recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Христијанскиот крст** е најпознатиот и најраспространетиот религиозен симбол на христијанството. Како основа за употреба на овој симбол во христијанството се зема фактот што Исус Христос бил распнат на крст. Постојат повеќе видови на крстови, а меѓу најпознатите се Андреиниот крст, кој ја има формата на буквата Х бидејќи според преданието Апостол Андреја бил распнат на таков вид на крст. Исто така постои итн. „обратен" и истиот е познат ѝ како Петров крст бидејќи според преданието Апостол Петар бил распнат со главата надолу како што и тој самиот побарал.

Како христијански симбол, крстот се наоѓа во христијанските храмови, цркви, манастири, на предметите кои се користат при богослужба. Со крст се обележуваат и гробовите на христијаните. Според христијанството, вертикалната линија на крстот го симболизира божеството, а хоризонталната човештвото. Крстот е директно поврзан и со мачењето и распнувањето на Исус Христос. Разпнувањето на крст е било распространето средство на казнување во древнот Рим. Иако тогаш крстот означувал симбол на смртта, во христијанството означува симбол на животот.

Историја
--------

Во текот на првите два века на христијанството, крстот бил голема реткост во христијанската иконографија. Раните христијани како свој симбол на верата го употребувале Ихтисот односно Риба. Крстот во тоа време најмногу се користел како знак односно метод за погубување. Христовиот монограм познат ѝ како *лабарум* бил користен од страна на Константин I Велики во 4 век како свој симбол, и како таков зел голем замав како симбол во раното христијанство. Но ова не значи дека крстот не бил во употреба. Според некои учени, тој бил во употреба уште во 2 век, но во помала мера.

Денеска, во христијанството крстот претставува најсвет знак и симбол. Сите христијански богослужби се извршуваат со христијанскиот крст како: Крштението, Миропомазанието, Евхаристијата. Во денешнината тој е најрапространет симбол на верата. Според христијанската митологија, од крстот најмногу се плашат демоните.

Видови крстови
--------------

* Андреин крст - крст на Апостол Андреја
* Петров крст - крст на Апостол Петар
* Ѓорѓиев крст - симбол на Свети Ѓорѓи
* Анк
* Патријархален крст
* Баскиски крст
* Кантерберски крст
* Келтски крст
* Коптски крст
* Руски православен крст
* Лоренски крст
* Малтешки крст
* Лангдокски крст
* Папски крст
* Грчки крст
* Темпларски крст
* Ерусалимски крст
* Византиски крст
* Кукест крст

Поврзано
--------

* Портал: Христијанство

* Крст
* Милениумски крст
* Христијанска симболика
* Меморијален крст
* Ихтис
**Христо Белчев Минчев** бил политичар од Бугарија од Народнолибералната партија. Како поет го користел псевдонимот *Чебел*, бил оженет за поетеса Мара Белчева.

Животопис
---------

Христо Белчев е роден во 1857 година во Трново. Завршил трновското класно училиште во 1869 година и гимназија во Загреб (1872-1876), каде што објавува песни на хрватски јазик. Студирал околу една година на Универзитетот во Загреб, но ги прекинал студиите и работел како службеник во Севлиево, Трново и Софија (1878-1881), а дипломирал економија во Париз (1881-1884), како стипендист на бугарската влада. Од 1885 до 1890 година е службеник во Министерството за финансии, како главен ревизор и главен секретар. Во 1890 година станува министер за финансии во владата на Стефан Стамболов.

Во 1891 година при обид за атентат врз бугарскиот премиерот Стефан Стамболов, Белчев бил убиен во центарот на Софија. На последниот процес на 11 јули се донесени 4 смртни казни. Како потикнувач е осуден Петко Каравелов, кој е затворен во *Црната џамија*. Друг осуден на процесот е Трајко Китанчев. Вистинските извршители на нападот се Наум Туфекчиев, Димитар Ризов, Крсто Ножаров, Михаил Ставрев (Хаљо) и Никола и Димитар (Денчо) Туфекчиеви .

Во 1905 Пенчо Славејков објавува дел од творештвото на Христо Белчев во "Избрани дела" со опширен предговор (препечатено и во "Мисла").

Извори
------

1. ↑  Ташев, Ташо. Министрите на България 1879-1999. София, АИ „Проф. Марин Дринов" / Изд. на МО, 1999
2. ↑  Иван Богаднов: Критика и антикритика: литературни въпроси, Народна просвета, 1967 стр. 221
3. ↑  Благоев, Крум, „50-те най-големи атентата в българската история", Убийството на Христо Белчев
4. ↑  БОРИС АНГЕЛОВ ДЕБАТЪТ СЛАВЕЙКОВ - ВАЗОВ ИЛИ ИДЕОЛОГЪТ НА "МИСЪЛ" СРЕЩУ ИДЕОЛОГЪТ НА НАЦИЯТА

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 291490069
* ISNI: 0000 0003 9651 7890
* GND: 1257239619

 |

 |
**Христијански Центар во Република Македонија** — евангелско-протестантска црква и е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.

Почетоци
--------

Пентекостната црква започнала со средби по домови, но и разни настани и концерти во 1993 година, со понагласена харизматичност од онаа на евангелската црква. Значајна улога имала шведската црква и мисио­нерот Томи Науман од Шведска. Во 1995 година, црквата службено започнала со функционирање како Христијанска пентекостна црква во Република Маке­донија, со пастор Александар Вулетиќ. Во евангел­ската црква, на негово место дошол Мирчо Андреев.

Христијанската пентекостна црква, следната година почнала да делува и во Гевгелија и Гостивар, каде што наишле на успех и приклучување на 40-мина луѓе, но поради големиот притисок од месниот право­славен свештеник и месното население, службата таму престанала. Потоа започнале богослужби по домови во Велес.

Христијанската пентекостна црква, којашто подоцна го зела името Христијански центар во Република Македонија, во 2004 година во Скопје има три месни цркви со 130 верници, не сметајќи ги децата; потоа има две месни цркви во Велес, каде што водач е Никола Кимов со 70 членови, и заедници во Струга, Гевгелија, Богданци, Кавадарци со по десетмина верници. Во Струмица и околината има 60 верници.

Наводи
------

1. ↑  Јован Јоновски, Историја на евангелско-протестантските цркви во Македонија, Изгрев, Скопје, 2017.
Во христијанството, градот Ерусалим има голема значење. Ерусалим е градот каде Исус Христос го поминал својот живот. Според евангелието на Лука, Исус проповедел и лекувал, а многупати тоа го правил и во храмот.Во Ерусалим се одржала и Тајната вечера, поточно во Сионската горница, градба на сионската планина. Недалеку од Ерусалим се наоѓа и гетсиманската градина, место каде Исус Христос ја поминал својата последна ноќ, молејќи се. Патот на солзите го обележува последниот пат на Исус Христос до брдото Голгота, каде што Исус Христос бил распнат на крст. Патот завршува со Светиот Гроб, место каде се смета дека се "наоѓал празниот гроб" на Исус Христос. Градинарскиот гроб пак се смета за местото на погребувањето и воскреснувањето на Исус Христос.

Светиот Гроб
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Ерменската православна катедрала Ванк од Исфахан (завршена во 1664 година) е остаток од ерата на Сафавид.
Присуството на разните облици на **Христијанство во Иран** има долга историја, иако секогаш било малцинска религија, засенета од другите религии - Зороастријанизмот во минатото и Шиитскиот Ислам денес. Како и да е, иранските Христијани одиграле круцијална улога во историјата на христијанството.

Главни деноминации
------------------

Историја
--------

Сегашна состојба
----------------

Поради социо-економските и политички притисоци во годините после Иранската револуција (како и евидентната дискриминација и егзодус) голем број на ирански Христијани емигрирале, и тоа најмногу во САД, Канада и Западна Европа. Тоа довело во 2000 година во Иран само 0,4% од популацијата да се определи како христијанска, за разлика од 1975 кога во Иран имало 1,5%.

Значи, и покрај долгата традиција која христијанството ја има во Иран, поради неговата блискост со западноевропските идеали (според водечките исламски политичари), претставници на црквите се гонети. Најпластичен пример за ова е смртта на Haik Hovsepian Mehr - епископ на Jamiat-e Rabbani во 1994, или Ghorban Tourani - пастор на независна евангелистичка Црква, како и држењето во заточеништво на hamid Pourmand кое предизвикува меѓународни загрижувачки реакции. Тоа пред сè се должи на фактот дека дури повеќе од 80% од верниците на овие цркви се преобратени од Исламот.
Браќата Кирил и Методиј го носат христијанството кај словенските народи
**Христијанството** во средниот век ја опфаќа историјата на христијанството од падот на Западното Римско Царство (околу 476г.) до падот на Цариград (1453), што обично се презема за да се заврши крајот на средниот век во Историјата на Европа.

Во античката Пентархија на христијанството, пет патријарси држеле посебен углед:Рим, Цариград, Ерусалим, Антиохија и Александрија. Престижот на повеќето од овие гледања зависи делумно од нивните апостолски основачи или во случајот Византија / Цариград, дека тоа било новото место на континуираното источно римско или византиско царство. Овие патријарси се сметале себеси за наследници на тие апостоли. Покрај тоа, сите пет града биле рани центри на христијанството.

Христијанството во раниот среден век
------------------------------------

Раниот среден век започнал со слабеење на последниот западен римски император во 476 година, за да биде проследен од варварскиот крал Одоакар до крунисувањето на Карло Велики како „Царот на Римјаните" од папата Лав III во Рим на Божиќ, 800 г. На Исток, римското царско владеење продолжило во периодот кога историчарите сега го нарекуваат Византиско Царство. Дури и на Запад, каде империјалнатаполитичка контрола постепено се намалувала, римската култура продолжила и долго после тоа; така историчарите денес претпочитаат да зборуваат за „трансформација на римскиот свет" отколку за „пад на Римската Империја". Доаѓањето на раниот среден век бил постепен и често локализиран процес со кој, на Запад, руралните области станале моќни центри, додека урбаните области ослабнале. Со муслиманските инвазии од седмиот век, западните (латинските) и источните (грчки) области на христијанството започнале да заземаат карактеристични форми. Додека на Исток Црквата ја одржувала својата сила, на Запад епископите од Рим (т.е. Папите) биле принудени да се прилагодат побрзо и флексибилно на драстично менливите околности. Особено со оглед на тоа што епископите од Исток одржувале јасна верност кон источниот римски цар, епископот на Рим, додека одржувале номинална верност кон Источниот император, бил принуден да преговара за нежни рамнотежи со „варварските владетели" на поранешните западни провинции. Иако останувал поголем бројот на христијани на Истокот, развојот на Западот ќе постави основа за големи случувања во христијанскиот свет во текот на подоцнежните векови

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Домобранот Јамбрек** – (хрватски: *Domobran Jambrek*) – расказ на хрватскиот писател Мирослав Крлежа, дел од збирката „Хрватскиот бог Марс".

Содржина
--------

Јамбрек пристигнал во баталјонот пијан, заедно со другите регрути, кои првите денови биле целосно збунети од новата средина во која се нашле. Во текот на обуката, тие поминале тешки денови, изложени на навредите и тормозењето од страна на подофицерите. Единствено, за време на неделните миси, регрутите чувствувале гордост што ќе заминат на бојното поле, иако повеќето од нив немале јасна претстава за целта и смислата на војувањето. Кога пристигнал на фронтот во Галиција, Јамбрек се навикнал на воената атмосфера, но за време на еден противнапад на австриската армија, тој бил тешко ранет при експлозијата на граната. Кога се освестил, тој се наоѓал во камион на Црвениот крст, но при обидот да види што се случило со него, повторно се онесвестил. Вториот пат се освестил во еден воз, но и тогаш не бил свесен за својата состојба. Всушност, уште во возот нему му ја ампутирале едната нога, а потоа го префрлиле во дворецот на австриската принцеза Марија Анунцијата, кој бил претворен во болница. Таму му ја ампутирале и другата нога, но тој повторно не бил свесен за својата состојба. Еднаш, при посетата на ранетите, принцезата била восхитена од неговата убавина и наредила да го пренесат во близината на нејзината соба. Оттогаш, таа ја презела грижата за Јамбрек врз себе при што станала опседната со неговото тело, така што во една прилика го соблекла и започнала да го милува. Потоа, на работ на нервен слом, таа ја напуштила болницата и повеќе на се вратила назад. Тогаш, Јамбрек се освестил и видел во каква состојба се наоѓа, па почнал да ја обвинува принцезата дека му ги изгризала нозете. Кога закрепнал, му ставиле ортопедски протези и го префрлиле во градската воена болница, заедно со многу други ранети војници. Таму, Јамбрек се сеќавал на принцезата, посакувајќи повторно да биде крај неа. Еднаш, тој излегол на улицата и во блискиот фризерски салон видел восочна фигура на жена, убава како принцезата која го негувала.

