recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Јени Маале** — најстарата населба во Битола, на источната страна на градот. Се простира меѓу населбите Мал Париз на исток и Бела Чешма на запад. Населението во Јени маало е познато по семејните прекари: Балтовци, Дивите, Пиздевци, Тотоловци, Чавкаровци, Пајовци, Прзовци, Пајкаровци, Пустовци, Чекутковци, Пачаровци, Кузевци, Деребановци, Деветлепешки, Параманци, Деветтантерии, Полежиновци, Мечевци, Мекашовци, Димитровци и многу други. Зборот јени (турски: *yeni*) значи *ново*, а маало (турски: *mahaale*) значи *улица*, или во овој случај неколку улици. Јени Маале било формирано од турската администрација на градот за да ги собере сите христијански семејства кои дошле во градот од други места. Исто така, тука се наоѓа железничкиот патен правец кој ја поврзува Битола со Скопје. Тие по традиција биле занаетчии. Во Јени Маало од турско време па сѐ до ден денес постои сред село.Горното сред село е во близина на мостот Сали, додека пак долното е во центарот на Јени Маале.
Улици во оваа населба се:

* Бегова Чешма
* Браќа Миладинови
* Браќа Мингови
* Брегалничка
* Вера Циривири
* Гоце Делчев
* Даме Груев
* Димо Хаџи Димов
* Донка Ушлинова
* Ѓорче Петров
* Караџова
* Коста Абрашевиќ
* Матија Губец
* Методи Патчев
* Моша Пијаде
* Паралово
* Булевар 1 мај
* Пере Тошев
* Сараевска
* Цветан Димов
* Црвени Стени
* Штипска

Основно училиште во Јени Маале е Даме Груев.

Градинка е Пролет.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Битола е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  Јени Маале (Гинимале)
2. ↑  ПАРИЗ ВО ЈЕНИ МААЛЕ

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населби и маала во Битола |
| --- |
|  |
| 
Арнаут Маало •  Бадембалари •  Баир •  Бактериолошка •  Бела Чешма •  Боримечка •  Брусничка Населба •  Буковски Ливади •  Влашко Маало •  Горно Оризари •  Гратчето Пејтон •  Гргур •  Девејани •  Довлеџик •  Ѓупско Маало •  Јени Маале •  Kајгаз Маало •  Карпош •  Кланица •  Лавци •  Маџар Маало •  Недопирливи •  Нова Битола •  Областа •  Петочна Вода •  Ремо •  Руска Црква •  Стара Чаршија •  Стрежевска Населба •  Стрелиште •  Стрчин •  Триангла •  Ушици
 | Грбот на општина Битола |

 |

---
**Љубе** (руски: *Любэ*) — рок-група од Русија, чија музика хармонично меша елементи на рокенрол, руска народна музика, воена музика и елементи на рап. Групата е основана на 14 јануари 1989 г. од композиторот Игор Матвиенко и има издадено 17 албуми. Групата ја сочинуваат 6 лица, водач е пејачот Николај Расторгуев, кој е народен изведувач на Русија.

Историја
--------

Идејата за создавање на групата „Љубе" му припаѓа на продуцентот и композитор Игор Матвиенко, кој во тоа време работел во популарното музичко студио „Рекорд". Во 1987–1988 г. тој ја напишал музиката за дебитантските песни врз основа на песните на поетот Александар Шаганов и Михаил Андреев. Истата година како постојан водач на групата се јавува Николај Расторгуев, кој дошол на идеја за името на групата, кое било поврзано со популарното младинско движење од тие години — Љуберци, чии идеи се одразувале во раните дела на групата.

На 14 јануари 1989 г. во студиото „Звук" на Московскиот дворец на младоста, тие ги снимиле првите песни на „Љубе" — „Љуберци" и „Таткото Махно". Ова е со учество на Игор Матвиенко, Николај Расторгуев, гитаристот на „Мираж" Алексеј Горбашов, Виктор Застров. Во истата година, започнале првите заеднички турнеи и работа со „Божиќни средби" и Ала Пугачева, во кои Расторгуев, по совет на Ала Борисовна, за време на изведбата на песната „Горе на десно", носел воена јакна, што станала светла карактеристика на неговата сценска улога во првите десет години на групата. Во следните години, популарноста на групата растела. Според истражувачката компанија ROMIR, по истражувањето во јануари 2006 г. 27 % одговориле дека „Љубе" е најдобрата поп-група.

Дискографија
------------

### Албуми

* 1989 — Атас
* 1992 — Кто сказал, что мы плохо жили...?
* 1993 — Зона Любэ
* 1996 — Комбат
* 1997 — Собрание сочинений (збирка)
* 1997 — Песни о людях
* 1998 — Песни из концертной программы „Песни о людях" в ККЗ „Пушкинский 24.02.98 (концерт)
* 2000 — Полустаночки
* 2001 — Собрание сочинений. Том 2 (збирка)
* 2002 — Давай за…
* 2002 — Юбилей. Лучшие песни (концерт к 10-летию группы в спорткомплексе „Олимпийский")
* 2004 — Ребята нашего полка (збирка)
* 2005 — Рассея
* 2007 — В России (концерт к 15-летию группы в ГЦКЗ „Россия")
* 2008 — Собрание сочинений. Том 3 (збирка)
* 2009 — Свои
* 2014 — За тебя, Родина-мать!

Наводи
------

1. ↑  „По приколу пошли, не всерьез". *Meduza* (руски). 18 March 2022.
2. ↑  „Малоизвестные факты о группе "Любэ"". *Российская газета* (руски). 2014-01-14. Посетено на 2023-10-04.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Skillet" на Ризницата ? |

* Матична страница

* Lyube на Discogs (англиски)
* Историја на групата
Во музиката, **тензијата** е исчекување што музиката го создава во умот на слушателот за опуштање или смирување. На пример, напнатоста може да се произведе преку повторување, зголемување на динамичкото ниво, постепено движење кон повисок или понизок тон или (делумни) синкопации помеѓу согласката и дисонанцата.

Опитите во музичкото дразбување ја истражуваат согледуваната напнатост во музиката и согледуваат чувствителен интензитет.

Рамнотежата помеѓу напнатоста и паузата се истражува во музичката анализа - утврдена со различности што се „... од голем интерес за аналитичарот на стилот" и може да се анализираат во неколку, дури и судирни слоеви - како што може да се разликуваат музички елементи како што е хармонијата создаваат различни нивоа на напнатост од ритамот и мелодијата.

