recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Скелет на Мадагаскарски нилски коњ во музеј во Берлин
**Мадагаскарскиот нилски коњ** (*Hippopotamus lemerlei*) се смета дека изумрел на островот Мадагаскар некаде во 10 век.

Овој вид бил со слична големина како и *Choeropsis liberiensis* и сличен начин на живот, односно живееле повеќе во шумите отколку во реките. Истражувањата на черепот покажуваат сличност со денешните нилски коњи, но и значителни разлики во големината помеѓу единките што укажува на присуство на полов диморфизам. Најголемите единки биле со должина од 6,5 стапки и високи 2,5 стапки. Се смета дека овој вид изумрел пред најмалку 500 години.

Се смета дека нивното изумирање е поврзано со колонизацијата на овој остров од страна на човекот. Сепак не се знае со сигурност дали причина бил човекот или пак климатските промени во тој период. Постојат докази кои укажуваат на тоа дека луѓето и нилските коњи живееле на островот во исто време.

Локалните легенди и усни преданија не упатуваат на тоа дека е можно овие нилски коњи да преживале повеќе отколку што се претпоставува. Според овие легенди тие живееле во поизолираните региони на островот. Постојат и извештаи од 19 век, па дури и од 1970-тите за чудовиште по име „Kilopilopitsofy" кое наликувало на нилски коњ. Сепак не постојат независни докази за овие тврдења.

Наводи
------

1. ↑  (англиски)Harris, J.M. (1991). „Family Hippopotamidae". *Koobi Fora Research Project. Vol. 3. The Fossil Ungulates: Geology, Fossil Artiodactyls and Paleoenvironments*. Clarendon Press, Oxford: 31–85.
2. ↑  (англиски)Oliver, W.L.R. (1995). „Taxonomy and Conservation Status of the Suiformes — an Overview" (PDF). *IBEX Journal of Mountain Ecology*. Архивирано од изворникот (PDF) на 2007-07-05. Посетено на 2008-12-09.
3. ↑  (англиски)„Hippopotamus madagascariensis". *МЗЗП црвена список на загрозени видови*. 2002. Архивирано од изворникот на 2008-09-23. Посетено на 2007-07-04.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Видови од фамилијата нилски коњи |
| --- |
|  |
| Род нилски коњи | нилски коњ  **·**  европски нилски коњ  **·**  критски џуџест нилски коњ  **·**  кипарски џуџест нилски коњ  **·**  малтешки нилски коњ  **·**  сицилијански нилски коњ  **·**  мадагаскарски нилски коњ  **·**  Hippopotamus laloumena  **·**  Hippopotamus gorgops |
|  |
| Род пигмејски нилски коњи | пигмејски нилски коњ  **·**  мадагаскарски пигмејски нилски коњ |

 |

Мадагаскарски нилски коњ
**Мостот на Жепа** (српски: *Most na Žepi*) - расказ на писателот Иво Андриќ.

Содржина
--------

Во текот на четвртата година од својата служба везирот Јусуф паднал како жртва на некои сплетки и зимата ја поминал во затвор. Кога бил ослободен и ја продолжил службата, тој почнал да се сеќава на своето родно село во Босна. Набргу, везирот испратил дарови за селската џамија, изградил чешма пред неа и наредил да се направи мост на утоката на реката Жепа во Дрина. За таа цел, везирот го најмил еден италијански неимар, кој за една година го изградил мостот. На враќањето кон Цариград, Италијанецот умрел, а везирот западнал во мрачни мисли за смислата на животот. Притоа, тој ја одбил понудата на еден поет, кој напишал натпис за мостот на Жепа и така мостот останал без никаков знак.

Осврт кон делото
----------------

Во расказот „Мостот на Жепа", емоционално и спиритуално, Андриќ ја доживува смислата на контрастот меѓу поетската визија на мостот и суровоста на природата, нивниот траен антагонизам. Во овој расказ, кој е болен запис за трагедијата на човечките и уметничките судбини, хармонично се соединети лирскиот поетски дух, мисловноста и артизмот на Андриќ.

Наводи
------

1. ↑  „Most na Žepi", во: Ivo Andrić, *Priča o vezirovom slonu*. Beograd: Rad, 1962, стр. 68-75.
2. ↑  Velibor Gligorić, „Beleška o piscu", во: Ivo Andrić, *Priča o vezirovom slonu*. Beograd: Rad, 1962, стр. 165.
Откупен автомат во супермаркет Алди во Минхен, Германија
**Откупомат** или **откупен автомат** – уред кој прима користена (празна) амбалажа од пијалаци и им враќа пари на корисниците. Автоматите се популарни на места каде има задолжителни закони за рециклирање или одлагање на отпадна амбалажа. На некои места, производителите кои користат таква амбалажа плаќаат надомест во одреден централизиран фонд кој им се распределува на оние кои ја рециклираат амбалажата. Секој вишок во фондот се користи за одржување на чистотата на животната средина. На други места, како во Норвешка, државата го обврзува продавачот да плати за рециклажа на амбалажата, но го остава системот во рацете на приватната индустрија. Во Финска, воспоставена е акциза на амбалажата која не е опфатена со системот за одлагање на амбалажа.

Функционирање
-------------

Видеоклип кој покажува како работи откупомат во Норвешка
Корисникот го става празното шише или конзерва во приемниот отвор. Хоризонталниот приемен систем му овозможува на корисникот да вметнува само една опаковка истовремено. Шишето или конзервата потоа автоматски се врти и се скенира со секаденасочен скенер на универзален производен код (УПК), кој го скенира неговиот УПК. Некои системи го користат обликот на садот, материјалот или други идентификациски параметри за да го идентификуваат садот во податочната база, дополнително или наместо баркодот.

Откако садот е скениран, идентификуван (најдено совпаѓање во податочната база) и определен дека е валиден, истиот се обработува и вообичаено се смачкува (за садовите за еднократна употреба) за да се намали неговата големина, да се избегне течење на течности и да се зголеми складишниот капацитет. Садовите за повеќекратна употреба се собираат и рачно сортираат за да му се вратат на претпријатието кое ги користи за полнење на пијалаци.

