Податотека:Apanovich.jpg Олена Апанович
**Олена Апанович** ( украински: *Олена Михайлівна Апанович* ) (9 ноември 1919 – 21 февруари 2000 година) била украински историчар, истражувач на Запорожскиот Козак. Таа била добитничка на наградата Антонович .

Биографија
----------

Олена Апанович е родена во Мелекеш, Симбирска губернија (сега Димитровград, Уњлјановска област ), Русија, во нејзиното семејство на железнички службеник. Нејзините роднини раскажуваат како нејзината мајка ја родила Олена во железнички вагон. Нејзиниот татко бил од белоруски селанец (оттука и белоруското презиме *Апанович* ), а нејзината мајка имала мало потекло од полско благородништво. Целото детство го поминала во Манџурија, североисточна Кина, каде што работел нејзиниот татко. Нејзиното семејство било депортирано од Кина од страна на Јапонците. Тие се населиле во Харков во 1933 година, каде Олена завршила гимназија. Мајката на Олена починала набргу потоа, а нејзиниот татко бил потиснат во 1939 година со лажни обвинувања.Во раните 1990-ти Апанович се вратила на студиите за украинските Козаци и објавила три книги со популарна привлечност: Rozpovidi pro zaporoz'kykh kozakiv (Приказни за Запорожските Козаци, 1991); Het'many Ukraіny i koshovi otamany Zaporoz'koі Sichi (Хетмани од Украина и Киш Отамани од Запорожските Сичи, 1993); и Ukraіns'ko-rosiis'kyi dohovir 1654 r. Mify ta real'nist (Украинско-руски договор од 1654: митови и реалност, 1994).

Во 1937 година, таа влегла во „Сојузничкиот институт за новинарство" во Москва, но училиштето набрзо било затворено и Апанович се вратила во Харков каде што дипломирала на Педагошкиот институт (Факултет за руски јазик и литература) непосредно пред почетокот на Втората Светска војна. По почетокот на германската инвазија, таа била евакуирана во Казахстан и Башкирија. Од мај 1944 година, Олена работела во Централниот државен архив на Украина во Киев како истражувач и подготвила многу историски документи за објавување.

Во 1950 година, Апанович ја одбранила својата дисертација за диплома за кандидат на науки (приближно еквивалентна на докторат ) за учеството на Запорожските Козаци во Руско-турската војна од 1768-1774 година. Таа потоа се приклучила на Институтот за историја на Академијата на науките на Украина како водечки експерт за Козакството. Во периодот од 1950-1972 година, таа водела археолошки експедиции на места поврзани со историјата на Запорожските Козаци, објави многу научни трудови и направи целосен регистар на спомениците на Запорожските Козаци.

Од 1972 година, откако беше отпуштен од политички причини од Институтот за историја, Апанович работеше во Централната научна библиотека на Академијата на науките на Украина, давајќи значителен придонес во истражувањето на ракописите. Во раните 1980-ти, таа честопати беше поканета да биде историски консултант за документарни и фиктивни филмови за украинското Козакство.

Награди и почести
-----------------

* 1991 година, Апанович стана член на Сојузот на писателите на Украина
* 1994 година, доделена на наградата именувана по Т.Шевченко
* 1995 година, наградата Антонович (САД)

Наводи
------

* Биографија на Апанович на локацијата на Музејот на дисидентското движење, (на украински)
* Људмила Тарнашинска, „55 години „под знакот на Клио". , *Џеркало Тижнија, (Неделно огледало)*, 4–10 септември 2004 година.

Предлошка:1994 Shevchenko National Prize