Поврзано
--------

* [archive.md/11t2X Lubek's Chopin Index]
* Заклучок (музика)
* Музички аргумент
* Варијација (музика)

Наводи
------

1. ↑  Kliewer, Vernon (1975). "Melody: Linear Aspects of Twentieth-Century Music", *Aspects of Twentieth-Century Music*, p. 290. Wittlich, Gary (ed.). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall. ISBN 0-13-049346-5.
2. ↑  Fredrickson, W. E. (1999). "Effect of Musical Performance on Perception of Tension in Gustav Holst's First Suite in E-flat", *Journal of Research in Music Education*, 47(1), 44–52.
3. ↑  Brittin, R. V. & Duke, R. A. (1997). "Continuous versus Summative Evaluations of Musical Intensity: A Comparison of Two Methods for Measuring Overall Effect", *International Journal of Research in Music Education*, 45(2), 245–258.
4. ↑  Sloboda, J. A. & Lehmann, A. C. (2001). "Tracking Performance Correlates of Changes in Perceived Intensity of Emotion During Different Interpretations of a Chopin Piano Prelude", *Music Perception*, 19(1), 87–120.
5. ↑  White, John D. (1976). *The Analysis of Music*, p.15. ISBN 0-13-033233-X.
**Ненад Шапоња** — српски поет, есеист и книжевен критичар.

Творештво
---------

Шапоња ги објавил следниве збирки поезија: „Ѓоконда", „Одразите на привиденијата", „Очевидност", „Море", „Слатка смрт", „Постои ли допирот на твојата душа?", „Изгледам, значи не сум..." и „Психологија на гравитацијата". Покрај тоа, тој е автор на три есеистичко-критички книги и на патеписот „А Брисел може лесно да се преоди". Поезијата му е преведена на дванаесет јазици. Добитник е на неколку награди, како: Бранковата награда, Наградата на Просвета, наградата „Мирослав Антиќ", наградата „Мома Димиќ" и наградата „Милан Богдановиќ". Тој е главен уредник на издавачката куќа „Агора".

Наводи
------

1. ↑  (пристапено на 7.10.2023)
*За други значења видете на појаснителната страница за Ѓорѓи Крстевски*
**Ѓорѓи Крстевски** (Скопје, 3 септември 1981

) — македонски изведувач, композитор, текстописец, аранжер и продуцент.

Животопис
---------

Крстевски е роден на 3 септември 1981 година во Скопје. Своето деби го имал во 1997 година, на фестивалот Тинс хит, каде со извесна Бил­јана ја отпеал песната *Само за тебе*. Прв посериозен сингл, кој станал хит, била баладата *Без тебе*, а истата 1999 годи­на од работилницата на Ѓорѓи излегла и песната *Ти си.* Потоа следувале *Таму некаде*, во *2000* година, за која бил снимен и видео-спот, а веќе наредната година тој ја промовирал песната *Си­мона*. Соработка со поп-дивата Калиопи, Крстевски ја остварил во 2002 го­дина, кога на домашниот избор за Песна на Евровизија тој ја пееше нејзината композиција *Песна за тебе*. Во 2002 година покрај настапот на фестивалот во Зеница, во ете­рот бил лансиран новиот сингл *Крај на*, а во октомври уште една балада – *Засекогаш твој*. Во почетокот на 2004 година, тој со Валентино Скендеровски, во негово­то студио Enterprise, Ѓорѓи го снимил својот нов албум, на кој, покрај деветте нови песни, се нашла и српската верзија на *Несудена*, премиерно изведена во 2003 година, на фестивалот во Бања Лука. Живее во Скопје.

Дискографија
------------

* Во името на љубовта (самостојно издание, 2002)
* Засекогаш (2004)
* Она најдобро од нас (2009)

Наводи
------

1. ↑  Маја Миленковиќ Беќковиќ (1 февруари 2008). „Ѓорѓи Крстевски -Во името на љубовта". Македонска музичка мрежа. Посетено на 9 јануари 2011.
2. ↑  „Засекогаш". Македонска музичка мрежа. Посетено на 9 јануари 2011.
3. ↑  Милена Атанасоска Манасиева (1 јули 2009). „ЃОРЃИ КРСТЕВСКИ ГО ПРОМОВИРА ТРЕТОТО ИЗДАНИЕ". Дневник. Посетено на 9 јануари 2011.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место
* Ѓорги Крстевски: се палам на заоблено и цврсто газе
* Дискографија на Ѓорѓи Крстевски евидентиран од ВБУ Музички Регистар
**Рита Хејворт** (англиски: *Rita Hayworth*; Бруклин, 17 октомври 1918 — Њујорк, 14 мај 1987 година) е американска глумица.

Животопис
---------

Хејворт е родена  во Бруклин, Њујорк како **Маргарита Кармен Кансино**, ќерка на шпанска танчерка **Едуардо Кансино** **Постари** и **Волга Хејворт**, танчери на Ирско и англиско потекло. Парот се венчал во 1917 година, па потоа ја добиле Маргарет и синовите **Едвард, Jr. и Верона**.

 Татко и на Ритни се надевал дека ќе стане професионална танчерка додека нејзината мајка се надевала да стане глумица. Нејзиниот дедо, Антонио Кансино, тој е еден од најдобрите претставници на традиционалните шпански танци болеро. Неговото училиште за танц во Мадрид била светски позната. Рита се присетува: „Кога наполнив три и пол години, штом можев да застане за својте нозе ме учеа лекции по танц. Јас особено не ги сакав многу, но немав храброст да му кажам на татко ми, па почнав со часови по танц. Проби, проби и проби, тоа беше моето детство." Таа одела на часови секој ден, неколку години во Карнеги хол во настава на нејзиниот чичко Ангел Кансино. Настапувала јавно уште во шестата година. Во 1926 година настапила во *La Fiesta*, краток филм на компанијата Ворнер Брос.

Во 1927 година, кога Хејворт имала осум години, семејството се преселило во Холивуд. Нејзиниот татко бил уверен дека таму има голема иднина во танц во филмот и дека неговото семејство може да биде дел од тоа. Тој основал свое училиште за танц, и холивудски џет-сет, вклучувајќи го и Џејмс Кегниј и Џин Харлоу започнуваат со посебни тренинзи во тоа студио. Во текот на големата депресија семејните инвестиции пропаднале. Музичарите веќе не биле во фокусот и комерцијалните интереси за часови по танц на нејзиниот татко исчезнале. Хејворт се здружила во тим со нејзиниот татко и формирале танц група која ја нарекле "**Кансиноси**". Бидејќи Хејворт не била на законската возраст да работат во ноќни клубови и барови во согласност со законот на Калифорнија, таа и нејзиниот татко отишле преку граница, за Тихуана, Мексико, популарно туристичко место за граѓаните на Лос Анџелес за 30 години. Поради нивната работа, Хејворт не завршила средното училиште, но сепак завршила деветто одделение во Лос Анџелес. Добива мали улоги во филмовите *Круз Диабло* (1934), кое што води до следната *Во калиенте* (1935) со мексиканска глумица Долорес Дел Рио. Хејворт играла во такви места, како *Странски Клуб* и *Калиенте Клуб.* Неколку недели подоцна Хејворт имала проба за Фокс. Импресиониран од нејзините филмски движења, Шихан потпишал  шестмесечен договор со неа, под името Рита Касино.

Филмографија
------------

Рита Хејворт настапила во следниве филмови:

* Само ангелите имаат крила (1939)
* Дамата од Шангај (1947)
* Пријателот Џои (1957)
* Дојдоа во Кордура (1959)

Изглед
------

Во 1949 година нејзините усни биле прогласени за најдобри во светот од страна на уметниците во Лигата на Америка. Имала моден договор со Макс Фактор, за да ги промовира своите кармини и шминки.
Огист Роден
„Мислителот" - една од најценетите скулптури на Роден.
**Франсоа Огист Рене Роден** (француски: *François-Auguste-René Rodin*) (12 ноември 1840

 - 17 ноември 1917

) бил познат француски вајар. Поради неговите извонредни дела тој се смета за основоположник на модерната европска скулптура. Работел во истиот период со сликарите импресионисти. Негова најзначајна заслуга е внесувањето на психолошкиот елемент и послободното третирање на скулптурската материја и на фигурата. Роден е еден од малкуте вајари кои се широко познати надвор од заедницата за визуелни уметности.

Негови најпознати дела се *Мислителот*, *Бакнежот*, *Граѓаните на Кале* и *Балзак*.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 36923874
* LCCN: n79090126
* ISNI: 0000 0001 2128 0580
* GND: 118601717
* SELIBR: 206538
* SUDOC: 027284751
* BNF: cb11922352t (податоци)
* BIBSYS: 90147584
* ULAN: 500016619
* NLA: 35458511
* NDL: 00454472
* NKC: jn19990007096
* BNE: XX985973
* KulturNav: id
* RKD: 67514

 |

 |
**Астон Мартин** (англиски *Aston Martin Lagonda Limited*) е британски производител на луксузни спортски автомобили. Претпријатието е основано во 1913 година од страна на Лионел Мартин и Роберт Бамфорд.

Историја
--------

Фирмата била поврзана со луксузните „Гранд Туринг" автомобили помеѓу 1950-тите и 1960-тите години, како и со измислениот лик Џејмс Бонд, по неговото користење на моделот „DB5" во 1964 година, во филмот „Голдфингер". Компанијата претрпела стечај во 1970-тите, а имала и долги периоди на неуспех и стабилност, кога била во сопственост на Дејвид Браун (1947-1972) и на „Форд" од (1994-2007). Во 2007 година, претседател на „Астон Мартин" станал Дејвид Ричардс. Во декември 2012 година, италијанскиот приавтен инвестиционен фонд *Invsestindustrial* потпишал договор за купување 37,5% од акциите на „Астон Мартин", со инвестиција од 150.000.000 фунти, како зголемување на капиталот.

Производство
------------

Во филмот „Сениште", Џејмс Бонд повторно возел „Астон Мартин", овојпат моделот „DB10". Притоа, за потребите на снимањето на филмот биле изработени 10 примероци од овој модел, кои подоцна послужиле како прототип во натамошното производство, а за дизајнот бил задолжен директорот Марек Рајкман. Моделот поседувал мануелен менувач со шест брзини и имал V8 мотор со волумен од 4,7 литри, сместен на предниот дел. Шасијата била изменет аверзија на платформата VH, која личи на онаа на моделот „Vantage", додека меѓуоскиното растојание е слично на она на моделот „One-77". Моделот „DB10" е купе со две врати, а еден од двата примерока што послужиле на промоцијата на филмот „Сениште" бил продаден на јавна аукција за цена од 2,4 милиони фунти.

Спонзори
--------

Астон Мартин беа еден од спонзорите на 2. Bundesliga клуб 1860 Munich во период од 2011 до 2013.

Потсетник
---------

1. ↑  
>(италијански) Дејвид Ричардс, Chairman | Dr. Ulrich Bez, CEO | Marek Reichman, Director of Design | Hanno Kirner, CFO | L'auto di James Bond diventa italiana. Investindustrial rileva Aston Martin.
2. 1 2  Wright, William (6 June 2011). „Aston Martin revs up to raise capital". *Financial News*. Посетено на 28 September 2011.
3. ↑  „England, Third of jobs go at Aston Martin". BBC News. 1 December 2008. Посетено на 29 April 2009.
4. 1 2  „А кој вели дека совршенство не постои?", Infinity, број 1, декември 2016, стр. 64-66.
5. ↑  „Aston Martin deal for TSV 1860 Munich".

Надворешни Линкови
------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Астон Мартин" на Ризницата ? |

* Матична страница
* Official Aston Martin Owners Club

Наводи
------



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 158453434
* GND: 4300126-9

 |

 |
ВОВЕД
-----

(MILAN) ПТРР(Француски: Missile d´infanterie léger antichar; Англиски: Против-Тенковска Рачна Ракета ,"milane(e)" е на Француски и Германски за "наведувачка птица") е Европска против-тенковска наведувачка ракета. Дизајнирањето на ПТРР започнало во 1962. Била подготвена за проба во 1971ва, и прифатена за користење во 1972ра. Тоа е жиченo наведувачка (SACLOS)ПАКЛВ(Полуавтоматска на Команда во Линија на Видик) ракета, што значи, метата mora да биде во линија на видик за да може да се испали успешно ракетата. ПАКЛВ може да биде опремена и со MIRA топлински нишан, за да има и употреба во ноќни услови.

ИСТОРИЈАТ
---------

ПАКЛВ е Француска и Германска ракета која со дозвола се произведува во Италија, Шпанија, Британија и Индија. Поради жиченото наведување од страна на оператор, ракетата може да ги избегне најчестите контра-мерки (светлосни ракети и ракети што распрснуваат алуминиумски влакна). Слабa страна и се краткиот домет, изложеноста на операторот и потребата од стварно добро обучени оператори.

МОДЕЛИ
------

• ПАКЛВ(MILAN): Самостојна, обично обликуван детонатор, боева глава(1972)

• ПАКЛВ 2: Самостојна, обично обликуван детонатор, боева глава со каснечка сонда за зголемување на пробивноста(1984)

• ПАКЛВ 2Т(MILAN 2T): Самостојна, обично обликуван детонатор, боева глава со дополнителен мал детонатор на каснечката сонда за пробивање на реактивен штит(1993)

• ПАКЛВ 3: Тимски, со обликуван детонатор, боеви глави(1996)

• ПАКЛВ ЗД(MILAN ER): Со Зголемен Домет

Подоцнежните ПАКЛВ модели содржат тимски HEAT(Високо Експлозивни Анти-Тенковски=ВЕАТ) боеви глави. Ова било сторено со цел држејќи темпо со развитокот на Советската Штитна технологија. Советските тенкови почнале да се појавуваат со експлозивни реактивни штитови кои можеле да ги победат дотогашните ATGMs(АТНР=Анти-Тенковски Наведувачки Ракети). Малата водечка ВЕАТ пробива и ги детонира ЕRA(ЕксплозивнитеРадиоактивни=ЕР) плочки, отворајќи пат за главната ВЕАТ боева глава за да го пробие арморот od pozadi.

Галерија
--------

* MILAN, 2007MILAN, 2007
* German Army MILAN equipped with an AGDUS combat simulatorGerman Army MILAN equipped with an *AGDUS* combat simulator

Наводи
------

Notes

Надворешни Линкови
------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „MILAN" на Ризницата ? |

* Technical data sheet on the website of MBDA Архивирано на 28 септември 2007 г.
* army-technology.com
* GlobalSecurity.org
* Information about The British Army's Milan 2

Video link
* British army training video of MILAN на YouTube
внатрешната површина на окото спроти леќата ги опфаќа мрежницата и главата на оптичкиот нерв[1]. Очното дно може да се испита со помош на офталмоскопија и/или фотографија на очното дно. Бојата на очното дно се менува како и помеѓу, така и во рамките на видот. Во едно проучување, приматите имаат сина, зелена, жолта, портокалова и црвена мрежница; само човечкото дно е црвено. Главните разлики забележани меѓу „повисоките" видови примати биле големината и регуларноста на макуларната граница, големината и обликот на видниот диск, очигледната „текстура" на мрежницата и пигментацијата на мрежницата.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------
**Едвард Лир** бил англиски уметник, илустратор и поет, познат по литературниот нон-сенс во поезијата и прозата. Ги поминува годините од младоста како цртач во Зоолошкото Друштво, а потоа како уметник на Британскиот Музеј. Во 1832 е вработен од благородникот Ерл од Дерби, за изработка на цртежи во боја на ретки птици и животни во неговата фарма на Ноусли Хол. Благородникот му овозможива на Едвард Лир да патува. Лир почнува да патува и да објавува патописни книги од своите патувања во Италија (1846), Албанија и Илирија (1851), Калабрија (1852) и Корзика (1870). Ја посетува исто така Светата Земја и Грција. Едвард Лир ја посетува Македонија во есента 1848 г, од 11-ти до 25 септември.

Масада на Мртво Море, Едвард Лир, 1858
Оревњача
**Оревњача** е хрватски традиционален колач, кој обично се прави за време на празници, како Божиќ, Велигден, за свадби или други свечени прилики.

Подготовка
----------

Колачот се подготвува така што замесува тесто со квасец, млеко и шеќер, кое откако ќе отстои се расукува во потенка кора. Се премачкува со фил кој се прави од мелени ореви, млеко засладено со мед или шеќер, цимет, корка од лимон, рум, а потоа се витка во форма на ролат. Ролатот може да се остави во права форма или да се свитка во форма на потковица, или да се даде друг посакуван облик, и потоа се пече. Печениот колач додека е уште топол се посипува со шеќер во прав.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-07-15. Посетено на 2018-05-20.
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-07-15. Посетено на 2018-05-20.
3. ↑  „архивска копија" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-03-05. Посетено на 2018-05-20.

Надворешни врски
----------------

* Milan Krmpotić - Božićna priča Ličkih novina, Orahnjača Архивирано на 26 јули 2011 г. (хрватски)
За други личности именувани Вилијам Холдер (свештеник и музички теоретичар), видете Вилијам Холдер (свештеник и музички теоретичар) (појаснување).
**Вилијам Холдер** Член на Кралското друштво (1616 – 24 јануари 1698) ― англиски свештеник и музички теоретичар од 17 век. Неговото најзабележително дело било неговата надалеку позната публикација од 1694 година *„Трактат за природните основи и начелата на хармонијата"* (*A Treatise on the Natural Grounds and Principles of Harmony*).

Живот
-----

Студирал во Пемброк Хол, Кембриџ, каде што станал предавач во 1640 година. Тој се оженил со Сузана Рен, сестрата на Кристофер Рен, во 1643 година. Во 1662 година станал Богословски доктор (Doctor Divinitatis) на Оксфорд (Oxon.), и бил член на Кралското друштво во 1663 година. Тој ја добил титулата канон во Соборната црква „Св. Павле" во 1672 година и служел како потдекан на Кралската капела од 1674 до 1689 година кога тој поднесол оставка. Во 1687 година тој бил претпочитан пред ректоратот на Терфилд. Неколку од неговите музички композиции преживеале во Британската библиотека во Harleian MSS 7338 и 7339.

Во 1660 година во Блечингдон го научил глувонемиот Алекзендр Попам да зборува „јасно и јасно, и со добар и грациозен тон". Поделбата на заслугот за ова помеѓу Холдер и Џон Волис станало предмет на спор во Кралското друштво.

Поврзано
--------

* Холдерова запирка

Наводи
------

Фусноти

1. ↑  Johnson, Jane Troy. *The rules for 'Through Bass' and for tuning attributed to Handel*, Early Music, February 1989; "...well-circulated and copied about in the first part of the 18th century." footnotes p. 77.
2. ↑  „Holder, William (HLDR633W)". *A Cambridge Alumni Database*. University of Cambridge.
3. ↑  Poole, H. Edmund. *The Printing of William Holder's 'Principles of Harmony',* Proceedings of the Royal Music Association, vol. 101, 1974. pp. 31–43, at p. 31.
4. ↑  Jonathan Rée, *I See a Voice* (1999), pp. 107–8.
5. ↑  Elliott, Jane (26 јули 2008). „Find could end 350-year science dispute". BBC News. Посетено на 7 октомври 2023.

Извори
* Холдер, Вилијам, *A Treatise on the Natural Grounds, and Principles of Harmony*, факсимил на изданието од 1694 година, Broude Brothers, Њујорк, 1967 година.
* Стенли, Џером, „William Holder And His Position in Seventeenth-Century Philosophy and Music Theory, #Edwin Mellen Press, Луистон, Њујорк, 2002 година.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 3396615
* LCCN: n50033011
* ISNI: 0000 0001 1737 9270
* GND: 124102093
* SUDOC: 12368711X
* BNF: cb145048551 (податоци)
* NLA: 35201704

 |

 |
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Αγίου Γεωργίου Ελευθερίου*) — црква во населбата Нов Арманќој-Корделио на градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на истоимениот плоштад „Свети Ѓорѓи" (*Агиос Георгиос*) во јужниот дел на Нов Арманќој. Првиот храм е изграден во 1920-те од грчките доселеници, но со време тој станал премал за потребите. На 30 јуни 1974 г. митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски го поставил камен-темелникот на новиот храм, а во 1980 г. го осветил истиот. Градбата претставува крстокуполен храм во византиски стил. Набргу потоа е дограден пронаосот, во кој има параклис „Св. Катерина". Во 1994 г. кон северната страна на храмот е придодаден и параклисот „Тројца Светители". Црквата е живописана во 1993 г.

Поврзано
--------

* Неаполско-ставруполска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ι. Ν. Αγ. Γεωργίου Ελευθερίου". Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. Посетено на 8 октомври 2016.
Јапонска Го маса, наречена *гобан*
**Го** — мислена игра на табла за двајца играчи. Потеклото доаѓа од Кина, каде што оваа игра се нарекува поголема.Оваа игра најчесто ја среќаваме во Европа и во светот, кое потекнува од јапонското име „igo". Корејското име „Бадук" е исто така во употреба. Играта започнала да се игра пред 3 или 4 илјади години, што ја прави најстарата игра која сè уште се игра со непроменети правила.
Бројките што се нарекуваат камења се поставени на делници на 19-хоризонтална и 19 вертикална линија, и постојат варијанти на различни помали плочки (13x13 и 9x9).

Правила
-------

Се игра со камења од бело и црно, што е една од паралелите кои ја поврзуваат оваа игра со шах. Сепак, за разлика од шахот, првиот потег е играч со црни камења, додека играч со бели фигури, хендикепиран бидејќи игра друг.

Постојат две исклучителни позиции, како и секти, кои се решаваат со посебни правила. Играта е завршена кога просторот помеѓу играчите е поделен. Во таква ситуација, ниту еден играч не може да го зголеми својот простор, да ги намали противниците или да фати некој сопернички камен. Играчите потоа поминуваат, напуштаат еден потег и играта е завршена. Едноставно кажано, целта на играчот е да собере што е можно повеќе заоблени делници и заробеници на противникот. Просечното парче трае два часа за еден играч.

По паѓањето на знамето, партијата не го губи играчот, но играчот има ограничено време за секој потег. Во Јапонија врвните партии играат двапати на ден десет часа и траат со денови. Половина од времето се користи за размислување за стратегијата, а другата половина за играта.

Топмастерите велат дека тоа не е проблем за нив да ја развијат играта во следните 20 потези, но нивниот проблем е да дознаат колку бодови добиваат со секоја стратегија.
Оди е многу динамична игра, иако бројките не се движат, бидејќи еднаш се става на таблата, тие не можат да се движат.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Сики во Златниот храм во Амрицар
**Сики** (пенџапски: ਸਿੱਖ, sikkh) — луѓе поврзани со сикизмот, монотеистичка религија што настанала во XV век во регионот Пенџаб на Индискиот Потконтинент, врз основа на откровенијата на Гуру Нанак. Поимот *сик* потекнува од зборот *сисја* (пенџапски: शिष्य, śiṣya), што значи „следбеник" или „ученик". 

Машките Сики обично го користат *Синг* („лав") како средно име или презиме, иако не сите Синзи се нужно Сики. На сличен начин, жените Сики го користат името *Каур* („принцеза") како средно име или презиме. Сиките кои поминале *ханде-ки-пахул* („крштевањето со кханда"), свеченост на иницијација позната како *амрит*, од денот на нивното започнување се познати како *Калса Амритдари Сики* и секогаш мора да имаат пет к на нивното тело:

1. *кеш*, неострижена коса, покриена со *дастар*, позната и како турбан;
2. *кара*, железна или челична нараквица;
3. *кипран*, меч налик на бодеж што се носи во ремен *гатра* или појас *камал касар*;
4. *качар*, памучна долна облека и
5. *канга*, мал дрвен чешел.

Регионот Пенџаб на Индискиот Потконтинент бил историска татковина на Сиките, управувана од Сиките во значителен дел од 18 и 19 век. Денес, државата Пенџаб во Североисточна Индија е претежно населена со Сики, а има значајни заедници на Сики ширум светот. Многу земји, како што е Обединетото Кралство, ги признаваат Сиките како верска заедница во нивните пописи, а од 2020 година Сиките се сметаат за посебна етничка група во Соединетите Американски Држави.

Наводи
------

1. ↑  Singh, Nikky-Guninder Kaur (2011). *Sikhism: An Introduction* (англиски). I.B.Tauris. стр. 61–. ISBN 978-0-85773-549-2. Посетено на 27. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
2. ↑  Singh, Khushwant (2006). *The Illustrated History of the Sikhs* (англиски). Oxford University Press. стр. 15. ISBN 978-0-19-567747-8. Посетено на 27. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
3. ↑  Nabha (Bhai.), Kahan Singh (1995). *Gurshabad Ratnakar: Mahan Kosh* (англиски). National Book Shop. стр. 720. Посетено на 27. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
4. ↑  „Religion in England and Wales 2011 - Office for National Statistics". *www.ons.gov.uk* (англиски). Посетено на 27. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
5. ↑  „Sikhs to be counted as separate ethnic group in 2020 US Census; community hails recognition of distinct language, culture-World News, Firstpost". *Firstpost* (англиски). 15. 1. 2020. Посетено на 27. 4. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |date=` (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NKC: ph188887

 |

 |
**Илеш Шпиц** (? — 1 октомври 1961

 во Скопје) — унгарски фудбалски тренер со еврејско потекло.

Животопис
---------

Бил дојден во Скопје од ФК „Хајдук" од Сплит за тренер на ФК „Граѓански" во 1938 година, кој под неготово стручно раководство станал прволигаш во сезоната 1938-1939. Бил тренер и на СК „Македонија" од Скопје во периодот 1941-1944, член на Елитната дивизија на Бугарија. Окупаторските власти се обиделе да го интернираат во логор на смртта во 1942 година, но поради силниот отпор на јавноста и енергичното залагање од Управата на Клубот, бил симнат од возот кај Врање и вратен во Скопје. По Ослободувањето го тренирал ФК „Партизан" од Белград и ФК „Вардар" од Скопје.

Умрел во Скопје покрај фудбалскиот тренер, непосредно по натпреварот на ФК „Вардар" против ОФК „Белград".

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*„Шпилје"*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1660. Text "series
" ignored (help)
***Копеш*** - египетски српест меч кој настанал од борбена секира во текот на бронзеното време. 

Типичен копеш е долг помеѓу 50 и 60 см, но има и помали примероци. Тапиот раб на врвот на мечот се користел и за удар и како кука за разоружување на противникот. Во почетокот копешот бил изработен од бронза, но подоцна за време на Новото Кралство, кога станал вообичаено и високо ценето оружје, бил изработуван од железо. Најраниот приказ на копеш се наоѓа на Стелата на мршојадецот од средината на III милениум пр. н. е. кој го прикажува кралот Лагашки со ова оружје.

Копешот е наострен само на надворешниот раб на закривениот крај. Бил создаден од епсилонската секира. Копешот бил популарен како оружје и со него се прикажани бројни фараони. Примероци се пронајдени и во кралските гробници, вклучувајќи ја и гробницата на Тутанкамон, во која се пронајдени два копеша со различни големини. Сепак, иако некои примероци пронајдени во гробниците биле наострени, има многу примери каде што биле пронајдени со тапи рабови кои никогаш не биле наострени. Ова навело многу истражувачи да заклучат дека копешите во гробниците на луѓето со повисок статус биле церемонијални.

Копешот престанал да се користи околу 1300 година пр. н. е. кога започнала изработката на традиционалните мечеви.

Наводи
------
**Претседателските избори во Руската Федерација** се одржиле на 20 март 2000 година. Актуелниот премиер и вршител на должноста претседател Владимир Путин, победил на изборите во првиот круг.

Вкупно биле номинирани 33 кандидати за претседател, но од нив на крајот само 12 ги исполниле законските прописи. Еден од нив се повлекол непосредно пред истекот на рокот, па останале 11 кандидати: Владимир Путин, Генадиј Зјуганов, Григориј Јавлински, Амангелди Тулујев, Владимир Жириновски, Константин Титов, Ела Памфилова, Станислав Говорухин, Јуриј Скуратов, Александар Подберјоцкин и Умар Џабраилов.

Одлуката за спроведување на претседателски избори, исто така, во Чеченија се гледало како на контроверзност од страна на многу набљудувачи поради воената кампања и загриженост за безбедноста. Парламентарните избори на 19 декември 1999 година биле бојкотирани во Чеченија.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2008-03-08. Посетено на 2011-11-05.
Цвет на култивиран здравец
**Здравец** (питом здравец) или лат. **Geranium macrorrhizum** е растение од семејството Geraniaceae.

Опис на растението
------------------

Здравецот е зелкасто, повеќегодишно растение до исправено стебло високо до 40 cm. Листовите се на долгите дршки и со лиските изделени на крупни делови. Цветовите се лесно забележливи, со црвени до темноцрвени круни и шилести, со јајчеста форма листови на чашката. Ризомот е добро развиен, крупен со должина 10–15 cm, и косо поставен.

Хемиски состав
--------------

Ризомот (*Geranii macrorrhizi*) и надземниот дел (*G. herba*) на билката најчесто се користат како дрога. 
Ризомот содржи:

* танин (во најголем дел, дури до 20%),
* флавоноиди,
* пектини,
* етерично масло итд.

Етаричното масло лесно се губи за време на сушењето, па затоа е најдобро да се користи свежо астение. Има специфичен силен и пријатен мирис, кој потсетува на мешавина меѓу ружа и мускатна жалфија. Поради ова, етеричното масло од здравецот често се користи во козметиката.

Се одгледува како украсна билка во градина.

Лековити својства
-----------------

Поради високото присуство на танин, здравецот пред сè, се користи во народната медицина за смирување на воспалена кожа и слузокожа. Помага при несоница, бидејќи ги успорува активностите на организмот, и го продолжува сонот. Има благо смирувачко дејство, и се користи за смирување на нервозна работа на срцето.

Наводи
------

1. ↑  Здравец, лековити својства
**Света Троица** — (грчки: *Μονή Αγίας Τριάδας*) — манастирска црква во селото Песодер, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

**Песодерскиот манастир** се наоѓа на 4 км западно од Песодер, во месноста Икона среде букова шума на планината Баба. Изграден е во 1050 г. За ова сведочи камената плоча поставена во надворешната ниша над јужната врата на храмот. Манастиротт е обновен и црквата го добила денешниот базиликален изглед некаде помеѓу 1600 и 1650 г. кој тогаш бил популарен. За тоа говори фактот што плочата е напишана цифри, а не со букви како што исто така се практикувало во тоа време. Градбата е изградена од фрагменти од византиски тули, а во насипот од северната страна се откриени камени печати.

Во манастирот во 1867 г. седум гркомани ја основале организацијата „Неја филики етерија". Манастирот бил засолниште на грчки чети за време на грчката вооружена пропаганда во Македонија, и во 1906 г. е уништен од македонски чети. Сè до крајот на отоманската власт останал во рацете на Патријаршијата, под врховенството на Мегленската митрополија.

Во 1974 г. црквата е прогласена за споменик на културата.

Поврзано
--------

* Леринско-преспанско-еордејска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Αγία Τριάδα – Πισοδέρι". Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας. Посетено на 1 јануари 2016.
2. ↑  Трайчевъ, Георги (1933). *Манастиритѣ въ Македония* (PDF). София: Македонска библиотека № 9. стр. 199.
3. ↑  „ΥΑ Α/Φ31/4259/392/28-6-1974 - ΦΕΚ 731/Β/22-7-1974". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-04-17. Посетено на 20 јули 2020.
**Претседателство на Босна и Херцеговина** (српско-хрватски: *Predsjedništvo Bosne i Hercegovine / Предсједништво Босне и Херцеговине*) — тричлено тело кое колективно служи како шеф на државата на Босна и Херцеговина.

Според член V од Уставот на Босна и Херцеговина, Претседателството се состои од три члена: еден Бошњак, еден Србин и еден Хрват. Членовите на Бошњаците и Хрватите се избираат од заедничката изборна единица во Федерацијата на Босна и Херцеговина, додека српскиот член е избран од гласачи во Република Српска.

Трите избрани членови имаат четиригодишен мандат. Слично на Руското претседателство, поединците можат да служат не повеќе од два последователни четиригодишни мандата, иако не постојат општи мандатни граници.

Иако неразделното тело всушност ја извршува функцијата шеф на државата, еден член е назначен за претседател. Позицијата на претседавачот се менува двапати околу трите члена на секои осум месеци, со тоа што кандидатот кој добива најмногу гласови станува прв претседател во текот на четиригодишниот мандат.

Моментални членови
------------------

| Член на Претседателство | Фотографија | На функција од | Партија | Претставник на | Претседателски мандат |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Шефик Џаферовиќ |  | 20 ноември 2018  1. пат | ПДА | Бошњаци |  |
|  | Жељко Комшиќ |  | 20 ноември 20183. пат | ДФ | Хрвати |  |
|  | Милорад Додик |  | 20 ноември 20181. пат | СНСД | Срби | 20 ноември 2018 – денес |

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2017-08-07. Посетено на 2019-03-29.
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2021-03-28. Посетено на 2019-03-29.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница Архивирано на 18 мај 2011 г.
Примитивен жрвањ за мелење на житарки (берберско село, Тунис).
**Брашното**, кое е состојка на многу прехранбени производи, е фин прав добиен со мелење на жито или други јадливи растенија кои содржат скроб.

Најчесто брашното се произведува од пченица, па зборот „брашно" без означување на видот подразбира *пченично брашно*. Освен од пченица, се изработува и од пченка, ‘рж, јачмен, овес, наут, костен, просо, ориз и др. Тоа се прави и од незрнести култури - соја, компир, хелда, тапиока, кикирики, бадем и сл. Грубо мелените плодови се нарекуваат гриз (понекогаш и крупица).

Пченичното брашно е едно од најважните намирници во европската и американската култура и важна состојка во многу видови на леб и тесто.

Пченичното брашно содржи белковина наречена глутен, која му дава на тестото еластична структура.

Произведување
-------------

Порано брашното се добивало во воденици со мелење меѓу два млински камења од кои еден бил подвижен. Млинот се придвижувал со слободниот пад на водата на точката која придвижувала, преку преносниот механизам - млинскиот камен.

Денес постојат млинови кои работат на пареа, како и електрични млинови со далеку поголем капацитет. Во млиновите брашното се сее и се пакува во вреќи.

При индустриското производство на брашно, брашното за купувачот се добива со мешање на различни видови брашно кои се добиваат од различни видови на жито. Поквалитетните („тврди") жита даваат помали приноси, па затоа се и поскапи. На овој начин брашното се типизира, слично како што и млекото се типизира врз основа на одреден процент на масленост (на пример, 2,8%).

Брашно се произведува во текот на целата година. По жетвата, житото се чува во силоси, од каде по потреба се вади и се меле. Според ова, најдобро е да се купува брашно пред жетвата, бидејќи тогаш тоа има најмал процент на влага, односно поминало доволно време за да се засуши.

Видови брашно
-------------

Во зависност од „тврдоста" на житото, постојат меки (за леб, пред сè) и тврди брашна (за колачи).

Во зависност од големината на окцата на ситото, брашната се повеќе бели или потемни. Побелото брашно се состои само од житното јадро, односно во него не се среќава обвивката од зрното. Тоа се брашна од тип-400 или тип-500. Овие брашна немаат витамини и минерали како црните брашна од тип-800 или тип-1100.

Типот на брашно се утврдува со спалување на истото во калориметар и процентот на пепел кој останува при согорувањето. На пример, во брашното тип-400 има 0,4% пепел, во тип-500 0,5% пепел итн.

Брашното како тема во уметноста
-------------------------------

* „Брашно и ѕвезди" - песна на македонската поетеса Николина Андова од 2013 година.
* „Брашно се сеит тој мило мале" - македонска народна песна.

Наводи
------

1. ↑  Николина Андова, *Влезот е од другата страна*, Темплум, Скопје, 2013.
2. ↑  Блаже Тренески, *Стојна ситноода*. Скопје: Студентски збор, 1981, стр. 79.

Надворешни врски
----------------

* Брашно на Ризницата
* Гоце Василевски, „Поделба на брашната"
**Птуј** (словенечки: *Ptuj,* латински: *Poetovio,* германски: *Pettau*) — град и урбана општина во Словенија. Традиционално овој град е дел од регионот Штаерска, а административно е дел од Подравскиот статистички регион. Градот има население од околу 23,000 жители.

Птуј е најстар град во Словенија. Целиот централен дел на градот е заштитен како споменик на културата и архитектурата.

Низ градот тече реката Драва.

Географија
----------

Градот се наоѓа на надморска височина 232 m и има површина од 66,7 км2. Се наоѓа во североисточниот дел на Словенија, во средината на Долно Подравје, во Панонската Низина и има субпанонска клима со просечна годишна температура на воздухот 10 °C. Новиот дел на градот со станбени блокови и поединечни куќи се шири на северозападната, северната и североисточната страна.

Денес Птуј е седиште на истоимената општина, една од единаесетте градски општини во Словенија. Населби кои припаѓаат на општината се следниве: Грајена, Грајеншчак, Кицар, Крчевина кај Вуберг, Градски Врв, Пациње, Подвинци, Долни Веловлек и Спухља.

Птуј е значаен транспортен јазол, каде што се вкрстуваат автопатот од Марибор до Загреб и регионалниот пат од Словенска Бистрица, преку Ормож, до Хрватска. Низ градот поминува и желеничка линија која се движи од Прагерско, преку Ормож и потоа продолжува до Мурска Собота и Унгарија и завршува во Хрватска. Птујското Езеро е најголемото вештачко езеро во Словенија.

Збратимени градови
------------------

* Србија - Аранѓеловац, Србија
* Словачка - Банска Штијавица, Словачка (2002)
* Германија - Бургхаузен, Германија (2001)
* Македонија - Охрид, Македонија (2006)
* Франција - Сен-Сир-Сур-Лоа, Франција (1998)
* Хрватска - Вараждин, Хрватска (2004)

Галерија
--------

* Замок ПтујЗамок Птуј
* Мост во ПтујМост во Птуј
* Улица во центарот на ПтујУлица во центарот на Птуј

Наводи
------

1. ↑  Ptuj municipality site
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2015-12-19. Посетено на 2015-12-23.

*Оваа статија содржи информации од преработка од November 7, 2006 од истоветната статија на *Википедија на германски*.*

Поврзано
--------

* Словенија
* Градови во Словенија

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Птуј" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно мести
* Туризам во Птуј

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Словенија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Градската општина Птуј |
| --- |
|  |
| 
* Грајена
* Грајеншчак
* Кицар
* Крчевина кај Вурберк
* Местни Врх
* Пациње
* Подвинци
* **Птуј**
* Сподњи Веловлек
* Спухља

 | Грб на Градската општина Птуј |

 |
**Арија Бенд** — е позната популарна македонска група формирана во 1997 година. Групата ја сочинуваат седум члена: Филип Пешевски, Здравко Ангелов, Никола Автовски, Благоја Перуновски, Ставре Ставрев, Горан Милошовски и Јулиана Николовска.

Историја
--------

Арија е формирана во 1997 година, кога членовите почнале да свират заедно уште од средно училиште. Првиот тапанар на групата е: Горан Трајков кој останал една години во групата. 

Во 1998 и 1999 година бендот настапува на "Цветници '98" со песната "Кој ја има жив да не биде", и "Цветници '99" "Лудо срце". Настапуваат и на "Валандово" во 1998 година со песната "Ти си нешто посебно" и "Сонце мое" 1999 година.

Во 1999 година, Мартин Вучиќ се приклучи на бендот како тапанар. Во тоа време, бендот почна да свири во едно во живо од во едно од најпопуларните ТВ-шоуа во тоа време наречено како "Еден плус Два" чиј водител беше Мартин Вучиќ на Сител-телевизија.

Во 2000 година, од бендот излегува нова песна насловена како: "На минута или Две". Истата година испаѓа и албумот насловен како: "Пола на пола" и испаѓа и песната "Во дното на душата".

Во 2002 година, Мартин Вучиќ станува соло пејач на групата, а на негово место како тапанар доаѓа: Ставре Ставрев.

Во 2010 година, беа дел од познатото Шоу на "Драган Вучиќ" "Некогаш и сега" кое се емитуваше на Канал 5 Телевизија.

Во Јануари 2011 година го промовираат албумот "The Best Of".
Во Септември произлегува нова песна: "Ако сум луд". Истата година, се дел од оркестарот на концертот на "Мартин Вучиќ" насловен како: "Песни за душа".

Во 2012, се музичка придружба на концертот на "Миле Кузмановски" кој се одржа во "Универзалната Сала" во Скопје.

Настапуваат на Фестивалот "Цветници" во 2013 со песната "Возвишена", и 2014 со "Љубов голема".

Во 2017 година, им се приклучува и "Филип Пешевски" како нов пејач на бендот, на местото на "Далибор Ѓошиќ". Истата година прават нов проект, на обработка на песни, насловен како: Арија Бенд и пријателите.

Во 2019 година, бендот го придружува познатиот фолк пејач "Перо Христов" на неговите концерти по повод 50-години јубилеј.

Бендот во 2021 година, направија нов проект во живо, наречен како: "Celebrate Music".

Во 2023 година се дел од "Боемска вечер" со "Живко Динев" и пријателите концерт во Струмица.

Надворешни врски
----------------

* Арија Бенд на YouTube
* Арија Бенд на Facebook - Фан страна
* Арија Бенд на Instagram
**Марко Крале и Мина од Костур** (српски: *Марко Краљевиһ и Мина од Костура*) - српска епска (јуначка) песна.

Содржина
--------

Крале Марко добива три писма: првото од Истанбул во кое царот го повикува во војна против Арапите, второто од Будим во кое кралот го кани да му биде кум на свадбата и третото од Јанко Сибињанин кој го кани да им биде кум на неговите два сина. Марко ја прашува мајка си која покана да ја прифати, а таа го советува да оди во царската војска. На заминување, Марко ја предупредува мајка си да ја заклучуваат портата, плашејќи се од нападот на Мина од Костур со кого порано се скарал. Додека се одмара во еден конак, Марко сонува дека Мина му го ограбил дворецот и дека му ја грабнал невестата. Како дел од царската војска, Марко се бори три години во арапските земји при што се истакнува со своето јунаштво, а тоа предизвикува завист од турските војсководачи. Затоа, спроти Ѓурѓовден, Марко го моли царот да го пушти да го прослави празникот, барајќи придружник да му биде побратимот Алил-ага. Користејќи го неговото отсуство, Арапите ја напаѓаат турската војска нанесувајќи ѝ големи загуби, така што царот го моли Марко веднаш да се врати назад. Тогаш, Марко ја уништува арапската војска, но во борбата се здобива со големи рани. Сепак, раните му зарастуваат, но тогаш тој добива писмо од мајка му, која го известува дека Мина од Костур му го ограбил дворецот и му ја грабнал жената. Марко бара од царот 30 јаничари, преправени како аргати, и нив ги испраќа во Костур, а тој оди во Света Гора, каде се преправа како калуѓер. Кога пристигнува во дворецот на Мина, тој му кажува дека Марко погинал во војната, а тогаш Мина бара од него да го венча со грабнатата Маркова невеста. Марко го венчава Мина, кој му дава подароци, вклучувајќи ја и Марковата р'ѓосана сабја. Тогаш, Марко почнува да игра, му ја сече главата на Мина, а потоа ги повикува јаничарите да го ограбат дворецот на Мина. Потоа, тој си ги зема невестата и богатството и се враќа во Прилеп.

Наводи
------

1. ↑  Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 180-189.
IUPAC препорачаното запишување на прстените (лево) и нумерирање на атомите (десно) на холестанот, прототип за стероиден скелет. Четирите прстени A-D од стероидното јадро на гонанот.
**Стероидот** е вид на органско соединение кое содржи специфичен распоред на четири циклоалкански прстени поврзани еден за друг. Примери за стероиди се холестеролот, половите хормони естрадиол и тестостерон, антиинфламаторниот лек дексаметазон и многу други.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85128057
* GND: 4057379-5
* BNF: cb11933319f (податоци)
* NDL: 00571767
* NKC: ph249410

 |

 |