recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Киро Николов Димушков** ( 1926
 во Скопје — 25 мај 1944

 во Зебрњак, Кумановско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно градско семејство. Откако го завршил основното училиште, продолжил со учење на занает. Потем работел како столар. Многу млад се вклучил во напредното движење. Кон крајот на 1943 и во почетокот на 1944 година учествувал во отпорот против бугарскиот и германскиот фашистички окупатор. Бил учесник на групата столарски работници, која преземала разни акции против непријателот. Агитирал да се придобијат нови приврзаници на движењето. Собирал материјална помош, што се испраќала на партизаните. Во почетокот на 1944 година стапил во Треттата македонска ударна бригада. Бил учесник во сите нејзини походи и борби против Германците, а особено во борбите водени против фашистичките бугарски воени и полициски сили. Во една таква борба кај Зебране - Кумановско, храбро загинал на 25 мај 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 56. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Киро Арсов Лазаревски** ( 1916
 во Руѓинце, Кумановско — 20 октомври 1944

 во Треска, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Уште во раните години работел како кројачки работник.  Во почетокот на септември 1944 година, стапил во Третата македонска ударна бригада. Со својата бригада учествувал во борбите против окупаторот кај Свети Николе, Страцин, Велес и други места. Во борбите се истакнал како смел борец. На 20 октомври 1944 година загинал во борбата против балистичките фашистички банди во околината на Треска.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 208. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Киро Давидовски** е истакнат македонски обоист. Роден е во Куманово, 24 декември 1932, а починал во Скопје, 2003 година. Еден од првите музичари во Македонија со факултетска диплома за дувачки инструменти. Дополнително се усовршувал на Академијата „Санта Чечилија" во Рим. Бил прв обоист на Македонската филхармонија и развил богата концертна активност во земјава и во странство. Настапувал во многу земји во светот, меѓу кои и во: САД, Германија, Франција, Шпанија, Мексико и др. Имал извонредно голем репертоар во кој влегува огромен дел од литературата за обоа. Дал значајна поддршка и за развој на македонското музичко творештво. Основач е на Катедрата за дувачки инструменти на ФМУ.
**Келераба** или **алабаш** (латински: *Brassica oleracea var. gongylodes*) - двегодишно растение што се употребува како зеленчук во исхраната, вид зелкова култура.

Распространетост
----------------

Келерабата е омилена во Германија и во Индија, а најмногу се одгледува во Северна и Западна Европа, од каде што потекнува. Таа е култивирана сорта на дивата зелка, а името потекнува од германските зборови за зелка (*kohl*) и репка (*rube*), бидејќи потсетува на овие две билки.

Градба и состав
---------------

Структурата и вкусот на келерабата се слични на срцевината на зелката, но постојат неколку сорти келераба, кои се разликуваат по вкусот и по бојата (од светлозелена до темновиолетова). Келерабата (лисјата и стеблото) се јаде само додека е млада, а плодот е сочен, мек и вкусен. Таа е богата со витамин Ц (62 милиграми во 100 грама плод), а содржи и провитамин А, фосфор, калциум, железо, бакар, манган, магнезиум, тиамин, ниацин, пантотенска киселина и фолна киселина; содржи малку калории - 6,2% јаглехидрати и 1,7% белковини.

Наводи
------

1. ↑  „келераба" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „Нискокалоричната келераба е ризница на витаминот Ц", *Здравје*, понеделник, 20 октомври 2014, стр. 22-23.
**Кермодова мечка** (науч. *Ursus americanus kermodei*) позната и како **мечка-дух** (англиски: *spirit bear*) — подвид на американската црна мечка кој живее на централниот брег на Британска Колумбија. Една десетина од популацијата има крзно со бела или кремава боја. Оваа варијанта е поради присуството на рецесивен ген во нивниот геном, тие не се ни албино, ни во сродство со белите мечки.

Поради нивниот специфичен изглед, поради кој наликуваат на духови, овие мечки имаат значајно место во митологијата на индијанците кои живееле во овие предели.

Кермодовата мечка е именувана по Франсис Кермод, Канаѓанец кој ги истражувал овие мечки и соработник на Вилјам Хорнадеј, зоологот кој го опишал овој вид.

Боја на крзно
-------------

Во 2001, беше објавено дека замена во рецепторот на меланокортин 1 е одговорна за бојата на крзното на овие мечки. Научниците испитувале ДНК од 220 мечки и откриле релација помеѓу рецесивната алела и белата боја на крзното.

Живеалиште
----------

Природното живеалиште на Кермодовата мечка е под постојана закана поради сечењето на дрвата кои се употребуваат во градежната индустрија. Од февруари 2006 година, владата на Британска Колумбија постави договор помеѓу групите за заштите на околината и градежната индустрија, со кој се заштитуваат 18 000 квадратни километри земја. Овој предел е најголемата умерена дождовна шума, наречена Голема мечкина дождовна шума, која е и дом на Кермодовата мечка. Договорот ќе го ограничи сечењето дрва и ќе помогне да се развие екотуризмот. Во септември 2006 година започнува искористувањето на шумите во друг регион, кој е исто така живеалиште на овие мечки но не е влезен во териториите заштитени со договорот.

Занимливости
------------

Во февруари 2006 г. премиерот на Британска Колумбија објави дека сакаат Кермодовата мечка да стане официјално животно на оваа земја.

Наводи
------

1. ↑   *Last Stand of the Great Bear*. National Geographic. ISBN 0-7922-4110-X.
2. ↑  Steve Warmack. „The Kermode Bear". Архивирано од изворникот на 2008-04-16. Посетено на 2008-04-18.
3. ↑  Kermit Ritland, Craig Newton, and H. Dawn Marshall (18 септември 2001). „Inheritance and population structure of the white-phased "Kermode" black bear". *Current Biology*. **11** (18): 1468–1472. doi:10.1016/S0960-9822(01)00448-1.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
Карта на Керчкиот Полуостров.
**Керчки Полуостров** (руски: *Керченский полуостров*, кримскотатарски: *Keriç yarımadası*, украински: *Керченський півострів*) — полуостров во источниот дел на Крим, Русија. Се протега кон Таманскиот Полуостров во Краснодарскиот крај и потсетува на теснец помеѓу двете соседни мориња: Азовското и Црното Море. Поголемиот дел од полуостровот влегува во рамките на Ленинскиот реон.

