recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Пиратите од Карибите: Мртвите не раскажуваат приказни"** (англиски: *Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales*) — американски филм од 2017 година, во режија на Јоаким Ронинг и Еспен Сандберг. Главните улоги ги играат: Џони Деп, Џефри Раш, Хавиер Бардем, Брентон Твејтс, Каја Скоделарио, Кевин Мекнели, Орландо Блум, Кира Најтли, итн. Филмот претставува петти дел од серијалот „Пиратите од Карибите".

Содржина
--------

Карина Смит (ја игра Скоделарио), одгледана во дом за сираци, наследила од својот татко тетратка со тајна карта, со помош на која се стигнува до островот каде се наоѓа трирожецот на Посејдон. Истовремено, младото момче Хенри Тарнер (го игра Твејтс), синот на Вил Тарнер, го ослободува капетанот Џек Спероу (го игра Деп) од затворот, со цел да ја тргне магијата што го разделува од татко му. Истовремено, еден призрачен брод, предводен од капетанот Салазар (го игра Бардем) го заробува бродот на капетанот Хектор Барбоса (го игра Раш), а за да си го спаси животот, Барбоса му ветува дека ќе го одведе до Џек Спероу. Капетанот Салазар упорно го бара Џек Спероу, кој во младоста му избегал, исмејувајќи го. Капетанот Салазар успева да го стигне Џек Спероу, но тој се спасува благодарејќи на тоа што морнарите-духови не смеат да стапнат на копно. Капетанот Барбоса ги заробува Џек Спероу, Хенри Тарнер и Карина Смит, а таа го носи неговиот брод до островот, но нив ги следи капетанот Салазар. На крајот од филмот, во борбата меѓу морнарите-духови, екипажот на Барбоса и екипажот на Џек Спероу, кога се чини дека сè е загубено, Барбоса свесно се жртвува себеси и го повлекува Салазар во длабочините, со цел да ја спаси Карина која е неговата ќерка. Хенри останува заедно со Карина, а истовремено, тој ги среќава своите родители, Вил Тарнер и Елизабет Свон (ја игра Најтли).

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales (2017) (пристапено на 30.9.2017)
***Црвенонога гулапка (*** латински Russula queletii), е вообичаена, нејадлива, гулапка габа што расте во групи, претежно во смрекова шума. Јадењето на оваа печурка предизвикува болки во стомакот.

Опис
----

Шапката кога е млада е конвексно полутопчеста, потоа раширена и подоцна вдлабната со многу мала тапа испакнатина, кожичката е отпрвин влажна, потоа сува, работ е тиично ребрест, прилично е месеста, крута, пурпурно кафеава и вински црвена или виолетово напрскана на средината секогаш потемна. Нараснува од 5 до 9 см во пречник, но може да биде и до 10 см. Дршката е валчеста, на основата малку потесна, најнапред полна, потоа сунѓереста, пурпурно црвена, на самото дно белузлава. Нараснува со висина од 4-8 см и 0,5 до 2 см во дебелина.

Месото е кршливо белузлаво или сивкаво, под кожичката на шапката пурпурно црвеникаво, водесто, вкусот е лут а мирисот е овошен. 

Ливчињата се бели, кршливи, а спорите се крем.

Спорите се овални, односно брадавичести, 8- 10 x 7-9 микрометри, споровиот прашец е жолтокрем по боја.

Хемиски реакции, месото со железен сулфат станува црвеникаво, со фенол кафеаво, а кожичката на шапката со калиев сулфат станува портокалово окер.

Расте на есен особено во смрекова шума.

* 
* 
* 

### Слични видови

* *Russula sardonia*
* *Russula torulosa*

Наводи
------

1. ↑  Miller Jr. Orson K.; Miller, Hope H. (2006). *North American Mushrooms: A Field Guide to Edible and Inedible Fungi*. Guilford, CN: FalconGuide. стр. 83. ISBN 978-0-7627-3109-1.
2. 1 2 3  Trudell, Steve; Ammirati, Joe (2009). *Mushrooms of the Pacific Northwest*. Timber Press Field Guides. Portland, OR: Timber Press. стр. 53. ISBN 978-0-88192-935-5.

* Е. Гарнвајднер. *Печурки и жаби од Британија и Европа*. Колинс. 1994 година.

Надворешни врски
----------------

Црвенонога гулапка — *Index Fungorum* (англиски)Russula queletii in MycoBank.
Љубен Лапе
Љубен Лапе
**Љубен Лапе** (Прилеп, 11 октомври 1910

 - Скопје, 24 ноември 1985

) — македонски историчар и универзитетски професор.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно, но родољубиво прилепско семејство. Студиите ги завршил во Белград. Се вклучува во прогресивната студентска и работничка младина, која го продолжи недовршеното дело на илинденските борци.

По Ослободувањето станува наставник, педагог и страствен истражувач на историјата на својот народ. Љубен Лапе ги заорува првите бразди и по себе остава длабоки траги во разгранувањето на целокупното македонско историско минато. Неговите студенти од првите генерации го нарекуваат „македонски Херодот", „Татко на македонската историја". Љубен Лапе се истакнува во својата работа во повеќе правци: како организатор на наставата и научните институции, наставен педагог, истражувач и автор. По ослободувањето во 1945 година, Лапе ја извршувал функцијата заменик-министер за образование во македонската Влада и интензивно работел на подготовка на програми и деловници за основно и за средно образование.

Основоположник е на Филозофскиот факултет (1946), на Катедрата и семинарот по историја (1948), Архивот на Македонија, Друштвото на историчарите и други институции. До крајот на својот живот се грижи за збогатување на историскиот книжен и архивски фонд на Република Македонија, постојано продлабочувајќи ги научните сознанија за да им ги пренесе на своите студенти.
Како автор има напишано бројни научни трудови, разни студии, статии, реферати и монографии. Зад себе остави документирани зборници, автор е на „Историјата на Македонија во XVIII, XIX, XX век", „Пере Тошев во спомените на своите современици", „Еден глас за сета Македонија", „Димитар Поп Ѓорѓиев-Беровски" и др.

