recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Макс Таут** (Кенигсберг, 15 мај 1884 - Западен Берлин, 26 февруари 1967) — германски архитект во време на модерна архитектура. 

 М. Затегната школа на Александар Хумболт во Берлин.
Макс Таут бил помлад брат на Бруно Таут, на познатиот германски архитект на експресионизмот кој, од 1905 година, до 1906 година. Во соработка со Лудвиг Мис ван дер Рое во Берлин, Во 1911 година со Херман Билингхи работел во Карлсруе. Помеѓу 1918 година и 1931 година. Тој го поседувал сопственото биро со својот брат Брун Таут и Франко Хофман. Бил вклучен во групата експресионисти "Стаклен синџир" и бил професор по ликовна уметност во Берлин .

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

* Max-Taut-Schule, Берлин
* Ludwig-Georgs-Gymnasium, Дармштат
**Макс Либерман** (германски: Max Liebermann; 20 јули 1847 - 8 февруари 1935) бил германски сликар и графичар од еврејска националност, познат како водечки заговорник на импресионизмот во Германија во своето време.

Животопис
---------

Роден е во семејство на еврејски стопанственик; студиите по уметност во младоста на кратко му ги прекинало учеството во Француско-пруската војна. По смртта на неговите родители наследството го искористил за да купување на француски импресионистички слики и врз основа на нив го развил својот стил. Од 1899 до 1911 година бил на чело на авангардното уметничко друштво "Берлинска сецесија". Во 1920 година, тој станал претседател на Пруската академија на уметностите; Поднел оставка од таа позиција во 1933 година во знак на протест, кога нацистичките власти ги забраниле изложбите на еврејски автори.

Галерија
--------

* Уметничко студио, 1902*Уметничко студио*, 1902
* Јавачи на плажи, 1901*Јавачи на плажи*, 1901
* Јавање на магаре на брегот на морето, 1900*Јавање на магаре на брегот на морето*, 1900
* Ресторанска тераса во Ниенстеден, 1902*Ресторанска тераса во Ниенстеден*, 1902
* Момчиња кои се бањаат, 1898*Момчиња кои се бањаат*, 1898
* Алеја во Овервену, Холандија, 1895*Алеја во Овервену, Холандија*, 1895
* Портрет на претседателот фон Хинденбург, 1927*Портрет на претседателот фон Хинденбург*, 1927

Надворешни врски
----------------

* Галерија на слики на Либерман на zeno.org
**Грешка во скриптата: Функцијата „infoboxTemplate" не постои.**

**Марко Симеунович** (р. 6 декември 1967 година) е поранешен словенечки фудбалер кој играл како голман. Тој ја претставувал својата земја на два големи турнири, Евро 2000 и Светското првенство во ФИФА 2002 година.

Клупска кариера
---------------

Фудбалската кариера ја започнал во својот матичен клуб НК Марибор. Како млад се преселил во Црвена звезда Белград, каде што не добил можност. Откако бил замена против Баерн Минхен во полуфиналниот реванш од Европскиот куп 1990–91, се преселил во НК Олимпија. Освои четири последователни првенства на Словенија и два купа на Словенија во Љубљана. Во сезоната 1996-1997 тој освоил двојна (шампионат и куп) со НК Марибор. По краткиот период во Шекерспор тој освоил три последователни шампионати на Словенија со Марибор. Подоцна играше за Олимпијакос Никозија, АЕЛ Лимасол и Интерблок.

Симеуновиќ го држи рекордот за најскап 38-годишен играч на сите времиња.

Меѓународна кариера
-------------------

Симеуновиќ одиграл 57 натпревари за Словенија и бил учесник на Евро 2000 и Светско првенство 2002 година. Тој го направил своето меѓународно деби на 3 јуни 1992 година во првиот официјален меѓународен натпревар на Словенија, меѓународен пријателски натпревар 1–1 со Естонија во Талин.

Лично
-----

Тој е син на поранешниот играч и тренер на НК Марибор, Воислав Симеуновиќ.

Почести
-------

### Олимпија Љубљана

* Прва лига : 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1994–95

* Вицешампион: 1995–96

* Куп на Словенија : 1992–93, 1995–96

* Вицешампион: 1991–92

### Марибор

* Словенечко првенство : 1996–97, 1999–2000, 2000–01, 2001–02
* Куп на Словенија : 1996–97

Наводи
------

1. ↑  „Crvena zvezda-Bayern 1990 History - Line-ups - UEFA Champions League - UEFA.com". *UEFA*. 24 April 1991. Посетено на 16 January 2022.
2. ↑  „Holders Germany suffer heavy defeat". football365. 24 January 2015. Посетено на 24 January 2015.

Надворешни врски
----------------

* Профил на играч во NZS (на Slovene)
**„Летечки брод"** е трета книга на рускиот писател Андреј Белјанин. Првпат објавена во 2000 година. Во 2001 година, на Меѓународниот фестивал на научна фантастика „Ѕвезден мост" во Харков, Белјанин за „Летечкиот брод" бил повторно награден. Првиот пат Белјанин бил награден во 2000 година со наградата на Националниот универзитет Харков со формулација *„За вистинско размислување со помош на фантазијата работата на службениците за спроведување на законот"* .

Заплет
------

Книгата го претставува новиот случај на помладиот поручник на полицијата *Никита Иванович Ивашов*, кој, случајно, станал војвода во служба на цар Грашок и неговата *работна* група (составена од експерти за судска медицина **Баба Јага** и помладиот вработен *Дмитриј Лобов*). Овој пат, од тајниот кралски ковчег биле украдени нацрти на летачки брод. Истрагата стигнала доќорсокак, а болјарите се жалеле, формирајќи алтернативна група за пребарување со учество на *службеникот Груздев*. И иако цртежите ќе ги најдат приврзаниците на болјарот, само војводата и неговите другари ќе можат да ги отстранат неволјите што се надвиснуваат над Лукошкино.

