**Текен** (鉄拳) е борбена игра развиена и објавена од Namco. Првично беше објавен за аркади во 1994 година, а пренесен на PlayStation следната година. Играта беше добро прифатена од критичарите. Тоа е првиот влез во серијата Tekken, со продолжение, *Tekken 2*, објавено во 1995 година.

Гејмплеј
--------

Играчите избираат лик од поставата и се впуштаат во борба од рака со противник. *Tekken* му дозволува на играчот независно да го контролира секој од четирите екстремитети на борецот. Играчот може да ја гледа анимацијата на екранот и да ја сфати соодветната команда (ако ликот удира ниско со десната нога, потегот најверојатно ќе се изврши со притискање надолу и десен удар или слична варијација). Стандардно, има два круга на борба. Сепак, играчите имаат избор од еден до пет круга, како и опции за временското ограничување на секоја рунда. Доколку истече временскиот рок за кругот, за победник ќе биде прогласен ликот со преостанатото здравје; ако не постои, колото ќе биде нерешено.

Името на локацијата се прикажува во долниот десен агол на екранот. Локациите се репрезентации на вистински места и вклучуваат Акропол, Ангкор Ват, Чикаго, Фиџи, островот Кинг Џорџ, Кјото, Марин стадионот, Долината на спомениците, Сечуан, Венеција и Виндермер. Дополнително, за разлика од повеќето борбени игри од тој период, локациите не се поврзани со специфичен карактер, бидејќи се рандомизирани за време на играта без можност играчите да избираат фаза во режимот Vs.

Ликови
------

Оригиналната аркадна верзија содржи осум борци што може да се играат. Секој има посебен „под-шеф" поврзан со нив, кој ќе се бори во етапата 8, по што ќе следи последниот шеф, Хеихачи Мишима. Ликовите на под-шефот се клонови во однос на поместувањето, со само неколку потези кои ги разликуваат од оригиналот.

Сите под-шефови и Хеихачи никогаш не беа овозможени за репродукција во оригиналната аркадна верзија. Меѓутоа, кога играта беше пренесена на PlayStation, тие беа отклучливи со чистење на Аркадниот режим користејќи различни знаци. Покрај тоа, верзијата на конзолата го додава и алтер егото на Казуја, Ѓаволот, кој служи како последен шеф на Хеихачи; и може да се отклучи како костим за Казуја со завршување на мини играта базирана на Галага. Вкупно 17 борци што може да се играат постојат во верзијата на конзолата. Пресечната сцена се отклучува кога играчот ќе го заврши аркадниот режим на домашната верзија со секој од оригиналните осум знаци.

### Ликови што може да се репродуцираат

* Ана Вилијамс
* Армор Кинг I
* Девил (Ѓавол)
* Ганрју
* Хеихачи Мишима
* Џек
* Казуја Мишима
* Кинг I
* Кума I
* Кунимитсу
* Ли Чаолан
* Маршал Ло
* Мишел Ченг
* Нина Вилијамс
* Пол Феникс
* Прототип Џек
* Уанг Џинреи
* Јошимитсу

Заплет
------

Кога Казуја Мишима имал само пет години, неговиот татко, Хеихачи Мишима, го однел на врвот на планината и го фрлил за да ја тестира неговата сила и да утврди дали е способен да го наследи Мишима Заибацу. Иако Казуја го преживеал падот, носел голема лузна на градите, а подоцна склучил договор со ентитет познат како Ѓавол за да стекне огромна сила и моќ. Казуја се искачи назад на врвот, но Хеихачи, сè уште сметајќи дека е премногу слаб за да го наследи Заибацу, подоцна го посвоил кинескиот сирак Ли Чаолан за да му стане ривал.

21 година подоцна, целосно возрасен Казуја патува низ светот, натпреварувајќи се на натпревари во боречки вештини и се појавува како непоразен шампион, а единствената мана на неговиот рекорд е нерешениот резултат против Пол Феникс, американски борец. За да ја докаже својата моќ и вредност, Хеихачи го организира и објавува турнирот Крал на железната тупаница. Казуја влегува на турнирот и продолжува да поразува многу конкуренти, вклучувајќи го и Ли, и тесно го победи Пол по интензивна битка. Тој се соочува со Хеихачи во емотивно вжештениот меч татко-син во последната фаза на турнирот; на крајот, Казуја е победник и тој се одмаздува фрлајќи го телото на Хеихачи од истата карпа каде што некогаш се соочил со сопственото судење. Со насмевка во себе, Казуја ја презема контролата над Мишима Заибацу.

Наводи
------


1. ↑  „Tekken". *GamePro*. Бр. 68. IDG. March 1995. стр. 38.