recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Процес на подвижни средини** (англиски: *Moving average*) претставува индикатор кој често се користи во технички анализи и ја покажува просечната вредност на цените на обврзниците за определен временски период. Процесот на подвижни средини главно се користи за мерење на движењето и дефинирање на области на можна поддршка и отпор. Подвижните средини се користат да се акцентира насоката на трендот и да се избалансираат ценовните и флуктуациите во волуменот или бел шум, што може да ја намали прецизноста на интерпретацијата.

Авторегресивните процеси се одликуваат со многу коефициенти на автокорелација кои се различни од нула и кои опаѓаат со зголемување на временското задоцнување. АR процесите имаат релативно долга меморија, бидејќи кај нив тековната вредност на серијата е корелирана со сите претходни вредности(иако коефициентите се намалуваат) Поради оваа одлика АR процесите можат да се напишат како линеарна функција на сите иновации, со пондери кои се стремат кон нула со зголемување на временското задоцнување. АR процесите не можат да ја претстават кратката меморија во серијата, каде тековната вредност на серијата е корелирана само со мал број на претходни вредности, така што функцијата на автокорелација има само неколку коефициенти на автокорелација кои се различни од нула. Класата на процеси кои ја имаат оваа одлика на многу кратка меморија се нарекуваат процеси на подвижни средини (moving average-MA). Поединечните АR и МА процеси претставуваат специјални случаи на АRМА моделите.

Подвижни средини

### Добивање на подвижни средини

Процесот на подвижни средини или скратено МА процесот може да се добие на повеќе начини и тоа:

o Првиот начин е МА процесот да се смета за едноставна екстензија на процесот на бел шум,

o Вториот начин е МА процесот да претставува АR процес од бесконечен ред со некои ограничувања на параметрите.
Покористен е вториот начин во кој АR процесот од бесконечен ред го има математичкиот израз.

Yt=φ0+φ1Yt-1+φ2Yt-2+⋯+et

Меѓутоа овој процес е нереален бидејќи има бесконечно многу параметри. За да го направиме процесот реален треба да претпоставиме дека коефициентите φiзадоволуваат некои ограничувања, односно тие се определени од конечен број параметри.

Yt=φ0-θ1Yt-1-θ21Yt-2-θ1Yt-1-θ31Yt-3-⋯+et

Процесот на подвижни средини е линеарна комбинација на процеси на бел шум, така што Yt зависи од тековната и претходните вредности на иновациите.

Помеѓу МА и AR процесите постои дуалност така што PACF на еден МА(q) процес ја има истата структура како ACF на еден AR(q) процес и ACF на еден МА(q) процес ја има истата структура како и PACF на еден AR(q) процес.

Предвидување на МА моделот

Предвидувањето на МА моделот лесно може да се добие. Поради тоа што моделот има конечна меморија, неговите точкасти предвидувања брзо ја достигнуваат средината на серијата. Може да има два вида предвидувања и тоа:

o Динамичко предвидување

o Статичко предвидување

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  Ристески Славе, Тевдовски, Драган и Марија Трпкова (2012): „Вовед 
во анализата на временските низи", Скопје: Универзитет "Св. Кирил и Методиј"
Попладневен чај во традиционален англиски стил во Филаделфија
**Англиската кујна** опфаќа стилови на готвење, традиции и рецепти поврзани со Англија. Има карактеристични својства, но исто така споделува многу со пошироката британска кујна, делумно преку увоз на состојки и идеи од Америка, Кина и Индија за време на британската империја и како резултат на повоената имиграција .

Некои традиционални оброци, како леб и сирење, печено и задушено месо, пити со месо и дивеч, варен зеленчук и чорби и риби од слатководни и солени води имаат античко потекло. Готвач на англиски јазик од 14 век, „ *Форма на живо"*, содржи рецепти за нив и потекнува од кралскиот двор на Ричард Втори.
**Прска** (холандски: *Spetters*) - холандски филм од 1980 година, режиран од Пол Верховен (Paul Verhoeven), по сценариото на Џерард Зотман (Gerard Soeteman). Главните улоги ги играат: Ханс ван Тонхерен (Hans van Tongeren), Рене Сутендијк (Renée Soutendijk), Мартен Шпанјер (Maarten Spanjer), Тон Агтерберг (Toon Agterberg) и Руџер Хауер (Rutger Hauer). Филмот предизвикал остри протести поради начинот на кој Верховен ги прикажал хомосексуалците, христијаните, полицијата и новинарите. Поради тоа, Верховен одлучил да замине во Холивуд, каде ги снимил своите идни филмови.

Синопсис
--------

Двајца млади возачи на мотокрос, Рин (го игра Тонгерен) и Ханс (го игра Шпанјер), како и нивниот менаџер (го игра Агтерберг), сонуваат за слава, богатство и секс. Нивен идол е легендарниот првак во мотокрос Виткамп (го игра Хауер). Во нивниот живот се случува пресврт кога ќе ја запознаат заводничката Фјентје (ја игра Сутендијк), која на крајот ги принудува тројцата мажи да се соочат со стварноста и со нивната хомосексуалност.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Seks na motoru, nizozemski film (пристапено на 28.11.2020)
**Бајпас операција** е вид хируршка операција и претставува начин крвта да дојде до срцето за оние личности со срцеви заболувања како на пр. Ангина. 

Докторот позајмува друга артерија од телото на пациентот (од градниот кош, ногата или раката). Оваа здрава артерија потоа се спојува со затнатата артерија, така што може да носи крв до срцето преместувајќи го блокираниот дел. За оваа операција е потребно тотално успивање (општа анестезија) и подолг престој во болница. Најчесто е безбедна и успешна операција.

Еднократен и повеќекратен бајпас на срце

Извор
-----

 Архивирано на 20 август 2008 г. Мултикултурен здравствен комуникативен сервис, *Срцеви заболувања - како може лечењето да ви помогне*, Нов Јужен Велс, мај 2002.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ремедиос Варо Уранга** (шпан. *Remedios Varo Uranga*, 16 декември 1908 - 8 октомври 1963) — шпанско-мексиканска надреалистичка сликарка. Родена е во Шпанија, 1908, умира од срцев удар во Град Мексико во 1963. За време на Шпанската граѓанска војна пребегала во Париз, каде што била силно повлијаена од надреалистичките струи. За време на нацистичката окупација на Франција, се преселила во Мексико во 1941 година. Мексико го сметала за свое привремено засолниште, но и покрај тоа, останала таму до крајот на својот живот.