Во „Летечкиот брод", главниот јунак за првпат забележува дека тој веќе не брза дома како порано, сфаќајќи дека чудесниот Лукошкино (*каде обичните луѓе се без заштита на својата родна полиција*) нему му е подраго ова, отколку трговската Москва од крајот на XX век.

Изданија
--------

Летечкиот брод за првпат е објавен од Алфа Книга во 2000 година. Потоа влегол во колекциите на циклусот на *тајната истрага на Цар Грашок*.

Во 2006 година, романот бил објавен како аудио книга (во MP3 формат) од Елитајл во серијата *Соларен ветер*.

Наводи
------

1. ↑  „«Звёздный мост» - 2000 год". *Летопись фестиваля* (руски). Официальный сайт фестиваля «Звёздный мост». Посетено на 2010-07-14. Надворешна врска во `|publisher=` (help)
2. ↑  „«Звёздный мост» - 2001 год". *Летопись фестиваля* (руски). Официальный сайт фестиваля «Звёздный мост». Посетено на 2010-07-15. Надворешна врска во `|publisher=` (help)
3. ↑  Белянин А. „«Летучий корабль»" (txt) (руски). Библиотека Максима Мошкова. Посетено на 2010-07-15.
4. ↑  Летучий корабль
5. ↑  Летучий корабль (аудиокнига MP3)

Надворешни врски
----------------

* Белянин А. „«Летучий корабль»" (руски). Официальный сайт А. Белянина. Архивирано од изворникот (zip) на 2012-05-19. Посетено на 2010-07-15. Надворешна врска во `|publisher=` (help)
**Марсел Вис** (германски: *Marcel Wyss*; р. 25 јуни 1986

) — поранешен швајцарски професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2009-2016.

Достигнувања
------------

2004
1.  Национален јуниорски друмски првак
2005
3. Фречија деи Вини
2007
3. Краен пласман Мајнфранкен Тур
2008
1. Краен пласман Флеш ду Суд
1. Пролог
1.  Национален хронометарски првак под 23 години
1.  Национален првак во ридско искачување под 23 години
6. Краен пласман Тур де л’Авенир
2010
8. Краен пласман Тур де Романди
2012
1. Етапа 2b (ТТТ) Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
8. Краен пласман Трка околу Австрија
2013
1. Тур де Берн
2. Шоле-По де Лоара
7. Краен пласман Трка околу Баварија
7. Краен пласман Волта а Португал
10. Краен пласман Тур де Романди
10. Краен пласман Трка околу Британија
2014
9. Краен пласман Трка околу Баварија
2015
10. Краен пласман Арктичка трка на Норвешка
2016
8. Краен пласман Тур де л’Ен

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | 38 | 34 | — | — | — | — | 40 |
|  **Тур** | — | — | — | — | 32 | 60 | — |
|  **Вуелта** | — | — | — | — | — | — | 21 |

СО = се откажал; — = не учествувал

Надворешни врски
----------------

* Марсел Вис на Ризницата ?
* Матична страница
* „Достигнувања на Марсел Вис". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Марсел Вис". Cycling Quotient.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзан со швајцарскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Латвијската фудбалска федерација** (латвиски: *Latvijas Futbola federācija* (*LFF*), **ЛФФ**) е највисока фудбалска организација во Латвија, која раководи со развојот на фудбалскиоте спорт, организирање на натпревари во земји и е одговорна за Фудбалска репрезентација на ЛатвијаФудбалската репрезентација на Латвија.

Фудбалот во Латвија почнал да се игра уште во 1910 година, кога биле и основани првите клубови.

Најуспешен клуб во периодот 1910 - 1916 бил ФК Британија. Фудбалската федерација е основана во 1921 година.

Член на Светската фудбалска федерација ФИФА станла во 1922, а на Европската фудбалска унија УЕФА станала член во 1992 година, по распадот на СССР.

Претседател на сојузот е Гунтис Индриксонс.

Првото државно првенство било одиграно во 1922, и повторно од 1992. Прв првак бил клубот Кајзервуд од Рига. Најуспешен клуб во првенството и Купот на Летонија од 1991 година е Сконто од Рига, кој освоил 13 од 16 досегашни првенства, сите тринаесет по ред (1992-2004) што е светски рекорд.

Фудбалската федерација ги организира:

* Првата и Втората лига на Латвија
* Купот на Латвија

Фудбалските клубови од Латвија учествуват во сите европски клупски натпреварувања.

На репрезентативно ниво Федерацијата ја води репрезентацијата на Латвија. Учествува во сите квалификации за Светското и Европското првенство. Во 2004 година, репрезентацијата на Латвија се пласирала во завршницата на Европското првенство.

Првиот меѓународен натпревар на репрезентацијата на Латвија бил одигран во Рига на 24 септeмври 1922 година, против репрезентацијата на Естонија која завршила со резултат нерешено 1:1.

