recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Димитриос Роцикас** (грчки: *Δημήτριος Ρώτσικας*) — грчки револуционер, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Роцикас е роден 1874 година во македонско-влашкото гратче Долна Џумаја, во Серско тогаш во рамките на Османлиското Царство. Во 1907 година во Долна Џумаја влегол во огранокот на Елиномакедонскиот комитет, *„Етникос Синдесмос"*. Во 1907 година бил осуден од страна на воен суд на доживотен затвор, а казната ја издржувал во Једи куле во Солун.

По Младотурската револуција е амнастиран. Умрел во 1928 година. Новите грчки власти во Сер именувале една улица по него .

Извори
------

1. ↑  Ρώτσικας Ι. Δημήτριος
2. ↑  „Επιτροπής Ονοματοθεσίας Οδών και Πλατειών". Архивирано од изворникот на 2004-08-09. Посетено на 2011-01-27.
**Никола Трифонов Марковски**, нерекуван уште и **Коле Бапчорчето** или **Коле Бапчорски**— македонски револуционер, теозоф, деец на македонско-одринското ослободително движење и костурски војвода.

Животопис
---------

Марковски е роден во селото Бапчор, Костурско. Своето средно образование го стекнал во Солун и Битола. За време на Илинденското востание како војвода на чета бил тешко ранет во десната нога. По востанието заминал за Бугарија. Учел историја на софискиот универзитет „Свети Климент Охридски".

За време на Младотурската револуција во 1908 година станал член на бугарската партија Сојуз на бугарски уставни клубови и бил избран за делегат на партискиот основачки конгрес од Костур.

Во времето на Првата светска војна завршил школа за резервни офицери и служел во 65 полк на Единадесета македонска пешадиска дивизија на бугарската армија.

За време на грчкото управување на Егејска Македонија во Втората светска војна во почетокот на април 1943 година по иницијатива на Централниот комитет на ВМРО, Костурското братство испратило делегација во Костурскиот крај, во која влегле Спиро Василев, Георги Киселинчев, Тома Бакрачев, Димитар Палчев и Никола Марковски. При враќањето се пратил извештај до бугарскиот цар Борис III, во кој делегацијата ги опишала маките на месното население, кое било подложено на терор од вооружени грчки формации и од италијанските окупаторски власти и замолиле на паравоената организација Охрана да се пуштат 1000 пушки, 20 лесни и тешки митралези и муниција, за да се вооружат сите кои се запишале како волонтери и инсистирале Бугарија да покаже и политичка поддршка на бунтовниците.

Марковски пишувал и поезија. Бил женет за сестрата на Васил Чекаларов, Зоја, која исто така участвала активно во македонското револуционерно движење.

Никола Трифонов бил последниот претседател на Бугарското теозофско обштество. Починал во Софија, Бугарија на 26 октомври 1966 година.

Наводи
------

1. ↑  Николов, Борис. ВМОРО (13 јануари 1883

, Бапчор, Костурско, Егејска Македонија - 26 октомври 1966

, Софија, Бугарија) — псевдоними и шифри 1893-1934, Звезди, 1999, стр.54
2. ↑  Митко Иванов. Страници за българското масонство. Изд-во "МКИ-1, 1992. с. 38. ISBN 9789548117012
3. ↑  Иван Богданов. Синовете на вдовицата. Университетско издателство "Св. Климент Охридски", 1994. с. 90. ISBN 978-9540701134
4. ↑  Бистрицки. Българско Костурско, Ксанти, 1919, стр. 53.
5. ↑  Карайовов, Тома (1981). *Как се създадоха българските конституционни клубове в Турция, в: Борбите в Македония и Одринско*. София: Български писател. стр. 727.
6. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна Македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 100.
7. ↑  Мичев, Добрин (1998). „Българското национално дело в Югозападна Македония (1941 – 1944 г.)". *Македонски преглед*. кн. 1. Посетено на 2015-10-10.
8. ↑  Тзавелла, Христофор. Дневник на костурския войвода Лазар Киселинчев, София 2003, с. 236.
9. ↑  В. Гюлгелиева. Спомени за достойни българи. С. 1997, с. 40.
10. ↑  В. Гюлгелиева. Спомени за достойни българи. С. 1997, с. 58.
**Апостол Симовски** — македонски статистичар, директор на Државниот завод за статистика.

Животопис
---------

Апостол Симовски е роден во 1961 година. Дипломира на Економскиот факултет при Универзитетот „Свети Кирил и Методиј" во Скопје.

Од 1991 година работи во Државниот завод за статистика. Од ноември 2005 до септември 2006 година е директор на ДЗС. Од јуни 2017 до февруари 2018 година е вршител на должноста директор на ДЗС. Во февруари 2018 година повторно е именуван за директор на установата.

Симовски учествува во спроведувањето на пописите на населението, домаќинствата и становите во 1991, 1994, 2002 и 2021 година.

Наводи
------

1. ↑  „Државен завод за статистика". *www.stat.gov.mk*. Посетено на 2024-02-03.
***Ванила сијаменсис*** (заедничко име: **Тајландска ванила**) — растителен вид домороден во јужна Кина, Тајланд, Камбоџа и Виетнам. Тоа е епифит кој се јавува во планинските зимзелени шуми.

Опис
----

*Ванила сијаменсис* е зимзелен планинар кој формира темнозелени ластари долги неколку метри и 0,4-2 сантиметри во дијаметар. Листовите се овални, во основата во облик на клин со широко ливче долго 1,5-2,5 сантиметри. Листот се издолжува подалеку од основата. Листовите растат до 9-23 сантиметри долги и 4,5-10 сантиметри широки.

Распространетост
----------------

*Ванила сијаменсис* се наоѓа во провинцијата Јунан во јужна Кина, Тајланд, Камбоџа и Виетнам. Расте во зимзелени шуми на надморска височина од 700 до 1300 метри.

Систематика
-----------

*Ванила сијаменсис* првпат била опишана во 1925 година од Дороти Г. Дауни.

Во рамките на родот *Ванила*, *Ванила сијаменсис* е сместена во подродот *Ханата* во делот *Тетја*, кој содржи видови од Стариот свет. *Ванила пиреи*, опишана од Франсоа Гагнепаин врз основа на само една пупка, се смета за синоним од Сото Аренас и Криб. Тие ги наведуваат *Ванила абундифлора* и *Ванила кинабалуенсис* како сродни видови.

Наводи
------

1. ↑  „Vanilla siamensis". *Internet Orchid Species Photo Encyclopedia*. Посетено на 2021-12-28.
2. ↑  
Chen Xinqi, Phillip J. Cribb (2009). „Vanilla". *Flora of China*. St. Louis: Missouri Botanical Garden Press. **25**: 167.
3. ↑  
Roland Portères: *Le Genre Vanilla et ses Espèces.* In: *Le Vanillier et la Vanille dans le Monde.* p. 217–218. (als *Vanilla pierrei*)
4. 1 2  
Roland Portères: *Le Genre Vanilla et ses Espèces.* In: *Le Vanillier et la Vanille dans le Monde.* p. 210–212.
5. ↑  „*Vanilla siamensis*". *Светски контролен список на избрани растителни семејства (WCSP)*. Кралски ботанички градини во Кју. Invalid `|mode=CS1` (help) (англиски)
6. ↑  
Miguel A. Soto Arenas, Phillip Cribb (2010). „A new infrageneric classification and synopsis of the genus Vanilla Plum. ex Mill. (Orchidaceae: Vanillinae)". *Lankesteriana*. **9** (3): 393.
7. ↑  
In: *Bull. Misc. Inf. Kew.* issue 10, 1925, S. 410–411.
**Свети Никола** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου*) — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во истоимениот парк во истоимената приградска населба Свети Никола. Сместена е во пазувите на Каракамен југозападно од Негуш, близу изворите на Арапица. Храмот е изграден во 1912 г. врз урнатините на црква изгорена од Али-паша Јанински во 1791 г. Завршен е за помалку од две години од месни мајстори, а со средства на негушани. Надвлезниот ктиторски натпис го спомнува името на Христос Каридас. Според преданието, на еден ага му се јавик Свети Никола и му рекол дека болната жена ќе му оздрави ако дозволи изградба на храм посветен нему.

Градбата претставува мала базилика со дрвен покрив и нартекс на запад одвоен со четири столбови. Пред опожарувањето можно е да имал монашки конак. Живописувањето е изведено во 1956 г. од негушкиот зограф Такис Хасјурас. Во наосот лево се претставени сцени од животот на Свети Никола, а десно се апостолите Петар и Павле. Таванот исто така е насликан. Во 1982 г. фреските се обновени. Иконостасот е од резбано дрво, и иконите на него се дело на негушкиот зограф Христодулос Матеу.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  Κύρου, Νίκος, Ολυμπία Τσίτση (Επιμέλεια) (2005). *Οι εκκλησίες της Νάουσας. Πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Σχ. έτους 1999 – 2000* (PDF). Νάουσα: 3ο Γυμνάσιο Νάουσας. стр. 41. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-05-15.
Перална машина
**Перална машина** или **машина за перење** — куќен апарат направен за ефикасно и практично чистење на облеката. Се состои од барабан или леѓен каде што се ставаат алиштата за перење, а користи вода, детергент, а понекогаш и омекнувач за отстранување на нечистотијата и дамките. Машината работи низ серија циклуси, вклучувајќи перење, плакнење и центрифугирање, за да се осигура дека облеката ќе излезе чиста и подготвена за носење. Процесот на перење започнува со ставање валкани алишта во барабанот. Корисникот потоа додава детергент, кој помага да се разложат дамките и да се подигне нечистотијата од ткаенината. Откако ќе се изберат саканите поставки, машината се полни со вода, а барабанот почнува да се меша, придвижувајќи ја облеката наоколу за да ја исчисти темелно. По миењето, машината ја испушта нечистата вода и се полни за циклусот на плакнење, отстранувајќи го преостанатиот детергент. Конечно, циклусот на центрифугирање го извлекува вишокот вода од облеката, што го прави процесот на сушење побрз

Пералните машини станале суштински дел од современиот живот, заштедувајќи време и напор во споредба со рачното перење. Ги има во различни видови, како што се машини за горно и предно полнење, секоја со свои предности. Во целост, пералните машини ја поедноставуваат задачата за перење алишта, правејќи ги поефикасни и достапни за домаќинствата ширум светот.

Наводи
------

1. ↑  Машина за перење алишта
2. ↑  „How Does a Clothes Washing Machine Work? | Ariel". *www.ariel.in* (англиски). Посетено на 2024-02-05.

Надворешни врски
----------------

* Exhibition of vintage washing machines
* History of Washing Machines
* How Washing Machines Work
* Open Source Washing Machine Project
* Washing Machine Museum

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Перална машина" на Ризницата ? |
**Трапезица** (грчки: *Τραπεζίτσα*) — планина во Коничко, Епир, Грција, дел од венецот Пинд. Највисокиот истоимен врв се издига на 2.024 м надморска височина.

Планината е дел од Националните паркови „Пинд" и „Вик-Војуша" и членка на мрежата на заштитени подрачја Натура 2000 (GR2130001).

Географија
----------

Планината е стрмна, обрасната со густа шума, сочинета од листопадни дрвја (бука, даб, габер) и зимзелени иглолисни дрвја на повисоките делови. Најблиски околни планини се Тимфи на југ, од која е одделена со длабока клисура на реката Војуша, и Смолика на североисток. Сместена е на самата граница меѓу Коничко и областа Загори. Најблиско гратче е Коница, сместено во западното подножје на планината. Единствено друго населено место е селото Пеклари во северниот дел.

Карпите на планината се сочинети од варовници.

Највисок врв е Трапезица, на надморска височина од 2.024 м. На запад од него се наоѓаат врвовите Ајминадија (1.682 м) и Ѕума (1.396 м), на југ Ридовуни (1.985 м) и Копана (1.278 м) на исток.

Планината се искачува од селото Падеж (1.140 м) за околу два часа и половина, а врвот Ридовуни за околу 4 часа.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Νέζης, Νίκος (2010). *Τα ελληνικά βουνά : γεωγραφική εγκυκλοπαίδεια. Τόμος 2. Ηπειρωτική Ελλάδα. Πελοπόννησος - Στερεά Ελλάδα - Θεσσαλία - Ήπειρος - Μακεδονία - Θράκη*. Αθήνα: Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας Αναρρίχησης : Κληροδότημα Αθ. Λευκαδίτη. стр. 340. ISBN 978-960-86676-6-2.
2. ↑  Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου, Ορεογραφία
3. ↑  По топографска карта М1:50 000, издание 1980-1985 „Генеральный штаб"
Машина за миење садови
Машина за миење садови
**Садомијачка** или м**ашина за миење садови** — машина за автоматско чистење на садовите и прибор за јадење. За разлика од рачното миење на садови, кое се потпира во голема мера на физичко чистење, за да се отстрани мрснотијата, механичката машина за миење садови чисти функционира преку прскање со топла вода, обично помеѓу 45 и 75 °C, при пониски температури што се користат за деликатни предмети.

Мешавината од детергентот за вода и машината за миење садови се пумпа од една или повеќе ротирачки прскалки за прскање, што ги разгорува садовите со мешавината за чистење. Откако ќе се заврши миењето, водата се исцедува, по кое топлата вода влегува во кадата со помош на електромеханички електромагнетен вентил, и започнува циклусот на плакнење. По завршувањето на циклусот на плакнење и исцедувањето на водата, садовите се сушат со користење на еден од неколкуте методи на сушење.

Освен домашните единици, индустриските машини за миење садови се достапни за користење во комерцијални објекти, како што се хотели и ресторани, каде што треба да се чистат голем број садови. Перењето се изведува со температури од 65-171 °C.

Машината за миење садови има 6 главни циклуси обично со различни опции. Исплакнувањето е брз циклус за плакнење без сушење или детергент за брзо плакнење на садовите. Обично процесот трае 60 минути миење.

Првите податоци за механичко рачно миење садови датираат од 1850 година. Современите машини за миење садови се наследници на пронајдоци во 1886 година од која била покажена на Светската изложба во Чикаго во 1893 година. Во 1920 година, се појавувиле првите машини за миење садови кои се со постојано инсталирани кон водоводната мрежа. Во 1940 година се појавувиле првите електрични елементи.

Наводи
------

1. ↑  Özçevik, Ö; Brebbia, C. A.; Şener, S. M. (2015-05-19). *Sustainable Development and Planning VII* (англиски). WIT Press. стр. 794. ISBN 9781845649241.
2. ↑  Zoller, Uri (2008-10-29). *Handbook of Detergents, Part E: Applications* (англиски). CRC Press. стр. 60–62. ISBN 9781574447576.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Садомијачка" на Ризницата ? |

* "How Dishwashers Work" at HowStuffWorks
* Energy (and thus carbon-footprint) saving tips
**Парагрупа** — термин кој се користи во популациската генетика за да се опишат линиите во хаплогрупата кои не се дефинирани со никакви дополнителни уникатни маркери.

Во хаплогрупите на ДНК на човечкиот Y-хромозом, парагрупите обично се претставени со ѕвездичка (**\***) поставена по главната хаплогрупа.

Терминот „парагрупа" е стопеница на термините парафилетска хаплогрупа што укажува дека парагрупите формираат парафилетски подклади. Освен мутациите што ја дефинираат матичната хаплогрупа, парагрупите можеби нема да поседуваат дополнителни уникатни маркери. Алтернативно, парагрупите може да поседуваат уникатни маркери кои не се откриени. Доколку се открие уникатен маркер во парагрупата, на специфичната лоза му се дава единствено име и се поместува од парагрупата за да формира независна подклада.

На пример, парагрупата на човечката Y-ДНК Хаплогрупа DE е DE\*. Член на DE\* го има маркерот што го дефинира DE, но не и маркерите што ги дефинираат единствените познати непосредни подклади на DE, хаплогрупите D и E. Исто така, хаплогрупата E1b1b1g (исто така позната како E-M293) е пример за релативно нова подклада, откриена во претходно назначена парагрупа и доделена ново име. Сè додека SNP/UEP маркерот M293 не беше откриен во 2008 година, членовите на подкладата не се разликуваа од другите компоненти на парагрупата E1b1b1\* (познати и како E3b\* и E-M35\*).

Друг пример е член на хаплогрупата Y-ДНК R (дефиниран со маркерот M207) може да припаѓа на под-хаплогрупата R1 (дефиниран со маркерот M173) или R2 (дефиниран со маркерот M124). Поединците со ниту една од овие мутации би биле категоризирани како припадници на хаплогрупата R\*.

Наводи
------

1. 1 2  The Y Chromosome Consortium, T. Y. C. (2002). „A Nomenclature System for the Tree of Human Y-Chromosomal Binary Haplogroups" (PDF). *Genome Research*. Cold Spring Harbor Laboratory Press. **12** (2): 339–48. doi:10.1101/gr.217602. PMC 155271. PMID 11827954.
2. ↑  Weale, Michael E.; и др. (2003). „Rare Deep-Rooting Y Chromosome Lineages in Humans: Lessons for Phylogeography". *Genetics*. **165** (1): 229–34. doi:10.1093/genetics/165.1.229. PMC 1462739. PMID 14504230.
3. ↑  Henn, BM; и др. (2008). „Y-chromosomal evidence of a pastoralist migration through Tanzania to southern Africa". *Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America*. PNAS. **105** (31): 10693–8. Bibcode:2008PNAS..10510693H. doi:10.1073/pnas.0801184105. PMC 2504844. PMID 18678889.
**Алелна честота** — поим од популационата генетика, ја означува пропорцијата од сите копии на еден ген кој пак се состои од одредена генска варијанта — алел. Со други зборови, тоа е бројот на копии на одреден алел поделен со бројот на копии од сите алели кои се наоѓаат на генетското место (локус) во популацијата. Алелната честота може да се изрази во проценти. Во популационата генетика, алелните честоти се користат за да го отсликаат генетскиот диверзитет на поединечно, популационо и видово ниво.

Доколку имаме:

1. даден локус на хромозом и ген кој го зафаќа тој локус
2. популација од *N* единки кои носат *n* локуси во секоја од нивните соматски клетки (на пример, два локуси во клетките на диплоидните видови, кои содржат два сета на хромозоми)
3. постоење на различни алели на генот
4. постоење на еден алел во *a* копии

тогаш алелната честота е делчето (фракцијата) или процентот од сите појавувања на тој локус кој е заземен од даден алел, а честотата на еден од алелите е *a/(n\*N)*.

На пример, доколку честотата на еден алел е 20% во дадена популација, тогаш еден од пет хромозоми ќе го носи тој алел меѓу членовите на популацијата. Четири од вкупно пет ќе бидат заземени од страна на други варијанти на генот. Треба да се забележи дека за диплоидните гени, фракцијата на единки кои го носат овој алел може да биде близу *два од пет*.
**Трајко Кралев Митрев**, познат као **Трајко Кралот Брничанчето** ( 1874
, Брник, Битолско -  1911
, Симитли, Пиринска Македонија) — македонски револуционер, мариовски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

Животопис
---------

Трајко Кралот е роден во 1874 или 1875 година в мариовското село Брник. Се присоединил кон ВМОРО и за време на Илинденското востание бил четник кај прилепскиот војвода Крсто Гермов и кај Иван Кафеџијата.

Во 1904 година Трајко Кралот станал реонски војвода во Мариовско и водел битки со турски аскер и грчки андарти. Грчкиот андарт Петар Сугарев со својата чета му го убиваат целото семејство - татко му, браќата и сестрите, вкупно 10 лица. Истата година Трајко Кралот, Петар Ацев, Ѓоре Спирков - Леништанец и Крсто Гермов се сретнале со Глигор Соколов, кој со фалсификувани документи ги убедил да го пуштат во Македонија. За време на Младотурската револуција заедно со Ѓорѓи Касапчето и Алексо Стефанов дејствувал во Битолско.

Од 1910 година Трајко Кралот дејствувал во реонот на Горна Џумаја, Пиринска Македонија со Дончо Златков. Загинал во битка со Турци во 1911 година крај гратчето Симитли или според некои други извори на 27 март 1912 година помеѓу пиринските села Тросково и Дебочица.

Наводи
------

1. ↑  Псевдонимите на ВМРО, Ангел и Христо Узунови, Серија, „Архивата на Ангел Узунов", Државен Архив на Република Македонија, Скопје, 2015, стр. 79
2. ↑  Николов, Борис. ВМОРО — псевдоними и шифри 1893-1934, Звезди, 1999, стр. 97.
3. ↑  ΣΦΑΓΗ ΣΤΟ ΜΠΕΡΝΙΚ (ΠΓΔΜ), Συλλογή Φωτογραφιών[*мртва врска*]
4. ↑  Аврамов, Стоян, „Революционни борби въ Азоть (Велешко) и Порѣчието", стр.46]
5. ↑  Енциклопедия „Пирински край". Том 1, Благоевград, 1995, стр 578.
6. ↑  Революционната дейность въ Демирхисаръ (битолско) по спомени на Алексо Стефановъ (Демирхисарски войвода). Съобщава Боянъ Мирчевъ (Издава „Македонскиятъ Наученъ Институтъ", София. — Печатница П. Глушковъ. — 1931) Материали за историята на македонското освободително движение, книга XI, стр. 92 - 93.
7. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 170.
Глорија Перес
**Глорија Перес** — бразилска писателка на новели.

Живот и дело
------------

Родена е во 1948 година во Рио де Жанеиро. Нејзината кариера започнала кога таа напишала епизода за серијата „Малу" која никогаш не била снимена. По неколку години, сценариото се нашло во раце на Жанет Клер, која се заинтересирала за работата на почетничката и ја повикала да работат заедно на нејзиниот нов прокет, новелата „Ветувам". Во 1983 година, Жанет се разболува од рак и починува, оставајќи ја серијата незавршена. Тогаш, Глорија добила задача да биде на чело на проектот, под надзор на Диас Гомес. 
Следната година, заедно со Агиналдо Силва работи на „Опасен влог". Несогласувањата околу идеите за серијата станувале очигледни, и Агиналдо ја напушта серијата. Во 1987. ја пишува полемичната „Кармен", за телевизијата Манчете. Во 1990. се враќа во Глобо тв за да ја направи минисеријата „Посакување", заснована на животот на Ана де Асис.
Понатамошните успеси и носат добри резултати на Глорија: во 1992. и е даден главниот термин на Глобо, за серијата „Со душа и тело". И покрај успехот, серијата останува запаметена по смртта на ќерката на Глорија, Даниела Перес, која е убиена од колега на снимање. Во 1995. Глорија се враќа со новелата „Пука срцето", и минисеријата „Ураганот Хилда". Во 1998. го прави римејкот на серијата „Главни гревови", но не привлекува голема публика. Во 2001 и 2002 го прави еден од најголемите успеси на модерната телевизија: „Клон"
Белегот од Глорија Перес во нејзините новели е тоа што се задржува на социјални проблеми кои ја преокупираат и заинтересираат публиката: пресадување на органи („Со душа и тело"), исчезнати деца („Пука срцето"), клонирање на луѓе и дрога („Клон"), слепост („Америка") како и шизофренија, зависност од интернет, и индиска култура во новелата („Патот на Индијките").

Новели
------

* *Ветување* (1983 - Глобо - серијал - соавтор)
* *Опасен волк* (1984 - Глобо - серијал - со Агиналдо Силва)
* *Кармен* (1987 - Глобо)
* *Со душа и тело* (1998 - Глобо - серијал)
* *Пука срцето* (1999 - Глобо - серијал)
* *Главни гревови* (1998 - Глобо - серијал)
* *Клон* (2001 - Глобо)
* *Америка* (2005 - Глобо)
* *Патот на Индијките* (2009 - Глобо)

Мини серии
----------

* *Желба* (1990 - Глобо)
* *Ураганот Хилда* (1998 - Глобо)
* *Амазонија* (2007 - Глобо)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Теленовели од Глорија Перес |
| --- |
|  |
| Индија, љубовна приказна - Америка - Клон - Главни гревови - Пука срцето - Со душа и тело - Сурогат-мајка - Кармен - Опасен волк - Ветување |

 |

1. ↑  Error on call to Template:Cite interview: Parameter **subject** (or **last**) must be specified Retrieved on 24 September 2023.
**Апостол Грежов** — македонски револуционер.

Апостол Грежов е роден во село Д’мбени, Костурско. Тој бил припадник на македонското револуционерно движење, војвода и раководител на Македонската револуционерна организација. Бил учител по професија и еден од првите агитатори на МРО во Костурско. Како војвода на чета на МРО учествувал во Илинденското востание. На Ќустендилскиот конгрес на МРО од 1908 г. бил избран за член на Задграничното претставништво на Централниот комитет. Починал во Софија на 15 февруари 1935 година..

Наводи
------

1. ↑  Литовски, Александар; Јубилеен календар за егејскиот дел на Македонија во 2011 година, Битола, 2011, стр. 5.
**Бренски манастир** — манастир во јужниот дел на Македонија, на северозападните падини на планината Ниџе, во месноста Брен во близина на селото Градешница.

Градби
------

Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма, помошен објект и трпезарии.

### Конак

Конакот на црквата бил изграден и осветен на 1 август 2000 година.

### Чешма

Манастирската чешма била изградена во 1919 година, а била обновена во 1990 година. На нејзино место се наоѓа извор којшто е познат по бистрата и лековита вода. Во врска со изворот се поврзани две верувања кај месното население. Според првото, водата од Брен не се носи дома. Според второто, со водата од изворот се снабдувала тврдината Пешта. Ова сознание го имале мештаните, но не и отоманските власти кои долго време не можеле да ја освојат тврдината, а тоа им успеало дури по откривањето на подземните канали преку кои тврдината се снабдувала со вода.

### Црква „Свети Илија"

Главна статија: Црква „Св. Илија" - Градешница
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Внатрешноста на црквата не е зографисана, со исклучок на иконостасот којшто наместо икони содржи фрески.

Настани
-------

Во чест на благденот Илинден, на 1 и 2 август секоја година манастирот го посетуваат неколку илјади гости од целата област Мариово.

Галерија
--------

* Манастирската цркваМанастирската црква
* ЧешматаЧешмата
* ТрпезариитеТрпезариите
* ТрпезаријаТрпезарија
* Дворот на манастиротДворот на манастирот

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 15. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  „Извор – Манастир Св. Илија (Брен) во близина на с. Градешница Архивирано на 16 октомври 2021 г.". *Итар Пејо*.
3. ↑  „Манастир „Свети Илија" – Брен, село Градешница". *Rural Adventure*.
4. ↑  „Градешница Архивирано на 5 октомври 2021 г.". *Мој Роден Крај*.

Надворешни врски
----------------

* Бренски манастир на Ризницата ?
**Христо Аргиров** познат како **Чаушот** ( 1884
, Чичигаз, Ениџевардарско, Егејска Македонија - 7 февруари 1922

, Софија, Бугарија) — македонски револуционер, деец на Македонскиот комитет, воденски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

Животопис
---------

Чаушот е роден е во 1884 година во ениџевардарското село Чичигаз. Влегол во ВМОРО и станал комита на Апостол војвода. Подоцна бил назначен за самостоен војвода на чета во Воденско и Ениџевардарско. Летото 1904 година Апостол војвода и Христо Аргиров, со чета која била составена претежно од Власи, организирале напад над патријаршисти меѓу градовите Гевгелија, Ениџе Вардар и Воден, па и дури го заплашиле и Негуш.

Во мај 1912 година навлегол во Македонија со четата на Ичко Димитров и бил назначен за воденски околиски војвода. За време на Првата балканска војна водел чета на Македоно-одринските доброволни чети, која дејствувала во Берско и ѝ потпомогнала на грчката армија при преземањето на Бер и Негуш. Во 1913 година со целата чета бил заробен од Грците и бил држен до февруари 1914 година. По окупацијата на Егејска Македонија од Грција, Аргиров одново станал војвода на ВМОРО. Починал во Софија на 7 февруари 1922 година.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Христо Аргиров" на Ризницата ? |

1. ↑  Псевдонимите на ВМРО, Ангел и Христо Узунови, Серија, „Архивата на Ангел Узунов", Државен Архив на Република Македонија, Скопје, 2015, стр. 63
2. ↑  Николов, Борис. ВМОРО — псевдоними и шифри 1893-1934, Звезди, 1999, стр. 103.
3. ↑  Енциклопедија ВМРО, Скопје 2015, стр. 12
4. ↑  Dakin, Douglas. The Greek Struggle in Macedonia 1897-1913, Society of Macedonian studies, Thessaloniki, 1993, стр. 165-166.
5. ↑  Динев, Ангел. Хуриетът и следхуриетските борби в Гевгелийско. София, 1934, стр. 62-64.
6. ↑  Генов, Георги. Беломорска Македония 1908 - 1916, Торонто, 2006, стр.111
7. ↑  „Националноосвободителната борба в Македония, 1919 - 1941 г.", Колектив, ИК „Знание", София, 1998 г. стр. 24
8. ↑  „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав", Главно управление на архивите, 2006, стр. 796.
9. ↑  Гоцев, Димитър. Национално-освободителната борба в Македония 1912 - 1915, Издателство на БАН, София, 1981, стр. 133.
10. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 10.
**Щ** (кирилица: щ; глаголица: ) — дел од стандардната кирилична азбука. Во рускиот јазик буквата го претставува гласот /ɕʨ/ или *шч*, потоа на украински јазик и русински јазик буквата се изговара како /ʃʧ/ *штш* а на бугарски јазик е /ʃt/ *шт*. Стариот назив за буквата е *шта*, а е наследник на глаголичната буква со исто изговарање и форма. Почетокот на буквата иде от буквите Ш+Т. Транскрипцијата на буквата е сложена бидејќи постојат неколку начини, меѓу кои: шч, штш, или шт. Буквата е користена во табелата А на ISO 9:1995.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Шерданите во битка како што е прикажано на Мединет Хабу
**Шердани** ( египетски : *šrdn*, *šꜣrdꜣnꜣ* или *ꜣrdynꜣ*, угаритски : *šrdnn (m)* и *trtn (m)*, евентуално акадски : *–e – er – ta – an – nu* ; исто така, сјајни „Shardana" или „Sherdanu") се вели дека биле составени од неколку етнички групи од поморските народи, кои се појавувале во фрагментарни историски и иконографски записи ( античко египетски и угаритски ) од источниот Медитеран кон крајот на 2 милениум п.н.е.

Во 12 и 13 век п.н.е го нападнале египетското крајбрежје, победувајќи на делтата на Нил, а подоцна Рамзес II, ги вовел како дел од египетската војска и египетските гарнизони во Сирија, со што станале првите странски наемници. Се истакнале во Битката кај Кадеш, додека подоцна под водство на фараонот Манептах, учествувале во битката против своите сонародници каде повторно допловиле на делтата на Нил.

Извори
------

* Војна енциклопедија, том 9 (543)
**Димитар (Диме) Пинџур** — македонски револуционер, војвода во ВМОРО, еден од главните водачи и организатори на Тиквешкото востание (15 – 26 јуни 1913).

Роден е во тиквешкото село Ваташа. Неговата мајка Наца Арсова Пинџурова (исто така деец на ВМОРО), во текот на востанието е ѕверски мачена и убиена од српските окупатори и агресори. Пинџуров учествува и во Првата светска војна и загинува во битка кај тиквешото село Криволак, во ноември 1915 година.

Диме Пинџур е татко на Страшо Пинџур, македонски партизан и борец против бугарската окупација во Македонија за време на Втората светска војна.

Наводи
------

1. ↑  „Македонците в културно-политическия живот на България. Анкета от Изпълнителния комитет на Македонските братства", София, 1918, стр. 107.
2. ↑  Неготино се претворилo во пекол, цели фамилии гореле во огнот, в. Утрински весник, 4.08.2007 г.[*мртва врска*]
3. ↑  Петре Камчевски: Тиквешкото востание остави длабока трага во историјата на тој крај, Агенция Фокус, 6.07.2008 г.
Трговската марка на Adult Swim
**Adult Swim** (стилизирано како **[adult swim]**; се чита: *Адалт свим*, буквално: *Возрасно пливање*) — телевизиски ноќен блок што го заменува Cartoon Network навечер, во сопственост на Turner Broadcasting System и поделба на Time Warner. Времето за прикажување е помеѓу 20 и 6 часот наутро во САД. Каналот прикажува емисии за возрасни, главно анимации. Пуштен е на 2 септември 2001 г. а од 28 март 2005 г. се смета за посебен канал од Cartoon Network. Сепак, Adult Swim останува оддел на Cartoon Network. Cartoon Network ги поседува правата на производство на Adult Swim. Покрај сопственото производство, Adult Swim прикажува и анимации за возрасни од FOX како *Семеен тип*, *Американски татко!*, *The Cleveland Show* и *King of the Hill*.

Наводи
------

1. ↑  Flook, Ray (2023-07-17). „Adult Swim Reveals "Checkered Past" This August - at 5 PM? (TEASER)". *Bleeding Cool* (англиски). Посетено на 2023-07-26.
2. ↑  Bernstein, Paula (June 11, 2001). „Cartoon Net dives into 'Adult Swim'". *Variety*. Посетено на October 28, 2023.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Adult Swim" на Ризницата ? |

* Матична страница

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 123522009
* LCCN: no2006046809

 |

 |
**Основно училиште „Нам’к Кемал"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Нам’к Кемал" - Чалакли**; скратено: **ПООУ „Нам’к Кемал"**) — подрачно основно училиште во селото Чалакли, претставува единка на училиштето „Јосип Броз Тито" од градот Валандово.

Училиштето е именувано по отоманскиот писател Нам’к Кемал.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Чалакли, во источниот дел на селото.

Историја
--------

Училиштето било изградено во 1948 година.

Градба
------

Објектот е делумно обновен. Површината на објектот е 452 метри квадратни и се загрева со пелети.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на турски наставен јазик.

Галерија
--------

* Спортско игралиштеСпортско игралиште
* Споредниот влезСпоредниот влез
* Главниот влезГлавниот влез
* Името на училиштетоИмето на училиштето
* Старо игралиштеСтаро игралиште

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Годишна програма за учебната 2023/24 г. ООУ „Јосип Броз Тито" - Валандово". *ОУ „Јосип Броз Тито" - Валандово*. август 2023 г. Посетено на 20 јануари 2024. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  „За нас". *ООУ „Јосип Броз Тито"*. Посетено на 20 јануари 2024.

Координати: 41°18′13″N 22°38′35″E﻿ / ﻿41.30361° СГШ; 22.64306° ИГД﻿ / 41.30361; 22.64306
***Рим, од планината Авентин*** е слика од 1835 година на Џ.М.В. Тарнер, базирана на цртежи направени од него во градот во 1828 година. Покажува поглед на градот Рим од ридот Авентин.

Била изложен во Кралската академија во 1836 година, каде што била опишан од *Morning Post* како „една од оние неверојатни слики со кои г-дин Тарнер ја заслепува фантазијата и ги збунува сите критики: тоа е надвор од пофалба".[  ]

Била нарачана од Тарнер од Хју Ендрју Џонстон Мунро од Новар и останала во неговата семејна колекција додека не била купена од 5-тиот Ерл од Розбери во 1878 година. Потоа останала во колекцијата на Роузбери до 2014 година  Била продадена во Sotheby's во Лондон на 3 декември 2014 година на телефонски понудувач за 30,3 милиони фунти вклучувајќи ја и премијата на купувачот, со проценка од 15-20 милиони фунти.

Поврзано
--------

* Список на слики од JMW Тарнер

Наводи
------

1. ↑  „Turner masterpiece sells for record £30m". *BBC News*. UK: BBC. 4 December 2014. Посетено на 8 October 2023.
2. ↑  „Old Master & British Paintings Evening Sale / Lot 44 – Joseph Mallord William Turner, R.A.". Sotheby's. 2014. Посетено на 8 October 2023.
3. ↑  „Turner masterpiece sells for £30.3m, setting world auction record for artist". *The Guardian*. 3 December 2014.
Внатрешноста на музејот
**Кралскиот музеј на тенкови** (арапски: *متحف الدبابات الملكي* ) е музеј на тенкови во Аман, Јордан. Лоциран веднаш до паркот Крал Абдула Втори во Ал Мукабалаин. Музејот е основан во 2007 година по директиви на кралот Абдула. Зградата на музејот била дизајнирана од Зеид Дауд архитекти како „футуристички песочен замок што позајмува од јазикот на Стелт". Има близу 20.000 кв. метри изложбен простор поделен на тринаесет сали кои прикажуваат стотици лесни и тешки воени предмети поставени во нивниот историски хронолошки редослед „за драматично влијание". Секоја сала претставува различна перспектива на машини и пејзажи и содржи околу 110 тенкови, од кои многу се историски и биле користени во минатите војни и битки на Јордан.

Музејот бил отворен на 29 јануари 2018 година, на церемонија предводена од неговото височество кралот Абдула Втори од Јордан.

Исто така види
--------------

* Бундесвер музеј за германска одбранбена технологија - Кобленц, Германија
* Deutsches Panzermuseum – Мунстер, Германија
* Австралиски оклоп и артилериски музеј - Австралија
* Musée des Blindés – Париз, Франција
* Национален воен музеј - Состерберг, Холандија
* Музеј на резервоари - Бовингтон, Обединето Кралство
* Музеј за ордени на армијата на САД
* Музеј на полската армија - Варшава, Полска

Наводи
------

1. ↑  „King opens Royal Tank Museum". *The Jordan Times*. 29 January 2018. Посетено на 31 January 2018.

Надворешни врски
----------------

* 

* Кралски музеј на тенкови на Ризницата ?
* Official website
**Терцијар** — геолошки период од изумирањето на диносаурусите, приближно пред околу 65 милиони, и почетокот на последното ледено доба (квартер) пред околу 1,8 милиони години. Според моментно важечката временска скала, наместо терциерот стојат два периода: палеоген и неоген, кои понатаму се поделени на епохи. Според тоа, терцијарот е времето од почетокот на геолошката епоха палеоцен до крајот на геолошката епоха плиоцен.

На почетoкот на терцијарот цицачите ги замениле влекачите како доминантна група `рбетници. Секоја епоха на терцијарот е определена според одреден стадиум во развојот на цицачите. Најраните препознатливи хоминоидни предци на човекот Proconsul и Australopithecus се појавиле во овој период. Денешните птици, влекачи, водоземци, риби и безрбетници или веќе биле бројни на почетокот на овој период или се појавиле на самиот негов почеток. Се појавиле и современите фамилии на цветниците. Морските безрбетници и `рбетници претрпеле средно ниво на еволуција.

Климата во текот на терцијарот полека почнала да се лади, почнувајќи од палеоценот со тропско-кон-умерени температури, а се завршила со широко замрзнување на крајот на периодот.

Наводи
------

1. ↑  „терцијар" — Дигитален речник на македонскиот јазик

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85097148
* GND: 4129379-4
* NDL: 00561219
* NKC: ph138115

 |

 |
**Основно училиште „Даме Груев"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Даме Груев" - Брајковци**; скратено: **ПООУ „Даме Груев"**) — подрачно основно училиште во селото Брајковци, претставува единка на училиштето „Јосип Броз Тито" од градот Валандово.

Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Даме Груев.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Брајковци, на самиот крај од селото, на патот за селото Балинци.

Историја
--------

Училиштето било изградено во 1992 година.

Градба
------

Објектот е обновен. Површината на објектот е 323 метри квадратни и се загрева со пелети.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Галерија
--------

* Поглед на училиштетоПоглед на училиштето
* Спортското игралиштеСпортското игралиште
* ВлезотВлезот

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Годишна програма за учебната 2023/24 г. ООУ „Јосип Броз Тито" - Валандово". *ОУ „Јосип Броз Тито" - Валандово*. август 2023 г. Посетено на 20 јануари 2024. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  „За нас". *ООУ „Јосип Броз Тито"*. Посетено на 20 јануари 2024.

Координати: 41°17′30″N 22°31′14″E﻿ / ﻿41.29167° СГШ; 22.52056° ИГД﻿ / 41.29167; 22.52056
**Трајко Јованов Крстевски** ( 1921
 во Скопје ― 9 мај 1945

 во Дуго Село, Хрватска) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од селско сиромашно семејство. По завршување на основното училиште изучил занает и работел како кујунџија - златар. Материјално го помагал Нароноослободителното движење. По ослободувањето на Скопје стапил во Третата македонска ударна бригада, со која учествувал во ликвидирањето на балистичките банди во некои краишта на Србија. Бил учесник во многу битки на Сремскиот фронт. На 9 мај 1945 година, на денот кога фашистичка Германија капитулирала, несреќно зaгинал од пушката на еден соборец, кој без да сака при чистење на оружјето смртоносно го погодил. Бил закопан кај Дуго Село, Хрватска. По свршувањето на војната посмртните останки му биле пренесени на скопските гробишта.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 80. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Амфора со октопод, Родос, доцноеладски период III C1, околу 1200—1100 п.н.е. (Музеј во Лувр).
Поимите **еладска цивилизација** или **еладски период во историјата на Грција** се современи археолошки поими кои означуваат низа на историски периоди од епохата на Бронзеното време на територијата на континентална Грција, вклучувајќи ја и појавата на Критско-микенската цивилизација. Во трудовите на античките историчари и поети, еладскиот период обично се поврзува со предгрчките жители на Егејскиот регион, најчесто со Пелазгите, а ретко се спомнуваат и други народи (Минејци, Кавхони, Лелеги и др.). Истовремено со еладската цивилизација, на Крит постоела минојската цивилизација, а на Кикладите — кикладската цивилизација. Крајна етапа во развитокот на овие три цивилизации била микенската цивилизација, при што како нејзин обединувачки елемент се јавуваат Грците кои дошле на Балканот и во Егејот во 16 век п.н.е.

Датирањето на еладската култура во значителна мерка е врзано со развитокот на различните типови керамики кои може да се поделат на „рани", „средни" и „доцни" керамики од конкретен стил или место на потекло. Во некои случаи се употребува методот на апсолутно датирање.

Периодизација
-------------

| Периодипо Блеген | Приближно датирањепо Блеген | Култури по Ренфрју, керамика по Дикинсон | Современодатирање |
| --- | --- | --- | --- |
| Раноеладски I | 2800-2500 п.н.е. | Евтресис |  |
| Раноеладски II | 2500-2300 п.н.е. | Кораку, локално — Лефканди 1 |  |
| Раноеладски III | 2300-2100 п.н.е. | Тиринф |  |
| Средноеладски I | 2100-… п.н.е. | Минојска керамика |  |
| Средноеладски II | … п.н.е. | Минојска керамика |  |
| Средноеладски III | …-1550 п.н.е. | Минојска керамика |  |
| Доцноеладски I | 1550-1500 п.н.е. | Шахтови гробници |  |
| Доцноеладски II | 1500-1400 п.н.е. | Микенска култура |  |
| Доцноеладски III | 1400-1060 п.н.е. | Микенска култура |  |

Наводи
------

1. ↑   The Chronology and Terminology of Aegean Prehistory
**„Црно семе"** — македонски игран филм, снимен по сценариото на Ташко Георгиевски (засновано врз неговиот истоимен роман), а во режија на Кирил Ценевски. Филмот бил снимен во 1971 година, во времетраење од 89 минути, снимен во вајдскрин техника, во производство на Вардар филм, Скопје и истиот припаѓа на родот на играни филмови од историски жанр.

Овој филм е посебно важен за глумецот Дамевски, бидејќи за својата главна улога во овој филм, ја има добиено „Златната арена" за најдобра машка улога на Филмскиот фестивал во Пула (1971). Исто така, филмот освоил и „Златна арена" за режија, какои наградата „Златен венец" за најдобро дебитанско остварување.

Кратка содржина
---------------

За време на Граѓанската војна во Грција, 1946 година, припадници на кралската грчка војска, во чиј состав влегуваат и Македонците од Егејска Македонија, под обвинение дека се комунисти и непријатели на кралска Грција, се казнуваат со упатување во логор на пуст остров. Поради своите убедувања и етничкото потекло, некои од нив ги совладуваат сите тешкотии, задржувајќи го своето човечко достоинство. Други, пак, не успеваат во тоа, и наместо очекуваниот спас, доживуваат целосен морален пад. Централни личности се Андон Совичанов, Парис и Христос, кои, секој за себе, претставува поединечна комплексност на самосвоен лик, што е видливо преку страдањата низ кои минуваат и кои ги означуваат разните димензии на човековиот отпор. Голготата започнува со одземањето на оружјето на Македонците од Егејска Македонија, припадници на кралската војска и со нивно депортирање, најпрвин во воен затвор каде што ги сослушуваат, а потоа, натоварени на брод во тешки и сурови услови, ги носат на пуст и карпест остров. На островот нема вода, така што нудењето и поткупувањето со вода е еден од методите за кршење и уривање на достоинството на жедните затвореници, при што од нив се бара да потпишат изјава за лојалност кон кралот и готовност за откажување од Организацијата. Репресалиите продолжуваат со постојани измачувања, тепања и стрелања на секого што, на каков било начин ќе пружи отпор или ќе покаже непослушност. На Денот на независноста на Грција, од затворениците се бара да ја пеат песната на независноста. Затворениците одбиваат, следи мешаница и бунт, кој завршува неуспешно, при што некои залудно гинат. Андон Совичанов плука во командантот и користејќи момент на изненадување, почнува да бега низ беспаќето на островот, гонет од самиот командант лично. Тоа, воедно, е и крај на филмот.

Улоги
-----

* Дарко Дамески - Андон Совичанов
* Ацо Јовановски - Христос Согломов
* Ристо Шишков - студентот Парис
* Павле Вуисиќ - Потпоручникот Маки
* Воја Мириќ - Мајор
* Мите Грозданов - Марко
* Ненад Милосављевиќ - Нико
* Вукан Диневски - Капетан

Надворешни врски
----------------

* За филмот „Црно семе" - Македониум (македонски)
* 

* *Црно семе*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου*) — црква во селото Ениќој, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Историја
--------

Камен-темелникот на црквата е поставен во 1936 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Претставува крстовиден храм со две камбанарии на западното рамо и подоцна додадена припрата на запад. Вътрешността е изписана със стенописи.

Во парохијата влегува и храмот „Преображение Христово".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Ἁγίου Γεωργίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 16 октомври 2019.
**Женска тениска асоцијација** (англиски: *Women's Tennis Association*, *WTA*) — управно тело на највисоките женски професионални тениски турнири. Основана е во 1973 г. од легендарната американска тенисерка Били Џин Кинг. ITF ја признава WTA, а нејзиниот пандан за машкиот тенис е ATP. Заедно, тие го надгледуваат и организираат светот на професионалниот тенис, осигурувајќи дека и мажите и жените имаат платформа да ги покажат своите вештини и да се натпреваруваат на највисоко ниво.

Општо
-----

WTA има повеќе седишта, а нејзината главна канцеларија се наоѓа во Сент Питерсбург, Флорида, САД. Дополнително, работи со две регионални канцеларии: една во Лондон, Обединетото Кралство, за Европа, и друга во Пекинг, Кина, за Азиско-тихоокеанскиот Регион. Во мигов, WTA ги надгледува тениските натпревари во 32 земји, со значителен награден фонд од над 96 милиони долари. Оваа сума е распределена на 52 турнири на WTA и на четирите турнири од Гренд слем, привлекувајќи учество на приближно две и пол илјади тенисери од 92 различни земји. За да обезбеди широк пристап до овие натпревари, WTA организира телевизиски преноси, достигнувајќи проценета гледаност од 5,1 милиони луѓе од 2011 г. Ова глобално присуство и пристапност придонесуваат за популарноста и успехот на женскиот професионален тенис под водство на WTA.

Наводи
------

1. ↑  „WTA Press Center". *wtatennis.com*. Посетено на 18 November 2021.
2. ↑  „Tennis explained: Breaking down everything you need to know about the tour". *Women's Tennis Association* (англиски). Посетено на 2024-02-03.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Женска тениска асоцијација" на Ризницата ? |

* Матична страница
* Официјално тековно класирање
**Жељко Димитријевиќ** (СФРЈ, 4 јануари 1971) ― српски атлетичар и параолимпиец. Најчесто се натпреварува во фрлање конуси.

На Параолимписките игри во Лондон, Жељко Димитријевиќ го соборил светскиот рекорд во фрлање конус и го освои првиот златен медал за Србија. Златото го освоил Димитријевиќ со фрлање од првиот обид од 26,88 метри со што освои 1.010 поени. На Параолимписките игри во 2016 година во Рио, тој го освоил златниот медал и го соборил светскиот рекорд,

Награди
-------

### Други награди

* 2012: Награда „Браќа Кариќ"
* 2016: Награда „Браќа Кариќ"
* 2022: Награда „Браќа Кариќ"

Наводи
------

1. ↑  „Blic Sport | Prvo zlato za Srbiju: Željko Dimitrijević oborio svetski rekord". Посетено на 15 јануари 2024.
2. ↑  „Жељко Димитријевић освојио прво злато за Србију : Спортски дан : ПОЛИТИКА". Посетено на 15 јануари 2024.

Надворешни врски
----------------

* Портал:Биографија

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Жељко Димитријевиќ" на Ризницата ? |