recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Музејот на Викторија и Алберт** (англиски: *Victoria and Albert Museum*), често e наречен само **V & A**, е музеј во Лондон е најголемиот музеј за применета уметност и дизајн во светот. Тој има постојана колекција од 4,5 милиони експонати. Таа е основана во 1852 година и беше именувана по британската кралска двојка, принцот Алберт и кралицата Викторија.

Денес се протега на површина од 2, 2 км2 и во својот комплекс на згради и анекси 145 галерии. Музејските збирки имаат опсег од 5.000 години, од почетокот на цивилизацијата до најновите денови, од сите гранки на уметноста и од сите континенти. Музејот има збирки од керамика, стакло, текстил, облека, сребро, метали, накит, мебел, средновековни предмети, скулптури, слики од стари мајстори, цртежи и фотографии, и е далеку најголем и неспоредлив со секој музеј во светот.

**V & A** има најголема колекција на неокласични скулптури во светот, како и најголема збирка експонати на италијанската ренесанса надвор од Италија. Неговата колекција од Далечниот Исток (Јужна Азија, Кина, Јапонија, Кореја е најдобра во Европа, а колекција на исламска уметност оди во ранг на Париз Лувр и Музејот на уметност во Митрополитот, Њујорк.

Се наоѓа во јужниот дел на Кенсингтон, музејскиот дел на Лондон, популарно познат како Албертополис, бидејќи во него има и други важни културни институции, како и два големи музеи; Природо научниот музеј и Музејот за наука. Најпознати дела на музејот се: Вилијам Блејк, Сандра Ботичелија, Џон Констебл, Рафаела, Вилијам Тарнер, Диего Веласкес, многу други.

Наводи
------

1. ↑  „Visits made in 2015 to visitor attractions in membership with ALVA". *ALVA*. Посетено на 9 March 2016.
2. ↑  Stewart, Heather (13 January 2017). „Tristram Hunt to quit as MP to become V&A director". *The Guardian*. ISSN 0261-3077. Посетено на 13 January 2017.
3. ↑  „FuturePlan – Victoria and Albert Museum". vam.ac.uk. 6 May 2011. Посетено на 12 May 2011.

Надворешни врски
----------------

 
Ризницата има слики и снимки поврзани со:
***Викторија и Алберт (музеј)*** (категорија)

* Матична страница
* Список на минати изложби
* Изградба на музејот Архивирано на 24 февруари 2019 г.
* Музејот пред отворањето

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за музеј е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Манчестерско градско собрание, пример за викторијанска архитектура во Манчестер, БританијаКарсон Меншн, Еурека, Калифорнија, САД
Поимот **Викторијанска архитектура** се однесува на ред архитектонски стилови главно од викторијанското доба. Затоа периодот на изградба на овие згради може да се преклопува со времето на владеење на кралицата Викторија, по која е наречен самиот стил.

Историја
--------

Викторијанкото доба траело 64 години, од 1837 до 1901. Грчката преродбена архитектура се претега од подоцнежниот колонијален период, па сѐ до почетокот на викторијанското доба. Слично на нова, Движењето за применета уметност во САД започнало неколку години пред крајот на викторијанското доба.

Видови викторијанска архитектура
--------------------------------

* Британско Движење за применета уметност
* Готска преродба
* Италовидна
* Јакобетанска (претходник на стилот Кралица Ана)
* Неокласицизам
* Нео-Грек
* Обоени убавици
* Кралица Ана
* Ренесансна преродба
* Неороманика (заедно со Ричардсонскиот стил)
* Втор ампир
* Истлејкски стил
* Индустриска архитектура

Значајни викторијански градови се: Лондон, Галвестон, Глазгов, Мелбурн, Манчестер, Мумбаи и Њу Орлеанс.

Наводи
------

* Dixon, Roger and Muthesius, Stephan. *Victorian architecture*. Thames & Hudson: 1978. ISBN 0-500-18163-2 .
* Prentice, Helaine Kaplan, *Rehab Right*, Ten-Speed Press. ISBN 0-89815-172-4, includes descriptions of different Victorian and early 20th Century architectural styles common in the San Francisco Bay Area, particularly Oakland, and detailed instructions for repair and restoration of details common to older house styles.

Поврзано
--------

* Викторијанска декоративна уметност
* Викторијанско доба
* Џорџијанска архитектура
**Вилата** е земјоделска алатка со долга рачка и долги тенки широко одвоени шилци која се користи за подигање и собирање на растресит материјал, како сено, лисја, грозје, шталски измет и друг земјоделски материјал. Вообичаено вилата има два или три шилци, но во зависност од намената вилата можно е да има до 10 шилци со различна должина и растојание помеѓу нив. Најчесто вилата е направена од челик со долга дрвена рачка, но можно е шилците да бидат од дрво, бамбус, ковано железо, или некоја друга легура.

**Градинарската вила** е алатка со рачка и неколку, најчесто четири шилци. Се користи за собирање, подигање и превртување на земја во градинарството. Се користи на сличен начин како ашовот, но во многу случаи е попогодна од него: шилците полесно се забиваат во земја, ги одминуваат камењата и ги кршат грутките. Градинарската вила порано била правена од дрво но во поново време од не’рѓосувачки челик.

Градинарската вила е малку поразлична од фармерската вила, која се користи за преместување на материјал како што е сено, компост или шталско ѓубриво. Градинарската вила има значително пократка рачка, најчесто дрвена со "D" или "T" завршеток. Нејзините шилци се пократки, подебели и понаблизу едни до други распоредени.

* Вила за собирање компост.Вила за собирање компост.
* Градинарска вила.Градинарска вила.
* Товарење на сено со вила.Товарење на сено со вила.
Њирагонго
Мухабира, Гахинга, Карисимби, Сабјињо и Микено.
**Вирунга** (или **Муфумбиро**) — венец вулкански планини во Источна Африка долж северната граница на Руанда, ДР Конго и Уганда. Венецот е огранок на планините на Албертскиот Срт, кои се граничат со западниот ракав на Источноафриканскиот Расед. Сместени се меѓу езерата Едвардово и Киву. Името е видоизменета англизирана верзија на руандскиот збор *ibirunga*, што значи „вулкани".

Веригата се состои од осум поголеми вулкани, од кои највеќето се заспани, Исклучок се Њирагонго (3.462 м) и Њамурагира (3.063 м), обете во ДР Конго, со нивните избуви во 2006 и 2010 г. Највисок вулкан е Карисимби со 4.507 м, а најстар е Сабјињо, кој се издига на 3.634 м надморска височина.

Планините се дом на планинската горила, која се води како критично загрозена на Црвениот список на МСЗП поради губиток на живеалиштето, криволовство, болести и војување. Меѓу планините Карисимби и Бисоке е сместен Истражувачкиот центар „Карисоке", основан од американскиот зоолог Дајан Фоси за изучување на овие животни.

Планини во венецот
------------------

| Планина | Земја | Висина (м) |
| --- | --- | --- |
| Карисимби |  Руанда /  Демократска Република Конго | 4.507 |
| Микено |  Демократска Република Конго | 4.437 |
| Мухабура |  Руанда /  Уганда | 4.127 |
| Бисоке |  Руанда /  Демократска Република Конго | 3.711 |
| Сабјињо |  Руанда /  Уганда /  Демократска Република Конго | 3.674 |
| Гахинга |  Руанда /  Уганда | 3.474 |
| Њирагонго |  Демократска Република Конго | 3.470 |
| Њамурагира |  Демократска Република Конго | 3.058 |
|

Национални паркови
------------------

* Национален парк Вирунга,  Демократска Република Конго
* Национален парк Вулкани,  Руанда
* Национален парк на горилите Мгахинга,  Уганда

Поврзано
--------

* Рувензори

Наводи
------

1. 1 2  Вирунга — Енциклопедија Британика (англиски)
2. ↑  Butynski et al. 2003

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вирунга" на Ризницата ? |

* Национален парк Вирунга Архивирано на 3 октомври 2008 г. (англиски)
* Вулканите на Вирунга Архивирано на 20 август 2016 г. — туристички портал (англиски)
* Вирунга[*мртва врска*] — Peakware (англиски)

Координати: 01°25′45″S 29°32′54″E﻿ / ﻿1.42917° ЈГШ; 29.54833° ИГД﻿ / -1.42917; 29.54833
Висината на еден квадар
**Висина** или **височина** — мерка со која се изразува вертикално растојание со две значења. Едното се однесува на вертикалната големина на едно тело (колку нешто е високо), а другото искажува вертикалната положба на телото (на која висина е телото) телото). На пример, велиме „Зградата е висока 50 м", но и „Авионот се наоѓа на височина од 10.000 м". Во вториот случај, вертикалната оддалеченост на телото (да речеме, авион или планински врв се изразува во надморска височина, односно неговата нагорна оддалеченост од морско ниво

Поимот „**висина**" се користи и како количинска мерка на каква било величина или износ (на пр. висина на цена).

Во математиката
---------------

Во основните модели на просторот, висината претставува димензија, заедно со должината и ширината. Висината е нормална на рамнината на која лежат другите две.

Поимот се користи и во поапстрактни определби. Такви се:

1. Висината на еден триаголник, која е должината од темето на триаголникот до отсечката што се образува од спротивната страна;
2. Мерка за кружен отсечок на растојанието од центарот на лакот на отсечокот до центарот на линијата што ги поврзува крајните точки на лакот;
3. Во теоријата на алгебарските броеви, „висинска функција" е мерката сврзана со минималниот полином на еден алгебарски број.

Кај човекот
-----------

Човечката висина е важен дел од антропометријата. Во рамките на дадено население, висината е генетски предодредена, но разликите меѓу населенијата се должат претежно на животната средина.

ООН ја користи човечката висина како еден од показателите за квалитетот на исхраната и здравствените прилики во земјите во развој.

Поврзано
--------

* Висина (звук)
* Акрофобија
* Надморска височина
* Човечка висина

Наводи
------

1. ↑  **висина** — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------
**Божиќен подарок** е италијански филм, комедија-драма, од 1986 година во режија на Пупи Авати. Тој влезе на 43° Венецискиот филмски фестивал, во кој Карло Деле Пиан го освоил *Купот Вопи* за најдобар актер. За неговата изведба во овој филм, Диего Абатантуоно ја добил наградата *Настро дАргенто* за најдобра споредна машка улога. Филмот има продолжение, Божиќен реванш.

Содржина
--------

Ден пред Божиќ: група пријатели, како традиција, во куќата на еден од нив, се собираат за да играат покер. Секој од четворицата мажи, вклучително и еден мистериозен адвокат, има проблеми во семејствата и се обидува да направи божиќна добивка, па игра во значителна сума за да живее подобро. Но, судбината има посебен план за секој ден на играчите.

Улоги
-----

* Диего Абатантуоно како Франко Матиоли
* Џани Кавина како Уго Кавара
* Алесандро Хабер како Габриеле Бањоли
* Карло Деле Пиане како Антонио Сант'Елија
* Џорџ Истман како Стефано Бертони
* Кристина Севиери како Мартина
* Росела Комо

Наводи
------

1. ↑  „Avati torna al tavolo verde". *La Repubblica*. 29 January 2004. Архивирано од изворникот на 22 August 2012. Посетено на 27 February 2012.
**Божин Крстов Тарчугов** ( 1925
 во Љубанци, Скопско —  1945
 во Пула, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Израснат е во земјоделско сиромашно семејство. Работел во Скопје како чирак-шивач. Во градот се запознал со напредното работничко движење и со отпорот против окупаторот. Така ориентиран веднаш се вклучил во акциите за помош на партизаните што се спроведувал во неговото село. Собирал оружје, муниција и храна за партизаните. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада на Скопска Црна Гора. По пробивот на Сремскиот фронт неговата Бригада ја продолжила борбата за конечно ликвидирање на квинслизите. При крајот на војната неговата единица бил опколена од посилна усташка единица кај Пула. Биле заробени 14 борци, меѓу кои и тој. Усташите сите ги убиле, сечејќи им ги главите. Свечено бил погребан во Пула.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 142. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**„Бубашинтер"** — југословенски филм од 1971 година во режија на Милан Јелиќ. Главните улоги ги играат: Драган Радуловиќ, Гизела Вуковиќ, Данило Бата Стојковиќ и Радмила Савиќевиќ.

Синопсис
--------

Еден пекар му ја задава првата задача на својот 15-годишен син — да ги уништи бубачките во магацинот, а со намера така да го пренесе од светот на фантазерите во светот на трудбениците. Причината за неуспехот на синот во работата таткото ја гледа во неговиот несреден сексуален живот, па затоа го носи во еден мотел. Меѓутоа, и тој обид на таткото останува без успех, па тој се откажува од превоспитувањето на синот. Меѓутоа, момчето ќе го воведе во светот на сексот неговата тетка...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Бубашинтер (пристапено на 26.12.2021)
**Виндзорски замок** (англиски: *Windsor Castle)* е кралска резиденција на британските монарси во Виндзор во англиската грофовија Беркшир. Овој замок е познат како една од трите официјални резиденции на британското кралско семејство.

Оригиналниот замок бил изграден во 11-ти век по норманската инвазија на Англија од страна на Вилијам Освојувачот. Замокот непрекинато се користи уште од времето на Хенри I (кој владеел од 1100–1135), и е најдолго користен замок во Европа. Во рамките на ѕидините на замокот се наоѓа капелата Св. Џорџ, која според историчарот Џон Мартин Робинсон е „едно од врвните достигнувања на англискиот праволиниски готски дизајн".

Замокот бил изграден за да се заштити норманската доминација во периферијата на Лондон и за да се надгледува стратешки важен дел од реката Темза. Замокот Виндзор бил изграден на вештачки насип со три дворишта околу централната тумба. Подоцна, околу него постепено биле додавани камени утврдувања. Замокот ја издржал долготрајна опсада за време на Првата баронска војна на почетокот на 13. век. Хенри III изградил луксузна кралска палата во замокот во средината на 13 век, а Едвард III ја обновил палатата кон што додал и многу градби во „најскапиот секуларен градежен потфат во средниот век во Англија".  Таквиот дизајн на Едвард опстојал низ целиот Тјудоров период, а во тоа време Хенри VIII и Елизабета I сè повеќе го користеле замокот како кралски двор и центар за дипломатска забава.

Замокот Виндзор го преживеал бурниот период на Англиската граѓанска војна, кога бил користен како воен штаб на парламентарните сили и како затвор за Чарлс I. При возобновувањето на монархијата во 1660 година, Чарлс II обновил голем дел од замокот Виндзор со помош на архитектот Хју Меј, и тогаш биле создадени многу екстравагантни барокни ентериери. Откако одреден период бил запоставен, Џорџ III и Џорџ IV ја реновирале и ја обновиле палатата на Чарлс II во текот на 18 век. Биле потрошени многу пари, а државните апартмани го добиле денешниот изглед, полни со рококо, готски и барокен мебел. Кралицата Викторија направила неколку мали промени во замокот, кој станал центар за кралска забава во поголемиот дел од нејзиното владеење. Замокот Виндзор бил користен како засолниште за кралското семејство за време на бомбардирањето на Луфтвафе во Втората светска војна и преживеал и пожар во 1992 година. Замокот Виндзор е популарна туристичка атракција, место каде се пречекуваат државници од други земји, а кралицата Елизабета II го претпочита како свој дом за време на викендите.

A photograph of a white-grey stone castle, running left to right; trees are in the foreground, with a large white tower the most prominent part of the castle in the middle of the shot. Замокот Виндзор, гледан од север; (од лево кон десно) Горен двор, Среден двор, Донжон кула, капела Св. Џорџ, Долен двор и затворска кула

Наводи
------

1. ↑  Robinson, p. 27.
2. ↑  Brindle and Kerr, p. 39.
**Владимир Бороевиќ** (4 декември 1947

 во Скопје) — македонски дизајнер, карикатурист и сликар.

Животопис
---------

Дипломирал на Вишата педагошка академија во Скопје во 1972 година.

Во текот на кариерата, Бороевиќ бил графички уредник во списанието „Остен", сценограф во Вардар филм во Скопје и раководител на Студиото за дизајн и пропаганда во Јака 80 во Радовиш.

Самостојно излагал слики во Скопје, Валево, Нови Сад и Битола.

Учествувал на меѓународни фестивали за карикатура на кои добил повеќе значајни награди: Гран при во Скопје во 1973 година и Гран при во Истанбул во 1977 и во 1990 година.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Борис*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 196. Text "series
" ignored (help)
**Владимир Величковски** (7 мај 1949

, Скопје) — македонски сликар, историчар на уметноста, универзитетски професор, ликовен критичар. Значаен е во 80-те години за проблематизирањето на новите појави во македонската ликовна уметност.

Животопис и кариера
-------------------

Дипломирал (1974) и докторирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1997), а магистрирал
на Филозофскиот факултет во Белград (1985). Во периодот 1976-1977 година, тој бил на студиски престој во Париз.
Бил професор по предметот „Современа светска и македонска уметност" на Филозофскиот факултет во Скопје. Тој е член на Друштвото на ликовни уметници на Македонија и на Меѓународното здружение на ликовни критичари.

Творештво
---------

Неговата главна критична мисла е дека во Македонија е редуцирана и потценета ликовната критика како активност. Гаснењето на интересот и на медиумите оди во прилог на гаснење на ликовната критика, а со тоа и на развојот на националната култура.

Издавачката куќа „Македонска реч" од Скопје ја издала книгата на Владимир Величковски „Уметнички критики и есеи", која е петтиот том со истоимен наслов на овој автор. Книгата содржи текстови пишувани и објавувани по 1973 година, од кога тој интензивно се занимава со ликовна критика. Оттогаш до денес, тој претставува најдоследниот и најтемелниот хроничар на ликовниот живот во Македонија, вреднувајќи ги преку ликовната критика и есејот сите позначајни настани, изложби, појави, тенденции и слично.
Владимир Величковски досега објавил повеќе од 80 монографии и книги од областа на ликовните уметности особено за современата уметност, од кои најголемиот дел се монографските изданија. Тој по вокација е сликар, а е и автор на повеќе тематски и групни изложби.

Истата 1973 година, тој започнал да изложува слики самостојно.

Галерија на дела
----------------

Слики вдахнати и посветени на пејачот Дејвид Боуви:* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  / Владимир Величковски
2. 1 2 3  „Каталог - Изложба на ликовни педагози - мај 2021". Скопје: Детски ликовен центар - Градско здружение на ликовни педагози. мај 2021: 5. Наводот journal бара `|journal=` (help)
3. ↑  Личен исказ на Владимир Величковски. Пристапено на 25 јуни 2021.
4. ↑  Критичката мисла во Македонија[*мртва врска*]
5. ↑  Нова книга на Владимир Величковски[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Величковски
Владимир Епишин, 2007
**Владимир Викторович Епишин** (роден на 11 јули 1965 година, Ленинград) - советски и руски шахист, велемајстор (1990 година).

Биографија
----------

Ученик на шаховската школа на Ленинградската палата на пионерите. Студирал под водство на Сергеј Владимирович Хавски. Играл за командата на вооружените сили. Господар на спортот на СССР од 1983 година .

Во 1982 година го освоил третото место во СССР првенство кај младинците по Калифман и Наумкин (Јурмала , следната година во Киев го пуштил Даутов да оди напред и станал втор. Како дел од репрезентацијата на СССР, победник на Светското првенство за младинци до 26 години во Бразил (Маринга, 1991 година).

Тој ги освоил 4-те (Павловск и Ленинград, 1985) и 6-ти (Ленинград, 1987) меморијалот на Фурман. Учествувал на неколку првенства во Ленинград. Во 1987 година станал шампион на градот, во 1996 година завршил втор во силна конкуренција. Тој го освоил бронзениот медал во 58-то и последното првенство на ШАС во СССР (Москва, 1991 година). Како дел од тимот од Санкт Петербург, тој го освоил руското клупско првенство во 1992 година.

Најдобри резултати во меѓународни натпревари: Берлин (1988) - 4-6, Њујорк (1989) - 6-15, Кенсингтон (1989) - 1, Брно (1994) - 1, Реџо нел Емилија (1994) - 2 и Реџо нел Емилија (1995) - 3-ти места. Во 1989 година станал меѓународен мајстор, следната година добил титула велемајстор.

Во деведесеттите години се преселил во Германија. Живее во градот Висмар. Активен на отворени турнири, блиц и брз шах. Настапува многу во клупски натпреварувања. Меѓу другото, тој учествувал на првенствата во Германија (ПСВ Дујсбург, Либекер СВ фон 1873), Франција (Марсеј Дашамп, Белфорт Ечес Срб) и Шпанија (Еквигома Каса Социјал). Рангиран на првото место во германската Бундес лига со Либекер СВ од 2001 до 2003 година. На Европскиот клупски куп во 1996 година тој го претставувал хрватскиот тим Форина-Мурса Осиек.

Втор Анатолиј Карпов од 1987 до 1996 година .

Наводи
------

1. ↑  1993 Karpov — Timman FIDE Title Match Highlights (англиски)
**Борис Томов Атков** (Скопје, 6 декември 1904 - Скопје, 7 септември 1989) — македонски борец, учесник во Шпанската граѓанска војна и во НОБ.

Се иселил во Франција во пролетта 1924 година. Работел во циркус во Париз и во рудник во Алес Гард. Во Шпанија дошол од Франција на 2 септември 1936 година. Се борел на Мадридскиот фронт. Кон крајот на ноември 1936 година бил ранет. Бил во диверзантски групи – капетан. На 12 февруари 1939 е заробен и префрлен во логорите во Франција на присилна работа, а потоа, како шпански борец, е затворен во Швајцарија, каде останува до август 1941, кога успева да избега и да се врати во Југославија. Во 1944 година стапува во единиците на НОВ. Делегат е на Првото заседание на АСНОМ.

По ослободувањето работи во Народното собрание на Македонија. Дал свој придонес во развојот на културата и филмот во Македонија.

Наводи
------

1. ↑  Учесници во Шпанската граѓанска војна од Македонија, Македонска марксистичка архива

Надворешни врски
----------------

* Борис Атков „Минерот – снајперист"

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Борис Перев Јолевски** (14 април 1921 година во Вардино, Демирхисарско — 1 април 1945 во Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Борис Перев Јолевски бил на 14 април 1921 роден во селото Вардино. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил на 7 октомври 1944 година. Загинал како борец на петнаесетиот корпус на 1 април 1945 година во Хрватска.

Наводи
------

1. ↑ . Милош Константинов, Тодорка Спанкова (1958). Зборник на паднатите борци во народноослободителната борба од битолската околија. Битола. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Боречки вештини** или **Борбени вештини** се систем на кодифицирани вежби и традицији на борба. Сите борбени вештини имаат за цел, физички да победат друго лице, или за лична одбрана од физички закани.

Некои од боречките вештини преземаат голем дел од нивната теорија од систем на верување. Конкретно Будизмот се практикува во хармонија со другите, како шо се Хиндуизам, Даоизам, Конфуцијанство и Шинато, додека другите го следат кодот на честа. Боречките вештини се сметаат за уметност и знаност. Дел од вештините се претставуваат најчесто како борбен спорт а дел од нив се претставуваат како натпревар во форми, кои се составен дел во повеќето од борбените вештини, кои на поглед се како танец - плес.

Името *боречки вештини* произлегува од уметноста на војувањето (добиено од имињата: Марс / Арес во митологијата богот на војната) и доаѓа од XV век. Значењето се однесува на она што сега се познато како Европски историски боречки вештини, конкретно денес познато како историскио Мечување. Денес боречките вештини, најчесто се поврзуваат со азиските борбени стилови, а особено борбата против вештини, кои потекнуваат од Источна Азија. Терминот во наредна употреба, може да се однесува на секоја кодифицирана борба против системот, без оглед на потеклото. Учесник во боречки вештини, е познат како *боречки уметник*. Боречките вештини потекнувале и се испополнувале во и од различни култури и различни времиња.

Наводи
------

1. ↑  Основни облици на различни боречки вештини Архивирано на 20 октомври 2008 г. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* IPON — македонски портал за воречки вештини

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85081626
* BNF: cb11935713z (податоци)
* NDL: 00564740
* NKC: ph114185

 |

 |
**Борис Петков Велевски** (15 февруари 1921 во Беранци, Битолско — 18 ноември 1944 во Штипско) — македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Борис Петков Велевски е роден во селото Беранци. По занимање бил земјоделец. Во НОБ доброволно се придружил на 1 септември 1944 година. Припаѓал на четиринаесеттата македонска бригада. Учествувал во повеќе борби кај Кочани и Берово. Загинал во борба против окупаторот во Штипско на 18 ноември 1944 година.

Наводи
------


1. ↑ . Милош Константинов, Тодорка Спанкова (1958). Зборник на паднатите борци во народноослободителната борба од битолската околија. Битола. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**„Виј"** — расказ на рускиот писател Николај Гогољ од вториот дел на збирката „Миргород", објавена во 1835 година.

Содржина
--------

Во расказот е обработен еден мотив од народните приказни и верувања.

Осврт кон делото
----------------

Поради фолклорниот мотив, „Виј" претставува продолжение на расказите од првата збирка на Гогољ, „Вечери во селцето крај Диканка". Меѓутоа, фантастичните раскази присутни во него имаат поинакво значење, зашто реалистичната слика на луѓето е поизразена во овој расказ. Навистина, нереална е фабулата, а нереално е прикажана и главната хероина во расказот, но сето останато е опишано реалистично, во стилот на Гогољ. Животот на богословијата е прикажан карикирано, со претерување својствено на хумористичните раскази, но во основа вистинито, уметнички убедливо и интересно. Притоа, особено се истакнува главниот лик, философот Брут кому тогашната книжевна критика му изразила големо признание. Меѓутоа, мајсторски се насликани и другите ликови во расказот, а во сликањето на слугите, Гогољ на интересен начин го потенцирал нивниот однос кон господарот.

Наводи
------

1. ↑  Радован Лалић, „Предговор" во: Николај Васиљевич Гогољ, *Мртве душе (поема)*. Београд: Просвета, 1966, стр. XXIX.
2. ↑  Радован Лалић, „Предговор" во: Николај Васиљевич Гогољ, *Мртве душе (поема)*. Београд: Просвета, 1966, стр. XXIX.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Николај Гогољ |
| --- |
|  |
| 
* Биографија
* Библиографија
* Дела

 |
|  |
| Романи | 
* *Мртви души*
* *Тарас Буљба*

 |  |
|  |
| Драми | 
* *Ревизор*
* *Женидба*
* *Коцкари*

 |
|  |
| Збирки раскази | 
* *Вечери во селцето крај Диканка*
* *Миргород*
* *Арабески*

 |
|  |
| Раскази | 
* **Вечери во селцето крај Диканка**
* „Сорочински панаѓур"
* „Св. Јован"
* „Мајска ноќ, или задавената свршеница"
* „Изгубеното писмо"
* „Бадник"
* „Ужасно место"
* „Иван Фјодорович Шпонка и неговата тетка"
* „Проколнато место"
* **Миргород**
* „Старовремски спахии"
* „Тарас Буљба"
* „Виј"
* „Приказна за тоа како се скара Иван Иванович со Иван Никифоревич"
* **Петроградски раскази**
* „Портрет"
* „Поглавје од историска сказна"
* „Невски проспект"
* „Затвореникот"
* „Дневникот на еден лудак"
* „Нос"
* „Фијакер"
* „Шинел"

 |
|  |
| Поезија | 
* *Ода за Италија*
* *Ханс Кушелгартен*

 |
|  |
| Есеи | 
* *Жена*
* *Одбрани места од преписката со пријателите*
* *Медитации слушајќи ја Божествената литургија*

 |
|  |
| Портал:Литература |

 |
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Брус Спрингстин (1949 - )
**Брус Фредерик Џозеф Спрингстин** — (англиски: *Bruce Frederick Joseph Springsteen*, роден на 23 септември 1949

) — американски рок-пејач, гитарист и композитор.

Животопис
---------

Музичка кариера
---------------

На почетокот на 2014 година, Спрингстин го објавил својот 18. студиски албум под наслов „High Hopes". Албумот бил снимен на повеќе локации (Њу Џерси, Лос Анџелес, Атланта, Австралија и Њујорк) со неговата група „E Street Band", а како гостин се појавува и гитаристот Том Морело (поранешен член на „Rage Against the Machine"). Албумот бил најавен во ноември 2013 година, кога биле објавени песната „High Hopes" и видео спотот за неа.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, 17 јануари 2014, стр. 30.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 84960550
* LCCN: n83017057
* ISNI: 0000 0001 2141 8834
* GND: 118752286
* SELIBR: 260335
* SUDOC: 059609370
* BNF: cb138999861 (податоци)
* BIBSYS: 90212556
* MusicBrainz: 70248960-cb53-4ea4-943a-edb18f7d336f
* NLA: 35574266
* NDL: 00621499
* NKC: ola2002149293
* BNE: XX990683
* CiNii: DA17737517

 |

 |
**Брушани** — остров кој се наоѓа на Тиквешкото Езеро заедно со островот Градиште кој исто така се наоѓа на езерото.

Историја
--------

Островот Брушани е направен на Тиквешкото Езеро во околу 1970 година, заедно со островот Градиште.

Местоположба
------------

Островот се наоѓа на Тиквешкото Езеро во близина на селото Брушани и е близку до копното.

Наводи
------



|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Острови во Македонија |
| --- |
|  |
| Езерски | 
* Голем Град
* Голем Дебарски Остров
* Мал Дебарски Остров
* Калата
* Градиште
* Брушани
* Драдња

 |
|  |
| Речни | 
* Адата
* Демиркаписки Остров
* Јаиншташ
* Тремник
* Удово
* Уланци

 |

 |
Брустерова столица од 17 век.
**Брустерова столица** ― стил на превртена столица направена во средината на 17 век („аџиски век") во Нова Англија, денес во Соединетите Држави.

Потекло
-------

„Брустеровата столица" го добило името по Вилијам Брустер, еден од аџиите основачи кои стигнале во Плимут, Масачусетс во 1620 година. Во 1830 година, семејството Брустер од Даксбери го дарувало првичното столче на старецот Брустер на Музејот „Аџиска сала" во Плимут, каде што е чувана и денес. Неговата столица е создадено во Нова Англија помеѓу 1630 и 1660 година од американски јасен (*Fraxinus americana*). Други слични столици од Нова Англија од 17 век се именувани по ова парче.

Во 1970-тите, вајарот од Род Ајленд, Арманд ЛаМонтањ, направил озлогласена лажна брустерова столица која ги измамила националните стручњаци во Музејот „Хенри Форд", кои го купиле делото.

Наводи
------

1. ↑  Nutting, W. (1921). *Furniture of the Pilgrim Century: 1620-1720, Including Colonial Utensils and Hardware*. Marshall Jones Company. стр. 182. Посетено на 21 март 2023.
2. 1 2  Nutting, Wallace (1 јануари 1921). *Furniture of the Pilgrim Century: 1620-1720, Including Colonial Utensils and Hardware* (англиски). Marshall Jones Company.
3. ↑  „The Brewster Chair and the game of "Fool The Experts"". Henry Ford Museum. 1 април 2000. Архивирано од изворникот на 5 август 2010. Посетено на 21 март 2023.

Надворешни врски
----------------

* Првичната Брустерова столица во Музејот „Аџиска сала"
* ЛаМонтањовиот лажен стол
* „Мебел на аџискиот век" од Валас Натинг (Маршал Џонс: Бостон, 1921) стр. 182-184 (пребарување на Google Books)
Бруцели под светлосен микроскоп, обоени по Грам.
**Бруцелите** се кратки, стапчевидни бактерии од родот ***Brucella***. Овие грамнегативни и аеробни бактерии се присутни во мочниот и половиот тракт на кравите, овците и свињите. Преносот на луѓе е редок, бидејќи во повеќето земји млечните производи се пастеризираат. Името е во чест на британскиот воен хирург Дејвид Брус.

Со ДНК анализите денес е утврдено присуство на само еден вид - *Brucella melitensis* со неколку биовариетети. Сепак, во практиката денес најчесто се користи старата систематика, при што биовариететите се сметаат за посебни видови на бруцели.

Бруцелоза
---------

 *Повеќе за оваа тема ќе најдете на: Бруцелоза.*
Бруцелозата се добива со директен контакт со заразени животни или индиректно преку контаминирана храна (особено непастеризирано млеко). Патогенот навлегува преку мукусните мембрани и се востановува во фагоцитите (микро- и макрофагите). Преку нив се пренесува во лимфните јазли, црниот дроб, слезенката, коскената срцевина и други ткива каде се формира гранулом. Од овие места бактериите можат да се прошират во крвта (хематогено распространување). Се јавува треска проследена со настинка. Со пролиферацијата на бактериите во крвта се стимулираат цитокините.

Видови (според стара систематика)
---------------------------------

* *Brucella abortus* (Schmidt 1901) Meyer & Shaw 1920
* *Brucella canis* Carmichael & Bruner 1968
* *Brucella ceti* Foster et al. 2007
* *Brucella melitensis* (Hughes 1893) Meyer & Shaw 1920
* *Brucella neotomae* Stoenner & Lackman 1957
* *Brucella ovis* Buddle 1956
* *Brucella pinnipedialis* Foster et al. 2007
* *Brucella suis* Huddleson 1929
* *Brucella microti* Scholz et al. 2008
* *Brucella inopinata* Scholz et al. 2009
**„*Ванка*"** (руски: *Ванька*) ― расказ од Антон Чехов од 1886 година.

Публикација
-----------

Приказната прво била објавена во „*Петерсбурскаја газета*" во број 354 (25 декември, нов стил: 7 јануари 1887), издание во 1886 година, во делот за божиќни приказни, потпишан А. Чехонте.

Во малку ревидирана верзија, тој бил вклучен во збирката „*Раскази*" од 1888 година (Рассказы, Санкт Петербург) и се појавил непроменет во сите свои преизданија од 1888-1899 година. Се нашол во збирките „*Деца*" (Детвора, 1889) да се препроизведува непроменет во второто и третото издание (1890, 1895). Во 1900 година, со неовластено намалување, се појавил во читателот за деца „*Златни шилци*" (Золотјие Колосја). Чехов ја вклучил приказната во Том 4 од неговите собрани дела објавени од Адолф Маркс во 1899–1901 година.

Содржина
--------

Деветгодишно момче е во очајна потреба да го убеди својот дедо, неговиот единствен роднина (неповолен лик, кој се чини дека е целосно рамнодушен кон судбината на момчето), да го врати назад во неговата селска куќа. Страшно, тој пишува писмо за да го опише неподносливиот живот што го води во куќата на чевлар Алијахин, за кого служи како чирак, страдајќи од глад, злоупотреба и понижување. Конечно, многу задоволен од неговиот труд, го става во плик, ја впишува адресата: „Селото, на мојот дедо, Константин Макарич" и го фрла во поштенска кутија, добро свесен дека токму на оваа скапоцена ствар неговиот целиот живот сега целосно зависи.

Влијание врз јазикот
--------------------

Фразата „До селото на дедо" (руски: *на деревню дедушке*) од приказната станала идиоматски израз, што се однесува на испраќање нешто на неточна, нецелосна, нејасна, сомнителна или непостоечка адреса, каде што нема да биде доставена или одговори.

Белешки
-------

1. ↑  Ванка: деминутив за Иван

Наводи
------

1. 1 2  Polotskaya, E. A. Commentaries to Ванька. The Works by A.P. Chekhov in 12 volumes. Khudozhestvennaya Literatura. Москва, 1960. Том 4, стр. 568

Надворешни врски
----------------

* Ванька, изворниот руски текст
* Vanka, англиски превод
Гао Сјингѓен
**Гао Сјингѓен** (роден на 4 јануари 1940, Ганџоу, Источна Кина) — кинески писател, преведувач, драматург, режисер и ликовен уметник, кинески дисидент, еден од најдобрите живи писатели во кинеската литература, добитник на Нобелова награда за литература во 2000 година.

Животопис
---------

Основно образование стекнал во училиштата во НР Кина. Во 1962 се здобил со диплома по француски јазик на Катедрата за странски јазици во Пекинг. Времето на Културната револуција (1966 — 1976) го поминал во логор за превоспитување и од тие причини, сè до 1979 година не бил во можност да работи или да патува во странство. Во 1987 година Сјингѓен ја напуштил НР Кина и како дисидентживотот го продолжил во Париз. По масакрот на плоштадот тјенанмен во Пекинг, во 1989 година, тој ја напуштил Комунистичката партија на Кина, а по објавувањето на книката „Бегалци", во којашто ги опишал овие настани, бил прогласен за *персона нон грата* од страна на кинеските власти, а неговите дела биле забранети.

Творештво
---------

Интересот за пишувањето кај него го поттикнала неговата мајка која аматерски се занимавала со глума. Во периодот од 1980 до 1987 година објавил раскази, есеи и драми во литературните списанија во Кина. Негови најпознати дела се: „Прелиминарна дискусија за уметноста на модерната литература"(1981), „Врапчето наречено црвен клун"(1982), „Збирка драми" (1985), „Дивиот човек" (1985), „Другиот брег"(1986), последната драма што ја објавил во НР Кина „Во потрага по модерната форма на драмското претставување" (1987), како и „Планина на духот", „Библија на еден човек", „Современа техника и националниот карактер на литературата".  

Сјингѓен во своите дела го истакнал значењето на ненатуралистичките трендови во западното драмско творештво, како што се делата на **Арто**, **Брехт**, **Бекет**, **Кантор**. Иако неговите дела во **НР Кина** предизвикувале контраверзии и полемики, тој сепак го изградил сопствениот персоналитет и покрај тоа станал еден од најголемите преведувачи на делата од светската литература на кинески јазик.

Награди и признанија
--------------------

Веста дека е добитник на Нобелова награда предизвикала бурни реакции во Кина, ,меѓу другото, дека *Нобеловиот комитет има свои посебни политички критериуми при доделувањето на оваа награда, наместо тоа да го прави исклучиво од книжевни причини* или дека *Кина досега дала многу светски познати писатели, за кои Нобеловиот комитет знае малку*.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Преводи на литературни дела од автори кои добиле Нобелова награда, НИД„Микена", Битола,2010

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 102266649
* LCCN: n83040297
* ISNI: 0000 0001 2145 8481
* GND: 118845497
* SELIBR: 271980
* SUDOC: 030810736
* BNF: cb12215094c (податоци)
* BIBSYS: 90340794
* ULAN: 500342652
* NLA: 36618527
* NDL: 00860762
* NKC: jn20031121002
* BNE: XX1532481
* CiNii: DA12977943
* RKD: 244353

 |

 |
**Герасим Струмички** бил струмички митрополит.

Тој е роден во тракискиот град *Мустафа Паша* (денес Свиленград) во 1860 година. Завршил духовно училиште во Едрене и примил монашки чин. Своето образование го продолжува на духовната богословија во Киев, која ја завршува во 1889 година. До 1891 година бил законоучител во Солунската машка гимназија и ѓакон.
Истата година станал јеромонах и бил испратен од Бугарската егзархија за претседател на градот Струмица. На 20 јули 1894 година бил ракоположен за архимандрит.

На 22 декември 1897 година Герасим Струмички бил избран за канонски струмички митрополит на Струмичката епархија. Исто така со подигањето во архиерејскиот чин, тој влегол во остар конфликт со раководството на Струмичкиот револуционерен округ на ВМОРО и подоцна со Христо Чернопеев, претседателот на Струмичкиот окружен комитет. Конфликтот се заострил особено во 1905 година, по второто осудување "*условно*" на смрт од страна на Струмичкиот регионален конгрес.

Во зборовите, кажани од владиката по повод упатениот укор, тој изјавил:

> „Власта ме брка и сака да ме тргне од Струмица, затоа што сум бил со Комитетот, а Комитетот сака од мене пари и ме гони, бидејќи не сум со него!"
> 
> 

Тој е автор и на некои научни трудови со етногеографска и црковна тематика. Ктитор е на соборниот храм Свети Кирил и Методиј - Струмица.

Герасим Струмички починал на 1 декември 1918

 година во Софија. Бил погребан во криптата на катедралната црква „Свети Свети Кирил и Методиј" во Струмица.
**Екипо низкор** (изворно: **Equipo Nizkor**; од хебрејскиот נִזְכּוֹר ", „ние ќе се сеќаваме") - невладина организација за човекови права занимава главно во врска со настаните во Латинска Америка, но исто така и во Европа. Таа е поврзана со човековите права Дерехос, Серпај Европа и Глобалната кампања за слобода на Интернет (ГИЛЦ). Таа работи и со Светската организација против мачење.

Таа има објавено многу написи во врска со „Валканата војна" во Јужниот конус и операцијата Кондор.

Мрежната страница на Екипо низкор, Derechos.org, обезбедува ажурирани информации за тековните меѓународни закани по човековите права. Според Екипо Низкор, ширењето информации е првиот чекор во борбата против кршењето на човековите права. Мрежната страница објавува статии за тековните меѓународни односи во врска со јадрените закани, воените наркотици, трговијата со луѓе, кризи со храна, меѓународното право, приватноста и контраразузнавањето и многу повеќе.

Поврзано
--------

* Архиви на терор

Наводи
------

1. ↑   De rechos.org
2. ↑  „Las Relaciones secretas entre Pinochet, Franco y la P2 - Conspiración para matar" (шпански). Equipo Nizkor. 4 февруари 1999.
3. ↑  „Equipo Nizkor". *www.derechos.org*. Посетено на 4 февруари 2021.

Надворешни врски
----------------

* Страница на англиски јазик на Екипо Низкор .
* Страница на шпански јазик
**Гаврански лук** (лат. *Gagea*) е име на род на тревести многугодишни луковичести растенија од фамилијата на лилјаните, распространети во умерените области на Евроазија, а исто така и во Северна Африка.

Своето научно име овој род го добил во чест на сер Томас Гејџ (англиски: *Thomas Gage*, 1781—1820) - англиски ботаничар-љубител на растенија и истражувач на флората на Ирска и Португалија.

Опис
----

Висината на растението изнесува 3 до 35 cm. Може да поседува само една луковица, но често образува и неколку странични луковици поврзани со мајчинската луковица преку столони.

Кај некои видови постојат два вида на корења: едни кои поаѓаат од средината на стеблата и одат вертикално надолу (корења со позитивен геотропизам) и други кои поаѓаат од рабовите на стеблата и најпрво одат надолу, а потоа хоризонтално, па нагоре (корења со никаков или негативен геотропизам). Корењата од вториот тип ја замотуваат луковицата и образуваат заштитна капсула.

Базалните листови се еден или два, тие се тесни, долги и плоснати, нивната височина обично ја надминува височината на соцветието. Бројот на листови на цветoносачот (педункулата) се движи од еден до десет.

Соцветијата се штитести со мал број на цветови. Цветовите се мали, жолти и ѕвездовидни. Околуцветникот е прост, венчевиден, се состои од шест ливчиња (сегменти) распоредени во два круга. Прашници има шест. Опрашувањето се одвива со помош на инсекти кои ги привлекува нектарот што се собира меѓу основите на прашничките филаменти и ливчињата од околуцветникот.

Плодот е од тип на капсула.

Брзо по цветањето надземниот дел на растението изумира.

Гавранскиот лук се размножува интензивно со помош на луковици кои се образуваат на дното од луковиците, во пазувите на базалните и стеблестите листови, а понекогаш и на приземни пупки.

Примена
-------

Порано неколку видови се применувале во народната медицина, но исто така и во исхраната.

Најпознати видови
-----------------

Подолу следува список на најпознатите видови гаврански лукови:

* *Gagea bohemica* (Zauschn.) Schult. & Schult.f.
* *Gagea caelestis* Levichev
* *Gagea calantha* Levichev
* *Gagea chlorantha* (M.Bieb.) Schult. & Schult.f.
* *Gagea dschungarica* Regel
* *Gagea fistulosa* Ker Gawl.
* *Gagea germainae* Grossh.
* *Gagea graeca* (L.) Irmsch.
* *Gagea lutea* (L.) Ker Gawl.
* *Gagea minima* (L.) Ker Gawl.
* *Gagea pedata* Levichev
* *Gagea popovii* Vved.
* *Gagea pratensis* (Pers.) Dumort.
* *Gagea pusilla* (F.W.Schmidt) Schult. & Schult.f.
* *Gagea reticulata* (Pall.) Schult. & Schult.f.
* *Gagea taurica* Steven
* *Gagea ugamica* Pavlov
* *Gagea villosa* (M.Bieb.) Duby
* *Gagea vvedenskyi* Grossh.

Наводи
------

1. ↑  *Smith A. W.* A Gardener’s Handbook of Plant Names: Their Meanings and Origins. — Courier Dover Publications, 1997. — ISBN 0-486-29715-2, ISBN 978-0-486-29715-6(англиски)
2. ↑  GRIN. „Species in GRIN for genus *Gagea*". *Таксономија на растенијата*. Лабораторија на GRIN, Белтсвил: Министерство за земјоделство на САД, Служба за земјоделска научна работа, GRIN. Посетено на 28 мај 2010.[*мртва врска*] (англиски)
Грам-негативната бактерија *Pseudomonas aeruginosa* (виолетово-црвени стапчиња).
**Грам-негативни бактерии** претставуваат бактерии чиј клеточен ѕид не се обојува со кристал-виолетова боја при боење по Грам. Најчесто кратко се означуваат како **Gr (-)**.

Клеточен ѕид
------------

За разлика од Грам-позитивниот клеточен ѕид, Грам-негативниот клеточен ѕид содржи тенок пептидогликански слој прилепен за цитомембраната, кој е одговорен за неможноста на клеточниот ѕид да ја задржува кристал-виолетовата боја при деколоризација со етанол за време на боењето по Грам. Покрај ова, Грам-негативниот клеточен ѕид содржи надворешна мембрана составена од фосфолипиди и липополисахариди кои се во непосреден контакт со надворешната средина. Високиот полнеж на липополисахаридите дава целокупен негативен полнеж на Грам-негативниот клеточен ѕид. Хемиската структура на надворешната мембрана е често единствена до специфична за бактериските подвидови и е одговорна за многу антигенски својства на овие подвидови.

Поврзано
--------

* Грам-позитивни бактерии
* Ханс Кристијан Грам
Гарнисонсвеген во Екелан.
 Универзитетска болница Линкепинг, сместена во Екелан.
**Екелан** е градска област во Линшепинг. Во 2000 година, поранешниот округ Екелан се поделил и се формирал Гарнисонен, додека неколку блока биле префрлени во областа на Внатрешниот град.

Областа вклучува универзитетска болница, домување, станови за стари лица, предучилишни установи, продавници за храна, ресторани, аптеки, ургентен центар и многу друго. Населението во декември 2008 година изнесувало 1.646 жители.

Соединети области Екулан во Источна Вала, Центар, Рамшол, Гарнисонен и Берга. Областа Јужен Екелан не се наоѓа во округот Екелан, туку во блискиот Гарнисонен.
**Гаданшкиот** е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од погрупата на источночадски јазици.

Преглед
-------

Јазикот, според податоците од 1997 година, го зборуваат околу 2.500 луѓе. Јазикот се зборува во јужен Чад, во сомрајската област помеѓу Мого и Мбарле во Шари-Багирми. За јазикот нема забележано дијалекти, а е сличен со саруанскиот и милтуанскиот јазик. Народот користи и багирмиски јазик.

Наводи
------

1. ↑  Гаданшки јазик на „Етнолог"

Надворешни врски
----------------

* Гаданшки јазик на страницата на „Етнолог".

|  |  |
| --- | --- |
| ɣ |  
*Оваа статија поврзана со афроазиските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Блез Сандрар** (француски: *Blaise Cendrars*, роден на 1 септември 1887

 во Шо де Фон - починал на 21 јануари 1961

 во Париз) — псевдоним зна француско-швајцарскиот писател и поет Фредерик Луј Созе.

Биографија
----------

Блез Сандрар е роден на 1 септември 1887

 во Шо де Фон, Швајцарија. Потекнува од буржоаско семејство на протестанти. Тој е писател со значаен придонес во европското модернистичко движење.

На 16 години Фредерик побегнал од дома, и со воз заминал во Москва. Од таму тој го продолжил своето патување со Транссибирскиот воз и пристигнал во Кина. За некое време тој патувал и живеел со Роговин. Тој финансиски се издржувал преку продажба на мали предмети, како одвртувачи, џебни ножеви и слично. На 20 години Блез Сандрар, кој подоцна станал натурализиран Французин, за првпат пристигнал во Франција. Во почетокот тој се занимавал со одгледување на пчели. Потоа тој заминал за Брисел и Лондон. Во Лондон живеел во една соба со еден млад студент - Чарли Чаплин, кој во тоа време исто така се борел за материјална добивка.

Вљубен во Франција, Блез Сандрар се вклучил во Легијата на странци за време на Првата светска војна. Во текот на војната тој ја изгубил едната рака. Исполнетиот со дрскост и новаторство јазик на Сандрар го опишува светот на машините, железниќките станици (кои тој ги споредува со катедрали), непознатите лица кои ги сретнал во текот на еден век, во кој се открива просторот и брзината.