Тој е добитник на високи републички признанија и награди: „Климент Охридски", „Гоце Делчев", „Деветти септември". Одликуван е со „Орден на трудот II ред", „Орден на Републиката со златен венец" (1978) и многу други признанија и е долгогодишен член на МАНУ.

Наводи
------

1. ↑  *Годишен зборник* (24-25. изд.). Скопје: Филозофски факултет - УКИМ. 1972.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 60223911
* LCCN: n80104166
* ISNI: 0000 0001 0906 6733
* GND: 131785745
* SUDOC: 050645498
* BNF: cb12165022c (податоци)
* NKC: js2009525012

 |

 |
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Acaulospora|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Acaulospora thomii*** е вид на габа од фамилијата Acaulosporaceae. Формира арбускуларна микориза и везикули во корените. Пронајден во Полска и расте под *Triticum aestivum*, тој бил опишан како нов вид во 1988 година.

Наводи
------

 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q4672222
* Fungorum: 133513
* GBIF: 2560115
* IRMNG: 10166907
* MycoBank: 133513

 |

 |


1. ↑  Błaszkowski, Janusz (1987). „Four new species of the Endogonaceae (Zygomycotina) from Poland". *Karstenia*. **27** (2): 37–42. doi:10.29203/ka.1987.252. ISSN 0453-3402.
**Љубомир Котевски** (3 август 1923, Скопје - 10 август 2014, Скопје) — интернист, пулмоалеролог, професор, основач и директор на Клиниката за пулмологија во Скопје.

Животопис
---------

Љубомир Котевски е роден во Скопје, на 3 август 1923 година, каде завршил основно и средно образование. Есента 1945 година се запишал во Белград на медицински факултет. Студиите ги завршил во мај 1951 година, и веднаш стапил на служба во Специјалната болница за ТБЦ во селото Лешок, Тетовско. Специјалистички испит по интерна медицина положил во 1956 година, а во јануари 1957 година бил избран за асистент на Интерните клиники во Скопје. За редовен професор бил избран во 1977 година

Кариера
-------

Љубомир Котевски бил декан на Медицинскиот факултет во Скопје од 1978 до 1982 година, а од 1982 до 1985 година бил директор на УЦМН. Тој бил основач и шеф на Одделението за пулмологија, и директор на Клиниката за пулмологија и алергологија. Се усовршувал на клиниките во Париз, Рим, Минхен, Лондон, Милано и Прага. Особени заслуги има за формирањето и развојот на одделите за интензивна респираторна нега, за бронхоскопија за газометрија, каде вовел современи методи за дијагностика и терапија.

Бил претседател на Здружението на алерголози и клинички имунолози на Југославија, член на Меѓународното здружение на алергологија и клиничка имунологија. Автор е на бројни стручни и научни трудови. Одликуван бил со награди и признанија, меѓу кои: Орден на трудот со златен венец, наградата „13 Ноември" и Повелбата „Д-р Трифун Пановски".

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​73-78
Поглед на Тотнауберг
**Тотнауберг** (герм. *Todtnauberg*) — село и рид во областа Шварцвалд, Германија кајшто филозофот Мартин Хајдегер имал планинска куќарка.

Романскиот поет Паул Целан напишал песна насловена како „Тотнауберг" во која ја опишува неговата посета на Хајдегер во куќарката. Оваа куќарка се појавува и во филмот „Истер"

Во 2006 г. на БиБиСи Радио 4 е емитувана радиодрамата „Тотнауберг" на драматургот Џон Бенвил во која дејството е средбата помеѓу Хајдегер и Целан и љубовната врска на Хајдегер со Хана Арент.

Наводи
------

1. ↑  Официјална страница на филмот „Истер" Архивирано на 5 јуни 2012 г. (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тотнауберг" на Ризницата ? |

Координати: 47°51′N 7°57′E﻿ / ﻿47.850° СГШ; 7.950° ИГД﻿ / 47.850; 7.950
**Марија Бакаловска** (Охрид, 1928) — македонски технолог, стопанственик и политичар.

Животопис
---------

Родена е во Охрид во 1928 година. Дипломирала на Технолошко-металуршкиот факултет во Белград во 1954 година. Работела во Југохром од Јегуновце. Остварила специјалистички и студиски престои во Белгија, Швајцарија, Полска, Бугарија и Велика Британија. Во 1956 година станала раководител на лабораторија, контрола и службата за развој во Тетекс од Тетово, а од 1970 година работела на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје најпрвин како предавач, а потоа и како редовен професор сè до пензионирањето во 1988 година.

Нејзино поле на научен интерес се текстилните влакна. Автор и соавтор е на бројни научни трудови, помагала и четири учебници, а учествувала и во проекти. Била потпретседател на Собранието на Македонија, проректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" и претседател на Заедницата за научни дејности на Македонија.

Наводи
------

1. 1 2  *Македонска енциклопедија*. **I** (I. изд.). Скопје: МАНУ. стр. 119. ISBN 978-608-203-024-1.
***Russula graveolens*** е јадлив вид на габи од родот *Гулапка*. Видот за прв пат била официјално опишана од шведскиот миколог Ларс Ромел во 1893 година.

Шапката е обоена во темноцрвена, махагони или бургундска боја. Во средината е виолетово-црна, но може да биде обоена и со посветла нијанса на маслинесто-окер-жолта или жолто-зелена боја. Достигнува пречник од четири до осум, понекогаш и до 10 сантиметри. Кожата на шапката е малку зрнеста до брановидно-груба. Ливчињата се бледо крем до светло окер во боја, рабовите стануваат кафени, додека спорите во прав е кремова до светло жолта боја.

Дршката е бела, но малку пожолтува со возраста, ретко со црвеникава нијанса. Достигнува должина од три до шест, понекогаш осум сантиметри и дебелина од 1 до 2,5 сантиметри. Месото е цврсто до тврдо. Реагира сино-зелена со железен сулфат, темно зелена, вино-кафеава со фенол.

Russula graveolens е микоризна габа која формира симбиоза со листопадни дрвја, особено дабови. Може да се најде во дабово-габерови шумички и букови шуми. Може да се најде и во паркови и градини. Габата расте на умерено свежа до влажна, песочна до глинеста кафеава почва, која обично е само малку кисела.