Полуостровот е скоро целосно опкружен со вода и само на запад се поврзува со копното на Крим преку теснец кој е широк само 17 километри (од јужниот крај на Арбатскиот Провлак до градот Приморски, Феодосија). Јужниот брег на полуостровот се граничи со самото Црно Море и Феодосискиот Залив, додека на исток како природна граница е Керчкиот Проток, додека северните брегови се дел од брегот на Азовското Море, Казантипскиот Залив и Арбатскиот Залив. Северозападно од полуостровот се издвојува друг теснец познат како Арбатски Провлак, кој го раздвојува Сиваш од Азовското Море.

Најширок дел од полуостровот е помеѓу ’ртот Казантип и ’ртот Хауда, околу 52 километри. Должината на полуостровот е над 90 километри од западниот дел до ’ртот Фонар. Вкупната површина на полуостровот е само 2.830 км², што е само 10% од вкупната површина на Крим.

Поврзано
--------

* Керчки Проток
* Ленински реон
* Кримски мост

Надворешни врски
----------------

* Керчки Полуостров на Големата советска енциклопедија (руски)
* Подетален опис на полуостров (руски)
* Реки и заливи на Керчкиот Полуостров Архивирано на 19 август 2011 г. (руски)
* Карти за областа Архивирано на 9 декември 2010 г.

Координати: 45°15′N 36°00′E﻿ / ﻿45.250° СГШ; 36.000° ИГД﻿ / 45.250; 36.000

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 315528586
* GND: 4497586-7

 |

 |
Итар Пејо во рамките на Антарктички ПолуостровИтар Пејо
Местоположба на нунатакот Итар Пејо во рамките на Антарктичкиот Полуостров

**Итар Пејо** (бугарски: *нунатак Хитър Петър*) — чука од видот нунатак на Троичкиот Полуостров во Греамовата Земја на Антарктикот. Се издига 462 м над брегот на протокот Принц Густав, наспроти островот Алекторија и веднаш јужно од јазикот на Ејткинхедовиот Ледник.

Нунатакот е наречен по македонскиот народен јунак, мариовецот Итар Пејо, кој бугарската антарктичка комисија го наведува како бугарски.

Местоположба
------------

Нунатакот Итар Пејо се наоѓа 7,35 км североисточно од планината Робертс, 4,69 км југоисточно од Бејлиевиот и 4,35 км јужно од Тафтовиот Нунатак.

Наводи
------

1. ↑  Бугарски антарктички билтен)
2. ↑  Hitar Petar Nunatak. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
3. ↑  Троички Полуостров. Размер: 1:250000 топо. карта бр. 5697. Институт за применета геодезија (Германија) и Британски антарктички геодетски институт, 1996 г.

Карти
-----

* Антарктичка дигитална база на податоци. Топографска карта на Антарктикот. Размер: 1:250000. Научна комисија за антарктичко истражување (SCAR)

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место на или околу Антарктикот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 63°57′58″S 58°42′12″W﻿ / ﻿63.96611° ЈГШ; 58.70333° ЗГД﻿ / -63.96611; -58.70333﻿ (нунатак Итар Пејо)
**„Ифигенија во Таврида"** (германски: *Iphigenie auf Tauris*) — драма на германскиот писател Јохан Волфганг Гете.

Содржина
--------

За делото
---------

Според признанието на Гете, делото се одликува со одредени тешкотии, зашто е богато со душевен, но сиромашно со надворешен живот. Делото е полно со најефикасни средства со кои намерно се создаваат различни грозни работи врз кои се заснова тоа. Притоа, напишаното во драмата е само блед отсјај на животот што вриел во него при нејзиното создавање. Според него, никогаш во животот не доживеал совршена претстава на ова дело.

Наводи
------

1. ↑  J. P. Ekerman, *Razgovori sa Geteom: Poslednjih godina njegova života*. Beograd: Rad, 1960, стр. 78-79.
**„Книга-перница"** (англиски: *The Pillow Book*) – филм на режисерот Питер Гринавеј (Peter Greenaway) од 1996 година. Режисерот е автор и на сценариото, заедно со Сеј Шонагон (Sei Shonagon). Главните улоги ги играат: Вивиен Ву (Vivian Wu), Јуан Мекгрегор (Ewan McGregor), Јоши Оида (Yoshi Oida), Кен Огата (Ken Ogata) и Хидеко Јушида (Hideko Yushida). Во овој визуелно привлечен, но провокативен филм, Гринавеј ги разгледува односите меѓу телесноста и уметноста.

Синопсис
--------

Нагико (ја игра Ву) израснала во Јапонија, каде нејзиниот татко (го игра Огата) за секој нејзин роденден пишувал благослови на нејзиното лице и на грбот. На секој нејзин роденден, во нивниот дом доаѓал и еден издавач (го игра Оида), кој го уценувал нејзиниот татко, барајќи сексуални услуги. Откако склучиле договорен брак, Нагико немала среќен живот, па го напуштила мажот и избегала во Хонгконг, каде на почетокот живеела во најсиромашниот дел од градот за да се скрие од сопругот и од своето семејство. Подоцна, таа се вработува во модна фирма и станува успешен модел. Тогаш, таа добива желба да ја задоволи страста за калиграфија и бара љубовници според нивната вештина за пишување по нејзиното тело. Средбата со младиот писател Џером (го игра Мекгрегор) ѝ дава идеја и самата де се обиде во калиграфијата. Нејзините први обиди ги одбива издавачот кој во минатото го уценувал татко ѝ, а сега му е љубовник на Џером. Така, Нагико го заведува Џером чие тело ѝ послужува за нејзината прва книга...

Наводи
------

1. ↑  Filmovi Petera Greenawaya: Tijelo kao knjiga, britansko-nizozemsko-francusko-luksemburški film (пристапено на 8.6.2023)
**Кнежица** е село сместено во општина Петровац на Млави во Србија .

Опис
----

Приградско земјоделско село од збиен тип, на (104-204 метри) страни на ридот Погледиќ (179 метри), Прокоп и Парлози и потоци Југовац и Дабовац, 3 km сесевероисточно од Кнежица Петровац на Млави. Површината на атарот е 1.656 хектари. Според легендата, името потекнува од времето на принцот Лазар. Обединува неколку „маала": Рашковичка, Мишичка, Циганска, Торбанска, Жажиќка, Којичка и други.

Населението е српско (слави Св. Никола, Св. Јован, Лазар, Св. Илија, Ѓурѓовден, Митровден, Петковица, Св. Ацим и Ана и др.; Спасовден), автохтоно и доселено од Косово, од стара Србија, Шумадија, Тимок Краина, Морава и Ресава. Индексот на демографско стареење се движи од 0,7 (1961) до 1,3 (1991). Доби електрично осветлување во 1954 година, асфалтен пат во средината на 1960-тите, телефонски врски во 1989 година, а водата се снабдуваше од копнени бунари.

