recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Замокот Сандемар во мај 2012 година
**Замокот Сандемар** се наоѓа на брегот на Балтичкото Море во шведската општина Ханинге во историската провинција Седерманланд.

Конструкцијата
--------------

Оригиналната главна зграда е направена од дрво обложена со панели од тули, а од страната на езерото има и облога од лим за заштита од морските ветрови. Сегашната куќа датира од околу 1690 година и ги задржала своите стари одлики, бидејќи била поштедена за време на рускиот напад на Седерманланд во 1719 година. Внатре има богато украсени таписерии и таписерии, а градината е чувана во француски стил со правилно исечена жива ограда и ела во форма на пирамида. Подоцна бил додаден англиски парк со стаклена градина, култури и овошни дрвја. Архитектот не е познат, но зградата потсетува на стилот на Никодим Тесин Постариот.

Приказна
--------

За време на Калмарската унија, Гут Сандемар припаѓал на Тевтонскиот ред на Ливонија. Подоцна станал сопственост на царскиот советник Ерик Акселсон Тот, кој во 1467 година веројатно ги купил сите земјишта на нарачката во денешна Шведска. Сопственичката структура во 16 Не се познати вековите и во следниот век замокот наизменично им припаѓал на благородничките семејства Оксенстиерна, Бонде и Фалкенберг. Се верува дека кралскиот советник Габриел Фалкенберг, кој станал гроф Фалкенберг ауф Сандемар во 1693 година, ја подигнал зградата во 1690-тите. Во 1738 година, окружниот судија Карл Ватранг го купил замокот, кој го прогласил за семејна сопственост. Кога во 1964 година бил одземен овој статус, отворен бил патот за уште една продажба, а во 2006 година имотот бил продаден на приватно лице.

Галерија
--------

* 
* 
* 
*

Околината
---------

Областа околу замокот се одликува со голема разновидност на видови. За одбележување се ретките видови орхидеи, мочуришта и бозелови орхидеи (*Dactylorhiza sambucina*), како и шаховскиот цвет. Разновидната природа, исто така, нуди добри услови за голема популација на птици. Одморот на птици преселници на ливадата и блискиот залив привлекуваат многу набудувачи на птици во пролет и есен. Во 1997 година бил создаден „Природен резерват Сандемар".

### Слики, природен резерват Сандемар

* 
* 
* 
*
**Каранфилите** (науч. *Caryophyllaceae*) е фамилија на цветни растенија што опфаќа дикотиледони, дел од редот *Caryophyllales*. Ова е голема фамилија, со 88 родови и околу 2.000 видови.

Особености
----------

Сите кариофилиди (освен оваа фамилија и фамилијата *Molluginaceae*) произведуваат црвеникав беталаински пигменти. Каранфилоцветните произведуваат антоцијанин како свој црвеникав пигмент. Вистински венечни ливчиња отсуствуваат. Надворешниот круг од прашниците е венчевиден и канџест.

Морфологија
-----------

Цветовите се актиноморфни (ретко зигомоефни) и хермафродитни (ретко еднополови) и се групираат во цимозни соцветија. Понекогаш се присутни прицветни листови (брактеи). Плодниците се натцветни (ретко потцветни), со слободна централна или базална плацентација. Плодот е во вид на локулицидна кутијка или утрикула. Семињата поседуваат извиткан ембрион. Ендосперм отсуствува и е заменет со перисперм.

Каранфилите растенија се годишни или повеќегодишни тревести растенија со нодиуми (коленца), грмушки или лијани. Листовите се прости, целокрајни и наспрамни, често со споени основи. Прилисниците се тенки и суви или, пак, отсуствуваат. Овие растенија имаат космополитско распространување, најчесто во топлата умерена северна полутопка. Често се одгледуваат како градинарски и украсни растенија.

Родови
------

|  |  |
| --- | --- |
| * *Acanthophyllum*
* *Achyronychia*
* *Agrostemma*
* *Allochrusa*
* *Alsinidendron*
* *Ankyropetalum*
* *Arenaria*
* *Bolanthus*
* *Bolbosaponaria*
* *Brachystemma*
* *Bufonia*
* *Cardionema*
* *Cerastium*
* *Cerdia*
* *Colobanthus*
* *Cometes*
* *Corrigiola*
* *Cucubalus*
* *Cyathophylla*
* *Dianthus* – каранфил
* *Diaphanoptera*
* *Dicheranthus*
* *Drymaria*
* *Drypis*
* *Eremogone*
* *Geocarpon*
* *Gymnocarpos*
* *Gypsophila*
* *Habrosia*
* *Haya*
* *Herniaria*
* *Holosteum*
* *Honckenya*
* *Illecebrum*
* *Kabulia*
* *Krauseola*
* *Kuhitangia*
* *Lepyrodiclis*
* *Lochia*
* *Loeflingia*
* *Lychnis*
* *Melandrium*
* *Mesostemma*
* *Microphyes*
* *Minuartia*
* *Moehringia*
 | * *Moenchia*
* *Myosoton*
* *Ochotonophila*
* *Ortegia*
* *Paronychia*
* *Pentastemonodiscus*
* *Petrocoptis*
* *Petrorhagia* (познати од порано како *Tunica*)
* *Philippiella*
* *Phrynella*
* *Pinosia*
* *Pirinia*
* *Pleioneura*
* *Plettkia*
* *Pollichia*
* *Polycarpaea*
* *Polycarpon*
* *Polytepalum*
* *Pseudostellaria*
* *Pteranthus*
* *Pycnophyllopsis*
* *Pycnophyllum*
* *Reicheella*
* *Sagina*
* *Sanctambrosia*
* *Saponaria* – сапунарка
* *Schiedea*
* *Scleranthopsis*
* *Scleranthus*
* *Sclerocephalus*
* *Scopulophila*
* *Selleola*
* *Silene*
* *Spergula*
* *Spergularia*
* *Sphaerocoma*
* *Stellaria*
* *Stipulicida*
* *Thurya*
* *Thylacospermum*
* *Uebelinia*
* *Vaccaria*
* *Velezia*
* *Wilhelmsia*
* *Xerotia*
 |
**Виолета Петроска-Бешка** (моминско: **Радомирова**; 13 ноември 1956

 во Скопје) — македонски психолог и универзитетска професорка на Филозофскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Дипломирала психологија на Филозофскиот факултет во Скопје (1979), магистрирала на универзитетот Колумбија универзитетот во Њујорк (1982), а докторирала на Филозофскиот факултет во Белград (1989). На Филозофскиот факултет во Скопје се вработила во 1980 година, а редовен професор е од 1999 година. По дополнителната едукација на универзитетот Колумбија во Њујорк (1994), нејзиниот научно-стручен ангажман се проширува и на полето на разрешувањето конфликти и меѓуетничко разбирање. Кораководител е на Центарот за човекови права и разрешување на конфликти во Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања (од 2001). Објавила голем број трудови, учебници и прирачници.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Петрушев-Чикото*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1151. Text "series
" ignored (help)
Мославачка Гора кај Вртлинска
Мославачка Гора кај Побјеник
**Мославачка Гора** се наоѓа во централниот дел на Хрватска, на границата меѓу Бјеловарско-билогорска жупанија и Сисачко-мославинска жупанија. Спаѓа во стари налегнати грамадни планини од палеолошко потекло поради што е богата со рудни богатства (гранит, наоѓалишта на нафта и гас). Највисок врв е Хумка, од 489 метри надморска висина. Позначајни врвови се: Вис (444 метри надморска височина), Калуѓеров гроб (437метри надморска височина) и Месец (354 метри надморска височина). Површина на Мославачка Гора е околу 1350 км2.

Мославачка Гора е покриена со густи шуми на бука, даб, габер, костен, црна евла и бреза, а во пониските предели има овоштарници и лозја. Во 1994 година, беа пронајдени фосили на праисториски слонови и носорози во рудникот на бентонитска глина во Горна Јеленска. Постојат неколку каменоломи, од кои некои се напуштени. Најважните се Плетарац и Миклеушка. Од ретките и загрозени видови растенија во овој крај растат ѕвездестиот анасон *(Carex echinata)* и миризливиот дволист (*Platanthera bifolia*). Во реките живее загрозениот вид на риба, бел клен *(leuciscus ce cavedanus)*, а од водоземците има дамчест дождовник, кафеава шумска жаба и жолтомешеста жаба. 

На Мославачка Гора постојат остатоци од стари тврдини, од кои најпознати се Гариќ град, изграден од бан Сјтепан Шубиќ.

Мославачка Гора е заштитена во 2007 година превентивно на три години во категоријата на регионален парк.

Поврзано
--------

* Мославина

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Мославачка Гора на Ризницата ?
**Лидија Петрушевска-Този** (моминско: **Костова**; 16 мај 1959

 во Скопје) — македонски фармацевт и универзитетска професорка на Фармацевтскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Раководител на Институтот по применета биохемија и претседател на Фармацевтската комора. Прв доктор на науките на Фармацевтскиот факултет во Скопје. Автор е на едно поглавје и заменик главен и одговорен уредник на „Фармакотерапискиот прирачник". Има објавено бројни научно-стручни трудови и соопштенија.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Петрушева*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1152. Text "series
" ignored (help)
**Борис Павлов Китанов** (Софија, 28 март 1912

 - Софија, 6 јули 1996

 ) – универзитетски професор, ботаничар.

Животопис
---------

Китанов бил познат флорист, фитогеограф, фитоценолог, палеоботаничар, кој открил 105 таксони, нови за науката. По покана од Владата на Македонија дошол во Скопје и учествувал во организацијата на наставата по биологија на Скопскиот универзитет. Тој бил првиот професор по ботаника и прв шеф на Биолошкиот институт. Организирал хербариум на Ботаничкиот институт, со хербарски материјали од Балканскиот Полуостров. Ја формирал Катедрата по биологија и со своите соработници ја организирал наставата и лабораториите за практични вежби по ботаника. Во учебната 1948/49 година Се вратил во Софија.

Наводи
------

1. 1 2  *Македонска енциклопедија, том I*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 694. ISBN 978-608-203-023-4.
**Блерим Река** (22 мај 1960

 во Скопје) — универзитетски професор по меѓународно право и кандидат за претседател на Македонија на претседателските избори од 2019. Река дипломирал на Правниот факултет при универзитетот во Приштина, а докторирал на универзитетот во Грац. Во периодот 2006–2010 бил македонски амбасадор во Европската Унија. Река бил декан на факултетот за јавна администрација при универзитетот на Југоисточна Европа, како и проректор на истиот универзитет. Поднел кандидатура како независен кандидат за претседателските избори во 2019 година со поддршка на Алијанса за Албанците и Движење Беса.

Наводи
------

1. ↑  Анкета на јавното мислење — За кого ќе гласате на претстојните претседателски избори? Магазин.мк (11 март 2019)

Надворешни врски
----------------

* Блерим Река на Facebook
* Биографија на универзитетот на Југоисточна Европа
**Никола Живков** (бугарски: *Никола Живков*) е просветен деец од Бугарија, бугарски учител во Велес во време на турското ропство. Живков е учесник во македонското ослободително движење. Учествувал во Кресненското востание и бил командант на првата коњаница. Во почетокот на 1880 година во Русе заедно со Васил Дијамандиев и Иван Георгов учествувал и во основањето на Македонска лига. Во истата 1880 година во Русе започнал со објавување на весник "Македонец" (1880 - 1895), кој бил првиот весник во Бугарија, којшто по ослободувањето започнал да се занимава конкретно со македонските работи.

Тој е и автор на Шуми Марица, државната химна на Бугарија од 1886 до 1944 г. Исто така е брат на политичарот Георги Живков (1844 - 1899) и на учителката Вела Благоева, жената на Димитар Благоев.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 6385517
* LCCN: n85293297
* MusicBrainz: d55ae526-5859-4aae-9a42-3e16ec02caaa

 |

 |
**Александар Стерјовски** (Битола,  1933
 ) — македонски историчар.

Животопис
---------

Стерјовски е роден во Битола во 1933 година. Бил професор на Педагошката академија, подоцна Педагошкиот факултет во Битола. Двапати бил проректор на универзитетот „Климент Охридски" во Битола. 

Бил раководител на проектот „Печатарството и издаваштвото во Битола", долгогодишен член на редакцијата на списанието „Развиток", а бил иницијатор и долгогодишен одговорен уредник на списанијата „Учител" и „Битола низ вековите".

Творештво
---------

Стерјовски објавил повеќе од стотина статии од областа на фолклорот и битолската историја, како и книгите:

* 1992 - Брусник
* 1994 – Последниот охридски гуслар
* 1999 – Македонските слепи гуслари
* 2001 - Велушина

* 2008 – Водоснабдувањето во Битола пред водоводот
* 2012 – Еден век црвен крст во Битрола
* 2014 - Чествувања
* 2016 – Јавното здравство и превентивната здравствна заштита во Битола

Од серијалот Битолско десеткнижие ги објавил книгите

* 2003 – Битола – Руската колонија
* 2004 – Битола – Каријатиди на театарот
* 2009 – Битола – Реката Драгор
* 2012 – Битола – Записи за злосреќи
* 2016 – Битола – Спорт
* 2017 – Битола – Калеидоскоп
* 2020 - Битола - Градби

Награди
-------

* 2013 – награда „4 Ноември" за животно дело

Наводи
------

1. 1 2  Стерјовски, Александар (2020). *Градби*. Конзулат на Република Македонија во Република Македонија. стр. 566. `|access-date=` бара `|url=` (help)
**Зла Колата** (српскохрватски: *Зла Колата*; албански: *Kollata e Keqe*) — планина на Проклетие на границата меѓу Црна Гора и Албанија.

Опис
----

Зла Колата има надморска височина од 2.534 метри, што ја прави највисоката планина во Црна Гора и 16 по ред највисока во Албанија. Сместена е на границата со општина Гусиње во Црна Гора и областа Тропоја во округот Кукс, Албанија. Зла Колата има огромен самит и е популарна туристичка дестинација во двете земји. Стои половина километар североисточно на 2.528 метри, само малку пониска, е Добре Колата, исто така сместена на границата. Највисокиот врв на овој масив е еден километар источно-југоисточно од Зла Колата и е целосно на албанска почва. Наречен е Роди е Колатас или Маја е Колатас и се издигнува на 2.552 метри, но и покрај убавите погледи кон долината Валбона, не се посетува толку често.

Наводи
------

1. 1 2  "Маја е Колата" на Peakbagger Архивирано на 22 јули 2017 г.
2. ↑  Crolla, R.; McKeating, C. (2014). *Europe's High Points: Reaching the summit of every country in Europe*. Cicerone Press. стр. 241. ISBN 978-1-84965-960-4. Посетено на 3 September 2018.
3. ↑  Abraham, R. (2018). *The Peaks of the Balkans Trail: Montenegro, Albania and Kosovo*. Cicerone Press. стр. 87. ISBN 978-1-78362-556-7. Посетено на 3 September 2018.
4. ↑  „Retrieved 19 January 2017". Архивирано од изворникот на 11 January 2015. Посетено на 3 September 2018.
**Петро Кухарчук** (роден 2 јули 1962 година во селото Студеница, Житомирската Област) — украински писател, учител, професор, член на Националниот сојуз на писателите на Украина, познат под псевдонимот Ладо Ориј.

Биографија
----------

Роден е на 2 јули 1962 година во селото Студеница, Коростишевски реон, Житомирската Област.

Завршил средно училиште во Студеница (1979), Државниот педагошки институт во Житомир(1984), Националната академија за јавна администрација под претседателот на Украина, се здоби со квалификација Магистер по јавна администрација (2003).

Во 2009 година станал кандидат за науки во јавна администрација.

Во 2013-2018 година, тој работеше како професор на одделот за социјални и хуманитарни дисциплини на Комуналната установа „Регионален институт за постдипломско педагошко образование Житомир" на Регионалниот совет на Житомир.

Од 2018 година е вонреден професор на Катедрата за јавен менаџмент и администрација на Комуналната високообразовна институција „ Академија за континуирано образование во Виница " .

Автор на повеќе од 50 научни трудови.

Под псевдонимот Ладо Ориј објави збирки

* „Рефлексии"  (2013),
* „Неискажливо"  (2016),
* „Јазик на душата"  (2016) .

Објавил збирки под свое име:

* „Круг"  (2017),
* „Снегулки"  (2017),
* „Агапе"  (2019).



1. ↑  „Петро Кухарчук (Ладо Орій) — поет, прозаїк, педагог | Жінка-УКРАЇНКА". Архивирано од изворникот на 31 січня 2019. Посетено на 2019-02-10. Проверете ги датумските вредности во: `|archive-date=` (help)
2. ↑  „Кафедра управління та адміністрування | Кухарчук Петро Михайлович" (украински). Посетено на 2023-10-15.
3. ↑  Ладо Орій Роздуми : проза / Ладо Орій. – Житомир : Вид. О. О. Євенок, 2013. - 23 с. ISBN 978-617-646-156-2
4. ↑  Ладо Орій Несказане : поезії / Ладо Орій. – Житомир : Вид. О. О. Євенок, 2016. – 60 с. – ISBN 978-617-7265-57-2
5. ↑  Ладо Орій Мова душі : проза / Ладо Орій. – Житомир : Вид. О. О. Євенок, 2016. – 35 с. – ISBN 978-617-7265-72-5
6. ↑  Кухарчук П. Коло: проза / Петро Кухарчук. — Житомир: Вид. О. О. Євенок, 2017. — 120 с. — ISBN 978-617-7483-52-5
7. ↑  Кухарчук П. Проліски: проза / Кухарчук Петро, Химочка Галина. — Житомир: Вид. О. О. Євенок, 2017. — 24 с.
8. ↑  Кухарчук П. Агапе: проза / Кухарчук Петро. — Житомир: Вид. О. О. Євенок, 2019. — 92 с.
**Цвета Толевска** (29 мај 1945

 во Љубојно — 2017 во Скопје) — македонска лекарка, радиотерапевт-онколог и универзитетски професор на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје.

Животопис
---------

Родена е на 29 мај 1945 година во селото Љубојно, Преспа. Основно училиште и гимназија завршила во Битола. Во 1964 година се запишала на Медицинскиот факултет во Скопје, а дипломирала во 1970 година.

Во 1972 година се вработила на Институтот за радиотерапија и онкологија, при Медицинскиот факултет во Скопје. Во 1982 година е избрана за асистент на Медицинскиот факултет.

Во 1984 година била на едногодишно стручно усовршување во болница во Детроит, САД.

Во текот на својата работа Цвета Толевска учествувала со свои трудови на повеќе научни и стручни конгреси, симпозиуми и интерсекциски состаноци на просторот на некогашна Југославија и Македонија, како и на повеќе европски и светски конгреси.

Во септември 1992 година била избрана за научен соработник по предметот онкологија со радиотерапија, во мај 1995 година за доцент, во октомври 1997 година за вонреден професор, а во 2002 година била избрана за редовен професор по предметот онкологија со радиотерапија. Бројните стручни и научни публикации, како и докторската дисертација на Цвета Толевска претставуваат научен придонес во областа на радиотерапијата и хемотерапијата на злоќудните заболувања во нашата земја.

Проф. д-р Цвета Толевска е соавтор на учебникот „Радиотераписка онкологија" издадена во 2002 година како заеднички труд на наставниот кадар при катедрата по онкологија со радиотерапија, а има публикувано и бројни стручни и научни трудови.

Наводи
------

1. ↑  „MMP 71(2) 2017.pdf". *Google Docs*. Посетено на 2020-10-03.
**Кросно** или **вратило** — делови од разбој за ткаење, кои се направени од дрво или метал во целата ширина на разбојот. Двата ваљаци имаат механизам на краевите со кочница со кој се регулира процесот на намотување на нишките на основата на основинито кросно, нивното затегнување како и постапката на намотување на исткаениот дел од ткаенината на кросното за ткаенина.

 Шема на разбој, нордиска семејна куќа
 Разбој во Тиролерфолкскунсмузеум
 Готлант-Бунге музеј

Наводи
------

1. ↑  „кросно" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „кросно" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „вратило" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „вратило" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
**Никола Узунов** (Емборе, Кајларско, Егејска Македонија, 12 август 1930

 - Скопје, 2 ноември 2010

) — виден македонски економист, општественик, политичар, економист, академик на МАНУ и универзитетски професор.

Животопис
---------

12 август 1930 година во село Емборе, Кожанско (или Кајларско) Егејска Македонија. Основното образование го завршил во Солун, средното во Скопје, економски факултет во Загреб, а докторирал на Економскиот факултет во Белград во 1959 година. По завршувањето на Економскиот факултет во Загреб, се вработил како асистент на Економскиот факултет во Скопје, каде што подоцна станува редовен професор. За член на Македонската академија на науките и уметностите е избран во 1979 година. Бил секретар на Одделението за општествени науки при МАНУ во периодот 1992 до 1999 година. Исто така, бил избран и за претседател на Сенатот на Универзитетот "Св. Кирил и Методиј" во Скопје. Никола Узунов имал високи политички позиции во Социјалистичка Република Македонија. Тој бил претставник во Републичкикото Собрание (1967-1973) и член на Извршниот комитет (владата) на СРМ (1967-1971). Претседател и член на експертски економски совети на владите на СРМ и СФРЈ во 1980-тите години. Добитник е и на највисоката награда за наука и култура на Македонија „11 октомври" за вонредни придонеси во науката и културата. Починал на 2 ноември 2010 година во Скопје.

Библиографија
-------------

* 1977, *Основите на регионализацијата и контурите на идните региони во СР Македонија*
* 2001, *Economy of the Republic of Macedonia, 1945-1990*
* *Мигрена*
* целосен преглед

Наводи
------

1. ↑  *Летопис на Македонската академија на науките и уметностите*. Скопје: МАНУ. 2002.
2. ↑  Македонска енциклопедија. Скопје, 2009, т. ІІ, 1527.
3. ↑  „Почина академик Никола Узунов". А1. 2 ноември 2010 14:39. Посетено на 2010-11-03. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 5247219
* LCCN: n80097696
* ISNI: 0000 0001 1036 4156
* GND: 171864107
* SUDOC: 203953312
* BNF: cb15582342m (податоци)
* NKC: js2014805117

 |

 |
**Антон Чакмаков** (28 февруари 1909, Дојран - 31 декември 1967, Скопје) — гинеколог-акушер, редовен професор, директор и шеф на Катедрата за гинекологија и акушерство во Скопје.

Животопис
---------

Антон Чакмаков е роден во Дојран. Основно и средно образование завршил во Дојран, Белград и Штип. Медицински факултет завршил во Белград, во 1936 година, а потоа стажирал во Државната болница во Скопје. Специјализирал гинекологија и акушерство во Софија, во 1942 година. За време на НОБ бил активен учесник, поради што бил и апсен, отпуштан од служба, и мобилизиран како лекар во Неготино. Во 1944 година, Чакмаков заминал во партизани во Кавадаречко, каде бил лекар на бригадата, а потоа во партизанската болница.

По ослободувањето, бил именуван за началник во Министерството за народно здравје на НРМ, а потоа работел како специјалист во Гинеколошко-акушерското одделение во Скопје. Бил управник на Општата болница во Штип и шеф на тамошното Гинеколошко-акуперско одделение. Во 1951 година бил избран за асистент на новоснованата Гинеколошко-акушерска клиника при Медицинскиот факултет во Скопје, каде бил избран за доцент во 1954 година, вонреден професор во 1957 година, а редовен професор во 1961 година.

Кариера
-------

Антон Чакмаков бил на бројни раководни позиции, меѓу кои: декан на Медицинскиот факултет во Скопје во периодот од 1960-1963 година, директор на Гинеколошко-акушерската клиника и шеф на Катедрата по гинекологија и акушерство, на која позиција останал до својата смрт, бил еден од основачите и прв претседател на Синдикатот на здравствени работници на СРМ, претседател на МЛД, претседател на Здружението на гинеколози и опстетичари во Македонија, и поптпретседател на Здружението на гинеколози и опстетичари на Југославија.

Автор е на научни трудови публикувани во земјата и во странство, организатор и соработник во изработката на првиот југословенски учебник по породилство. Добитник е на награди и признанија, меѓу кои: Орден на трудот од II ред.

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​39-41
***Чуимсае*** ( хангул:추임새) е форма на време во корејската традиционална музика. *Госу* тапанарот и публиката прават извици како *Еолсигу!* или *Џалханда!* (хангул:얼씨구, 잘한다), што значи *Јипи!* и *Добро!* на корејски. Зборот *chuimsae* потекнува од зборот *танц* (хангул: 추다, 추어주다) на корејски. *Чуимсае* ги поврзува музичарот и публиката и создава весела атмосфера.

*Chuimsae* ја прави изведбата попријатна.Со *chuimsae*, музиката може да биде поактивна и пожива.Во *пансори*, добра публика треба да прави *чуимсае*.Додека во многу стилови на западна музика звукот на публиката се смета за бучава,учеството на публиката е важно во корејската музика.Музичарот и публиката можат да комуницираат со *chuimsae*.*Чуимсае* е интуитивен,а членовите на публиката го изразуваат своето чувство,впечаток и согласност додека слушаат музика.Покрај тоа,публиката прави *chuimsae* кога се чувствува целосно маѓепсана од музиката.Со цел соодветно да ги користат *chuimsae*,луѓето треба да имаат познавање на Pansori и способност да оставаат впечатоци.

Референции
----------

1. ↑  The educational use of Chuimsae, Eunyoung chun,Korea national university of education
**„Добре дојдовте, господине Ченс"** или **„Присутност"** (англиски: *Being There*) — филм на режисерот Хал Ешби од 1979 година. Филмот е снимен според романот „Присутност" на Јежи Косински, кој е автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Питер Селерс, Џек Ворден, Ширли Меклејн, Ричард Дисарт, Џејмс Ноубл, Дејвид Кленон, Мелвин Даглас итн. Филмот се смета за еден од најпровокативните филмови на преминот меѓу 1970-тите и 1980-тите, а критичарите го толкувале различно: како критика на телевизијата и масовните медиуми, како ироничен коментар на современото американско општество итн. Филмот освоил бројни награди, како: „Златна палма" на Канскиот фестивал, Кошињски бил награден со БАФТА за најдобро сценарио, Питер Селерс бил номиниран за „Оскар" и БАФТА за главна машка улога, а го освоил „Златниот глобус", додека Мелвин Даглас ги освоил наградите „Оскар" и „Златен глобус" и главната награда на филмските критичари на Лос Анџелес за споредна машка улога.

Синопсис
--------

Господинот Ченс (го игра Селерс) живее со својот господар во куќа со градина, која се наоѓа во Вашингтон. Тој никогаш не излегува надвор од дворот на куќата, а неговиот живот се сведува на уредување на градината и гледање телевизија. Притоа, тој воопшто не го познава надворешниот свет, но сепак е сосема задоволен од својот живот. Меѓутоа, неговиот господар умира и тој е принуден да ја напушти куќата, а сос ебе го зема само далечинскиот управувач за телевизорот. Набргу, него го напаѓа група деца и, бидејќи не ја разликува стварноста од телевизиската програма, тој мисли дека од нив ќе се ослободи со далечинскиот управувач. Бидејќи нема смисла за стварноста, тој користи само едноставни изрази, но луѓето сметаат дека неговите реченици имаат метафорично значење и го сметаат за мудрец. Така, тој станува гуру на припадниците на високите американски деловни, политички и медиумски кругови...

Наводи
------

1. ↑  Dobro došli, gospodine Chance, američko-britansko-njemačko-japanski film (пристапено на 21.10.2023)
**Радиоастрон** (или **Спектар-Р**, руски: *Спектр-Р*) — руски вселенски радиотелескоп, изработен со средства од Австровселенскиот центар на РАН, а лансиран во Земјината орбита на 18 јули 2011, со перигеј од 10.000 км и апогеј од 390.000 км.

„Радиоастрон" е дело на повеќе установи: Австровселенскиот центар на физичкиот институт „П.Н. Лебедев" при Руската академија на науките, НПО Лавочкин и Роскосмос во соработка со разни руски и меѓународни организации. Работата на проектот траела повеќе од 20 години.

Оваа астрофизичка вселенска опсерваторија е наменета за радио-астрофизичко набљудувања на вонгалактички објекти со ултрависока разделна моќ со радиоинтерферометриски методи, во содејство со земски радиотелескопи во брановодолжински опсег од 1,35 – 6,0; 18,0; 92,0 см, како и истражување на својствата на краЗемјината и меѓупланетарната плазма. Радиоастрон ќе овозможи набљудување на вселената со извондредно високо аголно разложување. Со ова се ветува разоткривање на загатките на длабоката вселена. Радиоастрон е најголемиот телескоп во вселената. Телескопот има облик на цвет, лиишто 27 листови се отвораат во рок од 30 минути.

При лансирање, леталото имало маса од 5.000 кг. За превоз е употребена носечка ракета „Зенит-2SLБ" со горен степен „Фрегат-2СБ". Главната научна цел на мисијата е изучување на разни астрономски објекти при аголно разложување од неколку милионити делови од една лачна секунда.

Носечката ракета на опсерваторијата е лансирана од платформата 45 на космодромот Бајконур на 18 јули во 06:31 MSK.

Поврзано
--------

* Електро-Л
* Вселенска опсерваторија

Наводи
------

1. ↑  „Руски сателит на задача да гледа во црни дупки". SpaceFlight. 18 јули 2011. Посетено на 18 јули 2011. (англиски)
2. ↑  „Опис на проектот „Радиоастрон"". Посетено на 28 февруари 2008. (англиски)
3. ↑  „Опис на проектот „Радиоастрон" - Орбита". Институт за вселенско истражување на РАН. Посетено на 28 февруари 2008. (англиски)
4. ↑  „Радиоастрон". Роскосмос. Архивирано од изворникот на 2013-08-15. Посетено на 2011-07-19. (руски)
5. ↑  „Патувачкиот вселенски телескоп ќе ги собори границите на човековите сознанија". Russia Today. (англиски)
6. ↑  „Конструкција на вселенското летало". Австровселенски центар на физичкиот институт „П.Н. Лебедев". (англиски)
7. ↑  „Руското научно-истражувачко летало „Спектар-Р" е успешно лансирано од Бајконур". Роскосмос. Архивирано од изворникот на 2011-07-23. Посетено на 18 јули 2011. (руски)

Надворешни врски
----------------

* Домашна страница на „Радиоастрон" Архивирано на 20 септември 2011 г. (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Вселенски опсерватории на Русија |
| --- |
|  |
| Тековни | 
* Михајло Ломоносов (2016–)
* Спектар-РГ (2019–)

 |
|  |
| Поранешни | 
* Спектар-Р (2011–2019)

 |
|  |
| Предвидени | 
* Спектар-УВ (2023)
* Гама-400 (2023)
* Спектар-М (2025)
* ОЗИРИС

 |

 |
**Миле Зечевиќ** е поранешен директор на Управата за безбедност и контраразузнавање на Македонија.

Зечевиќ дипломирал на Правниот факултет во Скопје во 1996 година и е магистрант по казнено право со положен правосуден испит.

Како член на СДСМ, Зечевиќ својата политичка кариера ја започнал во 2001 година кога во широката коалиција неколку месеци бил шеф на кабинет на министерот за одбрана Владо Бучковски. По промената на власта во 2002 година, Зечевиќ неколку месеци бил заменик-генерален директор на ЈПАУ "Македонија". При првата реконструкција на Владата на Црвенковски во 2003 година, Зечевиќ бил именуван за генерален секретар на Владата.

Во 2006 година бил именуван за директор на Управата за безбедност и контраразузнавање на Македонија.

Наводи
------

1. ↑  „Миле Зечевиќ е нов директор на УБК". Посетено на 2012-11-05.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Директор на Управата за безбедност и контраразузнавање |
| --- |
|  |
| 
* Богоевски
* Величковски
* Верушевски
* Бојановски
* Митевски
* Спасовски
* Аврамовски
* Зечевиќ
* Мијалков
* Андоновски
* Атанасовски
* Николовски

 |  |

 |
**Трновска книжевна школа** — бугарска книжевна школа од втората половина на XIV и XV век со исклучително важни придонеси за средновековната книжевност.

Таа е дел од Трновската уметничка школа, која во најголема мера ја олицетворува културата на Второто Бугарско Царство. Евтимиевата правописна реформа и книжевна школа со претставниците Григориј Цамблак и Константин Костенечки имаат значително влијание врз руската, српската, влашката и молдавската средновековна култура. Ова влијание се смета за втор по значење јужнославенски придонес за културата на овие народи.

Појава и развој
---------------

Основна и водечка претпоставка за нејзината појава е културниот подем на Бугарското Царство од втората половина на XIV век. Во голема мера влијанието на овој подем бил од силниот интерес на царот Јован Александар за литературата и уметноста и соодветно традициите и вредностите во таа насока, кои тој им ги остава на своите наследници Иван Шишман и Јован Страцимир. Заслуги за создавањето на Трновската книжевна школа има и патријархот Теодосиј Трновски, кој јасно сфаќа, дека една таква школа ќе ѝ овозможи на автокефалната бугарска црква да го рашири и засили своето влијание на православните словенски држави.

За основач на Трновската книжевна школа се смета патријархот Евтимиј, а нејзино средиште е престолнината на Второто Бугарско Царство, Трново. Со својата правописна и јазична реформа, Евтимиј востановува општовалидни јазични и правописни правила, применети подоцна не само во Бугарија, туку и во руските кнежевства, Србија, Влашка и Молдавија.

Дејноста на писателите од Трновската школа е сврзана со создавање на оригинални литературни производи, но исто така и преводи од грчки оригинали и создавање на зборници.

Особености
----------

Трновската книжевна школа била под силно влијание на византиската книжевност. Нејзиниот карактер е претежно религиозен, во традициите на источноправославната црква. Во однос на видот нејзините дела главно спаѓаат во агиографската литература: похвални слова, житија, химни и други. Основна задача на авторите на житијата е прослава на соодветниот светец и ширење и јакнење на култот кон него. За повеќето писатели на школата (Евтимиј, Цамблак) карактеристично е засиленото присуство, на инаку задолжителните за овој жанр, чудеса. Нивниот однос кон еретичките учења богомилство, варлаамство, адамитсво, е крајно непријателски и осудителен. Тоа исто така ја одразува позицијата на Трновската патријаршија.

Често се среќаваат раскази за пренесување на мошти на светци. Нема единствено мислење дали тие треба да се сметаат за продолженија на житијата или за самостоен жанр. Заедно со утврдувањето на чудотворната моќ на светците, авторите упатуваат похвали кон владетелите и благородниците кои се погрижиле за пренесувањето и складирањето на моштите. Заради тоа во овој тип дела често има и кратки, но вредни историски сведоштва.

Претставници
------------

Главни претставници на школата биле:

* Евтимиј Трновски
* Григориј Цамблак
* Дионисиј Дивниј
* Владислав Граматик
* Константин Костенечки
* Димитар Кантакузин

Поврзано
--------

* Трет Рим
* Трновска уметничка школа
* Преславска книжевна школа
* Охридска книжевна школа
Во 2013 година, Генералното собрание на Обединетите нации ја одобрила прокламацијата на УНЕСКО за **Светски ден на радиото** да биде 13 февруари. На овој ден се слави радиото како медиум кој образова, обезбедува информации и ја промовира слободата на изразување во различните култури. Целта на одбележувањето на овој ден е да се зголеми свеста на јавноста и медиумите за значењето на радиото, да се поттикнат носителите на одлуки да воспостават и да обезбедат пристап до информации преку радиото, како и да се зајакне вмрежувањето и меѓунарорната соработка меѓу радиодифузерите.Радиото, како универзален медиум кој досега до различни заедници и маргинализирани групи, нудејќи притоа забава, едукација, користење на правото на слобода на изразување, јавни дебати, е составен дел од секојдневието на многумина.Милијарди луѓе од целиот свет и натаму секојдневно се приклучуваат на радио, а тоа и натаму го држи приматот како најбројна и најголема медиумска платформа.

Според УНЕСКО, „како што радиото еволуира во дигиталната ера, тоа останува медиум со поголема публика на светско ниво отколку кој било друга медиумска форма. Тоа ги охрабрува луѓето, вклучително и младите, да се вклучат во дискусиите за темите кои ги засегнуваат. Тоа може да спаси животи во време на несреќи и природни непогоди, а им нуди на новинарите платформа да ги раскажат нивните приказни."

Наводи
------

1. ↑  „Денеска е Светски ден на радиото | TV Nova". *tvnova.mk*. Посетено на 2018-02-13.[*мртва врска*]
***Staphylococcus xylosus*** е бактериски вид кој припаѓа на родот *Staphylococcus*. Станува збор за Грам-позитивна бактерија која формира кластери на клетки. Како и повеќето стафилококни видови, и овој вид е коагулаза-негативен и живее како коменсал на кожата на луѓето и животните.

*Staphylococcus xylosus* може да се користи како CNC (коагулаза-негативни коки) во ферментацијата на салама.

Се чини дека е многу повеќе чест кај животните отколку кај луѓето. Многу ретко се може да биде идентификуван како причинител на човечка инфекција.

Идентификација
--------------

Овој вид нормално е чувствителен на флероксацин, метицилин, пеницилин, теикопланин, еритромицин и тетрациклин, а резистентен е на новобиоцин. Биохемиски е многу активен, создавајќи органски киселини од разни јаглехидрати.

Способен е да продуцира киселина и гас од D-(+)-галактоза, D-(+)-маноза, D-(+)-манитол, малтоза и лактоза.

Може да продуцира слузи, но не и клеточни капсули. Оваа способност ја губи после субкултивирање. Пептидогликанот на клеточниот ѕид е сличен на L-Lys-Gly3-5 L-Ser0.6-1.5 типот кој се среќава воглавно кај човечките стафилококни видови.

Клиничко значење
----------------

*Staphylococcus xylosus* е член на кожната микрофлора на човекот и другите животни. Понекогаш е поврзан со:

* Носен дерматитис кај некои видови на глодачи
* Пиелонефрит кај луѓето
* Птичји стафилококни инфекции
* Инфекции кај говедата

Најден е во млекото, сирењето, и колбасите.

Наводи
------

1. ↑  Karl H. Schleifer and Wesley E. Kloos: Isolation and Characterization of Staphylococci from Human Skin I. Amended Descriptions of Staphylococcus epidermidis and Staphylococcus saprophyticus and Descriptions of Three New Species: *Staphylococcus cohnii*, *Staphylococcus haemolyticus*, and *Staphylococcus xylosus*. Int J Syst Bacteriol January 1975 25:50-61; doi:10.1099/00207713-25-1-50.
2. ↑  Aquilanti, L. Garofalo, C. Osimani, A. and Clementi, F.: Ecology of lactic acid bacteria and coagulase negative cocci in fermented dry sausages manufactured in Italy and other Mediterranean countries: an overview, in: International Food Research Journal 23(2): 429-445 (2016)

Надворешни врски
----------------

* *Staphylococcus xylosus* на Bac*Dive* - мета база на податоци за бактериски диверзитет (англиски)
**Спутум** (или **експекторат**, колоквијално наречен и како **шлајм)** претставува секретот (слузта) на слузницата на респираторниот помешана со клетки која се исфрла од белите дробови со искашлување.

Клетките во спутумот, можат со помош на цитолошко испитување да диференцираат (разликуваат) во бели крвни зрнца, епителни клетки, а во случај на бронхијален карцином и како малигни клетки. Покрај тоа, спутумот може да содржи и плунка, остатоци од храна, прашина, честички од чад, патогени, гној и крв.

Спутумот може да се користи за откривање и испитување на болести, особено бронхијални и белодробни заболувања, како што се пневмонија, акутен бронхитис или егзацербација (влошување) на хроничен бронхитис или за дијагностицирање на туберкулоза и тумори на долниот респираторен тракт.

Патолошки (абнормален) спутум на хартиена хартија

Земање примерок за испитувања на спутумот
-----------------------------------------

Собирањето на утринскиот спутум од пациентот е помалку стресно за него, но лесно може да доведе до контаминација со бактерии од назофаринксот.

Дијагноза
---------

Бојата на спутумот дава индиции за можните причини:

* Жолто-зелена (*гноен спутум* ): може да се работи за гнојна, акутна бактериска инфекција.
* Бело: повеќе во насока на вирална инфекција.
* Бело-пенливо: индикација за пулмонална конгестија до степен на едем.
* сивкасто: Бактериска инфекција во процесот на заздравување, често поврзана со пневмонија.
* кафеава: најверојатно стара крв, може да биде безопасно.

Овие изјави не треба да се пренагласуваат. На пример, во една студија со пациенти кои страдаат од акутен бронхитис, беше откриено дека во само 22 од 136 случаи на жолт или зелен спутум можат да се детектираат бактериски патогени. При силна кашлица со текот на времето се оштетува бронхијалната слузница и нормално е да има неколку мали „линии" крв во спутумот.

Наводи
------

1. ↑  C. C. Butler, M. J. Kelly u. a.: *Antibiotic prescribing for discoloured sputum in acute cough/lower respiratory tract infection.* In: *European Respiratory Journal.* 38, 2011, S. 119–125, doi:10.1183/09031936.00133910.
Убодна пила Бош
Батериска убодна пила
T-сечила
**Убодна пила** – машина-алатка, опремена со назабен сечило, генерално се користи за сечење штици или панели од дрво, но исто така и материјали од пластика и алуминиум. Сечилото е многу мало и тесно, од едната страна се прицврстува за моторот кој го брзо го движи. Кај повеќето денешни модели, водилка ја зајакнува цврстината на сечилото.

Историја
--------

Во 1946 година, Алберт Кауфман, инженер на Синтила АГ во Солотурн, Швајцарија, ја заменил иглата на машината за шиење на неговата сопруга со назабено сечило. Во 1947 година, по развојот на Кауфмановиот пронајдок, Синтила започнала со производство на убодни пили под името „Лесто убодни пили". Во 1954 година Синтила била купена од Бош, а во 1964 година името „Лесто" било заменето со Бош. Оттогаш Бош отпочнал со иновација на алатката.

Употреба
--------

Убодната пила многу се користи во дрводелството бидејќи нејзините мала големина ѝ овозможува да биде многу погодна за ракување и да може да пили заоблени форми или да следи слободно избрана траса, за разлика од циркуларите кои се направени да може да пилат само по права линија. Таа исто така нуди предност да може да се извршат отсекувања во центарот на некое парче на пример.

Нејзината мала големина пак наметнува други ограничувања, па може да се сечат само не толку дебели штици (според моќноста отприлика до 9 см).

Убодните пили може да се користат и за сечење пластични и метални материјали со мала дебелина.

Наводи
------

1. ↑  „Choisir une scie sauteuse - Fiche pratique". септември 2016.
2. ↑  Invention of the jigsaw - Scintilla AG

### Поврзано

* Пила
* Циркулар

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Убодна пила" на Ризницата ? |

* Who invented jigsaw
* Types of Jigsaws Архивирано на 25 октомври 2007 г.
* NIOSH Power Tools Sound and Vibrations Database Архивирано на 30 јуни 2016 г.
* What are the different types of jigsaw blades
**Венера-4** — советска автоматска научно-истражувачка станица (вештачки сателит) наменета за истражување на планетата Венера. Лансирана е на 12 јуни 1967 година.

Текот на мисијата
-----------------

Главна намена на Венера-4 било атмосферското истражување на планетата Венера. На 18 октомври 1967 година, леталото влегло во атмосферата на Венера и почнало да собира податоци со два топломери, барометар, радиовисиномер, мерач на густината на атмосферата, и со 11 анализатори на гас. Имала два радиопредаватели
Главната намена на Венера-4 била атмосферско истражување на планетата Венере. На 18 октомври 1967 г. леталото влегло во атмосферата на планетата и почнала да собира податоци со два топломера, барометри, радиовисиномер, мерач на густината на атмосферата, и со 11 анализатори на гас. Имала два радиопредаватела.

Сигналите биле примени од леталото додека се спуштало низ атмосферата со падобран, до висина од околу 25 километри. Тогаш високиот атмосферски притисок го уништил апаратот. Ова довело до јакнење на издржливоста на притисокот кај идните апарати предвидени за спуштање на површината на Венера. Исто така е намалена површината на падобранот затоа што била утврдена висока густина во атмосферата, па затоа падот со падобран со поголема површина како кај Венера-4 би бил бавен.

Основни податоци за летот
-------------------------

* Датум на лансирање: 12 јуни 1967.
* Ракета носач: Молнија-М со додатен блок ВЛ.
* Маса на сателитот (кг): 1106.

Галерија
--------

Поврзано
--------

* Венера-3
* Венера-5
* Венера (програма)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Венера-4" на Ризницата ? |

* Советското истражување на Венера

Користена литература
--------------------

* Каталог на вселенски летала — НАСА (англиски)

|  |
| --- |
| Сателити од серијата „Венера" |
| Венера-1 • Венера-2 • Венера-3 • Венера-4 • Венера-5 • Венера-6 • Венера-7 • Венера-8 • Венера-9 • Венера-10 • Венера-11 • Венера-12 • Венера-13 • Венера-14 • Венера-15 • Венера-16 |
Лосион и шампон
**Лосион** е козметичко средство за нега на кожа, коса или нокти за хигиенски или терапевтски и профилактички цели. Се прави врз основа на воден или воден-алкохолен раствор (поретко емулзија или суспензија) со додавање на активни состојки (растителни екстракти, витамини, киселини) и помошни компоненти (етерични масла за мириси, бои, конзерванси). Лосионот ја чисти, навлажнува и омекнува кожата, ги затегнува порите. Може да биде наменет за определен вид кожа: сува, мрсна или нормална[1]. Користењето лосион за лице не е замена за едноставно миење на лицето со вода.

Наводи
------

1. ↑  McDonald, Michel (July 2009). „What's The Difference Between An Ointment, A Cream And A Lotion?". *ABC News*. Посетено на 2 January 2016.
2. ↑  Remington, Joseph Price (2006), Beringer, Paul (уред.), *Remington: The Science And Practice Of Pharmacy* (21st. изд.), Lippincott Williams & Wilkins, стр. 772, ISBN 978-0781746731.
3. ↑  „Soaps & Lotions". *U.S. Food and Drug Administration*. Посетено на 2 January 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Видете ***лосион*** во Викиречник, слободниот речник. |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Лосион" на Ризницата ? |

* Lotions during the early 19th century
**Ханс-Лотар Штепан** (германски: *Hans-Lothar Steppan*,  1933
 во Источна Прусија — 5 февруари 2011

) — германски дипломат и историчар.

Животопис
---------

Ханс-Лотар Штепан е роден во Источна Прусија во 1933 година. Студирал индустриски инженеринг на Факултетот за културни и политички науки на Техничкиот универзитет во Дармштат, каде бил вработен како асистент за истражување на Институтот за економска политика од 1963 година и таму го завршил докторатот. Во 1965 година, Штепан се приклучил на надворешната служба. Неговите меѓународни места биле Франција, Гвинеја, Финска и Југославија. Штепан бил амбасадор во Катар и Чад, пред да дојде во Македонија.

Штепан бил прв вонреден и ополномоштен амбасадор на Сојузна Република Германија во Република Македонија во периодот 1993-1997. Автор е на книгата „Македонскиот јазол: идентитетот на Македонците прикажан на примерот на Балканскиот сојуз (1874-1914)", издадена во Скопје во 2005 година.

По неговото време како амбасадор во Република Македонија, Штепан интензивно работеше на признавањето на Македонија.

Во 2007 година Штепан беше одликуван со медал „Блаже Конески" од Македонската академија на науките и уметностите (МАНУ). Во 2008 година ја доби наградата „Духовен борец Македонија", како признание за неговите услуги како борец за вистината за Македонија и македонскиот народ.

Д-р Ханс-Лотар Штепан починал на 5 февруари 2011 година на 76-годишна возраст по краток период на болест.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Штип*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1661. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  Nikoloski, Goran (2021-06-10). „Портрет: Првиот германски амбасадор за Македонија д-р Ханс-Лотар Штепан (1933-2011)". *Zentralrat der Makedonen in Deutschland e.V*. Посетено на 2023-10-23.
**Венера-5** била советска автоматска научно-истражувачка станица (вештачки сателит) наменета за истражување на планетата Венера. Лансирана е на 5 јануари 1969 година.

Одвивањето на мисијата
----------------------

Намената на леталото била атмосферско истражување на Венера. Било слично со апаратот Венера-4 иако била изменета така што би можела да поднесе поголем атмосферски притисок. Кога Венера-5 и пришла на планетата Венера, бил исфрлен одсекот за спуштање од главното тело на леталото. Во текот на спуштањето на површината на планетата, бил исфрлен падобран за да би го забавил падот. Полни 53 минути додека капсулата паѓала, атмосферските податоци биле собирани со сензори, и биле испраќани на Земјата преку радио-врска.

Капсулата го носела грбот на СССР и бил гравиран Ленин.

Основни податоци за летот
-------------------------

* Датум на лансирање: 5 јануари 1969
* Ракета носач:
* Место на лансирање: Тјуратам, Бајконур
* Маса на сателитот (kg): 1130 вкупно, капсулата за спуштање 405 килограми

Галерија
--------

* Марка посветена на летот Венера-5 и 6Марка посветена на летот Венера-5 и 6

Поврзано
--------

* Венера-4
* Венера-6
* Венера (програм)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Венера-5" на Ризницата ? |

* Советското истражување на Венере

Користена литература
--------------------

* NASA каталог на космички летала

|  |
| --- |
| Сателити од серијата „Венера" |
| Венера-1 • Венера-2 • Венера-3 • Венера-4 • Венера-5 • Венера-6 • Венера-7 • Венера-8 • Венера-9 • Венера-10 • Венера-11 • Венера-12 • Венера-13 • Венера-14 • Венера-15 • Венера-16 |
Species of butterflyПредлошка:SHORTDESC:Species of butterfly

**Црниот трауерц** (*Neptis rivularis*) е пеперутка од видот на шаренци. Пеперугата ја има и в Македонија.

Опис
----

Пеперугата е дел од видот на шаренци.

Пеперугата живее во централна и источна Европа, па сè до Јапонија во умерени предели. Распонот на крилјата од 25 до 27 мм. Претпочита шумски предели. Гасениците се хранат со *Spiraea*.

Горната страна на пеперугата е црна со изразито бели шари. Долната страна е иста, само што наместо црна има кафеава боја.

Галерија
--------

* Приказ на горна и долна страна на пеперугата.Приказ на горна и долна страна на пеперугата.

Наводи
------

1. ↑  "*Neptis* Fabricius, 1807" at Markku Savela's *Lepidoptera and Some Other Life Forms*

Поврзано
--------

* Список на пеперутки во Македонија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q1214624
* BioLib: 51627
* BOLD: 73919
* EoL: 164932
* Fauna Europaea: 441644
* GBIF: 5131096
* iNaturalist: 338595
* IRMNG: 11007808
* LepIndex: 161296
* NCBI: 342689

 |

 |