recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Изборен кнез на СаксонијаПредлошка:SHORTDESC:Изборен кнез на Саксонија

**Фридрих III**  или *Фридрих Мудриот* (германски: *Friedrich der Weise*, роден во 17 јануари 1463

 во Торгау - починал на 5 мај 1525

 во Лангау) — владетел од династијата Ветинци како изборен кнез од Саксонија во периодот од 1486 до 1525 година. Фридрих е познат по тоа што му помогнал на Мартин Лутер и му дал азил во неговата земја, поддржувајќи ја реформацијата и лутеранството.

Рани години
-----------

Фридрих бил најстариот син на изборниот кнез Ернест од Саксонија (1441-1486) и неговата сопруга Елизабета (1443-1484), ќерка на баварскиот војвода Албрехт III.

Управување
----------

Тој го наследил неговиот татко на 23 години во 1486 година и управувал со Војводство Саксонија-Витенберг и Изборно Кнежевство Саксонија заедно со својот брат Јохан.

Во 1493 година во Ерусалим станал витез на Орденот на Светиот гроб. Тој бил еден од најголемите поседувачи на реликви од Светата земја. Тој имал 17443 предмети, вклучувајќи реликви од Света Ана, гранка од капината на Мојсеј, млеко од Дева Марија. Во следните години неговата збирка од реликви надминала 19.000 парчиња.

Во 1502 година го основал Универзитетот Витенберг. Во 1519 година, по смртта на царот Максимилијан, изборните кнезови му ја понудиле царската круна, но тој не се чувствувал доволно силен за тоа и истиот предлог го одбил. Од мај 1521 до март 1522 година, Мартин Лутер престојувал во замокот Вартбург откако бил земен под заштита на Фридрих по неговото исклучување од папата Лав X и судењето на собирот во Вормс, но во текот на своето управување никогаш не се сретнал со него.

Семејство
---------

Фридрих не се оженил, но со Ана Велер, од неаристократско семејство, имал неколку деца.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  Spalatin, Georg (1851). *Historischer Nachlass und Briefe*. стр. 89.
3. ↑  Geoffrey Parker; Caleb Carr; и др. (2001). „Martin Luther Burns at the Stake, 1521". Во Robert Cowley (уред.). *The collected What if? : eminent historians imagining what might have been*. New York: G. P. Putnam's Sons. стр. 511. ISBN 0-399-15238-5.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фридрих III (изборен кнез на Саксонија)" на Ризницата ? |

* *Оваа статија има содржини изведени од Шлаф-Херцоговата енциклопедија на религиозно знание, 1914, која е во јавна сопственост.*


|  |
| --- |
| Фридрих III (изборен кнез на Саксонија)  **Ветинци** **Роден(а):** 17 јануари 1463  **Починал(а):** 5 мај 1525 |
| Претходник**Ернест** | **Изборен кнез на Саксонија**1486–1525 | Наследник**Јохан** |
**Момчило Петко Јорданоски** (1911 во Црвена Вода, Охридско — 7 ноември 1944 во Охрид) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Момчило Петков Јорданоски е роден во селото Црвена Вода. Се занимавал со земјоделие. Организирано и активно работи за движењето на отпорот од првите денови на окупацијата. Во почетокот на 1942 година станува член на КПЈ. Откриен од италијанските окупаторски власти, затворен е и измачуван во струшкиот затвор, каде што има силно држење. Пренесен е во тиранскиот затвор од каде што бега по капитулацијата на Италија. и се вклучува во единиците на НОБ и ПОЈ. Загинува како командир на чета на првата македонска ударна бригада, во јуришните борби за ослободување на Охрид, на 7 ноември 1944 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Војвода од СаксонијаПредлошка:SHORTDESC:Војвода од Саксонија

**Рудолф I**  (германски: *Rudolf I*, роден во  1284
 - починал во 12 март 1356

 во Витенберг) — владетел од династијата Аскани како војвода од Саксонија (1298-1356), изборен кнез од Саксонија (1355-1356) и рајхсмаршал на Светото Римско Царство (1298-1356).

Рани години
-----------

Рудолф I потекнувал од династијата Аскани од Саксонија-Витенберг. Тој бил син на изборниот кнез и рајхсмаршал Албрехт II (починал на 25 август 1298) и неговата сопруга Агнес (1257-1322), која била сестра на римско-германскиот крал Албрехт I од династијата на Хабсбурговците.

Управување
----------

По смртта на неговиот татко на 25 август 1298 година, Рудолф I бил уште малолетен. Од страна на својата мајка во 1290 година го добил како наследство округот Брена, кои биле најпрвин управувани од неа. Во тоа време таа го испратила на воспитување кај својот брат Албрехт I и како регентка на Саксонија-Витенберг била до 1302 година.

На старите жители во неговата територија тој го забранил употребата на словенскиот јазик и под влијание на неговата мајка започнал прогонување на Евреите од Витенберг. Во 1340 година тој ја изградил палата Витенберг. Во 1308 година по убиството на неговиот чичко Албрехт I тој својот глас на 27 ноември 1308 година му го доделил на грофот Хајнрих VII од Луксембург и му помогнал со пари и војска. Така Рудолф ја стекнал поддршката на идниот цар на Светото Римско Царство.

Рудолф I починал на 12 март 1356 година во Витенберг, каде најпрвин бил погребан во францисканската црква но во 1883 година бил преместен дворската црква.

Семејство
---------

Во 1298 година се оженил со Јута (Бригита) од Бранденбург, ќерка на маркгроф Отон V од Бранденбург. Тие имале осум деца:

* Албрехт
* Јохан
* Ана
* Рудолф II
* Елизабета
* Агнес
* Отон
* Беатриса

На 28 август 1328 година се оженил со Кунигунда од Полска (1298; † 9 април 1333), ќерка на кралот Владислав I Локетек од Полска. Со неа имал едно дете:

* Миско (исто Месико)

Во 1333 година се оженил со Агнес од Линдов. Тие имале три деца:

* Вилхелм
* Венцел I
* Хелена

Надворешни врски
----------------

* Otto von Heinemann (1889), „Rudolf I. (Herzog von Sachsen-Wittenberg)", *Allgemeine Deutsche Biographie (ADB)* (германски), **29**, Leipzig: Duncker & Humblot, стр. 554–555
* genealogie-mittelalter.de Архивирано на 16 септември 2009 г.

|  |
| --- |
| Рудолф I (војвода на Саксонија-Витенберг) **Аскани****Роден(а):** ок. 1284  **Починал(а):** 12 март 1356 |
| Претходник**Албрехт II** | **Војвода од Саксонија**1298–1356 | Наследник**Рудолф II** |
| **Новосоздадено** | **Изборен кнез на Саксонија**1355–1356 |
**Благој (Вангел) (Поп) Димитров Хаџиев** — македонски просветен деец.

Животопис
---------

Благој Димитров е роден во 1859 година во Емборе, тогаш во Османлиското Царство, денес Емборио, Грција, во семејството на егзархискиот свештеник Димитар Хаџиев. Поп Димитар е убиен од Грци во гостилница во Кожани. Браќата на Благој, Крсто и Филип завршуваат во Солунската гимназија, а Атанас го помага на татко им.

Благој Димитров учи во своето родно село, а потоа во Цариград. Завршува гимназија во Пловдив. Од 1877 година учителството во Цариград, а потоа во Солун. Во 1885 година зема учество во Српско-бугарската војна. Во Солунската машка гимназија и во подоцнежниот отворен педагошки курс предава математика, физика и космография (1883-1884, 1888-1897). Диригент е на училиштен хор (1883-1884). Зема учество во македонските ослободителните борби и бил осомничен од властите и во 1897 година емигрира во Бугарија. Учителствал во Софиската машка гимназија. Член е на Македонскиот научен институт. Автор е на учебници по математика и на првата бугарска шаховска книга, брошурата *"шаховска логика"* (1911).

Во Првата балканска војна во 1912 година родната куќа на Благој Димитров е нападната од андартска чета. Братот на Благој, Крсто(Ставре) го засолнил семејството и заедно со дедо си Крсто Врингов и Козма Стојчев го мранел својот дом, тројцата загинале во запалената куќа .

Починал во 1944 година во Софија.

Син на Благој Димитров е правници Манчо Димитров, адвокат, судија во Апелациониот суд, убиен од Лав Главинчев околу 20 септември 1944година. Друг негов син е Стефан Благоев Димитров - директор на Првата машка и Првта женска гимназии во Софија во периодот 1933 - 1944.

Наводи
------

1. ↑  Каратанасов, Златко. Черковно-училищната борба (1868 - 1903), Материяли из миналото на Костурско, Костурско благотворително братство, София, 1935, стр. 24 - 25.
**Танас Калојанов** — роден во селото Нестрам, Костурско во 1918 година. Македонски национален деец од Егејскиот дел на Македонија, борец за националните права на Македонците под Грција. Припадник е на работничкото движење од 1936 година, а е член на КПГ од 1937 година. Во 1942 година е уапсен и затворен од Италијанците во Атинскиот затвор Авероф. Во почетокот на следната 1943 година успеал да се ослободи и веднаш стапил во ЕЛАС. Таму е комесар на одред, а подоцна и на чета. По Варкиза е прогонуван од монархофашистичките власти поради што е принуден да емигрира во Југославија. Во октомври 1946 година влегува во ДАГ, во која служи како комесар на чета и баталјон. Херојски загива на 16 ноември 1947 година на Грамошта.
|  |
| --- |
| **Трипериоден систем** |
| **Холоцен** | **Железно време** | **Протоисторија** |
| Доцно бронзено време |   |
| Средно бронзено време |
| Младо бронзено време |
| **Бронзено време** |
| Бакарно време (енеолит) |   |   |
| Младо камено време (неолит) | **Праисторија** |
| Мезолит / Епипалеолит |
| **Плеистоцен** | Доцен палеолит |   |
| Среден палеолит |
| Ран палеолит |
| Палеолит |
| **Камено време** |

Воинот од Хиршланден (германски: Krieger von Hirschlanden), најстарата позната антропоморфна статуа во природна големина од железното време, северно од Алпите
Како хронолошка одредница за почетокот на **железното време** се земаат последните векови од вториот милениум пне. те. околу 1200 г. пне. Оваа дата е во врска со значајните претумбации, кои во тој период го потресле поголемиот дел од средоземниот простор, т.н. егејски преселби. Поместувањето трае отприлика сè до VIII век п.н.е. кога настанува определено стабилизирање на племињата во географски аспект.

Македонија во железното доба
----------------------------

Главна статија: Македонија во железното доба
Железното време во Република Македонија според М. Гарашанин е поделено на: рано железно време I и II кое го покрива периодот до VI век пне. и железно време III кое го опфаќа крајот на VI век пне. кога најголемиот дел од Македонија пред сè го губи праисторискиот карактер во материјалната култура. Територијата на Република Македонија наоѓајќи се во централно-Балканскиот регион не претставувала географска, културна, етничка средина која била затворена и изолирана. Истата трпела влијание од другите културни групи од соседните простори. Долините на Вардар и другите реки претставувале особена комуникација меѓу север и југ те. помеѓу средна Европа и Егеј.

Со рекогносцирање евидентирани се железнодобски населби сместени на високи и потешко пристапни места. За разлика од населбите, некрополите се систематски истражувани и истите ги има во неколку типови: гробови под тумули, рамни некрополи и крајпатни гробови.

Во Висои е истражен тумул со 44 гробни конструкции, а во Пелагонискиот Регион исто така се евидентирани тумули кај селата Мојно, Орле и Чанчиште.

Други наоѓалишта од железното време се: Орлова Чука, Кунова Чука и Текешински лозја во источна Македонија. Во Охридската област познати се требенишките кнежевски гробови од VI век пне. потоа наоѓалиштата кај селата Радолишта и Речица.

Надворешни врски
----------------

* Студентско Археолошко здружение Аксиос Архивирано на 21 јануари 2005 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85068153
* GND: 4014102-0
* BNF: cb11946304b (податоци)
* HDS: 024601
* NDL: 00572799
* NKC: ph137453
* KulturNav: id

 |

 |
**Јанкула Николов Јосифоски** ( 1918
 во Велмевци, Демирхисарско —  1945

 во Радуша) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По завршувањето на основното училиште, го изучил пекарскиот занает. Како војник во старата југословенска војска бил заробен и однесен во логор во Германија. Во текот на 1944 година се вратил од логор и станал партизан во редовите на Шестата македонска бригада. Учествувал во расчистувањето на балистичките банди во Гостиварско и Тетовско и загинал во една акција во борба со балистите кај Радуша под Шар Планина во април 1945 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 67.
**Христо Далкалчев** (1878-1954) — македонски револуционер, член на МРО / ТМОРО / ВМОРО.

Животопис
---------

Роден е во селото Владово, Воденско. Завршил богословија во Цариград. Учителствувал во Сер и Гевгелија. Во 1901 година бил избран за член на околискиот комитет на ТМОРО во Гевгелија. Во 1902 година емигрирал во Русија. Завршил медицински факултет во градот Киев во 1911 година. Во 1914 година заминал во Бугарија. Учествувал во Првата светска војна како доктор во 9-тата плевенска дивизија.

Починал во Софија, Бугарија.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија ВМРО, Скопје, 2015, стр. 79.
**Шизофонија** ― израз смислен од Р. Мареј Шафер за да го опише расцепувањето на првичниот звук и неговото електроакустично пресоздавање. Овој концепт потекнува од пронајдокот на електроакустичната опрема за пренос на звук, што значело дека секој звук може да се снима и испраќа насекаде низ светот. Првично, тоа не било можно, бидејќи секој звук бил првичен и можел да се слушне само еднаш. Шизофонијата е одвојување на овој изворен звук и снимање на истиот.

Во популарната култура
----------------------

* Мајк Бат издал албум во 1977 година со наслов „*Шизофонија*"
* Rinôçérôse издале албум во 2005 година со наслов *„Шизофонија*"
* Неколкумина албуми имаат наслов на поврзаниот израз „<i id="mwFg">Шизофоник</i>"

Поврзано
--------

* Акузматичен звук
* Акустична екологија
* Шизмогенеза
* Звучна култура
* Звучен пејзаж

Наводи
------

1. ↑  Schafer, R. Murray (1969). *The New Soundscape: a handbook for the modern music teacher*. BMI Canada. ISBN 0-900938-29-3.
2. ↑  Schafer, Murray. *The Music of the Environment*. ISBN 0826416144.
**„Грофот Монтекристо"** е расказ од италијанскиот писател Итало Калвино. Расказот е објавен на македонски јазик во 2011 година, од издавачката куќа „Темплум", како дел од збирката „Пат околу светот во 20 раскази". Преводот на македонски јазик го извршила Анастасија Ѓурчинова.

Содржина
--------

Грофот Монтекристо е повеќеслоен расказ, во кој се опишува и создавањето на истоимениот роман на Александар Дима. Едмонд Дантес е со години затворен во замокот Иф и во својата глава се обидува да си го опише системот на простории и ходници, со цел да излезе надвор. Истовремено, отецот Фарија безуспешно копа тунели низ замокот, постојано враќајќи се на истото место. На крајот, Дантес размислува за суштината на тврдината, за нејзината врска со надворешниот свет, за односот на она што е внатре со она што е надвор, за минатото и иднината итн. Во таа заплетканост на нештата, скиците кои ги цртаат Дантес и отецот Фарија стануваат скици кои писателот Дима ги прави за својот роман „Монтекристо", а затворениците стануваат ликови во тој роман.

Наводи
------

1. ↑  Владимир Јанковски (уредник), *Пат околу светот во 20 раскази: Антологија на светскиот расказ*, Темплум, Скопје, 2011, стр. 54-72.
**Мрежница** или **ретина** - внатрешна опна на очното јаболко што ги прима светлосните дразби.

Оптиката на окото создава слика на визуелниот свет на мрежницата слично како филм во фотоапарат (превртена и смалена слика). Во мрежницата се создаваат хемиски и електрични настани со чија помош се придвижуваат нервните импулси кои се испраќаат во разни оптички центри во мозокот преку очниот живец.

Мрежницата е комплексна, слоевита структура која е изградена од неколку слоја неврони поврзани со синапси.

Единствени неврони кои се директно осетливи на светлина се ќелиите на фоторецепторите:

* Стапчиња, ги има околу 90 милиони и служат за снаоѓање во мрак.
* Чунчиња, ги има околу 4,5 милиони и служат за снаоѓање дење.

Ганглиските ќелии се ретки и се важни за рефлексивни „одѕивања" на многу јако светло. Единствениот дел на мрежницата на кој не се наоѓаат фоторецепторски ќелии се вика слепа точка. Тоа е местото каде се спојуваат ќелиите и формираат виден нерв.

За разлика од камерата, мрежницата не ги испраќа едноставно сликите во мозокот. Таа просторно ги компресира за да одговараат на ограничената големина на оптичкиот живец.

Поврзано
--------

* Вид
* Око
* Фоторецептори

Наводи
------

1. ↑  „ретина" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „мрежница" — Дигитален речник на македонскиот јазик
3. 1 2  Curcio, CA.; Sloan, KR.; Kalina, RE.; Hendrickson, AE. (Feb 1990). „Human photoreceptor topography". *J Comp Neurol*. **292** (4): 497–523. doi:10.1002/cne.902920402. PMID 2324310.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мрежница" на Ризницата ? |
**Дамјан Касапов** (14 февруари 1877

 во Смилево) — македонски револуционер, деец на Внатрешната македонско-одринско револуционерна организација.

Животопис
---------

Касапов е роден во 1877 година во Смилево, Отоманско Царство, во денешна Македонија. Завршил IV клас во машката гимназија во Битола и работел како учител. Влегол во редовите на ВМОРО во 1899 година.

Во Илинденското востание бил војвода на чета која броела 26 комити и земал учество во ослободувањето на неговото родно село. При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година бил доброволец во македонско-одринските доброволни чети и служел во Штабот на I бригада. Во Првата светска војна бил подофицер во 11. дивизија.
**„Меѓу осамените жени"** (италијански: *Tra donne sole*) — краток роман на италијанскиот писател Чезаре Павезе од 1949 година.

Содржина
--------

Романот се состои од 30 глави, а дејството се одвива во Торино и во неговата околина, по Втората светска војна: Клелија Оитана, не толку млада жена која работи во една модна куќа во Рим, пристигнува во својот роден град, Торино кого го напуштила пред 18 години. Само што се сместува во хотелот, таа присуствува на немила сцена - во соседната соба, една девојка од богато семејство, се обидела да изврши самоубиство. Набргу, Клелија се среќава со нејзиниот познаник Морели кој ја носи на разни забави. Така, таа ги запознава Момина и Мариела, кои се пријателки на Розета, девојката што се обидела да се отруе. Иако нема пријатни спомени од детството и младоста, сепак Клелија не може да издржи и ја посетува улицата во која одраснала, каде среќава една од своите најдобри другарки од младоста. Подоцна, Клелија се запознава со Розета, а во една прилика, тие две и Момина одат во хотелот, разговарајќи за обидот за самоубиство. Во меѓувреме, Клелија е многу зафатена со уредувањето на просториите на претставништвото на модната куќа. Таа интензивно се дружи со луѓето од средната и повисоката класа и согледува колку се празни тие, па во една прилика започнува љубовна врска со работникот Бекучо. По долготрајна работа, најпосле завршува со уредувањето на претставништвото на модната куќа, а тогаш ја дознава веста дека Розета извршила самоубиство во некој изнајмен стан.

Наводи
------

1. ↑  Čezare Paveze, *Među usamljenim ženama*. Beograd: Rad, 1964.
**Лилјана Чаловска** (Софија, 1920 година - Скопје, 20 јули 1997) — македонска писателка и активна учесничка во напредното движење на македонските студенти во Белград.

Животопис
---------

Чаловска била член на КПЈ од 1940 година и делегат на Второто заседание на АВНОЈ. Покрај тоа, била еден од организаторите и раководител на Првиот конгрес на Народноослободителниот младински сојуз на Македонија, одржан на 21 декември 1944 година во Фуштани. Најпосле, таа била учесничка во АСНОМ, а по завршувањето на војната била народен пратеник во Собранието на Македонија и во Сојузното собрание.

Чаловска е позната и како првата сопруга на политичарот Лазар Колишевски.

Творештво
---------

Чаловска била членка на Друштвото на писателите на Македонија. Таа е автор на седум збирки поезија: 

* „Бдение за Виетнам" (1967),
* „Антидневник" (1971),
* „Пребир" (1972),
* „Пергел" (1974),
* „Повесница" (1977),
* „Поморјански песни" (1981),
* „Стихови" (1981)

Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Поврзано
--------

Ахил Чаловски

Наводи
------

1. ↑  „ЕКСКЛУЗИВНО: ЦИА открива пикантерии од љубовниот живот на Лазар Колишевски". еМагазин. Архивирано од изворникот на 2021-11-05. Посетено на 5 ноември 2021.
2. ↑  „Белешки за автор(к)ите", во: Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 354.
3. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 19-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Премин на слепи октави на Ц- дурска скала. 
Во музиката, **слепа октава** е алтернативно удвојување над и под последователна скала или трилски ноти: „преминот што е свирен...наизменично во повисоката и долната октава". Според *Grove's Dictionary of Music and Musicians*, уредот не треба да се воведува во делата на „постарите композитори" (најверојатно оние кои претходат на Лист).

 Премин на слепи октави на C-dur скала следеше редовни две октави премин (со слепи октавни ноти во црвено). 
Наизменично, **слепа октава** може да се појави „во брз октавен премин кога една нота од секоја алтернативна октава е испуштена". Ефектот е да се симулира удвојување на октавата со помош на самостоен инструмент.

Наводи
------

1. ↑  Apel, Willi (1969). *Harvard Dictionary of Music*, p.97. ISBN 978-0-674-37501-7.
2. ↑  Sir George Grove, ed. (1910). *Grove's Dictionary of Music and Musicians, Volume 3*, p.735. The Macmillan Company.
3. ↑  (June 1, 1907). *The Musical Herald*, Issues 706-717, p.188. J. Curwen & Sons.
**Искра Шукарова** (Скопје,  1972
) — македонски кореограф и истакнат солист.

Животопис
---------

Шукарова завршила нижо и средно музичко балетско училиште во Скопје отсек класичен балет. Современ балет студирала на Конзерваториумите во Лион, Франција. Дипломирала Историја на уметноста и Археологија на универзитетот "Св. Кирил и Методиј" во Скопје. Магистрирала танцови студии во **Лабан** центарот во Лондон. Од 1991 година се придружува на балетскиот ансамбл на Македонскиот народен театар каде работела како истакнат солист и кореограф. Од декември 2002 е уметнички раководител на Балетскиот ансамбл при МНТ. Како кореограф има работено на проектите: "Пастели", "Инферно", "Четири годишни времиња", "Бесконечно патување", "Четири слики во движење", "ЉБ-2", "Играј со мене", "Надвор од тангентата". Учествувала на курсеви и семинари во: Брисел (Белгија), Виена (Австрија), Њујорк (САД), Дрезден (Германија), Братислава (Словачка), Букурешт (Романија), Крф (Грција). Гостувала во : Варна и Софија (Бугарија), Будва и Белград (СиЦГ), Лондон (Велика Британија), Атина и Солун (Грција) и др.

Наводи
------

1. ↑  Veljo Kočiški (2004). *Makedonskiot naroden teatar vo samostojna Republika Makedonija*. Makedonski naroden teatar.
2. ↑  „Гостувања на Искра Шукарова на два интернационални фестивали во Истанбул и Севиља". Канал 77. 29 септември 2010. Посетено на 2010-11-26.
Жените од Папуа и нејзиниот noken</link> на островот Мету Деби во близина на заливот Јутефа, Џајапура, Индонезија, ок. 1899 година
***Нокен*** (од Биак : inoken) е традиционална индонезиска мултифункционална плетена или плетена торба која потекнува од регионот на Западна Нова Гвинеја, Индонезија. Неговата карактеристична употреба, која вклучува обесување од глава, традиционално се користи за носење разни стоки, а исто така и за деца.

Во 2012 година, *нокен* бил наведен во Списоците на нематеријално културно наследство на УНЕСКО како културно наследство на Индонезија. Жените кои носат нокен сè уште се вообичаена глетка во Вамена.

 Карта на региони кои го спроведуваат нокен системот за избори според Генералната изборна комисија.  
  
  
  
</br> Црвено: го практикуваше нокен системот за изборите 2019 година. Пинк: се користи за практикување на системот нокен, но не и за изборите во 2019 година
Во неколку области на Централна Папуа и Хајленд Папуа, *нокен* - наместо вообичаената гласачка кутија - се претпочита како начин за поставување гласачки ливчиња, каде што е препознаен како алатка и систем за гласање каде Големиот човек (првенствено поглаварите) гласал за племе или *noken gantung*, каде што членовите на племето и поглаварот колективно одлучуваат да гласаат едногласно на регионалните лидерски избори. Противниците на системот ја оспориле употребата на *нокен* како полн со потенцијал за злоупотреба и ја оспорил пред Уставниот суд на Индонезија, иако судот ја бранел ограничената употреба на *нокен* за избегнување меѓуплеменска војна, и регенциите кои користле Еден човек, еден гласен систем не може да се врати во *нокен* систем.

На 4 декември 2020 година, Google го прославил нокен со Google Doodle.

Галерија
--------

* Selling and Making Noken
* 
* 
* 
* 
*

Исто така види
--------------

* Портал: Art
* flagПортал: Indonesia

* индонезиска уметност
* Култура на Индонезија

Наводи
------

1. ↑  „"Noken multifunctional knotted or woven bag, handcraft of the people of Papua", Inscribed in 2012 (7.COM) on the List of Intangible Cultural Heritage in Need of Urgent Safeguarding". UNESCO. Посетено на 10 October 2014.
2. ↑  Nethy Dharma Somba (26 September 2011). „Transforming Wamena into Papua's tourism icon". *The Jakarta Post*. Архивирано од изворникот на 2013-05-10. Посетено на 15 March 2013.
3. ↑  Nethy Dharma Somba (5 February 2009). „Papuans in remote areas prefer 'noken' to ballot box". *The Jakarta Post*. Посетено на 15 March 2013.
4. ↑  Andi Hajramurni; Nethy Dharma Somba (22 January 2013). „S. Sulawesi set for vote; Papua rules on 'noken'". *The Jakarta Post*. Посетено на 15 March 2013.
5. ↑  „MK Tegaskan Pemilu dengan Sistem Noken Hanya Digunakan secara Terbatas". Mahkamah Konstitusi Republik Indonesia. 11 March 2015. Посетено на 12 October 2022.
6. ↑  „Celebrating Noken Papua". *Google*. 4 December 2020.
Предлошка:Indonesia UNESCO's Intangible Cultural HeritageПредлошка:UNESCO List of Intangible Cultural Heritage in Need of Urgent SafeguardingПредлошка:Crochet
Американски војник пука со миниган поставен на вртолет за време на Виетнамската војна
**М134 миниган** (англиски: *M134 Minigun*) — американски повеќецевчест брзометен митралез користен првпат во Виетнамската војна, модел заснован на авијациското оружје M61 Vulcan од 20 мм. Брзометноста на вградувањето е 6000 истрели во минута. Масата е 22,7 кг, не вклучувајќи го системот за мунициско снабдување. Употребената муниција е патрон 7,62 мм, НАТО. Митралезот се напојува со нескршлив појас, кој се полни со патрони од чаурата.

Наводи
------

1. ↑  „Dillon Aero M134D Minigun Weapon System" (Press Video). *Shooting Resources*. Архивирано од изворникот ноември 13, 2021.
2. ↑  „U.S. Patent 502185 Gatling Gun". Посетено на February 4, 2010.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „M134 Minigun" на Ризницата ? |

* 1985 Patent of a Minigun
* DeGroat Tactical Armaments; new production M134
* Video showing a CG animation of the firing process of a minigun
* GAU-17 info at NavWeaps.com
Во математиката, **најмал заеднички содржател** (скрат. **НЗС**) е најмалиот заеднички многукратник на именителите на едно множество прости дропки. Ова е најмалиот позитивен цел број кој е делив со броевите за кои се бара НЗС. На пример, НЗС на

{\displaystyle \left\{{\frac {1}{2}},{\frac {1}{4}}\right\}}
е 4 бидејќи најмалиот заеднички многукратник на 2 и 4 е 4. Така, НЗС на

{\displaystyle \left\{{\frac {1}{2}},{\frac {1}{3}}\right\}}
е 6. Користејќи го НЗД (или било кој негов делител) како содржател дава можност за собирање, одземање или споредба на дропки:

* {\displaystyle {\frac {1}{2}}+{\frac {1}{4}}={\frac {2}{4}}+{\frac {1}{4}}={\frac {3}{4}}};
* {\displaystyle {\frac {1}{2}}-{\frac {1}{3}}={\frac {3}{6}}-{\frac {2}{6}}={\frac {1}{6}}};
* {\displaystyle {\frac {1}{3}}<{\frac {2}{5}}} бидејќи {\displaystyle {\frac {5}{15}}<{\frac {6}{15}}}.

Поврзано
--------

* Најголем заеднички делител (НЗД)
* Разложување — обратен процес од собирање дропки во *незаеднички* содржатели.

Надворешни врски
----------------

* Објаснување и примери за НЗС Архивирано на 29 септември 2007 г. (македонски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на математиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Стефан II (Унгарија)
**Стефан II Арпадович** (1101 - 1 март 1131) — унгарски и далматинско-хрватски крал (1116-1131) од династијата Арпадовци.

Бил син, на претходниот крал Коломан и неговата сопруга Фелиција Сицилиска. За време на неговото владеење Унгарија водела војни со Бохемија (1116-1123) и со Византија (1127-1129).

Во унгарско-возантиската војна, унгарската војска го освоила Белград и со неговите камења го појачувале земунскиот град. Унгарците без поголем отпор навлегле сè до Ниш и Софија. Царот на Византија, Јован, сака да ги победи. Комбинирајќи напад од копно и од вода, тој праќа појачувачка флота од Дунав. Потиснувајќи ги Унгарите од Балканот, тој, ги победува додека се збунети кај брегот на Дунав, кај Храмот. По неговото враќање Унхарите со помош од Чешка, го повторуваат нападот на Браничево. Царот повторно се враќа на Дунав за да ги отфрли, но тие биле многу спремни и завршил многу лошо.

У вези с тим ратовањем јавља се и устанак Срба, који су изморени међусобним борбама, били признали грчку врховну власт. У Расу је седео претставник Византије. Срби су дигли устанак потакнути вероватно од угарских људи. Једним препадом они заузеше Рас. Грчки претставник, Критопл, побеже у Цариград. Цар сам крену на Србе, вероватно после похода на Дунав, и покори их. Извесне заробљенике преселио је чак у Никомидију. У самој Рашкој тад је био велики жупан Урош. За време Урошево везе између Срба и Угара доста су срдачне. Стефан, хотећи да обиђе као наследника свог полубрата Бориса, беше наменио круну свом брату од стрица, слепом Бели. Он је Белу и оженио једном српском принцезом, Јеленом, ћерком Урошевом, мало пред своју смрт (1. марта 1131).

Во врска со оваа војна, се јавува бунт во Србија, кои изморени од меѓусебните борби, ја признаваат грчката врховна власт. Во Рас седел претставникот на Византија. Србите кренаа бунт најверојатно поттикнати од унгарски луѓе. Во една прилиго го преземаа Рас. Грчкиот претставник, Критопл, побегнува во Цариград. Царот сам тргнува на Србите, веројатно после походот на Дунав, и ги покорува. Извесни заробеници ги преселил дури во Никомидија. Во самата Рашка тогаш бил големиот жупан Урош. За време на Урош односите помеѓу Србите и Унгарите се многу срдешни. Стефан, сакајќи да го преземе местото како наследник на неговиот полубрат Борис, ја намени круната на неговиот чичко, слепиот Бела. Тој Бела и го оженил со една српска принцеза, Јелена, ќерката на Урош, малку пред својата смрт (1 март 1131 година).

Наводи
------

1. ↑  Kristó & Makk 1996, стр. 149, Appendix 2. sfn error: no target: CITEREFKristóMakk1996 (help)
2. ↑  Font 2001, стр. 78. sfn error: no target: CITEREFFont2001 (help)
Леополд II
**Леополд II** (гер. Leopold II, Виена, 5 мај 1747 годинаа - Виена, 1 март 1792 година) бил владетел од династијата Хабсбург, прво голем војвода од Тоскана од 1765 година до 1790 година, а потоа цар на Светото Римско Царство од 1790 година до својата смрт. Исто така ги носел титулите надвојвода на Австрија, крал на Унгарија и крал на Чешка.

Животопис
---------

Како трет син на царскиот пар Франц I и Марија Терезија, Леополд II е од почетокот бил предодреден за кариера на свештенството во рамките на Римокатоличките цркви. Сепак, кога неговиот постар брат Карло во 1761 година почина, Леополд како втор син е одреден за наследник на татковиот имот, Големото војводство Тоскана. После тоа, оженет е во 1764 година со шпанската принцеза Марија Лујза. Кога Франц I починал во 1765 година Лепополд станал голем војвода на Тоскан и се преселил од Виена во Фиренца, главен град на неговото војводство.

Како голем војвода на Тоскана, Леополд спровел неколку важни законодавни реформи. Ја вовел широко достапната вакцинација против мали сипаници, забранил тортура во судските процеси и на 23 јануари 1774 година промовирал закон за ментално заболените. Според овој закон во Тоскана е воведен похуман третман кон ментално оболените со што е забрането окојување и физичко злоупотреба на болните. Исто така, Леополд на 30 ноември 1786 година донел закон со кој е наредено укинување на смртната казна и уништување на сите оружја за извршување на најстрогите казни. Големиот војвода Леополд наводно работел и на изработка на многу либерален устав, но тука плановите останаа неостварени со тоа што во 1790 година го презел престолот на Светото Римско Царство.

Леополд II во 1790 година го наследил својот постар брат Јозеф II кој не оставил потомство. Како цар Леополд покажал поконзервативни методи како би ги смирил хабсбуршките имоти во Унгарија, Чешка и денешна Белгија. Поради појавата на Француската револуција, која животно ги загрозила интересите на Марија Антоанета, сопруга на Луј XVI, и сестра на Леополд, новиот цар внимателно се обидувал да не се вмеша отворено во политичките превирања во Франција. Царството во моментот на Леополдовото стапување на престол веќе било вмешано во војната против Османлиското Царство во сојуз со Русија. Со мирот, кој бил потпишан на 4 август 1791 година, царството повторно му ги препуштил Белград и централна Србија на султанот. Кога Луј XVI во септември 1791 година го прифатил првиот устав на Франција, Леополд II се понадевал дека војната може да се избегне, иако Французите веќе ги имале нападнато на германските принцеви на Рајна. Сепак, Леополд II ненадејно се преселил во Виена на 1 март 1792 година, а бил наследен од најстариот син Франц II.
**Обичен шакал** (*Canis aureus*), наречен и **златен шакал** — мал шакал кој живее на територијата на Република Македонија, а е со потекло од северна и централна Африка и јужна Азија. Живее од 7 до 9 години во дивина, но може да живее до 16 во заробеништво.

Изглед
------

Обичниот шакал има златесто-жолто крзно со бел белег на вратот, но бојата може да се разликува со годините, регионот и годишното време како во зима кога тоа темнее. Должина на телото: 70-85 см, висина: 40 см. Тежи од 8 до 10 кг. Мажјаците се поголеми од женките.

Животна средина
---------------

Обичниот шакал живее на Балканот, до Тајланд и Шри Ланка, Мароко до Египет и северна Танзанија. Претпочитаат суви отворени предели со треви и дрва.

Исхрана
-------

Шакалот лови во парови бидејќи тој лов кај нив е трипати поуспешен од поединечниот. Исхраната им варира - птици, глодачи, риба, млади газели, овошје. Често го следи лавот и други големи мачки за да ги јаде остатоците.

Однесување
----------

Обичниот шакал живе во мали семејни единици кои се состојат од мајка, татко и извесен број на млади кои имаат за задача да бидат „помагачи". „Помагачите" живеат со родителите една година по достигнувањето на полова зрелост за да помагаат со грижата за новите млади. Се парат доживотно. Тие заедно ловат, бранат територија, делат храна и раѓаат млади.

Размножување
------------

Мајката е бремена 9 недели, по што раѓа шест до девет млади. При раѓање тежат 200-250 г. За време на бременоста, мажјакот лови и носи храна за женката.

Наводи
------

1. ↑  Jhala, Y; Moehlman, P. D. (2008). „*Canis aureus*". *IUCN Red List. Version 2018-1*. International Union for Conservation of Nature. doi:10.2305/IUCN.UK.2008.RLTS.T3744A10054631.en

* „*Canis aureus*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 2004. Посетено на 5 мај 2006.
**Дидје Оперти Бадан** (роден на 23 април 1937 година) е уругвајски адвокат и политичар.

Политички позиции во Уругвај
----------------------------

### Министер за внатрешни работи

Оперти служел како министер за внатрешни работи на Уругвај од 1995 до 1998 година во владата на Хулио Марија Сангуинети.

### Странски министер

Последователно, Оперти служел како министер за надворешни работи и кај двајцата претседатели Сангуинети и последователно на Хорхе Батле од 1998 до 1 март 2005 година.

Други канцеларии
----------------

Тој бил претседател на Генералното собрание на Обединетите нации од 1998 до 1999 година.

Од 2006 година, тој служи како генерален секретар на *ALADI*.

Поврзано
--------

* Политика на Уругвај

Надворешни врски
----------------

* (шпански) Биографија
* Интервју *( хроника на Обединетите нации )*

| Дипломатски функции
 |
| --- |
|
| Претходник**Хенадиј Удовенко** | **Претседател на Генералното собрание на Обединетите нации**1998–1999 | Наследник**Тео-Бен Гурариб** |
Семјуел Ф. Греј
**Семјуел Фредерик Греј** (10 декември 1766 - 12 април 1828) бил британски ботаничар, миколог и фармаколог. Тој бил татко на зоолозите Џон Едвард Греј и Џорџ Роберт Греј.

Позадина
--------

Тој бил син на Семјуел Греј, лондонски семкар. Тој не добил никакво наследство, и откако не успеал да се квалификува во полето на медицината, тој се префрлил на медицинско и ботаничко пишување. Се оженил со Елизабет Форфејт во 1794 година и се преселил во Волсал, Стафордшир, каде што основал канцеларија за анализа пред да се пресели назад во Лондон во 1800 година.

Тој основал и свој аптекарски бизнис во Вапинг, кој за жал пропаднал по неколку години. Потоа, се чини дека се одржувал со пишување и со предавање.

Медицински записи
-----------------

Греј ја напишал книгата *Додаток на фармакопеја,* објавена во 1818 година, со неколку последователни изданија. Во 1819 година, тој станал ко-уредник на *Медицинскиот репозиториум во Лондон*, на кој придонел многу статии поврзани со медицината, ботаниката и многу други теми. Во 1823, тој ја објавил *Елементите на фармацијата,* и, во 1828 година, *Оперативниот хемичар*, двете практични референтни дела.

*Природното уредување на британските растенија*
-----------------------------------------------

Негово најпознато дело е *Природното уредување на британските растенија*, објавено во два тома во 1821. Авторството е спорно, а неговиот син, Џон Едвард Греј, подоцна тврдел дека тој го завршил најголемиот дел од работата, но тоа не било поддржано од неговиот внук. Самата книга е иновативна, бидејќи е првата британска флора што го употребила природниот систем на класификација на растенијата на Антоан Лоран де Јусие, што е всушност подобрување на вештачката класификација на Линеус. Веројатно поради тоа тој бил слабо прифатен од конзервативните ботаничари од тоа време.

*Природното уредување на британските растенија*, исто така, вклучува и значителни делови за габи, потоа класифицирани како криптогамични растенија, воведувајќи многу нови родови, вклучувајќи *Аурискалпиум*, *Колтриција*, *Лечиниум* и *Стечениум*, кои и денес се употребуваат.

И покрај признатата номенклатурна важност на книгата денес, таа била запоставена од страна на британските ботаничари по нејзиното објавување, поради „нејзиниот идиосинкразии, антилинески карактер, неортодоксната номенклатура, тесните концепти и современото непријателство кон наводниот автор РА Солсбери".

Наводи
------

Библиографија
-------------


1. ↑  Samuel Frederick Gray *A natural arrangement of British Plants, according to their relations to each other, Volume 2 (1821)* при Гугл книги
2. ↑  „Index Fungorum - Search Page". *www.indexfungorum.org*.
3. ↑  Stearn, William T. (1989). „S. F. Gray's "Natural Arrangement of British Plants" (1821)". *Plant Systematics and Evolution*. **167** (1): 22–34. doi:10.1007/BF00936544.
Чарлс Малик и Даг Хамарскјилд, во 1958 година 
**Чарлс Хабиб Малик** (понекогаш напишан *Чарлс Хабиб Малек;*  1906 година - 28 декември 1987 година; арап. **شارل مالك** ) бил либански академски, дипломат и филозоф. Тој служел како либански претставник во Обединетите нации, претседател на Комисијата за човекови права и Генералното собрание на Обединетите нации, член на либанскиот кабинет, национален министер за образование и уметност, министер за надворешни работи и емиграција, како и за теологија. Тој бил одговорен за изготвување и усвојување на Универзалната декларација за човекови права од 1948 година.

Наводи
------

1. ↑  Awad, Najib George (2012). *And Freedom Became a Public-square: Political, Sociological and Religious Overviews on the Arab Christians and the Arabic Spring* (англиски). LIT Verlag Münster. ISBN 9783643902665.
2. ↑  Sayigh, Rosemary (2015-03-01). *Yusif Sayigh: Arab Economist and Palestinian Patriot: A Fractured Life Story* (англиски). American University in Cairo Press. ISBN 9781617976421.
3. ↑  „Charles Habib Malek - Les clés du Moyen-Orient". *www.lesclesdumoyenorient.com*. Посетено на 2019-07-23.
**Чубриката** или **чубрица** (науч. *Satureja*) е род на ароматични растенија од семејството на усноцветните (*Lamiaceae*), сродни на рузмаринот и мајчината душичка. Постојат околу 30 видови, од кои најважни се градинарската и планинската чубрика.

Опис
----

Овие растенија потекнуваат од топлите умерени подрачја и може да бидат едногодишни или повеќегодишни. Се јавуваат во облик на ниски билки и полугрмушки, со висина од 15–50 см.

Листовите се долги 1-3 см. Цветови се распоредени кружно околу стебленцето, а по боја се бели до розово-виолетови.

Екологија и одгледување
-----------------------

Чубриката е храна за ларвите на некои видови пеперутки и молци. Гасениците на молецот *Coleophora bifrondella* се хранат исклучиво со планинската чубрика (*S. montana*).

Покрај ова, растенијата се одгледуваат и за украс, при што бараат сончевина и добро исцедена почва.

Македонски ендем
----------------

Како ендемска во Македонија се јавува Адамовиќевата чубрика (*Satureja adamovicii*), и тоа само во клисурата на реката Раец.

Употреба
--------

К’цана сол со чубрика во традиционално канче, Кратово.
Градинарската и планинската чубрика се користат како додаток во кулинарството. Позастапена во кујните е градинарската, но ја има само на лето. Планинската чубрика е зимзелена и расте повеќе години.

Градинарската чубрика се користи како зачин во традиционалната македонска кујна, за добивање на додатоци како „к’цана сол" и како додаток во грав. Во Италија е присутна исто така како додаток за гравот, во романската кујна е застапена како зачин за сарми, во манџите во француската кујна.

Од *S. douglasii* или јерба буена (шпан. *yerba buena* = „добра билка") на западот на САД се прави билен чај.

Некои видови
------------

Планинска чубрика
* *Satureja adamovicii* - Адамовиќева чубрика, македонски ендемит
* *Satureja acinos*
* *Satureja alpina*
* *Satureja coerulea*
* *Satureja cuneifolia*
* *Satureja douglasii* – јерба буена (syn. *S. chamissonis*)
* *Satureja gillesii*
* *Satureja hortensis* – градинарска чубрика или само чубрика
* *Satureja mexicana*
* *Satureja montana* – планинска чубрика или вресак
* *Satureja multiflora* – чилеанска чубрика
* *Satureja palmeri*
* *Satureja rumelica*
* *Satureja spicigera*
* *Satureja subspicata*
* *Satureja thymbra*
* *Satureja viminea* – извиена чубрика
* *Satureja viminea*
* *Satureja vulgaris* – обична чубрика, див босилек

Наводи
------

* Чубрика на Ризницата ?

1. ↑  позната и како **чебрика**
2. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „". *Македонска енциклопедија*. , книга . Скопје: МАНУ. стр. 1630. Text "series
" ignored (help)
3. ↑  „чубрика" - Дигитален речник на македонскиот јазик
**Зелкино дрво** (англиски: *Cabbage tree*, латински: *Cordyline australis*, маорски: *Tī kāuka* или *Tī rākau*), е монокотиледонско ендемско дрво во **Нов Зеланд**. Расте до височина од 15 м, отпрвин на само едно стебло, а потоа разгранувајќи се обликува крошна, со тоа што секоја гранка се чатали одкога ќе роди стебло со цвет. Листвите потсеќаат на сабји, и се со должина од 40-90 см, а ширина од 3-7 см при основата, со бројни паралелни жили. Световите се драп по боја и мали по големина - околу 1 см во пречник со шест ливчиња. Цветчињата растат во големи, густи китки со должина од 50-100 см. Плодот е бела бобинка со пречник од 5-7 мм.

Бидејќи растението е богато со јаглехидрати, тоа може да се готви и јаде. Затоа ова растение било важно за прехраната на маорите во последните 800 години. Со радиојаглеродно датирање утврдено е дека ова растение се употребувало во 1000 год.

Зелкино дрво во Манукау, Окленд
Зелкиното дрво е исто така добар извор на прехранбени влакна. Материјалнот од стеблото и корењата се прават во јажиња, а листовите се исползуваат за конците од кои се прават ткаенини. Сокот на растението е добра превентива против инфекции. Првите мисионери „правеле подносливо пиво од него". Комерцијалната вредонст на ова дрво сѐ уште не е наполно проценета. Можно е истото да се користи за нискокалоричен заблажувач (бидејќи е двапати послатко од шеќер) како и за извор на етанол.

Ова дрво исто така се сади како украс, во Нов Зеланд, како и во западна Европа (вклучувајќи ја Велика Британија) и западниот брег на Северна Америка. Бидејќи е поотпорно на студ од другите монокотни дрва, ова растение се користи за давање на егзотичен изглед на една градина. Ова се должи на тоа што растението личи на палма.
***Agaricus benesii***  е агарична печурка од родот *Agaricus*. Оваа печурка може да се разликува по бела капа која модринки розово-црвена кога е повредена, лушпеста долна шипка и живеалиште на четинари. Слично на *Agaricus californicus* и *A.xanthodermus*, капачето се менува во кафена возраст. Сепак, карактеристична одлика на *A. californicus* и *A. xanthodermus* е задебелениот прстен на раб, фенолен мирис и пожолтена модринка, наместо црвена. Во случајот на Agaricus xanthodermus, тој се јавува брзо, иако слабо до воопшто во случајот со *A. californicus*. Друг сличен вид, *Agaricus bernardii*, исто така обојува црвено и има бело месо, но се разликува по поголемиот дел, превезот со обвивка, мирисот на саламура и различното живеалиште, имено тревата .

Опис
----

Шапка е 4-8 см широки, има конвексна форма која со возраста станува рамна. Месото е бело, умерено густо и цврсто. Мирисот е лут, иако печурката има благ вкус. Кога е повреден, добива розово-црвена боја. Површината е бела, сува и вродена фибрилоза. На маргината, тој е ситно извалкан, иако обезбојува во кафеава нијанса на возраст.

Стеблото е 5-15 см високи и 1-2 см дебели. Стеблото се протега до зголемената основа. Во зрелоста, стеблото се полне. Површината е бела и се врти мазна на врвот, додека долу е ситно излупена. Делумниот превез е бел, мембранозен и двослоен. Горната површина е пругаста, додека долната површина е составена од лушпести дамки, кои формираат мал, супериорен прстен. Месото е бело, иако брзо се обојува црвено кога ќе се повреди.

Жабрите првично не се врзани за стеблото, спакувани блиску една до друга и се розово-кафеави; на возраст тие стануваат црно-кафеави. Спорите се 5-6 на 3-4 Мм, мазна и елипсовидна. Отпечатокот на спори е црно-кафеава боја.

Живеалиште
----------

Најден под Монтереј Кипарис и борови, *Agaricus benesii* често се во мали групи или сами. Покрај тоа, тие се плодни од средината до крајот на зимата.

Поврзано
--------

* Список на видови <i id="mwRw">Agaricus</i>

Наводи
------

Специфичен
* Kibby, Geoffrey (2006). *Guide to Mushrooms and Toadstools of Britain and Europe* (Illustrated. изд.). Cornell University: Philip's. ISBN 978-0-540-08936-9.

Општо

1. ↑  Kibby, pg. 163
2. 1 2  Boa, Eric (2007). *Wild Edible Fungi: A Global Overview (FAO)*. Daya Books. стр. 131. ISBN 978-81-7035-498-7.
3. ↑  Venturella, Giuseppe (2001). *The mycological flora of the Ficuzza Wood-Rocca Busambra territory (North Sicily, Italy)*. Cornell University: Mycotaxon. стр. 63. ISBN 978-0-930845-11-7. Посетено на 2009-08-20.
4. ↑  Kibby, pg. 41
5. ↑  Noordeloos, M.E.; Th. W. Kuyper; E. C. Vellinga (2001). E. C. Vellinga (уред.). *Volume 5 of Flora Agaricina Neerlandica: Critical Monographs on Families of Agarics and Boleti Occurring in the Netherlands*. **5** (Illustrated. изд.). CRC Press. стр. 41. ISBN 978-90-5410-495-7. Посетено на 2009-08-20.
6. ↑  Kibby, pg. 42
7. ↑  Wood, Michael; Fred Stevens (2008). „*Agaricus benesii*". Michael Woods. Посетено на 2009-08-20.
**Нашку Лози** (Крушево, 1885 – Крушево, 1912) — влашки поет од Македонија. Своето образование го стекнал во романско училиште во родниот град и романски ликеј во Битола. За време на Илинденското востание (1903) живеел во родното Крушево. Непосредно по задушувањето на востанието напишал песна на влашки јазик насловена „Пискотот на крушевчани", која била пронајдена во домашната архива на Костика Телеску од Крушево. Македонскиот поет Гане Тодоровски ја препеал песната на Лози на македонски јазик.

Надворешна врска
----------------

* Нашку Лози Архивирано на 3 август 2022 г. на *Дигитална македонска енциклопедија*