**Акузативот**, кртенка **аку**, е падеж кој се користи да се изначи директниот предмет на преоден глагол. Акузативот вообичаено е именка врз која нешто се направило, и најчесто поврзано со номинативот. Синтаксната функција на акузативот е да се означи предметот на дејството, резултатот, целта и опсегот на дејството.

Акузативот постоел во праиндоевропскиот јазик, и така постои кај поголем број современи индоевропски јазици, меѓу кои латински, санскрит, грчки, германски, полски, романски, руски, украински, но и кај семитските и уралските јазици. Македонскиот јазик нема падежи, и така не е присутен акузативот во јазикот. Наместо падежот, македонскиот користи комбинации од предлози и заменски форми.

Потекло на поимот
-----------------

Зборот „акузатив" потекнува од латинскиит *accūsātīvus*, а кое пак е превод од старогрчкиот збор αἰτιατικὴ (πτῶσις), *aitiatikē (ptôsis)*. Старогрчкиот означува „инфлекција на нешто причинето" или „за обвинување". Најверојатно се преводеле од првото значење кога се избрал поимот.

Опис
----

За да се опише функцијата на акузативот, да се разгледа следнава реченица: „Мажот ја гледа жената". Во реченицата, „мажот" е подмет (лице), а „жената" е директен предмет. Ако ја земеме истата реченица во обратен редослед („Жената го гледа мажот"), ќе забележиме дека постојат истите функции, но и истите форми на зборовите, само овој пат на различни места. Ако оваа реченица беше искажана на јазик кој има падежи, директниот предмет би имал посебна форма за да се искаже дека таа именка е во акузатив. Ова може да се разгледа со македонска реченица каде има употреба на заменки. Кај реченицата „Тој ја гледа неа", но и обратно, „Таа го гледа него", може да се види дека во македонскиот има посебни форми за директен предмет и посебни заменки за подмет, кое е слично кај другите јазици кои имаат акузатив, каде имаат посебни форми за именки во акузатив и номинатив.

Наводи
------

* Velten, H.V. 1932. The accusative case and its substitutes in various types of languages. Language, 8(4), 255-270.

1. ↑  .
2. ↑  accūsātīvus
3. ↑  „ai)tiatikh/". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2014-01-10.

Надворешни врски
----------------

* Руски акузатив: ,  Архивирано на 26 март 2010 г.  Архивирано на 2 април 2012 г.
* Германски акузатив
* Арапски падежи

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на лингвистиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Падежи |
| --- |
|  |
| список на падежи  •  деклинација  •  морфосинтаксно порамнување |
|  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| основни | апсолутив  •  акузатив  •  директен падеж  •  ергатив  •  непреоден падеж  •  номинатив  •  објектив |
|  |
| адпозиционални | аблатив  •  антесив  •  датив  •  дистрибутив (дистрибутивно-временски падеж)  •  есив (есивно-формален падеж, есивно-модален падеж)  •  формален падеж  •  генитив  •  инструктив  •  инструментал (инструментално-комитативен падеж)  •  орнатив  •  присвоен падеж  •  посесив  •  предлошки падеж  •  пертингент  •  пролатив  •  просекутив  •  проксиматив  •  социјатив  •  темпорал  •  вијалис |
|  |
| местоположни | аблатив  •  адезив  •  алатив  •  апудесив  •  асоцијатив  •  комитатив  •  делатив  •  елатив)  •  ексесив  •  илатив  •  инелатив  •  инезив  •  интратив  •  латив  •  локатив  •  перлатив  •  супсесив  •  сублатив  •  супресив  •  суперлативен падеж  •  терминатив  •  транслатив |
|  |
| споредбени | компаратив  •  екватив |
|  |
| евулативни | аверсив  •  бенефактив  •  евитатив |
|  |
| други | абесив  •  адиректив  •  аделатив  •  предлошки падеж  •  каритив  •  каузатив (каузативно-финален падеж)  •  финален падеж  •  модален падеж  •  мултипликатив  •  партитив  •  пегатив  •  приватив  •  постелатив  •  постдиректив  •  постесив  •  сепаратив  •  супдиректив  •  вокатив |

 |

 |