recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ice shelf in AntarcticaПредлошка:SHORTDESC:Ice shelf in Antarctica
 **Леденикот Закари (Антарктик)**  (67°13′S 49°5′E﻿ / ﻿67.217° ЈГШ; 49.083° ИГД﻿ / -67.217; 49.083Координати: 67°13′S 49°5′E﻿ / ﻿67.217° ЈГШ; 49.083° ИГД﻿ / -67.217; 49.083) е мал леден гребен која се граничи со јужната страна на Полуостровот Сакелари во Земјата Ендерби. Исцртано од руски картографи од воздушни фотографии направени од Советска антарктичка експедиција, 1961–62. Руското име значи „заби" и се однесува на назабениот природата на ледениот фронт кога се гледа во план.

Пар сцени со радар со синтетичка бленда (SAR) над регионот на Кејси Беј, Антарктик, беа добиени со помош на сензорот SAR на C-појасот (5,7 cm бранова должина) на Европскиот сателит за далечинско сензорирање 1 (ERS-1). Двете сцени беа примени во станицата Сјова, со помош на параболоидната антена со опсег од 11 m S/X, на 7 декември и 10 декември 1991 година за 3-дневниот период на ледена фаза на ERS-1. Интерферометриската обработка на двете SAR сцени произведе јасен интерферограм на ледениот гребен Zubchatyy, кој може да биде поврзан со деформации од океанската плима.

Иако топографските рабови не можат да се отстранат од целокупните рабови, тие може да се сметаат како во рамките на циклусот 0,25, бидејќи површинската брановидност на ледениот гребен Zubchatyy е во опсегот на висина од 0–40 m.

Кога ќе претпоставиме дека добиените рабови со поместување се состојат само од вертикалната компонента, пресметаната вертикална промена на ледената полица Zubchatyy во текот на 3 дена може да се процени како максимум 41,5 cm; оваа промена е конзистентна со промената на океанската плима од 35,2 cm предвидена од моделот 0RI96 од Matsumoto et al. (1995).

Во преодната зона помеѓу површината на ледената покривка и површината на ледената плоча, линиите за заземјување може јасно да се идентификуваат со појаси широки 1–3 km на рабови со густо поместување во интерферограмот. Кога се усвоени соодветни вредности за физичките својства на мразот, а дебелината на ледената плоча се претпоставува како 300 m во равенката за деформација од Холдсворт (1977), ширината на преодната зона резултира со околу 45 m за моделот на минливо лази и околу 230 m за моделот на еластична деформација, соодветно.

Овие вредности се помали за фактор 10-45 од фактички добиените вредности од околу 2 km на ледениот гребен Zubchatyy. Иако може да биде потребна рафинирана анализа со комбинирана употреба на SAR сцени со различен опсег/различен агол на изглед, SAP интерферометријата се покажа како моќна алатка за проучување на динамиката на мразот и плимата на океаните околу Антарктикот.

1. ↑  „Zubchatyy Ice Shelf--". Архивирано од изворникот на 2021-05-12. Посетено на 2022-10-01.
**Доматот Сан Марзано** е вид на домат од регионот Кампанија, Италија.

Опис
----

Доматите Сан Марзано се тенки и зашилени. Доматот е многу густ со помалку семки, а вкусот е силен, сладок и помалку кисел.

Сан Марзано е сорта со отворено опрашување.

Комерцијално производство и употреба
------------------------------------

Ејми П. Голдман го нарекува Сан Марзано „најважниот индустриски домат на 20 век"; Неговото комерцијално воведување во 1926 година им обезбедило на конзервните фабрики „цврста, беспрекорна основа и на одгледувачите со гени кои ги напаѓале со децении". Иако комерцијалното производство на сортата Сан Марзано е најтесно поврзано со Италија, семињата за сортата се достапни ширум светот. 

Повеќето домати Сан Марзано кои се продаваат комерцијално се одгледуваат во Италија, иако се произведуваат комерцијално во помали количества во други земји. На 22 ноември 2010 година, италијанските карабинери конфискуваале 1470 тони долг и 1620 краток домат кои биле неправилно означени.

Доматите Сан Марзано, заедно со Помодорино дел Пиеноло дел Везувио, се назначени како единствени домати кои можат да се користат за пица Наполитана (вистинската неаполска пица).

Потекло
-------

Доматите Сан Марзано потекнуваат од малиот град Сан Марзано сул Сарно, кој се наоѓа во близина на Неапол, Италија, и првпат биле одгледувани во вулканска почва во сенката на планината Везув. Една приказна вели дека првото семе од овој домат дошло во Кампанија во 1770 година, како подарок од Вицекралството на Перу на Кралството Неапол, и дека било засадено во областа Сан Марзано сул Сарно.

Во Соединетите Американски Држави, доматите од Сан Марзано се генетска основа за друг популарен домат со паста, ромскиот домат. Ромските домати се спој помеѓу Сан Марзано и две други сорти (од кои едната исто така била хибрид Сан Марзано) и била воведен од Службата за земјоделско истражување на USDA во 1955 година.

Наводи
------

1. ↑  Saveur Magazine (3 December 2008). *Saveur Cooks Authentic Italian*. Chronicle Books. стр. 90–. ISBN 978-0-8118-6574-6.
2. ↑  Phelan, Benjamin (August 30, 2012). „Awesome Sauce". *Slate*. Посетено на 2012-09-11.
3. ↑  „Regulations for obtaining the use of the collective trade mark 'Verace Pizza Napoletana'" (PDF). Associazione Verace Pizza Napoletana. Посетено на 30 January 2023.
4. ↑  Gattuso, Reina. „How Volcanic Soil Gives Us Tomatoes Primed For Neapolitan Pizza Glory". *Atlas Obscura* (англиски). Посетено на 2022-08-30.
5. ↑  „History of Research at the U.S. Department of Agriculture and Agricultural Research Service". *Agricultural Research Service*. United States Department of Agriculture. Посетено на 2012-09-11.

