recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**IC 961** — галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 961 се споменува и како NPM1G +21.0015.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 29 декември 1899 година од страна на Стефан Жавел.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 961 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 *m*/лм2. IC 961 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 21 м 20,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +21° 59' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 961 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1661236.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Андромеда (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 961 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Zwicky, F. E. Herzog, and P. Wild, ""Catalogue of Galaxies and Clusters of Galaxies"",

Vol.I. Pasadena, Calif. California Institute of Technology, 1961. Also, 
successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 961[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 961
* IC 961 — VizieR.
* IC 961 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Црпи вода, Јано** е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско.

Ова е едноставно оро кое се игра со одмерени чекори. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е двочетвртински.

Ова оро е поврзано со народната песна:

Црпи вода, Јано, бегај дома,
Оздол иде, Јано, силен аскер,
Оздол иде, Јано, силен аскер,
Силен аскер, Јано, Демир-Тоска,
Напред врви, Јано, Мамуд паша,
А по него, Јано, гаваз-Шукри,
Ќе ти сакат, Јано, ладна вода,
А по вода, Јано, бело лице.

Наводи
------

1. ↑  Михаило Димоски: Македонски народни ора, Наша Книга, Скопје, 1977, стр. 41-42

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија оро или играорство е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Шовинистичка фарса** е театарска претстава, напишана од Радослав Павловиќ, која се играла низ поранешна Југославија пред и за време на нејзиното распуштање. Вкупно има 4 продолженија, а на претставата се продуцирани од 1985 до 1998 година. Според еден од главните глумци, Предраг Ејдус, претставата била изведена повеќе од 1800 пати, и била изведена во речиси секој град во поранешна Југославија. Благодарение на големата популарност кај публиката, претставата ги лансирала носителите на тогаш младите, а подоцна познатите главни глумци Јосиф Татиќ и Предраг Ејдус.

Претставата најчесто е поставена како дијалог помеѓу стереотипниот Србин, Слободан Михајловиќ (го игра Татиќ) и стереотипниот Хрват, Бернард Драх (го игра Ејдус), и двајцата многу пијат. Сценариото го црпи својот капацитет да ја насмее публиката од вечните разлики меѓу Србите и Хрватите и судбината на двајца луѓе историски, културно и географски поврзани еден со друг. На почетокот на претставата можеби се гледаше како контроверзна поради нејзиното отстапување од тогаш сеприсутната догма за Братство и единство на двајцата луѓе. Подоцнежните настани на распадот на Југославија покажаа дека сценариото е предвидувач за неизбежен развод. Радослав Павловиќ добил награда за најдобро сценарио на 11. сатираски денови во Загреб, 1986.

Заклучок
--------

Петар Божовиќ и Лазар Ристовски првично биле избрани да ги играат главните улоги, но го напуштија проектот за време на пробите. Директорот потоа ги замени со Татиќ и Ејдус. Покрај главната продукција на претставата што ја обиколи земјата, во Загреб биле продуцирани и независни претстави по сценарио на *Шовинистичка фарса*, (со Жељко Вукмирица и Младен Црнобрња кои ги толкувале главните две улоги), Крушевац, Сомбор, Бања Лука, Риека и Вараждин. Верзијата на претставата произведена во Загреб била изведена повеќе од 300 пати.

Наводи
------
Уредување на Хидрониум
Уредување на Хидрониум
**Хидрониум** е често име за водородниот катјон H3O+ кој се добива од протонацијата на водата.

Според номенклатурата на ИУЧПХ (IUPAC), овој јон треба да се именува како *оксониум*. Исто така се препорачува и името *хидроксониум*.

Хидрониумот е јон кој се добива од водна молекула во присуство на водородни јони. Овие хидрони не постојат во слободна состојба - тие се многу реактивни и се раствораат во вода. Извор за овие хидрони е главно некоја киселина, но додека водата може да се однесува и како киселина, хидрониум јонот постои и во чистата вода. Овој посебен случај при којшто вода реагира со вода за да образува хидрониумски (а и хидроксидни) јони се нарекува автојонизација на водата. Притоа образуваните хидрониуми се малку на број и краткотрајни.

Хидрониумот е многу кисел - на 25 °C, неговата pKa вредност е -1,7. Тој е најкиселата фундаментална честичка што може да постои во водата - секоја појака киселина ќе ја јонизира и протолизира водната молекула за да се образува хидрониум јон. Киселоста на хидрониум јонот е точен стандард кој се користи за да се процени јачината на некоја киселина во вода: јаките киселини мораат да бидат подобри протон-дарители отколку хидрониумот, инаку значаен дел од киселината ќе постои во нејонизирана состојба. За разлика од хидрониумите кои се резултат на водната автодисоцијација, овие хидрониум јони се подолготрајни и концентрирани, во пропорција со силата на растворената киселина.

pH вредноста на еден раствор е мерка за неговата протонска концентрација. Додека овие протони реагираат со водата за да образуваат хидрониуми, киселоста на водниот раствор е определена со неговата хидрониумска концентрација.
Габен облак се крева по избувнување на водородна бомба.
**Јадрена пропаст** или **јадрено уништување** — теоретско сценарио каде што масовното пуштање на јадреното оружје предизвикува сеопфатно распространето уништување и радиоактивни последици. Ваквото сценарио предвидува големи делови од Земјата да станат непогодни за живеење поради последиците од јадрената војна, кои можат да предизвикаат пропаѓање на цивилизацијата и, во најлош случај, исчезнување на човештвото или прекин на целиот биолошки живот на Земјата.

Наводи
------

1. ↑  „Nuclear Holocausts: Atomic War in Fiction | Common Errors in English Usage and More | Washington State University".
2. ↑  „What the science says: Could humans survive a nuclear war between NATO and Russia?". *Alliance for Science* (англиски). Посетено на 2023-07-23.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јадрена пропаст" на Ризницата ? |

* Nuclear Holocausts: Atomic War in Fiction, By Paul Brians, Professor of English, Washington State University, Pullman, Washington
Салма Џајуси
**Салма Хадра Џајуси** (арапски: سلمى الخضراء الجيوسي; 1927 или 1928 - 20 април 2023

) — палестинска поетеса, писателка и преведувачка. Таа е основач и директор на проектот „Превод од арапски јазик" (PROTA), чија главна цел е превод на арапската литература на англиски јазик.

Животопис
---------

Rодена во Сафед, Палестина. Татко ѝ бил Палестинец со арапска националност, а мајка ѝ Либанка. Основно училиште посетувала во Ерусалим, а учела арапска и англиска книжевност н Американскиот универзитет во Бејрут. Се омажила со јордански дипломат, со кого има три деца.

Во 1960 година, ја објавила својата прва стихозбирка. Во 1970 година, докторирала на Универзитетот во Лондон. Предавала на Универзитетот во Картум, во Судан, како и на универзитетите во Алжир и во Константин. Во 1973 година, била поканета да одржи предавања низ Канада и САД. Во 1975 година, Универзитетот во Јута ја поканил да предава арапска книжевност, и оттогаш, таа предава на разни универзитети низ САД.

Во 1980 година, Џајуси го основала проектот „Превод од арапски јазик" со цел да овозможи пошироко запознавање со арапската литература.

Починала на возраст од 96 години во Јордан.

Творештво
---------

* *Modern Arabic poetry: an anthology*, 1987
* *The Literature of modern Arabia: an anthology*, Columbia University Press, 1988
* *Anthology of Modern Palestinian Literature*, Columbia University Press, 1992
* *The Legacy of Muslim Spain*, 2 vols, 1992
* *Modern Arabic drama: an anthology*, 1995
* *The Secret life of Saeed: the Pessoptimist* от Имил Хабиби, 2002. (превод заедно с Тревър Легусик)
* *Short Arabic plays: an anthology*, 2003.
* *Modern Arabic fiction: an anthology*, 2004.
* *Beyond the dunes: an anthology of modern Saudi literature*, 2005
* *Human rights in Arab thought: a reader*, 2009
* *Classical Arabic stories: an anthology*, 2010.

Наводи
------

1. ↑  Dona S. Straley (2004). *The Undergraduate's Companion to Arab Writers and Their Web Sites*. Libraries Unlimited. стр. 101. ISBN 978-1-59158-118-5. Посетено на 11 September 2012.
2. ↑  Personalities: Who's Who, *Arab Thought Forum*. Accessed 11 September 2012.
3. ↑  Mishael Caspi, Jerome David Weltsch,*From Slumber to Awakening: Culture and Identity of Arab Israeli Literati,* University Press of America 1998 p.42.
4. 1 2  Personality of the Month: Salma Khadra Jayyusi, *This Week in Palestine*, Issue No. 114, October 2007.
5. ↑  „Renowned Palestinian poet, writer and anthologist Salma Khadra Jayyusi passes away at 95". *gulfnews.com*. Посетено на 21 април 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 68976529
* LCCN: n84041205
* ISNI: 0000 0001 1971 0908
* GND: 140777946
* SUDOC: 030593670
* BNF: cb12197753p (податоци)
* BIBSYS: 90520580
* BNE: XX903325
* CiNii: DA02059412

 |

 |
Виенска шницла.
**Шницла** или **Виенска шницла** (на германски: *Schnitzel* или *Wiener Schnitzel*) е традиционално австриско јадење кое се состои од котлет од телешко месо измешан во брашно и трошки од леб и пржен во путер. Јадењето е популарен дел од виенската и австриската кујна. Во Австрија, јадењето традиционално се служи со парче лимон, џем од боровинка или пак сос од брусница и во зависност од желбата на личноста се додава салата од компири (пире) или пак пржени компири. Иако традиционално виенската шницла се правела само од телешко месо, денес таа се прави и од свинско месо. Во Австрија, изразот *Wiener Schnitzel* (Виенер Шницел) е заштитен со закон и шницлата со тоа име мора да биде направена од телешко месо. Исто така, постојат и регионални верзии на шницлата, како Салцбургшката шницла која се служи со печурки, сланина, кромид и други зачини и состојки.

Постои дебата за тоа од каде потекнува шницлата. Некои тврдат дека таа за првпат била направена во Милано, северна Италија како *cotoletta alla milanese*, додека други велат дека се појавила во Виена, во 15 или 16 век. Исто така, постои и теза дека таа можеби била донесена во Австрија за време на Битката за Виена од 1683 година од полската или германската војска. Според друга хипотеза, таа за првпат била јавно претставена во 1857 година од фелдмаршалот Радецки, кој поголем дел од животот го поминал во Милано.

Различни варијанти на шницлата постојат денеска во светот. Во Македонија таа претставува тенко парче бифтек, посолено со сол и бибер, испржена во лебни коцки. Традиционално се служи со гарнир од пржен или варен компир и зелена салата.

Шницлата во популарната култура
-------------------------------

* „Виенска шницла" (англиски: *Weinerschnitzel*) — песна на американската хардкор-панк група Дисендентс (*Descendents*).

Наводи
------

1. ↑  „Wiener Schnitzel". Архивирано од изворникот на 2012-02-25. Посетено на 2010-09-14.
2. ↑  Descendents – Somery (пристапено на 3.7.2022)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шницла" на Ризницата ? |

* Steve Kramer (2007-02-20). „The Wiener Schnitzel step by step instructions". Архивирано од изворникот на 2011-07-08. Посетено на 2010-09-14.
* Инструкции за приготвување на јадењето. Архивирано на 29 јуни 2011 г.
Златна монета 20 франци и сребро 5 франци, период на Втората Француска Република. Тежина 6,41 и 24,94 g.
**Биметалистички стандард** или **биметализам** — облик на златен стандард во кој вредноста на домашната валута е врзана истовремено и за златото и за среброто. Биметализмот бил најразвиен во Франција, која го напуштила во 1878 година. Тој бил во употреба и Велика Британија до 1816 година, кога парламентот го забранил слободното ковање сребрени пари и дозволил само ковање златни пари. Во САД, биметализмот бил воспоставен со Законот за ковање (*The Coinage Act*) од 1792 година, а со разни прекини се применувал до 1873 година, кога Конгресот го избришал среброто од списокот на монети.

