**Перенична киселина** е хемиско соединение со формула Re  
2O  
7(H  
2O)  
2. Се добива со испарување на водени раствори на Re  
2O  
7. Конвенционално, се смета дека переничната киселина ја има формулата HReO  
4, а видот на оваа формула се формира кога оксидот на рениум(VII) се сублимира во присуство на вода или пареа. Кога раствор на Re  
2O  
7 се чува во период од месеци, се распаѓа и кристали на HReO  
4 · H2O се формираат , кои содржат тетраедар ReO−  
4. За повеќето цели, переничната киселина и рениум(VII) оксидот се користат наизменично. Рениумот може да се раствори во азотна или концентрирана сулфурна киселина за да произведе перенична киселина.

Својства
--------

Структурата на цврстата перренска киселина е [O  
3Re–O–ReO  
3(H  
2O)  
2]. Овој вид е редок пример на метален оксид координиран со вода; најчесто метал-оксо-аква видовите се нестабилни во однос на нивните соодветни хидроксиди:

M(O)(H  
2O) → M(OH)  
2
Двата атома на рениум имаат различни геометрии на сврзување, при што едниот е тетраедар, а другиот октаедрален, и со водените лиганди координирани со вториот.

Гасовитата перенична киселина е тетраедрална, како што сугерира нејзината формула HReO  
4.

Реакции
-------

Переничната киселина или сродниот безводен оксид <span data-cx="[{&quot;adapted&quot;:true,&quot;partial&quot;:false,&quot;targetExists&quot;:true,&quot;mandatoryTargetParams&quot;:[],&quot;optionalTargetParams&quot;:[]}]" data-mw="{&quot;parts&quot;:[{&quot;template&quot;:{&quot;target&quot;:{&quot;wt&quot;:&quot;Хем2&quot;,&quot;href&quot;:&quot;./Предлошка:Хем2&quot;},&quot;params&quot;:{&quot;1&quot;:{&quot;wt&quot;:&quot;Re2O7&quot;}},&quot;i&quot;:0}}]}" data-ve-no-generated-contents="true" id="mwPg" typeof="mw:Transclusion">&nbsp;</span> се претвора во дирениум хептасулфид при третман со водород сулфид:

Re  
2O  
7 + 7 H  
2S → Re  
2S  
7 + 7 H  
2O
Хептасулфидот, кој има сложена структура, ја катализира хидрогенизацијата на двојните врски и е корисен бидејќи толерира сулфурни соединенија, кои ги трујат катализаторите на благородни метали. Re  
2S  
7 исто така ја катализира редукцијата на азотен моноксид во азотен оксид.

Переничната киселина во присуство на хлороводородна киселина се подложува на редукција во присуство на тиоетери и терциерни фосфини за да се добијат комплекси на рениум(V) со формулата ReOCl  
3L  
2.

Перенична киселина во комбинација со платина на потпора дава корисен катализатор за хидрогенизација и хидрокрекање за нафтената индустрија. На пример, силициум диоксид импрегниран со раствор на перенична киселина се намалува со водород на 500 °C.[] Овој катализатор се користи во дехидрогенизацијата на алкохолите и исто така го промовира распаѓањето на амонијакот.

### Катализа

Переничната киселина е претходник на различни хомогени катализатори, од кои некои се ветувачки во специфичните апликации што може да ја оправдаат високата цена на рениумот. Во комбинација со терциерни арсини, переничната киселина дава катализатор за епоксидација на алкените со водород пероксид. Переничната киселина ја катализира дехидрацијата на оксимите до нитрили.

Други употреби
--------------

Переничната киселина се користи и во производството на цели за рендгенски зраци.

Поврзано
--------

* Перхинат
* Рениум(VII) оксид

Наводи
------

1. ↑  Glemser, O.; Müller, A.; Schwarzkopf, H. (1964). „Gasförmige Hydroxide. IX. Über ein Gasförmiges Hydroxid des Rheniums". *Zeitschrift für anorganische und allgemeine Chemie* (German). **334**: 21–26. doi:10.1002/zaac.19643340105.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link).
2. ↑  Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). *Chemistry of the Elements* (2. изд.). Butterworth-Heinemann. ISBN 0080379419.
3. ↑  Schwarz, D. E.; Frenkel, A. I.; Nuzzo, R. G.; Rauchfuss, T. B.; Vairavamurthy, A. (2004). „Electrosynthesis of ReS4. XAS Analysis of ReS2, Re2S7, and ReS4". *Chemistry of Materials*. **16**: 151–158. doi:10.1021/cm034467v.
4. ↑  Parshall, G. W.; Shive, L. W.; Cotton, F. A. (1997). „Phosphine Complexes of Rhenium". *Inorganic Syntheses*. **17**: 110–112. doi:10.1002/9780470132487.ch31. ISBN 9780470132487.
5. ↑  Holleman, A. F.; Wiberg, E. "Inorganic Chemistry" Academic Press: San Diego, 2001. ISBN 0-12-352651-5.
6. ↑  van Vliet, M. C. A.; Arends, I. W. C. E.; Sheldon, R. A. (1999). „Rhenium Catalysed Epoxidations with Hydrogen Peroxide: Tertiary Arsines as Effective Cocatalysts". *J. Chem. Soc. Perkin Trans. 1* (3): 377–80. doi:10.1039/a907975k.
7. ↑  Ishihara, K.; Furuya, Y.; Yamamoto, H. (2002). „Rhenium(VII) Oxo Complexes as Extremely Active Catalysts in the Dehydration of Primary Amides and Aldoximes to Nitriles". *Angewandte Chemie International Edition*. **41** (16): 2983–2986. doi:10.1002/1521-3773(20020816)41:16<2983::AID-ANIE2983>3.0.CO;2-X. PMID 12203432.
8. ↑
9. ↑  X-ray#Sources