Наводи
------

1. ↑  Phillips, Roger (2010) [2005]. *Mushrooms and Other Fungi of North America*. Buffalo, NY: Firefly Books. стр. 132. ISBN 978-1-55407-651-2.
2. ↑  Foy, Nicky; Kibby, Geoffrey; Homola, Richard L. (2010). *Mushrooms and other fungi of North America*. Richmond Hill, Ont.: Firefly Books. ISBN 1-55407-651-X. OCLC 614856084.

Надворешни врски
----------------

* Russula graveolens — *Index Fungorum* (англиски)
* Russula graveolens in MycoBank.
Проф. д-р Цвета Мартиновска-Банде е декан и редовен професор на Факултетот за информатика при Универзитетот „Гоце Делчев" – Штип. Своите додипломски студии ги завршила во 1989 година на Електротехничкиот факултет, отсек Компјутерска техника и информатика на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" – Скопје и се стекнала со звањето дипломиран електротехнички инженер, а на истиот факултет во 1993 година ги завршува постдипломските студии по електротехничките науки. Во истата 1993 година одржува и студиски престој во Универзитетот „Лимбург" – Мастрихт (Холандија), на Катедра за медицинска информатика.

Во периодот од 1996 до 1997 година ја завршува својата специјализација на Нов бугарски универзитет во Софија (Р. Бугарија), на Катедрата за когнитивна наука. Во 2004 година се стекнува со звање доктор на технички науки, кога ги завршува докторските студии на Електротехнички факултет, Компјутерска техника и информатика, на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" – Скопје.

Проф. д-р Мартиновска-Банде има интерес во областите вештачка интелигенција, машинско учење, алгоритми и комплексност, биоинформатика, интеракција човек-машина, мултимодални интерфејси и дистрибуирани компјутерски системи.

Во своето работно искуство од 1990 до 1992 година работела како стручен соработник во Институтот за сеизмологија и земјотресно инженерство во Скопје. Во периодот од 1994 до 1999 работела како систем инженер во ЈСП – Скопје. Во периодот од 1999 до 2005 година била на позиција главен инженер во техничката дирекција во Агенцијата за разузнавање во Скопје, а во 2005 година да се врабила како доцент на Факултетот за информатика на Европскиот универзитет во Скопје.

Во 2007 година, со отворањето на Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип, проф. д-р Мартиновска-Банде е вработена како доцент на Факултетот за информатика, а во 2009 година е избрана како вонреден професор на овој факултет.

Во моментот работи на развој на нови алгоритми и софтверска библиотека за примена во биомедицинското инженерство (2013-2014) на Факултетот за информатика при УГД.
Помеѓу другото, проф. д-р Мартиновска е консултант на фирмата „NI TEKNA – Интелигентни технологии", а членува и во неколку професионални асоцијации, како Друштвото за електроника, телекомуникации, автоматика и информатика и Здружението на информатичари и математичари.

* Реализирани проекти
* Научни трудови и презентации

Наводи
------

1. ↑  „Официјално мрежно место на Факултет за информатика - Штип - „За факултетот"". Архивирано од изворникот на 2013-04-01. Посетено на 2013-04-24.
2. ↑  „Официјално мрежно место на Факултет за информатика - Штип - „Наставници"". Архивирано од изворникот на 2013-07-10. Посетено на 2013-04-24.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Факултет за информатика Архивирано на 28 декември 2012 г.
* Универзитет „Гоце Делчев" - Штип
* Репозиториум на УГД
* Електронска библиотека на УГД
**Јелка Масин-Спасовска** (7 март 1964

 во Охрид — 9 мај 2017

 во Скопје) — македонска лекарка, интернист-нефролог и универзитетски професор на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје.

Животопис
---------

Родена е на 7 март 1964 година во Охрид. Средно образование завршила во Скопје, а високо образвование завршила на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје во 1991 година. Во 1992 година се запишала на магистерски студии на Медицинскиот факултет во Скопје, а во мај 1999 година го одбранила магистерскиот труд на тема: „Динамика на промените на плазма-вискозноста и фибронектинот кај хипертензија индуцирана со гравидитет". Докторирала на 9 јануари 2009 година на истиот факултет.

На Медицинскиот факултет во Скопје во јуни 1994 година е избрана во звањето помлад асистент. Од јуни 2000 година е избрана во звањето асистент од областа интерна медицина. Во мај 2010 година е избрана во звањето научен соработник од областа на интерна медицина. За виш научен соработник е избрана во 2015 година и за вонреден професор е избрана на 22 декември 2015 година.

Изведувала настава на студиските програми од прв и втор циклус студии, учествувала во континураната обука за лекари за водење на акутна и хронична дијализа, лекари-стажанти и лекари од примарното здравство. Активно била вклучена како ментор и едукатор на специјализантите по интерна медицина. Има објавено 74 научни труда од нефролошката трансплантациска област, од кои 33 печатени трудови, 10 научни труда во научни списанија со импакт-фактор, 20 труда во меѓународни научни списанија, 1 труд во меѓународна научна публикација, 2 труда со оригинални научни резултати објавени во научно стручно списание и 41 труд во зборници од научни собири.

Била член на повеќе национални, балкански, европски и меѓународни здруженија.

Смрт
----

Јелка Масин-Спасовска починала на 9 мај 2017 година во неразјаснети околности, кои ја бранувале јавноста скоро цела година. На крајот, Јавното обвинителство го затворило предметот како „самоубиство".

Наводи
------

1. 1 2  Ландов, Кристијан (2018-01-04). „(Видео) Случај „Јелка Масин" - ќерката воопшто не била повикана на разговор во Обвинителството". *МАКФАКС*. Посетено на 2020-10-03.
2. ↑  „MMP 71(2) 2017.pdf". *Google Docs*. Посетено на 2020-10-03.
**Никола Матовски** (роден на 22 јули 1939

 година во Скопје - починал на 4 февруари 2016

 година во Скопје) — македонски правник и универзитетски професор.

