recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Будимка Поповска** — македонска писателка, поетеса и сликарка.

Творештво
---------

Поповска е авторка на следниве дела: „Врата" (графичка поезија, 1994), „Полигони" (раскази, 2007), „Друга визура" (есеи, 2008), „Невидливи вежби" (поезија во проза, 2011), „Куќа на Марс" (поезија, 2019), „Ботичелиев каталог" (есеи и фотографии, 2019). Во 2021 година, „Полигони" и „Невидливи вежби" биле објавени на хрватски јазик. Како членка на групата „Абау а ку", во 1991 година, во МКЦ ја поставила групната изложба „Млечен пат", а во истиот изложбен простор, во 2019 година ја одржала самостојната изложба „Фантомима". Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 360.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 181-185.
**Бекешчаба** (унгарски: *Békéscsaba*, словачки: *Békešská Čaba*) — град кој се наоѓа во Унгарија, смештен во југоисточниот дел на земјата. Бекешчаба е административен центар на округот Бекеш.

Градот има население од 64.852 луѓе според пописот од 2008 година. Бекешчаба е главен центар на националното словачко малцинство во Унгарија.

Градот Бекешчаба од главниот град на државата, Будимпешта е оддалечен околу 220 километри југоисточно.

Градот се наоѓа во источниот дел на Панонската низинa. Градот нема река која што поминува низ него, но реката Кереш се наоѓа блиску до него - на само 10 км северно. Климата во градот е умерено континентална.

Население
---------

### Етнички групи

Бекешчаба денеска има околу 64.000 луѓе, а бројот на населението опаѓа веќе 20 години. Некогашното бројно еврејско население целосно исчезнало во Втората светска војна.

Најголем дел од населението денеска го сочинуваат Унгарците (92%), но во градот се присутни и Словаците (6%).

### Религија

Според религијата Бекешчаба е доста хетерогена:

* Римокатолици - 24,2%
* Протестанти - лутеранци - 20,5%
* Протестанти - калвинисти - 10,9%
* други - 2,1% (најмногу Христијани)
* Атеисти - 30,5%

Галерија
--------

* Градската гимназија.Градската гимназија.
* Католичка катедрала.Католичка катедрала.
* Лутеранска црква.Лутеранска црква.
* Градскиот театар.Градскиот театар.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бекешчаба" на Ризницата ? |

* Официјална страна Бекешчаба на унгарски и англиски јазик
* Слика на градот Архивирано на 8 февруари 2005 г.
* Панорама на градот

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 167633922
* GND: 4080329-6
* SUDOC: 158519221
* BNF: cb159691661 (податоци)
* NKC: xx0167111

 |

 |
**Гари Александар Невил** (роден на 18 февруари 1975 година) — англиски фудбалски тренер и поранешен фудбалер. Тој исто така моментално е ко-сопственик на Салфорд Сити. Тој се пензионирал од фудбалот во 2011 година, и подоцна стана коментатор за Скај Спорт, сè додека не ја презел позицијата тренер на во шпанската Валенсија. Откако бил отпуштен од страна на клубот во 2016 година, тој се врати на својата позиција како критичар на Скај Спорт во истата година.

Невил ја поминал целата своја играчка кариера во еден клуб, Манчестер Јунајтед. Во времето на неговото пензионирање во 2011 година, тој бил фудбалер со вториот најдолг стаж во клубот, зад долгогодишниот соиграч Рајан Гигс, и ја имал честа да биде капитен на клубот пет години. Тој е еден од најпознатите англиски и европски фудбалери на сите времиња, кој има освоно вкупно 20 трофеи, вклучувајќи осум титули во Премиер лигата и две во Лигата на шампионите.

Невил го имал своето деби за англиската репрезентација во 1995 и бил прв избор на десната бековска позиција повеќе од 10 години, претставувајќи ја Англија на две Европски првенства и две Светски првенства. За репрезентацијата на Англија има забележано 85 настапи.

Невил е постар брат на својте брат и сестра близнаци, поранешниот фудбалер на Манчестер Јунајтед и Евертон Фил Невил и сестрата Трејси Невил, поранешен нетбол играч.

Наводи
------

1. ↑  Rollin, Glenda; Rollin, Jack, уред. (2009). *Sky Sports Football Yearbook 2009–2010*. Headline. стр. 502. ISBN 978-0-7553-1948-0.
2. ↑  Hugman, Barry J. (2009). *The PFA Footballers' Who's Who 2009–10*. Edinburgh: Mainstream Publishing. стр. 303. ISBN 978-1-84596-474-0.
3. ↑  Предлошка:Englandstats
4. ↑  Ran, Ed (12 August 2015). „Footballers who have won the most trophies in club football". *sportskeeda.com*.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Гари Невил" на Ризницата ? |

* Profile ManUtd.com
* Profile StretfordEnd.co.uk

* Gary Neville – Профил на службената страница на ФИФА
* 
* Гари Невил на Soccerbase
* England FA profile

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 11799559
* LCCN: nb98068079
* ISNI: 0000 0000 3739 5457

 |

 |
**Дисциплина кичме** (**Disciplin A Kischme**) е југословенска и српска рок група, основана од Душан Којиќ - Која.

Историјат
---------

Дисциплина кичме е основана по распадот на групата Шарло акробата. Во 2014 година, групата го променила составот на членовите, при што била воведена усна хармоника.

Дискографија
------------

Во април 2014 година, групата го објавила видеото за песната „Зависник од моќта" (*Ovisnik o moći*).

Концертни настапи
-----------------

### Концерти во Македонија

Во текот на својата долга кариера, Дисциплина кичме повеќепати настапиле во Македонија: Во мај 2014 година, групата свирела во Скопје, на фестивалот „Здраво млади". На 29 август 2014 година, групата настапила во Радовиш, на фестивалот „Аква-парк фест".

