recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Мисако Аоки
**Мисако Аоки** (р. 3 јуни 1983) — јапонска медицинска сестра, модел и претседател на Јапонската организација за лолитна мода. Ја застапуваат „Планета Близнак (Twin Planet).

Мисако била откриена како модел во Хараџуку, Токио на 15-годишна возраст. Дури моделирала за списанието *Кера, на* Мисако и била дадена можност да носи Лолита мода. Првично, таа не била голем љубител на лолита модата, но со нејзиното моделирање, нејзината доверба во носењето на модата се зголемило. Мисако влегла *во јуниорскиот колеџ за медицинска сестра и технологија* на Универзитетот Токаи со намера да практикува медицинска сестра. Своето време го дели помеѓу своите обврски како медицинска сестра и промовирање на модата во Лолита.

Во 2009 година, Мисако била назначена од Министерството за надворешни работи да биде „амбасадор на Каваи". Иако најпрво се срамела да ја искористи титулата амбасадор на Каваи, исполнувањето на нејзините патни должности како амбасадорка, ова и овозможи на Мисако да открие колку каваи се шири низ целиот свет. Мисако го нагласува зборот каваи за да ја опише модата на лолитата. За промовирање на лолита модата ширум светот, во Фукуока ја основа јапонската асоцијација *Лолита со Мисако* како шеф на здружението во 2013 година. Таа објавила книга во 2014 година со наслов „*Lolita Fashion*" книга произлегувајќи од своите искуства на носење на модата на Лолита.

Наводи
------

1. ↑  „TWIN PLANET ENTERTAINMENT" (јапонски). Посетено на 4 октомври 2020.
2. ↑  „Japan's 'cutest' ambassador, Misako Aoki talks to Nikkei Voice during FanExpo". Nikkei Voice. 8 октомври 2013. Посетено на 4 октомври 2020.
3. ↑  Kawamura, Tatsuya (27 декември 2010). „【私のおしゃれ学】人気読者モデル、正看護師　青木美沙子さん" (јапонски). Sankei Express. Архивирано од изворникот на 2 јануари 2011. Посетено на 4 октомври 2020.
4. ↑  Akane, Hashimoto (15 мај 2014). „【Interview】Charisma of the Lolita World – Misako Aoki's Two Faces". Matcha. Архивирано од изворникот на 2017-10-11. Посетено на 4 октомври 2020.
5. ↑  „青木美沙子" (јапонски). Kansai TV. 3 октомври 2017. Архивирано од изворникот на 2021-12-24. Посетено на 4 октомври 2020.
Опсадата на Антиохија, средновековен цртеж.
**Кнежевство Антиохија** — крстоносна држава која била создадена во време на првата крстоносна војна на територијата на денешна Турција и Сирија во периодот од 1098 сè до 1268 година.

Опсада на Антиохија
-------------------

Додека Болдвин Болонски и Танкрид се упатиле кон исток преку Мала Азија кон Едеса, голем дел од основната армија на крстоносците во првата крстоносна војна продолжиле кон југ за да ја опседнат Антиохија. Така, таа започнала во октомври 1097 година под ракаводство на Боемунд I Антиохиски. Со околу четиристотини кули, градот бил повеќе од тешко за да се освои. Опсадата продолжила и во зимата, и покрај тоа што на христијаните започнало да им се намалува храната, па затоа според легендата тие биле принудени дури да си ги јадат сопствените коњи. Така, опсадата траела сè до 3 јуни 1098 година, кога крстоносците сепак успеале да ја заземат Антиохија. Но по само четири дена, огромна муслиманска војска тргнувајќи од Мосул и предводена од страна на Кербогха, пристигнала пред вратите на Антиохија, за да по само дваесетина дена повторно биде освоена од страна на муслиманската војска.

 *Оваа статија поврзана со Крстоносните војни е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Наследнички на Византиското Царство по Четвртата крстоносна војна |
| --- |
|  |
| Ромејски држави | 
* Никејско Царство (1204)
* Трапезунтско Царство (1204)
* Епирско Деспотство (1205)

 |
|  |
| Латински држави | 
* Латинско Царство (1204)
* Солунско Кралство (1205)
* Ахајско Кнежевство (1205)
* Атинско Војводство (1205)
* Егејско Војводство (1207)

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 244602269
* GND: 4206967-1

 |

 |
**Vbox7** е мрежно место за споделување видео на бугарски јазик, достапна за бесплатно прикачување видео.

Создаден е на крајот на 2006 година од Богомил Павлов, а веќе следната година го купи Нетифо. Vbox7.com е дел од портфолиото на „Нетинфо" и „Нова Броудкастинг Груп". Сајтот им овозможува на корисниците да гледаат, поставуваат, лајкуваат и коментираат видеа. Платформата нуди оригинални видео содржини, а меѓу најпопуларните категории на веб-страницата се „Топ 40", „Топ автор", „Топ BG Music" и „Популарно денес".

Наводи
------

1. ↑  „Нет инфо" го купи бугарскиот Youtube
2. ↑  „Мобилната апликација на vbox7.com со над 260.000 преземања" (бугарски). biznews.bg. Посетено на 13 август 2023.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Vbox7 на Facebook

|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Солунското кралство** е една од создадените Крстоносни држави после преземањето на Цариград во 1204 година на просторот на некогашна Византија, која во исто време претставувала и вазалство на Латинското Царство со седиште во Цариград.

Историја
--------

Нејзин основач и прв крал бил раководителот на четртиот крстоносен поход, Бонифациј Монтфератски (1204—1207). Најпрвин тој се согласил да биде испратен за преземање на вториот по големина град во Византија, Солун. Така во 1204 година, по претходното отстапување на Крит на венецијанците, тој го создал Солунското кралството, кое било потчинето на Балдуин. Кралството ги завладеало земјите Македонија, Тесалија и Тракија. По преземањето на островот Евбеја, Бонифациј Монтфератски помогнал во создавањето на нови држави: Атинската Грофовија и Ахајското Кнежевство, кои станале вазали на Солунското Кралство.