Наводи
------

1. ↑  Miroslav Krleža, *Hrvatski bog Mars*. Beograd: Rad, 1963, стр. 53-83.
|  |
| --- |
|  **Успение на Пресвета Богородица** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Дебарско |
| **Парохија** | Дебарско-реканска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°36′43.1″N 20°36′01.1″E﻿ / ﻿41.611972° СГШ; 20.600306° ИГД﻿ / 41.611972; 20.600306Координати: 41°36′43.1″N 20°36′01.1″E﻿ / ﻿41.611972° СГШ; 20.600306° ИГД﻿ / 41.611972; 20.600306 |
| **Место** | Ростуше |
|  **Општина** | Маврово и Ростуше |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Богородица Марија |
|
|  **Осветување** | 30 јули 2023 |
| Архитектонски опис |
|

**Успение на Пресвета Богородица** — црква во долнореканското село Ростуше. Сместена е на неколку стотина метра од селото и до неа води исклучување од десна страна на патот кој води до селото Велебрдо.

Историја
--------

Познато е дека црквата била претворена во џамија од страна на муслиманското население на селото некаде во XIX век откако ја распалиле претходната градба и на нејзино место ја изградиле новата. Но, на 30 август 1918 година, џамијата повторно била претворена во православна црква со нејзиното старо име и во неа била служена литургија со 12 свештеници од околните села.

Обновената црква е преосветена на 30 јули 2023 г. од митрополитот Тимотеј Дебарско-кичевски и епископот Партениј Антаниски.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со две осумаголни куполи со различна големина. На секоја втора страна на обете куполи има по една монофора, доека на преостанатите страни има слепи ниши. Главната влезна врата страна е сместена на западната страна, над неа има празна ниша, а над нишата има слепа трифора во полукружна рамка. Спореден влез во црквата има и од јужната страна, над кој исто така има празна ниша. Слепи ниши се забележуваат на јужниот и северниот ѕид, додека слепи бифори има на ѕидовите од шестаголните крила и над нив. Градбата на источната страна има многуаголна апсида, а на секоја од трите надворешни страни има по една слепа монофора. Црквата е градена од бигор, додека цоклето е од камен. Објектот во целост е покриен со ќерамиди.

Во дворот на црквата се сместени христијанските гробишта.

Галерија
--------

* Црквата со гробиштатаЦрквата со гробиштата
* Патот кој води кон цркватаПатот кој води кон црквата
* Предната страна на цркватаПредната страна на црквата
* Главната влезна вратаГлавната влезна врата
* Споредната влезна вратаСпоредната влезна врата
* Крило на јужниот ѕидКрило на јужниот ѕид
* Крило на северниот ѕидКрило на северниот ѕид
* Апсидата на цркватаАпсидата на црквата

Поврзано
--------

* Ростуше
* Дебарско-кичевска епархија
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија

Наводи
------

1. ↑  Трайчев, Г.. „Книга за мияците (Историко-географски очерк)". София. 1941. стр. 18.
2. ↑  „Покана за осветувањето на Сечесниот Храм на Мајката Божја во с. Ростуше". *Бигорски манастир*. Посетено на 19 јули 2023.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Успение на Пресвета Богородица" - Ростуше на Ризницата ?
**Успение на Пресвета Богородица** (грчки: *Κοιμήσεως της Θεοτόκου*) — црква во селото Патарос, Дојранско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1857 г. што стои на надвлезниот натпис од север. Претставува трикорабна базилика — најпопуларниот вид црква во последните години на османлиското владеење. На исток има полукружна апсида со сопствен покрив. Покривот на самата црква е двоводен со триаголни засеци на источната и западната страна. Ѕидовите се од камен, а аглите се зајакнати со правоаголни делкани камења. Внатре трите кораба се поделени со колонада од четириаголни дрвени столбови. На западната страна имало галерија за женска црква.

Храмот работел до 1875 г. кога е затворен и до него е подигната нова црква. Старата е реставрирана во 1999 г. и во неа е отворена уметничка галерија во која се изложени копии на византиски и поствизантиски дела, како и на современи грчки уметници.

Поврзано
--------

* Полјанско-кукушка епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  Χατζούλη, Γλυκερία Μ. „Ιερός Ναός Παναγίας (Κοιμήσεως της Θεοτόκου) Δροσάτου (Ποταρού)". Promo.cross. Архивирано од изворникот на 2018-03-15. Посетено на 22 јуни 2014.
2. ↑  „Δροσάτο, Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου". Enjoy Kilkis. Архивирано од изворникот на 2022-06-14. Посетено на 14 март 2018.
**Базилика Свети Петар и Павле** (чешки: *Bazilika svatého Petra a Pavla* — неоготска црква на тврдината Вишеград во Прага, Чешка.

Првобитната црква на ова место е изградена во 1070-1080 г. од кралот Вратислав II во романски стил. Во 1249 г. базиликата настрадала во пожар, и подоцна е обновена во готски, а потоа во неоготски стил. Впечатливи за црквата се камениот мозаик над вратата, како и двете кули високи по 58 м што се извишуваат над ридот и се гледаат од центарот на градот.

Зад црквата е сместен голем парк, во кој се наоѓаат познатите Вишеградски гробишта, во кои почиваат разни чешки големци како Карел Чапек, Антонин Дворжак, Алфонс Муха и други. Црквата е прогласена за базилика во 2003 г. од страна на папата Јован Павле II.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


1. ↑  „Kostel sv. Petra a Pavla na Vyšehradě". Архивирано од изворникот на 2015-04-27. Посетено на 2015-10-31.
**Шангаиран** (англиски: *Shanghaied*) - американски филм од 1915 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (*Edna Purviance*).

Содржина
--------

Постерот за „Шангаиран"
Еден скитник (го игра Чаплин) е вљубен во убавата ќерка (ја игра Пурвианс) на еден сопственик на брод, кој се договара со капетанот да го потопат бродот за да извлече пари од осигурувањето. Бидејќи капетанот не може да најде морнари, тој го ангажира скитникот со чија помош успеваат насилно да регрутираат тројца морнари, меѓутоа во стапицата е вовлечен и скитникот. За време на пловидбата, тој прави безброј проблеми: во ручекот става детергент, ги крши чиниите, го истура јадењето итн. Кога бродот е далеку од брегот, капетанот и неговиот помошник го палат експлозивот и бегаат со еден чамец. Меѓутоа, во бродот е скриена и ќерката на сопственикот. Скитникот го фрла бурето со експлозив во чамецот на капетанот, а малку подоцна во морето го турка и сопственикот на бродот кој, читајќи го писмото на својата ќерка, допловува со чамец до бродот. Така, скитникот и девојката остануваат сами во чамецот.

Забелешка
---------

Насловот на филмот произлегува од глаголот „Shanghai" што означува „некој насилно да се качи на брод" или „да се натера некој да направи нешто со помош на сила или со итрина".

Надворешни врски
----------------

Carlitos Marinheiro (Shanghaied, 1915) - Charles Chaplin
Shanghaied (4 October 1915) | Chaplin: Film by Film

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Shanghaied (1915) (пристапено на 7.3.2016)
2. ↑  IMDb, Shanghaied (1915) (пристапено на 7.3.2016)
3. ↑  www.merriam-webster.com/(пристапено на 7.3.2016)
Гордон Олпорт е еден од првите истражувачи кој прави разлика помеѓу мотив и нагон. Сметал дека нагонот кој е формиран како реакција на мотивот може да го надрасне мотивот како причина. Тогаш, нагонот е автономен и различен од мотивот. Олпорт дава пример на човек кој сака да биде совршен во она што го работи. Причината може да биде чувство на инфериорност врежана во детството но неговата работливост и мотивот кој потоа се стекнува е потреба да се надмине себеси во избраната професија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на психологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Аретас (ал-Харит) и над 4.000 со него (Менолог на Василиј II)
Точна религиозна демографија е тешко да се добие во Саудиска Арабија но додека сите граѓани се сметаат за муслимани од страна на државата, се верува дека во Саудиска Арабија има приближно 1,8 милиони христијани.

Масакрот во 1858 на христијаните во Џеда
----------------------------------------

На 15 јуни 1858 година биле масакрирани 21 христијански жител на Џеда, во тогашниот османлиски град со 5.000 жители, претежно муслимански жители, вклучувајќи ги француските и британските конзули, од страна на „стотици Хадрамити, жители на Јужна Арабија", можеби како одмазда после репресијата од страна на Британците од индиското востание од 1857-1859 година. 24 други, претежно Грци. 

На христијаните и другите немуслимани им е забрането да влегуваат во градот Мека и централниот округ Медина.

Цркви
-----

Во моментов нема официјални цркви во Саудиска Арабија за. Малиот број на христијани на Саудиска Арабија се среќаваат во простории за разговори и приватни состаноци.

Демографија
-----------

Процентот на државјани на Саудиска Арабија кои се христијани е официјално нула, бидејќи Саудиска Арабија забранува религиозна преобразба од исламот и ја казнува со смрт
Местоположба на Шандуншкиот Полуостров

Шандуншки Полуостров во рамките на Кина
Местоположба на Шандуншкиот Полуостров во рамките на Кина

**Шандуншкиот Полуостров** (кинески: 山东半岛, пинјин: *Shāndōng Bàndǎo*) — полуостров во покраината Шандунг, источна Кина. Сместен е помеѓу Бохајското и Жолтото Море.

Во далечното минато бил остров, но се споил со континетот со проширувањето на делтата на Хоангхо.

Поврзано
--------

* Шандунг
* Географија на Кина

Наводи
------

1. ↑  „Шандунг". *Портал на кинеската култура*. Министерство за култура на НР Кина. Архивирано од изворникот на 2018-12-25. Посетено на 17 септември 2013. (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Кина е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 37°N 121°E﻿ / ﻿37° СГШ; 121° ИГД﻿ / 37; 121
**Христо Андонов Ушинов** (2 февруари 1887 - 1928) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешна македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Организациското одделение на Тодор Александров, Христо Андонов е втор од лево кон десно.
Андонов е роден во гевгелиското село Грчиште во 1887 година. Влегува во ВМОРО, но е прогонуван од страна на властите и бега во Бугарија. При избувнувањето на Првата балканска војна, Андонов е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во четата на Ичко Димитров, подоцна во четата на Коста Христов Попето и во IV чета при 15-та штипска дружина .

По завршувањето на Првата светска војна се вклучува во обновата на ВМРО и станува четник во струмичката чета. Во април 1923 година станува дојрански околиски војвода на ВМРО. Четата развива голема дејност и успева да организира околијата. Во август околијата е доверена на Петар Овчаров, а од јули 1924 година повторно е преземана од Андонов. Во ноември 1924 година се бори во месноста Борисовско во Беласица  .

Во 1924 година учествува како делегат на Солунскиот окружен конгрес на ВМРО и е избран за резерви член на Окружниот комитет. Во пролетта 1925 година ја поминува реката Вардар заедно со четите на Илија Лерински, Андон Попштерев, Тале Андонов и Наум Јосифов и Петар Ангелов. Во 1928 година е делегат на Седмиот конгрес на ВМРО.

За време на криза во ВМРО, по убиството на Александар Протоѓеров, во 1928 година Христо Андонов е на страната на Михајловистите. Убиен е во 1928 година во близина на селото Димидово од Христо Гоглев, испратен од пратеникот на протогеровистичкиот централен комитет - Димитар Димашев. По убиството Гоглев се предава на српските власти и станува ренегат .

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија ВМРО, Скопје, 2015, стр. 10
2. ↑  „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав", Главно управление на архивите, 2006, стр. 40.
3. ↑  Пърличев, Кирил. VІ конгрес на ВМРО (1925), Веда МЖ, София, 2005, стр. 136.
4. ↑  Куманов, Милен. „Македония. Кратък исторически справочник", София, 1993, стр. 15.
5. ↑  Пърличев, Кирил. VІ конгрес на ВМРО (1925), Веда МЖ, София, 2005, стр. 27, 87 - 91.
6. ↑  Спомени на Георги Попхристов
7. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893 – 1934). Биографично-библиографски справочник. София, 2001, стр. 9.
8. ↑  Защо бе убит Александър Протогеров. Светлина върху събитията от 1924 и 1928 години. По данни на Вътрешната македонска революционна организация, София, 1992, стр. 181.
**Фунда Еруеѓит** (родена на 6 Ноември, 1984 година во Зволе, Холандија) е турска сериска , кино и театарска глумица.

Почетокот на животот
--------------------

По завршувањето на Анатолијанската гимназија Кадир Ха, дипломирала на театарскиот оддел на Државниот конзерваториум во Истанбул по завршувањето на одделот за меѓународни односи на Факултетот за политички науки во Истанбулскиот универзитет.

