**P2Y 12** е хеморецептор за аденозин дифосфат (ADP). Рецепторот P2Y 12 е вклучен во тромбоцитната агрегација и затоа е биолошка цел за третман на тромбоемболии и други нарушувања на коагулацијата.

Овој рецептор припаѓа на класата Gi од групата на G белковина-споени (GPCR) пуринергични рецептори. Оваа фамилија на P2Y рецептори има неколку подтипови на рецептори со различна фармаколошка селективност, која во некои случаи се преклопува за различни нуклеотиди на аденозин и уридин.

Во областа на пуринергичното сигнализирање, рецепторот **P2Y 12** се наоѓа главно, но не исклучиво на површината на тромбоцитите, и претставува важен регулатор во згрутчувањето на крвта. Во централниот нервен систем, овој рецептор е пронајден исклучиво на површината на микроглија клетките, каде што е има улога во различни физиолошки и патолошки активности на микроглија клетките, како на пример следење на фунцкијата на невроните и заштита на невроните (невропротекција).

Инхибитори на рецепторот P2Y12
------------------------------

Лековите клопидогрел (Плавикс), прасугрел (Ефиент), тикагрелор (Брилинта) и кангрелор (Кенгреал) и ја спречуваат неговата активација и дејство. Овие лекови се продаваат како антитромбоцитни агенси.

### За акутен коронарен синдром

Комбинацијата од инхибитор на P2Y 12 и аспирин, наречена двоен антитромбоцитен третман претставува третман од прва линија за акутен коронарен синдром. Рандомизирано испитување од 2019 година (ISAR-REACT-5 студија) сугерираше дека прасугрел е супериорен во однос на тикагрелорот.

### Антитромбоцитен третман на СТЕМИ

Кај пациенти кои се подложени на примарна перкутана коронарна интервенција (PCI) за миокарден инфаркт со покачување на ST сегментот (STEMI), упатствата за лекување од САД, европските упатства, како и канадските  препорачуваат администрација на инхибитор на P2Y 12 веднаш штом можно, иако не е јасно дали администрацијата на овие лекови пред пациентот да пристигне во болница дава дополнителни придобивки во споредба со администрацијата на лекот во болница.

Од друга страна, инхибиторите на P2Y 12 не го менуваат ризикот од смрт кога се даваат како предтретман пред рутински PCI кај луѓе кои имале миокарден инфаркт без ST-елевација (NSTEMI), иако, кај повеќето пациенти со NSTEM е потребен третман со инхибитор на P2Y12 во период до 12 месеци. Сепак, во ваков случај постои зголемен ризик од крварење и истовремено намален ризик од дополнителни кардиоваскуларни проблеми. Поради ова, нивната рутинска употреба во овој контекст е од сомнителна вредност.

Мрежна мета-анализа на 37 студии во кои беа вклучени 88.402 пациенти со STEMI и 5.077 пациенти со големи несакани срцеви настани (англиски: major adverese cardiac events, MACE) покажа дека употребата на прасугрел е поврзана со помала смртност и помалку големи несакани срцеви настани во споредба со другите лекови од оваа класа (клопидогрел и тикагрелор).

Наводи
------

1. 1 2  „Identification of the platelet ADP receptor targeted by antithrombotic drugs". *Nature*. **409** (6817): 202–7. January 2001. Bibcode:2001Natur.409..202H. doi:10.1038/35051599. PMID 11196645.CS1-одржување: display-автори (link)
2. ↑  „Identification of the P2Y(12) receptor: a novel member of the P2Y family of receptors activated by extracellular nucleotides". *Molecular Pharmacology*. **60** (3): 416–20. September 2001. PMID 11502870. Архивирано од изворникот на 2008-10-07. Посетено на 2023-01-02.
3. ↑  „The role of ADP receptors in platelet function". *Frontiers in Bioscience*. **11** (1): 1977–86. May 2006. doi:10.2741/1939. PMID 16368572.
4. ↑  „Central role of the P2Y12 receptor in platelet activation". *The Journal of Clinical Investigation*. **113** (3): 340–5. February 2004. doi:10.1172/JCI20986. PMC 324551. PMID 14755328.
5. ↑  „Microglia monitor and protect neuronal function through specialized somatic purinergic junctions". *Science*. **367** (6477): 528–537. January 2020. Bibcode:2020Sci...367..528C. doi:10.1126/science.aax6752. PMID 31831638.CS1-одржување: display-автори (link)
6. ↑  „Ticagrelor or Prasugrel in Patients with Acute Coronary Syndromes". *The New England Journal of Medicine*. **381** (16): 1524–1534. October 2019. doi:10.1056/NEJMoa1908973. PMID 31475799.CS1-одржување: display-автори (link)
7. ↑  „2013 ACCF/AHA guideline for the management of ST-elevation myocardial infarction: a report of the American College of Cardiology Foundation/American Heart Association Task Force on Practice Guidelines". *Circulation*. **127** (4): e362-425. January 2013. doi:10.1161/CIR.0b013e3182742cf6. PMID 23247304.CS1-одржување: display-автори (link)
8. ↑  „2017 ESC Guidelines for the management of acute myocardial infarction in patients presenting with ST-segment elevation: The Task Force for the management of acute myocardial infarction in patients presenting with ST-segment elevation of the European Society of Cardiology (ESC)". *European Heart Journal*. **39** (2): 119–177. January 2018. doi:10.1093/eurheartj/ehx393. PMID 28886621.CS1-одржување: display-автори (link)
9. 1 2  „2019 Canadian Cardiovascular Society/Canadian Association of Interventional Cardiology Guidelines on the Acute Management of ST-Elevation Myocardial Infarction: Focused Update on Regionalization and Reperfusion". *The Canadian Journal of Cardiology*. **35** (2): 107–132. February 2019. doi:10.1016/j.cjca.2018.11.031. PMID 30760415.CS1-одржување: display-автори (link)
10. ↑  „Reappraisal of thienopyridine pretreatment in patients with non-ST elevation acute coronary syndrome: a systematic review and meta-analysis". *BMJ*. **349** (aug 06 2): g6269. October 2014. doi:10.1136/bmj.g6269. PMC 4208629. PMID 25954988.CS1-одржување: display-автори (link)
11. ↑  „Optimal P2Y12 Inhibitor in Patients With ST-Segment Elevation Myocardial Infarction Undergoing Primary Percutaneous Coronary Intervention: A Network Meta-Analysis". *JACC. Cardiovascular Interventions*. **9** (10): 1036–46. May 2016. doi:10.1016/j.jcin.2016.02.013. PMID 27198684.CS1-одржување: display-автори (link)