Животопис
---------

Матовски завршил гимназија во 1957 година и дипломирал на Правниот факултет во Скопје во 1961 година, каде што бил избран за асистент по предметот Кривично процесно право со криминалистика (1964), потоа за предавач (1969), за вонреден (1979) и за редовен професор (1985). Магистрирал на Правниот факултет во Загреб (1967), а докторирал на Правниот факултет во Скопје, на тема „*Улогата на бранителот во кривичната постапка*" (1977). Во мај 2004 година се пензионирал.

Бил декан на Правниот факултет во Скопје (1985–1987) и претседател на Здружението на Обединетите нации за РМ (1991–2001). Објавил повеќе научни и стручни трудови во домашни и во странски списанија од областа на кривичното процесно право.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Матовски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 930. Text "series
" ignored (help)
**Езерото Ер** (англиски: *Lake Eyre*, на јазикот на домородците: *Kati-tanda*) е, во ретки случаи кога е полно, најголемо езеро во Австралија (и државата и континентот). Се наоѓа на околу 15 метри под нивото на морето и по тоа е најниска точка во Австралија. Максималната површина на езерото изнесува 9.500 -{км2}-. Ова солено еезеро се наоѓа во центарот на басенот на езерото Ер.

Името езерото го добило по британскиот истражувач Едвард Џон Ер, кој го открил езерото во 1840 година.

Езерото Ер се наоѓа во сушната област во централна Австралија, на северот од сојузната држава Јужна Австралија.
Тоа е најнискиот дел од солените пустински рамнини. Во најсушните периоди езерото испарува и се дели на два дела (Северно и Јужно Езеро Ер, кои се поврзани со канали). Во текот на дождовните сезони реките носат вода од северозападот на областите Аутбек и Квинсленд. Количината на монсунските врнежи ја одредува длабочината на езерото. Еднаш на секои три години езерото достигнува длабочина од 1,5 метри, а еднаш во една деценија длабочината достигнува до 4 метри. Секои 25 години езерото потполно се полни, додека веќе наредното лето, поголемиот дел од водата испрува.

Наводи
------

1. ↑  „Rare Filling of Kati Thanda-Lake Eyre". *earthobservatory.nasa.gov* (англиски). 2019-05-28. Посетено на 2022-01-30.
2. ↑  „Kati Thanda-Lake Eyre National Park". *National Parks and Wildlife Service South Australia* (англиски). Посетено на 2022-01-30.
3. ↑  „1 May 1839 Edward John Eyre (Celebrating South Australia)". *www.sahistorians.org.au*. Посетено на 2022-01-30.

Надворешни врски
----------------

* Слики од езерото Ер (агенција НАСА):
	+ Архивирано на 24 септември 2008 г.
	+ Архивирано на 21 септември 2008 г.
* Јахтинг-клуб на езерото Ер
* Статија за езерото Ер

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ер (езеро)" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh87003370
* GND: 4250553-7

 |

 |
Russula caeruleaВиолетовокафеава гулапка (Russula caerulea)
**Виолетовокафеава гулапка** *(Russula caerulea)*, попозната како **грбница**, е член на родот Гулапки, чии членови се познати и како кршливи Гулапка.Таа има боја на темно вино или виолетова боја печурката е за јадење и расте со четинари дрвја на крајот на летото и есента. Ја има во Европа и Северна Америка.

Таксономија
-----------

Првпат опишана од микологот Кристијан Хендрик Персон во своето дело „*Synopsis methodica fungorum" од 1801 година* како „*Agaricus caeruleus"*, неговиот специфичен епитет е латински *caeruleus* што значи „сино". Тој бил пренесен во родот *Гулапка* во 1838 година од шведскиот татко на микологија Елиас Магнус Фрис. *Името Russula amara* од Кужера во 1927 година е синоним.

Опис
----

Шапката е 3 - 10 см во пречник. Таа е темнопурпурно-кафеава, со темен, понекогаш скоро црн центар. Отпрвин е конвексена, па дури и скоро во форма на звонче, но подоцна се израмнува. Речиси секогаш го задржува широкиот зашилен врв во центарот на шапката, по што е гулапка скоро единствена во родот. Кожата на шапката се лупи до две третини, а подоцна има заоблена маргина. Цврстата, бела дршка е 4-9 см висока, 1-2 см широка и со тесен клубски облик. Жабрите се спојуваат и се скоро споени со бледо окер боја, давајќи отпечаток на спорите во иста боја. Првично се доста тесно распоредени. Месото е бело и има благ вкус, но кожата на шапката е горчлива на јазикот.

### Слични видови

*Темновиолетова гулапка* (Krombh.) Расте ретко со четинари, претпочита листопадни шуми. Нејзината шапка никогаш не е испакната, таа обично е вдлабната.

*И Russula viscida Kudrna* нема испакнатост и е многу ретка. Кожичката на шапката воопшто не се лупи.

Распространетост и живеалиште
-----------------------------

Виолетовокафеава гулапка (Russula caerulea) се појавува кон крајот на летото и есента. Распространета е во северните умерени зони, Европа, Азија и Северна Америка. Веројатно е во микореза со борови дрвја (*Бор*), на песочни почви.

Јадење
------

Оваа печурка е за јадење, но кожата е горчлива кога ќе ја џвакаме.

Наводи
------

1. ↑  Simpson DP (1979). *Cassell's Latin Dictionary* (5. изд.). London: Cassell Ltd. стр. 883. ISBN 0-304-52257-0.
2. 1 2 3  Roger Phillips (2006). *Mushrooms*. Pan MacMillan. стр. 25. ISBN 0-330-44237-6.
**Медат Куртовски** (р. 2 декември 1979

, Скудриње) — македонски професор по англиски јазик и политичар од редовите на СДСМ. Тој моментално е градоначалник на Општина Маврово и Ростуше.

Животопис
---------

### Образование и наставна кариера

Своето основно образование го завршил во родното село во ОУ „Блаже Конески". Средно образование завршил во ЦСНО „Здравко Чочковски" во Могорче. Дипломирал на насоката англиски јазик и книжевност на Филолошкиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје. После завршување на факултетот работел како професор по англиски јазик во повеќе основни училишта.

