45°37′52″ N; 13°46′49″ E﻿ / ﻿45.6310622° СГШ; 13.7802752° ИГД﻿ / 45.6310622; 13.780275245°37′52″ N; 13°46′49″ E﻿ / ﻿45.6310622° СГШ; 13.7802752° ИГД﻿ / 45.6310622; 13.7802752

**Илиј кафе С.п.А.** (брендирана и стилизирана како **illy** ) е италијанска компанија за кафе специјализирана за еспресо, со главно седиште во Трст. Компанијата Илиј го продава своето кафе на глобално ниво. Кафето се продава во сребрени и црвени лименки под притисок, без кислород. Работи со мрежа на кафулиња на трговски улици, во музеи и на аеродроми. Компанијата за кафе почанала со продавање линија на енергетски пијалоци со вкус на кафе како „*illy issimo" (или*.

Или како цели зрна или мелено кафе, Илиј понудува варијации на средно, темно и печено без кофеин; како и варијации на арабика со едно потекло, колку што се достапни; секој од Бразил, Гватемала, Етиопија, Колумбија, Костарика, Никарагва, Танзанија или Индија. Компанијата, сезонски произведва „Idillyum" (идилијум), арабика со минимална количина кофеин, одгледувана во Ел Салвадор. Компанијата продава: пакувано кафе како цели зрна, однапред мелено кафе, ЕСЕ капсули и капсули „iperEspresso" (ипер-еспресо).

Компанијата основана во 1933 година од страна на Франческо Или, останува во наследство и контрола на семејството и достигнува да вработи околу 2700+ рааботници (2015). Приходите во 2016 година изнесувале вкупно 460 милиони евра, Илиј кафе пробале да се прошири на пазарот во Соединетите држави, нудејќи 20% од акциите во компанијата на потенцијалните инвеститори кон крајот на 2019 година.

Историја
--------

 Франческо Или (Или Ференц), основач на компанијата, во 1930 година
Познатата Компанија за кафе е основана од Франческо Или кој имал потекло од Унгарија (Illy Ferenc-Илиј Френеч на унгарски). Франческо бил роден во Темешвар во Австро-унгарската империја, денешна Темишвар, Романија. Тој подоцна се преселил во градот Трст за времетраење на Првата светска војна како офицер во армијата. По војната, тој одлучил да остане во Трст, кој неодамна бил под италијанска власт. Тој во 1933 година основал бизнис со какао и кафе, на крајот концентрирајќи се на кафето. Неговиот главен фокус бил на еспресото. Во 1935 година, Франческо ја создал првата автоматска машина за кафе. Машината ја заменила водата под притисок за пареа, која се продавала како *илета*, претходник на современите машини за еспресо.

Илиј направил систем на пакување за зачувување на кафето, каде лименките кои биле полни со кафе биле притисок со азот, за да се спречи оксидација. На крајот кафето Илиј било продадено надвор од областа Трст и во Италија.

Контролата на компанијата била предадена на Ернесто Илиј (1925–2008) по Втората Светска Војна. Ернесто бил син на основачот, кој направил истражувачка лабораторија која на крајот придонела бројни пронајдоци и патенти. Тој покрај тоа што бил научник и истражувач, успеал да воспостави договори за соработка со многу универзитети и истражувачки центри и го промовирал кафето на глобално ниво.

Андреа Илиј (синот на Ернесто) моментално е претседател на компанијата, а сестрата на Андреа, Ана Илиј и браќата Франческо Илиј и Рикардо Илиј се во одборот на директори. Кафето Илиј е достапно низ целиот свет, а разликите во цените ги одразуваат глобалните тарифи.

Во Неапол, компанијата Илиј го основала Универзитетот за кафе, „*Unicaffe",* во 1999 година, за поддршка на образованието, истражувањето и иновациите, кои се поврзани со кафето. Универзитетот подоцна бил преместен во канцелариите на компанијата во Трст; мрежата *на „Unicaffe"* моментално има 27 филијали ширум светот.

