recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Англиски лисичар
**Лисичар** е голем ловечки загар. Лисичарите ловат во глутници и, како и сите загари-намирисувачи, имаат силно развиен мирис. Се користат во лов на лисици, па оттаму доаѓа и нивното име. Во лов кучињата се придружувани од ловците на коњи и патуваат километри за да го догонат пленот. Овие кучиња имаат силен природен инстикт за ловење и се енергични и активни.

Постојат две раси на лисичари:

* американски лисичар
* англиски лисичар

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа dog-related статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Митре Стојанов Балевски** (9 април 1917 во Витолиште, Прилепско — 1945 во Дабница, Прилепско) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Митре Стојанов Балевски е роден на 9 април 1917 година во селото Витолиште. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил на 15 август 1944 година. Бил борец на Десеттата македонска бригада, загинал во селото Дабница, во 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Милош Константинов, Тодорка Спанкова (1958). Зборник на паднатите борци во народноослободителната борба од битолската околија. Битола. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Лисина** е планина од вулканско потекло, која се наоѓа на подрачјето на општината Мркоњиќ Град и Општината Шипово. Нејзин највисок врв, Бандира, се наоѓа на височина од 1.467 метри.

Благодарејќи на геолошката градба, се одликува со голема биоразновидност на растителни и животински видови. Во досегашните истражувања откриени се и опишани преку 1.000 растителни видови, околу 1.500 видови на печурки, пет вида на риби, по десетина вида на водоземци и влекачи, 29 вида на цицачи и 107 птичји видови. Пронајдени се и околу 360 извори на питка вода кои претставуваат значајни водени ресурси во локални рамки.

На нејзиниот врв се наоѓа планинарскиот дом, а на падините на планината неколку села од мркоњиќката општина. Во подножјето на Лисина, во близина на селото Подрашница, се наоѓа излетиштето Зеленковац.

Поврзано
--------

* Лисина (резерват на природата)

Наводи
------

1. ↑  „Лисина драгуљ природе". Посетено на 13. 10. 2010.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. 1 2  „Туристички водич Мркоњић Града", Удружење за развој и унапређење туризма општине Мркоњић Град, 2010.
**Митко Николов Пенџуклиски** (17 февруари 1915

 во Кратово — 17 јули 1944

 во Сурлица, Србија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

*За средното училиште во Кратово, посетете ја статијата ДСУ „Митко Пенџуклиски" - Кратово*

Животопис
---------

Тој бил помладиот син на вдовицата Риса Пенџуклиска. Пораснал без татко заедно со својот постар брат Ампе и уште двете нивни сестри и животот уште од мал го сфатил многу сериозно. Добро учел и добро свирел на гитара, па бил миленик во семејството и меќу неговите врсници. Основно училиште завршил во Кратово, а гимназија учел и завршил во Велика Градишка и Крагуевац. Како одличен ученик и напреден младинец бил прифатен во напредните кругови во гимназијата, каде почнал да се интересира за настаните во земјата и светот. Откако ја завршил гимназијата продолжил да студира економија во Белград. Активно учествувал во сите активности на напредната студентска младина, бил учесник и во студентските демонстрации поради што му била укината државната стипендија. За да биде материјално обезбеден и да ги заврши започнатите студии, неговиот брат Ампе Пенџуклиски дошол во Белград да работи на шивачкиот занает. Времето што го поминал учејќи во Крагуевац и Белград било од голема важност за оформувањето на личноста на Митко, бидејќи напредните кругови во кои се движел придонеле да израсне во борец за ново општество. Повремено доаѓал во Кратово или за време на летните одмори. Секогаш носел нешто ново со него: брошури, искуство за организирана работа па и револуционерни песни.

### Втора светска војна

Капитулацијата на Кралството Југославија во 1941 година, ја дочекал како војник, кој бил заробен крај Цер и извесно време бил заробеник во Германија. По враќањето од заробеништво стапил на работа во Свети Николе, но поради неговата комунистичка активност, бугарскиот окупатор го интернирала во Сливен - Бугарија. По враќањето од интернација работел во Куманово, а потоа ѝ во Скопје, каде имал широки можности за делување. Посебна преокупација му било да ги шири марксистичките идеи меѓу младината. На 22 април 1944 година се вклучил во Агитпроп на Главниот штаб на НОВ и ПОМ. На 17 јули 1944 година, кога штабот се наоѓал во близината на селото Сурлица-Врањско, загинал од непријателска авионска бомба.

Средното училиште во неговиот град го носи токму негово име.

Наводи
------

1. 1 2 3  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 40.
2. 1 2 3 4  Цветков, Ѓорѓи; Мицевски, Младен (2020). *Монографија СОУ-Митко Пенџуклиски-Кратово*. Кратово. стр. 7.
3. ↑  „Mitko Pendjukliski HMS - Kratovo". *wikimapia.org* (англиски).
„Лето со Моника" - „Приказната за лошо девојче", филмски постер во САД 1956 година.„Лето со Моника" - „Приказната за лошо девојче", филмски постер во САД 1956 година.
**Лето со Моника** (шведски: *Sommaren med Monika*) е шведски филм од 1953 година, режиран од Ингмар Бергман (Ingmar Bergman), според сценариото на Пер Андерс Фогелстром (Per Anders Fogelström). Главните улоги во филмот ги толкуваат: Хариет Андерсон (Harriet Andersson), Ларс Екборг (Lars Ekborg), Дагмар Ебесен (Dagmar Ebbesen), Џон Харисон (John Harryson) итн. Филмот, кој трае 96 минути, е снимен во црно-бела слика и со моно звук, во продукција на Шведската филмска индустрија (Svensk Filmindustri). Буџетот на филмот изнесувал 484 000 шведски круни.

### Заплет

Приказната започнува со работничкиот дел на Стокхолм. Деветнаесетгодишниот Хари Лунд (го игра Ларс Екборг), кој на осумгодишна возраст останал без мајка, работи во фабрика за стакло, а Моника Ериксон (ја игра Хариет Андерсон) е продавачка во локалната продавница. Хари не е претерано добар работник, бидејќи постојано доцни на работа и неуредно ги извршува работните задачи. Моника е дива, неодговорна девојка, која е заинтересирана само за забава. Хари и Моника се вљубуваат еден во друг, а кога Моника ќе западне во домашни неволји, заедно со Хари даваат отказ до работните места и заминуваат во Стокхолмскиот Архипелаг, каде го поминуваат летото. Кога крајот на летото ги принудува да се вратат дома, Моника открива дека е бремена. По враќањето во Стокхолм, тие се венчаваат, а потоа Моника раѓа женско бебе. Хари, во обид да постапи правилно, се вработува и истовремено студира за да го обезбеди семејството. Но, Моника е незадоволна со нејзината улога на домаќинка и од сиромашниот живот. Таа не сака ниту да работи, ниту да се грижи за бебето, туку копнее за возбуда и авантура. Еднаш, додека Хари е отсутен во период од неколку дена, Моника се впушта во авантура со своето поранешно момче Леле (го игра Џон Харисон). Кога Хари се враќа дома, го открива неверството и меѓу нив започнува кавга. Тој ја удира Моника и таа ги напушта Хари и бебето. Поради неплатената кирија, Хари мора да го напушти станот и тој решава да се врати дома кај татко му.

Наводи
------

1. ↑  IMDB - Summer with Monika (1953), (пристапено на 4.5.2014)
2. ↑  The Criterion Collection (пристапено на 4.5.2014)
3. 1 2  Rotten Tommatoes - Summer With Monika (Sommaren med Monika) (1953), (пристапено на 4.5.2014)
4. ↑

Надворешни врски
----------------

YouTube - Summer with Monika (1953)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 316752073
* GND: 7528136-3
* SUDOC: 09466840X
* BNF: cb150986934 (податоци)

 |

 |
Панорамски поглед
**Лофотенски Острови** или само **Лофотен** (норвешки: *Lofoten*, изг. *Луфутн*) — архипелаг во северниот дел на Атлантскиот Океан, во округот Нурлан во Норвешка. Зафаќаат површина од 1.227 км2 и население од 24.500 жители. Aрхипелагот го сочинуваат многу острови, меѓутоа трите најголеми се: Еуствогсеј, Вествогсеј и Москенесеј. Во последно време Лофотенските Острови стануваат привлечно туристичко одредиште на Норвешка, пред сè поради прекрасните предели кои се наоѓаат на овие острови.

Природни услови
---------------

Површината на Лофотенските Острови е 1.227 км2. Сите острови се со голема брегова разгранетост, со многубројни мали заливи и полуострови. Островите се планински, со прилично голема надворска височина. Поради влијанието на Голфската струја климата е многу блага за ова подрачје кое се наоѓа над Северниот Поларник, па така летата се свежи, а зимите благи и врнежливи.

Население
---------

На Лофотенските Острови денес живеат над 24.000 жители, најмногу од нив се занимаваат со риболов и преработка на риба. Во последните години туризмот претставува многу значајна гранка и голем придонес на островјаните. Најголема населба и главен град на островите е Сволвер.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
* Лофотенски острови на Flickr
* Првото мрежно место за островите од 1996 г.
* УНЕСКО Културно наследство
* Слики од островите
* Галерија на островите Архивирано на 19 декември 2005 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Норвешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Општини во Нурлан |
| --- |
|  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Вестеролен | 
* Андеј
* Бe
* Екснес
* Суртлан
* Хадсел

 |
|  |
| Лофотен | 
* Вереј
* Вествогеј
* Воган
* Москенес
* Рест
* Флакстад

 |
|  |
| Офотен | 
* Баланген
* Евенес
* Лединген
* Нарвик
* Тисфјорд
* Тјелдсунд

 |
|  |
| Салтен | 
* Бејарн
* Буде
* Гилдескол
* Мелеј
* Салтдал
* Серфол
* Стејген
* Фауске
* Хамареј

 |
|  |
| Хелгеланд | 
* Алстахауг
* Биндал
* Бренеј
* Вевелстад
* Вега
* Вефсн
* Гране
* Дена
* Лејрфјорд
* Луреј
* Несна
* Рана
* Редеј
* Семна
* Трена
* Хатфјелдал
* Хемнес
* Хереј

 |

 | Грб на Нурлан |

 |
**Косилка** (разговорно и: **косачка**) — вид на погодна градинарска / земјоделска опрема, која се користи за справување со потешки тревки / чистење со кои нормалната косилка за трева не може да се справи. Некои помали модели се само-придвижувани, но многу од нив се придвижувани приколки од ПТО ( приклучно вратило), кои можат да се прикачат на три точки за брзина пронајдени на задниот дел од повеќето трактори. Овој тип на косилка најдобро се користи за да се обезбеди груб пресек до повисока трева, детелина и други житни култури, каде што може да си дозволи контакт со потврди остатоци, како што се патиштата, ендеците и друго.

Млечната косилка го добива своето име од употребата на канали поврзани со вртечкиот хоризонтален барабан (исто така наречен цевка, ротор или оска). Многу компании за имплементација, исто така, се однесуваат на дупките како ножеви или сечила. Редовите на каналите обично се влечкаат за да обезбедат комплетно намалување. Решетките се прицврстени на барабанот со користење на синџир врски или загради, во зависност од производителот. Вртечкиот барабан е нормално на оската на тракторот. Придвижната прачка на патот по должината на оската на тракторот мора да направи прав агол преку употреба на менувачот со цел да ја пренесе својата вртежна енергија во барабанот. Како роторот на барабанот, така центрифугалната сила ги турка цевките нанадвор.

Галерија
--------

* Косилка за детелина и жито, со приклучок на трактор, во Колешино, СтрумичкоКосилка за детелина и жито, со приклучок на трактор, во Колешино, Струмичко
* Косилка за детелина и жито, со приклучок на трактор, во Колешино, СтрумичкоКосилка за детелина и жито, со приклучок на трактор, во Колешино, Струмичко
* Косилка за детелина и жито, со приклучок на трактор, во Колешино, СтрумичкоКосилка за детелина и жито, со приклучок на трактор, во Колешино, Струмичко
* Косилка за детелина и жито, со приклучок на трактор, во Колешино, СтрумичкоКосилка за детелина и жито, со приклучок на трактор, во Колешино, Струмичко
* Косилка за детелина и жито, со приклучок на трактор, во Колешино, СтрумичкоКосилка за детелина и жито, со приклучок на трактор, во Колешино, Струмичко

Наводи
------

1. ↑  *Flail Mower Theory*, Trimax Mowing Systems, 2004, Посетено на 2013-03-15[*мртва врска*]
Поглед на Лох Дујх од северозапад со замокот Елен Донан (во средина), Лох Лонг (лево), Лох Алш (десно) и планините на Глен Шил (по средина во далечината)
**Лох Дујх** (шкот. и англ. *Loch Duich*, шкот. гел. *Loch Dubhthaich*) е морски лох на западното крајбрежје на Шкотска во подрачјето на Шкотските Гори.

Историја
--------

Во 1719 г. британската војска запалила многу имоти крај лохот во текот на месецот пред Битката кај Глен Шил.

Лох Дујх и замокот Елен Донан со островот Скај во далечината

Замокот Елен Донан
------------------

Замокот Елен Донан стои на тромеѓата помеѓу Лох Дујх, Лох Лонг и Лох Алш.

Преданија
---------

Според една легенда, една вечер тројца браќа отишле на риба и биле восхитени од три девојки-фоки кои си ги искинале крзната, добиле човечки облик, и танцувале по песокот на месечевиот сјај. Тројцата браќа им ги украле крзната сакајќи трите девојки да ги земат за жени. Гледајќи ја нажаленоста на една од девојките, најмладиот брат ѝ го вратил крзното. Како благодарност за оваа добрина, таткото на момите му дозволил на момчето да ја посетува секоја деветта вечер. Жената на средниот брат му избегала откако си го нашла украденото крзно, а пак најстариот, за да спречи такво нешто го изгорел крзното на својата жена, но така случајно ја изгорел и жена си заедно со него.

Наводи
------

* *Folklore, Myths and Legends of Britain* (London: The Reader’s Digest Association, 1973), 444.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Лох Дујх" на Ризницата ? |

* Карта на Лох Дујх и околината Архивирано на 8 јануари 2007 г.

Координати: 57°14′N 5°28′W﻿ / ﻿57.233° СГШ; 5.467° ЗГД﻿ / 57.233; -5.467
Во **коскени риби** (односно класата **Osteichthyes**) спаѓаат најголемиот дел од рибите, со околу 24,000 видови кои ја населуваат речиси секоја водна површина на Земјата. Поделени се во две групи: резноперкови (*Sarcopterygii*) и зракоперкови (*Actinopterygii*) риби. Резноперкови риби се дводишалките, мала група на примитивни риби кои дишат воздух, како и целакантините, за кои до неодамна се сметаше дека се изумрени, но пронајден е еден жив претставник: латимеријата.

Зракоперковите риби се поделени во две поголеми групи: примитивните есетри и кечиги, и понапредните новоперкови риби. Најпознатите видови на риби припаѓаат на новоперковите. Такви се харингата и јагулата. Други новоперкови риби се мрената, пастрмкокраповиите (меѓу кои спаѓаат и пираните) и сомот, кои ги населуваат слатките води во тропските предели и наоколу. Лососите се адаптирале за живот на бреговите на северните океани, но тие дел од својот живот поминуваат и во слатките води. Постојат преку 9000 видови на костреши (вклучувајќи ја и туната), правејќи ги најголемиот ред на ‘рбетници. Перкиите и нивните роднини се доминантните риби во тропските морски води.

Општи одлики
------------

Скелет на коскена риба.
Коскените риби се одликуваат со коскен скелет. Тие имаат релативно стабилен број на главени коски. Главата и пекторалниот појас се покриени со големи дермални коски. Очното јаболко е потпрено со склеротичен прстен од четири мали ковчиња, но оваа одлика се губи или е изменета кај многу денешни видови. Лавиринтот во внатрешното уво содржи големи отолити. Мозочната кутија, или неврокраниумот, е најчесто поделена на предни и задни оддели поделени со фисури. Коскените риби поседуваат бел дроб или пловен меур, што им овозможуваат рамнотежа во водата. Тие немаат перкови иглички, а перките се потпрени со лепидотрихии (коскени перкови зраци). Исто така, оваа група на риби поседува оперкулум, кој им помага да дишат без да мора да пливаат. Способни се да гледаат во боја, што не е својствено за другите риби.

### Заменувачка коска

Една од најпознатите иновации на коскените риби е ендохондралната коска или "заменувачката коска", односно коска која се окоскува внатрешно, со замена на ‘рскавицата.

Поврзано
--------

* Риби
* ‘Рскавични риби
**Лотна** (полски: *Lotna*) e полски филм од 1959 година, во режија на Анджеј Вајда, кој е автор и на сценариото, заедно со Војќех Цукровски. Главните улоги ги толкуваат: Јежи Пихелски, Адам Павликовски, Јежи Моес, Мјечислав Лоза и Божена Куровска, а мала улога има и Роман Полански.

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива во Полска, на почетокот на Втората светска војна. Во текот на борбата со германската армија, капетанот Ходакјевич (го игра Пихелски) здогледува убав арапски коњ кој галопира по бојното поле. Подоцна, неговиот одред се засолнува во еден дворец, каде повторно ја гледаат кобилата за која дознаваат дека се вика Лотна. Притоа, нејзиниот сопственик му ја поклонува Лотна на капетанот, но таа им се допаѓа и на другите офицери во одредот. Наскоро, капетанот погинува во борбата, а кобилата му припаѓа на кадетот Јурек Грабовски (го игра Моес), кој се однесува грижливо со неа. Одредот застанува во едно село, каде кадетот ја среќава учителката Ева (ја игра Куровска) и тие веднаш прават свадба. Меѓутоа, германската војска го бомбардира одредот при што кадетот умира, а кобилата ја наследува поручникот Водницки (го игра Павликовски). Меѓутоа, во текот на една борба со непријателот, додека тој лежи изнемоштен, наредникот Латон (го игра Лоза) ја краде кобилата, но таа се сопнува и ја крши ногата. За да ја спаси од измачувањето, наредникот мора да ја убие Лотна.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Speed (1959) (пристапено на 29.3.2019)
Споменик 1, еден од четирите огромни глави, дело на Олмеките, во Ла Вента. Висок 2,4 метри.
**Олмеки** — древна мезоамериканска индијанска племенска заедница што населувала мала област во денешно Мексико. Нивното име е условно, а познати се од ацтешките историски летописи во кои се споменуваат уште од II илјадалетие п.н.е. Олмеки е името на едно од племињата што живеело во бујната шумска област на мексиканските држави Веракрус и Табаско, каде некогаш живееле овие Индијанци. Во периодот од 2500 п.н.е. до 1600 — 1500 г. п.н.е. во областите каде што подоцна процветала цивилизацијата на Олмеките, се развила култура за која се верува дека била доолмешка. Олмешката цивилизација настанала околу 1600 — 1500 г. п.н.е. во југоисточниот дел на сегашната мексиканска држава Веракрус. Постоела околу илјада години — до 400 г. п.н.е. По 600 г. п.н.е. почнала да опаѓа, а околу 200 г. п.н.е. престанала да постои.

Наводи
------

1. ↑  Diehl, Richard A. (2004). The Olmecs: America's First Civilization. London: Thames and Hudson. pp. 9 – 25. ISBN 0-500-28503-9.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Олмеки" на Ризницата ? |
**Лоренцо де Медичи** (роден на 1 јануари 1449

 во Фиренца - починал на 9 април 1492

 во Фиренца) бил владетел на Фиренца во времето на ренесансата од династија Медичи.

Тој бил син на Пјеро ди Козимо де Медичи и Лукреција Торнабони. Можеби она што тој е најмногу познат е неговиот придонес во уметничкиот свет, давајќи големи суми на пари за уметниците да можат да се создават ремек дела. Микеланџело во тоа време живеел во неговиот двор каде ја создал *Мадона на скалите*.

Неговиот живот се совпаднал со висока точка на почетокот на италијанската ренесанса а неговата смрт го означил крајот на Златното доба на Фиренца. Во 1478 бил направен неуспешен обид за атентат врз него од страна на Франческо Паци.

Лоренцо де Медичи е погребан во капелата Медичи во Фиренца.

Младост
-------

Неговиот дедо , Косимо де Медичи, бил првиот член на Семејството Медичи да комбинираат соработка со Банката Медичи со водење на Република Фиренца. Косимо бил еден од најбогатите луѓе во Европа и трошел многу голем дел од богатството во владата и филантропија. Тој бил патрон на уметностите и ги основал јавните работи. Таткото на Лоренцо, Пјер ди Косимо де Медичи, беше подеднакво воцентарот на животот на Фиренца, главно како уметнички патрон и собирач, додека чичкото на Лоренцо, Џовани ди Косимо де Медичи, се гргрижел за интересите во бизнисот на семејството. Мајка му на Лоренцо, Лукрезиа Торнабуни,била писател на сонатаs и пријател на поетите и филозоферите на Академијата Медичи. Таа станала негов советник по смртта на неговите вујко и татко.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 54169908
* LCCN: n78085428
* ISNI: 0000 0001 0902 068X
* GND: 118574418
* SELIBR: 209077
* SUDOC: 028883683
* BNF: cb120626851 (податоци)
* BIBSYS: 90345158
* ULAN: 500114960
* MusicBrainz: 93d4bc61-111f-4c57-aa4a-757b199cdd5b
* NLA: 35344424
* NDL: 00621116
* NKC: jx20050404006
* BNE: XX1159080
* CiNii: DA03230856
* RKD: 420375

 |

 |



1. 1 2  Хју Рос Вилијамсон, *Величествениот Лоренцо*, Мајкл Џосеф, (1974), ISBN 07181 12040
**Лох Нес** (англ. *Loch Ness*, гел. *Loch Nis* = „Лох Ниш") е езеро (лох) во Горите во Шкотска. Со длабочина од 240 м и должина од околу 36 км, има најголема зафатнина на слатка вода во Британија. Образува дел од Каледонскиот каналски систем изграден од Томас Телфорд. На неговиот брег се наоѓаат остатоци од две тврдини. Многу честа појава се осцилациите на неговата површина предизвикани од диференцијалното затоплување. Уште пред многу векови почнале да се шират гласини за водно чудовиште (Чудовиштето од Лох Нес), кое живее во ова езеро, но сите тие сè уште не се докажани.

Наводи
------

1. ↑  *Британика Енциклопедиски Речник*. Топер, Скопје, 2005, книга 7, стр. 17

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 159069672
* LCCN: sh85090955
* GND: 4074298-2

 |

 |
Кулата Лотршчак.
**Лотршчак** (хрватски: *Kula Lotrščak*) ― утврдена кула сместена во Загреб, Хрватска, во стариот дел на градот наречен Градец или Горњи Град. Кулата, која датира од 13 век, била изградена за да ја чува јужната порта на градскиот ѕид на Градец. Името е изведено од латинскиот campana latrunculorum, што значи „ѕвоно на крадците", што се однесува на ѕвоното обесено во кулата во 1646 година за да го сигнализира затворањето на градските порти.

Топ
---

Гричкиот топ е една од загрепските знаменитости. Во 19 век, на кулата биле додаден четврти кат и прозорци, а на врвот бил поставен топ. Од 1 јануари 1877 година, топот е испукан од кулата од Грич по повод пладне. Топот требал да го даде знакот за точно пладне на ѕвонарите на градските цркви.

* Кулата Лотршчак Кулата Лотршчак
* Првиот, вториот и третиот грички топ во Музеј на град ЗагребПрвиот, вториот и третиот грички топ во Музеј на град Загреб
* Грички топГрички топ

Наводи
------

* Кулата Лотршчак
* Дали ја знаете приказната за кулата Лотршчак?
Лангјекидл
**Лангјекидл** (исландски: *Langjökull*) — ледник во западниот дел на Исланд. Припаѓа на типот платоски ледници. Има површина од 1.021 км2, што го прави вториот најголем ледник во Исланд, по Ватнајекидл. Највисокиот врв на ледникот е со висина од 1,360 метри. Под Лангјекидл лежат најмалку два вулкански системи.

Поврзано
--------

* Ејафјадлајекидл
* Хофсјекидл

Надворешни врски
----------------

* Лангјекидл - фотографии

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Лангјекидл" на Ризницата ? |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Ледници во Исланд |
| --- |
|  |
| 
* Ватнајекитл
* Дрангајекидл
* Ејафјадлајекидл
* Ејриксјекидл
* Ќејтландсјекидл
* Лангјекидл
* Мирдалсјекидл
* Снајфедлсјекидл
* Тиндфјадлајекидл
* Торфајекидл
* Тоурисјекидл
* Траундарјекидл
* Тунгнафедлсјекидл
* Хофсјекидл

 | Исланд |

 |
**Липарските Острови** или **Еолски Острови** (италијански: *Isole Eolie*; сицилиски: *Ìsuli Eoli*) се вулкански архипелаг во Тиренското Море северно од Сицилија. Името „Еолски" го добиле по полубогот на ветриштата Еол. Островите се популарно туристичко место во летните месеци и добиваат по 200.000 посетители годишно.

Најголем остров е Липари, по кој е наречена целата група. Другите острови се Вулкано, Салина, Стромболи, Филикуди, Аликуди, Панареја и Базилуцо.

Географија
----------

Поглед од Вулкано: Липари е во средината, Салина е лево, а Панареја е десно.
Островите го добиле денешниот облик како последица од вулканските активности во текот на 260.000 години. Има два активни вулкана - Стромболи и Вулкано. Највеќето острови имаат фумароли (отвори што чадат) и топли води.

Научно, архипелагот претставува „вулкански лак" кој настанал со движењата на Земјината кора предизвикани од тектониката на плочите. Африканската континентална плоча постојано се движи кон Европа. Досегашните судири создале расцепи во Земјината кора, низ кои излегувала магма. Лакот се протега повеќе од 140 км, но геолошки нестабилното подрачје е многу поголемо, и ги опфаќа Сицилија, Калабрија, Кампанија, заедно со Грција и егејските острови.

Островите збирно зафаќаат површина од 1.600 км2 и водат потекло од големата рамница на дното на Тиренското Море. Тлото на длабочина до 3.600 почнало исфрла лава, образувајќи ги Липарските Острови заедно со Устика и низа подводни вулкани како Мањани, Вавилов, Марсили и Палинуро и уште два безимени вулкана.

Профил
------

Со цел да се запазат во нивната природна состојба, градежните работи на островите се строго ограничени. Новите објекти подлежат на многу правила и забрани, а постоечките мора да се обноват во стилот на традиционалните варосани куќи. Овие куќи се во облик на наменски коцки изградени од локални градежни материјали како што се каменот, лавата, пемзата и туфот. Речиси сите имаат голем надворешен простор надвиснат со лозници и ползечки цвеќиња. Фасадите, балконите и каскадите се претежно украсени со шарени теракотни плочки во живи бои, што е оставнина од времето на шпанска власт над островите во далечното минато.

Наводи
------

1. ↑  Mike Dixon-Kennedy. „Encyclopedia of Greco-Roman mythology". стр. 15. ISBN 1-57607-094-8. Отсутно или празно `|url=` (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Липарски Острови" на Ризницата ? |

* Липарски (Еолски) Острови - Светско наследство на УНЕСКО (англиски)
* Портал на Липарските Острови - слики, туристички и географски информации (англиски)

Координати: 38°32′N 14°54′E﻿ / ﻿38.533° СГШ; 14.900° ИГД﻿ / 38.533; 14.900
**Корпоративен имиџ** се однесува на тоа како корпорацијата е перципирана. Тоа е општо прифатена слика за „што се залага" компанијата. Создавањето на корпоративниот имиџ е дел од стварањето перцептивен менаџмент. Првенствено се создава од маркетинг експерти кои ги користат јавните односи и други форми на промоции за да ја сугерираат менталната слика кон јавноста. Вообичаено, корпоративниот имиџ е дизајниран за да биде привлечен за јавноста, за компанијата да може да предизвика интерес помеѓу купувачите, да создава мислење, генерира непристрасност кон марката, и со тоа ја олеснува производната продажбата.

Имиџот на корпорацијата не е создаден единствено од страна на компанијата. Други учесници кон имиџот на компанијата може да бидат и медиумите, новинарите, синдикатите, организациите за заштита на животната средина, и други НВО.

Корпорациите не се единствената форма на организации кои ги создаваат овие типови на имиџ. Владите, добротворните организации, религиозните организации, политичките организации и образовните организации сите се стремат кон уникатен имиџ, имиџ кој делумно намерно и делумно случајно, делумно само-создаден и делумно надворешно наметнат.
Од низата дрворези (1545), обично се нарекува *Papstspotbilder* или *Papstspottbilder* на германски јазик или *Описи на папството* на англиски јазик, од Лукас Кранах, нарачано од Мартин Лутер. Наслов: Бакнување на стапалата на папата. Германските селани реагираат на папската була на папата Павле III. Написот гласи: „Папата зборува: Од нашите реченици треба да се плашат, дури и ако се неправедни. Одговор: Да биде проклет! Ете, бесна раса, голиот задник".
**„Ниска култура"** е погрден поим за облици на популарна култура кои имаат масовна привлечност. Нејзината спротивност е „висока култура", кој исто така може да се смета за погрден поим. Од теоретичарите на културата е речено дека и високата и ниската култура се поткултури.

Културата како класи
--------------------

Херберт Ганс во својата книга „*Популарна култура и висока култура*" наведува дека различните класи на култура се поврзани соодветно со социо-економските и образовните класи. За која било дадена социо-економска класа, постои култура за таа класа. Оттука произлегуваат поимите висока и ниска култура и манифестацијата на тие поими како што се појавуваат на нивните соодветни компоненти.

Масовни медиуми
---------------

### Публика

Сите културни производи (особено високата култура) имаат одреден демограф на кој најмногу им се допаѓаат. Ниската култура привлекува многу едноставни и основни човечки потреби, плус нуди перцепирано враќање кон невиноста, бегство од реални проблеми или искуството да се живее преку гледање туѓ живот на телевизија.

#### Стереотипи

Ниската култура може да биде создадена, користејќи конвенции на тропи, карактери на акции и архетипови на ликови на начин што може да се сфати како поедноставен, груб, емотивен, неизбалансиран или тап во споредба со спроведувањето на високата култура — што може да се сфати како посуптилно, избалансирано, или рафинирано и отворено за толкување.

Наводи
------

1. ↑  Oberman, Heiko Augustinus (1994). *The Impact of the Reformation: Essays*. Grand Rapids, Michigan: Wm. B. Eerdmans Publishing. стр. 61. ISBN 978-0802807328.
2. ↑  Edwards, Mark U. Jr. (2004). *Luther's Last Battles: Politics And Polemics 1531-46*. Minneapolis, Minnesota: Augsburg Fortress. стр. 4. ISBN 978-0-8006-3735-4.
3. ↑  На латински, насловот е „Hic oscula pedibus papae figuntur"
4. ↑  На латински мешан со малку италијански на крајот, краткиот назив е „PAPA LOQVITUR. Sententiae nostrae etiam iniustae metuendae sunt. Responsio. Maledetta Aspice nudatas gens furiosa nates. Ecco qui Papa el mio belvedere."
5. ↑  Gans, стр. 7
6. ↑  Tomasino, Anna (2006). *Discovering Popular Culture*. London, England: Pearson Education. стр. 211. ISBN 978-0321355966.
7. ↑  Mazur, Eric; Koda, Tara K. (2000). „The Happiest Place on Earth: Disney's America and the Commodiﬁcation of Religion". Во Mazur, Eric; McCarthy, Kate (уред.). *God in the Details: American Religion in Popular Culture*. Abingdon, England: Routledge. стр. 307. ISBN 978-0415485371.
**Лангерак** ― гратче во холандската покраина Јужна Холандија. Тој е дел од општината Моленланден.

Селото Лангерак има население од околу 1730 жители. Статистичката област Лангерак, која може да ја опфати и околната села, има население од околу 1730 жители.

Лангерак бил под посебна општина помеѓу 1817 и 1986 година, кога станал дел од Лишфелд. Од 2013 година, Лишфелд станал дел од новата општина Моленвард.

Наводи
------

1. 1 2  Statistics Netherlands (CBS), *Statline: Kerncijfers wijken en buurten 2003-2005*. Согласно 1 јануари 2005.
2. ↑  Ад ван дер Мер и Оно Бонстра, Именик на општините во Холандија, KNAW, 2006
**Скопско-кумановски народноослободителен партизански одред** или само **Кумановски народноослободителен партизански одред** е партизанска единица на Народоослободителната војска на Македонија.

Одредот е создаден на 26 јуни 1943 година во селото Пелинце. Формиран е од 11 члена на КПЈ и на СКМЈ во Куманово. Една група се вклучува во редовите на Вториот јужноморавски народноослободителен партизански одред, кај селото Братоселце. Другата група на 4 и 5 јуни 1943 година, врши напад на железничката линија северно од селото Букаревац. Подоцна, на 2 август 1943 година, од овие две групи е формиран Кумановскиот одред. Командир е Христијан Тодоровски, а политички комесар Бранко Павловиќ – Уча. Откако борбите се насочуваат кон Македонија, Павловиќ останува на територијата на Јужна Србија, а за политички комесар е назначен Доне Филиповски. До крајот на август, овој одред дејствува заедно со јужноморавскиот одред во реонот на Кумановско и Кривопаланечко. На 5 октомври 1943 година води битка со бугарската војска кај Карпинскиот манастир. На 10 октомври одредот е преименуван во Скопско-кумановски одред, и разделен е на две чети. Првата чета дејствува во реонот Куманово-Кратово-Крива Паланка, а втората во Скопска Црна Гора. Откако одредот достигнал бројност од 100 души, влегол во состав на Првиот кумановски народноослободителен партизански баталјон.

Учесници
--------

* Борис Поцков, командир
* Благое Стефков, политички комесар
* Трајко Стојковски
* Јордан Цеков, командир на чета
* Борис Милевски

Наводи
------

1. ↑  Кирил Михаjловски Груjица, тређа македонска НОУ бригада, Београд, 1976, стр. 11
2. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, стр. 163
Шише вотка Корс и лого на Корс
**Корс Водка** е бренд на вотка основана од Митја Кржисник. Водката Корс се произведува со вода од италијанските Алпи и житарки од 12 европски земји, а се дестилира со техники на дестилација на злато и дијамант. Рецептот за оваа водка доаѓа од серија вотка пронајдена во Финска, за која се верувало дека била изгубена повеќе од еден век. Оваа серија била пратка испратена од последниот цар на Русија Николај II до Џорџ V од Обединетото Кралство.

Цените на шишињата се движат од 12.500 до 24.500 долари, а Корс се смета за една од најскапите водки на пазарот.

Производство
------------

Корс Водка произведува само неколку илјади шишиња секоја година. Шишињата се направени од кристал со украси од сребро, злато и платина. Водката се дестилира со помош на техника на филтрирање на дијаманти и злато, вода од Алпите и е претставена во полиран орев кутија со внатрешност од кадифе и свила.

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
КартаПротегањето на Момината Клисура на карта
**Момина Клисура** (бугарски: *Момина клисура*) — клисура на реката Места во Пиринска Македонија. Се протега низ општините Банско и Неврокоп (Гоце Делчев).

Се наоѓа меѓу Северен Пирин на запад и Доспат Планина (или Дабраш; наjзападниот дел на Западните Родопи) на исток. Го поврзува најјугоисточниот дел на Разлошката Котлина на север со најсеверниот дел на Неврокопската Котлина на југ.

Клисурата е долга околу 27 км, со средна надморска височина од 642 м. Има тесен облик со стрмни страни, всечени во карпест праг од метаморфни карпи, ранотерциерни седименти и вулканит. Минувајќи низ неа, Места ја прима десната притока Ретиже.

Започнува источно од гратчето Добриништа (Добриниште), кај устието на Безбошка Река, на 693 м.н.в. и се насочува кон југ-југоисток. Во подрачјето на селото Места е средината на клисурата, каде надморската височина е околу 642 м. Завршува југоисточно од селото Цирополе (Господинци) во Неврокопската Котлина на 544 м.н.в.

По должината на Момината Клисура се среќаваат селата Филипово, Места и Цирополе, како и остатоците од доцноантичката и средновековна тврдина Момина кула кај с. Кремен и на друга тврдина кај с.  Цирополе.

Низ клисурата минува делница (27,4 км) од второкласниот републички пат II-19: Симитли – Банско – Неврокоп – ГП „Либјахово - Вазме" („Илинден - Ексохи", од 51. до 78,4. км) кон Драмско, Егејска Македонија.

Слики
-----

* Остатоци од Момина кулаОстатоци од Момина кула
* Источната ѕидинаИсточната ѕидина

Поврзано
--------

* Момина кула
* Разлошка Котлина
* Неврокопска Котлина

Наводи
------

1. ↑  Мичев, Николай и др. (1980). *Географски речник на България*. София: Наука и изкуство. стр. 408.
2. ↑  Душков, Добри (1972). *Пирин. Туристически речник*. София: Наука и култура.

Топографски карти
-----------------

* Лист од карта K-34-84. Размер: 1 : 100 000
* Лист од карта K-34-96. Размер: 1 : 100 000

Надворешни врски
----------------

* Опис на Момина Клисура од Васил К’нчов, 1891 г. (бугарски)
**Ланероси** е италијански текстилен бренд, основан во 19 век од Ланифицио Роси. Од 1987 година, брендот припаѓа на италијанската групација Марцото, која го користи за дизајн, производство и маркетинг на текстил.

Историја
--------

Во 1817 година, Франческо Роси ја основал волната Ланифицио Роси во Скио.

Во 1849 година, Алесандро Роси, синот на Франческо Роси, ја наследил фабриката за волна. Под негово водство, компанијата станала една од главните индустрии во Италија. Во 1873 година, компанијата станала Ланифицио Роси, јавно ограничено друштво котирано на Миланската берза.

Поради проблеми со управувањето, Ланероси доживеал период на криза помеѓу 1955 и 1957 година. Во 1956 година, Џузепе Еугенио Лураги бил повикан да служи како претседател и главен извршен директор за да ја реактивира фабриката за волна и да ја реновира. Лураги успеал да постигне одлични резултати за многу кратко време, достигнувајќи промет од 23 милијарди лири во 1959 година со околу 10.000 вработени.

Во 1987 година, Ланероси бил купен од конкурентот Марцото Group, сегашниот сопственик, со последователно откажување на берзата. Брендот е активен со линија на додатоци и украсни ткаенини. Поради заедничко вложување со групацијата Марцото, Филививи е актуелен носител на лиценцата на брендот.

Наводи
------

1. 1 2  „The History of Italian Graphic Art in Yarn and Textile Adverts". *Irenebrination: Notes on Architecture, Art, Fashion, Fashion Law & Technology*. Посетено на 2021-04-15.
2. 1 2  „Filivivi - Corporate". *Filivivi.it*.
3. ↑  Amatori, Franco (1980). „Entrepreneurial Typologies in the History of Industrial Italy (1880–1960)". *Business History Review* (англиски). **54** (3): 359–386. doi:10.2307/3114244. ISSN 2044-768X. JSTOR 3114244.
4. ↑  Alessandro Aleotti, *Borsa e industria. 1861-1989: cento anni di rapporti difficili*, Milano, Comunità, 1990, pag. 46
**Момир Рниќ** (3 февруари 1955) е српски ракометен тренер и поранешен играч кој се натпреварувал за Југославија на Летните олимписки игри 1980, на Летните олимписки игри 1984 и на Летните олимписки игри 1988 година .

Клупска кариера
---------------

Откако започнал во Херцеговина Сечањ, Рниќ накратко играл за Пролетер Зрењанин, пред да се пресели во Црвенка. Подоцна се вратил кај Пролетер Зрењанин. Во 1986 година, Рниќ се преселил во странство во ТВ Нидервурцбах.

Репрезентативна кариера
-----------------------

На меѓународно ниво, Рниќ ја претставувал Југославија и се натпреварувал на три Олимписки игри, освојувајќи го златниот медал во 1984 година и бронзениот медал во 1988 година. Тој, исто така, учествувал на две светски првенства, освојувајќи го изданието во 1986 година .

Тренерска кариера
-----------------

Во 1990 година, Рниќ станал главен тренер на неговиот поранешен клуб Пролетер Зрењанин, носејќи го во финалето на Европскиот куп во 1991 година и освојувајќи го Југословенското првенство во 1992 година.

Помеѓу 2001 и 2003 година, Рниќ бил главен тренер на ТВА Сарбрикен во 2. Ракомет-Бундеслига. Во јануари 2004 година ја презеде Војводина

Приватен живот
--------------

Рниќ е татко на сегашниот ракометар Момир Рниќ.

Трофеи
------

### Играч

ТВ Нидервурцбах
* 2. Ракомет-Бундеслига : 1988–89

### Тренер

Пролетер Зрењанин
* Ракометно првенство на Југославија : 1991–92

Наводи
------

1. ↑  „Auch Saarbrücken mit Verletzten" (German). mainpost.de. 19 December 2002. Посетено на 7 November 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Selbst der Coach musste ran" (German). mainpost.de. 1 May 2003. Посетено на 7 November 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Za bolje dane" (Serbian). glas-javnosti.rs. 21 January 2004. Посетено на 6 December 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „Očevim zlatnim stopama" (Serbian). novosti.rs. 19 July 2009. Посетено на 6 December 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Олимписки рекорд
Лоренцо да Понте
**Лоренцо да Понте** (10 март 1749

, Ченедо - 17 август 1838

, Њујорк) — италијански либретист и преведувач. Автор на 28 либрета за дела од 11 композитори, меѓу кои и опери од Моцарт и Салиери.

Биографија и творештво
----------------------

Лоренцо да Понте (роден како Емануеле Конељано) е роден во градот Ченедо во Венецијанската Република (денешен Виторио Венето) во еврејско семејство. Неговата мајка починала во 1754 година, а по нејзината смрт татко му се преженил, поради што тој и неговите деца се преобратиле во католичка вера. На крштевката, Емануеле го зел името на бискупот кој го крштевал, Лоренцо да Понте. Од 1769 година студирал теологија во Портогруаро, а во 1773 година се замонашил. Од 1774 до 1776 година, да Понте како опат предавал литература и елоквентност во богословијата во Тревизо. Но, поради своите радикални ставови (да Понте го обожавател Русо) и недолично однесување бил протеран од Тревизо, а потоа и од Венеција, каде што Казанова му бил близок познаник.

Во 1782 година, Лоренцо да Понте заминал за Виена и, по барање на дворскиот композитор Антонио Салиери, станал дворски поет-либретист. Овде да Понте напишал три од своите најпознати либрета, засновани на композициите од В. А. Моцарт: „Свадбата на Фигаро", „Дон Џовани" и „Така прават сите". Напишал либрета и за опери од Салиери (Талисман, Богаташ на еден ден, Аксур, Кралот од Хормуз, Верниот овчар, Цифра), Јозеф Вајгл, Висенте Мартин и Солер и други композитори.

Во 1790 година, да Понте ја изгубил работата и заминал во Трст, каде ја запознал својата идна сопруга, Англичанката Ненси Грал. Живеел во Прага и Дрезден, Париз и Лондон. По тринаесетгодишна соработка со денес заборавени композитори, Да Понте емигрирал во Америка во 1805 година.

Престојот во САД
----------------

Во Америка, Лоренцо да Понте превел неколку англиски дела на италијански, напишал мемоари - „Мемоарите на Лоренцо да Понте од Ченеда, напишани од него" (1823-1827). Предавал италијанска книжевност на Универзитетот Колумбија во Њујорк и бил првиот католички свештеник на универзитетската катедра. Во 1826 година ја организирал американската премиера на операта Дон Џовани (Марија Малибран ја отпеала Зерлина). Во 1828 година, на 79-годишна возраст, Лоренцо да Понте добил државјанство на САД.

Лоренцо да Понте починал во Њујорк на 89 годишна возраст. Бил погребан во Бруклин.

Наводи
------

1. ↑  Штейнпресс 1974. sfn error: no target: CITEREFШтейнпресс1974 (help)
**Македонци** е село во јужниот дел на Бугарија, Крџалиска област.


**Македонци,**  

**Бугарија**



|  |  |
| --- | --- |
| Област | Крџалиска |
| Општина | Крџали |
| Население | 149(според 2008) |
| Регистарска ознака | **К** (BG) |
| Градоначалник | Дургут Ахмед |
| Надморска височина | 314 м |
| Портал | Нема |
| Координати: |  С, И |

Географија и местоположба
-------------------------

Село Македонци се наоѓа во планински регион.

Историја
--------

Економија
---------

Демографија
-----------

Општествени установи
--------------------

Администрација и политика
-------------------------

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

Редовни настани
---------------

Личности
--------

Култура и спорт
---------------

Иселеништво
-----------

Надворешни врски
----------------
**Првата османлиско-египетска војна** или **Првата сириска војна** (1831–1833) се водела од страна на Османлиското Царство од една и Египетскиот вилает од друга страна. Војната започнала кога Мухамед Али Паша побарал од Османлиите контрола над Голема Сирија како награда за неговата помош што учествувал во војната против Грција на Крит. Како резултат на конфликтот, египетските сили привремено добиле контрола над Сирија, стигннувајќи на север до Адана.

Позадина
--------

Во текот на Грчката војна за независност, Османлиите побарале од Египет кој бил под нивна контрола да испратат воени бродови за да им помогнат на османлиските флоти. Во Битката кај Наварино османлиските и египетските сили доживеале пораз од страна на англо-руско-францускиот сојуз. Кога по војната владетелот на египетскиот вилает Мухамед Али Паша побарал награда поради учество во конфликтот, тој бил одбиен.

Конфликт
--------

Поради ова, Мухамед Али ја испратил својата војска во Сирија под команда на неговиот син Ибрахим Паша заедно со неговата морнарица на чело со генералот Ибрахим Јакан кој заминал кон Јафа. Силите на Египет многу бргу го окупирале Ерусалим и крајбрежните региони на денешните земји Палестина и Либан.

Така следувале неколку битки меѓу двете страни. На 14 април 1832 година силите на Египет на чело со Ибрахим Пашаги поразиле османлиските сили на чело со Отман Паша. По ова следувало окупација на Дамаск, Алеп и Антиохија. Египетските сили стигнале дури до градот Адана каде прекинале со нападите.

Османлискиот султан се сретнал со големиот везир Рашид Мехмед Паша и организирал поход од 80,000 војници. Во Битката кај Коња на 21 декември 1832 година Османлиите доживеале голем пораз по кое Египет се заканил дека ќе го продолжи до самиот Цариград. Но во февруари 1833 година Османлиите влегле во сојуз со Русија од каде добиле воена помош од Николај I.

По конфликтот
-------------

Египќаните на крајот биле принудени да се откажат од инвазијата поради британскиот и францускиот притисок. Иако на почетокот на конфликтот тие го поддржале Египет, сепак му се заканиле дека доколку не престане со нападите ќе следи воена акција. Главната причина за овој притисок на Франција и Велика Британија бил поради стравот дека ослабената Османлиско Царство доколку биде нападната во нејзиниот центар би можело како главен фактор да се издвои Руската Империја која на крај ќе добие најголема корист.

Така војната завршила во 1833 година а Египет ја продолжил контролата над Сирија и голем дел од Арабија. Според мировниот договор од Ќутахија, Сирија и Адана биле преотстапени на Египет , а Ибрахим Паша станал генерален гувернер на двете провинции. Подоцна истата година Русија и Османлиите го потпишале договорот според кој двете земји се согласиле на заемна помош доколку една од двете империии влезе во конфликт со некоја друга земја.

Наводи
------

1. ↑  „Convention of Kütahya". *Encyclopædia Britannica Online*. 2011. Посетено на 2011-03-18.
**„Македонско сознание"** (бугарски: *Македонско съзнание*) бил весник на Македонската федеративна организација. Излегувал во Виена во периодот од 15 декември 1923 до 1 ноември 1926 година, прво двонеделно, а потоа и неделно, на бугарски јазик, но одделни статии и на македонски, француски и германски.
Редакцискиот одбор го сочинувале: Кочо Хаџириндов, К. Терзиев и Георги Карамитрев, во соработка со Никола Јуруков, Филип Атанасов, С. Ковачев, Кл. Размов и други. Се застапуваше за посебност на македонскиот народ и се залагаше за формирање на федерација на јужнословенските народи. Весникот бил финансиран од страна на југословенската влада.

Весникот „Македонско сознание" претставувал „орган на македонската слобода и интереси", а фактички бил орган на Македонската емигрантска федеративна организација, односно на интелектуалците од Македонската федеративна организација што побегнале од Бугарија пред теророт на автономистичката ВМРО. Излегувал двонеделно, а потоа неделно, на бугарска книжевна норма, но одделни статии биле и на македонски, француски и германски јазик. Како првостепена задача си поставил да се бори „против орудијата на големобугарскиот империјализам од групата на Тодор Александров, Александар Протогеров и Иван Михајлов".

Наводи
------

1. ↑  „Македонска енциклопедија", Скопје, 2009, 884-885 стр.
2. ↑  Мићић, Срђан. Протогеровисти ВМРО у Југословенској служби 1930–1935. године, Војноисторијски гласник, бр. 2/2018, с. 74.
3. ↑  Д-р Александар Литовски: „Крсто Љондев и убиството на Спасое Хаџипоповиќ во битола"[*мртва врска*]
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**П** (кирилица: п; глаголица: ) — дваесеттата буква на македонската азбука. Буквата се користи во сите кирилични азбуки. Во старословенскиот јазик е позната како *покој* и ја претставува гласовната вредност /p/. Потекнува од грчката буква *пи*. Најчесто буквата се меша со буквата Л, бидејќи се слични но сепак буквата Л има лево закосена линија. Се романизира со буквата P.

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

| Македонска азбука |
| --- |
| А | а | Б | б | В | в | Г | г | Д | д | Ѓ | ѓ | Е | е | Ж | ж | З | з | Ѕ | ѕ | И | и | Ј | ј | К | к | Л | л | Љ | љ |
| М | м | Н | н | Њ | њ | О | о | П | п | Р | р | С | с | Т | т | Ќ | ќ | У | у | Ф | ф | Х | х | Ц | ц | Ч | ч | Џ | џ |
| Ш | ш |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|