### Политички живот

На локалните избори во 2017 година бил избран за градоначалник на Општина Маврово и Ростуше. На 17 октомври 2021 година, за време на локалните избри, Куртовски победил во првиот круг и станал градоначалник на Општина Маврово и Ростуше. Тој ја претставувал коалицијата „Најдоброто за мојата општина" предводена од СДСМ.

### Приватен живот

Медат Куртовски е оженет и е татко на две деца.

Наводи
------

1. ↑  „Градоначалник". Општина Кисела Вода. Архивирано од изворникот на 11 јануари 2017. Посетено на 12 декември 2021.
2. 1 2 3  „Градоначалник". Општина Маврово и Ростуше. Архивирано од изворникот на 20 септември 2021. Посетено на 12 декември 2021.
| Уругвајски карневал |
| --- |
| Уругвајскиот карневал во 1915 година (Монтевидео). |
| **Жанра** фестивал |
| **Започнува во** средината на Јануари |
| **Завршува** крајот на Февруари |
| **Држава** Уругвај |
| **Активност** Танцова парада |

**Уругвајскиот карневал** бил фестивал што се одржувал секоја година во Уругвај од средината на Јануари до крајот на Февруари. Карневалот влечел корен од кандомбе, Мурга и табладо, кои биле форми на изразување на уругвајската култура преку танц и музика. Од своето зачнување, уругвајскиот карневал еволуирал во танцова парада во која различни компарси, групи улични изведувачи на фестивали во Латинска Америка, свиреле на тапани и танцувалд на парадата „Desfile Inaugural del Carnaval" и „Desfile de Llamadas". Најголемите карневалски прослави биле во главниот град Монтевидео и можеле да траат до 40 дена. Тие вклучувале серија културни настани како што биле танцови паради на улиците, улични сцени наречени „табладос" и уметнички натпревар во „Театро де Верано" (Летен театар) во Монтевидео.

 Кандомбе тапани

Историја
--------

Уругвајскиот карневал ги наоѓал своите корени во колонијалниот период на уругвајската култура, каде што деновите на карневалот, Божиќ и Нова Година ги прославувале Монтевидејците во светли облеки со песна и танц надвор од градските ѕидини. Како што настанот привлекол поголемо внимание, европските карневалски традиции почнале да влијаат на прославите на карневалот, особено преку предмети и традиции како што биле трици и барака од брашно, шприцеви за пролеана вода, фрлање јајца, портокали, јаболка или други предмети.

Свечености и музика
-------------------

Неколкуте свечености на карневалот вклучувале театарско-музички претстави, улична музика и паради. Меѓу нив била Мурга, театарско-музички жанр кој се состоил од хор од 14 до 17 луѓе со тапани Мурга. Темите на овој музички театар обично сатирично ја прикажувале политиката и општеството на Уругвај. Овде, на изведувачите им биле насликани лицата и обично биле облечени во светли комбинации. Лирската содржина се засновала на одредена тема, избрана од групата, која служела за давање коментари за настаните во Уругвај или на друго место во текот на претходната година.

 Компарса на парадата на Ламадас во 1999 година.
Покрај тоа, Escolas de Samba исто така традиционално се изведувал на карневалот, главно во региони како Артигас и Монтевидео. Користејќи бразилски перкусии, танчери и хор од луѓе, изведувачите ја пееле Самба Енредо.

Наводи
------

1. ↑  „Montevideo Carnival: What to Know About The World's Longest Party". Посетено на 8 February 2023.

Надворешни врски
----------------

* Карнавал во Уругвај
* Портал де Мургас
* Historia de la Murga
* Карнавал дел Футуро
* Карнавал во Монтевидео: Популарен празник на градоначалникот и културата и учеството
* Директори Асоцијадос де Еспектакулос Карнавалескос Популарните на Уругвај
* Ескола де Самба Императриз (Уругвај) Архивирано на 12 октомври 2017 г.

Предлошка:Carnival around the world
**Милан Стефанов Јовановски**  (12 октомври 1932

 во Тетово) — специјалист по патолошка анатомија, редовен професор на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Кирил и Методиј" во Скопје од 1990 година, директор на Институтот за патологија.

Животопис
---------

Основно образование учел во Тетово и Скопје, а средно образование завршил во Скопје. Дипломирал медицина во Скопје во 1960 година, а хабилитирал за микроскопските промени на дисеминирана интраваскуларна коагулација кај фулминантни форми на хепатит во 1972. Се усовршувал во Шведска и во југословенските центри. Формирал и организирал лабораторија за примена на имунофлуоресцентниот метод за дијагностички и научни цели, особено кај автоимуните и кај ендокрините заболувања. Бил продекан (1978–1980) и декан (1988–1990) на Медицинскиот факултет во Скопје, проректор на УКИМ (1991 - 1992), директор на Институтот и шеф на Катедрата по патолошка анатомија (1982–1988, односно 1986) и претседател на МЛД и на Сојузот на лекарите на Југославија. Публикувал над 85 трудови и авторизирана скрипта од предавањата по предметот патолошка анатомија.

Носител е на високи државни одликувања, како што се: Орден на заслуги за народот со сребрени зраци, Орден на Републиката со бронзен и сребрен венец, и други.

Наводи
------

1. 1 2  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. 89-92
2. ↑  „Список на декани на медицинскиот факултет". Архивирано од изворникот на 2009-10-08. Посетено на 2009-10-19.
3. ↑  *Билтен УКИМ, бр. 531. К. К.-П.*
**ФК Абердин** (англиски:Aberdeen Football Club) е шкотски фудбалски клуб од истоимениот града Абердин, кој се натпреварува во шкотската Премиер лига.

Клубот е основан на 14 август 1903 со спојување на абердински клубови Викторија Јунајтед, Орион и Абердин Тичерс. Својте домашни натпревари ги играат на стадионот Питодри каде се сместени и клупските простории. Боите на клубот се црвена и бела.

Најголемите успеси тимот ди има остварено во осумдесеттите години под водство на менаџерот Сер Алекс Фергусон.

