recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Мртва природа со цвеќиња* (1665)
**Вилем ван Алст** (холандски: *Willem van Aelst*) (~ 1626 - по 1683) — холандски сликар кој специјализирал во сликање на мртва природа со цвеќе и дивеч.

Роден е околу 1626 г. во Делфт, Холандија во семејство на познати градски управители. Научил да слика од чичко му, сликарот на мртва природа Еверт ван Алст. На 9 ноември 1643 ван Алст станува раководител на Лукиниот еснаф во Делфт.

Помеѓу 1645 и 1649 г. живеел во Франција. Во 1649 ван Алст заминува за Фиренца, каде работел како дворски сликар за великиот војвода на Тоскана, Фердинанд II де Медичи. Во ова време, великиот војвода исто така го вработил и двајца сонародници на ван Алст, Матијас Витос и Ото Марсеј ван Шрик, од кои вториот исто така сликал мртва природа и веројатно извршил влијание врз стилот на ван Алст.

Во 1656 г. Ван Елст се враќа во Холандија, најпрвин во Делфт, а потоа, во 1657 трајно се преселува во Амстердам. Таму станал еден од најважните сликари на мртва природа на својата генерација. Тој бил учител на сликарката Рахел Рејсх и неколку други уметници.

Галерија
--------

* „Мртва природа со мртви птици и ловечко оружје" (1660)„Мртва природа со мртви птици и ловечко оружје" (1660)
* „Цвеќе во сребрена вазна" (1663)„Цвеќе во сребрена вазна" (1663)
* „Дивеч со ловечка оперема во ниша" (1664)„Дивеч со ловечка оперема во ниша" (1664)
* „Мртва природа со ловечка опрема и мртви птици" (1668)„Мртва природа со ловечка опрема и мртви птици" (1668)

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вилем ван Алст" на Ризницата ? |

* Портал посветен на Вилем ван Алст (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 7281346
* LCCN: nr95023198
* ISNI: 0000 0000 5476 3362
* GND: 137160100
* SUDOC: 172773520
* BNF: cb17107841s (податоци)
* BPN: 41181959
* ULAN: 500009698
* KulturNav: id
* RKD: 565

 |

 |
Итало Звево
**Итало Звево** (Трст, 19 декември 1861 — Мота ди Ливенца, 13 септември 1928) бил италијански писател, автор на романи со раскази и драма. Пишувал на италијански јазик.

Животопис
---------

Роден во ноќта помеѓу 19 и 20 декември 1861 година. Итало бил петтото дете од вкупно девет деца во неговата фамилија. Италовиот татко, Франц Шмиц бил германски трговец, а неговата мајка, Алегра Моравија била Италијанка.

Неговиот татко во 1874 година, го испратил Звево заедно со неговите браќа Адолф и Ели да студираат во Зегниц во Бавраска, таму студирал германски јазик и останати предмети корисни во трговијата.

После неговата смрт е признат како еден од најважните модерни италијански писатели. Кога почнувал да работи тој бил скромен и работел приватно. Неуспехот на неговите романи го натерал повеќе да и се посвети на трговијата и работата. Додека патувал во Англија, 1907 година го запознал Џејмс Џојс и го повикал во Трст како негов италијански инструктор. Тој бил воодушевен од она што му го покажал Звево: двајцата биле на истата песна. Тоа го охрабрило Звево повторно да почне да пишува. Во своите три романи тој прикажал потресна слика на буржоазијата во неговото родно место Трст. Тој пишувал и комедија.

Главниот лик во најпознатиот роман на Звево, Зено, бил богат трговец од Трст, кој одлучил да ја напише својата животна приказна. Тој со иронија ги гледал својот живот и својата работа и својата жена.
Грбот на Арнолд де Тороха
**Арнолд де Тороха** или **Арнолд од Тороха** бил деветтиот Голем мајстор на витешкиот ред, темплари, од 1181, па сè до неговата смрт во 1184 година.

Личен живот
-----------

За Арнолд де Тороха сè уште е непозната точната дата на раѓање. Се знае дека кога бил избран за Голем мајстор имал околу 70 години, а долги години служел во витечкиот ред. Тој бил мајстор на темпларите во Шпанија и Провенса.

Воените белешки
---------------

### Реконквиста

Воената кариера на Арнолд де Тороха била насочена кон борбата за „Реконквиста" на Шпанија и Португалија против Муслиманите. Арнолд особено бил активен во Арагон. Неговото поставување за Голем мајстор ја отсликува неговата личност како редок темплар којшто бил активен далеку од *Светата земја*. Ова се појавило во одредот по смртта на неговиот претходник Одо де Сен-Аман којшто бил вмешан во политиката којашто се водела во Ерусалим. Но, Арнолд немал такво политичко искуство во крстоносните држави. За Голем мајстор бил избран во 1181 година.

### Конфликтот со болничарите

Во периодот на владеење како Голем мајстор, витезите болничари достигнале висока точка на влијание. Во тоа време постоело соперништво помеѓу двата витечки реда, но притисокот на Муслиманите не зависел од нивното соперништво. Затоа двата Големи мајстори се сретнале со папата Луциј III и кралот Балдуин IV, па проблемите биле решени. Всушност, Арнолд де Тороха се покажал како вешт и способен дипломат којшто решил неколку проблеми на политичките групи во истокот. Тој ги предводел мировните преговори со султанот Саладин по побуните на Рејналд Шатилонски во Ултерјордан.

### Претставништвото до Европа

Во 1184 година, Арнолд де Тороха заедно со патријархот Хераклиј и Големиот мајстор на витешкиот ред, болничари Рожер де Мулинс се договорил за поддршка на Ерусалимското Кралство. Тие планирале посета на Италија, Англија и Франција, но Арнолд де Тороха се разболел и умрел кај Верона на 30 септември 1184 година. Како Голем мајстор го наследил Жерард де Ридфор.

|
|  |
| Претходник**Одо де Сен-Аман** | **Голем мајстор**1179–1184 | Наследник**Жерар де Ридфор** |
**Клод Лорен** (француски: *Claude Lorrain*) или **Клод Гале** (*Claude Gellée*) бил француски сликар кој претежно цртал во Рим. Тој е еден од првитеважни уметници,освен неговите современи сликарства „Холандско златно доба" , кој бил концентриран на пејзажот.

Тој исто така бил и соработник на римскиот сликар Аугустин Таси, со кого направил украси во Вили Медич во Фиренца. Неговите слики биле силни, особено во раните фази, со фалманските и холандските сликари кои живееле во Рим. До крајот на 1630-тите тој бил признат како водечки пејзаж во Италија, кој плаќал високи цени за својата работа. Неговото платно станувало сè поголемо но со помали карактери,, внимателно обоен и произведен по ниска цена. Од 1640 па наваму бил под влијание на сликарот Доменичин. Бројни имитатори ја презеле неговата шема на херојски предели и поетска употреба на светлина, обично на зајдисонце или изгрејсонце, но без примена на потпорните елементи на неговото сликарство. Тој влијаел врз современиците, англиски и француски сликари од средината на 18-тиот векдо крајот на 19 век. Тој е претходник на француското сликарство од 19 век, од берберницарството до импресионистите. Во третманот на предлогот, сликарот Камил Крофт бил близу до него.

Наводи
------

* Blunt, Anthony, *Art and Architecture in France, 1500–1700*, 2nd ed. 1957, Penguin
* Clark, Kenneth, *Landscape into Art*, 1949, page refs to Penguin ed. of 1961
* Fry, Roger, *Vision and Design*, 1981 edition (originally 1920), Oxford University Press, ISBN 019281317X
* Kitson, Michael (1969), *The Art of Claude Lorrain* (exhibition catalogue), 1969, Arts Council of Great Britain
* Sonnabend, Martin and Whiteley, Jon, with Ruemelin, Christian. 2011. *Claude Lorrain: The Enchanted Landscape*. Farnham: Lund Humphries; in association with the Ashmolean Museum, Oxford.
* Stein, Perrin, *French Drawings: Clouet to Seurat* (exhibition catalogue), 2005, British Museum Press, ISBN 9780714126401
* Wine, Humphrey (1994), *Claude: The Poetic Landscape* (exhibition catalogue), 1994, National Gallery Publications Ltd, ISBN 1857090462
* Wine, Humphrey (2001), National Gallery Catalogues (new series): *The Seventeenth Century French Paintings*, 2001, National Gallery Publications Ltd, ISBN 185709283X
* Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Claude of Lorraine". *Encyclopædia Britannica*. **6** (11. изд.). Cambridge University Press.CS1-одржување: ref=harv (link)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Клод Лорен" на Ризницата ? |

* Биографија на Клод
* Национална галерија
* Семрежна уметничка галерија
* Artcyclopedia, Дела на Клод Лорен

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
За истоимената црква во истоименото село во Костурско, видете Црква „Св. Никола" - Клисура (Костурско).

|  |
| --- |
|  **Свети Никола** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Повардарска |
| **Архијерејско намесништво** | Кавадаречко |
| **Парохија** | Демиркаписка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°23′03″N 22°17′30″E﻿ / ﻿41.38417° СГШ; 22.29167° ИГД﻿ / 41.38417; 22.29167Координати: 41°23′03″N 22°17′30″E﻿ / ﻿41.38417° СГШ; 22.29167° ИГД﻿ / 41.38417; 22.29167 |
| **Место** | Клисура |
|  **Општина** | Демир Капија |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Никола |
|  **Изградба** | XIX век |
|
|  **Живопис** | 1879 |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | трикорабна |
|

**Свети Никола** — главна селска црква во демиркапиското село Клисура, Македонија.

Црквата се наоѓа во некогашното Средно Маало, а над нејзе се простира познатата Долина на кактусите.

Местоположба
------------

Црквата е сместена источно од селото, во негова непосредна близина. До црквата може да се стигне преку асфалтен пат, кој започнува од самото сретсело во Клисура.

Историја
--------

Црквата била подигната во XIX век.

Архитектура
-----------

Архитектонски, црквата е трикорабна со голема олтарна апсида на источната страна и дрвени таваници поставени во трите кораби. Средишниот кораб се надвишува над страничните. Таваниците се украсени со црвено-сива боја. Корабите се создадени со два реда колони кои меѓусебно се поврзани со лакови. На западната страна од црквата е изградена галерија. Главниот влез на црквата е од јужната страна, а има и од западната страна. Од јужната и западната страна црквата има отворени тремови и камбанарија.

### Фрескоживопис

Црквата била фрескоживописана во 1879 година, што е испишано на натписот на фреско-малтерот над јужната врата од надворешната страна на црквата. Живописот бил изработен од браќата Вангел, Никола и Коста од Крушево.

Галерија
--------

* Оградата на цркватаОградата на црквата
* КамбанаријатаКамбанаријата
* ПрипрататаПрипратата
* Летниковец во дворотЛетниковец во дворот
* ПрипрататаПрипратата
* Страничен погледСтраничен поглед
* Главниот влезГлавниот влез
* Споредниот влезСпоредниот влез
* АпсидатаАпсидата
* Поглед на цркватаПоглед на црквата

Поврзано
--------

* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Демиркаписка парохија
* Клисура

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2 3 4  „Повардарска епархија - Демиркаписка парохија". *www.povardarska-eparhija.org.mk*. Посетено на 2021-09-16.
3. ↑  „Стратегија за развој на туризмот во Општина Демир Капија 2020-2024" (PDF). *Општина Демир Капија*. Архивирано од изворникот (PDF) на 2021-05-21. Посетено на 16 септември 2021.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола" - Клисура на Ризницата ?
Грбот на Одо де Сен-Аман
**Одо де Сен-Аман** (**Од** или **Одон**) бил осмиот голем мајстор на витешкиот ред, темплари, од 1171 до 1179 година.

Личен живот
-----------

Одо де Сен-Аман се родил како член на едно познато семејство од Лимузин, Франција. Тој бил маршал од Ерусалим, а потоа станал и виконт. Тој бил остроумен и паметен водач на темпларите, а тоа му донело големи пофалби, но и лутина и огорченост. Како на пример, кога темпларот Гантје ди Менил во 1172 година бил обвинет од кралот Арнарик I дека убил исламски благородник, Сен Аман него не го предал. Со тоа, тој постапил според папската була и докажал дека врз темпларите се наредува од Рим.

Воена кариера
-------------

Сен-Аман како голем мајстор зел учество во неколку големи воени акции. Тој со своите темплари извојувал победи кај Наблус, Јерико и Џерах, но сигурно негова најславна победа е онаа во Битката кај Манцикерт кога со многу помалубројни и послаби сили ја поразил силната и побројна војска на султанот Саладин.

Во март 1179, Одо де Сен Аман ја разгледувал тврдината Кастелон. Тој со своите сили претставувал „трн во око" за султанот Саладин и стигнал на другата страна од тврдината каде што се нбаоѓала Саладиновата војска којачто била уништена. Многу делотворна била и победата со којашто бил уништен Саладиновиот мајски напад на Ерусалим во 1179 година. Саладин ги барал и ги нашол најтесните ѕидини на тврдината, но налетал на добропозиционираните темплари коишто на исламските сили им нанеле огромни загуби. По ова, темпларите се обиделе да го зададт завршниот удар на противничката војска, но Саладиновите сили се реогрганизирале во Битката кај Марџ Ајун. Одо де Сен-Аман бил поддржан од кралот Балдуин IV, Рејмонд III и Роже де Мулен. И покрај тоа, Саладин ги десеткувал христијанските сили. Кралот Балдуин IV избегал, земајќи го исусовиот крст, а Сен-Аман бил заробен и земен како заложник.

Во август 1179 година, новата темпларска тврдина била освоена од муслиманските сили, а темпларите коишто докрај останале живи да се борат биле обезглавени. Одо де Сен-Аман починал во еден од затворите на султанот Саладин околу 1180 година, но точната дата сè уште е непозната. Сепак, неговото ослободување било договорено како замена за ослободувањето на заробените Саладинови внуци. Но, преговарачите не пристигнале навреме за да го склучат договорот.

Добивање поддршка
-----------------

Во текот на своите патување од воен карактер, Сен Аман бил поткрепуван со парична, но и материјална помош што му овозможило големи успеси. Тој добивал и собирал помош од речиси сите земји од Европа низ којшто поминал, а бил поддржуван и од некои благородници во Азија по неговата победа во Битката кај Манцикерт.

|
|  |
| Претходник**Филип од Наблус** | **Голем мајстор**1171–1179 | Наследник**Арнолд де Тороха** |
*За други лица со истото име, видете Петар Ангелов (ВМРО).*

**Петар Димитров Ангелов** (1878-1923) — македонски револуционер, паланечки војвода и член на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Скопски конгрес. На сликата се војводите Ефрем Чучков, Мише Развигоров, Атанас Бабата, Стефан Димитров, Крсто Б’лгаријата, Петар Димитров Ангелов, Константин Нунков и други.
Петар Димитров Ангелов е роден на 29 јули 1878 година во Хасково, Бугарија. Завршил воено училиште. Во редовите на ТМОРО бил привлечен од страна на Михаил Герџиков. Учествувал на Конгресот на Одринскиот револуционерен округ што се одржал во месноста Петрова Нива, на 11 јули (стар стил) 1903 година. Таму бил назначен за војвода на чета. По Илинденското востание, од страна на Организацијата бил назначен за војвода на чета во Паланечко.

Учествувал како делегат на Првиот конгрес на Скопскиот револуционерен округ на Организацијата, во јануари 1905 година. Учествувал и на Вториот скопски окружен конгрес, во 1906 година, каде бил избран за член на скопскиот окружен комитет на ВМОРО.

Убиен е во Софија на 9 август 1923 година, по наредба на Тодор Александров, бидејќи тој ги разболичувал Александров и Протогеров како германски агенти и орудија на царот Борис III. Се смета дека неговото убиство било извршено од Димитар Ѓузданов.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија ВМРО, Скопје, 2015, стр. 8
2. ↑  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 333.
Грбоит на Едвар де Бар
**Еверар де Бар** (починал во 1174) — третиот Голем мајстор на витечкиот ред, темплари, од 1147 до 1151.

Едвар де Бар бил учител на темпларите во Франција од 1143 година, а по смртта на Робер де Краон во 1147 година станал еден од најголемите двигатели на витечкиот ред. Тој брзо бил избран за наследник на Робер де Краон, па наскоро му се придружил на кралот Луј VII во Втората крстоносна војна. Тој во Цариград пристигнал пред кралот, а откако овој пристигнал тој се погрижил да биде заштитен во Битката кај Писидиа против Турците Селџуци.

Според хроничарот Одо од Деуил, Едвард де Баре бил многу итар и храбар. Се чини дека, тој имал големо влијание врз кралот Луј VII. По неуспешната опсада на Дамаск, кралот се вратил од Франција следен од Едвард којшпто бил заложен за кралското богатство.

Откако се вратил во Франција, Едвард де Баре абдицирал официјално во 1151 година и станал свештеник во Клерво, а сето тоа поради протестите на темпларите. Како Голем мајстор, го наследил Бернар де Трамелеј којшто на таа функција бил уште од заминувањето на Едвар од витешкиот ред во 1149 година.

Едвард де Баре умрел во 1174 година.

|
|  |
| Претходник**Робер де Краон** | **Голем мајстор**1146–1149 | Наследник**Бернар де Трамелеј** |
**Всеволод Свјатославич** - бил руски средновековен владетел, кнез на Трубецк и Курск.

Животопис
---------

Всеволод му бил син на Свјатослав Олегович (умрел во 1164 година), кнез на Чернигов. Заедно со брат му Игор, Всеволод учествувал во походот против Половците во кој бил заробен. Тој е опеан во поемата „Слово за походот Игорев" каде се слави како храбар воин. Исто така, во летописите се опишува како правдољубив човек, примерен маж, голем јунак и како најдобар меѓу Олеговичите. Кнезот Всеволод бил оженет со Олга Глебовна, ќерка на кнезот Глеб Јурјевич. Во 12 век, градот Трубецк, со кој владеел Всеволод, се наоѓал во рамките на Северското кнежевство.

Наводи
------

1. ↑  „Коментари", во: *Слово за походор Игорев*. Скопје: Наша книга, 2002, стр. 52 и 56.
Ото Милер,  *Автопортрет* ,. 1921 година, темпера на платно, 66 х 47,9 см, Музејот на уметноста Сент Луис
**Ото Милер** (Либау, Шлеска, 1874 – Братислава, 1930) — германски сликар и графички уметник на епохата на експресионизам. По обуката за литографија по учењето во Дрезден и во Минхен Милер се придружил 1910 година во Берлин на уметничките групи Мост. Од 1919 година предавал на Академијата во Братислава. Под влијание на уметниците од Мост Ернст Лудвиг Киршнер и Ерих Хекел со кого бил поврзан и во пријателски односи, ги развил своите карактеристични стилски особености: во пригушен колорит на земјени тонови (кафеава, жолта, зелена, окер) и нагласените линии на контурите. Неговата работа вклучува значителен број на графички дела, особено литографии, на пример, *Циганска збирка*, 1927 година.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ото Милер" на Ризницата ? |

* Дела и биографија Архивирано на 28 септември 2007 г.
* Мрежно место со Милеровим сликама Архивирано на 28 септември 2007 г.
**628-от тенковски баталјон** бил оклопен баталјон на Армијата на Соединетите држави активен за време на Студената војна, формиран во 1946 година и се споил во 103-от оклопен полк во 1959 година.

Формирана е во мај 1946 година во Националната гарда на Пенсилванија со редизајнирање на 628-миот баталјон за уништувачи на тенкови, потоа организиран во мај 1949 година како дел од 28-та пешадиска дивизија .

Баталјонот, заедно со остатокот од 28-та пешадиска дивизија, бил активиран за служба поради Корејската војна во септември 1950 година; по обуката, дивизијата била ставена под команда на Седмата армија и стационирана во Западна Германија. Бил соборен во јуни 1954 година, а баталјонот се врати во Националната гарда.

Во 1959 година, според новиот полк систем за борбено вооружување, баталјонот се здружил со елементите на 110-тиот пешадиски полк и 108-от и 166-от теренски артилериски баталјон за да го формираат 103-от оклопен полк .

Наводи
------

* *Оклопно-коњанички полкови: лоза на Националната гарда на армијата*, од Џефри Лин Поуп и Леонид Е. Кондратиук. Издаваштво DIANE. 1995 година.ISBN 0-7881-8206-4 Онлајн копија
**Ерико Малатеста** (14 декември 1853 – 22 јули 1932) — италијански анархист. Поголемиот дел од животот го има поминато во егзил од неговата таковина Италија и вкупно има поминато 10 години од својот живот во затвор. Има пишувано и уредувано голем број на радикални весници. Бил пријател на Михаил Бакунин, а заедно со Петар Кропоткин е еден од најзначајните теоретичари на анархокомунизмот.

Животопис
---------

Политички верувања
------------------

Весници
-------

Понатамошно информирање
-----------------------

### Книги

### Филмови

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со анархизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 41843462
* LCCN: n79034395
* ISNI: 0000 0001 2100 8579
* GND: 118576666
* SELIBR: 238446
* SUDOC: 027003604
* BNF: cb11914068n (податоци)
* BIBSYS: 90152990
* HDS: 027902
* NLA: 35323656
* NDL: 00448599
* NKC: jo2012701253
* BNE: XX950567
* CiNii: DA04960275

 |

 |
Џамбатиста ЛолиЏамбатиста Лоли

**Џамбатиста Лоли** (роден во 1698 во Модена - починал на 4 јуни 1769) бил италијански шахист и шаховски теоретичар. Автор е на делото „Набљудување на теоријата и практиката на шаховската игра", објавено во 1763. Делото претставува шаховска енциклопедија која содржи голем број на анализи на сите елементи во една партија. Во отворањето Кралев гамбит, постои варијанта која го добила неговото име. Исто така Лоли дал и неколку анализи кои имаат големо значење во завршницата.

Книги
-----

* «Osservazioni teorico-pratiche sopra il giuoco degli scacchi», Bologna, 1763.

Користена литература
--------------------

* Шахматный словарь. Москва: Физкультура и спорт, 1964. С. 276.
* Шахматы: Энциклопедический словарь. Москва : Советская энциклопедия, 1990. С. 221. ISBN 5-85270-005-3.
* *Бондаренко Ф. С.* Становление шахматного этюда. Киев: Здоров’я, 1980, стр. 38-39.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 23332459
* ISNI: 0000 0000 2259 1420
* GND: 133540413

 |

 |
Витринa во трпезарија, дизајниран од Ежен Гајар, Париз, 1899-1900 година
**Ежен Гајар** (француски: *Eugène Gaillard*) е француски архитект и дизајнер на мебел.

Ежен Гајар е важен декоративен уметник и претставник на уметничкиот правец ар нуво, кој со текот на времето природно се прилагодил на сродниот правец арт деко.

Заедно со Жорж де Фер и Едуар Колона го реализира ар нуво павилјонот на Самуел Бинг кој ќе биде претставен на Светската изложба во 1900.

Во 1906 година издал книга *За мебелот* (*À propos du mobilier*).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 64165856
* ISNI: 0000 0000 6654 9902
* GND: 1120417856
* SUDOC: 181303310
* BNF: cb13529594k (податоци)
* ULAN: 500034961
* BNE: XX5544182
* KulturNav: id

 |

 |
Завиткана чоколадна паричка во облик на британски фартингИстата паричка, отвиткана.Завиткани чоколадни парички имитирајќи монети од неколку валути.
**Чоколадните парички**, или **чоколадни монети**, ― чоколади обложени со фолија во облик на монети.

Историја
--------

Како божиќна традиција, се вели дека давањето чоколадни монети е вдахнато од делата на Свети Никола во четвртиот век, со чоколадни монети воведени некое време по воведувањето на чоколадата во Европа во шеснаесеттиот век.[]

Обединето Кралство
------------------

Во Обединетото Кралство чоколадните монети го имитираат дизајнот на вистински пари; традиционално се купуваат околу Божиќ и се користат за украсување на елката и за полнење на чорапите на децата. Кога децата посетуваат пријател или роднина, им е дозволено да најдат и да земат чоколади од дрвото како задоволство. Варијанта на ова е дека чоколадните монети се кријат некаде во куќата за децата да ги најдат, често во облик на трага за богатство.

Поврзано
--------

* Ханучка паричка
* Список на слатки

Наводи
------

1. ↑   Архивирано на 21 ноември 2008.
2. ↑  Christmas Tree Traditions in Britain (A British Christmas) Архивирано на 6 декември 2012 г.
Грбот на Жилбер Ерај
**Жилбер Ерај** (умрел во декември 1200) бил дванаесеттиот Голем мајстор на витешкиот ред Темплари.

Жилбер Ерај се родил во Арагонесе (од Арагон во Шпанија) и станал темплар уште како млад. Тој останал во провинциите Провенс и Арагон, каде што земал учество во битките за Реконквиста, а околу 1190 година станал Голем мајстор на провинцијата. Во 1193 година, по смртта на Робер де Сабле, тој станал Голем масјтор на витешкиот ред, а во наредната 1194 година, папата Целестин III им дал на темпларите поголеми привилегии.

Познато е дека Ерај скал да преовладува мир помеѓу Христијаните и Муслиманите, но многумина не се согласуваат со тоа и сметаат дека тоа бил предавнички чекор и заговор против непријателите.

За време на неговото водство на редот на темпларите, недоразбирањата со болничарите се заостриле. Арбитражата од страна на папата Иноцентиј III била во корист на болничарите, бидејќи тој не можел да ги заборавои согласностите коишто ги имале темпларите со Малек-Адел, брат на султанот Саладин.

Друго големо остварување на Жилбер Ерај е времето коешто го издвоил за организирање и консолидирање на одржувањето на темпларите во Франција и Апулија.

Во Шпанија, темпларите земале актоивно учество во Реконквиста и ја добиле тврдината Алхамбра од Алфонсо III Арагонски како награда за нивните напори вложени во борбата.

|
|  |
| Претходник**Робер де Сабле** | **Голем мајстор**1193–1200 | Наследник**Филип де Плеси** |
**Артур Девис** (19 февруари 1712 - 25 јули 1787) бил англиски сликар чија специјалност било сликање на портрети.

Животопис
---------

Артур е роден во Престон, Ланкашаир, најстариот син на Девис. Неговиот татко, бил член од градскиот совет како столар и книжар, веројатно тој бил одговорен што Артур станал ученик на фламанскиот сликар Питер Тилеманс. На почетокот на 1730-тите, Девис бил познат како асистент во Тилеманското студио, очигледно ги копирал гледиштата на италијанските артисти како што се Панини и Марко Рици. Не изнендувачки, првата работа на Девис, била цртање по нарачка; цртежот со паркот и куќата, особено го покажува неговиот интерес за пејзаж (Хоктон Товерс од Дуксон Хил, Ланкашаир, 1735, приватна колекција).Од 1737, сепак, тој станал портретист. Во 1745, тој се вклучил во студиото на Греит Квин Стрит во Лондон, каде се стекнал со значителна репутација.

Девис добил најголем број на нарачки на портрети во периодот помеѓу 1748 и 1758 година. Голем дел од сликите покажуваат луѓе што позираат во пејзаѓна околина. Според прецизни аналиѕи на топографски детали овие дела, како и интериерите, утврдено е дека се најголем дел се изработени од Девис. Значајни се портретите на годподин Роџер Њудигејтнеоготската во библиотека во Арбари Хал.

Во текот на 1760-тите, успехот на Артур Девис драстично се намалил.

Девис добил голем број на комплименти за портретите кои ги изработил помеѓу 1748 и 1758 година. Многу од сликите покажуваат поглед во пејзажи. Иако она што е претставено наликува на прецизни топографски детали, овие погледи наликуваат на сè освен на еден од интериерите, кои биле претежно измислени од Девис. Исклучок е нео-готска библиотека во Арбури салата во која се изложени портретите на Девис на Сер Роџер Њудигејт, кои ги држи плановите на собата на своите колена.

Во текот на 1760-те години, успехот на Девис како сликар на портрети почнал да се намалува. Како и да е тој своите дела ги изложувал на новото слободно општество на уметници помеѓу 1761 и 1775 како и во 1780 година. Во 1768 година тој станал и негов претседател. Неговиот стил наликувал на старомоден во споредба со портретите на важни уметници како што биле:Џошуа Рејнолдс и Јохан Зофани. Ликовните критичари и набљудувачи како што бил Хорас Волпол многу ги критикувал сликите на Девис.

Во текот на 1770-те и 1780-те тој морал да ги преработува своите слики за да може да преживее. Неговата најзастапена работа која била сработена помеѓу 1777 и 1778 година била преработената слика на Сер Џејмс Торнхил во сликарската сала во старата кралска болница во Симен, Гринвич (сега е стариот кралски Навал Колеџ). Девис се пензионирал во Бриктон во 1783 година и починал таму во 1787 година. Девис е закопан во црковниот двор на Света Мери Падингон, во Лондон.
Пливач изведува слободен стил
**Пливање** е активност која се состои од движење на човекот по површината на водата во саканиот правец. За разлика од нуркањето кај кое движењето се одвива потполно под водата, кај пливањето е можно нормално дишење. Пливањето е честа рекреативна активност но и натпреварувачки спорт. Иако пливањето е здрава активност, доколку пливачот не ја процени добро својата вештина и подготвеност постои постојана опасност од давење. Кај луѓе диагнозирани со бронхијална астма им е препорачано да пливаат бидејќи добро влијае врз ритамот на нивното дишење.

Пливањето како тема во уметноста и во популарната култура
---------------------------------------------------------

* „Ноќно пливање" (*Nightswimming*) - песна на американската рок-група „Р.Е.М." (*R.E.M.*) од 1992 година.

Наводи
------

1. ↑  DISCOGS, R.E.M. ‎– Automatic For The People (пристапено на 20.8.2019)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на спортот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85131207
* GND: 4053985-4
* BNF: cb12647518f (податоци)
* NDL: 00571543
* NKC: ph115741

 |

 |
Андреј Бели, 1912
**Борис Николаевич Бугаев** (рус. Бори́с Никола́евич Буга́ев; Москва, 26 октомври 1880 - Москва, 8 јануари 1934), познат под книжевното име **Андреј Бели** (рус. Андре́й Бе́лый), бил руски поет, романописец, есеист и книжевник.

Животопис
---------

Тој бил син на угледниот математичар Николај Бугаев. Борис исто така се школувал на природно-математичкиот факултет во Москва. Истовремено интензивно ја проучувал современата и класичната книжевност и филозофија. По естетичките и поетските ставови тој спаѓа во младата генерација на руските симболисти. На неговите убедувања влијание имале Кант, Ниче, Рикерт, Владимир Соловјов, а посебно поетот Рудолф Штајнер, чиј соработник и следбеник бил Бели. Со спојување на во драмските, епските и лирските елементи создал нов книжевен жанр симфонија. Напишал четири симфонии: Херојска, Драмска, Враќање и Пехар невреме. Има објавено неколку збирки на песни: Злато во азурата, Урна и Пепел. Експериментирал на планот за јазик во поемата Глосолалија. Темата на Октомвриска револуција ја обработил во поемата Христос Воскресе.

Наводи
------

1. ↑  1965, Nabokov's television interview TV-13 NY
2. ↑  Nabokov and the moment of truth на YouTube

Надворешни врски
----------------

* Дела од Andrey Bely на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Андреј Бели на Семрежниот архив
* Дела од Андреј Бели

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Гериг на Универзитет Колумбија во кошаркарски тим
**Хенри Луис *Лу* Гериг** англиски: *Henry Louis "Lou" Gehrig* (19.06.1903. - 02.06.1941.) е легендарен американски бејзбол играч. Во својата кариера одиграл 2130 последователни натпревари во текот на својата петнаесетгодишна кариера за Њујорк Јенкис. На 4 јули 1939. година, откако претходно бил дијагнозиран со амиотрофична латерална склероза, го објавил своето повлекување од бејзболот пред преполните трибини на стадионот на неговиот тим, со една од најпознатите реплики во историјата: "Денес се сметам себеси за најсреќниот човек на земјата".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 50383126
* LCCN: n78095624
* ISNI: 0000 0001 1639 8429
* GND: 132273063
* BNF: cb16073879n (податоци)
* MusicBrainz: 44e785e9-b73a-4154-b3b2-fce6619fa127
* NDL: 00620717
* NKC: xx0202415
* BNE: XX5596076

 |

 |
**Театарот Чоконаи** е најстариот и најголемиот театар во Дебрецен, Унгарија. Името го добило по еден од првите унгарски драматурзи за модерното време, Михај Чоконаи, кој живеел и создал многу свои дела во Дебрецен . Зградата е дизајнирана од Антал Скалнитски со мавритански стил на украси ,   театарот е отворен на улица Кошут Лајош во 1865 година, со Роза Лаборфалви како Гертруд во изведба на претставата на Јожеф Катона од 1819 година, Банк Бан. 

Внатре, театарот е богато украсен, а надвор се скулптурите на Шандор Петефи, Ференц Казинци, Михај Верешмарти, Кароли Кисфалуди, Ференц Келчи и Михај Чсоконаи Витез, по кого театарот беше именуван во 1916 година. 

Меѓу важните глумци што имаат настапувано во театарот се Лујза Блаха, Коронелија Приеле, Чортош Ѓула, Калман Рожахеѓи, Ласло Меншарош, Иштван Деги, Ласло Маркуш, Золтан Латинович, Јожеф Сендре , и Геза Хофи. .

Наводи
------

1. ↑  *budapest.com*. Отсутно или празно `|title=` (help)
2. ↑  Eszter Gábor; Mária Verő; Szépművészeti Múzeum (Hungary) (2000). *Az Ország háza: Buda-Pesti Országháza-tervek 1784-1884*. Szépművészeti Múzeum. стр. 434–. ISBN 978-963-7441-73-8. Szkalnitzky, Antal (1836-1878) architect. Studied in Vienna and Berlin, professor of the Technical University from 1864. Planned extensively from 1860, including the Csokonai Theatre in Debrecen.
3. ↑  Imre Heller; Zsigmond Vajda; World Federation of Hungarian Jews (1968). *The synagogues of Hungary an album*. Diplomatic Press. стр. 15–. ... The Csokonai Theatre in Debreczen and the Viga- dó in Pest, both with Moorish ornamentation, were built during this period. ...
4. ↑  Géza Staud (1960). *Magyar színházművészet: 1949-1959* (унгарски). Színháztudományi Intézet. стр. 130–. A mór stílusban épült színházat 1865-ben nyitották meg Katona Bánk bán]ivû. A Csokonai Színház nevet csak 1915-ben vette fel. Megnyitásakor a legjobban felszerelt színházak közé tartozott. Gázvilágítását 1896-ban villanyvilágításra ...
5. ↑  Charles Hebbert; Norm Longley; Dan Richardson (2002). *Hungary*. Rough Guides. стр. 410–. ISBN 978-1-85828-917-5.
**Мефаил Еипов** (роден во  1919
 година во Зајас, Кичевско – починал во  1946
 година во Тетовско) — организатор и водач на балистите во Западна Македонија во текот на Втората светска војна (1941–1944). Тој водач на балистите во Кичевската околија кога Италијанците го унапредиле во чин капетан, а потоа Германците го користиле и за свои цели. Учествувал во сите вооружени судири со македонските партизани на територијата на Кичевско и пошироко, како и во многубројните злосторства врз македонското население во селата во Кичевско (Кленоец, Попоец, Извор, Пополжани, Малкоец). Еипов бил убиен во судир со македонската војска

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Еипов*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 553. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  Ѓорѓи Малковски, Профашистичките и колаборационистичките организации и групи во Македонија 1941–1944, Скопје, 1995
3. ↑  Ѓорѓи Малковски, чките партии и организации во Македонија во Втората светска војна 1941–1944, Скопје, 2002
**Аделберт фон Шамисо** (*Adelbert von Chamisso*) (1781 - 1838) - бил германски писател со француско потекло.

**Аделберт фон Шамисо** (*Adelbert von Chamisso*) 1781 - 1838

Животопис
---------

Во 1790 година, во екот на Француската револуција, старото благородничко семејство Аделаиде го напуштило својот дворец Бонкур во Шампања и се преселило во Германија. Меѓу членовите на семејството се наоѓало и деветгодишното момче Луј Шарл, кое дури многу подоцна го зел името Аделберт фон Шамисо. Малиот Луј Шарл со љубов го учел германскиот јазик, иако целиот живот подобро го зборувал својот мајчин јазик. Така, според едно сведоштво, во последните денови пред смртта, додека бладал во бесознание, сите зборови му биле на француски јазик. По доаѓањето во Германија, кога малку пораснал, станал паж на прускиот двор, а подоцна и офицер во пруската армија, иако воопшто не ја сакал војничката служба. Инаку, како офицер на пруската армија тој учествувал во војната против Наполеон, во 1806 година.

Шамисо остварил разновидна активност – тој бил поет, филозоф и научник, а бил и војники морепловец. Покрај со книжевноста, во текот на целиот живот се занимавал со ботаника и зоологија, а студирал и медицина. Во желбата за стекнување широки знаења, Шамисо учел грчки, латински и шпански јазик. Во 1815 година учествувал во едно поморско патување околу светот, а се вратил во 1818 година со огромна ботаничка и зоолошка збирка. Во 1819 година станал доктор по филозофија, како и член на Друштвото на пријателите-испитувачи на природата. Пред крајот на животот работел на граматиката и на речникот на јазиците од Хаваите при што своите дела ѝ ги подарил на академијата на науките во Берлин. Умрел на 21 август 1838 година.

Творештво
---------

Шамисо станал славен со својата единствена новела „Чудните доживувања на Петер Шлемил" од 1814 година. Покрај ова дело, тој е автор и на поголем број песни, од кои најпозната е „Песната на старата перачка".

Наводи
------

1. ↑  Аделберг фон Шамисо, *Чудните доживувања на Петер Шлемил*. Скопје: Наша книга, 1974, стр. 59-60.
2. ↑  Аделберг фон Шамисо, *Чудните доживувања на Петер Шлемил*. Скопје: Наша книга, 1974, стр. 60-61.
3. ↑  Аделберг фон Шамисо, *Чудните доживувања на Петер Шлемил*. Скопје: Наша книга, 1974, стр. 59.
**Вилијам Џозеф Рил** (англиски: *William Joseph Rhiel*, 16 август 1900 – 16 август 1946) бил втор и трет играч во бејзбол, во Супер Лиг, кој играл четири сезони со Бруклин Робинс, Бостон Брејвс и Детроит Тигрс кон крајот на 1920-тите и почетокот на 1930-тите.

Раните години
-------------

Рил е роден во Јангстаун, Охајо, од Вилијам Џ. И Марија Лиден Рил. Тој учел во локалните училишта, вклучувајќи ги и основното училиште и средното училиште Рајен. Рил добил рано признание како играч за полупрофесионален фудбалски тим поврзан со црквата Ст. Едвард, во Јангстаун. По завршувањето на колеџот "Њубери" во Јужна Каролина, каде што бил фудбалска ѕвезда, Рил се приклучил на тимот за земјоделство во Атланта, каде што ја презел позицијата на втор играч со низа.

Професионална кариера
---------------------

Рил го направил своето професионално деби со Бруклин Робинс на 20 април 1929 година. Во јули истата година, *Њујорк тајмс* објавил дека Рил го добил домашниот натпревар од седмиот натпревар со Питсбургските пирати, што им дало победа на Робинс од 10 до 7. Следната година се преселил во Бостон Брејвс. Рил, исто така, играл со Портланд, Орегон, во крајбрежната лига, и Монтреал, во меѓународната лига. Тој ги поминал последните две сезони со Детроит и ја одиграл својата последна голема лигашка игра на 9 јули 1933 година. Тој кратко играл за мала лига Толедо, пред да ја заврши својата професионална кариера во бејзбол.

Подоцнежни години
-----------------

По завршувањето на кариерата како играч на бејзбој, Рил се вратил во Охајо, каде што се доселил во градот Ворен. Таму тој работел 10 години како директор на Јуниорската бејзбол-лига на американската легија и менаџер на тимот за бејзбол на Ворен. Тој, исто така, управувал со *VFW Canteen* во Ворен, позиција што ја држел 10 години, до неговата смрт.

Рил претрпел фатален срцев удар во домот на неговата сестра во 1946 година. Неговиот погреб се одржал во црквата Св. Брендан, во Јангстаун.

Наводи
------

1. ↑  „Player Page". Baseball Reference. Посетено на 2007-11-10.
2. ↑  „William J. Rhiel Dies, Was Grid, Diamond Star". The Youngstown Vindicator. August 17, 1946. Не се допушта закосување или задебелување во: `|publisher=` (help)
3. ↑  „Rhiel's Homer Wins for Robins". The New York Times. July 24, 1929. Не се допушта закосување или задебелување во: `|publisher=` (help)
**Човече** (или **фигура**) **од цртички**, **линии** или **стапчиња**, познато и како „**глишо**" (множина: „глишовци"), е многу едноставен тип на цртеж составен е цртички (линии) и точки, најчесто во форма на човек или други животни. Главата е претставена со круг, понекогаш со додатни точки и цртички што претставуваат очи, уста или коса. Рацете, нозете и трупот се претставени со прави линии. Постои несогласување за тоа дали човечињата од цртички треба да имаат вратови, но општоприфатено е дека вратовите не се потребни.

Човечињата од цртички обично се цртаат со пенкало, молив, фломастер и слично. Низ историјата се цртале многу ѕидни слики со човечиња од цртички, најчесто врежани со остар предмет на цврсти површини како камен или цементни ѕидови.

Обично се цртаат со многу малку детали, бидејќи служат како иконички (пр. пред тоалети за означување „машки" и „женски"), но лесно се претставуваат и емоции. На пример, закосени „веѓи" покажуваат бес, раширени „очи" страв, но обично човечињата од цртички немаат носеви, усти или други детали на лицето, и не покажуваат никакви посебни емоции.

Човечињата од цртички се најпогодни за рекламирање, забава и скицирање.

Историја
--------

Симбол за фонтана со питка вода
Најраните почетоци на фигури од цртички се во праисториската уметност. Десетици илјади години подоцна, писмата што користат слики за зборови или морфеми — на пример, логограми како египетското и кинеското писмо — почнале да ги поедноставуваат знаците за луѓе и други предмети користејќи фигури од цртички. Првата меѓународна употреба на човечиња од цртички е на Летните олимписки игри 1964 во Токио.

Анимирање
---------

Човече од цртички анимирано со *Adobe Flash*
### *Flash*

Повеќе информации: [[:Флеш анимација]]
Човечиња од цртички често се користат во анимации направени со *Adobe Flash*. Човечињата од цртички лесно се цртаат и се анимираат многу побрзо од целосни цртежи.

Стрипови
--------

* xkcd
* The Order of the Stick

Наводи
------

1. ↑  „Comics". Explosm.net. Посетено на 2009-09-10.
2. ↑  Flickr.com[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Човече од цртички" на Ризницата ? |

* *Gerd Arntz and the Woodcut Origins of the Stick Figure* (англиски)
* 50-те симболи на *AIGA* (англиски)
Ерих Дагоберт фон ДригалскиЕрих Дагоберт фон Дригалски
**Ерих Дагоберт фон Дригалски** (германски: *Erich Dagobert von Drygalski*, Калининград, 9 февруари 1865 - Минхен, 10 јануари 1949) — германски географ, геофизичар и истражувач.

Животопис
---------

Дригалски на возраст од 17 години почнал да учи математика и физика во Кенигсберг. Помеѓу 1887 и 1891 година тој бил асистент на геодетскиот институт во Берлин при седиштето на меѓународното мерење во Берлин.

Тој водел две многу значајни експедиции на Гренланд во 1891 и 1893 година, организирани од Берлинското географско друштво. Во 1898 година работел како асистент професор по географија и геофизика. Истата година тој бил член на германската комисија формирана со цел да се истражува Јужниот Пол.

Прва германска експедиција на Антарктикот
-----------------------------------------

Од 1901 до 1903 година, Дригалски ја предводел првата германска експедиција на Јужниот Пол. Во експедицијата учествувале 32 лица, од кои пет биле научници.

Дела
----

* *Grönland-Expedition der Gesellschaft für Erdkunde zu Berlin 1891-1893*, 2 Bde. Kühl, Berlin 1897
* *Deutsche Südpolar-Expedition 1901–1903 im Auftrage des Reichsamtes des Innern.*, 20 Bde. und 2 Atlanten. Berlin, 1905–1931
* *Zum Kontinent des eisigen Südens*, Verlag Georg Reimer, Berlin, 1904

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ГерманијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Германија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Владимир Поп Томов** (8 февруари 1890 - 1 мај 1952) — македонски револуционер и бугарски политичар од македонско потекло, учесник во македонското револуционерно движење, деец на ВМРО (Обединета) и Бугарската комунистичка партија, а по Втората светска војна бил министер за надворешни работи и потпретседател на Министерскиот совет во Народна Република Бугарија.

Животопис
---------

Владимир Поп Tомов е роден на 8 февруари (27 јануари стар стил) 1890 година во Белица, во тоа време дел од Отоманското Царство. Завршува педагошко училиште во Сер во 1911 година, по што извесно време е учител во Банско. Во 1912 година станува член на Бугарската работничка социјалдемократска партија (тесни социјалисти), подоцна преименувана на БКП. Во 1914 завршува Школата за резервни офицери во Софија и за време на Првата светска војна служи како потпоручник во бугарската армија.

По војната Поптомов учествува во раководството на БКП во Петрич и Горна Џумаја, а во 1920 година е избран за пратеник. По неуспехот на Септемвриското востание во 1923 година се повлекол во реонот на Разлог, а потоа емигрира во Југославија, во 1924 година е осуден во отсуство на смрт. Според друг извор, бил заробен за време на востанието од чета на ВМРО, но подоцна е ослободен.

Во 1925 година станува еден од основачите на ВМРО (обединета) и нејзин политички секретар, а до 1933 година е и главен уредник на весникот „Македонско дело".

Во 1934 година заминува за Москва, каде што станува член на Советската комунистичка партија и работи во Комунистичката интернационала. Во 1936 година на судскиот процес против ВМРО (обединета) во Бугарија, во отсуство е осуден на 12,5 година затвор.

На Второто заседание на АВНОЈ во ноември 1943 година Поп Томов, заедно со Димитар Влахов, е предложен за член на Президиумот на АВНОЈ, но тој, за разлика од Влахов, ја одбива оваа понуда.

Во 1944 година се враќа во Бугарија и станува член на Политбирото на Централниот комитет на БКП. Од 1945 до 1949 година е главен уредник на весникот „Работничко дело", официјален орган на БКП.

Во 1948 година добива професорска титула. Во 1948-1949 е главен секретар на Националниот совет на Татковинскиот фронт. Од август 1949 до мај 1950 година е министер за надворешни работи, а од јануари 1950 година до својата смрт е потпретседател на Министерскиот совет.

Наводи
------

1. ↑  Ташев, Ташо. Министрите на България 1879-1999. София, АИ „Проф. Марин Дринов" / Изд. на МО, 1999
2. ↑  Македония - история и политическа съдба, Том II, ИК Знание, София, 1998, стр. 122.
3. ↑  Добринов, Дечо. ВМРО (обединена), Университетско издателство „Св. Климент Охридски", София, 1993, стр. 236

Надворешни врски
----------------

* Вл. Поптомов, „Македонското освободително движение и работническата класа на Балканите"

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дејци на ВМРО (Обединета) |
| --- |
|  |
| Раководители | 
* Владимир Поп Томов
* Димитар Влахов
* Павел Шатев
* Панко Брашнаров
* Ризо Ризов

 |
|  |
| Активисти | 
* Алексо Мартулков
* Арсо Поп Тодоров
* Васил Ивановски
* Јордан Анастасов
* Методија Шаторов
* Стефан Нанов
* Христо Галабов

 |

 |
Ширина на честотниот појас: разлика меѓу горната и долната гранична честота.
**Ширина на честотен појас**, скратено **честотен опсег** или **фреквенциски опсег** — ширина на честотниот интервал на комуникацискиот канал кој се користи за комуникација меѓу предавателната и приемната страна.

Честотниот опсег може да се искаже и како разлика меѓу долната и горната гранична честота на сигналот или опсегот на честоти кои ги користи некоја опрема. Мерка за ширина на честотниот појас е херц.

Појаснување
-----------

Честотниот опсег е централен поим во телекомуникациите, со значајно влијание во многу области вклучувајќи ја информатиката, радиокомуникациите, обработката на сигнали и спектроскопијата.

Со оглед дека во денешно време надвладува областа на дигиталните над аналогните телекомуникации, поимот на честотен опсег, благодарение на теоремата за земање на примероци, тесно е поврзан со поимот проток на податоци, односно ширината на честотниот опсег за количината податоци која може да се пренесе преку комуникацискиот канал во единица време.

Пример
------

Како пример може да се даде честотниот опсег на честотите на говорен канал. Најниската честота на говорниот канал е f1=300 Hz, а највисоката f2=3000 Hz. Така ширината на честотниот појас на говорен канал е:

ШФП = f2-f1 = 3000-300 = 2700 Hz.

Дигитални телекомуникации
-------------------------

Ширината на честотниот појас во дигиталните телекомуникации е количината на податоци која во одреден временски период се разменува меѓу предавателната и приемната страна. Единица за ширина на честотниот појас е b/s.

### Интернет

Потребата за поголема ширина на честотниот појас постојано расте, како во магистралната, така и во пристапната телекомуникациска мрежа. Така од некогашната модемска врска преку телефонска линија, преку АДСЛ, се стигна до обезбедување на пристап од 1 Gb/s преку оптички пристап.

Надворешни врски
----------------

* Претворање на честотите и брановите должини Архивирано на 11 март 2012 г.
* За звукот и честотата Архивирано на 13 март 2012 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4487890-4

 |

 |