Наводи
------

1. ↑  Institut national d'études démographique (INED) Архивирано на 2 јули 2014 г.
 

44°23′57″N 21°25′43″E﻿ / ﻿44.39917° СГШ; 21.42861° ИГД﻿ / 44.39917; 21.42861

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Кирил Петрушев** (Богданци, 1895 – Скопје, 2 мај 1980

) бил прв министер за внатрешни работи на Македонија, подоцна маргинализиран од политичкиот живот поради поддршката на Резолуцијата на Информбирото.

Животопис
---------

### Рани години

По Првата светска војна емигрира во Бугарија, но во 1923 година, по Септемвриското востание, се враќа во Југославија. Активно се вклучува во синдикалното движење.

### За време на НОБ

Членови на ГШ на НОВ и ПОМ, на ЦК на КПМ, на Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ и други борци, на слободната територија Козјак, Кумановско, мај-јуни 1944. Кирил Петрушев седи прв одлево надесно.
По бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна е прогонуван и апсен. Се вклучува во НОВ. Станува член на Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ и е дел од трочлената македонска делегација што во мај 1944 година заминува за островот Вис за да се сретне со Јосип Броз Тито. По враќањето во Македонија учествува на Првото заседание на АСНОМ на кое е избран во Президиумот. На 6 август е назначен за повереник за внатрешни работи, а на 14 август Президиумот на АСНОМ го избира за член на Комисијата за утврдување на престапите на окупаторите и нивните слуги. Во 1944 година Петрушев станува и член на Комунистичката партија на Македонија.

### По војната

При изборот на првата влада на Македонија на Третото заседание на АСНОМ на 16 април 1945 година, Петрушев е избран за министер за внатрешни работи. На таа функција останува неполна година, до 11 февруари 1946 година, кога е преместен за министер за градежништво. Набрзо, при изборот на новата влада на 18 април 1946 година е избран за министер за труд и на таа функција останува до 26 октомври 1948 година, кога е разрешен. Поради поддршка за Резолуцијата на Информбирото, Петрушев е исклучен од КПМ, ослободен од сите функции и пензиониран.

Наводи
------

1. ↑  Службен весник на федералната единица Македонија во Демократска и Федеративна Југославија, 1/1945, 5 стр.
2. ↑  Решение за именување на Државна комисија при Президиумот на АСНОМ за утврдување на престапите на окупаторите и нивните слуги
3. ↑  Службен весник на федералната единица Македонија во Демократска и Федеративна Југославија, 1/1945, 50 стр.
4. ↑  Службен весник на Народна Република Македонија 4/1946, 1 стр.
5. ↑  Службен весник на Народна Република Македонија 12/1946, 100 стр.
6. ↑  Службен весник на Народна Република Македонија 33/1948, 1 стр.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Карин Петерсон во 2014 година
**Карин Петерсон** (родена на 14 јануари 1975 година во Енскеде, Стокхолм) е шведска новинарка. Од 2020 година, таа е шеф на културата во *Афтонбладет*. Од 2018 до 2019 година, таа работела како директор за јавна политика во *Schibsted Group*. Таа била главен политички уредник во *Афтонбладет*, помеѓу октомври 2010 и јануари 2018 година. Таа е ко-основач на списанието <i id="mwFA">Фокус</i> .

Наводи
------

 

1. ↑  „Karin Pettersson, author at Social Europe". *Social Europe* (англиски). Посетено на 2020-03-09.
2. ↑  „Karin Pettersson". *jaipurliteraturefestival.org*. Посетено на 2020-03-09.
3. ↑  „Karin Pettersson | Berkman Klein Center". *cyber.harvard.edu* (англиски). 2018-09-03. Посетено на 2020-03-09.
**Карина Ивон Дал** (родена на 27 јули 1962 година) е шведска писателка и филмска режисерка.

Родена е во Тоби. Дал го напишала сценариото за телевизиската серија *Dieselråttor &amp; sjömansmöss* („Дизел стаорци и глувци морнари"), што бил божиќен календар на телевизијата Сверигес за 2002 година. Нејзините романи „ *Familjelyckan"* (2008 г.) и „ *Det stora svenska vemodet"* (2009 г.) ја формирале основата за филмот „ *Kronjuvelerna* "од 2011 година („ *Скапоцените камења* на круната"). Во 2014 година, таа го завршила романот *Kronjuvelerna, со* што се проширила семејната сага раскажана во претходните дела. Дал има напишано сценарија за кратки филмови како *Среќен*, кој исто така го режирала и *Moltas Swingsters [sv]* Таа има напишано и колумна за шведско списание за коњи.

Дал и нејзиното семејство веќе дваесет години живеат на голем брод во Северното Море. Таа сега поминува дел од своето време во Готланд .

Наводи
------

1. 1 2  „Carina Dahl". *Svensk Filmdatabas* (шведски).
2. 1 2  „Carina Dahl". Enberg Agency. Архивирано од изворникот на 2017-10-10. Посетено на 2020-10-07.
**Каркопф** е планина, 1.738 m, и највисокиот врв на целиот опсег на Латенгебриж во германската држава Баварија. Се наоѓа токму на границата помеѓу општината Бајериш-Гмаин ( парохија на Свети Св. Зенон ) на запад и општината Бишофсвисен (парохија Бишофвизенсер-Фост ) на исток.

Како последица на нејзините добри пејзажи низ целиот планински масив, планината е популарна пешачка зона. Планините на Унтерсберг, Хохер Гол и Ватџман може да се гледа на југ, и Жвизел и Хочхстауфен на север. Трасата е погодна само за искусни планински пешаци. Од врвот, можете да одите до највисоката станица на жичарницата Предигтстухл. Исто така е можно да се оди од карпите на Штајнерн Агнес и до камбаните на Ротофен.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Каркопф" на Ризницата ? |
Кнешпоље.
**Кнешпоље**, или **Кнежопоље**, претставува територија на просторот Поткозарје и планината Козара, во северозападниот дел на Република Српска, БиХ.

Географија
----------

Границата на Кнешпоље оди по Уна од Козарска Дубица до Српска Костајница, од каде оди со реката Стригова на шумите Пастирево и Каран, па понатаму ги опфаќа селата Горња и Доња Јутрогошта, Црна Долина и Велико и Мало Паланчиште, преоѓа преку Козара и избива на селото Моштаница, а од таму по патот на Моштаница-Дубица се спушта повторно на Уна.

