***Мак Јонг*** ( Jawi : **مق يوڠ** ; тајландски: **มะโย่ง** , RTGS : ма Јонг ) е традиционална форма на танцова драма од северна Малезија, особено од државата Келантан. Беше забранета од Пан-малезиската исламска партија поради нејзините анимистички и хинду - будистички корени кои доаѓаат многу пред исламот во азискиот регион.  Покојниот Цик Нинг беше најпознат *мак-јонг* изведувач во 1980-тите години. Во 2005 година, УНЕСКО го прогласи *театарот Мак Јонг* за „ Ремек-дела на усното и нематеријалното наследство на човештвото ". 

*Мак Јонг* се смета  најавтентичната и најрепрезентативната уметност на малајската изведувачка уметност бидејќи е главно недопрена од надворешни влијанија. Иако повеќето традиционални малајски танци беа под влијание на Индија, Јава и други делови од Југоисточна Азија, пеењето и музичкиот репертоар на *Мак Јонг* се оригинални. Од главните приказни изведени во *Мак Јонг*, повеќето се изведени од митологијата Келантан - Патани. Некои од оние добиени надвор од Малајско-тајландскиот регион сега изумреа на друго место, како што е *Анак Раџа Гонданг*, приказна првично од будистичките *приказни Јатака*, но сега речиси непозната во Индија .

Изведбата започнува со оддавање почит на духовите (*семах кумпунг* ). Потоа следуваат танцовите, глумата и импровизирани дијалози. Приказните биле покажани во серија од тричасовни изведби во текот на неколку вечери. Главниот танчер се вика *Пак Јонг* и се облекува како крал. Актерската екипа обично вклучува кралица во второто водство, девојки од палатата и шегаџии. Традиционално, сите изведувачи биле жени, освен кловновите кои се секогаш мажи.Една група која се нарекува *Јонг Донгданг* пее и танцува помеѓу поглавјата и на затворањето на приказната. Оркестарот *мак јонг* е мал, а главни инструменти се свирени со трожична шилеста лаута, тапан ( генданг ) и пар гонг. Може да вклучува и флејта ( *серунаи* ), *кедук* тапани и мали кимвали ( *кеси* ).

Денес има помалку од десет постари изведувачи на *мак јонг*. Иако имаше неколку обиди да се оживее уметничката форма,но искусни изведувачи приметиле јасна разлика помеѓу комерцијализираниот *мак јонг* на урбаните танчерите во споредба со движењата на селските изведувачи.Многу млади луѓене се подготвени да се подложат на ригорозно стажирање, така што уметноста сега е во распаѓање.

Историја
--------

*Мак Јонг* првично бил форма на народен театар кој вклучува ритуали поврзани со помирување, како и со исцелување. Се мисли дека настанало во Кралството Патани, кое сега е провинција на Тајланд. Бидејќи се пренесувал усно меѓу селаните, точната старост на *Мак Јонг* е неизвесна. Сепак, фактот што е главно без надворешно влијание би датирал најмалку 800 години и речиси сигурно многу постар. Легендата генерално го припишува танцот на духот од ориз наречен Мак Хианг, но подоцнежното верување кажува дека тој бил создаден од јаванската божествена кловнолика Семар. Одредени истражувачи го поврзуваа *Мак Јонг* со палатата, особено во Патани, но нема докази за тоа. Тоа беше покровителство од сите слоеви на општеството да се оддаде почит на духовите, да се заблагодари за жетвата или да се излечи лице од разни болести.

*Мак Јонг* бил донесен во Келантан пред повеќе од 200 години. Оттаму се проширил и во Кедах и постоел како народен театар. Од 1920-тите, одредена поддршка му беше дадена на *Мак Јонг* во Келантан и биле направени обиди да се усоврши. Во 1923 година, најмладиот син на кралот, Лонг Абдул Гафар, се залагал за *Мак Јонг* и изградил културна област наречена Кампунг Теменгунг на теренот на неговата палата за да ја поддржи уметноста. Во тоа време, стана конвенционално да се има главна женска фигура. Неговата смрт во 1935 година била проследена со Втората светска војна. *Мак јонг* повторно стана народна традиција. Во 1970-тите години, беше направен обид да се создаде рафинирана верзија на *мак јонг*, наводно продолжувајќи ги напорите на Лонг Абдул Гафар. За таа цел беше формирана група по име Сери Теменгонг под Катија Аванг. Настапите се одржуваа во поголемите градови и градови, а *мак Јонг* си го најде местото и во академските институции.

Традиционалниот *мак јонг* продолжи во 1960-тите години и 1970-тите години, но подоцна беше спречен од исламската преродба. Кога ПАС ја презеде контролата врз Келантан во 1991 год, тие го забранија *мак јонг* во државата поради неговите „неисламски елементи" и облека, што ги остава главите и рацете на жените непокриени. Иако многу стари изведувачи и пркосеа на забраната, *Мак Јонг* повеќе не можеше да се прикажува во јавноста. Некои мислеа дека традицијата ќе згасне додека УНЕСКО не ја прогласи за едно од нематеријалните културни наследства што треба да се зачува. Оттогаш има некои напори да се изведе *мак јонг* надвор од Келантан, но интересот кај помладата генерација е мал.

Во сегашното време, *мак јонг* ретко се изведува бидејќи приоритет често им се дава на модерните танци на етничките групи на Малејците како *џогет*. Понекогаш сè уште се поставува за одбележување државни настани, како и за туристите. Сепак, во овие модерни скратени изведби недостасуваат старите анимистички ритуали и нивната музика е поедноставена бидејќи песните се пуштаат толку ретко. Останаа само неколку трупи кои традиционално настапуваат *мак јонг* во селата Келантан и Теренгану .

Ритуалната изведба
------------------

Како и со многу други антички малајски форми на театар, *мак јонг* некогаш се користел за исцелување. Исцелувањето *мак јонг* се нарекува *мак јонг мак путери* и вклучува танцување транс и поседување дух преку употреба на традиционалниот ритуал за исцелување наречен *главен путери*. Овие исцелувачки ритуали сè уште се практикуваат во селата, како и во некои потрадиционални градови, но денес се во голема мера намален.

Ритуалните изведби се побогати од оние што се изведуваат за забава, комбинирајќи шаманизам, гозба со духови и танцов театар. Тоа го отсликува длабокото, мистично значење на приказните и танците на *Мак Јонг* и неговата оригинална цел да послужи како канал до духовниот свет. Ритуалните изведби се изведуваат за духовно исцелување, за оддавање почит на учител и за дипломирање на изведувач.

Индонезија
----------

Во Индонезија, изведбата *на мак јонг* која се наоѓа во Риау и Северна Суматра, потекнува од Јужен Тајланд преку Сингапур. На островите Риау, *мак јонг* се изведува во Батам и Бинтан, од групи од Пулау Панјанг, Кечаматан Кијанг и Пулау Мантанг Аранг.

Тајланд
-------

*Мак јонг* исто така беше широко практикувана во Патани, поранешен град Патани за време на ерата на Кралството Патани и сè уште се практикува на неколку локации, како што е Јала.  

* iconПортал: Theatre
* flagПортал: Indonesia
* flagПортал: Malaysia

* *Бангсаван*
* *Дикир барат*
* *Куда Кепанг*
* *Реог*
* *Сангјанг*
* *Вајанг*
* *Улек Мајанг*

Наводи
------

1. ↑  „Kelantan refuses to lift Mak Yong ban". *The Star*. 2007. Посетено на 5 December 2017.
2. ↑  „Mak Yong Malaysia". UNESCO. 2008. Посетено на 5 December 2017.
3. ↑  Prof. Dr Ghulam-Sarwar Yousof: "Mak Yong as ritual", Vol. 8: Performing Arts. The Encyclopedia of Malaysia, 2004.
4. ↑  Pudentia (August 2010). „The Revitalization of Mak Yong in the Malay World". **12** (1). Наводот journal бара `|journal=` (help)
5. ↑  „พ.ศ. 2497 "พิฆาต" หะยีสุหลง เริ่มขบวนการต่อต้านรัฐบาล" [Haji Sulong death]. *ศิลปวัฒนธรรม* (тајландски). 25 February 2021.
6. ↑  Alfan, Syafiq Faliq (2020). „Sustaining Mak Yong – Main Puteri in Raman: A Discussion of its Existence in Cultural Evolutionary Thread". *Jurai Sembah*. **1** (2): 1–13. doi:10.37134/juraisembah.vol1.2.1.2020.

Понатамошно читање
------------------

Гулам-Сарвар Јусоф. „Танцовиот театар Келантан Мак Јонг: Студија за структурата на изведбата". Докторска дисертација, Универзитет на Хаваи, Хонолулу, 1976 година.

Гулам-Сарвар Јусоф. Мак Јонг: Театар за светско наследство. Пенанг, Малезија: Areca Books, 2019 година.

Основите на тапаните Келантан во Мак Јонг од Јап Енг Сим