recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Штитоносци** (науч. *Ostracodermi*) — изумрени примитивни безвилични ‘рбетници чии тела биле препокриени со оклоп од коскени плочки. Нивните фосили се наоѓани во слоевите од ордовикот и девонот од Северна Америка и Европа. Тие најчесто биле помалку од 30 cm долги и најверојатно биле бавни, бентосни животни.

Друга новина кај штитоносците била употребата на жабри, но не како апарат за исхрана, туку исклучиво за дишење. Раните хордати со жабри ги користеле истите како за исхрана, така и за дишење. Штитоносците имале одделни голточни жабрени торбички долж страните на главата, кои биле постојано отворени, без жабрено капаче (оперкулум) за заштита. За разлика од без‘рбетниците кои ја користат активноста на трепките за да ги придвижат хранливите честички, штитоносците го користеле својот мускулест голтник за да создадат вшмукувачка сила која го потиснувала малиот и слабодвижечки плен кон нивните усти.

Штитоносците постоеле како две главни групи, попримитивните разноштитни (*Heterostraci*) и цефаласпидоморфите. Цефаласпидите биле понапредни од разноштитните, бидејќи поседувале странични стабилизатори за поголема контрила на нивното пливање.

По појавата на ‘рбетниците со вилица (односно оклопните риби, бодликавите ајкули, ајкулите итн.) пред околу 400 милиони години, се намалил бројот на повеќето штитоносци, а последните штитоносци изумреле на крајот на Девон.

Поткласата *Ostracodermi* е сместувана во надкласата на безвилични ‘рбетници (*Agnatha*) заедно со поткласата на ‘рбетниците со вилица (*Ganthostomata*), каде припаѓаат змиулките и миксините. Овој поим не се појавува многу често во денешните систематики, бидејќи оваа група животни е парафилетичка или полифилетичка. Меѓутоа, поимот "штитоносец" или "остракодерм" е сè уште во употреба како неформален поим за штитестите безвилични ‘рбетници од Палеозоикот.

Некои поглавни групи на штитоносци се:

* †Pteraspidomorphi
* †Thelodonti
* †Anaspida
* †Galeaspida
* †Pituriaspida
* †Osteostraci

Наводи
------

1. ↑  
„JSTOR: Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series B, Biological Sciences, Vol. 225, No. 527 (Oct. 22, 1935 ), pp. 381-457". www.jstor.org. Посетено на 2008-05-13.

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Ostracodermi" на Викивидовите ? |
**Ерусалимски собор** или **Апостолски собор** — црковен собор кој се одржал во градот Ерусалим, во периодот околу 50 година. На овој собор се собрале Дванаесетте апостоли, заедно со Павле од Тарс и неговите истомисленици. Соборот е опишан во Глава 15 од книгата „Дела на светите апостоли" во Новиот завет, и се верува дека се одржал некаде од 48 до 50 г.

На овој собор биле донесени многу важни решенија за новата хртистијанска религија. Било решено дека Крштевањето е доволно за примање на христијанството, на новите верници им било порачано дека не мораат да се држат само по законите на Мојсеј, вклучувајќи ги и правилата во врска со обрежување на мажите. Податоци околу овој собор и неговите одлуки се наоѓаат во Делата апостолски, како и во посланието на Павле кон Галатјаните.

Поврзано
--------

* Дела 15

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за христијанството е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Залаегерсег** (унгарски: *Zalaegerszeg*) е главниот административен центар на округот Зала во Унгарија. Сместен е во западна Унгарија, во западниот прекудунавски регион.

Според податоците од пописот од 2008 година, градот има население од 61.717 жители.

Географија
----------

Градот Залаегерсег се наоѓа во западниот дел на Унгарија. Од престолнината на државата — Будимпешта градот е оддалечен околу 220 километри западно. Словенија и Австрија се наоѓаат многу блиску до градот.

Градот е сместен во западниот дел на Унгарија, на местото каде Панонската низина преоѓа во рид на Алпите, кои се наоѓаат во блиската соседна Австрија. Градот се наоѓа на реката Зала, по која и го добил името.

Историја
--------

Иако градското подрачје било населено уште во добите на праисторијата и антиката, населбата под денешното име за првпат се споменува во 1247 година во средновековна Унгарија. Развојот на градот бил интензивен за време на 15 век, но неговото развивање било попречено од отоманските освојувања во Панонската низина во втората половина на 16 век, кога местото било на граница, која била нестабилна и на неа имало чести напади и ограбувања.

Со преземањето на власта од страна на Хабсбурговците во XVIII век Залаегерсег повторно почнал да се развива и станала културно и управно средиште во оваа област.

За време на Унгарската револуција 1848/1849, како град кој бил блиску до австрискиот дел на Австроунгарија, немал голема улога во револуцијата, па поради тоа и воопшто не настрадал. После револуцијата градот брзо се подигнал и набргу после тоа добил и железничка врска со Будимпешта. Исто така во овој период се подигнати и многу нови градби, а во градот се зголемил и бројот на населението.

После Првата светска војна, градот се нашол во рамките на новооснованата унгарска држава. За време на другата половина на 20 век, градот уште повеќе се развил и се зголемил бројот на населението. За време на изминативе години на унгарската транзиција, поради поволната положба помеѓу престолнината и европскиот запад, градот полесно поминал низ транзиционата криза отколку некои други градови во државата.

Демографија
-----------

Во 2001 Залаегерсег имал население од 61.654 луѓе и тоа: 95.5% Унгарци, 1% Роми, 0.4% Германци и други. Од религиите најзастапени се: 71,1% римокатолицизам, 3,8% калвинизам, 1,6% лутеранство, 11,6% атеизам.

Галерија
--------

* Католичка катедрала.Католичка катедрала.
* Старата градска синагога.Старата градска синагога.
* Градскиот музеј.Градскиот музеј.
* Дворот на округот.Дворот на округот.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место
* Друга страница
* Воздушна фотографија: Залаегерсег

Координати: 46°50′21″N 16°51′4″E﻿ / ﻿46.83917° СГШ; 16.85111° ИГД﻿ / 46.83917; 16.85111На функцијата {{#coordinates:}} ѝ се дадени неважечки аргументи

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 165847164
* LCCN: n82273763
* GND: 4238733-4
* NKC: ge1029848

 |

 |
**Есад Бајрам** (турски: *Esad Bayram*) бил поет, раскажувач, преведувач од турска националност во Македонија.

