**Ана Маргарета „Ен-Маргрет" Холмгрен**, ( р. Терсмеден ; 17 февруари 1850 година – 12 октомври 1940), била шведска авторка, феминистка, суфражетка и пацифистка .

Вила Åsen во областа Кабо во Упсала

Животот и кариерата
-------------------

Родена е во Хесле Манор во Упланд, Шведска. Таа била ќерка на конзервативниот политичар и дворјанин, благородник Јакоб Нилс Терсмеден (1795-1867) и бароницата Аугуста Жакет Седерстром (1818-1860). Во 1869 година, таа се омажила за Фритиоф Холмгрен (1831–1897), лекар и професор на Универзитетот во Упсала. Нивната резиденција, Вила Асен во областа Кабо во Упсала, било место на форуми за дискусија за интелектуални студенти и центар за радикални и модерни идеи. Меѓу идеите модерни во овие радикални кругови било воведувањето на република, демократија, право на глас, работнички права, контрацепција и атеизам. Се смета дека ова и дало на Холмгрен радикални симпатии и таа учествувала во радикалниот весник *Верданди* од 1898-1905 година.

По смртта на нејзиниот сопруг во 1897 година, таа се преселила во Стокхолм каде што била инспирирана од нејзините пријатели Елен Ки и Лидија Валстром да се вклучи во родовата еднаквост. Како феминистка, Холмгрен предизвика значителни контроверзии со нејзината поддршка за љубовта и сексот надвор од бракот, во конфликт со современиот сексуален двоен стандард. Лично, таа не го поддржа официјалното условно ослободување на движењето за право на глас дека на жените треба да им се даде право на глас под „еднакви услови како и мажите", бидејќи тоа всушност би значело дека само жените со законско мнозинство ќе можат да гласаат; ова би ги исклучило мажените жени, кои биле под старателство на нивните сопружници, и затоа Холмгрен исто така барала право на глас на мажените жени, што значело дека таа барала право мажените жени да бидат прогласени за полнолетни.

Во 1902 година, два предлога во врска со реформата на правото на глас на жените биле претставени до шведскиот парламент. Еден од нив бил од министерот за правда Јалмар Хамарскјолд, кој предложил на оженетите мажи да им се дадат два гласа, бидејќи може да се смета дека гласаат и наместо нивните сопруги. Другиот предлог бил претставен од Карл Линдхаген, кој предложил жените да имаат право на глас. Предлогот на Хамарскјолд предизвикал гнев кај активистите за правата на жените, кои формирале група за поддршка на движењето Линдхаген. На 4 јуни 1902 година, било основано Здружението за право на глас на жените ( *Föreningen för Kvinnans Politiska Rösträtt* или FKPR): првично локално стокхолмско друштво, таа станала национална организација една година потоа. Холмгрен била заменик-претседател на стокхолмскиот огранок на Националното здружение за право на глас на жените ( *Landsföreningen för kvinnans politiska rösträtt* или LKPR) во 1902-1904 година и секретар на извршната комисија на Шведското друштво за право на глас на жените во 1906 година. Во рамките на движењето за право на глас, најважната улога на Ен-Маргрет Холмгрен била улогата на говорник: таа била првиот член по основањето на движењето што патувала низ целата земја за да зборува, да собере симпатизери и да формира локални делови на движењето за право на глас, задача во која таа ја искористи нејзината широка мрежа на контакти меѓу поранешните студенти на Упсала. На нејзиниот 60-ти роденден во 1910 година, ЛКПР ја прослави со златен синџир од 60 алки, бидејќи основала 60 локални ограноци на женското здружение за право на глас.

Ен-Маргрет Холмгрен исто така била заменик-претседател на *Sveriges kvinnliga fredsförening* (Шведска женска мировна асоцијација) во 1901-1910 година, почесен член на Нордискиот музеј и Студентската асоцијација за народни танци *Филохорос (Philochoros Studenternas Folkdansförening* ). Откако ЛКПР била распуштена по воведувањето на женското право на глас, Холмгрен била една од основачите на *Svenska kvinnors medborgarförbund* (Граѓанско друштво на шведските жени) во 1921 година.

Личен живот
-----------

Ен-Маргрет Холмгрен била активна како писателка под псевдонимот „Марта Боле". Таа го објавила *Fru Stråhle.* *Tidsbilder ur tre släktled* (1894) и *När riddar Ulf suckar.* *Ur familjekrönikan på Höögsborg* (1896), обете преведени на германски јазик .

Ен-Маргрет Холмгрен и нејзиниот сопруг Фритиоф Холмгрен биле родители на осум деца, вклучувајќи го и научникот Израел Холмгрен (1871-1961). Таа починала во 1940 година и заедно со нејзиниот сопруг била погребана на старите гробишта во Упсала ( *Upsala gamla kyrkogård* ).

Поврзано
--------

* Список на мировни активисти

Наводи
------

Поврзано читање
---------------

* Волборг Хедберг; Луиз Аросениус (1914) *Свенска квинор фрån skilda verksamhetsområden* (Стокхолм: Albert Bonniers Förlag)
* Улрика Кнутсон (2004) *Kvinnor på gränsen till genombrott* (Стокхолм: Albert Bonniers Förlag)ISBN 978-91-4622-567-6
* Барбро Хедвол; Сузана Ериксон Лундквист. црвено. (2011) *Vår rättmätiga plats.* *Om kvinnornas kamp för rösträtt* (Стокхолм: Albert Bonniers Förlag)ISBN 978-91-7424-119-8

Дополнително читање
-------------------

* Ann-Margret Holmgren at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon

Надворешни врски
----------------

* Works by or about Ann-Margret Holmgren at Internet Archive


1. ↑  Olle Franzén. „Ann Margret Holmgren". Svenskt biografiskt lexikon. Посетено на December 1, 2018.
2. 1 2 3  Marie Steinrud, translated by Alexia Grosjean. „Anna Margareta (Ann Margret) Holmgren". Svenskt kvinnobiografiskt lexikon. Посетено на December 1, 2018.
3. ↑  „Ann Margret Holmgren". Göteborgs Universitetsbibliotek. Посетено на December 1, 2018.
4. ↑  „Philochoros, the Royal Uppsala University Folk Dance Society". Philochoros Studenternas Folkdansförening. Архивирано од изворникот на December 6, 2018. Посетено на December 1, 2018.
5. ↑  „Anna Margareta (Ann Margret) Holmgren". Uppsala kyrkogårdar. Посетено на December 1, 2018.