Титули
------

### Домашни

Гранитна фасада на стадионот Питодри
* **Премиер лига**

**Шампион (4)**: 1954/55, 1979/80, 1983/84, 1984/85
* **Шкотски Куп**

**Шампион (7)**: 1946/47, 1969/70, 1981/82, 1982/83, 1983/84, 1985/86, 1989/90
* **Супер Куп**

**Шампион (5)**: 1946, 1956, 1977, 1986, 1990
### Европски

* **Куп на победниците на куповите**

**Шампион (1)**: 1983
* **Европски Супер куп**

**Шампион (1)**: 1983

Надворешни врски
----------------

* Aberdeen F.C. Официјално мрежно место Архивирано на 27 јуни 2009 г.
* Gothenburg Greats Архивирано на 17 мај 2008 г.
* Inverness Reds Online
* Aberdeen FC Supporters Trust
* Red Army 12 Архивирано на 7 април 2014 г.
**Милчо Ксентев Богоев** (Скопје, 4 октомври 1948

) — македонски интернист, ендокринолог, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје и директор на Клиниката за еднокринологија во Скопје.

Животопис
---------

Богоев е роден во Скопје на 4 октомври 1948 година. Дипломирал, магистрирал и докторирал на Медицинскиот факултет во Скопје. Бил директор на Клиниката за ендокринологија, шеф на Катедрата
по интерна медицина и декан на Медицинскиот факултет во Скопје од 1977 до 1979 година. Членува во редакцискиот одбор на „Клиничка ендокринологија" во Софија и член е на редакцискиот одбор на „Македонски медицински преглед" во Скопје. Од 2002 до 2004 бил претседател на Македонското Национално Здружение за Остеопороза.

Библиографија
-------------

Автор на 13 книги од областа на ендокринологијата и носител на 6 меѓународни студии.

Наводи
------

1. ↑  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​101-104
2. ↑  „Именувани в.д. директорите на Клиничкиот центар". А1. 23 декември 2002. Посетено на 2009-11-23.
3. ↑  „Список на декани на медицинскиот факултет". Медицински факултет - Скопје. Архивирано од изворникот на 2009-10-08. Посетено на 2009-11-23.
4. ↑  „Македонско Национално Здружение за Остеопороза - поранешни претседатели". Македонско Национално Здружение за Остеопороза. Посетено на 2009-11-23.
**Асен Шурдов** (псевдоним: **Ведров**; 16 јуни 1914

 во Видин — 4 мај 1945

 во Софија) — македонски поет, преведувач и новинар.

Животопис
---------

Студирал книжевност на Софискиот универзитет.

При крајот на октомври 1938 година, во неговиот стан на улицата „Љулин" бр. 20 во Софија било одржано Основачкото собрание на Македонскиот литературен кружок.

Неговата поезија е силен социјален протест против капиталистичкото општество, со верба во посреќната иднина на работниот народ, но и љубов кон поробената и распарчената татковина Македонија.

Објавувал во весниците „Жар", „Младешки преглед", „Академик", „Литературен критик", „Нова камбана", „Современик" и „Жажда". Подготвената стихозбирка за печат била уништена во 1939 година.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шундовски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1670. Text "series
" ignored (help)
***Lactarius porninsis***, млечна шапка од **ариш**, е припадник на родот со големи млечни капачиња Млечки (печурки) од родот Russulales. Се наоѓа во Европа и Азија, каде што расте во микоризална асоцијација со ариш.

Таксономија
-----------

 Холотип цртеж на Ролан
Видот бил опишан од францускиот ботаничар Леон Луј Ролан во 1889 година. Ролан го собрал видот во Зермат, Швајцарија. *Lactarius porninae* е правописна варијанта. Ото Кунце го сместил во родот *Lactifluus* во 1898 година Специфичниот епитет *порнинс* му оддава почит на колегата на Ролан, М.

Опис
----

Шапката е првично хемисферично со маргина која се тркала навнатре, подоцна се израмнува за да стане конвексна или рамна со втиснат центар и маргина што малку се криви нагоре; достигнува 3-13 сантиметри во пречник. Површината на шапката има текстура на филц и е малку леплива на допир. Неговата боја е портокалова до жолто-кафеава или портокалово-кафеава, со концентрични прстени кои се најбледи во близина на маргината. Тенките, натрупани жабри имаат приврзаност до благо неиздржливо на штипката и се со бледо розова- блескава боја. Цилиндричниот стап е со димензии 2-9 сантиметри долг и 0,7-2,5 сантиметри дебела и малку се стеснува и во близина на врвот и на основата. Има мазна површина и боја се движи од бледо кремаста до розово-блескава боја.

Отпечатокот на спорите е крем, додека спорите се елипсоидни, со димензии 6,3-9,6 на 5,2-7,3µm. Имаат нецелосно мрежеста површина со гребени до 0,5 µm висока. Базидиите (клетките кои носат спори) се малку клешти, четири спори и се со димензии 40-50 на 10-13 µm.

Јадливост
---------

Овошните тела на *Lactarius porninsis* се јадат. Тој е еден од неколкуте видови *Lactarius* што се продаваат на руралните пазари во Кина.

Живеалиште и распространетос
----------------------------

*Lactarius porninsis* е микориза со ариш. Вообичаено е во планинските шуми во Средна Европа, каде што плодува од јули до ноември. Во Азија, го има во Кина и Јапонија.

Хемија
------

Овошните тела содржат естери на масни киселини, кои, кога овошното тело е повредено, брзо се претвораат во сесквитерпен порнизал и порнизол од типот на фарнесан. Овие хемикалии се дел од хемискиот одбранбен систем активиран со рана кој помага во заштитата на печурката од паразити и грабливци.

Поврзано
--------

* Список на видови *Lactarius*

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* ФлоLactarius porninsis — *Index Fungorum* (англиски)



1. ↑
Лого на фудбалскиот клуб
**ФК Победа** е фудбалски клуб од Валандово, Македонија. Победа моментално игра во Третата фудбалска лига - Исток.

