recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Група на Синти и Роми чекаат да бидат депортирани, фотографирано во Асперг, Германија, мај 1940 г.
**Геноцидот на Ромите** бил напор на нацистичка Германија и нејзините сојузници во Втората светска војна да се изврши етничко чистење и евентуално геноцид насочен кон Ромите во Европа.

Под власта на Адолф Хитлер, на 26 ноември 1935 година е донесен дополнителен указ во Нирнбершките закони со кој Ромите се класифицирани како „непријатели на расната држава", со што биле ставени во истата категорија со Евреите и Полјаците. На одреден начин судбината на Ромите во Европа постигнала паралела со онаа на Евреите во Холокаустот.

Историчарите проценуваат дека меѓу 220.000 и 500.000 Роми биле убиени од нацистите и нивните соработници — процентуално бројките варираат од 25% до повеќе од 50% од Ромите во Европа во тоа време, кои според некои проценки биле околу 1 милион. Подоцнежните истражувања, цитирани од Јан Хенкок, го процениле бројот на жртвите на околу 1,5 милион од околу 2 милиони Роми.

Во 1982 година, Западна Германија официјално признала дека Германија извршила геноцид против Ромите. Во 2011 година, Полска официјално го усвоила 2 август како ден на сеќавање на геноцидот на Ромите.


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Ромите е никулец. Можете да ѝ помогнете на Википедија со тоа што ќе ја проширите.* |

Наводи
------

1. ↑  Davis, Mark (5 мај 2015). „How World War II shaped modern Germany". *euronews*.
2. 1 2  „Holocaust Encyclopedia – Genocide of European Roma (Gypsies), 1939–1945". United States Holocaust Memorial Museum (USHMM). Посетено на 9 август 2011.
3. ↑  Hancock, Ian (2005), „True Romanies and the Holocaust: A Re-evaluation and an overview", *The Historiography of the Holocaust*, Palgrave Macmillan, стр. 383–396, ISBN 978-1-4039-9927-6, Архивирано од изворникот на 28 септември 2011
4. ↑  „Germany unveils Roma Holocaust memorial". aljazeera.com. 24 октомври 2012. Посетено на 8 март 2015.
5. ↑  „Holocaust Memorial Day: 'Forgotten Holocaust' of Roma finally acknowledged in Germany". *Telegraph.co.uk*. 27 јануари 2011. Архивирано од изворникот на 2015-04-02. Посетено на 8 март 2015.
6. ↑  „OSCE human rights chief welcomes declaration of official Roma genocide remembrance day in Poland". OSCE. 29 јули 2011. Посетено на 7 мај 2017.
**Густаво Марментини дос Сантос** (роден на 8 март 1994 година) е бразилски професионален фудбалер кој игра за израелскиот фудбалски клуб Хапоел Хадера, како позајмен играч од клубот Атлетико Паранасе, како играч во нападот .

Кариера
-------

Роден во Каскавел, Парана, Густаво Марментини бил дел од младинскиот систем на клубот Атлетико Паранаенсе и бил унапреден во главниот состав во јуни 2014 година. На 12 август бил позајмен во ФК Делхи Динамос .

На 14 октомври, Марментини го имал своето професионално деби, влегувајќи како задоцнета замена во ремито од 0-0 на домашниот терен против ФК Пуне Сити. На 25-ти тој го постигна својот прв погодок, последниот од домашната рунда со резултат од 4-1 над екипата на ФК Ченајин. На 1 јули 2015 година било објавено дека клубот ќе го задржи Марментини за учество во индиската Супер лига во 2015 година .

На 7 јули 2018 година, Марментини бил објавен во новото потпишување за клубот Алашкерт во Ерменската лига .

На 26 јули 2020 година потпишал за израелскиот премиерлигаш клубот Хапоел Хадера .

Користена литература
--------------------

1. ↑  „Gustavo Marmentini :: Gustavo Marmentini dos Santos :: Alashkert FC". *www.ogol.com.br*.
2. ↑  Atlético-PR reforça grupo principal com trio formado nas categorias de base (Atlético-PR bolsters main squad with trio of youth graduates); Globo Esporte, 24 June 2014 (португалски)
3. ↑  Em parceria, Atlético-PR empresta quinteto para atuar na Liga Indiana (In a partnership, Atlético-PR loans five to play in Indian League); Globo Esporte, 12 August 2014 (португалски)
4. ↑  FC Pune City hold Delhi Dynamos to goalless draw Архивирано на 4 март 2016 г.; Indian Super League, 14 October 2014
5. ↑  Delhi Dynamos FC secure first win, beat Chennaiyin FC 4-1 Архивирано на 4 март 2016 г.; Indian Super League, 25 October 2014
6. ↑  „Delhi Dynamos retain Gustavo Marmentini for the second edition of the Indian Super League". *Goal.com*. 1 July 2015. Архивирано од изворникот на 2016-03-10. Посетено на 1 July 2015.
7. ↑  Ալաշկերտի նորեկները. *fcalashkert.am/* (Armenian). FC Alashkert. 7 July 2018. Архивирано од изворникот на 2021-05-08. Посетено на 10 July 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
8. ↑  Karko, Amit (26 July 2020). „גוסטבו מרמנטיני ומלדג'ה נחתו ונכנסו לבידוד". *One*. Посетено на 26 July 2020.

Надворешни врски
----------------

* Официјален профил на Атлетико-ПР Архивирано на 28 октомври 2014 г. (португалски)
* ISL профил Архивирано на 23 октомври 2017 г.
* Густаво Марментини на soccerway
**Ресул Шакири** (10 ноември 1931

 во Сопотско) — македонски комунистички деец, општественик и државник.

Животопис
---------

Завршил гимназија, а потоа студирал на Филозофскиот факултет во Скопје.

Бил член на Сојузот на комунистите на Македонија (СКМ) од 1950 година, претседател на Општински комитет и член на Претседателството на Централниот комитет на Народната младина на Македонија, директор и главен и одговорен уредник на весникот „Флака е Влазримит" (*Flaka e Vellazerimit*).

Исто така, бил член на Извршниот совет на Народна Република Македонија, член на Извршниот одбор на Републичката конференција на ССРНМ, член на Градскиот комитет на СКМ во Скопје и пратеник во Собранието на Социјалистичка Република Македонија.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шакири*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1644. Text "series
" ignored (help)
**Меѓународниот ден за спречување на експлоатација на животната средина во војна и вооружени конфликти** е меѓународен ден кој се одбележува секоја година на 6 ноември. Меѓународниот ден за спречување на експлоатација на животната средина во војна и вооружени конфликти бил воспоставен на 5 ноември 2001 година, од страна на Генералното собрание на Обединетите нации, за време на мандатот на Кофи Ата Анан како генерален секретар, со одлука на 56-то заседание на Генералното собрание на ОН (резолуција № A/RES/56/4).

Како што е наведено во резолуцијата, при донесувањето на оваа одлука, земено е предвид дека влошувањето на екосистемот се забележува долго време по прекинот на конфликтите, и влијае на повеќе од една генерација. Резолуцијата ги повикува државите и меѓународните организации да го прослават овој ден, бара од генералниот секретар да обезбеди спроведување на оваа резолуција и да го промовира ширењето на информации за неа. Во својата порака во 2005 година, генералниот секретар на ОН изјавил дека елиминирањето на еколошката штета предизвикана од војната е важна задача на ОН.

По војната во Југославија, персоналот на Програмата за животна средина на Обединетите нации исчисти четири хемиски контаминирани локации во Србија и Црна Гора.

Во порака во 2005 година генералниот секретар на ОН изјавил дека месопотамиските мочуришта на Ирак и Иран до 2002 година биле речиси целосно уништени и стотици илјади луѓе ги напуштиле своите домови. До 2005 година, во соработка со локалните заедници, 40 отсто од мочуриштата беа поплавени, со што 80.000 луѓе можеле да се вратат во своите домови.

Во својата порака во 2006 година, генералниот секретар на ОН изјавил дека и покрај постоењето на одредени меѓународни договори, генерално, еколошките последици од војната се игнорираат во современите закони.

За ова одбележување, генералниот секретар Бан Ки-мун изјавил: *„Мораме да ги искористиме сите алатки што ни се на располагање, од дијалог и посредување до превентивна дипломатија, за да ја спречиме неодржливата експлоатација на природните ресурси за поттикнување и финансирање вооружени конфликти и дестабилизација на кревките темели на мирот".*

Наводи
------

1. ↑  „International Day for Preventing the Exploitation of the Environment in War and Armed Conflict". *United Nations* (англиски). Посетено на 2021-07-05.
2. ↑  „Significance of International Day for Preventing the Exploitation of the Environment in War and Armed Conflict". *www.timesnownews.com* (англиски). Посетено на 2021-07-05.
3. ↑  „A/RES/56/4 - E - A/RES/56/4 -Desktop". *undocs.org*. Посетено на 2021-07-05.
4. ↑  „Secretary-General's message for the International day for Preventing the Exploitation of the Environment in War and Armed Conflict [scroll down for French version] | United Nations Secretary-General". *www.un.org*. Посетено на 2021-06-23.

Користена литература
--------------------

* Меѓународниот ден на веб-страницата на ОН
* Обраќање на генералниот секретар на ОН во 2005 година.
* Обраќање на генералниот секретар на ОН во 2006 година.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на ОН IDPEEWAC
Од член 4 од **Военотехничкиот договор од Куманово** беше формирана заедничка комисија за спроведување на Военотехничкиот договор, која сочинува командата на КФОР и комисија на претставниците на силите за безбедност на Република Србија (Војската на Србија и Министерството за внатрешни работи на Србија). Комисијата за спроведување на военотехничкиот договор е стручен орган на Здружената оперативна команда на Генералштабот на војската на Србија, која комуницира со КФОР.

**Копнена зона на Безбедност (КЗБ)**, е зона која е дефинирана со Военотехничкиот договор од Куманово (член 1, точка 3, е) потпишан на 9 јуни 1999 во Куманово, Македонија, и се протега низ административната линија меѓу Република Србија и автономната покраина Косово чија вкупна должина е 382 километри, а ширина 5 километри. Оваа зона беше воспоставена длабоко на територијата на Централна Србија. Поделена е на сектор А (од државната граница со Црна Гора до регионот меѓу базите на Војската на Србија "Мрча" и "Трмка"), Б (од регионот меѓу базата "Мрча" и "Трмка" до реонот меѓу базата "Караула" и "Трстена") и Б1 (од реонот меѓу базата "Караула" и "Трстена" до државната граница со Република Македонија).

Од влегувањето на силите на безбедност на Србија во копнената зона на безбедност, е развиена коректна, партнерска и професионална комуникација со командата и единиците на КФОР. До крајот на јуни 2011, одржани се 375 состаноци на заедничката комисија каде редовно се дискутираат прашања во врска со безбедноста на Косово и во копнената зона на безбедност и воздушната зона на безбедност. Редовно се дискутира и за состојбата и евентуалните прекршувања на административната линија со Косово и инцидентите во Копнената и Воздушната зона на безбедност.

Случувања во зоната
-------------------

Веднаш по воспоставувањето на Копнената и Воздушната зона на безбедност во 1999 година, во околината на Општина Прешево, Медвеѓа и Бујановац, имаше воени дејствија од страна на ОВПМБ која се инфилтрира и почна да ја напаѓа слабовооружената полиција на Србија. Поради тоа беше свикана и седница во Обединетите Нации, каде му беше дозволено на Србија враќање во копнената зона на безбедност во 2000 година.

Поради воспоставувањето на воздушната зона на безбедност, не постојат прелетувања од Централна Србија кон Косово, поради тоа што Србија не смета дека тоа е безбедно. Во ваков инцидент се најде и германската канцеларка Ангела Меркел, која при посетата на Србија за Косово, не му беше дозволено да го прелетува просторот на Централна Србија туку леташе во мал дел од Република Македонија, па конечно да влезе во воздушниот простор на Косово. Во иста ситуација се најде и генералниот секретар на Обединетите Нации, Бан Ки Мун.

Наводи
------

1. ↑
Партиска средба на Болшевиците. Ленин е најдесно.
**Болшевиците** (руски: большеви́к) биле фракција од Марксистичката Руска Социјалдемократска Работничка Партија, којашто се разделила од меншевичката фракција на Вториот партиски конгрес во 1903 и на крај станала Комунистичка Партија на Советскиот Сојуз. Болшевиците дошле на моќ во Русија за време на Октомвриската револуција во 1917 и го основале Советскиот Сојуз.

Болшевиците (името доаѓа од „болшинство", на македонски „мнозинство") биле организација на професионални револуционери со строга внатрешна хиерархија водени од принципите на демократскиот централизам и квазивоена дисциплина, кои се сметале себеси за главни водачи на револуционерниот пролетеријат. Нивните верувања и практики често се нарекуваат Болшевизам. Партијата била основана од Владимир Ленин, кој исто така ја водел и во Октомвриската револуција. Најголемата Ленинова желба по победувањето во револуцијата било склучување на мир со Централните сили. Болшевиците нивните принципи ги формирале уште во декретот за мирот од 8 октомври, во кој се залагале за самоопределување на народите, за мир без анекси и контрибуција, за јавност во меѓународните договори и дипломатијата воопшто. Мировните договори започнале во декември 1918 г. но поради инзворедно големите територијални обврски,тие биле прекинати. Во меѓувреме поединечните народи на бившата царистичка Русија (Финска, Украина, Закавказјето) прогласиле самостојност. Советската влада ја признала потполната самостојност и независност на Финска на 31 декември 1918 г. а била спремна да ја признае и Полска која меѓутоа сè уште била под окупација на централните сили. Соочени со националистичките и против советските движења на сите народи, кои биле дотогаш под царска Русија, Болшевиците во јануари 1918год. во декретот за правата на народите на Русија, внеле дополнување според кое се признава правото на самоопределување на тие народи. Украинските болшевици во ноември и јануари 1918год. се обиделе да ја преземат власта, но и во двата наврати домашните националистичкки сили, со германска помош победиле. По неуспехот на мировите преговори во Брест-Литовск во 1918год. Австроунгарија и Германија започнале повторно да продираат кон Москва. Интервенцијата се заканувала со уништување на револуционерната власт во Русија. Во таа ситуација советската влада на особеното лениново инсистирање, одлучува да ги прифати крајно тешките услови. Со мировниот договор од 3 март владата на советска Русија морала да се откаже од Украина, која добила самостојност, Белорусија, балтичките земји и Полска, кои сè уште биле под окупација на војските на централните сили. Русија морала исто така да плати висока воена оштета.
**„Гуштер во женска кожа"** (италијански: *Una lucertola con la pelle di donna*) — италијанси филм од 1971 година, во режија на Лучо Фулчи (Lucio Fulci), кој е и автор на сценариото, заедно со Роберто Џанвити (Roberto Gianviti). Главните улоги ги играат: Флоринда Болкан (Florinda Bolkan), Жан Сорел (Jean Sorel) и Стенли Бејкер (Stanley Baker).

Синопсис
--------

Керол Хамонд (ја игра Болкан) е ќерка на угледен политичар. Таа страда од низа психоделични кошмари, исполнети со сексуални оргии и со користење ЛСД. Во сонот, таа е извршител на сурово убиство, а кога ќе се разбуди дознава дека нејзината сосетка е убиена...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Gušter u ženskoj koži, talijansko-španjolski film - Filmovi Lucija Fulcija (пристапено на 16.3.2020)
**Благоја Видиниќ** (11 јуни 1934 – 29 декември 2006) — македонски фудбалер и тренер, поранешен играч, и поранешен олимпиец од српско потекло.

Роден во Скопје, тој играл за екипите на ФК Вардар, ФК Раднички Белград и ОФК Белград во Југославија, потоа во ФК Сион од Швајцарија. Во 1967 се преселил во САД и играл за тимот на Лос Анџелес Торос во Западноамериканската фудбалска лига, настапувајќи 20 пати таа сезона. Сезоната 1968 ја започнал во новоформираниот клуб наследник Сан Диего Торос, пред да се префрли во Ст. Луис Старс.

Тој ја претставувал Југославија како голман на Летните олимписки игри во 1956 и 1960 година, освојувајќи го сребрениот медал на првото и златниот медал на второто учество. Тој исто така настапувал и на европското првенство во 1960 година кога Југославија завршила на второто место.

По повлекувањето од фудбалот, Видиниќ станал тренер и предводел две африкански репрезентации на Светското првенство во фудбал: Мароко во 1970 и Заир во 1974.

Наводи
------

1. 1 2  International stats at Архивирано на 11 ноември 2012 г.. Fifa.com. Посетено на 2011-06-01.
2. ↑  „Blagoje Vidinić". National Football Teams. Посетено на 2011-06-01.
3. 1 2  Stats at North American Soccer League players. Nasljerseys.com (1934-06-11). Посетено на 2011-08-02.
4. ↑  Фудбалска федерација на Македонија...Football Federation of Macedonia. Ffm.com.mk. Посетено на 2011-06-01.
5. ↑  Stats at. Worldfootball.net (2006-12-29). Посетено на 2011-06-01.
**Икос** (од грчкиот *οίκος*, „дом") — црковна песна во која се прославува некој светител или празник.

Икосите името го добиле затоа што биле пеани по домовите , каде што во молитва ноќите ги минувал преподобен Роман Слаткопеец. Тој бил нивниот прв составувач според Св. Марко Ефески. 

Икосите заедно со кондаците го сочинуваат акатистот. Разликата меѓу икосот и кондакот е во нивната должина. Кондакот е покус, а икосот подолг – кондакот е темата, а икосот нејзиното развивање. 

Икосот се наоѓа и во осумгласниците, минеите и трипеснеците. Во нив доаѓа по шестата песна од канонот.

Поврзано
--------

* Акатист
* Канон
* Кондак

Наводи
------

1. ↑  Таковски, Јован, протојереј (1999). „Терминологија од областа на теологијата" (PDF). *Македонска терминологија*. Скопје: МАНУ. **102** (4): 44.

* Портал: Христијанство
**Ресул Шакири** (12 декември 1919

 во Сопотско — 13 октомври 2006

 во Скопје) — македонски работник, комунистички деец, борец, општественик и државник.

Животопис
---------

Како член на Сојузот на комунистите на Југославија од 1941 година, учествувал во создавањето на Преспанско-битолскиот НОПО, а потоа бугарските власти го интернирале во Свети Врач во 1942 година. Бил делегат на АСНОМ.

По завршувањето на Втората светска војна и Ослободувањето бил резервен мајор, секретар на Околискиот комитет на Сојузот на комунистите на Македонија (СКМ) во Гостивар, член на Претседателството на НФМ и извршувал одговорни должности во ресорот за внатрешни работи, како началник на Обласното одделение во Битола и Градското одделение во Скопје.

Како член на Централниот комитет на СКМ, каде што бил избран на Првиот, Вториот и Третиот конгрес, бил министер за социјална политика и народна здравје во Владата на НРМ во периодот 1948-1950, потпретседател на Президиумот на Народното собрание на Народна Република Македонија (НРМ) во периодот 1950-1052, член на Извршниот совет на Народното собрание на НРМ од 1952 година и во периодот 1957-1967, претседател на Околискиот одбор на ССРНМ во Тетово, потпретседател на Собранието на Социјалистичка Република Македонија, потпретседател на Републичкиот совет на ССМ и други.

Исто така, бил пратеник во Народното собрание на ФНРЈ (во три свикувања) и во Народното собрание на НРМ и член на Претседателството на Главниот одбор на ССРНМ.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шакири*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1643. Text "series
" ignored (help)
**Витаминот B2** или **рибофлавин** (**лактофлавин**) е составен дел на флавин нуклеотидите (FMN и FAD). Рибофлавинот се состои од диметил-изоалоксазински прстен, за кој на положбата 9 е врзан алкохол D-рибитол. Хемиското име на рибофлавинот е 6,7-диметил-9 N-рибитил-изоалоксазин.

Рибофлавинот е портокалово-жолта кристална супстанца, растворлива во вода и стабилна на зголемена температура, особено во кисела средина. Водниот раствор на рибофлавинот флуоресцира со жолто-зелена боја.

Рибофлавинот е многу распространет во природата. Се наоѓа во млекото, месото, јајцата, овошјето и лиснатиот зеленчук. Многу бактерии и габи можат да го синтетизираат.

Надворешни врски
----------------

* Jane Higdon, "Riboflavin", Micronutrient Information Center, *Linus Pauling Institute*
* Mirasol PRT Архивирано на 11 октомври 2009 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85143964
* GND: 4188444-9
* BNF: cb12460492z (податоци)
* NDL: 00569443

 |

 |
Зигфрид ја пие крвта на Фафнир
**Зигфрид** (германски: *Siegfried*, средногорногермански*: Sivrit*) или **Сигурд** (старонордиски: *Sigurðr*, од sigr — „победа", urðr — „судбина") — еден од најважните јунаци на германско-нордиската митологија и еп, јунакот на „Песната за Нибелунзите". Според митот, Зигфрид бил велик воин што постигнал многу подвизи. Еден од неговите подвизи бил да го победи змејот Фафнир. Откако се намачкал со крвта и маснотиите на чудовиштето, се здобил со неранливост, но само мала површина од телото на грбот останала незаштитена. И во нордиската и во германската традиција, смртта на Зигфрид е претставена како последица на кавга помеѓу неговата сопруга Кримхилда, и друга жена, Брунхилда, која ја измамил да се омажи за бургундскиот крал Гундахар.

Наводи
------

1. ↑  Seigfried, Dr Karl E. H. „Sigurd, the Dragon, and Our World Today". Посетено на 2023-11-10.
2. ↑  „What is the story of Sigurd? - The Handy Mythology Answer Book". *www.papertrell.com*. Посетено на 2023-11-10.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Зигфрид" на Ризницата ? |

* Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Sigurd". *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press.
**Филип Шашко** (р. 27 март 1936

 во Брезница (Костурско)) — македонски историчар и универзитетски професор.

Животопис
---------

По напуштањето на Егејска Македонија, гимназијата ја завршува во Букурешт, Романија, во 1954 година и една година студира на тамошниот универзитет. Бидејќи татко му живеел во САД (од 1912 година), Шашко заминува таму во 1955 година. Ги завршува студиите по општа историја на Мичигенскиот државен универзитет во 1960 година. Магистерските студии по руска културна историја ги завршува на Калифорнискиот универзитет во Беркли во 1961 година, специјализира на Мичигенскиот универзитет во Ен Арбор со диплома по културната историја на Русија и Источна Европа во 1963 година, каде што ја одбранува и докторската дисертација (*Unity and dissent among the Russian Westernes*) во 1969 година.

Со такви интердепартмански и интердисциплинарни специјалистички студии на средновековната руска и византиска историја, со проучувања на современата европска историја, на американската културна историја и современата политичка мисла, станува професор на Катедрата по историја на Универзитетот Висконсин во Милвоки, САД. Ја проучува балканската и посебно бугарската и македонската историја и култура во XIX и XX век и објавува во угледни американски и европски публикации, а учествува и во разни американски и балкански историски и славистички асоцијации.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шашко*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1651. Text "series
" ignored (help)
Лазарка
**Лазарка**, **лепавец** или **мирислив брос** (латински: *Galium odoratum*) е повеќегодишно тревно растение. Поранешното професионално име (базионим) на ова растение е. Цветниот период е од мај до јуни.

Опис
----

Стеблото е исправено, високо до половина метар, без влакна. Листовите се во облик на прст, од 6 до 8 листови содржат. Обликот на листот е ланцелатен, со трн на врвот, не назабени, неподвижни, со големина од неколку сантиметри. Цветовите се многу мали, бели, со интензивен мирис и се организирани во групирани соцветија. Бројот на прашниците е 4. Семето е со поделени плодови, составени од 2 плодници со бројни влакна.

Ареал распрострањења
--------------------

Се наоѓа во Европа, некои области на Азија и Северна Америка.

Живеалиште
----------

Густи шуми, со многу хранливи материи.

Потекло на името
----------------

Името Галиум потекнува од зборот гала, односно млеко на грчки јазик, бидејќи ова растение се користело како средство за добивање млечни производи, додека odoratum, латинска придавка, значи мирисна.

Употреба и лековитост
---------------------

Сувото растение се користи како зачин. Се користи и како диуретик, антисептик и против мигрена. Семето може да се користи за правење пијалоци. Лазарката во народната медицина народот ја употебувал против астма, кашлица, бронхит и грип. Ја користеле и како средство за подобрување на апетитот, за болести на жолчката и црниот дроб. Се користела и како лек за несоница, хистерија и мигрена и друго.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* Galium odoratum*Galium odoratum*

Наводи
------

1. ↑  „*Galium odoratum*". *Информативна мрежа за гермоплазмени ресурси*. Служба за земојоделско истражување, Министерство за земјоделство на САД. Посетено на 16 мај 2008. (англиски)
2. ↑  „World Checklist of Selected Plant Families: Royal Botanic Gardens, Kew". *apps.kew.org*.
3. ↑  „Galium odoratum (L.) Scop". *www.gbif.org* (англиски). Посетено на 2022-03-06.
4. ↑  „Galium odoratum". *White Flower Farm*.
5. ↑  „Sweet Woodruff - Monrovia - Sweet Woodruff". *www.monrovia.com*.
6. ↑  „Royal Horticultural Society (London UK)".
7. 1 2 3 4 5 6  „Lazarkinja (Galium odoratum)". *Plantea* (хрватски). 2015-04-23. Посетено на 2019-08-18.

Надворешни врски
----------------

* Лазарка (растение) на Ризницата ?
* „Лазарка" — Енциклопедија на живиот свет Уредете го ова на Википодатоците
* Лазарка на Ботаничката градина во Мисури

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| Таксонски назнаки |
| --- |
|  |
| *Galium odoratum* | 
* Википодатоци: Q161090
* APDB: 153112
* BioLib: 40601
* EoL: 1107990
* EPPO: GALOD
* FoC: 250096343
* GBIF: 2914642
* GRIN: 103279
* iNaturalist: 56065
* IPNI: 750339-1
* IRMNG: 10801175
* ITIS: 502715
* NCBI: 35899
* PalDat: Galium\_odoratum
* PfaF: odoratum Galium odoratum
* Plant List: kew-87028
* PLANTS: GAOD3
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:750339-1
* Tropicos: 27900095
* VASCAN: 9012
* WCSP: 87028

 |
|  |
| *Asperula odorata* | 
* Википодатоци: Q21871496
* APDB: 153003
* GBIF: 2914643
* GRIN: 103350
* IPNI: 744099-1
* IRMNG: 10793608
* ITIS: 35235
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:744099-1
* Tropicos: 27903049
* WCSP: 17003

 |

 |
**Македонска ренесанса** е поим што се користи за да се означи периодот на Византија под Македонската династија (867-1056), којшто некои научници го сметаат за период со зголемен интерес кон класичната школа и прифаѓање на класични мотиви во христијанските теми. Други варијанти на терминот се: **Средна византиска ренесанса** или **Прва византиска ренесанса** (Палеолошка ренесанса од 13 век е втората). Македонска уметност се однесува на уметноста од тој период.

Поради тоа што терминот ренесанса е создаден во 15 век од страна на италијански хуманисти за да го опишат времето во кое живееле, користењето на терминот надвор од овој контекст е проблем, сепак периодот со сигурност создал идеи и уметнички дела коишто рефлектираат класични идеи.

Терминот *Македонска ренесанса* прво е употребен од Курт Вајцман во *The Joshua Roll; a work of the Macedonian Renaissance*, Studies in Manuscript Illumunation III (Princeton, 1948).

Наводи
------

1. ↑  Leslie Brubaker (1987). "Macedonian Renaissance". In *Dictionary of the Middle Ages*.
**Светла недела** или **Велигденска недела** - седмицата по Велигден. Во Православната црква, во текот на оваа недела, се служи света литургија секој ден, како и на Велигден.

  

Петок од оваа недела е посветен на Богородица, а се нарекува и *Источен петок*.

Светлата недела завршува со неделата Антипасха. Во текот на оваа недела, царските двери во храмот се отворени цело време, до Светла сабота.

Во оваа седмица не се пости во среда и петок. Од светлата седмица започнува *Педесетница* - раздобје од педесет дена од Велигден до Духовден.

Наводи
------

1. ↑  „Светла недеља". *СПЦ*. Архивирано од изворникот на 04. 02. 2020. Посетено на 4. 2. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
**Никола Оровчанец - Сандански** (Велес, 25 јули 1905

 - Москва, 2 април 1938

) — македонски комунист, жртва на Сталиновите чистки.

Животопис
---------

Учел во велешката гимназија. Заедно со Ганчо Хаџипанзов, Бане Андреев, Георги Шоптрајанов и други, членува во Литературно-уметничкото друштво „Нада". Бил член на СКОЈ. Од јуни 1923 година е член на КПЈ.

Во втората половина на 1925 година заминува на школување во СССР, на Универзитетот за националните малцинства на Западот. Во 1925 година е примен за член на КП на СССР. По завршувањето на студиите во 1929 година, испратен е во Украина во заводот „Петровскиј", а оттаму како инструктор при реонскиот комитет во Днепропетровск. Таму останува до пролетта 1933 година, кога е повикан од Коминтерната и е испратен на работа во Југославија.

Во Македонија се враќа во август 1933 година, како инструктор на ЦК КПЈ. Создава Областен комитет на КПЈ за Македонија во Скопје, во чиј состав, покрај него, влегуваат и Кочо Рацин и Живоин Ќурчиќ. Пред годишнината на Октомвриската револуција во 1933 година ја напишал брошурата „Советскиот Сојуз и Македонија".

Сепак, Оровчанец не останува долго во Македонија. Во јануари 1934 година доаѓа до провала во која се уапсени 15 македонски комунисти. Првично, додека провалата не се проширила, Оровчанец конспиративно живее во Куманово, а на 23 јануари 1934 година конечно заминува од Скопје. Кон крајот на јануари, кога провалата почнува да се шири, особено кога на 3 февруари во весникот „Политика" е објавена полициска потерница по него, заедно со негова слика, тој е принуден, за да не биде уапсен, да ја напушти Македонија.

По враќањето во Москва го продолжува своето политичко школување. Станува аспирант на Ленинската школа. Во 1937 година е назначен за помошник директор за просветно-политичка работа во Медицинско-фармацевтскиот комбинат во Москва. Во 1937 година е исклучен од Партијата, но следната година е повторно примен. Уапсен е на 8 февруари 1938 година, а на 2 април истата година е осуден за шпионажа и истиот ден е стрелан. Рехабилитиран е на 11 декември 1963 година.

Во негова чест една улица во Велес го носи неговото име.

Наводи
------

1. ↑  „Македонска енциклопедија", МАНУ, Скопје, 2009, 1084 стр.
2. ↑  Tодор Зографски и Димче Зографски „КПЈ и ВМРО (Обединета) во Вардарска Македонија во периодот 1920-1930", ИНИ, Скопје, 1974, 125-126 стр.
3. ↑  Иван Катарџиев (ур.) „Документи и материјали 1919-1920", „Комунист", Скопје, 1985, 2 книга, 265 стр.
4. ↑  Катарџиев, цит. дело, 2 книга, 265 стр.
5. ↑  Славко Николов „Револуционер со срце и дарба", „Вардарски глас", 27 септември 1978, 11 стр.
6. ↑  Катарџиев, цит. дело, 2 книга, 238 стр.
7. ↑  Petar Požar, "Jugosloveni, žrtve staljinističkih čistki".
8. ↑  „Книга Памяти Жертв Коммунистического Террора" Архивирано на 5 март 2016 г. (руски)
**„Вива Марија"** (*Viva Maria*) — филм на режисерот Луј Мал од 1965 година. Главните улоги ги играат: Брижит Бардо, Жана Моро и Џорџ Хамилтон.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во Централна Америка во 1907 година. Марија Втора е ќерка на ирски терорист. По смртта на татко ѝ, таа ја запознава Марија Прва, која работи како пејачка во циркус. Марија одлучува да остане во циркусот и кога треба да дебитира како пејачка, таа случајно го открива стриптизот, па така циркусот станува познат. Потоа, двете случајно запознаваат едне револуционер-социјалист и се вклучуваат во револуцијата против диктаторскиот режим, капиталистите и црквата...

Наводи
------

1. ↑  Вива Мaрија (пристапено на 30.10.2023)
**Елизабета Шелева** (р.  1961
 во Охрид) — македонска литературна критичарка и теоретичарка, како и универзитетска професорка на Катедрата по компаративна литература на Филолошкиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Дипломирала на Катедрата за компаративна книжевност на Филолошкиот факултет во Скопје. Магистрирала на Филолошкиот факултет во Белград на тема „Типолошките модели на македонската книжевна критика". Докторирала на истиот факултет во 1998 година со темата „Од дијалогизмот до интертекстуалноста (од Михаил Бахтин до постструктурната критика").

Шелева е професорка по Теорија и методологија на проучувањето на книжевноста на Катедрата за Општа и компаративна книжевност при Филолошкиот факултет, Универзитет Св. Кирил и Методиј во Скопје.

Во своите критички и теоретски есеи, Шелева го применува поструктуралистичкиот метод во анализата на литературата, театарот, филмот, стрипот, ликовните уметности, фолклорот и кичот, комбинирајќи ја компаратистиката со културните студии, родовите студии, постколонијалната теорија и сл.

Членка е на Независните писатели на Македонија и на Македонскиот ПЕН Центар.

Творештво
---------

Авторка е на преку 120 трудови и 7 книги од областа на книжевната критика и теорија:

* Компаративна поетика (постмодернизмот во македонската фикција/новела) (1996)
* Книжевно-теориски студии (1997)
* Културолошки есеи (2000)
* Од дијалогизмот до интертекстуалноста (2000)
* Заробеници на денот (избрани колумни) 2001
* Отворено писмо (студии за македонската книжевност и култура) (2003)
* Дом/Идентитет (2005)

Преводи:

* Растко Мочник, Теорија за денешно време (1999) (од словенечки)
* Гиги Тевзадѕе, Знаци на иднината (2000)
* Џудит Батлер, Проблеми со родот (2000)
* Карл Попер, Непрекината потрага (автобиографија) (2001)

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Швајцарско-македонски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1651. Text "series
" ignored (help)

Надворешни врски
----------------

* Шелева Елизабета - Биографија
Концерт на групата КАЛ, фестивал Шабац лето 2017 година
**Кал** (што значи „црн" на ромски) е светски музички ромски бенд од Србија (по потекло од Ваљево, сега со седиште во Белград). Тие го привлекле интересот на српската и светската јавност со нивниот истоимен деби албум, објавен во 2006 година, претставувајќи спој на традиционалната балканска ромска музика со влијанија на танго, блискоисточни, турски, па дури и јамајски влијанија.

Кал бил формиран во 1996 година, а учествувале во неколку компилациски албуми со други ромски, српски и светски музички изведувачи. Нивното прво појавување на националната телевизија било во емисијата на Б92 Тимофејев во новогодишната ноќ 2006 година  Архивирано на 29 септември 2007 г. каде што го претставиле својот уникатен стил.

Во текот на 2006 година, Кал имале турнеја со преку стотина концерти ширум светот, вклучувајќи ги повеќето европски земји и САД. Тие учествувале на фестивалите Сигет (во 2001, 2002 и 2004 година), La notte di San Lorenzo во Милано, и 11-то европско биенале на млади уметници во Атина, EXIT во Нови Сад во 2004 и 2005 година, и претставени во 2006 година на World Music Expo, WOMEX. Во април 2006 година, албумот го достигнал првото место на Светските музички топ листи во Европа и завршил на третото место на годишната листа.

Бендот, особено фронтменот Драган Ристиќ, се исто така политички и општествено ангажирани, борејќи се против предрасудите и антиромските чувства. Драган и неговиот брат Душан ја основале летната школа Амала во Србија, работилница за ромски јазик, историја, културно наследство и политичка моќ.

Постава
-------

* Драган Ристиќ – вокал, гитара,
* Александра Вељковиќ-Вокал
* Милорад Шалајко Јевремовиќ – вокал, виолина
* Раде Арсеновиќ – Хармоника
* Марко Ќурчиќ – бас гитара
* Душан Гњидиќ – Тапани

Дискографија
------------

### Компилации

* Виолета и Кал: Будва '97 (1997, Комуна Белград )
* Балкански амбиент (1998, музика на Марко, Бугарија)
* Светски Ритми (1998, United One Records, Германија)
* A zenne unnepe (2000, Француски културен институт)
* Романо Суно (2003, B92 Records)
* Serbia Sounds Global 3 (2003, B92 Records)

### Албуми

* *Кал* (2006) ( Б92 /реиздадено меѓународно Асфалтно танго )
* *Radio Romanista* (2009) ( Б92 / Асфалтно танго )
* *Ромологија* (2013) ARC музика (Велика Британија) Сити рекордс, Мултимедија рекорди Србија), Лу ги потресе момчињата (Полска)

Наводи
------

* Peter Playdon (2004-04-27). „Possibly the best band in the world?". BBC.
* Silja J.A. Talvi (2006-06-15). „Kal (Black) Like Me". *In These Times*.{[deadlink}}
* „Koncert grupe Kal" (Serbian). B92. 2007-01-26.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Поврзано
--------

* Матична страница (in English)
* Кал на веб-страницата на Летната школа Амала
* Кал на Асфалт Танго, меѓународна издавачка куќа
**Гајан** (класичен латински: *Gaianum*) ― област во Транстиберим (буквално: Преку Тибер) во Стариот Рим. Се наоѓа во Регион XIV, на околу 300 метри северозападно од мавзолејот на Адријан, јужно од Наумахија Ватикана изградена од Трајан, и источно од Вија Триумфалис (Триумфален Пат). Историчарот Касиј Дион вели дека Калигула, исто така познат во античките извори како Гај, го користел Гајан за вежби со кочија. Во областа биле пронајдени голем број победнички статуи, но се чини дека првично биле поставени во Циркусот на Гај и Нерон. Гајан веројатно била само патека, а не како таква циркусна (кружна) градба.

Календарот на Филокал (354 н.е.) наведува „*Initium Caiani*" на 28 март, на крајот на верскиот фестивал за Кибела и Атис во императорското доба, кој започнал на 22 март. Постариот републикански фестивал на Луди Мегаленсес за Кибела како Магна Матер (Голема Мајка) бил одржуван од 4 до 10 април. Регионските каталози го поврзуваат Гајан со Фригијан, светилиште на Магна Матер на Ватиканскиот Рид. Некои научници мислат дека почетниот обред во врска со култот бил одржуван на 28 март, при што Гајанот го заменил Фригијанот кога бил недостапен со изградбата на базиликата „Св. Петар" во почетокот на 4 век. 28 март бил и датумот на влегувањето *(initium)* на Калигула во Рим во 37 н.е. кога бил прогласен за принкепс (прв граѓанин), и фестивалот може да потекнува од него, без никаква врска со култот на Кибела.

Наводи
------

1. ↑  Lawrence Richardson, *A New Topographical Dictionary of Ancient Rome* (Johns Hopkins University Press, 1992), p. 180; Antony A. Barrett, *Caligula: The Corruption of Power* (Taylor & Francis, 1989, 2001), p. 303, citing Filippo Coarelli and others.
2. ↑  Cassius Dio 59.14.6–7.
3. ↑  Richardson, *New Topographical Dictionary,* p. 180.
4. ↑  Michele Renee Salzman, *On Roman Time: The Codex Calendar of 354 and the Rhythms of Urban Life in Late Antiquity* (University of California Press, 1990), pp. 167, 169.
5. ↑  *CIL* 6.2028e; Светониј, *Caligula* 14.1, as cited by Richardson, *New Topographical Dictionary,* p. 180.
6. ↑  Duncan Fishwick, "The Cannophori and the March Festival of Magna Mater," *Transactions of the American Philological Association* 97 (1966), pp. 193–194.
Adoxa

{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Adoxa|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Adoxa*** ― типски род цветни растенија од семејството пиженца (Adoxaceae). Содржи најмалку два вида цветни растенија, вклучувајќи го и мошателот, по кој е именувано семејството.

* *Adoxa moschatellina* Л.
* *Adoxa xizangensis* Г.Јао

Наводи
------

1. ↑  „Adoxa L.". *www.worldfloraonline.org*. Посетено на 12 ноември 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q163356
* APDB: 187798
* EoL: 62075
* EPPO: 1ADXG
* FoC: 100629
* GBIF: 2888793
* GRIN: 217
* iNaturalist: 55794
* IPNI: 6055-1
* IRMNG: 1364863
* ITIS: 35347
* NCBI: 4207
* PLANTS: ADOXA
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:6055-1
* Tropicos: 40033024
* VASCAN: 781

 |

 |
Кибуцот Кфар Масарик
**Кибуц** (хебрејски: קִבּוּץ) — земјоделска комуна во Израел што се одликува со заедница на сопственост и еднаквост во трудот и потрошувачката. Кибуците одиграле важна улога во создавањето на Израел и во ционистичкото движење, и првично биле под силно влијание на социјалистичките идеи. Денес, земјоделското производство во кибуците е надополнето со други стопански гранки, од индустриски плантажи до високотехнолошко производство. Помалку од пет проценти од Израелците живеат во кибуци.

Наводи
------

1. ↑  Sivak, Jacob (19 July 2020). „The kibbutz is Israel's original start-up". *The Forward*.
2. ↑  Peres, Judy (9 May 1998). „In 50 years, kibbutz movement has undergone many changes". *Chicago Tribune*. Архивирано од изворникот на 17 October 2007.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кибуц" на Ризницата ? |

* About the Kibbutz at GoIsrael.gov.il Архивирано на 21 јули 2011 г.
* List of Kibbutzim at Kibbutzim.net

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85072232
* GND: 4030449-8
* BNF: cb11954213r (податоци)
* NDL: 00565696
* NKC: ph880550

 |

 |
**Кичванскиот јазик** (*Kichwa shimi*, *Runashimi*, *Quichua*) е кечуански јазик кој ги опфаќа дијалектите во Еквадор и Колумбија. Овој јазик го зборуваат околу 2,500,000 жители. Кичванскиот е дел одгрупата на северни кечуански дијалекти. Овој јазик низ историјата претрпел големи промени во поглед на синтаксата и поради тоа има специјална позиција во групата на кечуански јазици. Кичванскиот јазик има развиено унифициран прафопис.

Особености
----------

За разлика од останатите кечуански јазици, кичванскиот не ги разликува гласовите /k/ и /q/, туку двете ги исговара како [k]. Така, [e] и [o], алофоните на самогласките /i/ и /u/ во близина на /q/, не постојат, па како пример зборот *kiru* може да значи „заб" и „дрво", а во останатите кечуански јазици зборовите поразлично се изговараат. Покрај тоа, кичванскиот ги изгубил присвојните и двонасочните сифукси, како и екслузивност и инклузивност на првото лице

Поврзано
--------

* Кечуански јазици
* Кечуани

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Викимедииниот Инкубатор испробува Kichwa на ***кичвански јазик*** |

* www.payamino.org Архивирано на 27 ноември 2010 г.
* Зборовен фонд на кечуанскиот Архивирано на 14 декември 2012 г.
* Карта на регионалните варијанти на јазикот
* Основен кечуански: материјали
* KU Ресурси за кечуанскиот јазик Архивирано на 8 декември 2008 г.

ɤ *Оваа статија поврзана со американските староседелски јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Современ пример
**Јотуни** (старонордиски: *Jötunn*) — џинови од семејството хримтури (мразни џинови), правнуци на Имир. Јотуните живееле во Јотунхајм и Нифлхајм, се одликувале по својата сила и раст и биле противници на Асите и луѓето. Од една страна, јотуните се древни џинови, првите жители на светот, кои со време им претходат на боговите и луѓето. Од друга страна, тие се жители на студена, карпеста земја на северниот и источниот раб на земјата (Јотунхајм, Утгард), претставници на елементарните ѓаволски природни сили, непријатели на Асите. По секоја цена барале да ги одземат од последните сопруги — божиците Фреја и Идуна, нивните волшевни својства — чеканот на Тор, помладувачката јаболка на Идуна, прстенот Драупнир итн. На крајот, мразните џинови биле поразени од Асите, водени од Один.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Jǫtunn (Jötunn)
Хрејдмар
**Хрејдмар** (старонордиски: *Hreiðmar*) — во нордиската митологија е волшебник и алчен крал на џуџињата или великаните. Тој е татко на браќата Фафнир, Отр и Регин, и сестрите Лунгхејд и Лофнхејд. Со помош на неговите синови, Хрејдмар ги заробува Асите Один, Хенир и Локи, врзувајќи ги со неуништливи синџири откако ненамерно го убиле неговиот син Отр. Тројцата Аси се принудени да му го дадат златното богатство на Андвари како надоместок за убиството според древните германски закони. Фафнир го убива својот татко за богатството врз кое почива проклетството на Андвари. Пред да умре, Хрејдмар ја повикал својата ќерка Лунгхејд за да ја извести дека ќе роди ќерка, чиј син мора да се одмазди за неговото убиство. Се појавува во „Сагата за Волсунзите", „Поетската еда" и „Прозната еда".

Наводи
------

1. ↑  *Reginsmál* (Heimskringla)
2. ↑  *The Story Within the Story: Otter's Ransom* (Wilfrid Laurier University) Архивирано на 14 февруари 2015 г.
3. ↑  *Volsunga Saga, with Excerpts from the Poetic Edda* (translated by William Morris and Eirikr Magnusson)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Храјдмар" на Ризницата ? |

* The Saga of the Volsungs, a summary in English
**Бранислав Шикиќ** ( 1905
 во Пула — 7 февруари 1976

 во Белград) — хрватски шумарски инженер.

Животопис
---------

Бил истакнат деец на студентското движење во Македонија и член на Комунистичката партија на Југославија од 1941 година. По окупацијата бил член на Покраинската воена комисија во 1941 година, кога бил уапсен од бугарската полиција. Подоцна, бил политички комесар на Поречкиот НОПО.

По Ослободувањето бил вработен во државната управа во областа на шумарството.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шијачки*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1652. Text "series
" ignored (help)
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Doronicum|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 


***Леопардов отров (Doronicum plantagineum)***, е европски растителен вид од семејството на сончогледи. Потекнува од југоисточна Европа од Грција и Италија до Украина и Чешка. Постојат извештаи за видови натурализирање во државата Орегон во северозападна САД .

Леопардов отров е повеќегодишна билка која расте до 80 cm висина. Лисјата се заоблени, долги до 11 cm (4,4 инчи). Толчникот создава жолти цветни глави една по една, секоја до 5 cm (2 инчи) во пречник и содржи и феј цветови и дискови.

Леопардов отров е вид на повеќе годишно цветно растение од фамилијата Asteraceae. Цвета во пролет и лето, со жолт цвет кој најмногу личи на сончоглед. Најзастапени се во Европа, југозападна Азија и Сибир. Во Национален парк Галичица се среќава во буковата шума на планинарската патека кон врвот Магаро.

Подвидови 
* *Doronicum plantagineum* subsp. *атлантикум* (Руј) Гројтер
* *Doronicum plantagineum* subsp. *emarginatum* (HJCoste) P.Fourn.
* *Doronicum plantagineum* subsp. *плантагинеум*
* *Doronicum plantagineum* subsp. *tournefortii* (Руј) Cout.

Латинскиот специфичен епитет *plantagineum се* однесува на лисјата на растението кои се слични на лисјата на хлебните .

Користена литература
--------------------


1. 1 2 3  The Plant List, *Doronicum plantagineum* L.
2. ↑  Altervista Flora Italiana, Doronico piantagineo, Wegerich-Gämswurz, stor gemsrot, *Doronicum plantagineum* L.
3. ↑  Biota of North America Program 2014 county distribution map
4. ↑  Flora of North America, Plantain-leaved leopard’s-bane, *Doronicum plantagineum* Linnaeus, Sp. Pl. 2: 885. 1753.
5. ↑  [
 НП Галичица]
6. ↑  W. T. Parsons, William Thomas Parsons and E. G. Cuthbertson *Noxious Weeds of Australia*, p. 325, при Гугл книги