recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Банатска Република** — краткотрајна држава, која била прогласена на 31 октомври 1918 година во Темишвар, по колапсот на Австроунгарија.

Историја
--------

По прогласувањето на Банатска Република, бил формиран Банатски народен совет, кој се состоел од по пет претставници од следните нации кои живееле на територијата на Банат: Германци, Унгарци, Срби и Романци.

Главниот комесар на новоформираната република станал доктор Ото Рот, додека за воен командант бил избран Алберт Барт. Унгарската влада веднаш ја признала независноста на Банатската република. Поддршката за создавање на Банатската република од страна на Унгарија била со цел да се задржи северниот Банат и да се намали определувањето на тамошното население за припојување кон јужнословенската држава.

Банатскиот народен совет организирал воени одреди и цивилна стража на 4 ноември истата година. Целта за формирање на воените одреди била воспоставување на контрола врз целата територија на Банат. Сепак, Банатска Република траела кратко, по неколку дена, војската на Кралството Србија влегла во Банат и го приклучила како своја територија и тоа било крај на Банатската република. Неколку месеци подоцна, територијата на Банат била поделена меѓу Кралството СХС и Романија, земајќи ги предвид прогласот на Големото народно собрание во Нови Сад и резолуцијата од Алба Јулија.

Во април 1920 година, Германците од Банат поднеле барање до Париската мировна конференција да се обнови републиката, под име *Република Банатија*. Според ова барање, обновената република, освен Банат, би ја вклучила и соседната Бачка, и би била поделена на кантони слично на Швајцарија, во кои би управувале претставниците на мнозинската етничка група од секој кантонт. Овој предлог бил отфрлен од страна на Париската мировната конфренција.

Демографија
-----------

Република Банат броела 1.582.133 жители, од кои:

* 592.049 (37,42%) Романци
* 387.545 (24,50%) Германци
* 284.329 (17,97%) Срби
* 242.152 (15,31%) Унгарци
* имало и помал број на помали етнички групи во кои спаѓале Словаци, Хрвати, Русини и други.

Според религија, населението во Република Банат било:

* 855.852 (54,10%) православни христијани
* 591.447 (37,38%) католици
* членови на помали верски заедници како калвинисти, лутеранци, и Евреи.

Наводи
------

1. ↑  „Povestea Republicii Bănăţene, forma statală care a supravieţuit patru luni. A fost proclamată de un avocat evreu la sfârşitul Primului Război Mondial | adevarul.ro". *web.archive.org*. 2017-11-25. Архивирано од изворникот на 2017-11-25. Посетено на 2019-04-20.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. ↑  Kókai, Sándor (2009). „Illúziók és csalódások: a Bánsági Köztársaság". *Közép-Európai Közlemények* (унгарски). **2**: 63–74.

Поврзано
--------

* Банат
* Српско-унгарска република Барања-Баja
* Република Прекмурје
Спомен-капелата „Св. Петар" од Битката на Кајмакчалан во 1916 г.
**Кајмакчалан** или **Мачник**[] — највисок врв на планината Ниџе. Се наоѓа на јужната граница од Македонија, со висина од 2.521 м. Кај Бугарите, врвот е познат како Борисов Град, а кај Србите како Порта на слободата и Праг на татковината.

Местоположба
------------

Од врвот се гледаат Островското Езеро и Петерското Езеро во Егејска Македонија, како и областа Мариово во Македонија. Во близина на Кајмакчалан се наоѓаат селата Скочивир од македонска, како и селото Чеган и ски-центарот „Ниџе" (Ворас) од грчка страна.

Знаменитости
------------

За време на Првата светска војна, на Кајмакчалан се воделе тешки борби меѓу бугарската армија, од една страна, и француската и српската војска, од друга страна, како дел од Македонскиот фронт, познати како солунски. Притоа, само во периодот од 12 до 30 септември 1916 година, во жестоките борби на врвот загинале над 4.600 војници од српската војска. Во составот на двете завојувани војски на фронтот биле мобилизирани голем број на Македонци од месното население во Мариово и од цела Македонија. Во спомен на овој настан, на црквата „Св. Илија", сместена на самиот врв, се наоѓа посвета напишана од кралот Александар I Караѓорѓевиќ. До пред некое време, во црквата, во посебна урна, се наоѓало срцето на швајцарскиот форензичар, публицист и професор, Арчибалд Рајс.

Наводи
------

1. ↑  *Статистички годишник на СР Македонија*. Републички завод за статистика. 1978.
2. ↑  „North Macedonia Timeless". *northmacedonia-timeless.com*. Посетено на 2020-07-18.
3. ↑  Алекандар Матески, „Убава Македонија - Кајмакчалан", *Економија и бизнис*, година 17, број 196, 30 октомври 2014, стр. 92.
4. ↑  Александар Стојчев, Македонија и Македонците во Прва светска војна, Воен музеј во состав на Министерство за одбрана на Република Македонија, Скопје, 2017, стр. 85 - 87.
5. ↑  Алекандар Матески, „Убава Македонија - Кајмакчалан", *Економија и бизнис*, година 17, број 196, 30 октомври 2014, стр. 92-93.

Надворешни врски
----------------

* Виртуелна панорама на Кајмакчалан Архивирано на 27 септември 2015 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Александар Танев** (бугарски: *Александър Танев*; 1 септември 1863 — 16 септември 1932) — генерал во бугарската армија. Во 1913 година бил командир на Босилеградскиот отред. Учестувал во Првата светска војна - бил началник на коњичка дивизија со која учестува во бојот кај Велес, Прилеп и Битола. Од 1915 до 1916 бил началник на 1 софиска дивизионна област, а од 1918 година бил началник на Драмската военноинспекционна област. Има добиено неколку ордени:

* Орден „За храброст" 3-ти ред.
* Орден „Свети Александар" 3-ти ред.
* Орден „За воена заслуга" 2-ри ред. Архивирано на 28 септември 2007 г.
* Орден „За заслуга".

Бугарија*Оваа биографска статија за личност од Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Источната и северната страна на Матерхорн
**Матерхорн** (германски: *Matterhorn*, италијански: *Monte Cervino*, француски: *Mont Cervin*) — врв на Пенинските Алпи. Лежи на границата помеѓу Швајцарија и Италија. Висок е 4.478 метри и е еден од највисоките врвови на Алпите. Исто така е еден од најопасните врвови на Алпите: од 1865 - кога бил прво искачен - до 1995, повеќе од 500 алпинисти загинале качувајќи се.
Од планината се гледа градот Цермат на североисток и Червинија на југ. 
Иако не е највисоката планина во Швајцарија, Матерхорн се смета за еден од најрепрезентативните симболи на Швајцарските Алпи и Алпите воопшто.

Поврзано
--------

* Пенински Алпи
* Монте Роза
* Вајсхорн

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Матерхорн" на Ризницата ? |

* Матерхорн — SummitPost (англиски)
* Матерхорн Архивирано на 13 октомври 1999 г. — Peakware (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 240323446
* LCCN: sh85082255
* GND: 4037992-9
* HDS: 008780
* NDL: 00629277
* NKC: ge782656

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Свето Преображение** |
|  |
| 
Црквата во 2023 година |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Кочанско |
| **Парохија** | Прва кочанска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°54′53.02″N 22°25′32.22″E﻿ / ﻿41.9147278° СГШ; 22.4256167° ИГД﻿ / 41.9147278; 22.4256167Координати: 41°54′53.02″N 22°25′32.22″E﻿ / ﻿41.9147278° СГШ; 22.4256167° ИГД﻿ / 41.9147278; 22.4256167 |
| **Место** | Кочани |
|  **Општина** | Кочани |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Преображение Христово |
|  **Изградба** | мај 2006 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Црква Св. Преображение** — православна црква во изградба во Кочани, која припаѓа под Кочанското архијерејско намесништво, Брегалничка епархија, МПЦ - ОА.

Местоположба
------------

Црквата е сместена во југозападниот раб на населбата Усова Чешма, во т.н. „Стопански двор", северно од фабриката „Руен", источниот дел на Кочани. Северно од црквата е Подрачната зграда „Ѕвездички" при Детската градинка „Павлина Велјанова".

Особености
----------

Црковната зграда зафаќа 364 квадратни метри и во неа има приземје и галерија за црковен хор.

Историја
--------

Црквата била почната со изградба во почетокот на мај 2006 година, но претрпувала пауза во градежните зафати.

Куполата и крстот.
На 12 февруари 2020, за време на празникот Свети три светители. бил поставен и осветен крстот на куполата на црквата. Осветувањето било извршено од страна на Митрополитот Брегалнички Иларион во сослужение на свештеници од Брегалничката епархија од Кочанското архијерејско намесништво.

Согласно ноември 2021 година, било поставена топлинската изолација на фасадата и на покривната конструкција.

Поврзано
--------

* Црква „Св. вмч. Георгиј"
* Црква „Св. Благовештение"
* Параклис „Св. Димитриј"
* Евангелско-методистичка црква
* Дуди Ханум џамија

Наводи
------

1. 1 2  „Осветен крстот на храмот „Св. Преображение" во Кочани". glasno.mk. 12 февруари 2020. Архивирано од изворникот 2021-01-17. Посетено на 19 септември 2023.
2. 1 2 3  „Осветен крстот на храмот „Св. Преображение" во Кочани". religija.mk. 10 ноември 2021. Архивирано од изворникот 2021-12-03. Посетено на 19 септември 2023.
3. ↑  Ѓакон Димитар Арсовски. (10 февруари 2020). *ВО СРЕДА ЌЕ СЕ ОСВЕТИ И ПОСТАВИ ЧЕСНИОТ КРСТ НА ЦРКВАТА ВО ГРАДБА „СВ. ПРЕОБРАЖЕНИЕ"*. Кочани: TelevizijaKocani. .

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Преображение" - Кочани на Ризницата ?
**Липјан** или **Липјане** — историско село на територијата на Општина Брвеница, Тетовско. Денес местото е во крајниот северен дел од атарот на с .Челопек.

Географија
----------

Селото се наоѓало во областа Долни Полог, на десниот брег на реката Вардар, на околу 1,5 км југозападно од Стримница.

Историја
--------

Познато е дека селото постоело уште од средниот век, и сè до неговото иселување било населено со Македонци. Во турските документи од 1467-68 г. се спомнува како село со 12 семејства, под надлежност на молк (лице со воени заслуги). Во 1795 г. е спомнато во тапијата на Реџеп-паша, кој селото му го подарува на Тетовското теќе.

Липјан е раселен некаде во првата половина на XIX век. Неколку семејства се преселиле во Челопек (од родовите Трајковци и Гуној), а едно во Жилче (од родот Стојчевци). Тие родови подоцна имале иселеници во Тетово, Скопје, Пловдив и други места.

Во 1896 г. во книгата „Материјали по изучувањето на Македонија", Ѓорче Петров го спомнува Липјан како веќе поранешно село, наречено по многуте липи на тоа место. Раскажува дека неговото население останало во сеќавањето како предавничко уште од времето на доаѓањето на Турците, кога самите ги повикале во Тетовско за да им помогнат да им се одмаздат на околните села од кои биле претходно малтретирани.

Поврзано
--------

* Долни Полог

Наводи
------

1. ↑  „Пописна слика на населените места во Македонија, Попис 2021". *Државен завод за статистика*. Посетено на 22 декември 2022.
2. 1 2  Петрушевски, Илија (2009). *Исчезнати селски населби и села со променети имиња во Полог*. Тетово: Здружение „Лешок". стр. 51. ISBN 978-9989-2507-3-6.
3. ↑  Трифуноски, Јован (1976). *Полог*. Белград: САНУ.
4. ↑  Г. Петров, *Материали по изучаванието на Македония*, София 1896, стр. 455.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Брвеница |
| --- |
|  |
| 
* Блаце
* **Брвеница**
* Волковија
* Гургурница
* Долно Седларце
* Милетино
* Радиовце
* Стенче
* Теново
* Челопек

 | Грбот на Општина БрвеницаГрбот на Општина Брвеница |
|  |
| Историски | 
* Горно Фалише
* Липјан
* Млаки

 |

 |
**Лукајски Архипелаг** или **Бахамски Архипелаг** — островска група која ги опфаќа Бахамите и британската прекуморската територија Туркс и Кајкос. Сместен е во регионот Западни Инди на Атлантскиот Океан, северно од Куба и другите Антили, а источно од полуостровот Флорида.

Архипелагот е наречен по домородниот народ Лукајци кој изворно го населувал архипелагот. Иако политички се состои од две групи острови, Лукајскиот Архгипелаг претставува природна целина геолошка, еколошка и културна смисла. Важи за дел од Карибите иако физички не излегува Карипското Море.

Предложена федерација
---------------------

Во 2010 г. водачите на Бахамите и Туркс и Кајкос изразиле интерес за можноста да создадат федерација.

Земји и територии
-----------------

* Бахами
* Туркс и Кајкос (Обединето Кралство)

На југоисток архипелагот продолжува под вода во облик на потопените плитаци Марамче, Сребрен и Божиќен (Мушоар, Плата и Навидад), а истото важи и за островите Туркс и Кајкос над вода. Во управна смисла, плитакот Марамче е дел од Туркс и Кајкос, а Сребрениот и Божиќниот Плитак се во состав на Доминиканската Република.

Поврзано
--------

* Западни Инди
* Големи Антили
* Мали Антили

Наводи
------

1. ↑  Keegan:20, 183
2. ↑  Tyson, Vivian. Bahamas wants federation talks with TCI Архивирано на 4 октомври 2011 г.. *Turks and Caicos Sun*, 2010.
3. ↑  Carew, James; Mylroie, John (1997). Vacher, H.L.; Quinn, T. (уред.). *Geology of Bahamas, in Geology and Hydrology of Carbonate Islands, Developments in Sedimentology 54*. Amsterdam: Elsevier Science B.V. стр. 91–139. ISBN 9780444516442.

Надворешни врски
----------------

* Granberry, Julian (октомври 1991). „Lucayan Toponyms". *Journal of the Bahamas Historical Society*. **13**. Архивирано од изворникот на 2013-12-12. Посетено на 8 December 2013.

Координати: 23°44′ N; 75°22′ W﻿ / ﻿23.74° СГШ; 75.37° ЗГД﻿ / 23.74; -75.37
Координати: 48°40′24″N 26°33′45″E﻿ / ﻿48.67333° СГШ; 26.56250° ИГД﻿ / 48.67333; 26.56250

Поглед ноќе на историската тврдина Каменец Подолски од XI век, Ukrajina
Дневна туристичка посета на тврдината Каменец Подолски, град Каменец Подолски
**Тврдина Каменец Подолски** (украински: *Кам'янець-Подільська фортеця*; полски: *twierdza w Kamieńcu Podolskim*; руски: *Каменец-Подольская крепость*; турски: *Kamaniçe Kalesi*) — тврдина во украинскиот град Каменец Подолски изградена во XI век. Тврдината е основана во време на Киевска Русија како дрвена одбранбена градба, а својата меѓународна препознатливост ја стекнува како камена тврдина во време на Полско-литванската Државна Заедница и козачко-полската борба со татарски и турски освојувачи. Се смета за едно од Седумте чуда на Украина и е долгогодишен дел на украинската туристичка понуда во западна Украина. Покрај тврдината тече реката Смотрич.

Историја
--------

Тврдината Каменец Подолски првпат е спомената во Ерменската хроника од XI век. Тврдината во средниот век се наоѓала во состав на Галичко-волинското Кралство, а денес е во рамките на Хмелничката Област во склоп на Украина. Местото било разрушено од Монголите во 1240 година, а повторниот раст го доживува на почетокот 1360-тите години кога просторот бил под контрола на литванските кнезови од династијата Коријатович.

Во 1430 година со Каменец Подолски завладеало Кралството Полска, а веќе две години подоцна, во 1432 година, на гратчето му се гарантирани магдебуршките права. На истиот простор е формирана Подолска Војводина, а Каменец Подолски станува нејзин главен град во 1463 година. Под управа на Полјаците, Каменец Подолски станува меѓународно познато трговско и културно средиште, според значењето веднаш зад градот Лавов. Почетната дрвена тврдина, до крајот на XV век била целосно заменета со снажни камени блокови кои и денес можат да се видат во нивното оригинално издание. Околу тврдината се изградени високи одбранбени ѕидови и кули чија цел била подобра одбрана од честите напади на Татарите и Турците од југозападните граници на денешна Украина. Со добивањето на магдебуршкото право, Каменец Подолски е прогласен за „кралски град" и му е доделен слободен државнички статус.

Население
---------

Првите жители на Каменец Подолски биле Украинци, и во нешто помал размер Ерменци. После падот на источнословенската држава Киевска Русија, градот во голема мерка го населиле Полјаци, нешто помалку Литванци како и Евреи. Денес тука главно живеат Украинци.

Наводи
------

1. ↑  „LIST of monuments of architecture and urban planning". *National Historical-Architectural Complex "Kam'ianets"* (украински). Архивирано од изворникот на 2017-05-20.
2. ↑  „Kamenets-Podolskaya krepost". *bon-voyage.com.ua* (руски).
3. ↑  „Museums". *Kamianets-Podilskyi Tourist Informational Site* (украински). 2008. Архивирано од изворникот (Figure is for the total visitation number to Kamianets-Podilskyi museums.) на 2018-06-12.

Поврзано
========

* Украинска култура
* Туризам во Украина

Надворешни врски
================

* Туристички информации (укр.) Архивирано на 19 јули 2011 г.
* Документација и историски податоци (укр.) Архивирано на 3 октомври 2016 г.
Релјефна карта на Бугарија
**Вршка Чука** (на бугарски: *Връшка чука*, на српски: *Вршка чука*/*Vrška čuka*) е врв на српско-бугарската граница, на 12 km источно од Заечар. Вршка Чука се наоѓа на наjсеверниот дел од Стара Планина.

Големиот српски писател Владислав Петковиќ Дис, по препорака на свој пријател, бил привремен учител во селото Прлита кое се наоѓа под Вршка Чука.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Хелер** — српска треш метал музичка група основана 1985 година во Белград. Групата била еден од првите претставници на екстремниот метал во поранешна Југославија, а нивниот истоимен деби албум еден од првите треш метал албуми во југоисточна Европа.

Групата во 1985 ја основале Атила Милојковиќ (ритам гитара и вокали), Коста Богдановиќ (водечка гитара), Зоран Миладиновиќ (бас гитара), и Саша Ѓаковиќ (тапани). Првиот настап во живо го имале 1986 на „Хит 202" во белградскиот Дом на млади заедно со групи од Риека, Загреб, и Дубровник. Хелер претрпел измени во поставата бидејќи Миладиновиќ заминал на отслужување воен рок, а како нов басист бил поставен Дејан Чворовиќ. Во меѓувреме и Богдановиќ си заминал, а на негово место дошол гитаристот Дарко Смуков.

Сенад Прашовиќ дошол во групата во 1988 како фронтмен, па Милојковиќ продолжил само како ритам гитарист. Првиот и единствен нивни студиски албум *Heller* бил издаден 1989 од страна на издавачката куќа Ghost House Records. Албумот содржел 11 нумери, од кои една била инструментална. Текстовите биле на српски јазик, освен песната „Dead or Alive" која била на англиски. Биле испечатени само 500 примероци, што бил единствен тираж на албумот. Подоцна Хелер настапиле како предгрупа на Destruction во Загреб и Љубљана.

Во 1993 ја издале демо снимката *Demo Tape* на аудио касета преку издавачката куќа Take It Or Leave It Records. Демото имало седум нумери, од кои едната е снимка од настап во живо. Бендот згаснал истата година. Во 2003 година Rock Express Records на ЦД го реиздале првиот албум на бендот со неколку бонус нумери. Хелер се обединиле во 2013, а како нов член дошол Хогар на тапани. Првиот концерт по обединувањето им бил на „Врачар Рок Фест" во Белград 2013. Групата во 2014 настапила на фестивалот „Егзит".

Дискографија
------------

* *Heller* (1989)
* *Demo Tape* (1993)

Наводи
------

1. ↑  Rapidforce Biography The Thrash Metal Guide.com
2. ↑  Heller Biography Spirit of Metal.com
3. ↑  Heller Reissue Архивирано на 9 февруари 2013 г. yu4you.com
4. ↑  Veliki povratak Explosive bine na Exit B92.net

Надворешни врски
----------------

* Heller на Facebook
* Heller на Myspace
* Heller на Encyclopaedia Metallum
* Heller на YouTube
* Heller на Last.fm
Големите Сундски Острови
**Големи Сундски Острови** (индонезиски: *Kepulauan Sunda Besar*, сундски: *Kapuloan Sunda Gedé*) — група големи острови во рамките на Малајскиот Архипелаг. Многу од нив се во денешна Индонезија. Јава е најмал, но најнаселен. Суматра е на запад, веднаш спроти Малезија преку Молучкиот Проток. Борнео е голем остров (чиј индонезиски дел се нарекува Калимантан). На исток е Сулавеси (Целебес). Според некои дефиниции, големите Сундски Острови ги опфаќаат само Јава, Суматра и Борнео.

Заедно со Малите Сундски Острови ја сочинуваат целината наречена Сундски Острови.

Управа
------

Големите Сундски Острови претежно припаѓаат на Индонезија. Островот Брунеј е поделен на Индонезија и Малезија. Го опфаќа цел Брунеј, покраините Централен, Источен, Западен, Северен и Јужен Калимантан во Индонезија и сојузните држави Сабах и Саравак и сојузната територија Лабуан во Малезија.

Поврзано
--------

* Мали Сундски Острови
* Сундски Острови
* Сундска Бразда

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Големи Сундски Острови" на Ризницата ? |

1. ↑  Blij, H. J. & Muller, P. O. (2010). *Geography: Realms, Regions, and Concepts* (14th ed.). Hoboken, NJ: J. Wiley & Sons. ISBN 0-470-46242-6
2. ↑  Mackinnon, John & Phillipps, Karen (1993). *A Field Guide to the Birds of Borneo, Sumatra, Java, and Bali : the Greater Sunda Islands,* Oxford University Press, Oxford ; New York. ISBN 0198540345 (pbk.)
3. ↑  Kennedy, Raymond (1935). *The Ethnology of the Greater Sunda Islands*, Ph.D. dissertation, Yale University.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 243848094
* LCCN: sh92004612
* GND: 4449877-9
* NKC: ge320710

 |

 |
**Оливер Зорг** (германски: *Oliver Sorg*, роден на 29 мај 1990 во Енген) — германски фудбалер, десен бек на Нирнберг и на германската репрезентација.

Клупска кариера
---------------

Зорг е производ на академијата на Фрајбург. Откако напредувал низ сите младински категории во клубот, во 2009 година бил промовиран во вториот тим, а своето деби за првиот тим на Фрајбург го направил 21 јануари 2012 во победата со 1-0 над Аугсбург. Оттогаш тој станал стандарден првотимец во клубот и одиграл преку 100 натпревари за Фрајбург во сите натпреварувања до летото 2015 година.

На 10 јуни 2015 година, по испаѓањето на Фрајбург од Бундеслигата Зорг му се приклучил на Хановер 96. Неговата прва сезона со 96-ките не завршила добро за клубот, откако тој ја доживеал истата судбина како и година дена претходно со Фрајбург: испаѓање од Бундеслигата. Сепак, за разлика од претходно овојпат Зорг останал во Хановер и му помогнал на клубот да се врати во Бундеслигата по само една сезона во 2. Бундеслига.

Во мај 2019, Зорг потпишал договор со Нирнберг како слободен играч откако му истекол договорот со Хановер.

Наводи
------

1. ↑  „Oliver Sorg". worldfootball.net. Посетено на 12 February 2012.
2. ↑  „Oliver Sorg". bundesliga.de. Архивирано од изворникот на 2012-08-09. Посетено на 12 February 2012.
3. ↑  „Hannover 96 verpflichtet Oliver Sorg" (германски). Hannover 96. Архивирано од изворникот на 10 June 2015. Посетено на 10 June 2015.

Надворешни врски
----------------

* Oliver Sorg – Профил на сајтот на УЕФА
* Профил на Зорг
**Ваутер Виперт** (холандски: *Wouter Wippert*; р. 14 август 1990

) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа Ромпот-Шарл.

Кариера
-------

Во 2015 година, Випер ја освоил шестата етапа на Тур Даун Андер. На Трката околу Калифорнија бил трипати присутен на подиумот во присуство на Марк Кевендиш и Петер Саган. Исто така освоил неколку етапи на Трката околу Тајван и Трката околу Кореја.

Достигнувања
------------

2010
1. Етапа 8 Трка околу Словачка
2011
1. Етапа 2 Тур де Берлин
1. Етапа 3 Тур де л’Авенир
2012
1. Етапа 5 Триптих на планините и замоците
2013
2. Трка околу Северна Холандија
2014
Велосипедски класик Нов Зеланд
1. Етапа 2
1. Етапа 4
1. Етапа 3 Трка околу Тајван
1. Етапа 2 Трка околу Јапонија
Тур де Кумано
1. Етапа 1
1. Етапа 3
1.  Бодовен пласман
1. Етапа 4 Трка околу Кина II
1. Етапа 9 Трка околу Хајнан
2015
1. Етапа 6 Тур Даун Андер
Трка околу Тајван
1. Етапа 1
1. Етапа 3
Трка околу Кореја
1. Етапа 1
1. Етапа 6
3. Даун Андер Класик
2016
Велосипедска трка Чешка
1.  Бодовен пласман
1. Етапа 1 (ТТТ)
2. Национално друмско првенство
2. Хејстсе Пејл
8. Шелдепрејс
2017
Трка околу Алберта
1.  Бодовен пласман
1. Етапа 2
1. Етапа 4
2. Национално друмско првенство
2. Класик Арнем-Венендал
5. Класик Лондон-Сари

Наводи
------

1. ↑  „Wouter Wippert signs for Roompot-Nederlandse Loterij". *Cyclingnews.com*. Immediate Media Company. 18 септември 2017. Посетено на 2 јануари 2018.
2. ↑  Акселгард, Емил (27 јуни 2015). „WorldTour екипите се обидуваат да потпишат со Виперт". *Cycling Quotes*. CyclingQuotes.com 2013. Посетено на 27 јуни 2015.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ваутер Виперт" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Ваутер Виперт". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Ваутер Виперт". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Ваутер Виперт". ProCycling.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ХоландијаБиографска икона | *Оваа биографска статија поврзана со холандскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Мон Агел** е планина на границата меѓу Франција и Монако. Врвот на оваа планина, на 1.148 метри надморска височина, се наоѓа на француска страна, но највисоката точка што се наоѓа од страна на Монако, лежи на патеката по име Чевин де Ревоир, на надморска височина од 161 метри.

Историја
--------

На 18 јуни 2011 година, лесен авион се урнал врз Мон Агел, при што загинале двајца Британци. Авионот бил на приватен лет, и патувал од Италија до Троа, Франција. Условите биле магливи.

Мон Агел е местото на голф-клубот Монте Карло, каде порано се одржувал турнирот Монте Карло Опен. Клубот ја прославил својата 100-годишнина во 2011 година.

Рок Агел, купен од Рение III, принцот од Монако како летна семејна резиденција, е високо на падините на Мон Агел.

Поврзано
--------

* 
* Географија на Монако
* Географија на Франција
* Список на земји по највисока точка

Наводи
------

1. ↑

Надворешни врски
----------------

* Map of Mont Agel, Monaco, MSN Encarta.
* Chemin des Révoires, Archeo Alpi Maritimi.
"Обратното c" е симболот на копилефт. Тој сѐ уште нема правно значење.
**Копилефт** (англиски: *copyleft*) е збир на лиценци кои ги дефинираат авторските права и правата на корисници на творби на човечкиот ум како што се разни видови на софтвер, пишани дела и уметнички искази.

Концептот и примената на авторски права стануваат се поконтроверзни и глобалниот консензус околу нивната улога и значење денес е битно нарушен. Појавата на копилефт е еден од чинителите на ова промена.

Застапниците на копилефт сметаат дека традиционалната и вообичаената примена на авторски права има за резултат претерана и нецелесообразна рестрикција на употребата на творбите на човечкиот ум. Глобалната примена на авторските права, од година во година, станува сè построга поради законските промени во САД и Европската Унија кои го имаат продолжено рокот на важење на авторските права до 95 години и кои водат меѓународна политичка акција на хармонизација на туѓи национални закони, без обѕир на развојните потреби и економско-политичката реалност во други земји и краишта.

Копилефт во својата борба не предлага промена на закони, ниту реформулација на концептите на авторски права и интелектуални творби. Копилефт предлага на авторите и сопствениците на авторските права да ги искажат своите права и правата на корисниците преку јасно дефинирана и со што помалку ограничувања, формулирана лиценца. Единствена прифатлива рестрикција за копилефт би била таа која има за цел да овозможи што пошироко користење на една творба, вклучувајќи го нејзиното натамошно копирање, преправување и редистрибуција. Како искажана лиценца, копилефт бара еднаква заштита и почит од законот, судските органи и граѓанството. Таква копилефт лиценца е и ГНУ Општа Јавна Лиценца која речиси доживеа и практична правна потврда во европските судови (види: Harald Welte против Sitecom). Врз основа на оваа лиценца функционира и проектот Википедија.

Инаку Копилефт користи традиционални правни и судски концепти, форми и структури врзани за авторските права, неговата цел е да "ослободи" и одржи во слобода што поголем број и обем на интелектуални творби. Копилефт не е исто што и "Јавен Домен" (*Public Domain*), бидејќи творби во јавна сопственост не се под правна заштита во смисла на нивните авторски права и немаат формално искажана лиценца.

Копилефт лиценца може да конципира секој, но најпознатите потекнуваат од Фондацијата за Слободен Софтвер, Иницијативата за отворен код и организацијата Криејтив комонс (*Creative Commons*).
**Јасеновиот црцорец** *(Cicada orni)* е вид на црцорец во семејството Црцорци (Cicadidae).

Името на родот доаѓа од лат. *„cicada"* значејки "дрвен штурец", а името на видот *„оrni"* веројатно доаѓа од црниот јасен (*Fraxinus **ornus***), каде ги снесува своите јајца во гранките.

Опис
----

Возрасните растат до околу 25 mm должина, со распон на крилјата кој е 70 mm. Бојата на нивното тело варира од кафеава до сива. Абдоменот има црвеникави сегменти со свилена влакност. На главата имаат две големи очи одделени на страните, три помали очи на врвот на главата, многу кратки антени и долга цевчеста уста за хранење на соковите од дрвја. Мембрановидните крилја се проѕирни, со видливи вени и повеќе карактеристични црни дамки.

Распостранетост
---------------

Јасеновиот црцорец е распостранет во јужна и централна европа, во блискиот исток и северна африка. Овој вид е најчесто пронајден и најраспостранет вид на црцорец во Македонија.

Додворувањето на женката од мажјакот во Џенова, Италија

Биологија
---------

Возрасните од овој вид се појавуваат во летото хранејки се на соковите од дрвја, со цевчеста уста прилагодена за прободување и шмукање.

Мажјаците се познати по нивната песна, создадена од контрахирање и релаксирање на стомачните мембрани. Оваа песна служи за зближување на женките. Често пеат во групи на сончеви гранки од дрвја. Кога ќе му придојде женка, додворувањето се остварува преку галење и допирање на нивните нозе. На крајот се парат на истото место.

Јасеновите црцорци ги положуваат нивните јајца во летото, кои се испилуваат касно во летото или во есента. Иако возрасните живеат месец и пол за репродуктивни причини, ларвите живеат повеќе години подземје, хранејки се на сокови од растителни корени.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Англиската страница за овој вид".
2. ↑  „Fauna of singing cicadas (Auchenorrhyncha: Cicadoidea) of Macedonia - a bioacoustic survey".
**Карисимби** — неактивен вулкан кој се наоѓа на планината Вирунга, вулкански синџир, кој пак се наоѓа во Големата Раседна Долина. Вкупно 8 вулкани се наоѓаат по должината на планината Вирунга. Од исток на запад тие се Мухабура, Гахинга, Сабињо, Бисоке (Визоке), Микено, Карисимби, Њирагонго и Њамурагира. Со 4,507 метри (14,787 стапки), Карисимби е највисокиот од нив и 11-та највисока планина во Африка. Карисимби се наоѓа на границата меѓу Руанда и Демократска Република Конго.

Името Карисимби доаѓа од зборот „*amasimbi*" на локалниот јазик, Кињаруанда, што значи снег. Снегот може да се најде во сувата сезона во јуни, јули и август на врвот на вулканот.

Наводи
------

1. 1 2 3  "Africa Ultra-Prominences" Peaklist.org. Retrieved 2011-11-20.

Надворешни врски
----------------

* „Karisimbi". *Глобална програма за вулканизмоит*. Смитсонова установа. (англиски)
* „Volcan Karisimbi, Rwanda/Congo DRC". Peakbagger.com. Посетено на 2013-02-10. (англиски)
Замокот ДубекЗамок Дубек, Шведска
**Замокот Дубек** е замок во Општина Скуруп во Сканија, Шведска. Имотот бил познат уште од 14 век. Античката бела стара куќа е всушност збирка од неколку згради. Најстариот дел од дворецот бил изграден кон крајот на 15 век. Дополнувања биле направени во средината на 16 век. Западните делови на замокот со скалилата ги изградиле во 17 век. Готиката, ренесансата и барокот се спојуваат во едно. Сместено е на плодното земјоделско земјиште кај Дибаксен во близина на брегот и опкружено е со буен парк. Замокот не е достапен за јавност.

Дел од замокот дизајниран од Гунар СедершилдДел од замокот Дубек дизајниран од Гунар Седершилд

Наводи
------

1. ↑  „Dybäck". *algonet.se*. Архивирано од изворникот на 2012-12-24. Посетено на September 1, 2020.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
Портрет на Лазар Сотир Гушо
**Лазар Сотир Гушо** (на албански: *Llazar Sotir Gusho*; роден на 27 декември 1899

 година во Поградец, починал на 12 ноември 1987

 година во Тирана), попознат под псевдонимот **Ласгуш Порадеци** (на албански: *Lasgush Poradeci*) — албански писател, поет, филолог, преведувач и пионер на модерната албанска книжевност. Тој се смета за еден од највлијателните албански писатели на 20 век, чии дела се директно поврзани со романтизмот и реализмот.

Роден во гратчето Подградец на брегот на Охридското Езеро, тогаш во османлиска Албанија, основното и средното образование ги завршил во Битола и Атина, а академското образование го стекнал на универзитетите во Букурешт и Грац. Тој развил и одржувал тесни врски со Асдрени, Ернест Колиќи, Ѓерѓ Фишта и Митруш Кутели, кои станале едни од најистакнатите албански писатели во тоа време.

Порадеци е најдобро запаметен по неговите збирки поезија „Танцот на ѕвездите" (*Vallja e yjve*) и „Ѕвездата на срцето" (*Ylli i zemrës*), инспирирани од традициите и особеностите на албанскиот живот. Неговиот стил се одликува со стилско-техничко достигнување, форма и содржина, како и ангажман со природата, еротиката и филозофијата. Тој на албански јазик има преведено повеќе познати англиски, германски, италијански, руски и француски дела.

Наводи
------

1. ↑  Ласгуш е изведено од неговото име **Ла**зар **С**отир **Гуш**о, а Порадеци од неговото родно место Поградец

1. ↑  Robert Elsie. „5". *Albanian Literature: A Short History* (English). I.B.Tauris, 2005. ISBN 9781845110314.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  Joachim Röhm. „Lasgush Poradeci". *joachim-roehm.de*. Архивирано од изворникот на 3 August 2012. Посетено на 29 декември 2012.
3. ↑  Robert Elsie. *Historical Dictionary of Albania* (English). Rowman & Littlefield, 2010. стр. 362–363. ISBN 9780810861886.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  Anton Logoreci. *The Albanians: Europe's Forgotten Survivors* (University of California. изд.). Gollancz, 1977. стр. 64.
5. ↑  *Jeta e re, Band 19* (University of California. изд.). стр. 446.
6. ↑  *Heine-Jahrbuch 2016* (Sabine Brenner-Wilczek. изд.). Springer-Verlag, 2016. стр. 189. ISBN 9783476043696.
7. ↑  Robert Elsie. „Anthologie albanischer Lyrik vom 16. Jahrhundert bis zur Gegenwart" (PDF). *elsie.de*. стр. 61. Архивирано од изворникот (PDF) на 2021-04-20. Посетено на 2020-09-26.
**Сабињо** — исчезнат вулкан кој се наоѓа на планината Вирунга, вулкански синџир, кој пак се наоѓа во Големата Раседна Долина. Вкупно 8 вулкани се наоѓаат по должината на планината Вирунга. Од исток на запад тие се Мухабура, Гахинга, Сабињо, Бисоке (Визоке), Микено, Карисимби, Њирагонго и Њамурагира.

Сабињо се наоѓа североисточно од езерото Киву, едно од најголемите езера во Африка, и западно од езерото Бунони во Уганда. Врвот на планината од 3.645 метри (11.959 стапки), го означува пресекот на границите на Демократска Република Конго (ДРК), Руанда и Уганда. Исто така се наоѓа во рамките на соседните национални паркови основани од овие земји: Националниот парк Вирунга во ДРК, Националниот парк Руанда и Националниот парк Магахинга Горила во Уганда.

Исто како кај Мухабура и Гахинга, бамбусовите шуми на планината Сабињо се живеалиште на загрозените Планински горила. Постојат неколку други видови на животни и птици кои се дел од екосистемот на планината.

Планината го носи локалниот прекар „*Заби на Стариот човек*", бидејќи нејзиниот врв наликува на измазнети заби.

Наводи
------

1. ↑  „Sabinyo". *Global Volcanism Program*. Smithsonian Institution. Посетено на 13 September 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сабињо" на Ризницата ? |

* Encyclopædia Britannica entry
* National Geographic photo Архивирано на 11 септември 2007 г.
Поглед на населбата Текешински Лозја од Споменикот на слободата
**Текешински Лозја** - населба на западниот крај на Кочани, составена претежно од куќи и во помал број станбени згради изградена во седумдесеттите години на XX век. На западниот дел од Кочани, на неговата периферија, се наоѓа наоѓалиштето Тикишински лозја каде во седумдесеттите години, при изградбата на голем број објекти за поединечно живеење била пронајдена некропола од железното време. Тоа била една од најголемите некрополи на овие простори, а од неа потекнуваат голем број наоди од растурени гробни конструкции.

Истражените гробни конструкции од 1982 година биле ѕидани од камени плочи со скелетни погребувања, односно инхумација.
Јужен поглед на Буденбах/Хунсрук
**Буденбах** е општина во германската сојузна покраина Рајнска област-Пфалц. Тој е еден од 134-те општински центри во областа Рајна-Хунсрих. Според проценката од 2010 година во општината живееле 177 жители. Има регионален код 7140023.

Географски и демографски податоци
---------------------------------

 Локација на општината во областа Рајна-Хунсрих
Буденбах се наоѓа во покраината Рајнска област-Пфалц во областа Рајна-Хунсрих. Општината се наоѓа на надморска височина од 381 метри. Површината на општината е 3,5 км². Според проценката од 2010 година, во самиот град живееле 177 жители. Просечната густина на населеност е 50 жители на км².

Меѓународна соработка
---------------------

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* До него. Сојузен завод за статистика (германски)
* Постојана конференција на градови и општини (германски)
* - Информациски систем на градови, општини и области. (германски)
* План за населување на карта ()
Аигуили де Рошфорт
**Аигуили де Рошфорт** (4.001 м) е планина во масивот Мон Блан во Франција и Италија. Врвот лежи на областа Рошфор помеѓу Дент ду Жеант и Грандес Жорас и обично се искачуваат за време на траверс по гребенот.

Првото искачување е на врвот го направи Џејмс Еклс и водичите Алфонс и Мишел Пајо на 14 август 1873 година.

Наводи
------

1. 1 2  Dumler, Helmut and Burkhardt, Willi P. *The High Mountains of the Alps*, London: Diadem, 1994, p. 182

Надворешни врски
----------------

* Егил де Рошфор на SummitPost

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 13 век | 14 век | 15 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1311** (**MCCCXI**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1311 година од новата ера, 311. од вториот милениум, 11. од XIV век и втора од 1310-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6819 и 6820 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6061 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5071 и 5072 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2064.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1311 година се протега во 3947 и 3948, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4007 и 4008 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1854. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 710 и 711 исламска година.

Настани
-------

Миланското востание
* 12 февруари – Миланско востание: Германските сили под водство на Балдвин Луксембуршки ги победиле италијанските трупи во Милано. Група на витези од Тевтонскиот ред ги убиле повеќето од бунтовниците.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1311 на Ризницата ?
Портрет од страна на Леонид Пастернак
**Борис Николаевич**Чичерин (руски: *Бори́с Никола́евич Чиче́рин*) (Мај 26, 1828 – 3 февруари 1904 година) е руски империјален правник и политички филозоф, кој работел на теоријата дека Русија и е потребно силна, авторитетна влада за да се издржат либералните реформи.За време на Октомвриската револуција, Чичерин е веројатно најпопуларниот правен филозоф и историчар во Русија.

Животопис
---------

Чичерин е роден во Тамбов, каде неговите благородни предци престојувале многу векови. Во 1849, тој матурираше од правниот оддел на Московскиот Универзитет..На инсистирање од д-р  Тимофеј Грановски, тој продолжи да работи во универзитетот како професор на рускиот закон. Заедно со неговиот пријател Константин Кавели напишаа сеопфатна програма за руски лиферализам,која беше објавена од страна на Александар Херзен во Лондон.

Чичерин беше голем шампион на Александар II's реформи во 1860, нарекувајки ги нив како "најдобар споменик на руското законодавство
". Тој ја објави *Регионалната Администрација на 17 век Русија* во 1856, проследено со расправа за популарното претставување 10 години подоцна.Зрели дела на Чичерин,
со Хегел's мисла како што беа, се залагаше на уставна монархија како идеална форма на владата за Русија.

Во 1868, Чичерин поднесе оставка од неговата позиција на универзитетот како протест против владините репресии и се сместил во неговиот имот во близина на Тамбов.Тоа беше тука каде тој напиша неколку тома од неговата обемна *Историја на Политичките Теории*.Неговиот величествен литературен стил беше прифатен од страна на таквите мајстори како Иван Тургенев и Лео Толстои.

Подоцна, Чичерин се врати во Москва, каде што тој беше избран за градоначалник во 1882 година. Во тој период, тој ги поддржуваше Александаровите остри мерки во Полска и борбата на царот против радикалните револуционери. Неговиот говор кај Александар III на неговото крунисување
во Кремљ беше протолкувано како премногу либерално, сепак, и тој бил принуден да поднесе оставка. Тој ги помина своите последни години пишувајќи 4 тома мемоари и некои книги за хемија, зоологија, и геометрија.Мемоарите биле препечатени од Ориентален Истражување Партнери  во 1974 година со новО воведување на Чичериновиот живот од страна на Проф. D. Чекан, Универзитетот Во Индијана.

Поврзано
--------

* Список на руската правни историчари

Наводи
------

* Хамбург, G. M. *Борис Chicherin и Почетокот на руската Либерализмот, 1828-1866* (Stanford: Стенфорд Univ. Притиснете, 1992). ISBN 0-8047-2053-30-8047-2053-3

Надворешни врски
----------------

* (руски)

Голема влез во Brockhaus-Efron Енциклопедија
Воздушен поглед на Броденбах и околината
**Броденбах** е општина во германската сојузна покраина Рајнска област-Пфалц. Тој е еден од 86-те општински центри во областа Мајен-Кобленц. Според проценката од 2010 година во општината живееле 653 жители. Има регионален код 7137205.

Географски и демографски податоци
---------------------------------

 Локација на општината во областа Мајен-Кобленц
Броденбах се наоѓа во сојузната покраина Рајнска област-Пфалц во областа Мајен-Кобленц. Општината се наоѓа на надморска височина од 95 метри. Површината на општината е 9,6 км². Според проценката од 2010 година, во самиот град живееле 653 жители. Просечната густина на населеност е 68 жители на км².

Меѓународна соработка
---------------------

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општината (германски)
* До него. Сојузен завод за статистика (германски)
* Постојана конференција на градови и општини (германски)
* - Информациски систем на градови, општини и области. (германски)
* План за населување на карта ()
**Cho Oyu** (Nepali: चोयु; тибетски: ཇོ་བོ་དབུ་ཡ, Вајли: *jo bo dbu yag*, пинјин: Qowowuyag: кинески: 卓奧友山; пинјин: *Zhuó'àoyǒu Shān*) — шеста највисока планина во светот со 8,201 метар надморска височина. Името Чо Оју означува „Тиркизно Божество" на тибетски јазик. Планината се наоѓа помеѓу Тибет (Кина) и Непал. Се наоѓа на 20 километри западно од Монт Еверест.

Неколку километри западно од самата планина, се наоѓа Нангпа Ла (5.716 м), леден планински премин кој се користи како главен трговски пат помеѓу Тибеќаните и Шерпите од Кумбуа. Поради близината на преминот и генерално благите падини на стандардниот пат на северозападниот дел, се смета дека е најлесната планина за алпинистички искачувања во групата на планини повисоки од 8,000 метри, па затоа е популарно одредиште за професионалните алпинистички групи.

Наводи
------

1. ↑  Cho Oyu on Peakware

* Hillary, Edmund (1955). *High Adventure*. Bloomsbury Publishing. ISBN 0-7475-6696-8. Архивирано од изворникот на 2014-01-16. Посетено на 2014-01-15.

Надворешни врски
----------------

* Статистики за качувањата на планината и бројот на жртви
* Фото-приказна за Чо Оју направена од Лукаш Стебелски

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Осумилјадници |
| --- |
|  |
| 
* Еверест
* К2
* Кангченѕунга
* Лоце
* Макалу
* Чо Оју
* Даулагири
* Манаслу
* Нанга Парбат
* Анапурна
* Гашербрум I
* Брод Пик
* Гашербрум II
* Шишапангма

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 235045056
* GND: 4090411-8
* NKC: ge223417

 |

 |