Надворешни врски
----------------

* Зофицијален портал на федерацијата

| Меѓународен фудбал* п
* р
* у
 |
| --- |
| 

|  |
| --- |
| ФИФА |
Светско првентсво |
Куп на конфедерации |
У-20 Светско првенство |
У-17 Светско првенство |
Летни олимписки игри |
Азиски игри |
Сеафрикански игри |
Панамерикански игри |
Островски игри |
Светско рангирање | 
Играч на годината | 
Екипи |
Кодови |

 |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|      *Азија:* АФЦ – Азиски куп – У-22 – У-19 – У-16 – У-14
     *Африка:* ЦАФ – Африкански куп на нациите
     *Северна Америка:* КОНКАКАФ – Златен куп
     *Јужна Америка:* КОНМЕБОЛ – Копа Америка
     *Океанија:* ОФЦ – Куп на нациите
     *Ервопа:* УЕФА – Европско првенство
     *Вон-ФИФА:* N.F.-Board

```
– ВИВА светски куп
```
 |  |

 |
| Европски национални фудбалски асоцијации (UEFA)* п
* р
* у
 |
| 

|  |
| --- |
| Австрија | 
Азербејџан | 
Албанија | 
Англија | 
Андора | 
Белгија | 
Белорусија | 
Босна и Херцеговина | 
Бугарија | 
Велс | 
Германија | 
Грција | 
Данска | 
Ерменија | 
Естонија | 
Израел | 
Република Ирска | 
Исланд |
Италија | 
Казахстан | 
Кипар | 
Латвија | 
Литванија | 
Лихтенштајн | 
Луксембург | 
Македонија | 
Малта | 
Молдавија |
Норвешка | 
Полска | 
Португалија | 
Романија | 
Русија | 
Сан Марино | 
Северна Ирска | 
Словачка | 
Словенија | 
Србија | 
Турција | 
Украина | 
Унгарија | 
Фарски Острови | 
Финска | 
Франција | 
Грузија | 
Холандија | 
Хрватска |
Црна Гора |
Чешка | 
Швајцарија |
Шведска | 
Шкотска | 
Шпанија |
|

 |
**Лесковечката** или **Лескоечка Пештера** претставува една од позначајните македонски пештери. Се наоѓа на источните падини на планината Галичица, Во непосредна близина на селото Лескоец , Преспанско. Пештерскиот влез се наоѓа на надморска височина од 1.090 м. Во пештерата, чија вкупна должина изнесува 47 м, изградени се три поголеми проширувања т.н. пештерски сали. Во одредени делови од пештерата се сретнуваат пештерски украси претставени со сталактити и саливи. Во неа живееи поголема колонија на лилјаци.. Според категоризацијата на македонските пештери, Лесковечката спаѓа во групата на **Забележителни пештери**.

Наводи
------

1. ↑  Колчаковски, Драган (1993). *Категоризација на позначајните пештери во Република Македонија*. **1** (1. изд.). Скопје: Институт за географија,ПМФ.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија пештера во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Пештери на Галичица |
| --- |
|  |
|  | Црна Пештера  •  Наумова Пештера  •  Говедарник  •  Оревче  •  Мечкина Дупка  •  Лескоечка Пештера  •  Волја  •  Свинска Стрна  •  Самоска Дупка |  |
|  |
|      Галичица      |

 |
**Лете** — древномакедонски град во областа Мигдонија, денес во Солунско, Егејска Македонија.

Географија
----------

Дервентскиот кратер во Археолошкиот музеј во Солун, 350 – 320 г. п.н.е.
Градот се наоѓал во преминот Дервент меѓу Лагадинското и Солунското Поле, низ кој денес минува магистралата „Егнатија". Малку посеверно е македонското село Ајватово, кое во 1926 г. е преименувано во Лити согласно грчката политика на присвојување на древната историја на Македонија. Непосредно до наоѓалиштето новото село Антуполи (Антокипи) создадено од доселени Грци.

Историја
--------

Градот е познат од монети и натписи, и споменат како *Λήτη* или *Λητή* е од Птоломеј (III, xiii), Плиниј Помладиот (IV, x, 17), Валериј Харпократион, Стефан Византиски во антиката, како и византиската енциклопедија „Суда" и Никифор Вриениј (IV, xix) во средновековието.

Лете се појавува во некои доцни Епархиски списоци (*Notitiae Episcopatuum*) како викаријат на солунската католичка архиепископија. До XVIII век бил седиште на православна епископија, а во Римокатоличката црква е титуларна епархија.

Ископувања
----------

Мошне забележителна ископина од стариот град е некрополата, сместена крај магистралата „Егнаитја", во која се најдени познатиот Дервентски папирус и Дервентскиот кратер. Ископани се Гробницата на Макриди-бег (Лагадинска гробница), Гробницата Г, Гробницата III, Карпестата коморна гробница, како и низа гробови од типот циста.

Наводи
------

1. ↑  „Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας". Πανδέκτης: Name Changes of Settlements in Greece. Посетено на 12 април 2021.
2. 1 2  Herbermann, Charles, ed (1913). *Lete. in: Catholic Encyclopedia*. New York: Robert Appleton Company.CS1-одржување: излишен текст: список на автори (link)
3. ↑  „Lete (Titular See) Letaeus". Catholic Hierarchy. Посетено на 28 февруари 2016.
4. ↑  „Οι τάφοι". Μακεδονικός τάφος Μακρίδη Μπέη. Архивирано од изворникот на 2019-01-25. Посетено на 7 март 2019.
***Летечки лекар*** (француски: *Le Médecin volant*) ― француска драма од Молиер. Датумот на нејзината вистинска премиера е непознат, но нејзината премиера во Париз била одржана на 18 април 1659 година. Делови од драмата подоцна биле пресоздадени во „*Лекарска љубов*" и „*Лекарот и покрај себе*". Составен е од 15 сцени и има седум ликови главно засновани на расположливите улоги на комедија дел арте.

Ликови
------

* **Горгибус**, стар благородник, татко на Лусил (комедија дел арте: Панталоне)
* **Лисил**, ќерка на Горгибус, свршена за Вилебрекин (комедија дел арте: Инаморати)
* **Грос-Рене**: слуга на Горгибус (улога создадена од Рене Бертело)
* **Сабин**, братучетката на Лусил, изворот на сите интриги во претставата (комедија дел арте: Колумбина)
* **Валер**: Љубовникот на Лисил (комедија дел арте: Инаморати)
* **Сганарел**: Јунак на драмата, камериер на Валер. (комедија дел арте: Арлекин), улога создадена од Молиер
* **Адвокат** (комедија дел арте: Лекарот)

Заплет
------

Горгибус сака по секоја цена да ја омажи Лисил за стариот Вилбрекин. Меѓутоа, Лисил го љуби Валер. Доверувајќи ја својата љубов на братучетката на Лисил, Сабин и неговиот камериер Сганарел (кој ја презема двојната улога и како тој и како неговиот брат „доктор" близнак"), на Валер ќе и треба сета помош што може да ја добие за да го реши овој проблем.

Летечкиот лекар во комедија
---------------------------

Темата на „Медико Воланте" или „летечкиот лекар" припаѓа на традиционалниот репертоар на италијанската комедија од 17 век. Постојат најмалку две анонимни драми на комедија дел арте познати под ова име, како и една подоцнежна италијанска комедија, исто така анонимна, наречена „*Измама со летечки лекар*" (*Truffaldino medico volante*)*,* „*нова и смешна комедија*" (*comedia nova e ridicula*). Овие драми го земаат стереотипот на измамникот кој се преправа дека е лекар и го ставаат во ситуација кога е принуден да ги игра своите две улоги една по друга, со сè пократки интервали, на крајот достигнувајќи ја точката на (навидум невозможно) истовремено присуство. на сцената на двата лика во исто време. Драмите направени по оваа приказна биле именувани како „летечки лекарски комедии" затоа што лажниот лекар, кој морал брзо да се пресели од покривот на куќата до приземјето и назад (за да создаде илузија дека е две лица), бил прикачен од јаже на обрач поврзан со главната греда на сцената, а тој изгледал како да лета кога го носеле помеѓу двете места.

Наводи
------

1. ↑  Wall, Charles Herron (1919). Notes and Introduction to Molière, *The Flying Doctor* (*Le Médecin volant*) in *The Dramatic Works of Molière*, Vol. 1. Bell
2. ↑  Georges Forestier, *Théâtre complet de Molière,* volume I, Gallimard, « Bibliothèque de la Pléiade », 2010, p. 1721
3. ↑  Georges Forestier, *Théâtre complet de Molière,* volume I, Gallimard, « Bibliothèque de la Pléiade », 2010, p. 1723

Надворешни врски
----------------

* *Летечкиот лекар* (Проект Гутенберг, целосен текст во превод на англиски јазик)
* *The Flying Doctor by Moliere* аудио книга од јавен домен на LibriVox
**Коринтски Залив** (грчки: *Κορινθιακός κόλπος*) — длабок ракавец на Јонското Море кој го двои Пелопонез од запдниот дел на континентална Грција. На исток се граничи со Коринтската Провлака која ја сече Коринтскиот Канал, а на запад со Рионскиот Проток кој се проширува во пократкиот Патраски Залив (дел од Јонското Море) и чиј најтесен дел се преминува по мостот Рио-Андрио, отворен во 2004 г. Во управен поглед, заливот е опкружен со окрузите Етолија-Акарнанија и Фокида од север, Беотија од североисток, Атика од исток, Коринтија од југоисток и југ и Ахаја од југозапад. Во Коринтскиот Залив се одвиваат тектонски движења споредливи со оние во Исланд и Турција, и се шири по 10 мм годишно.

Во средновековна Европа, овој залив се нарекувал **Лепантски Залив**, што доаѓа од *Лепанто* — италијански облик на Навпакт.

Низ Коринтскиот Залив минуваат пловните патишта од стопанското пристаниште Пиреј (подалечно од конечните одредишта, но поголемо и подобро поврзано кон југ од Игуменица на северозапад) до западното Средоземје и понатаму. Тука минува и траект, кој ги поврзува Егио и Агиос Николаос со западниот дел на заливот.

Геологија
---------

Заливот е создаден со проширувањето на тектонски расед поради западното движење на Анадолската Плоча, и се шири по 10 мм годишно. Околните раседи знаат да предизвикаат земјотреси со јачина до 6,5 степени, иако ваквите се релативно ретки. На 15 јуни 1995 г. кај Егио се случил земјотрес со слична јачина. Голем дел од северната граница на заливот се одликува со благи косини (од 10 до 20 степени). Јужната е доста пострмна (од 30 до 40 степени).

Заливот е долг 130 км, со ширина од 8,4 до 32 км. Најголемата длабочина изнесува 935 м.

Населени места
--------------

Коринтскиот Залив на карта на Коринтската Провлака.
Ова се поважните населени места на брегот на Коринтскиот Залив. Дадени се по редослед од северозапад надесно и посред нивните окрузи:

* Етолија-Акарнанија: Андирио, Навпакт
* Фокида: Галаксиди, Итеја, Кира
* Беотија: Андикира, Паралија Дистому
* Западна Атика
* Коринтија: Лутраки, Коринт, Асос, Врахати, Вело, Кијато, Като Диминио, Ксилокастро
* Ахаја: Егира, Дијакопто, Егио, Рододафни, Агиос Василеос, Актео