Историја
--------

Првиот патент за „Машина за враќање и ракување со шишиња" е поднесен во Соединетите Држави во 1920 година. Првата машина за враќање шишиња била измислена и произведена од Викандерс од Шведска и се користела во доцните 1950-ти години. Во 1962 година, Аге Твајтан дизајнирал напредна автоматска машина за враќање шишиња која ја произведувала неговото претпријатие Артур Твајтан АС.

Наводи
------

1. ↑  „Bottle Bill Resource Guide". *bottlebill.com*. Архивирано од изворникот на 2009-01-07.
2. ↑  Description of use of a reverse vending machine from reVend, UK
3. 1 2 3  „About Reverse Vending Machines". Reverse Vending. Посетено на 2014-09-12. The first patent for a "Empty Container Return and Handling Machine" with a coin return mechanism was filed in America on 13th September 1920 by Elmer M Jones and Sue Walker Vance. [...] The First working Bottle Return Machine was invented and manufactured by "Wicanders" from Sweden used in the late 1950s. [...] In 1962 an advanced Automatic Bottle Return Machine was designed by Aage Tveitan and manufactured in Norway by his company Arthur Tveitan ASA.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Откупомат" на Ризницата ? |
Групата на **магнолии** е фамилија на дикотиледонски растенија опфатени со научното име ***Magnoliaceae***, која го добила своето име по најкарактеристичниот род магнолија. Тоа се дрвенести растенија распоредени во 12 родови и околу 220 видови.

Особености
----------

Фамилијата припаѓа на редот *Magnoliales* кој вклучува повеќе видови со примитивни одлики. Повеќето членови се тропски претставници, иако постојат и неколку видови од умерената зона кои се важни за хортикултурата, како и за добивање на градежни материјали.

Цветните елементи се поредени во спирала на една оска и се нефузирани. Околуцветните ливчиња (перијант) се впечатливо обоени.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85079806
* GND: 4338417-1
* BNF: cb12152398h (податоци)
* NDL: 00567791

 |

 |
Петер Карстен
**Петер Адолф Карстен** (16 февруари 1834 - 22 март 1917) бил фински миколог, најистакнат експерт за габите во Финска во негово време, и познат како „татко на финската микологија".

Карстен е роден во Меримаску во близина на Турку, студирал на Универзитетот во Хелсинки, а потоа се преселил во внатрешноста на Тамела, каде што го поминал најголемиот дел од својот живот предавајќи ботаника и истражувајќи во Земјоделскиот институт Мустиала (сега Земјоделски факултет на Универзитет за применети науки ХАМК ).

Собрал огромна колекција, и со свои напори и со напори на неговите дописници, и именувал околу 200 нови родови и 2.000 нови видови. Во неговите миколошки студии тој интензивно го користел микроскопот и може да се смета за пионер на габичната микроскопија. *Карстенија*, меѓународното списание за микологија објавено од Финското миколошко друштво, е посветено на Карстен.

Почести

Во 1885 година, ботаничарот Елиас Магнус Фрис објави дека Karstenia е род на габи од редот Rhytismatales. Именуван е во чест на Петер Адолф Карстен.

Во 1889 година го објавил Onnia, кој е род на габи од фамилијата Hymenochaetaceae. Името на родот Онија било во чест на Они Александар Карстен (1868-1958), кој бил финец во градината и син на Петер Адолф Карстен.

Во 1969 година, Хари Хармаја ја објави Карстенела која е род на габи од редот Pezizales (од фамилијата Karstenellaceae).

На крајот, Karsteniomyces, кој е род на лихениколозни габи со непозната фамилијарна, редовна и класна поставеност во Ascomycota.[4] Родот бил ограничен од Дејвид Лесли Хоксворт во 1980 година.

Стандардна авторска кратенка P. Karst. се користи за означување на ова лице како автор кога се наведува ботаничко име.

Наводи
------

* Harri Harmaja. „P. A. Karsten". Архивирано од изворникот на 10 May 2006. Посетено на 13 July 2006.

1. ↑  Tuomikoski, Risto (1950). „Paxillus filamentosus Fr. (P. leptopus Fr.) in Finnland gefunden". *Karstenia*. **1**: 76–77. doi:10.29203/ka.1950.6. ISSN 0453-3402.
2. ↑  Burkhardt, Lotte (2022-01-25). *Eine Enzyklopädie zu eponymischen Pflanzennamen: Von Menschen & ihren Pflanzen*. Botanic Garden and Botanical Museum Berlin, Freie Universität Berlin. ISBN 978-3-946292-41-8.
3. ↑  Harmaja, Harri (1969). „Karstenella vernalis Harmaja, a new genus and species of Discomycetes from Finland". *Karstenia*. **9**: 20–22. doi:10.29203/ka.1969.55. ISSN 0453-3402.
4. ↑  Palanisamy, Giri; San gil, Inigo (2010-07-03). „The Global Biodiversity Information Facility (GBIF)". *SciVee*. Посетено на 2022-05-14.
5. ↑  Hawksworth, D.L. (1980-04). „Notes on some fungi occurring on Peltigera, with a key to accepted species". *Transactions of the British Mycological Society*. **74** (2): 363–386. doi:10.1016/s0007-1536(80)80167-7. ISSN 0007-1536. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
Луиз-Аделборг
**Луиз Натали Аделборг** (2 јули 1885 - 9 септември 1971 година) била шведски дизајнер на порцелан и текстилен уметник.

Биографија
----------

Луиз Аделборг е родена во Лудго, округот Седерманланд, Шведска, член на благородното семејство Аделборг. Таа била ќерка на Жакет Де Гир и Ото Еренфрид Аделборг, капетан на шведската армија. Нејзиниот брат Фредрик станал дипломат, а нејзиниот брат Густаф-Ото станал писател.

Дипломирала на Техничкото училиште во Стокхолм, следејќи ги студиските патувања во Италија и Франција. Таа започнала да изложува керамика и везови во 1916 година, а во исто време била избрана како дизајнер на шаблони за фабриката за порцелан Rörstrand. Таа продолжи да работи за нив до 1957 година, развивајќи се во високо почитуван дизајнер познат по „неоценет, но грациозен модернизам". Моделите што таа ги развила се Васе (1923) и Националната служба (околу 1930). Националната служба, подоцна преименувана во Шведска Грејс, има мотив од пченица и била изложена на изложбата во Стокхолм во 1930 година. Шведската Грејс сè уште се произведува и се смета за иконски дизајн.

Таа, исто така, била многу заинтересирана за везење и текстилна уметност. Таа создала голем број текстил со религиозни мотиви за црковна употреба, вклучително и антипендиум за црквата Ридархолм. Таа, исто така, дизајнирала и модели за ткаенини од Алмедал-Далсјофорс.

Делата на Аделборгсе се чуваат во Националниот музеј во Стокхолм. Таа е погребана на северните гробишта надвор од Стокхолм.

Наводи
------

1. ↑  *The Bloomsbury Encyclopedia of Design*. Bloomsbury Publishing Plc. 2016. стр. 172, "Rörstrand, ". doi:10.5040/9781472596154-bed-r054. ISBN 978-1-4725-9615-4.
2. ↑  Hamilton, William (February 3, 2000). „CURRENTS: THE GIFT SHOW; Bringing Back A Swedish Classic". *The New York Times*.
3. ↑  Swengley, Nicole (October 3, 2010). „Style with northern soul; Clean lines and sharp colours keep Scandinavian design at the cutting edge of cool". *The Sunday Telegraph (London)*.

Надворешни врски
----------------

* Louise Adelborg at Digitaltmuseum
„Алегорија со портрет на венецијански сенатор (Алегорија за моралот на земните нешта)", припишана на Тинторето, 1585 година
**Морал** — збир на правила на определено општество или општествена класа за содржината и начинот на меѓусебните односи на луѓето и на човечките заедници. Моралот разликува помеѓу доброто и лошото и претставува правец во филозофијата кој како предмет на изучување ја вклучува етиката, што всушност опишува начин на живеење т.е. став кон животот со свест за дисциплина. Добрите дела се нарекуваат морални и оние личности што така постапуваат луѓето ги ценат како морални. Лошите дела се означуваат како неморални и луѓето ги оценуваат како неморални личности кои така се однесуваат. Моралот е една од најважните одлики на човекот.

Друга дефиција за моралот гласи дека моралот е збирот од постапки со кој се препознава што е добро и така да се однесува, а што е лошо и така да се оценуваат постапките на другите.

Германскиот филозоф Фридрих Ниче го дефинира моралот како „идиосинкразија на декадентите, со позадинска намера да му се одмаздат на животот, и тоа со успех."

Извори и облици на моралот
--------------------------

Моралот има три извори:

* првиот извор е **општеството** (заедницата), што значи дека мнозинството луѓе се сложиле што е добро и така ќе постапуваат.
* вториот извор е **самиот човек** (единката) кој го создава моралот според сопствени идеи и постапки , но и овој морал се оценува во заедницата.
* третиот извор можат да бидат **сознатијата од минатото** и од целиот свет,се мисли на мудростите и изкусувањата од минатото за прашањата на доброто и злото.

Облици на изразување на моралот: моралните судови, правила, вредности, однесување, совест, карактер и должностите.

Германскиот филозоф Фридрих Ниче бил остар критичар на христијанскиот морал, кој долго време доминирал во западната цивилизација. Според него, христијанскиот морал бил „Кирка на сите мислители" кои „биле во негова служба"; дека тој е „најлош облик на волјата за лажење" и дека тој го расипал човештвото.

Наводи
------

1. ↑  Фридрих Ниче, *Ecce Homo (Ево човека) – Како постајеш, шта си*. Сарајево: Издање И. Ђ. Ђурђевића, 1918, стр. 162.
2. ↑  Фридрих Ниче, *Ecce Homo (Ево човека) – Како постајеш, шта си*. Сарајево: Издање И. Ђ. Ђурђевића, 1918, стр. 159.
3. ↑  Фридрих Ниче, *Ecce Homo (Ево човека) – Како постајеш, шта си*. Сарајево: Издање И. Ђ. Ђурђевића, 1918, стр. 160.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за етиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4040222-8
* NDL: 00561731
* NKC: ph115354

 |

 |
Мор Тан
**Мор Тан** (19 јуни 1828-11 март 1899) бил унгарски сликар,брат на познатиот хемичар Карол Тан.

Животопис
---------

Роден во Обесче (денес Бечеј, Србија ), гимназијата ја завршил во Калоча, а во Пешта завршил филозофија и право, бил ученик на унгарскиот сликар Миклош Барабаша кој го следел бидермајеровиот стил кој бил во мода во првата половина на 19 век.

Студиите ги прекинал за да учествува во унгарската револуција (1848-1849 година) каде направил голем број на слики и скици. Но заради болести не можел да продолжи да служи во унгарската војска, па затоа решил да се занимава со сликарството сериозно. Подоцна студирал и во Италија и Виена, покрај неговата соработка со слични познати сликари во својата татковина. Тој работел во реалистичен - пред- импресионистички стил. Неговите предмети се претежно историски настани и портрети, но исто така и митолошки или фантастични теми. Тој сликал фрески кои украсуваат неколку истакнати јавни згради во Будимпешта.

Мор Тан, исто така, ја дизајнирал првата унгарска поштенска марка во 1848 година, но никогаш не била употребена, бидејќи Унгарија останала дел од Австриската Империја во тоа време, по Унгарската револуција од 1848 година. Тан починал во Трст во 1899 година. 

* Млада жена која носи обетка за обновување , 1886 (приватна колекција)Млада жена која носи обетка за обновување , 1886 (приватна колекција)
* Празник на Атила од Мор Тан (1870), во Унгарската национална галерија , БудимпештаПразник на Атила од Мор Тан (1870), во Унгарската национална галерија , Будимпешта
* Портрет на Ágnes Rosty (1865)Портрет на Ágnes Rosty (1865)
* Поштенска марка дизајн, 1848Поштенска марка дизајн, 1848

Наводи
------

1. ↑  Visnyovszki, Gábor (1996). *Stamps*. Budapest: Állami Nyomda. стр. 85.

Надворешни врски
----------------

* Мор Тан на Ризницата ?
|  |
| --- |
|  |
| 
Статијава е дел од серијатаКинеска кујна |
| Регионални кујниЧетири големи традиции

кантонска •  сечуанска •  хуаијаншка •  шандуншка 
Осум големи традиции
 анхуејска •  кантонска •  сечуанска •  фуџиенска •  хунанска •  џеџианшка •  џангсуанска •  шандуншка 
Пекинг и околината
 пекиншка •  царска •  аристократска •  тјенџинска 
Други регионални варијанти

гујџоуанска •  јинанска  •  макајска •  манџурска •  североисточна •  сјинџаншка •  тајванска  •  тибетска •  хајнанска •  хаканска •  хенанска •  хонгконшка •  хубејска •  чаоџоуанска •  џангсјиска •  шангајска •  шансјиска •  шенсјиска |
| Во други земји

американска •  бурманска •  индиска •  индонезиска •  јапонска •  канадска •  карипска •  корејска •  малезиска •  пакистанска •  перуанска •  филипинска
 |
| Верски кујнибудистичка •  исламска |
| Состојки и видови јадењаглавни јадења •  десерти •  тестенини |
| Готвењеприпржување •  двојно барење •  црвено динстање |
| ПоврзаноКинески ресторани во Македонија |
|  Портал „Кина" |
| * п
* р
* у
 |

**Маоцај** (кинески: 冒菜; пинјин: màocài) ― кинеско јадење слично на чорба кое потекнува од кинескиот град Ченгду, во Сичуан, НР Кина. Составен е од разновиден зеленчук, како и месо и/или риба во залиха направена од мала сос. Иако е сличен на стиловите на жешкото тенџере вообичаено во овој регион, неговата главна разлика лежи во фактот што состојките се веќе сварени кога се служат, па оттука не се крчка на масата.

 Маоцај.
 Суров зеленчук и месо да се изберат во ресторан за маоцај

Општи состојки
--------------

Иако има големи варијации во состојките што се користат во маоцајите, обично се вклучени кој било од следниве зеленчуци: корен од лотос, парчиња компир, кинеска зелка, краставица, зимска диња, карфиол, дрво уво, еноки, буковка, алги, никулци од бамбус, тофу, јуба, зеле од грав, како и фиде од ориз и целофан тестенини направени од штирак од сладок компир.

Месата што најчесто се среќаваат се говедско, свинско и јагнешко месо, иако може да се користат и други меса и поспецифични парчиња.

Подготовка
----------

Името маоцај е изведено од глаголот мао (кинески: ; ченгдунски дијалект: /mau˨˩˧/) што на сечуанско мандарински се однесува на бланширање на состојките во цедалка во топла вода со постојано движење на цедалката нагоре и надолу. Ова претходно варење на состојките пред потопување во густинот го издвојува од повеќето видови топло тенџере.

Наводи
------

1. ↑  „mao cai - hotpot for one". *DoChengdu*. Архивирано од изворникот на 2022-02-06. Посетено на 6 февруари 2022.
**Мара Угриновска - Гина** (Маврово, Гостиварско,  1916
 - Буковиќ (планина), Кичевско, 1 октомври 1943

) — прва македонска партизанка од мавровско, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Основното училиште го завршила во родното село. По завршувањето на основното училиште, заминала кај својата сестра во Велес, а потоа заедно со неа се селеле во Штип, Приштина и Скопје, поради селидбите таа не можела редовно да се школува. Престојувајќи во различни места на Македонија и Косово, имала можност да се запознае со повеќе напредни младинци кои извршиле одредено позитивно влијание. Токму како резултат на тоа, таа се запознала со напредното младинско движење, кое влијаело врз формирањето на нејзината личност, односно нејзината еманципација како младинка и жена. Таа во Маврово како со облеката, однесувањето, исто така и со своите погледи, ја сметале дека е пример за еманципирана младинка.

Втора светска војна
-------------------

Биста на Мара Угриновска - првата македонска партизанка од Мавровскиот крај.
Спомен плоча на загинатите мавровски партизани и цивилни лица, меѓу кои и Мара Угриновска.
Во Маврово се вратила непосредно по капитулацијата на кралска Југославија. Мавровската партиска организација веднаш ја прифатила во младинската и СКОЈ-евската организација и за кусо време станала една од најактивните младинки - жени. Бидејќи речиси целата нејзина куќа активно соработувала со НОБ, посебно нејзиниот брат Росе и снаата Милица, не ѝ било тешко да ги изрази сите свои способности во пропагирањето на НОБ и во одредени конкретни акции: собирање храна, облека, чување илегалци и слични активности. По директива на партиската организација во Мавровско, таа без резерва и двоумење во текот на мај 1943 година заминала во партизани. Всушност, таа е и првата партизанка во Мавровско. Нејзиното приклучување во партизани позитивно одекнало во селото, посебно кај младинките. Се до нејзината смрт, односно до 1 октомври 1943 година, учествувала во сите акции и борби на одредот. Инаку таа била запаметена како дисциплиниран, примерен и храбар борец. Нејзината храброст особено дошла до израз непосредно пред смртта во борбите на Буковиќ. Кога на Буковиќ партизанските единици биле опколени од балистичките банди на Џемо и Мефаил, таа се нашла во една група партизани што исто така била опколена и која требало да ја штити остапницата. Во тој миг, таа изразила неверојатна храброст заедно со партизанката Олга Мицеска. Додека Мара постојано пукала и фрлала бомби врз балистите, Олга со кундакот се нафрлила на еден балист. По нерамната борба Мара била покосена од непријателските куршуми, потоа балистите парче по парче ја сечеле, како што непосредно потоа изјавиле во нејзината куќа. Тоа го сториле бидејки им убила повеќе балисти.