На овој простор сместени се педесетина кнежополски села, од кои поголеми се: Кнежица, Читлук, Стригова, Побрѓани, Велико и Мало Двориште, Горња Јутрогошта, Доњи Јеловац, Паланчиште, Крива Ријека, Градина, Меѓувоѓе, Мљечаница, Слабиња, Шеварлије, Брекиња и други.

Во литературата
---------------

Поетот и писател Скендер Куленовиќ за место во своето епохално дело „Стојанка мајка Кнежополка" го избрал Кнешпоље, каде го опишал страдањето на Србите од усташкиот геноцид, и тажењето на Стојанка, мајката на Срѓан, Мрѓан и Млаѓен, над своите мртви синови.

Народни обичаи
--------------

Кнешпоље е област со посебни народни обичаи. Од народните песни се пеат ојкачи, кои се изведуваат со најмалку три пејачи и без инструментална музика. Од ора се изведува козарачко коло. Традиционален инструмент е тамбурица. Женската кнешполска народна носија се состои од бошќе (марама), кошула и прегача, а мажите носеле шешири.

>  Ој Кнешпоље, мили завичају, родна грудо мој зелени гају, ђедов прагу, очева колијевко. Драго си ми ко мајчино млијеко, кроз године и кроз покољења, огледало части и поштења. Врело буне и гњјезда јунака, гдје је пушта ко сестра и мајка, кроз живот ме прати пјесма твоја, ој дјевојко драга душо моја.
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
>

Жители
------

Жители се нарекуваат Кнежополци и Кнежополки и припаѓаат на Краишниците.

Поврзано
--------

* Поткозарје
* Пецијина буна

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „Огњишта: Кнежопољско прело" (ср). Радио-телевизија Републике Српске. 11. 3. 2012. Посетено на 13. 3. 2012.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)[*мртва врска*][*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------
**Кирил Стојанов(ски)** (Локов, Малесија, 14 март 1909 - 31 јануари 1971) бил истакнат македонски свештеник и учесник во НОАВМ.

Животопис
---------

Стојановски е роден во струшкото село Локов на 14 март 1909 година. По Априлската војна во 1941 година му пристапил на НОД. Бил свештеник на Чоковската парохија, а потоа како бригаден свештеник го осветил знамето на Првата македонска НОУБ на 11 ноември 1943 година. Бил избран за член на Верското поверенство при ГШ на НОВ и ПОМ и учесник на Првото заседание на АСНОМ. Како особено истакнат протојереј, по Ослободувањето бил организатор на црковниот живот во Македонија.

Наводи
------

1. ↑  *Славко Димевски, Историја на македонската православна црква, Скопје, 1989;*
2. ↑  *Јован Белчовски, Историските основи на автокефалноста на Македонската православна црква, Скопје, 1986*
**„Лице в лице"** (хрватски: *Licem u lice*) – југословенски филм од 1963 година, во режија на Бранко Бауер. Главните улоги ги толкуваат: Илија Џувалековски, Владимир Поповиќ, Хусеин Чокиќ, Милан Срдоч, Борис Дворник и Божидарка Фрајт. Ова е еден од првите југословенски политички ангажирани филмови во кои се зборува за неправилностите во тогашното општество. Поради тоа, некои филмски критичари го поздравиле како пресвртна точка во југословенската кинематографија и како предвесник на подоцнежнито црн бран. На Пулскиот филмски фестивал, филмот освоил „Златна арена" за најдобар филм и за режија, како и наградата на публиката, „Елен".

Синопсис
--------

Во едно градежно претпријатие се одржува партиски состанок на кој се разгледува случајот на работникот Милун (го игра Чокиќ) кој се побунил против неколку сомнителни одлуки на директорот (го игра Џувалековски), неговиот поранешен воен другар. Состанокот е закажен врз основа на анонимно писмо кое пристигнало во комитетот на партијата, а во кое се посочуваат лошата состојба во претпријатието, влошените меѓучовечки односи и неправилностите во поделбата на становите. Состанокот трае до доцна во ноќта и тогаш директорот почнува да размислува да поднесе оставка, гледајќи дека неговиот збор не може да биде последен...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Licem u lice, hrvatski film (1963.) (пристапено на 3.12.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
ЗЛГ во рамките на АнтарктикЗЛГ
Местоположба на Антарктикот

Царски пингвин на кај гребенот
**Западен Леден Гребен** (англиски: *West Ice Shelf*) — важен леден гребен долж Брегот на Леополд и Астрид на Источниот Антарктик. Се протега во должина од 350 км во правец исток-запад, помеѓу Препречниот Залив и заливот Посадовски, па 120 км на север од континенталниот раб.

Откривање и именување
---------------------

Гребенот е откриен од Првата германска антарктичка експедиција (1901–1903) под водство на Ерих фон Дригалски. Наречен е „Западен" поради насоката во која е забележан. Бродот се заглавил во пловечки мраз на ова место на 21 февруари 1902 г. и останал заробен сè до 8 февруари 1903 г.

Место од орнитолошка важност
----------------------------

Близу северозападниот раб на гребенот има морски мраз со површина од 416 ха, прогласен за место од орнитолошка важност од страна на BirdLife International бидејќи таму живее колонија на царски пингвини.

Поврзано
--------

* Земја на Принцезата Елизабета
* Список на ледени гребени на Антарктикот

Наводи
------

1. 1 2   „West Ice Shelf". *BirdLife Data Zone*. BirdLife International. 2015. Посетено на 6 декември 2020.

Надворешни врски
----------------

* Западен Леден Гребен — Информативен систем за географски имиња (GNIS) на Геолошкиот топографски институт на САД (англиски)
* Ерих фон Дригалски (англиски)
**Кирил Мицевски** (1926-2002), македонски биолог и ботаничар, член на МАНУ.

