recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Првиот уставен период во Македонија започнува со донесувањето на **Уставот на НР Македонија** од 31 декември 1946 година, со кој Македонија се конституира под името Народна Република Македонија, во рамките на ФНРЈ. Овој уставен период се одликува со мошне динамични промени кои фактички ги менуваа и основните уставни институции. Во овој период се разликуваат две основни фази. Граничната линија помеѓу фазите е во 1953 година, односно донесувањето на Уставниот закон за општествено и политичко устројство и за органите на власта на Народна Република Македонија. На овој Уставен закон му претходело денесувањето на Основниот закон за управување на државните стопански претпријатија и повисоките стопански здруженија од страна на работните колективи, познат и како Закон за работничко самоуправување од 1950 година. Овој устав е од особено значење бидејќи со него се санкционира вољата и правото на самоопределување на Македонците за сопствена државност, и обединување со другите народи во тогашната ФНРЈ. Овој устав по дефиниција спаѓа во групата на реални устави.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Викиизвор има текст за
**Устав на Народна Република Македонија (1946)** |

 Викиизвор: Устав на Народна Република Македонија (1946)

* Устав на НР Македонија од 1946, Службен Весник на НРМ, 1/1947.
Предлошка:Политика наИндонезија
**Уставниот суд на Индонезија** (индонезиски: *Mahkamah Konstitusi*) — основан со третиот амандман на Уставот на Индонезија, кој е ратификуван од страна на Народното уставотворно собрание на 9 ноември 2001 година.

Историја
--------

Зградата на Уставниот Суд во Џакарта
Во времето помеѓу усвојувањето на *третиот уставен амандман* и утврдувањето на Уставниот суд, неговите должности ги вршел Врховниот суд. Во август 2003 година, Народното уставотворно собрание го донел законот за Уставниот Суд и девет судии биле именувани на 15 август. Тие положиле свечена заклетва уште следниот ден, а на 15 октомври, Врховниот суд го прекунува својот авторитет врз ова тело и со тоа почнува самостојното управување на Уставниот Суд.

Моќ
---

Судот ја има истата правна положба како на Врховниот суд. Своите овластувања, кои се утврдени во член 24 од Уставот, се правни работи во конечните прегледи на законот против Уставот, спорови околу надлежност на државните институции, проблеми со распаѓањето на политичките партии и спорови околу изборните резултати. Тој, исто така, е должен да владее во случај на импичмент на претседателот. Тој се состои од девет членови, тројца кај претседателот, тројца на страната на Врховниот суд и тројца на страната на Народниот претставнички совет.

Наводи
------

* Denny Indrayana (2008) *Indonesian Constitutional Reform 1999-2002: An Evaluation of Constitution-Making in Transition*, Kompas Book Publishing, Jakarta ISBN 978-979-709-394-5
* Constitutional Court Website Архивирано на 4 април 2009 г.

Белешки
-------

1. ↑  Denny Indrayana (2008), стр. 241, 266
2. ↑  Constitutional Court Website: History of The Constitution Court Архивирано на 27 мај 2009 г. accessed 2009-05-17
3. ↑  Denny Indrayana (2008), стр. 266-267

Надворешни врски
----------------

* Уставен Суд на Индонезија - на англиски Архивирано на 4 април 2009 г.
**ФК Кожуф** е македонски фудбалски клуб од Гевгелија кој моментално игра во Втората македонска фудбалска лига - Исток. Клубот игра на Градскиот стадион во Гевгелија.

Историја
--------

Спортски клуб „Кожух" од Гевгелија, фотографирано пред почеток на натпреварот меѓу СК „Југославија" од Неготино и СК „Кожух". Резултат: 12:0 за Кожух. Фотографија од најверојатно 1930-те години
Клубот бил основан во 1922 година.

Клубот ја освоил Втората фудбалска лига - Исток во сезоната 1993/94. Поради тоа, екипата обезбедила учество во Првата фудбалска лига во сезоната 1994/1995 под името Кожуф Винојуг. На крајот на сезоната, екипата завршила на последното место и се вратила во Втората лига.

Моментален состав
-----------------

Дејан Смилевски Македонец  

Александар Алчинов Македонец  

Димитар Мицевски Македонец  

Виктор Кангов Македонец  

Дејан Коцев Македонец  

Михаил Панев Македонец  

Мите Аѓиоски Македонец  

Коста Поп-Зафиров Македонец  

Стефан Шулев Македонец  

Миле Упчев Македонец  

Сашко Ристевски Македонец  

Драган Стојановиќ Македонец  

Слободан Улишев Македонец  

Александар Ефтимов Македонец  

Ристо Танев Македонец  

Јован Петров Македонец  

Горан Стојкоски Македонец  

Александар Даноски Македонец  

Марио Донев Македонец  

Славчо Станчев Македонец  

Игор Атанасоски Македонец  

Цветан Чурлинов Македонец  

Блашко Делиманов Македонец  

Ангел Дрљанов Македонец  

Марјан Папучиев Македонец
**Шехзаде** (персиски: شهزاده) — турска форма на персиската титула Шахзаде и се однесува на машките потомци на отоманската фамилја по машка линија. Оваа титула е еквивалентна на „принц по крв" во англискиот двор.

Потекло
-------

Шехзаде потекнува од персискиот збор *shahzade* или *shahzada*. Терминот потекнува од титулата „шах" со додавање на персискata наставка - „задех" или „зада", што значи „син на", „ќерка на", "потомок на" или „роден од".

Употреба во отоманското семејство
---------------------------------

Во отоманското царско семејство, титулата шехзаде се давала на машките потомци на отоманските султани. Единствено на принцот му се давала можноста да се качи на отоманскиот престол. Пред владеењето на Мехмед II (1444-1446 и 1451-1481), синовите на султаните ја користеле титулата челебија.

Официјалниот начин на обраќање на шехзаде е Девлетлу Наџабатлу Шехзаде Султан (даденото име) Хазтрелери Ефенди (*Devletlû Najabatlu Şehzade Sultan Hazretleri Efendi*). Нивните синови исто така ја поседувале титулата шехзаде додека нивните ќерки ја имале титулата султанија. Семејството Османоглу продолжува да ги користи овие титули.

