recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
41°58′47″N 25°44′17″E﻿ / ﻿41.97972° СГШ; 25.73806° ИГД﻿ / 41.97972; 25.73806

 Ловечка сцена на главната камерна фреска
**Александровска гробница** ― тракиска могила и гробница ископана во близина на Александрово, Област Хасково, југоисточна Бугарија, датирана во ок. 4 век п.н.е.

На 17 декември 2000 година гробницата била случајно откриена од машина за поместување на земја. Ограбувачите потоа влегле во гробницата, оштетувајќи некои од нејзините фрески. Во 2001 година бугарскиот археолог Георги Китов го предводел спасувачкото ископување на гробницата, откривајќи тркалезна комора од околу 3 метри во дијаметар, достапно преку мала преткомора и тунел, приближно 6 метри долг. И предкомората и главната комора се украсени со добро сочувани фрески кои го одразуваат знаењето на уметникот за доцната класична и ранохеленистичка уметност. Фреската во главната комора прикажува ловечка сцена каде што дива свиња е нападната од ловец на коњ и гол човек со двострана секира. Двостраната секира се толкува како претставување на кралската моќ, голиот човек како претставник на Залмоксис, тракискиот бог на Сонцето што одговара на Зевс.

Графитот во комората на кој е испишано тракиското име Коземасес го означува или благородниот патрон на гробницата или неговиот уметник.

Александровската гробница е датирана на почетокот на 4 век п.н.е. Ѕидните слики покажуваат промена во изгледот поради старогрчкото влијание. На ѕидните слики исчезнале брадите, тетоважите, наметките, чизмите, капите, горните јазли. Старогрчките обувки им ги заменуваат чизмите. Гробницата можеби е трибалска.

Се забележуваат и други промени како Тракијците кои носат златни или бронзени марки околу вратот (обично три).

Галерија
--------

* Alexandrovo Burial moundАлександровска гробница
* 
* 
* 
* 
*

Поврзано
--------

* Гроб на Котис I (Могиланска могила)
* Голема Арсеналка
* Могила на грифоните
* Хелвеција
* Казанлачка гробница
* Оструша
* Гробница на Сеут III
* Шушманец
* Свештарска гробница
* Долина на тракиските владетели
* Римска гробница (Силистра)

Наводи
------

1. 1 2  Webber, Christopher. "The Alexandrovo Tomb and other Recent Discoveries", Slingshot 216, July 2001, pp. 47-I–50
2. 1 2  Theodossiev, Nikola, "The tholos tomb at Alexandrovo: Thracian funerary paintings in a broader context" Архивирано на 2 април 2008 г. 2005
3. 1 2  Wagner, Hans (5 August 2004). „Die Thraker". *Eurasisches Magazin* (германски). Посетено на 19 January 2020.
4. 1 2  Dimitrov, Kalin (12 September 2008). „Thracian tomb of Aleksandrovo". *Chain*. Посетено на 19 January 2020.
5. ↑  Petrov, Irko. "The Thracian Tomb in Aleksandrovo" Архивирано на 6 јули 2011 г. Haskovo, 2007
6. 1 2 3 4 5  *The Thracians 700 BC–AD 46 (Men-at-Arms)* by Christopher Webber and Angus McBride, 2001, ISBN 1841763292, p. 19
7. ↑  *The Cambridge Ancient History*, Volume 6: "The Fourth Century BC" (Hardcover) by D. M. Lewis, ISBN 0521233488, 1994, p. 463
**Алипашино Поље** (*Alipašino Polje*, буквално: Полето на Али Паша) е градска населба во Сараево, престолнината на Босна и Херцеговина. Административно е дел од Општина Нови Град. Таа е поделена на Фаза А, Б и Ц, именувани по редоследот како што се градени.

Изградбата на Алипашино Поље се одвивала во периодот од 1974 до 1979 година, водејќи се по план од 1964 година. Во населбата луѓето главно живеат во згради. Најниските згради имаат по 4, а највисоките по 18 спратови. За време на Војната во Босна и Херцеговина многу од фасадите и становите на зградите во населбата биле разрушени.

Се претпоставува дека во населбата живеат околу 60.000 жители и тоа ја прави една од најнаселените населби во Сараево.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Босна и Херцеговина е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
План за градба на Трајановите терми
**Трајанови терми** (латински: *Thermae Traiani*), претставуваат јавни бањи кои на граѓаните на Рим им донесувале одмор и релаксација. Во Стариот Рим предизвикувале задоволство исто како и заминување во театар или гладијаторските борби. Меѓу многуте бањи кои пропаѓале низ историјата и кои подлегнале на забот на времето, најмногу денес се знае за Трајановите терми. Трајановите терми како едно од најдобро сочуваните бањи од Стариот Рим се изградиле во 109 година. Термите ги изградил Аполодор од Дамаск по наредба на римскиот цар Трајан на брегот, кој бил создаден со затрупувањето на *Domus Aurea*, величествената палата на царот Нерон Се наоѓале во најјужниот дел на *Mons Oppio*, во близина на Сервиевиот ѕид .

Структура
---------

Структурата на Трајановите терми била таква што постоеле две простории. Тие се наоѓале во тесни апсиди во ѕидот кој го опкружувал просторниот комплекс, една во ѕидот по должината на западната страна, а другата спроти неа, далеку на јужниот ѕид. Во Трајановите терми се наоѓале книги. Фондот бил поделен на грчки и латински пишани материјали. Читателите кои сакале да користат грчки и латински книги истовремено, требало да пешачат околу триста метри. Апсидата во северниот ѕид е доста добро сочувана и покажува дека основните својства се исти како и во библиотеката на Трајановиот форум, што значи дека во средината на кружниот ѕид кој го оградува задниот дел на просторот постоела вдлабнатина наменета за статуа. Овие баљи сведочат за тоа колку бил Рим империјална сила во тоа време.

Библиотека
----------

 Трајанови терми
Просторот библиотека во Трајановите терми е во форма на апсида. Оваа библиотека веројатно како и библиотеката на *Трајановиот форум,* имала бронзен параван помеѓу столбовите, за да може да се затвори библиотеката кога не работи. Во секој ѕид од двете страни имало вдлабнатини во кои биле сместувани ормаритеи за книги - во два реда, еден над друг, во секој по пет ниши, вкупно дваесет. Нишите биле високи 4,45 м и широки 2,06 м, нивната длабочина била 0,73 м. Овие ниши биле значително поголеми од оние ниши кои се наоѓале во Библиотеката на Трајановиот форум, како и оние во Палатинската библиотека. Книгите кои се наоѓале во овие ниши биле од забавен, релаксирачки карактер. Библиотеката, како и целиот комплекс, имале задача да сведочат за моќта на својотот основач.

Наводи
------

1. ↑  „Терме". *Архитектура старог Рима*. Посетено на 4. 4. 2016. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  Anderson, James C. Jr. (1985). „The Date of the Thermae Traiani and the Topography of the Oppius Mons". *American Journal of Archaeology*. Archaeological Institute of America. **89**: 499–509. doi:10.2307/504364.
3. ↑  Касон, Лајонел (2004). *Библиотеке старог света*. Београд: Clio. ISBN 978-86-7102-135-7.
**Беи Габоеи** (понекогаш како **Гао Беибеи**, родена 8 февруари 1975

) е кинеска кануистка-спринтер која се 
натпреваруваше во средината на 1990-тите. Таа освои сребрен медал во дисциплината К-4 500 м на ИКФ Светското кану првенство 1995 во Дизбург.

Беи исто така се натпреваруваше на Летните олимписки игри во 1996, завршувајќи на четвртото место во дисциплината к-4 500 м, и беше елиминирана во полуфиналето во дисциплината К-1 500 м на Летните олимписки игри во 1996.

Наводи
------

* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 1: flatwater (now sprint): 1936-2007. Архивирано на 5 јануари 2010 г.
* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 2: rest of flatwater (now sprint) and remaining canoeing disciplines: 1936-2007.Архивирано на 11 март 2016 г.
* Sports-reference.com прфил Архивирано на 19 јануари 2011 г.
Оваа статија се однесува на селото во Бугарија.  За други значења, погл. Иваново.  

**Иваново** (бугарски: *Иваново*) — село во Североисточна Бугарија, административен центар на Општина Иваново во Русенската Област. Има население од околу 825 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Иваново се наоѓа во североисточниот дел на Дунавската Рамнина во близина на реката Русенски Лом. Селото се наоѓа на 20 километри јужно од регионалниот центар Русе и на 304 километри од главниот град Софија.

Историја
--------

Иваново е стара бугарска населба, која најверојатно настанала во времето на цар Иван Асен II (1218-1241), во близина на развиениот средновековен град Червен (денес село Червен). Во оваа ера, градот бил важен административен и религиозно-духовен центар во бугарската држава.

Се претпоставува дека **Иваново** го носи името на бугарскиот цар Иван Александар (1331-1371), ктитор на Ивановскиот карпест манастир во близина на селото. Историјата на селото е тесно поврзана со големиот манастирски карпест комплекс познат како Ивановски манастир „Свети Архангел Михаил". Манастирскиот комплекс функционирал помеѓу 12 и 15 век. Комплексот сведочи за процутот на големата монашка колонија која постоела на периферијата на славниот Червен и за високата духовна култура на средновековна Бугарија.

За време на османлискиот период, населбата се среќава со името **Јован** во турски документ од 1430 година, со истото име запишано и во документи од 1689 и 1734 година. Населението на Иваново одржувало будно национално самосвест. Првото училиште овде било отворено во 1860 година.

За време на Руско-турската војна (1877-1878) во близина на селото се воделе крвави борби. Денеска во селското земјиште е подигнат споменик-тумба во спомен на загинатите во војната, како и споменик на кнезот Сергеј Александрович — Романов.

Селото се преселило на сегашното место постепено по поставувањето на железничката линија Русе — Горна Орјаховица во 1900 година. Старото село се наоѓало на 3 километри источно од сегашното, во близина на карпестите манастири. Во 1943 година, населеното место во близина на станицата било признаено како стационарна населба, која во 1961 година била прогласена за село.

Поврзано
--------

* Ивановски карпести цркви — oбјект на светското и културно наследство на УНЕСКО

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑   Енциклопедия на България, изд. БАН, том III, 1982 г.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Иваново
Ното е полуостров во средишниот дел на јапонскиот остров Хоншу. Се наоѓа во префектурите Ишикава и Тојама. Тоа енНајголемиот полуостров на Хоншу во регионот на Јапонското МореНа североисток завршува со носот Рокуто. Неговите западни и северни брегови се речиси прави, додека источните се силно расчленети со неколку помали заливи (најголем е Нанао, во кој се наоѓа островот Ното - 46,78 км²), составни делови на големиот Тојамски Залив. Неговата топографија е ридска со максимална висина на планината Ходацу (567 м). Ридските делови се обраснати со листопадни шуми, а речните долини и рамнините се заземени со оризови насади. Населението е главно расположено по брегот, а најголемите населби и пристаништа се градовите Хакуи, Ваџима, Сузу, Ното, Нанао, Хими.

Наводи
------

1. ↑  „能登半島". *kotobank.jp* (јапонски). Архивирано од изворникот на 2022-07-27. Посетено на 2022-07-27. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
2. ↑  „Noto Peninsula | Location, Wajima, & Facts | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). Посетено на 2024-01-02.

Надворешни врски
----------------
|  |
| --- |
|  **Вознесение Христово** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Старавинска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°04′56.9″N 21°46′15.8″E﻿ / ﻿41.082472° СГШ; 21.771056° ИГД﻿ / 41.082472; 21.771056Координати: 41°04′56.9″N 21°46′15.8″E﻿ / ﻿41.082472° СГШ; 21.771056° ИГД﻿ / 41.082472; 21.771056 |
| **Место** | Градешница |
|  **Општина** | Новаци |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Исус Христос |
|
| Архитектонски опис |
|

**Вознесение Христово** – црква во селото Градешница.

Местоположба
------------

Црквата се наоѓа на неколку стотина метри источно од селото во близина на месноста Темнички Вир.

Историја
--------

Бранислав Ристески од Институтот за старословенска култура во Прилеп во склоп на опсежни археолошки истражувања во периодот од 1990 до 1998 година открил дека на местото на коешто се наоѓаат денешните цркви „Св. Антониј", „Св. Ѓорѓи" и „Вознесение Христово" од средината на II до крајот на III век постоел комплекс на римски вили. Местото на коешто се наоѓа црквата „Вознесение Христово" имала производен карактер, а во вдлабените делови од карпите кои се јасно видливи и денес се произведувало вино.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата е со правоаголна основа без апсида. Влезот се наоѓа на западната страна и во црквата се влегува преку дрвена врата. Над влезот има празна ниша. Внатрешноста на црквата не е зографисана и во неа се сместени бројни икони.

Во дворот на црквата се се сместени два помошни објекти, од кои едниот е изграден од дрво, а другиот од бетонски тули.

Галерија
--------

* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Дрвената влезна вратаДрвената влезна врата
* ВнатрешностаВнатрешноста
* Дрвениот помошен објектДрвениот помошен објект
* Бетонскиот помошен објектБетонскиот помошен објект
* Дворот на цркватаДворот на црквата

Поврзано
--------

* Бренски манастир
* Црква „Св. Илија" - Градешница
* Црква „Св. Димитриј" - Градешница
* Црква „Св. Атанасиј" - Градешница
* Црква „Св. Никола" - Градешница
* Црква „Св. Антониј" - Градешница
* Црква „Св. Ѓорѓи" - Градешница
* Градешница
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија

Наводи
------

1. ↑  „Темнички вир, село Градешница". *Rural Adventure*.
2. ↑  „Св. Ѓорѓи, с. Градешница (Church St. Gjorgi, v. Gradesnica)". *Итар Пејо*.
3. ↑  „Градешница". *Мој Роден Крај*.

Надворешни врски
----------------

* 

* Црква „Вознесение Христово" - Градешница на Ризницата ?
**Поткралство Перу** (шпански: *Virreinato del Peru*) — поткралство кое било под директно влијание на Шпанското Царство во периодот од 1542 до 1824 година. Териториите на ова поткралство се наоѓале во Јужна Америка односно териториите на денешните држави Перу, Чиле, Колумбија, Еквадор, Боливија, Парагвај, Уругвај и Аргентина. Престолнина на поткралството бил градот Лима.

Поткралството било формирано во времето на светиот римски цар Карло V на 20 ноември 1542 година со потпишувањето на кралскиот декрет во Барселона. Веднаш по ова започнала граѓанската војна помеѓу Франсиско Писаро и Диего де Алмагро за тоа кој да управува со Перу. Во 1543 година кралот го испратил и го назначил како поткрал Бласко Нунеж Вела за да ја спречи војната, но тој бил убиен три години подоцна од страна на Гонсало Пизаро. Конеечно, Педро де ла Гаска успеал да воспостави ред во поткралството и во 1548 година да стави крај на граѓанската војна.

Во текот на своето постоење, поткралството било управувано од страна на 39 кралеви во периодот помеѓу 1544 до 1824 година. Франческо де Толедо (1569-1581) тој спровел големи реформи во поткралството. Тој ги централизирал колонијалните владини функции и ги поставил идните административни работници на поткралството. Во текот на нејзиното постоење, наредните векови следувале тешки моменти и кризи како во Шпанија така и во Перу. Во 1713 година било создадено Поткралството Нова Гранада на север, како и Поткралството Рио де ла Плата во 1776 година. 

Во текот на 19 век, голем дел од териториите на државата добиле независност и целосното постоење на државата завршило по Битката кај Ајакуча во 1824 година.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Шпанско Царство |
| --- |
|  |
| Административни институции | Совет на Индите · Трговски дом |
|  |
| Поткралства | Нова Гранада · Нова Шпанија · Перу · Рио де ла Плата |
|  |
| Кралски аудиенсии | Ново Кралство Гранада · Буенос Аирес · Каракас · Чаркас · Чиле · Куско · Гвадалхара · Гватемала · Лима · Манила · Мексико · Панама · Кито · Санто Доминго |
|  |
| Генерални капетании | Чиле · Куба · Гватемала · Шпански Источни Инди · Порторико · Санто Доминго · Венецуела · Јукатан ˑ Генерално командирство на внатрешните покраини |

 |
Градски музеј Хелсинки.
Пребарувач на слики во Градскиот музеј Хелсинки.
**Градскиот музеј Хелсинки** (фински: *Helsingin kaupunginmuseo*, шведски: *Helsingfors stadsmuseum*) ― музеј во Хелсинки кој ја документира и прикажува историјата на Хелсинки, главниот град на Финска. Неговата цел е да го забележи и поддржи духовното, материјалното и архитектонското наследство на Хелсинки. Музејот содржи лични спомени и секојдневниот живот на жителите на градот. Тој исто така делува како регионален музеј за средишна Уусимаа со мисија да ги промовира и насочува музејските активности во регионот.

Градскиот музеј Хелсинки се наоѓа веднаш до Сенатскиот Плоштад во најстарите градски блокови. Тој управува и со други четири музеи околу Хелсинки: Вила Хакасалми, Бургеровата куќа, Музеј за работно домување и Трамвајскиот музеј. Влезот во сите музеи е бесплатен.

Збирките на музејот содржат околу милион фотографии, на пример познати фотографии од Хелсинки од почетокот на 20 век од Сигне Брандер и 450,000 предмети.

Наводи
------

1. 1 2 3  „About the museum". Helsinki City Museum. Посетено на 15 мај 2021.
2. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 2016-08-14. Посетено на 15 мај 2021.

Надворешни врски
----------------

* Градски музеј Хелсинки на Ризницата ?
* Градски музеј Хелсинки
Ежени Содерберг-Перлс во Централ Парк, Њујорк по 1940 година. 
**Ежени Содерберг** (1903–1973) — шведско-американска писателка и новинарка родена во Хајделберг, Германија, позната по својата длабока загриженост за женските проблеми на кои се осврнувала во своите романи и раскази.

Кариера
-------

*Постигнала* голем успех во 1930 година со нејзиниот прв роман *Studentfabriken* ( *Студентската фабрика* ). Делото било преведено на четиринаесет јазици и исто така произведено како филм.

Писателката починала во јануари 1973 година, на шеесет и девет години.

Наводи
------

* Lipman-Wulf, Barbara. „Eugenie Soderberg Collection". Архивирано од изворникот на 2008-11-26. Посетено на 2009-04-06.
* „DigiTool - Results - Full". Digital.cjh.org. Посетено на 2009-04-06.[*мртва врска*]
* „Guide to the Papers of Hugo Perls (1886-1977)1936-1976AR 6400 / MF 712". Cjh.org. Архивирано од изворникот на 2007-03-29. Посетено на 2009-04-06.


1. 1 2  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 2008-11-26. Посетено на 2009-04-06.
**Емил Димитров** (23 декември 1940 во Плевен – 30 март 2005 во Софија ) бил пејач, музичар и композитор од Бугарија. Тој беше популарен по неговите песни *„Ако си дал"*, *„Нашиот сигнал"*, *„Само еден живот"*, *„Џулија"*, *„ Арлекино"*, и други. Димитров беше исклучително плоден уметник, со 400 песни на неговиот репертоар, а 280 од нив се од негова композиција; тој во својот живот издаде 30 албуми.

Роден е како син на илузионистот Факира Мити. Во 1970 година тој потпиша договор со француската издавачка куќа ЕМИ Пате-Маркони, која го издаде неговиот прв сингл на француски јазик *„L'amour c'est toi"*. Неговата песна *Моника* е распродадена со тираж од над 500.000 примероци во Германија и 100.000 примероци во Белгија.

Според американското списание *Билборд*, Емил Димитров има продадено над 40 милиони копии од своите албуми во земјите во Источна Европа и СССР.

Наводи
------

1. ↑  „80 години от рождението на поп легендата на България Емил Димитров" [80th anniversary of the birth of Bulgarian pop legend Emil Dimitrov]. *Bulgarian National Radio* (бугарски). 23 December 2020. Посетено на 5 July 2023.
2. ↑  „Синът на Емил Димитров с разтърсващо разкритие" ["The son of Emil Dimitrov makes a shocking reveal"]. *Standart (newspaper)* (англиски). 26 October 2017. Посетено на 5 July 2023.
3. 1 2  Billboard 31 Oct 1970
4. 1 2  „Eмил Димитров". Архивирано од изворникот на 5 March 2017. Посетено на 5 March 2017.
5. ↑  „Eмил Димитров". Архивирано од изворникот на 16 March 2017. Посетено на 5 March 2017.
6. ↑  „Eмил Димитров". Архивирано од изворникот на 5 March 2017. Посетено на 5 March 2017.
7. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 5 March 2017. Посетено на 5 March 2017.

Надворешни врски
----------------

* Официјален сајт
|  |
| --- |
|  **„Света Ана"** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Ресенско |
| **Парохија** | Прва ресенска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Маловиште |
|  **Општина** | Битола |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Света Ана |
|  **Изградба** | 1936 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Св. Ана** – православна манастирска црква во битолското влашко село Маловиште. Административно црквата е дел од Првата ресенска парохија на Ресенското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија.

Црквата се наоѓа на надморска височина од 1410 m, на 2,5 km југозападно од селото Маловиште во висока букова шума.Постојат сведоштва дека манастирот постои од средината на на XVIII век. Денешната црква е изградена во 1936 година, а конаците се доизградени подоцна.

Наводи
------

1. 1 2  „Цркви и манастири во Националниот парк Пелистер". Bitola Tourist Info. 11 јуни 2017. Архивирано од изворникот на 2017-09-11. Посетено на 2019-03-15.
2. ↑  „Маловиште". Мој Роден Крај. 30 јули 2018. Архивирано од изворникот на 2018-07-30. Посетено на 2019-03-15.
***Ингамодер*** е шведско име измислено во модерното време за ќерката на кралот Емунд Стариот, која била во брак со шведскиот крал Стенкил и чие име не е познато. На англиски се преведува како „Мајка на Инге" (таа е мајка на кралот Инге Постариот ).

Биографија
----------

Жената е родена околу 1025 година како ќерка на кралот Емунд. Таа се омажила за Стенкил, кој подоцна ја наследил титулата на нејзиниот татко. Според неколку повеќе или помалку сигурни извори, кралот Стенкил имал четири сина, од кои првите два може да се сметаат за познати на историјата:

* Инге Постариот, крал на Шведска
* Халстен Стенкилсон, крал на Шведска
* Свејн Стенкилсон
* Ерик

*Наводен* идентитет како Ингемо
-------------------------------

Бунарот на Ингемо и света шумичка во 1705 година според Suecia Antiqua et Hodierna
*Ингемо* била локална шведска светица во Вестерјетланд, меѓутоа, таа не била официјално санкционирана и призната од Црквата. Таа е позната само од обичаите во **бунарот Ингемо** во Шведска. Ингемо бунар ( шведски: *Ingemo källa* ), Кој се наоѓа помеѓу Skövde и Tidaholm, е природен и каде Ingemo била почитуван според легендата, а кои можат да првично биле пагански ера свето место и. Бунарот е ѕиден со камен, неговите димензии се 1,2 × 0,6 метри. Покриен е со варовничка плоча. Бунарот бил цел на аџилак, каде што луѓето нуделе монети за здравје во 19 век. Најраните извештаи за обичаите на бунарот датираат од крајот на 17 век.

Современите генеалошки шпекулации ја направиле дека е мајка на Инге, но *Ингемо* не може со сигурност да се добие како иста личност како *Ингамодер* .

Наводи
------

 

1. ↑  *Stenkilsätten* (Funderingar över vår 1000-åriga historia)
2. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 2016-04-15. Посетено на 2014-03-27.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
3. 1 2  Carl Henrik Martling (2001). *En svensk helgonkrönika*. ISBN 91-7580-201-5.
4. 1 2  Wilhelmina Stålberg (1864). „ta Ingemo". *Anteckningar om svenska qvinnor* (шведски).
5. ↑  „object Dala 113:1" (шведски). Swedish National Heritage Board.

Други извори
------------

* Ohlmarks, Åke *Alla Sveriges drottningar* (AWE/Geber: 1976) **шведски**
* Ohlmarks, Åke *Alla Sveriges princessor* (AWE/Geber: 1979) **шведски**
**Алонсо де Санта Крус** (или Алфонсо) (1505 – 1567) бил шпански картограф, изработувач на карти и инструменти, истроричар и предавач. Бил роден околу 1505 година, а умрел во ноември 1567 година. Картите ги составил во 1572 година.

Алонсо де Санта Крус бил познат картограф во Советот на Индиите, и космограф во *Домот на трговијата*. Таму работел на Падрон Реал, шпанската карта во која биле впишани откритијата на Новиот Свет.

Алонсо де Санта Крус ја опишувал космографијата како начин на цртање на земјата „бидејќи (гра)фија е исто што и цртање, а космос е светот"

Во 1530 година, Алонсо де Санта Крус ја составил првата карта на магнетните варијации од вистинскиот север. Верувал дека ова ќе е корисно при наоѓање на точните лонгитуди. Тој дизајнирал нови наутички инструменти, го интересирале методите за навигација, и пишувал за методот на Џон Кабот за наоѓање на лонгитуда преку деклинација на Сонцето, набљудувано со квадрант.

Алонсо предавал астрономија и космографија на дворот на Карло V. Потоа напишал биографија за Карло V во пет тома, во која се опишуваат некои од шпанските злосторства во Новиот Свет. Ова го вознемирило синот на Карло V, Филип II, кој отстранил три поглавја од биографијата.

Алонсо исто така го создал документот наречен *Карта на сите острови од светот* („Islario general de todas las islas del mundo"), на барање на кралот Филип II, во 1542 година. Работел на делото на Хернандо дел Пулгар насловено како *Историја на католичките монарси*. Неговиот син Антонио Понсе де Санта Крус (1561-1632) ја објавил книгата на својот татко *Дијагностика и третман на меланхолијата (Dignotio et cura affectuum melancholicorum)* по неговата смрт, во 1622 година.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „Biblioteca Virtual Ignacio Larramendi". Архивирано од изворникот на 2007-02-17. Посетено на 2018-02-01.
3. ↑  
 "The European Library 2.2.0", Koninklijke Bibliotheek, with
 "World map in the form of globe gores" (subsection), 2009,
 TEL-41.
4. ↑  "Apuntes y Borrador para el Prologo al Yslario General de Alonso de Santa Cruz," Seccion de Patronato, Legajo 260, No. 2, Ramo 6, folio 8, Archive of the Indies, Seville (n.d.).
5. ↑  *A Simultaneous View of History: The Creation of A Hypermedia Database*, Lily Díaz
6. ↑  *Alonso de Santa Cruz, cartógrafo y fabricante de instrumentos náuticos de la Casa de Contratación*, Mariano Cuesta Domingo, *Revista Complutense de Historia de América*, Vol 30, pages 7-40, 2004.
7. ↑  Dictionary of Canadian Biography
8. ↑  „*Confesionario: Avisos y Reglas Para Confesores by Bartolomé de Las Casas: A Translation and Introduction to Its Historical Context and Legal Teaching*, a thesis by David Thomas Orique, O.P.". Архивирано од изворникот на 2006-11-14. Посетено на 2018-02-01.
**Катрин Сундберг** (вистинско име: *Ева Катрин Сандберг*, родена на 8 октомври 1962 година во Еребру) е шведска глумица, танчерка и кореограф.

Како глумица, Сандберг е добро позната како нејзина насловна улога во телевизиската серија „*Суровите вештерки"*. Таа исто така играла во „Божиќниот календар „Суперхерој Божиќ" во *2009 година*. Таа се појавиla во забавната програма „Гости со гестови".

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  „Archived copy". Архивирано од изворникот на 2012-01-23. Посетено на 2012-03-25.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)

Надворешни врски
----------------

* Катрин Сундберг на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Во морфологијата и синтаксата, **клитика** (од грчки ἐγκλιτικός enklitikós „наклонет" ) е морфема која има синтаксички одлики на зборот, но фонолошки зависи од друг збор или фраза. Во оваа смисла, таа е синтаксички независна, но фонолошки зависна - секогаш прикачена на домаќинот. Клитиката се изговара како афикс, но игра синтаксичка улога на нивоna реченица. Со други зборови, клитиката има *форма* на афикси, но распределба на функциски зборови. На пример во англискиот јазик, договорените форми на помошните глаголи во *I'm* and *we've* се клитики.

Клитиките можат да припаѓаат на која било граматичка категорија, иако најчесто се заменки, одредници или предлози. Треба да се има на ум дека правописот не е секогаш добар водич за разликување на клитиката од додавките: клитиките може да се напишат како посебни зборови, но понекогаш тие се споени со зборот од кој зависат (како латинскиот *клитички -que*, што значи „и") или се одделуваат со посебни знаци како цртички или апострофи (како на англиски клитиката *'s* во „it's" за „it has" or „it is").

Класификација
-------------

Клитиките спаѓаат во различни категории во зависност од нивната позиција во однос на зборот со кој се поврзуваат.

### Проклитика

Проклитиката се наоѓа пред својот домаќин.

### Енклитика

Енклитика се наоѓа по нејзиниот домаќин.

### Мезоклитика

Мезоклитика се наоѓа помеѓу коренот на домаќинот и другите додатоци.

### Ендоклитика

Ендоклитиката го дели зборот и се вметнува помеѓу двата негови дела.

Поврзано
--------

* Проклитика
* Енклитика

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Crystal, David. *A First Dictionary of Linguistics and Phonetics*. Boulder, CO: Westview, 1980. Print.
2. ↑  SIL International (2003). SIL Glossary of Linguistic Terms: What is a clitic? "This page is an extract from the LinguaLinks Library, Version 5.0 published on CD-ROM by SIL International, 2003." Retrieved from „Archived copy". Архивирано од изворникот на 2004-05-10. Посетено на 2004-04-16.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link).
**Кулата на Дајбабска Гора** (црногорски: Торањ на Дајбабској Гори) ― контролна кула со радиоспектар, сместена на Дајбабска Гора, рид во јужниот дел на Подгорица, Црна Гора. Висока е 55 метри, а набргу по нејзиното отворање станала едно од најпопуларните знаменитости и атракции за посетители на градот.

Изградба
--------

Кулата била изградена од Агенцијата за електронски комуникации и поштенски услуги на Црна Гора во период од 3 години, од 2008 до 2011 година. Целиот проект бил проследен со контроверзии, најмногу во однос на трошоците за изградба на околу 5 милиони евра. Службено била отворена на 15 октомври 2011 година.

Наводи
------

1. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 5 март 2016. Посетено на 12 март 2022.
2. ↑  „Dan online - Ekonomija: - 2011-10-16".

Надворешни врски
----------------

* Воздушен поглед на кулата

42°25′02″ N; 19°14′19″ E﻿ / ﻿42.41716° СГШ; 19.238636° ИГД﻿ / 42.41716; 19.238636
**„Индијана Џонс: Последната крстоносна војна"** (англиски: *Indiana Jones and the Last Crusade*) — филм на режисерот Стивен Спилберг од 1989 година. Главните улоги ги играат: Харисон Форд, Шон Конери и Денхолм Елиот.

Синопсис
--------

Во 1938 година, Индијана дознава дека во потрагата по Светиот грал исчезнал археологот д-р Хенри Џонс, неговиот татко. Затоа, тој заминува во потрага по Светиот грал при што се среќава со нацистите, кои знаат дека Светиот грал носи голема моќ која им е неопходна за војната за која се подготвуваат...

Наводи
------

1. ↑  Индијана Џонс и последњи крсташки поход (пристапено на 22.4.2022)
**Миклош Сабадош** (7 март 1912 - 12 февруари 1962) бил унгарски и австралиски шампион во пинг-понг.

Пинг-понг кариера
-----------------

Сабадош е роден во Будимпешта на 7 март 1912 година. Првпат почнал да игра пинг-понг кога имал тринаесет години и го поразил Виктор Барна на турнир во 1927 година.

Од 1928 до 1935 година, Сабадош ја освоил титулата шест пати во двојки (1929-32 и 1934-35). Тој освоил мешани двојки трипати (1930, 1931 и 1934), и пет пати бил член на купот Свајтлинг (1929-31, 1934 и 1935). Тој освоил четири светски натпревари во 1931 година: синглови, двојки, мешани двојки и Купот на Свајтлинг.

Бидејќи неговата мајка е родена како Еврејка, Сабадош ги напуштил своите студии на Универзитетот во Берлин во 1933 година и избегал во Париз. Тој се преселил во Велика Британија во 1936 година. Тој освоил пет англиски отворени титули.

Сабадош емигрирал во Сиднеј по турнејата и отворил клуб за пинг-понг. Тој се оженил со Марија Алис Брачер во 1941 година, и имале еден син, Шандор. Тие биле разведени во 1954 година. Додека служел со Советот за сојузнички трупи за време на Втората светска војна, Сабадош бил стациониран во Алис Спрингс , Северна Територија, во периодот 1943-1944. Во текот на овој период тој го искористил своето време да игра и да предава пинг-понг на своите колеги на Советот на трудови и да игра мост со сопругата на администраторот на Северната Територија. Како резултат на тоа, тој играл повеќе мост отколку што било друго, бидејќи тој веќе бил шампион во мост во Нов Јужен Велс.

Тој ја освоил титулата на сингл на Австралиското масивно првенство во 1950 и 1952 година, а освоил двојки во 1950 и мешани двојки во 1955 година. Тој продолжил да работи на пинг-понг академии и тренер. Неговите ученици Клиф Мекдоналд и Мајкл Вилкокс освоиле австралиски првенства за синглови.

Тој починал од пневмонија на 12 февруари 1962 година во Сиднеј.

Како Евреин по раѓање, Сабадош посмртно бил примен во Меѓународната еврејска спортска сала на славните во 1987 година.

Сабадош бил примен во Меѓународната сала на славните на Меѓународната фондација за пинг-помг во 1993 година.

Наводи
------

1. ↑  Cashman, Richard I. (2002). „Szabados, Miklos (Nicholas) (1912–1962)". *Australian Dictionary of Biography*. Australian National University. Посетено на February 22, 2014.
2. ↑  „ITTF Database". Ittf.com. Архивирано од изворникот на 16 октомври 2012. Посетено на 20 јули 2011.
3. ↑  „Архивиран примерок" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на June 17, 2011. Посетено на 2010-07-03.

Надворешни врски
----------------

* Биографија
Миру Ким ги истражува Париските Катакомби
**Миру Ким** е уметник, фотограф, илустратор и координатор на уметнички настани, која истражувала, документирала и фотографирала различни урбани поставки  како напуштени станици на метрото, тунели, аквадукт Кротон, париски катакомби, фабрики, болници и бродоградилишта. 

Таа е ќерка на корејскиот јавен филозоф До-ол .

Ран живот и образование
-----------------------

Ким е ќерка на современиот јужнокорејски филозоф Јанг-Оук Ким (познато како До-ол ). Таа е родена во Стоунхем, Масачусетс во 1981 година, но пораснала во Сеул, Кореја. Таа се вратила во Масачусетс во 1995 година за да присуствува на академијата Филипс во Андовер, а подоцна се преселила во Њујорк Сити во 1999 година за да присуствува на Универзитетот Колумбија. Во 2006 година, таа доби МНР сликарство од Институтот Прат.

Кариера
-------

Серијата фотографии на Кимовата *Naked City Spleen* вклучува слики на кои е гола во овие поставки. За серијата *Прасето што затоа сум*, таа ги посетила индустриските фарми за свињи и се потопи меѓу свињите.

Таа била вклучена во изданието на *Esquire* во 2007 година *, Најдобро и најсветло*.  *Фајненшл тајмс* ја вклучи Ким во написот со наслов „Ќе се искачиме на тој мост кога ќе стигнеме до него"  за урбаните истражувачи.

Поврзано
--------

* Фотографија на урнатини

Наводи
------

1. ↑  Gibberd, Ben (29 July 2007). „Children of Darkness (Published 2007)". *The New York Times*. ISSN 0362-4331. Посетено на 2021-02-12.
2. ↑  mirukim.com bio page „Archived copy". Архивирано од изворникот на 2011-02-21. Посетено на 2011-02-17.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link).
3. ↑  Colby Buzzell, "Miru Kim Takes Pictures", *Esquire*, 20 November 2007.
4. ↑  John O'Connor, "We'll climb that bridge when we get to it", 14 December 2007

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* TED Talks: подземната уметност на Миру Ким за урбаните урнатини во Њујорк на ТЕД во 2008 година
Трговската марка на Apple TV+
**Apple TV+** — американска стриминг-услуга во сопственост и управување од Apple. Пуштена била на 1 ноември 2019 г. и нуди избор на оригинални производствени филмови и телевизиски серии наречени Apple Originals. Услугата била најавена за време на посебен настан на Apple во март 2019 г. Може да се пристапи до прегледувањето преку веб-страницата на Apple и преку софтверската програма Apple TV, која постепено станува достапна на многу уреди на Apple и некои големи конкурентни уреди за стриминг, вклучително и некои паметни телевизори и играчки конзоли. Пристапот до услугата е вклучен во претплатен пакет на Apple One. Поголемиот дел од содржината е достапна во форматите Dolby Vision и Atmos. Apple TV+ се здобиl со признание за разновидните оригинални содржини, кои опфаќаат жанрови од драма и комедија до научна фантастика и документарци.

Наводи
------

1. ↑  Kirkland, Justin; Westenfeld, Adrienne; Miller, Matt (November 1, 2019). „Every Debut Apple TV+ Show Ranked From Worst to Best". *Esquire*. Архивирано од изворникот January 11, 2020. Посетено на November 1, 2019.
2. ↑  Kirkland, Justin; Westenfeld, Adrienne; Miller, Matt (2019-11-01). „Every Debut Apple TV+ Show Ranked From Worst to Best". *Esquire*. Архивирано од изворникот 2020-01-11. Посетено на 2019-11-01. Укажано повеќе од еден `|accessdate=` и `|access-date=` (help)
3. ↑  Alexander, Julia (2020-09-15). „Apple confirms Apple One subscription bundle, bringing together Music, TV Plus, Arcade, and more". *The Verge* (англиски). Архивирано од изворникот 2020-09-15. Посетено на 2020-09-15. Укажано повеќе од еден `|accessdate=` и `|access-date=` (help)
4. ↑  Desantis, Rachel; Young, Susan (March 25, 2019). „Apple Reveals Apple TV+, with Shows from Oprah Winfrey, Jennifer Aniston & Reese Witherspoon". *People*. Архивирано од изворникот March 26, 2019. Посетено на March 26, 2019.

Надворешни врски
----------------

* Apple TV+ — Матичната страница
**Монсињор д-р Јоаким Хербут** (1928-2005) — бискуп на Скопската (и Скопско-Призренската) бискупија и апостолски егзарх на Апостолскиот Егзархат на Македонија.

Роден е во село Руски Крстур во Србија, во автономната покраина Војводина на 14 февруари 1928 во русинско семејство. Бил поставен за свештеник на 6 јули 1952, а како бискуп на Скопско-Призренската бискупија бил поставен на 2 октомври 1969 од Папата, а инаугурацијата се случила на 21 декември 1969 година. Подоцна бил поставен и на чело на обновениот Апостолски Егзархат на Македонија за верниците од источниот (византиски) обред на 11 јануари 2001. Монсињор Јоаким Хербут починал во Скопје на 15 април 2005.
Терoподи

**Тероподи** (Theropoda, „ѕверски стапала") — група двоножни диносауруси, припадници на Saurischia. Иако повеќето биле месојади, бројни групи станале сештојади, инсективори и тревопасни. Тероподите првпат се појавиле во текот на доцниот тријас, пред околу 230 милиони години и во нив спаѓале сите големи копненини грабливци од ранатајура до крајот на креда, пред околу 65 милиони години. Денес нивни претставници се 9900 вида птици кои настанале во текот на јура од мали специјализирани диносауруси.

Меѓу особоните кои ги поврзуваат тероподите и птиците се стапалата со трипрста, furcula, коски исполнети со воздух и (во некои случаи) пердуви и квачење на јајцата.

Наводи
------

1. ↑  Holtz, Thomas R. Jr. (2012). *Dinosaurs: The Most Complete, Up-to-Date Encyclopedia for Dinosaur Lovers of All Ages*, Winter 2011 Appendix.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Терoподи" на Ризницата ? |
Електричeн „Warwick Streamer" бас со пет жици
**Бас-гитара** (или „бас") , и акустичната и електричната, денес се користи како следечки инструмент, меѓутоа има неколку виртуози на бас гитара кои свират со неверојатна брзина и техника, подобро од некои гитаристи. Денес бас-гитарите се користат во повеќе музички правци отколку обичните гитари. Бас-гитарите се разликуваат од обичните гитари по тоа што жиците на бас-гитарата даваат звуци пониски за една октава. Поради непотребноста на највисоките две жици, бас-гитарите ги изгубиле нив и стандардно се произведуваат со четири жици (редослед E, A, D, G). Меѓутоа бројот на жици зависи од афинитетите на музичарот, во зависност кој стил на музика свири. Постојат петтожичени бас-гитари (редослед H,E,A,D,G) кои најчесто се користат во рок и метал музиката, а додека пак има варијации на петтожичените бас-гитари кои наместо петта жица имаат прва жица (E,A,D,G,C), што овозможува свирење на повисоки тонови од оние кои може да ги произведе стандардна петтожичена бас-гитара. Постојат пак и шестожичени бас-гитари кои ги содржат сите жици на петтожичените гитари (H,E,A,D,G,C) и се користат во сите правци на музиката, но многу ретко. Најдобрите басисти на сите времиња користеа четирижичени бас-гитари што докажува дека бројот на жици не игра многу важна улога во квалитетот на свирењето.

Најпознати производители
------------------------

* Фендер (Fender)
* Ибањес (Ibanez)
* Гибсон (Gibson)
* И Ес Пи (ESP)
* МјузикМен (MusicMan)

Најпознати басисти
------------------

* Les Claypool (Primus, solo)
* Бодан Арсовски (Леб и Сол)
* Клиф Бартон (MetallicA)
* John Deacon (Queen)
* Michael "Flea" Balzary (Red Hot Chili Peppers)
* Paul McCartney (The Beatles)
* John Myung (Dream Theater)
* Jaco Pastorius (Weather Report)
* SMV - виртуозно бас трио за џез музика: Victor Wooten, Marcus Miller и Stanley Clark
* Calum Hood (5 seconds of summer) (5sos)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија за или поврзана со гитара е никулец.Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85012161
* GND: 7661383-5
* NDL: 01037040

 |

 |
**Марија Лојпур** (родена 10 Август 1983 г. е српска ракометарка која моментално игра за македонскиот шампион ЖРК Вардар СЦБТ, и за српската репрезентација.

**Марија Лојпур** е репрезентативка на Србија. Ракомет почнала да тренира на 12- годишна возраст во РК Крагујевац кај тренерот Бојан Милентијевиќ. 
Со екипата на Југопетрол Раднички во 2004 година го освои Купот на Србија и Црна Гора. Од 2006 година се сели во екипата на Аристопаламано во Италија и тоа е прва станица во нејзината интернационална кариера. По пет години поминати во неколку клубови во Италија, во 2011 година Лојпур се враќа во Србија, во екипата на Јагодина, а оттаму во 2012 година стана дел од екипата на ЖРК Вардар СЦБТ. 

Во 2003 година настапува за јуниорската репрезентација на Србија на Светското првенство во Македонија. Од 2004 година е во составот на сениорската репрезентација на Србија со која настапи на четири европски првенства. 
Во 2005 година со репрезентацијата на Србија го освои сребрениот медал на Средоземните игри во Шпанија. 
По вокација е дипломиран економист.
**Диего Алберто Милито** (наречен „*El Principe*", **Принцот**) (роден на 12 јуни 1979 година во Бернал, Аргентина) е поранешен аргентински фудбалер, напаѓач.

Кариера
-------

### Интер

Во Нероаѕурите се пресели од ФК Џенова за сума од 25 милиони евра (тука е вклучена и сумата за Тиаго Мота), а до 3 март 2010 година имаше 24 натпревари и 15 гола со тимот на италијанскиот шампион во Серија А. Принца потпиша за прв пат во официјален натпревар за неговиот нов тим во победата од 4-0 во миланското дерби над градскиот ривал - Милан. На 13 септември 2009 година, тој го постигнал својот втор гол во сино-црниот дрес во победата на шампионот со 2-0 над ФК Парма, повторно на стадионот Сан Сиро. Неговите следни два гола за Интер дојдоа во повратната победа од 1-2 над Каљари. Со овие два гола, Милито стана број 1 во историјата на Серија А со 28 гола на 35 натпревари, со просек од 0,8 гола по натпревар. Неговиот следен гол беше во победата од 2-0 над Наполи, откако камерунскиот репрезентативец Самјуел Ето го отвори резултатот во првата минута. Диего потоа се повреди, отсуствувајќи од терените околу еден месец, но веќе при враќањето постигна исклучително важен гол - Интер води со Палермо со 4:0, но дозволува резултатот да стане 4:3. Потоа на теренот се појави Милито кој ги смири навивачите со 5. гол во голот на тимот предводен од Валтер Зенга. Принс го постигна и првиот гол во голот на Ливорно, во победата на Интер на гости од 2-0. Тоа е негов 7-ми гол во 9 одиграни натпревари во тековната сезона во Серија А. На 4 ноември, Милито го постигна можеби својот најважен гол во сезоната во победата од 1-0 за Динамо Киев против Интер во Украина, кој речиси сигурно ги исфрла шампионите. на Италија на турнирот во Лигата на шампионите, Аргентинецот израмни во 86. минута. Овој гол им дава крилја на соиграчите, бидејќи во 90. минута Весли Снајдер го прави резултатот 2:1 во корист на Интер, па така речиси сигурен е преминот во 1/8 финалето на турнирот. „Принцот на Италија" направи 1-0 во голот на Милан за евентуална победа од 2-0 во второто миланско дерби сезонава - меч што Интер го доби и покрај тоа што имаше 9 играчи.

Диего Милито постигнува клучен гол во победата од 1-0 над Челзи во осминафиналето на Лигата на шампионите на 24 февруари 2010 година. Натпревар кој заврши 2:1 во корист на италијанскиот тим, по головите на Естебан Камбијасо за Интер и Саломон Калу за Челзи. Неколку дена подоцна, Милито постигна гол против Удинезе во победата на Интер од 3:2. Во полуфиналето на Лигата на шампионите против актуелниот европски шампион ФК Барселона, Милито асистираше за двата гола на својата екипа и го постигна третиот гол во финалето за 3-1.

Во својата прва сезона во Интер, Диего Милито постигна витални голови и во Серија А и во Копа Италија (вклучувајќи го и победничкиот гол во финалето против Рома), а во Лигата на шампионите дури постигна гол во секоја од елиминациските фази, како и секако самото финале. Во финалето на Лигата на шампионите, на 22 мај во Мадрид, тој ги постигна двата гола за победата на Интер над Бајерн Минхен од 2-0.
**Марија (Марика) Софија Александра Стирнштет**, родена на 12 јануари 1875 година во Стокхолм, починала на 25 октомври 1954 година во Финја, била шведска авторка.

Нејзините први книги, романот „*Stackars Jose"* (1892) и роман „ *Свен Вингедал"*, биле објавени под псевдонимот *Марк Стерн*. Нејзиниот татко придонел за публикување на последниот.

Најпознатите книги на Стирнштет се романите *Fröken Liwin* *(Мис Ливин),* кој ја опишува противречности помеѓу мајката и ќерката и проблемите на стареење сам, и *Spegling I en skärva* *(Огледало во фрагмент),* избор на раскази *Bland människor* *(За луѓе),* и книгата за млади *Ullabella,* портрет книга *Mest sanning* *(Повеќето вистина)* и волумени мемоарите *Mitt och de mina* и *Adjö min gröna ungdom* *(Збогум моја зелена младост).*

Наводи
------

1. ↑  Larsson, Lisbeth. „Maria ( Marika ) Alexandra Sofia Stiernstedt". *Swedish woman biographical dictionary*. Посетено на 5 October 2019.
**Ирина Саломикова-Ваг** (родена 28 ноември 1961

) — руска спринт-кануистка која што се натпреваруваше од средината на 1980-те д ораните 1990-ти. Таа освои пет медали на ИКФ Светскиот Кану Спринт Првенства од кој еден сребрен медал (К-4 500 метри; 1985) и четири бронзени медали (К-1 5000 метри; 1990, К-2 500 метри; 1989, К-4 500 метри; 1987, 1989)

Саломикова-Ваг исто така се натпреваруваше и на две ЛОИ за две различни земји. На ЛОИ 1988 таа се натпреваруваше за Советскиот Сојуз завршувајќи на четвртото место во дисциплината К-4 500 метри и завршувајќи на петто место во дисциплината К-2 500 метри. На следните ЛОИ 1992 во Барселона, Саломикова-Ваг се натпреваруваше за Обединетиот Тим и заврши на деветтото место во дисциплината К-4 500 метири и беше елиминирана во полуфиналето на дисциплината К-1 500 метри.

Наводи
------

* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 1: flatwater (now sprint): 1936-2007. Архивирано на 5 јануари 2010 г.
* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 2: rest of flatwater (now sprint) and remaining canoeing disciplines: 1936-2007. Архивирано на 9 ноември 2009 г.
* Sports-reference.com profile Архивирано на 21 октомври 2012 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на РусијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Кисело млеко
**Кисело млеко** е прехранбен производ направен  со скиселување на млекото. Скиселувањето му дава на млекото поинаков вкус што се постигнува преку бактериска ферментација преку додавање на некоја киселина, како што е сок од лимон или оцет. Киселината предизвикува млекото да коагулира и да се згусне, со што се намалува  растот на штетни бактерии и се подобрува  рокот на траење на производот.

Традиционално, киселото  млеко едноставно било свежо млеко што било оставено да ферментира и да се скилсеи со тоа што ќе биде чувано на топло место во текот на еден ден, често во близина на шпоретот. Денес киселото млеко се разликува од млекото што се скиселило по природен пат.

Наводи
------

1. ↑  "Dairy-Milk". healthyeating.org