Поврзано
--------

* Саронски Залив
* Коринтска Превлака
* Коринтски Канал

Наводи
------

1. ↑  „Greece's first electric ferry announced". *Plugboats*. 19 December 2019.
2. ↑  „Ambraseys, N.N. & Jackson, J.A. 1997. Seismicity and strain in the Gulf of Corinth (Greece) since 1694. Journal of earthquake engineering, 1, 433-474". Наводот journal бара `|journal=` (help)
3. ↑  Frostick, L & Steel, Ronald. (2009). Tectonic Signatures in Sedimentary Basin Fills: An Overview. International Journal of Rock Mechanics and Mining Sciences & Geomechanics Abstracts. 31. 1-9.10.1002/9781444304053.ch1
4. ↑  Thalassographica, Institute of Oceanographic and Fisheries Research, vol. 11-15, page 35, (1988)

Надворешни врски
----------------

* Коринтски Залив на Ризницата ?
* Коринтска раседна опсерваторија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 248686838
* LCCN: sh96008201
* GND: 4313322-8
* NKC: ge494940

 |

 |
Различни големини на мензури: 10mL, 25mL, 50mL и 100mL
**Мензура** е цилиндричен градуиран сад за мерење на волумен на течности. Може да бидат со различна големина.
Големите мензури вообичаено се прават од полипропилен поради неговата хемиска отпорност или полиметилпентен поради неговата транспарентност, што ги прави полесни и помалку кршливи од стаклото.

Изразот *ад мензурам* (лат. *ad mensuram*) значи „спрема мерката и тежината".

Наводи
------

1. ↑  Нешић, С. & Вучетић, Ј. 1988. Неорганска препаративна хемија. Грађевинска књига: Београд.
2. ↑  Предлошка:РајковићАналитичкаХемија
3. ↑  R. Mihajlović, Kvantitativna hemijska analiza (praktikum), Kragujevac, 1998.
**Металотионеин** e фамилија на белковини богати со цистеин и мала молекулска маса (од 500 до 14000 Da). Металотионеинот ги врзува како физиолошките (цинк, бакар, селен) и ксенобиотските (кадмиум, жива, сребро, арсен) тешки метали, преку поврзување со тиолната група од цистеинските остатоци, кои претставуваат приближно 30% од аминокиселинските остатоци во белковината.

Металотионеинот бил откриен во 1957 година, од бубрежната кора кај коњ.

Наводи
------

1. ↑  Sigel H, Sigel A, уред. (2009). *Metallothioneins and Related Chelators (Metal Ions in Life Sciences)*. Metal Ions in Life Sciences. **5**. Cambridge, England: Royal Society of Chemistry. ISBN 1-84755-899-2.
Мардук и неговиот змеј, детал од вавилонски цилиндричен печат
**Мардук** (хебрејски מְרֹדַךְ *Merodach*; грчки Μαρδοχαῖος, *Мардохаиос*) е вавилонско име за божество од подоцнежната генерација божества од древна Месопотамија и патрон на градот Вавилон. Кога Вавилон станал постојан политички центар во долината на Еуфрат во време на Хамураби (18 век п.н.е.), Мардук постепено ја презел позицијата на главен во вавилонскиот пантеон, позиција која потполно ја стекнал во втората половина на вториот милениум п.н.е.

Нибиру, за Вавилонците била небесно тело или регион кој се поврзувал со богот Мардук.

Поврзано
--------

* Месопотамска митологија
* Небесниот бик
* Калдејска митологија
* Етеменанки

Наводи
------

1. ↑  identified with Marduk by Heinrich Zimmeren (1862-1931), *Stade's Zeitschrift* 11, p. 161.

* Public Domain Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: ref=harv (link)

Надворешни врски
----------------

* Мистика (статија за Мардук - англиски)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Месопотамски божества |
| --- |
|  |
| 
Ану  •  Енлил  •  Енки  •  Ки  •  Асхур  •  Нинлил  •  Инана  •  Мардук  •  Нана  •  Уту  •  Шерида  •  Нинурта  •  Наму  •  Тиамат  •  Апсу  •  Лахаму  •  Аншар  •  Кишар  •  Син  •  Нингал |

 |
**Марко Ригони** (роден на 5 јануари 1980 година) — италијански фудбалер кој игра за Кјево во Серија А, како позајмен од екипата на Новара. Тој има одиграно повеќе од 150 натпревари во Серија Б.

Кариера
-------

Роден во Монтегрото Терме, (Провинцијата Падова) Ригони ја започна својата кариера во родниот град во тимот на Падова. Потоа му се приклучува на тимот на Јувентус, во прво време играјќи како напаѓач, но по само еден настап во Серија А (против екипата на Венеција на 17/1/1999), беше позајмен на Равена во јануари 2001 година и Цитадела во јануари 2002 година во Серија Б, пред да потпише со Триестина во јануари 2003 година. Тој го раскинува неговиот договор со Јуве со цел да и се приклучи на Триестина.

Тој играше редовно во Триестина, но во јануари 2006 година тој беше продаден на друг тим од Серија Б, екипата на Тернана. Откако тимот испадна во Ц1 Лигата, тој замина во Пескара во Серија Б на заем. Тој се врати во Терни во 2007-08 сезона, а потоа му беше понуден и нов 2-годишен договор во 2008 година.

Во летото 2009 година, тој потпиша за Новара каде одново почнува да соработува со Атилио Тесер неговиот тренер од периодот во Триестина. Тој го носи својот тим, до две последователни промоции, прво влегување во Серија Б во 2010 година, а потоа и во Серија А во 2011 година. Во сезоната 2011-12 во Серија А, Ригони ја имаше веројатно неговата најдобра сезона како професионалец, постигнувајќи цели 11 гола за тимот и имаше 8 асистенции. Тој се прослави со два постигнати гола во 4-тото коло кога Новара го победи Интер со 3-1, што беше прва победа за Новара во исто толку соочување со славниот италијански клуб. Во мај 2012 година, тој постигна хет-трик против екипата на Чезена во победата од 3-0. Но, и покрај напорите на Ригони, и тоа што тој беше клучен играч на екипата, Новара се врати назад во Серија Б таа сезона завршувајќи на претпоследното 19-то место на табелата со 32 бода.

По испаѓањето на Новара од Серија А, Ригони потпиша на едногодишна позајмица со друга екипа од најквалитетната италијанска лига, Кјево Верона. По завршување на сезоната 2012-2013 во Серија А, Кјево има опција да го откупи неговиот договор во целост.

Надворешни врски
----------------

* Profile at Football.it (италијански)
* Profile at Novara Архивирано на 8 март 2010 г. (италијански)
* Profile at La Gazzetta dello Sport (2006-07) (италијански)
* Profile a Figc.it Архивирано на 23 март 2012 г. (италијански)
**Месџид ел-Харам** (на арапски: المسجد الحرام, *Света џамија*) е џамија која се наоѓа во Мека, Саудиска Арабија. Ова е најголемиот муслимански храм во светот. Во самиот нејзин двор се наоѓа и Ќабата. Самата плоштина на џамијата зазима место од 356 800 м2 и се претпоставува дека може да собере околу 4 000 000 луѓе, како една од најголемите градби на човештвото. Според исламот, џамијата била изградена од страна на ангелите пред да биде создаден човекот, кога Бог наредил на земјата да биде определено местото за богослужба.

Се верува дека првата Ќаба била изградена од ангелите и дека Адам е првиот човек којшто ја изградил повторно. Во текот низ историјата самата џамија била многупати разрушувана и повторно изградена. Според исламот, таа била изградена од страна на Ибрахим и неговиот син Исмаил.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија џамија или друго исламско светилиште е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Поглед на едно од Миличките Езера
**Милички Езера** (полски: *Stawy Milickie*) — група од околу 285 помали езерца и рибници во Долношлеското војводство, во југозападна Полска, во долината на реката Бариш, во близина на градовите Милиц и Жмигрод. Езерата зафаќаат вкупна површина од околу 77 км2.

Поради нивната важност како живеалиште и место за размножување на водни птици, езерата се заштитени како природен резерват, основан во 1963 на површина од 53 км2, кој е заштитен со Рамсарската конвенција (една од 13 такви локации во Полска). Од 1996 година, исто така, се дел од поголемото заштитено подрачје познато како пејзажен парк во Долината Бариш.

Поврзано
--------

* Долина на Бариш

Наводи
------

1. ↑  „Milicz Fishponds Nature Reserve". *Раmsar Sites Information Service*. 1 јануари 2007. Посетено на 28 ноември 2018.

Надворешни врски
----------------

* Милички Езера на Ризницата ?

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Полска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Милисекундата** (од мили- и секунда; скрат. **мс** или **ms**) претставува илјадити дел (1/1000) од секундата. Една милисекунда во однос на една секунда е сразмерна на секундата во однос на времетраење од 16,67 минути.

10 милисекунди (стоти дел од секундата) се нарекуваат **стотинка** или **сантисекунда**.

100 милисекунди (десетти дел од секундата) се нарекуваат **десетинка** или **децисекунда**.

Поврзано
--------

* Секунда
* Микросекунда
* Наносекунда
* Пикосекунда
* Фемтосекунда
* Штоперица

Наводи
------

1. ↑  „милисекунда" — Лексикон на македонскиот јазик
2. ↑  Големини и единици мерки во биомеханиката - портал „Биомеханика" (македонски)
**Лусаил** (арапски: لوسيل) — најнов планиран град во Катар, сместен на брегот на Персискиот Залив, во северниот дел на општината Ел Дајен. Лусаил е сместен околу 23 километри од центарот на Доха, северно од Лагуната Западен Залив, на површина од 35 км² и ќе обезбеди сместување за 260.000 луѓе. Планирано е да има марини, станбени области, приморски одморалишта, трговски центри, вклучувајќи два терена за голф, зоолошка градина и културни содржини. Изградбата на градот е во тек. Граден е од државното претпријатие *Qatari Diar Real Estate Investment Company* како и *Parsons Corporation*. Новиот национален стадион, со капацитет од над 80.000 лица, на кои ќе бидат играни воведниот и завршниот натпревар на Светското првенство во фудбал 2022. Покрај националниот стадион, во градот е сместена и една од главните сали за Светското првенство во ракомет за мажи 2015, на кое Катар е домаќин.

Поврзано
--------

* Спортска арена Лусаил
* Национален стадион Лусаил

Надворешни врски
----------------

* Страница на Лусаил

Координати: 25°30′N 51°29′E﻿ / ﻿25.500° СГШ; 51.483° ИГД﻿ / 25.500; 51.483



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Катар е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Лука Ландучи** (1436–1516) бил италијански аптекар од Фиренца, најпознат како писател на дневник кој подоцна станал важен примарен извор за историјата на Фиренца.

Постариот од двата сина на просперитетен граѓанин на Фиренца, Ландучи бил обучен како книговодител и станал чирак на аптекар кога имал само шеснаесет години. Шест години подоцна, тој формирал партнерство со негов пријател и отворил продавница, но бил принуден да го распушти партнерството кога пријателот се покажал како премногу штедлив и го исцрпил целиот нивен капитал. Ландучи се оженил со жена по име Салвестра на триесет години и го искористил миразот на неговата сопруга за да отвори нова продавница. Бизнисот просперирал и по уште четиринаесет години тој можел да ја пресели својата продавница  на подобро место спроти палатата Строци што наскоро требало да се изгради. Ландучите имале дванаесет деца заедно, а Лука останал на оваа локација до неговата смрт во 1516 година.