Наводи
------

1. ↑  Наташа Спирова, „Рокенролот се претвори во бесмислена забава", *Дневник*, година XVIII, број 5553, петок, 29 август 2014, стр. 21.
2. ↑  Наташа Спирова, „Рокенролот се претвори во бесмислена забава", *Дневник*, година XVIII, број 5553, петок, 29 август 2014, стр. 21.
3. ↑  Наташа Спирова, „Рокенролот се претвори во бесмислена забава", *Дневник*, година XVIII, број 5553, петок, 29 август 2014, стр. 21.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* ISNI: 0000 0004 6941 8878
* MusicBrainz: 0f3a5ed6-03d1-4647-9783-db44cb6817fe

 |

 |
**Будинарската тврдина** се наоѓала во близина на денешното село Будинарци, Општина Берово, Македонија. Тврдината се издига 20—70 м високо над реката Брегалница. Тврдината била изградена во античко време, и зафаќала простор голем 300 × 60 м. На просторот на акрополата, со димензии 55 × 50 м. врз доцноантичкото обѕидие бил подигнат еден подоцнежен ѕид без малтер (од прирачен материјал). Очигледно настанал во средниот век. Постојат и предмети кои датираат од средниот век, како и парчиња од словенски бронзен накит: прстења, делови од белегзии, појасни токи, приврзоци, парчиња од стаклени белегзии.

Денеска, не е познато дали во минатото постоел град по име Малешево, за кое се смета дека всушност бил изграден околу оваа тврдина. Во повелбата од 1019 година, како една од енориите на Мородвишката епархија е наведено и Малешево. Во патописот на арапот Идриси од средината на 12 век се наведува: на ден и пол пат од Формандус Модрас (Морозвизд ?) лежело местото *Малсуда* (Малешево), опкружено со планини, селски имоти, градини, полиња, пасишта и шуми. Не е јасно дали Идриси тука мисли на еден град или само на регионот Малешево. Во едно писмо на охридскиот архиепископ Теофилакт од почетокот на 12 век што го упатил до епископот на Триадица (Средец) ја спомнал и Малешевската и Струмичката епархија.

Наводи
------

1. ↑  Будинарска тврдина

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Средновековни тврдини во Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Арангел
* Банско
* Белица I
* Белица II
* Битола
* Будинарци
* Бучин
* Валандово
* Варош
* Велес
* Виневлаица
* Вирче
* Водно
* Габрово
* Годивје
* Горна Бањица
* Градец
* Градиште
* Граиште
* Дебар
* Дебреште
* Девич
* Демир Капија
* Десово
* Долна Лешница
* Долно Градиште
* Долно Орехово
* Драмче
* Дреново
* Евла
* Железнец
* Живојно
* Заград
* Заграчани
* Здуње
* Злетово
* Зовиќ
* Зрзе
* Ѕвегор
* Кале
* Јегуновце
* Калиште
* Канарево
* Кичево
* Кожле
* Конче
* Коњух
* Костурино
* Крупиште
* Лешок
* Луковица
* Манастир
* Маркова Сушица
* Матка
* Младо Нагоричане
* Мордиште
* Мородвис
* Опила
* Ораше
* Охрид
* Песочани
* Подвис
* Прилепец
* Радовиш
* Ресава
* Рогле
* Скопје
* Сопот
* Србиново
* Стенче
* Стење
* Стрежево
* Струмица
* Теово
* Трескавец
* Црешка
* Чучер
* Шопур
* Штип

 |  |

 |
**Дитографија** ― случајниот, погрешен чин на повторување на буква, збор, фраза или комбинација на букви од писар или препишувач. Поимот се користи во областа на текстуалната критика. Спротивниот феномен, во кој препишувачот испушта текст прескокнувајќи од збор или фраза до сличен збор или фраза понатаму, е познат како хаплографија.

Пример
------

{\displaystyle {\mathfrak {P}}}98 во Откровение 1:13 има περιεζωσμμενον наместо περιεζωσμενον (двојно μ). „*Ватиканскиот кодекс*" во Јован 13:14 збор διδασκαλος се повторува двапати. Во „*Ватиканскиот кодекс*" во „*Делата*", библиска книга, стих 19:34, фразата „Голема е Артемида на Ефесјаните" се појавува двапати, додека се појавува само еднаш во другите ракописи.

Наводи
------

1. ↑  Paul D. Wegner, *A student's guide to textual criticism of the Bible: its history, methods, and results*, InterVarsity Press, 2006, стр. 48.
2. ↑  „Dittography". *earlham.edu*. Архивирано од изворникот на 12 јуни 2010. Посетено на 10 октомври 2021.
**Владо Стојменов Ангеловски** ( 1930
 во Доница, Кривопаланечко — 10 октомври 1944

 во Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По завршувањето на основното училиште, работел како земјоделец во Мршевци. Иако воените виори го затекнале како четиринаесетгодишно дете, се приклучил на партизаните. Понесен од врвна љубов кон слободата зел активно учество во оружените акции против германските единици, вршејќи ги со голем успех бројни извидувања. Во секоја од тие, главно ноќни акции, успевал да прибира драгоцени податоци за местоположбата на фашистичките позиции, бројната состојба на непријатлските единици, видот на нивното вооружување, правецот на нивното движење и слично. Снаодливоста, одлучноста и невидената храброст придонеле да стане најсакан меѓу сите во единицата на која и припаѓал. На 10 октомври 1944 година при извршување на една извидувачка акција, нагазил на мина вешто поставена од непријателите и загинал.

Поврзано
--------

* Трајко Ангеловски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 25. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Дитриксдорф** (германски: *Dietrichsdorf*) — село и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Цана-Елстер. Од 1 јануари 2005 до јануари 2011, општината припаѓала на заедницата на општини (*Verwaltungsgemeinschaft*) Елбауе-Флеминг, а пред тоа на заедницата на општини Миленгрунд.

Географија и сообраќај
----------------------

Селото се наоѓа 9 километри источно од Витенберг на северниот брег на Елба. Низ подрачјето на селото поминува сојузниот автопат (*Bundesstraße*) B 187 и железничката линија помеѓу Витенберг и Котбус.

Историја
--------

Првичната словенска населба Дитриксдорф првпат е спомената на 14 ноември 1385. Меѓутоа била именувана по водачот на доселениците Дитрих, кој ја предводел групата германски доселеници во текот на источната колонизација; првичното словенско име не се зачувало.

Килзо првпат бил споменат во 1378. Килзо, исто така, е со словенско потекло. Името доаѓа од *koko*, што значи „кружење" „круг" или „округло село", кое најмногу се донесува на обликот на селото. Од 1942, селото е дел од Дитриксдорф.

Административни единици
-----------------------

Дитрихсдорф ги има следниве единици: Галин и Килзо.

