recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Флексибилно ултра тенко стакло што се користи кај паметните телефони што се преклопуваат
**Флексибилно стакло** - легендарен изгубен пронајдок од времето на владеењето на римскиот цар Тибериј Цезар (помеѓу 14-37 по Хр.). Како што било раскажано од Исидор Севилски, занаетчија, кој ја измислил оваа техника донел чаша направена од флексибилно стакло пред Цезар кој се обидел да ја скрши, при што материјалот се натиснал, наместо да се скрши. Пронајдувачот потоа ја поправил чашата многу лесно со мал чекан. Пронаоѓачот му се заколнал на царот дека само тој ја знаел техниката на производство. Тибериј наредил да му се пресече главата на пронаоѓачот, стравувајќи дека таков материјал би можел да ја намали вредноста на златото и среброто.

Приказната на тажната судбина на пронајдувачот на некршливо стакло (vitrum flexile) во рацете на Тибериј (42 п.н.е. – 37 по Хр.) била првично поврзана со две повеќе или помалку современи компилации, имено компилација на Петрониус (в. 27-66 АД, Satyricon 51) и Плиниј Постариот (23-79 по Хр. Naturalis Historia XXXVI.lxvi.195). Плиниј не верувал во vitrum flexile, велејќи дека приказната е почесто раскажувана отколку што е вистинита. Касиј Дион (околу 150-235 по Хр. Historia Romana 57.21.7) исто така, раскажал слична приказна, пишува дека 'архитект чие име никој не го знае,' кого Тибериус го истерал од љубомора заради неговата вештина, 'додека архитектот приоѓал кон царот за да бара помилување, намерно фрлил на земјата една чаша; кога ги поминал рацете врз чашата повторно стнала цела. За ова, тој се надевал да добие помилување, но наместо тоа, императорот го осудил на смрт.' Приказната била забележана и прераскажувана од Исидор Севилски (в. 560-636, Etimoligae XVI.16.6, 'De vitro'). Подоцна, во тринаесеттио век, и ова откритие било забележано од псевдо-Хераклиус користејќи ги зборовите на Исидор (De coloribus et artibus Romanorum III.vi [256]).

Наводи
------

1. ↑  Isidore of Seville (2006). *The Etymologies*. Преведено од Stephen A. Barney; W. J. Lewis; J. A. Beach; Oliver Berghof. Cambridge University Press. стр. 328. ISBN 0-521-83749-9.
**Тамара Крцуновиќ** (Белград, 7 јуни 1978) е српски глумица.

Животопис
---------

Родена е во 1978 година во Белград, но детството го поминала во Алжир. Таа се вратила во Белград и дипломирала на Факултетот за драмски уметности. Ден по дипломирањето на Факултетот за драмски уметности, добила повик од Деканот, стипендија од француската влада и оди во Париз на нивната академија. Таму студирала уште 4 години, а во Белград се вратила со 29 години. Глумела во повеќе српски и француски филмови и серии. Постигнала главни улоги во филмот*Влажност* и сериите *Убијци на мојот татко,* и *Ургентен центар*.

Наводи
------

1. ↑  „Квадратни метар Тамаре Крцуновић", *Beforeafter*, 3 декември 2014.

Надворешни врски
----------------

* Тамара Крцуновић на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

(англиски)
**Филип Петен**, целосно **Анри Филип Бенони Омер Жозеф Петен** , познат како **маршал Петен**, бил француски војсководач, подоцна претседател на Вишиевска Франција од 1940 до 1944 година. Поради своите воени заслуги во Првата светска војна бил прославуван како херој, но поради својата политика и настаните во Втората светска војна стигнал до судење и затвор поради велепредавство.

Животопис
---------

Роден е на 24 април 1856 година во Коши-а-ла-Тур во Франција. Се образувал на воена акаденија во Париз. Како командант во Првата светска војна, Петен бил познат по одбрана на Верденво 1916 година. Подоцна како командант влијаел на разнишан морал на војската. Бил во слижба во францускиот Мароко, Министер завојна 1934година, а од 1939 до 1940 година бил амбасадор во Шпанија.

По Инвазија на Франција во 1940 година кога Германија навлегла во Франција, Петен кој тогаш бил на возраст од 84 години бил поставен за премиер на Франција на 16 јуни, а на 22 јуни потпишал мировна спогодба и со согласноста на германските власти организира своја влада во Виши, поради што се нарекува премиер на вишиевска влада. Неговата влада била под потполна германска управа што му нанело многу потешкотии на францускиот народ, а посебно на еврејскиот народ кој живеел во Франција.

Осуда за велепредавство
-----------------------

По операцијата Оверлорд и распад на Вишиевска Франција во 1944 година, Петен избегал во Германија а потоа во Швајцарија, но во април 1945 година се вратил во Франција каде што му е судено за предавство на државата. Судот го прогласил за виновен и бил осуден на смрт со стрелање. Таа казна ја преиначил претседателот Де Гол на 17 август 1945 година во казна на доживотен затвор. Казната ја служел на островот Ил д'Је, каде и починал на 23 јули 1951 година.

Наводи
------

* Richard Griffiths, *Pétain*, Constable, London, 1970, ISBN 0-09-455740-3
* Herbert R. Lottman, *Philippe Pétain*, 1984
* Nicholas Atkin, *Pétain*, Longman, 1997, ISBN 978-0-582-07037-0
* Charles Williams, *Pétain*, Little Brown (Time Warner Book Group UK), London, 2005, p. 206, ISBN 978-0-316-86127-4
* Guy Pedroncini, *Pétain, Le Soldat et la Gloire*, Perrin, 1989, ISBN 2-262-00628-8 (in French)
* Farrar-Hockley, General Sir Anthony (1975). Goughie. London: Granada. ISBN -0246640596.
* Fenby, Jonathan. *The General: Charles de Gaulle and The France He Saved* (2010) ISBN 978-1-847-39410-1
* Lacouture, Jean. *De Gaulle: The Rebel 1890–1944* (1984; English ed. 1991), 640 pp
**Холизам** (од ὅλος [holos], грчки збор којшто значи сите, цело, целовитост, **севкупност**) е идеја според која природните системи (физички, биолошки, хемиски, општествени, економски, умствени, јазични итн.) и нивните одлики треба да се разгледуваат како целини, а не како збир од составни делови. Овде честопати се вбројува и гледиштето според кое системите на некој начин функционираат како целини, и дека нивното функционирање не може целосно да се разбере само со земање предвид на нивните составни делови.

