recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**IC 347** — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 347 се споменува и како ESO 104-25, AM 1854-631.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 13 август 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 347 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 *m*/лм2. IC 347 има привидни димензии од 1,8' х 1'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 58 м 43,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -63° 8' 21". Положбениот агол на објектот е во износ од 164°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 347 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62637.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Паун (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 347 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Vorontsov-Velyaminov, B.A. and V.P. Arhipova, "Morphological Catalog of Galaxies",

Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 347[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 347
* IC 347 — VizieR.
* IC 347 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
***Од Џорџ*** (насловен како ***Џорџ Кејблс ја свири музиката на Џорџ Гершвин*** ) е албум на мелодиите на Џорџ Гершвин од пијанистот Џорџ Кејблс снимен во 1987 година и издаден за етикетата Contemporary. Албумот бил трет на Кејбл за издавачката куќа и бил издаден во комеморација на педесетгодишнината од смртта на Гершвин.

Прием
-----

Скот Јанов од AllMusic рече: „Фактот што тој можел да излезе со нови изјави за овие воени коњи (и сепак да остане мелодичен) кажува многу за инвентивноста на Кејблс". *The Penguin Guide to Jazz* напишал дека албумот е „богато софистициран, а соло изведбите на „Embraceable You" и „Someone to Watch Over Me" се одлични примери за неговото вродено ритмичко чувство".

Список на песни
---------------

*Сите композиции на Џорџ Гершвин и Ира Гершвин освен како што е наведено*

1. „ Бес, ти си мојата жена сега "– 7:26
2. „ Мојот човек го нема сега "(Џорџ Гершвин, ДуБоз Хејвард ) – 7:31
3. „ Имам ритам "– 4:36
4. „ Прегрлива ти "– 6:51
5. „ Некој да ме пази "– 7:06
6. „ Ден за магла "– 5:53
7. "Summertime "(Gershwin, Heyward) – 4:55 бонус песна на повторно издавање на ЦД

Лично
-----

* Џорџ Кејблс – пијано
* Џон Херд – бас (пести 1–3, 6 и 7)
* Ралф Пенланд – тапани (пести 1–3, 6 и 7)

Наводи
------

1. ↑  Contemporary Records discography accessed June 10, 2015
2. ↑  Carnovale, N. George Gershwin: A Bio-bibliography, Greenwood Publishing, 2000
3. ↑  Concord Music Group: George Cables, accessed March 29, 2016
4. 1 2 3  Yanow, Scott. *By George* – Review — AllMusic (англиски)посет. 10 јуни 2015 г
5. 1 2  Cook, Richard; Morton, Brian (2008). *The Penguin Guide to Jazz Recordings* (9th. изд.). Penguin. стр. 215. ISBN 978-0-141-03401-0.
**Благородна Бурева** (23 февруари 1903

 во Виница — 6 ноември 1977

 во Белград) — првата македонска оперска певица.

Животопис
---------

Благородна Бурева е родена на 23 февруари 1903 година во Виница. По завршувањето на гимназијата во Штип, дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје во 1935 година.

Се преселила да живее во Белград, каде и починала на 6 ноември 1977 година.

Кариера
-------

Учествувала во исполнувањето на првата оперска претстава во Штипскиот театар во операта *Палјачи* со улогата на Неда (29 август 1925) под водство на Сергеј Михајлов, во режија на Душан Будимировиќ.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Бурилчево*". *Македонска енциклопедија*. , книга . Скопје: МАНУ. стр. 229. Text "series
" ignored (help)
**IC 385** — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 385 се споменува и како ESO 232-12.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 31 август 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 385 е од видот Im/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 *m*/лм2. IC 385 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 37 м 38,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -52° 4' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 73°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 385 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63433.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Телескоп (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 385 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Dreyer, J.L.E. New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 385[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 385
* IC 385 — VizieR.
* IC 385 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
Монета од 2000 динари/2 крани од времето на Мохамад Али Шах Каџар.
**Кран** (персиски: قران) ― поранешна валута на Иран помеѓу 1825 и 1932 година. Бил поделен на 20 шахи или 1000 динари и вредел десетина од еден томан. Ријалот го заменил кранот со сооднос 1:2 во 1932 година, иако бил поделен на сто (нови) динари. Кран повеќе не е службена деноминација, но поимот сè уште ужива широка употреба кај Иранците.

Вредност
--------

Од 1874 до 1895 година, вредноста на кранот била намалена за половина во однос на фунтата, од 1 кран еднаков на 9,6 пенија до 4,8 пенија (50 крани за 1 фунта), што потоа ја задржа таа вредност во следните неколку години.

Во 1930 година, тој бил врзан со фунтата на 59,75 крани = 1 фунта, иако постоеше регулиран напореден пазар каде цената на фунтата била многу повисока од гореспоменатата законска стапка.

Монети
------

До 1876 година, сребрените монети биле ковани во апоени од ⅛, ¼, ½ и 1 кран. Во 1876 година била воведена бланширана кованица, со апоени од 12, 25, 50, 100 и 200 динари, ¼, ½, 1, 2 и 5 кирани. Златните монети и банкнотите биле деноминирани во томани.

Наводи
------

1. ↑  Britannica

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 26 јануари 2021 г.Iran Collection Архивирано на 26 јануари 2021 г. мрежна страница за персиски банкноти и монети од каџарското време

Ирански кран|
|  |
| Претходник:**Ирански томан****Причина:** повлечен како иранска валута од страна на шахот**Сооднос:** 10 кран = 1 томан | **Валута на Иран** 1825 – 1932 | Следбеник:**Ирански ријал****Причина:** современа економија**Сооднос:** 1:2 |
**IC 404** — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 404 се споменува и како ESO 185-38, FAIR 876, AM 1954-524.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 31 август 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 404 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 *m*/лм2. IC 404 има привидни димензии од 1' х 0,7'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 58 м 31,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -52° 38' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 103°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 404 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63909.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Телескоп (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 404 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Zwicky, F. E. Herzog, and P. Wild, "Catalogue of Galaxies and Clusters of Galaxies",

Vol.I. Pasadena, Calif. California Institute of Technology, 1961. Also, 
successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 404[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 404
* IC 404 — VizieR.
* IC 404 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
Виктор Емануел II во 1861 г.
**Виктор Емануел II** или **Виторио Емануеле II** (италијански: ***Vittorio Emanuele II***; 14 март 1820 – 9 јануари 1878) — крал на обединета Италија. Меѓу Италијанците е познат и како *padre della patria* („татко на татковината’). По доаѓање на престолот во 1861 г. ја прогласува Италија за паламентарна монархија.

Поврзано
--------

* Споменик на Виктор Емануел II

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 95301792
* LCCN: n80056898
* ISNI: 0000 0001 0774 7711
* GND: 119172011
* SELIBR: 207756
* SUDOC: 029447224
* BNF: cb12788244d (податоци)
* BIBSYS: 2072052
* NLA: 50119464
* NKC: js20090820005

 |

 |
**Емилија Јакшиќ-Никезиќ** (1924 — 1949), била учесник во Народноослободителната борба и општествено-политички работник на НР Србија.

Животопис
---------

Емилија Јакшиќ е родена на 29 април 1924 година во Белград. Во младинското револуционерно движење се приклучила како ученичка во гиманзија. Станала член на Сојузот на Комунистичката младина на Југославија (СКОЈ) во 1940 година, на свои 16 години. Во август 1941 година, станала активен учесник на Народноослободителното движење и влегла во раководството на СКОЈ.

Како младински раководител учествувала во организирањето и изведувањето на акции против непријателот, диверзии и саботажи. Била уапсена во зимата 1941 година, и при спроведување во затвор, иако била со лисици на рацете, успеала да избега. Во јануари 1942 година, станала член на Комунистичката партија на Југославија. Со одлука на Месниот комитет на СКОЈ за Белград, таа била испратена во Земун како член на тамошниот Месен комитет. За време на работата во земунската организација, таа била трипати уапсена, но благодарение на својата снаодливост, а и со помош на партијата, секогаш успевала да се извлече. Во ноември 1942 година, таа станала секретар на Срескиот комитет на СКОЈ и член на Срескиот комитет на КПЈ за Земун.

Во октомври 1943 година, Покраинскиот комитет на КПЈ за Србија ја пратиле на работа во Шумадија како инструктор на Покраинскиот комитет на СКОЈ. Во 1944 година, станала член на Покраинскиот комитет на СКОЈ за Србија. По ослободувањето, Емилија Јакшиќ вршела разни должности во Сојузот на комунистичката младина на Југославија и во Комунистичката партија на Југославија. Таа загинала во сообраќајна несреќа кај Обреновец на 29 ноември 1949 година.

Емилија Јакшиќ била омажена за Марко Никезиќ, тогашен организационен секретар на Општинскиот комитет на Комунистичката партија на Југославија за Белград, а подоцна бил и претседател на Претседателството на ЦКСК на Србија.

Носителот е Партизанска споменица од 1941 година и други југословенски одликувања.

Една улица во земунската населба Нова Галеника го носи нејзиното име.
**Светлана Ончевска-Петковска** (16 февруари 1949

 во Скопје) — македонска градежна инженерка.

Животопис
---------

Светлана е градежен инженерка и редовна професорка на Градежниот факултет во Скопје (од 1998 година) по предметите од областа на техничка механика, јакост на материјалите и градежните материјали. Била претседател на Друштвото за механика на Македонија (1996 година). Заедно со колеги од катедрата учествувала во пишување учебници и учебни помагала

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Онишченко*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 1076. Text "series
" ignored (help)
***Трајан*** — роман напишан од македонскиот поет Ангелко Крстиќ во 1932 година во Скопје. Романот е напишан на српски јазик, а Ангелко во 1934 година ја добива наградата на Академијата на седумте уметности во Белград за најдобар српски роман.

Содржина
--------

Во романот „Трајан" се опишани четириесет мачни печалбарски години на главниот лик. Дејствието на романот започнува уште од времето на Турците, кога малиот Трајан работи како измеќар, за корка леб, а потоа заминува на печалба. Секаде го следи болната и мачна судбина на страдалник-печалбар.

Кога започнуваат војните, прво Балканските, а потоа и Светската – тој учествува во нив. Го доживува и ослободувањето од Османлиите, но по нив – во неговата татковина ништо не се променува. Неостварените соништа ги остава на својот син.

Наводи
------

1. 1 2  „Анѓелко Крстиќ („Трајан")". *Македонски јазик и литература*. 2015-04-06. Посетено на 2023-08-15.
**Султана Нурџиева Делчева** (Мурарци, Кукушко, 1850 – Кукуш, 1907) била домаќинка, сопруга на Никола Делчев и мајка на националниот херој Гоце Делчев.

Имала вкупно девет деца: пет ќерки и четири сина: Руша (родена во 1868 г.), Цоца (1870), Гоце (1872), Тина (1874), Велика (1876), Димитар/Мицо (1879), Елена (1881), Милан (1883) и Христо (1885). Тројца од синовите загинале во националноослободителните борби – Мицо (1901), Гоце и Милан (1903).

Потекнува од родот на Јанев Нуриџиев, кој бил познат во селото. За Султана не се знае многу, но ја сметале за убава и скромна мома.

Наводи
------

1. ↑  Јован Павловски, Огнено семејство. Спомени на Лика Чопова, Скопје, 1978.
2. ↑  Юрукова Лика Чопова, Спомени за семейството на Гоце Делчев, *Септември* VI (1953).
Segment of Antarctic coastПредлошка:SHORTDESC:Segment of Antarctic coast
Локација на брегот Амундсен (означен со портокалова боја) во рамките на Зависноста Рос
 **Брегот Амундсен (Антарктик)**  е брегот на југ од Ледениот полицата Рос што се наоѓа помеѓу Врвот Морис, на источната страна на Ледникот Лив и западната страна на Ледник Скот. Именуван од Нов Зеландски антарктички комитет за имиња на места во 1961 година за капетанот Роалд Амундсен, Норвешки истражувач кој ја водеше својата експедиција во 1910 година–12 на Антарктикот. Поставувајќи база во Фрамхајм на работ на ледениот гребен Рос, тој се санки на југ преку полицата и откри патека до Ледникот Аксел Хајберг долж овој брег за да стигне до поларната плато. Тој беше првиот што стигна до Јужниот Пол, 14 декември 1911 година.

Тој е дел од брегот на Западен Антарктик, во регионот на Земјата Едвард VII, кој се протега помеѓу 84°50' и 85°30' ю.ш. и 150° и 168° з.д. яващ се най-ужната брегова линија на Антарктика с должают около 200 km. Брегот се наоѓа во најјужниот дел од земјата на Едвард VІІ, во основата на полицата на ледникот Рос, бидејќи на исток се граничи со Брега Гулд на земјата на Едвард VІІ, а на северозапад со Брега. Дуфек на земјата на Викторија. Целосно е покриен со густа ледена покривка, над која се штрчат поединечни голи врвови на планината Квин Мод, која е дел од Трансантарктичките планини. Тука се врвовите Алис Годе (3425 m), Руд Годе (3640 m), Дон Педро Кристоферсон 3775 m и други. Од планината до ледникот Рос се спуштаат моќни планински ледници од кои најголеми се: Лив (во западниот дел), Строма, Аксел Хајберг, Девилс, Исак Бауман, Амундсен, Скот (во источниот дел) и други. .

Брегот и ледниците што се спуштаат по него биле откриени во ноември 1911 година. од експедицијата на Роалд Амундсен и неговите придружници за време на нивното патување за освојување на Јужниот пол, до кое стигнуваат на 14 декември 1911 година. Во 1961 г Новозеландскиот комитет за имиња на Антарктикот во чест на својот откривач и прв истражувач, Роалд Амундсен, го доделува името Брајаг Амундсен на овој дел од антарктичкиот бријаг.

Наводи
------

* *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Амундсенов Брег" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)
Никола Игњатијевиќ
**Никола Игњатијевиќ** ( српски кирилица : Никола Игњатијевић; роден на 12 декември 1983 година) е српски фудбалер кој игра како лев бек, неодамна за клубот Рад .

Клупска кариера
---------------

### Црвена звезда Белград

Никола потпиша со својот поранешен младински клуб во 2009 година. На 16 јули 2009 година тој го имаше своето европско деби против НК Рудар Велење. Црвена звезда победи со 1-0. На 15.08.2009 г. тој го имаше своето деби во Суперлигата за Црвена звезда против ФК Јагодина на Стадион ФК Јагодина со 3-0 победа. Тој му асистираше на Славко Перовиќ на 12 декември 2009 година, дури и на неговиот роденден, во победата од 5-2 против ФК Спартак Златибор. Тој го постигна својот прв гол за Црвена Звезда во победата од 1-0 против ФК Јагодина на 27 февруари 2010 година. Игнацијајевиќ погоди повторно за Црвена Звезда следната недела против ФК Рад со 2-1 на гостински терен. Тој го постигна победничкиот гол како минатата недела.

#### Заем на Политехника Тимишоара

На 17 јануари 2011 година, Игњатијевиќ беше позајмен во романскиот гигант ФК Политехника Тимишоара. Тој потпиша договор до летото со опција да го купи од Црвена Звезда на крајот од сезоната. Тој беше претставен на прес-конференција заедно со неговите нови соиграчи Сергеј Лепметс, Сорин Гионеа и Андреј Загреан и тој рече: „Дојдов во многу амбициозен клуб, многу добро организиран, желен за успех и во следните 6 месеци очекуваме да ја победиме Лига 1 ". На 16 јуни 2011 година неговиот договор истече и тој се врати во Црвена звезда во Белград откако остави добар впечаток во Лига 1 .

### Зорија

Во 2012 година, Црвена звезда беше во процес на обновување на целиот тим и Игнацијајевиќ премина во Зорја Луганск. Тој веднаш имаше влијание во тимот, постојано имајќи место во почетниот XI на Зорја.

Користена литература
--------------------

1. ↑  „Фудбалери Рада отпутовали у Анталију". *FK Rad official website*. 28 January 2018. Архивирано од изворникот на 2018-11-01. Посетено на 28 January 2018.
2. ↑  „Nikola Ignjatijević signed with Poli". Politehnica Timişoara. Архивирано од изворникот на 2011-10-05. Посетено на 15 February 2011.
3. ↑  „Nikola speaks about Poli". ProSport. Посетено на 17 February 2011.

Надворешни врски
----------------

* Биографија и статистики на Никола Игњатијевиќ на почетната страница во Лига 1 Архивирано на 8 март 2017 г.
* Никола Игњатијевиќ Статистика Архивирано на 23 септември 2020 г. на Утакмица.рс Архивирано на 23 септември 2020 г.
* Никола Игњатијевиќ на soccerway
**Благица Калева** родена **Крстева** ( 1970
, Валандово) е позната македонска фолк пејачка. Таа е дел од групата Модус. Средно музичко училиште завршила во Штип. Настапувала скоро на сите фолк фестивали во Македонија. Најчето на настапите освојува некоја од наградите. На Валандово фолк фест 2007 ја освоила наградата најдобра песна од публиката. Била мажена со струмичкиот Музичар Костадин Калев - Дине. На 8 јули 2002 на пат за Скопје, доживува сообраќајна несреќа, во кој животот го губи нејзиниот сопруг и помалата ќерка Викторија. Моментално живее во Струмица со ќерката Марија.

Наводи
------

1. ↑  А. Ѓошевска (28 мај 2007). „Триумф на Благица Калева и Благоја Грујовски". Вечер. Посетено на 2011-12-12.
2. ↑  „ТРЕТА ЖРТВА НА ТЕШКАТА СООБРАЌАЈНА НЕСРЕЌА НА ПАТОТ ШТИП - РАДОВИШ". Вест. 11 јули 2002. Посетено на 2011-12-12.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* На носила отидов да ја погребам ќерка ми - Вест (23 октомври 2009)
* „СО БЛАГИЦА КАЛЕВА ЗАПЕА МАКЕДОНИЈА" Архивирано на 23 јули 2008 г. - Македонско Сонце (1 јуни 2007)
**Планината Абот** — планина висока 1.020 метри (3.346 ft), која се наоѓа на пет километри североисточно од ’ртот Канве и е највисоката точка во Северното Подножје, во Викториината Земја. Планината гледа кон заливот Тера Нова. Планината била мапирана од северната група на британската експедиција на Антарктикот, 1910–1913 година, и именувана по офицерот Џорџ П. Абот, член на експедицијата. 

Планината е базанитски конус од вулканската провинција Мелбурн од вулканската група Мекмердо. Датирана е на 0,628 ± 0,015 милиони години.

Наводи
------

1. ↑   *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Mount Abbott" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)
2. ↑  „K/Ar and Rb/Sr dating of McMurdo Volcanic Group (north of Campbell Glacier)" (PDF). Geological Society of America. стр. 2.
**Вилхелм II** (германски: *Wilhelm II;* 27 јануари 1859 — 4 јуни 1941) — последниот цар (*Kaiser*) на Германија и последен крал на Прусија. Владеел од 1888 до 1918 година.

Животопис
---------

Неговото целосно име било Фридрих Вилхелм Виктор Алберт Пруски (германски: *Friedrich Wilhelm Viktor Albert von Preußen*). Припаѓал на германската кралска династија Хоенцолерн. Неговиот татко бил Фридрих III кој владеел само неколку месеци во 1888 по смртта на својот татко Вилхелм I. Мајка му била Викторија, најстарата ќерка на британската кралица Викторија, па бил близок роднина со руската царица Александра.

Левата рака му била делумно парализирана поради повреда која ја имал при раѓањето.

Водел милитаристичка политика, ја унапредил воената индустријата, морнарицаа и го охрабрил освојувањето на прекуморските територии (германски: *Weltpolitik*).

Во Првата светска војна бил главно командант на германската војска, во сојузништво со Австроунгарија. Пред крајот на војната се одлучил за капитулација, но абдицирал текот под притисок на 9 ноември 1918. Наредниот ден заминал за Холандија, каде што побарал и добил азил и тука го поминал остатокот од животот.

Поврзано
--------

* Причини за избувнување на Првата светска војна
* Мароканска криза
* Спомен-црква на царот Вилхелм

 *Оваа статија поврзана со историјата на Германија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вилхелм II" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 121621349
* LCCN: n50018122
* ISNI: 0000 0003 7482 1779
* GND: 118632892
* SELIBR: 200269
* SUDOC: 02667517X
* BNF: cb11887883r (податоци)
* BIBSYS: 90271778
* ULAN: 500437539
* MusicBrainz: e52e76e9-988b-442a-8bd1-4d6cc474758f
* NLA: 35608106
* NDL: 00621647
* NKC: jn20000701903
* BNE: XX1196286
* CiNii: DA04931007
* KulturNav: id
* RKD: 291921

 |

 |
**Инга Линеја Ландгре** (шведски: *Inga Linnéa Landgré*, 6 август 1927

 – 31 јули 2023

) — шведска глумица која работела во театар, на телевизија и во филмови од 40-тите години на минатиот век.

Ран живот и кариера
-------------------

Инга Ландгре е родена во Стокхолм на 6 август 1927 година. Нејзиниот татко бил неуспешен музичар, чиј алкохолизам го нарушил бракот на нејзините родители. Нејзината мајка била келнерка. Тие се развеле на почетокот на 1930-тите, кога таа имала само пет години. Таа била единствено дете. Своето театарско образование го стекнала во *Кале Флајгар Театерскола* и дебитирала со глумата во 1944 година во театарот *Бланш* како *Ања* во *„Вишновата градина"*.

Таа започнала да се појавува во филмови и околу ова време, почнувајќи со филмот „ *Ред"* од 1943 година. Во 1946 година, таа играла во првиот филм на Ингмар Бергман, „*Криза„*.

Личен живот
-----------

Ландгре била во брак со шведскиот глумец Нилс Поп меѓу 1949-1959 година. Парот имал две деца заедно, од кои едното стана и глумица. Во 60-тите години на минатиот век таа дејствувала како курир за нејзиниот пријател Андреас Папандреу, кој подоцна станал премиер на Грција, со доставување микрофилм во Грција.

Награди и почести
-----------------

Таа ја освои почесната награда *Гулдбаге* во 2011 година, но ја доби во јануари 2012 година.

Избрана филмографија
--------------------

| Година | Наслов | Улога |
| --- | --- | --- |
| 1946 | *Криза* | Нели |
| *Пари - трагикомична сага* | Марија Бергдал |
| *Сонцето го следи дождот* | Барбро |
| *Додека вратата беше заклучена* | Биргит Стрем |
| 1948 | *Ева* | Фрида |
| 1950 | *Додека градот спие* | Ирис Линдстром |
| 1951 | *Царински службеник Бом* | Фрида |
| 1955 | *Соништа* | Госпоѓица. Лобелиус |
| 1956 | *Никогаш не е доцна* |  |
| 1957 | *Седмиот печат* | Карин |
| 1958 | *Раб на животот* | Грета Елиус |
| 1967 | *Хуго и Жозефина* | Мајката на Josephозефина |
| 1968 | *Коридорот* | Мајката |
| 1977 | *Рајско место* | Сага |
| 1997 | *Во присуство на кловн* (ТВ филм) | Алма Берглунд |
| 2003 | *Повратен билет* | Грета |
| 2011 | *Девојката со тетоважа змеј* | Изабела |
| 2015 | *Светиот неред* | Пиштол-Брит |

Наводи
------

1. ↑  „Inga Landgré". Sveriges Radio. 3 August 2013. Посетено на 4 March 2017.
2. ↑  „Inga Landgré - skådespelare och spion". Sveriges Radio. 9 April 2009. Посетено на 4 March 2017.
3. 1 2  „Generationer av erfarenhet har format henne". *Svenska Dagbladet*. 3 August 2004. Посетено на 3 March 2017.
4. ↑  „Inga Landgré". *Swedish Film Database*. Посетено на 6 February 2013.
5. ↑  „Poppe ändrade sitt testamente på sin dödsdag". *Aftonbladet*. 21 December 2000. Посетено на 3 March 2017.
6. ↑  „Gyllene regn på Guldbaggegalan". *Swedish Film Database*. Dagens Nyheter. 23 January 2012. Посетено на 4 March 2017.

Надворешни врски
----------------

* Inga Landgré на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Инга Ландгре на Шведската филмска база (англиски)
**Новојасеневскаја** (руски: *Новоясеневская*) — станица на московското метро во Јасенево, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја и служи како нејзин јужен крај.

Историја
--------

Станицата била дизајнирана од архитектите Н. Шумаков, Г. Мун и Н. Шуригина. Ѕидовите и столбовите на станицата Новојасеневскаја се изградени од розов мермер и темнозелен металик.

Станицата првично била именувана како Бицевски Парк поради блискиот парк Бица. На 3 јуни 2008 година, градската управа издала декрет за преименување на станицата во Новојасеневскаја на 1 јуни 2009 година. Московското метро добило едногодишен преоден период за да ја изврши промената. Новото име ја одразува локацијата на станицата во округот Јасеново долж улица Новојасеневскаја. Причината за промената била тоа што градот сакал да го пренесе името на Бицевски Парк на станицата на линијата Бутовскаја.

Наводи
------

1. ↑  „Какие станции московского метро были переименованы и почему?". *AiF* (руски). 2014-04-10. Посетено на 2023-08-06.
**Лудвиг III** (германски: *Ludwig Luitpold Josef Maria Aloys Alfried*; 7 јануари 1845 - 18 октомври 1921) — последниот крал на Баварија, кој владеел од 1913 до 1918 година. Првично служел во баварската војска како поручник и продолжил да го држи рангот на *Оберлејтант* (прв поручник) за време на Австро-пруската војна. Влегува во политиката на 18-годишна возраст, станувајќи член на баварското законодавство и жесток учесник во политиката, поддржувајќи ги земјоделските реформи и реформите за право на глас. Подоцна во животот служи како регент и *де факто* шеф на државата од 1912 до 1913 година, владеејќи во име на неговиот братучед, Ото. Откако баварскиот парламент го усвои законот што му дозволува да го стори тоа, Лудвиг го симна Ото и самиот го презеде престолот. Тој ја предводеше Баварија во Првата светска војна и го загуби својот престол заедно со другите владетели на германските држави на крајот на војната.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Кралеви на Баварија |
| --- |
|  |
| 
* Максимилијан I Јосиф *(1805–1825)*
* Лудвиг I *(1825–1848)*
* Максимилијан II *(1848–1864)*
* Лудвиг II *(1864–1886)*
* Ото *(1886–1913)*
* Лудвиг III *(1913–1918)*

 |

 |
***Антарктикот***  (1997) е научна фантастика роман на американскиот писател Ким Стенли Робинсон. Се занимава со различни ликови кои живеат или посетуваат истражувачка станица Антарктик. Вклучува многу заеднички теми на Робинсон, вклучувајќи научен процес и важноста на заштита на животната средина.

Преглед
-------

Поголемиот дел од приказната е центриран на Станица Мекмердо, најголемата населба на Антарктикот, која ја водат како научно истражувачка станица од Соединетите Држави. Карактеристичниот повеќекратен протагонистички стил на Робинсон е употребен овде за да покаже многу аспекти од поларниот живот; меѓу презентираните гледишта се оние на Х, млад човек кој работи како генерален теренски асистент во Мекмердо; Вал, сè поогорчен водич за патување; и Вејд Нортон, кој работи за Калифорнија сенаторот Фил Чејс (Вејд и Фил се појавуваат и во трилогијата „Наука во главниот град"). Како и Мекмердо, приказната ги вклучува станицата Амундсен-Скот, Ледникот Шеклтон, Сува долини Мекмердо и јужноамериканска платформа за дупчење во близина на масивот Робертс.

Теми
----

„Антарктикот" вклучува многу од идеите што Робинсон ги користи на друго место; како и во трилогијата на Марс, голем акцент е ставен на важноста на одржливо живеење и на прашањата за постоење во непријателска средина. Значењето на Антарктикот како „континент за наука" е во контраст со потребата да се обезбеди пристојна средина, исто така, за персоналот за помош кој е суштински во место толку маргинално. Други повторливи теми вклучуваат качување по карпи, физички атлетизам, процес и идеологија на науката, експлоатација на природните ресурси и формирање на кооперативни и анархични општествени системи.
Романот беше под големо влијание од престојот на Робинсон во 1995 година на Антарктикот како дел од Националната научна фондација Програма за уметници и писатели на Антарктикот, и беше номиниран за наградата Локус во 1998 година.

Иако беше детално истражувана и генерално точна, некои критики забележаа дека книгата во делови е забавена од големи количини технички и историски детали.

Наводи
------

1. ↑  https://www.goodreads.com/en/book/show/41126

Надворешни врски
----------------

* Review at CNN
**Златна петорка** — македонски филм од 2016 година, во режија на Горан Тренчовски, кој е еден од авторите на сценариото, заедно со Елеонора Венинова и Билјана Гарванлиева. Директор на фотографија е Апостол Трпески, монтажата на Андрија Зафрановиќ заедно со Аристид Филактов, автори на музиката се Дарко Спасовски и Горан Керкез; сценографијата е на Кирил Спасески, костимографијата е дело на Нела Тодоровска; а шминката дело на Ирена Сенокозлиоска.

Факти за филмот
---------------

Пред да започне снимањето на филмот, авторите го развивале сценариото дури две години при што биле напишани шест верзии. Непосредно пред премиерата на филмот починала една од сценаристките, Билјана Гарванлиева. Филмот бил снимен во октомври 2015 година, со финансиска поддршка од Агенцијата за филм, како и од општините Василево, Босилово и Струмица. Филмот конечно бил завршен во август 2016 година, а првата гала-проекција била во рамките на фестивалот „Браќа Манаки" во Битола. Потоа филмот се прикажувал десет дена во Струмица, каде што го виделе околу 10.000 гледачи. Исто така, филмот имал светска премиера на фестивалот „Реинденс" (*Raindance*) во Лондон, како и на фестивалите во Сиднеј, Торонто, Њу Џерси, Берлин, Париз, Њу Делхи, Перуџа, Санкт Петербург, Варна, Темишвар, Варшава, Кардиф, Брно, а на фестивалот во Кан продуцентот и режисерот го претставиле филмот пред филмските дистрибутери. Филмот е селектиран на 25 фестивали и добил 10 награди, од кои 5 за најдобар филм. Се смета дека е најгледан македонски филм во последнава деценија и повеќе. Според статистиката, претходно тоа беа „Пред дождот", "Бал-кан-кан" и „Викенд на мртовци". Од филмот произлезе играна серија во 5 епизоди под наслов „Љубов и предавство".

Содржина
--------

Маки, Ката и Џиџи се пријатели кои веруваат во своите младешки идеали. Но откако Маки и Ката ќе ја објават својата свршувачка, кај Џиџи се раѓа љубомора. Во момент на слабост, тој ги клевети Маки и неговите другари. Набргу се случува неразјаснето убиство на петтeмина студенти, меѓу кои е и Маки. „Петорката" е свирепо убиена од тајните комунистички служби. По 65 години, Алавантие, како сведок и истражувач, се враќа во родниот крај со досието „Златна петорка". Неговите тајни и сознанија внесуваат дополнителен немир во брачниот живот на Ката и Џиџи. Во филмот провејува вистинитиот мотив за 5-темина струмички студенти мистериозно ликвидирани на 13 август 1951 година. Сценариото е делумно правено врз основа на романот „Расцепен ум" на Братислав Ташковски.

Улоги
-----

* Славко Штимац (Ламариниќ),
* Јана Стојановска / Љупка Џундева (Ката)
* Игор Ангелов / Петар Арсовски (Џиџи)
* Васил Михаил / Ненад Милосављевиќ / Мето Јовановски (Алавантие)
* Александар Ристоски (Маки)
* Билјана Танески (Загариева)
* Дине Дрваров (Дедо Кољо)
* Стојан Велков - Трн (Монах)

Петте студенти ги играт: Александар Ристоски, Влатко Илиевски, Григор Јовановски, Игор Тодоров и Виктор Јакимовски.

Надворешни врски
----------------

1. ↑  С. Прањиќ, „Ние сме генерацијата што ќе ја однесе Македонија во модерните филмски води", *Infinity*, број 1, декември 2016, стр. 30-33.
Сателитска снимка на Ендербиевата Земја (NASA MODIS)
**Ендербиевата Земја** (англ. *Enderby Land*) е изададена копнена маса на Антарктика која се протега од Шинановиот Ледник (67°55′S 44°38′E﻿ / ﻿67.917° ЈГШ; 44.633° ИГД﻿ / -67.917; 44.633) до заливот Вилијам Скорсби (67°24′S 59°34′E﻿ / ﻿67.400° ЈГШ; 59.567° ИГД﻿ / -67.400; 59.567).

Областа ја открил истражувачот Џон Биско во февруари 1931 во китоловниот брод „Тула" и наречена по сопствениците на бродот, браќата Ендерби од Лондон, кои ги советувале капетаните фоколовот да го дополнуваат со истражување.

На дел од Ендербиевата Земја полага право Австралија, како дел од Австралиска Антарктичката Територија. Областа ги опфаќа следниве места: Амундсеновиот Залив, Кејсиевиот Залив, Скотовите, Тулските и Неперовите Планини. Највисоки планини на крајбрежниот венец се Мекмастер (2830 м), Елкинс (2300 м), Симпсон (1720 м) и Кодрингтон (1520 м).

Поврзано
--------

* Поларна станица „Мосон"
* Географија на Антарктика

Надворешни врски
----------------

* Ендербиева Земја на Ризницата ?
* Научен комитет за антарктичко истражување (SCAR) Архивирано на 18 август 2010 г. (англиски)
* „Список на врвови во Ендербиевата Земја". Peakbagger.com. (англиски)

Координати: 67°30′S 53°00′E﻿ / ﻿67.500° ЈГШ; 53.000° ИГД﻿ / -67.500; 53.000
 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Ендербиева Земја" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Територијални претензии врз Антарктикот |
| --- |
|  |
| Денешни | 
* Аделина Земја (Фр.)
* Австралиска Антарктичка Територија
	+ Вилкс
	+ Вилхелм II
	+ Ендерби
	+ Кемп
	+ Кралица Марија
	+ Мак. Робертсон
	+ Оутс
	+ Принцеза Елизабета
	+ Џорџ V
* Аргентински Антарктик
* Британска Антарктичка Територија
	+ Кралица Елизабета
* Кралица Мод (Нор.)
* Остров Петар I (Нор.)
* Росова Зависност (НЗ)
* Чилеанска Антарктичка Територија

 |  |
|  |
| Поранешни | 
* Јамато Јукихара (Јап.)
* Нова Швабија (Гер.)

 |
|  |
| Ничии | 
* Земја на Мери Берд

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 248057773
* LCCN: sh86005002
* GND: 4014637-6

 |

 |
Ова е таблица на **транскрипција** на азбуката на **корејскиот јазик** наречена хангул заснована на Хепберновиот систем на романизација. Во таблиците се дадени корејските букви според писмото хангул, па официјалната латинична транскрипција наречена Преработена романизација на корејскиот јазик (тука одбележана со „ПР"), звучноста на корејските букви според меѓународната фонетска азбука (МФА), и на крај, транскрипција со македонско писмо, т.е. приказ на нивната звучност согласно принципите на фонологијата на македонскиот јазик. Прилагодувањето на транскрипциониот систем е изработена водејќи се според фонологијата на корејскиот јазик, но сепак прилагодена на звучноста на македонскиот јазик.

Кратка историја на корејската писменост
---------------------------------------

Во дамнешни времиња, јазиците на корејскиот полуостров се пишувале со кинеско писмо, со помош на хјангчал или иду. Ваквите системи не се популарни бидејќи ханчата не одговара на корејскиот јазик. Ова писмо има ограничена употреба само во некои случаи, додека аристократијата претпочита да пишува на класичен кинески.

Корејскиот денес се пишува главно со хангул, корејската азбука воведена во 1446 г. од кралот Сеџонг Велики; ханчата може да се вмешува за пишување на сино-корејски зборови. Во јужнокорејските училишта сѐ уште се учат 1800 знаци од ханчата, додека пак Северна Кореја овие се укинати веќе со децении.

**Согласки**| Хангул | ㅂ | ㄷ | ㅈ | ㄱ | ㅃ | ㄸ | ㅉ | ㄲ | ㅍ | ㅌ | ㅊ | ㅋ | ㅅ | ㅎ | ㅆ | ㅁ | ㄴ | ㅇ |   | ㄹ |   |
| ПР | *b*,*p* | *d*,*t* | *j* | *g*,*k* | *pp* | *tt* | *jj* | *kk* | *p* | *t* | *ch* | *k* | *s* | *h* | *ss* | *m* | *n* | *ng* |   | *r*,*l* |   |
| МФА | p | t | ʨ | k | p͈ | t͈ | ʨ͈ | k͈ | pʰ | tʰ | ʨʰ | kʰ | s | h | s͈ | m | n | ŋ | w | r | j |
| Макед. транскр. | п | т | ч / џ1 | к | п | т | ч | к | п | т | ч | к | с | х | с | м | н | нг | в | р | ј |

1 *ч* на почетокот на зборот, а *џ* по самогласка; *т* на крајот од слогот, ако по него нема самогласка.

**Самогласки**| Хангул | ㅣ | ㅔ | ㅚ | ㅐ | ㅏ | ㅗ | ㅜ | ㅓ | ㅡ | ㅢ | ㅖ | ㅒ | ㅑ | ㅛ | ㅠ | ㅕ | ㅟ | ㅞ | ㅙ | ㅘ | ㅝ |
| ПР | *i* | *e* | *oe* | *ae* | *a* | *o* | *u* | *eo* | *eu* | *ui* | *ye* | *yae* | *ya* | *yo* | *yu* | *yeo* | *wi* | *we* | *wae* | *wa* | *wo* |
| МФА | i | e | ø | ɛ | a | o | u | ʌ | ɯ | ɰi | je | jɛ | ja | jo | ju | jʌ | wi | we | wɛ | wa | wʌ |
| Макед. транскр. | е | е | е | е | а | о | у | о | у | уј | је | је | ја | јо | ју | јо | ви | ве | ве | ва | во |
**Ленински проспект** (руски: *Ленинский проспект*) — станица на московското метро во Академическа, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Ленински проспект и Профсојузнаја. 

Именувана е по неколкуте улици Академически Проезд кои порано се наоѓале во близина, кои самите биле именувани по Руската академија на науките, но оттогаш сите биле преименувани.

Академическаја била отворена на 13 октомври 1962 година и била дизајнирана од Јулија Колесникова, Петукова и Фокина. Станицата има бели мермерни столбови акцентирани со лента од црн мермер на врвот. Ѕидовите, првично биле обложени со бела плочка со четири хоризонтални сини ленти, биле повторно покриени во 2003 година со слично обоени алуминиумски рамнини за почист, помодерен изглед.
Селското училиште
**Бистрица** претставува село сместено во општина Петровац на Млави , округ Браничево во Србија .

Опис
----

Земјоделско село од збиен тип, на (205 m) брегови (најмногу лево) на реката Бистрица, десна притока на Млава 12 km ЈИ од Петровац на Млави. Површината на атарата е 2.072 хектари. Името го добила по чистата изворска вода. Има кружен облик. Обединува две „маала": Горно и Долно Маало.

Еден дел од селото - рурална целина со воденици и валалници - е прогласен за просторна, културна и историска целина од големо значење. Тоа е едно од старите српски села.

Наводи
------

1. ↑  „Institut national d'études démographique (INED)". Архивирано од изворникот на 2014-07-02. Посетено на 2011-10-19.
 

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

44°20′10″N 21°30′15″E﻿ / ﻿44.33611° СГШ; 21.50417° ИГД﻿ / 44.33611; 21.50417
Центарот на селото
**Шибница** претставува село во општина Жабари, Србија. Според пописот кој што се одржал во 2002 година, селото брои 407 жители. А според пописот кој што се одржал во 2011 година, имало 377 жители.

Опис
----

Податоците датираат од 1930 година

Најстарите доселеници се населиле на почетокот на 18 век. Жителите се Срби. Порано имало неколку влашки семејства, но тие станале целосно Срби. Циганот имал три куќи, тие се ковачи и ја обработуваат земјата.

Во Шибница живеат 339 возрасни лица, а просечната возраст на населението е 45,4 години (43,1 за мажи и 47,8 за жени). Во населбата има 139 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 2,93.

Наводи
------

1. ↑  Popis stanovništva, domaćinstava i Stanova 2002. Knjiga 1: Nacionalna ili etnička pripadnost po naseljima. Republika Srbija, Republički zavod za statistiku Beograd 2003. ISBN 86-84433-00-9

44°24′17″N 21°14′59″E﻿ / ﻿44.40472° СГШ; 21.24972° ИГД﻿ / 44.40472; 21.24972

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Алексеевскаја** (руски: *Алексеевская*) — станица на московското метро во Алексеевски, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците ВДНХ и Рижскаја. Кружниот влез на станицата се наоѓа на источната страна на Проспект Мира помеѓу улиците Староалексеевскаја и Новоалексеевскаја.

Историја
--------

Дизајнирана е од С. Кравец, Ју. Колесникова и Г. Голубев и била отворена на 1 мај 1958 година.

Станицата првично била планирана да биде силно украсена како и претходните станици, но дизајнот бил изменет поради противењето на Хрушчов на непотребните декоративни елементи. Како резултат на тоа, Алексеевскаја има изненадувачки чисти линии за станица изградена во 1950-тите. Нејзините октогонални столбови се од бел мермер со зелени ленти, а сводовите, таванот и вентилационите решетки се обоени во бело. Осветлувањето доаѓа од воздржани, но елегантни лустери.

Од отворањето во 1958 до 1966 година станицата била позната како *Мир* (руски: *Мир*) и на тој начин го носела најкраткото име во историјата на московското метро. Во 1966 била прекрстена во Шербаковскаја во 1966 година во чест на Александар Шчербаков, основач на Сојузот на советските писатели. Во ноември 1990 година, градот ја преименувал станицата Алексеевскаја, како историската населба Алексеевское, која некогаш му припаѓала на принцот Дмитриј Трубецкој.

Наводи
------

1. ↑  „Какие станции московского метро были переименованы и почему?". *AiF* (руски). 2014-04-10. Посетено на 2023-08-05.
Католичка црква во селото
**Светозар Милетиќ** е село сместено во општина Сомбор во Западна Бачка област Војводина, Србија. Се наоѓа во бачката географска област. Селото е етнички мешано и неговото население брои 2.746 жители.

Име
---

Селото го добило името по Светозар Милетиќ, политички водач на Србите во Војводина од втората половина на 19 век.

На српски, селото е познато како *Светозар Милетиќ* (Светозар Милетић), на хрватски како *Лемеш* (од 2009) или *Светозар Милетиќ* (пред 2009), во Буњевац како *Светозар Милетиќ* или *Лемеш*, на германски како *Милитиќ* и на унгарски како *Немес*. Пред 1925 година, на српски, хрватски и буњевац, за селото се користело името *Лемеш* (Лемеш).

Потеклото на името на селото на унгарски потекнува од унгарскиот збор nemes (*благородник*), додека за зборот militics се верува дека потекнува од латинскиот militis (*војник*). Локалните буњевци го скратија и го преобразија името *Немешмилитици* во *Лемеш*. За време на управата на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците името на селото било сменето во *Светозар Милетиќ* (во 1925 година).

Демографија
-----------

Население во минатото| Година | Нас. | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1948 | 4.105 | —     |
| 1953 | 4.036 | −1.7% |
| 1961 | 3.990 | −1.1% |
| 1971 | 3.860 | −3.3% |
| 1981 | 3.685 | −4.5% |
| 1991 | 3.292 | −10.7% |
| 2002 | 3.169 | −3.7% |
| 2011 | 2.746 | −13.3% |

Според последниот официјален попис направен во 2011 година, селото Светозар Милетиќ има 2.746 жители.

### Етнички групи

Според пописот од 2002 година, етничките групи во селото вклучувале:

* Унгарци = 1.455 (45,91%)
* Хрвати = 581 (18,33%) (\*)
* Срби = 549 (17,32%) (\*)
* Буњевци = 217 (6,85%) (\*)
* Југословени = 149 (4,70%) (\*)
* други.

(\*) Вкупниот број на Јужни Словени (Хрвати, Срби, Буњевци, Југословени) кои живеат во селото е 1.496 (47,21%).

Познати личности
----------------

* Гаја Алага (1924–1988), теоретски физичар
* Стеван Хорват (1932), борач во грчко-римски стил, сребрен медал на Олимпијадата во 1968 година
* Ѓуро Кањурски (1853–1920), професор по арамејски и арапски јазик на Кралскиот универзитет во Будимпешта
* Грго Кнези (1892–1944), свештеник, биолог
* Петар Кнези (1859–1929), свештеник и писател
* Тереза Кочиш (1932), гимнастичарка која учествувала на повеќе Олимписки игри
* Мирко Видаковиќ (1924–2002), ботаничар
* д-р Пајо Видаковиќ (1879–1942), свештеник, етнолог, автор на учебници, писател

Наводи
------

* Слободан Ќурчиќ, Број становика Војводине, Нови Сад, 1996 г.
* Антонија Чота: „ *Лемеш - у осиму племенитог равничарског драча* "
**Потамогетон езерцето**, мало езерце во Квинс, Њујорк (историски познато и како езерцето со грашок), се наоѓало на тесен појас парк во Холис Хилс покрај Гранд Централ Парквеј и именуван по водно растение. Некогаш била постојка на патеката за узди што го поврзуваше Канингемскиот парк со паркот Алеј Понд ; но кога локалните штали се затворија, патеката стана некористена. Езерцето може да се најде на 86-та авенија и 217-та улица. Завршувањето на Гранд Централ Парквеј ја намали количината на вода што го хранеше езерцето, што резултирало со помал внес на вода и претворање на некогаш популарното место за лизгање на мраз во блато. Костур, крап и сом што живееле во езерцето изумреле во 1963 година, бидејќи паркингот бил проширен во врска со светскиот саем што се одржувал во Флешинг Медоус следната година. Тињата го покрило езерцето, а на неговата поранешна површина растеле растенија. 

Јавната свест за езерцето можело да им се припише на наставникот по наука во јавното училиште Томас Ф. Швајцер и професорот по екологија на колеџот Квинс, Ендрју К. Грелер, кои воделе обиколки на локацијата на езерцето и основаа организации кои се залагаа за негово обновување.  Граѓанската асоцијација Холис Хилс на Швајцер се здружи со Еколошкиот клуб на колеџот Грелер за да лобира во градот, кој до 1970 година утврди дека „областа позната како езерцето со грашок... повеќе не добива доволно вода за одржување на езерцето". Неодвратени, застапниците на езерцето побараа поддршка од извидниците, Здружението Квинс Вилиџ Стогодишнината и локалните средношколски клубови за природата. Под знамето на Ад хок комитетот на Источен Квинс за природен став кон урбаната рекреативна средина (ПРИРОДА), поддржувачите успеаја да ги блокираат плановите на државата и градот да го покријат местото на езерцето. 

Езерцето во моментов е обраснато со *фрагмити* и мачки. Целосно се полни само по обилни дождови. Влезовите во патеката за езерцето Потамогетон може да се најдат на Гранд Централ Парквеј на улицата 217 и на 82-та авенија.

Наводи
------

1. ↑  Montgomery, Paul L. (November 2, 1970). „Conservationists Fights Desecration of Queens Pond". *The New York Times*. Посетено на May 1, 2019.
2. ↑  Montgomery, Paul L. (March 21, 1971). „Drive Is On to Save Northern Queens Woodlands". *The New York Times*. Посетено на May 1, 2019.
3. ↑  Berliner, David C. (January 25, 1976). „State joins Fight for a Pond". *The New York Times*. Посетено на May 1, 2019.

Надворешни врски
----------------

* Волш, Кевин. „ Потамогетон езерце ". *Заборавениот Њујорк*. 21 март 2011 година.
* Наоѓање помош за трудовите на Ендрју Грелер, специјални збирки и архиви на библиотеките на колеџот Квинс, Градскиот универзитет во Њујорк.
* Ендрју Грелер дигитализирани белешки, специјални колекции и архиви на библиотеките на колеџот Квинс, збирки на отворена заедница на JSTOR.