recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Славистиката** е академско подрачје кое ги проучува подрачјата каде што живеат словените, Словенските јазици, литературата и културата. Слависта е лингвист или филолог кој ја изучува Славистиката. Славистиката се појавува во доцниот 18. и раниот 19. век, речиси истовремено со националното будење помеѓу словенските народи, и обид да се воспостави дијалог помеѓу Славјанската заедница. Ова движење е познато и како Пан-Славистика. Еден од првите научници кои го користат ова име е Јозеф Добровски.

Историјата на славистиката генерално е поделена на три периоди. До 1876 раните слависти се концентрирале на документација и печатење на споменици за словенските јазици. Во овој период се појавуваат и првите модерни речници и граматики. Вториот период завршува со Првата светска војна, и е обележан со брз развој на Славјанската филологија и лингвистика. Овој процес го стумулираат Август Шленшен и Август Лескен на Универзитетот во Лајпциг. По војната, научниците се фокусираат на дијалектологијата. По Втората светска војна, славистички центри се формирани на многу универзитети низ светот.

Подрачје на интересирање
------------------------

* Белорусија - Белоруски јазик - Белоруска литература - Белоруска култура
* Бугарија - Бугарски јазик - Бугарска литература - Бугарска култура
* Македонија - Македонски јазик - Македонска книжевност - Македонска култура
* Полска - Полски јазик - Полска литература - Полска култура
* Русија - Руски јазик - Руска литература - Руска култура
* Словачка - Словачки јазик - Словачка литература - Словачка култура
* Србија - Српски јазик - Српска литература - Српска култура
* Украина - Украински јазик - Украинска литература - Украинска култура
* Чешка - Чешки јазик - Чешка литература - Чешка култура

Словенски азбуки
----------------

* Белоруска азбука
* Бугарска азбука
* Македонска азбука
* Полска азбука
* Руска азбука
* Словачка азбука
* Српска азбука
* Украинска азбука
* Чешка азбука

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4055287-1
* BNF: cb119330993 (податоци)
* NKC: ph116178

 |

 |
**Чукав, чукав мале** — тетовска староградска песна, која опишува една од љубовните авантури на Славе Ашикот.

Историја на настанувањето
-------------------------

Песната ја испеале другарите на Славе Ашикот, некаде помеѓу двете светски војни. На Велика сабота, додека семејството на една тетовска невеста било на служба во соборната црква „Св. Кирил и Методиј" во Тетово, стариот беќар Славе Ашикот ја посетил во нејзиниот дом.

Изведби
-------

Песната **Чукав, чукав мале** се наоѓа на албумот *Тетовски староградски бисери* на тетовската група Серенада, издаден 1986 г. од тогашен Југотон, сега Кроација – Рекордс.

Тетовската група Шербет исто така ја има снимено оваа песна на својот ЦД наречен *Спомен*, издаден 2018 г. од Студио ЛЦВ.

Текст
-----

Синојка им, мале, дома дојдов, оф, оф,

дома дојдов, мале, пред вратата.

Чукав, чукав мале, дури омалев, оф, оф,

чукав, чукав, мале, дури омалев.

На мустак ми, мале, оќит падна, оф, оф,

на мустак ми, мале, оќит падна.

Па се качив, мале, на ѕитчето, оф, оф,

па прескочив мале, низ пенџерчето.

Па ѝ ступнав, мале, на грлцето, оф, оф,

па ѝ ѓердан, мале, ждринг ждринготна.

Се разбуди, мале, стара ѝ мајка, оф, оф,

Што ти ѓердан, ќерко, ждринг ждринготна?

Ме прескочи, мале, црната мачка, оф, оф,

ме прескочи, мале, црната мачка.

Не ми било, ќерко, црната мачка, оф, оф,

тук’ ми било, ќерко, Славе Ашикот.

Поврзано
--------

Надворешни врски
----------------

* Чукав, чукав мале Архивирано на 3 декември 2020 г.
* АНСАМБЛ СЕРЕНАДА Архивирано на 9 јуни 2020 г.

Наводи
------

1. ↑  Кочоски, Владимир (2006). *Песни и судбини*. Тетово: Печатница Напредок. ISBN 9989-730-47-4.
Корицата на првиот том, вклучувајќи го Габимару
**Пеколен рај** (јапонски: 地獄楽, англиски: *Hell's Paradise: Jigokuraku*) — јапонска манга создадена од Јуџи Каку. Била објавена бесплатно на примената и веб-страница на *Shueisha Shōnen Jump+* од јануари 2018 до јануари 2021 г. Приказната е сместена во периодот едо во Јапонија и ги следи Габимару, нинџа; и Јамада Асаемон Сагири, погубничка, во нивната потрага по еликсирот на бесмртноста. Серијата е лиценцирана за англиско издание од *Viz Media* во Северна Америка. Дополнително, аниме-адаптација на MAPPA се прикажувала од април до јули 2023 г. со втора сезона во развој.

Содржина
--------

**Разоткривачко предупредување: *Следат подробности што го разоткриваат дејствието и/или расплетот.***Серијата ја следи приказната за Габимару, вешт нинџа познат како „Празниот" поради неговото бесчувствително однесување и борбена моќ. Тој е осуден на смрт за неговите злосторства, но му се нуди шанса за помилување. Шогунот го задолжува со навидум невозможна задача: патување до таинствениот остров наречен Шинсенкјо и враќање на еликсирот на бесмртноста. Во придружба на Габимару е Јамада Асаемон Сагири, неговата погубничка со свое тешко минато. Заедно, тие тргнуваат на ова опасно патување исполнето со други осудени злосторници, секој со свои поводи за барање вечен живот. Островот, меѓутоа, е далеку од обичен; тој е исполнет со опасни суштества, стапици и натприродни појави. Додека Габимару и Сагири се движат низ подмолните предели на островот и наидуваат на разни противници, тие склучуваат сојузи и се соочуваат со нивните внатрешни ѓаволи. По патот, ги откриваат мрачните тајни на островот и вистината зад еликсирот на бесмртноста.

Ликови
------

**Габимару** (јап. *画眉丸*) — најсилниот нинџа од Ивагакуре, каде што како дете бил одземен од неговите родителите од страна на селскиот главатар и го научил да биде убиец. Тој е познат како Празниот Габимару (јап. *がらんの画眉丸*) поради недостатокот на емоции за време на неговата напорна работа. Меѓутоа, тој многу ја сака својата жена, мирната ќерка на селскиот главатар, која се однесува љубезно спрема него. Кога сакал да ги прекине врските со селото и да живее обичен живот со жена му, главатарот организирал да го фатат и да го осудат на смрт.

**Сагири** (јап. *佐切*) — искусна мечувалка од познатото семејство на погубници Јамада Асаемон, каде што е една од двете женски погубници во кланот. Таа го ангажира Габимару за експедицијата, гледајќи ја неговата дарба и силната волја за живот. Сагири го зазема последното, 12-то место во хиерархијата на Јамада Асаемон.

Наводи
------

1. ↑  Hodgkins, Crystalyn (April 2, 2023). „Hell's Paradise: Jigokuraku Reveals Anime's Ending Artist, Manga's New 1-shot". *Anime News Network*. Архивирано од изворникот April 2, 2023. Посетено на April 2, 2023.
2. ↑  賀来ゆうじ「地獄楽」未開の島へと赴く道中描いた出張版がジャンプに (јапонски). Natalie. 2018-08-06. Архивирано од изворникот October 12, 2019. Посетено на 2019-10-12.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Пеколен рај" на Ризницата ? |

* Матична страница

* *Пеколен рај*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**„Слобода на две тркала"** е документарен филм од македонско потекло снимен во 2015 година во продукција на karas4training.com и здружението ВЕЛОЕВРОПА. Дејствието е во времетраење од 18 минути и е поделено на 4 дела.

Содржина
--------

Филмот зборува за велосипедскиот туринг како начин на патување, а Македонската Тур де Франс Експедиција (МТДФЕ) е искористена како инструмент за да се доловат убавините, предизвиците и предностите од овој начин на патување. 
Своите искуства во однос на турингот ги раскажуваат членовите на МТДФЕ: Марко Митиќ (член на МТдФЕ 2011), Гоце Шутевски (2011), Надица Димовска (2013), Андон Сикавица (2013), Теодор Неделковски (2015) и Слободан Трајковски кој е организатор и водач на сите пет експедиции и воедно организатор на познатиот велосипедски фестивал Mariovo Off-Road Experience. Двајца членови на експедицијата не се појавуваат во филмот од различни причини. Филмот е поделен на четири поглавја. Во првото поглавје „Зошто велосипед?" раскажувачот (Слободан Трајковски) на прозаичен начин зборува за предностите и значењето на велосипедот. Во вториот дел „А зашто туринг?" зборуваат членовите на МТдФЕ и ги споделуваат нивните погледи во однос на туринг велосипедизмот и раскажуваат искуства коишто ги доживеале на Алпите. Третиот дел „Експедицијата" е аудио интермецо каде што се користени снимки направени од Слободан Трајковски (2013) и Теодор Неделковски (2015) и каде се доловува атмосферата при следењето на Тур де Франс етапите. Четвртиот дел „Поуки" учесниците ги изнесуваат нивните гледишта и искуства во однос на експедицијата и туринг велосипедизмот.

Продукција
----------

Филмот е снимен во продукција на karas4training.com, а во соработка со здружението ВЕЛОВРОПА. Режисер на филмот е Игор Д. Јовановски, според сценарио напишано од Слободан Трајковски и Игор Д. Јовановски. Монтажата на филмот е на Игор Д. Јовановски, а графичкиот дизајн на Катерина Николовска. Снимките од воздух се извршени од Бубе дрон пауер. Во филмот се користени снимки направени од Слободан Трајковски (2013), Теодор Неделковски (2015), Љубомир и Игор Јовановски.

Локации
-------

Во создавањето на филмот користени се снимки направени за време на МТДФЕ 2013 и 2015, и снимки направени од Игор Д. Јовановски на локации во околината на Пехчево и Берово и Скопска Црна Гора.

Буџет
-----

Филмот е снимен без буџет.

Премиера
--------

Филмот премиерно беше прикажан на отворањето на ЕХО фестивалот на планински филмови на 2 ноември 2015 година, во киното „Милениум" во Скопје.
**Централен пазар Љубљана**  (словенечки: *Osrednja ljubljanska tržnica*) е пазар во Љубљана, Словенија. 

Зградата на пазарот крај реката, понекогаш позната како „Плечников пазар" (словенечки:  *Plečnikova tržnica*), бил проектиран од Јоже Плечник помеѓу 1931 и 1939 година. 

Се протега помеѓу Тромостовјето и Змејовиот мост, на десниот брег на реката Љубљаница. 

Пазарот и Плоштад Водник (словенечки:  *Vodnikov trg*), каде што се наоѓа, се споменици на културата од национално значење. Делумно се наоѓа и на Адамич и Лундерскиот насип ( Adamič-Lundrovo nabrežje) и на Плоштад Погачар ( Pogačarjev trg).

Историја
--------

Љубљанскиот земјотрес од 1895 година уништил стар манастир со епархиски колеџ за девојки. 

Откако била отстранета оштетената зграда, Плоштадот Водник се отворило место за отворен пазар. 

Сегашната пазарна зграда, проектирана од архитектот Јоже Плечник, била изградена помеѓу 1940 и 1942 година од страна на компанијата на Матко Цурк. првично имал површина од 1876 | m2.

Проектот на комплексот е со ренесансно влијанија. 

Замислен е како двоспратна пазарна сала што ја следи кривината на реката. Од страната што гледа кон реката, пазарните хали имаат големи полукружни прозорци, додека страната на улицата е дефинирана со колонада. За да се обезбеди поглед на реката, зградата е прекината со две отворени колони лоѓија. Покривот е покриен со бетонски плочки. 

Плечник планирал да ја пополни средната празнина меѓу пазарните хали со монументален покриен мост за поврзување со Насипот Петковшек ( Petkovškovo nabrežje), но неговиот проект никогаш не бил изграден. Неговите планови за мост конечно беа исполнети во јули 2010 година, кога било свечено отворен новопроектираниот Мостот на касапите.

Пазар
-----

Отворен пазар на плоштадот Погачар
Тезги со овошје на пазарот
Пазарот е отворен секој ден освен во недела. Има цветен пазар на спојот на плоштадот Погачар и плоштадот Водник,  рибен пазар и сушено овошје на пониското ниво на халата на пазарот и тезги за пецива, млечни производи и месо на двете нивоа. Колонадата на крајот на Тромостјето обезбедува засолниште за тезгите на кои се продаваат билки, зачини и занаетчиски изработки.

Правен статус
-------------

Од октомври 2008 година, пазарот бил привремено заштитен од Словенечко Министерство за култура под Васко Симонити како културен споменик од национално значење. Указот бил поништен од неговиот наследник Мајда Ширца во февруари 2009 година. 

Во март 2012 година, заштитата на државно ниво беше повторно донесена од Жига Турк една година со заштита на Археолошкиот локалитет Плоштад Водник. Тоа е оспорено од Градската општина Љубљана, со цел да се изгради  паркинг гаража под него, од јуни 2012 година во Словенечки уставен суд. Заштитата е одобрена од граѓанската иницијатива Ние не се откажуваме од пазарот ( Tržnice ne damo). .

Наводи
------

1. ↑  CENTRAL MARKET
2. ↑  Central Market

Надворешни врски
----------------

* 

* Централен пазар Љубљана на Ризницата ?
* Profil tržnice na Visit Ljubljana Архивирано на 30 јуни 2020 г.
* Profil tržnice ve virtuálním muzeu Jožeho Plečnika

Координати: 46°3′6″N 14°30′35″E﻿ / ﻿46.05167° СГШ; 14.50972° ИГД﻿ / 46.05167; 14.50972
Оваа статија се однесува на/за нордиските саги.  За мангата и анимето засновани на овие саги, погл. Сага за Винланд (манга).
**Винландски саги** (исландски: *Vínland sǫgur*), исто така наречени **Винландски приказни** — саги напишани во XIII век помеѓу 1220 и 1280 г. Тие се дел од серијата наречена *Исландски саги*. Овие приказни зборуваат за викинзите што истражуваат и се населуваат на места како Гренланд и Северна Америка, која ја нарекувале Винланд. Тие биле напишани околу 250 години откако се случиле овие настани, кои биле помеѓу 970 и 1030 г. од нашата ера.

Винландските саги вклучуваат две приказни: *Сагата за Ерик Црвенио*т (исл. *Eiríks saga rauða*) и *Сагата за Гренланѓаните* (исл. *Grœnlendinga saga*). Ова се главните извори што ги имаме за нордиските истражувања на Северна Америка. Иако можеби не се целосно точна историја, тие сепак ни даваат важни сознанија за тоа што се случило во Северниот Атлантик за време на средновековните времиња.

Приказните во овие саги добиле веродостојност благодарение на откритијата на археолошкиот локалитет Ланс-о-Медоуз во Њуфаундленд, Канада. Во 1960-тите, норвешките истражувачи Хелге Ингстад и неговата жена Ане Ингстад пронашле докази за древни нордиски населби во Северна Америка, потврдувајќи го она што го опишале сагите.

Поврзано
--------

* Исландски саги
* Сага за Ерик Црвениот
* Сага за Гренланѓаните

Наводи
------

1. ↑  „Vikings: The North Atlantic Saga". Smithsonian Institution. Архивирано од изворникот на February 23, 2002. Посетено на October 18, 2015.
2. ↑  „Vinland Sagas". Smithsonian Institution National Museum of Natural History. Архивирано од изворникот на December 23, 2015. Посетено на October 18, 2015.
3. ↑  Thayer Watkins. „The Vinland Sagas". San José State University. Economics Department. Посетено на October 18, 2015.
4. ↑  „L'Anse aux Meadows National Historic Site of Canada". Parks Canada. Посетено на October 18, 2015.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Винландски саги" на Ризницата ? |

* Откривање на Винланд
**Црквата на Светото срце** ( албански: *Zemra e Krishtit Catholic Church of Tirana* </link> ) е Римокатоличка црква во Тирана, Албанија. Изградена во 1939 година за време на италијанската инвазија на Албанија, таа е најстарата католичка црква во градот.

Историја
--------

Црквата „Пресвето срце" била изградена во 1939 година од Италијанците за време на италијанската инвазија на Албанија. Таа била затворена во 1967 година кога во Албанија беа забранети сите религии.  Дизајниран е од архитектот Џовани Санти во неороманески стил. Во 1967 година, за време на комунистичкиот период, црквата била затворена и претворена во кино; фасадата потоа била скриена за да се прикрие верската функција на објектот, а фреските биле отстранети.

За време на забраната за религија во Албанија од 1967 до 1990 година, црквата била користена како засолниште од католиците за да се молат во Божјиот дом и покрај нејзината лоша состојба.  Во тој период пред фасадата на црквата е подигнат ѕид. 

Повторно е отворен во 1990 година. Камбанаријата била уништена, но камбаната била спасена. Бидејќи соседната православна црква имаше камбанарија, но немаше камбана, им беше дадено ѕвоното на Пресветото Срце. Така двете цркви симболично користат ист инструмент за да ги повикаат верниците. Христијанската заедница, исто така, имала корист од помошта што ја добиле муслиманите од Албанија што ја споделиле католичките ентитети. Програмата Помош за црквата во потреба, исто така, собрала средства за обновување на црквата. 

Во 1991 година, Мајка Тереза ја посетила црквата,  која порано била нејзино основно училиште, а се наоѓаше на улицата на која живееше.  Мајка Тереза своето прво причестување и потврда го прими во црквата „Пресвето срце" во Скопје.

Поврзано
--------

* Список на језуитски локации

Надворешни врски
----------------

* Страница за опис на Structurae.net
* Мајкл Харисон, Католичката црква „Пресвето срце" во Тирана, испитување на муралите на црквата

Наводи
------

1. ↑  „The Sacred Heart Church". *Visitingtirana.com*. 27 February 2017. Архивирано од изворникот на 2020-02-03. Посетено на 26 February 2018.
2. ↑  Jeroen van Marle; Alwyn Thomson. *Tirana In Your Pocket*. In Your Pocket. стр. 21.
3. ↑  James Martone (26 April 2013). „Ban on religion forced Albanians to pray in secret: one woman's story". *Ncronline.org*. Посетено на 26 February 2018.
4. ↑  Jozef Tomko (2007). *On Missionary Roads*. Ignatius Press. ISBN 978-1-58617-165-0.
5. ↑  Albanian Catholic Institute (1992). „Albanian Catholic Bulletin" (PDF). *Galabri.com*. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-02-27. Посетено на 26 February 2018.
6. ↑  James Martone. „'We are proud of Mother Teresa,' Albanians say of future saint". *Catholicphilly.com*. Посетено на 26 February 2018.
7. ↑  Anne Sebba (1997). „Mother Teresa, Beyond the Image - chapter 1". *The New York Times*. Посетено на 26 February 2018.
8. ↑  Lush Gjergji. „Mother Theresa of Calcutta". *Libero.it*. Посетено на 26 February 2018.
**Св. Димитриј** — манастир во близина на селото Степанци, Велешко.

Овој манастир бил подигнат многу одамна, од страна на две сестри, чии черепи подоцна биле пронајдени под манастирот и за да им се оддаде почит биле ставено во стаклено ѕвоно, кое сега се наоѓа внатре во манастирот.

На влезот од овој манастир е напишана историјата за неговото основање и за двете сестри.
во дворот на манастирот се наоѓа конак, каде што претојуваат постарите лица и најмладите, кога се доаѓа на 28 август секоја година, на Света Богородица. Додека сите останати спијат на ќебиња веднаш до манастирот. Се мисли дека ако поминеш една ноќ под ведро небо кај овој манастир целата година ќе ти биде бериќетна и здравјето ќе ти биде добро.

Во средината на селскиот двор се собираат луѓето и заедно го прославуваат овој празнк преку игрње и музика, сè до раните утрински часови.

Манастирот, исто така, има и кујна каде што се готви јадењето за дојдените луѓе, како и менза и одаја каде што е попот.

пред портите на овој манстир се наоѓа чешма, додека погоре од манастирот, во шумата се наоѓа голем камен низ кој има мала шуплина, налик на тунел, за кој има мислење дека ако поминеш низ него ќе имаш добро здравје цела година, но овој така наречен тунел е со пречник од околу 50–60 cm и само најтенките можат да поминат низ него.
Британски гардисти маршираат
**Кралска гарда** — специјализирана воена единица што има задача да ги штити членовите на кралското семејство (крал, кралица, принц, принцеза) и важните национални установи. Вообичаено, тие се високо обучени и опремени со свечени униформи и оружја, покажувајќи ја и нивната престижна улога и нивната способност за заштита. Припадниците на гардата се нарекуваат **гардисти**. Овие гардисти често се избираат од елитните единици во вооружените сили и поминуваат низ строги обуки за да се обезбеди нивното познавање во различни безбедносни техники и протоколи. Нивните обврски вклучуваат чување на кралските седишта, придружба на членови на кралското семејство и обезбедување на важни државни настани.

Покрај нивните церемонијални должности, кралската гарда, исто така, може да биде повикана да одговори на безбедносни закани или итни случаи, покажувајќи ја нивната двојна улога. Низ историјата, кралската гарда била симбол на сила, верност и традиција, што ја одразува важноста на монархијата и националното наследство.

Наводи
------

1. ↑  „гардист" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „гардист" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „Everything there is to know about the Royal Guard". *British Heritage* (англиски). Посетено на 2024-04-13.

Надворешни врски
----------------
мини
**Хрватска прагматична санкција** - името на заклучокот на Хрватскиот сабор усвоен на 11 март 1712 година со кој било уредено прашањето за наследување на хрватскиот престол.

Историја
--------

Имено, унгарско-хрватскиот крал Карло VI немал син, па се обидел да го обезбеди престолот за женската лоза на својата куќа. Хрватско-славонското благородништво, барајќи поддршка од виенскиот двор против унгарските навлегувања, први му излегле во пресрет на Карло. Хрватскиот сабор на 9. март 1712 година на седницата во Загреб, донел заклучок *дека ќе и се довери на онаа и онаква женска лоза од австриска род која ќе ги поседува не само Австрија, туку и Штаерска, Корушка и Крањска, а ќе има седиште во Австрија.*

Така, Собранието допуштило хрватската круна да може да ја носи и женска лоза на Хабсбурзите. Карло никогаш официјално не ја потврдил оваа санкција поради обѕир кон унгарското благородништво, кое во тоа време било против правото на Хабсбурзите да наследуваат по женска линија, но тој ја примил со одобрување и им се заблагодарил на Хрватите во посебно писмо, ветувајќи: *Ние и нашите наследници секогаш ќе ги чуваме вашите права, привилегии и повластувања,* давајќи им ја на тој начин посакуваната поддршка.

Хрватската прагматична санкција му дала поттик на Карло конечно да го реши наследното прашање, па на 19. април 1713 година донел Прагматична санкција за сите земји од Хабсбуршката Монархија.

Карло III ја признал прагматичната санкција донесена од унгарските власти во 1723 година, признавајќи го, по долг отпор, правото на наследство на Хабсбурзите по женска линија, но под услов за единство на сите земји на круната на Св. Стјепан. Така, прагматичната санкција на Хрватска ја изгубила својата правна вредност, но нејзиното историско значење е неспорно. Со хрватската прагматична санкција, хрватскиот сабор докажал дека Хрватска има целосна автономија во рамките на Хабсбуршката Монархија и може да одлучува и за прашања како што е наследувањето на престолот. Затоа хрватската прагматична санкција се споменува и во преамбулата на Уставот на Република Хрватска како еден од доказите за хрватската државност низ долговековното туѓо владеење.

Белешки
-------

Надворешни врски
----------------

* Извори за хрватската прагматична санкција
* Хрватска прагматична санкција од 1712 г. Архивирана верзија на изворната страница од 3 декември 2010 година (Wayback Machine)

1. ↑  *eidemque se confidere, illius nimirum et talis toeminini sexus augustissimi sanguinis Austriaci, qui videlicet non modo Austriae, sed provinciarum etiam Styriae, Carinthiae et Carniolae possessionem habebit, et in modofata Austria residebit*, Klaić, str. 86; Beuc, str. 90; Budak, Strecha, Krušelj, str. 93
2. ↑  Rudolf, str. 6; Budak, Strecha, Krušelj, str. 94
**Натанаил Кучевишки** познат и како **Натанаил Охридски и Пловдивски** или **Натанаил Зографски** (родено световно име: **Нешо Стојанов Бојкикев**; 26 октомври 1820

— 18 септември 1906

) — егзархиски митрополит на Бугарската егзархија и помaгач на македонското револуционерно ослободително движење во времето на Големата источна криза.

Животопис
---------

*Буквар славено-българскiй*, Букурешт, 1865
Роден е во село Кучевиште, Скопско во 1820 година. Првобитно се школува во Скопје, Самоков и Прилеп, каде што заедно учел со истакниот македонски преродбеник Јордан Хаџи Константинов Џинот. По замонашувањето во Зографскиот манастир на Света Гора (1837) завршува духовна богословија во Одеса и духовна академија во Киев. Извесно време повторно престојува на Света Гора, а потоа управува со Добровецкито манастир во Молдавија.

По формирањето на Бугарската егзархија е ракоположен за прв егзархиски митрополит во Охрид. За време на престојот во овој град (1874-1877) доаѓа до конфликт со Григор Прличев и тамошното граѓанство. Протеран е од Охрид во Цариград на почетокот на Руско-турската војна (1877-1878) од страна на турските власти кои се сомневале во неговата лојалност. Од таму тајно се префрла во Пловдив по неговото ослободување од руските војски каде ќе престојува кратко време. Потоа преку Софија пристигнува во Ќустендил и станува еден од организаторите на Македонското (Кресненското) востание. Формира доброволечки чети и благотворителни комитети во пограничните реони на Бугарија спрема Отоманското Царство и се поврзува со познатите македонски војводи Дедо Иљо Малешевски и Димитар Поп-Георгиев Беровски.

Сепак во пресудните моменти застанува на страната на софискиот комитет „Единство" кој ги застапувал бугарските интереси во Македонија, но неговите заложби успеваат да го спасат од ликвидација и да го ослободат од ќустендилскиот затвор Димитар Поп-Георгиев Беровски. По неуспехот на востанието егзархијата го назначува за управник во Ловчанската епархија. Од 1891 до крајот на животот е на функцијата митрополит во Пловдив.

Автор е на трудови со црковно-историски и автобиографски карактер каков што е *„Жизнеописание митрополита охирдско-пловдискаго Натанаила-автобиографични бележки"*.

Белешки
-------

1. ↑  Натанаил Охридски - „Жизнеописание Митрополита Охридо-Пловдивскаго Натанаила (Автобиографични бѣлѣжки)", София, 1909, Държавна Печатница, стр. 4

Надворешни врски
----------------

* *„Жизнеописание митрополита охридско-пловдивскаго Натанаила. Автобиографични белешки"*
Визуелно претставување на дистрибутивниот закон за позитивни броеви
**Дистрибутивност** – алгебарска особина на однесување на операторите собирање и множење над алгебарската структура {\displaystyle (K,\oplus ,\cdot )}. Конкретно кога производот на два елементи на множеството K може да се претстави ако збирот на производите на едниот од нив со уште два елементи кои во збирот го даваат другиот, се вели дека дистрибутивниот закон важи за дадената алгебарска структура. Множењето може да биде лево и десно, па оттука два различни услови:  

1. {\displaystyle a\cdot (b\oplus c)=a\cdot b\oplus a\cdot c} (дистрибутивност од лево)
2. {\displaystyle (b\oplus c)\cdot a=b\cdot a\oplus c\cdot a} (дистрибутивност од десно)

Ако е задоволен само првиот или само вториот услов, се вели дека „левото односно десното множење добро се однесува спрема собирањето". Доколку се двата исполнети, се вели дека „операцијата множење добро се однесува спрема собирањето" т.е. дека е дистрибутивна.

Поврзано
--------

* Асоцијативност
* Антикомутативност
* Комутативност

Надворешни врски
----------------

* A demonstration of the Distributive Law for integer arithmetic (from cut-the-knot)
|  |
| --- |
|  **Пресвета Богородица** |
|  |
| 
Поглед кон црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Тетовско-гостиварска |
| **Архијерејско намесништво** | Гостиварско |
| **Парохија** | Гостиварска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Гостивар |
|  **Општина** | Гостивар |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Богородица |
|  **Изградба** | 1923 |
|  **Завршено** | 1929 |
|  **Осветување** | 1929 |
| Архитектонски опис |
|

Внатрешноста на црквата
**Пресвета Богородица** — главна и катедрална црква во Гостивар, сместена на самиот плоштад. Изградбата на црквата е започната во 1924 година, а нејзиното осветување е извршено во 1929 година. Во 2003 година на црквата извршен е поголем реставраторски зафат.

Во црквата, за време на првите пет недели од Велигденскиот пост, се извршувала мала повечерна богослужба во петоците во кои се читал Акатист кон Пресвета Богородица и се пее петолебие во чест на Христовото чудо со кое прехранил 5000 луѓе со 5 леба. Целата процесија е со цел да се оддаде почит и благодарност на добрите дела кои Христос ги направил во животите на верниците.

Поврзано
--------

* Цркви во Гостивар

Наводи
------

1. ↑  „Возобновена црквата на Пресвета Богородица во Гостивар". 5 февруари 2007. Посетено на 2010-04-30.
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква „Св. Богородица" - Гостивар" на Ризницата ? |
Природен споменик, Храбриот даб во Пјотровице
**Хрaбaр даб** е дабово дрво, најголемиот даб во Полска и еден од најголемите во Европа.

Тоа е монументален даб со едностеблесто, шупливо стебло, неговиот обем бил 1004 см, висина - 26 м и волумен - 90м³ (во 2014 година). Покрај тоа, тоа е најстарото дабово дрво во Полска. Староста на *Хробриот* е околу 760 години, според дендрохронолошките истражувања.

Дабот е официјално зачуван (како природен споменик) од 1966 година.

*Хробриот даб* бил измерен најрано во 1908 година, од Теодор Шубе (германски ботаничар), обемот на дрвото бил 861 см .

Дрво било запалено од вандали во ноември 2014 година. *Хробриот даб* останал во фатална состојба, но во 2015 година дел од круната сè уште бил жив.

Поврзано
--------

* Бартек (даб)
* Бажински даб

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Krzysztof Borkowski, Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński. *Drzewa Polski*. 2016. p.154–157
Чудесната Жена е суперјунакиња од стрипови издадена од DC Comics. Таа првпат се појавила во *All Star Comics #8*, објавена во декември 1941 г. Чудесната Жена е амазонска принцеза (заснована на грчката митологија), позната во нејзината татковина како **Дијана**. Дијана редовно се појавувала во стрипови почнувајќи од 1941 г. со исклучок на краток период по Кризата на бесконечните земји во 1986 г. и станала една од најпопуларните ликови на златната епоха на стриповите и била една од само петте чии приказни продолжиле. да бидат објавени по Втората светска војна. Таа е една од ретките популарни жени во стриповите. Дијана е сериозна, искусна јунакиња, но во срцето е љубезна, дружељубива и сочувствителна, подготвена да им помага на другите, важи за феминистичка икона[2] и за исклучително привлечна жена не само според стандардите на суперхероите.

Наводи
------

1. ↑  Moon, Michael (March 12, 2012). *Darger's Resources* (англиски). Duke University Press. ISBN 978-0822351566.
2. ↑  Catherine Bennett. „The Secret History of Wonder Woman review – is this what a feminist looks like? | Books". *The Guardian*. Архивирано од изворникот декември 14, 2016. Посетено на декември 14, 2016.
3. ↑  „Wonder Woman's Kinky Feminist Roots". *The Atlantic*. Архивирано од изворникот јануари 17, 2017. Посетено на декември 14, 2016.
4. ↑  Caplan, Rebecca. „Wonder Woman's Secret Past". *The New Yorker*. Архивирано од изворникот декември 16, 2016. Посетено на декември 14, 2016.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Чудесната Жена" на Ризницата ? |

* Gravett, Paul (October 2015). „The Secret History of Wonder Woman: An Interview With Jill Lepore". *Comic Heroes Magazine*. Бр. 25. Архивирано од изворникот September 16, 2020 – преку Paul Gravett official website.
* Amazon Archives
**Центар** — населба во Битола каде што ги има повеќето владини институции и ресторани, хотели, супермаркети, кина, културен центар и театар. Овде се наоѓа плоштадот Магнолија и познатиот Широк Сокак кој се смета дека е центарот на Битола и е наполнат со бескрајни нео-класични градби во кои има продавници, кафе-барови, ноќни клубови и ресторани.

Во склоп на центарот на Битола се наоѓа и реката Драгор, кој го дели градот на два дела, како и: СВР Битола, Јени Џамија, Основниот Суд, Апелациониот Суд, булеварот Први Мај, седиштето на општина Битола, средното економско училиште, пожарната, историскиот архив, ректоратот на УКЛО, бугарскиот конзулат, гимназијата ЈБТ, спомен куќата на албанската азбука, каде започнува Црн Мост.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населби и маала во Битола |
| --- |
|  |
| 
Арнаут Маало •  Бадембалари •  Баир •  Бактериолошка •  Бела Чешма •  Боримечка •  Брусничка Населба •  Буковски Ливади •  Влашко Маало •  Горно Оризари •  Гратчето Пејтон •  Гргур •  Девејани •  Довлеџик •  Ѓупско Маало •  Јени Маале •  Kајгаз Маало •  Карпош •  Кланица •  Лавци •  Маџар Маало •  Недопирливи •  Нова Битола •  Областа •  Петочна Вода •  Ремо •  Руска Црква •  Стара Чаршија •  Стрежевска Населба •  Стрелиште •  Стрчин •  Триангла •  Ушици
 | Грбот на општина Битола |

 |

---
Десант на Дрвар
**Десант** — воена операција што претставува префрлување трупи (војска) на непријателска територија по воден или по воздушен пат. за нанесување на удар со цел да се заобиколат утврдувањата или да се заземе мостобран.[1] Пренесување на борци со бродови е тактика позната стотици години и се користи со успех до ден-денес. Во мигов, како тактички техники, главно се користи тенковски и воздушен десант.

Видови десанти
--------------

Според превозниот начин и видот на превозното средство, десантот може да биде поморски, речен и воздушен, а според руската терминологија — и тенковски. Според целта, значењето и размерите, десантот може да биде стратегиски, оперативен, тактичен и диверзионен.

Наводи
------

1. ↑  „десант" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „десант" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------
**Нико Ковач** (роден на 15 октомври 1971 во Западен Берлин) — поранешен хрватски фудбалер и тековен тренер. Како играч, тој бил меѓу другите во неговиот роден град Херта БСЦ, Баер 04 Леверкузен, Хамбугер СВ и Баjерн Минхен активни. Тој играше во 83 интернационалци игри за хрватската репрезентација. По три години во Австрија во Ред Бул Салцбург, ја заврши својата кариера како играч. Во 2009 ја започна својата тренерска кариера.

Помеѓу октомври 2013 и септември 2015 година беше тренер на хрватската репрезентација. Од март 2016 година бил тренер на Ајнтрахт Франкфурт во Бундеслигата, со кого го освоил Купот на DFB во мај 2018 година.

Од јули 2018 година, Ковач е тренер на ФК Баерн Минхен.

Семејство
---------

Хрватските родители на Нико Ковач емигрирале од Ливно во Босна и Херцеговина, република Југославија и се населиле во Берлин. Таму беа родени Нико и неговите двајца браќа и сестри, од кои неговиот брат Роберт е исто така поранешен фудбалер и тековен тренер.

Ковач е оженет и има ќерка. Заедно со неговиот брат Роберт, тој играше во Баер 04 Леверкузен, Баерн Минхен и во хрватскиот репрезентативен тим. По кариерата Роберт Ковач беше ко-тренер на неговиот брат во хрватската У21, како и Ајнтрахт Франкфурт и во моментов Баерн Минхен.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Фудбалска репрезентација на Хрватска –  селектори |
| --- |
|  |
| 
1990-1992 Јерковиќ ·
1992-1993 Поклеповиќ ·
1993-1994 Марковиќ ·
1994-2000 Блажевиќ ·
1994 Ивиќприв. ·
2000-2002 Јозиќ ·
2002-2004 Бариќ ·
2004-2006 Крањчар ·
2006-2012 Билиќ ·
2012-2013 Штимац ·
2013-2015 Ковач ·
2015-2017 Чачиќ ·
2017- Далиќ ·
 |
|  |
| прив. = привремени |

 |
**Симона Јованоска** (1985, Гостивар) — македонска писателка.

Животопис
---------

Јованоска, со моминско презиме Богданоска, е родена во Гостивар, во 1985 година. Таа е мајка на две деца.

Творештво
---------

Во 2010 година, Јованоска го освоила третото место на конкурсот за краток расказ, објавен од интернет-порталот „Окно" за расказот „Фотографија". Во 2015 година ја објавила првата своја книга, збирката раскази „Ги најдов во длабокото" во издание на Или-Или. Некои од нејзините раскази се обработувани на ОКК, по наставниот предмет Метафикција. Во меѓувреме пишувала колумни за B2B списанието „InBar". Во 2019 година, со расказот „Последниот кат" го освоила второто место на конкурсот објавен од весникот „Нова Македонија". Во 2021 година го објавила романот „Денот на црвот" кој ја добил наградата „Роман на годината" за 2021 г. Романот, во текот на 2024 година ќе биде преведен на српски и бугарски јазик, а во 2025 година се очекува превод и на хрватски јазик. Во 2022 г. го освојува првото место на конкурсот објавен од весникот „Нова Македонија" со расказот „Кажи му на кучето". Истата година во декември ја промовира нејзината трета книга, а воедно прва книга за деца „Градот Вабу и потрагата на Нави" во издание на Чудна шума.  Три нејзини раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 366.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 366.
3. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 305-308.
**Сунѓерот Боб Панталоновски** (англиски: *SpongeBob SquarePants*) — американска цртана серија и медиумска франшиза, емитувана низ целиот свет. Серијата ја има осмислено морскиот биолог и аниматор Стивен Хиленберг и настаната е во неговата продуцентска куќа "Јунајтед планктон пикчерс". Серијата е сместена во Тихиот Океан, во измислениот град Бикини Дно, опкружено со лагуни. Сунѓерот Боб е пријателски и оптимистички морски сунѓер, кој е веројатно станарот што најмногу фантазира. Живее во ананас на дното на морето со своето куќно милениче, морскиот полжав Гери. Работи во Крастав Рака, морскиот ресторан. Неговата специјалност се плескавиците, чиј таен рецепт вешто го крие од својот најголем непријател, Планктон. Најдобар пријател на Сунѓерот Боб е Патрик. Тие двајца се неразделни другари, полни со интересни идеи.

Ликови
------

* **Сунѓерот Боб Панталоновски** (англ. *SpongeBob SquarePants*)
* **Патрик Ѕвездата** (англ. *Patrick Star*)
* **Сенди** (англ. *Sandy Cheeks*)
* **Лигња Пипалоски** (англ. *Squidward Tentacles*)
* **Господинe Раковски** (англ. *Mr. Krabs*)
* **Планктон** (англ. *Sheldon Plankton*)
* **Карен Планктон** (англ. *Karen*)
* **Господиѓа Паф** (англ. *Mrs. Penelope Puff*)
* **Бисера Раковска** (англ. *Pearl*)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 179979029
* GND: 7623343-1
* BNF: cb40224537x (податоци)
* NKC: unn2014812232

 |

 |
**Иван Котев** (14 јули 1939

 во с. Робово (Струмичко)) — македонски фолклорист и просветен деец.

Животопис
---------

Иван Котев е роден во 1939 година во струмичкото село Робово, тогаш во Кралство Југославија. Четиригодишно основно образование завршува во неговото родно село, а осумгодишно во соседното село Муртино. Средно образование завршува на Школата за народни учители во Штип, каде што учи од 1954 до 1959 година, притоа во последната учебна година стажира во училиштето во кочанското село Облешево. По матурирањето се вработува во училиштето во струмичкото село Иловица, каде што работи до 1964 година, првично како одделенски учител, а подоцна како наставник по историја, географија и други предмети. Од 1964 до 1966 година е редовен студент на додипломските студии по македонски со српскохрватски јазик на Педагошката академија во Штип. По дипломирањето работи како наставник по македонски јазик во училиштето во струмичкото село Босилово. Од 1972 година работи како наставник по македонски јазик во училиштето во струмичкото село Дабиље, каде што останува до крајот на работниот век. Од 1974 до 1999 година, 25 години, е директор на ова училиште. Го надоградува своето високо образование на Филолошкиот факултет при Универзитетот „Свети Кирил и Методиј" во Скопје, каде што од 1978 до 1980 година е вонреден студент на додипломските студии по историја на книжевноста на југословенските народи со македонски јазик.

Наводи
------

1. ↑  Витанова-Рингачева, Ана (2023). *Иван Котев. Меѓу фолклорот и животот*. Струмица. стр. 14. ISBN 978-608-245-958-5.
2. ↑  Витанова-Рингачева, Ана (2023). *Иван Котев. Меѓу фолклорот и животот*. Струмица. стр. 16. ISBN 978-608-245-958-5.
3. ↑  Витанова-Рингачева, Ана (2023). *Иван Котев. Меѓу фолклорот и животот*. Струмица. стр. 19. ISBN 978-608-245-958-5.
4. ↑  Витанова-Рингачева, Ана (2023). *Иван Котев. Меѓу фолклорот и животот*. Струмица. стр. 20. ISBN 978-608-245-958-5.
5. ↑  Витанова-Рингачева, Ана (2023). *Иван Котев. Меѓу фолклорот и животот*. Струмица. стр. 22. ISBN 978-608-245-958-5.
6. ↑  Витанова-Рингачева, Ана (2023). *Иван Котев. Меѓу фолклорот и животот*. Струмица. стр. 23. ISBN 978-608-245-958-5.
**Дворец на семејството Дунѓерски** - дворец што се наоѓа во Јужнобачкиот Округ во градот Челарево, порано Чиб. Тој бил најголемата знаменитост на местото до Втората светска војна. Дворецот бил во сопственост на семејството Дунѓерски до 1946 година, кога им бил одземен. Според пописот на одземениот имот, семејството не побарало враќање на овој дворец. Гедеон, синот на Лазар Дунѓерски, сакал да му го поклони дворецот на народот со сите уметнички дела, за да ја претвори овој архитектонска значајна градба во музеј, кога тоа станало во 1968 година и му припаднал на Музејот на Војводина.

Историја
--------

Комплексот на дворецот на властелинскиот имот бил создаден во втората половина на 18 век. Помалиот дворец го изградил Марфи Липот на преминот од 18 во 19 век и во него со семејството живеел благородникот Никола Безереди. Безерди решил да изгради нов Голем дворец, кој според плановите на непознат виенски архитект бил изграден помеѓу 1834 и 1837 година. Иако самата градба била прогласена за дворец, Никола Безереди кој поседувал куќи во Виена и Будимпешта, ја користел исклучиво како летниковец. Во 1882 година комплексот му бил продаден на Лазар Дунѓерски.

Од крајот на 19 век па до Првата светска војна дворецот бил собиралиште на истакнати и значајни политички и културни дејци од тоа време. Меѓу другите, замокот го посетиле Никола Тесла, Паја Јовановиќ, Стеван Тодоровиќ и Лаза Костиќ, кој ја напишал најубавата љубовна песна „Santa Maria della Salute" во чест на Ленка Дунѓерска, која ја запознал во овој дворец. Извесно време во дворецот престојувал и Александар Караѓорѓевиќ.

По Втората светска војна, од 1947 до средината на 1952 година, зградата на дворецот со придружните објекти му припаѓала на тогашното Претседателство на Владата на ФНРЈ. Тогаш во таа зграда повремено престојувал и претседателот Јосип Броз Тито. Дворецот е споменик на културата од исклучително значење. Депадансот станал единствен музеј на стилски мебел во поранешна Југославија, познат како Музеј на Војводина.

Опис
----

Објектот се наоѓа во простран парк, како приземна градба со правоаголна основа, со низа прозорци со рамни профилирани натпрозорници потпрени со конзоли во облик на волута, а во долниот дел со низа од булустери. На источната страна има класицистички трем со скалила поткрепени со четири дорски столбови, тимпан, скалила и закосени рампи за колски пристап. Задниот дел на дворецот е решен со спротивен испакнат дел и широки скалила. На ист начин се обликувани и страничните фасади. Покривот е на четири води покриен со бибер плочки, со украсни елементи од бакарен лим. Паркот околу дворецот е вреден поради присуството на ретка вегетација.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

*

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* „Дворац породице Дунђерски — Споменици културе у Србији". САНУ.
* Републички завод за заштиту споменика културе - Београд
* Листа споменика
* Републички завод за заштиту споменика културе-Београд/База непокретних културних добара

1. ↑  Дворац породице Дунђерски, Челарево Туристичка организација Србије
2. ↑  КОМПЛЕКС ДВОРЦА ДУНЂЕРСКИ У ЧЕЛАРЕВУ, Покрајински завод за заштиту споменика културе
Споменикот на Шопен во Желазова Вола, дело на вајарот Јозеф Гославски
**Желазова Вола** (полски: *Żelazowa Wola*) — село во општината Сохачев на Сохачевскиот округ во Мазовското Војводство, околу 60 км од Варшава, Полска. Селото е родно место на двајца славни класични музичари: пијанистот и композитор Фредерик Шопен, и виолинистот Хенрик Шеринг. Местото е познато е по својот живописнен мазовски предел, многуте кривулести потоци, опкружени од врби и ритчиња.

Рускиот композитор Сергеј Љапунов ја искомпонирал симфониската поема „Желазова Вола", Оп. 37 „во спомен на Шопен".

Во зачуваното крило на некогашната куќа на Шопенови денес има музеј, опкружен со парк. На лето тука се изведуваат концерти на Шопеновата музика од музичари од целиот свет. Во блискиот парк се наоѓа споменикот на Фредерик Шопен, дело на вајарот Јозеф Гославски.

Историја
--------

Првпат селото се споменува во 1579 г. во гроцките документи, каде како сопственик на Желазова Вола се споменуваат Никола и Петар Желазо. Кон крајот на XVIII век сопственици биле Лушчевци, а потоа Папроцки. Од тие последните во 1802 година селото го купува аристократската фамилија Скарбек (Каспер и Лудвик) и живее во палатата во селото; денешниот дел од таа палата е само источното крило. Гувернант на нивните деца бил Никола Шопен. На 1 март (или 22 февруари) се раѓа Фредерик, второ дете на Шопенови. Во 1812 палатата на Скарбек изгорела и од неа останале само двете споредни крила.

Во 1834 Скарбек ја продаваа Желазова Вола на Шубертови, а тие пак на Пешлови. Следен сопственик во годините 1859-1879 бил Адам Товањски. Од 1879 палатата останува во рацете на Александар Павловски кој на местото на раѓањето на Шопен прави магацин. Во 1894 година по иницијатива на рускиот композитор Милиј Балакириев направен е во паркот споменик на Фредерик Шопен, проектиран од Бронислав Жоховски. За време на Првата светска војна изгорело десното крило од палатата. Во 1928 година варшавското Здружение на пријатели на куќата на Шопен и Шопеновскиот комитет од Сохачев го купуваат преостанатото крило од палатата и 3 хектари земја околу објектот за 40.000 злоти од Рох Шимањски кој бил сопственик на земјата од 1918 година. За време на Втората светска војна во палатата биле стационирани германски војници, а кон крајот на војната таму била организирана болница.

Поврзано
--------

* Фредерик Шопен
* Хенрик Шеринг
* Мазовија
* Мазовско Војводство

Наводи
------

1. ↑  Билтен на Крокс (англиски)
2. ↑  Rudzka, Anna; Hanna Wróblewska-Straus (2009). „O pomniku romantycznym słów kilka". *Józef Gosławski. Rzeźby, monety, medale*. Варшава: Alegoria. стр. 32–33. ISBN 978-83-62248-00-1.

Надворешни врски
----------------

* „Шопеновата Полска. Желазова Вола" Архивирано на 11 декември 2014 г. (англиски)
Карта**Пристаниште Пунат Зума** е туристичка дестинација која се наоѓа во близина на селото Пунат, Хрватска на островот Крк. Тоа е најголемото пристаниште во северниот дел на Јадранот. Островот е поврзан со копното на Хрватска со мост, кој директно се поврзува со автопат.Пристаништето е приближно половина час со автомобил од најблискиот аеродром со услуга за Источна Европа. 

 Воздушен поглед
Пристаништето Пунат е првото хрватска пристаниште кое поседува ISO 14001 сертификат за одржување на животната средина и ISO 9001 за управување со квалитет.

Наводи
------

45°1′49″N 14°37′42″E﻿ / ﻿45.03028° СГШ; 14.62833° ИГД﻿ / 45.03028; 14.62833

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
***Замисленото Мајмунче***, е напишана од Џулија Доналдсон и илустрирана од Аксел Шефлер, е илустрирана приказна за деца, објавена во 2000 година од Алисон Грин Букс. Доналдсон ја посветила книгата на децата на нејзиниот братучед, Том, Били, Ема и Кејти.

Заплет
------

Наративот на „Замисленото Мајмунче" е за едно мало мајмунче кое се одвојува од мајка си во огромната и густа џунгла. Изгубено и осамено, малото мајмунче тргнува во потрага по мајка си. На нејзиното патување, таа наидува на пеперутка која доброволно ѝ помага во потрагата.

Пеперутката, иако добронамерна, често се збунува и го носи мајмунчето кај различни животни поради тоа што погрешно ги разбира описите од мајмунот. Предлозите на пеперутката се-слон, змија, пајак, папагал, жаба и лилјак. И покрај најдобрите напори на пеперутката, овие погрешни идентификации водат до хумористични интеракции и ги истакнуваат разликите помеѓу различните жители на џунглата.

Мајмунот и пеперутката го продолжуваат своето истражување и на крајот наидуваат на таткото на мајмунот. 

Приказната завршува на трогателна нота, при што мајмунчето и нејзината мајка се прегрнуваат. Ова ја зајакнува важноста на пријателството, тимската работа и трајната врска меѓу саканите.

Автор и илустратор
------------------

Џулија Доналдсон е автор на книги за деца, од кои најпозната е *Графало.*Таа ја започнала својата кариера како писател со пишување детски песни за телевизиски програми. Во 1993 година, една од нејзините песни што ја испеала - „A Squash and Squeeze" била претворена во книга, објавена од Метхуен и илустрирана од Аксел Шефлер. Шефлер е роден и израснат во Германија а потоа се преселил во Велика Британија да студира уметност. Со Доналдсон работел најпрво на *A Squash and Squeeze*, објавена во 1993 година.