Историја
--------

Првата фудбалска топка во Валандово ја донеле браќата Илија и Никола Костадинови уште во 1922 година. Првото име на клубот било **Беласица**, но во 1924 година го смениле името во Победа. Меѓутоа, сè до 1948 година, клубот неколкупати го менувал името: **Голаш**, **Македонија**, **Пролетер** за да во 1948 година одново го добие името Победа.
По неуспешните квалификации за влегување во Македонската лига, 1966 против Индустријалец од Скопје и 1967 година против Љуботен, конечно за првпат Победа стана член на Македонската лига 1976/77 година кога го постигна најголемиот успех освојувајќи го второто место. Во сезоните 79 и 81 Победа била петта, но 1984 година поради финансиски проблеми испаднала од Македонската лига. Испаднала и од Втората лига 1986 година, но веќе наредната година се вратила пак. И потоа во 1994/95 година кога како шампион на Втората лига Љубисав Иванов и останатите членови на Управниот одбор не и дозволиле да игра во Македонската лига.

  

Победа во сезона 2020/21 е шампион во Општинската фудбалска лига на Валандово и се стекнува со право на учество во Третата фудбалска лига - Исток. Сезоната требало да започне во септември 2021 година, меѓутоа поради моменталните протоколи за заштита од Ковид-19 стартот е одложен и сезоната започнува дури на 20. март 2022 година. Победа од Валандово е учесник во новата сезона од Третата фудбалска лига - Исток.

Наводи
------

1. ↑  „ФК Победа". Македонски фудбал. Посетено на 2011-12-11.
2. ↑  „ОФИЦИЈАЛНО: Започнува новата сезона од Трета лига - Исток, ќе се натпреваруваат 10 екипи". Архивирано од изворникот на 2022-03-07. Посетено на 2022-03-07.

Надворешни врски
----------------

* Победа од Валандово Архивирано на 3 март 2016 г.
**Димче Најчески** (роден на  1925
 година во Прилеп - починал на 11 октомври 2018

 година во Скопје) — македонски универзитетски професор и виш научен соработник во Институтот за македонска литература во Скопје.

Животопис
---------

Димче Најчески бил учесник во НОАВМ и член на КПМ во 1944 година. По Ослободувањето бил претседател на студентската младина на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" и секретар на Универзитетскиот комитет на КПМ. Поради определувањето за Резолуцијата на Информбирото во 1948 година бил осуден на три години и казната ја издржал на Голи Оток (на Јадранското Море). Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје на Групата мајчин јазик и литература со специјалност за историјата на книжевностите на СФРЈ во 1952 година. На истиот факултет и докторирал на темата „*Илинденските народни песни*" (1976). Првин работел како библиотекар во НУБ (1952–1954), потоа како професор во Гимназијата „Јосип Броз Тито" (1954–1961) и во Педагошката академија (1961–1983), а работниот век го завршил како виш научен соработник во Одделението за македонска народна литература во Институтот за македонска литература во Скопје (1983–1987). Негов основен научен интерес се јуначките, ајдутските и комитско-револуционерните македонски народни песни. По пензионирањето подготвил и три значајни зборници сведоштва, документи и материјали за македонските осуденици на Голи Оток по Резолуцијата на Информбирото.

Починал на 11 октомври 2018

 година во Скопје.

Библиографија
-------------

* Илинденските народни песни, Скопје, 1978;
* Студии за јуначкиот епос од македонското фолклорно подрачје, Куманово, 1993;
* Студии за ајдутските народни песни од македонското фолклорно подрачје, Куманово, 1994;
* Голооточки сведоштва, книга прва–трета, Скопје, 2002–2006.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Најчески*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1007–1008. Text "series
" ignored (help)
**Георги Ковачев** ( Либјахово, Пиринска Македонија, Бугарија —  1923
 во Бугарија) — македонски револуционер.

Животопис
---------

После извршениот деветојунски вооружен ноќен преврат изведен под директиви на Царот Борис III, од страна на организацијата на офицерите "Воениот сојуз" со учество и на ВМРО Автономистичка предводена од Тодор Александров и Александар Протогеров, четниците на Тодор Александров од полицијата имале дозвола кого сакаат да вадат од затвор, а при тоа ги ликвидирале на непознати места. Во издавањето на овие наредби главно учество земал зетот на Тодор Александров - Михаил Монев (кого Македонците го нарекувале „Црниот Монев"), тутунскиот трговец од Неврокоп Стојан Филипов, како и Анго Попов (наречен *делибаша*) кој бил назначен за пункотв началник на ВМРО (Автономистичка) за Пловдив.

Летото 1923 година, царските автономисти Анго Попов и Лико Манов го извадиле од Пловдивскиот затвор Георги Ковачев. Тие му го предале на „војводата" Келпеков, кој го однел во непознат правец и го убил бидејќи не ги признавал царските агенти Тодор Александров и Александар Протогеров за револуционери.

Белешки
-------

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 331.
2. ↑  Апостолски, Акад. Михаило; Митрев, Акад. Димитар (1969). *Историја на македонскиот народ*. Скопје: Институт за национална историја; Нова Македонија. стр. 182.
3. ↑  Апостолски, Акад. Михаило; Митрев, Акад. Димитар (1969). *Историја на македонскиот народ*. Скопје: Институт за национална историја; Нова Македонија. стр. 183.
4. ↑  РИСТИЋ, Иван (2019). *Годишњак Педагошког факултета у Врању, књига IX, 2/2018 - „ПЕЋИНА РАЗБОЈНИКА И УЗУРПАТОРА…": БУГАРСКА И БУГАРИ У СРПСКОЈ ЈАВНОСТИ (1923–1925)* (PDF). стр. 127.
5. ↑  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 335.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

1. ↑  Се мисли на ВМРО Автономистичка, организацијата предводена од Тодор Александров.
**Марија Божидарова Поп-Ацева - Христова** (Скопје, 24 декември 1933

) — македонски специјалист по микробиологија со паразитологија и редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Поп-Ацева - Христова е родена на 24 декември 1933 година во Скопје. Дипломирала медицина во Скопје во 1960, специјализирала во 1966 и докторирала во 1980 година за *влијанието на антибиотиците врз продукцијата на плазмакоагулазата и нејзината примена како брз метод за одредување на осетливоста на Staphylococcus aureus кон антибиотиците*. Била директор на **Институтот за микробиологија со паразитологија** од 1988 до 1998 година. Од 1992 година е редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје. Се усовршувала на **Институтот за тропски болести** во Хамбург, а престојувала во научно-техничката соработка во Либиската Џамахирија. Аплицирала техники за докажување на имунифлуоресцентни антитела кај паразитите и кај ентеробактериите, за култивирање на анаеробни бактерии и за серолошка типизација на салмонелла.

Библиографија
-------------

Автор е на над 106 трудови.

* *Микробиологија во Современа дијагностика и терапија во медицината*, Кочани, 2000.

Наводи
------

1. ↑  *Билтен УКИМ бр. 579*
Тробоениот ноќник ( *Myotis emarginatus* ) е вид на лилјак на ноќта.

Опис
----

Тробоен ноќник е лилјак со средна големина со долго и волнено крзно. Грбната страна на торзото е од 'рѓосано-кафеава до лисица-црвена боја, а вентралната страна е слабо исцртана бледо жолтеникаво-кафеава. Младите животни се речиси целосно сиви. Лицето е светло кафено. Ушите се кафеави и имаат речиси правоаголен засек на надворешниот раб и многу расфрлани израстоци слични на брадавици на аурикулата. Врвот на трагусот не допира до засекот на работ на увото. Крилата се кафеави и широки. Работ на опашката мембрана е поддржан од правилен калкар и дел од него има кратки, прави и меки влакна.

Екологија
---------

Тробоените ноќници се храни првенствено со пајаци и муви. Се храни главно во грмушки и пасишта, но исто така е познат по тоа што често има насади со маслинки и во бараки за добиток. Обично се наоѓа под земја и во човечки згради, често заедно со видовите *Rhinolophus.*

Распространетост
----------------

Лилјакот на Џефрој може да се најде во Авганистан, Албанија, Алжир, Андора, Ерменија, Австрија, Азербејџан, Белгија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Хрватска, Кипар, Чешка, Франција, Грузија, Германија, Грција, Унгарија, Иран, Израел, Италија, Јордан, Казахстан, Киргистан, Либан, Луксембург, Црна Гора, Мароко, Холандија, Северна Македонија, Оман, Полска, Португалија, Романија, Руска Федерација, Сан Марино, Саудиска Арабија, Србија, Словачка, Словенија, Шпанија, Швајцарија, Таџикистански, Турција, Туркменистан, Украина и Узбекистан .

Во 2012 година бил пронајден примерок во јужна Англија.

Извори
------

1. ↑  Myotis emarginatus – Science for Nature Foundation
2. ↑  „Geoffroy's bat discovered in UK for first time". BBC News. 14 September 2012. Посетено на 14 October 2012.
Предлошка:Myotinae nav

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q283403
* ARKive: myotis-emarginatus
* BioLib: 2274
* BOLD: 84660
* EoL: 327583
* EPPO: MYOTEM
* Fauna Europaea: 305418
* GBIF: 2432470
* iNaturalist: 40281
* IRMNG: 10229199
* ITIS: 632015
* МСЗП: 14129
* MSW: 13802402
* NCBI: 109480
* WoRMS: 1037278

 |

 |
**Јајчарка** (науч. *Amanita caesarea*) — вид на печурка. Јајчарката е печурка која се конзумира и може да се пронајде во Јужна Европа и Северна Африка. Иако научно била опишана во 1772 година од Џовани Антонио Скополи, печурката била познат деликатес меѓу водечката елита на Римското Царство.

Име
---

Латинското научно име на печурката е *amanita caesarea*. Најчесто користено македонски име во Македонија е „јајчарка", но се користат и поимит „булка", „царска печурка" или „благва".

Опис
----

Зачетокот на печурката е во чаура во вид на јајце во бела боја од која излегува телото на печурката. Печурката претпочита топли и суви места, листопадни шумски предели. Најчесто може да се сретне во дабови шуми и насади на питом костен.

Шапката на печурката има големина од 8 до 30 см пречник. Во раната фаза на растот има јајцевидна форма, а потоа станува во вид на полутопка. Често е мазна. Дршката има големина од 5 до 15 см и е во цилиндрична форма.

Јадливост
---------

Оваа печурка е јадлива и е со извонреден квалитет. Само треба да се внимава, при самата берба, да не се помеша со видот на печурка мувоварка (Amanita muscaria), која е отровна,

Галерија
--------

* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  Volk, Tom. „Tom Volk's Fungus of the Month for March 2002". Посетено на 17 November 2012.

Надворешни врски
----------------

* Јајчарка на *zelenaberza.com.mk*
* „Јајчарка" на *zemjodelie.mk*
Ирачки маками изведувачи предводени од Јусуф За'арур. Почетокот на 20 век, Ирак
'*Ирачки макам **(арап.** المقام العراقي**) е жанр на арапска макам музика што се наоѓа во Ирак. Корените на современиот ирачки макам може да се следат уште во Абасидскиот калифат, кога таа голема империја била контролирана од Багдад. Ансамблот на инструменти што се користат во овој жанр, наречен*** **Ал Чалги ал Багдади*, вклучува* кари** (пејач), *сантур*, тапан за пехари, јоза, *виолончело*, а понекогаш и *уд* и накарат. Фокусот е на песната испеана на класичен арапски или на ирачки дијалект (тогаш наречена *зухајри*). Целосниот макам концерт е познат како *фасл* (множина *фусул*).

Типичната изведба ги вклучува следните делови:

* *тахрир*, понекогаш *бадва*
* *таслум*
* *финалис*

Текстовите на макам често се изведени од класичната арапска поезија. Некои изведувачи користат традиционални извори преведени на дијалект на Багдад, а трети користат текстови на арапски, турски, ерменски, хебрејски, туркменски, арамејски или персиски јазик. Поради различноста на Ирак, различни етнички групи го користат овој жанр на својот јазик.

Надворешни врски
----------------

* Познати ирачки пејачи на Макам
* Ирачки Макам
* Жанрови на секуларна уметничка музика Ал-макам ал-ираки
* Општи информации за ирачки Макам

Наводи
------

1. 1 2  Touma, Habib Hassan (2006). *The Music of the Arabs*. United States of America: Amadeus Press. стр. 55–57. ISBN 978-1574670813.