recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Бохдан Бениук во 2012 година
**Бохдан Бениук** ( украински: *Богдан Михайлович Бенюк* ; роден на 26 мај 1957 година) е украински актер во театар и на кино, исто така и политичар, Народен уметник на Украина (1996). Заедно со Анатолиј Хостикојев е креатор на Театарската дружина Бениук и Хостикојев.Тој е актер, познат по „Мајка на апостолите" (2020), „Ликвидација" (2007) и „Кому вгору, кому вниз" (1991).

Биографија
----------

Бениук е роден на 26 мај 1957 година во градот Биткив, Надвирна Рајон, Украинска ССР. Тој има двајца браќа: Народниот уметник на Украина Петро Бениук и Васил Бениук. Бохдан Бениук дипломирал на Националниот универзитет за театар, филм и телевизија во Киев во 1978 година.

Во 1978-80 година работел во киевскиот театар на млади гледачи. После тоа, Бениук бил актер на Националниот академски драмски театар Франко во Киев.

Од февруари 2018 година, професорот Бохдан Бениук е раководител на Катедрата за актерска игра и драма режија на Националниот универзитет Карпенко-Кари во Киев.  На 8 ноември во 2022 година, тој бил привремено назначен за уметнички директор на Киевскиот академски драмски театар во Подил за периодот на воената состојба.

Избрана филмографија
--------------------

* *Дамата со папагалот* (Дама с попугаем, 1988) бил *директор на пионерскиот камп*

Политика
--------

За време на украинските парламентарни избори Бениук бил на второто место на изборната листа на Свобода. 18 март 2014 година Бењук, заедно со неговите соиграчи од партијата „Свобода", вклучително и пратеникот на Врховната Рада Ихор Мирошниченко, со употреба на физичка сила го турнале шефот на Националната телевизија на Украина Олександер Пантелејмон да поднесе оставка.   Гневот на Бењук бил предизвикан од демонстрациите на ТВ вестите на прославата во Русија за враќањето на Крим. Постапките на членовите на партијата „Свобода" биле осудени и од јавноста во Украина и од премиерот на Украина Арсениј Јацењук .

На украинските парламентарни избори во 2019 година, Бењук се наоѓал на шестото место на здружената листа на Свобода со Националниот корпус, Владината иницијатива на Јарош и Десниот сектор .

Награди
-------

* Награда - Заслужен уметник на Украинската ССР (1988)
* Награда- Народен уметник на Украина (1996)
* Награда- Лауреат на државната награда Довженко (1998)
* Награда - Лауреат на Националната награда Шевченко (2008)

Надворешни врски
----------------

* Профил во Националниот академски драмски театар Франко
* Неофицијална веб-страница
* Официјална веб страна
* Бениук и Хостикоиев

Референци
---------

1. ↑  „І кафедра акторського мистецтва та режисури драми" (украински). КНУТКТ. Архивирано од изворникот на 2018-03-09. Посетено на 2018-03-09.
2. ↑  „"Свободовцы» избили руководителя Национальной телекомпании (видео) - «ФАКТИ"".
3. ↑  „Этого вы не увидите в youtube - Марк Гресь о вчерашних событиях в "свечке" | Інформатор". Архивирано од изворникот на 2014-11-28. Посетено на 2014-12-03.
4. ↑  „Ярош, Тягнибок та Білецький таки сформували єдиний список на вибори". 9 June 2019.
**Евангелието според евреите** (грчки: *τὸ καθ' Ἑβραίους εὐαγγέλιον*, латински: *Evangelium Hebraeorum*) е изгубено евангелие кое е познато од текстовите на Црковните Отци. Според некои, станува збор за еврејското евангелие според Матеј. Јероним пишува дека голем број на еврејски хртистијани сметале дека оваа евангелие претставувало главен извор за создавањето на евангелието според Матеј.

Во времето кога живеел Јероним (348-420) дадениот текст бил изгубен во библиотеката Цезарија Палестинска. Тој исто така пишува дека ова евангелие кои го користеле еврејските христијани, било преведено на грчки и латински. По однос на Евангелијата, евионититет го признавале само Евангелието според Матеј и тоа само еврејската верзија и истото било именувано како Евангелие според Евреите и сметано за додаток на еврејската Библија.

Според Никефор, делото се состоело од 2.200 редови, односно 300 помалку од од канонското според Матеј кое денеска го познаваме. Епифантиј докажува дека евионитската верзија не го содржи полниот текст на Матеј. 
Денеска, оваа евангелие е познато само во фрагменти.

Оваа евангелие го содржи и проповедот на Исус околу богатите луѓе, кои треба да ја разделат својата храна и богатство со оние кои се бедни. Епифаниј Саламински кажува дека ебионитите го користат ова евангелие напишано на хебрејски јазик, и истото го нарекуваат Евангелие според евреите. Епифаниј ги цитира зборовите на Исусоколу жртвувањето:

> Дојдов за да го отфрлам жртвувањето, и доколку не престанете, гневот Божји никогаш нема да ве напушти
> 
>

Наводи
------

1. ↑  Hyam Maccoby (1987). *The Mythmaker: Paul and the Invention of Christianity*. HarperCollins. стр. 172–183. ISBN 0062505858. an abridgement
2. ↑  James Tabor (2006). *The Jesus Dynasty: A New Historical Investigation of Jesus, His Royal Family, and the Birth of Christianity*. Simon & Schuster. ISBN 0743287231.
3. ↑  Tabor (2006), p. 286, 289-291.
**Коњските муви**  се вистински муви од фамилијата **Tabanidae** од редот на инсекти Diptera. Тие често се големи и агилни во лет, а женките гризат животни, вклучително и луѓе, за да цицаат крв. Тие претпочитаат да летаат на сончева светлина, избегнувајќи темни и засенчени области и се неактивни ноќе. Ги има насекаде низ светот, освен на некои острови и поларните региони (Хаваи, Гренланд, Исланд).

Возрасните коњски муви се хранат со нектар и растителни исцедоци ; мажјаците имаат слаби усти и само женките касаат животни за да добијат доволно белковини од крвта за да произведат јајца. Усните делови на женките се формираат во виток прободувачки орган со два пара остри сечила, а сунѓерестиот дел се користи за оближување на крвта што тече од раната. Ларвите се грабливци и растат во полуводни живеалишта.

