recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
План на римски домус
План на римски домус со грчки додаток
**Домус** (лат. *domus*) била куќа во Стариот Рим и сите други градови во империјата која ја поседувале богатите патриции. (Средната класа и сиромашните живееле во станбени згради наречени *инсули*.) *Домусот* имал повеќе соби, и два внатрешни двора: *атриум*, кој бил средиштето на домусот, околу кои се наоѓале *кубикулите* (спални соби) и олтар за куќните богови, *триклинум* каде гостите лежеле на каучи и јаделе, *таблинум* (дневна соба, или работна соба) и продавници кои биле отворени нанадвор.

Римскиот *домус*
----------------

Во градовите, ширум Римското Царство богатите живееле во куќи со малку надворешни прозорци. Ова било за да се спречи бучавата од улиците. Богатите често ги издавале под наем двете предни соби од нивната куќа на трговци ако живееле на прометни улици. Богатиот римјанин живеел во голема куќа поделена на два дела, и поврзаа со таблинум или работна соба или пак мал ходник.

Главниот влез во куќата се наоѓал на улицата, и се состоел од двокрилна врата, зад која се наоѓал краток ходник кој водел во атриумот. Атриумот бил најважниот дел од куќата, каде се примале гостите и штитениците. Тој имал високи тавани и често имал малку мебел за ефект на голем простор. Во средиштето на таванот имало квадратeн отвор наречен комплувиум низ кој доаѓала дождовница, која се лизгала навнатре по ќерамидниот покрив. Директно под комплувиумот бил имплувиумот, кој бил плиток квадратен базен во кој се собирала дождовницата, и истиот често бил украсен со мермер. Околу него се наоѓал подот или мал мозаик.

Околу атриумот биле главните соби на семејството: мали *кубикули* или спални соби, *таблинум* или работна соба, и *триклинум* или трпезарија. Во главната спална имало дрвен кревет и кауч. Во секоја друга спална соба обично имало само кревет. Триклинумот имал три кауча околу една маса. Триклинумот често бил со слична големина на главната спална соба. Работната соба/таблинумот поврзувал соби. Ако господарот на куќата бил банкар или трговец таблинумот бил поголем заради чување на документација.

Во задниот дел од куќата се наоѓал перистил околу кој се наоѓале други соби. *Перистилот* била мала градина која била опкружена со колонада. Околу перистилот се наоѓале бањите, кујната и летниот триклинум. Кујната обично била многу мала соба со рабонта површина и печка. Богатите имале роб кој работел како готвач. На лето семејството јадело во летниот триклинум за да ја избегнат жештината. Најголемиот дел од светлината доаѓала од комплувиумот и отворениот перистил.

Поврзано
--------

* Римска архитектура
* Римски градини
* Римски санитет
Остатоците од Септизодиумот во отпечаток од 1582 година, непосредно пред неговото уривање.
**Домус Северијана** е модерното име дадено на последното продолжение на царските палати на ридот Палатин во Рим, изградени југоисточно од стадионот Палатинум во Домус Августана на Септимиј Север. Ги вклучувал бањите на Септимиј Север (латински: *Balneum Palatii*).

Од зградата останале само импозантните тули подградби на аголот на ридот, кои создале вештачка платформа на исто ниво како палатата на Домицијан, продолжувајќи ја, бидејќи на царевите им снемало простор на ридот. Има многу малку остатоци од самиот објект, кој потоа бил изграден на терасата под подградбите. Имал поглед кон Рим од циркусот Максимус и ридот Авентин до ридот Келијан и бањите на Каракала. Тие биле дел од комплекс на царски бањи или терми, сега видливи во остатоците под ексдрата на стадионот Палатинум, кој можеби бил изграден под Домицијан и кој бил повторно изграден од Максенциј. Се хранеле од гранка на Аква Клаудија, која се простирала низ долината помеѓу ридот Палатин и Келијанскиот рид и чии сводови сè уште се видливи.

На страната свртена кон Вија Апија, Септимиус Северус нарачал импресивна фасада на три нивоа слична на *сканените фронси* во театарот, со фонтани и колонади. Таа станала позната како Септизодиум. Се вели дека императорот ја монументализирал оваа страна на зградата за да ги импресионира своите сограѓани Африканци, кои требало да пристигнат во Рим по патот на Апија. Остатоците на Септизодиумот биле урнати во 16 век и тоа е познато само од ренесансните цртежи.

Библиографија
-------------

* Филипо Коарели, *Guida archeologica di Roma*, Arnoldo Mondadori Editore, Верона 1984 година.

Надворешни врски
----------------

* На историски макети
* На веб архив

41°53′12″ N; 12°29′16″ E﻿ / ﻿41.8866° СГШ; 12.4878° ИГД﻿ / 41.8866; 12.4878
Поврзано: Црква Свети Флоријан (појаснување)

**Катедралата Свети Флоријан** (полски: *Kościół św. Floriana w Krakowie*) е црква која се наоѓа во Краков, Полска. Црквата посветена на Свети Флоријан била изградена во периодот од 1185 до 1216 година. На неколкупати била реновирана. По Полско-шведските војни, црквата била реконструирана во стил на барок. По ова, црквата служела за крунисување на новите кралеви како и место во која биле погребувани голем број на кралеви.

Папа Јован Павле II во црквата од 17 септември 1949 до септември 1951 работел како викар. Во 2002 година тој ја посетил црквата во улога на папа.

Наводи
------

* St. Florian's Church at travel.yahoo.com Архивирано на 21 мај 2011 г.
* St. Florian's Church at krakow4u.pl
* Kleparz at what-where-when.pl Архивирано на 16 јануари 2006 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Ендре Кукорели
**Ендре Кукорели** (унгарски: *Kukorelly Endre*), (1951, Будимпешта, Унгарија -) е современ унгарски писател - поет и прозаист.

Животопис
---------

Ендре Кукорели е роден во 1951 година во Будимпешта. Дипломирал историја и библиотекарство на универзитетот ЕЛТЕ во Будимпешта. Работел како уредник во неколку унгарски списанија: Exit 84, Magyar Napló, Magyar Narancs и унгарското издание на Lettres Internationale. Исто така, тој предава творечко пишување на Колеџот за убави уметности. Кукорели е претседател на Друштвото на белетристи.

