recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
</br>**Ана Магдалена Годиче,** родена *Хопфнер* (11 јануари 1721 – 22 февруари 1781) била дански печатач и издавач на книги. Таа раководела со најголемата печатница во современа Данска.

Биографија
----------

Ана Магдалена е родена за да му суди на Хопфнер во Хадерслев. Таа се омажила за Андреас Хартвиг Годиче (1714-1769) од Копенхаген во 1736 година. Тој била сопственик на една од најголемите компании за печатење во Данска и бил еден од оние кои придонеле за проширување на печатењето книги во Данска во средината на 18 век.

Таа ја презела компанијата како вдовица и управувала со неа до нејзината смрт. Нејзиниот син бил психички лошо и не можел да се снајде. Таа го поседуваше монополот за печатење и објавување на казните на де факто регентот Јохан Фридрих Струензе и Еневолд Брант, кои биле славно погубени во 1772 година. Специјализирала за историски дела и ги отпечатила *Frederik 4.s Dagsregistre* (1770) на Андреас Бусеус, Историјата на *Кристијан III* на Нилс Краг (1776-79) и *Historiske Efterretninger om velfortiente danske Adelsmænd* (1777-79 од T.chomanf )    

По нејзината смрт, бизнисот го наследила нејзината ќерка Елизабет Кристин Берлинг, која веќе раководела со печатарската дејност и пиварницата на нејзиниот покоен сопруг и затоа ја распуштила.

Поврзано
--------

* Список на жени печатарки и издавачи пред 1800 година

Наводи
------

1. ↑  Lauritz Nielsen. „A. H. Godiche". Dansk Biografisk Leksikon, Gyldendal. Посетено на April 1, 2019.
2. ↑  „Bussæus, Andreas 1679-1735". Dansk biografisk Lexikon. Посетено на April 1, 2019.
3. ↑  „Krag, Niels 1550-1602". Dansk biografisk Lexikon. Посетено на April 1, 2019.
4. ↑  „Tycho de Hofman". Antikvariat. Архивирано од изворникот на 2019-04-05. Посетено на April 1, 2019.
5. ↑  Harald Ilsøe (1992) *Bogtrykkerne i København ca. 1600-1810, Det Kongelige Bibliotek* (Museum Tusculanums Forlag) ISBN 87-7289-195-5.
Ŕŕ
**Ŕ** (мала буква **ŕ**) — буква во словачката и долнолужичката азбука. Буквата е создадена од буквата 'r' со надреден знак.

Словачки јазик
--------------

Во словачкиот јазик се користи за гласот [ r̩ː ], односно согласно р, како во гласот 'р' во 'срце'.

Долнолужички јазик
------------------

Во долнолужичкиот јазик се користи за палатална р, [ rʲ ].

Поврзано
--------

* Словачка азбука
* Лужичка азбука
* Ř
* Rz

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

Латинични букви

|  |  |
| --- | --- |
| Основни букви | Aa
Bb
Cc
Dd
Ee
Ff
Gg
Hh
Ii
Jj
Kk
Ll
Mm
Nn
Oo
Pp
Qq
Rr
Ss
Tt
Uu
Vv
Ww
Xx
Yy
Zz
 |
| Дијакритични букви | Áá
Àà
Ââ
Ää
Āā
Ąą
Åå
Ææ
Ǽǽ
Ǣǣ
Ăă
Ââ
Ãã
Əə
Ḃḃ
Čč
Ćć
Ċċ
Çç
Ĉĉ
Ḋḋ
Đđ
Ðð
Ďď
Éé
Èè
Êê
Ēē
Ęę
Ėė
Ëë
Ěě
Ĕĕ
Ȝȝ
Ḟḟ
₣€
Ǵǵ
Ğğ
Ġġ
Ĝĝ
Ģģ
G‘g‘
Ħħ
Ĥĥ
İi
Íí
Ìì
Îî
Īī
Įį
Ïï
Ĭĭ
Ĵĵ
Ḱḱ
Ķķ
Ļļ
Ľľ
Ĺĺ
Łł
Ṁṁ
Ññ
Ņņ
Ňň
Ńń
Óó
Òò
Ôô
Öö
Őő
Ōō
Øø
Õõ
Ǫǫ
O‘o‘
Ŏŏ
Œœ
Ṗṗ
Řř
Ŗŗ
Ŕŕ
Šš
Şş
Ŝŝ
Ṡṡ
Śś
ß
Þþ
Ṫṫ
Ţţ
Ťť
Úú
Ùù
Ûû
Üü
Ŭŭ
Űű
Ūū
Ųų
Ůů
Ŭŭ
Ƿƿ
Ýý
Ŷŷ
Ÿÿ
Ȳȳ
Y̆y̆
Žž
Żż
Źź
 |
| Диграфи | Dz
Dž
Lj
Nj |
**Ана Кокиќ** (родена во Белград, 11 март 1983) е српска пејачка и дизајнерка на облека.

Биографија и кариера
--------------------

Ана Кокиќ завршила средно геолошко и хидрометеоролошко училиште „Милутин Миланковиќ" во Београд. Таа била мажена за ватерполистот Никола Раџен, со кого била во брак 10 години и со кој имаат две деца, керќите Нина и Теодора. Во јануари 2019 година, тие објавиле дека официјално се развеле.

Својте музички почетоци ги направила во групата „Енергија", со која снимила три плочи. Учествувала на фестивалите „Сунчане скале" во Херцег Нови во 2004 и Гранд фестивалот во 2006 година. Досега има издадено три албума за Гранд продукцијaта, првиот бил во 2006 година под името Мојне мала, вториот во 2007 под името Шта ће мени име, а последниот во 2011 година насловен е како Психо. Нејзините најголеми хитови се: *Мојне мала*, *Чујем да*, *Свеједно*, *Одједном*, *Интерфон*, *Идемо на све*, *Ако љубав нестане*. Снимила и неколку дуетски нумери: *Ако љубав нестане* (Саша Капор) и *Резервно решење* (Близанци).

Во 2013 година, победила во првото издание на шоу програмот Твоето лице звучи познато.

Од 2017 година, дизајнира облека за марката *Клаудија Донатели*.

Дискографија
------------

* *Мојне мала* (2006)
* *Шта ће мени име* (2007)
* *Психо* (2011)

#### Видео спотова

| Видео-спот | Година | Режисер |
| --- | --- | --- |
| *Резервно решење* | 2007 | — |
| *Сигурно* | 2007 | — |
|  *Идемо на све* | 2011 | Дејан Миличевиќ |
| *Психо* | 2011 | Дејан Миличевиќ |
| *Љубав на папиру* | 2014 | Љубомир Доронтиќ |
| *Погрешна љубав* | 2016 | Inspiring Production |
| *Damelo* | 2016 | daVideo |
| *Нови дан* | 2017 | daVideo |
| *Не квари ми нерасположење* | 2017 | daVideo |
| *Има ли он*  | 2018 | daVideo |
| *Кармин*  | 2018 | Андреј Илиќ |
| *Она права ја*  | 2019 | Борис Зец |

Наводи
------

1. ↑  KRAJ POSLE 10 GODINA BRAKA Ana Kokić i Nikola Rađen na Božić potpisali papire za razvod
2. ↑  Novosti:Fenomenalna Ana Kokić pobedila i osvojila 25.000 evra!, Пристапено 28. 12. 2013.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ана Кокиќ" на Ризницата ? |

* Матична страница
Јардфелт во 2018 година
**Ана Јардфелт** е шведски амбасадор и постојан претставник во меѓународните организации во Женева .

Ран живот и образование
-----------------------

Јардфелт Мелвин има диплома по право со фокус на меѓународното право и човековите права.

Кариера
-------

Ана Јардфелт Мелвин претходно била амбасадор на Шведска во Кенија, Сејшели, Коморос и постојан претставник во Програмата за животна средина на ОН и за човекови населби на Обединетите нации (UN-HABITAT) од 2017 до 2020 година, откако служела како амбасадор во Комитетот за политички и безбедност на ЕУ во Брисел. 2014 – 2017 година.

Пред овие позиции, таа била директорка на Шведскиот институт за меѓународни односи (УИ) помеѓу 2010 и 2014 година. 

Јардфелт Мелвин се приклучила на шведскиот министер за надворешни работи во 1997 година и има поминато голем дел од својата кариера на политички прашања европската безбедност, особено како началник на Генералштабот на ОБСЕ Високиот комесар за национални малцинства (2001-2005 година).

Други активности
----------------

* Институт за обука и истражување на Обединетите нации (УНИТАР), член на Одборот на доверители (од 2021 година)
* Европска лидерска мрежа (ЕЛН), членка [  ]

Наводи
------

 

1. ↑  „Who is who". *Sweden Abroad* (англиски). Посетено на 2021-03-06.
2. ↑  „State Secretary George Ciamba meets with Anna Jardfelt, Director of the Swedish Institute for International Affairs | Ministry of Foreign Affairs". *mae.ro*. Посетено на 2019-12-24.
3. ↑  Board of Trustees: Anna Jarfeldt United Nations Institute for Training and Research (UNITAR).

| Дипломатски функции
 |
| --- |
|
| Претходник**Veronika Bard** | **Swedish Ambassador and Permanent Representative to the International Organisations in Geneva**2020–present | Наследник**Incumbent** |
|
| Претходник**Johan Borgstam** | **Ambassador of Sweden to Kenya**2017–2020 | Наследник**Caroline Vicini** |
|
| Претходник**Johan Borgstam** | **Ambassador of Sweden to Seychelles**2017–present | Наследник**Caroline Vicini** |
|
| Претходник**Johan Borgstam** | **Ambassador of Sweden to the Comoros**2017–present | Наследник**Caroline Vicini** |
Џеновската карта.
Делот со Индискиот Океан од Џеновската карта.
**Џеновската карта** ― карта на светот од 1457 година. Картата многу се потпирала на сметката на патникот во Азија, Николо да Конти, наместо на вообичаениот извор на Марко Поло. Авторот не е познат, но е посовремен развој од картата на светотска на Фра Мауро, со прилично добри пропорции дадени на секој континент. Картата исто така прикажува европски брод со три јарболи во Индискиот Океан, нешто што сè уште не се случило во тоа време.

Џеновското знаме во горниот северозападен агол на картата го утврдува потеклото на оваа карта, заедно со грбот на Спинола, истакнато џеновско трговско семејство. Николо де Конти бил од благородничко трговско семејство; на рана возраст решил да ја следи семејната традиција со воспоставување заработувачка трговска операција во Истокот.

Морските чудовишта на џеновската мапа го одразуваат интересот на картографот за егзотични чуда, што е насекаде во доказот на мапата и типично за научниот поглед на раниот современ период, кој бил поттикнат од љубопитноста и голем интерес за чудата. Чудовиштето слично на демонот особено е доказ за истражувањето на картографот во неодамнешната литература за патување за да најде морски чудовишта за неговата мапа.

Оваа карта била направена во богата боја и не била направена особено користена за ништо друго освен за прикажување. Тие велат дека оваа карта била испратена до португалскиот двор во 1474 година, а потоа и до Колумбо и ова е мапата што тој ја користел за патување кон индиското море преку Атлантикот, но никогаш не била докажана. Картата сега е сопственост на италијанската влада и се наоѓа во Националната централна библиотека во Фиренца.

Овалните облици не е непозната меѓу средновековните карти. Иго од Свети Виктор го опиша светот како облик на Ноевата арка, а картите на светот на Ранулф Хигден биле овални. Стандарден начин за опишување на земјата бил да се спореди со јајце. Се чини дека главната цел на аналогијата била да ги опише различните сфери што ја опкружуваат земјата (белка од јајце, лушпа), но идејата за обликот на јајцето можела да биде изведена од овие дела. Друга можност е овалната форма да ја претставува мандорлата, или нимбусот, кој го опкружувал Христос во многу средновековни уметнички дела.

Поврзано
--------

* Антички карти на светот

Наводи
------

1. 1 2  Whitfield 1998

Наводи
------

* Whitfield, Peter (1998). *New Found Lands: Maps in the History of Exploration*. Routledge. стр. 36. ISBN 9780415920261. Genoese map.
* 
*

Надворешни врски
----------------

* Интерактивно научно издание, функција за длабок зум, нагласени детали, англиски и кинески превод, спојување мултимодални ресурси (публикации, слики, видеа). Врска инженерска историска меморија .
**Ана Михајловски** (20 октомври 1982

, Белград) —— српска телевизиска водителка, претежно на локални лиценцирани реални шоуа и емисии. Воедно работи и како глумица.

### Кариера

Нејзиното прво појавување на телевизија е уште во средношколските денови во 2001 година, но официјално се појави како водителка на познатата емисија *Летечки старт* во февруари 2003 емитувајќи се на РТВ Пинк и со само 20 години заедно со Милан Калиниќ стана многу позната на Балканот. Во јуни 2004 се појави како водителка на *48 часа свадба*, a потоа исто заедно со Милан Калиниќ доби водителска функција на реномираниот фестивал *Сунлане скале* кој се одржува во Херцег Нови, Црна Гора. Во мај 2007 го предводи познатиот *Велики брат*, а во септември 2008 станува водител на *Операција триумф*.

### Приватен живот

Во 2004 започнува врска со стопанственикот Горан Стаменковиќ. Во 2006 го најавија своето венчавање кое никогаш не се случи, за да во октомври истата година се роди нивната ќерка Ива. Во јули 2008 нивната врска заврши и таа со нејзината ќерка се отсели од нивната куќа.
Ана Јохансон-Визборг
**Ана Јохансон-Визборг** (10 ноември 1876 – 7 август 1953) била шведски синдикален водач, активист за правата на жените и политичар со Шведската социјалдемократска партија.

### Политичка кариера

Во 1901 година, таа била една од основачите на првиот шведски синдикат за работници во пиварница. Јохансон-Висборг била претседател на Шведскиот синдикат на работници во индустриска пиварница ( *Svenska bryggeriarbetareförbundet*) од 1904 – 1953 година; претседател на Здружението на жени за соработка ( *Kooperativa Kvinnogillesförbundet* ) од 1907 – 1938 година; претседател на Стокхолмскиот централен работнички синдикат женски огранок од 1911 – 1953 година; член на Градскиот совет на Стокхолм од 1916 – 1950 година; член на управниот одбор на Социјалдемократските жени во Шведска од 1920 – 1924 година; член на управниот одбор на општина Стокхолм од 1929 – 1933 година.

Таа исто така била водечка сила во социјалдемократското движење за правото на глас на жените. Иако социјалдемократските жени немале своја посебна организација за изборно право на жени, тие работеле активно заедно со Националното здружение за право на глас на жени. Како политичар и активист, таа секогаш работела на укинување на секое законодавство спротивно на родовата еднаквост.

Наводи
------

1. ↑  „Anna Johansson-Visborg". Göteborgs universitetsbibliotek. Посетено на December 1, 2018.
2. ↑  „Kooperativa Kvinnogillesförbundet". Svenskt kvinnobiografiskt lexikon. Посетено на December 1, 2018.
**Џенин** (арапски:جنين) — град во северниот дел на Западниот Брег во Палестина. Тој претставува административен центар на истоимената провинција и воедно е главен земјоделски центар, кон кој гравитираат околните населени места. Во 2007. година, градот брои 39,004 жители. Џенин е под управа на Палестинската Самоуправа. Џенин бил изграден врз урнатините на Канаанскиот град Аин Џеним. Во околината се пронајдени и архелошки остатоци, кои датираат од различни историски периоди.

Џенин, 1880

Наводи
------

Palestine remembered

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 130365398
* LCCN: n98067283
* GND: 4363108-3

 |

 |
**Анита Штудер** (германски: *Anita Studer*; р. 26 февруари 1944

) ― швајцарски сметководител, орнитолог, конзерватор и еколог.

Уште од 1980 година, Анита била активно вклучена во зачувувањето на шумата во североисточниот дел на Бразил.

Живопис
-------

Родена е во Бринц. На 12 години со своето семејство се преселила во Женева. Првпат го посетила Бразил во 1976 година за да ги набљудува мноштвото различни птици. На враќањето, дипломирала орнитологија на Универзитетот Нанси. Пет години подоцна, во Бразил, првпат ја видела ретката црна птица Форбсова црна птица (*Curaeus forbesi*), позната меѓу мештаните како „анумара". Птицата ја забележала во шумата Педра Талјада во државата Алагоас. Нејзиниот ментор ѝ рекол дека таа птица била добро објект за студија, но дека шумата, стаништето на птицата, ќе биде уништено за девет до десет години. Шумата била ископачена поради одгледување стока и плантажи на шеќерна трска. Наместо набљудување на птицата, Штудер одлучила да ја зачува шумата.

Наводи
------

1. ↑  „Anita Studer : le combat d'une vie" (француски). Radio Télévision Suisse.
2. ↑  „Anita Studer – Nordesta" (француски). Посетено на 2020-12-19.
3. ↑  „Anita Studer : le combat d'une vie" (француски). Radio Télévision Suisse.
4. ↑  „Anita Studer Project". Rolex.
**Александар Самарџиски** (Смојмирово, Беровско,  1938
 -  2001
) бил познат македонски математичар, публицист и универзитетски професор.

Животопис
---------

Самарџиски е роден во беровското село Смојмирово во 1938 година. Со исклучок на првите две години, це­ли­от свој работен стаж го поминал на Природно-математичкиот факултет во Скопје како асистент и наставник. Основно образование завршил во родното место, а средно во Берово. Во учебната 1957/58 година се запишал на групата за математика на Природно-математичкиот факул­тет во Скопје, каде што дипломирал во 1961 година. Завршил постдипломски сту­­дии по математика на **Природно-математичкиот факултет** во Белград со одбрана на магистерската работа под наслов "*Коначне геометријске структуре*". Во текот на 1972/73 година прес­то­јувал 14 месеци на Универ­зитетот во Тибинген, СР Германија, како стипендист на **DAAD**. На 1 јуни 1974 г. на Природно-математичкиот факул­тет во Скопје ја одбранил докторската дисертација под наслов "***За некои класи Штај­нерови системи***". По дипломирањето, 1961 до 1964 година (со прекин за отслужување на во­ената обврска), работел како професор по математика во гимназијата во Берово, а потоа се вработил како асистент по математика на Природно-математичкиот фа­култет во Скопје. Во јануари 1972 година бил избран за доцент по геометрија, а во истото звање преминал и на новоформираниот Мате­матички факултет. Во 1978 година бил избран за вонреден професор, а во 1984 година за редовен про­фесор по геометрија на Природно-математичкиот факултет во Скопје. Од 1968/69 година, како асистент, изведувал настава по елементарна и проективна геометрија. По изборот за доцент изведувал настава по предметите елементарна гео­метрија, проективна геометрија и алгебра (за вонредните студенти од Лесковац). По изборот за вонреден професор изведувал настава по геометриски трансформации, проективна геометрија, теорија на броеви, топологија, практикум, како и еден специјален курс по геометрија (геометрии над алгебри) на постдипломските студии во Приштина. Починал во 2001 година.

Библиографија
-------------

Стручната и научната работа му е доста богата. Има објавено 19 научни трудови (од кои еден во странство), 3 збирки задачи по алгебра и векторска алгебра, 6 стручни труда, 11 учебници или учебни помагала за средно и високо образование, а бил и раководител на три научни проекти.

Наводи
------

1. ↑  *Список на наставници*. Скопје: Природно-математички факултет.
**Васко Граса Моура** (роден на 3 јануари 1942

 година во Порто - починал на 27 април 2014

 година во Лисабон) — португалски поет, раскажувач, драматург, есеист.

Животопис
---------

Моура е роден е во Порто на 3 јануари 1942 година. Студирал право и бил значајна фигура во јавниот и политичкиот живот на Португалија и Европа. Раководел со најреномираните институции во Португалија, од националната телевија, до институции од областа на културата и уметноста. Но покрај овој дел од неговиот живот, преку своето творештво се вбројува меѓу најреномираните современи португалски поети.

Како поет се прославил со книгата *„Модус што се менува"* (1963), по која следеле:

* Англиска седмица (1965)
* Декември и други песни (1976)
* Рецитативи (1977)
* Инструменти за меланхолијата (1980)
* Концерт во поле (1993)
* Семејни сонети (1995)
* Песни со личностш (1997)
* Тестамент на вгм (2001).

Како раскажувач ги објавил: 

* Четшри последни песни (1987)
* Бродолом на Сепулведа (1988)
* Заминувањето на Софонизба во шест и дванаесет наутро (1993)
* Смртта на Никој (1998)
* Љубов моја, ноќе беше (2001).

Како есеист, ги објавил книгите: 

* Луис де Камоеш: неколку предизвици (1980)
* Повеќе гласови (1987)
* Портрети на Изабел и други обиди (1994).

Освен тоа, објавил и две пиеси: Смена на момчињата на удар (1987) и Актот на Мофино Мендес (1994); еден дневник: Проживеани околности (1995); три книги хроники: Хартии од дневник (1997), Против Бернардо Соареш и други опсервации (1999) и Страници од Порто (2001); и една книга за деца: Чизмите на наред- никот (2001).

Како преведувач, Васко Граса Моура ги има преведено, меѓу останатите, Шекспир, Рилке, Гарсија Лорка, Валтер Бенјамин и Нов живот и Божествената комедија од Данте Алигиери. За последната ја има добиено наградата Песоа во 1995 година. Добитник на Златниот венец на Струшките вечери на поезијата во 2004 година.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Моура*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 992. Text "series
" ignored (help)
**Антим** (11 век) ― војсководец во востанието на Петар Делјан.

Командувал со востаничката војска што била испратена на јужниот дел на Балканскиот Полуостров, во темата Хелада. Во близина на Теба, Византијците се обиделе да го запрат напредувањето на востаниците, но Антим успеал да ја победи византиската војска. Неговата натамошна активност и судбината на овој востанички поход не се познати.

Поврзано
--------

* Петар Делјан

Наводи
------

1. 1 2  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 35. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 25. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Анк
**Анк** (симбол ☥) е египетски хиероглиф што се чита „живот". Египетските божества често се портретирани со овој симбол како го држат во една рака, или се наоѓа на нивните гради. Познат е и како „клучот на животот", „клучот на Нил" или како „крст со рачка" (латински - ***crux ansata***).
Анк се појавува во комбинација со египетскиот симбол за магиска заштита - ***са***. Сепак, дискутабилно е што навистина претставувал овој симбол.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Анк" на Ризницата ? |

* Анк: Оригиналниот крст Архивирано на 30 септември 2008 г. (англиски)
* Слободно за симнување: *Ancient Pagan and Modern Christian Symbolism,* Second Edition, 1875, од страницата: Canadian Archive: Internet Libraries. (англиски)
**Аксолотл** е расказ од аргентинскиот писател Хулио Кортасар. Расказот е објавен на македонски јазик во 2011 година, од издавачката куќа „Темплум", како дел од збирката „Пат околу светот во 20 раскази". Преводот на македонски јазик го извршила Катарина Мандариќ.

Содржина
--------

Расказот зборува за еден човек кој се претворил во аксолотл, мала амфибија со потекло од Мексико. За време на неговиот престој во Париз, тој ги забележал тие розови и тивки животинки во еден аквариум, во Ботаничката градина и станал опседнат со нив. Потоа, одел секој ден таму и со часови стоел пред нивниот аквариум, внимателно набљудувајќи ги по неколку часови. Така, тој сфатил дека аксолотлите се луѓе. Еднаш, додека го приближил лицето до ѕидот на аквариумот, тој почувствувал како, најпрвин мисловно, а потоа и физички, се претворил во аксолотл, кој размислува како човек.

Наводи
------

1. ↑  Владимир Јанковски (уредник), *Пат околу светот во 20 раскази: Антологија на светскиот расказ*, Темплум, Скопје, 2011, стр. 45-53.
Антон Мавретиќ во 2008 година
**Антон Мавретиќ** (11 декември 1934 во Метлика, Словенија - 21 ноември 2019) - словенечки електроинженер кој работел во Соединетите држави.

Мавретиќ бил професор и научен соработник во Центарот за вселенска физика на Универзитетот во Бостон. Тој бил дописен член на Словенечката академија на науките и уметностите од јуни 2007 година. Во 1985 година ја основал својата консултантска фирма СИАТ од Бостон ДОО.

Мавретиќ работел за Центарот за вселенски истражувања МИТ под договор за НАСА од 1972 до 1979 година и придонел за развој на плазма спектрометри за проектите *Војаџер 1* и *Војаџер 2.*

Образование
-----------

* Диплома за наука во електротехниката на Универзитетот во Денвер, декември 1959 година
* Магистер на науки по електротехника од Универзитетот во Денвер, јуни, 1961 година
* Д-р во електротехника од Државниот универзитет во Пенсилванија, декември 1968 година

Наводи
------

1. ↑  „Slovenian Voyager engineer dies". Slovenian Press Agency. 2019-11-22. Посетено на 2019-11-22.
2. ↑
3. ↑

Надворешни врски
----------------

* 
* 
*
Франсоа-вазна
**Франсоа-вазна** е најпозната вазна работена во црнофигурален стил во старогрчкото вазно сликарство. Таа претставува и прво класично дело работено со овој стил. Вазната е направена во втората четвртина од шестиот век п. н. е, а дело е на сликарот Клитија и лончарот Ерготим. На вазната се наоѓаат натписите „Ergotimos epoiesen; Cleitias egraphsen", кои значат дека Ерготим ја направил, а Клитије ја насликал. Тоа укажува на фактот дека во тоа време се раздвоиле улогите на грнчари и сликари. На неа се прикаани митолошки сцени со преку 200 ликови.

Франсоа вазната е работена во Атиката, а подоцна е однесена во Клузијум, еден од дванаесте градови на етрурскиот сојуз. Пронајдена е во етрурска гробница во 1844 година, а називот го добила по човекот којшто ја пронашол. Денас се чува во археолошкиот музеј во Фиренца.

Претставе на фризовите
----------------------

Франсоа вазна всушност е монументален кратер чии површини богато се украсени. Шест фризови се наоѓаат на реципиентот, од кои едниот тече околу целиот сад. Овој централен фриз сенаоѓа под дршката, претставена е свадбата на Пелеј и Теида. Пелеј е во бела облека и стои пред куќата со дорски столбови дочекувајќи ги боговите. Прв го поздравува кентаурот Хирон. Потоа се претставени фигури – персонификации на благосостојба, Харикло, Хестија, Деметра и Дионис. На кола стигнуваат Зевс и Хера во придружба на Музите, потоа Посејдон и Амфитрита, Ареј и Афродита, Аполон и Артемида, Атина со една непозната божица, потоа пелејините родители Нереј и Дорида, Хермес со мајка му, Океан со Тетија и Хефест.

Претставите на останатите 5 фризови исто така се митолошки, воглавно се врзани за Ахил, синот на Пелеј и Теида. Прикаани се и Тезеј и Мелеагар, а дршката на вазната ја украсуваат Горгони, Артемида и Ајант.

На стопата се наоѓа сцена на борба на Пигмеј и ждраловите.

Галерија
--------

* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. 1 2  Срејовић, Д. 1997. Археолошки лексикон. Савремена администрација. Београд.
2. 1 2 3  Цермановић Кузмановић А. 1991. Грчке сликане вазе, Научна књига, Београд

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вазна Франсоа" на Ризницата ? |
Јакоб Галус портрет од 1590
**Јакоб Галус** (3 јули 1550

 - 18 јули 1591

) бил словенчки композитор, исто така познат и под името **Јакоб Хендл**, речиси целиот свој професионален живот го поминал во служба на Католичката црква во Австрија. Двосмисленоста во неговото име доаѓа од измената на неговото оригинално име Петелин (што во превод значи петел), во германското име Хендл (на латински Галус).

Галус работел како кантор во неколку цркви во Австрија и Бохемија, сè до неговата прерана смрт. Пишувајќи кон крајот на ренесансата тој употребувал посебни музички идеи кои продолжуваат да се развиваат повеќе од два века. Современиците се восхитувале на неговата музика, па дури некогаш бил нарекуван Бохемискиот Палестрина, по големиот италјански композитор Џовани Пјерлуиџи де Палестрина (1525-1594) чии дела биле најблиску реализирани до Платонскиот идеал на чистата музичка форма.

Напишал околу 500 мотети, црковни композиции и 53 мадригали, собрани во зборникот „Harmonie morales". Галус починал на 41-годишна возраст. Ласо, Палестрина и Галус спаѓаат во група на композитори кои создавале композиции со извонредна музичка техничка висина. Најпознати дела му се: „Harmonie morales", „Opus musicum" и други.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 27251963
* LCCN: n82090816
* ISNI: 0000 0001 2022 8828
* GND: 118689363
* SELIBR: 54971
* SUDOC: 031966888
* BNF: cb13894941v (податоци)
* BIBSYS: 90054683
* MusicBrainz: 0e3cc8e1-7bfe-4110-830e-dca6e8e6a999
* NLA: 35764945
* NKC: jn19981001309
* BNE: XX1014299

 |

 |
Акрополот во Атина.
**Акропол** (грчки: *άκρον* - раб, *πόλις* град) во буквален превод значи раб на градот или висок град. Поради одбранбени причини, раните народи ги избирале издигнатите места (ридови, планини и сл.) за да ги изградат своите цитадели, кои станале во многу делови на светот јадро на големите градови кои се формирале околу нив во пониските предели.

Зборот „Акропол", иако е грчки по потекло и главно е поврзан со грчките градови (како Атина, Аргос, Теба и Коринт со неговиот Акрокоринт), може да се употребува генерички за сите други такви цитадели (Рим, Ерусалим, Келтска Братислава, многу градови во Мала Азија или Кесл Хил во Единбург).

Најпознат пример за акропол е Атинскиот акропол, кој поради историските асоцијации и познатите згради издигнати на него е познат едноставно како „Акрополот". Акропол е стрмен рид во облик на елипса на кој е направена тврдина така што јужните и западните падини на ридот биле споени со ѕидови со седум порти, наречени пелазгички, според старите жители на Елада - Пелазгите.

Поврзано
--------

* Атински акропол
* Старогрчка архитектура
* Старогрчки храм
* Томас Брус, 7-ми Гроф од Елгин

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4227479-5

 |

 |

1. ↑  „Objašnjenja i napomene", во: Aristofan, *Lisistrata*. Beograd: Rad, 1963, стр. 92-93.
*За Анимација (филм) кликнете овде.*

Method of creating moving picturesПредлошка:SHORTDESC:Method of creating moving pictures
„Animate" води овде. За други истоимени поими, видете Animate (појаснување).
WeareАнимација на Скокачка топка која се cостои од овие шест рамки.Оваа анимација се движи во десет рамки во секунда.
Дефиниции за **Анимација** се:

* Актот, процесот или резултатот на давање живот, интерес, дух, движење или активност.
* Состојбата или одликата на бидување жив, активен, духовен или енергичен.

Анимација во филмската уметност претставува: 

* Уметноста или процесот на создавање на анимиран филм
* Анимиран филм

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 7703314-0
* NDL: 00561560
* NKC: ph234794

 |

 |
**Антон Костадинов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

Антон Костадинов е роден во 1878 година во Струмица. Во 1900 година завршил гимназија во Солун и станал ученик во Кавадарци. Таму, тој се приклучил во редовите на Тиквешкиот комитет. Во 1901 година за време на т.н. Солунска афера, тој бил уапсен и осуден доживотно.

Во 1903 година бил амнестиран и станал повторно учител во Босилово. Подоцна се приклучил кон четата на Христо Чернопеев. Во 1905 година станал секретар во четата на Кимон Георгиев. Во една битка бил тешко ранет, па бил принуден да оди на лекување во Софија. По Младотурската револуција во 1908 година започнал да работи како учител во родната Струмица.

Наводи
------

1. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 82.
**Ваит Насуфи** — поет и писател за деца од албанската националност во Македонија.

Животопис
---------

Насуфи е роден на 9 август 1945

 година во с. Велешта, Струшко. Завршил Виша педагошка школа. Вработен е како наставник во основното училиште „Зими Хани" во Велешта. Член на ДПМ од 1983 година. Автор е на книгите: Брановите на Дрим (1980), Другар ми е славејот (1984), Времето на светулките (1986), Бабата ги брои ѕвездите (1994), Кој сонува најубаво (1996), Љимат солза (1997), Тежината на каменот (1997).

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |



1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 175.
**Антимилитаризмот** е спротивност на милитаризам, борба против милитаристичкиот дух, стоечката регрутна војска и нејзиното влијание во општествениот живот.

Иако пацифизмот и милитарзмот се сродни појмови, сепак, не се сите антимилитаристи пацифисти. Историски гледано, антимилитаризмот е поврзан со убеденоста дека поголемиот дел на војните се водат во интерес на владејачката класа, како што се феудалците и капиталистите. Кон крај на 19. и почетокот на 20. век, пред социјалистичките партии да ја преземат власта во било која држава, голем дел од социјалистите беа и антимилитаристи и одбиваа да се борат во националните и империјалистички војни. Сепак, антимилитаристите меѓу нив кои не беа пацифисти, можеа да употребат оружје против своите „класни непријатели".

Поврзано
--------

* Ненасилен отпор
* Пацифизам
* Приговор на совеста

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4281386-4
* BNF: cb12647841s (податоци)
* HDS: 030178
* BNE: XX525131

 |

 |
**Аница Бошковиќ** (родена 1714 година во Република Рагуза – починала на 13 август 1804 година во Рагуза) била рагузанска писателка. Таа напишала пастирска песна и ја превела од италијански јазик. Во нејзината работа се провлекуваат христијански теми. Нејзиното било едно од првите важни женски имиња во рагузанската литература.

Нејзиното дело *„Дијалогот"* (1758) било првото и единствено книжевно дело напишано од жена автор во литературата на Рагуза.

Родена е во Дубровник, Република Рагуза—од Никола Бошковиќ, трговец од Рагуза, по потекло од Орахов До кај Равно (во тоа време дел од Отоманската империја, денешна Босна и Херцеговина ) и Паола Бетера (1674–1777). потомок на богато семејство—на 3 ноември или 3 декември 1714 година, најмладото од деветте деца. Еден од нејзините браќа, Роџер Џозеф Боскович, бил познат физичар, астроном, математичар, филозоф, дипломат, поет, теолог, језуитски свештеник и полимат, и уште двајца браќа, латинистот Баро Бошковиќ и поетот Петар Бошков. придонесе за рагузанската култура. Меѓу нејзините современици биле Лукреција Богашиновиќ и Доситеј Обрадовиќ .На духовниот развој на Аница многу влијаеле језуитите. По смртта на нејзиниот татко, која ја снашла на рана возраст, таа го игнорирала советот на најблиските дека треба да стане калуѓерка, избирајќи наместо тоа да го помине остатокот од животот на страната на нејзината мајка.

Наводи
------

1. ↑  Petaković, Stanko. „Anica Bošković". Knjizenstvo, theory and history of women's writing in Serbian until 1915. Посетено на 15 February 2015.
2. ↑  Biography: Roger Joseph Boscovich, S.J. Fairchild University website. Архивирано на {{{2}}}.

### Извори

* Анте Кадиќ: Откриќе Америка во хрватско книжевност, Хрватска ревија бр. 42/1992 година.
* Анте Кадиќ: Руѓер Ј. Бошковиќ : његов књижевни и духовни лик : prigodom 200-godišnjice njegove smrti, Hrvatska revija br. 37/1987 година.
* Невенка Некиќ: Скица за портрет Руѓера Бошковиќ, Хрватска ревија бр. 49/1999 година.
* Мирко Кратофил: Историографија о Дубровнику у 1999. години. Хрватска ревија бр. 50/2000.
* Зборник стихова и прозе 18. стољеќа. „ПШК", књ. 19, пр. Р. Богишиќ, Загреб 1973 г. (Матеша Антун Кухачевиќ; Вид Дошен; Антун Иваношиќ; Ѓуро Хиџа; Марко Бруеровиќ; Аница Бошковиќ)
* Sebastijan Slade, Fasti litterario-Ragusini, Dubrovačka književna kronika, Hrvatski institut za povijest, (Biblioteka Hrvatska povjesnica. Посебна изданија), Загреб, 2001 г
* 
*
**Ангел Танчев Маневски** ( 1921
 во Ново Село (Скопско) —  1945
 во Срем) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од земјоделско семејство, а ѝ самиот тој се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Скопје стапил во Седмата македонска ударна бригада ѝ со неа заминал на Сремскиот фронт. Го дочекал ослободувањето на земјата, но веднаш потоа единицата во која се борел, бил определена за расчистување на минските полиња во Срем. При расчистувањето нагазил на мина, која го разнела на парчиња.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 87. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Вакениц** (германски: *Wakenitz*) — река во југозападниот дел на сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, која извира во вид на истек од Рацебуршкото Езеро кај Рацебург.

Вакениц е долга околу 14,5 километри и како десна притока се влева во Траве во Либек. Поголемиот дел од нејзиниот источен брег претставува граница помеѓу Шлезвиг-Холштајн и Мекленбург-Западна Померанија. По крајот на Втората светска војна реката била дел од Железната завеса помеѓу Западна Германија и Источна Германија. Вакениц има слив од околу 445 км².

Надворешни врски
----------------

* Вакениц на Ризницата ?

Координати: 53°53′N 10°42′E﻿ / ﻿53.883° СГШ; 10.700° ИГД﻿ / 53.883; 10.700

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Аменемхет I** — првиот владетел на Дванаесеттата династија, за која се верува дека го основала Средното Кралство. Владеел од 1991 до 1962 година. п.н.е. Аменемхет не бил од кралски род, па бил принуден да преземе посебни мерки за зајакнување на неговиот авторитет како фараон. Меѓу овие мерки беа книжевни дела (Пророштво на Нефертити, Инструкции на Аменемхет) и враќање кон изградбата на комплекс во облик на пирамиди карактеристични за владетелите на Шестата династија.

 Урнатините на пирамидата на Аменемхет
Него го наследил неговиот син Сенусрет I. Се верува дека двајцата владееле заедно најмалку 10 години, и ова е првиот пример за заедничко владеење на татко и син во египетската историја. Стела со двоен датум јаспоменува 30-та година на Анемехетовато и 10-та година на владеењето на Сенусрет. Оттука следува дека Сенусрет станал совладетел во 20-те години на владењето на Аменемхет.

Се верува дека Аменемхет бил убиен во заговор додека спиел. За тоа време, неговиот син водел кампања кон Либија.

Наводи
------

1. ↑  D Wildung, L'Âge d'Or de L'Égypte - le Moyen Empire, Office de Livre, 1984
2. ↑  Murnane, William J. *Ancient Egyptian Coregencies, Studies in Ancient Oriental Civilization. No. 40.* pp. 2. The Oriental Institute of the University of Chicago, 1977.

Надворешни врски
----------------

* Ancient-Egypt.org
* *Amenemhet*, Similarities between The Testament of Amenemhet and Machiavelli's Prince
* Hatshepsut: from Queen to Pharaoh, an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on Amenemhat I (see index)
**Ангел Србинов** ( 1902
 во Јаболци, Скопско —  1944
 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно земјоделско семејство. Се занимавал со земјоделство, а кратко време бил и општ работник. Бил симпатизер на народноослободителното движење ѝ од 1943 година, активно се вклучил во борбата против окупаторот. Со формирањето на Четвртиот скопски партизански одред, во пролетта 1944 година исцело се ставил на располагање на одредот и го снабдувал со храна, облека и друго. Вршел и многу значајни курирски задачи. Неговата активност ја открила окупаторската бугарска фашистичка полиција и го затворила. По мачењето во затворот, бил стрелан од страна на Бугарската полиција. Посмртните останки му биле пренесени и закопани на гробиштата во родното село.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 245. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Антонио Амури** (италијански: *Antonio Amurri*), (28 јуни 1916

, Анкона – 18 декември 1992

, Рим) бил италијански автор, писател на радио и телевизиски сценарија, лиричар.

Роден бил во Анкона, Амури бил автор на некои од најпопуларните ревии на РАИ - Радио - телевизија Италија, како што се Канзонисима, Гран Вариета, Фантастико и Студио Уно. Тој исто така бил автор на четиринаесет книги, неколку од нив биле со голем тираж и бројна читателска публика, најчесто тоа биле збирки раскази, кои се состоеле од сатирични мотиви за семејни проблеми и недоразбирања.

Амури бил татко на телевизиската писателка Валентина Амури и на филмскиот режисер Франко Амури; тој бил и дедо на американската глумица Ева Амури,.

Наводи
------

1. ↑  Antonio Amurri
2. ↑  Biography
3. ↑  antonio amurri

Надворешни врски
----------------

* Aurora Cacópardo. *Scrittori comici e irregolari del nostro Novecento*. Eurocomp 2000, 2002. ISBN 8883460162.
* Антонио Амури на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Америка Џорџина Ферера** (анг. *America Georgina Ferrera*; родена 18 април 1984) е американска глумица, добитничка на наградите Еми, Златен глобус и SAG за најдобра телевизиска глумица во 2007 година, во улогата на Бети Суарез во серијата Грдата Бети. Таа исто така глумела и во филмовите *Real Women Have Curves*, *Sisterhood of the Traveling Pants*, *Sisterhood of the Traveling Pants 2*, и *The Dry Land*, а и накратко се појавила во филмот *Lords of Dogtown* (2005).

Ран живот
---------

Ферера, најмладото дете од шест (четири браќа и една сестра) е родена во Лос Анџелес, Калифорнија на 18 април 1984 година. Нејзините родители имигрирале во САД од Хондурас во средината на 1970-те години.

Ферера е одгледана во Вудланд Хилс, Лос Анџелес, област во Лос Анџелес, каде што учела во Calabash Street Elementary School, George Ellery Hale Middle School и El Camino Real High School. Кога Ферера имала седум години, ја добила првата мала улога во училишна продукција на Хамлет, а потоа кога имала десет години ја добила улогата на Артфул Доџер од *Oliver!*. Од тој момент таа знаела дека сака да биде глумица.

Ферера во 2006.

Наводи
------

1. ↑  Cindy Pearlman (2008-08-03). „Actress America Ferrera sticks to the message". Reading Eagle. Архивирано од изворникот на 2010-06-27. Посетено на 2010-01-12.
2. ↑  „Movies: Biography forAmerica Ferrera". *The New York Times*.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Америка Ферера" на Ризницата ? |

* Америка Ферера на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* America Ferrera Online. Архивирано на 3 декември 2009 г.
* 10 Questions for America Ferrera - Time.com Video Архивирано на 15 декември 2011 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 43988196
* LCCN: no2003063189
* ISNI: 0000 0001 0799 7040
* GND: 174000499
* SUDOC: 106997173
* BNF: cb14596573g (податоци)
* BIBSYS: 15002118
* BNE: XX1702451

 |

 |
*Оваа статија се однесува на телевизиски документарец. За моторџиската група, види Hells Angels.*

***Ангел на пеколот*** е 30-минутен телевизиски документарец на Би-Би-Си (BBC) од 1994 година за Мајка Тереза од Кристофер Хиченс, претходник на неговата книга, *Мисионерска поза* (*The Missionary Position*). Филмот тврди дека Мајка Тереза ги бодреше сиромашните да ја прифатат својата судбина, додека богатите ги претставуваше како повластени од Бога. Хиченс и Тарик Али го напишаа сценариото за документарецот.

Документарецот меѓу останатото наведува дека и покрај бројните високи донации, хосписите на Мајка Тереза воопшто не се промениле во текот на 25 години. Маry Loudon, поранешна волонтерка во болниците на Мајка Тереза, во документарецот вели дека тоа беа установи „во кои на оние кои умираат и засегнатите од болести не им се дава како ублажувач на болка ништо посилно од аспирин ... и каде валканите игли се мијат со ладна вода за потоа да бидат користени наново."

Наводи
------

1. ↑  „BBC Politics 97, "Mother Teresa Dies"".
2. ↑  „Time, "Seeker Of Souls"". Архивирано од изворникот на 2013-05-26. Посетено на 2010-02-01.
3. ↑  „Hell's Angel".

Надворешни врски
----------------

* *Hell's Angel* на Интернет база на податоци за филмови (IMDB)
**Антонио Ди Натале** (роден на 13 октомври 1977 година) — италијански поранешен фудбалер, напаѓач.

Познат по својот прекар *Тото*.

Технички одлики
---------------

Како разноврсен напаѓач со смртоносно око за гол, Ди Натале може да игра било каде во нападот, како осамен напаѓач или по крилните позиции во формација со тројца напаѓачи. Тој е познат по неговите дриблинг вештини и неговата способност да реализира голови и да создава шанси.

Кариера
-------

Својата кариера ја започнал во Емполи, а своето деби за првиот тим го направил во натпревар од Серија Б во сезоната 1996-97. Следувале две сезони кој ги поминал на заем во екипите на Иперцола, Варезе и Вијареџо, по што се вратил во Емполи во летото 1999 година. Во сезоната 1999-2000 се афирмирал во клубот играјќи во 25 првенствени натпревари и постигнал 6 гола. Во сезоната 2001-02 со 16 постигнати гола му помогнал на Емполи да избори промоција во Серија А. Во својата прва сезона во највисоката лига на италијанскиот фудбал оформил партнерствo во нападот со Томазо Роки и Лука Саудати и се истакнал со 13 постигнати голови.

Пред почетокот на сезоната 2004-2005, Ди Натале потпишал за Удинезе. Во следните 10 години тој станал капитен и икона на клубот со преку 400 натпревари и скоро 300 голови. Ди Натале бил најдобар стрелец во Серија А две сезони едноподруго во 2009-10 и 2010-11. Во 2010 година ја добил наградата за Италијански фудбалер на годината.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Антонио Ди Натале" на Ризницата ? |

* Антонио Ди Натале на soccerway

Наводи
------

1. ↑  RSSSF (уред.). rsssf.com / tablesi / italtops.html „Италија, Серија А - Најдобри стрелци" Проверете ја вредноста `|url=` (help). Посетено на 18 февруари 2013.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Италија на  СП 2010 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Буфон
* 2 Маџо
* 3 Крисито
* 4 Кјелини
* 5 Канаваро
* 6 Де Роси
* 7 Пепе
* 8 Гатузо
* 9 Јаквинта
* 10 Ди Натале
* 11 Џилардино
* 12 Маркети
* 13 Бокети
* 14 Де Сантикс
* 15 Маркизио
* 16 Каморанези
* 17 Паломбо
* 18 Кваљарела
* 19 Ѕамброта
* 20 Пацини
* 21 Пирло
* 22 Монтоливо
* 23 Лео Бонучи
* Селектор: Липи

 | Италија |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Италија на  ЕП 2012 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Буфон
* 2 Маџо
* 3 Кјелини
* 4 Огбона
* 5 Тијаго Мота
* 6 Балцарети
* 7 Абате
* 8 Маркизио
* 9 Балотели
* 10 Касано
* 11 Ди Натале
* 12 Сиригу
* 13 Џакерини
* 14 Де Санктис
* 15 Барцаљи
* 16 Де Роси
* 17 Борини
* 18 Монтоливо
* 19 Лео Бонучи
* 20 Џовинко
* 21 Пирло
* 22 Дијаманти
* 23 Ночерино
* Селектор: Прандели

 | Италија |

 |
**Антони Геслен** (француски: *Anthony Geslin*; р. 9 јуни 1980

) — француски професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2002-2015 година.

Станал професионалец во 2002, кога потпишал со екипата Бонжур. Во 2003 и 2004 возел за Бриош Ла Буланжер, кој го променил спонзорството во 2005 Буиг Телеком.

Тој е познат како спринтер и завршил во првите десет на последната етапа на Тур де Франс 2006.

Достигнувања
------------

2003
1. Критериум де Еспоар
2004
1. Рут Адели де Витре
2005
3. Светско друмско првенство
1. Етапа 3 Сиркут де Лорена
2006
1. Париз-Камемберт
2007
1. Трофе де Гримпер
2008
4. Тур ду Хаут Вар
6. Милано-Санремо
2009
1. Брабантсе Пејл
3. Тур ду Финистер
8. Париз-Камемберт
2. Трофе де Гримпер
2010
4. ГП Пино Черами
2011
3. Брабантсе Пејл
2013
2. Краен пласман Тур де Валони
2. Гран при де Плимелек-Морбијан
3. Краен пласман Француски друмски велосипедски куп
3. Тур ду Финистер
3. Тро-Бро Леон
6. Париз-Камемберт
8. Класик Лоара Атлантик
8. Тур ду Дуа
2014
4. Ла Руе Туранжел

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Антони Геслен на Ризницата ?
* „Достигнувања на Антони Геслен". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Антони Геслен". Cycling Quotient.
* Антони Геслен на Trap-Friis.dk
* Достигнувања на *CyclingBase* Архивирано на 15 февруари 2012 г. (француски)

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ФранцијаБиографска икона | *Оваа биографска статија поврзана со францускиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Андреја Андреевски - Јандре** (Маврово, Гостиварско,  1924
 - Врпоље, Хрватска,  1945
) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Основното училиште завршил во своето родно село, а потоа заминал на печалба во Белград. Во Белград работел како кафе-кувар во една кафеана се до 6 април 1941 година. По бомбардирањето на Белград, како и многу други мавровчани, речиси поголем дел од патот до Маврово го изминал пешки. По враќањето во селото, станал член на воспитна група, а потоа и член на СКОЈ. Во работата на младинската и СКОЈ-евската организација, бил мошне активен. Задачите што му се поставувале навреме и без приговор rи извршувал.

Спомен плоча на загинатите мавровски партизани и цивилни лица, меѓу кои и Андреја Андреевски.
Никудин Симевски често пати му поставувал задача да пренесува оружје, храна и други материјали, да одржува врски во селото и меѓу Маврово и соседните села. Непосредно пред палењето на Маврово, односно во август 1944 година, Андреја заминал во партизанските единици. Потоа стапил во Првата бригада и заминал на Сремскиот фронт. Неговите преживеани соборци го запомниле како многу добар другар и борец, по природа мирен, дисциплиниран, готов секому да му помогне.

Наводи
------

1. ↑  Синадиновски, Јаким; Груевски, Зоге (1976). *Трите мавровски села*. Скопје: Заедница на научните дејности. стр. 237.
2. 1 2 3  Синадиновски, Јаким; Груевски, Зоге (1976). *Трите мавровски села*. Скопје: Заедница на научните дејности. стр. 253.
Јосиф Багери
**Јосиф Јован Багери** (албански: *Josif Jovan Bageri*; с. Нистрово, Горна Река, Гостиварско,  1870
 – Приштина,  1916
) бил католички свештеник, еден од најистакнатите албански културни дејци од почетокот на XX век. Го уредувал списанието „Shqypja e shqypnis" во Софија, Бугарија. Во почетокот на 20 век активно учествувал во просветувањето на албанското население во реканскиот регион и пошироко. Како културен и просветителски деец, дејствувал во Софија, Дебар, Скопје, Драч и во Приштина, каде се упокоил во 1916 година. Во негова чест, една дебарска улица го носи неговото име, а додека според проектот Скопје 2014 на мостот „Око" треба да се изгради негов споменик.

Наводи
------

1. ↑  *Bigorski Naučno-kulturni sobiri 1976-1977, Misla. Skopje, 1978, str.138*
2. ↑  *Avzi Mustafa, Figura mёsuesish shqiptarё, Tetovё, 1995*
3. ↑  „Албански имиња на дебарските улици, мостови и населби". Дневник. Посетено на 29 мај 2010.
4. ↑  „Споменици на Багери, Приштина и Аголи во Центар". Нова Македонија. 27 февруари 2010. Архивирано од изворникот на 2010-03-04. Посетено на 29 мај 2010.

Надворешни врски
----------------

* Детална биографија Архивирано на 4 февруари 2021 г. (бугарски)