recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Хикару Накамура** (јапонски: 中村光, англиски: *Hikaru Nakamura*) е американски шахист, стример, велемајстор (2003), петкратен шампион на САД (2004/2005, 2009, 2012, 2015, 2019), еден од водечките шахисти во светот. Од 2022 г. е Светски шампион во шах Фишер. Родителите на Накамура, татко Јапонец и мајка Американка, се преселиле со својот син во САД две години по неговото раѓање. Хикару почнал да игра шах на 7-годишна возраст под водство на неговиот очув, познатиот американски шаховски тренер Сунил Верамантри. Три години подоцна, на возраст од 10 години и 79 дена, Накамура станал најмладиот мајстор на Американската шаховска федерација во историјата, а на возраст од 15 години и 79 дена ја добил титулата меѓународен велемајстор на ФИДЕ, соборувајќи го рекордот за американски шахисти претходно поставен од Роберт Фишер.

fss
---

Во 2018 г. Хикару Накамура започнал да се појавува на платформата Twitch под корисничкото име „GMHikaru". Тој игра брз шах против велемајстори, други стримери и гледачи што плаќаат за да се претплатат на неговиот канал. Во 2020 г. за време на пандемијата КОВИД-19, шахот станал значително попопуларен на Twitch, а Хикару стекнал широка слава. Публиката на неговиот канал се зголемила десеткратно помеѓу февруари и јуни 2020 г. На 27 август 2020 г. Накамура потпишал шестцифрен договор со организацијата за киберспортови Team SoloMid (TSM), што го прави еден од првите шахисти што се приклучил на екипа за киберспортови. На 14 февруари 2021 г. Накамура достигнал еден милион претплатници на неговиот канал на Twitch, GMHikaru.

Накамура има и канал на Youtube наречен „GMHikaru". На 5 мај 2021 г. Хикару достигнал еден милион претплатници на својот канал на Youtube.

Наводи
------

1. ↑  „Chess - Twitch Statistics and Charts". *TwitchTracker* (англиски). Архивирано од изворникот на 2021-04-25. Посетено на 2021-05-29. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
2. ↑  „GMHikaru - Streamer Overview & Stats". *TwitchTracker* (англиски). Архивирано од изворникот на 2021-06-02. Посетено на 2021-05-29. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
3. ↑  Nick Statt (2020-08-27). „Esports giant TSM signs Hikaru Nakamura, its first pro chess player". *The Verge* (англиски). Архивирано од изворникот на 2021-04-20. Посетено на 2021-05-29. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
4. ↑  Имеется ввиду сумму в долларах
5. ↑  „GMHikaru". *Twitch*. Архивирано од изворникот на 2021-06-02. Посетено на 2021-05-29. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
6. ↑  „GMHikaru's YouTube Stats (Summary Profile) - Social Blade Stats". *socialblade.com*. Архивирано од изворникот на 2021-06-02. Посетено на 2021-05-29. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хикару Накамура" на Ризницата ? |

* Матична страница
* Хикару Накамура — профил и партии на ChessGames.com (англиски)

* Хикару Накамура — лични податоци на страницата ФИДЕ (англиски)
* Hikaru Nakamura's Live Chess Rating Statistics
**Првата ламиска битка** била водена во 209 година п.н.е меѓу силите на Филип V Македонски и Етолците предводени од Пирија. На Етолците им помогнале мала римска војска и војска од кралството Пергам. Македонците биле победници. Во текот на истата година била водена уште една битка кај Ламија.

Во Првата битка кај Ламија, Етолскиот сојуз претрпел скоро 1.000 жртви.

Позадина
--------

Во пролетта на 210 година п.н.е. Левин повторно испловил од Коркира со својата флота, а со Етолците го заробил Фокиецот Антикира. Рим ги поробил жителите и Етолија го освоила градот.

Иако постоело страв од Рим и загриженост за нејзините методи, коалицијата што била подготвена против Филип продолжила да расте. Како што било дозволено со договорот, Пергам, Елис и Месенија, а потоа и Спарта, сите се согласиле да влезат во сојузот против Македонија. Римската флота, заедно со пергамската флота, го контролирала морето, а Македонија и нејзините сојузници им се заканувале преку копно од остатокот на коалицијата. Римската стратегија за оптоварување на Филип со војна меѓу Грците во Грција успевало, толку многу што кога Левин заминал во Рим да го заземе своето конзулство, тој бил во можност да извести дека легијата распоредена против Филип може безбедно да се повлече.

Сепак, Еленците, Месенијците и Спартанците останале пасивни во текот на 210 п.н.е. а Филип продолжил да напредува. Тој вложил и го зел Ехин, користејќи обемни опсадни работи, со обид за олеснување на градот од страна на етолскиот *стратег* Доримах и римската флота, сега командуван од проконзулот Публиј Сулпикиј Галба. Движејжи кон запад, Филип, најверојатно, исто така ја зазел Фалара - пристанишниот град на Ламија, во Малиачкиот Залив. Сулпикиј и Доримах ја зазеле Егина, остров во Сароничкиот Залив, што Етолците го продале на триесет таленти на Атал, кралот на Пергам, и што требало да го искористи како своја база на операции против Македонија во Егејското Море.

Во пролетта 209 година п.н.е. Филип добил барања за помош од својот сојузник Ахајскиот сојуз во Пелопонез, кој бил нападнат од Спарта и Етолците. Тој, исто така, слушнал дека Атал бил избран за еден од двајцата врховни команданти на етолскиот сојуз, и гласини дека има намера да го премине Егејот од Мала Азија. Поради тоа кралот Филип решил да се упати кон југ кон Грција.

Наводи
------

1. ↑  Ливиј, 26.26; Полибиј, 9.39. Ливиј вели дека Антикира бил Локриец, но современите историчари не се согласуваат, видете Волбенк, стр. 87, белешка 2.
2. ↑  Полибиј, 9.37–39, 10.15.
3. ↑  Полибиј, 9,30.
4. ↑  Ливиј, 26.28.
5. ↑  Полибиј, 9.41–42.
6. ↑  Ливиј, 27.29.

