***Arxula adeninivorans*** (*Blastobotrys adeninivorans*) е диморфен квасец со необични одлики. Првиот опис на *A. adeninivorans* беше даден во средината на осумдесеттите. Видот првично беше означен како *Trichosporon adeninovorans*. По првата идентификација во Холандија, соеви од овој вид подоцна беа пронајдени и во Сибир и во Јужна Африка во почвата и во хидролизатите од дрво. Неодамна, *A. adeninivorans* беше преименуван како *Blastobotrys adeninivorans* по детална филогенетска споредба со други сродни видови квасец. Сепак, многу научници сакаат да го задржат популарното име *A. adeninivorans*.

Одлики
------

Сите соеви *на A. adeninivorans* споделуваат необични биохемиски активности кои можат да асимилираат низа амини, аденин (оттука и името *A. adeninivorans*) и неколку други пурински соединенија како единствен извор на енергија и јаглерод, сите тие споделуваат својства како асимилација на нитрати, тие се термо -толерантни (можат да растат на температури до 48 °C (118 °F). Посебна одлика на биотехнолошкото влијание е диморфизмот зависен од температурата. На температури над 42 °C (108 °F) индуцирана е реверзибилна транзиција од клетки кои пукаат во мицелијални форми. Пупењето повторно се воспоставува кога температурата на одгледување ќе се намали под 42 °C (108 °F).

Биотехнолошки потенцијал
------------------------

 Дизајн и функционалност на векторскиот систем CoMed. Основниот вектор на CoMed ги содржи сите елементи на *E. coli* за размножување во системот *E. coli* и MCS (повеќекратно клонирање сте) за интеграција на ARS, rDNA, селекционен маркер и модули на касети за изразување. За таа цел, ARS фрагментите се опкружени со *Sac* II и *Bcu* I рестриктивни места, rDNA региони со *Bcu* I и *Eco* 47III рестриктивни места, маркери за селекција со *Eco* 47III и SalI рестриктивни места и елементи на ромотер со рестриктивни места на *Sal* I и *Apa* I.
Невообичаените одлики опишани погоре го прават *A. adeninivorans* многу привлечен за биотехнолошки апликации. Од една страна, тој е извор на многу ензими со интересни својства и соодветни гени, на пример, глукоамилаза, таназа, липаза, фосфатази и многу други. Од друга страна, тоа е многу робустен и безбеден организам кој може да биде генетски конструиран за да произведува странски белковини. Соодветни соеви домаќини може да се трансформираат со плазмиди. Основниот дизајн на таквите плазмиди е сличен на оној опишан под *полиморфата Hansenula* и платформите за изразување квасец.

Еве два посебни примери на рекомбинантни соеви и нивна примена: во двата случаи неколку плазмиди со различни гени на странски производи беа внесени во квасецот. Во првиот случај, овој рекомбинантен сој на квасец стекнал способност да произведува природна пластика, имено PHA (полихидроксиалканоати). За таа цел требаше да се пренесе нов синтетички пат во овој организам кој се состои од три ензими. Соодветните гени *phbA*, *phbB* и *phbC* беа изолирани од бактеријата *Ralstonia eutropha* и интегрирани во плазмидите. Овие плазмиди биле внесени во организмот. Резултирачкиот рекомбинантен сој можеше да го произведе пластичниот материјал.

Во вториот пример, развиен е биосензор за откривање на естрогенски активности во отпадните води. Во овој случај, беше имитирана патеката како делуваат естрогените во природата. Првично беше воведен ген за човечкиот естроген рецептор алфа (*хЕРалфа*) содржан во првиот плазмид. Белковината кодирана од овој ген ги препознава и ги врзува естрогените. Комплексот потоа се врзува за втор ген содржан на втор плазмид кој се активира при врзувањето. Во овој случај, генска секвенца на репортер ген (генскиот производ може лесно да се следи со едноставни анализи) беше споена со контролна секвенца (промотор) што одговара на комплексот естроген/рецептор. Ваквите соеви може да се култивираат во присуство на отпадна вода и естрогените присутни во таквите примероци може лесно да се квантифицираат според количината на производот од генот известувач.

Наводи
------



1. ↑  J. P. Walt, M. T. Smith & Y. Yamada (1990). „*Arxula* gen. nov. (Candidaceae), a new anamorphic, arthroconidial yeast genus". *Antonie van Leeuwenhoek*. **57** (1): 59–61. doi:10.1007/BF00400338. PMID 2372213.