**Едит Мери Вардло Бурнет Хјуз**HonFRIAS (7 јули 1888 – 28 август 1971 година) била шкотски архитект и се смета за првата практикантска жена архитект во Велика Британија, која основала своја архитектонска фирма во 1920 година.

Раниот живот
------------

Едит Мери Бурнет е родена во Единбург, ќерка на Меј Круделиус и Џорџ Вардло Бурнет, адвокат. Семејството живеело на 6 West Circus Place во областа Стокбриџ. Семејството се преселило во 59 Квинс Роуд во Абердин кога нејзиниот татко бил создаден Шериф замена за Абердиншир околу 1890 година.

Нејзината баба Мери Круделиус водела кампања за образование на жените. По смртта на нејзиниот татко во 1901 година, таа била одгледана од нејзиниот вујко, Џон Џејмс Бурнет, истакнат архитект. Тие живееле во 18 универзитетски градини во Глазгов .

Таа патувала низ Европа, студирала уметност и архитектура и посетувала предавања на Сорбона, сè до околу 1911 година, кога се приклучила на Грејс школата за уметност во Абердин. Првично студирајќи дизајн на градина, таа се префрлила на архитектура и била наградена со диплома во 1914 година. Следната година била назначена за предавач на Школата. Таа кратко работела во канцеларијата на Џенкинс и Мар, пред да се омажи за нејзиниот поранешен учител, архитект Томас Харолд Хјуз (1887–1949), во 1918 година

Кариера
-------

Гробот на Едит Хјуз, гробиштата Вористон, Единбург
На Хјуз и нејзиниот сопруг им било одбиено место во канцеларијата на Барнет во Лондон, делумно поради тоа што немало женски тоалет. Сепак, парот се приклучил на канцеларијата на Бурнет во Глазгов, станувајќи партнери во 1919 година. Несогласувањето со друг партнер довело до тоа и двајцата Хјуз да заминат следната година, за да започнат да предаваат на Уметничката школа во Глазгов, каде што Едит подоцна станала шеф на архитектурата. Таа основала своја сопствена ординација во Глазгов во 1920 година. Во 1927 година, таа станала првата жена номинирана за членство во Кралскиот институт на британски архитекти (RIBA), номинаторите вклучувајќи ги Џон Бег и нејзиниот вујко Џон Барнет. Сепак, правните советници на РИБА изјавиле дека таа не може да биде избрана, а РИБА останала само машка институција до изборот на Џозефина Милер во 1938 година. Слично ѝ било забранет пристапот до Кралската инкорпорација на архитекти во Шкотска (RIAS). По Втората светска војна, Хјуз повторно ја воспоставила својата пракса во Единбург. Таа била избрана за почесен член на RIAS во 1968 година. Таа се повлекува од практиката набргу по добивањето на стипендијата и се преселува во Кипен, умирајќи од пневмонија во Стирлинг во 1971 година.

Таа е погребана со нејзините родители на гробиштата Вористон во северен Единбург. Гробот лежи на главната западна патека на неговата источна страна, каде што нивото на земјата се спушта до долниот јужен дел.

Семејство
---------

Хјуз и нејзиниот сопруг имале три ќерки. Таа и нејзиниот сопруг се разделиле по Втората светска војна.

Работи
------

Воен споменик на Коатбриџ (1924)
Нејзината прва нарачка била за „Споменот на Радерфорд" во 1916 година, иако локацијата и природата на ова дело се непознати. Во сопствената работа, таа се концентрира на домашни провизии, вклучително и многу резиденцијални промени и специјализирани за дизајн на кујна. Нејзините јавни дела го вклучуваат Воениот споменик во Коатбриџ (1924) и Крстот Меркат во Глазгов (1930), реплика на средновековниот меркат крст сместен на крстот Глазгов. Таа извршила промени во зградата на Здружението на дами уметници во Глазгов на плоштадот Блитсвуд, Глазгов, и била одговорна за претворањето на неколку градски куќи во Единбург во станови. Таа била ангажирана на дела во епископската катедрала и музичкото училиште Света Марија, Единбург, од 1956 до 1965 година. Нејзината најважна комисија за катедралата била камен фонт, со ковано железо покритие, и ковано железо екран на параклисот на Свети Маргарет на Шкотска .

Поврзано
--------

* Жените во архитектурата

Белешки
-------

Наводи
------


1. 1 2 3 4 5 6  „Edith Mary Wardlaw Burnet Hughes". *Dictionary of Scottish Architects*. Архивирано од изворникот на 17 јуни 2020. Посетено на 2009-05-05.
2. ↑  „Elizabeth Wilbraham, the first lady of architecture". *The Independent*. 16 February 2011. Посетено на 2011-04-12.
3. ↑  Edinburgh Post Office Directory 1888
4. ↑  Aberdeen Post Office Directory 1900
5. ↑  There are more Edinburgh memorials to remarkable women than you might think, The Scotsman 6 June 2015
6. ↑  Glasgow Post Office Directory 1902
7. 1 2  „Thomas Harold Hughes". *Dictionary of Scottish Architects*. Посетено на 2009-05-12.
8. ↑  „Rutherford memorial". *Dictionary of Scottish Architects*. Посетено на 2009-05-05.
9. ↑  „Mercat Cross, The". *Gazetteer for Scotland*. Посетено на 2009-05-05.
10. ↑  Glendinning, Miles; McKechnie, Aonghus (1996). *A History of Scottish Architecture*. Edinburgh University Press. стр. 573. ISBN 0-7486-0849-4.
11. ↑  McWilliam, Colin; Gifford, John; Walker, David (1984). *Edinburgh*. The Buildings of Scotland. Penguin. стр. 365–366. ISBN 014071068X.

1. ↑  Hughes was not Britain's first woman architect; this may have been Elizabeth Wilbraham who was active in the early 1660s.