Библиографија
-------------

* Ливиј, *From the Founding of the City*, Rev. Кенон Робертс (преведувач), Ернест Рис (ур.); (1905) Лондон: JM Dent & Sons, Ltd.
* Полибиј, *Истории*, Евелин С. Шукбург (преведувач); Лондон, Њујорк. Macmillan (1889); Препечатено Блумингтон (1962).
**Лондонската кула** (англиски: *The Tower или Tower of London*) или *Кралски дворец и тврдина на нејзино величество* (англиски: *Her Majesty's Royal Palace and Fortress*) е историска тврдина во централен Лондон, на северниот брег на реката Темза. Тврдината е најстариот објект кој се користи од британската влада. Лондонската кула често се идентификува со Белата кула, односно квардратната мала тврдина која била изградена во времето на Вилијам Освојувачот во 1078 година.

Кулата е висока 27 метри и била изградена за заштита на градот од норманските освојувачи и за заштита на месното население. Нејзините ѕидини се широки 4,5 метри. Таа на неколкупати била доградувана и реновирена. Во времето на Ричард I била изградена ограда околу тврдината, како и канал околу тврдината. Во времето на Хенри III кулата го добила денешното си име.

Во текот на својата историја, кулата служела како крлски дворец, како и затвор. Овде биле затворани особено затворениците од висок ранг во англиското општество. Кулата исто така служела и како место за погубувања и канцеларија за јавни архиви.

Најпознати личности од историјата на Англија, кои биле затвореници или биле погубени во оваа кула се: 

* Едвард I — затворен од 1296 до 1299 година
* Јован II Добриот, крал на Франција
* Хенри VI — кој бил убиен во затворот на 21 мај 1471 година
* Едвард V — заедно со неговиот брат, за кои се смета дека биле убиени во кулата
* Томас Мор — погубен поради одбивањето да се согласи со одлуката на кралот Хенри VIII да ја одвои Англиканската црква од Римокатоличката црква и себеси да се прогласи за нејзин поглавар
* Ана Болејн — кралица на Англија, била затворена и егзекутирена во 1536 година под сомнение за државна измама
* Катерина Хауард — кралица на Англија, била затворена и егзекутирена во 1542 година
* Едвард Симор — брат на Џејн Симор

Наводи
------

1. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 128321639
* LCCN: sh85136293
* ISNI: 0000 0004 0492 3259
* GND: 4302320-4
* BNF: cb124211409 (податоци)
* BIBSYS: 90166256
* ULAN: 500302014
* NKC: kn20081218009

 |

 |
**Амуда,** познат и како **Хемите Калеси** на турски, ― крстоносен замок изграден од Ерменското Кралство Киликија, а денес во турската покраина Османие. Замокот бил предаден од ерменскиот крал Левон I на Тевтонските витези во 1212 година (Барбер 2008) и повторно бил изграден од нив во 13 век. Заработил приход за Тевтонскиот ред од околната земја. Според современите извори, замокот обезбедил засолниште за 2.200 луѓе за време на инвазијата на Мамелуците во 1266 година.

Архитектура
-----------

Во 1987 година била објавена археолошка и историска проценка на наоѓалиштето, како и истражуван план. Од врвот на излезот, овој замок има јасна меѓувидливост со најмалку пет други тврдини. Врз основа на анализа на ѕидањето, имало најмалку три главни периоди на изградба и/или поправка, со најистакнат придонес од окупацијата на крстоносците. За разлика од ерменските дизајни, тој има едноставен правоаголен план на кој на југозапад доминира четирикатница со цистерни на најниско ниво.

Дизајнот на Амуда е сличен на замокот на Тевтонските витези во Монфорт со донжон која го чува влезот.

Наводи
------

1. 1 2 3  Edwards, Robert W. (1987). *The Fortifications of Armenian Cilicia: Dumbarton Oaks Studies XXIII*. Washington, D.C.: Dumbarton Oaks, Trustees for Harvard University. стр. 58–62, 281, pls.3a-5b. ISBN 0-88402-163-7.
2. ↑  Кристијан, Молин (2001). *Unknown crusader castles*. Hambledon Continuum.
 

* *Unknown crusader castles* од Кристијан Молин, Hambledon Continuum, 2001 година
* *The Military Orders: History and heritage* од Малколм Барбер, Victor Mallia-Milanes. 2008 година
* Обемно фотографско истражување и план на замокот Амуда

37°11′19″N 36°05′40″E﻿ / ﻿37.18861° СГШ; 36.09444° ИГД﻿ / 37.18861; 36.09444
**Фестивалот на улични музичари** е неконкурентен фестивал на кој се собираат изведувачи и музичари на улична уметност. Се одржува секоја година во почетокот на септември во центарот на Нови Сад, во Србија. Фестивалот е основан од Центарот за културна анимација, а спонзориран од Градот Нови Сад.

На фестивалот учествуваат изведувачи од различни музички жанрови кои често свират на необични инструменти во серија улични претстави, танци и акробации. Првиот фестивал се одржал во 2001 година, на иницијатива на Роберт Колар, поранешниот министер за култура. Фестивалот од самиот почеток има не само меѓународен карактер, туку вклучува уметници од Нови Сад кои штотуку почнуваат.

Туристичката организација на Србија на Фестивалот му ја додели наградата Туристички цвет, во категоријата *Културно-туристичка манифестација со придонес во туризмот*.

Во 2012 година фестивалот добил средства од Европската Унија и како таков се здобил со статус на Европски фестивал. Настапиле преку 150 светски уметници.