Животопис
---------

Роден e на 26 април 1926 година во Скопје, каде се стекнал со основно и средно образование. Во 1951 година дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје, на одделот за биологија. Докторирал во 1958 година и сè до своето пензионирање бил професор на Природно-математичкиот факултет во Скопје. Бил на специјалистички престои на повеќе странски универзитети. Бил претседател на Факултетскиот совет и извршувал и други значајни функции на Факултетот, во Академијата и во други научни институции. Академик Мицевски бил член на редакциските одбори на списанијата: „Годишен зборник" на Природно-математичкиот факултет, „Ацта" и „Фрагмента Балцаница", изданија на Природо-научниот музеј во Скопје, и на списанието „Екологија". Објавил голем број трудови од одделни гранки на ботаничката наука, односно од неговите флористичко-таксономски и фитоценолошко-типолошки истражувања, што се синтетизирани и систематизирани во 5-томното издание „Флора на Македонија". Академик Мицевски открил и идентификувал голем број растителни видови, како и растителни заедници, досега непознати за македонската и за светската ботаничка наука. За својата неуморна работа акад. Мицевски е одликуван со повеќе награди, признанија и плакети, а носител е и на Орден на трудот со златен венец. Член е на Македонската академија на науките и уметностите од 1974 година. Починал на 6 февруари 2002 година.
**Карен фон Бликсен** (17 април 1885 - 7 септември 1962), моминско Карен Кристенз Динесен, беше данска авторка исто така позната по својот псевдоним Исак Динесен. Таа, исто така пишувала под псевдонимите Тања Бликсен, Оцеола и Пјер Андезел. Бликсен има напишано дела на дански, француски и англиски јазик.

Бликсен е најдобро позната по *Надвор од Африка*, опис на нејзиниот престој во Кенија, и еден од нејзините приказни, *Бабетин пир*, и двете од кои се адаптирани во филмови кои добиле Оскар. Пред издавањето на првиот филм, таа се истакна со *Седум Готски Приказни*.

Петер Енглунд, секретар на Шведската академија, тоа што Бликсен не била наградена со Нобелова награда за литература во 1930-тите го опиша како грешка. Иако никогаш не ја добила наградата, таа заврши на третото место зад Греам Грин во 1961 година, кога Иво Андриќ бил добитник на наградата.

Бликсен била нашироко почитувана од современици како Ернест Хемингвеј и Труман Капоте, и за време на нејзината посета на САД во 1959 година, писателите кои ја посетиле вклучуваат Артур Милер, Едвард Естлин Камингс, и Перл Бак. Таа исто така се состана со Мерилин Монро. Таа била обожава од Сесил Битон и патронот Полин де Ротшилд од семејството Ротшилд.

Наводи
------

1. ↑  Rising, Malin. "Poets buzzed about for Nobel literature prize" Архивирано на 13 октомври 2010 г.. AP (Google). 7 October 2010. "There were some prizes that went wrong, there were a number of people that the academy missed," Englund said. "This is not the Vatican of literature, we are not infallible in that way." Englund declined to name the prizes that he believed went wrong, but said it was a mistake to not give the prize to Danish author Karen Blixen, also known by her pen name, Isak Dinesen, who wrote *Out of Africa* about her life in Kenya in the early 1930s. Other famous writers who did were not awarded the prize include Leo Tolstoy, Marcel Proust, James Joyce and Graham Greene.
2. ↑  Flood, Alison (5 January 2012). „JRR Tolkien's Nobel prize chances dashed by 'poor prose'". *The Guardian*.

 *Оваа биографска статија за личност од Данска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 90663542
* LCCN: no95003722
* ISNI: 0000 0001 2096 6265
* GND: 118637878
* SELIBR: 41509
* SUDOC: 026650010
* BNF: cb118857710 (податоци)
* BIBSYS: 90057134
* MusicBrainz: eaaa9eee-fd8a-4e61-b6e9-a7024abe5451
* NLA: 36590802
* NDL: 00433530
* NKC: jn20000600905
* BNE: XX1162953
* RKD: 223287

 |

 |
**Западниот африкански црн носорог** (*Diceros bicornis longipes*), познат и како **Западен црн носорог**, беше подвид на Црниот носорог. Во ноември 2011 година беше прогласен за изумрен вид. Во минатото бил распространет низ саваните во централно-западна Африка. Се смета дека неговото изумирање е предизвикано од прекумерниот нелегален лов.

Особености
----------

Западниот црн носорог е со должина од 3 до 3,8 метри, висина од 1,3 до 1,6 метри и тежина помеѓу 795 и 1360 килограми. Имаат два рога, првиот со должина 55-135 сантиметри, а вториот е помал и има должина од 2,5 до 55 сантиметри.

Популација
----------

Западниот црн носорог бил масовно ловен на почетокот на 20-от век, но популацијата се зголемила за време на 1930-те откако се преземени мерки за заштита. Како напорите за заштита се намалувале, така се намалувал и бројот на овие носорози. До 1980 година популацијата броела само неколку стотини единки. Ловокрадството продолжило и понатака па во 2000 година останале само 110 единки. Во почетокот на 2006 година, по интензивните пребарувања во Камерун (последното живеалиште на овој подвид), не бил пронајден ниту еден носорог. По овие вести Меѓународниот сојуз за заштита на природата (МСЗП) привремено го става *Diceros bicornis longipes* на списокот на изумрени видови. Ловокрадството, лимитираните напори за заштита и малите казни за ловокрадците се главна причина за изумирање на овој подвид. Не постојат животни од овој подвид кои се чуваат во зоолошките градини. Во ноември 2011, Меѓународниот сојуз за заштита на природата го прогласува подвидот е прогласен за изумрен.

Наводи
------

1. 1 2  „*Diceros bicornis* ssp. *longipes*". *IUCN Red List. Version 2011.2*. International Union for Conservation of Nature. 2011. Посетено на November 10, 2011.
2. ↑  Boettcher, Daniel. „BBC News - Western black rhino declared extinct". Bbc.co.uk. Посетено на 2011-11-10.

Надворешни врски
----------------

* 
* Архивирано на 4 мај 2010 г.
* Архивирано на 27 декември 2007 г.
* Архивирано на 15 октомври 2008 г.
* International Rhino Fund Архивирано на 11 октомври 2007 г.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Подвидови на црн носорог |
| --- |
|  |
| 
Diceros bicornis bicornis  •  Diceros bicornis minor  •  Diceros bicornis michaeli  •  Diceros bicornis longipes |

 |
Западната полутопка на карта на светот, обележана со жолто.
Карта на западната полутопка
**Западна полутопка** (или **западна хемисфера**) — георгафски поим за една половина од Земјата која се наоѓа западно од нултиот меридијан (кој минува низ Гринич во Лондон). Другата половина се нарекува источна полутопка..

