така, во верзијата од списанието, вториот и третиот стих од првата строфа гласат: „низ таа Руен планина / тргнала, леле, писнала...", а во верзијата од збирката тие го промениле местото („тргнала, леле, писнала / низ таа Руен планина") и со тоа целата строфа добила поприроден тек; понатаму, стихот „како бајрак развеван" е дотеран во „како ми бајрак развеван"; особено е карактеристична промената на глаголскиот облик во следниве стихови од петтата строфа: „та ми ти црни гарвани / ајдушко месо кренале.." во „ајдушко месо креваат" при што со префлрањето на глаголското дејство од минато во сегашно време е постигната поголема функционалност на стихот и пластичност на сликата.

Анализа на песната
------------------

Исто како во неколку други песни, и во оваа е опишан односот меѓу синот и мајката. Притоа, мајката го бара синот „низ таа Руен планина", а никаде не може да чуе ни глас за него. Поради тоа, таа е загрижена и се прашува: заспал ли тврдо, борба ли води некаде, или чумата му ја разгонила четата. Во неа е присутен и стравот од најстрашното: да не погинал погоден „среде чело машко јунашко" и некаде „црни гаврани" му го кинат месото. Така, таа го испушта очајниот крик, барајќи да чуе глас од синот, инаку од тага ни во гробот нема да има спокој.

Наводи
------

1. ↑  Тодор Димитровски, „Белешки", во: Коле Неделковски, *Стихови*. Кочо Рацин, Скопје, 1958, стр. 90.
2. ↑  Тодор Димитровски, „Коле Неделковски (1912 — 1941)", во: Коле Неделковски, *Песни*. Македонска книга, Скопје, 1967, стр. 9.
**Лаура де Новес** (1310-1348) била сопруга на грофот Хјуг де Сад и се појавува како мистериозна муза на Петрарка, како **Мадона Лаура**, литературен лик од стихозбирката на Франческо Петрарка Канцониер. Родена е шест години по Петрарка во Авињон. Таа била ќерка на витезот Аудибер де Новес и неговата сопруга Ермесенда. Лаура се омажила на 15 јануари 1325 година. Петрарка за првпат ја видел Лаура две години подоцна на 6 април 1327 година во црквата Сен-Клер д'Авињон. Таа тогаш имала само седумнаесет години.

За Мадона Лаура се знае многу малку, многумина веруваат дека таа воопшто не е вистински лик, туку само поетска имагинација. Иако од официјалните регистри и нотари било утврдено дека Лаура сепак е вистински лик.

Имала големо семејство и била добронамерна сопруга. По нејзината прва средба со поетот, тој ги поминал следните три години во Авињон пеејќи за чистоа платонска љубов и неговите чувства кон неа, бркајќи ја во црквата и на нејзините прошетки. Таа починала во 1348 година, иако нема информации што точно ја предизвикало нејзината смрт, се верува, според она што го кажале нејзините блиски, дека во тоа време владеела чума со Авињон или белодробна туберкулоза, која била предизвикана од 11 раѓања.

Нејзиниот гроб бил откриен од францускиот поет Морис Свев во 1533 година. Мадона Лаура е претставена како идеална претстава за жена од тоа време, не само за Петрарка туку и за целата италијанска литература. Таа го претставува главниот мотив на Canconier, кој содржи 317 сонети кои се поделени на два дела, песните испеани за животот на Мадона Лаура и песните испеани по нејзината смрт. Љубовта на поетот кон неа траела 21 година и му помогнало да создаде нов поетски стил, Петрархизам.
***Мадона и дете со ангел***  (италијански: *Madonna col Bambino degli Innocenti*) е слика од италијаскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели.
Создадена околу 1465–1467. Денес е сместена во Болницата на невините во Фиренца.

