recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Расофор** — првиот, најнизок степен на искушение и монашка служба во православието.

Верникот кој сака да се замонаши на почетокот се прима како искушеник во манастирот. Косата му се потстрижува во облик на крст, се читаат одредени молитви и на искушеникот му се дава право да носи расо и камилавка. Тој не дава завет и не добива ново црковно име. Искушеникот во овој степен сè уште е слободен да се врати во светот без да го прекрши своето ветување (завет) пред Бога.

Искушеникот во овој степен се нарекува уште *инок* или *расофорен монах*.

Следниот степен во монашкото служење е схима.

Наводи
------

1. ↑  Пущаев, Юрий (26-12-2014). „Схима: монах и «схема» ангела" (православно интернет издание) (руски). Фома. Посетено на 09-08-2019. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)
2. ↑  „Атонски беседи. Отговори на атонския старец Иосиф Ватопедскина въпроси на поклоници" (pdf). Издава се с благословението на славянобългарския манастир „Св. Вмчк Георги Зограф". стр. 50. Посетено на 10-08-2019. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**Пошип** е бела сорта на грозје, одгледувана во јужниот дел на островот Корчула. Островот може да се пофали со традиција на одгледување на бело грозје од времето на Старите Грци (4 век пред новата ера).

Пошип е првото хрватско бело вино со заштитена географска одредница, заштитено уште од 1967 година. Најдобро се одгледува на заштитените терени на Чара и Смоквица, а грозјето од овие места е секогаш со врвен квалитет. Густо засадените лозја, наведнатите и терасести терени ги принудуваат лозарите да најголем дел од работата околу лозјето ја прават рачно и на традиционален начин.

Виното е со сјајна, сламено жолта боја, тешко и густо, а во чашата остава густа трага. Содржи висок процент на алкохол (13-14,5 %), и има полн и богат вкус, со карактеристична арома на суви кајсии и смокви. Поради умерената содржина на киселини, совршено оди со голем број на јадења, како риба, школки и бело месо. Најдобро е кога се сервира на температура од 12-14 °C.

Име
---

Постојат две приказни за тоа како Пошип го добил своето име: според првата, името го добил според името на издолжена шилеста бобинка, која личи на шип (што е локално име за шилестиот врв на лопата). Другата приказна вели дека селанецот Марин Томашиќ од Смоквица пронашол "чудна" лоза со развиени гранки, како расте на калинка (локалниот назив е шипак) или како што би се рекло во Смоквица расте "по шипак". Со време, последните две букви се изгубиле при изговарањето и се добил зборот пошип. Постојат уште две култивирани сорти со ова име: Пошип мали и Пошип вргорски бел, но тие се различни сорти.

Наводи
------

1. ↑  *Dalmatia*.
2. 1 2  „In The Glass: Kunjasić Pošip 2010". *A Wine on Six* (англиски). Архивирано од изворникот на 2016-08-18. Посетено на 2018-05-21.

Надворешни врски
----------------

* Мала визба Архивирано на 18 мај 2006 г. - Пошип; хрватски вина и произведувачи (хрватски)
За други значења на поимот, погл. Ајдуци (појаснување).
**Ајдуци** е навивачка група од Струмица која во моментов го бодри ФК Беласица. Групата е формирана во 1988 година во периодот кога се формираат и повеќето навивачки групи во Македонија. Нејзиното прво име било *Блу Драгонс* но во 1989 година кога се регистрира како официјален клуб го добива конечното име Ајдуци, според теркот на останатите навивачки групи во републиката. Нивната домашна трибина е сместена на север, на стадионот Младост каде што и игра ФК Беласица, а пак главните бои со кои се претставува групата се белата и сината.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**База Борга (Антарктик)**  беше полупостојана Антарктичка истражувачка станица управувана од Јужна Африка именувана по Борг Масив каде што се наоѓаше.

Создаден е за да смести 4-5 луѓе во текот на целата година и се наоѓаше на 350 километри (220 милји) јужно од локацијата на примарната станица за истражување на Антарктикот во Јужна Африка, SANAE IV.

Историја
--------

Базата Борга беше создадена со поддршка на белгиски авиони за време на Меѓународна геофизичка година и беше инаугурирана во 1969 година. не секогаш успешен. Во 1969 година, механичарот Гордон Меки беше првата жртва на истражување на јужноафриканскиот Антарктик кога падна во смрт на траверсот помеѓу двете бази. Во 1970 година, механичките и временските тешкотии го принудија тимот да се откаже од обидот да стигне до Борга.

Додаток
-------

* Список на истражувачки станици на Антарктикот
* Список на теренски кампови на Антарктикот

Наводи
------

1. ↑  Borga Base
Пишување

**Пишување** — човечка активност со која на некој медиум се остава траг во вид на симболи (букви) од низа строго утврдени симболи (азбука). Пушувањето се разликува од цртањето, сликањето или снимањето по тоа што симболите се видливи со човечко око, строго дефинирани и можат да се разликуваат само по големина или дебелина.

За пишувањето треба познавање од четири вештини: познавање на зборови од јазикот на кој се пишува, знаење на граматиката, знаење на правописот и познавање на буквите.

Резултатот што останува од пишувањето се вика текст, запис или напис.

Секој човек има специфичен начин на пишување (ракопис), по кој е можно недвосмислено да се установи кој го напишал одредениот текст. Ова особеност на пишувањто се користи и за потпис.

Поимот пишување се користи и за мисловниот процес при создавање на некој текст.

Професии чија дејност е пишување
--------------------------------

* Писател
* Поет
* Писар
* Новинар
* Програмер
* Дактилограф
* Сметководител
**Атанас Русоманов** ( 1954
 - 26 февруари 2018

 во Скопје) — макеоднски шахист, носител на титулата мајсторски кандидат во Македонија.

Животопис
---------

Русоманов е роден во 1956 година. Настапувал за повеќе познати македонски клубови, како што се Студент и Фонографика и со својата комбинаторнаигра и резултати постигнати на црно-белите полиња, посебно во 80-те години, оставил траен печат во македонскиот шах.

Неговиот највисок шаховски рејтинг бил забележан во јули 1986 година кога изнесувал 2.325 бода, што всушност беило на ниво на шахист со титула ФИДЕ-мајстор.

Починал во Скопје на 26 февруари 2018 година.

Наводи
------

1. ↑  Почина шахистот Атанас Русоманов

Надворешни врски
----------------

* Русоманов на FIDE Chess Profile
* Русоманов на[*мртва врска*] Chess-DB
Физичка карта на Кавказот.
**Северен Кавказ** (руски: *Северный Кавказ*) или **Преткавказје** (*Предкавказье*) — северен дел од регионот Кавказ во европска Русија, на подрачјето помеѓу Азовското и Црното Море на запад и Каспиското Море на исток. Територијата лежи северно од венецот Голем Кавказ) и опфаќа повеќе републики и краеви во рамките на Севернокавкаскиот и Јужниот федерален округ, и тоа Краснодарскиот и Ставрополскиот крај, како и републиките (од запад кон исток) Адигеја, Карачаево-Черкесија, Кабардино-Балкарија, Северна Осетија-Аланија, Ингушетија, Чеченија и Дагестан.

Географски, поимот Северен Кавказ може да се однесува и на северната падина и западниот завршеток на венецот Голем Кавказ, како и дел од јужната падина кон запад (сè до реката Псоу во Абхазија). Поимот Преткавказје честопати ја опфаќа и Понтиско-касписката Степа (Преткавкаска Степа), чија северна граница е реката Манич.

Историја
--------

Кавказот историски е покриен со степата, претежно на плодна варовна црница, која денес речиси целосно обработена. Подрачјето се граничи со Азовското Море на запад и Каспиското на исток. Преткавказјето лежи на европската страна на кавкаското подрачје кое го дели европскиот од азискиот дел на Евроазија.

Севернокавкаскиот крај во советско време ја имал истата надворешна граница како денешниот Севернокавкаски економски регион, каде влегува една област (Ростовската), два краја (Краснодарскиот и Ставрополскиот) и седум републики. Поранешниот Севернокавкаски воен округ ги опфаќал и Астрахањската, Волгоградската област, како и републиката Калмикија. Сè до 10 јануари 1934 г. негово управно седиште било во Ростов на Дон, потоа преместено во Пјатигорск, за во јануари 1936 г. да биде повторно преместен во Орџонкиѕе (денешен Владикавказ). На 15 декември 1936 г. е конечно преместено во Ворошиловск (денешен Ставропол).

Во 2011 г. руската влада направила план за создавање на севернокавкаски пандан на Силициумската Долина со цена на чинење од 32 милијарди рубљи (1,1 милијарди долари) како дел од стопанскиот развој на регионот.

Поврзано
--------

* Закавказје
* Севернокавкаски економски регион
* Севернокавкаски федерален округ
* Севернокавкаски крај
* Севернокавкаски воен округ
* Јужен федерален округ
* Кубањска Народна Република
* Планинска Република
* Планинска Автономна Советска Социјалистичка Република
* Севернокавкаска Советска Републикаf

Наводи
------

1. ↑  Мала шематска карта на регионите
2. ↑  *Концизен атлас на светот*, II изд. (2008)
3. ↑  „Проект «Кремниевой долины» на Северном Кавказе обойдется в 32 млрд рублей". *Forbes.ru*. Moscow: Forbes. 25 August 2011. Посетено на 27 March 2017.

Надворешни врски
----------------

* |  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Северен Кавказ" на Ризницата ? |
* 
* Relations between The North and South Caucasus. Articles in the Caucasus Analytical Digest No. 27
**Република Анкона** (италијански: *Repubblica di Ancona*) — била средновековна комуна и поморска република значајна по својот економски развој и поморската трговија, особено со Византиското Царство и Источниот Медитеран, иако донекаде ограничена со венецијанската надмоќ на морето. Ималаодлични односи со Кралството Унгарија, сојузник на Дубровничката Република, а одржувала добри односи со Турците. Сите овие односи ѝ овозможиле да служи како порта на средна Италија кон Ориентот.

Вклучена во Папските држави од 774 година, Анкона паднала под влијание на Светото Римско Царство околу 1000 година, но постепено се здобила со независност за да стане целосно независна во 11 век, под висока јурисдикција на папската држава.

Анкона била олигархиска република управувана од шест старешини, избрани од трите терзиери на кои бил поделен градот: С. Пјетро, ​​Порто и Каподимонте. Имала серија поморски закони познати како Статути на морето и арсеналот (италијански: *Statuti del mare e del Terzenale*) и Статути на царината (италијански: *Statuti della Dogana*).

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
 Приморски републики |
| --- |
|  |
| 
* Амалфи
* Анкона
* Венеција
* Гаета
* Дубровник
* Ноли
* Пиза
* Џенова

 |

 |
**Речник на презимињата кај Македонците** – речник на презимињата кај етничките Македонци во Република Македонија. Издавач е Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков" под редакција на Трајко Стаматоски кој се јавува и како обработувач заедно со Марија Коробар-Белчева и Маринко Митков за првиот том, додека за вториот том како обработувач се јавува и Олга Иванова.

Извори
------

Основен извор за речникот се податоците од пописот на населението во Република Македонија во 1961 година кој Заводот за статистика му ги предал на Институтот за македонски јазик, и тоа само за лицата кои се изјасниле како етнички Македонци. Од друга страна на овој начин се опфатени презимиња кои се одлики на други средини (Битолјану, Бојаџијан, Гоцис, Лесченко и др.). Со обработката биле опфатени околу 300.000 семејства, 10% од податоците од пописот Заводот за статистика ги задржал за свои потреби, па овие презимиња недостигаат во речникот. Веројатно има и одредени презимиња на Македонци-муслимани кои во времето на наведениот попис се изјасниле поинаку.

При обработката на материјалот користена е литература за запознавање на антропонимските системи на соседните народи (српскиот, бугарскиот, грчкиот, албанскиот), како и антропонимикони на другите словенски народи. Присуството на Турците на нашиве простори во подолг временски период се покажало и во присуството на апелативи на турски јазик во не мал број македонски презимиња.

Структура на речничката единица
-------------------------------

Секоја речничка единица се состои од одредница и два дела означени со римските бројки I и II. Во точката I се дадени подрачјата (ареалите) и честотата на секое одделно презиме, а во точката II, најпрво основата на презимето и потоа во заграда структурата, потеклото (етимологијата) и нужните граматички и правописни објаснувања и на крајот наставката (суфиксот) со која е образувано одделно презиме.

Во точката I е даден податок за вкупниот број членови, во заграда и бројот на нивни семејства, кои го носат презимето од одредницата. Со тоа се добива слика за раширеноста на даденото презиме по населени места. Имињата на населените места и општините се според Списокот на населени места и општини од 1992 година.

Во точката II се дава најпрво основата на презимето, при што можни се три ознаки: лично име, прекар и антропоним. Во случаите кога се можни повеќе ликови на основата, тоа се бележи со коса црта: Абаџи/-ја, Георги/-ј, -ја, Ангел/-е. Во ретките случаи, кога треба да се укаже и на разликата во образувањето на одделно презиме, се прибегнува кон обележување на таа разлика со арапските бројки 1 и 2.

Наводи
------

1. ↑  Речници на семрежното место на Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков"
2. 1 2 3 4 5  Том 1 Речник на презимињата кај Македонците А на семрежното место на Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков"

Надворешни врски
----------------

* Речници на семрежното место на Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков"
**Атанас Крстевски** ( 1903
 во Вратница, Тетовско — 30 април 1944

 во Беловиште (Тетовско)) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Во почетокот на 1943 година работел активно и организирано за народно ослободителното движење. Членовите на целото негово семејство биле активни соработници на Шарскиот одред. Во јули 1944 година, кога една ноќ навлегле партизанските курири со цел да ги информираат за движењето на бугарските фашистички единици и да им ги наполни раниците со брашно, неговата воденица бил блокирана од контрачетниците (локални бугаромани). Така отпочнала нерамна борба во која партизаните се повлекле без загуби. Утредента контрачетниците својот бес го истуриле врз Атанас, стрелајќи го на сред село.

Поврзано
--------

Стрелани во втората провала (април, 1944 година) од страна на бугарската полиција биле ѝ:

* Трипун Димитровски
* Петар Богоевски
* Трајко Кочовски
* Трајан Милошевски
* Среќко Богоевски
* Саве Серафимовски
* Милан Стаматовски
* Коце Трпчевски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 79. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Ремо** е име на осум населби во Битола. Оваа населба е прилично нова во градот и тука се изградени само згради, од Ремо I до Ремо VIII. Населбата се наоѓа на прометно место на улицата „Васко Карангелевски". На запад се граничи со Брусничка населба, на исток со населбата Маџармаале и на север со Довлеџик. Веднаш до зградите се наоѓа супермаркетот "Веро". Тука, исто така, се наоѓа и OУ „Елпида Караманди". Улици во оваа населба се:

* Васко Карангелевски
* Игњат Атанасовски
* ЈНА (дел)

Исто така во близина на зградите кои потекнуваат од населбата Ремо се наоѓа Градското Реонско Пазариште кое располага со повеќе од 260 дуќани и 40-тина тезги со зеленчук.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населби и маала во Битола |
| --- |
|  |
| 
Арнаут Маало •  Бадембалари •  Баир •  Бактериолошка •  Бела Чешма •  Боримечка •  Брусничка Населба •  Буковски Ливади •  Влашко Маало •  Горно Оризари •  Гратчето Пејтон •  Гргур •  Девејани •  Довлеџик •  Ѓупско Маало •  Јени Маале •  Kајгаз Маало •  Карпош •  Кланица •  Лавци •  Маџар Маало •  Недопирливи •  Нова Битола •  Областа •  Петочна Вода •  Ремо •  Руска Црква •  Стара Чаршија •  Стрежевска Населба •  Стрелиште •  Стрчин •  Триангла •  Ушици
 | Грбот на општина Битола |

 |

---
Северен Тирол во рамките на поголемиот еврорегион Тирол
**Северен Тирол** (германски: *Nordtirol*) — главен дел на австриската покраина Тирол, сместена во западниот дел на земајта. Другиот дел на покраината е Источен Тирол, кој исто така е во Австрија, но не се граничи со Северен Тирол. 

Покрај овие две области, историската област Тирол долги векови ги опфаќала и Јужен Тирол и областа Трентино (Италијански Тирол), предадени на Италија по Првата светска војна. Со тоа, Северен и Источен Тирол останале отцепени од остатокот од областа. По војната се јавило силно движење за обединување на Северен Тирол со германската покраина Баварија.

Северен Тирол се граничи со покраината Салцбург на исток, Баварија во Германија на север, Предарлска на запад, кантонот Граубинден (Гризон) во Швајцарија на југозапад и Јужен Тирол во Италија на југ. Седиште и најголем град е Инсбрук.

Поврзано
--------

* Тирол
* Тирол (покраина)
* Еврорегион Тирол-Јужен Тирол-Трентино

Наводи
------

1. ↑  Carsten, Francis Ludwig. *The First Austrian Republic: 1918-1938*. Gower, 1986. P. 3.

Надворешни врски
----------------

* Северен Тирол на Википатување (германски)
* Историја на местата во Северен Тирол (германски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 239440728
* GND: 4042549-6
* NKC: ge1087260

 |

 |
***Пицели*** се традиционални италијански колачиња од вафли направени од брашно, јајца, шеќер, путер или растително масло и арома (обично анасон или анисет). Пицелата може да биде тврда и крцкава или мека во зависност од состојките и начинот на подготовка. Може да се обликува во различни форми, вклучително и во форма на каноли.