Бонифациј Монтфератски со државата раководел сè до 4 септември 1207 година, кога бил убиен од страна на бугарските војски на цар Калојан. Неговиот наследник бил неговиот син *Деметрие*, кој сѐ уште бил бебе, така што државата била управувана од страна на разни феудалци. Кралството било нападнато во 1210 година од страна на Епир. Овие борби со Епир продолжиле и во следните години, за да на крајот, Солунското кралство потпадне под Епирското Деспотство.

Солунски кралеви
----------------

* 1204–1207 : Бонифациј Монтфератски (Бонифациј I)
* 1207–1224 : Деметриј Монтфератски (Деметриј)
	+ 1207–1209 : Оберто II Биандратски, регент
	+ 1209–1216 : Евстациј Фландрсики, регент
	+ 1216–1224 : ... регент
Локација на брегот Оскар II на полуостровот Антарктик.
**Андерсон** (64°52′S 61°2′W﻿ / ﻿64.867° ЈГШ; 61.033° ЗГД﻿ / -64.867; -61.033Координати: 64°52′S 61°2′W﻿ / ﻿64.867° ЈГШ; 61.033° ЗГД﻿ / -64.867; -61.033) е прекриена со мраз врв, висок 1,230 метарs (4,040 ст), со карпести експозиции на неговата источна страна, што лежи 9 nautical miles (17 kм) северно од Cape Fairweather западно од Tashukov Nunatak на источниот брег на Греам Ленд, Антарктик.

Беше направено во 1947 година од Истражувањето за зависности на Фолкландските Острови и именувано од нив по Карл Андреас Андерсон, зоолог од Шведската антарктичка експедиција, кој истражувал долж овој брег во 1902 година.

Поврзано
--------

* Андерсон Нунатак

Наводи
------

1. ↑  Andersson Peak

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Андерсон (врв)" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)
**Немања Антонов** (6 мај 1995) е српски професионален фудбалер кој игра за унгарскиот тим Ујпешт како лев бек.

Клупска кариера
---------------

Роден во Панчево, Антонов е со потекло од локалното маало Качарево, каде што пораснал. Започнал во ОФК Белград, дебитирајќи за сениорите во сезоната 2012-13. Тој останал во клубот уште две сезони, пред да премине во швајцарскиот клуб Грасхоперс во јули 2015 година.

На 30 август 2017 година, Антонов бил префрлен во Партизан на едносезонска позајмица.

На 25 септември 2020 година, тој се приклучил на унгарскиот тим Ујпешт.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Антонов бил член на тимот на Европското првенство за играчи до 21 година на УЕФА 2017 година .

Трофеи
------

### Клуб

Партизан
* Куп на Србија : 2017–18

### Репрезентација

Србија
* Светско првенство на ФИФА до 20 години : 2015 година

Наводи
------

1. ↑  „Немања Антонов: Победимо ли Плзењ, водим све на Сланинијаду у Качарево!". *Sportski žurnal* (Serbian). 28 January 2018. Посетено на 28 January 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „NEMANJA ANTONOV ZUM GRASSHOPPER CLUB ZÜRICH" (German). gcz.ch. 8 July 2015. Архивирано од изворникот на 2017-08-31. Посетено на 11 May 2016.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Nemanja Antonov novo pojačanje" (Serbian). partizan.rs. 30 August 2017. Посетено на 30 August 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „Tovább erősödik a védelem!" (унгарски). Újpest. 25 September 2020. Архивирано од изворникот на 2021-10-28. Посетено на 16 October 2021.
**Петар Аврамов** ( —  1923

 Бугарија ) — македонски селанец подржувач на федералното револуционерно крило на ВМОРО.

Животопис
---------

Во септември 1923 година четници на царските агенти (Тодор Александров и Александар Протогеров) го убиле селанецот Петар Аврамов, бидејќи не ги признавал за македонски револуционери пројавите на Тодор Александров и Александар Протогеров.

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 337.


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Куќи на грофот
**Куќи на грофот** е јужноиталијанско село во Монтекорице, општина во провинцијата Салерно, Кампанија. Во 2009 година, неговото население броело 235 жители.

Историја
--------

Топонимот се однесува на потеклото на селото, поврзано со грофовите Матарацо, сопственици на првобитната ложа и околната рурална област.

Географија
----------

Куќи на грофот се наоѓа во северниот дел Силенто, на општинските граници на Кастелабат, одвоен од неговото село Оглиастро Марина (2 км далеку) покрај реката Рио дел Арена. Се протега по националниот автопат SS 267, до Арена, во која се наоѓа плажата.

Селото е дел од брегот Цилентан, покрај Тиренското Море, и е 4 км далеку од Сан Марко и Монтекорице, 7 од Санта Марија и Агноне, 8 од Кастелабате, 11 од Ачиароли и 18 од Агрополи. Тој брои два ридски локалитети, наречени Мајнолфи (или Мајнолфо) и Џунгател, на провинцискиот пат што го поврзува со Пердифумо (9 км далеку).

Поврзано
--------

* Цилентански дијалект
* Националниот парк Чиленто и Вало ди Дијано

Наводи
------

1. 1 2  (на италијански) Case del Conte on Montecorice municipal website
2. ↑  (на италијански) Counts Matarazzo on geneall.net

Надворешни врски
----------------

* Куќи на грофот на Ризницата ?
Портрет на 57-годишниот Вилхелм Раабе (од Gartenlaube 1888 )
***Вилхелм* Карл Рабе** (псевдоним : **Јакоб Корвинус** ; \* 8 септември 1831 во Ешерсхаузен ; † 15 ноември 1910 во Брауншвајг) бил германски писател (раскажувач). Тој бил претставник на поетскиот реализам, познат по неговите социо-критички наративи, раскази и романи. Рабе живеел неколку години во Волфенбутел (шест како писател), осум години во Штутгарт и речиси 40 години во Брауншвајг.

Живот
-----

 Родната куќа на Вилхелм Рабе во Ешерсхаузен, која денес е музеј 
Вилхелм Рабе се родил како син на адвокатот Густав Карл Максимилиан Рабе (1800-1845) и неговата сопруга Аугуст Јохане Фредерике Џип (1807-1874) во малиот град Ешерсхаузен во Везербергланд. Детството и образованието ги поминал во Холцминден и Штадтолдендорф. По смртта на таткото, вдовицата се преселила со Вилхелм и неговите двајца браќа и сестри во Волфенбеттел, каде што нејзините роднини припаѓале на високата буржоазија.

По уривањето на училиштето во 1853 година и прекинот на образованието во Магдебург, Рабе неуспешно се обидел да ја заврши матурата во Волфенбеттел. Во Берлин тој изучува како гостин студент на Филолошкиот факултет на Универзитетот Фридрих Вилхелмс, денешниот Универзитет Хумболт , што е можно за него како син на припадник на повисоката класа и без матурата. Во тоа време неговиот прв роман бил *Хрониката на врабецот Лејн* ,објавени под псевдонимот „Јакоб Корвинус" (*Corvinus на* латински е „налик на гавран") и бил неговиот најголем литературен успех по неговиот прием, исто така, неговиот најголем економски успех.

На 24 јули 1862 година, Вилхелм Рабе се оженил со Берта Емили Вилхелмина Лејст, ќерка на главниот поднесител Кристоф Лудвиг Лејст од Волфенботтел (син на Кристијан Лејст) и неговата сопруга Јохане Софи Каролина Берта Хајден. Бракот произвел четири ќерки: Маргарет (\* 17 септември 1863 година во Штутгарт; † 17 март 1947 година во Волфенбеттел), Елизабет (\*1868 година во Штутгарт), Клара (\*1872 година во Брансвик) и Гертруд (\*1876 година во Брауншвајг).

Во речиси педесет години помеѓу 15 ноември 1854 година до 1902 година, Рабе напишал не помалку од 68 романи, раскази и новели. Бидејќи Рабе живеел исклучиво од својот приход како слободен писател , тој бил принуден на оваа висока продуктивност. Спектарот на неговата работа се движи од големи, реални романи и маестрални новели до секојдневната забавна литература. 

 Рабе (најдолниот ред лево) на 21 септември 1890 година
Податотека:Wilhelm Raabe 1910.jpg 
Вилхелм Раабе (портрет на Вилхелм Именкамп, 1909)
*

Дела
----

* *Сите дела.* Серија 1, Том 1-6; Серија 2, Томови 1-6, Серија 3, Томови 1-6, Клем, Берлин-Груневалд [1913-1916].
* *Сите дела.* *Брансвик издание.* Уредено од Карл Хопе / нарачано од Брауншвајгското Научно Општество по смртта на Карл Хопе 1966-1994 - 26 тома дигитализирани .

Ресторанот "Raabe-Diele" во Берлин Шперлингсгасе (1955)
Вилхелм Рабе

Наводи
------

* 



1. ↑  Клаус Стјуберт: *На повторното откривање на голем раскажувач.*
2. ↑  Gerd Biegel: [{{{1}}} Архивирано] на {{{2}}}.
3. ↑  Спецификација во buecher-wiki.de
**Кралството Албанија** (албански: *Mbretëria e Arbërisë*, латински: *Regnum Albaniae*) било основано од Карло Анжујски на териториите во Албанија кои тој ги освоил од Византиската империја во 1271, со помош на локалното албанско благородништво. Кралството Албанија било прогласено кон крајот на февруари 1272. Кралството се простирало од регионот на Дурацо (Дирахиум, денешен Драч) јужно до Бутринт. Позначаен обид да се навлезе на византиска територија била опсадата на Берат (1280–1281), која била неуспешна. Следувала византиска контраофанзива, по која Анжујците се повлекле кон внатрешноста во 1281. Кралството наскоро било редуцирано на мал регион околу Драч. Анжујците се држеле тука до 1368, кога градот бил заземен од Карло Топија. Во 1392, синот на Карло Топија го предал Драч на Венецијанците.
**Јун Ил-Лок** (роден на 7 март 1992 година) — професионален фудбалер од Јужна Кореја кој во моментов игра за ФК Сеул во Кеј лигата.

Тој, исто така има играно за неколку младински селекции на Јужна Кореја, а во 2013 дебитирал за сениорската репрезентација на неговата земја.

Кариера
-------

Јун се приклучил на младинската школа на Гјеонгнам како тинејџер и откако ги поминал сите младински категории во 2011 година бил повикан за натпреварите на првиот тим. Своето деби го имал на 13 март 2011, во победата на Гјеонгнам над Улсан со 1-0; играјќи во почетниот тим сè до 84-тата минута кога бил заменет. Речиси еден месец подоцна, тој го постигнал својот прв гол во Кеј лигата во победата на домашен терен над Инчеон Јунајтед со 2-1.

Во јануари 2013, Јун потпишал за ФК Сеул за необјавена трансфер сума.

Надворешни врски
----------------

* Јун-Ил Лок на soccerway
* Јун-Ил Лок на transfermarkt

Наводи
------

1. ↑  „Гјеонгнам - Улсан 1 - 0". soccerway.com.
2. ↑  „Гјеонгнам - Инчеон Јунајтед 2 - 1". soccerway.com.
Фотографија од Аделин Бутен
**Аделин Бутен** (11 април 1862 - 13 февруари 1946) била француска фотографка и издавач на разгледници.

Живот
-----

Бутен е родена во Мачекул. Таа била заинтересирана за теми поврзани со нејзината земја, како што се градски пејзажи, морски пејзажи, улични фотографии, згради, места на интерес и религиозни или секуларни настани.

Бутен починала во Сен Жил-Кроа-де-Вие во 1946 година.

* МузејМузеј
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  „Boutain, Adeline". *Accès thématique Personnes : Archives de Vendée* (француски). Архивирано од изворникот на 2016-06-11. Посетено на 18 May 2016.
2. ↑  Dillange, Michel (2007). *Se souvenir de la Vendée* (француски). La Crèche: Geste. ISBN 978-2-84561-381-2.

Надворешни врски
----------------

* Колекција Adeline Boutain 1862-1946 Saint-Gilles-Croix-de-Vie Архивирано на 16 јуни 2016 г. Archived
**Сина или Милосрдноста на Август** (француски: *Cinna ou la Clémence d'Auguste*) - драма (трагедија) на францускиот писател Пјер Корнеј.

Содржина
--------

Во „Сина" се испреплетуваат познатите мотиви од претхoдните драми на Корнеј, како: љубовта, одмаздата и борбата. Сепак, љубовта зазема второстепено место, зашто Сина не дејствува толку со намера да ја освои Емилија, колку да го ослободи народот од тиранијата. Исто така, животната цел на Емилија не е љубовта кон Сина, туку одмаздата за убиениот татко. Така, во едно писмо упатено до Корнеј, Гез де Балзак ја опишал Емилија како инкарнација на „страста за слобода". Емилија е смела приврзаничка на републиката и таа со ништо не отстапува од омразата кон монархијата. Всушност, целиот нејзин живот е исполнет со стремежот за воведување на републиканскиот режим при што таа ја потиснува и својата искрена љубов кон Сина.

Осврт кон делото
----------------

Корнеј ја напишал трагедијата „Сина" во 1640 година, во исто време како „Хорациј", како одраз на душевната состојба и искуството во дебатата со своите непријатели по повод драмата „Сид". Тоа го покажува и Буало, кој во еден прочуен стих изнесува дека „Сина" му го должи своето раѓање на прогонетиот „Сид". Сепак, останува нејасно дали „Сина" била напишана од книжевни и театарски побуди или била предизвикана од политичките настани во тоа време. На пример, хроничарот Ед Фурние, во своето дело „Белешки за животот на Корнеј", пишува дека во 1639 година, кога Корнеј работел на „Сина", Руан и целата Нормандија се наоѓале во состојба на вистинско востание. Имено, оптоварени со бројни даноци на солта, кожата и лебот, селаните не можеле повеќе да ги издржат давачките и се бунеле при што многумина биле затворени, но судот ги ослободил. И покрај тоа, селаните кренале востание, а Ришелје испратил силна војска која го нападнала Руан, заземајќи го на јуриш, по што ја суспендирала локалната власт и наложила казна од 1.085.000 ливри. Четворица востаници биле запалени живи, дваесетмина биле обесени, голем број биле осудени, некои биле испратени во прогонство, а репресалиите продолжиле и понатаму. Според некои мислења, „Цина" била напишана со цел да ги ублажи натамошните прогонувања. Во прилог на тоа оди и целосниот наслов на драмата „Цина или Милосрдноста на Август". Во секој случај, во „Сина" е обработена една политичка тема во која Корнеј ги спротивставил републиката и монархијата како форми на државно уредување. Во драмата дошле до израз актуелните настани од тоа време и можеби тоа било причината за нејзиниот успех кај публиката.

Наводи
------

1. ↑  Ѓорѓи Шоптрајанов, „Пјер Корнеј", во: Пјер Корнеј, *Сид*. Скопје: Македонска книга, 1970, стр. 25-27.
2. ↑  Ѓорѓи Шоптрајанов, „Пјер Корнеј", во: Пјер Корнеј, *Сид*. Скопје: Македонска книга, 1970, стр. 25-27.
***Портретот на Дона Антонија Зарате*** е слика од 1810–1811 година на актерката Антонија Зарате од Франциско Гоја или неговото студио. Сега се наоѓа во музејот Ермитаж, и ако е автограм дело, тоа е единствената слика на Гоја во руска колекција.

Се чини дека е нарачана од синот на субјектот Антонио Гил и Зарате во 1811 година по нејзината смрт и веројатно претставува преработка на претходниот поголем портрет на Гоја од 1805 година. Остана во Шпанија до 1900 година, кога била продадена во Њујорк. Поминал низ различни дилери и сопственици пред да го купи галеријата Кнодлер за 60.000 долари од наследник на Маршал Филд, магнат од стоковна куќа во Чикаго. Таа галерија била во сопственост на Арманд Хамер, кој потоа го искористил фронтот од Лихтенштајн за да ја продаде на својата фондација Арманд Хамер за 160.000 долари. Во 1972 година, Хамер го донирал на Ермитаж, тврдејќи дека вреди 1.000.000 долари.

Поврзано
--------

* Список на дела од Франциско Гоја

Наводи
------

1. ↑  Tomlinson, Janis A. (2002). *Goya: Images of Women*. Yale University Press. стр. 197–198, 204. ISBN 9780300094930.
2. 1 2  „Portrait of the Actress Antonia Zarate". *The State Hermitage Museum*. Посетено на August 31, 2020.
3. 1 2 3  Blumenthal, Ralph (October 14, 1996). „Armand Hammer's Maze of Skulduggery". *The New York Times*. Посетено на August 31, 2020.
4. ↑  Poundstone, William (November 6, 2011). „J. Edgar Hoover and the Armand Hammer Files". *BlouinArtInfo*. Архивирано од изворникот на January 21, 2018. Посетено на August 31, 2020.
5. ↑  Празен навод (help)

Библиографија
-------------

* Bavilsky, Dmitry (November 27, 2014). *Невозможность путешествий* [*The Inability to Travel*] (Russian). Новое Литературное Обозрение. ISBN 9785444803257.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
* „Новый мир" [New World] (Russian) (5–6). Izvesti︠i︡a Sovety deputatov Trud︠i︡ashchikhs︠i︡a SSSR. 2007. Наводот journal бара `|journal=` (help)CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* 

* Ризница Податотеки поврзани со Портрет на Дона Антонија Зарате (1810–1811) на Ризницата
**Катна** (акадски URU Qa-ṭà-na, URU Qàṭ-aṭ-na) бил главен град на градското кралство во денешна Сирија. Во годините околу 2.000 п.н.е. овој град бил со значителни трговски врски кои ги контролирала сите важни патишта во околината и најверојатно имал трговски врски со околните култури како Египет и Месопотамија, како и со многу оддалечени култури во светот. Катна бил од страна на Хетитите околу 1340 година п.н.е. уништен и спален. За време на железното доба, тука се наоѓала една помала населба која постоела сè до времето на Византија.

 Сирија во 2 милениум п.н.е.
 Реставрирана основа на едно мало светилиште во Катна

Град
----

Квадратниот ареал на градот бил со површина од околу 110 хектари, опкружен со градски sидини со странични должини од 1000 м, кои се искачувале на височина од 15-20 м. На средината на секоја страна некогаш стоела градска порта .

Палата
------

Старата палата во Катна е изградена на почетокот на 2 милениум п.н.е. и има околу 18.000 м2 простор, таа е една од најголемите палати во своето време во древниот Ориент. Централниот хол е со големина од скоро 1296 м2, покривот кој се потпира на четири столба од 10 м височина, а импресионира и престол собата со должина од 40 м, што е најголемиот простор на истокот од бронзеното време. Таа била ограбена за време на освојувањето на Хетитите и исклучително добро е сочувана. Во страничната соба се пронајдени добро сочувани фрески кои потсетувале на минојското ѕидно сликарство, од кои археолозите известувале за културната врска со просторот на Егејското Море .

Западното крило на палатата било ископано во 2008 година. и било невообичаено добро сочувано. Од првобитните три ката од зградата сè уште стојат ѕидовите од тули на долните два ката со височина од 5,30 метри. Оваа зграда е првата повеќекатница на Блискиот Исток која е до сега откриена. Четири врати со лакови од тули се распоредени во низа по една линија. На Блискиот Исток овие се меѓу најдобро сочуваните лачни објекти од бронзеното време .

Надворешни врски
----------------

* qatna.de - Интернет - страница на германскиот Ausgrabungsteams (z. Зт во обработка)
* „Сензационален фонд во Сирија: Königsarchiv aus der Späten Bronzezeit", Pressedtelle der Universität Tübingen, 26. Септември 2002 година
* Нови откритија во Königspalast von Qatna: Mehrstöckige Räume, verstürzte Deckenbalken, Tontafeln, und ein Elefant, Pressestelle der Universität Tübingen, 13. Октомври 2008 година
* Текстови и слики за филмската документација „Пламени за Катна", ЗДФ - „Тера Х", 20. Ноември 2005 година
* Понатамошни објави за Qatna во „Тера Х"
* Интерактивни информации во FAZ.net со основни информации и. Прикажува
* Landesutstellung *Schätze des Alten Syrien.* Архивирано на 7 март 2010 г. *Откривање на катедралата на кралицата во* Виртемберг Штутгарт, 17 година. Архивирано на 7 март 2010 г. Октомври 2009 до 14. Архивирано на 7 март 2010 г. Март 2010 година Архивирано на 7 март 2010 г.
Податотека:Nikolay Latyshev.jpgНиколај Латишев
**Николај Гаврилович Латишев** (руски: *Николай Гаврилович Латышев*; 22 ноември 1913 година - 18 февруари 1999 година) ― судија на финалето на Светското првенство во фудбал во 1962 година, одиграно во Сантјаго, помеѓу Бразил и Чехословачка.

Тој беше првиот судија од ФИФА од Советскиот Сојуз (од 1952 година), како и првиот Советски граѓанин назначен за судија на финалето на Светско првенство.

Пред судиската кариера, Латишев играл за ФК Електрозавод, Сталинец и Динамо Москва.

Наводи
------

1. ↑  Накануне юбилея. Первые шаги
2. ↑  Первый арбитр

Надворешни врски
----------------

* Биографија (руски)

|
|  |
| Претходник**Финале на Светското првенство во фудбал 1958ФранцијаМорис Гик** | **Судија на финалето на Светското првенство во фудбал 1962**{{{years}}} | Наследник**Финале на Светското првенство во фудбал 1966ШвајцаријаГотфрид Динст** |
" **' Wonderful** "е популарна песна од 1927 година компонирана од Џорџ Гершвин, а текстот го напишала Ира Гершвин. Воведена е во Бродвејскиот мјузикл *„Смешно лице"* (1927) од Адел Астер и Ален Кернс .

Песната се смета за стандардна и е снимена од многу уметници, особено од џез уметници. Во 1928 година, Адел Астер, која ја претставила песната на сцената претходната година, снимила една од најраните верзии со Бернард Клифтон. Сепак, најуспешните снимки во 1928 година биле на Френк Крумит и на Ипана Трубадорите .

's wonderful, 's marvelous

You should care for me

's awful nice, 's paradise

's what I love to see

Други снимки
------------

Други вокални верзии ги вклучуваат оние на Бинг Крозби (снимени во 1954 година  за употреба на неговата радио емисија и потоа вклучени во кутијата *на Бинг Крозби CBS Radio Recordings (1954-56)* издадена од Mosaic Records (каталог MD7-245) во 2009 година , KellyaeD, Елиасон, Вилиасон, О. lla Fitzgerald (за нејзиниот албум *Ella Fitzgerald Sings the George and Ira Gershwin Song Book* ), Мајкл Фајнштајн (за неговиот албум *Pure Gershwin* ), Џо Вилијамс , Џон Пицарели , Сара Вон, Карин Алисон, Дијана Крал за нејзиниот албум The Look of Love и како дует на нивниот албум *„The Look of Love* "и како дует на нивниот Лавберио *Бени.* Ширли Бејси, Хари Коник Јуниор и Енгелберт Хампердинк .

Имало и многу инструментални снимки, на пример, од Дејв Грусин, Реј Кониф, Ли Кониц и Лени Тристано, Сони Стит и Лајонел Хемптон со Оскар Петерсон. Песната се појавува и на оригиналните снимки на актерската екипа на Бродвеј на <i id="mwSA">Nice Work If You Can Get It</i> и <i id="mwSg">My One and Only</i>. Се појавува и во оригиналната снимка на Бродвејската екипа од 2015 година на *„An American in Paris"* со Брендон Урановиц, Роберт Ферчајлд и Макс фон Есен .

Филмски и телевизиски настапи
-----------------------------

Песната била вклучена во филмот *„Американец во Париз" од 1951 година,* каде што била испеана од Џин Кели и Жорж Гетари, како и во американскиот музички филм *„Смешно лице"* од 1957 година, во кој била изведена од Одри Хепберн и Фред Астер. Дорис Деј, исто така, ја отпеа во *Starlift* (1951), а Дин Мартин ја пеел за време на почетните наслови на филмот *Kiss Me, Stupid од* 1964 година. Во епизодата *на Семејните врски* од 7-та сезона „They Can't Take That Away From Me, Part 1", Алекс Китинг ( Мајкл Џеј Фокс ) и Марти Броди ( Џејн Адамс ) свират пијано-дует верзија на песната. Макс Густафсон ( Волтер Матау ) ја свири песната за време на состанок во сцена од *Grumpier Old Men* (1995). Верзија на Жоао Жилберто е прикажана во филмот од 2010 година *Јади моли се љубов* .

Поврзано
--------

* Список на џез стандарди од 1920-тите

Наводи
------

1. ↑  Billman, Larry (1997). *Fred Astaire – A Bio-bibliography*. Connecticut: Greenwood Press. стр. 62. ISBN 0-313-29010-5.
2. ↑  Whitburn, Joel (1986). *Joel Whitburn's Pop Memories 1890-1954*. Wisconsin, USA: Record Research Inc. стр. 574. ISBN 0-89820-083-0.
3. ↑  „A Bing Crosby Discography". *BING magazine*. International Club Crosby. Посетено на December 9, 2017.
4. ↑  „allmusic.com". *allmusic.com*. Посетено на December 9, 2017.
Коњи и овци на пасиште на планината Караџица
**Пасиште** — простор со бујна растителност каде се пасе копитен добиток како дел од фарма или чифлиг. Планинското пасиште се нарекува **рудина**. Пред механизацијата на земјоделството пасиштето било главен извор на храна за добитокот и овците. Тоа сѐ уште се употребува во голема мера, особено за природно живинарство и органско земјоделство, бидејќи пасиштето дава многу подобри животни услови за животните. Напредокот на полето на раководената интензивна испаша како и подобрувањата во технологијата на оградување довеле до обновен интерес во испашата во 1990-тите.

Растенијата на едно пасиште можат да бидат треви, зрна или мешавина. Луцерката, детелината и граорот како и пијанката, ливадарката, ветрушката и други билки, зависно од условите, од кои најважни се видот на почвата, минималната годишна температура и количеството на врнежи.

Пасиштето како мотив во уметноста
---------------------------------

* „Декемвриски пасишта" - песна на рускиот поет Андреј Вознесенски од 1957 година.

Поврзано
--------

* Висорамнина
* Ливада
* Поле
* Полјана
* Плавна ливада
* Прерија
* Рамнина
* Савана
* Степа

Наводи
------

1. ↑  „рудина" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  Антологија руске лирике – X-XXI век. Књига III: Средина XX века – поч. XXI века (неомодернизам, неоавангарда, постмодернизам и нова трагања). Београд: Paidea, 2007, стр. 44-46.

Надворешни врски
----------------

* Закон за пасиштата Архивирано на 31 јули 2020 г.
* Јавно претпријатие за пасишта
* Портал за зачувување на боразновидноста на пасиштата на Шара Архивирано на 6 октомври 2020 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85098618
* GND: 4128980-8
* HDS: 027648
* NDL: 00560845
* NKC: ph202568

 |

 |
Агуа де Валенсија
**Валенсијанската вода** (Valencian, Aigua de València.) е коктел направен од база на кава или шампањ, сок од портокал, вотка и џин. Во принцип, се служи во стомни со различни големини и се консумира од широка чаша за коктел. За прв пат е направен во 1959 година од Константе Гил во барот Café Madrid de Valencia во градот Валенсија, Шпанија .

Aigua de València (валенсискиот правопис на Agua de Valencia) е помалку познатиот братучед на Сангрија. Тоа е исто толку освежувачко, вкусно и лесно да се направи за толпата како што е сангријата. Една голтка и знаев дека тогаш треба да го споделам овој вкусен рецепт за коктел.

Според писателката Марија Анхелес Аразо во нејзината книга *Валенсија Ноче*, барот во тоа време бил посетуван од група баскиски патници кои нарачувале „Агуа де Билбао" (шпански, „Водата на Билбао "), мислејќи на најдобрите во барот. кава. Уморни од тоа секогаш да го нарачуваат истото, тие го предизвикале сопственикот да им понуди нешто ново и тој им предложил да ја пробаат „Agua de Valencia". Тие се согласија да го пробаат она што го направи Гил, и поради тоа што им се допадна, продолжија да го пијат во подоцнежните посети.

Цела деценија пијалокот бил познат само на мала група клиенти и дури во 1970-тите почна да станува познат во поширокиот ноќен живот во Валенсија. Оттогаш, тој станал многу популарен пијалок.

Константе Гил го напуштил барот во 2000 година и се посвети на сликањето „Tertulias de Café" (шпански, „социјални собири на кафулето"), како почит на неговите тамошни искуства. Гил починал од срцев удар на 7 јуни 2009 година во Валенсија, Шпанија.

Поврзано
--------

* Икона за портал Портал: „Liquor"
* List of cocktails
* List of cocktails (alphabetical)

Наводи
------

1. ↑  „Adiós al autor del agua de Valencia". *Las Provincias* (Spanish). 2009-06-07. Посетено на 2009-06-09.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Константе Гил, креаторот на коктелот
* Како да направите Agua de Valencia
*
Прерија во Јужна Дакота, САД
**Прерија** (од фр. *prairie* = ливада) е биом сочинет од пространа рамнина обрасната со треви и без дрвја. Се одликува со умерена клима и умерени врнежи од дожд. Вакви се и пампите во Јужна Америка и степите во Евроазија.

Подрачјата што го носат името „прерии" обично се среќаваат во Северна Америка, поточно сите т.б. „внатрешни низини" во САД, Канада и Мексико, каде спаѓаат Големите Рамнини како и повлажните и поридести предели на исток. Во САД, ваквите предели предоминираат во Северна Дакота, Јужна Дакота, Небраска, Канзас и Оклахома, и значајни делови од Монтана, Вајоминг, Колорадо, Ново Мексико, Тексас, Мисури, Ајова, Илиноис, Индијана, Висконсин и западна и јужна Минесота. Централната Долина во Калифорнија исто така е прерија. Канадските Прерии заземаат огромни површини од Манитоба, Саскачеван и Алберта.

Преријата како тема во уметноста и во популарната култура
---------------------------------------------------------

* „Прериска кучка" (англиски: *Prairie Bitch*) — песна на британската рок-група Касандра комплекс (*The Cassandra Complex*) од 1986 година.
* „Прериски пожар" (англиски: *Prairie Fire*) - песна на американската рок-група Лонг рајдерс (*The Long Ryders*) од 1987 година.
* „Прериска роза" (англиски: *Prairie Rose*) - песна на британската рок-група Рокси Мјузик (*Roxy Music*)" од 1974 година.

Поврзано
--------

* Ливада
* Пампа
* Пасиште
* Рамница
* Савана
* Степа
* Велд
* Плавна ливада

Наводи
------

1. ↑  „прерија" — Лексикон на македонскиот јазик
2. ↑  DISCOGS, The Cassandra Complex ‎– Grenade (пристапено на 16.8.2021)
3. ↑  DISCOGS, The Long Ryders ‎– Two Fisted Tales (пристапено на 23.8.2019)
4. ↑  YouTube, Roxy Music - Country Life (1974) FULL ALBUM Vinyl Rip (пристапено на 27.12.2017)

Надворешни врски
----------------

* Институт за прериски рамнини (англиски)
* Важноста на пожарот за прериите (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85106080
* GND: 4047015-5

 |

 |
Сарек - бр. 5 на картата на национални паркови во Шведска

**Националниот парк Сарек** (швед. *Sareks nationalpark*) е национален парк во општината Јокмок во Лапонија, северна Шведска. Се граничи со националните паркови Стура Шефалет и Падјеланта. Сарек е популарен за пешачење и планинарење, но не е погоден за почетници.

Паркот има приближно кружен облик, со просечен пречник од 50 км. Во Сарек нема означени патеки, нема угостителски капацитети, и има само два моста. Покрај тоа, ова подрачје е едно од најдождливите во земјата, па затоа активностите зависат од временските услови. Низ паркот има повеќе потоци кои се опасни за минување без претходно искуство.

Делтата на реката Рапа се смета за најубавата во Европа, a врвот на планината Хјерфе дава глетка на целата долина прекриена со мраз.

Во паркот има повеќе планини повисоки од 2.000 метри. Од вкупно 13 врва над 2.000 м надморска височина во Шведска, 6 се наоѓаат во Сарек. Тука се вбројува и планината Саректјоко, која е втора по височина во земјата. Понекогаш за дел од паркот се смета и планината Ака (веднаш северно), со што бројот на врвови над 2.000 м станува 8. Околу 200 врва во паркот достигнуваат барем 1.800 м. Планините ретко се искачуваат поради должината на искачувањето.

На 1.800 надморска височина се наоѓа опсерваторијата Порте, изградена во раниот XX век по иницијатива на природонаучникот Аксел Хамберг. Сиот градежен материјал е донесен на плеќи.

Во Сарек има над 100 ледници. Заедно со неколку други паркови во Шведска, Сарек е најстариот национален парк во Европа (1909-1910).

* Брегот на езерото Лајтауре, со планините Тјахкелиј (лево) и Хјерфе (во средина).Брегот на езерото Лајтауре, со планините Тјахкелиј (лево) и Хјерфе (во средина).
* Одење по длабок снек со скииОдење по длабок снек со скии
* Речната делтаРечната делта
* Зајдисонце во СарекЗајдисонце во Сарек

Наводи
------

1. 1 2  „Национален парк Сарек". Служба за заштита на природата. Архивирано од изворникот на 2011-11-22. Посетено на 26 февраури 2009. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help) (шведски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сарек (национален парк)" на Ризницата ? |

* Национален парк Сарек Архивирано на 25 март 2011 г. - Служба за заштита на природата (англиски)
* Информации за пешачење по националниот парк Сарек (германски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Национални паркови во Шведска |
| --- |
|  |
| 
Абиску • Архипелаг  Хапаранда • Бјорнландет • Бло Јунгфрун • Вадвешока • Гарфитан • Готска Санден • Далби Седерског • Енгсе • Јуре • Костерхавет • Мудус • Нора Квил • Падјеланта • Пиелјекајсе • Сарек • Седеросен • Скулескоген • Сонфјелет • Стенсхувуд • Стура Шефалет • Стуре Мусе • Тефсингдален • Тиведен • Тиреста • Трестиклан • Фернебофјерден • Фулуфјелет • Хамра
 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 248691168
* LCCN: sh2003010220
* GND: 4739289-7
* SUDOC: 221589465
* BIBSYS: 99037129

 |

 |
Рене Гијо
**Рене Гијо** (француски: *René Guillot*) (1900-1969) бил познат француски писател за деца. Тој бил водечки француски писател за деца по Втората светска војна. Делото на Гијо е големо по обем и се состои од повеќе од 50 романи што се преведени на бројни странски јазици. Најголемиот дел од неговите книги обработуваат авантуристички теми. Во 1964 година ја добил Андерсеновата награда за литература. Негови позначајни дела се: *Бела грива*, *Другарите на среќата* (1950) итн.

Наводи
------

1. ↑  „Белешка за авторот", во: Рене Гијо, *Бела грива*. Скопје: Просветно дело, Редакција „Детска радост", 2004, стр. 115.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 46762166
* LCCN: n50025198
* ISNI: 0000 0001 2130 9224
* GND: 119349280
* SELIBR: 319371
* SUDOC: 071041192
* BNF: cb119064561 (податоци)
* BIBSYS: 90658427
* NLA: 35156756
* NDL: 00441956
* NKC: xx0019296
* BNE: XX966520
* CiNii: DA08146881

 |

 |
Лакот на Галиен била старата Порта Есквилина во Српскиот ѕид. Овде започна *интра моенискиот* дел на via Labicana.
 Via Labicana (прикажано со црвено)
**Виа Лабикана** бил древен пат на Италија, кој водел исток-југоисток од Рим. Се чини дека е можно патот најпрво да водел до Тускулум, потоа да се проширил до Лабици, а подоцна сепак да станал пат за низ сообраќај; можеби дури и ја заменил Виа Латина како рута кон југоисток, бидејќи, додека растојанието од Рим до нивната главна раскрсница кај Ad Bivium (или до друга раскрсница кај Compitum Anagninum ) е практично идентично, нивото на врвот на првото е 22 метарs (72 ст) пониско од она на второто, малку западно од преминот на планината Алгидус. По нивниот спој, веројатно е дека патот го носел името Виа Латина, а не Виа Лабикана. Текот на патот по првите шест милји од Рим не е идентичен со оној на кој било модерен пат, но може јасно да се следи со остатоци од тротоарите и зградите долж неговиот тек. Веројатно како патека постоела уште од праисторијата.

Виа Лабикана влегла во Рим преку Аурелијските ѕидини преку античката монументална порта на Порта Пренестина и стигнала, по внатрешниот дел, до Српскиот ѕид, влегувајќи низ Порта Есквилина, украсена со сводот на Галиен. Делот од патот во близина на Рим сега е познат како Виа Казилина. По овој пат можело да се најдат остатоци од гробот на Хатериите. Статуата на Август како pontifex maximus пронајдена во вилата на Ливија на овој пат е позната како „ тип Виа Лабикана "и се чувале во Националниот римски музеј. Римскиот император Дидиус Јулијан бил погребан до петтата пресвртница на Виа Лабикана, откако бил погубен во 193 година. Античката црква Санти Марчелино е Пјетро ал Латерано била изградена на раскрсницата со Виа Мерулана во близина на катакомбите каде биле пронајдени посмртните останки на Свети Марчелино и Свети Пјетро.

Денес древниот пат е запаметен во Рим по урбаниот пат преку Лабикана помеѓу вијале Манцони и Колосеумот. Виа Лабикана е родена како алтернативен пат до античката Виа Латина.

Римски мостови
--------------

Повеќе информации: List of Roman bridges
По должината на патот има остатоци од најмалку еден римски мост, кој го преминува Фосо дел Џардинето 11 kiloметарs (36,000 ст) источно од Рим.

Поврзано
--------

* Римски пат
* Римски мост
* Римско инженерство

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Omnes Viae: Via Labicana на картата на Peutinger
*
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < X век | XI век | XII век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1087** (**MLXXXVII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1087 година од новата ера, 87. од вториот милениум, 87. од XI век и осма од 1080-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6595 и 6596 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5837 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4847 и 4848 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1840.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1087 година се протега во 3723 и 3724, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3783 и 3784 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1630. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 479 и 480 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

Вилијам II (околу 1056–1100)
* 9 септември – Кралот Вилијам I („Освојувачот") починал во Руан по пад од својот коњ. Него го наследил неговиот трет син Вилијам II кој станал крал на Англија.

Надворешни врски
----------------

* 1087 на Ризницата ?
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < X век | XI век | XII век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1067** (**MLXVII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1067 година од новата ера, 67. од вториот милениум, 67. од XI век и осма од 1060-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6575 и 6576 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5817 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4827 и 4828 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1820.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1067 година се протега во 3703 и 3704, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3763 и 3764 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1610. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 459 и 460 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

Константин X Дука на златна пара
* 22 мај – царот Константин X Дука починал по седум годишно владеење со Константинопол.

Надворешни врски
----------------

* 1067 на Ризницата ?