recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Гунила Лундгрен** е шведска писателка и активистка за мир и животна средина. Таа е координатор на Меѓународниот сојуз на шведски писатели. Авторка е на повеќе од 30 книги за деца (за кои добила престижни награди), преведени на многу јазици и многу книги во двојазични изданија за децата од втората генерација имигранти. Меѓу нив: Во овој широк свет, антологија на песни, песни, игри на 64 јазици, вклучувајќи ги фула, хаја, кимбунду, креолски, сомалиски, свахили, тигринија, волоф и хоса. Таа моментално изработува програма која вклучува деца од соседството на имигранти во предградието на Стокхолм, Ринкеби, и децата од јужноафриканскиот град Ланга, во близина на Кејп Таун .

Во 1972 година ја напишала својата прва книга *Марица циганка* (Марица ен зигенарфличка) заедно со три тинејџерки Ромки. Многу од нејзините книги се напишани во соработка со Ромите, меѓу кои и цртаната книга *Sofia Z 4515*, која е за Софија Таикон која го преживеала концентрациониот логор Аушвиц.

Библиографија
-------------

* *Марица циганка*, (Марица ен животнарфличка), 1972 година.
* *Аљоша*, 1998 година.
* *Нелсон Мандела: момчето овчар што стана претседател* од Гунила Лундгрен и Керстин Гидфорс, 2000 година.
* *Utan Hus utan grav*, (Без куќа, без гроб), ромски песни и песни - двојазична книга на шведски и ромски, 2002 година.
* *Црни рози - Кале Рузе*, (Црни рози), двојазична книга на шведски и ромски за ромската литература, култура и историја, 2003 година.
* *Sofia Z-4515*, Двојазичен на шведски и ромски, 2006 година.
* *Во овој широк свет*
* *Circusliv-ett år med Brazil Jack*, (Циркус Живот- една година со Бразил Џек), Фото: Малколм Џејкобсон, 2009 година.

Надворешни врски
----------------

* Гунила Лундгрен
* Författarförmedlingen – Гунила Лундгрен
**Евгенија Демниевска** е македонска уметничка.

Биографија
----------

Родена е во 1946 година во Скопје. Дипломирала на Академијата во Белград. Во раните осумдесетти се вклучила во активностите на тамошниот уметнички круг и во новата уметничка практика, каде што дејствува заедно со Раша Теодосиевиќ, Марина Абрамовиќ, Душан Оташевиќ, Радомир Дамјановиќ - Дамјан, Бојан Бем, Зоран Поповиќ, Бора Иљовски и други. Оваа генерација започнува промени на тогашната југословенска сцена, со воведување нови уметнички практики и жанрови, како инсталација, фотографија, перформанс, боди-арт итн. Потоа Евгенија од Белград заминува на постдипломски студии во Јапонија, каде живела четири-пет години и каде се стекнува со диплома магистер по уметност и се запознава со источната филозофија, со сите предизвици на јинг и јанг, на каратето како боречка вештина. Еден период патувала и творела насекаде во светот, а во последниве три децении живее во Франција. За Демниевска е значајно што е е плодна уметница која била актуелна во секој временски период и во секој уметнички круг каде творела, од белградскиот уметнички круг, преку јапонскиот ликовен спектрум, француската актуелна сцена и конечно македонската современа иако тука најмлаку црпела знаење, влијанија, искуства, референци. Згора на тоа она по што ќе биде секогаш препознаена е тоа што е ретка авторка, од нејзината генерација ликовни творци, која рано почнала да се занимава (и сè уште се занимава) со новите техничко-технолошки помагала, со интернетот, факсот.

Демниевска создава слики, цртежи, графики, инсталации, видео арт, звучни инсталации итн. Таа веќе 30 години живее во Франција.
На ретроспективната изложба насловена како „Метаморфози на линијата" во 2017 во Чифте Амам биле претставени и изложени меѓу 50 и 60 уметнички дела кои го прикажуваат нејзиниот пат од почеток, од студентските денови, до тогаш.
"Евгенија Демниевска е македонска уметница која долги години живее надвор од границите на Македонија, но никогаш не го заборавила своето потекло. Иако „номад" (и во буквална и во индиректна смисла, во творештвото), целиот свој живот, повторно се враќа во Македонија, од каде се полни со духовна храна и каде одвреме навреме ги презентира своите нови визуелни сознанија", вели Франговска, кураторка на изложбата.

Наводи
------

1. ↑  Биографија на Заум.мк[*мртва врска*]
**„Дружината на Перо Џумката"** (хрватски: *Družba Pere Kvržice*) — филм на режисерот Владимир Тадеј од 1970 година. Главните улоги ги играат: Младен Васарy, Предраг Вуковиќ, Берислав Кокот, Борис Вујовиќ и Борис Дворник.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажуваат доживувањата на група селски деца, предводени од Перо Џумката, најспособниот и најснаодливиот меѓу нив. Тие добиваат идеја да ги обноват старата селска воденица и малото езеро крај селото. Секако, сето тоа го извршуваат во најголема тајност, зашто сакаат да им приредат изненадување на старите. Работејќи на остварувањето на својата идеја, тие истовремено си обезбедуваат голема забава во текот на летото. Откако успешно ја завршуваат замислената работа, на Перо му паѓа на памет идеја за следната авантура...

Наводи
------

1. ↑  Дружба Пере Квржице (пристапено на 5.7.2022)
Group of achondritic stony meteorites that originate from the asteroid 4 VestaПредлошка:SHORTDESC:Group of achondritic stony meteorites that originate from the asteroid 4 Vesta

 **Диогенитите**  се група од кланот ХЕД метеорит, тип на ахондрити камени метеорити.

Потекло и состав
----------------

Во моментов се верува дека диогените потекнуваат од длабоко во кората на астероидот 4 Веста, и како такви се дел од кланот ХЕД метеорит. Познати се околу 40 различни членови.

Диогените се составени од магматски карпи од плутонско потекло, кои се зацврстиле доволно бавно длабоко во кората на Веста за да формираат кристали кои се поголеми отколку во евкритот. Овие кристали се првенствено богати со магнезиум ортопироксен, со мали количини плагиоклаза и оливин.

Име
---

Диогените се именувани по Диоген од Аполонија, антички грчки филозоф кој бил првиот што предложил потекло од вселената за метеоритите.

Поврзано
--------

* Glossary of meteoritics
* Vesta family

Наводи
------

1. ↑  diogenite

Надворешни врски
----------------

* Diogenite images - Meteorites Australia
**Езерото „Динда"** е слатководно езеро во областа Турухански, Краснојарскиот крај во Русија. Езерото се наоѓа во природниот резерват Горниот Таз.

Географија
----------

Езерото лежи во сливот на реката Таз, близу до неговиот извор и во близина на сливот на реката Јелогуј која тече југоисточно од езерото. Езерото Динда се протега во правец северозапад-југоисток. Неговата длабочина е помеѓу 3 и 4,5 метри. 

|  |
| --- |
|  Делот за мапи во центарот на Келог, дел од реката Јелогуј и езерото Динда, местата каде што фолк-пејачот Александар Котусов најде инспирација за неговите песни. |

Поврзано
--------

* Список на езера на Русија

Наводи
------

1. ↑  Upper Taz Nature Reserve
**Динчо Вретенаров**, со псевдоним *Кескинов*, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација, тој еден од физичките убијци на Тодор Александров.

Животопис
---------

Динчо Вретенаров е роден во с. Спатово, Серско. По 1919 година учествува во основањето на ВМРО во Петричко. На 27 август 1921 година заедно со Штерију Влахов го убиваат петричкиот окружен управник Борис Козлев, по што стануваат нелегални. Станува околиски војвода во Мелничко. На крајот на август 1924 година Штерју Влахов и Динчо Вретенаров го извршуваат убиството на Тодор Александров во Пирин. Основната претпоствка е дека двајцата ја извршиле наредбата на Алеко Василев и Георги Атанасов, а според други убиството е спонтан израз на стравувањата на Штеријо Влахов да се елиминираат без пресуда .

По убиството, Штерју Влахов и Динчо Вретенаров се кријат во колиба во Препечен сè до почетокот на Горноџумајските настани. Во тоа време четата на Влахов, на чело со секретарот Атанас Џолев се наоѓа во Горна Џумаја. На 15 сепетмври, Влахов и Вретенаров биле опколени од четата на Милан Постоларски, дошло до вооружена претрелка по што куќата во кој се криеле била запалена, за да не паднат живи се самоубиле, Штерју се самоубил со истрел во устата, а Вретенаров се разнел со бомба. Нивните тела не биле закопани туку фрлени во реката Струма .

Наводи
------

1. ↑  Гаджев, Иван. „Иван Михайлов - отвъд легендите", Том I, София 2007, Университетско издателство „Св. Климен Охридски", стр. 396-397
2. ↑  ПРЕДАВСТВАТА И АТЕНТАТИТЕ ВО МАКЕДОНСКАТА ИСТОРИЈА Автори Виолета Ачковска и Никола Жежов,Скопје,2004 год
**Диого Као** (португалски: *Diogo Cão*, **Диогу Кау** и **Диогу Кан**) бил португалски истражувач кој направил две патовања по должината на западниот брег на Африка кон крајот на 15 век.

Животопис
---------

Диого Као е роден во Вила Реал како незаконски син на Алваро Фернандес.

Од 1481 до 1482 година учествувал како капетан на една од каравелите во ескадрилата на Диого Азанбужи за основање на португалски колонии на Златниот брег (денес Гана).

Истражувања
-----------

Падранот оставен кај водопадот Јелала
Во летото 1482 година, кралот Жуау II го испратил Као на нова експедиција со која требало да се прошират истражувањата под екваторот. Го открил Гвинејскиот Залив како и устиоето на реката Конго, каде поставил „падран" – столб од камен со кралскиот грб, името на кралот и на морепловецот, како и откритието што е направено, кој сè уште стои на истото место. Потоа продолжил кон брегот на денешна Ангола, каде поставил втор падран. Се вратил во Лисабон на 8 април 1484 година, каде кралот го наградил со титула витез.

Диого Као тргнал на втора експедиција од 1484 до 1486 година. Се знае дека повторно ја посетил реката Конго, дека псотавил упште две камени столба. Во октомври или ноември 1485 година, во близина на водопадот Јелала оставил столб од камен на кој запишал: „Овде пристигнаа бродовите на Жуау II Португалски - Диого Као, Перо Анес, Перо де Коста" (Aqui chegaram os navios do esclarecido rei D.João II de Portugal - Diogo Cão, Pero Anes, Pero da Costa.)

Умрел од каснување од отровна змија во устието на реката Конго.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Диого Као" на Ризницата ? |

* Diogo Cão Биографија на Диого Као

Наводи
------

1. 1 2   Една или повеќе речениците пред наводов вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Beazley, Charles Raymond (1911). „Cam (Cão), Diogo". Во Chisholm, Hugh (уред.). *Encyclopædia Britannica*. **5** (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 79.CS1-одржување: ref=harv (link)
**Кармен Кит Конерс** (20 март, 1933 - 5 јули, 2017 година) бил американски психолог, најпознат по воспоставувањето на првите стандарди за дијагноза на нарушувањето на хиперактивноста со дефицит на внимание (АДХД).

Конерс е роден на 20 март 1933 година, во кањонот Бингам, Јута, еден од трите деца на Мајкл Конерс, машински работник, и Мерл Конерс, работничка во стоковен маркет.

Конерс е заслужен од многумина со тоа што го популаризирал АДХД во САД. Во подоцнежните години, тој изразиl загриженост за високите стапки на дијагноза на АДХД во САД во споредба со Европа, и сугерираl дека АДХД можеби се дијагностицира премногу често во САД. Тој верувал дека вистинската стапка на АДХД во детството е 2-3%.

Конерс починал на 5 јули 2017 година во Дурам, Северна Каролина, на 84-годишна возраст.

Наводи
------

1. 1 2  BENEDICT CAREY (July 13, 2017). „Keith Conners, Psychologist Who Set Standard for Diagnosing A.D.H.D. Dies at 84 - The New York Times". Nytimes.com. Посетено на July 17, 2017.
2. ↑  Frances, Allen (March 28, 2016). „Keith Conners, Father of ADHD, Regrets Its Current Misuse".
3. ↑  Emmerson, Jeff (July 8, 2017). „A founding father of the ADHD diagnosis wrote his own obituary to warn against current…". Архивирано од изворникот на 2018-06-27. Посетено на 2023-01-20.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 49863290
* LCCN: n79138742
* ISNI: 0000 0001 1472 3486
* GND: 128761814
* SUDOC: 122492005
* BIBSYS: 1021188
* NDL: 00464835
* NKC: mzk2012713865
* CiNii: DA00714539

 |

 |
***Дијана и нејзините придружнички*** или ***Дијана и нејзините нимфи*** — слика на холандскиот мајстор Јоханес Вермер чувана во Маурицхејс во Хаг (Холандија).

Опис и реставрации
------------------

 Сликата со додаденото на сино небо во XIX век.
### Сценографија

Сликата ја прикажува Дијана опкружена со нимфи. Спротивно на вообичаеното, на ова платно нимфите се прикажани облечени.

Влијанието на Рембрант е очигледно, особено неговото прикажување на Витсавеја, што се чини дека му послужило како модел на Вермер. Покрај тоа, забележливи се и влијанија од италијанските сликари, поточно венецијанските.

Реставрација
------------

Во 1999 година сликата била прегледана и реставрирана.

Проучувањето покажало дека светлосиното небо насликано над темната позадина на Вермер е неодамнешен ретуш. Всушност, берлинскота сина боја била откриена дури по 1700 година, а хром-зелената дури по 1830 година.

Сопственици и изложби
---------------------

### Сопственици

Невил Дејвисон Голдсмид ја поседувал сликата, во Хаг, од 1866 до 1875 година. По неговата смрт ја наследила неговата вдовица Елиза Гери. Таа ја продала заедно со други дела на продажбата на колекцијата Голдсмид, на 4 мај 1876 година. Виктор де Штуерс ја купила за збирката на *Koninklijk Kabinet van Schilderijen Mauritshuis* во Хаг.

### Изложби

* Лондон, 1929
* Амстердам, 1945
* Милано, 1951
* Цирих, 1953
* Рим, Милано, 1954
* Њујорк, Толедо, Торонто, 1954-1955
* Хаг, Париз, 1966
* Токио, Кјото, 1968-1969
* Вашингтон, Детроит, Амстердам, 1980-1981
* Вашингтон и други градови, 1982-1984
* Вашингтон, Хаг, 1995-1996
* Ротердам, Франкфурт, 1999-2000

Наводи
------

Поврзано
--------

* Златно време на холандското сликарство

Надворешни врски
----------------

* *Diana and Her Companions* Web page at the Essential Vermeer website
* *Diana and her Nymphs* at the website of the Mauritshuis
* *The Milkmaid* by Johannes Vermeer, exhibition catalog fully online as PDF from The Metropolitan Museum of Art, which contains material on this painting
**Другата девојка од Болејнови** (англиски: *The Other Boleyn Girl*) е драма/историски филм од 2008 година. Приказната на филмот, иако наведува дека е заснована на историски факти, сепак е послободна интерпретација на историјата, т.н. романизирана верзија, а како подлога на сценариото, всушност се јавува истоимениот бестселер-роман на Филипа Грегори. Така, покрај величествената и сензуална приказна за интриги, љубов и предавтство, секако, привлечен адут на овој филм се и двете главни протагонистки, атрактивните Скарлет Јохансон и Натали Портман, кои филмското сестринство го продолжија во искрено пријателство и по завршувањето на снимањето. Филмот е сниман во септември 2006 год. во Англија, а монтиран истата година во декември. Сепак, некои клучни сцени се преснимани во август минатата година.

Синопсис
--------

Двете сестри Ана и Мери Болејн се водени од својот амбициозен татко, како и од вујкото, да ги засилат моќта и статусот на семејството, така што ќе го привлечат интересот на кралот на Англија. Живеејќи дотогаш едноставен селски живот, девојките ќе бидат турнати во опасниот свет на дворскиот живот. Во остварувањето на задачата, да помогнат во општественото интригантен свет на семејството, односот на Ана и Мери се развива во сурово соперништво меѓу сестрите за да ја добијат љубовта на кралот. Во почетокот, Мери ја освојува наклоноста на кралот Хенри и станува негова љубовница, па дури и забременува со негово незаконско дете. Но, итрата и помудра Ана бестрашно застанува наспроти двете жени во животот на кралот, својата сестра и законската сопруга на Хенри Осми , кралицата Катарина од Арагон. И покрај нежните чувства кон Хенри што се развиваат кај Мери, нејзината сестра Ана е решена да оди докрај. Ана нема да запре сè додека на стане кралица на Англија. Додека двете девојки од Болејнови се борат за љубовта на кралот – едната водена од амбиција, а другата од искрените чувства – на Англија и се заканува распарчување. И покрај драматичните последици, девојките Болејн наоѓаат сила да ја пронајдат лојалноста една кон друга и да ја задржат својата сестринска врска.

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Натали Портман | Кралица Ана Болејн |
| Скарлет Јохансон | Мери Болејн |
| Ерик Бана | Хенри Осми |
| Џим Стургес | Џорџ Болејн |
| Марк Риланс | Томас Болејн |
| Кристин Скот Томас | Елизабет Болејн |
| Џуно Темпл | Џејн Паркер |
Шкотланѓани танцуваат
**Друштвен танц** е категорија на танци кои имаат општествена функција и контекст. Кај друштвените танци, учеството е главната цел, за разлика од перформативните танци каде учесниците настапуваат за публика. Карактеристично е што друштвените танци лесно може да се водат и следат. Дружењето (од таму и името) и забавата се во преден план кај друштвените танци, иако понекогаш тие имаат и церемонијални, натпреварувачки или еротски функции.

Многу западноевропски друштвени танци кои настанале во изминатите неколку века се партнерски танци, но овој формат е редок на други места. Постојат кружни и линијски танци, а нивните учесници може да бидат исклучително припадници на одредена возрасна, родова или друга општествена група.

Наводи
------

1. ↑  „Ballroom Dance". *socialdance.stanford.edu*. Посетено на 2020-04-03.
2. ↑  „Histories of Social Dance". *socialdance.stanford.edu*. Посетено на 2020-04-03.
**Душан Вукотиќ** (српски: *Dušan Vukotić*, 7 февруари 1927 - 8 јули 1998) бил хрватски и југословенски аниматор и режисер на анимирани филмови со црногорско потекло, член на Загребската школа на анимирани филмови.

Животопис
---------

Душан Вукотиќ
Душан Вукотиќ е роден на 7 февруари 1927 година во Билеќа, Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, од татко Радован Вукотич и мајка Даринка Вучиниќ. Татко му бил потполковник во Југословенската кралска војска и за време на Втората светска војна бил заробен во близината на Горни Милановац, така што до крајот на војната бил заробеник во логорот во Оснабрик. Мајка му Даринка била ќерка на Милутин Вучиниќ, црногорски офицер и премиер. Дедо му по таткова линија, Мојаш Вукотиќ - Кињо бил брат на сердарот Јанко Вукотиќ и загинал за време на опсадата на Скутари (1912-1913).

Душан Вукотиќ умрел во Крапинске Топлице, во близината на Загреб, на 8 јули 1998 година.

Творештво
---------

Во 1953 година, Вукотиќ станал еден од основачите на филмската куќа Загреб Филм во која работел повеќе од четири децении снимајќи цртани филмови, како што бил „Крава на месечината". Во 1961 година го постигнал најголемиот успех во кариерата, кога за филмот „Сурогат" ја освоил наградата „Оскар" во категоријата за најдобар краток анимиран филм, со што станал првиот странец кој освоил „Оскар" во оваа категорија. Во 1963 година, тој бил член на жирито на Третиот московски меѓународен филмски фестивал. Во 1964 година, уште еден негов филм („Игра") бил номиниран за оваа награда. Подоцна, Вукотиќ ретко снимал кратки анимирани филмови и наместо нив, снимил три долгометражни филмови: „Седмиот континент" (1966), „Акцијата Стадион" и „Гости од галаксијата" (1981). Во 1994 година ја добил Наградата за животно достигнување на Светскиот фестивал на анимираниот филм, „Анимфест Загреб". Непосредно пред смртта, Вукотиќ работел на неговиот нов (научно-фантастичен) филм, заедно со хрватскиот писател Александар Жиљак.

Исто така, Вукотиќ предавал филмска режија на Загребската академија за драмски уметности од создавањето на филмската катедра во 1967 година до неговото пензионирање во почетокот на 1990-тите. Во 1973 година, Вукотиќ станал член на Црногорската академија на науките и уметностите.

Наводи
------

1. ↑  http://iskra.co
2. ↑  „3rd Moscow International Film Festival (1963)". *MIFF*. Архивирано од изворникот на 2013-01-16. Посетено на 2012-11-25.
3. ↑  „Animafest 1994".

Надворешни врски
----------------

* Dusan Vukotic на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Душан Горенчевски** бил македонски драмски автор и македонист.

Животопис
---------

Душан Горенчевски е роден во Неготино на 28 април 1933

 година. Починал во Белград на 13 март 1997 година. Завршил Филолошки факултет и работел како лектор за македонски јазик во Сојузниот извршен совет во Белград. Член на ДПМ од 1980 година. Автор е телевизиската драма Белиот ѕид (1978) и на радио драмите Самоубијци (1968), Циничен круг (1969), Љубовта на зографот (1974), Дојди в Охрид (1976), Крадци (1979), Крадци и самоубијци (1979),.

Наводи
------

1. ↑  Членови на ДПМ
2. ↑  Македонски писци

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Гунила Крајс** (родена во 1958 година) е шведски применет математичар и нумерички аналитичар специјализиран за методи со множество нивоа и нумерички методи за парцијални диференцијални равенки, особено за проблеми кои произлегуваат во динамиката на течности, вклучувајќи двофазен проток, проток на смолкнување и Бургерова равенка. Таа е професорка по нумеричка анализа на Катедрата за информатичка технологија, Одделот за научно пресметување на Универзитетот во Упсала, и главна уредничка на BIT Numerical Mathematics.

Образование и кариера
---------------------

Крајс се заинтересирала за нумеричка анализа додека студирала градежништво на Кралскиот институт за технологија KTH.  Таму магистрирала применета математика во 1982 година, а докторирала во 1986 година,  со дисертацијата *Аналитички и нумерички студии за конвергенција кон стабилна состојба на решенија на два моделски проблеми на динамиката на течности,* заеднички надгледувани од Гермунд Далквист и Бјорн Енгквист. 

По завршувањето на докторатот, таа продолжила на Кралскиот институт за технологија KTH како доцент, почнувајќи од 1987 година, а во 1993 година била унапредена во вонреден професор и во 2003 година во редовен професор. Таа била на чело на Групата за нумеричка анализа во KTH од 2004 до 2006 година. Таа ја зазела својата сегашната позиција како професор на нумеричката анализа на Универзитетот во Упсала во 2006 година, и на чело на Секторот за научни пресметки таму со почеток во 2012 година  На Универзитетот во Упсала, на својата докторска студентите се вклучени Сара Захеди (р 2011),  која ја доби наградата на Европското математичко друштво за 2016 година за нејзината работа на динамика на течности. 

Таа била назначена за главен уредник на списанието *BIT Numerical Mathematics* во 2017 година,  и подоцна станала единствен уредник откако нејзиниот ко-уредник Ларс Елден се повлече од функцијата.

Личен живот
-----------

Крајс е ќерка на математичарот Хајнц-Ото Крајс,  кој исто така станал нејзин академски дедо  и чест соавтор.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Гунила Крајс објавени подредени дела од Гугл сколар


1. ↑
2. 1 2
3. 1 2 3
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
**Давиде Бајоко** (роден на 8 мај 1975 во Перуџа) — поранешен италијански фудбалер, играч од средниот ред.

Кариера
-------

Растејќи во младоста во тимот на Губио, дебитирал во првиот тим во сезоната 1993-1994. Тој поминал во редовите на Перуџа, за која дебитирал во Серија Б во сезоната 1995-1996, сезона која завршила со промоција во Серија А.

По две позајмици во помали клубови тој се вратил во Перуџа, и го направил своето деби во Серија А на 4 октомври 1998 во натпревар против Интер, пред да биде позајмен повторно овојпат во Витербесе во Серија Ц1. Тој се вратил и одиграл две сезони во Перуџа како партнер на Фабио Ливерани на централните позиции во средниот ред.

Во 2002 година Бајоко пристигнува во Јувентус за пет милијарди лири плус Фабијан О'Нил кој заминал во спротивен правец. Тој го освоил Суперкупот на Италија со тимот од Торино, но откако не успеал да се наметне во јануарскиот преоден рок бил позајмен на Пјаченца со која не успеал да избегне испаѓање во Серија Б. Во следната сезона бил пратен на позајмица во Реџина, која обезбедила опстанок во Серија А во сезоната пред тоа, пред да се врати во Перуџа на уште една сезона заем.

Пред почетокот на сезоната 2005-06 Јувентус се обидел да направи спектакуларен трансфер со кој би го довел шведски напаѓач на Ајакс, Златан Ибрахимовиќ во Торино. Со цел за да се соберат средства за овој трансфер (кој на крајот и се реализира), Јувентус продаде 10 фудбалери во летото меѓу кој беше и Бајоко. Бајоко потпиша за новакот во Серија А Катанија за која одиграл цели 4 сезони во најквалитетното италијанско фудбалско друштво и постигнал 4 гола.

Надворешни врски
----------------

* (италијански) Profile and stats. на мрежното место на Катанија Архивирано на 11 мај 2006 г.
*

Наводи
------

1. ↑  „Six-Monthly Report at 31 December 2001" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2008-12-07. Посетено на 2013-05-20.
**Душан Стојмиров Јовески** ( 1920
 во Јагол, Кичевско — 1 октомври 1943

 во Буковиќ (планина), Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Споменик од НОБ во Јагол, на кој е испишано името на Душан Јовески и неговите соборци од селото.

Животопис
---------

По завршувањето на основното училиште, бил принуден да оди на печалба во Белград каде работел како пекарски работник. Во Белград станал член на УРС-овите синдикати, а подоцна ѝ член на СКОЈ. По окупацијата, се вратил во своето родно село каде пројавил голема активност за целите на народно ослободителното движење. Во пролетта 1943 година, бил мобилизиран од италијанските воени власти, успеал да побегне и да се вклучи во редовите на Кичевско - мавровскиот партизански одред. Со Одредот учествувал во повеќе борби низ Кичевско, а најпосле заминал на Буковиќ како претстража на слободната територија заедно со својот другар и соселанец, Мито Јовески. Загинал на 1 октомври 1943 година во борба со Германците и балистите.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ
* Мито Јовески
* Мирко Милески

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 70.
**Душан Влајиќ** ( Шабац, 29 август 1911 - Жарково, 20 јуни 1945) бил српски сликар и архитект.

Биографија
----------

Сликарска група „Десет"
-----------------------

Сликарската група „Десет" изложувала заедно во 1940 година во Белград и Загреб. Групата ја сочинувале: Даница Антиќ, Боривој Грујиќ, Никола Граовац, Душан Влајиќ, Миливој Николајевиќ, Јурица Рибар, Љубица Шокиќ, Стојан Трумиќ, Алекса Челебоновиќ и Богдан Шупут. Иако е хетероген составот, групата се состоела од 2 жени и 8 мажи. Заедничко за оваа група било тоа што сите биле сликари и ученици на Јован Бијелиќ. Некои од овие уметници загинале во Втората светска војна, а оние што преживеале биле значајни уметници во повоениот период.

Галерија
--------

* Душан Влајиќ ЦртежДушан Влајиќ Цртеж
* 
* 
*

Поврзано
--------

* Список на српски сликари
* Јован Бијелиќ
* Даница Антиќ
* Предраг Милосавиќ
* Миливој Николаеви
* Јурица Рибар
* Кубица Сокив
* Стојан Трумиќ
* Алекса Челебоновиќ
* Богдан Шупут
* Никола Граовац
* Павле Васиќ

Наводи
------

1. ↑  Српски биографски речник, том 2, Матица српска, 2006. године.
2. ↑  Група „Десеторица"
3. ↑  Art magazin - Ljubica Cuca Sokić - Slike, Посетено на 2. 4. 2013.

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

* Слика: Душан Влајиќ Пејзаж
**Душан Анѓелковиќ** (15 јуни 1982) е српски поранешен професионален фудбалер кој играл како дефанзивец.

Клупска кариера
---------------

Анѓелковиќ започнал во Слога Краљево, пред да се пресели во Младост Лучани. Тој го направил своето деби во првата лига со Раднички Белград во сезоната 2004–05. По шест месеци поминати во Вождовац, Анѓелковиќ бил префрлен на позајмица во Црвена ѕвезда Белград во јануари 2006 година. Тој на крајот потпишал за клубот на трајна основа, останувајќи таму уште две сезони, пред да се пресели во странство.

Во есента 2008 година, Анѓелковиќ накратко играл за турскиот клуб Кочаелиспор. Тој потоа се пресели во Русија и потпишал за Ростов во јануари 2009 година. Две години подоцна, Анѓелковиќ му се приклучи на новајлијата во рускиот прволигаш Краснодар. Тој го напуштил клубот на крајот на сезоната 2013-14.

Во зимскиот преоден рок 2015 година, Анѓелковиќ се вратил во својот поранешен клуб Црвена Звезда Белград. Тој беше именуван во тимот на сезоната во лигата за 2016–17. Во април 2018 година, Анѓелковиќ ги објавил своите планови да се пензионира на крајот на сезоната.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Анѓелковиќ одиграл еден натпревар за Србија, играјќи ги цели 90 минути во победата со 1–0 над Казахстан во квалификациите за Еуро 2008 за УЕФА, на 24 ноември 2007 година.

Трофеи
------

### Клуб

Црвена звезда Белград
* Српска Суперлига : 2005–06, 2006–07, 2015–16, 2017–18
* Куп на Србија : 2005–06, 2006–07

### Индивидуални признанија

* Тим на сезоната во српската Суперлига : 2016–17

Наводи
------

1. ↑  „Još tri igrača u Crvenoj zvezdi" (Serbian). b92.net. 16 January 2006. Посетено на 12 April 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „FKCZ: Potpisali Pantić i Anđelković" (Serbian). b92.net. 29 June 2006. Посетено на 12 April 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Душан Анджелкович продолжит карьеру в "Краснодаре"" (Russian). sovsport.ru. 16 January 2011. Посетено на 20 June 2014.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „После матча с "Анжи" стадион тепло проводил Марсио, Тубича и Анджелковича" (Russian). fckrasnodar.ru. 12 May 2014. Посетено на 20 June 2014.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. ↑  „CZ: Luković i Anđelković potpisali" (Serbian). b92.net. 29 December 2014. Посетено на 12 April 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
6. ↑  „Zvezdin Džin završio karijeru - šesti trofej je u džepu!" (Serbian). mozzartsport.com. 16 April 2018. Посетено на 16 April 2018.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Душан Анѓелковиќ на soccerway
* Душан Анѓелковиќ – Профил на сајтот на УЕФА
* 

* Душан Анѓелковиќ на National-Football-Teams.com
Еласмосаурус
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Целовити|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Еласмосаурус** (од грчки: *ελασμος*; „еласмос" односно 'тенка плочка', што се однесува на тенките плочки што ги има на карлицата + *σαυρος*; „саурус" односно 'гуштер) — род од редот на плезиосаурусите со многу долг врат, кој живеел во периодот доцна креда од мезозојската ера пред 80,5 милиони години.

Опис
----

Реконструкција на еламосаурус во вода
Еласмосаурусот бил околу 14 метри долг и тежел преку 2.000 килограми, вбројувајки се меѓу најголемите плезиосауруси. Од сите останати плезиосауруси се разликува по тоа што имал 6 заба на секоја пермаксила (мали коскички на врвот од максилата кои кај човекот се споиле со истата) и 71 вратен пршлен. Черепот му бил сплескан, со неколку долги, остри заби. Долната вилица била споена на врвот сè до четвртиот и петтиот заб. Вратните пршлени најблиску до черепот биле долги и имале издолжени странични краеви. Како повеќето еласмосауриоди (elasmosaurids), еласмосаурусот имал околу 3 градни пршлени, а опашката не помалку од 18.

Наводи
------

1. ↑  Carpenter 2003
2. 1 2  Sachs 2005
3. 1 2  Brown 1993
4. 1 2  Carpenter 1999

Надворешни врски
----------------

* Еласмосаурус на Ризницата ?
* *Elasmosaurus platyurus* на *Oceans of Kansas*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q131106
* EoL: 4532468
* Fossilworks: 36469
* GBIF: 4823562
* IRMNG: 1034610

 |

 |
Посебната положба на рацете за време на Биркат Хакоханим, ја формира хебрејската буква шин (ש), првата буква од Шадаи
**Ел Шадај** (хебр. *אל שדי*) е едно од имињата на Бога во јудаизмот. Видете Ел (бог) и Имиња за Бог во јудаизмот. Во превод, името значи „Семоќен Бог седостатен".

Изразот веројатно значи „Бог на Планината", и се однесува на месопотамската света планина. Ова било едно од патријархалните имиња на племенскиот бог на месопотамците Во Исход 6:3, се открива дека Ел Шадај е Јехова (Господ). Поимот главно се јавува во Тората. Ова може да се однесува и на израелскиот логор на планината Синај каде Господ бил со Мојсеј.

Разни христијански организации го користат овој израз во нивните имиња.

Наводи
------

1. 1 2  Харис, Стивен Л. Understanding the Bible. Palo Alto: Мејфилд. 1985.
2. ↑  Харис, Стивен Л. Understanding the Bible. Palo Alto: Мејфилд. 1985.

Поврзано
--------

* Шадај — божица
**Елато** е општина и корален атол во сојузната држава Јап во Микронезија. Атолот е составен од три острови и се наоѓа на околу 9 км западно од Ламотрек. Според податоците од 2000 година, на атолот живееле 96 жители.

Географија
----------

Атолот има должина од околу 14 км и широчина од околу 2 км. Северниот дел од атолот, кој се вика Елато, има две лагуни и три островчиња. Јужниот дел се вика Ламолиор и има две островчиња. Вкупната површина на копното е 0.526 км2. Административно, атолот Олимарао е дел од Елато.

Наводи
------

* *Columbia Gazeteer of the World*. Vol. 1, p. 900

1. ↑  Yap State Census Report, 2000 Архивирано на 27 јули 2011 г. ( PDF)
2. ↑  Oceandots

Поврзано
--------

* Јап
* Микронезија

Надворешни врски
----------------

* Елато на Oceandots.com
* Германска експедиција 1908-1910 Архивирано на 26 април 2012 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија СД Микронезија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Еластично совпаѓање** ― една од техниките за препознавање шаблони во информатиката. Еластичкото совпаѓање е познато и како **разобличувачки шаблон**, **флексибилно совпаѓање** или **нелинеарно совпаѓање на шаблоните**.

Еластичното совпаѓање може да се дефинира како проблем за оптимизација на дводимензионално искривување што ги одредува соодветните пиксели помеѓу изложените слики.

Наводи
------

1. ↑  Talmi, Itamar; Mechrez, Roey; Zelnik-Manor, Lihi (2016). "Template Matching with Deformable Diversity Similarity". arXiv:1612.02190 [cs.CV].

* Uchida, Seiichi (August 2005). „A Survey of Elastic Matching Techniques for Handwritten Character Recognition" (PDF). *IEICE Trans. Inf. & Syst*. E88-D (8): 1781–1790. Bibcode:2005IEITI..88.1781U. doi:10.1093/ietisy/e88-d.8.1781.

Поврзано
--------

* Динамично искривување на времето
**Новиот Елпски тунел** (германски: *Neuer Elbtunnel*), често едноставно нарекуван и *Елпски тунел* (германски: *Elbtunnel*) поминува под реката Елба во северна Германија.

Опис
----

Елпскиот тунел има должина од 3,1 километар. Како дел од Автопатот 7 во Хамбург, тунелот ја создава врската помеѓу Шлезвиг-Холштајн (и понатаму кон Данска) на север и Долна Саксонија на југ. Има 8 ленти во 4 жлебови. Најновиот, четврти жлеб е единствениот со систем за намалување и подобро справување при сообраќајни несреќи.

Историја
--------

Тунелот бил изграден од 1968 до 1975 со три жлеба, содржејќи вкупно шест автопатски ленти, опслужувајќи го градот Хамбург. На 10 јануари 1975, канцеларот на Германија Хелмут Шмит го отворил Елпскиот тунел. Тунелот бил изграден со капацитет за 65.000 возила дневно.

Поглед на Хамбуршкото пристаниште (на југоисток)
Во 1989 биле изградени бетонски пречки на трите јужни влезови. Во време на војна овие бариера требало да експлодираат од нивните постојани места. Бариерите биле повлечени во 2000, во текот на изградбата на четвртиот жлеб.

### Проширување

Да се исполнат барањата на зголемениот сообраќај, на 27 октомври 2002, четвртиот жлеб бил отворен со дополнително две ленти. Тој бил пробиен низ дното од најголемите машини за тунели во светот, предната плоча на машините биле 14,65 метри во пречник. Машината била именувана Труде, кратка форма од името Гертруд и акроним за *Tief runter unter die Elbe* (длабоко под реката Елба). Европската вселенска агенција помогнала во инженерските аспекти на проектот за тунелот при пробивањето на самиот тунел.

Тунелот има ревезибилни ленти, кои ја менуваат насоката во однос на предвидувањето на патничките текови, слично на оние во Тунелот Калдекот во Оукленд. Така, на пример, повеќе ленти се достапни за време на утрото кон центарот на градот во северниот правец Флензбург, а повеќе во јужен правец кон Хановер за време на вечерните часови.

Плоча за пробивање на Елпскиот тунел

Контролен систем
----------------

Бирото за тунелот врши контрола на сообраќајот преку 72 визуелни монитори. Семафори, пречки на автопатот и различни пораки се користат за регулирање на 150.000 возила секојдневно.

Сите жлебови се опремени со автоматска контрола на висината на секој влез. Штом возило со висина повеќе од 4 метри влегува во тунел, системот ќе го запре целиот сообраќај во таа лента и ќе го насочи сообраќајот. Ова ќе осигури дека високите камиони нема да му нанесат штета на тунелот. Противпожарната единица во тунелот и полицијата ќе го насочат камионот, така што сообраќајот ќе може слободно да тече.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Елпски тунел" на Ризницата ? |

* Стар Елпски тунел, исто така познат како „Санкт Паули"
* Сојузен автомат 7
Координати: 50°12′18″N 07°20′12″E﻿ / ﻿50.20500° СГШ; 7.33667° ИГД﻿ / 50.20500; 7.33667

Поглед на Елцшкиот замок од североисток
**Елцшки замок** — ридски замок од 12 век. Се наоѓа по долината на реката Елцбах, која ги раздвојува Мајфелд и Ајфел, јужно од катарската општина Виршем во сојузната држава Рајнска област-Пфалц, на надморска височина од 129 м. Градбата припаѓа на групата на најпознати замоци во Германија. Како и дворецот Биресхајм и замокот Лисинген, тој е едно од оние утврдувања во Ајфел коешто никогаш не било освоено.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Елцшки замок" на Ризницата ? |

* www.burg-eltz.de (германски)
* Das Elzbachtal und Burg Eltz (германски)
* Ein Graf schwebt über seiner Burg, статија за обновувањето на Елцбуршкиот замок (германски)
* Burg Eltz Архивирано на 15 јуни 2012 г. (германски)
* Burg Eltz bei Burgenarchiv.de (германски)
* Burg Eltz als Museum Архивирано на 1 јуни 2019 г. (ISIL) (германски)
**Елце** (германски: *Elze*) — мал град во округот Хилдесхајм, сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Градот е сместен на бреговите на реката Зале, околу 15 километри западно од Хилдесхајм.

Во рамките на градот влегуваат и селата Есбек, Меле, Зелде, Зорзум, Витенбург и Вилфинген.

Географија
----------

### Местоположба

Црквата „Св. Петар и Павле" во Елце
Градот се наоѓа западно од Хилдесхајм на крајот на Долносаксонските ридови.

### Градски единици

Градот се состои од следниве места (жители на 30 јуни 2016):

* Елце (5.770 жит.)
* Есбек (413 жит.)
* Меле (1.120 жит.)
* Зелде (451 жит.)
* Зорзум (247 жит.
* Витенбург (102 жит.)
* Вилфинген (800 жит.)

Историја
--------

Елце е една од најстарите населби во областа, а нејзиното име потекнува од замок на Карло Велики, кој бил основан околу 800 година во саксонските имоти по победата над војводата Видукинд во Саксонските војни. Царот основал и мисионерска бискупија посветена на апостолите Петар и Павле, од која потекнува Хилдесхајмската бискупија. Кралот Лудвиг Побожниот го преместил епископското седиште во Хилдесхајм во 815 година, меѓутоа лутеранската парохиска црква е сѐ уште посветена на светците и е прикажана на градскиот грб.

Селото Витенбург е место на поранешниот августинински манастир, основан во XIV век на местото на поранешен замок. Манастирот пропаднал за време на Протестантска реформација, додека готската манастирска црква е зачувана.

Во 1856 година, Кралството Хановер ја отворило Хановерската јужна железница (*Hannöversche Südbahn*) од Хановер до Касел со железничка станица во Елце. По припојувањето од Прусија во 1866 година, градот станал важна железничка раскрсница.

### Меѓународни односи

Поврзано: Список на збратимени градови во Германија
Елце е збратимен со следниве градови:

* Франција Екуше, Франција (од 1972 г.)
* Полска Бохнија, Полска
* Обединето Кралство Јејт, Обединето Кралство
* Германија Келбра, Германија

Познати луѓе
------------

* Јустус Гезениј (1601-1673) — лутерански теолог
* Јохан Хајнрих Луис Кригер (1857-1923) — математичар
* Филип Фуртвенглер, (1869-1940) — математичар

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Елце" на Ризницата ? |

* Официјална страница (германски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Хилдесхајм |
| --- |
|  |
| 
* Ајме
* Алгермисен
* Алфелд
* Бад Залцдетфурт
* Бокенем
* Гизен
* Гронау
* Дикхолцен
* Дуинген
* Елце
* Зарштет
* Зелде
* Зибесе
* Ламшпринге
* Нордштемен
* Фреден
* Харзум
* **Хилдесхајм**
* Холе
* Шелертен

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 137186432
* LCCN: n78050108
* GND: 4014539-6

 |

 |
**Елстер** (германски: *Elster*) — село и поранешна општина во Саксонија-Анхалт, Германија, кое се наоѓа во округот Витенберг. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Цана-Елстер. Од 2005 до 2011 припаѓал на заедницата на општини (*Verwaltungsgemeinschaft*) Елбауе-Флеминг, пред 2005 припаѓал на заедницата на општини Елстер-Сејда-Кледен.

Географија и сообраќај
----------------------

Селото се наоѓа 15 километри источно од Витенберг и 10 километри западно од Јесен. Низ селото поминува сојузниот автопат (*Bundesstraße*) B 187 и железничката линија помеѓу Витенберг и Котбус.

Се наоѓа на устието на Шварце Елстер, која се влева во Елба. Меѓународната велосипедска патека Р2 поминува низ Елстер долж Елба. Фериботот сè уште се користи за поминување на реката. Сценски пејзажи се *Elbauen*, кои на големи плива се како природни полдери. Во текот на т.н. поплавите на Векот во 2006, овие природни полдери не биле доволно високи да ја одвратат водат, што довело голем дел од селото да биде поплавено.

Покрај тоа, во 2004, нова станица за бродови за крстарење е направена на Елба.

Историја
--------

Елстер првпат бил спомнат во 1187 под името *Alstermunde*. До почетокот на Втората светска војна, бил важна населба за рибарство и бродоградба. Сега, најмногу работни места има во земјоделството и малите бизниси за ракотворби.

Административни единици
-----------------------

Елстер се состои од Изербегка, Гилсдорф, Мелтендорф и Елстер.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Елстер (Елба)" на Ризницата ? |

* Elster/Elbe Елстер (Елба) Архивирано на 30 ноември 2005 г.
* Туристичка заедница на Елстер Архивирано на 18 јули 2006 г.
* Регионален сојуз Јесен[*мртва врска*]

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа место во округот Витенберг статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Електричен сом** (melapterurus electricus) - семејство риби од родот на сомовидните (*Siluriformes*).

Распространетост и навики
-------------------------

Должина 120 см / Тежина до 22 кг

Живее во водите на тропските делови од западна и средна Африка,но го има и во басенот на реката Нил.Електричниот орган му е сместен под кожата,долж целото тело.На него отпаѓа од целата тежина на сомот.Испушта електрични празнења,кои може да достигнат јачина и од 400 волти,што е доволно да уби мало живитно.По храна тргнува ноќе.Овој орган не му служи само за да го најде пленот ,туку и за полесно ориентирање во матните води и во мрак.Ова претставува еден вид радар.Електричниот сом се храни со риби,жаби и лушпари.Женката положува неколку илјади јајца,кои мажјакот ги оплодува,а малечките се изведуваат по една недела.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Електрични оргазам** — југословенска и српска рок група, основана во Белград. Тие се едни од највлијателните и најзначајните рок бендови во Југославија. Бендот започнал со името „Хипнотизирано Пиле", свирејќи панк и пост-панк, како и останатите бендови во новиот бран на рок бендови во осумдесеттите години на дваесеттиот век во Југославија, како Шарло Акробата и Идоли (со кои и подоцна снимиле заеднички албум, наречен „Пакет Аранжман").

Творештво
---------

„Електрични оргазам" на фестивалот „Jelen Live 2008"
Во март 2015 година, по повод 35 години од основањето, водачот на „Електрични оргазам", Гиле, најавил одржување концерт во Загреб, а потоа и снимање нов албум.

Наводи
------

1. ↑  „Гиле: Ниту сме стари ниту сме уморни од животот", *Дневник*, година XIX, број 5727, петок, 27 март 2015, стр. 23.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* MusicBrainz: ad223b1c-c09c-478e-bbc2-d9f77ee502db

 |

 |
**Елевтернскиот мост** ― старогрчки конзолно лаковен мост во близина на критскиот град Елевтерна, Грција.  Сличен втор мост што се наоѓа на кратко растојание јужно од него се урнал кон крајот на 19 век, при што останале само многу малку траги.

Опис
----

Добро сочуваната структура има единечен распон од 3,95 м, што е прилично големо за лажен лак. Отворот е пресечен од немалтерираните варовнички блокови во облик на рамнокрак триаголник чија висина е 1,84 м. Вкупната должина на мостот е 9,35 м. Неговата ширина варира од 5,1 до 5,2 м, при што структурата благо се приближува кон нејзината средишна точка над лакот (5.05 м ширина таму). Висината е помеѓу 4 и 4,2 м.

Историја
--------

Мостот, кој сè уште е во употреба, прв го опишал Англичанецот Томас Абел Спрат во неговите „*Патувања и истражувања во Крит*", откако ја посетил наоѓалиштето во 1853 година. Во тоа време, уште еден антички мост со триаголен лак сè уште стоел на неколку стотини метри, но, судејќи според подоцнежниот извештај, бил уништен некое непознато време пред 1893 година.

Датум
-----

Иако постои општа согласност дека двата моста во Елевтерна датираат од предримскиот период, попрецизното датирање е попречено од недостатокот на соодветни наоди. Според Накасис, постоечкиот северен мост бил изграден некаде за време на хеленистичкиот период, додека италијанскиот изучител Галијацо ја датира изградбата поточно на крајот на 4 или почетокот на 3 век п.н.е. За помалиот, сега срушен јужен мост, Накасис претпазливо го поддржува датумот на доцното класично време.

Поврзано
--------

* Список на римски мостови

Наводи
------

1. ↑  Briegleb 1971 harvnb error: no target: CITEREFBriegleb1971 (help); Galliazzo 1995 harvnb error: no target: CITEREFGalliazzo1995 (help); Nakassis 2000 harvnb error: no target: CITEREFNakassis2000 (help)
2. ↑  Nakassis 2000 harvnb error: no target: CITEREFNakassis2000 (help)
3. ↑  All data: Nakassis 2000 harvnb error: no target: CITEREFNakassis2000 (help)
4. ↑  Nakassis 2000 harvnb error: no target: CITEREFNakassis2000 (help)
5. ↑  Nakassis 2000 harvnb error: no target: CITEREFNakassis2000 (help)
6. ↑  Nakassis 2000 harvnb error: no target: CITEREFNakassis2000 (help)
7. ↑  Nakassis 2000 harvnb error: no target: CITEREFNakassis2000 (help)
8. ↑  Galliazzo 1995 harvnb error: no target: CITEREFGalliazzo1995 (help)
9. ↑  Nakassis 2000 harvnb error: no target: CITEREFNakassis2000 (help)

Извори
------

* Briegleb, Jochen (1971), „Die vorrömischen Steinbrücken des Altertums", *Technikgeschichte*, **38** (3): 255–260 (258)
* Galliazzo, Vittorio (1995), *I ponti romani*, Vol. 1, Treviso: Edizioni Canova, стр. 37f, ISBN 88-85066-66-6
* Nakassis, Athanassios (2000), „The Bridges of Ancient Eleutherna", *The Annual of the British School at Athens*, **95**: 353–365, doi:10.1017/s006824540000472x

Дополнителна книжевност
-----------------------

* Bougia, Polyxeni (1996), „Ancient Bridges in Greece and Coastal Asia Minor", Дисертација, Пенсилвански универзитет

Надворешни врски
----------------

* Ризница Податотеки поврзани со Елевтернски мост на Ризницата