**Џовани Франческо Барбиери** (8 февруари 1591 - 22 декември 1666 година), познат како **Гверчино**, бил италијански барокен сликар и цртач од Ченто во регионот Емилија, кој бил активен во Рим и Болоња. Енергичниот натурализам на неговиот ран манир бил во контраст со класичната рамнотежа на неговите подоцнежни дела. Неговите многу цртежи биле забележани по нивната сјајност и живиот стил.

Биографија
----------

 Драматичната конфронтација со смртноста (околу 1618-1622)
 Портрет (1623) од Отавио Леони
 Влијанието на Караваџо било очигледно на ова платно *Христос и жената од Самарија* (околу 1619-1620)
 Гверчино - *Персиската Сибила* (1647-48)
Џовани Франческо Барбиери бил роден во семејство на селани фармери во Ченто, град во долината По на средината на патот помеѓу Болоња и Ферара. Бидејќи имал страбизам, на рана возраст го добил прекарот по кој бил општо познат, Гверчино (деминутив од италијанската именка гверчио, што значи „свитник"). Главно самоук, на 16-годишна возраст работел како чирак во продавницата на Бенедето Џенари, сликар од Болоњската школа. Рана нарачка била за украсување со фрески (1615–1616  ) на Каза Панини во Ченто, каде што реализмот на неговите пејзажи веќе откривал значителна уметничка независност, како и неговите пејзажи на платно *Пејзаж со месечина* и *Концерт на село* од истата ера. Во Болоња, тој ги освојувал пофалбите на Лудовико Карачи. Тој секогаш признавал дека неговиот ран стил бил под влијание на проучувањето на Мадона насликана од Лудовико Карачи за црквата Капучина во Ченто, позната како „Ла Карачина".

Неговата слика *Во егото на Аркадија* од околу 1618-1622 ја содржела идејата дека смртта демнела дури и во најидиличниот амбиент. Драматичната композиција на ова платно (поврзана со неговото *летање на Марсијас од Аполон* (1617–1618) создадена за Големиот војвода од Тоскана, која го делела истиот пар овчари) била типична за раните дела на Гверчино, кои често биле бурни во зачнувањето. Тој насликал две големи платна, *Самсон зароберн од Филистејците* (1619) и *Илија Фед од Гаврани* (1620), за кардиналот Сера, папски легат во Ферара. Насликани во време кога било малку веројатно дека Гверчино можел да ги види делата на Караваџо во Рим, овие дела сепак прикажувале строго натуралистички каравагески стил.

Рим
---

 Гверчино - *Жената однесена во прељуба*, Галерија на слики Далвич (1621)
 Гверчино - *Знамење на Христос* (1657)
Герчино бил препорачан од Маркезе Енцо Бентивољо на новоизбраниот болоњски папа Лудовизи, папата Григориј XV во 1621 година. Годините што ги поминал во Рим, 1621–23, биле многу продуктивни. Од овој период се неговите фрески *Аурора* во казиното на вилата Лудовизи, таванот во Сан Крисогоно (1622) на *Сан Крисогон во слава*, портретот на папата Григориј XV (сега во музејот Гети) и *олтарот на Свети Петронила* за Базиликата Свети Петар во Ватикан (сега во Капитолски музеи ).

Враќање во Болоња
-----------------

По смртта на Григориј XV во 1623 година, Герсино се вратил во својот роден град Ченто. Во 1626 година, тој ги започнал своите фрески во Дуомо во Пјаченца. Деталите за неговата кариера по 1629 година биле добро документирани во сметководствената книга, *Libro dei Conti di Casa Barbieri*, дека Гверчино и неговиот брат Паоло Антонио Барбиери, значаен сликар на мртва природа, биле ажурирани и кој бил зачуван.  Помеѓу 1618 и 1631 година, Џовани Батиста Пасквалини направил 67 гравури кои го документирале раното производство на Гверчино, кое не било вклучено во *Libro dei Conti*. Во 1642 година, по смртта на неговиот комерцијален ривал Гвидо Рени, Гверчино ја преселил својата зафатена работилница во Болоња, каде што сега можел да ја преземел улогата на Рени како водечки градски сликар на свети теми. Некои од неговите подоцнежни дела биле поблиски до стилот на Рени, и биле насликани со многу поголема сјајност и јасност од неговите рани дела со нивната истакната употреба на киароскуро. Во 1655 година, Францисканскиот ред од Реџо му платил 300 дукати за олтарниот дел на *Свети Лука прикажувајќи слика на Мадона и детето* (сега во Музејот на уметност Нелсон-Аткинс, Канзас Сити). Корзините му платиле и 300 дукати за *Христовото знаме* насликано во 1657 година.

 Гробот на Гверчино, Сантисимо Салваторе, Болоња

Дела и ученици
--------------

Гверчино бил извонреден по екстремната брзина при работата: тој завршил не помалку од 106 големи жртвеници за цркви, а неговите други слики изнесувале околу 144. Тој исто така бил плоден цртач. Неговата изработка вклучувала многу цртежи, обично со мастило, или црвена креда. Повеќето од нив биле направени како подготвителни студии за неговите слики, но тој цртал и пејзажи, жанровски теми и карикатури. Цртежите на Гверчино биле познати по нивниот стил во кој „брзите, калиграфски потези со пенкало во комбинација со точки, цртички и паралелни линии ги опишувале формите".

Гверчино продолжил да сликал и подучувал до неговата смрт во 1666 година, собирајќи забележително богатство. Бидејќи никогаш не се оженил, неговиот имот преминал на неговите внуци и ученици, Бенедето Џенари II и Чезаре Џенари. Други ученици биле Џулио Корали, Џузепе Бонати од Ферара, Кристофоро Сера од Чезена, отец Чезаре Пронти од Ферара Себастиано Геци, Себастиано Бомбели, Лоренцо Бергонзони од, Франческо Паља од Бреша,  Бенедето Залоне од Ченто, Бартоломео Каравоља, Џузепе Марија Галепини од Форли и Матео Лавс.

Уметнички дела
--------------

* *Пејзаж со месечина* (околу 1616, масло на платно, 55 × 71см, Национален музеј, Стокхолм, Шведска). Ран, натуралистички пејзаж.
* *Берба* (1615–1617, фреска, пренесена на платно, 18 × 23,5 см, Пинакотека, Ченто, Италија)
* *Сузана и постарите* (1617, масло на платно, 176 × 208 см, Прадо, Мадрид, Шпанија)
* *Самсон фатен од Филистејците*, 1619 година
* *Враќање на блудниот син*, 1619 година
* *Свети Вилијам ја прима монашката навика* (1620 година, масло на платно, 348,5 × 231 cm, Италија)
* *Аурора*, (1621, таванска фреска, темпера, 530 × 1030 см, Вила Аурора, Рим, Италија)
* *Фаќање на Христос*, 1621 година
* *Свети Матеј и ангелот*, 1622 година
* 1631 година
* *Христос и жената од Самарија* II, в. 1640–1641 година
* *Атлас го држи небесниот глобус*, 1646 година
* *Свети Петар плаче пред Богородица*, 1647 година
* *Марс со Купидон*, 1649 година
* *Клеопатра и Октавијан*, 1649 година
* *Жената на Јосиф и Петефар*, 1649 година
* *Света Сесилија*, 1649 година
* *Сузана и постарите*, 1650 година
* *Давид со главата на Голијат*, околу 1650 година
* *Повикот на Свети Алојсиј Гонзага*, 1650 година
* *Персонификација на астрологијата*, ок. 1650–1655, Музеј на уметност Блантон, Тексас
* *Враќањето на блудниот син*, 1651 година
* *Кралот Давид*, 1651 година
* *Самсон и Далила*, 1654 година
* *Сонот на Свети Јосиф*, 1600-1650 година
* *Свети Џером*, околу 1640-1650 година

Изложби
-------

Изложбата одржана во Болоња во 1968 година ја дала најкомплетната панорама на работата на Гверчино до денес, вклучувајќи слики од подоцнежните делови од неговата кариера по смртта на папата Григориј XV, кои претходно привлекле релативно мало внимание. За четвртата стогодишнина од раѓањето на уметникот во 1991 година, била организирана проширена изложба од страна на Пинакотека во Болоња, во соработка со институција од Франкфурт и Националната галерија на уметност, Вашингтон. И на двете изложби куратор бил најголемиот познавач на делата на Гверчино, Денис Махон, кој бил одговорен и за каталозите. Во 2011–2012 година, била одржана голема изложба во Палацо Барберини во Рим, посветена на споменот на Махон, кој неодамна починал. Изложбата изложена во Националниот музеј во Варшава во 2013-2014 година понудила уште една опсежна презентација на севкупната работа на уметникот.

Наводи
------

1. ↑  Miller, 1964
2. ↑  Mahon, 1937a
3. 1 2  Turner, 2003
4. ↑  Griswold 1991, p. 6
5. ↑  „Casa Pannini di Cento". *www.geoplan.it* (италијански). Посетено на 8 February 2019.
6. ↑  Stone, pp. 3, 37.
7. ↑  „La Carraccina". *bbcc.ibc.regione.emilia-romagna.it* (италијански). Regione Emilia Romagna. Посетено на 9 February 2019.
8. ↑  Lubbock, Tom (23 February 2007). „Guercino: Et in Arcadia Ego (1618-22)". *The Independent* (англиски). Посетено на 7 February 2019.
9. ↑  „Palazzo Pitti: Galleria Palatina - Apollo e Marsia". *www.abcfirenze.com* (италијански).
10. ↑  „Et in Arcadia Ego by Guercino". *www.wga.hu*. Web Gallery of Art. Посетено на 8 February 2019.
11. ↑  Griswold 1991, p. 13
12. ↑  „Samson Captured by the Philistines". *www.metmuseum.org*. Metropolitan Museum of Art. Посетено на 8 February 2019.
13. ↑  Vivian, 1971
14. ↑  Lawrence Gowing, ed. Biographical Encyclopedia of Artists, v.2 (Facts on File, 2005): 291.
15. ↑  Griswold 1991, p. 35
16. ↑  Gozzi, Fausto (2006). „Sacro e Profano nelle Incisioni da Guercino" (италијански). Culturalia. Посетено на 12 February 2019.
17. ↑  „Guercino's Saint Luke Displaying a Painting of the Virgin". Smarthistory at Khan Academy. Архивирано од изворникот на 2014-11-02. Посетено на March 15, 2013.
18. ↑  Griswold 1991, p. 36
19. ↑  Orlandi, 1719, p. 207
20. ↑  Orlandi, p. 207
21. ↑  Orlandi, p. 120.
22. ↑  Orlandi, p. 399
23. ↑  Orlandi, p. 397.
24. ↑  Orlandi, p. 294.
25. ↑  Orlandi, p. 171
26. ↑  Lanzi, 1847, pp. 309–310
27. ↑  Posner, 1968
28. ↑  Mahon, 1992, p. 7
29. ↑  van Serooskerken, 1991
30. ↑  Vodret and Gozzi, 2011
31. ↑  „Guercino. Triumf baroku" [Guercino. Triumph of the Baroque]. *www.legitymizm.org* (полски). Organizacja Monarchistów Polskich. Посетено на 12 February 2019.

Библиографија
-------------

Книги и статии за Гверчино
* Griswold, William M (1991). „Guercino". *Metropolitan Museum of Art Bulletin*. **48** (4): 5–56. doi:10.2307/3258858. JSTOR 3258858.
* Lanzi, Luigi (1847). Thomas Roscoe (translator) (уред.). *History of Painting in Italy; From the Period of the Revival of the Fine Arts to the End of the Eighteenth Century*. **III**. London: Henry G. Bohn.
* Mahon, Denis (1937a). „Notes on the Young Guercino I. - Cento and Bologna". *The Burlington Magazine for Connoisseurs*. **70** (408): 112–122. JSTOR 866850.
* Mahon, Denis (1937b). „Notes on the Young Guercino II. - Cento and Ferrara". *The Burlington Magazine for Connoisseurs*. **70** (409): 177–189. JSTOR 866750.
* Mahon, Denis (1992). *Guercino: Master Painter of Baroque*. National Gallery of Art. ISBN 978-0-89468-167-7.
* Orlandi, Pellegrino Antonio; Guarienti, Pietro (1719), *Abecedario pittorico*, Naples.
* Posner, Donald (1968). „The Guercino Exhibition at Bologna". *The Burlington Magazine*. **110** (788): 596–607. JSTOR 875813.
* Scholtz, Sibylle; MacMorris, Lee; Krogmann, Frank; Auffarth, Gerd U (2019). „Lights and darks of a picture. The life of Giovanni Francesco Barbieri, "il Guercino" - the squinter". *Strabismus*. **27** (1): 39–42. doi:10.1080/09273972.2019.1559532. PMID 30626256. (бара претплата)
* van Serooskerken, Carel van Tuyll (1991). „Guercino. Bologna, Cento and Frankfurt". *The Burlington Magazine*. **133** (1065): 864–868. JSTOR 885077.
* Stone, David M (1991). *Guercino: Catalogo Completo Dei Dipinti* (италијански). Cantini. ISBN 978-88-7737-137-9.
* Unger, Daniel M (2016). *Guercino's Paintings and His Patrons' Politics in Early Modern Italy*. ISBN 978-1-351-56482-3.
* Vivian, Frances (1971). „Guercino Seen from the Archivio Barberini". *The Burlington Magazine*. **113** (814): 22–29. JSTOR 876502.
* Vodret, Rossella; Gozzi, Fausto (2011). *Guercino (1591-1666): capolavori da Cento e da Roma* (италијански). Giunti. ISBN 9788809775350.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Гверчино" на Ризницата ? |

* Paintings by Guercino on the Web Gallery of Art
* Getty exhibition of Guercino drawings
* *Encyclopædia Britannica*, Il Guercino
* Pinacoteca Civica Il Guercino Архивирано на 11 март 2016 г.
* Virtual exhibition "Guercino a Fano" in high resolution
* *Jusepe de Ribera, 1591–1652*, an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on Guercino (see index)
* *Velázquez* , an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on Guercino (see index)