При одредувањето на источна или западна полутопка, потребно е да се избере произволен меридијан и обратен меридијан на другата страна на Земјината топка. За оваа цел обично се користи нултиот меридијан (0°) кој минува низ Гринич; this is used to define the Меѓународната датумска граница (наречена „краен меридијан") на обратната страна на 180° ИГШ. Во потесна географска смисла, во оваа полутопка спаѓаат само континентите на Америка, но во поширока смисла тука влегуваат и западните делови на Европа и Африка, најисточниот врв на Русија, многу територии во Океанија и дел од Антарктикот, но без делот од Алеутските Острови до југозападниот дел на копнена Алјаска. Понекогаш се користат меридијаните 20° ИГД и обратниот 160° ИГД,, каде не се вбројува континентална Европа и Африка, мал дел од Североисточен Гренланд и повеќе територии во источна Русија и Океанија (на пр. Нов Зеланд).

Наводи
------

1. ↑  „„хемисфера"". *Лексикон на Набу речник*. Набу речник. 2008. Архивирано од изворникот на 2020-06-29. Посетено на 29 декември 2010. (македонски)
2. ↑  „Географска ширина и должина Архивирано на 9 јуни 2008 г." - Енциклопедија Британија. 2006. Chicago: Encyclopædia Britannica, Inc. (англиски)
3. ↑  "Western Hemisphere". *Merriam-Webster's Geographical Dictionary,* III изд. 2001. Springfield, MA: Merriam-Webster, Inc. стр. 1294.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Полутопки на Земјата |
| --- |
|  |
| 
* Северна полутопка
* Јужна полутопка
* Источна полутопка
* Западна полутопка
* Копнена полутопка
* Водена полутопка

 |

 |

Координати: 0°N 90°W﻿ / ﻿0° СГШ; 90° ЗГД﻿ / 0; -90
Меѓународна слободна трговија и царински унии ширум светот.
**Економската интеграција** е обединување на економските политики меѓу различните држави преку делумно или целосно укинување на тарифните и нетарифните ограничувања на трговијата што се случуваат меѓу нив пред нивната интеграција. Ова значи за возврат да доведе до пониски цени за дистрибутерите и потрошувачите со цел да се зголеми нивото на благосостојба, а истовремено да се зголеми економската продуктивност на државите.

Ефектите на трговската стимулација наменети со економска интеграција се дел од современата економска теорија на вториот најдобар: каде што, во теорија, најдобрата опција е слободна трговија, со слободна конкуренција и никакви трговски бариери. Слободната трговија се третира како идеалистичка опција, и иако е реализирана во одредени развиени држави, економската интеграција се смета за "вторa најдобар" опција за глобалната трговија каде постојат бариери за целосна слободна трговија.

Поврзано
--------

* Финансиска интеграција
* Список на трговски блокови (од ПТА до ЕМУ)
* Список на теми за меѓународна трговија
* Трговски пакт
* Регионална интеграција
* Блискоисточна економска интеграција

Белешки
-------
**Звонко Белдедовски** (Берово, 1 јануари 1948

 -  2011
) — македонски археолог, познато по своите истражувања на штипскиот Исар и виничките теракоти.

Животопис
---------

Белдедовски е роден на 1 јануари 1948 година во Берово. Основно и средно образование завршил во Берово. Во 1974 година дипломирал на Филозофскиот факултет, група археологија во Белград. Вработен во Н.У. Заводот за заштита на спомениците на културата и Музеј – Штип од 1974 год. Бил учесник на бројни национални и меѓународни симпозиуми од областа на археологијата и член на МАНД (Македонско Археолошко Научно Друштво). Работел на местото советник кустос археолог, раководител на античкото и средновековно одделение. Починал во 2011 година. Белдедовски е заслужен за многу откритија кога е во прашање Исарот во Штип, а тие се содржани хронолошки како податоци во посмртно дело кое го издало неговото семејство во 2016 година.

Наводи
------

1. ↑  *Промовирана книгата „Тајните на Исарот" од Звонко Белдедовски*[*мртва врска*]
**Збороформа** е варијантата на зборот која се наоѓа во различни контексти (опкружувања). Се работи за збор кој не го менува своето основно значење, но во зависност од опкружувањето добива различни граматички белези.

*На пр.: нога: ногава, ногата, ногана, нозе, ноџе, нозете, ноџето итн.*

Зборот НОГА во примерите не го променил своето основно значење, туку добил разни граматички белези.
Од овој пример се гледа дека коренот понекогаш може да се промени. Тука станува збор за варијанти на коренската морфема: ног-: ноз-, ноџ-.

Има повеќе поделби на зборовите. Најстара е онаа во која тие се групирани според своите внатрешни својства.

На пример, сите зборови што означуваат име на нешто (предмет, појава, чувство итн.) спаѓаат во групата именки. Другите групи ги сочинуваат: придавки, заменки, глаголи, броеви, прилози, предлози, сврзници, извици, честички и модални зборови.

Според своите надворешни својства, зборовите се делат на: 

* менливи и
* неменливи.

**Менливите зборови** може да претрпуваат промени, односно со додавање претставки и наставки го менуваат своето граматичко значење.

*На пример: на именката „врата" може да и додаваме разни граматички значења: врати (множина), вратата, вратава, вратана (определеност), итн.* 

**Неменливите зборови** не претрпуваат никакви промени. Тие секогаш се јавуваат во истата форма.

*На пример, сврзникот „и" не може да го промениме, понатаму зборовите: по, во, над, ако, меѓу, ќе, итн. не претрпуваат промени.*

Менливи зборови се:

1. именки

2. придавки

3. заменки

4. броеви

5. глаголи

Неменливи зборови се:

1. прилози

2. предлози

3. сврзници

4. извици

5. честички

6. модални зборови

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Звонимир „Звонко" Лепетиќ** (Беране, 14 февруари 1928

 - Загреб, 4 јануари 1991

) е поранешен хрватски театарски, филмски и телевизиски глумец.

Животопис
---------

Звонимир Лепетиќ, еден од најистакнатите глумци на хрватскиот и југословенскиот филм. Има снимени повеќе од седумдесет филмови и телевизиски серии, а доби бројни значајни признанија и награди. Неговата театарска кариера започна во Задарскиот театар (денес Хрватската театарска куќа Задар). Брат е на глумецот Јоже Лепетиќ. Во новември 2005 година се пласирал на осмото место на списокот „Најдобри хрватски глумци на сите времиња" што ја составило хрватското филмско списание „Холивуд".

