***Chlorociboria aeruginascens*** е сапробичен вид на печурка, попозната како **зелена елфка** или **зелена дрвена чаша** поради неговите карактеристични мали, зелени овошни тела во облик на чинија. Иако вистинските овошни тела ретко се гледаат, зеленото обојување на дрвото предизвикано од габата е поприсутно.

Таксономија
-----------

Специфичниот епитет е изведен од латинските корени *aerug* - („сино-зелено") и *ascens* („станување"). Некои автори користеле варијанта на правопис на специфичниот епитет, *aeruginescens*.

Опис
----

 Зелено обоено дрво сугерира на инфекција со *C. aeruginascens*
Спори на Chlorociboria aeruginascens
Овој вид има апотеција ( аскокарпи во облик на чаша) кои обично се прикачени странично, често помалку од 0,5 cm во пречник, колабирајќи странично и се тркалаат навнатре кога се суши. Надворешниот ткивен слој на апотециумот, познат како ектален ексципулум, има деликатна томентозна површина составена од влакнести, прави или понекогаш свиткани, мазни хифи. Стипот е обично помал од 3 mm долга, со централна или ексцентрична приврзаност кон апотеција. Спорите се грубо вретеновидни ( фузиформни ), мазни и 5-8 на 0,7-2,8 µm. Апотеците растат на дрво без кора, особено даб, од кој дел барем е зеленикаво обоен од мицелиумот. Обилните парафизи, кои можат да бидат испреплетени, се 55-95 на 1,5-2 µm, филиформен и септат со неотечен, ненаведнат врв кој често се протега надвор од нивото на врвовите на асциумот.

Видот се разликува од тесно сродниот *В. aeruginosa* со тоа што има помали спори. Иако некои автори во минатото не успеале да препознаат какви било забележливи разлики помеѓу двата вида, Рамамурти и колегите забележуваат дека не само што се различни големини на спори, туку и *В. aeruginascens* имаат мазни tomentum хифи, за разлика од грубите хифи на *C. аеругиноза*. *C. aeruginascens* не може да се јаде.

„Зелениот даб"
--------------

 Чеб релјеф интарзија со зелено дрво
 Микроскопски слики од фурнир од распрскана топола ( *Populus nigra* ) користен во висок часовник во средината на 1700-тите. ( **а** ) Тангенцијалната рамнина на фурнирната топола која покажува мицелиум што се шири во зрачните клетки (стрелки), ( **б** ) Радијалната рамнина покажува поголема концентрација на ксилиндеин во зраците отколку во влакната и садовите (стрелките).
Овој вид содржи хинонски пигмент наречен ксилиндеин, димерен дериват на нафтахинон, чија структура била одредена со спектроскопски средства во 1960-тите и подоцна потврдена со кристалографија на Х-зраци. Токму ова соединение е одговорно за карактеристичната синкаво-зелена дамка на дрвото заразено од овој вид, што денес се користи во декоративната обработка на дрво, како што е опремата Tunbridge и паркетот. Употребата на ова дрво, познато како „зелен даб", датира од 15 век во Италија, каде што се користело во интарзиските панели направени од Фра Џовани да Верони.

Наводи
------



1. ↑  „Rogers Mushrooms | Mushroom Pictures & Mushroom Reference". Архивирано од изворникот на 2008-10-12. Посетено на 2008-12-08.
2. ↑  „Borescope-*Chlorociboria aeruginascens*". Посетено на 2008-12-09.
3. ↑  „*Chlorociboria aeruginascens*". Посетено на 2008-12-09.
4. 1 2  Seaver FJ. (1936). Photographs and descriptions of cup-fungi-XXIV. *Chlorociboria*. *Mycologia* **28**: 390–394.
5. 1 2  Seaver FJ. (1951). *The North American Cup-Fungi (Inoperculates)*. New York. Pp. 1–428.
6. ↑  Velenovský J. (1934). *Monographia Discomycetum Bohemiae*. 1: 1–436. 2: pl. 1–31. Prague.
7. 1 2  Ramamurthi CS, Korf RP, Batra LR. (1957). A revision of the North American species of *Chlorociboria* (Sclerotiniaceae). *Mycologia* **49**(6): 854–863.
8. ↑  Bougher, Neale L.; Syme, Katrina (1998). *Fungi of Southern Australia - Google Book Search*. ISBN 9781875560806. Посетено на 2008-12-09.
9. ↑  Dennis RWG. (1956). A revision of the British Helotiaceae in the herbarium of the Royal Botanic Gardens, Kew, with notes on related European species. *Commonwealth Myc. Inst. Myc. Papers* **62**: 1–216.
10. ↑  Phillips, Roger (2010). *Mushrooms and Other Fungi of North America*. Buffalo, NY: Firefly Books. стр. 376. ISBN 978-1-55407-651-2.
11. ↑  Schmidt O. (1994). *Holz- und Baumpilze. Biologie, Schiden, Schutz, Nutzen*. Berlin/Heidelberg. pp 92–93.
12. ↑  Maeda M, Yamauchi T, Oshima K, Shimomura M, Miyauchis, Mukae K, Sakaki T, Shibata M, Wakamatsu K. (2003). Extraction of Xylindein from *Chlorociboria aeruginosa* complex and its biological characteristics. *Technical report of the Technological University of Nagaoka* **25**: 105–111.
13. ↑  R. L. Edwards and N. Kale, *Tetrahedron* 1965, *21*, 2095–2107
14. ↑  Saikawa Y, Watanabe T, Hashimoto K, Nakata M. (2000). Absolute configuration and tautomeric structure of xylindein, a blue–green pigment of *Chlorociboria* species. Phytochemistry ***55**(3): 237–240.*
15. ↑  Arora, David (1986). *Mushrooms Demystified: A Comprehensive Guide to the Fleshy Fungi*. Ten Speed Press. стр. 959. ISBN 0-89815-169-4. Посетено на 2008-12-09. Chlorociboria aeruginascens.
16. ↑  Wickens, G.E. (2004). *Economic Botany: Principles and Practices*. Springer. стр. 566. ISBN 1-4020-2228-X. Посетено на 2008-12-09.
17. ↑  Blanchette RA, Wilmering AM, Baumeister M. (1992). The use of green-stained wood caused by the fungus *Chlorociboria* in intarsia masterpieces from the 15th century. *Holzforschung* **46**(3): 225–232.