Отомански назначен принц
------------------------

Назначениот принц ја користел титулата *Вали Ахад* или Вели Ахд (отомански турски: ولی عہد), што значи „наследник врз основа на заветот", или целосно Девлетлу Наџабатлу Вали Ахад Салтанат Шехзаде Џаванбахд (дадено име) Ефенди Хазтлери.

Женски еквивалент
-----------------

Не постои женски еквивалент на шехзаде или посебна титула за принцези во османлиско кралско семејство. На персиски јазик, шахзаде се користи и за машки и за женски потомци на еден монарх. Кралското семејство на индиското Могулско Царство ја користело титулата *шахзада* за кнезовите и *шахзади* за принцезите.

Пред 16 век, османлиските принцези ја имале титулата *хатун* по нивното дадено име. Во почетокот на 16 век, отоманските принцези ја користеле титулата султанија по своето дадено име, титула кои ги имале и други истакнати членови на отоманското царско семејство.

Познати принцови
----------------

* Шехзаде Мустафа (1515-1553), син на Сулејман Величествениот.
* Шехзаде Јахија (1585-1649), син на Мурат III.
* Абдулмеџид II (29 мај 1868 година - 23 август 1944 година), син на Абдул Азиз.
* Бајазит Осман (23 јуни 1924 година - 6 јануари 2017 година), втор син на внукот на султанот Абдул Меџит I, Ибрахим Тевфик.

Наводи
------

1. ↑  Peirce, Leslie P. (1993). *The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire*. New York: Oxford University Press, Inc. ISBN 0-19-507673-7.
**Дон Џозеф Пир** е италијанска бајка собрана од Томас Фредерик Крејн во неговите *италијански популарни приказни*.

Синопсис
--------

Тројца браќа поседувале круша и живееле од крушите. Еден ден, сите круши биле украдени, а браќата решиле да внимаваат што се случува во текот на ноќта. Постарите двајца заспале кога биле на ред, но најмладиот, Дон Џозеф, останал буден и кога една лисица дошла да краде, и се заканил дека ќе ја застрела. Лисицата му ветила дека ако го пушти, тој ќе се ожени со ќерката на кралот. Не верувал во тоа, но ја пуштил лисицата да си оди.

Двапати, лисицата ловила секаков вид дивеч и му ја подарила на кралот, како подарок од Дон Џозеф Пер. Потоа отишол во огрицата и ја убедил дека е време да се подели златото и среброто. Тој отишол кај кралот за да добие мерка за Дон Џозеф Пер да ги подели златото и среброто, што го убедило кралот дека Дон Џозеф е богат.

Тогаш лисицата добро го облекла Дон Џозеф и го пратила да патува со кралот и неговата ќерка. Лисицата отишла напред и кога селаните фрлале камења по неа, се заканил дека ќе ги убијат ако не ја опишат земјата и стадата како на Дон Џозеф. Потоа стигнал до замокот на огрицата, ѝ кажал дека коњаниците ќе дојдат да ги убијат и предложил да се сокријат во бунарот. Ја фрлил, убивајќи ја.

Еден ден, Дон Џозеф фрлил прашина во очите на лисицата, а лисицата се заканила дека ќе каже што знае. Така, Дон Џозеф фрлил тегла и ја убил лисицата, но тој сепак живеел среќно до крајот на животот.

Поврзано
--------

* Мачорот во чизми

Надворешни врски
----------------

* Сајтот за бајки SurLaLune *Дон Џозеф Пир* Архивирано на 17 јули 2017 г.
Храмот на Валетудо, околу 39 п.н.е. во Гланум.
**Гланис** ― галски бог поврзан со исцелителен извор во гратчето Гланум во планините Алпили во Прованса во јужна Франција. На местото на изворите има цистерни каде што можеби се капеле аџиите. Во близина на еден од нив бил поставен олтар на Гланис и Гланикети. Гланике биле тријада на месни мајки божици поврзани со лековитите извори.

Гратчето, каде што е подигнато светилиште на Гланис во 4 век п.н.е. самиот бил именуван по богот. Кога станала колонија на Римската Империја, Римјаните ја следеле нивната вообичаена практика со впивање на Гланис во нивниот пантеон во облик на Валетудо. Обожувањето на Гланис/Валетудо завршило со подемот на христијанството и уништувањето на Гланум во 270 н.е.

Поврзано
--------

* Келтска митологија

Наводи
------

1. ↑  H. Rolland, "Un temple de Valetudo à Glanum", *Revue Archéologique* (1955: II. 98-106.)

* Грин. Миранда. *DGERPUAKsEDMchDsTpewwy38u1LZU8eRfu.* Thames and Hudson Ltd. Лондон. 1997 година.
Избирачко место во Њујорк околу 1900 година, покажува гласачки кабини на левата страна.
**Гласачка кабина** или **избирачки параван** — место или кабина во избирачкото место каде што избирачите се во можност да го дадат својот глас приватно заради заштита на тајноста на гласањето. Најчесто на влезот на гласачкиот параван постои завеса. Обично пристапот до гласачкиот параван е ограничен на едно лице, со исклучоци за избирачите кои бараат помош.

Поврзано
--------

* Избирачко место

Наводи
------

1. ↑  „Voting at a Polling Place". Australian Electoral Commission. Посетено на 28 May 2013.
2. ↑  „Voting in person". The Electoral Commission. Архивирано од изворникот на 2013-06-02. Посетено на 28 May 2013.
**„Чадор"** (француски: *Le Parapluie*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 10 февруари 1884 година. Авторот му го посветил расказот на Камиј Удино.

Содржина
--------

Госпоѓата Ореј е многу скржава жена која не му дозволува на сопругот ниту најмали трошоци. Тој се срами до својот неугледен чадор, бидејќи им се служи за подбив на неговите колеги во министерството. Најпосле, тој успева да ја убеди жена си да му купи убав чадор, но кога се враќа дома утврдува дека чадорот е изгорен на неколку места. Госпоѓата Ореј не сака ниту да чуе за купување на друг чадор, туку жали за залудно потрошените пари. Затоа, таа оди во осигурителното друштво за да бара отштета за уништениот чадор. Директорот на друштвото е изненаден од нејзиното смешно барање, но таа е упорна, па тој е принуден да се согласи за покривање на трошоците за поправка на чадорот. Така, госпоѓата Ореј влегува во една продавница и бара да ѝ го поправат чадорот со најквалитетни материјали, без оглед на цената.

Наводи
------

1. ↑  „Кишобран" во: Гиј де Мопасан, *Изабране новеле* (друга књига). Култура, Београд, 1950, стр. 157.
2. ↑  „Кишобран" во: Гиј де Мопасан, *Изабране новеле* (друга књига). Култура, Београд, 1950, стр. 157-168.
**"Глас македонски"** е весник на македонската емиграција во Бугарија, редактиран е од Коста Шахов и излегува од 1893 до 1898 година. Негова главна тема е положбата на македонското население во Османлиското Царство. Весникот ја застапува идејата за *слободна и автономна Македонија*. Осум месеци уредник на весникот е Марко Цепенков. Весникот се печател во печатницата на Иван Гуцев, Иван К Божинов, Браќа П Спиркови. Бил испраќан од Гоце Делчев во Македонија. Меѓу уредниците на весникот е Лука Ѓеров.
Се спојува со весникот "Вардар" и почнува да излегува како "Борба за слободата на Македонија и Одринско" (1899) .

Извори
------

1. ↑  Куманов, Милен. „Македония. Кратък исторически справочник", София, 1993, стр. 70.
2. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, с. 242.
**Христо Галабов** ( 1898
 во Желегоже, Костурско, Егејска Македонија — 30 ноември 1963

) — македонски револуционер, член на ВМРО (Обединета), активист на македонското националноослободително движење во егејскиот дел на Македонија.

Животопис
---------

Во 1925 година станал член на синдикатите, а набрзо и синдикален раководител. Член на КПГ станал во 1919 година. Од 1934 година станал член на ВМРО (Обединета) во егејскиот дел на Македонија. Поради својата револуционерона дејност, многупати бил затворан и интерниран. Во грчките затвори лежел повеќе од дваесет години.

Поврзано
--------

* ВМРО (Обединета)

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 123. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. 1 2  Литовски, Александар, Јубилеен календар за егејскиот дел на македонија во 2008, Организација на македонците-потомци од Егејскиот дял на Македонија - Битола, стр. 7 (pdf)

Надворешни врски
----------------

* Не сме Грци, Македонци сме!

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дејци на ВМРО (Обединета) |
| --- |
|  |
| Раководители | 
* Владимир Поп Томов
* Димитар Влахов
* Павел Шатев
* Панко Брашнаров
* Ризо Ризов

 |
|  |
| Активисти | 
* Алексо Мартулков
* Арсо Поп Тодоров
* Васил Ивановски
* Јордан Анастасов
* Методија Шаторов
* Стефан Нанов
* Христо Галабов

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Света Богородица Балаклија** |
|  |
| 
Поглед кон манастирската црква |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Штипско |
| **Парохија** | Злетовска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 42°00′50.3″N 22°15′34.8″E﻿ / ﻿42.013972° СГШ; 22.259667° ИГД﻿ / 42.013972; 22.259667Координати: 42°00′50.3″N 22°15′34.8″E﻿ / ﻿42.013972° СГШ; 22.259667° ИГД﻿ / 42.013972; 22.259667 |
| **Место** | Злетово |
|  **Општина** | Пробиштип |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Богородица Марија |
|  **Завршено** | 2010 |
|  **Осветување** | 16 мај 2010 |
|  **Ктитор** | Чедо Петров |
| Архитектонски опис |
|

**Света Богородица Балаклија** — главна и единствена манастирска црква во рамки на Злетовскиот манастир.

Историја
--------

Црквата била осветена заедно со целиот манастир од страна на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан на 16 мај 2010 година. Нејзин ктитор бил пратеникот во Собранието на Република Македонија Чедо Петров од Пробиштип.

Архитектура
-----------

Градбата има правоаголна основа и по својот облик претставува крсто-куполен храм, при што куполата има осумаголна основа и на секоја од осумте страни има монофора. Предниот дел од црквата кон којшто водат главната влезна врата и страничната врата од десната страна е понизок. Над дрвената влезна врата се запишани имињата „Исус" и „Ника", додека од двете нејзини страни има ланцетни прозорци со иста големина. На страничниот ѕид, веднаш до влезната врата има три ланцетни прозорци, од кои средниот е поголем од останатите два. Во средишниот дел на овој ѕид има полукружна апсида со два ланцетни прозорци. Целата градба е покриена со ќерамиди. Над ќерамидите на осумаголната купола има крст.

Камбанаријата на црквата е сместена од десната страна на нејзиниот заден дел. Таа има квадратна основа и се состои од четири столбови покриени со ќерамиди.

Галерија
--------

* Влезната врата од цркватаВлезната врата од црквата
* Камбанаријата на цркватаКамбанаријата на црквата

Поврзано
--------

* Злетовски манастир
* Штипско архијерејско намесништво
* Злетовска парохија
* Злетово

Наводи
------

1. ↑  Осветен манастирот посветен на Пресвета Богородица – Источен Петок Балаклија Архивирано на 9 јуни 2020 г. страница на Брегалничката епархија.
2. ↑  Б. И.. „Осветен нов манастир кај Злетово[*мртва врска*]", *Утрински весник*, 16 мај 2010.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Богородица Балаклија" - Злетово на Ризницата ?
**Свети Бессребреници Кузман и Дамјан** (грчки: *Αγίων Αναργύρων*) — црква во селото Ново Крушево, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е првично изградена во 1951 г. Значително настрадала во земјотресот од 1978 г. и затоа е срушена и изградена од темел. Осветена е во 2004 г. од митрополитот Теолог Серско-нигритски.

Во парохијата влегуваат и храмовите „Св. Ѓорѓи и Св. Рафаил" и „Св. Бессребреници" во Долно Крушево, „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат" во Горно Крушево и „Св. Петка".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Αγίων Αναργύρων". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 18 октомври 2019.
**„Врвовите на Зеленгора"** (српскохрватски: *Врхови Зеленгоре*) — филм на режисерот Здравко Велимировиќ од 1976 година. Главните улоги ги играат: Сергеј Бондарчук, Велимир Бата Живојиновиќ, Вељко Мандиќ, Алан Нури и Радош Бајиќ.

Синопсис
--------

Во текот на пресудниот ден од битката на Сутјеска во 1943 година, германската војска го затвора обрачот околу главниот дел од партизанските единици, оставајќи само тесен премин на Зеленгора, меѓу Љубин Гроб и Кошут. Според стратегиското значење, најважната борба се одвивала кај Љубин Гроб, каде припадниците на втората чета од третиот батаљон на четвртата пролетерска црногорска бригада, иако многу послаби од непријателот, ја преземаат задачата да го пбранат преминот...

Наводи
------

1. ↑  Врхови Зеленгоре (пристапено на 27.1.2023)
**Христо Велков Џолев** — македонски револуционер, деец на Внатрешната македоно-одринска револуционерна организациja (ВМОРО).

Христо Џолев е роден во село Моноспитово, Струмичко, во семејство на земјоделци. Неговиот син Атанас Џолев бил исто револуционер. Христо Џолев се приклучува кон ВМОРО во 1901 година како четник под водство на Христо Чернопеев. Потоа станува раководител на револуциониот комитет во родното село, а од 1910 година е војвода во Струмичко. По возобновувањето на ВМРО во 1919 година повторно се вклучува во револуционерното дело, но е фатен и лежи во српски затвор во Ниш.

Наводи
------

1. ↑  Атанас Џолев – "Спомени", „Премрежјата на македонското револуционерно движење - Спомени", Скопје, 2006 г. стр. 215
2. ↑  Борис Ј. Николов: „Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934): Биографично-библиографски справочник", Софија, 2001, стр. 46
*Догу*, локалитет *Ебисуда* (Таџири, Префектура Мијаги), околу 1000 до 400 година п.н.е.
Статуетка *догу*, период џомон
**Догу** (土偶) — назив за група на статуетки со човеколик и животински изглед, со потекло од периодот џомон (14.000 – 400 година п.н.е.), од праисториската Јапонија. Во текот на следниот период, јајој, престанува нивната изработка, и од таа причина исклучиво се поврзува со периодот џомон. Постојат повеќе видови на овие статуетки, во зависност од наоѓалиштето на ископување и временскиот период во кој се создадени. Според наодите на *Музејаот на јапонската национална историја*, вкупниот број на статуетси пронајдени низ Јапонија изнесува приближно 15.000. Повеќето од нив главно се најдени во пределите на источна Јапонија, додека наодите во западниот дел од земјата се вистинска реткост.

Биле користени при погребите, како алегориски приказ на покојникот во вид на камена статуа; но во исто време имале и магиско значење. Се верувало дека е можно да се пренесе болеста од личност на *догу*, кој потоа би се уништил и со тоа се исцелувал болниот.

Исто така, постои и теорија на *древни астронаути* со Ерих фон Деникен како нејзин најзначаен претставник. Според оваа теорија статуетките *догу* всушност се олицотворение на *вонземјанска божица*.

Видови статуетки *догу*
-----------------------

* глави во форма на срце или веѓа во форма на полумесечина
* глави налик на рогат був
* глави со *очила*
* облик на трудница

Наводи
------

1. ↑  „Ancient Aliens & Ufos". Архивирано од изворникот на 20. 11. 2011. Посетено на 27. 11. 2011.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
2. ↑  „Jomon Pottery Dogu Clay Figurines". Japanese Pottery Information Center. Посетено на 27. 11. 2011.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Догу" на Ризницата ? |

* Tokyo National Museum
* The National Museum of Japanese History
* Dogū from the Jōmon period, a photographic imagery database—Tokyo University, Japan
* Review of recent exhibition of Dogū at the Tokyo National Museum
**Христијански центар „Тринитас"** ― евангелско-протестантска црква која е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.

Историја
--------

Христијанската заед­ница Тринитас започнала во 2015 година на чело со Александар Вулетиќ, со цел за основање црква којашто понатаму ќе основа други цркви. Црквата започнала во Аеродром и се собира во хотел Порта.

Организација
------------

Денес црквата има две домашни заедништва, пастор и група служители од пет луѓе кои се подготвуваат за ѓакони и старешини, група за славење, и неделно училиште за деца и возразни. Активно се работи на првото семрежно библиско училиште во Македонија, со едногодишна теолошка програма за лична изградба како и препорачлива за сите кои активно учествуваат во служењето во своите цркви. Училиштето се вика Институт за духовен растеж и во текот на 2018 година започнал да работи со првите студенти.

Наводи
------

1. ↑  Јован Јоновски, Историја на евангелско-протестантските цркви во Македонија, Изгрев, Скопје, 2017.
**Успение на Пресвета Богородица** (грчки: *Κοιμήσεως της Θεοτόκου*) — црква во селото Субашќој, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Историја
--------

Црквата се наоѓа во источниот крај на селото. Изградена е во 1836 г. врз темелите на храм подигнат во 1775 – 1785 г. или порано. Кон 1835 г. храмот бил во урнатини и селаните успеале да издејствуваат негова возобнова веројатно од султанот Махмуд II, веројатно со помош од митрополитот Григориј Серски (подоцна цариградски патријарх). Во ферманот има услов да не се смени големината на старата црква (7,60 м во висина, 13,50 м во ширина и 15 м во должина) и трошоците да ги преземе црквата без да се товари месното население. Обновата е завршена на 10 мај 1836 г. според натписот на плоча на северниот надворешен ѕид.

Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Илија", „Св. Ѓорѓи", „Св. Марина" и „Св. Димитриј".

Архитектура
-----------

Градбата претставува трикорабна базилика со нартекс и женска црква. Иконостасот е дрвен и има три реда икони — над царските ред со 12 икони и над него уште еден со 27. Храмот е делумно живописан во XIX век со 24 сцени. Во 1953 г. фреските се обновени.

Во XX век е изграден нов нартекс на запад. Првичната камбанарија е подигната во 1882 г. но била ниска, и затоа во 1925 – 1927 г. е изградена нова, на пет ката. Во 1915 г. е срушено старото училиште и црковниот двор е проширен. Изградена е нова чешма, во која е вградена римска надгробна стела, откриена во месноста Хаџисулинар.

* Внатрешноста на храмот Внатрешноста на храмот
* Султанскиот ферман за обнова Султанскиот ферман за обнова

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Δαβίτη, Φωτεινή. „Οι Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου" (PDF). Δαρνακοχώρια. Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-12-31. Посетено на 31 декември 2017.
2. 1 2  „Κοιμήσεως της Θεοτόκου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 3 ноември 2014.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Успение на Пресвета Богородица" - Субашќој на Ризницата ?
Ексурбанизација во Колорадо Спрингс, Колорадо, САД
**Ексурбанизација** е современ урбан феномен кој се манифестира преку интензивно ширење на градските подрачја надвор од границите на урбаната средина, притоа создавајќи предградија кои се одликуваат со слаба густина на население која опшфаќа огромни пространства.

Овие педградија кои се резултат од процесот на ексурбанизација се многу зависни од автомобилски транспорт, и се неодржливи економски, социјален како и од аспект на заштита на човековата околина.

Тие конзумираат огромни пространства со зелена и обработлива земја и бараат огромни суми за одржување на раширената инфраструктура и обезбедување на јавни сервиси за граѓаните.

Извори
------

1. ↑  What is Sprawl? Архивирано на 5 јануари 2010 г.. *SprawlCity.org*. Посетено на 2008-02-07.
2. ↑  Frumkin, Howard (May-June 2002). Urban Sprawl and Public Health
3. ↑  "Metropolitan and Urban Area-Based Interventions (TPI 811)", Dr. Johnny Coetzee. 2010, Department of Town and Regional Planning, University of Pretoria.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NDL: 00571728

 |

 |
Бредфордската транскрипција на договорот
**Договорот Мејфлауер** (1620) е документ потпишан од 41 патник од Mејфлауер пред да дојде на копно во Плимут (Масачусетс). Се однесувал на тоа дека некои членови можат да заминат за да образуваат свои сопствени колонии. Вилијам Бредфорд и други го концепирале Договорот за да ја поврзат групата во политичко тело и за да се заложат членовите да живеат според какви било закони кои биле воспоставени. Документот адаптирал црква договорена со граѓанската ситуација и бил основа на колонијално владеење.

Патниците биле:  

1. Џон Карвер  

2. Вилијам Бредфорд  

3. Едвард Винслоу  

4. Вилијам Брустер  

5. Исаак Алертон  

6. Мајлс Стендиш  

7. Џон Алден  

8. Семјуел Фулер  

9. Кристофер Мартин  

10. Вилијам Мулинс  

11. Вилијам Вајт  

12. Ричард Варен  

13. Џон Хауленд  

14. Стефен Хопкинс  

15. Едвард Тили  

16. Џон Тили  

17. Франсис Кук  

18. Томас Роџерс  

19. Томас Тинкер  

20. Џон Риџдејл  

21. Едвард Фулер  

22. Џон Тарнер  

23. Франсис Итон  
]
24. Џејмс Чилтон  

25. Џон Кракстон  

26. Џон Билингтон  

27. Џоусес Флечер  

28. Џон Гудман  

29. Дигери Приест  

30. Томас Вилијамс  

31. Џилберт Винслоу  

32. Едмунд Маргесон  

33. Питер Браун  

34. Ричард Битериџ  

35. Џорџ Соул  

36. Ричард Кларк  

37. Ричард Гардинер  

38. Џон Алертон  

39. Томас Инглиш  

40. Едвард Дотен  

41. Едвард Лејстер

Наводи
------

1. ↑  *Британика Енциклопедиски Речник*. Топер, МПМ, 2005, Книга 6, стр. 89

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 179018306
* LCCN: n50021216

 |

 |
Надворешноста на некогашното Gran Caffè Готово во Фиренца
**Гран Кафе** **Дони** или **Донис** била кафетерија во Фиренца основана на крајот на 19 век. Првично се наоѓала во Палацина Реале во паркот Касцин, потоа се преселила на „Вија Торнабуони", во близина на Британскиот конзулат. Кафулето било фаворизирано од аристократијата и високата средна класа, особено од британските граѓани кои живеат во Фиренца, како што е Скорпиони.

Општо
-----

Кога Бенито Мусолини ја нападна Абисинија (сегашна Етиопија), Британците го изразиле своето јавно неодобрување. Ова довело до избувнување на фашистичко насилство во Гран Кафе Дони во 1935–1936 г.

Најпознатите клиенти на Гран Кафе Дони биле социјалистичката Виолет Трефусис, која била познаничка на самиот Мусолини, и група постари Англиски дами наречени Скорпиони кои живееле во Фиренца помеѓу светските војни.

Кафетеријата се затвори во 1986 година.

Гран Кафе Дони е исто така еден од главните поставки во автобиографскиот филм *Tea with Mussolini* на Франко Зефирели.

Поврзано
--------

* Скорпиони
* Чај со Мусолини
**Фолксономијата** (од англ. *folksonomy*) е систем на класификација изведен од практиката и постапките на заедничко создавање на и раководење со ознаки за прибележување и категоризација на содржините. Оваа практика се нарекува и **соработно означување**, **друштвена класификација**, **друштвено индексирање** и **друштвено означување**. Поимот „фолксономија" го измислил американскиот информатичар Томас Вандер Вал, и претсавува кованка од *folks* (народ) и *taxonomy* (таксономија).

Фолксономиите стекнале популарност на интернет околу 2004 г. како дел од приложните програми за друштвено вмрежување како кај друштвеното бележење и означување лица на фотографии. Означувањето функција мошне својствена на службите на Пајажина 2.0 која на корисниците им овозможува збирно да класификување и пронаоѓање информации. Некои мрежни места имаат облаци од ознаки како начин на прикажување на ознаките во една фолксономија.

Според една емпириска анализа на сложената динамика на системите за означување од 2007, дека постои складност во распределбата и заедничката употреба на поимите, дури и во отсуство на централно контролиран лексикон. Содржините можат да се пребаруваат само ако се категоризирани и групирани. Ова е изводливо само ако се означени со клучни зборови како во стручен напис.

Поврзано
--------

* Збирна интелигенција
* Онтологија

Наводи
------

1. ↑  Peters, Isabella (2009). „Folksonomies. Indexing and Retrieval in Web 2.0.". *Berlin: De Gruyter Saur*. Надворешна врска во `|title=` (help)
2. ↑  Pink, Daniel H. (11 декември 2005). „Folksonomy". *New York Times*. Посетено на 14 јули 2009.
3. ↑  Lambiotte, R, and M Ausloos. 2005. Collaborative tagging as a tripartite network. .
4. ↑  Vander Wal, Thomas. „Folksonomy Coinage and Definition". Посетено на 7 јули 2009.
5. ↑  Lamere, Paul (јуни 2008). „Social Tagging And Music Information Retrieval". *Journal of New Music Research*. **37** (2): 101–114. doi:10.1080/09298210802479284.
6. ↑  Harry Halpin, Valentin Robu, Hana Shepherd The Complex Dynamics of Collaborative Tagging, Proceedings of the 16th International Conference on the World Wide Web (WWW '07), Banff, Canada, стр. 211-220, ACM Press, 2007.
**Горан Стојков** (род. 1970 во Струмица) — македонски бранител и поранешен командант на расформираната Единица за брза интервенција „Лавови". Стојков е роден 1970 година во Струмица. По доаѓањето на ВМРО-ДПМНЕ на власт во 1998 година му почнува метеорската кариера во МВР. Во МВР засновал работен однос во февруари 2000 година, а во април 2001 година се здобил со чин мајор и бил унапреден во чин потполковник, за по кратко време, вонредно да биде унапреден во чин генерал мајор. Брзото напредување се должеше пред сè на тоа што Стојков за време на конфликтот и по тоа беше Командант на единицата за брзи интервенции „Лавови". Во текот на војната 2001 година беше на терен во сите воени жаришта во тетовско, кумановско и на Скопска Црна Гора. Од функцијата си поднесе оставка кон крајот на 2002 година, поради како што рече тогаш, усно добиената наредба за намалување на бројот на Лавовите. Тој тогаш изјавил:

> *„Планот со кој е замислена операцијата за растурање на единицата и методите со кои тоа се изведува ги сметам за непристојни и недостојни. За мене како командант на единицата е прашање на чест да не учествувам во еден неетички чин кој некои луѓе заради свои лични интереси или заради свои лични кариери сакаат да го спореведат"*
> 
> — **Горан Стојков**
> 

По промената на власта, тој веќе беше во немилост. Пред да започнат судските процеси, за кои беше ослободен по неколку години судења во сите инстанци, тој прво беше деградиран во службата, со тешки обвиненија од МВР. По доаѓањето на Хари Костов на чело во МВР, на Стојков му се одземени сите чинови. Потоа следеше неговото апсење за Раштански Лозја. Во притвор со уште неколкумина беше една година, за во 2005 та Основниот суд Скопје 2 им изрече ослободителни пресуди, кои подоцна беа потврдени и од Апелација. Тогаш Стојков изјавил дека „*пукав оти тие пукаа. Да ме осудат на милион години јас пак ќе пукам за да ја одбранам државата*".

Генералот кратко беше во притвор и за обвинение за злоупотреби во набавките за Лавовите, а откако пред неколку години конечно се чинеше дека судниците и затворите се зад него, се повлече од јавниот живот и се посвети на бизнис. Формираше професионална спасувачка служба.

Во политичкиот живот повторно кратко се појави пред изборите во 2011 година, кога ги повика бранителите да гласаат за ВМРО-ДПМНЕ. - *Апелирам на лојалноста на безбедносните сили кон тие што можат и тие што сакаат да им помогнат. Мојот авторитет го заложувам за опцијата на ВМРО-ДПМНЕ, да можеме утре сите заедно гордо да бидеме исправени пред нашите деца и нашите внуци. Ги повикувам затоа сите бранители со трезвена глава да размислат што понатаму*, истакна генерал Стојков во една изјава пред изборите. По нив, се шпекулираше дека е можен министер за внатрешни работи, но најавите не се исполнија.

Во 2014 година Стојков е осуден на десет години затвор поради аферата „Шпион".

Наводи
------

1. ↑  „ДОСИЕ „ШПИОН": Кој е кој во аферата што ја потресе македонската јавност?". Фактор.мк. 2013-09-13. Посетено на 2016-10-06.
2. ↑  „Горан Стојков: Не можеа физички да ме ликвидираат, па ми монтираа судски процес". Фокус. 2016-09-02. Посетено на 2016-10-06.
**Горан Стојковиќ** (Куманово, 18 мај 1972

 - Банско, 11 јануари 2015

) — македонски политичар, виден активист на Српската заедница во Македонија
и Генерален секретар на ДПСМ.

Животопис
---------

Стојковиќ е роден на 18 мај 1972 година во Куманово. Основно образование и гимназија завршил во Куманово, додека Машински факултет во Скопје. Во 2002 година, Стојковиќ бил назначен за Претседател на Општинска организација на Демократска партија на Србите во Македонија (ДПСМ) Куманово, од јануари 2009 година за Претседател на Извршниот одбор а подоцна бил избран и за Генерален секретар на ДПСМ.. Бил долгогодишен член на Српска заедница во Македонија каде што оставил огромен удел како член на Претседателството. Стојковиќ бил претседател на КУД Српски вез, а својата професонална кариера ја завршил како вработен во А.Д "Гама", Скопје. Работел како директор на Македонија пат и бил советник во општина Куманово. Бил женет и татко на две деца. Починал од срцев удар на 11 јануари 2015 година во Банско, Пиринска Македонија, кога бил на семеен одмор.

Наводи
------

1. ↑  *Почина Горан Стојковиќ, генерален секретар на ДПСМ и поранешен советник*[*мртва врска*]
Преглед на југ од 1921 година, преден дел од градината, покажувајќи го народното крило од 1912 година (лево), предниот дел на Вилијам и Марија од 1906 година и градината на каналот
**Фоли** Фарм е селска куќа во уметнички стил во Сулхамстед, Западен Беркшир, Англија. Изградена околу мала фарма што датира од ок. 1650, куќата беше значително проширена во стилот Вилијам и Мери од страна на архитектот Едвин Лутиенс ок. 1906, и понатаму проширен од него во народен стил ок. 1912 Тоа е зграда од I степен. Градините, дизајнирани од Лутиенс и Гертруда Јекул, се од II степен \* наведени во Националниот регистар на историски паркови и градини. Тие се едни од најпознатите градини на партнерството Лутиенс / ekекил.

Градини
-------

Клустер и Тенк Суд, 1921 година
Свечените градини се протегаат на југ и на запад од куќата, со тревници надвор.

Во 1906 година, Лутиенс и Јекил ја претворија областа околу првобитната куќа и нејзината штала во серија заградени ѕидови. На југ од куќата, тие создадоа заградена кујна со градина и прошетка со рододендрон. Подоцна, трчајќи јужно по источната страна на градините, последователно е заменето со прошетка со вар што води кон Белата градина.

Во 1912 година тие поставија канална градина, со долг правоаголен базен, на југ од претходниот додаток на Вилијам и Мери. Помеѓу новото западно крило и кујнската градина, тие позиционираа партерска градина, а на запад од тоа, потоната градина со рози. Тенк Корт, со својот наметка и базен, беше наречен „веројатно питие на *pièce de résistance* Лутиенс" во градинарската архитектура".

Амбара од слама од 18 век, кујна во градината и некои куќи дизајнирани од Лутиен од ок. 1912 се наведени сите како II степен.

Белешки
-------

1. 1 2 3  Brown (1982), pp. 93–5.
2. 1 2  Historic England. „Повеќе за објектот во базата ({{{num}}})". *National Heritage List for England*.

Наводи
------

* Brown, Jane (1982). *Gardens of a Golden Afternoon. The Story of a Partnership: Edwin Lutyens and Gertrude Jekyll*. London: Allen Lane. ISBN 0-7139-1440-8.
* Brown, Jane (1996). *Lutyens and the Edwardians*. London: Viking. ISBN 0-670-85871-4.
* Gradidge, Roderick (1981). *Edwin Lutyens: Architect Laureate*. London: George Allen and Unwin. ISBN 0-04-720023-5.
* Ridley, Jane (2002). *The Architect and his Wife: A Life of Edwin Lutyens*. London: Chatto & Windus. ISBN 0-7011-7201-0.
* Cole, David (2017). *Sir Edwin Lutyens: The Arts and Crafts Houses*. Melbourne Australia: Images Publishing. ISBN 9-7818-6470-7113.

Надворешни врски
----------------

* Посета на Форумот на глупости од „Лутиенс Траст"
**Договор за отстапување на побарување** – е договор меѓу две страни со кој едната страна (отстапувач) се согласува определено достасано но ненаплатено побарување да му го отстапи на некој свој доверител (примач). Со договорот за отстапување, првата страна (отстапувачот) може навремено и брзо да ја исполни својата обврска кон некој доверител, додека интересот на втората страна (примачот) лежи во тоа што го прима побарувањето со сите негови права (камата, казнена камата итн.). Исто така, интерсот на примачот се состои од тоа што износот на отстапеното побарување вообичаено се намалува за одреден процент (од 5 до 15%) во корист на примачот.

Договорот за отстапување на побарување во македонското право
------------------------------------------------------------

Во Македонија, договорот за отстапување е регулиран со Законот за облигационите односи, чиј член 424 пропишува дека доверителот може да склучи договор со трето лице на кого му го пренесува своето побарување, освен она чие пренесување е забрането со закон или кое е врзано за личноста на доверителот или кое според својата природа е спротивно на пренесувањето. Притоа, договорот за пренос на побарувањето нема дејство ако доверителот и должникот се договориле дека побарувањето не може да се пренесе на трето лице или дека не може да се пренесе без согласност на должникот. Сепак, законот пропишува дека за пренос на побарувањето не е потребна согласност на должникот, иако пренесувачот има обврска да го извести за извршеното отстапување. Врз основа на договорот за пренос на побарувањето, врз примачот на побарувањето преминуваат и сите споредни права, како што се: залогот, хипотеката, правото на камата, договорната казна итн. Исто така, се претпоставува дека достасаните а ненаплатени камати се пренесуваат врз примачот на побарувањето.

Во членот 432 од Законот за облигационите односи е пропишан и договорот за отстапување наместо исполнување или наплатување. Со првиот договор, наместо да ја исполни својата договорна обврска, должникот може да отстапи некое свое побарување (целосно или делумно), со што се смета дека ја исполнил обврската. Кај вториот вид договор, кога должникот ќе отстапи свое побарување наместо да ја исплати обврската, тогаш неговата обврска згаснува само кога примачот на побарувањето ќе успее да го наплати отстапеното побарување. Ако со договорот се отстапува побарување што се наоѓа во извршна постапка, тогаш договорот се солемнизира кај нотар при што треба да се достави оригинал или заверен препис на извршната исправа (решение, пресуда, судско порамнување, вонсудска спогодба итн.). Потоа, со допис се известува извршителот и му се доставува примерок од договорот за отстапување.

Наводи
------

1. ↑  Никола Главинче, „Исплата на обврски со отстапување на побарување", *Економија и бизнис*, година 18, број 220, октомври 2016, стр. 62-63.
**Флорисиента** (шпански: *Floricienta*) е хит тинејџерска аргентинска теленовела. Серијата е снимена во Аргентина, во текот на 2004/2005 година, во две сезони. Стекнала многу популарност и надвор од нејзините граници. Во текот на последните години, снимени се и неколку римејкови на оваа тинејџерска серија. Оваа тинејџерска теленовела е снимена од истата продукција која ја снимаше мега популарната Млади Бунтовници, резлутат на тоа е и дел од глумечката екипа се појавуваат од оваа серија.

Синопсис
--------

Ова е романтична и хумористична приказна за Флоренсија, модерната Пепелашка, бунтовничка и оптимистка. Нејзината најголема среќа е да танцува и да пее со музичката група која ја формирала со своите пријатели. Без искуство добива работа како помошничка во вилата на семејството Фриценвалден. Во куќата некои многу ја сакаат а некои ја презираат. Нејзина најголема среќа се децата Фрицевалден: Мартин, Томас, Маја и Николас и Франко. Принцот во оваа приказна е Федерико, најстариот од Фрицевалден. Овој принц најмалку нешто што размислува е да се вљуби. Поради трагичната смрт на неговите родители во несреќа, тој морал да ги напушти студиите и да се посвети на семејните обврски во семејството. Неговото срце е затворено за среќа и љубов, и неговата најголема болка во главата е бунтовноста на неговите браќа. Децата дознаваат дека Флор пее и сакаат да ги земе со нив и тие да пеат. Тие се воодушевени од музиката, и со помош на Флор, и тие формираат бенд. Но животот на Флор се комплицира, бидејќи во секоја добра приказна не може да не биде една лоша вештерка, и во овој случај тоа е Малала, кумата на Федерико, една злобна негативка, на која единствена цел и е да ја омажи својата злобна ќерка Делфина, за Федерико, за да добие дел од наследството од фам. Фрицевалден. Таа најмногу сака да ја избрка Флор засекогаш од куќата, бидејќи дознава дека помеѓу неа и Федерико се раѓа голема љубов и ненадејно дознава дека всушност Флор е полусестра на нејзините две ќерки и воедно вонбрачно дете на нејзиниот покоен сопруг. Во куќата се случуваат разни интересни работи. Но, со злобата на Малала и нејзината ќерка Делфина, ќе успеат да го убедат Федерико да се ожени за неа. После венчавката, тие треба да отидат во црква, но пред тоа Федерико дознава за сите лаги. тој ја остава Делфина пред црквата и продолжува со Флор. Тие заедно сакаат да одат на патување, но се случува несреќа во која Федерико го губи животот. Наследството и останува на Делфина, но духот на Федерико, ќе отиде во Максимо, гроф од градот Крикораган, кој нема да се сеќава на ништо, а всушност тој ќе биде Федерико. Максимо ќе мора да се грижи за децата. Флор подоцна ќе дознае дека тој е Федерико, ќе се омажи за него, и ќе му роди 3 деца.

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Флоренсија Бертоти | Флорисиента / Флор |
| Хуан Гил Наваро | Федерико |
| Бенхамин Рохас | Франко |
| Изабел Мачедо | Делфина |
| Грациела Стефани | Малала |
| Зулма Фајад | Титина |
| Агустин Сиера | Мартин |

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 11 август 2018 г.
* Македонски портал за серијата
* Сериалс.ру Архивирано на 16 август 2007 г.
Флуид
Скици на Леонардо да Винчи од трудовите за динамика на флуиди.
Поимот **флуид** е заедничкото име за течностите и гасовите. Името доаѓа од латинскиот јазик, од зборот *flux*, што значи проток, односно нешто што тече или струи. Класификацијата на гасовите и течностите во флуиди е поради тоа што тие имаат многу сличности и разлики, и кога се во рамнотежни состојби, и кога се наоѓаат во движење.

Макроскопските својства на течностите се определени од нивната микроструктура и од начинот на движењето на нивните структурни честички, а тоа се атомите, молекулите или јоните. Многу факти покажуваат дека при некои услови својствата на течностите се слични на својствата на гасовите, а при други услови тие се доближуваат до својствата на цврстите тела. Тоа значи дека микроструктурата и движењето на структурните честички во течностите значително се менуваат со промена на условите во кои се наоѓаат, а главно со промена на температурата и на притисокот.

Поврзано
--------

* Течност
* Гас
* Цврста агрегатна состојба

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на физиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на хемијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85049396
* GND: 4017690-3
* BNF: cb119773700 (податоци)
* NDL: 00569907
* NKC: ph126494

 |

 |
**Доверливо од уметничкото училиште** (англиски: *Art School Confidential*) е американски филм од 2006 година, продуциран од „United Artists", а во режија на Џон Меден. Главните улоги ги толкуваат: Макс Мингела, Софија Мајлс, Џон Малкович и Анџелика Хјустон..

Содржина
--------

По доаѓањето на престижниот уметнички институт „Стратмор" (Strathmore College) во Њујорк, амбициозниот уметник Џером сонува за тоа да стане најпознатиот сликар во светот и да го освои срцето на својата колешка Одри, која позира како модел на часовите по сликарство. Наскоро, тој се соочува со тажната судбина, т.е. дознава дека неговиот настап на „кул уметник" е потполно надминат.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 864, 16.1.2015, стр. 26.
2. ↑  *Антена*, број 866, 30.1.2015, стр. 20.
**„Догмен"** (англиски: *Dogman*) — италијански филм од 2018 година, во режија на Матео Гароне (Matteo Garrone), кој е автор и на сценариото, заедно со Уго Кити (Ugo Chiti) и Масимо Гаудиозо (Massimo Gaudioso). Филмот е снимен според вистински случа, кој се случил 30 години претходно. Главните улоги ги толкуваат: Марчело Фонте (Marcello Fonte), Алида Балдари Калабрија (Alida Baldari Calabria), Едоардо Пеше (Edoardo Pesce) и Нунција Скјано (Nunzia Schiano). На Канскиот филмски фестивал, Марчело Фонте ја освоил наградата за најдобар глумец, режисерот бил номиниран за „Златната палма", а филмот ја освоил наградата „Palm Dog". Покрај тоа, филмот имал шест номинации на Европските филмски награди од кои освоил три, вклучувајќи ја и наградата за најдобар глумец (Фонте).

Синопсис
--------

Марчело (го игра Фонте) е сопственик на салонот за кучиња „Догмен" во едно мало крајбрежно место. Тој живее мирен живот, профатен е во соседството, а се грижи за својата мала ќерка со која одвреме-навреме оди на нуркање. Меѓутоа, животот му го загорчува насилниот криминалец Симоне (го игра Пеше), кој го принудува да го снабдува со кокаин, а понекогаш го вмешува и во неговите валкани работи. Еднаш, Симоне ограбува еден дуќан, влегувајќи од салонот на Марчело, а поради таа кражба Марчело издржува затворска казна во траење од една година. По излегувањето од затворот, соседите го избегнуваат Марчело, а и Симоне го игнорира. Кога Марчело ќе му побара дел од украдените пари, Симоне го одбива и налутениот Марчело му го крши мотоциклот. Утредента, Симоне сурово го претепува Марлчело за направената штета на мотоциклот. По некое време, Марчело му се извинува на Симоне и го намамува во својот дуќан со приказната дека треба да се сретне со трговци со дрога. Таму, тој го затвора Симоне во кафез за кучиња, а кога Симоне ќе се обиде да излезе, Марчело го удира по главата. Симоне се осветсува и почнува да го дави, а Марчело успева да се спаси при што ненамерно го убива Симоне. Потоа, тој носи мртвото тело надвор од градот и го пали. Тогаш, нему му се причинува дека ги гледа своите пријатели, се враќа назад, го гаси огнот, го крева мртвиот Симоне и го носи на детското игралиште со намера да им покаже на пријателите дека тој го убил силниот Симоне.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Dogman, talijansko-francuski film (15) - Večer tisuću nagrada (пристапено на 16.8.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |