recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Мојот човек Годфри** (англиски: *My Man Godfrey*) е американски филм од 1936 година, во режија на Грегори Ла Кава, според сценариото на Мори Рискинд и Ерик Хеч. Главните улоги ги толкуваат: Вилијам Пауел, Керол Ломбард, Алис Бреди, Јуџин Палет, Алан Маубреј, Џин Диксон, Миша Ауер, Роберт Лајт и Греди Сатон. Филмската фотографија била дело на угледниот Тед Тецлаф, а музиката ја компонирал Чарлс Превин. Филмот бил номиниран за „Оскар" во шест категории, меѓу кои и: најдобра главна машка улога (Пауел), најдобра женска улога (Ломбард), најдобра режија и најдобро сценарио. Овој филм се смета за една од најдобрите „screwball" комедии на сите времиња и се одликува со суптилна и елегантна режија, со ефектни и духовири коментари на општествените конвенции, со прифилирани ликови, со повремени урнебесни дијалози и со успешна глума.

Содржина
--------

Дејствието на филмот се случува во Њујорк, за време на Големата депресија. Една вечер, богатите сестри Ајрин (ја игра Ломбард) и Корнелија (ја игра Џ. Патрик), ќерки на богатиот Александер Булок (го игра Палет) ја посетуваат градската депонија за да пронајдат „заборавен човек" кој им е потребен за да победат во забавата на која учествуваат богатите луѓе. Таму го наоѓаат скитникот Годфри (го игра Пауел) и откако победува, Ајрин се сожалува на него и го вработува како слуга во својот дом. Набргу, тој се покажува како паметен и културен човек, па двете сестри се вљубуваат во него. Меѓутоа, Корнелија открива дека Годфри го крие својот вистински идентитет - тој е син на богато семејство од Бостон кој поради несреќната љубов заминал да живее со скитниците. Кога Булок ќе објави дека банкротирал, Годфри му кажува дека тој ги купил неговите акции кои великодушно му ги враќа назад и така го спасува. Истовремено, тој дава оставка и го напушта семејството Булок, но во меѓувреме, на местото на депонијата, тој отворил ресторан во кој ги вработил скитниците. Тогаш, Ајрин оди во ресторанот и го повикува градоначалникот да ја венча со Годфри.

Наводи
------

1. 1 2  HRT, Moj čovjek Godfrey, američki film (пристапено на 20.1.2020)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 305908038
* BNF: cb164726488 (податоци)

 |

 |
**Пентени** (или **пентилени**) — алкени со хемиска формула C5H10. Секој од нив содржи една двојна врска во молекулската структура. Во оваа класа има шест различни соединенија, кои меѓусебно се разлкуваат по тоа дали јаглеродните атоми се имаат линеарна или разградена градба, и дали двојната врска има *цис* или *транс* облик.

Праволанчени изомери
--------------------

1-пентенот е алфа-олефин и најчесто се добива како нуспроизвод на каталитичко или топлинско крекирање на нафтата, или во производството на етилен и пропилен по пат на топлинско крекирање на јаглеводородните делови.

Единствениот комерцијален производител на 1-пентен е „Сасол", каде тој се одвојува од суровата нафта користејќи го Фишер-Тропаховиот процес.

2-пентенот има два геометриски изомера: *цис*-2-пентен и *транс*-2-пентен. *Цис*-2-пентенот се користи во олефинската метатеза.

Разгранети изомери
------------------

Разгранети изомери се 2-метилбут-1-енот, 3-метилбут-1-енот (изопентен) и 2-метилбут-2-енот (изоамилен).

Изоамиленот е еден од трите главни нуспроизводи на длабоко катализичко крекирање (DCC), што е многу слично на потфатот [течно каталитичко крекирање (FCC). DCC користи дизел-гориво (VGO) како суровина за производство на претежно пропилен, изобутилен и изоамилен. Зголемената побарувачка на полипропилен го поттикнала растот на DCC, кој работи многу слично на FCC. Изобутиленските и изоамиленските суровини се неопходни за производство на прилично спорните бензинови примеси метил *терт*-бутил етер и *терт*-амил метил етер.

Производство на горива
----------------------

Пропиленот, изобутенот и амилените се суровини во алкилациски единици на рафинериите. Користејќи изобутан се создаваат смеси со голема разгранетост за добро согорување. Амилените се ценети како претходници на горивата, особено воздухопловните горива со релативно ниска испарливост, што се бара од разни уредби.

Наводи
------

1. ↑  Запис  во Базата на супстанции GESTIS на Институтот за безбедност и здравје при работа
2. ↑  „RSA Olefins | cChange". *www.cchange.ac.za* (англиски). Посетено на 19 октомври 2017.
3. ↑  Bipin V. Vora, Joseph A. Kocal, Paul T. Barger, Robert J. Schmidt, James A. Johnson (2003). „Alkylation". *Kirk‐Othmer Encyclopedia of Chemical Technology*. doi:10.1002/0471238961.0112112508011313.a01.pub2. ISBN 0471238961.CS1-одржување: користи параметар authors (link)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Алкени |
| --- |
|  |
| 
* Етен (C2H4)
* Пропен (C3H6)
* Бутен (C4H8)
* Пентен (C5H10)
* Хексен (C6H12)
* Хептен (C7H14)
* Октен (C8H16)
* Нонен (C9H18)
* Децен (C10H20)

 |

 |
**Никола Љушев** - македонски менаџер.

Животопис
---------

Никола Љушев дипломирал на Електротехничкиот факултет во Скопје, во областа на електрониката и телекомуникациите, а своето образование го надополнил и на неколку меѓународни школи и универзитети, како: „Harvard Business School", „INSEAD", Универзитетот во Чикаго, итн.

Кариера
-------

Од 2007 до 2015 година, Љушев бил главен извршен директор на „Вип", а потоа, во текот на 2015-2016 и главен извршен директор на „Оне.Вип". Потоа бил поставен за главен извршен директор на „Црногорски Телеком", а во јули 2018 година бил назначен за главен извршен директор на „Македонски Телеком", при што истовремено продолжил да ја извршува и функцијата главен извршен директор на „Црногорски Телеком". Во 2010 и во 2011 година, лондонското списание „Global Telecom Business" го избрало Љушев за еден од четириесетте најдобри извршни директори, помлади од 40 години, во светскиот телекомуникациски сектор.