Животопис
---------

Роден е во Охрид на 29 мај 1934

 година. Завршил Виша педагошка школа во Скопје. Бил општествено-политички работник. Член на ДПМ од 1987 година.

Неговите предци од Турција дошле во Македонија. Есад Бајрам се гордеел што тие не биле освојувачи туку камилари. Всушност тие носеле храна за војската. Неговиот прадедо се населил во Пештани а татко му и тој се родени Намазија, во Охрид. Мајка му живеела на Имарет. Бајрам бил најмалиот во семејството од уште двајца браќа и една сестра.

Првите стихови ги напишал во почетокот на шеесеттите години од минатиот век, а биле објавени во Млад борец и Бирлик. 

Од поранешниот турски претседател Сулејман Демирел добил награда за придонес во афирмацијата на турската литература во светот.

По повод Светскиот ден на преведувачот, 30 септември, во 2012 година Друштвото на писателите на Македонија му ја врачило повелбата "30 Септември" што се доделува на истакнат македонски книжевен преведувач за долгогодишна успешна преведувачка активност.

Во 2016 година, на една од литературните средби организирани од страна на Институтот „Јунус Емре" во Скопје било одржано претставување на личноста и делата на Есад Бајрам од страна на турскиот писател од Македонија Илхами Емин.

Библиографија
-------------

* „Плетенки" (поезија, 1978)
* „Буквар в срце" (поезија, 1979)
* „Дневни прошетки" (поезија, 1981)
* „Баждарина" (поезија, 1982)
* „Дете во години" (поезија, 1982)
* „Вечерни прошетки" (поезија, 1986)
* „Аливели" (раскази, 1990)
* „Палата на душата" (поезија, 1989)
* „Ѕвездени бакнежи" (поезија за деца, 1993)
* „Диван" (поезија, 1995)
* „Пеливани во кујната" (раскази, 1996)
* „Весели деца" (поезија, 2001)
* „Исповед на поетот" (записи и статии, 2008)
* „Очите вечерни зелени" (поезија, 2010)

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*, Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009 година.
2. ↑  Јовановски, Милчо. „„Мојот живот, мојот свет": Есад Бајрам". *www.publicitet.mk*. Посетено на 2017-11-10.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
1. Морула 2. Бластула

**Ембриологијата** е гранка од биологијата, т.е. наука која се занимава со проучување на зародочниот развој на човекот и другите цицачи. Ги проучува морфолошките и функционалните особини во најраниот онтогенетски развој почнувајќи од зачнувањето па сè до напуштање на зародокот (ембрион), т.е. излегнување или породување.

**Човечката ембриологија** се занимава со изучување на разввојот на човекот од моментот на зачнување до раѓање, што претставува долготраен и сложен процес на преобразба на една клетка, оплодена јајце-клетка, во сложен повеќеклеточен организам.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4014562-1
* NDL: 00562996
* NKC: ph119917

 |

 |
**Емануеле Села** (италијански: *Emanuele Sella*; р. 9 јануари 1981

 во Виченца) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа Дрон Хопер-Андрони Џокатоли.

Допинг
------

На 23 јули 2008, Села се покажал позитивен на супстанцата *CERA*, трета генерација на ЕПО според *La Gazzetta dello Sport*. Села потврдил дека користел ЕПО кога бил повикан да сведочи пред Италијанскиот олимписки комитет (CONI) на 8 август 2008. Ова предизвикало да биде суспендиран една година, започнувајќи од 19 август 2008.

Достигнувања
------------

2003
1. Трофео Алчиде Дегаспери
2004
1. Трофео Чита ди Кастелфидардо
12. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 11
2005
1. Краен пласман Трка Бриксија
1. Бодовен пласман
1. Етапа 2b
3. ГП ди Лугано
10. Краен пласман Џиро д’Италија
2007
1. Етапа 3 Трка Бриксија
2008
1. Етапа 5 Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
~~6. Краен пласман Џиро д’Италија~~
~~1. Етапа 14
1. Етапа 15~~
~~1. Етапа 20~~ (дисквалификуван за допинг)
2009
3. Краен пласман Синтуро де л’Емпорда
1. Етапа 3
2010
2. ГП Кантон Аргау
3. Краен пласман Трка околу Австрија
2011
1. Краен пласман Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
1. Етапа 1b
1. Етапа 3
2. Краен пласман Џиро дел’Апенино
2. Класика Сарда Олбија-Пантоџа
3. Тур де Лангкави
2012
1. Копа Уго Агостони
1. ГП Индустрија е Комерчо ди Прато
2013
1.  Планински пласман Рут ду Суд
10. Џиро дел’Емилија

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | 12 | 10 | 26 | 11 | ~~6~~ | — | — | 35 | 45 | 58 | 63 | — | — |
|  **Тур** | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |
|  **Вуелта** | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |

СО = се откажал; Поништени резултати = ~~пречкртани~~; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑  „Андрони Џокатоли (AND) – ИТА". *UCI Continental Circuitѕ]*. Меѓународен велосипедистички сојуз. Посетено на 9 јануари 2014.
2. ↑  .
3. ↑  .

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Емануеле Села" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Емануеле Села". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Емануеле Села". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Емануеле Села". ProCycling.
Црквата Свети Џејмс, Кастелаз
**Црквата Свети Џејмс** е црква на ридот Кастелаз во Трамин ан дер Вајнштрасе, Јужен Тирол (Италија), која е најпозната по своите романескни фрески.

Црквата понекогаш погрешно се нарекува Свети Јаков. Конфузијата се јавува затоа што германскиот јазик, како и многу други јазици, го користи истиот збор и за Џејмс и за Џејкоб.

Историја
--------

 Апсидата, украсена со некои од најстарите романескни фрески во германскиот спрахрам
Црквата била изградена на почетокот на 13 век. Пред да се изгради црквата на самото место постоело староримско богослужение посветено на божицата Изида. Првата црква се состоела од правоаголен наос и апсида. Во 1440 година била додадена готска јужна патека и само во 1500 година била додадена сакристија на северната страна на црквата.

Фрески
------

Црквата Свети Џејмс содржи еден од најстарите збир на фрески во германскиот спрахрам.

### романескна

На таблата на апсидата има фрески на кои се прикажани ѕверови и закани со имагинарни животни. Над ова, дванаесетте апостоли прикажуваат во парови. На таванот на апсидата има фреска на која е прикажан Христос во величественост. Чоколот на канцеларискиот лак содржи лево и десно прикази на Атлас, а погоре птица-жена и Јарец. Во спанделата се прикажани Каин и Авел.

### Готика

Црквата е исто така богато украсена со готски фрески, изработени од Амбросиј Гандер.

Библиографија
-------------

* Верена Фридрих: *Трамин: Свети Јакоб во Кастелаз.* Peda-Kunstführer 781, Kunstverlag Peda-Passau 2010,ISBN 38-9643-781-X .
* Урсула Диригл: *Die Fabelwesen von St. Jakob во Kastelaz bei Tramin.* *Romanische Bilderwelt antiken und vorantiken Ursprungs.* Böhlau Verlag, Виена 2003 година,ISBN 32-0577-039-0 .

Надворешни врски
----------------

* 

* Црквата Св. Џејмс, Кастелаз на Ризницата ?

46°20′40″N 11°14′30″E﻿ / ﻿46.34444° СГШ; 11.24167° ИГД﻿ / 46.34444; 11.24167 46°20′40″N 11°14′30″E﻿ / ﻿46.34444° СГШ; 11.24167° ИГД﻿ / 46.34444; 11.24167
**Жолни** (науч. *Oriolidae*) — фамилија врапчевидни птици од Стариот Свет.

Таксономија
-----------

Фамилијата жолни ги соединува „смоквините птици" од родот *Sphecotheres* и жолните од Стариот Свет од родот Жолни. Оваа фамилија не е поврзана со жолните на Новиот Свет кои се од фамилијата на Иктеридите.

Опис
----

Жолните се средни врапчевидни птици, долги од 20 до 30 см, а женките се само малку помали од мажјаците. Клунот им е малку кукасто свиткан. Перјето на повеќето видови е светло и впечатливо, додека кај женките тоа е малку поскромно. Перјето на многу австралиско-азиски жолни го имитираат перјето на поголемите птици, за да се заштитат.

Поведение
---------

Жолните се моногамни птици, живеат во парови, иако се среќаваат и такви кои живеат во помали колонии. Местото на гнездење може да го одберат во близина на поагресивни видови, како страчките, на пример, што им обезбедува некој вид заштита. Гнездото им е длабока плетена кошничка која виси на гранката како лежалка. Тие обично несат две до три јајца, но до сега е забележано најмногу шест.

Распространетост и живеалиште
-----------------------------

Фамилијата на жолните е распространета во Африка, Европа, Азија и Австралија. Тие се птици-преселници.
Живеат на дрво и имаат тенденција да се хранат во крошната, односно во шумскиот покрив.

Поврзано
--------

* Список на птици во Македонија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Walther, B; Jones, P (2008). „Family Oriolidae (Orioles and Figbirds)]". Во Josep, del Hoyo; Andrew, Elliott; David, Christie (уред.). *Прирачник за птиците во светот. Volume 13, Penduline-tits to Shrikes*. Barcelona: Lynx Edicions. стр. 692–713. ISBN 978-84-96553-45-3.
2. ↑  Diamond J (1982). „Mimicry of friarbirds by orioles" (PDF). *The Auk*. **99** (2): 187–196.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Жолни" на Ризницата ? |

* Видео снимки на жолни Архивирано на 16 март 2016 г. — Интернет-збирка на птици (англиски)
* Емили Дикинсон, „Да се чуе песната на жолните" — Викиизвор (англиски)
**„Шепнувачот"** (италијански: *Il suggeritore*) е првиот роман од италијанскиот писател Донато Каризи. Книгата е издадена во 2009 година од Лонганези (италијански: *Longanesi*) co ISBN 8-830-42644-X. Македонскиот превод е од Горица Попова во издание на Матица Македонска од 2011 година.

Фабула
------

Во непозната земја се пронајдени гробишта на детски леви раце. Во претходните денови има серија на киднапирања на мали девојчиња на возраст од 9 до 13 години. За решавање на случајот на помош на специјалната единица е додаден киминологот Д-р Горан Гавила. Но, со понатамошните анализи на теренот се открива уште една детска рака, ампутирана на начин поинаков на од другите, така што последното дете останува живо. На тимот му се приклучува и експертот за детски грабнувања, агентот Мила Васкес. Приказната ги открива грозните злосторства на повеќе криминалци од минатото на градот, полека приближувајќи му се на серискиот убиец, одговорен за смртта на петте девојчиња. Роман кој ќе ве натера да го читате без здив до псоледната страница.

Библиографија
-------------

1. ↑  „Шепнувачот"; КАРИЗИ, Донато; Матица Македонска; 2011
Структура на липополисахарид
**Ендотоксините** се токсини кои се создаваат од грамнегативни бактерии и одредени грампозитивни бактерии. За разлика од егзотоксините, ендотоксините се секретираат само кога бактериската клетка се лизира или за време на делбата на клетката.

Липополисахариди и други ендотоксини
------------------------------------

Прототипни примери на ендотоксини се липополисахаридите (ЛПС) или липо-олиго-сахаридите (ЛОС) од надворешната обвивка на различните грамнегативни бактерии. Тие имаат голема улога во инфективноста на овие бактерии. Поимот ЛПС често се користи како синоним на ендотоксин поради неговото историско откривање.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85043104
* NDL: 01185641

 |

 |
Мапа на Енергетската заедница
**Енергетската заедница** е меѓународна организација воспоставена помеѓу Европската Унија и повеќе трети земји со цел да се прошири внатрешниот енергетски пазар на ЕУ во Југоисточна Европа и во други региони. Со приклучувањето кон Енергетската заедница, членките се заложуваат да го спроведат соодветниот енергетски acquis communautaire на ЕУ, да развијат соодветна регулаторна рамка и да ги либерализираат своите пазари на енергетика согласно со acquis communautaire.

Договорот со кој е основана Енергетската заедница е потпишан на 1 октомври 2005 година, а влегол во сила на 1 јули 2006 година.

Членки на Енергетската заедница се: ЕУ, Албанија, Босна и Херцеговина, Косово, Македонија, Молдавија, Србија, Црна Гора, Украина и Грузија. Набљудувачи се: Ерменија, Норвешка и Турција.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница на Енергетската заедница

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на економијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Забатец** (лат. *Dentex dentex* ) — риба која му припаѓа на семејството на лускавки (*Sparidae*). Заедно со орадата и лубината, е најбараната риба на Јадранот. Своето име го должи на големите песјаци кои се истакнуваат на неговата вилица.

Расте до 1 метар во должина и достигнува тежина од 16 кг. Има цврста градба, особено главата со предниот дел. Се издвојуваат силни вилици и многу големи и остри песјаци. Има долгнавесто, но во исто време прилично високо тело странично стиснато. Од неговиот изглед веднаш може да се заклучи дека е многу силен грабливец и одличен пливач. Сака обраснати дна каде се задржуваат рибите. Избегнува стрмни брегови, песочни и калливи дна, матни води, мирни заливи и крајбрежни области до населбите. Се храни главно со риби, ракови, главонози, црви итн. Како типичен грабливец, напаѓа сè што се движи и секогаш е подготвен да нападне. Тој е многу упорен ловец. Се движи во широк опсег на длабочини од 1 до 200 метри, но најчестата е длабочина до 30 метри. Во поголеми јата се собира само во сезоната на мрестење. Се мрести на почетокот на летото.

Најбогати подрачја со забиатец се подрачјата на шибенските и задарските острови, често се сретнува и во подрачјата на Пула и Ровињ и околу островите Вис, Ластово, Мљет и Палагружа.

Освен во Јадранот, широко е распространет и во Медитеранот и во источниот Атлантик. Поради неговото многу вкусно месо, забатецот бил наречен *„цар на рибите"*.

Видот е класифициран како ранлив по проценетиот глобален пад на популацијата од 30% во последните три генерации. Бавниот раст, големината на поединецот и должината на животот од 20 до дури 30 години го прават видот исклучително чувствителен на прекумерен риболов.

Наводи
------

1. ↑  „Ludo More". Архивирано од изворникот на 2018-06-20. Посетено на 2022-07-17.

Надворешни врски
----------------

* Aldo Ivanišević, *Sportski ribolov na moru*, Zagreb: Mladost, 1987. ISBN 86-05-00152-6
* Neven Milišić, *Sva riba Jadranskoga mora (prvi dio)*, Split: Marijan tisak, 2007. ISBN 978-953-214-406-2 (sv. 1)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q143503
* ADW: Dentex\_dentex
* BOLD: 86787
* EoL: 205454
* FishBase: 439
* GBIF: 2392679
* iNaturalist: 118654
* IRMNG: 11041928
* ITIS: 169224
* МСЗП: 170245
* NCBI: 94951
* : DBBD87B4-59C5-8880-DC8C-098983E4DCFB
* WoRMS: 273962
* ZooBank: 3AD1BF33-0F8D-492B-BB81-7D77AEBC41E8

 |

 |
**Забранета желба** (португалски: **Desejo Proibido**) е романтична бразилска теленовела. Серијата во Бразил беше очекувана со голем успех, после лошиот успех на претходната новела Вечна магија, која не го привлече многу вниманието на гледачите. Оваа новела исто така не беше толку за фалење, но за разлика од претходната имаше многу поголема гледаност. Сепак новелите се прогласени за одлично обработени, без разлика на постигнатиот рејтинг.

Синопсис
--------

Дејството е сместено во 30ите години, во малиот фиктивен град Пасаперто, каде што градоначалникот Вириато живее во конфликт со најмоќната од црквата, Кандида, силна жена која потекнува од семејство со плантажи со кафе, и чии интереси се секогаш на прво место за неа. Со падот на кафето, Кандида мора да продаде дел од земјата на семејството на Шико Фернандес. За да не ги разделува богатствата, ја дава раката на нејзината ќерка Исабел за Шико. Од врската помеѓу нив двајца се раѓа Енрике, во кој Кандида ги вперува сите нејзини очекувања.
Неколку месеци по породувањето, Исабел починува, и Шико Фернандес се венчава со убавата Ана, ќерка на индијанка. Прифаќајки ја романсата со проста жена, Кандида го одгледува внукот. Фрустрирана од идејата да биде мајка, Ана оди да се моли на сликата на една светица нацртана на камен. Одеднаш, изненадување: наоѓа бебе во кану. Тоа е почетокот на приказната за малата Лаура. Во градот, сите го прославуваат чудото од светицата.
Токму за да го проучи мистериозниот случај, парохот од црквата, отецот Инасио, го убедува Мигел, исто така отец, да одат во градод Пасаперто. Она што Мигел не го ни замислува, е дека таа мисија ќе го смени текот на неговиот живот засекогаш.

Улоги
-----

* Карактеризација на ликовите

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Фернанда Васконселос | Лаура |
| Мурило Роса | Мигел |
| Даниел де Оливеира | Енрике |
| Ева Вилма | Кандида |
| Летиција Сабатела | Ана |
| Александре Боргес | Д-р Ескобар |
| Лима Дуарте | Вириато |
| Нивеа Марија | Доња Магнолија |

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 16 февруари 2008 г.
* Теледраматургија Архивирано на 2 февруари 2008 г.
**Земјотресот во Монтреал во 1732 година** - земјотрес со јачина од 5.8 степени (според Меркалиевата скала) што ја погодил Нова Франција во 11:00 часот сум на 16 септември 1732 година. Тресењето поврзано со овој земјотрес го потресло градот Монтреал со значителна штета, вклучувајќи уништени оџаци, испукани ѕидови и 300 оштетени куќи, како и 185 згради уништени од пожар по земјотресот, претставува приближно 30% од куќите во градот во тоа време. Едно девојче било пријавено убиено од сеизмичката активност, иако Габриел Лебланк открил дека сегашните информации не можат да го поткрепат тврдењето, особено затоа што, ако смртта била вистинска, таа требало да биде спомената во описот на природната катастрофа од сестра Кулиер, член на персоналот на болницата Хотел-Дију, но не било. Земјотресот во Монтреал во 1732 година е еден од најголемите земјотреси што се случиле во сеизмичката зона Западен Квебек.

Поврзано
--------

* Список на земјотреси во Канада
* Список на историски земјотреси

Наводи
------

1. 1 2 3  Leblanc, Gabriel (1981), „A closer look at the September 16, 1732, Montreal earthquake", *Canadian Journal of Earth Sciences*, **18** (3): 539–550, Bibcode:1981CaJES..18..539L, doi:10.1139/e81-047
2. 1 2  „Natural Resources Canada: The 16 September 1732, Montréal earthquake next to Ontario". Архивирано од изворникот на 17 септември 2008. Посетено на 2008-10-09.
3. ↑  CBC News Online (October 12, 2005). „Earthquakes in Canada: Surviving the moderate ones". Архивирано од изворникот на July 24, 2020.
4. ↑  The Western Quebec Seismic Zone
|  |
| --- |
| **Зала****Zala megye** |
|
| Грб на округот |
|  |
| **Регион** | Западен прекудунавски регион |
| **Административен центар** | Залаегерсег |
| **Површина** | 3.784,11 км2 |
| **Население** | 291.678 (2008) |
| **Густина на населението** | 77 /км2 |
| **Број на населени места** | 257 |
| **Мрежно место** | www.zala.hu |

**Зала** (на унгарски: *Zala*) е името на еден од 19-те административни окрузи (*comitatus* или *megye*) на Унгарија. Главен административен центар на округот е градот Залаегерсег.

Географија
----------

Округот лежи во југозападна Унгарија. Името го добил според реката Зала. Неговите граници ги дели со Хрватска и Словенија, како и со унгарските окрузи: Ваш, Веспрем и Шомоѓ. Главен град на Зала е градот Залаегерсег. Површината на округот изнесува 3784 км2. Дел од езерото Балатон е сместено во округот.

Историја
--------

Во некое непознато време, западната територија од порашнешниот округ Зала, и била доделена на Словенија (Јужно-Прекмурје). Во 1919 година, непризнатата Република Прекмурје, која постоела само 6 дена се наоѓала таму.

Демографија
-----------

Округот Зала, според пописот од 2007 година, има население од 293.443 луѓе. Во градовите живее околу 56% од населението, а во помалите оштини 38% од вкупното население. Зала се наоѓа на 16 место, според бројот на население, помеѓу унгарските окрузи. Најголем дел од населението се етнички Унгарци.

Галерија
--------

* Миклош Зрински во Залаегерсег.Миклош Зрински во Залаегерсег.
* Гече, село музеј (Залаегерсег)Гече, село музеј (Залаегерсег)
* езерото Хевиз.езерото Хевиз.
* Капелата Воњарвашхеѓ.Капелата Воњарвашхеѓ.
* Кемендолар - остатоци од замокот.Кемендолар - остатоци од замокот.
* Замокот Кестхељ.Замокот Кестхељ.
* Замок Рези.Замок Рези.
* Залаегерсег.Залаегерсег.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Зала" на Ризницата ? |

* Туристички водич
* Марија Андроци: Округ Зала Архивирано на 15 март 2009 г.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Унгарија |
| --- |
|  |
| 
* Барања
* Бач-Кишкун
* Бекеш
* Боршод-Абауј-Земплен
* Ваш
* Веспрем
* Ѓер-Мошон-Шопрон
* Зала
* Јас-Наѓкун-Солнок
* Комаром-Естергом
* Ноград
* Пешта
* Саболч-Сатмар-Берег
* Толна
* Фејер
* Хајду-Бихар
* Хевеш
* Чонград
* Шомоѓ

 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4238734-6
* BNF: cb12340823n (податоци)

 |

 |
**Ило Данилов Стаматоски** ( 1920
 во Ехлоец, Кичевско —  1944

 во Охрид) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Споменик од НОВ, во Ехлоец на кој е впишано и името на Ило Стаматоски.

Животопис
---------

Поради тешкиот живот бил принуден да оди на печалба во Белград. Фашистичкиот напад на Југославија, го вратил назад во родното село Ехлоец, каде определен за борба против окупаторот, станал член на СКОЈ. Во летото 1943 година стапил во редовите на Кичевско-мавровскиот партизански одред. Со формирањето на Првата македонско-косовска бригада, станал нејзин борец. Со Бригадата заминал за Егејска Македонија, каде учествувал во познатиот Богомилски поход. По враќањето на Бригадата, учествувал во завршните борби за ослободувањето на Македонија. Загинал во ноември 1944 година при ослободувањето на Охрид.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 118.
Илон Викланд
**Маире-Илон Викланд** (мом. **Паабо** родена на 5 Февруари 1930) е Естонско-шведска уметница и илустраторка.

Викланд е родена во Тарту, Естонија и израсната во Хаапсалу, округот Леане на балтичкиот брег на Естонија. Во 1944 година таа избегала со семејството на соученик од втората советска окупација на Естонија, во Шведска, каде што пристигнала како бегалка.

Во 1953 година Викланд аплицирала за работа како илустраторка во Рабен и Сјогрен. Ја запознала Астрид Линдгрен, која штотуку завршила со пишувањето на книгата *Мио, мојот син* и која веднаш можела да види дека Викланд може да „црта бајки". Викланд направила тест-цртеж за книгата и потоа нејзината соработка со Линдгрен продолжила. Викланд рекла дека пишувањето на Линдгрен постојано ја терало да гледа внатрешни слики. Таа, исто така, црпела инспирација за нејзините слики од реалниот живот. На ист начин како што Астрид Линдгрен пишувала за „детето во неа", Викланд често цртала за детето во неа.

Илон Викланд е уметницата која илустрирала најголем број книги на Астрид Линдгрен:

* *Шестте деца Булерби* (ака *Децата од бучното село*)
* *Децата на улицата „Проблемкер".*
* *Браќата Лавовско срце*
* *Карлсон-на-покривот*
* *Марди*
* *Мио, мојот син*
* *Нилс Карлсон Пајслинг*
* *Ронија, Ќерката на арамијата*
* *Островот Сикроу*
* *Духот на слабиот Џек*
* *Sunnanäng*

Таа, исто така, обезбедила илустрации за многу сликовници од Линдгрен и многу други писатели, вклучувајќи ги *Змејот со црвени очи*, *Сакам брат или сестра*, *Тоа е моето бебе*, *Бренда и помага на бабата*, *Сајмон Мал се вселува* и *Заемодавачите*.

Во 2004 година, Илон Викланд решила да и ги подари своите оригинални илустрации на Естонија. Уметничкото дело првично било изложено во галеријата на Викланд во Хаапсалу, Естонија. Во 2009 година „Ilon's Wonderland", галерија и тематски центар за деца и семејства базирани на нејзините дела и илустрации, била отворена во Хаапсалу, Естонија.

Надворешни врски
----------------

* Илон Викланд на AstridLindgren.se
* Iloni Imedemaa, или Ilons Wonderland, музеј во Хаапсалу, Естонија
* *Јас цртам, затоа сум* (2009) – документарен филм на Ким Фин и Џон Хакалакс
* I Draw, Therefore I Am на YouTube
* Некој продуцент и лавастаја Џон Хакалакс рäägib Илон Викланди елулоофилми saamisloost
* Ilon Wikland
**Илон Рив Маск** (англиски: *Elon Reeve Musk*; р. 28 јуни 1971 г.) — деловен магнат, инвеститор и инженер роден во Преторија, ЈАР. Тој е основач, извршен директор и главен дизајнер во Спејс екс; соосновач, извршен директор и архитект за производи во Тесла, и соосновач и извршен директор во Неуралинк. Во декември 2016 година тој бил рангиран на 21. место на списокот на Форбс за најмоќните луѓе на светот. Согласно февруари 2021 година, тој има нето од 273 милијарди долари (април 2022) и е на списокот на Форбс како најбогат човек на светот.

Наводи
------

1. ↑  Најмоќните луѓе на светот. *Форбс*. Декември 2016. (англиски)
2. ↑  „Real Time Billionaires 1". *Forbes*. Посетено на July 23, 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 306339060
* LCCN: n2014017754
* ISNI: 0000 0004 2658 2862
* ORCID: 0000-0001-8013-3548
* GND: 1062481119
* SUDOC: 20408878X
* BIBSYS: 15034797
* MusicBrainz: e515c7ca-cc78-4bd1-b3c4-aacbf9a0687a
* NDL: 001156447
* NKC: mzk2015891473
* BNE: XX5628980
* CiNii: DA1840265X

 |

 |
Карпа на Илкли МуруКарпа на Илкли Муру
**Илкли Мур** (англиски: *Ilkley Moor*) е брдо во западниот дел на Западен Јоркшир. Највисокиот врв е висок 402 метри над нивото на морето.

Геологија
---------

Во тек на Карбонскиот период (пред 325 милиона години), Илкли Мур бил дел од мочурливото подрачје во кое течеле реки и кои се вливале во северниот дел од морето. Во тек на долгиот временски периоди седиментите формирале карпи. Од крајот на карбонскиот периодот дошло до ерозии и повеќе од илјади метри карпи се однесени од подрачјето.

Вонземјанско видување
---------------------

На 1 декември 1987 година еден пензиониран полицаец го сликал пејзажот околу регионот. Отако направил неколку фотографии, тој видел дека некој е во близина. Кога пошол да види кој е тоа, наводно видел мало зелено суштество. Кажал дека било високо око 1,2 метри , дека имало три големи прсти на рацете и дека има остри уши. Кога суштеството го видело почнало да бега но тој успеал да го фотографира. После самото фотографирање суштеството брзо побегнало позади еден брег. После тоа полицаецот видел чуден предмет во облик на чинија која одлетала, и суштеството го снемало. На фотографијата се гледа чудно суштество кое изгледа исто онака како што тој го опишал. Фотографите не се сигурни дали на сликата е прав вонземјанин или е тоа кукла.

Наводи
------

1. ↑  „The Ilkley Moor Alien". *ufocasebook.com: Alien Contacts Index*. Посетено на 12 март 2012.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Илкли Мур" на Ризницата ? |

* "Илки Мур", Ilkley-town.co.uk.
* Friends of Илкли Мур, Ilkleymoor.org
*Oenanthe hispanica*
**Шпанското камењарче** (науч. *Oenanthe hispanica*) е мала врапчевидна птица која порано беше сместена во семејството на дроздовите *Turdidae*, но сега е во семејството на муварчињата *Muscicapidae*. Оваа птица ја има во Македонија.

Опис
----

Шпанското камењарче е долго 13.5-15.5 см. Понекогаш се издвојуваат две раси - источна и западна - *Oenanthe melanoleuca* и *Oenanthe hispanica*.

Кај птицата е изразен половиот диморфизам. Мажјаците се повпечатливи. Тие имаат жолтопортокалов тил и грб, бело на челото и вратот, со изразена црна дебела и малку искривена линија преку окото, беложолтеникав стомак, црни крилја, црно-бела опашка. Клунот и нозете му се црнкави. Женката и младенчињата се во кафеави нијанси, главата и стомакот посветли, крилјата потемни. Задникот им е бел, а опашката со бела лента на коренот.

Западната раса *O. h. hispanica* имаат бело или речиси бело чело и круна, кремава мантија, а крилјата им се потемни. Долните делови се бели, со кремава нијанса. Грбот, горниот дел од опашката и поголемиот дел од долниот дел од опашката се бели.

Вон сезоната на парење мажјаците се слични на женките, со глава и мантија бледо кафеави, како и долните делови, вклучувајќи го и вратот, но кафеавото во интензитет варира.

Источната раса *O. h. melanoleuca* ја има во источниот дел на Средоземјето, а се сели зимно време во Судан.

Источната раса можеби е уште посветла летно време, но црната линија е појака, повпечатлива и може да се протега и на поголемиот дел од лицето и грлото. 
Оваа птица е редок скитник во северозападна Европа.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Oenanthe hispanica*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.

Надворешни врски
----------------

* Black-eared Wheatear videos, photos & sounds Архивирано на 14 септември 2013 г. on the Internet Bird Collection
* Возраст и пол (PDF; 3.8 MB) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze Архивирано на 26 декември 2011 г.
Станбени и деловни згради на местото на поранешниот стадион
**Шпортплац на Ротенбаум** (германски: *Sportplatz am Rothenbaum*) бил мултинаменски стадион во Хамбург, Германија. Најчесто бил користен за фудбалски натпревари и бил домаќин на напреварите на ФК Хамбургер. Стадионот можел да прими 27.000 луѓе и бил отворен во 1910. Бил заменет од Volksparkstadion во 1963 и затворен во 2000.

Координати: 53°34′18.37″N 9°59′25.96″E﻿ / ﻿53.5717694° СГШ; 9.9905444° ИГД﻿ / 53.5717694; 9.9905444

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија околу зграда или градба во Хамбург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Шпиони**  (англиски: *Spies*, наслов објавен во Соединетите Американски Држави) — германски шпионски трилер од 1928 година , режиран од Фриц Ланг и ко-напишана со неговата сопруга Теа фон Харбу, која исто така напишала роман со исто име  Филмот бил претпоследниот нем филм на Ланг и прв за неговата продуцентска компанија; *Фриц Ланг-филм GmbH*.  Како и во филмовите на Ланг, Мабузе, како што е *д-р Мабусе: Коцкарот* и *тестаментот на д-р Мабусе*, Рудолф Клајн-Рог игра главен криминалец со цел светска доминација. 

„Шпиони" бил вратен во првобитната должина од Фридрих-Вилхелм-Мурнау-Стифтунг во текот на 2003 и 2004 година. Ниту една оригинална негатива не преживува, но висококвалитетната копија од нитрат се одржува на Архивот „Ниродни Филмови" во Прага .

Заплет
------

Наводи
------

1. ↑  Wagner, Brigitta B. „Profile". Архивирано од изворникот на 2017-12-24. Посетено на 2017-11-20.
2. 1 2  „Spione". *DVD Times*. Посетено на 2007-01-06.
3. ↑  Jeavons, Clyde. „Spies (Spione)". *London Film Festival*. Архивирано од изворникот на 2006-09-29. Посетено на 2007-01-06.
**Знаме на Мекленбург-Западна Померанија** — знаме користено од германската сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија.

Пет официјални предложени знамиња биле разгледувани во 1990, но сите биле одбиени. На крајот, дизајнот на Норберт Буске, тогаш член на парламентот на Мекленбург-Западна Померанија, бил прифатен. Не било претпочитано од страна на германските вексилолози. За кратко време во 1990 било користено неофицијално знаме (трибојното знаме на Мекленбург, заедно со неговиот грб).

Граѓанско знаме
---------------

Граѓанското знаме (*Landesflagge*) прикажува пет хоризонтални ленти, сина-бела-жолта-бела-црвена, прикажани во различен сооднос, обично 4:3:1:3:4. Сината лента, обележана како ултрамарин („ultramarinblau"), е најгоре. Средишната лента е жолта, најдолната е црвена („zinnoberrot"). Ги прикажува боите на покраината Мекленбург-Западна Померанија (сина, бела, жолта и црвена), кои се одредени со првиот член од покраинскиот устав. Обете знамиња се прикажани во сооднос 3:5. Била создадено преку спојување на знамињата на Мекленбург (хоризонтално трибојно знаме со сини, златни и црвени ленти) и пруската Покраина Померанија (двобојно знаме, сино-бело), во употреба од 1882.

| Боја | CMYK | HKS | RAL |
| --- | --- | --- | --- |
| Сина (Ultramarinblau) | 100/70/0/0 | 43 | RAL 5002 |
| Жолта (Gelb) | 0/0/100/0 | 3 | RAL 1021 |
| Црвена (Zinnoberrot) | 0/100/100/0 | 13 | RAL 3020 |

Државно знаме
-------------

Државното знаме (*Dienstflagge*) е граѓанското знаме, на кое се ставени глава на бик и грифин (двата симбола од грбот на Мекленбург-Западна Померанија). Средишната жолта лента а е прекината на местото на симболите. Го користат полициските бродови на покраината и од официјалните тела на покраината. Исто така се прикажува на официјални настани.

Наводи
------

1. ↑  Предлози за знаме 1990 (Мекленбург-Западна Померанија, Германија) на *Flags of the World*. 21 февруари 2010.
2. ↑  Неофицијално знаме користено во 1990 на *Flags of the World*. 21 февруари 2010.
3. 1 2 3 4  Знаме на Мекленбург-Западна Померанија на *Flags of the World*. 21 февруари 2010.
4. ↑  *Verfassung des Landes Mecklenburg-Vorpommern Архивирано на 22 октомври 2013 г.* (*Устав на Покраината Мекленбург-Западна Померанија*). Die Verfassungen in Deutschland. 2000, 2006. 21 февруари 2010. Предлошка:De-icon
5. 1 2  *Покраинско знаме Архивирано на 29 февруари 2012 г.*. Портал на Мекленбург-Западна Померанија. 21 февруари 2010.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знамиња на Германија |
| --- |
|  |
| Национално | Знаме на Германија | Знаме на Германија |
|  |
| Покраински | 
* Баварија
* Баден-Виртемберг
* Берлин
* Бранденбург
* Бремен
* Долна Саксонија
* Мекленбург-Западна Померанија
* Рајнска област-Пфалц
* Саксонија
* Саксонија-Анхалт
* Сар
* Северна Рајна-Вестфалија
* Тирингија
* Хамбург
* Хесен
* Шлезвиг-Холштајн

 |
|  |
| Историски | 
* Баден
* Прусија

 |

 |
Шишиња ирско виски.
**Ирско виски** — жесток алкохолен пијалaк кој се добива со дестилирање житарици, со потекло од Ирска.

Се прави од слад од житарици, вода и квасец. За разлика од шкотското виски, ова се дестилира трипати, а шкотското виски двапати.

Дестилацијата се врши само во традиционални услови во количини до 750 хектолитри. Ирското виски има боја на карамела и се разредува со дестилирана вода за да се добие пијалак со алкохол до 40%. Пред разредување, процентот на алкохол е околу 90%. Ирското виски старее во буриња најмалку 3 години, по можност до 10, па дури и 15 години.

Има посладок и помек вкус од шкотското виски и многу помалку ја менува аромата при стареењето.

Често, постарото ирско виски се користи за производство на сладок ирски ликер (мешавина од мед, билки и други алкохолни пијалаци).
„Раѓањето на Републиката", од Волтер Паџет.
**Ирско републиканство** (ирски. poblachtánachas Éireannach, англ. Irish republicanism) — идеологија и политичко движење кое се противи на британското присуство во Ирска и се залага целиот остров Ирска да стане обединета, независна и егалитарна република.

Движењето, кое има демократски и националистички карактер, почнало да зајакнува во 18 век, а својот врв го достигнало во 20 век. Цел на борбата е да се стави крај на британското владеење во Ирска со цел земјата да стане обединета република. Британското владеење, всушност трае речиси 700 години, а Ирците се обидувале да се ослободат преку разни бунтови и востанија.

Поврзано
--------

* Велигденски бунт
* Ирска војна за независност
* Ирска граѓанска војна
* Поделба на Ирска
* Унионизам во Ирска

Предлошка:ReferênciasНаводи

1. ↑  Ó Ceallaigh, Daltún, *New Perspectives on Ireland:Colonialism & Identity*, Léirmheas, Dublin, 1998, ISBN 0-9518777-6-3 p. 9-13
2. ↑  Kee Robert, *The Green Flag: A History of Irish Nationalism*, (1972) ISBN 0-297-17987-X p. 158
Координати: 32°6′11.35″N 34°47′47.1″E﻿ / ﻿32.1031528° СГШ; 34.796417° ИГД﻿ / 32.1031528; 34.796417

Музејот Ерец Израел
**Музејот Ерец Израел** (англиски: *Eretz Israel Museum*, хебрејски: *מוזיאון ארץ ישראל*‎) — основан во 1953 година во Тел Авив. Содржи голем број археолошки, антрополошки и историски артефакти организирани во серија изложбени павилјони. Секој павилјон е посветен на друга тема: стакларија, керамика, монети, бакар итн. Музејот исто така има и планетариум.

Музејското крило „Човекот и неговото дело" содржи современи демонстрации на антички методи на ткаење, производство на накит и керамика, мелење жито и печење леб. Тел Касил, ископина во која биле откриени 12 различни културни слоеви, се наоѓа во основата на музејот.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Земјата на Израел" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место на Музејот Ерец Израел
| Иришки Венец |
| --- |
| Иришки Венец |
| Висина | &10000000000000502000000502 м |
| Место |  Србија |
| Венец | Фрушка Гора |

**Иришки Венец** — врв на Фрушка Гора со надморска височина од 502 метри. Патниот превој се наоѓа на 451 метар надморска височина. Се наоѓа во општина Ириг во Војводина. Најблиската населба до врвот е гратчето Ириг.

Иришки Венец се наоѓа во централниот дел на планината, а во нејзина близина се хотелот Норцев, планинарскиот дом Војводина и ресторанот „Лугарница". Ова е познато излетничко место, со добро одржуван паркинг и простор за кампување.

Овој врв е можеби попознат како највисокиот превој во Војводина, кој го поврзува 20 км оддалечениот Нови Сад, со делот од земјата јужно од него (Срем, Мачва, Подриње), како и со автопатот Белград-Загреб. Овој правец е многу важен и има ниво на магистрален пат. Затоа и самиот превој е многу важен - тука е раскрсницата на овој пат со Партизанскиот пат, кој се протега по целата должина од источниот до западниот дел на Фрушка Гора, од Банстол до раскрсницата со патот Визиќ - Нештин.

Пред Втората светска војна овде постоел центар за лекување туберкулоза, единствен помодерен за источниот дел на земјата. Туристичкиот дом бил изграден во 1934 година, дом на друштвото Фрушка гора.

На Иришки Венец се наоѓа споменикот „Слобода", подигнат во 1951 година, во спомен на борците од НОБ, дело на вајарот Сретен Стојановиќ и споменикот на човечката негрижа, подигнат во 2010 година на иницијатива на еколошките организации.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  "Политика", 15. дец. 1940
2. ↑  "Време", 14. нов. 1934
3. ↑  "Политика", 3. феб. 1935

Надворешни врски
----------------

* Иришки Венец на Ризницата ?
**Ириси** (француски: *Les Iris*) – една од многуте слики и графики на холандскиот сликар Винсент ван Гог на која се прикажани ириси. Ирисите ги насликал додека живеел во санаториумот Сен Пол де Мозол во местото Сен-Реми де Прованс, Франција, во последната година од животот.

Историја
--------

Сликата била создадена во мај 1889 година, пред неговиот прв психички напад. На сликата недостасува онаа напнатост која би обележува неговите последни слики. Ван Гог сликата ја нарекол „громобран за мојата болест" бидејќи сметал дека единствено сликарството може да го сочува од потполно губење на разумот.

На оваа слика, како и на бројни други негови слики од тоа раздобје, влијаело јапонското укијо сликарство со дрворез. Сличностите се во снажните контурни линии, необичните агли, вклучувајќи и крупен кадар, и користење на локалните бои без моделирање со светла. Ван Гог оваа слика ја сметал за студија и заради тоа не постојат скици или цртежи за неа.. Но неговиот брат Тео сметал дека е доволно добра заедно со сликата *Ѕвездена ноќ над Рона*, да учествува на годишната изложба на Друштвото на независни уметници (*Société des Artistes Indépendants*) во Париз, во септември 1889 година. Тео му пишувал на брат му за изложбата и ја споменал сликата: „Впечатлива за око од далеку. Ирисите се убава студија полна со воздух и живот".

Сопствеништво
-------------

Првиот сопственик на сликата бил Жилиен „Пер" Танги, производител на бои и препродавач на уметнички дела, чиј портрет Ван Гог го насликал трипати. Во 1892 година Танги за 300 франка му ја продал на критичарот и анархист Октав Мирбо, кој бил еден од првите љубители на Ван Гоговото сликарство. Подоцна завршила во сопственост на Џоан Витни Пејсон од Њујорк.

Во 1987 година, во аукциската куќа Сотби во Њујорк била продадена за тогаш рекордни 53,9 милиони американски долари на австралискиот претприемач Алан Бонд, и станал најскапа слика на светот, рекорд кој го држела две и пол години.. Алан Бонд не можел да ја плати сликата и *Ириси* е препродадена (веројатно за нешто помала цена) на музејот Гети

Наводи
------

1. 1 2  Ириси на страниците на Музејот Ж. Пол Гети (англиски)
2. ↑  History for November 11, On-This-Day.com (англиски)
3. ↑  Michael Kimmelman, Getty buys van Gogh "Irises," but won't tell price, New York Times, 22. ožujka 1990. (англиски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ириси (Ван Гог)" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* BNF: cb148682731 (податоци)

 |

 |