Опис и одлики
-------------

Во биметализмот, вредноста на домашната валута е утврдена во однос на златото и на среброто. На пример, во САД, пред Граѓанската војна, еден сребрен долар вредел колку 371,25 зрна сребро (едно зрно = 1/48 унци), а еден златен долар вредел колку 23,22 зрна злато. Сето тоа значело дека еден златен долар вредел колку 16 сребрени долари. Притоа, валутата направена од злато и од сребро служела како законско средство за плаќање. Предноста на биметализмот се состоела во тоа што ја намалувала нестабилноста на цените во споредба со ситемот во кој функционираат пари изработени само од еден метал. Имено, ако златото станело ретко, тогаш земјата ковала пари од сребро и тоа спречувало да дојде до намалување на паричната маса и на цените. Меѓутоа, главниот проблем на биметализмот се состоел во тоа што водел кон истиснување на повредниот метал од прометот. На пример, ако пораснела цената на златото во однос на среброто, луѓето го користеле златото за да купат сребро, а потоа, среброто го претворале во пари по службениот курс. Така, златото исчезнувало од прометот во кој останувале само сребрените пари. Обратно се случувало ако дошло до пораст на цената на среброто во однос на златото. Оваа појава е позната како Грешамов закон според кој „лошите" пари (парите кои ги има во изобилство) ги истиснуваат од прометот „добрите" пари (парите кои се ретки).

Наводи
------

1. ↑  Cheol S. Eun and Bruce G. Resnick, *International Financial Management*. Boston etc.: Irwin/McGraw-Hill, 1998, стр. 32-33.
2. ↑  Paul R. Krugman and Maurice Obstfeld, *International Economics: Theory and Policy* (sixth edition). Boston etc. Addison-Wesley, 2002, стр. 516.
3. ↑  Cheol S. Eun and Bruce G. Resnick, *International Financial Management*. Boston etc.: Irwin/McGraw-Hill, 1998, стр. 33.
|  |
| --- |
|  **Свети Никола** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Седумнаесетта приградска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Лавци (Битолско) |
|  **Општина** | Битола |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Никола |
|  **Изградба** | 1939 |
|
|  **Осветување** | 1961 |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Никола** — главна селска црква во селото Лавци, Општина Битола, Македонија.
Црквата е сместена во средишниот дел на селото и до неа води тесен асфалтен пат. Според натписот над јужниот влез, денешната црква е подигната во 1939 година а била осветена дури во 1961 година. Храмот има
триконхална или трилисна форма, со купола поставена на осумстран тамбур и со влезови од јужната и западната страна. Внатрешноста на црквата со два реда на 39 столбови, надолжно е поделена на три кораби. Во западниот дел е издвоен нартекс над кој се наоѓа горната галерија. Ѕидовите во внатрешноста не се насликани. Олтарниот простор е издвоен од наосот со висок иконостас во резба, со три реда на икони, сите датирани во периодот после обновата на црквата. Низ внатрешноста на храмот може да се забележат неколку постари икони, кои им припаѓале на постарата црква во селото Лавци, која била срушена со бомбардирањата во периодот на Првата светска војна. Тие според својот изглед и датирањето во 1855 г. повеќето им припаѓале на стариот амвон или певницата и еден дел на некогашниот иконостас.

Поврзано
--------

* Битолско архијерејско намесништво
* Седумнаесетта приградска парохија
* Лавци

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
Портрет на **Волфрам фон Ешенбах** (околу 1170 до 1220) Codex Manesse,
**Волфрам фон Ешенбах** (околу 1170 до 1220) — еден од најголемите епски поети на средниот век. Од него се зачувани и седум љубовни песни со вечна убавина. Потекнувал од витешки род кој го зел името од гратчето Ешенбах југоисточно од Ансбах. Во јазикот на неговите песни се забележува значително баварско влијание, што може да послужи како доказ за неговото потекло. Бил во служба на грофот од Вертхајм и подолго време живеел на дворот на грофот од Тиринген, каде што се сретнал и со Валтер фон дер Фогелвајде. За време на целиот свој живот витештвото го ценел уште повеќе од образованието и творечката дарба. Починал околу 1220 во татковината и бил закопан во црквата во Ешенбах.

*Парцивал*
----------

Главна статија: Парцивал
Неговото најзначајно дело е *Парцивал* (герм. Parzival, франц. Perceval), витешки еп што се повикува на француски извори, пред сè на Кретјен де Троа (франц. Chrétien de Troyes).

*Титурел* и *Вилехалм*
----------------------

Други значајни дела што се само делумно зачувани се еповите *Титурел* и *Вилехалм*.

*Титурел* ја опева љубовта помеѓу Зигуна и Шионатуландер. Зигуна го испраќа својот сакан во авантура во која тој го губи животот, а таа мора да живее со вината.

Темата на *Вилехалм* се делата на грофот Вилхелм фон Тулуза во војната против Сарацените во Шпанија. Водечки мотиви се љубовта и религијата.

Јазик и стил
------------

Стилот и јазикот на Ешенбах се одликаат со сериозност и мрачност, што соодветствува на тежината на содржината на делата. Тоа го разликува од јазикот на образованите дворски поети како Хартман фон Ауе, кој се одликува со леснотија и елеганција.

Познат е неговиот опис на денот што се раѓа како орел што ги пробива облаците со „*sîne klâwen*" (своите канџи).

Наводи
------

1. ↑  Krell, Leo (1967). *Deutsche Literaturgeschichte*. Bamberg: Buchners Verlag. стр. 39, 40, 42.
Сос направен со сланина, какао и млеко, служен врз бисквити од путерово млеко.
**Чоколадниот сос** ― разновиден сос направен со маснотии, брашно, какао во прав и различни количества шеќер. Оваа врста е почеста во кујната во јужните Соединети Држави и најчесто се служи како неделно утринско јадење со свежи бисквити во регионите на Озарк и Апалачките Планини.

Млекото најчесто се користи како течност во сосот од чоколадо, додека некои рецепти користат вода. Некои рецепти смислени во источна Оклахома користат повеќе шеќер, а маснотиите доаѓаат од употребата на путер откако ќе заврши сосот, што го прави повеќе како топол чоколаден пудинг кој се служи врз бисквити. Во традиционален сос, т.н. ру се прави со маснотии и брашно пред да се додаде млекото; во чоколаден сос сите суви состојки прво се мешаат, млекото полека се вметнува, а потоа постојано се меша додека не се сварат. Кога ќе се постигне густа и богата доследност, се додаваат путерот и ванилата. Останатите состојки, како што е распарчената сланина, обично се додаваат после при крајот на подготовката.