Надворешни врски
----------------

* Како да одгледувате домати Сан Марзано во вашата градина
**Запросување** (англиски: *The Proposal*) е американски филм од 2009 година. Филмот на својот прв ден од прикажување заработи 13 милиони долари, и тој ден и викендот беше прв на топ листата. Филмот исто така стана и првиот филм на Сандра Булок кој во последните 10 години беше на врвот на гледаноста, макар и тоа што краеше кратко. Во една сцена од филмот, Сандра е гола и *‘стратегиски покриена’*,а глумицата се насмеа дека отсега ќе се соблекува во секој нареден филм, *‘доколку е потребно за ваква заработка’*

Кратка содржина
---------------

Маргарет е немилосрдна извршна уредничка во една издавачка куќа која се соочува со можноста да биде депортирана во родната Канада. Таа мора да најде начин за да остане во САД па решава да се омажи со некого, со било кого, само за да добие виза за постојан престој. Но, се соочува со проблем - бидејќи работи премногу, таа нема никого кој би можел да биде нејзиниот вистински избор. Тука е само нејзиниот асистент Ендру, кого со години го малтретира. Тој со тешко срце, се согласува да учествува во измамата, но под неколку негови услови - идната сопруга да се запознае со неговото необично семејство кое живее во Алјаска. Маргарет, која е навикната сè да има под своја контрола, не може да се снајде во новата средина и запаѓа во многу комични ситуации. Со плановите за венчавката пред себе и имиграционите служби зад нив, Маргарет и Ендру се договараат да се држат до првичниот план и покрај неизвесните последици што ги очекуваат.

Глумечка екипа
--------------

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Сандра Булок | Маргарет |
| Рајан Рејнолдс | Ендру Пакстон |
| Малин Акермен | Гертруд (Герт) |
| Мери Стинбурген | Грејс Пакстон |
| Бети Вајт | Баба Ени |
| Крег Нелсон | Џо Пакстон |

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 8 март 2010 г.
* Семрежна филмска база на податоци
* Бокс Офис Мојо Архивирано на 7 март 2016 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 227049470
* GND: 7846761-5

 |

 |
Јавно кремирање во Катманду, Непал
**Кремирање** е погребна постапка при што се жртвува трупот. Погребните останки најчесто се состојат од пепел и неколку коскени делчиња и забите и најчесто се ставаат во урни. Спалени остатоци од човековото тело. Спротивно на инхумација. Во многу држави, кремацијата главно се врши во крематориумите, но во други држави претпочитаат други методи, како отворена церемонија на небо во Индија и во Непал.

Историја
--------

**Кремирање**- палење мртви тела. Во Стариот Свет кремирањето се случувало на отворена клада. Го практикувале Грците (кои го сметале за најпогодно за воените херои и за умрените во битка) и Римјаните (меѓу кои станало статусен симбол). Паганските Скандинавци ги кремирале своите мртви. Во Индија овој обичај е многу стар. Во некои азиски земји само одредени луѓе смеат да бидат кремирани (високите лами во Тибет). Христијанството се противело на кремирањето и затоа тоа било ретко во Европа, освен при итни случаи (епидемии и други заразни болести како црната смрт). Повторно се појавило во доцниот XIXвек и било прифатено од протестантите и римокатолиците. Повеќето мртви тела во Европа сега се кремираат. Во САД не е толку популарно. Во современ крематориум, телото е сместено во комор и подложено на интезивна топлина, која го согорува телото до пепел. Пепелта може да се расфрла, закопа или да се чува во урна.

Наводи
------

1. ↑  Matthews Cremation Division (2006). „Cremation Equipment Operator Training Program": 1. Наводот journal бара `|journal=` (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кремација" на Ризницата ? |

Надворешни врски
----------------

* Асоцијација - Крематориум Северна Америка
* Крематориум Европа
**Косопад** (латински: *Alopecia areata*) е автоимуно нарушување коешто се изразува преку опаѓање на косата на јасно ограничени површини на главата.

Опис
----

Главната одлика на косопадот е опаѓањето на косата или влакната на кружни површини кои се јасно ограничени. Најчесто, оваа појава се однесува на опаѓање на косата, но може да се јави и на брадата, веѓите и трепките. Најчесто, новите зони на опаѓање на косата или влакната се јавуваат во март и во април. Косопадот може да се јави во полесна или во потешка форма, а прогнозата за излекување е неизвесна. Кај само 20% од случаите на оваа болест се јавува повторен раст на косата и влакната.

Причини
-------

Современото објаснување на косопадот е дека станува збор за автоимуна болест. Исто така, се нагласува дека стресот е дополнителен фактор што го активира автоимуниот одговор на организмот против сопствените влакна. Притоа, влакното многу рано преминува од фазата на раст во фазата на мирување, што е проследено со опаѓање.

Дијагноза
---------

Специфичните промени што може да укажат на појава на косопад се утврдуваат со помош на скенирање на коренот на влакното и на самото влакно при што се оценува капацитетот на коренот за повторно создавање влакно.

Терапија
--------

Вообичаено, третманот на косопадот вклучува: ампули богати со материи што го хранат коренот на косата, мезотерапија и ласерска биостимулација на растот на косата.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Весна Игњатовиќ-Стоиљковиќ, „Опаѓање на косата во форма на кругови (Alopecia areata)", *Здравје*, понеделник, 13 февруари 2017, стр. 17.
**Коста Веселинов** (с. Бобшево, Пиринско, 1908 – Ксанти, Тракиско, 19 септември 1942) – македонски културно-национален деец, историчар и публицист.

Биографија
----------

Учи во Горна Џумаја, но поради учество во марксистичкото движење, во VI клас е исклучен од гимназијата и образованието го продолжува во Пазарџик. Во следната година се враќа во Горна Џумаја и развива поширока национално-политичка дејност. По завршувањето на гимназијата (1929) извесно време работи во Мелник, а потоа се запишува првин на Филозофскиот, а потоа на Правниот факултет во Софија (1930). Станува член на ВМРО (об.) и на КПБ, еден од основачите на БОНСС, но и во раководството на Македонската народна студентска група „Гоце Делчев" што почнува да го издава својот орган „Македонски студентски листъ" (1931), а по забраната продолжува „Македонска студентска трибуна" (1932). Поради национално-политичката активност и статиите во в. „Македонско знаме" е осуден од михајловистите на смрт и извесно време живее илегално. Уапсен и исклучен од Софискиот (1933), тој се запишува на Белградскиот универзитет. Како правник се враќа во Софија (1935) и се вклучува во Редакцијата на сп. „Македонски вести". Член е на Македонскиот партиски актив на БКП. По забраната на весникот МВ, учествува во Публицистичкиот кружок „Нација и култура" и во подготовката на в. „Гоце". Редактор е на в. „Глобусъ" (1936– 1937) и се вклучува во обновениот Македонски литературен кружок во Софија. Ја проучува македонската историја и култура и од 1938 г. почнува да објавува свои публикации во новата Национална научна библиотека „К’лбо": „Националнопоробени народи и национални малцинства (научно-социолошка етида)" (1938), „Преродбата на Македонија и Илинденското востание" (1939), којашто е преведена на македонски уште во 1944 г. и станува прв учебник по историја во отворените македонски училишта, и „Борци за народна слобода" (1940) со монографски прилог и за Г. Делчев. Како адвокат, ги брани уапсените Македонци и членови на МЛК.

По окупацијата на Вардарскиот дел на Македонија, поради национално-политичките дејности е уапсен (1.9.1941) и испратен во концентрациониот логор во Ени-ќој (Тракија). Умира на операција од апендицит во болницата во Ксанти, а погребан е во Софија. Голем е бројот на статиите (најчесто непотпишани или објавени под псевдоними) во весниците: „Македонски студентски листъ", „Македонска студентска трибуна", „Македонско знаме", „Македонска младежь", „Македонско дело", „Македонски вести", „Ехо", „Глобусъ", „Заря", „Дѫга" и др. во кои обработува прашања од македонската и балканската историја, за националната свест, националното прашање, малцинствата и културата.
Купули на семејството буки: А. црвен даб, B. македонски даб, C. бука, D. питом костен.
**Купулa** (лат. cúpula – чашка) – чашковидна обвивка на плод кој го држи и штити во текот на растењето и созревањето. Карактеристична е за семејството буки (Fagaceae). Кај родот литокарпус (*Lithocarpus*) и дабовите (*Quercus*), таа само делумно го опфаќа плодот, додека кај питомиот костен (*Castanea*) и буките (*Fagus*), во целост затвора два или повеќе плода, а кога плодовите ќе созреат, пука на четири дела и го ослободува плодот. Купулата настанува од вегетативните делови на цветот (од цветната дршка).

Купулата е покриена со бројни лушпи. Кај костенот, лушпите се преобразени во зашилени боцки, обезбедувајќи им заштита на плодовите од верверици и други животни кои се хранат со костени. Кај дабовите, лушпите се кратки и прилегнати на купулата како кај црвениот даб, или издолжени и оддалечени од купулата како кај церот или македонскиот даб.
**Купа** — десна притока на Сава која оформува природна граница помеѓу северозападна Хрватска и југоисточна Словенија. Реката е долга 297 километри, од кои 118 се на границата помеѓу двете земји, а останатите 179 се наоѓаат во Хрватска.

Купа извира во Хрватска од планинскиот регион Горски Котар, кој е сместен североисточно од Риека, во областа на националниот парк Рисњак. Тече неколку километри на исток, каде се од левата страна ја прима реката Чабранка, а потоа ја достига словенечката граница. Потоа тече помеѓу регионот Бела Краина на север и централна Хрватска на југ. Во Купа се влева реката Лахиња од левата страна во селото Примостек, го поминува Врбовско и се одвојува од словенечката граница кога ќе ја помине Метлика.

Потоа стигнува до Карловац каде ги прима теченијата на реките Добра и Корана. Купа продолжува на исток, каде се спојува со Глина од десно и Одра од лево, тече до градот Сисак каде се влева во реката Сава. На реката Купа е хидроцентралата Озаљ конструирана од страна на српскиот научник Никола Тесла во 1908 година. Горниот тек на Купа е незагаден и се користи за рекреативни спортови и риболов, а реката е пловна во должина од четири километри.

Наводи
------

1. 1 2  „Reke, dolge nad 25 km, in njihova padavinska območja". Statistical Office of the Republic of Slovenia. 2002.
2. 1 2  Острошки, Лилјана, уред. (декември 2015). *Статистички годишник на Република Хрватска 2015* (PDF). Државен завод за статистика. стр. 49. ISSN 1333-3305. Посетено на 27 декември 2015.
3. ↑  „Main Hydrographic Features in the Sava River Basin". *Sava River Basis Analysis Report* (PDF). Zagreb: International Sava River Basin Commission. September 2009. стр. 13.
4. ↑  Kolbezen, Marko; Pristov, Janko (1998). *Površinski vodotoki in vodna bilanca Slovenije* (PDF) (словенечки и англиски). Hidrometeorološki inštitut RS [Hydrometeorological Institute of the Republic of Slovenia]. стр. 8. ISBN 961-6024-04-3.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Купа (река)" на Ризницата ? |

* Слики од изворот на Купа Архивирано на 23 мај 2012 г.
* Панорама на изворот Архивирано на 16 февруари 2012 г.
* Awarded EDEN - European Destinations of Excellence non traditional tourist destination 2010

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 315145315
* GND: 4837845-8
* NKC: ge857609

 |

 |
**Куќа на Даглас и Шарлот Грент** ― историска зграда сместена во Мерион, Ајова, Соединетите Држави. Се наоѓа на 16 хектари земјиште, ова живеалиште дизајнирано во јусонски стил од страна на Френк Лојд Рајт, било изградено од 1949 до 1951 година, а одредено градење продолжило до околу 1960 година. Ова е една од првите куќи во Ајова изградена во овој стил, која е завршена една година по Куќата на Лоуел Е. Волтер сместена во близина на Куаскетон. Двете куќи се многу слични по стил. Одликите што ја означуваат неа како куќа дизајнирана од Рајт се: куќата интегрирана во местото и отворена кон надвор; употреба на прозорски ѕидови и хоризонтални ленти на прозорци; природно осветлување и вентилација; употреба на природни материјали; хоризонтален нагласок во маса и пропорција; отворена наместо класична затворена гаража; Изградба на плоча на ниво со систем за зрачење на топлина вграден во плочата; рамен покрив; внатрешност со отворен план; различни висини на таванот во внатрешноста; вграден мебел; и голем камин со средишно огниште. На имотот бил ископуван варовник за куќата. Куќата била наведена во Националниот регистар на историски места во 1988 година.

Наводи
------

1. ↑  „National Register Information System". *Национален регистар на историски места*. Служба за национални паркови. јули 9, 2010.
2. 1 2  Chery Peterson; Ralph J. Christian. [[[:Предлошка:NRHP url]] „Douglas and Charlotte Grant House"] Проверете ја вредноста `|url=` (help). Служба за национални паркови. Посетено на 31 јануари 2023. with Предлошка:NRHP url

* Сторер, Вилијам Алин. *The Frank Lloyd Wright Companion*. University Of Chicago Press, 2006 година,ISBN 0-226-77621-2 (S.288)

Надворешни врски
----------------

* Куќа на Даглас и Шарлот Грент на Ризницата ?

* Фотографии на Arcaid
* Грантова куќа на waymarking.com
**Куќа на Даскаловци** — староградска куќа во струшкото село Вевчани, прогласена за значајно културно наследство на Македонија.

Историја
--------

Куќата е изградена во 1910 година. Му припаѓала на два брата од старото семејство Даскаловци кои биле терзии, изработувајќи висококвалитетни народни носии. Татко им и останатите браќа биле меѓународно познати градители.

Архитектура
-----------

Чардакот.
Градбата е кромна по големина. Приземјето е изработено од камен, зарамнето со дрвени кушаци во сува ѕидарија. Над прозорците со капаци има сводесто украсување од тули. На приземјето била работилницата за носии и дуќанот за продажба. Катот е изѕидан од полна тула и има дрвени прозорци исто така сводесто украсени од полна тула. На овој кат биле просториите за живеење. Меѓукатната и покривната конструкција е направена од костенови греди. Покривот е повеќеводен со ќерамиди ставени врз платно од штици. Од костеново дрво е изработено и скалиштето кое ги поврзува приземјето и катот, а костенови се и сите внатрешни врати. На катот има средишно сместен затворен чардак, еркерно издаден на дрвени греди со украсување конкретно за ова село, наречено „вевчански кучиња". Со вакви украси се и дрвените покривни градбени греди, кои со дрвени даски ја образуваат стреата.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Поврзано
--------

* Културно наследство на Македонија во Општина Вевчани

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Архитектура / Куќата на Даскаловци". vevchani-info.mk. Архивирано од изворникот 2016-08-22. Посетено на 10 февруари 2023.
2. ↑  *Список на заштитени добра. Состојба до 31.12.2012*. Скопје: Управа за заштита на културното наследство.
3. 1 2  „Куќа на Даскаловци". Управа за заштита на културното наследство. Архивирано од изворникот на 2017-11-07. Посетено на 1 ноември 2017.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Културно наследство во Општина Вевчани |
| --- |
|  |
|  | 
Костојчинов вир, валавица и воденица  •  Куќа на Коруновци  •  Куќа на Дуцкиновци  •  Куќа на Костојчиновци  •  Куќа на Ќитановци  •  Куќа на Пешиновци  •  Куќа на Плушковци  •  Куќа на Калајџиевци  •  Куќа на Гоговци  •  Куќа на Даскаловци  •  Куќа на Поповци |  |

 |
**Кристијан Бјoрншој Поулсен** (роден на 28 февруари 1980 година) — дански поранешен фудбалер. По започнувањето на кариерата со Холбек , тој настапувал за голем број европски клубови како дефанзивен играч од средниот ред, освојувајќи го данското првенство со Копенхаген, германскиот куп со Шалке 04 и УЕФА Лигата на Европа со шпанскиот тим Севиља, подоцна играл за италијанскиот клуб Јувентус во Серија А, како и за премиерлигашот Ливерпул , францускиот Евиан и холандскиот Ајакс.

Тој бил редовен член на фудбалската репрезентација на Данска од неговото деби во 2001 година и има остварено 92 настапи, постигнувајќи шест гола за својата земја. Тој ја претставувал Данска на Светското првенство во 2002 година, Светското првенство во 2010 година и Европското првенство во 2004 година. Поулсен бил именуван за Дански играч на годината под 21 година и ја освоил наградата за *Данскиот играч на годината 2005 и 2006 година ; прв кој ја освоил две години по ред.*

Клупска кариера
---------------






1. ↑  „List of Players" (PDF). FIFA. Архивирано од изворникот (PDF) на 2020-05-17. Посетено на 8 November 2010.
2. ↑  „Player Profile: Christian Poulsen". Premier League. Архивирано од изворникот на 2016-04-01. Посетено на 2019-01-20.
Екваторијален прстен.
**Екваторскиот прстен** ― астрономски инструмент кој бил користен во хеленистичкиот свет за да се одреди точниот момент на пролетната и есенската рамноденица. Екваторските прстени биле поставени пред храмовите во Александрија, во Родос, а можеби и на други места, за календарски цели.

Најлесен начин да се разбере употребата на екваторскиот прстен е да се замисли прстен поставен вертикално во рамнината исток-запад на екваторот на Земјата. Во времето на рамнодениците, Сонцето ќе изгрее точно на исток, ќе се движи низ зенитот и ќе зајде точно на запад. Во текот на денот, долната половина од прстенот ќе биде во сенката што ја фрла горната половина на прстенот. Во другите денови од годината, Сонцето поминува на север или југ од прстенот и ќе ја осветли долната половина. За географски широчини подалеку од екватор, прстенот треба само да се постави под правилен агол во екваторската рамнина. На половите на Земјата, прстенот би бил хоризонтален.

Екваторскиот прстен бил со пречник од околу еден до два лакти (45-90 см). Бидејќи Сонцето не е точкаст извор на светлина, ширината на сенката на долната половина од прстенот е малку помала од ширината на прстенот. Со чекање додека сенката не се центрира на прстенот, времето на рамноденицата може да се одреди за околу еден час. Ако рамноденицата се случила ноќе, или ако небото е облачно, може да се направи интерполација помеѓу мерењата во два дена.

Главниот недостаток на екваторскиот прстен е тоа што требал да се усогласува многу прецизно или може да се појават лажни мерења. Птоломеј споменува во *Алмагест* дека еден од екваторските прстени што биле користени во Александрија бил малку поместен, што значело дека инструментот покажал дека рамноденицата се случува двапати во ист ден. Лажни отчитувања може да се добијат и со атмосферско прекршување на Сонцето кога тоа е блиску до хоризонтот.

Екваторските прстени може да се најдат и на обрачните сфери и екваторските сончеви часовници.

Поврзано
--------

* Список на астрономски инструменти

Наводи
------

* Антон Панекоек, (1989), *A History of Astronomy*, страница 124. Courier Dover Publications
* Џејмс Еванс, (1998), *The History and Practice of Ancient Astronomy*, страници 206-207. Oxford University Press.
**Земја на Едит Роне** (англиски: *Edith Ronne Land*) — неофицијално име на област на Антарктикот која се граничи со Палмеровата и Елсвортовата Земја на запад, Коутсовата Земја на исток и Филхнер-Ронеовиот Леден Гребен на север. Во декември 2012 г. оваа област е официјално именувана Земја на Кралицата Елизабета од британската влада, која ја смета за дел од Британската Антарктичка Територија.

Името „Земја на Едит Роне" е дадено од владата на Чиле во чест на Едит Роне, првата жена полноправен член на антарктичка екипа. Таа била сопруга на американскиот офицер Фин Роне, водач на антарктичката експедиција RARE во 1947–48 г.

Поранешно име и употреба
------------------------

Името првично е дадено во 1947 г. од Фин Роне како назив на пределот јужно од големиот леден гребен кој го открил на брегот на Веделовото Море (чие земјиште се совпаѓа со најголем дел од денешната Земја на Кралицата Елизабета). Меѓутоа, во 1957–58 г. е утврдено дека ледениот гребен е поголем одошто се мислело, заземајќи ја речиси сета „Земја на Едит Роне", па така Советодавниот комитет за антарктички имиња на САД во 1968 г. наместо тоа официјално го одобрила името „Ронеов Леден Гребен" за тој дел (освен Филхнеровиот Леден Гребен сместен меѓу островот Беркнер и Коутсовата Земја).

Координати: 78°30′S 61°00′W﻿ / ﻿78.500° ЈГШ; 61.000° ЗГД﻿ / -78.500; -61.000

Наводи
------

1. ↑  Antarctic Bill Volume 556: debated on Friday 18 January 2013
2. ↑  Tierra Edith Ronne. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
3. ↑  Ronne Ice Shelf. USGS Geographic Names Information System.
4. ↑  Ronne Family: Antarctic Explorers.

Поврзано
--------

* Земја на Кралицата Елизабета
**Иванчо Јакимов Кузманоски** (5 јули 1918 во Турје, Охридско — 6 октомври 1943 во Кленоец, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Иванчо Јакимов Кузманоски е роден во селото Турје. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ пристапил доброволно во јуни 1943 година. Како борец на баталјонот Мирче Ацев, загинува во борба против балистите кај селото Кленоец, на 6 октомври 1943 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Домаќин** (анг. Host) е секој сметач поврзан во сметачка мрежа (најчесто на интернет) кој со користење на стандардни протоколи може да оствари комуникација, информации, услуги и апликации за корисниците или за другите јазли на интернет. Мрежниот домаќин е мрежен јазол, на кој и е додадена мрежна хост адреса.

Сметачите учествувајќи во мрежата, кои користат Internet Protocol Suite можат да се наречат IP домаќини. Сметачите кои учествуваат на интернет се наречени интернет домаќини или интернет јазли. Интернет домаќини и другите IP домаќини имаат една или повеќе IP-адреси доделени на нивните интернет интерфејси. Адресите се конфигурирани рачно од администраторот или автоматски со start-up со помош на Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP).

Секој мрежен домаќин е физички мрежен јазол (интернет уред), но не секој јазол е домаќин. На мрежните уреди како модем, hub (разводна кутија) и switch (преклопна кутија) не им се доделуваат хост адреси (освен понекогаш за административни цели). Уредите како што се мрежните печатачи и хардвер насочувачи, имаат IP-адреси, но бидејќи тие не се општо наменски сметачо, тие не се сметаат за домаќини.

Мрежните домаќини кои учествуваат во апликации кои користат клиент-опслужувач модел на сметачи, се класифицираат како опслужувачи или клиент системи. Мрежните домаќини исто така може да функционираат како јазли во peer-to-peer апликации, во која сите јазли делат и консумираат ресурси на еквипотентен начин.

Потекло на поимот
-----------------

Терминот "домаќин" се користи во голем број на барања за Коментари (RFC) документи кои го дефинираат Интернет и неговиот претходник, ARPANET. Додека ARPANET била развиена, компјутери поврзани во мрежа обично се носечка рамка во компјутерски системи кои би можеле да се пристапи од терминали поврзани преку сериски портови. Од овие "глупави" терминали не се хост софтвер или вршат пресметките за самите себе, тие не се сметале за домаќини (домаќини). Терминали се поврзани со терминал на домаќините преку сериски интерфејс, а можеби и со circuit switched мрежи, но не се поврзани со било која IP заснована мрежа, и од тогаш не се доделени IP-адреси. Денешните IP домаќините, се со недостаток на способност да служат како терминални опслужувачи.

RFC 871 дефинира домаќин, како општа намена на компјутерскиот систем поврзан со комуникациска мрежа за "... цел на постигнување на ресурси и споделување меѓу оперативни системи,..."

Во оперативните системи, терминот терминал домаќин традиционално означува мулти-кориснички сметач или софтвер обезбедување на услуги за компјутерски терминали, или компјутер, која обезбедува услуги на помали или помалку способни уреди, на пример, телнет домаќин ( телнет опслужувачот) или на xhost (X Window клиент).

Наводи
------

1. RFC 871, A Perspective on the ARPANET Reference Model, M.A. Padlipsky (September 1982)
2. E. Garrison Walters, The essential guide to computing, page 149, Prentice Hall PTR, 2001.
3. Host(network)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Домарот наспроти смртта** е расказ од рускиот писател Јуриј Мамлеев. Оригинално, расказот е објавен во 1990 година, во збирката на Мамлеев со наслов „Потопи ми ја главата!". На македонски јазик, расказот е објавен од издавачката куќа „Темплум", еднаш во збирката на Мамлеев „Потопи ми ја главата!" од 2010 година и повторно во 2011 година, како дел од збирката „Пат околу светот во 20 раскази". Преводот на македонски јазик го извршил Ѓорѓи Крстевски.

Содржина
--------

Дмитриј Иванович Мухеев е домар кој се грижи за неколку стари, распаднати згради. Тој е на возраст од 50 години, оженет со Варвара, која од детството ја викаат „кучка". Дмитриј го поминал животот во извршување на разни ситни поправки на зградите со кои управува, додека неговиот душевен живот претставува една голема празнина. Неочекува, тој се разболува од рак и дури кога сосема ослабнал, тој се упатува во реонската болница, каде му ја дијагностицираат болеста и му даваат сосема малку изгледи за да преживее.

По почетното разочарување, Дмитриј се обидува да се утеши со тоа што неговите дела ќе го надживеат и тие ќе го одржувааат споменот за него, но дознава дека сите згради со кои управува набргу ќе бидат урнати. Тоа претставува голем удар за него и тој заминува дома, каде плаче, исплашен од сознанието за неизбежната смрт. Тогаш, започнува да ја сонува својата жена и тогаш сфаќа дека ја сака, иако не ја сакал никогаш претходно. Варвара, пак, дознава за болеста на сопругот и се радува на таа вест, додека Дмитриј постојано ја опсипува со љубов. Кога Дмитриј завршува во болницата, Варвара го поминува времето со својот љубовник и во пиење, па заборава да го посети Дмитриј, кој цело време мисли на неа. Кога конечно го посетува во болницата, Дмитриј е сосема исцрпен и празен и воопшто не разговара со неа, сфаќајќи дека неговата љубов кон Варвара исчезнала. Истовремено, во него се јавува јасното сознание за неизбежноста на смртта.

Наводи
------

1. ↑  Владимир Јанковски (уредник), *Пат околу светот во 20 раскази: Антологија на светскиот расказ*, Темплум, Скопје, 2011, стр. 201-221.
2. ↑  Јуриј Мамлеев, *Потопи ми ја главата!*, Темплум, Скопје, 2010, стр. 54-74.
Во објектното програмирање, **деструктор** е метод кој автоматски повикан кога објект е уништен. Негова главна намена е да ги исчисти и ослободи ресурсите кои се заземени од објектот за време на животниот циклус и да го ослободи од другите објекти или ресурсите уништувајќи ја секоја референца во процесот. Употребата на деструкторите е клучот за концептот Добивање На Ресурси Е Иницијализација.

Во јазик со механизам за автоматско собирање на "ѓубрето", невозможно е детерминистичко осигурување на повикувањето на деструкторот, и тоа значи дека овие јазици се непогодни за RAII. Во такви јазици, неповрзувањето на објект од постоечките ресурси мора да биде направено од јасен повик од соодветна функција (наjчесто наречена Dispose() ). Овој метод е исто така препорачлив за ослободување ресурси.

### Виртуелен деструктор

Виртуелен деструктор е деструктор кој може да биде отчитан од подкласи. Во C++, употребата на виртуелни деструктори во наследувачките хиреархии го олеснува сопственото чистење на објектите, спречувајќи недостатоци на ресурсите и зафатеноста на хип (heap) меморијата.

#### Примери

C++

Во C++, функцијата деструктор има исто име како и класата, но со знакот ~ (тилда) пред неа. Ако објектот бил создаден како автоматска променлива, нејзиниот деструктор е автоматски повикан кога тоа оди надвор од подрачјето. Ако објектот е создаден со резервираниот збор new, тогаш неговиот деструктор се повикува кога покажувачот што покажува на објектот е избришан.

Оваа посебна класа содржи a\_pointer, покажувач кој покажува на карактерите од string. Деструкторот е потребен кога динамички создадени податоци се употербувани, отворани се податотеки, "брава" е потребно да се отклучи или копија на конструктор била употребувана.

|  |
| --- |
| 
```
#include <string>
using namespace std;
 
class myclass {
  public:
    string\* [] a\_pointer;
    private: int current;
 
    void newstring(void)
    {
        a\_pointer[current++] = new string();
    }
 
    ~myclass()      // THIS IS THE DESTRUCTOR METHOD
    {
        int n = 0;
        while (n <= current)
            delete a\_pointer[n++];    
    }
};

```

 |

#### REALbasic

Деструкторите во REALbasic можат да бидат во една од двете форми. Секоја форма користи точна (регуларна) метод декларација со специјално име (без параметри и без излезна величина). Постарите форми го користат истото име како и класата со знакот ~(тилда) како претставка. Поновите форми го користат името деструктор. Новите форми се претпочитаат, бидејќи го прават рефакторирањето на класата полесно.

|  |
| --- |
| 
```
Class Foobar
  // Old form
  Sub ~Foobar()
  End Sub

  // New form
  Sub Destructor()
  End Sub
End Class

```

 |
**Десничарскиот популизам**, исто така наречен **национален популизам** и **десничарски национализам**, е политичка идеологија која ги комбинира десничарската политика и популистичката реторика и теми. Нејзината реторика користи антиелитистички чувства, спротивставување на естаблишментот и зборува со и/или за „обичните луѓе". Повторливите теми на десничарските популисти вклучуваат неонационализам, социјален конзерватизам и економски национализам. Честопати, тие имаат за цел да ја одбранат националната култура, идентитет и економија од перцепираните напади од страна на надворешни лица.

  

Десничарскиот популизам во западниот свет е генерално поврзан со идеологии како што се анти-еколошки, антиглобализација, нативизам и протекционизам. Во Европа, терминот често се користи за опишување групи, политичари и политички партии кои се општо познати по нивното противење на имиграцијата, особено од муслиманскиот свет, и на евроскептицизмот. Десничарските популисти може да поддржат проширување на социјалната држава, но само за оние што сметаат дека се способни да ја добијат; овој концепт е наведен како „шовинизам на благосостојбата
**Дуке Китанов Атанасовски** ( 1925
 во Нова Брезница, Скопско — 18 април 1945

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Се занимавал со земјоделство и чување на добиток. На 25 септември 1944 година стапил во Треттата македонска ударна бригада, во чиј состав учествувал во големите борби против балистите на Водно и реката Треска. По ослободувањето на Македонија земал учество во ликвидирањето на заостанатите балистички банди. Подоцна заминал на Сремскиот фронт. Поради тешките и напорни борби, заболел и од последиците на болеста, починал на 18 април 1945 година, во болницата во Скопје.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 29. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Дуко Тасев** ( 1858
 во Јудово — 14 март 1942

 во Софија) — македонски револуционер и војвода во Внатрешната македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Дуко Тасев е роден во село Јудово, Кичевско во 1858 година. Самоук, без образование, израснат во една типична македонска селска средина, тој успеал да се издигне над своето време и предизвиците што тоа ги носело со себе. Дуко имал четворица браќа: Алексо, Илаијло (Исо), Вељан и Арсо и три сестри: Дукадинка која што била мажена и живеела до крајот на животот во село Брждани, Сотира била мажена во село Кладник, а третата останала во село Јудово и се омажила за некојси Грујо од Илија.

Дуко Тасев е мошне интересна фигура во национално-ослободителната и револуционерната борба на македонскиот народ во пред Илинденскиот перид во Кичевско. Неговите јуначки дела останале до ден денес да се прераскажуваат, величат, паметат. За нив народот испеал повеќе песни. Тој го славел и го издигнал на пиедесталот на најголемите јунаци, заштитници на обичните луѓе по селата. Убиството на највлијателниот и најбогатиот Турчин во целиот Битолски вилает, Адреман-бег, како и на прочуениот спаијата Ремко од селото С'лп, биле само дел од јуначките потфати од богатата револуционерна дејност на војводата Тасев. Бил долгогодишен соработник и другар на Питу Гули, со кој заедно биле на заточеништво во Дијарбекир, Мала Азија. Починал во Софија, во 1943 година, на 85 годишна возраст.

Мисли
-----

>  „Стар сум, веќе, на осумдесет години и по малку слеп. Жалам за мојата бујна младост и ми е тешко што после толку маки, жртви и страдања, нашата убава мајка Македонија, сè уште е под туѓа власт. Но, Господ гледа и македонската вистина ќе надвладее над сè."
> 
> 
> —Дуко Тасев (Софија, 1937 година), 
> 
> 
>

Наводи
------

1. 1 2  Боге Петрески,Дуко Тасев,кичевски војвода,Кичево,2000

Надворешни врски
----------------

* Дуко Тасев на Ризницата ?
Библиотеката во Дуждовата палата
**Дуждовата палата** (италијански: *Palazzo Ducale*) е готска градба во Венеција.

Сегашната палата датира некаде од 1309 до 1424, но е изградена врз основа на претходни нацрти од 9 век на Филипо Календарио. Џовани и Бартоломео Буон ја конструирале таканаречената *Porta della Carta*, монументална доцноготска порта која се наоѓа на страната на Пјацетата.

Палатата била тешко оштетена од пожар на 20 декември 1577 година. Така, по започнување на реновирањето било одлучено повторно да се зачува оригиналниот готски стил, и покрај поднесувањето на нео-класични проекти од страна на влијателни архитекти како Андреа Паладио. Сепак постојат некои класични елементи како на пример Мостот на воздишките кој ја поврзува со затворот.

Палатата била резиденција на Дуждот и во него се наоѓале канцелариите на разни политички инстутуции. На првиот спрат биле сместени правниците; Канцеларијата; Цензорите и Поморските служби. На вториот спрат е Големата Сала на Советот, Жрепната комора и одаите на Дуждот. На третиот спрат се наоѓа т.н. *Sala del Collegio* (украсена со слики, меѓу кои портрети на неколку дуждови, и сликата *Лепанто* од Паоло Веронезе) каде се вршеле приеми на амбасадори. Таму наоѓаме и владини соби како собата на Десетката. Во зградата се наоѓа и комората *Bussola*, каде граѓаните поднесувале жалби и поплаки, салата наречена *Sala dei Tre Capi* и собата на Државниот Инквизитор.

Веројатно најраскошната соба е Големата Сала на Советот или *Sala del Maggior Consiglio* во која се одржувале состаноците на законодавното тело. Овој огромен простор е прекриен со слики, по ѕидовите и по плафоните, особено со протрети на дажовите, но исто така и Тинторетовото дело со огромни димензии наречено *Рај*, која е најголемата слика на платно во светот.

Исто така треба да се спомне собата наречена *Sala dello Scrutinio*, со уште портрети на дуждови, и други интересни слики како *Лепанто* на Андреа Вичентино.

Надворешни врски
----------------

* Венеција, Италија во ВР Дожовиот дворец.
* Историја на зградата и план од Musei Civici Venezia
* Сателитска снимка од Google Maps

Наводи
------

1. ↑

Венецијански знаменитости

|  |
| --- |
| Галерија на академијата | Арсенал | Голем канал | Дуждова палата | Ил Реденторе | Ка' д'Оро | Ка' Пезаро | Кa' Рецонико | Ка' Фоскари | Мост на воздишките | мост Ријалто | Санта Марија Глориоза деи Фрари | Санта Марија дела Салуте | Сан Марко | Санти Џовани е Паоло | Сан Џорџо Маџоре   |
**Дувало**, позната и како **Коселска Чадилка** — чадилка, остаток од некогашниот активен вулкан кој се наоѓа во близина на селото Косел, во сливот на Коселска Река која се влева во Охридското Езеро.

Надморската висина на фумаролата е 740 метри. Тоа е кратер со пречник од 0,5 метри и длабина од околу 30 сантиметри од кој избива сулфур диоксид и јаглерод диоксид. Мирисот на сулфур се чувствува во пречник од околу три километри. Дувало е заштитено како споменик на природата.

Косел во поранешна Југославија во учебниците по географија за основно образование бил опишан како ретка геолошка појава, единствен активен вулкан на Балканот. Според Институтот за географија при Природно-математичкиот факултет во Скопје, Дувало не е вулкан, тука немало излевање на магма, туку пукнатина од која излегуваат гасови.

Историја
--------

Солфатарата низ историјата станала култно место во Охридско. Поради лечење на кожни болести тука доаѓале луѓе и од другите оддалечени краеви на државата. Исто така, мештаните потврдуваат дека поради споменатиот сулфур во воздухот, селото било поштедено од маларични комарци и маларија, која била редовна појава во другите села.

Галерија
--------

* 
*

Поврзано
--------

* Сулфат
* Вулкан

Наводи
------

1. 1 2  Се активира вулканот во Косел Архивирано на 6 јули 2017 г. на семрежната страница на Нова Македонија
2. ↑  „Споменик на природата Дувало". Архивирано од изворникот на 2014-05-29. Посетено на 2017-12-04.
3. ↑  Трифуноски, Јован Ф. (1992). *Охридско-струшка област : антропогеографска проучавања*. Београд: Српска академија наука и уметности. ISBN 8670251582. OCLC 27418468.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Дувало" на Ризницата ? |

* „Дувало" кај селото Косел
* Duvalo (Kosel) Natural Monument Архивирано на 29 мај 2014 г.
* геолокалитетот Дувало[*мртва врска*]
**Дуко Танев Мувчески** (12 мај 1922 во Требеништа, Охридско —16 април 1945 во Врпоље, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Дуко Танев Мувчески е роден на 12 мај 1922 година во селото Требеништа. Се занимавал со земјоделство. Кон НОБ се приклучил доброволно на 9 декември 1944 година. Како борец на Втората македонска ударна бригада, 2 чета, 2 баталјон, загинува на Сремскиот фронт кај Врпоље, на 16 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Magnoliopsida** е валидно ботаничко име за класа на цветни растенија. По дефиниција класата ќе ја вклучува фамилијата Magnoliaceae, но нејзиниот опфат може да варира, да биде повклучен или помалку инклузивен во зависност од системот за класификација што се дискутира. Бангладешки весник за таксономијата на растенијата наречен „Прелиминарна таксономска студија за домашна флора од четири области на Бангладеш: Magnoliopsida" го опишува видот Magnoliopsida како класа на цветни растенија, исто така познати како Дикотиледони кои се компромитирани од вкупно 452 видови кои припаѓаат на 30 78 семејства. Дикотиледоните се најдоминантната и најуспешната растителна група бидејќи тие компромитираат околу 62,5% од вкупните видови ангиосперми (Roy 2020) (Thorne 2007).

 Цвеќиња *од магнолија*

Кронквист и Тахтајан системи
----------------------------

Во системот Тахтајан и Кронкистичкиот систем името assd за групата позната како **двокотиледони**.

### Магнолиопсида во системот Тахтајан

Системот Тахтајан ја користел оваа внатрешна таксономија:

* класа Magnoliopsida [двокотиледони]
подкласа Magnoliidae
подкласа Nymphaeidae
подкласа Nelumbonidae
подкласа Ranunculidae
подкласа Caryophyllidae
подкласа Hamamelididae
подкласа Dilleniidae
подкласа Rosidae
подкласа Cornidae
подкласа Asteridae
подкласа Lamiidae

### Magnoliopsida во системот на Кронквист

Системот Cronquist ја користеше оваа внатрешна таксономија (во верзијата од 1981 година):

* класа Magnoliopsida [= двокотиледони]
подкласа Magnoliidae
подкласа Hamamelidae
подкласа Caryophyllidae
подкласа Dilleniidae
подкласа Rosidae
подкласа Asteridae

Далгрен и Торнови системи
-------------------------

* класа Magnoliopsida [= ангиосперми]
подкласа Magnoliidae [= двокотиледони]
поткласа Liliidae [= моноциледони]

Систем за откривање
-------------------

Системот Reveal го користел името Magnoliopsida за група примитивни двокотиледони, што одговара на околу половина од растенијата во **магнолидите** :

* класа 1. Магнолиопсида
суперред 1. Magnolianae
суперред 2. Lauranae

APG системи
-----------

Во системите APG и APG II, ботаничките имиња се користат само по ред и подолу. Над рангот на редот, овие системи користат свои имиња, како што се ангиосперми, еудикоти, моноцити, розиди итн. Овие имиња се однесуваат на клади (нерангирани). Оваа класа *Magnoliopsida* не е дефинирана. Идејата дека двокотиледоните би можеле да бидат таксономска единица и да добијат формално име е отфрлена од APG: дикотите се сметаат за парафилетски.
**Диктафон** е уред за снимање на звук кој најчесто се користи за снимање говор кој подоцна ќе се репродукцира или во новинарство. Вклучува дигитални диктафони и магнетофони.

Називот "Диктафон" е заштитен знак на компанијата со исто име, но исто така станал вообичаен термин за сите машини за диктирање, како генерички заштитен знак.

Olympus дигитален диктафон.

Историја
--------

Алекандар Грејам Бел и неговите два соработника го зеле едисоновиот алуминијумски фонограф и значително го модификувале за да репродуцираат звук од восок наместо од алуминијумска фолија. Тие ја започнале својата работа во беловата лабораторија Волта во Вашингтон, Д. Ц. 1879 и продолжиле сè додека не ги добиле основните патенти во 1886 година за снимање во восок.

Набрзо откако Томас Едисон го измислил фонографот, прв уред за снимање на звук, 1877 година, сметал дека главна употреба на новиот уред била за снимање на говор во работно опкружување.

Дигиталните диктафони се појавиле во 1990-тите години.

Наводи
------

1. ↑  Newville, Leslie J. Development of the Phonograph at Alexander Graham Bell's Volta Laboratory, United States National Museum Bulletin, United States National Museum and the Museum of History and Technology, Washington, D.C. 1959, No. 218, Paper 5. стр. 69–79. Retrieved from ProjectGutenberg.org.