Кариера
-------

Таа ја освои наградата за најдобра глумица во категоријата музичка / комедија на 18-тиот Садри Алишик театар и награди за кино играч со претставата на тишината на Истанбулскиот државен театар во сезоната 2012-2013. Таа е номинирана за најдобра глумица на 17-тиот Афифејски награди. Во 2016 година, Појраз се појави во серијалот Карајел

Филмографија
------------

Филм| Година | Производство | Улога |
| --- | --- | --- |
| 2016 година | *Двоумење* | Шехназ |
| До 2015 | Нема повеќе! | Фиѓен  |
| До 2015 | *Лимонада* | Нихал |
| 2009 година | *Ev* |

Телевизија| Година | Производство | Улога |
| --- | --- | --- |
| 2016 година | *Појраз карајел* | Еда |
| 2016 година | *Кралицата на денот* | Есра |
| 2014-2015 | *Карадај* | Белѓин Туре |
| 2013-2014 година | *Стара приказна* | Турќан |
| 2012 | *Карпа* | Пинар Килинч  |
| 2011 | Злато од истанбул | Ајшеѓул Алтан Ачик |
| 2008-2009 | *пр:Мојот живот е моето семејство* | Сејхан |

Награди и признанија
--------------------

Таа ја освои наградата за "Најдобра глумица" во категоријата музички / комедија на 18-тиот театар "Садри Алишик" и наградите "Кино плеер" за нејзината изведба на тишината на Истанбулскиот државен театар во сезоната 2012-2013. Таа беше номинирана за 17. Афифе Тијатро Едулери.

Наводи
------

1. ↑  „10 maddede Gece'nin gerçek Kraliçesi Funda Eryiğit". *Radikal*. Посетено на 2016-12-03.
2. ↑  „Funda Eryiğit'in bilinmeyen dünyası". *Medyafaresi.com*. Посетено на 2016-12-03.
3. ↑  „Funda Eryiğit: 'Rol benden ne kadar uzak olursa o kadar rahat ediyorum'". *Radikal*. Посетено на 2016-12-03.
4. ↑
5. ↑  „Funda Eryiğit büyük beğeni topladı". Архивирано од изворникот на 2016-12-20. Посетено на 2016-12-03.
**Фредрик Карл Вилхелм Кесијакоф** (шведски: *Fredrik Carl Wilhelm Kessiakoff*; р. 17 мај 1980

 во Нака) — поранешен шведски професионален друмски велосипедист, кој настапувал од 2000 до 2014 година. Последно возел за UCI World Tour екипата Астана Казахстан Тим. Кесијакоф се префрлил на друмски велосипедизам во 2009, откако имал успешна кариера како професионален планински велосипедист повеќе години, освојувајќи го шведското државно првенство 4 пати и завршувајќи трет на Светското првенство во планински велосипедизам. Тој двапати ја претставувал Шведска на Олимписките игри. Кесијакоф се повлекол во 2014 година.

Достигнувања
------------

### планински велосипедизам

2002
1. Шведско првенство под 23 години
1. Краен пласман Шведски куп
2003
2. Шведско првенство
2004
1. Шведско првенство
2005
1. Светски куп маратон
1. Куп Саншајн Кипар
4. Светско првенство
2006
1. Шведско првенство
1. Нордиско првенство
1. Краен пласман Бундеслига - Германија
1. Инт Италија Неапол
3. Европско првенство
3. Светско првенство
2007
1. Светски куп финале
1. Шведско првенство
3. Европско првенство
4. Светско првенство
2008
1. Трка Саншајн Кипар
1. Шведско првенство
5. Светско првенство
7. Европско првенство

### друмски велосипедизам

2009
4. Краен пласман Тур де Лангкави
9. Краен пласман Тур де Романди
2011
1. Краен пласман Трка околу Австрија
1. Етапа 2
2012
1. Етапа 11 ITT) Вуелта а Еспања
1. Етапа 7 (ITT) Тур де Свис
Тур де Франс
Ја носел  точкастата маичка од етапата 8 до 10 и етапата 12 до 16.
2. Џиро дел’Емилија
3. Милано-Торино
5. Светско хронометарско првенство
10. Џиро ди Ломбардија

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | 50 | — | — | — | 90 | — |
|  **Тур** | — | — | — | 40 | СО | — |
|  **Вуелта** | 72 | — | 34 | 61 | — | — |

СО = се откажал

Наводи
------

1. ↑  Грегор Браун (1 септември 2009). „Гармин објави за Хантер и Ван Сумерен". Cycling News. Посетено на 1 септември 2009.
2. ↑

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фредрик Кесијакоф" на Ризницата ? |

* Профил на официјалната страница на Фуџи-Сервето Архивирано на 20 февруари 2012 г.
* Профил на cyclingwebsite.net Архивирано на 3 октомври 2012 г.
* Официјална лична страница
GSM кула на врвот на ридот Донас
 Поглед од врвот на GSM кулата, со поглед на заливот Гдањск и полуостровот Хел.
Ридот **Донас** се наоѓа во Полска, во регионот Померанија, во границите на градот Гдиња, област Даброва. Има два врва, од кои западниот е повисок и изнесува 206,5 метри и целосно е пошумен, а на источниот врв кој изнесува 205,6 метри, се наоѓа GSM кулата. Во март 1945 година се случила битка меѓу Црвената армија и Германците. На врвот била подигната GSM кулата (Idea-Donas tower 2004), со тераса за посетители од 232 метри надморска височина. Погледот ги опфаќал Гдањск, Гдиња, заливот Гдањск, полуостровот Хел и планината Виезика, највисока во регионот Померанија. Во близина се наоѓаат старите и напуштени гробишта што му служеле на селото Колонија Чвашчињска.

Поврзано
--------

* Географија на Полска

Наводи
------

1. ↑  Tomasz Larczyński (2022). *10 szczytów najwyższych dzielnic Trójmiasta. Korona Trójmiasta cz. 6*.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Донас" на Ризницата ? |

54°28′10″N 18°26′14″E﻿ / ﻿54.46944° СГШ; 18.43722° ИГД﻿ / 54.46944; 18.4372254°28′10″N 18°26′14″E﻿ / ﻿54.46944° СГШ; 18.43722° ИГД﻿ / 54.46944; 18.43722

* Виртуелна турнеја на Гора Донас
Флија
**Флија** или филија — пита која се подготвува на традиционален начин својствен за жителите на Косово. Се подготвува слично како тестото за палачинки, а филот е од кајмак или други млечни производи. Питата под вршникот се пече околу три часа. Филија може да се испече и во шпорет, само е важно тепсијата да се постави високо, веднаш под грејачот.