Поврзано
--------

* Сос

Наводи
------

1. ↑  „The Chocolate Gravy Myth....And How I Think It Started!". *Me and My Captain* (англиски). 26 мај 2017. Посетено на 15 јануари 2022.
2. ↑  „Chocolate Gravy Is the Pride of Appalachia". *MyRecipes* (англиски). Посетено на 15 јануари 2022.
3. ↑  „COOK/Marketplace to feature artisans - The Neshoba Democrat - Philadelphia, Mississippi". *The Neshoba Democrat - Philadelphia, Mississippi*. Посетено на 15 јануари 2022.[*мртва врска*]
4. ↑  „Kim's Chocolate Gravy". *www.news9.com* (англиски). Посетено на 15 јануари 2022.
5. ↑  Oden, Steve (30 април 2013). „Oden: Chocolate gravy and other food cravings". *Independent Herald* (англиски). Посетено на 15 јануари 2022.
Чоколадо за готвење, со минимална содржина на какао од 40%
Полуслатки чоколадни трошки
**Чоколадото за готвење**, исто така наречено **горчливо чоколадо** и **незасладено чоколадо**, е вид на темно чоколадо што се подготвува за употреба како состојка во готвењето.

Производство
------------

Современото произведено чоколадо за готвење обично се формира од чоколаден ликвид во форма на табла или чоколадни трошки. Чоколадото за готвење може да биде со послаб квалитет во споредба со другите видови чоколада и путерот од какао може да е заменет со други масти. Овој тип на чоколадо за готвење може да биде полесен за ракување во споредба со оние на кои не им е намалена содржината на какаов путер. Чоколадото за готвење со послаб квалитет можеби нема да биде толку вкусно во споредба со чоколадото со повисок квалитет и вкусот му е поинаков.

Видови
------

Обично се подготвува во незасладени, горчливи, полуслатки и слатки видови, во зависност од количината на додаден шеќер .Рецептите кои вклучуваат незасладена чоколада за готвење обично користат значителна количина шеќер. Горчливото чоколадо за готвење мора да содржи 35 проценти чоколаден ликвид или повеќе. Повеќето чоколади за готвење имаат најмалку 50% содржина на какао, а преостанатата содржина обично е главно шеќер.

Табелата подолу ги означува четирите основни видови на чоколадо за готвење.

| Тип | содржина |
| --- | --- |
| Незасладено | Не содржи шеќер и содржи 99% чоколаден ликвид или цврсти материи од какао. |
| Горчливо слатко | Обично има помалку шеќер и повеќе чоколаден ликвид во споредба со полуслатките сорти. |
| Полуслатко | Има помалку шеќер од слатките сорти. |
| Слатко | Има најмногу шеќер. |

Производители
-------------

Производители на чоколадо за готвење во Македонија се компаниите: Витаминка, Европа и др.

Поврзано
--------

* Видови чоколади

Наводи
------

1. ↑  Caruso, Maren; Sur La Table (2008). *The art and soul of baking* (1 ed. изд.). Kansas City, MO: Andrews McMeel Pub. ISBN 978-0-7407-7334-1. OCLC 212376019.CS1-одржување: излишен текст (link)
2. ↑  Gisslen, Wayne (2013). *Professional baking* (6 ed. изд.). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons. ISBN 978-1-118-08374-1. OCLC 753351232.CS1-одржување: излишен текст (link)

Библиографија
-------------

* Sammarco, A. M. (2011). *The Baker Chocolate Company: A Sweet History*. History Press. ISBN 978-1-61423-113-4. 136 pages.
Асортиман на цукемона.
Избрани цукемона.
Јадење цукемоно.
Продавница за цукемоно во Нишики Ичиба, Кјото.
**Цукемоно** (漬物, буквално „скиселени нешта") ― јапонски конзервирани зеленчуци (обично скиселени во сол, саламура, ставени во оризови трици). Тие се послужувани со ориз како оказу (споредно јадење), со пијалоци како оцумами (мезе), како придружно или украсен додаток за оброците, и како главно јадење во порцијата кајсеки на јапонската чајна церемонија.

Алтернативни имиња
------------------

Цукемоната се нарекуваат и кономоно (香の物), ошинко (御新香) или ококо (御香々), сите го носат значењето на „миризливо јадење" на јапонски. Делот ко (香) во овие имиња буквално значи „миризлив", а терминот бил користен како нјобо котоба или „женски збор" за мисо во однос на мирисот. Со текот на времето, овој поим бил применуван и на кисели краставички, повторно заради мирисот. Ошинко (буквално „нов мирис" во однос на релативната свежина) поконкретно се однесувал на зеленчук што бил само малку кисел и кој сè уште не ја сменил бојата толку многу*.* Поимот сега се користи и пошироко за да се однесува на кисели краставички воглавно.

Правење на цукемоно
-------------------

Цукемоно ферментирајќи во оризови трици.
За да се направи цукемоно, потребен е сад, сол и нешто за да се изврши надолен притисок врз киселите краставички.

Цукемоноки (漬物器; буквално „сад за киселење") е јапонска преса за кисели краставички. Притисокот е создаден од тешки камења наречени цукемоно иши (漬物石; буквално „камен за киселење") со тежина од еден до два килограми, понекогаш и повеќе. Овој тип преса за кисели краставички сè уште се користи и може да се направи од различни материјали, како што се пластика, дрво, стакло или керамика. Пред каменотт да стапи во употреба, притисокот бил вршен со ставање на клин помеѓу рачката на садот и неговиот капак.

Теговите се или камени или метални, со рачка одозгора и често покриени со слој од неутрална пластика за храна. Друг современ тип на преса за кисели краставички обично е направен од пластика, а потребниот притисок се создава со вртење завртка и стегање надолу врз киселите краставички.

Азазуке е метод на киселење што се одликува со кратко време за подготовка.

Видови на цукемоно| Вид | Канџи | Состојка за киселување |
| --- | --- | --- |
| Шиозуке | 塩漬け | сол |
| Сузуке | 酢漬け | оцет |
| Амасузуке | 甘酢漬け | шеќер и оцет |
| Мисозуке | 味噌漬け | мисо |
| Шојузуке | 醤油漬け | соин сос |
| Касузуке | 粕漬け | саке касу (саке од квасен талог) |
| Коџизуке | 麹漬け | мувлосан ориз |
| Нуказуке | 糠漬け | оризови трици |
| Карашизуке | からし漬け | лут сенф |
| Сатозуке | 砂糖漬け | шеќер |

Наводи
------

1. 1 2  Reid, Libby (август 2008). *TSUKEMONO: A Look at Japanese Pickling Techniques* (PDF). Kanagawa International Foundation. стр. 4. Архивирано од изворникот (PDF) на 24 ноември 2010.
2. 1 2 3 4 5  Hisamatsu, Ikuko (2013). *Tsukemono Japanese Pickling Recipes*. Јапонија: Japan Publications Trading Co. LTD. and Boutique-sha, Inc. стр. 6. ISBN 978-4-88996-181-2.

Надворешни врски
----------------

* Јапонска храна / Цукемоно (кисели краставички)
* Федерација на Шизуока Цукемоно
* Кооперативно здружение за цукемоно
**Фелицита Римска** (101-165) е христијански светец и маченик.

Како христијанка, од царот Антонин Пиј, во 164 година, заедно со нејзините седум синови, била осудена на смрт. се молела на Бога само да не ја погубат неа пред синовите за да можe да ги охрабрува при мачењето и убивањето. Според христијанските верувања, оваа ненадмината мајка со радост ги испраќала еден по еден синовите додека не ги испратила сите седум и не ги видела погубени. Тогаш и таа со благодарност кон Бога ја примила маченичката смрт. Сите пострадалe во Рим кадe што им се наоѓаат и моштите.

Освен нејзиното име, единственото нешто познато е тоа што била погребана на гробиштата на Максим на 23 ноември. Легендата за Фелицита Римска многу потсеќа на онаа на Света Симфороза, а според некои станува збор за иста личност.

Православната црква неговиот ден го чествува на 25 јануари.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 35
2. ↑  "Calendarium Romanum" (Libreria Editrice Vaticana, 1969), p. 146
**Перпетуа и Фелицита** се христијански светци и маченици од 3 век.

Во времето на царот Септимиј Север биле фрлени во затвор како христијани. Света Перпетуа била од благороден род. Според христијанското верување таа ги храбрела сите останати затвореници во самицата да не се плашат да пострадаат. Во сон Перпетуа видела скала од земјата до небото сета наредена со остри ножеви, мечеви, копја, јадици, клинци и со други смртоносни оружја. А на дното на скалата лежела страшна змија. И видела како Сатир прв истрчал по скалата до врвот неповреден, па од врвот ѝ викнал на Перпетуа: "*Перпетуа, те чекам, ајде, но варди се од змијата*!" Охрабрена со тоа, Перпетуа ѝ застанала на главата на змијата како на прво скалило, па со ред брзо истрчала до врвот. Кога се искачила до врвот, влегла во небесата, ги видела прекрасните дворови небесни и била мошне радосна. Кога го раскажала својот сон, сите затвореници протолкувале дека им претстои скорешна смрт и тоа прво на Сатир. Тоа брзо и се остварило. Прв бил убиен Сатир, па Перпетуа, па останатите со ред.

Православната црква неговиот ден го чествува на 1 февруари.

Наводи
------

1. ↑  Great Synaxaristes: (грчки) *Ἡ Ἁγία Περπέτουα ἡ Μάρτυς καὶ οἱ σὺν αὐτῇ.* 1 Φεβρουαρίου. ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ.
2. ↑  *Martyr Perpetua, a woman of Carthage.* OCA - Feasts and Saints.
3. ↑  „Охридски пролог" стр. 44
**Светата маченичка Марина** (кај народот позната како **Огнена Марија**) е ранохристијанска светица. Меѓу католиците е позната како **Света Маргарита**.

Живот
-----

Икона на Света Марина
Света Марина е родена во Антиохија, Писидиска, од родители незнабожци. Дури во својата дванаесетта година слушнала за Господ Исус Христос, дека се воплоти од Пречистата Дева, дека изврши многу чуда, прими крсна смрт и славно воскресна. Таа се заветувала дека никогаш нема да се мажи и со сета душа сакала да пострада за Христа, да се крсти со крв на мачеништво. Татко ѝ ја замразил заради нејзината вера и не ја сметал за ќерка.

Кога царскиот намесник Олимвриј дознал дека е христијанка, побарал од неа да му биде жена, а кога го одбила ѝ наредил да им се поклони на идолите, при што таа повторно одбила. Тогаш Олимвриј ја подложил на маки и ја фрлил в затвор.

Во затворот ѝ се јавил најпрво ѓаволот како страшна змија и ѝ се намоткал околу главата. Но, штом светителката се прекрстила, змијата се распукнала и исчезнала. Другиот ден безумниот судија ја мачел во оган и во вода, но Марина сè претрпела. Најпосле била осудена на смрт со меч.

Наводи
------

1. ↑  Mary Clayton; Hugh Magennis (15 September 1994). *The Old English Lives of St. Margaret*. Cambridge University Press. стр. 3. ISBN 978-0-521-43382-2.
Обичајот „невестинско поклонение" на Св. Теодор Тирон во Конопница, Кривопаланечко со пригодни извезени натписи
**Свети Теодор Тирон** - христијански светец и маченик од 4 век.

Животопис
---------

Во периодот кога Теодор стапил во војска, во полкот мармаритски, во понтискиот град Амасија, почнало најжестокото гонење на христијаните од царевите Максимијан и Максимин Даја. Во тие прогони, бидејќи не сакал да се откаже од верувањето во Исус Христос и да им принесе жртва на паганските богови, св. Теодор Тирон бил изведен на суд и фрлен во самица, заклучена и запечатена. Во самицата на св. Теодор му се јавил Самиот Господ Христос и го охрабрил Својот маченик, говорејќи му: "*Не плаши се, Теодоре, Јас сум со тебе, не земај повеќе земна храна и питие, оти ќе бидеш во другиот свет, вечниот и неминливиот, со Мене на небесата*". Тогаш се јавиле мноштво ангели во самицата и целата самица се осветлила преблескаво. Стражарите на самицата ги виделе ангелите, во бело облечени, и многу се уплашиле. Потоа св. Теодор бил изведен, тормозен и осуден на смрт, но тој не се уплашил од смртта, туку пеел црковни песни. Св. Tеодор Тирон бил запален на клада, на 17 февруари 306 година..

Православната црква неговиот ден го чествува на 17 февруари. Исто така, во негова чест, првата сабота од велигденските пости, т.е. првата сабота по Прочка се нарекува Тодорова сабота.

* На неговиот гроб во Венеција.На неговиот гроб во Венеција.
* Теодор ТиронТеодор Тирон

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 67.
2. ↑  „Кое момче вечер ќе го сонат девојчињата за тоа ќе се омажат", *Дневник*, година XIX, број 5704, сабота, 28 февруари 2015, стр. 32.

Поврзано
--------

* Список на храмови посветени на Свети Теодор Тирон во Македонија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 46379330
* LCCN: no98066120
* ISNI: 0000 0000 7857 964X
* GND: 102389381
* BIBSYS: 3112278

 |

 |
**Миријан III** грузиски: მირიან ), Бил крал на Иберија (или Картлија, односно денешна Грузија ), познат бил како современик на римскиот император Константин I Велики (306-337).

Според книгите и расказите на раните средновековни години од Грузија, Миријан бил првиот христијански крал на Иберија. Тој го примил христијанството благодарение на мисијата на Свети Нина, кападокиски мисионер. Тој бил заслужен за прифаќање на христијанството како државна религија во неговото кралство, а грузиската православна црква ја слави како светец.

Традиционалната хронологија на принцот Вахусти датира од времето на владеењето на Миријан - кое траело 77 години - помеѓу 268-345, додека професорот Кирил Томаноф сметал дека се владеел од 284-361 година. Тој бил познат и како современик на римскиот историчар Амијан Марселин и се споменува и во ерменските хроники.

Извори
------

1. ↑  Lang, David Marshall (1956). *Lives and legends of the Georgian saints*. London: Allen & Unwin. стр. 13–39.
2. ↑  Machitadze, Archpriest Zakaria (2006), "The Feast of the Robe of our Lord, the Myrrh-streaming and Life-giving Pillar, Equals-to-the-Apostles King Mirian and Queen Nana, and Saints Sidonia and Abiatar (4th century)" Архивски примерок на Семрежниот архив (англиски)
, in *The Lives of the Georgian Saints* Архивски примерок на Семрежниот архив (англиски)
. *Pravoslavie.Ru*
3. ↑  Rapp 2003. sfn error: no target: CITEREFRapp2003 (help)
4. ↑  Toumanoff 1967, стр. 83-84,377 harvnb error: no target: CITEREFToumanoff1967 (help)
Површината на водата откако е разбуркана.
**Хидромантија** (од грчки *hydro*, што значи „вода", и *manteia*, со значење „предвидување") е метод на предвидување со помош на вода, при што се толкува начинот на кој се бранува откако во неа се фрлени камчиња.

Језуитот М.А.Дел Рио (1551–1608) опишал неколку методи на хидромантија. Првиот метод го опишува прстенот што се создава откако водата ќе се промеша. Предвидувањето се заснова врз основа на тоа колку пати прстенот ќе ги допре рабовите на садот.

Вториот метод е со фрлање на три камчиња во мирна вода и набљудувањето на круговите кои се формираат.

Наводи
------

* Шепард, Лесли A. *Енциклопедија на окултизмот и парапсихологијата*. Gale Research, Inc.
**Хиераполис** или **Јерапол** (на старогрчки: Ἱεράπολις, Hiеrаpolis, „Свет град") — старогрчки град во древна Фригија во Мала Азија (денешна Турција, на планината над Памуккале), во долината на река Ликос на патишта од Сарди за Апамеја, Фригија.

Градот е познат уште од старите времиња, главно поради неговите топли извори.

Хиераполис е вклучен во списокот на светско културно и природно наследство на УНЕСКО.

Градот бил основа во 261 – 253 пр.н.е. од Антиох II Теос, како и соседниот град Лаодикија. Во 190 п.н.е. пергамскиот цар Евмен II ги изградил градовите повторно. Во 17 г. градот бил уништен од земјотрес. Во текот на 1 и 2 век биле создадени термални бањи, фонтани, театри и храмови, но во 1334 година повторно бил целосно уништен од земјотрес.

Градот имал важна улога во ширењето на христијанството. Во Хиераполис своите последни години ги поминал апостол Филип заедно со неговата ќерка. Тука и починал околу 80 г. убиен од Римјаните.

Извори
------

* Frаncеsco D'Аndriа, Hiеrаpolis in Phrygiеn (Pаmukkаlе): еin аrchäologischеr Führеr. Istаnbul 2003, ISBN 975-8070-70-3
* Klаus Bеlkе, Norbеrt Mеrsich, Phrygiеn und Pisidiеn, Tаbulа Impеrii Byzаntini, 7. Wiеn 1990, S. 268 – 272

Надворешни врски
----------------

* Слики
* whc.unеsco.org

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Објекти на светско наследство на Турција |
| --- |
|  |
| Егеј | 
* Афродизија
* Ефес
* Хиераполис / Памуккале
* Пергам
* Ксантос / Летон1

 |
|  |
| Црно Море | 
* Хетитска престолнина  Хатуша
* Сафранболу

 |
|  |
| Средна Анадолија | 
* Ѓореме  и  Кападокија
* Неолитскиот локалитет Чаталхојук
* Дивриги џамија и Болница Дивриги во Дивриги

 |
|  |
| Источна Анадолија | 
* Историски град Ани

 |
|  |
| Мраморен регион | 
* Археолошки локалитет Троја
* Бурса и Чумаликизик
* Историски области во Истанбул
* Селимова џамија

 |
|  |
| Средоземен регион | 
* Ксантос / Летон1

 |
|  |
| Југоисточна Анадолија | 
* Немрут у Комагени
* Дијарбакирска тврдина и Хевселски градини

 |
|  |
| 1 дели со друг регион |

 |
**Свети Кесариј** е христијански светец од 4 век.

Брат на Свети Григориј Богослов. Св. Кесариј бил и богословски писател. Меѓу другото, тој се грижел да одговори на прашањето: колку време поминале Адам и Ева во Рајот пред изгонувањето. Некои го определувале тоа време на шест часа, други на 24 часа, трети
на три дена. Свети Кесариј мислел дека тоа време било 40 дена. Поради тоа, вели, и Господ Исус постел 40 дена во пустината, и бил за тоа време искушуван од ѓаволот. Па додека стариот Адам не можел да им одолеe на искушенијата ѓаволски во рајското изобилие, Новиот Адам им одолеал витешки во гладната и жедната пустина.

Православната црква неговиот ден го чествува на 9 март.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 99

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 35250536
* LCCN: no2002065897
* ISNI: 0000 0001 1307 7654
* GND: 118675249

 |

 |
Свети Мелетиј Антиохиски
**Мелетиј Антиохиски** — христијански светец и Патријарх на Антиохија во периодот од 361 до 381 година.

Свети Мелетиј живеел и делувал во 4 век. Како православен епископ бил испратен на заточение од аријанските цареви, но до крајот останал тврд во верата. Се упокоил во текот на Вториот вселенски собор, во 381 година, како претседател на соборот. Моштите му биле пренесени од Цариград во Антио­хија.

Православната црква неговиот ден го чествува на 12 февруари.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 60

|  |
| --- |
| *Оваа статија за светец е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Чокер** е тесно прилепен гердан кој се носи околу вратот. Чокери се изработуваат од различни материјали, вкључувајќи свила, пластика, кожа, метал и слично.

Стилови на чокер гердан можат да бидат викторијански, винтиџ, отворен околувратник, готиски, тетоважа стил и слично.

Чокер низ историјата е поврзуван со висока мода, но во одредени историски периоди под одредени околности имал и не така убаво значење.

Балерини и жени од високото друштво во текот на 19 век честопати носеле одреден стил од овој накит, но, во исто време кон крајот на 19 век тенко парче од црвена или црна ткаенина околу вратот, без претерани детали било поврзувано со проституција, како што може да се забележи на Манеовата слика *Олимпија*. Тенок, црн плетен чокер во време на депресија означувал таен лезбијанизам.

Во 19 век модата на широк чокер го достигнала својот врв, дел благодарејќи на Кралица Александра од Данска, која секогаш носела еден за да ја покриела малата лузна на вратот. Чокери исто така биле популарни и во текот на 20-ите и 40-ите години на XX век.

Галерија
--------

* Жена од народот арапахо, САД, 1898.Жена од народот арапахо, САД, 1898.
* Девојка од племето Падаунг со прстени, околу вратот. 1930-е Девојка од племето Падаунг со прстени, околу вратот. 1930-е
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  Aldrich, Robert (2006). *Gay Life & Culture: A World History*. стр. 212.
2. ↑  Garber, Megan (10 октомври 2016). „The Long (and Short) History of the Choker". *The Atlantic*. Посетено на 10 октомври 2016.
3. ↑  "90-тих трендова, који је направио Повратак" Архивирано на 22 декември 2019 г. *као инстиле*, (недатированный)
4. ↑  Чокеры – 70-их мода
**Маи Масри** (арапски: مي المصري; родена на 2 април 1959

) — палестинска режисерка која се школувала во САД, и која режирала 9 филмови.

Животопис
---------

Маи е родена на 2 април 1959 година во Аман, Јордан. Ќерка е на Муниб Масри од Наблус и на Американка од Тексас. Пораснала во Бејрут, каде го поминала поголемиот дел од својот живот. Дипломирала на Државниот универзитет во Сан Франциско, во 1981 година. Набрзо потоа се вратила во Бејрут и ја започнала својата филмска кариера.

Маи Масри го запознала својот сопруг, либанскиот режисер, Жан Шамун, во 1982 година. Режирале неколку филмови заедно. Се венчале во 1986 година, и имаат две ќерки, Нур и Хана. Нур е дизајнер, а Хана е глумица во Њујорк. Маи живеела во близина на палестинскиот камп за бегалци во близина на Бејрут, кога либанската паравоена трупа извршила масакр во 1982 година.

Дела
----

Филмографија
Филмовите на Маи Масри тематски се фокусираат на Палестина и Блискиот Исток. Има добиено награди за своите филмови на филмските фестивали ширум светот.

* *Under the Rubble* (1983) (Под урнатините)
* *Wild Flowers: Women of South Lebanon* (1986) (Диво цвеќе: Жените од Јужен Либан)
* *War Generation* (1989) (Воена генерација)
* *Children of Fire* (1990) (Деца на огнот)
* *Suspended Dreams* (1992) (Одложени сништа)
* *Hanan Ashrawi: A Woman of Her Time* (1995) (Ханан Ашрави: Жена од своето време)
* *Children of Shatila* (1998) (Децата од Шатила)
* *Frontiers of Dreams and Fears* (2001) (Границите на сништата и стравовите)
* *Beirut Diaries* (2006) (Бејрутски дневници)
* *33 Days* (2007) (33 дена)
* *3000 Nights* (2015) (3000 ноќи)

Наводи
------

1. ↑  „Mai Masri". *IMDb*.
2. ↑  Hillauer, Rebecca (2005). „Masri, Mai (1959–)". *Encyclopedia of Arab Women Filmmakers*. Cairo: American Univ. in Cairo Press. стр. 223–235. ISBN 977-424-943-7.
3. ↑  Padgaonkar, Latika (2011). „Director profile: Mai Masri". *Wide Screen*. **3** (1). ISSN 1757-3920. Архивирано од изворникот на 2013-04-07. Посетено на 3 July 2012.
Примерок на чоколаден прелив
**Чоколадниот прелив** е чоколадо направено од какао, какао путер, шеќер и по желба млеко во прав.

Производство
------------

Чоколадниот прелив е чоколада што ја користат чоколадарите и слаткарите како суровина. Може да биде темно или млечно, но содржи најмалку 31% какао путер, што го прави многу течно заради добивање потенок слој од класичното чоколадо.

Адитиви
-------

Повеќето преливи содржат соја лецитин како стабилизатор, некои додаваат арома (често ванилин). Европското законодавство дозволува освен путерот од какао да се додаде и 5% растителни масти, освен ако не е наведена ознаката „чист путер од какао".

Извори
------

* Директивата 2000/36/ЕЗ на Европскиот парламент и на Советот 23 јуни 2000 г кои се однесуваат на какао и чоколадни производи наменети за човечка исхрана:
**Христо Оџаклиевски** (Суровичево, Леринско Егејска Македонија,  1921
 - Тирана, Албанија, 17 мај 1943

) — македонски партизан.

Животопис
---------

Христо Оџаклиевски е роден во 1921 година во леринското село Суровичево, Егејска Македонија, каде што татко му бил на работа. Христо бил чевларски работник. Co Народноослободителното движење соработувал од 1941 година, а член на КПЈ станал на почетокот од 1943 година. Во март 1943 станал борец на Мавровскиот партизански одред. Во борбата со балистите на 27 април 1943 година во Ново Село, Гостиварско, бил заробен со уште девет македонски партизани. Тие набрзо биле префрлени во политичкиот затвор во Тирана, Албанија, каде што на 17 мај 1943 година италијанските фашисти го обесиле со уште петмина од нив: Илија Антевски - Смок, Душко Поповиќ, Раде Угриновски, Драге Тодоровски и Трифко Андоновски. Истиот ден, Околискиот комитет на Комунистичката партија на Албанија за Тирана организирал масовни демонстрации на кои излегле илјадници жители на Тирана.

Наводи
------

1. ↑  "Zëri i Popullit", број 2 од 18 мај 1943
2. ↑  Леток на Комунистичката партија на Албанија по повод бесењето на шест македонски партизани во Тирана
3. ↑  Дејан Алексиќ „Душко Поповиќ - Ѓоко", Архив на Скопје, Скопје, 1985, 345-346 стр.
**Преподобен Мојсеј Мурин** бил родум од Египет, а по професија прво бил разбојник и водач на разбојничка дружина, а потоа бил покајник и голем подвижник.

Живот
-----

Како роб на некој господар, Мојсеј побегнал и станал разбојник. Поради неговата голема телесна снага и безобзирноста, разбојниците го избрале за свој старешина. Одеднаш на него наишла грижа на совеста и покајание за неделата што ги извршил, ја оставил дружината, стапил во некој манастир и се предал потполно на послушност на својот духовник и на манастирскиот ред. Многу се користел со поуките на светите Макариј, на Арсениј и на Исидор. Подоцна се повлекол на безмолвие во една келија, каде што целиот се предал на телесен труд, молитва, бдеење и богомислие. Мачен од демонот на блудот, тој се исповедал кај духовникот Исидор и од него добил совет да пости што повеќе и да не јаде до ситост. Но кога и тоа не помогнало, тој по совет на старецот, почнал ноќе да бдее и да се моли стоејќи; потоа, вообичаено, почнал по цела ноќ да им носи вода на старците од оддалечен бунар. По шестгодишен огромен труд, најпосле св. Исидор чудотворно го исцелил од блудните помисли, фантазии и соништа наведувани на него од демонот. Во староста бил ракоположен за свештеник. Основал свој манастир и имал 75 ученици, а поживеал во овој живот 75 години. Ја провидел својата смрт и еден ден им рекол на своите ученици да бегаат, бидејќи варвари ќе удрат на манастирот. Кога учениците и него го викале да бега, тој рекол дека треба да погине од насилие, зашто и самиот некогаш правел насилие, според зборовите: сите што се фаќаат за нож, од нож ќе загинат (Мат.26:52). Па останал со 6 собраќа; варварите дошле и ги убиле. Еден од браќата бил скриен во близина и гледал, и видел 7 светли венци како се спуштиле на седумте маченици.
**Ширли Темпл** (англиски: *Shirley Jane Temple*) (23 април 1928, Санта Моника, Калифорнија, САД — 10 февруари 2014, Вудсајд, Калифорнија, САД) — американска филмска глумица.

Ширли Темпл во 1965 г.

Животопис
---------

Потписот на Ширли Темпл.
Ширли Темпл е родена на 23 април 1928 година во Санта Моника, Калифорнија. Кон крајот на 1960-тите, Темпл влегла во американската политика и била републикански кандидат за Конгресот, а подоцна станала дипломат. Темпл починала од природна смрт на 10 февруари 2014 година, во својот дом во Вудсајд, Калифорнија.

Темпл во филмот „Малата принцеза" од 1939 г.

Филмска кариера
---------------

Ш. темпл во 1944 г.
Ширли Темпл се прославила во 1930-тите, како дете-глумица во Холивуд, а првата улога ја одиграла на тригодишна возраст. Со филмовите „Стани и навивај", „Сјајни очи" и „Малиот полковник", таа станала голема ѕвезда, а веќе на шестгодишна возраст добила специјален „Оскар" и до ден-денес, таа е најмладата добинтичка на оваа награда. Во текот на својата кариера, таа снимила 43 филма, но подоцна имала големи проблеми да ја одржи својата кариера и на возраст од 22 години се повлекла од филмската индустрија. 

Ш. Темпл во 1990 г.

Наводи
------

1. ↑  Наташа Спирова, „Филмаџиите жалат за Вилијамс, а музичарите - за Кокер", *Антена*, број 862, 2.1.2015, стр. 12-13.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 79088066
* LCCN: n80004347
* ISNI: 0000 0001 1771 872X
* GND: 119260328
* SELIBR: 326695
* SUDOC: 031838332
* BNF: cb12297893c (податоци)
* MusicBrainz: ca6e3c7f-2224-4927-96be-dd5e62f54b8e
* NLA: 35418890
* NDL: 00476044
* NKC: jn20000701786
* BNE: XX1635899

 |

 |
**Јарослав Владимирович Галицки** бил руски средновековен владетел на Галицкото кнежевство од 1153 до 1187 година.

Животопис
---------

Кнезот Јарослав му бил тест на кнезот Игор, кој бил оженет со неговата ќерка Ефросинија. Според Ипатиевскиот летопис, кнезот Јарослав бил „мудар и многуречив кнез, богобојазлив, почитуван во други земји и прославен со своите битки". Неговата војска често војувала на различно страни, но тој ретко учествувал во борбите. Познато е дека прогонетиот византиски цар Андроник Комнин се засолнил кај него. Престолнина на кнезот Јарослав бил градот Галич, кој во 1241 година бил разурнат од Татарите. Неговиот замок бил изграден на високо место над реката Днестар. Денешниот град Галич е оддалечен шест километри од стариот град, а при археолошките ископувања на Успенскиот собор (изграден во средината на 12 век) бил пронајден саркофагот со посмртните останки на кнезот Јарослав.

Наводи
------

1. ↑  „Коментари", во: *Слово за походор Игорев*. Скопје: Наша книга, 2002, стр. 63-64.
Полнети пиперки.
**Фил** или **полнење** во кулинарството означува смеса од зеленчук, овошје или други прехранбени производи со кои се полнат различни деликатеси. Во македонскиот јазик постои и поимот **зајре** кој обично се користи за филот со кој се полнат различни кифли и слични производи на основа на тесто. Можат да бидат полнети многу видови на храни, како месо, зеленчук, јајца и овошје.

Понекогаш поимот „фил" се користи да се означи шлагот кој се нанесува на тортите и колачите.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија храната е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |