Бенџо со пет жици
**Бенџото** е инструмент со четири, пет или шест жици со тенка мембрана која се протега низ рамка или шуплина како резонатор наречен глава. Мембраната или главата, обично се направени од пластика, иако кожата на животните сè уште повремено, но ретко се користи, а рамката е типично кружна. Раните форми на инструментот биле обликувани од Африканците кои живееле во Соединетите Американски Држави, прилагодени од африкански инструменти со сличен дизајн.Бенџото често се поврзува со фолк музика, народна музика од Ирска и кантри-музика. Историски гледано, бенџото окупирало централно место во афроамериканска музика(афроамериканска традиционална музика), пред да стане популарно во некој шоу од 19 век.

Историја
--------

Модерното бенџо произлегува од инструментите што се користеле во Карибите, во 17 век од страна на поробени луѓе земени од Западна Африка. Писмени упатувања на баенџото во Северна Америка се појавуваат во 18 век, а инструментот станува сè подостапен комерцијално од околу втората четвртина од 19 век.

Бенџо
Неколку тврдења за етимологијата на името  **бенџо**  се направени дека зборот може да произлезе од зборот Кимбунду.Оксфорд англиски речник наведува дека зборот доаѓа од Португалски дијалект што е "bandore" или од рана англикализација на шпанскиот збор "bandurria".

Различни инструменти во Африка, главни меѓу нив се Кора, се одликуваат со кожа ударна глава и ткиво (или школка). Африканските инструменти се разликуваат од раните афроамерикански бенџоа со тоа што вратот не поседува западен стил и штипки за подесување, наместо да имаат стапчиња, со жици прикачени на вратот со петелки за подесување.Банџос со панталони и штипки за подесување се познати од Карибите уште во 17 век.Писателите од 18 и почетокот на 19 век го препишале името на овие инструменти познато како "bangie", "banza", "bonjaw".

Инструмент наречен Банза
Инструментите слични на бенџо на пример, јапонскиот "shamisen", персискиот "Tar" и "Мароканскиот" sintir ги иамало во многу земји. Друг најверојатен роднина на бенџо е "аконтинг", популарна народен инструмент на Јола племе од Сенегамбија и "убива-аквали "на Ибо.

Текстура на свирење
-------------------

Две техники тесно поврзани со пет-жично бенџо се ролни и дрон(техника на свирење). Ролна е десната рака во придружба со прст шема s која се состои од осум белешки. Белешки за дронот се брзи белешки (обично осма нота), кои обично се свират на петтата (кратка) низа за да се пополнат низ белешките за мелодија (обично осма нота).

Историски гледано, бенџото било свирено во стилот clawhammerкој е создаден од страна на Африканците кои ја донеле својата верзија на бенџо со нив. Од ова се развиени неколку други стилови на свирње. Clawhammer се состои од надолни удари на една или повеќе од четирите главни жици со показалецот, среден или двата прсти, додека дрон или петта низа се свири со "кревање" (за разлика од движењето на палецот надолу). Забелешките што вообичаено звучат со палецот на овој начин се, обично, на исклучен ритам. Мелодиите можат да бидат доста сложени додавајќи техники како што се дуплирање и пад на палецот.

Модерно бенџо
-------------

Модерниот бенџо доаѓа во различни форми, вклучувајќи верзии со четири и пет жици. Верзијата со шест жици, подесена звучи слично на гитара. Во речиси сите негови форми, свирењето на бенџо се одликува со брзо arpeggiated кубење, иако има многу различни стилови на свирење.

Телото или садот на модерниот бенџо обично се состои од кружен раб (генерално изработен од дрво, иако металот е исто така присутен и кај постарите бенџоси) и затегната глава, слична на главата на тапанот. Традиционално главата била направена од кожа на животните, но денес е често направена од разни синтетички материјали. Повеќето модерни бенџоси, исто така, имаат метален "тон зрак" собрание кое помага да се разјасни и проектира звукот, но многу постари бенџоси не вклучуваат тонски прстен.

Модерно Бенџо
Бенџото обично подесува со триење или планетарна опрема (штипки за подесување). Иако бескрајните бенџо сè уште се произведуваат и свират оние кои сакаат да го извршат глисандо, свират четвртни тонови или на друг начин го постигнуваат звукот и чувството на раните стилови на свирење.

Модерните бенџоси се обично нанижани со метални жици. Обично, четвртата низа е со челична или бронзено-фосфорна легура. Некои свират може да ги свртат бањите со нијантни или цревни жици