recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Георгиос Диконимос** (Γεώργιος Δικώνυμος), познат како капетан **Макрис** (*Μακρής*), е андартски капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

грчките андартски капетани од Крит: Георгиос Диконимос - Макрис, Јоанис Каравитис и Георгиос Воланис.
Диконимос е роден во 1887 година во Каликратис на островот Крит. На 13 јуни 1903 година ја минал грчко-турската граница со андартска четата во која влегле критјаните Георгиос Перос, Евтимиос Каудис, Ламбринос Вранас, Георгиос Сейменис, Горгиос Зауридис, Георгиос Стратинакис, Енатратиос Бонатос, Маноусос Катунатос и Николаос Лукакис, а предводена од Георгиос Цондос.

Дикоминос и останатите критјани биле меѓу првите андарти кој го помагале грчкиот патријаршиски костурски митрополит Германос Каравангелис во Костурско и Леринско.

Оваа чета по избувнувањето на Илинденското востание имале судир со четата на Македонската револуционерна организација, а подоцна учествувале во палењето на селото Косинец. Потоа сите критјани, со исклучок на убиениот Георгиос Сејменис, се повлекле од Македонија.

Меѓутоа веќе во 1904 година тие се вратиле и ја продолжиле Борбата за Македонија .

На 25 март 1905 година четите на Георгиос Диконимос, Георгиос Цондос, Евтимиос Каудис, Павлос Гипарис и капетан Болакас, околу 300 андарти, го нападнале селото Загоричани, во текот на нападот биле убиени околу 100 души, а селото било запалено .

Во 1905 година заменикво четата на Диконимос е Павле Илиев, а во 1906 година Георгиос Диконимос бил тешко ранет при судирот се аскерот. Во мај 1908 година го нападнал Вишени, во текот на нападот биоле убиени 9 жени, 4 мажи, а три други жени биле тешко ранети, по овој напад Диконимос ја напуштил Македонија.

Во текот на Првата балканска војна на 14 октомври 1912 година заедно со Лазар Апостоловски (Лазарос Апостолидис) учествувал во опсадата на Богатско. Со својот одред влегол и зел учество во Битката кај Сачишта .

Умрел 1939 година во Атина.

Наводи
------

1. ↑  Δικώνυμος-Μακρής Γεώργιος
2. ↑  „Κακουδάκης, Ιωάννης, „Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΚΑΙ ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ ΤΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΣΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ"". Архивирано од изворникот на 2008-05-12. Посетено на 2010-12-29.
3. ↑  Трайкова, Весела, „НАЧЕНКИ НА АНДАРСКОТО ДЕЛО В МАКЕДОНИЯ ­ КАРАВАНГЕЛИС, ЙОН ДРАГУМИС И ДЕСЕТИНАТА КРИТЯНИ", списание "Македонски преглед", Година ХХІV, 2001, кн. 1, 45-60 с[*мртва врска*]
4. ↑  „Македонската борба (спомени на Германос Каравангелис)"
5. ↑  Георгиев, Величко, Стайко Трифонов, История на българите 1878 - 1944 в документи, том 1 1878 - 1912, част втора, стр. 272-273.
6. ↑  Χολέβας, Κωνσταντίνος, „Παρέλαση μαθητών ή επέλαση μηδενιστών;", преземено од http://palio.antibaro.gr на 13.07.10 г.
**Виктор Габер** (Скопје, 8 декември 1948

) — македонски дипломат од кариера, филателист и публицист.

Животопис
---------

Габер е роден во Скопје на 8 декември 1948 година. Основно и средно образование завршил во Скопје. Дипломирал во 1973, а магистрирал во 1979 година на Правниот факултет во Скопје. Работел како втор (1980 – 1981), и прв секретар во Амбасадата на СФРЈ во Атина (1981–1984); прв советник за политички прашања во Амбасадата на СФРЈ во Тирана (1989–1993); потсекретар во МНР на Македонија (1993–1996); шеф на дипломатската мисија на Македонија во Италија, од каде ја покрива и АРЕ и шеф на постојаната мисија на Македонија кај ФАО, ИФАД и Светската програма за храна (1996–2000); вонреден и ополномоштен амбасадор на Македонија во Австралија (2004–2008); претседател на Дипломатскикот клуб - Скопје од 2009. Габер е секретар на Сојузот на Фимателисти на Макеодија од 2019 гоидна.

По потпишувањето на Договорот од Преспа во 2018 година Габер е именуван за ко-кординатор на Заедничкиот интердисциплинарен комитет за историски, археолошки и образовни прашања, оформен согласно чл.8. ст. 5 од овој Договор.

Библиографија
-------------

* Односот на Грција кон македонското национално малцинство по Првата светска војна, 1985;
* За Македонската дипломатија, 2002
* Премрежјата на македонскиот интелектуалец, 2003;
* Колатерална штета, 2006;
* Recognition and Denial, 2008;
* Името Македонија-историја, право, политика, 2010;
* Крсопатите на Венко Марковски, 2012;
* Дипломатија и политика, 2013;
* Скопје на поштенски марки – историја и мотиви, на македонски и англиски во соавторство со Климе Поповски, 2018;
* Нико Зупанич и Македонија во 1903 година, 2022.

* 100 Години Велес историја на поштенски картички, соавторство со Зоран Стрезоски, 2023.

Наводи
------

1. ↑  *Архива на Министерство за надворешни работи на РМ, Скопје, 2007*
2. ↑  „Амбасадорот Виктор Габер си замина од Австралија". /www.informator.ws. 22 декември 2008. Посетено на 2010-04-17.
3. ↑  „Промоција на книга од Виктор Габер". Утрински Весник. 30/03/10. Посетено на 2010-04-17. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)[*мртва врска*]
4. ↑  *Скопје на поштенски марки, монографија на Поповски и Габер*
**Гилотината** претставува справа за извршување на смртна казна со која се отсекувала главата на осудените затвореници во Франција. Била воведена во 1792 во време на Француската револуција на предлог од страна на лекарот д-р Жозеф И. Гијотен. Прикажувањето на отсечени глави долго време било еден од најчестите начини на кои европските земји ја покажувале својата моќ на своите поданици.

За последен пат гилотината во Франција се употребила на 10 септември 1977, а на 9 октомври 1981 година смртната казна била укината.

Наводи
------

1. ↑  Janes, Regina (1991). „Beheadings". *Representations* (35): 21–51. doi:10.2307/2928715. JSTOR 2928715.
2. ↑  Fabricius, Jørn. „History of the guillotine". *guillotine.dk*. Посетено на 21 March 2022.
3. ↑  (на француски) Loi n°81-908 du 9 octobre 1981 portant abolition de la peine de mort Архивирано на 31 јули 2013 г.. Legifrance.gouv.fr. Retrieved on 2013-04-25.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4158535-5
* NKC: ph270779
* BNE: XX531657

 |

 |
**„Асовите бараат мир"** (шпански: *Los ases buscan la paz*) — филм на режисерот Артуро Руис Кастиљо (Arturo Ruiz Castillo) од 1955 година по сценариото на Ладислав Кубала (Ladislao Kubala) и Клементе Памплона (Clemente Pamplona). Главните улоги ги играат: Ладислав Кубала, Иран Еори (Irán Eory) и Маријано Аскерино (Mariano Asquerino).

==Синопсис
Кон крајот на 1940-тите, унгарските тајни агенти настојуваат да го принудат надарениот фудбалер Ладислав Кубала да стане нивни шпион. Во 1949 година, тој бега од Унгарија и се сели во Шпанија, каде ја продолжува фудбалската кариера во ФК Барселона.

Наводи
------

1. ↑  Asovi traže mir, španjolski film (пристапено на 7.2.2024)
**И така натака** — единаесеттиот студиски албум на македонскиот бенд Леб и сол. Албумот содржи 9 песни, од кои најголем хит е *Си заљубив едно моме* (претходно на албумот Live In New York ). Гости на овој албум се Дадо Топиќ, Сергеј Трифуновиќ и Слободан Тркуља. Албумот бил издаден на 17 април 2008 година, објавен од Hammer production (македонски пазар), PGP RTS (српски пазар)  и Croatia records (хрватски пазар). 

Албумот бил објавео со видео запис за песната *Си заљубив едно моме*.

Наводи
------

1. ↑  „И така натака (српско тржиште)". *Дискогс*.
2. ↑  *Leb I Sol feat. Dado Topić Guests: Slobodan Trkulja & Sergej Trifunović - I Taka Nataka* (англиски), Посетено на 2022-03-23
3. ↑  *Leb i sol - Si zaljubiv edno mome HD*, Посетено на 2022-07-09
**Никола Котев** или **Дедо Кољо Добровенски** (Добровени, 1844 — Скочивир, 8 февруари 1904) — македонски револуционер на МРО и мариовско-лерински војвода од село Добровени, Битолско. Кољо ја започнал својата револуционерна дејност како ајдутин, а подоцна влегол во редовите на МРО. Прво бил курир, а потоа и комита во четата на Марко Лерински.

Животопис
---------

Христо Силјанов, бугарски и македонски хроничар од македонско етничко потекло, бил во неговата чета, а за Кољо тој напишал:

> „...Дојде ред на бај Коле. Тој седеше до војводата и молчеше. Широко откриената, поцрнета од времето - риза му ги откриваше истакнатите обраснати гради. Опинците (црвули), прикрепени на боси нозе, и панталоните (беневреци) прошарани од крпенки го издаваа како краен бедник. За пушка тој минатата година си ја беше продал кравата. Му останало само едно магаре, со коешто продава дрва во градот. Марко го изгледа. Очите му застанаа кај неговите голи стапала, коишто скоро цели излегуваа од пронижаните црвули. И двајцата се засмеаја. Бај Коле посегна кон Марковата табаќера и завитка цигара."
> 
> 
> 

По смртта на Марко Лерински, Кољо заедно со Ламбо Василев, Дине Кљусев и други комити се префрлаат во Костурско. Четата била предадена во Јурукот - маало во селото Крушоради, Леринско. Во битката со турскиот аскер во Крушоради од 28 септември 1902 година, Кољо Добровенски бил еден од малкутемина кои се спасуваат. За време на објавувањето на Илинденското востание, четата на Кољо била во Прилепско заедно со четата на Толе Паша. Бил учесник во борбите за ослободување на Невеска. Во село Паралово, четата на дедо Кољо водела борба со турските војски кај манастирот „Свети Ѓорѓи".
Кољо Добровенски имал два сина: Ѓорѓи и Најдо. Најдо бил убиен во Крушоради во септември 1902 г. заедно со Дине Кљусев. Дедо Кољо загинал во селото Скочивир, Битолско, на 8 (21) февруари 1904 година. Шестчлената чета на Кољо била предадена од гркомани. Во битката со Турците, загинале војводата и двајца комити, а меѓу спасените бил поголемиот син на војводата - Ѓорѓи. Еден месец потоа, тој ги убил браќата Домазетови од Скочивир, посочени како предавници на четата.

Фолклор
-------

Гробот на Кољо Добровенски
Во македонскиот фолклор и традиција, народната песна „А бре Кољо, мамин Кољо" (Ој ти Кољо, мамин Кољо) често му е посветена, но многу поверојатно е дека таа е испеана за Никола Коев Николов, брат на ВМОРО-револуционерот Тане Николов.

Наводи
------

1. ↑  Христо Силјанов, „Писма и исповеди на еден четник, 1902 г.", I издание, стр. 102 - Македонски научен институт, Софија, 1927 година
2. ↑  Љубомир Милетич, „Борбата во Костурско и Охридско (до 1904 г.), По спомени на Иван Попов, Смиле Војданов, Дејан Димитров и Никола Митрев", стр. 51 - Македонски научен институт, Софија, 1926 година
3. ↑  Христо Силјанов, „Ослободителните борби на Македонија", том I, стр. 391 - фототипно издание, „Наука и Изкуство", Софија, 1983 година
**Сашо Димоски** (Охрид,  1985
) — македонски писател.

Животопис
---------

Сашо Димоски е роден 1985 година во Охрид. Дипломирал на Филолошкиот факултет „Блаже Конески" во Скопје на отсекот Општа и компаративна книжевносто. Неговото прво објавено дело е романот *Дневникот на еден хулиган*, објавен во 2014 година во издание на „Култура". После тоа доаѓа романот *Алма Малер* објавен во 2014 година со истиот издавач. Романот е адаптиран за сценска изведба во Македонскиот народен театар. Во 2015 година го објавил романот *Петтото годишно време*, со поднаслов *Вовед во историјата на третиот пол* („Култура"), за што го добил Рациновото признание. Збирката драмски текстови *Ние, другите* е објавена во 2015 година во издание на „Култура". Романот *Заспани убавици* со поднаслов *Втор вовед во историјата на третиот пол* бил објавен во 2017 година во истата издавачка куќа што ги објавила неговите претходни книги. Неговите раскази биле објавени во списанието *Рукописи* (2011, Панчево), како и во *Антологијата на македонските раскази* издадена од Далки аркајв за американскиот пазар.

Сашо Димоски работи како драматург во театарот Јордан Хаџи Константинов Џинот во Велес.

Библиографија
-------------

* *Дневникот на хулиганот*, Култура, 2014 г.
* *Алма Малер,* Култура, 2014 година.
* *Петтото годишно време*, Култура, 2015 година.
* *Ние, другите*, Култура, 2015 година.
* *Заспани* *убавици*, Култура, 2017 година.

Награди
-------

Добитник е на Рациновото признание за романот *Петтото годишно време* со поднаслов *Вовед во историјата на третиот пол*.

Поврзано
--------

* Список на македонски писатели
* Награда „Рациново признание"

Наводи
------

1. 1 2  „Sašo Dimoski". *laguna.rs*. Посетено на 17. 11. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. 1 2  „Сашо Димоски". *kultura.com.mk*. Посетено на 17. 11. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
3. ↑  „Добитници на „Рациново признание" за 2016 година се Владимир Јанковски и Сашо Димоски". *mkd.mk*. Архивирано од изворникот на 2020-06-08. Посетено на 17. 11. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Сашо Димоски
* Сашо Димоски
* Македонскиот писател Сашо Димоски го претстави романот „Алма Малер"
**Виолета Аларова** (Скопје, 3 септември 1945

) — поранешен градоначалник на Општина Центар, Скопје од 2000 г. 2009.

Основно образование завршила во основното училиште "Браќа Миладиновци"-Скопје, а средно во гимназијата "Јосип Броз Тито" во Скопје, каде што билае една од најдобрите ученици. Веднаш по матурирањето се вработила во Македонското Радио каде што го поминала сиот работен век во траење од 36 години. Започнала од основните информации во новинарството, а завршила како Главен и одговорен уредник на Втората програма на македонски јазик и на јазиците на националностите во Македонско радио. Паралелно со работењето дипломирала на Правниот факултет во Скопје со извонреден успех и ги ислушала студиите за магистратура на тема Општествено-политички систем.

Покрај новинарското творештво, Аларова со години работела како истакнат сатиричар во редакцијата на Остен, каде што е прогласена за новинар на годината.

Напишала две поетски книги *Врата без излез* и *Разговор со дождот* во коишто се отсликува нејзината душа и љубов кон сите луѓе на светот. Автор е и на 9 драмски текстови, од кои драмата *Црвената светлина* е прогласена за драма на годината. Исто така, Аларова била и претседател на управниот одбор на МИА.

На локалните избори во 2000 година била избрана за градоначалник на Општина Центар, а жителите на оваа општина ѝ ја довериле оваа функција по вторпат и на локалните избори во 2005 година.

Наводи
------

1. ↑  „Пред 20 години Мирослав Грчев го нацрта ДУП-от за Дебар Маало, сите предвидувања се остварија – хаос, пренаселеност, бетон...". mkd.mk. 10 април 2019.
2. ↑  „Скопските градоначалници приватно". Вест. 18 ноември 2006. Посетено на 21 мај 2013.[*мртва врска*]
**Николаос Думбиотис** или *капетан Аминдас* (грчки: *Νικόλαος Δουμπιώτης, καπετάν Αμύντας*) е грчки офицер, андарски капетан и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Николаос Думбиотис во 1907 година.
Думбиотис е роден во 1866 година во Аталанти, Грција. Неговиот татко Георгиос Думбиотис заедно со Димитриос Каратасос учествувал во Халкидичкото востание од 1854 година. Во 1882 година Николаос Думбиотис како доброволец се приклучил на грчката војна и учествувал во Грчко-турската војна од 1897 година.

Во мај 1907 година Николаос како капетан и со чета од 76 души и со неа блегол во Македонија. Николаос го заменил Телос Агапинос (Капитан Аграс) - убиен од Македонската револуционерна организација.

Николаос Думбиотис како андарски капетан дејствувал во реонот меѓу Бер и Негуш. Во октомври 1907 година ја напуштил Македонија, а на негово место дошол капетан Тројкос.

Учествувал во Првата балканска војна и Втората балканска војна, Во 1923 година се пензионирал од грчката армија со чин генерал-мајор. Николаос Думбиотис умрел 1951 година во Атина. Тој бил женет за ќерката на грчкиот поет Георгиос Сурис. Неговиот син Јоанис загинал во 1940 година во Италијанско-грчката војна .

Извори
------

1. ↑  Pandektis
2. ↑  Νικόλαος Δουμπιώτης
**Лукас Кокинос** (грчки: *Λούκας Κόκκινος*) — андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Кокинос е роден во 1878 година во село Радосинишча, денес Мегаро во Гребенско, Егејска Македонија. Кокинос е еден од првите дејци на грчката вооружена пропаганда во Македонија и во 1904 година заедно со Павел Киров, Атанасиос Гумас и Диамандис Манос ја префрлил четата на Павлос Мелас преку Кожани, Сатишча и Богатско кон Костурско.

Зедно со четата на капетан Малиос од Корча дејствувал во Гребенско против Романската пропаганда во Македонија кој има за цел да ги отргне од грцизмот влашките села во оваа област.

Потоа ја обиколувал Костенарија и ги нападнал селата Осничани (Кастанофито) и Видолушча (Дамаскинија) заедно со капетаните Малиос и Зисис Верос. 

На 20 декември 1905 година зедно со капетанот Лицас (Андонис Влахакис) го нападнал селото Езерец, а во текот на нападот биле запалени две куќи и загинале неклку души од селската милиција.

На 14 јануари здружената чета на Лукас и Лицас повторно го нападнале селото Езерец, но биле одбиени од четата на Митре Влаот и селската милиција .

По смрта на капетан Лисац кој загинал при неуспешниот напад врз селото Осничани на 7 мај 1906 година, Кокинос ја извлекол четата и со неа дејствувал во Костурско против четите на Македонската револуционерна организација.

Во летото 1906 година зедно со Вангелис Влахас го нападнал и изгарел селото Езерец.

Во 1911 година Кокинос ги ликвидирал романо-власите кој го убиле гребенскиот митрополит Емилианос Лазаридис.

Во 1912 година во Првата балканска војна со својата чета го помагал настапувањето на грчката армија.

Починал 1913 година во Гребен од туберкулоза. Во неговото родно село новите грчки власти му подигнале споменик .

Наводи
------

1. ↑  „Douglas Dakin, Ο Ελληνικός Αγώνας στη Μακεδονία, εκδ. οίκος αδελφών Κυριακίδη, 1996". Архивирано од изворникот на 2016-03-06. Посетено на 2011-01-22.
2. ↑  Христо Силянов. „Освободителните борби на Македония", том II, София, 1993, стр.196, стр.220. Според Силјанов нападот се случил на 9 јануари.
3. ↑  Αντώνης Βλαχάκης - Καπετάν Λίτσας
4. ↑  „Λούκας Κόκκινος". Архивирано од изворникот на 2012-07-10. Посетено на 2011-01-22.
5. ↑  „Μέγαρο. Καπετάν Λούκας". Архивирано од изворникот на 2009-03-19. Посетено на 2011-01-22.
**Теодорос Нацинас** (грчки: *Θεόδωρος Νάτσινας*) е грчки просветен деец, член на Елиномакедонскиот комитет учесник на грчката вооружена пропаганда во Македонија.

Животопис
---------

Нацинас е роден 1872 година во гратчето Сачишта, тогаш во Османлиското Царство. Завршил физика и математика при Атинскиот универзитет во 1898 година. Предавал во Аргос и Спецес. Во 1899 година Атинскиот универзитет го предложил Нацинас за учител во Кесарија, пред грчката влада. Во периодот меѓу 1903 - 1907 година предавал во Цариград.

Училиштето „Теодорос Нацинас".
Во 1907 година станал директор на грчкото училиште во роднит крај и се вклучил во огранокот на Елиномакедонскиот комитет во Сачишта. Бил уапсен од странана турските власти и затворен во Лапчишта, меѓутоа по притисокот на грчките митрополити бил ослободен.

По Балканските војни предавал во Кожани. Во 1918 година станал генерален инспектор на средното образование во Грција. По 1921 година работи во Солун, каде заедно со Г. Каранданис го презел упарвувањето со училиштето Мараслион, основано од Стефанос Нукас. Првенствено училиштетот се викало „Нацинас-Каранданис", но подоцна е преименувано во „Теодорос Нацинас".

Нацинас е автор на книгата „Македонски патувачки трговци во Австрија и Унгарија", издадена 1939 година во Солун. Тој е Татко е на политичарот Стефанос Нацинас. Една од улиците во Солун е именувана по него.

Извори
------

1. ↑  Εμπρός, 1899-01-12, σ.3
2. ↑  Εμπρός, 1914-11-08, σ.3
3. ↑  Μακεδονία, 1921-07-23, σ.4
4. ↑  Νάτσινας, Θ.M. Οι Μακεδόνες πραμματευτάδες εις τας χώρας Αυστρίας και Ουγγαρίας, Θεσσαλονίκη 1939.
**Захаријас Андруцос**, познат како *Пападас* или *капитан Фуфас* (грчки: *Ζαχαρίας Παπαδάς; καπετάν Φούφας*), бил грчки офицер, деец на грчката вооружена пропаганда, андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Захаријас Пападас е роден 1876 година во селото Платанаки, Аркадија во Грција. Како поручник на грчката армија во 1906 година со андартска чета влегол во Македонија и се вклучил во Борбата за Македонија.

Со својата чета ги обиколувал Нередска Планина, Лерин и Пелистер. Во март истат година со чета од 250 души навлегол во Корештата, но бил одбиен од турската армија. На 17 април го нападнал селото Крапешино.. На 18 април со капетанот Вардас (Георгиос Цондос) заробил 45 жители од селото Сребрено по што ликвидирал два мажа и две жени .

На 23 април 1906 година убива четворица *македоци-егзархисти* кај село Трсје .

На 10 април 1907 година Захаријас Пападас повторно се вратил во Македонија. Ноќта на 7 мај обединетите чети на ЗахаријасПападас, подпоручикот Григорис Фалиреас, капетаните Андреја, Мицо и Флора, го нападнале селото Паљор.

Нападот започнал во 9 часот вечерта по што дошло до битка со селската милиција на Македонската револуционерна организација, битката траела цела ноќ.

Вооружените селани ги убиле Пападас и четворица други андарти кај куќата на Кире Банчелов, а неколку други андарти биле ранети. При повлекувањето андартите подпалиле 4 куќи и убиле 3 жени .

Во 1932 година селото Паљор е преименувано во *Фуфас*, псевдоник на капетанот Пападас. Во 1992 година е основан силогосъо (комитет) *„Капитан Фуфас"*, една од неговите основни цели е *„да се засилува грчкото сознание"* на населението .

Наводи
------

1. ↑  „Δημήτρης Λιθοξόου. Η περιοχή Φλώρινας (Λέριν) / Florina (Lerin) γεωγραφία της ιστορίας". Архивирано од изворникот 2013-01-02. Посетено на 2013-01-02.
2. ↑  „Δημήτρης Λιθοξόου. Η περιοχή Φλώρινας (Λέριν) / Florina (Lerin) γεωγραφία της ιστορίας". Архивирано од изворникот 2012-12-06. Посетено на 2012-12-06.
3. ↑  Δ. Λιθοξόου - Πληθυσμός και οικισμοί της περιοχής Φλώρινας / Τ
4. ↑  Даскалов, Георги. „Българите в Егейска Македония, мит или реалност", Македонски научен институт, София, 1996, стр. 81.
5. ↑  „Ομοσπονδία Δυτικομακεδονικών Σωματείων Θεσσαλονίκης". Архивирано од изворникот на 2008-06-27. Посетено на 2011-01-26.
**Николаос Пирзас**, познат како *Никос* и *Лакис Пирзас* (грчки: *Νικόλαος* *Νίκος* или *Λάκης Πύρζας*) бил деец на грчката вооружена пропаганда, член на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Биста во Лерин.
Пирзас е роден 1880 година в град Лерин, тогаш во Османлиското Царство, денес Флорина, Грција. ОД страна на грчкиот конзул бил придобиен за борба во име на грчката кауза, а зедно со Коте Христов и Павел Киров е меѓу пионирите на грчката вооружена пропаганда во Западна Македонија.

Пирзас ја пресретнал четата на Павлос Мелас и на терен работел како преведувач за да можат андартите да комуницираат со месното население. Тој го придружувал Мелас при неговата последна обиколка во Македонија и бил во селото Статица кога Павлос Мелас бил убиен. По неговата смрт издал спомени за него .

По смрта на Мелас заминал за Атина и работел за Елиномакедонскиот комитет. Во Македонија се вратил со четата на Георгиос Цондос, но по судир со капетанот, откажал и заминал за Египет, каде останал сè до Првата балканска војна. По присоединувањето на Лерин кон грчката држава се вратил во родниот крај, каде умрел во 1947 година .

Извори
------

1. ↑  Силянов, Христо. „Освободителните борби на Македония", том II, София, 1993, стр.137-139.
2. ↑  Силянов, Христо. „Освободителните борби на Македония", том II, София, 1993, стр.143-156.
3. ↑  Modern Greek Visual Prosopography
4. ↑  Πάνου Παπασταμάτη, Ο οπλαρχηγός καπετάν Λάκης Πύρζας. Φλώρινα 1960, Αριστοτέλης, έτ. Δ΄, τεύχ. 20ον, 8ον, σ. 80 υπό Στίλπωνος Π. Κυριακίδου
5. ↑  Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, επιστημονική επιμέλεια Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 179
**Спиридон** или **Спирос Спиромилиос**, познат како *Орелот од Химара*, (грчки: *Σπύρος Σπυρομήλιος*, албански: *Spiro Milo*), бил грчки офицер и андартски капетан, деец на грчката вооружена пропаганда, учесник во Борбата за Македонија и еден од раководителите на Автономната република Северен Епир во 1914 година.

Животопис
---------

Спиромилос е роден 1864 година во епирското гратче Химара, а потекнувал од родот Спиромилиос. Завршил Неаполска воена академија во Неапол. Во мај 1905 година под псевдонимот капетан *Аталис Буас* (Αθάλης Μπούας) раководел со една чета од 35 души и водел борба со четите на Македонската револуционерна организација во реонот на Каракамен.

Меѓутоа уште во првите денови бил ранет во раката и заминал во Солун на лекување. Во 1906 година станал член на Епирската Етерија. Во 1909 година како капетан учествува во превратот Гуди.

На 5 ноември 1912 година при избувнувањето на Првата балканска војна со чета од 2000 души доброволци, составена од Епирци и 200 Критјани ја завладува Химара.

По објавувањето на албанската независност на 28 ноември во Валона, Спиромилиос добил наредба за повлекување, бидејќи грчката команда очекувала голем напад во Епир. Меѓуто тој ја одбил наредбата и успешно ја организирал одбраната со грчка милиција.

По крајот на Втората балканска војна, Северен Епир е предаден на Албанија и грчките сили добиваат наредба за повлекување зад новата граница. На 9 февруари 1914 Спиромилиос одбива да се повлече и го објавил регионот за автономен, а себеси за капетан на Химара. Химара станала дел од автономната република Северен Епир, прогласена на 28 февруари во Ѓирокастро.

По окупацијата на Северен Епир од Италија во 1915 година, во текот на Првата светска војна Спиромилиос се повлекува во Грција и во мај бил избран за пратеник во грчкиот парламент.

Во 1926 година се повлекол од армијата со чин полковник .

Извори
------

1. ↑  Σακελαρίου, Μ. Β. Ήπειρος: 4000 χρόνια ελληνικής ιστορίας και πολιτισμού. Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1997.
2. ↑  „Bon, Nataša Gregorič. Contested Spaces and Negotiated Identities in Dhermi/Drimades of Himare/Himara area, Southern Albania, Nova Gorica 2008, page 143-144" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-06-10. Посетено на 2011-01-28.

Надворешни врски
----------------

* Писмо на Спиромилиос до Елевтериос Венизелос върху Епирския въпрос, 1914[*мртва врска*]
**Василиос Ставропулос**, познат како *Капетан Коракас* (грчки: *Βασίλειος Σταυρόπουλος, Καπετάν Κόρακας*), бил андартски капетан, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.

Биографиja
----------

Коракас е роден во селоto Артотина, Дорида, Грција. Во 1897 година бил доброволец во Грчко-турската војна. По засилувањето на грчката вооружена пропаганда доаѓа во Македонија, а во 1907 година грчкото конзулартсво од Солун го испратило во Бер, со цел организирање на андатрски чети кои требало да се борат со Македонската револуционерна организација, како и притисок врз Романската пропаганда во Македонија која делувала меѓу Власите.

По Младотурската револуција заминал за Тракија, каде исто така ја помагал грчката вооружена пропаганда. Учествувал во Балканските војни. Во 1937 година се пензионирал од грчката армија како генерал-мајор.

Новите грчки власти, во Бер именувале еден плоштатд по него, а таму се наоѓа и негов споменик

Извори
------

1. ↑  „Βασίλειος Σταυρόπουλος". Архивирано од изворникот на 2007-12-18. Посетено на 2011-01-28.
2. ↑  Προτομή του Μακεδονομάχου Βασιλείου Σταυρόπουλου (Καπετάν Κόρακα)[*мртва врска*]
3. ↑  ΤΟ ΡΟΥΜΛΟΥΚΙ - ΙΣΤΟΡΙΑ – ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ – ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ[*мртва врска*]
**Георгиос Франгоянис** (грчки: *Γεώργιος Φραγκογιάννης*) бил грчки офицер, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник воБорбата за Македонија.

Животопис
---------

Георгиос Франгојанис е роден во село Ано Буларој, Грција. Во 1904 година навлегол во Македонија и дејствувал како андарт во четите на Георгиос Влахос, Ираклис Патикас и Панајотис Папацанетјас обиколуваќи ги Серско и Халкидик.

Под водството на Аристовулос Којс на Света Гора извршил воена обука на месните селани и учествувал во прочистувањето на реонот околу манастирот Ксенофонт. Во 1909 година ја напуштил Македонија.

Георгиос Франгојанис учествувал како лајтант од резерва во Балканските војни, Првата светска војна и Грчко-турската војна од 1919-1922 .

Извори
------

1. ↑  Γεώργιος Φραγκογιάννης
**Хрисостомос Хрисомалидис**, познат како *Пападракос* (грчки: *Χρυσόστομος Χρυσομαλλίδης, Παπαδράκος*) бил грчки свештеник, член на Елиномакедонскиот комитет, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Хрисостомос Хрисомалидис е роден 1872 година во гратчето Ираклија, Источна Тракија, тогаш во Османлиското Царство. Учел при грчкото училиште во Зарифи в Пловдив, а подоцна станал ајдут во Тракија.

Потоа завршил духовна богословија во Халки кај Германос Каравангелис. Во 1987 година како доброволец учествувал во Грчко-турската војна.

Во 1904 година се вклучил во Елиномакедонскиот комитет, на 13 ноември 1904 година навлегол во Македонија со четите на Георгиос Цондос и Алексис Караливанос и се судрил со Македонската револуционерна организација, а соработувал и со Георгиос Макрис.

На 4 декември 1904 година во Либешево го ликвидирал војводата Костандо Живков. Во подоцнежниот период дејствувал и со Павлос Гипарис.

По напуштањето на Македонија се оженил и создал семејство. Станал свештеник на гробишта во Атина. Во текот на Првата балканска војна учествувал како доброволец и служел како свештеник во грчката армија 

* Пападракос благословува грчки војникПападракос благословува грчки војник
* Пападракос со семејствотоПападракос со семејството
* ПападракосПападракос
* Капетаните Леонидас, Пападракос и ПеристераКапетаните Леонидас, Пападракос и Перистера

Извори
------

1. ↑  Gounaris, Basil C. „Preachers of God and martyrs of the Nation", http://balkanologie.revues.org
2. ↑  Каравангелис, Германос, „МАКЕДОНСКАТА БОРБА (СПОМЕНИ)", приложение към „ВАСИЛ ЧЕКАЛАРОВ, ДНЕВНИК 1901-1903 г.", Ива Бурилкова, Цочо Билярски, ИК „Синева" София, 2001 г. стр. 357.
3. ↑  „Кратка биография на Папа Дракос от сайта http://macedoniagreece.com, взето на 22.07.10 г.". Архивирано од изворникот на 2008-11-18. Посетено на 2011-01-28.
4. ↑  Χρυσόστομος Χρυσομαλλίδης[*мртва врска*]
**Николаос Цолакис** (грчки: *Νικόλαος Τσολάκης*) бил деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Николаос Цолакис е роден во Гребен, Егејска Македонија, а тогаш во рамките на Османлиското Царство. Се приклучил на грчката вооружена пропаганда и зел учество во Борбата за Македонија.

Дејствувал со Јоанис Каравитис обиколувајќи ги Корештата, Леринско и Гребенско, а подоцна и Мариовско. На пат за Мариово, Цолакис со својата чета од 15 души го нападнал селото Битуша.

На 3 ноември Цицов со своите соборци бил уапсен во Обсирено од страна на турската власт, додека бил прикриван од месното население .

Извори
------

1. ↑  „Δ. Λιθοξόου, Η περιοχή Φλώρινας, γεωγραφία της ιστορίας, Παρόρειο-Μπίτουσα". Архивирано од изворникот 2012-07-31. Посетено на 2012-07-31.
2. ↑  „Δ. Λιθοξόου, Πληθυσμός και οικισμοί της περιοχής Φλώρινας, Εθνικό-Οψίρινα". Архивирано од изворникот на 2010-06-17. Посетено на 2011-02-02.
3. ↑  Γεώργιος Πετσίβας (επιμέλεια), Ιωάννη Καραβίτη, Ο Μακεδονικός Αγών, Αθήνα 1994, τόμος Α΄, σσ. 360, 382.
4. ↑  "Αφανείς, Γηγενείς Μακεδονομάχοι", επιστημονική επιμέλεια: Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, εκδόσεις University Studio Press, 2008, σ. 21
Отстранлив тврд покрив со странични кружни прозорци на Форд Тандербрд од 1957 година.
**Автомобилски покрив** ― дел од автомобилот што се наоѓа над патничкиот простор, заштитувајќи ги патниците од сонце, ветер, дожд и други надворешни елементи. Бидејќи најраните автомобили биле дизајнирани во времето на кочиите влечени од коњи, раните покриви на автомобили користеле слични материјали и дизајни.

Варијации
---------

Во подоцнежните години биле развиени многу варијации на покривот на автомобилот. Тие се:

* Кабриолетни покриви
* Тврди покриви
* Подвижни покриви
* „Т" покриви
* Таргски покриви
* Винилни покриви

Поврзано
--------

* Автомобилско стакло
* Покривни шини
* Покрив

Наводи
------

1. ↑  „Types of Sunroof in a Car - Trident Hyundai". *www.tridenthyundai.com*. Посетено на 28 декември 2023.
**„Серпико"** (англиски: *Serpico*) – филм на режисерот Сидни Лумет (Sidney Lumet) од 1973 година. Автор на сценариото е Френк Пирсон (Frank Pierson), кој за него ја освоил наградата „Оскар". Покрај тоа, филмот имал уште пет номинации за „Оскар", и тоа во следниве категории: најдобар филм, главна машка улога (Пачино), споредна машка улога (Сарандон), режија (Лумет) и монтажа (Деде Ален). Главните улоги ги играат: Ал Пачино (Al Pacino), Џон Рендолф (John Randolph), Џек Кехоу (Jack Kehoe), Биф Мегваер (Biff McGuire), Барбара Еда-Јанг (Barbara Eda-Young) и Корнелија Шарп (Cornelia Sharpe). Филмот е снимен по вистинити настани, опишани во книгата на Питер Мас (Peter Maas).

Синопсис
--------

Френк Серпико (го игра Ал Пачино)

Наводи
------

1. ↑  Serpico, američko-talijanski film (пристапено на 7.2.2024)

[[Категорија:Филмови на англиски јазик]
**Рајан Стак** (роден 24 јули 1975

 во Нешвил, Тенеси) — натурализиран македонски кошаркарски репрезентативец, кој настапува за украинскиот кошаркарски прволигаш КК Киев. Играта на позиција крилен центар. Стак го носи бројот 13 во Македонската кошаркарска репрезентација.

Во 1998, тој беше одбран со 48 пик на НБА драфтот.Тој има настапувано за Кливленд Кавалиерс во НБА, и Арис од Солун во грчката прва лига. Тој е висок 211 см и тежок 98 кг. Рајан не доби многу шанса како резервата на Литванецот Зидрунас Илгаускас. Рајан заигра во 43 натпревари во НБА пред да се пресели во Шпанија. Настапуваше во Шпанија, Израел, пред да заигра за Грчкиот Арис, со кој освои еден Европски куп и второто место во УЛЕБ Купот.

### Тимови за кои има настапувано

* **Кливленд Кавалиерс** - НБА (САД) - 1999/2000
* **Џијон** - Примиера Дивизион (Шпанија) - 2000/2001
* **Макаби Рамат Ган** - (Израел) - 2001/2002
* **КК Арис** - (Грција) - 2002/2006
* **Олимпијакос** - (Грција) - 2006/2007
* **КК Киев** - (Украина) - 2007/

 *Оваа статија поврзана со македонската кошарка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

 *Оваа биографска статија за личност од американската кошарка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Антихасија** (грчки: *Αντιχάσια*) — планина во Тесалија, Грција, дел од венецот Пинд. Областа Метеора влегува во состав на планината. Највисокиот врв се издига на 1.424 м надморска височина.

Планината, заедно со Метеора и долините на реките Литеос и Мургани, е членка на мрежата на заштитени подрачја Натура 2000 (GR1440005).

Географија
----------

Планината се наоѓа во северниот дел на Трикалско и Лариско, северозападно од Тесалиското Поле, протегајќи се во должина од 45 км. Највисокиот врв Оксија (1.424 м) и врвот Метеризија (1.382 м) се во источниот дел на планината.

Карпите на планината се варовници и флиш.

Најблиски околни планини се Хасија на северозапад и Камбуница на североисток. Најблискиот град е Каламбака, сместен југозападно од планината, во околината на Метеора. Други населени места на планината се Вртигуша на источниот и Конискос на северниот дел. Автопатот ЕО6 (Лариса - Трикала - Јанина - Игуменица) поминува јужно, а ЕО15 (Каламбака - Гребен - Сачишта) поминува западно од планината.

Растителен и животински свет
----------------------------

Планината Антихасија е обрасната со шуми. Шумскиот појас е претставен од листопадни растенија (сладун, благун, цер, чинар, бела врба, евла). На планината има големи подрачја со деградирана вегетација поради раширената сеча на дрва.

Околината на Метеора претставува едно од најзначајните подрачја за птици во Грција. Најчестите птици на планината се орлите, ветрушките, луњите, соколите и бувовите. Вообичаени се и штрковите, како и различни видови на клукајдрвци.

Поврзано
--------

* Пинд
* Хасија

Наводи
------

1. 1 2  Oreivatein.com
2. 1 2 3 4  „N2K GR1440005". Натура 2000. Архивирано од изворникот на 2018-09-14. Посетено на 2024-01-20.
3. 1 2  „Αντιχάσια Όρη και Μετέωρα" (грчки). Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία. Архивирано од изворникот на 2016-03-25. Посетено на 2024-01-20.
**Диего да Силва Коста** (роден на 7 октомври 1988 година), познат уште од почетокот на неговата кариера како **Диего**, е шпански фудбалер кој игра со англискиот клуб Челси во Премиер лигата и со шпанската репрезентација. Тој игра како напаѓач и се издвојува по својот менталитет и способност да постигнува голови и да ја чува топката.

Тој ја започна својата кариера со Брага и Пенафиел во Португалија, а потоа беше купен од Атлетико Мадрид во 2007 година. беше клуч во нападот, постигнувајќи 27 гола со клубот кој ја освои титулата во 2014 година, а потоа му се приклучи на Челзи за 32 милиони фунти.

На меѓународно ниво, Коста играше двапати за Бразил во 2013 година, но потоа покажа дека сака да игра за Шпанија, добивајќи го шпанскиот пасош во септември 2013 година. Чаша.
**Островот Шатер** (англиски: *Shutter Island*), може да се сретне и како **Остров на проклетството** — американски филм (психолошки трилер) од 2010 година, во режија на Мартин Скорсезе. Главните улоги ги толкуваат: Леонардо Ди Каприо, Бен Кингсли, Марк Рафало, Емили Мортимер, Мишел Вилијамс, Патриша Кларксон и Макс фон Сидов. Филмот е снимен според истоимениот роман на Денис Лихејн од 2003 година. Покрај добрите оцени од страна на филмските критичари, филмот остварил и голем комерцијален успех, заработувајќи околу 300 милиони долари.

Содржина
--------

Младиот федерален полицаец Теди Дениелс (го игра Ди Каприо) во 1954 година добива задача да го истражи исчезнувањето на една пациентка од психијатриската болница сметена на еден остров во близината на Бостон. Таму, тој наидува на неразбирање и отпор од страна на персоналот во болницата, а ситуацијата станува затегната кога, поради невреме, се прекинуваат комуникациите со копното и група криминалци успеваат да се ослободат од ќелиите во кои биле затворени. Навлегувајќи подлабоко во она што се случува на островот, Теди запаѓа во кошмар и започнува да се сомнева во своите сеќавања, во својот соработник, па дури и во војот здрав разум. На карјот, ситуацијата се менува од корен, кога докторите му кажуваат на Теди дека тој е психички болен човек, кој веќе долго време се лекува во болницата и дека неговата полициска истрага е само дел од лекувањето.

Наводи
------

1. ↑  „Мрачни мистерии во осамената психијатриска клиника", *Антена*, број 865, 23.1.2015, стр. 3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 316752377
* GND: 1025330994

 |

 |
**Водолија** — македонска рок група оформена 1989 година но официјално започнува во 1991 година кога го има својот прв официјален настап на Поп-Рок фест 1991 и го снима првиот официјален сингл во студиото М2 на Македонската радио-телевизија. Групaта има издадено три студиски албуми. Првите два албума се снимени во студиото на Владимир Петровски - Картер од Бадмингтонс а третиот албум е снимен во студиото на фронтменот на групата Водолија Ристо Апостолов. Тие трипати учесвува на Националникот избор на песна за Евровизија -Скопје фест 2009 со песната (Мојот Тв), Скопје фест 2010 со песната (Солза) и Скопје фест 2011 со песната (Не враќај се). Автор на музиката и текстовите на песните е фронтменот Ристо Апостолов.

Во јуни 2010 одржуваат акустичен концерт во просториите на Македонската радио-телевизија на кој ги свират песните од третиот студиски албум. Во октомври 2010 концертот се емитува на првиот канал на МТВ.

Во ноември 2011 година тие се добитници на наградата за најдобра продукција со песната (Ти не си). Автор и музички продуцент на песната е фронтменот на Водолија Ристо Апостолов а во 2012 ја претставуваат Македонија на интернет фестивалот INFE VISION 2012 во организација на интернационалните евровизиски обожаватели со песната (Мојот ТВ)

На 23ти и 24ти август 2013 тие настапуваат на Охрид фест 2013 со песната (Радост и бол) Автор на истата е фронтменот на групата Ристо Апостолов.

Vodolija 2014

Дискографија
------------

### Синглови

Поведи ме - 2023  

Страст - 2022  

Полна со магија - 2020  
 
Само еден - 2019  

Љубовна песна - 2017  

Кога и како - 2016  

Одам напред - 2015  

Се што ми треба - 2015  

Како од бајки - 2015  

Радост и бол - 2013  

Не враќај се - 2011  

Солза - 2010  

Мојот ТВ - 2009  

Сеќавања - 2008  

Ти не си - 2007  

Измислен од бајки - 2006

### Албуми

Љубов или Страсти - 1996 (Касета)  

Хазард - 1997 (Касета)  

Се што е свето - 2009/2010 (ЦД)

Музички изданија од Водолија може да се најдат на ВБУ Музички Регистар

Надворешки врски
----------------

 
* Поведи ме
* Страст
* „Водолија" со сета сласт се’ уште ви ја нуди старата добра рок ен рол -„Страст" (ЛИРИК ВИДЕО)
* "Страст" е нешто ново од "Водолија"
* „Полна со магија" е новиот сингл на Водолија! Архивирано на 16 октомври 2022 г.
* „Само еден" нова песна на „Водолија"
* „Водолија" потсетува дека овој живот е – „Само еден" (ВИДЕО)
* Водолија имаат нова љубовна песна  Архивирано на 23 февруари 2017 г.
* Водолија – „Кога и како" (ВИДЕО)  Архивирано на 28 јули 2017 г.
* „Водолија" прашуваат „Кога и како?"[*мртва врска*]
* 
* Архивирано на 4 март 2016 г.
* ВИДЕО: Водолија се’ уште „оди напред"! Архивирано на 16 септември 2015 г.
* Сè што ви треба е „Сè што ми треба" од Водолија Архивирано на 4 март 2016 г.
* Групата „Водолија" со нова песна и спот Архивирано на 2 април 2015 г.
* 
* Архивирано на 17 ноември 2011 г.
* 
* 
* 
* Архивирано на 4 март 2016 г.
* [*мртва врска*]
* 
* 
* 
* Архивирано на 17 август 2012 г.
*
**Средно Каласлари** — историско село, во околината на градот Велес.

Географија и местоположба
-------------------------

Селото се наоѓало во источниот дел на денешната Општина Велес, непосредно до новата траса на автопатот Е-75, помеѓу Горно и Долно Каласлари. Селото било рамничарско на надморска височина од 217 метри и било оддалечено 6 километри југоисточно од Велес, 31 километар северно од Неготино и 32 километри северно од Кавадарци. Било дел од областа Ќучук Кол.

Историја
--------

Селото во XIX век било дел од Велешката Каза, односно нахијата Ќучук Кол. По Првата балканска војна, потпаѓа во рамките на Кралството Србија и било дел од општина Каласлари. Потоа за време на Првата светска војна потпаѓа под бугарска контрола, каде било дел од новата бугарска општина Каласлари. По враќањето на српската контрола во селото, било сместено во рамктие на општина Томислављево.

Население
---------

Население во минатото| Година | Нас. | ±% |
| --- | --- | --- |
| 1857 | 236 | —     |
| 1900 | 90 | −61.9% |
| 1913 | 175 | +94.4% |
| 1931 | 250 | +42.9% |
|  |

Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 236 жители.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика") од 1900 година, во Средо Каласлари живееле 90 жители, сите Турци.

После Втората балканска војна, 1913 г. селото влегува во границите на Србија, каде е дел од општина Каласлари и имало 175 жители.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 250 Турци.

Поврзано
--------

* Горно Каласлари
* Долно Каласлари

Иселеништво
-----------

Од селото иселеништво има во Турција, каде се иселило турското население.

Наводи
------

1. ↑  „Пописна слика на населените места во Македонија, Попис 2021". *Државен завод за статистика*. Посетено на 22 декември 2022.
2. ↑  Верковиќ, Стефан (1889). *Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи*. Санкт Петербург.
3. ↑  Кѫнчовъ, Василъ (1900). *Македония. Етнография и статистика*. София: Българското книжовно дружество. стр. 157. ISBN 954430424X.
4. ↑  *Речник на местата во ослободената област Стара Србија по службени податоци*. Белград: Мил. Ант. Вујиќ. 1914.
5. ↑  „200K Volkstumskarte Jugoslawien".
Чекан и длето.
**Чекан и длето** ― симбол на рударството, често користен во хералдиката. Може да означува рударство, рудници (особено на карти или во картографијата) или рудари, а исто така е користен како фигура во грбовите на рударските градови.

Симболот ги претставува традиционалните алатки на рударот, чекан и длето на рачка, слично на казма, но со еден тап крај. Тие се прикажани на начинот на кој еден деснак работник би ги положил: длетото со точката десно и рачката доле лево, чеканот со рачката доле десно и главата горе лево. Рачката на длетото излегува над главата, бидејќи главата не е трајно укрутена, но може да биде заменета со ново изострена глава кога е тапа од употреба. Во грбовите, симболот често е прикажуван во црно (грбовите на Јохангеоргештат, Хевелс), но и во природни бои (Телнице) или во златна или сребрена боја (Абертами, Боденвер, Гелзенкирхен).

Примери
-------

* Грб на Милбах на Хохкениг, Салцбург, АвстријаГрб на Милбах на Хохкениг, Салцбург, Австрија
* Грб на Тепен, Баварија, ГерманијаГрб на Тепен, Баварија, Германија
* Грб на Нов ЗеландГрб на Нов Зеланд
* Грб на Швјентохловице, ПолскаГрб на Швјентохловице, Полска
* Знаме на Карловарски Крај, ЧешкаЗнаме на Карловарски Крај, Чешка
* Грб на Кекраде, ХоландијаГрб на Кекраде, Холандија
* Поранешно лого на Геолошкиот завод на Соединетите ДржавиПоранешно лого на Геолошкиот завод на Соединетите Држави
* Чекан и длето на поранешната управна зграда на Bavarian Lignite Industry AG во Вакерсдорф, ГерманијаЧекан и длето на поранешната управна зграда на Bavarian Lignite Industry AG во Вакерсдорф, Германија
* Печат на сојузната држава Колорадо, Соединетите Држави.Печат на сојузната држава Колорадо, Соединетите Држави.

Друго
-----

Чеканот и длетата се користени за означување на работниот ден, на работниот распоред. Како емоџи, често е користен како симбол за навивачите на премиерлигашот Вест Хем Јунајтед и за навивачите на украинскиот премиерлигаш Шахтјор Доњецк.

### Уникод

Во Уникод, симболот „чекан и длето" е U+2692 ⚒.

Поврзано
--------

* Рака и чекан
* Срп и чекан
**Штерјо Милиор Апостолина** (влашки: *Steriu Milior Apostolina*) — македонски револуционер со влашко потекло, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Апостолина со своето семејството, Периволи, 1912 г.
Четите на Александар Кошка и Штерјо Апостолина
Апостолина е роден во гребенското село Периволи. Тој го организирал влашкиот комитет за вооружена борба во Македонија заедно со Александар Кошка во градот Букурешт. Во април 1907 година влегува во Македонија по каналите на ВМОРО со комитите Наки Апостолина (негов син), Мика Фуска и Стерјо Ниби од Периволи и Симо Кража од Самарина. Според Василе Диаманди - Аминчјанул кон нив се придружуваат и други Власи од Пинд, тоа се капетан Михали Тегујани, Леон Константинеску, Нули Шаманику, Георге Шаманику и Апостолаке од Периволи, Нику Баламоти од Војуша, како и Кота, Георге Буташи, Василе Буташи, Зику Цаца, Георге Цаца, Скупреи и други од Фрашер. Четата е активна во Костурско, Гребенско и Пинд, каде се бори против чети на грчката вооружена пропаганда во Македонија.

Наводи
------

1. ↑  Minov, Nikola. The Aromanians and IMRO, в: Macedonian historical review, vol.2, 2011, стр.192.
2. ↑  Minov, Nikola. The Aromanians and IMRO, в: Macedonian historical review, vol.2, 2011, стр.194-195.