Творештво
---------

Кукорели е автор на поголем број поетски и прозни дела кои се преведени на повеќе европски јазици: шпански, шведски, германски, бугарски, словенечки и словачки. Исто така, два негови расказа се објавени на македонски јазик во 2009 година како дел на антологијата на унгарскиот краток расказ "Сецирање на живо", во издание на Темплум.

Негови поважни дела се:

* Сладот на реалноста (песни), 1984 година
* Manière (песни), 1986 година
* Нема да заседам со никого (песни), 1989 година
* Брегот меморија (песни), 1990 година
* Градината на лековитите билки (песни), 1993 година
* H.Ö.L.D.E.R.L.I.N (песни), 1998 година
* Три 100 парчиња(прозни парчиња), 1999 година
* Урнатина: Советониска историја, 2000 година
* Долина на самовилата или Загатките на човековото срце (роман на меморијата), 2003

Признанија
----------

Кукорели е добитник на повеќе награди, како што се:

* Наградата "Болони", 1984 година
* Книга на годината во Унгарија, 1990 година
* Кристал "Vilenica" (Словенија), 1992 година
* Наградата "Атила Јожеф", 1993 година
* Наградата "Шандор Вереш", 1994 година

Наводи
------

1. ↑  *Сецирање на живо - Антологија на унгарскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2009, стр. 222.
2. ↑  *Сецирање на живо - Антологија на унгарскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2009, стр. 221-222.
3. ↑  *Сецирање на живо - Антологија на унгарскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2009, стр. 222-223.
4. ↑  *Сецирање на живо - Антологија на унгарскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2009, стр. 223.
**Свети Седмочисленици** е црква која се наоѓа во Софија, Бугарија. Старото име на објектот бил *Кара Дервиш Мехмед-пашина џамија*.

Историја
--------

Објектот бил изграден во 1528 година како џамија во времето на Сулејман Величествениот, а како архитект се смета дека бил Синан. Главен материјал кој бил употребуван при изградбата на џамијата бил црн гранит, па од овде, оваа џамија е позната и како *Црна џамија* и оваа градба била под директна контрола на Мехмед-паша Соколовиќ. Кога султанот поминувал низ Софија со војници на пат за Виена, се упатил кај својот везир и при оваа посета забележал дека градот иако е седиште на румелискиот бејлербег, нема доволно ориентален вид бидејќи во него нема ниту една голема и убава џамија.

Во текот на XVIII век дел од џамијата бил разрушен од земјотрес, а по 1878 година претворена во магазин и затвор. Во периодот помеѓу 1901 и 1903 година, џамијата била претворена во црква, каде самото минаре и мадреса биле срушени.

Црквата била осветена на 27 јули 1903 година. Проектот за претворање на зградата е дело на архитектите Јордан Миланов и Петко Момчилов. Иконостасот во црквата е дело на дебарски мајстори од родот на Филипови.

Наводи
------

1. ↑  За Дебарската резбарска школа

Надворешни врски
----------------

* Официјална страна
* Историски слики од храмот

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква Свети Седмочисленици (Софија)" на Ризницата ? |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Верски објекти во Софија |
| --- |
|  |
| Христијански | Бојанска црква • Свети Александар Невски • Свети Ѓорѓи • Свети Јосиф  • Свети Мина • Света Недела • Свети Никола • Руска црква • Света Петка • Света Петка • Света Петка Самарџиска • Свети Седмочисленици  • Света Софија  • Свети Спас  • Света Троица  • Софиска Света Гора • Батулиски манастир • Бистрички манастир • Владајски манастир • Германски манастир • Кладнички манастир • Кокалански манастир • Кремиковски манастир • Лозенски манастир • Панчаревски манастир  • Сеславски манастир |  |
|  |
| Муслимански | Исламски институт  **·**  Бања Баши џамија  **·**  Бујук џамија |
|  |
| Еврејски | Софиска синагога |

 |
|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Екхолт" на Ризницата ? |

Животинскиот парк **Екхолт** (герм. *Wildpark Eekholt*) е зоолошки парк на диви животни кај Гросенаспе, Шлезвиг-Холштајн (Германија). Во него се вдомени околу 100 видови од средна Европа, претставени со околу 700 животни на природно пространство од 67 хектари .

Основана во 1970 г. Во паркот се одржуваат и образовни програми за заштита на природната околина.

Надворешни врски
----------------

* Краток преглед на поважните информации на страницата Zoo-Infos (германски)

*Оваа статија содржи информации од преработка од 7 април 2009 од истоветната статија на *Википедија на германски*.*
**Ел Арби Хилел Судани** (роден на 25 ноември 1987 во Шлеф) — алжирски фудбалер кој игра на позицијата напаѓач за хрватскиот Динамо Загреб и репрезентацијата на Алжир.

Кариера
-------

Судани ја започнал својата кариера во младинскиот тим на екипата АСО Шлеф, за која го направил своето сениорско деби во 2006 година. Во својата последна година во клубот го освоил Алжирското првенство, пред да се пресели во португалската екипа, Виторија Гимараеш. Играјќи за Гимараеш тој му помогнал на својот клуб да дојде до првата титула во историјата на клубот во Купот на Португалија, постигнувајќи го израмнувачкиот гол во финалето против Бенфика играно на 26 мај 2013. Две минути подоцна Рикардо го постигнал победничкиот гол за Виторија.

На 27 мај 2013, Судани потпишал за Динамо Загреб за нешто помалку од 1.000.000 €.

Титули
------

### Клупски

**Алжир АСО Шлеф**

* **Алжирско првенство** (1) : 2010-11.

**Португалија Виторија Гимараеш**

* **Португалски куп** (1) : 2013.

**Хрватска Динамо Загреб**

* **Прва ХНЛ** (1) : 2013-14.
* **Суперкуп** (1) : 2013.

Надворешни врски
----------------

* Ел Арби Хилел Судани на soccerway
* Ел Арби Хилел Судани на transfermakt Архивирано на 6 март 2016 г.
* Ел Арби Хилел Судани на espn
**Ендрју Патрик Вуд** (роден на 8 јануари 1966

 во Колумбос — починал на 19 март 1990

 во Сиетл) — американски музичар, пејач и текстописец. Вуд е најпознат како главен вокалист за рок групите Malfunkshun и Mother Love Bone.

