recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Статуетка на божицата Нике пронајдена во Вани, Грузија
**Нике** (старогрчки: Νίκη) - божица на победата во старогрчката митологија. Нејзин пандан во римската митологија била божицата Викторија. Познат е храмот на Нике Аптерос која се наоѓа на Акропол. Како гласничка на победата, таа најчесто е претставена како лета со раширени крила или се спушта на земјата, облечена во раскрилена облека.

Нике како тема во уметноста
---------------------------

* „Нике која се колеба" - песна на полскиот поет Збигњев Херберт.

Наводи
------

1. ↑  A. V. „Objašnjenja", во: Apulej, *Zlatni magarac*, Dereta, Beograd, 2011, стр. 224.
2. ↑  *Savremena poljska poezija*. Beograd: Nolit, 1964, стр. 216-217.
3. ↑  Zbignjev Herbert, *Izabrane pesme*. Beograd: Treći trg – Čigoja štampa, стр. 10-11.
**Крупајскиот извор** се наоѓа во источна Србија под западниот дел на варовничката планина Бељаница, од десната страна на Крупајската река, на надморска височина од 220 метри. Изворот се наоѓа во атарот на селото Милановац оддалечено од Жагубица околу 35 километри.

Положба и одлики
----------------

Изворот спаѓа во групата на варовнички извори со температура на водата меѓу 9-11 °C. Дното на изворот е со амфитеатрален облик со стрмни и на места скоро вертикални страни. Изворската вода истекува формирајќи поток со вкупна должина од 435 метри и тече прво кон север во должина од 130 метри, а потоа свртува кон запад и после околу 300 метри се влева во Крупајската река. На изворот е изградена брана со висина од околу 3 метри, така да денес изворот има изглед на издолжено езерце со должина од 40 метри и ширина од 17 метри. Водата од езерото се прелива преку ѕидот на браната како привлечен водопад.

Во 1998 година направени се спелеолошко-нуркачко истражувања кои откриле пештерски простор длабок околу 70 метри, кој со еден свој крак во облик на инверзен сифон одел до подземниот дел на водниот базен кој е под варовничкиот масив на планината Бељаница. Потокот од браната до воденицата тече низ корито со стрмни страни кои на места прават водопади. Хидролошкиот режим на изворот и неговиот воден капацитет не се доволно проучени. Како и поголемиот дел од варовничките извори, и овој се одликува со многу променлив воден капацитет во текот на една година или во тек на повеќе години. Кај воденицата се наоѓа бетонска чешма со пет метални цевки низ кои истекува топла вода со температура од 26 °C и капацитет од 6-10 литри во секунда. Оваа вода потекнува од природен термален извор кој е каптиран и спроведен под земја до чешмите. На десетина метри од чешмите се наоѓа друг термален извор кој во облик на минијатурен водоскок настанал сам од себе од геолошката пукнатина.

Крупајскиот извор и природната околина со површина од девет хектари се заштитени како споменик на природата од национално значење за република Србија. Споменикот на природата „Крупајски извор" е прогласен со одредбата на Владата на република Србија (службен весник на република Србија бр. 9/95) по основ на Законот за заштита на животната средина. Ова природно добро е од исклучително значење затоа што е еден од најсилните варовнички извори во Србија, а, по морфологијата на изданот, по хидролошките функции и другите природни одлики, и припаѓа на групата на најрепрезентативни гравитациони извори.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Поврзано
--------

* Хомоље

Надворешни врски
----------------

* ТО Жагубица
* Magazin za nacionalnu geografiju, kulturu i tradiciju - Srbija Plus
* Крупајски извор Архивирано на 16 август 2012 г.
* Архивирано на 26 јули 2013 г.
**Анка Гиева** ( 1938
 во Скопје) — македонска изведувачка на македонски народни песни.

Животопис
---------

Гиева е позната како изведувач на македонски народни песни. Била професионално вработена во Македонскиот народен театар, а потоа во Државниот ансамбл за народни песни и игри „Танец" во Скопје. Снимила голем број антологиски песни за потребите на Радио Скопје, меѓу кои и „Ајде слушај, слушај калеш бре Анѓо", „Пилето ми пее рано на сабајле", „Елено, ќерко, Елено", „Крај Вардара седеше", "Да сум бистра вода", "Отвори ми бело Ленче" и др.

Во 2022 година добива "Орден за заслуги" на Република Македонија од претседателот "Стево Пендаровски".

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Анка Гиева*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 355–356. Text "series
" ignored (help)
**Ероминчела** (Erromintxela) е мешан јазик, кој се зборува од Ромите во Баскија. Понекогаш се вика *баскиски кало* или *еруманчела* За овоаа мешавина на јазик постоеле докази од 19 век, но јазикот бил забележан од јазичарите во 1900-те јазици

Овие луѓе потомци на бранот мигранти од 15 век кој влегол во Баскиската земја преку Франција. И етнички и лингвистички, тие се различни од Ромите во Шпанија и Каскарото Ромите од Северна Баскија. Јазикот е мешан јазик кој го изведува поголемиот дел од својот речник од ромскиот, но користејќи ја баскиската граматика, слично на начинот на кој англороманскиот јазик на Ромите во Англија го меша ромскиот речник и англискиот граматика. Развојот на мешаниот јазик бил олеснет со невообичаено длабоко интегрирање на народот во баскиското општество и резултантната двојазичност. Јазикот е во опаѓање; повеќето од можеби 1000 преостанати говорници живеат на брегот на Лабурд и во планинските предели Соле, Навара, Гипускоа и Бискеј.

Состојба
--------

Во моментов има околу 500 говорници во Јужна Баскија во Шпанија, приближно 2% од популацијата од 21,000 Роми, а во Франција околу 500 лица. Во Шпанија, преостанатите се постари луѓе претежно на возраст над 80 години; некои подеднакво зборуваат на шпански, баскиски или ромски. Во Северна Баскија, јазикот сè уште им се пренесува на децата.
from here."}}

Наводи
------

1. ↑  Argüello, Xabier *Ijito euskaldunen arrastoan* El País (2008)
2. ↑  Ethnologue *Languages of Spain* Retrieved 3 July 2009.
3. ↑  Matras, Y. *A Linguistic Introduction* Cambridge University Press (2002) ISBN 0-521-63165-3
4. 1 2  Agirrezabal, Lore *Erromintxela, euskal ijitoen hizkera* Argia, San Sebastián (09-2003)
5. ↑  *Plan Vasco para la promoción integral y participación social del pueblo gitano* Basque Government (2005)

Надворешни врски
----------------

* Kalé Dor Kayiko
**Хабиер "Чаби" Алонсо Олано** (шпански изговор: [ˈ(t)ʃaβj aˈlonso oˈlano]; 25 ноември 1981

) — е поранешен шпански фудбалер кој настапувал како играч од средината на теренот.

Алонсо ја започнал својата кариера во ФК Реал Сосиедад, главниот тим во неговата покраина Гипускоа. По краток период на позајмица во Еибар, тој се вратил во Сосиедад каде што тогашниот менаџер Џон Тошак го назначенил Алонсо како негов капитен. Алонсо успеал во улогата, предводејќи го Реал Сосиедад на второто место во сезоната 2002-03 во Ла Лига. Добрите игри во Сан Себастијан му овозможиле трансфер во Ливерпул во август 2004 година за 10,5 фунти £. Тој уште во првата сезона ја освоил Уефа Лигата на Шампионите, под раководство на Рафаел Бенитез, постигнувајќи гол за израмнување во финалето одиграно ви Истанбил против Милан. Следната сезона, тој го освоил ФА Купот и ФА Комјунити Шилд. Во 2009 година тој се преселил во Реал Мадрид во договор во вредност од околу £30 милиони фунти. По пет сезони во клубот, тој ја освоил титулата во Ла Лига во 2012 година, под водство на Жозе Мурињо и Лигата на шампионите во 2014 година под водство на Карло Анџелоти. Со доаѓањето на германскиот репрезентативец Тони Крос во Реал Мадрид, тој заминал во спротивен правец во Бундеслигашот Баерн Минхен на договор од две години.

Тој го направил своето меѓународно деби за Шпанија во април 2003 година, против Еквадор со победа од 4-0. Додека играл за Шпанија, Алонсо ги освоил Евро 2008, Евро 2012 и Светското првенство 2010, и тој, исто така, ја претставувал неговата земјата на Евро 2004 и Светското првенство 2006. На 23 јуни 2012 година, Алонсо го прославил својот 100-ти настап за Шпанија во четврт-финалето на Евро 2012 против Франција и го прославил со постигнати два гола за Шпанија за да ја внесе својата репрезентација во полуфиналето. По неуспехот на Шпанија да напредува од фазата по групи на Светското првенство 2014, Алонсо се повлекол од репрезентацијата на 27 август 2014 година. Неговите 114 настапи го довеле меѓу петте фудбалери со најмногу настапи за Шпанија .

Наводи
------

1. ↑  „FIFA World Cup South Africa 2010: List of Players" (PDF). Fédération Internationale de Football Association (FIFA). 4 June 2010. стр. 29. Архивирано од изворникот (PDF) на 2010-06-16. Посетено на 13 September 2013.
2. ↑  „Alonso". *realmadrid.com*. Посетено на 5 June 2015.

Надворешни врски
----------------

* Чаби Алонсо на Ризницата
* Profile on Realmadrid.com
* BDFutbol profile
* National team data
* 2010 FIFA World Cup profile
* Чаби Алонсо на National-Football-Teams.com
* Чаби Алонсо – Профил на службената страница на ФИФА
* Чаби Алонсо – Профил на сајтот на УЕФА
* Чаби Алонсо на Soccerbase
* LFCHistory.net Profile
* Profile at BBC Sport Архивирано на 31 декември 2005 г.
**Диего Хосе Педро Виктор Порталес и Палазуелос** — чилеански државник и претприемач. Како министер на владата на претседателот Хосе Хоакин Прието, тој одигра клучна улога во обликувањето на државата и политиката во 19 век, обезбедувајќи со Уставот од 1833 година рамката на чилеанската држава речиси еден век. Влијателните политички политики на Порталес вклучуваа унитаризам, претседателизам и конзервативизам што доведе до консолидација на Чиле како уставна, авторитарна република со франшиза ограничена на мажите од високата класа.

Иако беше длабоко непопуларен за време на неговиот живот, неговото убиство во 1837 година, за време на бунт, беше оценето како одлучувачки фактор за време на Конфедерациската војна. Чилеанското јавно мислење се префрли за да ја поддржи војната против Перуанско-боливиската Конфедерација. Многу Чилеанци и историчари го гледаат како моќ зад тронот на раната републичка ера, особено во неговото обликување на Уставот од 1833 година. Иако тој никогаш не ја презеде претседателската функција, неговото влијание му дозволи да работи истовремено како министер за војна, министер за внатрешни работи и министер за надворешни односи. Тој беше ран поборник на чилеанскиот експанзионизам.

Асасинација
-----------

 Статуа на министерот Диего Порталес во Виња дел Мар
Со цел да ја зајакне својата позиција, чилеанската влада веднаш воведе воена состојба и побара (и доби) вонредни законодавни овластувања од Конгресот. На почетокот на 1837 година беше одобрен воен суд и му беше дадена јурисдикција над сите граѓани за време на војната. Опозицијата на администрацијата на Прието Виал веднаш го обвини Порталес за тиранија и започна жестока прес-кампања против него лично и против непопуларната војна воопшто.

Политичкото и јавното противење на војната веднаш влијаеше на армијата, свежо од чистките на граѓанската војна од 1830 година. На 3 јуни 1837 година, полковникот Хосе Антонио Видаур, командант на полкот *Мајпо*, го заробил и затворил Порталес додека ги прегледувал трупите во воената касарна во Килота. Видаур веднаш продолжил да го нападне Валпараисо поради погрешното верување дека јавното мислење против војната ќе го поддржи и ќе ја собори владата. Контраадмиралот Мануел Бланко Енкалада, задолжен за одбраната, го победил веднаш надвор од пристаништето во битката кај Барон. Капетанот Сантијаго Флорин, кој беше задолжен за Порталес, го застрелал кога слушнал за веста, на 6 јуни 1837 година. Повеќето од заговорниците потоа беа заробени и погубени.

Ова убиство го сврте бранот на чилеанското јавно мислење. Владата ја дерогираше воената состојба и земјата се собра зад владата. Војната стана света кауза, а Порталес маченик.
**Кастелросо**, исто така наречен **Тома Бруска**, е пастеризирано полномасно кравјо сирење. Ретко, полутврдо, античко  сирење, кое потекнува од регионот Пиемонт во северозападна Италија.

По изглед овој кашкавал е сличен на Кастелмањо. Има природна густа, сива кора која е распрскана со жолта мувла и сува, ронлива, снежно бела паста. Вкусот е благ: млечен, путер и чист со нежен вкус, сличен на оној на Ланкашир и другите англиски стилови на чедар. Ги надополнува италијанските зачини како што се мостарда од грозје и костен мед. Како што старее, станува сè потежок и посув, но ја задржува својата ронлива одлика. Се прави од полномасно кравјо млеко, сириште, сол и млечни ензими и созрева во подземни визби на полици од сребрена ела околу 60 дена.

Наводи
------

1. ↑  „Toma Brusca". Архивирано од изворникот на 2012-04-02. Посетено на 2011-09-18.

Надворешни врски
----------------

* Тома Бруска
* Кастелросо
**Микел Астарлоса Шоро** (шпански: *Mikel Astarloza Chaurreau*; р. 17 ноември 1979

 во Гипускоа, Баскија) — поранешен шпански професионален друмски велосипедист, кој настапувал како професионалец од 2002 до 2009 и од 2011 до 2013 година.

Кариера
-------

Во 2003 ја освоил својата прва трка, кога завршил пред Лени Кристенсен во генералниот пласман на австралиската трка Тур Даун Андер. Учествувал во сите изданија на Тур де Франс од 2003 и ја освоил етапата 16 на Тур 2009, кога ја забележал втората професионална етапна победа во некое натпреварување (за екипата Еускалтел), додека 9. место во генералниот пласман во 2007 бил неговиот најдобар резултат. Неговиот братучед Ињиго Шоро е исто така професионален велосипедист.

На 26 јуни 2009 се покажал позитивен на ЕПО, поради што бил суспендиран од UCI на 31 јули 2009. Астарлоса негирал дека користел ЕПО, велејќи дека тоа би било „спортско самоубиство" да користи нелегални дроги за постигнување резултати. На 5 мај 2010 официјално бил казнет со двегодишна суспензија од шпанската велосипедска федерација. Астарлоса постојано ја истакнувал својата невиност, додека Еускалтел-Еускади објавиле дека повторно ќе го примат како нивен член по завршувањето на казната. Ѝ се приклучил на баскиската екипа во август 2011, на Вуелта а Бургос.

Астарлоса бил избран да вози на Тур де Франс 2012, но доживеал пад во големата несреќа на етапата 6 на 25 километри пред целта, каде се здобил со фактура на десниот лакот и не ја завршил етапата.

На 1 октомври 2013, Астарлоса објавил дека ќе се повлече од професионалниот велосипедизам по завршувањето на Трката околу Пекинг.

Достигнувања
------------

2003
1. Краен пласман Тур Даун Андер
3. Национално хронометарско првенство
2005
7. Трка околу Баварија
2007
7. Краен пласман Критериум ду Дофине Либере
9. Краен пласман Тур де Франс
10. Краен пласман Волта а ла Комунитат Валенсијана
2008
4. Краен пласман Вуелта а Андалусија
4. Класика Примавера
6. Краен пласман Вуелта ал Паис Васко
5. Краен пласман Тур де Романди
7. Краен пласман Критериум ду Дофине Либере
16. Краен пласман Тур де Франс
28. Краен пласман Вуелта а Еспања
2009
4. Класика Примавера

### Распоред на резултатите на Гранд Тур

| Гранд Тур | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2012 | 2013 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |
|  **Тур** | — | 29 | 62 | 27 | 35 | 9 | 16 | 11 | СО | 42 |
|  **Вуелта** | 77 | — | СО | — | 56 | — | 28 | — | 48 | — |

СО = се откажал

Наводи
------

1. 1 2  Косинс, Питер (1 октомври 2013). „Астарлоса го најави своето повлекување". *Cyclingnews.com*. Future plc. Посетено на 6 јануари 2014.
2. ↑
3. ↑  „Шпански возач негира дека земал ЕПО". BBC Sport. 2009-08-04. Посетено на 2009-08-04.
4. ↑
5. ↑
6. ↑  „Fractures, bruises and bumps: A stage six injury report". *Cycling News*. 7 јули 2012. Посетено на 1 август 2012.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Микел Астарлоса" на Ризницата ? |

* Достигнувања на Микел Астарлоса на *Cycling Archives*
**Роза Силверио**, цело име **Роза де Хесус Силверио Филпо** (родена во Сантијаго де лос Кабаљерос, Доминиканска Република на 30 август 1978 година), е доминиканска поетеса и раскажувач.

Биографија
----------

Силверио е родена на 30 август 1978 година и моментално живее во Мадрид, Шпанија. Таа е поетеса, новинарка, писателка и културна активистка. Расказите и песните на Силверио се објавени во списанија, литературни додатоци и антологии од различни земји. Нејзините литературни дела се преведени на јазици како англиски, француски, италијански, португалски и каталонски.

Дела
----

Силверио има објавено десеттина дела меѓу кои (наведени во оригинал):

* 2005 – Desnuda, poesía. Editora Cole. Santo Domingo, R.D.
* 2002 – De vuelta a casa, poesía. Editora Centenario. Santo Domingo, R.D.
* 2007 – Rosa íntima, poesía. Editorial Santuario.
* 2010 – Selección poética, poesía.
* 2012 – Arma letal. La destrucción de las palabras.Ganador Premio Nacional de Poesía 2011 de la República Dominicana
* 2012 – A los delincuentes hay que matarlos. Prisa Ediciones.
* 2014 – Matar al Padre, poesía. Huerga y Fierro Editores
* 2016 – Mujer de lámpara encendida, poesíaa. Huerga y Fierro Editores.

Награди
-------

Меѓу наградите кои ги добила Силверио се: во 2011 година награда Саломе Урења во Санто Доминго, во 2005 година награда на XXI меѓународна поетска манифестација во Италија, и други.

Наводи
------

1. ↑  „Diálogo con Rosa Silverio 'Escribo sin miedo, sin pudor'".
2. ↑  Listin Diario. „Listín Diario, el periódico de los dominicanos. Noticias Santo Domingo. – Publicidad". *listindiario.com*. Архивирано од изворникот на 2023-03-06. Посетено на 13 November 2015.
Елисие Поповски
**Елисие Поповски - Марко** (Маврово, Гостиварско, 13 јули 1907

 - Скопје, 9 ноември 1972

) — македонски комунист, учесник во Шпанската граѓанска војна и во НОВ. Бил делегат на Првото заседание на АСНОМ. Носител е на Партизанска споменица 1941.

Животопис
---------

Елисие Поповски
Поповски е роден на 13 јули 1907 година во село Маврово, Гостиварско.

Биста на Елисие Поповски во МавровоКако припадник на прогресивното работничко движење од 1934 година, станал член на КПЈ во 1936 година. Учествувал во Шпанската граѓанска војна, каде пристигнал од Југославија на 15 јули 1937 година. Бил доброволец во 129-та интернационална бригада. По крајот на војната, бил во логорот за шпанските доброволци во Франција (1939–1941).

Потоа се враќа во Југославија и вклучува во НОБ на Србија. Бил командант на Топличкиот партизански одред и заменик политички комесар на Озренскиот партизански одред. Во април 1943 година дошол во Македонија. Бил политички комесар на Првата оперативна зона на НОВ и ПОМ и член на Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Во ноември 1943 година водел преговори со Германската команда од Струга во Ботунската теснина меѓу Ботун и Струга за размена на германски заробеници за политички затвореници, припадници на НОАВМ. Во август 1944 година бил учесник на Првото заседание на АСНОМ.

По Ослободувањето бил на разни политички должности. Меѓу другото, бил раководител на УДБ-а во Македонија до 1952 година. Починал во Скопје на 9 ноември 1972 година.

Во негова чест Средното училиште за внатрешни работи, основано во 1971 година, го носело неговото име.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Елисие Поповски" на Ризницата ? |

1. ↑  Коробар, Перо (1989). Божо Стефановски (уред.). *Во меѓународните бригади на Шпанија*. Скопје: Студентски збор. стр. 215–220.
2. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, 1196-1197 стр.
3. ↑  „40 години високо образование од областа на безбедноста", Скопје 2018, 144 стр.
Седиштето на BMC
 BMC лабораторија за импликации
**BMC Switzerland AG** (кратенка на „компанија за производство на велосипеди") е производител на производи за велосипеди и велосипедизам со седиште во Гренчен, Швајцарија. BMC дизајнира, гради и дистрибуира патни велосипеди, планински велосипеди и патнички велосипеди пред сè за продажба на дилери во Северна Америка, Европа, Јужна Африка, Австралија, Источна Азија и Обединетите Арапски Емирати .

Историја
--------

Во 1986 година, Американецот Боб Бигелоу го основал BMC како асемблер и дистрибутер на големо на велосипедите Рали. Откако ја изгубил лиценцата за дистрибутер, Бигелоу започнал со производство на велосипеди под новата етикета на BMC, но и понатаму останал како пробна марка. Во 2001 година, компанијата ја сменила својата стратегија, свртувајќи се кон поголеми инвестиции во областа на инженерството и дизајнот.

Наводи
------

1. ↑  „Contact - BMC Switzerland". *bmc-switzerland.com*. Посетено на 16 November 2014.
2. ↑  „Find a BMC retailer - BMC Switzerland". *bmc-switzerland.com*. Посетено на 16 November 2014.[*мртва врска*]
**Хосе Родолфо Серпа Перес** (шпански: *José Rodolfo Serpa Pérez*; р. 17 април 1979

) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа Оргуло Антиокењо. Претходно возел за професионалната континентална екипа Андрони Џокатоли-Венецуела, во која поминал седум години, до сезоната 2013, како и за UCI World Tour екипата Лампре-Мерида.

Во 2006 година, Серпа ја освоил Американската турнеја на UCI, како и друмската трка на Панамериканските игри.

Достигнувања
------------

2001
2. Светски велодромски куп - екипна потера
2003
Панамерикански игри
1. Поединечен хронометар
3. Екипна потера
2005
6. Краен пласман Вуелта а Венецуела
2006
1. **Американска турнеја на UCI**
 Панамериканско друмско првенство
 Средноамерикански и карипски игри - поединечен хронометар
1. Краен пласман Вуелта а Венецуела
1. Етапа 4 (ITT)
1. Етапа 6 Вуелта Сиклиста пор ун Чиле Водач
1. Етапа 12 Вуелта а Колумбија
2. Краен пласман Вуелта ал Тахира
1. Етапа 7
1. Етапа 10
1. Етапа (ITT)
6. Краен пласман Тур де Лангкави
1. Етапа 4
1. Етапа 5
2007
1. Етапа 5 Вуелта ал Тахира
2. Краен пласман Тур де Лангкави
1. Етапа 8
 Панамерикански игри - медисон
4. Краен пласман Вуелта а Венецуела
5. Краен пласман Вуелта Сиклсита пор ун Чиле Водач
2008
1. Краен пласман Класико Сиклистико Банфоандес
1. Етапа 6
1. Етапа 7
1. Етапа 9 Вуелта а Венецуела
1. Етапа 6 Тур де Лангкави
4. Краен пласман Тур де Сан Луис
2009
1. Краен пласман Тур де Лангкави
1. Етапа 5
1. Планински пласмна
3. Краен пласман Тур де Сан Луис
1. Етапа 4
1. Етапа 7 Вуелта а Венецуела
2010
1. Етапа 2 Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
1. Етапа 4 Сетимана Сиклистика Ломбарда
2. Краен пласман Тур де Сан Луис
2. Меморијал Марко Пантани
2011
1. Џиро дел Фриули
1. Етапа 1б (ТТТ) Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
2. Краен пласман Тур де Сан Луис
1. Етапа 2
2. Краен пласман Џиро дела Провинција ди Реџо Калабрија
2. Краен пласман Џиро ди Сардења
2012
1.  Краен пласман Тур де Лангкави
1. Етапа 5
1. Етапа 6
1.  Планински пласман
5. Краен пласман Тур де Сан Луис
2014
1. Трофео Лаигвелја

### Распоред на резултатите на Гранд Тур

| Гранд Тур | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | 31 | — | 26 | 13 | 30 | 52 | 87 | 27 | — | — |
|  **Тур** | — | — | — | — | — | — | — | 21 | 48 | 122 |
|  **Вуелта** | — | — | — | — | — | — | — | — | 93 | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хосе Серпа" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Хосе Серпа". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Хосе Серпа". Cycling Quotient.
* Профил на *Cycling Base* Архивирано на 6 март 2016 г.
Централната библиотека на Њукасл - една од локациите за снимање
**„Јас, Даниел Блејк"** (англиски: *I, Daniel Blake*) - француско-британски филм од 2016 година, во режија на Кен Лоуч (*Ken Loach*), додека автор на сценариото е Пол Лаверти (*Paul Laverty*). Главните улоги ги играат: Дејв Џонс (*Dave Johns*), Хејли Скваерс (*Hayley Squiers*), Шерон Перси (*Sharon Percy*) итн. Во 2016 година, филмот ги добил наградата на Екуменското жири, како и главната награда „Златна палма" на Канскиот филмски фестивал. Вкупно, филмот освоил 16 награди и имал 24 номинации.

Содржина
--------

Даниел Блејк (го глуми Џонс) е средовечен човек од Њукасл, кој долго време работел како дрводелец, но привремено останува без работа, поради срцев удар. Тогаш започнуваат неговите проблеми, бидејќи тој останува заплеткан во бирократската мрежа на социјалните служби. Еден ден, Даниел ја запознава самохраната мајка на две деца, Кејти (ја глуми Скваерс) и започнува да им помага. И Кејти користи социјална помош, но и покрај тоа, таа едвај успева да преживее. Не можејќи да најде работа, Кејти прифаќа да работи како проститутка. Кога Даниел ќе го открие тоа, станува многу потиштен, а засрамената Кејти ги раскинува односите со него. Даниел се наоѓа во безизлезна положба зашто социјалната служба му се заканува дека ќе му ја укине паричната помош. Очаен, тој ја запишува својата мака на ѕидот на центарот за социјална работа и поради тоа е приведен од полицијата. Најпосле, во придружба на Кејти, тој оди на состанок со социјалните работници, на којшто треба да се разгледа неговата молба за инвалидска пензија, но поради преголемата возбуда, тој умира од срцев удар.

Наводи
------

1. 1 2  Кинотека на Македонија, „Филмска програма - февруари 2017" (пристапено на 7.3.2017)
2. 1 2  IMDb, I, Daniel Blake (2016) (пристапено на 10.2.2017)
3. ↑  IMDb, I, Daniel Blake (2016), Awards (пристапено на 10.2.2017)
4. 1 2  HRT (пристапено на 9.9.2019)
**Гајдарка** (гајдурка, гајденица, сурла, клепарка, вражаљка, вигурка) – еден од најважните делови на гајдата: дрвена мелодиска цевка со мал додаток на долниот крај од рожена коска, свиткана за околу 120 степени.

На предниот дрвен дел од [[слагарката се издупчени седум мелодиски отвори и еден од задната страна за палецот. Првиот мелодиски отвор, наречен мрморец, и задниот, кои се помали од другите, се издупчени на иста вертикала. Во мрморецот е вовлечено кратко цевче што завршува на половината од вертикалниот отвор на слагарката. Овие два отвора произведуваат попискав и попродорен тон. На горниот дел од слагарката е прицврстена писка од трска, која се навлекува во внатрешноста на кожата од гајдата, со намена да произведува звук за слагарката.

Литертаура
----------

* Александар Линин. Народните музички инструменти во Македонија, Скопје, 1986, 97. Ѓ. М. Ѓ.

Наводи
------

1. ↑  Гајдарка
Во минатото не постоел македонски литературен јазик. Тоа е една од причините поради која многу Македонци пишувале на други јазици. Друг мотив за пишување на други јазици е поделбата на Македонија и присоединувањето на нејзините делови кон Србија, Бугарија и Грција што придонело меѓу македонската интелегенција да се шират разни влијанија.

Многумина писатели одделени од средината во која се зборувало на македонски јазик едноставно можеле да го употребат јазикот на кој се школувале и кој бил присутен околу нив. Други живееле во заблуда дека на македонски говори не може да се создаде посериозна литература. Трети пак го имале предвид фактот дека своите дела на македонски јазик не можеле да ги објават.

Таквите писатели се нарекуваат дводомни писатели.

На бугарски јазик пишувале Рајко Жинзифов, Григор Прличев, Симеон Радев, Антон Страшимиров, Димитар Талев, Никола Вапцаров, Антон Попов, Христо Смирненски, Атанас Далчев, Венко Марковски и други.

На грчки јазик во раниот период на своето творештво пишувал Григор Прличев.

На српски јазик пишувале Коста Абраш, Ангелко Крстиќ, Тома Смилјаниќ-Брадина.

Името на Стојан Христов е значајно зашто пишувал на англиски јазик, опишувајќи го својот печалбарски живот во романот „Мојот американски аџилак".

Ганчо Хаџи Панзов пишувал на француски јазик без посебни огласи во француската литература.

На германски јазик пишува Саво Костадиновски.
**Хармониката** е полифон и аерофон музички инструмент со клавијатура или копчиња. Музичарот на хармоника (хармоникашот) со раце го шири и собира "мевот" чија воздушна струја поминува низ вентили. Овие вентили ги контролираат прстите на хармоникашот со притискање на клавишите.

**Звук на хармоника**ⓘ

Градба
------

Телото на хармониката се состои од две дрвени кутии поврзани со мев. Големината и тежината на хармониката варира во зависност од нејзиниот вид, бројот на регистри и басови. Притисокот на клавишот не се користи како изразно средство, ниту со него се контролира јачината на звукот, туку за тоа исклучиво се користи пумпањето на мевот.

Се разликуваат три основни видови хармоники: клавирска хармоника, хроматска со копчиња и дијатонска хармоника.

Историја
--------

Се смета дека првата хармоника ја конструирал Кристијан Фридрих Лудвиг Бушман во 1822 г. во Берлин. Хармониката ја патентирал Цирил Демиан во 1829 г. во Виена. Неговата хармоника имала копчиња само на едната страна, додека другата служела само за развлекувење.

Употреба
--------

Хармониката е фолклорен инструмент популарен ширум светот (Франција, Италија, Централна и Источна Европа, Латинска Америка). Присутна е и во традиционалната и новокомпонираната музика во Македонија. Хармониката поретко се користи како инструмент во забавната и сериозната музика.

Во Македонија музички дела за хармоника во класичната музика имаат компонирано Тома Прошев и Властимир Николовски.

Хармониката како мотив во уметноста
-----------------------------------

* „Уметник на хармоника" (српски: *Уметник на армоники*) - расказ на српскиот писател Мирослав Јосиќ Вишњиќ.

Поврзано
--------

* Бандонеон
* Усна хармоника

Извори
------

1. ↑  СОКОМ[*мртва врска*]
2. ↑  Мирослав Јосиħ Вишњић, *Сабране приповетке*. Београд: Драганић, 1995, стр. 136-143.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85000385
* GND: 4122772-4
* BNF: cb11987678s (податоци)
* NDL: 00560141
* NKC: ph118321

 |

 |
**Силвана без пари** (**Silvana sin lana** (или **Silvana $in lana**)) е американска теленовела напишана од Сандра Веласко за Телемундо. Таа е оригинална приказна од Родриго Бастидас и Елена Муњос, адаптирана од страна на Сандра Веласко, а како извршен продуцент е Кармен Сесилија Урбанеха. Премиерата ја имаше на 19 јули 2016.

Во серијата настапуваат Марица Родригес во улогата, Карлос Понсе како Мануел, на Силвана и Адријана Бараца како Тринидад.

Синопсис
--------

Се опишува животот на Силвана ''Чивис'' (Марица Родригес), која откако ќе го изгуби сето свое богатство ќе мора да го замени својот луксузен живот со скромен живот во сиромашна населба. Таму го среќава Мануел (Карлос Понсе), дистрибутер на риби и морски плодови на локалниот пазар. Преку многуте случки испреплетени со комични елементи, нивните животи се менуваат и тие се вљубуваат, покрај сите предрасуди кои постојат во нив за луѓето од „високата", односно оние од „ниската" социјална класа.

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Марица Родригес | Силвана „Чивис" Ривапаласиос де Виласењор |
| Карлос Понсе | Мануел Гајардо |
| Адријана Бараца | Тринидад Алтамирано де Ривапаласиос |
| Маримар Вега | Стела Перез Метичин |
| Рикардо Абарка | Висенте Гајардо |
| Марсела Гирадо | Марија Хозе Виласењор Ривапаласиос |
| Тали Гарсија | Марија Енџи Виласењор Ривапаласиос |
| Патрисио Гајардо | Хорхе Гајардо |

Наводи
------

1. ↑  „Llega #Martres el martes 19 de julio, la noche de triple estreno de Telemundo". *twitter.com* (шпански). Посетено на 19 June 2016.
**Пиринејскиот Полуостров** (или **Ибериски Полуостров**, од шпански и португалски: *Península Ibérica*) — голем полуостров сместен на крајниот југозападен дел од Европа. На југ и на исток излегува на Средоземното Море, а на север и запад на Атлантскиот Океан. Пиринеите го формираат североисточниот дел од полуостровот, поврзувајќи го со остатокот од Европа. Кај Гибралтар на југ, Пиринејскиот Полуостров се приближува до Африка.

Плуостровот го добил името од планинскиот венец Пиринеи што се протегаат на него. Другото име „Ибериски Полуостров" води потекло од стариот народ Ибери кој живеел на полуостровот во антиката.

Држави и територии
------------------

| Грб | Знаме | Земја / територија | Главен град | Површина(км2) | Население(контин.) | Удел(%) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | Андора | Андора ла Веља | 468 | 3&1000000000008408200000084.082 | 0,1 |
|  |  | Гибралтар(*британско владение*) | Гибралтар | 7 | 4&1000000000003369100000033.691 | 0,0 |
|  |  | Португалија | Лисабон | 89.015 | 2&1000000001004708300000010.047.083 | 15,3 |
|  |  | Франција(Француска Сердања) | Париз | 539 | 5&1000000000001203500000012.035 | 0,1 |
|  |  | Шпанија | Мадрид | 49.3515 | 1&1000000004373157200000043.731.572 | 84,5 |
| Вкупно | 583.544 | 1&1000000005390846300000053.908.463 | 100 |

Јазици
------

* Андора
	+ каталонски
* Гибралтар
	+ англиски
* Португалија
	+ португалски
	+ мирандски (официјално признаен)
* Шпанија
	+ баскиски
	+ шпански (наречен и кастиљски)
	+ католонски (наречен и валенсиски)
	+ галициски
	+ астурски (официјално признаен)
	+ окситански (локално: арански, официјално признаен)

Предримски јазици
-----------------

На Пиринејскиот Полуостров пред римското владеење се говореле следиве јазици:

* луситански
* аквитански
* иберски
* келтоиберски
* тартесиски

Историја
--------

Во 711 година маварската умајадска војска од Северна Африка направила инвазија на визиготска Христијанска Шпанија. Под водство на нивниот водач Тарик ибн-Зијад, тие влегле преку Гибралтар на 30 април, 711 г, и го потчиниле поголемиот дел од Пиринејскиот Полуостров под исламска власт цели осум години. Ал-Андалус (Арапски: الإندلوس) е Арапското име на Пиринејскиот Полуостров дадено од Муслиманските освојувачи.

Во средновековието, полуостровот бил дом на повеќе мали државички. Како и да е, овие држави се зголемувале на сметка на други, сè до завршувањето на Наполеоновите војни (вклучувајќи ја и Полуостровската војна) во 1815. Тогаш бил создаден тоа што денес е и современиот Пиринејски Полуостров, кој се состои од Шпанија, Португалија (без островите Сеута и Мелиља), територијата Гибралтар и Андора.

Наводи
------

1. ↑  Census data, "Official Spanish census"
2. ↑  Census data, "Portuguese census department"

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Пиринејски Полуостров" на Ризницата ? |

* Пиринеи
* Ибери

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 238991012
* LCCN: sh2005005381
* GND: 4047912-2
* SELIBR: 148536
* BNF: cb119320646 (податоци)
* NKC: ge130557
* BNE: XX451724

 |

 |
Глумци во филмот одлево надесно, Џереми Ајронс, Пол Бетани, КевинГлумци во филмот одлево надесно, Џереми Ајронс, Пол Бетани, Кевин Спејси и Захари Квинто. (на Берлинскиот филмски фестивал 2011)Глумци во филмот одлево надесно, Џереми Ајронс, Пол Бетани, Кевин Спејси и Захари Квинто. (на Берлинскиот филмски фестивал 2011)
**Повик на предупредување**, познат и како **Предупредувачки повик** — американски филм, во режија на Џ. С. Чандор. Главните улоги ги играат: Кевин Спејси и Деми Мур.

Содржина
--------

Дејството на овој трилер се случува во екот на Глобалната финансиска криза од 2008 година. Питер Саливен работи како аналитичар во една инвестициска компанија. Тој открива чувствителни информации кои лесно би можеле да ја доведат во опасност целата компанија и со тоа да ги уништи кариерите на неговите колеги.

Наводи
------

1. ↑  „Повик на предупредување", *Антена*, број 900, 25.9.2015, стр. 18.
Маварски амбасадор кај кралицата Елизабете I
**Маври** (еднина: Мавар), **Мавари** или **Маури**, е име за исламизрани жители на северозападна Африка, повеќето номадски сточари. Од нив потекнува името на државата Мавританија, чии северни делови ги населуваат. Се делат на неколку племиња: Трарза, Бракна, Адрар, Абакак и др.

Антички Маври
-------------

Во античкото време, Маври било име на еден од берберските племиња кои ги населувале подрачјата на денешен Мароко и Алжир. Според нив го добила името римската провинција Мавретанија.

Во средниот век, со името „Маври" или „Мори" се означувал народ кој настанал со мешање на античките Маври со Картагинци, Римјани, Вандали и Арапи. Во времето на арапските освојувања, кон крајот на 7 век, бргу преминуваат во ислам. Повеќето од тој стар народ во текот на следните векови биле апсорбирани во арапска нација.

Маври на Пиринејскиот Полуостров
--------------------------------

Кон почетокот на 8 век Маврите преоѓаат на Пиринејскиот Полуостров и им ја рушат државата на Визиготите. Го освојуваат речици целиот полуостров и основаат висока култура која опстојува во текот на следните осум векови.

Христијаните сите исламски доселеници ги нарекуваат мориски.

По успехот на христијанската Реконкиста, која се завршува со освојувањето на Гранада во 1492 година, повеќето мориски се протерани во северна Африка. Останатите под притисок го прифаќаат христијанството, но потајно честопати ја задржуваат својата вера и обичаи. Поради тоа се изложени на бес од страна на народот и прогон од шпанската инквизиција.

За нив, како и за покрстените Евреи, се применувало погрдното име *Марани* (можеби според шпанското *маранос*: гадови, свињи).

Поврзано
--------

* Маварска уметност

Надворешни врски
----------------

Предлошка:Други проекти
**Корисничко искуство** подразбира однесување на некоја личност, став и емоција во врска со користење на одреден производ, систем или услуга. Корисничкото искуство опфаќа практичен, искуствен, афективен, смислен и драгоцен аспект на интеракцијата на човекот и сметачот и сопственоста на производот. Покрај тоа, ја вклучува и перцепцијата на личноста од аспект на систем, како што су корисност, лесност, употреба и ефикасност. Корисничкото искуство може да се смета како субјективно до степен на индивидуалната перцепција и мисла во однос на системот. Корисничкото искуство е динамично бидејќи непрестано се модифицира во текот на времето сред менувањето на околностите на употреба и промените во поедините системи, како и широкиот контекст на употреба во кои може да се најде.

Дефиниција
----------

ISO 9241-210 го дефинира корисничкото искуство на човекот на „перцепција и реакција на луѓето кои произлегле од нивната употреба или очекуваното користење на производите, системот или услугите." Спрема дефиницијата ИСО, корисничкото искуство ги опфаќа сите емоции на корисникот, верувања, преференци, перцепција, физички и психички одговори, однесувањата и достигнувањата кои се јавуваат пред, за време и после употребата. ИСО, исто така наведува трите фактори кои се влијателни за корисничкото искуство: систем, корисник и контекст на користење.

Историја
--------

Надворешни врски
----------------

* Дефиниција на Корисничкото искуство оа коментар на Дона Норман
* Прашалник за корисничкото искуство: Short questionnaire that measures the user experience of interactive products. Достапен на неколку јазици.

Наводи
------

1. ↑  ISO FDIS 9241-210:2009. Ergonomics of human system interaction - Part 210: Human-centered design for interactive systems (formerly known as 13407). International Organization for Standardization (ISO). jithin dev.
**Цветана Кирилова Пиронкова** (бугарски: *Цветана Кирилова Пиронкова*; Пловдив, Бугарија, 13 септември 1987.) е професионална тенисерка.

Кариера
-------

Родена е во спортско семејство. Такто и, Кирил Пиронков (на бугарски : Кирил Пиронков) бил шампион на Бугарија во кану, а мајка и Радосвета Пиронкова (на бугарски : Радосвета Пиронкова) била балкански и бугарски првак во пливање.   

Научила да игра тенис во својата четврта година. Првиот учител и бил татко и. Во шестата гдина започна да игра на јуниорските турнири во Бугарија. Во август 2002. четиринаестгодишната Пиронкова во Букурешт учествуваше на својот прв ИТФ турнир, каде загуби во финале од Моника Никулеску. Во септември истата година, во Волос, ја освои својата прва ИТФ титула победувајќи ја во финалето Тина Шмасаман (на германски : Tina Schmassmann). Во мај 2005. година, седумнаесетгодиншната Пиронова учествуваше на својот прва WTA турнир во Истанбул, каде што загуби во полуфинале од Венус Вилијамс. Во јануари наредната година, и се реваншира на Венус со победа во првото коло на отвореното првенство на Австралија.   

Во 2007. година, Пиронкова не успеа да го помине првото коло на три гренд слем турнири (отвореното првенство на Австралија, отвореното првенство на Франција и Вимблдон), додека на отвореното првенство на САД беше поразена во второто коло од тогашната број 1 во женскиот тенис - Жастин Енен.   

На отвореното првенство на Австралија во 2008. загуби во второто коло од Светлана Кузнецова. Истата година, на мастерс тунирот во Рим, изненади со победата на тогашниот трети носител - Ана Ивановиќ. Поради тоа што Викторија Азаренка го предаде мечот во третото коло, Пиронкова во четвртфинале загуби од Ана Чакветадзе.  

Најдобриот резултат во својата кариера го реализираше во јуни 2008. кога го зазеде 40. место на WTA листата.  

На летните олимски игри во Пекинг, загуви во второто коло од Доминика Цибулкова.  

Во 2009. година на турнирот Мурил Хобар интернешенал стигна до четвртфинале, каде загуби од Виржини Разано. На турнирот Андалузија Тенис Експириенс истата година, каде беше поставена за 8. носител, загуби во првото коло од Роберта Винчи. На првите два гренд слем турнири во 2009. не стигна подалеку од второт коло, односно првото коло. На Вимблдон загуби во првото коло од Џил Крејбас, додека на US Open исто така во прво коло од 29. носител - Марија Шарапова.

Пласман на WTA списокот на крајот од сезоните
---------------------------------------------

| **Година** | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Пласман** | 553 | 344 | 295 | 88 | 62 | 95 | 46 |

Надворешни врски
----------------

ИТФ Профил Архивирано на 19 април 2008 г.
**Вертиго** (англиски: *Vertigo*) — американски филм од 1958 година, во режија на Алфред Хичкок. Главните улоги ги играат: Џејмс Стјуарт, Ким Новак, Барбара Бел Гедес и Том Хелмор. Во 1959 година, филмот бил кандидиран за „Оскар" во две категории (сценографија и звук), а во 1989 година бил внесен во Националниот регистер на филмови на САД.

Синопсис
--------

Џон „Скоти" Фергусон (го игра Стјуарт) е полициски инспектор, кој за време на една акција виси на работ од една зграда, а полицаецот што сака да го спаси паѓа од зградата. Џон страда од акрофобија и вертиго и поради тоа ја напушта работата во полицијата. Еден ден, нему му се јавува пријателот Гавин Елстер (го игра Хелмор) со молба да ја следи неговата сопруга Медлин (ја игра Новак) за која тврди дека е опседната од некоја личност која живеела во минатото. Заинтригиран до необичната приказна, Џон почнува да ја следи Медлин и ги открива дека таа го посетува гробот на една жена која умрела пред 100 години, дека посетува еден хотел кој во минатото бил дом на мртвата жена и дека често го набљудува нејзиниот портрет во уметничката галерија. Еднаш, Медлин се фрла во Заливот на Сан Франциско, но Џон ја спасува и ја носи во својот стан. Притоа, Џон се вљубува во Медлин и се труди да ја ослободи од опседнатоста, но при една посета на манастирот, таа се качува на камбанаријата, а потоа паѓа на земјата и умира. Додека се качува по скалите, Џон чувствува вртоглавица и не може да ѝ помогне. По тој настан, Џон поминува една година на лекување. Еднаш, тој случајно ја запознава убавата девојка Џуди Бартон (ја игра Новак) која многу личи на Медлин и се вљубува во неа. Во една прилика, тој ја принудува Џуди да се облече и да направи фризура исто како Медлин. Додека тој и Џуди се подготвуваат да одат на вечера, таа го става накитот што ѝ припаѓал на Медлин. Поради тоа, наместо во ресторанот, Џон ја одведува во манастирот и ја принудува да се качи на камбанаријата, но овојпат и тој се качува горе. Кога стигнуваат на врвот, Џуди му ја кажува вистината: Гавин, кој сакал да се ослободи од својата сопруга, ја ангажирал да ја глуми Медлин; знаејќи за болеста на Џон, Гавин го искористил, знаејќи дека тој не ќе може да се искачи во камбанаријата; најпосле, кога Џуди (лажната Медлин) пристигнала во камбанаријата, Гавин ја турнал својата вистинска сопруга. Откако Џуди ја признава својата вина, во кулата се појавува една калуѓерка и исплашената Џуди паѓа на земјата и умира.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Vertigo (1958) (пристапено на 25.2.2019)
2. ↑  IMDb, Vertigo (1958) Awards (пристапено на 25.2.2019)
3. ↑  IMDb, Vertigo (1958) (пристапено на 25.2.2019)
**Маријано Хосе де Лара** (Мадрид, 24 март 1809 година - Мадрид, 13 февруари 1837 година) е шпански романтичaрски писател, познат по сатирата и можеби најдобриот прозен писател во Шпанија од 19 век.

Биографија
----------

Роден е во Мадрид, неговиот татко служел како лекар во француската армија и бил принуден со своето семејство да го напушти полуостровот во 1812 година. Во 1817 година Лара се вратил во Шпанија, знаејќи помалку шпански отколку француски јазик. Неговата природа била неуредна, образованието несовршено и, по залудни обиди да се здобие со диплома по медицина или право, во дваесетата година непромислно стапил во брак, ги прекинал контактите со роднините и стана новинар.

На 27 април 1831 година ја извел својата прва драма *Ја нема веќе масата за пишување* (шпански: *No Más mostrador* ), според *Scribe* и *Dieulafoy.* Иако сакал оригиналност, брилијантно напишан и ја одржува сцената многу години. На 24 септември 1834 година ја продуцирал *Масијас* (шп. *Macías* ), претстава базирана на неговиот историски роман „ *Младиот благородник дон Енрике ел Долиенте* (шпански: *El doncel de don Enrique el Doliente*) (1834).

Драмата и романот се интересни како експерименти, но Лара во основа бил новинар, а зголемената слобода на печатот по смртта на Фернандо VII му дала на неговиот зајадлив талент пообилно поле. Тој веќе бил познат под псевдонимите *Хуан Перез де Мунги* и *Фигаро* кои ги користел во „*Сиромашниот говорник"* *El Pobrecito Hablador* и *шпанското списание* *Ла Ревиста Еспањола*. Мадрид се смеел на неговиот мрачен хумор, министрите се плашеле од неговото стаклено пенкало и внимателно му се додворувале, го бранел либерализмот од бунтот на карлистите, бил избран за гувернер на Авила и се мислело дека пред него е одлична кариера. Но, ерата на воени востанија ги уништила неговите лични можности и патриотски планови. Неговото пишување добило мрачен призвук, домашните проблеми го зголемиле неговиот песимизам и, како последица на катастрофална љубовна врска, извршил самоубиство пукајќи во себе во февруари 1837 година.

Лара живеел доволно долго за да се докаже како најголем прозаист со кој може да се пофали Шпанија во текот на 19 век. Пишувал со голема брзина со постојан страв од цензура пред очите, но во неговото дело тоа не се забележува, а исто така пишувал со голема умешност. Неговиот политички инстинкт, изобилството на идеи и неговиот стил придонеле за неговиот успех во Шпанија и го поставиле над секое соперништво.

Наводи
------

1. ↑  „Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes - Mariano José de Larra - El autor". *www.cervantesvirtual.com*. Посетено на 2020-12-29.
2. ↑  Larra, Mariano José de (1997). *Artículos de costumbres* (шпански). EDAF. ISBN 978-84-414-0266-9.
**Драган Манце** (Белград, 26 септември 1962 — Белград, 3 септември 1985 ) бил фудбалер на ФК Партизан.

Животопис
---------

Гробот на Манце во БелградЖивел во Земун со татко му Фердинанд, мајка му Душанка и помладиот брат Горан. Бил неоженет. Погинал во сообраќајна несреќа на патот Белград — Нови Сад, на делот кој проаѓа преку Земун, на својата 23 година. Девојката на Драган била Емилија Ерчиќ, некогашна југословенска ракометарка.

Фудбалска кариера
-----------------

Почнал да игра фудбал во Галеница (сегашен „ФК Земун"). Бил многу талентиран играч, така што до неполнни 17 години станал првотимец на Галеника, тогашниот второлигап. На 15 септември 1980 година се префрла во тимот ФК Партизан. Последниот гол во дресот на ФК Партизан го постигнал во првенствениот меч на Партизан - ФК Иднина на Подгорица 2:1 изигран на стадионот ЈНА, на 1 септември од пеналот во 8 минута од играта. Ќе остане запамтен како најголем идол на Гробарите.

Во дресот на Фудбалска репрезентација на Југославија дебитирал на 23 април 1983 година во пријателскиот натпревар против Фудбалска репрезентација на Франција (0:4). Истата година го одиграл четвртиот натпревар за репрезентацијата, повторно против Франција на 12 ноември во Загреб (0:0).

Смрт
----

Манце починал на 3 септември 1985 година во сообраќајна несреќа додека се брзал за тренинг. Денеска многу Гробари мислат дека е тој легенда на српскиот фудбал бидејќи бил најдобар стрелец и играч во историјата на ФК Партизан. По него е исто така наречена и една улица во Белград, недалеку од стадионот на Партизан.

### Статистика

* Играл 4 пати за Фудбалска репрезентација на Југославија, 7 пати за младата и 2 пати за Олимписка репрезентација на Југославија.
* За ФК Партизан одиграл 279 натпревари и постигнал 174 гола, од тоа во првенството одиграл 117 натпревари и постигнал 42 гола.
* Со Партизан освоил едно Првенство на Југославија во фудбал 1982/83 година

Надворешни врски
----------------

* Јужни Фронт Архивирано на 13 декември 2007 г.
* QPR-PFC (1984)
* Партизан - Ѕвезда - 2-1 - Драган Манце -
* Драган Манце - 23 години од смртта
* Историја на ФК Партизан Архивирано на 16 декември 2007 г.