Знаменитости
------------

* Црква од тули градена во 1705
* Воденица во Дитриксдорф

Надворешни врски
----------------

* Локална историја Архивирано на 13 септември 2005 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа место во округот Витенберг статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Будење на стаорците"** (српски: *Буђење пацова*) — српски и југословенски филм од 1967 година во режија на Живоин Павловиќ, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Слободан Перовиќ, Душица Жегарац, Северин Бијелиќ, Мирјана Блашковиќ, Павле Вуисиќ итн.

Синопсис
--------

Филм го прикажува неуспешниот обид на еден осамен човек да го промени својот бесмислен живот. Во потрага по работа и пари, тој се вљубува во една непозната девојка и верува дека тоа претставува пресврт во неговиот живот. Но, во мигот кога неговата илузија за среќата го достигнува врвот, девојката му ги зема парите (кои тој ги добил од еден свој познаник) и скришно си заминува, оставајќи го разочаран и измамен. Така, тој повторно се наоѓа во истата состојба како пред првата средба со неа.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Буђење пацова (пристапено на 12.12.2021)
**Бостан** — назив кој се употребува во земјоделството за нива или градини (земјоделски површини) насадени со бостани и воедно општо заедничко име за плодовите лубеница, диња и тиква. За нивите со насади со бостани се користи и името *бостаниште*. Потеклото на зборот доаѓа од персискиот збор بستان (bostan) со значење *градина*. Во популарната култура во Македонија позната е изреката *го обра бостанот* со значење: западна во голема неволја.

Галерија
--------

* Бостани(ште) во Струмичко, МакедонијаБостани(ште) во Струмичко, Македонија
* Бостани(ште) во Струмичко, МакедонијаБостани(ште) во Струмичко, Македонија
* Бостани(ште) во Струмичко, МакедонијаБостани(ште) во Струмичко, Македонија
* Бостан - нива со лубеници кај Миравци, МакедонијаБостан - нива со лубеници кај Миравци, Македонија
* ЛубеницаЛубеница
* ДињаДиња
* ТиквиТикви

Наводи
------

1. ↑  „Бостан". *Дигитален речник на македонскиот јазик*. Посетено на 5 септември 2018.
**Владо Жура** (**Владимир Ангеличин-Жура**, р. 3 ноември 1946

 во Охрид) — македонски новинар и публицист.

Животопис
---------

Владо Жура бил уредник на Радио Охрид (1961-1975), а потоа уредник на весникот на ГП „Трудбеник" во Охрид (1975-1997). Автор е на голем број написи и во дневниот и во седмичниот печат, а посебно значајни се неговите истражувачки радио и телевизиски емисии посветени на минатото на Охрид: циклусот од над 150 неделни едночасовни емисии „*Реликвија*", посветени на минатото на Охрид – врз основа на истражувањата низ архивите во Охрид, Скопје и во Софија; циклусот од 20 получасовни радио емисии посветени на охридската староградска песна; циклус од 15 телевизиски емисии инспирирани од трубадурската охридска песна и друго. Исто така, особено значајни се и неговите истражувања во областа на генеалогијата на охридските фамилии.

Автор е на повеќе книги од кои посебен интерес побудува „Жура за Жура" (1995, две изданија). Од рани години се занимава со документарна и уметничка фотографија, познат е и како рецензент и промотор на бројни книги, фотоизложби и музички настани. Добитник е на ред пофалби, дипломи и признанија како и на највисокото признание на Општина Охрид за 1985 за вонредни постигнувања на полето на информирањето, уметноста и културата.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Жура*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 546. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  Д-р Никола Бошале - Охридска визита, 1997
3. ↑  Стојан Златаноски - Охридски Трубадури, Скопје 2009
4. ↑  Kapka Kassabova - To The Lake / Кон Езерото
5. ↑  Жура за Жура , Охрид 1995
**Гаталечко пеење** — вражење загадочни стихови, главно при гледање на отворена дланка во раката од гатачките. Тоа е посебен стил на народно пеење, најзастапен во Полошкиот Регион. Го карактеризира троделна форма на мелодијата (АБЦ), во која централно место има вториот дел Б, бидејќи само во него е застапен хагадниот принцип т.е. буквалното повторување амо на средниот мелодиски дел, со редење нови содржини на стиховите, така што секоја нова мелострофа кај делот Б секогаш започнува со целосно повторување на сите претходни стихови од тој мелопоетски дел, а на секој негов крај се додава само еден нов стих.

Наводи
------

1. ↑  *Бранка Бугариска, Гаталечките песни како дел од вокалната традиција на Тетовско, „Музика", IV, 6, Скопје, 2000, 79-88.*
**Глувонемо оро** е женско македонско оро, кое кореографски потекнува од Мала Река.

Ова е типично женско оро кое се игра без музичка придружба. Се игра под ритамот на ѕвекотот на парите кои ги носат играорките на градите од носијата. Се одликува со мирни чекори, а држењето на играорките е за појас.

Наводи
------

1. ↑  Михаило Димоски: Македонски народни ора, Наша Книга, Скопје, 1977, стр. 52-53

Надворешни врски
----------------

* Глувонемо оро во изведба на Танец

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија оро или играорство е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ботанички залив** или **Ботани** (англиски: *Botany Bay*, порано понекогаш се користел и терминот англиски: *Botanist Bay*) - Залив во Тасманово Море во близина на источниот брег на Австралија, 8 километри јужно од центарот на Сиднеј, откриен од Џејмс Кук на 29 април 1770 година. Џејмс Кук го именувал заливот во чест на неговите пријатели - истражувачи и придружници на првото патување околу светот на бродот „Ендевор". Тоа биле ботаничарите Сер Џозеф Бенкс и Даниел Соландер, кои на бреговите од заливот проучувале и опишале многу растенија дотогаш непознати за Европејците. Тие исто така ги опишале животните, пред сѐ торбарите. Според друга верзија, името на заливот го дал самиот Бенкс.

Ботаничкиот Залив е познат по тоа што Првата флота од Велика Британија пристигнала на тоа место на 18-20 јануари 1788 година со идните доселеници на Австралија. Сепак, затоа што во близина немало доволно свежа вода и затоа што заливот не бил заштитен од морските ветрови, на 26 јануари 1788 година, Првата флота се преселила во заливот Порт Џексон, кое што било по прикладно место за изградба на пристаништа, а се наоѓа на само 12 километри северно од Ботаничкиот Залив, каде што била основана првата европска населба во Австралија - градот Сиднеј.

Денес градот Сиднеј се прошири до Ботаничкиот залив. На северниот брег од заливот се наоѓа Сиднејското предградие - Маскот, во чиј склоп се наоѓа Сиднејскиот аеродром, а некои од пистите влегуваат во заливот.

При влезот, заливот е широк 2,2 км и длабок од 18 до 31 м. Во Ботаничкиот залив се влеваат реките Кук и Џорџес.

Во заливот има пристаништето со исто име. Бројот на населението во околина на заливот изнесува околу 35 илјади луѓе.

Наводи
------

1. ↑  Roy, P. S.; Williams, R. J.; Jones, A. R.; Yassini, I.; и др. (2001). „Structure and Function of South-east Australian Estuaries". *Estuarine, Coastal & Shelf Science*. **53** (3): 351–384. doi:10.1006/ecss.2001.0796.
2. ↑  „Ботанибей". *Енциклопедиски речник „Брокхаус и Ефрон" : во 86 тома (82 тома и 4 доп.)*. Санкт Петербург. 1890–1907.
**Габрискиот** (*Maja*) е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици, од подгрупата на источночадски јазици.

Преглед
-------

Според податоците од 2000 година, јазикот го зборуваат околу 34.400 жители. Јазикот се зборува во селата Дарбе и Дормон, југозападно од Лаи во регионот Танџиле во Чад. Јазикот се пишува на латиница, луѓето се претежно Христијани. Познати се три дијалекти на јазикот, *бурувански, дарбејски* и *мондејски*.

Наводи
------

1. ↑  Габриски јазик на „Етнолог".

Надворешни врски
----------------

* Габриски јазик на „Етнолог".

|  |  |
| --- | --- |
| ɣ |  
*Оваа статија поврзана со афроазиските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
Динамична, на моменти и цинична серија која гледачите ги води низ ситуации во кои се судираат социјалните и моралните вредности, од една страна, и потрагата по лична среќа и пари од друга страна.

Главните ликови во серијата работат во адвокатската канцеларија" Крејн, Пул и Шмит" во која се вработени најдобрите бостонски правници. Тие, честопати, во одбрана на своите клиенти се служат со неконвенционални методи кои понекогаш излегуваат од законските рамки.

Ширли Смит (Кендис Берген) е одличен адвокат , еден од основачите на "Крејн, Пул и Шмит" и е задолжена за најкомпликуваните случаи.

Дени Крејн ( Вилијам Шатнер) е исто така еден од основачите на канцеларијата, кој не изгубил ниту една парница во својата адвокатска кариера, ексцентричен, елоквентен и харизматичен, кој секогаш наоѓа начин да ја придобие наклоноста на судиите и поротата. Со Ширли одамна имал врска, но и по 25 години и понатаму е заљубен во неа.

Алан Шор( Џејмс Спајдер) е млад, амбициозен а понекогаш и арогантен во адвокатските игри, но исклучително чесен и хуман човек, кој цврсто верува во своите постапки( од морален и етички аспект), а најдобар пријател му е Дени. Пред судницата е убедлив и неговите завршни зборови честопати го одредуваат исходот на спорот.

Серијата „Бостонските адвокати" во Македонија се емитува на државната телевизија МТВ 1
**Вера Елкан** (1908–2008) била јужноафриканска фотографка која остана запаметена по нејзините слики од Меѓународните бригади во Шпанската граѓанска војна.

Биографија
----------

Од мешано јужноафриканско и германско потекло, Елкан се школувала како фотограф во Берлин во 1930-тите и работел како фотограф во Германија и Јужна Африка. Додека престојуваше во Лондон, таа доби средства од британската кампања за поддршка на Меѓународните бригади да оди во Шпанија за да ги фотографира активностите на бригадите. Таа отпатувала со амбулантно возило до Алабасете во декември 1936 година, каде што фотографирала германски, француски и британски регрути во базата за обука. Други слики покриваат меѓународни новинари, болница во Валенсија, трансфузија на крв и жртви во воздушни напади во Мадрид. Нејзините слики, исто така, вклучуваа снимки од Михаил Колцов од *Правда*, Клод Кокбурн од *Дејли работник* и од лекарот Норман Бетун.

Елкан подоцна работела како фотограф на портрети во Лондон, но нејзиното студио било уништено во војната, заедно со најголемиот дел од нејзината работа. По војната, таа се концентрираше на семејниот живот.

Изложби
-------

* Шпанската серија на Вера Елкан е изложена во Империјалниот воен музеј и во галеријата Тејт.

Наводи
------

1. 1 2 3  Hilary Roberts, "Vera Elkan", Luminous Lint. Retrieved 14 March 2013.
2. ↑  Olmeda, Fernando (2007). *Gerda Taro, Fotógrafa de Guerra: El Periodismo Como Testigo de la Historia*. DEBATE. стр. 344–. ISBN 978-84-8306-702-4. Посетено на 14 March 2013.

Надворешни врски
----------------

* Шпанските слики на Елкан Вера од Царскиот воен музеј

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 313405397
* GND: 1064679811

 |

 |
„Босонога„ (Barfuss) е филм на германскиот глумец и режисер Тил Швајгер, кој беше прикажан во 2005 година. Тоа е романтична комедија во која се раскажува за Ник (Тил Швајгер), хедонист, кој се вљубува во Лејла, пациентка која побегнала од ментална болница, опишана од Јоана Вокалер. Тил Швајгер учествуваше во пишувањето на сценариото за филм.

**Дејствие**
------------

  

За животот на Ник Келер тешко може да се каже дека е добро среден. Тој скока од едно привремено работно место на друго и има сериозни проблеми со Хенрих, неговиот богат и влијателен очув, а исто и со неговиот брат Виктор. Последната привремена работа на Ник е како чистач во психијатриска клиника, каде тој ќе ја спречи босоногата пациентка Лејла од извршување самоубиство. Приказната на Лејла исто така е компликувана. Првите деветнаесет години од нејзиниот живот е чувана затворена дома од страна на мајка и. По смртта на мајка и таа е сместена во клиника, но очајно сака да си оди од таму. Во секој случај Лејла ментално е сè уште дете,на пример се што ќе ѝ се каже сфаќа буквално и не сака физички контакт со непознати. Неочекуваната последица од делото на Ник е дека Лејла ќе го следи тајно нејзиниот спасител и навечер ќе се појави на неговата врата во ноќница и повторно боса.

Откако Лејла постојано одбива да се врати во клиниката, таа и Ник одат заедно на пат со цел да присуствуваат на свадбата на неговиот брат и поранешната девојка на Ник. За време на патувањето врската помеѓу нив значително се продлабочува. Сепак, по неколку сериозни несогласувања со неговата фамилија, Ник повторно се обидува да ја врати Лејла во болница. Притоа тој ќе мора да си признае себеси дека се заљубил во Лејла.

Ник ќе биде уапсен за обид за киднапирање и Лејла ќе биде вратена во клиниката. Ник ќе се преправа дека има ментални проблеми за да може да може да го сместат во клиниката и да биде со Лејла, но докторката ќе го одобри тоа дури откако Лејла повторно ќе се обиде да се самоубие. Во последната сцена се прикажани двајцата како купуваат во супермаркет, неколку месеци подоцна откако ги пуштиле од клиниката.

**Критички осврт**
------------------

  

И покрај некои критики од гледачите, филмот беше добро прифатен и награден на манифестацијата „Најдобар германски филм за 2005" со „Бамби" наградата (German Media Award Bambi).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 7531984-6

 |

 |
**Дарко Рундек** (Загреб, 30 јануари 1956

) — хрватски пејач и гитарист. На јавноста ѝ е познат како поранешен фронтмен на бендот Хаустор.

Животопис
---------

Дипломирал режија на Академијата за драмска уметност во Загреб. Режирал неколку претстави, радиоемисии и радиодокументарни филмови. Во 1991 година се преселил во Париз, каде што сè уште живее и работи. Создава музика главно за филм и театар, но сепак глуми и снима. Бендовите со кои настапува по доаѓањето во Париз се „Rundek Cargo Orchestra" и „Rundek Cargo Trio" со кои снимил неколку албуми. Последниот албум бил издаден во 2015 година под името „*Мостови*".

Рундек и неговиот бенд имале многу успешни настапи во Србија и поранешна Југославија.

Кариера
-------

 Дарко Рундек во Њујорк во 2018 година
Кариерата ја започнал во 1970-тите како пејач и гитарист, а подоцна како автор и композитор во легендарниот бенд од новиот бран (њу вејв) од Загреб, Хаустор, кој првично бил наречен Награден баталјон. Во Хаустор најмногу ги пишувал текстовите, додека Срѓан Сахер ја пишувал музиката. Издале четири албуми: Haustor во 1981 година, Treći svijet во 1984 година, Bolero во 1985 година. Тајни град во 1988 година, по што се распаднале поради несогласувања во составот, па се шпекулира дека последниот период бил соло-проект на Рундек. Хаустор е познат по своите концептуални и херметички поетски текстови, кои се полни со хумор и иронија на системот и општеството во тоа време, што се потврдува и со тоа што вревата и забраната на песната „Радничка класа одлази у рај" на првиот албум. Хаустор експериментирал со музика, инструменти и со влијанијата на странските и домашните новобранови ритми.

На врвот на популарноста на Хаустор, тој завршил режија на Академијата за драмска уметност во Загреб и режирал неколку театарски и радиопретстави. Тесно соработувал со актерот Раде Шербеџија.

Во 1997 година, го издал својот прв соло албум, Апокалипсо, во кој учествувале околу 30 музичари. По вториот албум „У широком свијету" во Франција, започнува да работи и да снима Руке со неколку музичари, што подоцна резултирало со проектот Rundek Cargo Orchestra, со кој активно настапувал и ги полнел салите ширум поранешна Југославија и пошироко.

Во оваа постава биле издадени и албумите Плави авион 2010 и Мостови 2015.

Приватен живот
--------------

Во 1991 година, неговиот син Давид Вид Викторије Димитрије Себастијан Ернест е роден кај него и неговата невенчана сопруга Санда Хржиќ. Интересно е што неговиот син со пријателите го преминал Атлантскиот Океан и е член на француската организација на стари занаети од средниот век.

Санда Хржиќ е театарски режисер од Брач, а Рундек често учествувал во нејзините претстави како композитор на музика. По смртта на таткото на Љупек, парот наследи дел од куќата во Повље на Брач, каде што се наоѓа студиото, каде што го снимиле албумот Мостови.

Наводи
------

1. ↑  „Darko Rundek: Sjajan koncert u Sava centru". Hello Magazine Srbija. 2013. Архивирано од изворникот на 19.11.2013. Проверете ги датумските вредности во: `|archive-date=` (help)
2. ↑  „Darko Rundek biografija | Biografija.com". Посетено на 2022-05-23.
**Гасаниди** ( арап. **الغساسنة**), исто така наречени **Јафниди**  – предисламско арапско племе кое основало арапско кралство. Тие емигрирале од Јемен на почетокот на 3 век во регионот Левант. Некои се споиле со хеленизирани христијански заедници, преобразувајќи се во христијанството во првите неколку века од нашата ера, додека други можеби веќе биле христијани пред да емигрираат на север за да избегнат верски прогон.

Откако се населиле во Левант, Гасанидите станале вазали на Византиското Царство и заедно со нив се бореле против Персијците Сасанидите и нивните арапски вазали, Лахмидите.
[  ]
Малкумина Гасаниди станале муслимани по муслиманското освојување на Левант ; повеќето Засаниди останале христијани.

Миграција од Јемен
------------------

Според традиционалните историчари, Гасанидите биле дел од племето ал-Азд и тие емигрирале од Јужна Арабија, денешен Јемен. Тие патувале преку Арапскиот Полуостров и на крајот се населиле во римскиот *лимес*. Традицијата на преселбата на Гасанидите наоѓа поддршка во *Географијата* на Клавдиј Птоломеј, која лоцира племе наречено Касанитаи јужно од Кинаидоколпитаи и реката Баитиос (веројатно *wādī* Baysh ). Овие се веројатно луѓето наречени Касани од Плиниј Постариот, Гасандои од Диодор Сикул и Касандреис од Фотиос (потпирајќи се на постари извори). 

