recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Прилепско |
| **Парохија** | Плетварско-беловодичка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°19′22.2″N 21°46′48.1″E﻿ / ﻿41.322833° СГШ; 21.780028° ИГД﻿ / 41.322833; 21.780028Координати: 41°19′22.2″N 21°46′48.1″E﻿ / ﻿41.322833° СГШ; 21.780028° ИГД﻿ / 41.322833; 21.780028 |
| **Место** | Дрен |
|  **Општина** | Прилеп |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Пророк Илија |
|  **Изградба** | XIX век (со неколку обнови, најнова 2008 - 2014) |
|
|  **Осветување** | 2014 (најнова) |
| Архитектонски опис |
|

**Св. Илија** — црква и манастир во прилепското село Драгош. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

**Дренскиот манастир** е сместен на 1 км јужно од селото. Изграден е во текот на XIX век, но на почетокот на XX век црквата била во урнатини, и од неа е зачуван само престолот. Се смета дека манастирот бил уништен од Турци. Во 1950 г. благодарение на ктиторот Цветко Георгиоски е изградена малка црквичка, каде мештаните се собирале на Илинден и Арангеловден. Подоцна на нејзино место е изграден поголем грам, осветен на 2 август 1972 г. од митрополитот Методиј Дебарско-кичевски. Во 2008 г. таа црква е срушена, па на 7 јуни 2008 г. се осветени темелите на новиот манастирски храм. Завршената црква е осветена на 26 април 2014 г. од митрополитот Петар Преспанско-пелагониски.

Поврзано
--------

* Плетварско-беловодичка парохија
* Битолско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  Николовски, Дарко. „Иконите од црквата Св. Троица од селото Мождивњак, Крива Паланка" (PDF). *Патримониум.mk*. **7** (12): 195.
2. ↑  „Манастир „Свети Илија", село Дрен". Old Prilep. Посетено на 27 декември 2021.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Илија" - Дрен (Прилепско) на Ризницата ?
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Охридско |
| **Парохија** | Годивска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°23′13.8″N 20°47′52.4″E﻿ / ﻿41.387167° СГШ; 20.797889° ИГД﻿ / 41.387167; 20.797889Координати: 41°23′13.8″N 20°47′52.4″E﻿ / ﻿41.387167° СГШ; 20.797889° ИГД﻿ / 41.387167; 20.797889 |
| **Место** | Подмоље |
|  **Општина** | Дебрца |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Пророк Илија |
|  **Завршено** | 1923 |
|  **Живопис** | 1927 |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | базилика |
| **Стил** | преродбенички |
|

**Св. Илија** — црква во охридското село Лактиње, Општина Дебрца, стилски претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.

Ова е гробишен храм, изграден врз постара црква, за што сведочат доцносредновековните гробови околу него. Остатоците од старата црква се зачувани во олтарниот простор. Поновата црква е голема базилика од кршен камен со калкански покрив и петстрана апсида на исток. Од западната сттрана, до задпадниот влез има голема камбанарија. Црквата е изградена од мајсторот Максим Илиев Здравев во 1923 година, како што може да види од натписот на мермерна плоча лево од главниот влез. Во западниот дел има женска црква. Според натписот одвнатре на јужниот влез, храмот бил живописан за време на епископот Николај Охридски во 1927 г. од браќата Ѓорѓи и Димитар Андонови од Гари.

Поврзано
--------

* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  Николовски, Дарко. „Иконите од црквата Св. Троица од селото Мождивњак, Крива Паланка" (PDF). *Патримониум.mk*. **7** (12): 195.
2. ↑  „Цркви и манастири во Охридско". МИА. 2 март 2015. Архивирано од изворникот на 2017-07-29. Посетено на 28 јули 2017.
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Штипско |
| **Парохија** | Злетовска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°59′29″N 22°14′11″E﻿ / ﻿41.99139° СГШ; 22.23639° ИГД﻿ / 41.99139; 22.23639Координати: 41°59′29″N 22°14′11″E﻿ / ﻿41.99139° СГШ; 22.23639° ИГД﻿ / 41.99139; 22.23639 |
| **Место** | Злетово |
|  **Општина** | Пробиштип |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|  **Изградба** | 1911 |
|
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | еднокорабна |
|

**Свети Илија** — гробишна селска црква во селото Злетово, во Општина Пробиштип.

Местоположба
------------

Црквата се наоѓа во самото село, издигнато на рид над Злетово. Околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.

Историја
--------

Изградена е во последните години од турското владеение на Македонија, најверојатно во 1911 година. Изградбата на оваа црква е резултат на поделеноста на злетовчани на „егзархисти" и „патријашисти" и на нивните меѓусебни недоразбирања, кавги па и физички пресметки околу тоа прв да служи во единствената црква во Злетово. На локалните турски власти, преку глава им дошле постојаните братски, честопати, и крвави недоразбирања и расправи, жалбите до повисоките инстанци и затоа допуштиле градба на оваа црква. Таа им припаднала на патријашистите, а главната „Св. Богородица" на егзархистите.

Архитектура
-----------

Денешниот објект претставува еднокорабна црква, која се наоѓа на јужниот дел од гробиштата во Злетово.

Празнување
----------

Инаку, на 2 август, односно на Илинден се слави празникот, на кој се коле курбан и се готви јадење за гостите.

Галерија
--------

* Селските гробиштаСелските гробишта
* АпсидатаАпсидата
* Главниот влезГлавниот влез
* Ниша над главниот влезНиша над главниот влез
* Помошниот објектПомошниот објект
* ПрипрататаПрипратата
* Споредниот влезСпоредниот влез
* Ниша над споредниот влезНиша над споредниот влез
* Поглед на цркватаПоглед на црквата

Поврзано
--------

* Злетово;
* Злетовска парохија;
* Црква „Успение на Пресвета Богородица" — главната селска црква; и
* Црква „Св. Богородица Балаклија" — метох на Лесновскиот манастир.

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 46. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  *Коста Балабанов,Злетовска област, 1974 г.*

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Илија" - Злетово на Ризницата ?
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Прилепско |
| **Парохија** | Долненско-секиречка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°32′14.2″N 21°22′21.5″E﻿ / ﻿41.537278° СГШ; 21.372639° ИГД﻿ / 41.537278; 21.372639Координати: 41°32′14.2″N 21°22′21.5″E﻿ / ﻿41.537278° СГШ; 21.372639° ИГД﻿ / 41.537278; 21.372639 |
| **Место** | Долгаец |
|  **Општина** | Долнени |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|  **Завршено** | 1451 |
|  **Живопис** | 1454/1455 |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Илија** – главна и единствена селска црква во селото Долгаец. Сместена е во крајниот северозападен дел од селото, непосредно од десната страна на патот кој продолжува до соседното село Маргари.

Историја
--------

Црквата била изградена во 1451 година, а била живописана во 1454/1455 година. Објектот претставува прв целосно изграден христијански храм во прилепско-битолскиот крај од периодот под отоманска власт. Во 1999 година биле спроведени мерки за заштита на живописот.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата има правоаголна основа со мала многуаголна апсида на источната страна. Кон западната страна е дограден помошен објект во којшто е сместена трпезаријата и до кој води влезна врата сместена на источната страна, додека влезот на црквата се наоѓа на западната страна. Над влезот од црквата има ниша со фреска на Свети Никола. Ниша со фреска на Богородица со Исус во лоша состојба има и на јужниот ѕид од храмот. Објектот е изграден од камен и е покриен со кров од ќерамиди. Внатрешноста на црквата е живописана, но фрескописот е со слаб уметнички квалитет.

Дворот на црквата е ограден со метална ограда. Во него се сместени камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата се издига од десната страна непосредно по влезната порта од дворот на црквата. Таа има квадратна основа и на секоја страна во горниот дел има по една монофора. Изградена е од бетонски тули и во целост е обоена во бела боја.

Галерија
--------

**Надворешност**
* Влезната врата на цркватаВлезната врата на црквата
* АпсидатаАпсидата
* Нишата на јужниот ѕидНишата на јужниот ѕид

**Внатрешност**
* ИконостасотИконостасот
* Фреска со натписФреска со натпис
* 
* 
* 

**Објекти во дворот**
* Влезната порта од дворот на цркватаВлезната порта од дворот на црквата
* КамбанаријатаКамбанаријата
* ТрпезаријатаТрпезаријата
* Помошен објектПомошен објект
* Селските гробиштаСелските гробишта

Поврзано
--------

* Долгаец
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 18. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2  „Долгаец". *OldPrilep*. 15 ноември 2013.

Надворешни врски
----------------

* 

* Црква „Св. Илија" - Долгаец на Ризницата ?
* 

* Фрески во црквата „Св. Илија" - Долгаец на Ризницата ?
**Рождество на Пресвата Богородица** (грчки: *Γεννήσεως τῆς Θεοτόκου*) — црква во селото Махмутли, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Црквата е изградена на местото на помал храм. Изградбата траела од 1939 до 1957 г. Претставува крсткуполна базилика, живописана со средства на жителите. Осветена е во 1962 г. Во 1994 г. во црковниот дво е подигната помошна канцелариска градба.

Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Пантелејмон" и „Свети Евангелист Матеј".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Γεννήσεως τῆς Θεοτόκου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 26 октомври 2019.
**Дуња Фигенвалд Пулетиќ** (позната како **Дуња Лано**, 27 ноември 1941

 во Загреб — 19 ноември 2015

 во Белград) — една од најпознатите српски и хрватски водителки, водители и новинари на телевизиските програми во некогашната Југославија.

Работела како водител на РТВ Белград (односно РТС) од 1967 година, па до нејзиното пензионирање во 1999 година. Шест пати била добитничка на новинарската награда Гордана Бонети, наменета за најдобриот радио и телевизиски водител на подрачјето на Југославија, добитничка е на пет Оскари на популарноста на магазинот ТВ Ревија. Во 1981 година и било доделено признание уметник-водител на Србија.

Животопис
---------

Дуња Фигенвалд е родена во Загреб на 27 ноември 1941 година, како дете на Ивана Фигенвалд и Љубочке де Гримани. По завршувањето на основното и средно образование, во Загреб се запишува да студира англиски и француски јазик на Филозофскиот факултет. Дипломирала на Филолошкиот факултет во Белград на одсекот за англиски јазик и книжевност. Како дете се занимавала со балет во балетската школа во Загреб и била постојан член на Пионирскиот театар. Во текот на средношколските денови почнува да се занимава и со глума.

Од 1960 година до 1967 година работи во РТВ Загреб, а потоа се преселува во Белград каде сѐ до 1999 година работи во РТВ Белград. Работела како водителка на информативна програма, како и на културно-забавната програма РТС. Водела и телевизиски пренос на музички фестивали, како и квизови во чија реализација учествувала и како соработник. Во 1977 година на својата програма ја претставува ЈРТ на основачкото собрание на светските водачи во светот во рамките на меѓународниот ТВ фестивал во Монте Карло. Го води, а потоа ги уредува и евровизиските емисии.

Од декември 1995 година до април 1999 година е уредник и на водителската емисија Моден магазин. Глумела и во филмовите Мојата луда глава и Без Бомбаши.

Умира на 19 ноември 2015 година во својот дом во Белград кога имала 74 години.

Наводи
------

1. ↑  „Преминула Дуња Ланго". *Радио-телевизија Србије*. 19 ноември 2015. Посетено на 19 ноември 2015.
*За други значења видете Ефтим Манев (појаснување)*

**Ефтим Манев** (Кавадарци, 25 јануари 1931

 - Скопје, 16 март 2010

) — македонски поет и преведувач.

Животопис
---------

Ефтим Манев е роден во Кавадарци на 25 јануари 1931 година. Завршил средно образование. Потоа студирал славистика на Универзитетот во Скопје. Бил уредник во издавачката куќа „Македонска книга и на списанието Современост. Член на ДПМ од 1967 година. Автор е на стихозбирките: Моклишките ангели (1973), Ѕвездата на Витлеем (2000). Добитник на наградите: За превод - „Златно перо", „Кирил Пејчиновиќ", „Божидар Настев", наградата на РКПЗ за најдобар превод на годината. Во 2006 е добитник на **Повелбата „30 септември"**, што традиционално се доделува на истакнат македонски книжевен преведувач за долгогодишна активност во оваа област. Неговиот преведувачкиот опус е сочинет од над 80 прозни и поетски дела, од кои најмаркантно е ремек делото на руската и светска литература романот "Тивкиот Дон" од Михаил Шолохов. Починал на 16 март 2010 во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 148.
2. ↑  „ДОДЕЛЕНИ КНИЖЕВНИ ПРЕВЕДУВАЧКИ НАГРАДИ Повелбата 30 септември за Евтим Манев". Вечер. 5 септември 2006. Посетено на 2010-03-18.[*мртва врска*]
3. ↑  Настеска, Ивана (17 март 2010). „Почина писателот Ефтим Манев". makfax. Посетено на 2010-03-18.[*мртва врска*]

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Того (октомври 1914)

Знаме на Того (1957-1958)
За предколонијалниот период од историјата на денешен Того има малку информации. Познато е дека во период од 11 век и 16 век на овие простори живееле или минувале различни племиња. Поголемиот број од нив живееле или се населувале по бреговите. Во текот на XVIII век Того бил колонизиран од страна на Данска. По колонизацијата, населението било главно користено за трговија со робови. Того заедно со соседните региони бил познат под името "*Робски брег*". Во 1884 година бил подпишан договор според кој Германија ги зазела териториите на Того под своја контрола, и како германски протекторат останал до крајот на Првата светска војна. Германски Того вклучувал територии од денешна Гана. По Версајскиот договор, Того станал француска колонија. Кон 1950-тите, африканските земји започнале да се подготвуваат за деколонизација. Француски Того успеал да издвои независност во 1960 година. Во 1963 година билизвршен државен удар во кој бил убиен претседателот Сулванус Олимпио. Во 1967 година, Гнасинбе Ејадема ја предводел војската и станал претседател на Того. До неговата смрт во 2005 година, тој бил африкански водач кој најдолго бил на таа функција, со период како претседател од 38 години.

Наводи
------

1. ↑  According to CIA world factbook on Togo:  Архивирано на 31 август 2020 г.
2. ↑  "Obituary: Gnassingbe Eyadema". (2005, February 5). BBC News. Retrieved May 22, 2007.


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Историја на Африка |
| --- |
|  |
| Суверени држави | 

Алжир **·** Ангола **·** Бенин **·** Боцвана **·** Брег на Слоновата Коска **·** Буркина Фасо **·** Бурунди **·** Габон **·** Гамбија **·** Гана **·** Гвинеја **·** Гвинеја-Бисао **·** Египет1 **·** Екваторска Гвинеја **·** Еритреја **·** Есватини **·** Етиопија **·** Замбија **·** Зелен ’Рт **·** Зимбабве **·** ЈАР **·** Јужен Судан **·** Камерун **·** Кенија **·** Комори **·** Демократска Република Конго **·** Република Конго **·** Лесото **·** Либерија **·** Либија **·** Мавританија **·** Маврициус **·** Мадагаскар **·** Малави **·** Мали **·** Мароко **·** Мозамбик **·** Намибија **·** Нигер **·** Нигерија **·** Руанда **·** Сао Томе и Принсипе **·** Сејшели **·** Сенегал **·** Сиера Леоне **·** Сомалија **·** Судан **·** Танзанија **·** Того **·** Тунис **·** Уганда **·** ЦАР **·** Чад **·** Џибути
 |
|  |
| Непризнаени држави | 

Западна Сахара **·** Сомалиленд
 |
|  |
| Зависни земјии други територии | 

Западна Сахара **·** Пунтленд  **·** Јемен (Сокотра)  **·** Португалија (Мадеира)  **·** Обединето Кралство (Света Елена, Вознесение и Тристан да Куња)  **·** Франција (Мајот **·**  Расеани Острови **·** Реинион)  **·** Шпанија (Канарски Острови **·**  Сеута **·**  Суверени територии  **·**  Мелиља)
 |
|  |
| 1 прекуконтинентска држава |

 |
Знаме на Британската Антарктичка Територија
Управен павилјон на територијата
Знаме на комесарот на територијата
**Знамето на Британската Антарктичка Територија** е воведено во 1963, една година по создавањето на Британската Антарктичка Територија. Територијата претходно им припаѓала на поседите на Фолкландските Острови и го користеле фолкландското знаме.

Знамето е на основа на белиот павилјон со британското државно знаме во кантонот и грбот на Британската Антарктичка Територија во слободниот дел. Знамето се вее над истражните станици во територијата, како и во седиштето и службите на Британскиот антарктички завод (*British Antarctic Survey*). Бродовите на заводот користат син павилјон со штитот од грбот во слободниот дел. Комесарот користи државно британско знаме со грбот на територијата во средина.

Поврзано
--------

* Список на знамиња на Обедетото Кралство

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знамиња на британските прекуморски територии и крунски поседи |
| --- |
|  |
| Прекуморскитеритории | 
* Акротири и Декелија
* Ангвила
* Бермуда
* Британска Антарктичка Територија
* Британска Индоокеанска Територија
* Британски Девствени Острови
* Гибралтар
* Јужна Џорџија и Јужни Сендвички Острови
* Кајмански Острови
* Монтсерат
* Питкерн
* Света Елена, Вознесение и Тристан да Куња
	+ Света Елена
	+ Вознесение
	+ Тристан да Куња
* Туркс и Кајкос
* Фолкландски Острови

 | Знаме на Обединетото Кралство |
|  |
| Крунски поседи | 
* Гернзи
	+ Олдерни
	+ Сарк
	+ Херм
* Ман
* Џерси

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Архангел Гаврил** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Струшко |
| **Парохија** | Втора струшка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°22′18.3″N 20°34′49.6″E﻿ / ﻿41.371750° СГШ; 20.580444° ИГД﻿ / 41.371750; 20.580444Координати: 41°22′18.3″N 20°34′49.6″E﻿ / ﻿41.371750° СГШ; 20.580444° ИГД﻿ / 41.371750; 20.580444 |
| **Место** | Модрич |
|  **Општина** | Струга |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Архангел Гаврил |
|
| Архитектонски опис |
|

**Архангел Гаврил** — црква во близина на селото Модрич. Сместена е на околу 5 км источно од селото и до неа води исклучување од десната страна на патот кој води кон селото Дренок. Црквата претставува метох на Бигорскиот манастир.

Историја
--------

Главна статија: Манастир „Св. Архангел Гаврил" - Дренок
Во близина на црквата се наоѓаат остатоци од ѕидовите на средновековен манастир кој до темел бил уништен од страна на „азиските завојувачи". Манастирот „Св. Архангел Гаврил" бил во целост обновен во периодот од 1930-1932 година, но кон крајот на 1944 година бил ограбен и запален.

Камен-темелник и осветување на местото за изградба на денешната црква бил поставен на 26 јули 2000 година од страна на митрополитот на Дебарско-кичевската епархија г. Тимотеј. Во 2014 година, братството на Бигорскиот манастир успеало преку денационализациска постапка да го врати имотот во свое владение.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со полукружна апсида во задниот дел и купола со осумаголна основа. Секоја втора страна од купоалта содржи по една монофора, додека на останатите има по еден монофорен облик. Влезот на црквата е сместен на западната страна, а над него има полукружна ниша со фреска на која е насликан Архангел Гаврил. Црквата е изградена од камен и во целост е покриена со лимен кров.

Галерија
--------

* Поглед на црквата со селото во позадинаПоглед на црквата со селото во позадина
* Северната страна на цркватаСеверната страна на црквата
* Фреска на Архангел Гаврил над влезната вратаФреска на Архангел Гаврил над влезната врата

Поврзано
--------

* Бигорски манастир
* Црква „Успение на Пресвета Богородица"
* Црква „Св. Никола"
* Црква „Св. Атанасиј"
* Црква „Св. Ѓорѓи"
* Модрич
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Втора струшка парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 40. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2 3  Н. Р.. „Метох Св. Архангел Гавриил". *Бигорски манастир*.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Архангел Гаврил" - Модрич на Ризницата ?
**Ефва Катарина Атлинг**, (родена на 18 февруари 1952 година во Стокхолм ) е шведска сребрена и дизајнерка на накит .

Рана кариера
------------

Во раните 1980-ти таа свирела во бендот „X Models" и го издала хит-синглот *Två av oss* („Двајца од нас"). 

Таа работела како професионален модел дванаесет години откако била забележана од Ајлин Форд.  Таа била забележана и по тоа што е една од најдобрите професионални шведски танчерки во диско.

Сребрена и дизајнер на накит
----------------------------

Атлинг била дизајнирана за Levi's и H&M, а во средината на 1990-тите таа започнала своја сопствена линија на накит.  Нејзиниот приврзок „Хомо Сапиенс" го носела Мадона во 1999 година,  а Мерил Стрип исто така е позната по тоа што го носи нејзиниот накит. 

Таа има продавници во Шведска, Норвешка, Финска и Њујорк. Проценетиот промет за нејзината компанија бил100 милиони SEK во 2011 година.

Личен живот
-----------

Атлинг била во брак со поп-пејачот и писател Никлас Стремштет, со кого има две деца, од 1985 до 1995 година. Таа влегла во граѓанска заедница со шведската поп-пејачка Ева Далгрен во 1996 година. Тие се венчале во 2009 година откако Шведска го усвои својот закон за родово неутрален брак .

Награди
-------

Атлинг добила медал од Кралското шведско патриотско друштво во април 2011 година, бидејќи се истакна како меѓународно позната дизајнерка на накит.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

1. ↑  X Models discography at Rate Your Music
2. ↑  efvaattling.com
3. ↑  „Efva Attling biography". *moxtex.org*. Архивирано од изворникот на 8 September 2012.
4. ↑  Erlandson, Åsa (26 June 1999). „Madonna bär Efvas smycke" [Madonna wears Efva's jewllery]. *www.aftonbladet.se*. Aftonbladet. Посетено на 21 February 2016.
5. 1 2  Grenninger, Anna-Karin (21 September 2011). „Efva gör smycken åt superstjärnorna" [Efva makes jewellery for superstars]. *www.alltomstockholm.se*. Allt Om Stockholm. Архивирано од изворникот на 1 March 2016. Посетено на 21 February 2016.
6. ↑  „Kungliga Patriotiska Sällskapet Pressrelease" (PDF). *www.kungligapatriotiskasallskapet.se*. Kungliga Patriotiska Sällskapet. Посетено на 20 February 2016.
**Државен Совет на Република Башкортостан** или Курултај ((башкирски: Дәүләт Йыйылышы — Ҡоролтай; руски: *Государственное собрание — Курултай*) — врховен претставник и законодавно тело на Република Башкортостан. Неговите членови се избираат на пет години.

Надлежноста на советот вклучува усвојување и дополнување на Уставот на Башкортостан, дефинирање на домашната и надворешната политика, справување со промена на границите, дефинирање на административна и територијална структура, одобрување на државниот буџет.

Таа го наследила Врховниот совет во 1995 година и има две тела: Претставнички и Законодавен дом. Претседателот на Државниот совет претседава со двата дома.

Претседателот на Државниот совет е Константин Толкачов од март 1999 година.

Наводи
------

1. ↑   Предлошка:Deadlink Law of State Assembly of Bashkortostan (in Russian)
|  |
| --- |
|  **Свети Димитриј** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Тетовско-гостиварска |
| **Архијерејско намесништво** | Гостиварско |
| **Парохија** | Мавровска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°44′39.4″N 20°41′57.1″E﻿ / ﻿41.744278° СГШ; 20.699194° ИГД﻿ / 41.744278; 20.699194Координати: 41°44′39.4″N 20°41′57.1″E﻿ / ﻿41.744278° СГШ; 20.699194° ИГД﻿ / 41.744278; 20.699194 |
| **Место** | Богдево |
|  **Општина** | Маврово и Ростуше |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Димитриј |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Димитриј** — главна селска црква во горнореканското село Богдево. Црквата е сместена во крајниот северозападен од селото, на неколку стотина метри од неколкуте преостанати куќи.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата е со четириаголна основа и е поделена во два дела. Предниот дел е помал, со понизок кров и е сместен на самиот влез од црквата. Неговите ѕидови се варосани и е покриен со ќерамиди. Вториот и главен дел е значително поголем и во него всушност е сместена внатрешноста на црквата. Тој е изграден од камен и е покриен со лимен кров. На источната страна, црквата завршува со петаголна апсида. Камбанаријата се издига над почетокот на главниот дел. Таа е со осумаголна основа, при што јужната, северната, западната и источната страна се со поголема основа и на секоја од нив има по еден прозорец во облик на издолжен правоаголник. Дворот на црквата е ограден со камена ограда.

Поврзано
--------

* Богдево
* Полошка епархија
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 55. ISBN 978-608-65143-2-7.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Димитриј" - Богдево на Ризницата ?
|  |
| --- |
|  **Свети Димитриј** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Делчевско |
| **Парохија** | Ѕвегорска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°59′19.8″N 22°47′53.5″E﻿ / ﻿41.988833° СГШ; 22.798194° ИГД﻿ / 41.988833; 22.798194Координати: 41°59′19.8″N 22°47′53.5″E﻿ / ﻿41.988833° СГШ; 22.798194° ИГД﻿ / 41.988833; 22.798194 |
| **Место** | Габрово (Делчевско) |
|  **Општина** | Делчево |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Димитриј Солунски |
|  **Изградба** | 11 октомври 2005 |
|  **Завршено** | 2017/2018 |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Димитриј** — главна селска црква во селото Габрово. Црквата е сместена во северниот дел од селото, непосредно на десната страна од патот кој води од Делчево.

Историја
--------

Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 11 октомври 2005 година од страна на тогашниот Митрополит Брегалнички г. Агатангел. Градбата е проектирана од страна на архитектот Ѓорѓи Јанковски. Црквата е градена со помош на донации од верници, при што најголем дел биле од иселеници во Швајцарија.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата претставува крстокуполен храм, при што куполата е со осумаголна основа и на секоја од осумте страни има по една тенка монофора. Монофори исто така има и низ ѕидовите на црквата. Во предниот дел од градбата, непосредно пред влезната порта, се издига камбанаријата која е прилепена до градбата на главниот објект. Таа има квадратна основа и до нејзината влезна порта водат странични кружни скали. Градбата е обоена во бела боја, додека рабовите на ѕидовите се обложени со темно-црвена. Целата градба заедно со камбанаријата се покриени со кров од ќерамиди. Пред црквата има дрвена информативна табла на која е насликан Свети Димитриј Солунски.

Галерија
--------

* Информативната табла пред цркватаИнформативната табла пред црквата

Поврзано
--------

* Делчевско архијерејско намесништво
* Ѕвегорска парохија
* Габрово

Наводи
------

1. ↑  „Звегорска парохија Архивирано на 30 септември 2018 г.". *Брегалничка епархија*.
2. ↑  „Стотици верници ја посетија црквата Свети Димитрија Архивирано на 10 ноември 2016 г.". *Вечер*. 9 ноември 2016.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Димитриј" - Габрово на Ризницата ?
Икона на св. Димитриј, XIX век
**Свети Димитриј** (грчки: *Aγίου Δημητρίου*) — црква во селото Брештени, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена на почетокот на XVIII век на околу еден километар северозападно од селото под името „Св. Константин и Елена", додека главниот храм во селото била друга црква „Св. Димитриј". Подигната е врз темелите и со материјал на ранохристијанска гробишна базилика. Во 1743 г. голем дел од жителите на Брештени се потурчиле и попот Јован, за да го сопре процесот на исламизација поставил во храмот икона на Христос Семоќниот Судија, која е зачувана во храмот до денешен ден.

Во периодот од 1826 до 1831 г. во Брештени работел истакнатиот зограф Аргир Михајлов, кој во гробишната црква „Св. Константин и Елена" изработил три скапоцени фрески и неколку преносливи икони, кои можат да се видат и денес. Најубава од овие фрески е онаа на светите Константин и Елена, сместена на местото посветено на покровителскиот светител бидејќи тогаш храмот сè уште бил посветен на нив.

Муслиманското население на селото се намножило и во 1850 г. месниот бег ја срушил тогашната црква „Св. Димитриј" на сретселото и на нејзино место изградил џамија. Поради ова, христијаните ја обновиле и доградиле (во должина) малата гробишна црква, пренесувајќи ги иконите од срушениот храм и преименувајќи ја во „Св. Димитриј". Во 1902 г. за време на митрополитот Герман Каравангелис храмот е повторно обновен и во него е поставен владички престол, со натпис од грбната страна кој го опишува настанот. Во 1965 г. жителите на Брештени (Македонците и доселените Грци) изградиле нова црква во селото, која во добила името „Св. Константин и Елена".

* Фрески на Аргир Михајлов
* Св. Констатин и Елена Св. Констатин и Елена
* Поклонение на Исус Поклонение на Исус
* Богородица Поширока од небесата Богородица Поширока од небесата

* Икони
* Крштение Господово Крштение Господово
* 
* 
* 

* 
* Богородица Патеводителка Богородица Патеводителка
* Богородица со Младенецот Богородица со Младенецот
* Св. Ѓорѓи Св. Ѓорѓи
* Св. Јован Крстител Св. Јован Крстител

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης (+ 26 Οκτωβρίου), ο αγαπημένος άγιος του φιλοχρίστου λαού της Καστοριάς". Φως της Καστοριάς. 3 октомври 2013. Посетено на 20 август 2015.
2. 1 2  „Ο ναός του Αγίου Δημητρίου Αυγής (18ος αιών)". Φως της Καστοριάς. 25 октомври 2016. Посетено на 3 ноември 2016.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Димитриј" - Брештени на Ризницата ?
**Свети Димитриј** (грчки: *Άγιος Δημήτριος*) — црква во селото Владово, Воденско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквае е гробишен храм сместен во североисточниот дел на селото. Изградена е во 1818 г. Во дворот, североисточно од црквата, има остатоци од скриена црква, подоцна користена како костурница во османлиско време.

Храмот е трикорабна базилика со женска црква и припрата. Обновен е во 1949 г. запазувајќи го оригиналниот план.

Царските икони и другите икони на иконостасот се од средината на XIX век, дело на месни зографи. Во храмот се собрани вредни икони од црквите во тој дел на Воденско, од кои најстарата е од 1609 г. Три преносливи икони се од XVII век, две од XVIII и 41 од XIX век.

Трите најстари икони — „Христос Седржител", „Света Недела" и Света Петка" и „Свети Атанас", а книгите се земени од денес пропаднатата црква „Св. Дионисиј Олмписки", чии урнатини стојат во месноста Селиште. Тој храм е основан околу 1600 г. и напуштен во 1820 – 1830 г. Трите икони се дело на месни мајстори со јасно видливо западномакедонско влијание. Двете икони од XVIII век се на Свети Ѓорѓи и на Свети Димитрија и имаат впечатливи народни украси.

Црквата „Св. Димитриј" е прогласена за историски споменик на 23 февруари 1995 г.

Поврзано
--------

* Воденско-постолско-мегленска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „11η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων" (PDF). *Αρχαιολογικόν Δελτίον*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. Τόμος 49 (1994), Χρονικά Β'2: 574. 1999. ISSN 0570-622Χ. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-05-10.
2. 1 2 3 4  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ36/581003/1330/6-1-1995 - ΦΕΚ 116/Β/23-2-1995". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-04-20. Посетено на 18 октомври 2014.
3. 1 2 3 4  „11η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων" (PDF). *Αρχαιολογικόν Δελτίον*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. Τόμος 49 (1994), Χρονικά Β'2: 575. 1999. ISSN 0570-622Χ. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-05-10.
4. ↑  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ36/58110/1332/5-1-1995 - ΦΕΚ 165/Β/10-3-1995". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-04-20. Посетено на 18 октомври 2014.
**Свети Димитриј** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Άνω Βροντού*) — црква во селото Горно Броди, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е парохиски храм.

Црквата е изградена во 1835 г. според мермерната плоча, на која се споменати и дарителите Јован, Атанас и Васил. Градбата претставува трикорабна базилика без купола. Има убав резбан иконостас, кој според Димитар Ќорнаков е дело на Макариј Фрчковски. Иконостасот е реставриран во 2008 г.

Васил К’нчов го посетил Горно Броди во 1891 г. и го забележал мермерниот под и квалитетот на резбата во црквата.

Во истата 1891 г. Георги Стрезов напишал дека во обете селски цркви („Св. Димитриј" и „Св. Богородица") се служело и на словенски и на грчки.

Во 1894 г. Бугарската егзархија ја добила црквата „Св. Димитриј", а „Пресв. Богородица" останала под Цариградската патријаршија сè до нејзиното целосно отфрлање во селото.

Во парохијата влегуваат и храмовите „Св. Варвара", „Св. Никола", „Пресв. Богородица Живоносен Извор" и „Св. Дух".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Άνω Βροντού". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Архивирано од изворникот на 2017-11-15. Посетено на 31 октомври 2014.
2. ↑  Ќорнаков, Д. Творештвото на мијачките резбари на Балканот од крајот на XVIII и XIX век. Прилеп, 1986, 182.
3. ↑  Кънчов, Васил (1970). *Избрани произведения. Том I*. София: Наука и изкуство. стр. 181. Посетено на 3 ноември 2014.
4. ↑  Стрезов, Георги (1891). „Два санджака отъ Источна Македония" (PDF). *Периодическо списание на Българското книжовно дружество въ Средѣцъ*. Средѣцъ: Държавна печатница. Година Седма (XXXVI): 836.
5. ↑  Баждаров, Георги (1929). *Горно Броди*. София. стр. 64. Посетено на 3 ноември 2014.
**Ерих Ауербах** (германски: *Erich Auerbach*, Берлин, 9 ноември 1892 - Волингфорд, 13 октомври 1957) бил германски филолог и книжевен критичар. Тој ја започнал својата научна работа во германскиот универзитетски град Марбург .Но поради околностите во предвоена Германија, како и неговиот колега Лео Спицер, тој се преселил во Турција. Тој предавал римска филологија на Државниот универзитет во Истанбул. Потоа во САД тој таму ќе помине извесно време на Универзитетот Прист. Потоа, тој се преселил во престижниот Универзитет Јеил во Њу Хевн, каде што останува до неговата смрт.

Дела
----

Тој ги објавил следните студии и книги:

* Данте како поет на земниот свет (1929),
* Француската публика од 18 век (1933),
* Фигура,
* Нови студии за Данте (1944),
* Мимесис (1946),
* Четири дискусии за историјата на француското образование (кое вклучуваше период од Луј и Паскал до Бодлер), (1958),
* Книжевен јазик и публика во Латинскиот доцноантички и Среден век (1958).

Наводи
------

1. ↑  Greenberg, Mark L. (1992). *Literature and Technology*. Lehigh UP. стр. 280. ISBN 978-0-934223-20-1. Посетено на 23 April 2012.

Надворешни врски
----------------

* Sebastian Sobecki (2006). „Ерих Ауербах". Во Bautz, Traugott (уред.). *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL)* (германски). **26**. Nordhausen: Bautz. cols. 55–71. ISBN 3-88309-354-8.
**Езерото Чапала** (шпански: *Lago de Chapala*) е најголемо слатководно езеро во Мексико. Се наоѓа на висорамнината над градот Гвадалахара, на границата помеѓу сојузните држави Халиско и Мичоакан во западно Мексико.

Езерото има површина од 1.685 км², и се наоѓа на надморска височина од 1,520 метари. Длабочината на езерото изнесува од 4,5 до 10,5 метри. Најголема река што се влева во него е реката Рио Лерма, додека пак од него единствена река која што излева е реката Рио Гранде де Сантјаго.

Во езерото живеат некои ендемски видови на риби и водоземци, а околу него се собираат многубројни преселни птици, како што е белиот пеликан.

Галерија
--------

* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Чапала (езеро)" на Ризницата ? |
**Драгана Гунин** (родена во Куманово, Република Македонија) – режисер, психолог и активист.

Биографија
----------

Гунин е дипломиран театарски режисер која има низа сработени театарски проекти.

Таа неуморно се бори за човековите права и за правата на животните, дел е од независната сцена, работи со деца и млади и држи часови по глума. Работи и како асистентка во Инспирит Коучинг.

Има работено како инструктор на драмска секција со деца.

Претстави
---------

Претстави во нејзина режија се:

„Соочување", 

„Каде одат претставите што никогаш не се случуваат?", 

„Прво лице еднина", 

„Терапија", 

„Океанот", 

„Енималс", 

„Бели ѕвона", 

„Ана и Хана", 

„Никој никогаш не ме праша", 

„А што потоа", 

„Вообразен болен". 

„Лето во кое те нема".
**Драган Ѓуров Матески** (4 јануари 1915 во Врбјани, Охридско — 22 септември 1944 во Србица, кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Драган Ѓуров Матески е роден во селото Врбјани. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ стапил доброволно на 6 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада загинал во борбите против балистите во селото Гарани, на 22 септември 1944 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Драган Штерјов Спироски** ( 1910
 во Лешница (Кичевско) —  1943

 во Вранештица, Цер (село), Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По занимање бил земјоделец. Во есента 1943 година, во селото Карбуница стапил во редовите на НОВ во Групата баталјони. Учествувал во повеќе борби низ Кичевско. Во ноември 1943 година загинал на теренот помеѓу селото Вранештица и Цер. Закопан бил во селото Цер.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 117.
**Драган Пантелиќ** (Драган Пантелић; 9 декември 1951 – 20 октомври 2021 година) бил југословенски професионален фудбалер кој играл како голман. Тој постигна преку 20 гола во текот на кариерата, главно од пенали.

Биографија
----------

Пантелиќ е роден во Лозница, Србија. Откако започнал во Раѓевац и Графичар Белград, Пантелиќ поминал десет сезони со Раднички Ниш од 1971 до 1981 година. Тој собра преку 250 настапи во југословенската прва лига, постигнувајќи 15 гола. На лигашкиот натпревар против Вележ Мостар, тој го постигна победничкиот гол од внатрешноста на својот шеснаесетник.

Пантелиќ подоцна се преселил во странство во Франција и му се приклучил на Бордо, претставувајќи ја екипата две сезони. Во 1982 година, Бордо играше без голман на мечот на гостувањето кај Нант во знак на протест поради суспензијата за Пантелиќ. Нант победи со 6-0. Натпреварот стана главен дел од фудбалските „блупер" видеа.

По краткото играње за Тимок во југословенската Втора лига, Пантелиќ се вратил во Раднички Ниш во сезоната 1984–1985, пред да се повлече од играта.

Репрезентативна кариера
-----------------------

На меѓународно ниво, Пантелиќ заработи 19 натпревари за Југославија помеѓу 1979 и 1984 година, постигнувајќи два гола. Тој, исто така, ја претставуваше земјата на Летните олимписки игри 1980 година, а тие завршија на четвртото место и учествуваа на Светскиот куп на ФИФА во 1982 година.

Кариера после играње
--------------------

По завршувањето на својата играчка кариера, Пантелиќ привремено ја извршувал функцијата менаџер на Раднички Ниш помеѓу ноември 1989 и март 1990 година. Тој бил и претседател на клубот во доцните 1990-ти.

Политичка кариера
-----------------

Пантелиќ бил член на Партијата за српско единство (ССЈ), основана од Жељко Ражнатовиќ. Бил пратеник во српскиот парламент од 2000 до 2004 година.

Смрт
----

Пантелиќ починал на 20 октомври 2021 година во клиничкиот центар на Универзитетот во Ниш по кратка борба со КОВИД-19, на 69 години.

Признанија
----------

**Раднички Ниш**

* Балкански куп : 1975 година

Наводи
------

1. ↑  „Pantelić Dragan" (Serbian). reprezentacija.rs. Посетено на 14 January 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Dragan Pantelić: Nisam imao vezu za Zvezdu ni Partizan" (Serbian). blic.rs. 13 June 2010. Посетено на 14 January 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  "Razvojni put Arkanovi stranke, od Erduta preko radikala do SNS"
4. ↑  "Preminuo legendarni srpski golman Dragan Pantelić"

Надворешни врски
----------------

* 

* Драган Пантелиќ на National-Football-Teams.com
Спомен-плоча од НОБ во Бањани, на која се наоѓа името на Драган Шопкин
**Драган Перов Шопкин** ( 1923
 во Бањане, Скопско —  1945
 во Бањане, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство, а времено и со чување на добиток. По ослободувањето на Скопје стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Со неа заминал на Косово за дефинитивното ликвидирање и разоружување на балистичките банди. Од Косово заминал во Војводина, каде учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Од воените напори се разболел, по што бил испратен на домашно лекување. Починал во Бањане во 1945 година, од последиците на болеста.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 164. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Драган Тренчовски** (р. 6 мај 1982

 во Штип) — македонски политичар од редовите на СДСМ, кој е тековен градоначалник на Општина Пехчево. На функцијата стапил по локалните избори во 2017 година, кога победил во првиот круг со освоени 1.680 гласа.

Личен живот
-----------

Драган Тренчовски е роден во градот Штип на 6 мај 1982 година. Основното образование го завршил во градот Пехчево, додека средно образование во Штип, насока забен техничар.

Завршил како специјалист по заботехника на колеџот „Јорданка Филаретова" во Софија.

Драган не е оженет. Активно се служи со англискиот јазик.

Политичка кариера
-----------------

Пред да стане градоначалник на Општина Пехчево, Тренчовски бил член на Советот на општината во периодот 2009-2013.

Наводи
------

1. ↑  „Мандати за градоначалници и совет во РМ – Локални избори 2017". *Државна изборна комисија на Македонија*. Посетено на 3 декември 2017.
2. 1 2 3  „Биографија". *Општина Пехчево*. Посетено на 3 декември 2017.
**Драган Каранфиловски-Бојс** (Сараево,  1956
 - Скопје, 28 мај 2015

) — македонски поп и рок-музичар и композитор.

Животопис
---------

Тој бил економист по професија, и бил еден од сопствениците на Студио Бојс. Од рана возраст бил инволвиран во музиката, и целиот свој живот го посветил на неа. Драган Каранфиловски-Бојс ја започнал музичката кариера во 1973 година, формирајќи ја музичката група „Македонија". Откако се преселил во Битола, во 1976 ја формурал култната битолска група Мадригали, подоцна преименувана во „Трн во око". Најголемите успеси како автор ги постигнал како нејзин член. Со овие две групи, тој ги снимил своите најпознати рок-песни, а на гитаријадата во Заечар, во 1977 година, со групата „Мадригали" ја освоил првата награда од публиката и првата награда од музичкото списание „Џубокс".

Подоцна, Драган Каранфиловски-Бојс започнал успешна кариера како кантавтор, пишувајќи поп-песни и песни за деца. Од неговите песни, најпознати се: „Опасно сум вљубен во тебе", „Валерија", „Лулај ме нежно", „Парижанка", „Весела романтика", „Африканско лето" и многу други детски песни отпеани на Златно славејче, СиДо и други коишто го дефинираа жанрот во Македонија („Наташа од 3-то 3", „Ало амбуланта", „Марија од Бундеви", „Песна за Ана" и многу други).

Исто така, тој е автор на бројни хитови кои ги пееле други пејачи, како што се: „Јануарска ноќ", во изведба на Зафир Хаџиманов, „На минус 23", испеана од Трајче Манев, „Искро моја" на Игор Џамбазов, „Заведи ме", во изведба на неговата ќерка Верица Каранфиловска, итн. Тој е автор и на рефренот на песната „100% те љубам" на групата „XXL", која во 2000 година ја претставувала Македонија на Евросонг. Најпосле, Драган Каранфиловски-Бојс има компонирано музика за неколку ТВ-серии.

Како признание на неговото долгогодишно творештво, во 2014 година, Драган Каранфиловски-Бојс ја добил наградата на манифестацијата „Златна бубамара" за животно дело.

Во улогата на автор и пејач, настапил на бројни фестивали: Макфест, Интерфест, Скопје фест и други. Негов инструмент била гитарата, а стилот на музика поп-шансона.

Починал на 28 мај 2015 година година во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „Eurovision Song Contest Helsinki 2007 | FYR Macedonia: Eurovision Song Contest 2000". *web.archive.org*. 2006-11-21. Архивирано од изворникот на 2006-11-21. Посетено на 2022-05-09.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. 1 2  „Бојс добитник на „Бубамара" за животно дело", *Дневник*, година XVIII, број 5379, петок, 31 јануари 2014, стр. 25.
**Свети Димитриј** (грчки: *Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Δημητρίου Νευροκοπίου*) — црква во гратчето Зрново, Драмско, Егејска Македонија. Претставува митрополски храм на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1866 г. според натписот на јужниот ѕид. За годината сведочи соопштение од митрополитот Никодим Неврокопски од 1902 г. Не се споменува кога храмот е живописан. Градбата претставува трикорабна базилика со трансепт и купола, оградена од југ, запад и север со затворен трем и тројна апсида на исток. Црквата има големина од 30 × 21 м. Има монументална камбанарија на три ката, изградена во средиштето на западната страна. Горниот кат е женска црква, со пристап од внатре. Женската црква на југ и на север завршува со параклиси посветени на Св. Константин и Елена и Успението Богородично. Голем дел од фреските во црквата се уништени и премачкани. Резбаниот иконостас, иконите, владичкиот прстол и два резбани проскинитара се од XIX век. Иконите се од 1874 г.; некои од нив се од мајсторот Ѓорѓи од Неврокоп. Во северниот дел на комплексот е зачувано старото училиште кое, според натписот е изградено во 1863 г. Во припратата стои живописната сцена „Страшниот суд", насликана во 1871 г. од галичкиот мајстор Јаков Мауровски.

* Фрески о црквата со премачкани македонски натписи Фрески о црквата со премачкани македонски натписи
* Црквата од север Црквата од север

Поврзано
--------

* Зихненско-неврокопска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγ. Γεωργίου Ζιχνών". Corect. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 16 октомври 2014.
2. 1 2 3  „Βυζαντινά Μνημεία". Δήμος Νευροκοπίου. Посетено на 14 ноември 2014.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „Ιστορία Πλεύνας-Πετρούσας. Η Παλαιά Εκκλησία Πλεύνας και άλλες 32 Μεταβυζαντινές Εκκλησίες στο Νομό Δράμας". Τα Νέα της Πετρούσας. Посетено на 16 ноември 2014.
4. ↑  Василиев, Асен (1965). *Български възрожденски майстори: живописци, резбари, строители*. София: Наука и изкуствo. стр. 226.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Димитриј" - Зрново на Ризницата ?