recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Кременарка
**Кременарка** или **кременачка** — старомодна вид пушка што користи посебен механизам за да пука. Името го добила по парчето кремен, еден вид карпа, што се користи за создавање искри. Во XVI — XIX век, кременарката се користела во вооружување во сите земји. Просечното растојание на удар со кременарки е од 140 до 800 метри. 

За првпат се споменува на Балканот во 1476 г, како оружје што се користело за одбрана од Турците, но пред XVIII век не било широко користено. Тогаш Османлиите почнале да увезуваат пушки и делови од пушки од Италија и Средна Европа.

Наводи
------

1. ↑  „кременарка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „кременарка" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „кременачка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „кременачка" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

* Flintlocks used in the War of 1812
* Flintlock Musket and Pistol Collection
* Firearms from the collections of the Prince of Liechtenstein
**Златен даб (темно)** или **златен даб дарк** — темно пиво од Прилепска пиварница. Создадено според германска традиционална рецептура на најголемите пивски мајстори за темно пиво, Темниот златен даб се одликува со специфичка арома, текстура, неодолив балансиран вкус на карамела, мирис на кафе и деликатен чоколаден финиш.

Темниот златен даб е производ на стратешко партнерство на Прилепска пиварница со Кухел бауер, една од најстарите и најреномирани германски пиварници, со своја традиција која потекнува од XIV век.

Наводи
------

1. ↑  „Ново темно пиво - златен даб дарк". *МКД.мк*. Архивирано од изворникот на 2023-01-23. Посетено на 2021-03-10.
Секој што ќе станел **Голем мајстор на витешкиот ред Темплари** станувал командант на христијанската војска и на храмот на Соломон (познат и како **темпларски храм**). Првиот Голем мајстор на овој витешки ред бил Хуго де Паен којшто на оваа функција застанал во 1118 година, а по неговата смрт на оваа функција застанал Робер де Краон со што продолжила низата на Големи мајстори којашто завршила со Жак де Молеј во 1314 година. Најголем број од темпларите коишто биле Големи мајстори на функцијата останале до својата смрт, но абдикацијата на некој од нив не е непозната и се има случувано главно поради нивното заминување во манастирите по мирен живот или поради дипломатски цели.

Секоја држава си имала свој мајстор, а сите биле покорни на Големиот мајстор и го известувал за се што се случувало во редот на темпларите во нивната држава. Големиот мајстор ги разгледувал плановите и активностите на редот, одлучувал за воените походи во *светата земја* и источна Европа, склучувал зделки, раководел со средствата и финансиите на редот и одлучувал за подобрување на инфраструктурата во западна Европа. Големиот масјтор ги контролирал сите случувања во редот, но подоцна бил донесен акт со кој се ограничиле неговите функции. По издавањето на папската була, темпларскиот ред заедно со својот Голем мајстор бил одговорен пред Рим.

Вкупно имало 23 Големи мајстори што на таа функција биле од 1118 до 1314 година:

|  | Име | Грб | На функција |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | Иг де Пајен |  | 1118-1136 |
| 2. | Робер де Краон |  | 1136-1147 |
| 3. | Еверар де Бар |  | 1147-1149 |
| 4. | Бернар де Трамелеј |  | 1149-1153 |
| 5. | Андре де Монбар |  | 1153-1156 |
| 6. | Бертран де Бланшфор |  | 1156-1169 |
| 7. | Филип од Наблус |  | 1169-1171 |
| 8. | Одо де Сен-Аман |  | 1171-1179 |
| 9. | Арнолд де Тороха |  | 1181-1184 |
| 10. | Жерар де Ридфор |  | 1185-1189 |
| 11. | Робер де Сабле |  | 1191-1193 |
| 12. | Жилбер Ерај |  | 1193-1200 |
| 13. | Филип де Плеси |  | 1201-1208 |
| 14. | Гијом де Шартр |  | 1209-1218 |
| 15. | Пјер де Монтеги |  | 1218-1232 |
| 16. | Арман де Перигор |  | 1232-1244 |
| 17. | Ришар де Бур |  | 1244/5-1247 |
| 18. | Гијом де Сонак |  | 1247-1250 |
| 19. | Рено де Вишје |  | 1250-1256 |
| 20. | Тома Берар |  | 1256-1273 |
| 21. | Гијом де Боже |  | 1273-1291 |
| 22. | Теобалд Годен |  | 1291-1292 |
| 23. | Жак де Молеј |  | 1292-1314 |
|

Наводи
------

1. ↑  Armand de Périgord was either killed or captured at the battle of La Forbie; authorities differ. Richard de Bures commanded the Templars until the election of Guillame de Sonnac; whether he was Grand Master is disputed. See Armand de Perigord (1178-1247), at www.templiers.org Архивирано на 12 ноември 2011 г.
Слика на Големата комета од 1843 година, од Мери Мортон Олпорт.
**Мери Мортон Олпорт** (17 мај 1806 - 10 јуни 1895) била англиска австралиска сликарка за која се смета дека е првата професионална жена уметник, литограф, оцртувач и гравер во Австралија.  Олпорт сликала пејзажи и портрети минијатури.

Биографија
----------

Родена на 17 мај 1806 година во Бирмингем, Англија, Мери Мортон Чепмен се омажила за Џозеф Олпорт на 20 декември 1826 година. Мери, Џозеф и нивниот син Мортон емигрирале во Австралија во 1831 година.

Олпортс пристигнала во Ван Дименовата земја во декември 1831 година преку *Платина*.

Олпорт починала на 10 јуни 1895 година во нејзиниот дом во „Олдриџ Ложа" во Тасманија, Австралија, на 88-годишна возраст. Таа е погребана на гробиштата Квинборо, во Хобарт.

Уметнички дела
--------------

Според онлајн каталозите, уметничките дела кои и се припишуваат на Мери Мортон Олпорт може да се најдат во збирките на библиотеката и музејот за ликовни уметности Олпорт и Националната галерија на Австралија.

Наследство
----------

Библиотеката и Музејот за ликовни уметности Олпорт во Хобарт, Тасманија се именувани и го одбележуваат придонесот на семејството Олпорт во историјата и културата на Тасманија.

Поврзано
--------

* Список на австралиски ботанички илустратори

Наводи
------

1. ↑  „Family Notices - The Mercury (Hobart, Tas. : 1860 - 1954) - 11 Jun 1895". *Trove*. Посетено на 2017-03-28.
2. ↑  „Mary Morton Allport". *www.utas.edu.au*. Посетено на 2017-03-28.
3. ↑  Norton, Leonie (2009-01-01). *Women of Flowers: Botanical Art in Australia from the 1830s to the 1960s* (англиски). National Library Australia. ISBN 9780642276834.
4. ↑  Henderson, Ian (2000-01-01). „Eyeing the lady's hand: The concealed politics of Mary Morton Allport's colonial vision". *Journal of Australian Studies*. **24** (66): 103–115. doi:10.1080/14443050009387616. ISSN 1444-3058.
5. ↑  Allport, Henry. „Allport, Joseph (1800–1877)". *Australian Dictionary of Biography*. Canberra: National Centre of Biography, Australian National University.
6. ↑  „Family Notices - The Mercury (Hobart, Tas. : 1860 - 1954) - 11 Jun 1895". *Trove*. Посетено на 2017-03-28.
7. ↑  „Mary Morton Allport biography at Design and Art Australia Online". *www.daao.org.au* (англиски). Посетено на 2017-03-28.
Знаме на Хезболах
**Хезболах** (арапски: حزب الله, или **Хизболах**, односно **Хизб Алах**, значи **Божја партија**) претставува шиитска либанска проиранска (формално) паравоена организација, која беше создадена 1982 година како одговор на упадот на Израел во јужниот дел на Либан.

По 18 години, военото крило на Хезболах („Исламски отпор на Либан") по многу загуби нанесени на Израелците, го принудило Израел 2000 година на повлекување. Моментален водач на движењето е Хасан Насралах кој е на таа позиција од 1992 година. Движењето беше прогласено за терористичка организација од страна на 6 земји, вклучувајќи ги и САД и Обединетото Кралство. Во моментов, движењето прерасна во организација која има широк спектар на активности, вклучувајќи и радио, телевизија, весници, училишта, болници, социјални институции, а некои членови се и во состав на либанската влада. Главниот финансиер е Иран, а одредена помош доаѓа и од Сирија. Воениот дел на Хезболах располага со околу 1000 вооружени лица и околу 10.000 во резервен состав. Воената тактика главно се заснова на ракетирање на израелски цели, а во посебна група се и ракети со домет до 150 км. Во нападите се исклучува употребата на бомбаши-самоубијци, а исто така, барем во принцип, не напаѓаат цивилни цели. Хезболах се оградил од работата на Ал Каеда и во своите соопштенија ги осудувал нападите врз цивилите.

Во Граѓанската војна во Сирија учествува на страна на Алавитите, кои исто така се дел од Шиитите.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
**Фулиш грин** — македонски рок бенд кој се појавил во 2008 година.

Историја
--------

Во 2008 година во домашното студио на Ненад Стефаноски - Брус биле создадени 12 теми, кои започнал да ги објавува од јуни 2012 година. Првата објава била во фри даунлоуд формат од страна на регионалната „MTV Adriа". На ова ЕР именувано како *Sun Is Gone*, кое било извонреден промотивен материјал за бендот, се наоѓаат четири теми што подоцна биле поместени и на неговото целосно издание. Како комплетен автор на песните на албумот, освен на текстот на нумерата *Sun Is Gone*, e потпишан Ненад Стефановски, кој е и снимател и продуцент на сите 12 теми отпеани на англиски јазик. 

Речиси на секоја од песните може да се слушне по некој гостин музичар. Како гитаристи се појавуваат Давор Стојановски, Ади Имери, Јана Коцева и Нико Гаврилов. Бас-гитарите се отсвирени од Мартин Јосифовски, Теодор Бошков и од Милан Симовски. Клавијатурите во една тема се на Петар Лукиќ, а придружните вокали на Ива Јаковческа, Снежана Матовска и на Јана Коцева. 

На 23 октомври 2012 година групата за првпат настапила јавно, искористувајќи еден групен настан во клубот „Хавана".

Hа 28 февруари 2013 година бил промовиран поп-албумот *Escape*. Само по неколку дена, на 03 март 2013 година, со настап во живо, албумот бил промовиран на музичкото радио „Канал 103".

Следувале настапи низ Македонија, самостојни во клубови или на фестивали, а во ноември 2013 година, групата за првпат се претставила и надвор од Македонија.

Во јуни 2014 година го објавиле синглот *Twelve*, а во последните денови од 2014 година, групата го пуштила во етер својот сингл, прв отпеан на македонски јазик - *Далеку*. 

Во 2015 година Фулиш грин имале настапи на фестивали низ Македонија, имале кратката турнеја по поранешна Југославија, во Загреб, Љубљана и Белград, како и настапи во Руше, во Виена и во Братислава.

На 9 декември 2021 година, Фулиш грин одржале самостоен предновогодишен концерт во Скопје.

Во мај 2022 година се појавил нивниот самостоен албум Soul Revival.

Членови во 2015 година
----------------------

Поставата на групата ја сочинуваат: 

* Ненад Стефаноски-Брус (гитара и вокал),
* Дарко Стојоски (гитара),
* Стефан Пехчевски (клавијатури),
* Теодор Бошков (бас гитара) и
* Гишо Динев (тапани).

Дискографија
------------

| Наслов | Година |
| --- | --- |
| V.A. - Pin Music Conference / Lover doll | 2012 |
| Escape | 2013 |
| Soul Revival | 2022 |

Наводи
------

1. ↑  Филиповски, Тошо (2018 година). *Македонска рок енциклопедија (1963 - 2018)*. Скопје: Корпус Деликти Рекордс, Тошо Филиповски. стр. 395, 396, 397. Проверете ги датумските вредности во: `|year=` (help)
2. ↑  „Најава за настап на фестивалот МЕНТ во Љубљана". Архивирано од изворникот на 2023-04-19. Посетено на 2023-04-19.
3. ↑  Најава за концертот во кино Фросина

Надворешни врски
----------------

Податоци за изданија евидентирани од ВБУ Музички Регистар
**Хаплогрупа JT** — човечка митохондријална ДНК (mtДНК) хаплогрупа.

Потекло
-------

Хаплогрупата ЈТ потекнува од макро-хаплогрупата Р. Тоа е клад на предците на митохондријалните хаплогрупи Ј и Т.

Распространетост
----------------

ЈТ (претежно Ј ) бил пронајден кај античките Етрурци. Хаплогрупата JT\* на ниво на корен му е доделена на античка личност пронајдена во некрополата Колфиорито во Умбрија во централна Италија.

Хаплогрупата е пронајдена и меѓу иберомауруските примероци кои датираат од епипалеолитот на праисториската локација Тафоралт. Еден антички поединец носи хаплотип, кој е во корелација или со JT кладата или со хаплогрупата H потклада H14b1 (1/9; 11%).

Подклади
--------

### Дрво

Ова филогенетско дрво на подкладите на хаплогрупата JT се заснова на трудот на Манис ван Овен и Манфред Кајзер *Ажурирано сеопфатно филогенетско стебло на глобалната варијација на човечката митохондријална ДНК* и последователните објавени истражувања.

* R2'JT
	+ ЈТ
		- Ј
		- Т

### Здравје

Мајчински наследените антички варијанти на mtДНК имаат јасно влијание врз презентацијата на болеста во современото општество. Суперхаплогрупата ЈТ е пример за намален ризик од Паркинсонова болест, а промените во митохондриите и mtДНК продолжуваат да бидат ветувачки биомаркери на болеста.

Наводи
------

1. ↑  van Oven, Mannis; Manfred Kayser (13 Oct 2008). „Updated comprehensive phylogenetic tree of global human mitochondrial DNA variation". *Human Mutation*. **30** (2): E386–E394. doi:10.1002/humu.20921. PMID 18853457.
2. ↑  „We Are Not Our Ancestors". Архивирано од изворникот на 2009-04-08. Посетено на 2024-02-03.
3. ↑  Bernard Secher; Rosa Fregel; José M Larruga; Vicente M Cabrera; Phillip Endicott; José J Pestano; Ana M González (2014). „The history of the North African mitochondrial DNA haplogroup U6 gene flow into the African, Eurasian and American continents". *BMC Evolutionary Biology*. **14** (1): 109. Bibcode:2014BMCEE..14..109S. doi:10.1186/1471-2148-14-109. PMC 4062890. PMID 24885141.
4. ↑  Kefi, Rym; и др. (2016). „On the origin of Iberomaurusians: new data based on ancient mitochondrial DNA and phylogenetic analysis of Afalou and Taforalt populations". *Mitochondrial DNA Part A*. **29** (1): 147–157. doi:10.1080/24701394.2016.1258406. PMID 28034339.
5. ↑  Marom S, Friger M, Mishmar D. MtDNA meta-analysis reveals both phenotype specificity and allele heterogeneity: a model for differential association.
6. ↑  Rebeca Martín-Jiménez, Olivier Lurette, and Etienne Hebert-Chatelain.
7. ↑  Mitochondrion.

Надворешни врски
----------------

* Општо
	+ Место на митохондријална ДНК на Иан Логан
	+ Phylotree на Манис ван Овен
**АТП Ротердам 2024** бил тениски турнир на тврда подлога кој се одиграл од 12 до 18 февруари 2024 година во арената Rotterdam Ahoy во Ротердам, Холандија. Турнирот бил дел од АТП серијата 500 во рамките на тениската сезона 2024. Во ова 51-во издание на турнирот, победници биле Јаник Синер во поединечна конкуренција и Весли Колхоф и Никола Мектиќ во двојки.

Победници
---------

### Поединечно

Главна статија: АТП Ротердам 2024 – поединечно
* Италија **Јаник Синер** го победил Австралија Алекс де Минор, 7–5, 6–4.

### Двојки

Главна статија: АТП Ротердам 2024 – двојки
* Холандија **Весли Колхоф** / Хрватска **Никола Мектиќ** ги победиле Холандија Робин Хасе / Холандија Ботик ван де Зандшлуп, 6–3, 7–5.

Наводи
------

1. ↑  „ABN AMRO Open Overview". *atptour.com*.

Надвореши врски
---------------

* Матична страница
**Српски ’рт** или **српски загар** — пасмина ловечки кучиња, по потекло од Србија, што му припаѓа на семејството загари.

Потекло
-------

Припадниците на оваа пасмина кучиња потекнуваат од Србија, а нивните предци биле загари кои на овие простори дошле од Мала Азија.f> Тие се појавија на почетокот на 20 век. а во 1924 година, за првпат бил писмено воспоставен стандардот за оваа пасмина. Брзо се раширил низ цела поранешна Југославија, поради одличните ловечки вештини. До крајот на 20 век, оваа пасмина се проширила на целиот Балкански Полуостров. Сепак, иако е многу корисна пасмина, многу ретко се среќава во земјите надвор од Балканот.

Особини на пасмината
--------------------

### Изглед

Српскиот загар во изгледот ги соединува силата и елеганцијата. Има долга глава, со средно долги уши што паѓаат рамно на образите. Нозете му се силни, а колковите благо подигнати. Влакното му е кратко, бујно, сјајно и донекаде грубо. Основната боја на влакното е лисичја црвена или жолтоцрвена со црно крзно. Крзното допира до главата со црни дамки на двете слепоочници, дозволена е белина на градите со дијаметар до два сантиметра. Висината на мажјаците се движи од 46 до 54, а на женките од 44 до 52 сантиметри. Тежината на мажјаците во просек се движи од 18 до 20 килограми, додека женките во просек се 3 до 8% полесни од мажјаците.

### Темперамент

Тој е исклучително темпераментен, многу активен и полн со енергија. На прв поглед, можете да видите дека ова се многу издржливи кучиња. Има многу квалитетни особини, исклучително е интелигентен и прониклив. Сака да учи и да му угодува на сопственикот, снаодлив е и ако правилно се социјализира одлично ќе се сложува со децата. Не се препорачува да се чува со други животни, особено со помали од него, бидејќи има вроден ловечки нагон.

### Животен век

Животниот век на оваа пасмина е од 12 до 15 години.

Поврзано
--------

* Српски тробоен ’рт

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „Српски гонич, најраспрострањенији ловачки пас на нашим просторима" Архивирано на 4 март 2017 г. *ljubiteljipasa.com*
2. 1 2  Српски гонич[*мртва врска*][*мртва врска*], *zivotinje.rs*

Надворешни врски
----------------

* Српски ’рт, *кинолошко здружение на Република Србија*
**Ана Валев**, родена Бекмен (родена 1969 година) е шведска балетска танчерка. До нејзиното пензионирање од активното танцување во 2012 година, таа била главна танчерка во Кралскиот шведски балет.

Биографија
----------

Родена е во Таби во округот Стокхолм, таа рано се заинтересирала за танц, посетувајќи часови по балет пет дена во неделата, кога имала само осум години. Од 10 -годишна возраст, таа ја посетувала Балетската школа на Кралскиот театар, по што поминала две години во Кралското шведско балетско училиште, исто така, го завршила своето средно образование таму во 1987 година. Таа веднаш се приклучила на Кралскиот шведски балет, станувајќи солист во 1992 година и главна танчерка во 1994 година.

Во нејзините 25 години настап со Кралскиот шведски балет, Валев танцувала водечки улоги во широкиот репертоар на шведски балет, настапувајќи и во класични балети и во современи дела. Нејзините претпочитани улоги биле оние со силна лична содржина како насловната улога во *Ромео и Јулија (балет)* или *Џули во Фрекен Џули на* Биргит Калберг. Нејзината последна улога била во страст на Понтус Лидберг „*Страст на девојката од малиот натпревар"* во април 2012 година.

Наводи
------


1. 1 2  „Anna Valev årets svenska dansare" (Swedish). Dansmuseet. 18 December 1998. Посетено на 6 May 2014.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Årets dansare 1991: Anna Valev" (Swedish). Dansportalen. Архивирано од изворникот на 2016-06-16. Посетено на 6 May 2014.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. 1 2  „Triple Excellence" (PDF) (Swedish). Mikaelk.com. Архивирано од изворникот (PDF) на 6 May 2014. Посетено на 6 May 2014.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
Поглед на дел од напуштениот рудник „Казандол"
**Казандол** — напуштен планиран рудник на бакарна руда во непосредна близина на селото Казандол.<refname="студија">„Студија за оцена на влијанието на животната средина: Рударски комплекс „Казандол"" (PDF). *Министерство за животна средина и просторно планирање*. јануари 2015 г. Посетено на 24 февруари 2024. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)</ref>

Планираниот рудник ќе се протегал на подрачјето на атарите на селата Казандол (во најголем дел) и Брајковци, како и градот Валандово (сите од Општина Валандово), како и градот Богданци (од Општина Богданци) и селото Фурка (од Општина Дојран).

Опис
----

По својата генетска припадност, наоѓалиштето на бакар во подрачјето на месноста Казандол припаѓа кон егзогената генетска серија на наоѓалишта и претставува типична железно-манганска-бакарна капа со содржина на бакар во дијапазон од 0,06% до 0,45% бакар.<refname="студија"/>

Историја
--------

Во текот на 2014 година биле извршени детални геолошки истражувања на минерални суровини.

Галерија
--------

* Планирани објекти кај рудникотПланирани објекти кај рудникот

Поврзано
--------

* Бакарна руда
* Казандол

Наводи
------

Координати: 41°17′00″N 22°33′17″E﻿ / ﻿41.28333° СГШ; 22.55472° ИГД﻿ / 41.28333; 22.55472
***Грофот од Монте Кристо*** (француски: *Le Comte de Monte-Cristo*) — авантуристички роман од францускиот писател Александар Дима (*таткото*) објавен во 1844. Се смета за најпознато дело на авторот, покрај *Тројцата мускетари*. Како и повеќето негови романи, бил вдахнат од сижејни линии по сугестија на неговиот соработник Огист Маке.

Приказната се одвива во Франција, Италија, и острови во Средоземјето, за време на историските настани во периодот 1815–1839: од времето на Бурбонската револуција до владеењето на кралот Луј-Филип. Дејството започнува непосредно пред 100. дена од враќањето на Наполеон Бонапарт од прогон на власт. Историскиот контекст е важен елемент за приказната, бидејќи низ авантурите се преплетуваат теми како надеж, правда, одмазда, и прошка. Главен лик е Едмонд Данте (*грофот од Монте Кристо*), човек кој е неправедно осуден на затворска казна, бега од затвор, брзо се збогатува и планира одмазда кон луѓето кои се одговорни за неговото притворање. Сепак, жртви на одмаздата станале и невини луѓе.

*Грофот од Монте Кристо* денес се смета за едно од најважните дела на светската литература, и според литературниот критичар Лук Сант, „меѓу најголемите цивилизациски дострели на западната литература, препознатлив исто колку Мики Маус и Црвенкапа".

Наводи
------

1. ↑  Schopp, Claude, *Genius of Life*, p. 325
2. ↑  Alexandre Dumas, *The Count of Monte Cristo* 2004, Barnes & Noble Books, New York. ISBN 978-1-59308-333-5. p. xxv (TCMC)
**„Излегол Јане Сандански"** — македонска народна песна. Песната е посветена на Јане Сандански кој во песната, со пушка на рамо, решил да се прошета на Пирин Планина и да си ја бара четата. Песната е од ајдутски карактер.

Текст
-----

-Излегол Јане Сандански, леле  

да ми се Јане прошета.  

Низ таа Пирин Планина, леле  

низ тоа поле широко.

Нарамил пушка на рамо, леле  

настранил капа на чело.  

На пат си сретнал овчарче, леле  

на овчарче вели, говори:

- Овчарче младо чобанче, леле  

дали ја виде четата?  

Нели ја виде четата, леле  

четата на Јане Сандански.

- Видело сум ја слушнало, леле  

сега за Јане збореа:  

- Каде е Јане Сандански, леле  

четата да си прибере.

Надворешни врски
----------------

* Излегол Јане Сандански (текст и музика) на pesna.org Архивирано на 18 октомври 2020 г.
**Изет Меџити** — градоначалник на Општина Чаир во периодот од 2005 до 2017 година. Роден е во Скопје, 1977 година. Средно образование стекнал во гимназијата „Зеф Љуш Марку" од Чаир. Дипломирал на Економскиот Факултет - Скопје, а сега е на пост-дипломски студии од областа на јавниот менаџмент. Во периодот 2001-2003 бил професор по економија во средното училиште „Арсени Јовков". Откако го напуштил професорското место, работел како економски советник во Македонски Пошти до 2005 година.

Политичка кариера
-----------------

Меџити е член на политичката партија ДУИ. Тој е еден од четворицата потпретседатели на партијата, заедно со Теута Арифи, Невзат Бејта и Гзим Острени. Освен тоа, тој е член на Централното претседателство на партијата.

Првиот мандат го добил на изборите за локална самоуправа во 2005. Тој на локалните избори 2013 остварил една од најубедливите победи во вториот изборен круг со освоени 70% од гласачките ливчиња.

Еден од неговите позначајни потези е поставувањето споменик на „Скендер-бег" на општинскиот плоштад.

За време на неговиот втор мандат донел одлука за преименување на четири основни училишта од општината, која е противзаконска. Поради незаконитоста на одлуката на сведителствата кои се издаваат во овие училишта стојат стари имиња на училиштата.

Тој бил вмешан во инцидентот од 2011 година кога беше урната црквата на Скопско кале, со што се заострија меѓуверските односи.

Приватен живот
--------------

Меџити се оженил 10 јули 2006 година со сопругата Ава, која работи како педагог во градинка од Чаир. Тој живее со неговите родители, а поради работните обврски сѐ уште нема деца. Инаку тој е единствен син во неговото семејство, а има и една сестра. Не е голем љубител на спортот, но активно се занимава со планинарење. Како што тој самиот истакнува, Старата скопска чаршија е неговиот омилен дел од градот.

Наводи
------

1. ↑  „Немаме магично стапче, но ќе ја решаваме „Дижонска"". Утрински Весник. 16 октомври 2006. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 21 мај 2013.
2. ↑  „Меџити ќе бара втор мандат за да ја доразубави сликата за Чаир". Утрински Весник. 27 јануари 2009. Посетено на 21 мај 2013.
3. ↑  „Убедлива победа на Изет Меџити во Чаир". Плус Инфо. 8 април 2013. Посетено на 21 мај 2013.[*мртва врска*]
4. ↑  „Личност на денот - Изет Меџити". Утрински Весник. 29 ноември 2006. Посетено на 21 мај 2013.
5. ↑  „Стар експлозив за нови тензии: Изет Меџити билда рејтинг со беззаконие!". МКД.мк. 31 август 2012. Архивирано од изворникот на 2012-11-03. Посетено на 21 мај 2013.
6. ↑  „Старите имиња на училиштата ќе стојат на свидетелствата на основците од Чаир". МКД.мк. 1 август 2013. Посетено на 1 август 2013. Text "Република Online" ignored (help)
7. ↑  „Инцидент на скопско Кале околу изградбата на сакралниот објект". Исламски центар. 11 февруари 2011. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 21 мај 2013.
8. ↑  „Скопските градоначалници приватно". Вест. 18 ноември 2006. Посетено на 21 мај 2013.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Политички и професионален профил на Изет Меџити Архивирано на 4 март 2016 г.
* Фејсбук страницата
Пропилен (лево) и Глиптотек (десно) кај Кенигсплац
 Државен музеј за класична уметност
 Фирербау во 2007 година
**Königsplatz** (*Кралски Плоштад*) е плоштад во Минхен, Германија.Изграден е во стилот на европскиот неокласицизам во 19 век, и е центар на културниот живот. Областа околу Кралскиот плоштад денес е дом на Кунстареал, галерија и музеј во Минхен.

Архитектура
-----------

Плоштадот бил дизајниран како дел од претставителниот булевар Бринер Страјче од Карл фон Фишер, кој работел за престолонаследникот Лудвиг од Баварија, а го поставил Лео фон Клензе. Фишер го моделирала Кралскиот плоштад на Акрополата во Атина. Концептот бил класична ригорозност вградена во живо зелена, и како таков, израз на урбанистички идеи на Лудвиг I. кој сакал да го види културниот живот, граѓанските идеали, католичкото христијанство, кралската администрација и војската сите заедно, вметнати во зелена боја.

Клензе го враменил плоштадот со Јонските *Глиптотек* и Дорик *Пропилеја* (Пропилен; создаден како спомен за пристапување кон Ото во Грција ). Коринтскиот *музеј за класична уметност во* Коринтијан го подигнал Георг Фридрих Зибланд, а на задниот дел се наоѓа игуменот на Свети Бонифациј. Глиптотек е изграден од 1816 година, Пропилеја биле завршени во 1862 година.

Кралскиот плоштад за време на Третиот рајх
------------------------------------------

Податотека:Hitlermusso2 edit.jpg Хитлер и Мусолини пред еден од храмовите „Достигнувања" кај Кенигсплац

Превоз
------

На Кралскиот плоштад се користи станица У Бан со исто име .

Поврзано
--------

* Нацистичка архитектура

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Панорама Кенигсплац - Интерактивна Панорама од 360 °
* Алан Хит  : Минхен Кенигсплац - филм што ја прикажува страницата
* Königsplatz - видео
*Шиш-тавук*
**Шиш-тавук** (арапски: شيش طاووق; хебрејски: קבב עוף; турски: *Şiş tavuk* or *Tavuk şiş*; азерски: *Toyuq kababı*) — традиционално маринирано јадење од пилешко месо, односно варијанта на шиш-ќебап од Блискоисточната кујна. Ова јадење е вообичаено во Турција, Азербејџан, Либан, Египет, Јордан, Сирија, Ирак, и Израел. Варијанта на ова јадење што се подготвува во Иранската кујна, се нарекува џуџе-ќебап. Се служи во голем број ќебапчилници во разни градови низ светот.

Потекло на поимот
-----------------

*Шиш* е турски збор за *меч* или *ражен*, а *тавук* доаѓа од стариот туркиски *Тагаку*, и значи „пиле".

Подготовка и сервирање
----------------------

Јадењето се состои од коцки пилешко месо кои се маринирани, а потоа печени на ражен. Најчесто маринадата се состои од јогурт и сок од лимони, или доматно пире, но постојат и други варијанти. Се конзумира во вид на сендвич, или пак на чинија во комбинација со зеленчук, со ориз или помфрит. Турската варијанта на ова јадење најчесто се служи со ориз, јогурт и зеленчук печен на скара. Во Сирија и Либан најчесто се служи со сос од лук, со хумус и со салата од табуле. Во сендвичот се додава: салата, домат, и кисела репка.
Во Израел се служи со таан, пржен кромид, пита лепче, печени лути пиперки (најчесто чили), салата од табуле и туршија (маслинки, моркови, бабури, зелка и репка).

Поврзано
--------

* Список на ќебапи

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шиш-тавук" на Ризницата ? |

Наводи
------

1. ↑  Sari Edelstein (22 October 2010). *Food, Cuisine, and Cultural Competency for Culinary, Hospitality, and Nutrition Professionals*. Jones & Bartlett Publishers. стр. 573–. ISBN 978-1-4496-5968-4.
2. ↑  Virginia Maxwell (15 September 2010). *Istanbul*. Lonely Planet. стр. 145–. ISBN 978-1-74220-404-8.
3. ↑  Ozcan Ozan (13 December 2013). *The Sultan's Kitchen: A Turkish Cookbook*. Tuttle Publishing. стр. 179–. ISBN 978-1-4629-0639-0.
4. ↑  Lisa M. Ross; Lisa Akoury-Ross (1 June 2009). *New American Cuisine for Today's Family: Fresh Ideas to Prepare Healthy Mediterranean Meals in Under 30 Minutes*. SDP Publishing LLC. стр. 69–. ISBN 978-0-9824461-1-9.
5. ↑  Yvonne Yazbeck Haddad; Jane I. Smith (1 January 2002). *Muslim Minorities in the West: Visible and Invisible*. Rowman Altamira. стр. 138–. ISBN 978-0-7591-0218-7.
6. ↑  Gil Marks (17 November 2010). *Encyclopedia of Jewish Food*. Houghton Mifflin Harcourt. стр. 597–. ISBN 0-544-18631-1.
7. ↑  „tavuk". Посетено на 15 November 2014.
**Зијадин Села** (албански: *Ziadin Sela*; роден во  1972
 во Ливада, Струшко) — градоначалник на Општина Струга во периодот 2013 — 2017 година. На Локалните избори во 2013 Села го победил заедничкиот кандидат на ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ Владимир Кочовски со околу 5.000 гласови разлика. По изборните резултати имало 15 жалби од страна на ВМРО-ДПМНЕ до ДИК, но комисијата прифатила само две кои не влијаеле врз конечниот резултат.

Една од првите негови мерки по преземањето на градоначалничката функција било уривање на сите дивоградби сместени долж кејот на реката Црн Дрим. На Парламентарните избори 2016 година коалицијата предводена од него, Алијанса за Албанците, учествувала на изборите на кои Села бил избран за пратеник во македонското Собрание.

Медицинска кариера
------------------

Што се однесува до неговата професионална кариера, тој по професија е лекар, специалист интернист. Започнал како специјализант работејќи во Црвениот крст, а потоа преминал во општата болница во Струга. Со запливувањето во политичките води, извесен период бил и директор на Државен санитарен и здравствен инспекторат, а потоа станал пратеник. Зијадин Села е оженет и татко на две малолетни деца.

Контроверзност
--------------

Пред да стане градоначалник, Села бил пратеник во Македонскиот парламент во периодот 2011 — 2013. За време на неговиот пратенички мандат предизвикал големо медиумско внимание со неговата радикална изјава во врска со законот за македонските бранители, заканувајќи се дека ќе го запали парламентот.

На 11 јули 2014 г. Села бил еден од предводниците на поголема група демонтранти во Скопје поради судската пресуда за сторителите на Убиствата кај Смилковското Езеро. Групата скандирала „УЧК", и „Етничка Албанија", иако во извештајот не се наведува дали Села скандирал заедно со нив.

Поврзано
--------

* Општина Струга

Наводи
------

1. ↑  „д-р Арбен Лабеништи му ја честита победата на д-р Зијадин Села". ТВ Спектра. 25 март 2013. Архивирано од изворникот на 2013-03-28. Посетено на 24 мај 2013.
2. ↑  „Зијадин Села е градоначалник на Струга". Дојче Веле. 13 април 2013. Посетено на 24 мај 2013.
3. ↑  „Зијадин Села е нов градоначалник на Струга". Плус Инфо. 13 април 2013. Посетено на 24 мај 2013.
4. ↑  „Зијадин Села ќе ги урива дивоградбите крај кејот на Дрим". МКД.мк. 15 мај 2013. Архивирано од изворникот на 2013-06-17. Посетено на 24 мај 2013.
5. ↑  „Зијадин Села ќе го лечи срцето на Струга". Охрид Тајмс. 25 април 2013. Посетено на 24 мај 2013.[*мртва врска*]
6. ↑  „Зијадин Села се закани дека ќе го запали парламентот". Сител. 8 ноември 2012. Архивирано од изворникот на 2012-11-10. Посетено на 24 мај 2013.
7. ↑  „Демонстрантите дојдоа до Мавровка и седнаа на земја". РСЕ. 11 јули 2014. Посетено на 11 јули 2014.

Надворешни врски
----------------

* Биографија на Зијадин Села на порталот на Општина Струга
Индоокеанскиот Вител
**Индоокеански Вител** — вител во Индискиот Океан и еден од петте главни океански витли, големи системи на ротирачки океански струи, кои заедно го формираат ’рбетот на глобалната проводна лента. Индоокеанскиот Вител се состои од две главни струи: јужна екваторска струја и западна австралиска струја.

Нормално движејќи се спротивно од стрелките на часовникот, во зима Индоокеанскиот Вител ја менуваат насоката поради сезонските ветрови на јужноазискиот монсун. Во лето, земјата е потопла од океанот, така што површинските ветрови дуваат од океанот до копното. Меѓутоа, во текот на зимата, овие температури се менуваат, правејќи ветровите да дуваат од копно до океанот. Бидејќи поголемиот дел од градиентот на воздушниот притисок е задржан зад тибетската висорамнина, градиентите на воздушниот притисок над Индискиот Океан и вителот се мали. Ова резултира со ветрови со умерена јачина, поради заштитата од ветровите со полна сила што дуваат од монголскиот регион со висок притисок. Поради овие умерени, суви ветрови, сезоната на зимски монсуни во регионот на Индискиот Океан е сушна сезона за поголемиот дел од Јужна Азија. Поради овој сезонски циклус на ветер, струите на Индискиот Океан, кои го сочинуваат обрачот на Индискиот Океан, се директно засегнати, предизвикувајќи пресврт.

Наводи
------

1. ↑  Tomczak, Matthias & J. Stuart Godfrey: Regional Oceanography: and Introduction 2nd Edition. (2003). ISBN 8170353068

Надворешни врски
----------------

* Океански струи Архивирано на 20 јануари 2022 г.
**Годишни времиња** - роман на македонската писателка Јулијана Величковска од 2014 година.

Технички податоци
-----------------

Податотека:Годишни времиња (книга).jpgКорицата на „Годишни времиња", 2014.
Книгата, со обем од 140 страници и со димензии од 18 сантиметри, е објавена во 2014 година од страна на „ПНВ-Публикации" од Скопје. Изданието било помогнато од Министерството за култура на Македонија. На предната корица се наоѓа фотографија на Сергиу Чобан, додека во книгата се застапени илустрации кои се дело на авторката. Подготовката на текстот ја извршил Јован Димоски, а книгата била отпечатена во печатницата „Графо-ден" од Скопје, во тираж од 500 примероци. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски", Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4641-28-5.

Второто издание на романот е објавено во 2015 година, во тираж од 300 примероци. Во ова издание додаден е поговор од Блаже Миневски, а на задната корица испишани се цитати од рецензиите на Владимир Мартиновски, Славица Гаџова Свидерска и Душко Крстевски. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски", Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4641-37-7. 

Романот е преведен и објавен на бугарски јазик во 2017 г. од страна на Издателство ЕРГО, Софија. Превод: Поли Муканова.

Содржина
--------

Се работи за современ фрагментарен роман, во кој вметнати се и стихови на авторката, делови од песните на познати рок-групи, како Пинк флојд, Нирвана итн. На крајот од книгата се наоѓа биографија на авторката.

Наводи
------

1. ↑  Јулијана Величковска, *Годишни времиња*. Скопје: ПНВ-Публикации, 2014.
2. ↑  Јулијана Величковска, *Годишни времиња*. Скопје: ПНВ-Публикации, 2014.
Грбот на Жилом де Шартр
**Гијом де Шартр** или **Гилелм де Карното** (**Вилем де Карното**) бил принц на цистерцијанскиот принципат Себорга и Голем мајстор на витешкиот ред Темплари од 1210 до 26 август 1218 година.

Во 1210 година, тој помагал во крунисувањето на Жан де Брјен за крал на Ерусалимското Кралство. Во 1211, тој водел арбитража помеѓу Лео III од Ерменија и темпларите, заштитувајќи го замокот Баграс. За време на неговото водство редот процветал во Шпанија, извојувајќи многу важни победи над Маврите.

Гијом де Шартр умрел од чума (најверојатн од тифус), откако бил тешко ранет во опсадата на Дамиета, во Себорга во *светата земја*.

Надворешни врски
----------------

* Templiers information Архивирано на 15 март 2005 г.

|
|  |
| Претходник**Филип де Плеси** | **Голем мајстор**1210–1218 | Наследник**Пјер де Монтеги** |
*Автопортрет во зелена позадина* (лево) и *Карикатурен портрет на Тула Ларсен* (десно) биле една слика сè додека Мунк не ја исекол на половина.
 ***Карикатурен портрет на Тула Ларсен***  — слика од Едвард Мунк.

Сликата е од 1905 година, на која се претставени Мунк и Тула Ларсен, била пресечена на половина од Мунк, откако бил застрелан во левата рака по кавга во спалната соба..

Сликата е портрет на самиот уметник и неговата свршеница Тула Ларсен. Кога нивната врска завршила со горчина, Мунк го исекол нивниот портрет во два дела. Во каталогот на Герд Вол од 2008 година, таа е каталогизирана како две слики со броеви 645, односно 646.

Мунк и Тула Ларсен се запознале во Берлин во 1899 година и започнале бурна врска. Либералната дама од повисоката класа Ларсен сакала да се омажи за Мунк, но тој се двоумел, истовремено со влошувањето на неговата здравствена состојба и алкохолизмот. За време на кавга во 1902 година, Мунк бил застрелан во левата рака. На крајот, Ларсен решила да го напушти Мунк. Кога потоа се омажила за друг човек, Мунк огорчен ја пресекол нивната портретска слика.

Наводи
------

1. ↑  „Edvard Munch". Архивирано од изворникот на 2021-04-19. Посетено на 2021-04-19.

Надворешни врски
----------------

* Selvportrett mot grønn bakgrunn Архивирано на 19 април 2021 г. im Munch-Museum Oslo (Woll M 645)
* Karikert portrett av Tulla Larsen[*мртва врска*] im Munch-Museum Oslo (Woll M 646)
* Vanessa Thorpe: *Edvard Munch ‘reunited’ with fiancee for British Museum show.* In: *The Observer* vom 7. April 2019.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Едвард Мунк |
| --- |
|  |
| Слики | 
* Список на слики
* *Болното девојче* (верзии 1885–1926)
* *Ингер на плажа* (1889)
* *Меланхолија* (1891–1893)
* *Бакнеж крај прозорецот* (1892)
* *Богородица* (1892–1895)
* *Ѕвездена ноќ* (1893)
* *Љубов и бол* (1893–1895)
* *Крик* (верзии 1893–1910)
* *Беспокој* (1894)
* *Пепел* (1894–95)
* *Созревање* (1894–95)
* *Љубомора* (верзии 1895 до 1930)
* *Бакнеж* (1897)
* *Танц на животот* (1899–1900)
* *Божик во бордел* (1903–04)
* *Карикатурен портрет на Тула Ларсен* (1905)
* *Утринска проѕевка* (1913)
* *Модел покрај плетена столица* (1919–1921)
* *Автопортрет. Меѓу часовникот и креветот* (1940–1943)

 |  |
|  |
| Музеи | 
* Мунков музеј

 |
|  |
| Поврзано | 
* *Едвард Мунк* (филм од 1974)

 |

 |
**„Седум дена во јануари"** (шпански: *Siete días de enero*) — филмод 1979 годона на режисерот Хуан Антонио Бардем (Juan Antonio Bardem), кој е автор и на сценариото, заедно со Грегорио Моран (Gregorio Morán). Главните улоги ги играат: Мануел Анхел Ехеа (Manuel Ángel Egea), Фернандо Санчес Полак (Fernando Sánchez Polack) и Мадлен Робинсон (Madeleine Robinson). Филмот ја освоил златната награда на 11. Московски меѓународен филмски фестивал.

Синопсис
--------

Во филмот се опишува масакрот од 1977 година, кога десничарските екстремисти во Мадрид ги нападнале работничките активисти. Притоа, режисерот дава и поширока слика на реакцијата на крајната десница во периодот на преминот на Шпанија во уставна демократија по смртта на диктаторот Франсиско Франко.

Наводи
------

1. ↑  Sedam siječanjskih dana, španjolsko-francuski film (пристапено на 25.2.2024)
|  |
| --- |
|  **Свети Никола** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Охридско |
| **Парохија** | Годивска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°23′3.1″N 20°52′36.0″E﻿ / ﻿41.384194° СГШ; 20.876667° ИГД﻿ / 41.384194; 20.876667Координати: 41°23′3.1″N 20°52′36.0″E﻿ / ﻿41.384194° СГШ; 20.876667° ИГД﻿ / 41.384194; 20.876667 |
| **Место** | Мраморец |
|  **Општина** | Дебрца |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Никола |
|  **Изградба** | 1846 - 1886 |
|
| Архитектонски опис |
| **Стил** | преродбенички |
|

Постарата црквичка
**Св. Никола** — црква во охридското село Мраморец, Општина Дебрца, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е градена четириесет години, од 1846 до 1886 г. и претставува гробишен храм. Во 1896 г. иконостасот, амвонот и владичкиот престол на храмот се изработени од дебарскиот копаничар Јаким Тодоров. Во него име икони од мијачкиот мајстор Крсте Колоски. Се смета дека црквата била целосно завршена во 1909 г.

Храмот е изграден од кршен и делкан камен, има големи димензии и седумстрана апсида на исток, целата од бигор со слепи аркади.

На два метри југоисточно од апсидниот дел на храмот се наоѓа постарата црква, исто така посветена на Свети Никола, која претставува еднокорабен храм од камен со полукружна апсида. Во црквичката може да се забележат неколку стари, но потполно уништени, икони.

Зафати и преосветување
----------------------

Црквата е реконструирана во 1996 г. според плоча на фасадата. До летото 2011 г. црквата се одликувала со сиромашен фрескопис и иконопис, но тогаш, таа била целосно насликана со фрески. Автор на фреските е битолскиот уметник Стефан Малбашиќ, а црквата биле преосветена на 16 септември 2012 г. Согласно каноните, храмот бил преосветен од митрополитот Тимотеј во сослужение на протојерејот Игор Никовски и свештеникот Душан Јорданоски.

Слики
-----

* Предната фасадаПредната фасада
* ИконостасотИконостасот
* Икона на св. НиколаИкона на св. Никола
* Фреска со св. Кузман и Дамјан и св. ПантелејмонФреска со св. Кузман и Дамјан и св. Пантелејмон

Поврзано
--------

* Годивска парохија
* Охридско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  Василиев, Асен (1965). *Български възрожденски майстори: живописци, резбари, строители*. София: Наука и изкуствo. стр. 242.
2. ↑  Василиев, стр. 244
3. 1 2  „Цркви и манастири во Охридско". МИА. 2 март 2015. Архивирано од изворникот на 2017-07-29. Посетено на 28 јули 2017.
4. ↑  Гоце Ангеличин - Жура, *Христијански храмови и свети места во Охридско*, Охрид, 2007
5. ↑  Слика од фасадната плоча
6. ↑  Преосветување на храмот „Св. Никола" во с. Мраморец, Охрид, Дебарско-кичевска епархија

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола" - Мраморец на Ризницата ?
**Камен да беше срцето** македоснка народна песна на Виолета Томовска.

Текст
-----

Бечер ќе дојдеш кај мене
Во бела руба променет
Вечер ќе дојдеш кај мене
Од црно вино занесен

Ти со цветец во ревер расцветан
Јас со бунар во душа ископан
Ти со цветец во ревер расцветан
Јас со бунар во душа ископан

Камен да беше сцево што бие
Од тебе ќе препукне болка ќе го свие
Камен да беше срцево што бие
Од тебе ќе пропукне болка ќе го свие 

Утре ќе пратиш другари
Лудоста да ти покајат
Може ли така признај ми?
Трагите да се покријат? 

Ти со цветец во ревер расцветан
Јас со бунар, во душа ископан
Ти со цветец во ревер расцветан
Јас со бунар вп душа ископан

Камен да беше срцево што бие
Од тебе д ќе препукне, болка ќе го свие
Камен да беше срцево што бие
Од тебе ќе препукне, болка ќе го свие

Надвре=ни врски
---------------

* Камен да беше срцето во изведба на Виолета Томовка на Јутјуб
**Сузан Фередај** (**Апторп** ) (1815, Лестершир, Англија - 21 октомври 1878, Сејл, Викторија, Австралија) била алголог, ботанички илустратор, уметник и учител во неделното училиште, каде направила научно значајни збирки на примероци од ботаника во Тасманија, Австралија. Таа исто така била талентирана сликарка позната по нејзините прецизни слики на локалната флора на Тасманија.

Живот
-----

 *Еукалиптус виминалис* од Сузан Фередеј
Фередеј е родена Сузан Џорџина Маријан Апторп во Лестершир, Англија во 1815 година. Се омажила во 1837 година и емигрирала со нејзиниот сопруг во Австралија на *Аден* во 1846 година Фередеј живеела во „Гроув" во Џорџ Таун, Тасманија и ја користела локалната флора како инспирација за нејзините слики. Фередеј ја изложила својата уметност на Интерколонијалната изложба во Мелбурн во 1866-1867 година.

 *Nemastoma feredayae* од Вилијам Хенри Харви
Фередеј исто така била искусен собирач на примероци од алги и основала научно значајна колекција. Вилијам Хенри Харви именувал два вида по Фередеј од почит за нејзиниот придонес во проучувањето на алгите, *Dasya feredayae* и *Nemastoma feredayae*. 

Фередеј, Местото во предградието Канбера Кондер е именувано во нејзина чест.

Семејство
---------

Фередеј се омажила за нејзиниот сопруг, пречесниот Џон Фередеј во 1837 година и имала шест деца со него.

Поврзано
--------

Список на австралиски ботанички илустратори

Наводи
------

1. ↑  „Fereday, Susan, 1815-1878". *nla.gov.au*. National Library of Australia. Посетено на 21 April 2017.
2. ↑  „Fereday, Susan (1810-1878)". *Trove* (англиски). National Library of Australia. Посетено на 5 March 2017.
3. 1 2 3  Norton, Leonie (2009). *Women of Flowers: Botanical Art in Australia from the 1830s to the 1960s*. Canberra: National Library of Australia. стр. 48–57. ISBN 9780642276834.
4. 1 2 3  „Susan Fereday". *www.cpbr.gov.au* (англиски). Australian National Herbarium. Посетено на 5 March 2017.
5. ↑  Hooker, Joseph Dalton (1844–1860). *The botany of the Antarctic voyage of H.M. discovery ships Erebus and Terror in the Years 1839-1843 :under the command of Captain Sir James Clark Ross*. London: Reeve Brothers. Посетено на 5 March 2017.
6. ↑  „National Memorial Ordinance 1928 Determination of Nomenclature Australian Capital Territory National Memorials Ordinance 1928 Determination of Nomenclature". *Commonwealth of Australia Gazette. Periodic (National : 1977 - 2011)*. 1988-08-31. стр. 1. Посетено на 2020-01-08.

Надворешни врски
----------------

* Список на слики од Фередеј што се чуваат во Националната библиотека на Австралија
* Слики од „Гроув", куќата во која живеел Фередеј во Тасманија
Нисан
**Нисан** е река во југозападна Шведска, долга 200 километри. Завршува во заливот Категат на Северното Море во Халмстад. Правиот среден и горниот тек на Nissan ја следи гранката на зоната Протогине-зона на слабост на кората во западна Шведска. Нисан го одводнува западниот дел на сливната рамнина Јужен Смоланд.

Наводи
------

1. ↑  Andréasson, Per-Gunnar; Rodhe, Agnes (1992). The Protogine Zone. Geology and mobility during the last 1.5 Ga (PDF) (Report). SKB technical report.
2. ↑  Lidmar-Bergström (1988). „Denudation surfaces of a shield area in southern Sweden". *Geografiska Annaler*. **70 A** (4): 337–350.

Поврзано
--------

* Географија на Шведска

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Шведска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ѓоко Дончев** (2 мај 1949

 во Валандово - 15 јануари 2021

 во Скопје) — македонски пејач на народна музика и фолк музика.

Кариера
-------

Ѓоко Дончев е на македонската естрада повеќе од 35 години, и има создадено голем број на песни, од кои има три големи хитови **О доме мој**, **Чуј ги куме свирачите** и **Сношти Кате пак те видов**. И има еден дует со Петранка Костадинова **Македонија името не го менува**. Тој е добитник на голем број на награди и признанија, од кои последните години, ги има добиено наградите за животно дело на Фолк Фест Роса во 2014 година, Гоце Фест во 2020 година и постхумну му е доделена наградата за животно дело на Фолк Фест Валандово во 2023 година.

Надворешни врски
----------------

* Ѓоко Дончев на YouTube