recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Параметарска статистика** е гранка на статистиката во кој се претпоставува дека податоците се избрани од популација која може да биде моделирана со соодветна веројатносна распределба која има фиксно множество на параметри. Обратно, **непараметарски модел** се разликува точно по тоа што кај него нема претпоставки за распределба на параметри кога се моделираат податоците.

Најпознатите статистички методи се параметарски. За непараметарските и семипараметарските модели, Дејвид Кокс рекол, „Во нив се типично вклучени помалку претпоставки за структурата и видот на распределбата, но најчесто содржат силни претпоставки за независностите".

Пример
------

Секој член на фамилијата од нормални распределби има има генерално ист облик и е *параметризиран* со средна вредност и стандардно отстапување. Тоа значи дека ако средната вредност и стандардното отстапување се познати и распределбата е нормална, тогаш позната е веројатноста за секое идно набљудување кое лежи во некој интервал.

Да претпоставиме дека имаме примерок од 99 резултата од тестирање со средна вредност (просек) 100 и стандардно отстапување 1. Ако претпоставиме дека сите 99 резултата се случајно добиени од нормална распределба, тогаш може да предвидиме дека постои веројатност од 1% дека 100-тиот резултат ќе биде повисок од 102,33 (т.е. средната вредност плус 2,33 стандардни девијации), под претпоставка дека 100-от тест е од истата популација како и останатите. Parametric statistical methods are used to compute the 2.33 value above, given 99 independent observations from the same normal distribution.

Непараметарска оцена на истата работа е максималниот од првите 99 резултата. Притоа, не мора да претпоставуваме ништо за распределбата на резултатите од тестот за да донесеме заклучок бидејќи пред да се спроведе тестот било еднакво веројатно дека највисокиот резултат може да биде кој било од првите 100. Затоа, има веројатност од 1% дека 100-от резултат е повисок од претходните 99.

Историја
--------

Параметарската статистика за прв пат е спомната од Р. A. Фишер во неговиот труд *Статистички методи за истражувачите (Statistical Methods for Research Workers)* во 1925 година, со кое ја створил основата за модерната статистика.

Поврзано
--------

* Сите модели се погрешни
* Инверзен проблем
* Параметарски модел
* Доволен статистик

Наводи
------

1. ↑  Geisser, S. (2006), *Modes of Parametric Statistical Inference*, John Wiley & Sons
2. ↑  Cox, D. R. (2006), *Principles of Statistical Inference*, Cambridge University Press
3. ↑  Cox 2006, стр. 2

Предлошка:Statistics
Кралот Матјаж (натпис „Крал Матијаш") од 1877 година, работилница на Леополд Лајер.
**Насликан пчелен сандак**, или **насликана пчеларничка даска**, (словенечки: Panjska končnica) ― името што се користи за насликана даска поставена на влезот на пчеларниот сандак.

 *Погреб на ловец*, Марија Павлич, 1891 година.
Овој вид на народна уметност, вообичаено за Словенија, потекнува од Горењска и словенечка Корушка, а оттаму се проширила на целата територија на денешна Словенија. Најстарите насликани даски датираат од средината на 18 век, а сликањето на мотиви на кошниците во голема мера завршило по завршувањето на Првата светска војна. Сликите насликани од едноставни и претежно самоуки сликари имаат претежно фигурални мотиви, а познати се повеќе од 600 различни мотиви, од кои околу половина се религиозни. За околу 150 години, биле создадени повеќе од 50.000 доградби на кошници, кои пчеларите ги вметнувале на нивните сандаци за да ги одвојат нивните сандаци едни од други и од други сандаци. Често се користеле свети мотиви, кои истовремено требало да ги заштитат пчелите.

 *Св. Ѓорѓи и ламјата* од 1923 година.
Во словенечката алпска област, употребата на насликани даски на сандаците била најраспространета во втората половина на 19 век. За време на „златното доба" на сликањето даски, помеѓу 1820 и 1880 година, на веќе споменатите религиозни слики биле додавани секуларни мотиви со вистинити или измислесни пораки. Во тоа време на насликаните даски на сандаците се појавуваат и историски и воени настани и ехо на разни настани од тоа време. Има и сцени од селското секојдневие и прослави, прикази на животни и народни занаети, како и разни историски сцени. Истовремено, се појавуваат и мотиви кои привлекуваат внимание на човечката глупост и мотиви кои разиграно ги исмеваат и мажите и жените.

 *Ѓаволот го сече бабиниот јазик* од 1848 година.
Денес, завршетоците на кошниците имаат само симболично значење, а умножувањата на најпознатите мотиви се популарен подарок и туристички сувенир во Словенија. Насликаните даски претставуваат вистинско етнографско богатство на Словенија.

Од 2018 година, „насликаните пчеларнички даски" се запишани во Регистарот на нематеријално културно наследство во отсекот постановка и претставување и подотсекот уметнички изрази.

Најпознати мотиви
-----------------

* Ѓаволот и го сече јазикот на бабата
* Мажот се враќа пијан од кафеана
* Мелничарот и неговата сопруга
* Собирање на ројот
* Празнување
* Воденица на баба (го илустрира ѓаволот, кој носи стара и грда баба во воденицата, но вади млада и убава)
* Лисица бричи ловец
* Погребот на ловецот
* Тужба на земјоделец (илустрира двајца земјоделсци кои се караат за крава, а адвокатот ја молзе)
* Сопруга го извлекува сопругот од анот
* Маж кој ја носи сопругата на крст

Наводи
------

1. ↑  „Poslikavanje panjskih končnic". *Регистар на нематеријално културно наследство*. 17 мај 2018. Посетено на 8 февруари 2023.

Надворешни врски
----------------

* Галерија на насликани пчеларнички даски Архивирано на 8 февруари 2023 г.
* Насликани пчеларнички даски - Словенечки етнографски музеј
**Пандулф Втори Стариот** бил принц на Беневенто од 981 и принц на Капуа од 1008 или 1009 до нивниот смрт во 1014. Тој бил син на Ландулф Трети кој бил ко-принц од 959 до 968.

После смпртта на такто му, чичкото на Пандулф, Пандулф Приви, даде Беневенто и Капуа на Ландулф Четврти во 981. Но во истата година, Ландулф бил принуден да го подели кнежевството и Пандулф добие Беневенто.

Извори
------

* Caravale, Mario (ed). *Dizionario Biografico degli Italiani: LXIII Labroca – Laterza*. Рим, 2004.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Ландулф Четврти** | **Принц на Беневенто**981 – 1014 | Наследник**Ландулф Петти** |
| Претходник**Ландулф Шести** | **Принц на Капуа**1008 – 1014 | Наследник**Пандулф Четврти** |
**Пане кои санти** (италијански: *Pane coi santi*) е традиционален италијански овошен леб. Се пече во рерната со дрва и се јаде околу времето на Ден на сите светци на 1 ноември и наредниот ден. Тоа е специјалитетот на Сиена и Марема.

Историја
--------

Лебот е традиционален италијански регионален производ, кој е силно поврзан и со градот Сиена и со празникот Ден на сите светци на 1 ноември и следниот ден. Џорџ Гисинг во својот дневник за 1 ноември 1897 година напишал: „Во Сиена (и само овде) денес сите јадат еден вид на многу обична торта од сливи која е наречена *Пане кои санти*".

Подготовка
----------

Традиционалните состојки се брашното, маслиновото масло, сувото грозје и оревите. Другите состојки може да вклучуваат и бадеми, борови семки, мед, смокви и урми. 

Од брашното се прави заквасено тесто за леб, и потоа се мешаат и останатите состојки. Потоа се оформува во низок круг или овален леб кој се пече во рерна дрва. Резултатот е миризлив, умерено темно кафеав леб кој е прилично мек.

Наводи
------

1. ↑  Michele Scicolone (1993). *La Dolce Vita*. New York: W. Morrow. ISBN 9780688111496
2. ↑  Allegato al decreto PAT 2019 (in Italian). Ministero delle politiche agricole alimentari, forestali e del turismo. Accessed November 2021.
3. ↑  Grazietta Butazzi, Tino Buazzelli (1988). *Toscana in bocca*. Palermo: La Nuova Edrisi. ISBN 9788878090118.
4. ↑  Luigi Cremona (2004). *L'Italia dei dolci* (in Italian). Milan: Touring Club Italiano. ISBN 9788836529315.
Упростена илустрација на паралакса на еден предмет наспроти оддалечена позадина поради поместување на перспективата. Гледајќи од „Гледиште А", предметот изгледа како да стои пред синиот квадрат. Ако смениме на „Гледиште Б", предметот *привидно* се поместил пред црвениот квадрат.
Оваа анимација е пример за паралакса. Како што се поместува аголот на гледање, предметите кои се подалеку изгледа како да се движат побавно отколку објакетите кои се поблиску до камерата.
**Паралакса** — видливо поместување или разликата во насоченоста на предметот гледан од две различни страни, а се мери преку аголот или полуаголот на наклонот меѓу двете видни линии. Поимот потекнува од грчкото παράλλαξις (*паралаксис*), што значи „промена".

Блиските предмети имаат поголема паралакса од пооддалечените кога се гледаат од различни положби, па според тоа паралаксата се користи за одредување на далечината. Во астрономијата, паралаксата е единствениот непосреден метод преку кој може да се измери оддалеченоста на небесните тела (посебно на ѕвездите) што се наоѓаат надвор од нашиот Сончев Систем. Ова се нарекува ѕвездена паралакса.

Поврзано
--------

* Триангулација
* Трилатерација
* Тригонометрија
* Ѕвездена паралакса

Надворешни врски
----------------

* Проекти за мерење на растојанието на месечината со паралакса, со точност од 2,3% (англиски)
* Нагледна претстава на ѕвездената паралакса (бара Java) (англиски)

Наводи
------

1. ↑  „паралакса" — Лексикон на македонскиот јазик
2. ↑  „Parallax". *Oxford English Dictionary* (Second Edition. изд.). 1989. *Astron.* Apparent displacement, or difference in the apparent position, of an object, caused by actual change (or difference) of position of the point of observation; spec. the angular amount of such displacement or difference of position, being the angle contained between the two straight lines drawn to the object from the two different points of view, and constituting a measure of the distance of the object.CS1-одржување: излишен текст (link)

* Whipple, Fred L. (2007), *Earth Moon and Planets*, Read Books, ISBN 1406764132
**Насмеани очи** е книга на македонската писателка Татјана Гогоска од 1994 година.

Технички податоци
-----------------

Книгата е објавена од книгоиздателството „Ѕвезда" од Скопје, во рамки на библиотеката „Ѕвездички". Рецензенти на ова издание се: Глигор Стојковски и Мишо Китаноски. Книгата има 80 страници, со димензии од 20 сантиметри. Таа е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски", Скопје, но нема меѓународна ознака ISBN. Автор на корицата и на илустрациите во книгата е Марија Мачавеловска, лектурата и коректурата се дело на Мишо Китаноски, а комјутерската обработка на текстот ја извршила Ленче Попова. Книгата е отпечатена во печатницата „Даскал Камче" во Кавадарци. Издавањето на книгата било финансиски помогнато од претпријатието „Хопег" од Скопје.

Содржина
--------

Книгата содржи песни и раскази за деца, поместени во три дела: „Очи", „Неделникот на Елена" и „Кога бев мала". Во книгата се поместени следниве песни и раскази:

* Насмеани очи
* Кога ќе бидам голем
* Белите кајчиња
* Камион шарени фустанчиња
* Мама сака да плачам
* Патување со авион
* Сон или
* Како ги допре ѕвездите
* А, Томи чекаше
* Понеделник
* Вторник
* Среда
* Четврток
* Петок
* Зошто растеме
* Сабота
* Прва љубов
* Ѕвездени бои
* Недела
* Кога бев мала

Наводи
------

1. ↑  Татјана Гогоска, *Насмеани очи*, Ѕвезда, Скопје, 1994.
2. ↑  Татјана Гогоска, *Насмеани очи*, Ѕвезда, Скопје, 1994.
Питер Урбан на *Германските Радио-награди* во Хамбург, 2016 година
**Петер Урбан** (роден на 14 април 1948 година во Брамше, Долна Саксонија) е германски музичар и радио-домаќин.

Урбан бил германски коментатор за натпреварот за песна на Евровизија од 1997 година, по Јан Хофер. Поради болеста во 2009 година, тој не бил во можност да ја коментира Евровизијата 2009, а Тим Фрухинг го заменил, но тој се вратил да коментира во Евровизијата 2010. Урбан, исто така, го коментирал Евровизискиот танцов натпревар во 2007 година.

Тој бил домаќин на радио-програмите „NDR-Info-Nachtclub" и „NDR-2-Soundcheck Neue Musik" за германскиот регионален радиодифузер Norddeutscher Rundfunk (NDR) и е опишан како "глас на станицата".

Наводи
------

1. ↑  Magunia, Roland. „Eurovision Song Contest: "Mr. Grand Prix" Peter Urban muss passen – Kultur" (германски). Посетено на 5 мај 2009.
**Сивата патка** или **брешката** (*Anas strepera*) е честа и проширена патка од редот гусковидни. Ја има и во Македонија.

Распространетост
----------------

Брешката се пари во северните делови од Европа и Азија, и централна Северна Америка. Распространетоста на оваа птица се проширува во источна Северна Америка. Таа е птица преселница. Нејзината состојба на зачуваност е најмалку загрозена.

Опис
----

Младенче
Мажјак
Брешката е 46–56 см долга со 78–90 см распон на крилја. Мажјакот е малку поголем од женката, кој тежи во просек 990g, а женката тежи 850g. Во сезоната на парење, мажјакот има сива боја, со црна позадина, светли костени крилја и брилијантно бели летачки пердуви, очигледни во лет или во мирување. Вон сезоната на парење, мажјакот е сличен на женката, но е малку посив одоздола и има помалку портокалова боја на клунот.
Женката има светлокафеава боја, со перја како женската дива патка. Таа може да се разликува од тој вид по темно-портокаловиот раб на клунот, помала големина, белите летачки пердуви и белиот стомак. 
Брешката е потивка патка, со исклучок за време на додворувањето. Женките имаат повик сличен на *квак* како дивата патка но со повисок тон, нешто како *гаг аг аг аг*. Мажјаците, пак, се огласуваат со свиркање и со звук како *ннеек*.

Живеалиште и поведение
----------------------

Сивата патка живее крај езера или бавни реки богати со водни растенија. Претежно се храни со растителна храна, но зимно време јаде и животинска. Гнездата ги прави на земја, обично подалеку од водата. Не е толку друштвена како другите патки вон сезоната на парење и формира само мали јата. 

### Размножување

Гнездата обично се скриени под некое дрво, на земја, и претставуваат дупка покриена со растенија и пердувчиња. Несат 5-14 жолтеникави или зеленикави јајца. Ги лежи само женката, додека мажјакот е секогаш во близина на гнездото. Испилените младенчиња се доволно развиени за да можат самостојно да се хранат.

*Mareca strepera*

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2009). „Anas strepera". *IUCN Red List. Version 2009.2*. International Union for Conservation of Nature. Укажано повеќе од еден `|author=` и `|last1=` (help)
2. ↑  Floyd, 2008
3. 1 2  Dunn and Alderfer, 2006
4. ↑  Madge, Steve; Burn, Hilary (1988). *Wildfowl: An Identification Guide to the Ducks, Geese and Swans of the World*. Christopher Helm. стр. 200–202. ISBN 0-7470-2201-1.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Gadwall" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Енциклопедијата Британика 1911 на Викиизворот има текст поврзан со „**Gadwall**". |

* BirdLife Species Factsheet Архивирано на 4 јануари 2009 г.
* RSPB A to Z of UK Birds Page
* An article and photograph Архивирано на 5 јануари 2009 г.
* Gadwall Information - Cornell Lab of Ornithology
* Gadwall - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
* Massachusetts Breeding Bird Atlas Архивирано на 11 декември 2008 г.
* Gadwall videos, photos & sounds Архивирано на 25 април 2013 г. on the Internet Bird Collection
* Feathers of Gadwall (Anas strepera) Архивирано на 13 декември 2013 г.
Полинезискиот Триаголник е географски регион во Тихиот Океан на чии агли се наоѓаат Хаваи (1), Нов Зеланд (2) и Велигденски Остров (*Rapa Nui*) (3), а со исклучок на Фиџи на неговата западна страна. Во средина е Тахити (5), а Самоа (4) е западно од неа.
**Полинезиски Триаголник** ― регион во Тихиот Океан на чии агли се наоѓаат три островски групи: Хаваи, Велигденски Остров (*Рапа Нуи*) и Нов Зеланд (Аотеароа). Обично се користи како едноставен начин за определување на Полинезија. Сите овие острови биле ненаселени во времето кога Европјаните пристигнале таму.

Денес, најбројни полинезиски народи се: Маорите, Хавајците (Канака Маоли), Тонганите, Самоанците, Ниуеанците и Тахиќаните. Сите јазици што месното население ги зборува во овој огромен триаголник се полинезиски јазици, кои лингвистите ги распределуваат како дел од океанската подгрупа од малајско-полинезиските јазици. Тие јазици влечат корени од прото-австронезискиот јазик, кој се зборувал во Југоисточна Азија пред 5.000 години. Има и многу полинезиски острови надвор од рамките на триаголникот во соседните Меланезија и Микронезија.

Поврзано
--------

* Потекло на Маорите

Наводи
------

1. ↑  O'Connor, Tom *Polynesians in the Southern Ocean: Occupation of the Auckland Islands in Prehistory* in New Zealand Geographic 69 (September–October 2004): 6–8

Надворешни врски
----------------

* Полинезиски културен центар
* Бишопски музеј Бернис Пауахи

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Полинезија |
| --- |
|  |
| Полинезиски триаголник | 
 Австралски Острови •  Валис и Футуна •  Велигденски Остров •  Гамбје •  Друштвени Острови •  Кукови Острови •  Маркизи •  Нов Зеланд •  Питкернски Острови •  Сала и Гомез •  Самоански Острови •  Токелау •  Тонга •  Туамоту •  Тувалу •  Хаваи  |
|  |
| Оддалечени ипериферни територии | 
 Анута •  Емае •  Капингамаранги •  Лојални Острови •  Меле •  Нугуриа •  Нукуману •  Нукуоро •  Онтонг Џава •  Пилени •  Ренел •  Ротума •  Сикаиана •  Таку •  Тикопиа •  Увеа •  Футуна  |

 |
Основна поделба на гласовите е на:

* самогласки (вокали) и
* согласки (консонанти).

Самогласките се изговараат без пречки, широко, со слободно поминување на воздушната струја во усната шуплина и имаат поголема звучност. Во македонскиот јазик самогласки се: а, е, и, о, у.

Самогласките имаат слоготворна функција. Тие ги оформуваат слоговите, односно претставуваат јадрото на слогот. Покрај нив во слогот може да има повеќе согласки, но тие може и самостојно да градат слог.

*На пр.: збо - ро - ви*
мост
пе - е

Освен самогласките, во нашиот јазик и гласот *р* може да има слоготворна функција.

*На пр.: прст*
кр - вав
пр - вак

Поделба на самогласките
-----------------------

### Според височината

Самогласките според височината (поставеноста) на јазикот самогласките се делат на: 

* високи (и, у);
* средни (е, о), и
* ниски (а);

### Според движењето на јазикот

Според движењето на јазикот напред-назад самогласките се делат на: 

* предни (и, е),
* средни (а) и
* задни (у, о);

### Според положбата на усните

Според положбата на усните самогласките се делат на: 

* заокружени (о,у)
* и незаокружени (а, е, и).

Поделба на согласките
---------------------

Согласките (консонантите) се помалку звучни од самогласките, односно при нивниот изговор воздушната струја не поминува непречено. Во македонскиот јазик има 26 согласки кои ги делиме според разни критериуми.

### Според место на образување во усна шуплина

Според местото на образување во усната шуплина согласките се делат на:

* уснени: п, б, м, ф, в
* забновенечни: т, д, н, л, ц, ѕ, с, з
* венечни: љ, ч, џ, ш, ж, р
* меконепчени: к, г, х

### Според начинот на образување

Според начинот на образувањето согласките се делат на:

— преградни: п, б, м, т, д, н, њ, к, г
— теснински: ф, в, с, з, ј, ш, ж, х, л, љ, р
— преградно-теснински: ц, ѕ, ч, џ, ќ, ѓ

### Според звучност

Третата поделба на согласките е според нивната звучност:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| звучни | Б | В | Г | Д | Ѓ | З | Ж | Ѕ | Џ |  |
| безвучни | П | Ф | К | Т | Ќ | С | Ш | Ц | Ч | Х |

  

Сонанти: Ј, Р, Л, Љ, М, Н, Њ

  

Звучните и безвучните согласки во македонскиот јазик се во парови (секоја звучна си има безвучен парник), освен Х кое е безвучно. 

Сонантите се позвучни од звучните согласки и им се доближуваат на самогласките.

Поделбата на звучни и безвучни согласки е важна за гласовните промени. Тие се случуваат кога ќе се најдат една до друга согласки со различна звучност (едначење по звучност).
**Оливје Кесен** (холандски: *Olivier Kaisen*; р. 30 април 1983

) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој настапувал професионално од 2005 до 2014 година. На 10 февруари 2014 година било објавено дека Кесен бил принуден, од здравствени причини, да се повлече од велосипедизмот, поради кардиоваскуларни проблеми.

Достигнувања
------------

2001
1. Национално јуниорско хронометарско првенство
2002
3. Национално хронометарско првенство под 23 години
2003
1. Национално хронометарско првенство под 23 години
2004
1. Хроно де Ербје под 23 години
3. Национално хронометарско првенство под 23 години
2005
2. Краен пласман Тур де Валони
5. Хроно де Ербје
10. Хроно Шампеноа
2006
3. Краен пласман Сиркуи франко-белж
2007
1. ГП Гери Кнетеман
8. Фландриско првенство
10. Хроно де Насион
2009
1. Етапа 5 Трка околу Турција
2011
5. Краен пласман Трка околу Пекинг

Наводи
------

1. ↑  „Кајзен се откажува од велосипедизмот". *Лото-Белисол*. Belgian Cycling Project. 10 февруари 2014. Архивирано од изворникот на 2014-02-22. Посетено на 15 февруари 2014.

Надворешни врски
----------------

* Оливје Кесен на Ризницата ?
* „Достигнувања на Оливје Кесен". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Оливје Кесен". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Оливје Кесен". ProCycling.
* Оливје Кесен на Trap-Friis.dk



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со белгискиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Сибирски самојед на возраст од 40 дена.
Самоједите се кучиња кои просечно живеат од 12 - 15 години. Тие се мирни кучиња кои се поврзани со целото семејство, односно со кругот на луѓе каде што живеат. Меѓутоа тие слушаат односно имаат само еден сопственик. Самоједите се кучиња кои сакаат да бидат во друштво на луѓе и кои сакаат да им се обрне поголемо внимание. Тие не се агресивни кучиња, меѓутоа знаат одлично да се бранат. За време на дресурата на овие кучиња секој човек ќе наиде на проблеми, бидејќи Самоједите не сакаат секогаш да го прават она што ќе им биде наредено, односно сакаат да водат инает.
Сибирскиод самојед го добил своето име по племето кое се населило на територијата на денешен сибир (САМОЈЕД).
Самоједите се вклучени во четиринаесетте најстари кучиња, заедно со хаските, маламутите, chow chow и уште 10 други раси од различно географско потекло.

Самоједите се најграциозните кучиња на свет, елегантни во своето држење, раскошни со своето крзно и карактеристичне грива, препознатливи по нивната насмевка (по која и ги добиле прекарот "the smiling dog"), и нивните весели очи.

Биографија за Самоједот
-----------------------

Овие кучиња потекнуваат од древните номадски племиња од центаралниот дел на Сибир,наречени Самоједи.Кучињата никогаш не станале ловци,меѓутоа набрзо се прилагодиле на влечењето санки,станале чувари и верни сопатници.Самоједите не се вообичаени чувари,туку тие весело го најавуваат секој гостин.Самоједите биле многу блиски со членовите на племињата, кои честопати ги земале да спијат со нив во шаторите бидејќи додатно ги грееле.На децата им било дозволено да играат со кученцата,а доколку женките од некоја причина биле неспособни за доење,жените од племето ги одгледувале и подигале малите кученца.Тоа докажува колку ова племе ги ценело и социјализирало Самоједите.

Самојед е куче од волчји тип,силен,активен,грациозен со неверојатна издржливост.Има средна големина со богато крзно и карактеристчна грива.Прво што се забележува на самоједот се неговите темно-кафени весели очи,црниот нос и ушите кои се исправени,триаглести,заоблени на врвовите и покриени со крзно.Типичниот опаш е богато окрзнен,свиен преку грбот или колковите.Висината е 50-60 см.а тежината 23-30 кг.

Црната боја со селекција е отстранета,а чистата бела боја денеска е скоро универзална.Дозволени се и бела со кремаста боја,која на изложбите и не се претпочита.
Надворешното крзно е грубо и рамно,не смее да биде чупаво,свилено или брановито,и подолго е отколку кај другите арктички раси.Внатрешното крзно е густо и меко.Таквата структура на крзното му дава на кучето максимална заштита од надворешните влијанија,а бара минимална нега.
Иако бело,неговото крзно секогаш изгледа чисто.Беспрекорното крзно има сребренест сјај.Густото крзно нормално бара редовно чешлање,посебно во пролет и лето.Мртвото крзно од внатрешниот слој,доколку не се отстранува може да предизвика проблеми со кожата.Исчешланото крзно може да се собира и да се испреде во волна.
**Никола Павлев Николовски** (*прекар Митре*) ( 1926
 во Дебарско —  1944

 во Добри Дол (Скопско)) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Во родното село бил принуден да се занимава со земјоделство и сточарство. Тешките услови за живот го принудиле да се досели во Скопје со надеж на подобар живот. Во Скопје работел како општ работник. Учествувал во разни акции за помош на вооруженото востание против окупаторот. На 5 септември 1944 година стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил борец во втората чета на четвртиот баталјон. Се одликувал со скромност и совесност. Во една борба на бригадата против балистичките банди, бил убиен во месноста Добри Дол.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 225. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Општина Океро** е општина во округот Вестра Јеталанд во западна Шведска. Нејзиното седиште се наоѓа во градот Океро на главниот остров, кој исто така се нарекува Океро.

Општината се состои од острови во северниот архипелаг, Гетеборг веднаш надвор од Гетеборг. Со вкупна површина од 26.03 km 2 е една од најмалите општини во Шведска.

Општината е една од ретките во Шведска која не била споена и затоа сè уште ја има истата област како единицата формирана од парохија (*сокен*) со првите акти на локалната власт од 1862 година. Во периодот 1915–1959 година, во општината имало голем број општини (еден вид окрузи во рамките на рурална општина каде се занимаваат со прашања од урбан карактер).

Географија
----------

 Островот Хелсо
Општината Океро се состои од десет населени островчиња во текот на целата година. Се смета дека тие се протегаат од светилникот Винга до крајбрежниот град Марстранд во општината Кунгалв. Десетте острови се именувани:

1. Бјорко
2. Фото
3. Грото
4. Хипелн
5. Халсо
6. Хоно
7. Калвсунд
8. Кало-Книпла
9. Роро
10. Океро

Забележете дека „ö" значи „остров" на шведски, па затоа има многу имиња што завршуваат со „ö". На пр *Бјорко* значи „Остров од бреза".

Од нив, Хоно е најголем со околу 4.800 жители, а Океро е исто така прилично голем со 3.100. Сепак, сите десет се населени со луѓе во текот на целата година. Повеќето острови имаат мостна врска меѓу себе. Сепак, нема патна врска со копното, само автомобилски фериботи од западен Гетеборг. Фериботите се добри со густ распоред. Локалниот референдум во 2003 година во општина Океро ги отфрли плановите за иден мост до копното.

Историја
--------

За време на Викиншката ера, островите Океро им припаѓале на норвешките кралеви, а делот од брегот бил познат како Речна работа. Во 13 век, кралот Хокон Хоконсон од Норвешка си изградил куќа на Океро, бидејќи често бил таму со својата морнарица.

Во 1658 година, областа станала шведска заедно со Бохуслен.

Во средината на 18 век, риболовот на харинга процвета во голема индустрија, а рибарските заедници на островите цветаа околу 50 години.

Во 1950-тите беа дизајнирани грбот. Бидејќи главната индустрија отсекогаш бил риболов, чамецот и харингата станале симболи. Десетте харинги одговараат на десетте острови.

Омал, исто така наречен обо, е шведски гетамалски дијалект што се зборува на островите во општината Океро. Има некои одлики на шведскиот дијалект во Гетеборг (Гетеборгска), но и одлики од англискиот.

Надворешни врски
----------------

* Општина Океро - Официјален сајт

Наводи
------

1. ↑  „Површини на општините на 1 јануари 2014 г.". Централна статистичка служба на Шведска. 2014-01-01. Архивирано од изворникот (Microsoft Excel) на 2016-09-27. Посетено на 2014-04-18.
2. ↑  „Население во државата, окрузите и општините на 31 декември 2019 г.". Централна статистичка служба на Шведска. 20 февруари 2020. Посетено на 20 февруари 2020. (шведски)
**Превртенец** (грчки: *Δελικλή Καγιά*, *Деликли Ќаја*) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.

Географија и местоположба
-------------------------

Селото се наоѓало во непосредна близина на селото Врбени, на самиот пат од градот Вртикоп за градот С’ботско.

Сместено е на 10 километри северно од општинското средиште Вртикоп.

Историја
--------

Превртенец била мала чифлигарска населба, која македонските жители го напуштиле селото пред 1913 година поради разбојништва и се засолниле во селото Цакони, Мегленско.

Стопанство
----------

Главно занимање на населението било земјоделството.

Население
---------

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника" се вели дека во 1873 г. *Привиртенец* (Privirténetz) е село во Воденската каза со 63 куќи и 244 жители Македонци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика") во 1900 година во *Превртенец* живееле 54 Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne") во 1905 година во *Приварјанец* (Privarjanetz) имало 30 Албанци.

Оваа населба во пописот од 1913 година била забележана со 55 жители (веројатно сточарски семејства, бидејќи македонското население го напуштило селото), додека во пописот од 1920 година се водела само со еден жител. Населбата не била обновена, поради што и се распаднала, така што не се спомнува повеќе.

Самоуправа и политика
---------------------

Селото влегува во рамките на општината Вртикоп, во округот Постол.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Симовски, Тодор (1998). „Воденски округ". *Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански одлики*. I дел. Скопје: Институт за национална историја. стр. 56.
2. ↑  „Македонија и Одринско. Статистика на населението од 1873 г." Македонски научен институт, Софија, 1995, стр. 158 - 159.
3. ↑  Васил К’нчов. Македонија. Етнографија и статистика, Софија, 1900, стр. 149.
4. ↑  Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, pp. 190 - 191.

### Белешки

* Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите се изјаснувале како Македонци.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Вртикоп |
| --- |
|  |
| ОЕ Вртикоп | 
* Арсен
* Бања
* В’гени
* Вртикоп
* Врбени
* Гропино
* Каменик
* Колибите
* Липоор
* Ново Село
* Прањани
* Ризово
* Треболец

 |
|  |
| ОЕ Мениида | 
* Дреново
* Калиница
* Карамзино
* Мандалево
* Недирчево
* Ново Село
* Свети Илија
* Сенделчево

 |
|  |
| Историски | 
* Колудеј
* Колудеј Чифлик
* Маврејново
* Орман Чифлик
* Превртенец

 |

 |
Никола Парапунов
**Никола Парапунов** (Разлог, 1 јули 1909

 - Бараково, Горноџумајско, 9 декември 1943

) — македонски комунист и партизан од Пиринска Македонија.

Животопис
---------

Никола Парапунов е роден во семејство на шивачки работник. Во 1924 година, по завршувањето на третиот клас во месната седмолетка, продолжил да се школува во средното техничкото училиште во Софија, на градежната насока. Потоа работел во родниот град и активно соработувал со тогашната Внатрешна Македонска Револуционерна Организација.

Револуционерна активност
------------------------

Во 1931 година, Парапунов станал член на Бугарската комунистичка партија, а на почетокот на 1932 бил член на окружното раководство на БКП во Петрич. Поради своето делување како комунист, тој бил уапсен и од 1933 до 1941 година бил в затвор. По излегувањето од затворот, преминал во илегала и на 26 јули 1941 година ја формирал разлошката чета, првата вооружена партизанска формација во Бугарија. Пиринска Македонија како дел од Царството Бугарија, најрано го кренала својот глас за ослободување и обединување со останатите делови на Македонија. На територијата на Пиринска Македонија, уште во 1941 година, се оформиле партизански одреди под водството на Парапунов, а токму во Пиринска Македонија се одиграла и првата вооружена борба против бугарската војска и, воопшто, првата вооружена битка против фашистичките окупациски војски на Балканот. На почетокот од 1943 година, Парапунов станал член на ЦК на БКП, но на крајот од истата година загинал кај месноста Сува Чешма, во близина на селото Бараково, Горноџумајско, во борба против бугарска полициска заседа. Тој е опеан во народната песна „Темен се облак зададе".

Наводи
------

1. ↑  „Историја на македонскиот народ", книга трета, издава нип Нова Македонија - заедница за издавачка дејност, книги, периодика и публицистика - Скопје, Скопје, 1969 година
2. ↑  Томе Саздов, *Грива тресе, бисер рони* (епска народна поезија). Скопје: Заштита, 1970, стр. 137-138.

Поврзано
--------

* „Имала мајка едно ми чедо", песна посветена на Никола Парапунов
* ОУ "Никола Парапунов", основно училиште што го носи неговото име во село Драгобраште, Општина Виница
* Историја на Пиринскиот дел на Македонија (1913 - 2005)

Наводи
------
**Пред божји суд** е збирка поезија од македонскиот поет Васил Пујовски.

Технички одлики
---------------

Збирката „Пред божји суд" е објавена во 1969 година од издавачката куќа „Македонска книга" од Скопје, во рамки на едицијата „Наша современа поезија". Книгата, која има 73 страници, била испечатена во графикиот завод „Гоце Делчев" од Скопје, во 1 000 примероци. Техничкото уредување и нацртот на корицата ги направил Коста Бојаџиевски, а коректурата била дело на Вера Арсовска.

Содржина
--------

Во збирката се застапени песни и песни во проза, распоредени во следниве пет циклуси: „Првото и последно писмо", „Сам од себе распнат", „Прогонство од рајот", „Пред божји суд" и „Првото и последно писмо". Збирката се состои од следниве песни:
Твојот воз, Ти мојата најголема Блискост, Има нешто во твоите очи, Да Лавинија, Ех што не можам, Изгледа секогаш, Ти знаеш колку, Јас љубам Лавинија, Ме налегнува некаква тежина, Кога ќе зазори, Манастир пред мене, Маѓосник пред мене, Распнат на крст, Откаде таа маѓија, Ајде да поиграме, Речи ми го зборот, Мечот на небесата, Ливада во дворот, Така нацртав икона, Повторно сум ранет, Каде ќе е небото, Просторот ми застанал, Времето носи приказни за злиот, На неизбежната граница, Го гледам тој враг, Жив мртов, Сега сум и добар, Жалосно што не сум, Ако нешто мразев, За колку би рекол, На секое лице, Наместо фалбоспевки, Се гледам во рајот, Чуден е овој рај, Господ е сè, Убаво ми е мене, Кога ги затворив, Така сум прогонет, А сега пред божјиот суд, Кој господ ми суди, Јас во песната, Ја отворам душата, А кој ме измами, Мудрец на птицата, Кој враг ќе ми суди, Речи ми, Потребен ми е суд, Толку Лавинија, Кога би бил, Толку Лавинија.

Наводи
------

1. ↑  Васил Пујовски, *Пред божји суд*, Македонска книга, Скопје, 1969, стр. 73.
2. ↑  Васил Пујовски, *Пред божји суд*, Македонска книга, Скопје, 1969.
**Петре Димков Секулоски** (1921 во Годивје, Охридско — 24 октомври 1944 на Сува Гора) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Петре Димков Секулоски е роден во селото Годивје. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ доброволно пристапил на 5 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада загинува на Сува Гора во борбите против балистите, на 24 октомври 1944 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Просечно американско предградие
**Предградие** — населено место или негов дел (на пр. квартал, мал град или друга населба) што се наоѓа на работ на поголем град. Некои предградија се дел од метрополите. Во историска смисла, предградието е област во средновековните европски градови сместено надвор од градските ѕидини на центарот. Може да се протега по обиколница или, заедно со други предградија, да образува круг околу град. Поради својата помалку изградена површина, дава можности за развој на занаетчиството.

Наводи
------

1. ↑  Jain, Shri V. K. (2021-04-30). *Applied Ecology and Sustainable Environment* (англиски). BFC Publications. ISBN 978-93-90880-19-5.
2. ↑  „Cities suburbs and the gray area in between".
3. ↑  „предградие" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Предградие" на Ризницата ? |
Џоао Коељо Нето-Прегуњо
**Џоао Коељо Нето**, попознат и како Прегуњо (роден на 5 февруари 1905

, починал на 1 октомври 1979

) — бразилски фудбалер на позиција напаѓач. Џоао е роден во Рио де Жанеиро.

Син на бразилскиот писател Коељо Нето, Прегуњо е роден на 5 февруари 1905

. Тој од 1925 до 1938 настапувал за Флуминензе  и постигнал 184 голови. Прегуњо тренирал и други спортови како: одбојка, кошарка, ватерполо, пливање, хокеј. Во 1952 година ја примил наградата "*Grande Benemérito Atleta*".

За Бразил се натпреварувал во ФИФА Светското првенство 1930 и бил првиот капитен на Бразилската репрезентација, постигнувајќи го првиот гол за Бразил на ФИФА светските првенства против тогашна Југославија, и уште два гола во натпреварот против Боливија.

Тој починал на 74 години на 29 септември 1979 година. Во негова чест, клубот Фулминезе подигна статуа. Бразилска ТВ програма за неговиот живот беше продуцирана од Карлос Ниемејер за Канал 100 со режија од Карлос Леонам и Освалдо Калдеира.

Наводи
------

1. ↑  „Especial - 2006 - Copa" (португалски). Folha Online. 2005-12-09.
**Петре Богојев Војнески** ( 1924
 во Староец, Кичевско —  1944

 во Дебреште, Прилепско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско семејство кое се занимавало со земјоделие. Во текот на 1942 година им бил преведувач на Италијаните и имал можност да го запознае окупаторот и неговите намери. Во есента 1943 година се приклучил како партизан во Групата баталјони, а потоа во Првата македонско-косовска бригада. Со Бригадата учествувал во Февруарскиот поход, а по борбите кај Богомила во февруари 1944 година, со групата на Тихомир Шарески, тргнал назад, но загинал кај селото Дебреште - Прилепско во февруари 1944 година во борба со бугарските фашисти.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 49.
Книгата „**Откриена кабала**: Упатство за пронаоѓање на среќата", е книга која ни кажува како со помош на автентичната кабала можеме да изградиме среќен живот, во хармонија со природата. За првпат, на достапен јазик за обичниот читател, се објаснети вечните принципи на автентичната кабала, од светски признатиот кабалист д-р Михаил Лајтман. 
Оваа книга е наменета за луѓе од секаква возраст, вера и националност, кои сакаат подобро да ја разберат целта на нивниот живот, притоа добивајќи го клучот за среќата.

Реакции
-------

Во својот предговор кон книгата, професорот Ервин Ласло (Италија/Унгарија) , основач и претседател на Будимпештанскиот клуб (Club of Budapest) и на Светскиот Совет на Мудроста (World Wisdom Council) пишува: 

„Како што научив преку запознавање со текстовите на д-р Лајтман, кабалата во својата изворна форма ги промовира единството и интегритетот на човештвото и универзумот. Авторот не ми е само драг и личен пријател, туку според мене и најголем жив кабалист, вистински претставник на мудроста која била скриена повеќе од две илјадалетија."

"Од сè срце препорачувам внимателно да ја прочитате оваа книга, бидејќи содржи многу повеќе од општо знаење за древната мудрост. Ни го дава и клучот за осигурување на благосостојбата на човештвото во овие критични времиња, кога сме соочени со досега невидени предизвици... "

Д-р Џефри Сатиновер – автор на седум книги за квантна физика и психијатрија, меѓу кои: "Квантниот мозок" и "Пробивање на библискиот код", катедра за физика, универзитет во Ница, Франција:

„Ја имав таа голема привилегија и чест лично да го запознам д-р Михаел Лајтман. Тој ја претставува оваа древна дисциплина, со топло срце, длабока ученост и искуство, како и темелно сфаќање на современите емпириски принципи. Големи умови низ вековите нашле во автентичната кабала (во споредба со нејзините разни површни варијанти,) извор на не-секташко, хумано, духовно водство. "
**Петре Николоски** (Прилеп,  1959
) - македонски и британски вајар. Живее и создава во Велика Британија.

Животопис
---------

Николоски е роден во Прилеп во 1959 година. Дипломирал на Факултетот за применети уметности во Белград, отсек скулптура, а во 1989 година магистрирал на истиот. Во 1993 година заедно со вајарот Глигор Стефанов, Николоски изложувал на 45. Биенале во Венеција како претставник на Македонија. Селектирани самостојни изложби реализирал во: Панчево, Мосраз, Рединг, Тасманија, Ланкашир, Лидс, Скопје и мн. други.
Во 2018 година Националната галерија на Македонија во рамките на годишната програма ја организирала изложбата „Бесконечност" (Infinity).
Николоски од 1990 година живее и твори во Мејденхед, во близина на Лондон, Велика Британија.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место
* Петре Николоски - Уметноста е центар на сите истражувања - интервју
**Италијанско првенство во фудбал** — систем на фудбалски лиги кој се меѓусебно поврзани во асоцијација. Првенството се состои од 594 поделби и има 3332 екипи. Тука се натпреваруваат фудбалски клубови од Италија, и еден клуб од Сан Марино. Системот има хиерархиски формат со промоција и испаѓање во различни лиги во различни нивоа, и е оставена можност за искачување на врвот на системот, дури и за најмалиот клуб.

Структура
---------

Највисоката лига во системот е Серија А, која е управувана од страна на  Лега Серија А и е составена од 20 екипи. Следна е Серија Б, која е организирана од страна на Лега Серија Б. И двете од овие лиги покрие целата територија на Италија.

Третото ниво е Лега Про, порано позната како Серија Ц. Таа е воден од страна на Италија Лега Калчо Професионистико; има три групи (секоја по 18 клубови), кои обично се поделени врз основа на локацијата.

Четвртото ниво е Серија Д, лига со девет паралелни групи (во која клубовите се поделени по географска локација), кој е во организација на *Dipartimento Interregionale* на Lega Nazionale Dilettanti. Под овие се наоѓаат пет нивоа; четири од нив, Екеленца, Промоционе, Прима Категорија и Секонда категорија, се организирани од страна на регионалните одбори на Lega Nazionale Dilettanti; и последната, Терца категорија организирана од провинциски комисии.

Сите клубови од Серија А, Серија Б и Лега Про се професионални.

| **Ниво** | **Дивизија/Лига** |
| --- | --- |
|  | **Професионални лиги** |
| 1 | **Серија А***(Една лига, 20 клуба)* |
| 2 | **Серија Б***(Една лига, 22 клуба)* |
| 3 | **Серија Ц***(3 интеррегионални лиги, 18 клуба по лига)* |
|  | **Непрофесионални лиги** |
| 4 | **Серија Д***(9 интеррегионални лиги, 18-20 клуба по лига)* |
| 5 | **Екеленца***(28 регионални лиги, 16-18 клуба по лига)* |
| 6 | **Промоционе***(54 регионални лиги, 16-18 клуба по лига)* |
| 7 | **Прима категорија***(106 регионални лиги)* |
| 8 | **Секонда категорија***(преку 180 регионални лиги)* |
| 9 | **Терца категорија***(преку 200 регионални лиги)* |

Надворешни врски
----------------

* Map of Italian Football Club Stadia
**Петраркистички сонет** или **петрархистичка поезија** е вид на пишување на стихови што првпат се појавува за време на ренесансата, а прв го употребил италијанскиот поет Франческо Петрарка. Овој вид поезија е познат и како **жонглерска** или **трубадурска** поезија. Главното обележје на оваа поезија е оплакувањето на невозвратената љубов.

Особености
----------

Историското значење на поезијата на Петрарка е во тоа што тој успеал да ја ослободи поезијата од преголемата апстракција и мистичност, а се прославува љубовта кон саканата, која се велича како нешто „свето". Се користеле силни споредби, како на пример: устата е сонце, забите се бисери, лицето бело како снег. Девојката е сонце, а поетот снегот што се топи, и така натаму. Ова е тој шаблон кој многумина го имитирале не само во негово време туку и во наредниот век.

Во творештвото на поетите од јужна Италија со создала т.н. „*Неаполска поетска школа*", чии претставници од Петрарка ја презеле совршената уметничка форма, хиперболизмот, но и плачливиот тон при опишувањето на љубовта. Овие поети се познати и под името „**страмботисти**". Пишувале кратки песни од 8 стиха, а најважни претставници биле Серафино од Аквила, Антонио Гевалдо и др. Карактеристично за нив било што ја користеле народната поезија. Овој вид поезија е прифатен кај дубровничките поети од тоа време. Се опева љубовта на прв поглед, на пример поетот случајно здогледал убава дама на прозорецот, и веднаш потоа пее за самоубиство, бидејќи љубовта е неможна или невозвратена.

Пјетро Бембо ја вратил петрархистичката поезија во духот на Петрарка. Бембо и следбениците им се спротивставиле на страмботистите, и ја добиле битката. Ваквиот тип поезија се пишувал дури до крајот на 16 век.

Наводи
------
**Петар Шулинчевски - Шули** (роден во Белград, 16 март 1938

 - починат во Скопје, 29 септември 2015

) — македонски легендарен фудбалер и фудбалски тренер.

Животопис
---------

Петар Шулинчевски е роден во Белград 16 март 1938 година од таткото Илија (1915-1980) и мајката Вера (1917-2008). Кариерата ја почнал во ФК Преспа, Ресен, за веќе од 1956 година да заигра во ФК Вардар. Бил дел на првите 11 играчи кои во Белград во 1961 го освоиле тогашниот Куп на Маршалот против Вартекс. Во дресот на Вардар за 12 години одиграл преку 300 натпревари во кои постигнал 190 голови. Од Вардар привремено се преселил во САД во 1968 каде одиграл една сезона во дресот на Чикаго Мустангс (30 утакмици, 16 голови, 7 асистенции).
По завршувањето на играчката кариера долги години бил тренер на ФК Вардар, во Костур - Грција, ФК Борец - Велес, Металург - Скопје, а последните неколку години од тренерската кариера во помладите селекции ФК Вардар.

Петар бил оженет во 1960 со Ружица (родена во Скопје 26 јули 1946 - почината 3 јули 2012) со кого имале две деца Татјана (родена во Скопје во 1965) и Кристофер (роден во Сент Луис, САД во 1969). Петар имал и брат Слободан (роден во Ресен во 10 јуни 1946 - починат 27 мај 2020).

Петар починал во Скопје на 29 септември 2015.

Наводи
------
**Петре Георгиевски** (Долно Дупени, Преспа, 1 јуни 1940

 ) – универзитетски професор, социолог.

Животопис
---------

Основно образование завршил во с. Љубојно, а учителска школа во Битола. Дипломирал социологија на Филозофскиот факултет во Белград во 1965 година. Завршил постдипломски студии на Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања во Скопје во 1971 година. Докторирал од областа на социолошките науки на Филозофскиот факултет во Скопје, на тема „Влијанието на социјалната структура на студентите врз изборот на факултетот, меѓусебното другарување и успехот во студиите" во 1981 година. Се вработил како асистент на ИСППИ во 1967 година, а потоа, во 1972 година на Филозофскиот факултет во Скопје. За редовен професор по предметите методологија на социолошки истражувања и социологија на образованието бил избран во 1987 година. Тој е еден од основачите на Одделението за социологија, подоцна Институт за социологија при Филозофскиот факултет во Скопје. Бил декан на Филозофскиот факултет во Скопје (1985) и член на Претседателството на ЦК на СКМ (1986-1989). Објавил над 150 статии и повеќе книги од областа на социологијавлијанието на образованието врз социјалната подвижност во Македонија.

Творештво
---------

* Социологија на образованието, Скопје, 2003.

Наводи
------

1. 1 2  *Македонска енциклопедија, том II*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 1638. ISBN 978-608-203-024-1.