recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ќуприловци дел од семејствотоЌуприловци дел од семејството
**Ќопруловци** или **Ќопрулу** (турски: *Köprülü ailesi*) — благородничко семејство од албанско потекло во времето на Османлиското Царство. Дел од членовите на Ќопрулу стигнале до високи позиции во администратината власт на империјата, вклучувајќи шест големи везири. Овој период во историјата на империјата е познат како Ќопрулсиот период.

Денеска нивните потомци главно живеат во Турција и САД.

| Име | Живот | Голем везир | Султан |
| --- | --- | --- | --- |
| Ќопрулу Мехмед-паша | 1583–1661 | 1656–1661 | Мехмед IV |
| Ќопрулу Фазил Ахмед-паша | 1635–1676 | 1661–1676 | Мехмед IV |
| Кара Мустафа-паша1 | 1634–1683 | 1676–1683 | Мехмед IV |
|
| Абаза Сијавуш-паша2 | починал 1688 | 1687–1688 | Сулејман II |
| Ќопрулу Фазил Мустафа-паша | 1637–1691 | 1689–1691 | Сулејман IIАхмед II |
| Амџазаде Ќопрулу Хусеин-паша | 1644–1702 | 1697–1702 | Мустафа II |
| Ќопрулу Нуман-паша | починал 1719 | 1710–1711 | Ахмед III |
| Амџазаде Абдула-паша | починал 1735 | 1723–1735 | Ахмед IIIМахмуд I |

1 Кара Мустафа-паша бил посвоен од Ќопруловците и бил полубрат на Ќопрулу Фазил Ахмед-паша

2 Абаза Сијавуш-паша служел на Ќопрулу Мехмед-паша. По свадбата со неговата ќерка станал дел од семејството (дамат).

Поврзано
--------

* Ќопрулски период

Наводи
------

1. ↑  Stephen Schwartz, *The other Islam: Sufism and the road to global harmony* Doubleday 2008 ISBN 978-0-385-51819-2 page 100.
2. ↑  Ivo Banac, *The national question in Yugoslavia: origins, history, politics*, ISBN 0-8014-1675-2, ISBN 0-8014-9493-1 Cornell University 1988 page 292.
**Walkower** - полски филм од 1965 година, во режија на Јежи Сколимовски (Jerzy Skolimowski), кој е автор на сценариото и ја глуми главната улога. Во другите улоги настапуваат: Александра Завјерушанка (Aleksandra Zawieruszanka), Кшиштоф Хамјец (Krzysztof Chamiec), Анджеј Хердер (Andrzej Herder), Хенрик Клуба (Henryk Kluba) итн. Ова е вториот филм во опусот на Сколимовски.

Синопсис
--------

Анджеј Лешчик (го игра Сколимовски) ја напушта армијата и шета по градовите каде учествува на боксерски натпревари. Во една фабрика се организира таков натпревар на кој се пријавува и тој, а таму ја среќава Тереза Карчевска (ја игра Завјерушанка) со која своевремено студирале заедно и која била виновна за неговото исфрлање од факултетот. Тој се дружи со неа, додека таа е ангажирана на еден проект во фабриката. Откако победува во првиот натпревар, Анджеј треба да боксува со далеку посилен противник. Затоа, тој се качува во возот и заедно со Тереза (која не е задоволна од проектот во фабриката) заминува за Варшава. Сепак, во последен миг се враќа во фабриката, но неговиот противник не се појавува и така Анджеј ја добива наградата - часовник и радио-апарат. Потоа, неговиот противник бара дел од наградата, затоа што намерно не се појавил на борбата, а откако Анджеј одбива да ја сподели наградата, тој го удира.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Motovunski Maverick Jerzy Skolimowski: Walkower, poljski film (пристапено на 25.6.2019)
**Јоне Смилев Дескоски** (1923 во Злести, Охридско — 7 ноември 1944 во Охрид) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Јоне Смилев Дескоски е роден во Злести. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ пристапил доброволно на 5 август 1944 година. Како борец во составот на петнаесетата македонска бригада загинува во борбите за ослободување на Охрид, на 7 ноември 1944 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Улица Москва Кузнецки Мост бр.9 во 2008 година, веќе не е ресторан
Вториот „Јар" е отворен во 1913 година
**Јар** бил ресторан и театар во 19 век во Москва кој го посетувале Пушкин, Толстој, Чехов и Максим Горки. Бил познат по својот цигански хор „Соколовски". Јар постоел од 1826 до 1925 година на улицата позната како Кузнецки мост.

Вториот ресторан Јар бил отворен на плоштадот во Санкт Петербург. Ресторанот станал доста популарен меѓу руската елита. Го посетиле Леонид Андреев, Константин Балмонт, Антон Чехов, Максим Горки, Александар Куприн, Сава Морозов, Григориј Распутин и Фјодор Шаљапин.

Сегашниот ресторан Јар се наоѓа во хотелот Советски.

Наводи
------

1. ↑  Moscow: A Cultural History - Page 192 Caroline Brooke - 2006
2. ↑  My Life - Page 562 Sofia Andreevna Tolstaya, Andrew Donskov - 2011
3. ↑  Э. Зинде (2012). „Воспоминания о еде" (PDF). *Московское наследие*. Москва: Департамент культурного наследия города Москвы. **18**: 38–39. Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-12-15. Посетено на 2021-02-21.
4. ↑  The Rough Guide to Moscow - Page 328 Dan Richardson - 2001
Роујан направен со обвивки од јанпи.
Бијанроу супа во путијански стил.
Тајпинг јан.
**Јанпи** (кинески: 燕皮; пинјин: *yànpí*; букв. „ластовица кожа") ― вид на вонтонска кожа што се користи во кинеската кујна. Свинско месо ,одвоено од коската, се меша со леплив ориз додода не стане паста, а потоа се посипува со скроб. Месото му дава на вкус на јанпито и текстура слична на онаа на сурими. Тенките јанписки кожи се користат за завиткување на бијанроујан (扁肉燕; пинјин: biǎnròuyàn; букв. „рамно месо"), вид на месест вонтон кој често се користи во тајпинг јан, супа што се јаде во посебни прилики во Фучијан. Јанпи е специјалитет на северната фучијанска кујна, особено путијанската кујна. Ванг Шитонг (王世統) го опознатил јанпито во првите децении на 20 век со сушење, дозволувајќи му да се чува долги периоди наместо да се користи на денот кога е направен.

Наводи
------

1. ↑  „侨乡亭江觅年味：尝不尽的"十全十美" 诉不完的乡情乡谊\_中国新闻\_新闻中心\_\_侨报网". *news.uschinapress.com*. Архивирано од изворникот на 2017-03-16. Посетено на 6 февруари 2022.
2. ↑  Phillips, Carolyn (2016). *All Under Heaven: Recipes from the 35 Cuisines of China* (англиски). Ten Speed Press. стр. 74. ISBN 9781607749820.
3. ↑  江, 獻珠 (1 август 2009). *珠璣小館：中國點心1* (кинески). 萬里機構出版有限公司. стр. 57. ISBN 9789621440907.
4. ↑  *福建省志 Volume 24* (кинески). 福建人民出版社. стр. 430.
Јелена Тинска
**Јелена Тинска** ( Земун, 25 април 1953 ) е српска глумица, балерина, танчерка, писателка, колумнист и водителка.

Биографија
----------

Родена како **Јелена Петровиќ** од татко Александар Петровиќ, писател и преведувач. Завршила во петтата белградска гимназија и балетската гимназија Лујо Давичо. Дипломирала глума на Факултетот за драмски уметности во Белград и историја на уметност на Филозофскиот факултет во Белград.

Нејзината ќерка Милица Зелда Тинска е глумица, а нејзината ќерка Љубица Џентл Тинска е балерина.

Наводи
------

1. ↑  „Jelena Tinska". glas-javnosti.rs. Посетено на 5. 4. 2013.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

* Јелена Тинска на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Официјален сајт

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јарослав Леон Ивашкјевич** (полски: *Jarosław Leon Iwaszkiewicz*; 1894–1980) – полски поет.

Животопис
---------

Во младоста, Ивашкјевич се стекнал со висока музичка култура и долго време бил блиско поврзан со музичкиот живот на Полска.

Творештво
---------

Од сите припадници на поетската група „Скамандар", Ивашкјевич е најнетипичен за поетиката на оваа група. Токму поради таа органска издвоеност, и за критиката и публиката, неговата поезија била малку туѓа, далечна и недоволно ценета. Во својата поезија, тој не пропагирал ниту витализам, ниту пеел за малиот граѓанин, ниту се занесувал со полското минато, ниту се обидувал да воспитува и да проповеда. Наместо сето тоа, тој ја негувал „чистата лирика", а најчесто се работи за лирски запис, лирска слика, реминисценција, често сентиментална, а пред сè, напишана со голема смисла за музичко богатство на стихот и на строфата. Во тој поглед, слободно може да се каже дека во своите песни Ивашкјевич често компонирал мали музички записи. Истовремено, неговата поезија претставува мал лирски дневник, воден низ неговиот долг и богат живот. Иако никогаш не бил многу популарен, со текот на времето неговата поезија стекнала сè повеќе приврзаници.

Наводи
------

1. ↑  *Savremena poljska poezija*. Beograd: Nolit, 1964, стр. 55.
2. ↑  *Savremena poljska poezija*. Beograd: Nolit, 1964, стр. 55-56.
Јанош Фаркаш
**Јанош Фаркаш** (27 март 1942 година во Будимпешта – 29 септември 1989 година во Будимпешта) бил унгарски фудбалер.

За време на неговата клупска кариера играл за Вашаш СЦ. Заработил 33 натпревари и постигнал 20 гола за фудбалската репрезентација на Унгарија од 1961 до 1969 година, и учествувал на Светското првенство во фудбал во 1962 година, на Европскиот куп на нации во 1964 година и на Светското првенство во фудбал во 1966 година. Тој исто така освоил златен медал во фудбал на Летните олимписки игри 1964 година. Тој особено е запаметен по неговиот прекрасен гол на Светското првенство во фудбал во 1966 година против Бразил, придонесувајќи за сензационалната победа од 3-1 против актуелниот шампион. Кариерата ја завршил прилично рано, на 30-годишна возраст и стана гастроном. Тој починал на 47-годишна возраст од срцев удар. По неговата смрт бил именуван младински фудбалски турнир.

Наводи
------

1. ↑  Janos Farkas at Sports Reference
2. ↑  „János Farkas, international footballer".

Надворешни врски
----------------

*
**Џамијата Халид Ефенди** е муслимански храм кој се наоѓа во селото Слупчане, Општина Липково, Македонија.

Според архивските податоци на Кумановското муфтиство џамијата била изградена во 1415 година. Таа била изградена од самиот придонес на селаните и била повеќепати реконструирана за време на своето постоење, и тоа во 1936, 1969, 1987, додека во 1994 била реконструирана целата џамија со минарето. Во истиот период била поставена мермерна плоча нарекувајќи ја "*Бедр*" .

Наводи
------

1. ↑  „Џамијата на Бедр (македонски)". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2015-09-29. Џамијата на Бедр (македонски)]
**Љанг Гуангље** (кинески: 梁光烈, пинјин: Liáng Guāngliè; р. 1 декември 1940 во Сантај, Сечуан) — поранешен министер за одбрана на Кина и генерал во Народноослободителна армија (воените сили на Кина).

Животопис
---------

Стапил во воена служба во јануари 1958 г, а се зачленил во Комунистичката партија на Кина во ноември 1959.

Од декември 1993 до јули 1995 г. бил на функцијата Начелник на генералштабот на Пекиншката воена област

Од јули 1995 до декември 1997 г. бил поткомандант на Пекиншката воена област.

Од декември 1997 до декември 1999 г. бил командант на Шенјаншкиот воен регион.

Од декември 1999 до ноември 2002 г. бил командант на Нанџиншката воена област и потсекретар на комитетот на комунистичката партија за Нанѓинг.

Љанг бил Начелник на Генералштабот на Народноослободителната армија од 2002 до 2007 г. По ова бил на функцијата државен советник и Министер за одбрана, членувајќи и во Централнiot воен комитет.

Наизменично членувал и во XIII и XIV Централен комитет на Комунистичката партија, а член е и на XV, XVI и XVII Централен комитет.

Генерал Љанг се повлекол од министерската функција на XVIII Национален конгрес на КПК кон крајот на 2012 г. и отишол во пензија. на негово негово место дошол генералот Чанг Ванчуен.

Извори
------

* „Љанг Гуангље". Народен дневник. Посетено на 2007-03-24.
* Кинескиот генерал Љанг Гуангље назначен на клучна воена функција Архивирано на 11 декември 2007 г. (Франс-Прес преку Стрејтс Тајмс)

Наводи
------

1. ↑  Li, Cheng, "China’s Midterm Jockeying: Gearing Up for 2012 (Part 3: Military Leaders) Архивирано на 24 октомври 2011 г."

| Воени функции
 |
| --- |
| Претходник**Фу Чуенјоу** | **Началник на ГШ на Народната ослободителна армија**2002–2007 | Наследник**Чен Бингде** |
| Политички функции
 |
| Претходник**Цао Гангчуан** | **Министер за одбрана на Кина**2008–2012 | Наследник**Чанг Ванчуен** |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Министер за одбрана на НР Кина |
| --- |
|  |
| 
* Пенг Дехуаj
* Лин Бjао
* Је Ѓенјинг
* Су Сјангќен
* Генг Бjао
* Џанг Ајпинг
* Ќин Ѓивеj
* Чи Хаотjен
* Цао Гангчуен
* Љанг Гуангље
* Чанг Ванќуен

 |  |

 |
**Јаноа I** — пештера во областа Порече во западниот дел на Македонија. Се наоѓа во долината на Мала Река (притока на Треска), веднаш покрај асфалтниот пат кој води кон село Самоков, во непосредна близина на фабриката „Сувенир". Наречена е со името Јаноа II бидејќи во нејзина непосредна близина на оддалеченост од само 20 метри кон југ е отворот на пештерата Јаноа I, односно влезот на пештерата е сместен околу 20 м јужно од пештерата Јаноа I. Пештерата е изградена во мермери со прекамбриумска старост. Пештерскиот канал е едноставен, со должина околу 100 м. Во пештерата има травертински басени полни со вода и во сувиот период од годината. Пештерското езеро е со длабочина поголема од 2 м, а водата во него се претпоставува дека е со потекло од реката Мала Река. Од пештерските украси доминантно се застапени сталактити на кои се имаат формирано хелектити, сталагмити, пештерски столбови и драперии. Сите украси се со жолтеникава боја..

Галерија
--------

* Отворот на пештератаОтворот на пештерата
* Отворот на пештератаОтворот на пештерата
* Внатрешноста на пештерскиот каналВнатрешноста на пештерскиот канал
* Внатрешноста на пештерскиот каналВнатрешноста на пештерскиот канал
* Пештерски облици во внатрешностаПештерски облици во внатрешноста
* Пештерски облици во внатрешностаПештерски облици во внатрешноста
* Пештерски облици во внатрешностаПештерски облици во внатрешноста
* Пештерски облици во внатрешностаПештерски облици во внатрешноста
* Пештерски облици во внатрешностаПештерски облици во внатрешноста
* Пештерски облици во внатрешностаПештерски облици во внатрешноста
* Поглед од внатрешноста кон отворотПоглед од внатрешноста кон отворот
* Поглед од внатрешноста кон отворотПоглед од внатрешноста кон отворот
* Поглед од внатрешноста кон отворотПоглед од внатрешноста кон отворот

Надворешни врски
----------------

* Јаноа пештера 2 — галерија со слики од пештерата Јаноа II на мрежната страница на ЈПУЗПП природен резерват „Јасен"

Наводи
------

1. ↑  Темовски; Марјан, Гичевски; Билјана (3 јануари 2015). „Пештера Јаноа II". *Exploring Society "Ursus Speleos" //\\ Истражувачко Друштво "Урсус Спелеос" (Facebook страница)*. Посетено на 30 октомври 2018.
**Ľubica Laššáková** (родена на 18 август 1960 година)  била министер за култура на Словачка, на должност таа била од 22 март 2018 до 21 март 2020 година. Таа е членка на Direction – Social Democracy. Во 2019 година, таа ги намалила буџетите на ЛГБТ организациите во Словачка против советите на експертите на министерството, што предизвикало повици за нејзина оставка.

Наводи
------

1. ↑  „Minister of Culture". *www.culture.gov.sk* (англиски). Архивирано од изворникот на 2018-09-17. Посетено на 14 March 2020.
2. ↑  „Ľubica Laššáková". *Denník SME* (словачки). Посетено на 14 March 2020.
3. ↑  „Activists stood up for culture and called on the minister to step down". *The Slovak Spectator* (англиски). 22 May 2019. Посетено на 14 March 2020.
Предлошка:Government of Slovakia 2018

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 2482154137635415370000
* NKC: hka20181007658

 |

 |
Илустрација од 1900 година на Ханс Тегнер
**„Јовче будалчето"** (дански: *Klods-Hans*) — сказна на Ханс Кристијан Андерсен од 1855 година.

Содржина
--------

Во едно село си живеел стар благородник кој три сина - двајцата биле многу учени, додека најмалиот бил будалче. Кога кралската ќерка објавила дека ќе се омажи за оној кој знае паметно да разговара со неа, двајцата синови почнале да се подготвуваат со намера да го прифатат предизвикот. По осумдневни подготовки, тие тргнале кон кралскиот дворец, но тогаш за повикот разбрал и будалестиот Јовче кој, исто така, посакал да добие можност да се покаже пред принцезата. Бидејќи татко му одбил да му даде коњ, Јовче го јавнал јарецот и заминал кон кралскито дворец. Патем, тој нашол мртва чавка и стар, искршен дрвен чевел, па ги зел со себе, а џебовите ги наполнил со брбушките на јарецот. Кога гордо им ги покажал своите работи, неговите браќа го исмеале. Набргу, браќата стигнале пред дворецот каде веќе чекале многу кандидати за женидба со принцезата, но таа ги одбила сите. Кога браќата дошле на ред да разговараат со кралската ќерка, тие се збуниле и не знаеле да кажат ништо паметно, па таа била незадоволна од нив. Тогаш се појавил Јовче, кој ѝ ги покажал на принцезата своите работи и така ја орасположил и таа решила да се омажи со него.

Наводи
------

1. ↑  Ханс Кристијан Андерсен, *Бајки*. Скопје: Македонска книга и Детска радост, 1967, стр. 16-20.
**Јела** (германски: *Yella*) — германски филм од 2007 година во режија на Кристијан Пецолд.

Синопсис
--------

Јела одлучува да го напушти малото гратче во Источна Германија за една работа во Западна Германија, која многу ветува. Зад себе остава распаднат брак и разрушени соништа. Во Хановер го запознава Филип кој работи за една компанија која работи со приватен капитал. Јела се докажува како негова секретарка во светот на ризичниот капитал. Сè се чини многу едноставно, игра на добитници. Филип е нејзиниот човек, внимателен, несентиментален, со цел пред себе, што може да стане нејзина иднина. Се чини дека Јела е на вистинкото место. Па сепак, во нејзиниот нов живот нешто постојано избувнува, се провлекуваат чудни гласови од сегашноста и шумови од минатото. Таа се плаши дека овој живот не е вистински, дека сонува. Сака да ги држи очите постојано отворени, да не се разбуди од сонот.

Наводи
------

1. ↑  Buß, Christian (2007-09-12). „Filmdrama "Yella": Zombies beim Zocken". *Der Spiegel* (германски). Посетено на 2014-02-10.
**Јапите** се микронезиски народ кој е староседелски народ на островот и сојузната држава Јап во СД Микронезија. Јапите се најброен народ во сојузната држава.

Историја
--------

Јапите имале добри контакти и однос со околните микронезиски народи и пред доаѓањето на Европејците во регионот. Јапските морепловци пловеле до Палау за камења. Каролинските морепловци го посетувале Јап за време на кризни периоди. Шпанските и германските трговци го колонизирале Јап во 1885 година и започнало христијанизирањето, односно, покрстувањето на народот. Јапонската морнарица го зазела острвот во 1914 година.
По Втората светска војна, Јап бил дел од Доверливите територии на Тихоокеанските Острови. Во 1978, Јап станал дел од новосоздадената независна СД Микронезија.

Јапската култура историја и јазик денес се изучува во основноте и средни училишта во државата.

Демографија
-----------

Пред Втората светска војна, Јап се соочувал со криза во однос на депопулацијата на островот поради болести и асимилација од Европејците. Антибиотиците по Втората светска војна помогнале да се одбрани населението од европските болести и да се зголеми бројот на населението.

Според пописот од 1994 само 48.1% од населението на Јап се изјаснило како Јапи. Во 2000 година бројот достигнал до 49.1%.
Според податоците од 2010 5.7% од населението на СД Микронезија биле Јапи.

Поврзано
--------

* Јап
* Јапски јазик

Наводи
------

1. ↑  Lingenfelter, Sherwood Galen (1975). *Yap: Political Leadership and Culture Change in an Island Society*. Honolulu, HI: University Press of Hawaii. ISBN 0824803019.
2. ↑  „FSM History". Government of the Federated States of Micronesia. Архивирано од изворникот на 2014-08-08. Посетено на 21 August 2016.
3. ↑  Lingenfelter, Sherwood (1996). „Yap". *Encyclopedia of World Cultures*. The Gale Group. Посетено на 21 August 2016.
4. ↑  *Yap State Census Report: 2000 FSM Census of Population and Housing* (PDF). Government of the Federated States of Micronesia. December 2002. стр. 56–57. Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-05-02. Посетено на 2020-04-01.
5. ↑  „Australia-Oceania :: Micronesia, Federated States of". Архивирано од изворникот на 2020-10-17. Посетено на 20 August 2016.
**Јулијаана Салахова** (родена 16 декември 1984) — руска кану-спринтерка која што се натпреварува од доцните 2000-ти. Таа освои два медали на 2010 ИКФ Светските Кану Спринт Првенства во Познањ една сребрена медала во дисциплината К-2 500 метри и една бронзена медала во дисциплината К-2 1000 метри.

На ЛОИ 2008 во Пекинг, Салахова заврши на деветтото место во дисциплината К-1 500 метри.

Наводи
------

* Профил на Sports Reference Архивирано на 17 април 2020 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на РусијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Јанош Арањ
**Јанош Арањ** (унгарски: *Arany János*, 2 март 1817

 - 22 октомври 1882

) — унгарски новинар, писател, поет и преведувач. Често се вели дека е "Шекспир на баладите" – има напишано повеќе од 40 балади, преведени на повеќе од 50 јазици, како и епот *Толди*, монументална трилогија, ремек-дело на унгарската поезија.

Животопис
---------

Роден е во Салонта, град сместен во денешна Романија. Кога тој се раѓа, неговата сестра е веќе венчана, а наговите родители остарени. Арањ научува да пишува многу рано и се вели дека има прочитано сѐ што можел да пронајде на унгарски и латински. Бидејќи на неговите родители им требало помош, Јанош полнува да работи уште на 14 години, како помошник-учител.

Од 1833 го посетува реформираниот универзитет во Дебрецен каде учи германски и француски, но набрзина се заситува од училишниот живот, па станува дел од една глумечка група. По издавањето на Толди, тој и Шандор Петефи стануваат најдобри пријатели. Затоа, прераната смрт на неговиот другар во 1848 година ќе има големо влијание врз неговиот подоцнежен живот.

Арањ умира во Будимпешта.

Дела
----

Јанош Арањ е преведувач на Шекспировите драми *Сон на летната ноќ*, *Хамлет* и *Кралот Џон*; овие се сметаат за едни од најдобрите преводи во историјата. Исто така преведува и дел на Михаил Лермонтов, Александар Пушкин и Молиер. Се вели дека Арањ научил англиски во затвор, и тоа преку споредба на англиската и германската верзија на Библијата.

Во последните години од животот, неговата лирика ќе биде на висока цена. Тогаш настануваат песните кои претставуваат не само ново раздобје во неговото творештво, туку и во развојот на целокупната унгарска поезија

Денес се смета за една од најголемите литературни фигури во Унгарија, покрај Шандор Петефи, Ендре Ади и Атила Јожеф.

Надворешни врски
----------------

* Find-A-Grave профил за Јанош Арањ

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Познати унгарски поети |
| --- |
|  |
| **XVI-XIX век** | Балинт Балаши  **·**  Витез Михај Чоконаи  **·**  Јанош Арањ  **·**  Михај Верешмарти  **·**  Ференц Казинци  **·**  Ференц Келчеи  **·**  Шандор Петефи |  |
|  |
| **XIX-XX век** | Атила Јожеф  **·**  Деже Костолањи  **·**  Ендре Ади  **·**  Миклош Радноти  **·**  Михај Бабич  **·**  Ласло Наѓ |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 95251869
* LCCN: n50023539
* ISNI: 0000 0001 0927 3206
* GND: 118645536
* SELIBR: 249465
* SUDOC: 028459083
* BNF: cb12029046b (податоци)
* BIBSYS: 90554369
* MusicBrainz: 3120f58a-2e89-4ee4-b4d3-9018cef89dcd
* NLA: 35656518
* NDL: 00551374
* NKC: jn20000600343
* BNE: XX1194665
* CiNii: DA13223846

 |

 |
***Јулија или новата Елоиза*** (француски: *Julie, ou la nouvelle Héloïse*) — епистоларен роман од францускиот филозоф Жан-Жак Русо издаден во 1761 од страна на Марк-Мишел Реј во Амстердам. Оригиналниот наслов на делото бил *Писма од двајца заљубени кои живеат во мал град на Алпските падини*. Романот на суптилен начин ја раскажува приказната на Елоиза и Пјер Абелар, средновековна христијанска легенда за љубовта и откажувањето. Книгата била поставена на Индекс на забранетите книги од страна на католичката црква.

Иако Русо го напишал како роман, филозофската теорија за автентичното провејува низ него, бидејќи писателот ги истражува автономијата и автентичноста како морални вредности. Заедничко толкување е дека Русо ја вреднувал етиката на автентичноста преку рационално морални принципи, како што тој го илустрира принципот дека треба да се направи она што е наметнато од општеството само доколку тоа е во склад со личните „тајни принципи" и чувства, кои се составен на сопствениот идентитет. Неавтентичното однесување би отворило пат кон самоуништување. Филозофот Артур Шопенхауер го прогласил *Јулија или новата Елоиза* за еден од четирите најдобри романи на сите времиња, заедно со *Тристрам Шенди*, *Вилхелм Мајстер*, и *Дон Кихот*.

Според историчарот Роберт Дарнтон, *Јулија* бил веројатно најпродаваниот роман на 18. век. Издавачите не стигале да испечатат доволен број примероци, и затоа ги позајмувале книгите во времетраење од еден ден. Според Дарнтон, романот доживеал најмалку 70 изданија до 1800 година. Освен солидната продажба, читателите емоционално се поврзале со книгата, па така Русо постојано добивал писма од нив. Успехот на *Јулија* го одушевил Русо, а самиот признал дека во писмата од дамите обожаватели добивал љубовни понуди.

Наводи
------

1. ↑  Schopenhauer, Arthur. „The Art of Literature". *The Essays of Arthur Schopenahuer*. Посетено на March 22, 2015.
2. ↑  Darnton, Robert. *The Great Cat Massacre and Other Episodes in French Cultural History*. New York: Viking (1984), 242.
3. ↑  Will Durant (1967). *The Story of Civilization Volume 10:Rousseau and Revolution*. Simon&Schuster. стр. 170.

Надворешни врски
----------------

* Оригиналниот текст на француски
* Англиски превод од Вилијам Кенрик на сите томови (по редослед: том 1, том 2, том 3, и том 4) достапни преку Internet Archive
Во ирската митологија, **Абарта** (исто така Абартах, веројатно значи „сторител на дела"), во некои споменувања бил еден од Туата Де Данан, а во други Фомориец, и се поврзува со Фин Мекул.

Една приказна за измамата на Абарта е кога тој се понуди како слуга на Фин Мекул, набргу откако Мекул го наследил својот татко како водач на Фијана, дружина моќни милезиски воини. Во знак на добра волја, Абарта потоа им подарил див сив коњ, кој четиринаесет фијанци морале да се качат на грбот пред да се придвижи. Откако Абарта се качил зад фијанците на коњот, тој галопирал носејќи ги воините во Другиот свет каде што Туата Де Данан бил истеран под земја од Милезијците.

Фијана, предводена од помошникот на Фин Мекул, Фолтор, морале да набават магичен брод за да го лови коњот на Абарта. Фолтор, како најдобар трагач на Фијана, успеал да навигира во другиот свет, каде што Абарта бил натеран да ги ослободи затворените воини на Фијана и да ја задоволи честа, морал да се држи за опашката на коњот и да биде влечен назад во Ирска.

Подоцна, на Абарта не му било дозволено да се придружи на Фијана поради овој инцидент.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Cotterell, Arthur: *The Encyclopedia of Mythology*, page 96. Hermes House, 2007. ISBN 1-84038-894-3
2. 1 2 3 4  Monaghan, Patricia (2004). *The encyclopaedia of Celtic Mythology and Folklore*. стр. 1.
3. 1 2  Matson, Gienna: *Celtic Mythology A to Z*, page 1. Chelsea House, 2004. ISBN 978-1-60413-413-1
**Timatic** — база на податоци која содржи информации за патниците кои патуваат од една до друга држава. Базата ја користат авиокомпаниите за да одлучат дали патникот може да биде пренесен од точка А до точка Б, а исто така и од туристичките агенции. Ова е важен процес за авиокомпаниите бидејќи поради казните што ги плаќаат авиокомпаниите поради транспортирање на патник кој ги нема потребните документи за влез во бараната држава.

Информациите кои ги содржи базата со податоци покрива:

1. Патнички препораки и потреби

2. Потребни документи за добивање на виза

3. Потребни здравствени услови

4. Аеродромски такси кои треба да ги плати патникот

5. Регулации кои му овозможуваат на патникот пренос на стоки и миленичиња

6. Регулации за определување на дозволениот број на девизи пренесени до бараното одредиште

Timatic беше воведена во 1963 година и е управувана од IATA. Преку 60 милиони патници се проверуваат во базата со податоци секоја година.

Базата е достапна во неколку формати:

1. Timatic - достапна преку SITA мрежата

2. TIM - Книга

3. TimaticWeb - Веб заснован формат

4. Timatic XML

5. Портал за патниците

Надворешни врски
----------------

* Онлајн база Timatic Архивирано на 11 август 2021 г.
* IATA информации за Timatic Архивирано на 12 март 2010 г.
* Портал за корисниците на Timatic Архивирано на 10 март 2019 г.
* Напис во врска со Timatic Архивирано на 7 април 2006 г.
**Јанош Лакфи** (роден: **Јанош Олах**; 18 мај 1971, Будимпешта) — добитник на наградата Атила Јозеф, унгарски поет, писател, литературен преведувач, учител, фотограф.

Лакфи е роден во семејство каде и двајцата негови родители, Каталин Мезеј и Јанош Олах биле поети. Студирал во средното училиште Михали Танчиќ од 1985 до 1989 година. Во овој период, неговото прво дело било објавено во 1987 година во книжевно списание. По средното училиште, тој продолжил да студира на универзитетот Етввс Лоран, каде што ја добил својата диплома за унгарска и француска литература. Во 1994 година, тој започнал да предава белгиска литература на универзитетот. Тој станал истакнат млад член на Унгарскиот писателски сојуз во 1996 година, а истата година ги започна своите докторски студии на универзитетот Ештов Лоранд. По завршувањето на докторските студии, тој стана уредник на *Нагивалаг,* што е книжевно списание за светската литература. Во 1997 година, тој започнал да предава на францускиот факултет Петер Пазмањи и станал секретар на унгарскиот ПЕН клуб. 2000 година ја означила поентата во неговата кариера кога станал еден од основачките уредници на унгарскиот интернет-журнал Док.ху, што бил обид да се поддржат младите писатели и поети. Истата година ја добил наградата Атила Јозеф.

Лакфи е најпознат по неговиот исклучително убав хумор во неговите дела. Тој е способен да пристапи кон сериозни теми како што се смрт, алкохолизам, самоубиство, љубов и верба на начин што го олеснува читателот да ги вари своите редови. Тој користи параномазија, сленг изрази, бебешки разговори и шеги на сметка на родителите за да им се допадне на помладата публика и со топол и лесен тон пишува за сериозните аспекти на животот за да стигне до постарите читатели. Тој е еден од омилените современи писатели на Унгарија поради неговиот уникатен стил, и колку тоа го прави достапен како уметник и човек.

Дела
----

### Збирки поезија

* *Illesztékek* (1992, „Јас самиот")
* *Illesztékek* (1995, „Шевови")
* *Hosszú Öltésekkel* (1998, „Со долги конци")
* *Elképzelhető* (1999, „Замисливо")
* *Öt Seb* (2000, „Пет рани")
* *Hófogók* (2001, „Снежни штитови")
* *Hőveszteség* (2005, „Загуба на топлина")
* *Élőhal* (2011, „Жива риба")

### Зборници за проза

* *Két csavart szaltó* (1999, „Две пресврти салто")
* *Halottnéző* (2005 година, „Мртовечница")
* *A legnehezebb kabát* (2011, „Најтешкиот капут")
* *Csak úszóknak* (2012, „Само пливачи!")
* *Milyenek a magyarok?* (2012, „Какви се Унгарците?")
* *Milyenek még a magyarok?* (2013, „Како уште се Унгарците?")

Наводи
------

 

1. ↑  „János Lackfi". *hunlit.hu*. Petőfi Irodalmi Múzeum. Архивирано од изворникот на 2021-04-20. Посетено на 2021-04-20.
2. ↑  „János Lackfi". *hunlit.hu*. Petőfi Irodalmi Múzeum. Архивирано од изворникот на 2021-04-20. Посетено на 2021-04-20.
3. ↑  „János Lackfi". *hunlit.hu*. Petőfi Irodalmi Múzeum. Архивирано од изворникот на 2021-04-20. Посетено на 2021-04-20.
4. ↑  Gökhan, Ayhan. „A guide to Hungarians". *Hungarian Literature Online*. Helikon.
5. ↑  Gökhan, Ayhan. „A guide to Hungarians". *Hungarian Literature Online*. Helikon.
Сателитска слика на Тјорн
**Тјорн** е шести по големина остров во Шведска, сместен на шведскиот западен брег во провинцијата Бохуслен.

Областа на островот е 147 км2 (57ми), а површината на општината е 168 км2 (65ми). Населението, заклучно со 2017 година, изнесувал 15.774 луѓе.

Географија
----------

Тјорн е поврзан во источниот дел на градот Стенунгсунд на копното од Тјорн мост, а на островот Оруст во северниот дел од мостот Скопесунд.

Најголемиот град е Скерхамн, а исто така е и главен град на општината. Други заедници, од кои многу се рибарски заедници, вклучуваат Роненг, Кледешолмен и Киркесунд. Полуостровот Мјорн има големи банки со школки.

Туризмот
--------

Во текот на летото, населението се зголемува од 15.000 на 45.000, бидејќи туристи доаѓаат со јахти и за пливање. Скерхам има пристаниште за гости за сместување и јахти кои патуваат по должината на Шведскиот западен брег.

Надворешни врски
----------------

* Tjорн на Ризницата ?

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Шведска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Свастиката е еден од најсветите симболи на џаинистите.
**Џаинизам**, традиционално познат како Џаим Дарма/Шраман Дарма (जैन धर्म) е античка религија од Индија. Џаинизмот е основан во 6 век п.н.е. Го основал Махавира (околу 540-468 година п.н.е.). Верниците се собираат во храмовите или во светилиштата на своите куќи. Џаинистите ги има околу четири милиони а најголемиот дел од нив живеат во Индија.

Џаинистите не веруваат во ниту еден Бог. Нивната вера се заснова на ненасилството кон сите живи суштества или *ахимси*. Џаинистите веруваат во циклусот на повторно раѓање. Според ова верување, добрите луѓе повторно ќе се родат, но како награда ќе добијат повисок ранг во животот.

Монасите и монахините џаинисти живеат во сиромаштија, послушност и невиност. Тие мораат да го штитат својот облик на живот. Со метлата пред себе ја чистат земјата за да не згазнат некоја бубачка, а истовремено носат и маски за да не им влезат инсекти во устата.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на религијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85069282
* GND: 4070607-2
* BNF: cb11953383z (податоци)
* NDL: 00574968
* NKC: ph114384

 |

 |
Негова скулптура во Ватикан
**Јанус** првобитно бил почитуван како римски бог на сонцето а подоцна: бог на годината, на војната и мирот, на времето и на секој почеток при што бил именуван и првиот месец на годината, јануари.

Јанус бил чувар на вселената и присуствувал во раѓањето на секое човечко суштество. Бил претставуван со жезол во десната рака, со клуч во левата, и со две лица: едно младешко, што гледало напред, во иднината, и едно старо, што гледало назад, во минатото. Храмот што му бил посветен нему во време на мир бил затворен, а во време на војна секогаш бил отворен. 

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 4961086
* LCCN: no2018067372
* GND: 118775979
* SUDOC: 050768271
* BNF: cb135450652 (податоци)
* NKC: jo20191054157

 |

 |
Царските Дини во Јумската Пустина
**Јумската Пустина** е дел со пониска височина од пустината Сонора во југозападниот дел на САД и северозападот на Мексико. Лежи во Салтонскиот Слив. Пустината содржи области со ретка растителност и има забележителни области со песочни дини. Со просечни врнежи од дожд помалку од 20мм секоја година, ова е меѓу најсуровите пустини во Северна Америка. Човечкото присуство е ретко низ, најголемиот град е Јума, Аризона, на реката Колорадо и на границата со Калифорнија.

Преглед
-------

Пустината ги вклучува пониските делови на југозападниот агол на Аризона, протегајќи се на запад до реката Колорадо. Од другата страна на реката, во Калифорнија, се наоѓа регионот на Колорадската Пустина во пустината Сонора, исто така познат како Ниска Пустина. Иако двата региони се одделени само од реката Колорадо, бројни видови на растенија и животни живеат само од едната или од другата страна, како што е кактус сагуаро, што се случува само источно од реката.[]

Јумската Пустина, исто така, вклучува песочни рамнини на западна Сонора, одејќи сè до почетокот на Калифорнискиот Залив, а потоа во внатрешниот појас што стигнува до внатрешноста на сонорското средиште. Најзначајната река во оваа пустина е реката Хила во Аризона. Националниот споменик на оргулски кактуси се наоѓа во оваа пустина, како и Националното засолниште за диви животни Кофа и Националното засолниште за диви животни Кабеза Приета.[]

Кон јужниот дел на аризонската Јумска Пустина, во северниот дел на Мексико, е вулканското поле и биосферен резерват Пинакате, дел од Гран Десиерто де Алтар, што е јужното продолжување на Јумската Пустина. Се наоѓа на северозападното подножје на мексиканската Западна Сиера Мадре, западната планинска кордиљера.[]

Флора
-----

 *Agave deserti*, растение кое потекнува од Јумската Пустина
Во растителноста доминира грмушката креозот (*Larrea tridentata*), која е широко распространета. Кактусот сагуаро (*Carnegiea gigantea*) и окотиљо (*Fouquieria splendens*) се вообичаени на бахадите, додека многу од пронајдените пустински дрвја се ограничени на суви водотеци; овие вклучуваат паловерде (*Parkisonia*), пустинска врба (*Chilopsis linearis*), пустинско железно дрво (*Olneya tesota*) и чадни дрвја (*Psorothamnus spinosus*).

Јумската Пустината е северниот раб на раширеноста на слоновото дрво (*Bursera microphylla*) и синиот долен љиљан (*Triteleiopsis palmeri*).

Фауна
-----

 Регионот од орбитата.

Поврзано
--------

* Лечугиљска Пустина
* Туле (пустина во Аризона)
* Колорадска Пустина
* Алтар (пустина)
* Сонорска Пустина
* Чивавска Пустина

Наводи
------

 

* Jaeger, Edmund C. (1957). *The North American Deserts*. Stanford University Press. стр. 73–83.

Надворешни врски
----------------

* Britannica.com
* Картаа на сливот на Јумската Пустина
* Регионални *точки на интерес за* Јумската Пустина Архивирано на 2 октомври 2010 г.

1. ↑  Salton Trough 29 јули 2013
**Џабир Мемеди Дерала** (албански: *Xhabir Memeti Deralla*; Тетово,  1967
) — македонски писател, продуцент и новинар.

Животопис
---------

Дерала е роден во 1967 година во Тетово. Студирал Историја на филозофијата на Скопскиот универзитет. Од 1988 година бил новинар и уредник. Работел во Млад борец, Пулс, Студентски Збор (1988-1993). Бил програмски директор на Студентското Радио во периодот од 1994 до 1995 година.Во граѓанското општество е активен од 1990 година. Бил продуцент на "Мулти-култура фестивал '96".Бил домаќин и / или уредник на радио програми во Канал 4 (1991-1992), Канал 103 (1996), Лајф Радио (2006). ТВ А1: автор на книгата "Герила" (уметнички авангарден, 92). Работел како независен новинар со голем број печатени и електронски медиуми во земјата и во странство. Издавач и уредник во началникот на Зрак, периодични, ко-издавач на Јета, политички магазин. Работел во Форум, политички магазин (1997-2000). Во последно време (2011) тој е политички аналитичар, активист за човекови права и експерт за контрола на оружјето. водач е и еден од основачите на ЦИВИЛ - Центар за слобода од 1999 година. Основач и главен уредник е на медиумската платформа на ЦИВИЛ (www.civilmedia.mk и други) од 2009 година. Основач и главен уредник е и на Фронтлајн (www.frontline.mk) од 2019 година. Главен уредник е и на Новатв.мк од 2022 година. Тој бил продуцент на мултимедијални проекти, документарни филмови, фестивали. Живее и работи во Скопје.

Библиографија
-------------

* „The Man With Hairs of a Child" (1999)
* „Apocalypse" (2011)

Наводи
------

1. ↑  „Xhabir Memedi Deralla" (англиски). word-express. Архивирано од изворникот на 2012-03-09. Посетено на 2011-12-08.
**NGC 7782** — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7782 се споменува и како UGC 12834, MCG 1-60-48, CGCG 407-73, IRAS 23513+0741.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 12 ноември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7782 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 *m*/лм2. NGC 7782 има привидни димензии од 2,2' х 1,3'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 53 м 53,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +7° 58' 14"". Положбениот агол на објектот е во износ од 1°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 7782 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72788. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 170; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1171. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 796.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (7501-7840);
* Нов општ каталог;
* Риби (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 7782 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds. Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts: Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 7782[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 7782
* NGC 7782 — VizieR.
* NGC 7782 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
Античкиот „Пат на јантарот"
**Јантарски пат** или **килибарен пат** — веројатно најстариот европски комуникациски пат помеѓу северот и југот, создаден за трговија со јантар. Тоа е трговски пат по кој се пренесувала килибар од брегот на Балтичкото Море преку европскиот континент до Средоземјето.

Првите поверодостојни вести за постоењето на килибарниот пат датира од бронзеното време. Според Херодот, килибарот го собирале Хиперборејците на Балтикот, потоа го преземаат Скитите кои го носат до жителите на северниот дел на Јадранот, од каде понатаму се транспортира во Делос (или Пила, која е средиште на трговијата кон истокот). Според Диодор, Германците го донеле јантарот до Венетите и Етрурците кои им го предавале на Грците.

Најубедлива е реконструкцијата на еден крак од патот по кој оди од Балтикот по долината на Елба преку Чешка и Јадранската Порта до Љубљана и Птуј, па се спушта во Истра, па на островите Електрида, најверојатно Црес и Лошињ, а потоа со бродови се транспортира во Грција и понатаму во Египет. За интересите на поморскиот дел од патот, се вели дека е ископан и Осорскиот Канал меѓу Црес и Лошињ.

Постојат и други гранки на патот: кон Црното Море, Рона, како и директни поморски патувања на Грците (Питеј од Масилија) и Феникијците до Балтикот.

Војните на Римјаните со Илирите, како и подоцнежните инвазии на народите во ерата на големите преселби, ја прекинале оваа стара комуникација, но таа останува важна како еден од изворите на раното поврзување на европскиот антропогеографски простор.

Наводи
------

1. ↑  Opća i nacionalna enciklopedija, Knjiga 9. Večernji list, Zagreb, 2006.

Надворешни врски
----------------

* Јантарски пат на Ризницата ?
* Килибарниот пат (инж. )
***Tenthredo solitaria*** е вид на растителна оса.

Живеалиште
----------

Овие оси се распространети низ цела Европа. Во Македонија се наоѓаат во западниот дел.

Опис
----

*Tenthredo solitaria* може да достогнат должина од 9-13 милиметри. Главата е црна, клипеусот и горната усна се жолти. Антените се црни, четирите последни членчиња се бели. Долниот агол на очите има жолт белег. Градите се црни со бела дамка. Крилата стаклесто провидни, а жилките кафеави. На абдоменто првите три сегменти и двата последни се со црна боја, а останатите се црвени.

Ларвите имаат жолта или кафеава глава. Телото им е еднобојно, сивозелено со тенки темни средни линии. Ларвите се развиваат во текот на април и мај на растението Euphorbia cyparissias. Возрасните единки се среќаваат во периодот април-јули.

Наводи
------

1. 1 2 3  Јонче Чинговски: Фауна на Македонија VI, Скопје, 1985, стр. 204

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q14751900
* BioLib: 63722
* BOLD: 250352
* Fauna Europaea: 354482
* GBIF: 4490558
* iNaturalist: 888492
* NCBI: 1385154
* : E90B9E60-0821-5B07-74FE-F2DEFDA606B1
* ZooBank: 777BF6C6-11C3-4429-8D78-7E00B3960863

 |

 |
**Џорџино Грегион Емили Вајналдум** (холандски изговор: [d͡ʒɔrˈd͡ʒiɲoː ʋɛiˈnɑldʏm]; роден на 11 ноември 1990 година) — холандски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за премиерлигашот Ливерпул и репрезентацијата на Холандија.

Младински производ на тимот на Фејенорд, Вајналдум станал најмладиот играч кој некогаш дебитирал во клупската историја во 2007 година и настапил на 134 натпревари во текот на петгодишниот период. По неговото заминување од Фејенорд, Вајналдум поминал четири сезони во тимот на ПСВ Ајндховен, каде што тој го освоил холандскиот Куп во првата сезона и првенството во неговата последна. Тој исто така се здобил со наградата, холандски фудбалер на годината во неговото време со ПСВ. Во 2015 година, Вајналдум се приклучил во Премиер Лигата во тимот на Њукасл Јунајтед за £14.5 милиони фунти, но само една сезона подоцна тој заминал од клубот, поради испаѓањето на клубот од лигата, при што се приклучил на Ливерпул за 23 милиони фунти.

Вајналдум исто така има настапено на повеќе од 40 натпревари за репрезентацијата на Холандија, а своето деби го имал во 2011 година, и бил член на тимот кој го освоил третото место во 2014 година ФИФА Светското Првенство.

Ран живот
---------

Наводи
------

1. ↑  „2014 FIFA World Cup Brazil: List of Players" (PDF). FIFA. 11 June 2014. стр. 26. Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-08-06. Посетено на 11 June 2014.
2. ↑  „Georginio Wijnaldum profile". *Premier League*. Архивирано од изворникот на 2016-05-29. Посетено на 18 January 2016. Укажано повеќе од еден `|accessdate=` и `|access-date=` (help)
**NGC 779** — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. 
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 779 се споменува и како MCG -1-6-16, IRAS 01571-0612.

Откривање
---------

Телото е откриено на 10 септември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 779 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 *m*/лм2. NGC 779 има привидни димензии од 4,1' х 1,2'.

### Астрономски податоци

Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 59 м 42,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 57' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 779 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7544. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 264; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4688. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1281.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (501-1000);
* Нов општ каталог;
* Кит (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 779 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds. Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts: Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 779[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 779
* NGC 779 — VizieR.
* NGC 779 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА