recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Лудачка кошула"** (англиски: *The Jacket*) – филм на режисерот Џон Мејбери (John Maybury) од 2005 година, снимен по сценариото на Марк Роко (Marc Rocco) и Мејси Таџедин (Massy Tadjedin). Главните улоги ги играат: Адриен Броди (Adrien Brody), Кира Најтли (Keira Knightley), Крис Кристоферсон (Kris Kristofferson) и Џенифер Џејсон Ли (Jennifer Jason Leigh).

Синопсис
--------

Ветеранот од Заливската војна, Џек Старкс, кој страда од амнезија, не може да објасни како се нашол на местото на едно убиство. Затоа, го носат во психијатриска болница каде го лекуваат со експериментална терапија на д-р Томас Бекер, која вклучува таинствени инјекции, сетилна депривација и лудачка кошула. Заробен во болницата, Џек открива дека може да патува во иднината, каде ѝ помага на својата стара познаничка и дознава каква судбина го чека...

Наводи
------




1. ↑  Košulja, američko-njemački film (пристапено на 26.3.2022)
|  |
| --- |
|  **Свети Климент и Наум Охридски** |
|  |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Струмичка |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Хамзали |
|  **Општина** | Босилово |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Климент Охридски и Свети Наум Охридски Чудотворец |
|  **Изградба** | 2000 |
|  **Завршено** | 2003 |
| Архитектонски опис |
|

**Манастирот Свети Климент и Наум Охридски** — православен манастир кој се наоѓа во Хамзали, Општина Босилово, во подножјето на планината Огражден, на далечина од Струмица 17 км. Почеток на неговото подигање е изградбата на манастирската црква во 2000 година. Посветена е на најчествуваните духовни светила на македонските простори, Светите Климент и Наум Охридски.

На растојание на околу 500 m од оваа камена црква во византиски стил чиј иконостас ја следи традицијата на ранохристијанските базилики, во 2003 година бил подигнат монашкиот конак со внатрешен параклис посветен на големиот учител и покров на монасите исихасти, Григориј Палама.

Овде во 2004 година во неделата на Св. Григориј Палама започнало изградбата на новата монашка заедница, денес петчлено братство чиј старешина е свештеномонахот Георгиј. Во непосредна близина на конакот има манастирско трло во кое братството одгледува стадо од педесетина овци и кози. Монасите во Хамзали се занимаваат и со земјоделство, со изработка на икони и монашки ракоделија.

Галерија
--------

* Поглед кон цркватаПоглед кон црквата
* Поглед кон цркватаПоглед кон црквата
* Поглед кон цркватаПоглед кон црквата
* Поглед кон цркватаПоглед кон црквата
* Поглед кон цркватаПоглед кон црквата
* Поглед кон цркватаПоглед кон црквата

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Манастир „Св. Климент и Наум Охридски" - Хамзали" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија црква во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Легендата за Хиспанија** е шпанска историска драма, сместена на Пиринејскиот Полуостров, во вториот век п.н.е. Серијата започна да се прикажува на 25 октомври 2010 година на Антена 3. Поради одличната гледаност, серијата беше обновена за втора и трета сезона. 

Хиспанија, вториот век пред новата ера. Во светот каде моќта на неколкумина ги одредува животите на многумина, една бунтовничка група Хиспанци, под водство на Вириато, ја избира сопствената судбина. Тие одлучуваат да се борат против Рим за да ја одбранат својата територија, Хиспанија. Вириато е скромен хиспански козар кој ужива во мирниот живот покрај својата ќерка Алтеа. 

Но, доаѓањето на римските војници, предводени од Галба, ќе ја промени неговата судбина. Неговото село е нападнато и тој, исполнет со омраза и се колне дека ќе се одмазди, борејќи се со Римјаните до смрт.

Приказна за борба и одмазда, но истовремено и љубовна приказна. Главните ликови се страствени и подготвени се да ризикуваат се, за да ја спасат жената која ја сакаат и да ја ослободат земјата во која пораснале.
Поглед на Милано од паркот Монте Стела
 Милано од врвот на планината Стела во 1962 година. Фотограф Паоло Монти.
**Монте Стела** („Ѕвездена планина"), исто така неформално наречена „Мала планина на Сан Сиро", е вештачки рид и градски парк во Милано, Италија. Паркот, основан во 1950-тите години, има вкупна површина од 370.000 м². Ридот е создаден со помош на остатоци од зградите кои биле бомбардирани за време на Втората светска војна, како и од последните остатоци од шпанските ѕидини на градот, урнати во средината на 20 век.

Паркот се наоѓа во областа QT8. Ова бил експериментален округ кој бил целосно дизајниран по светската војна. Самиот рид е дизајниран од архитектот Пјеро Ботони, кој го предводел тимот на архитекти кои придонеле за проектот QT8. Ботони го посветил ридот на својата сопруга Стела.

Ридот е висок 45 м; според првичниот дизајн, требало да биде двојно повисок, но подоцна бил редизајниран за да се избегне оштетување на зградите во блиската улица Виа Исернија како последица на страничниот притисок. Дури и со само 25 метри височина, ридот овозможува панорамски поглед на градот и внатрешноста, а во ведар ден, Алпите и Апенините можат да се разликуваат по врвовите.

Значајна област на паркот се нарекува „Градина на праведните" , која е споменик на истакнатите противници на геноцидот и злосторствата против човештвото; секое дрво во градината е посветено на една таква личност. Значајни луѓе на кои им е посветено дрво во „Градина на праведните" се: Моше Бејски, Андреј Сахаров, Светлана Броз и Пјетро Кучиукијан.
**Санта Марија де Монтсерат** (шпански: *Monasterio de Montserrat*) е бенедиктинска опатија која се наоѓа на планината Монтсерат, во Каталонија, Шпанија. Во манастирот се наоѓа статуата Богородица од Монтсерат. Овде се наоѓа и истоимената библиотека која содржи издаваштво на книги чии ракписи се едни од најстарите на светот. Во манастирот се наоѓаат голем број на уметнички дела од познати сликари и вајари, вклучувајќи дела од Ел Греко, Салвадор Дали, Пабло Пикасо и многу други.

Првото споменување на манастирот датира кон крајот на 9 век. Во текот на 1025 година бил основан денешниот бенедиктински манастир, кој бил изграден во стил на романиката. Во 1592 година била изградена и осветена новата катедрала изградена во стил на ренесанса со елементи на готска архитектура. Во 1811 година манастирот бил опожарен од страна на војските на Наполеон. Така, под рушевини манастирот се наоѓал до 1844 година кога бил обновен.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  *La impremta a Montserrat*. Manuel Llanas. Universitat de Vic, 2002.
2. ↑  *Cinc-cents anys de Publicacions de l'Abadia de Montserrat*. Faulí, Josep, Francesc Xavier Altés i Aguiló & Josep Massot i Muntaner. Publicacions de l'Abadia de Montserrat, 2005.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
* Издавачка куќа *de l'Abadia de Montserrat*
* Галерија

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Santa Maria de Montserrat" на Ризницата ? |

Координати: 41°35′35.54″N 1°50′13.70″E﻿ / ﻿41.5932056° СГШ; 1.8371389° ИГД﻿ / 41.5932056; 1.8371389
**Национален парк Западнопомерански лагуни** (германски: *Nationalpark Vorpommersche Boddenlandschaft*) — најголем национален парк во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, сместен на бреговите на Балтичкото Море. Се состои од неколку полуострови, острови и лагуни во Балтичкото Море, на територијата на округот Западна Померанија-Риген.

Националниот парк ги вклучува:

* полуостровот Дарс
* западниот брег на островот Риген
* островот Хидензе
* островот Уманц
* неколку мали острови помеѓу овие места
* бројни лагуни помеѓу копното

Национален парк се одликува со многу плитки води, кои се станиште на уникатна крајбрежна фауна. Сите делови на националниот парк се познати како места за одмор на илјадници жерави и гуски.

Неговата површина изнесува 805 км2.

Состав
------

Околу половина од површината на паркот се наоѓа на отворено море; повеќе од една четвртина покриваат деловите на лагуните во синџирот Дарс-Цингст Боден, вклучувајќи го Западен Риген Боден. Заштитени се овие области со плитки води (во Балтичкото Море, границата на националниот парк е определена на десет метри длабочина) со нивната богата флора и фауна. Различното ниво на солта во соленикавата вода во Балтикот и плитките лагуни значајно придонесува на локалниот природен диверзитет. На пример, балтичката харинга ги посетува плитките заливи постојано за мрестење.

Територијата на националниот парк вклучува делови на Дарс и полуостровот Цингст, како и поголем дел од островот Хидензе. Тесен премин на копно на островот Риген, веднаш до плитките лагуни, се наоѓа во рамките на националниот парк. Борови и букови шуми покриваат поголем дел од областа. Во непошумените области постојат мочуришта, благодарение на крајбрежното поплавување.

Наводи
------

1. ↑  *Западнопомерански лагуни* Архивирано на 2 јули 2013 г. на www.naturefund.de. 27 јуни 2012.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Национален парк Западнопомерански лагуни" на Ризницата ? |

* Официјална страница (германски)
* Литература од или за Национален парк Западнопомерански лагуни во каталогот на Германската национална библиотека (германски)
* Литература околу Национален парк Западнопомерански лагуни во покраинската библиографија (*Landesbibliographie*) на Мекленбург-Западна Померанија


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Национални паркови на Германија |
| --- |
|  |
| Северна Германија | 
* Ваденско Море - Долна Саксонија
* Ваденско Море - Хамбург
* Ваденско Море - Шлезвиг-Холштајн
* Западнопомерански лагуни
* Јазмунд
* Мириц

 | Знаме на Германија |
|  |
| Средна Германија | 
* Ајфел
* Долна долина на Одра
* Келервалд-Едерзе
* Саксонска Швајцарија
* Хајних
* Харц

 |
|  |
| Јужна Германија | 
* Баварска Шума
* Берхтесгаден

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 146345250
* GND: 7520893-3
* NKC: ge658728

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Мекленбург-Западна Померанија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***Навпактија*** (грчки : Ναυπάκτια) е изгубена епска поема на античката грчка литература. Во антиката насловот бил напишан и како *Навпактика* (латински *Naupactica*), а исто така е во денешно време понекогаш меѓу академиците понекогаш се споменува со латинската фраза *carmen Naupactium* („Навпактичка песна"). Навпакт е град во Грција на Коринтискиот Залив. 

*Науфактија* веројатно била составена во 6 или 5 век пр.н.е. Неговото авторство е неизвесно: повеќето антички писатели едноставно наводуваат на „авторот на *Навпактијата* ". Писателот за патописи од 2 век од н.е. Павсанија, запишува дека повеќето луѓе во неговото време сметале дека тоа е од анонимен поет на Милет, но тој самиот проценува дека тоа најверојатно било од Карцин од Навпакт; Расудувањето на Павсанија е отворено за сомнеж. 

Не е познато колку траела песната. Во тековните критички изданија, преживуваат само десет реда од текстот на поемата. Павсанија запишал дека песната е „напишана за жени"; помалку од десетина други фрагментарни наводи даваат индикации за содржината, но тие имаат тенденција да сугерираат дека содржината во голема мерка е генеалошка. Овие два факти во комбинација сугерираат сличности со псевдо-хезиодиската поема *Каталогот на жени*. Повеќе од половина од преживеаните фрагменти се посветени на херојската приказна на Аргонаутите : веројатно е дека ова зафатило голем дел од песната, а веројатно влијаела и на подоцнежните поетски извештаи од приказната, како што е четвртиот *питански* оод на Пиндар, и најпозната верзија, *Аргонаутика* на Аполониј.

Изданија
--------

* Нема достапни е-текстови од фрагментите *Навпактија*.
* Печатени изданија (грчки):
	+ A. Bernabé 1987, *Poetarum epicorum Graecorum proofonia et fragmenta* pt. 1 (Лајпциг: Тојбнер )
	+ M. Davies 1988, *Epicorum Graecorum fragmenta* (Göttingen: Vandenhoek & Ruprecht)
* Печатени изданија (грчки со англиски превод):
	+ МЛ Вест 2003 година, *Greek Epic Fragments* (Кембриџ, Масачусетс: Универзитет Харвард Прес )
**Награда „Феникс"** — награда која се доделува на физички и правни лица од Општината Центар и од Република Македонија како знак на општествено признание за особени постигнувања во стопанството, науката, уметноста, културата, спортот, воспитувањето и образованието, заштита и унапредување на животната средина и природата, како и во други области на трудот и творештвото од значење за развојот на Општината и нејзина афирмација во Република Македонија и во светот. Наречена е по митолошката птица Феникс, која е симбол на општината.

Наградата „Феникс" се доделува согласно *Одлуката за утврдување награди и признанија на Општината Центар* како и *Правилникот за начинот, условите и постапката за доделување на Годишната награда на Општина центар - „Феникс"*.

Досегашни добитници
-------------------

Извор
-----

* Портал на Општина Центар
Навигација со помош на ѕвездата Северница
**Навигација** или **пловство** — наука и вештина на водење на бродовите, авионите и други објекти од една на друга точка на Земјата по воден и воздушен пат, како и на вселенските летала низ вселената.

Основни задачи на навигацијата се одредување на курсот, оддалеченоста помеѓу две места и одредување на местоположбата на бродот (авионот, вселенскиот брод) заради проверка на поминатиот пат. Средствата и начините за решавање на тие задачи зависат од степенот на развитокот на науката и техниката, па заради тоа развитокот на навигацијата е тесно поврзан со достигнувањата од областа на астрономијата, математиката, хидрографијата и техниката.

Развиток на навигацијата
------------------------

### Стар век

За развитокот на навигацијата во стариот век малку се знае. Најстар начин на навигација е пловењето дење во видливоста од (на) копното. Од навигациска опрема се употребувал единствено рачниот длабинометар. Пловењето ноќе и ориентацијата според ѕвездите ја опишува Хомер во Одисејата.

Грците го мереле поминатиот пат и оддалеченоста во стадиуми (околу 1⁄10 М); околу брегот се ориентирале со помош на забележливи природни и вештачки објекти на копното (светилници, храмови), а на отворено море по небесните тела и ветерот. Редовното појавување на монсуните на Индискиот Океан го навела грчкиот морепловец Хипал да плови со ветер од Арабија право до Индија.

### Среден век

Научните методи на навигација во Западна Европа ги пренеле Арапите, во чии училишта во Шпанија во XII век се учела и примена на астрономијата во навигацијата. Во втората половина од XII век е конструиран астролабот и помошниот инструмент *ноктурнал*, со којшто можело да се одреди ѕвезденото време и положбата на Северницата, а со тоа и географската ширина на морето.

Широка примена на бродскиот компас и поморските карти, напредокот во бродоградбата во XIV век, придонеле до повеќе сигурност во одредувањето на местоположбата на бродот покрај брегот, а со помош на астролабот и на отворено море.

Највешти навигатори во тоа време биле морнарите од италијанските приморски градови, посебно од Венеција и Џенова, а на север морнарите на Ханза. Венецијанците употребувале посебни табели наречени *мартологио*, слични на табелите за собирање на курсеви, со кои се пресметувала приближната местоположба на бродот на отворено море (собрана местоположба) по едрењето од позната појдовна точка. Поминатиот пат во поединечни курсеви се пресметувал со помош на песочен часовник и брзината на бродот, проценета од око.

Во почетокот на XV век Португалија станала центар за развитокот на навигацијата. На тоа најмногу придонел Хенрик Морепловецот којшто го систематизирал целокупното тогашно знаење за навигацијата. Околу 1483 година во Португалија е формирана посебна комисија за навигација, која ја составила табелата на деклинација на Сонцето, за пресметување на географската ширина со помош на висината на Сонцето во меридијани, и го подобрила астролабот.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Навигација" на Ризницата ? |

* „Американски практичен навигатор" Архивирано на 24 јуни 2007 г. Nathaniela Bowditcha (.pdf)
* "Navigacija"
**Мустафа ІV** (османлиски јазик: مصطفى رابع Muṣṭafā-yi rābi) (8 септември 1779

 во Цариград - 15 ноември 1808

 во Цариград) бил дваесетидеветиот султан на Отоманското Царство во периодот од 1807–1808 година.

Овој султан ги наследил и уништил реформите на Селим III во 1807 година. Мустафа IV наредил да биде убиен Селим III, но сам бил убиен по заповед на Махмуд II.

Животопис
---------

Роден во Цариград, Мустафа IV бил дете на султанот Абдул Хамид I (1774-1789) и Ајше Сенијепервер султан. Заедно со својот брат Махмуд II биле последните машки членови од Отоманската династија. По симнување од престолот на Селим, Мустафа како поголем брат го наследил. И покрај тоа што на Селим Мустафа му бил омилен принц и престолонаследник, сепак тој ги симнал од власт под притисок на јаничарите.

Краткото владеење на Мустафа било турбулентно бидејќи јаничарите правеле немири во престолнината проследени со убиства и грабежи за секој кој ќе го поддржал Селим и неговите реформи. Про-реформскиот командант Мустафа Паша започнал марш од Дунав кон престолнината против новиот султан чија цел била Селим да се врати на власт, а кога разбрал за ова Мустафа наредил да бидат убиени Селим и Махмуд. Но палатата била опколена од бунтовниците и Мустафа абдицирал од престолот надевајќи се дека МАхмуд е мртов заедно со Селим. Сепак Махмуд успеал добро да се сокрие и кога бил поставен за султан наредил Мустафа да биде убиен.

Наводи
------

1. ↑  Lord Kinross, *The Ottoman Centuries: The Rise and Fall of the Turkish Empire*, Perennial, 1977, p. 437. ISBN 0-688-03093-9.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Султани на Османлиското Царство по епохи |
| --- |
|  |
| Подем (1299–1453) | 
 Осман I **·**  Орхан I **·**  Мурат I **·**  Бајазид I **·**  Мехмед I **·**  Мурат II **·**  Мехмед II  | Грб на Османлиското царство |
|  |
| Раст (1453–1683) | 
 Бајазид II **·**  Селим I **·**  Сулејман I **·**  Селим II **·**  Мурат III **·**  Мехмед III **·**  Ахмед I **·**  Мустафа I **·**  Осман II **·**  Мурат IV **·**  Ибрахим I **·**  Мехмед IV  |
|  |
| Стагнација (1683–1827) | 
 Сулејман II **·**  Ахмед II **·**  Мустафа II **·**  Ахмед III **·**  Махмуд I **·**  Осман III **·**  Мустафа III **·**  Абдул Хамид I **·**  Селим III **·**  Мустафа IV **·**  Махмуд II  |
|  |
| Опаѓање на моќта (1828–1908) | 
 Абдул Меџид I **·**  Абдул Азис **·**  Мурат V **·**  Абдул Хамид II  |
|  |
| Распаѓање (1908–1923) | 
 Мехмед V **·**  Мехмед VI  **·**   |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 63671496
* LCCN: no2002017767
* ISNI: 0000 0000 4186 1617
* GND: 1056032464

 |

 |
Мутланд, означен со црвено
Панорама од Ругардтурм (Берген) на североисток
**Мутланд** (германски: *Muttland*) претставува главниот дел на островот Риген во Германија, исклучувајќи го ригенските полуострови и блиските помали острови.

Земјата најмногу се употребува за земјоделство. Тревнатите површини се наоѓаат во многу мало размери. Постојат заштитени природни површини на јужниот дел, кои се означени така поради тоа што тоа се области за одмор на птиците кои се преселуваат. Поголеми градови се Берген на Риген, Гарц и Путбус.

Координати: 54°23′33.19″N 13°20′44.31″E﻿ / ﻿54.3925528° СГШ; 13.3456417° ИГД﻿ / 54.3925528; 13.3456417

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони на островот Риген |
| --- |
|  |
| 
* Буг
* Витов
* Јазмунд
* Менхгут
* Мутланд
* Цудар
* Шабе
* Шмале Хајде

 | Карта на Риген |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Мекленбург-Западна Померанија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Мустафа Берклиџе** ― водач на востанието во малоазиската област Ајдин, со базично упориште во Карабурн (на полуостровот Урла, североисточно од Измир), избувнато кон средината на 1416 година.

Тоа претставувало значаен дел од поширокото востание под Бедрединовото идеолошко и политичко раководство, а кое зафатило големи простори во Румелија и Анадол, засегајќи ја Македонија. Примитивно егалистичката идеја на Берклиџевото движење за заедничко поседување на имотот и на средствата за живот (се освен жените е заедничко), успеала да привлече многу приврзаници сред сиромашните слоеви на населението. Востаничките редови нараснале на неколку илјади луѓе. Против нив биле упатени три воени експедиции. Првите две претрпеле неуспех, но третата во крв го задушила востанието. Фатениот Мустафа Берклиџе, бил исечен на парчиња. Жестокоста на султановата војска, составена од анадолски и румелиски трупи, уследила и поради отпадништвото на нивниот водач од ортодоксниот ислам. Тој се застапувал за верска толеранција, за еднаквост и рамноправност меѓу муслиманите и христијаните и слично.

Наводи
------

1. 1 2  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 69. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Класична микротелефонска комбинација
Микротелефонска комбинација од фиксен телефон во 1980-тите
Телефон од времето кога МКТ сè уште не била распространета
**Микротелефонска комбинација** или **слушалка** – составен дел на телефон што корисникот го држи в рака за време на телефонски повик. Во почетокот на телефонијата, корисникот зборувал пред уредот на кој бил инсталирана микрофонот, а слушалката, која била поврзана со гајтан, ја принесувал до увото.

Микротелефонската комбинација (МТК) е составена од два дела: микрофон кој се поставува пред устата и слушалка која се поставува до увото.

До појавата на безжичните телефони, МТК била споена со телефонскиот апарат со „спирален гајтан". Со еволуцијата на електрониката и дигиталните техники, телефоните стануваат безжични. МТК (или повеќе МТК) со редуцирана големина комуницираат преку УВФ или ВВФ радиобранови со базата која е поврзана на телефонска линија во домот на корисникот.

Симбол за МТК
-------------

Графички симбол што означува МТК се користи на безжични и мобилни телефони за да означи воспоставување или завршување на телефонски повик. Вообичаено, копче со зелена исправена (исклучена виљушка)  е икона за започнување повик, а црвена МТК (на виљушка  се користи за завршување на повикот.

Уникод содржи код за симбол кој ја претставува МТК. Кодот и симболот се U+1F4DE 📞 .

Наводи
------

1. ↑  „слушалка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  Lindholm, Christian; Keinonen, Turkka; Kiljander, Harri (2003-06-22). *Mobile Usability: How Nokia Changed the Face of the Mobile Phone: How Nokia Changed the Face of the Mobile Phone* (англиски). McGraw Hill Professional. ISBN 9780071429108.
**Миксобактериите** (***Myxobacteria***) се група на пупечки лизгачки бактерии кои сочинуваат единствен ред во групата на делта протеобактериите. Тие поседуваат уникатен тип на лизгачко движење. Вегетативните клетки се движат (лизгаат) заедно во вид на рој, а потоа се агрегираат и формираат многуклеточно плодно тело во кое се развиваат спорите. Миксобактериите имаат најсложено однесување и најсложен животен циклус од сите познати прокариоти. Тие се жители на почвата. Овие бактерии, заедно со лигавите мувли од еукариотите, се пример за паралелна (конвергентна) еволуција, бидејќи имаат слични животни циклуси во почвената средина.

Основни одлики
--------------

Вегетативните клетки на миксобактериите се типични Грам-негативни стапчиња кои се лизгаат по супстрат од типот на листови во распаѓање или животински измет, или, пак, колонии на други бактерии. Тие ги добиваат своите хранливи материи од супстратот, лизгајќи се по него и притоа оставајќи лигава трага која ја следат други миксобактерии. Доколку се потрошат хранливите извори, клетките испраќаат меѓусебен сигнал за агрегација, при што формираат рој од миксобактерии кои се преобразуваат во многуклеточно плодно тело кое содржи миксоспори, вид на дормантни (спиечки) клетки добиени од диференцирана вегетативна клетка. Кај видот *Stigmatella*, миксоспорите се спакувани во секундарни структури наречени цисти, кои се развиваат на врвот на плодното тело. Светлообоените плодни тела на миксобактериите (кои содржат милиони клетки и спори) може да се забележат и со голо око на листови во фаза на распаѓање или животински измет.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Лена Сјохолм** (родена на 7 август 1946 година) ја претставувала Шведска на меѓународно ниво во стрелаштво .

Кариера
-------

Сјохолм се натпреварувала на Светското првенство во стрелаштво во 1973 и 1975 година во женски поединечни и екипни настани. 

Таа завршила тринаесетта во поединечна дисциплина за жени на Летните олимписки игри 1976 година со резултат од 2322 поени.

Наводи
------

 

1. ↑  „LENA SJÖHOLM". *worldarchery.org*. Посетено на 3 December 2019.
2. ↑  „Lena SjÃ¶holm". *www.sports-reference.com*. Архивирано од изворникот на 17 April 2020. Посетено на 3 December 2019.

Надворешни врски
----------------

* Профил на worldarchery.org
* Профил на sok.se
Левијатан (руски: *Левиафан*) е руски филм од 2014 година, во режија на Андреј Звјагинцев, кој е автор и на сценариото, заедно со Олег Негин. Главните улоги ги толкуваат: Елена Лјадова, Владимир Вдовиченков, Роман Мадјанов, Алексеј Серебрјаков и Сергеј Походаев. Филмот бил снимен во продукција на: A Non-Stop Production и RuArts Foundation for Contemporary Art, а продуцент е Александар Родњански. Кинематографијата е дело на Михаил Кричман, а монтажата ја извршила Ана Мас. 
Филмот трае 140 минути, а премиерно бил прикажан на 23 мај 2014 година на Канскиот филмски фестивал, каде ја добил наградата за најдобро сценарио. Вкупно, филмот добил четири награди на филмските фестивали и имал осум номинации.

Содржина
--------

Дејството на филмот се случува во мало гратче на брегот на Баренцовото Море, на северот од Русија. Во една куќа, што се наоѓа на убава локација на самиот брег, живее Николај (го игра Серебрјаков), заедно со младата сопруга Лилја (ја игра Лјадова) и синот од неговиот претходен брак, Роман, кој не ја сака својата маќеа. Корумпираниот градоначалник (го игра Мадјанов) сака да им го земе местото на кое се наоѓа куќата и затоа, Николај го повикува својот другар од армијата, Дмитриј, кој живее во Москва, каде што работи како адвокат (го игра Вдовиченков). Адвокатот со себе носи документи што ја докажуваат корумпираноста на градоначалникот и затоа му се заканува дека материјалите ќе ги објави во медиумите, ако не се согласи да му плати голема сума пари на Николај.

На почетокот, градоначалникот е преплашен, но потоа се созема и ги ангажира своите луѓе, кои го апсат Николај и го киднапираат Дмитриј, вперувајќи му пиштол во главата. Иако на почетокот се чини дека градоначалникот е притиснат, пресвртот настапува кога Дмитриј се впушта во сексуални односи со Лилја, а Николај ги фаќа на дело и го претепува својот војнички другар. По прељубата и заканата од градоначалникот, Дмитриј си заминува во Москва, а Лилја му се враќа на Николај, кој ѝ го простува неверството. Меѓутоа, неговиот син не сака да ѝ прости на Лилја, така што таа се фрла во морето. Корумпираната локална власт ја користи таа можност и го осудува Николај затворска казна од 15 години за наводното убиство на неговата жена. Така, градоначалникот слободно може да ја оствари својата цел и тој ја урива куќата на Николај, а детето Роман треба да избира меѓу живот во домот за сираци или да биде посвоен од пријателите на татко му.

Наводи
------

1. ↑  IMBb, Leviathan (2014), Awards (пристапено на 30.11.2014)
2. ↑  МКЦ, *Пази се! Доаѓа Cinedays 13. 13-22 Ное.*, Скопје, 2014, стр. 40.
3. ↑  МКЦ, *Пази се! Доаѓа Cinedays 13. 13-22 Ное.*, Скопје, 2014, стр. 40.
Локва од растопен снег во вртача на планината Караџица, Македонија
**Локва** — насобрана вода или течност на земјата; мала длабнатина исполнета со вода. Во природата локвите се вдлабнатини во земјиштето кои привремено се исполнуваат од насобраната вода – дождовница или од растопениот снег. Најчестото значење на зборот локва претставува вдлабнатина со дождовна вода. Односно таа означува вдлабнатина во која повремено се насобира вода, која потоа и исчезнува преку исушување и испрарување поради што локвата се разликува од сличните зборови: вир кој најчесто се создава од проточни води и бара која е постојано количество на застоена и насобрана вода, вообичано во мочуришта и блата. Зборот локва во географијата често се користи за повремените мали планински езерца кои настануваат со топење на снегот, а во секојдневието и книжевноста зборот локва се користи и за насобрана истечена (пролеана) крв.

Доста е раширен во топонимијата во Македонија и словенските земји, па така именката локва и изведенки од неа може да се однесува и на:

* Локвица — село во областа Порече, Општина Македонски Брод
* Локвени – село во Општина Долнени, Прилепско
* Локов – село во областа Малесија, Струшко
* Локув – природно ледничко езеро на планината Дешат

Поврзано
--------

* Бара
* Вир

Наводи
------

1. ↑  Видоески, Божидар (1999). *Географската терминологија во дијалектите на македонскиот јазик*. Скопје: МАНУ. стр. 85. ISBN 9989-649-64-2.
2. ↑
**Марија** била византиска царица и августа, сопруга на царот Лав III Исавријанин. Се смета дека била ќерка на бугарскиот хан Тервел.

Марија била омажена за Лав III, најверојатно уште додека тој ја имал должноста стратег на тема Анадолија.

На 25 ноември 717 година по државниот удар, Лав III бил крунисан за цар во катедралата Аја Софија во византиската престолнина Цариград. Во тоа време Марија веќе се споменува во историските извори како негова сопруга.

Во јули 718 година во текот на опсадата на Цариград од Арапите, Марија родила син, идниот Константин V. Во август истата година Арапите биле поразени од бугарскиот хан Тервел што ставило крај на опсадата. На 25 август 718 година Марија официјално ја добила титулата августа. На истиот ден цариградскиот патријарх Герман I Цариградски го крстил синот на царската двојка. Во 720 година Константин V е бил прогласен за соцар.

Марија и Лав имале четири деца:

* Константин V
* Ана
* Козма
* Ирина

Надворешни врски
----------------

* A short article on her by Lynda Garland

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Теодора Хазарска** | **Византиска царица**717–741 | Наследник**Ирина Хазарска и Ана** |


1. ↑  „*Maria von Bulgarien, Kaiserin, geb. um 685…*". Архивирано од изворникот на 2009-06-04. Посетено на 2015-08-12.
**Марија Ангеловска** (1994, Скопје) — македонска писател и поетеса.

Творештво
---------

Ангеловска пишува поезија и проза. Учествувала на неколку книжевни конкурси во Македонија, а нејзините дела се застапени и во регионалната збирка „Ракописи 41". Во 2021 година ја објавила збирката раскази „Глава што лебди" со која ја освоила наградата „Новите!". Три нејзини раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 368.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 345-348.
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Hyponephele|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Ливадска окатка** (*Hyponephele lycaon*) е пеперутка од видот пеперутки окатки. Пеперутката ја има и во Македонија.

Опис
----

Пеперутката живее во умерени области на Европа и Азија.

Распонот на крилјата на пеперугата е до 40мм. Возрасните единки летаат од јуни до август. 

Горната страна на крилјата имаат кафеава боја, во светла и темна нијанса. Во секој од врвовите има по една црна точка. Долната страна е исшарана светлокафеава или сивкаста боја со повторно присуство на црната точка.

Наводи
------

1. ↑  "*Hyponephele* Muschamp, 1915" at Markku Savela's *Lepidoptera and Some Other Life Forms*

Поврзано
--------

* Список на пеперутки во Македонија

Надворешни врски
----------------

* Butterflies of Europe: *Hyponephele lycaon*

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ливадска окатка" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q1746760
* BioLib: 51688
* BOLD: 70553
* EoL: 136956
* EPPO: HYNPLY
* Fauna Europaea: 441291
* GBIF: 1906516
* iNaturalist: 354746
* IRMNG: 10911470
* LepIndex: 141406
* NCBI: 111914

 |

 |
**Леоне Мина Бартон** (англиски: *Leone Minna Burton*; родена **Голд**; 14 септември 1936

 - 1 декември 2007

) била професорка по образование по математика и наука на Универзитетот во Бирмингем.

Образование
-----------

Таа го посетувала Универзитетот во Лондон, проучувајќи го образованието со фокус на наставата по математика. Започнала да предава на средно ниво, но не ја сакала образовната структура и методите на денот па се преместила за да одржува наставата на примарно ниво, за да има поголема можност за промена на наставната структура. Таа добила пост-дипломски сертификат за образование во 1966 година и една академска диплома за образованието во 1968 година, и двете од Универзитетот во Лондон. Во 1967 година добила пост како специјалист по математичко образование во колеџот за образование Бетерси, кој е посветен за подготовката на наставниците. Докторирала од Институтот за образование во 1980 година.

Кариера
-------

Нејзиното истражување го вклучувало она што сега се нарекува област на етноматематиката, која испитува како математиката е поврзана со културата во која е таа развиена.

Била гостувачки професор во институциите во Азија. За 1984-1988 година таа била меѓународен претседател за Меѓународната Организација на Жените и Математичкото Образование. Таа ја основала монографската серија Меѓународна перспектива за математичко образование со издавачката група "Издаваштво Гринвуд" во 2001 година, која објавила три монографии помеѓу 2002-2006 година. Овие монографски серии подоцна биле преименувани во Меѓународните Перспективи за Математичкото Образование: Перцепција, Праведност и Општество, во чест на нејзината пионерска работа за праведност и родови прашања во математичкото образование, уредено од Барарат Срираман и Дона Форд, а објавено од Информејшн Ејџ Паблишинг.

Фамилија
--------

Се омажила со Џон В. Бартон во 1966 година и добиле син во 1968 година.

Наводи
------

* *Notable Women in Mathematics, a Biographical Dictionary*, edited by Charlene Morrow and Teri Perl, Greenwood Press, 1998. p 25-29
* *International Perspectives on Mathematics Education: Cognition, Equity and Society*, edited by Bharath Sriraman and Lyn English, Information Age Publishing
* *Obituary of Leone Minna Burton*
Акција на Македонската народна банка, потпишана од Тодор Пиперевски, дизајн Стефан Баџов
**Македонска народна банка** била банка на македонската емиграција во Софија.

Историја
--------

Луѓето оставени сами на себе во туѓина биле без можност за да дојдат до некаков напредок. Македонците, кои биле иселени под присила, од сите страни, својот спас го барале во Бугарија. Македонската емиграција решила да создаде финансиски институции кои ќе можат да им помагаат првенствено на самите Македонци. Основањето на Македонска народна банка во Софија било замислено уште пред 1908 година при создавањето на Сојузот на македонски конституциони клубови во Солун. Идејата да се создаде финансова институција била реализирана од македонските емиграциски институти пред 1929 година.

Основање
--------

Уставот на Македонската народна банка бил одобрен од Софискиот Окружен Суд со одлука 1746 од 1 јуни 1929 година, а излезен во Државен весник број. 59 од 1925 година. Основниот капитал на банката изнесувал 32.000.000 лева распределени во 64.000 акции секоја по 500 лева. Македонската народна банка најпрвин започнала со доделување на кредити на трговци, индустријалци, занаетчии итн. Тоа било во 1929 година а веќе во наредната 1930 година тој влог бил удвоен на 40.000,000 лева. Македонската народна банка имала отворена четири филијали и тоа, во: Св. Врач (денес Сандански) на 25.5.1930, Петрич на 5.1.1930, Неврокоп (денес Гоце Делчев) 11.5.1930 и Горна Џумаја (денес Благоевград) 19.10.1930. Претседател бил најпрвин, Иван Караџулов до 1930, а потоа Д-р.Петар Џидров, додека потпретседатели биле Крум Чепраников, Борис Антонов, Христо Станишев, Аврам Чаловски итн.

Наводи
------

1. ↑  Фонд 307 К, Македонска народна банка, БИА
**Мајасамоски јазик** — самоски јазик од поголемата група мандески јазици. Овој јазик се борува во западноафриканската држава Буркина Фасо од околу 38.000 жители. Овој јазик е познат и според следните имиња: **североисточен самоски јазик**, **саски јазик** и **санески јазик**. Јазикот се користи од сите луѓе на кои овој јазик им е мајчин јазик, и често се користи како јазик за трговија во регионот. Дијалектите на мајасомбоскиот јазик се: *бунуски, киембараски, бангасогоски и гамбороски дијалект*.

Наводи
------

1. ↑  Мајасамоски јазик на Етнолог

Поврзано
--------

* Самоски јазици
* Мандески јазици

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за нигер-конгоански јазик е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Мајевица** (српски: *Мајевица*) — низок планински венец североисточна Босна и Херцеговина. Сместен е меѓу Семберија, Посавина и Тузланскиот кантон. 

Највисока точка е врвот Столице (916 м), оддалечен на 16 км источно од Тузла, во крајниот југоисток на венецот. Најголемиот дел од Мајевица се наоѓа во Федерацијата БиХ, а дел е во Република Српска. It is mostly forested.

Подрачјето на Мајевица е населено уште од праисториско време. Позначајни населени места на подножјето се Сребреник, Лопаре, Челиќ, Калесија и обласниот центар Тузла.

Надворешни врски
----------------

* Прибој - Мајевица (српски)
***Мадона и Детето со три ангели***  или позната како **Мадона од павилјонот** ((италијански: *Madonna del Padiglione*) е слика од италијанскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели,
создадена околу 1493 година. Денес е сместена во Пинакотека Амбросијана во Милано.. 

Богородица е портретирана како држи книга на градите и му гестикулира на Детето. Ангелите ја повлекуваат драперијата на павилјонот. Заедно, книгите и отворената драперија означуваат откровение, дека старозаветното пророштво е исполнето при раѓањето на Христос, дете на Богородица.

Неговиот циклус на Мадони, кој што го работел скоро целиот свој живот, можеби е најзначаен и највпечатлив со изразитата чувствителност, лиричност, меланхоличност, мистичност и задлабоченост во одредена ликовна мисла која е вон стилските определби од тоа време, со што Ботичели, е автентичен, оригинален и специфичен во неможноста на одредена естетска компартивистика за тој период. Неговиот сликарски поглед е специфичен и вонвременски.

Наводи
------

1. ↑  Madonna del Padiglione
**Мануел Белети** (италијански: *Manuel Belletti*; р. 14 октомври 1985

 во Чезена) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа Дрон Хопер-Андрони Џокатоли.

Достигнувања
------------

2004
2. Државно првенство во екипна потера
2006
1. Етапа 41 Џиро Сиклисто Песке Нетарине ди Ромања
1. Етапа 1 Џиро дел Венето
2. Мецано Инфериоре
2. Сан Дона ди Пјаве
2. Сома Ломбардо
2. ГП дела Либерационе
3. Ронколева ди Тревенцуола
3. Трофео Банка Пополаре ди Виченца
3. Сан Бернардино ди Луго
2007
1. Трофео Банка Пополаре ди Виченца
1. Меморијал Данило Фурлан
Џиро Сиклисто Песке Нетарине ди Ромања
1. Етапа 4
1. Етапа 5
1. Етапа 5 Џиро дел Венето
2. Трофео Алчиде Дегаспери
2. ГП Чементицило
3. Сома Ломбардо
7. Копа Чита ди Асти
2008
1. Етапа 1 Класико Сиклистико Банфоандес
2009
2. Џиро ди Тоскана
2. Гран при де Фурмие
3. Џиро дел Фриули
8. ГП Индустрија Артиџанато е Комерчо Карнагезе
2010
1. Копа Берноки
1. Етапа 13 Џиро д’Италија
2. Гран Премио Чита ди Модена
3. Меморијал Марко Пантани
4. Дач Фуд Вали Класик
2011
1. Етапа 3 Џиро дела Пронвинча ди Реџо Калабрија
1. Етапа 1а Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
1. Етапа 3 Трка околу Турција
1. Етапа 3 Трка Бриксија
2. Копа Берноки
2. Гран Премио Бруно Бегели
3. ГП Индустрија Артиџанато е Комерчо Карнагезе
6. ГП Индустрија & Комерчо ди Прато
7. ГП Коста дељи Етруски
2012
Рут ду Суд
1. Етапа 4
1. Бодовен пласман
5. Шелдепрејс
7. ГП Коста дељи Етруски
2013
4. Гран Премио Бруно Бегели
2014
1. Етапа 4 Тур ду Лимузен
5. Рут Адели
7. Гран Премио Нобили Рубинетери
2015
1. Гран Премио дела Коста Етруски
1. Дварс дор Дренте
1. Етапа 1а Сетимана Копи & Бартали
2. ГП Бруно Бегели
6. Ронде ван Дренте
8. Гран Премио Индустрија е Комерчо ди Прато
2016
1. Етапа 1а Сетимана Копи & Бартали
5. Гран при де Фурмје
2017
2. Гран Премио дела Коста Етруски
2. Трофео Матеоти
8. Бриселски велосипедски класик

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | СО | СО | СО | 144 | СО | СО | СО |
|  **Тур** | — | — | — | — | — | — | — |
|  **Вуелта** | — | — | — | — | — | — | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мануел Белети" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Мануел Белети". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Мануел Белети". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Мануел Белети". ProCycling.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Возачи на Андрони Џокатоли-Сидермек |
| --- |
|  |
| Давиде Балерини  · Мануел Белети  · Марко Бенфато  · Алесандро Бизолти  · Рафаело Бонузи  · Андреа Вендраме  · Франческо Гаваци  · Матија Катанео  · Матео Малучели  · Фаусто Маснада  · Кевин Ривера  · Иван Соса  · Матео Спреафичо  · Родолфо Торес  · Марко Фрапорти  · Матија Фрапорти  · Лука ЧирикоРаководител: Џани Савио |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со италијанскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Лажлива светлина"** (француски: *Le feu follet*) — француски филм од 1963 година, во режија на Луј Мал (Louis Malle), кој е автор и на сценариото, засновано врз романот на Пјер Дриу ла Рошел. Главните улоги ги играат: Морис Роне (Maurice Ronet), Жана Моро (Jeanne Moreau), Ибер Дешан (Hubert Deschamps), Александра Стјуарт (Alexandra Stewart) и Лена Скерла (Lena Skerla). Многу критичари го сметаат овој филм за најзрелото остварување на Мал. За него, тој ја освоил посебната награда на жирито на Филмскиот фестивал во Венеција, а бил номиниран и за наградата „Златен лав".

Синопсис
--------

Во филмот се прикажани последните два дена во животот на Алан Лероа (го игра Роне) кој се наоѓа на лекување во психијатриска клиника поради алкохолизам. Тој е оженет со Лидија со која живее во САД, но заминува на лекување во клиниката во Версај. Неговиот доктор мисли дека Алан е излечен и дека може да си оди, но тој се плаши да ја напушти клииката, знаејќи дека ќе заврши трагично. Алан заминува во Париз, каде ги посетува своите пријатели, но по враќањето во болницата извршува самоубиство.

Наводи
------

1. 1 2  HRT, Zazie dans le metro, Le feu follet, francuski film - Ciklus Louisa Mallea (пристапено на 2.2.2020)
**Мурат Јашари** (албански: *Murat Jashari*; Оризари, Кумановско, 15 мај 1956

) познат како **Командант Баци** е поранешен член на ОНА..

Тој бил висок функционер во НДК. Во 1989 емигрирал во Цирих, Швајцарија, по откривањето на илегалната организација НДКР. Бил член на ОВПМБ, Преседател на организацијата РИЗО од Куманово и член на ОНА.

Присуствувал на состанокот во Гнилане на 20 мај 2000, за продолжување на војната во Србија и припрема за Македонија. Како член на ОВК бил ангажиран за набавка на оружје. На 24 март 2001 присуствувал на демонстрациите во Женева организирани од огранокот на НДК во дијаспората.

Тој е брат на Исмет Јашари, загинат командант на 132 бригада на поранешна ОВК, познат под псевдонимот *Куманова*.

Наводи
------

1. ↑  „Бела Книга- Теророзмот на т.н. Ослободителна национална армија", Министерство за Внатрешни работи, стр. 84
**Мирко Перов Јанков** ( 1922
 во Побожје ―  1945

 во Побожје) ― македонски партизан и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Роден е во сиромашно селско семејство. Основно училиште завршил во селото. Се занимавал со земјоделство и чување добиток. Во септември 1944 година стапил во 16 македонска ударна бригада. Учествувал во сите борби на Бригадата против балистите на падините на Скопска Црна Гора. Потоа продолжил со својата единица да ги гони балистите по Косово. На Сремскиот фронт учествувал при пробивот и во натамошните секојдневни тешки битки, што се воделе против непријателот. Во април 1945 година во една од битките бил тешко ранет. Како тешко повреден бил пуштен дома. Меѓутоа, од добиените повреди нарбгу починал и бил погребан во родното село Побожје.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 70. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Село меѓу дрвјата
 Камен двор
**Мари Казин**, родено име **Мари Кларис Маргерит Гиле** (19 септември 1844, Паимбуф – 18 март 1924 година, Екиен-Плаж) била француски пејзажен сликар, украсен уметник и вајар.

Биографија
----------

Студирала во Париз со Жулиет Пејрол-Бонер (1830 – 1891), сестрата на Роза Бонхер, и со Жан-Шарл Казин, со кого се омажила во 1868 година. Почнувајќи од 1876 година, таа изложувала слики во Францускиот салон на уметници, а од 1882 година презентирала и скулптури. Таа исто така изложувала на Кралската академија за уметности во 1874 и 1878 година.

Нејзината најпозната скулптура „Младите дами" била прикажана во 1886 година и купена од владата во 1899 година. Сега е изложена во Музејот на Луксембург. Таа изложувала на Les XX во Брисел во 1887 година и освоила златен медал на Exposition Universelle (1889).

Во 1891 година, таа станала членка на Националното друштво за убави уметности. Казин ги изложила своите дела во Палатата на ликовните уметности на светската колумбиска изложба во 1893 година во Чикаго, Илиноис. По смртта на нејзиниот сопруг, таа го дизајнирала споменикот за неговиот гроб. Таа исто така дизајнирала споменик на лекарите Хуберт Казин (1724-1795) и Пол Перрошо во Берк.

Истакната тема во нејзините слики се жените на работа. За време на Првата светска војна, таа одржувала студио во Латинскиот кварт. Во прилог на нејзината редовна работа, таа создала неколку фрески на нарачка и направила дизајни за фабриката Gobelins. Неколку години пред нејзината смрт, таа се повлекла во Па-де-Кале.

Нејзиниот син, Мишел Казин (1869–1917), станал познат гравер.

Казин била вклучена во изложбата *Жени во Париз 1850-1900* година во 2018 година.

Наводи
------

1. ↑  „Marie Cazin". National Gallery, London. Посетено на 30 December 2014.
2. ↑  Gaze, Delia (1997). *Dictionary of Women Artists: Artists, J-Z* (англиски). Taylor & Francis. ISBN 9781884964213.
3. ↑  Nichols, K. L. „Women's Art at the World's Columbian Fair & Exposition, Chicago 1893". Посетено на 24 July 2018.
4. ↑  Pas-de-Calais, Commission départementale des monuments historiques du (1886). *Épigraphie du département de Pas-de-Calais* (француски).
5. ↑  Madeline, Laurence (2017). *Women artists in Paris, 1850-1900*. Yale University Press. ISBN 978-0300223934.

Надворешни врски
----------------

* Биографија и две скулптури на веб-страницата на Нела Бускот
* Шакунтала, скулптура, блог @ Les Yeux Dans La Hune