Датумот на миграција кон Левант е нејасен, но се верува дека тие пристигнале во регионот на Сирија помеѓу 250-300   н.е. и подоцнежните бранови на миграција околу 400 година   н.е. Најраниот запис за нив датира од 473 година   н.е. кога нивниот началник Аморкесос потпишал договор со Источното Римско Царство со кој се признава нивниот статус на федерати што контролира делови од Палестина. Во тоа време тој очигледно станал Халкидонски. До 510 година, Гасанидите веќе не биле мијафизити, туку халцедонци. Тие станале водечко племе меѓу арапските федерати, како што се Бану Амела и Бану hamудам. 

 Блискиот Исток во 565 година   н.е. покажувајќи ги Гасанидите и нивните соседи.

Наводи
------

1. ↑  Fisher 2018. sfn error: no target: CITEREFFisher2018 (help)
2. ↑  Bowersock, G. W.; Brown, Peter; Grabar, Oleg (1998). *Late Antiquity: A guide to the Postclassical World*. Harvard University Press. Late Antiquity - Bowersock/Brown/Grabar.
3. ↑  „Deir Gassaneh".
4. 1 2  bury, john. *History of the Later Roman Empire from the Death of Theodosius I. to the Death of Justinian, Part 2*. courier dover publications.
5. 1 2  Hoberman, Barry. *The King of Ghassan*. Архивирано од изворникот на 11 јануари 2012. Посетено на 18 август 2011.
6. ↑  *Encyclopaedia of Islam, Volume II (C-G): [Fasc. 23-40, 40a]* (англиски). Brill. 1998-05-28. стр. 1020. ISBN 978-90-04-07026-4.
7. ↑  Cuvigny & Robin 1996. sfn error: no target: CITEREFCuvignyRobin1996 (help)
8. ↑  Bukharin 2009. sfn error: no target: CITEREFBukharin2009 (help)
9. ↑  Irfan Shahid, 1989, *Byzantium and the Arabs in the Fifth Century*.
**Габриеле Пепе** (7 декември 1779 – 26 јули 1849 година) бил италијански републикански бунтовник, активен во многу кампањи против ројалистите кои се бореле со или заедно со бурбонските кралеви од Неапол. Бил братучед на Гуљелмо и Флорестано Пепе.

Роден во Чивитакампомарано (сега Молизе), на 20-годишна возраст, тој се борел во одбрана на Наполитанската Република во 1799 година. Со падот на републиката, избегнал тешка казна бидејќи се сметало дека е болен. Тој се вратил во Неапол, овој пат борејќи се за наполеонските војски и под водство на Јосиф Бонапарта. Бил ранет и заробен од ројалистичките трупи предводени од кардиналот Фабрицио Руфо и повторно протеран во Марсеј, Франција. Наскоро тој се борел со Наполеон низ целиот континент, од Шпанија до Северна Италија. Подоцна се нашол како мајор во војската на Јоаким Мурат.

Учествувал во неаполската револуција од 1820 година и повторно бил испратен во егзил, овој пат во Фиренца. На 19 февруари 1826 година, тој бил во двобој со поетот Алфонс де Ламартин, кој ги споредил Италијанците со „човечка прашина" во неговата песна „Le Dernier Chant du pélerinage d'Harold". Го ранил со меч францускиот поет во десната рака. Во 1836 година, се вратил во Неапол каде, иако стар, учествувал во немирите во 1848 година. На главниот плоштад во Кампобасо, бил подигнат споменик со неговата статуа.

Наводи
------

1. ↑  *Je vais chercher ailleurs (pardonne ombre romaine!)  
Des hommes, et non pas de la poussière humaine.*  
(Forgive Roman shade, I'm going to look elsewhere for men, and not for human dust.)
2. ↑  Rivista enciclopedica contemporanea, Editore Francesco Vallardi, Milan, (1913), entry by A Blanche, pages 245.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 70248671
* LCCN: n81052751
* ISNI: 0000 0000 8344 4934
* GND: 142180602
* SUDOC: 140464832
* BNF: cb15051961t (податоци)
* NKC: xx0283203

 |

 |
Грбот на Фарските Острови
**Грбот на Фарските Острови** првпат се појавил на една од средновековните столици во Киркјубер во 15 век. Прикажува ове на штит. Подоцните верзии верзии прикажуваат печат на кој се наоѓа овен, а тие верзии ги користиле судиите на стариот суд на Фарските Острови, Легтинг.

Грбот излегол од употреба кога бил укинат легтингот во 1816 година. Дури ни по обновувањето на институцијата, грбот повеќе не е корисен.

По усвојувањето на законот за автономија во 1948 година, грбот повторно се употребува, но не од страна на парламентот на Легтинг, но се користи од - Ландстири. Кабинетот на премиерот го објавил почетокот на употреба на грбот на 1 април 2004 година, заснован на најстарата варијанта на грбот во боите на знамето на Фарските Острови со додадена златна боја. Некои институтции го користат и стариот грб.

Поврзано
--------

* Знаме на Фарските Острови

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Грб на Европа |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Ватикан
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Грб на Фарските Острови" на Ризницата ? |
**Дарко Гашпаровиќ** (хрватски: *Darko Gašparović*; 27 април 1944

, Загреб, Хрватска - 7 јануари 2017

, Загреб) — хрватски театролог, драматург, книжевник, доктор по хуманистички науки и еден од најголемите и најпознатите хрватски проучувачи и истражувачи на македонската култура и уметност.

Животопис
---------

Гашпаровиќ е роден во Загреб, Хрватска на 27 април 1944 година. Гашпаровиќ бил професор на Универзитетот во Риека, а во 2016 година година ја добил свестаката награда за хуманизам на Охридската академија на хуманизмот. Гашпаровиќ се занимавал и со хрватско-македонските културни односи и врски.
По повод добивањето на охридското признание, издавачката куќа „Феникс" ја објавила неговата книга „Писмото низ вековите" во која тој се осврнал на Кирило-Методиевската традиција преку светите Климент и Наум. Во неа тој се задржува и на други пројави од македонската култура, а како автор е познат по своите стручни огледи и студии за водечките претставници на македонскиот театар: Коле Чашуле, Живко Чинго, Јордан Плевнеш, Слободан Унковски, Владо Цветановски, Дејан Пројковски и други. Непосредно пред смртта на Гашпаровиќ излезе од печат и книгата со негови есеи „Златно руно". Починал во Загреб на 7 јануари 2017 година.

Наводи
------

1. ↑  *Почина Дарко Гашпаровиќ - еден од најголемите македонски пријатели*
2. ↑  *Preminuo ugledni teatrolog, dramaturg i književnik Darko Gašparović*

Надворешни врски
----------------

* Почестен сум со наградата за хуманизам која ми ја додели Охрид Архивирано на 2 март 2017 г. - интервју

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 9974336
* LCCN: n82154920
* ISNI: 0000 0000 2226 207X
* SUDOC: 103814159
* BNF: cb12784495w (податоци)
* BIBSYS: 90599156
* NKC: xx0193285

 |

 |
**Грбот на Фиџи** е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот бил претставен како грб на колонијално Фиџи на 4 јули 1908 година.

Опис
----

Централен елемент на грбот е штитот. Горниот дел од штитот е во црвена боја на која има приказ на златен британски лав кој во рацете држи кокос. Под лавот се наоѓа Крстот на Св. Џорџ кој го дели белиот штит на четири полиња. Во три од нив има симболи на локалната флора, како што се шеќерна трска, кокосова палма и банани, а во четвртиот има приказ на гулаб на мирот, кој бил симбол на првиот крал на Фиџи. Како држачи на штиот се јавуваат двајца фиџиски војници, од кои левиот е свртен нанапред и држи копје, додека десниот е свртен кон левиот и држи боздоган. Над штитот се наоѓа приказ на брод, а под штитот националното мото *Rerevaka na kalou ka doka na Tui* или во превод „Плаши се од Господ, слави го кралот". Грбот бил претставен на 4 јули 1908 година како грв на колонијално Фиџи, но грбот се користи и за независно Фиџи. Штитот од грбот се појавува и на знамето на Фиџи. Британските елементи (крстот и лавот) ги симболизираат врските со Британија и историјата на Фиџи, гулабот е симбол на првиот крал на Фиџи, а фауната природата на Фиџи.

Наводи
------

1. ↑  Грб на Маршалските Острови

Поврзано
--------

* Фиџи
* Знаме на Фиџи

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Фиџи е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Грб на Океанија |
| --- |
|  |
| Држави | 

Австралија **·** Вануату **·** Индонезија1 **·** Источен Тимор1 **·** Кирибати **·** Маршалски Острови **·** Микронезија **·** Науру **·** Нов Зеланд **·** Палау **·** Папуа Нова Гвинеја **·** Самоа **·** Соломони **·** Тонга **·** Тувалу **·** Фиџи
 |
|  |
| Зависнитеритории | 

Американска Самоа **·** Божиќен Остров **·** Валис и Футуна **·** Велигденски Остров **·** Гуам **·** Кокосови Острови **·** Кукови Острови **·** Ниуе **·** Нова Каледонија **·** Норфолшки Остров **·** Питкернски Острови **·** Ротума **·** Северни Маријански Острови **·** Токелау **·** Француска Полинезија **·** Хаваи
 |
|  |
| 1 Држави кои се сметаат како дел од друг континент, во овој случај Азија. |

 |
**Грбот на селото Сиваковци** е официјален симбол на селото. Селскиот грб покажува бик на врвот, уво 'рж лево и листови од багрем десно, кои се завиткани во државното знаме. На дното на грбот има петкрака ѕвезда, а во центарот потковица со крпа и река.

Грбот го нацртал Иван Марценјук, родум од селото Соболивка. Идејата и скицата му припаѓаат на К. Трофимчук, вработена во селскиот совет, и претседателот З. Рјабишчук.

Бикот е симбол на поранешниот Липовечки реон, во која во тоа време се наоѓало селото Сивакивци. Потковицата е симбол на среќа, богатство и успех. Листовите на багремот симболизираат повторно раѓање, бесмртност, љубов. 'Рж уво — слика на жена исцрпена и уморна од животните грижи, реката го симболизира изворот на животот и реката Десна, на чиј брег се наоѓа селото. Петкратната ѕвезда го претставува Михајло Трофимчук, родум од селото.

Извори
------

* Рябіщук З.В. "Села над Десною" Сиваківська громада через віки і бурі. — Вінниця : ПрАТ «Вінницька обласна друкарня». 2020. — 264 с. іл. — ISBN 978-966-621-682-6 — с. 211—212.
**Волта** — најголемо вештачко езеро на светот што зафаќа површина од 8.502 км2. Се наоѓа на реката Волтa во Гана. Езерото е со издолжен облик долго околу 400 километри. Настанало во 1965 година со подигнувањето на браната *Акосомбо*, недалеку од влевањето на рекатаво Гвинејскиот Залив. Просечната длабочина изнесува околу 19 метри, а најголемата 75 метри. Површината на басенот изнесува дури 390,000 км2. Езерото има доста притоки од кои се одвојуваат: Црна Волта, Бела Волта, Мо, Дака, Оти, Пру и др. Од езерото се излива само реката Волта.

Вкупниот волумен на езерото изнесува околу 150 км2, лежи на палеозиски пештери и варовници. На левиот брег се наоѓа Национални парк Дигја, а на самото езеро постојата неколку сотрови меѓу кои се *Кпорве*, *Доди* и *Дварф*. Значењето на реката Волта е многу големо затоа што нејзините води служат за наводнување, водоснабдување и производството на електрична енергија. Нејзиниот електросистем припаѓа на Гана, а сè повеќе на Того и Бенин. Благодарејќи на големината и значењето, ова езеро е едно од најинтересните туристички одредишта во Гана.

Видете уште и
-------------

* Волта
* Гана
* Бела Волта
* Црна Волта

Галерија
--------

* Патување по езерото.Патување по езерото.
* Панорама на езерото.Панорама на езерото.
* Вегетација на езерото.Вегетација на езерото.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Волта (езеро)" на Ризницата ? |

* За езерото како туристичко одредиште на Гана (англиски)
Вида Огњеновиќ
**Вида Огњеновиќ**, српски драматург, раскажувач и романописател, работела како дипломатски претставник на својата земја. Автор е на престижни ТВ новели и драмски извеби.

Животопис
---------

Родена е во Дубочке (Бањани) во близина на Никшиќ 14 август 1941. година. Детството и младоста ги поминала и образованието го стекнала во Србија. Основното училиште го завршила во Врбас, а гимназија во Сремски Карловци. Дипломирала на Катедра за општа књижевност на Филолошки факултет во Белград во 1963. и на Одсек за режија на белградската Академије за театар, филм и телевизију 1965. Постдипломските студии ги започна во Париз на Сорбона, а магистерски труд од теорија и пракса го бранеше Универзитет во Минесота, САД 1972. година.

Од 1974. до 1979. работела како асистент на ФДУ во Белград. За директор на Драмата на Народниот театар во Белград била избрана 1977. година, а по истек на четвиригодишњен мандат, останала со ангажман како редител. Како професор по занимање таа предавала на универзитети во Лос Анѓелесна (УСЛА), Чикаго (УИЦ) од 1981-1982, а во рамки на предавачки турнеи, во неколку периоди боравела, како гост преведувач, на речи си сите универзитетеи во САД (1985, 1991, 1997 и 1999). Редовен е професор на Академија на уметности во Нови Сад. Њејзиниот редителски опус чинат речиси стотинак театарски претстави, но и голем број телевизијски и радио режии, голем дел од нив се работени по нејзините текстови. Автор е на голем број драми, кои биле поставени во театрите и имале голем број изведби, а објавени се во ралични изданија. Како редител таа гостувала во многу театри на територија на поранешна Југославија (Црна Гора, Словенија, Хрватска), а работела и надвор од земјата.

Автор е на четри книги проза: збирка раскази „Отровното млеко на глуварче" (*Отровно млеко маслачка*), (Просвета, Београд, 1994.) и „Стариот сат" (*Стари сат*) (Просвета, Београд, 1996.), „Најубавите раскази на Вида Огњеновиќ" (*Најлепше приче Виде Огњеновић*) (Просвета, Београд, 2001.), роман Куќа на мртвите мириси" (*Кућа мртвих мириса*) (Просвета, Београд, 1995.) и седум книги на драма: „Меланхолични драми" (*Меланхоличне драме*) (СКЗ, Београд, 1991.), „Девојки со модра коса" (*Девојка модре косе*) (Арс драматика, Београд, 1994.), „Тажни комедии" (*Сетне комедије*) (СКЗ, Београд, 1994.), *Милева Ајнштајн*, како и сабран драми во три книги „Драми" (*Драме*) I, II, III (Стубови културе, 2000. 2001. 2002.).
Романот „Куќа на мртвите мириси" е преведена на македонски, превод на Гордана Јовиќ-Стојковска и Фросина Стојковска во издание на (ИЦ Три, Скопје, 1998)

Вида Огњеновиќ е претседател на Српскиот ПЕН-а, а од септември 2012. почасен потпретседател на Меѓународен ПЕН конгрес.

Наводи
------

1. ↑  Потекло на зборот - Антологија на српскиот расказ I, Слово љубве - Буквибукс, Скопје, 2016, стр. 159.
2. ↑  Вида Огњеновић потпредседница ПЕН-а (Б92, 14. септембар 2012)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 107593042
* LCCN: no94011926
* ISNI: 0000 0001 1779 2006
* GND: 104278048X
* SUDOC: 058922539
* BNF: cb122879714 (податоци)
* NKC: jo2004220526

 |

 |
**Програмата Волонтери на Обединетите нации** (**УНВ**) — организација на Обединетите нации која придонесува за мир и развој преку волонтерството ширум светот.

Волонтерството е моќно средство за вклучување на луѓето во справувањето со развојните предизвици и може да го трансформира темпото и природата на развојот. Волонтерството има корист и од општото општество и од поединечниот волонтер преку зајакнување на довербата, солидарноста и реципроцитетот меѓу граѓаните и преку наменско создавање можности за учество.

УНВ придонесува за мир и развој преку двоен мандат: мобилизирање на волонтери на ООН за Обединетите нации и застапување за признавање на волонтерите како начин да се постигнат целите на одржливиот развој (СДГ). УНВ го прифаќа волонтеризмот како универзален и инклузивен и го препознава волонтерството во неговата разновидност, како и вредностите што го одржуваат: слободна волја, посветеност, ангажман и солидарност. Во 2019 година, УНВ распоредил над 8.000 волонтери на ООН на над 40 партнери на ООН во сите региони на светот.

Со седиште во Бон, Германија, УНВ е активна во околу 130 земји секоја година. УНВ, со шест регионални канцеларии и теренски единици во многу земји, е администриран од Програмата за развој на Обединетите нации (УНДП) и поднесува извештаи до Извршниот одбор на УНДП.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Услуга за волонтирање преку Интернет Архивирано на 28 октомври 2008 г.
* Волонтерската акција брои
* Светска волонтерска мрежа
**Вивакс** — трговско друштво за преработка и конзервирање на овошје и зеленчук.

Организација и управување
-------------------------

Претпријатието „Вивакс" е организирано како друштво со ограничена одговорност (Доо). Седиштето на претпријатието се наоѓа во Скопје.

Производство
------------

Во 2019 година, во „Вивакс" работеле вкупно 100 вработени и според овој показател, ова претрпијатие било најголемо во македонската индустрија за преработка на овошје и зеленчук.

Финансиски показатели
---------------------

Во 2019 година, „Вивакс" остварил вкупен приход од 617 973 350 денари и мерено според овој показател, бил второто најголемо претпријатие во македонската индустрија за преработка и конзервирање на овошје и зеленчук. Исто така, „Вивакс" бил третото најголемото претрпијатие во оваа индустрија според остварената добивка, која во 2019 година изнесувала 42 870 709 денари.

Наводи
------

1. ↑  Кирко Бошкоски, Потребни се структурни промени во млечната индустрија, *Економија и бизнис*, година 22, број 265, септември 2020, стр. 56.
2. ↑  Кирко Бошкоски, Потребни се структурни промени во млечната индустрија, *Економија и бизнис*, година 22, број 265, септември 2020, стр. 56.
3. ↑  Кирко Бошкоски, Потребни се структурни промени во млечната индустрија, *Економија и бизнис*, година 22, број 265, септември 2020, стр. 56.