**Златко Крањчар** (хрватски: *Zlatko Kranjčar*; 15 ноември 1956, Загреб - 1 март 2021, Загреб) — поранешен хрватски фудбалер и тренер.

Животопис
---------

Крањчар е роден на 15 ноември  1956

 година во Загреб, денешна Хрватска. Неговото вистинско презиме е Крајнчар и така се презивал до својата 16. година. Тогаш, при издавањето на личната карта, службеникот направил грешка која не била веднаш воочена и подоцна тој бил запишан во фудбалскиот регистар со презимето Крањчар. Крањчар бил во брак со Елвира Крањчар, која по професија била инженерка по авиосообраќај, а подоцна била сопственичка на Галеријата Крањчар. Со неа имал две деца: фудбалерот Нико Крањчар и ќерката Лана, која живее во Париз. Во неколку прилики за него се зборувало дека бил алкохоличар, иако тој ги негирал таквите обвинувања: на пример, Здравко Мамиќ го обвинил дека премногу пие, додека во 2011 година Дејан Савичевиќ изјавил дека своевремено Крањчар бил отпуштен од функцијата тренер на црногорската репрезентација токму поради алкохолизмот. Крањчар умрел на 1 март 2021 година по долга и тешка болест.

Фудбалска кариера
-----------------

војата фудбалска кариера ја започнал во ФК Динамо од Загреб каде почнал да тренира уште на десетгодишна возраст. Благодарение на тренерот Мирко Базиќ брзо преминал од јуниорската во сениорската екипа. Својот прв натпревар за првата екипа на ФК Динамо го одиграл во 1974 година, кога настапил на дербите против ФК Хајдук од Сплит. За ФК Динамо одиграл вкупно 262 натпревар во првенството на СФР Југославија, 28 натревари во југословенскиот куп и 18 натпревари во европските купови (Купот на европските шампиони, Купот на УЕФА и Купот на победниците на куповите). Во југословенското првенство постигнал вкупно 98 голови. Играјќи за ФК Динамо освоил три титули: шампион на Југославија (1981/1982) и Купот на маршалот Тито (1979/1980 и 1982/1983), а двапати (1975/1976 и 1981/1982) играл во финалето на Купот на маршалот Тито. Во 1984 година ја продолжил кариерата во ФК Рапид од Виена, а во 1990 преминал во ФК Санкт Пелтен, а една година подоцна преминал во СД Винерфелд каде во 1992 година го објавил крајот на играчката кариера, но потоа се премислил и одиграл уште една сезона за тој клуб.

Во два наврати, Крањчар бил тренер на ФК Динамо при што освоил четири шампионски титули на Хрватска. Од 2004 до 2006 година бил тренер на хрватската фудбалска репрезентација која ја однел на светското првенство во Германија. Исто така, тој бил тренер и на едне ирански клуб каде се прославил на 3 мај 2012 година, кога на еден натпревар судијата досудил непосточеки пенал за неговата екипа, а тој му наредил на фудбалерот да не даде гол. Најпосле, тој бил тренер на фудбалската репрезентација на Црна Гора за време на квалификациите за Европското првенство во 2012 година. Во 2005 година, Крањчар ја добил Државната награда за спорт „Фрањо Бучар".

Наводи
------

1. ↑  Предлошка:Hr icon 24sata Dubravko Miličić:Cico Kranjčar dobio otkaz već nakon prvoga poraza, Sep 26, 2009
2. 1 2 3  bljesak.info „Umro Zlatko Kranjčar" (пристапено на 6 март 2021)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Фудбалска репрезентација на Хрватска –  селектори |
| --- |
|  |
| 
1990-1992 Јерковиќ ·
1992-1993 Поклеповиќ ·
1993-1994 Марковиќ ·
1994-2000 Блажевиќ ·
1994 Ивиќприв. ·
2000-2002 Јозиќ ·
2002-2004 Бариќ ·
2004-2006 Крањчар ·
2006-2012 Билиќ ·
2012-2013 Штимац ·
2013-2015 Ковач ·
2015-2017 Чачиќ ·
2017- Далиќ ·
 |
|  |
| прив. = привремени |

 |