recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Чеково** (грчки: *Τσέκοβα*, *Цекова*) — поранешно село во Зихненско, Егејска Македонија, денес во општината Зелјахово на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција.

Географија и местоположба
-------------------------

Селото се наоѓало високо на планината Сминица, околу 5 км северозападно од селото Анасташа и источно од градот Сер, на надморска височина од 800 м.

Историја
--------

Во XIX век Чеково било турско село во Зихненската каза на Серскиот Санџак.

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика") од 1900 г. во селото Чеково имало 190 жители Турци.

Во Првата балканска војна Чеково е окупирано од Бугарија, но по Втората балканска војна во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Бидејќи настрадало за време на Балканските војни, во пописот од 1913 година селото се води како разурната населба.

Селото било обновено по 1923 г. кога во него биле сместени околу 50 жители, најверојатно сточари. Наскоро потоа селото целосно се распуштило бидејќи е избришано од евиденција.

Наводи
------

1. 1 2 3  Симовски, Тодор (1998). *Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански одлики*. II дел. Скопје: Институт за национална историја. стр. 229.
2. ↑  Кѫнчовъ, Василъ (1900). *Македония. Етнография и статистика*. София: Българското книжовно дружество. стр. 182. ISBN 954430424X.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Зелјахово |
| --- |
|  |
| ОЕ Алистратик | 
* Алистратик
* Грачен
* Мандилево
* Скрижово
* Станица Драчево
* Станица Анџишта

 |
|  |
| ОЕ Зелјахово | 
* Анасташа
* Доксамбос
* Здравик
* Зелјахово
* Каратопрак
* Клепушна
* Кочак
* Оравиште
* Порна
* Рахово
* Толос
* Чанос
* Чепелџе
* Шилинос

 |
|  |
| Историски | 
* Драчево
* Заварник
* Зихна
* Трстеница

 |

 |
**Ју** или Ю (кирилица: ю; глаголица: ) — буква од кириличната азбука и ги претставува звучните вредности /ju/ или /u/ кога е палателизирано. Покрај денешниот изглед на буквата, во раните ракописи напишани на кирилица, буквата се појавува и како OI. Тоа најверојатно било така затоа што буквата е можеби создадена од комбинација на грчките букви омикрон и јота. Со користењето на буквите Ѥ,ІА, Ѩ и Ѭ дошло и до смена на буквата ју од старата форма OI во денешниот изглед **Ю**. Буквата денес се користи во рускиот, бугарскиот, украинскиот и белорускиот јазик. Исто така се користи и во несловенски кирилични азбуки.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Eнгaури Изабел Тереза Рајс** (англ. *Angourie Isabel Teresa Rice*; /æŋˈɡaʊri/; родена на 1 јануари 2001) ― австралиска глумица. Својата филмска кариера ја започнала уште како дете, а била забележана со нејзините улоги во *Последниве часови* (*These Final Hours*; од 2013) и *Добри момци* (*The Nice Guys*; од 2016). Таа ја играла улогата на Бети Брант во Марвеловиот филмски универзум во филмовите: *Спајдермен: Враќање дома* (2017), *Спајдермен: Далеку од дома* (2019) и *Спајдермен: Нема пат до дома* (2021). За главната улога во *Дами во црно* (2018), Рајс ја освоила AACTA наградата за „Најдобра глумица во главна улога". Во 2024 година, ја глумела Кеди Херон во музичкиот филм *Злобни девојки*.

На телевизија Рајс се појавила во една епизода од серијата „*Црно огледало*" (2019), во минисеријата од HBO *„Кобила од Исттаун"* (2021) и во минисеријата од Apple TV+ *„Последното нешто што тој ми го рече"* (2023).

Детство и младост
-----------------

Рајс името го добила по гратчето Ангури во Нов Јужен Велс, каде што живеела нејзината баба. Родена е во Сиднеј, а живее со нејзините родители во Мелбурн. Матурирала во средно училиште во Мелбурн во 2018 година. Пред да се пресели во Мелбурн, Рајс живеела пет години во Перт и една година во Минхен.

Филмографија
------------

Наводи
------

1. ↑  „Angourie Rice (@angourierice)". *Instagram*. Архивирано од изворникот на 22 September 2018. Посетено на 11 June 2019. Angourie rhymes with floury and dowry.
2. 1 2  Turnbell, Tiffany (31 December 2019). „Today's Birthday 1/1". Seven News. Архивирано од изворникот на 25 April 2021. Посетено на 12 February 2020.
3. ↑  „Today's Birthday 1/1". *7NEWS.com.au*. 2019-12-31. Архивирано од изворникот на 25 April 2021. Посетено на 2020-08-01.
4. ↑  Hawker, Philippa (13 October 2014). „Angourie Rice juggles high school and Hollywood". *The Sydney Morning Herald*. Архивирано од изворникот на 28 April 2021. Посетено на 7 May 2016.

Надворешни врски
----------------

* Eнгaури Рајс на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Парвиз Давуди
**Парвиз Давуди** (персиски: پرویز داودی; 5 февруари 1952

 – 18 април 2024

) — ирански државник и на 11 септември 2005 назначен за прв потпредседател. Роден е во Техеран, во семејство на Азербејџанци. Работел во Техеранскиот универзитет како професор по економија. Имал звање доктор по економски науки. Бил голем либерал и се залагал за високоразвиена економија и слободен глобален економски пазар.

Починал во Техеран на 18 април 2024, на возраст од 72 години.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Парвиз Даводи" на Ризницата ? |

* Биографија (фарси)


1. ↑  „Former Iranian vice president Davoudi passes away at 72". Iran Front Page. 18 април 2024. Посетено на 18 април 2024.
Поглед на стариот град
**Замок Руџеро**, исто така запишано и како **Замокруџеро**, е јужно италијанско село во Торе Орсаја, општина во провинцијата Салерно, Кампанија. Во 2011 година имало 400 жители

Историја
--------

Селото било основано во 1150 година, како воен логор, во кој биле сместени трупите на Роџер II од Сицилија, и било наречено *Кастра Роџери*. Подоцна, тоа било именувано како „Горна кула", за да се разликува од „Долна кула", сегашната Кула Орсаја. Во 1811 година селото го продолжило првобитното име и станало, до 1927 година, автономна општина, кога се споило во Торе Орсаја.