Наводи
------

1. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на August 25, 2012. Посетено на September 3, 2012.
2. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на September 19, 2008. Посетено на September 14, 2008.
3. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на August 25, 2012. Посетено на September 3, 2012.
**Киро Димитровски - Дандаро** (Битола, 5 мај 1912

 - с. Поткамен, Босна и Херцеговина, 5 јануари 1942

) — македонски графичар, комунистички деец и првоборец. Бил активист на на УРС-овите синдикати, член и секретар на МК на КПЈ во Битола (1939). Ја основал првата партиска техника на МК на КПЈ во Битола во 1940 поради што на 5/6.09.1940 бил упасен, а на 13.12 веднаш бил осуден, при што бранител му бил д-р Иван Рибар. Затворската казна ја издржувал во затворите Главњача и Ада Циганлија и во Казнениот завод во Сремска Митровица, од каде што успеал да избега преку подземен тунел на 21/22.08.1941 по што станал борец на Фрушкогорскиот НОП одред од неговото формирање на 9.09.1941. Работел како типограф во печатницата на весникот „Борба" во слободното Ужице во месец октомври 1941 година. Со единиците на НОВ и ПОЈ и Врховниот штаб, преку Златибор кон Нова Варош, успеале да ја евакуираат и печатницата до с.Доброселце, а тој заедно со други соборци се префрилил во Босна и се приклучил во Витешкиот вод на Романискиот НОП одред. Потоа бил политички комесар на Првата чета на Петтиот шумадиски баталјон на Втората НО пролетерска бригада на НОВ и ПОЈ. Загинал во борба против италијанските окупаторски сили. По ослободувањето, на 18.05.1948 година, неговите посмртни останки биле пренесени во Битола, а неговото име како патрон до денес го носи, тогаш основаната битолска печатница.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Младеновски, Симо (2009). Блаже Ристовски (уред.). *Македонска енциклопедија*. **1**. Скопје: МАНУ. стр. 469. ISBN 978-608-203-023-4 (1) Проверете ја вредноста `|isbn=`: invalid character (help).
**Цаконскиот своден мост** (грчки: *Τοξωτή Γέφυρα Τσακώνας*) ― еден од најдолгите повеќераспонски сводни мостови во светот. Ја преминува Цаконската Долина и се протега на опасна местоположба во близина на Мегалопол, каде во последните децении имало многу одрони.

Изградба
--------

Цаконскиот лаковен мост, со должина од 490 метри, било последната работа што останала за да се заврши делницата Парадеисија – Цакона оска Триполис – Каламата (направена од државата и ќе биде доставена до конзорциумот Мореас). Како што било наведено во „Courage" од водачот на проектот Никос Донас, овој мост бил еден од најтешките инженерски проекти, по мостот Харилаос Трикупис. Цената на проектот била буџетирана на 94 милиони евра, но имало значителни пречекорувања на трошоците. Ова главно се должи на сложеноста на градењето во многу предизвикувачки и нестабилни геолошки услови на местоположбата. Првичните студии направени за изградба на мостот, исто така, ги потцениле предизвиците поврзани со изградбата, што исто така предизвикало пречекорување на буџетот и времето. Како резултат на тоа, вкупните трошоци завршиле на 131,5 милиони евра.

Мостот е поддржан на три точки: по една на секој крај (абатменти) и една што е поблиску до врвот на столбот. Ова последното е најважно: во основа е џиновски „префаб", кој ја обезбедува стабилноста на мостот. Од столбот започнува лакот на мостот, со максимална висина од 30 метри. Двата свода, по еден од двете страни, го потпираат металниот дел од мостот на кој се наоѓа патот.

Неговата изградба започнала во 2008 година и бил отворен за сообраќај во јануари 2016 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  Tsakona Bridge Τ4 Domi S.A.
2. ↑  One of the World's Largest Arch Bridges Built in Greece, By Ioanna Zikakou, 30 август 2014, GreekReporter.com
3. ↑  Tsakona Bridge 2nd Largest in Greece to Open Shortly, By Toni Aravadinos, 17 декември 2015, GreekReporter.com
4. ↑  „Εντυπωσιάζει η γέφυρα της Τσακώνας | Ελλάδα | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ". Kathimerini.gr. 2015-12-17. Посетено на 28 ноември 2021.
5. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 4 септември 2014. Посетено на 28 ноември 2021.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
**Медлин Сампшн** MBE е британски политиколог која е директора на Опсерваторијата за миграција на Универзитетот во Оксфорд, која обезбедува анализа на миграцијата во ОК за јавната и политичката публика. Нејзиното истражување се фокусира на работната миграција и економските и социјалните влијанија на миграциските политики.

Ран живот и образование
-----------------------

Сампшн е ќерка на Џонатан Сампшн, Лорд Сампшн. Студирала руски и француски јазик на Универзитетот во ОксфордМагистрирала на Факултетот за јавна политика на Универзитетот во Чикаго.

Истражување и кариера
---------------------

Сампшн работела како директорка на истражувањето на Институтот за миграциска политика во Вашингтон. Нејзиното истражување ја разгледувало работната миграција и економското влијание на миграциските политики. Таа ги проучувала влијанијата на Брегзит за миграцијата. Таа е директорка на Опсерваторијата за миграција на Универзитетот во Оксфорд.

Сампшн ги истражувала искуствата на децата на имигрантите во Обединетото Кралство и САД, и двете се нации со висока имиграција, а децата на имигрантите сочинуваат околу една четвртина од малите деца. Постојат докази дека децата на имигрантите имаат подобри резултати од нивните родители и заработуваат повеќе од нивните врсници кои не се имигранти. Сепак, постојат показатели дека до 2030 година втората генерација ќе заработува помалку од нивните врсници кои не се имигранти. За да се подобри социјалната мобилност, Сампшн предложла да се земе предвид капацитетот на имигрантите да се интегрираат во критериумите за селекција, да се фокусираат на раното образование и јазичната обука и да обезбедат постојани (не привремени) визи. И покрај тоа што Брегзит ја намалил нето миграцијата од ЕУ во Обединетото Кралство, кон крајот на 2022 година нето миграцијата во Обединетото Кралство беше неочекувано висока. Сумпшн тврдешла дека тоа е поради хуманитарните кризи во Украина и Хонг Конг. 

Сампшн е претседателка на Корисничкиот форум за статистика за миграција и член на Владата на Советодавниот комитет за миграција на Обединетото Кралство.

Избрани публикации
------------------

* Papademetriou, Demetrios G.; Sumption, Madeleine; Terrazas, Aaron (2010). „Migration and Immigrants Two Years after the Financial Collapse: Where Do We Stand?".
* Allen, William; Anderson, Bridget; Van Hear, Nicholas; Sumption, Madeleine; Düvell, Franck; Hough, Jennifer; Rose, Lena; Humphris, Rachel; Walker, Sarah (June 2017). „Who Counts in Crises? The New Geopolitics of International Migration and Refugee Governance". *Geopolitics*. **23** (1): 217–243. doi:10.1080/14650045.2017.1327740. ISSN 1465-0045.

Награди и почести
-----------------

Сампшн беше назначен за член на Редот на Британската империја (MBE) во Новогодишните почести за 2018 година за услуги во општествените науки.

Наводи
------
**Петар Сариќ** (српски: *Петар Сарић*, 1937, Горњи Тупан, Бањани, Кралство Југославија - 2023, Косовска Митровица, Косово) — српски писател.

Животопис
---------

Петар Сариќ е роден во 1937 година во селото Горњи Тупан, во Бањани, во околината на Никшиќ, Црна Гора. Работниот век, од 1958 година, го минал на Косово и Метохија, работејќи како уредник, а потоа и директор на издавачкото претпријатие „Јединство" во Приштина. Тој е еден од потписниците на Отвореното писмо на Друштвото на книжевниците на Косово од 1985 година во кое се укажува на тешката состојба на Србите на Косово и Метохија. Живеел во Брезовица, во близината на Штрбац. Умрел во Косовска Митровица, а бил погребан на 7 октомври 3023 година во Брезовица.

Творештво
---------

Од 1964 година, Сариќ oбјавил је пет збирки песни, осум романи, една драма и публицистичката книга „ И на времето му се загуби трагата" (*И времену се затурио траг*). Неговите дела се преведени на повеќе јазици, а исто така, тој е застапен во периодиката и во неколку антологии. Добитник е на неколку книжевни награди, како: „Меша Селимовиќ" (2009), Вуковата награда (2012) и „Златниот крст на Кнезот Лазар" (2016). Книжевната критика го оценила неговто творештво како „стожер на српската книжевност на Косово и Метохија". Тој се смета за најзначајниот српски прозен писател во Косово и Метохија, како и еден од најважните современи српски писатели.

Наводи
------

1. 1 2  IN MEMORIAM: На веслу прича Петар Сарић (1937-2023) (пристапено на 7.10.2023)
Дел од штабот на 48 македонска дивизија во Охрид, 1944. Кемал Аголи, втор од лево кон десно.
**Кемал Аголи** (Дебар, 22 октомври 1918 — Голи Оток, по 1948) — комунистички деец од албанска националност, учесник во НОВ и делегат на Првото заседание на АСНОМ.

Како апсолвент по филозофија и педагогија, во октомври 1941 година станал член на диверзантска група. Бил член на Комунистичката партија на Албанија од 1942 година и борец на партизанскиот одред на Мислим Пеза во Албанија. Како заднински активист во Дебар (од крајот на 1942) бил уапсен и спроведен во затворот во Тирана.

По капитулацијата на Италија (8 септември 1943) стапил во партизанскиот одред на Хаџи Леши, бил политички комесар на Дебарскиот младински баталјон, потоа на баталјон на Првата македонско-косовска ударна бригада (формирана на 11 ноември 1943) и на Четвртата македонска албанска бригада (август 1944). Бил избран за делегат од Македонија за Второто заседание на АВНОЈ и делегат на Првото заседание на АСНОМ. Бил член и на Президиумот на АСНОМ од август до декември 1944 година.

По Ослободувањето бил член на Главниот одбор на Народниот фронт на Македонија (1945) и др. Во 1948 година бил обвинет за непријателска дејност против ФНРЈ. Уапсен бил на 13 ноември 1948 година и бил затворен до 5 септември 1952 година.

Наводи
------

1. ↑  "16.101 golootočana, po spisku!" Архивирано на 31 декември 2013 г. "Novi plamen", 25.12.2013.
2. ↑  „Македонска енциклопедија", МАНУ, Скопје, 2009, 13 стр.
3. ↑  Службен весник на федералната единица Македонија во Демократска и Федеративна Југославија, 1/1945, 47-48 стр.
4. ↑  "16.101 golootočana, po spisku!" Архивирано на 31 декември 2013 г. "Novi plamen", 25.12.2013.
**Кевин Картер** (13 септември 1960 – 27 јули 1994) е фотограф од Јужна Африка и член на „Клубот Бенг-Бенг" (Bang-Bang Club). Добитник е на Пулицерова награда за фотографирање на глад во Судан, во 1993 година. Извршил самоубиство на 33 годишна возраст. Неговиот живот е прикажан во филмот од 2010 година, *Клубот Бенг-Бенг*, во кој го игра Тејлор Кич.

Детство
-------

Кевин Картер е роден во Јоханесбург, Јужна Африка. Пораснал во семејство од средна класа, во населба со белци. Како дете, повремено гледал полициска рација во која биле апсени црнците кои нелегално ќе влезеле во таа населба. Неговите родители биле католици.

Откако завршил средно школо, Картер влегол во армијата на Јужна Африка, каде четири години слуќел во авијација. После бомбашкиот напад во Преторија во 1983 година, тој решил да биде фотограф и новинар.

Фотографска кариера
-------------------

Картер започнал да работи како фотограф за спорт на викенди во 1983 година. Во 1984 година, започнал да работи за весникот „Ѕвезда" (The Star), каде најчесто ја фотографирал бруталноста на апартхејдот.

