recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Сузана Блаксил** е австралиски уметник, ботанички сликар.

Блаксил е родена и моментално  живее во Австралија, но живеела во Англија околу 17 години, каде што станала член на Друштвото на ботанички уметници. Таа е меѓународно призната како водечки сликар специјализиран за цртежи со акварел, молив и јаглен. Нејзиното најпознато дело е цвекло објавено во повеќе медиуми ширум светот.

Наводи
------

1. 1 2  „Susannah Blaxill". Royal Botanic Gardens Melbourne. Архивирано од изворникот на 21 March 2011. Посетено на 27 June 2023.
2. ↑  „Press release from the Canberra Times" (PDF). 2006-01-30. Посетено на 2019-11-04.
3. ↑  „Studies of fruit & vegetables by Susannah Blaxill". *The Illustrated London News*: 82. 1994.  
  
- „Susannah Blaxill's arresting watercolours are enthusiastically collected in London,...". *Orient-express Magazine*. **13**: 26. 1996.
4. ↑  „Susannah Blaxill's beetroot and a magnifying glass". *Botanical Art & Artists*. 1 February 2016. Посетено на 2019-11-04.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
Потковување вол во 1927 година.
 Потковувачка фирма, прва половина на 20 век.
**Потковувач** или **налбат** — занаетчија специјализиран за потковување работен добиток (коњи, волови, магариња, маски). Потковицата се прицврстува со клинци на копитото на добитокот. Потковиците за коњи и волови не се исти бидејќи копитата им се различни. При потковување, мора да се внимава да не се повреди копитото при заковувањето. Исто така, важно е закованите клинци подоцна да не го повредат животното. Ова е и опасна и напорна работа бидејќи се работи на големи животни кои понекогаш можат да бидат многу немирни и да ги повредат потковувачите. Ова занимање било многу распространето во минатото. Денес и ковачите вршат потковување како дел од својата работа (занает).

Наводи
------

1. ↑  „потковувач" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „потковувач" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „налбат" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „налбат" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
**Љубица Шопова** (1985, Скопје, СР Македонија) — македонска поетеса.

Животопис
---------

Љубица Шопова е родена во 1985 година во Скопје. Магистрирала на Економскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје на тема од областа на бихејвиористичката економија.

Творештво
---------

По подолга пауза, Шопова повторно почнала да пишува поезија во 2015 година, по еден неформален поетски настан одржан во Старата скопска чаршија. Оттогаш, во неколку наврати читала свои песни на поетските собири „Астални проекции". Нејзините песни се објавени во изборот песни од иницијативата „100 000 поети за промени", во списанијата „Современост" и „АКТ", во неколку електронски поетски збирки и во арт-панорамата „Допир". Во мај 2019 година учествувала на меѓунарондиот поетски фестивал „Литературни искри" во Гостивар, каде нејзините песни влегле во најтесниот избор од десетте најдобри учесници. Во 2020 година ја објавила првата поетска збирка, „Форми во создавање" во издание на ПНВ публикации..

Наводи
------

1. 1 2  Љубица Шопова, *Форми во создавање*. Скопје: ПНВ Публикации, 2020.
2. ↑
**Кире Костов** (Битола, 14 септември 1949

 - Скопје, 27 јули 2023

) — познат македонски композитор, инструменталист и диригент.

Животопис
---------

Костов е роден 1949 година во Битола. Средно музичко училиште завршил во Битола. Уште во тој период активно учествувал во културно-забавното живеење на Битола. Натамошното школување го продолжил на Музичката академија во Белград, а потоа и на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Во периодот од 1970 до 1988 година бил прв трубач и солист на Танцовиот оркестар на тогашната Радиотелевизија Скопје, а од 1988 година до денес (2010) и негов диригент. Како единствен претставник на тогашна Југославија, учествувал во Бигбендот на Европската радиодифузија, кој бил составен од по еден инструменталист од секоја земја од Европа.

Творештво
---------

Автор е на околу педесетина композиции во оркестарска изведба од областа на џезот. Од областа на популарната музика има околу триста наслови како композитор - *„Летај галебе", „Кога те нема", „Твоите очи сине", „Синот божји", „Тајно моја", „Илузија"* и многу други, и уште толку како аранжер на други автори. Бил еден од основачите на фестивалот за деца и млади „Си - до" кој се одржуваше во Битола од 1991 до 2000 година. Бил уметнички директор на Интерфест Битола за популарна музика. Добитник е на бројни награди и признанија. Моментално е диригент на Бигбендот на МРТ, а на Факултетот за музичка уметност предава на отсекот за камерна музика - оркестар.

Наводи
------

1. ↑  Старделов, Георги (2004). *Музиката на почвата на Македонија од Атанас Бадев до денес*. Скопје: Македонска Академија на Науките и Уметностите. ISBN 9989101388.
2. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*КОСТОВ, Кире*". *Македонска енциклопедија*. , книга . Скопје: МАНУ. Text "series
" ignored (help)
3. ↑  „Факултет за музичка уметност". *Факултет за музичка уметност* (англиски). Посетено на 2022-05-03.
**Атанас Ангеловски - Гарефи** (25 октомври 1925

 во Лобаница, Костурско, Егејска Македонија — македонски партизан, борец и воен раководител на единици од егејскиот дел на Македонија.

Животопис
---------

Во НОБ се приклучил во 1943 година како борец на Партизанскиот одред „*Вичо"*. Со формирањето на македонскиот Костурско-лерински баталјон *„Гоче"* (2 август, 1944 година), се борел во неговите редови во својство на командир на вод, а потоа и во Првата ударна бригада на Македонците во Грција. По расформирањето на бригадата бил во единиците на КНОЈ. Во октомври 1946 година, по задача на Главниот одбор на НОФ за егејскиот дел на Македонија, предводејќи една група македонски борци, преминал на територијата на егејскиот дел на Македонија, на планината Малимади, за да се бори против националистичките сили во Грција (прво како командир на чета, а потоа како командант на баталјон на ДАГ), сè до крајот на Граѓанската војна во Грција. По поразот на ДАГ емигрирал во СССР. Во 1963 година се вратил во СР Македонија.

Наводи
------

1. 1 2  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 27. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  Ристовски, Блаже (2009). *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. стр. 53. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.CS1-одржување: датум и година (link)
3. ↑  „АНГЕЛОВСКИ-ГАРЕФИ, Атанас". *Македонска Енциклопедија*. 2018-10-23.

Надворешни врски
----------------

* Преживеаните борци од граѓанската војна во Грција: Атанас Ангеловски - Гарефи
**Петула Кларк** (англиски: *Petula Clark;* родена на 15 ноември 1932 година) ― англиска пејачка, глумица и текстописец. Нејзината кариера се протега преку седум децении.

Петула Кларк, професионалната кариера ја започнала за време на Втората светска војна кога работела како водител на детски емисии на радио Би-Би-Си. Во 1954 година, нејзината песна „The Little Shoemaker" се нашла на британските топ листи; оваа песна била прв нејзин голем хит во Велика Британија. Две години подоцна почнала да пее песни на француски јазик. Нејзини поуспешни песни од овој период биле: „Prends mon coeur", „Sailor" (прво место во Велика Британија), „Romeo" и „Chariot". Следеле хитови на германски, италијански и шпански јазик. Во 1964 година, Петула успеала да се пробие и во САД, каде што со низа оптимистички песни била на врвот на топ-листите во следните четири години. Нејзина најпозната песна од овој период е „Downtown", а други популарни песни ѝ биле „I Know a Place", „My Love", „Colour My World", „A Sign of the Times", „I Couldn't Live Without Your Love", „Who Am I", „This Is My Song" (од Чарлс Чаплин), Don't Sleep in the Subway", „The Other Man's Grass Is Always Greener" и „Kiss Me Goodbye". Во САД, Кларк понекогаш се нарекувала „Прва дама на британската инвазија".

Петула има продадено преку 68 милиони плочи. Таа, исто така, (меѓу другите) глумела во филмскиот мјузикл *Фајнијановото виножито* и во сценските мјузикли *Звукот на музиката*, *Браќата Блад*, *Сансет булевар* и *Мери Попинс*.

Наводи
------

1. ↑  „Mini-Biography". Petula Clark.net. 28 October 2000. Архивирано од изворникот на 24 September 2015. Посетено на 18 August 2015.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница Уредете го ова на Википодатоците
* Петула Кларк на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Петула Кларк — AllMovie (англиски)
* Petula Clark at the TCM Movie Database
* Petula Clark at the British Film Institute
* Petula Clark at the Internet Broadway Database
* Petula Clark discography at Discogs
* petulaclark.co.uk, her British official website
* Petula Clark LIVE on YouTube --- 20 songs performed live mostly on television.
* Glenn Gould dissects the music and image of Petula Clark in a 1967 CBC broadcast (sound only)
* BBC interview, April 2002
* Union Jack News interview, November 2006
* BBC Radio Wales interview, January 2007
* *Las Vegas Sun* interview, February 2007
**Игор Стефановски-Иџе** (Скопје, 27 декември 1983

) — македонски професионален рели возач. Моментално се натпреварува во Европскиот куп на туристички автомобили (ЕКТА). Стефановски порано учествувал на Европското првенство на ридски патеки, каде двапати победил, во 2014, 2015 ,2023 година.

Во својата прва сезона во ЕКТА тој е дел од словенскиот тим ЛЕМА Рејсинг и вози автомобил СЕАТ Леон кап рејсер.

Во 2017 повторно настапува во првенството на ЕКТА, овој пат со свој тим кој го носи неговото име. Возилото е Сеат Леон TCR

Стефановски е најпопуларниот и најуспешниот македонски натпреварувач во автомобилски трки. Иџе е избран за *Најдобар спортист на Македонија* во 2014 година.

Наводи
------

1. ↑  „Игор Стефановски-Иџе прв Македонец натпреварувач на ЕКТА". Архивирано од изворникот на 2016-04-26. Посетено на 2016-05-25.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место  Архивирано на 12 април 2019 г. на Игор Стефановски-Иџе
**ПНВ публикации** — македонска издавачка куќа.

Организација и раководење
-------------------------

Издавачката куќа ПНВ публикации е организирана како ДООЕЛ, а нејзиното седиште се наоѓа во Скопје, на следнава адреса: „Васко Карангелески", бр. 7/1-43. Директор на ПНВ публикации е Јулијана Величковска - Димоска, а главен и одговорен уредник е Јованчо Димоски.

Издавачка дејност
-----------------

Каталогот на ПНВ публикации ги опфаќа следниве дела:.

* Љубица Шопова, *Форми во создавање*, 2020

Надворешни врски
----------------

[www.pnv.mk Официјално мрежно место]

Наводи
------

1. 1 2  Љубица Шопова, *Форми во создавање*. Скопје: ПНВ Публикации, 2020.
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Уруч Паша** (турски: *Oruç Paşa)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Ова маало било крајно западно маало на тогашно Скопје - веднаш до пракот Гази Баба. На северозапад од него се наоѓале маалата Капуџи Хамза и Ибни Меџри, додека пак на југозапад биле маалата Исмаил Војвода и Пазар Баши. Од Камениот мост било оддалечено 1100 метри.

Историја
--------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 56 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 130 мажи муслимани, со 12 новороденчиња. Исто така имало и 22 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Се проценува дека маалото во тој период имало 328 жители и било едно од поголемите.

Сегашност
---------

Денес ова маало е дел од општина Чаир и сѐ уште има куќи, коишто се густо збиени. Две улици го пресекуваат маалото: „Челопек" и „Аврам Писевски".

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |
Телото на комарецот е тенко и нежно, а на него се наоѓаат долги пипала и сам еден пар крилја.

Особености
----------

Усните органи на комарецот се претворени во долго рило за бодење, но во целост се развиени само кај женките. Со тоа рило женките бодат различни животни, но и луѓе и ја цицаат нивната крв. Меѓутоа, мажјаците не се хранат со крв, туку со растителни сокови. Тие умираат веднаш по парењето, а женките ги полагаат јајцата во непроточна вода или на влажни места. Од јајцата изчегуваат ларви кои немаат крилја и по некое време се преобразуваат во возрасни, крилати комарци. Комарците се особено чести во тропските подрачја, но живеат насекаде низ светот , до вода. Познати се дури 3100 видови, а многу од нив пренесуваат причинители на маларија, тропска треска, воспаление на мозокот, филаријазис, жолта треска и елефантијаза. Во најголемиот дел од светот маларијата е сузбиена со уништување на комарците, а тоа вршено и со сушење мочуришта и употреба на инсектициди кои ги убиваат.

Комарците како тема во уметноста и во популарната култура
---------------------------------------------------------

* „Комарци" — кус расказ на македонскиот писател Климент Булоски (под псевдонимот Дозгулпмус) од 2008 година.
* „Комарецот и лавот" — басна на Езоп.
* „Мрежа за комарци" — кус расказ на македонската писателка Сања Михајловиќ-Костадиновска од 2018 година.
* „Комарец" — песна на македонската поетеса Љубица Шопова од 2020 година.

Наводи
------

1. ↑  Ralph Harbach (2 ноември 2008). „Family Culicidae Meigen, 1818". *Mosquito Taxonomic Inventory*.
2. ↑  Дозгулпмус, *Тритонус*, Темплум, Скопје, 2008.
3. ↑  Басни (избор). Просветно дело, Редакција „Детска радост", Скопје, 2009, стр. 15-16.
4. ↑  Сања Михајловиќ-Костадиновска, *(Бес)конечни модели на расказот*. Скопје: Бегемот, 2018, стр. 93.
5. ↑  Љубица Шопова, *Форми во создавање*. Скопје: ПНВ Публикации, 2020, стр. 55.
**Свети Ѓорѓи и Пресвета Богородица Утешение** (грчки: *Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Γεωργίου και Παναγίας της Παραμυθίας στο Άνυδρο*) — женски манастир кај поранешното село Цигарево, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.

Географија
----------

Манастирот се наоѓа во југоисточните пазуви на планината Пајак над Гуменџе, на неколку километри јужно од селото Рамна, на местото на некогашно Цигарево. Кон манастирот водат три пата — еден од Гуменџе преку Рамна, друг од Дамјан, а трет од Пилорик. Јужно од манастирот се гледаат урнатините од куќите на Цигарево.

Историја
--------

Манастирот е основан во 1990 г. од монахињата Јована Хаѕика кај постоечката цигаревска црква „Св. Ѓорѓи". Осветен е на 28 август 1991 г. од митрополитот Амвросиј Полјанско-кукушки. Во септември истата година прешла во новосоздадената Гуменџиско-бојмичко-ругуновска митрополија.

Мошти
-----

Во манастирот има мошти од Свети Рафаил, Света Олимпија, Апостол Филип, Света Петка, Петте Маченици (Евгениј, Евстратиј, Мардариј, Орест и Авксентиј), кожата на Свети Кирик, мошти на Света Катерина, Свети Јоаким Ватопедски, светци од манастирот Хозева, Витлеемските младенци, Свети Игнатик Метимниски, Свети Јован Колибар, Свети Методиј и Свети Ѓорѓи.

Цркви и параклиси
-----------------

Манастирската црква „Пресв. Богородица Утешение" е храм со куполи од светогорски тип. Има резбан иконостас. Црквата е живописана од Христос Карапалис, а преносливите икони се дело на монахињите.

Северно од главната црква е малата македонска црква „Св. Ѓорѓи", веројатно изградена во XIX век, која во прво време имала улога на главна црква на овој манастир.

На север од влезот е параклисот „Св. Архангели и св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат". Десно од плоштатчето е параклисот „Св. Никола и св. Пантелејмон", а лево е параклисот „Св. Мироносци и св. Кипријан и Јустин". Југоисточно од манастирската црква е малката црквичка „Св. Онуфриј", а југозападно е параклисот „Св. Сава". Десно надвор од главната манастирска порта е параклисот „Воскресение Христово и св. Харалампиј", а лево е „Св. Лука Кримски".

Поврзано
--------

* Гуменџиско-бојмичко-ругуновска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Λάμπρου, Σουλτάνα Δ. „Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Γεωργίου και Παναγίας της Παραμυθίας στο Άνυδρο". Promo.cross. Архивирано од изворникот на 2014-06-27. Посетено на 16 јуни 2014.
2. ↑  „Άνυδρο, Ι.Μ.Αγίου Γεωργίου". Enjoy Kilkis. Посетено на 14 март 2018.
Оваа статија се однесува на/за портата во Берлин.  За други значења, погл. Бранденбуршка порта (појаснување).
Бранденбуршката порта
**Бранденбуршката порта** (германски: *Brandenburger Tor*) — поранешна градска порта, повторно изградена кон крајот на 18 век како неокласична триумфална порта и сега е една од најпознатите знаменитости на Германија. Се наоѓа западно од центарот во Берлин на раскрсницата на улиците Унтер ден Линден и Ебертштрасе, веднаш до Парискиот плоштад. На север се наоѓа зградата на Рајхстагот. Портата претставува монументален влез кон Унтер ден Линден, познат булевар со липи, кои порано воделе директно до Градскиот дворец на пруските монарси. Била изградена по наредба на кралот Фридрих Вилхелм II како знак на мир од страна на Карл Готхард Лангханс во периодот помеѓу 1788-1791. Била значително оштетена во Втората светска војна, поради што била целосно обновена од 2000 до 2002 од германското здружение за заштита на спомениците. Во текот на повоената поделба на Германија, портата била изолирана и непристапна и служела како дел од Берлинскиот ѕид, а областа околу портата била најмногу користена од медиумите при падот на Ѕидот во 1989.

Во текот на нејзиното постоење, Бранденбуршката порта често била дел од големи историски настани и денес е сметана како симбол за бурната европска историја, но исто така и пример за европското обединување и мир.

Наводи
------

1. ↑  „Бранденбуршка порта" (германски). Die Stiftung Denkmalschutz Berlin. Архивирано од изворникот на 2011-07-19. Посетено на 14 мај 2013.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бранденбуршка порта" на Ризницата ? |

* Бранденбуршка порта
* Здружението за заштита на споменици Архивирано на 17 октомври 2011 г.
* Бранденбуршката порта опишана при историските настани Архивирано на 7 април 2004 г.
* Панорама Бранденбуршка порта
* Пренос во живот со поглед на Портата

Координати: 52°30′58.58″N 13°22′39.80″E﻿ / ﻿52.5162722° СГШ; 13.3777222° ИГД﻿ / 52.5162722; 13.3777222

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 127583713
* LCCN: sh91005932
* GND: 4236650-1
* NKC: ph217749

 |

 |
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Ибни Чини** (турски: *İbn i Çini)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Маалото се протегало источно од Бит-пазар. Од плоштадот Македонија било оддалечено 1100 метри североисточно.

Историја
--------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 27 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 64 мажи муслимани, со 2 новороденчиња. Исто така имало и 10 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Се проценува дека маалото во тој период имало 152 жители.

Сегашност
---------

Во јужниот дел на некогашното маало се наоѓа Иса-беговата Џамија и *ЈЗУ Здравствен Дом*, низ средината поминува булеварот „Никола Карев", со сите свои приклучоци, додека пак на север сѐ уште има куќи.

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |
60 км/ч е ограничувањето на брзината знак што се користи во Австралија
 О**граничување на брзината** се користи во повеќето земји за да се постави максималната (или минимум во некои случаи) брзината со која  возилата може законски да патуваат на одредени делови од патот. Ограничувањата на брзината може да биде променлива, а во некои места брзината е неограничена (на пр. некои Автопати во Германија). Ограничувањата на брзината се обично покажани на сообраќајниот знак. Ограничувањата на брзината најчесто се поставени од страна на законодавнит тела на земјата или регионот и се спроведува од страна на националните или регионалните полициски или судски органи.

Првиот максимум за ограничување на брзината е 16 км/ч, ограничување воведено во Велика Британија во 1861 година. Највисоко објавено ограничување на брзина во светот е 140 км/ч, која се однесува на некои автопати во Полска и Бугарија; исто така во Тексас ограничувањето е 137 км/ч. Сепак, некои патишта немаат ограничување на брзина за одредени класи на возила. Најпознати се оние помалку оптоварени магистрали (автобанови) во Германија, каде автомобилот возачите немаат мандат максимална брзина. Мерењата од германската држава Бранденбург во 2006 година покажа дека просечната брзина на 142 км/ч[*convert: unknown unit*] на 6-лејн дел од autobahn во слободен проток услови. Руралните патишта на островот Ман и индиските држави Андра Прадеш, Mахараштраa, и Telangana, исто така недостаток ограничувањата на брзината.

Прописи
-------

Ограничување на брзина знак во Германија, покажува 60 км/ч ограничување. Знаци во други Европски земји се слични, но видете користење на различни фонтови и големини

Белешки
-------

1. ↑  Samochodowy, Przeglad. „Jak dobrze jeździć samochodem. Porady. Prawidłowe i pomocne nawyki (m.in. manewry, hamowanie, kultura, parkowanie, podróż)" (полски). Посетено на 2017-04-06.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  „Current speed limit policies". European Commission. Архивирано од изворникот на 2013-01-25. Посетено на 2010-04-23.
5. ↑  „Auswirkungen eines allgemeinen Tempolimits auf Autobahnen im Land Brandenburg" (PDF). Brandenburg. October 2007. Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-09-07. Посетено на 2010-12-04. (German)Auf einer 6-streifigen Autobahn ergibt sich für den Pkw-Verkehr im Mittel eine Geschwindigkeit von 142 км/ч. (English)On clear stretches of 6-lane highway, cars average a speed of 142 km / h
6. ↑  „The Table of Maximum Speed Limits at a Glance" (PDF).
7. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2017-02-07. Посетено на 2018-01-18.
8. ↑
| Општина Солунски Залив  *Δήμος Παύλου Μελά* |
| --- |
| 
Општината Павлос Мелас во областа Централна Македонија |
| Податоци |
| Област: | Централна Македонија |
| Округ: | Солун |
| Гео. област: |  |
| Население: | 71.842 (2021) |
| Седиште: | Ставруполи |
| Нас. места: | 3 |
| Пошт. бр.: | 564 |
| Пов. бр.: | 2310-60 до 69 |
| Портал: | pavlosmelas.gr |

**Павлос Мелас** (грчки: *Δήμος Παύλου Μελά*, *Димос Павлу Мела*) — општина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Опфаќа три населби во Солун, а административен центар е Ставруполи, создадено во XX век од грчки бегалци од Мала Азија.

Населени места
--------------

Поранешната општина Лембет на картата на некогашниот округ Солун.
Општината Павлос Мелас е создадена на 1 јануари 2011 со обединување на општините Ставруполи, Лембет и Кара Усеин по законот „Каликратис".

Наречена е по офицерот Павлос Мелас (1870-1904) — деец грчката вооружена пропаганда во Македонија (т.н. „Борба за Македонија"), познат по неговите потфати за истребување на Македонците и македонштината, кој важи за голем национален херој во Грција.

### Општинска единица Лембет

Општинската единица Лембет опфаќа само едно населено место — солунската населба Лембет (Ευκαρπία, Евкарпија).

Поранешната општина Кара Усеин на картата на некогашниот округ Солун.
### Општинска единица Кара Усеин

Општинската единица Кара Усеин опфаќа само едно населено место — солунската населба Кара Усеин (Πολίχνη, Полихини).

### Поранешна општина Ставруполи

Поранешната општина Ставруполи на картата на некогашниот округ Солун.
Општинската единица Ставруполи опфаќа само едно населено место — солунската населба Ставруполи (Σταυρούπολη). **новосоздадено**

Поврзано
--------

* Даутбал (општина)
* Корделио-Арманќој
* Неаполи-Сикјес
* Солун

Наводи
------

1. ↑  „Ν. 3852/10" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 5 јули 2010. Посетено на 5 јули 2010.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Павлос Мелас |
| --- |
|  |
| ОЕ Лембет | 
* Лембет

 |
|  |
| ОЕ Кара Усеин | 
* Кара Усеин

 |
|  |
| ОЕ Ставруполи | 
* Ставруполи 1

 |
|  |
| 1 *Новосоздадено место од грчки доселеници во XX век* |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Општини во областа Централна Македонија, по окрузи |
| --- |
|  |
| Иматија | 
* Бер
* Гида
* Негуш

 |  |
|  |
| Кукуш | 
* Кукуш
* Пајонија

 |
|  |
| Пиерија | 
* Дион-Олимп
* Катерина
* Пидна-Колиндар

 |
|  |
| Постол | 
* Вртикоп
* Воден
* Меглен
* Постол

 |
|  |
| Сер | 
* Визалтија
* Довишта
* Долна Џумаја
* Ениќој
* Зелјахово
* Сер
* Синтика

 |
|  |
| Солун | 
* Амбелокипи-Менемен
* Корделио-Арманќој
* Бешик
* Даутбал
* Делта
* Илиџиево
* Каламарија
* Капуџилар-Хортач
* Лагадина
* Неаполи-Сикјес
* Павлос Мелас
* Седес
* Солун
* Солунски Залив

 |
|  |
| Халкидик | 
* Аристотел
* Касандра
* Нова Пропонтида
* Полигеро
* Ситонија

 |

 |
**Основно училиште „Страшо Пинџур"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Страшо Пинџур" - Моин**; скратено: **ПООУ „Страшо Пинџур"**) — подрачно основно училиште во селото Моин, составен дел на ОУ „Крсте Петков Мисирков" од градот Гевгелија.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски народен херој Страшо Пинџур.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Моин.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Галерија
--------

* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  „Образование". *Општина Гевгелија*. Архивирано од изворникот на 2019-03-25. Посетено на 2019-03-25.

Координати: 41°7′57″N 22°27′2″E﻿ / ﻿41.13250° СГШ; 22.45056° ИГД﻿ / 41.13250; 22.45056
**Трајче Стојанов** (р. 23 март 1977

) — македонски филозоф и професор на штипскиот унивезитет.

Животопис
---------

Стојанов е роден во Штип, Македонија на 25 март 1977 година, каде завршил основно и средно образование. Дипломирал во 2001 г. година на Институт за филозофија на Филозофски факултет, при УКИМ, Скопје. Таму магистрирал и докторирал. Специјализирал на Московскиот педагошки државен универзитет (МПГУ) во Москва, Русија, каде работел на докторската дисертација под менторство на проф. Михаил Маслин од Универзитетот „Ломоносов", Москва, Реализирал постдокторски престој на универзитетот *Ст. Олаф* во Нордфилд, САД. Избран е за почесен професор (*professor honoris causa*), на МСПИ-Москва, Русија, како и визитинг професор на *European and Globalization Studies,* во Загреб, Хрватска. Добитник е на Осмоноемвриска награда на град Штип, како и на признание од *Фондацијата Достоевски* за особен придонес за промоција на руската литература и култура. Учествувал на конгреси и симпозиуми во САД, Италија, Хрватска, Русија, Црна Гора и други.

Во фокусот на научните истражувања му се следниве философски дисциплини: Историја на философија, Етика, Естетика, Антропологија, Философија на религија, Политичка философија и Политичка теологија.

Библиографија
-------------

### Трудови

* Проблемы русской идентичности в восприятии иностранца
* Filozofski sistem Dostojevskog (pokušaj rekonstrukcije)
* Преглед на развојот на руската религиска филозофија

### Книги

* *Монографија, во издание на издавачката куќа Аз-Буки од Скопје: „Достоевски - од подземјето до Богочовекот"*, Аз-Буки, Скопје, 2008 Книгата е прв обид кај нас за филозофско толкување на книжевниот опус на Ф.М. Достоевски.
* Учебник по *Филозофија* за студентите на ФОН *Филозофија: Византиска и руска,* Универзитет „Гоце Делчев", Штип, 2013
* Збирка поезија: *Егзистенцијалии: џебна филозофија во стихови,* Универзитетска библиотека „Гоце Делчев" - Штип, 2016

"Руска религиска философија" во три тома: 1.Контексти; 2. Историја; 3. Проблеми, Аз-Буки, Скопје, 2019

Наводи
------

1. ↑  „Одделенска настава -Педагошки факултет-Штип". Универзитет „Гоце Делчев". Посетено на 2009-11-30.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  „Отворање на Руска читалница". On net. 18 декември 2008. Архивирано од изворникот на 2008-12-20. Посетено на 2009-11-30.
7. ↑

Надворешни врски
----------------

* Написи на Трајче Стојанов за руски и македонски филозофско општествени тематики[*мртва врска*] во „Руска реч" на македонски
**Донос** или **Антигонос Холерис** (грчки: *Δόνος, Αντίγονος Χολέρης*) — андартски капетан, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.

Биография
---------

Споменик на Доно во Баница.
Донос Холерис е роден во леринското село Баница, тогаш во Османлиското Царство. Основно образование завршил во родното село, во тамошното грчко училиште, а школувањето го продолжил на Големата народна школа во Цариград.

Во јуни 1907 година неговиот дедо Трифон Холерис бил убиен на селскиот плоштад од дејците на Македонската револуционерна организација. По оваа убиство Донос Холерис станал андарт во четата на Ставро Кочев. Подоцна соработувал и со андартскиот капетан Николаос Андријанакис.

Во 1908 година ја напуштил Македонија и заминал за Атина, а во 1910 година со сопствена чета се вратил назад. Во 1911 година го ликвидирал револуционерот Стате Стојан Тасев.

Во текот на Првата балканска војна учествува во борбите против Турците, а во Втората балканска војна формирал група која имала за цел, пронаоѓање и уништување на четите на ВМРО во реонот.

Донос Холерис во јули 1913 година загинал во борба со четата на Васил Чекаларов.

Извори
------

1. ↑  Во грчкиот извор: Στάτε Στόγιαν Τάσεφ
2. ↑  Στέργιου Τριανταφυλλίδη, Ιστορικά Βεύης, Φλώρινα 1958, σσ. 24 - 32
3. ↑  Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 167
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Кара Капуџу** (турски: Kara Kapıcı*)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Маалото се протегало западно од џамијата „Ќазим Беут". Јужно се наоѓало маалото *Исмаил Војвода*, додека пак северно било маалото *Ибни Меџри*. Од плоштадот Македонија било оддалечено 1180 метри североисточно.

Историја
--------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 36 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 86 мажи муслимани, со 12 новороденчиња. Исто така имало и 14 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Се проценува дека маалото во тој период имало 224 жители.

Сегашност
---------

Денес најголем дел од маалото е под булеварот „Никола Карев" и улицата „Петре Георгиев". Тука се наоѓа и пешачкиот мост за премунување на претходно споменатиот булевар.

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |
**Битка кај Гандач** — борба во текот на Илинденското востание во која четите на војводите Апостол Петков и Иван Карасулијата воделе битка против турската војска на планината Пајак.

Битката
-------

На 12 септември 1903 година здружените чети од 100 души на чело со Апостол Петков и Иван Оџаров Карасулијата го зазеле стратешкиот врв Гандач на Пајак Планина, против нив турката власт испртила воени единици од гарнизоните во Гевгелија и Гуменџе, а нивната бројка изнесувала околу 1200 души по што започнала битката . На 13 септември четите успеале да го пробијат обрачот и да се повлечат. Востаниците имале многу мали загуби додека пак османлиската војска имала 180 мртви.

Извори
------

1. ↑  *Ангел Динев, Илинденската епопеја I-II, (1947-1949)*

Предлошка:МРО



|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Борби на МРО |
| --- |
|  |
|  | 
Борба за Македонија  •  Битка кај Готен  •  Битка кај Могила  •  Битка кај Трсје  •  Битка кај Слива  •  Битка кај Арменско  •  Битка кај Гандач  •  Битка кај Локвата и Вињари  •  Битка кај Маргара  •  Битка на Ножот  •  Битка кај Баница  •  Битка за Мехомија  •  Битка кај Аржинското блато  •  Битка кај Ѓуришкиот манастир  •  Битка кај Мечкин Камен
 |
|  |
| **Македонска револуционерна организација** |

 |
Рајна кнегиња со знамето.
**Рајна Поп-Георгиева Футекова** (бугарски: *Райна Попгеоргиева Футекова*), позната како **Рајна Кнегиња** (бугарски: *Райна Княгиня*) била учителка и револуционерка од Бугарија, која го сошила знамето на Априлското востание од 1876 година. Во денот на објавувањето на востанието, таа го развеала со комитата Георги Бенковски.

Биографиja
----------

Раjна Футекова е родена во 1856 г. во потбалканското гратче Панаѓуриште. На 20 години таа станува учителка во женското училиште во родното Панаѓуриште. За време на подготовката на востанието, комитата Георги Бенковски ја замолува да го сошие бајракот на Панаѓурскиот револуционерен округ. Таа се согсласува на тоа и го сошива знамето на кое лавот го нацртал Стојан Каралеев, по образец на лавот од печатот на Бугарскиот Револуционерен Централен Комитет, а буквите од натписот *Слобода или смрт!'* ги напишал Иванчо Зографа. На 22 април 1876 година на осветувањето на знамето Рајна се сеќава:

*„На вториот ден на слободата знамето веќе беше довршено. Тогаш, по желба на граѓаните, требеше да го фатам знамето во раце, да нарамам сабја и револвер и да седнам на избран коњ, да поминам низ целиот град и да му соопштам на насобраниот народ дека петвековното турско ропство е отфрлено за секогаш. Тоа беше најсјајниот ден на нашата кратковремена слобода. Беловласи старци, заедно со мали деца, одеа насекаде по мене, пееја сакани народни песни. По нас жени, девојки и старици фрлаа цвеќиња. "Ура!" и "Да живее!" немаа крај...*
Рајна Кнегиња
По задушувањето на востанието, Рајна е уапсена од Турците и после тешки страдања таа е оставена без леб и вода повеќе од месец време во Пловдискиот затвор. Потоа Рајна успева да избега во Москва со нелегитимен пасош. Таму студирала медицина и дипломирала бабиштво. Подоцна се враќа во Бугарија. Мајка е на пет синови. Умира на 29 јули 1917 година во Софија. Подоцна за својата смела постапка Рајна е објавена за национална хероина. Затоа и е доделена титула "кнегиња".

Поврзано
--------

* Врв "Рајна Кнегиња", планински врв на остров Ливингстон, Антарктик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Рајна Кнегиња" на Ризницата ? |

* Народни песни за Рајна Кнегиња
**Даниела Иваноска** (родена во 1978 година во Скопје) — македонска театарска филмска и телевизиска глумица која работи во Народниот театар „Војдан Чернодрински" од Прилеп.

Животопис
---------

Даниела Ивановска (родена како Стојковска) е родена во Скопје. Таа е омажена за глумецот Зоран Иваноски со кого го имаат синот Лука.

Кариера
-------

Професионалната кариера на Иваноска (тогаш, со презимето Стојковска) ги направила во Скопје, играјќи во неколку претстави на Македонскито народен театар, како: „Соларис", „Големите очекувања", „Делириум за двајца", „Слепци", „Црнила 005". Подоцна, таа се вработила во театарот „Војдан Чернодрински" во Прилеп, каде од 2008 наваму имала улоги во речиси сите претстави.

Во ноември 2014 година, на Меѓународниот фестивал на глумците во Никшиќ, Црна Гора, Иваноска ја освоила наградата за најдобра споредна женска улога, играјќи го ликот на Алтана во претставата „Буре барут (драма)", во режија на Наташа Поплавска.

Филмографија
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Година** | **Филм** | **Улога** |
| 2005 | Бал-кан-кан ТВ-филм | Сопругата |
| 2005 | Боли ли ТВ-филм |  |
| 2013 | Авантурите на Итар Пејо ТВ-серија |  |
| 2014 | Македонски народни приказни ТВ-серија |  |
| 2015 | Три во едно ТВ-филм |  |
| 2015 | Лазар ТВ-филм | Милка |
| 2019 | Втора шанса ТВ-филм | Елеонора |
| 2019 | Дедо и внук ТВ-филм | Билјана |
| 2020 | Зоки Поки ТВ-серија | Ивана |

Наводи
------

1. 1 2  Сребра Ѓорѓијевска, „Театрите се однесуваат како секти", *Дневник*, година XVIII, број 5617, петок, 14 ноември 2014, стр. 23.
2. ↑  „Награда за глумицата Даниела Иваноска на фестивалот во Никшиќ", *Дневник*, година XVIII, број 5614, вторник, 11 ноември 2014, стр. 19.
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Хаџи Касим** (турски: *Hacı Kâsım)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Ова маало се наоѓало источно од скопската саат-кула. На југ од него било маалото Хаџи Таџедин, на запад Џами Атик, на север Исмаил Војвода, додека пак на исток било маалото Пазар Баши. Од Камениот мост било оддалечено 900 метри североисточно.

Историја
--------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 5 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 19 мажи муслимани, со 3 новороденчиња. Исто така имало и 2 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Се проценува дека маалото во тој период имало 48 жители.

Сегашност
---------

Денес од ова маало нема останато ни тага, наполно е урбанизирано. Во рамките на неговите некогашни граници се наоѓаат три факултети, и тоа: Економски факултет, Филозофски факултет и Филолошки факултет „Блаже Конески".

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Пазар Баши** (турски: *Pazar Başı)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Ова маало се наоѓало во источниот дел на градот и било прилично мало. На север граничело со маалото Уруч Паша, на запад со Кара Капуџи и Исмаил Војвода, на југ со Хаџи Касим, додека пак на исток со маалата Крњево и Дервишан. Од Камениот мост било оддалечено 1130 метри североисточно.

Историја
--------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 28 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 54 мажи муслимани, со 4 новороденчиња. Исто така имало и 8 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Се проценува дека маалото во тој период имало 132 жители.

Сегашност
---------

Денес овој дел од градот забрзано се урбанизира, но сѐ уште има куќи. Тука поминува улицата „Петре Георгиев", додека на западниот дел се наоѓа џамијата „Ќазим Беут".

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Мухидин Челеби** (турски: *Muhiddin Çelebi)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Маалото се наоѓало во северозападниот дел на тогашното Скопје. На север од него се планирале нови блокови за населување. На југ било маалото Топхане, додека во непосредна близина биле и маалата Хаџи Хајредин и Касим Гази. Од Камениот мост било оддалечено 1450 метри северно.

Историја
--------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 8 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 12 мажи муслимани, со 4 новороденчиња. Исто така имало и 3 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Се проценува дека маалото во тој период имало 38 жители.

Сегашност
---------

Денес овој дел од градот е под општина Чаир и забрзано се урбанизира, тука поминува улицата „Клинска Леса".

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |
*Вљубениот лав* (1775 – 1780 год,), таписерија од Обисон дизајнирана од Жан Батист Одри, музеј Нисим де Камондо, Париз
 Детали од таписерија во манастирот на црквата Свети Трофим, Арл
**Таписериите од Обисон** - таписерии произведени во Обисон, во горната долина на Креуз во централна Франција. Терминот често зафаќа слични производи направени во блискиот град Фелетин. Индустријата веројатно се зголемила веднаш по 1300 година со разбои во семејните работилници, и веќе биле управувани од Фламанците кои биле забележани во документите од 16 век.

Таписериите од Обусон во 18 век успеале да се натпреваруваат со кралското производство на таписериите од Гобелен и привилегираната позиција на таписеријата од Бове.

Во 2009 год. „Таписериите од Обисон" биле впишани на Репрезентативната листа на нематеријално културно наследство на човештвото од УНЕСКО. Во тоа време индустријата поддржувала три работилници и десет или нешто хонорарни ткајачи.

Историја
--------

Фелетин се смета за извор на таписериите од Обисон во пописот на Шарлот д'Албре, војвотката од Валентоа и вдовицата на Чезаре Борџија (1514год.). Работилниците добија кралска повелба во 1665 год. но се осамостоиле во доцниот 18-ти век, со дизајни на Франсоа Буше, Жан-Батист Одри и Жан-Батист Хует, многу од пасторалните рококо теми. Вообичаено, таписериите од Обисон зависеле од гравурите како извор на дизајн, или од цртежите на скали од кои работеле ткајачите на таписерии со ниско искривување. Како и со Фламанските и Париските таписерии во исто време, фигурите биле поставени на конвенционална позадина на *зеленило*, дизајнирано зеленило и вињети од растенија на кои се висат птиците и од кои наликуваат погледи на кулите и градовите.

Во 19 век, репродукциите на парчиња од претходниот век, и покривките за мебел, како и цветните теписи од таписерија, ја одржуваа индустријата одржлива, а градот презеде голем дел од преживувањето по Втората светска војна во ткаењето на таписеријата. Тоест, водечкиот дизајнер Жан Лурча се преселил таму во септември 1939 година, со Марсел Громер и Пјер Дубреј.

Музејот на таписерии од Обусон, кој бил отворен во 2016 година, има голема колекција на таписерии од Обисон.

 Ле Букет, од Марк Сен-Санс, 1951 година

Наводи
------

1. ↑  Osborne, 761
2. ↑  R. A. Weigert, *French Tapestry* 1956: 135–142.
3. ↑  "Aubusson tapestry", UNESCO
4. ↑  Weigert 1956:136.
5. 1 2  Osborne, 61

Надворешни врски
----------------

* 

* Таписерии од Обисон на Ризницата ?
**Топка** е просторот кој се наоѓа внатре во сферата
**Топка** — претставува дел од просторот заграден со сферна површина, т.е. „исполнета" сфера. Обата поими може да се однесуваат на произволен метрички простор, вклучувајќи ги тука и добро познатите примери од **рамнината** (дводимензионалниот реален Евклидов простор) и **обичниот простор** (тридимензионалниот реален Евклидов простор).

Формална дефиниција
-------------------

Дефиницијата на топка во општ случај е едноставно обопштување (без други специјални измени) на дефиницијата на топката каква што ни е позната. Како и да е, постојат два вида на топки: *отворена топка* и *затворена топка*. Нека избереме точка {\displaystyle \ O} од просторот која ќе ја викаме **центар** и реален ненегативен број {\displaystyle \ r} кој ќе го викаме **полупречник**. Тогаш:

* **Отворена топка** со центар во точката {\displaystyle \ O} и полупречник {\displaystyle \ r} е множеството од сите точки од просторот кои се наоѓаат на растојание *помало* од {\displaystyle \ r} единици од центарот.
* **Затворена топка** со центар во точката {\displaystyle \ O} и полупречник {\displaystyle \ r} е множеството од сите точки од просторот кои се наоѓаат на растојание *помало или еднакво* на {\displaystyle \ r} единици од центарот.

Значи, за разлика од отворената, затворената топка ја содржи и самата сфера како гранична површина.

Симболички запишани, дефинициите се следниве:

* За отворена топка {\displaystyle T(O,r)},

{\displaystyle T(O,r)=\{x|d(x,O)<r\}}
* За затворена топка {\displaystyle {\overline {T(O,r)}}},

{\displaystyle {\overline {T(O,r)}}=\{x|d(x,O)\leq r\}}

Поврзано
--------

* Сфера
* Сфероид
* *n*-сфера (хиперсфера)
* Многуобразие
* круг - исполнета кружница
* топка (реквизит) - во спортот и игрите

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NKC: ph386369

 |

 |