recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Народен Театар Војдан Чернодрински** - Прилеп е македонска театарска установа која е формирана во 1950 година.

Историја
--------

Завесата на Театарот првпат се кренала на 18 февруари 1950 година, со изведбата на претставата "Кир Јања" од Ј.С Поповиќ, во режија на Аце Михајлоски. Првите глумци кои несебично гореле на сцената биле: Рампо Ачески, Борка Димкароска, Благоја Кепески, Борка Солеска, Блага Аламлиоска, Блага Батаклиева, Рада Смилеска, Маре Русеска, Владо Спиркоски, Аце Михајлоски, Нада Гешоска, Цане Настоски, Димче Шилоски. После доаѓаат и Димитар Гешоски, Кирил Жежоски, Благоја Ивчески, Благоја Спиркоски - Џумерко, Трајче Иваноски, Андон Јовановски, Цветанка Чавлеска, Најдо Тодески и Марјан Чакмакоски.

Претстави
---------

Низ годините, различните генерации глумци ределе премиери една по друга, имало и падови, но и успех на Театарот. Досега се прикажани околу 360 премиери, одиграни се над 7.5000 претстави, кои ги гледале над 1,7 милиони луѓе. Најгледана и најиграна, изведена стопати, е "Солунски патрдии" од Миле Попоски во режија на Коле Ангеловски, па потоа "Од кол на кол", исто така во режија на Коле Ангеловски.

Театарот постигнал и голем успех и со претставите "Тапани во ноќта", Кавкански круг со креда", "Швејк..." во режија на Мартин Кочовски, со "Силјан штркот" според Марко Цепенков, во режија на Бранко Ставрев, потоа "Кумови", "Собирњн центар", "Туѓо сакаме, свое не даваме", "Колобан", "Молам за секс"... Белег на повеќедеценискиот растаж на Театарот дале и претставите "Спиро Црне" од Б.Р Платнар, во режија на Владимир Милчин, "Колобан" од Блаже Алексоски, во режија на Љубиша Георгиевски, "Арсениј" од Б.Р Платнар, "Полковникот птица" од Христо Бојчев и "Опера за три гроша" од Брехт, и двете во режија на Владо Цветановски.

Претстава што најмногу го сврте вниманието не само на македонската туку и на балканската публика е "Тапани во ноќта" од Брехт, во режија на Мартин Кочовски, која освои три награди на фестивалот МЕСС во Сараево и беше победник на 44. издание на МТФ "Војдан Чернодрински". Не помалку наградувана е "Кавкански круг со креда", која во 2011 година, беше прогласена за најдобра претстава на фестивалот "ЕХ Понто" во Љубљана, Словенија. Има освоено десетина награди на МТФ "Војдан Чернодрински".

Театарот во 2020 година, прослави 70-годишнина од неговото постоење, кој ја одбележа со претставата "Лажговци" од Антони Нелсон, во режија на Коле Ангеловски. Во претставата играат: Марјан Чакмакоски, Андон Јовановски, Виолета Чакарова, Трајче Иваноски, Цветанка Чавлеска, Најдо Тодески и Јасмина Мицовска-Станкоска.
Фигури на г-дин и г-ѓа Голијат, Белгија
 **Дукасе д'Aт** е традиционална парада што се одржува за да се одбележи победата на Давид над Голијат што се одржува во градот Ат во Белгија.

Парадата се одржува во четвртата недела од август секоја година и се карактеризира со присуство на поворки гиганти кои прикажуваат многу ликови од локалната историја. Од 2008 до 2022 година,од УНЕСКО била призната како ремек-дело на усното и нематеријалното наследство на човештвото.

Историја
--------

 Свети Кристофер од Флобек
Градот Ат е основан во 1140 година од страна на Болдвин IV, грофот од Хено, со купување територија од неговиот војсководец, Жил де Тразењ. Градот доживеал значителна експанзија во 14 век, со црква посветена на Свети Јулијан Бриудски што се појавила надвор од оградениот град со ѕидини. Поворката започнала од црквата и продолжила кон новиот град. Се избрала четвртата недела од август бидејќи се паѓа во близина на празникот Свети Жилиен, кој е на 28 август. Големите библиски фигури во поворката служеле и за катехизација на главно неписменото население.

Во 2008 година, Дукасе д'Aт било признато како ремек-дело на усното и нематеријалното наследство на човештвото од страна на УНЕСКО, како дел од двонационалниот натпис „Процесни џинови и змејови во Белгија и Франција". Бил избришан во декември 2022 година по поплаки за еден од ликовите што се појавува во поворката: „дивјак", прикажан како бело лице во црно, облечено во прстен на носот и синџири.

Наводи
------

### Белешки

1. ↑  „Processional giants and dragons in Belgium and France". UNESCO. Архивирано од изворникот на 10 February 2017. Посетено на 6 February 2017.
2. ↑  „At the "Ducasse d'Ath", David finally defeated the giant Goliath". La Libre Belgique. Архивирано од изворникот на 7 February 2017. Посетено на 6 February 2017.
3. ↑  Fourdin, Emmanuel (1876). *Annales du Cercle Archéologique de Mons, Mons, vol. IX, 1869* [*Annals of the Archaeological Circle of Mons, IX, 1869*] (French). Архивирано од изворникот на 2017-02-07.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. 1 2  „Processional giants and dragons in Belgium and France - intangible heritage - Culture Sector - UNESCO". *ich.unesco.org* (англиски). Посетено на 2018-09-22.
5. 1 2  Moller-Nielsen, Thomas (3 December 2022). „Belgian parade removed from UNESCO heritage list over racism complaints". *The Brussels Times*. Посетено на 4 December 2022.
6. ↑  Ducastelle, Jean-Pierre. *Géants et dragons : Mythes et traditions à Bruxelles, en Wallonie, dans le Nord de la France et en Europe Relié* [*Giants and dragons: Myths and traditions in Brussels, Wallonia, Northern France and Europe*] (French).CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Правишки мост** (грчки: *Γεφύρι στην Αγία Παρασκευή*) — стар камен мост во градот Правишта, Егејска Македонија.

Мостот се наоѓа во западниот дел на маалото Ајасма. Тој е единствениот преостанат од 8-те камени моста кои постоеле во градот. Според усната традиција мостот бил изграден од епирски мајстори. Неговиот лак е со елементи на ажур со камен ред надграден со потенок корниз. Мостот во минатото имал дрвени огради кои со цел да се обезбеди неговата безбедна употреба се заменети со метални и е покриен со плочи.

Наводи
------

1. ↑  „Γεφύρι στην Αγια Paraskevi (Ελευθερούπολι)". Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καβάλας. Посетено на 7 март 2024.
*Ficedula albicollis*
**Беловрато муварче** (науч. *Ficedula albicollis*) — мала врапчевидна птица од семејството на муварчињата. Таа е една од четирите црно-бели вида муварчиња. Се размножува низ југоисточна Европа (со изолирани популации на островите во Балтичкото Море, Шведска) и југозападна Азија. Таа е птица преселница што зимува под Сахара, во Африка. Редок скитник е во западна Европа. Оваа птица е честа во Македонија.

Опис
----

Оваа тица е долга 12-13.5 см. Мажјакот во сезона на парење е претежно црн одозгора и бел одоздола, со бел ѓердан, голема бела дамка на крилјата, црна опашка (иако некои мажјаци имаат бели агли по страните) и голема бела дамка на челото. Под опашката, задникот е светол. Клунот му е црн, широк и заострен на врвот, типичен за птиците кои ловат инсекти во лет. Освен со инсектите, овие птици се хранат со гасеници кои ги наоѓаат под кората на дабовите, како и со бобинки.

Кај мажјаците вон сезоната на парење, женките и младенчињата, црното е заменето со бледо кафеаво, и може тешко да се разликуваат од останатите муварчиња од родот.

Поведение
---------

Живеалиштето на овие птици се отворените шуми, паркови и градини, во кои претпочитаат да има стари дрвја со дупки во кои ќе гнездат. Го градат гнездото во отворената дупка на дрвото или прифаќаат куќички за птици изградени од луѓето. Обично несат 5-7 јајца.

Песната му е бавен, развлечен свиреж.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Ficedula albicollis*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.

* **Veen T.**, Borge T. Griffith S.C. Saetre G.P. Bures S. Gustafsson L. & Sheldon B.C. (2001) Hybridization and adaptive mate choice in flycatchers. Nature, 411, 45-50.
* **J. Haavie**, T. Borge, S. Bures, L. Z. Garamszegi, H. M. Lampe, J. Moreno, A. Qvarnström, J. Török, G.-P. Sætre (2004) Flycatcher song in allopatry and sympatry - convergence, divergence and reinforcement. Journal of Evolutionary Biology 17 (2), 227–237.

Надворешни врски
----------------

* Collared Flycatcher genome on Ensembl
**Амстердамско метро** (холандски: *Amsterdamse metro* ) е систем за брз транзит на патници што служи во Амстердам, Холандија и се протега на околните општини Димен и Стар-Амстел. До 2019 година и служело на општината Амстелвен, но оваа рута е затворена со претворање во трамвајска линија. Мрежата е во сопственост на градот Амстердам и управувана од општинската компанија за јавен превоз (GVB) која исто така работи трамваи, бесплатни траекти и локални автобуси.

Метро системот се состои од пет правци и опслужува 39 станици, со вкупна должина од 42.7 kiloметарs (26.5 ми) Три правци започнуваат од Амстердам Централ : Пат 53 и Пат 54 го поврзуваат центарот на градот со приградските станбени градови Димен, Дувенндрехт и Амстердам-Југоисток (југоисточниот град на градот), додека Пат 51 тргнува на југ, а потоа следи кружна рута што ја поврзува јужната и западната околија. Рутата 50 го поврзува Југоистокот со околината Амстердам-Запад со помош на кружна линија, која ја дели со Пат 51. Тоа е единствената рута што не го преминува центарот на градот. Петтата рута, рутата 52, која се движи од околината Амстердам-Норд ( *север* ) до Амстердам-Југ ( *југ* ) преку Амстердам Централ, стапи во функција на 21 јули 2018 година. Наспроти останатите рути, таа поминува претежно низ тунели и не дели патеки со која било друга рута.

Историја
--------

### Планирање на историјата

 Планот од 1968 година за метро

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „Meer mensen met metro dan met tram door Noord/Zuidlijn". *www.nrc.nl*. 26 September 2018.
3. ↑  „Jaarverslag 2018" [2018 Annual Report] (pdf) (холандски). ГВБ Холдинг НВ. стр. 45. Посетено на 2019-06-22.[*мртва врска*]
4. ↑  „Jaarverslag 2016" [Annual Report 2016] (холандски). GVB Holding NV. 23 May 2017. стр. 18. Посетено на 2016-06-12.
5. ↑
6. ↑  Davids 2000. sfn error: no target: CITEREFDavids2000 (help)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Метроа во Европа |
| --- |
|  |
|  Ерменија\*\* | 
* Ереванско метро

 |
|  |
|  Азербејџан\*\* | 
* Бакуско метро

 |
|  |
|  Бугарија | 
* Софиско метро

 |
|  |
|  Чешка | 
* Прашко метро

 |
|  |
|  Финска | 
* Хелсиншко метро

 |
|  |
|  Франција | 
* Лионско метро

 |
|  |
|  Грција | 
* Атинско метро
* *Солунско метро*\*\*\*

 |
|  |
|  Италија | 
* Миланско метро
* Римско метро

 |
|  |
|  Холандија | 
* Амстердамско метро
* Ротердамско метро

 |
|  |
|  Русија\* | 
* Московско метро

 |
|  |
|  Турција\* | 
* Истанбулско метро

 |
|  |
|  Украина | 
* Харковско метро
* Киевско метро

 |
|  |
| \* Прикажани се само метроата во европските делови на Русија и Турција.
\*\* Ерменија, Азербејџан и Грузија се сметаат за трансконтинентални земји.
\*\*\* Во изградба. |

 |
**Банка на Сенсбери** е британска банка во целосна сопственост на Сенсбери, национален синџир супермаркети во Обединетото Кралство. Банката започнала со тргување на 19 февруари 1997 година како заедничко вложување помеѓу Ј Сенсбери и Банка на Шкотска. Сенсбери ја презеле целосната сопственост на банката во јануари 2014 година.

Седиштето на банката се наоѓа во Единбург, Шкотска, а нејзиното седиште во Лондон, Англија.   Во 2017 година имале над 2,1 милиони активни клиенти.

На 18 јануари 2024 година, Сенсбери ја објавиле својата намера да го „исфрлат" својот банкарски оддел, но не обезбедиле распоред за тоа.

Историја
--------

Сенсбери и Банка на Шкотска (подоцна подружница на Банкарската групација Лојдс ) ја формирале банката како заедничко вложување, и таа добила целосна банкарска лиценца од Банката на Англија во јануари 1997 година. Лансирана на 19 февруари 1997 година.

На 8 мај 2013 година, Сенсбери објавиле дека ќе купат 50% удел во бизнисот во сопственост на Банкарската групација Лојдс. Трансферот бил завршен на 31 јануари 2014 година, а Сенсбери Банка станала подружница во целосна сопственост на Ј Сенсбери плц.

Услуги
------

Банката обезбедува низа финансиски производи, вклучувајќи патни пари, осигурување, кредитни картички, заштеди и заеми, откако се повлекле од хипотекарниот пазар во 2019 година. Тие се овластени од Управата за прудентна регулатива и се регулирани и од Управата за финансиско однесување и од Управата за прудентно регулирање. Производите на Сенсбери Банка се поврзани со шемата за наградување Нектар и може да се аплицираат за онлајн или телефонски.

Финансии
--------

Во финансиската година 2019-2020, банката имала приход од 323 милиони фунти, депозити на клиенти од 6,3 милијарди фунти и вкупна актива од 9,4 милијарди фунти.

Наводи
------

1. 1 2  „Sainsbury's Bank plc overview - Find and update company information - GOV.UK". *Companies House* (англиски). 1996-11-12. Посетено на 2024-02-14.
2. ↑  „Sainsbury's Bank plc -Annual Report and Financial Statements for the year ended 31 December 2013" (PDF). *Sainsbury's*.
3. ↑  „Jobs & Careers | About Sainsbury's Bank". *www.sainsburysbank.co.uk*. Посетено на 25 August 2020.
4. ↑  „SAINSBURY'S BANK PLC - Overview (free company information from Companies House)". *beta.companieshouse.gov.uk*. Посетено на 25 August 2020.
5. ↑  „Interim Results for the 28 weeks to 21 September 2019" (PDF). *Sainsbury's*. 7 November 2019.
6. ↑  „Sainsbury's to wind down bank as it focuses on food". *BBC News*. 18 January 2024. Посетено на 20 January 2024.
7. ↑  „Sainsbury's takes full control of its bank". *BBC News*. 8 May 2013. Посетено на 25 August 2020.
8. ↑  „Sainsbury's Bank withdraws from mortgage market". *Mortgage Introducer*. 25 September 2019. Посетено на 25 August 2020.
9. ↑  „Sainsbury's Bank plc - Annual Report and Financial Statements for the year ended 29 February 2020" (PDF). *Sainsbury's*.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Банка

* Матична страница
**Партениј Бигорски** — македонски црковен деец, јеромонах и до неговата маченичка смрт игумен на Бигорскиот Манастир „Свети Јован Крстител".

Животопис
---------

Партениј, чие световно име е неизвестно, завршува ќелијно училиште во Бигорскиот манастир, а подоцна и во Цариградската бугарска духовна богословија. Потоа служи 10 години како ѓакон на владиката Козма Дебарски. Партениј станува игумен на Бигорскиот манастир за време на Балканската војна во 1912 година.

После Втората балканска војна, Партениј е прогонен од српските власти. Во писмо на Козма Дебарски кој датира од 1 март 1913 се вели: „На 30. ΧΙ. 1912 г. српски офицери заедно со еден полициски служител го изгонија игуменот на Бигорскиот манастир Свети Јован Крстител, Н. В. Преподобие јеромонах Партениј, затоа што не дозволувал да се спомне името на епископот Варнава" (подоцна станува српски патријарх). За време на Првата светска војна, откако Дебарскиот крај е заземен од бугарската армија, отец Партениј се враќа како игумен на манастирот во 1916 година.

Јеромонах Партениј е мачен и жестоко убиен од српските окупациони власти после крајот на Првата светска војна во 1918 година, бидејќи се откажал да даде декларација, дека Бигорскиот манастир е српски. По заповед на српските власти, една разбојничка група го пресретнале бигорскиот игумен Партениј на еден мост на реката Радика, разбојниците го исекле на парчиња и потоа го фрлиле во реката.

После маченичката смрт на игуменот Партениј го наследува Спиридон Бигорски.

Поврзано
--------

* Српска пропаганда во Македонија
* Србизација

Наводи
------

1. ↑  „Бигорските стари игумени". Бигорски манастир. 13 ноември 2017.
2. ↑  „Свештеници распнувани на крст оти не сакале да го споменуваат српскиот патријарх". bigorski.org.mk. 8 ноември 2016.
3. ↑  „Той е един от хилядите". Православна младеж. 2018.
4. ↑  Любенова, Лизбет. Последните български владици в Македония, Изток Запад, София, 2012, стр. 419.
**Наум Трпов Багалов** бил деец на ВМОРО.

Животопис
---------

Наум Багалов е роден во костурското село Д'мбени на 30 ноември 1882 година. Во 1901 година влегол во ВМОРО на многу рана возраст. Зема учество во Илинденското востание со д'мбенската чета, во која чета тој е најмладиот. Потоа е дел од заедничките чети на Лазар Поп-Трајков и Иван Попов. За време на востанието учествува активно во дејствата на заедничките костурски и лерински чети во Вич и Врбица. Потоа учествува во Мариово. Учествува во три судири, заедно со четите на Толе Паша, Дедо Кољо, Пере Тошев и Пандо Сидов, при што им даваат отпор на Османлиите, при што во судирите кај селото Чаниште тој бил ранет во левото рамо. Во 1908 година со четите на Христо Цветков и Пандо Сидов ги обиколуваат Костенаријата, Билишта, Корча, Ресен, Битола и Лерин. По војните се преселил во САД, во Индијана, каде бил член на МПО. Починал на 1 август 1955 година.

Наводи
------



1. ↑ . Живитѣ илинденски борци. // Илиндень 1903 - 1953. Published by the Macedonian Tribune, 1953. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
2. ↑ . Пелтеков, Александър Г. Революционни дейци от Македония и Одринско. Второ допълнено издание. София, Орбел, 2014. ISBN 9789544961022. с. 35-36. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Златна бубамара на популарност**, исто така познато и само како **Златна бубамара** — македонско шоу за награди во областа на популарната култура во Македонија. Организирано е од страна на Радио Буба Мара и се одржува секоја година во Скопје. Од основањето на шоуто во 1997 година, Златна бубамара доделува признанија и награди за најголемите достигнувања на годината во областа на македонската култура и се одликува со награди за повеќе категории, вклучувајќи музика, филмови, спорт, театар и ТВ-емисии.

23-то издание на шоуто, одржано на стадионот „Борис Трајковски" во февруари 2020 година, било проследено од 55% од македонското население со кое Златна бубамара претставува едно од најгледаните шоуа во земјата.

Историја и позадина
-------------------

Првата церемонија и инаугурација на шоуто се одржала во 1997 година од страна на организаторот Ранко Петровиќ.

Златна бубамара се одржува секоја година во Скопје. Презентерите на претставата обично користат сатира за да ја опишат социо-политичката состојба и другите секојдневни настани во земјата. Покрај тоа, настапи од музички уметници и танчери се исто така дел од програмата на шоуто.

Награди
-------

За време на претставата, се доделуваат награди за најпопуларните дела во повеќе категории поврзани со македонската популарна култура, вклучувајќи достигнувања во музика, филмови, спорт, ТВ-емисии и танц. На последната церемонија, награди беа доделени во следниве категории: 

* Инклузивна танцова претстава
* Најпопуларна детска ТВ емисија
* Песна за век и векови
* Пејачка на годината
* Хит на годината
* Спортски подвиг
* Трајни музички вредности
* Театарска претстава
* Глумец на годината
* Глумица на годината
* Најпопуларна регионална пејачка
* Животно дело во областа на музиката
* Трајни музички вредности во етно музиката
* Меѓународна награда за животно дело
* Концерт
* Животно дело во областа на филмот
* Награда за прва труба
* Најголем интернационален успех
* Амбасадори на македонската култура
* Спортски успех
* Музички Продуцент
* ТВ глумица
* Најпопуларна ТВ Проект
* Трајни музички вредности во рок-музика
* Трајни музички вредности
* Пејач на годината

Поврзано
--------

* Македонска култура
* Македонска музика
* Македонско кино

Наводи
------

1. ↑  „Златна бубамара 2020". Посетено на 26 јули 2020.
2. 1 2  Spasovski, Vasko (28 февруари 2020). „Златна Бубамара 2020: Сашко Коцев го „избриша" подот со РЕКЕТ, Атиџе запеа пред публиката! (Галерија)". *Слободен Печат*. Посетено на 26 јули 2020.
3. ↑  Павловска, Јасминка (29 февруари 2020). „За 23 години постоење, „Златна бубамара" преживеа неколку вируси". *Нова Македонија*. Посетено на 26 јули 2020.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
**Хелена Ракочи** (полски: *Helena Rakoczy*; 23 декември 1921 - 2 септември 2014 година) ― полска гимнастичарка и светски првак.

Гимнастика
----------

Учествувала на Олимписките игри 1952 и 1956. Нејзините најголеми успеси ги постигнала на Светските првенства во уметничка гимнастика во 1950 и во 1954 година. Таа е најодликуваната полска гимнастичарка досега. Таа била и светски првак во уметничка гимнастика. На Олимписките игри во Хелсинки во 1952 година не успеала да обезбеди пласман во финалето. Таа имала медал од Олимписките игри во 1956 година во Мелбурн и седум медали, од кои 4 златни од две светски првенства во 1950 година во Базел и во 1954 година во Рим. Таа била висока 166 сантиметри. По завршувањето на гимнастичката кариера почнала да работи како тренер (вклучително и во репрезентацијата).

Наводи
------

1. ↑  Gymn Forum: ResultsПредлошка:Ботовски наслов
2. ↑  Helena Rakoczy | The International Gymnastics Hall of Fame
3. ↑  „Helena Rakoczy's profile at Sports Reference.com". Архивирано од изворникот на 21 октомври 2012. Посетено на 9 јануари 2024.

Надворешни врски
----------------

* Хелена Ракочи на Меѓународната гимнастичарска федерација Уредете го ова на Википодатоците
* Предлошка:Olympics.com
* Хелена Ракочи на Olympedia Уредете го ова на Википодатоците
* Предлошка:PKOl profile
Милоска Венера е изложена во Лувр во Париз од 1821. год.
3Д-модел на Милоската Венера.
**Милоска Венера** или „Афродита од Милос" — античка статуа и едно од најпознатите дела од скулптурата од Стара Грција. Се верува дека ја претставува божицата на љубовта и убавината Афродита (римјаните ја викале Венера). Тоа е мермерна скулптура, висока 203 см. Оригиналната основа и рацете се изгубени. Од инскрипцијата што била на основата се верува дека ја изработил Александар Антиохиски во I век п.н.е. Денес е еден од најпознатите експонати во Лувр во Париз.

Статуата ја откупил Францускиот амбасадор во Истанбул во 1820 година од некој земјоделец на островот Милос кој ја нашол орајќи.

Големата слава од XIX век статуата ја должи на една епизода од воените грабежи на Наполеон Бонапарт: по прогонот на Наполеон во 1814 г. Франција се согласила да ѝ ги врати на Италија опљачканите уметнички предмети, меѓу кои и една позната бронзена статуа на Венера, позната како Венера од Медичи. Загубата на таа статуа, односно нејзиното враќање на Италија во 1815. ги направило Французите свесно да ѝ придадат уште поголемо значење и вредност на новооткриената Милоска Венера. Таа била славена од критичарите како одраз на грациозната женска убавина; иако некои ја отфрлиле, на пример Пјер Огист Реноар изјавил дека му личела на „голем џандар".

Се смета дека десната рака се спуштала надолу и ја придржувала тогата, а левата држела јаболко во висина на очите. Под десната града има дупка во која била вгнездена метална потпора што ја држела десната рака. Се смета и дека статуата стоела во некоја ниша во гимназија и дека била свртена на десно, бидејќи левата страна е послабо обработена. Како и сите други антички статуи, веројатно била обоена со живи бои од кои не е останата никаква трага. Била и накитена со белегзии, обетки, круна и ѓердан, од кои се останати само дупките за прицврстување.

* поглед од напред*поглед од напред*
* тричетвртински поглед*тричетвртински поглед*
* поглед од назад*поглед од назад*
Психолошката драма од 1945 г. „Маѓепсан" содржи камео на режисерот Алфред Хичкок во кој тој излегува од лифт. 
**Камео** — ненадејно кратко појавување на позната личност (режисер, политичар, музичар итн.) во филмска или театарска претстава. Почесто отколку не, дадената личност се игра себеси и не е спомната во списокот на глумците во воведот на филмот. Многу од овие улоги се мали, без дијалог и поради придонесот на личноста во предметната работа. Зборот доаѓа од камеја — ситна резба (барелјеф) на скапоцен камен.

Понекогаш кинорежисерот игра помала улога во сопствениот филм. Примери за такви режисери се: Алфред Хичкок, Стен Ли, Питер Џексон, Квентин Тарантино, Џорџ Лукас, Уве Бол, Мајкл Беј, Леонид Гајдај, Такеши Китано, Тинто Брас, Серџо Леоне, Кевин Смит, Чарли Чаплин, Никита Михалков , М. Најт Шјамалан, Оливер Стоун, Стивен Кинг, Чарли Чаплин и други.

