recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Бошавскиот манастир** (познат и како **Бошавички манастир**) — манастир во селото Долна Бошава, сместен по течението на реката Бошава, во срцето на истоимената етногеографска област. Манастирот има една црква - „Св. Архангел Михаил".

Историја
--------

Манастирската црква и манастирските конаци биле подигнати во 1839 година. Овој податок се наоѓа над северниот влез во црквата од надворешната страна врежан врз камена плоча.

Архитектура
-----------

### Градба

Манастирската црква е трокорабна со два реда колони што формираат три кораби. Во горните делови на јужниот и северниот ѕид се наоѓаат прозорците што ја осветлуваат внатрешноста на црквата. Сводовите се покриени со дрвени таваници, од кои страничните се пониски од средниот кораб. Постојат два влеза на црквата, еден од северната, а друг од западната страна. Манастирската црква има отворен трем откај западната и мал дел од северната страна.

### Фрескоживопис

Живописот во црквата потекнува од 1880 година, за кој има натпис кој се наоѓа над истиот влез само од внатрешната страна. Во натписот се вели дека зографи биле браќата Коста, Никола и Вангел со синот Наки од Крушево, во годината 1880, месец јули.

Галерија
--------

* Влезот во манастиротВлезот во манастирот
* Поглед на манастиротПоглед на манастирот
* Помошни објекти во манастиротПомошни објекти во манастирот
* Манастирска чешмаМанастирска чешма

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.

Надворешни врски
----------------

* Бошавски манастир на Ризницата ?
**Манастирот Велика Лавра** (грчки: *Μονή Μεγίστης Λαύρας*) е првиот манастир изграден на Света Гора. Се наоѓа на југоисточното подножје на планината Атос на надморска височина од 160 m. Основањето на манастирот во 963 година од Атанасиј Атонски го означува почетокот на организираниот монашки живот на Света Гора.

Атанасиј ја започнал изградбата на Великата Лавра по одобрение на византискиот цар Роман II, а неговиот наследник Никифор II Фока бил голем пријател на Атанасиј, и му помагал на разни начини. Конечно во 963 година била изградена главната манастирска црква посветена на Благовештението Богородично, и наскоро започнале да пристигнуваат луѓе од разни народности со желба да живеат монашки живот под управување на Атанасиј. Политиката на поддршка ја продолжиле и наследниците на Фока, Јован I Цимискиј и Василиј II, и покрај извесните несогласувања со Атанасиј.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Православен крст Манастири на Света Гора (по хиерархија) |
| --- |
|  |
| 
* Велика Лавра
* Ватопед
* Ивирон
* Хиландар
* Дионисијат
* Кутлумуш
* Пантократор
* Ксиропотам
* Зограф
* Дохијар
* Каракал
* Филотеј
* Симонопетра
* Свети Павле
* Ставроникита
* Ксенофонт
* Григоријат
* Есфигмен
* Пантелејмон
* Констамонит

 | Карта на која се означени манастирите на Света Гора |

 |
Оваа статија се однесува на за стриповите.  За филмот, погл. Астерикс и Обеликс: Мисија Клеопатра.
**Астерикс** (француски: *Astérix или Astérix le Gaulois*) или **Астерикс и Обеликс** (француски:  *Astérix et Obelix*) е француско-белгиска серија стрипови од Рене Госини и Алберт Удерзо. Стриповите почнаа да се издаваат на 29 октомври 1959 година.

Дејствието во стриповите се врши во едно мало галско село кое дава отпор на римската окупација. Тоа што се посилни од моќната римска армија се должи на *магичниот напиток* направен од селскиот друид кој практикува алхемија. Суфиксот *"икс"* на крајот на имињата во стрипот доаѓа од името на *Vercingetorix* (древен поглавар на Галите). Во текот на стриповите Астерикс со својот верен пријател Обеликс патуваат низ многу древни држави и народи како што се Рим, Грција, Египет, Америка и така натаму. Стриповите се преведени на повеќе од 100 јазици и најпознати се во Европа и Америка. Направени се 13 филмови и телевизиска анимирана серија.

Ликови
------

### Астерикс

*Астерикс* (француски: *Astérix*) е главниот лик во стриповите. Иако нема импресивна мускулна форма Астерикс е еден од најсилните и најитрите ликови. Низ своите авантури, Астерикс со помош на магичниот напиток приготвен од страна на друидот Гетафикс успева да избега од лоши ситуации. Тој успева да го надитри Цезар секогаш кога Цезар посакува да му направи нешто лошо него и на селото. Ги завршува 12те задачи на Цезар во истоимениот стрип, успева да победи на олимписките игри итн.

### Обеликс

*Обеликс* (француски: *Obelix*) е пријателот на Астерикс и околу нив се случуваат дејствијата во стриповите и филмовите. Обеликс паднал во магичниот напиток кога бил мало дете и затоа тоа има бесконечно дејство на него. Тој е лесно навредлив и чувствителен. Работи како вајар на менхир и е најсилен војник од селото. Исто така карактеристично за него е љубовта која ја има кон неговото куче Идефикс и тоа што е секогаш гладен. Неговото омилено јадење е дива свиња.

### Идефикс

*Идефикс* (француски: *Idéfix*) е кучето на Обеликс. Тој е единствениот главен лик кој е животно. Без оглед на неговата големина тој е доста бестрашен. Идефикс е исто така и екологијаекологист кој мрази уништување на галската шума.

Влијание
--------

* „Обеликс и базилиск" — краток расказ на македонскиот писател Пандалф Вулкански.

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: Антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 158.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 175053368
* LCCN: n85383106
* NKC: aun2014821941

 |

 |
Локацијата на Бенкрофт во округот Карибу, Ајдахо
Бенкрофт 
**Бенкрофт** (англиски: *Bancroft*) е град во округот Карибу во сојузната држава Ајдахо, САД. Бенкрофт според пописот од 2000 година броел 382 жители и опфаќал површина од 1,7 км2. Се наоѓа на 1,653 надморска височина. Поштенскиот број на Бенкрофт е 83217, а повикувачкиот број 208.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во САД е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Банана брод, Варадеро, Куба 
**Банана чамецот** (или **водена** **санка**), е без сила, надувувачки рекреативен брод што треба да се влече. Различни модели обично сместуваат три до десет возачи што седат на поголема, главна цевка и ги потпираат нозете на две странични крилни цевки кои го стабилизираат бродот. Главната цевка е често жолта и во форма на банана. Некои модели имаат две главни цевки.

Поврзано
--------

Пронаоѓачот на чамецот со банана бил Волтер Камакау Наполеон во 1971 година, од Сан Диего, Калифорнија.

Наводи
------

1. ↑  „Banana Boat – Types of Boats". Посетено на 28 јуни 2020.
**Аспарух Георгиев Гаврилоски** (2 јануари 1923 во Врбјани, Охридско — 22 септември 1944 во Србица, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Аспарух Георгиев Гаврилоски е роден во селото Врбјани. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ се приклучил во пролетта 1943 година. Доброволно стапува во Шестата македонска бригада. Загинува во борбите против балистите кај селото Србица на 22 септември 1944 година.

Наводи
------

1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Бенигнус** — (VI в.), епископ на Хераклеја. Учествувал како заменик на архиепископот на Солун, Илија на Цариградскиот вселенски собор од мај 553 г. Се потпишувал со „Бенигнус, епископ на Хераклеја, која се наоѓа во Прва Македонија", како и „Бенигнус, епископ на Хераклеја Пелагониска".

Наводи
------

1. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 69. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  *Градби и градови во Пелагониската регија во доцната Антика* (PDF). Скопје: Каламус. 2011. стр. 65. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)

Надворешни врски
----------------

* За епархијата
* ИСТОРИСКИ ПРЕГЛЕД НА МАКЕДОНСКАТА ПРАВОСЛАВНА ЦРКВА
За други истоимени места, погледајте Бутјадинген (појаснување).

**Бутјадинген** (германски: *Butjadingen*) — општина во округот Везермарш, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината се наоѓа на истоимениот полуостров на брегот на Северното Море, граничејќи се на југозапад со Јадскиот Залив, на запад и северозапад со Внатрешен Јаде, додека на исток и на североисток со Везер и устието. Општинското подрачје истовремено се протега и на некогашната историска област Бутјадинген.

Во општината не постои истоимено место, туку Бутјадинген е создадена со спојување на општините Лангварден, Бурхафе и Штолхам како нова општина со седиште во Бурхафе.

Географија
----------

### Местоположба

Општината Бутјадинген го зазема северозападниот дел на истоимениот полуостров. Околината се состои од мочуришта и е слабо населена.

### Соседни општини

Општината во голем дел е опкружена од Северното Море. На исток и на југоисток се граничи со градот Норденхам, а на југ со општината Штадланд. Сите три општини се дел од округот Везермарш и го образуваат северниот дел на округот.

### Општински единици

Кон општината припаѓаат следниве единици:

|  |  |
| --- | --- |
| * Бурхафе
* Екварден
* Еквардерхерне
* Федервардерзил
* Изенс
* Лангварден
* Роденс
* Нинс
 | * Руварден
* Зеферн
* Зиленс
* Ифенс
* Штолхам
* Зилварден
* Тосенс
* Ваденс
 |

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)

Надворешни врски
----------------

* Бутјадинген на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Везермарш |
| --- |
|  |
| 
* Берне
* **Браке**
* Бутјадинген
* Елсфлет
* Јаде
* Лемвердер
* Норденхам
* Овелгене
* Штадланд

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 146709924
* LCCN: n90630176
* GND: 4088750-9

 |

 |
**Ангеле Миладинов Крстески** ( 1924
 во Србјани, Кичевско —  1944

 во Клиново, Кавадаречко) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Роден е во земјоделско семејство. Определен за борба против окупаторот, се вклучил во воспитните групи, а во пролетта 1943 година станал член на СКОЈ. Во есента 1943 година доброволно заминал како партизан во редовите на Првата македонско-косовска бригада. Со Бригадата бил во Егејска Македонија во познатиот Февруарски поход. По борбите кај Богомила, се нашол отцепен од Бригадата со повеќе свои другари кои наишле на бугарски заседи кај селото Клиново на Црна Река. Таму бил смртно погоден од фашистички куршум во февруари 1944 година.

Поврзано
--------

* Стојан Крстески
* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 75.
**Бентомак** — македонски рудник на бентонитски глини кај Крива Паланка. Под името Бентомак е опфатена и компанијата која во 70-тите години на XX век вршела експлоатација на бентонитските глини во Славишко Поле. Тоа се наоѓалиштата Ранковце, Гиновци и Љубинци. Со прекини Бентомак до денес врши експлоатација на фино дисперзни бентонитски глини со висок квалитет. Дебелината на подинскиот слој кај Ранковци е 6 m, а во крајните делови постои листест бентонит со дебелина од 11 m.

Наводи
------

1. ↑  *М. Стојановиќ, Наоѓалишта на неметални минерални суровини во Македонија. Скопје,2005*
2. ↑  *С. Ракиќ, К. Петровски, Неметалични минерални суровини во Македонија, Советување во Охрид, 1990*
**Валтер Симонс** (24 септември 1861 - 14 јули 1937) бил германски адвокат и политичар. Тој бил министер за надворешни работи на Вајмарската Република во 1920-21 и беше претседател на *Рајхсхерихт* од 1922 до 1929 година.

Ран живот
---------

Волтер Симонс е роден на 24 септември 1861 година во Елберфелд (денес Вупертал ) во провинцијата пруска Рајна. Неговото семејство биле Huguenots кои дошле во Рајнската област по 1685 година. Таткото на Волтер бил Лудвиг Симонс (1831-1905), производител на свила. Неговата мајка била Хелен Симонс нее Килман (1842-1916).

Волтер Симонс учел во *гимназијата* во Елберфелд и го постигнал *Абитур* во 1879 година. Потоа студирал право, економија и историја во Стразбур, Лајпциг и Бон. Рудолф Сом имал големо влијание врз него. Во 1882 година, тој го поминал *референдумот* и потоа служел во војската. Во 1888 година, тој го положил прускиот *оценувач,* а потоа служел како асистент судија во Бон и Солинген. Тој се оженил со Ерна Риле (1870-1954) во Солинген во 1890 година. Имаа три сина и четири ќерки.