Женките коњски мушички можат да пренесат болести кои се пренесуваат преку крв од едно животно на друго преку нивната начин за хранење. Во областите каде што се појавуваат болести, познато е дека тие носат вирус на заразна анемија на коњите, некои трипанозоми, филаријалниот црв *Loa loa*, антракс кај говедата и овците и туларемија. Тие можат да ја намалат стапката на раст кај говедата и да го намалат производството на млеко кај кравите доколку не се обезбедат соодветни засолништа.

Коњските муви се појавија во литературата откако Есхил во Античка Грција ги спомна дека ги водат луѓето до „лудило".

 Роберт Хук се восхитуваше на очите на „мувата на беспилотни летала" во неговата *Микрографија* (1665), можеби најраниот точен приказ на коњска мува

Наводи
------

1. ↑  For other names, see Коњска Мува § Белешки.

1. ↑  „gadfly", *Oxford English Dictionary* (3rd. изд.), Oxford University Press, September 2005 Invalid `|mode=CS1` (help) (бара Претплата или членство во британска јавна библиотека .)
Марија Талони
**Марија Талони** ( италијански: *Marie Taglioni*  ; Стокхолм, 23 април 1804 година - Марсеј, 24 април 1884 година ) била балерина од ерата на романтичниот балет, а и централна личност во историјата на европскиот танц .

Животопис
---------

Родена е во Стокхолм, Шведска. Нејзиниот татко и учител Филипо Талони само за неа го направил балетот Силфид ( француски: *La Sylphide* ) кој ја прославил како балерина .

Таа го напуштила Парискиот оперски балет во 1837 година како би прифатила тригодишен договор во Санкт Петербург во Маријинскиот балет. Во 1842 година нејзините балетски танци биле продадени за две илјади рубли.

Таа ги претставила вкрстените пози во рацете во класичен балет, кои за првпат ги извела во балетот Жизела, бидејќи сметала дека нејзината фигура е несовршена.

Професионалната кариера на балерина завршила во 1847 година. Таа поминала извесно време во Венеција. Кога Парискиот оперски балет бил реорганизиран на поригорозна, професионална основа, таа била носител на неговиот дух. Заедно со новиот директор Лисјен Петип и кореограф Луис Мерант била во шестчлено жири на првиот годишен натпревар, што се одржал на 13 април 1860 година .

Подоцна одржала стандардни часови за танцување за деца и дами. Таа, исто така, зела мал број на балетски студенти. Нејзината единствена кореографска работа бил балетот "Пеперутка" за нејзината омилена студентка, Ема Ливри .

Јохан Штраус Втори во нејзина чест ја составил *Полка Марија Талони*, користејќи музика од сите балети што ги изведувала.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија
Национална химна на Чиле
**Националната химна на Чиле** (шпански: *Himno Nacional de Chile*) е националната и официјална химна на Чиле.

Химната била напишана од страна на Eusebio Lillo и официјално била усвоена во 1847 година.

Текст
-----

> **Dulce Patria, recibe los votos**  
> 
> **con que Chile en tus aras juró**  
> 
> **que o la tumba serás de los libres**   
> 
> **o el asilo contra la opresión.**  
> 
>   
> 
> I   
> 
> Ha cesado la lucha sangrienta;  
> 
> ya es hermano el que ayer invasor;   
> 
> de tres siglos lavamos la afrenta   
> 
> combatiendo en el campo de honor.   
> 
> El que ayer doblegábase esclavo   
> 
> hoy ya libre y triunfante se ve;   
> 
> libertad es la herencia del bravo,   
> 
> la Victoria se humilla a su pie.  
> 
>   
> 
> II   
> 
> Alza, Chile, sin mancha la frente;   
> 
> conquistaste tu nombre en la lid;   
> 
> siempre noble, constante y valiente   
> 
> te encontraron los hijos del Cid.   
> 
> Que tus libres tranquilos coronen   
> 
> a las artes, la industria y la paz,   
> 
> y de triunfos cantares entonen   
> 
> que amedrenten al déspota audaz.  
> 
>   
> 
> III   
> 
> Vuestros nombres, valientes soldados,   
> 
> que habéis sido de Chile el sostén,   
> 
> nuestros pechos los llevan grabados;   
> 
> los sabrán nuestros hijos también.   
> 
> Sean ellos el grito de muerte   
> 
> que lancemos marchando a lidiar,   
> 
> y sonando en la boca del fuerte   
> 
> hagan siempre al tirano temblar.  
> 
>   
> 
> IV   
> 
> Si pretende el cañón extranjero   
> 
> nuestros pueblos, osado, invadir;   
> 
> desnudemos al punto el acero   
> 
> y sepamos vencer o morir.   
> 
> Con su sangre el altivo araucano   
> 
> nos legó, por herencia, el valor;   
> 
> y no tiembla la espada en la mano   
> 
> defendiendo, de Chile, el honor.  
> 
>   
> 
> **V**  
> 
> **Puro, Chile, es tu cielo azulado,**  
> 
> **puras brisas te cruzan también,**  
> 
> **y tu campo de flores bordado**  
> 
> **es la copia feliz del Edén.**  
> 
> **Majestuosa es la blanca montaña**  
> 
> **que te dio por baluarte el Señor,**  
> 
> **y ese mar que tranquilo te baña**  
> 
> **te promete futuro esplendor.**  
> 
>   
> 
> VI   
> 
> Esas galas, ¡oh, Patria!, esas flores   
> 
> que tapizan tu suelo feraz,   
> 
> no las pisen jamás invasores;   
> 
> con su sombra las cubra la paz.   
> 
> Nuestros pechos serán tu baluarte,   
> 
> con tu nombre sabremos vencer,   
> 
> o tu noble, glorioso estandarte,   
> 
> nos verá, combatiendo, caer. 
> 
>

Поврзано
--------

* Чиле
* Знаме на Чиле
* Грб на Чиле

Наводи
------

1. ↑  (шпански) www.guerradelpacifico1879.cl *Medallas Condecoraciones de la Guerra del Pacifico* Архивирано на 24 март 2012 г.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Национална химна на Чиле" на Ризницата ? |

* MIDI Химна
Врвот Белуха, Алтајски ПланиниВрвот Белуха
**Планината Белуха** (алтајски : Ӱч-Сӱмер - „три врвови"; казашки: *Мұзтау Шыңы*, - „врвот на планината мраз"), се наоѓа во планините Катун и е највисокиот врв на Алтајските Планини во Русија, и највисокиот врв на системот на Јужните Сибирски Планини. Се смета како дел од Светското наследство на Златните планини на Алтај.