Компанијата
-----------

 Машина за еспресо Илиј
 Метални канистри од зрна кафе Илиј
Компанијата Илиј кафе С.П.А. продава производи поврзани со кафе на глобално ниво, приближно 140 земји во светот. Групацијата Илиј е составена од неколку компании низ светот, во Северна Америка, Франција, Германија, Шпанија и Бенелукс. Групата вработува приближно 800 луѓе на овие локации.

Илиј ги купува своите уникатни зелени (суровини) зрна кафе директно од земјите извор, наместо од меѓународните пазари на стоки од крајот на 1980-тите. Особено од Бразил, компанијата исклучиво купува кафе од видот арабика. Бразил е најголемиот производител во светот на кафе, но компанијата исто така купува и од други држави како Колумбија, Индија и земјите во Африка и Централна Америка. „Illy's *Università del caffè"* („Универзитет за кафе") овозможува бесплатна обука за одгледувачите. Во Бразил, деветмесечната програма (една недела месечно) вклучува 360 часа предавања. Од одгледувачи обучени на Универзитетот за кафе, Илиј купува околу 10% и 30% од кафето по премиум цена, но не бара одгледувачите да склучат ексклузивен договор со компанијата.

Првата компанија во светот која го добила сертификатот за одржливост на одговорниот процес на синџирот на снабдување (РСЦП) доделен од „Det Norske Veritas" (Дет Норске Вертиас) била компанијата Илиј.

Научната награда Ернесто Или Трст била финансирана од страна на Илиј Кафе, за време траење од 2004 до 2012 година, за да им оддаде признание на научните истражувачи од светот во развој, во соработка со Светската академија на науките (TWAS - ТВАС). Во документарниот филм *„Црно злато"* била вклучена компанијата Или од 2006 година. Во филмот се раскажува во врска со маркетингот на кафе од Етиопија.

Во интервју во јуни 2021 година за The Wall Street Journal (Уличен Ѕид Дневник), претседателот Андреа Илиј изразил голем интерес за проширување на компанијата во САД. Најголемиот пазар на кафе во светот е САД. Брендирањето го истакнал како еден од главните фокуси во пробивањето на пазарот, како и зајакнувањето на дистрибутивната мрежа на компанијата и онлајн и во поголемите трговци на мало, како што се хотелите, рестораните и кафулињата.

Кафе и енергетски пијалоци
--------------------------

Познатот кафе Илиј се меша со арабика зрна од повеќе извори. Основата е спакувана во челични канистри наместо со воздух, е под притисок со инертен гас.

Во партнерство со Кока-Кола Компанијата, Или создале линија на енергетски пијалоци со вкус на кафе на 22 мај 2009 година и на пазарот се продаваат како „*illy issimo" (Илиј исимо)*. Во 2009 година, АирТран Арвејс почнале да ги служат патниците со пијалокот, кој оттогаш е достапен во пет вкусови: кафе, кафе без шеќер, капучино, лате макијато и мокачино.

Уметничка соработка
-------------------

Братот на Андреа Илиј, Франческо Илиј, во 1992 година ја пуштил во продажба „*колекцијата уметност на Илиј".* Оваа колекција била создадена за поголема соработка со познати уметници и дизајнери надвор од индустријата за кафе, произведувајќи уметнички дела за чашите на компанијата. Тие развиваат машини за кафе брендирани од компанијата и создаваат специјализирани рекламни фотографии. Роберт Раушенберг, Френсис Форд Копола, Дејвид Бирн, Џеф Кунс, Јоко Оно и Џејмс Розенквист (дизајнер на оригиналното лого на Илиј), како и архитектите Матео Тун и Лука Траци придонесоа со уметнички дела за шолја за кафе. Проектот успеал да се прошири и на лименките за кафе на Или во 2006. Во моментов, најновите чаши и други промотивни парчиња и производи на Илиј, се продаваат на веб-страницата на компанијата, а колекцијата е претставена во галерија на компанијата.