Политичка кариера
-----------------

Симонс, кој никогаш не се приклучи на политичка партија, служел од јуни 1920 до мај 1921 година во кабинетот на Фехренбах за министер за надворешни работи и бил претставник на реихајтот на конференцијата Бања и лондонскиот Конеференц (1921) .

Од јануари до мај 1922 година, Симонс бил делегат на германско-полските преговори за Горна Шлеска. Во 1922 година го основал таканаречениот *SeSiSo-Kreis* именуван по соосновачите Ханс фон Сееккт, Симонс и Вилхелм Солф, состанок на салонот во *хотелот Кајзерхоф* во Берлин.

Во 1920-тите, Симонс, исто така, претседавал со семејната доверба на семејството Молке, во кое биле вклучена сопственоста на имотот на Крајсау, кој подоцна го дал своето име во кружниот круг на дисиденти против нацистичката власт.

Награди
-------

* 1931 *Adlerschild des Deutschen Reiches* (орел штит на германскиот рајх)

Избрани дела
------------

* *Кристентум и Вербрехен* ( *Христијанство и криминал* ), 1925
* *Религија и право* ( *Религија и право* ) (Предавања одржани на Универзитетот во Упсала), Берлин-Темпелхоф 1936
* *Kirchenvolk und Staatsvolk*, Leipziger rechtswissenschaftliche Studien Bd. 100, Лајпциг 1937

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „Biografie Walter Simons (German)". Bayerische Nationalbibliothek. Посетено на 26 January 2015.

Надворешни врски
----------------

* Изданијата на весникот во врска со Волтер Симонс
* Genealogy FactGrid Точка: Q17814
Исус со свита на ангели, фреска од црквата Света Софија во Охрид
**Ангелот на Света Софија** — е антологиска песна на Блаже Конески, првично објавена во списанието Современост (број 6) во 1953 година.

Ангелот на Света Софија
-----------------------

  

Ти којшто толку време мина

под малтерот на ѕидот мрачен,

пак слободен си в простор зрачен

– о сине тих на мисла сина –

со живот пак ти гори видот

и зори како небо ѕидот.

  

Но таа лика што се крие

под малтерот на мојте гради

и – утеха на дните млади –

по убост како сестра ти е,

не, нема мајстор да ја спаси,

со мојот живот ќе се згаси.

Критички осврт
--------------

Инспирација за оваа песна била фреската во црквата Света Софија во Охрид. 
Во неа поетот ѝ се обраќа на фреската која е симбол на минатото, на вечното, на нашата историја.

Но, вториот дел на песната е рефлексивен и во него поетот пее за својата младост и за минливоста на животот. Песната е строфична.

Двата дела на песната, Конески мајсторски ги спојува во целина, споредувајќи го ликот на ангелот со својата душа (под малтерот на ѕидот мрачен – под малтерот на мојте гради), но сепак спротивставувајќи ги како вечност (ангелот) и минливост (својот живот)..

Наводи
------

1. ↑  Словенија, IZUM-Институт за информациски науки, Марибор. „Успиване на болно дете, Ангелот на Света Софија, Гугучка :: COBISS+". *plus.mk.cobiss.net*. Архивирано од изворникот на 2021-12-15. Посетено на 2021-12-15.
2. ↑  Блаже Конески[*мртва врска*]
**Андреас "Енди" Вајман** (роден на 5 август 1991 година во Виена) — австриски фудбалер, напаѓач на Бристол Сити.

Клупска кариера
---------------

### Рапид Виена

Вајман ја започна својата кариера во родниот град во клубот на Рапид Виена, приклучувајќи се кај нив на тринаесет години. Тој останал таму за три години, пред да потпише за англискиот клуб од Премиер лигата, Астон Вила. Тој вели дека тој сè уште го носи Рапид во своето срце.

### Астон Вила

#### Рана кариера и заемот во Ватфорд

Вајман беше претставени на клубот за време на Пис купот во 2009 година против Јувентус, Атланте и Порто. Како ветувачки напаѓач беше важна фигура во резервниот тим на Астон Вила, особено во сезоната 2009-10 кога тој ја пополнува празнината што ја остави Нејтн Делфоунесо каде тој ја завршил сезоната како резерви Јужна Лигата најдобар стрелец со девет гола во Јужната конференција на Премиер лигата за резервни тимови.

По импресивните перформанси во резервите, Вајман потпиша продолжување на договорот, кој го врзува за клубот до јуни 2012.

На 14 август 2010 тој го прави своето деби за првиот тим на Вила во мечот со Вест Хем Јунајтед кога се појавува како замена на местото на Ешли Јанг во 86-тата минута. Во јануарскиот преоден рок тој замина во Вотфорд на позајмица до крајот од сезоната.

#### Враќање во Астон Вила и пробив во првиот тим

Пред почетокот на новата сезона 2011-2012 тој се врати во Вила за пред-сезонски натпревари и одигра еден официјален меч во второто коло на Лига купот против Херефорд. Во мечот влезе како замена на местото на Дарен Бент. На 26 август тој го продолжи својот договор со клубот до 2014-тата година. И покрај тоа од клубот решаваат дека најдобро ќе биде тој да собере уште малку искуство пред да заигра за првиот тим го праќаат одново на позајмица, по вторпат во Вотфорд.

Само еден месец подоцна на 23 септември тој се враќа во својот матичен тим поради проблеми со повредени играчи од нападот. Тој се враќа пред мечот со КПР. По добрите игри за резервистите и на позајмиците, навивачите бараат од менаџерот Алекс МекКлиш Вајман да биде замена за повредениот Дарен Бент, кој мора да го пропушти остатокот од сезоната.

На 10 март 2012 година, откако влезе како замена за Шарл Н'Зогбија, Вајман го постигна својот прв гол за Вила во 92-та минута, носејќи му водство и победа на тимот од 1-0 над Фулам. Голот произлегува по шутот на Гери Гарднер, а Вајман реагираше најбрзо на одбиената топка за да го постигне винерот и да стане инстант фаворит на навивачите.

На 9 април 2012 тој постигна гол и против Стоук Сити во 32-ата минута за да ја доведе Вила во водство од 1-0, но накрајот мечот заврши нерешено 1-1.

Титули
------

### Англија Астон Вила

* **Премиер Резервна Лига-Југ** : 2009-10
* **Пис Куп** : 2009

Надворешни врски
----------------

* Профил на soccerway
**Аортата** е најголемата артерија во човечкото тело.

Аортата свинска ја отвораш покажува, исто така, некои оставајќи артериите.
Излегува од левата срцева комора и гранејќи се на повеќе артерии носи оксидирана крв низ целото тело. Најпрвин оди нагоре (нагорна аорта), формира аортен лак, се спушта во градната празнина како градна аорта и стомачната празнина како стомачна аорта.

Клиничко значење
----------------

* Аортална аневризма
* Аортална коарктација
* Аортална дисекција
* Аортална стеноза
* Аортит
* Атеросклероза

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на анатомијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Беглербег
**Беглербег** (турски: *beylerbeyi*) претставувала титула во Османлиското Царство која била користена од страна на управителите на ејалетите односно покраините, односно бег над беговите (заповедник над заповедниците).

Управителот беглербег имал титула на паша па поради ова неговата територија се викала и пашалак. Беглербегот управувал со војска на чело со спахиите.

За прв пат оваа титула му била доделена на Лала Шахин од страна на Мурат I (1359-1389 година), по заземањето на Едрене (1363 година). Кон крајот на владеењето на Мехмед I Челеби (1413-1421 година), имало два беглербеглака: румелиски и анадолски.

Македонија влегувала во Румелискиот Беглербеглак. Кон крајот на 16 век, поради зголемувањето на освоената територија, се зголемил и бројот на беглербеговите. Синоним: *валија*.

Наводи
------

1. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 66. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Откриени астероиди: 5**| 64 Ангелина | 4 март 1861 |
| 65 Кибела | 8 март 1861 |
| 74 Галатеја | 29 август 1862 |
| 81 Терпсихора | 30 септември 1864 |
| 97 Клото | 17 февруари 1868 |

Вилхелм Темпел
**Ернст Вилхелм Либерехт Темпел**, најчесто само **Вилхелм Темпел** (германски: *Ernst Wilhelm Leberecht Tempel*; 4 декември 1821

 – 16 март 1889

) — германски астроном кој работел во Марсеј сè до почетокот на Француско-пруската војна во 1870 г. а потоа се преселил во Италија.

Роден е во селото Нидеркунерсдорф, Саксонија. Открил вкупно 21 комета, од кои некои веќе биле независно откриени од други. Позабележителни откритија кои го носат неговото име се 55P/Темпел-Татл, за која денес се знае дека е матично тело на метеорските дождови Леониди и 9P/Темпел — цел на сондата „Дип Импакт" на НАСА во 2005 г. Други периодични комети наречени по него се 10P/Темпел и 11P/Темпел-Свифт-LINEAR. Покрај тоа, открил и 5 астероиди

Во 1861 г. ја добил Лаландовата награда на Француската академија на науките, како и Валзовата награда во 1880 г.

Починал во 1889 г. во Арчетри, близу Фиренца.

Почести
-------

Во негова чест се наречени астероидот 3808 Темпел и кратерот Темпел на Месечината.

Наводи
------

1. ↑  Вилхелм Темпел — Католичка енциклопедија (англиски)
2. ↑  „Comptes rendus hebdomadaires des séances de l'Académie des sciences". Prix Valz. Paris: Gauthier-Villars. 1900. стр. 1574.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вилхелм Темпел" на Ризницата ? |

* Bianchi, S.; Gasperini, A.; Galli, D.; Palla, F.; Brenni, P.; Giatti, A. (2010). „Wilhelm Tempel and his 10.8-cm Steinheil Telescope" (PDF). *Journal of Astronomical History and Heritage*. **13** (1): 43–58. ISSN 1440-2807. Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-03-04. Посетено на 2015-08-10.
* John Dreyer (1890). „Obituary". *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society*. **50**: 179–182.
* В. Темпел — Систем за астрофизички податоци (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 45102696
* LCCN: n91048595
* ISNI: 0000 0000 3355 0528
* GND: 119023164
* SUDOC: 142943711
* BNF: cb10059563n (податоци)

 |

 |
Анџело Анели
**Анџело Анели** (10 ноември 1761 – 9 април 1820) бил италијански поет и либретист кој пишувал и под псевдонимите **Марко Ланди** и **Николо Липранди**. Роден е во Десенцано дел Гарда и студирал литература и поезија на богословијата во Верона. Во 1793 година се запишал на Универзитетот во Падова, и две години подоцна дипломирал за Канонско и Граѓанско право. Во младоста бил активен во политиката на Цисалпската Република, двапати бил затворен. Неговиот сонет од 1789 година за перипетиите на Италија под австриска доминација, „La calamità d'Italia" (Несреќата на Италија), долго време погрешно му се припишувала на Уго Фосколо.

Од 1799 до 1817 година, Анело бил еден од „куќните либретисти" во Ла Скала. Негови познати оперски либрета се: „*Италијанка во Алжир*" од Росини, „*I fuorusciti di Firenze*" (Егзилот од Фиренца) од Фердинандо Паер, „*La* secchia rapita" од Усиљо и „*Ser* Marcantonio" од Павеси, врз која подоцна ќе се заснова *Дон Пасквал* од Доницети. Во 1817 година бил назначен за професор по *процедура giudiziaria* (судска постапка) на Универзитетот во Павија и ја напуштил својата книжевна дејност за да се посвети на адвокатската професија. Починал во Павија на 58-годишна возраст.

Наводи
------

1. 1 2  Capasso, Riccardo (1961). "Anello, Angelo". *Dizionario Biografico degli Italiani* , Vol. 3. Treccani. Online version retrieved 28 August 2014 (на италијански).
2. ↑  Campostrini, Edoardo (5 November 2011). "Angelo Anelli 1760-1820" Архивирано на 3 септември 2014 г..  *Il Corriere del Garda*. Retrieved 29 August 2014 (на италијански).
**Вилхелм Бјеркнес** (14 март 1862

 - 9 април 1951

) — норвешки физичар и метеоролог.

Бјеркнес е еден од основачите на метеорологијата како наука. Го основал Бергенскиот геофизички институт во 1917 г. и низа метеоролошки станици низ цела Норвешка. Врз основа на податоците добиени од тие станици, Бјеркнес и неговите соработници го откриле постоењето на воздушните маси разделени со фронтови и ја развиле теоријата што го опишува создавањето и исчезнувањето на воздушните фронтови.

Предлошка:Норвешка-био-никулец

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 69728657
* LCCN: n85801567
* ISNI: 0000 0001 0984 5438
* GND: 118942794
* SELIBR: 178425
* SUDOC: 085492140
* BNF: cb124243052 (податоци)
* BIBSYS: 90543016
* MGP: 58343
* NLA: 35192824
* CiNii: DA09176957

 |

 |
**„Ај, Кармела!"** (шпански: *Ay, Carmela!*) — филм од 1990 година, режиран од Карлос Саура (Carlos Saura), кој е автор и на сценариото, заедно со Рафаел Аскона (Rafael Azcona). Филмот е снимен врз основа на истоимената драма на Хосе Санчис Синистера (José Sanchís Sinisterra). Главните улоги ги играат: Кармен Маура (Carmen Maura), Андрес Пахарес (Andrés Pajares) и Габино Диего (Gabino Diego). Филмот ги освоил Европските филмски награди за најдобар филм и за најдобра глумица (Маура), а исто така, ја освоил наградата „Гоја" во неколку категории: најдобар режисер, најдобра главна женска улога, најдобра машка главна улога, најдобра споредна машка улога, најдобро адаптирано сценарио итн..

### Синопсис

Во текот на Шпанската граѓанска војна, Кармела (ја игра Маура) и Паулино (го игра Пахарес) работат како забавувачи. Заедно со својто нем соработник Густавете (го игра Диего), тие патуваат низ Шпанија настапувајќи пред републиканската војска. Тие се големи патриоти така што запаѓаат во голема опасност кога ги заробуваат војниците на Франко. Сепак, наместо да ги погубат, тие ги присилуваат заробениците да настапат пред монархистичката војска. За да се спасат, забавувачите се принудени да послушаат...

Наводи
------

1. ↑  Ay, Carmela!, španjolsko-talijanski film (пристапено на 25.5.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Беверштет** (германски: *Beverstedt*) — поранешна општинска заедница во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во флекен Беверштет. Била распуштена на 1 ноември 2011 година.

Општинската заедница Беверштет се состоела од следниве општини:

* Апелн
* Беверштет
* Бокел
* Фрелсдорф
* Херштет
* Холен
* Кирхвиштет
* Лунештет
* Штубен

Координати: 53°26′N 08°49′E﻿ / ﻿53.433° СГШ; 8.817° ИГД﻿ / 53.433; 8.817

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 244098336
* GND: 4088245-7

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Долна Саксонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Битолска синагога во Чиле** — синагога во Темуко отворена во 1919 година од Евреите иселеници од Битола. Првиот иселеник бил кројачот Алберто Леве Аруесте кој во Чиле стигнал во 1900 година. Во 1919 година била основан Centro Macedonico во Темуко, со повеќе од 40 еврејски семејства што воделе бизнис со трговија на текстил. Еврејската заедница е многу активна.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија, том I*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 162. ISBN 978-608-203-023-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Битката кај Улм** — битка која се одвила од 16 октомври до 19 октомври 1805 година во близина на Улм во Виртемберг како дел од Војната на Третата коалиција. Битката била голема победа на Наполеон и резултирала со пораз и уништување на целата австриска војска. Битката кај Улм е една од најдобрите примери во воената историја во победа постигната со стратешка пресвртница.

Наполеон отишол да им помогне на Баварија
-----------------------------------------

Велика Британија, Австриската империја, Шведска и Русија се создадени во 1805 година ,трета коалиција против Наполеон. Кога Баварија преминала на страната на Наполеон, Австријците одлучиле да направат превентивна инвазија на Баварија. Австријците ја нападнале Баварија со 72.000 војници под команда на австрискиот генерал Карл Макфон Лајбах. Баварската војска била сојузник на Наполеон и била принудена да се пензионира од Минхен. Французите, како баварските сојузници, отишле да им помогнат. Австрискиот сојузник Русија задоцни поради недоразбирање за датумот. Едниот го користел Грегоријанскиот, а вториот јулијански календар. Руската армија, под команда на Кутузов, се преселила во Полска за да им помогне на Австријците против Французите.

Стратешкиот маневар на Наполеон
-------------------------------

Улмски поход, септември-октомври 1805 г.
Наполеон имал 77.000 војници во Булон, подготвени за инвазијата на Англија. Откако не ја примиле остатокот од француската флота потребна за преминување на Ламах, тие заминале во Германија на 27 август и до 24 септември тие веќе биле во позиција да се спротивстават на австриската војска околу Улма. Карл Мак фон Лајбах е 7. Во октомври тој забележал дека Наполеон планирал да го заобиколи своето десно крило за да ја прекине австриската војска од Русите, кои се упатиле кон Виена. Генералот Мак, поради тоа, ги променил позициите, но Французите продолжија со маневрирањето и тргнале понатаму и го преминале Дунав во Нојбург.

Битка кај Елинген
-----------------

Повторно, Австријците се нашле во опасност од околината. Генералот Мак се борел да се извлече од неповолната положба, од која тој дошол поради маневрирањето на Наполеон. Генералот Мак затоа се обидел да го премине Дунав во близина на Гинкенбург, но тој се судри со францускиот шести корпус на 14 октомври во Битката кај Елинген. Австријците изгубиле 2.000 војници и се вратиле во Улма .

Битката кај Улма
----------------

До 16 октомври Наполеон ја кружела целата армија на Мак во Улма,а генералот Мак три дена подоцна се предаде со 30.000 војници, 18 генерали и 65 оружје. Околу 20.000 побегнале околу 10.000 биле убиени или повредени. Во битката биле убиени или повредени околу 6.000 француски војници. За време на предавањето, генерал Мек му го предадел мечот на Наполеон и се претставил себеси како "несреќен генерал Мак". Наполеон одговорил: "Јас го враќам несреќниот генерален меч и слобода, заедно со поздрав до вашиот крал". Австрискиот император не бил задоволен од ефектот на Мак, па генералот Ма бил осуден на две години затвор. 

 Бојното поле во близина на Елингенскиот манастир

Надворешни врски
----------------

* Улмскиот поход на англиски јазик
Марколдендорф над Беверштрасе
**Бевер** е река од Долна Саксонија, Германија. Таа е лева, северна притока на реката Илме. Таа тече само преку општинската територија на околината на Дасел.

Течение на реката
-----------------

Бевер извира во средината на ридовите Елфас и е нивниот најважен дренажен систем. Минува преку ридови покриени со мешани шуми, а потоа тече во јужна насока. Минува крај Портенхаген (Дасел), потоа поминува низ Дејтерсен и конечно се влева во Илме во близина на Марколдендорф (Дасел).

Флора и фауна
-------------

Загрозените видови во Бевер вклучуваат речни ракчиња и мочуришни билки. За заштита на овој екосистем, беше извршена ренатурализација.

Наводи
------

1. ↑  Naturnahe Gestaltung der Bewer[*мртва врска*]
Карта на десетте земји-членки на организацијата
**Вилнушката група**, позната и како **Вилнушката десетка**, акр. **В-10**, именувана по Вилнус, престолнината на Литванија, била политичка алијанса составена од пост-комунистички европски држави од Балканот, Балтикот и Средна Европа кои имале заеднички аспирации за приклучување кон Северноатлантската алијанса. Целта на групата била да гради практична соработка меѓу земјите членки на организацијата, истите да разменуваат информации и меѓусебно да лобираат за нивната кандидатура во НАТО, остварувајќи го тоа преку одржување на редовни меѓусебни средби.

Корените на организацијата доаѓаат од Акциониот план за членство, програма на НАТО започната на 16-от НАТО самит во април 1999 година. Идејата била продлабочена наредната година на средба на министрите за надворешни работи на земјите одржана во средината на мај во Вилнус. Првичните земји-членки на групата биле Албанија, Бугарија, Естонија, Латвија, Литванија, Македонија, Романија, Словачка и Словенија, а во 2001 година им се приклучила и Хрватска.

Седум од државите кои членувале во групата во март 2004 година официјално биле примени во НАТО, така што Албанија, Македонија и Хрватска останале надвор од Северноатлантската алијанса наспроти другите земји-членки на Вилнушката група. Во овој период групата практично прекинала со постоење. Стратешката цел се остварила и за Албанија и Хрватска кога биле примени во алијансата во април 2009 година. Македонија била примена во НАТО во март 2020 година, со што е последна од членките на групата да ја оствари заложбата за приклучување кон Алијансата.

Поврзано
--------

* Вишеградска група
* Јадранска повелба

Наводи
------

1. ↑  „Membership Action Plan (MAP)" (англиски). Посетено на 12 јануари 2019.
2. ↑  „Министерот за надворешни работи Индулис Берзинс на меѓународна безбедносна конференција во Вилнус". *МНР на Република Латвија* (англиски). 18–19 мај 2000. Посетено на 12 јануари 2019.CS1-одржување: датумски формат (link)
3. ↑  „Вилнушката десетка" ќе се подготвува за членство во ЕУ и НАТО". *Делфи* (литвански). 6 јули 2002. Посетено на 12 јануари 2019.

Надворешни врски
----------------

* Соработка со земји-членки и кандидати на НАТО: „Вилнушка група Архивирано на 4 септември 2019 г.", Министерство за надворешни работи на Република Латвија
**Бенита Елеонора Армстронг**, мајка **Бенита Јегер** подоцна **Лејди Штраус** (1907 — 2004) — британска вајарка позната по нејзината бронзена фигуративна работа.

Биографија
----------

Армстронг е родена во еврејско семејство во Германија и се преселила во Лондон во 1926 година Во Лондон живеела во стан над ресторан во улицата Шарлот и неколку години била во врска со Клајв Бел. По завршувањето на таа врска, таа се запознала и во 1932 година се омажила за британскиот уметник Џон Армстронг. Бенита Армстронг студирала кај виенскиот вајар Георг Ерлих и била чест учесник на групни изложби во Лондон и на други места, како и редовно имала работа вклучена во летните изложби на Кралската академија. Самостојна изложба на нејзините дела била одржана во галериите Дријан во Лондон во 1981 година. Таа и Армстронг се разделиле и на крајот се омажи за политичарот од Лабуристичката партија Џорџ Расел Штраус со кој имала две деца.

Наводи
------

1. 1 2 3  Andrew Lambirth (2009). *John Armstrong The Paintings*. Philip Wilson Publishers. ISBN 9780856676680.
2. 1 2  Frances Spalding (1990). *20th Century Painters and Sculptors*. Antique Collectors' Club. ISBN 1 85149 106 6.
3. 1 2  Alan Windsor (2003). *British Sculptors of the Twentieth Century*. Routledge. ISBN 1 85928 4566.
4. ↑  Tam Dalyell (9 June 1993). „Obituary: Lord Strauss". *The Independent*. Посетено на 18 September 2019.
Координати: 40°5′37.05″N 43°56′48.13″E﻿ / ﻿40.0936250° СГШ; 43.9467028° ИГД﻿ / 40.0936250; 43.9467028

|  |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| Кавкаски поход |
| --- |
|  |
| 
 Бергман –  Сарикамиш –  Ардахан –  Ван –  Манцикерт –  Кара Килис –  Ерзурум  –  Трабзон –  Битлис  –  Ерзинџан –  Сардарапад –  Абаран –  Кара Килис  –  Баку  |

 |

 |

**Битката кај Сардарапад** — битка помеѓу Ерменија и Отоманското Царство која траела во периодот од 24 до 26 мај 1918 година. Само два месеци по потпишувањето на Брест-литовскиот мировен договор, Османлиското Царство ги нападнала ерменско-руските територии. По овие акции Четвртата ерменска армија со помош на руски сили ја поминала границата и започнала напад кон Александропол. Целта на Османлиите била да ја декласира ерменската армија и да го освои јужниот дел од Кавказ. Оваа операција не била одобрена од германските власти и тие не испратиле свои армии. Османлиите се разделиле во три групи. По зазимањето на Александропол се придвижиле кон Арарат но доживеале пораз кај Сардарапад. Победата го дал почетокот на независната Демократска Република Ерменија.
**Ај Окава** (родена на 17 јули,1993) е јапонски идол, модел, глумица и поранешен член на женската група Идолинг.

Живот и кариера
---------------

Ај Окава е родена на 17 јули 1993 година, во Амагасаки, Хјого, Јапонија. Таа е најмладата од три деца и има двајца постари браќа. Окава била дел од музичката група Idoling!!! како член од третата генерација во 2009 година и брзо се естаблирала како еден од најпопуларните членови на Idoling!!!. Таа е позната како активен учесник на спортски настани во рамките на групата, особено турнирите во сумо и бадминтон. Во 2012 година, го направила своето деби како модел за влијателниот јапонски моден магазин JJ. Таа била по пистата во Tokyo Girls Collection, Kobe Collection, Kansai Collection, Tokyo Runway и Girls Award. Во април 2015 година, Окава станала саботна временска презентерка за „Оди! Спорт и вести "на телевизиската мрежа Нипон.

Наводи
------

1. ↑  „Idoling!!! official site". Посетено на 24 January 2012.
2. ↑  „modelpress". Архивирано од изворникот на 23 May 2014. Посетено на 24 January 2012.

Надворешни врски
----------------

* Аи Окава ｜Lespros entertainment
* Love you Официјален блог
* Idoling !!! официјална страница
**„Бевме странци"** (англиски: *We were strangers*) – филм на режисерот Џон Хјустон (John Huston) од 1949 година. Автори на сценариото се Питер Виртел (Peter Viertel) и Џон Хјустон. Главните улоги ги играат: Џенифер Џоунс (Jennifer Jones), Џон Гарфилд (John Garfield) и Педро Армендарис (Pedro Armendáriz).

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во Куба во 1930-тите. Чајна Валдес (ја игра Џоунс) видела како шефот на тајната полиција Арјете (го игра Армендарис) го убил нејзиниот брат. Поради тоа, таа им се придружува на кубанските револуционери кои сакаат да ја урнат власта. Меѓу нив е и Американецот Тони Фенер (го игра Гарфилд)...

Наводи
------



1. ↑  Bili smo stranci, američki film (пристапено на 4.6.2022)
**Благоја Милчов Трајанов** ( 1920
 во Побожје, Скопско —  1942
 во Црна Трава, Србија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото. Имале малку ѝ неплодна земја ѝ поради тоа бил принуден да се занимава со сточарство, продавање на дрва и слично. Во 1941-1942 година на терените околу неговото село биле формирани и дејствувале Првиот и Вториот скопски партизански одред. Во меѓувреме добил повик и заминал на отслужување на воениот рок во бугарската окупаторска војска. На 10 јануари 1942 година избегал од единицата и стапил во Сврлишкиот партизански одред, со кој учествувал во многубројни акции и борби против окупаторот. Во една од тие борби есента 1942 година храбро загинал кај месноста Црна Трава, во близина на Врање.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 147. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Битката кај Торвиол**, исто така позната и како **Битката кај Виликарди** или **Битката кај Дебар**, се одвила на 29 јуни 1444 година помеѓу албанската армија на чело со Скендербег од една страна, и Османлиското Царство од друга страна на чело со Али Паша. Овој бунт е еден од првите поголеми во кој Скендербег ги започнал против Османлиите.

Позадина и битка
----------------

По Битката кај Ниш во ноември 1443 година, Скендербег ја напуштил османлиската војска со околу 300 други албански војници и се вратил во Албанија. Тој по ова успеал да создаде сојуз од тогашните албански кнежевства, основајќи ја т.н. Лешка лига. Веќе во пролетта 1444 година, станало јасно дека албанските земји ќе бидат нападнети од Османлиите. Поради тоа, Скендербег започнал со подготовка на војната.

По само неколку месеци, Скендербег успеал да регрутира огромна војска, составена од околу 8.000 коњаници и 7.000 пешадија. Битката се одвила во близина на денешната граница помеѓу Албанија и Република Македонија, кај градот Дебар. Во крајна сметка, Албанците им нанеле голем пораз на Османлиското Царство, убивајќи околу 8.000 војници, а според некои извори овие бројки се движиле и до 22.000 војници.

Наводи
------

1. 1 2  Hodgkinson p. 75.
2. ↑  Jacques p. 205.
3. 1 2  *An Outline of the People's Socialist Republic of Albania* p. 23
4. ↑  Moore p. 46.
5. ↑  Gibbon p. 464.
6. ↑  Moore p. 45.
7. 1 2  Franco p. 58.
8. ↑  Francione p. 42.
9. ↑  Fine pp. 556-557.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| Османлиско-албански војни |
| --- |
|  |
| **Пред Скендербег**
Походите на Аријанит
**Походите на Скендербег**

Торвиол –
Мокра  –
Отонети –
**Албанско-венецијански војни (1447–1448)** –
Ороник –
Светиград  –
Кроја (1450) –
Модрица –
Полог –
Белград –
Ороник –
Уџебарда –
Македонија –
Кроја (1466) –
Кроја (1467)
**По смртта на Скендербег**

Кроја |

 |
**Благоја Стефановски - Гојчо** (Благоје Стефков, Гојчо Минтан) (Куманово, 15 август 1915

 - Скопје, 3 декември 1965

) — македонски комунист, учесник во НОВ и повоен воен раководител.

Животопис
---------

Овластување и директиви за Гојчо Стефков од Президиумот на АСНОМ, 8 октомври 1944 г.
Работел како шивачки работник. Уште во најраната возраст се вклучил во синдикатот. Бил член на СКОЈ, а во 1935 година станува член на КПЈ. Во 1937 година, по апсењето на Панче Пешев, станува секретар на Месниот комитет на КПЈ за Куманово. Под псевдонимот Гојчо Минтан пишува за скопскиот прогресивен весник „Наша реч". Меѓу другото, ги објавува социјалните песни *Реч на болната тутунска аргатка* (1939), *Чирак* (1940) и *Љубов* (1940).

На 8 септември 1940 година учествува на Покраинската конференција на КПЈ за Македонија и е избран за член на Покраинскиот комитет. Избран е и за делегат на Петтата земска конференција на КПЈ во Загреб во октомври 1940 година. Но, поради семејни причини тој се откажал и не заминал во Загреб, поради што кон крајот на ноември истата година е исклучен од КПЈ.

Сепак, Стевковски во септември 1941 година е вратен во партијата. Прво е избран за член на Воениот штаб на КПЈ за Куманово, а по разбивањето на кумановските партизански одреди, во јануари 1942 година, и за секретар на Месниот комитет. Во 1942 година учествува во издавањето на весникот „Октобрис". На 26 февруари 1943 година е уапсен од бугарската полиција и е интерниран во Бугарија. Од интернација е ослободен во декември 1943 година и во февруари 1944 година заминува во партизани. Бил политички комесар на Кумановскиот партизански одред, а потоа и на Брегалничко-струмичкиот корпус. Учесник е на Првото заседание на АСНОМ.

По ослободувањето, во 1945 година е претседател на Воениот суд што им суди на соработниците со окупаторот, а потоа, од 1946 година работи во армијата. Во 1964 година е избран за пратеник во Републичкиот собор на Собранието на СРМ, но набрзо, во 1965 година, починал.

Наводи
------

1. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопjе, 2009, стр. 1426
**„Бенка"** е расказ од рускиот и советскиот писател Михаил Шолохов. Оригинално, расказот бил објавен во декември 1924 година, во весникот „Млад ленинец (*Молодой ленинец*)". Расказот е објавен на македонски јазик, во превод на Цветко Мартиновски, како дел од збирката „Донски раскази", објавена во 1965 година од издавачката куќа „Култура".

Содржина
--------

Николај Кошевој е командир на ескадрон на Црвената армија, иако има само 18 години. Тој потекнува од козачко семејство и се сеќава како, уште кога имал пет-шест години, татко му го качувал на својот коњ. Во меѓувреме, мајка му на Николај умрела, а татко му не се вратил дома уште од Првата светска војна. Од него, Николај ја наследил големата решителност, големата љубов кон коњите и бенката, голема колку јајце на гулаб, на левата нога, веднаш над глуждот. До петнаесеттата година, Николај работел како аргат, а кога еднаш низ селото поминувала Црвената армија, тој ѝ се приклучил и заминал да се бори против војската на Врангел.

Кога една соседна наслеба ќе биде нападната од козачките банди, Николај е замолен да оди да помогне во борбата против Козаците. Тој е веќе уморен од борбите и посакува да се пресели во градот за да го продолжи школувањето.

Еден атаман, со својата банда од педесетина донски и кубањски Козаци три дена бега од потерата на четата на Николај Кошевој. Атаманот не го видел својот дом цели седум години: најпрвин бил заробен од германската војска, потоа служел во армијата на Врангел, па некое време поминал во Цариград и пак се вратил на степите околу Дон. Тој со својот одред пристигнува кај воденицата на старецот Лукич од кого бара да му даде жито за коњите. Старецот лаже дека нема жито, но кога е фатен во лагата, тој мора да ја јаде земјата под нозете на атаманот во замена на својот живот. Ноќта, додека пијаните Козаци спијат во неговата воденица, Лукич оди во блиското село и ги известува војниците на Црвената армија за нивното присуство.

Утредента, Николај го поведува својот одред во потера по Козаците и се разгорува борба. Атаманот гледа како му се приближува еден млад коњаник, кој стрела кон него. Кога на коњаникот му завршува муницијата, атаманот набрзина му се доближува и го пресекува со сабјата. Додека тој умира, атаманот слегува од својот коњ за да му ги земе чизмите. Едната чизма е заглавена и тој ја трга со сета сила. Тогаш, атаманот ја гледа бенката на левата нога и сфаќа дека го убил својот син, Николај. Во очај, атаманот го гушка мртвиот син, а потоа се убива, пукајќи си со пиштолот во устата. Вечерта, на бојното поле доаѓаат коњаници, а од главата на атаманот, еден јастреб-мршојадец полетува кон небото.

Наводи
------

1. ↑  Цветко Мартиновски, „Епопеја - блескав одраз на револуцијата", во: Михаил Шолохов, *Донски раскази*, Култура, Скопје, 1965, стр. 219.
2. ↑  „Бенка" во: Михаил Шолохов, *Донски раскази*, Култура, Скопје, 1965, стр. 5-17.
**Ајатолах** (арапски: **آية الله**; фарси: **آيت‌الله**, „Божји знак") е највисока верска титула кај шиитските муслимани и значи „Божји знак" („Божје знамение"). Оние кои ја носат оваа титула се стручњаци на исламистичките студии као што се право, етика и филозофија на исламот и обично предаваат во исламски верски школи.

Дванаестнишките шиити не признаваат политички власти, сè додека не се врати **дванаесеттиот (прекриен) имам.** Ајатоласите на чело на верскиот живот се појавиле во 19 век. Во XX век бројот на ајатоласи се зголемувал и тоа повеќе ја зголемила нивната политичка сила. Врвот е достигнат за време на Исламската револуција во 1979 година во Иран под водство на ајатолахот Хомеини, во чиј устав стои дека само големите духовници смеат да ја водат државата.

На крајот од 2006 во светот имаше 20 ајатоласи, од кои најпознати се ајатолах Ал Систани во Ирак и Али Хаменеи во Иран. На западот поимот „ајатолах" често се користи како синоним за Хомеини, по кого и терминот се прочу.

Поврзано
--------

* Муфтија
* Калиф
* Мула
* Кадија
* Улема
* Шеик
* Имам


1. ↑  Algar 1987 harvnb error: no target: CITEREFAlgar1987 (help)
2. ↑  Glassé 2003 harvnb error: no target: CITEREFGlassé2003 (help)