recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ежен Гилвик** (5 август 1907

 - 19 март 1997

) е еден од најважните француски поети од втората половина од 20 век. Професионално се претставува само преку своето презиме Гилвик (фран. "*Guillevic*").

Роден е во Карнак, Бретања. Откако добива диплома по математика во 1926 година, влегува во администрацијата на Алзак, а подоцна е дел и од *Министерството за финансии и економија*. Станува симпатизер на комунистите уште во текот на Шпанската граѓанска војна, поради што од 1942 година станува и активен член на Комунистичката партија. Тука се поврзува со Пол Елијар. На партијата ѝ останува верен сè до 1980 година.

Во неговото творештво, Гилвик останува доследен на своите сфаќања за светот. По еден период на отпор, на бунт против социјалниот и општествен поредок, тој го започнува својот обид да го скроти светот и неговата тишина. Се противи на метафизичкиот приод кон творештвото и пишува концизно, искрено, страсно и сугестивно. Речиси и да не употребува метафори. Во поезијата на Гилвик нивното место го заземаат компарациите.

Во 1976 година Гилвик ја добива *Големата Поетска награда* на Француската Академија а со национално признание од ваков карактер се здобива во 1984 година. Добитник е и на *Златниот Венец* на Струшките вечери на поезијата.

Наводи
------

1. ↑  Eugène Guillevic
2. ↑  The Poetry of Eugene Guillevic

Надворешни врски
----------------

* Ежен Гилвик. (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Добитници на „Златен венец" на Струшките вечери на поезијата |
| --- |
|  |
| 1966-1990 | 
* Рождественски (1966)
* Окуџава (1967)
* Наѓ (1968)
* Диздар (1969)
* Павловиќ (1970)
* Оден (1971)
* Неруда (1972)
* Монтале (1973)
* Дагларџа (1974)
* Седар Сенгор (1975)
* Гилвик (1976)
* Лундквист (1977)
* Алберти (1978)
* Крлежа (1979)
* Енценсбергер (1980)
* Конески (1981)
* Станеску (1982)
* Ватсјајн-Ајгеј (1983)
* Вознесенски (1984)
* Рицос (1985)
* Гинсберг (1986)
* Ружевич (1987)
* Максимовиќ (1988)
* Шапкот (1989)
* Падрон (1990)

 | Златен венецЗлатен венец |
|  |
| 1991-2020 | 
* Бродски (1991)
* Јухас (1992)
* Ајги (1993)
* Хјуз (1994)
* Амихај (1995)
* Оока (1996)
* Адонис (1997)
* Лу Јуен (1998)
* Бонфоа (1999)
* Сангвинети (2000)
* Хини (2001)
* Михалиќ (2002)
* Транстремер (2003)
* Граса Моура (2004)
* С. Мервин (2005)
* Морехон (2006)
* Дарвиш (2007)
* Арапи (2008)
* Шаламун (2009)
* Левчев (2010)
* Матевски (2011)
* Сероте (2012)
* Пачеко (2013)
* Ун (2014)
* Беј Дао (2015)
* Етвуд (2016)
* Чарлс Симиќ (2017)
* Адам Загајевски (2018)
* Ана Бландијана (2019)
* Амир Ор (2020)

 |
|  |
| 2021- | 
* Керол Ен Дафи (2021)
* Шунтаро Таникава (2022)
* Влада Урошевиќ (2023)

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 49226584
* LCCN: n50018576
* ISNI: 0000 0001 2101 1831
* GND: 118719386
* SELIBR: 188871
* SUDOC: 026909413
* BNF: cb119064263 (податоци)
* BIBSYS: 90064958
* MusicBrainz: cb7d91a8-ffff-4f5e-a3b8-3d13620cc0da
* NDL: 00441954
* NKC: ola2003172207
* BNE: XX1236649
* CiNii: DA00352926

 |

 |
**Димко Митрев** (роден во  1919
 година во Велес - починал на 10 декември 1942

 година во Велес) — македонски револуционер, организатор на НОБ во Велес, борец на НОПО „Димитар Влахов" (од април 1942).

Животопис
---------

Димко Митрев бил организатор на работнички штрајкови во Велес пред војната, член на СКОЈ (од 1938), на КПЈ (од 1940), а на МК на КПЈ за Велес (од 1941). Во неговата куќа (октомври 1941) бил отпечатен првиот број на илегалниот весник
„*Народен билтен*". Во 1941 г. преминал во илегалство, а во април 1942 г. заминал во партизани. Бил комесар на Велешкиот НОПО. Загинал при предвремена експлозија на нагазна мина за диверзија на германски воз.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Митрев*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 966. Text "series
" ignored (help)
Координати: 31°46′17.9″N 35°13′44.45″E﻿ / ﻿31.771639° СГШ; 35.2290139° ИГД﻿ / 31.771639; 35.2290139

Гробот на царот Давид
**Давидовиот гроб** (хебр. קבר דוד המלך) е стара тврдина која се наоѓа на планината Сион околу портата во Стариот дел на Ерусалим. Гробот на царот Давид бил изграден во текот на II век п.н.е. многупати бил рушен и обновуван, непрекинато од страна на Христијаните, Мемелуците, Муслиманите и отоманските освојувачи на градот Ерусалим, сѐ со цел да се открие тајната на првиот храм на царот Соломон.

Цар Давид е признат пророк од јудаизмот, христијанството и исламот. Преданието во Библијата вели дека цар Давид е погребан на планината Сион во Ерусалим. До гробот на Давид се наоѓа синагога која го носи неговото име. Во IV век постоела исто така христијанска црква Свети Давид, која била разрушена од страна на персиците и во 1524 година на нејзиното место е изградена џамијата ел-Дауд. Големиот камен саркофаг е покриен, на кое се изложени короните од свитоците на *Тората* која ги симболизира 22 израелски царства и се извезени зборовите од І Царevi: "*Давид, цар на Израел, жив и постојан*". Легендата раскажува дека кај гробницата на Давид се скриени тајните од првиот храм на Соломон.

Поврзано
--------

* Давид
* Давидова ѕвезда
* Список на гробови на библиски личности
**Дејдре Меккала** е американска пејачка и текстописец од Њујорк. Меккала беше израсната околу фолк-музичката сцена на улицата Макдугал во Њујорк, каде што ја започна својата кариера. Во 1990-тите, таа се преселила во северна Калифорнија. Таа има издадено неколку албуми на женската музичка куќа Оливија рекордс.

Работела со Тереза Трул, Мајк Маршал, Линда Тилери, Бони Хејс и други музичари. Таа изјавила дека е лезбејка.

Дискографија
------------

* *Крзнени палта и сини фармерки* (Рулет рекорди, 1973)
* *Не се сомневај во тоа* (Оливија рекордс, 1985)
* *Со малку среќа* (Оливија, 1987)
* *Секојдневни херои и хероини* (Оливија, 1992)
* *Играње за* Keeps (MaidenRock, 2003)

Наводи
------

Фусноти

1. ↑  Morris, Bonnie J. (2016-07-29). *The Disappearing L: Erasure of Lesbian Spaces and Culture* (англиски). SUNY Press. стр. 52. ISBN 978-1-4384-6177-9.
2. ↑  „Deidre McCalla interview", *Queer Music Heritage*, January 2004, Архивирано од изворникот на 7 January 2007, Посетено на 2008-09-06

Дополнително читање
* Лаура Пост, Дејдре Меккала во Allmusic

Надворешни врски
----------------
**„Декалог 9"** (полски: *Dekalog, dziewięć*) — полски телевизиски филм од 1988 година, во режија на Кшиштоф Кишловски (Krzysztof Kieślowski), кој е и автор на сценариото, заедно со Кшиштоф Пјесјевич (Krzysztof Piesiewicz). Главните улоги ги играат: Ева Блашчик (Ewa Błaszczyk) (Hanka), Пјотр Махалица (Piotr Machalica) (Roman), Јан Јанковски (Jan Jankowski) (Mariusz), Artur Barciś (Артур Барциш), Јоланта Пјетек-Горецка (Jolanta Piętek-Górecka), Катажина Пивоварчик (Katarzyna Piwowarczyk) и Јежи Трела (Jerzy Trela).

Содржина
--------

Роман (го игра Махалица) е импотентен. Тој е свесен за сексуалните потреби на неговата жена Ханка (ја игра Блашчик) и отворено зборува дека таа треба да си најде љубовник. Меѓутоа, кога ќе дознае дека таа веќе има љубовна врска со младиот студент Мариуш (го игра Јанковски), Роман станува многу љубоморен и постојано ги прислушкува нивните телефонски разговори. Во една прилика, Роман се крие во станот во кој Ханка се среќава со љубовникот и тогаш слуша дека таа ја прекинува љубовната врска. Потоа, тие продолжуваат да живеат мирен брачен живот, а во меѓувреме посвојуваат девојче. Зимата, Ханка заминува на скијање во Закопане, а кога дознава дека таму се наоѓа и Мариуш, Роман се обидува да изврши самоубиство. Во Закопане, штом го здогледува Мариуш, Ханка вднаш се враќа дома, каде го наоѓа прошталното писмо на Роман. Тогаш, таа добива телефонски повик од болницата и дознава дека тој е жив.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Idemo na poljski film: Dekalog 9, poljski film (пристапено на 15.12.2022)
Видови на кујнски ножеви
**Готварски нож** или **кујнски нож** е секој нож што е наменет да се користи за подготовка на храна. Додека голем дел од оваа работа може да се оствари со неколку ножеви за општа намена - особено голем нож од готвач, тежок клирак и мал нож за ножење - исто така има и многу специјализирани ножеви кои се наменети за специфични задачи. Кујнските ножеви може да се направат од неколку различни материјали.

Надворешни врски
----------------

WikibooksWikibooks
Англиските Викикниги нудат повеќе материјал на тема:
***Cookbook:Knife skills***

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Готварски нож" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Видете ***kitchen knife*** или ***cooking knife*** во Викиречник, слободниот речник. |

* Cooking For Engineers - Kitchen Knives – explains common kitchen knives
* „Tools & Food". *The Smithsonian Institution's Human Origins Program* (англиски). 22 December 2009.
**Готски јазик** — мртов источногермански јазик што бил зборуван од Готите. Најмногу е познат од кодексот Аргенетеус, копија на преводот на Библијата од IV век. Другите помали јазици на оваа група како што се бургунскиот и вандалскиот јазик се познати само по личните имиња. Јазикот е индоевропски но нема денешен потомок. Најстарите документи на готски датираат од IV век. Со надоаѓањето на Франките, масивна асимилација од латините јазикот почнал да исчезнува. Јазикот опстоил само до VIII век но само на територијата на Шпанија и Португалија. Според некои записи е утврдено дека јазикот бил зборуван и на територијата на долен Дунав и на Крим. Јазикот е мошне интересен за проучување на јазичарите.

Фонологија
----------

### Самогласки

|  |  |
| --- | --- |
| монофтонзи | дифтонзи |

### Согласки

|   | Уснени | Забни | Венечни | Предно-непчени | Задно-непчени | Уснено-заднонеп. | Грклени |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Избувни | *p* /p/ | *b* /b/ |   | *t* /t/ | *d* /d/ |   | *?ddj* /ɟː/ | *k* /k/ | *g* /ɡ/ | *q* /kʷ/ | *gw* /ɡʷ/ |   |
| Струјни | *f* /ɸ, f/ | *b* [β] | *þ* /θ/ | *d* [ð] | *s* /s/ | *z* /z/ |   | *g, h* [x] | *g* [ɣ] | *ƕ* /ʍ/ |   | *h* /h/ |
| Приближни |   |   |   |   | *j* /j/ |   |   | *w* /w/ |   |
| Носни |   | *m* /m/ |   |   | *n* /n/ |   |   | *g, n* [ŋ] |   |   |
| Странични |   |   |   | *l* /l/ |   |   |   |   |
| Трепетни |   |   |   | *r* /r/ |   |   |   |   |

Библиографија
-------------

* Wilhelm Streitberg, *Gotisches Elementarbuch*, Heidelberg, 1920
* В. В. Євченко, *Готська мова*, Житомир, 2002

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85055993
* BNF: cb11939938t (податоци)
* NDL: 00575702
* NKC: ph120632

 |

 |
**Готен** — средновисока планина во Источна Македонија којашто ѝ припаѓа на Родопската зона. Највисок врв е Грамадник на надморска височина од 1.420 м.

Географија и местоположба
-------------------------

Планината се наоѓа помеѓу планините Огражден на исток и Плачковица на запад. Од Плачковица е одвоена со долината на Смилјанска Река, а од Огражден со длабоката клисура на Нивичанска Река. Помеѓу овие две речни долини се протега билото на Готен, на кое се издвојуваат врвовите: Грамадник (1.420 м), Аџи Чука (1.299 м) и Калбак Даши (1.178 м). Кон југ постепено се спушта во дното на Радовишката Котлина. Во подножјето на јужната падина се наоѓаат селата: Јаргулица, Покрајчево и Злеово.

Историски настани
-----------------

На 6 април 1903 година, на планината се водела битката кај Готен, која била една од најголемите битки на Македонската револуционерна организација пред Илинденското востание на територијата на Македонија.

Спортски туризам
----------------

Во реонот на планината се наоѓа ловиштето „Џами Тепе".

Поврзано
--------

* Јаргулица
* Покрајчево
* Злеово

Надворешни врски
----------------

* Готен на Ризницата ?

Координати: 41°38′52″N 22°38′56″E﻿ / ﻿41.64778° СГШ; 22.64889° ИГД﻿ / 41.64778; 22.64889
**Евдокија Макремболитиса** (грчки: *Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα*, 1021-1096) била византиска царица, втора сопруга на царот Константин X Дука, по чија смрт се омажила за цар Роман IV Диоген.

Евдокија Макремболитиса била ќерка на Јован Макремболит и сестра на патријарх Михаил I Цариградски. Според Михаил Псел, Евдокија Макремболитиса се одликувала со исклучителна убавина, благородништвото и интелигенција.

Во околу 1050 година, Евдокија се омажила за идниот цар Константин X Дука, на кого му родила седум деца:

* Михаил VII Дука
* Андроник Дука, соцар
* Ана Дукина
* Теодора-Ана Дукина
* Константин Дука
* Зоја Дукина
* едно дете починало како бебе

Кога Константин X Дука починал во 1067, Евдокија Макремболитиса станала регент на својот син Михаил VII Дука. Евдокија се заколнела никогаш да не се прежени и дури по нејзина заповед во затвор бил фрлен Роман Диоген, кој бил осомничен за аспирации кон царската круна. Сепак Евдокија сфатила дека е неспособна сама да ги одбие варварските инвазии во северозападните земји на империјата. поради што таа ја прекршела заклетва и се омажила за Роман Диоген без дозвола на цариградскиот патријарх. Бракот бил склучен на 1 јануари 1068 година и Роман Диоген веднаш бил прогласен за соцар под името Роман IV Диоген, со чија помош Евдокија успеала да се спротивстави за кратко на варварската закана за империјата.

Од Роман IV Диоген, Евдокија Макремболитиса има две деца:

* Никифор Диоген
* Лав Диоген

Роман IV го прогласил за соимпертор на Андроник Дука, син на Евдокија и Константин X Дука, иако тој бил држен настрана од власта заедно со неговата мајка. Животот на Евдокија со вториот нејзин сопруг излегол прилично лошо. Роман IV бил воинствен и упорен и сè повеќе ја ограничувал власта на Евдокија и Михаил VII. Откако во 1071 година Роман IV бил заробен од страна на Селџуците во Битката кај Манцикерт, Евдокија Макремболитиса и Михаил VII повторно застанале на чело на власта во Цариград, додека не се разбере дека Роман IV е жив и патува кон градот. Тогаш Јован Дука, помалиот брат на Константин X Дука, со помош на гардата ја принудил на царицата да ја остави власта целосно на Михаил VII и да се повлече во манастир..

Во 1078 година Михаил VII бил соборен од Никифор III Вотанијат. Новиот цар ја повикал Евдокија Макремболитиса назад во главниот град со предлог да се ожени со неа. Овој план меѓутоа бил срушен повторно од Јован Дука, кој стоел на чело на опозицијата против Евдокија.

Евдокија Макремболитиса починала како калуѓерка во 1096 година.

Наводи
------

1. ↑  Norwich, pg. 344
2. 1 2  Г.Острогорски. Историја на Византија. Скопје, 1992, стр.: 413.

Literatura
----------

* *The Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, 1991.
* Lynda Garland, *Byzantine Empresses: Woman and Power in Byzantium, AD 527-1204*. Routledge, 1999.
* Smith, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, (1867).
* Michael Psellus. *Chronographia*.

|  |
| --- |
| Евдокија Макремболитиса **Макремболитиси****Роден(а):** 1021  **Починал(а):** 1096 |
| Претходник**Катерина Комнинс** | **Византиска царица**1059–1071 | Наследник**Марија Аланска** |
**Евстати Аврамов Чаловски** — македонски револуционер, деец на ВMOPO.

Животопис
---------

Евстати Чаловски е роден 1885 година, во мијачката паланка Галичник, Западна Македонија. Син е на Аврам Чаловски, производител на Кондиторски производи и еден од најуспешните и најпознати македонски индустријалци во Бугарија во 19. век.

Родот Чаловски и ден денешен има впечатлива улога во македонскиот општествен живот: македонскиот поет Тодор Чаловски, Лилјана Чаловска – писателка, учесничка во НОБ и член на АСНОМ, Јане Чаловски – ликовен уметник и други…

Револуционерната дејност на Евстати започнува кога тој влегува во четата на Максим Ненов, но, откако истата е разбиена на 29 мај 1903 година пребегнува во Бугарија и влегува во врховистичката чета на Сотир Атанасов, со којашто учествува во Илинденското востание во 1903 година. која по неколку битки со турскиот аскер, се распрснува на повеќе страни. Тогаш Евстати Чаловски станува четник при Мише Развигоров.

Пролетта 1904 година влегува одново во Македонија со дебарско-охридските чети на Цветко Христов и Иван Пендаровски, а потоа е четник во реканската чета на Павел Караасанов. Подоцна се населува во Бугарија и се занимава со трговија.

При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година се пријавува како доброволец во Македоно-одринското ополчение, заедно со неговиот брат Манол, во Првата дебарска дружина. Во Втората балканска војна е ранет двапати, на 18. и веднаш потоа - на 20 јуни 1913 година. Носител е на орден „За храброст" ІV степен.

Објавува и кратки спомени во списанието „Илустрација Илинден" во 1939 година.

Умира на 4 август 1943 година во Софија.

Поврзано
--------

* Тодор Чаловски
* Лилјана Чаловска

Наводи
------

1. ↑  „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав", Главна управа на архивите, 2006, стр. 795.
2. ↑  Илустрација Илинден, бр.109, стр. 3-5
3. ↑  Илустрација Илинден, 1943, бр. 149, стр. 14
**Економскиот либерализам** е политичка и економска идеологија заснована на силна поддршка за пазарна економија заснована на индивидуални линии и приватна сопственост во средствата за производство. Економските либерали имаат тенденција да се спротивстават на владината интервенција и протекционизмот на пазарот кога ја спречува слободната трговија и отворената конкуренција, но ја поддржуваат владината интервенција за заштита на правата на сопственост и решавање на неуспесите на пазарот. Економскиот либерализам е генерално опишан како претставување на економскиот израз на класичниот либерализам до Големата депресија и подемот на кејнзијанизмот.
Звучните извори, како механички осцилатори, може да вршат присилени осцилации и да се доведат во состојба на резонанција.

Звучна резонанција Резонанција кај звучен извор, освен со примерот прикажан со звучната виљушка поставена на резонантна кутија, може да се прикаже со овој експеримент. Во поширок сад со вода е потопена стаклена цевка која е отворена од двата краја (тоа може да се направи и со една поголема мензура или цевка од стара неонкна во која полека долевате вода). Кога над отворот на цевката се донесе звучната вљушка што осцилира воздушниот столб во цевката ќе изведува присилени осцилации. Менувајќи ја должината на воздушниот столб (со издигање и спуштање на цевката) за одредена висина, звукот се слуша посилно.

Звучна виљушка
Звучната резонанција настанува кога воздушниот столб во цевката осцилира со сопствена честота што се совпаѓа со честотата на звучната виљушка, или кога едната честота е цел број пати поголема од другата. Во цевката се создава стоен бран (таква е и резонантната кутија на која е поставена звучната виљушка). Сопствената честота на воздушниот столб зависи од неговата должина L :   
 f = ν / λ = (2n + 1) / 4L ν ; n = 1, 2, 3,....  
каде што n е кој и да било број ν е брзината на звукот во воздухот. При должина на воздушниот столб L = λ / 4, освен тоам резонанцијата може да настане за кој и да било непррен број четвртинки бранови должини на стојниот бран формиран во воздушниот столб, затворен од едниот крај т.е ако должината е

**L = (2π + 1 ) λ / 4**

  
 Звучната резонанција се користи кај дувачките инструменти. Некои инструменти (гитара, виолина) за да дадат поголем интензитет користат тела со кои може да се предизвика резонанција. Таквите тела се *резонанти*. На пример, звучната виљушка е поставена на резонантна кутија. *Појавата резонанција се користи за мерење на брзината на звучните бранови.* Обидете се да ја определите брзината на звукот спотед експериментот наведен горе. Звукот може да биде извор на информации и за состојбата на внатрешните органи на човекот. Звучниот метод, познат како **аускултација**(прослушување на звуци во органицмот), е една од најстарите акустични методи за дијагносика во медицината.

Стетоскоп За таа цел се користи стетоскоп. Тој се состои од резонантна капсула покриена со елстична мембрана која се поставува на телото од болниот, од неа водат гумени цевки кон увото на лекарот. Во празната капсула настанува резонанција, при што звукот се засилува и се подобрува аускултацијата. 

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Тампон зоната на Обединетите нации на Кипар** позната и како **Зелена линија** ( грчки: *Πράσινη Γραμμή*; турски: *Yeşil Hat* ) е демилитаризирана зона, по која патролираат Мировните сили на Обединетите нации на Кипар (UNFICYP). Основана била во 1964 година, а по турската инвазија на Кипар и прекинот на огнот од 16 август 1974 година била продолжена. Линијата островот го дели на област под контрола на Република Кипар (со исклучок на областите на британската суверена база) и претежно непризнатата Турска Република Северен Кипар. Зелената линија е со вкупна должина од 180 км од Паралимни на исток до Като Пиргос на запад, а посебен дел ја опкружува Кокина. Вкупната површина на демилитизараната зона има површина од 346 км2, а нејзината ширина варира од 20 м до над 7 км.  

Линијата на поделба се нарекува и **Линија** **Атила**,  наречена по воената интервенција на Турција во 1974 година, со кодно име *Операција Атила*. Турската војска на северната страна од зоната изградила бариера, која претежно се состои од бодликава жица, бетонски ѕидови, караули, противтенковски ровови и мински полиња. Зоната поминува низ центарот на Никозија, и го дели градот на јужен и северен дел. По падот на Берлинскиот ѕид во 1989 година, Никозија е единствен поделен главен град во Европа. 

Во самата зона живеат околу 10.000 луѓе кои претежно го обработуваат земјиштето сместено во зоната; селото Пила е познато по тоа што е една од ретките населби на Кипар каде кипарските Грци и Турците сè уште живеат заедно. Други такви села се Денеја, Атиеноу и Трулои. Некои области поради отсуството на човечки фактор станале природен резерват за флората и фауната.

Поврзано
--------

* Кипарски конфликт
* Република Кипар
* Ексклава Кокина

Наводи
------

1. ↑  „UNFICYP Background". *UN.org*. UN Peacekeeping. Посетено на 10 March 2016.
2. 1 2  „About the Buffer Zone". *unficyp.unmissions.org*. United Nations Peacekeeping Force in Cyprus. 20 November 2015. Посетено на 10 March 2016.
3. ↑  Konyalian, Claudia. „Biodiversity in Cyprus 346 square kilometres Buffer Zone". *undp.org*. United Nations Development Programme. Архивирано од изворникот на 2018-02-03. Посетено на 10 March 2016.
4. ↑  Oxford References: *Attila Line*
5. ↑  Associated Press: *30 years after the Berlin Wall, Cyprus’ division endures*
6. ↑  Independent.co.uk: *Europe’s other wall: How militarised barrier continues to divide Cyprus, 30 years after Berlin’s came down*

Надворешни врски
----------------

* Веб-страница на UNFICYP
* Заборавена архитектура во тампон зоната на Обединетите нации, Кипар, фотографија на Адријан Скарброу
Соре, главниот град на регионот
Општини во рамките на регионот Зеланд
**Зеланд** или **Шеланд** (дан. *Sjælland*) еденод 5-те региони на Данска, сместен во источниот дел во државата.
Управното седиште на регионот е во градот Соре, а најголем е Роскилде.

Положба и граници
-----------------

Регионот го опфаќа источниот дел на Данска и во потполност е островски. Границите на округот се морски:

* север: мореуз Категат,
* североисток: Голем Копенхаген
* исток: Балтичко Море,
* југ: Балтичко Море
* запад: Јужна Данска преку Данскиот премин.

Природни услови
---------------

Регионот Зеланд е во целост островски. Најголем остров е истоимениот остров Зеланд, истовремено и најголем во Данска. Тоа не е во потполност во рамките на регионот, туку неговиот североисточен дел претставува дел од малиот Престолнински регион (Голем Копенхаген). Значајни острови се и: Лоланд, Фастер и Мен, кои сите се наоѓаат на јужниот брег, во рамките на Балтичко Море. Брегот е доста разгранет, со многу мали заливи, полуострови, премини и крајбрежни острови.

Целиот регион е рамничарски, со надморска височина од 120 метри (исток на регионот). На даденото подрачје нема значајни водотеци. Во крајбрежното подрачје има доста мочуришта, додека поголемиот дел е под земјоделско одгледување.

Население
---------

Според последниот попис од 2010 година во регионот Зеланд живеат околу 1,2 милиони жители. Поголемиот дел од населението се етнички Данци, а населението е претежно рурално отколку што е просекот за целата држава. Сето тоа постепено се менува, поради што подрачјето на Копенхаген сè повеќе се шири на сметка на североисточните делови на регионот.

Густината на населеност на регионот е околу 113 жит/км2, што претставува нешто помалку од државниот просек (127 жит/км2). Североисточниот дел, блиску Копенхаген, е подобро населен отколку останатиот дел.

Општини
-------

Во Зеланд има 17 општини, и тоа:

* Вордингборд
* Греве
* Гулдборгсунд
* Калундборг
* Куге
* Лејре
* Лоланд
* Нествед
* Одшеред
* Рингстед
* Роскилде
* Слагелсе
* Солред
* Соре
* Стевнс
* Факсе
* Холбек

Градови
-------

Значајни градови во регионот се:

* Роскилде
* Нествед
* Куге
* Слагелсе
* Холбек
* Рингстед

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Данска Региони во Данска |
| --- |
|  |
| 
* Зеланд
* Јужна Данска
* Северна Данска
* Среден Јитланд
* Престолнински

 |

 |
**Едуард Ворганов** (руски: *Эдуард Алексеевич Ворганов*; р. 7 декември 1982

 во Вороњеж) — руски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа Минск Сајклинг Клуб.

Во јуни 2012 година, Ворганов го освоил националното друмско првенство. На 5 февруари 2016 година, било објавено дека бил суспендиран за позитивен тест на мелдониум спроведен на 14 јануари. Меѓутоа во мај истата година бил ослободен од страна на Светската антидопинг агенцијам која им понудила амнестија на спортистите кои имале позитивен тест во првите месеци од годината на основа дека трагите на лекот можеле да останат во системите на спортистите пред да биде воведена забраната на мелдониум. Во декември 2016 година било објавено дека Ворганов ќе се приклучи на екипата Минск Сајклинг Клуб за 2017.

Достигнувања
------------

2004
Сиркут де Ардени
Меморијал Олег Дјаченко
2005
1. Краен пласман Пет прстени околу Москва
3. Краен пласман Трка околу Словачка
2007
2. Класика де Алмерија
3. Етапа на Вуелта а Астурија
2009
23. Краен пласман Џиро д’Италија
2010
7. Краен пласман Тур Даун Андер
2011
2. Руско национално друмско првенство
2012
1.  Национално друмско првенство
10. Краен пласман Тур Даун Андер

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | — | — | 23 | — | 37 | — | — | 55 | — | — |
|  **Тур** | — | — | — | 79 | — | 19 | 48 | — | — | — |
|  **Вуелта** | 70 | 60 | 26 | — | 43 | — | — | 46 | 39 | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑  „Katusha's Eduard Vorganov provisionally suspended by UCI for doping violation". *Cyclingnews.com*. Immediate Media Company. 5 февруари 2016. Посетено на 5 февруари 2016.
2. 1 2  „Movistar extends with Soler, Sutterlin". *cyclingnews.com*. 24 декември 2016. Посетено на 25 декември 2016.

Надворешни врски
----------------

* Едуард Ворганов на Ризницата ?
* „Достигнувања на Едуард Ворганов". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Едуард Ворганов". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Едуард Ворганов". ProCycling.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со рускиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Должина на телото: 45-53 см

Тежина: 0,8-1,6 кг

Животен Век:10 години

Коска од куна

**Златна куна** (martes martes) е цицач од родот куни.

Распространетост и навики
-------------------------

Живее во шумите , каде што многу вешто се искачува по дрвјата. Скока од едно на друго дрво ,дури и на растојание од 3,5 метри. Преку ден се крие во дупките од дрвјата, во старите гнезда на вервериците или на птиците. Излегува за да лови во приквечерина и доцна во ноќта. Златните куни, главно ловат верверици или птици. Но, јадат и инсекти, а наесен се сладат со овошки и со бобинки. Периодот за парање им е во јули и август. Женките ги носат своите малечки во утробата 236-274 дена, а потоа раѓаат 1-6 куни, обично во април или мај.

Должина на телото обично изнесува 45-53 см, а тежината достигнува до 0,8-1,6 кг.

Животниот век на златните куни е 10 години.

Наводи
------

1. ↑  Herrero, J.; Kranz, A.; Skumatov, D.; Abramov, A.V.; Maran, T. & Monakhov, V.G. (2016). „*Martes martes*". *The IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN. **2016**: e.T12848A45199169. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-1.RLTS.T12848A45199169.en. Посетено на 11 January 2018.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
Воден раствор на златни наночестички. Брановата должина на апсорбираната и емитуваната светлина е во зависност со големината на наночестичката. Наночестичките се движат со големина од 25 nm до околку 100 nm.
**Златни наночестички** (**колоидно злато**) — суспензија на субмикрометарски честички од злато во раствор - најчесто вода. Растворот кој содржи колоидно злато со големина помала од 100 nm многу често има црвеникава боја која може лесно да се промени со промена на големината на честичките.

Синтезата за златни наночестички била позната кај античката египетска и кинеска цивилизација. Синтетизираните наночестички со векови наоѓале примена во обојувањето на стаколо. Како и да е модерната наука имала мало нивно познавање сè до првите испитувања од Михаел Фарадеј во средината на XIX век.

Денеска истражувањата на златните наночестички се во подем. Различни истражувачки групи во изминатава декада успеале да ја манипулираат формата на овие честички, со цел да добијат нови својства кои се практично недостапни со традиционалните сферични честички. Групата на Ел-Сајед од Државниот Универзитет во Џорџија (САД) ги создаде првите златни прачкени наночестички (златни нанопрачки). Останати групи кои истражуваат на ова поле веќе имаат синтетизирано различни форми од златни наночестички како на пример: златни нанокафези, златни нанокоцки, златни наноѕвезди, значителни слојни наночестички итн.

Златните наночестички се од истражувачеки интерес бидејќи имаат афинитет за врзување со EFG-рецепторот кој е изразен на клетките заболени од рак. Овој феномен дозволува полесна детекција на заболените ткивата и клетките, како и придонесува и за нивно полесно уништување при ласерски третман.
*Матична статија: **Златна копачка**.*

Чиро Имобиле, добитник на Златната копачка 2020.
**Златна копачка 2020** е фудбалска награда доделена на играчот кој, за време на европската фудбалска сезона, го остварил најдобриот резултат пресметан со множење на бројот на постигнати голови на првенствените натпревари со коефициентот на тежина на самото првенство.

Наградата ја освоил Чиро Имобиле со 36 постигнати голови во Серија А, кои му донеле 72 бодови. За напаѓачот на Лацио ова била првата освоена златна копачка во кариерата, со што станал третиот италијанец кој ја освоил оваа награда по Лука Тони и Франческо Тоти.

Конечен поредок
---------------

Ова е поредокот во однос на првите десет позиции.. 

| Поз. | Играч | Првенство | Екипа | Гол | К-УЕФА | Бодови |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **1** | Италија Чиро Имобиле | Италија Серија А | Лацио Лацио | 36 | x2 | 72 |
| **2** | Полска Роберт Левандовски | Германија Бундслига | Бајерн Минхен Бајерн Минхен | 34 | x2 | 68 |
| **3** | Португалија Кристијано Роналдо | Италија Серија А | Јувентус Јувентус | 31 | x2 | 62 |
| **4** | Германија Тимо Вернер | Германија Бундеслига | РБ Лајпциг РБ Лајпциг | 28 | x2 | 56 |
| **5** | Норвешка Ерлинг Халанд | Германија Бундеслига | Салцбург СалцбургБорусија Дортмунд Борусија Дортмунд | 29 (16+13) | x1.5; (16 гола)x2 (13 гола) | 50 |
| Аргентина Лионел Меси | Шпанија Примера Дивисион | Барселона Барселона | 25 | x2 | 50 |
| **7** | Камерун Жан-Пјер Нсаме | Швајцарија Суперлига на Швајцарија | Јанг Бојс Јанг Бојс | 32 | x1.5 | 48 |
| **8** | Белгија Ромелу Лукаку | Италија Серија А | Интер Интер | 23 | x2 | 46 |
| Англија Џејми Варди | Англија Премиер лига | Лестер Сити Лестер Сити | 23 | x2 | 46 |
| **10** | Израел Шон Вејсман | Австрија Бундеслига | Волфсбергер Волфсбергер | 30 | x1.5 | 45 |
|

Наводи
------

1. ↑  „Ora è ufficiale: Ciro Immobile vince la Scarpa d'Oro 2020". 1 август 2020.
2. ↑  „Classement du Soulier d'Or". *www.eurotopteams.com* (француски). Архивирано од изворникот на 2017-11-28. Посетено на 2020-05-16.
**Идеите зад шаховските отворања** е шаховска книга од познатиот американски велемајстор Рубен Фајн. Содржината на книгата се однесува на отворањата и суштината на многубројните варијанти, како и толкување на влијанието на овие варијанти во развојот на играта во понатамошната фаза. Делото е одличен пример за започнување на шаховската партија, а истото им служело на многу познати шахисти. Книгата е напишана на англиски јазик во 1943 година.

Содржина
--------

Ова дело е целосно посветено на играта во почетната фаза во партијата, па и неговата содржина се однесува на различните видови на отворања. Делото содржи осум глави, од кои првата, која е насловена *Главни принципи* се однесува на теоретските поимања на создавањето, развојот и одржувањето на стратегијата во отворањето од партијата, претставени преку неколку принципи кои секој шахист треба да гима предвид за време на партијата. Останатите седум глави се однесуваат на конкретни шаховски отворања, кои се поделени во неколку поголеми групи. 

Во продолжение се именувани сите осум глави во книгата:

* Глава I - *Главни принципи*
* Глава II - *Отворања со кралски пешак*
* Глава III - *Отворања со кралски пешак*
* Глава IV - *Отворања со дамсики пешак*
* Глава V - *Отворања со дамски пешак*
* Глава VI - *Ретиево и англиско отворање*
* Глава VII - *Бердово отворање и Нимцовичов напад*
* Глава VIII - *Незакономерни отворања*

Стил на пишување
----------------

Како и во останатите дела на Фајн, и во делото „Идеите зад шаховските отворања" забележителна е употребата на описниот запис, наместо стандардниот шаховски запис. Од техничка гледна точка, секоја глава е поделена на подглави, кои обично ги претставуваат отворањата кои настануваат со одиграните потези. Делото не изобилува со претставување на најголемиот дел на варијантите на шаховски дијаграми, но сепак содржи неколку на кои се претставени основниот распоред на фигурите во отворањето или некоја критична позиција, која нуди повеќе можни алтернативи.

Поврзано
--------

* Шаховско отворање
* *Основни шаховски завршници*

Белешки
-------

* **а**  Во оваа глава се опфатени сите отворања кои настануваат по потезите: 1.е4 е5.
* **б**  Во оваа глава се опфатени сите отворања кои настануваат, кога по потегот 1.е4, црниот возвраќа со било кој потег освен со потегот 1...е5.
* **в**  Во оваа глава се опфатени сите отворања кои настануваат по потезите: 1.d4 d5.
* **г**  Во оваа глава се опфатени сите отворања кои настануваат, кога по потегот 1.d4, црниот возвраќа со било кој потег освен со потегот 1...d5.
**Идеограм** или **идеограф** (од грчкиот збор ἰδεα *идеја* „идеја" + γραφω *грапхо* „пишува") — цртеж или слика што претставува поим, писмен знак во сликовното писмо. Графичкиот симбол ја претставува идејата наместо група од букви кои прикажуваат гласови на говорниот јазик во азбучните писма. Примери на идеограми ги вклучуват знаците за ориентација, како оние на аеродромите и на други места каде се претпоставува дека луѓето не мораат да го познаваат јазикот, односно арапските броеви и математичките симболи, кои се користат ширум светот без разлика на јазикот.

Изразот „идеограм" честопати се користи за да се опишат логографски писма како што се хиероглифите и кинеските знаци. Меѓутоа, логографските системи на симболи честопати означуваат поединечен збор или морфема отколку чисти поими.

Идеограм во црква во Ерусалим

Наводи
------

1. ↑  „Идеограм" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

* AIGA Symbol Signs Common US ideograms.
* American Heritage Dictionary definition
* Encyclopedia Britannica online entry Архивирано на 11 јуни 2008 г.
* Hobo Signs
* The Ideographic Myth Extract from DeFrancis' book.
* Merriam-Webster OnLine definition
* Ojibwa and Sioux pictographs
**Енциклопедија Британика** (лат. *Encyclopædia Britannica*) е општа енциклопедија на англиски јазик чиј издавач е Енциклопедија Британика Инц. приватна компанија. Написите во Британика се наменети за возрасни читатели и ги пишуваат околу 100 уредници, и уште над 4000 експерти-соработници. Се смета за најквалитетна академска енциклопедија.

Британика е најстарата енциклопедија на англиски која сѐ уште се печати. Првпат била објавена помеѓу 1768 и 1771 во Единбург, Шкотска и набрзо пораснала и во популарност и во обем, така што третото издание во 1801 веќе имало 21 том. Нејзиното реноме ѝ овозможило да собере еминентни соработници, така што 9-тото издание (1875–1889) и 11-тото издание (1911) се сметаат за референтни по својата академска вредност и литерарен стил.

Почнувајќи од 11-тото издание, Британика постепено ги скратувала и поедноставувала написите со цел да го придобие Северноамериканскиот пазар. Во 1933 Британика станала првата енциклопедија која ја усвоила политиката на континуирана ревизија, според која енциклопедијата се преиздава и секој напис се обновува според планиран временски распоред.

Наводи
------

1. ↑  Kister, KF (1994). *Kister's Best Encyclopedias: A Comparative Guide to General and Specialized Encyclopedias* (2. изд.). Phoenix, AZ: Oryx Press. ISBN 0897747445.
2. ↑  Sader, Marian; Lewis, Amy (1995). *Encyclopedias, Atlases, and Dictionaries*. New Providence, NJ: R. R. Bowker (A Reed Reference Publishing Company). ISBN 0-8352-3669-2.
3. ↑  „Encyclopedias and Dictionaries". *Encyclopædia Britannica*. **18** (15. изд.). Encyclopædia Britannica, Inc. 2007. стр. 257–286.
4. 1 2 3  Kogan, Herman (1958). *The Great EB: The Story of the Encyclopædia Britannica*. Chicago: The University of Chicago Press. LCCN 58-8379.
5. 1 2  „Encyclopædia". *Encyclopædia Britannica* (14 edition. изд.). 1954.CS1-одржување: излишен текст (link) Aside from providing an excellent summary of the *Britannica's* history and early spin-off products, this article also describes the life-cycle of a typical *Britannica* edition. A new edition typically begins with strong sales that gradually decay as the encyclopaedia becomes outdat When work on a new edition is begun, word leaks out and sales of the old edition effectively stop, just at the time when the fiscal needs are greatest: a new editorial staff must be assembled, articles commissioned, etc. Elkan Harrison Powell identified this cyclic fluctuation of income as a key danger to the fiscal health of any encyclopaedia, one that he hoped to overcome with his innovative policy of continuous revision.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 182582870
* LCCN: nr89013909
* GND: 4284672-9
* SUDOC: 031794831
* BNF: cb12294436q (податоци)
* NDL: 00627915
* NKC: ko2002102484

 |

 |
**Евстахиј IV** (1130 - 17 август 1153

) бил гроф од Булоњ и син, а со тоа и престолонаследник на англискиот крал Стефан I и Матилда.

Во 1137 година тој бил верен за сестрата на францускиот крал Луј VII, Констанца. Во 1147 година, тој бил прогласен за витез, година кога имал околу 16 или 18 години. Во 1151 година, тој се приклучил кон воениот поход на Луј во нападот врз Нормандија. 

Пред смртта на неговиот татко, тој според договорот не бил крунисан за крал на Англија. Тој ненадејно починал во 1153 година.

Наводи
------

1. ↑  Alison Weir, *Britain's Royal Family: A Complete Genealogy* (London, U.K.: The Bodley Head, 1999), page 52
Дрогден is located in ЗеландДрогденДрогденclass=notpageimage| Местоположба на Дрогден, помеѓу Салтхолм и Амагер.
**Дрогден** ― канал низ Eресунд. Ровот се наоѓа на данската страна на Ересунд, помеѓу Салтхолм и Амагер. Патната и железничката врска меѓу Данска и Шведска поминува под каналот, односно во Ересундскиот мост-тунел. Максималната длабочина за минување на бродовите е 8 метри. Дрогден е многу трговец со луѓе, а околу 30 000 бродови годишно минуваат на талвеј.

Наводи
------

1. ↑  „Mariners reference card for SOUNDREP". Посетено на 6 мај 2023.[*мртва врска*]

55°36′8″N 12°42′35″E﻿ / ﻿55.60222° СГШ; 12.70972° ИГД﻿ / 55.60222; 12.70972
Методистичките проповедници се познати по нивниот ентузијазам во објавување на доктрините за новото раѓање и целото осветување пред јавноста, на настани како што се возбудувања на шатори и состаноци во логори, за кои тие веруваат дека е причината што Бог ги воскресна во постоење 
**Ентузијазам** — интензивно уживање, интерес или одобрување. Зборот првично се користел за личност што ја поседувал Бог, или на некој што покажал голема побожност.

Историска употреба
------------------

Наводи
------

1. ↑  Gibson, James. „Wesleyan Heritage Series: Entire Sanctification" (англиски). South Georgia Confessing Association. Архивирано од изворникот на 29 May 2018. Посетено на 30 May 2018.
Одморалиште
Травертин
**Егерсалок** е отворен басен и село (популација 2.311) се наоѓа во округот Хевес во североисточна Унгарија. Изворите даваат 68 °C. минерална вода од водоносен слој кој се наоѓа под вулканските планини Матра. Бањата се наоѓа 8  км западно од седиштето на округот Егер. Егерсалок лежи 133   километри од Будимпешта, во долината на реката Ласко, помеѓу масите Матра и Бик. До селото може лесно да се стигне преку автопатот М3.

Опис
----

Историските и географските асоцијации на Егерсалок ја направија омилената бања во Унгарија. Водите на подрачјето се користат од 1730-тите, иако тековната бања започнала да функционира само во 1961 година. Пред да влезат во спа базените, водата која се истура тече низ серија каскади што се поддржани и обрабени со травертин ; блескавиот минерал се преципитира од водата како што се поврзува со воздухот при атмосферски температури. Травертинот е локално наречен "сол", а каскадата на вода се нарекува "Солт Хил".

Базените на Егерсалок содржат вода богата со калциум, магнезиум и хидрокарбонатни минерали. Вкупно 17 отворени и затворени базени со вкупна површина на површина од 1.900 м². 

 Воздушен поглед на топли извори и спа комплекс
Во околните на изворите има борови дрвја, јаболкници и шумичка на буките за кои се познати блиските планини Бикк. Регионот расте виното Egri Bikavér , кое понекогаш се нарекува  „бикова крв" на англиски јазик, а посетителите на бањата понекогаш уживаат во тероаристичкото искуство со капење во бањата и пиење на виното.

Бањата е физички поврзана со соседното бањско место Саларис и конференцискиот хотел. За не-гости, приемот се наплаќа во бањата. Дел од топлите извори се официјално потпишани и резервирани за натуристите .

Наводи
------

1. ↑  Fallon, Steve and Bedford, Neal (2003). *Lonely Planet: Hungary (4th ed.)*. Melbourne: Lonely Planet Publications. стр. 337. ISBN 1-74059-152-6.
2. ↑

Надворешни врски
----------------

* Egerszalók
* Egerszalók термални бањи - галерија
**Идиопатија** е било која болест која нема позната патогенеза или навидум има непознато потекло. За некои болести се познати причинителите, но кај одреден број на луѓе со тие болести, причинителот може да не биде очигледен. Во овие случаи се вели дека потеклото на болеста е **идиопатско**. За некои болести кај кои не се познати причинителите, најголемиот број на случаи се идиопатски, на пример кај фокална сегментална гломерулосклероза. Кај други болести, само мал процент од случаите се идиопатски (на пример, пулмонарна фиброза).

Наводи
------

1. 1 2  „Oxford Reference". *Concise Medical Dictionary (8 ed.)*. Посетено на 2014-01-18.
**Клаудио Абадо** (италијански: Claudio Abbado) e роден на 26 јуни 1933 г. во Милано, Италија. Италијански диригент. Абадо студирал пијано, компонирање и диригирање на Конзерваториумот "Џузепе Верди" пред да почне со диригирање во Виена. Долг период го поврзуваа со Миланската скала (1968-86 г.) како главен диригент, а пред сѐ, како уметнички директор, како и со Виенската филхармонија и со Лондонскиот симфониски оркестар. Во 1989 г. го наследи Херберт фон Карајан како постојан диригент и уметнички директор на Берлинската филхармонија. Познат е по своите заложби за поставување интересни програми, вклучувајќи модерна музика.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за музика е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Адабо во 2006

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 39560822
* LCCN: n81012358
* ISNI: 0000 0001 2095 9719
* GND: 119150700
* SELIBR: 284079
* SUDOC: 028746120
* BNF: cb138905486 (податоци)
* BIBSYS: 67207
* MusicBrainz: 39e84597-3e0f-4ccc-89d2-6ee1dd6fb050
* NLA: 35656060
* NDL: 00461971
* NKC: jn19990000005
* BNE: XX852112
* CiNii: DA04026640

 |

 |
***Класичен италијански готвач: Уметноста на италијанското готвење и италијанската уметност на јадење*** е американски готвач од италијанската кујна на Марсела Хазан за прв пат објавен во 1973 година.

Минато
------

Марсела Хазан станала видлива како инструктор по италијанска кујна во Њујорк по интервјуто со Крег Клејборн од *Њујорк Тајмс* во 1970 година. По посетата на нејзиниот стан, уредникот на Харпер и Роу, Питер Молман, ѝ потпишал договор да го напише *Класичниот италијански готвач* „на лице место". 

Книгата била наменета како достапен ресурс за американските домашни готвачи да научат за италијанската кујна.

Прием
-----

*Класичниот италијански готвач* добил главно позитивни критики за пристапниот формат и висококвалитетните рецепти. Дејвид Сипрес од *„Њујоркер"* сметал дека книгата го научила како да готви, додека Фергус Хендерсон од *„Гардијан"* ја пофалил Хазан велејќи дека таа „само ја сменила храната што ја знаев дома". Марк Битман од *Њујорк Тајмс* ја нарекол книгата „врата на чудата на италијанското регионално готвење" и ја споредува сеприсутноста на Хазан во дискурсот за храна по објавувањето на *Класичниот италијански готвач* на Јулија Чајлд, но истакнувајќи дека „Хазан била поважниот автор". 

Готвачот Алекс Гварнашели љубезно ја промовирал книгата, забележувајќи дека „[*Класичниот италијански готвач*] е ОГ на љубителите на италијанската кујна и има причина".

Подоцнежните изданија
---------------------

*Класичниот италијански готвач* и подоцнежната книга на Хазан *„Повеќе класично италијанско готвење"* биле ревидирани и комбинирани во *„Основи на класичното италијанско готвење"*, првпат објавена во 1992 година. Рецептите биле уредени за да бидат појасни и за да се земат предвид промените во вкусот од објавувањето на *Класичниот италијански готвач*. *Essentials* вклучува и нови рецепти и дел „Основи" кои не се присутни во ниту еден од оригиналните тома. Хазан се надевала дека ќе вклучи готвење во микробранова печка во *Essentials*, но не можела да најде место за тоа во италијанската кујна.

Наводи
------
**Каталог на ѕвезди-водилки** (англиски: *Guide Star Catalog* или **GSC**) наречен и **Основен каталог на вселенскиот телескоп „Хабл"** (*Hubble Space Telescope, Guide Catalog* *HSTGC*) — ѕвезден каталог составен според наодите на вселенскиот телескоп „Хабл" со одредишта на ѕвезди вон оската. GSC-I содржи околу 20.000.000 ѕвезди со привидна величина од 6 до 15. а GSC-II опфаќа 945.592.683 ѕвезди со величина до 21. Колку што е можно се изземаат двојни ѕвезди и неѕвездени тела како неподобни за набљудувачкиот апарат „Сетилник за уточнето водење". Ова е првиот целосен ѕвезден каталог наменски предвиден за наведување и пловидба по вселенскиот простор.

Формат на каталогот
-------------------

Секој запис во каталогот се наведува по форматот *GSC FFFFF-NNNNN*, или *GSCfffff0nnnnn* (fffff0nnnnn). Низата со букви F се однесува на Хабловиот код на дадено небесно подрачје.

Каталог на ѕвезди-водилки II
----------------------------

Во 2008 г. е издадено значајно проширување на каталогот, наречено „Каталог на ѕвезди-водилки II" (*Guide Star Catalog II* или *GSC-II*). Составен е од одделението за каталогизација и попис на Институтот за вселенскиот телескоп (*Space Telescope Science Institute*). Содржи записи за 945.592.683 ѕвезди, со положби, класификации и величини на 455.851.237 од нив. Најновата преработка (2.3.2) е во активна употреба за уточнето насочување на вселенскиот телескоп „Хабл".

Поврзано
--------

* Хабл (вселенски телескоп)
* Ѕвезден каталог

Наводи
------

1. ↑  анг. *Fine Guidance Sensor*
2. ↑  Lasker; и др. (June 1990). „The Guide Star Catalog. I - Astronomical foundations and image processing". *Astrophysical Journal*. **99**: 2019–2058, 2173–2178. Bibcode:1990AJ.....99.2019L. doi:10.1086/115483.
3. ↑  „Dictionary of Nomenclature of Celestial Objects: Result of query: info cati GSC$". Центар за астрономски податоци во Стразбур. Посетено на 2009-09-12.
4. ↑  Lasker; и др. (August 2008). „The Second-Generation Guide Star Catalog: Description and Properties". *Astrophysical Journal*. **136** (2): 735–766. arXiv:0807.2522. Bibcode:2008AJ....136..735L. doi:10.1088/0004-6256/136/2/735.

Надворешни врски
----------------

* Портал на GSC I и GSC II (англиски)
* GSC II (англиски)