recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Топографска карта на Панонската Низина и околните планини
**Панонска Низина** — посебна област во Средна и делумно и во Јужна Европа. Претставува тектонска потолина меѓу Алпите, Карпатите, Родопите и Динаридите, а ги опфаќа скоро цела Унгарија, делови од Хрватска, Србија, Романија и помали делови од Словенија, Австрија и Словачка.
Низ Панонската Низина поминуваат важни комуникациски правци од Западна и Средна кон Јужна Европа и Мала Азија, и од Источна Европа кон Јадранското и Средоземното Море.

Релјефот е претежно рамничарски, со надморска височина од околу 200м. Во Унгарија, источно од реката Дунав, се наоѓа големата низина Алфелд, а појужно се Словенија во Хрватска и Срем, Банат и Бачка во Србија. На места се појавуваат островски планини со мали височини од околу 500м. Такви се осамените планини Мечек, Бакоњска Шума, Фрушка Гора и Славонските Планини. врз формирањето на релјефот големо влијание имаат реките со своите меандри, а како резултат на тоа се формирани повеќе таканаречени зарамнини. Овде значително влијание брз релјефот има и ветерот, кој ситните седименти често ги пренесува подалеку од реките. Геолошката градба е од претежно алувијални седименти. Развиени се плодни почви црници, што е голем предуслов за земјоделско стопанисување. Панонската Низина располага со густа мрежа од реки и канали. Овде, покрај Дунав, се наоѓаат реките Сава, Драва, Морава, Тиса и други така што претставуаат еден од најголемите хидрографски јазли во Европа. Извршени се мелиорации со изградба на повеќе канали, од кои најпознат е каналот Дунав-Тиса-Дунав. Подземните води се прилично високи. Климата во Панонската Низина е континентална.

Растителниот свет е претежно степски. Предолошките, хидрографските и климатските услови се погодни за земјоделско стопанисување. Токму затоа Панонската Низина спаѓа во најажните земјоделски предели во Европа. Најмногу успеваат пченицата и пченката, а од инднустриските култури се одгледуваат сончоглед, маслодајна репка, шеќерна репка и хмељ. Покрај реките е развиено градинарството, а во ридестите предели лозарството и овоштарстово. 
Сточарстовотo е интензивно. Најмногу се одгледуваат говеда, свињи и живина. Соодветно на тоа, најразвиена е прехранбената индустрија.
Во Панонската Низина има и помали наоѓалишта на нафта и земен гас.

Панонската Низина е добро комуникативна и проодна. Единствен проблем се големите реки, поради кои правците се насочени кон ограничениот број мостови на големите реки. Овде поминуваат важни автомобилски и железнички сообраќајници кои ги поврзуваат Западна и Средна со Јужна Европа и Мала Азија и Источна и Јужна Европа. Главни стопански, сообраќајни, административни и трговски центри се Будимпешта, Белград, Загреб и други. Сообраќајната комуникација ја надополнуваат пловните патишта по реките и каналите, како што е, на пример, пловниот пат Рајна-Мајна-Дунав преку кој Северното Море се поврзува со Црното Море.
**Обоа**, (скратено Ob.) е дрвен дувачки инструмент со двојно јазиче од трска, со вообичаена должина од 62 см.

Градба
------

На прв поглед таа е најслична на кларинетот, но на почетниот дел на цевката се наоѓа едно кратко метално цевче во кое е вденато јазичето, додека проширувањето во вид на инка на крајот на цевката е многу помало отколку кај кларинетот. Звукот што произлегува од двојното јазиче е по малку назален и остар, како и сразмерно продорен, поради што обоата понекогаш се нарекува и труба на дрвените музички инструменти. Меѓутоа, овој инструмент може да звучи и нежно и топло, идилично и трогателно, а тоа е и улогата која типично и се доделува во класичната музика. Исто така, типична за неа е и мелодичноста со ориентален призвук (сцената во храмот во операта „Аида" на Џузепе Верди), поради асоцијациите со сличните инструменти (зурла и др.).

Обоата е мелодиски инструмент и во оркестарот често ги има водечките теми, а нејзиниот јасен, гласен и интонативно прецизен звук се зема и како меродавна интонација за штимање на оркестрите, кога најпрво се слуша обоата според која се штимаат и другите инструменти. Виртуозно-техничките бравури, кои често им доделуваат на кларинетот и флаутата, на обоата помалку и одговараат, а нејзиниот опсег е помал.

Историја
--------

Обоата настанала од еден вид средновековен шалмај, кој по Европа се ширел под влијание на Арапите во Шпанија, почнувајќи од VIII век. Напуштањето на наусникот, во кој кај тие инструменти, како во чашка, се сместувало јазичето ја означила големата промена во можноста за пофино нијансирање на звукот и неговата изразност. Во текот на 19. век обоата е усовршена со додавање механизам на лостови и затворачи.

Други видови
------------

Обоата се јавува уште во неколку регистерски варијанти и тоа како **oboa d'amore** (герм.: Liebeshoboe, фр.: hautbois d'amour, анг.: oboe d'amore , рус.: гобой д'амур) со пишан опсег од b до e3 (f3), и две во послаба употреба: **сопран обоа** (итал.: oboa soprano, герм.: piccolo Heckelphon, фр.: hautbois soprano, анг.: oboe soprano, рус.: малый гобой) со пишан опсег од hes до f3 (звучи за мала терца пониско) и **баритон обоа** (итал.: oboa baritono, герм.: Heckelphon, фр.: hautbois baritone, анг.: oboe baritone, рус.: баритоновый гобой) со опсег од b до e3 (звучи за октава пониско). Сепак, од сите регистерски варијанти, најзначајаен е англискиот рог.

Наводи
------

1. ↑  Обоа (анг.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85093674
* GND: 4139391-0
* BNF: cb119601351 (податоци)
* NDL: 00568781
* NKC: ph381226
* BNE: XX532048

 |

 |
Чуда во природата
=================

Големиот Кањон
--------------

Големиот Кањон
Едно од најпознатите светски чуда во природата е Големиот Кањон во Америка. Овој голем расцеп во површината на земјата е долг околу 446 километри, широке од 6 до 29 километри и е длабок 1,6 километри. Кањонот е создаван од вода во текот на милиони години како што реката Колорадо го расчистувала својот пат низ земјиштето. Првите белци што го виделе биле шпанските истражувачи 
во 1540 г. Но, кањонот бил темелно истражен дури по 300 години, кога мајорот Џон Пауел низ опасните брзаци повел тим со чамци на веслање. И дури во 1971 г. кога сателитите во вселената почнале да го фотографираат пределот, реката била точно означена на географска карта. Целиот кањон е вчудовидувачки убав, а локалните Индијанци Хопи го нарекуваат Порта на рајот.

Гигантски Козвеј
Гигантскиот Козвеј
------------------

Гигантскиот Козвеј на брегот во Ентрим во Северна Ирска се состои од илјадници столбови од карпи. Главно во форма на неправилни шестаголници, столбовите достигнуваат максимална висина од 6 метри и пречник од 50 сантиметри. Издигнатиот пат преку влажното земјиште се простира покрај брегот во должина од 5 километри, а е создаден со ладење и со собирање на лавата пред милион години.

Анхелов водопад
Гујанските Планини
------------------

На Гујанските Планини во Венецуела се наоѓа едно од најспектакуларните светски чуда: Анхеловиот Водопад. Со височина од 979 метри, тој е највисокиот водопад на светот.

Аврора во Националниот парк Абиску во Шведска
Аврора
------

Необична светлина може да се види во близината на Северниот и на Јужниот Пол. Светлината на северот се нарекува Северна светлина ( аврора бореалис ), а на југот Јужната светлина ( аврора аустралис ). Причина за нивното јавување е електричното празнење кога Сонцето влегува во магнетното поле на Земјата.

Карпата Ејерс
Карпата Ејерс
-------------

Карпата Ејерс е еден огромен камен во внатрешноста на Австралија во близината на градот Алис Спрингс. Голем е 9,6 километри околу основата и го викаат „најголемиот мазен камен на светот". Карпата Ејерс ја открил Англичанецот В.Гос, во 1873 г. а името го добила по премиерот на Австралија, Хенри Ејерс. Тоа е карпа создадена од црвен песочник и личи посветло црвено на изгрејсонце, а пурпурно на зајдисонце. Бојата често се менува во сите нијанси на портокалово и на црвено.

Користена литература
--------------------

„500 нови чудесни вистини"- Топер

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| лого на ОУТУ „Ванчо Питошески" - Охрид | *Оваа статија е дел од **ВикиПроектот ОХВП**, кој има за цел да ги координира активностите на учениците од ОУТУ „Ванчо Питошески" - Охрид во создавањето и одржувањето на содржини на Википедија. Ако сакате да земете учество во проектот, може да ја уредите оваа статија, или да прочитате нешто повеќе на страницата на проектот, каде што меѓу другото може да се приклучите на проектниот тим и/или да дадете свој придонес на страницата за разговор.* |
КартаЗаливот Хаураки на карта
Слика на Окленд (лево), заливот Хаураки (средина) и полусттровот Коромандел (десно). Снимка од 2002 г.
**Хаураки** (англиски: *Hauraki Gulf*, маорски: *Tīkapa Moana*) — залив на Северниот Остров на Нов Зеланд. Лежи помеѓу регионот Окленд, полуостровот Коромандел и Хауракиската Рамнина.

Засолнета местоположба
----------------------

Водите на заливот се дел од Тихиот Океан, со кој се поврзува а север и на исток. Заливот е воглавно заштитен од Тихиот Океан од Големиот Препречен Остров и Малиот Препречен Остров (Хаутуру) на север, како и од полуостровот Коромандел (должина 80 км) на исток.

Три протоци го врзуваат заливот за Тихиот Океан — Ковиловиот, помеѓу полуостровот Коромандел и Големиот Препречен Остров, Крадок, помеѓу двата острова, и Џеликовскиот помеѓу Малиот Препречен Остров и Севернооклендскиот Полуостров.

Северно од Окленд, неколку полуострови се издаваат во заливот, од кои најзабележителен е Фангапараоа. Островот Тиритири Матанги лежи близу крајот на полуостровот. Уште посеверно го наоѓаме островот Кавау кој се наоѓа под Тафаранујскиот полуостров.

Разните места по заливот ги красат бројни плажи, многу од кои се познати по пливањето и сурфањето.

Острови
-------

Западно од заливот се наоѓаат низа острови кои го штитат устието на пристаништето Ваитемата, едно од двете пристаништа на Окленд. Овие се Понуи, Ваихеке, Тиритири Матанги и познатиот остров Рангитото (заспан вулкан), кој е сврзан со многу постариот остров Мотутапу со насип. Островите се раздвоени од копното со Тамакискиот Проток и Рангитотскиот Проток.

Други острови во заливот се островите Браунов Остров, Мотуихе, Пакихи, Пакатоа, Ракино и Ротороа во внатрешниот залив, околу Ваихеке и Рангитото; Мотукавајските острови и островот Фангануи во заветрината на полуостровот Коромандел; како и Каналскиот Остров во надворешниот залив.

Устието на Темс
---------------

На јужниот крај на заливот Хаураки се наоѓа широкиот, релативно плиток проток наречен Темсово Устие. По ова ја наоѓаме Хауракиската Рамнина, обликувана од реките Ваихоу и Пиако. Хунујските планини и ридовите на полуостровот Коромандел се издигаат на обете страни на устието.

Координати: 36°19′59″ S; 175°04′59″ E﻿ / ﻿36.333° ЈГШ; 175.083° ИГД﻿ / -36.333; 175.083
**Мартин Мекена** (11 ноември 1832 – 7 мај 1907) бил австралиски пивар и политичар во Викторија, Австралија .

Роден во Карахил, округот Килкени, Ирска, од Патрик, фармер и Анастасија, роденото Фихан, Мекена најпрво работел како мелничар за квекерско семејство (иако и самиот бил католик). Тој мигрирал во Мелбурн, Австралија во 1854 година, каде првпат се обидел во ископувањето злато во Баларат, Арарат, Блеквуд и Форест Крик. До 1858 година, тој се откажал од рударството по напад на тифусна треска, и тргнал во бизнис со својот брат во Малмсбери. Во 1859 година, Мекена ја основал пиварницата Campaspe на улицата Ебден во Кинетон, во партнерство со неговиот пријател Вилијам Џовет, со кого Мекена останал партнер дваесет и две години.

Тој бил судија на мирот во Австралија. Во 1864 година, тој бил избран за градоначалник на округот Кинетон, а потоа од 1865 година тој бил нејзиниот прв претседател бидејќи станал ширум. Тој се оженил со Кетрин Вилер во 1865 година, со која ќе има шест сина и пет ќерки. Во март 1868 година, тој бил избран во Викториското законодавно собрание за окрузите Кинетон во март 1868 година до неговото пензионирање во март 1874 година. Во 1864 година, по две години како советник, тој бил избран за градоначалник на округот Кинетон. Кога Кинетон станал ширум во 1865 година, тој бил нејзин прв претседател и остана советник до 1907 година.

Во 1881 година, Мекена ја презел единствената сопственост на пиварницата, преместувајќи ја на улицата Бошамп. Во 1887 година Мекена се придружил со конкурентот Роберт Кок за да ја формира компанијата Kyneton Brewing & Malting Co. Ltd. Тој, исто така, станал значителен земјопоседник и останал советник во областа Кјентон до неговата смрт.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Morrissey, Sylvia. „McKenna, Martin (1832–1907)". *Australian Dictionary of Biography*. National Centre of Biography, Australian National University – преку Australian Dictionary of Biography.
2. 1 2 3 4  „Parliament of Victoria page on Martin McKenna". Parliament of Victoria. Посетено на 14 September 2017.
3. 1 2  Chris McConville, *Croppies, Celts, and Catholics: the Irish in Australia* (1987), p. 42.
4. 1 2  Keith Deutsher, *The Breweries of Australia: A History* (1999), p. 124.
5. ↑  *Directory for Shires and Road Boards in Victoria, 1867* (1867), p. 51.

Надворешни врски
----------------

* Страница на Парламентот на Викторија на Мартин Мекена
*
Роза Камуна
**Роза Камуна** е италијанско благо полутврдо сирење направено со делумно обезмастено кравјо млеко. Неговиот облик и име потекнуваат од Камуниската роза на Вал Камоника каде што се произведува сирењето. Внатре има бела боја како слонова коска со рамномерно распоредени ситни дупчиња и мека расцветана кора. Исто така има благ вкус и одлично се топи.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Роза Камуна" на Ризницата ? |

1. ↑  Rosa Camuna at formaggio.it (на италијански)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Мандатот на функцијата
----------------------

Точното време на Фест на функцијата не е познато. Најраниот предложен датум за почеток на неговиот мандат е в. 55–56, додека најновата е 61. Овие екстреми не добиле голема поддршка и повеќето научници се одлучувале за датум помеѓу 58 и 60 година. Ф.Ф. Брус вели дека „Датумот на неговото отповикување и замената со Порциј Фест е оспорен, но промената во провинциската кованица на Јудеја, потврдена за петтата година на Нерон, укажува на 59 н.е."  Конибер и Хаусон лежеле изнесе проширен аргумент за замената што се случува во 60.

Настаните што доведоа до средбата на Павле со Поркиј Фест се полни со опасност. Во Дела 21, Павле се враќа од мисионерско патување. Тој го посетува Јаков (Исусовиот брат), водачот на црквата во Ерусалим, и го плаќа хонорарот на луѓето кои дале назаретски завет (Дела 21:17–26). Помалку од една недела подоцна, Павле е забележан во храмот од побожни Евреи кои го осудија неговото дело на ширење на евангелието.

Администрација
--------------

Фест ги наследил проблемите на неговиот претходник во однос на римската практика на создавање граѓански привилегии за Евреите. Друго прашање што ја разочарало неговата администрација била контроверзноста меѓу Ирод Агрипа II и свештениците во Ерусалим во врска со ѕидот подигнат во храмот за да се скрши погледот на новото крило на палатата на Агрипа.

 Бронзена прута кована од Порциј Фест.  
  
  
  
</br> **Аверс:** грчки букви NEP WNO C ( Нерон ) во венец врзани на дното со X.  
  
  
  
</br> **Обратна страна:** грчки букви KAICAPOC ( Цезар ) и датум LE (година 5 = 58/59 н.е.), палма гранка
За време на неговата администрација, еврејското непријателство кон Рим било многу разгорено од прашањето за граѓанските привилегии. Се разбудиле чувства кои одиграле важна улога во тесно следената еврејска војна од 66 н.е.

Делата на апостолите раскажуваат дека апостол Павле го имал своето последно сослушување пред Фест ( Дела 24:27 ). Во Дела 25:12, Фест се обидел да го наведе Павле да оди во Ерусалим на судење; Павле му се обратил на царот. Жалбата резултирала со тоа што Павле бил испратен во Рим на пресуда од самиот император, иако Фест имал потешкотии во деталите за обвиненијата против него ( Дела 25-26 ) .

Поврзано
--------

* Gens Porcia
* Префекти, обвинители и легати на Римската Јудеја
* Список на библиски фигури идентификувани во екстра-библиски извори
* римски прокураторски монети

Наводи
------

1. ↑  Bruce, F. F. (1983). *New Testament History*. Doubleday. стр. 345f.
2. ↑  Conybeare, W. J. and J. S. Howson (1905). *The Life and Epistles of Saint Paul*. Hartford: The S. S. Scranton Company. стр. 899f.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Антониус Феликс** | **Прокурист на Јудеја**c. 59 to 62 | Наследник**Лукцеј Албинус** |
**Програма** (англиски: *The Program*) - британско-француски филм од 2015 година, во режија на Стивен Фрирс. Главните улоги ги играат: Ли Пејс, Џеси Племонс, Бен Фостер, Дастин Хофман, Брајан Гринберг, Гијом Кане, Лора Донели итн. Филмот е снимен според романот „Седумте смртни грева" на Дејвид Волш.

Стивен Фрирс, режисер

Синопсис
--------

Филмот е документарна драма за допингот на велосипедистот Ленс Армстронг. Еден ирски спортски новинар е убеден дека Армстронг користи допинг и така победува на „Тур де Франс". Тој тргнува во потрага по докази за допингот, иако се соочува со судски процес во кој неговиот весник треба да плати отштета. Цело време, Армстронг ги негира обвинувањата, но еден негов колега, кој паѓа на тестот за допинг, конечно ја открива вистината.

Наводи
------

1. ↑  „Програма", *Hotel Cinedays*. Скопје: Младински културен центар, 2015, стр. 48.
2. ↑  „Програма", *Hotel Cinedays*. Скопје: Младински културен центар, 2015, стр. 48.
**Манастирот Сантуари де Лук** (шпански: *Monasterio de Lluc*) е манастир која се наоѓа во Ескорка, Мајорка, Шпанија. Се наоѓа на надморска всина од 525 метри опкружен со големи и високи планини. Манастирот бил основан во 13 век. Местото е едно од најголемите посетувани места во Мајорка.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Santuari de Lluc" на Ризницата ? |

* Official Site of the Santuari de Lluc (Multi-language including English) Архивирано на 4 февруари 2010 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 39°49′23″ N; 2°53′02″ E﻿ / ﻿39.823° СГШ; 2.884° ИГД﻿ / 39.823; 2.884
**Мерката на човекот** (француски: *La loi du Marché*) - американски филм од 1940 година, во режија на Стефан Бризе (Stéphane Brizé), кој е авотор и на сценариото, заедно со Оливие Горс (Olivier Gorce). Главните улоги ги играат: Венсан Линдон (Vincent Lindon), Карин де Мирбек (Karine de Mirbeck) и Матје Шалер (Matthieu Schaller). Филмот освоил бројни награди: на Европскиот филмски фестивал во Брисел ја освоил наградата на публиката; а на Канскиот фестивал, Линдон ја освоил наградата за најдобар глумец, Бризе ја освоил наградата на Екуменското жири, а бил номиниран и за „Златната палма".

 Стефан Бризе, Кан 2018 година
Актерите и екипата на Филмскиот фестивал во Кан 2015
Стефан Бризе (втор од десно) во Буенос Аирес во 2019 година, на проекцијата на „Мерката на мажот".

Синопсис
--------

Во филмот се прикажуваат тешкотиите низ кои поминува Тјери (го игра Линдон), кој е отпуштен од работа. Тој упорно бара работа при што се пријавува на неколку интервјуа за вработување, но секаде го одбиваат. Истовремено, се обидува да ја продаде својата викенд-куќичка, но без успех. Сепак, најпосле успева да се вработи во обезбедувањето на една продавница. Како дел од работата, тој мора често да ги испитува купувачите и вработените кои се фатени во кражби. Откако една продавачка, фатена во кражба, ќе изврши самоубиство, Тјери ја напушта работата.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Cijena života, francuski film (пристапено на 2.5.2020)
2. ↑  HRT, Cijena života, francuski film (пристапено на 2.5.2020)
**Иван Мавродиев** (Сатовча, Пиринска Македонија —  1924
 Бугарија ) — македонски активист, подржувач на федералното револуционерно крило.

Животопис
---------

Во 1924 година четници на царските агенти (Тодор Александров и Александар Протогеров), го убиле Иван Мавродиев, бидејќи не ги признавал Тодор Александров и Александар Протогеров за македонски револуционери.

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 338.


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Алиса низ огледалото** (англиски: *Alice Through the Looking Glass*) - американско-британски филм од 2016 година, во режија на Џејмс Бобин, а според сценариото на Линда Вулвертон, засновано врз книгата на Луис Карол. Главните улоги ги толкуваат: Миа Васиковска, Ен Хатавеј, Џони Деп, Саша Барон Коен, Хелена Бонам Картер итн.

Овој филм ја означува последната изведба на актерот Алан Рикман, кој почина четири месеци пред прикажувањето на филмот.

Содржина
--------

Алиса (ја игра Васиковска), за која се мисли дека е луда, поминува низ огледалото и повторно се враќа во подземниот свет, каде дознава дека Шапкарот (го игра Деп) е несреќен, дознавајќи дека неговото исчезнато семејство можеби не е мртво. Затоа, Алиса ја грабнува машината од господарот на времето (го игра Барон Коен) и се враќа во минатото, обидувајќи се да го промени текот на историјата. Таму, таа дознава малиот Шапкар бил во сенка на татко му, кој никогаш немал доверба во него, како и дека за злото на лошата кралица Ирасебет (ја игра Бонам Картер) е виновна нејзината сестра Миранда (ја игра Хатавеј). Господарот на времето тргнува во потрага по Алиса, чија непромисленост предизвикува опасност од крајот на времето. На крајот, Алиса открива дека лошата кралица го грабнала семејството на Шапкарот, поради нанесената навреда во младоста. Сепак, Миранда ѝ се извинува на сестра си, а во последен миг, Алиса успева да го спаси времето. По враќањето во овој свет, Алиса одлучува да се занимава со поморска трговија.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Alice Through the Looking Glass (2016) (пристапено на 4.4.2017)
**Масакр во Гуменџе** ― масакр извршен врз 52-ца македонски и грчки борци, во мај/јуни, 1944 година.

Хронологија на настаните
------------------------

Во мај 1944 година германските окупаторски војски започнале воени операции против единиците на ЕЛАС на планината Пајак. Воените операции биле неуспешни и германските сили претрпеле околу 10 жртви, меѓу кои загинал и еден грчки командант. По овој настан следела одмазда врз мирното население. Најпрво било запалено селото Голема Ливада, ограбени биле и други села, а уапсени повеќе од 100 патриоти - Македонци и Грци од Гуменџе и околината. Сите биле членови на КПГ и ЕАМ, додека Гоно Маслинчев и Танасис Александропулос биле кадри на КПГ во Гуменичко. На 8 мај бил обесен еден од уапсените лица, Г. Георгопулос, додека другите биле испратени во логорот во Солун „Павлос Мелас".

По еден месец, 52 од уапсените повторно биле префрлени во Гуменџе и биле застрелани во месноста позната како „*Чкрчишта*", на еден километар од градот. Уапсените биле стрелани по петмина, а потоа фрлани во еден необележан гроб.

Нивните последни зборови биле: *„Да живее ЕЛАС! „Да живее КПГ!" „Да живее слободата!"*

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Повеќе автори - Хр. Менчев (2009). *For Sacred National Freedom* (PDF). Австралија: Pollitecon Publications. стр. 97. ISBN 978-0-9804763-3-0.[*мртва врска*]

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Масакри во Македонија |
| --- |
|  |
| На територија наР. Македонија | Битола (1903) •  Рашанец (1903) •  Кокошиње (1904) •  Долгаец (1915) •  Дервишка Нива (1916) •  Кадрифаково (1923) •  Гарван (1923) •  Битола (1940) • Пуста Кула (1942) •  Дабница (1942) •  Богомила (1942) •  Долно Јаболчиште (1942) •  Ваташа (1943) •  Никифорово (1943) • Леуново (1943) • Беличица (1944) •  Барбарас (1944) •  Маврово (1944) • Радолишта (1944) • Штип (1944) • Прждево (1944) • Бесвица (1944) • Скопје (1944) • Прилеп (1945) •  Велес (1945) •  Куманово (1945) •  Ресен (1945) •  Струмица (1951) •  Вејце (2001) •  Карпалак (2001) •  Љуботен (2001) •  Смилковско Езеро (2012) |
|  |
| На територија наЕгејска Македонија | Солун (369) •   Загоричани (1903) •  Зеленич (1904) •  Загоричани (1905) • Д’мбени (1942) • Масакр во Гуменџе (1944) •  Масакр во Баово (1944) • Германско-грчка офанзива на Каракамен (1944) • Горно Врбени (1947) • Масакр во Горно Врбени (1947) • Масакр во Герман (1948) • Загоричани (1949) •  Б’мбоки (1949) |
|  |
| На територија наПиринска Македонија | Љубовка (1906) • Неврокоп (1922) • Мехомиско (1923) • Дабница (1925) |

 |
**Гренландска фока** (*Pagophilus groenlandicus*)

|  |  |
| --- | --- |
| **ДОЛЖИНА** | 1,7-1,9 м |
| **ТЕЖИНА** | 120-140 кг |
| **ЖИВЕАЛИШТЕ** | поларни води |
| **РАСПРОСТРАНЕТОСТ** | Северен Атлантски Океан и области околу Арктикот, на исток сè до Сибир |

Еден од најраспространетите видови фоки во крајните северни области се раѓа со бело крзно кое на младенчињата им служи за камуфлирање во мразот. Возрасните фоки имаат сребресто-сива боја и се прошарани со темни дамки што со текот на времето стануваат се повидливи. Гренландската фока се храни главно со риби и ракови. Живее на јужниот раб на арктичката ледена покривка, каде и лежи додека се митари. На почетокот на пролетта возрасните женки раѓаат по едно младенче, кое го дојат само 12 денови. Тогаш младенчињата го менуваат своето бело крзно и почнуваат да пливаат. Повеќе децении младенчињата на овие фоки се цел на ловците кои ги ловат поради квалитетното крзно. И покрај кампањите на борците за заштита на животните, ловците и натаму годишно убиваат окоолу 250,000 младенчиња на овие фоки. Природни непријатели на овие фоки се ајкулите, белите мечки и китовите-убијци.

Наводи
------

1. ↑  „*Pagophilus groenlandicus*". *IUCN Red List. Version 2008*. International Union for Conservation of Nature. 2008. Посетено на 29 January 2009.
2. ↑  Nationalgeographic.com
3. ↑   NMFS.noaa.gov
4. ↑  „Seamap Duke.edu". Архивирано од изворникот на 2011-07-28. Посетено на 2011-03-28.
5. ↑  Corbet, G. B. & Harris, S. eds. (1991). *The Handbook of British Mammals*, 3rd. ed. Blackwell, Oxford.
6. ↑  Anon (1987). Harp Seals, Brunnich's Guillemots and White-billed Divers *Twitching* 1 (3): 58.

Надворешни врски
----------------

* ICES/NAFO Working Group on Harp and Hooded Seals Архивирано на 22 август 2006 г.
**Бохуслав Еберман** (роден на 19 септември 1948 година) - поранешен професионален хокеар на мраз кој играл во чехословачката Екстралига. Играл за Шкода П’лзењ. Тој бил член на чехословачкиот соства во Купот на Канада 1976 и бил освојувач на сребрен медал на Зимските олимписки игри 1976. Роден е во Вохов, Чехословачка. Тој, исто така, играл на Зимските олимписки игри 1980 и бил капитен на чехословачката екипа која завршила на петтото место од дванаесет екипи. На турнирот постигнал три гола и имал едно додавање.

Наводи
------

1. ↑  Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill; и др. „Бохуслав Еберман". *Olympics at Sports-Reference.com*. Sports Reference LLC. Архивирано од изворникот на 2016-12-04.

Надворешни врски
----------------
**Викторија Кавеса** (р. 12 април 1975

 во Уганда) — шведска политичарка и поранешен партиски лидер на Лидерот на феминистичката иницијатива. Во март 2017 година, таа била избрана за лидер на партијата, заедно со Гудрун Шиман. Кавеса била првиот црн партиски лидер во историјата на Шведска. Во септември 2017 година, таа поднела оставка, наведувајќи лични причини. Кавеса била обвинета и прогласена за виновна за кршење на авторските права. Таа е поранешен предавач на универзитетот Седерторн.

Позадина
--------

Кавеса дошла во Шведска како деветгодишно дете со своето семејство кое побегнало од војната во Уганда, а семејството живеело во Тенста надвор од Стокхолм.

Плагијат и напад
----------------

Во април 2017 година, против Кавеса било започната полициска истрага, откако била обвинета за плагијат на докторска работа и го претставила како свое истражување, за што била опомената од Универзитетот Линшепинг. Таа претходно (2013) била пријавена дека направила плагијат на апликација за проект на друг истражувач. Кавеса била прогласена за виновна од страна на Крунскиот суд во Стокхолм и осуден на парични казни од 15.000 круни и отштета од 6.000 круни.

Во 2018 година, Кавеса била обвинета за напад откако удрила човек во лице и го клоцнала на станицата на метрото во Стокхолм. Инцидентот се случил во јануари 2018 година, за време на кој Кавеса се обидела да помине низ бариерата на метрото без да ја користи својата пристапна картичка. Кавеса тврдела дека тоа било самоодбрана откако мажот првпат ја нападнал. Надзорните снимки покажале поинаку, а Кавеса била осудена за батерија, условна казна и било наредено да плати парична казна од 36.000 шведски круни.

Наводи
------

1. 1 2  oRadia Sweden:Feminist Initiative co-leader resigns
2. 1 2  Aftonbladet:
3. ↑  Radio, Sveriges. „Victoria Kawesa är Sveriges första svarta partiledare - P5 STHLM". Посетено на 4 April 2017.
4. ↑  „Victoria Kawesa åtalas för upphovsrättsbrott". Aftonbladet. Посетено на 26 September 2017.
5. ↑  „Södertrörn University". Архивирано од изворникот на 2017-03-27. Посетено на 21 May 2017.
6. ↑  „Porträtt: Svarta kvinnors röster saknas - Nationella sekretariatet för genusforskning". Genus.se. Архивирано од изворникот на 2018-08-24. Посетено на 4 April 2017.
7. ↑  „Kulturprofil anklagar Fi:s ledare för plagiat: "Har skott sig på andra kvinnor"". *Expressen* (шведски). Посетено на 2017-05-12.
8. ↑  „Partiledare för Fi polisanmäld: Uppenbart brott" (шведски). 2017-04-27. Архивирано од изворникот на 2017-04-27. Посетено на 2017-05-12.
9. ↑  „Länsprofil anklagar Fi:s partiledare för brott". Посетено на 2017-05-12.
10. ↑  „Förra Fi-ledaren döms för upphovsrättsbrott". Посетено на 2017-12-22.
11. ↑  „Nyheter detalj". *Göteborgs universitet* (шведски). 2017-12-22. Архивирано од изворникот на 20 March 2018. Посетено на 2018-03-20.
12. ↑  Expressen: Förra Fi-partiledaren åtalas för misshandel
13. ↑  „Victoria Kawesa dömd för misshandel i tunnelbanan". *Expressen* (шведски). Посетено на 13 October 2018.
Џино Реди во 1938 г.
**Џино Реди** (26 ноември 1908 – 27 септември 1962) бил италијански композитор. Тој понекогаш бил именуван како **ПГ Реди**.

Биографија
----------

Роден како **Лујџи Пулчи** во Рим, по дипломирањето на композиција на конзерваториумот во Парма, Реди се преселил во Милано каде што бил активен како диригент на неколку мали оркестри. Во 1934 година започнал да компонира.

Почнувајќи од втората половина на 1930-тите Реди бил еден и од најуспешните текстописци во неговото време. Меѓу најпознатите негови есни се „Perché non sognar", „Aggio perduto 'o suonno" и „Non Dimenticar".

Наводи
------

1. 1 2 3  Enzo Giannelli. "Gino Redi". Gino Castaldo (edited by). *Dizionario della canzone italiana*. Curcio Editore, 1990. pp. 1442–3.

Надворешни врски
----------------

* Џино Реди на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Уличен штанд на Венчи
**Венчи** е италијански производител на чоколада која што е основана од чоколадарот Силвијано Венчи. По нејзиното основање во Торино во почетокот на 1878 година, компанијата се проширила низ Италија со својот *Нугатин*, мали бонбони кои се направени од мелени и карамелизирани лешници обложени со темно чоколадо.

За производство на своите различни чоколади, Венчи користи какао со потекло од плантажи во Централна Америка, Јужна Америка и Африка заедно со дестилиран рум од Карибите и природна ванила .Се тврди дека пиемонтските лешници го спречуваат чоколадото да има кисел вкус.

Компанијата започнала да произведува сладоледи во 2006 година, а работи и со приближно 120 продавници во повеќе од 70 земји.

Награди
-------

Во октомври 2004 година, Чокавијарот на Венчи бил награден со златна награда на фестивалот Еврочоколадо во Перуџа.

Наводи
------

1. ↑  „Learn More about Venchi Italian Chocolate History". *Venchi Chocolate USA* (англиски). Посетено на 2020-07-01.
2. ↑  „Nocciole e pistacchi sempre più cari. Ma Venchi li vuole solo italiani e Igp". *lastampa.it* (италијански). 2020-01-13. Посетено на 2020-07-01.
3. ↑  „Andrea Guerra investe nel cioccolato e diventa socio di Venchi". *la Repubblica* (италијански). 2020-04-23. Посетено на 2020-07-01.
4. ↑  Bocca, Claudia (2011-01-28). *Torino capitale* (италијански). Newton Compton Editori. ISBN 978-88-541-2903-0.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страницаа
**Брњичка култура** ― археолошка култура во денешно Косово и Србија која датира од 1400 година п.н.е.

Опис
----

 Реконструкција на куќа од бронзено време од наоѓалиштето Хисар.
Културната група создадена од оваа култура е тракиското племе Мизи. Тоа е и неилирската компонента во дарданската етногенеза.

Културата се одликува со неколку групи:

* Косово со Раска и Пестер
* Сливна зона на Јужна и Западна Морава
* Лесковац-Ниш
* Јужна Морава-Пчиња-Горен Вардар

Керамика од брњичкиот вид е пронајдена во Горна Џумаја, Пловдив и повеќе наоѓалишта во Пелагонија, долен Вардар, островот Тасос и Тесалија кои датираат од 13 и 12 век п.н.е.

Наоѓалишта
----------

### Долна Брњица

Главното место на културата е некрополата во Долна Брњица (српски: Доња Брњица; албански: *Bërnica e Poshtme*) во близина на Приштина.

### Хисар

Хисар е повеќевременска населба на рид кај Лесковац.

Траги од животот на брњичката култура (8 век п.н.е.) се гледаат на платото кое било заштитено со длабок ров со палисада на неговата внатрешна страна, утврдување слично на она на друго утврдување на наоѓалиштето Градац во Ланиште во сливот на Голема Морава.

Подоцна населба од железното време постоела во Хисар која датира од 6 век п.н.е. до 4 век п.н.е. Покрај грчките фибули и керамика, во 2005 година се откопани и трибалски (тракиски) гробници.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Milorad Stojic (2006). „Regional characteristics of the Brnjica cultural group" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-07-23. Посетено на 2 септември 2023.
2. ↑  Milorad Stojic: Ferrous metallurgy center of the Brnjica cultural group (14th–13th centuries BC) at the Hisar site in Leskovac. MJoM Metalurgija - Journal of Metallurgy, UDC:669.1
3. ↑  Praistorijska kopča. *B92.net* – info (на српски)

Поврзано
--------

* Музеј на Косово
* Кралство Дарданија
* Археологија на Косово
* Неолитски наоѓалишта во Косово
* Римско наследство во Косово
* Наоѓалишта од бакарното, бронзеното и железното време во Косово
Паркот во зима
**Националниот парк Сила** (италијански: *Parco Nazionale della Sila*) е италијански национален парк во Калабрија. Основан е во 1997 година и се тој простира на околу 74.000 хектари. Неговите највисоки планини се планината Боте Дотато (1.928 метри), во Сила Гранде и планината Гариљоне (1.764 метри) во Сила Пикола. Оваа парковска област ги вклучува териториите порано како дел од „Историскиот" национален парк Калабрија (1968), кој ги заштитува областите со голем еколошки интерес во Сила Пикола, Сила Гранде и Сила Грека.

Во центарот на Калабрија каде се наоѓа Националниот парк Сила, на посетителите им понудува фасцинантно место, кое е полно со прекрасни патеки и возбудливи пејзажи, планини и волшебни долини. Постојат спектакуларни растенија и широк спектар на животни кои живеат слободни таму. Паркот е едно од најзначајните живописни природни чуда, што навистина заслужува максимална заштита. Симболот на паркот е волкот кој е ловен вид со векови и кој го издржал својот опстанок до 1970 година, кога бил воспоставен закон за да се заштити. Националниот парк Сила нуди прекрасни предели кои се менуваат со годишните времиња.

Наводи
------

1. ↑  „Sila – Welcome to Santa Monica Resort & Village". Архивирано од изворникот на 2018-01-07. Посетено на 2023-04-10.
2. ↑  „The Sila: A National Park in Calabria not to miss!". 29 November 2015.
3. ↑  „Special offers, last minute, discounts and promotions Sila National Park".
4. ↑  „Sila National Park - Mi Terruño". Архивирано од изворникот на 2016-03-08. Посетено на 2016-03-05.
5. ↑  „The Sila and its extraordinary beauty". 17 November 2014.
6. ↑  „Sila – Visit Calabria". Архивирано од изворникот на 2018-01-08. Посетено на 2023-04-10.

Надворешни врски
----------------

* Страници од управата на паркот на Parks.it
* *Годишник на италијанските паркови 2005*, уреден од Comunicazione во соработка со Федерпарчи и Италијанскиот државен туристички одборISBN 88-7585-011-9
* *БИОЕУПАРКС*, во здружение и кофинансиран од Интелигентната енергија Европа-Програма на Европската Унија

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Полски штурец** (*Gryllus campestris*) – вид на штурец кој припаѓа на семејството *Gryllidae*.

Познат и како полски попец, полскиот штурец е распостранет во цела Европа, Северна Африка и Западна Азија. Во Македонија е широко распостранет од низините до надморска висина од околу 2000 м. Живее во дупки во земјата. Омниворен – неговата храна е многу разновидна. Имагото несе јајца на пролет, а ларвите се изведуваат во јули-септември и хибернираат; имага – од мај до јули. 

Полски штурец – женка
Живее во суви песокливи терени. Кога е во опасност се повлекува во своите подземни дупки, длабоки и до 40cm. Се храни со растителни пупки и со инсекти. Во времето на парењето мажјакот произведува карактеристичен звук – црцорење, што ја привлекува женката за оплодување. Ареалот на распространувањето му е Средна Европа, од каде што доаѓа и кај нас. 

‎

Наводи
------

1. 1 2  „Македонска Енциклопедија II (стр. 1663)" (PDF).
2. ↑  „Фауна на Правокрилците на националниот парк Пелистер".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Man in the Mirror"** беше хит број еден песна на Мајкл Џексон. Синглот е објавен пролетта во 1988 година. Песната е една од критички најпризнатите песни и беше номинирана за Греми Награда за песна на годината. Текстот на песната го напишале Глен Балард, Саида Герет(чии гласови можат да се слушнат во позадина) и Мајкл Џексон.

Спотот за песната „Man in the Mirror" прикажува историски случувања и личности вклучувајќи атомска експлозија, насилство, очај, но и сцени кои изразуваат надеж и мир кои се менуваат складно со менување на текстот на песната. Песната беше на врвот од „Билборд хот 100" две недели. Исто така синглот беше број еден во ајтунс во САД и Обединетото Кралство, со продадени 1,3 милиони диигитални примероци.
**Чоча** е термин на современ римски дијалект кој што означува обувки на неколку планински области на Јужна и Југоисточна Европа, особено во Централната и Јужната Италија, како и на Балканот (*opanci*).

Човек кој носи *чоча*
Чоча

Потекло и историја
------------------

Името веројатно доаѓа од доцниот латински *soccus* , што значи влечка.

Сиромашните селани и овчари од централна и јужна Италија носеле *чоча* и тие биле претставени и во 19 век на слики и поезија за нивните типични чевли и за нивната обоена облека. Постојат слични обувки на Косово и Северна Македонија.

Во традиционалната форма, *чоча* биле направени од многу големи ѓонови во кожа и ремени со кои се врзувала и ногата од глуждот до коленото. Пред да се облече *чоча*, стапалата, глуждовите и мускулите биле покриени со голема платка наместо чорапи.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* (на италијански) La ciocia.it
* (на италијански) La terra delle ciocie
Првата машина за тестенини со рачна палка била измислена во Кливленд од Анџело Витантонио, италијански имигрант во 1906 година, а потоа тој го основал и италијанскиот производител на кујнски прибор **Вила Варе** .

Во 2003 година, VillaWare Manufacturing Company била споена со Tilia's Food Saver .

ВилаВаре денес е во сопственост на *Newell Brands* и е бренд и име за нивниот производител на вафли, блендер, процесор за храна и панини скарата.

Наводи
------

1. ↑  „Tilia and VillaWare Join Forces". *Gourmet Retailer*. Gourmet Retailer. Посетено на 1 April 2018.

Надворешни врски
----------------

* , кој вклучува неколку кратки историски белешки
* Матична страница

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ин** (германски: *Inn*; реторомански: *En*); латински: *Aenus*) — река во Швајцарија, Австрија и Германија, десна притока на Дунав. Долга е 517 км, а највисока точка во сливот е планината Бернина (4.049 м).

Географија
----------

Реката извира во Швајцарските Алпи, западно од Санкт Мориц во областа Енгадин, која е наречена по реката (реторомански *Engiadina*: „инска градина"). Веднаш потоа, реката тече низ најголемите езера по течението: Зилското и Силвапланското. Потоа оди североисточно, влегува во Австрија, а од Ландек оди на исток низ покраината Тирол и нејзиниот главен град Инсбрук („мост на Ин"). Потоа преминува во Баварија кај Куфштајн.

На баварска територија реката оди на север и минува из градовите Розенхајм, Васербург на Ин и Валдкрајбург, па врти на исток, оди низ Милдорф на Ин и Нојетинг, а потоа се проширува благодарение на двете поголеми притоки Алц и Залцах.

Оттука до Дунав, реката ја образува границата помеѓу Германија (Баварија) и Австрија (Горна Австрија). Во последниот дел од течението се сместени градовите Зимбах на Ин, Браунау на Ин и Шердинг. Во градот Пасау, Ин конечно се влева во Дунав.

Меѓу бројните помали градови по течението се Браунау на Ин (Австрија), родно место на Адолф Хитлер и Марктл (Германија), родно место на папата Бенедикт XVI. Реката Ин е единствената река што извира во Швајцарија и завршува во Црното Море (преку Дунав).

Галерија
--------

* Ин во ЕнгадинаИн во Енгадина
* Ин помеѓу Штајн и ПфундсИн помеѓу Штајн и Пфундс
* Ин кај ЛандекИн кај Ландек

Наводи
------

1. ↑  Richard J.A. Talbert, уред. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World: Map-By-Map Directory*. **I**. Princeton, NJ and Oxford, UK: Princeton University Press. стр. 171. ISBN 0691049459.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ин" на Ризницата ? |

* „Inn (district and river)" на реторомански, германски, француски и италијански во „Историски речник на Швајцарија".

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дунав |
| --- |
|  |
| Земји | 
* Германија
* Австрија
* Словачка
* Унгарија
* Хрватска
* Србија
* Бугарија
* Романија
* Молдавија
* Украина

 | Дунав на карта |
|  |
| Градови | 
* Улм
* Инголштат
* Регенсбург
* Пасау
* Линц
* Виена
* Братислава
* Ѓер
* Будимпешта
* Вуковар
* Нови Сад
* Белград
* Видин
* Русе
* Браила
* Галац
* Измаил
* Тулча

 |
|  |
| Притоки | 
* Илер
* Лех
* Реген
* Изар
* Ин
* Морава
* Вах
* Хрон
* Ипељ
* Драва
* Тиса
* Сава
* Тамиш
* Голема Морава
* Тимок
* Жиу
* Искар
* Олт
* Осам
* Јантра
* Ведеа
* Арџеш
* Јаломица
* Сирет
* Прут

 |
|  |
| Канали | 
* Рајна-Мајна-Дунав
* Дунав-Црно Море

 |
|  |
| Поврзано | 
* Брег
* Бригах
* Делта
* Острови

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 235899524
* LCCN: sh89006039
* GND: 4027046-4
* HDS: 008089
* NKC: ge369109

 |

 |
**Оџа** – муслимански свештеник. Се користи и за верските учители и предавачите во медресите. Исто така може да биде и назив за ректорот во истата школа. 
Спаѓа во сталежот на улеми, верски учени, односно во верска духовна интелигенција. Во Османското Царство претставниците на оваа интелигенција имале многу висока улога во општеството, а називот се додавал на презимето како наставка, на пример, Али-оџа.

Потекло на поимот
-----------------

Името доаѓа од турскиот збор *hoca*, што води потекло од персискиот *ḫāǧe*.

Галерија
--------

* Скадарскиот оџа, од Les costumes populaires de la Turquie en 1873, издадено под патронат на Отоманската царска комисија за Виенскиот светски саем 1873Скадарскиот оџа, од *Les costumes populaires de la Turquie en 1873*, издадено под патронат на Отоманската царска комисија за Виенскиот светски саем 1873
* Солунскиот оџа, од Les costumes populaires de la Turquie en 1873, издадено под патронат на Отоманската царска комисија за Виенскиот светски саем 1873Солунскиот оџа, од *Les costumes populaires de la Turquie en 1873*, издадено под патронат на Отоманската царска комисија за Виенскиот светски саем 1873

Поврзано
--------

* Имам
* Хатиб
* Улема

Наводи
------

1. 1 2  „оџа" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  www.hjp.znanje.hr
3. ↑  Institut za javne financije Zdravko Vukšić: *Harač*. POREZNI VJESNIK 7-8/2016. str. 147 (pristupljeno 10. studenoga 2019.)
**ХК Тимро** е професионален тим од градот Тимро во Шведска. Моментално настапува во втората лига за хокеј во Шведска. Домашните натпревари хокеарскиот тим на Тимро ги игра во „НКХ арена" со капацитет од 6.000 места. Оваа арена е изградена во 1966 година, а комплетно е реновирана во 2003 година.

Боите на клубот се: црвена и бела.

Историја
--------

Хокеарскиот тим на Тимро е формиран во 1938 година. Сегашното име клубот го носи во периодот од 1966 до 1990 година, а потоа и од 1995 година па сè до денес. Во меѓувреме клубот неколку пати го менува своето име и тоа: Вифста Естранд ИФ, Вифста Естранд- Фагервикс ИФ и Сандвал Тимро.

Во сезоната 1958/59 година тимот за прв пат има играно на вештачки мраз. Во 1966 година за прв пат настапува во затворена сала бидејќи во таа година бил поставен кров на салата во која настапува. Најголем успех на тимот е полуфинале за шампионска титула во првата елитна лига.

Наводи
------

1. ↑  „1928 – 1936 I begynnelsen / 1928 - 1936 In the beginning". *dubbeltallen.se* (Swedish). Посетено на 17 May 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место
**Кармин Марија Паријанте** (роден во март 1966 година) е професор по биолошка психијатрија на Институтот за психијатрија на Кралскиот колеџ, Лондон, и консултант перинатален психијатар во Јужен Лондон и Маудсли NHS Trust. Тој работи како водечки за темата „Афективни нарушувања и интерфејс со медицината" во Националниот институт за истражување на здравјето и грижата (NIHR) Биомедицински истражувачки центар Модсли (BRC).

Докторирал на Универзитетот во Лондон исто така и докторирал на Универзитетот Гемели, во Рим.

Работата на Паријанте е специјализирана за улогата на стресот во патогенезата на менталните нарушувања и во одговорот на психотропните лекови. Тој многу се фокусирал на депресија и замор, особено во односите на перинаталниот период и кај оние кои страдаат и од медицински нарушувања.

Во 2012 година, тој бил прогласен за академски психијатар на годината од Кралскиот колеџ за психијатри .

Наводи
------

1. ↑  „Dr Carmine Maria Pariante". Архивирано од изворникот на 2020-06-21.
2. ↑  „Carmine Pariante - Research Portal, King's College, London". *kclpure.kcl.ac.uk* (англиски). Посетено на 2018-02-22.
3. ↑  „King's College London - Carmine Pariante receives prestigious research grant". *www.kcl.ac.uk* (англиски). Посетено на 2018-02-22.[*мртва врска*]
4. 1 2  „Carmine Pariante". *NIHR Maudsley Biomedical Research Centre*. Архивирано од изворникот на 2021-09-16. Посетено на 2021-12-22.

Надворешни врски
----------------

* 
* Што предизвикува депресија? од проф Кармин Паријанте.