Исто така види
--------------

**Грешка во Lua во package.lua, ред 80: module 'Module:Portal/images/c' not found**

* Домори
* Френсис Френсис
* Лесно сервирање еспресо под
* IperEspresso
* Сад за кафе за еднократна употреба
* Список на италијански компании

Наводи
------

1. ↑  „Illy Annual Report" (PDF). Посетено на 14 March 2018.
2. ↑  Vinicy Chan, Dinesh Nair, and Daniele Lepido (December 10, 2019). „Illycaffe Kicks Off Stake Sale to Fuel U.S. Expansion". Bloomberg Newss.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
3. 1 2  Nicholas Stein; Doris Burke (9 December 2002), „Crisis in a coffee cup", *Fortune*, Архивирано од изворникот на 12 January 2015Nicholas Stein; Doris Burke (9 December 2002), "Crisis in a coffee cup", *Fortune*, archived from the original on 12 January 2015.
4. ↑  John Tagliabue (26 December 2006), „Coffeehouses as fashion boutiques; selling cachet by the cup", *The New York Times*, Архивирано од изворникот на 6 December 2014.
5. ↑  Dennis Hevesi (6 February 2008), „Ernesto Illy, chairman of coffee company, is dead at 82", *The New York Times*, Архивирано од изворникот на 24 February 2012.
6. ↑  „L'Università del Caffè di illy: storia ed evoluzione della scuola di formazione di Trieste" [Illy University of Coffee: history and evolution of the training school in Trieste]. *www.gamberorosso.it* (италијански). 16 January 2017. Посетено на 2019-09-23.
7. ↑  H-art 2011. „Università del Caffè illy who we are". *illy* (англиски). Посетено на 2019-09-23.
8. ↑  H-art 2011. „Università del Caffè | illycaffè: branches around the world". *illy* (англиски). Посетено на 2019-09-23.
9. ↑  Ariel Schwartz (30 November 2010), „Why illycaffe doesn't sell fair trade coffee", *Fast Company*, Архивирано од изворникот на 7 July 2012.
10. ↑  *The Story behind a Cup of Coffee [Forum No. 2 2011]*, Det Norske Veritas, 22 May 2011, Архивирано од изворникот на 29 September 2013; *Illy is the world's first coffee with DNV sustainability certification*, Espressocasa.co.nz, Архивирано од изворникот на 29 September 2013, Посетено на 29 September 2013.
11. ↑  *The Ernesto Illy Trieste Science Prize (2005–2008, 2009–2012)*, The World Academy of Sciences (TWAS), Архивирано од изворникот на 4 December 2013, Посетено на 4 December 2013.
12. ↑  Sylvers, Eric (2021-06-12). „Italy's Illycaffè Sets Its Sights on the U.S. Coffee Market". *Wall Street Journal* (англиски). ISSN 0099-9660. Посетено на 2021-07-01.
13. ↑  *Illy issimo gives coffee lovers two new tastes of lower calorie decadence anytime, anywhere: Italy's favorite on-the-go coffee drink announces caffè no sugar and mochaccino flavors [press release]*, BusinessWire, 16 May 2011, Архивирано од изворникот на 19 August 2011.
14. 1 2 3 4  László Zsolnai (15 October 2015). *Post-Materialist Business: Spiritual Value-Orientation in Renewing Management*. Palgrave Macmillan UK. стр. 61–. ISBN 978-1-137-52598-7.
15. 1 2  Laurence Minsky; Ilan Geva (3 November 2019). *Global Brand Management: A Guide to Developing, Building & Managing an International Brand*. Kogan Page. стр. 131–. ISBN 978-0-7494-8361-6.
16. 1 2  Dietmar Sternad; James J. Kennelly; Finbarr Bradley (8 September 2017). *Digging Deeper: How Purpose-Driven Enterprises Create Real Value*. Taylor & Francis. стр. 171–. ISBN 978-1-351-28378-6.
17. ↑  Eleanor O'Higgins; László Zsolnai (6 September 2017). *Progressive Business Models: Creating Sustainable and Pro-Social Enterprise*. Springer. стр. 76–. ISBN 978-3-319-58804-9.
18. ↑  Michela Addis (9 January 2012). *Ad uso e consumo. Il marketing esperienziale per il manager*. Pearson. стр. 81–. ISBN 978-88-7192-704-6.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница

Предлошка:IllyПредлошка:Coffee in ItalyПредлошка:Coffee

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 139757696
* LCCN: n2004017296

 |

 |