recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Џуна** (вистинско име **Евгенја Јувашевна Давиташвили** или скратено **Џуна Давиташвили**; руски: *Евгения Ювашевна Давиташвили - Джуна*), руски медиум и исцелител од асирско потекло, родена на 22 јуни 1949

 во Кубањ, во селото Урмија во Краснодарскиот крај во Советскиот Сојуз.

Живот и дело
------------

Семејството на Џуна потекнува од Иран, а во Русија тие живееле близу езерото Урмија. Нејзиниот татко починал кога таа имала 11 години, а нејзината мајка една година подоцна. Во Тбилиси, Грузија, Според некои извори Џуна била обучена за кинооператорка, но никогаш не работела според својата професија. Според други извори завршила медицински факултет и била распределена во Тбилиси каде се запознава со својот иден сопруг. Откако ги открила своите натприродни способности со текот на годините почнала да ги користи за лекување на луѓето и на животните.

Во почетокот на осумдесеттите години на XX век, нејзиниот третмани со раце ќе стане светски позната. После неколку години таа се преселила во Москва, каде што таа учествувала во многу научни експерименти.

Почеток на славата
------------------

Во почетокот на 80-тите години од минатиот век од Москва низ целиот свет се прошири приказната за темнокосата чудотворка - таинствената исцелителка која со свои раце и со натприродна моќ ги лекува најтешките болни. Иако тогашниот Советски Сојуз не ја заговарал популаризацијата на алтернативната медицина, се зборувало дека тешко болниот водач Леонид Брежнев оди кај 30-годишна жена на третмани кои му го продолжиле животот.

Евгенија Давиташвили, по смртта на Брежнев се прочула како една од најбогатите личности во СССР.

Во почетокот на 1990-тите години таа патува во САД, Италија и во останатиот дел на Западна Европа. Во 1994 година прима високото одликување од претседателот на Русија Борис Елцин. Се сретнала и со папата Јован Павле II.

Таа вели дека нејзин пациент бил и Борис Елцин.

По смртта на нејзиниот син во 2001 година, потполно се повлекува од јавност.

Починала во Москва на 8 Јуни 2015 на 65 годишна возраст.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница (руски)
**Лазар Личеноски** (Галичник, 26 март 1901

 - Скопје, 10 април 1964

) — македонски експресионистички сликар и еден од најавтентичните сликари на македонскиот предел, во кои внесувал и фолклорни елементи. Сликал и мртва природа, портрети и мозаици.

Образование
-----------

Уметничка школа со академски курс завршил во Белград, 1927 г. Специјализирал ѕидни техники во Париз во ателјето на Марсел Линоар и кај Пол Бодуен на Високата школа за уметности и занаети (*École nationale supérieure d'arts et métiers*), ги посетувал ателјето на Андре Лот и академијата „Гран Шомје" (*Académie de la Grande Chaumière*) од 1927 до 1929 г.

Кариера
-------

Споменик на Лазар Личеноски на Мостот на уметноста
Живеел во Белград, а потоа во Скопје. Бил член на предвоената белградска група „Облик".

Самостојно изложувал пред и по војната (за првпат во 1927) во Скопје, Белград, Загреб, а учествувал (од 1927) на групни изложби во Скопје, Париз, Белград, Лондон, Ливерпул, Манчестер, Солун, Прага, Софија, Рим, Букурешт, Братфорд, Канада, Тунис и други места.

Бил професор и директор на училиштето за применета уметност во Скопје, дописен член на САНУ итн. Добитник е на *Октомвриската награда за сликарство* во 1959 година.

Во февруари 2015 година, куќата на Личеноски, која се наоѓа во подножјето на Скопското кале, станала државна сопственост. Притоа, било предвидено куќата да биде претворена во Музеј на Личеноски, раководен од Националната галерија на Македонија.

Позначајни дела
---------------

Меѓу позначајните дела на Личеноски се вбројуваат: 

* „Бачила",
* „Долап",
* „Афионски полиња",
* „Охридски рибари" и други.

Поврзано
--------

* Спомен-куќа на Лазар Личеноски
* ДСУ „Лазар Личеноски" - Скопје

Наводи
------

1. ↑  Блаже Конески, Димитар Башевски (1990). *Ликови и теми*. Култура.
2. ↑  Бошковска, Надица (2000). *Библиографија на македонската ликовна уметност* (2. изд.). НУБ „Климент Охридски".
3. ↑  „Куќата на доајенот Личеноски подготвена да стане музеј", *Дневник*, петок, 27 февруари 2015, стр. 20.
4. ↑  Катерина Богоева, „Музејот на Лазар Личеноски треба да биде отворен во 2016 година", *Утрински весник*, година XVI, број 4721, петок, 27 февруари 2015, стр. 15.

Надворешни врски
----------------

* Сликарот Лазар Личеноски: Архивирано на 5 март 2016 г. По повод ретроспективната изложба на Л. Личеноски во Музеј на современата уметност, Скопје, октомври 1998. Галерија Осврти „Блесок" бр. 14, април-мај 2000
* Лазар Личеноски: Доајен на македонското современо сликарство Архивирано на 8 април 2014 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 42638238
* LCCN: n87880109
* ISNI: 0000 0000 6676 9681
* GND: 118991841
* ULAN: 500121758

 |

 |
**Младен Шахпазов** (26 декември 1926

 во Кавадарци — 1 мај 1994

 во Скопје) — македонски гинеколог-акушер и универзитетски професор на Медицинскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Медицинскиот факултет завршил во Белград во 1952 година и специјализирал гинекологија и акушерство на Гинеколошко-акушерската клиника во Скопје во 1957 година. Се усовршувал во повеќе европски центри.

Се занимавал со гинеколошката урологија и онкологија, а особено со карциномот на овариумот.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шашко*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1649. Text "series
" ignored (help)
**„СБ го затвора кругот"** (српски: *СБ затвара круг*) — југословенски филм од 1974 година во режија на Миомир Стаменковиќ, кој е автор и на сценариото, заедно со Драган Марковиќ и со Душан Перковиќ. Главните улоги ги играат: Слободан Димитријевиќ, Душица Жегарац, Драгомир Фелба и Раде Марковиќ.

Синопсис
--------

Еден странски шпионски центар организира акција со која треба да се изврши диверзија врз објектот кој има големо значење за југословенското стопанство. Југословенската служба за безбедност вложува напори и успева да ја спречи акцијата...

Наводи
------

1. ↑  РТС, СБ затвара круг (пристапено на 12.9.2022)
**„Соба за одмор"** — југословенски тв-филм од 1970 година, во режија на Томислав Радиќ, заснован врз драмата „Адам и Ева" на Мирослав Крлежа од 1922 година. Директор на фотографијата е Енес Миџиќ, а музиката ја компонирал Невен Франгеш. Улогите ги играат: Нада Убрус, Мирко Швец, Миљенко Андроиќ, Влатко Дулиќ, Мариј Кон, Жарко Поточњак, Нева Рошиќ и Вања Драх.

Синопсис
--------

Во филмот се обработуваат машко-женските односи во тривијалниот, современ контекст со употреба на речиси документарни секвенци од животот...

Наводи
------

1. ↑  Tomislav Radić (prema M. Krleži): Soba za odmor, hrvatski film (1983.) (пристапено на 5.11.2023)
**„Книгата на пророкот Михеј"** — книга од Стариот завет.

Содржина
--------

Пророкот Михеј ги соопштува божјите зборови за пропаста на Јудеја и Самарија поради идолопоклонството. Израилците ќе бидат однесени во прогонство во Вавилон, но потоа Бог ќе се смилува на својто народ, ќе ги откупи нивните гревови и ќе ги врати во татковината. На крајот од времето, Бог ќе им суди на народите на Сионската гора и тогаш ќе завладее вечен мир. Исто така, Михеј пророкува дека во Витлеем ќе се роди Месијата.

Наводи
------

1. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 1128-1132.
**Никола Давидовски - Коле** (роден во Куманово,  1950
) — македонски пејач. Најпознат е по антологиската песна „Земјо моја", која ја испеал во 1977 година на Скопскиот фестивал.

Животопис
---------

Давидовски е роден во Куманово во 1950 година. Има снимено 35 песни. Во 1994 година, кога останал без работа, сакал да ја продолжи пејачката кариера, но му барале по 2.000 германски марки за една песна. Тоа било прескапо за него, и затоа престанал да се занимава со пеење и се посветил на семејството и работата во неговата викендичка. Женет е со Жане и има две ќерки и внуци.

Наводи
------

1. ↑  Старделов, Георги (2004). *Музиката на почвата на Македонија од Атанас Бадев до денес*. Македонска Академија на Науките и Уметностите. ISBN 9789989101380.

Надворешни врски
----------------

* Уште ги слушам аплаузите за "Земјо моја" Архивирано на 4 март 2016 г. - Вест, 7 септември 2011
* „Земјо мила" на YouTube
**Патека Клермон-Феран** (француски: *Clermont-Ferrand*) - тркачка патека која се наоѓа во близина на градот Клермон-Феран (Оверњ, Франција), седиштето на Мишлен. Познато и како „Патека на планината Оверњ" (*Circuit de Montagne d'Auvergne)*, „Патека Шарад" (*Charade Circuit)*, „Патека Луј Розје" (*Circuit Louis Rosier)*.

Историја
--------

Патеката била изградена во 1958 година и била домаќин на 4 Голема награда на Франција од 1965 до 1972 година. Натпреварувањата во Формула 1 биле прекинати по тешката несреќа на Гран прито во 1972 година, кога австрискиот возач Хелмут Марко го загубил окото во несреќа. Патеката потоа била домаќин на јуниорски тркачки серии и трки со мотоцикли, но и тие биле прекинати во 1988 година поради безбедносни причини. Оттогаш се користи само кратката верзија на патеката (3,8 км).

Конфигурација на патеката
-------------------------

Патеката Клермон-Феран, расположена во планините Оверњ на падината на изгаснат вулкан, се одликува со сложен профил, голем број затворени опасни кривини и висински промени. Природата на патеката се споредува со Нирбургринг Нордшлајф. Патеката може да се класифицира како бавна (единствената права делница е долга само 900 метри), со приближна просечна брзина од околу 160 км/ч по круг.

| Верзија | Должина (м) | Гран при | Квалификациски најбрз круг |
| --- | --- | --- | --- |
| Најбрз круг на трка |
| 1965 | 8.055 | 4 (1965, 1969, 1970, 1972) | 2:53.4/167.231 km/h ( 1972, Крис Амон ) |
| 2:53.9/166.800 km/h ( 1972, Крис Амон ) |

Победници на Француската голема награда на патеката Клермон-Феран
-----------------------------------------------------------------

| Сезона | # | Пилот | Конструктор | Пријави |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1972 | 22 | Обединето Кралство Џеки Стјуарт | Тајрел - Форд |  |
| 1970 | 20 | Австрија Јохен Риндт | Лотус - Форд |  |
| 1969 | 19 | Обединето Кралство Џеки Стјуарт | Матра - Форд |  |
| 1965 | 15 | Обединето Кралство Џим Кларк | Лотус - Климакс |  |

Надворешни врски
----------------
Венецијанска лагуна
**Лагуна** е залив одвоен од морето со песочни наноси. Лагуна е плитко подрачје на солена или бочатна вода на морското крајбрежје кое е во помала или поглема мера затворено. Обично е одделено од отвореното море со нискиите песочни острови (лидо) или коралните превлаки. Лагуните најчесто се наоѓаат покрај ниските песочни морски крајбрежја, посебно на устијата на реките во морето.

Лагуните исто така се нарекуваат и канали помеѓу копната и коралните гребени, и водат кон атолите (видови на острви).

Познати лагуни на крајбрежјата се Венецијански Залив, Балтичко Море, Црно Море и Мексикански Залив.

Лагуната како тема во уметноста и во популарната култура
--------------------------------------------------------

* „Сината лагуна" (англиски: *Blue Lagoon*) — песна на американската музичарка Лори Андерсон (*Laurie Anderson*) од 1984 година.
* „Сиви лагуни" (англиски: *Grey Lagoons*) — песна на британската рок-група Рокси мјузик (*Roxy Music*) од 1973 година.

Надворешни врски
----------------

* Лагуна на Ризницата ?

Наводи
------

1. ↑  YouTube, Laurie Anderson - Blue Lagoon (посетена на 27.11.2019)
2. ↑  Discogs, Roxy Music ‎– For Your Pleasure (пристапено на 12.4.2020)
Катедрала Винчестер со транспаренти од Тетис Блекер
**Ен Тетис Блекер** (13 декември 1927 – 18 декември 2006 година) била англиска сликарка и пејачка. Таа била забележана по нејзините богато обоени слики, особено користејќи го процесот на боење ткаенина отпорен на Батик восок.

Блекер била родена во Холмбери Сент Мери, Сари, Англија. Блекер имала намера да биде пејачка и студирала со германската мецосопранска пејачка Елена Герхард во Лондон. Таа се појавила во хорот во операта во Глиндебурн во 1950-тите и ја пеела улогата на „Мајка гуска" во дело на Игор Стравински. Кога нејзината пејачка кариера била скратена поради проблеми со гласот во средината на 1950-тите, Блекер го насочила својот фокус кон сликарството. Студирала на Уметничката школа на Челзи во Лондон, а ја подучувала сопругата на уметникот Леонард Кембел Тејлор, Бренда Мур.

Во 1970 година, Блекер станала соработник на Черчил и ги посетила Индија, Индонезија, Иран, Малезија, Сингапур и Тајланд. Работела во Институтот за истражување Батик во Јогјакарта, Индонезија. Таа продолжила да ги посетува Бали и Перу, влијаејќи на нејзиниот стил на симболични слики со светли бои користејќи ткаенина обоена со батик. Голем број катедрали и цркви во Обединетото Кралство, остатокот од Европа и САД ја нарачале нејзината работа, вклучувајќи серија од пет главни дела засновани на митски теми.

Блекер добила нарачки за уметнички дела на:

* Капелата Свети Ѓорѓи, Виндзор (1997), со изложба таму во 2000 година;
* Опатија Сент Албанс;
* Три дела во капелата на колеџот Греј на Универзитетот во Дурам (*Создавањето на темнината и светлината*, *Аквариумот Имаго* и *Имаго Лусис*);
* Феникс во трпезаријата на колеџот Греј, Дурам (2000);
* Прапорци на Свети Кутберт и Свети Освалд во катедралата Дурам (2001).

Делото на Блекер било изложено во Глиндбурн во 2005 година. Нејзин дилер бил Хенри Дајсон и таа починала во Брамли, Сари во 2006 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  Buckman, David (31 January 2007). „Thetis Blacker: Visionary batik painter". *News – Obituaries*. UK. Архивирано од изворникот на 7 May 2022. Посетено на 29 April 2016.
2. 1 2  Keene, Barry, *Ann Thetis Blacker (1927–2006) "The Yellow Cat"*, UK: Barry Keene Gallery
3. ↑  „Thetis Blacker". Features, Obituary: The Times (United Kingdom). 24 February 2007. стр. 79.
4. ↑  „Batik Artist Thetis Blacker". *marinaelphick.com*. The Batik Route. 21 October 2014. Посетено на 29 April 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* MusicBrainz: cddd0674-a80d-40ef-b78a-508d60688293

 |

 |
**Ангел Шурев** (18 април 1932

 во Велес — 14 февруари 2004

 во Белград) — познат македонски и југословенски диригент.

Животопис
---------

Во 1956 година дипломирал диригирање на Музичката академија во Белград кај професорот Живоин Здравковиќ, а се усовршувал во Италија на Римската академија „Санта Чечилија".

Диригентската кариера ја започнал во Операта на МНТ во периодот 1956-1960. Најголем дел од својата дејност ја поминал во Белград, во Белградската опера (1960-1967), како уметнички раководител и диригент на уметничките ансамбли на Домот на ЈНА (1967-1977), а во 1977 до 1998 година диригент и директор на Белградската филхармонија.

Како диригент настапувал во повеќе земји на Европа, Азија и Америка, изведувајќи оперски, балетски и симфониски дела од својот репертоар, со посебно пропагирање на југословенското и македонското творештво. Реализирал голем број снимки на електронските медиуми.

Именување
---------

Во неговиот роден град Велес во 2019 година бил основан градскиот камерен оркестар, кој бил наречен по него.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шундовски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1670. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „Во Велес формиран Градски камерен оркестар „Ангел Шурев" » opserver.mk". *opserver.mk*. 2019-05-25. Архивирано од изворникот на 2021-07-30. Посетено на 2020-08-03.
3. ↑  Мај, 27; Музика, 2019 | (2019-05-27). „ВЕЛЕС ГО ДОБИ КАМЕРНИОТ ОРКЕСТАР „АНГЕЛ ШУРЕВ"". *СМАРТ - СДК МК*. Посетено на 2020-08-03.CS1-одржување: бројчени имиња: список на автори (link)
***Кардиодон***  (Cardiodon) – сауропод од групата сауропод (Сауропода), со неодредена систематска позиција..

Живеел во ерата на Средна Јура (пред околу 167 милиони години) во денешна Европа. Должината на телотому била приближно 16 метри, висината е приближно 6 метри, тежината е приближно 10 тони.Неговите остатоци се пронајдени во Англија (во Вилтшир).

Опис
----

Опишан врз основа на еден заб. Неговото име значи „срцев заб". Постојат претпоставки дека кардиодонот може да се претвори во синоним за Цетиосаурус. Другите предлози укажуваат на врска помеѓу кардиодонот и турјасаурусот.

Наводи
------

1. ↑  „Cardiodon/". Архивирано од изворникот на 2020-02-08. Посетено на 2021-03-05.
2. ↑  Cardiodon pictures and facts/

Надворешни врски
----------------

* Darren Naish's reaction to *Turiasaurus*
Крал на ВизиготитеПредлошка:SHORTDESC:Крал на Визиготите

**Атаулф** (готски јазик: Athal Wolf); што значи „благороден волк"), бил визиготски крал помеѓу 410 година и 415 година. Син на Атенарик од Балтите, кој бил прогласен за крал на германски начин, на гробот на својот претходник, Аларик I кој ненадејно умрел од грозница во Калабрија.

Станувајќи визиготски крал, прво што направил Атаулф било да ја спречи готската експанзија во Италија која је започнал Аларик.

Во меѓувреме, узурпаторот Константин III ја одвоил Галија од Римското Царство. Констанциј, Хоноријевиот магистер милитум заедно со Улфилиним ја загушил побуната на Готите под опсада на Арл.

Во 412 година, Атаулф со Визиготите ја напуштил Италија и се преселил во Галија. Са собе ја повел и Гала Плакидија, хоноријевата полусестра, која Аларих ја заробил во 410 година при последниот напад на Рим.

Наводи
------



|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Визиготски кралеви |
| --- |
|  |
| 
* Аларих I
* Атаулф
* Сигерих
* Валија
* Теодорих I
* Торизмунд
* Теодорих II
* Еврик
* Аларих II
* Гезалек
* Амаларик
* Теодис
* Теодигизел
* Агила I
* Атанагилд
* Лиува I
* Леовигилд
* Рекаред I
* Лиува II
* Витерих
* Гундемар
* Сизебут
* Рекаред II
* Свинтила
* Сизенанд
* Хинтила
* Тулга
* Хиндасвинт
* Рекесвинт
* Вамба
* Ервиг
* Егика
* Витиза
* Родерик
* Агила II
* Ардо

 |  |

 |
***Оркански височини*** (анг. *Wuthering Heights*) е готски роман, единствен на англиската писателка Емили Бронте. Првпат би издаден во 1847 година под псевдонимот Елис Бел, а било издадено и второ, посмртно издание на книгата, под уредништво на нејзината сестра Шарлота Бронте.

Името на романот произлегува од карпестиот реон Јоркшир, каде што и се одвива дејството. Самата придавка „орканско" (анг. wuthering) се однесува на бурно време. Во романот се раскажува страсната, но попречена љубовна приказна помеѓу Хитлиф и Кетрин Ерншо, којашто евентуално ќе ги уништи и нив и нивните блиски.

Иако романот „Оркански височини" денес се смета за еден од највеличествените романи во англиската литература, во тоа време бил мета на доста критики поради суровите описи на психичко и физичко измачување. Иако на почетокот „Џејн Ер" од Шарлота Бронте се сметал за најдобриот роман од сестрите Бронте, повеќето подоцнежни критичари коментираат дека оригиналноста на „Оркански височини" го прави романот супериорен.

Значење и влијание
------------------

Овој роман е многупати адаптиран на филмското платно, како и телевизиски и радио продукции, балет, опера итн.

* „Оркански височини" (*Wuthering Heights*) — песна на англиската поп-музичарка Кејт Буш (*Kate Bush*) од 1978 година.
* „Оркански височини" — американски филм од 1939 година во режија на Вилијам Вајлер.

Белешки
-------

1. ↑  „Excerpts from Contemporary Reviews". Academic.brooklyn.cuny.edu. 2009-03-04. Посетено на 2010-05-19.
2. ↑  „''Wuthering Heights'': Publication & Contemporary Critical Reception". Academic.brooklyn.cuny.edu. 2009-03-04. Посетено на 2010-05-19.
3. ↑  „Later Critical Response to Wuthering Heights". Academic.brooklyn.cuny.edu. 2009-03-04. Посетено на 2010-05-19.
4. ↑  Discogs, Kate Bush ‎– The Kick Inside (пристапено на 29.6.2020)
5. ↑  IMDb Wuthering Heights (1939) Awards (пристапено на 30.3.2020)

Надворешни врски
----------------

* Романот се наоѓа во јавна сопственост и е достапен бесплатно на англиски:
	+

* *Wuthering Heights* на Проектот „Гутенберг"
	+ *Wuthering Heights* at GirleBooks може бесплатно да се симне во PDF, PDB и LIT формати.
* Водич низ *Оркански височини*
**Викентиј Српски** или **Витомир Проданов** (23 август 1890

 во Бачко Петрово Село - 5 јули 1958

 во Белград) бил српски патријарх во периодот од 1950 до 1958 година.

Роден како Витомир Проданов, во 1917 година се замонашил а во 1921 заминал во манастир во Карловачката митрополија. Во 1929 година се запишал на филозофскиот факултетот во Белград. Во 1932 година бил избран за марчански епископ, во 1939 година за Злетовско-струмички а во 1940 година станал и администратор на Охридско-битолската епархија.

Со започнувањето на Втората светска војна во 1941 година бугарските фашисти го протерале од Штип. По крајот на војната тој не се вратил во Македонија бидејќи била формирана Македонската православна црква. Во периодот од 1947 до 1951 година бил администратор на Сремската епархија.

Во 1950 година бил избран за патријарх на Српската православна црква и на оваа функција се задржал до неговата смрт до 1958 година.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Поглавари на Српската православна црква |
| --- |
|  |
| Архиепископи | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1219—1346 | 
* Сава I
* Арсениј I
* Сава II
* Данило I
* Јоаникиј I
* Евстатиј I
* Јаков
* Евстатиј II
* Сава III
* Никодим I
* Данило II
* Јоаникиј II

 |

 |
|  |
| Патријарси | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1346—1463 | 
* Јоаникиј II
* Сава IV
* Ефрем
* Спиридон
* Данило III
* Сава V
* Данило IV
* Кирил I
* Никон
* Теофан
* Никодим II
* Арсениј II

 |
|  |
| 1557—1766 | 
* Макариј
* Антониј
* Герасим
* Саватиј
* Јеротеј
* Филип
* Јован
* Пајсиј I
* Гаврил I
* Максим
* Арсениј III
* Калиник I
* Атанасиј I
* Мојсиј
* Арсениј IV
* Јоаникиј III
* Атанасиј II
* Гаврил II
* Гаврил III
* Викентиј I
* Пајсиј II
* Гаврил IV
* Кирил II
* Василиј
* Калиник II

 |
|  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| од 1920 | 
* Димитриј
* Варнава
* Гаврил V
* Викентиј II
* Герман
* Павле
* Иринеј
* Порфириј

 |

 |

 |

 |
**Роса Плавева** (Велес, 1878 - Белград, 1970) била македонска социјалистка, една од првите борци за женски права во Македонија.

Животопис
---------

Родена е во фурнаџиско семејство како Роса Варналиева. Се школува во Велес, а потоа во Софија. Таму ги остварува своите први контакти со социјалистичкото движење. Во 1900 година станува член на првата социјалистичка организација во Македонија, формирана во 1894 година од Васил Главинов во Велес. Зема учество во Илинденското востание.

Во деновите на Младотурската револуција, заедно со Накие Бајрам, ги организира турските жени во борба против зарот и фереџето. Во 1908 година организира демонстрации во Скопје за рамноправност на жените, а во 1909 година, заедно со својот сопруг Илија Плавев, работи на формирањето социјалдемократска организација во Скопје, која е формирана на 1 мај 1909 година.

Во 1917 година собира потписи од скопските жени за резолуцијата со која се бара ослободување на Роза Луксембург и Карл Либкнехт од затвор и успева да собере околу 100 потписи. Во 1919 година е еден од основачите на СРПЈ, а на 29 февруари 1920 година ја формира „Организацијата на жените социјалистки" во Скопје. Оваа организација се залагала за еднакви плати на мажите и жените, за укинување на капиталистичката експлоатација и за активно и пасивно избирачко право на жените. Во 1920 година е забележано и залагањето на Плавева за отворање на бесплатна аптека и се изборила работниците двапати неделно да добиваат бесплатен преглед, во што и успеала. Нејзината активност во следните години се намалува, а повторно зема учество во текот на НОВ.

Наводи
------

1. ↑  Vera Veskovic - Vangeli in Francisca de Haan, Krassimira Daskalova, Anna Loutfi (eds.) "A Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms Central, Eastern, and South Eastern Europe, 19th and 20th Centuries", CEU, 2006, pp. 441-443.
2. ↑  „Дели Роса", „Вардарски глас" 24 април 1979 година, 6 стр.
3. ↑  „Роса и Накие, скопските Роза Луксембург и Клара Цеткин" Архивирано на 4 март 2016 г. „Вест"
**Емил Хајек** бил српски пијанист, композитор (ученик на Антонин Двожак) и музички педагог од чешко потекло. Се родил на 3 март 1886 а починал на 17 март 1974 година.

Како професор по пијано на Музичката академија во Белград тој бил еден од основачите на современото српско пијанистичко училиште.Тој исто така бил член, основач и прв претседател на Здружението на музички уметници на Србија. Од 1920 до 1921 година работел како директор на Конзерваториумот Саратов.

Наводи
------

* Педесет години на Факултетот за музичка уметност (Музичка академија) 1937-1987 (1988 година), Универзитет за уметност во Белград, Белград
* *Мала енциклопедија Просвета*, III (1978), Просвета, Београд
* Биографија на мрежното место на ЕПТА Србија
**Неда Арнериќ** (Књажевац, 15 јули 1953

 - 10 јануари 2020

) — српска филмска, театарска и телевизиска глумица.

Радмила Савичевиќ, Неда Арнериќ и Реља Башиќ на Филмски средби во Ниш 1984 година. Во позадина е Љубиша Самарџиќ
Неда Арнериќ дебитира на филм на 13 годишна возраст. Во текот на филмската кариера реализира голем број улоги како во југословенски, така и во копродукциски филмови.

Добитник е на Сребрена арена на Филмскиот фестивал во Пула во 1977 година за улогата во филмот „Исправи се, Делфина". За истиот филм на режисерот Александар Ѓурчинов е наградена и со Наградата „Царица Теодора" во Ниш,.

Наводи
------

1. ↑  „Neda Arneric". *BFI*. Архивирано од изворникот 3 October 2019. Посетено на 3 October 2019.
2. ↑  Neda Arneric (1953–2020)
3. ↑  Неда Арнерић добитница награде Београдски победник

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 296294143
* LCCN: nb2013009907
* ISNI: 0000 0004 0170 3584
* GND: 1031664351

 |

 |
**Мирослав Лазански** (српски: *Мирослав Лазански*, 18 септември 1950

 – 3 август 2021

) — српски новинар и воен аналитичар. Пишувал за политички и воени прашања, но исто така бил дописник и коментатор за белградскиот весник „Политика". Од 24 април 2016 г. бил член на Националното собрание на Србија како член на коалицијата предводена од Српската напредна партија. Во подоцнежнот дел од кариерата бил амбасадор на Србија во Русија.

Починал од срцев удар на 3 август 2021 г. во неговиот дом во Белград.

Наводи
------

1. ↑  „II. Country Assessments". State.gov. Посетено на 2011-07-24.
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2021-08-04. Посетено на 2021-08-06.
**Марина Цветаева** (27 септември 1892

 — 31 август 1941

)
**Марина Цветаева** (27 септември 1892

 — 31 август 1941

) — руска и советска поетеса.

Животопис
---------

Во последниот дел од својата автобиографија од 1958 година, Борис Пастернак пишува за својата средба со Цветаева во 1935 година, кога за време на антифашистичкиот конгрес одржан во Париз се сретнал со неа и со нејзиното смејство. Притоа, нејзиниот сопруг и децата ја наговарале да се врати во татковината, а кога таа го прашала што да прави, Пастернак не ѝ одговорил, плашејќи се дека за неа и за нејзиното семејство животот во Русија да не биде тежок и неспокоен. Инаку, Пастернак и Цветаева биле блиски пријатели и одржувале богата кореспонденција. Притоа, Пастернак наведува дека по започнувањето на Втората светска војна, својата богата кореспонденција ѝ ги дал на чување на една своја пријателка која работела во музејот на Скрјабин, а која ја обожавала поезијата на Цветаева. Бидејќи немала многу доверба во музејскиот сеф, пријателката ги издвоила писмата на Цветаева кои ги носела насекаде со себе. Меѓутоа, една зимска вечер, додека патувала од блиското село кон Москва, таа забележала дека торбата со писмата на Цветаева ги заборавила во возот. Така исчезнале сите писма кои Цветаева му ги праќала на Пастернак.

Творештво
---------

Најпознати дела на Цветаева се збирките песни: „Вечерен албум", „Волшебниот фенер", „Разделба", „Занает", како и драмите „Жандарм херц", „Виулица", „Камениот ангел" и „Феникс".

Нејзините дела се меѓу најдобрите од руската книжевност, а таа се смета за една од најголемите поетеси во историјата на поезијата. Таа живеела за време на и пишувала за руската револуција од 1917 година. Како лирски поет, нејзината страст и смело јазично експериментирање ја прават впечатлив хроничар на своето време и на длабочините на човечката свест.

Наводи
------

1. ↑  Света Лукић, „Ново сведочанство о Пастернаку", во: Борис Пастернак, *Доктор Живаго* (друго издање). Београд: Просвета, 1963, стр. 15.
2. ↑  "Tsvetaeva, Marina Ivanovna" *Who's Who in the Twentieth Century*. Oxford University Press, 1999.

Надворешни врски
----------------

* Heritage of Marina Tsvetayeva, a resource in English with a more extensive version in Russian.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Марина Цветаева" на Ризницата ? |

ВикиизворВикиизвор
Викиизворот на руски има изворна содржина поврзана со оваа статија:
***Марина Цветаева***

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 27072381
* LCCN: n79122488
* ISNI: 0000 0003 6863 9145
* GND: 118638580
* SELIBR: 47504
* SUDOC: 027170845
* BNF: cb11927207x (податоци)
* BIBSYS: 90054874
* MusicBrainz: 20afc0ad-477f-44e7-bcbe-ca5a875def54
* NLA: 36254774
* NDL: 00621538
* NKC: jn19992000142
* RLS: 000084132
* BNE: XX1141719
* CiNii: DA00921963
* KulturNav: id

 |

 |

 *Оваа статија за писател/ка од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Расол
Расол со месо
**Расол** или **кисела зелка** – прехранбен производ кој се добива од зелка со ферментација со разни бактерии, меѓу кои се *Leuconostoc*, *Lactobacillus* и *Pediococcus*..

Расолот има долг рок на траење и карактеристично кисел вкус кој доаѓа од млечната киселина настаната со бактериската ферментација на шеќерот во зелката.

Историја
--------

Ферментираните намирници имаат долга историја во многу култури. Денес, најпознати се два ферментирани производи – расолот и корејскиот кимчи (национално јадење подготвено од ферментиран сезонски зеленчук и други состојки). Римските писатели Марко Порциј Катон Постариот ( во својата "De Agri Cultura") и Колумела (во својата "De re rustica"), споменале конзервирана зелка и репа со додаток на сол. Се верува дека во Европа, во денешниот облик дошол 1000 години подоцна, кога го донел Џингис-кан  Татарите во Европа го донеле во своите торби. Расолот најмногу се одомаќил во источноевропската и германските кујни, но и во други земји, вклучувајќи ја и Франција.

Морепловецот Џејмс Кук секогаш носел расол на своите поморски патување за да ја спречи појавата на скорбут.

Рецепт
------

Рецептот за расол е едноставен. Потребни се следниве состојки: зелка, крупна сол (на 20 кг зелка, 1 кг сол) и вода.

Зелките се чистат од надворешните оштетени лисја, им се вади продолжението од коренот, тоа место се полни со сол и се редат во буре. Според некои рецепти вака наредените зелки се оставаат извесно време, па наредниот ден преостаната сол се меша со вода и тура во бурето. Водата треба ги покрие зелките. Најгоре се става камен во плочеста форма за да ги притиска зелките надолу. Третиот ден течноста се преточува (се вади солената вода од бурето за да се размеша солта и повторно се враќа), и истото потоа се права на два дена. По околу 2 недели расолот е спремен за употреба.

Расолот може да се купи и како готов производ спакуван во тегли или во вакуумирани кесички.

Употреба
--------

Расолот е во широка употреба во текот на зимските месеци. Од него се приготвуваат разни традиционални јадења како сарма и подварок, а може да се користи и за салата. Расолницата како нус-производ од расол, има своја употреба.

Зелката, со просечна потрошувачка од 37,5 кг по домаќинство, е 4 зеленчук според употребата во Македонија во 2017 година. Добар дел од ова е за подготовка на расол.

Поврзано
--------

* Расолница
* Салата од расол
* Подварок
* Сарма

Наводи
------

1. ↑  „Расол" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  Farnworth, Edward R. (2003). Handbook of Fermented Functional Foods. CRC. ISBN 0-8493-1372-4.
3. ↑
4. ↑
5. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2012-08-26. Посетено на 2018-07-28.
6. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2013-05-01. Посетено на 2018-07-28.
7. ↑  Едноставен рецепт за расол на семрежното место на Сè за храна
8. ↑  ПОТРОШУВАЧКА НА ДОМАЌИНСТВАТА ВО РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА, 2017
**Јован Ќирилов** (српски: *Јован Ћирилов*), (Кикинда, 30 август 1931

 - Белград, 16 ноември 2014

) — српски театарски експерт, филозоф, писател, селектор на театар, поет и значаен соработник на српската култура.

Животопис
---------

Ќирилов е роден во Кикинда. По завршувањето на училиштето во својот роден град, тој дипломирал филозофија на Филозофскиот факултет при Универзитетот во Белград во 1955 година. Тој бил на чело на Југословенскиот драмски театар од 1985-1999 година, а пред тоа работел како асистент на режија, помлад драматург, драматург и уметнички директор од 1956 година. Од основањето во 1967 до 2014 година, Јован беше уметнички директор и селектор на БИТЕФ фестивалот, најдолго во историјата на меѓународните театарски фестивали. Од 2001 до 2007 година, бил претседател на Националната комисија на Југославија.

Зборувал германски, англиски, француски, шпански, италијански, српски и студирал кинески.

Починал во Белград по кратка болест на 16 ноември 2014 година.

Творештво
---------

Ги напишал драмите: 

* „Соба за четворица" и
* „Куќата на тишината" (со Мирослав Беловиќ),

сценаријата за филмовите:

* „Права состојба на работите" (филм на Владан Слијепчевиќ),
* „Штитеник",
* „Каде по дождот" (прикажано во Венеција, Москва и Пула),

радиодрамите:

* „Ветровити друмови" (на германски јазик, Радио Хамбург),
* „Механички секретар" и други.

адаптации:

* „Проклета авлија" од Иво Андриќ, заедно со Беловиќ
* „Откритие" од Добрица Ќосиќ,заедно со Беловиќ

Бил автор на романи, неколку збирки поезија, театролошки есеи, книги за спомени, антологија на драми. Тој превел драми од Кристофер Фрај, Бертолт Брехт, Жан Жене, Стопард, Сем Шепард, Дејвид Мамет, Марбер.

Го превел прочуениот мјузикл „Коса" од Милош Форман.

Пишувал колумни во списанието НИН, (наречено „Збор на седмицата", од 1986 до неговата смрт), две колумни неделно во весникот „Блиц" (наречен „Позориштарије" и „Со рацете во џебовите") и театарски вести во Лудус театарски весници.

Надворешни врски
----------------

* Интервју са Јованом Ћириловим (Б92)
* Интервју са Јованом Ћириловим (Време, 24 април 2014)
* Последња Реч недеље (НИН, 20. новембар 2014)
* Јован Ќирилов на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Јован Ћирилов - тема броја,
* Легат Јована Ћирилова- скоро осам хиљада књига и 450 кутија архивске грађе (14 март 2017)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 13183893
* LCCN: n83135301
* ISNI: 0000 0000 6317 1465
* GND: 122178572
* SUDOC: 181794292
* BNF: cb12671825q (податоци)
* NLA: 35821292
* NKC: js20211114640

 |

 |
***Ханзуезија*** — род на пацицефалосауридски диносауруси од доцната креда. Живеел на територија од денешна Алберта и Монтана и содржи единствен вид ***Hanssuesia sternbergi***.

 Реставрација
*Хансузија* се заснова на купола на черепот првично именувана како *Тродон стернберг* од Барнум Браун и Ерих Марен Шлајкјер во 1943 година. Специфичното име било во чест на Чарлс Мортрам Стернберг кој ја пронашол куполата во 1928 година во близина на Стивил во јужна Алберта. Во 1945 година, тој бил пренесен во *Стегоцерас* од самиот Ц.М. Стернберг, како *Stegoceras sternbergi*.

Родот *Хансузија за* првпат бил именуван од Роберт М. Саливан во 2003 година. Името е во чест на палеонтологот Ханс-Дитер Сјус. Во публикацијата се појавила и правописната варијанта „Хансусија". Истата година Саливан избрал *Хансузија* како важечко име. Типскиот вид е *Troodon sternbergi.* Новата комбинација е *Hanssuesia sternbergi*.

*H. sternbergi* е познат од холотипот **NMC 8817** и шест упатени примероци (главно фронопариетали) кои биле собрани од две формации на групата реката Бели од Алберта, Канада, формација на Диносаурускиот парк во Диносаурускиот Провинциски парк и формацијата Олдман, како и од горната формација на реката Јудит во Монтана, САД.

Како и другите пахицефалосаури, *Хансуесија* имал дебел покрив на черепот. Сепак, *Хансуезија* се разликува од другите пахицефалосауруси со тоа што има депресивен париетален регион, фронопариетална купола широка како пред, така и позади, широк назален шеф на фронталите, намалени, но потечени предфронтални лобуси и намалена париетосквамозална полица на куполата назад. Извештајот на ЦСВП од 2020 година утврдил дека *Гравитолус* и *Хансуесија* се синоним за *Стегоцерас.*

Наводи
------

1. ↑  B. Brown and E.M. Schlaikjer, 1943, "A study of the troödont dinosaurs with the description of a new genus and four new species", *Bulletin of the American Museum of Natural History* **82**(5): 115-150
2. ↑  C.M. Sternberg, 1945, "Pachycephalosauridae proposed for dome-headed dinosaurs, *Stegoceras lambei*, n. sp. described", *Journal of Paleontology* **19**(5): 534-538
3. 1 2 3  Robert M. Sullivan (2003). „Revision of the dinosaur *Stegoceras* Lambe (Ornithischia, Pachycephalosauridae)". *Journal of Vertebrate Paleontology*. **23** (1): 181–207. doi:10.1671/0272-4634(2003)23[181:rotdsl]2.0.co;2.Robert M. Sullivan (2003). "Revision of the dinosaur *Stegoceras* Lambe (Ornithischia, Pachycephalosauridae)". *Journal of Vertebrate Paleontology*. **23** (1): 181–207. doi:10.1671/0272-4634(2003)23[181:rotdsl]2.0.co;2.
4. ↑  Sullivan R.M. (2003). „*Hanssuesia*, the correct generic name for 'Hanssuessia' Sullivan, 2003". *Journal of Vertebrate Paleontology*. **23** (3): 714. doi:10.1671/03010.
5. ↑  Dyer, Aaron D.; Powers, Mark J. (2020). „The problematic pachycephalosaurid Gravitholus albertae: synchrotron imaging facilitates reappraisal of taxonomic validity" (PDF). *Vertebrate Anatomy Morphology Paleontology*.
Книгата „’Две Марии‘ од Славко Јаневски" е интерпретација на површинските и на длабинските структурни елементи на романот „Две Марии" чиј автор е еден од македонските најпродуктивни и најчитани писатели. На почетокот од оваа книга се приложени био-библиографските податоци за Славко Јаневски, а потоа се преминува на конкретната анализа на романот „Две Марии". 

Во аналитичката постапка кон романот се обработуваат сижето, описите и дејствата, менталниот сетинг кај ликовите (Никола, двете Марии, отец Симеон и други), спецификите на нараторот и други својства на ова прозно дело. Во посебно поглавје се нудат дотогашните осврти кон овој роман од страна на македонските книжевни критичари, а сосема на крајот е приложена и селективна библиографија за романот „Две Марии"

Старецот се распрашуваше за сѐ, богословот расправаше за сѐ весело наслушнувајќи се самиот себе:војната има сто очи запалени, и сто 'рбети железни, и сто усти гладни и крвави, па оди како стоногалка на нас, а господ светот го заборавил, му завртел грб - црвчиња сте вие, пијаничиња, туѓи жени задевате. Па штом е така, удрете.

„Две Марии" од Славко Јаневски (1956)

Гол живот, гола челад, гола иднина.

„Две Марии" од Славко Јаневски (1956)

Млак бол, распливнат во неговиот тил и некај да се впие во него како болот на осакатениот палјачо.

„Две Марии" од Славко Јаневски (1956)

Книгата „Две Марии" од Славко Јаневски е роман во кој се обработуваат сижето, описите и дејствата, менталниот сетинг кај ликовите ( Никола, двете Марии, отец Симеон и други), спецификите на нараторот и други својства на ова прозно дело.

Романот "Две Марије", е љубовна – психолошка драма чие дејство се одвива за време на Втората светска војна. Тежиштето на романот е во внатрешната трагедија на младиот хирург кој, после тоа што го напушта жена му, безнадежно тоне во алкохолизам. Он ја губи дипломата и дозволата за работа, пронаоѓа нова љубав, но алкохолот и очајот го одвлекуваат во безнадежност.
**Плаштари** или **туникати** (науч. *Tunicata* или *Urochordata*) — потколено на животни кои се членови на истоимениот поттип на примитивни морски хордови. Постојат околу 2000 познати видови. Ларвалниот стадиум на овие животни се одликува со присуство на нотохорд и грбно нервно стебло, кои отсуствуваат кај возрасната единка. Возрасниот организам се одликува со слој на заштитна секреција околу телото наречена туника (оттука и името на поттипот), која се состои главно од белковината туницин. Плаштарите се чести во живеалишта како што се карпестите брегови, но можат да се најдат и во големи длабочини. Видовите познати како асцидии сочинуваат една класа во поттипот, а всушност и повеќето плаштари спаѓаат во оваа класа. Плаштарите се важни бидејќи се врска помеѓу без‘рбетниците и ‘рбетниците.

Одлики на ларвената и возрасната единка
---------------------------------------

Ларвалниот стадиум, кој најмногу личи на полноглавец, има грбно нервно стебло заштитено во нотохорд, потоа мозок (односно ганглија), жабри, крвни садови и целом (секундарна телесна празнина). Овие одлики на ларвата на плаштарите укажуваат на тоа дека оваа група е повеќе поврзана со хордовите отколку со без‘рбетниците. Слободнопливачката ларва се прикачува себеси за супстрат и поминува низ процес на видоизменување во возрасната форма, губејќи ги притоа повеќето од сличностите со повишите животни.

Градба на ларва од асцидија: **1** - влезен сифон, **2** - адхезивни папили, **3** - жабрени цепнатинки, **4** - желудник, **5** - црево, **6** - нотохорд, **7** - нервна цевка, **8** - атријална (клоакална) празнина, **9** - излезен сифон (атриопора).
Возрасната единка обично претставува седентарно животно кое поседува целосен дигестивен систем, срце и циркулаторен систем, жабрена мрежа и редуциран нервен систем. Прекриена е со туника. Вазновидното животно има два сифона - еден кој дозволува водата да навлегува во телесната празнина и другиот низ кој водата излегува надвор. Водата поминува низ филтерски апарат кој ги заробува малите хранливи честички и ги предава на желудникот. Мрежестата жабрена торба го екстрахира кислородот од водата како што таа минува низ неа. Повеќето плаштари се хермафродити, но некои пливачки видови, како салпите, се размножуваат и полово и бесполово (смена на генерации). Колониите може да се образуваат по пат на бесполово размножување, а некои видови образуваат заеднички одводен сифон. Една класа на мали, ларвовидни плаштари се храни со помош на сложена мукозна "куќичка" која го обиколува телото.

Таксономија
-----------

Плаштарите го сочинуваат поттипот *Tunicata* во типот *Chordata*. Асцидиите ја сочинуваат класата *Ascidiacea*, а салпите спаѓаат во класата *Thaliacea*. Ларвовидните плаштари кои се хранат со помош на мукозната куќичка ја сочинуваат класата *Larvacea*.
|  |
| --- |
|  **Свети Ѓорѓи** |
|  |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Прва градска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Цапари |
|  **Општина** | Битола |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Ѓорѓи |
|  **Изградба** | 1888 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Ѓорѓи** – православна црква во близина на битолското село Цапари, дел од Преспанско-пелагониската епархија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија.

Во близина на црквата Св. Ѓорѓи се наоѓа малата еднокорабна црква црква Св. Атанасиј и импресивниот манастирски комплекс Св. Петка.

Историја
--------

Црквата е изградена во 1888 година. На нејзино место претходно постоела постара црква, за што сведочи богатата збирка на икони датирани од XVIII и XIX век. Храмот е живописан во 1890 година од дебарскиот мајстор Јосиф Мажовски.

Во дворот на црквата Св. Ѓорѓи видливи се голем број на гробови на војници од бугарската војска, кои загинале во близина на село Цапари за време на Првата светска војна. Во близина на селото се наоѓаат и бугарски воени гробишта од овој период.

Архитектура
-----------

Во архитектонски поглед, црквата е трикорабна.

Туризам
-------

Националниот парк Пелистер пристапи кон обележување и уредување на пешачка патека која на сите вљубеници во природата и почитувачи на културното наследство ќе им овозможи обиколка на црквите и манастирите во потпелистерските села.
Првиот дел од патеката започнува од селото Трново и води преку селата Магарево и Ротино до селото Цапари, додека нејзиниот втор дел минува крај црквите и манастирите во селото Маловиште.

Наводи
------

1. 1 2  „Св. Ѓорѓи село Цапари". Bitola.info. Посетено на 8 јануари 2020.
2. ↑  „Манастирот Св. Петка - Цапари". Македонска нација. 14 јуни 2017. Посетено на 8 јануари 2020.
3. ↑  Цркви и манастири во Националниот парк Пелистер на семрежното место на Молика
Бата Живојиновиќ
**Велимир Бата Живојиновиќ** (Роден: 5 јуни 1933 - 22 мај 2016) е еден од најпознатите српски глумци, во Србија и поранешна Југославија.

Својот талент за глума го открива на 15 години, додека како работи како сценаритст и понекогаш статист во Академскиот театар во Белград. После завршувањето на средното глумечко училиште во Ниш и Нови Сад се обидува да се запише на Драмската академија во Белград, и успева на третиот обид за упис. Во Белградскиот драмски театар игра неколку години, а во тој период има и по 300 ангажмани годишно.

Бата Живојиновиќ повеќе го сакаше театарот од филмот, но после неговиот прв филм во 1955, Песна од Кумбара на режисерот Р.Новаковиќ беше почеток на една богата и плодна кариера.Живојиновиќ,кој наскоро ќе стане познат под името Бата, безсомнео има одиграно најмногу филмски улоги, од било кој глумец во историјата на југословенската кинематографија.Континуираната филмска кариера, поради која го напушта театарот Живојиновиќ ќе започнува во епизодите на Возот без возен ред од 1959 година, и војна од 1960 година, двете остварувања на режисерот Велко Булајиќ.

Со филмот Битка на Неретва се стекнува со приматот еден од најголемите ѕвезди на Југословенската кинематографија. Но зенит на неговата популарност се седумдесеттите години на минатиот век, со филмовите со теми од Втората светска војна. Еден од најпознатите филмови од овој период е Валтер го брани Сараево со кој постигнува голем успех во Кина.

Во 1990 е избрани за член на српскиот парламент. Во септември 2002 беше кандидат за претседател на Србија од Социјалистичката партија.

Во Октомври 2006 преживува срцев удар. 2009 добива гангрена од која се опоравува на Куба. 2012 има мозочен удар. Почетокот на Мај 2016 му е ампутирана нога во обид да се спречи ширење на гангрената. Починал на 22 мај 2016 година во Белград.

Наводи
------

1. ↑

Надворешни врски
----------------

* Velimir Bata Živojinović на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Filmovi.de
* Bata Živojinović doživeo infarkt

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 95033718
* LCCN: no2004061174
* ISNI: 0000 0000 7909 4556
* GND: 1110803966
* SUDOC: 08807515X
* NLA: 40009609
* NKC: js2018981343
* BNE: XX4976380

 |

 |