recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Миладин од Кина** — роман на македонскиот писател Божин Павловски од 1967 година. Истата година, романот ја добил југословенската награда „Младост".

Содржиина
---------

„Миладин од Кина" е вториот роман на Павловски во кој тој ја разработува темата на миграцијата од селото во градот. Во романот се проследува судбината на девојката Розија, која решава да се пресели во градот во потрага по подобар живот. Во таа желба не ја спречува ни нејзината верност кон религијата, ни љубовта кон попот Василие. Меѓутоа, таа не успева да се снајде во градот и доживува слом. Емотивно растргната меѓу попот Василие, меѓу нејзиниот другар од детството Столе (кој е нејзин љубовник и божемен заштитник) и меѓу нејзиниот шеф и уценувач Бундале, Розија запаѓа во психички проблеми и завршува во душевна болница. Столе, Бундале и попот Василие прават напори да ја спасат, но не успеваат.
Вториот важен лик во романот е Столе, кој воедно го води раскажувањето во романот. Тој упорно се бори со животот во градската средина, но постојано е поткопуван од несреќите во неговото семејство, што се растура во селото. Како последица на тоа, тој влегува во повеќе излишни врски, растурајќи ја својата енергија.
Миладин, пак, е ликот кој по долги години поминати на печалба, а воден од носталгијата, се враќа во родното село, кажувајќи дека доаѓа од Кина. Тој умира сам во селото, додека неговиот син Бундале ги изведува своите љубовни авантури во градот.

За романот
----------

Иако граден без строго назначено дејство и панорамски нанижан со опсервации од поширока животна средина, романот дејствува како осмислено, талентирано водено, вешто компонирано и кохерентно дело. Навистина, квалитетот на романот би можеле да бидат подобрени преку намалување на одредени фрагменти и поголема грижа на авторот за прочистување на стилот, но сепак тој останува забележан како сложен и сериозен зафат во македонската проза, посветен на проблемите на современиот живот.

Наводи
------

1. ↑  Петар Т. Бошковски, „Миладин од Кина", во: Божин Павловски, *Дува (петто издание)*. Скопје: Мисла, 1981.
2. ↑  Петар Т. Бошковски, „Миладин од Кина", во: Божин Павловски, *Дува (петто издание)*. Скопје: Мисла, 1981.
**Кањо Кристалес** (кол.: *Caño Cristales*) — река во Колумбија сместена во ранчот Сиеранија де ла Макарена во Мета. Реката е често нарекувана „Реката на Петте Бои" или „Течното виножито", а често е спомнувана и како најубавата река во светот поради својата разнобојност. Реката се истакнува во повеќ бои, вклучувајќи ги жолта, зелена, сина, црна а особено црвена поради алгата *Macarenia clavigera* (Podostemaceae) која што се наоѓа на дното на реката.

Геологија
---------

Камењата во областа Макаренија датираат од пред 1,2 милијарди години. Камењата од регионот припаѓаат на седиментарниот покрив од штитот Гвајана. Макаренија ја сочинуваат три екосистеми со богата разновидност на флора и фауна: Андите, Источнните Љани и Амазонската дождовна шума. Овие фактори ја прават да има големо значење во глобалната биологија.

Флора и Фауна
-------------

*Macarenia clavigera* од близу
Кањо Кристалес има водни растенија и корали. Својата карактеристична црвена боја ја добива од ендемскиот вид на растение *Macarenia clavigera*.

Планината е дом на околу 420 видови птици, 10 видови водоземци, 43 влекачи и осум примати.

Самата река е тотално испразнета од риби, поради големата концентрација на седиментарни материјали. Други канали од Макарена, како што е Кањо Сиете Мачос, задржуваат црвени растенија за време на зимата. Овие црвени растенија се задржуваат црвсто за камењата на места каде што реката има брз ток.

Туризам
-------

Најдобро време за посета на Кањо Кристалес е од доцен јули до ран декември.

Надворешни врски
----------------

* Слики од реката
* Информации за реката Архивирано на 4 јуни 2011 г.
* 360 Виртуелна тура околу реката Архивирано на 16 јануари 2016 г.

Координати: 2°11′31″N 73°53′25″W﻿ / ﻿2.19194° СГШ; 73.89028° ЗГД﻿ / 2.19194; -73.89028
Извештај на Михаило Ристиќ, конзул во Битола за развојот на Илинденското востание, 29 јули 1903 г.
Извештај на Михаило Ристиќ, конзул во Битола за состојбата на србството во Прилеп, 5 ноември 1899 г.
**Михаило Ристиќ** (5 септември 1864 — 15 август 1925) бил српски дипломат, конзул и дипломаски претставник. Главната активност на Ристиќ како конзул и дипломат била да помага на српскиот народ и црквата во Македонија и во Стара Србија, како и нивна заштита од бугарската и грчката пропаганда и оружани акции.

Животопис
---------

Михаило Ристиќ бил син на Гаврил Ристиќ, белградски трговец, и Катарине Ќиприќ од семејство на белградски трговци. Основно училиште, гимназија и правен факултет завршил во Белград. Дипломирал во 1886 година, а потоа една година учел во Париз, во „Слободната школа на политички науки".

Се оженил во 1895 година со Правда, ќерката на Владимир Јовановиќ, државен советник, министер и сенатор, и сестра на политичарот Слободан Јовановиќ. Михаило и Правда имале еден син Андрија Ристиќ, кој бил правник.

Кариерата ја започнал во Министерството за надворешни работи на Србија, во 1884 година, каде работел во отсекот - пропаганда. Како секретар на тоа министерство, во 1892 година го пропатувал Косово. Изјавил дека состојбата на Косово е толку лоша, што за десет години таму нема да има Срби. Во 1893 година, станал секретар на српското дипломатско претставништво во Цариград, а во 1896 година, бил секретар во Министерството за надворешни работи во Белград. Конзул во српскиот конзулат во Скопје станал во 1896 година, а во 1898 бил поставен за секретар на дипломатското претставништво во Виена. Од 1899 до 1903 година бил српски конзул во Битола, а од 1904 до 1906 година, повторно бил конзул во Скопје.
Како конзул во Македонија, Ристиќ помагал да се спроведе српската четничка акција, а во 1904 година, го координирал преминот на четата на Јован Бабунски преку границата и преку Вардар.
Во Букурешт бил на служба од 1906 година, а дипломатски пратеник во Рим бил од 1907 година. Во текот на 1920 година, бил делегат на кралството СХС во Дунавската комисија. Се пензионирал во 1924.

Во 1913 година, заедно со Никола Пашиќ го потпишал Букурешкиот договор.

Под псевдонимот П. Балкански ги напишал трудовите: „Низ гробишта, патопис по Стара Србија" (1894) и „Српскиот народ во скопската епархија, расправа за црковно-школските прилики" (1899).

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Народна енциклопедија српско-хрватско-словеначка, Београд 1929, књига 3, 950
2. ↑  Вучетић, Биљана (2012). *Наша ствар у Османском царству*. Београд: Историјски институт.
3. ↑  Биљана Вучетић, Историјски часопис LIII (2006) 359-374
4. ↑  Војводић, Михајло (2003). „Путовање Михаила Г.Ристића по Старој Србији и Македонији 1892. године". *Вардарски зборник*. **2**: 19-30.
5. ↑  Биљана Вучетић , Историјски часопис LV(2007)265-277 Архивирано на 5 октомври 2013 г. Посетено на 12. 4. 2013.
*Мила Гојсалич* од Иван Мештровиќ, бронза, во Гата близу Омиш, Хрватска, над устата на реката Цетина

**Мила Гојсалич** (умрела во 1530) — хрватска народна хероина.

Според традицијата, нејзиното потекло е од селото Костање во далматинската Загора и таа била далечен потомок на хрватскиот крал Гојслав. Таа живееше во времето на Отоманските војните во Хрватска. Во 1530 Отоманскиот Ахмед-паша собра војска од 10.000 мажи со цел да го освојат Пољица. Тој направи камп во местото наречено Подгорац. Мила Гојсалич беше меѓу другите локални жени принудени да ја изгубат невиноста со Ахмед-паша. Поради тоа, таа се инфилтрирала во турскиот камп и ги разнесе резервите на муниција, при што загинаа Ахмед-паша и бројни офицери и војници. Тој акт сосема ги изненадени и збуни останатите турски војници кои потоа биле поразени од страна на луѓето од Пољица.

Иван Мештровиќ ја извајани нејзината статуа, инсталирана над градот Омиш, а Јаков Готовац составил опера во нејзина чест. Август Шеноа исто така пишувал за неа.

Во нејзиното родно место, секое лето има културна манифестација наречена *Деновите на Мила Гојсалич*. Нејзината куќа сè уште е во селото и е целосно обновена.

Наводи
------

1. ↑  Prosperov Novak, Slobodan (29 September 2007). „MILA GOJSALIĆ: Zašto je prešućena poljička Jeanne d'Arc". Посетено на December 21, 2010.

*Оваа биографска статија за личност од Хрватска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Красимира Илиевска** (родена на 1 април 1950 во Скопје) е еден од најактивните истражувачи и афирматори на рускиот јазик во Република Македонија. Редовен професор на филолошкиот факултет „Блаже Конески" во Скопје, при катедрата за Славистика.

Животопис
---------

Предмет на научни истражувања: историја на јазикот, историска ономастика, средновековна правна литература, јазици во контакт, меѓујазична интерференција, методика на наставата, формирање на говорниот израз кај малите деца, прашања од областа на руската граматика и лексикологија. Магистерска теза „Топонимите во Македонија во XIII и XIV в. според хрисовулите на Горг Скопски", а докторска теза „Мазуринската крмчија". Автор е на околу сто статии во списанија и зборници. Преведува и препејува од руски на македонски јазик.

### Поважни трудови

1. *А. С. Грибоедов, Од многу ум* (препев), Скопје, 1974
2. *Во очекување на „големиот живот*, Скопје, 1998
3. *Мазуринска крмчија, јазична анализа*, Стари текстови, VI, Скопје, 1999
4. *Мазуринская кормчая, памятник межславянских културних связей XIV - XVI вв.*, издание приготовили: Е. Белякова, К. Илиевска, О. Князевская, Е. Соколова, И. Старостина, Я. Шчапов (редактор), Москва, 2002, 853 + 24 стр.
5. *Законъ соуднъи людьмъ*, МАНУ, Скопје, 2004
Миропомазанието на Луј XV како крал на Франција.
Миропомазанието на Николај II во катедралата на Успението, 1896 (Третјаковска галерија, Москва).
**Миропомазание** (грчки: *χρισμα*) е Света тајна во која преку помачкување со свето миро на одредени делови од телото, во името на Светиот Дух во христијанската религија, му се даваат да крстениот посебни дарови на Светиот Дух, кои го крепат, просветлуваат и усовршуваат во духовниот живот.

Библиски извори
---------------

Всушност, според христијанската традиција, со светото миропомазание верникот го добива Светиот Дух и Неговата благодат. За ова самиот апостол Јован им вели на христијаните:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | А вие имате помазание од Светиот, и знаете сè. Не ви пишав дека не ја знаете вистината, туку дека ја знаете како и дека ниедна лага не доаѓа од вистината | "|

Во светата тајна миропомазание, според верувањата, верникот се исполнува со силата на Светиот Дух и се запечатува во новиот духовен живот. Ова следува од зборовите на апостол Павле:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | Бог е Оној, Кој нè утврди со вас во Христа и нè помаза; Он и нè запечати и ни даде залог на Духот во срцата наши" (2. Кор. 1, 21-22). Оттука и ние сме „запечатени преку ветениот Свети Дух" (Ефес. 1, 13) | "|

Начин
-----

Обредот односно начинот на миропомазание е следниот: се помазува челото – за осветување и просветување на умот; градите – за осветување и просветување на срцето; очите, ушите, устата – за осветување и просветување на надворешните сетила; рацете и нозете – за осветување и просветување на севкупната дејност и однесување на верникот. Помазувањето се врши со свето миро. Тоа е густа течност, составена од чист елеј, вино и многу други миризливи состојки, и осветена од епископите. Правото за осветување миро им припаѓа само на епископите, а правото за вршење на светата тајна миропомазание им припаѓа на епископите и на свештениците.

Помазувањето се врши веднаш по Крштевањето, или во случај, кога некој, кој бил крстен во црквата, ќе отпадне од верата, и ако сака пак да се врати во светата црква, бива приман назад во црквата преку миропомазание, за да се утврди во верата преку печатот на дарот на Светиот Дух.

Наводи
------

1. ↑  1. Јн. 2, 20-21
**Мила Москов** (родена на 8 март 2005 во Прилеп) — македонска пејачка. Таа ја претставуваше Македонија на Детска Евровизија 2019 со песната „Fire".

Животопис
---------

На 6 години ја започнала својата музичка кариера во музичкото училиште во Прилеп каде посетувала часови по пеење и пијано. Таа учествувала на неколку меѓународни детски фестивали во Македонија, како што е Мелфест во Прилеп. Исто така земала учество во неколку пејачки натпревари, а со хорот Мали ангели настапувала на повеќе концерти за деца со посебни потреби.

Наводи
------

1. ↑  „Mila Moskov - North Macedonia - Gliwice-Silesia 2019". *junioreurovision.tv* (англиски). Посетено на 2021-01-29.
Оваа статија се однесува на единица мерка. За поинакво значење, видете Квадратна милја (појаснување).
**Квадратна милја** (анг. *square mile*) е британска (империјална) и американска единица мерка за површина еднаква на површината на квадрат со страни од по една пропишана милја. Ова не е исто што и англискиот израз *miles square* („милји на квадрат"), што само изразува колку милји има страната, пред да биде дигната на квадрат за да се добие површината. На пример, 20 милји на квадрат (20×20 милји) се 400 квадратни милји.

|  |  |
| --- | --- |
| 1 квадратна милја | =640 акри |
|  | =27 878 400 квадратни стапки |
|  | =2,589988110336 квадратни километри (точно) |
|  | ≈260 хектари |

Оретворање
----------

1 квадратна милја е еднаква на:

* 4 014 489 600 квадратни инчи
* 27 878 400 квадратни стапки
* 3 097 600 квадратни јарди
* 640 акри
* 2560 рудови
* 25 899 881 103,36 квадратни сантиметри
* 2 589 988,110336 квадратни метри
* 2,589988110336 квадратни километри
**Мирослав Спироски** (10 септември 1949, Србјани, Кичевско - 12 декември 2014, Скопје) — македонски новинар и публицист. Започнува со првите вести објавени на Радио Кичево (1968-1969), и набргу станува дописник на МРТВ, а повремено соработува и со „Млад Борец", „Студентски збор", „Просвета", „Вечер" и „Нова Македонија".