Филмографија
------------

* Глув барут (1990)
* Belle Epoque (1990./2007.)
* Крива (1989) ТВ
* Човек кој знаеше каде север и каде југ (1989) ТВ
* Лео и Бригита (1989) ТВ
* Браќа по мајка (1988)
* Тајната на манастирската ракија (1988)
* Вечерни ѕвона (1988) ТВ
* Азра (1988)
* Маруда или смрт (1987)
* Работен живот (1987)
* Мисија на мајор Атертон (1986) ТВ - Четнички војвода Спасоје Дакиќ
* Балкански шпион (1984)
* Окупација во 26 слики (1978)
* Луди денови (1977)
* Полна пареа (1978)
* Капелски Кресови (1975-1976) ТВ серија

Наводи
------

1. ↑  Biografija Zvonka Lepetića

Надворешни врски
----------------

* Звонимир Лепетиќ на ИМДб
**Зеле** (англиски: *Zélée Subglacial Trench*) — подледнички ров или долина на Брегот на Џорџ V на Антарктикот. Се протега во правец север-североисток - југ-југозапад и завршува во ровот засечен од Мерцовиот Ледник. Долината е разграничена со воздушна сондажа извршен аод од Институтот за поларно истражување „Скот" од 1967 до 1979 г. и наречена по бродот „Зеле" од француската експедиција од 1837–40 г. под водство на капетанот Жил Димон Дирвил.

Поврзано
--------

* Земја на Џорџ V

Наводи
------

1. ↑  „Подледнички ров Зеле". Информативен систем за географски називи, Геолошки топографски институт на САД. (англиски)

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Зеле (подледнички ров)" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Координати: 68°0′S 144°0′E﻿ / ﻿68.000° ЈГШ; 144.000° ИГД﻿ / -68.000; 144.000
**Зезен** (германски: *Seesen*) — град во округот Гослар, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на северозападните падини на планинскиот масив Харц, околу 20 километри западно од градот Гослар. Денес градот брои помалку од 20.000 жители.

Географија
----------

### Местоположба

Зезен се наоѓа на благи ридести падини пред планинскиот масив Харц и се смета како „прозорец на Харц" поради поволната сообраќајна положба.

### Соседни општини

Соседни општини на Зезен се: на север, Бокенем, Ламшпринге (обете во округот Хилдесхајм) и Хахаузен; на исток, Лаутентал и Вилдеман; на југ, Бад Грунд (во округот Остероде) како и Бад Гандерсхајм и Калефелд (обете во округот Нортхајм) на запад.

### Градски единици

Кон Зезен (10.759 жители без единиците) припаѓаат следниве единици:

* Билдерлае (465 жители)
* Борнхаузен (1.010 жители)
* Енгеладе (593 жители)
* Херхаузен на Харц (723 жители)
* Илдехаузен (708 жители)
* Кирхберг (529 жители)
* Мехтсхаузен (370 жители)
* Минхехоф (1.520 жители)
* Риден (2.710 жители)

Бројот на население за сите места се однесува на 31 декември 2013 година.

Историја
--------

Саксонската населба „Зехуза" (*Sehusa*) била првпат спомената во 974 година во декрет издаден од царот Отон II и канцеларот Вилигис, од 1235 година припаѓала на велфските војводи Брауншвајг-Линебург, кои го изградиле и самиот замок. Во 1428 година, Зезен добил градски права од војводата Отон II Едноокиот од Брауншвајг-Гетинген. Во 1836 година, Хајнрих Енгелхард Штајнвег (подоцна именуван Хенри Енгелхард Стејнвеј) го направил своето прво големо пијано во неговата кујна во Зезен; инструментот денес се наоѓа во њујоршкиот музеј Метрополитен.

Меѓународни односи
------------------

Поврзано: Список на збратимени градови во Германија
### Збратимени градови

Зезен е збратимен со следниве градови:

* Обединето Кралство Вантајџ, Обединето Кралство (од 1978 г.)
* Германија Тале, Германија (од 1990 г.)
* Франција Карпантрас, Франција (од 1993 г.)
* Италија Монтекорвино Ровела, Италија (од 2006 г.)

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)
2. ↑  „Einwohnerzahl der Gemeinden und Ortsteile des Landkreises Goslar auf Grundlage des Zensus 2011, Stand 31. Dezember 2013" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-12-20. Посетено на 2015-12-15.

Надворешни врски
----------------

* Зезен на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Гослар |
| --- |
|  |
| 
* Бад Харцбург
* Браунлаге
* Валмоден
* **Гослар**
* Зезен
* Клаустал-Целерфелд
* Лангелсхајм
* Либенбург
* Лутер на Баренберге
* Хахаузен

 | Грб на округот ГосларГрб на округот Гослар |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 159475070
* LCCN: n82159845
* GND: 4054193-9
* NKC: ge761025

 |

 |
**Зелден** е општина во Тирол, Австрија.

Географија
----------

Со површина од 467 km2 Зелден е најголемата општина во Австрија. Зелден има 3.449 (2003 година) постојани жители, но има капацитети во кои може да се сместат 15.000 туристи. Годишно во Зелден се реализираат преку 2 милиони ноќевања, и според тоа, таа е трета најпопуларна австриска туристичка дестинација (по Виена и Салцбург).

Селото Зелден се наоѓа на надморска височина од 1368 метри, а селото Хоксолден на 2090 метри, каде што има 5 хотели со четири ѕвезди. Највисок врв е Вилдшпице со 3768 метри, втор највисок врв во Австрија, по Гросглокнер.

Оцталскиот леднички пат е вториот највисок поплочен пат во Европа. По тој пат од Зелден се оди до ледникот Ретенбах и ледниците Тиефенбахфернер во Ецталските Алпи.

Скијачки центар
---------------

Зелден е исто така популарен скијачки центар и тука редовно се одржуваат првите трки од Светскиот куп во сезоната; трката во велеслалом во двете конкуренции (мажи и жени) најчесто се закажува кон крајот на октомври на ледникот Ретенбах. Трките во октомври 2016 година започнале на 3040 метри (н.в) и завршиле на 2670 метри, вертикален пад од 370 метри.

Наводи
------

1. ↑  „Dauersiedlungsraum der Gemeinden Politischen Bezirke und Bundesländer - Gebietsstand 1.1.2018". Статистика Австрија. Посетено на 10 март 2019.
2. ↑  „Einwohnerzahl 1.1.2018 nach Gemeinden mit Status, Gebietsstand 1.1.2018". Статистика Австрија. Посетено на 9 март 2019.
3. ↑  FIS-ski.com - World Cup - Sölden - women's GS - 2nd run results - 2016-10-22
4. ↑  FIS-ski.com - World Cup - Sölden - men's GS - 2nd run results - 2016-10-23

Надворешни врски
----------------

* Зелден на Ризницата ?
* Soelden.com - официјално мрежно место за туристите
* Ски-Австрија - Скијање во Зелден
**Жена парк** ― градски парк сместен на западот на Тетово.

