**Пит-Хопкинсов синдром** (**PTHS**, *Pitt-Hopkins syndrome*) е ретко генетско нарушување кое се одликува со доцнење во развојот, епилепсија, карактеристични одлики на лицето и можна повремена хипервентилација, проследена со апнеја. Како што се дознава повеќе за Пит-Хопкинсовиот синдром, развојниот спектар на нарушувањето се шири, а исто така може да вклучува тешкотии со анксиозност, аутизам, АДХД и сетилни нарушувања. Тоа е поврзано со абнормалност во хромозомот 18 ; конкретно, тоа е предизвикано од недоволен израз на генот TCF4.

Пит-Хопкинсовиот синдром традиционално се поврзува со сериозно когнитивно оштетување, но вистинската интелигенција е тешко да се измери со оглед на тешкотиите во моторот и говорот. Благодарение на зголемената комуникација и попрогресивните терапии, многу поединци можат да постигнат многу повеќе отколку што првично се сметало. Станало појасно дека има поширок спектар на когнитивни способности кај Пит-Хопкинсовиот синдром отколку што било соопштено во голем дел од научната литература. Истражувачите развиле модели на клетки на глодачи за да ги тестираат терапиите за Пит-Хопкинсовиот синдром.

Знаци и симптоми
----------------

Пит-Хопкинсовиот синдром може да се препознае уште во детството.

Најраните знаци кај доенчињата се кај долниот дел на лицето и високиот назален корен.

Одликите на лицето вклучуваат:

* Длабоко поставени очи;
* Страбизам;
* Кратковидост;
* Означен назален корен;
* Широк и / или клунски носен мост;
* Лак или истакната горната усна на Купидон (горната усна со изглед на шатор);
* Превртена долна усна;
* Голема уста;
* Широко распоредени заби;
* Широко и плитко непце;
* Уши со густа и превиткана спирала (најоддалечениот преклоп на увото);

Возрасните кои имаат Пит-Хопкинсов синдром може да имаат проблеми со говорот. Краниофацијалните одлики, кои се важни при дијагностицирање на Пит-Хопкинсовиот синдром, стануваат повидливи со стареењето на лицето.

Пит-Хопкинсовиот синдром се одликува со доцнење во развојот, можни проблеми со дишењето при епизодна хипервентилација и / или задржување на здивот додека сте будни, повторливи напади / епилепсија, проблеми со гастроинтестиналниот тракт и карактеристични одлики на лицето. Стереотипните движења, особено на рацете, зглобовите и прстите се скоро универзални. Хипотонија е честа (75%), како и непостојанo одење. Другите одлики вклучуваат единствена (симијанска) палмарна брчка, долги, тенки прсти, рамни стапала и крипторхизам (кај мажи). Присуството на "фетални влошки за прсти" е честа појава. Може да се појави хипервентилација, а понекогаш е проследена со апнеја и цијаноза. Запек е честа појава. Може да се појави микроцефалија и напади. Повремено се забележани хипопигментирани макули на кожата. Поединци со Пит-Хопкинсов синдром обично имаат среќно, возбудливо однесување со чести насмевки и смеа.

Генетика
--------

Состојбата на синдромот за првпат е опишана во 1978 година од Д. Пит и И. Хопкинс (Центар за обука на детски колиби, Кју и Кралска детска болница, Мелбурн, Австралија) кај двајца неповрзани пациенти.

Генетската причина за ова нарушување била опишана во 2007 година. Ова нарушување се должи на хаплоинсуфициенција на генот на транскрипциониот фактор 4 (TCF4), кој се наоѓа на долгата рака на хромозомот 18 (18q21,2) Мутациониот спектар се чини дека е 40% точки мутации, 30% мали бришења / вметнувања и 30% бришење. Сите се чини дека се *де нови* мутации. Ризикот кај браќата и сестрите е мал, но поголем од општата популација како резултат на мозаицизмот на родителите од герминативната линија.

A PITT-Хопкинс-како фенотип е доделен на автозомно рецесивно мутации на контактински поврзана белковина како 2 (CNTNAP2) генот на долгиот крак на хромозомот 7 (7q33-q36) и neurexin 1 алфа ( NRXN1 ) ген на кратката рака на хромозомот 2 (2p16.3).

Малформации во ЦНС може да се забележат кај околу 60-70% од пациентите на скенирање на МНР.

Пациентите Пит-Хопкинс со бришење на TCF4 може да немаат карактеристични одлики на лицето на синдромот.

Дијагноза
---------

Нема одредени дијагностички критериуми, но има неколку симптоми кои поддржуваат дијагноза на Пит-Хопкинсовиот синдром. Некои примери се: дисмофизам на лицето, рано појавување на глобално одложување на развојот, умерена до тешка интелектуална попреченост, абнормалности во дишењето и недостаток на други големи вродени аномалии.

Половина од индивидуите со Пит-Хопкинсов синдром се пријавени дека имаат напади, почнувајќи од детството до доцните тинејџерски денови.

Околу 50% од погодените со овој синдром покажуваат абнормалности при снимање на мозокот. Овие вклучуваат хипопластичен корпус калозум со недостаток на говорницата и задниот дел на сплениумот, со луковични каудатни јадра испакнати кон фронталните рогови.

Електроенцефалограмите покажуваат вишок на бавни компоненти.

Според клиничката дијагноза Пит-Хопкинсовиот синдром е во иста група со сеприсутни развојни нарушувања.

Евалуации

* Проценка на развојот;
* Проценка за комуникациски уреди;
* Специјалист за однесување на дете;
* Белодробна консултација;
* Консултации за детска неврологија;
* Евалуација на офталмологијата;
* Гастроентерологија;
* Евалуација на мускулно-скелетниот систем;
* Клинички генетичар;

### Диференцијална дијагноза

Диференцијалната дијагноза вклучува синдром Ангелман, Рет синдром и синдром Моват-Вилсон.

Ангелман синдромот најмногу личи на Пит-Хопкинсовиот синдром. Двајцата имаат отсутен говор и „среќна" диспозиција. Едно нешто што немаат заедничко е абнормалности на лицето. Од диференцијалите, Рет-овиот синдром е најмалку близу до Пит-Хопкинсовиот синдром. Овој синдром се гледа како прогресивна енцефалопатија. Синдромот Моват-Вилсон се забележува во рана детска возраст и се одликува со карактеристични абнормалности на лицето.

Третман
-------

Во моментов не постои специфичен третман за оваа состојба. Се заснова на симптоматологија. Бидејќи постои недостаток на третман, луѓето со Пит-Хопкинсов синдром користат пристапи во однесувањето и обука.

Препораки за доцнење во развојот и интелектуална попреченост во САД (може да се разликуваат во зависност од земјата):

* Програмата за рана интервенција од новороденче до 3-та година ќе овозможи пристап до различни терапии (професионална, физичка, говорна и хранење).
* Развојна предучилишна установа преку системи на јавно училиште од 3 до 5 години. На детето ќе му треба проценка пред да влезе во програмата, за да види каков вид на терапија е потребна.
* Од 5–21 година, училиштето на детето може да создаде IEP (засновано на функциите и потребите на детето). Децата се охрабруваат да останат на училиште барем до 21 година.

Историја
--------

Питер Диво момче, покажувајќи некои физички одлики на синдромот Пит-Хопкинс, вклучувајќи груба, виткана коса, спуштени очни капаци и голема дебела усна уста
Професорот Филип Беалс, од Институтот за детско здравје, претпоставува дека Питер Дивото момче страдало од Пит-Хопкинсовиот синдром. Момчето било донесено во Велика Британија во 1725 година како диво дете .

Наводи
------

1. ↑  „Haploinsufficiency of TCF4 causes syndromal mental retardation with intermittent hyperventilation (Pitt–Hopkins syndrome)". *American Journal of Human Genetics*. **80** (5): 994–1001. May 2007. doi:10.1086/515583. PMC 1852727. PMID 17436255.
2. ↑  „Pitt-Hopkins syndrome may point the way to autism treatments". DANIEL R. WEINBERGER.
3. ↑  „PITT-HOPKINS SYNDROME; PTHS". National Center for Biotechnology Information. Посетено на 2009-12-08.
4. ↑  „A drug for autism? Potential treatment for Pitt-Hopkins syndrome offers clues; PTHS". The Conversation (website). Посетено на 2019-07-10.
5. 1 2 3  Dean L (2012). „Pitt-Hopkins Syndrome". Во Pratt VM, McLeod HL, Rubinstein WS, и др. (уред.). *Medical Genetics Summaries*. National Center for Biotechnology Information (NCBI). PMID 28520343. Bookshelf ID: NBK66129.
6. 1 2 3 4 5 6 7  Sweetser, David A.; Elsharkawi, Ibrahim; Yonker, Lael; Steeves, Marcie; Parkin, Kimberly; Thibert, Ronald (1993), Adam, Margaret P.; Ardinger, Holly H.; Pagon, Roberta A.; Wallace, Stephanie E. (уред.), „Pitt-Hopkins Syndrome", *GeneReviews®*, University of Washington, Seattle, PMID 22934316, Посетено на 2019-02-03
7. ↑  Pitt D, Hopkins I (1978) A syndrome of mental retardation, wide mouth and intermittent overbreathing. Aust Paed J 14(3):182-184
8. ↑  Amiel J, Rio M, de Pontual L, Redon R, Malan V, Boddaert N, Plouin P, Carter NP, Lyonnet S, Munnich A, Colleaux L (2007) Mutations in TCF4, encoding a class I basic helix-loop-helix transcription factor, are responsible for Pitt-Hopkins syndrome, a severe epileptic encephalopathy associated with autonomic dysfunction. Am. J. Hum. Genet. 80: 988-993
9. ↑  M, Peippo; J, Ignatius (April 2012). „Pitt-Hopkins Syndrome". *Molecular Syndromology* (англиски). **2** (3–5): 171–180. doi:10.1159/000335287. PMC 3366706. PMID 22670138.
10. 1 2 3  Zollino, Marcella; Marangi, Giuseppe (September 2015). „Pitt–Hopkins Syndrome and Differential Diagnosis: A Molecular and Clinical Challenge". *Journal of Pediatric Genetics*. **04** (3): 168–176. doi:10.1055/s-0035-1564570. ISSN 2146-4596. PMC 4918722. PMID 27617128.
11. 1 2  Sweatt, J. David (May 2013). „Pitt–Hopkins Syndrome: intellectual disability due to loss of TCF4-regulated gene transcription". *Experimental & Molecular Medicine*. **45** (5): e21. doi:10.1038/emm.2013.32. ISSN 2092-6413. PMC 3674405. PMID 23640545.
12. ↑  Megan Lane (8 August 2011). „Who was Peter the Wild Boy?". *BBC News Magazine*. BBC. Посетено на 2011-08-09.

Надворешни врски
----------------

* Фондација за истражување Пит Хопкинс