Во сликата, која е една од најраните дела на Ботичели, се забележува влијанието на неговиот учител, сликарот Филипо Липи инспирирана од на неговото последно дело  *Мадона и детето со двајца ангели "". Без оглед на тоа уште во ова рано негово дело, се забележуваат неговите суштински уметнички одлики кои ќе го обележат како еден од најзначајните сликари на ренесансата.*

Неговиот циклус на Мадони, кој што го работел скоро целиот свој живот, можеби е најзначаен и највпечатлив со изразитата чувствителност, лиричност, меланхоличност, мистичност и задлабоченост во одредена ликовна мисла која е вон стилските определби од тоа време, со што Ботичели, е автентичен, оригинален и специфичен во неможноста на одредена естетска компартивистика за тој период. Неговиот сликарски поглед е специфичен и вонвременски.

Наводи
------

1. ↑  Madonna col Bambino degli Innocenti di Sandro Botticelli
**Мануфахи** (португалски: *Município Manufahi*, тетум: *Munisípiu Lautein*) — една од општините на Источен Тимор. Има население од 53 691 (попис од 2015 година) и површина од 1 323 км². Главниот град на општината е Саме.

Историја
--------

За време на португалската колонија, општината се викаше Саме, по главниот град. Тоа беше епицентарот на Големата буна од 1910–12 година.

За време на индонезиската окупација, тогашната под-област Хато-Удо беше отцепена од тогашната област Мануфахи и се приклучи на Ајнару, а тогашната под-област Турискаи, претходно во Ајнару, беше преместена во Мануфахи.

Географија
----------

Мапа на Мануфахи
Мануфахи лежи на јужниот брег на Источен Тимор, на Тиморското Море. Се граничи со Манатуту на исток, Ајнару на запад и Ајлеу на север.

Население
---------

Покрај националните официјални јазици тетумски и португалски јазик, се зборува и малајо-полинезиски јазик Мамбаи.

Поврзано
--------

* Источен Тимор
* Општини во Источен Тимор

Наводи
------

1. ↑  „Wayback Machine". *web.archive.org*. 2016-12-31. Архивирано од изворникот на 2016-12-31. Посетено на 2020-11-18.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)

Надворешни врски
----------------

* Портал Мануфахи

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Општини во Источен Тимор |
| --- |
|  |
| 
* Ајлеу
* Ајнару
* Баукау
* Бобонару
* Викеке
* Дили
* Ермера
* Кова Лима
* Лаутен
* Ликиса
* Манатуту
* Мануфахи
* Окуси

 | Flag of East Timor |

 |
**Мари-Луиз „Малу" фон Сиверс** (родена на 15 јануари 1953 година) е шведска новинарка и телевизиска водителка, која најмногу работи за ТВ4 .

Таа има позадина во известувањето за весници и за Афтонбладет и за Експресен, каде што правела неколку истакнати ѕидови и извештаи, често со феминистички агол.

Во 1987 година, фон Сиверс го основала Elle во Шведска и била главен уредник, а во 1990 година била една од првите вработени во тогаш новооснованата ТВ4. Во шоуто Malou möter... кое почнало да го прикажува во 1998 година, се запознала со некои од најпознатите светски личности за ексклузивни интервјуа. Помеѓу 2003 и 2004 година таа го презентирала шоуто за интервју во живо Hetluft заедно со Ленарт Екдал. Малу фон Сиверс од 2006 година е водител на токшоуто Ефтер тио. Таа претходно била и водителка на утринската емисија Nyhetsmorgon, а во 2007 година била една од славните танчери во втората сезона на Let's Dance на ТВ4.

Во 2014 година, таа била наградена со Lukas Bonniers stora journalistpris наградата за нејзината работа во областа на новинарството.

Наводи
------

1. ↑  „Malou von Sivers". Архивирано од изворникот на 8 February 2015. Посетено на 27 December 2014.
2. ↑  „Lukas Bonniers pris till Malou von Sivers". *Expressen*. Архивирано од изворникот на 28 December 2014. Посетено на 27 December 2014.
3. ↑  „Resumé: Malou von Sivers". Архивирано од изворникот на 27 December 2014. Посетено на 27 December 2014.
4. ↑  „Malou von Sivers ut ur "Let's Dance"". *Aftonbladet*. Архивирано од изворникот на 27 December 2014. Посетено на 27 December 2014.
5. ↑  „Vinnarna av Stora Journalistpriset 2014". *Mynewsdesk*. Архивирано од изворникот на 29 November 2014. Посетено на 27 December 2014.

Надворешни врски
----------------

* 

* Малу фон Сиверс на Ризницата ?
**Марко ја одменува свадбарината** (српски: *Марко Краљевић укида свадбарину*) - епска песна за Крале Марко која е дел од македонското и од српското народно творештво. Српската верзија прв ја запишал Лукијан Мушицки, кој ја слушнал од непозната слепа жена од Гргуревац и потоа му ја испратил на Вук Караџиќ.

Содржина
--------

Рано наутро, Крале Марко тргнал од Прилеп со намера да прошета низ Косовската нахија. Уште по мракот, тој стигнал во Скопје, а пред да се раздени веќе бил на Косово Поле. Таму сретнал жена со остарено лице и побелена коса, која ја нарекол вдовица, но таа му објаснила дека е девојка, која остарела без да може да се омажи. Причината за тоа бил црна Арапина, кој веќе триесет години не дозволувал никој да се омажи или ожени без да му плати давачка, а нејзиното семејство било сиромашно и не можело да плати. Тогаш, Марко ѝ дал пари за да ја плати свадбарината и ја прашал, каде се наоѓа црна Арапина.

Галопирајќи, Марко се упатил кон шаторот на црна Арапина, чии слуги се исплашиле од неговата појава и избегале. Марко се претставил дека сака да се жени, но дека има само три минца, наместо 33, колку што изнесувала давачката, но му ветил на црна Арапина дека ќе му ги даде сите дарови што ќе ги добие на свадбата. Арапот се налутил и го удрил три-четири пати со боздоганот, а Марко само го прашал, дали се шегува или му го тресе правот од кожувот. Тогаш, Марко го удрил црна Арапина и од силата на ударот, неговото тело пропаднало во земјата, а главата му летнала настрана. Потоа, Марко убил 27 стражари на Арапот, а тројца оставил живи за да шетаат низ Косово, разгласувајќи дека секој може слободно да си прави свадба, зашто Марко ја платил свадбарината за сите.

Наводи
------

1. ↑  В.Ђ. „Поговор - О певачима", во: Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 490.
2. ↑  *Јунак над јунаци - епски песни за Марка Крале*, Култура, Скопје, 1967, стр. 46-50.
3. ↑  „Марко Краљевић укида свадбарину", во: *Народне епске песме I. Београд: Просвета (без дата)*, стр. 141-147.
4. ↑   Томе Саздов, *Грива тресе, бисер рони* (епска народна поезија). Скопје: Заштита, 1970, стр. 64-68.
5. ↑  Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 221-227.

Наводи
------
**Марко и Филип Маџарин** — македонска епска песна за Крале Марко.

Содржина
--------

Додека вечера, Крале Марко го чита писмото од Филип Маџарин, во кое тој го кани на двобој. Неговата мајка, уплашена од силата на Филип Маџарин, кој погубил 70 кралеви, му кажува на Марко да не чека Филип Маџарин да дојде во Прилеп, за да не мора да ја гледа неговата смрт. Тогаш, Марко ѝ кажува на својата жена Ангелина да му ги подготви коњот и оружјето, а таа станува на полноќ и на Шарец му дава три легени зоб и три легени вино.

Изутрината, Крале Марко го јавнува коњот и тргнува за Унгарија. Патем, тој стигнува до една река, каде 70 жени перат бела волна, а црната волна ја прават бела. Марко ги поздравува и тие му кажуваат дека се робинки на Филип Маџарин, кој им ги убил мажите. Тогаш, Марко ги прашува, колкава е силата на Филип Маџарин, а тие му го покажуваат каменот на кој ја перат волната, велејќи дека дека тој може да го крене до појасот. Крале Марко слегува од коњот, го крева каменот и го фрла многу далеку, а потоа ги прашува жените, како да ја најде куќата на Филип Маџарин.

Кога пристигнува до неговата куќа, Крале Маро ја крши железната порта, но во куќата ја наоѓа само жена му на Филип Маџарин. Бидејќи таа не сака да одговори на неговите прашања, Марко ѝ го сече јазикот и го убива нејзиното машко дете. Подоцна, Филип Маџарин се враќа дома и ја гледа крвавата глетка, па тргнува да го бара Крале Марко, кој во меѓувреме седнува во некоја меана. Кога го наоѓа, Филип Маџарин го фрла боздоганот, но Марко го дочекува во раката и му го фрла назад, соборувајќи го од коњот. Потоа, Марко му ја пресекува главата на Филип Маџарин и ја носи дома во Прилеп, каде ѝ ја покажува на мајка му. На тој начин, таа почнува да верува во силата на Марко.

Наводи
------

1. ↑  *Јунак над јунаци - епски песни за Марка Крале*, Култура, Скопје, 1967, стр. 26-31.
**Мелдред** ― лик кој се појавува во книжевните извештаи за послеримска Британија. Тој е идентификуван како поглавар во дел од она што сега е јужна Шкотска во периодот во 6-тиот век. Текстот од дванаесеттиот век упатува на ситен крал по име Мелдредус кој владеел во Твидејл. Селото Дрaмелaр во Пиблшир можеби го добило своето име од него, а неговото седиште можеби било тврдината на замокот Тинис. Тој е интересен како лик во изворните текстови на кои се засноваат артурските романси и потенцијално првиот именуван политички водач поврзан со шкотските граници во послеримскиот период.

Смртта на Лајлокен
------------------

Во „*Животот на Мерлин Силвестрис*" (*Vita Merlini Silvestris*), изворен текст од дванаесеттиот век за книжевниот лик Мерлин, Мелдред се прикажува како заробувачот на Лајлокен, воин толку трауматизиран од обемот на колежот на кој сведочи во битката кај Арфдерид (Артурет) во 573 година дека тој се повлекува во Големото каледонско дрво, каде што живее како див човек. Лудилото на Лајлокен го обдарува со дарот на пророштво, а Мелдред го држи заробен во неговата тврдина во Драмелер со надеж дека ќе извлече пророштва кои ќе може да ги искористи во своја полза. За време на преговорите за неговото ослободување, Лајлокен го привлекува вниманието на листот фатен во утробата на кралицата, за кој тој тврди дека е доказ за задачата со нејзиниот љубовник во градината на кралот. Лајлокен го обезбедува неговото ослободување, но кралицата му се одмаздува затоа што ја открила нејзината афера со тоа што договорила да го убијат од заседа и да го убијат банда овчари. Мелдред го погребал Лајлокен во дворот на црквата источно од неговата тврдина, блиску до местото каде што Поусејл Брн се приклучува на реката Твид.

Малдред од Алердејл
-------------------

Книжевниот Мелдред на Артуровата романса од шестиот век можеби бил вдахнат од многу подоцнежна историска личност, единаесеттиот век Малдред (галски: *Máel Doraid*) од Алердејл, наведен од „*За опсадата на Дурам*" „*De obsessione Dunelmi*" како син на тејнот Кринан, веројатно Кринан, игумен на Данкелд, што ќе го направи помлад брат на кралот Данкан I Шкотски. Малдред и неговата сопруга Елдгит, ќерка на Ухтред Храбриот и внука на кралот Етелред Неподготвениот, биле родители на Госпатрик, грофот на Нортумбрија и родоначалник на данбарските грофови.

Наводи
------

1. 1 2   MacQueen, W. and MacQueen, J. (eds.), (1989), *Vita Merlini Sylvestris*, in *Scottish Studies* 29, pp. 77 - 93, at 81
2. ↑  Clarkson, T. (2016), *Scotland's Merlin: A Medieval Legend and its Dark Age Origins*, Birlinn, Edinburgh ISBN 978-1-906566999
3. ↑  McGuigan, Neil (2021), *Máel Coluim II 'Canmore': An Eleventh-Century Scottish King*, John Donald, Edinburgh, pp. 74 - 79, ISBN 9781910900192
**Молика** или **македонски бор** (науч. *Pinus peuce*) — вид борово дрво што вирее по планините во Македонија. Може да се најде и во делови од Бугарија, Албанија, Србија, Црна Гора и во мали предели во Егејска Македонија, обично на (600-) 1.000-2.200 м надморска височина. Честопати ја достигнува алпската шумска граница во оваа област. Растат 35-40 м во височина, со пречник на трупот од 1,5 м.

Моликова шума во Маљовица, Рила
Меѓу боровите се класификува како „бел бор", и како и сите борови, листовите (игличките) стојат во фасцикли (снопови) од пет, со менлива обвивка. Долги се од 6 до 11 см. Шишарките на моликата во должина се од 8 до 16 см, а понекогаш достигнуваат и до 20 см. Семињата се долги 6-7 мм со крилца од 2 см кои можат летаат со ветрот, но нив најчесто ги разнесува птицата лешникарка.

Како и други европски и азиски бели борови, моликата е мошне отпорна на габично заболување. Заболувањео било случајно пренесено во Северна Америка, каде направило пустош по автохтоните северноамерикански бели борови (на пр. Вејмутов бор, шеќерен бор, белокорест бор) во многу региони. Моликата е од големо значење во истражувањата за вкрстување и генетска модификација за создавање на отпорност од габи кај овие дрва.

Моликата е популарно украсно дрво по паркови и големи градини, давајќи постојан и бавен раст на најразлични терени. Многу е отпорна на големи студови, најмалку до -45 °C, како и на ветер.

Пелистер
--------

Моликова шума, Пелистер
Моликата е симбол на националниот парк Пелистер на планината Баба кај Битола, Република Македонија. Таму моликовите шуми се издвоени во две заедници: моликови шуми со папрат (*Pteridio pinetum peucis*) и моликови шуми со боровинка (*Murtila Pinetum peuces*).

На 2 јули 1839 година, познатиот ботаничар Август Гризебах, на падините на Пелистер ја открил моликата, ја класифицирал како специфичен растителен вид, карактеристичен за Балканот, најкомпактно застапен на Пелистер.

Во Бугарија може да се најде во шумите на Рила, Пирин, Западни Родопи, Средна Стара планина, Славјанка и Витоша, при надморска височина од 1.400 до 2.100 метри. Во Пирин Молика зазема 23.4% од зашумена површина на паркот.

Наводи
------

1. ↑  „*Pinus peuce*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 1998. Посетено на 11 мај 2006.
2. ↑  Michael Dirr - Dirr's Hardy trees and shrubs: an illustrated encyclopedia, Timber Press, 1997, ISBN 978-0-88192-404-6, стр. 282
3. ↑  Folke Andersson - Ecosystems of the world, book 6 - Coniferous forests, Elsevier, 2005, ISBN 978-0-444-81627-6, стр. 138
4. ↑  *1997 IUCN red list of threatened plants*, World Conservation Monitoring Centre, IUCN, 1998, ISBN 978-2-8317-0328-2, стр. 26 (цитат: *Albania, Bulgaria (west), Greece (extreme north), (former) Yugoslavia (south)*)
5. ↑  *ОДБЕЛЕЖАНИ 170 ГОДИНИ ОД ОТКРИВАЊЕТО НА МОЛИКАТА*[*мртва врска*]
6. ↑  Списание „Орбел", бр. 1, 2009 г. - „Балканските ендемити Бяла и Черна мура", изд. на Национален парк Пирин

Надворешни врски
----------------

* НАЦИОНАЛЕН ПАРК „ПЕЛИСТЕР" - Молика Архивирано на 8 октомври 2007 г. (македонски)
* Податотека на голосеменици - Молика (*Pinus peuce*) (англиски)
***Левата рака на темнината*** е научно фантастичен роман од Урсула Ле Гвин објавен во 1969 година. Тој е дел од Хајниш циклусот, серија на книги од Ле Гвин поставени во измислениот Хајниш универзум. Тој е меѓу првите книги објавени во жанрот на феминистичка научна фантастика, и е меѓу најпознатите прегледи на безполова андрогинија во научната фантастика. Ле Гвин ја развила оваа идеја од желбата да истражи што останува како основа на човековата природа кога биолошкиот пол повеќе не е фактор.

Харолд Блум едитирал критична антологија за книгата и рекол во воведот дека "Ле Гвин, повеќе од Толкин, ја покрена фантастиката во високата литература, за нашето време".

Според воведот на Ле Гвин во 1976, книгата е "мисловен експеримент" за истражување на општество без мажи или жени, каде што поединците имаат биолошки и емоционални одлики и на двата пола.

Овој роман се одвива многу векови во иднината - датум не е даден, иако годината 4870 била сугерирана. Пратеник, Џенли Ај, е на планета наречена Зима ("Гетен" на јазикот на својот народ) да ги убеди граѓаните да се приклучат на Екумен (колектив од 83 света). Зимата е, како што самото име укажува, планета која е секогаш ладна, и нејзините граѓани се "амбиполови", и поголемиот дел од времето се асексуални "потенцијали." Тие добиваат полови атрибути само еднаш месечно, во период на сексуална приемливост и висока плодност, наречен кемер, за време на кој поединци можат да добијат машки или женски атрибути, во зависност од контекстот и односите. Овие услови влијаеле врз развојот на цивилизациите на Зима. Меѓу другото, на планетата никогаш немало војна.

Надворешни врски
----------------

* Analysis of Ursula K. LeGuin's *The Left Hand Of Darkness*
* Review of the novel in The Future Fire

Наводи
------

1. ↑  Reid, edited by Robin Anne (2009). *Women in science fiction and fantasy*. Westport, Conn.: Greenwood Press. стр. 9, 120. ISBN 0313335893.CS1-одржување: излишен текст: список на автори (link)
2. ↑  *Modern Critical Interpretations: Ursula Le guin's "The Left Hand of Darkness"*, ed. Harold Bloom, 1987. Introduction by the editor, p. 10.
3. ↑  Reid, Suzanne Elizabeth (1997). *Presenting Ursula Le Guin*. New York: Twayne. ISBN 0805746099.
4. ↑  "Le Guin's *Lathe of Heaven* and the Role of Dick: The False Reality as Mediator". Ian Watson. *Science Fiction Studies* #5 2.1 (March 1975).
5. ↑  Spivack, Charlotte (1984). *Ursula K. Le Guin*. Boston: Twayne Publishers. ISBN 0805773932.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Влезот на галеријата
Сала во Кралската галерија
**Кралска галерија** (анг. *Queen's Gallery*) — јавна уметничка галерија во склоп на Бакингемската палата, дом на британскиот монарх во Лондон. Во неа се изложуваат уметнички дела од Кралската збирка. Оваа збирка се состои од дела во сопственост на Кралицата што ги чува како „задолжбина за нацијата", а не приватно. Секоја година се изложуваат по 450 дела.

Галеријата е отворена во 1962 и се наоѓа на западниот крај од палатата, на местото на капела која настрадала во Втората светска војна. Во текот на следните 37 години галеријата ја посетиле 5 лица, сè до нејзиното затворање во 1999 и доградба на чело со архитектот Џон Симпсон. На 21 мај 2002 галеријата повторно се отворила за јавноста, по повод златниот јубилеј на кралицата. Со доградбата е изградено денешното дорски портик на влезот и неколку нови сали - така постигнувајќи повеќе од тројно повеќе простор. Отворена е за јавноста по повеќе месеци во годината.

Наводи
------

1. ↑  Кралската галерија - Мреж. место на британското кралско семејство (англиски)

* Fisher, Mark (2004). Britain's Best Museums and Galleries. London: Penguin

Надворешни врски
----------------

* Профил на галеријата - royal.gov.uk (англиски)
* Кралска збирка (англиски)

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Краличина галерија" на Ризницата ? |

* Кралска збирка
* Национална галерија
* Национална портретна галерија

  

Координати: 51°29′59.287″N 0°8′32.672″W﻿ / ﻿51.49980194° СГШ; 0.14240889° ЗГД﻿ / 51.49980194; -0.14240889
**Мултикултурниот партикуларизам** ― верување дека заедничката култура за сите луѓе е или непожелна или невозможна. Во дискусиите за мултикултурализмот, историчарот и воспитувач Дајен Равич прави разлика помеѓу она што таа го нарекува „плуралистички" и „посебно" и предложува дека другите писатели често ја замаглуваат или игнорираат оваа разлика.

Во долгиот есеј за мултикултурализмот во образованието во Соединетите Држави, Равич ја пофалува вклученоста на мултикултурниот плурализам, додека го осудува она што таа го гледа како повеќекратен недостаток и неуспех на мултикултурниот партикуларизам.

Наводи
------

1. ↑  Asham bin Ahmad (22 август 2006). „Debunking Multiculturalism". Архивирано од изворникот на 22 јули 2011. Посетено на 11 август 2022.
2. 1 2  „Multiculturalism: E Pluribus Plures". *The Key Reporter*. **56**: 337–354. 1990. Архивирано од изворникот на 25 септември 2002. Препечетано од Houghton-Mifflin.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на социологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***Магла во август*** (на германски *Nebel im August* ) е роман од 2008 година на Роберт Домес. Приказната се врти околу 14-годишно јенишско момче Ернст Лоса кое било убиено преку евтаназија од страна нацистите .

Во 2002 година, Домес започнал да го проучува животот на Ернст Лоса, номадско момче од јенишска етничка припадност, кој отпатувало за јужна Германија. Ернст бил одвоен од неговите родители во 1933 година, бил оценет како сирак и најпрво бил испратен во сиропиталиштето во 1942 година, а потоа бил префрлен во поправен дом и конечно на азил на возраст од дванаесет години. Таму бил убиен во 1944 година на 14-годишна возраст со предозирање со морфиум и хиозин. Тој бил една од најмалку 200.000 жртви на програмата за евтаназија за деца под национал-социјализам .

Домес го опишал животот на Ернст Лоса во овој роман, кој бил објавен од ЦБТ ( Random House) во 2008 година како детска книга. Во моментов, претставена како читање во училиштата, книгата добила бројни награди.

Во 2016 година била направена филмска адаптација во режија на германскиот режисер Каи Весел. Драмата *Магла во август* била објавена во германските театри во септември 2016 година. Филмот бил еден од 8-те германски филмови номинирани за Наградата на Академија за најдобар меѓународен игран филм во 2017 година, но не бил избран.

Наводи
------

1. ↑  „Nebbia in август. La vera storia di Ernst Lossa". *librerie.coop* (италијански).
2. ↑  „Nebbia in август. La vera storia di Ernst Lossa, che lottò contro il nazismo". *IBS.it* (италијански).
3. ↑  „Fog in August. The life story of Ernst Lossa". *service.randomhouse.de*. Архивирано од изворникот на 2020-02-05. Посетено на 2020-04-11.
4. ↑  Roxborough, Scott (3 August 2016). „'Toni Erdmann,' 'Fritz Bauer' Among German Oscar Hopefuls". *The Hollywood Reporter*. Посетено на 4 August 2016.

Библиографија
-------------

* Robert Domes (2017). *Nebbia in август. La vera storia di Ernst Lossa*. Преведено од Anna Carbone e Cristina Proto. Mondadori. ISBN 9788852078644.

Надворешни врски
----------------

* „Nebbia in август". *WorldCat*.