***Синиот лотус*** (француски: *Le Lotus bleu*) — петто продолжение од стрипот *Авантурите на Тинтин* од белгискиот карикатурист Ерже. Стрипот бил нарачан од белгискиот конзервативен весник *Le Vingtième Siècle* (прев. *XX век*) како дел за детскиот додаток *Le Petit Vingtième* (прев. *Малите дваесетти*), и излегувал секоја седмица од август 1934 до октомври 1935, а подоцна бил издаден како збирка од страна на Кастерман во 1936. Приказната продолжува од крајот на претходниот дел *Цигарите на фараонот*, а се раскажува за младиот белгиски репортер Тинтин и неговото куче Милу, кои биле поканети во Кина за време на јапонската инвазија на Манџурија од 1931. Таму тој ги разоткрива тајните планови на јапонските шпиони и спречува синџир на трговија со дрога.

Цртајќи го *Синиот лотус*, Ерже обрнал повеќе внимание на точно и прецизно претставување на источната култура и општество. Тој бил помогнат од својот пријател Женг Хронгрен, кинески студент на студии во Белгија, со цел повешто да ги жигоса европските заблуди и предрасуди за Кина, како и да упати критика кон јапонските окупатори. *Синиот лотус* доживеал успех во Белгија, по што бил испечатен и во Франција и Швајцарија, а за популарноста на стрипот дознал и Чанг Кај Шек, кој го поканил Ерже да ја посети Кина. Ерже ги продолжил *Авантурите на Тинтин* со шестото продолжение *Скршеното уво*, додека целиот серијал станал главно обележје на француско-белгиската школа на стрипот. Во 1946, *Синиот лотус* бил делумно прецртан во боја од страна на авторот и неговиот тим помошници, во текот на преработката биле сменети некои ситни детали. Освен Тинтин, во стрипот се појавуваат г. Довсон и Чанг Чон Ченг. Во 1991 стрипот бил прикажан како епизода од цртаниот филм *Авантурите на Тинтин*. *Синиот лотус* наишол на позитивни реакции од читателите и стручната јавност, а се смета за едно од најдобрите остварувања на Ерже.

Наводи
------

1. ↑  Farr 2001, стр. 51 sfnm error: no target: CITEREFFarr2001 (help); Lofficier & Lofficier 2002, стр. 35 sfnm error: no target: CITEREFLofficierLofficier2002 (help).
2. ↑  Hergé 1983, стр. 42–62. sfn error: no target: CITEREFHergé1983 (help)
3. ↑  Goddin 2008, стр. 146 sfnm error: no target: CITEREFGoddin2008 (help); Assouline 2009, стр. 50 sfnm error: no target: CITEREFAssouline2009 (help); Peeters 2012, стр. 75 sfnm error: no target: CITEREFPeeters2012 (help).
4. ↑  Thompson 1991, стр. 63 sfnm error: no target: CITEREFThompson1991 (help); Assouline 2009, стр. 63–64 sfnm error: no target: CITEREFAssouline2009 (help); Peeters 2012, стр. 105–106 sfnm error: no target: CITEREFPeeters2012 (help).
5. ↑  Lofficier & Lofficier 2002, стр. 90. sfn error: no target: CITEREFLofficierLofficier2002 (help)
6. ↑  Lofficier & Lofficier 2002, стр. 35. sfn error: no target: CITEREFLofficierLofficier2002 (help)

Користена литература
--------------------

* Assouline, Pierre (2009) [1996]. *Hergé, the Man Who Created Tintin*. Charles Ruas (translator). Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-539759-8.
* Farr, Michael (2001). *Tintin: The Complete Companion*. London: John Murray. ISBN 978-0-7195-5522-0.
* Goddin, Philippe (2008). *The Art of Hergé, Inventor of Tintin: Volume I, 1907–1937*. Michael Farr (translator). San Francisco: Last Gasp. ISBN 978-0-86719-706-8.
* Lofficier, Jean-Marc; Lofficier, Randy (2002). *The Pocket Essential Tintin*. Harpenden, Hertfordshire: Pocket Essentials. ISBN 978-1-904048-17-6.
* Peeters, Benoît (2012) [2002]. *Hergé: Son of Tintin*. Tina A. Kover (translator). Baltimore, Maryland: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-1-4214-0454-7.

Надворешни врски
----------------

* *The Blue Lotus* at the Official Tintin Website
* *The Blue Lotus* at Tintinologist.org