Историја
--------

На 10 април 2017 година, бил пуштен во употреба обновениот парк. Зафатот бил во вредност од 10 милиони денари, пари потрошени од Општина Тетово.

Особености и содржина
---------------------

Паркот гледан од север.
Паркот е со вкупна површина од 8,150 м2, уреден со урбана и детска опрема, дрвеста и тревна вегетација.

Наводи
------

1. ↑  „Обновен Жена парк во Тетово". *a1on.mk/*. 10 април 2017. Архивирано од изворникот 2022-09-19. Посетено на 19 септември 2022.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Жена парк (Тетово)" на Ризницата ? |
**Железничката станица Сиркечи** (турски: *Sirkeci Garı*) претставува главната железничка станица која се наоѓа на евртопскиот дел од градот Истанбул, Турција. Таа била последна станица од возот Ориент Експрес.

По крајот на Киримската војна, Османлиите се заложиле да изградат пруга која ќе го поврзи градот со Европа. Првиот договор бил потпишан со Англија во јануари 1857 година, но истиот бил поништен. Дури во четвртиот обид бил постигнат резултат, и тоа со пруската компанија Барон Морис де Хиршом. Маршутата била позната како "*Ориент експрес*", опишана во делата на Агата Кристи и Грејм Грин.

Денес, железничката станица Сиркечи (*TCDD*), која првично била отворена во 1890 година како Отомански железници, ја претставувала главната врска на турската железничката мрежа со остатокот на Европа. Во моментов, меѓународни врски се обезбедени од страна на линија помеѓу Истанбул и Солун, Грција, а Босфор Експрес служи за врска со Букурешт, Романија. Исто така има и линии за Софија, Белград, Будимпешта итн.

Поврзано
--------

* Железничка станица Хајдарпаша,
* Јавен транспорт во Истанбул
* Ориент Експрес

Наводи
------

1. ↑  „Orient Express". *Britannica Online*. 2007. Посетено на 2007-09-27. Занемарен непознатиот параметар `|month=` (help)

Надворешни всрки
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Железничка станица Сиркеџи" на Ризницата ? |

* Trains of Turkey - Stations, Istanbul - Sirkeci

Координати: 41°00′54″ N; 28°58′38″ E﻿ / ﻿41.015000° СГШ; 28.977222° ИГД﻿ / 41.015000; 28.977222
Три црни железни јајца, во споредба со варено и излупено пилешко јајце.
**Железно јајце** (кинески: 鐵蛋; пинјин: tiědàn) ― посебна верзија на сојно јајце, закуска од Република Кина. Тие се сметани за деликатес и потекнуваат од областа Тамсуј во градот Нов Тајпеј.

Јадењето се состои од мали јајца кои постојано се динстани во мешавина од зачини и се сушат на воздух. Добиените јајца се темно кафеави однадвор, збрчкани по текстура и многу вкусни во споредба со стандардните варени јајца. Се вели дека има вкус „слатко, зачинето и малку солено со концентриран вкус на јајца - одлична закуска со пијалоци".

Јајцата биле претпоставувани дека ги создал ресторанот Чанг-нијан Хуанг (黃張哖) кој служел закуски на луѓето на пристаништето во градот покрај морето. Во еден дождлив ден со помалку работа од вообичаено, Хуанг Чангнијан морал постојано да ги готви јајцата од соја (滷蛋) за да ги загрее откако ќе ги извади од супата од соиниот сос. Постапката на повторно готвење и сушење на крајот резултирало со смалени јајца кои биле темни, вкусни и збрчкани, што било исклучително познато кај месното население. Хуанг на крајот основал нов бизнис заснован на нејзиниот рецепт за железни јајца, продавајќи ги под брендот апотиедан (阿婆鐵蛋; „железните јајца на бабата"). Тие можат да се создадат само со употреба на „јајца од кокошка, гулаб или препелица", но не и од јајца од патки. Јајцата од препелица се многу познати. Познатоста на железните јајца е зголемена и може да се најдат и во други региони покрај Тајван, како на пример во Африка и Блискиот Исток.

Поврзано
--------

* А-геј – храна од Нов Тајпеј
* Чадено јајце – храна која вклучува чадење јајца
* Тајванска кујна – кулинарни традиции на Тајван
* Чајно јајце – јајце варено во чај како солена закуска

Наводи
------

1. ↑  Smith, Charmian (25 јануари 2012). „Dipping into the Taiwanese bowl". Allied Press Limited. Посетено на 6 февруари 2022.
2. ↑  林明峪 (1983). 大快朵頤 (кинески). 聯經. стр. 21–5.
3. 1 2  Newman, Jacqueline (2006). „Iron Eggs". *Flavor and Fortune*. Institute for the Advancement of the Science and Art of Chinese Cuisine. **13** (1): 5, 8. Архивирано од изворникот на 2015-05-27. Посетено на 2022-02-06.
4. ↑  Hiufu Wong, Maggie. „40 of the best Taiwanese foods and drinks". *edition.cnn.com*. CNN. Посетено на 6 февруари 2022.

Надворешни врски
----------------

* Фотографија на Flickr
**Жена-мачка** (англиски: *Catwoman*) — американски филм од 2004 година, во режија на Питоф Комар. Главните улоги ги играат: Хали Бери, Шерон Стоун, Бенџамин Брет и Ламберт Вилсон.

Содржина
--------

Младата Пејшнс Филипс работи како графички дизајнер во козметичката фирма „Хедер бјути", која се подготвува да произведе нов, револуционерен производ против стареење. Пејшнс случајно ја открива тајната која ја крие нејзиниот работодавач и така таа се наоѓа во центарот на корпоративните сплетки. Во меѓувреме, таа наеднаш се претвора во Жена-мачка, добивајќи неверојатни физички способности - брзина, сила и остри сетила. Така, Пејшнс започнува на своја рака да ги гони криминалците. Истрагата за нејзините акции ја презема полицаецот Том Лоун во кого Пејшнс се вљубува.

Наводи
------

1. ↑  „Срамежлива девојка со таен идентитет", *Антена*, број 893, 7.8.2015, стр. 3.
2. ↑  „Жена мачка", *Антена*, број 870, 27.2.2015, стр. 17.