Една улица во Гостивар е именувана по неа.

Наводи
------

1. 1 2 3  Синадиновски, Јаким; Груевски, Зоге (1976). *Трите мавровски села*. Скопје: Заедница на научните дејности. стр. 251–252.
2. ↑  „Mara Ugrinova Street - Gostivar". *wikimapia.org*. Посетено на 2022-12-02.

Надворешни врски
----------------

Годишнина од загинувањето на Мирко Милески и неговите соборци на Буковиќ
Спомен обележје од НОВ, во селото Кленоец на кое е испишано името на Мара Билбилоска
**Мара Рафева Билбилоска** ( 1920
 во Кленоец, Кичевско — 6 октомври 1943

 во Кленоец, Кичевско) — поддржувач на македонските партизани, активист во НОВ.

Животопис
---------

Израснала во селско работничко семејство. Како младинка била вклучена во воспитните групи во селото. Го помагала ослободителното движење и извршувала партиски задачи. При извршувањето на една таква задача во селото, била убиена од балистите на 6 октомври 1943 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 42.
Во компјутерското мрежно поврзување, **мрежниот сервис или услуга** е апликација што се извршува во мрежниот слој на апликација и погоре, што обезбедува складирање на податоци, манипулации, презентација, комуникација или друга можност, која често се спроведува со помош на клиент-опслужувач или корисник на корисник, заснована на мрежни протоколи за апликацискиот слој.

Секоја услуга обично се обезбедува од опслужувачката компонента што работи на еден или повеќе компјутери (честопати посветен опслужувачки компјутер што нуди повеќе услуги) и се пристапува преку мрежа од компонентите на клиентот што работат на други уреди. Како и да е, компонентите на клиентот и опслужувачот можат да работат со иста машина.

Клиентите и опслужувачите често имаат кориснички посредник, а понекогаш и друг хардвер поврзан со него.

Примери
-------

Наводи
------

1. ↑  „Network Service". *SDxCentral*. 12 June 2015. Архивирано од изворникот (html) на 12 June 2015. Посетено на 4 August 2019. Network Service – a capability that facilitates a network operation. It typically is provided by a server (which can be running one or more services), based on network protocols running at the application layer in the Open Systems Interconnection (OSI) model of the network.
**Мрморец** или **тритон** (лат. *Triturus*) — род од редот опашестите водоземци (*Caudata*; *Urodela*), кои се помали од дождовниците (*Salamandra*). Во времето на парењето, мажјакот развива кожен набор на грбната страна, кој може да помине и на опашката, по што јасно се разликува од женката. Некои видови живеат постојано во вода, а други само при парењето и полагањето на јајца, а потоа се повлекуваат на копно, каде што и презимуваат.

Кај нас живеат 4 видови мрморци, и тоа се: 

* планински мрморец (*Triturus alpestris*),
* македонски мрморец (*Triturus carnifex macedonicus*),
* балкански мрморец (*Triturus karelinii*) и
* мал мрморец (*Triturus vulgaris*)

Извор
-----

*Македонска Енциклопедија*. Скопје, Македонија: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 1511. ISBN 978-608-203-023-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Водокулата — обележје на Манхајм.
**Манхајм** (германски: *Mannheim*) — град во Германија. Со 307.640 жители, тој е вториот најголем град во сојузната држава Баден-Виртемберг, по престолнината Штутгарт.

Манхајм се наоѓа на местото каде се спојуваат реките Рајна и Некар, во северозападниот агол на Баден-Виртемберг. Рајна го дели Манхајм од Лудвигсхафен, град во Рајнската област-Пфалц. Хесенската граница е северно од градот. Манхајм е најголемиот град во областа Рајна-Некар која брои околу 2,4 милиони жители.

Симболот на Манхајм е водокулатата (Васертурм), сместена во централното градско подрачје.

Занимливости
------------

* Во 1886 год, Карл Бенц го претставува првото наменско моторно возило „Benz Patent-Motorwagen" на улицата Рингштрасе во овој град.

Наводи
------

1. ↑  *Bertha Benz Memorial Route*

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Баден-Виртемберг е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 3003150085875315060000
* LCCN: n79142598
* GND: 4037372-1
* SUDOC: 129467944
* BNF: cb11963140b (податоци)
* NKC: ge129954

 |

 |
**Милорад Мажиќ** (српски: *Милорад Мажић*; р. 23 март 1973

 во Врбас) — фудбалски судија од Србија.

Роден е на 23 март 1973 година во Врбас. Кариерата како фудбалски судија ја започнал во 2006 година како судија во првата српска лига, а под знакот на фудбалската организација ФИФА е од 2009 година. Како елитен судија на УЕФА е делегиран во 2012 година, бидејќи две години по ред бил судија од категорија еден. Ги судел натпреварите за квалификациите на Светското првенство во Бразил 2014 година, Лига Европа и Лигата на шампионите.

Тој ја сподели правдата во финалето на Купот на Конфедерации 2017 година меѓу Германија и Чиле, а исто така беше и арбитар во финалето на Европскиот суперкуп 2016 година помеѓу Реал Мадрид и Севиља. На 29 март 2018 година, ФИФА го назначи Мазиќ да му суди на СП 2018, заедно со помошниците на судиите Милован Ристиќ и Далибор Ђурѓевиќ, кои го следат од 2012 година.

Европскиот фудбалски сојуз (УЕФА) објави дека Мазиќ ќе му суди на финалето на Лигата на шампионите на 26.05.2018 година во Киев меѓу Реал Мадрид и Ливерпул.

Во 2019 година, тој го напушти српскиот фудбал и отиде на проба професионално за Кинеската фудбалска асоцијација (ЦФА) во 2019 година да биде избран за најдобар судија на кинеската Суперлига истата година, со што стана првиот странец што го освои ова признание.

Наводи
------

1. ↑  „Профил". Архивирано од изворникот на 2011-09-22. Посетено на 2017-03-10.
2. ↑  „Wayback Machine" (PDF). *web.archive.org*. 2018-03-30. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-03-30. Посетено на 2020-04-30.
3. ↑  „Mažić sudi finale Lige šampiona!". *B92.net* (српски). Посетено на 2020-04-30.
4. ↑  „Mažić najbolji sudija u kineskoj Superligi". *N1 Srbija* (српски). Архивирано од изворникот на 2019-12-09. Посетено на 2020-04-30.

* Портал: Фудбал
**Петре Ламбев Аврамоски** (30 мај 1921 во Куратица, Охридско — 20 април 1945 во Славонска Пожега, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Петре Ламбев Аврамоски е роден на 30 мај 1921 година во селото Куратица. Кон НОБ пристапува во ноември 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада, 2 чета, 1 баталјон, загинува кај Славонска Пожега, на 20 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Петре Наковски** — македонски романописец и преведувач.

Животопис
---------

Наковски е роден на 17 јули 1937

 година во с. Крчишта, Костурско, Егејска Македонија. Педагошки лицеј завршил во Полска, а Филолошки факултет во Скопје. Докторирал на Институтот за политички науки на Вроцлавскиот универзитет во Полска. Бил новинар во весниците „Вечер" и „Нова Македонија". Работел во Министерството за надворешни работи на Република Македонија. Бил амбасадор на Република Македонија во Република Полска. Член на ДПМ од 1989 година. Автор е на книгите: Постела за чемерните (роман, 1985), Македонски деца во Полска 1948-1968 (докторски труд, 1987), И каменот е земја (роман, 1988). Добитник е на наградите: „Златно перо", Награда на полските автори и полските одликувања: „Златен медал за заслуги за полската култура" и „Златен орден на командоријата".

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |



1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 172.
Мостот кај Андау денес
Мостот кај Андау погледнат од Унгарија кон Австрија
Позадина за филмот „*Носачот III*"
**Мостот кај Андау** (германски: *Brücke von Andau*; унгарски: *Andaui-híd* или *Mosontarcsai-hid*) — мал мост над каналот Ајнзер, дел од границата помеѓу Австрија и Унгарија. Се наоѓа близу селото Андау (Градиште, Австрија).

Историја
--------

Со почетокот на немирите во летото 1956 година, сè повеќе Унгарци бегаа на запад преку границата со Австрија. Иако беше само мал дрвен мост преку мал канал, мостот кај Андау бил бегалска рута за околу 70.000 Унгарци во текот на Унгарската револуција.

По преминот на границата, бегалците морале да пешачат девет километри, „Патот на слободата" (*Fluchtstrasse*), до селото Андау, каде биле пречекувани со големо гостопримство од жителите на Андау и околните села.

На 21 ноември 1956 година, мостот бил срушен од советските трупи.

Денес
-----

Во 1996 година, на 40-годишнината од Унгарската револуција, мостот бил повторно обновен како симбол на толеранцијата и помошта. Со заедничка акција на австриската и унгарската војска, бил заменет стариот мост, кој бил изграден од селаните за сообраќајни цели. Во исто време, „Патот на слободата" бил користен за отворена изложба со наслов „Патот на маките", прикажувајќи околу деведесет скулптури и други уметнички дела на унгарски и австриски уметници.

Книжевност и филм
-----------------

Како симбол на слобода, мостот не добил слава само со книгата *„Мостот кај Андау* од Џејмс Миченер (1957), но исто така станал светски познат споменик. Мостот кај Андау е исто така тема во *Носачот III*, австриски филм кој ја обработува Унгарската револуција на малку хумористичен начин.

Поврзано
--------

* Мостот кај Андау (книга)
* Андау
* Унгарска револуција од 1956

Надворешни врски
----------------

* Мостот кај Андау на Ризницата ?
* *Der Bockerer III* на IMDB
* *The Bridge At Andau* на Amazon
* Фотографии од мостот и околината Архивирано на 14 јануари 2005 г.

Координати: 47°42′30″N 17°04′08″E﻿ / ﻿47.70833° СГШ; 17.06889° ИГД﻿ / 47.70833; 17.06889
**Мост на демократијата** — мост на реката Вардар во Гостивар. Мостот е долг 42 метри и широк 20 метри. Тој е најнов мост на реката Вардар во Гостивар, кој започнал да се гради во 2016 и бил пуштен во употреба во 2017 година. Инфраструктурниот објект се состои од четири коловозни ленти, велосипедски патеки и тротоари. Со мостот сообраќајно се поврзува западниот дел на Гостивар со населбата Дутлок, селата Горна и Долна Бањица и населените места кои се на десната страна на реката Вардар.

Наводи
------

1. 1 2  „Гостивар со „Мост на демократијата" го премости Вардар". *Build.mk*. Архивирано од изворникот на 2017-09-09. Посетено на 10 март 2019.
2. 1 2  „Пуштени во употреба „Мостот на демократијата" и нова улица во Гостивар". *Сител телевизија*. 13 април 2017. Посетено на 10 март 2019.
**Петре Блажевски** (Леуново, Гостиварско,  1927
 - Сремски фронт, Независна Држава Хрватска  1945
) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Споменик на борците за слобода и жртвите на фашизмот од Леуново, меѓу кои е и името на Петре Блажевски.
По примерот на својот постар брат (Трпе), Петре иако мoшнe млад, уште како дете, учествувал во активноста на младинската организација во Леуново. За да покаже дека и тој може да придонесе, земал задачи што ги надминувале неговите можности. Многу пати пренесувал разни информации, материјали и илегалци. Станал мошне активен младинец и курир. Се повеќе растела неговата нетрпеливост да стане партизан. Таа желба подоцна му била остварена и тој станал борец. Во борбите на Сува Гора (Сремски фронт), бил тешко ранет и по извесно време им подлегнал на раните.