Картер бил првиот кој фотографирал јавно погубување во Јужна Африка, кон средина на 1980-те години. Подоцна за тие фотографии изјавил: „Јас бев ужаснат од она што го правеа. Но, потоа луѓето почнаа да зборуваат за фотографиите, и сфатив дека не е лошо да се биде сведок на нешто толку стравично."

Фотографијата од Судан
----------------------

Фотографијата на Картер за која добил Пулицерова награда, март 1993 година
Во март 1993 година, додека бил на патување низ Судан, Картер го местел апаратот да фотографира дете кое лази до центарот со храна, кога во близина слетал лешинар. Картер изјавил дека негова работа била само да фотографира, а потоа заминал, бидејќи му било речено да не ги допира гладните деца поради можност од зараза.

Фотографијата ја продал на *Њујорк Тајмс*, и првпат е објавена на 26 март 1993 година, а потоа е преобјавувана и во други весници низ светот. Илјадници луѓе се јавувале во редакцијата на весникот за да прашаат за судбината на детето, а одговорот бил дека не се знае дали детето преживеало. Во април 1994 година, Кевин Картер за оваа фотографија добил Пулицерова награда.

Надворешни врски
----------------

* Тишината на Кевин Картер Архивирано на 13 ноември 2015 г.
* Фотографијата од Судан

Наводи
------

1. ↑  Marinovich and Silva (2000). pg 39.
2. ↑  Marinovich and Silva, 2000. 40-41
3. ↑  First draft by Tim Porter: Covering war in a free society
4. 1 2  Scott MacLeod (12 September 1994). „The Life and Death of Kevin Carter". *TIME Domestic"*. Johannesburg. **144** (11). Архивирано од изворникот на 2013-08-26. Посетено на 27 October 2015.
**Златан Џиков** (10 октомври 1935

 во Скопје — ?) — македонски гинеколог-акушер и генетичар.

Животопис
---------

Медицински факултет завршил во Скопје во 1961 година, каде што и предавал. Докторирал и хабилитирал. Се усовршувал во повеќе центри во Европа (особено во Велика Британија и Германија) во областа на преднаталната дијагностика, хуманата генетика и молекуларната биологија.

Основноположник на првата Лабораторија за хумана генетика и преднатална дијагностика во Македонија.

Коавтор на прирачникот за лекари „Современа дијагностика и терапија во медицина" (2000).

Наводи
------

1. ↑  „IN MEMORIAM – Медицински факултет". Посетено на 2023-11-30.
2. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Џиков*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1639. Text "series
" ignored (help)
**Елза да Консејсао Суарес** (португалски: *Elza da Conceição Soares*; родена на на 23 јуни 1937 во Рио де Жанеиро) — бразилска пејачка на самба, понекогаш нарекуана „кралица на самбата"..

Животопис
---------

### Кариера

Елза Суарес се родила во фавела во Рио де Жанеиро. На 16-годишна возраст победила на музички натпревар на радио, кој бил организиран од страна на познатиот композитор Ари Барозу. Неколку години настапувала како пејачка на оркестарот под раководство на Хоаким Нељи, а потоа гостувала и во настапите на други музичари. Нејзиниот прв хит станале песната „Se Acaso Você Chegasse" (1959), а по една година бил издаден нејзиниот прв албум со истото име..

Врвот на својата кариера, Суарес ја достигнала кон крајот на 1960-тите, кога објавила неколку хитови и успешни албуми. Во периодот на воена диктатура во Бразил, таа ја снимила антивладината песна „Opiniao" (македонски: *Мислење*), којашто скоро довела до апсење и принудено бегство во Италија. Во 1972 година, Суарес се вратила во Бразил, но по неколку години повторно ја напуштила земјата и се преселила во Њујорк.

Во 1980-тите, Суарес настапувала со групата Титас и го снимила хитот „language" заедно со Каетано Велозу. Големо враќање на сцената направила во 1997 година со албумот „Trajetória", за кој ја добила наградата Премио Шарп како најдобра изведувачка на самба. Во 2000-тите, Суарес редовно настапувала и снимала албуми, при што албумот „Do Coccix Ate O Pescoco" был номиниран на Латинските награди Греми 2003 како најдобар албум во стилот на популарна бразилска музика..

### Личен живот

Elza Soares, 1967.
Во 1962 година, Елза Суарес заминала во Чиле за да ја поддржи фудбалската репрезентација на Бразил на светското првенство. Една вечер таа имала бурна романса со напаѓачот Гаринча. Откако Гаринча го завршил разводниот процес со сопругата, двојката стапила во брак. Во бракот се родил синот Мануел Гаринча дос Сантос Жуниор. в десятилетнем возрасте погибший в автокатастрофе Во 1977 година, една година по раѓањето на синот, Елза и Гаринча се развеле.

Наводи
------

1. ↑  Elza Soares. *IMDb*.
2. ↑  *Cordelia Candelaria, Peter J. García, Arturo J. Aldama*. Encyclopedia of Latino popular culture. Greenwood Publishing Group, 2004. p. 92. ISBN 9780313332104.
3. 1 2 3  Sue, Steward (17 мая 2004). „Brazil's Tina Turner (she's 70)". The Daily Telegraph. Архивирано од изворникот 2012-04-17. Посетено на 6 февруари 2010. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
4. 1 2 3 4  Neder, Alvaro. „Elza Soares". AllMusic. Архивирано од изворникот 2012-04-17. Посетено на 6 февруари 2010.
5. 1 2  Mercury's World-Cup Performance, Costa Unplugged and Soares' Comeback. *Billboard*. том 109, бр. 48, 29 ноември 1997. IISN 0006-2510.
6. ↑  „Complete List Of Latin Grammy Nominations". *Associated Press*. Puerto Rico Herald. 22 јули 2003. Архивирано од изворникот 2012-04-17. Посетено на 8 февруари 2010.
7. ↑  Bellos, Alex (27 април 2002). „On a glorious bender". The Guardian. Архивирано од изворникот 2011-01-31. Посетено на 6 февруари 2010.

Надворешни врски
----------------

* Soares Елза Суарес на Discogs (англиски)
* Биографија на Елза Суарес во *Enciclopédia da Música Brasileira* (португалски)
**Симо Боризов Стефаноски** ( 1925
 во Дупјани, Кичевско —  1945

 во Даревац, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал oд селско семејство кое претежно се занимавало со земјоделие. Согледувајќи ги последиците од теророт на окупаторската власт, стапил во редовите на Првата македонска бригада во есента 1944 година. Во состав на Четириесет и осмата дивизија заминал на Сремскиот Фронт, каде загинал во борба со германците кај месноста Даревац во мај 1945 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 124.
Илустрација од XIV век
**Тркалезна маса** — митска маса на легендарниот британски крал Артур, првпат спомната во *Романот за Брут* од 1155 година на Вејс. Во таа витешка поема, се вели дека Артур имал тркалезна маса, така што никој од неговите витези, кога седел на маса, не можел да се чувствува лишен и помалку важен од другите.

Историја
--------

Книжевната вредност на Тркалезната маса, особено во романтичните поеми од 13 век и подоцна, лежи во фактот што витезите од дворот на Артур ја користеле како персонификација на нивното колективно јас и симбол на нивното единство.

Во реалниот живот - Тркалезната маса, во многу аспекти, стана - прототип за основање на многу големи витези кои се појавиле во Европа во доцниот среден век. Така, до крајот на 15 век, кога Малори го напишал Le Morte D'Arthur, витештвото станало идентично со големите воени братства, основани со поддршка на моќни феудалци.

Во песната Јосиф од Ариматеја на Роберт де Борон, напишана околу 1200 година - Светиот грал, кој го бара херојот Персивал, е идентификуван како стомна што Христос ја користел за Тајната вечера. Според неа, Јосиф од Ариматеја добил задача да направи маса во спомен на Тајната вечера, но да остави едно место празно, како симбол на местото каде што седел Јуда, Христовиот предавник. На тоа празно место, наречено место на Перилус, никој не седел од страв од сопствената судбина, бидејќи било резервирано исклучиво за херојот што може да го врати светиот грал. Во текот на 13 век, кога темата на светиот грал била целосно интегрирана во легендата за кралот Артур во група приказни од Опус вулгата и Поствулагата, се искристализирало дека тркалезната маса - дизајнирана токму за светиот грал, како и празен простор, но го направи волшебникот Мерлин за Утер Пендрагон, таткото на кралот Артур.

Со игра на судбината стана сопственост на кралот Леодегранс од Камелијар, кој му го подарил на својот зет Артур како дел од миразот на неговата ќерка Гиневра. Приемот во Друштвото на тркалезната маса бил резервиран само за најхрабрите, а местото на Перилоус останало празно до појавата на Галахад, храбар витез кој го пронашол светиот грал и донел чудесии во кралството на Артур.

Постои голема сала во градот Винчестер, како единствен остаток од поранешниот замок што започнал да го гради Вилијам I Освојувачот, а бил завршен во 1235 година. Во него се наоѓа допрена на ѕидот - тркалезна маса со пречник од 5,5 метри, наречена Маса на кралот Артур. Направена е кон крајот на 13-тиот или почетокот на 14-тиот век и била обоен во тудорските бои зелена и бела, за време на владеењето на Хенри VIII.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7   „Round Table" (engleski). Encyclopædia Britannica. Посетено на 2017-07-04.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Тркалезна маса на кралот Артур (легенда) на Ризницата ?
* *Round Table* na portalu projekta Camelot
* *Round Table* na portalu Encyclopædia Britannica
**Гутманската пештера** (латвиски: *Gūtmaņa ala*) — најширока и највисока пештера во Балтичките земји, сместена на реката Гауја во Националниот парк Сигулда, Латвија. Пештерата започнала да се формира пред повеќе од 10.000 години кога мелтовата вода ја еродирала песочната карпа по леденото време. Таа е најстарата туристичка атракција во Латвија. На ѕидовите на пештерата постојат натписи од 17 век. Легендата за розата Турајда започнала во оваа пештера.

Опис
----

Пештерата е најширока и највисока пештера во Балтичките земји, со длабочина од 18,8 метри, ширина 12 метри и височина од 10 метри. Пештерата започнала да се формира пред околу 410 милиони години во девонот. Со други зборови, ова се случило пред околу 10.000 години. Формирана е за неколку милениуми од површинските текови и подземни води кои ја хранат реката, кои навлегувале низ околните жолтеникави песочници. Денешниот изглед го добила уште пред новата ера.

Пештерата се смета за најстара туристичка атракција во Латвија, бидејќи посетителите, дури и во најраните денови, оставиле украси како што се имиња, иницијали и датуми на нивните посети врежани на ѕидовите на пештерата. Во внатрешноста на пештерата се наоѓаат грбови и имиња на разни барони и сопственици на имоти. Тие биле направени за нарачка за локалните занаетчии кои ги чекале богатите посетители во близина на пештерата вооружени со алатки, скали и шаблони. Пишувањето на ѕидовите на пештерите повеќе не е дозволено бидејќи наоѓалиштето е заштитен археолошки и геолошки споменик.

Според локалната народна легенда, водите на изворот што излегуваат од пештерата се солзите на сопругата на на ливскиот управител Риндауга. Приказната кажува дека тој ја погребал својата неверна жена на песочниот брег на реката Гауја. Сиромашната жена, вознемирена од нејзината вина, толку силно плачела што солзите излегле од големата пештера. Друга приказна објаснува како пештерата го добила името: одамна имало добар човек кој живеел во пештерата и користел изворска вода за да ги излекува луѓето. Гутман на германски значи добар човек.

Наводи
------

1. ↑  „Gauja National Park | Latvia Travel". *latvia.travel*. Архивирано од изворникот на 2016-04-26. Посетено на 2016-05-08.
2. ↑   Тайны Латвии/Пещера Гутманя
3. 1 2   В отпуск/Все о Латвии/Пещера Гутманя
4. 1 2   Зона путешествий/Латвия/Пещера Гутманя Архивирано на 12 август 2016 г.
5. 1 2   Latvia Travel/Официальный латвийский туристический портал/Пещера Гутманя
6. ↑   Tourism. Sigulda/Пещера Гутманя Архивирано на 3 април 2017 г.
**Воскресение** — верски поим во учењата на јудаизмот, христијанството и исламот. Според ова верување, умрените повторно оживуваат, во телесна или во само во духовен облик. Концептот на воскресение и вечен или задгробен живот постоел во многу цивилизации.

Најпознатото воскресение е она на Исус Христос, кое е обработено во Новиот завет и во илјадници книги и уметнички дела. Воскресението на Исус се слави на Велигден — кој е и најголем христијански празник.

Воскерсение во христијанството
------------------------------

Воскресение на ИсусВоскресение на Исус
Христијанската вера разликува привремено васкресение на поединец - васкреснување, и општо воскреснување на човештвото на судниот ден за вечен живот во Царството Небесно.

Воскресението како тема во уметноста и во популарната култура
-------------------------------------------------------------

Воскресението се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:

* „Воскресение" - песна на германскиот поет Рајнер Марија Рилке.
* „Прошетката на воскреснатиот" - песна на полската поетеса Вислава Шимборска.
* „Воскресение Џо" (*Resurrection Joe*) - песна на британската рок-група „Калт" (*The Cult*) од 1984 година.
* „Јас сум воскресението" (*I Am The Resurrection*) - песна на британската рок-група „Стоун Роузис" (*The Stone Roses*) од 1988 година.

Наводи
------

1. ↑  Рајнер Марија Рилке, *Искуство тишине*. Београд: Paideia, 2014, стр. 100.
2. ↑  Vislava Šimborska, *Izabrane pesme*. Beograd: Treći trg, 2014, стр. 143.
3. ↑   The Cult - Resurrection Joe - YouTube (пристапено на 22.2.2016)
4. ↑  Discogs, The Stone Roses ‎– The Stone Roses (пристапено на 30.7.2019)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на филозофијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за христијанството е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**NGC 2979** — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2979 се споменува и како NGC 3050, MCG -2-25-12, IRAS 09407-1009.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 25 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2979 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 *m*/лм2. NGC 2979 има привидни димензии од 1,5' х 1'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 43 м 8,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 22' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 2979 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27795. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 278; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5478. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1536.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (2501-3000);
* Нов општ каталог;
* Секстант (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 2979 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Sulentic, Jack W. and William G. Tifft, "The Revised New General Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 2979[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 2979
* NGC 2979 — VizieR.
* NGC 2979 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**NGC 3123** — засега неутврден објект во соѕвездието Секстант, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 31 март 1859 година од страна на Филип Сидни Кулиџ, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3123 е од видот NF.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 7 м 1,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 0° 4' 2".

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 3123 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 234; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 244. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 470.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (3001-3500);
* Нов општ каталог;
* Секстант (сoѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 3123 на *НАСА* (англиски)
2. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Sulentic, Jack W. and William G. Tifft, "The Revised New General Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 3123[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 3123
* NGC 3123 — VizieR.
* NGC 3123 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Даичи Хара** (4 март 1997) е јапoнски репрезентаивец во слободно скијање, во дисциплината могули. Почнал да скија од три години, а од 2009 се занимава со дисциплината могули. Од шестнаест години студира и тренира во Канада.

На Светското првенство за јуниори 2014 го зазел триесет и четвртото место, а на Светското првенство за сениори во 2017 дваесет и третото место.

На Олимписките игри во Пјонгчанг 2018 го остварил најголемиот успех со освојување на бронзен медал.

Наводи
------

1. ↑  „Даичи Хара, ЗОИ 2018". Архивирано од изворникот на 2018-02-28. Посетено на 2018-09-07.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Даичи Хара" на Ризницата ? |

* Профил на страната на ФИС Архивирано на 28 февруари 2018 г.
Брезовица
 Делиблатско Песочиште
 Јелашничка Клисура
 Јерма
 Засавица
 Ковиљско-петроварински рит
 Ртањ
 Обетска Бара
 Солeно Копово
 Сува Планина
 Увац
 Царска Бара
Природните резервати се подрачја со специфични природни одлики кои претставуваат зачувани, единствени, ретки, ендеморични и посебни единици, заштитени со закон. Природниот резерват може да биде строг или посебен. Строгите резерви се наменети исклучиво за зачувување на природниот фонд и научно истражување и набљудување. Специјалните резервати имаат непроменет и добро сочуван екосистем во кој човековото влијание е минимизирано, а врз основа на намената може да се издвојат хидролошки, орнитолошки, геолошки, ихтиолошки, палеонтолошки и др резервати.

Природни резервати во Србија
----------------------------

Во Србија се издвоени околу 75 резервати тие се заштитени со закон, од кои повеќето посебни и строги, а значителен дел се однесуваат на научно-истражувачка и општа. Следи список на резервати врз основа на поделбите.

### Специјални природни резервати

* Багремара
* Брзанско Моравиште
* Горно Подунавје
* Гоч
* Делиблатско Песочиште
* Засавица
* Јелашничка Клисура
* Јерма
* Караѓорѓево
* Клисурата на реката Трешњица
* Ковиљско-петроварински рит
* Кралевац
* Лудошко Езеро
* Обетска Бара
* Окањ бара
* Пасишта на големата дропља
* Селевенски пустари
* Солено Копово
* Царска Бара
* Сува Планина
* Тителски брег
* Увац

### Општи природни резервати

* Буково
* Винатовача
* Данилова коса
* Прокоп

### Специјални природни резервати

* Горни ниви
* Клуч
* Шаранка

### Научно-истражувачки резервати

* Лојаник
* Прилепски Планини

### Резервати за одржување на генетскиот фонд

* Могила на потегот Ливади

### Строги природни резервати

* Бездна
* Брезовица
* Бусовата
* Варош
* Големо рамо - Ѓаволски вител
* Велики Штурац
* Виниќ
* Врх Жељина — Плочка чука
* Газиместан
* Гутавица
* Забалац
* Зеленика 1
* Зелените
* Над Таталија
* Јарешник
* Јасеновска глава
* Калениќ
* Каљавица
* Клисурата на реката Ресава
* Клисурата на реката Суваја
* Кожар
* Кукавица
* Маја Ропс
* Градината на Мајзец
* Мустафа
* Омољичка ада
* Изгореници
* Парк шума Рибница
* Поглед
* Нивоа
* Раѓеновци
* Рашковица
* Ритска шума на Мачков стап
* Ртањ
* Стара Вратична
* Тесни клисури
* Фељешана
* Хајдучка чешма
* Црна Река
* Чалачки Поток
* Шума сребрена липа

Поврзано
--------

* Национални паркови на Србија
* Список на светско наследство во Србија
* Седум српски чуда

Надворешни врски
----------------

* Завод за заштита на природата на Србија - Природни резервати на Србија
**Симеон Силјановски** (Смилево,  1942
 –) — македонски сликар.

Животопис
---------

Роден e во Битола во 1942 година. Дипломирал на Факултетот за ликовна уметност во Белград, отсек сликарство.

Бил средношколски, а после и универзитетски професор. Има поставувано самостојни изложби на ликовни дела во Битола (повеќепати), во Скопје, Охрид, Куманово, Штип и др. македонски градови, како и во Белград, Зрењанин, Загреб, Сараево, Брисел, Париз, Стокхолм, Чикаго, Аспен, Денвер, Вел, Магдебург. Негови ликовни креации се работени во повеќе стилско-ликовни ориентации: од импресионизам, метафизичка димензија, кубизам, експресионизам до комбинација на апстрактни и кубистички облици. Покрај техниките: пастел, масло, графика, акварел и комбинирана техника, тој работи и мозаици кои се наоѓаат во јавни објекти во Битола и Скопје. Добитник е на повеќе награди и јавни признанија. Негови дела се наоѓаат во голем број македонски и светски галерии. Застапен е во повеќе анталогиски прикази на светското сликарство.

Наводи
------

1. 1 2 3  Андоновска, Ленче; Ѓоргиевски, Науме, Николов, Благој, Огненовски, Трајко, Пешевска, Гордана, Стефановска, Анета, Талеска, Светлана (2007). *Значајни личности за Битола*. Битола: НУУБ „Св. Климент Охридски" – Битола. стр. 165–152. ISBN 978-9989-2783-0-3. Архивирано од изворникот на 2021-11-26. Посетено на 2 јули 2023.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
**Скендербег** или **Скендербег Планина** (албански: *Vargmalet e Skënderbeut* или Vargmalet Perëndimore) ― планински венец во Албанија.

Географија
----------

Планината Скендербег се наоѓа на границата помеѓу областа Кроја и онаа на Матија со најголема надморска височина од 1724 м (Езерски Врв). Се протега од долината на реката Матија на север и до Штамскиот Премин на југ, со должина од 22 км и ширина од 2-5 км. Таа е дел од Западните Планини. Релјефот е многу фрагментиран од потоци, притоки на реките Матија и Ишм. Падините се стрмни, додека брановидниот релјеф, места со глацијални и карстни облици. На североисточната страна, на околу 200 m под највисокиот врв, се наоѓаат две мали глацијални езера, кои го дале името на врвот. Планината е обложена со густа вегетација.

Поврзано
--------

* Јадранско крајбрежје на Албанија
* Географија на Албанија
* Геологија на Албанија

Наводи
------

1. ↑  *Vergmalet e Skënderbeut* (Албанска академија на науките. изд.). Тирана. 1991. стр. 171–191.
**Душко Наневски** бил македонски поет, литературен критичар и есеист. Неговиот најголем негов придонес бил во областа на поезијата, како и на современо преточување на дела од народен карактер.

Животопис
---------

Наневски е роден во село Шлегово, Кратовско на 17 јуни 1929 година. Средношколскиот период го завршил во локалната гимназија со одличен успех, а потоа ги завршил студиите по југословенска книжевност на Филозофскиот факултет во Скопје. Работел како виш научен соработник во Институтот за македонска книжевност во Скопје. Од 1959 година, бил и член на Друштво на писателите на Македонија. Бил уредник на списанието „Современост". Починал во 1998 година.

Најголемиот придонес на Наневски бил во областа на македонската поезија, а важи и за толкувач и истражувач на народниот говор.

Одбрани дела
------------

* „Македонска поетска школа" (есеи и критики, 1977)
* „Раѓање на метафората" (поетски истражувања, 1982)
* „Самовилското коњче" (македонски бајки, авторизирана верзија, 1978)
* „Знаци од азбуката" (елиптики, поезија, 1982)
* „Поетот Рацин" (монографија, 1983)
* „Критички илуминации" (есеи и критики, 1984)
* „Охридска поема" (поезија, 1985)
* „Поетика на јазикот - етиди" (1988)
* „Интегрална поетика" (1993)

**Aнтологии**

* „Љубовни народни песни" (1971)
* „Црниот славеј" (антологија на современата македонска поезија, 1977).

Добитник е на наградите „Кочо Рацин" и „Златен венец" на експерименталните сцени во Сараево за сценската верзија „Димна Јуда" (1974).

Наводи
------

1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 173.
2. 1 2  Наневски, Душко (1990). *Самовилското коњче*. Нова Македонија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |