recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kasapski - NaivnoNaivno

**Панче Касапски** (р. 1 јули 1994 година во Штип) — македонски композитор и пејач.

Живот и кариера
---------------

Панче Касапски е роден на 1 јули 1994 година во Штип. На 8 годишна возраст започнува со посета на основното музичко училиште во Штип каде и го започнува своето музичко образование и изучување на инструментот пијано.

Во текот на своето основно и средно музичко образование се стекнува со бројни признанија и награди на интернационални и домашни натпревари по пијано. Во текот на неговото средно музичко образование, почнува активно да се занимава со компонирање на забавни мелодии. На 15 годишна возраст неговата прва соавторска композиција **„Ангели и Демони"** го освојува првото место на фестивалот за забавни мелодии Макфест.

Во 2013 година прв пат се појавува како пејач на фестивалот Макфест, со неговата прва песна ***„Боли"*** со која освојува награда за најдобар дебитант.

Во 2015 година освојува второ место на фестивалот Макфест со песната **„*Кој што ме чуе да пеам*"** дует со Илија Кикиритков. Истата година како автор остварува соработка со Виктор Апостоловски **„*Ни јас ни ти*"**, Александра Андонова **„*Лажи ме*"**, Ѓорги Димитров **„*Ти простив уште тогаш*".**

Од 2016 до 2017 година е избран за член на жири комисија за избор на песни, во проектот за породбрување, афирмација и негување на домашната музичка продукција, имплементиран од страна на министерството за култура на Македонија. Истата година ја издава **„Уште си ми ти"** која постигнува одличен успех.

Во 2018 година остварува соработка со Александра Јанева како автор на песните ***„Ќе се вратам некој ден"*** и ***„Срце отвори"*** кои постигнуваат одличен успех. Истата година го објавува својот сингл ***„Намини ноќва"*** чиј текст го пишува легендарната Маја Оџаклиевска.

Во 2019 година завршува на факултетот за музичка уметност во Штип како дипломиран пијанист во класата на професор д-р Татјана Џорлева.

Надворешни врски
----------------

Kasapski - Youtube

Kasapski - Instagram

Kasapski - Facebook

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2020-07-25. Посетено на 2020-07-25.
**Проектот „Гутенберг"** (англиски: *Project Gutenberg*) е проект што го започнал Мајкл С. Харт во 1971 година, со цел сите книги кои се во јавна сопственост да ги префрли во електронски облик. Тоа го сторил со две цели:

* на тој начин да бидат сочувани (бидејќи хартијата гние);
* да бидат достапни преку Интернет секому што го интересираат.

Денeс (септември 2009. година), достапни се близу 30 илјади наслови. На проектот работат многу волонтери и секој кој сака може да му се приклучи на проектот. За некој да учествува не мора да има ни книги, ни скенер, ни ОЦР софтвер, доволна е добра волја. Во 2000 г. Чарлс Франкс ги создал Projekt Gutenberg Distributed Proofreaders - страници со кои на проектот од можат да му помагаат интернет корисниците. Во пребарувањето (откако ќе се регистрирате), ќе се појави прозорец во кој горе се гледа скенирана слика на страницата, а долу препознаениот текст (можен layout исто така е сликата лево, а текстот десно за оние со поголеми резолуции). Кон крајот на 2004 г. проектот имаше околу 14.000 членови, а тие дневно „одработуваат" просечно по 5.000 страници.

Од проектот месечно се преземаат по 2.000.000 книги.

Наводи
------

1. ↑  Харт, Мајкл С. „Декларација за независност на Соединетите Држави". Проект Гутенберг. Посетено на 17 февраури 2007. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help) (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Проект „Гутенберг" (англиски)
* Проектот „Гутенберг" во Австралија (Австралија има полиберален закон за авторските права од земјите на ЕУ и САД) (англиски)
* Страница која го наведува траењето на авторските права за 133 држави во светот. (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 141011491
* LCCN: no94013195
* BNF: cb17049330w (податоци)
* NLA: 56963947

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Владе Лазаревски** (роден на 9 јуни 1983 година) ― српско-македонски поранешен професионален фудбалски одранбеник. Тој бил член македонската фудбалска репрезентација. Тој е роден во Крушевац и е од македонска народност.

Клупска кариера
---------------

На 19 декември 2007 година, било сметано дека Лазаревски е во Англија на пробен тренинг со премиерлигашкиот Дерби Каунти; тоа било неуспешно и тој се вратил во Полска. Кон крајот на февруари, Лазаревски се појавил во Украина, тренирајќи со екипата на украинскиот прволигаш ФК Металист Харков. Набргу откако се случил трансферот и Владе бил објавен во јавноста како најновото засилување на клубот. Тој играл за Карпати Лавов во 2009 година пред да се приклучи на Риека на 27 јануари 2010 година. Лазаревски потпишал со Локомотив Астана на 8 јули 2010 година. Во декември 2010 година Лазаревски ја потврдил својата преселба во ФК Тобол. Клубот не му ја исплаќал платата, па ги пријавил во ФИФА и станал слободен агент. Следното лето, на неговиот 28-ми роденден, тој потпишал со Амјен, кој штотуку бил промовиран во француската Лига 2. Во февруари 2014 година потпишал со Звијезда.

Во сезоната 2016/17, тој му помогна на ФК Темниќ да ја освои Српската лига - Исток и да постигне унапредување во српскиот втор ранг, Српската прва лига.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Додека играл во Србија со Напредак, уште како талентиран младинец, речиси истовремено станал член на репрезентацијата на Македонија до 21 година. Тој го имал своето деби за македонската сениорска репрезентација во квалификацискиот натпревар за Светското првенство во ФИФА во јуни 2005 година против Чешка и има стекнато вкупно 43 натпревари, без постигнати голови. Неговиот последен репрезентативен натпревар бил квалификацискиот натпревар за Европското првенство 2012 во октомври 2011 година против Словачка.

Наводи
------

1. ↑  Macedonia at Fifa.com.
2. ↑  Lazarevski loaned to Metalist Kharkiv  at MacedonianFootball.com, посетено на 14 мај 2023
3. ↑  Lazarevski i Jugović pojačali Zvijezdu, čeka se Brazilac at sportsport.ba, 18 февруари 2014 (на босански)
4. ↑  Владе Лазаревски на srbijafudbal.com, посетено на 14 мај 2023
5. ↑  Владе Лазаревски Архивирано на 4 март 2016 г. на UEFA.com
6. ↑  Appearances for Macedonia National Team -RSSSF
7. ↑  Владе Лазаревски на EU-Football.info

Надворешни врски
----------------

* Владе Лазаревски на National-Football-Teams.com
* Профил на MacedonianFootball (на англиски)
Релативни мерки на дисперзија
-----------------------------

**Релативните мерки на дисперзија** (англиски: relative measures of dispersion) се користат за споредување на варијабилитетот на сериите кои се искажуваат во различни мерни единици. Тие се јавуваат поради тоа што апсолутните мерки на дисперзија не овозможуваат компарирање на варијабилитетот на белезите со различни единични мерки. Така на пример, не би можело да се споредат варирањата на еден белег чии вредности се изразуваат во литри, со друг белег чии вредности се изразуваат во метри, врз основа на стандардното отстапување на овие белези, бидејќи таа се искажува во различни единични мерки. Споредувањето на варијабилитетот врз основа на апсолутните мерки на дисперзијата не е можно дури и кога се работи за ист белег во повеќе распореди на честотите, ако во нив просечното ниво на тој белег е различно. Релативни мерки на дисперзија се : коефициент на варијација (Cv) , коефициент на интерквартилна варијација (CQ) и нормализирано (стандардизирано) отстапување (Z).

• **Коефициентoт на варијација** (Cv) претставува процентуален однос на стандардното отстапување и аритметичката средина:

  

Доколку коефициентот на варијација е поголем и отстапувањето на варијабилитетот е поголем. Во случај членовите на серијата да се еднакви, коефициентот на варијација ќе биде еднаков на нула.

• **Коефициентот на интерквартилна разлика** (CQ) се користи за споредување на дисперзијата на повеќе статистички маси (популации) или примероци.

Коефициентот може да има вредност од 0 до 1 или доколку е искажано во проценти од 0 до 100%. Ако коефициентот се приближува до нула варијацијата е релативно мала, односно серијата е похомогена, а доколку се приближува до единица, варијациата е релативно голема т.е. серијата е похетерогена.

• **Нормализираното (стандардизирано) отстапување** (Z) претставува мерка на оддалеченост на поодделните вредности на белегот од аритметичката средина на серијата искажана преку бројот на стандардните девијации.

Пресметаните вредности на Z се показател на отстапувањето на определени вредности на белегот од аритметичката средина на серијата, во релативен износ. Подобро кажано, таа разлика е стандардизирана бидејќи е поделена со σ. Предзнакот на стандардизираното отстапување ни покажува дали варијантата (модалитетот) на xi е помала или поголема од аритметичката средина. Вредностите на белегот кои се помали од средната вредност имаат негативен предзнак на своето стандардизирано отстапување, а модалитетите поголеми од аритметичката средина имаат позитивен предзнак.

Наводи
------

1. ↑  Ристески Славе, Тевдовски Драган (2010): „Статистика за бизнис и економија", четврто издание, Скопје: Економски факултет - Скопје, стр. 68-70
2. ↑
3. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2013-08-11. Посетено на 2013-04-24.
Карен Хорни
**Карен Хорнај** (16 септември 1885

 - 4 декември 1952

), психоаналитичар.

Животопис
---------

Хорни била ќерка на норвешки поморски капетан и на Германка. Иако нејзиниот татко ѝ купувал скапи подароци и ја носел на возбудливи патувања, таа чувствувала дека тој повеќе внимание посветувал на нејзиниот помал брат. Нејзиниот личен развој не бил лесен и таа се соочувала со депресија уште од деветтата година. Студиите по медицина ги завршила во Берлин, во 1913 година. Од 1914 до 1918 г. специјализирала невропсихијатрија, а потоа работела на Берлинскиот психоаналитички институт од 1918 до 1932 година. Карл Абрахам, кој работел со Хорни, посочува дека таа е многу надарена аналитичарка.

Во 1932 година, по покана на Франц Александер, Хорни закинала во САД, каде две години била заменик-директор на Чикашкиот психоаналитички институт. Потоа, заминала во Њујорк каде отворила приватна пракса. Така започал најплодниот творечки период за Карен Хорни. Од 1941 година, таа предавала на Психоаналитичкиот институт во Њујорк. Исто така, таа била една е од основачите на Здружението за напредок на психоанализата и на американскиот Инситут за психоанализа, каде била декан сè до нејзината смрт во 1952 година.

Психоаналитичка дејност==
Хорни смета дека нејзините идеи спаѓаат во рамки на фројдовската ориентација и не припаѓаат на потполно нов пристап кон личноста. За разлика од Фројд таа наведува дека социјалното влијание е поважно од биолошкото влијание. Таа подвлекува дека личноста се гради и развива преку интеракција со средината. Како и повеќето психоаналитичари смета дека искуството во детството е многу важно и дека најголемиот број на развојни проблеми се јавуваат во детството.

Најважен поим поврзан со теоријата на Хорни е базична анксиозност. Понатаму таа пишува за невротични потреби кои се појавуаат поради базичната анксиозност. Тие десет невротични потреби ги класифицира во три групи:

* ориентација кон луѓе (потреба за љубов)
* ориентација од луѓето (потреба за независност)
* ориентација против луѓето (потреба за моќ)

Карен Хорјни била издавач и уредник на списанието: „The American Journal of Psychoanalysis" и предавач на Новата школа за социјални истражувања во Њујорк.

Библиографија
-------------

Поважни дела на Хорни се:

* „Невротичната личност на нашето време"
* „Нови методи во психоанализата"
* „Себе-анализа"
* „Нашите внатрешни конфликти"
* „Неврозата и човечкиот развој"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 19678992
* LCCN: n50030811
* ISNI: 0000 0001 2277 1525
* GND: 118553682
* SELIBR: 283351
* SUDOC: 079282245
* BNF: cb119077354 (податоци)
* BIBSYS: 90209506
* NLA: 35206658
* NDL: 00443765
* NKC: jn19990003662
* BNE: XX1115096
* CiNii: DA00526390

 |

 |
**Автобуска станица - Битола** е автобуска станица во Битола, Македонија. Се наоѓа во близина на Широк сокак и Ат-Пазар. Од Автобуската станица Битола, доаѓаат и поаѓаат автобусите за Скопје, Велес, Прилеп, Ресен, Охрид, Струга, Демир Хисар, Кичево, Гостивар, Тетово, Неготино, Валандово, Струмица, Штип, Кочани, Гевгелија, Радовиш, Дреново, Росоман и Градско. Исто така има и автобуси кои сообраќаат од и до битолските села во Селската автобуска во Битола. Автобускиот превоз го врши Транскоп, Битола.

Во склоп на битолската автобуска станица, сообраќаат и меѓународни линии за: Софија, Благоевград, Ќустендил, Виена, Љубљана, Цеље, Марибор, Белград, Ниш, Лесковац, Врање и Јагодина.

Спротивно од Автобуската станица, се наоѓа и Железничката станица - Битола.

Надворешни врски
----------------

Автобуска станица Битола Архивирано на 27 април 2013 г.
Употреба на челатоне.
Челатоне од Метју Докри. Музеј во Кралската опсерваторија, Гринич, Обединетото Кралство.
**Челатоне** (италијански: Celatone) ― уред измислен од Галилео Галилеј за да ги набљудува јупитеровите месечини со цел да ја пронајде географската должина на Земјата. Бил во облик на парче покривка со телескоп што го зазема местото на очната дупка.

Современи верзии
----------------

Во 2013 година, Метју Докри создал реплика на челатоне, користејќи белешки од верзијата создадена од Семјуел Парлор. Од април 2014 до јануари 2015 година, челатонето на Докри било изложен во Кралската опсерваторија, Гринич во источен Лондон.

Поврзано
--------

* Награди за географска должина
* Галилееви месечини

Наводи
------

* Sobel, Dava (1995). *Longitude: The True Story of a Lone Genius Who Solved the Greatest Scientific Problem of His Time*. Penguin. ISBN 0-14-025879-5.

Надворешни врски
----------------

* Видео анимација на челатоне и неговата употреба во откривањето на географската должина за морска навигација
* Докриево челатоне
* „Апарат за управување со телескоп на бродот"
**Роберт Кишерловски** (хрватски: *Robert Kišerlovski*; р. 9 август 1986

) — поранешен хрватски професионален друмски велосипедист, кој настапувал професионално во периодот 2005-2018 година.

Кариера
-------

На Париз-Ница 2011, Кишерловски доживеал пад на лизгав спуст и паднал под паркиран камион, останал заглавен под него неколку минути и завршил со осум шавови.

На етапата 14 на Тур де Франс 2012, Кишерловски поминал најлошо, кога трката била саботирана со фрлени клинци на патеката. Кишерловски паднал, ја скршил својата клучна коска и бил приморан да ја напушти трката.

Кишерловски ја напуштил Астана на крајот на сезоната 2012 и му се приклучил на РадиоШек-Леопард на двегодишен договор од сезоната 2013. Во септември 2014 година било објавено дека ќе биде дел од Тим Тинкоф-Саксо на почетокот на 2015, потпишувајќи двегодишен договор возејќи како помошник за Алберто Контадор.

Негов брат е велосипедистот Емануел Кишерловски.

Достигнувања
------------

2005
8. Краен пласман Трка околу Словенија
2006
2. ГП Крањ
4. Краен пласман Трка околу Словенија
2007
1. Гран Премио Палио дел Ресиото
4. Краен пласман Трка околу Хрватска
2008
3. Краен пласман Трка околу Словенија
5. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
6. Трофео Зсшди
8. Краен пласман Сетимана Сиклистика Ломбарда
2009
4. Краен пласман Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
10. ГП Нобили Рубинетери - Борџоманеро
2010
1. Џиро дел’Апенино
10. Краен пласман Џиро д’Италија
1. Етапа 4 (ТТТ)
2011
6. Краен пласман Џиро дел Трентино
7. Краен пласман Џиро ди Сардења
7. Класика Сарда
2012
3. Хрватско национално друмско првенство
5. Флеш Валон
7. Краен пласман Волта а Каталуња
9. Краен пласман Париз-Ница
9. ГП Кантон Аргау
10. Краен пласман Трка околу Баскија
2013
1.  Национално друмско првенство
2014
7. Краен пласман Тирено-Адријатико
10. Краен пласман Волта а Каталуња
10. Краен пласман Џиро д’Италија
2018
4. Краен пласман Тур де Јоркшир

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | — | 10 | 42 | — | 14 | 10 | — | — | 31 | — |
|  **Тур** | — | — | — | СО | — | — | — | 58 | 31 | СО |
|  **Вуелта** | СО | — | 18 | — | 17 | — | — | СО | — | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2019-03-23. Посетено на 2012-08-02.
3. ↑  „Кишерловски потпиша за РадиоШек-Нисан". *Cycling News*. Future Publishing Limited. 21 август 2012. Посетено на 23 август 2012.
4. ↑  „Роберт Кишерловски потпиша за Тинкоф-Саксо, кој продолжува со регрутирање". *skysports.com*. 30 август 2014. Посетено на 13 септември 2014.
5. ↑  Хорват, Невенка (24 мај 2010). „Kišerlovski: Da sam u nogometu, tražio bih zamjenu, a ovako - idem do kraja". *Jutarnji list* (хрватски). Посетено на 25 април 2015.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Роберт Кишерловски" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Роберт Кишерловски". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Роберт Кишерловски". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Роберт Кишерловски". ProCycling.
**Табаре Виудес** (роден на 8 септември 1989

 во Монтевидео) — уругвајски фудбалер играч од средниот ред на Насионал во уругвајското првенство. Неговиот прекар е „El Chaio".

Кариера
-------

Виудес играл за сениорскиот тим на уругвајскиот шампион Дефензор Спортинг една година во сезоната 2007-2008 и постигна 6 гола. Во трансфер периодот во 2008, Табаре Виудез го привлекол вниманието на Милан заедно со Матијас Кардасио. Двајцата играчи потпишале за клубот. Табаре Виудес го зема бројот 20, претходно носен од Јоан Гуркуф.

Виудез направи неколку претсезонски настапи за Милан и импресионираше против Наполи и Манчестер Сити.

Виудез го направи своето официјално деби во Серија А, настапувајќи како замена за Дејвид Бекам во 90-тата минута во победата против Аталанта со 3-0 на 8 март 2009 година.

На 28 август 2009 Милан објави дека го прекинале договорот со Табаре Виудез и неговиот уругвајски соиграч Матијас Кардасио со заемен договор.
Поради тоа што во Милан неговите квалитети не бил во целост прифатени, Виудес се врати во екипата во која што ја започнал својата кариера Дефензор Спортинг. Тој ја одиграл целосно сезоната 2009-10 и на 13 натпревари постигнал 2 гола. Тоа не била најдобра сезона за клубот кои завршил на средината на табелата без никакви шанси за титулата пред сè поради финансиските проблеми со кој се соочувале. Затоа во летото 2010 година дел од подобрите играчи биле продадени, а меѓу нив и Виудес кој потпишал со мексиканската Некакса. Дебитирал за Некакса на 25 јули против екипата на Јагуарес, влегувајќи во игра од клупата за резерви во 63-тата минута како замена за Есекиел Ороско.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Виудес беше дел од Уругвајската младинска репрезентација до 20 години на Светскиот куп У-20 во Канада и беше најмладиот репрезентативец на Уругвај. Во јануари 2009, Виудес се приклучил на Уругвајската репрезентација во Јужно Американскиот Младински Шампионски Куп 2009 (2009 South American Youth Championship) во Венецуела. Тој играше на првиот натпревар во победата од 2-0 против Боливија и направи импресивна асистенција за првиот гол што го постигна Николас Лодеиро. Во вториот меч Виудез постигна гол во првата минута во победата од 3-2 против Чиле.

Наводи
------

1. ↑  „A.C. MILAN OFFICIAL NOTE". AC Milan. 2009-08-28. Посетено на 2009-08-29.

Надворешни врски
----------------

* Табаре Виудес на soccerway
Координати: 41°44′04″N 35°57′23″E﻿ / ﻿41.73444° СГШ; 35.95639° ИГД﻿ / 41.73444; 35.95639

**Кизил** или **Кизилирмак** (турски: *Kızılırmak* = „Црвена Река"), во антиката наречена **Халис** (старогрчки: *Ἅλυς*) — најдолга река во Турција што извира и завршува во земјата. Искористена е за хидроенергетски потреби и наводнување на оризови полиња, но не е пловна.

Географија
----------

Реката е долга вкупно 1.355 км. Извира во Источна Анадолија и тече на запад, свртува на југозапад, па образува широк лак. Продолжува на запад, па на северозапад, минувајќи североисточно од езерото Туз, а потоа на север и североисток, каде ѝ се придружува големата притока Делиџе. Тече цик-цак до утоката на реката Деврез, а потоа назад кон североисток, се соединува со реката Ѓок и завршува во Црното Море (41°43′ N; 35°57′ E﻿ / ﻿41.72° СГШ; 35.95° ИГД﻿ / 41.72; 35.95﻿ (Устие на Кизил)). На Кизил се изградени браните „Бојабат", „Алтанкаја" и „Дербент".

Историја
--------

Хетитите реката ја нарекувале Мараш-шантија, и ја исцртувала западната граница на нивната татковина. Во класичната антика, Кизил претставувал граница помеѓу Мала Азија и остатокот од Азија, како и меѓу Понт и Пафлагонија. Крај реката се одиграла Битката кај Халис (28 мај 585  г. п.н.е.) како погранично подрачје помеѓу Лидија на запад и Медија на исток. Ова важело сè додоека лидискиот цар Крез не ја преминал реката во походот против Кир Велики во 547 г. п.н.е. Крез ја изгубил војната, и Персија се проширила сè до Егејското Море.

Наводи
------

1. ↑  „Список на рамсарски места". Ramsar.org. Посетено на 13 април 2013. (англиски)
2. ↑  Turkish Statistical Institute (2011). „Land and Climate". *Turkey in Statistics 2011: The Summary of Turkey’s Statistical Yearbook, 2011*. стр. 2.
3. ↑  Наречена и Битка на затемнувањето. Ова е најраната битка чиј ден на случување може да се утврди со точност поради затемнувањето на сонцето, кое нагло ставило крај на борбата.

Надворешни врски
----------------

* Кизил на Ризницата ?
* Халис — *Livius*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 242291110
* GND: 4570734-0

 |

 |
**Шанса за центар** — граѓанска иницијатива за независна советничка листа во Општина Центар, која на локални избори во 2021 година освоила три советнички места во Советот на Општина Центар.

Историја
--------

Граѓанската иницијатива произлегла од поврзување на платформата Здравје пред профит со активисти и експерти од област на архитектурата, урбанизмот, животната средина, спортот и културата.

Наводи
------

1. ↑  „Независната листа „Шанса за Центар" влегува со тројца советници во општинскиот совет". *Сакам да кажам*. 19 октомври 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија политика е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Александра Леонтиевна Бојко** (руски: *Александра Леонтьевна Бойко*; 20 мај 1918 – 25 мај 1996) ― тенковски командант во Советската војска активна на Источниот фронт во Втората светска војна.

Животопис
---------

Александра Леонтиевна Моришева е родена на 20 мај 1918 година во Белебеј, Башкортостан, РСФСР. Дипломирала на Киевскиот национален универзитет за технологии и дизајн во 1938 година и се вработила како хемичар во фабрика во Башкортостан. Моришева се преселила во Магадан, каде што станала инспектор во трустот Колимснаб до февруари 1942 година. Моришева се омажила за Иван Федорович Бојко.

Заедно со нејзиниот сопруг, Иван Бојко, таа собрала 50.000 рубљи од нивните заштеди за да плати за изградба на тенк за Советската војска. Како дел од напорите, тие апелирале да бидат испратени на Источниот фронт. Една година подоцна, таа била назначена за командант на тенк додека го имала чинот помлад поручник, а нејзиниот сопруг бил нејзин инженер во тенкот. Двајцата дипломирале на забрзаната програма на Училиштето за резервоари во Чељабинск. Тие првпат влегле во битка за време на Офанзивата во Рига во 1944 година, а било објавено дека уништиле пет тенкови и два митралези на возила за две недели. Во август истата година, таа била наградена со Орден за Татковинската војна од прва класа.

Таа отишла во Москва во септември истата година, каде што присуствувала на антифашистички собир и се појавила на задната корица на списанието *Огонёк* (се изгобара Огонјок). Подоцна, додека се бореле на Балтикот, и двајцата Бојковци биле повредени и поминале време во болница. Тие биле пуштени на време за да го прослават Денот на победата во Чехословачка. Откако била демобилизирана, се вратила во Магадан и водела пекарница пред двапати да биде избрана во Градскиот совет, во 1947 и 1953 година. Таа потоа се преселила во Апшеронск, но била прогласена за почесен граѓанин на Магадан на 4 декември 1991 година. Таа починала на 25 мај 1996 година.

Поврзано
--------

* Ирина Левченко
* Марија Октјабрскаја
* Александра Самусенко

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „БОЙКО АЛЕКСАНДРА ЛЕОНТЬЕВНА" (руски). МАГАДАН. Архивирано од изворникот на 25 јули 2018. Посетено на 16 јули 2023.
2. ↑  Luban, Leonid (јануари 1947). „Русские люди". *Smena* (147). Посетено на 16 јули 2023.
3. ↑  „ИХ ВОДИЛА МОЛОДОСТЬ". *Krasnaya Zvezda* (Russian). 5 март 2005. Посетено на 16 јули 2023.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Кава** или **кава-кава** (*Piper methysticum*) е растение кое потекнува од западните тихоокеанските острови.

Името *кава(-кава)* доаѓа од тонганскиот и маркискиот јазик, со значење „горчлив".

Корењата од растението се користат за производство на пијалак кој има седативни, анестетични, еуфориантни, и ентеогенични особини. Кавата се конзумира низ разните култури во Полинезија, вклучувајќи ги Хаваи, Вануату, Меланезија и некои делови на Микронезија за нејзините седативни ефекти. Нејзините активни компоненти се нарекуваат кавалактони.

Наводи
------

1. 1 2  „Kava". Merriam–Webster Online Dictionary. 2018.
2. ↑  Wang, J; Qu, W; Bittenbender, H. C; Li, Q. X (2013). „Kavalactone content and chemotype of kava beverages prepared from roots and rhizomes of Isa and Mahakea varieties and extraction efficiency of kavalactones using different solvents". *Journal of Food Science and Technology*. **52** (2): 1164–1169. doi:10.1007/s13197-013-1047-2. PMC 4325077. PMID 25694734.
**Битката кај Мокра**  се одвила на 10 октомври 1445 година помеѓу албанската армија на чело со Скендербег од една страна, и Османлиското Царство од друга страна на чело со Фируз Паша. Битката се одвила на Јакупица. Во оваа битка Османлиите по вторпат доживеале огромен пораз.

По победата на Мурат II во Битката кај Варна, султанот испратил јасни пораки до Скендербег околу неговата моќ. По ова, како и по Битката кај Торвиол, Скендербег ја примил христијанската вера односно "вистинската вера на Исуса Христа, сметајќи дека бил избран од самиот него". По испратеното писмо, Скендербег наредил неговата војска да се подготви за војна. Кога султанот ја примил пораката, тој му наредил на Фируз Паша со околу 9.000 војници да го нападне Скендербег. Nеговата главна цел била да не му овозможи на Скендербег да навлезе во Македонија. Албанската војска Османлиите ги чекала во близина на Призрен. На албанската страна останале 3.500 војници и околу 2.000 коњаници и пешадија, а остатокот биле вратени во Албанија. Голем број на армија се настанила и во шумата. Кога Османлиите наближувале, тие биле нападнати од албанската пешадија. Тоа било изненадување за Османлиите. Тие доживеале голем пораз, а во битката починал и Фируз Паша.

Победата над Османлиите била широко и добронамерно прифатена во Европа. Папа Евгениј IV го пофалил скендербег за одбрана на христијанството. Алфонсо V од Арагон исто така испратил пофалби. По ова, Алфонсо и Скенјдербег станале блиски сојузници.

Наводи
------

1. ↑  *Scanderbeg: From Ottoman Captive to Albanian Hero* by Harry Hodgkinson, pg. 81
2. ↑  Demetrio Franco p. 310.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| Османлиско-албански војни |
| --- |
|  |
| **Пред Скендербег**
Походите на Аријанит
**Походите на Скендербег**

Торвиол –
Мокра  –
Отонети –
**Албанско-венецијански војни (1447–1448)** –
Ороник –
Светиград  –
Кроја (1450) –
Модрица –
Полог –
Белград –
Ороник –
Уџебарда –
Македонија –
Кроја (1466) –
Кроја (1467)
**По смртта на Скендербег**

Кроја |

 |
**Едуард Аркјадевич Асадов** (руски: *Эдуа́рд Арка́дьевич Аса́дов*; 7 септември 1923 – 21 април 2004 ) бил руски поет и писател од ерменско потекло.

Животопис
---------

Роден е во градот Мерв, Туркистан од  ерменско семејство. Двајцата родители биле наставници. Таткото (роден 1898 година) се борел во Кавказ за време на граѓанската војна. По смртта на неговиот татко во 1929 година, Едуард и мајка му се преселиле до нејзиниот татко Иван Калустович Курдов.
На возраст од 8 години Едуард ја создал  неговата прва поема. Се преселил во Москва во 1939 година, учел  во училиштето Број 38 и завршил во 1941 година. Една недела по завршувањето, СССР влегол  во Големата Патриотска Војна. Асадов отишол како волонтер. Како војник тој бил  *ловец*, а потоа помошник командант на 4 украински фронт. Ноќта  помеѓу 3-4 мај 1944  во одбрана на Севастопол тој бил тешко ранет. По континуирана терапија во многу болници хирурзите не успеале да ги спасат неговите очи, заради тоа до  крајот на својот живот, тој носел црна маска.

Во 1946 година Едуард влегол во *Литературниот институт*  именуван по Максим Горки, од каде што дипломирал со чест во 1951 година. Во истата година  ја извадил неговата прва колекција на песни кои се нарекуваат „Патот на светлината".  Потоа, Асадов  станал член на Комунистичката партија на СССР и на *Сојузот на Писатели*.
Тој починал во Одинцово на 21 април 2004 година. Неговиот гроб е во Москва.

Наводи
------

1. ↑  Поэт Эдуард Асадов. Биография — РИА Новости
2. ↑  Внучка Эдуарда Асадова: «Свою жену Галину Валентиновну дедушка очень любил, хотя… ни разу не видел»

Надворешни врски
----------------

* Љубовни песни на Асадов
* Поезијата на Асадов
* Збирка на Песни на Едуард Асадов
* Едуард Асадов
**Александар Ефремович Богомолов** (1900 - 1969, Москва ) бил советски дипломат и амбасадор во неколку земји, вклучувајќи ги Франција и Италија.

Живот
-----

Во 1930-тите, Богомолов бил вонреден професор, раководител на катедрата за дијалектички и историски материјализам на Московскиот државен универзитет.

Од септември 1941 до 30 ноември 1943 година бил амбасадор во сојузничките влади во егзил. Од 1944 до 1950 година бил амбасадор во Франција. Од 1952 до 1954 година, тој бил амбасадор на СССР во Чехословачка, а во 1957 година бил поставен за амбасадор во Италија.

Богомолов бил член на делегациите на меѓународните конференции во Техеран, Јалта, и Потсдам . Тој исто така бил член на комитетот за подготвка на нацрт Универзална декларација за човековите права .

Наводи
------

1. ↑  „Foreign Relations of the United States: Diplomatic Papers, 1942, Europe, Volume III - Office of the Historian". *history.state.gov*. Посетено на 2019-12-10.
2. ↑  Amt, Germany Auswärtiges (1964). *Documents on German Foreign Policy, 1918-1945, from the Archives of the German Foreign Ministry* (англиски). U.S. Government Printing Office.
3. ↑  *The USSR ambassador to France AE Bogomolov read out the decree of the Presidium of the Supreme Soviet of the USSR on awarding the pilots of the Normandie-Neman air regiment* (англиски).
4. ↑  State, United States Department of (1955). *The Conferences at Malta and Yalta, 1945* (англиски).
5. ↑  State, United States Dept of; Office, United States Department of State Historical (1960). *The Conference of Berlin (the Potsdam Conference), 1945* (англиски). U.S. Government Printing Office.
6. ↑  „The Drafters of the Universal Declaration of Human Rights". *www.un.org* (англиски). 2015-10-07. Посетено на 2019-12-10.
7. ↑  Voinea, Nicoleta. „Drafting of the Universal Declaration of Human Rights". *research.un.org*. Посетено на 2019-12-10.
Абебе Бикила
**Абебе Бикила** (амхарски:: አበበ ቢቂላ; Јато, 7 август 1932 — Адис Абеба, 25 октомври 1973) бил етиопски атлетичар, двапати олимписки победник во маратон.

Олимписки победи и настапи
--------------------------

Абебе Бикила станал национален херој по победата на Олимписките игри во Рим во 1960 година, постигнувајќи најдобро време во светот на маратоните со време од 2 часа, 15 минути и 16.2 секунди.

Вториот пат тој триумфирал на Игрите во Токио 1964. Иако само 6 недели пред игрите имал операција на слепото црево, сепак повторно победил со нов најдобар светски резултат со време од 2 часа, 12 минути и 11.2 секунди.

Бикила настапувал и третпат последователно  на Олимписките игри во Мексико Сити 1968 година, но повеќе не бил во победничка форма т.с. застанал по претрчани 17 километри.

Со секој свој настап Бикила го задивил светот:

* Во приликата на олимписката победа во Риу Бикила трчал бос. Наводно така се навикнал да трча, т.с. не се чувствувал добро кога трчал во какви било обувки. Сепак, на следните игри ги прифатил обувките, па во Токио стигнал трет во атлетски шпринт.
* Победата во Токио дошла по оздравувањето од операцијата 6 седмици порано, која многу влијаела  на планот за тренинг и подготовките. Сепак, Бикила бил толку супериорен што по истрчувањето пред целта некое време  ја забавувал публиката правејќи различни скокови и други вежби, додека  негови конкуренти полека влегувале во целта целосно исцрпени.
* На игрите во Мексико не бил во форми заради  високата надморска височина на кое се одржал натпреварот. Сепак, со својата поддршка му помогнал на својот репрезентативец Мамо Волдеу да дојде до победа и да ја задржи доминацијата во Етиопија и во маратонските трки.

Медали
------

* **злато** - маратон Рим 1960,
* **злато** – маратон Токио 1964.

По кариерата
------------

За жал, Бикила не уживал долго време во добро заслужениот статус на спортски легенди и национален херој во Етиопија. Тој доживеал сообраќајна несреќа во 1969 година, а потоа останал парализиран од половината надолу. Неколку години подоцна од компликациите на оваа повреда  починал.

Во негова чест, стадионот во главниот град на Етиопија, Адис Абеби бил именуван по него. Улицата во Белград во областа на Алтина исто така го носи неговото име.

Наводи
------

1. ↑  Associated Press (May 8, 1961). „Ethiopian Runs Barefooted, Set Marathon Mark". *St. Joseph Gazette*. Посетено на January 19, 2017.

 Надворешни врски
-----------------

* Профил и олимпијски резултати на sports-reference.com Архивирано на 21 јануари 2009 г.
**Атлети Аѕури д'Италија** (италијански: *Stadio Atleti Azzurri d'Italia*), познат и како **Стадион Џевис** од спонзорски причини — фудбалски стадион во Бергамо, Италија, дом на фудбалската екипа Аталанта. Теренот е долг 105 метри и широк 68 метри. Стадионот има капацитет од 21.000 седечки места.

Во минатото стадионот бил познат под неколку имињата како **Стадион Марио Брумана**, **Стадион Комунале**, а од 1994 година се нарекува **Стадион Атлети Аѕури д'Италија**. Сепак, во 2017 година од спонзорски причини се користи и името **Стадион Џевис**. Стадион бил изнајмен и на други два фудбалски клуба од Бергамо, Вирешит Бокалеоне (кој подоцна станале Алѕано Вирешит) и Албинолефе.

Во 2017 година, површинската сопственост на стадионот била пренесена од Општина Бергамо на Аталанта, со што станал четврти модерен објект управуван директно од фудбалски клуб во Италија, по Стадион Алијанц во Торино (2011), Фриули во Удине (2013) и Стадионот Бенито Стирпе во Фрозиноне (2016). 

Почнувајќи од 1 јули 2019 година, стадионот шест спортски сезони ќе го носи своето сегашно име **Џевис** по комерцијален договор со електротехничката компанија Gewiss, која постигнала договор со Аталанта за стекнување на правата за именување на спортскиот комплекс.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2016-09-23. Посетено на 2017-02-22.
2. ↑  „Stadio Atleti Azzurri d'Italia". Посетено на 17 April 2015.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
 Фудбал во Италија  |
| --- |
|  |
| Преглед | 
* Фудбалски сојуз
* Лигашки систем
* Список на клубови
* Список на стадиони
* Рекорди
* Скудето
* Капоканониере
* Најскапи трансфери

 |
|  |
| Меѓународно | 
* Италија
* под 21 година
* под 20 години
* под 19 години
* под 18 години
* под 17 години
* под 16 години
* под 15 години
* Италија жени

 |
|  |
| Лиги | 
* Лига Серија A
* Лига Серија Б
* Лега Про
* Lega Nazionale Dilettanti

 |
|  |
| Лигашки натпреварувања | 
* Серија А
* Серија Б
* Лега Про
* Серија Д
* Екеленца
* Промоционе
* Прима Категорија
* Секонда Категорија
* Терца Категорија

 |
|  |
| Куп на натпреварувања | 
* Куп на Италија
* Суперкуп на Италија
* Куп на Италија Лега Про

 |
|  |
| Младински натпреварувања | 
* Кампионато Примавера
* Куп на Италија Примавера
* Суперкуп на Италија Примавера
* Турнир Вијареџо

 |
|  |
| Награди | 
* Гран Гала дел Калчо
* Куќа на славните на италијанскиот фудбал

 |

 |
**Нелсон Кабрал Семедо** (16 ноември 1993

) — португалски фудбалер, играч од одбраната на Барселона и на португалската репрезентација.

Клупска кариера
---------------

Роден во Лисабон, Семедо станал професионалец преку младинскиот систем на Синтренсе, правејќи го своето деби за првиот тим на возраст од 17 години. На 12 јануари 2012 година тој заедно со соиграчот Мануел Лиз потпишале петгодишен договор со португалскиот гигант Бенфика, кој стапил на сила на 1 јули истата година. Првата сезона од договорот со Бенфика ја одрабиотил на позајмица во екипата на Фатима, во третата дивизија.

Семедо се вратил во Бенфика во оф-сезона од 2013 година, и бил регистриран за настап во Б-тимот во Сегунда Лига. Своето деби го направил на 10 август во 0-0 против Трофенсе. По речиси 60 настапи за вториот тим, тој бил наметнат како идна замена за долгогодишниот десен бек Макси Переира. По престојот на Переира, Семедо го продолжил договорот до 2021 година и се приклучил на првиот тим на нивната претсезонска турнеја во Северна Америка во јули 2015 година. На 9 август 2015 година, тој го направил своето деби за првиот тим на Бенфика во поразот со 0-1 од Спортинг Лисабон во Суперкупот на Португалија. Една недела подоцна тој го постигна својот прв гол за нив, против Есторил Праја во победата со 4-0 во Примеира лигата. Откако се востановил во почетните единаесет, Семедо доживеал неуспех во октомври 2015 година, кога тој се здоби со повреда играјќи за репрезентацијата. Тежината на повредата на неговото десно колено била сериозна поради што му била потребна операција, поради која пропуштил два месеци. Тој се вратил во акција во почетокот на јануари, но не можел да ја репродуцира својата претходна форма и го загубил своето место во почетната постава од Андре Алмеида па ја заврши кампањата играјќи за резервниот тим.

Во сезоната 2016-2017, Семедо ја поврати својата почетна позиција и станал третиот најкористен играч во историската четврта титула во лигата по ред. Тој постигнал еден погодок во лигата во победата со 2-1 на над Арука, и еднаш во Лигата на шампионите во групната фаза против Бешикташ во ремито 3-3.
Во финалето на Купот на Португалија, на 28 мај 2017 година, Семедо му асистирал на Едуардо Салвио за вториот гол, а Бенфика го подигнала трофејот откако ја победиле Виторија Гимараеш со 2-1. За неговите настапи во текот на целата сезона, тој ја освои наградата за *Пробив на годината* од Лига на Португеsа де Футбол Професионал.

На 13 јули 2017 година, Барселона објави договор со Бенфика за потпишување на Семедо, во очекување на медицински тестови. Тој потпиша петгодишен договор следниот ден, при што португалскиот клуб добил 30,5 милиони евра плус уште еден потенцијален 5 милиони евра за секои 50 натпревари за кои се појавил за неговиот нов тим. Тој го имаше своето деби на 16 август во вториот натпревар од Суперкупот на Еспања против Реал Мадрид, загуби 0-2 на стадионот Сантјаго Бернабеу.

Семедо го направи своето деби за Лигата на шампионите за клубот на 13 септември 2017 година, и бил пофален за неговиот настап во победата од 3-0 во групната фаза над Јувентус.

Надворешни врски
----------------

* Нелсон Семедо на ESPN
* Нелсон Семедо на soccerway
Домот на академијата во Кембриџ, Масачусетс
**Американска академија на уметностите и науките** (англиски: *American Academy of Arts and Sciences*) — независен истражувачки центар кој врши повеќедисциплински изучувања на сложени и престојни проблеми од разни области. Членовите на академијата се предводници во академските дисциплини, уметностите, деловното работење и јавниот сектор.

Историја
--------

Академијата е основана во 1780 во Бостон за време на Американската револуција. Нејзини основачи се општествениците Џејмс Боудин, Џон Адамс и Џон Хенкок. Според повелбата, академијата има за цел да „*[ги] негува сите уметности и науки кои би го унапредиле интересот, честа, достоинството и среќата на еден слободен, независен и доблесен народ*". Во основањето учествувал и правникот Роберт Трит Пејн и начелници на 58 месни заедници. Меѓу првите членови на академијата се вбројуваат разни истакнати дејци како Бенџамин Френклин, Џорџ Вашингтон, Томас Џеферсон и Александар Хамилтон.

Дејност
-------

Денес академијата е сместена во Кембриџ, Масачусетс. Во состав на нејзината дејност, академијата приредува конференции, организира истражувачки проекти и го објавува тримесечникот *Dædalus* („Дедал"). Има околу 4.000 академици и 600 странски почесни членови. Околу 200 члена се добитници на Нобеловата награда.

Поврзано
--------

* Рамфордова награда

Надворешни врски
----------------

* Американската академија на уметностите и науките на Ризницата ?
* Матична страница (англиски)
* Тековни членови на академијата (англиски)

Координати: 42°22′51″ N; 71°06′37″ W﻿ / ﻿42.380755° СГШ; 71.110256° ЗГД﻿ / 42.380755; -71.110256

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 142551606
* LCCN: n79082160
* ISNI: 0000 0001 0943 8824
* GND: 2003822-7
* SUDOC: 030378826
* BNF: cb12180527p (податоци)
* BIBSYS: 90267460
* NLA: 36568090
* NKC: ko2003174440
* BNE: XX84433
* CiNii: DA01048374

 |

 |
**Лирско-епските видови** се меѓурод кој содржи слеани елементи и од лириката и од епиката. Во овие дела има фабула и ликови, но и многу чувства изразени преку ликовите. Најчесто се пишувани во стих.

Лирско - епски видови:

балада;

романса;

поема;

роман во стих.

**Балада** е лирско-епска песна со фантастична содржина и тажен крај. Темите во баладите се црпат од народните легенди, преданија и суеверија, но може да бидат со реалистични мотиви.

**Романса** е лирско-епска песна најчесто со љубовна содржина и среќен крај. Во почетокот со романсата се прославувале подвизи на некои јунаци за да ја заштитат својата или честа на саканата.

**Баладата** и **романсата** ги среќаваме во народната литература, но ги има и во современата литература. Другите два лирско-епски вида се со понов датум. Нив ги нема во народното творештво, а се појавуваат во времето на романтизмот. Тоа се поемата и романот во стихови.

**Поема** е лирско-епско дело во стих каде поетот во епското раскажување вметнува лирски расположенија, чувства и размислувања. За време на романтизмот, англискиот поет Бајрон ја пишува својата поема „Странствувањето на Чајлд Харолд", а во Македонија, можеби најубавата поема е „Сердарот" од Прличев.

**Роман** во стих е големо лирско-епско дело каде е прикажан широк круг на случки и ликови напишано во стих. За време на романтизмот, рускиот поет А. С. Пушкин го напишал првиот роман во стихови „Евгениј Онегин".
**Томе Пуре (Пуриќ)** (? Крушево ―  1944

 во ?) — македонски партизан, фудбалер, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Рано останал без татко и во својата четиринаесетата година се населил во Скопје, како печалбар. Рано станал активист во УРСовите синдикати. Поради тоа полицијата постојано го следела. Во слободното време одржувал секојдневни средби, со работниците во Пиварницата, каде и самиот работел. Но, откако опасноста да биде затворен се зголемила, ја напуштил Пиварницата и заминал на работа во рудникот „Радуша". Томе припаќал на генерацијата партизани-фудбалери кои настапуале за ФК Работнички и често оружјето го менувале со фубалските натпревари. Во 27 мартовските демонстрации 1941 година, бил во првите редови. Наспроти шестоаприлските настани, самоиницијативно започнал да организира собирање на оружје. Со доаѓањето на бугарските фашистички окупатори, КУД *„Абрашевиќ"*, бил преименуван во „*Македонија"*. Таму одново ја развивал активноста. Работел во организирањето на народната помош и сесрдно се залагал во подготовките за оружено востание против окупаторот. Учествувал во создавањето на партизанските бази во селата Бутел, Љубанци, Крушопек, Нерези и др. Есента 1942 година, кога еден провокатор бил уфрлен во партиската организација, тој преминал во илегалност. Потоа бил префрлен во Урошевац, со помош на партиската организација, која подоцна му овозможила да се префрли во Тетово. Таму стапил во Тетовскиот партизански одред. Во март 1943 година учествувал во ослободувањето на Кичево.

Во јуни 1944 година, загинал во една битка против бугарските фашистички војски, како комесар на првата чета.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 116. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  „ФК Работнички » Историја".
**Тврдината Рибница** се наоѓа во Подгорица, Црна Гора. 

Тврдината била изградена кон крајот на 15 век (околу 1477), за време на периодот на османлиското владеење на земјата. Таа била изградена над сливот на реките Рибница и Морача.

Долго време тврдината била користена како магацин за оружје. Во 1878 година била сериозно оштетена.

Според една српска легенда, тврдината била изградена во 12 век и била родното место на Стефан Немања.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2016-03-03. Посетено на 2021-01-21.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Тврдини во Црна Гора  |
| --- |
|  |
| Бар  •  Бихор  •  Брсково   •  Будва  •  Котор  •  Тврдина Жаблак Црноевиќ  •  Клобук  •  Ком  •  Метеон  •  Оногошт  •  Ратац  •  Рибница  •  Соко Град |  |

 |


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со градба во Црна Гора е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

 |
**Вера Менчик** (руски: *Вера Францевна Менчикова*, чешки: *Věra Menčíková*; 16 февруари 1906

 - 27 јуни 1944

) била британско-чешка шахистка со руско потекло која е официјално прв светски првак во шах во женска конкуренција.

Нејзиниот татко бил Чех, а нејзината мајка Британка. Родена е во Москва, но за време на Првата светска војна и револуционерните немири во Русија во 1917, по неколку години во 1921 се преселиле во Велика Британија.Таму таа се запознава со познатиот унгарски шахист Геза Марочи.
Под негово водство научила да игра шах на врвно ниво,па во 1927 година станала прв светски првак во шах,а титулата ја одбранила дури 6 пати, а за тој временски период остварила резултат од 78 победи и 4 реми партии:

1927-натпреварувајќи се за Русија во Лондон
1930-натпреварувајќи се за Чехословачка во Хамбург
1931-натпреварувајќи се за Чехословачка во Прага
1933-натпреварувајќи се за Чехословачка во Фолкстон
1935-натпреварувајќи се за Чехословачка во Варшава
1937-натпреварувајќи се за Чехословачка во Стокхолм
1939-натпреварувајќи се за Велика Британија во Буенос Аирес

Особено се значајни нејзините партии одиграни против германската шахистка Соња Граф.

Во текот на триесеттите Вера Менчик продолжила да игра во врвна форма,се до почетокот на Втората светска војна.

Во 1937 таа се омажила со Руфус Хенри Стредфилд Стивенсон (1868-1943) кој бил уредник на британскиот чаховски магазин.

Нејзината помлада сестра Олга исто така била активна шахистка.Во 1944 Вера Менчик заедно со нејзината мајка и помала сестра Олга биле погодени од бомбардирањето со познатите ракети V-1 по што и трите го загубиле животот.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 68777914
* LCCN: nr90010192
* ISNI: 0000 0000 4738 9982
* BNF: cb17153037d (податоци)
* NKC: jk01081218

 |

 |