***Белата војвотка*** е природна големина (192 x 128 см) сликарство масло на платно од шпанскиот уметник Франциско Гоја, завршено во 1795 година. Ја портретирало Марија Кајетана де Силва, 13-та војвотка од Алба. Се наоѓа во колекцијата на Куќата на Алба, во палатата Лирија, Мадрид. Тоа е еден од бројните портрети што Гоја ги насликал на војвотката околу ова време, и обично се споредува со слична големина, но тонски многу различна *црна војвотка*, која била насликана две години подоцна, веднаш по нејзиниот сопруг, Хосе Алварез де. Толедо почина на 39 години. Војводата и војвотката биле високо поставени, култивирани и добро ценети членови на шпанскиот суд од 1790-тите.

Комисијата за прв пат се споменува во писмото од 2 август 1794 година, напишано до неговиот пријател Мартин Запатер, во кое се споменува дека Гоја од кого било побарано да наслика портрети на војводата и војвотката од Алба во природна големина.

Франциско де Гоја и Лусиентес (1746-1828), еден од најпознатите шпански уметници во целата историја на уметноста, во 1795 година го насликал Портретот на војвотката од Алба, наречен и Белата војвотка. Жената на сликата е Доња Марија дел Пилар Тереза Каетана де Силва Алварез де Толедо, 13-та војвотка од Алба де Тормес. Таа беше поставена на скалата на благородништвото веднаш под кралицата Марија Луиза де Парма, сопруга на Карлос IV од Шпанија.

Портретот на Гоја на војвотката покажува каква била модата во последните години од 18 век и може да се гледа како наивна уметност и магичен реализам

Опис
----

 *Црната војвотка*, 1797 година, шпанско друштво на Америка, Њујорк. Овде Де Силва е облечен во деколтирана облека *на Маја*. Можеби се согласила на овој приказ во очекување дека ќе ја прикаже како „жена на народот". Гоја не сакаше да се раздели со портретот; останал кај него најмалку 15 години откако бил завршен.
Сликата е составена од бели, црвени, сини и кафеави пигменти, но, според Хјуз, главно е „изградена околу две теми, црвена и бела", а другата главна боја е црната, претставена со нејзината темна кадрава коса.

Марија Каетана де Силва тогаш имала 33 години (во тоа време средна возраст) и неодамна закрепна од долго боледување. Таа е претставена со наклонетост како голема убавица и привлечна жена со духовитост и образование. Таа стоила во достоинствена поза, гледајќи директно во гледачот со продорен поглед. Таа е облечена во целосен бел фустан во француски стил - многу поелегантен од стилот на *Маја* на сликата од 1797 година. Фустанот е изработен од бела муслин ткаенина обложена со златен вез. Таа има обетки од бел бисер, широк црвен или црвен појас и потстрижување, црвен бисер ѓердан и мониста и црвени машни на градите и завиткани во косата. Фриз од бишон[]</link> стои покрај неа. Кучето исто така носело црвена лента на една од задните нозе.

Нејзината лева рака е украсена со златен накит, поставен на зглобот и над лактот. Таа покажува со показалецот од десната рака кон натписот на земјата, кој вклучувало автограм на Гоја, датира од 1795 година и „A la duquesa de Alba Fr. de Goya 1795".

Речиси неокласичниот стил на нејзиното облекување можеби бил под влијание на англискиот стил на кабинет за печатење на Гејнсборо, Вилијам Хогарт, Џорџ Ромни и Џошуа Рејнолдс, чии дела Гоја веројатно ги знаел од црно-белите репродукции.

Портретот е на многу начини формален. Изборот да ја прикаже надворешно го покажувало нејзиното богатство со прикажување на нејзините земјишни поседи. Поради тоа што таа била многу почитувана и позната по својата моќна личност, се смета дека таа имала силно влијание врз финалниот приказ.

Хосе Алварез де Толедо, војвода од Алба, 1795. Сопругот на де Силва и култивиран покровител на уметноста
Историчарите на уметност размислувале дека постоела љубовна врска помеѓу сликарот и моделот, иако нема преживеани докази. Скептиците тврдат дека бидејќи Де Силва била славно убава, богата и независна, таа не би била заинтересирана за успешниот, но значително постар и нездрав Гоја. Познато е дека двата портрета со целосна должина биле значајни за Гоја. Тој ја држеше *црната војвотка* во своја сопственост најмалку 15 години. Роберт Хјуз ја опишувало „Белата војвотка" како портрет погоден за „полујавна потрошувачка". Историчарката на уметност Џенис Томлинстон напишала во 1994 година дека „без разлика колку либерален покровител можела да била, се чини малку веројатно дека би прифатила портрет што толку безмилосно ја истакнува нејзината гордост и авторство".

Војвотката од Алба и ла Беата, 1795

Галерија
--------

Поврзано
--------

* Список на дела од Франциско Гоја

Белешки
-------

1. ↑  Another painting is the 1795 *The Duchess of Alba and la Beata* as a glamorous and statuesque woman of high society, and there are several etchings
2. 1 2 3 4 5  Hughes, 162
3. 1 2 3 4  Symmons, Sarah. "The Woman in White: Goya's first portrait of the Dutchess of Alba[*мртва врска*]". Notes from a lecture at the Museo del Prado, 2000. Retrieved 31 January 2016
4. 1 2  Hughes, 161
5. ↑  Connell, 103
6. ↑  Du Gué Trapier, Elizabeth. "Only Goya". *The Burlington Magazine*, 102.685, 1960. 158–161
7. ↑  Tomlinston, 108

Извори
------

Надворешни врски
----------------

* 

* Ризница Податотеки поврзани со Белата војвотка на Ризницата