Наводи
------

1. 1 2  Мирослав Саздовски, „Никола Љушев, нов главен извршен директор на Македонски Телеком", *Економија и бизнис*, година 20, број 241, јули/август 2018, стр. 8.
**Мохамад Катами** (персиски: سید محمد خاتمی; Ардакан, 29 септември 1943) е ирански политичар, сајед, писател и академик, петти претседател на Исламската Република Иран.

Животопис
---------

Тој е роден во Ардакан во централниот Иран и студирал теологија во Ком и филозофија на универзитетот во Исфахан. Освен персискиот активно се служи со англискиот јазик, арапскиот и германскиот јазик, а едно време живеел во германскиот Хамбург. Предавал политички науки на Универзитетот во Техеран. Во 1997 година бил избран за претседател на Иран, со преголема победа од 69,6% од гласовите во првиот круг, и со тоа означи крај на 18-годишната доминација на конзервативните политички струи.

Катами во март 1999 година ја посетил Италија, што била прва посета на шеф на иранска држава на една западна земја од Исламската револуција во 1979 година. За време на посетата Катами се состанал со поглаварот на римокатоличката црква Јован Павле II во Ватикан, како највисок ирански водач кој го посетил папата.
На премин во 21 век презел низа либерални реформи кои направиле популарен кај народот, но релативно неуспешната економска политика резултирала со враќање на конзервативните струи односно победа на Ахмадинежада по истекот на двата катамиеви мандати. Катими е познат по теоријата за "дијалог на цивилизацијата  *настанати како одговор на хантингтоновите тези за Судир на цивилизации*.

Поврзано
--------

* Претседател на Исламската Република Иран
Поврзано: Свети Никола (појаснување)

**Руската црква Николај Чудотворец** (руски: *Церковь Святителя Николая Чудотворца*; бугарски: *Храм Свети Николай Чудотворец*) е црква која се наоѓа во Софија, Бугарија и е во склопот на Руската православна црква.

Оваа црква започнала да се гради кон крајот 19 век (точниот датум не се знае, бидејќи се обработувале различни архитектонски проекти). Нејзината градба траела до 1914 година кога била осветена во предвечерието на Првата светска војна. Зградата била изградена на парцела на Руската амбасада по проект на Михаил Преображенски специјално за потребите на руските имигранти во главниот град на Бугарија. Фреските се дело на екипа од уметници, предводени од Василиј Перминов (еден од авторите на живописот во Александар Невски). Петте мали куполи на црквата се позлатени. Централната купола е висока 19 метри. Камбаните биле донирани од рускиот цар Николај II.

Првично христијанскиот храм бил замислен како капела кон амбасадата на Русија во Бугарија. Храмот речиси веднаш ја изгубил оваа своја улога по 1917 година. По Втората руска револуција во него започнале да служат свештеници и архијереи од т.н. Руска задгранична црква, а храмот станал центар на многубројната руска имиграција во Софија.

По 1947 година црквата била предадена на Московската патријаршија, која го управува до денес.

Во архитектонски поглед храмот е изграден во традициите на руската црковна архитектура од 19 век со употреба на древноруски елементи и традиционални староруски мозаици и резби.

Во криптата на храмот се наоѓа гробот на рускиот епископ Серафим Соболев.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Руска црква (Софија)" на Ризницата ? |

* (бугарски) Официјална страна Архивирано на 30 април 2013 г.
* (бугарски) Неофицијална страна Архивирано на 18 јули 2013 г.
* (бугарски)Мал број на фотографии
* (бугарски) Историски слики од црквата

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Верски објекти во Софија |
| --- |
|  |
| Христијански | Бојанска црква • Свети Александар Невски • Свети Ѓорѓи • Свети Јосиф  • Свети Мина • Света Недела • Свети Никола • Руска црква • Света Петка • Света Петка • Света Петка Самарџиска • Свети Седмочисленици  • Света Софија  • Свети Спас  • Света Троица  • Софиска Света Гора • Батулиски манастир • Бистрички манастир • Владајски манастир • Германски манастир • Кладнички манастир • Кокалански манастир • Кремиковски манастир • Лозенски манастир • Панчаревски манастир  • Сеславски манастир |  |
|  |
| Муслимански | Исламски институт  **·**  Бања Баши џамија  **·**  Бујук џамија |
|  |
| Еврејски | Софиска синагога |

 |
**Парамециум**, попознат како чевличе, го добил овој назив, заради неговиот облик, како чевла. Обвиткан е со таканаречени иглички, или трепки, со чија помош, тој се движи со сите одеднаш во еден правец. Парамециумот живее најчесто во барите каде што има распаднати листови, и живее и во некои други одредени слатки води. Се храни со разни бактерии, и ситни честички, храната влегува во неговото клеточно грло, па потоа во хранливата вакуола, која ја вари храната. Парамециумот храната ја испушта преку целата негова површина, а истото се случува и со сите други непотребни материи.

Кога барата ќе се пресуши, парамециумот се обвиткува во циста,да избегнува смрт,а кога ќе се наполни барата повторно,тој повторно се движи низ водата. Се размножува по проста делба - митоза.

Опис
----

Ова праживотно го добило своето име по неговиот изглед на чевличе. Најчесто се среќава во барските застоени води во кои се распаѓаат листови на растенија, но и во други слатки води. Парамециумот е едно од најголемите едноклеточни животни. Може да достигне големина и до половина милиметар. По површината на клеточната мембрана има трепки со чијашто помош плива во водената средина. При движењњето тој весла, во еден правец, со сите трепки одеднаш. На тој начин освен што се движи тој си донесува и храна до поголеми трепки кои ги има на вдлабнатиот дел од телото. Парамециумот се храни со ситни бактерии и честички од изумрени распаднати растенија. Хранливите честички ги прима преку таканаречена клеточна уста и преку клеточно грло се носат во цитоплазмата. Во цитоплазмата овие честички се обвиткуваат и се создава меурче – хранлива вакуола во која се вари храната. Во цитоплазмата на парамециумот може да се создадат онолку хранливи вакуоли колку што ќе навлезат хранливи честички. Сварените хранливи материи се впиваат во цитоплазмата, а непотребните материи се исфрлаат преку отвор кој се создава на клеточната мембрана. Парамециумот диши преку целата површина. Непотребните материи кои се создаваат при дишењето се исфрлаат или преку целата површина или преку две контрактилни вакуоли. Тие имаат ѕвездовиден изглед, постојано се грчат и олабавуваат и на тој начин преку нејзините каналчиња, чистата вода навлегува во внатрешноста на цитоплазмата, а се исфрла нечистата вода. Во цитоплазмата на парамециумот има две јадра, големо и мало. Парамециумот се размножува бесполово со проста дселба. Ако настапат неповолни услови, кога барите почнуваат да пресушуваат, парамециумот се обвиткува со една поцврста мембрана и преминува во циста. На тој начин ги надминува неповолните услови. Кога барата ќе се наполни со вода од цистат повторно се развива парамециум.
**Паника на улиците** е американски филм, во режија на Елија Казан, а главните улоги ги толкуваат Ричард Видмарк и Пол Даглас. Во 1951 година, филмот ја освоил наградата „Оскар" за најдобро сценарио.

Постер за филмот Паника на улиците

Содржина
--------

Во еден американски град, на пристаништето е убиен непознат човек, кој пристигнал илегално во САД. По извршената обдукција се утврдува дека убиениот бил заразен од опасната заразна болест градна чума. Докторот Рид и полицаецот Ворен имаат 24 часа да ги откријат убијците и сите други кои имале контакт со убиениот за да ја спречат појавата на епидемија, која би можела да однесе илјадници животи. Иако на почетокот, полицаецот не му верува на докторот Рид, подоцна двајцата ги пронаоѓаат убијците.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, бр. 803, 15.11.2013, стр. 12.
**Никола Димов Јовановски** ( 1924
 во Добри Дол (Скопско) — 16 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно селско семејство. Основно училиште завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. На 10 октомври 1944 година, во неговиот крај навлегле македонските ослободителни бригади. Тогаш стапил во Треттата македонска ударна бригада. Бил распореден во првата чета на првиот баталјон со кого учествувал во борбите против балистите во близина на неговото родно село, а особено на реката Треска. Се истакнал во борбите за ослободување на Велес и Скопје. По ослободувањето на Македонија заминал за Срем, каде учествувал во големиот пробив на Сремскиот фронт. Загинал во битките за ослободувањето на Врпоље, на 16 април 1945 година. Бил закопан кај Врпоље, на борбената позиција.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 72. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
***Руската колонија*** – книга од Александар Стерјовски, пензиониран професор на Педагошкиот факултет во Битола. Книгата е издадена во 2003 година од Младинскиот културен центар - Битола и таа е првото дело на проф. Александар Стерјовски од серијалот Битолско десеткнижие.

Книгата е напишана по повод 100-те години од атентатот (08.08.1903) врз рускиот конзул во Битола А.А. Ростковски.

Го опфаќа периодот од пристигнувањето на првите Руси во Битола како робови, но најголемиот дел ги опфаќа луѓето и нивните судбини кои пристигнале во Битола по Октомвриската револуција.

Наводи
------

1. ↑  Стерјовски, Александар (2003). *Руската колонија Битола*. Битола: Младински културен центар - Битола. стр. 223. ISBN 9989-2139-0-9. `|access-date=` бара `|url=` (help)
**Панини** или **панино** е сендвич направен со италијански леб. Тие понекогаш се служат топли по печење на скара или тост.

Во многу земји од англиско говорно подрачје, името панини е дадено на сендвич на скара направен од било каков вид на леб. Примери на видови леб што се користат за модерни панини вклучуваат багет, чабата, фокача и мичета. Лебот се сечи хоризонтално и се полни со сувомеснати состојки како сирење, шунка, мортадела, салама или друга храна, и често се служи топол откако ќе се притисне со скара за загревање.

Етимологија
-----------

Панини со салата
*Панини* е збор од италијанско потекло. На италијански именката *панино* е деминутив од *пане* и се однесува на лепче. *Панино имботито* се однесува на сендвич, но зборот *панино* често се користи и само за да означи сендвич воопшто. Слично на панино е *трамецино*, триаголен или квадрат сендвич составен од две кришки мек бел леб со отстранети кори.

Претходник на овој сендвич се појавил во италијански готвач од 16 век, сендвичите станале тренд во миланските барови, наречени паниноче, во 1970-тите и 1980-тите години. Трендовските ресторани во САД почнале да продаваат панини, со карактеристични варијации кои се појавуваат во различни градови.

Во текот на 1980-тите години, терминот Панинаро се појавил во Италија за да означи член на младинска култура претставена од патрони на сендвич барови како што се миланскиот Ал Панино и првите Италијански ресторани за брза храна во американски стил. Панинарите беа прикажани како личности кои се наклонети кон десно, фиксирани за модата, кои уживале во прикажувањето на стоките за широка потрошувачка од почетокот на 1980-тите како статусни симболи.

Скари
-----

Сендвичот се вади од скара со шпатула
Скара за Панини е скара за сендвичи, производи од месо, зеленчук и специјални ставки од менито. Функцијата на скарата за панини е да ја загрее храната на соодветна внатрешна температура со посакувани надворешни одлики.
Моцартовата куќа во Виена
**Моцартова куќа** (германски: *Mozarthaus Vienna*) – куќа во Првиот округ на градот Виена, недалеку од катедралата „Свети Стефан"(германски: *Stephansdom*). Во оваа куќа се наоѓа единствениот до денес зачуван стан на Волфганг Амадеус Моцарт кој живеел во него од 1784 до 1787 година.

Историја
--------

Моцартовиот стан се наоѓа во ул. Домгасе бр. 5 во куќа која датира од 17 век. Првично двокатната куќа, во 1716 година била доградена и архитектонски преуредена. Моцарт изнајмил стан во неа во 1784 година од семејството Камесин.
Просториите на станот биле отворени за јавноста во 1941 година по повод обележувањето 150 години од смртта на Моцарт. Овој настан бил дел од „Моцартовата недела на Германскиот Рајх" при што целта на нацистите било Моцарт да се претстави како типично германски композитор. Од 1945 година оваа куќа е под ингеренција на Музејот на градот Виена. Во 2004 година била започната опсежна реконструкција на оваа градба за да во 2006 година, точно на 250-годишнината од раѓањето на Моцарт, куќата-музеј на Моцарт се прикаже со нов сјај. Денес на 4 ката од овој музеј се достапни визуелни и аудио инсталации за животот и делото на Моцарт и многу историски експонати. Во 2015 година, овој музеј го посетиле преку 150 000 посетители .

Поврзано
--------

* Волфганг Амадеус Моцарт
* Виена

Наводи
------

1. ↑  „Mozarthaus Vienna". Посетено на 12 февруари 2016.
2. ↑  „Wien Besucherzahlen 2015".

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Моцартова куќа" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место на Моцартовата куќа
* Официјално мрежно место на Музејот на град Виена Архивирано на 4 март 2016 г.
**Паралелизам** или **паралелна еволуција** е сличен еволутивен развиток кај различни видови кој се јавува по дивергенција од некој заеднички предок кој не ги поседувал одликите на своите потомци, но имал првична анатомска одлика која водела до нив. На пример, некои јужноамерикански и африкански мајмуни еволуирале во организми со релативно големи тела, независно еден од друг. Нивниот заеднички предок бил доста помал мајмун, но многу потсетувал на нив.

Примери
-------

Еден од најзабележителните примери на паралелна еволуција се среќава кај двете главни гранки на цицачи — плаценталните цицачи и торбарите — кои по одвојувањето на копнените маси каква што била Гондвана пред околу 100 милиони години имаат независен еволуциски развиток. Плаценталните цицачи и торбарите во Јужна Америка споделувале ист екосистем (пред да се случи Големата американска размена на видови), во Австралија преовладувале торбарите, додека во Стариот Свет доминирале плаценталните цицачи. Меѓутоа, во сите овие живеалишта цицачите биле мали и живееле на ограничени простори во екосистемот, сè до масовното истребување на диносаурусите пред 65 милиони години. Тогаш, цицачите на сите три копнени маси заземале многу поголем број на форми и улоги. Додека некои форми биле единствени за секој посебен простор, се јавиле и животни кои биле слични со тие од останатите континенти. Некои примери за ова се литоптерните и коњите, чии нозе тешко можат да се разликуваат; европската сабјозабеста мачка (Machairodontinae) и јужноамериканскиот сабјозабест торбар (Thylacosmilus); тасманскиот волк и европскиот волк; како и торбестите кртови и плаценталните кртови, шеќерните летачи и, веројатно, глувците.

Паралелна наспроти конвергентна еволуција
-----------------------------------------

Паралелните и конвергентните еволуциони стремежи можат прецизно да се дефинираат и јасно да се разграничат. Кога двата потомци се слични во однос на некој белег или својство, еволуцијата се нарекува паралелна доколку *нивните предци биле исто така слични*, а конвергентна доколку *не биле слични*.

Кога не се познати анцестралните (предочни) форми или, пак, не се јасно определени белезите кои се разгледуваат, тогаш разликата меѓу паралелната и конвергентната еволуција станува посубјективна. На пример, сличноста меѓу плаценталните и торбарските цицачи се објаснува на различни начини. Ричард Докинс во неговата книга „*Слепиот часовничар*" смета дека сличноста е резултат на конвергентна еволуција поради тоа што овие две групи цицачи, на секој континент на кој се наоѓале, имале долга еволутивна историја пред истребувањето на диносаурусите која им овозможила стекнување на значителни разлики. Стивен Џеј Гулд оваа сличност ја опишува како паралелна еволуција, која почнала од заедничкиот предок на сите торбари и плацентални цицачи.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзани со еволуцијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Панта Марина** (роден на  1910
 година во Косовска Митровица - починал на  1993
 година во Скопје) — југословенски и македонски правник, универзитетски професор и судија.

Животопис
---------

Основно училиште завршил во родното место, а гимназија во Скопје (1929). Дипломирал на Правниот факултет во Белград во 1934 година, каде докторската теза „*Редовните правни лекови во кривичната постапка во ФНРЈ*" (1958). од септември 1944 до 1945 година бил судија - истражител на Воениот суд при Командата на Град Скопје, вршејќи во исто време и функција на обвинител при истиот суд, a од јули 1945 до крајот на 1946 година бил претседател на Околискиот суд во Скопје. Следната 1947 година, бил претседател на Окружниот суд во Скопје, на која функција останал до 1949 година, кога бил избран за претседател на Врховниот суд на Македонија.

Избран за предавач по предметот кривична постапка на Правно-економскиот факултет во Скопје (1953), за доцент (1954), за редовен професор на Правниот факултет во Скопје (1962). Бил претседател на Врховниот суд на Македонија (1949 и 1967 г.) и сојузен јавен обвинител (1967–1974). Автор е на поголем број научни трудови и учебници од областа на кривичната постапка.

Како член на Судскиот совет на Окружниот народен суд во Скопје, заедно со Лазар Мојсов и Коле Чашуле, бил претседател во делото против Методија Андонов - Ченто.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Марина*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 916. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „ПАНТА МАРИНА". *Музеј на македонската борба*. mmb.org.mk/. Архивирано од изворникот на 2019-08-16. Посетено на 2020-08-18.
| Верници во Молдавија |
| --- |
|  |  |  |
| Христијани |    | 98 % |
| Муслимани |    | 0,07 % |
| Други |    | 1,9 % |

**Религијата во Молдавија** е одвоена и независна од државата. Уставот на Република Молдавија предвидува слобода на религиозно определување, а Владата генерално го почитува ова право во практика; Сепак, законот содржи ограничувања што, на моменти, спречува одредени активности на некои верски групи.

Религиозна демографија
----------------------

Најголема религија е христијанството, според кое 90% од населението се Православни христијани. Административно, постојат две автономни цркви кои припаѓаат на две автокефални цркви (со руски и романски јазик) во рамките на Источното Православие. Молдавската Православна црква (која припаѓа на Руската православна црква), според Државната служба за верски прашања, има 1.194 парохии, а Бесарабиската митрополија (припаѓа на Романската Православна Црква) има 124 парохии.

Во земјата има и верници на Римокатоличката црква, Баптистичката, Пентекостите, муслимани, евреи, Јеховини сведоци итн. Според најновите бројки на располагање, Еврејската заедница има околу 31.300 верници, од кој околу 20.000 живеат во Кишинев, 3.100 во Белци и околните области; 2.200 во Тираспол; 2.000 во Бендер, а 4.000 во други помали градови.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Религија во Европа  |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 

 |

 |
**Пансион** (од француски: pension , од латински: *pensio* = плаќање, исплатување, изнајмување, изнајмување) – куќа, објект што нуди полна услуга (сместување и храна). Пансионот е како хотел, а единствената голема разлика со хотелот е тоа што пансионите обезбедуваат угостителски услуги само на своите гости.

Исто така, пансион може да значи дом, воспитна установа во кој живеат и се хранат ученици, студенти, гости под постојан надзор на воспитувачи или лица што пружаат нега.

Во хотелски жаргон е услуга која покрај ноќевање вклучува појадок, ручек и вечера, наспроти полупансион, каде што со ноќевањето се нуди појадок и вечера.

Одлики
------

Покрај сите горенаведени одлики, пансионите обично се помали и поскромно опремени од хотелите. Тие биле создадени како начин за прилагодување на хотелиерите за гостите кои немале толку многу пари. Тие се градат насекаде каде има потенцијални клиенти, од големи градови до изолирани туристички места.

Како и хотелите, тие се категоризираат, во зависност од опремата и нивото на услуга што ја обезбедуваат, обично во три категории (ѕвездички) , но зависи од законите на секоја земја и не е ист насекаде (во некои држави има и со петта категорија).

Извори
------

1. 1 2 3  „пансион" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Пансион" на Ризницата ? |
**Паркирање домен** или паркирање ДНС (domain parking, DNS parking) е услуга што ја нуди веб-хост на клиенти со цел зачувување на некое име на домен за идна употреба. Веб-хостот го регистрира името на доменот и го „паркира" на опслужувач, каде што тоа чека да се активира. Со ова, хостот обезбедува достапност на името на доменот за својот клиент, односно оневозможува некој друг да го регистрира тоа име во меѓувреме.

Како рекламна практика, паркирањето на домени се користи и за прибирање приход од посетите кои доаѓаат на неразвино мрежно место, или до домен со име кое привлекува случајни посетители. Кога ја посетуваат адресата, посетителите се пренасочуваат на страница што содржи релевантни огласи и врски. Врските може да бидат насочени кон предвидените интереси на посетителите. На пример, доменот oslabi.com.mk може да води кон страница со врски за дијети и лекови за намалување на телесната тежина.

Уште една употреба на паркирањето домени е пренасочување кон друго мрежно место од истиот сопственик.

Паркирањето домени се дели на монетизирано (генерира приход) и немонетизирано. Кај првото се покажуваат огласи. Кај второто, најчесто се поставува порака од типот „Во изработка", „Наскоро ќе се вдомува..." („Under Construction" или „Coming Soon").

---

Може да се дополни овој напис околу Паркирањето на домен.  

Инаку овој сервис или како веќе сакате, настанал не за стварање на профит преку рекламирање или зачувување на доменот, туку првенствено за:  

Пренасочување на сообраќајот од оден домен кон друг, можеби најдобро е преку пример.
Ги имате следните домени  Архивирано на 18 септември 2009 г.**makwin**.com, makwin.com.mk, и овој makwin.info. и сакате односно имате една презентација па сакате вашите посетители секогаш, кој и да било домен да го изберат-кликнат ќе им се прикажува една те иста страница.  

Зошто е оваа потребно. Кога имате една компанија и таа има своја презентација моше да ги закупи сите тие основни домени **.com**, **.info**, **.biz**, и во случајов национален **.mk** домен таа компанија многу подобро ќе котира и ќе изгледа посериозно на своите потенцијални клиенти.  
 Еве каде јас личо тоа го употребив ако изберете badzo.biz и badzo.com.mk и во двата случаја ќе ви се прикаже иста презентација. Мислам дека оваа е сепак основната замисла за постоењето на **пракирање домени**!!!

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа информатичка статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

* Domain parking, напис на англиската Википедија
* DNS parking, дефиниција на Вебопедија
**Подигнат корален атол** или **кренат корален атол** ― атол кој е подигнат доволно високо над морското ниво со тектонски сили за да се заштити од чистење од бури и да се овозможи развој на почвите и да створи разновидни - често ендемични - видови на флора и фауна. Со исклучок на островот Алдабра во Индискиот Океан и Хендерсоновиот Остров во Тихиот Океан, повеќето тропски издигнати атоли се драматично изменети од човечките активности како што се воведувањето видови, ископувањето фосфати, па дури и тестирањето на бомбите.

Наводи
------

1. ↑  Benton TG. (1995). Biodiversity and biogeography of Henderson Island’s insects. *Biological journal of the Linnean Society* **56**:245–59
2. ↑  Fosberg FR, Sachet MH, Stoddart DR (1983). Henderson Island (Southeastern Polynesia): summary of current knowledge. Архивирано на 27 март 2012 г. *Atoll Research Bulletin* **272**: 1–47.

Надворешни врски
----------------

* iconПортал: Islands
**Падот на Алжир** или заземањето на градот Алжир од страна на Османлиското Царство се случил во 1529 година, кога во биктата била победена Хабсбуршка Шпанија.

Позадина
--------

Во 1510 година, Шпанците освоиле еден остров кој се наоѓал во непосредна близина на Алжир. Шпанците го принудиле локалниот владетел Салим ал Туми да го прифати нивното присиство во регионот, како и да им плаќа данок. Владетелот морал да оди во Шпанија за да даде збор пред Фердинанд од Арагон дека нема да правил проблеми на новата власт. Сепак, во 1516 година, Салим ги поканил Орук Барбароса и Хајрудин Барбароса со заеднички сили да ги протерат Шпанците. Орук, со помош на Османлиското Царство дошол во Алжир, го презел по кое наредил Салим да биде убиен. На ова одговориле Шпанците кои ги испратиле своите војски за да воспостават контрола врз регионот. Но, тие доживеале неуспех во 1516 и 1519 година.

Кога Сулејман Величествениот му објавил војна на Фердинанд во јануари 1529 година, тој, исто така, сакал да го освои и западниот дел на Средоземјето, и затоа повторно дал поддршка на Барбароса. Барбароса добил поддршка од 2.000 јаничари, како и голема финансиска помош. По заземањето на власта, Барбароса започнал со опсада на шпанската тврдина која се наоѓала на влезот од пристаништето. По 22 дена отпор и војна, бранителите на чело со гувернерот Дон Мартин де Варгас конечно се предала на 29 мај 1529 година, без да добие помош од Шпанија. Варгас бикл убиен, тврдината била заземена а месното население било користено како робови.

Наводи
------

1. 1 2 3  *International Dictionary of Historic Places: Middle East and Africa* Trudy Ring p.54
2. 1 2  Garnier, p.19-20

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| Османлиско-хабсбуршки војни |
| --- |
|  |
| Мохачка битка – Унгарска  кампања  – Алжир (1529) – Форментера  – Балкан – Виена (1529) – Малата  војна (1530-52) – Кесег – Корон – Тунис (1534) – Тунис(1535) – Осиек – Превеза – Диу – Кастелнуово – Алборан – Буда  – Алжир (1541) – Ница  – Унгарија (1543) – Аден  – Махдија – Гоцо – Триполи  – Егер – Понца  – Маскат  – Корзика  – Беџаја – Мостаганем – Балеарски острови – Џерба – Оран  – Мерс ел-Кебир – Малта  – Ачех – Сигетвар – Лепанто  – Тунис (1574) – Фез  – Ксар ел-Кебир – Триесетгодишна војна – Керестес – ’рт Килидонија – Свети Готард – Виена (1683) – Мохачка битка (1687) – Сланкамен  – Сента – Петроварадин – Грочка
видете исто:Османлиско-унгарски војниОсманлиско-венецијански војни (појаснување)Австро-венецијански војни (појаснување)Список на градови освоени од Османлиите |

 |
Панславистичкото знаме воведено на конвенцијата во Прага, 1848
**Панславизмот** е движење од средината на XIX век, чија цел е обединување на сите словенски народи. Во фокусот бил Балканскиот Полуостров, каде што Јужните Словени биле под контрола на две големи империи, Австроунгарија и Отоманското Царство. Од страна на Руската Империја, односно СССР подоцна, панславизмот бил користен во политички пропагандни цели.

Потекло
-------

Панславистичките идеи за првпат биле изложени од страна на хрватите Винко Прибојевиќ (почеток на XVI век) и Јурај Крижаниќ (среднина на XVII век). Сепак, панславизмот како движење започнува како и пангерманизмот, од чувството за единство и национализам присутен и кај етничките групи под француска доминација за време на Наполеоновите војни. Првата панславистичка конвенција била одржана во Прага, 1848 година.

Најчесто користени симболи на панславизмот се панславистичките бои (црвено, бело, сино) и панславистичката химна "Хеј, Словени". Трите пансловенски бои кои ги симболизираат слободата и револуционерните идеи се јавуваат на знамиња на држави во кои словенската нација e застапена, како Русија, Чешка, Србија, Словачка, Хрватска, Словенија, Црна Гора, но и држави кои немаат словенски нации како Велика Британија, САД, Холандија, Филипини.

Наводи
------

1. ↑  Дигитален речник на македонскиот јазик: панславизам

Поврзано
--------

* Словени
* Словенска Европа
* Словенски јазици

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија политика е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85097485
* GND: 4173186-4
* BNF: cb119794744 (податоци)
* NKC: ph123935

 |

 |
Мохамед Насер Елсаид ел Нени
**Мохамед Насер Елсаид ел Нени** (арапски: محمد ناصر السيد الننى‎; Махала ел Кубра, 11 јули 1992) професионален египетски фудбалер кој игра во средината на теренот.

Клупска каријера
----------------

Иако тренирал во фудбалското училиште на најголемиот египетски клуб ФК Ал Ахли, профеционалната кариера ја започнал во тек на 2010. Во многу помал клуб, во екипата ФК Мокавлун. Крајот на јануари 2013. заминува во позајмица до крајот на сезоната во швајцарскиот тим ФК Базел, и во средината на истата година потпишал четиригодишен договор со швајцарскиот тим. За четири сезони во Базел одиграл 142 натпревари и постигнал 9 гола, а клубот во тој периот освоил 4 титули на Швајцарската Супер Лига.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Ел нени неколку години играл за младите репрезентативни селекции на Египет, а со репрезентацијата до 23 години старост учествувал и на Летни олимписки игри 2012 во Лондон

Првиот натпревар во дресот на сениорската репрезентација на Египет ја одиграл 3 септември 2011 година против селекцијата на репрезентацијата на Сијера Леоне, во квалификациониот натпревар за Африканскиот куп на нациите 2012 година. Од тогаш е стандарден репрезентативец на Египет.

Со репрезентацијата освоил сребрена медаља на купот на африканските нации 2017 година во Габон, а исто така и бил дел од репрезентацијата на Светското првенство во 2018 во Русија. Дебитантскиот настап на светските првенства го запишал во 15 јуни 2018 година на натпреварот во првото коло во групата А измеѓу Египет и Уругвај, во која египетските фудбалери изгубиле со резултат 0:1.
**Поделбата** (60°44′S 45°10′W﻿ / ﻿60.733° ЈГШ; 45.167° ЗГД﻿ / -60.733; -45.167 ) е тесен канал помеѓу островот Метјуз и југоисточниот крај на островот Кронација, на островите Јужен Оркни. Нацртан како истмус во 1912-13 година од страна на норвешкиот капетан на лов на китови, Петер Сорле ; запишан како истмус и именуван описно од ДИ во 1933 година. Одликата беше анкетирана од Анкетата за зависности на Фолкландските острови (FIDS) во 1957 година и се докажа дека е канал.

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Поделбата (Јужно Оркниски Острови)" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

1. ↑  „Antarctica Detail - The Divide". *geonames.usgs.gov*. Посетено на 15 December 2020.
Локална надлежност на источните патријаршии во склоп на пентархијскиот поредок
**Пентархија**, од грчки „Владеење на петтемина", влијаела во создавањето на „Петте големи мориња" или рани Епископии, кои ги претставуваат петте најголеми христијански центри во средниот век:

* Рим (св. Апостол Петар и Апостол Павле)
* Цариград (св. Апостол Андреја)
* Антиохија (св. Апостол Петар)
* Александрија (св. Апостол Марко)
* Ерусалим (св. Апостол Јаков)

Првите четири градови, плус Ерусалим биле најголемите христијански центри во Римското Царство во 4 век, периодот кога христијанството било официјално признаено и добило статус на рамноправна религија.

После арапските освојувања, само Цариград останал во состав на Римското Царство (Византија). Папата во Рим во овој период сѐ уште бил во голема мерка поврзан со Цариград (сѐ до Големиот раскол), Ерусалим и Александрија потпаднале под муслиманско владеење, додека Антиохија со векови продолжила да биде фронтна линија помеѓу Византија и Арапскиот Калифат. Со ова, но и со некои други тековни политичко-историски големи промени, идејата за постоење на пет најголеми административни центри на Христијанската Црква уште повеќе се оддалечила од реалноста.

Источно-православната Пентархија во 17 век
------------------------------------------

Кога во 1589 година метрополитска Москва го добила статусот на независна патријаршија (што значи дека повеќе не била подредена на пораниешната Вселенската патријаршија на Цариград), православието ја вклучувало неа во новата Пентахрија, сочинета од Цариград, Москва (на местото на Католички Рим), Антиохија, Ерусалим и Александрија.

Други значења
-------------

Општо кажано, зборот „Пентархија" се користи кога се говори за пет владетели, или пет моќи. Така, низ историјата има примери кога овој збор бил користен за опис на либералната пентахрија во Италија во 19 век, или петте големи Европски сили во 18 век и 19 век (Британија, Франција, Австрија, Прусија и Русија).
**Панково** е село сместено во општина Петровац на Млави во Србија .

Компактна рурална населба, од (202 метри) страните на котата Љубановац и Дубрава до сувиот Панковачки поток, 6,5 километри западно од Петровац на Млави. Површината на атарот 597 хектари. Во селото и атарот има неколку извори (Чобурак, Кладенац, два бунари во центарот на селото, на Селиште, бели кладенчиќ во Раденац, Тракил, Кариќев кладенац и др.). Вклучува две „мали": Горна и Долна.

Во турскиот попис од 1467 година се споменува селото Радинац (9 куќи) - денес името на населбата во Атар. Во 19 и почетокот на 20 век, Панково евидентира различно население (1859-49 куќи, 1899-120 куќи и 145 даночни глави, 1921-114 куќи итн.)

Населението е српско (слави Св. Аранѓел, Св. Никола, Ѓурѓиќ, Митровден, Петковица, Св. Алимпија, Веризице и др.;

Наводи
------

1. ↑  Institut national d'études démographique (INED) Архивирано на 2 јули 2014 г.

44°23′07″N 21°21′04″E﻿ / ﻿44.38528° СГШ; 21.35111° ИГД﻿ / 44.38528; 21.35111
**Фудбалски клуб Олимпија Љубљана** (словенечки: *Nogometni klub Olimpija Ljubljana*), познат како **НК Олимпија Љубљана** или едноставно **Олимпија** — поранешен словенечки фудбалски клуб со седиште во Љубљана. Клубот е основан во 1945 година под името **НК Енотност** и го усвоил името Олимпија во 1962 година.

Од средината на 1940-тите, Олимпија се натпреварувала во југословенскиот фудбалски систем и помеѓу доцните 1960-ти и доцните 1980-ти, Олимпија беше редовен член на југословенската прва лига. По независноста на Словенија во 1991 година, тие освоија четири првенства на Словенија и четири титули во Купот на Словенија, а исто така се појавија и во европските натпреварувања како што се Купот на УЕФА, УЕФА Куп на победниците на куповите и УЕФА Интертото куп.

Домашен терен на клубот бил стадионот Бежиград, стадион со капацитет од 8.211 седишта во округот Бежиград во Љубљана. Прекарите на Олимпија биле „Змејовите" (*Zmaji*), бидејќи змејот е симбол на Љубљана, и „Зелено-белите" (*Zeleno-beli*), што се однесува на нивните основни бои, зелената и белата.

Клубот е распаднат во 2005 година поради високи финансиски долгови. Клубот кој се смета за наследник на почестите и рекордите на Олимпија е основан во 2005 година и го носи името Олимпија Љубљана (првично наречен НК Бежиград) и моментално се натпреварува во словенечката прва лига.
'**Поделок** или **фракција** (италијански: *frazione*; мн. *frazioni*) — вид управна единица во Италија, поситна од општината (*comune*). Единицата постои и во Швајцарија и Сан Марино (каде се нарекува „курација").

Опис
----

Поимот обично се однесува на селата околу поголемо населено место кое има улога на општинско седиште. Поделбата на општината е незадолжителна — некои општини немаат поделоци, а некои имаат десетици. Општината обично е наречена по седиштето, со извесни исклучоци.

Во практика, највеќето поделоци се мали села или заселоци, а напати и маала. Мошне малите населби често не се поделоци, туку месности (*località*). Поретко, еден поделок може да биде понаселен од општинското седиште; во овие необични случаи управата е сместена во поделокот, а седиштето го задржува статусот.

Историја
--------

Голем дел од поделоците се создадени фашистичко време, кога се направени напори за рационализација на управните единици. Некои поделоци се поранешни општини чии прилики во меѓувреме се измениле.

Управа
------

Според постојниот закон, градоначалникот може да задолжи општински советник со управни полнимоштва врз некој поделок. но општински советник.

Покрај советодавната улога, во многу општини поделоците имаат свои чиновници и водење своја евиденција, но не и граѓанската.

Наводи
------

1. ↑  Frazione - findwords.info
2. ↑  Член 54 од уредбата бр. 267/2000

Поврзано
--------

* Административна поделба на Италија

Надворешни врски
----------------

* Поделок (Италија) на Ризницата ?
* Општинска топономастика Архивирано на 10 јуни 2020 г. — одредби на порталот на општината Тавањако (италијански)
**Панонската дебелоглавка** (*Muschampia cribrellum*) е пеперуга од семејството на дебелоглавки. Пеперугата ја има и во Македонија.

Опис
----

Панонската пеперуга претпочита површини со ретка трева, карпести падини.

Возрасните единки летаат од мај до јуни, а на повисоките места и во јули. Јајцата ги полагаат на долните делови од листовите на растенијата. Ларвите стануваат возрасни единки во април.

Оваа пеперуга може да се пронајде во голем дел од Европа па сè до Монголија.

Наводи
------

* Wagner & Kolev (2019): Muschampia cribrellum (Eversmann, 1841) — preimaginal stages and their ecology in W-Bulgaria (Lepidoptera: Hesperiidae).- Nachr. entomol. Ver. Apollo, N. F. 40 (2): 113–117.

Надворешни врски
----------------

* Панонска дебелоглавка

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Народноослободителниот партизански одред „Малесија"** била партизанска единица на НОВ и ПОМ. Формирана од 76 новопристигнати борци од Малесија, Дримкол и други струшки села, кон средината на август и октормви 1943 година. Неговата цел била да го штити населението од балистичките сили и качачките банди, да врши агитација и мобилизација со митинзи по селата. Водел борби кај с. Селци (кон крајот на август), во Дебарска Малесија, Жупа, Дримкол, кај с. Нерези, учествувал во ослободувањето на Дебар, ја спровел Англиската воена мисија до ГШ на НОВ и ПОМ од с. Горна Белица до с. Црвена Вода. Нараснал на околу 120 борци (септември), прераснал во батаљон (октомври), а потоа влегол во составот на Групата батаљони (ноември).

Наводи
------

1. ↑  Зборник НОР, VII, 2, док. 18, 37-38; Изјава на Блаже Карадакоски во СБ СУНР - Струга, АИНИ, Скопје.
Статуа на Буда во Ердене Зу манастирот
**Религијата во Монголија** е во најголем процент претставена од тибетскиот будизам. Најголем број од населението во Монголија се будисти, но покрај нив во Монголија опстојуваат и други религиски групи. Покрај будизмот, во Монголија има и мал број на христијани и муслимани.

Будизмот во Монголија
---------------------

Главна статија: Будизам во Монголија
Будистички манастир во Цецерлег
Будизмот во Монголија е тибетскиот будизам на Гелугпа училиштето. Традиционално, Монголците, пред воведувањето на будизмот, биле шамани и го славеле небото (чистото сино небо) и нивните предци. Тие користат антички северноазиски религиски обреди на шаманизам, според кој се вели дека човекот е во сооднос со природата и духовите се виновни за човековата среќа или несреќа. Во 14 век и 15 век, Јуанската династија го вовела тибетскиот будизам, но и покрај тоа, Монголците и понатака ги практикувале шаманските обичаи, дури и по распадот на династијата.

Во 1578 Алтан Хан, монголски воен водач со амбиција да ги обедини Монголците, ја вовел будистичката секта Жолта Секта, а како главен би бил самиот тој. Тие формирале алијанса што му дале на Алтан Хан легитимност и религиозни санкции за неговите империјалистички претензии и поради тоа што му обезбедил на будистичкото училиште безбедност и патронажа. Алтан Хан му дал на Тибетскиот водач титула Далај-лама, што неговите наследници сѐ уште ја чуваат таа титула. Набрзо Алтан Хан умрел, но Жолтата Секта продолжила да се проширува во Монголија. Голем број на манастири се изградиле во Монголија, најчесто сместени на прометни места каде каравани поминувале а со тоа се обезбедила голема посетеност на манастирите. Будистите почнале да ги потиснуваат шаманите, преземајќи ги нивните лековити ритуали и ги потиснале на работ на монголската култура и религија.

Христијанството во Монголија
----------------------------

Главна статија: Христијанство во Монголија
Христијаните во Монголија се сметаат за најрастечка религиозна група во Монголија. Бројот на христијани во земјата варира поради не соодветно спроведени пописи и статистики. Во 2005 година, според владата на САД, во Улан Батор постојат околу 24 000 христијани, што е 2.5 % од вкупното население во градот.

Со крајот на комунистичкиот режим во Монголија во 1990 година, бројот на христијани во земјата постојано се зголемува. Странски христијански мисионерски групи повторно се вратиле во Монголија, вклучувајќи ги католицизамот, лутеранството, православието (Руска православна црква), Јеховините сведоци и протестантството.

Исламот во Монголија
--------------------

Главна статија: Ислам во Монголија
Главната џамија во Олги.
Исламот во Монголија е најчесто следен од Казаците во Бајан-Олги Провинцијата, што воедно сочинуваат 88.7 % од населението, и во Ховд Провинцијата, каде се 11.5 % од населението. Покрај овие две провинции Казаците се населени и во неколку други градови, како што се муслиманите во Улан Батор.

Поврзано
--------

* Христијанство
* Будизам
* Монголија