**Рејмонд де Ларош** (22 август 1882 – 18 јули 1919 година) била француски пилот, за која се смета дека е првата жена што управувала со авион. Таа станала првата лиценцирана жена пилот во светот на 8 март 1910 година.

Таа ја добила 36-та дозвола за пилот на авион издадена од Aeroclub de France, првата организација во светот која издавала пилотски дозволи. Во тоа време, пилотските дозволи биле потребни само за пилоти кои управуваат со авиони за комерцијални цели.

Ран живот
---------

Родена на 22 август 1882 година во Париз, Франција, како **Елиза Рејмонд Дерош**, Рејмонд Де Ларош била ќерка на водоводџија. Таа како мала имала наклонетост кон спортот, како и кон мотори и автомобили кога била постара. Како млада станала актерка и го користела уметничкото име „Рајмонд де Ларош". Таа била инспирирана од демонстрациите на Вилбур Рајт за лет со електрична енергија во Париз во 1908 година и била лично запознаена со неколку авијатичари, вклучувајќи го и уметникот кој станал авијатичар Леон Делагранж, кој бил познат како татко на нејзиниот син Андре. Поради сите овие инспирации Де Ларош била решена сама да се занимава со летање.  :9–10

Достигнувања во воздухопловството
---------------------------------

 Рејмонд де Ларош во нејзиниот авион Voisin во 1909 година
Во октомври 1909 година, де Ларош го замолила нејзиниот пријател, авијатичар и градител на авиони, Чарлс Воазин, да ја поучи како да лета. На 22 октомври 1909 година, де Ларош отишла во оперативната база на браќата Воазин во Шалон, 90 милјаs (140 kм) источно од Париз. Во авионот на Војсин можело да се смести само едно лице, па таа сама управувала со авионот додека тој стоел на земја и давал инструкции. Откако го совладала таксирањето околу аеродромот, таа се кренала и полетала 300 yards (270 м).  :11–13Летот на Де Ларош често се наведува како прв од жена во летало потежок од воздухот со погон; има докази дека две други жени, П. Ван Потелсберг и Тереза Пелтиер, летале претходната година со Анри Фарман и Делагранж соодветно како патници, но не и како пилоти. 

Децении подоцна, авијацискиот новинар Хари Харпер напишал дека додека де Ларош не го направила својот славен лет на Voisin, таа само еднаш летала, за кратко скокање, како патник; кога првпат ги презела контролите, Чарлс Воазин изречно и забранил да се обиде да лета; и по двапати таксирање низ аеродромот, таа полетала, летајќи „височина од десет или петнаесет метри" и управувајќи со контролите со „смирена, брза прецизност". 

Иако Габриел Воазин напишал: „...мојот брат [беше] целосно под нејзиниот палец",  приказната за Де Ларош како тврдоглава жена која го направила летот по мала подготовка и против наредбите на Воазин речиси сигурно го романтизира она што се случило. Списанието *Flight*, една недела по летот, објавило: „Веќе некое време бароницата зема лекции од М. Шато, инструкторката Voisin, во Шалон, а во петокот минатата недела таа можеше да го преземе воланот за прв пат. Ова почетно патување во воздухот беше само многу кратко, а *terra firma* беше вратена по 300 yards (270 м) ."  Списанието *Лет* бил одговорен и за доделувањето на титулата „баронеса" на де Ларош, бидејќи таа немала благородно потекло.  :9*Флајт* додале дека следниот ден двапати го обиколила полето за летање, „вртењата се направени со севкупна леснотија. За време на овој лет од околу четири милји (6 км) дуваше силен силен ветар, но по првите две свртувања бароницата рече дека тоа не и пречело, бидејќи ја имала машината целосно под контрола." 

На 8 март 1910 година,  :14Де Ларош станала првата жена во светот што доби пилотска дозвола кога Аеро-клубот на Франција ја издал нејзината лиценца бр. 36 на Меѓународната аеронаутичка *федерација* (Меѓународна аеронаутичка федерација или FAI). ).

 Фотографија од разгледница на која се тврди дека го прикажува Рајмонд де Ларош во лет со нејзиниот биплан Voisin на аеромитингот Grande Semaine d'Aviation de la Champagne Reims во 1910 година, но всушност покажува непознат биплан Voisin на настанот во 1909 година, како што е очигледно од зградите
Де Ларош учествувала на авијациските состаноци во Хелиополис во Египет, како и во Санкт Петербург, Будимпешта и Руан. За време на ревијата во Санкт Петербург, лично и честитал царот Николај Втори. Таму уште еднаш била претставена како „бароницата" де Ларош. Потоа, насловот станал вообичаено користен.  :16

Во јули 1910 година, де Ларош учествувала на еднонеделното воздушно шоу во Ремс во Франција. На 8 јули, нејзиниот авион се урнал и таа претрпела толку тешки повреди што нејзиното закрепнување било доведено во прашање, но две години подоцна, таа повторно била подготвена и се врати на летање. На 26 септември 1912 година, таа и Чарлс Воазин биле вклучени во сообраќајна несреќа. Воазин бил убиен, а таа била тешко повредена. 

На 25 ноември 1913 година, Де Ларош го освоила Фемина Купот на Аеро-клубот на Франција за непрекинат лет на долги растојанија од над 4 часа. 

За време на Првата светска војна, бидејќи летањето се сметало за премногу опасно за жените, таа служела како воен возач, со шоферирање на офицерите од задните зони до фронтот кој бил под оган.  :20

Во јуни 1919 година, Де Ларош поставила два женски висински рекорди,  еден на 15,700 стапки (4,800 м) ; а исто така и рекорд на далечина кај жените, на 201 милјаs (323 kм).  :21

Смрт и наследство
-----------------

На 18 јули 1919 година,  де Ларош, која била талентирана инженерка, отишла на аеродромот во Ле Кротој како дел од нејзиниот план да стане првата жена тест пилот.  Копилотирала со експериментален авион (не е познато дали летала со ова); при неговото слетување, авионот се нурнал и се урнал, при што загинале и Де Ларош и копилотот.  :21

Има статуа на де Ларош на аеродромот Париз-Ле Бурже во Франција. 

Од 6 до 12 март 2010 година, за да ја прослават стогодишнината на лиценцирани жени пилоти, жените пилоти од осум земји на три континенти користеле 20 типа авиони за да воспостават нов светски рекорд: 310 девојки и жени запознаени со пилотирање од жени пилоти за една недела. 

Светската недела на жените во воздухопловството се одржува секоја година во текот на неделата која вклучува 8 март, која ја одбележува годишнината од пилотската дозвола на Рејмонд де Ларош.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Eileen F. Lebow (2003). *Before Amelia: Women Pilots in the Early Days of Aviation*. Brassey's. стр. 14. ISBN 978-1-57488-532-3. Посетено на 7 March 2011.
2. ↑  Early Aviators – Peltier Biography
3. ↑  *Air Trails*, July 1953. "The Brave Baroness – First Licensed Ladybird" by Harry Harper.
4. ↑  Voisin, G.: *Mes 10000 Cerfs-Volants*. Editions Table Ronde, 1960. ISBN 2-7103-2012-6.
5. 1 2  *Flight*, page 695, 30 October 1909.
6. ↑  Early Aviators – Charles Voisin Biography
7. ↑  „Mme de Laroche gagne la Coup Femina". *La Revue aérienne* (француски). 10 December 1913. стр. 669. Посетено на 29 November 2017.
8. ↑  University of Houson, "Engines of our Ingenuity, No. 1813: Raymonde de Laroche", undated article by John H. Lienhard, retrieved on 27 March 2008.
9. ↑  Polacco, Michel (2017). *Pourquoi des avions s'écrasent-ils encore ?* [*Why are planes crashing again?*] (француски). Hachette. стр. 22. ISBN 9782851209764.
10. ↑  „Raymonde de Laroche". *Women in Aviation and Space History*. National Air and Space Museum. Архивирано од изворникот на 2022-03-06. Посетено на 28 February 2019.
11. ↑  „The Baroness of Flight". *Historic Wings*. 8 March 2013. Посетено на 28 February 2019.
12. ↑  „Women Pilots' Record: 310 First Flights". AVweb. 1 April 2010. Архивирано од изворникот на 4 April 2010.
13. ↑  „WOAW – Frequently Asked Questions". *Women of Aviation Worldwide Week*. Посетено на 28 February 2019.

Надворешни врски
----------------

* Рани авијатичари - Биографија на Де Ларош