Географија
----------

Замок Руџеро е ридско село сместено во јужниот дел на Чиленто, дел од неговиот национален парк, што се наоѓа над Торе Орсаја (1,7км јужно). Тоа е 7км од Рокаглориоза, 11 од Алфано, 13 од Поликастро (од Тиренскиот брег ) и 14 од Сицили и Моригерати.

Поврзано
--------

* Цилентански дијалект

Наводи
------

1. ↑  (на италијански) History of Castel Ruggero
2. ↑  1237466499 Castel Ruggero на OpenStreetMap

Надворешни врски
----------------

* (на италијански) Castel Ruggero website
* (на италијански) Castel Ruggero and Torre Orsaia Архивирано на 15 август 2023 г.
**Африкански златен волк** (*Canis anthus* или *Canis lupaster*) — вид куче со потекло од Северна Африка и Африканскиот Рог. Тој е потомок на генетска мешавина од 72% сив волк и 28% етиопски волк. Се јавува во Сенегал, Нигерија, Чад, Мароко, Алжир, Тунис, Либија и Египет и Танзанија. На Атлас може да се види на височини дури до 1.800 метри. Првенствено е грабливец, чиј плен се безрбетници и цицачи, како газела, иако понекогаш напаѓа и поголеми животни. Неговата исхрана исто така вклучува трупови на животни, човечки отпад и овошје. Африканскиот златен волк е моногамен и територијален вид, потомците остануваат со семејството за да помогнат во одгледувањето на помладите.

Претходно бил класифицирана како африканска варијанта на златниот шакал, со најмалку еден подвид (Canis anthus lupaster). Во 2015 година, серија анализи за митохондријалниот ДНК на видот покажале дека тој всушност е различен и од златниот шакал и од сивиот волк, а повеќе е тесно поврзан со сивиот волк и којотот.

Тој игра истакната улога во некои африкански култури; во северноафриканскиот фолклор, се смета како недоверливо животно чии делови од телото можат да се користат за лековити или ритуалистички цели, додека се чува во голема почит во Сенегалната религија како првото суштество кое било создадено од богот Роог.

Наводи
------

1. ↑  Hoffmann, M. & Atickem, A. (2019). „*Canis lupaster*". *Црвен список на загрозени видови*. **2019**: e.T118264888A118265889.
2. ↑  (француски) Cuvier, Frédéric (1824), *Histoire naturelle des mammifères*, tome 2, A Paris : Chez A. Belin ...
3. ↑  Orrell, T. (20 November 2015). Roskov Y.; Abucay L.; Orrell T.; и др. (уред.). „Canis anthus F. Cuvier, 1820 (accepted name)". *Catalogue of Life: 2017 Annual Checklist*. Catalogue of Life. Посетено на 17 November 2017.
4. ↑  Alvares, Francisco; Bogdanowicz, Wieslaw; Campbell, Liz A.D.; Godinho, Rachel; Hatlauf, Jennifer; Jhala, Yadvendradev V.; Kitchener, Andrew C.; Koepfli, Klaus-Peter; Krofel, Miha; Moehlman, Patricia D.; Senn, Helen; Sillero-Zubiri, Claudio; Viranta, Suvi; Werhahn, Geraldine (2019). „Old World Canis spp. with taxonomic ambiguity: Workshop conclusions and recommendations. CIBIO. Vairão, Portugal, 28th - 30th May 2019" (PDF). *IUCN/SSC Canid Specialist Group*. Посетено на 6 March 2020.
5. ↑  Estes, R. (1992). *The behavior guide to African mammals: including hoofed mammals, carnivores, primates*. University of California Press. стр. 398–404. ISBN 0-520-08085-8.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „African golden wolf (Canis anthus)" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
|  | „African golden wolf (Canis anthus)" на Викивидовите ? |

* (арапски) Le fantôme du moyen Atlas شبح الأطلس المتوسط, *AmouddouTV* (Feb 13, 2014)
* (арапски) Nouveau!! Nouvelle espèce découverte... اكتشاف نوع جديد من الحيوانات/ حصري, *AmouddouTV* (Aug 15, 2015)

Предлошка:Carnivora
**„Девојката со тетоважа на змеј"** (англиски: *The Girl with the Dragon Tattoo*) — филм на режисерот Дејвид Финчер (David Fincher) од 2011 година, снимен по сценариото на Стивен Зајлиан (Steven Zaillian). Главните улоги ги играат: Даниел Крег (Daniel Craig), Руни Мара (Rooney Mara), Кристофер Пламер (Christopher Plummer), Стелан Скарсгард (Stellan Skarsgard), Јорик ван Вагенинген (Yorick van Wageningen), Горан Вишњиќ (Goran Visnjic) и Џулијан Сандс (Julian Sands). Ова е верзија на истоимениот шведски филм од 2009 година, а двата се снимени врз основа на истоимениот роман на Стиг Ларсон (Stieg Larsson). Во 2012 година, филмот ја освоил наградата „Оскар" за монтажа.

Синопсис
--------

Дискредитираниот новинар и сопственик на списанието Милениум, Микаел Бломквист (го игра Крег) започнува потрага по одамна исчезнатата девојка во замена за многу важна информација. Имено, пред 40 години, од семејниот имот исчезнала Хариет, внуката на богатиот бизнисмен Хенрик Вагнер (го игра Пламер). Во потрагата учествува и младата, тетовирана хакерка Лисбет Саландер (ја игра Мара). Двајцата ја откриваат мрачната семејна историја...

Наводи
------

1. ↑  Muškarci koji mrze žene, američki film (2011.) (пристапено на 12.4.2024)
**Витомир Долински** (Јабланица, Струшко, 16 јуни 1961

) — македонски новинар, поет и публицист.

Животопис
---------

Долински е роден е во струшкото село Јабланица на 16 јуни 1961 година. Дипломирал на Интердисциплинарните студии по новинарство во Скопје. Од 1988 година работи како постојан дописник на МРТВ од Струга, а поетски, стручни и публицистички трудови објавувал во повеќе весници и списанија.

Библиографија
-------------

* *Небо за нови богови*, 2002
* *Албанските историски фалсификати: сведоштва на албанологот проф. д-р Каплан Буровиќ*, 2009

Наводи
------

1. ↑  „Книга од Долински за албанските историски фалсификати". Дневник. 10 април 2009. Архивирано од изворникот на 2021-04-05. Посетено на 2011-03-20.
***Нема време за умирање*** ― шпионски филм од 2021 година и дваесет и петти во серијалот „*Џејмс Бонд*" од Eon Productions. Во него глуми Даниел Крег во неговото петто и последно излегување како измислениот британски МИ6 агент Џејмс Бонд. Режисер бил Кери Џоџи Фукунага по сценарио на Нил Первис, Роберт Вејд Фукунага и Фиби Волер-Бриџ. Леа Сејду, Бен Вишо, Наоми Харис, Џефри Рајт, Кристоф Валц, Рори Кинеар и Ралф Фајнс ги репризираат своите улоги од претходните филмови, со Рами Малек, Лашана Линч, Били Магнусен, Ана де Армас, Дејвид Денчик и Дали. Во овој филм, Бонд, кој ја напуштил активна служба со МИ6, е регрутиран од ЦИА за да пронајде киднапиран научник, што доведува до пресметка со моќен противник.

Развојот започнал во 2016 година. Тоа е првиот филм за Џејмс Бонд дистрибуиран од Universal Pictures, која ги стекнала правата за меѓународна дистрибуција по истекот на договорот со Sony Pictures по објавувањето на *Спектар* во 2015 година. United Artists Releasing ги има правата за Северна Америка, како и светските дигитални и телевизиски права Universal ги има и светските права за физички домашни медиуми. Дени Бојл првично бил најден да го режира и да го напише сценариото заедно со Џон Хоџ. И двајцата заминале во август 2018 година поради творечки разлики, а Фукунага бил најавен како замена на Бојл еден месец подоцна. Повеќето од глумечката екипа потпишале до април 2019 година. Главната фотографија се одржала од април до октомври 2019 година. Били Ајлиш ја извела тематската песна.

*Нема време за умирање* ја имал својата светска премиера во Кралската Албертова сала во Лондон на 28 септември 2021 година, а бил објавена во кината на 30 септември 2021 година во Обединетото Кралство и на 8 октомври 2021 година во САД, откако било одложено со заминувањето на Бојл и подоцна, од пандемијата COVID-19. Филмот добил главно позитивни критики, при што многумина сметале дека е задоволителен заклучок за времето на Крег како Бонд и заработил над 771 милион долари ширум светот, што го прави трет филм со најголема заработка во 2021 година.

Photograph of director Cary Joji Fukunaga at the UK premiere of television miniseries ManiacКери Џоџи Фукунага, режисер на *Нема време за умирање*

Наводи
------

1. ↑  „No Time to Die". *Британски одбор за филмска класификација*. Архивирано од изворникот 6 октомври 2021. Посетено на 21 декември 2021.
2. ↑  „No Time to Die". *Lumiere*. Европска аудиовизуелна набљудувачница. Архивирано од изворникот на 4 октомври 2021.
3. ↑  Ford, Rebecca (6 November 2019). „Bond Women: How Rising Stars Lashana Lynch and Ana de Armas Are Helping Modernize 007". *The Hollywood Reporter*. Архивирано од изворникот 20 јануари 2020. Посетено на 21 декември 2021.
4. ↑  Lang, Brent; Donnelly, Matt (30 октомври 2020). „Breaking Down MGM's Costly 'No Time to Die' Dilemma". *Variety*. Архивирано од изворникот 31 октомври 2020. Посетено на 21 декември 2021.
5. ↑  Предлошка:Cite Box Office Mojo
6. ↑  Предлошка:Cite The Numbers

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* *Нема време за умирање* на AllMovie*Нема време за умирање* — AllMovie (англиски)
* *Нема време за умирање* на IMDb
**Рајна Илиева Кирчева-Талинска** ( бугарски: *Райна Илиева Кирчева-Талинска* </link> ) (родена на 24 февруари 1988 година) е бугарска сценска актерка .

Биографија
----------

Рајна Талинска е родена во Варна на 24 февруари 1888 година. Средното образование го завршила во Софија, а по дипломирањето се запишала на Историско-филолошкиот факултет на Софискиот универзитет. Во 1907 година, таа започнала да студира во Драмската школа на Емануел Рајхер во Берлин. 

Талинска дебитирала на сцената во улогата на Луиз Милер во драмата Интрига и љубов на Фридрих Шилер. Нејзиното деби на сцената на Народниот театар на Бугарија било во 1909 година, играјќи ја Тамара во претставата *Борислав* на Иван Вазов. Талинска станала дел од друштвото на Народниот театар повеќе од дваесет години, од 1909 до 1930 година. Нејзините поистакнати улоги вклучуваат:

* Фергова во *Милионер* од Јордан Јовков
* Наташа во *Три сестри* од Антон Чехов
* Ања во *„Вишновата градина"* од Антон Чехов
* Ана Андривна во *„Владиниот инспектор"* од Николај Гогољ
* Љубовница брзо во *Хенри IV* од Вилијам Шекспир
* Рада во *ѕидари* од Петко Тодоров

  

Бугарските уметници се штетни за државната безбедност

За сето ова се потпираме на единствената студија на Димитар Паунов, која вклучува есеи за истакнати бугарски комунистички уметници. Објавен е во далечната 1979 година. Документите и сувенирите вклучени во него се целосно непознати за пошироката јавност денес. О, тој заборав! Ништо ново, нели!

Од збирката есеи „Мелпомена се бори", Димитар Хр. Паунов, Партиздат, 1979 г.

  

Талинска починала во Софија на 12 февруари 1954 година, на 65-годишна возраст

Наводи
------

1. 1 2 3 4  *Енциклопедия на българския театър* (бугарски). София: Книгоиздателска къща „Труд". 2008. стр. 448. ISBN 9545287713.
**Котрансформација** била истовремена трансформација на два или повеќе гени.

Можеле да се трансформираат само гени во иста хромозомска близина; колку поблиску лежеле гените, толку почесто тие ќе се котрансформирале. Спротивно на тоа, гените доволно оддалечени еден од друг што не можеле да се појават заедно на фрагмент од туѓа ДНК речиси никогаш нема да се котрансформирале, бидејќи трансформацијата била толку неефикасна што клетките приматели обично заземале само една ДНК.

Пример
------

Во една студија за природна трансформација, истражувачите изолирале бактерии *B. субтилис* со две мутации - *trpC2* и *hisB2* - кои ги направиле Трп-, Хисауксотрофи. Овие двојни аксотрофи служеле како примач во студијата, а клетките од див тип (Trp+, His+) биле донатори. Во оваа студија, бројот на трансформанти Трп+ и Хис+ биле еднакви. Понатамошните тестови покажале дека 40 од секои 100 пренесени колонии Трп+ биле исто така Негови+. Слично на тоа, тестовите на трансформаторите Хис+ покажале дека приближно 40% исто така биле Трп+. Така, во 40% од анализираните колонии, гените трпЦ*+* и хисБ*+* биле котрансформирани.

### Објаснување

  

Бидејќи за време на трансформацијата, донаторската ДНК заменувала само мал процент од хромозомот на примачот, зошто двата гени на Б.Субтилис биле котрансформирани со толку висока фреквенција? Бидејќи гените трпЦ и хисБ лежеле многу блиску еден до друг на хромозомот и на тој начин биле генетски поврзани. Иако донорскиот хромозом бил фрагментиран на мали парчиња од околу 20 кб за време на неговото екстракција за процесот на трансформација, алелите од дивиот тип трпЦ+ и хисБ+ биле толку блиски што често се појавувале во истата молекула на донатор на ДНК. Анализата на секвенцата покажала дека трпЦ и хисБ гените биле оддалечени само околу 7 кб.
„**Samo navika**" (македонски: *Само навика*) е песна од хрватскиот поп бенд Магазин. Издадена е во 1996 година, а се нашла на дванаесеттиот студиски албум на бендот, односно на првиот студиски албум на бендот со Јелена Розга како главен вокал, насловен *Nebo boje moje ljubavi* (*Небо во бојата на мојата љубов*). Како и најголемиот број песни на албумот, песната е напишана од страна на хрватскиот музичар и композитор Тончи Хуљиќ и поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Арамжанот бил завршен од страна на Федор Боиќ. Песната го вклучува хрватскиот пејач Оливер Драгојевиќ како придружен артист. Со цел да се промовира песната, бендот има снимено музичко видео и ја има изведено во живо за време на концерти низ пост-југословенскиот регион. Откако ја започнала својата соло кариера, пејачката ја вклучила песната за време на некои настапи во живо.
**Алгетски национален парк** (грузиски: ალგეთის ეროვნული პარკი, *algetis erovnuli parki*) - заштитено подрачје во Грузија, на југоисток од земјата. Се наоѓа во областа на Долен Картли, во рамките на Општината Тетрицкаро, околу 60 км југозападно од главниот град на нацијата, Тбилиси.

Националниот парк се протега по должината на горната Алгетската Долина на шумовитите јужни падини на источниот венец Триалети, при што највисоката точка е планината Клдекари на 2.000 m надморска височина. Паркот е основан под советската влада во 1965 година како државен резерват за заштита на најисточните граници на кавкаската смрека и Нордманската ела. Во 2007 година беше реорганизиран во национален парк.

Поврзано
--------

* Цалка (кланец)
* Биртвиси
* Манглиска соборна црква

Наводи
------


1. ↑  Algeti National Park Архивирано на 21 јули 2011 г.. Agency of Protected Areas of Georgia. Retrieved on January 7, 2010
Горан Спасовски-Шојка е познат радио водител, продуцент и диџеј кој е роден на 3 март 1978 година во Скопје, Република Македонија. Својата диџеј кариера ја започна на 14 годишна возраст како диџеј на приватни забави. На една од таквите забави Шојка беше забележан од сопственик на едно од тогашните скопски фм радио станици (Фолк Радио) и беше поканет да биде дел од тој радио проект. Во Фолк радио функционираше една година (септември 1996 - септември 1997) како тонец и техничар од каде преминува во тогашното скипско радио Луна каде во ноември 1997 година ја започнува својата водителска кариера.
**Ацо Стојановски** (Гостивар, 2 мај 1958

) е поранешен припадник на македонската полиција и учесник во воениот конфликт од 2001 година. Меѓу своите колеги како и меѓу пошироката јавност, Стојановски важи за херој што спасил два живота. Тој исто така е и претседател на "Унијата на Бранителите на Македонија".

Почетокот на воениот конфликт од 2001 година, Стојановски го затекнува како заменик-командир на вод на полициска единица во реонот на Радуша, во близина на границата со Косово. Тука тој ќе учествува во еден од најдраматичните поединечни судири регистрирани за време на целиот конфликт, имено престрелката со којашто започнува Битката кај Радуша. Престрелката се случува на 23 јуни 2001 година, кога патрола на макеоднската полиција предводена од Ацо Стојановски, при извршување на редовна контрола на граничниот појас е нападната од заседна поставена од припадници на ОНА. 

Полициската патрола на чело со командирот Стојановски во средината
Терористите испукуваат ракета од РПГ рачен фрлач Зоља кон полициско возило Застава 128, која благодарение на брза реакција од страна на возачот Трпевски Зоран, удира во тркалото на возилото. Втората испукана граната се експлодира во багажникот на Заставата, при што возачот и командирот Стојановски се исфрлени од возилото во амбисот према коритото на река Вардар, додека третиот полицаец од патролата, Киров Даниел, кој седел на задното седиште се здобил со изгореници во горниот дел на телото и од експолизјата бил фрлен на подот помеѓу седиштата.

Полицискиот заменик-командир Стојановски губи сознание, но се буди по неколку рафали испукани од позициите на ОНА кои полека се приближуваат кон автомобилот во којшто се наоѓа ранетиот Киров. Тој прво му ја преврзува отворената рана на полицаецот Трпевски, и потоа со автоматската пушка која ја има до себе се искачува до врвот на амбисот кон возилото. Кога лоцира од каде доаѓаат напаѓачите, почнува да пука кон нив. Откако испразнува два шаржера, Стојановски ползи кон изрешетаното возило, го извлекува Киров, двата други автомата, како и ранците со муниција и го носи кај другиот ранет полицаец. Од таа позиција Стојановски стрела од трите автомата кон терористите, не давајќи им да се доближат. По 40 минути доаѓа единица со оклопно возило на АРМ од караулата Радуша која ги евакуираат полицајците кон полициската станица.

Како резултат од престрелката со терористите, Стојановски се здобива со прострелни рани и до денес носи шрапнели во десната страна на телото, во раката и ногата.

Во моментот тој е претседател на "Унијата на Бранителите на Македонија" и се бори за остварување на ветените права на Бранителите.

Наводи
------

1. 1 2  „"Цела деценија ме измачува Радуша". Нова Македонија. 24 Јуни 2011". Архивирано од изворникот на 2011-06-27. Посетено на 2012-06-11.
2. ↑  „"Терористите нападнаа со зољи и минофрлачи а се најдовме и во вкрстен оган од автомати". Весник ВЕСТ. 5 Декември 2001". Архивирано од изворникот на 2013-10-02. Посетено на 2012-06-11.
3. 1 2  "Исповед - Радуша 2001". Звонко Младеновски. Скопје. 2003
4. ↑  „"Бранителите формираа унија". Дневник. 30 јули 2007". Архивирано од изворникот на 2020-09-01. Посетено на 2012-06-11.
**Ворума** ( германски: *Kreis Werro* </link> ; Võro </link> ) бил историски округ во Естонија. Историскиот Võrumaa ги опфаќа областите на сегашните окрузи Võru, Põlva, Valga и Tartu .

Антички период
--------------

 Антички окрузи, тврдини и патишта на Естонија и северна Латвија.
Центарот на населбата Ворума се бреговите на реката Võhandu. Првите населби во Ворума биле Kääpa и Villal на брегот на езерото Тамула, од кои најстарата е Kääpa, каде што луѓето живееле уште во првата половина на третиот милениум п.н.е.

Во средното и раното железно време, во југоисточна Естонија е формиран округот Уганди .

Среден век
----------

Во 13 век, Ливонските браќа на мечот ги нападнале териториите на Латвија и Естонија; Војската го порази Уганди во 1224 година. По освојувањето, во Уганди била формирана епархија Дорпат. За време на епархијата, Kirumpää Episcopal Castle [et] и тврдината Vastseliina биле изградени во областа Võrumaa за заштита на границата од Русите.

За време на Ливонската војна, од 1558 до 1583 година, областа Ворумаа била под власт на Големото Војводство Москва, но во 1582 година, Естонскиот Јам Заполски останал под полска власт.

Руската империја
----------------

За време на Големата северна војна (1700–1721), Ворумаа потпаднал под власт на Царството на Русија во 1704 година. 

  

Ако планирате да ја посетите Võrumaa, има неколку туристички релевантни знаменитости кои вреди да се посетат. Еден од нив е природниот резерват на пештерите Пиуса - уникатна природна атракција со подземни реки и импресивни варовнички формации. Друго место што мора да се посети е Набљудувачката кула Rõuge која нуди прекрасен поглед на езерото Ратасјарв и неговите околни шуми.

Културните моменти вклучуваат традиционални естонски ракотворби, како што е грнчарството на фармата Моко или работилници за филцирање волна во фармата Мооска. Исто така, има многу настани во текот на годината кои ги слават локалните традиции како што се фестивалите на народна музика или древните пагански ритуали за време на летните прослави.

Наводи
------

1. ↑  „Ajaloolise Võrumaa (Kreis Werro) lühitutvustus" [A brief introduction to the historical Võru County (Kreis Werro)]. *Eesti mõisaportaal* (естонски).
2. ↑  Bienenstamm, H. von (1826). *Geographischer Abriss der drei deutschen Ostsee-Provinzen Russlands, oder der Gouvernemens Ehst-, Liv- und Kurland* [*Geographical outline of the three German Baltic Sea provinces of Russia, or the governorates of Ehst-, Liv- and Kurland*] (германски). Riga: Deubner. стр. 303–312.
Предлошка:Võrumaa

 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 236122001

 |

 |
Знамето на Мулгимаа
 Област на јужноестонски јазици, вклучително и Мулгиски дијалект (жолта област)
**Мулгимаа** е културно-историски регион во Јужна Естонија. Денес регионот ги опфаќа округот Вилјанди и северозападниот округ Валга. Историски гледано, Мулгимаа била поделена на пет парохии ( естонски: *kihelkond* </link> ): Халист, Хелме, Каркси, Паисту и Тарвасту. 

Традиционално, дијалектот Мулги се зборувал во Мулгимаа.

Петте историски парохии Халиште, Паисту, Каркси, Хелме и Тарвасту денес се поделени меѓу 10 локални самоуправи и, во сегашниот контекст на Естонија, имаат релативно заедничко економско и социјално потекло.

До крајот на 19 век, регионот бил јасно препознатлива етнографска и лингвистичка област во јужна Естонија заснована на јазикот Мулги и претставува потомок на античкиот округ Сакала.

Референци
---------

1. ↑  *Estonian Encyclopedia*. Tallinn: Eesti Entsüklopeediakirjastus. 1992. стр. 442. ISBN 5-89900-009-0.

Надворешни врски
----------------

* 
* 
*
**Андреа Адамо** (роден на 23 април 1991 година) е италијански фудбалер кој игра за италијанскиот клуб Сансеполкро од Серија Д.

Биографија
----------

Адамо ја започнал својата кариера во Палермо. Во август 2010 година, Адамо заминал за Реџиана. Тој бил преземен од Портогруаро во јули 2011 година, во замена за што клубот добил субвенција од 20.000 евра од Палермо. На 29 јуни 2012 година, Адамо заедно со Франческо Васало биле продадени на Фолињо во договор за сопственост, за сума од 500 евра,, но на 31 август 2012 година Палермо го откупил Васало со целосно продавање на Адамо.

### Меѓународна кариера

Адамо го добил својот прв повик во февруари 2009 година од фудбалската репрезентација на Италија до 19 години. Тимот всушност истиот тим со италијанската фудбалска репрезентација до 18 години таа сезона, како национален тим во 1990 година, бил елиминиран од квалификациите за Европското првенство за фудбал до 19 години на УЕФА во 2009 година во октомври 2008 година. Тој не го одиграл тој натпревар, но го одиграл следниот натпревар против Украина U19 (родени 1990 г.)  Во април 2009 година истиот тим имал уште еден натпревар во Словачка, но натпревар до 18 години. Адамо ги одиграл сите 3 натпревари од квалификациите за Европското првенство за фудбал до 19 години на УЕФА 2010 година во ноември 2009 година, но тој играл само еднаш во елитната рунда во мај 2010 година.

На завршниот турнир Адамо ги започнал сите 3 натпревари.

Наводи
------

1. ↑  „CAMPAGNA TRASFERIMENTI 2010-2011" (Italian). AC Reggiana 1919. 23 August 2010. Архивирано од изворникот на 16 July 2011. Посетено на 22 August 2011.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Formalizzate quattro cessioni" [Formalize 4 sales] (Italian). US Città di Palermo. 9 July 2011. Архивирано од изворникот на 13 November 2017. Посетено на 19 September 2012.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. 1 2  US Città di Palermo SpA Report and Accounts on 30 June 2012 (на италијански)
4. ↑  „ADAMO E VASSALLO AL FOLIGNO MICAI IN PRESTITO AL COMO" (Italian). US Città di Palermo. 29 June 2012. Архивирано од изворникот на 30 June 2018. Посетено на 13 September 2012.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. ↑  „MOVIMENTI DI MERCATO" (Italian). US Città di Palermo. 31 August 2012. Архивирано од изворникот на 20 August 2018. Посетено на 13 September 2012.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
6. ↑  „Сборная Украины (U-19) упустила победу над итальянцами" [Ukraine Team (U19) missed victory over Italy]. *FC Dynameo Kiev* (Russian). 8 April 2009. Архивирано од изворникот на April 13, 2009. Посетено на 13 September 2010.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Профил на AIC.Football.it (на италијански)
* Andrea Adamo
* FIGC Архивирано на 4 март 2016 г. (на италијански)
* Andrea Adamo
**Душан Д. Стојаноски** ( 1920
 во Сланско, Порече — 5 мај 1945

 во Косовска Митровица, Косово и Метохија) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Спомен плоча на загинатите борци од селото Сланско, за време на НОБ. Меѓу нив е името на Душан Стојаноски.
Во 1944 година доброволно се вклучил во Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борба против балистите во Косовска Митровица.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.220



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Албендазол
**Албендазол** е супстанца од групата на бензимидазол карбамат, кој се користи како антихелминтик (лек против црви). Најмногу се да се користи против разни цевчести црви кои живеат во цревата и ткивата, како некои форми на ларви на одредени тении кои живеат во органи (на пр. мозок, црн дроб, бели дробови ), на пример свинска тенија, лисичка тенија и триделна кучешка тенија.

Албендазол е лек на избор во третманот на цистицеркоза и алвеоларна и цистична ехинококоза кај луѓето, или како додаток или во комбинација со хируршки методи или, доколку вторите се контраиндицирани, како единствена терапевтска мерка во форма на долгорочен третман. Албендазолот може да се користи и за лекување на микроспоридија (на пр. енцефалитозооноза).

Како и сите бензимидазоли, тој предизвикува изгладнување и погинување на црвот главно преку нарушување на преземањето на гликоза и го спречува формирањето на плодни јајца поради нарушен развој на вретениот апарат како и нарушувања во метаболизмот.

Албендазол се администрира орално. Употребата за време на бременоста е контраиндицирана.

Албендазол слабо се апсорбира од дигестивниот тракт, веројатно поради неговата слаба растворливост во вода. Доколку се земат заедно со масен оброк, апсорпцијата се зголемува за фактор 5. Уште при првиот премин преку црниот дроб, албендазол се метаболизира до албендазол-сулфоксид, при што се смета дека метаболизираната форма е одговорна за дејството против црвите. Полуживотот во крвта изнесува 8,5 часа а се исфрла главно со жолчката.

Наводи
------

1. ↑   (PDF). Отсутно или празно `|title=` (help)
2. (in германски) *British Pharmacopoeia 2009*, London
**Брацѝгово** (бугарски: *Брацигово*) — град во Јужна Бугарија, административен центар на Општина Брацигово во Пазарџичката Oбласт. Има население од околу 3.955 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа во подножјето на Родопите, во котлина која на запад е проветрена од Пештерската Котлина и на север од Тракиската Низина. Брацигово се наоѓа на 23 км јужно од регионалниот центар Пазарџик и на околу 40 км од Пловдив.

Историја
--------

Археолошките истражувања покажаа дека областа била населена со Тракијци, а подоцна и Словени.

Историските записи покажуваат дека населено место било основано во одреден момент во 16-17 век, изградено над урнатините на претходната населба. Основачите на новиот град биле доселеници од западниот дел на Егејска Македонија, од околината на Костур.

Населението на Брацигово земало активно учество во Априлското востание од 1876 година.
На 3 мај (21 април - стар стил) 1876 година, Васил Петлешков го објавил почетокот на Априлското востание во Брацигово. Битката во Брацигово била една од најкрвавите, но востанието било задушено, а Васил Петлешков бил заробен жив и мачен до смрт.

При избувнувањето на Првата балканската војна во 1912 година, 5 жители на Брацигово доброволно се пријавиле во Македонско-одринското ополчение.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Петлешков, Никола, Йеремиев, Иван. История на Брациговското въстание, Пловдив 1905, с. 72-73.
3. ↑  Митев, Йоно. История на Априлското въстание, София 1988, т. ІІ, с. 171.
4. ↑   Македоно-одринското опълчение 1912 - 1913 г.: Личен състав по документи на Дирекция „Централен военен архив". София, Главно управление на архивите, Дирекция „Централен военен архив" В. Търново, Архивни справочници № 9, 2006. ISBN 954-9800-52-0. с. 831.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Општина Брацигово Архивирано на 27 јануари 2021 г.
**Димитар И. Здравески** ( 1922
 во Тополница (Порече) — 5 февруари 1945

 во Шабац, Србија) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Димитар бил општ работник. Доброволно се вклучил во единиците на НОВ и ПОЈ. Бил борец на Петтата српска бригада. Учествувал во повеќе борби за ослободвање на земјата. Загинал кај Шабац во Србија.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.221



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Галерија Кловиќеви двори" на Ризницата ? |

 Статуата на Јурај Јулиј Кловиќ пред влезот на галеријата
**Јавната установа Галерија Кловиќеви двори** во Загреб е специјализирана музејска институција (музеј на уметност) со државен мандат. Галеријата е тематски поврзана со областа на ликовната уметност.

Историја
--------

Установата се наоѓа во зградата на некогашниот језуитски манастир од 17 век. Галеријата функционирала како дел од Музејот и галерискиот центар, во кој бил вклучен и музејот Мимара. Галеријата е основана во 1980 година. , а просторот кај Џезуитски трг 4 е отворен во 1982 година. години. На крајот на деведесеттите од 20-тите век, во согласност со новите прописи, МГЦ беше поделен на Музеј Мимар и Галерија Кловиќеви двори. Галеријата Кловиќеви двори започнала со работа како јавна институција во 1999 година. Галеријата е одговорна за изложбените простори во кулата Лотршчак и галеријата Градец.

На 8-ми ноември 2012 година Изложбата „Јулије Кловиќ - најголемиот ренесансен минијатурист" била отворена по повод триесетгодишнината од галеријата „Кловиќеви двори". Изложбата за прв пат на едно место понудила триесет најзначајни дела на Кловиќ создадени во текот на 50 години од неговото богато уметничко творештво.

Активности
----------

Дејноста на Галеријата е дефинирана со законската регулатива која се однесува на музеите. Примарната дејност на Галеријата е организирање и промоција на големи културни изложби и печатење на каталози и други промотивни материјали тематски поврзани со содржината на изложбите.

Материјал
---------

Содржините на Галеријата се поврзани со ликовната уметност. Галериската колекција е поделена на шест колекции.

Музејските збирки на Галеријата Кловиќеви двори се:

* Спомен колекција на д-р Винко Перчиќ (слики, графики, цртежи и скулптури ),
* Колекција на донирана уметност (слики, скулптури, цртежи и таписерии ),
* Колекцијата на Оскар Херман ( масло, темпера, цртежи и гуаче ),
* Збирка на Славко Копач (цртежи, графики, колажи и скулптури),
* Збирка уметнички дела од Јосип Црнобори (масла, цртежи, скици и студии) и
* Колекција на уметнички дела од Јосип Рестек (масло, акварели и графички карти)

Услуги
------

Обезбедување стручна помош во областа на музејската дејност, одржување предавања, давање стручни насоки, обезбедување на информативни услуги поврзани со активности, организирање изложби, објавување стручни публикации.

Наводи
------

* Министерство за култура Архивирано на 8 јуни 2008 г. јуни 2008 година ( Машина за враќање назад )

Надворешни врски
----------------

* Веб-страниците на галеријата Кловиќеви двориАрхивирано на 17. veljače 2021.. февруари 2021 година ( Машина за враќање назад )



1. ↑   Архивирано на 13. studenoga 2012.. (pristupljeno 10. studenoga 2012.)
2. ↑   Архивирано на 30. svibnja 2013.. (pristupljeno 10. studenoga 2012.)
**Ирачкиот бунт против Британците**, познат и како **Ирачки бунт од 1920 година** или **Голема ирачка револуција** започнал летото 1920 година во Багдад со масовни демонстрации на Ирачаните и офицерите од поранешната Отоманска армија против Британците кои објавиле нова прераспределба на сопственоста на земјиштето и даноци за погребување во Наџаф. Бунтот се интензивирал кога се проширил во претежно шиитските региони по средниот и долниот тек на Еуфрат. Шеикот Мехди Ал-Калиси бил истакнат шиитски водач на бунтот. Британците го задушиле востанието со употреба на тешка артилерија и бомбардирање од воздух.

За време на револуцијата соработувале сунитските и шиитските верски заедници, помогнати и од поддршката на племенските заедници, граѓанството и многу ирачки офицери во Сирија. Цел на револуцијата било стекнување независност од британската власт и создавање арапска влада. Иако на почетокот бил успешен, Британците го задушиле бунтот во октомври 1920 година, а одредени неговите елементи опстоиле до 1922 година.

Последици
---------

За време на бунтот загинале 6.000  до 10.000  Ирачани и околу 1.000 британски и индиски војници. Бунтот ги натерал британските власти драстично да ја преиспитаат својата стратегија во Ирак.

Новиот секретар за колонии, Винстон Черчил, донел одлука да ја смени администрацијата во Ирак. Во март 1921 година, на конференцијата во Каиро, британските претставници разговарале за иднината на Ирак. На крајот одлучиле да го постават Фајсал ибн Хусеин за крал на Ирак. Фајсал за време на Првата светска војна соработувал со Британците во Арапскиот бунт и бил во добри односи со одредени важни функционери. Британските власти, исто така, мислеле дека поставувањето на Фајсал за крал ќе го спречи Фајсал да се бори против Французите во Сирија што би ги нарушило британско-француските односи.

За Ирачаните, бунтот го поттикнал ирачкиот национализам. Тој придонел за дотогаш невидена соработка меѓу муслиманите шиити и сунити, иако оваа соработка прекинала по крајот на бунтот.

Поврзано
--------

* Конференција во Сан Ремо

Наводи
------

1. ↑  *Glubb Pasha and the Arab Legion: Britain, Jordan and the End of Empire in the Middle East*, p7.
2. 1 2  Atiyyah, Ghassan R. *Iraq: 1908–1921, A Socio-Political Study*.
3. 1 2 3 4  Tripp, Charles.
4. ↑  "Our last occupation - Gas, chemicals, bombs: Britain has used them all before in Iraq", *The Guardian*, Jonathan Glancey, 19 April 2003, Retrieved 16.05.2012.
5. 1 2  Vinogradov, Amal.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Георги Василевски** (24 ноември 1935

 - 2 август 2009

) — македонски филмски критичар, публицист и теоретичар на филмот. Роден е во Гуменџе, Егејска Македонија.

Биографија и работа
-------------------

Филозофскиот факултет го завршил 1960 година во Скопје. За време на студентските денови објавувал филмска критика и активно учествувал во работата на академскиот кино клуб „Скопје". По дипломирањето се вработил во радио Скопје и ја водел емисијата *„Низ окото на филмската камера"*.

Постдипломски студии завршил во Париз, под патронат на париската кинотека, а по враќањето во Скопје станува уредник на филмската програма во телевизија Скопје и ја уредува и води емисијата *„Во фокусот на филмот"*.

Во некогашна Југославија соработувал со речиси сите филмски списанија, а во некои од нив е и член на редакцијата како „Филмограф" од Белград и „Екран" од Љубљана.
Учествувал на голем број домашни и странски симпозиуми, кои се тематски поврзани со проблематиката на филмот и е автор на стотина научни трудови посветени на историјата, теоријата и естетиката на филмот. Припаѓа на тесната група критичари што го основале движењето „Синеастички вечери" и ги покренаа филмските списанија „Кинотечен месечник", а подоцна и „Кинопис".

Еден е од соработниците на филмската енциклопедија во издание на Југословенскиот лексикографски завод „Мирослав Крлежа" од Загреб. Автор е на монографијата за Ацо Јовановски, како на „Времето на филмот", а автор е и на книгата Филм медсанјами ин ресницо во издание на „Младинска книга" од Љубљана. Василевски ги напишал и 4-те досега објавени тома од планираното петтомно издание „Историја на филмот" во издание на Кинотека.

Бил професор на Универзитетот за аудио-визуелни уметности ЕСРА и на ФДУ. Добитник е на наградата „Феникс" за постигнување врвен успех од областа на филмската уметност, како и на наградата „Златен Дедал" што ја доделува европската филмска академија ЕСРА.

Во последните години работел на циклусот „Портрети" со поднаслов „Професија синеаст", како и на серијата документарни филмови посветени на значајните научни, културолошки, и уметнички имиња од повеќе европски држави, кои живееле и работеле во Македонија.

На 9 ноември 2009 година излезе и неговото капитално дело „Филмска енциклопедија", на вкупно 800 страници, по азбучен ред ја опфаќа историјата на филмот, филмските автори, периоди и филмски жанрови.

Специфично за ова единствено дело во нашата филмска историја е што претставува синтеза на различните можни пристапи за пишување филмска енциклопедија. Таа е и филмска историја, и приказ на филмските автори и се задржува на периоди од развојот на филмот и на жанровите. Таа е корисна и за оние што лаички се занимаваат со филмот и за оние што се професионално врзани за него - кажа професорот Љубомир Цуцуловски, еден од промоторите на
енциклопедијата.

Наводи
------

1. ↑  *Почина филмскиот критичар Георги Василевски*[*мртва врска*] -Вест
2. ↑   *И разликите се дел од единството - по 46-та меѓународна филмска смотра во Солун*[*мртва врска*]
3. ↑  *Промоција на "Историја на филмот" од Георги Василевски*  -Утрински Весник
Јапонски мечеви: два катани и два вакизаши
**Јапонски меч** (јапонски: 日本刀) — едноостро оружје, произведено со користење на традиционална јапонска технологија од повеќеслоен челик со контролирана содржина на јаглерод. Името се користи и за означување на едноострен меч со карактеристичен облик на благо закривено сечило, кое било главното оружје на самурајскиот воин. Според стручњаци, низ историјата се направени повеќе од 2 милиони јапонски мечеви, од кои околу 100 илјади примероци миговно се чуваат во Јапонија, а најголемата збирка е во САД и вклучува повеќе од 300 илјади сечила (извезени од Јапонија по Првата светска војна).

Јапонската технологија за правење железни мечеви почнала да се развива во VIII век и до XIII век достигнала највисоко совршенство. Околу илјада години, обликот на мечот останал практично непроменет, малку менувајќи се главно во должина и степен на свиткување во согласност со развојот на тактики за блиска борба. Мечот Кусанаги но цуруги е еден од трите древни регалии на јапонскиот император во јапонското општество, мечевите исто така имале обредно и магично значење.

Наводи
------

1. ↑  Nagayama, Kokan (1997). *The Connoisseur's Book of Japanese Swords*. Kodansha International. стр. 49. ISBN 4-7700-2071-6.
2. ↑  Hunter, Authors: Edward. „The Japanese Blade: Technology and Manufacture | Essay | The Metropolitan Museum of Art | Heilbrunn Timeline of Art History". *The Met’s Heilbrunn Timeline of Art History* (англиски). Посетено на 2024-04-19.

Надворешни врски
----------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|   |  |   |  Ризницата има содржини поврзани со:***Swords of Japan*** или ***Nihonto***
 |

 |

* Nihonto forum
* Glossary of Japanese sword terms
* Diagrams of different *nihontō* and *wakizashi* blade shapes
* Dramatic and Accurate Explanation of Manufacture
* Diagrams of different *nihontō* and *wakizashi* blade shapes
Во теоријата на множествата, **бесконечно множество** е множество кое нема крај, т.е. не е конечно множество.
Бесконечните множества може да бидат преброиви или непреброиви.
Еве некои примери:

* множеството од сите цели броеви, {... -1, 0, 1, 2, ...}, е преброиво бесконечно множество, додека
* множество од сите реални броеви е непреброиво бесконечно множество.

Својства
--------

Множеството од природни броеви (чиешто постоење се претполага со аксиомата за бесконечноста) е бесконечно.
Ова е единственото множество чиешто постоење непосредно се наложува во аксиомите.
Постоењето на секое друго бесконечно множество може да се докаже со Цермело–Френкеловата теорија на множествата само преку доказ дека следува од постоењето на природните броеви.

Едно множество е бескочечно ако и само ако за секој природен број множеството има подмножество чијашто кардиналност (моќност) е тој природен број.

Ако важи аксиомата за избор, тогаш едно множество е бесконечно ако и само ако содржи преброиво бесконечно подмножество.

Ако едно множество од множествата е бесконечно или содржи бесконечен елемент, тогаш неговата унија е бесконечна.
Партитивното множество на едно бесконечно множество е бесконечно.
Секое надмножество на едно бесконечно множество е бесконечно.
Ако едно бесконечно множество се подели на конечен број помали подмножества, тогаш барем едно од нив мора да е бесконечно.
Секое множество што може да се преслика во бесконечно множество е бесконечно.
Декартовиот производ од едно бесконечно и едно непразно множество е бесконечен.
Декартовиот производ од бесконечен број на множества, секое со барем по два елемента, е или празен или бесконечен. Ако важи аксиомата на избор, тогаш е бесконечен.

Ако едно бесконечно множество е наполно подредено множество, тогаш мора да има непразно подмножество кое нема најголем елемент.

Според Цермело-Френкеловата теорија, едно множество е бесконечно ако и само ако партитивното множество на неговото партитивно множество е Дедекинд-бесконечно множество, содржејќи подмножество што е рамнобројно само на себе. Ако важи и аксиомата на избор, тогаш бесконечните множествa се токму Дедекинд-бесконечните множества.

Ако едно бесконечно множество е наполно подредливо множество, тогаш има многу добри поредоци што се неизоморфни.

Поврзано
--------

* Бесконечност
* Трансконечни броеви
* Алеф-број

Надворешни врски
----------------

* „За конечното и бесконечното" Архивирано на 18 јуни 2021 г. - Центар за инженерска математика, ФЕИТ - Скопје (македонски)