Вуд го основал Malfunkshun во 1980 година со својот брат Кевин и Реган Хагар. Иако бендот имал само две песни, „*With Yo 'Heart*" и „*Stars-n-You*", албумот *Deep six compilation*, го претставува почетокот на гранџ движењето во Сиетл. За време на своето членување во Malfunkshun, Вуд започнал да се потпира на дрогата, влегувајќи и рехабилитација во 1985 година.

До 1988 година, Malfunkshun била распуштена, а Вуд започнал да соработува со членовите на Green River, Стоун Госард и Џеф Амент. Тие наскоро започнале да пишуваат оригинален материјал и ја формирале групата Mother Love Bone истата година, зимајќи ги гитаристот Брус Ферведер (исто така поранешен член на Green River) и тапанарот Грег Гилмор. Следната година бендот потпишал договор со ''PolyGram'', издавајќи шест песни. Кон крајот на годината, бендот го снимил својот деби албум *Apple*, кој требало да биде пуштен во продажба во 1990 година.

Поради неговата борба со зависноста од дрога, Вуд заминал на рехабилитација во 1989 година, надевајќи се дека ќе биде чист за пуштањето на деби албум на Mother Love Bone. На 16 март 1990 година, Вуд бил пронајден во коматна состојба од неговата девојка, Ксана Ла Фуенте, која имала преголема доза на хероин. Вуд бил однесен во болница и ставен на одржување. Состојбата на Вуд започнала да покажува знаци на подобрување, но тој одеднаш починал три дена подоцна.

Наводи
------

1. 1 2  Prato, Greg. „Andrew Wood Biography". Allmusic. Посетено на November 13, 2010.
2. ↑
3. ↑  Huey, Steve. „Green River Biography". Allmusic. Посетено на November 13, 2010.
4. ↑  Appelo, Tim (July 24, 1992). „Twin Tragedy". *Entertainment Weekly*. Архивирано од изворникот на 2013-12-03. Посетено на 2017-09-13.

Надворешни врски
----------------

* Furek, Maxim W. (2008) The Death Proclamation of Generation X: A Self-Fulfilling Prophesy of Goth, Grunge and Heroin, i-Universe. ISBN 978-0-595-46319-0
**„Ел-Фатиха"** (арапски: سورة الفاتحة, *Отворање*) — првото поглавје на светата книга Куран. Содржи седум стиха како молитва за Божјето поведување по вистинскиот пат и нагласување на господарството и милоста Божја. Ова поглавје игра посебна улога во традиционалните дневни молитви, со тоа што се рецитира на почетокот на секоја единица молитва (реќат).

Толкување и значење на сурата Ел-Фатиха
---------------------------------------

Муслиманите веруваат дека Куранот е Божје откровение/објава, на арапски јазик. Преводите на било кој друг јазик се сметаат само за површни „толкувања" на значењето, а не веродостојни верзии на Куранот. Затоа се користат за лични/духовни потреби на оние кои не знаат арапски. Еве ваков превод на македонски (со латинична транслитерација на арапскиот оригинал).

**Отворање**

**1:1** Во името на Алах, Милостивиот, Сомилосен!

*Bismillāhir rahmānir rahīm*
**1:2** Благодарноста Му припаѓа на Алах, Господарот на Световите,

*Al hamdu lillāhi rabbil 'ālamīn*
**1:3** Милостивиот, Сомилосен,

*Ar rahmānir rahīm*
**1:4** Владетелот на Судниот Ден!

*Māliki yawmid dīn*
**1:5** Ние само Тебе Те обожуваме и само од Тебе помош бараме!

*Iyyāka na'budu wa iyyāka nasta'īn*
**1:6** Упати нѐ на патот вистински,

*Ihdinās sirāt al mustaqīm*
**1:7** на патот на оние врз кои ја разлеа Твојата благодат, а не на патот на оние кои гневот Твој го предизвикаа и не на патот на оние кои во заблуда скршнаа!

*Sirātal ladhīna an'amta 'alayhim ghayril maghdūbi 'alayhim walād dāālīn*
По рецитирањето се вели „Амин".

Откровение
----------

Исламската веронаука, меѓу другото, се занимава и со тоа каде овие зборови му биле објавени на Мухамед - на пример, дали додека тој бил во Мека или во Медина. Според Ибн Абас и други, сурата Ел-Фатиха е Меканска сура; според Ебу Хурејре и други, ова е Мединска сура. Првиот став е општоприфатен.

Статистика
----------

Оваа сура содржи 7 стиха, 29 збора и 139 букви (или 25 и 120, ако не се брои првиот стих), иако Ибн Кесир вели: „Веронаучниците велат дека Ел-Фатиха се состои од 25 збора и дека содржи 113 букви." Потпаѓа под првиот хизб, и затоа првиот џуз, кои се делови од Куранот.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходна сура:**—** | **Сура 1** | Следна сура:**Ел-Бекара** |
| **Куран** |
| 1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
Кутијава: * преглед
* разговор
* уреди
 |

Преводи, толкувања и образложенија на сурата Ел-Фатиха
------------------------------------------------------

Многу учени ја нагласуваат важноста на оваа глава во нивните дела.

Сурата Ел-Фатиха се кажува 17 пати дневно, броејќи ги само фарзовите (задолжителни) намази (молитви), од секој активен муслиман во светот. Таа е сржта на Исламот.
**Знамето на Саксонија-Анхалт** има две главни варијанти. Граѓанското знаме е жолто и црно во две линии во традиционалните бои на пруската Провинција Саксонија, освен што се превртени од историското знаме. Од 1953, германската покраина Баден-Виртемберг користи црно-жолта варијанта во две линии. Покраинското знаме е за официјална употреба од покраинскиот парламент. Тоа е истото знаме, освен со покраинскиот грб на средината на знамето.

Историја
--------

Во 1947, покраината Саксонија-Анхалт била создадена во Источна Германија. Прифатено е знаме слично на тоа на Баден-Виртемберг. Во 1952, покраините биле распуштени во текот на реформите во Источна Германија. По падот на Берлинскиот ѕид, Саксонија-Анхалт повторно била основана како покраина во октомври 1990. За да се разликува од знамето на Баден-Виртемберг, знамето на Саксонија-Анхалат била, на 29 јануари 1991, прифатено како жолта над црна линија во неговиот дизајн. Ова било прифатено и од покраинскиот устав на 17 јули 1992, каде членот 1 ги дефинира покраинските симболи.

Наводи
------

1. ↑  Знамиња на светот (2006-09-23), *Саксонија-Анхалт (Германија)*, Посетено на 2011-01-18

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знамиња на Германија |
| --- |
|  |
| Национално | Знаме на Германија | Знаме на Германија |
|  |
| Покраински | 
* Баварија
* Баден-Виртемберг
* Берлин
* Бранденбург
* Бремен
* Долна Саксонија
* Мекленбург-Западна Померанија
* Рајнска област-Пфалц
* Саксонија
* Саксонија-Анхалт
* Сар
* Северна Рајна-Вестфалија
* Тирингија
* Хамбург
* Хесен
* Шлезвиг-Холштајн

 |
|  |
| Историски | 
* Баден
* Прусија

 |

 |
Знамето на Република Јемтланд
**Знамето на Република Јемтланд** било создадено во 1983 година од активистите Кент Бакман и Бо Оскарсон како хоризонтална тробојка од сина, бела и зелена боја, симболизирајќи го небото, планините покриени со снег, и шумите. Трите ленти ги симболизираат и провинциите на Република Јемтланд: Јемтланд, Херједален и Рагунда.

На белата лента е стар печат што кралот Магнус Лагаботе од Норвешка му го подарил на Јемтланд во 13 век. Печатот гласи SIGILLUM:COMMUNITATIS:DE:IEMThALANDIA, „печат на заедницата Јемтланд" и прикажува две жени кои држат штит (некрунисан) со норвешкиот државен лав и двајца ловци со лакови кои ловат верверички на дрвјата. (Зимското крзно од верверички било важна стока во средновековниот период. Печатот бил во официјална употреба до 1570 година.

Знамето нема правен т.е. официјален статус, но веќе е популарно во Јемтланд и меѓу Јемтландската дијаспора во Шведска. Републичките статуи ги означуваат 12 март, 16 јуни, 23 јули и 23 декември како денови на знамето: На 23 јули се одбележува првото официјално веење на знамето во 1983 година, 12 март е национален ден, 16 јуни го одбележува денот на народното собрание укинато од шведската окупација во 17 век, а на 23 декември е „Масата на Сигурд", локален празник кој првично славел светец кој сега е заборавен.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Oscarsson, Bo. "Jamtlands Flagga", Jamtamot. Originally Published in Jamtlands Tidning 1983:2 (Uppsala). Retrieved on 27 October 2005.
2. 1 2  Oscarsson, Bo. "The 13th century seal of Jamtland". Retrieved on 27 October 2005.
3. ↑  Blaeu, Joan. "Second Volume de la Geographie Blaviane, Contenant le III. IV. V. VI. & VII. Livre de l’Europe". Amsterdam, 1667. "Suede, qvi est Le III. Livre de l’Europe": "Des Provinces Nordlandiennes": "De la Iempte".
4. ↑  Faxén, Lars. "Den 23 december – sjulsmässdag". Nordisk tidskrift 1970:200.
**Успение на Пресвета Богородица** (грчки: *Κοιμήσεως της Θεοτόκου*) — црква во селото Слимница, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во Горното Маало на Слимница на 2 септември 1843 г. според натписот на влезот. На еден од аголните камења а напишана годината 1908 — веројатно годината на обнова. Селото било под врховенството на Патријаршијата и имало грчки или погрчено попови. Во храмот служеле свештениците Теодорос Цалдикас, Димитрис и Николас.

За време на Граѓанската војна (1946 - 1949) црквата силно настрадала од бомбардирањата на владината армија, и од неа останале само надворешните ѕидови и влезот со иконата на Богородица над него.

Во 1992 г. покрај урнатините од старата црква е направен мал параклис.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Γιαννοχώρι - Λιβαδοτόπι". Ελλάδος Περιήγηση. Посетено на 23 декември 2015.
2. ↑  „Παλαιοί και νέοι οικισμοί της Δυτικής Μακεδονίας: παρεμβάσεις και προσθήκες". Ιστολόγιο Θανάση Καλλιανιώτη. Посетено на 23 декември 2015.
**Успение на Пресвета Богородица** (грчки: *Ιερός Ναός Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου*) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Историја
--------

Црквата се наоѓа на улиците „Александридис" бр. 10 и „Тесалоники". Изградена е од грчките доселеници од Турција кои дошле во 1923 г. и ги основале населбите Нова Јонија, Византио и Писидија. На средба одржана на 12 мај 1952 г. 500 семејства потпишале молба за создавање на парохија и изградба на храм. Во 1955 г. е подигнат мал дрвен храм посветен на Успението Богородично како параклис на „Св. Архангели". Во 1961 г. е прогласен за парохиски храм и исцртани се границите на новата парохија. Во 1962 г. започнала изградбата на нова црква со буџет од 1.800.000 драхми. Храмот има големи димензии — 35 на 18 м и по облик е крстокуполен. Апсидата на исток е тројна, а олтарот е мермерен. Внатрешноста е живописана од серскиот зограф Георги Златанов (Георгиос Златанис). Во него има три параклиса — „Пресв. Богородица Достојно ест", „Св. Јован Руски" и „Св. Анастасија Римска".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 12 декември 2017.
**„Дваесетти век"** (англиски: *20th century*) – филм на режисерот Хауард Хокс (Howard Hawks) од 1934 година. Автори на сценариото се Чарлс Брус Милхоланд (Charles Bruce Millholland) и Бен Хехт (Ben Hecht), а главните улоги ги играат: Џон Баримор (John Barrymore), Керол Ломбард (Carole Lombard) и Волтер Коноли (Walter Connolly).

Синопсис
--------

Разгиграниот холивудски импресарио, Оскар Џафи (го игра Баримор), се наоѓа во тешка состојба. За да ја поправи својата кариера, тој се обидува да ја врати својата поранешна љубовница, Лили (ја игра Ломбард) која, благодарение на него, сега е голема холивудска ѕвезда...

Наводи
------

1. ↑  Dvadeseto stoljeće, američki film (пристапено на 11.3.2023)
**Циклусот Тирфинг** е збирка на нордиски легенди, обединети со заедничкиот елемент на магичниот меч Тирфинг. Две од легендите се наоѓаат во Поетската /Еда, а сагата Херварар може да се гледа како компилација на овие легенди.

Ковањето и проклетството
------------------------

Првиот дел се однесува на ковањето на мечот Тирфинг од Џуџињата Дурин и Двалин. Тие се принудени на тоа од Свафрлами, кралот на Гардарики, но како одмазда го проколнуваат мечот за да убие човек секогаш кога ќе се открие, да предизвика три зли дела и да биде отповикување на Сварфлами. Свафрлами е убиен во единечна борба со разбеснувачот Арнгрим, кој го зема мечот и му го дава на својот син Ангантир.

Битката на Самсо
----------------

Вториот дел се занимава со легендата на Јалмар, Орвар-Од и двобојот на Самсо. Дванаесетте синови на Арнгрим се среќаваат со Јалмар и Орвар-Од во двобој, но побројните херои ги убиваат синовите на Арнгрим. Сепак, Јалмар е ранет од Тирфинг и умира.

Хервор
------

Третиот дел се занимава со ќерката на Ангантир, Хервор и како таа го враќа Тирфинг од духот на нејзиниот татко. Подоцна се мажи и ги има синовите Ангантир и Хајдрек.

Хајдрек
-------

Четвртиот дел се занимава со сагата за Хајдрек мудриот, кралот на Готите и ги содржи гатанките на Гестумблинди. Ако убиството на Јалмар можеби е првото зло дело на мечот, неговото второ е случајното убиство на братот на Хајдрек, Ангантир. Третото и последно зло дело е веројатно кога робовите на Хајдрек го убиваат Хајдрек за време на експедиција на Карпатите.

Битката на Готите и Хуните
--------------------------

Петтиот дел е околу синовите на Хеидрек, Angantyr и Hlöd и како Хлод ќе направи инвазија над земјата на Готите со Хунската орда.

Историјата на Шведска
---------------------

Последниот дел е за шведската историја и нејзината линија на кралеви од Ивар Видфамне до кралот Филип Халстенсон.

Поврзано
--------

* Циклус Волсунг
Цимбал
**Цимбал** е жичен музички инструмент со тело во облик натрапез и со жици закачени на врвот. Се свири со удирање по жиците со дрвени стапчиња.

Општи одлики
------------

Како и цитрата, цимбалот се развил од псалтериум, па тие имаат одредени општи сличности со неа: плиток, четвороаглест корпус, со редица жици ставени попречно на свирачот. Меѓутоа, разликите се побитни: корпусот е многу поголем со димензи (околу 135 см на предната и 92 см на задната страна - значи со трапезен облик) па има и сопствени нозе; исто така, бројот на жици е многу поголем, тие вклучуваат тонски опсег од Е до Е3 хроматски, и покрај тоа се штимувани најчесто по три или четири на исти тон; интонацијата е фиксирана со штимувањето; жиците не се трзаат, туку се удираат со дрвени удиралки, чии глави се едната страна обложени со платно, па може да се направи, по желба, потврд или помек удар.

Звучни одлики
-------------

Начинот на произведување на звукот - со удари, потоа големината на резонаторот, големиот број и должината на жиците, се причина цимбалот да е доста звучен инструмент. Карактеристично за него е големото сливање на звукот - како кај харфата, само во уште поголема мера, затоа што жиците до скоро биле пригушувани само со рака (односно подлактицата), што не било секогаш доволно ефикасно, ниту е можно во секоја прилика, затоа што рацете се веќе зафатени со удирање по жиците, понекогаш и со две палки во една рака. Затоа кај новите, модерни цимбали е поставен систем за пригушување, кој се регулира со една педала; звукот се слева колку што е можно, и по потреба, а тоа овозможува звучни акорди со прецизни звуци низ цела палета на инструменти, кои многу често се користат на чимбалот. Исто така за овај инструмент е каректеристично тремоло на долги мелодиски тонови.

Историја на инструментот
------------------------

Непосреден претходник на цимбалот е средноовековниот псалтериум, и тоа еден гермаснки тип од овој инструмент (на италијански: *salterio tedesco*), нарекуван хакбрет (Hackbrett), кај кој жиците веќе тогаш, наместо трзање, се удирани со мали дрвени удиралки, и кој од цимбалот е значително помал, и обично се носел околу вратот. Потеклото на тој вид инструмент е од подрачјето на Блискиот Исток, од каде во 12 век стигнал воШпанија, па во западна и средна Европа. Посовршените клавирски инструменти со жици не дозволиле хакбретот, како и подоцна цимбалот, да заземат истакнато место во музичката пракса, па тие се задржале само во фолклорот во некои делови, и до виртуозноста.

Меѓу виртуозите најзначајни биле Панталеон Хебнштрајт (1669- 1750), кој и сам конструирал еден тип на голем цимбал, со два резонатори и 185 жици, па по него тој цимбал долго го нарекувале: панталеон (или панталон). Од друга страна, цимбалот доста рано, преку Турците, стигнал во унгарските и словачките краеви (подоцна, и во некои наши северни области), па тука и до денес се одржал, посебно кај ромските ансамбли, под назиот: цимбалом.

Наводи
------

1. ↑  Деспиќ Дејан: „Музички инструменти", Факултет музичке уметности Београд 1989.
**Чонгчон** (корејски: 청천강) е река во Северна Кореја. Реката извира во планините Рангрим во Чаганг и се влева во Жолтото Море во близина на Синанџу. Реката тече во близина на Мјохјангсан и во близина на градот Анџу. Вкупната должина на реката изнесува 217 километри.

Поврзано
--------

* Географија на Северна Кореја
* Реки во Северна Кореја

Надворешни врски
----------------

* Карта на Северна Кореја
* Поречието на Чонгчон
* „Изгледот на Чонгчон се менува" Архивирано на 10 октомври 2007 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Северна Кореја е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Чорба** (турски: *çorba*) - вид супа карактеристична во националните кујни во балканските земји, Источна Европа, Близок Исток, Северна Африка, Средна Азија, Јужна Азија.

Чорбата потекнува од Турција и се правела пред сè од шкембе. Се правела со пропржување на ситно исечкан кромид на масло, на што се додавале ситно иситнетите парчиња шкембе. Се турало вода и се оставало да се вари на тивок оган.

Сите останати подоцни варијанти на чорби, од друго месо, додавање на зеленчук, сок од лимон и слично, се варијанти на основната чорба.

Во Османлиското Царство постоел дури и еснаф на мајстори за чорба. Кај јаничарите, чинот полковник се нарекувал чорбаџија.

Галерија
--------

* Босанска чорба и сомунБосанска чорба и сомун
* Бугарска чорбаБугарска чорба
* Српска чорбаСрпска чорба
* Алжирска чорбаАлжирска чорба

Наводи
------

1. ↑  „Chorba - Culinary Encyclopedia".[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Чорба" на Ризницата ? |
Македонец кој игра чочек.
**Чочек** (албански: *çyçek/qyqek*; српски и македонски: чочек; бугарски: *кючек*) ― музички жанр и танц што се појавил на Балканот во почетокот на 19 век. Тој е истакнат во репертоарот на многу ромски дувачки плех-бендови.

Чочекот потекнува од отоманските воени чети, кои во тоа време биле распространети низ регионот, најмногу низ Србија, Бугарија, Македонија и Романија. Тоа довело до евентуална сегментација и широк опсег на етнички подстилови на чочекот. Чочек бил пренесуван низ генерациите, зачуван претежно од ромските малцинства, а главно бил игран на селските свадби и банкети.

Чочекот е особено популарен меѓу муслиманското ромско и албанско население во Косово, Јужна Србија и Македонија. Кога „Танец" првпат дошол во Соединетите Држави во 1956 година, тие го извеле чочекот како муслиманско оро наречено „Ќупурлика" од Титов Велес.

Чочекот, како вообичаен музички облик на Балканот (првенствено Бугарија и Македонија), е вообичаено оро со **9**  
**8** временска сигнатура; два варијантни облици имаат отчукувања поделени 2-2-2-3 и 2-2-3-2. (Овој последен метар понекогаш се нарекува „циганско 9".) Ромските музичари кои живеат во областите на поранешна Југославија го прошириле обликот за да вклучат варијации во **4**  
**4** и **7**  
**8**.

Во меѓународната заедница за народни танци, чочекот е игран на многу мелодии. Танците во жанрот чочек се Јени јол и Са са.

Џез композиторот и музичар Дејв Брубек бил под влијание на темпоата налик на чочек. На пример, „<i>Blue Rondo à la Turk</i>", од албумот <i id="mwNg">Time Out</i>, е напишана по **9**  
**8** и **4**  
**4** шема.

Поврзано
--------

* Балкански дувачки оркестар

Наводи
------

1. ↑  Laurens Hartong, Jan (2006). *Musical Terms World Wide: A Companion for the Musical Explorer*. Semar Publishers Srl. стр. 100. ISBN 9788877780904.
2. ↑  „Rediscovering Dave Brubeck". Посетено на 8 април 2023.
Грбот на Руската СФСР,
**Грбот на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република** бил усвоен на 10 јули 1918 година, од страна на владата на тогашната СФСР, и неколкупати бил изменуван.

Опис
----

Грбот се темели на грбот на СССР. Прикажува симболи од земјоделието (пченица) и изгрејсонце, симбол на иднината на руската нација. На грбот се наоѓа и срп и чекан и црвена ѕвезда, симболи на комунизмот. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР "*Пролетери од сите земји обединете се!*" напишан на руски јазик. Во горниот дел се наоѓа натпис "*PCФCP*" (руска скратеница за "*Руска Советска Федеративна Социјалистичка Република*").

Сличен грб користеле и Автономните Советски Социјалистички Републики.

Грбот бил на сила сè до 1993, кога бил заменет со денешниот грб на Русија.

Поврзано
--------

* Грб на Русија
* Знаме на Руската СФСР

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Грбови на СССРГрб на Сојузот на Советските Социјалистички Републики |
| --- |
|  |
| Советски републики |  Азербејџанска ССР  •  Белоруска ССР  •  Грузиска ССР  •  Ерменска ССР  •  Естонска ССР  •  Казашка ССР  •  Киргиска ССР  •  Латвиска ССР  •  Литванска ССР  •  Молдавска ССР  •  Руска СФСР  •  Таџичка ССР  •  Туркменска ССР  •  Украинска ССР  •  Узбечка ССР | Грб на СССР.Грб на СССР. |
|  |
| Краткотрајни советски републики | Карелофинска ССР (1940-1956)  •  Закавкаска СФСР (1922-1936) |
|  |
| Сојуз на Советските Социјалистички Републики |

 |
**Грб на Отоманското Царство** — официјален симбол на Отоманското Царство. Поради својот исламски карактер, Отоманското Царство немал свој грб или хералдичка традиција. Наместо грб, секој султан на Отоманското Царство имал личен монограм или печат, кој се нарекувал тугра и служел како грб, по примерот на голем број на европски монарси.

Дури во XIX век, во времето на Танзиматот и обидите за модернизација на земјата, Отоманското Царство добил официјален грб. Конечната верзија на отоманскиот грб била одобрена од страна на султанот Абдул Хамид II на 17 април 1882 година.

Грбот на Отоманското Царство се состоел од три елементи: знамето на Анадолија и другите азиски држави, кое е со црвена боја со бела полумесечина, знамето на Румелија кое има зелена боја со три полумесечини, и најгоре се наоѓа златно сонце повторно со зелена полумесечина. Во него се наоѓа тургата на султанот.

Надворешни врски
----------------

* The Ottoman Coat of Arms
* About the arms (Turkish) Архивирано на 16 јули 2006 г.



1. 1 2  Sosyal Medyada Şeriat Bayrağı Diye Paylaşılan Bayrağın Aslında Rumeli'den Gelmesi (на турски)
**Цетински манастир** е еден од најзначајните манастири на Српската православна црква. Се наоѓа на Цетиње, а припаѓа на црноногорско-приморската митрополија. Посветен е на празникот Рождество на Пресвета Богородица. Првобитно бил подигнат во 1484 година, како нов катедрален манастир на Зетската митрополија. Во раздобјето од 1493 година до 1496 године, при овој манастир работела познатата Цетинска печатница, најстара печатница во српските земји. Стариот манастир настрадал во 1692 година од Млечаните при доаѓањето на Сулејман паша,  после што од митрополотот скендериско приморски Данило Петровиќ, бил подигнат нов манастирски комплекс, кои во повеќе наврати бил доградуван. Во манастирот се чуваат бројни културни добра.

Наводи
------

1. ↑  Јанковић 1984, стр. 199-204. sfn error: no target: CITEREFЈанковић1984 (help)
2. ↑  Медаковић 1993, стр. 425-440. sfn error: no target: CITEREFМедаковић1993 (help)
3. ↑  Буровић, Каплан (2014). *Скадар, pp. 46*. Ниш: Штампарија Викторија.
4. ↑  Станојевић 1975c. sfn error: no target: CITEREFСтанојевић1975c (help)
|  |
| --- |
|  **Успение на Пресвета Богородица** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Штипско |
| **Парохија** | Втора светиниколска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°47′14.4″N 21°56′24.1″E﻿ / ﻿41.787333° СГШ; 21.940028° ИГД﻿ / 41.787333; 21.940028Координати: 41°47′14.4″N 21°56′24.1″E﻿ / ﻿41.787333° СГШ; 21.940028° ИГД﻿ / 41.787333; 21.940028 |
| **Место** | Сарамзалино |
|  **Општина** | Лозово |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Богородица Марија |
|  **Изградба** | 14 јануари 2007 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Успение на Пресвета Богородица** — главна селска црква во селото Сарамзалино. Црквата се наоѓа на влезот од селото, непосредно од десната страна на патот кој води од селото Лозово.

Историја
--------

Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 14 јануари 2007 година од страна на митрополитот на Брегалничката епархија г. Иларион.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата претставува крстокуполен храм, при што куполата има осумаголна основа и на секоја од страните има по една монофора. Монофори има и на ѕидовите од црквата. Влезната врата е на западната страна, а над неа има полукружна фреска на Богородица со Исус. Црквата е градена од камен и е покриена со кров од ќерамиди, додека куполата е покриена со лимен кров. Камбанаријата претставува правоаголна рамка во којашто се наоѓа ѕвоното и се издига од кровот над влезната врата. Дворот на црквата е ограден со камена ограда и метални прегради.

Поврзано
--------

* Сарамзалино
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво
* Втора светиниколска парохија

Наводи
------

1. ↑  „Светиниколски парохии Архивирано на 5 октомври 2017 г.". *Брегалничка епархија*.
|  |
| --- |
|  **Успение на Пресвета Богородица** |
|  |
| 
Црквата „Успение на Пресвета Богородица" во селото ’Ржаничино |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Скопска |
| **Архијерејско намесништво** | Скопско |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | ’Ржаничино |
|  **Општина** | Петровец |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Пресвета Богородица |
|
|  **Ктитор** | Пидо Чужуков |
| Архитектонски опис |
|

**Успение на Пресвета Богородица** — мала црква која се наоѓа на врвот на мало возвишение веднаш источно над селото ’Ржаничино. Црквата е возобновена од ктиторот Пидо Чужуков на местото на некогашна истоимена црква која била разрушена за време на турското владеење во Македонија. Веднаш до самата црква постои и голем крст кој е видлив и од автопатот Е-75. Во самата околина на црквата постојат и повеќе услужни објекти и гробишта. Црквата е посветена на успението на Пресвета Богородица, односно на празникот кој меѓу народот е познат како Голема Богородица (28 август).

Галерија
--------

* Поглед од северната страна на цркватаПоглед од северната страна на црквата

Наводи
------
ЕЛГ во рамките на АнтарктикЕЛГ
Местоположба на гребенот

Работ на Екстремовиот Леден Гребен
**Екстремов Леден Гребен** (норвешки: *Ekströmisen*, англиски: *Ekström Ice Shelf*) — леден гребен на Антарктикот помеѓу сртовите Серосен и Халвфариген на Брегот на Принцезата Марта во Земјата на Кралицата Мод.

За првпат е искартиран од Норвешко-британско-шведската антарктичка експедиција (1949–1952). Наречен по машинскиот инженер Бертил Екстрем кој се удавил кога неговиот гасеничар паднал во морето од Кваровиот Леден Гребен на 24 февруари 1951 г.

Гребенот зафаќа површина од 8.700 км2. Работ има дебелина од 160 м и се издига 15 м над морското ниво. Североисточно на заливот Атка се наоѓа германската поларна станица „Нојмајер III".

Поврзано
--------

* Брег на Принцезата Марта

Извори
------

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Екстремов Леден Гребен" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Наводи
------

1. ↑  „Екстремов Леден Гребен". Информативен систем за географски називи, Геолошки топографски институт на САД. Посетено на 27 февруари 2012. (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 245049918
* LCCN: sh93007811
* GND: 4213408-0

 |

 |

Координати: 71°S 8°W﻿ / ﻿71° ЈГШ; 8° ЗГД﻿ / -71; -8
Екстремни вредности на функција се одредуваат така што првиот извод се израмнува со 0.

Пример: Најди ги екстремните вредности на функцијата {\displaystyle f(x)=5x^{3}}

Првиот извод на функцијата е {\displaystyle f'(x)=15x^{2}}

Сега го израмнуваме изводот на 0:

{\displaystyle 15x^{2}=0} → {\displaystyle x=0}

На оваа функција постои само една екстремна вредност и тоа A(0, f(0)).

Откако ги најдовме екстремните вредности можеме да ги одредиме минимумот и максимумот на функцијата
со помош на вториот ивод.

Во вториот извод ја земаме екстремната вредност А како аргумент.

Ако вредноста на вториот извод во дадената екстремна вредност е:

1) Поголема од нула следи дека таа екстремна вредност е минимумот на функцијата

2) Помала од нула следи дека таа екстремна вредност е максимумот на функцијата

3) Еднаква на нула - функцијата има превој

  

{\displaystyle f''(x)=30x}

{\displaystyle f''(0)=0}

Превој во екстремната точка A(0, 0)

  

Втор пример: Одреди ги минимумот и максимумот на функцијата {\displaystyle f(x)=6x^{2}+3x}

Го наоѓаме првиот извод и го израмнуваме со 0:

{\displaystyle f'(x)=12x+3=0}

{\displaystyle 12x=-3} → {\displaystyle x=-1/4}

Оваа екстремна точка има вредност A(-1/4, f(-1/4)) или A(-1/4, -3/8).

Сега со наоѓање на вториот извод можеме да ги одредиме минимумот и максимумот.

{\displaystyle f''(x)=12}

{\displaystyle f''(-1/4)=12} → {\displaystyle 12>0} → A(-1/4, -3/8) е минимум на функцијата f(x).
Златото на индијанските кралеви наречен зипа, поради што Шпанците го презеле митот за Ел Дорадо.
**Ел Дорадо** (шпански: *El Dorado*) - измислено кралство во Јужна Америка, богато со злато.

Митот за Ел Дорадо
------------------

На шпански, зборот „Ел Дорадо" значи „златниот" и оригинално потекнува од изразот *El Hombre Dorado* („Златниот човек") или од *El Rey Dorado* („Златниот крал"), а го означувал Зипа, митолошкиот поглавар на народот Муиска во Колумбија. Зипа бил познат по тоа што се попрскал со златна прашина и потоа потонал во езерото Гватавита. Со текот на времето, легендата за Ел Дорадо постепено се менувала и попримила други значења, од златен град до златно царство. Исто така, постепено се појавиле гласини за друга локација на Ел Дорадо, што поттикнало неколку неуспешни експедиции во доцниот 16 век во потрага по градот наречен Маноа (*Manõa*) на брегот на езерото Париме. Двете најуспешни експедиции до Ел Дорадо биле предводени од сер Волтер Ралеј (*Sir Walter Raleigh*). Инспирирани од легендата, шпанските конквистадори повеќепати ги пребарувале Колумбија, Венецуела и делови од Гвајана и Бразил во потрага по градот и славниот крал. Во текот на овие експедиции, биле направени карти на северниот дел од Јужна Америка, вклучувајќи го и басенот на реката Амазон. На почетокот од 19 век, идејата за постоењето на Ел Дорадо била отфрлена.

Ел Дорадо како тема во уметноста и во популарната култура
---------------------------------------------------------

* „Елдорадо" (Eldorado*) - песна на канадскиот рок-музичар Нил Јанг (*Neil Young*) од 1989 година.*
* „Патот до Ел Дорадо" - американски анимиран филм од 2000 година, во режија на Било Бергерон и Дон Паул.

Наводи
------

1. ↑  „Humboldt, Alexander von, *Personal Narrative of Travels to the Equinoctial Regions of America During the Years 1799-1804,* (chapter 25). Henry G. Bohn, London, 1853". Архивирано од изворникот на 2016-03-03. Посетено на 2019-01-22.
2. ↑  YouTube, Neil Young – Eldorado (пристапено на 3.11.2017)
3. ↑  IMDb, The Road to El Dorado (2000) (пристапено на 22.11.2017)
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**Тврдиот знак**, **голем ер** или **Ъ** (кирилица: ъ; глаголица: ) — буква во кирилицата, 27. во бугарскaтa и 28. во рускaтa азбука. Позната е уште како *ер голям* на бугарски или *твёрдый знак* на руски.

Во бугарскиот јазик го означува звукот /ɤ/ и понекогаш звукот /ə/.
Во рускиот јазик не го означува звукот, тврдиот знак се ставa помеѓу согласката и јотованата самогласка (я,ю,е,ё) и означува дека претходната согласка не е палатализирана.

На пример: *Адъютант* (Аѓутант), *Съезд* (Сјезд).
Пред реформите во рускиот јазик во 1918, и во бугарскиот во 1946, тврдиот знак се додавал на крајот на зборот, доколку завршувал со согласка. На пример: *свѣтъ*, *Бѣлградъ*, *миръ* итн.


  

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**Ја** (современа кирилица: **Яя**; стара кирилица: Ѩѩ; глаголица: Ⱑⱑ)— буква од старата кирилична азбука која се користела во скоро сите азбуки од словенско потекло. Првичната старокирилска буква е сменета по иницијатива на Царска Русија, односно старокирилската *ѩ* се заменила со *я*. Во македонскиот јазик нема таква буква. Звучната вредност на буквата е /ja/ или /a/. Буквата денес се користи во бугарскиот јазик, рускиот јазик, украинскиот јазик , белорускиот јазик и во повеќе други несловенски јазици.

Кодна позиција
--------------

| Кодирање на карактер | Големина | Бинарен бројчен систем | Хексадецимала | Октал | Децимала |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Unicode | Голема | 0000010000101111 | 042F | 2057 | 1071 |
| Мала | 0000010001001111 | 044F | 2117 | 1103 |
| KOI | Голема | 11110001 | F1 | 361 | 241 |
| Мала | 11010001 | D1 | 321 | 209 |
| Windows 1251 | Голема | 11011111 | DF | 337 | 223 |
| Мала | 11111111 | FF | 377 | 255 |
| ISO 8859-5 | Голема | 11001111 | CF | 317 | 207 |
| Мала | 11101111 | EF | 357 | 239 |

Поврзано
--------

* Старословенска азбука
* Кирилица

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Ефтим Методиев Ефтимов** е роден на 21 февруари 1938 година во селото Микрево, Пиринска Македонија, Бугарија. Поради неговото јавно изјавување дека се чувствува Македонец и поради тоа што првородната ќерка ја именувал „Македонка" е бркан од агенти на Државна безбедност (ДС) и Народна милиција, уапсен во Благоевград и осуден. 1965-1966 година одлежал затворска казна во Стара Загора. По излегувањето од затвор сè до 1978 година е под надзор на бугарската полиција. Тогаш бега во Берово, Социјалистичка Република Македонија. Разочаран дека таа федеративна република не е самостојна македонска држава преку Липица и Трст имигрира во Австралија. Автор на 5 книги со наслов „Македонија-икона на вечниот живот".
**Забава** (англиски: *The Party*) - американски филм од 1968 година, во режија на Блејк Едвардс. Главните улоги ги граат: Питер Селерс, Мишел Моне, Наталија Борисова итн.

Синопсис
--------

Индиецот Хрунди Бакши (го игра Селерс) предизвикува експлозија при снимањето на еден филм, така што веднаш е отпуштен. Притоа, продуцентот на филмот му се јавува на својот претпоставен, кој по грешка го запишува името на Бакши на списокот на гостите на забавата која ја организира неговата жена. На забавата, Бакши предизвикува бројни непријатни случки. Истовремено, тој се запознава со девојката Клодин Лонге (ја игра Моне) која, исто како него, има амбиција да стане глумица. Кулминацијата се случува кога на забавата пристигнуваат руската балетска група и ќерката на домаќините, придружена од мал слон и од нејзините другари. Тогаш, учесниците на забавата го уништуваат домот на домаќините, кои паѓаат во очај. Во мигот кога Бакши ја напушта забавата, домаќинот дознава за кого станува збор.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Party (1968) (пристапено на 25.3.2020)