Во Мексико се запознала со месните творци Фрида Кало и Диего Ривера, но сепак нејзините најголеми врзувања ќе бидат со луѓе - протерани од сопствените земји и изгнаници , а особено ќе биде забележана нејзината блиска врска со Леонора Карингтон. Нејзината последна значајна врска ќе биде со Австриецот Валтер Груен,кој престојувал во некои концентрациони логори, и подоцна побегнал од Европа. Груен бескрајно и верувал на Варо и и давал безрезервна поддршка за да твори усилено.

Во делата на Ремедиос Варо, насликани после 1949, се гледа нејзиниот впечатлив и зрел стил, препознатлив и длабоко енигматичен. Често работела во маслена техника и масонитни плочи, кои ги подготвувала сама.

Умрела кога била на самиот врв на нејзината кариера.

Влијанија
---------

### Творечки влијанија

Алегоричната природа на многу од делата на Варо напомнуваат на стилот на Јероним Бос, и некои критичари, како на пример Дин Свинфорд, ја опишуваат нејзината уметност како „постмодерна алегорија", и со многу дух од иреализмот.

Варо црпи влијанија и од Франциско Гоја, Ел Греко, Пикасо и Брак. Во Мексико пак, била под влијание на предколумбијските култури.

Нејзината слика „Љубовниците" е искористена од страна на Мадона за имиџот нејзиниот видеоклип од 1996 година "Bedtime story".

### **Философски влијанија:**

Од филозофски аспект, Ремедиос Варо била под влијание на многу мистички и херметички текови, како западни, така и не-западни.Со особен интерес го истражувала Карл Густав Јунг, како и теориите на Георгиј Ѓурџиев, Успенски, Елена Блаватска, Мајстор Екхарт, традициите на суфиите, била одушевена од легендата за Светиот Граал, светата геометрија, алхемијата и И-Чинг. Во сево ова таа видела можност да сублимира и комбинира многу човечка свест.

Поврзано
--------

* Ернст Фукс
* Салвадор Дали
* Ел Греко

Надворешни врски
----------------

* Биографија и галерија
* Биографија Архивирано на 16 март 2008 г.
* Библиографија за Ремедиос Варо Архивирано на 27 јануари 2002 г.
* Ремедиос Варо: Најзначајни творби Архивирано на 7 февруари 2006 г.
* Ремедиос Варо-Збирка од галерии,биографии,написи и занимливости Архивирано на 7 февруари 2002 г.
* Хронологија на Ремедиос Варо Архивирано на 3 мај 2008 г.
* Галерија Архивирано на 18 април 2007 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 64806772
* LCCN: n81028243
* ISNI: 0000 0001 2136 9147
* GND: 118938169
* SUDOC: 120686090
* BNF: cb15589838f (податоци)
* BIBSYS: 90303925
* ULAN: 500112426
* NDL: 00476550
* NKC: jx20100630009
* BNE: XX1067122
* CiNii: DA09189948
* RKD: 221975

 |

 |
*За други лица со истото име, видете Петар Ангелов (ВМОРО).*

**Петар Ангелов**  — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешна македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Ангелов е роден во 1895 година во преспанското село Граждано, тогаш во Османлиското Царство, денес во Грција. Во 1912 година емигрира во Америка, но се враќа при избувнувањето на Првата балканска војна и се запишува како доброволец во бугарската армија. По завршувањето на Првата светска војна учествува во создавањето на ВМРО и четник е при Илија Дигалов, а по неговата смрт во 1922 година станува преспански војвода со 16 четници. Во 1924 година е во четата на Георги Поп Христов. Во пролетта 1925 година ја поминува реката Вардар заедно со четите на Илија Лерински, Андон Попштерев, Тале Андонов и Наум Јосифов со курирска чета на Христо Андонов. По убиството на Александар Протогеров во 1928 година е на страната на протогеровистите. Петар Ангелов е убиен во 1932 година во Хасково од приврзаници на Иван Михајлов .

Наводи
------

1. ↑  Националноосвободителната борба в Македония, 1919 - 1941 г.", Колектив, ИК „Знание", София, 1998 г. стр. 168
2. ↑  Спомени на Георги Попхристов
3. ↑  Спомени на Георги Попхристов
4. ↑  Гаджев, Иван, „Иван Михайлов (отвъд легендите)", Том I, София 2007, Университетско издателство „Свети Климент Охридски", стр. 818.
5. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 8.
**Алтамира** е дилувијална пештера во Шпанија, познато палеолитско археолошко наоѓалиште кое се наоѓа во покраината Кантабрија, недалеку од местото Сантиљана дел Мар. УНЕСКО во 1985 година ја прогласи Алтамира за Светско наследство.

Шематски приказ на распоредот на животните по ѕидот на главната дворана, т.н. *Поликромен свод*.
Пештерата е долга 296 метари, се состои од повеќе премини и соби. Главниот премин варира во висина од 2 до 6 метри.

Во текот на археолошките ископувања отркиени се артефакти кои се датирани во период на доцниот солитрен и раниот магдален. Пештерата е позната по цртежите кои се насликани на ѕидовите. Формите се цртани едни преку други, нема композиција, користени се земјени бои, а се претпоставува дека животинска маст е користена како сврзник за смесата.

Предисторискиот уметник сликал скоро исклучително животни кои ги ловел, така што на таваните и во Алтамира се насликани бизони, елени, коњи, диви свињи.

Ранет бизон
-----------

 **Бизон од Алатамира**, илустрација во книгата «La caverne d'Altamira à Santillane, près Santander», издена во Монако 1906.
Ранет бизон е праисториска слика во Алтамира, настаната помеѓу 15.000 и 10.000 п.н.е.

Сликана е само со две бои - црвена и темна. Како позадина е искористена природната карпа, чија пукнатина, испакнатините и вдлабнатините праисторискиот уметник вешто ги користел. Претставеното животно одвоено е со темна линија, поразлична во светлина. На места каде е линијата посветла, формата се отвора, а се затвора таму каде е потемна.

Не се прикажани непотребни детали кои би ја оптовариле сликата. Ефектот е постигнат со контролирано сенчање, кое на формите им дава пластичност.

Поврзано
--------

* Ранет бизон
* Пештера Ласко

Надворешни врски
----------------

* Портал: Археологија

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Алтамира" на Ризницата ? |

* Алтамира, Национални музеј
* Прича о Алтмири
* Алтамира на списку светске баштине
Статуа од теракота се верува дека ја прикажува Ангитија, во Марсика, Италија
**Ангитија** била божица меѓу Марси, Паелињи и другите оскано-умбриски народи од централна Италија. Таа била поврзана во антиката со шармерите на змии кои ја сметале за нивен предок. Римските толкувања веројатно го прикриваат нејзиното марсовско значење.

Митовите за Ангитија варираат. Според Гнеус Гелиј (крајот на 2 век п.н.е.), Ангитија била една од трите ќерки на Еетес, заедно со Медеја и Кирке, две од најпознатите волшебнички на грчкиот мит. Цирке, како што е нашироко познато од *Одисеја*, практикувала преобразувачки магии; Медеја завршила во Италија, каде нејзиниот син владеел со Марси. Ангитија живеела во областа околу езерото Фусине и била специјализирана за лекување од каснување од змии.

Ангитија е потврдена со натписи на територијата на Марси и на други места во Централните Апенини. Таа е именувана во три натписи од Луко деи Марси, во антиката познат како *Лукус Ангитијае*, „Светата шумичка на Ангитија". Најраниот е посвета на божицата „во име на легиите на Марс", која датира од крајот на 4 век п.н.е. Името се појавува и на посветен ципус од Цивита д'Антино, во умбриските Игувински табли и на натписите на териториите на Паелињи, Вестини и Сабини. Таа се споменува заедно со Анџерона во еден натпис, а во друг нејзиното име се појавува во множина. Друга покажува дека таа имала храм и ризница. Римјаните го добиле нејзиното име од „змија", па оттука и формата *Anguitia*.

Со оглед на тоа што змиите честопати биле поврзувани со лековитите уметности во антиката (види, на пример, прачка од Асклепиј), се верува дека Ангитија била главно божица на тауматургијата. Имала моќ на вештерство, магија и медицина кои се сметале за комплементарни во античкиот свет, и била мајстор во уметноста на чудесно и хербално лекување, особено кога станува збор за каснување од змии. Исто така, ѝ се припишувале широк спектар на моќи над змиите, вклучувајќи ја и моќта да убива змии со допир.

Според извештајот што го дал Сервиј, Ангитија имала грчко потекло, зашто Аригитија било името што ѝ го дале Марубијците на Медеја, која откако ја напуштила Колхида дошла во Италија со Јасон и го научила народот на гореспоменатите лекови. Силиус Италикус ја идентификува како Медеја.

Поврзано
--------

* Бона Деа

Наводи
------

1. ↑  Emma Dench, *From Barbarians to New Men: Greek, Roman, and Modern Perceptions of Peoples from the Central Apennines* (Oxford: Clarendon Press, 1995), pp. 24, 159.
2. ↑  Dench, *From Barbarians to New Men*, p. 154.
3. ↑  As recorded by Solinus 2.28.
4. ↑  Dench, *From Barbarians to New Men*, p. 99.
5. ↑  *CIL* I2.5 = *ILLRP* 7 = Ve. 228a (Marsic Latin).
6. ↑  Dench, *From Barbarians to New Men*, p. 159.
7. ↑  Dench, *From Barbarians to New Men*, pp. 159–160.
8. ↑  Orelli, p. 87, no. 116; p. 335, no. 1846
9. ↑  Dench, *From Barbarians to New Men*, p. 164.
10. ↑  Orelli, p.87, no. 115
11. ↑  Dench, *From Barbarians to New Men*, p.159.

Надворешни врски
----------------

* Ангитија на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 167149841990802841260

 |

 |
Спомен плоча на сите загинати борци во НОВ од селото Чучер-Сандево, меѓу кои и Анче Каевски
**Анче Никчев Каевски** ( 1925
 во Чучер, Скопско — 12 април 1945

 во Шид, Србија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно селско семејство. Неговото село од првиот ден на востанието било на страната на НОВ. При доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада во Чучер, стапил во нејзините редови. Учествувал во сите борби против балистите и Германците на Скопска Црна Гора. По ослободувањето на Македонија, ја продолжил борбата сè до конечното ликвидирање на балистичките банди на Косово. На 12 април 1945 година учествувал во големите борби при пробивот на Сремскиот фронт. Во тие битки храбро загинал кај Шид, во јуришот на 12 април 1945 година. Бил закопан на борбената позиција.

Поврзано
--------

* Живко Каевски — македонски партизан, учесник во НОВ

Наводи
------

1. 1 2 3  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 73. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. 1 2 3  Стојановски - Цоњче, Бојко (1999). *Скопско црногорие: од Бразда до Брњарци - III Книга*. Скопје: "Гоце Делчев". стр. 94–95. ISBN 9989-35-022-1.
**Александар Фјодорович Керенски** (Симбирск, Руската Империја, 4 мај  1881

 - Њујорк, САД, 11 јуни  1970

) (руски: *Алекса́ндр Фёдорович Ке́ренский*) бил руски политичар. Тој бил премиер на Русија во времето на Привремената руска влада која опстојувала помеѓу Февруарската револуција и Октомвриската револуција.

Во времето кога избила Февруарската револуција, Керенски бил еден од најголемите водачи на истата. Подоцна бил избран за потпретседател на петроградскиот совет. Освен тоа, Керенски бил и министер за правда во новата привремена влада. Во времето кога Советите изгласиле резолуција според која забраниле нивното членство да учествува во работата на владата, Керенски тоа остро го осудил. Кризата во привремената влада настанала кон почетокот на мај. По крајот на кризата, Керенски станал прв воен министер во новоформираната влада помеѓу социјалистите и либералите. Под притисок на сојузниците, Русите морале да продолжат со војната. Во почетокот тие забележиле одредени успеси, но сепак руската армија имала големи загуби. Ова дополнително придонело до распаѓање на коалицијата, на 2 јули 1917 година. Керенски по ова станал премиер на земјата. Нови немири настанале по поразот од Германија на Русија во војната. По ова, околу 20.000 морнари влегле во престолнината Петроград, барајќи Советите да ја заземат власта.

Во октомври 1917 избувнала Октомвриската револуција, со која беше соборена владата на Александар Керенски и беа поставени темелите на комунистичката власт во Русија, на чело со Ленин.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 56694714
* LCCN: n82160860
* ISNI: 0000 0001 1063 9631
* GND: 118721909
* SELIBR: 193352
* SUDOC: 033096635
* BNF: cb12399777h (податоци)
* BIBSYS: 90777661
* NDL: 00445517
* NKC: js20020805196
* BNE: XX1330455

 |

 |
**Аполима** (самоански: *Apolima*) е остров во Самоа. Овој е најмалиот населен остров во државата и се наоѓа во протокот Аполима. Источно се наоѓа островот Уполу, а западно Саваи.

Опис
----

На островот има само едно село, Аполима Таи, кое има население од само 75 луѓе според пописот од 2006 година. Селото се наоѓа во внатрешноста на островот, во северниот дел.

Аполима е всушност кратер на мртов вулкан, кој достгнува 165 метри надморска висина. Островот има вкупна површина од скоро 1 километар квадратен. На островот се пристигнува само со брод. Може да се пристигне од северната страна.

На 2,4 километри северозападно се наоѓа островот Уполу, а на 7 километри се наоѓа Саваи. Веднаш до Аполима се наоѓа островот Маноно и ненаселениот Нулопа. Административно сите овие се дел од округот Аига-и-ле-Таи.

Галерија
--------

* Исторски слики на Аполима од Томас Ендру (1855 - 1939)
* Влез кон АполимаВлез кон Аполима
* Селото Аполима, 1890 - 1910 г.Селото Аполима, 1890 - 1910 г.
* Внатрешноста на островот, 1904Внатрешноста на островот, 1904

Поврзано
--------

* Уполу
* Маноно

Наводи
------

1. ↑  „Population and Housing Census Report 2006" (PDF). *Samoa Bureau of Statistics*. July 2008. Архивирано од изворникот (PDF) на 21 July 2011. Посетено на 16 December 2009.
2. ↑  „Samoa Territorial Constituencies Act 1963". *Pacific Islands Legal Information Institute*. Архивирано од изворникот на 5 June 2011. Посетено на 16 December 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 241850118
* GND: 4433269-5

 |

 |
**Анѓеле Давид Аксиќ** ( 1918
 во Куманово — 29 јуни 1943

 во Крушевац, Србија) — македонски и југословенски партизан, борец за слобода на Југославија, учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште, а потоа изучил занает и работел како електричар. Живеел во Скопје. По окупацијата на нашата земја бил протеран од Македонија. Заминал за Србија и се населил во Крушевац. Како свесен и прогресивен работник се поврзал со народноослободителното движење и учествувал во разни акции против германскиот окупатор и домашните предавници. Немало акција во која не се истакнувал со својата решителност. Во 1943 година при една фашистичка рација бил затворен во Крушевац. На 29 јуни 1943 година бил стрелан во затворот.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 295. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Знак за опасност од радиоактивност
**Рем** (англ. *Rentgen Equivalent for Men*) — единица мерка вон SI системот, а ја означува количината на еквивалентна доза на јонизирачко зрачење. Настанала врз основа на мерната единица рендген, која исто така е единица за мерење вон SI системот, што ја означува количината на рендгенско или гама-зрачење потребно за да се генерира 1 електростатичка единица електрицитет (3 x 10 9 јонски парови) на см3 сув воздух востандардни услови. Името го носи по германскиот физичар Вилхелм Рентген.

1 рем е сто пати помала мерна единица од Sv (сиверт). Претворање:

1 Sv = 100 рем или
1 рем = 0,01 Sv
Еквивалентна доза на јонизирачко зрачење од 50 ремa обично не е опасна за луѓето и ќе предизвика мали промени во крвната слика. Од 50 до 200 рема можат да предизвикаат болест, но обично не е смртоносно. Еквивалентни дози од 200 до 1000 рема можат да предизвикаат сериозни болести и понекогаш можат да бидат смртоносни. Еквивалентни дози поголеми од 1000 рема се смртоносни.

Рем е голема вредност за еквивалентна доза на јонизирачко зрачење, па затоа **често се користи единицата милирем** (ознака: mrem), која е илјада пати помала. Се препорачува да не се користи рем како единица за мерење, туку сиверт (Sv).

Наводи
------

1. ↑  "Ionizirajuće zračenje u biosferi", Mile Dželalija, Kemijsko-tehnološki fakultet, Sveučilište u Splitu, 2011.
2. ↑  "Dozimetrijske veličine i mjerne jedinice", Edi Kovač, generacija 2000/2001.
3. ↑  "Jedinica radioaktivnosti", www.radiobiologija.vef.unizg.hr, 2011.
**Антропоморфни мерки** — мерни системи кои произлегуваат од поедини делови на човековото тело. Овие мерки настанале заради потребата за меѓусебна соработка и потребата од заеднички јазик на величини на мерки во изведувањето на архитектонските и структурите со сличен карактер. Истите биле користени при изведбата на македонската традиционална архитектура сè до воведувањето на метричкиот систем.

Историја
--------

Антропоморфните или физиометриските мерки се создаваат, независно од територијата и временскиот период, кај одделни цивилизации на Стариот Свет. Така во Египет како мерка за должина е користена лакот и палец, во Месопотамија стапка, во Стара Грција, освен веќе преземените, прст и педа, додека во Стариот Рим додадени се чекор и пасус. Аршин пак, како мерка се јавува за првпат кај Турците Османлии.

Римскиот теоретичар Витрувиј во своето дело Десет книги за архитектурата дава осврт на хомогеноста на антропоморфните мерки.

Мерки
-----

* Раст или човеков бој
* Чекор
* Аршин
* Лакот
* Стапка
* Дланка
* Педа
* Палец
* Прст
* Пасус

Поврзано
--------

* Мерни единици
* Историја на мерењето
* Мерни системи
* Англиски мерни единици
* Империјални мерни единици
* Американски мерни единици
* Систем SI
**Сент Џон** (анг. Saint John) е Карипски остров и дел од Американски Девствени Острови. Тој е најмал од трите главни острови: Сент Џон, Сент Томас и Сент Крој. Сент Џон лежи околу 6 километри источно од Сент Томас, и 6 километри југозападно од Тортола кој е дел од Британски Девствени Острови. Островот зафаќа површина од 40 км2 и 4.157 жители. На Сент Џон нема аеродром и единствен начин на пристап е по пат на брод, обично ферибот.

### Историја

Првите жители на овој остров се Аравак Индијанците кои дојдоа од брегот на Колумбија и Венецуела околу 300-тата година од новата ера. Данците беа први Европејци кои дојдоа во 1672 година. Тие му го дадоа името кое на дански е Sankt Jan. Поради плодната земја и топлата клима, направени се бројни плантажи на шеќерна трска. За работа се користени робови - Црнци и домородците сè додека не изумреа. САД ги купија островите од Данска во 1917 година и тука основаа воена база. Главна гранка од која се полни буџетот на островот е туризмот.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сент Џон" на Ризницата ? |

* St. John[*мртва врска*] – Официјален портал
Керамичка саксија
**Саксија** — сад во кој се чува земја и растение. На дното има дупка, така што вишокот вода може да излезе во посебен сад направен за таа намена, кој е во облик на чинија. Традиционално, саксиите биле изработувани од керамика, а денес тие сè почесто се прават од пластика, а во последно време и од биоразградливи материјали. Садовите се користат за различни намени:

* одгледување украсни растенија
* транспортирање на растенија на нова локација
* одгледување садници
* одгледување деликатни растенија во области со студена клима.

Историја
--------

Низ вековите, употребата на саксиите влијаела на хортикултурната употреба на растенијата. Египќаните биле меѓу првите кои користеле саксии за транспорт на растенија од една до друга локација. Римјаните ги внесувале саксиите со засадени растенија внатре, кога времето било студено. При откривање на нови делови од светот и нови растенија, саксиите се користеле за транспорт на нови култури во другите делови на светот.

Занимливости
------------

Во Атина во периодот помеѓу 371 и 287 г. п.н.е. саксии со растенија биле фрлани во морето за време на фестивалот во чест на Градината на Адонис. Растението, кое го нарекле јужно дрво, се одгледувало во саксии, бидејќи било тешко да се одгледува во природата.

Наводи
------

1. ↑  „Etaerio - A Plant News Weblog: The History of the Flowerpot". Ubcbotanicalgarden.org. 7. 9. 2004. Архивирано од изворникот на 24. 5. 2010. Посетено на 22. 4. 2010.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=, |archive-date=` (help)
2. ↑  „In praise of the flowerpot / The Christian Science Monitor". CSMonitor.com. 18. 8. 2004. Посетено на 22. 4. 2010.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)
3. ↑  Birch, Samuel (1858). *History of Ancient Pottery*. J. Murray. стр. 202.
Аперитив
**Аперитив** (француски: *apéritif*; италијански: *aperitivo*) — алкохолен пијалак што служи за „отворање на апетитот" пред главното јадење. Често се користи со некоја мала храна, како што се маслинки или крекери. Зборот аперитив потекнува од латински збор *aperire*, што значи „да се отвори".

Аперитивот се одредува спрема храната која се сервира пред главното јадење. Тоа вклучува храна која може да се јаде со прсти, како што се ф'стаци, чипс или со солени ореви. Во широка смисла на зборот, аперитив се однесува на сите видови на храна (мали колачи, исечкано овошје, исечено месо и сирење), во зависност од видот за каква кујна зботуваме.

Аперитивот може да се однесува на пријателски собири,забави со коктел има и лесна храна, без обврска за јадење на главнот јадење тек потоа.

Наводи
------

1. ↑  „Аперитив". *Дигитален речник на македонскиот јазик*. Посетено на 22 февруари 2018.

Надворешни врски
----------------

* Аперитив на Ризницата ?
**Сенф** е густ зачин за јадење изработен од мелено семе од растението синап, и вода и оцет. Ситно меленото семе се готви во вода, додавајќи оцет и други зачини.

Примена при готвење
-------------------

Се користи како додаток во јадењето, кога се прават сендвичи и кога се јаде месо.

Историја на сенфот
------------------

Први сенфот го користеле, најверојатно Римјаните. Тие мешале неферментиран гроздов сок со сенф. Некаде од крајот на четвртиот век, римските готвачи на сенфот му додабвале бибер, сирење, лавра, целер, оригано, кромид, мед, оцет и масло. Римјаните почнале да го извезуваат ова во Галија и пошироко.

Од 1292 година, Дижон во Франција веќе стана познат производител на сенф. Во Дижон, сенф се произведува со векови. Неговиот вкус бил усовршен од ден на ден. Почна дури индустријски да се произведува. Во партнерство со Морис Греј, сенф се произведува според уникатен рецепт на кој се додава и бело вино. Овј сенф е најпознатиот сенф на светскиот пазар.

Подготовка
----------

Разновидниот вкус на сенф доаѓа во широк спектар и сила во зависност од начинот на подготовка. Со готвењето се омекнува жештината и се менува вкусот на сенф. Во зависност од технологијата, но пред сè од додадените зачини и ресурси, постојат бројни вкусови и видови сенф.
**Санде Димчев Алексовски** ( 1918
 во Велебрдо, Дебарско — 12 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно печалбарско семејство. По професија бил слаткар. За време на фашистичката окупација на Македонија, бил принуден да работи како градежен работник во Булчица, близу Пешкопеја во Албанија. Таму, меѓу своите другари ги пропагирал идеите на народно-ослободителното движење. Поради тоа бил принуден да ја напушти Албанија. Се населил во Скопје. Со капитулацијата на фашистичка Бугарија, при земање на оружје и муниција од опустошените касарни, бил ранет во рамото. Пред конечниот напад на Скопје, иако уште сосема не бил излечен, стапил во Дванаесеттата македонска ударна бригада и во состав на истата зел учество во уличните борби за ослободувањето на градот Скопје. Храбро загинал, на 12 ноември 1944 година, кај Камениот мост.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 169. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Раѕивиловски летопис
**Повест за минатите години** (старословенски: Повѣсть времѧньныхъ лѣтъ) или **Примарен летопис** е најстар руски летопис настанат од околу 850 до 1110. Се смета дека оригинално настанал во или околу Киев во 1110те, од страна на монахот Нестор.

Ова дело долго време се сметало за основен извор во толкувањето на најраната историја на источните Словени.

Содржината на летописот денес е позната од неколку зачувани изданија и кодекси кои се ревидирале низ годините и покажуваат благ степен на варијација еден од друг. Поради неколкуте идентификувани хронолошки несовпаѓања во делото и многубројните логички неусогласености коишто биле посочени од историчарите низ годините, неговата вредност како веродостоен историски извор е ставена под строга контрола од страна на современите експерти во областа.

Наводи
------

1. ↑  Zhukovsky, A. (2001). „Povist' vremennykh lit – The Tale of Bygone Years". *Internet Encyclopedia of Ukraine*. Canadian Institute of Ukrainian Studies. Посетено на 11 August 2019.
Лимонадата е смеса
**Смесa** (или „микстура") — физичкa мешавинa од чисти супстанции. Пооделните состојки на смесата се викаат фази. За разлика од чистите супстанции, смесите имаат променлив состав и својства. Својствата на смесата зависат од својствата и количествата на компонентите во смесата. При образување на смеса, пооделните состојки не го менуваат својот идентитет.

Дефиниција
----------

Смесите претставуваат водени течни препарати кои содржат едни или повеќе раствори. Суспендирани или диспергирани цврсти супстанци, наменети за интерна употреба.

Нерастворливите супстанци несмеат да ја прават смесата многу густа. Честичките може да се одржат во суспензии со употреба на соодветни помошни средства за суспендирање или згуснување. На смесите може да им се додаваат и различни помошни средства за исправка на вкусот, мирисот и бојата.

Во случаи кога смесите содржат и нерастворливи лековити супстанци, како талог, се нарекуваат разматени (возбудени) смеси. Овој талог треба со силно протресување правилно да се диспергира и минимум три минути да ја задржи оваа состојба.

Видови смеси
------------

Смесите можат да бидат *хомогени* и *хетерогени*.

**Хомогени** се смеси со еднороден состав во сите свои делови. Меѓу компонентите од хомогената смеса не се забележува видлива граница меѓу одделните фази. Примери за вакви смеси се воздухот, како и најголемиот број гасови, раствори и различни легури.
**Хетерогени** се смеси со нееднаков состав во сите свои делови. Кај нив постои јасно видлива граница меѓу пооделните фази, кои, сами за себе се хомогени. Примери се: масло и вода, песок и вода, карпи со различни минерали, чадот итн.

Поврзано
--------

* Раствор
* Супстанција

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на физиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85086334
* GND: 4132151-0
* BNF: cb11936928s (податоци)
* NDL: 00576600
* BNE: XX534319

 |

 |
**Реми де Гурмон** (француски: *Rémy de Gourmont*, роден на 4 април 1858

 - починал на 27 септември 1915

 во Париз) — француски поет и писател, романописец и критичар, како претставник на симболизмот. Неговите дела била во голема мера популарни во времето кога излегле, а самите тие извршиле влијание врз Блез Сандрар и Жорж Батај..

Животопис
---------

Во 1891 година го објавил политичкиот есеј „Le Joujou Patriotisme", во кое се изјаснил дека Франција и Германија имаат еднаква естетска култура и повикува за приближување меѓу двете земји, целосно спротивно на националистите во француската влада. Како резултат на тоа бил отпуштен од националната библиотека. Во следните години се разболел и паднал во депресија.

Неговите поетски дела се „Litanies de la Rose" (1892), „Les Saintes du Paradis" (1898), и „Divertissements" (1912). Неговото антологиско „Hieroglyphes" (1894), содржи експерименти со можности на звук и ритам.

Наводи
------

1. ↑  Gourmont was Georges Bataille's bedtime reading as a student. Michel Surya, *Georges Bataille: an intellectual biography*, New York: Verso, 2002, p. 27-28.

Надворешни врски
----------------

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Реми де Гурмон*** 
 
Викиизвор на англиски јазик содржи текст на тема:
***Реми де Гурмон***

* Реми де Гурмон на Ризницата
* Дела од Remy de Gourmont на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Реми де Гурмон на Семрежниот архив
* Дела од Реми де Гурмон на LibriVox (аудиокниги во јавна сопственост)
* Works by Remy de Gourmont, at JSTOR
* Works by Remy de Gourmont, at Hathi Trust
* Selected Poems by Remy de Gourmont Архивирано на 26 февруари 2009 г. (in French)
* Les Amateurs de Remy de Gourmont (In French)
* Selections (in English) from *Le Probléme du Style*
* Ezra Pound on Remy de Gourmont
* Richard Aldington on Remy de Gourmont
**Ремон Радиге** (француски: *Raymond Radiguet*, роден на 18 јуни 1903

 во Сен Мор - починал на 12 декември 1923

 во Париз) — француски писател.

Во 1917 година го напуштил училиштето и започнал да се занимава со новинарство и литература, зближувајќи се со истакнати париски модернисти, како Пабло Пикасо, Макс Жакоб, Жан Иго и најмногу Жан Кокто. Радиге станал познат по романите „Ѓавол во телото" ("*Le Diable au corps*", 1923) и објавениот посмртно „Балот на грофот Д'Оржел" ("*Le bal du Comte d'Orgel*", 1924).

На 12 декември 1923 година Радиге починал од тифус во Париз.

Надворешни врски
----------------

* 

* Логото на Викицитат Мисли поврзани со Ремон Радиге на Викицитат
Манастирската црква, посветена на Свети Никола.
**Побратски манастир** (романски: *Mănăstirea Pobrata/Probota*) - романски православен манастир во селото Пробота (старо име *Побрата*), кај гратчето Долхаска, округ Сучава, Романија. Изграден во 1530 година, со Петру IV Рареш како ктитор, тој е еден од осумте градби што ги сочинуваат црквите на Молдавија, светско културно наследство на УНЕСКО, а исто така е наведен како историски споменик од Министерството за култура и религиозни работи на државата.

Погребувања
-----------

* Петру Ререш

Наводи
------

47°22′30″ N; 26°37′25″ E﻿ / ﻿47.3750619° СГШ; 26.623564° ИГД﻿ / 47.3750619; 26.623564


1. ↑  Churches of Moldavia at the UNESCO site
2. ↑  (романски) Lista Monumentelor Istorice 2010: Judeţul Suceava Архивирано на 7 септември 2018 г. стр. 2173
*Нека надесно:* Брајан Харборн, Сандра Ди Роко, Tomasz Szemberg [pl], и Томас Бауер, на работилницата „Linear Series on Algebraic Varieties", Oberwolfach 2010
**Сандра Ди Роко** (родена 1967 година)  е италијански математичар специјализирана за алгебарска геометрија. Таа работела во Шведска како професор по математика и декан на Факултетот за инженерски науки на KTH Кралскиот институт за технологија,  и претседава со Активната група за алгебарска геометрија на Друштвото за индустриска и применета математика .

Образование
-----------

Ди Роко се здобила со лауреа на Универзитетот во Аквила во 1992 година,  и го завршила својот докторат. по математика во 1996 година на Универзитетот Нотр Дам во САД, под надзор на Ендрју Џ. Сомесе .

Кариера
-------

По постдокторските истражувања на Институтот Митаг-Лефлер во Шведска и Институтот за математика Макс Планк во Германија, и кратки стажови како доцент на Универзитетот Јеил и Универзитетот во Минесота, Ди Роко станала вонреден професор на КТХ во 2003 година. Таа била именувана за редовен професор во 2010 година, служеше како претседател на катедрата од 2012 до 2019 година, а стана декан во 2020 година

Сервис
------

Ди Роко била избрана за претседател на Групата за активности за алгебарска геометрија (SIAG-AG) на Друштвото за индустриска и применета математика (SIAM) во 2020 година.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Почетна страница
* Сандра Ди Роко објавени подредени дела од Гугл сколар


1. ↑
2. ↑
3. 1 2
4. 1 2
5. ↑
**„Сине Фантом"** е филмски клуб во Русија.

Името и историјата на клубот потекнуваат од самоиздавачкото ракописно списание „*CINE FANTOM"* кое го издаваат Игор Алеиников и неговиот брат Глеб Алеиников од 1985 година. Олиа Лиалина е една од главните основачи, а подоцна била директор.  Во тоа време немало аналози на службени лица во Советскиот Сојуз. „Син Фантом" бил поврзан со подземното кино, „Паралелно кино" (*Паралелно Кино*).

Клубот го основале во 1995 година со седиште во Музејот на кино Москва. Од 2004 година неговата локација е во кино Фитил, Москва.

Програмите на „Сине Фантом Клуб" се прикажани во филмската сцена во „Гренц Ленд" (Селб, 1995), на Европскиот медиумски арт фест (Оснабрик, 1998), на филмскиот фестивал во Котбус (1995). Во јануари 1999 година, делата на Клубот „Син Фантом" ги прикажале во Антологискиот филмски архив во Њујорк, како дел од програмата, Неодамнешни руски експериментални филмови.

Наводи
------

1. ↑  „Teaching". tvgallery.ru. Архивирано од изворникот на 2007-10-23. Посетено на 2008-03-01.
2. ↑  "New Russian Experimental Shorts: Cine Fantom Club" Архивирано на 9 јануари 2020 г. Russian Film Symposium (May 1999)
**Санде Ванчев Смилевски** (прекар: *Цане*;  1924
 во Строиманци, Светиниколско — 30 декември 1944

 во Гнилане, Косово) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Санде бил неписмен и крајно беден, што го принудило уште од детските години да доаѓа во село Секулица (Кратовско), каде бил ценет за момок, а подоцна се оженил и останал да живее во селото. Во Секулица и околината често делувале партизански единици што придонело, да се запознае со движењето и станал симпатизер на истото. Во септември 1944 година, заедно со уште многу младинци од селото стапил во редовите на НОВ. Учествувал во многу борби што ги водела неговата единица до конечното ослободување на Македонија. Тој со единицата преминал на теренот околу Гнилане и земал учество во уништувањето на остатокот од балистичките банди. Загинал во една борба со балистите, на 30 декември 1944 година. Зад себе оставил едно дете сирак.

Наводи
------

1. 1 2  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 57.
**Синдикатот на работниците од управата, правосудните органи и здруженијата на граѓани** (познат како **УПОЗ** и **Синдикат на УПОЗ**) е гранков синдикат на вработените во органите на државната управа, правосудните органи и здруженијата на граѓани. Формиран е на 5 април 1991 година. Членува во Сојузот на синдикатите на Македонија. Од декември 2021 година претседател на УПОЗ е Трпе Деаноски .

УПОЗ е организиран во околу 150 синдикални организации во органите на управата, правосудните органи и здруженијата на граѓани.

Синдикатот на УПОЗ е член на Меѓународната синдикална организација на синдикатите од јавните служби (Public Services International) и во Европската синдикална организација на јавните служби (European Public Service Unions).

УПОЗ е познат во јавноста особено по организираните штрајкови во правосудните органи за зголемување на платите во 1997 и 2000-2001 година, како генералниот штрајк на вработените од јавниот сектор во 2002 година.

Наводи
------

1. ↑  УПОЗ „Основни информации"
2. ↑  УПОЗ „Претседател"
3. ↑  PSI affiliated organisations
4. ↑  „EPSU Affiliates". Архивирано од изворникот на 2014-09-28. Посетено на 2014-09-20.
**Пасо добле** (шпански: *pasodoble* = „двоен чекор") — танц со потекло од Шпанија кој претставува имитација на основните чекори во движењето на матадорите во текот на борбата со бикови (корида). Од сите 10 танци, во овој мажот (матадорот) е во ценатрот на вниманеието. На девојката ѝ останува да ја одигра улогата на плаштот или на бикот. Овој танц обично се учи последен бидејќи се заснова на претходно утврдена кореографија која мора да има три фрази, за да ја следи музиката и на крајот на секоја фраза постои таканаречен Хиглигхт кој мора да се одигра во точно одредено време, така што нема многу простор за интерпретација и водење, а камоли за импровизација.

Поврзано
--------

* Пасквал Маркина Наро

Пасо добле

Надворешни врски
----------------

* Видеа од изведби на пасо добле Архивирано на 31 мај 2008 г.
**Порлеца** (итал. *Porlezza*) е општина крај езерото Лугано во покраината Комо во Ломбардија, Италија. Местото се наоѓа околу 60 км северно од Милано и околу 25 км северно од Комо. На 31 декември 2004 г. Порлеца имала 4.325 жители и зафаќала површина од 18,7 км2.

Општината Порлеца ги опфаќа месностите Бења, Тавордо и Чима.

Порлеца се граничи со следниве општини: Бене Ларио, Вал Рецо, Валсолда, Карлацо, Клаино кон Остено, Коридо, Лено, Осучо и Пона.

Познати личности
----------------

Порлеца е родно место на истакнатиот ренесансен архитект Џакомо дела Порта (~ 1533–1602).

Демографска историја
--------------------

Наводи
------

1. ↑  Сите податоци: Istat.

Галерија
--------

* Плажата на ПорлецаПлажата на Порлеца
* Туристичко пристаништеТуристичко пристаниште
* Кејот во ПорлецаКејот во Порлеца
* Црквата Сан Виторе (Св. Виктор)Црквата Сан Виторе (Св. Виктор)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Порлеца" на Ризницата ? |

* Порлеца - езеро Лугано (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Релуктансата** е мера на отпорот на материјалот на воспоставување на магнетно поле.

Симболот ѝ е {\displaystyle {\mathcal {R}}}, а единица за релуктанса е ампер-намотка/вебер (An/Wb).

Вредноста на релуктансата е правопропорционална на должината (**l**) на патот на силовите линии на магнетното поле и инверзно пропорционална на пермеабилноста (**μ**) и површината на попречниот пресек на материјалот **А**.
Тоа го искажува следната равенка:

{\displaystyle {\mathcal {R}}={\frac {l}{\mu \cdot {A}}}}
Релуктансата во магнетните кола може да се смета како аналогија на отпорот во електричните кола. Единицата за релуктанса може да се изведе користејќи l во метри, А во квадратни метри и μ како што е прикажано:

{\displaystyle {\mathcal {R}}={\frac {l}{\mu \cdot {A}}}} = {\displaystyle {\frac {m}{{\frac {Wb}{{An}\cdot {m}}}\cdot {m^{2}}}}} = {\displaystyle {\frac {An}{Wb}}}
An/Wb е ампер-навивка/вебер.

Пример
------

Треба да се најде релуктансата на материјал кој има должина 0,05 м, попречен пресек 0,01 м2, и пермеабилност од 3.500 {μWb/(An•m):

{\displaystyle {\mathcal {R}}={\frac {l}{\mu \cdot {A}}}} = {\displaystyle {\frac {0,05}{{3500}\cdot {10^{-6}}\cdot {0,01}}}} = 1400 An/Wb

Со други зборови, потребно е 1.400 намотки за да се оствари магнетен тек од 1 вебер при овие услови, и струја од 1 А низ намотката.

Поврзано
--------

* Магнетен тек
* Густина на магнетниот тек
* Магнетно поле
* Електрично поле
* Максвелови равенки
* Гаусови закони

Надворешни врски
----------------

* За магнетното поле Архивирано на 3 јуни 2011 г.
**Синедејс** (англиски: *Cinedays*) — македонски филмски фестивал, кој се одржува во Скопје. Организатор на фестивалот е Младинскиот културен центар од Скопје.

Синедејс 2014
-------------

На 13. издание на „Синедејс", одржано од 13 до 22 ноември 2014 година биле прикажани повеќе од 100 филма, придружени со пет работилници, десет концерти и голем број гости. Ова издание на фестивалот било ффинансиски поддржано од Министерството за култура на Македонија со еден милион денари, а исто така, фестивалот бил помогнат и од градот Скопје и претставништвото на Европската комисија во Македонија. Фестивалот започнал со македонската премиера на филмот „Споменикот на Мајкл Џексон", дело на српскиот режисер Дарко Лунгулов, одржана во киното „Милениум". Исто така, филмовите се прикажувале и во киното „Фроина" во МКЦ и во Кинотеката на Македонија.

Во „Гала програмата" на фестивалот биле прикажани филмовите: „Детство" на Ричард Линклејтер, „Најбараниот човек" на Антон Корбијн, „Мапа на ѕвездите" на Дејвид Кроненберг, двата дела на „Нимфоманка" на Ларс фон Трир, „Ида" на Павел Павликовски, „Човекот-птица" на Алехандро Ињариту, „Левијатан" на Андреј Звјагинцев итн. На програмата биле ставени и два омнибус-филма - „Мостовите на Сараево" и „Рио, те сакам", додека во програмата „Земја во фокусот" биле прикажани пет филма од Бразил. Најпосле, покрај филмовите од официјалната селекција и програмата „Синебалкан", биле прикажани и неколку македонски кратки филмови, како и повеќе музички филмови.

Наводи
------

1. ↑  „Со добри филмови и гости против баксузната 13-ка", *Дневник*, година XVIII, број 5611, петок, 7 ноември 2014, стр. 22-23.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Паско Климев Павлески** (1924 во Ботун, охридско — 7 септември во Белчишта, охридско) македонски партизан. Учесник во НОБ.

Животопис
---------

Паско Климев Павлески е роден во охридското село Ботун. По занимање бил трговец. Во НОБ се приклучил доброволно во август 1943 година. Како борец на баталјонот Мирче Ацев, загинува во борбата со италијанските сили кај селото Белчишта на 7 септември 1943 година.

Наводи
------

1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот, ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945 година. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)