Пицелите првично биле направени во Ортона, во регионот Абруцо во Јужна Италија. Името споделува етимологија со Италијанскиот збор *пица*. Многу други култури развиле колаче од типот на Пицела како дел од нивната култура (на пример, норвешкиот Крумкаке). Познато е дека е едно од најстарите колачиња и веројатно е развиено од античкиот римски *кора.*

Пицелите се познати и како неволе во некои делови на Абруцо. Пицелите се познати како фератела во регионот Лацио во Италија. Додека пак во Молизе тие може да се нарекуваат фератела, канчеле или пицела. 

Тестото за колачиња се става во мал вафларник, која наликува на мала варијанта на популарната вафларник. Првично, вафларникот за пизели се држеше со рака преку жежок горилник на шпоретот, иако денес повеќето пизели се прават со електрични модели и не бараат шпорет. Вообичаено, вафларникот наликува на шема на снегулки на двете страни на тенкото златно-кафеаво колаче, кое има остра текстура откако ќе се излади. Во продавниците се достапни и неколку марки фабрички пицели.

 Пицела обликувана во каноло и наполнета со крем од портокал и бадем
Пицелите се популарни за време на Божиќ и Велигден. Тие често се наоѓаат на Италијанските свадби, заедно со други традиционални колачи како што се каноли и традиционални Италијански колачиња.

Исто така, вообичаено е да се запечатуваат две пицели со крем од каноли ( рикота измешана со шеќер) или намаз од лешник. Пицелата, додека е сè уште топла, може да се тркала и со помош на дрвена шпилка за да се создадат лушпи од каноли.

Надворешни врски
----------------

* „Традиции на пицели". Готвачки Избор. 15 септември 2006 година. Организација на Edgecraft. 4 декември 2006 година.
* Страдли, Линда. „Историја на колачиња". Што се готви Америка. 26 септември 2006 година. 4 декември 2006 година.
**Слатински Извор** — најголемата пештера во Македонија, во околината на с. Слатина во областа Порече, на левата долинска страна на Слатинска Река, во непосредна близина на нејзината утока во реката Треска. Во 2011 г. пештерата со закон е прогласена за споменик на природата.

Настанок и одлики
-----------------

Создадена е во доломитски мермери со проблематична старост.   Пештерата е сочинета од еден долг канал од кој во неколку правци се разгрануваат подолги и покуси канали. Досегашната вкупна и истражена должина на пештерата изнесува 800 метри, од кои 705 метри припаѓаат на главниот пештерски канал. На одделни места од главниот канал доминираат пештерски столбови и сталактити, а во најголемата пештерска сала (20 х 15 м) создадени се и поголеми сталагмити.

Истражена должина на пештерата изнесува 800 м, но досега е познато дека е долга повеќе од 4 км. На одделни места од главниот канал преовладуваат пештерски столбови и сталактити, а во најголемата пештерска сала создадени се и поголеми сталагмити. Во пештерата протекува понорница во должина од 557 м, а исто така во неа се создадени и помали травертински езерца во кои е утврдена присутност на пештерски ракчиња, како и огромно зелено пештерско езеро.

Според должината, разновидната внатрешност и местоположбата, пештерата Слатински Извор има извонредни можности за туристичка намена.

### Пештерски украси

Според условите во кои се формирани, украсите во пештерата Слатински Извор припаѓаат на три групи: украси
формирани од вода што тече и вода прокапница, украси формирани од капиларна вода и басенски депозити.

Галерија
--------

* Процепот на вистинскиот отвор од каде е првпат пристапено во пештератаПроцепот на вистинскиот отвор од каде е првпат пристапено во пештерата
* Вистинскиот отвор од каде е првпат пристапено во пештератаВистинскиот отвор од каде е првпат пристапено во пештерата
* Отвор на пештератаОтвор на пештерата
* Отвор на пештератаОтвор на пештерата
* Внатрешноста на пештератаВнатрешноста на пештерата
* Отвор кон една од салите на пештератаОтвор кон една од салите на пештерата
* Отвор кон една од салите на пештератаОтвор кон една од салите на пештерата
* Сталактити на таваницата на пештератаСталактити на таваницата на пештерата
* Сталактити на таваницата на пештератаСталактити на таваницата на пештерата
* Внатрешноста на една од салите на пештератаВнатрешноста на една од салите на пештерата

Поврзано
--------

* Горна Слатинска
* Пурало
* Овчарска Пештера
* Слатина

Наводи
------

1. ↑  „Најголема пештера во Македонија - Слатинска пештера". „Дали знаевте дека". Посетено на 19 декември 2010.[*мртва врска*]
2. ↑  „Закон за прогласување на пештерата „Слатински Извор" за споменик на природата". Архивирано од изворникот на 2017-04-22. Посетено на 2013-09-12.
3. ↑  „Пештерата „Слатински Извор" споменик на природата". *Општина Македонски Брод*. 4 ноември 2010. Посетено на 3 октомври 2018.[*мртва врска*]
4. ↑  Пештера Слатински Извор Архивирано на 18 јули 2016 г. — Урсус Спелеос посет. 12 септември 2013 г

Надворешни врски
----------------

* Пештерата „Слатински Извор" — споменик на природата[*мртва врска*] — Општина Македонски Брод
**Работничката партија** (РП) е поранешна левичарска политичка партија во Македонија. Била основана на 24 јуни 1990 година. Нејзин претседател бил Крсте Јанковски.

На парламентарните избори во 1990 година РП добила 31.591 гласа (2,9%), но не освоила пратеничко место. На парламентарните избори во 1994 година РП добила 15.416 гласови (1,6%), а на локалните избори во 1996 година - 10.831 (1,4%) и шест советнички места. На парламентарните избори во 1998 РП учестувувала со листа од 35 кандидати на чело со Ѓуро Кешкец, при што освоила 1.528 гласови (0,14%). По изборите нејзината активност полека стагнирала, за по локалните избори во 2000 година, на кои настапила во коалиција со Комунистичката партија на Македонија целосно ги прекинува своите активности.

Наводи
------

1. ↑  „СООПШТЕНИЕ НА РАБОТНИЧКАТА ПАРТИЈА КОЧАНИ". Архивирано од изворникот на 2011-07-22. Посетено на 2011-01-10.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Амрумски дијалект** или **емраншки** — дијалект на севернофризискиот јазик говорен на островот Амрум во областа Северна Фризија, Германија. Емраншки потекнува од фризиското име на Амрум (*Oomram*). Заедно со другите дијалекти — фериншки, зелриншки и халундски — го создава островското наречје на севернофризискиот јазик. Многу е сличен со фериншкиот дијалект. Амрумскиот е говорен од околу една третина од населението на Амрум (2.300 лица).

Особености
----------

* Разлика помеѓу долги и кратки самогласки со дуплирање на бројот на букви (пример: *lun* [земја] и *skuul* [училиште])
* Користење на бројни дифтонзи и еден трифтонг, „uai" (пример: *spuai* [ја говори вистината])
* Често користење на прегласи
* Крајното „w" се изговара како кратко „u" (пример *leew* [слатко, пријатно])
* Согласката „r" е извртена (како во италијански)

Лични и семејни имиња
---------------------

Имињата на Амрум сè уште се под силно влијание на фризискиот јазик. Чести се хипохористични имиња и имиња со два дела. Раните заемки биле направени од данскиот јазик и христијанизацијата на Северните Фризи околу 1000 година, кое донело умерено влијание на христијанските и библиските имиња. Со поморството, кое било развиено на островот, станале популарни и холандските и западнофризиските облици.

Презимињата обично биле патроними, односно биле поединечно создавани како генитивен облик од името на таткото. Спротивно на скандинавските Петерсен или Петерсон, означувајќи „син на Петер", емраншкото име како Петерс означува „на Петер". Овој обичај бил забранет од данската власт во 1828 година.

Наводи
------

1. ↑  „o" (PDF). *The Linguasphere Register*. стр. 235. Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-08-27. Посетено на 1 март 2013.
2. 1 2  Faltings, Volkert F. уред. (1985). *Kleine Namenkunde für Föhr und Amrum* (германски). Хамбург: Helmut Buske. ISBN 3-87118-680-5.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Германија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со индоевропските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Танц пицика.
**Пицика** е популарен италијански народен танц, по потекло од полуостровот Саленто во Апулија, а подоцна распространет низ остатокот од Апулија и регионите на Калабрија и источна базиликата. Тој е дел од поголемата фамилија на тарантела.

Традиционална пицика
--------------------

Традиционалната пицика е танц на парови. Двојката не мора нужно да вклучува две лица од спротивен пол, и честопати може да се видат две жени како танцуваат заедно. Во денешно време е ретко да се видат двајца мажи како танцуваат цела пицика. Исклучок со пицика меѓу двајца мажи сè уште може да се најде во градот Остуни, каде еден од двајцата мажи кои танцуваат на шега се преправа дека е жена.

Најважната книга за пициката и тарантизмот е *Земјата на каењето*, напишана од италијанскиот филозоф, антрополог и историчар на религиите Ернесто Де Мартино.

Од 1998 година постои летен фестивал. Единаесеттиот фестивал се одржал во Лече во август 2008 година.
**Ампер-час** (симбол: **A⋅h** или **Aч**) — единица за електричен полнеж, има димензии на електрична струја помножена со време, еднаква на полнежот пренесен со постојана струја од еден ампер што тече еден час, или 3.600 кулони.

Често се среќава единицата **милиампер-час** (симбол: mA⋅h) која е илјадити дел од ампер-часот (3,6 кулони).

Употреба
--------

Ампер-часот често се користи при мерења на електрохемиски системи како што е електроплатирањето и за капацитет на батерија каде што номиналниот напон паѓа.

*Милиампер-секунда* (mA⋅s) е единица мерка што се користи во рендгенско снимање, дијагностичко снимање и терапија со зрачење. Тоа е еквивалентно на *миликолумна*. Оваа количина е пропорционална на вкупната рендгенска енергија произведена од дадена рентген цевка што работи на одреден напон. Истата вкупна доза може да се испорача во различни временски периоди во зависност од струјата на рендгенската цевка.

За да помогне во изразувањето на енергијата, пресметката на вредностите на полнежот во ампер-часови бара прецизни податоци за напонот: во батериски систем, на пример, точната пресметка на испорачаната енергија бара интеграција на испорачаната енергија (производ на моменталниот напон и моменталната струја) во интервалот на празнењето. Генерално, напонот на батеријата варира при празнење; просечна вредност или номинална вредност може да се користи за приближно пресметување на моќноста.

Други мерки на електричен полнеж
--------------------------------

Фарадеевата константа е полнеж на еден мол електрони, приближно е еднаква на 26,8 ампер-часови. Исто така се користи при електрохемиски пресметки.

Примери
-------

* Сува ќелија со големина АА има капацитет од околу 2 до 3 ампер-часа.
* Просечна батерија на паметен телефон обично има електричен капацитет помеѓу 2,5 и 4 ампер-часови.
* Автомобилските акумулатори се разликуваат според капацитетот, голем автомобил што го придвижува мотор со внатрешно согорување би имал капацитет на батеријата од околу 50 ампер-часови.
* Бидејќи еден ампер-час може да произведе 0,336 грама алуминиум од растопен алуминиум хлорид, за производство на еден тон алуминиум е потребно пренесување од најмалку 2,98 милиони ампер-часови.

Поврзано
--------

* Електрохемиски еквивалент

Наводи
------

1. ↑  „electric charge (Symbol Q). IEV 113-02-10". *electropedia.org*. International Electrotechnical Commission (IEC). 2020. Посетено на 2020-09-20. Note 7 to entry: The coherent SI unit of electric charge is coulomb, C. The unit ampere hour is used for electrolytic devices, such as storage batteries: 1 A·h = 3,6 kC.
2. ↑  Efty Abir, Najrul Islam (2016). „How to Calculate Amp Hours – Learn of Convert Watts to Amps". Leo Evans. Архивирано од изворникот на 2021-05-15. Посетено на 8 December 2016.
3. ↑  National Research Council (U.S.) (2004). *Meeting the energy needs of future warriors*. National Academies Press. стр. 27. ISBN 0-309-09261-2.
4. ↑  T. L. Brown, H. E. Lemay Jr, "Chemistry the Central Science", Prentice-Hall, 1977 ISBN 0-13-128769-9 page 562
Локација на реонот на (Апулија) во ИталијаЛокација на реонот на (Апулија) во Италија
**Апулија** (италијански: Puglia, латински: Apulia) — една од 20-те покраини на Италија. Се наоѓа во источниот дел на земјата. Главен град е Бари, а други познати градови се Таранто, Фоџа, Бриндизи, Лече. Апулија е позната како „пета" на "италијанската чизма".

Потекло на името
----------------

Апулија го добила името по древниот народ **Апили** кои живееле на ова подрачје во времето пред Стар Рим. Италијанското име за оваа покраина е *Пуља*.

Замокот „дел Монте" во Андрија

Положба
-------

Апулија е и источна и јужна покраина на Италија. Морето ја опкружува покраината од три страни - на север Јадранско Море, на исток Отрантски Проток и на југ - Јонско Море. На запад се наоѓаат следниве покраини:

* југозапад - Базиликата
* запад- Кампанија
* северозапад - Молизе

Природни одлики
---------------

Површината на покраината е 19.358 км2 и според тоа Апулија е една од средноголемите италијански покраини. Таа ја сочинува таканаречената *пета* на *италијанската чизма*.

**Релјеф**: Источниот дел (53% од површината) — рамничарско подрачје. Тука се одгледуваат маслинки, агруми, винова лоза). Крајниот западен и северен дел е планински во прегратките на Апенините.

**Клима**: Климата во поголемиот дел е средоземна со благи зими и долги топли и сушни лета. Бреговата разгранетост е голема. Единствено островските покраини Сицилија и Сардинија имаат подолги брегови. На север излегува на Јадранско Море, а на југ на Јонско Море.

Население
---------

Денес Апулија има преку 4 милиони жители и е една од најнаселените покраини на Италија.
**Густината на населеност** — преку 200 ж./км2, што е многу слично со државниот просек. Рамничарскиот дел на покраината е погусто населен.

**Етничка слика** Во покраината доминира италијанското население, а постојат и мали заедници на Грци. Во последно време се населуваат и значителен број Албанци.

**Јазик** Службен јазик е италијанскиот од 1861 година. Меѓутоа, локалните дијалекти прилично се разликуваат од стандардниот јазик. Покрај тоа, мал дел од населението зборува грчки и албански јазик.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Апулија" на Ризницата ? |

* www.regione.puglia.it Официјална страница на Апулија
* www.nelsalento.com Област Саленто
* Туристички водич низ Апулија Архивирано на 23 февруари 2007 г.
* Карта на Апулија Архивирано на 10 мај 2006 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 305114973
* LCCN: n79054008
* ISNI: 0000 0004 1754 9737
* GND: 4002508-1
* SUDOC: 028565924
* BNF: cb12037604s (податоци)
* NKC: ge136683
* BNE: XX453801

 |

 |
**Протромбинското време** е тест за детекција на пореметувањето на екстринзичниот пат на коагулацијата. Се одредува предоперативно, при заболувања на црниот дроб и следење на антикоагулациската терапија. Референтниот опсег за протромбинско време зависи од користениот аналитички метод, но вообичаено изнесува 12–13 секунди.

Интернационален нормализиран однос
----------------------------------

Резултатот од тестот за протромбинско време (изразен во секунди) и изведен на нормален поединец варира во зависност од аналитичкиот систем што се користи. Ова се должи на варијациите на различни типови и серии на ткивен фактор кој се користи во реагенсот за испитувањето. INR е осмислен со цел да ги стандардизира резултатите. Секој производител означува ISI вредност (*International Sensitivity Index*) за секој ткивен фактор што го произведува. ISI вредноста е индикатор за тоа колку одредена серија на ткивен фактор е слична со интернационален референтен ткивен фактор. ISI вообичаено изнесува помеѓу 0.94 и 1.4 за почувствителните и помеѓу 2.0-3.0 за помалку чувствителните тромбопластини.

INR е односот помеѓу протромбинското време на пациентот и на нормален (контролен) примерок, степенуван за ISI вредноста на употребуваниот аналитички систем.

{\displaystyle {\text{INR}}=\left({\frac {{\text{PT}}\_{\text{test}}}{{\text{PT}}\_{\text{normal}}}}\right)^{\text{ISI}}}

Поврзано
--------

* D-димер

Наводи
------

1. ↑  Houdijk, W. P.; Van Den Besselaar, A. M. (2004). „International multicenter international sensitivity index (ISI) calibration of a new human tissue factor thromboplastin reagent derived from cultured human cells". *Journal of Thrombosis and Haemostasis*. **2** (2): 266–70. doi:10.1111/j.1538-7836.2004.00434.x. PMID 14995988.
2. ↑  Poller, L; Keown, M; Chauhan, N; Van Den Besselaar, A. M.; Tripodi, A; Shiach, C; Jespersen, J (2005). „European Concerted Action on Anticoagulation. A multicentre calibration study of WHO international reference preparations for thromboplastin, rabbit (RBT/90) and human (rTF/95)". *Journal of Clinical Pathology*. **58** (6): 667–9. doi:10.1136/jcp.2004.019810. PMC 1770687. PMID 15917425.
3. ↑  „Test ID: PT Prothrombin Time, Plasma". Архивирано од изворникот на 2016-12-01. Посетено на 2018-09-29.
```
 | basin_countries = Германија
 | length = 60
 | elevation = 
 | discharge = 
 | watershed = 
```

}}
**Ар** (герм. *Aar*) — река во западна Германија, лева притока на Лана. Долга е 60 км и извира од венецот Таунус кај Таунусштајн. Тече во северен правец и минува низ местата Таунусштајн, Бад Швалбах, Арберген и Ханштетен, а потоа се влева во Лана кај Диц.

Име
---

Името на реката е изведено од говорите на предгерманските народи на тоа подрачје, и значи „брзотечна вода", како преносно значење за „рекичка во клисура".

Наводи
------

1. ↑  Krahe, Hans (1964). Our oldest river names. ISBN 978-3-447-00536-4.

* Ар на Ризницата ?

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Хесен е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Рајнската област-Пфалц е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Саркис Балјан** (роден во 1835 во Истанбул - починал во 1899 во Истанбул) — османлиски архитект од познатото ерменско семејство на архитекти Балјан.

Животопис
---------

Роден е во 1835 година во Цариград. Вториот од четворицата синови на архитектот Карапет и неговата сопруга Назени Бабајан. Браќата Никогос, Акоп и Симон исто така биле архитекти. Саркис и Никогос студирале заедно на Париската ликовна школа, но поради болеста на Никогос морале да се вратат во Истанбул. Во Истанбул, Саркис се приклучил на проектот на неговиот татко - изградбата на палатата Беглербеговскиот дворец. По смртта на неговиот татко, тој ја презел реставрацијата на палатата Адиле-султан.

Професионалната кариера на Саркис била прекината по смртта на Акоб во 1875 година и стапувањето на престолот на Абдул Хамид II. Заради неговите политички ставови, Саркис поминал 15 години во егзил во Европа, по што се вратил во Отоманското Царство.

Граѓанска активност
-------------------

Тој бил член на Собранието на Ерменската патријаршија и активно им помагал на ерменските уметници  .

### Најважни згради

* Палатата Бејлербеј, заедно со татко му Карапет (1861 - 1865)
* Ерменска школа Макрухи во Бешикташ посветена на неговата сопруга (1866)
* Палата Чираган (1863 - 1871)
* Џамија Пертевнијал Султан, заедно со братот Акоб (1871)
* Фабрика за барут во Зејтинбурну (1874)
* Зградата на Министерството за војна, денес зграда на Истанбулскиот технички универзитет
* Медицински факултет, денес зграда на Галатасарајски лицеј
* Малтешка куќа
* Палата Адиле Султан (подигната на местото на павилјонот)
* Палатата Јилдиз
* Саат кула Долмабахче

Саркис Балјан бил погребан на гробиштата во Багларбаши, Усќудар.

Галерија
--------

* Беглербеговски дворецБеглербеговски дворец
* Палата ЧираганПалата Чираган

Наводи
------

1. ↑  Культурное наследие Турции. Карапет Амира Бальян
2. 1 2  „Династия Бальян". Армяне Стамбула. Архивирано од изворникот на 2013-02-27. Посетено на 2013-06-30.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)

Поврзано
--------

Синан
**Ратко Јованов Шагов** (4 јуни 1922

 во Бањане, Скопско —  1946
 во ?) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Спомен-плоча од НОБ во Бањани, на која се наоѓа името на Ратко Шагов

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. Со доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, материјално ја помагал и самиот стапил во нејзините редови. Учествувал во борбите против балистите на терените на Скопска Црна Гора, а по ослободувањето на Македонија, продолжил да се бори против балистите на Косово. Потоа заминал на Сремскиот фронт, каде учествувал во борбите за дефинитивно ослободување на татковината. Бил учесник во пробивот на Сремскиот фронт и во голем број борби. На 22 април 1945 година во една битка против германските единици, бил тешко ранет во ногата. Го лечеле во подвижната болница, а потоа бил ослободен како неспособен за борба. Од последиците на раните починал во почетокот на 1946 година.

Поврзано
--------

* Бошко Шаговиќ

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 162. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Кинески рефрен

Пример за културно стереотипна мелодија - т.н. „Кинески рефрен"

---

 |
| *Проблеми со пуштањето? Помош.* |

Во современа употреба, **стереотип** е поедноставена ментална слика на еден индивидуалец или група на луѓе кои делат одредени карактеристични (или стереотипни) квалитети. Поимот се користи во негативна смисла и стереотипите се сметаат како непосакувани верувања што можат да бидат изменети низ образование и/или запознавање со предметот на стереотипот. Стереотипите се всушност кога погрешните сфаќања опстојуваат наспроти податоците и фактите. Стереотипите се штетни појави бидејќи со нив се оправдува непријателството.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на социологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на психологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85128018
* GND: 4057329-1
* NDL: 01084703
* NKC: ph126102

 |

 |
**Ратко Радовановиќ** (Невесиње, 16 октомври 1956) е поранешен југословенски кошаркар, а потоа и претставник на кошарка.

Кариера
-------

Радовановиќ е роден во Невесиње, но израснал во Никшиќ.

Во својата одлична кариера, тој бил член на Босна, Стад Франс од Париз и Венеција. Со Босна освоил три титули во Југословенското првенство и Куп на европски шампиони во 1979 година. За екипата на Сараево, тој играл околу 500 натпревари и постигнал околу 10.000 бода.

Во 1980 година тој бил прогласен за најдобар спортист на Босна и Херцеговина. Тој играл два натпревари за репрезентавијата на Европа на 26 и 28 јуни 1979 година.

Ратко Радовановиќ имал брилијантна кариера во репрезентацијата на Југославија. За "сините" играл 205 натпревари и постигнал 2175 бода. Со репрезентацијата на Југославија освоил сè што може да се освои. Тој ги освоил златните медали на Балканот, Европа, светот и олимпиското злато.

Освои лвкупно 9 медали од Олимписките игри, Светското и Европското првенство. Дражен Далипагиќ (12), Драган Кичановиќ и Владе Дивац (10) освоија повеќе медали.

Долги години работел како спортски директор на КК ФМП Железник.

Успеси
------

### Клупски

* Босна

Куп на европски шампиони : 1978/79.
Југословенско првенство : 1977/78, 1979/80, 1982/83.
Куп на Југославија : 1978.
### Репрезентативни

* Златни медали

Европско првенство 1977 во Белгија
Светското првенство 1978 на Филипините
Олимписки игри во 1980 година во Москва
* Сребрени медали

Европско првенство 1981 во Чехословачка
* Бронзени медали

Европско првенство 1979 во Италија
Светско првенство 1982 во Колумбија
1984 Олимписки игри во Лос Анџелес
Светско првенство 1986 во Шпанија
Европско првенство 1987 во Грција

Наводи
------

1. ↑  „Још се нисам ужелио кошарке". vijesti.me. Архивирано од изворникот на 2016-05-08.
Слика направена на концерт
**Александар Александрович Колпаков** (руски: *Александр Александрович Колпаков*; роден на 15 февруари 1943 година во Бузулук, Оренбуршка област, РСФСР, Советски Сојуз) е советски и руски гитарист, пејач и композитор.

Биографија
----------

Потекнува од семејство *Серво*, група Роми кои се наоѓаат претежно во Русија и Украина, тој почнал да свири гитара со седум жици на рана возраст додека живеел во регионот на Саратов. Откако се преселил пред дваесет години во Москва, настаувал во неколку групи, но работел најмногу во театарот Ромен, единствениот ромски театар што постои во светот.

Колпаков се занимавал и со независни проекти, како што е свирењето со Колпаков трио, првиот руски ромски ансамбл кој ја обиколил Северна Америка во посткомунистичкиот период. Неговиот внук Вадим Колпаков ја владее гитарата со седум жици и е член на триото Колпаков од 1994 година.

Како солист и композитор, Родава Тут е првата плоча на Саша, објавена од Опре, швајцарска издавачка куќа посветена на промоција на ромска музика. Неговата музика е типична за она што може да се слуша додека се поминува една вечер дома со Ромите. Некои од песните се стари и неколку стотици години.

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 26 октомври 2009 г. за враќање
* Био на Саша Колпаков во илустрирана енциклопедија на гитаристи и композитори Архивирано на 22 февруари 2007 г. (на руски)
|  |
| --- |
| „**Слатина**" |
|  |
| 
 |
| **Местоположба** | 41°53′12″N 21°35′12″E﻿ / ﻿41.88667° СГШ; 21.58667° ИГД﻿ / 41.88667; 21.58667Координати: 41°53′12″N 21°35′12″E﻿ / ﻿41.88667° СГШ; 21.58667° ИГД﻿ / 41.88667; 21.58667 |
| Основни податоци |
| **Место** | Зелениково |
| **Општина** | Зелениково |
| **Тип** |  населба

 |
| **Период** | неолитско време |
| **Портал „Археологија"** |

 

**Слатина** — населба од неолитско време. Се наоѓа на 200-300 метри пред влезот во селото Зелениково, лево од патот и железничката пруга, на пространа тераса што се издига над старото корито на Вардар, на десната страна. Поголем дел од теренот е обработлив и е сопственост на ЗИК „Светлост". Со длабокото орање и садењето на овошки површинските слоеви се оштетени и развлечени. Наоѓалиштето е откриено уште во 1950 година, кога е извршено и првото пробно ископување. Подоцна, со ископувањата во 1954 и 1955 година, а особено во 1974 и 1975 година се откриени остатоци од куќи (лепеж) и разни предмети од материјалното производство, особено од керамика. Се работи за поголема населба од средниот неолит, со подолга интерна еволуција, истовремена со населбите од културната група Анзабегово-Вршник II-IV. Посебно значајни се наодите од последниот слој на населбата, од времето на доцниот неолит, според кои е воведена нова културна група наречена Зелениково II. Наодите се чуваат во Музејот на Град Скопје.

Поврзано
--------

* Црквиште — кастел од доцноантичко време.

Наводи
------

1. ↑  Коцо, Димче (1996). *Археолошка карта на Република Македонија*. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со археологијата на Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Археолошки наоѓалишта во Општина Зелениково |
| --- |
|  |
|  | 
Лозишта (Градовци)  •  Кале (Долно Добрино)  •  Слатина (Зелениково)  •  Црквиште (Зелениково)  •  Рамниште (Ново Село)  •  Селиште (Ново Село)  •  Ограда (Орешани)  •  Св. Илија (Таор)  •  Тауресиум - Градиште (Таор) |  |
|  |
| Дел од темата: *Археолошки наоѓалишта во Скопско* |

 |
**Попова Шапка** (1780 мнв) е познат скијачки центар што се наоѓа во западниот дел на Македонија, на планинскиот масив Шар Планина. До местото се стигнува по широк асфалтен пат, што се двои и води до неколку други шарпланински села.

Историја
--------

### Општи податоци

Скијачкиот центар Попова Шапка се наоѓа на Шар Планина на самиот крај на регионалниот пат R120. До него се стигнува по широк двонасочен асфалтен пат што започнува кај градските гробишта во Тетово.

Патот е отворен во текот на целата година, но во зимските месеци не се препорачува користење на велосипеди заради честиот сообраќај, снежните наноси и подмрзнати делови.

### Детали за искачувањето

До превојот се стигнува само од страна на Полошката Котлина.

Искачувањето започнува кај тетовските градски гробишта и кривулесто води кон селото скијачкиот центар и викенд населбата. Вкупната должина на искачувањето е 18,4 километри и притоа се искачува висинска разлика од 1240 метри. Просечниот агол на искачување изнесува 6,7%. За време на искачувањето се поминуваат дванаесет кривини на места и многу стрмни. По патот има неколку места за освежување, ресторани и населени места. Патото нуди места со сенки за одмор.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Превои во Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Барбарас
* Буково
* Бунец
* Голашец
* Групчин
* Деве Баир
* Ѓавато
* Јама
* Костурино
* Лесковица
* Лигураса
* Липова Ливада
* Момин Преслап
* Обел
* Обозна
* Палазлија и Преведена
* Плетвар
* Попова Шапка
* Пресека
* Преслап
* Присад
* Прострање
* Слива
* Смилат
* Стража
* Страцин
* Суви Лаки
* Трибор
* Турла
* Ќафасан
* Фурка
* Шкртец

 |  |

 |