Се прави така што се замесува тесто од брашно, сол и вода. Тестото се става на претходно загреан подмачкан плех, рамномерно се распоредува и се пече додека не порумени. Секој дел од тестото, кој се реди еден врз друг, се премачкува со филот. Секој слој од тестото се пече посебно, еден по друг, како што се редат.  Флијата се состои од осум слоеви на тесто.

Наводи
------

1. ↑  „Kosovska filija - recept". *Samo lepa sećanja*. 15. 1. 2016. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  „Ukusna pita flija". *www.trt.net.tr*.
3. ↑  ukusa, Stvar (19. 12. 2017). „Flija, kososvski tradicionalni specijalitet (VIDEO/RECEPT)". *stvarukusa*. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)[*мртва врска*]
**Ел Анголо** е резерват за дивеч во северен Перу. Се смета за дел од биосферниот резерват Нороесте, кој ги вклучува националниот парк Серос де Амотапе и националниот резерват Тумбес, како што бил прогласен од УНЕСКО во 1977 година.

Географија
----------

Резерватот Ел Анголо се протега на површина од 65.000 хектари во регионот на Пиура во Перу. Во висина се протега од 200 до 1.200 метри надморска височина.

Клима
-----

Температурите во резерватот се движат помеѓу 15 °C и 39 °C, со дождовна сезона од декември до април. Препорачливо е да се посети областа по завршувањето на сезоната на дождови.

Екологија
---------

### Флора

Резерватот за дивеч Ел Анголо штити дел од сезонски сувиte тропски шуми, загрозен екосистем од кој само 5% е под заштита во Перу. Меѓу растителните видови присутни во областа се: *Albizia multiflora,* *Prosopis pallida,* *Ceiba* *trischistandra*, *Erythrina* *smithiana*, *Cordia lutea*, *Loxopterygium huasango*, *Geoffroea spinosa*, *Eriotheca ruizii*, *Bursera graveolens*, *Cedrela* sp, *Terminalia valverdeae*, *Ficus pertusa*, итн.

### Фауна

Белоопашестиот елен е единственото животно што се смета за дивеч во ова заштитено подрачје. Цицачите заштитени во резерватот вклучуваат: пума, јагуар, мексикански мравојад, гвајакилска верверица, сечуранска лисица, итн.

Меѓу пријавените птици во областа се: андски тинаму, тихоокеански був, кралски мршојадец, врабец, црвеноглав папагал, андскиот кондор, голема бела чапја, јужноамериканска чапја, гулаб, колибри, итн.

Активности
----------

Ловот на трофеи е главната активност, сезоната на лов е од мај до ноември, а единствените животни на дивеч се возрасни машки единки на белоопашест елен. Дозволите за лов мора да бидат координирани со локалниот ловечки клуб кој управува со областа заедно со управниците на паркот.

Други активности во областа се: набљудување птици, планинарење, риболов и научни истражувања.

Наводи
------

1. ↑  „Noroeste". *UNESCO - MAB Biosphere Reserves Directory*. Посетено на 2017-05-17.
2. 1 2 3 4 5 6  „El Angolo - Servicio Nacional de Áreas Naturales Protegidas por el Estado". *www.sernanp.gob.pe* (шпански). Архивирано од изворникот на 2017-05-20. Посетено на 2017-05-12.
3. 1 2  „COTO DE CAZA EL ANGOLO". *Atractivos Turísticos* (шпански). MINCETUR. Архивирано од изворникот на 2018-06-29. Посетено на 2017-05-12.
4. 1 2  „Coto de Caza El Angolo". *BirdLife Data Zone*. Посетено на 2017-05-17.
5. ↑  Merrick, Melissa J.; Koprowski, John L.; Gwinn, R. Nathan (2012-01-25). „Sciurus stramineus (Rodentia: Sciuridae)". *Mammalian Species*. **44**: 44–50. doi:10.1644/894.1. ISSN 0076-3519.
6. ↑  Cossíos, E. Daniel (2010). „Lycalopex sechurae (Carnivora: Canidae)". *Mammalian Species*. **42** (848): 1–6. doi:10.1644/848.1. ISSN 0076-3519.
7. 1 2  Barrio, J.; García-Olaechea, D.; More, A. (2015). „The avifauna of El Angolo Hunting Reserve, north-west Peru: natural history notes". *Bulletin of the British Ornithologists' Club*. **135** (1): 6–20.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница  (шпански)
* Официјална мапа
**Долнолужички** или **долнолужичкосрпски јазик** — јазик кој се зборува во Бранденбург, Германија, во областа околу градот Котбус. Денеска има уште 2.000 луѓе во поодминати години кои го зборуваат овој јазик. Неговата лоша состојба се должи на фактот што повеќе нема деца кои го зборуваат како мајчин. Овој јазик е исто така заштитен и се проучува во Лајпцишкиот институт. Долнолужичкиот, како и горнолужичкиот е присутен во медиумите, радиото, телевизијата, но исто така постои и неделникот „NOWY CASNIK". Културното списание Розхлад објавува статии на долнолужички јазик покрај текстовите на горнолужички јазик 
Проектот ВИТАЈ служи токму ѕа ревитализација на долнолужичкиот и горнолужичкиот јазик.

Фонологија
----------

Фонологијата на долнолужичкиот јазик не е толку приклонета кон таа на германскиот како фонологијата на горнолужичкиот јазик.

Азбука
------

Долнолужичкосрпската азбука се заснова врз латиничното писмо и користи дијакритички знаци.

На долнолужички јазик имаат творено многу писатели. Како најпознати долнолужички писатели ќе ги споменеме: Мина Виткојц, Богумил Швјела, Јуриј Кох, Марјана Домашкојц итн.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со индоевропските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85078668
* GND: 4120286-7
* BNF: cb13318848f (податоци)

 |

 |
**Христо Бучков** бил учител и еден од првите организатори на Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј" и бугарски дипломат.

Животопис
---------

Бучков е роден во 1857 година во градот Кукуш, тогаш во Османлиското Царство, денес Киклис, Грција. Син е на Хаџи Георги Бучков, делегат од Поленинската епархија на Првиот црковно-народен собор во Цариград во 1871 година. Учи во родниот град и во Цариград. Станува егзархиски учител и предава 12 години во различни населени места во Македонија - во Кукуш, Солун, Струмица, Скопје и Воден. Во Кукуш негов ученик е Гоце Делчев. Протеран е во Мала Азија, но подоцна е помилуван со помош на драгоманот на рускиот конзулат во Солун, Наум Спространов.

Од 1879 е учител во рамките на Солунското трикласно училиште и учествува во формирањето на егзархиската машка гимназија, во која предава до 1883 година географија, француски јазик и краснопис. Во 1889 - 1895 година е првиот драгоманин на Бугарското дипломатско агенцијата во Цариград. Во 1895 година се населил во Софија. Автор е на необјавени турско-бугарски и бугарско-турски речник

Наводи
------

1. ↑  Куманов, Милен. „ Македония. Кратък исторически справочник", София, 1993, стр. 36.
**Шандор Вас** (р. 11 август 1946

 во Будимпешта) бил унгарски поранешен ракометар и тренер.

Во 1972 година тој бил дел од унгарскиот тим, кој завршил на осмото место на Олимпискиот турнир. Тој ги одиграл сите шест натпревари и постигнал единаесет голови. Осум години подоцна завршил на четвртото место со унгарскиот тим на Олимпискиот турнир во 1980 година. Тој ги одиграл сите шест натпревари и постигнал 16 гола.

Тој исто така се појавил на две Светски првенства во 1970 и 1974 година, завршувајќи осмо и седмо место.

Вас бил тренер на машката репрезентација на Унгарија помеѓу 1997 и 1999 година.

Награди
-------

* Унгарски ракометар на годината: 1971
* Немзети Бајноксаг Прв стрелец: 1969
**Христо Брашнаров** (Прилеп, 27 декември 1918

) — македонски гинеколог, акушер и учесник во НОБ.

Животопис
---------

Брашнаров е роден на 27 декември 1918 година во Прилеп. Медицинскиот факултет го завршил во Белград во 1946 година. Работел во Битола и во Скопје во 1947, каде што во 1952 година специјализирал гинекологија и бил директор на Средното медицинско училиште. Примариус станал во 1966 година. Како гинеколог работел во Струмица, Прилеп и Скопје (1971–1981), каде што бил началник на Диспанзерот за жени во поликлиниката „Центар".

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **I** (прво. изд.). МАНУ. стр. 207. ISBN 978-608-203-024-1.
**Шефшет Адеми** (албански: *Shefshet Ademi*; Долно Јаболчиште, велешко, 21 април 1963

) — македонски судија, правник и Претседател на Основен суд Велес.

Животопис
---------

Адеми е роден на 21 април 1963 година во с. Долно Јаболчиште, велешко. Основно и средно образование завршил во Струга. Дипломирал на Правниот факултет во Скопје на 29 септември 1986 год. со просечен успех 8,85. Во 1987 година се вработил како приправник, а потоа и стручен соработник во Основен суд на Здружен труд Скопје - одделение Велес, а од 1 јануари 1992 година како Стручен соработник во Основен суд Велес. На 27 јуни 1996 година бил избран за судија во Основен суд Велес и распореден да постапува по кривични предмети спрема полнолетни и малолетни лица. На 22 февруари 2006 година е избран за Претседател на Основен суд Велес, а истовремено и постапува по кривични предмети спрема полнолетни и малолетни лица.

Наводи
------

1. ↑  „ДОСИЕ: МАЛОЛЕТНИЧКИ КРИМИНАЛ ВО МАКЕДОНИЈА". Вест. 1/19/2008. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2009-11-16. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
Граничен камен
**Граница** — линија која во географијата претставува линија помеѓу две политички сушности, како што се држави, области, територии, општини. Границите се поставуваат преку согласност меѓу политичките сушности што ги контролираат односните региони, а создавањето на ваквата согласност се нарекува гранична делимитација.

Некои граници, како меѓуопштинските и границите меѓу регионите во рамките на една држава, се најчесто отворени, и сосема неконтролирани. Други граници се делумно или сосема контролирани, и може да се преминат на граничен премин. Границите може да имаат тампон-зона.

Видови граници
--------------

Целта на Кинескиот Ѕид била да ги запре луѓето и војските од преминување на северната граница на Кина
Според општите одлики, границите може да се:

* „природни" (река, езеро, планина, итн.)
* „политички" (утврден со договор - најкарактеристичен во Сахара Африка)
* „етнички" (помеѓу два или повеќе народи)
* „верски" (помеѓу неколку верски групи)

На државно ниво границите се поделени на:

* „државни" (помеѓу земји)
* „републички" (помеѓу република)
* „провинциски" (помеѓу автономни покраини и други субобјекти)
* „регионални" (помеѓу повеќе региони)
* „опкружувачки" (помеѓу области)
* „општински" (помеѓу општините}))

Во минатото многу граници не биле со јасно определени линии, што денес не е случај. Со цел проверка на границата, како гранични премини се сметаат аеродромите и пристаништата. Повеќето земји имаат своја гранична контрола заради регулирање или забрана на движењето на луѓето, животните и добрата во и надвор од земјата. Според меѓунароните закони, на секоја земја ѝ е дозволено да донесе свои закони и прописи кои треба да се почитуваат за да се помине границата.

На некои гранични премини потребни се документи како пасош и виза, или друг вид на документ, на пример лична карта, за да можат луѓето да ја преминат границата. За пренос на добра преку границата често е потребно да се плати акциза, а за животните што ги пренесуваат луѓето, може да биде побарано да се стават во карантин поради заштита од ширење на заразни болести. Во повеќето земји, забрането е да се внесе нелегална дрога или загрозени животни. Пренесување на добра, животни или луѓе на нелегален начин преку граница се смета за криумчарење. Ако границата се преминува со возило, се проверува осигурувањето и други формалности поврзани со возилото.

На места каде криумчарењето и миграцијата се проблем, се поставуваат огради на границата. Границите меѓу земјите што припаѓаат на Шенген-зоната како и селските делови од канадско-американската граница, речиси да не се обележани.

Поврзано
--------

* Регион
* Област
* Политичка географија
* Тромеѓе

Наводи
------
**Свети Никола Сфранцев** (грчки: *Αγίου Νικολάου του Φραντζή*) — поранешна доцносредновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија, срушена на почетокот на XX век. На нејзино место е изградена зградата на Општина Бер, а таму кајшто бил олтарот е направен мал параклис со истото име.

Местоположба
------------

Црквата се наоѓала во центарот на Бер, малку над другата „Воскресение Христово". Новото параклисче на нејзино место е во северозападниот агол на општинската зграда.

Историја
--------

Црквата првично била манастирска, изградена во средината на XIV век од дедото по мајчина линија на последниот византиски историчар Георги Сфранцес. Како што напишал самиот Сфранцес, при падот на Морејското Деспотство во 1460 г. пред да замине за Крф тој се мислел дали да не замине за Крит или за Бер, каде „наследил убав манастир со името Свети Никола".

Во 1855 година Алфред Делакулонш ја затекол црквата веќе како парохиска. Големиот пожар во Бер во 1862 г. му нанел тешки штети на храмот, но тој бил обновен, според сведоштвото на Георгиос Ламбакис од 1901 г. кој ги опишал личните усилби да го спаси храмот од целосна пропаст. Фотографијата на Ламбакис ја покажува црквата како еднокорабен храм со дрвен покрив и голяма тројна олтарна апсида на исток и изобилни керамопластични украси. Полуразрушениот храм го опишал и Габриел Миле во делото „Грчката школа на византиската архитектура" (*L'École grecque dans l'architecture byzantine*). Во 1908 г. Адолф Штрук го ја затекол црквата оштетна. во уставот на Берската грчка општина од 1912 г. се вели дека храмот е во урнатини како последица од пожар. Урнатините се расчистени и на нивно место е изградена Берската гимназија, подоцна претворена во општинска зграда.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Ανδρούδης, Πασχάλης (2007). „Παρατηρήσεις στον κατεστραμμένο βυζαντινό ναό του Αγίου Νικολάου του Φραντζή στη Βέροια". *Βυζαντινά* (26): 273.
2. ↑  Ανδρούδης, Πασχάλης (2007). „Παρατηρήσεις στον κατεστραμμένο βυζαντινό ναό του Αγίου Νικολάου του Φραντζή στη Βέροια". *Βυζαντινά* (26): 277.
3. ↑  Φραντζής, Γεώργιος. *Χρονικόν, IV* (PDF). стр. 984. τῆ β’ τοῦ Αύγούστου άπεσὢθημεν εἱς Κἑρκυραν, ἒχοντες τὁν σκοπὂν ἒνα ἁπελὢθμεν εἱς τὴν Κρήτην ῆ εἱς τὴν περὶ τὴν Θεσσαλονίκην Βέρροιαν, διὰ τὸ εἲναι κὰκεῖσε καλλίστην μονἡν εἱς δνομα τοῦ ἁγίου Νικολάου. ῆνπερ ὀ τῆς μητρός μου πατἡρ ἁνἡγειρεν ἒκ βάθρων
4. ↑  Delacoulonche, M (1858). *Mémoire adressé à S. Exc. le Ministre de l'Instruction publique, sur le berceau de la puissance Macédonienne, des bords de l'Haliacmon à ceux de l'Axius*. Paris: P. Dupont. стр. 275.
5. 1 2 3  Ανδρούδης, Πασχάλης (2007). „Παρατηρήσεις στον κατεστραμμένο βυζαντινό ναό του Αγίου Νικολάου του Φραντζή στη Βέροια". *Βυζαντινά* (26): 274.
6. ↑  Millet, Gabriel (1916). *L'École grecque dans l'architecture byzantine*. Paris: Ernest Leroux. стр. 263–264.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола Сфранцев" на Ризницата ?
Со сини точки е прикажан графиконот на конвергентната низа {*an*}. И визуелно може да се види дека низата тежи кон нула со растењето на *n*.
**Гранична вредност на низа** или **лимес на низа** на реални броеви {\displaystyle a\_{n}} - точка {\displaystyle a\in \mathbb {R} \cup \{-\infty ,+\infty \}} при што за секоја нејзина околина {\displaystyle U} постои природен број {\displaystyle n\_{0}}, така што {\displaystyle a\_{n}\in U} за сите броеви {\displaystyle n>n\_{0}}, т.е. така што почнувајќи од некој член, сите понатамошни членови на низата ѝ припаѓаат на таа околина.

Дефиниција
----------

{\displaystyle a=\lim \_{n\to \infty }{a\_{n}}\Leftrightarrow (\forall U>0)(\exists n\_{0}\in \mathbb {N} )(\forall n\in \mathbb {N} )n>n\_{0}\Rightarrow a\_{n}\in U}.
### Гранична вредност на конвергентни низи

Покрај општата дефиниција, граничната вредност на конвергентните низи, т.е. за низи {\displaystyle a\_{n}} кои тежат кон некое {\displaystyle a}, каде {\displaystyle a} е конечен број, може да се запише како:

{\displaystyle a=\lim \_{n\to \infty }{a\_{n}}\Leftrightarrow (\forall \epsilon >0)(\exists n\_{0}\in \mathbb {N} )(\forall n\in \mathbb {N} )n>n\_{0}\Rightarrow |a\_{n}-a|<\epsilon .}
### Гранична вредност на дивергентни низи

Покрај општата дефиниција, граничната вредност на дивергентните низи, т.е. за низи {\displaystyle a\_{n}} кои тежат кон некое {\displaystyle a=\pm \infty }, може да се запише како:

{\displaystyle a=\lim \_{n\to \infty }{a\_{n}}\Leftrightarrow (\forall \epsilon >0)(\exists n\_{0}\in \mathbb {N} )(\forall n\in \mathbb {N} )n>n\_{0}\Rightarrow |a\_{n}-a|>\epsilon .}

Кошиева низа
------------

Главна статија: Кошиева низа
 Сините точки го прикажуваат графиконот на Кошиева низа (*xn*), чија вредност се отчитува на „y"-оската. И визуелно може да се види дека низата конвергира кон својата гранична вредност кога *n* расте. Во множеството на реални броеви секоја Кошиева низа е конвергентна.
Кошиевата низа, која го добила името по истакнатиот француски математичар Огистен Луј Коши, е низа на реални броеви xn која е дефинирана на следниов начин: 

{\displaystyle (\forall \epsilon >0)(\exists n\_{0}\in \mathbb {N} )(\forall m,n\in \mathbb {N} )(m,n>n\_{0}\Rightarrow |x\_{m}-x\_{n}|<\epsilon )}.
Кошиевата низа е тесно поврзана со поимот на гранична вредност на низа, бидејќи секоја Кошиева низа конвергира. Ако знаеме дека некоја низа е Кошиева, однапред знаеме дека таа има конечна гранична вредност.

Поврзано
--------

* Портал: Математика

* Гранична вредност на функција
* Низа
* Конвергентност