Животопис
---------

Од февруари 1970 година станува соработник на „Нова Македонија", каде кариерата ја започнува во Скопската рубрика.

Во текот на сите овие години, Спироски во новинарството објавил околу 24.000 аналитички статии, коментари, осврти, репортажи и други текстови. Бил и ментор на студенти на Катедрата по новинарство.

Во последните години од неговиот живот, Спироски беше самостоен аналитички публицист. Повремено пишуваше и книжевни стории. Спироски беше член на Обединети за Македонија, член на претседателство на оваа партија и близок соработник на Љубе Бошкоски. По кратко и тешко боледување почина на 65 годишна возраст во Скопје. Погребан е на градските гробишта во Скопје Бутел.

Библиографија
-------------

* „Лидија - невестата на светлината" - монодрама, поставена во Кумановскиот театар
* „Борба за автокефалност"
* „Света македонска мисија"
* „Зад крстот"
* „Прегратката со вистината"
* „Летот на шаторските крила"

Награди
-------

Во „Нова Македонија" станува добитник на нејзините највисоки признанија: наградите за едногодишна дејност и за животно дело. Добитник е и на наградите „Крсте Мисирков" за новинарство, и „Мито Хаџи Василев Јасмин" за публицистика.

Наводи
------

1. ↑  Почина новинарот Мирослав Спироски
2. ↑  Информација објавена во „Време"[*мртва врска*]
3. ↑  Врачени наградите „Мито Хаџивасилев-Јасмин"[*мртва врска*]
Пресек на кубни криви во 9 точки
**Крамеров парадокс** или **Крамер-Ојлеров парадокс** — тврдење дека бројот на пресечни точки на две криви од повисок ред во дадена рамнина може да биде поголем од бројот на произволно зададени точки што обично се потребни за одредување на една таква крива. Парадоксот бил именван по шшвајцарскиот математичар Габриел Крамер.

Парадоксот е резултат на наивното сфаќање или погрешната примена на следните две теореми:

This paradox is the result of a naive understanding or a misapplication of two theorems:

* Безуева теорема — бројот на пресечни точки на две алгебарски криви е еднаков на производот од нивните степени, под претпоставка дека некои потребни услови се задоволени; и
* Крамерова теорема — крива од степен *n* е одредена од *n*(*n*+3)/2 точки, повторно под претпоставка дека некои потребни услови се задоволени.

Ако се набљудува дека за секое *n* ≥ 3, *n*2 ≥ *n*(*n*+3)/2, тогаш произлегува дека за секој степен еднаков или поголем од три постојат доволно точки кои се заеднички за секоја од двете криви, така што овие точки може да ја одредат било која од кривите посебно.

Решениетп на парадоксот е тоа дека во некои изопаечни случаи *n*(*n* + 3)/2 точки се недоволни за одредување на крива посебно.

Поврзано
--------

* Крамерова теорема
* Безуева теорема
* Алгебарска крива

Наводи
------

1. ↑  Weisstein, Eric W. "Cramér-Euler Paradox." From MathWorld--A Wolfram Web Resource.

Надворешшни врски
-----------------

* Sandifer, E.. "Cramer’s Paradox", *How Euler Did It*, August 2004.
* Cramer's Paradox, MathPages.
**Мировна клаузула** - поим кој трговските преговарачи главно го нарекуваат Членот 13 од Договорот за земјоделство на Светската трговска организација. Членот 13 смета дека домашните мерки за поддршка и извозните субвенции на членка на СТО (Светска Трговна Организација) кои се законски според одредбите на Договорот за земјоделство не можат да бидат оспорувани од другите членки на СТО врз основа на тоа дека се незаконски според одредбите на друг договор на СТО.

Мировната клаузула истекла на 1 јануари 2004 година. Затоа, сега е можно земјите во развој и нациите кои ја фаворизираат слободна трговија со земјоделски стоки, како што е Кернската група, да го користат механизмот за решавање спорови на СТО со цел да ги оспорат, особено, извозните субвенции од Соединетите Држави и ЕУ за земјоделски производи.

Друга привремена мировна клаузула била донесена на конференцијата на СТО во Бали во декември 2013 година. Таа предвидувала дека ниту една земја нема да биде законски забранета од програмите за безбедност на храна за сопствениот народ дури и ако субвенцијата ги прекрши границите наведени во Договорот за земјоделство на СТО.

Наводи
------

1. ↑  All you wanted to know about: Peace Clause ()

Надворешни врски
----------------

* Заднина на мировната клаузулата на СТО
* Индекс на правни текстови на СТО
Кратер откриен во Микена 1200-1100 година п.н.е. Национален археолошки музеј во Атина
**Кратер** (грчки: *κρατήρ*) е голем сад со две дршки, кој во времето на Античка Грчка служел за мешање на вино и вода. Во текот на 4. век п.н.е. омилениот бил кратерот со дршките во облик на стубче, келебе. Во истиот период во јужна Италија се појавил кратер со волутни дршки. Кај звонестите кратери дршките биле поставени на ободот, а на базите дршките се кај кратерот - пехар.

Галерија
--------

* Кратер со колумниКратер со колумни
* Каликс кратерКаликс кратер
* Кратер со волутни дршкиКратер со волутни дршки
* Звонест кратерЗвонест кратер
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 16 век | 17 век | 18 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1607** (**MDCVII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1607 година од новата ера, 607. од вториот милениум, 7. од XVII век и осма од 1600-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7115 и 7116 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6357 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5367 и 5368 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2360.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1607 година се протега во 4243 и 4244, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4303 и 4304 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2150. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1015 и 1016 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1607 на Ризницата ?
Гробот на Мирослав Шутеј во загрепските гробишта Мирогој
**Мирослав Шутеј** (на хрватски: *Miroslav Šutej*; Дуга Реса, 29 април 1936

 - Крапинске Топлице, 13 мај 2005

) — хрватски авангарден сликар и графичар, се смета за првенец на оптичката уметност во Хрватска. Студирал сликарство на Академијата на ликовни уметности (АЛУ) во Загреб каде имал соработка со професорот Крсто Хегедушиќ. Во 1970 година Шутеј станал професор на АЛУ. Шутеј станал редовен член на Хрватската академија на науките и уметностите во 1997 година, а претходно бил член-соработник на Одделот за ликовна уметност. Шутеј го дизајнирал современото хрватско знаме, хрватскиот грб, како и банкнотите за хрватската куна и првиот дрес на фудбалската репрезентација на Хрватска со препознатливата коцкеста шема.

Наводи
------

1. ↑  „Umro slikar Miroslav Šutej". *index.hr*. 13 мај 2005. Посетено на 5 август 2020.
2. ↑  Kalčić, Silva (19 мај 2005). „In memoriam, Miroslav Šutej (1936. – 2005.), Sudionik vremena". *Zarez*. Архивирано од изворникот на 2010-09-19. Посетено на 5 август 2020.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
3. ↑  „Preminuli članovi". *Hrvatska akademija znanosti i umjetnosti*.

*Оваа биографска статија за личност од Хрватска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 79441160
* LCCN: n90642686
* ISNI: 0000 0001 1845 069X
* GND: 120731312
* SUDOC: 166765988
* BNF: cb15502938c (податоци)
* ULAN: 500196068
* NKC: jn19990209903
* RKD: 272320

 |

 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 1 век | 2 век | 3 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**161** (**CLXI**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 161 година од новата ера, 161. од првиот милениум, 61. од II век и втора од 160-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5669 и 5670 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4911 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3921 и 3922 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 914.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 161 година се протега во 2797 и 2798, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2857 и 2858 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 704. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 475 и 474 година пред хиџра.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 161 на Ризницата ?
**Крастава година** е збирка сатирични и хумористични раскази, напишана од македонскиот писател Бошко Смаќоски. За првпат, збирката е објавена во 1972 година, во издание на НИК "Наша книга" - Скопје, во рамките на библиотеката "Врвици".

Технички одлики
---------------

Книгата е отпечатена во 1972 година, во печатницата "Наша Книга", во тираж од 3 000 примероци. Коректурата била извршена од Нада Ќорвезироска. Книгата има 99 страници. Нејзиното објавување било финансиски помогнато од Републичкиот фонд за унапредување на издавачката дејност во СРМ.

Содржина
--------

Основната тема на збирката е животот во едно село во Македонија, во периодот по Втората светска војна. Во збирката се застапени раскази:

* Крастава година
* Конференција
* Аналфабети
* Судење
* Митана се мажи
* Претседател
* Овчари
* Печалбар
* Пане, шумарот и неговата жена
* Костовица
* Ударници
* Митре цело село
* Операција
* Дамјан вдовецот
* Поштарот
* Родилен дом
* Крај казанот
*

Наводи
------

1. 1 2  Бошко Смаќоски, *Крастава година*, НИК "Наша книга", Скопје, 1972.
**„Замокот на пајаковата мрежа"**, познат и како **„Крвавиот престол"** (јапонски: (蜘蛛巣城) — јапонски филм од 1957 година во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Тоширо Мифуне, Исузу Јамада и Такаши Шимура.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во Јапонија, во феудалниот период. Враќајќи се од една задача, воините Вашицу и Мики во шумата среќаваат вештерка, која им претскажува дека наскоро Вашицу ќе стане владетел, но само до моментот кога шумата ќе прооди, а потоа власта ќе ја преземе синот на Мики. Кога се враќаат во дворецот, владетелот ги наградува за извршената задача така што им доделува повисоки чинови. Меѓутоа, Асаи, сопругата на Вашицу, го убедува дека само тој е заслужен за извршената задача и дека тој ја заслужува власта. Алчен за слава, Вашицу го убива владетелот и така го презема престолот. Потоа, плашејќи се од Мики, Вашицу го убива и него, но синот на Мики успева да побегне. Поради тоа, Вашицу ги презема сите мерки со цел да го убие Мики, сеќавајќи се на пророштвото...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Крвави престо ()
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 16 век | 17 век | 18 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1612** (**MDCXII**) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1612 година од новата ера, 612. од вториот милениум, 12. од XVII век и трета од 1610-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7120 и 7121 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6362 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5372 и 5373 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2365.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1612 година се протега во 4248 и 4249, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4308 и 4309 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2155. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1020 и 1021 исламска година.

Настани
-------

* Симон Мариус го прави првиот опис на галаксијата Андромеда.
* Трговецот Кузма Минин и неговата „народна милиција" раководена од кнезот Димитриј Пожарски ги истерува полските војски од Москва, така ставајќи му крај на Матното време и зпочнувајќи ја добата на владеење на династијата Романови.

Родени
------

* Луј Ле Во, славен француски архитект

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1612 на Ризницата ?
Водопадите Кохос во 18 век 
**Миротворецот** (1550–1600) или нарекуван *Деганавида* или *Деканавида* бил основач на ирокеската конфедерација која е политичка и културна унија на индијанците од Канада и САД. 

Оригиналното име на Миротворецот на мохавски е *Skennenrahawi* што значи „Две реки кои течат заедно". 

Легендата за Миротворецот е контроверзна. Се смета дека е роден како Хурон и според некои се сета дека е зачнат безгрешно. Други велатдека е роден како Онондага и подоцна бил посвоен од страна на Мохавците.

Надворешни врски
----------------

* Biography at the *Dictionary of Canadian Biography Online*
* "Deganawidah" *Infoplease*, University of Liverpool
* "Great Law of Peace" Архивирано на 29 август 2005 г. Sixnations.org

Предлошка:Индијанци-никулец

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Ирокеска конфедерација |
| --- |
|  |
| Народи | Сенека **·**  Кајузи **·**  Онондази **·**  Онајди **·**  Мохавци **·**  Тускарори | Знамето на ирокеската конфедерацијаЗнамето на ирокеската конфедерација |
|  |
| Теми | Економија **·**  Јазици **·**  Митологија **·**  Гајанашагова **·**  Миротворецот |

 |
**Мирослава Најдановски** (Зрењанин, 10 јануари 1988) е српска пливачка. Најдобра е во дисциплината слободен стил.

Учествувала на Олимписките игри во Атина во 2004 година како претставничка на Србија и Црна Гора како најмладиот член на олимписка репрезентација и учествувала во Пекинг во 2008 година како претставник Србија.

На Средоземни игри 2009 во Пескара, таа освоила златен медал во дисиплината 100 метри слободно, а во истата дисциплина го дели третото место со американската пливачка Медисон Кенеди Летна универзијада - 2009 во Белград.

Наводи
------

1. ↑  „Miroslava Najdanovski Bio, Stats, and Results | Olympics at Sports-Reference.com". *web.archive.org*. 2020-04-18. Архивирано од изворникот на 2020-04-18. Посетено на 2022-01-16.
2. ↑  „Miroslava Najdanovski". *Olimpijski komitet Srbije* (српски). Посетено на 2022-01-16.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 3 век п.н.е. | 2 век п.н.е. | 1 век п.н.е. > |

 |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 |

**160 п.н.е.** — година според општоприфатениот календар. Тоа била 160. година пред новата ера, 160. од првиот милениум п.н.е. 60. од 2 век п.н.е. и прва од 160-тите п.н.е.

Други календари
---------------

Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5348 и 5349 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4590 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3600 и 3601 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 593.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 160 година се протега во 2476 и 2477, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2536 и 2537 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 383. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 805 и 804 исламска година пред хиџра.

Настани
-------

* ...

Личности
--------

* ...

Откритија
---------

* ...
**Крањска пчела** (латински: *Apis mellifera carnica*) – автохтона словенечка раса на западната медоносна пчела, по потекло од Крањската Област. По своите особини спаѓа меѓу најдобрите медоносни пчели, па е најраспространета во цел свет. Припаѓа на групата темни пчели, телото ѝ е црно, обраснато со сивосребрени влакненца. Прилично се мирни, а матицата е со добра плодност. Пчелите работнички од оваа раса имаат добро изразен нагон за собирање храна. Добро ја поднесува промената на климата, па така добро се приспособува на условите во друг крај. Отпорна е на болестите на пчелите.

Оваа раса е распространета на целиот Балкански Полуостров, каде што настанале повеќе соеви – планински и рамничарски. Познати се соевите: сеничко-пештерски, шарпланински, хомољски, похорски, далматински, итн. Посебно добри особини има далматинскиот сој кој има склоност за тивка смена на матицата.

Крањската раса се вкрстувала со други раси, па настанале посебни соеви. Така со вкрстување меѓу крањската и италијанската раса настанал „банатскиот сој". Многу стручњаци сметаат дека таа е посебна раса, со особина на едната и другата раса.

Галерија
--------

* Пчели
* На сардела
* На цвет од кајсија
* Работничка

Надворешни врски
----------------

* Slovenian beekeeper webpage
* Manuka Honey Tenpenh

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q1507340
* BioLib: 70380
* BugGuide: 96153
* EoL: 10455955
* EPPO: APISMC
* GBIF: 8391660
* iNaturalist: 650848
* ITIS: 1131130
* NCBI: 88217

 |

 |
Фрлач на диск, Дискоболос, римска копија во бронза.
**Мирон** е вајар од класичниот период во уметноста во Стара Грција.

Радботел скоро исклучиво во бронза. Правел статуи на богови и херои, но се прославил со прикази на атлетичари поради воведување на нагласенот на движења. Тој го ослободил движењето - фигурата се движи по вертикален план и има торзиј до крај спроведен во еден правец, како да треба да почне одмотување. Неговото движење не е моментна состојба, туку суштина на манифестацијата.

Законот на движења е Миронов мимезис - движење е во онаа што вечно живее. Бил голем мајстор во обликување на тела на животни.

Негови најпознати дела според Плиниј се крава, Ладас тркач, кој паднал мртов во моментот на победата (не постои позната копија) и Дискоболос - фрлач на диск.

Постојат неколку копии на дискоболос, од кои најдобрата се наоѓа во Масими палатата во Рим. Примерокот во Британскиот музеј има погрешно поставена глава. Атлетот е прикажан во моментот на замавнување непосредно пред да го фрли дискот.

Мермерната фигура во Латеран музејот, која се нарекува Разигран *сатир*, е скоро сигурно копија на Мироновото дело. Го прикажува Марсајас кој го зема аулето кое го фрлила Атена.

Античките критичари зборуваат дека Мирон, иако фантастично успевал да даде живот и движење на телата, не постигувал да прикаже емоции и карактер.

Во голем број на дела се препознава влијанието на Мирон, но не постојат докази заучилиште кое он евентуално го водел.

Неодамна откриениот папирус од Египет зборува дека Мирон ја изработил статуата на атлетот **Тимантес**, победник во Олимпија 456 година п.н.е. и на **Лицинус**, победник во 448 и 444 година п.н.е. Од тоа дознаваме дека бил нешто постар современик на Фидиј и Поликлет.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------
|  |
| --- |
| Дел од темата |
| „Генетика" |
| 
Најважни поими |
| * хромозом
* ДНК
* РНК
* геном
* наследност
* мутација
* нуклеотид
* варијација
 |
| * Теми и поими
 |
| 
Историја и теми |
| * историја
 |
| * еволуција (молекуларна)
* популациона генетика
* Менделови закони
* квантитативна генетика
* молекуларна генетика
 |
| 
Истражувања |
| * секвенционирање на ДНК
* генетско инженерство
* геномика
* медицинска генетика
 |
|  Портал „Биологија" |
| * п
* р
* у
 |

**Локус** (лат. *locus* - место) е специфичната местоположба на даден ген или ДНК-низа во хромозомот. Варијанта на ДНК-низата на даден локус се нарекува алел. Подредената листа со локуси за одреден геном се нарекува генетска карта. Генетско картирање е процесот на одредување на локусот за одреден биолошки белег.

Диплоидните и полиплоидните клетки чии хромозоми имаат ист алел за даден ген на некој локус се наречени хомозиготни во однос на тој ген, додека оние кои имаат различни алели за даден ген на некој локус се наречени хетерозиготни во однос на тој ген.

Поврзано
--------

* Ген
* Секцвенционирање на ДНК
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 16 век | 17 век | 18 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1609** (**MDCIX**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1609 година од новата ера, 609. од вториот милениум, 9. од XVII век и последна од 1600-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7117 и 7118 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6359 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5369 и 5370 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2362.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1609 година се протега во 4245 и 4246, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4305 и 4306 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2152. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1017 и 1018 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1609 на Ризницата ?
Лазањи печени во рерна
Порција печени лазањи
**Лазањите** (итал. *lasagne*) се карактеристично италијанско јадење, особено застапено во италијанските региони Емилија-Ромања и Марке, односно во целата Централна Италија. Лазањите се јадат низ целиот свет и се еден вид на синоним за италијанската кујна.

Лазањите имаат правоаголна или квадратна форма и се употребуваат пред сѐ за печени јадења во рерна.

Подготвување
------------

Најраспространетата рецепта и воедно наједноставна, предвидува како додаток на лазањите сос рагу, бешамел и пармезан. Во поново време е воведена употребата и на сирењето моцарела и многу често, наместо обичните лазањи направени од јајца, се употребуваат лазањи со зелена боја кои се направени со додавање на спанаќ.

Исто така мошне распространети се и белите варијанти на лазањи кои како додаток често имаат печурки. 

Печени лазањи

Регионални варијанти
--------------------

Во Тоскана таканаречените *lasagne bastarde* или *lasagne matte* („луди лазањи") од Луниџана, се произведуваат со додавање на брашно од костени покрај она од пченица, со различна процентуална застапеност која може да варира од 20% до 60%.

Во Северна Италија терминот *лазањи* исто така може да означува долги и широки (околу 2 cm) правоаголни тестенини направени со јајце и кои треба речиси секогаш да се јадат суви, поретко во чорби.

Надворешни врски
----------------

* Лазања со месен појадок Архивирано на 1 март 2009 г. - Рецепт на Екран + (македонски)
* Рецепти за подготвување на лазањи Архивирано на 12 мај 2008 г. (англиски)
* Рецепти за подготвување на лазањи Архивирано на 5 јуни 2009 г. (англиски)
* Како да се направат лазањи - Видео рецепт (англиски)
* Лазања со зеленчук - Рецепт на македонски форум (македонски)
* Traditional lasagna recipe

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4552271-6

 |

 |
**Лазо Ј. Јаневски** ( 1917
 во Сиричино, Тетовско — 19 септември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Заедно со семејството се преселил во Скопје. Произлегува од работничко печалбарско семејство. Завршил основно училиште, а потоа изучил занает. Работел како кројачки работник. Уште пред Втората светска војна учествувал во штрајковите на УРС-овите синдикати. Есента 1944 година стапил во Дванаесеттата македонска ударна бригада. Во составот на третата чета, втор баталјон, се покажал како храбар борец во борбите против балистичките банди концентрирани на теренот на Китка и Водно. Потоа учествувал против истиот непријател на терените околу Треска и Бел Камен. Учествувал и во борбата за заземање на Радио-станицата Скопје. Во овој судир храбро го дал својот млад живот. Неговите останки биле закопани на скопските гробишта.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 198. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
|  |
| --- |
| „**Мери**" |
|  |
| 
 |
| **Местоположба** | 41°41′45″N 21°50′11″E﻿ / ﻿41.69583° СГШ; 21.83639° ИГД﻿ / 41.69583; 21.83639Координати: 41°41′45″N 21°50′11″E﻿ / ﻿41.69583° СГШ; 21.83639° ИГД﻿ / 41.69583; 21.83639 |
| Основни податоци |
| **Место** | Горно Каласлари |
| **Општина** | Велес |
| **Тип** |  населба
 некропола

 |
| **Период** | римско време |
| **Портал „Археологија"** |

 

**Мери** — населба и некропола од римското време. Во непосредната близина на селото, на десната страна на долот што минува низ него, по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и многу градежен материјал. На овој локалитет се откриени релјеф на Хигија и една мала мермерна глава на статуетка, најверојатно на Херакле, а на јужната страна на локалитетот се откриени гробови. Наодите се чуваат во Народниот музеј на Велес.

Поврзано
--------

* Багреми — населба од римско време

Наводи
------

1. ↑  Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). *Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2*. Скопје: МАНУ. стр. 77. ISBN 9989-649-28-6.
**Лазо Атанасов Тодоровски** ( 1904
 во Булачани, Скопско — 15 ноември 1944

 во Булачани, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Израснал во сиромашно семејство. По завршувањето на основното образование, се занимавал со земјоделство и сточарство. Како симпатизер на народноослободителното движење, активно го помагал. Во Шеснаесеттата македонска ударна бригада стапил со многу свои соселани и учествувал во борбите против балистичките банди. Се истакнал како храбар борец, поради што бил поставен за политички комесар на чета. Покрај борбите против балистите, учествувал и во многу акции против германските моторизирани колони во Качаничката Клисура. На 15 ноември 1944 година храбро загинал, во една борба против балистите во близината на своето родно место. Неговите останки биле закопани на гробиштата во родното село Булачани.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 270. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)