Поврзано
--------

* Трпе Блажевски

Наводи
------

1. 1 2  Синадиновски, Јаким; Груевски, Зоге (1976). *Трите мавровски села*. Скопје: Заедница на научните дејности. стр. 270.
**Мостот на слободата** (српски -*Мост слободе* или *Most slobode*) е висечки мост на реката Дунав во градот Нови Сад, Србија. Мостот бил изграден во 1981 и уништен за време на НАТО бомбардирањето на 4 април, 1999. Тој беше повторно изграден во периодот 2003-2005 и реотворен на 7 октомври 2005. Мостот го дизајнирал Никола Хајдин.

Надворешни врски
----------------

* Мостови во Нови Сад Архивирано на 10 април 2008 г. (српски)
* Мостови во Нови Сад (унгарски)

 *Оваа статија за мост е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

Мостот на Слободата: поглед од левата страна
Координати:  45°13′58″N, 19°50′56″E
**Петре Цветанов Димоски** ( 1912
 во Мало Црско, Кичевско —  1944

 во Радолишта, Струшко) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Спомен обележје на сите борци од Мало и Големо Црско, меѓу кои е ѝ името на Петре Димоски.

Животопис
---------

Некое време работел во Кичево како угостителски работник. Воен рок служел во старата југословенска војска, а во 1944 година се приклучил во единиците на НОВ на Македонија и бил борец во Првата македонска бригада. Со Бригадата учествувал во завршните борби за ослободувањето на Западна Македонија. Во ноември 1944 година, во борбите со Германците за ослободувањето на Струга, загинал во селото Радолишта, Струшко.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 53.
Во старогрчката митологија, **Морос** (грчки: *Μόρος*), е персонификација на несреќата, проклетството, кој ги носи смртниците до нивната неизбежна судбина - смртта.

Според Хесиод, кога титанот Крон го осакатил својот татко Уран, и му ја презел власта, Никта многу се разлутила и од бес го родила, по пат на партеногенеза Морос и неговите браќа и сестри: Мом (вината, критиката), Танат (смртта), Хипнос (сонот), Харон, Онеирите (сништата), Хесперидите (вечерите), Керите (насилната смрт), Мојрите (судбината), Немезида (одмаздата), Апата (измамата), Филота (дружењето, нежноста), Герас (староста) и Ерида (караницата, раздорот).

Наводи
------

1. ↑  „MORUS & OLETHRUS : Greek god or spirit of doom & day of death ; mythology : MOROS & OLETHROS". Посетено на 2009-02-15.
2. ↑  „Greek Gods and Goddesses". Архивирано од изворникот на 2009-02-03. Посетено на 2009-02-15.
3. ↑  „Moros". Архивирано од изворникот на 2009-03-12. Посетено на 2009-02-15.
4. ↑  „Greek Mythology: Personification". Архивирано од изворникот на 2007-06-27. Посетено на 15 February 2009.
5. ↑  Хесиод „Теогонија"
**Петре Филиповски** (прекар: ***Гарката***) роден во село Гари, Дебарско во 1780-тите, починал во Крушево во  1854
, бил еден од најистакнатите претставници на мијачката (дебарската) резба, кој потекнува од родот Филиповци од с. Гари во Мала Река. Патот на неговата наобразба и обука во резбарскиот занает се истражува врз основа на семејни преданија и стилска анализа на бројни иконостаси на територијата на Света Гора, Грција, Албанија и Македонија во текот на XVIII век и раниот XIX век. Одликите на неговата работа 

> „нагласено присуство на човечки, растителни и животински фигури обликувани во згуснат простор, со скусени пропорции, како и специфичната архитектоника на иконостасите што ги изработил"
> 
> 
> 

 се препознаваат во постарите резби на епирските зографи, распространети најмногу во северозападна Грција, во Албанија и во Македонија во 18 век. Со сигурност се знае дека дело на неговата тајфа се иконостасите во црквата на: 

* Лесновскиот манастир (1814),
* црква „Св. Спас" - Скопје (1824),
* црква „Св. Ѓорѓи" - Призрен (1829) и
* Бигорскиот манастир (1835).

Се смета дека соработувал при изведбата на иконостасот во црква „Св. Богородица" - Скопје (околу 1840), во Рилскиот манастир (1841-1842), во црква „Св. Благовештение" - Прилеп (по 1838). Последното остварување бил иконостасот во црква „Св. Никола" - Крушево, која била запалена во 1903.

Родослов
--------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | Филип |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | Иван Филипов |   | Петре Филиповски - Гарката |   | Марко Филиповски |   |   |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |   | Дојчин Иванов |   | Стојана Иванова |   |   |   |   |   | Секул Марков |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
| Велјан Дојчинов |   | Ѓорѓи Дојчинов |   | Иван Дојчинов |   | Елена |   | Алексо Мирчев |   | Матеј Секулов |   | Марко Секулов |   | Ѓорѓи Секулов |
|   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   | Лазар Алексиев |   | Нестор Алексиев |   |   |   |   |   |   |   |   |   | Петар Ѓорѓиев |
|

Извор
-----

* *Македонска Енциклопедија*. Скопје, Македонија: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 337. ISBN 978-608-203-023-4.
**Летот на шаторските крила** е книга од авторот Мирослав Спироски од 2008 година, во издание на Аквариус пет Скопје. Во книгата се содржани 11 поглавја, вклучувајќи ги поговорот и биографијата на авторот. Книгата е посветена на студентските протести од 1997 година, на политичкото досие Марта, како и на активноста на Филип Петровски во тој период.

Содржина
--------

Книгата е поделена на следниве поглавја:

* Гревот на сенките
* Времето на мимозите
* Обид за изместување на патриотизмот
* Белешките
* Продолжена агонија
* Големата заблуда
* Загубена битка
* Спреени зла
* Добиена битка
* Поговор
* Биографија на Мирослав Спироски

Во книгата се вметнати фотографии и документи од приватната архива на Фили Петровски, меѓу кои се наоѓаат неколку страници од досието Марта. 

„*Затоа секогаш летот на младите луѓе во животот посебно инспирира. Та, дури да е и со шаторски крила. Но, тоа очигледно не важи за сите. Да не заборавиме дека сме опкружени и со надежници за кои времево во кое битисуваме е некое чудно, та и пречудно... Да, ова е ново време и се вика сегашност...*"

Наводи
------

1. ↑  Мирослав Спироски: „Летот на шаторските крила", издание на Аквариус пет, Скопје 2008, стр. 36.

Надворешни врски
----------------

* Напис за книгата
**Методија Ивановски - Менде** (роден на 14 мај 1929

 година во Битола - починал на 1 јануари 1995

 година во Скопје) — македонски сликар и сценограф.

Животопис
---------

Томислав Ивановски е роден на 14 мај 1929

 година во Битола. Завршил Ликовна школа и Педагошката академија во Скопје и студирал на Ликовната академија во Загреб. Работел како наставник во родниот град. Бил член на ДЛУМ (1952) и негов претседател (1988–1989), член на ДЛУПУМ, еден од основачите на групата „ВДИСТ" (1955) и на Уметничката галерија во Битола. 

Се занимавал со театарска, телевизиска и филмска сценографија (од 1967). Имал студиски престои во Братислава, Париз, Прага, Рим и Њујорк. Реализирал дваесетина самостојни ликовни изложби (Битола, Скопје, Загреб и Њујорк) и учествувал на голем број групни изложби. Во неговото творештво нашле одраз традицијата, фолклорот, ранохристијанската и византиската архитектура и уметност.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Ивановски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 589. Text "series
" ignored (help)
**Награда „Петре М. Андреевски"** — книжевна награда од Фондацијата „Рамковски" која се доделувала за најдобар роман на републичко ниво.

Наградата била востановена во 2007, една година по смртта на големиот македонски писател Петре М. Андреевски и траела сè до згаснувањето на Фондацијата.

Прв добитник на наградата бил Кире Илиевски со романот „Мемоарите на Алберт Ајнштајн", а последен Стефан Марковски, кој во 2009-та ја добил наградата на свои 18 години со романот „Еднонасочно".

Наводи
------

1. ↑  Словенија, IZUM-Институт за информациски науки, Марибор. „Мемоарите на Алберт Ајнштајн :: COBISS+". *plus.mk.cobiss.net*. Архивирано од изворникот на 2021-12-24. Посетено на 2021-12-24.
2. ↑  Словенија, IZUM-Институт за информациски науки, Марибор. „Еднонасочно :: COBISS+". *plus.mk.cobiss.net*. Архивирано од изворникот на 2021-12-24. Посетено на 2021-12-24.
3. ↑  „Романот „Еднонасочно", добитник на наградaта Петре М. Андреевски за 2009, промовиран во Гевгелија". *IDIVIDI*. Посетено на 2021-12-24.
Метузалемова корија, Ињовска национална шума, Калифорнија, САД
**Метузалем** (англ. *Methuselah*) (проценето `ртење: 2832 п.н.е.) е примерок на долговечен бор (*Pinus longaeva*) кој е наоѓа во Белите Планини во Калифорнија. Дрвото било старо 4.789 години кога било испитано во 1957 од Шулман и Харлан. Ова е најстариот неклонски жив организам со старост од 4842 години (во 2011), и најстарото самостојно дрво на светот. Именувано е по Метузалем, библискиот лик за кој се вели дека живеел 969 години. Ова дрво се наоѓа во таканаречената „Шума на древните" (*Forest of Ancients*), поточно во Метузалемовиот корија на надморска височина од 2.900–3.000 м. Неговата точна местоположба с држи во тајна за истото да може да се зачува од вандализам; горенаведените координати се однесуваат на туристичкиот центар „Метузалемова корија".

Поврзано
--------

* Список на најстари дрва
* Список на славни дрва

Наводи
------

1. ↑  База на податоци за Голосемениците: *Pinus longaeva* (англиски)
2. ↑  Информации и инсерти од документарец (англиски)
3. ↑  База на податоци за Голсемениците (15 март 2007). „*Pinus longaeva*". Посетено на 20 јуни 2008. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
4. ↑  Метузалемова прошетка. Шумарска служба на САД / Источносиерско интерпретациско здружение.

Координати: 37°23′07″N 118°10′38″W﻿ / ﻿37.38528° СГШ; 118.17722° ЗГД﻿ / 37.38528; -118.17722

Надворешни врски
----------------

* Примерок на Шведска смрека, можеби најстарото дрво на светот - Ројтерс, 11 април 2008 (англиски)
Мотика со полукружeн лист
 Холандска мотика за плевење
 Мотика и прашалка на ист држач
**Мотиката** служи за фина обработка на земјиштето со рачно замавнување, ама мотиката може да послужи и при основна обработка на лесно обработлива земја.

Типови алатки за обработка на земјата
-------------------------------------

Денес во светот постои голем број типови на алатки за обработка на земја со замавнување.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мотика" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85061359
* GND: 4602384-7
* NDL: 00567079

 |

 |
**Петре Б. Христовски** ( 1924
 во Булачани, Скопско — 16 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Есента 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, во чиј состав водел крвави борби против балистичките банди во Скопска Црна Гора и против Германците во борбите за ослободување на Скопје. Борбата против балистите ја продолжил на Косово, до конечното нивно уништување. Потоа учествувал и во завршните операции за ослободување на Југославија. По пробивот на Сремскиот фронт, ја продолжил борбата против непријателот. На 16 април 1945 година храбро загинал, во големата борба за ослободување на Врпоље.

Поврзано
--------

* Коста Христовски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 158. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)