recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Пржен карфиол со сос од *аљата* (десно)
**Аљата** — лут, солен сос од лук и зачини во италијанската кујна кој се користи за ароматизирање и додаток на месо на скара или варено, риба и зеленчук. За првпат е приготвен во Стариот Рим и останал дел од кујната на Лигурија. *Пората* е сличен сос подготвен со праз наместо лук.

Подготовка
----------

*Аљата* се подготвува со издробен лук, маслиново масло, лебни трошки, оцет, сол и црн пипер. Лебните трошки се натопуваат во оцет, кој потоа се цеди, по што лукот се мати или се меша во смесата. Неговата подготовка вклучува емулзија на состојките за да се спречи раздвојување, што се изведува со додавање на маслиновото масло со бавно капење додека смесата постојано се меша. Главно се користи како додаток на печено или варено месо, риба и зеленчук.

Историја
--------

Потеклото на *аљата* датира од Стар Рим. Опишан е како вкрстување на социјалните класи: типична селска храна што ја користат и луѓето од високата класа. *Венецијанскиот* готвач од 14 век, изјавил дека *аљата* може да се сервира „со секаков вид месо".

Аљата се користи во кујната на Лигурија како додаток на месо и риба, и е опишан како „лигурска класика".

Слична храна
------------

Сосот *пората* се подготвува со користење на сите состојки како во аљата, освен лукот, кој е заменет со праз.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  May, T. (2005). *Italian Cuisine: The New Essential Reference to the Riches of the Italian Table*. St. Martin's Press. стр. 25. ISBN 978-0-312-30280-1. Посетено на March 4, 2016.
2. 1 2 3 4  Capatti, A.; Montanari, M.; O'Healy, A. (2003). *Italian Cuisine: A Cultural History*. Arts and Traditions of the Table: Perspe (италијански). Columbia University Press. стр. 36. ISBN 978-0-231-50904-6.
3. 1 2  Crocetti, Adri Barr (April 18, 2015). „A Heritage Pasta". *L'Italo-Americano*. Архивирано од изворникот на March 7, 2016. Посетено на March 4, 2016.
4. ↑  „*PORRATA*: Vocabolario della Crusca, Firenze – 4ª edizione (1729–1738)".
5. ↑  Bastianich, L.M.; Manuali, T.B. (2015). *Lidia's Mastering the Art of Italian Cuisine*. Knopf Doubleday Publishing Group. стр. pt1038. ISBN 978-0-385-34947-5.

Надворешни врски
----------------

* „Recipe: Chicken Thighs With Snap Peas and Agliata". *Oakland Tribune*. 7 Октомври, 2008. Архивирано од изворникот на 2016-05-05. Посетено на 2016-03-04. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
**Ариел** е дух кој се појавува во драмата на Вилијам Шекспир *Бура*.

Ариел е обврзана да му служи на волшебникот Просперо, кој го спасил од дрвото во кое бил затворен од Сикоракс, вештерката која претходно го населувала островот. Просперо ја поздравува непослушноста со потсетување дека ја спасил Ариел од магијата на Сикоракс и со ветувања дека ќе му ја даде слободата на Ариел. Ариел е очите и ушите на Просперо во текот на драмата, користејќи ги неговите магични способности за да предизвика бура во Првиот чин, кој и го дава името на драмата и да ги спречи заговорите на другите ликови да го урнат нивниот господар.

Ариел значи „Божји лав" на хебрејски јазик. Ариел може да биде и едноставна игра со зборови „воздушна". Научниците го споредија Ариел со духови прикажани во други елизабетански драми и успеаја да најдат неколку сличности меѓу нив, но една работа што ја прави Ариел уникатна е човечката предност и личност дадена на Ариел од Шекспир. Името е исто така фонетски слично на зборот „ареал", што значи „се однесува на област".

Бидејќи сценските насоки во „Бура" се толку прецизни, критичарите и историчарите се во можност подобро отколку со другите драми на Шекспир да видат како оваа претстава можеби првично била изведена. Неколку од сцените кои вклучуваат магија имаат јасни инструкции за тоа како да се создаде потребната илузија, што ги натера критичарите да воспостават врски и да нагаѓаат за тоа каков вид на технологија би се користела во трупата на Шекспир за да се постави претставата на Ариел. улога во претставата. Исто така, една реплика од Ариел во чинот IV им дозволува на научниците да се запрашаат дали, поради недостиг од момчиња глумци, оригиналниот глумец што ја игра Ариел ја играл и улогата на Церес.

Ариел нашироко се смета за машки лик, иако за ова имало дилеми, со текот на годините, особено во Реставрација кога, во најголем дел, жените ја играа улогата..

Ариел, „воздушниот дух" во Бура (напишана околу 1611 г.) од Вилијам Шекспир. Вештерката Сикоракс, која порано владеела со островот на кој се одвива претставата, ја затворила непослушната Ариел во бор. Протераниот војвода Просперо, кој сега е на чело, го ослободува магично и ги ангажира неговите услуги во спречување на непријателите на Просперо, негување романса со неговата ќерка Миранда и враќање на неговото војводство. По завршувањето на овие задачи, Ариел е пуштена на слобода. Името Ариел, што ја означува креативната имагинација, се појавува во насловите на делата на голем број последователни поети, меѓу кои и Т.С. Елиот и Силвија Плат.

Наводи
------

1. ↑  Ariel
**Димко Димковски** ( 1928
 во Скопје — 13 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. По завршувањето на основното училиште, продолжил да учи гимназија. Во септември 1944 година, како шеснаесетгодишен младинец, стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Станал борец во Младинскиот баталјон. Учествувал во секојдневните борби на Бригадата против балистичките сили. Младинскиот баталјон бил ударната сила на Бригадата. Секогаш кога имало најтешки борбени задачи, бил во првите борбени линии. Младинскиот баталјон извршил многу успешни акции против германските моторизирани колони во Качаничката Клисура. Но, во борбата за ослободувањето на својот роден град, храбро загинал на 13 ноември 1944 година. Бил погребан на скопските гробишта.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 187. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Ањанското Езеро, бањата „Сан Џермано" и Кучешката Пештера - Сјор де Рожисар (офорт, 1706 година)
**Ањанското Езеро** (италијански: **Lago di Agnano**) - поранешно кружно езеро, со обем од околу 6 км, што го зафаѓало кратерот на изгаснатиот вулкан кај Ањано 8 км западно од Неапол, Италија. Очигледно не бил формиран сè до средниот век, бидејќи не го споменуваат античките писатели; тоа било исцедена во 1870 година.

На јужниот брег се наоѓаат Стуфе ди Сан Џермано, природни сулфурни бањи на пареа, а во непосредна близина е Кучешката Пештера (Grotta del Cane). Од подот на оваа пештера, топлиот јаглерод диоксид постојано се крева на висина од 46 см: испарувањата го прават кучето нечувствително за неколку секунди. Остатоци од обемна римска градба и некои статуи биле откриени во непосредна близина.

Наводи
------

1. 1 2  Chisholm 1911.

Атрибуција
 Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Agnano, Lago Di". *Encyclopædia Britannica*. **1** (11. изд.). Cambridge University Press.CS1-одржување: ref=harv (link)
Индиско-персиски боздогани
**Боздоган** или **топуз** (од руски јазик *Буздыган* и турски јазик *топуз*) — рачно ударно и фрлачко ладно оружје.Се развил од окована палка, па може да се смета за подобрен стап. Боздоган може да биде направен од цврсто дрво (за дршка) со метално појачување, иако постојат и боздогани направени од метал чија глава е обложена со камен, бакар, бронза или челик.

Други имиња за боздоган се засновани на бројот на метални пера кои ги има. По бројот на пера се нарекува и троперец, шестоперец или шестопер, десетопер и друго. Овие имиња се чести во Српските епски народни песни. Војник наоружан со боздоган се нарекувал *боздоганлија*, а кој го носел боздоганот на старешината *боздоганер*.

Наводи
------

1. ↑  „боздоган" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „боздоган" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „топуз" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „топуз" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
5. ↑  Војна енциклопедија, Београд, 1973. књига десета, pp. 43.
6. ↑  Војна енциклопедија, Београд, 1973. књига десета, pp. 44.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Боздоган" на Ризницата ? |

* „Mace". *Catholic Encyclopedia*. New York: Robert Appleton Company. 1913.
* Музеј Хант Архивирано на 4 мај 2006 г.
* Heraldica.org Архивирано на 26 септември 2011 г.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со оружје е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Аљоша Асановиќ** (14 декември 1965

, Сплит) — поранешен хрватски и југословенски фудбалер кој играше како играч од средниот ред. Тој моментно е помошник тренер на Славен Билиќ во Локомотива од Москва.

Аљоша Асановиќ

Кариера
-------

Аљоша Асановиќ се пресели во Хајдук Сплит, каде ја започна својата сениорска кариера. Со Хајдук во 1987 тој го освои Купот на Југославија, во 1990 година се пресели во францускиот Мец. Во Мец игра една сезона, како во Кан, а потоа игра во Монпелје за сезоната 2.

По натпреварот за Монпелје, Асановиќ се враќа во Хајдук и со тимот постигнува успех во сезоната 1994/95. елиминирање на пласманот во Лигата на шампионите. Хајдук ја поминал групната фаза од натпреварот, но тој го напуштил четвртфиналето од Ајакс, кој подоцна го освоил трофејот. Истата сезона, Асановиќ со Хајдук го освои првенството и Купот на Хрватска.

Во јануари 1996 година се преселил во Дерби Каунти, каде повторно бил соиграч Игор Штимац. За Дерби Каунти играл 38 првенствени игри и постигна 7 гола.

По одличната изведба на Светското првенство 1998, Асановиќ се пресели во Панатинаикос. Во текот на две сезони во Грција, играше 44 натпревари и постигна 9 гола. Во 2002 година, по третпат играше во Хајдук, каде ја заврши кариерата.

Репрезентација
--------------

Асановиќ го имаше своето деби за репрезентацијата на Југославија на 25 март 1987 година во пријателски натпревар против Австрија. Тој играше 3 натпревари за Југославија.

Тој играше за репрезентацијата на Хрватска во пријателски натпревар против САД на 17 октомври 1990, кој бил првиот натпревар од хрватската репрезентација. Хрватска победи со 2: 1, додека Асановиќ бил првиот стрелец во натпреварот.

На Европското првенство во 1996 и Светското првенство 1998, Асановиќ бил еден од најважните играчи во репрезентацијата. Со Хрватска тој стигна до четврт-финалето на Европското првенство 1996 година, а на Светското првенство 1998 година го освои третото место и бронзените медали. Во полуфиналниот натпревар против Франција тој му помогна на Давор Шукер со цел за Хрватска во поразот од 2: 1.

Последниот натпревар за Хрватска бил против Франција на 28 мај 2000 година. Тој играше 62 натпревари за репрезентацијата и постигна 3 гола.

Трофеи
------

* Југословенски куп: 1987
* Прва лига на Хрватска: 1995
* Куп на Хрватска: 1995
**Александра Мијалкова** (1973, Скопје, Македонија) - македонска балерина.

Животопис
---------

Александра Мијалкова е родена во 1973 година, во Скопје. Основното и средното образование го завршила во МБУЦ „Илија Николовски Луј", во класата на Ѓурѓица Јовановска. Во 1991 година се вработила во Македонската опера и балет, како член на балетскиот ансамбл, во 1998 година станала примабалерина. Во 2006 година дипломирала на Украинската академија за танц - Киевски факултет за кореографија во состав на Меѓународниот славјански универзитет, на отсекот педагог-репетитор за класичен балет. Во 2010 година магистрирала на Институтот за педагогија при Филозофскиот факултет во Скопје, по што била избрана за професор на Балетската академија при Факултетот за музичка уметност во Скопје, на предметот историски игри.

Творештво
---------

За време на својата балетска кариера, Мијалкова играла главни улоги во голем број балетски претстави, како: Рајмонда во истоимениот балет, Кармен во истоимениот балет, Јулија во „Ромео и Јулија", Одета и Одилија во „Лебедово езеро", Жизел во истоимениот балет, Китри во „Дон Кихот", Забеида во „Шехерезада", Есмералда во истоимениот балет, Екатерина во „Ана Каренина", Медора во „Корсар", Клара во „Оревокршачка", Далила во „Самсон и Далила", Роксана во „Александар III Македонски", Маргарита во „Дамата со камелии", Смртта во „Црвената соба", Бес во „Порги и бес", Ташула во „Охридската робинка Ташула", Елизабет во „Дракула", Девојка и Иштар во „Еп за Гилгамеш", Девојка во „Македонска повест", Вереница во „Песни за љубовта и смртта", Констанца Вебер во „Златно перо", Црвената жена во „Пинк Флојд", Солистка во „Наполи", Ленор во „Танго", Девојка во „Бесконечно патување", Неда во „Силјан штркот", а исто така настапувала и во балетите „14 часа", „Огнени градини", „Дајте ни мир", „Спартак", „Фероче партита", „Три сестри", „Паралели", „Болеро" итн. Мијалкова е добитник на наградата „13 Ноември", а покрај тоа добила златна плакета на меѓународниот натпревар во Нови Сад и го освоила второто место на Југословенскиот балетски натпревар во Белград.

Според професорката Тања Вуисиќ Тодоровска, со својата танцова естетика Александра Мијалкова ќе остане забележана во македонската балетска историја по способноста за прецизно дефинирање на ликовите, по истенченосто чувство за стил и умереност, грациозното движење ипрецизните манири. Во продолжение, според професорката Соња Здравкова-Џепароска, Мијалкова ќе сотане запаметена во историјата на македонскиот балет како балерина со широк играчки дијапазон, способна подеднакво да се снајде како во класичниот балет, така и во неокласичното кореографско структурирање и во слободната модерна поетика.

Наводи
------

1. 1 2  *Клеопатра - балет на Василиј Медведев (Русија) - светска премиера*. Скопје: Македонска опера и балет, 2016, стр. 10.
2. ↑  *Клеопатра - балет на Василиј Медведев (Русија) - светска премиера*. Скопје: Македонска опера и балет, 2016, стр. 12.
3. ↑  *Клеопатра - балет на Василиј Медведев (Русија) - светска премиера*. Скопје: Македонска опера и балет, 2016, стр. 14.
**Даворин Савник**  (7 септември 1929 – 14 април 2014) бил индустриски дизајнер и архитект од Словенија.

Тој ја стекнал светската слава со дизајнирањето на - Искра ЕТА 80 Телефон , произведен во фабриката Искра во Крањ во 1978 година.

Животопис
---------

Даворин Савник е роден во Крањ во 1929 година. Студирал на Архитектонскиот факултет, градежништво и геодезија и на Академијата за музика во Љубљана. Подоцна студирал индустриски дизајн во Злинво Чешка. Специјализирал во Обединетото Кралство, Италија и САД.
Во почетокот се занимавал со музика, а подоцна станал дизајнер во фабриката Искра во Крањ, каде работел многу години. По напуштањето на Искра, тој ја започна својата независна кариера.

Стручна работа
--------------

Како дизајнер Даворин Савник работел во Искра , Крањ, на Институтот за автоматизација, од 1958 до 1961 година. Од 1968 до 1973 година бил Директор за дизајн во Искра Комерц во Љубљана, а од 1973 година работел како фриленсер.
Тој се здоби со меѓународен углед а за неговата работа пишувале во во Јапонија, САД, Велика Британија, Русија.

### Телефон ЕТА 80

Телефон ЕТА 80 бил дизајниран од Савник во 1978 година и имал освоено бројни награди за дизајн ширум светот. Искра имала произведено повеќе од 5 милиони од овие телефони.

По успехот што го постигнал дома, поради лошата патент заштита , телефонот е плагиран во целиот свет. Според грубите проценки, повеќе од 300 милиони примероци се изработени ширум светот.

Награди и признанија
--------------------

* Награда БИО , 1979 година
* признание на Центарот за дизајн од Штутгарт
* признание за дизајн на Меѓународниот саем во Хановер
* највисоко признание од Јапонија - Министерството за трговија и индустрија
* златен медал на Саемот во Брно

Наводи
------

1. ↑  „Davorin Savnik". Архивирано од изворникот на 2020-06-28. Посетено на 2020-04-15.
2. ↑  MoMA u New Yorku
3. ↑  Ретро телефонот кој сите го имаме дома, а се наоѓа и во Музејот на модерна уметност во Њујорк

Надворешни врски
----------------

* Museum of Modern Art, MoMA
* Museum for Architecture and Design (13) Архивирано на 17 јуни 2020 г.
* Deloindom.si
* Val202.si
* Gorenjci.si Архивирано на 9 август 2020 г.
* G-Mark
* La Repubblica.it
**Ајше Сенијепервер султан** (1761 - 11 декември 1828

) била сопруга на османлискиот султан Абдул Хамид I и Валиде султан на нејзиниот син Мустафа IV.

Кога Селим III бил соборен од престолот како резултат на јаничарскиот бунт предводен од Мустафа паша против неговата воени реформи на 29 мај 1807 година, Мустафа IV станал нов султан на Отоманското Царство а Ајше валиде султан. Таа била де-факто ко-регент на османлискиот султан за четиринаесет месеци од 29 мај 1807 до 28 јули 1808.

Починала на 11 декември 1828 година а нејзиниот гроб се наоѓа во Ејуп Султан џамија, Ејуп, Истанбул.

Наводи
------

1. ↑  Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed. 2009, page 395, ISBN 978-975-269-299-2
Александра Грипенберг
 Александра Грипенберг
**Александра Грипенберг**, позната и како **Александра ван Грипенберг**, (30 август 1857, Куркијоки, Финска - 24 декември 1913 година) била финска општествена активистка, авторка, уредничка, издавач на весници и избрана политичарка и била водечки глас во движењето за жените. права во Финска на крајот на 20 век.  Таа била позната и како Феноман .

Таа ја основала првата официјална организација за правата на жените во Финска, Suomen Naisyhdistys (Финско женско здружение), во Хелсинки во 1884 година. Помеѓу 1887-1888 година, таа патувала во Англија и САД за да студира лекции од движењата на жените во тие земји. Турнејата ја инспирирала нејзината книга *Половина година во новиот свет* (1889). Таа служела како благајник на Меѓународниот совет на жени од 1893-1899 година.

Кога Финска им додели право на глас на жените во 1906 година, Грипенберг била една од десетте избрани конзервативки, заедно со уште девет жени кои припаѓале на Социјалдемократската партија, што ја прави една од првите жени избрани во Парламентот на Финска. Таа била избрана преку конзервативната Финска партија, што на моменти и било тешко бидејќи зборувала шведски, а партијата зборувала фински со силна поддршка од селата во финската област.

Наводи
------

Библиографија
-------------

* Јалиноја, Риита. „Движењето за ослободување на жените во Финска", *Журнал за скандинавска историја* 5 (1980): 36-49.
* Корпи-Томмола, Аура. „Борејќи се заедно за слобода: национализам, социјализам, феминизам и право на глас на жените во Финска 1906 година". *Весник за скандинавска историја* 15 (1990): 181-91.
* Моринг, Ана, ед. *Политика на полот: век на правото на глас на жените во Финска*. Хелсинки: Отава, 2006 година.
* Рапапорт, Хелен. „Александра ван Грипенберг". Во *Енциклопедија на жени социјални реформатори*, уредена од Хелен Рапапорт. Санта Барбара: ABC-CLIO, 2001, 723-724.

Надворешни врски
----------------

* Works by Alexandra Gripenberg at Project Gutenberg
* Works by or about Alexandra Gripenberg at Internet Archive
* Works by Alexandra Gripenberg at LibriVox (public domain audiobooks)



1. ↑  Wayne, Tiffany K. (17 October 2011). *Feminist writings from ancient times to the modern world a global sourcebook and history*. Santa Barbara: Greenwood. стр. 384–385. ISBN 978-0313345814.
**Давидовата кула** (хебрејски:מגדל דוד‎, Migdal David, арапски:برج داود‎, Burj Daud) е античка кула која се наоѓа блиску портата Јафа, на самиот влез во стариот дел од Ерусалим, Израел. Самата кула била изградена околу 2 век п.н.е. и истата била користена за одбрана на Ерусалим или за самото освојување на тогашниот Ерусалим, посебно во времето на крстоносните војни.

По самото освојување на Ерусалим од страна на арапите во 637 година, кулата била обновена. Во времето на крстоносците била користена како заштитно поле, сè до Опсадата од 1187 година, кога Саладин го зазел Ерусалим. Со влегувањето во градот и во самата битка, кулата била разрушена, за да подоцна повторно биде подигнета во околу 1260 година.

Кулата повторно била разрушена од страна на отоманците, повторно при преземањетѕо на градот. Во 1541 година повторно била подигнета, но истата била користена и како џамија со огромно минаре, кое е запазено до ден денес.

| * п
* р
* у
Улица Јафа  |
| --- |
| Скица на улицата Јафа |
| Places |
| 1. Автобуска станица **·**  2. Израелска железница  **·**  3. Маркет Махан Џехуда **·**  4. Киал Центар5. Улица Бен Џехуда **·**  6. Нахалат Шива **·**  7. Generali Building **·**  8. Плоштад Сафра / City Hall **·**  9. Стариот град10. Мамила **·**  11. Порта Јафа / Давидова кула |
| Squares |
| A. Плоштад Давидка **·**  B. Сионски плоштад **·**  C. Чакалски плоштад |
**Божин Панков Стојановски** ( 1926
 во Сопиште, Скопско — 29 април 1945

 во Пакрац, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а подоцна се занимавал со земјоделство. Во септември 1944 година стапил во Дополнителната бригада, а подоцна преминал во Шеснаесеттата македонска ударна бригада со која заминал на Косово. Таму учествувал во ликвидирањето на одметнатите балистички банди. Потоа се префрлил во Срем, каде се обучил во ракувањето со новоприменото оружје. Цели 15 денови војувал во Сремскиот реон. Биле ослободени многу села и градови, при што биле заробени или убиени илјадиници непријателски војници. Но, во Пакрачките шуми при еден судир со непријателот, тој загинал на 29 април 1945 година и бил закопан на местото каде што загинал.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 137–138. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Вишнево езеро
**Вишнево езеро** ( белоруски: *Ві́шнеўскае возера*; руски: *Вишневское озеро*) е езеро во северозападниот дел на Белорусија, во сливот на реката Страча (притока на Вилија ). Се наоѓа во областа Вилејско во регионот Минск, на околу 32 километри северозападно од градот Вилејка. Дел од неа е границата меѓу регионот Мјаџел во регионот Минск и регионот Смаргон во регионот Гродно .

Езерото е дел од Националниот парк Нарачан.

Физички одлики
--------------

Површината на езерото е 9,97 км², максималната должина е до 4,38 км, а ширината до 3,52 км. Просечната длабочина е околу 2 метри (најголемата длабочина е 6,3 метри). Вака ограничениот слив има волумен од 19,79 км³ вода. Должината на крајбрежјето е 13,6 км, а површината на сливот е 56,2 км².

Поврзано
--------

* Географија на Белорусија
* Регионот Минск

Надворешни врски
----------------

* 
* Вишневское // Природа Белоруссии: Популярная енциклопедия / Едкол.: И. П. Шамјакин (Ch. ed.) и други. — Mn.: BelSÉ, — —. 1989.  978-5-85700-001-4 .
**Александриската Православна црква** (грчки: *Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς*) е помесна афтокефална црква, која во православниот свет се наоѓа на второто место со ранг на патријаршија.

Историја
--------

Црквата „Св. Благовештение" во Александрија
Според легендата, црквата била основана од страна на Свети Марко. Од 451 година, Александриската црква има ранг на патријаршија, и била трета по важност во христијанството, веднаш по црквите во Рим и Цариград. Но кон крајот на 5 и почетокот на 6 век, црквата била ослабнета поради појавата на монофизитството. Во 6 век започнала арапската инвазија, која дополнително придонело за намалување на важноста на црквата. Подоцна, територијата на Александрија паднала под власта на Османлиите, каде се нашла под јурисдикција на Цариградската патријаршија.

Од оваа патријаршија произлегле голем број на светци, меѓу кои најпознати се: Свети Атанасиј Велики и Кирил Александриски, потоа теолозите како Климент Александриски и Ориген.

Денеска црквата се занимава главно со мисионерска дејност, главно во Кенија, Танзанија и Уганда. Од 2004 година, патријарх на Аклександриската црква е Теодор II.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Православни цркви |
| --- |
|  |
| Афтокефални цркви | 
* Албанска
* Александриска
* Антиохиска
* Америка\*
* Бугарска
* Грузиска
* Грчка
* Ерусалимска
* Кипарска
* Македонска\*
* Полска
* Романска
* Руска
* Српска
* Чешките земји и Словачка
* Украина\*
* Цариградска

 | Православный крест |
|  |
| Автономни цркви | 
* Естонска апостолска\* (Цариградска)
* Јапонска\* (Руска)
* Кинеска\* (Руска)
* Критска (Цариградска)
* Охридска (Српска)
* Синајска (Ерусалимска)
* Финска (Цариградска)

 |
|  |
| Самоуправне | 

|  |  |
| --- | --- |
| во состав на ЦП | 
* Украјинска во дијаспора
* Украинска во Канада
* Украинска во САД

 |
|  |
| во состав на РПЦ | 
* Естонска
* Задграничка
* Летонска
* Молдавска\*
* Украинска

 |
|  |
| Други | 
* Северноамериканска (Антиохиска)
* двете Америки (Романска)
* Западна и Јужна Европа (Романска)

 |

 |

 |
**„Декалог 2"** (полски: *Dekalog, dva*) — полски телевизиски филм од 1988 година, во режија на Кшиштоф Кишловски (Krzysztof Kieślowski), кој е и автор на сценариото, заедно со Кшиштоф Пјесјевич (Krzysztof Piesiewicz). Филмот е вториот дел од низата составена од десет едночасовни филмови на Кишловски, инспирирани од десетте божји заповеди. Главните улоги ги играат: Кристина Јанда (Krystyna Janda), Александер Бардини (Aleksander Bardini), Олгјерд Лукашјевич (Olgierd Łukasiewicz) и Артур Барциш (Artur Barciś).

Содржина
--------

Дорота го посетува во болницата својот сопруг Анджеј, кој е на умирање. Таа е бремена, но со друг човек. Затоа, го прашува лекарот дали Анджеј ќе умре, со намера да изврши абортус ако тој преживее, а да го роди бебето ако тој умре. Лекарот ѝ кажува дека Анджеј нема да преживее, меѓутоа пациентот неочекувано закрепнува...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Dekalog 2, poljski film (1989.) (пристапено на 3.11.2022)
**Брускета** е антипасто (предјадење) од Италија што се состои од печен леб на скара намачкан со лук и прелиен со маслиново масло и сол. Варијациите може да вклучуваат додатоци од домати, зеленчук, грав, суво месо или кашкавал. Во Италија, брускетата често се подготвува со помош на брустолина скара.

Видови
------

Популарно јадење е брускетата со домати; еден рецепт популарен надвор од Италија вклучува босилек, свеж домат, лук и кромид или моцарела. Брускетата обично се служи како закуска или предјадење. Во некои земји, подготвениот прелив се продава како брускети.

Во регионот Абруцо во Италија се служи варијација на брускети направена со салама наречена вентрицина. Суровите свински производи и зачини обвиткани во свински мочен меур стареат и пастата се нанесува на отворени парчиња леб кои понекогаш се печат на скара. Јадењето било развиено како начин за спасување на лебот што застарувал. Во Тоскана се нарекува *фетунта* и обично се служи без додатоци, особено во ноември, за да се вкуси првото масло во сезоната.

Историја
--------

Брускетата потекнува од Италија во текот на 15 век. Сепак, јадењето може да се проследи наназад во Стариот Рим, кога одгледувачите на маслинки ги носеле своите маслинки во локална преса за маслинки и дегустирале примерок од нивното свежо цедено масло користејќи парче леб.

Етимологија
-----------

Именката *bruschetta* (множина *bruschette*) доаѓа од глаголот на римскиот дијалект *bruscare*, еквивалент на италијанскиот збор *abbrustolire* што значи „запекува" или „да се пече на јаглен". Запекувањето на лебот и натопувањето со свежо цедено маслиново масло е „практика веројатно стара колку и самиот Рим".

Во Соединетите Држави, зборот понекогаш се користи за да покаже на подготвен прелив, кој се продава во тегли и обично на база на домати, наместо леб, нешто што им е е непознато на италијанците.

* Брускети со сечкани домати и босилекБрускети со сечкани домати и босилек
* Брускети со маслиново масло и пршутаБрускети со маслиново масло и пршута

Белешки и наводи
----------------

1. ↑  „bruschetta". *Merriam-Webster Online Dictionary*. 2009. Посетено на 2008-02-22.
2. ↑  „Bruschetta Trio". *Oil and Vinegar company website*. 2015. Архивирано од изворникот на 2015-12-08. Посетено на 2015-12-05.
3. ↑  „bruschetta". *Hannah International Foods*. 2010. Архивирано од изворникот на 2010-02-27. Посетено на 2010-01-05.
4. ↑  „Fettunta Toasted bread with olive oil". Архивирано од изворникот на 9 May 2012. Посетено на 21 March 2012.
5. ↑  Sankalan Baidya. „11 Interesting Facts About Bruschetta". Архивирано од изворникот на 13 March 2018. Посетено на 13 March 2018.
6. ↑  Ayto, John (2003). *An A to Z of Food and Drink*. Oxford: Oxford University Press. стр. 44. ISBN 0192803514.
7. 1 2  Hartz-Seeley, Deborah S (August 21, 2008). „The Toast Of Italy: Bruschetta South Florida Chefs Put Their Own Spin on Traditional Dish". *South Florida Sun-Sentinel*. стр. E7. Архивирано од изворникот на 2018-10-16. Посетено на 2023-03-22.

Надворешни врски
----------------

* Временска рамка за храна: брускети и леб од лук
**Лососот** спаѓа во класата коскени риби, во редот пастрмковидни риби и во фамилијата пастрмки. Оваа фамилија има 76 вида, вклучувајќи го вистинскиот европски лосос. Животот го минува во слатките води (реки и езера) и во морињата (на отворено море и во крајбрежни подрачја) од северната полутопка. Достигнува должина ид 1,5 метар и тежина до 75 килограма. Животниот век му изнесува десетина години. Додека престојуваат во морските води лососите се хранат со ракообразни животни и со разни видови риби. За да мине некој водопад или друга пречка, лососот прави скокови високи 2 до 4 метри и долги 4 до 6 метри. Вистинскиот лосос има големо економско значење. Многу е ценет од спортските риболовци, а неговото месо е многу вкусно и се јаде свежо или чадено.

Наводи
------

1. ↑  „*Salmo salar*". *IUCN Red List. Version 2.3*. International Union for Conservation of Nature. 1996. Посетено на 7 March 2011.
**Декларација** е документ кој содржи договорен стандард или норма, но не е правно обрзувачки за државите. На конференциите на ОН, како што е Конференцијата за човекови права на ОН во Виена (1993), обично се усвојуваат две Декларации: една е составена од претставниците на државите, а другата од страна на невладините организации. Иако не се правно обврзувачки, Декларациите се многу влијателни во создавањето на политиките и активностите во односните области.

Белешки
-------

1. ↑  „Водич во феминистичката и родовата терминологија". Здружение на граѓани Акција Здруженска, Скопје. 2007-05-30. Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2007-06-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Местоположбата на областа во округот Хелмштет
**Брунслеберфелд** (германски: *Brunsleberfeld*) — слободна област во округот Хелмштет, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Областа има површина од 4,09 км2 и се граничи на север и на исток со општината Ребке во истиот округ, како и на југ со слободната област Фогтсдалум, општината Далум и слободната област Барнсторф-Варле, а на запад со општината Шепенштет во округот Волфенбител.

Слободната област е ненаселена. Од статистички причини се води под бројот 03 1 54 501.

Наводи
------

1. 1 2  Сојузна статистичка служба на Германија, Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 30. September 2013 Архивирано на 4 март 2016 г.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Слободни области во Долна Саксонија |
| --- |
|  |
| 
* Ајмен
* Ам Гросен Роде
* Барнсторф-Варле
* Бофцен
* Брунслеберфелд
* Венцен
* Гартов
* Герде
* Гибел
* Гриненплан
* Ешерсхаузен
* Золинг
* Кенигслутер
* Литје Херн
* Мариентал
* Мемерт
* Мерксхаузен
* Харц (округ Гослар)
* Харц (округ Гетинген)
* Хелмштет
* Холцминден
* Фогтсдалум
* Шенинген

**Слободни окрузи:**
* Лохајде
* Остерхајде

 |

 |
Зградата на Волеската збирка
**Волесовата збирка** или **Волеска збирка** (англ. *Wallace Collection*) е национален музеј на уметност во Лондон. Бил создаден врз основа на приватната збирка на Сер Ричард Волес. По неговата смрт, сопругата ја подарува збирката на државата (1897). Музејот се отвора за јавноста во 1900, во Хертфордската куќа (домот на Ричар Волес) на Манчестерскиот плоштад.

Влезот е бесплатен. Во збирката спаѓаат слики од стари мајстори (како *Насмеаниот кавалер*), фини порцелани како Севрски и Мајсенски, оклопи, француски мебел од XVIII век, како и најразни уметнички дела. Од пред неколку години внатрешниот двор е покриен со стаклен покрив.

Волесовата збирка ја содржи најголемата збирка слики од Жан Батист Грез вон Франција.

Поврзано
--------

* Кралска збирка

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Волесовата збирка (англиски)

Координати:  51°31′03″С, 0°09′11″З



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Начин на вршење на дезинсекција
**Дезинсекција** претставува збир од процеси кои се преземаат за сузбивање на инсектите.
Инсектите го заземаат првото место во ширењето на заразните болести.
Некои од нив се живи преносители на болестите додека други се пренесуваат преку храната.

### Основни мерки во борба со инсектите

Да се спречи нивно навлегување и размножување во просториите.
Дезисекцијата може да биде: 

* механичка;
* физичка;
* хемиска.

### Механичка дезинсекција

Под механичка дезинсекција се подразбира поставување на заштитни мрежи на вратите и прозорците, употреба на заштитна облека.И чистењето на просториите претставува механичка дезинсекција.

### Хемиска дезинсекција

Хемиската дезинсекција е уништување на инсектите со помош на некои хемикали или хемиски супстанции. Средствата кои се користат против инсектите се викаат *инсектициди* кои можат да бидат во цврста, течна или гасовита состојба.

### Видови инсектициди

Како што имаме различен вид на дезинсекција, така имаме и различни видови на инсектициди, поделени во три групи

1. Цревни (се внесуваат преку загадена храна)
2. Респираторни (се внесуваат преку дишните органи)
3. Контактни (се пренесуваат преку контакт со инсектите преку кожата)

Инсектицидите се добиваат по природен и синтетички пат.Но, поголема примена во секојдневниот живот имаат синтетичките инсектициди.
За да биде успешна една дезинсекција треба да се одбере соодветен начин и соодветни хемиски средства за дезинфекција.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „Дезинсекција". Архивирано од изворникот на 2013-11-08. Посетено на 2013-11-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Декалог 10"** (полски: *Dekalog, dziesięć*) — полски телевизиски филм од 1988 година, во режија на Кшиштоф Кишловски (Krzysztof Kieślowski), кој е и автор на сценариото, заедно со Кшиштоф Пјесјевич (Krzysztof Piesiewicz). Главните улоги ги играат: Јежи Стур (Jerzy Stuhr), Збигњев Замаховски (Zbigniew Zamachowski), Хенрик Биста (Henryk Bista), Олаф Лубашенко (Olaf Lubaszenko), Мачеј Стур (Maciej Stuhr) и Јежи Турек (Jerzy Turek).

Содржина
--------

Еден човк умира и на двата сина им ја остава во наследство својата извонредно вредна збирка на поштенски марки. Синовите не знаат ништо за марките, но постепено откриваат дека се многу ретки и вредни, па затоа не сакаат да ги продадат. Од еден трговец со поштенски марки дознаваат дека нивниот татко целиот живот бил во потрага по една ретка марка која му недостигала во збирката. Марката ја поседува еден човек чија ќерка е болна и треба да ѝ се пресади бубрег. Постариот син се согласува да го даде својот бубрег во замена на марката. Меѓутоа, додека тој лежи во болницата, непознати лица влегуваат во станот на татко им и ја крадат збирката. Најпрвин, браќата се сомневаат еден во друг, но потоа сфаќаат дека се ограбени од трговците со марки. Потиштени, независно до едне од руг, тие купуваат марки со цел да создадат своја збирка.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Idemo na poljski film: Dekalog 10, poljski film (пристапено на 22.12.2022)
Оваа статија се однесува на реката Буг, притока на реката Висла.  За реката Јужен Буг, во Украина, погл. Јужен Буг.
Координати: 52°30′29.286″N 21°5′2.688″E﻿ / ﻿52.50813500° СГШ; 21.08408000° ИГД﻿ / 52.50813500; 21.08408000

**Буг** или **Западен Буг** (полски: *Bug*; украински: *Західний Буг*; белоруски: *Захо́дні Буг*; руски: *Западный Буг*) е лева притока на реката Нарев, која извира од средишна Украина на запад, минувајќи долж украинско-полската и полско-белоруската граница, а потоа продолжува низ Полска, каде се влева во реката Нарев, близу Сероцк. Понекогаш, делот помеѓу устието на Буг со Нарев и до влевањето во Висла е нарекуван Буго-Нарев. Реката Висла се влева во Балтичкото Море.

Буг е долг 830 километри (587 км во Полска) и е 4. најдолга река во Полска. Сливното подрачје на реката е 39.420 км2 (19.284 км2 во Полска). Поврзана е со реката Днепар преку каналот Днепар-Буг.

Традиционално, реката Буг често била сметана како етнографска граница помеѓу православните и католичките верници. На реката се наоѓала и линијата помеѓу германските и руските сили во текот на Инвазијата на Полска во Втората светска војна.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Буг" на Ризницата ? |

* Јужен Буг
* Реки во Полска
* Реки во Украина
* Географија на Полска
* Географија на Украина

Наводи
------

1. ↑  „Буг". *Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online*. Encyclopædia Britannica, 2011. Посетено на 10 април 2011.

Надворешни врски
----------------

* Буг во Географскиот речник на Кралството Полска (1880) (полски)
* Буг - Топонимски опслужувач GEOnet (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 237714703
* GND: 4080570-0
* SUDOC: 034429832
* BNF: cb12518635r (податоци)
* NKC: ge1176295

 |

 |
**Манастир „Успение на Пресвета Богородица"** — манастир во југоисточниот дел на Македонија, на падините на планината Смрдеш, во близина на селото Воиславци.

Историја
--------

Од споменикот во дворот на манастирот се забележува дека во 1928 година биле откриени остатоци од стара црква. Денешниот манастир бил основан со изградбата на манастирската црква којашто започнала во 1968 година, а била осветена во 1980 година.

Градби
------

Во склоп на манастирот влегуваат две цркви, конак, трпезарии, споменик и помошни објекти.

### Црква „Успение на Пресвета Богородица" (стара)

Главна статија: Црква „Успение на Пресвета Богородица" - Воиславци (стара)
Градбата на црквата има мали димензии и е со правоаголна основа, а влезот се наоѓа на западната страна до којашто е доградена мала отворена припрата.

### Црква „Успение на Пресвета Богородица" (нова)

Главна статија: Црква „Успение на Пресвета Богородица" - Воиславци (нова)
Градбата на црквата е со правоаголна основа, полукружна апсида на источната страна и отворена припрата доградена на западната страна.

Галерија
--------

* Влезната порта од дворот на манастиротВлезната порта од дворот на манастирот
* КонакотКонакот
* ТрпезариитеТрпезариите
* СпоменикотСпоменикот
* Помошниот објектПомошниот објект
* Старата манастирска цркваСтарата манастирска црква
* Новата манастирска цркваНовата манастирска црква

Наводи
------

1. ↑  „Ораовичко-воиславска парохија Архивирано на 2 јули 2022 г.". *Брегалничка епархија*.

Надворешни врски
----------------

* Воиславски манастир „Успение на Пресвета Богородица" на Ризницата ?
**„Декалог 6"** (полски: *Dekalog, sześć*) или **„Краток филм за љубовта"** (полски: *Krótki film o milosci*) — полски телевизиски филм од 1988 година, во режија на Кшиштоф Кишловски (Krzysztof Kieślowski), кој е и автор на сценариото, заедно со Кшиштоф Пјесјевич (Krzysztof Piesiewicz). Филмот е четвртиот дел од десетте едночасовни филмови на Кишловски, инспирирани од десетте божји заповеди. Главните улоги ги играат: Гражина Шаполовска (Grażyna Szapołowska), Олаф Лубашенко (Olaf Lubaszenko), Стефанија Ивинска (Stefania Iwińska), Станислав Гавлика (Stanisław Gawlika), Пјотр Махалица (Piotr Machalica) и Артур Барциш (Artur Barciś).

Содржина
--------

Томек е младо момче кое работи во поштата. Тој е опседнат со убавата Магда која живее во зградата отспротива. Еднаш, тој ѝ признава дека тајно ја набљудува со телескоп. По почетното исмејување, Магда сепак ја прифаќа неговата понуда да излезат заедно. Потоа, таа го кани во својот стан и му дозволува да ја милува, убедувајќи го дека не постои љубов, туку дека сè се сведува на половите односи. Томек доживува предвремена ејакулација и од срам бега дома, каде се обидува да изврши самоубиство, сечејќи ги вените. Кога дознава за несреќата на Томек, Магда сфаќа дека тој навистина ја сака и настојува да го види. Најпосле, го здогледува во поштата, а тој ѝ кажува дека повеќе не ја набљудува ноќе.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Dekalog 6, poljski film (пристапено на 24.11.2022)
2. ↑  IMDb, A Short Film About Love (1988) (пристапено на 16.5.2018)
**Бруто метрополитенски производ** (БМП) или **Бруто регионален производ** (БРП) е една од неколкуте мерки за големината на економијата на метрополитенската област. Слично со бруто-домашен производ (БДП), БМП е дефиниран како пазарна вредност на сите финални добра и услуги произведени во метрополитенската област во дадениот период на време, кој обично е една година.

Во Соединетите Американски Држави
---------------------------------

БМП е пресметуван годишно од страна на Бирото за економска анализа, во рамките на министерството за трговија.

Поврзано
--------

* Список на метрополитенски области во ЕУ по БДП
* Список на метрополитенси области во САД по БМП

Наводи
------

1. ↑  Економијата на Хонолулу 51-ва најголема во САД 25 септември 2009.
**Бравадос** (англиски: *The Bravados*) - американски филм од 1958 година, во режија на Хенри Кинг, по сценариото на Филип Џордан, засновано врз романот на Френк О'Рурк. Главните улоги ги толкуваат: Грегори Пек, Џоан Колинс, Стивен Бојд, Алберт Салми и Хенри Силва, а директор на фотографијата бил Леон Шамрој.

Синопсис
--------

Џоан Колинс и Грегори Пек во филмот „Бравадос"
Пред шест месеци, Џим Даглас (го игра Пек) доживеал семејна трагедија, кога четворица разбојници упаднале на неговиот имот и му ја силувале сопругата, а потоа ја убиле. Оттогаш, тој неуморно ги бара злосторниците со намера да им се одмазди. Кога пристигнува во еден град треба да бидат обесени четворица разбојници, Џим во нив ги препознава луѓето кои ги бара, иако никогаш не ги има видено. Во градот, тој ја среќава Џозефа (ја игра Колинс) со која во минатото бил свршен, но нивната врска не завршила со брак. Вечерта, додека жителите на градот се собрани на миса во црквата (меѓу нив и Џим и Џозефа), затворениците успеваат да го совладаат шерифот и да побегнат од градот, а притоа со себе земаат една девојка. Луѓето од градот организираат потера по избеганите разбојници, а потерата ја води Џим, воден од желбата за одмазда. Еден по еден, Џим ги убива тројца од разбојниците, а на крајот бркајќи го Индијанецот, тој пристигнува во неговиот дом. Таму, дознава дека луѓето кои ги убил не се убијците на неговата жена, туку злосторството го извршил неговиот сосед, кој му ги украл и парите. Џим е потиштен од сознанието дека убил погрешни луѓе и се враќа во градот и веднаш влегува во црквата, барајќи прошка од свештеникот. Надвор го чекаат насобраните жители на градот, кои му се заблагодаруваат за успешната потера, а тој, свесен за својот грев, бара од насобраните луѓе да го спомнат во молитвите.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Bravados, američki film - ciklus klasičnog vesterna (12) (1958.) (94') (пристапено на 19.9.2020)
Деже Јакаб, унгарски архитект
**Деже Јакаб** (унгарски: *Jakab Dezső*; Бихарев, 4 ноември 1864 - 5 август 1932 година, Будимпешта) бил унгарски архитект од еврејско потекло. Тој бил следбеник на Еден Лехнер, градоначалник за сецесија во Унгарија.

Животопис
---------

Дипломирал во 1893 година на Техничкиот факултет во Будимпешта. По дипломирањето, за време на студиските посети тој отиде во Германија, Италија, Франција, Холандија и Велика Британија. Во исто време работел во архитектонското биро на Еден Лехнер и учествувал во дизајнирањето на зградата на Министерството за земјоделство во 1896 година. Веќе уште тогаш соработувал со Марцел Комор , со кого во 1897 година отворил биро за дизајн во Будимпешта. Во следните дваесет години, до крајот на Првата светска војна, овој тандем дизајнирал голем број згради во земјите од поранешната Унгарија. Специјалитетот на Дежа Јакаб бил дизајнот на ентериерот и проектирањето на најмалите детали, додека Марцел Комор обично бил водач на проектот.

Најважните дела
---------------

 Хотел Трансилванија, Велики Варадин
Голем број делови од Деже Јакаб се прогласени за споменици на културата и се под заштита на државата. Некои од нив сеː

* Градска куќа во Тргу Муреш (Романија)
* Концертна сала во Братислава (Словачка)
* Театар Еркел во Будимпешта (Унгарија)
* Дом на младите во Кечкемет (Унгарија)
* Хотел во Велики Варадин (Романија)

Згради во Србија
----------------

Објектите што Деже Јакаб и Марсел Комор ги проектирале во Суботица и Палиќ се познати по симболите на овие места и културни споменици. 

 Градска куќа, Суботица
* Суботичка синагога
* Трговска банка
* Градска Куќа во Суботица
* Водотарањ на Палиќ
* Голема тераса на Палиќ
* Женски штанд на Палиќ
* Спомен-чешма на Палиќ

Галерија
--------

* Театар во Деви, РоманијаТеатар во Деви, Романија
* Културен центар, Тргу МурешКултурен центар, Тргу Муреш
* Водоторањ, ПалиќВодоторањ, Палиќ
* Синагога, СуботицаСинагога, Суботица

Наводи
------

1. ↑  *-{Jakab Dezső}-*. „Budapest Architect". Посетено на 6 мај 2015. (англиски)
2. ↑  *Брошура Сецесија у Суботици и Сегедину*. „Palic.rs" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2015-09-24. Посетено на 6 мај 2015.
**Ацко Велев Маркоски** ( 1926
 во Бигор Доленци, Кичевско —  1944
 во Битола) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По занимање бил земјоделски работник. Во НОВ на Македонија, стапил во редовите на Петнаесеттата македонска ударна бригада во есента 1944 година. Со Бригадата учествувал во борбите за конечното ослободување на Кичево на 15 ноември 1944 година. Во борбите со балистите кај селото Зајас бил тешко ранет од каде бил пренесен во болница во Битола, но по кусо боледување починал.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 79.
**„*Бојот започна браќа*"** — македонска народна песна. Песната е посветена на костурските комитите кои во песната биле нападнати од голема војска. Песната е од ајдутски и патриотска карактер.

Текст
-----

-Бојот започна браќа,  

војска се собира.  

Војска се собира, браќа,  

три илјади души,  

три илјади души браќа,  

во Костурско Поле.

Горите фучат, браќа,  

бурите стигаат,  

војска се собира, браќа,  

ѓолот да сардисаат.  

Комити да фатат, браќа  

и да ги истепаат.

Пушките пукаја, браќа,  

рибите бегаја.  

Топовите грмат, браќа,  

земјата гореше,  

топовите светат, браќа,  

како јасно сонце.

Трева си јадевме, браќа,  

тага живувахме,  

песни си пејавме, браќа.  

за наш'та слобода.  

За наш'та слобода, браќа,  

за Македонија.

Надворешни врски
----------------

* Бојот започна браќа (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org
**Бубачки** — македонски краткометражен игран филм по сценарио и во режија на Игор Иванов Изи, во продукција на Сектор Филм Скопје. „Бубачки" е номиниран за „Златна мечка" на Берлинскиот филмски вестивал во 2004. година и е добитник на престижниот „Златен леопард" на фестивалот во Локарно. Бубачки успева да се пласира помеѓу девет кратки филмови во трката за „Оскар", но не се здобива со номинација. Улогите ги толкуваат: Ѓорѓи Крстевски, Оливер Митковски, Лабина Митевска, Владимир Јачев и Јелена Богојевиќ. Кинематографер е Томи Салковски, продуцент Владимир Анасатасов, монтажер Игор Андреевски, а музиката е на Зоран Спасовски.