recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Географски координати 50°50′N 4°00′E﻿ / ﻿50.833° СГШ; 4.000° ИГД﻿ / 50.833; 4.000

Местоположба
------------

Белгија е држава која се наоѓа во Западна Европа.

Граници
-------

Белгија се граничи на запад со Северното Море, на север со Холандија, на исток со Германија, на југоисток со Луксембург и на југ со Францијасо вкупна должина на границата од 1482 километри.

Површината на Белгија изнесува 30,689 км2, и според неа се наоѓа на 136 место во светот.

Население
---------

Белгија има 10,309,725 жители (2009), а густината на населението изнесува 338 жител на км2. Брисел со околу 1,080,790 жители е најголемиот град во земјата.

Клима
-----

Белгија има морска клима. Просечна температура во Белгија е околу 11,2 °C. Можеме да разликуваме три климатски типови. Просечната температурска разлика меѓу најтоплиот месец и најлданиот месец (лето 16,9 °C ; зима 3 °C). Во централна Белгија владее морска клима. Поголемото растојание на морето е причината за поголемите разлики меѓѕ летните и зимските температури (лето 14,7 °C ; зима 2,5 °C). Околината северно од реката Maas и реката Samber владее таканаречена копнена клима. Јули и август се од прилика најтоплите месеци, а јануари и февруари се најладните месеци во целата година. Зимите во високите Ardennen се остри и долги. Просечната количина на дожд во целата годинае околу 852 mm. Просецниот број на денови во кој паѓа дожд е меѓу 75 и 90 денови. Максималната дебелина на снегот е околу 6 cm на крајбреќјето,а околу 30 cm на некој повисоки места на Ардените просецниот број на сончеви денови во целата година изнесуба околу 1392 денови.

Наводи
------

1. ↑  „About Belgium:Filing card Belgium". *www.belgium.be*. Архивирано од изворникот на 12 January 2011.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Географија на Европа |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Ватикан
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 
* Европска Унија

 |

 |
***Видовит*** е американска, детективска комична телевизиска серија создадена од Стив Френкс, а емитувана на USA Network. Главна улога е Џејмс Родеј како Шон Спенсер, млад криминален советник за полицијата на Санта Барбара чии зголемени набљудувачки вештини  и импресивни детективски инстинкти му дозволуваат да ги убедува луѓето дека тој ги решава случаите со видовити способности. Исто така во серијата глуми Дуле Хил како најдобриот пријател на Шон и колеблив партнер Бартон "Гас" Гастон, и Корбин Бернсен како таткото на Шон, Хенри Спенсер.

Наводи
------

1. ↑  Season 1, episode 11: „My heightened observational skills are considered a gift by many many people, but I'm here to tell you, they can be a burden."
**Годините на патувањата на Вилхелм Мајстер** - роман на германскиот писател Јохан Фолфганг Гете, првобитно објавен во 1821 година.

Содржина
--------

Осврт кон делото
----------------

Според сведочењето на самиот Гете, на овој роман најчесто му се забележувало тоа што дека главниот лик премногу се движи во лошо друштво. Меѓутоа, тој намерно ја применил оваа постапка, зашто лошото друштво го сметал за суд на доброто друштво, а тоа му овозможило да ги искаже своите ставови за доброто друштво, со што успеал да создаде поетско дело кое се одликува со разновидност.

Наводи
------

1. ↑  J. P. Ekerman, *Razgovori sa Geteom: Poslednjih godina njegova života*. Beograd: Rad, 1960, стр. 5.
Испосница Св.Сава 

Ескитот Горња Савина му припаѓа на манастирот Студеница, тој е оддалечен околу десет километри од манастирот и се наоѓа високо во ридовите наречени Немањина кула, на падините на планината Чемерно, возводно по течението на реката Студеница. Ермитажот на Горна Сава, како и Ермитажот на Долна Сава, претставуваат недвижно културно богатство како културен споменик.

Историјат и изглед

Испосницата свети Сава ја изградил по неговото враќање од Хиландар, каде што се пензионирал за време на постот, каде што се молел во мир и тишина. Според легендата, Свети Сава ги напишал Студенички типик и Житието на свети Симеон во испосникот, а средновековните записи покажуваат дека тој основал цело препишувачко училиште во недостапна клисура, од која потекнуваат книгите напишани на српски и кирилица за да му обезбедат на народот најголемото богатство - образованието.

До Горносавскиот Ермитаж се стигнува по шумска патека, која во првиот дел минува низ бујна шума, а минувајќи покрај Долносавскиот Ермитаж се стеснува на патека не поширока од еден метар, која се наоѓа помеѓу карпа и длабока бездна. По минување низ дрвената капија се посочува катниот испосник кој е залепен на карпата до која води тесна патека и дрвен покриен мост. Во средниот век, мостот имал улога да го спречи доаѓањето на непријателот во скитот со негово рушење.

Малата црква посветена на Свети Ѓорѓи и ќелиите на Горниот Ермитаж се затворени кога во нив нема монаси, освен една просторија која е скриена со едноставна дрвена врата без знаци. Таму е пештерата Сава во која светителот, според преданието, се борел и Савовото буре - извор заштитен со ѕид со прозорец низ кој аџиите црпат вода со долга лажичка, која се користи како лек.

Последниот постојан жител на испосницата бил јеромонахот Гаврило Миловановиќ, кој ги поминал последните четириесет и три години и трагично загинал во пожар во декември 1981 година.

1. ↑  Зиливинская, Эмма Давидовна (2019-06-14). „КАРАВАН-САРАИ: ГЕНЕЗИС, РЕГИОНАЛЬНЫЕ ОСОБЕННОСТИ, КЛАССИФИКАЦИЯ". *Kazakhstan Archeology* (2): 39–65. doi:10.52967/akz2019.2.4.39.65 Проверете ја вредноста `|doi=` (help). ISSN 2663-6794.
2. ↑  Шољевић, Саша (2019-07-08). „Значај Законоправила Светог Саве". *ЧАСОПИС ПРАВОСЛАВНОГ БОГОСЛОВСКОГ ФАКУЛТЕТА СВ ВАСИЛИЈЕ ОСТРОШКИ*. **5** (18). doi:10.7251/cpbfsvo1918051s. ISSN 2490-3221.
**Главотисите** или „главичести тиси" (науч. *Cephalotaxaceae*) — мала семејство на четинари што опфаќа три рода со вкупно 20 вида. Овие растенија се во блиско сродство со тисите (*Taxaceae*), дотолку што некои стручњаци ги сместуваат во таа група. Ограничени се на источна Азија, со исклучок на оревната тиса (*Torreya*) која вирее на југозападот и југоистокот на САД. Фосилните наоди укажуваат на тоа дека во праисторијата биле распространети и на северната полутопка.

Ова се многуграни мали дрвца и грмушки, со зимзелени листови во спирален распоред, често усукани во основата и изгледаат како двојни. По облик се прави до копјести, со светлозелени или бели линии на опачината. Растенијата се еднодомни, подеднодомни или дводомни. Машките шишарки се долги 4-25 мм и испуштаат полен на почетокот на пролетта. Женските имаат поосновен облик со една до неколку плодни лушпи, на секоја по една семка. При зреењето на семката, лушпата се претвора во месеста обвивка и наполно ја обвиткува семката. Зрелата обвивка е тенка, мека и смолеста, по боја зелена, виолетова или црвена. Секоја плодна лушпа е посебна, така што шишарката се претвора во кратко стебленце со една до неколку семки налик на бобинки. Со нив се хранат птиците или други животни, кои потоа ги разнесуваат семките во изметот неоштетени. Сепак, механизмите на расејување на семките сè уште не се истражени.

Надворешни врски
----------------

* Главотиси (*Cephalotaxaceae*) — Енциклопедија на живиот свет (македонски)

* „Главотиси (*Cephalotaxaceae*)". *База на голосеменици*. 12 декември 2010. Архивирано од изворникот на 2012-06-12. Посетено на 16 март 2012. (англиски)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Семејства на иглолисни растенија (четинари) |
| --- |
|  |
| 
* араукарии (*Araucariaceae*)
* борови (*Pinaceae*)
* главичести тиси (*Cephalotaxaceae*)
* ногоплодни (*Podocarpaceae*)
* тиси (*Taxaceae*)
* чадорести борови (*Sciadopityaceae*)
* чемпреси (*Cupressaceae*)

 |

 |
**Глаголската придавка** претставува проста, нелична глаголска форма. Глаголските придавки имаат форми за сите три рода и во еднина и во множина и подлежат на членување. Тоа ги прави слични со придавките. Но, според значењето и службата некогаш се поблиску до глаголите. Од ова може да се заклучи дека глаголската придавка има одлики и на глаголот и на придавката.

Формите на глаголската придавка се образуваат со наставките **-н**, **-на**, **-но**, **-ни** и **-т**, **-та**, **-то**, **-ти**. Наставката **-т** е карактеристична за глаголските придавки образувани од глаголи чиј општ дел завршува на **н** (стане - *станат, станата, станато, станати*; викне - *викнат, викната, викнато, викнати* итн.).

Од некои глаголи се образуваат и по две глаголски придавки, со чијашто различна форма се искажуваат разлики во опфатеноста на дејството или признакот. Така на пример од глаголот *бере* имаме *берен* и *бран*; од *пере* - *перен* и *пран* итн.

Она што е карактеристично за глаголската придавка, а кое впрочем е една од одликите на македонскиот јазик е нејзината употреба при градењето на глаголски конструкции со помошните глаголи *сум* и *има/нема*. Примери: *Дојдени* сте на прослава; Бевте *дојдени* на прославата; Тие сигурно имаат *дојдено* од прослава; Ти ми имаш *раскажувано* за тоа итн.
**Вупер** е десна притока на Рајна во државата Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Извира во близина на Маринејде во западниот дел на Сауерленд поминува низ планинскиот регион на Бергишс Ланд во округот Берг и влегува во Рајна во Леверкузен, јужно од Диселдорф. Горниот тек се нарекува "брич". 

 Мостот помеѓу Ремшид и Солинген
На должина од околу 116 km, Вупер поминува низ градот Вупертал, каде што железничката пруга се протега 10 километри над реката.

Преминува една од највисоките железнички мост во Германија во близина Мунгстен, меѓу Ремшид и Солинген. Неколку километри подолу, замокот Бург се наоѓа на еден рид со поглед на реката.

Хидроенергија
-------------

Од 15 век, Вупер и неговите многубројни потоци создале стотици работилници, мелници и фабрики на брегот. Првично, водата се користела за белење и перење платно и крпи, подоцна се користела за напојување на машини или транспортен отпад.

На тој начин, Вупер ја олеснува раната индустриска експанзија на Вупертал (германски за "Вупер долина") во текот на 18, 19 и почетокот на 20 век. Долината на Вупер била еден од првите индустријализирани региони во светот и ги овласти, меѓу другото, Рур како регион за рударство. 

 Железничката пруга над Вупер во Вупертал .

Наводи
------

1. ↑  „Cloth Bleaching alongside Wupper River". Municipality of Wuppertal. Посетено на 1 January 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вупер" на Ризницата ? |
**Водафон арена** (турски: *Vodafone Arena*) — фудбалски стадион кој се наоѓа во регионот Бешикташ, Истанбул, Турција. Од спонзорски причини, стадионот во моментот се нарекува „Водафон арена".

На овој стадион своите домашни натпреваи ги игра екипата на ФК Бешикташ. Стадионот бил изграден во 2016 година, на местото на стадионот Инону, кој исто така бил седиште на ФК Бешикташ и кој бил разрушен во 2013 година. Стадионот има сместивост од околу 43.500 гледачи.

Поради блискоста на палатата Долмабахче, Саат кулата, џамијата и Босфорот, турскиот Висок совет за споменици побарал од архитектите да понудат антички изглед на стадионот за да одговара на околната историски област.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑

Надворешни врски
----------------

* Водафон арена на Ризницата
* Матична страница  (турски)
* Vodafone Arena at bjk.com.tr
**„Глад"** — филм на режисерите Живоин Павловиќ, Марко Бабац и Војислав Кокан Ракоњац од 1963 година. Главните улоги ги играат: Бранка Јовановиќ, Михајло Костиќ Пљака, Љиљана Шљапиќ и Милош Жутиќ. Филмот се состои од три приказни: „Љубов" (во режија на Кокан), „Срце" (во режија на Бабац) и „Обрач" (во режија на Павловиќ). Тој е познат како единственото остварување во историјата на југословенската кинематографија кое било официјално забрането. Имено, веднаш по завршувањето на филмот, неговото прикажување било забрането со одлуката на судот во Сараево, а забраната била укината дури во 1990 година. Денес, тој се смета за едно од првите остварувања на таканаречениот „црн бран" во југословенската кинематографија.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во неименуван град за кого дури на крајот се открива дека е Нов Белград, а главните теми се отуѓувањето, меланхолијата и безнадежноста на младината.

Наводи
------

1. ↑  Град (пристапено на 4.6.2023)
**Девојката што паѓа** — збирка раскази од италијанскиот писател Дино Буцати (*Dino Buzzati*), објавена во 2005 година во издание на „Темплум", како 34 книга во рамките на едицијата „Магма". Преводот од италијански јазик е дело на Радица Никодиновска, Кристина Плечиќ, Елена Николовска и Драган Христов.

Технички одлики
---------------

Збирката е печатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 158 страници. Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски" - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-902-66-6. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата „Точка". На предната корица е наоѓа слика на Ѓорѓе Јовановиќ, додека на задната корица е даден кус осврт врз книгата и попис на објавените книги во едицијата „Магма". Издавањето на книгата било финансиски поддржано од Министерството за култура.

Содржина
--------

Збирката „Девојката што паѓа" содржи 18 раскази, преземени од две збирки на Буцати: „Продавница на тајни" (*La boutique del mistero*) и „Тешки ноќи" (*La notti difficili*). Покрај расказите, на крајот од книгата е дадена куса биографија на авторот. Во збирката се застапени следниве раскази:

* Седумте гласници
* Седум ката
* Ходникот на големиот хотел
* Грпки во градината
* Волшебното палто
* Ајфеловата кула
* Девојката што паѓа
* Живот
* Бабау
* Еквивалентност
* Влијание на ѕвездите
* Алиас во улицата Сезостри
* Трошност
* Глобален протест
* Деликатност
* Љубовно писмо
* Пеперутче
* Полна месечина

Наводи
------

1. 1 2  Дино Буцати, *Девојката што паѓа*, Темплум, Скопје, 2005.
**Девојчинска кула**  е првиот балет на Азербејџан и и првиот балет на муслиманскиот исток.
Се состои од три дела со пролог и епилог. Афрасијаб Бадалбејли е автор на музиката и либретото. 
Премиерата била одржана на 18 април 1940 година во Азербејџанскиот државен академски театар за опера  и балет . Новата верзија на балетот била претставена на 24 октомври 1999 година. Јулана Аликишиде била автор на новата верзија. Мадина Алиева и Гулагаши Мирзојев биле главните балетски изведувачи.

Композиторот го компонирал балетот под влијание на фолклорните дела. 
Тој вовел оригинална азербејџанска мелодија во балетот – како на пример лирскатата песна „Ај, бери бах" („Танц на девојчињата" од првиот чин), мелодиите „Терекаме", „Кикиџан" (танцот на селаните од првиот чин). Тој користел и ерменски, узбекистански, ирански мелодии.

Наводи
------

1. ↑  „Бадалбейли. Балет «Девичья башня»". Архивирано од изворникот на 2020-06-23. Посетено на 2020-04-10.
2. ↑  Балет Девичья башня
3. ↑  Балет «Девичья башня»: органический синтез
**Девчо Ташков Ристески** ( 1917
 во Иванчишта, Кичевско —  1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско сиромашно семејство. Уште како млад бил принуден да работи земјоделски работи. Работел извесно време на патот Извор-Јама - Дебар, каде учествувал во штрајкот на патарските работници во 1942 година. Во летото 1943 година стапил во Кичевско-мавровскиот партизански одред. Со Одредот учествувал во повеќе акции низ Кичевско. Во септември 1943 година, со четата на комесарот Мирко Милески, заминал на Буковиќ да ја брани слободната територија, каде е тешко ранет, но успеал да се извлече. Во зимата 1943 година ги излекувал добиените рани и во 1944 година повторно се приклучил во Првата македонска бригада. Со Бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на Македонија и Југославија. Загинал на Сремскиот фронт во пробојот кај Врпоље во април 1945 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 107.
Дедал и Икар
**Дедал** — лик во старогрчката митологија, вешт вајар, ковач, научник, архитект и првиот митолошки летач. Тој бил син на Метион и Алкипа, а занаетот го научил од боговите Атина и Хефест. Дедал морал да побегне од Атина зашто го убил својот внук. Се засолнил на островот Крит и се вработил кај кралот Минос. Таму се оженил и го добил синот Икар. На кралот му правел секакви скулптури, мебел, машини, оружје, оклопи и играчки за децата од палатата (на пр. лавиринтот на Крит). По неколку години работа од Минос побарал одмор, но кога владетелот го одбил, решил да побегне. Знаел дека е залудно да украде брод и да отплови, зашто брзите бродови на Минос веднаш ќе го стигнеле. Затоа, за себе и за Икар направил по еден пар крилја. Пердувите ги споил со восок. Пред да тргнат, Дедал го предупредил синот да не лета премногу ниско за да не се наводени, ниту премногу високо поради Сонцето. Но, Икар се вивнал толку близу до Сонцето што крилјата почнале да му се одлепуваат. Почнал да паѓа и се удавил во морето. Кога морето го исфрлило неговото мртво тело, Дедал го погребал на мал остров, кој подоцна е наречен Икарија. Потоа, Дедал пристигнал на Сицилија.

Дедал како мотив во уметноста и популарната култура
---------------------------------------------------

* „Дедал" (*Dedalus*) — италијанска џез-рок група, основана во 1973 година.
* „Дедал" (*Dedalus*) — песна на американската група Нерв (*Nerve*) од 1993 година.

Извор
-----

* *Дедал пред 24 века слетал на Плаошник*, *Дневник*, Скопје, сабота, 19 мај 2007,.

Наводи
------

1. ↑  „www.britannica.com, Daedalus". Архивирано од изворникот на 2021-02-01. Посетено на 2021-02-02.
2. ↑  www.ancient.eu, Daedalus
3. ↑  YouTube, Nerve – Dedalus 1993 (Single). (пристапено на 2.9.2021)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 77109870
* LCCN: no2018031260
* GND: 118678531
* SUDOC: 032947216
* BNF: cb123875251 (податоци)

 |

 |
**Елица и Стојан** (бугарски: *Елица и Стоян*) ― бугарско музичко дуо. Во 2007 година, Елица Тодорова и Стојан Јанкулов биле претставници за Бугарија на Евровизија 2007. Нивното 5-то место со песната „Вода" била највисокото пласирање на Бугарија сè до Евровизија 2016. Во март 2013 година, двојката била избрана да ја претставува Бугарија по втор пат на Евровизија 2013, во Малме, Шведска. Тие настапиле во второто полуфинале на 16 мај 2013 година со песната „Само шампиони" но не се пласирале во финалето.

Кариера
-------

Елица и Стојан се запознале во 2003 година. Во 2007 година тие го освоиле фестивалот „Песен на Евровизија 2007" и ја претставувале Бугарија на Евровизија 2007, со песната „Вода". Подоцна тие го издале својот втор сингл „Земја".

На 10 февруари 2013 година, Елица и Стојан биле избрани од Бугарската национална телевизија (БНТ) да ја претставуваат Бугарија на Евровизија 2013. Бугарскиот национален избор бил одржан на 3 март 2013 година, со две песни издвоени за првото место по заедничкото гласање на жирито и публиката, „Кисмет" и „Само шампиони". „Кисмет" била избрана за победничка песна, сепак, на 11 март 2013 година, БНТ ја повлекла „Кисмет" поради загриженост за авторските права и ја замениле со „Само шампиони".

Наводи
------

1. 1 2  Brey, Marco (10 февруари 2007). „Elitsa & Stoyan to represent Bulgaria!". European Broadcasting Union. Посетено на 23 мај 2021.
2. 1 2  Escudero, Victor (11 март 2013). „Bulgaria enters new song for Malmö". European Broadcasting Union. Посетено на 23 мај 2021.
3. ↑  Escudero, Victor (3 март 2013). „Elitsa & Stoyan to perform Kismet in Malmö". European Broadcasting Union. Посетено на 23 мај 2021.

 

|
|  |
| Претходник**Маријана Поповасо „Let Me Cry"** | **Бугарија на Евровизија**2007 | Наследник**Deep Zone и DJ Balthazarсо „DJ, Take Me Away"** |
|
| Претходник**Софи Мариновасо „Love Unlimited"** | **Бугарија на Евровизија**2013 | Наследник**Поли Геновасо „If Love Was a Crime"** |
**„Елитна единица"** е бразилски филм од 2007 година. Филмот е делумно фиктивна слика за батаљонот за специјални полициски операции на воената полиција на Рио де Жанеиро. Тоа е вториот долгометражен филм а прв игран филм на режисерот Жозе Падиља, кој претходно го режирал прочуениот документарец „Автобус 174". Сценариото е напишано од, за Оскар номинираниот писател, Браулио Мантовани, заснован на книгата „Елитна единица" на социологот Луиж Едуардо Соарес и двајца поранешни капетани на единицата, Андре Батиста и Родриго Пиментел.

Филмот освоил Златна мечка на филмскиот фестивал во Берлин 2008 година.

### Сиже

Елитна единица е интензивен преглед на озлогласните фавели на Рио де Жанеиро. Филмот е поставен во 1997 година и прикажува интимен преглед на широката коруптивна мрежа во градот. Милицијата на дилерите со дрога има контрола врз фавелите, додека полицијата ги изведува своите криминални дејствија надвор. Елитната единица се бори против растурањето дрога, но одржувањето на ред има своја цена, па е тешко во нивните акции да се разликува добро, лошо, правда или одмазда. Капетанот на елитната единица, Нашименто (Вагнер Моура) се соочува со криза: како дополнување на притисоците од борбата во воените зони, тој мора да најде и подготви своја замена, за да може да побегне од секојдневното насилство и биде блиску до неговата бремена жена. Двајца од најновите регрути во единицата, Нето (Цаио Жункуеира) и Матијас (Андре Рамиро) се пријатели од детство. Едниот брзо посегнува по оружје, додека другиот одбива да ги погази идеалите. Заедно, тие се одлична замена.
Обете знамиња, граѓанското и покраинското, на германската покраина **Тирингија** вклучуваат две бои на бела над црвена, споредено со многу други знамиња, како што е полското. Дизајнот е историско. Покраинското знаме е слично со граѓанското знаме, освен во центарот каде е додаден новиот грб на Тирингија.

Како многу германски покраински знамиња, најмогу се користи големината 3:5, иако според закон е припошано 'најмалку 1:2'.

Граѓанското знаме со две бои, бела и црвена, било користено пред Втората светска војна и формално укинато во 1935, како последица на реформите на Третиот Рајх. Повторно било прифатено во 1946, кога Тирингија повторно станала покраина и укинато во 1952 како последица на владините реформи на Германската Демократска Република. Кога Германија била повторно обединета, Тирингија повторно станала покраина и така знамето било конечно признато во 1991, а пред тоа било најкористен симбол во демонстрациите во Германската Демократска Република во 1989/90. Веднаш било прифатено како *Landesflagge* по обединувањето и обновувањето на Тирингија како покраина на 3 октомври 1990. Првото легално уредување било на 30 јануари 1991 (*Gesetz über die Hoheitszeichen*).

Новиот грб на Тирингија е стариот грб на Грофовијата Тирингија, со неколку примени. Поради сличностите помеѓу грбовите на Хесен и Тирингија, знамињата се исто така прилично слични.

Поврзано
--------

* Грб на Тирингија

Наводи
------

1. ↑  Покраински канцелар (1993), *Verfassung des Freistaats Thüringen vom 25. Oktober 1993* Устав на Слободната Држава Тирингија од 25 октомври 1993 `|access-date=` бара `|url=` (help)(германски)
2. ↑  Siobhán Ryan (1997), *Ultimate Pocket Flags of the World* `|access-date=` бара `|url=` (help) (Illustrated).

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знамиња на Германија |
| --- |
|  |
| Национално | Знаме на Германија | Знаме на Германија |
|  |
| Покраински | 
* Баварија
* Баден-Виртемберг
* Берлин
* Бранденбург
* Бремен
* Долна Саксонија
* Мекленбург-Западна Померанија
* Рајнска област-Пфалц
* Саксонија
* Саксонија-Анхалт
* Сар
* Северна Рајна-Вестфалија
* Тирингија
* Хамбург
* Хесен
* Шлезвиг-Холштајн

 |
|  |
| Историски | 
* Баден
* Прусија

 |

 |
**Изгубено-најдено** е омнибус во германската продукција што ги поврзува приказните на младите режисери од најразлични средно и јужноевропски земји: Босна и Херцеговина, Бугарија, Естонија, Романија, Србија, Унгарија. 

Целта на проектот е да се спојат луѓето што прават филмови и да се изгради мост со западноевропските односно
со германските продукциски партнери.

Четири краткометражни играни филмови, еден краток документарен филм и една анимација го рефлектираат новото сфаќање и тоа не само на младата генерација. Поединечните приказни во „Изгубено-најдено" се поврзани преку естонскиот филм Гене-Рација, во кој еден архитект се обидува да ѝ помогне на својата сопруга при раѓањето на нивното заедничко дете. Притоа започнува едно фантастично патување – исто како и Вера со разузданиот белградскиот трамвај, двете девојчиња од различните половини на Мостар или бугарската фирма за организирање на свадби без невеста и зет...

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Жена од слама** (англиски: *Woman of Straw*) - британски филм од 1964 година, во режија на Бејсил Диарден. Главните улоги ги играат: Џина Лолобриџида, Шон Конери и Ралф Ричардсон.

Синопсис
--------

Податотека:Woman of Straw poster.jpgПлакатот за филмот „Жена од слама"
Богатиот Чарлс Ричмонд (го игра Ричардсон) е немилосрден човек, кој се однесува грубо кон сите околу него, вклучувајќи ги слугите, соработниците и неговиот внук Антони (Тони) Ричмонд (го игра Конери). Еден ден, во неговиот дворец пристигнува убавата болничарка Марија Марсело (ја игра Лолобриџида) која треба да се грижи за него. На почетокот, Чарлс е груб кон неа, но потоа се вљубува во неа. Соочена со неговиот нечовечен однос кон слугите, таа го напушта, но Тони ја враќа назад. Притоа, тој ѝ го соопштува својот план: Марија треба да се омажи со болниот Чарлс, кој во меѓувреме ќе го измени својот тестамент и ќе ѝ го остави целото богатство, а таа пак ќе му исплати милион фунти на Тони. Постепно, Марија му станува симпатична на Чарлс и сите заедно заминуваат на патување со неговата јахта. Откако еден од неговите слуги ќе падне во морето, Марија го напушта бродот, но лично Чарлс ја замолува да се врати и ѝ нуди брак, а потоа го изменува тестаментот, прогласувајќи ја неа за наследничка. На патот кон Англија, Чарлс ненадејно умира, но Тони ја убедува Марија да се преправаат дека тој е жив и да објават дека умрел во неговиот дворец. Тони заминува во Лондон, со оправдување дека треба да го завери тестаментот, а Марија останува во дворецот со мртвото тело на Чарлс. Сепак, неговиот слуга открива дека тој е мртов и пријавува во полицијата. Тогаш, Марија ја кажува вистината, но Тони го негира кажаното и така Марија е уапсена и обвинета за убиството на Чарлс. Тони пристигнува во дворецот во улогата на нов сопственик и наследник на богатството на Чарлс, но таму го чека полицискиот инспектор, кој го обвинува за убиството на Чарлс. Тони ја одрекува вината, но слугата сведочи дека Тони го отрул Чарлс на бродот.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Woman of Straw (1964) (пристапено на 27.3.2019)
*За други значења на поимот **Илинден** воидете на појаснителната страница*
**„Илинденска"** е песна напишана од македонскиот поет Никола Вапцаров. Песната е дел од збирката песни „Моторни песни". Оваа стихозбирка е составена од два циклуси на песни, од кои првиот циклус на песни се под наслов „Песни за татковината", а додека вториот циклус песни се под наслов „Песна за човекот". Песната „Илинденска" е дел од првиот циклус песни, заедно со уште и другата многу позната песна на Вапцаров - „Земја".

Во песната „Илинденска" Вапцаров се јавува како обвинувач против оние што го дигнале Илинденското востание предвреме, иако свесни дека не е доволно организирано, нема да успее и дека потоа би имале „морално" право да докажуваат дека без „братската" помош, без воената интервенција од бугарска страна, македонскиот народ не би можел да се ослободи. Според Вапцаров, сторена е „сотонска вина" кон тој народ, но историјата ќе го каже својот суд. И самиот Гоце Делчев бил против предвременото кревање на востанието. Но него го ликвидирале со посредство на предавници и тука веќе ништо не можело да се стори. Гласачката машина на софискиот двор се наложила. Поентата на песната е јасна: дека Македонците ја сакаат слободата, издвојувана со сопствени сили, онака како што ја замислувал Гоце Делчев; сè за слободна Македонија.

Поврзано
--------

* „Земја"

Наводи
------

1. ↑  *Георги Сталев, Литература на македонскиот јазик, Просветно Дело, Скопје, 1995, стр. 156.*
2. ↑  *Георги Сталев, Литература на македонскиот јазик, Просветно Дело, Скопје, 1995, стр. 158.*

Надворешни врски
----------------

* Никола Вапцаров, „Илинденска"
* Илинденска (бугарски)
**Илинденски истории XII** е книга од македонскиот писател Илија Сланштанец. Книгата е објавена во Скопје, во август 1967 година, како 12. продолжение на серијата книги под наслов „Илинденски истории", а издавач бил самиот автор. Таа има 80 страници и содржи еден подолг прозен текст, под наслов „Расцеп", во кој се раскажува за борбата на македонскиот народ за ослободување од турското ропство, при што, дејството се случува во 1907 година. Книгата била испечатена во тираж од 2 500 примероци, во графичкиот завод „Гоце Делчев" во Скопје. Јазичен коректор била Грозда Данова, која го напишала и предговорот. Корицата ја направил Богоја Поповски, а технички коректор бил авторот.

Наводи
------

1. ↑  Илија Сланштанец, *Илинденски истории XII*, Скопје, 1967.
**Илзенбург** (германски: *Ilsenburg*) — град во округот Харц, во сојузната покраина Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа во северното подножје на планините Харц, на влезот на долината Илзетал (*Ilsetal*) на малата река Илзе, притока на Окер, околу 9,7 километри северозападно од градот Вернигероде. Ги добил градските права во 1959 година. Поради своето опкружување на шуми и планини, како и неговата местоположба на работ на националниот парк Харц, Илзенбург е популарно туристичко место.

Историја
--------

Стариот замок Илзенбург се наоѓа на висока карпа над градот и бил првично царско упориште и веројатно изграден од кралот Хенри I. Во 995 година, царот Отон III живеел во Елизинабург (*Elysynaburg*), кој Хенри II го доделил во 1003 година на епископот од Халберштат, кој го претворил во бенедиктански манастир. Школата уживала голем углед до крајот на XI век. Манастирот бил конечно уништен за време на германската селанска војна во 1525 година.

По реформацијата, замокот припаднал на грофовите од Вернигероде, кои го обновиле и го направиле нивна резиденција кон крајот на 1710 година. Сепак, високо, на работ на платото се издига Илзенштајн, гранитен врв на околу 150 метри над долината, крунисан со железен крст поставен од грофот Антон фон Штолберг-Вернигероде во спомен на неговите пријатели кои паднале во текот на Наполеоновите војни 1813-1815. Околу оваа карпа кружат голем број на легенди.

Места на интерес
----------------

Езерце со пастрмки
* Манастир Илзенбург
* Куќа Илзенбург
* Долина Илзе и Принцеза Илзе
* Илзештајн
* Жабја карпа
* Плоштадот Маркт
* Мост Круг над Илзе
* поранешната Фабрика Илзенбург, денес користена како резиденција

Сообраќај
---------

Илзенбург има пристап до автопатот 6, сојузен автопат кој води од Гослар и автопатот 395 до Хале и автопатот 14.

На железничката станица, железничкиот сообраќа е достапен до Финенбург и Хановер, како и до Хале и Берлин преку регионалните возови на Германските железници и возовите на Веолија.

Меѓународни односи
------------------

* Германија Бад Харцбург, Германија

Наводи
------

1. ↑   „Население по општини на 31 декември 2020 г." (PDF). *Статистичка служба на Саксонија-Анхалт*. јуни 2021. (германски)

Надворешни врски
----------------

* Илзенбург на Ризницата ?
* Официјална страница
* Манастир Илзенбург Архивирано на 19 март 2016 г.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Харц |
| --- |
|  |
| 
* Баленштет
* Бланкенбург (Харц)
* Вегелебен
* Вернигероде
* Грос Квенштет
* Дитфурт
* Зелке-Ауе
* Илзенбург
* Кведлинбург
* Нордхарц
* Оберхарц на Брокен
* Остервик
* Тале
* Фалкенштајн
* Халберштат
* Харслебен
* Харцгероде
* Хедерслебен
* Хуи
* Шванебек

 | Грб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 147974918
* LCCN: n2008003843
* GND: 4095929-6

 |

 |
Мерна лента со инчи

**Инч**, **палец** или **цол**, (знак **in** или ″ - двоен прим) — единица мерка за должина во разни системи, како англискиот, британскиот и американскиот. Големината му варира од систем до систем. Еден јард има 36 инчи, а една стапка има 12. Соодветната единица мерка за плоштина е квадратен инч, а за волумен е кубен инч.

Инчот е честа единица мерка во САД, Обединетото Кралство и Канада. Во САД и ОК, лични висини се изразуваат во стапки и инчи. Во Канада ова станува сè поретко.

Традиционалниот македонски **палец** се разликува од современиот стандардизиран инч, во тоа што 1 палец = 27 мм (2,7 см).

Меѓународен инч
---------------

Во 1958 г. САД и земјите од Комонвелтот ја дефинирале должината на меѓународниот јард на 0,9144 метри. Така, меѓународниот инч е еднаков на 25.4 милиметри.

Стандардниот меѓународен симбол за инч е **in** (видете ISO 31-1, Анекс A). Во некои случаи инчот се пишува со двоен прим, кој изгледа како наводник, а стапката со прим, која изгледа како апостроф. На пример, 6 стапки 2 инча се обележува со 6′2″. Ова може да предизвика забува, бидејќи единечниот и двојниот прим се меѓународни симболи за аголна минута и аголна секунда.

Еквиваленција на други мерни единици
------------------------------------

1 меѓународен инч е еднаков на:

* 1,000 тоу (1 тоу = 0,001 инч)
* околу 0,08333 стапки (1 стапка = 12 инча)
* околу 0,02778 јарди (1 јард = 36 инча)
* 2,54 сантиметри (1 сантиметар = ~0,3937 меѓун. инчи)

Примена на инчот
----------------

Дури и во земјите каде се користи метрички систем, инчот може да важи за:

* големини на компјутерски монитори, сензори за слики и (поретко) телевизорски екрани,
* внатрешен пречник на цевки (видете ISO 228),
* велосипедски гуми и бандажи (погл. ISO 5775),
* грамофонски плочи,
* пречник на пури,

иако фактичката димензија на највеќето од овие производи се искажува во милиметри.

Поврзано
--------

* Англиски мерни единици
* Британски мерни единици
* Американски мерни единици
* Пирамидален инч



1. ↑  „палец" — Дигитален речник на македонскиот јазик
**Информативна мрежа за гермоплазмени ресурси** (англиски: *Germplasm Resources Information Network*, скрат. **GRIN**) — семрежен проект на Националната програма за генетски ресурси кој раководи со базата на податоци за сета растителна гермоплазма која ја собира Националниот систем за растителна гермоплазма (NPGS) на Министерството за земјоделство на САД.

Покрај работата со растителни гермоплазми, GRIN е задолжен и за гермоплазмите на инсекти (безрбетници), микроби и животни како одделни потпроекти.

Опис
----

Мрежното место е ресурс со меродавни таксономски информации со научни и народни имиња на преку 500.000 единици (разновидности, сорти итн.) од 10.000 видови растенија. Опфатени се како оние од стопанско значење така и дивите видови. Ги покрива оние што важат за штетни корови, загрозените и засегнатите видови, со податоци за нивната распространетост низ светот нивните живеалишта; како и „пасошки" информации. Во состав на GRIN е ставена и Базата на стопански растенија.

Мрежата ја одржува Единицата за управување со бази (GRIN/DBMU). Целиот проект е под надзор на Националната лабораторија за гермоплазмени ресурси (NGRL) од Белтсвил, Мериленд, кој во 1990 г. ја презел должноста од нејзиниот претходник — Лабораторијата за гермоплазмени услуги (*Germplasm Services Laboratory*, *GSL*),).

Потпроекти
----------

GRIN ги води следниве проекти:

* Национален систем за растителна гермоплазма (NPGS)
* Национален систем за животинска гермоплазма (NAGP)
* Национален систем за микробна гермоплазма (NMGP)
* Национален систем за безрбетничка гермоплазма (NIGP)

Поврзано
--------

* Министерство за земјоделство на САД
* Меѓународен индекс на растителни имиња

Наводи
------

1. ↑  National Research Council (U.S.); Committee on Managing Global Genetic Resources: Agricultural Imperatives (1991). *The U.S. National Plant Germplasm System*. National Academies Press. стр. 139. ISBN 9780309043908.
2. 1 2 3  „About us". *Agricultural Resource Service*. 11 мај 2009. Архивирано од изворникот на 27 мај 2012. Посетено на 30 јуни 2012.
3. 1 2 3 4 5 6  Lipscomb, Barney L.; Pipoly, John James; Sanders, Roger William (2000). *Floristics in the New Millennium: Proceedings of the Flora of the Southeast US Symposium*. **18**. BRIT Press. стр. 90. ISBN 9781889878041.
4. ↑  Miller, William; Pellen, Rita M. (2006). *Evolving Internet Reference Resources*. **1**. Psychology Press. стр. 386. ISBN 9780789030252..
5. ↑  „Accession Area Queries". *Germplasm Resources Information Network*. Архивирано од изворникот на 27 мај 2012. Посетено на 30 јуни 2012.
6. 1 2  Ullrich, Steven E. (2011). *Barley: Production, Improvement, and Uses*. John Wiley & Sons. стр. 149. ISBN 9780813801230.
7. ↑  National Research Council (U.S.).; Committee on Managing Global Genetic Resources: Agricultural Imperatives (1991). *The U.S. National Plant Germplasm System*. National Academies Press. стр. 6, 96. ISBN 9780309043908.
8. ↑  „About GRIN". *Germplasm Resources Information Network*. Архивирано од изворникот на 9 мај 2012. Посетено на 30 јуни 2012.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница  (англиски)
* База PLANT (англиски)
**Иктин** (грчки: *Ικτίνος*) бил старогрчки архитект во 5 век п.н.е. кој, заедно со Каликрат бил конструкторот на Партенонот (447–432 п.н.е.) во Атина.

За неговиот живот знаеме малку, најмногу од текстовите на Плутарх.

Најцелосниот пример за неговите дела зачуван денес е Хефестовиот храм во Атина, кој е релиси сосема зачуван заради тоа што подоцна бил црква. Ова е Дорски храм.

Се верува дека Иктин го конструирал и Аполоновиот храм во Васаи, каде за првпат (колку што знаеме) бил употребен Коринтскиот столб, како и Телестерионот, гигантска хала во Елевзин за употреба на Елевзинските мистерии.

Францускиот уметник Жан Огист Доминик Енгр има насликано слика со сцена со архитектот и лирскиот поет Пиндар под наслов *Пиндар и Иктин* изложена во Националната галерија, Лондон.

Поврзано
--------

* Каликрат
* Партенон

Наводи
------

1. ↑  Roth, Leland M. (1993). *Understanding Architecture: Its Elements, History and Meaning* (First. изд.). Boulder, CO: Westview Press. стр. 203. ISBN 0-06-430158-3.

Користена литература
--------------------

* Winter, F. E. (1980). „Tradition and innovation in Doric design: the work of Iktinos". *American Journal of Archaeology* (4): 399–416.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 45094330
* LCCN: n2004000956
* ISNI: 0000 0000 1403 0738
* GND: 118555383
* SUDOC: 223303739
* ULAN: 500011739

 |

 |
Сметачки икони за префрлање на податотека, часовник/чекање и извршување на програм
**Икона** – во компјутерската технологија претставува пиктограм или идеограм на екранот од сметачот со цел да му помогне на корисникот да навигира во сметачкиот систем. Самата икона е брзо разбирлив симбол на софтверска алатка, функција или податотека, достапна во системот и повеќе е слична на сообраќаен знак, отколку детална илустрација на ентитетот што го претставува. Може да служи како електронска поврзница или кратенка за пристап до програма или податоци. Корисникот може да активира икона со помош на глувче, показник, прст или од неодамна говорни команди. Нивната поставеност на екранот, исто така, во однос на другите икони, може да му обезбеди на корисникот дополнителни информации за нивната употреба. Со активирање на икона, корисникот може да пристапи директно во програмата или податотеката без да има потреба да знае поединости за нивната локација или код.

Наводи
------

1. ↑  „икона" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  Rosenblatt, Joel (August 7, 2012). „Former Apple Designer Kare Testifies at Samsung Patent Trial". *Businessweek*. Bloomberg LP. Посетено на August 7, 2012.
3. ↑  „*ICT Pictograms, Icons and Symbols*, 10 May 2011".

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Икона (информатика)" на Ризницата ? |

* Icons на Curlie (англиски)
* Save Desktop Icon Position Архивирано на 11 јануари 2021 г.
Централна проекција
Анимација на движење на глобусот
**Глобус** (латински: *globus* - топка) е намален топчест приказ на Земјата, планетата или небесните сфери со исцртани картографски приказ на дадена површина. Односот и геометриската популарност со стварните прикази е најслична од сите можни интерпретации (мапа и др.). Според типот на глобусот можат и да се поделат на географски и астрономски глобуси.

Историја
--------

Првиот глобус се појваил уште во стар век, веднаш по сознанието дека Земјата е топчеста. За прв творец се смета Каратес од островот Малос, кој во 2 век п.н.е. изработил сферен модел на планетата. Калудил Птоломеј во своето дело „Географија", дал упатства за изработка на глобус. Во текот на 13 век во арапскиот свет е се направени неколку модели на Земјата, само два се сочувани до ден денес.

Мартин Бехајм во 1492 година го конструирал првиот глобус во средниот век, и тоа пред отркивањето на Новиот Свет. На межународната изложба во Париз 1889 година изложен е првиот модел со полупречник од 13 метри и тежина од околу 10 тони во размери 1: 1.00.000. Во денешно време стандардните глобуси се изработуваат во размери од 1:1.35.000.000.

Особености
----------

Пресликувањето на Земјината површина на глобус се врши по правилата на централна проекција. Имено, замислете две идентични топки со заеднички центар, од кои едната е поголема Земја, а земената сфера е помала. Потоа, точките се проектираат со замислени зраци кои се составуваат во заеднишки центар. Со тоа проекциите на површините на Земјата се наоѓаат на глобусот во точките на прескот. Размерот на глобусот е еднаков во секоја точка. Аглите се модели од еднакви истовремени Земјини топки, па тоа уште се нарекува и конформност. Исто така и односот површина е во размери.

Главните одлики на секој глобус се: сочувани сличности на фигурата, конформност и еквивалентност на површината и линијата. На основа на овие покозаватели глобусот е најверен и најприближен приказ на Земјината топка.

Поделба
-------

Глобусите се поделени на:

* географски (општи, тематски и индукциони)
* астрономски (ѕвездести, планетарни и месечеви.)

Галерија
--------

* Небесен глобусНебесен глобус
* ГлобусиГлобуси
* Бехајмов глобусБехајмов глобус
* Стар француски глобусСтар француски глобус
Во астрологијата постои поделба на знаците според четирите елементи: оган, земја, воздух и вода. **Водените знаци** се сметаат за знаци со емотивна енергија. Водата е флуид што тече без форма, и затоа ѝ треба земјата за да ѝ даде форма. Ние потекнуваме од водата, и се вели дека сите знаци од водената тријада носат некое сеќавање од минатото и затоа се врзани со несвесното. Велиме дека ги миеме напите рани во водата, зборуваме за лекувачкото дејство на солзите.

Водата е манифестација на емоции и чувства, и сите водени знаци плачат, било буквално или метафорички. Имаат бујна фантазија, која често ги доведува до сожалување: за своите деца (Ракот), за својата невиност (Скорпијата) или за светската болка (Рибите). Сите тие се во движење, а ние сме „придвижени" од чувствата и од најдлабоките несвесни инстинкти.

### Водени знаци

* Ракот е мала притока или езеро.
* Скорпијата е длабока река.
* Рибите е море или океан.

Поврзано
--------

* Огнени знаци
* Земјени знаци
* Воздушни знаци

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Западна астрологија |
| --- |
|  |
| Елементи | 🜂 Оган **·**  🜃 Земја **·**  🜁 Воздух **·**  🜄 Вода |
|  |
| Квалитети | 🜍 Кардинални **·**  🜔 Фиксни **·**  ☿ Променливи |
|  |
| Знаци | ♈︎ Овен **·**  ♉︎ Бик **·**  ♊︎ Близнаци **·**  ♋︎ Рак **·**  ♌︎ Лав **·**  ♍︎ Девица **·**  ♎︎ Вага **·**  ♏︎ Скорпија **·**  ♐︎ Стрелец **·**  ♑︎ Јарец **·**  ♒︎ Водолија **·**  ♓︎ Риби |

 |
**Дениз Ајтекин** (турски: *Deniz Aytekin*; р. 21 јули 1978

 во Нирнберг) — германски фудбалски судија со турско потекло којшто живее и работи во Оберасбах, Баварија. Тој е судија на ТСВ Алтенберг од фудбалскиот сојуз на Баварија. Исто така тој е судија под знакот на ФИФА и е рангиран во групата на елитни судии на УЕФА.

Судиска кариера
---------------

Ајтекин го судел својот прв натпревар во Бундес лигата на 27 септември 2008 година на натпреварот помеѓу Херта Берлин и ФК Енерџи Котбус во Берлин. Енерџи Котбус победи со 1–0, а Ајтакин додели 4 жолти картони, вклучувајќи го и жолтиот картон на голманот Герхард Тремел за задржување на време во 90-тата минута од натпреварот.

Приватен живот
--------------

Ајтакин живее во Оберасбах, Баварија и е интернет претприемач.

Наводи
------

1. ↑  „Deniz Aytekin – Ein Top-Schiri im Sommer". *Fussball-Kultur* (германски). 1 јули 2009. Архивирано од изворникот на 2011-10-14. Посетено на 18 април 2013.
2. ↑  „Schiedsrichter Deniz Aytekin: Aus der Provinz ins Olympiastadion". *Der Spiegel*. 10 август 2010. Посетено на 27 февруари 2013.

Надворешни врски
----------------

* Profile at dfb.de (германски)
* Profile at worldfootball.net
Годишни "прстени"
**Дендрохронологија** — високопроцентен метод за датирање кој во одредени случаи обезбедува и апсолутно и релативно датирање. Идејата за дендрохронологија била развиена во раниот 20 век од Ендрју Етликот Даглас, астроном во опсерваторијата во Флагстав, Аризона, како резултат на неговата работа со сончевите дамки и копнената клима.

Овој метод е исто така познат и како датирање со помош на годови од дрвото, кој е заснован на фактот дека сите живи расенија си додаваат годишен животен прстен на нивното стебло и гранки. Големината и карактерот на годот варира од година во година во зависност од климатските услови т.е. генерално климата. Во посуви години годовите се потенки, додека во повлажни се релативно дебели. Растенијата од ист вид со слична старост кои живеат во ист регион покажуваат слични шеми на нивните годови.

Со анализа на растенијата и дрвата чиишто животен век се поклопува, може да се создаде урнек за годовите за одреден регион. Подоцна кога ќе се најде парче на дрво кое е со непозната старост во истиот регион, неговите годови можат да се споредат со оние на главниот урнек и да се востанови неговата старост.

Поврзано
--------

Дрво (растение)
Дендрологија

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзано со археологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Дениел Хејс** (родена на 18 февруари 1991 година) е моден модел на Нов Зеланд, позната по тоа што е прва победничка Маорка во серијалот *Следниот топ модел* на *Нов Зеланд, циклус 2* во 2010 година.

Кариера
-------

Хејс претходно потпишала кај „62 Models" во Окленд, Нов Зеланд, но сега е застапувана од „Unique Model Management". Таа во моментов е потпишана со „Darley Models" во Австралија. Во 2013 година, таа исто така потпишала со „One Management" во Њујорк, „Kismet Management" во Лос Анџелес, „D Management" во Кејптаун, „IZAIO" во Берлин и „CITY MODELS" во Париз. Откако се појавила на „Следниот топ модел", Хејс се појавила во списанието „Cleo", списанието „Metro" (насловна страница), списанието „The Dominion Post Autumn/Winter", списание „Black", списание „Remix", списание „Karen", списание „Faint", списание „Ellements", списание „Unfolded". Таа била модел за продавниците за накит „Zoe and Morgan", „Glamuzina" и „Te Rongo Kirkwood" и се појавила на модниот фестивал во Нов Зеланд (моделирајќи за Ана Стретон, Рикоше, Ванила Инк, Тања Карлсон и Мачи Мотчи). Хејс била видена и на салонот за модни писти „Fashion For Relief" во Крајстчрч. Хејс била поканета да се занимава со манекенство за Жан Пол Готје на Париската модна ревија 2014.

Наводи
------

1. ↑  „Top Model returning to screens". *The New Zealand Herald*. 19 февруари 2010.
2. ↑
3. ↑