Во 2008 година бил донесен закон кој гласи дека секој посетител треба да аплицира за дозвола за посебна гранична зона за да може да се влезе во областа (ако патува самостојно без да користи агенција). Странците треба да аплицираат за дозвола во регионалната канцеларија на граничната полиција на ФСБ, два месеци пред планираниот датум.

Географија
----------

Сместено во Република Алтај, Белуха е планински масив со три врва, кој се издига долж границата на Русија и Казахстан, само неколку километри северно од точката каде што оваа граница се сретнува со границата со Кина. На планината има неколку мали ледници, вклучувајќи го и ледникот Белуха. Од двата врва, источниот врв (4.506 м) е повисок од западниот врв (4.440 м).

Историја
--------

Врвот Белуха првпат бил искачен во 1914 година од браќата Тронов. Повеќето искачувања на источниот врв ја следат истата јужна рута како и при првото искачување. Иако Алтај е понизок по надморска височина од другите азиски планински групи, тој е многу оддалечен и потребно е многу време и планирање за искачување.

Во летото 2001 година, тим на научници отпатувале до оддалечениот ледник на Белуха, за да ја проценат можноста за вадење на ледени јадра на таа локација. Истражувањето било спроведено од 2001 до 2003 година. Биле извлечени и анализирани и плитки и длабоки јадра од глечерите (Оливие и други, 2003; Фуџита и други, 2004). Врз основа на техниките за датирање, подлабоките јадра можно е да содржат дури 3.000-5.000 години климатски и еколошки записи. И швајцарско-руски тим го проучувал глечерот.

Поврзано
--------

* Највисоки поени на руските федерални субјекти
* Список на планините Алтај
* Список на ултраси од Централна Азија
* Список на глечери во Русија

Наводи
------

1. ↑  „Mount Belukha". *Encyclopædia Britannica*. Посетено на 2007-07-31.
2. ↑  „Golden Mountains of Altai". UNESCO. Архивирано од изворникот на 18 August 2007. Посетено на 2007-07-31.
3. ↑  „Thorn Tree - New border zone regulation/ Altai concern". Lonely Planet.
4. ↑  „dont you ever mind :: the great outdoors :: altai, russia, 2008". dontmind.freeshell.org. Архивирано од изворникот на 3 March 2016. Посетено на 8 May 2009.
5. ↑  L. DeWayne Cecil; David L. Naftz; Paul F. Schuster; David D. Susong; Jaromy R. Green. „Glaciers of Asia— THE PALEOENVIRONMENTAL RECORD PRESERVED IN MIDDLE LATITUDE, HIGH-MOUNTAIN GLACIERS—AN OVERVIEW OF THE U.S. GEOLOGICAL SURVEY EXPERIENCE IN CENTRAL ASIA AND THE UNITED STATES" (PDF). US Geological Survey (public domain). Посетено на 2012-05-13.
| **Подводна ерупција**: |
| --- |
| 1. Водена пареа2. Вода3. Слој4. Лава5. Магмин канал6. Магмина комора7. Дајк8. Перници |

**Подводна ерупција** — вид на вулканска ерупција каде лавата избива под океанот. Најголемиот број на ерупциите на Земјата се подводни, но само мал број од нив се документирани бидејќи подводните вулкани се тешки за надгледување. Највеќето од нив се случуваат на средноокеански гребени.

Наводи
------

1. ↑  Видови на вулкански ерупции Архивирано на 15 мај 2008 г. видено на 18 ноември 2007 (англиски)

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија вулканологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Мегамајнд** (англиски: *Megamind*) е американски анимиран филм од 2010 година, во режија на Том Мекграт. Гласовите на главните ликови во филмот ги позајмуваат: Бред Пит, Бен Стилер, Вил Ферел, Џона Хил, Тина Феј, Џ. К. Симонс итн.

Содржина
--------

Уште како мало дете, Мегамајнд (гласот на Ферел) е испратен на Земјата од друга планета. Тој е неверојатно интелигентен, но грд и поради тоа, никој не сака со него да си игра во училиштето, за разлика од Метромен, кој е омилен кај сите. Поради лошиот однос на луѓето, Мегамајнд станува криминалец, а во исто време, Метромен (гласот на Пит) е херој кој го спасува градот од злосторниците. Меѓу нив започнува долга борба. Мегамајнд сака да загосподари со Метроград, но секогаш доживува катастрофа, благодарение на Метромен. Еднаш, сосема случајно, Мегамајнд успева да го убие Метромен и така станува господар на градот. Меѓутоа, лишен од својот долгогодишен противник, тој нема повеќе инспирација и желба за делување, па затоа решава да создаде нов противник - Тајтен (гласот на Хил). Меѓутоа, Тајтен, наместо да го заштитува градот, сака да стане негов господар. така, Мегамајнд за првпат прави добро дело, така што го победува лошиот Тајтен. Истовремено, се открива дека Матромен не е мртов, туку дека и тој се повлекол од сцената, зашто му здодеало постојано да го слават како спасител на Метроград.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 869, 20.2.2015, стр, 14.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 188130467
* GND: 7728562-1

 |

 |
**Џена Мари Ортега** е Американска глумица. Таа ја започна својата кариера како дете , добивајќи признание за нејзината улога како млада Џејн во хумористичната драмска серија на CW, *Џејн Девицата* (2014–2019). Таа го имаше својот пробив глумејќи како Харли Дијаз во серијата „ *Заглавени во средината* "на Дизни каналот (2016–2018), која и ја донесе наградата „Имиџен" за најдобра млада глумица на телевизија во 2018 година. Таа, исто така, даде глас за принцезата Изабела во анимираната серија на каналот Дизни, *Елена од Авалор* (2016-2020).

Ортега ја почна својата транзиција кон телевизијата глумејќи како Ели Алвес во трилер серијата на Нетфликс „ *Ти* ", а потоа глумеше во филмовите на Нетфликс *„Бејбиситерка: кралицата убиецот"* (2020) и *„Денот на да"* (2021). Таа доби признание од критиката за нејзината изведба во тинејџерската драма *The Fallout* (2021), која се смета за нејзина главна филмска улога. Таа се појави во хорор филмовите *Студио 666* и *Х* (и двата во 2022 година) и ја играше Тара Карпентер во филмот „ *Врисок* "(2022), кој и ја донесе филмската награда на MTV за најстрашна изведба. Таа е гласот на Бруклин во анимираната серија на Нетфликс, *Јура Светскиот камп Креда* (2020–2022).

Освен по актерството, Ортега е забележана и по нејзината филантропија, како и со нејзината јавна слика. Таа беше прва на листата на PopSugar „20 Under 20" во 2020 година Во 2022 година, таа беше наречена „Следната голема работа" од *Холивуд Репортер*, и беше естаблирана како кралица на крикот. Таа е позната и по нејзиниот активизам за ЛГБТ правата и против дискриминацијата. 

Џена Ортега е родена на 27 септември 2002 година во долината Коачела, Калифорнија, како четврта од шесте деца.  Нејзиниот татко е со Мексиканско потекло, а нејзината мајка е од Мексиканско и Порториканско потекло. Поради нејзината кариера, Ортега „навистина не живеела нормален начин на живот" и изрази жалење што го пропуштила традиционалното средношколско искуство.

1. ↑  „Disney Channel - Stuck in the Middle - Bios". *DisneyABCPress*. Архивирано од изворникот на May 1, 2016. Посетено на April 21, 2016.
**Жан-Батист Ренарт**, наречен **Џанго** (француски: *Jean "Django" Reinhardt*, 23 јануари 1910 година, Либершије, Белгија - 16 мај 1953 година, Фонтенбло, Франција) бил француски гитарист и композитор на џез музика. По потекло Ром , во 1934 година го основал квинтетот со виолинистот Стефан Грапели .

Тој останал голем пример за сите гитаристи и покрај тоа што немал музичко образование и што двата прста од левата рака му биле повредени.Измислил нов начин на свирење, акорди за кои биле потребни само три прста, па така свирел користејќи само три прста од левата рака.

Наводи
------



1. ↑  Dregni 2004. sfn error: no target: CITEREFDregni2004 (help)
2. ↑  Larousse enciklopedija, tom, 1508. strana
**Од Вратот Надолу** е двочлен бенд од Македонија, кој се состои од бас, тапани и вокали, или поточно Марко Ковачевиќ на тапани и Горан Петровски на гитара. Музичката енергија на обајцата е добро позната во андерграунд-круговите во државата, преку нивната инволвираност во бендовите **Bill Skins Fifth**, **Јаболко За Даскалот** и **Потоп**.

Историја
========

2008 година
-----------

Некаде на крајот од 2008 година нивната креативност ја добива и новата форма - бендот именуван како **Од Вратот Надолу**. Проектот нема да има долг век на траење, но зад себе ќе остави документ на своето постоње, албумот *Жива*. Осумте теми (текстови на македонски јазик), излеани во осумнаесеттете минути на дисторзирани слаџ-рифови, заедно со тешките вокали и продукцијата, на прво слушање оставаат впечаток на сирово, сурово и непромислено истекување на децибели од звучниците. Кон истиот заклучок наведуваат и каверот, насловите на песните и говорните семплови од легендарниот филм „Тетовирање". Но, ако се надмине таквата стереотипна перцепција, станува јасно дека, во суштина, станува збор за интензивна хардкор-метал-слаџ музика, која во себе носи софистициран рокенролизраз, затскриен зад ѕид од бучава. Албумот, покрај тоа што е издаден во стандарден цеде-формат, достапен е и на винил (едностран), во стандардна црна, но и во ограничено издание на проѕирна верзија. Како издавачи на изданието здружено се јавуваат македонските етикети „Insulin Addicted" и „Fuck Yoga Records", и англиската „SuperFi Records". 

2009-2011
---------

Ретките концертни појавувања само го потврдуваат погоре кажаното, но сето тоа ставено на квадрат. Некои од тие ретки концерти се настапот во живо на Канал 103 во емисијата „Ако никој не свири" на 18.1.2009, како загревање на бендовите „Grid" и „Dezinfekce" во Скопје на 16.9.2009, настапот на роденденот на интернет-магазинот „Plagij.at Turns 5" во клубот „Castro" на 1.10.2010, или кратката турнеја низ Грција во март 2011 година. Скопската промоција на албумот групата ја организира во МКЦ на 21.1.2011, со бендот **Потоп** како гостин на концертот. Кратко време по враќањето во Скопје, групата ќе престане да функционира. Марко денес е активен во бендот **Стагнатор**.

Наводи
------

1. ↑  Филиповски, Тошо (2018 година). *Македонска рок енциклопедија (1963 - 2018)*. Скопје: Корпус Деликти Рекордс, Тошо Филиповски. стр. 245. ISBN 978-608-66200-0-4. Проверете ги датумските вредности во: `|year=` (help)
**Iceberg** (изговорено: **Ајсберг**) е италијанска луксузнa модна куќа. Основана во 1974 година од Силвано Џерани и Џулијана Маркини, куќата произведува женска и машка „прет-а-портер" (облека спремна за носење), додатоци, мириси и детска облека. Тој е дел од групацијата Гилмар, основана во 1962 година. Нејзиното седиште е во Сан Џовани ин Марињано, Емилија-Ромања, Италија, и има бутици и продавници во градовите низ Европа, пред сè во Италија, но исто така и во Лимбург, Никозија, Ријад, Дубаи, разни градови во Кина итн. Синот на основачите, Паоло Џерани е креативна личност и раководител.

Почнувајќи како специјалисти за трикотажа, Iceberg биле ран поборник за концептот на модерна спортска облека, подоцна се прошириле кон кожна облека и фармерки. Нивните производи ги носеле Памела Андерсон, Парис Хилтон, Лил Флип, Лил Бил, Лил Ким и Миша Бартон. Лил Флип се повикувал на облеката на Iceberg во многу од неговите песни. Во јули 2011 година, збирката на компанијата била претставена на модната писта на модната ревија „The Brandery" во Барселона.

Поврзано
--------

* Bulgari
* Gucci
* Prada

Наводи
------

1. ↑  History of Iceberg Brand
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2017-11-14. Посетено на 2020-09-26.
3. ↑  bwgreyscale.com Архивирано на 10 мај 2012.
4. ↑  The Brandery, Catwalk, TV Fashion Runway Show Архивирано на 3 септември 2011.

Надворешни врски
----------------

* Мрежна-страница на Iceberg
**Церкничко Езеро** (словенечки: *Cérkniško jézero*) — езеро во југозападниот дел на Словенија. Се наоѓа во јужниот дел на Церкничкото поле. 

Површината на езерото изнесува околу 26 км² и се наоѓа во Крашковото Поле. Кога Крашковото Поле е поплавено површината достигнува и до 38 км². Максималната должина на езерото изнесува 10,5 км, а максималната ширина 4,7 км. Церкничкото Езеро е најголемо езеро во Словенија. Максималната длабочина на езерото изнесува 10 метри. 

Нивото на водата во езерото расте посе есенските врнежи од дожд и во пролет кога се топи снегот, а во текот на мај и јуни езерото пресушува.

Езерото има добри услови за ловење на риба. Исто така езерото претставува место за гнездење на многу видови на птици.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Церкинчко Езеро" на Ризницата ? |

* Список на езера во Словенија

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Словенија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Густина на магнетниот тек** или **магнетна индукција** е мерка на магнетниот тек (број на силници на магнетното поле) по единица површина нормална на магнетниот тек.

Симболот е, а СИ единица е Т (тесла). Една тесла е еднаква на еден вебер на квадратен метар (Wb/m²).

Следнава формула ја дава густината на магнетниот тек:

{\displaystyle \mathbf {B} ={\frac {\Phi }{A}}}

каде Φ е магнетен тек во вебери и А е попречен пресек на магнетното поле во квадратни метри.

Примери
-------

* Да ја најдеме густината на магнетниот тек во магнетно поле во кое магнетниот тек е 1.800 μWb низ површина од 0,1 м2:

{\displaystyle \mathbf {B} ={\frac {\Phi }{A}}} = {\displaystyle {\frac {0,0018}{0,1}}} = 18000 μT или 18 mT.

* Ако густината на магнетниот тек во некој магнетен материјал е 2,3 Т, а површината на попречниот пресек на материјалот е 0,02 м2, магнетниот тек низ материјалот ќе биде:

{\displaystyle \mathbf {\Phi } =\mathbf {B} \cdot \mathbf {A} } = 2,3 T {\displaystyle \cdot } 0,02 m² = 0,046 Wb.

Поврзано
--------

* Магнетно поле
* Електрично поле
* Максвелови равенки
* Гаусови закони

Надворешни врски
----------------

* Портал: Физика

* За магнетното поле
|  |
| --- |
| **Де Мојн***Des Moines* |
| Де МојнДе МојнДе Мојн |
| 

|  |
| --- |
| Официјално знаме на Де Мојн**Знаме** |

 |
| Местоположба |
|
|
| Општи податоци |
| **Име**- изворно | Де Мојн  Des Moines |
|
|
|
| **Основан** | 1843 |
|
|
|
|
|
| **Официјална страница** | www.ci.des-moines.ia.us |
|
| Управа |
| **Земја** | САД |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Географија |
| **Површина**- копно | 200,1 км²196,3 |
| **Надморска височина** | 291 м |
|
|
| Население |
| **Население** | 209,124 (2009) |
|
| **Густина** | 1 012 ж/км² |
|
|

**Де Мојн** (англиски: *Des Moines*) е главен и најголем град во американската сојузна држава Ајова. Бројот на жители според мерењата извршени во 2009 год изнесувало 209,124 а со целата околина 554,659 жители.

Градот се наоѓа во централниот дел на Ајова. Низ градот течат две реки Де Мојн и Ракун.

Де Мојн е основан во 1843 година под името *Форт Де Мојн* (англиски: *Fort Des Moines*), а статусот град го добил во 1851 година. Главен град на сојузната држава Ајова станал во 1857 година.

Најсилниот сектор во економијата е осигурителната индустрија.

Надворешни врски
----------------

* Градска интернет презентација

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 139010753
* LCCN: n79081388
* GND: 4294593-8
* BNF: cb12036743q (податоци)
* NKC: xx0117196

 |

 |
**Весна Гиновска-Илковска** (2 април 1972

 во Скопје) — македонска оперска пејачка (сопран).

Животопис
---------

Весна Гиновска-Илковска е првенка на операта на МНТ. Дипломирала соло пеење на Факултетот за музичка уметност (1994) во Скопје, а магистрирала на Белградската музичка академија. Дебатирала на оперската сцена на МНТ во 1996 година со улогата на Микаела во операта „Кармен" во која настапила со рускиот тенор, Сергеј Дубровин. Истата година била ангажирана како постојан член на оваа музичка институција. Првиот меѓународен настап го забележала во 1998 година на меѓународниот натпревар „Борис Христов", каде се претставила со улогата на Елизабета во операта „Дон Карло". Потоа, таа настапила на повеќе познати сцени ширум светот, а во 2014 година одржала рецитал во Њујорк. Како признание на нејзините успеси, Стопанската комора на Македонија ја прогласила за Почесен амбасадор на културата во Република Македонија.

Во својата кариера, таа била носителка на повеќе главни улоги:

* Леонора (Трубадур);
* Флорија Тоска (Тоска);
* Аида Дона Леонора (Моќ на судбината);
* Чо-чо-Сан (Мадам Батерфлај);
* Лиу (Турандот);
* Дездемона (Отело);
* Мими (Боеми);
* Ирена (Кирил Македонски, „Цар Самуил"); и
* Лидија (Ристо Аврамовски, „Лидија од Македонија").

Настапувала и на концертниот подиум, изведувајќи рецитали на соло-песни и вокалноинструментални дела. Таа е уметник со богат гласовен материјал, динамична и вдахновена артстична визија, вокална префинетост, совршена интонација и јасно диференциран тонски јазик. Гостувала во повеќе европски земји (Бугарија, Србија, Словенија, Хрватска, Данска, Германија, Италија, Франција).

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Гинекокастро*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 358. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  55 Охридско лето/ Ohrid Summer Festival – 12 July -20 August 2015.
***Метаморфози*** (латински: *Metamorphōseōn librī*: „Книги на преобразби") е латинска наративна поема од 8 н.е. од римскиот поет Овидиј, која се смета за негов *магнум опус*. Сочинета од 11995 реда, 15 книги и над 250 митови, поемата ја раскажува историјата на светот од неговото создавање до обожението на Јулиј Цезар во лабава митско-историска рамка.

Навидум еден вид на епопеја, поемата пркоси на простата родова класификација преку употребата на различни теми и тонови. Овидиј се инспирирал од родот на поезија за метаморфоза, а некои од *Метаморфозите* произлегуваат од претходно толкување на истите митови; сепак, тој значително се има оддалечено од сите негови модели.

Едно од највлијателните дела во западната култура, *Метаморфозите* служеле како инспирација на автори како Данте Алигиери, Џовани Бокачо, Џефри Чосер и Вилијам Шекспир. Бројни епизоди од поемата се прикажани во признати дела на вајарството, сликарството и музиката. Иако интересот за Овидиј исчезнал по ренесансата, повторно се појавило внимание на неговата работа кон крајот на 20 век. Денес *Метаморфозите* продолжуваат да инспирираат и да се раскажуваат преку разни медиуми.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Надворешни врски
----------------

* 

* Метаморфози на Ризницата ?
* 

* Логото на Викицитат Мисли поврзани со Метаморфози на Викицитат
Амер Форт во Џајпур
Северозападната индиска држава Раџастан има над сто утврдувања на ридови и планински терен. Шест **ридски тврдини во Раџастан**, распространети низ државата Раџастан во северна Индија, кои се групирани како делови од целина и се прогласени за светско наследство на УНЕСКО. „Ридските тврдини во Раџастан" првично биле доставени до УНЕСКО како целина од пет тврдини Рајпут во опсегот Аравали,  и биле изградени и зајакнати помеѓу 5-тиот и 18-тиот век од нашата ера од неколку кралеви на Рајпут од различни кралства. Целината на УНЕСКО е зголемена на шест тврдини. Тие се состојат од:

1. Читор Форт во Читоргар
2. Тврдината Кумбалгар во Кумбалгарх
3. Тврдината Рантамбор во Саваи Мадхопур
4. Тврдината Гагрон во Џалавар
5. Амер Форт во Џајпур
6. Тврдината Џајсалмер во Џајсалмер

Некои од овие тврдини имаат одбранбен ѕид за утврдување до 20 км долги, сè уште се наоѓаат во урбани центри и сè уште имаат во употреба механизам за собирање вода.

Избор
-----

Требаше да се избере целина за светско наследство на УНЕСКО за да се потенцира културата и архитектурата на тврдините Рајпут на врвот на ридот.

Државата членка на Раџастан презентираше преглед на процесот за избор на компоненти за серијата тврдини Хил и избраните критериуми. Поставените критериуми што резултираа во процесот на селекција ги следеа следните четири периметри: Тврдините беа приспособени на *географијата на ридовите*, утврдувањата беа *центри за* *моќ*, тие вклучуваа *свети терени* и тврдината беше дизајнирана со *урбани* *населби.*

Рајпут се придржувал до архитектонски текстови кои категоризирале различни типологии на утврдувања врз основа на нивната географија. Најраните книжевни референци диференцираат четири типа тврдини; Тврдини на врвот на ридот, тврдини на вода, шумски тврдини и пустински тврдини. Оваа целина на локации на светско наследство е создадена исклучиво на тврдините на ридот во Раџастан. Ова ги исклучи од изборот многу тврдини исклучиво засновани на типологија, како што е тврдината Јунагарх, која е копнена тврдина. Понатаму беа исклучени тврдините кои не беа наменети за урбана населба[]. Мехрангарх, иако се наоѓал на врвот на ридот, бил утврдена цитадела за дворот на која и недостасувала урбана населба за цивилите.

Првичната листа *Тврдини во Раџастан* беше создадена врз основа на сите тврдини забележани од Археолошкиот институт на Индија. Од стотиците утврдувања, 54 тврдини беа дополнително испитани бидејќи споделуваа интегрални карактеристики на воената архитектура Раџпут. Државата-членка објасни како од овој првичен список, беше избрана помала група составена од 24 најзначајни тврдини на Раџастан, кои сите ги споделуваа клучните аспекти на утврдувањата Раџпут. Овој број набрзо влезе во потесниот избор на 13. Од оваа листа првично беа избрани пет тврдини, од кои сите се наоѓаа на опсегот Аравали и припаѓаа на различни кланови. Шестата тврдина, Џајсалмер подоцна беше додадена во серијата.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Ридските тврдини во Раџастан

1. ↑  Kohli, M.S. (2004), *Mountains of India: Tourism, Adventure, Pilgrimage*, Indus Publishing, стр. 29–, ISBN 978-81-7387-135-1
2. ↑  UNESCO Hill Forts of Rajasthan, UNESCO website
*За други значења на поимот видете ја страницата за појаснување.*

**Свети Евстахиј Антиохиски** е христијански светец и Патријарх на Антиохија во текот на 4 век. Тој учествувал на Првиот вселенски собор во Никеја во 325 година, каде заземал позиција против аријанството. Заедно со останатите отци Евстатиј проповедал дека според Божествената суштина Исус Христос како Син Божји е рамен на Отецот и на Светиот Дух.

По смртта на Константин Велики, ариевците повторно започнале немилосрдно да го гонат православието. Свети Евстатиј бил симнат од неговиот престол и протеран најпрво во Тракија, а потоа во Македонија.

Починал во 345 година.
**Свети Марко** (1392—1444) е христијански светец и епископ на Ефес.

Познат e по штитењето на православието на Флорентинскиот собор против царот и папата. Починал во 1444 година. На посмртната
постела го молел својот ученик Георгиј, подоцна славниот патријарх Гебадиј, да се чува од замките на Запад и да го брани православието..

Православната црква неговиот ден го чествува на 19 јануари.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 26

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 89621835
* LCCN: no93013220
* ISNI: 0000 0001 2143 0470
* GND: 10095295X
* SELIBR: 52268
* SUDOC: 067287840
* BNF: cb13320277n (податоци)
* NLA: 67259453
* CiNii: DA15091564

 |

 |
Суртсејска ерупција: 1 облак од водена пареа, 2 купресоидна пепел, 3 кратер, 4 вода, 5 пластови лава и пепел, 6 слој, 7 магмин канал, 8 магмина комора, 9 дајк
**Суртсејска ерупција** — вид на вулканска ерупција која настанува во плитките подрачја на морињата и езерата. Ваквата ерупција е именувана по островот Суртсеј јужно од Исланд.

Поврзано
--------

* Фреатомагматска ерупција

Наводи
------

1. ↑  Геолошки појави при образувањето на еден остров (англиски)

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија вулканологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Логото на компанијата
**КејблТел** или **CableTEL** е најголем оператор на Електронска Комуникациска Мрежа во Македонија. Создадена е со обединување на 13 кабелски оператори од Македонија, од страна на група стратешки американски инвеститори.

Нуди повеќе сервиси и разновидни пакети за своите корисници,како Кабелска Аналогна ТВ, Кабелска Дигитална ТВ, Кабелски Интернет (docsis), Кабелски Интернет (LAN), Фиксна Телефонија.

На 11 ноември 2011 година КејблТел стана дел од семејството „Близу" (Blizoo)

Наводи
------

1. ↑  Моповска, Маја (3 ноември 2009). „И Кју Ти Ви нов сопственик на КејблТел". Makfaks. Посетено на 2010-01-10.[*мртва врска*]
2. ↑  Додевска, Анета (14 мај 2008). „„Кејблтел" нуди телевизија, интернет и телефонија". А1. Посетено на 2010-01-10.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 10 јануари 2016 г.
Адела Рингелет во ноември 2005 година.
**Адела Е. Рингелет** (родена на 27 март 1930 година) е аргентинска астрофизичарка и астроном во опсерваторијата Феликс Агилар во Аргентина.

Таа е ко-основач на *аргентинската астрономска асоцијација* ( шпански: *Asociación Argentina de Astronomía* ) и активен член на Меѓународниот астрономски сојуз (ИАУ), каде што била поврзана со неколку нејзини комисии. Од 2017 година, таа е член на Одделот Г на IAU, „Ѕвезди и Ѕвездена физика". Нејзиното истражување вклучува повеќе од 100 публикации од областа на ѕвездената спектроскопија.

Родена во Ла Плата, Аргентина, студирала астрономија на *Escuela Superior de Astronomía y Geofísica* со нејзините соученички Нора Шрајбер и Елза Гутиерез. Во 1958 година, таа започнала да работи во опсерваторијата Феликс Агилар. Таа била мажена[] со истакнатиот аргентински астрофизичар Хорхе Сахаде (1915–2012), директор на опсерваториите Ла Плата и Кордоба и поранешен претседател на IAU, со кого објавила за ѕвездената спектроскопија.

Астероидот од главниот појас 5793 Рингуелет, откриен од персоналот на опсерваторијата Феликс Агилар во Ел Леонсито во 1975 година, бил именуван во нејзина чест. Наводот за именување бил објавен на 26 септември 2007 година ( M.P.C. 60727 ).

Поврзано
--------

* 2605 Сахаде, астероид од главниот појас именуван по Хорхе Сахаде

Наводи
------

1. ↑  *(1975) Pikelner*. Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg. стр. 159–159.
2. ↑  Cruzado, Alicia; Ringuelet, Adela E. (2000). „On the Fe II Dielectronic Recombination in Stellar Envelopes". *International Astronomical Union Colloquium*. **175**: 492–493. doi:10.1017/s0252921100056335. ISSN 0252-9211.
3. ↑  *(2605) Sahade* (англиски). Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg. 2007. стр. 213–213. doi:10.1007/978-3-540-29925-7\_2606. ISBN 978-3-540-00238-3.
4. ↑  Williams, Gareth V.; Spahr, Timothy B. (2015). *Minor Planet CenterMinor Planet Center (MPC)*. Cham: Springer International Publishing. стр. 719–730.
5. „5793 Ringuelet (1975 TK6)". *Minor Planet Center*. Посетено на 7 March 2017.
6. „Adela E. Ringuelet". *IAU – International Astronomical Union*. Посетено на 7 March 2017.
7. Schmadel, Lutz D. (2007). „(2605) Sahade". *Dictionary of Minor Planet Names – (2605) Sahade*. Springer Berlin Heidelberg. стр. 213. doi:10.1007/978-3-540-29925-7\_2606. ISBN 978-3-540-00238-3.
8. Ringuelet, A. E.; Sahade, J. (June 1984). „CA II in HD 190073 Revisited". *The Messenger*. **36** (36): 23. Bibcode:1984Msngr..36...23R.
9. „MPC/MPO/MPS Archive". *Minor Planet Center*. Посетено на 7 March 2017.
Најважната зграда на Арт ДекоНајважната зграда на Арт Деко
Откако популарноста на движењето Art Nouveau започна да опаѓа, комерцијалниот интерес за декоративната уметност остана на сила. Овој стил покрај постоењето на занаетчиските производи и модерната архитектура се јави како амалгам од различни стилови коишто не беа карактеристични за таа епоха. **Арт Деко** како нов стил се карактеризираше со своите чисти линии и едноставни форми коишто беа претставени како геометриски, а понекогаш и како производ со егзотично и историско потекло, но секогаш изработени во висококвалитетен материјал.

Името „Арт Деко" претставува кратенка којашто произлегува од Париската изложба од 1925 година насловена како „Exposition Internationale des Arts Decoratifs et Industriels Modernes". Се одликува со крајно едноставни линии коишто беа смекнати со аплицирање на декоративни елементи и слободно течење на кривини и претстави на виори проектирани исклучително врз основа на емоции. Објектите на Арт Деко се одликуваа со фасади коишто беа бојадисувани со траки во светли бои како и со својот висок сјај. Стилот на Арт Деко кој беше тогаш актуелен изврши делумно влијание во градовите, но најмногу беше применуван во облакодерите и во комерцијалните објекти. Врвот овој стил го достигна со објектите Chrysler Building во Њујорк (1927-1930) од Вилијам ван Ален, со Empire State Building (1930-1931) од Shreve, Lamb и Harmon во Њујорк како и со Hoover Factory во Perivale, Англија. Во тоа време повеќе познати архитекти од Европа како последица од политички причини пребегаа во САД. Меѓу првите архитекти беше Ричард Нојтра. тој во почетокот се вработи кај Френк Лојд Рајт. Несомнено дека Рајт за куќата на Кауфман, Куќа на водопадите во Пенсилванија (1936), којашто со своите асиметрични волумени од лиен бетон издвоени со хоризонтални ленти од прозорци , беше инспириран од европските емигранти. Филип Џонсон исто така, инспириран од делата на Мис ван дер Рое во неговата прочуена стаклена куќа позната под името „Glass House" изградена во 1949 година ги отфрли од употреба ѕидовите и бојата.

1. ↑  1930-, Konstantinovski, Georgi; 1930-, Константиновски, Георги. *Patot na eden arhitekt : 1958-2013*. Skopje. ISBN 9789989328091. OCLC 1003585479.CS1-одржување: бројчени имиња: список на автори (link)
**Рафо** е италијанско пиво произведено од 1919 до 1987 година во неговата истоимена пиварница во Таранто. Во 1961 година, брендот бил префрлен во Перони, кој, пак, му припаѓа на јужноафриканскиот SABMiller. Денес, Рафо се произведува во пиварницата Перони во Рим. Перони бил продаден во 2016 година на јапонската група Асахи.

Историја
--------

 Реклама на Рафо на дијалект на Тарантино
Рафо датира од 1919 година, кога Витантонио Рафо ја основал пиварницата во Таранто. Рафо бил во семејна сопственост до 1961 година се додека не бил продаден на Перони, кој го задржал оригиналниот рецепт, пиварницата и вработените. Во 1970-тите, биле произведени 48.000 хектолитри, благодарение на дифузијата на пивото во Базиликата, Лацио и Кампанија. Регионот на Апулија секогаш одржувал најголема потрошувачка.

Во 1987 година, Перонил одлучи да ја затвори својата пиварница во Таранто и да го пренесе производството во Бари, ставајќи крај на важното поглавје од индустриската историја на градот. Сепак, Рафо продолжило да биде најпопуларното пиво на Таранто.

Во 2008 година, Перони го додал Тарас, симболот на Таранто, на етикетата на пивото. Пивото го спонзорира градскиот фудбалски клуб Таранто 1927 година.

Наводи
------

1. ↑  Bray, Chad; Soble, Jonathan (2016-02-10). „Asahi Group Offers to Buy Peroni and Grolsch for $2.9 Billion". *The New York Times* (англиски). ISSN 0362-4331. Посетено на 2022-08-09.

Надворешни врски
----------------

* birraraffo.it
* peroniitaly.com
**Ново Село** (грчки: *Αρναία*) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Неохори бил дел од општина Леригово.

Географија и местоположба
-------------------------

Ново Село се наоѓа на 32 километри северозападно од градот Ерисово и на 8 километри источно од Леригово, во јужните делови на планината Пијавица. Селото се напѓа на надморска височина од 550 метри.

Историја
--------

Селото во текот на XIX век се наоѓало во казата Касандар во составот на Отоманското Царство. Во 1858 година била изградена црквата Св. Ѓорги.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика") во 1900 година, во селото живееле 500 жители Грци.

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 865 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 769 жители.

Демографија
-----------

Во 1928 година селото броело 849 жители, додека во 1940 година селото броело 1078 жители.

Селото според пописот од 1951 година броело 1021 жител, на пописот од 1961 година во селото живееле 1045 жител, во 1971 година имало 943 жители, во 1981 година имало 870 жители, додека во 1991 година имало 856 жители. Денеска, населението на селото е околу 714 жители според пописот од 2014 година.

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

| Година | 1940 | 1951 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Население** | 1078 | 1021 | 1045 | 943 | 870 | 856 | 852 | 714 |

**Извор за 1940-1991 г.**: Т. Симовски, *Населените места во Егејска Македонија*

Наводи
------

1. 1 2  Kallikratis law Архивирано на 27 април 2017 г. Greece Ministry of Interior (грчки)
2. ↑  Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 173.
3. ↑  Симовски, Тодор (1998). *Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики*. II дел. Скопје: Институт за национална историја. стр. 165.

Надворешни врски
----------------

* Општина Аристотел

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Аристотел |
| --- |
|  |
| ОЕ Леригово | 
* Варвара
* Варварски Колиби
* Златен Брег 2
* Леригово
* Ново Село
* Паљухор
* Стано

 |
|  |
| ОЕ Ревеник | 
* Аса 2
* Гомати
* Девелики 2
* Пиргадикија 2
* Ревеник
* Свети Јован Претеча 2

 |
|  |
| ОЕ Стагира-Акант 1 | 
* Гаврадија 2
* Ерисово
* Извор
* Казанџи Маало
* Ксиропотамо 2
* Кумица
* Олимпијада 2
* Провлака 2
* Стратони 2
* Трипити 2
* Урануполи 2

 |
|  |
| **Поранешни села**: Хоруда**Острови**: Амолјани  •  Елевтера  •  Кавканас  •  Магарешки Острови
1 *Наречено по древномакедонските градови Стагира и Акант.*  •  2 *Новосоздадено место од грчки доселеници во XX век* |

 |
**Проволоне** е италијанско сирење. Станува збор за старо сирење од тестенини филата со потекло од Кампанија во близина на Везув, каде што сè уште се произведува во облик на круша, колбаси или конуси долги 10 до 15 см. Сирењата од типот на проволон се произведуваат и во многу други земји. Најважниот регион за производство на проволони денес е северозападна Италија и градот Кремона. Проволоне, провола и проволета се исти верзии на истото основно сирење. Некои верзии на проволон се пушат.

Историја и сорти
----------------

Терминот *проволоне* се појавил околу крајот на 19 век, кога започнал да се произведува во јужните региони на Италија и ја добил сегашната голема големина. Варијантата со помала големина се нарекува **провола** и доаѓа во обични и чадени сорти.

Модерниот проволон е полномасно сирење од кравјо млеко со мазна кора, произведено главно во регионите на долината на реката По во Ломбардија и Венето. Се произведуваат во различни форми: кaко и многу големиот колбас, во облик на скратено шише и во форма на голема круша со карактеристичното тркалезно копче за закачување. Типичната тежина е 5 килограми. 

Проволон е полутврдо сирење кое има вкус кој многу варира од проволоне пиканте, старо минимум четири месеци и со многу остар вкус, до проволоне долче со многу благ вкус. Во проволон пиканте, карактеристичниот пикантен вкус се добива со липаза добиена од коза.

И *Проволоне Валпадана* и *Проволоне дел Монако* добија заштитена ознака на потекло од Европската унија, што значи дека ниту една земја освен Италија не смее легално да произведува сирење наречено така.

Во Бразил, Аргентина, Боливија, Уругвај и Чиле мали дискови со локално произведено проволон од урда од 10-15 cm во дијаметар и 1-2 cm во висина понекогаш се печат на скара додека делумно не се стопат и се јадат како предјадење, често зачинети со билки.

Погледни
--------

* Список на сирења
* Список на сирења со растеглива урда
* Пица сирење

Наводи
------
**Злате Дамјановски**  — основно училиште во Вруток, Општина Гостивар..

Формирање и развој
------------------

Училиштето е основано во 1945 година од страна на НОО Гостивар, под името *Вардар* - с. Вруток, како неполно осумгодишно училиште, а од 1951 година, станува полно Основно училиште. Своето име ОУ Злате Дамјаноски го добива во 1967 година, и го носи до денес. Во состав на ова училиште работат и три подрачни училишта во с. Равен, Речане и Дуф.

Учество на натпревари
---------------------

Освоени награди
---------------

Познати личности кои учеле во ова училиште
------------------------------------------

Познати личности кои предавале во ова училиште
----------------------------------------------

Наводи
------

1. ↑  „Регистар на основни училишта". *data.gov.mk*. Посетено на 30.01.2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
2. ↑  Архивски фондови и збирки, Скопје 2006, стр. 37

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија училиште во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |