recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Трабзонската мировна конференција** се одржала во периодот од март до април 1918 година во Трабзон меѓу делегациите на Високата порта и Закавкаскиот комитет.

Мировниот договор од Ерзинџан потпишан од руски и турски дипломати го ставил крајот на вооружениот конфликт меѓу Русија и Отоманското Царство во Персиската кампања и Кавкаската кампања. Примирјето било проследено со Брест-Литовскиот договор од 3 март 1918 година меѓу Русија и Централните сили кога Русија се повлекла од Првата светска војна. Но границите меѓу Закавказјето и Високата Порта сѐ уште не биле договорени.

На конференцијата османлиската делегација на чело со Енвер Паша предложил да се предадат сите освоени територии на Кавказ во замена на признавање на османлиските територии во Источна Анадолија. Но закавкаските делегати тоа го одбиле по кое следувале дополнителни конфликти. На 11 мај започнала нова мировна конференција во Батум. На оваа конференција Османлиите ги прошириле своите барања, односно кон нејзините територии да се присоединат Тифлис, Александропол и Ечмијаѕин. По неуспехот, турската војска се обрнала кон Руска Ерменија по кое следувале неколку битки (Сардарпат, Капа Кужилис, Абаран). На 4 јуни Првата ерменска република била принудена да го потпише договорот од Батум.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Османлиско Царство Договори на Отоманското Царство |
| --- |
|  |
| Подем (1299–1453) | 
* Галиполи
* Селимбрија
* Османлиско-венецијански договор
* Сегедин

 |
|  |
| Проширување (1453–1566) | 
* Цариград (1454)
* Цариград (1479)
* Цариград (1533)
* Османлиско-француски договор
* Одрин (1547)
* Амасија (1555)

 |
|  |
| Преобразба (1566–1703) | 
* Одрин (1568)
* Цариград (1590)
* Житваторок (1606)
* Насух-паша (1612)
* Буша (1617)
* Серав (1618)
* Хотин (1618)
* Зухаб (1639)
* Вашвар
* Бучач (1672)
* Журавно (1676)
* Бахчисарај (1681)
* Карловци (1699)
* Цариград (1700)

 |
|  |
| Застој (1703–1789) | 
* Прут (1711)
* Пожаревац (1718)
* Цариград (1724)
* Хамедан (1727)
* Ахмед-паша(1732)
* Цариград (1736)
* Белград (1739)
* Ниш (1739)
* Керден (1746)
* Ќучук Кајнарџа (1774)
* Ајналикавак (1779)

 |
|  |
| Пад (1789–1908) | 
* Свиштов (1791)
* Јаш (1792)
* Триполи (1796)
* Тунис (1797)
* ел-Ариш (1800)
* Цариград (1800)
* Париз (1802)
* Чанакале (1809)
* Букурешт (1812)
* Ерзурум (1823)
* Акерман (1826)
* Одрин (1829)
* Цариград (1832)
* Хункар Искелеси (1833)
* Ќутахија (1833)
* Балта Лиман
* Лондон (1840)
* Лондон (1841)
* Ерзурум (1847)
* Париз (1856)
* Скадар (1862)
* Сан Стефано (1878)
* Берлин (1878)
* Кипар
* Цариград (1897)
* Топхане

 |
|  |
| Распад (1908–1922) | 
* Лозана (1912)
* Лондон (1913)
* Цариград (1913)
* Атина
* Англо-отоманска конвенција
* Брест-Литовск (Украина)
* Брест-Литовск (Русија)
* Трабзон (1918)
* Ерзинџан
* Букурешт (1918)
* Батум (1918)
* Мудрос (1918)
* Севр (1920)

 |

 |
Првото издание на Договорот од Утрехт, 1713, отпечатено на англиски, шпански и латински.
**Договор од Утрехт** — низа мировни договори потпишани во текот на март и април 1713 година во холандскиот град Утрехт. Овие мировни договори се склучени помеѓу разни европски држави, и со нив е завршена Војната за шпанското наследство.

Договорите се склучени помеѓу претставници на Луј XIV од Франција и Филип V од Шпанија од една страна, и претставници на кралицата Ана, на Војводството Савоја и на Холандската Република од друга.

Договорот го потврдил поразот на амбициите на Франција за доминација во Европа, и го вовел европскиот систем заснован на рамнотежа на силите.

Главни одредби
--------------

Политичка карта на Западна Европа по мировните договори од Утрехт и Раштат.
Главните одредби на договорот се: 

* Филип V бил признаен за законит крал на Шпанија, со што е прифатен тестаментот на неговиот претходник, Карло II од Шпанија.
* Филип V писмено се откажал од какви било претензии кон францускиот престол, за себе и за своите наследници.
* Наследниците на Луј XIV исто така се откажале од претензии кон шпанскиот престол, за себе и за своите наследници.
* Европските поседи на Шпанија биле поделени: Савоја ја добила Сицилија и делови од Војводството Милано, светиот римски цар Карло VI ја добил шпанска Холандија, Кралството Неапол, Сардинија и поголемиот дел од Војводството Милано.
* Португалија добила признание на суверенитетот над териториите помеѓу реките Амазон и Ојапок во Бразил. Во 1715 португалците ја повратиле и колонијата Сакраменто во Уругвај.
* Британците ги добиле Гибралтар и островот Менорка во Средоземјето, како и монопол врз трговијата со робови.
* Во Северна Америка, Франција ѝ ги отстапила на Британија Рупертова Земја, Њуфаундленд и Акадија.

Биле потпишани и низа трговски договори кои требало да обезбедат слободна трговија помеѓу европските земји и колониите.

По потпишувањето на мировниот договор, Франција останала во војна со Светото Римско Царство до 1714, кога бил потпишан Договорот од Раштат. Шпанија и Португалија останале формално во војна до 1750, кога бил потпишан Договорот од Мадрид, додека Светото Римско Царство и Шпанија склучиле мировен договор во 1720. година. Биле склучени и низа трговски договори помеѓу страните.

Наводи
------

1. ↑  R.R. Palmer, *A History of the Modern World* 2nd ed. 1961, p. 234.

* "The Treaties of Utrecht (1713)" - Brief discussion and extracts of the various treaties on François Velde's *Heraldica* website, with particular focus on the renunciations and their later reconfirmations.
* Article X of the treaty between Great Britain and Spain - Concerning the cession of Gibraltar (text in English, Spanish, and the original Latin).
Фукуми Шимура
Фукуми Шимура (родена 1924г.) е јапонска текстилна уметница која произведува кимона од 1958 година. Шимура има добиено повеќе награди, вклучувајќи ги и Наградата за национално богатство во 1990, и Наградата за уметност и филозофија во Кјото во 2014 година.

Ран живот и образование
-----------------------

Шимура е родена во 1924 година во Омихачиман, Јапонија. Своето образование го завршила во Бунка Гакуин во 1942 година.

Кариера
-------

Во 1955 година, Шимура започнала да се занимава со текстилна уметност.  По средбата со јапонскиот уметник Тацуаки Курода, Шимура учествувала на уметнички настан одржан од Јапонското здружение Когеи во 1957 година. За време на нејзината кариера, Шимура студирала кај уметниците Тошиџиро Инагаки и Томимото Кенкичи.  Таа има создадено голем број на кимона од нејзиното прво дело во 1958 година со наслов „Есенска магла". 

Во 2015 година, уметноста на Шимура била прикажана во Музејот на модерна уметност, Шига.  Во 2016 година, Шимура имала изложби во Националниот музеј за модерна уметност, Кјото и Префектуралниот музеј Окинава.

Освен креациите во текстилната уметност, Шимура со својата ќерка создале простори за учење текстилна уметност. Во 1989 година, Шимура и нејзината ќерка отвориле работен простор за текстилна уметност и религиозно место за ткаење во 2013 година. Шимура, исто така, напишала книги на кои им била доделена Наградата за есеист клуб Нихон и Наградата Осараги Јиро.

Награди и почести
-----------------

На Шимура ѝ бил доделен Медал со виолетова лента во 1986 година, прогласена за Живо национално богатство во 1990 година и ѝ била доделена чест на Личност за културна заслуга во 1993 година. Други почести кои и биле доделени на Шимура се Наградата Кјото за уметност и филозофија во 2014 година и Орден за култура, следната година.

Личен живот
-----------

Фукуми Шимура е мајка на Јоко Шимура, која исто така е текстилна уметница.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Fukumi Shimura". *Kyoto Prize*. Посетено на 11 February 2018.
2. 1 2  Shioda, Miki (19 May 2016). „Fukumi Shimura's naturally dyed kimonos on exhibit". *Japan Update*. Посетено на 11 February 2018.
3. 1 2  Larking, Matthew (1 March 2016). „The dyeing art of Japan's traditional everyday kimono". *Japan Times*. Посетено на 11 February 2018.
4. ↑  Daisuke, Kikuchi (11 August 2015). „'Shimura Fukumi: Nature and Inheritance to Next Generation'". *Japan Times*. Посетено на 11 February 2018.
5. ↑  „Shimura Fukumi". *National Museum of Modern Art, Kyoto*. Посетено на 11 February 2018.
6. ↑  „Past Exhibition". *Shiseido Gallery*. Посетено на 14 February 2018.
7. ↑  Yoneda, Melynie (2 February 2016). „'Shimura Fukumi'". *Japan Times*. Посетено на 11 February 2018.
Фумароли на островот Вулкано, Сицилија.
Отвор на солфатарата Дувало кај с. Косел, Охридско.
**Фумарола** (италијански: *fumarola*) или **чадилка** — отвор во Земјината кора во вулканско подрачје, од код кој избиваат пареа и гасови како јаглерод диоксид, сулфур диоксид, хлороводород и сулфурводород. Струјата настанува кога прегреаната вода кондензира со снижувањето на притисокот при излегувањето од земјата. Фумаролата која испушта сулфурни гасови се нарекува **солфатара** (од италијански: *solfo*, сулфур).

Ваквата образба може да се јави на места од многу мали пукнатини, па сè до големи расцепи, во безредни китки или полиња, но и на површините на лавини текови и дебели наслаги од пирокластични текови. **фумаролско поле** е подрачје со топли извори и гасни отвори каде магма или врелите магматски карпи се сместени плитко и испуштаат гасови или доаѓаат во допир со подземните води.

Фумаролите опстануваат со десетлетија или векови ако се сместени над долготраен извор на топлина; може да исчезне во текот на неколку седмици или месеци ако е поставена врз нова вулканска наслага која бргу се разладува. На пример, Долината на Десет Илјади Чадови е создадена во 1912 г. со избувот на Новарупта во Алјаска. Првично се јавиле илјадници фумароли во пепелот, но како што тој се ладел, тие постепено исчезнувале и денес се исчезнати.

Оние фумароли кои испуштаат сулфурни испаренија од површински наслаги се искористуваат за добивање на сулфур. Таков пример е фумаролата Дувало кај с. Косел, Охридско од која се вадел сулфур во турско време.

Поврзано
--------

* Мофета
* Кален вулкан

Наводи
------

1. ↑  
Neuendorf, Klaus K. E. (2005). Jackson, Julia A.; Mehl, James P.; Neuendorf, Klaus K. E. (уред.). *Glossary of Geology*. Springer Science & Business Media. стр. 257. ISBN 9780922152766. Посетено на 2015-06-06.

Надворешни врски
----------------

* Фумарола на Ризницата ?
* Фотопоимник: Фумарола — USGS (англиски)
Хенри Брендон
**Хенри Брендон**  (18 септември 1535

 - 14 јули 1551

) — англиски благородник, син на првиот војвода од Сафолк, Чарлс Брендон и неговата четврта сопруга Катерина Вилогби.

Неговиот татко претходно бил во брак со Марија Тјудор, сестра на англискиот крал Хенри VIII. По нејзината смрт, тој се оженил за Катерина Вилогби.

Во 1541, Хенри Брендон и неговиот помлад брат Чарлс биле насликани од страна на Ханс Холбајн Помладиот.

Хенри Брендон го наследил својот татко како Втор војвода од Сафолк на 22 август 1545 година. Тоју и неговиот брат се школувале во Универзитетот Свети Јован во Кембриџ. Во тоа време земјата била зафатена од страна на голема епидемија од која починале и двајцата синови на Чарлс во рок од само неколку часови.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 121894306
* LCCN: nr93002632
* ISNI: 0000 0000 8043 9822

 |

 |
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**Ф** (кирилица: ф; глаголица: ) — 26 буква од македонската азбука. Буквата потекнува од грчката азбука. Буквата Ф има звучна вредност /f/ и во скоро сите кирилични азбуки се употребува со истата звучна вредност. На почетокот на развитокот на словенските јазици, оваа буква не била карактеристична за словенските јазици но поради странски зборови и оваа буква станала дел од азбуката.

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

| Македонска азбука |
| --- |
| А | а | Б | б | В | в | Г | г | Д | д | Ѓ | ѓ | Е | е | Ж | ж | З | з | Ѕ | ѕ | И | и | Ј | ј | К | к | Л | л | Љ | љ |
| М | м | Н | н | Њ | њ | О | о | П | п | Р | р | С | с | Т | т | Ќ | ќ | У | у | Ф | ф | Х | х | Ц | ц | Ч | ч | Џ | џ |
| Ш | ш |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
**Фолклористика** е наука која се занимава со проучување на фолклорот. Што впрочем влегува во фолклор е предмет на спор дури и во рамките на оваа дисциплина, но воопштено може да се рече дека фолклорот се задржува на уметничкиот израз кој се пренесуван во рамките на една група. Низ историјата, фолклорот се пренесувал усмено (од колено на колено) во облик на приказни, сказни, митови и други народни умотворби, или пак, како што е случај со материјалната култура, по пат на обичаи и традиции (на пр. носии, предмети и сл.)

Научниците кои се занимаваат со фолклористика се нарекуваат **фолклористи**. Во Западниот свет, во доцниот XIX и раниот XX век тие често се нарекувале „антиквари" („старинари"). Оние научници кои особено проучуваат митови се нарекуваат „митолози".

Надворешни врски
----------------

* Фолклористичко-историско друштво „Крале Марко" (македонски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85050150
* GND: 4329183-1
* BNF: cb11954099r (податоци)
* NDL: 00567699
* NKC: ph120273

 |

 |
Решение на едно-димензионалната Фокер-Планкова равенка, со расејување. Во овој случај распределбата почнува од Диракова делта функција со просек кој не е еднаков на нулта брзина. Со тек на време, распространетоста се раширува поради случајни импулси.
Во статистичка механика, **Фокер-Планковата равенка** е парцијална диференцијална равека која го опишува временскиот развој на густината на веројатноста за брзината на честичка чие движење е под влијание на сили на отпор и случајни сили, како во случајот со Брауново движење. Равенката може да биде проширена за да опише и други променливи. Именувана по Адријан Фокер и Макс Планк, понекогаш оваа равенка се среќава и под името **Колмогоровска дирекна равенка**, по Андреј Колмогоров кој независно го открил концептот во 1931 година. Кога се работи за распределеност на честичните позиции, позната е и како **Смолуковска равенка** (по Маријан Смолуковски); во овој контекст таа е еквивалента на транспортна равенка со конвекција и расејување. Доколку нема расејување, во статистичка механика зборуваме за Лиувилова равенка. Фокер-Планковата равенка се изведува од основната кинетичка равенка преку Крамерс-Мојалова експанзија.

Николај Болољубов и Николај Крилов се првите кои конзинстентно ја извеле Фокер-Планковата равенка на микроскопско ниво за класична и квантна механика.

Наводи
------

1. ↑  Kadanoff, Leo P. (2000). *Statistical Physics: statics, dynamics and renormalization*. World Scientific. ISBN 978-981-02-3764-6.
2. ↑  Fokker, A. D. (1914). „Die mittlere Energie rotierender elektrischer Dipole im Strahlungsfeld". *Annalen der Physik* (англиски). **348** (5): 810–820. doi:10.1002/andp.19143480507. ISSN 1521-3889.
3. ↑  Deutsche Akademie der Wissenschaften zu Berlin; Berlin, Deutsche Akademie der Wissenschaften zu (1917). *Sitzungsberichte der Königlich Preussischen Akademie der Wissenschaften zu Berlin*. Jan-Dec 1917. Berlin: Deutsche Akademie der Wissenschaften zu Berlin.
4. ↑  Kolmogoroff, A. (1931-12-01). „Über die analytischen Methoden in der Wahrscheinlichkeitsrechnung". *Mathematische Annalen* (германски). **104** (1): 415–458. doi:10.1007/BF01457949. ISSN 1432-1807.
5. ↑  Dhont, J. K. G. (1996). *An Introduction to Dynamics of Colloids*. Elsevier. стр. 183. ISBN 978-0-08-053507-4.
6. ↑  (Jr.), N N Bogolyubov; Sankovich, D P (1994-10-31). „N.N. Bogolyubov and statistical mechanics". *Russian Mathematical Surveys*. **49** (5): 19–49. doi:10.1070/rm1994v049n05abeh002419. ISSN 0036-0279.
7. ↑  N. N. Bogoliubov, N. M. Krylov (1939). „Fokker–Planck equations generated in perturbation theory by a method based on the spectral properties of a perturbed Hamiltonian". *Zapiski Kafedry Fiziki Akademii Nauk*. **4**: 81–157.
Првобитно во раниот римски период со терминот **фолис** се означувало ќесе со определена количина бронзени пари. Со монетарната реформа на Диоклетијан (284-305) во 294 г. била воведена нова голема бронзена монета, чие античко име не е познато, која денес се нарекува нумус или фолис. Тежината на оваа монета изнесува околу 10 г, а истата содржи околу 4% сребро кое е нанесено врз бронзата. Со монетарната реформа во 301 г. тежината на фолисот е редуцирана. Во времето на Константин I (306-337) фолисот, односно нумусот е уште помал и речиси не содржи сребро.

Повторното воведување на фолисот како голема бронзена монета се случило во 498 г. со монетарната реформа на Анастасиј I (491 - 518). Со таа реформа биле воведени знаци на вредност (букви од грчката азбука) забележани на реверсната страна на монетата: М (40), К (20), И (10) и Е (5) нумии, кои се употребувале околу 300 години од нивното воведување, иако во последните децении на употреба буквите го изгубиле своето значење, како ознака за вредноста.

Поврзано
--------

* Империјално монетоковање
* Рановизантиско монетоковање
* Солидус
* Семис
* Тремиз
* Милиаренс

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Фолис" на Ризницата ? |

Надворешни врски
----------------

* Близок поглед кон Фолис Архивирано на 3 декември 2010 г.
**Горан Гоциќ** — српски книжевник, филмски автор,преведувач и новинар.

Животопис
---------

Роден е во Ужице, 6 мај 1962 година. Дипломирал англиски јазик и книжевноста на Фололошкиот факултет во Белград (1962) година. Магистрирал во областа медија и комуникација на Лондонското училиште за економија и политички науки (The London School of Economics and Political Science). Работел како новинар и уредник во триесет медиумски куќи (НИН, Дневен телеграф, Борба, Политика, РТС, Би-Би-Си, Ченел 4, Индипендент, Сајт енд саунд, итд).

Дела
----

Ги објавил студиите „Енди Ворхол и стратегиите на попот" (1997/2012) и „Емир Кустурица: Култ на маргина" (2001/2006). Автор е на долгометражните документарни филмови „Проклети странци" (2000) и „Балканскиот дневник: Бугарија" (2010). 
Објавил роман Таи, последна станица Британија и поетска книга Елен.

За „Таи", неговиот роман првенец, добил НИН-ова награда за најдобриот роман во 2013. година и Награда Милош Црњански за делото од периодот 2011/2013.
Романот Таи е преведен на повеќе јазици. На македонски е преведен од страна на Фросина Стојковска, во издание на Слово љубве - Буквибукс.

Наводи
------

1. ↑  Горан Гоциќ: Битно е да бидеш истраен, Вечерните новости, 17. 1. 2014. (Пристапено на: 25. новембар 2015)
2. ↑  Зоран Главоњиќ: Горан Гоциќ НИН-ова награда за Таи, Слободната Европа 13јануари 2014 година. (Пристапено: 25 ноември 2015)

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија
**Горан Ристовски** (Струга, 7 јануари 1987

) — македонски графичар.

Животопис
---------

Ристовски е роден на 7 јануари 1987 година во Струга. После средното образование во ДСУ „Нико Нестор" се запишал на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, каде во 2009 година дипломирал, на отсекот графика, насока графички дизајн, во класата на професор Димитар Малиданов.
Тој досега имал самостојни поставки во неговиот роден град, а учествувал на дваесетина групни изложби во Македонија, Бугарија, Србија и Романија. Добитник е на наградата за најдобар едноминутен филм на „Скопје Филм Фестивал 2010" и на втора награда за најдобар постер на конкурсот „*Против цензура, за слобода на говорот*".

Муралот.
Во октомври 2021 година, во рамки на проектот „Градиме култура, сликаме култура - мурали за 30 години независност", уметникот Горан Ристовски насликал на јужната страна на зградата на Центарот за култура „Браќа Миладиновци" - Струга, мурал со ликот на Владо Малески, струшкиот вез и дел од текстот на химната „*Денес над Македонија*" односно делото на Малески.

Наводи
------

1. ↑  „Изложба на графики на авторот Горан Ристовски". Куманово њуз. 20 јануари 2011. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2012-03-30.
2. ↑  Стојкова-Костоски, Слаѓана (25 октомври 2021). „Мурал со дела од Владо Малески насликан на фасадата на Центарот за култура во Струга". Македонска информативна агенција. Архивирано од изворникот 2022-11-14. Посетено на 14 ноември 2022.
**Горан Менков** (роден на 5 декември 1987, Скопје, Македонија) — македонски ликовен уметник. Дипломирал на Факултетот за Ликовни Уметности, Скопје (педагошки отсек, насока сликарство) при Универзитетот Св. Кирил и Методиј, во класата на професорот Рубенс Корубин.

Некои од неговите најзначајни изложувања се на IX и X „Биенале на Млади" при Музејот на Современа уметност, Скопје, и на „Зимскиот Салон 2014" на ДЛУМ,,а воедно бил и добитник на наградата „ Експериментален Цртеж" за 2013 доделена од страна на уметничкиот совет на ДЛУМ.
Менков за првпат на глобалната ликовно уметничка сцена, употребил мувла како сликарска техника за создавање на современи ликовно уметнички дела. Овие експериментални „Мувлосани слики" ги изложил на неговата самостојна изложба Бајата Уметност, Хибернација , Скопје, Македонија, 2013.

Во 2013 Менков ја претставувал Република Македонија на VII Франкофонски Игри кои биле одржани во Ница, Франција, од 6-15 септември. Тој бил член на официјалната Македонска Делегација ( Ликовна Уметност, Сликарство) и зема учество на Културните манифестации при VII Франкофонски Игри во Ница.

Во мај 2014 како заслуга за наградата „Експериментален цртеж" 2013, ДЛУМ ја организирал изложбата Експериметален Цртеж- Линија, Трета Димензија, на наградениот автор Горан Менков, во галерискиот простор на Домот на Армијата.

Дополнително во 2014 Менков е номиниран за престижната ДЕНЕС- награда за млад ликовен уметник на годината, организирана од страна на Центарот за Современи Уметности-Скопје, во соработка со Фондацијата за Цивилно Општество од Нујорк.

Наводи
------

1. ↑  „9. Биенале на млади: Nature morte". Музеј на Современа Уметност, Скопје. 15 септември 2011. Архивирано од изворникот на 2014-02-24. Посетено на 2014-05-13.
2. ↑  „X Биенале на млади". Музеј на Современа Уметност, Скопје. 9 мај 2013. Архивирано од изворникот на 2014-02-24.
3. ↑  „ДЛУМ Зимски Салон". 5 февруари 2014. Архивирано од изворникот на 2013-10-30. Посетено на 2014-05-13.
4. ↑  „Награда Експериметален Цртеж, COOLTURA". 8 ноември 2013. Архивирано од изворникот на 2014-02-22. Посетено на 2014-05-13.
5. ↑  
„Симбиотичката уметност како производ на кризата". Критика, Небојша Вилиќ. 31 декември 2013.
6. ↑  „Изложба "Бајата уметност, хибернација ", од ГОРАН МЕНКОВ". Културно информативен центар, Скопје, Македонија. 15 ноември 2013. Архивирано од изворникот на 2014-02-22. Посетено на 2014-05-13.
7. ↑  
„Претставување на македонската култура во Марсеј и Ница". Министерство за Култура, Република Македонија. 29 август 2013.
8. ↑  „Список на Културните селекции на VII Франкофонски игри, Ница, 2013" (PDF).[*мртва врска*]
9. ↑  „Manifestations macédoniennes culturelles en France" [Македонски културни манифестации во франција] (француски). Француска Амбасада, Скопје, Македонија. 30 август 2013. Архивирано од изворникот на 2014-06-14. Посетено на 2014-05-13.
10. ↑  
„Изложба Експериметален Цртеж- Линија, Трета Димензија. COOLTURA". 5 мај 2014.
11. ↑  
„Finalisti nagrade Denes 2014". Seecult.org. 6 јуни 2014.

Надворешни врски
----------------

* Goran Menkof at behance.net
| Уставна историја наТурција |
| --- |
| Првиот отомански парламент |
| 
Уставни документи |
| 
* Повелба на Сојузот
* Ѓулхански хатишериф
* Хатихумајун

 |
| 
Устави |
| 
* 1876
	+ Прва уставна ера
	+ Втора уставна ера
* 1921
* 1924
* 1961
* 1982

 |
| 
Референдуми |
| 
* 1961
* 1982
* 1987
* 1988
* 2007
* 2010
* 2017

 |
| Уставен суд |
| * п
* р
* у
 |

**Хатихумјун** или **Хатихумајун** (тур. *Hatt-ı Hümayun*)  е реформски акт донесен на 18 февруари 1856 со кој се ветуваат верска и национална рамноправност на сите народности во Османлиското Царство, слобода на вероисповедта и мислењето, мешани судови, право на христијаните да стапуваат на државни должности, да служат во турската војска и да имаат свои претставници во Државниот совет. Тој предвидува и црковни реформи, замена на натуралните давачки кон црковните великодостојници со парични суми, реорганизација на државната администрација, судството, полицијата и даночната политика, воведување на редовен буџет од приходи и расходи на државата, поправка на патиштата, унапредување на земјоделството и трговијата и друго.

Врз основа на тој акт наследникот на Абдул Меџид, султанот Абдул Азис (вл. 1861-1876), ќе донесе повеќе законски прописи за регулирање на значајни прашања во јавниот живот: Законот за трговска постапка, Законот за создавање на нови вилаети и нови судовиу, Законот за правата на странците на земјишна сопственост во Турција, Законот за организирање на Државниот совет и други.

Ефекти врз Македонија
---------------------

Иако овој акт донел поголема рамноправност и локална власт, некои од овие регулативи ќе предизвикаат незадоволство кај реакционерните кругови на муслиманите, а некои кај Македонците. Според новиот Закон за создавање на вилаети во европскиот дел на Турција се формирани 6 вилаети. Северниот дел на Македонија влегувал во составот на Косовскиот (подоцна: Скопскиот), а јужниот - во составот на Солунскиот вилает. Дополнително е формиран Битолскиот вилает. Така целата територија на Македонија влегува во составот на споменатите 3 вилаети. Ваквата нејзина административна положба останува до крајот на турското владеење.

Извори
------

1. ↑  *Документи за борбата на македонскиот народ за самостојност и за национална држава, том еден, Униврзитет Кирил и Методиј - Факултет за филозофско - историски науки, Скопје, 1981*
Хаски
**Хаски** е генерален поим за повеќе раси на кучиња кои се користат како кучиња за влечење санки. Поради нивната јачина и издрживост, името *хаски* се користи многу често за спортски маскоти. Хаските биле примарно користени како кучиња за влечење санки во северните региони, но сега се чуваат и како миленичиња. Историски, зборот *хаски* е видоизменета варијанта на дерогативниот збор "ески", кој го користат инуитските племиња откриени од страна на Европејците кои навлегле во нивните области.

Хаски се средни големи кучиња одгледани посебно за да преживеат во поларни услови. Во врска се со самојед и маламут.

Постојат два вида хаски - сибирски поголем и малку помали, алјаски. И двете имаат сина или кафена боја на очи, а 20 проценти имаат сина и кафеава боја на очи.
**„Ушастик и неговите пријатели"** е советска куклена цртана серија создадена во 1979 - 1982 година од режисерката за анимации *Олга Розовскаја*.

Цртаниот филм е заснован на бајките на писателот за деца Григориј Остер.

Заплет
------

Анимираната серија се состои од пет епизоди, главниот лик во кој е мекото зајаче по име Ушастик, кое ја раскажува приказната. Повеќето цртани филмови започнуваат со неговата позната фраза: *„Јас сум, Ушастик излегов на прошетка*".

Во првата епизода, гледачот го запознава главниот лик, Ушастик и неговите шумски пријатели - Мечето, Малиот Волк и Лисичето. Серијата раскажува за тоа како пријателите играле играта криенка.

### „Кога мечката ќе се разбуди"

Ушастик, Лисицата и Волчицата решаваат да ја разбудат мечето по зимната хибернација. Сепак, не е толку лесно да се направи ова - малото мече има многу строга мајка која сака тоа да спие.

### „Ушастик и неговите пријатели"

Во серијата има две приказни: за тоа како Ушастик сакал да порасне и како Гасеницата излегла од јајцето и не можела да го најде никако потоа својот дом. Ушастик се обидел да и помогне во ова, но објаснувањата на Гасеницата се покажале толку неразбирливи што наскоро, самата Гасеница си го нашла својот таканаречен „дом".

### „Мистериозна загуба"

Во оваа епизода, Ушастик и Гасеницата се обидуваат да и помогнат на Враната, која го изгубила своето гнездо. По долго пребарување, животните го наоѓаат гнездото, мечето го носи на главата. Се испоставило дека тој случајно го соборил од дрвото точно на неговата глава. Мечето од Враната бара прошка и вели дека наместо нејзиното старо гнездо, ќе и направи птичја куќа.

### „Како Гасеницата ја ловеше Лисицата"

Серијата раскажува како малата Гасеница се обидела да ја лови црвената лисица.

Креатори
--------

### Филмска екипа

* Писатели на сценарија - Гроги Остер
* Директор - Олег Розовскаја
* Оператори - Александар Жуковски, Леонард Колвинковски
* Дизајнери - Розалија Зелма
* Композитори - Мојсеј Вајнберг, Иљја Катаев
* Инженер за звук - Нели Кудрина
* Куклите и украсите ги направија Људмила Насонова, Галина Круглова, Љубов Доронина, Анатолиј Кузнецов, Нина Пантелеева, А. Крутипорох, Генадиј Богачев, Владимир Шафранјук, Јуриј Одинцов
* Аниматори - Олга Анаскина, Кирил Малјантович, А. Дегтиарев
* Уредник - Татјана Моргунова
* Уредник - Валерија Медведовскаја
* Режисер - Олег Кузнецов, Елена Бобровскаја, Игор Гелашвили.

### Глумци

* Марија Виноградова - *Ушастик, Мечето, Лисичка, Малиот Волк, Гасеница и други ликови* (серии „Ушастик", „Ушастик и неговите пријатели", „Мистериозна загуба", „Како Гасеницата ја ловеше Лисицата")
* Клара Румјанова - *сите ликови* (серија „Кога мечката ќе се разбуди")
* Михаил Козаков - *Врана* (серија мистериозна загуба)

Видео публикации
----------------

Сите епизоди од анимираната серија биле објавени на ДВД од Мастер касета.

Наводи
------

1. ↑  Ушастик: Ушастик и его друзья
2. ↑  Ушастик и его друзья. ozon.ru

Надворешни врски
----------------

* Анимирана серија на страницата Аниматор. RU
* Креативно здружение „ЕКРАН"
**Хаблова Променлива Маглина** (**Колдвел 46** или **NGC 2261**) — оддавно-отсјајна маглина во соѕвездието Еднорог, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2261 се споменува и како LBN 920.

Откривање
---------

Телото е откриено на 26 декември 1783 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2261 е од видот EN+RN. NGC 2261 има привидни димензии од 3' х 1'.

### Астрономски податоци

Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 39 м 9,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 8° 44' 40".

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 2261 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 182; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 746. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 923.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (2001-2500);
* Нов општ каталог;
* Еднорог (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за Хаблова Променлива Маглина на *НАСА* (англиски)
2. ↑  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds. Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts: Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 2261[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 2261
* NGC 2261 — VizieR.
* NGC 2261 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**„Фантазии"** или **„Измислици"** (шпански: *Ficciones*) — збирка раскази на аргентинскиот писател Хорхе Луис Борхес од 1944 година.

Содржина
--------

Збирката се состои од 16 раскази распоредени во два циклуса: „Градина со патеки што се разделуваат" (*El Jardín de senderos que se bifurcan*) и „Измислици" (*Artifices*).
  

*Градина со патеки што се разделуваат*

* „Тлен, Укбар, *Orbis Tertium*" (1940)
* „Пјер Менар, писателот на *Дон Кихот*" (1939)
* „Кружни урнатини"
* „Лотаријата во Вавилон"
* „Осврт кон делото на Херберт Квејн" (1941)
* „Вавилонската библиотека" (1941)
* „Градина со патеки што се разделуваат"

  

*Измислици*

* „Фунес или паметење" (1942)
* „Обликот на сабјата" (1942)
* „Тема за предавникот и јунакот"
* „Смртта и компасот" (1942)
* „Таинственото чудо" (1943)
* „Три верзии на Јуда" (1944)
* „Крај"
* „Фениксовата секта"
* „Југ"

За збирката
-----------

Првиот дел од збирката „Фантазии", всушност, ги содржи расказите од збирката на Борхес, „Градина со патеки кои се разделуваат" од 1941 година, иако расказите претходно биле објавени во списанието „Југ". Во 1956 година, Борхес ја проширил збирката со три нови раскази: „Југ", „Фениксовата секта" и „Крај". Притоа, во предговорот на изданието од 1956 година, самиот Борхес го посочил влијанието на неколку филозофи и писатели: Шопенхауер, Де Квинси, Стивенсон, Маутнер, Шо, Честертон и Леон Блоа. Некои од расказите Борхес ги посветил на своите пријатели, како: „Пјер Менар, писателот на *Дон Кихот*" (со посвета на Силвина Окампо), „Градина со патеки што се разделуваат" (посветен на Викторија Окампо) и „Смртта и компасот" (посветен на Аманда Молина Ведија).

Наводи
------

1. ↑  Horhe Luis Borhes, *Маštarije*. Beograd: Paidea, 2006.
2. ↑  Horhe Luis Borhes, *Маštarije*. Beograd: Paidea, 2006.
**Фанерозоикот** е најмладиот еон во геохронолошката поделба на историјата на Земјата. Се смета дека започнал пред околу 545 милиони години, а трае и денес. Фанерозоикот е обележан со богатство и разновидност на растителниот и животинскиот свет. Како почеток на фанерозоикот е земено времето кога за првпат се појавиле животните со черупки.

Фанерозоикот е поделен на три ери:

* Палеозоик
* Мезозоик
* Кенозоик

Првиот период на палеозоикот се нарекува камбриум, па според тоа времето пред фанерозоикот се нарекува преткамбриум.

| Претходно: протерозоик | 542 мг - фанерозоик - денес |
| --- | --- |
| 542 мг - палеозоик - 251 мг | 251 мг - мезозоик - 65 мг | 65 мг - кенозоик - денес |
| камбриум | ордовик | силур | девон | карбон | перм | тријас | јура | креда | палеоген | неоген | *квартар* |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4174120-1

 |

 |
**Гро Харлем Брунтланд** (родена **Гро Харлем**, 20 април 1939) е норвешки политичар и поранешен премиер на Норвешка (1981, 1986-89 и 1990-96) и поранешен Генерален директор на Светската здравствена организација од 1998 до 2003 година. Таа е исто така позната по тоа што претседаваше со Брунтландската комисија која го презентираше Брунтландскиот извештај за одржлив развој.

Образована како лекар, Брунтланд се приклучи на Лабуристичката партија и влезе во владата во 1974 година како министер за животната средина. Таа стана првиот женски премиер на Норвешка на 4 февруари 1981 година, но даде оставка на 14 октомври 1981; таа се врати како премиер на 9 мај 1986 година и служела до 16 октомври 1989 година. Таа конечно се врати за нејзиниот трет мандат на 3 ноември 1990 година. Од 1981 до 1992 година таа беше водач на Лабуристичката партија. По нејзината неочекувана оставка во 1996 година, таа стана меѓународен водач за одржливиот развој и јавното здравство и служела како Генерален директор на Светската здравствена организација и како Специјален пратеник за климатските промени на ОН од 2007 до 2010 година. Таа исто така е и заменик претседател на Старешините и поранешен заменик претседател на Социјалистичката интернационала.

Брунтланд припаѓала на умереното крило на нејзината партија и го поддржувала норвешкото членство во Европската Унија во текот на референдумот во 1994 година. Како премиер, Брунтланд стана широко позната како "мајка на нацијата." Брунтланд ја доби наградата Карло Велики во 1994 година како и многу други признанија и награди.

Наводи
------

1. ↑  „UN Secretary-General Ban Ki-moon Appoints Special Envoys on Climate Change". United Nations. 2007. Посетено на 2007-08-03.
2. ↑  Gro Harlem Brundtland

Дополнителна литература
-----------------------

* Wilsford, David, ed. *Political leaders of contemporary Western Europe: a biographical dictionary* (Greenwood, 1995) pp 49–56.
* Skard, Torild (2014). „Gro Harlem Brundtland". *Women of Power: Half a Century of Female Presidents and Prime Ministers Worldwide*. Bristol: Policy Press. ISBN 9781447315780.
* Brundtland, Gro Harlem (2002) "Madam Prime Minister: A Life in Power and Politics". New York: Farrar, Straus and Giroux, ISBN 0-374-53002-5, primary source

Надворешни врски
----------------

* 

* Гро Харлем Брунтланд на Ризницата ?
* 

* Логото на Викицитат Мисли поврзани со Гро Харлем Брунтланд на Викицитат
Забодена хартија.
**Шило** (или **бодилка**) ― исправена шило што се користи за привремено држење на хартии. Шилото често било користено во рестораните за нарачки од келнерите до кујната.

Во зависност од тоа каков вид на записи имало на шилото, низ дупките можело да се стави низа за да се спојат хартиите и да се складира.

Новинарскиот поим за „забоде" статија се однесува на онаа статија што завршува забодена на уредничката маса наместо да биде проследена за објавување, обично поради други причини, а не обични уредувања.

Шилото било средината на трите строги забрани во познатата наредба историски испечатена на документи со бушени картички кои требале да се обработуваат преку сметач: „Не превиткувајте, забодувајте или осакатувајте".

Наводи
------

1. ↑  Porter, Elias H. (мај 1962). „The Parable of the Spindle". *Harvard Business Review*. Посетено на 11 август 2022.
2. 1 2  Lubar, Steven (1991). „'Do Not Fold, Spindle or Mutilate': A Cultural History of the Punch Card" (PDF). *Journal of American Culture*. Архивирано од изворникот (PDF) на 20 јануари 2010.
3. ↑  Lipson, Charles (3 јуни 2015). „Spike It! When the Media Kill a Story for Political Reasons". *RealClearPolitics*. Посетено на 11 август 2022.
Францускиот институт во Фиренца, Палацо Ленци од 1470 година на Пјаца Огнисанти)
**Францускиот институт во Фиренца** или екинститут во Фиренца, Италија. Тоа е француска јавна институција приклучена на француското Министерство за надворешни работи. Промоцијата на француската култура и јазик во странство е нејзината главна мисија. Основана во 1907 година од Жулиен Лучер, тој е најстариот француски културен институт во светот.

Наводи
------

1. ↑  Lombardi, Marco (April 2014). „27 aprile 1908: inaugurazione dell'Istituto Francese di Firenze". *Portale Storia di Firenze* (Italian). Посетено на 3 October 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  Renard, Isabelle (2001). *L'Institut français de Florence (1900-1920) : Un épisode des relations franco-italiennes au début du XXe siècle* (француски). Rome: Collection de l'École française de Rome. ISBN 978-2-7283-0579-7.
3. ↑  Bossi, Maurizio; Lombardi, Marco; Muller, Raphaël (2010). *La cultura francese in Italia all’inizio del XX secolo: L’Istituto Francese di Firenze* (италијански). Florence: Leo S. Olschki. ISBN 978-8-8222-5952-3.

Надворешни врски
----------------

* Француски институт во Фиренца на Ризницата ?

* Матична страница
**Франческо Боки** (1548 – 31 март 1613 или 1618) бил италијански писател од доцната ренесанса, активен во Фиренца.

Боки е роден и умрел во Фиренца. Тој бил син на Лизабета Папи и Бартоломео Боки, умерено сигурна двојка. Таткото на Франческо починал кога тој имал единаесет години, а тој бил оставен да се школува за литература и реторика од неговиот вујко Донато Боки, генерален викар на бискупот од Фиезоле. Тој се преселил во 1572 година во Рим на неколку години. Тој се вратил во Фиренца, каде што се вработил како учител за аристократски деца, како на пример, Улисе Бентивољо и децата на Бенедето Вивалди и Пјеро Антонио Строци. Тој, исто така, работел во составувањето на говори (како што се погребни говори) и трактати наменети за истакнати патрони. Меѓу неговите покровители бил Лоренцо Салвијати и неговото семејство, Филипо Валори, Пјеро Ветори и други членови на Курија во кругот на кардиналот, а подоцна и Големиот војвода, Фердинандо де Медичи.

Како писател, тој често елаборирал дела со дворска ерудиција, во кои имало повеќе стил отколку аргументирана содржина, иако имале длабоки факти. Меѓу неговите дела бил и водич за уметнички дела во Фиренца: *Le bellezze della citta' di Firenze*, оригинал од 1594 година  Тој бил прв од ваков тип за италијански град и може да се спореди со верзијата на Филипо Тити за Рим од 1674 година.

Тој, исто така, ја напишал „Историја на фламанските бунтови" за Џован Винченцо Вители, кој посакал да ја слави улогата на таткото Чиапино Вители, кој се борел таму како платеник. Напишал и водич за уметничките и архитектонските дела во градот Фиренца. Тој бил погребан во црквата Сан Пјер Маџоре, која оттогаш била срамнета со земја.

Наводи
------

* Запис во енциклопедија Трекани од Силвана Менчи.

1. ↑  (accessed Edition published by Giovanni Gugliantini, Florence 1677)
2. ↑  *Francesco Bocchi on Design*, by Claudia Hattendorff, Journal of the Warburg and Courtwald Institutes, Volume 55, 1992.
**Француски Протекторат Тунис** (француски: *Protectorat français de Tunisie*, арапски: الحماية الفرنسية في تونس) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Северна Африка во периодот од 1881 до 1956 година. Земјата се наоѓала на територијата на денешеш Тунис.

Како посебна провинција била основана по започнувањето на распадот на Отоманското Царство. Во 1877 година Русија објавила војна на Отоманското Царство и по руската победа започнало прогласување на независност на неколку балкански земји и започнување на нови меѓународни разговори за иднината на провинциите во Северна Африка. Берлинскиот конгрес од 1878 година се свикал за решавање на отоманското прашање. Велика Британија, иако се спротивставила на целосно уништување на Отоманското Царство, й понудила на Франција контрола врз Тунис, а за возврат таа би го добила Кипар. Германија се согласила да дозволи француско владеење во Тунис. Италија, која имала економски интереси во Тунис, остро се спротивставила на планот, но не можела да ја наметне својата волја.

Француското присуство во Тунис дошло пет децении по окупацијата на соседниот Алжир, време кога Французите сè уште биле неискусни и не знаеле како ќе се развије колонијата. Пред пристигнувањето на Французите, Тунис започнал процес на современи реформи, но финансиски проблеми повторно биле најголем проблем. По нивната окупација, француската влада ги презела меѓународните обврски на Тунис. Французите започнале подобрувања во неколку области, вклучувајќи ги транспортот и инфраструктурата, индустријата, финансискиот систем, јавното здравство и администрацијата. Сепак, францускиот бизнис и нејзините граѓани биле фаворизирани. Нивното постоечко национално чувство било изразено преку печатот и основање на движење за независност пред Првата светска војна. Крајна цел била постигната во 1956 година.
**Две минути омраза** е поим кој се споменува во романот *1984* од Џорџ Орвел и означува период во денот кога членовите на Партијата во општеството на Океанија мора да гледаат филм во кој се прикажани непријателите на Партијата (особено Емануел Голдстајн и неговите следбеници) и да изразат омраза кон нив.

Филмот и неговите звучни и визуелни елементи (кои вклучуваат и непријатна бучава која Орвел ја опишува како да е „од некоја чудовишна машина што работи без масло") се форма на перење мозок за членовите на Партијата, со цел да се западнат во треска на омраза кон Емануел Голдстајн и тековната супердржава-непријател. Очевидно, честа појава е оние кои ќе ги обземе ваквата омраза и физички да го напаѓаат теле-екранот, како што тоа го прави Џулија во текот на сцената.

Во книгата, намената на омразате е да се задоволат притаените чувства на нелагодност и омраза поради цензурираниот живот што го водат граѓаните. При тоа, воведен е и годишен фестивал наречен Недела на омразата како екстраполација на секојдневниот двоминутен период.

Орвел не го измислил терминот „две минути омраза", кој се користел во текот на Првата светска војна. Во тоа време, британските писатели ја сатиризирале германската кампања за омраза кон Англичаните и замислувале пруско семејство како седнува на кујнската маса за доза од „утринска омраза".

Во текот на Првата светска војна, овој израз се користел за редовните дневни артилериски бомбардирања наменети за вознемирување на непријателот.}}

Орвел исто така може да ја сатиризира Британската церемонија на „Две минути молчење" во чест на жртвите на Првата светска војна која се одржува во Велика Британија и земјите на Комонвелтот.

Наводи
------

1. ↑  Graves, Charles Larcom (1 March 2004 [Upload date]). „Mr. Punch's History of the Great War" (Various [plain text or HTML]). Project Gutenberg. Посетено на 12 November 2009. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  „Monchy Au Bois". *British Isle Genealogy*. Посетено на 12 November 2009.

 *Оваа статија поврзана со роман е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Чувар на куќата** (англиски: *Housesitter*) е американски филм од 1992 година, во режија на Френк Оз. Главните улоги ги толкуваат: Стив Мартин и Голди Хоун.

Содржина
--------

Еден наивен архитект, Њутон Дејвис, (го игра Мартин) ја изработува куќата од соништата во предградието, наменета за својата долгогодишна девојка, со надеж дека таму ќе живеат среќно до крајот на животот. Откако таа ќе ја одбие неговата брачна понуда, лудата келнерка Гвен, која многу лаже, се вселува во куќата и се претвора дека му е жена.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 852, 24.10.2014, стр. 26.
2. ↑  *Антена*, број 857, 28.11.2014, стр. 26.
**Фана** (англиски и сонсоролски: *Fanna*) е мал остров во сојузната држава Сонсорол во Палау.

Географија
----------

Фана е мал остров, дел од групата на Југозападни Палуански Острови. Вкупната површина на островот е 0,5 км2. Денес овој остров не е населен поради евакуацијата за време на тајфунот од 2012 година. На островот има напуштено село.

Островот е прекриен со густа шума и на бреговите има плажи. Целиот остров е опколен од корален гребен.

Островот Сонсорол е на 2 км оддалеченост од Фана.

Историја
--------

Првите европски записи за островот датираат од ноември 1710 година. Тогаш на островот пристигнала шпанската мисионерска експедиција под раководство на Франсиско Падилја.

Галерија
--------

* Поглед кон Фана.Поглед кон Фана.
* Вегетација на Фана.Вегетација на Фана.
* Плажа на Фана.Плажа на Фана.

Наводи
------

1. ↑  Rienzi, M.L. *Historia de la Oceanía, o quinta parte del mundo*, Barcelona, 1845-1846, vol.2, p.78

Поврзано
--------

* Сонсорол
* Палау
**„Чудовишта против вонземјани"** (англиски: *Monsters vs Aliens*) — американски анимиран филм од 2009 година, во режија на Роб Летерман и Конрад Вернон. Гласовите на главните ликови во филмот ги позајмуваат: Риси Витерспун, Хју Лори и Кифер Сатерленд, Рене Зелвегер итн.

Содржина
--------

Во филмот се прикажуваат авантурите на шарената дружина, составена од чудовишта, која е изнајмена од владата на САД за да ја одбрани Земјата од нападот на вонземјаните. На тимот му се придружува и една жена, која на денот на својата свадба се претвора во џин, по ударот на еден метеор.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 857, 28.11.2014, стр. 15.
2. ↑  *Антена*, број 857, 28.11.2014, стр. 15.
Црна магија
***Црна магија*** - поранепен хорор-антологиски сериски стрип, објавена од компанијата од САД „Prize Comics" од 1950 до 1961 година. Серијалот бил спакуван од креативното дуо Џо Симон и Џек Кирби, а имал и не-грозоморна хорор содржина.

По 50 изданија како *Црна магија*, нумерирањето на насловот продолжи за уште три изданија како хумористичниот стрип *„Кул мачка*" пред да биде откажан.

Наслов за препечатењето на DC
-----------------------------

Во 1973–1975 година, DC Comics објавиле серијал со девет изданија со препечатење на материјалот на Симон-Кирби од претходниот серијал. Новата инкарнација содржела нови корици со истото лого како и претходните изданија на серијалот на „Prize Comics". Препечатените изданија воглавно ги групирале приказните според темата; на пример, сите приказни во издание број 1 се занимавале со нетолеранција кон човечките необичности, додека сите приказни во број 4 биле за смртта.

Наводи
------

1. ↑  Schelly, William (2013). *American Comic Book Chronicles: The 1950s*. TwoMorrows Publishing. стр. 43. ISBN 9781605490540.
2. ↑  Sacks, Jason; Dallas, Keith (2014). *American Comic Book Chronicles: The 1970s*. TwoMorrows Publishing. стр. 114. ISBN 978-1605490564.