Редукционизмот честопати се смета за спротивен на холизмот. Редукционизмот во науката вели дека еден сложен систем може да се објасни со редукција до неговите фундаментални делови. На пример, процесите во биологијата се редуцираат до хемија, а законите на хемијата се објаснуваат со помош на физиката.

Општествениот научник и лекар Николас Христакис објаснува дека „во последните неколку векови, картезијанскиот проект во науката се обидува да ја раздроби материјата на сè поситни делчиња, со цел разбирање. И ова делува, но до одредена мерка... меѓутоа, составувањето на нештата со цел тие да се разберат е потешко и најчесто доаѓа подоцна во развојот на научникот или во развитокот на науката".

Наводи
------

1. ↑  Oshry, Barry (2008), *Seeing Systems: Unlocking the Mysteries of Organizational Life*, Berrett-Koehler.
2. ↑  Auyang, Sunny Y (1999), *Foundations of Complex-system Theories: in Economics, Evolutionary Biology, and Statistical Physics*, Cambridge University Press.
3. ↑  Christakis, Nicholas A (2011), *Shorthand abstractions and the cognitive toolkit*, Edge, Архивирано од изворникот на 2013-12-05, Посетено на 2013-07-04.
Стево Степановски
Библиотеката во село Бабино - Најголема приватна библиотека во Македонија
**Стево Степановски** (Бабино, Демирхисарско, 17 јули 1950

) — македонски библиофил и сопственик на најголемата приватна библиотека во Македонија која се наоѓа во Бабино, Демир Хисар. Фондацијата Рамковски во септември 2010 му ја додели наградата "Крсте Петков Мисирков" за животно дело. Тој има две деца : Александар и Бисера. Александар Степановски е Доктор по медицина, а Бисера Степановска е студент по фармација.

Наводи
------

1. ↑  Наградата „Крсте Петков Мисирков" за животно дело на Стево Степановски
2. ↑  Свечено врачени наградите „Крсте Мисирков" на Фондацијата Рамковски
3. ↑  „Признание за големиот библиофил од Бабино". Архивирано од изворникот на 2010-09-12. Посетено на 2011-01-03.
4. ↑  „Селото Бабино има 20 жители и 12.000 книги". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2011-01-03.
**Фелипе Алаиз де Пабло**, роден на 23 мај 1887 година во Белвер де Синка (покраина Уеска) и починал на 8 април 1959 година во Париз. Тој бил шпански писател, преведувач и новинар на слободарското движење. Тој е сметан за првиот отворено анархистички шпански писател.

Животопис
---------

Фелипе Алаиз студирал во Леида, Уеска и Сарагоса. Две години бил уредник на списанието *La Revista de Aragón* (Сарагоса, 1914). На многу млада возраст, Фелипе Алаиз се посветил на милитантното новинарство, активност што ја следел цел живот. Тој бил професор по книженост во Гимназијата Лерида (шпански: Liceo Escolar de Lérida), авангардно образовно средиште основано од Федерико Годас Легидо. Тоа било местото каде што бил запознаен со други млади учители, како што се Хоакин Маурин и Виктор Коломер.

Наводи
------

1. ↑  "Felipe Alaíz (1887–1959), une des plumes les plus brillantes du mouvement libertaire espagnol", Paolo Gobetti, *Un entretien avec José Peirats (juin 1976)*, À contretemps, n° 25, janvier 2007, note 10.
2. ↑  Податок од НБФ: Felipe Alaiz (1887–1959).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 107012953
* LCCN: n83122964
* ISNI: 0000 0000 7730 5954
* GND: 1053154526
* BNF: cb10879821b (податоци)
* BNE: XX869357

 |

 |
**Стево Топчев** — роден на 14 декември 1932 година во градот Струмица (тогаш Кралство Југославија). Тој е син на Киро, трговец кој е осуден на пет години затвор во Идризово поради анти-комунистичка дејност. Неговиот брат Љубчо избегал во Грција. Убиен е на 13 август 1951 година кај село Дорломбос, Струмичко како дел од Петте струмички студенти.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  Ликвидација од УДБА на пет студенти што сакале да избегат во Грција Архивирано на 23 јануари 2017 г. (на англиски)
**Фелибриж** (француски: *Félibrige*)- книжевна школа и здружение за обнова на провансалкиот јазик и култура, основано во средината на 19 век. Основачи и најистакнати претставници на фелибристите се Фредерик Мистрал, Теодор Обанел, Анселм Матје и Жозеф Руманиј. Другите тројца основачи на движењето, сликарот-поет Жан Брине, нотарот-поет Пол Гиера и земјоделецот-писател Алфонс Таван, не оставиле поголема трага во книжевноста. Како најстар и најучен, Руманиј бил водач на „Фелибриж".

Настанувањето на друштвото
--------------------------

Во предговорот на својата збирка раскази „Писма од мојот млин", Доде го опишува постанокот на „Фелибриж", велејќи дека „пет-шест добри другари, со детска насмевка и со апостолски бради" започнале да се состануваат во малото село *Maillane* каде живеел Мистрал. Тие често се состанувале во *Aliscamps*, во урнатините на *Ville de Baux*, на островот *Barthelasse* наспроти тврдината во Авињон и во *Châteaune-uf-des-Papes*

Наводи
------

1. ↑  Alphonse Daudet, *Pisma iz mog mlina*. Zagreb: Znanje, 1986, стр. 13-16.
2. ↑  Alphonse Daudet, *Pisma iz mog mlina*. Zagreb: Znanje, 1986, стр. 13-16.
|  |
| --- |
|  **Свети Мина, Виктор и Викентиј** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Струшко |
| **Парохија** | Ложанска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°19′2.5″N 20°35′8″E﻿ / ﻿41.317361° СГШ; 20.58556° ИГД﻿ / 41.317361; 20.58556Координати: 41°19′2.5″N 20°35′8″E﻿ / ﻿41.317361° СГШ; 20.58556° ИГД﻿ / 41.317361; 20.58556 |
| **Место** | Јабланица |
|  **Општина** | Струга |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Мина, Свети Виктор и Свети Викентиј |
|  **Изградба** | 1975 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Мина, Виктор и Викентиј** (позната и како **Света Мартинија**) — нова црква во селото Јабланица.

Црквата се посетува и во неа се изведува богослужба за време на поголемите празници.

Во кругот на црквата се наоѓаат гробишта на поголемиот број на семејства на Дејкоска Маала и на неколку од Горна Маала.

Местоположба
------------

Црквата се наоѓа на едно возвишение во Дејкоска Маала.

Историја
--------

Се смета дека денешната градба, која е од 1975 година е подигната на темелите на претходна, чиешто постоење временски се лоцира порано отколку црквата „Св. Богородица" во Топлец.

Архитектура
-----------

Во оваа црква фрескоживописот е доста скромен и насликан во поново време, иконостасот е без некоја посебна уметничка вредност, но при кражба во црквата, биле украдени неколку вредни икони. Украдените икони исто како и во црквата „Св. Богородица" се заменети со веродостојни реплики.

Поврзано
--------

* Струшко архијерејско намесништво
* Ложанска парохија
* Јабланица

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2 3 4 5  „Цркви". *Мојата Јабланица*. Посетено на 8 ноември 2018.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Мина, Виктор и Викентиј" - Јабланица на Ризницата ?
Lanzani with a fan, May 2009
**Хуан Педро Питер Ланзани** (24 август 1990

), исто така познат како *Питер* е аргентински глумец.

Неговото семејство се состои од неговите родители Клаудија и Пабло и неговите браќа: Хуан Мартин, Хуан Пабло и Хуан Баутиста. Вежба и игра рагби во клубот Алумни. Приклучен е на кампањата Мимо & Со каде е и откриен од еден од претставниците на Крис Морена. Негова девојка беше Маријана Еспозито.

Во 2007 година го добива ликот на Тијаго во серијата Ангели, а беше дел од бендот Teen Angels.

Наводи
------

1. ↑  Official Website Архивирано на 6 февруари 2009 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Хариет Гулдсмит** (1787 г. – 6 јануари 1863 година) била англиски сликар за пределно сликарство.

Биографија
----------

Гулдсмит била ученичка на Вилијам Малриди, со кого била романтично поврзана, а преку него го запознала Џон Линел, кој имал влијание врз нејзината работа. Таа сликала и со масла и со акварел, прво изложувајќи ја својата работа во 1807 година на Академијата и продолжила да се прикажува таму до 1859 година (создавајчи го *Пејзаж со колиби на дрвосечачи во Кент* ). Таа, исто така, изложувала во Друштвото за бои на вода (до 1820 година), за чиј член била избрана во 1813 година, во Британската институција и, повремено, во Галеријата на улицата Сафолк.

Освен пејзажи, насликала и неколку портрети и една тематска слика на тема „Дон Кихот". Во 1819 година, таа објавила четири пејзажни офорции на Клермонт, и во 1824 година, четири пејзажни литографии. За неа се вели дека е експерт за офорт и „цртала на камен за литографот Хулмандел".

Во 1839 година, таа се омажила за капетанот Арнолд, Р.Н. и оттогаш натаму изложувала под нејзиното брачно име. Во таа година таа објавила, анонимно, книга илустрирана од неа, „*Глас од слика"*.

Хариет Арнолд починала на 6 јануари 1863 година, на 76-годишна возраст.

**:**

Надворешни врски
----------------

* Поглед на Хемпстед Хит гледа кон местото Топ (масло на бродот – Кристи )
* Јужен поглед на воденицата, Вентор, Островот Вајт (Масло на платно – Кристи)


1. ↑  Biography (Christies, 8 Feb 2011)
2. 1 2 3  Ellen Creathorne Clayton. *English Female Artists, volume 1]* (Tinsley Brothers, 1876) p. 397.
3. ↑  Portrait of Sir John Ross (National Portrait Gallery).
4. ↑  The Concert Cottage. in Claremont Park (etching, 1819 – Grosvenor Prints)
5. ↑  Redgrave. *A history of water-colour painting in England (SPCK, 1905) p. 140.*
6. ↑  A voice from a picture (John Booth, 1839). The book was reviewed in *The Art Journal*, January 1840, who revealed its authorship.
**Стеван Климев Иљоски** (23 мај 1924 во Пештани, Охридско — 15 април 1945 во Врпоље, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Стеван Климев Иљоски е роден на 23 мај 1924 година во селото Пештани. Се занимавал со рибарство. Кон НОБ доброволно се приклучил на 29 август 1944 година. Во составот на Првата македонска ударна бригада учествува на Сремскиот фронт и како водник на вод загинува на позицијата кај Врпоље, на 15 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Хари Ливингстон Хилман помладиот** (8 септември 1881 – 9 август 1945) — американски атлетичар, специјалист за трки на средни патеки и трки со пречки, освојувач на три златни олимписки медали на Летните олимписки игри 1904 одржани во Сент Луис.

До првите големи титули, Хилман стигнал во 1902 година, освојувајќи ги првенствата во јуниорска и сениорска конкуренција на 220 јарди со пречки. Тоа му успеало и следната година, со што бил именуван во олимписката репрезентација. Хилман бил двапати член на олимписката делегација на САД, на Летните олимписки игри во 1904 во Сент Луис и 1908 во Лондон.

На игрите во 1904 во Сент Луис, Хилман учествувал во три дисциплини, трката на 400 метри, трката на 200 метри и трката на 400 метри со пречки. Тој успеал да ги освои златните медали во сите три трки, со што станал само еден од тројцата трикратни победници на игрите. Во сите три трки тој поставил нови олимписки рекорди, но рекордот на трката на 400 метри со пречки не му бил признат бидејќи висината на пречките била за петнаесет сантиметри пониска од пропишаната.

Хилман учествувал на Олимписките меѓуигри во 1906 одржани во Атина. Тој се натпреварувал само на трката на 400 метри, но поради повреда која ја добил за време на патувањето со брод, завршил на петтото место.

На Летните олимписки игри 1908, Хилман го освоил сребрениот медал на трката на 400 метри со пречки, истрчувајќи време од 55.3 секунди, три стотинки зад сонародникот Чарлс Бејкон кој поставил светски рекорд.

Надворешни врски
----------------

* Хари Хилман на Olympic.org, Меѓународен олимписки комитет
* Хари Хилман - биографија и олимписки резултати Архивирано на 19 септември 2011 г. од  Архивирано на 1 февруари 2010 г.
**Шарвар** (унгарски: *Sárvár*) — град во Унгарија. Шарвар е еден од главните градови во рамките на округот Ваш. 

Според податоците од 2009 година, Шарвар имал 15.011 жители.

Име
---

Името на градот потекнува од зборовите: „шар" (*Sár*) значи „кал" на унгарски, а „вар" (*vár*) значи „тврдина".

Географија
----------

Градот Шарвар се наоѓа во западниот дел на Унгарија. Од главниот град на Будимпешта , градот е околу 210 километри западно. Градот се наоѓа во северозападниот дел на Панонската рамнина , на левиот брег на реката Раба. Надморската височина на градот е околу 160 м.

Население
---------

Според проценките од 2017 година, во градот имало 14.887 жители.

Демографија| 1990 | 2001 | 2011 | 1017 |
| --- | --- | --- | --- |
| 15 836 | 15 719 | 15 144 | 14 887 |

Галерија
--------

* Замок во центарот на ШарварЗамок во центарот на Шарвар
* Влегување во замокот ШарварВлегување во замокот Шарвар
* Мостот на РабаМостот на Раба

Партнерски градови
------------------

* Штајнхајм ан дер Мур

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Бања Шарвар
**Харисон Форд** (англиски: *Harrison Ford*) (13 јули 1942, Чикаго, САД) - американски глумец, најпознат по улогата на Хан Соло во филмовите „Војни на ѕвездите" (*Star Wars*) и улогата на Индијана Џонс во истоимената серија филмови.

Животопис
---------

Форд е роден во Чикаго, САД. Татко му, Кристофер Форд, имал ирско-германско потекло, а мајка му, Доре Ниделман, била Еврејка. Матурирал на *Maine East High School* во Парк Риџ (*Park Ridge*), а подоцна студирла глума на *Ripon College*. Во 1964 година се венчал со Мери Маркарт и со неа се преселил во Лос Анџелес. Бракот со неа траел до 1979 година, а со неа Форд има два сина (Бенџамин и Вилард. Од 1983 до 2001 година, Форд бил во брак со Мелисом Матерсон, со која има син и ќерка (Малком Карсвел и Џорџија). Најпосле, во 2010 година, Форд стапил во брак со глумицата Калистом Флокхарт.

Филмска кариера
---------------

Својата прва голема улога Форд ја остварил во 1973 година, во филмот „Американски графити". По оваа улога, тој глумел во уште неколку помали филмови, а подоцна добил улоги во неколку големи филмски хитови, како што се: „Војна на ѕвездите — епизода IV: Нова надеж", „Војна на ѕвездите — епизода V: Империјата возвраќа", „Грабнувачите на изгубениот ковчег", „Индијана Џонс и храмот на пропаста", „Индијана Џонс и последната крстоносна војна", „Патриотски игри", „Непосредна опасност", „Ангел со две лица", „Избезумен" (*Frantic*), итн. Во 1985 година бил номиниран за наградата „Оскар" за улогата во филмот „Сведок".

### Филмографија

* „Тајната на подморницата К-19" (2002)

 *Оваа статија за глумец/глумица е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Стеван Поповски** (Скопје, 7 март 1933

 - Варшава, Полска, 14 мај 2016

) — македонски и полски сликар, еден од најпознатите македонски претставници на наивата.

Животопис
---------

Поповски е роден на 7 март 1933 година во Скопје. По образование бил педагог и новинар, а негова страст била сликарството. Татко е на две ќерки. Бил женет трипати. Мајка му е по потекло Македонка, татко му е Србин. Во текот на Втората светска војна заедно со баба му бил во Кочани, каде меѓу другото тајно им пренесувал писма на партизаните. По војната се вратил во Скопје и на петнаесетгодишна возраст се запишал на вонредните курсеви за педагози, кои ги завршил. Неколку години работел како учител, најпрво на село, а потоа во Скопје. Во текот на работењето во Скопје почнал да студира новинарство. Тоа му овозможило да се откаже од педагошката кариера во која не се гледал себеси. Во шеесеттите години работел како новинар. Во 1971 година заминал на стипендија во Париз односно Монмартр каде живеел 5-6 години. Таму работел во телевизија и се развивал како уметник. Се оженил со Полјачка и во 1976 година почнале да живеат заедно во Варшава. Во тој период направил една од неговите најубави слики. Во 1993 година го добил полското државјанство. По разводот со третата жена почнал пак да живее во Скопје но контактите со Полска цело време биле интензивни. Подоцна повторно се вратил во Полска за постојано и планирал да отвори ателје. Цело време работел како уметник, сè до неговата смрт на 14 мај 2016 година која го затекнала во Варшава.

Наводи
------

1. ↑  „*Почина сликарот Стеван Поповски*". Архивирано од изворникот на 2016-05-17. Посетено на 2016-05-14.
Фелацио во поза 69
**Фелацио** (колоквијално наречено **пушење**) — сексуална техника, со која се постигнува оргазам, преку орално стимулирање — лижање и цицање на пенисот.

Има неколку техники за фелацио. Најраспространетата е обично вшмукување, каде усните се навлажнуват и главата се движи нагоре-надолу. Другата распространета техника е „лижавката" (анг. *lollipop*), при која јазикот се движи спирално од основата до главичката, и посебно внимание се посветува на местото каде таа се спојува со стеблото. Друга техника е длабокото голтање, при што стимулација се постигнува на тој начин што телото на пенисот се внесува длабоко во грлото.

Оралниот секс се нарекува „фелацио" кај мажите и „кунилингус" кај жените. Кога партнерите го прават истовремено еден на друг, позата се нарекува „69", бидејќи позицијата на телата личи на бројката 69.

Како вагиналниот секс, така и оралниот, е вид на сексуален акт. Во минатото имало противречности за тоа дали оралниот секс треба да се смета за вистински секс и ако се изведува орален секс дали тоа води до загуба на невиноста.

За разлика од општите верувања, можно е некои болести да се пренесат и преку орален секс. Кога се пристапува кон орален секс треба да се има предвид дека има опасности за заразување од болести како орален херпис, хепатит В, гонореја, сифилис, генитални брадавици-кондиломи и дури сида. 

Најсигурен начин за фелацио е употребата на кондом. На пазарот се продаваат кондоми со вкус на чоколада, јагода, банана, мента, цреша и многу други. Најсигурен начин за кунилингус е употребата на т.н. дентална преграда. Тоа е парче латекс, кое се употребува да ја покрие вагината, така да нејзините течности можат да паднат во устата.

Поврзано
--------

* Орален секс
Портрет на Приматичо од книгата „Животите на најизвонредните сликари, вајари и архитекти" од Џорџо Вазари
Александар го скротува Букефал
„Одисеј и Пенелопа" (1563)
**Франческо Приматичо** (итал. *Francesco Primaticcio*; (30 април 1504

 — 1570) — италијански маниристички сликар, архитект и вајар кој работел највеќе во Франција.

Животопис
---------

Роден е во (Болоња, а се обучувал кај Џулио Романо во Мантова, а подоцна кај Иноченцо да Имола. Го украсил дворецот Палацо дел Те, а во 1532 почнал да работи на дворот на Франсоа I.

Заедно со Росо Фјорентино бил меѓу водечките мајстори во дворецот Фонтенбло, и тука провел голем дел од животот. По смртта на Росо во 1540, Приматичо го презел раководството на уметничките работи во Фонтенбло, правејќи многу нацрти за сликарите и штукаторите од неговта тајфа. Изработил скици за таписерии и привремени сценски украси за дворски маски и прослави, од кои денес се зачувани само подготвителни скици и гравури. Франсоа имал голема доверба во неговиот вкус, и затоа го испратил по набавки во Италија во 1540 и 1545 г. Меѓу другото, Приматичо имал за задача да направи калапи од најдобрите римски скулптури во папските збирки. Некои од овие подоцна се излиени во бронза и се поставени во партерите на Фонтенбло.

По смртта на Франсоа I, Приматичо и натаму продолжил да работи како дворски сликар за неговите наследници Анри II и Франсоа II. За негово ремек-дело се смета Херкуловата сала (*Salle d'Hercule*) во Фонтенбло, на кое работел од 1530-тите до 1559 г.

Неговите густи маниристички композиции и витката телесна естетика извршиле значајно влијание подоцнежната врз француската уметност .

Кон крајот на животот, Приматочо почнал да се занимава со архитектура. Неговото најзначајно градежно дело е кралската капела во опатијата Сен-Дени, која била посмртно завршена, и урната во 1719 г.

Наводи
------

1. ↑  Bruce Boucher, "Leone Leoni and Primaticcio's Moulds of Antique Sculpture" *The Burlington Magazine* **123** бр. 934, (јануари 1981), стр. 23-26).

Надворешни врски
----------------

* Франческо Приматичо - „Енциклопедија на уметноста" (англиски)
* Дворец Фонтенбло Архивирано на 17 јуни 2006 г. (англиски)

Галерија
--------

* Грабнувањето на Елена Тројанска (1530-1539)Грабнувањето на Елена Тројанска (1530-1539)
* Таваница во опатијата ШалиТаваница во опатијата Шали
* „Светото семејство со Св. Елисавета и Јован Крстител" (Ермитаж)„Светото семејство со Св. Елисавета и Јован Крстител" (Ермитаж)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 19687875
* LCCN: n85383678
* ISNI: 0000 0001 2122 9881
* GND: 119019752
* SUDOC: 028116038
* BNF: cb12001489c (податоци)
* BIBSYS: 15016031
* ULAN: 500000613
* NKC: xx0060970
* BNE: XX826244
* KulturNav: id
* RKD: 64833

 |

 |
**Харизма** (од грчки: χάρισμα - дарба, божествен подарок, божествена омиленост) е збор со кој истовремено се опишуваат повеќе особини на една личност: омиленост кај мноштво луѓе, привлечност на поголема група луѓе кон една личност, способност едно лице да привлече голем број луѓе, да има малку или воопшто противници, и сето ова со доза на мистичност. Обично поимот се користи за предводници, лица кои се пример на мноштво луѓе кои се спремни да ги следат и имитираат во секојдневието. Оваа особина подразбира необична, магнетна моќ на привлекување на мноштво следбеници и необичен, чудесен шарм, но не во смисла на т.н. полова привлечност, туку во општествена смисла.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на психологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на социологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4009779-1
* NDL: 00565052
* NKC: ph270276

 |

 |
Патувањето на Јулијан
Мапа на територијата меѓу реките Волга и Кама
**Брат Јулијан** (унг. Julianus barát), бил еден од групата фратри од доминиканскиот ред, кои во 1235 година тргнале од Унгарија да ги пронајдат остатоците на источната татковина. 

После многу дена патување, Јулијан со групата стигнал до главниот град на Бугарска Волга кој се наоѓал меѓу реката Волга и меѓу реката Кама на теритрија на денешните руски републики Татарстан и Чувашија, каде што му рекле дека Унгарците се наоѓаат на два дена пат од тука. 

Јулијан ги нашол, а тоа биле Унгарците кои заминале за Панонија во 9 век. Јазикот не им се изменил многу, па затоа Јулијан можел без проблем да разговара со нив. Јулијан ова место го нарекол Магна Унгарија (лат. Magna Hungaria), или Голема Унгарија.

Таму Јулијан слушал за лошите Татари кои биле непријатели на источните Унгарци и Бугари. Две години после првото патување повторно заминал на истото место, но наишол само на опустошени предели од страна на Моголците. Се вратил во Унгарија и ја пренел веста за големата опасност која доаѓа од исток како и за изгубената комуникација со источните Унгарци.

Наводи
------

1. ↑  Бивша држава која постоела меѓу 7 и 13 век

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија историјата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**18. шаховска олимпијада** организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 17 октомври до 7 ноември 1968 во Лугано, Швајцарија.

Наводи
------

1. ↑   Although commonly referred to as the *men's division*, this section is open to both male and female players.

Поврзано
--------

I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)  

II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)  

III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Шаховски олимпијади |
| --- |
|  |
| 
1927 **·** 
1928 **·** 
1930 **·** 
1931 **·** 
1933 **·** 
1935 **·** 
1937 **·** 
1939 **·** 
1950 **·** 
1952 **·** 
1954 **·** 
1956 **·** 
1958 **·** 
1960 **·** 
1962 **·** 
1964 **·** 
1966 **·** 
1968 **·** 
1970 **·** 
1972 **·** 
1974 **·** 
1976 **·** 
1978 **·** 
1980 **·** 
1982 **·** 
1984 **·** 
1986 **·** 
1988 **·** 
1990 **·** 
1992 **·** 
1994 **·** 
1996 **·** 
1998 **·** 
2000 **·** 
2002 **·** 
2004 **·** 
2006 **·** 
2008 **·** 
2010 **·** 
2012 **·** 
2014 **·** 
2016 **·** 
2018 **·** 
*2020*
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Кулата Хајнрих Херц** (именувана по германскиот физичар и родениот хамбуржанец Хајнрих Херц) е радио-телекомуникациска кула и позната знаменитост на Хамбург, Германија.

Проектирана од архитектот Фриц Траутвајн, во соработка со градежните инженери Јерг Шлајх, Рудолф Бергерман и Фриц Леонарт, била градена 1965–1968 за поранешната *Deutsche Bundespost* (Германска сојузна агенција за пошти и телекомуникации, сега подружница на *Deutsche Telekom*, *Deutsche Funkturm GmbH*) близу *Planten un Blomen* (градски парк). Со вкупна висина од 279,2 метри е највисоката зграда во Хамбург; се состои од 204 метри челична конструкција во долниот дел, на врвот 45 м челични кули и три сегментирани цилиндри од околу 30 метри, кои ги држат различните антени.

Постојат осум концентрични платформи поставени една над друга; почнувајќи на 128 метри со двокатен простор за набљудување (долниот дел) и ресторен (горениот дел), опслужувани од два брзи лифтови. Над 150 метри е оперативната платформа за работа и опрема, а понатаму се шест со различна големина, помали отворени платформи во истите димензии, на кои се поставени антени за долги бранови („parabolic mirrors"). Бројот девет додал 25 метри висина во јули 2005.

Меморијална плоча
Откако платформата за набљудување и ресторанот биле затворени (поради азбестна деконтаминација), поранешниот каскадер Јохен Швајцер направил база за банџи скокање. Ресторанот не бил отворен повторно, поради новите противпожарни мерки, а банџи-платформата била затворена на крајот на 2001.

Кулата станала дом на аматерската секција на радиото VFDB, станицата „DF0HHT". Исто така, сместена е и станицата за пренесување на градот Хамбург.

Меморијалната плоча на ѕидот на кулата гласи: „Heinrich Hertz – Dem Sohn der Stadt Hamburg" посветена на градскиот познат син.

Поврзано
--------

* Список на кули

Надворешни врски
----------------

* Телевизиска кула Хајнрих Херц на Ризницата ?
* Кула Хајнрих Херц

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија околу зграда или градба во Хамбург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Харинговидни** — зракоперки кои припаѓаат на единствениот ред **Clupeiformes** во рамките на надредот **Clupeomorpha**. Едни од најпознатите претставници од овој ред се харингите (од фамилијата *Clupeidae*) и сардините (од *Engraulidae*). Оваа група ги вклучува во себе едни од најважните риби кои се користат во исхраната.

Повеќето се морски видови, но има проодни и слатководни. Најчесто се среќаваат во северната полутопка. Најголемо видово разнообразие има во западните делови на Тихиот Океан и во Индискиот Океан.

Харинговидните риби се фисостоми , што значи дека нивниот рибен меур поседува пневматски канал преку кој се поврзува со цревото. Обично кај нив отсуствува страничната линија, но пак затоа имаат карактеристични очи, перки и крлушки. По боја најчесто се сребренести со вретеновидни тела и обично живеат во големи јата. Поголемиот дел од видовите се исхрануваат со планктон, што го филтрираат со посебни коскени структури од жабрениот апарат.

Систематика
-----------

Овој ред содржи околу 300 вида распоредени во шест фамилии:

Ред **Clupeiformes**

* Фамилија Denticipitidae (дентикуларна харинга)
* Фамилија Engraulidae (сардини)
* Фамилија Pristigasteridae
* Фамилија Chirocentridae (волчји харинги)
* Фамилија Clupeidae
* Фамилија Sundasalangidae

Наводи
------

1. ↑  Nelson, Gareth (1998). Paxton, J.R. & Eschmeyer, W.N. (уред.). *Encyclopedia of Fishes*. San Diego: Academic Press. стр. 91–95. ISBN 0-12-547665-5.CS1-одржување: повеќе имиња: список на уредници (link)
2. ↑  Предлошка:FishBase order
**Фрајбергер Мулде** (германски: *Freiberger Mulde*) — река во Саксонија, Германија. Таа е десна притока на Мулде и е долга 124 километри.

Изворот на реката е во Рудните Планини, близу Молдава, во Чешка. Таа тече северозападно, поминувајќи ја границата со Германија по неколку километри, до Фрајберг (оттаму и името) и понатаму кон северозапад низ Носен, Дебелн и Лајсниг. Неколку километри северно од Колдиц, на Фрајбергер Мулде ѝ се придружува Цвикауер Мулде за да ја создадат Мулде. Мулде е притока на Елба.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 239177648
* GND: 4399112-9

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Саксонија статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Чешка *Оваа статија поврзана со географијата на Чешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во масивот Рудни Планини е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**19. шаховска олимпијада** организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 5 до 27 септември 1970 во Зиген, Западна Германија.

Наводи
------

1. ↑   Although commonly referred to as the *men's division*, this section is open to both male and female players.

Поврзано
--------

I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)  

II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)  

III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Шаховски олимпијади |
| --- |
|  |
| 
1927 **·** 
1928 **·** 
1930 **·** 
1931 **·** 
1933 **·** 
1935 **·** 
1937 **·** 
1939 **·** 
1950 **·** 
1952 **·** 
1954 **·** 
1956 **·** 
1958 **·** 
1960 **·** 
1962 **·** 
1964 **·** 
1966 **·** 
1968 **·** 
1970 **·** 
1972 **·** 
1974 **·** 
1976 **·** 
1978 **·** 
1980 **·** 
1982 **·** 
1984 **·** 
1986 **·** 
1988 **·** 
1990 **·** 
1992 **·** 
1994 **·** 
1996 **·** 
1998 **·** 
2000 **·** 
2002 **·** 
2004 **·** 
2006 **·** 
2008 **·** 
2010 **·** 
2012 **·** 
2014 **·** 
2016 **·** 
2018 **·** 
*2020*
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Тековна обврска** — често се сфаќа како сите обврски на бизнисот кои треба да се решаваат во готово во рамките на фискалната година или оперативниот циклус на дадена фирма, без разлика кој период е подолг.

Повеќе комплетна дефиниција е дека тековните обврски се обврските кои ќе бидат подмирени од страна на тековни средства или преку создавање на нови тековни обврски. Сметки се плаќаат се должи во рок од 30 дена, а се плаќа во рок од 30 дена, но не често се кандидира изминатите 30 дена или од 60 дена во некои ситуации. Законите во однос на крајот на плаќање и барања за неплатени сметки се плаќаат, е поврзано со прашањето на сметки се плаќаат. Оперативниот циклус за една фирма е просечното време што е потребно да се оттргнеме од готовина да се заработи за производство на приходите. На пример, сметки се плаќаат за стоки, услуги или материјали кои се купени за употреба во функционирањето на бизнисот и да се плаќа во рок од еден нормален период ќе биде тековни обврски. Износите наведени на билансот на состојба сметки се плаќаат претставуваат сите сметките се плаќаат на добавувачи на компанијата, без разлика дали или не на сметки се помалку од 31 дена стар или повеќе од 30 дена стар. Затоа, доцна плаќања не се евидентираат во билансот на состојба на сметки се плаќаат. Таму може да се фуснотите во ревидираните финансиски извештаи во однос на возраста на сметки се плаќаат, но ова не е вообичаено сметководствена пракса. Тужби во врска со сметки се плаќаат се бара да бидат прикажани на ревидирани финансиски извештаи, но ова не е секогаш заеднички сметководствени практики.
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Ναός Αγίου Γεωργίου*) — црква во селото Балџа, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во југоисточниот дел на селото. Годината на изградба не е со сигурност позната. Преданието вели дека црквата е подигната во 1250 г. Мермерна плоча над јужниот ѕид однадвор вели дека е изградена во 1744 г. а истата година ја има и внатре на северниот ѕид на наосот, но се смета дека ова е годината на обнова, а не на изградба на црквата. Претставува голема камена трикорабна базилика. Внатрешноста е живописана и има резбан, позлатен и насликан иконостас со икони од почетокот на XIX век.

Црквата е прогласена за историски споменик во 1983 г.

Поврзано
--------

* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ο Ναός του Αγ.Γεωργίου Μελισσοχωρίου". Ναός Αγίου Γεωργίου Μελισσοχωρίου. Архивирано од изворникот на 2014-05-25. Посетено на 23 мај 2014.
2. 1 2 3  „ΥΑ ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Β1/Φ34/34659/742/1-7-1983 - ΦΕΚ 425/Β/22-7-1983". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-05-18. Посетено на 18 јуни 2018.
**Фенилпропаноидите** се класа на разновидни органски соединенија кои се синтетизираат од растенијата од аминокиселините фенилаланин и тирозин. Нивното име доаѓа од шесточлената јаглеродна ароматична фенил група и тричлената пропенска група на кумаринската киселина, која е главен интермедиер во фенилпропаноидната биосинтеза. Од 4-кумароил-CoA се добиваат разни класи на природни производи како лигноли (претходници на лигнин и лигноцелулоза), флавоноиди, изофлавоноиди, кумарини, аурони, стилбени, катехин, и фенилпропаноиди.

4-Кумароил-CoA е централен претходник во биосинтезата на фенилпропаноидите (прикажан во протонирана состојба).
Фенилпропаноидите се присутни низ целото растително царство, каде служат како неопходни компоненти на голем број на структурни полимери, обезбедуваат заштита од ултравиолетова светлина, пружат заштита од тревојади и патогени, и посредуваат во интеракциите растение-полинатор како цветни пигменти и миризливи соединенија.

Наводи
------

1. ↑  Barros J, Serrani-Yarce JC, Chen F, Baxter D, Venables BJ, Dixon RA. 2016. Role of bifunctional ammonia-lyase in grass cell wall biosynthesis. Nat. Plants. 2: 16050. doi:10.1038/nplants.2016.50. PubMed (англиски)
2. ↑  Vogt, T. (2010). „Phenylpropanoid Biosynthesis". *Molecular Plant*. **3**: 2–20. doi:10.1093/mp/ssp106. PMID 20035037.
**Стојко Наумов Ивановски** ( 1922
 во Димонце, Кратовско — 30 декември 1944

 во Гнилане, Косово) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По завршувањето на основното четиригодишно училиште, помагал на своето сиромашно земјоделско семејство. Кога поодраснал почнал да аргатува кај поимотни стопани во неговото и другите соседни села. Низ селото Димонци и околината често се движеле единици на НОВ што придонело ѝ тој да стане симпатизер и активен помагач на движењето за борба против окупаторот и ослободување на Македонија, како и за подобра иднина на сиромашниот народ. Во првите денови на септември 1944 година, станал борец во единицата што престојувала во тој крај. Подоцна е префрлен во составот на Седумнаесеттата македонска ударна бригада. По конечното ослободување на Македонија, со бригадата се борел против балистичките банди во околината на Гнилане. Загинал на 30 декември 1944 година во една тешка борба во близината на Гнилане. Во истата битка се убиени и неговите соборци од Кратовско: Киро Илиевски и Стојчо Ивановски.

Наводи
------

1. 1 2  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 37.
**Фрегула** е вид на тестенини од гриз произведени во Сардинија.

Фрегула, достапна во различни големини, се прави така што гризот се „витка" во големо земјен сад и се тостираат во рерна. Доаѓа во форма на неправилни топчиња со дијаметар помеѓу 2 и 6 милиметри.

Типична подготовка на фрегула е со прелив од школки. Јадењето добиено на овој начин се нарекува *frègula de còciula* (на сардински јазик), што значи „фрегула од школки".

Производството на фрегула секако има античко потекло.

Наводи
------

1. ↑  Carlo Cracco (2014). *Sardegna*. Corriere della Sera. ISBN 88-6126-704-1.
2. ↑  „Saluti gastronomici dalla Sardegna: sa fregula".
3. ↑  Daniela Guaiti (2010). *Sardegna*. Edizioni Gribaudo. стр. 47. ISBN 88-7906-835-0.

Надворешни врски
----------------

* Рецепти од Фрегула од СардинијаАрхивирано на 12 септември 2019 г.
* Сардинска Фрегола
**Стојна ситноода: Лирски народни песни од Охридско** — книга на Блаже Тренески со лирска народна поезија од охридскиот крај. Книгата е објавена во 1981 година од издавачката куќа НИО „Студентски збор" од Скопје, а во рамките на библиотеката „Културно наследство".

Содржина
--------

Збирката содржи 170 лирски народни песни, групирани во десет циклуси:

1. Што ми лее и белее
2. Ајде да Стојно ајде да, ајде да стадо мешаме
3. Поткачила се Драгина на сувар дрво да кршит
4. Гајтано моме Гајтано, гајтан ти веѓи на чело
5. Постани потклекни Станке марушанке
6. Маја се толчит
7. Добре дошле китени сватои
8. Свекрво мори свекрво наполни табла дарови
9. Ор' неесто Ејке ле Пејке
10. Под Битола ливада

Осврт кон книгата
-----------------

Книгата содржи 155 страници и не е каталогизирана. Таа била испечатена во печатницата „Киро Дандаро" во Битола, во тираж од 1.000 примероци, а печатењето било финансирано од Републичката заедница на културата на СР Македонија. Автор на корицата е Слободан Пупиновски. Во книгата доминираат љубовните и семејните песни, а помалку се застапени трудовите и хумористичните песни. Во својата рецензија, Томе Саздов истакнал дека собраните материјали претставуваат нов и драгоцен придонес во зачувувањето на макеоднската народна песна. Песните се мошне коректно запишани и добро подредени, а собирачот ги соопштува и изворите од кои потекнуваат песните.

Наводи
------

1. 1 2 3  Блаже Тренески, *Стојна ситноода*. Скопје: Студентски збор, 1981.
**Феодор Александар Литвиновски** ( 1923
 во Тетово ―  1945
 во Антуново, Хрватска) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште. Бил жител на Скопје. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Го поминал борбениот пат на Бригадата, од нејзиното формирање. Учествувал во борбите против балистичките банди и Германците на падините на Скопска Црна Гора. Потоа ја продолжил борбата на Косово против заостанатите балистички банди. Учествувал и во пробивот на Сремскиот фронт, до самата капитулација на фашистичка Германија, каде неговата единица придонела да бидат уништени усташките воени сили. При крајот на војната во една борба против Германците, бил погоден и загинал кај Антуново.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 85. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
|  |
| --- |
|  **Успение на Пресвета Богородица** |
|  |
| 
Поглед кон црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Тетовско-гостиварска |
| **Архијерејско намесништво** | Гостиварско |
| **Парохија** | Гостиварска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Дебреше |
|  **Општина** | Гостивар |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Пресвета Богородица |
|  **Изградба** | XVII век, возобновена 1998 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Успение на Пресвета Богородица** — црква во селото Дебреше, близу Гостивар. Сместена е на самиот јужен крај на селото, во правец кон Здуње, помеѓу последните селски куќи. Како манастир, црквата се споменува уште во XVII век, кога најверојатно поради Австриско-турската војна и Карпошевото востание, била разрушена од Османлиите. Денешниот црковен објект е возобновен и изграден во август 1998 година. На пространата ливада во која се наоѓа црквата секоја година се одржуваат големи прослави со црковнонародни собири по повод патрониот празник Успение на Пресвета Богородица (28.08. - Голема Богородица) кога се одржува и наддавање со ракотворби и веселба, како и за Велигден. На неколку наврати, меѓу кои последен пат во пролетта 2013, црквата е мета на вандалски и дивјачки напади од месното население, при што таа е каменувана, искршен е прозорец со оштетување на оградата, искршена и расфрлена е плочата со натпис, како и цветниот венец од прославата на Велигден.

Галерија
--------

* Поглед кон црквата од југозападен правецПоглед кон црквата од југозападен правец
* Поглед кон црквата од североисточен правец, со искршениот прозорецПоглед кон црквата од североисточен правец, со искршениот прозорец
* Искршената и оштетена плоча со натпис, од вандали и дивјациИскршената и оштетена плоча со натпис, од вандали и дивјаци

Наводи
------
**Стојче Митревски** (? во Дебар —  1946

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште. Поради материјални причини, не го продолжил натамошното образование. Се доселил во Скопје. Стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил борец во составот на првата чета од четвртиот баталјон. Се истакнал како мошне дисциплиниран и примерен борец. Бил учесник во сите нејзини борби, а посебно во борбите на падините на Водно и Треска. Учествувал во низа други акции организирани против Германците на железничката линија Скопје - Велес. Посебно се имал истакнато во уличните борби за ослободување на Скопје. Исто така учествувал и во дефинитивното ликвидирање на балистичките банди на Косово. Како последица на тешките денови поминати во борбата, тешко се разболел и во почетокот на 1946 година им подлегнал на последиците од подмолната болест.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 217. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)