**Пат Паркер** (родена **Патриша Кукс**; 20 јануари 1944 година – 17 јуни 1989 година) беше американски поет и активист. И нејзината поезија и нејзиниот активизам потекнуваат од нејзините искуства како афро-американска лезбејка феминистка. Нејзината поезија зборуваше за нејзиното тешко детство растејќи во сиромаштија, справувањето со сексуалниот напад и убиството на сестра. На осумнаесет години, Паркер беше во навредлива врска и имаше спонтан абортус откако беше турнат по скали. По два развода, таа излезе како лезбејка „ја прифаќа нејзината сексуалност" и рече дека се чувствува ослободена и „не знае за ограничувања кога станува збор за изразување на највнатрешните делови од себе".

Паркер учествувала во политичкиот активизам и имала ран ангажман во Партијата на Црниот Пантер и Револуционерниот совет на црните жени и го формираше Женскиот печатен колектив. Таа учествувала во многу форми на активизам особено во однос на геј и лезбејските заедници, семејното насилство и правата на обоените луѓе. Објавила пет збирки поезија: „*Чето на себе*" (1972), „*Пит Стоп* "(1975), *„Движење во црно"* (1978), *„Женско колење"* (1978) и „*Џонстаун и друго лудило*" (1985).

Ран живот
---------

Пат е роденa на 20 јануари 1944 година, во Хјустон, Тексас, во семејството на Мари Луиз (роденото Андерсон) и Ернест Натаниел Кукс. Мари Луиз работела како домашна работничка, а Ернест претерувал гуми. Таа била најмладата од четирите ќерки. Семејството прво живеело во Третото одделение, а потоа се преселило во населбата Санисајд кога Паркер ималa четири години.

Таа го напуштила домот на седумнаесет години и се преселила во Лос Анџелес за да оди на факултет. Таа го посетувала Сити факултетот во Лос Анџелес, а исто така била запишана на Државниот факултет во Сан Франциско од 1966 до 1967 година, но не дипломирала. (Во апликацијата АПРЗ за 1988 година, Паркер пишува дека студирала на Државниот универзитет во Сан Франциско за творечко пишување, но не стекнала диплома). Таа се омажи за драматургот Ед Булинс во 1962 година. Паркер и Булинс се разделија по четири години. Подоцна изјавила дека нејзиниот поранешен сопруг бил физички насилен и дека била „исплашена до смрт". Таа се омажила за Роберт Ф. Паркер, писател и издавач, но одлучила дека „идејата за брак... не функционира" за неа. Таа почна да се идентификува како лезбејка во доцните 1960-ти, а во интервјуто со Анита Корнвел во 1975 година изјави: „По мојата прва врска со жена, знаев каде одам".

Кариера
-------

Паркер работела од 1978 до 1988 година како извршен директор на феминистичкиот женски здравствен центар во Оукланд. Паркер била вклучена во движењето на Црниот Пантер, во 1979 година таа беше на турнеја со „Различните гласови на црните жени", група поети и музичари во кои беа вклучени Линда Тилери, Мери Воткинс и Гвен Ејвери. Таа го основала Револуционерниот совет на црните жени во 1980 година, и исто така придонела за формирањето на Женскиот печатен колектив, како и вклучена во широкиот активизам во геј и лезбејското организирање.

Пат Паркер била замолена од нејзиниот татко да го земе „возот за слобода на образованието", Паркер се преселила во Оукланд Калифорнија, во раните 1970-ти за да се занимава со пишување и потенцијални можности за активистичка работа. Пат Паркер работела од 1978 до 1987 година како медицински координатор во феминистичкиот женски здравствен центар во Оукланд, чиј што Паркер помогнала да се прошири. Паркер, исто така, учествувала во политичкиот активизам и имала ран ангажман во Партијата на Црниот Пантер, Револуционерниот совет на црните жени и го формирала Женскиот печатен колектив. Паркер учествувала во многу форми на активизам, особено во однос на геј и лезбејските заедници, семејното насилство и правата на обоените луѓе.

Пишување
--------

Паркер го одржала своето прво јавно поетско читање во 1963 година во Оукленд. Во 1968 година, таа почнала да ја чита својата поезија на женски групи во женски книжарници, кафулиња и феминистички настани.

Џуди Гран, колешка поет и личен пријател, ја идентификувала поезијата на Пат Паркер како дел од „континуираната црна традиција на радикална поезија".

Шерил Кларк, друг поет и врсничка, ја идентификувала како „главен глас и повикувач" во светот на лезбејската поезија. Дизајнирана да се соочи и со црнечката и со женската заедница со, како што забележува Кларк, „несигурноста да се биде небел, немаж, нехетеросексуалец во расистичка, мизогинистичка, хомофобична, империјална култура. Кларк верувала дека Паркер артикулира, „црна лезбејско-феминистичка перспектива на љубовта меѓу жените и околностите што ја спречуваат нашата интимност и ослободување".

Паркер и Одр Лорд првпат се сретнале во 1969 година и продолжија да разменуваат писма и посети до смртта на Паркер во 1989 година. Нивната соработка инспирирала многумина, вклучително и лезбејско-феминистичката блуз/R&B пејачка Недра Џонсон, чија песна „Where Will You Be?" станала нешто како феминистичка химна во САД. Одр Лорд и Пет Паркер споделија заеднички теми во поезијата што ја напишаа. Делот на Одр Лорд „Трансформацијата на тишината во јазик и акција"  опширно зборувало за дејството преку јазикот, сличен концепт забележан во „Каде ќе бидеш" на Пат Паркер.

### *Убиство на жени*

Постарата сестра на Паркер, Ширли Џонс, била застрелана и убиена од нејзиниот сопруг. Паркер ја напиша автобиографската поема „*Женско убиство"* (1978), врз основа на овој настан.

Во поемата, Паркер го забележува тоа

Нејзините работи беа негови
вклучувајќи го и нејзиниот живот.
Сторителот е осуден за „убиство на жени", а не за убиство, затоа што

Мажите не можат да ги убијат своите жени.
Тие ги страстуваат до смрт.
Тој отслужил една година затвор во програма за ослободување од работа. Паркер го донесе ова кривично дело пред Меѓународниот трибунал за злосторства против жените во 1976 година во Брисел, ветувајќи

Ќе дојдам кај сестрите
несовесен,
Ќе дојдам силен.
Во 2014 година, малиот независен печат Раав (хебрејски за глад) објави широк избор на делата на Паркер во Израел. Тројцата преведувачи Јаел „стомак" Леви-Хазан, Јаел (јали) Декел и Хани Кавдиел успеаја да го канализираат делото на Паркер на хебрејски. Книгата стана инстант хит, стекнувајќи ја љубовта и на критичарите и на читателите.

Смртта
------

Паркер почина на 19 јуни 1989 година од рак на дојка на 45-годишна возраст во Оукленд, Калифорнија. Националната лезбејско-феминистичка заедница ја оплакуваше нејзината загуба, а неколку работи се именувани по неа, како што е Пат Паркер Плејс, центар на заедницата во Чикаго. Ја оставија долгогодишниот партнер Марти Данам и ќерките Кесиди Браун и Анастасија Џин.

Почит
-----

Библиотеката на Центарот Пат Паркер/Вито Русо[*мртва врска*]  во Њујорк е именуван во чест на Паркер и неговиот колега писател, Вито Русо.

Наградата за поезија „Пат Паркер" се доделува секоја година за бесплатна наративна песна или драмски монолог од црна лезбејка поетеса.

Во 2004 година, композиторката Авилда Виљарини го искористи текстот на Паркер за нејзината песна „Дијалог".

Во јуни 2019 година, Паркер беше еден од инаугуративните педесет американски „пионери, пионери и херои" примени на Националниот ЛГБТК ѕид на честа во рамките на Националниот споменик Стоунвол (SNM) во Стоунвол Ин во Њујорк. SNM е првиот американски национален споменик посветен на правата и историјата на ЛГБТК , а откривањето на ѕидот беше предвидено да се одржи за време на 50-годишнината од немирите во Стоунвол.

Работи
------

„Пат Паркер, каде ќе бидеш". YouTube.

### Книги

* *Мое дете* (1972), *Женски печатен колектив*
* *Пит стоп* (1973), *Женски печатен колектив*
* *Womanslaughter* (1978), *Diana Press*
* *Движење во црно* (1978), *Прес Дијана*
* *Jonestown & Other Madness* (1989), Firebrand Books
* *Движење во црно: Собраната поезија на Пат Паркер, 1961–1978;* вклучува дело од *Child of Myself* и *Pit Stop*, предговор од Одр Лорд, вовед од Џуди Гран, Дијана Прес (Оукленд, Калифорнија), 1978 година, проширено издание, вовед од Шерил Кларк, Фајребренд Букс (Итака, Њујорк), 1999 година.

### Не-фикција

* *Ослободување на феминизмот: Критикување на лезбејскиот садомазохизам во геј деведесеттите* (1993) (со Ана Ливија Џулијан Браун и Кети Миријам)

### Изберете антологии

* *Амазонска поезија: Антологија на лезбејската поезија* (1975)
* *Каде би бил без тебе?* *Поезијата на Пат Паркер и Џуди Гран* , 1976 година Снимање звук Оливија рекордс
* *Лезбејски концентрат*. Снимање на звук, 1977 година, Оливија рекордс
* „Револуција: Не е уредно или убаво или брзо" во Чери Морага и Глорија Анзалдуа (уреди), *Овој мост наречен мојот грб*, Вотертаун, Масачусетс: Персефон Прес, 1981 година.
* *Домашни девојки : Црна феминистичка антологија* (1983)
* *Никогаш не сум кажал никому: пишувања од жени кои преживеале сексуална злоупотреба на деца* (1991)
* Плексус

Поврзано
--------

* Список на феминистички поети
* Лезбејска поезија

Наводи
------

1. ↑  „dcpl\_blade\_1989-06-23\_00003 | DC Public Library". *digdc.dclibrary.org*. Посетено на July 31, 2020.
2. ↑  Bereano, Nancy K. Publisher's note, *Movement in Black*, 1989, Crossing Press, ISBN 0-89594-113-9
3. 1 2  Pat Parker. Contemporary Authors Online, Gale, 2002. Reproduced in Biography Resource Center. Farmington Hills, Mich.: Gale Group, 2008 (). Entry Updated July 25, 2000. Fee. Accessed December 27, 2008.
4. 1 2 3  „Rebel Girls from Bay Area History: Pat Parker, Lesbian Feminist Poet and Activist". *KQED* (англиски). April 30, 2018. Посетено на June 23, 2019.
5. 1 2  "Pat Parker, Black lesbian poet and activist well worth knowing" Архивирано на 7 декември 2021 г. Peterson Toscano, March 7, 2015.
6. 1 2  Pat Parker Biography, Voices from the Gaps.
7. 1 2 3 4  De Veaux, Alexis. *Warrior Poet: A Biography of Audre Lorde*, W. W. Norton & Company, 2004, ISBN 0-393-01954-3, pp. 166–167.
8. ↑  Grahn, Judy. Preface, *Movement in Black*, 1989, Crossing Press, ISBN 0-89594-113-9
9. 1 2 3 4 5 6 7  Alexander, Ilene 1998.
10. 1 2 3  Cornwell, Anita. *Pat Parker -- Black Lesbian Poet Radical Pioneer author of Movement in Black*, Hera Magazine, 1975, quoted in A Muse.
11. ↑  Simon, John Oliver. '"Aldebaran Review" in *Berkeley Daze*, Big Bridge Press.
12. ↑  McKnight, Jennie (June 1989). „Black Lesbian Poet Pat Parker Dies; Literary Pioneer Leaves Inspiring Legacy to Black, Feminist, and Gay and Lesbian Communities". *Gay Community News*. **16** (48).
13. ↑  National Black Herstory Task Force
14. 1 2  „Deep Oakland". Архивирано од изворникот на March 3, 2016. Посетено на April 12, 2008.
15. ↑  "Pat Parker", Queer EOC Activists.
16. ↑  VG/Voices from the Gaps Project: Ilene Alexander.
17. ↑  Grahn, Judy, 1978, quoted in *Feminist Review*, No. 34, *Perverse Politics: Lesbian Issues* (Spring 1990).
18. ↑  Clarke, Cheryl. *Movement in Black*, 1989, Crossing Press, ISBN 0-89594-113-9
19. 1 2  Clarke, Cheryl. Review of *Movement in Black* in *Conditions* Six, Summer 1980, pp. 217–225.
20. ↑  Lorde, Audre, "The Transformation of Silence into Language and Action" Архивирано на 4 декември 2018 г. Paper delivered at the Modern Language Association's "Lesbian and Literature Panel," Chicago, Illinois, December 28, 1977. First published in *Sinister Wisdom* 6 (1978), and *The Cancer Journals* (Spinsters' Ink, San Francisco, 1980).
21. ↑  Parker, Pat, [://webpages.scu.edu/ftp/lgarber/courses/eng67F10texts/ParkerWhereWillYouBe.pdf "Where Will You Be?"]
22. ↑  Parker, Pat. *Womanslaughter*, Diana Press, 1978.
23. ↑  Russell, Diana E. H. "Report on the International Tribunal on Crimes against Women", *Frontiers: A Journal of Women Studies*, Vol. 2, No. 1, Spring 1977, pp. 1–6.
24. ↑  „Awilda Villarini: Dancing in Latin America". *Tower Records* (англиски). Посетено на June 26, 2021.
25. ↑  Glasses-Baker, Becca (June 27, 2019). „National LGBTQ Wall of Honor unveiled at Stonewall Inn". *www.metro.us*. Посетено на June 28, 2019.
26. ↑  SDGLN, Timothy Rawles-Community Editor for (June 19, 2019). „National LGBTQ Wall of Honor to be unveiled at historic Stonewall Inn". *San Diego Gay and Lesbian News* (англиски). Посетено на June 21, 2019.
27. ↑  „Groups seek names for Stonewall 50 honor wall". *The Bay Area Reporter / B.A.R. Inc.* (англиски). Посетено на May 24, 2019.
28. ↑  „Stonewall 50". *San Francisco Bay Times*. April 3, 2019. Посетено на May 25, 2019.

Извори
------

* Мекјуен, Кристијан, уредник, *Именување на брановите: современа лезбејска поезија*, Вираго (Њујорк), 1988 година.
* Морага, Чери и Глорија Анзалдуа, *Овој мост го повика мојот грб: пишувања од радикални жени со боја*, печат на жени со боја, 1981 година.
* Паркер, Пат, *Џонстаун и друго лудило*, Фајбренд Букс, 1985 година.
* Паркер, Пат, *Движење во црно: Собраната поезија на Пат Паркер, 1961–1978* година, предговор од Одр Лорд, вовед од Џуди Гран, Дијана Прес (Оукленд, Калифорнија), 1978 година, проширено издание, вовед од Шерил Кларк, Firebrand Books ( Итака, Њујорк), 1999 година.
* *Список* на книги, 15 март 1999 година, стр. 1279 година.
* *Callaloo*, зима 1986, стр. 259–62.
* *Колби библиотека квартално* (Ватервил, МЕ), март 1982 година, стр. 9–25.
* *Услови: Шест*, 1980 година, стр. 217.
* *Феминистички преглед*, пролет 1990 година, стр. 4–7.
* *Библиотечен весник*, јули 1985 година, стр. 77.
* *Маргини*, том. 23, 1987, стр. 60–61.
* *Женски преглед на книги*, април 1986 година, стр. 17–19.
* Блејн, Вирџинија, Патриша Клементс и Изобел Грунди. *Феминистичкиот придружник на литературата на англиски: жени писатели од средниот век до денес*. Њу Хевн, Конектикат: Универзитетот Јеил, 1990: 833.
* Октенберг, Адријан. Во *женски преглед на книги* (Велсли, Масачусетс), април 1986: 17–19.
* Рајдингер, Роберт Б. Маркс. „Пет Паркер", во *Геј и лезбејска литература*. Детроит, Мичиген: Сент Џејмс Прес, 1994: 289–290.