recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Збогум, Ленин!** - германски филм од 2003 година, жанровски одреден како трагикомедија. Филмот е во режија на Волфганг Бекер, а главните улоги ги толкуваат Даниел Брил, Катрин Сас, Кулпан Хаматова и Марија Симон. Повеќето сцени биле снимени на булеварот „Карл Маркс" во Берлин,околу Платенбау и Александарплац.

Заплет
------

Во пролог, Алекс Кернер (Даниел Брил) заедно со неговите сонародници биле горди кога првиот човек од Источна Германија, Сигмунд Јен заминал во вселената. 
Остатокот од филмот се одвива во Источен Берлин. Алекс живее со својата сестра Аријан, мајката Кристијане и малата ќерка на Аријан, Пол. Нивниот татко избегал на Запад во 1978 година и го напуштил семејството. Во негово отсуство, Кристијан станува екстремен идеалист и ја поддржува владејачката Партија на социјалистичкото единство на Германија. Алекс учествува во анти-владините демонстрации, каде што случајно се сретнува со девојка, но е разделен од полицијата пред да се запознаат. Кристијана случајно поминува и кога гледа дека нејзиниот син е уапсен доживува срцев удар и паѓа во кома. Полицијата не му дозволува на Александар да и помогне на мајка си и го приведува, но подоцна тој е пуштен и оди во болница за да ја посети. 
Додека е во посета на својата мајка, Алекс повторно ја среќава девојката од демонстрациите и дознава дека се вика Лара. Таа е млада медицинска сестра од Советскиот Сојуз, која моментално се грижи за неговата мајка. Алекс е фасциниран од неа. Во кратко време тие почнуваат да се гледаат и стануваат многу блиски. Набрзо после тоа се случува падот на берлинскиот ѕид. Капитализмот навлегува во Источен Берлин и Алекс го губи работното место.

Награди
-------

Филмот добил награда од страна на БАФТА, номиниран како најдобар филм во неанглиско говорно подрачје, како и најдобар европски филм од страна на Златен глобус. Исто така се закитил и со наградата за најдобар филм од Европската унија.
**Христо Андоновски** (Цакони, Воденско, Егејска Македонија, 15 септември 1917

 - 15 октомври 2006 во Скопје) — македонски новинар.

Христо Андоновски основно училиште на грчки јазик завршил во родното село, гимназија во Воден, а дипломирал на Педагошката академија во Солун. Неколку години работел како учител во Мегленско. Учествувал во Движењето на отпорот од 1941 година и во Граѓанската војна во Грција, при што бил на високи функции.

По доаѓањето во Република Македонија работел како уредник на програмата на грчки јазик на Радио Скопје, а бил уредник и на весникот „*Глас на Егејците*" и на списанието „*Македонија*". Во својата историографска работа најголемо внимание им посветува на темите од Егејскиот дел на Македонија.

Објавени дела
-------------

* „Егејска Македонија" (1951)
* „Мегленската област во НОБ" (1961)
* „Македонците под Грција во борбата против фашизмот" (1968)
* „Дипломатската антимакедонска игра" (1970)
* „Драмско востание" (1969)
* „Револуционерот Лазо Трповски" (1975)
* „Вистината за Егејска Македонија" (1970)
* „Странците за Македонија и Македонците" (1978)
* „Јужна Македонија од Античките до денешните Македонци" (1995)

Извори
------

* Почина новинарот и публицист Христо Андоновски, *Утрински весник*, 16 октомври 2006.
Во физиката и техниката, **единиците мерки** (**единици на физичките величини**, **единици на измерувањето**) се користат за стандардизирано претставување на резултатите од мерењата. Бројната вредност на физичката величина се претставува како однос на измерената вредност со некоја стандардна вредност, која се јавува како единица мерка. Бројот кој укажува на единицата мерка се нарекува именуван.

Се разликуваат основни единици мерки, кои се определуваат со помош на еталони, и производни (изведени) единици мерки кои се определуваат со помош на основните. Изборот на величини и количествата на основните единици може да биде произволен и да се определува според традицијата или согласноста. Постојат многу различни единици мерки кои се разликуваат по изборот на основните единици мерки.

Државата, како по правило, воспоставува какви било системи на единици. Метрологијата непрекинато работи на подобрување на постоечките единици мерки и основните единици и еталони.
Знамето на Разловечкото востание
**Знаме на Разловечкото востание** — знаме кое било изработено за Разловечкото востание.

Димитар Беровски, главниот иницијатор и организатор на востанието, им порачал на двете учителки од Солун, Недела Петкова и Станислава Караиванова, кои биле мајка и ќерка, да изработат знаме за идното востание. Знамето било со димензии 186 х 165 сантиметри, било изработено на жолта подлога со разјарен црвен лав, и на него пишувало: *Македонија (МАКЕДОНIЯ)*. Подоцна, по избувнувањето на востанието, во Разловци, на знамето било дополнително извезено *Станете да ви освобода*.

Поврзано
--------

* Разловечко востание
* Список на знамиња на Македонија

Наводи
------

1. ↑  „Разловечко востание". Македонска нација. 18 мај 2011. Посетено на 4 април 2021.
**Црниот капут** е расказ од руската писателка Људмила Петрушевска. Расказот е објавен на македонски јазик во 2011 година, од издавачката куќа „Темплум", како дел од збирката „Пат околу светот во 20 раскази". Преводот на македонски јазик го извршил Ѓорѓи Крстевски.

Содржина
--------

Една девојка се наоѓа во непознато место, облечена во нечиј црн капут. Таа не знае која е и како се вика и не се сеќава на ништо. Запира еден камион и таа се качува во него, одејќи до железничката станица. Потоа, таа продолжува да скита низ градот и повторно се качува во истиот камион, но овојпат, возачот и бара да плати за возењето. Таа нема пари кај себе и лаже, велејќи дека живее во една од блиските згради. Таму, девојката и возачот на камионот влегуваат во еден стан, во кој има куп партали. Потоа, девојката бега од станот и влегува во друг стан, во кој среќава непозната жена, која ги потрошила свиоите чкорчиња од кибритот, така што не може да се разбуди. Девојката и ги дава своите чкорчиња на жената, а во џебот на црниот капут наоѓа ливче на кое пишува: *Не обвинувајте никого, мамо, простете ми*. Истовремено, непознатата жена има ливче на кое пишува: *Повеќе не можам вака, деца мои, ве сакам*. Девојката не знае што значи напишаното, но откако ќе го соблече капутот пред себе гледа една сцена на млада девојка, која останала бремена и која сака да се обеси, додека нејзините родители се во другата соба.

На крајот од расказот, девојката се буди и го трга шалот со која сакала да се обеси на цевката од парното. Потоа, слушајќи ги чекорите на мајка си, таа набрзина легнува во креветот, а мајка и вели дека сонувала страшен сон. Истовремено, во друг дел од градот, една жена ги плука апчињата кои ги проголтата со намера да изврши самоубиство, а потоа оди во соседната соба и ги гали своите заспани деца.

Наводи
------

1. ↑  Владимир Јанковски (уредник), *Пат околу светот во 20 раскази: Антологија на светскиот расказ*, Темплум, Скопје, 2011, стр. 250-265.
Сидриште за рекреативни пловила во Рошфор
Шаранта во Жарнак
Погед на реката низ Ангулем
**Шаранта** (француски: *Charente*; окситански: *Charanta*) — река во југозапдна Франција со должина од 381 км. 
Извира во Шеронак, село во департманот Горна Вјена. Тече низ департманите Горна Вјена, Шаранта, Вјена и Приморска Шаранта. На крајот од течението, истекува во Атлантскиот Океан кај Рошфор.

Пловност
--------

Реката била пловна многу долго време, но во средината на XX век била напуштена како сообраќајница за превоз на стоки. Денес полноводноста е повратена и реката е пловна сè до Ангулем, но служи само за рекреативни пловила. Шаранта тече низ градови како Коњак, Жарнак, Сент and Рошфор, и дава одлични туристички можности.

Денес реката е опремена спротиводно од Сент, и има преводници со скромни димензии од 34 × 6 м. Долж течението има сидришта за оставање на пловила и изнајмување за излети.

Притоки
-------

Шаранта ги има следниве притоки:

* Антен;
* Не;
* Коран;
* Сењ;
* Брамерит;
* Бутон;
* Арно;
* Бандија;
* Тардоар;
* Тувр;
* Бониер.

Градови
-------

По течението на реката се сместени следниве градови:

* Сивре
* Жарнак
* Монтижак-Шарант
* Ангулем
* Коњак
* Сент
* Тајбур
* Сен Савињен
* Тоне-Шаранта
* Рошфор
* Субиз
* Вержеру

Наводи
------

1. ↑

Поврзано
--------

* Шаранта (департман)
* Приморска Шаранта
* Поату-Шаранта

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шаранта (река)" на Ризницата ? |

* Река Шаранта — база „Сандр" (француски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 33144898655650291415
* LCCN: sh93006668
* GND: 4085217-9
* BNF: cb120018168 (податоци)
* BNE: XX5591624

 |

 |
| Дел од **темата** |
| --- |
| Историја  наОтоманското Царство |
| Coat of Arms of the Ottoman Empire |
| Подем(1299–1453)
* Анадолски бејлици
* Интеррегнум (1402–1413)
* Пад на Цариград
 |
| Проширување(1453–1566)
* Султанат на жените
 |
| Преобразба (1566–1703)
* Ќопрулски период (1656–1703)
 |
| Застој (1703–1789)
* Ера на лалињата (1718–1730)
 |
| Пад (1789–1908)
* Низам-и Џедид
* Танзимат (1839–1876)
* Прва уставна ера  (1876–1878)
 |
| Распад(1908–1922)
* Втора уставна ера  (1908–1920)
* Прва светска војна (1914–1918)
* Поделба
 |
| * п
* р
* у
 |

**Ерата на лалињата** (21 јули 1718 - 28 септември 1730) е период од историјата на Османлиското Царство кој започнал по потпишувањето на договорот од Пожаревац до востанието на Патрона Халил.

Овој период бил релативно мирен за империјата која претежно започнала да се ориентира кон Европа. Во текот на овој период, на чело со Ахмед III и неговиот зет и голем везир Невшехирли Дамат Ибрахим Паша, империјата се обратила кон практикување на нови политики и програми кои довеле до основање на првата печатена османлиска преса и преведување на голем број на дела, како и до промовирање на трговијата и индустријата. Големиот везир главно се занимавал со подобрување на трговските односи и комерцијалните приходи на земјата, кое требало да придонесе до враќање на населението во градовите.

Периодот е наречен според бескрајниот број на лалиња кои биле одгледувани. Лалињата можеле да се најдат дури и во продавници за текстил. Во текот на овој период, уметноста, културата и архитектурата биле во подем. Архитектурата паднала под влијание на барокот од Европа. Класичен пример за ова е фонтаната на Ахмед III пред Топкапи-сарај која се состои од класични исламски елементи во европски барок стил. Империјата за првпат испратила свои амбасадори во Европа, во Истанбул била основана противпожарна единица.
Епицентарот се наоѓа директно над хипоцентарот на земјотресот (исто така наречен *жариште).*
**Епицентар** е точка на Земјината површина каде што земјотресот најсилно се чувствува. Се наоѓа вертикално точно над хипоцентарот, односно тоа е ортогонална проекција на хипоценарот на површината на Земјата.

Епицентрална оддалеченост
-------------------------

Оддалеченоста помеѓу епицентарот и хипоцентарот се вика „жаришна длабочина".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со геологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4152551-6

 |

 |
**Ерг** (симб. **erg**, **ерг**) е единица за енергија и механичка работа во системот СГС. Името потекнува од грчкиот збор εργον (ергон) = „работа".

Еден ерг ја претставува работата што ќе ја изврши сила од еден дин на растојание од еден сантиметар. Во основните единици на СГС, ергот е еднаков на еден грам сантиметар на квадрат во секунда на квадрат (g·cm2/s2). Во SI системот, тој е еднаков и на 10−7 џули или 100 наноџули (nJ).

1 erg = 10−7 J = 100 nJ

1 erg = 624,15 GeV = 6,2415 ×1011 eV

1 erg = 1 дин cm = 1 g·cm2/s2

Поврзано
--------

* Лумберг (единица)

Наводи
------

1. ↑  „ерг" Архивирано на 17 декември 2013 г. - Лексикон на македонскиот јазик, он.нет
**Ер Америка** (англиски: *Air America*) е американски филм, во режија на Роџер Спотисвуд. Главните улоги ги толкуваат: Мел Гибсон, Роберт Дауни Џуниор, Ненси Тревис и Кен Џенкинс.

Содржина
--------

Млад пилот со морални дилеми се вработува во авио-компанија која шверцува опиум и оружје. Имено, ЦИА формирала авио-компанија, наречена "Ер Америка", која која од Лаос испорачува оружје за американските војници во Виетнам, но му помага и на месното население во снабдувањето со храна. Истовремено, компанијата заработува така што шверцува опиум.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 840, 1.8.2014, стр. 21.
**Чешма** — осамен наод од римското време. Местото на водоводот е на околу 2 километри од градската територија на Скупи, на 1 километар од асфалтниот пат за селото Бардовци и на 200 метри западно од железничката пруга Ѓорче Петров-Качаник. При земјоделски работи е пронајдена надгробна плоча со латински натпис и димензии од 245 × 75 × 25 см. Во правоаголното поле на фронтонот се наоѓа релјефна претстава на сцена на задушна гозба. Плочата се наоѓа на местото каде што е откриена.

Наводи
------

1. ↑  Коцо, Димче (1996). *Археолошка карта на Република Македонија*. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
|  |
| --- |
|  **Свети Архангел Михаил** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Тетовско-гостиварска |
| **Архијерејско намесништво** | Гостиварско |
| **Парохија** | Гостиварска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°51′9″N 20°56′30″E﻿ / ﻿41.85250° СГШ; 20.94167° ИГД﻿ / 41.85250; 20.94167Координати: 41°51′9″N 20°56′30″E﻿ / ﻿41.85250° СГШ; 20.94167° ИГД﻿ / 41.85250; 20.94167 |
| **Место** | Тумчевиште |
|  **Општина** | Гостивар |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Архангел Гаврил |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Архангел Гаврил** — главна манастирска црква на Тумчевишкиот манастир во гостиварското село Тумчевиште, Македонија.

Главниот патронат се прославува на денот на Соборот на Свети Архангел Гаврил (26 јули), кога се организира општонароден црковен собир на кој доаѓаат многу посетители од Полог.

Местоположба
------------

Црквата се наоѓа пред влезот на селото, од левата страна на локалниот пат од страна на автопатот Гостивар-Тетово.

Историја
--------

Црквата била изградена пред неколку века, но неколкупати била палена и уништувана. Таа постојано била обновена на првобитните темели. За време на турското ропство, кога селото било разурнато, манастирот бил запален и целосно уништен.

Селаните ја обновила црквата по завршувањето на турското ропство, но истата во 1943 година била запалена и целосно уништена од страна на Албанците од соседното село Чегране.

Во 1996 година на темелите на црквата била изградена нова и била осветена.

Во 2016 година пред црквата бил изграден и осветен 11-метарски крст.

### Кражби

Ноќта помеѓу 15 и 17 декември непознати сторители насилно влегле во црквата откако влезната врата била насилно отворена. Случајот во полиција го пријавил член на црковниот одбор, по што било констатирано дека недостигаат касетофон со звучници и 1.800 денари.

Галерија
--------

* Црквата и крстотЦрквата и крстот
* ВлезотВлезот
* Ниша над влезотНиша над влезот
* АпсидатаАпсидата
* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Црквата од далечинаЦрквата од далечина
* Фонтана во црковниот дворФонтана во црковниот двор

Поврзано
--------

* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Тумчевиште

Наводи
------

1. ↑  Трифуноски, Јован (1976). *Полог*. Белград: САНУ. стр. 166.
2. ↑  „Прославен празникот Собор на Свети Архангел Гаврил во гостиварско село Тумчевште". GV online. 26 јули 2011. Посетено на 2011-12-18.[*мртва врска*]
3. 1 2 3 4 5  Кипроски, Киро (2019-12-17). „Село Тумчевиште - нема сиромашни, нема невработени, нема иселувања". *Нова Македонија*. Посетено на 2023-03-16.
4. ↑  „Две цркви во гостиварско мета на крадци и вандали". МТВ. 18 декември 2011. Посетено на 2011-12-18.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Архангел Гаврил" - Тумчевиште на Ризницата ?
**Жак Фрајтаг** (роден на 11 јуни 1982 г.) е јужноафрикански атлетичар кој се натпреварува во дисциплината скок во височина. Негов најдобар скок во кариерата бил скокот од 2.38 метри кој го постигнал во 2005 година. Скокот е воедно и актуелен африкански рекорд.

Тој е еден од деветте атлетичари (заедно со Валери Адамс, Јусејн Болт, Вероника Кембел-Браун, Давид Шторл, Елена Исинбаева, Кирани Џејмс, Јана Питман, и Дани Самуелс) кој бил светски шампион на кадетско, јуниорско и сениорско ниво во одредена дисциплина.

Фрајтаг израснал во Бронхорстспрејт (50 километри источно од Преторија). Неговата мајка, Хендрина Питерс, во 1973 година била шампион на Јужна Африка во скок во височина а нејзино најдобро остварување бил постигнатиот скок од 1.74 метри.

Надворешни врски
----------------

* Профил на IAAF.org

| Достигнувања |
| --- |
|
| Претходник**Русија Вјачеслав Вороњин** | **Најдобар резултат во сезоната**2002 | Наследник**Полска Александар Валеријанчук** |
|
| Претходник**Шведска Стефан Холм** | **Најдобар резултат во сезонатазаедно со Украина Андреј Соколовски**2005 | Наследник**Русија Андреј Силнов** |
**Драган Марков** ( 1919
 во Кучевиште, Скопско —  1944
 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, на Скопска Црна Гора неговите соселани го пречекале со радост. Така со мнозина свои врсници стапил во редовите на бригадата, која се борела против балистите. Бил учесник во успешните напади на германските единици во Качаничката Клисура. По последните борби против Германците, еден соборец, не сакајќи при чистење на пушката несреќно го застрелал. Бил закопан на селските гробишта во Кучевиште.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 212. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Драган Денковски** (1982, Куманово) — македонски писател.

Творештво
---------

Пишувајќи на кумановски дијалект, своите дела ги објавувал на електронските портали Блогерај, Окно, plagij.at и kritika.mk. Од 2019 година е дел од организацискиот одбор на фестивалот на краток филм „ФИЛМАЈ" во Куманово. Под мотото „Прашаш и дознаеш", работел на личниот проект „Дрдор". Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 365.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 269-272.
**Свети Димитриј** (грчки: *Αγίου Δημητρίου*) — црква во селото Клисура, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Црквата зиме
Црквата е изградена во 1856 г. во Долното Маало на Клисура, на местото на стар храм, кој според преданието датира од 1700 г. Според Николаос Сјокис меѓу 1700 и 1773 г. Клисура била седиште на костурскиот митрополит.

Во 1996 г. црквата е прогласена за заштитен споменик.

Опис
----

Црквата претставува трикорабна базилика со припрата. Има трикатна камена камбанарија. Внатре има украсни резби со исклучителен квалитет. Резбаниот иконостас на храмот е изработен во 1819 г. а проскинитарот е од 1820 г. Средствата за иконостасот, проскинитарот и владичкиот престол ги дале Георгиос Урман и Георгиос Басиос, како и шивачкиот и млекарскиот еснаф во Цариград. Живописот е дело на кионатски, самарински и клисурски зографи. Во храмот се зачувани два вредни дискоса (од кои едниот е од 1746 г.), четири евангелија со сребрени опкови, свадбени венци и други работи, како и 44 вредни икони.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ36/38664/1051/12-7-1996 - ΦΕΚ 765/Β/28-8-1996". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-05-05. Посетено на 28 декември 2014.
2. 1 2  Καραθανάσης, Αθ (2004). „Νικόλαος Δημ. Σιώκης, Η ιστορία και τα κειμήλια των ιερών ναών Αγίου Νικολάου και Αγίου Δημητρίου Κλεισούρας Καστοριάς" (PDF). *Μακεδονικά*. **34**: 444.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Димитриј" - Клисура (Костурско) на Ризницата ?
Емили Флајгар-Карлен
**Емили Флајгар-Карлен** ( 8 август 1807 година, Стромстад – 5 февруари 1892 година, Стокхолм ) — шведски романописец.

Животопис
---------

Таа основала добротворни организации за помош на ученици и наставници, и на рибари и нивни вдовици. Најпозната е со *хифенираното* име *Флејгар-Карлен* .  Нејзината ќерка, Роза Карлен (1836–1883), исто така била популарна романописецка.

Публикации
----------

Нејзиниот прв роман „ *Валдемар Клајн* "бил објавен во 1838 година. Во тој и во неколку подоцнежни романи, како што е *Rosen på Tistelön* (1842; *Розата од Тистелин*, 1842), *Pål Värning*, *Enslingen på Johannisskäret* (1846; *Пустиник*, 4 тома, 1853), *Jungfrutornet*, and *Ett köpmanshus i skärgården* (1859; *Куќата на трговецот на карпите* ), таа пишувала за животот во архипелагот и морето, додека расказите за романи како што се *Fosterbröderna*, *Fideikommisset*, *Ett år*, *En nyckfull kvinna*, *Kamrer Lassman* и *Vindskuporna* се одвиваат во средната или горната класа.

Наводи
------

* (шведски) *Svenskt biografiskt handlexikon*
* „Ivar or the Skjuts-Boy". *runeberg.org*. Посетено на 7 May 2011.
* This article incorporates text from a publication now in the public domain: Gilman, D. C.; Peck, H. T.; Colby, F. M. eds. (1905). "Carlén, Emilia Smith Flygare" . New International Encyclopedia (1st ed.). New York: Dodd, Mead.


1. ↑   Една или повеќе речениците пред наводов вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Flygare-Carlén, Emilie". *Encyclopædia Britannica*. **10** (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 585.CS1-одржување: ref=harv (link)
**Свети Константин и Елена** (грчки: *Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης*) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Грците кои се населиле во Солун од Мала Азија ја донеле иконата Богородица Надеж за сите.
Храмот се наоѓа во населбата Хиподром на истоимениот плоштад. Отворена е на 23 септември 1984 г. од митрополитот Пантелејмон II Солунски. Градбата претставува крстокуполен храм.

На местото на црквата имало два претходни храма. Од ракопис во светогорскиот манастир Дионисијат е јасно дека во XVI век тука имало црква; Свети Кирил е маченички убиен пред храмот на Свети Константин во 1566 г. Веројатно е дека црквата работела од крајот на XV век. Храмот е споменат од отецот Жан-Батист Сусје кој живеел во Солун во 1726 – 1733 г. Црквата тогаш се нарекувала само „Св. Константин" и била парохиски храм. Важен извор е Заедничката кондика на грчката солунска општина во архивите на Солунската митрополија, каде се заведени храмовите и нивниот имот. Таму пишува дека црквата е обновена во 1818 и во 1908 г. и дека храмот отсекогаш бил парохиски. Црквата, обновена во 1818 г. со општински средства, е вториот по ред храм и била типична базилика со карактеристичка камбанарија. Храмот има два параклиса.

Црквата е срушена во 1972 г. а во август 1974 г. во околината се направени ископувања кои дале многу важни откритија. Во подземјето на храмот се откриени ранохристијански гробови, како и една глинена урна со остатоци од пепел и коски. Се смета дека тоа се моштите на новомаченикот Кирил Солунски, изгорен на клада до црквата на 6 јули 1566 г. Потоа започнала изградбата на денешниот храм, која траела 10 години.

Внатре се чуваат вредни икони, вклучувајќи ја чудотворната икона на Свети Стилијан. Грците кои се населиле во Солун од Мала Азија ја донеле иконата Богородица Надеж за сите.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Άγιοι Κωνσταντίνος & Ελένη". Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Посетено на 21 октомври 2016.
2. 1 2 3  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 72.
3. 1 2  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 73.
4. ↑  „Άγιος Κύριλλος ο οσιομάρτυρας από τη θεσσαλονίκη". Ορθόδοξος Συναξαριστής. Посетено на 30 март 2018.
5. ↑  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 75.
6. ↑  „Παναγίες της Μικράς Ασίας και της Θράκης". Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών. 16 јули 2014. Посетено на 30 март 2018.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Константин и Елена" - Солун на Ризницата ?
Флексибилен ендоскоп
Цртежи на Боцинивиот „Лихтлајтер", ран ендоскоп
**Ендоскоп** – осветлен оптички, типично тенок и цевчест инструмент (вид бороскоп кој се користи за гледање длабоко во телото при процедура која се нарекува ендоскопија. „Ендо" на грчки значи „внатре" додека „скоп" доаѓа од грчкиот збор „скопос" што значи гледа. Се користи за испитување на интерните органи како што е грлото или езофагус. Посебни инструменти кои се користат за испитување на одреден орган, се нарекуваат според тој орган. Такви се цитоскопот, нефроскопот (бубрег), бронхоскопот (бронхии), артроскопот и колоноскопот (дебело црево) и лапароскопот (абдомен или карлица). Овие инструменти може да се користат за визуелно испитување и дијагностика, или за асистенција при хируршка интервенција како при артроскопијата

Наводи
------

1. ↑  „Medical Definition of Endoscope". *Medicinenet.com*. Архивирано од изворникот на 2016-03-12. Посетено на 11 August 2017.

Надворешни врски
----------------

* NLM Medline

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа медицинска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh87003022
* GND: 4252207-9
* BNF: cb12387678w (податоци)
* NKC: ph134773

 |

 |
**Ендокриниот систем** е составен од жлездите со внатрешно лачење и од одделни жлездести клетки. Важно да се напомни е тоа дека овие жлезди не образуваат систем во анатомска смисла на зборот, туку во физиолошка. Ендокриниот систем главно е поврзан со регулацијата на метаболитичките процеси во организмот. Неговите реакции се многу поспори и се одвиваат во подолг временски период, за разлика од реакциите на нервниот систем, со кој ендокриниот е поврзан преку хипоталамус-хипофиза врската.

Поврзано
--------

* Хормони
* Ендокрини жлезди
* Невро-хуморална регулација

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Анатомија на ендокриниот систем |
| --- |
|  |
| 
* Хипоталамус
* Бубрег
* Параштитна  жлезда
* Епифиза
* Хипофиза
	+ Неврохипофиза
* Штитна  жлезда

 |
|  |
| Надбубрежна жлезда | 
* Хромафинска клетка

 |
|  |
| Гонади | 
* Тестис
* Јајчници
	+ Жолто тело

 |
|  |
| Панкреасни островчиња | 
* Алфа клетка
* Бета клетка
* Делта клетка

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4113434-5
* NKC: ph165964

 |

 |
**31. шаховска олимпијада** организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 30 ноември до 17 декември 1994 во Москва, Русија.

Наводи
------

1. ↑   Although commonly referred to as the *men's division*, this section is open to both male and female players.

Поврзано
--------

I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)  

II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)  

III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Шаховски олимпијади |
| --- |
|  |
| 
1927 **·** 
1928 **·** 
1930 **·** 
1931 **·** 
1933 **·** 
1935 **·** 
1937 **·** 
1939 **·** 
1950 **·** 
1952 **·** 
1954 **·** 
1956 **·** 
1958 **·** 
1960 **·** 
1962 **·** 
1964 **·** 
1966 **·** 
1968 **·** 
1970 **·** 
1972 **·** 
1974 **·** 
1976 **·** 
1978 **·** 
1980 **·** 
1982 **·** 
1984 **·** 
1986 **·** 
1988 **·** 
1990 **·** 
1992 **·** 
1994 **·** 
1996 **·** 
1998 **·** 
2000 **·** 
2002 **·** 
2004 **·** 
2006 **·** 
2008 **·** 
2010 **·** 
2012 **·** 
2014 **·** 
2016 **·** 
2018 **·** 
*2020*
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**24. шаховска олимпијада** организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 20 ноември до 6 декември 1980 во Ла Валета, Малта.

Наводи
------

1. ↑   Although commonly referred to as the *men's division*, this section is open to both male and female players.

Поврзано
--------

I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)  

II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)  

III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Шаховски олимпијади |
| --- |
|  |
| 
1927 **·** 
1928 **·** 
1930 **·** 
1931 **·** 
1933 **·** 
1935 **·** 
1937 **·** 
1939 **·** 
1950 **·** 
1952 **·** 
1954 **·** 
1956 **·** 
1958 **·** 
1960 **·** 
1962 **·** 
1964 **·** 
1966 **·** 
1968 **·** 
1970 **·** 
1972 **·** 
1974 **·** 
1976 **·** 
1978 **·** 
1980 **·** 
1982 **·** 
1984 **·** 
1986 **·** 
1988 **·** 
1990 **·** 
1992 **·** 
1994 **·** 
1996 **·** 
1998 **·** 
2000 **·** 
2002 **·** 
2004 **·** 
2006 **·** 
2008 **·** 
2010 **·** 
2012 **·** 
2014 **·** 
2016 **·** 
2018 **·** 
*2020*
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ендорфин** — вид невротрансмитер.

Опис
----

Ендорфинот се создава во нервните клетки и ги пренесува информациите од една до друга нервна клетка. Според некои процени, ендрфинот е од 50 до 100 пати појак од опиумот. Тој не се излачува константно во организмот, туку се создава во состојби кои се болни, стресни или многу пријатни. На пример, при јадење лути пиперки, се создава големо количество ендорфин за да се намали лутината што се чувствува во устата и во желудникот. Ендорфинот не е поврзан со чувството на задоволство, а за да го има постојано во организмот би требало човекот да прави нешто што е многу пријатно или нешто што е многу непријатно. На пример, со постојано долготрајно вежбање (на пример, по 4 часа дневно) може да се зголеми нивото на ендорфин, но притоа вежбањето треба да биде напорно, до границата на болката.

Функции
-------

Ендорфинот делува слично на опијатите - морфиум, опиум или хероин. Тој ја намалува болката и предизвикува чувство коешто е слично на она додека јадеме чоколада, но исто така предизвикува и еуфоричен ефект. Ендорфинот му ја дава силата на организмот во ситуација кога човекот е тешко повреден, така што е многу важен за преживување во опасни ситуации. Исто така, недорфинот е одговорен за задоволството што го чувствуваме кога јадеме слатка храна, на пример, чоколада, при што тој делува веднаш.

Наводи
------

1. 1 2  „Однесувањето и размислувањето се најважни за хормоните на среќа", *Здравје*, понеделник, 3 ноември 2014, стр. 20-21.
**Камила Родолфи** (1449 г.) била командант на група жени кои се собрале да се борат против Франческо Сфорца.

Биографија
----------

Родолфи била член на високо ценето трговско семејство Родолфи, кое било едно од главните владејачки семејства на Вигевано и била платен војник. Нејзините датуми на раѓање и смрт не се познати, но познато е дека таа била највлијателна во Италија во 1449 година. Кога Франческо Сфорца се обидела да го земе Вигевано во април 1449 година, Родолфи и група жени возвратиле откако многу мажи загинале при обидот. И покрај обидот на жените, Сфорца сепак го освоила градот, но некои извори сугерираат дека понекогаш сакала Камила Родолфи и нејзината војска да парадираат во целосна униформа.

Наводи
------

1. 1 2  Pennington, Reina; Higham, Robin D. S. (2003). *Amazons to Fighter Pilots: A Biographical Dictionary of Military Women*. Westport, Connecticut: Greenwood Press. стр. 376. ISBN 0-313-29197-7.
2. ↑  Buccella, Pietro Giorgio Biffignandi; Cavagna Sangiuliani di Gualdana, Antonio (1810). *Memorie Storiche Della Città e Contado di Vigevano*. Dalla Tipografia di Vigevano. стр. 116.
Carlos Fuentes (2002)
**Карлос Фуентес** (шпански: *Carlos Fuentes*, 1928 - 2012) бил мексикански писател, дипломат и универзитетски професор.

Животопис
---------

Карлос Фуентес е роден во Панама, во семејство на дипломати. Детството го поминал во повеќе градови во Латинска Америка, а од 1934 до 1940 година живеел во Вашингтон, каде го продолжил образованието и го научил англискиот јазик, што подоцна му овозможило и тој да стане дипломат. Исто така, тој предавал на неколку угледни универзитети, како: Харвард, Принстон, Кембриџ, Корнел и Колумбија. По убедување бил социјалист и бил приврзаник на запатистите, ја поддржувал Кубанската револуција, а потоа и сандинистите во Никарагва, а тоа било причина за раскинувањето на односите со неговиот близок пријател Октавио Паз. Поради спротивставувањето на американската интервенционистичка политика, на Фуентес му бил забранет влезот во САД, а негови блиски пријатели биле Чарлс Рајт Милс и Луис Буњел.

Творештво
---------

Карлос Фуентес се смета за еден од најголемите современи латиноамерикански писатели, а неговите дела се преведени на 24 јазици. Неговите најважни романи се:

* Смртта на Артемио Круз
* Terra Nostra
* Стариот Гринго
* Дијана или осамената божица на ловот

Наводи
------

1. 1 2  Karlos Fuentes, *Smrt Artemija Kruza*. Beograd: Dereta, 2015.
**Зорко Јелинчич** (5 март 1900 - 13 јули 1965) ― словенечки национален деец и културен работник.

Живот и дело
------------

Роден бил во учителско семејство во Лог под Мангарт, Австроунгарија. Основното училиште го посетувал и завршил во родниот град и покрај тоа што татко му бил преместен на други места поради работа. Дипломирал во 1918 година во гимназијата Идрија. Потоа се запишал на Филозофскиот факултет во Љубљана. Во учебната 1923/1924 година, тој и неговиот пријател Клемент Југ се префрлиле на Универзитетот во Падова, но Јелинчич не ги завршил студиите. Во 1924 година се вклучил во Сојузот на просветните друштва во Горица и набргу станал негов секретар. Во исто време станал секретар на студентското друштво Адрија во Горица, кое било основано на 9 август 1902 година, како академско празнично друштво. Како секретар на Сојузот на просветните друштва, тој многу патувал во Горишката област и организирал либерални културни клубови. Тој бил меѓу основачите и водачите на нелегалната револуционерна организација ТИГР. Во 1929 година се оженил со Фаница Обида. Следната година бил уапсен кога нелегалната организација ТИГР (Трст, Истра, Горица, Риека), била откриена од фашистичките власти. Во 1931 година, тој бил главен обвинет меѓу 30-те обвинети, осудени на 20 години затвор од специјалниот суд во Рим, продолжение на првиот судска постапка ТИГР во Трст. Ослободен е после 9 години. По враќањето дома, неговата сопруга починала при раѓањето на втората ќерка. Набргу по избувнувањето на Втората светска војна, тој бил ограничен во покраината Изернјо до капитулацијата на Италија. По распаѓањето на Италија во есента 1943 година, тој им се придружил на партизаните; таму бил член на Покраинскиот народноослободителен комитет за Приморска. По ослободувањето се доселил во Трст, каде што работел главно во културниот оддел на Покраинскиот народноослободителен комитет, а подоцна и во Просветното друштво. Во 1948 година се оженил по втор пат со Даница Жун. Од 1958 година работел во Институтот за етнички прашања во Љубљана и бил еден од иницијаторите за создавање на етнографска карта на територијата на Трст врз основа на изворни стари имиња. Со новинарство се занимавал од 1924 година, објавувајќи написи во различни весници. Тој напишал спомен книга за Климент Југ, напишувајќи два трактати: *Д-р Климент Југ* (1898-1924) и *Југ и планините*.

Наводи
------



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 31592381
* LCCN: no96052699
* ISNI: 0000 0000 8217 2009
* GND: 142076333
* NLA: 35938054
* NKC: js2018999777

 |

 |
**Дон Џон** (англиски: *Don Jon*) — американски филм од 2013 година, во режија на Џозеф Гордон-Левит. Главните улоги ги толкуваат: Џозеф Гордон-Левит, Скарлет Јохансон, Џулиeн Мур, Тони Данза и Глини Хидли.

Содржина
--------

Џон Мартело (го игра Гордон-Левит) е силен, згоден и добар тип од стар ков. Пријателите го викаат Дон Џон, затоа што тој има способност да освои нова жена секој викенд. Сепак, за него, дури и најубавото заведување не може да се спореди со задоволството што го чувствува дома, кога гледа порнографски филмови на компјутерот. Истовремено, Барбара Шугармен (ја игра Јохансон) е паметна, убава и добра девојка од стар ков.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 862, 2.1.2015, стр. 27.
Победничкиот тим на Советскиот Сојуз, од лево кон десно: Семенова, Левитина, Чибурданиџе.
**26. шаховска олимпијада** организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 18 ноември до 5 декември 1984 во Солун, Грција.

Наводи
------

1. ↑   Although commonly referred to as the *men's division*, this section is open to both male and female players.

Поврзано
--------

I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)  

II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)  

III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Шаховски олимпијади |
| --- |
|  |
| 
1927 **·** 
1928 **·** 
1930 **·** 
1931 **·** 
1933 **·** 
1935 **·** 
1937 **·** 
1939 **·** 
1950 **·** 
1952 **·** 
1954 **·** 
1956 **·** 
1958 **·** 
1960 **·** 
1962 **·** 
1964 **·** 
1966 **·** 
1968 **·** 
1970 **·** 
1972 **·** 
1974 **·** 
1976 **·** 
1978 **·** 
1980 **·** 
1982 **·** 
1984 **·** 
1986 **·** 
1988 **·** 
1990 **·** 
1992 **·** 
1994 **·** 
1996 **·** 
1998 **·** 
2000 **·** 
2002 **·** 
2004 **·** 
2006 **·** 
2008 **·** 
2010 **·** 
2012 **·** 
2014 **·** 
2016 **·** 
2018 **·** 
*2020*
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Свети Никола Транос** (грчки: *Άγιος Νικόλαος ο Τρανός*) — параклис во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Параклисот се наоѓа на Старата агора и претставува метох на манастирот „Св. Теодора".

На местото на денешната скромна црква до 1917 г. постоела величествена базилика, која била средиште на богатото грчко маало во градскиот центар. Името *Транос*, т.е. *Голем*, е дадено за да се разликува од „Св. Никола Сирак" (или „Свети Никола Мал"). Наречена е и *Голема* (*Μεγάλος*) и *Благородна* (Αρχοντικός).

Историја
--------

Во 1973 – 1977 г. околу сегашната црква се извршени ископувања во кои се пронајдени градби од римско време, веројатно поврзани со агората. Над нив подоцна е изградена ранохристијанска базилика. Според преданието, на ова место подоцна имало византиски храм, но археолошките наоди не укажуваат на такво нешто. На натпис од 1110 г. се спомеунва црква „Св. Никола Палеофавас" (*Άγιος Νικόλαος Παλαιοφάβας*), која може да се поврзе со „Никола Транос". Имети „Св. Никола Голем" (*Άγιος Νικόλαος Μεγάλος*) за првпат се споменува во документ од 1406 г.

Според османлиски ферман од 1722 г. „Св. Никола Транос" претрпел големи штети и жителите добиле дозвола за обнова. Новата црква била просторна базилика со дрвени столбови и веројатно портик од јужната страна. Во 1833 – 1834 г. е добиена уште една дозвола за обнова на црквата. Изгледа дека таа била целосно урната и одново изградена околу 1864 г.

По пожарот од 1890 година, во кој е уништена крајбрежната митрополитска црква „Св. Димитриј", седиштето на епархијата и моштите на Свети Григориј Палама се префрлени во „Св. Никола Транос".

Црквата изгорела во големиот Солунски пожар на 6 август 1917 г. но не наполно, како што се гледа од сликите по пожарот. Со преселбата на Грците од Мала Азија, урнатините на храмот служеле како привремено сместување за дојденците. Во 1928 г. остатоците се отстранети за да се изгради сегашниот храм.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 28.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „Άγιος Νικόλαος ο Τρανός". Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Посетено на 16 октомври 2016.
3. ↑  „Ιερά Μονή Αγίας Θεοδώρας - Ιστορικό". Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Посетено на 17 октомври 2016.
4. ↑  „Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης". Εκκλησία της Ελλάδος. Посетено на 17 октомври 2016.
**Кара Су** (**Мавронери** или **Есонас**; грчки: *Μαυρονέρι*, *Αίσωνας*) — река во Катеринско, Егејска Македонија. Претставува најголемата река во Катеринско (округот Пиерија), со должина оа 50 км и сливна површина од 655 км2.

Описание
--------

Камен мост на Кара Су во Морна.
Морненското Езеро
Реката извира од планината Шапка источно од врвот Пиргос (1689 м). Се образува од слевањето на десетици мали потоци кои извираат од Олимп и Шапка. Тече на северозапад и по месноста Оја Чаир свртува на североисток, а под врвот Грамени Оксија (1584 м) на исток во длабоката планинска долина наречена Петренски Теснец (*Στενά της Πέτρας*). Минува низ селото Фтери, каде ја прима десната притока Хајдар. Кај селото Морна на реката има мало вештачко езеро, каде реката ја прима притоката Морнотик и свртува на североисток. Излегува од планината северно од Фотина и јужно од Долна Милја. По Долна Милја ја прима големата лева притока приток Пистериес. Северно од Ступи прима друга голема лева притока Пелекас. По 7 км се влева во Солунскиот Залив во месноста Армирки северно од Варички Колиби и јужно од Олимпски Брег.

Во устието на реката се образува убав комплекс од влажни станишта кои се протегаат по должина од 5 км напоредно на брегот.

Често, особено во летните месеци, реката пресушува, како од природин причини, така и поради нејзината употреба за наводнување.

Имена
-----

Во горното течение реката го носи и името **Итамос** (*Ίταμος*). Мавронери (во прев. *црна вода*) се должи на матноста на водата. Во антиката била наречена **Есон** (*Αίσων*) и **Митис** (*Μίτυς*), во средновековието била **Петра** (*Πέτρα*) и **Фидари** (*Φίδαρη*), а во османлиско време се нарекувала **Кара Су**, кое како Мавронери значи *црна вода*.

Притоки
-------

**→ лева, ← десна**

* ← Хајдар
* → Деси
* ← Ливадиотик
* → Ајос Николаос
* → Морнотик
* ← Петриотик
* → Пистериес (Брязиотикос)
* → Куцуфљанолак
* ← Ронгијс
* ← Ајлљас
* → Пелекас

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14  По топографска карта М1:50 000, издание 1980-1985 „Генеральный штаб"
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „Ρέματα". Δημοτικό Σχολείο Δίου. Посетено на 20 февруари 2023.
3. 1 2 3 4  „Μαυρονέρι Πιερίας (Αίσων)". Natura Graeca. Посетено на 20 февруари 2023.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Реки во Егејска Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Ана Дере
* Арапица
* Беливод
* Белица
* Белкаменска Река
* Бистрица
* Богатска Река
* Богдана
* Бродска Река
* Вардар
* Венетик
* Вода
* Галик
* Галешово
* Грамоштица
* Гребенска Река
* Гуменџиска Река
* Доспат
* Драматица
* Дреновска Река
* Ѓолаја
* Ѓоле
* Енипеј
* Желевска Река
* Зилјана
* Истек
* Јелешка Река (Сакулева)
* Карадере
* Кара Су
* Колудеј
* Коница
* Коџа Дере
* Лаџа (Кукушка)
* Лаџа (Правишка)
* Леска
* Лештенска Река
* Лошничка Река
* Љубница
* Марица
* Мегленица
* Места
* Мужделска Река
* Панега
* Питарова Река
* Праморица
* Рендина
* Серовица
* Спанч
* Стара
* Струма
* Суровичка Река
* Црна Река
* Четирска Река

 |

 |
**Успение на Пресвета Богородица** (грчки: *Κοιμήσεως της Θεοτόκου*) — црква кај селото Сајта, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1730 г. според зачуваниот мермерен натпис. Се наоѓа на местото на старото село Сајта на Орсова Планина. Ограбена е за реме на германската окупација во Втората светска војна. Во 1947 - 1949 г. селото е уништено во борбите на Граѓанската војна и преместено на рамниот простор на север. Црквата е обновена. Во Серскиот црковен музеј се чуваат две икони од храмот.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 26 октомври 2019.
**Државен непријател** (англиски: *The Public Enemy*) - американски филм од 1931 година, во режија на Вилијам А. Велман. Главните улоги ги толкуваат: Џејмс Кегни, Џин Харлоу, Едвард Вудс, Џоан Блондел, Доналд Кук, Лесли Фентон, Берил Мерсер, Мареј Кинел, Роберт О'Конор итн. Во 1998 година, филмот бил ставен во Националниот филмски регистер на САД.

Содржина
--------

Том Пауерс (го игра Кегни) и Мат Дојл (го игра Вудс) се деца кои се занимаваат со ситни кражби, а кога ќе поодраснат веќе навлегуваат во водите на сериозниот криминал. За време на прохибицијата, тие стануваат дел од бандата на Педи Рајан (го игра О'Конор) и притоа заработуваат многу пари. Тие уживаат во раскошниот живот, исполнет со забава и девојки. Том ѝ дава пари на мајка му (ја игра Мерсер), која го прифаќа неговиот начин на живот, но брат му Мајк (го игра Кук) остро му се спротивставува. Еден ден, противниците го убиваат нивниот соработник Семјуел Нејтан (го игра Фентон), со што започнува војна меѓу криминалните банди. Педи му предложува на Том да се смири, но тој не прифаќа, а кога ќе биде убиен неговиот најдобар другар Мат, тој оди во седиштето на противничката банда и ги убива сите кои се скриени таму. Сепак, Том е тешко ранет во престрелката, а додека закрепнува во болницата, противниците го грабнуваат и го убиваат.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Public Enemy (1931), Awards (пристапено на 9.7.2017)
2. ↑  IMDb, The Public Enemy (1931) (пристапено на 9.7.2017)
**Шчи** (руски: *щи*) – руска супа од расол. Настанала пред повеќе од илјада години, а рецептот се менувал во текот на историјата. Тоа било храна и на богатите и на сиромашните сè до денес. Тоа е едно од најпознатите руски јадења, а се јаде и во други земји на Источна Европа.

Основни состојки на шчито се: варен расол и кромид. Побогатата верзија на шчи содржи шест состојки: расол, месо со коски (некогаш и риба или печурки), морков и корен од магдонос, ароматични состојки (кромид, целер, копар, лук и црн пипер) и кисели состојки (павлака, јаболко). Постојат разни верзии во кои се додаваат или изоставаат поедини состојки.

Супата се сервира со павлака, каша од хелда и свеж леб. Постои и верзија со зелка и домат.

Поврзано
--------

* Супа
* Руска кујна
* Белоруска кујна

Наводи
------

1. ↑  S.I. Ozhegov (1949–1992). „Щи". *Dictionary of the Russian Language (Ozhegov)* (руски).
2. ↑  Vladimir Dal (1863–1866). „Щи". *Explanatory Dictionary of the Live Great Russian language* (руски).

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шчи" на Ризницата ? |