Наводи
------

1. ↑  *Oxford English Dictionary*, "Cameo".
2. ↑  Cyca, Michelle (2022-11-08). „What Is Cameo? Using Celebrity Videos to Promote Your Brand". *Social Media Marketing & Management Dashboard* (англиски). Посетено на 2024-02-27.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Камео" на Ризницата ? |
**Ресички гени** се важни во функционирањето на засечената сигнална патека.

Во *Drosophila melanogaster* (овошната мушичка) генот на раб (fng) бил идентификуван како дел од механизмот на засекот од д-р Кенет Ирвин од Институтот Ваксман во Рутгерс. Подоцна врз основа на сличноста, гените *за манична раб* ( MFNG ), *радикална раб* ( RFNG ) и *лудачки раб* ( LFNG )   биле идентификувани кај цицачите.

Ресни гени шифрираат специфични за O-фукоза β-1,3-N-ацетилглукозаминилтрансферази ( GlcNAcT ) гликозилтрансферази.

Генските производи на радикалниот раб го стимулираат апикалниот ектодермален гребен во формирањето на пупки на екстремитетите.

Членовите на семејството Fringe на глувчето и човекот се мапираат на три различни хромозоми:

* Mfng мапира на глувчето Chr 15 и на човекот Chr 22.
* Lfng мапира на глувчето Chr 5 и човечки Chr 7.
* Rfng мапира на глувчето Chr 11 и човечки Chr 17.

Наводи
------

1. ↑  „Origin and evolution of the Notch signalling pathway: an overview from eukaryotic genomes". *BMC Evolutionary Biology*. **9** (1): 249. October 2009. doi:10.1186/1471-2148-9-249. PMC 2770060. PMID 19825158.CS1-одржување: display-автори (link)
2. ↑  „Troublesome gene names get the boot". *Nature*. 6 November 2006. doi:10.1038/news061106-2.
3. ↑  White, Michael (26 September 2014). „Sonic Hedgehog, Dicer, and the Problem With Naming Genes". *Pacific Standard*. The Social Justice Foundation.
**Драги Митревски** (Долно Дупени, Ресенско, 15 септември 1959

) — македонски археолог, познат по тоа што прв открил монета на Филип Втори во Република Македонија.

Животопис
---------

Митревски е роден е на 15 септември 1957 година во преспанското село Долно Дупени. Средното гимназиско образование го стекнал во Скопје, а Историја на уметноста со археологија завршил на Филозофскиот факултет во Скопје во 1981 година. Од 1982 година се вработил во Музејот на Македонија како кустос - археолог за желено време, а од 1995 предава Праисториска археологија на Филозофскиот факултет во Скопје. Во 1990 година магистрирал на Филозофскиот факултет, катедра за археологија на Универзитетот во Белград, на полето на праисториската археологија. Докторатот го стекнал во 1995 година на Филозофскиот факултет во Скопје на Институтот за историја на уметноста со археологија. Од 1997 година престојува на Бостонскиот универзитет во САД, користејќи ја т.н. Фулбрајтова стипендија за постдокторски престој.

Митревки од 1998 година, па до 2001 бил директор е на Музејот на Македонија во Скопје, за потоа да стане редовен професор на Филозофскиот факултет, Институт за историја на уметност со археологија. Од 2007 е раководител на Институт за историја на уметност со археологија. Со свои предавања учествувал на голем број научни собири и конгреси во Македонија и надвор од неа. Женет е со познатата македонска глумица и политичарка, Валентина Божиновска и имаат една ќерка. Од претходниот брак има две ќерки.

Библиографија
-------------

* *Некропола од железното време во Долно Повардарjе*, 1991

Наводи
------

1. ↑  Narodna i univerzitetska biblioteka "Kliment Ohridski"--Skopje (1998). *Makedonska bibliografija: Statii i prilozi, Issues 3-4*. NUB "Kliment Ohridski".
2. ↑  „НАСТАВЕН КАДАР НА ИНСТИТУТОТ ЗА ИСТОРИЈА НА УМЕТНОСТ И АРХЕОЛОГИЈА:". Филозофски факултет. 16 октомври 2009. Посетено на 2010-08-14.
3. ↑  „Валентина на Белото Море". Вест. 14 август 2010. Архивирано од изворникот на 2010-08-20. Посетено на 2010-08-14.

Надворешни врски
----------------

* Биографија на МАНД Архивирано на 4 април 2016 г.
Еволуциската дивергенција на суперсемејството CYP собрани во 1990 година, CYP11, CYP10 и CYP27 се во иста гранка, која сега се нарекува митохондријален клан *CYP* s.
**Цитохром P450, семејство 11**, исто така познат како **CYP11**, е хордна цитохром P450 монооксигеназа семејство. Оваа фамилија содржи многу ензими вклучени во стероидогенезата, како што е ензимот за расцепување на страничниот синџир на холестерол (CYP11A1), стероид 11β-хидроксилаза (CYP11B1) и алдостерон синтаза (CYP11B2). CYP11 може да се подели на A до E пет подфамилии, и CYP11A се охонолози на CYP11C, кои се удвоиле за време на настанот 2R, а CYP11B на тетраподот еволуирал од CYP11C на неговите предци риби, пронајдени во CYP11D и амфиоксус. Ова не се типични подфамилии на CYP, кои споделуваат најмалку 40% идентитет на аминокиселини, членовите помеѓу подфамилијата CYP11A и B се само 37,5-38,8% идентични, и гените CYP11D и E кои се гледаат во модерните ланцели ( *Branchiostoma floridae*, древна гранка на хордни животни) е 39% идентична со сом CYP11A1.

Наводи
------

1. ↑  Nebert, DW; Nelson, DR; Coon, MJ; Estabrook, RW; Feyereisen, R; Fujii-Kuriyama, Y; Gonzalez, FJ; Guengerich, FP; Gunsalus, IC (January 1991). „The P450 superfamily: update on new sequences, gene mapping, and recommended nomenclature". *DNA and Cell Biology*. **10** (1): 1–14. doi:10.1089/dna.1991.10.1. PMID 1991046.
2. 1 2 3  „The cytochrome P450 genesis locus: the origin and evolution of animal cytochrome P450s". *Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series B, Biological Sciences*. **368** (1612): 20120474. February 2013. doi:10.1098/rstb.2012.0474. PMC 3538424. PMID 23297357.
3. ↑  Omura, T (27 October 2006). „Mitochondrial P450s". *Chemico-Biological Interactions*. **163** (1–2): 86–93. Bibcode:2006CBI...163...86O. doi:10.1016/j.cbi.2006.06.008. PMID 16884708.
4. 1 2 3  Baker, ME; Nelson, DR; Studer, RA (July 2015). „Origin of the response to adrenal and sex steroids: Roles of promiscuity and co-evolution of enzymes and steroid receptors". *The Journal of Steroid Biochemistry and Molecular Biology*. **151**: 12–24. doi:10.1016/j.jsbmb.2014.10.020. PMID 25445914.
5. ↑  Nelson, DR (2006). „Cytochrome P450 Nomenclature, 2004". *Cytochrome P450 Protocols*. Methods in Molecular Biology. **320**. стр. 1–10. doi:10.1385/1-59259-998-2:1. ISBN 1-59259-998-2. PMID 16719369.
6. ↑  Nebert, DW; Nelson, DR; Adesnik, M; Coon, MJ; Estabrook, RW; Gonzalez, FJ; Guengerich, FP; Gunsalus, IC; Johnson, EF (January 1989). „The P450 superfamily: updated listing of all genes and recommended nomenclature for the chromosomal loci". *DNA (Mary Ann Liebert, Inc.)*. **8** (1): 1–13. doi:10.1089/dna.1.1989.8.1. PMID 2651058.
Замокот Екеншолм во 2017
**Замокот Екеншолм** (шведски: Ekensholms Slott) е дворец во Шведска. Се наоѓа во општина Флен, во округот Седерманланд. Најпознат е по тоа што е резиденција на надвојводката на Австрија. Замокот Екеншолм се наоѓа на северната страна на езерото Данкерн и е во близина до малите градови Данкер и Хоселби. Се наоѓа во парохијата Данкер. Денешната градба на дворецот е изградена во 1827 година за шведскиот поручник и политичар Барон Кнут Курк, кој по кратко бил осомничен и уапсен за убиството на шведскиот крал Густав III во 1797 година.

Наводи
------

1. ↑  „To Sweden". *EKENSHOLM*. Архивирано од изворникот на 2021-10-28. Посетено на February 18, 2021.
**Линда Зал** е научник за животна средина, која претходно работела за Централната разузнавачка агенција. Додека била во ЦИА, таа била одговорна за формирање на работна група по име Медеа во 1992 година, која била специјализирана за користење шпионски сателитски снимки за собирање на податоци за животната средина.

Биографија
----------

Зал пораснала во Норт Хорнел, Њујорк како најстара од трите деца. Нејзиниот татко бил управител на голема млекарница. Подоцна станала професор на Универзитетот Корнел, повлекувајќи се како почесен професор.

### Образование и кариера

Зал завршила докторат по градежништво и инженерство за животна средина на Универзитетот Корнел (1976). Додека била во училиштето, таа била менторирана од Доналд Џејмс Белчер.

По дипломирањето, таа работела од 1975 до 1984 година во Earth Satellite Corporation и користела компјутери за подобрување на сликите на Landsat, така што деталите во скенираните детали на сателитите можеле полесно да се пристапат. Во 1985 година се вработила во ЦИА. Таму, таа водешла тимови од научници и станала клучна во реализацијата на потенцијалната моќ на шпионските сателити да ги следат бројните еколошки проблеми и промените што можеле да се видат од вселената, активност што таа ја нарекла „еколошки ловење". Таа се повлеклаод ЦИА во 2013 година.

Таа била наградена со Медал за разузнавање за кариера од директорот на ЦИА Џон Бренан во 2013 година, и Медал за заслуги за разузнавање од директорот на ЦИА Џорџ Тенет во 2000 година. Во 2023 година, Зал била избрана од Националната академија за инженерство.

### Личен живот

Зал се омажила и се развела со Чарлс Шефилд, математичар, физичар и писател на научна фантастика роден во Англија. Двојката имала две ќерки Елизабет и Викторија Шефилд.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Гостувања на C-SPAN



1. 1 2 3 4 5  Broad, William (5 January 2021). „Inside the C.I.A. She Became a Spy for Planet Earth". *New York Times*. Посетено на 2023-11-11.
2. ↑  Sanchez, Kate (5 January 2021). „Go read these stories about the use of spy satellite images in environmental studies". *The Verge*. Посетено на 6 January 2021.
3. ↑
4. ↑  Pace, Eric (9 January 2002). „Charles Sheffield, 67, Physicist And Author of Science Fiction". *New York Times*. Посетено на 6 January 2020.
5. ↑  Estrada, Louie (3 November 2002). „Charles Sheffield Dies at 67". *Washington Post*. Посетено на 6 January 2020.
За други значења на поимот, погл. Леска (појаснување).

**Леска** (албански: *Lajthizë*) — село во областа Мала Преспа (област Горица), Албанија. Во 2007 г. селото имало 350 жители.

Географија и местоположба
-------------------------

Во Леска главно живеат луѓе од македонска националност 
Леска е најдалечното село до градот Горица (Корча), а инаку соседни се Ѕвезда и Полена (населени со Албанци).

### Топонимија

Во атарот на Леска се познати следниве позначајни топоними:

Ваковското Нивје, Голиње, Горна Леска, Горна Чезма, Горниците, Гропата, Дунојца, Зад Корија, Зли Дол, Иван, Ќафа, Коријата, Крајбрег (Кројбек), Круша (Дардаза), Ладиње, Леска, Лизгалата, Лозница, Љаска, Над Камен, Палје, Пепелајца, Плетваро, Плочи, Садо Калдрма, Суљмајнца, Трпојца, Турските Гробишта, Филаќето, Џавото Кладенче, Шумнајца.

Историја
--------

За Леска има премногу легенди како таа е изградена, но едиственото сметање е тоа дека името го добила поради многу бројните дрва на растението леска уште пред да се отворат границите во Албанија (пред 90`) кога била населена во денешна Ласка или турските гробишта. После заминувањето на населението Леска броела 5 фамилии (3 македонски и 2 турски). Поради полошите услови а потебата за подобри населението се премести каде е денешна Леска и тука започнале нов живот.

Демографија
-----------

|  |  |
| --- | --- |
| **Година** | **Население** |
| 1926 | 68 |
| 1945 | 84 |
| 1960 | 149 |
| 1969 | 157 |
| 1979 | 182 |
| 1989 | 215 |
| 2000 | 232 |
| 2007 | 305 |
|

### Родови

Леска е македонско село.

Родови во селото се: *Казлеровци, Мазенковци, Настовци, Пандовци, Поповци, Ристовци, Стојановци, Трајковци и Џаферовци.*

Личности
--------

* Спасе Мазенковски (1953-2018) — писател, новинар и публицист и еден од најголемите поборци за правата на Македонците во Албанија;
* Сотир Ристо — македонско-албански поет;
* Едмонд Сотир — македонски глумец;
* Петар Стојан

Поврзано
--------

* Голо Брдо

Наводи
------

1. ↑  Бело, Раки. Селищни имена в Мала Преска - Албания, во: Македонски преглед, ХХХ, №3, стр. 135
2. ↑  Јовановски, Владо (2005). *Населбите во Преспа: местоположба, историски развој и минато* (PDF). Скопје: Ѓурѓа. стр. 485–490. ISBN 978-9989-2117-6-8.
3. ↑  „архивски примерок" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-02-11. Посетено на 2007-04-21.
4. ↑  Јовановски, Владо (2016). *Населбите во Преспа*. Скопје.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Пустец |
| --- |
|  |
| ОЕ Пустец | 
* Глобочани
* Горна Горица
* Долна Горица
* Зрновско
* Леска
* **Пустец**
* Туминец
* Церје
* Шулин

 | Грб на општината ПустецГрб на општината Пустец |

 |
Диорама на галеоти во Шпанија
**Галеот**, **роб на галија** или **веслач на галија** — роб што веслал на галија, или осуден злосторник изречен на работа на весла, или некој вид човечки движен имот, понекогаш воен заробеник, доделен со должност да весла. Во Стариот Медитеран, галеотите биле главно слободни луѓе, а робовите биле користени како веслачи кога работната сила била многу барана. Во средновековието и раниот нов век, осудениците и воените заробеници често управувале со галии, а берберските пирати ги поробувале заробениците како галеоти. Во текот на XVIII и XIX век, пиратите во Азија исто така ги чувале своите галии со заробеници.

Историја
--------

Ропството на галии потекнува од медитеранскиот регион, каде древните цивилизации како Грците и Римјаните користеле робови или воени затвореници за да ги напојуваат своите поморски бродови. Овие робови, познати како „галеоти", биле врзани со синџири за нивните клупи и принудени да веслаат со часови.

За време на средновековието и ренесансата, галиското ропство продолжило да биде вообичаена практика меѓу медитеранските сили, како и меѓу северноафриканските берберски пирати што напаѓале европски бродови и крајбрежни области за робови. Врвот на галиското ропство се случило за време на добата на едрениците во XVI до XVIII век кога европските поморски сили како Шпанија, Франција и Отоманското Царство вработувале галеоти во нивните флоти. Оваа доба, исто така, забележала употреба на осуденици и воени затвореници како галеоти.

Наводи
------

1. ↑  Casson 1966, стр. 35 harvnb error: no target: CITEREFCasson1966 (help)

Надворешни врски
----------------
**Рафо** — италијанско пиво што се произведувало од 1919 до 1987 година во истоимената пиварница во Таранто. Во 1961 година, брендот бил префрлен во Перони во Рим, а во 2016 година, Перони бил продаден на јапонската група Асахи.

Историја
--------

 Реклама на Рафо на дијалектот на Таранто
Рафо датира од 1919 година, кога Витантонио Рафо ја основал пиварницата во Таранто. Рафо бил во семејна сопственост до 1961 година сè до продажбата на Перони, кој го задржал оригиналниот рецепт, пиварницата и вработените. Во 1970-тите години, биле произведени 48.000 хектолитри пиво, што се продавало во Базиликата, Лацио и Кампанија. Регионот на Апулија секогаш одржувал најголема потрошувачка.

Во 1987 година, Перони одлучи да ја затвори својата пиварница во Таранто и да го пренесе производството во Бари, ставајќи крај на важното поглавје од индустриската историја на градот. Сепак, Рафо продолжило да биде најпопуларното пиво на Таранто.

Во 2008 година, Перони го додал Тарас, симболот на Таранто, на етикетата на пивото. Пивото го спонзорира градскиот фудбалски клуб Таранто од 1927 година.

Наводи
------

1. ↑  Bray, Chad; Soble, Jonathan (2016-02-10). „Asahi Group Offers to Buy Peroni and Grolsch for $2.9 Billion". *The New York Times* (англиски). ISSN 0362-4331. Посетено на 2022-08-09.

Надворешни врски
----------------

* birraraffo.it
* peroniitaly.com
Портрет од Џорџ Даве
**Иван Никитич Инзов** бил руски генерал на пешадијата и командант во Патриотската војна во 1812 година. 

Тој има нејасно потекло, но некои сметаат дека неговиот татко е царот Павле I (кој бил само 14 години постар). Според зборовите на Анри Тројат, Инзов „гледал на Пушкин како на издвоено суштество, со кое треба внимателно да се постапува". Тој бил погребан во наменски изграден мавзолеј во Болград, град што тој го создал.

Тој исто така бил и привремен генерален гувернер на Новорусија од јули 1822 до 23 мај 1823 година заедно со генералските гувернери Александар Лангерон и Михаил Воронцов.

Поврзано
--------

* Список на руски команданти во Патриотската војна од 1812 година

Наводи
------

1. ↑  Lydia Lambert, Willard Ropes Trask. *Pushkin, Poet and Lover*. Doubleday, 1946. P. 84.
2. ↑  H. Troyat. *Pushkin: A Biography* (1950). P. 149.
3. ↑  Herlihy, Patricia (1991) [1987]. *Odessa: A History, 1794-1914*. Cambridge, MA: Harvard University Press. стр. 116, 117. ISBN 0-916458-15-6. hardcover;, paperback reprint.

Надворешни врски
----------------

* Водачи на Новоросија и градоначалници на Одеса Архивирано на 3 март 2016 г.
**Г’зим Острени** (албански: *Gёzim Ostreni*; Дебар, 1 ноември 1942

) — македонски политичар, главен командант на ОНА (генерал-мајор) и висок офицер на КЗК суспендиран од Агим Чеку поради поврзаноста со ОНА. Тој е десна рака на Али Ахмети

Животопис
---------

Острени е роден во Дебар на 1 ноември 1942 година. Има завршено високо образование и живее во Дебар. Тој бил поранешен командант на штабот на ТО во Дебар до 1990 кога отишол во пензија. Во 1998 бил раководител на Штабот за безбедност на паравоената формација во Македонија, формирана заедно со неколку Албанци од Дебар и околијата. Во 1998 заминува за Косово и се приклучува на ОВК во реонот на Дукаѓини и Ѓаковица како инструктори набрзо станува член на највисокото раководство на ОВК и деделен му е чин генерал-мајор. Често престојувал во Пеќ, каде добил куќа во сопственост, блиндирано возило и телохранители. По трансвормирањето на ОВК во КЗК бил назначен за командант на 3 заштитна зона (Дукаѓин). По завршувањето на војната во Косово, заминува во Прешевската Долина и учествува во формирање на формации на ОВПМБ. На 13 мај 2001 е назначен за главен командант на ОНА. На 27 септември 2001 се појавил во Шипковица на прес конференцијата на Али Ахмети за расформирање на ОНА и потоа на 5 јуни 2002 станал член на Централното претседателство на партијата на Али Ахмети, Демократска унија за интеграција (ДУИ), каде биле и Азис Положани, Ризван Сулејмани, Хазби Лика, Хисни Шакири, Теута Арифи, Муса Џафери, Назми Бекири и Рафис Халити.

На 3 февруари 2001 во телевизиско интервју изјавувил дека го организирал нападот во селото Вејце, за кое вели дека не постоел масакр. Вејце е во месноста Бреза, тетовско каде на 28 април 2001 во 17.45, беа убиени, а потоа масакрирани осум припадниците на безбедносните сили (масакрот кај Вејце).
Ставен е на црната список на преседателот Џорџ В. Буш од 27 јуни 2001 година како лице непожелно за САД. Потоа е додаден како терорист во листите на ЕУ од 16 јули 2001 и листите на Македонија од 27 јули 2001. Бил пратеник во Македонското Собрание во мандат од 2002 до 2006 година.

Наводи
------

1. ↑  Phillips, John (2004). *Macedonia: warlords and rebels in the Balkans* (англиски). I.B.Tauris. ISBN 9781860648410.
2. ↑  Крамарска, Соња (25 декември 2010). „Приштина, а не Тирана, е хоризонтот за Албанците од Македонија". Утрински Весник. Посетено на 2010-12-25.
3. 1 2  „Пратенички состав на ДУИ". Собрание на Македонија. Посетено на 2010-12-25.
4. ↑  „Црна список на САД" (англиски). June 27, 2001. Архивирано од изворникот на 2012-03-16. Посетено на 2010-12-25.
5. ↑  „Европска црна листа". Архивирано од изворникот на 2011-02-17. Посетено на 2010-12-25.
6. ↑  „македонска црна листа". Архивирано од изворникот на 2011-08-22. Посетено на 2010-12-25.

Надворешни врски
----------------

* Комплетна биографија на страната на ДУИ[*мртва врска*]
**Урумлак** (грчки: *Ρουμλούκι*, *Румлуки*) — историско-географска област во Егејска Македонија, сместена по долното течение и делтата на реката Бистрица.

Областа се граничи на север со подрачјето на неокгашното Ениџевардарско (Пазарско) Езеро и преку него, со областа Бојмија, на исток преку реката Колудеј со областа Вардарија, а на запад со областа Сланица. Урумлакот опфаќа околу 40 села на територијата на денешните општини Гида и Бер.

Во релативно поновиот период од историјата, населението на Урумлакот станало грчко, за разлика од трите области на север, запад и исток, кои останале населени со Македонци. Во превод од турски, *Урумлак* значи *грчка област*.

За време на Грчката вооружена пропаганда во Македонија селата во Урумлакот, заедно со градовите Негуш и Бер биле главни бази на грчките чети кои се бореле против оние на ВМОРО, на чело со војводата Апостол Петков во подрачјето на Ениџевардарското Езеро.

* Невестинска носија от Урумлакот Невестинска носија от Урумлакот
* Моминска носија од Урумлакот Моминска носија од Урумлакот
* Празнична женска носија од Урумлакот Празнична женска носија од Урумлакот

Литратура
---------

* Δελιόπουλος, Δημήτρης Θ. Το ρουμλουκιώτικο ιδίωμα, Σφακιανακη, 2008.

Наводи
------

1. ↑  Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика". София, 1900, стр. 76-81.
2. ↑  Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика". София, 1900, стр.141.
3. ↑  ΤΟ ΡΟΥΜΛΟΥΚΙ - ΙΣΤΟΡΙΑ – ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ – ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ[*мртва врска*]
4. ↑  „Ρουμλούκι". Архивирано од изворникот на 2013-06-18. Посетено на 2016-01-01.

Координати: 40°32′N 22°19′E﻿ / ﻿40.533° СГШ; 22.317° ИГД﻿ / 40.533; 22.317
**Иронијата** е изразно средство во кое со замена на два поима се изразува потсмев кон некого или нешто. На пример во стиховите на една народна песна, во која девојката се преправала дека не го сака момчето и го замолила да ја пушти да си оди, на тргнување иронично му рекла:

```
                                           *„Срети волкот рудо јагне-*
                                            не умеит да го давит.
                                            Срети сокол еребица
                                            па не знаит да ја јадит."
```

Кога иронијата е навредлива тогаш преминува во **сарказам**. Сарказам се среќава во зборовите на Неда, Кузмановата мајка, кога со груби зборови им се обраќа на Османлиите, убијците на нејзиниот син:

```
                                          *„Зар повтор со злосторни ужасни мисли сте полни,*
                                             скитници, грабливи страчки?!
                                             Зар пак, о разбојници, кроите некакви волни
                                             убиства, кражби и пљачки."
```

Други форми на иронија се: гротеска, карикатура и виц. Во гротеската тоа што се сака да се исмее е премногу нагласено, дури и искарикирано, со цел да се нагласи негативното. Карикатурата може да биде графичка и литературна. Во литературната карикатура негативното што се исмева е хиперболизирано, што значи преувеличено. Вицот е стегнат, многу краток расказ со нагласена остроумност и шеговитост.
**Каршијак** или **Каршијака** (бугарски: *Каршияк, Кършияк, Каршияка*; од турски: *Karşıyaka* - „спротивна страна" или „спротивен крај") — историско-географска област во западна Пиринска Македонија. Го опфаќа оној дел од Малешевијата западно од реката Струма, односно по источните падини на Малешевските Планини. 

Каршијак се наоѓа во северниот дел на Петричко. Наречен е така по тоа што се наоѓапе „од другата страна на реката", и тоа во подножјето на Кадиница. Населен е пред неколку стотелија и тоа главно од преселници од Малешево. Тие беа и основачи на најсеверните села во Петричко, односно на Брезница, Мораска (денеска Моравска) и Сливница (во XVI век). Меѓутоа, ова население го прими исламот и по 1912 година се исели во Турција, а на нивно место дојдоа протераните Македонци од Беломорската етничка област. 

Во прво време по населувањето, додека населението беше помалубројно, луѓето егзистираа од земјоделство. Но, откако бројот на населението се зголеми, многу луѓе од Каршијак заминуваа како аграти во Мелничко.

Поврзано
--------

* Каршијак — истоимена историско-географска област во Скопско

Наводи
------

1. ↑  „Терзијски, Г. Црквата „Св. Атанас" во с. Горна Рибница". Архивирано од изворникот на 2011-09-01. Посетено на 2024-02-19.
2. 1 2  Константинов, Милош (1992). *Македонци*. Скопје: МАРИНГ. стр. 142.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Пиринска Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |