recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Монети со Јустинијан (р. 527–565)
**Аскум** — војсководец во Византија, кој служел на почетокот на владеењето на Јустинијан I (527–565). Тој бил задолжен за Преторијанската префектура Илирија. Неговото име се спомнува од Јован Малала. Двајцата Теофан Исповедник и Георги Кедрин го именуваат како Акум.

Животопис
---------

Аскум наводно бил хун и кумашин на Јустинијан I. Современите историчари сметаат дека „Хуните" од првите извори се всушност бугари. Патрик Амори смета дека името Аскум е со германско потекло. Аскум првпат во изворите се споменува во 528 година, кога веќе ја поседувал титулата стрателат на Преторијанската префектура Илирија. Неговата титула на латински ќе бидем магистер милитум.

Во 528 година, Аскум ги здружил силите со Константиол и Годила против инвазијата на Хуните/Бугарите. Кои миинале низ Скитија (Мала Скитија) и Мизија, напаѓачите во тие моменти ја ограбувале Тракија. Византиската армија поразила една група од напаѓачите.

Кус период по нивната победа, византиските сили биле фатени во заседа и нападнати од втора група напаѓачи. Аскум и Константиол биле заробени во текот на битката. Константинол бил откупен од заробувачите, додека пак Аскум „бил одведен во заробеништво". Не се спомнува никаде по овој настан и не се знае ништо за неговатан судбина.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Martindale, Jones & Morris (1992), p. 136
2. ↑  Amory, p.484 : "Other Byzantine officers active in the Balkans and bearing Germanic names included Baduarius (Scythia) dux Scythiae, Ascum MVM per Illyricum ... and Chilbudius MVM per Thracias"
3. ↑  Martindale, Jones & Morris (1992), p. 163-164
4. ↑  Martindale, Jones & Morris (1992), pp. 748

Извори
------

* Amory, Patrick (2003). *People and Identity in Ostrogothic Italy, 489-554*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-52635-7.
* Martindale, John R.; Jones, A.H.M.; Morris, John (1992), *The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume III: AD 527–641*, Cambridge University Press, ISBN 0-521-20160-8
**Џуна Барнс** (12 јуни 1892 - 18 јуни 1982) била американскa писателка која имала улога во развојот на модернистичкото пишување на англиски јазик во 20 век и била една од клучните фигури во 1920-тиот и 30-тиот бохемски Париз по пополнувањето на слична улога во Гринич Вилиџ. Нејзиниот роман *Nightwood* стана култно дело на модерната фантастика. Тој се издвојува денес поради лезбејските теми и специфичниот стил на пишување. Романот се одликува со портрет на Барнс во ликот на Нора Флуд, додека љубовникот на Нора, Робин Воут е заснован на Телма Вуд и бароницата Елса фон Фрејтаг-Лорингховен. По смртта на Барнс, интересот за нејзината работа се зголеми и многу од нејзините книги се вратиле во печат.

По пристигнувањето во канцеларијата на *Brooklyn Daily Eagle*, Барнс прогласила: "Јас можам да цртам и да пишувам, вие би биле будала да не ме вработите", зборови кои подоцна биле напишани во Музејот на Бруклин. Во текот на следните неколку години нејзината работа се појавила во речиси секој весник во Њујорк; таа пишувала интервјуа, статии, театарски осврти, и за разновидни вести, често илустрирајќи ги со сопствените цртежи.

Барнс влијаела на различни писатели како што се Труман Капоти, Анаис Нин, Карен Бликсен, Џон Хокс, Берта Харис, и Вилијам Гојен. Писателката Берта Харис ја опиша нејзината работа како "практично единствениот достапен израз на лезбејската култура што ја имаме во современиот западен свет од времето на Сафо."

Наводи
------

1. ↑  Gammel, *Baroness Elsa*, 357.
2. ↑  Klarl, Joseph (April 2012). „Djuna Barnes: Newspaper Fiction: The New York Journalism of Djuna Barnes, 1913 – 1919". *The Brooklyn Rail*.
3. ↑  Herring, 40–41, 64–66, 75–76, 84–87.

Надворешни врски
----------------

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Djuna Barnes*** 
* Exile from the Family in Modernist Women's Literature Архивирано на 25 октомври 2005 г.

### Дела онлајн

* *The Book of Repulsive Women* at A Celebration of Women Writers
* "The Confessions of Helen Westley" — an interview
* Selections from interviews by and with Barnes Архивирано на 31 октомври 2020 г.
* "What Do You See, Madam?" — one of Barnes's early newspaper short stories

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за писател, поет или драматург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 110217112
* LCCN: n79108379
* ISNI: 0000 0001 0934 3139
* GND: 118657283
* SELIBR: 176815
* SUDOC: 02670577X
* BNF: cb11890268q (податоци)
* BIBSYS: 90091568
* MusicBrainz: a22480d5-705a-4278-93e4-92bef3a0bbec
* NLA: 35013980
* NDL: 00432330
* NKC: ola2002151934
* BNE: XX878814
* CiNii: DA03125738

 |

 |
Мод Адамс 2019Мод Адамс 2019
**Мод Адамс** (родено име **Мод Солвејг Кристина Викстрем**; родена 12 февруари 1945

 година, Лулео, Шведска) е шведска глумица. Позната е по тоа што ја играла улогата на девојка на Џемс Бонд двапати - во филмовите Човекот со златен пиштол (1974) и Октопод (1983). Таа, исто така, се појавила и во епизоди на филмот Вид убиство.

Биографија
----------

### Почеток

Родена на 12 февруари 1945 година во семејството на Густав и Тајра Викстрем. Мајка и била даночен инспектор, татко и бил финансиски ревизор. Во 1963 година, нејзината фотографија била испратена на натпревар за убавина што го одржувало списанието Алерс. Адамс победила на овој натпревар и ја започнала својата манекенска кариера.

### Кариера

Адамс започнала да работи за агенцијата за моделирање Форд, се преселила во Париз, а потоа во Њујорк. Во тоа време, таа била најплатената и најбараната манекенка во светот. Кариерата како филмска глумица за неа започнала во 1970 година со филмот „Момци во бандата", каде играла манекенка. Покрај со Џејмс Бонд, таа учествувала и во снимање на многу повеќе телевизии и филмови - Ролербол, Џејн и изгубениот град, Моќта на страста, Мистериозната смрт на Нина Шеро, итн.

### Личен живот

Во 1966 година се омажила за фотографот Рој Адамс, во 1975 година бракот се распаднал. На 23 мај 1999 година, таа се омажила повторно, за судијата Чарлс Рубин. Немале деца. Сопственик е на калифорниската козметичка компанија Скандинавиан Биокосметикс, ЛЛЦ. Полиглот е - зборува шведски, англиски, германски, француски и италијански.

Филмографија
------------

* 1974 - Човекот со златен пиштол
* 1975 - Ролербол
* 1979 - Лора
* 1981 - Тетоважа
* 1983 - Октопод
* 1983-1984 - Емералд Поинт
* 1985 - Поглед кон убиство
* 1987 - Јане и изгубениот град
* 1988 - Смртоносен дизајн
* 1988 - Мистериозната смрт на Нина Шеро
* 1989 - Рефлекс на убивање
* 1989 - Моќ на страст
* 1990 - Посветеност: Тивка ноќ, смртоносна ноќ 4

Наводи
------

1. ↑  „The Home of James Bond — Maud Adams". Архивирано од изворникот на 2008-05-18. Посетено на 2008-05-18. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help); no-break space character во `|title=` во положба 23 (help)
2. ↑  Bondstars.com — Maud Adams
Шкотската бомбарда Монс Мег (изработена во 1449) со камени ѓулиња со калибар 386 фунти (510 мм).
**Ѓуле** — вид на артилериски топчест проектил во ерата на мазната артилерија (од средината на 14 до средината на 19 век), која, за разлика од исто така сферичната, но шуплива бомба или граната, била масивна (полна).

Одлики
------

### Калибар

Во почетокот ѓулињата биле изработувани од камен, кон крајот на 14 и во 15 век и од железо, а подоцна само од железо. По својата тежина, обично во фунти (1 фунта = 0,453 кг), од 16 век бил изразен калибарот на повеќето оружја (на пр. хаубица од 12 фунти, топ од 12 фунти итн.). Во Русија, тежината на ѓуле од леано железо со пречник од два дјујма (1 дјујм= 25,4 мм) бил наречена артилериска фунта. Со нека исто така се изразувал и калибарот на оружјето (на пр. пиштол од 24 артилериски фунти бил со калибар од 6 дјујма или 152 мм).

### Употреба

Ѓулето дејствувало со непосреден удар. Служело, во прв ред, за уривање на фортификациски објекти и уништување на артилериските оружја, а потоа и за тепање жива сила на поголеми растојанија (под поволен агол на пад, можело неколку пати да отскокнува од земјата, исфрлајќи неколку пешадинци или коњаници вон стројот). За поефекасно дејство, железните ѓулиња понекогаш се вежштувале, а камените се вкрстено биле оковани со железни обрачи за да не се распаѓаат кога ќе удрат во ѕидините на тврдината.

Наводи
------

1. ↑  „ѓуле" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „ѓуле" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. 1 2 3  Никола Гажевић, Војна енциклопедија (књига 2), Војноиздавачки завод, Београд (1971), стр.610
Пиво Стела Артоа
**Стела Артоа** (француски: *Stella Artois*) — пиво пилснер, првпат приготвено во 1926 година од Брувери Артоа во Лувен, Белгија. Во својата оригинална форма, пивото е so 5,2% алкохол, стандардот во Белгија за пилснери. Пивото се продава и во други земји, вклучувајќи ги Обединето Кралство, Ирска, Канада и Австралија, каде што има помал процент на алхохол.

Наводи
------

1. ↑  „The Oxford Companion to Beer Definition of Stella Artois". *Craft Beer & Brewing* (англиски). Посетено на 2023-07-30.
2. ↑  „Inbev expected to launch 4% Stella Artois". *web.archive.org*. 2012-04-26. Архивирано од изворникот на 2012-04-26. Посетено на 2023-07-30.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Викиизвор има текст за
**Чудата на Свети Димитрија Солунски** |

**Сагудати** ― јужнословенско племе населено во Македонија кон крајот на VI и почетокот на VII век, кое го населувало просторот околу реката Бистрица (грч.: *Αλιάκμονας*, *Алијакмонас*), односно на териториите западно и југозападно од Солун, во рамничарските предели помеѓу Солун и Бер. Учествувале, заедно со другите племиња, во нападите на Солун (616–618, 674–677) и гусареле по крајбрежјето на Егејското Море. По походот на Ставракиј (783) ја признале византиската власт.

Северно од Сагудатите било населено словенското племе Драговити.

Солунчанецот Јован Каменијат во неговото дело „За заземањето на Солун" во 904 година вели:

...*На запад (од Солун) се простира една рамнина, која завршува до едни други планини, каде се издига еден град, нарекуван Вероја (Бер), град познат како по жителите, така и по сите особини, со кои може да се пофали еден град по конструкција. Во средното пространство на таа рамнина, се наоѓаат некои распрснати села, од кои едни близу до градов (Солун), нарекувани со име Драгувити и Сагудати*...

Наводи
------

1. ↑  „САГУДАТИ – Македонска Енциклопедија". Посетено на 2021-07-07.
**caballería**</link> ( lit. „ ) била единица за мерење на земјиштето во шпанските поткралства во Америка за време на Шпанската империја во 16-тиот до 19-тиот век.  Тоа било еквивалентно на 78.58 hectares (194.2 acres).  Единицата пристигнала од Шпанија, каде што веќе била во употреба.

Историја
--------

Декретот на кралот Фердинанд V од 18 јуни 1513 година е првиот познат закон со кој се доделувало земја во Америка на Европејците.  Уредбата диктирала дека освоените земји може да му бидат доделени на шпанскиот војник во две единици: кабалерии и пеони. Декретот го проширил на Новиот свет систем кој Кастилја веќе го користел за областите што ги освои во Европа. Додека „пеонија" беше количината земја што му беше доделена на пешачкиот војник во пензија, caballería</link> бил износот доделен на коњаник во пензија. Единицата бил над четири пати поголема од божур.  

Земјишни грантови кои мереле една или повеќе caballerías</link> биле издадени на членовите на коњаницата на шпанската воена чета по победата над територијата за време на воена освојувачка експедиција, со услов штом војникот решил да живее на таква локација, тие се обврзале на одбрана на градот во кој требало да престојуваат. </link>

Застарување
-----------

Како што отвореното земјиште станало помалку достапно за доделување од страна на шпанската круна, и бидејќи делови од кабалерите биле разделени од нивните сопственици во продажни трансакции во помали земјишни единици премногу мали за да се мерат во кабалерии и, на тој начин, да се мерат во попогодни куерда единици, употребата на единиците на кабалеријата почнала да застарува.

Наводи
------

1. ↑  Eli Oquendo Rodriguez. *Los Barrios de Ponce: Noticias y Microhistorias de Ocho Comunidades Ponceñas en el Tiempo: Siglos XVI al XIX.*. Lajas, Puerto Rico: Editorial Akelarre. 2019. pp. 183-185.
2. ↑  *Caballería (Spanish).* Sizes.com Accessed 22 October 2019.
3. ↑  Ley J. "Que á Los Nuevos Pobladores se les den Tierras, y solares, y Encomienden Indios; y qué es Peonía, y Caballería." Madrid Spain.
4. ↑  *Caballería (Spanish).* Sizes.com Accessed 22 October 2019.
5. ↑  Ley J. "Que á Los Nuevos Pobladores se les den Tierras, y solares, y Encomienden Indios; y qué es Peonía, y Caballería." Madrid Spain.
6. ↑  Recopilación de Leyes Agrarias. Guatemala: Establecimiento Tipográfico "La Union", 1890. Page 4.
7. ↑  Eli Oquendo Rodriguez. *Los Barrios de Ponce: Noticias y Microhistorias de Ocho Comunidades Ponceñas en el Tiempo: Siglos XVI al XIX.*. Lajas, Puerto Rico: Editorial Akelarre. 2019. pp. 183-184.

Надворешни врски
----------------

* *Manufacturas во Мичоакан.*
* Metrología *Equivalencias aproximadas.*
* *Feijoo Osorio, Carlos: Antiguas unidades de superficie.*

Дополнително читање
-------------------

* Дон Фернандо V, Ваљадолид, Шпанија, 18 јуни и 9 август 1513 година. Поглавје 1.
* императорот Дон Карлос. 26 јуни 1523 година. Толедо, Шпанија. 19 мај 1525 година.
* Дон Фелипе II. Поглавје со наслов „Упатство". Толедо, Шпанија, 25 мај 1596 година. Ordenanza 104, 105 и 106, „Poblaciones".
**Арвајхер** (монголски: *Арвайхээр*) е главниот град на покраината Оворхангај и централна точка во Монголија. Градот има население од 19.058 жители.

Знаме на Ајвајхер

Сообраќај
---------

Аеродромот Арвајхер (AVK/ZMAH) има една писта и има редовни линии до Улан Батор и Алтај.

Поврзано
--------

* Список на градови во Монголија

Наводи
------

1. ↑  Ministry of Health of Mongolia. National Center for Health Development. Health Indicators 2006  Архивирано на 25 октомври 2007 г.

Координати: 46°15′58″N 102°46′40″E﻿ / ﻿46.26611° СГШ; 102.77778° ИГД﻿ / 46.26611; 102.77778

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Вилијам Маркус Пол Стјуарт** (роден на 7 ноември 1972

 година во Бристол), попознат како **Маркус Стјуарт**, е поранешен англиски фудбалер кои играл како напаѓач за време на неговата активна дваесетгодишна кариера, од 1991 до 2011 година. Тој во моментов е вработен како тренер за развој на младите играчи во клубот од четвртата Англиска лига, Бристол Роверс.

Стјуарт има одиграно над 500 официјални натпревари и постигнал повеќе од 250 голови во својата професионална кариера и имал забележителен придонес за време на неговите престои во Премиер лигата со екипите на Ипсвич Таун и Сандерленд, и бил втор стрелец во Премиерлигата во сезоната 2000-01 со постигнати 19 голови, 4 помалку од првиот стрелец Џими Флојд Хаселбенк. Тој исто така играл за екипите на Бристол Роверс, Хадерсфилд Таун, Бристол Сити, Престон Норт Енд , Јовил Таун и Ексетер Сити.

Иако никогаш не добил повик за настап во репрезентацијата на Англија, многумина сметале дека тој заслужува да добие шанса откако бил најдобар англиски стрелец во Премиерлигата во сезоната 2000-01. По завршувањето на својата кариера, Стјуарт признал дека единственото нешто за кое жали во својата кариера е токму тоа што не добил шанса во репрезентацијата на *Гордиот Албион*.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Маркус Стјуарт на soccerway
* Профил на Маркус Стјуарт на soccerbase
* Профил на Маркус Стјуарт на soccernet[*мртва врска*]
**Греeм Маршал Шарп** (роден во Глазгов на 16 октомври 1960) — поранешен фудбалер. Тој ја започнал својата играчка кариера во Дамбартон пред да потпише со Евертон за £ 120,000 во 1980 година.

Шарп бил оценет како еден од најдобрите играчи во воздухот и играч кој може да ја задржи топката и прецизно да ја дистрибуира за да обезбеди повеќе простор и можности за другите играчи околу себе. Тој формирал успешни партнерства во нападот со Енди Греј, Адријан Хит и Гери Линекер. Во сезоната 1984-85 Шарп постигна 30 гола во 54 натпревари.

Во 426 настапи за Евертон (21 како замена), Шарп постигна 159 гола што го става на прво место по бројот на постигнати голови за клубот после воениот период. Само Дикси Дин (пред Втората светска војна) досега постигнал повеќе голови за клубот од Шарп.

Тој не бил во прв план кај клубот сè до доаѓањето на менаџерот Хауард Кендал, кој наскоро потоа го избира Шарп како редовен напаѓач во почетната постав и беше награден удобно откако тој му возвратил со постигнати 15 гола во 29 лигашки натпревари. Головите продолжија да доаѓаат во текот и на следните девет сезони.

Најголемите достигнувања на Шарп како дел од тимот на Евертон беа во 1984 година кога триумфираа во ФА Купот (тој го постигна првиот гол во финалето), а во 1985 и 1987 година тие го освоија првенствениот наслов во Првата дивизија. Во 1985 година Евертон го освојува и Европскиот Куп на Победниците на Куповите. Во октомври 1984 година, тој го постигна единствениот погодок во првата победа на Евертон на Енфилд од 1970 година. Тој исто така беше и на губитничката страна во финалињата на ФА Куп во 1986 и 1989 година, кога и во двете овие финалето титулата отиде кај локалните соперници на Евертон Ливерпул. Неговата клучна улога во оваа златна ера доведе до негово вклучување во "Најголемиот тим на сите времиња" на Евертон, по изборите по повод 125-годишнината на клубот.

Титули
------

### Англија Евертон

* 1 Куп на победниците на куповите: 1985
* 2 Прва Дивизија: 1984–95, 1986–87
* 1 ФА Куп: 1984
* 4 ФА Черити Шилд: 1984, 1985, 1986 (поделена), 1987

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Шкотска на  Светско фудбалско првенство 1986 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Лејтон
* 2 Гаф
* 3 Малпас
* 4 Сунес
* 5 МекЛиш
* 6 Милер
* 7 Страхан
* 8 Ејткен
* 9 Банон
* 10 Бет
* 11 МекСтеј
* 12 Горам
* 13 Никол
* 14 Нари
* 15 Албистон
* 16 МекЕвени
* 17 Арчибалд
* 18 Шарп
* 19 Николас
* 20 Старок
* 21 Купер
* 23 Руф
* Селектор: Фергусон

 | Шкотска |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 49192200
* LCCN: nr2006032440

 |

 |
Локација на Арктикот.
Вештачки обоена топографска карта на регионот на Арктикот.
**Арктикот** — поларен регион што се наоѓа на најсеверниот дел од земјата. Арктикот се состои од Северноледениот Океан, соседните мориња и делови од Алјаска (САД), Канада, Финска, Гренланд (Данска), Исланд, Норвешка, Русија и Шведска. Земјиштето во регионот на Арктикот има сезонски различна покривка од снег и мраз, со пермафрост без дрвја (трајно замрзнат подземен мраз) кој содржи Тундра. Арктичките мориња содржат сезонски морски мраз на многу места.

Арктичкиот регион е уникатна област меѓу екосистемите на Земјата. Културите во регионот и домородното население на Арктикот се имаат прилагодено на неговите студени и екстремни услови. Животот на Арктикот вбројува зоопланктон и фитопланктон, риби и морски цицачи, птици, копнени животни, растенија и човечки општества. Земјата на Арктикот се граничи со субарктикот.

Наводи
------

1. ↑  Christopher Krembs and Jody Deming. "Organisms that thrive in Arctic sea ice." National Oceanic and Atmospheric Administration. 18 November 2006.
Глечерот Адиши (Adishi Glacier) 
Карта на релјефот Грузија Самегрело-Земо Сванети
 Тип: Долински глечер
Координати 43°1′25″N 43°0′52″Е Координати: 43°1′25″N 43°0′52″E

Површина 12,9 км2 (3.188 хектари)

Должина 9 км (6 милји)

**Глечер Адиши** ( грузиски: ადიშის მყინვარი ) е долински глечер лоциран во централниот дел на планинскиот венец Голем Кавказ во регионот Сванети во Грузија. Глечерот лежи на јужните падини на Кавказ. Должината на глечерот Адиши е 9 километри и неговата површина е 12.9 квадратни километри. Јазикот на глечерот се спушта на 2,298 метри надморска височина. Глечерот се храни од истекувањето и мразот кој тече од соседните глечери кои се наоѓаат на јужните падини на Тетнулди, Гистола и Лакуција. Глечерот Адиши е извор на реката Адишишала. Глечерот го добил името по блиското село Адиши .

Поврзано
--------

* планината Адиши
* Глечери во Грузија

Наводи
------

* *Грузиска државна (советска) енциклопедија.* 1975 година. Книга 1. стр. 96.
**Каро Хилс (Антарктик)** (85°34′S 154°10′W﻿ / ﻿85.567° ЈГШ; 154.167° ЗГД﻿ / -85.567; -154.167Координати: 85°34′S 154°10′W﻿ / ﻿85.567° ЈГШ; 154.167° ЗГД﻿ / -85.567; -154.167) се заоблени подножја без мраз кои се протегаат за 12 nautical miles (22 kм) долж западната страна на крајот на Глечерот Скот, од Планината Солсбери северно-северозападно до работ на ледениот гребен Рос.

Тие првпат беа видени и грубо мапирани од Бирд Антарктичката експедиција, 1928–30, и беа именувани од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот за адмиралот Х. Арнолд Каро, директор на У.С. Брег и геодетски преглед, 1955–65.

Наводи
------

1. ↑  Karo Hills
**Дом на културата Битола (архитектура)** - Автори: Марко Мушич и Александар Смилевски , ентериер: Љубица Никољска, локација: Широк Сокак бб, Битола, година на изведба: 1976-1980, изведувач: РГО „Бетон",финансиер: самопридонес на граѓаните на Битола.

Опис на проектот
----------------

Домот на културата во Битола претставува интегрална целина на најразновидни програмски и просторни барања, реализиран под еден покрив, создавајќи впечаток на продолжување на средишниот градски простор и неговото содржинско збогатување.

Во барањето на оптималната концепција предложено е систем на поврзување на сите простории за публика што дава широки можности за еластично и флексибилно користење. Домот содржи две мали сали во правоаголна поставка што дава можност за заедничко и рационално користење на сценскиот простор. Големата сала е со капацитет 1000 места и има универзален карактер со примарна функција на кино и естрадна сала. Малата сала е наменета за театарски претстави и има 600 места.

Во обликувањето на објектот главен пластичен акцент на композиционата целина се покривните елементи од бакарен лим обликуван во склад со функцијата на волумените.

Динамичната пластика на покривот со присутни кружни форми во контраст со ортогонална структура на градскиот центар остварува врска со присутните форми на историските споменици.

Историја
--------

Градбата започнала на 15 март 1975 година.
Изграден како „Спомен дом на културата за Првото заседание на АСНОМ". Свечено бил предаден во употреба на 11 октомври 1980 г. со изведба на претставата „Залезот над езерската земја" од Томе Арсовски, а во режија на Димитар Христов и со ретроспективна изложба на битолските ликовни уметници..

Наводи
------

1. ↑  /Дом на култура – Битола
2. ↑  На денешен ден пред 46 години започна изградбата на битолскиот Центар за култура
**Васил Рингов** (р. 17 април 1955

) — поранешен македонски и југословенски фудбалер.

Кариера
-------

Роден во Струмица (СР Македонија, СФР Југославија), тој се смета за еден од најдобрите македонски фудбалери досега, заедно со победникот на „ Златната копачка ", Дарко Панчев. Тој започнал да игра додека сè уште бил тинејџер за Беласица Струмица, каде што после тоа се преселил во белградскиот гигант Партизан, но откако не добил многу шанса во Белград, се преселил во втората југословенска лига во тимот на Тетекс каде подоцна ќе стане главна ѕвезда на клубот. После две години, тој го привлекол вниманието на другиот македонски клуб во Втората лига, скопски Вардар. По одиграни две сезони, Вардар со помош на Рингов се вратил во Југословенската Прва лига каде ќе настапува во текот на поголемиот дел од осумдесеттите. Тој станал главен играч во клубот, настапувајќи до 1986 година на повеќе од 200 лигашки натпревари и постигнувајќи 93 лигишки голови. Во Скопје Рингов го одиграл најголемиот дел од својата кариера, со исклучок на кратката полусезонска магија во Динамо Загреб, а близу крајот на неговата играчка кариера, уште една полусезонска магија, овој пат во втората бундес лига во тимот на Ајнтрахт Брауншвајг.

Наводи
------

1. ↑  „Ringov, Vasil" (германски). kicker.de. Посетено на 4 May 2013.
**Сијче Андонова** (родена на 27 ноември 1992 година) — македонска фудбалерка која игра како дефанзивец или играч за врска, за Блау-Вајс Хоен Нојендорф од германската Втора бундеслига и репрезентацијата на Македонија. Нејзината помала сестра Наташа игра во Шпанија за ФК Барселона Фемени.

Андонова ја започнала својата фудбалска кариера во Македонија за ЖФК Тиквешанка. Во 2008 година играла за македонскиот шампион Шкипоњат во Лигата на шампионите. Откако одиграла два од трите натпревари во квалификацискиот циклус, таа се вратила во претходниот клуб. Со Тиквешанка ја освоила македонската лига и двојниот куп во 2009 година. Повторно играла со својот тим во Лигата на шампионите, но не можела да се квалификува во второто коло. По ова, таа се преселила во Борец Велес, ја освоила двојната лига и куп во 2010 година и учествувала во уште една неуспешна квалификациска рунда во Лигата на шампионите.

Во есента 2010 година, таа и нејзината сестра Наташа отпатувале во Германија и на 1 јануари 2011 година потпишале за германскиот шампион во Фрауен-Бундеслигата и носител на Лигата на шампионите, Турбине Потсдам. Со Турбине таа одиграла 27 натпревари за две и пол години за вториот тим во германската Втора Бундес лига. Во летото 2013 година, таа се префрлила во Блау-Вајс Хоен Нојендорф.

Наводи
------

1. ↑  Profile in UEFA's website
**Армандо Гало** (роден на 24 јануари 1944 година) е италијански новинар, фотограф и издавач на книги.

Гало е фото-новинар од 1967 година, кога ги интервјуирал Битлси за италијанскиот магазин „Чао БигC". Инспириран од ова искуство, ја напуштил кариерата како дизајнер на архитектура за да стане лондонски дописник на италијанскиот музички неделник „ЦИАО 2001", покривајќи ги настаните во англиската поп/рок сцена.

Во раните 1970-ти Гало го запознал Џенезис пред нивната прва турнеја во Италија и станал добар пријател на бендот. Негово дело е книгата за бендот со наслов *Џенезис: Еволуција на рок група*. Првично објавено во 1978 година, ги прикажува раните денови на бендот - временски период кој дотогаш никогаш не бил опфатен со ниту еден друг биографски извор, вклучувајќи ги и целосните имиња на членовите на бендот. Еден позначаен обожавател на книгата бил Боб Марли, кој бил забележан како ја чита на скалите од неговиот дом во Кингстон. Книгата била препечатена и проширена во 1980 година со новиот наслов *Знам што ми се допаѓа*. До почетокот на 1990-тите, откако Генезис го достигнал својот врв на популарност, книгата повеќе не била достапна. Бидејќи немало знаци дека некогаш ќе биде препечатена, ревносните фанови на Генезис го препишале текстот на книгата во раните 1990-ти, но кога биле објавени плановите за повторно печатење, датотеките беа отстранети од Интернет. Во септември 2014 година книгата била објавена на iTunes. Гало, исто така, составил неколку книги за основачкиот член на Генезис, Питер Габриел.

Во 1982 година, со неговиот брат Клаудио, тој го формирал Фратели Гало Едитори во Италија, уредувајќи и објавувајќи над 40 музички книги, како и месечното списание.

Гало го режирал и музичкото видео на U2 „Even Better than the Real Thing" од албумот *Achtung Baby*.

Гало работел како фоторепортер во Холивуд во последните 35 години како дописник на италијанското неделно списание Тв Сорриси д Канцони. Тој е член на Здружението за странски новинари во Холивуд и како таков е член со право на глас за Златните глобуси.

Гало моментално соработува со италијанските списанија *Грација* и *Оги (списание)*.

Библиографија
-------------

* *Битие: Еволуцијата на рок бенд*, Сидгвик и Џексон Лимитед, 1978 година.ISBN 0-283-98440-6 (хартија) или 0 283 98439 2 (крпа). 145 страници.
* *Битие: Знам што ми се допаѓа* Книгите Направи сам, Лос Анџелес, 1980 година.ISBN 0-283-98703-0ISBN 0-283-98703-0 Издание со тврд повез и кожа. (Новото издание со мек повез објавено во 1987 година,ISBN 978-0711911710 ).
* *Битие: Од еден навивач до друг*, Пмнибус Пресс, 1984 година.ISBN 0-7119-0515-0ISBN 0-7119-0515-0. Мек повез,ISBN 0-7119-0514-2.
* *Питер Габриел*, Омнибус Прес, 1986 година. Мек повез,ISBN 0-7119-0783-8.

Наводи
------

1. ↑  „‎Genesis – I Know What I Like on the App Store". Архивирано од изворникот на 2020-05-26. Посетено на 2016-12-14.

Надворешни врски
----------------

* Официјален сајт Архивирано на 4 мај 2007 г. - Армандо Гало Официјална веб-страница

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* MusicBrainz: 050f134f-bcbb-4231-9652-412e375f7594

 |

 |
**Венче Јорданов Илиоски** ( 1919
 во Речани (Зајаско), Кичевско —  1945

 во Стризивојна, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Споменик на борците од НОВ на Македонија во Светораче, меѓу кои е запишан и Венче, но како Илиески.

Животопис
---------

Се занимавал со земјоделство. Како напреден младинец и определен за народно ослободителното движење, во август 1944 година се приклучил во редовите на Првата македонска бригада. Со Бригадата учествувал во борбите низ Охридско и Кичевско, а потоа во состав на Петнаесеттиот корпус заминал на Сремскиот фронт каде загинал при еден пробив кај местото Стризивојна во април 1945 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 62.
Пангата е формирана со спојување на неколку континентални маси, вклучувајќи ја и раната верзија на Гондвана; подоцна се распадна за формирање на два главни континента: северноатлантското копно и Гондвана 
 Источноафриканска и Кунганска орогенеза
Јужниот суперконтинент **Гондавана** е поголемиот дел од копното во јужната полутопка, вклучувајќи ги Антарктикот, Јужна Америка, Африка, Мадагаскар, Австралија - Нова Гвинеја и Нов Зеланд, како и Арабија и Индија, кои се наоѓаат во северната полутопка. Создавањети на Гондавана бил долг процес. Неколку различни промени довеле до негово конечно спојување. Последната фази на спојувањето на Гондвана се завршува со отворањето на Јаптскиот океан помеѓу канадскиот штит и западна Гондвана. За време на овој временски интервал, се случила експлозија во Камбриј .

За време на доцниот палеозоик, Гондвана се протегала од точката во близината на Јужниот Пол до екваторот. Во најголемиот дел од овој суперконтинентен, климата е блага. Индија содржи околу 3% од светските резерви на јаглен а голем дел од извлечениот јаглен е изведен од палеозојски седиментарен дел на Гондвана. За време на мезозоикот, просечните глобални температури биле многу повисоки отколку што се денес. Гондвана тогаш имала огромна разновидност на животински свет.

Овој суперконтинет почнал да се распаѓа пред околу 167 милиони години кога Источната Гондвана, која се состоела од Антарктикот,Мадагаскар, Индија и Австралија почнала да се одвојуваат од Африка. Јужна Америка почнала постепено да се одвојува западно од Африка, додека јужно Атлантскиот Океан се отворал, ова се случило пред околу 130 милиони години. Источната Гондвана почнала да се распаѓа така што Индија почнала да се движи северно.

Пред околу 15 милиони години, Нова Гвинеја започнала да се судира со јужна Азија, повторно создавајќи високи планини, а од неодамна Јужна Америка се споила со Северна Америка преку Панамскиот земјотрес .

Црвеното Море и Источноафриканскиот ров се модерни изрази за континуираното разложување на Гондвана.

Континентот го добил името по Едвард Сус по Гондвана во Индија, што буквално значи „Земја на придобивките ".

Поврзано
--------

* Лауразија
* Панга
* Алфред Вегенер
* Континентално патување
* Поларни диносауруси во Австралија

Надворешни врски и препораки
----------------------------

* Анимација која го прикажува расејувањето на Гондавана
* Друга анимација
* Географски теми кои се занимаваат со тектоника и палеонтологија :
* ДеВит, М. и други, 1999 г. Гондвана реконструкција и дисперзија: Американски доц. на нафтени геолози, пребарување и откривање
* Меѓународна поларна година
* Кониг, М. Јокат, В. 2006 година, Мезозојското распаѓање на Вредното море: Journalурнал за геофизички истражувања
* Тарнер, Брајан, тектоно-стратиграфско моделирање на сливот на горниот дел на Кароу:: орогено растоварање наспроти топлински индуцирано гондавана пушка
* Шефлер, К. и други, 2003 г. Глобални промени за време на карбонферозно - пермиското глечење на Гондвана: Поврзување на поларна и екваторска еволуција на климата со геохемиски прокси
**Audita tremendi** (во превод од латински: Слушнавме страшна вест) – папска була на римскиот папа Григориј VIII, издадена во градот Ферара, Италија, на 29 октомври 1187 година, која ги повикува западните христијани во Трет крстоносен поход.

Како и сите папски були, Audita tremendi го добила своето име по првите зборови: "Audita tremendi severitate judicii, quod super terram Jerusalem divina manus exercuit ... во превод:" Слушнавме за страшниот и суров суд, со кој раката Господова ја порази Ерусалимската Земја ... ". Причина за издавање на булата било известувањето што папата го добил за поразот кај Хатин на 4 јули 1187 година. На датумот на издавање на булата, Ерусалим веќе бил освоен од Саладин, но до Европа оваа вест сè уште не била стигната.

Булата ги поврзува поразите на крстоносците со недостојниот и грешен живот на западните христијани во Светата Земја. Овие гревови, според папата, треба да бидат откупени од сите христијани, и за спасението на Ерусалим е потребен нов крстоносен поход. Булата ветува индулгенции за сите учесници во походот, опростување на гревовите на сите загинати за време на походот, и заштита на имотот на крстоносците од страна на црквата.
**Националниот парк Боске де Фрај Хорхе** (шпански *Национален парк Боске Фреј Хорхе*) се наоѓа во провинцијата Лимари, регионот Кокимбо, Чиле. Тоа е биосферен резерват на УНЕСКО. Управувањето со овој и другите национални паркови во Чиле е доверено на Корпорацио Национален Форстал, КОНАФ.

Географија
----------

Националниот парк лежи приближно 100 км јужно од Ла Серена на Тихиот Океан, како и приближно 30 км западно од Овалле. Лежи близу пустината Атакама, во Кордилера де Талинеј, кој е дел од чилеанскиот крајбрежен опсег. На југ, паркот се граничи со реката Лимари, чии долни текови се означени како заштитено место Рамсар од 2020 година.

Паркот зафаќа површина од 100 км², но шумите зафаќаат само 4% од неговата површина. Националниот парк е познат по тоа што има најсеверни умерени дождовни шуми на Валдивија. Крајбрежната магла (шпански: *Camanchaca)* виси на падините на планините и ја навлажнува суптропската вегетација, дозволувајќи им на хидрофилните шуми да преживеат и покрај тоа што се опкружени со полусуви грмушки, со просечни годишни врнежи од околу 113 мм Шумата е вестицијален опстанок во последниот глацијален период. Сепак, неодамнешното генетско истражување засновано врз метазоани, сугерира дека шумата Фреј Хорхе е реликвија на шумите што го окупирале овој пејзаж за време на Палеоген / Неоген, кој се повлекол поради расификацијата на регионот, со приближна возраст на дивергенција со јужниот шуми стари над 20 милиони години.

Типични растенија на националниот парк вклучуваат:

* Перуанска пиперка (*Schinus latifolius*)
* *Azara celastrina*
* *Lithraea venenosa*
* *Porlieria chilensis*
* Оливило (*Aextoxicon punctatum*)
* Епифитите вклучуваат: *Сарменента сканди* и *Гризелинија.*

Паркот вклучува и голем број помали животни, како Обични дегу, Чинчла и Лисици. Во паркот живеат многу различни видови птици, како чилеанскиот тинаму (*Nothoprocta perdicaria)* и (*Sturnella loyca*).

Историја
--------

 Шума Оливилос
Местото каде денес се наоѓа Националниот парк Фреј Хорхе било откриено во 1627 година од свештеник од францисканскиот ред, кој, поради недостаток на дрва во областа, тргнал да го бара со помош на некои мазги. Откако „чудесно" го пронашол на оваа локација, тој се вратил со малку дрва и ја искористил за да изгради дел од камбанаријата на црквата во Сан Франциско во Ла Серена. *Националниот парк Боске де Фрај Хорхе* е создаден во 1941 година и е управуван од чилеанскиот шумски орган КОНАФ. УНЕСКО го вградил националниот парк како биосферен резерват во 1977 година.

Наводи
------

1. 1 2  „Áreas Silvestres". *Región de Coquimbo*. Sernatur. Архивирано од изворникот на 2007-07-18. Посетено на 2007-07-26.
2. ↑  „Humedal del río Limarí, desde Salala hasta su desembocadura". *Ramsar Sites Information Service*. Посетено на 15 July 2020.
3. ↑  „Parque Nacional Bosques de Fray Jorge". Corporacion Nacional Forestal. Архивирано од изворникот на 2012-04-04. Посетено на 2012-03-20.

Поврзано
--------

* Облачна шума

Надворешни врски
----------------

* Резерват на биосферата Фреј Хорхе
**Тихиот Океан (картографија)**, попрецизно наречена *Descriptio Maris Pacifici* („Опис на Тихиот Океан"), беше првата посветена карта на Тихиот Океан што беше испечатена. Се смета за важен напредок во картографија.

Оваа карта е нацртана од Абрахам Ортелиус во 1589 година, врз основа на карта на Америка од истата година што ја нацртал Франс Хогенберг]. Некои детали од картата можеби биле под влијание на описот на Јапонија од 1568 година во ракопис на Фернао Ваз Дурадо Ваз Дурадо, наместо карта, па оттука и нејзината чудна форма.

Копнената маса илустрирана на југ од целиот Пацифик и Јужна Америка е претстава на Terra Australis.

Во потрага по овој остров, холандската источноиндиска компанија ќе испрати во 1639 и 1643 година. две експедиции, како резултат на кои ќе бидат откриени бреговите на земјиштето во морето северно од Јапонија, карта на овие откритија ќе биде објавена од Јохан Јансон во Амстердам во 1650 година. На оваа карта, пронајдените земји, на кои имало дури ни знак од сребро, носеа холандски имиња: t' Landt van Eso, Staten Eylant и Kompagnies Land - сега ги носат имињата на околу. Хокаидо, ох Итуруп и околу. Уруп.
Дури и еден век по откривањето на овие земји, европските географи правеле различни претпоставки за овие земји, понекогаш сметајќи ги како дел од Азија и Америка, понекогаш дел од Камчатка. Во исто време, Втората експедиција на Камчатка на капетанот Беринг, која беше прекината во 1743 година, исто така не можеше да даде јасен одговор за овие земји.

Поврзано
--------

* Карта на светот
* Раните светски мапи

Наводи
------

1. ↑  Rare English Edition of The First Map of the Pacific Ocean from the First Modern Atlas
**Дејан Ѓорѓевиќ** (20 септември 1992) е српски фудбалер, кој играл како напаѓач за Вестри.

Клупска кариера
---------------

Ѓорѓевиќ својата сениорска кариера ја започнал во Слога Бајина Башта во 2011 година. Во својата дебитантска сезона за првиот тим имал 23 натпревари во српската лига Запад. Ѓорѓевиќ останал во клубот до 2015 година, а играл и за Слога Пожега одреден период во сезоната 2014–15. Во летото 2015 година, Ѓорѓевиќ се приклучил на Слобода Ужице. Ѓорѓевиќ го постигнач првиот хет-трик во својата професионална кариера за Слобода Ужице во 24 натпревар од сезоната 2015–16 во Првата лига на Србија против Раднички Крагуевац, одигран на 28 април 2016 година. Постигнувајќи 10 гола на 30 одиграни натпревари, Ѓорѓевиќ бил номиниран за најдобар играч на сезоната, по избор на навивачите. Следното лето потпишал со малтешкиот прволигаш Биркиркара, каде забележал 5 натпревари на сите натпреварувања за првата полусезона. На почетокот на 2017 година се враќа во Србија и се приклучил на ФК Земун. Подоцна, во април истата година го раскинал договорот и го напуштил клубот, забележал само 2 настапи како резервен играч. Во летото 2017 година, Ѓорѓевиќ се врати во Слобода Ужице.

Наводи
------

1. ↑  „Dejan Djordjevic". *srbijafudbal.com* (Serbian). Архивирано од изворникот на 2018-09-15. Посетено на 6 June 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Miran, a prometan prelazni rok". *fksloboda.org* (Serbian). 7 September 2015. Архивирано од изворникот на 2018-09-15. Посетено на 26 March 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Đorđevićev het- trik". *infoera.rs* (Serbian). 28 April 2016. Архивирано од изворникот на 2022-02-10. Посетено на 26 March 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „Sloboda od elite do treće lige: Juče protiv "večitih", sutra protiv Šapine i Ljubića". *Blic* (Serbian). 30 May 2016. Посетено на 26 March 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. ↑  „Birkirkara approaching Euro test in good heart". *timesofmalta.com*. 14 July 2016. Посетено на 26 March 2017.
6. 1 2  Дејан Ѓорѓевиќ на soccerway
7. ↑  „Preokret -Dejan Đorđević umesto Slobode otišao u Zemun". *penal.rs* (Serbian). 15 January 2017. Архивирано од изворникот на 2017-01-18. Посетено на 26 March 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
8. ↑  „"FUDBAL" 14/17, page 852" (PDF). *Football Association of Serbia* (Serbian). 5 April 2017. Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-04-07. Посетено на 6 April 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
9. ↑  „Slobodina dva lica". *fksloboda.org* (Serbian). 10 October 2017. Посетено на 23 December 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Dejan Djordjević – Профил на сајтот на УЕФА
Марксбург - поглед од запад
**Замокот Марксбург** е еден од живописните замоци на долината на Средна Рајна во Германија во Рајнска област-Пфалц. Ова е единствениот замок во долината на Средна Рајна што не бил преземен од француските трупи во 17 век, и затоа ја задржал својата средновековна архитектура непроменета.

Приказна
--------

Спомнувањето на Марксбург датира од 1231 година. под името на градот над кој се наоѓа - Браубах.

Во 1283 година замокот преминал во сопственост на грофот Еберхард II фон Каценеленбоген.

Во 1479 година изумрело семејството Каценеленбоген. По свадбата на наследничката Ана со Хајнрих од Хесен, замокот преминал во сопственост на грофовите од Хесен.

 Замокот Марксбург
 замокот Марксбург
Во 1900 година замокот бил купен од Германското друштво за замоци за 1000 златни марки.

Во 2002 г Замокот станал дел од светското наследство на УНЕСКО „Долината на Горна Средна Рајна ".

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на замокот Марксбург
* Историја на семејството Каценеленбоген
* веб-страница на Германското друштво замок
* Историја и архитектура на замокот Марксбург (Рус. )
**Вера Бужаровска** (Битола, 7 декември 1931

 - Скопје, 3 декември 2013

) — македонска писателка и публицистка.

Животопис
---------

Бужаровска е родена во Битола на 7 декември 1931 година. Писателската кариера ја започнала во 1962 година со објавувањето на детската книшка „Стоп" наменета како забавна и поучна литература за најмладата читателска публика. Потоа нејзиното творештво продолжува со над четириесетина прозни и поетски остварувања, во кои доминираат повести и во чиј центар е жената и нејзината судбина во патријахалното опкружување. Во овој творечки опус посебно се издвојува романот „Акчилница", моќна автобиографска слика за детството на авторката и градот Битола во премрежјето на предвоените и воените четириесетти години од XX век.

Во последните две децении од животот таа обработувала провокативни теми од македонското секојдневие поврзани со политичкиот живот и криминалот, кои и донеле популарност, кај најшироката читачка публика („Трите жени на Усеин", „Затвор за жени", „Авторот е обвинет за убиство", ТАТ, „Креветот на проституката", „Братот на министерот", „Го открив атентаторот" и др.). Повеќе нејзини дела се преведени на неколку јазици, а покрај текстовите објавени во Политика експрес и Илустрована политика во седумдесеттите години од минатиот век, има изработено и сценарија за радио и ТВ проекти. Починала во Скопје на 3 декември 2013 година.

Наводи
------

1. ↑  *ВЕРА БУЖАРОВСКА, АВТОРКА НА ЧЕТИРИ КРИМИ-РОМАНИ -Литерарна истрага за злосторствата*
2. ↑  *Почина писателката Вера Бужаровска*
Уличен знак, Sant Feliu de Guíxols, Шпанија
**Мансана** — единица површина што се користи во Аргентина и во многу земји од Средна Америка, првично определена како 10.000 квадратни вари во шпанските обичајни единици. Во другите региони во кои се зборува шпански, терминот има значење на градски блок. 

План на здравствената област на Универзидад де Антиокија, Меделин, Колумбија 
Денес нејзината големина варира помеѓу земји:

* Во Аргентина тоа е хектар, 10.000 m 2.
* Во повеќето земји од Средна Америка е околу 7,000 square metres (1.7 acres), што се разликува помеѓу земјите.
* Во Белизе е 8,353 square metres (2.064 acres).
* Во Никарагва е 7,042.25 square metres (1.74018 acres).

Ако една vara</link> се зема како 83,59 см, потоа manzana</link> од 10.000 квадратни vara</link> s е еднакво на 6.987,29 m 2. Во пресметките, приближната вредност од 7000 m 2 (или еквивалентно 0,7 ха) често се користи за поедноставување на претворањето.

Гватемала

1 мансана = 7.056 квадратни метри, приближно 1,74 хектари.

Мартини мансаната во Гватемала беше 10000 Varas cuadradas di Castiglia = 69,873717 ари

Поврзано
--------

* Мерни единици во Хондурас

Фусноти
-------

1. ↑  While this map is not drawn to scale, the distribution and volume are consistent with the shape of the manzanas and buildings and the graphic scale is intuitively drawn based on the geography.

Наводи
------

1. ↑  Statistical Office of the United Nations (1955). *World weights and measures; handbook for statisticians* (Provisional. изд.). стр. 37, 50, 59, 70, 100. Посетено на 27 November 2022.

Надворешни врски
----------------

* манзана дефиниција на големини.com
*
**Софија Ковачевска** родена **Тамбовска** (Косинец, Костурско,  1930
) — борец во грчката граѓанска војна и членка на групата Костурчанки.

Животопис
---------

Ковачевска е родена во костурското село Косинец како Софија Тамбовска. Нејзиниот татко и двајцата браќа биле учесници во НОБ и грчката граѓанска војна. Таа како членка на ДАГ се приклучува во 1947 година. Со припадниците на ДАГ заминала во Ташкент, СССР, каде го запознава својот иден сопруг, првоборецот Лазо Ковачевски (родум од Смрдеш, Костурско). Потоа заминале да живеат во Полска. Во 1964 година заедно со своите 2 ќерки тие се враќаат конечно во Македонија, но овој пат со Скопје. 
Во групата Костурчанки членува од 1979 година.

Наводи
------

1. ↑  *Кратка биографија*[*мртва врска*]
**Василка Стојан Петровска Ладинска** (Куманово, 2 октомври 1928

 - 24 ноември 2013

, Скопје) била виден македонски архитект, член на Асоцијацијата на архитектите на Македонија (ААМ), член на Академијата на архитектите при Асоцијацијата на архитектите на Македонија и добитник на наградата „Андреја Дамјанов" во 2005 година.

Животопис
---------

Ладинска е родена во Куманово на 2 октомври 1928 година. Гимназија завршила во родниот град. Во мај 1954 година дипломирала со натпросечен успех на Архитектонскиот факултет при Високата техничка школа во Белград. Кариерата, до пензионирањето во 1987 година и минува во Македонија, како проектант, консултант и ревидент на голем број проекти. Проектирала и реализирала станбени, општествени и здравствени објекти.

Таа била автор или соавтор на над 130 проекти и изведени објекти, учесник на голем број архитектонски изложби и на повеќе анонимни архитектонски конкурси. Добитник е на повеќе стручни и општествени признанија, меѓу кои наградата „13 Ноември" на Град Скопје, Специјалната награда на второто Биенале на македонската архитектура, плакетата на југословенскиот весник „Борба" за архитектура за СР Македонија и Главната награда на четвртокот Биенале на македонската архитектура. Носител е на Орден на труд со сребрен венец. Починала во на 24 ноември 2013 година.

Се занимавала и со публицистика и објавила повеќе статии во стручни списанија.

Нејзини позначајни реализации се: станбениот блок на ул. „Македонија" во Скопје (1962), станбениот објект на ул. „Илинден" во Скопје (1986 и 1987), гимназијата „Јосип Броз Тито" во Скопје (1966), Комунална банка во Куманово (1964) итн.

Наводи
------

1. ↑  „*Василка Ладинска - добитничка на наградата за архитектура*". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2013-11-25.