recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Херцен
**Александар Иванович Херцен** (на руски: *Алекса́ндр Ива́нович Ге́рцен*; 6 април 1812, Москва — 21 јануари 1870, Париз) бил руски филозоф, книжевник и публицист. Припаѓа на основачите на аграрниот популизам и се нарекува како *татко на рускиот социјализам*. Неговата дејност придонела во политичките процеси за ослободување на кметовите во 1861 година .

Дела
----

* *Кто виноват?*
* *Мимоездом рассказ*
* *Доктор Крупов*
* *Сорока-воровка*
* *Поврежденный повесть*
* *Трагедия за стаканом грога*
* *Скуки ради*

Извори
------

1. ↑  The forgotten revolutionary

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 295141994
* LCCN: n81041653
* ISNI: 0000 0001 2276 9724
* GND: 118639218
* SELIBR: 189325
* SUDOC: 026889390
* BNF: cb119047551 (податоци)
* BIBSYS: 90093417
* HDS: 028368
* NLA: 35894053
* NDL: 00440798
* NKC: jn20000601764
* RLS: 000085065
* BNE: XX1010917
* CiNii: DA00470445

 |

 |
**Јохан Николаус Гец** (9 јули 1721 – 4 ноември 1781) бил германски поет од Вормс .

Биографија
----------

Гец е роден во Вормс. Студирал теологија во Хале (1739–1742), каде што станал интимен со поетите Јохан В.Л. Глејм и Јохан Питер Уз. Неколку години делувал како воен капелан, а потоа извршувал разни други црковни функции. Починал во Винтербург, во близина на Бад Кројзнах

Работи
------

Haydn Die Harmonie in der Ehe HobXXVc3
Записите на Гец се состоеле од голем број кратки стихови и неколку преводи, од кои забележлива била преведувањето на Анакреон. Неговите оригинални композиции биле лесни, живи и блескави и биле анимирани повеќе од француската духовитост отколку од германската длабочина на чувствата. Најпозната од неговите песни била *Die Mädcheninsel*, елегија која наишла на топло одобрување на Фридрих Велики. Други дела биле *Thamire an die Rosen* и *An eine Romansleserin* .

*Vermischte Gedichte* на Гец биле објавени со биографија од KW Ramler (Mannheim, 1785; ново издание, 1807), а збирката од неговите песни, која датирала од годините 1745–1765, била уредена од C. Schüddekopf во *Deutsche Literaturdenk18. и 19.* *Jahrhunderts* (1893). Поврзано *Briefe von und an JN Götz*, уредено од C. Schüddekopf (1893).

Наводи
------
**Дамјан Даласин** (11 век) ― византиски благородник и војсководец, дукс на Скопје, назначен во 1072 година по избувнувањето на востанието на Ѓорѓи Војтех.

Животопис
---------

Се смета дека тој бил во сродство со Константин Даласин и дека потекнувале од угледно семејство од познатото село Даласин. Во 11 век нивното фамилијарно име се поврзува со темата Арменијака, но и Антиохија. Во изворите, нивното фамилијарно име се сретнува во времето на владеењето на Василиј II, кога во царската служба имало неколку членови на родот Даласин.

За време на востанието на Ѓорѓи Војтех, дукс на Скопје бил Никифор Карантин, кој бил сменет од страна на императорот Михаил VII Дука, поради неговата неспособност да го спречи истото. За нов дукс на Скопје, бил назначен Дамјан Даласин, кој откако се соединил со војската на Карантин, се однесувал потценувачки спрема него и другите стратези, навредувајќи ги дека биле „плашливци". Битката која се водела кај Присдијана (Призрен) била жестока. Визинтиските војски биле страшно поразени. Мнозина Византијци биле убиени, а не бил мал и бројот на заробениците, меѓу кои се наоѓал и самиот дукс Дамјан Даласин. Бил заробен и целиот византиски логор.

Поврзано
--------

* Ѓорѓи Војтех

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 140. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. ↑  Ристовски, Блаже (2009). *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. стр. 423. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.CS1-одржување: датум и година (link)
3. ↑  Krsmanović, Bojana; Крсмановић, Бојана (2001). *Успон војног племства у Византији XI века* (српски). Византолошки институт САНУ. стр. 64–65. ISBN 978-86-7025-315-5.
4. 1 2  Михајло Апостолски, Бранко Панов (1969). *Историја на макеоднскиот народ*. Скопје: Институт за национална историја. стр. 165–166.

Надворешни врски
----------------

* Неуспешен обид на Ѓорѓи Војтех за обнова на македонското царство
**Пир Мухамед** (околу 1374 - 22 февруари 1407) бил внук и назначен наследник на Тамерлан. Тој бил син на Џахангир.
Во 1392 бил гувернер на Кандахар. Неговата територија се проширила западно од Хинду Куш до реката Инд. Во есента 1397 тој го водел првиот освојувачки бран на Тимуридите во Индија.
На својата смртна постела, Тамерлан го именувал Пир Мухамед за свој наследник. Тамерлан сметал дека ниту еден од неговите синови не биле способни за управување со Тамерлановото царство. Меѓутоа, по смрта на Тамерлан никој не го поддржувал Пир Мухамед. Тој не можел да се наметне во Самарканд и бил убиен од неговиот везир во 1407 година.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Тамерлан |
| --- |
|  |
| Освојувања | 
 Освојувања во Персија **·**  Тамерланова војна со Туктамиша **·**  Индиски поход **·**  Освојување на Сивас **·**  Сириски поход **·**  Освојување на Багдад **·** Анадолски поход **·**  Кинески поход |
|  |
| Законодавство | 
 Тамерланов законик  |
|  |
| Култура и наука | 
 Урбанизам и архитектура **·**  Развој на науката и уметноста  |
|  |
| Војска | 
 Структура **·**  Организација **·**  Оружје **·**  Стратегија и тактика **·**  Знамиња  |
|  |
| Династија | 
 Тимуридска династија **·**  Пир Мухамед **·**  Халил Султан **·**  Шахрух **·**  Улугбек |
|  |
| Занимливости | 
Тамерланов шах |

 |
**Луси Стоун** (13 август, 1818 – 18 октомври 1893) била познат американски говорник,била организатор која ги промовирала женските права. Во 1847,Стоун стана првата жена од Масачусетс која добила диплома од факултет. Таа зборувала за правата на жените и против ропство во времето кога жените биле обезхрабрени и не им било дозволено да зборуваат пред народот. Стоун била позната по користење на своето моминско презиме после венчавката,иако матичниот инсистирал да го земе презимето на сопругот.

Организаторните активности на Стоун за правата на жените,дадоа заплеткани добивки во тешката политичка средина на 19 век. Таа помагала да се иницира првата Конвенција за националните права на жените во Ворчестер-Масачусетс,таа ги поддржувала и одржувала годишно,заедно со бројот на други локални,државни и регионални активистички конвенции. Стоун зборувала пред голем број на законодавни тела за да ги промовира законите што даваат повеќе права за жените. Таа асистирала во воспоставување на лигата за правата на жените за да помогне да се помине тринаесеттиот амандман и укинувањето на ропството,откако таа помогнала да се состави Американската Асоцијација за страдање на жените,изградила поддршка за Уставниот амандман за страдање на жените со победа на женското страдање во државни и локални нивоа.

Стоун опширно напишала за широкиот опсег на женските права, објавувала и дистрибутирала говори сама и со помош од други и продолжувала со конвенциите.
**Софија Монфератска** била византиска царица, сопруга на византискиот царот Јован VIII Палеолог.

Софија била ќерка на маркиз Теодор II де Монферат и Жана де Бар.

На 26 јануари 1404 година Софија била свршена за Филипо Марија Висконти, син на миланскиот војвода Џан Галеацо Висконти. Но бракот така и не се одржал.

На 19 јануари 1421 година Софија била мажена за Јован VIII Палеолог, единствениот преживеан син на царот Мануел II Палеолог и Елена Драгаш. Во тоа време Јован бил соцар на својот татко. Според Сфранцес, бракот бил склучен во катедралата Света Софија во Цариград.

Мануил Палеолог испратил специјален амбасадор до католичкиот собор во Констанца, додека барал папска дозвола за склучување на брак меѓу Софија и Јован VIII. Проблем се покажало преминувањето на Софија од католицизмот во Православната вера. Конечно се добило дозвола од папата Мартин V, кој бил избран од соборот во Констанца.

Според гласините. Јован VIII не бил задоволен од бракот и стоел подалеку од својата сопруга.

На 21 јули 1425 година починал Мануел VIII Палеолог, а престолот бил наследен од Јован VIII. Тогаш Софија ја подместила својата свекрва како постара царица. Сепак бракот меѓу Софија и Јован VIII бил раскинат во август 1426. Софија не се преженила и починала осум години подоцна.

Наводи
------

1. ↑  Sphrantzes, ch. 6; translated in Marios Philippides, *The Fall of the Byzantine Empire: A Chronicle by George Sphrantzes, 1401-1477* (Amherst: University of Massachusetts, 1980), p. 24
2. 1 2  Michael Doukas, *Historia Bizantina*, chap. XX
3. 1 2  Vasiliev, A.A. *History of the Byzantine Empire, 324-1453* (1958), p. 588
4. ↑  Sphrantzes, ch. 14; translated in Philippides, *The Fall of the Byzantine Empire*, p. 30
**Марија Велика Комнина** била византиска царица, сопруга на византискиот царот Јован VIII Палеолог.

Марија била ќерка на Алексиј IV Комнин, цар на Трапезунд, и на Теодора Кантакузина. Во септември 1427 Марија била мажена за цар Јован VIII Палеолог. Ова бил трет брак на византискиот цар. Првата сопруга, Ана Василиева починала во 1417 година, а вториот брак со Софија Монфератска е раскинет во 1426 година. Бидејќи од неговите претходни два брака Јован VIII немал деца, тој се оженил за Марија Трапезундска со надеж дека ќе обезбеди наследници на престолот. Бракот на Марија и Јован VIII продолжил 12 години, но исто така не оставил наследници. Сфранцес го наведува датумот на смртта на Марија, 17 декември 1439 година. Според Стивен Ринсиман, царицата починала од чума.

Јован VIII починал без наследник, а на престолот се качил неговиот брат Константин XI, кој во тоа време веќе бил вдовец и никогаш не се оженил повторно. Управувањето траело до заземањето на Цариград од Турците (29 мај 1453) и конечното распаѓање на империјата. Така Марија Трапезундска останува во историјата како последната царицата на Византија.

Наводи
------

1. ↑  William Miller is error saying she "married the Byzantine Emperor John VI. just as her aunt Eudokia had married his grandfather John V": John VI Kantakouzenos was co-emperor with John V. This mistake is easily explained by the loss of two characters, either by Miller's pen or the typesetter's fingers. *Trebizond: The last Greek Empire of the Byzantine Era: 1204-1461*, 1926 (Chicago: Argonaut Books, 1969), p. 80
2. ↑  *Chronicle* 14:3-4; translated by Marios Philippides, *The Fall of the Byzantine Empire: A Chronicle by George Sphrantzes, 1401-1477* (Amherst: University of Massachusetts, 1980), p. 30

|  |
| --- |
| Марија Велика Комнина **Комнини****Роден(а):**  ?  **Починал(а):** 1439 |
| Претходник**Софија Монфератска** | **Византиска царица**1427–1439 | **Нема,Распаѓање на Византија** |
Уличен знак, Sant Feliu de Guíxols, Шпанија
**manzana**</link> е единица површина што се користи во Аргентина и во многу земји од Централна Америка, првично дефинирана како 10.000 квадратни varas</link> во шпанските обичајни единици.  Во другите региони во кои се зборува шпански, терминот има значење на градски блок. 

План на здравствената област на Универзидад де Антиокија, Меделин, Колумбија 
Денес нејзината големина варира помеѓу земји:

* Во Аргентина тоа е хектар, 10.000 m 2 .
* Во повеќето земји од Централна Америка е околу 7,000 square metres (1.7 acres) , што се разликува помеѓу земјите.
* Во Белизе е 8,353 square metres (2.064 acres) .
* Во Никарагва е 7,042.25 square metres (1.74018 acres) .

Ако една vara</link> се зема како 83,59 см, потоа manzana</link> од 10.000 квадратни vara</link> s е еднакво на 6.987,29 m 2. Во пресметките, приближната вредност од 7000 m 2 (или еквивалентно 0,7 ха) често се користи за поедноставување на конверзијата.

Гватемала

1 манзана = 7.056 квадратни метри, приближно 1,74 хектари.

Мартини манзаната во Гватемала беше 10000 Varas cuadradas di Castiglia = 69,873717 ари

Поврзано
--------

* Мерни единици во Хондурас

Фусноти
-------

1. ↑  While this map is not drawn to scale, the distribution and volume are consistent with the shape of the manzanas and buildings and the graphic scale is intuitively drawn based on the geography.

Наводи
------

1. ↑  Statistical Office of the United Nations (1955). *World weights and measures; handbook for statisticians* (Provisional. изд.). стр. 37, 50, 59, 70, 100. Посетено на 27 November 2022.

Надворешни врски
----------------

* манзана дефиниција на големини.com
*
Портрет на Иван Шишкин од сликарот Иван Николаевич Крамској, 1880 г.
**Иван Иванович Шишкин**, 1832–1898) е руски сликар на предели. Учел 4 години во Московското училиште за сликарство, вајарство и архитектура, а потоа ја посетувал Императорската академија на уметностите во Санкт Петербург во периодот од 1856 до 1860 год. каде дипломирал со највисоки почести и златен медал. По пет години Шишкин станува член на Академијата, а подоцна и професор. Истовремено водел и часови по сликање на предели во Вишата уметничка школа.

Некеое време Шишкин живеел и работел во Швајцарија и Германија. При неговото враќање во Санкт Петербург, станува член на Дружината на подвижни уметнички изложби и на Друштвото на руски акварелисти. Исто така учестувал и на изложби при Академијата на уметностите, Сѐруската изложба во Москва (1882), Нижни Новгород (1896), и на Светската изложба во (Париз, 1867 и 1878 и Виена, 1873). Шишкиновиот метод на сликање е засован на аналитички проучувања на природата. Тој се прославил со своите шумски предели, но исто така бил и извонреден технички цртач и графичар.

|  |  |  |  |  |
| *Утро во борова шума* |  | '*Ржено поле* |  | *Дожд во дабова шума* |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Иван Иванович Шишкин" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 61819715
* LCCN: n82119235
* ISNI: 0000 0001 1876 9318
* GND: 118607839
* SELIBR: 315985
* SUDOC: 067712657
* BNF: cb11936099t (податоци)
* BIBSYS: 90145869
* ULAN: 500004158
* NLA: 36561742
* NKC: xx0021925
* BNE: XX1075926
* RKD: 72891

 |

 |
**Борис Вјачеславич** - бил руски средновековен кнез.

Животопис
---------

Кнезот Борис Вјачеславич му бил внук на кнезот Јарослав Мудриот и братучед на кнезот Олег Свјатославич. Кога кнезот Олег, здружен со [[Куманите, го нападнал кнезот Всеволод Јарославич, кнезот Борис му се придружил. Кнезот Борис загинал во битката против кнезовите Изјаслав]], Јарополк, Владимир и Всеволод Јарославич, одржана кај Нежатина Нива, во 1078 година. Иако кнезот Олег го советувал да ја избегнат битката, кнезот Борис не го послушал, фалејќи се дека може сам да се бори против четворица кнезови.

Наводи
------

1. ↑  „Коментари", во: *Слово за походор Игорев*. Скопје: Наша книга, 2002, стр. 57.
**Изабела Валоа** — француска принцеза и кралица на Англија во периодот од 1396 до 1400 година, како сопруга на Ричард II.

Таа е родена во Париз на 9 ноември 1389 година, како ќерка на францускиот крал Шарл VI и принцезата Изабела Баварска. На својата шестгодишна возраст, таа била омажена за англискиот крал Ричард II, како знак за потпишување на мировен договор помеѓу Англија и Франција. По смртта на Ричард II во 1400 година, новиот крал Хенри IV ја принудил Изабела да го напушти Виндзор.

По смртта на Ричард, Хенри IV предложил таа да се омажи со идниот крал, а свој син, Хенри VI. Но Изабела ја одбила таа понуда, по кое била затворена во манастир, а по извесно време се вратила во Франција.

Во 1406 година таа се омажила за Шарл Орлеан. Починала на 19 години за време на раѓањето на својата единствена ќерка, Жана.

Наводи
------

1. ↑  *A Historical Dictionary of British Women*, (Routledge, 2003), 240.
Конгресна палата – место каде се одржал настанот.
**Евровизија 1978** е 23. издание на Евровизија. Се одржа во Париз, Франција на 22.04.1978 г.
Победник беше Израел со песната "A-Ba-Ni-Bi (א-ב-ני-בי)" од Izhar Cohen and the Alphabeta

Eurovision Song Contest Logo 1978.svg
Лого на Евровизија 1978

 * п
* р
* у
 **Евровизија**

1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
~~2020~~ ·
2021
2022 · ·
*2023*
**Константин Дука** или **Констанциј** (грчки: *Κωνστάντιος Δούκας*, латински: *Konstantios Дукас*; околу 1060 - † 18 октомври 1081 во Драч) бил совладетел на Византија во периодот од 1060 до 1078 година и претендент на престолот во текот на 1078/1079 година, од династија Дука.

Константин Дука потекнува од византиската аристократска фамилија Дука. Негов татко бил Константин Дука (1006-1067), кој како Константин X Дука бил цар од 1059 до 1067 година. Мајка му била Евдокија Макремболитиса (1021-1096), регентка на империјата 1067 и 1071 година, која по смртта на неговиот татко се омажила за Роман Диоген, кој е од 1068 до 1071 година како Роман IV Диоген бил византиски цар.

Константин Дука бил најмалиот син на Константин X, но единствениот кој е роден по неговото зазимање на престолот и затоа го има почесното име "Порфирогенит". Константин вил прогласен за совладетел уште при раѓањето, заедно со неговиот поголем брат Михаил.

Кога неговиот татко починал во 1067 година, Константин имал седум години додека неговиот брат Михаил, како прв наследник на престолот, бил сѐ уште малолетен. Поради тоа, неговата мајка Евдокија го презела регентството. Мајка му се омажила во 1068 година за генералот Роман Диоген, кој бил крунисан како Роман IV Диоген.

Константин Дука бил убиен како командант на војската на 18 октомври 1081 година во Битката кај Драч во војна против Норманите.

Не е познато дали Константин Дука се оженил и дали имал деца.

Наводи
------

1. 1 2  Canduci, pg. 274
2. ↑  Norwich, John, *Byzantium: The Apogee*, pg. 361
РДС Симонскорт – место каде се одржал настанот.
**Евровизија 1981** е 26. издание на Евровизија. Се одржа во Даблин, Ирска на 04.04.1981 г.
Победник беше Обединетото Кралство со песната "Making Your Mind Up" од Bucks Fizz

Eurovision Song Contest Logo 1981.svg
Лого на Евровизија 1981

 * п
* р
* у
 **Евровизија**

1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
~~2020~~ ·
2021
2022 · ·
*2023*
Железничка станица во Алексисбад
**Алексисбад** (германски: *Alexisbad*) — мал бањски град во Германија, во општината Харцгероде, во округот Харц, Саксонија-Анхалт, се наоѓа на планините Харц. Има сопствена станица на железницата на тесни колосеци од Гернроде до Харцгероде (дел од Зелкеталбан). Има население од 42.

Алексисбад е прославен по своите медицински води, како што се Алексисбрунен, извор богат со железо, е користен за вода за пиење, додека резервите во Зелкебрунен се користат за бањање. Основан е во 1810 од војводата Алексиус од Анхалт-Бернбург и станал познат во доцниот 19 век.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Харц е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 51°38′58″N 11°07′01″E﻿ / ﻿51.64944° СГШ; 11.11694° ИГД﻿ / 51.64944; 11.11694

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 236815939
* GND: 4084933-8

 |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи на Харцгероде |
| --- |
|  |
| Алексисбад |
Данкероде |
Гинтерсберге |
Харцгероде |
Кенигероде |
Мегдешпрунг |
Нојдорф |
Зилберхите |
Зиптенфелде |
Шило |
Штрасберг
  | Грбот на Харцгероде |

 |
Динара Сафина на Германското отворено првенство
**Динара Михајловна Сафина** (рус. *Динара Михайловна Сафина*) (р. 
27 април 1986

 во Москва) — професионална руска тенисерка со татарско потекло.

Динара е помладата сестра на поранешниот прв рекет во светот, Марат Сафин.

Професионално почнала да игра тенис во 2000 година, кога учествувала на два турнира, а на турнирот во Мајорка стигнува до финалето. Следната сезона, со неполни 14 години, победува во Рим а стигнува и во јуниорското финале на Вимблдон.

Во 2002 година влегува меѓу првите сто тенисерки на светот и оттогаш нејзината кариера се движи по нагорна линија.

Напредувањето продолжува и во 2003 година. Својот прв ВТА турнир го освојува во Палермо победувајќи ја Катерина Среботник. На Ју-Ес Опен губи во осмина финалето од Жестин Енан со 6:0, 6:3.

Во 2004 година има проблеми со повредите, но сепак во Париз успева да ги победи Јелена Јанковиќ, Пати Шнидер и Франческа Скјавоне, но во полуфиналето е победена од страна на Ким Клајстерс, тогаш втора најдобра тенисерка на светот.

Во 2005 година Сафина влегува меѓу првите дваесет најдобри светски тенисерки.

Во досегашната кариера (јуни 2008) освоила 6 титули во поединечна конкуренција и 8 во игри во двојки на ВТА турнирите. Во играта во двојки со французинката Натали Деши во 2007 година освојува и една гренд слем титула, Отвореното првенство САД.
**Брит Аренандер** (роден 1941 година) е шведски преведувач, писател и новинар.

Живот
-----

Родена е во Стокхолм и се школувала во Södra Flickläroverket. Таа се обучувала како новинар во текот на 1960-тите. Аренандер објавила серијал романи „ *Steget "* во 1968 година, „ *Off "* во 1969 година и „ *Alla broar brända"* во 1971 година. Во 1974 година, таа ја објавила својата прва збирка поезија *Dröm om verkligheten utanför Stockholm och andra dikter*. Таа има пишувано и радио драми. Во текот на 90-тите години, таа работела како преведувач од француска и англиска литература на шведски јазик, вклучувајќи голем дел од дневниците на Анаис Нин. Таа, исто така, придонела за разни антологии, вклучително и *Liv och kärlek: om kvinnor av kvinnor* и *Anais Nin: A Book of Mirrors* .

Таа служела како службеник за печатот во Секретаријатот на шведскиот огранок на Амнести Интернешнл. Таа исто така била меѓународен секретар за шведскиот клуб ПЕН .

Аренандер се венчака со Густав Виклонд во 1964 година. Двојката се разделила во 1973 година.

Наводи
------

1. ↑  „Anais Nin: A Book of Mirrors". Sky Blue Press.
2. 1 2  „Britt Arenander". *History of Nordic Women's Literature*.
3. ↑  „The Enerström Case: A disgrace for Swedish democracy". Nordic Committee for Human Rights (NKMR).
Хана Видел во 2018 година
**Хана-Ли Матилда Сунананг Видел**, *нее Росандер* (родена на 7 март 1975 година) е шведска телевизиска водителка, медиумска личност и поранешен претприемач за убавина. Видел била водителка на риалити серијата „ Големиот брат" на Канал 5 во 2006 година. Таа претходно има работено за ТВ4 и ТВ3. На ТВ3 таа го имала краткотрајното ток-шоу Хана, шведска верзија на Рики Лејк, а ја претстави и реалити серијата Харем заедно со Гри Форсел .

во 2016 година Хана и нејзината сестра Аманда инвестирале многу во неуспешен концепт на продавница за убавина, што резултирал во последователна тужба од ликвидаторот за враќање на 5 милиони SEK средства.

Хана, исто така, била јавно критикувана за продажба на апчиња со неосновани здравствени тврдења на следбениците на нејзиниот под  што предизвикале реакции кај купувачите, колегите влијателни лица и други.

Видел била онаа кој го открила и донела *концептот Så mycket bättre* во Шведска. Заедно со нејзината сестра Аманда Шулман, таа ја води продукциската куќа Perfect day од 2011 година.

На веб-страницата на весникот Aftonbladets двете сестри го водат проектот за животниот стил *C/O Hannah och Amanda*, кој вклучуваат блогови и веб-телевизиско шоу *Middag med Hannah & Amanda*. Во 2012 година концептот бил проширен со списанието C/O Hannah & Amanda кое излегува еднаш месечно. Заедно тие го имаат и подкастот Fredagspodden med Hannah och Amanda.

Наводи
------


1. 1 2  „Hannah var också med i romantiken". *Aftonbladet*. Посетено на 26 April 2015.
2. ↑  „Resumé: Svalt intresse för TV3:s nya talkshow". Архивирано од изворникот на 18 May 2015. Посетено на 26 April 2015.
3. ↑  „Hannah och Amanda stäms på miljonbelopp efter konkursen". *Breakit* (шведски). Посетено на 2020-10-14.
4. ↑  „Hannah och Amanda kritiseras för kosttillskott". *Aftonbladet* (шведски). Посетено на 2020-10-14.
5. ↑  „Perfect day anmäls för reklam om skönhetspiller". *www.dagensmedia.se* (шведски). Посетено на 2020-10-14.
6. ↑  Sveriges Radio. „Moraltestet: Hannah Widell". Посетено на 26 April 2015.
7. ↑  „Resumé: De är Perfect Day". Архивирано од изворникот на 5 May 2015. Посетено на 26 April 2015.
8. ↑  „Resumé: Tv-systrarna får program och sajt på Aftonbladet". Архивирано од изворникот на 26 July 2014. Посетено на 26 April 2015.
9. ↑  „Resumé: C/o Hannah & Amanda går i tryck". Архивирано од изворникот на 5 May 2015. Посетено на 26 April 2015.
**Николај Христофорович Палаузов** (руски: *Николай Христофорович*) (1821 - 2 март 1899) бил Русофилски новинар и бугарски преродбеник.

Палаузов бил во роден во Габрово. Го започнал образованието во родниот град а во 1842 го завршил Ришељевскиот лицеј во Одеса. За време на овој период во Одеса, Палаузов добил руско државјанство. Тој бил еден од основачите на Одеското бугарско настојателство и негов претседател до крајот на неговиот живот. За триесет години ова бугарско друштво во Одеса било главен посредник во односите помеѓу Русија и Бугарите. Преку својата работа Палаузов ја направи бугарската кауза важна за значајни руски активисти и креатори на политики. Тој исто така преведувал од руски на бугарски и работел за весници во Одеса и Цариград.

Надворешни врски
----------------

* Биографија на руски

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 305859060
* SUDOC: 174096356

 |

 |
**Анри Русо** (франц. *Henri Rousseau*; Лавал, 21 мај 1844 — Париз, 2 септември 1910) бил француски постимпресионистички сликар на наивна или примитивна насока. Познат е и како царински службеник по професија, па го викале и *Анри Русо царинскиот службеник*. За време на животот го навредувале, а подоцна е познат како самоук-гениј чија работа е висока уметничка вредност.

Позадина
--------

Роден е во Лавал во долината Лаоре во водоинсталатерско семејство. Работел кај еден адвокат и изучувал право. Меѓутоа по еден помало вероломство побегнал во војска, во која служел четири години почнувајќи од 1863 година. Татко му умрел истата година кога Русо се оженил. Русо се преселил во 1868 година во Париз, каде што се вработил како државен службеник. Од 1871 година работел како собирач на данок. Почнал да слика кога бил во 40тата година, а кога имал 49 години се пензионирал за да има време за уметноста. Подоцна често свирел виолина по улиците и работел други ситни работи, бидејќи имал мала пензија.
Русо тврдел дека нема учител освен сам себе. Сепак признавал дека примал некакви совети од двајца академски сликари Феликс Огиста Клеман и Жан Леон Жером. Тој бил самоук и се смета за наивен сликар.

Слика
-----

Неговите најпознати слики покажуваат сцени од џунгла. Интересно е што тој никогаш не видел џунгла. Обожавателите на неговите слики рашириле невистинити приказни дека бил во француската експедиција, корпус во Мексико. Русо инспирацијата ја добивал од илустациони книги и од посета на ботаничкот двор во Париз. Сретнал војници кои служеле во Мексико и ги слушал нивните приказни.

Техника
-------

Сликал во слоеви. Започнувал со небото во позадина, а завршувал со животни или луѓе во преден план. Дождот на сликата Тигар на тропско невреме, насликана во 1891 година ја постигнува на иновативен начин со тенки светлосиви потези на бои долж целото платно со лак или глазура.
Кога би сликал Русо си сакал најнапред со една боја и нејзините нијанси. Потоа би употребил друга боја. На секоја слика би работел значително многу време. Во сликањето боите со понизок квалитет биле користени за финансиски ограничувања. На некои делови на некои подрачја не спроведувал коректна техничка процедура, па бојата му пукала.

Наводи
------

1. ↑  Henri Rousseau biography Архивирано на 24 октомври 2008 г. at the Guggenheim
2. ↑  Artillerymen by Rousseau at the Guggenheim
3. ↑  „Welcome to HenriRousseau.org – "Le Douanier" : The Life and Works of Henri Rousseau". Henrirousseau.org. Посетено на 2012-08-07.
4. ↑  Rousseau Архивирано на 6 мај 2009 г. at the National Gallery of Art
5. ↑  *Henri Rousseau, 1844–1910* By Cornelia Stabenow pp. 7, 8
6. ↑  *Masterworks at the Albright-Knox Art Gallery,* (1999), first published as *125 Masterpieces from the Collection of the Albright-Knox Art Gallery*(1987), Karen Lee Spaulding, general editor, page 72

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Анри Русо" на Ризницата ? |

* Henrirousseau.org, дела на Русо
* Анри Руси: Џунгла во Париз Архивирано на 2 септември 2016 г.
* Ten Dreams Galleries
**Мари Епри-Леон Валрас** (француски: *Marie-Esprit-Léon Walras*) бил француски економист и *џорџист*.

Животопис
---------

Татко му на Варлас исто така бил економист значително влијаел на неговиот син: да се занимава со економската теорија, да прифати субјективна теорија за вредности и ориентација во математичката економија, но исто така и до социјалистите за блиски гледишта за оданочување, сопственост на земјиштето и слично.

Од 1870 година предавал на универзитетот во Лозана, а со Парето ја создал Лозанската школа. 1874 година издалглавно дело- Елементи на чистата економија, со кое тој станал еден од основачите на Маргиналната револуција, заедно со Карл Менгер и Стенли Џевонс, кој ја воспоставил модерната економска теорија.

Најважен придонес е теоријата на општата рамнотежа, која денес е во понапредна форма, на основниот концепт на економската теорија. Пред Валас не бил направен обид за да се покаже дека целата теорија се држи заедно со многу пазари ипостигнува рамнотежа.

Наводи
------

1. ↑  Cirillo, Renato (Jan 1984). „Léon Walras and Social Justice". *The American Journal of Economics and Sociology*. **43** (1): 53–60. doi:10.1111/j.1536-7150.1984.tb02222.x. Посетено на 12 November 2013.
2. ↑  „Marie-Ésprit Léon Walras, 1834–1910". The New School, The History of Economic Thought Website. Архивирано од изворникот на January 6, 2011. Посетено на 2010-12-30.

Надворешни врски
----------------

* Биографија и дела
* *Leon Walras (1834–1910)*. *The Concise Encyclopedia of Economics*. Library of Economics and Liberty (2. изд.). Liberty Fund. 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Матео Албениз** (шпан. *Mateo Albéniz*), (21 ноември 1755 - 23 јуни 1831) е шпански композитор и свештеник од времето на класицизмот.

Од 1800 до 1829 бил капелмајстор во Сан Себастијан и Логроњо. Компонирал духовна музика како миси, вечерни, празнични воспеви. Во текот на животот се прочул низ северна Шпанија, но по смртта бил заборавен.

Световниот опус на Албениз претежно се состои од музика за чембало и фортепијано, каде се гледаат влијанија од Моцарт и Хајдн, но со шпански мелос. Денес е познат по неговото дело „Соната во Д-дур", подоцна преработена во популарна транскрипција за класична гитара.

Во 1802 издал расправа насловена како „Методична теоретска и практична обука за пеење и свирење на стара и современа музика" (*Instrucción metódica, especulativa y práctica para enseñar a cantar y tañer la música moderna y antigua*).

Матео Албениз не е во сродство со попознатиот импресионистички композитор Исак Албениз.

Наводи
------

1. ↑  Матео Албениз - Биографија - AllMusic (англиски)

Надворешни врски
----------------

* 

* Слободни партитури од Матео Албениз на Вернер Икинговиот музички архив

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за композитор е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 100255203
* LCCN: n83045035
* ISNI: 0000 0000 8285 1116
* GND: 134312074
* SUDOC: 150154062
* BNF: cb13890640q (податоци)
* BIBSYS: 97019565
* MusicBrainz: f57c9f97-499e-4923-a714-37bca7b1eba0
* NKC: mzk2003200544
* BNE: XX881509
* CiNii: DA12463549

 |

 |
**Дисменореја** е болна менструација. Вообичаено болката се јавува на почетокот на менструацијата. Симптомите типично траат помалку од три дена. Болката обично се јавува во пределот на карлицата или долниот дел на абдоменот. Други симптоми може да вклучуваат болка во грбот, дијареа или наузеа.

Дисменорејата може да се јави без друг причинител. Најчести причинители на секундарна дисменореја се утерини фиброиди, аденомиоза, и најчесто ендометриоза.

Дисменорејата се јавува поретко кај жени кои редовно вежбаат или имаат дете рано во текот на животот. Третманот може да вклучува примена на топли облоги. Лекови кои се користат во третманот се НСАИЛ како ибупрофен, хормонски контрацептиви и спирала со прогестерон. Земање на витамин B1 или магнезиум може да биде корисно. Докази за ефектот на јогата, акупунктурата и масажата се недоволни. Доколку постои системски причинител може да биде потребна и хируршка интервенција.

Проценките се дека дисменореја се јавува кај 20% до 90% од жените во репродуктивна возраст. Дисменорејата претставува најчестото менструално нарушување. Типично, се јавува во текот на првата година после првиот менструален циклус. Кога не постои причинител, често болката се намалува со текот на годините или после раѓањето на дете.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Osayande AS, Mehulic S (March 2014). „Diagnosis and initial management of dysmenorrhea". *American Family Physician*. **89** (5): 341–6. PMID 24695505.
2. 1 2 3 4 5  American College of Obstetricians and Gynecologists (Jan 2015). „FAQ046 Dynsmenorrhea: Painful Periods" (PDF). Архивирано (PDF) од изворникот 27 June 2015. Посетено на 26 June 2015.
3. 1 2 3 4  „Menstruation and the menstrual cycle fact sheet". *Office of Women's Health*. December 23, 2014. Архивирано од изворникот 26 June 2015. Посетено на 25 June 2015.
4. 1 2  „Dysmenorrhea and Endometriosis in the Adolescent". *ACOG*. American College of Obstetricians and Gynecologists. 20 November 2018. Архивирано од изворникот на 2018-11-22. Посетено на 21 November 2018.

Надворешни врски
----------------

  



|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Женски болести на карлицата и гениталиите (N70–N99) |
| --- |
|  |
| Болести на внатрешните полови органи | 
* Полип на матката
* Ендометриоза
* Дисменореја

 |
|  |
| Болести на надворешните полови органи | 
* Бартолинитис

 |

 |
**Бројот на вулканот** (исто така и **број на референтна датотека на вулканот**, **систем за нумерирање на вулкани** или **VNUM** ) е хиерархиски географски систем за уникатно идентификување и означување на вулканите и вулканските карактеристики на Земјата. Броевите се состојат од четири цифри, цртичка, потоа уште два или три бројки. Првите два броја го идентификувале регионот, следните два подрегионот, а последните два или три поединечниот вулкан. 

VNUM бил развиен од проектот *Каталог на активни вулкани на светот* на Меѓународната асоцијација за вулканологија, сега Меѓународна асоцијација за вулканологија и хемија на внатрешноста на Земјата (IAVCEI), кон крајот на 1930-тите.  Моментално е администриран од Глобалната програма за вулканизам во институцијата Смитсонијан во Вашингтон, ДЦ (САД), во соработка со IAVCEI и Светската организација на опсерватории за вулкани (WOVO), комисија на IAVCEI.

Системот на броеви бил користен во двете изданија на книгата Вулкани на светот во 1981 и 1994 година.

Во септември 2013 година, Глобалната програма за вулканизам објавила нов формат за број на вулкан.  Новиот формат е 6-цифрен број и повеќе не вклучува ненумерички знаци.

Откако го преместиле VOTW на нова платформа за база на податоци, развиле нов систем VNum и го распоредиле ажурираниот систем на 30 септември 2013 година компатибилен со современите компјутерски системи.

Наводи
------

1. 1 2  „Volcano Data Criteria". Global Volcanism Program. Посетено на 14 June 2015.
2. ↑  „Smithsonian / IAVCEI Volcano Numbers". *Global Volcanism Program*. Smithsonian Institution. 30 September 2013. Посетено на 8 March 2016.

Надворешни врски
----------------

* Броеви на вулканите Смитсонијан / IAVCEI
*
**Карингтон** (англиски: *Carrington*) — британско-француски филм од 1995 година, во режија на Кристофер Хемптон. Главните улоги ги толкуваат: Ема Томпсон и Џонатан Прајс.

„Мелницата кај Тидмарш", слика од 1918 година на Карингтон од Мил Хаус, Тидмарш, Пангбурн, на горниот дел Темза

Содржина
--------

Филмот е снимен според вистинската приказна за чудната љубовна врска меѓу две невообичаени личности во времето на викторијанска Англија - сликарката Дора Карингтон (ја игра Томпсон) и писателот Лајтон Стречи (го игра Прајс). Кога ќе го запознае Стречи, Дора е млада сликарка, членка на групата „Блумзбери". Лајтон, кој е хомосексуалец, пред да ја запознае Дора, мислејќи дека таа е машко, се распрашува за „згодното момче", по што дознава дека таа е жена. Нивната врска е против сите правила на тогашното општество.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 865, 23.1.2015, стр. 27.
2. ↑  *Антена*, број 866, 30.1.2015, стр. 22.
**Штировица** или **Штировичка Река** — река во Западна Македонија и десна притока на Радика.

Течение
-------

Изворишната област на реката се наоѓа меѓу врвовите Црна Чука и Котата, на источната падина во северниот дел на планината Кораб, под превојот Голема Корабска Врата. Реката е образувана со спојување на неколку потоци во месноста Песок, на надморска височина од околу 1.950 м. Течението на реката продолжува низ историското село Штировица, поминува покрај караулата Стрезимир и на надморска височина од околу 1.270 м се влева во реката Радика од нејзината десна страна, на местото каде што од левата страна во Радика се влева и Аџина Река.

Хидрографија
------------

Вкупната должина на Штировица изнесува 9,5 км. Сливното подрачје на реката зафаќа површина од 26,8 км2 и истото припаѓа на Јадранскиот речен слив.. Во долното течение на реката Штировица, во непосредна близина на пограничната караула „Победа - Стрезимир" и некогашното раселено истоимено село, на реката постои водозафат - бетонска брана од која дел од водите се пренасончуваат кон караулата и хидросистемот на електраните во Маврово.

Галерија
--------

* Штировица во близина на истоименото историско селоШтировица во близина на истоименото историско село
* Свиок (меандер) во долното течение на ШтировицаСвиок (меандер) во долното течение на Штировица
* Долината на ШтировицаДолината на Штировица
* Течението на ШтировицаТечението на Штировица

Поврзано
--------

* Кораб
* Радика
* Аџина Река
* Штировица
* Стрезимир

Наводи
------

1. ↑  Петрушевски, Илија; Маркоски, Благоја (2014). *Реките во Република Македонија*. Скопје: Геомап. стр. 81. ISBN 978-9989-2117-6-8.
2. 1 2 3  „Риболовна основа за риболовна вода „Акумулација Маврово" за период 2017-2022 година" (PDF). Скопје: Министерство за земјоделство, шумарство и водостопанство. Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-09-12. Посетено на 28 ноември 2017.

Надворешни врски
----------------

* Штировица (река) на Ризницата ?
Џозеф Свон
**Џозеф Свон** роден 31 октомври 1828 во Сандерленд, Англија, починал 27 мај 1914 Сари, Англија. Бил физичар и хемичар, познат по создавањето на првата светилка.

Животопис
---------

Роден во Сандерленд, северна Англија, во 1828г. Џозеф Свон заработувал за живот од продавница за хемикалии што ја поседувал во Њукасл, а во слободното време вршел сопствени научни истражувања. Тој ја измислил сувата плоча за фотографирање и уште неколку фотографски процеси. Свон исто така ја пронашол првата нишка (жичка) за светилка во светот. Ова го постигнал кога во раствор од цинкхлорид растворил хартија што впива, а потоа со шприц го прснал овој раствор во алкохол. Преку внимателно јаглеродизирање на оваа нишка без присуство на воздух, тој успеал да ја создаде првата светилка во светот.
Многу научници забележале дека кога електрична струја минува низ жица, таа се загрева и свети, па би можела да биде основа за ламбата „без свеќа". Проблемот бил во тоа што кога жичката ќе се усвитела, или ќе се стопела или ќе прегорела. Двајца научници се натпреварувале да ја создадат првата светилка: американецот Томас Алва Едисон и британецот Џозеф Вилсон Свон. Победник во трката бил Свон, во февруари 1879г. со светилка што имала жичка од чист јаглерод, затворена во стаклена топка во вакуум.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Општа наука (Енциклопедија за секое семејство и дом) – Младинска книга Скопје. Главен уредник Адам Харт-Дејвис.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 15100261
* LCCN: no2003111194
* ISNI: 0000 0000 7849 0127
* GND: 117679186
* BNF: cb15726389b (податоци)
* ULAN: 500061787

 |

 |
Дарувања на останат кусур во различни валути на Аеродромот Хитроу.
**Микродонација** или **микродарување** или **дарување на мало** или или **микрофилантропија** ― облик на добротворно дарување кој е мал во даруваната сума. Во минатото, микродонациите се најефективно искористени од компаниите кои собираат останат кусур на регистри и каси. Неодамна, овој облик на филантропија станал попопуларен со појавата на семжрени и мобилни дарувања.

Покрај потрадиционалните облици на дарување, како директно давање од човек на човек, и интернетот и мобилните телефони станале поприфатени од јавноста за собирање донации.[]

Микродонациите од 200 долари или помалку сочинуваат сè поголем удел во собирањето средства за номинација на трите првични претседателски избори во Соединетите Држави од 2000 година. (Во ова мерење, лице кое донирало 190 долари двапати на кандидат има дадено две микродонации, но не е микродарител). Микродонациите сочинувале 25% од вкупните донации за претседателските избори во Соединетите Држави во 2000 година. Оваа бројка се зголемила на 34% во 2004 година и 38,8% во 2008 година.

Технологија за поддршка
-----------------------

Микрофилантропијата бара способност ефикасно да се справува со голем број мали интеракции. Ако успешниот пристап вклучува и спроведување на акција за собирање средства што користи микрофилантропски ресурси поврзани со одредена добротворна организација, пристапот мора да вклучува и структура или технологија „посредник" што овозможува ефективно, ефикасно собирање и распределување на микрофилантропски донации.[] На пример, непрофитната организација Zidisha со седиште во Соединетите Држави нуди платформа за микрокредитирање од странка кон странка во стилот на eBay, која користи технологија на интернет и мобилни телефони за да испорачува услуги помеѓу заемодавачите и заемодавачите директно преку меѓународните граници без месни посредници.

Поврзано
--------

* Микрокредит
* Мобилно дарување

Наводи
------

1. ↑  Malbin, Michael J. (2006). "A Public Funding System in Jeopardy: Lessons from the Presidential Nomination Contest of 2004." In The Election After Reform: Money, Politics and the Bipartisan Campaign Reform Act (Michael Malbin, ed.) 219
2. ↑  „After Holding Financial Advantage in Primaries, Obama Likely to Achieve Only Parity with McCain in General Election". *CFI Release*. 26 септември 2008.
3. ↑  Hasen, Richard L.: *More Supply, More Demand: The Changing Nature of Campaign Financing for Presidential Primary Candidates*, (1 декември 2008). Loyola-LA Legal Studies Paper No. 2008-26.
4. ↑  „A Microloan "eBay" for African Entrepreneurs" (PDF). *Afrikan Post*. август 2010. Архивирано од изворникот (PDF) на 28 март 2014. Посетено на 28 јули 2023.
**Марио де Са-Карнеиро** (португалски: *Mário de Sá-Carneiro*) (19 мај 1890, Лисабон, Португалија - 26 април 1916, Париз, Франција) - португалски писател, еден од најважните претставници на модернизмот во португалската книжевност.

Творештво
---------

Марио де Са-Канреиро
Марио де Са-Карнеиро влегол во книжевниот живот на Португалија благодарение на Фернандо Песоа. Заедно со него и со Алмада Негреирош, Са-Карениро соработувал со книжевниот зборник „Орфеу" под влијание на европската авангарда, предизвикувајќи скандалозни реакции во португалската јавност поради смелоста на книжевниот израз и футуристичкиот идеализам. Во својот книжевен развој, Са-Карениеро бил под влијание на повеќе автори, како: Едгар Алан По, Стефан Маларме, Шарл Бодлер, Оскар Вајлд, Цезарио Верде, Достоевски и Антонио Нобре. Негови најпознати дела се: „Исповедта на Лусио", „Почеток", „Пријателство", „Небо во Оган" и поетската збирка „Дисперзија".

Спомен-плоча на куќата во која Марио де Са-Карнеиро извршил самоубиство.

Наводи
------

1. ↑  Марио де Са-Карнеиро, *Исповедта на Лусио*. Скопје: Бегемот, 2015.
Стамкос со Тампа Беј Лајтнингс во февруари 2012
**Стивен Стамкос** (англиски: *Steven Stamkos*; Маркам, 7 февруари 1990

) — канадски играч на хокеј со македонско потекло, кој моментално игра во Тампа Беј Лајтнингс. Игра на позицијата центар.

### Кариера

Стамкос е избран за играч на годината во 2008 година од страна на Тампа Беј Лајтнингс. Со овој клуб потпиша тригодишен договор. Иако на почетокот беше критикуван дека игра лошо, сепак сезоната ја заврши многу успешно со 19 бода во 20 натпревари. Во сезоната 2009/10 му беше доделена награда за најголем број постигнати голови заедно со играчот на Питсбург Пингвинс, Сидни Крозби. Постигна 51 погодок и беше најмладиот играч кој го освои овој подвиг. Помлади беа само Вејн Грецки и Џими Карсон.

Стивен Стамкос на 19 јули 2011 година потпиша петгодишен договор со Тампа вредан 37,5 милиони долари.

Рекорди
-------

* Најмногу голови во сезона од играч на Тампа Беј Лајтнингс, 60 (2011–12)
* Најмногу голови од НХЛ играч во дополнителното време во една сезона, 5 (2011–12)

Надворешни врски
----------------

* Стивен Стамкос на NHL.com
**Ејнат Ариф-Галанти** (родена 1975 година) е израелски визуелeн уметник, главно позната по нејзините фотографски и видео дела.

Биографија
----------

Ариф-Галанти е роденa во 1975 година во Ерусалим, Израел. Помеѓу годините 1995 и 1998 година студирала на Катедрата за применета фотографија на Академскиот колеџ Хадаса, Ерусалим. Таа освоила две последователни стипендии за фотографија на културната фондација Америка-Израел, во 1998 и 1999 година. Во 2002 година студирала цртање и сликање во Студиото училиште во Ерусалим, предводена од Израел Хершберг, институција која го следи традиционалниот пристап кон фигуративната уметност. Во 2004 година таа ја коосновала галеријата за соработка Агрипас 12 во Ерусалим, заедно со нејзиниот сопруг Јоси Галанти и други уметници.

Ариф-Галанти е предавач на средното уметничко училиште Пардес во Гиват Вашингтон. Таа изложила на 10 самостојни изложби и учествувала на бројни групни изложби ширум светот, меѓу кои во: Музејот на Израел, Музејот на современа уметност Херцлија, Градскиот музеј на Кољењо, Торино, Музејот на уметност во Хаифа, и Музеј на фотографска уметност Кијосато, Јапонија. Во 2013 година таа го добила грантот на Советот за култура и уметност на лотаријата Паис Израел и во 2018 година наградата на израелското Министерство за култура и спорт за поттикнување на креативноста. Нејзините дела се вклучени во различни приватни и јавни збирки. Таа е и автор на списанието Untitled и дели студио во Art Cube Artists' Studios, Ерусалим. Нејзино дело е и во колекцијата на музејот за фотографска уметност Кијосато, Јапонија.

Наводи
------

1. 1 2  „Einat Arif-Galanti". *America-Israel Cultural Foundation*. Посетено на 11 November 2021.
2. ↑  „Einat Arif-Galanti". *Israel Museum, Jerusalem* (англиски). 1 January 1970. Посетено на 11 November 2021.
3. ↑  „Einat Arif-Galanti". *Herzliya Museum of Contemporary Art*. Посетено на 11 November 2021.
4. ↑  „Einat Arif-Galanti: Between the Lights". *Haifa Museums - Six Museums in One Frame* (англиски). Посетено на 11 November 2021.

Надворешни врски
----------------

* Уметнички дел во списанието Untitled Архивирано на 23 мај 2022 г.
* Ејнат Ариф-Галанти во Информативниот центар за израелска уметност, музеј на Израел
* Ејнат Ариф-Галанти на Артси
* Ејнат Ариф-Галанти на TheArtLab