**Електро–Л** (руски: *Электро-Л*) — класа на нови метеоролошки сателити на Федералната вселенска агенција (Роскосмос) од производителот НПО „Лавочкин". Првиот сателит, наречен „Електро–Л 1", е лансиран на 20 јануари 2011. Ова е првиот руски метеоролошки сателит што работи успешно во геостационарна орбита, и втор руски метеоролошки сателит во орбита. Сателитите имаат маса од околу 1.620 кг и се предвидени да работат 10 години, прибирајќи метеролошки, хидрографски и климатски податоци со видлива и инфрацрвена светлина.

Конструкција
------------

Електро-Л е конструиран во претпријатието НПО „Лавочкин" со средства од рускиот вселенски програм за 2006-2015 г. Со него управува вселенската агенција Роскосмос, а покрај Роскосмос, сателитот ги опслужува и Научно-истражувачкиот центар за вселенска хидрометеорологија „Планета" и Федералната служба за хидрометеорологија и набљудување на животната средина (Росгидромет). Претходникот на овој сателит е сателитот „Електро 1", лансиран во 1994. Како и Електро-Л, сателитот бил предвиден да работи во геострационарна орбита, но никогаш не бил ставен во целосна работна состојба.

Заедно со претходната класа „Метеор-М", сателитите Електро–Л се дел од напорите на Русија да си ја поврати мрежата од метеоролошки сателити. Пред пуштањето на Електро-Л 1, Русија имала само еден функционален метеоролошки сателит наречен „Метеор-М 1" кој се движел во 830-километарска кружна сончево-синхрона орбита. Поради недостатокот од сателити, Русија била приморана да користи податоци од американските и европските метеоролошки агенции. Воздухоловниот новинар Анатолиј Зак се искажал дека првиот сателит Електро-Л го означува „повратокот на руската вселенската индустрија по две децении економско превирање", особено бидејќи леталото и неговата стандардизирана подлога „Навигатор" се осмислени и конструирани по распадот на СССР.

Намена
------

Сателитите Електро-Л служат метеоролошки анализи и временска прогноза како на територијата на Русија, така и ширум светот. Прават снимки на сета Земјаина полутопка при видливи и инфрацрвени честоти, а покрај ова доставуваат податоци за климатските промени и вршат надзор и анализа на водните површини. Електро-Л може да прима и сигнали за тревога од системот Коспат-Сарсат. Со Електро-Л 1 се очекува дека руската метеорологија ќе стане поточна и поквалитетна.

Летало
------

Сателитот има вкупна маса од 1620 кг, со товарна носивост од 435 кг. Предвидениот работен век е 10 години. Средната енергетска потрошувачка на леталото изнесува 700 W, а напојувањето доаѓа од сончеви плочи од 1,7 kW. Електро-Л има модуларна конструкција, и се состои од товарен и службен модул. Службениот модул „Навигатор" е изработен од претпријатието НПО „Лавочкин" и служи како стандардизирана подлога која ќе биде основа и за идните руски сателити, вклучувајќи го вселенскиот телескоп Спектар-Р.

Опремата за снимање на леталото дава слики со резолуција од 1 км на пиксел за видливиот светлински појас и 4 км за инфрацрвени честоти. Снимките се прават едаш на 30 минути, со можност за скратување на 10 минути во итни случаи.

Податоците се испраќаат во центарот за прием и достава користи честота од појас X (7,5 GHz) со проточност на податоците од 2,56-15,36 Мбит/с, додека пак размената на податоци помеѓу обласните центри се одвива преку појас X (при 8,2 и 7,5 GHz) со проточност до 15,36 Мбит/с.

Лансирање на Електро–Л 1
------------------------

Првото летало во класата, **Електро–Л 1** е лансирано во 15:29 ч. по московско време (12:29 GMT) на 20 јануари 2011 од платформата 45 на космодромот Бајконур (Казахстан). Лансирањето е извршено со носечката ракета Зенит-3Ф конструирана од Јужното конструкторско биро (Украина). Третата фаза (дел) на ракетата е новоизработиот Фрегат-СБ, изработен од НПО „Лавочкин". Во 15:37 ч. се одвоил вториот дел, и така Фрегат-СБ продолжил да го подига леталото во геострационарна орбита. На 21 јануари во 00:28 ч. сателитот се одвоил од носачот, и истиот ден Роскосмос издал соопштение за полната функционалност на леталото. Конечната орбитална положба на сателитот во својата геострационарна орбита е 76 степени ИД.

Поврзано
--------

* Глонасс-К
* Радиоастрон

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  „Русија стави метеоролошки сателит во орбита (Поднова 1)". РИА Новости. 21 јануари 2011. (англиски)
2. 1 2 3 4 5  „Предлансирната постапка за Зенит/Електро-Л продолжува во Бајконур". Роскосмос. 17 јануари 2011. Архивирано од изворникот на 2013-07-30. Посетено на 2011-04-15. (англиски)
3. 1 2 3 4 5  „Рускиот метеоролошки сателит Електро-Л е успешно орбитиран". ИТАР-ТАСС. 21 јануари 2011. (англиски)
4. 1 2  „Ракетата „Зенит" се искачи во орбитата со метеоролошкиот сателит". Spaceflight Now. 20 јануари 2011. (англиски)
5. 1 2  Зак, Анатолиј. „Електро-Л". RussianSpaceWeb.com. (англиски)
6. ↑  „Электро-Л: Геостационарный гидрометеорологический космический комплекс второго поколения". НПО „Лавочкин". Архивирано од изворникот на 2010-09-18. Посетено на 2011-04-15. (руски)
7. 1 2 3  „Електро-Л е наполно функционален - Роскосмос". Роскосмос. 21 јануари 2011. Архивирано од изворникот на 2012-03-19. Посетено на 2011-04-15. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* За снимките и сателитот „Електро-Л"[*мртва врска*] - Скопско астрономско друштво (македонски)