Во 1450 година, Ландучи почнал да го води дневникот што постхумно ќе го докаже неговото тврдење за слава, внимателно запишувајќи ги настаните од денот до неговата смрт. Меѓу настаните документирани на овој начин од Ландучи било раѓањето на чудовиштето од Равена. Дневникот по неговата смрт го продолжил непознат писател до 1542 година. Првиот превод на англиски јазик, изведен е од Алис де Розен Џервис, бил објавен во 1927 година како *Фирентински дневник од 1450 до 1516 година*. Оригиналниот ракопис на Ландучи е зачуван во Општинска библиотека во Сиена.

Во негова чест е именувана улица во модерна Фиренца, Виа Лука Ландучи. Ги поврзува Преку Капо ди Мондо и Прелет Африко.

Надворешни врски
----------------

* Дневникот на Лука Ландучи (на италијански), преку Archive.org

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  "A Florentine Tradesman's Diary", *The Saturday Review*, collected in *The Living Age ...*, ed. Eliakim Littell and Robert S. Littell, pub. Littell, Son & Company, 1884, pp. 52-53
2. 1 2 3  Amelang, James S. *The flight of Icarus*, Stanford University Press, p. 307. ISBN 978-0-8047-3340-3
3. ↑  Jervis, Alice (1927). *A Florentine Diary from 1450 to 1516 by Luca Landucci Continued by an Anonymous Writer till 1542 with Notes by Iodoco del Badia* (English). London: J.M. Dent & Sons Ltd.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Марко Порјазоски** (Скопје,  1977
) – универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.

Животопис
---------

Марко Порјазоски е роден во Скопје во 1977 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје дипломирал во 2000 година, магистрирал во 2006, а докторирал во 20хх година. На факултетот почнал да работи во 2001 година како демонстратор, напредувал во помлад асистент во 2003, асистент во 2007, доцент во 20хх и вонреден професор во 20хх. 

Резултатите од својата научна работа ги презентирал на домашни и меѓународни конференции од областа на теле комуникациите, на кои објавил бројни трудови. Во досегашниот ангажман на Факултетот активно учествувал во повеќе домашни и меѓународни, научно истражувачки и апликативни проекти. Безжичните телекомуникациски системи и управувањето со ресурсите во телекомуникациските системи се теми од интерес во неговата истражувачка работа.

Наводи
------

1. 1 2  *50 ГОДИНИ ФАКУЛТЕТ ЗА ЕЛЕКТРОТЕХНИКА И ИНФОРМАЦИСКИ ТЕХНОЛОГИИ*. Скопје: Факултет за електротехника и информациски технологии. 2009. стр. 225. ISBN 978-9989-630-58-3. `|access-date=` бара `|url=` (help)
2. ↑  „Вонредни професори". ФЕИТ. Посетено на 25 март 2021.
**Црковна парохиска општина Лунден** (германски: *Kirchspielslandgemeinde Lunden*) — поранешна општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште било во Лунден. Во јануари 2008 година била споена со општинските заедници Црковната парохиска општина Хенштет и Црковната парохиска заедница Телингштет за да ја создадат општинската заедница Црковните парохиски општини Ајдер.

Грб на Лунден
Црковната парохиска општина Лунден се состоела од следниве општини:

1. Грофен
2. Хеме
3. Каролиненког
4. Кремпел
5. Лее
6. Лунден
7. Рем-Фледе-Барген
8. Санкт Анен

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 54°19′59″ N; 9°01′01″ E﻿ / ﻿54.333° СГШ; 9.017° ИГД﻿ / 54.333; 9.017
**Лукас Пападимос** (грчки: Λουκάς Παπαδήμος) е грчки економист, поранешен директор на Грчката народна банка, поранешен потпретседател на Европската централна банка. Од 10 ноември 2011 до 16 мај 2012 година е премиер на Грција.

Лукас Пападимос е роден на 11 октомври 1947

 година во Атина. Во 1970 години дипломирал физика на Институтот за технологија на Масачусетс, во 1972 година станал магистер по електротехника, а во 1978 доктор по економија.

Од 1975 до 1984 година предавал економија на американскиот Универзитет „Колумбија", а од 1988 до 1993 и на Атинскиот универзитет. Во 1980 станал економски советник на Банката за федерални резерви од Бостон, а во 1985 година е именуван за главен економист на централната Банка на Грција. Во 1993 година бил избран за заменик гувернер на Банката на Грција, а во 1994 година и за нејзин гувернер. На оваа должност останал до 2002 година, кога бил избран за потпретседател на Европската централна банка (ЕЦБ). ЕЦБ ја напуштил во 2010 година кога станал советник на досегашниот грчки премиер Јоргос Папандреу. Во моментов е ангажиран како визитинг професор на Факултетот за администрација „Кенеди" при Универзитетот „Харвард".

Наводи
------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Лукас Пападимос" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 84507516
* LCCN: nr91008937
* ISNI: 0000 0000 7832 3054
* GND: 132395371
* SUDOC: 031597645
* BNF: cb12278151b (податоци)
* MGP: 240735
* NKC: kv2006277168
* CiNii: DA05052996

 |

 |
**Марко Петрушевски** (1975) — македонски писател, поет и филмски режисер.

Творештво
---------

Својата прва поетска збирка, „Еден млад збунет човек" ја објавил во 2001 година и за неа ја добил наградата на Струшките вечери на поезијата за дебитантска поетска книга. Своите кратки раскази ги објавувал на порталот „Окно". Покрај писателската дејност, тој снимил и неколку кратки филмови. Петрушевски се бави и со филмска критика, а своите филмски рецензии ги објавил во месечникот „Форум". Најпосле, тој работел и како водител на радио-каналот 103. Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 363.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 227-230.
**Лука Кржалоски** (20 октомври 1992, Скопје) - македонски политичар, претседател на Унијата на млади сили на ВМРО-ДПМНЕ, поранешен директор на ЈП Службен весник на РМ.

Животопис
---------

Лука Кржалоски е роден во Скопје на 20 октомври 1992 година. Завршил гимназија во СУ „Јосип Броз Тито" - Скопје, а дипломирал на Економскиот факултет во Скопје, насока менаџмент. Моментално е магистрант на Економскиот факултет во Скопје, насока маркетинг.

Кржалоски ја започнал својата политичка кариера како член на Извршниот комитет на Унија на Млади Сили на ВМРО-ДПМНЕ во 2011 година. Извршувал повеќе јавни партиски функции меѓу кои: директор на ЈП Службен весник на РМ, советник во советот на град Скопје, член на Извршен комитет на ВМРО-ДПМНЕ и други.

Наводи
------

1. ↑  Објава за неговиот избор Претседател на УМС ВМРО-ДПМНЕ

Надворешни врски
----------------

* официјална страница на политичка партија ВМРО-ДПМНЕ[*мртва врска*]
Баклавата се прави со слоевито подредување на корите.
Варени кори со овче сирење.
**Кори** или **јуфки** — тенки (1 до 3-4 мм) и широки листови од ненараснато тесто кои се користат за подготовка на печива во блискоисточната и балканската кујна. Во пракса, ретко се користи една кора и затоа во разговорниот македонски јазик многу почесто се користи поимот „кори". Со корите се обвива одреден фил и вака приготвеното тесто се подвргнува на топлинска обработка (печење, пржење или варење).

Корите најчесто се користат за подготовка на баници, но од нив се прават и слатки (баклави, штрудли и сл.).

Подготовка
----------

Сите методи за подготовка користат жилаво тесто кое може да ја промени својата форма, без притоа да се раскинува. Разликите во подготовката се состојат најмногу во начинот на оформувањето.

### Рассукување

Основниот начин на подготовка е со притискање со сукало (рассукување) на многу тенки слоеви. Тестото се сече на мали топки и со притискање и тркалање на сукалото постепено се намалува дебелината за сметка на зголемување на останатите размери. Во зависност од посакуваната големина на корите се рассукуваат различно големи парчиња тесто.

### Растегнување

Тестото може да се растегне со раце на маса како подготовка за рассукување или како самостоен метод на подготовка. Во фабриките за производство на баници и слични производи често се користи овој метод поради неговата повисока производственост. За постигнување на минимална дебелина, на крајот тестото се врти и се користи центрифугалната сила за негово растегнување. Големината на таквата кора може да надмине 1 м2.

Наводи
------

1. ↑  „кора" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „кора" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „јуфка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „јуфка" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

* Кори (храна) на Ризницата ?
**Марли и јас** (англиски: *Marley and Me*) е американски комедија– филм на од 2009 год. Филмот својата премиера ја имаше на Божиќ, на 25 декември и го освои рекордот во 14.175.000 продадени билети за премиерата за време на Божиќ.

Синопсис
--------

Додека снегот упорно паѓа ноќта на нивната венчавка, младиот брачен пар, Џон (Овен Вилсон) и Џени Гроган (Џенифер Анистон), одлучуваат да ја напуштат лошата зима во Мичиген и да се упатат на југ и да започнат нов живот на Флорида. Двајцата се вработувааат како новинари во конкурентски локални вести, го купуваат својот прв дом и заедно тргнуваат на авантура на бракот, нова кариера и нов живот. Инаку Џон и Џени се сложуваат одлично, но кога е во прашање "проширувањето" на семејството, нивните ставови се спротивставуваат. Несигурен во тоа дека е спремен за деца, Џон својот страв му го признава на пријателот и колега Себастијан, кој му нуди совршено решение, тој да и купи на Џени, куче. Звучи како добра идеја, но тогаш на сцената настапува Марли.

Тие го купуваат слаткиот златен лабрадор, кој за многу кратко време пораснува во огромно куче полно со енергија, претворувајќи го нивниот дом во вистински хаос. Го исфрлаат на натпревари за кучиња, гризе ѕидови, го јаде троседот, ги превртува кантите за ѓубре, ја кради мисирката на Денот на благодарноста итн. Дури ни најновата огрлица на Џени не е сигурна покрај острите заби на Марли. И покрај тоа, хаосот кој со текот на годините успеал да го направи, Марли и понатаму го следи нивниот живот. Заедно со промените на работа, куќните адреси и бројот на членовите во фамилијата. Џон, Џени и Марли и покрај сите незгоди ќе останат заедно.

Глумечка екипа
--------------

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Џенифер Анистон | Џени Гроган |
| Овен Вилсон | Џон Гроган |
| Алан Аркин | Арни Клајн |
| Ерик Дејн | Себастијан Туни |
| Хали Хадсон | Деби |
| Хали Бенет Лиса |

Филмски критики
---------------

**Марли и јас**, на мрежното место **Ротен Томатоес** е оценет со задоволителни 61%, а зошто оцената е баш таква, ќе дознаеме наскоро. Како и секогаш, критики има различни – *‘Ако сакате да видете возрасна личност како плаче, одите со неа и изгледате го овој филм’*. (**ReelViews**). Е сега, овој коментар би можело двојако да се разбери, но критичарот кој го напишал е задоволен од виденото. А да не мислат така сите докажува и оваа критика на Washington Post: *‘Кога веќе сите ќе сфатите дека една добра книга не крие и еднакво добар филм. Ова заедно е еден голем промашај.’*

Без обзир на критиките, изгледа дека филмот многу им се допадна на публиката и во два месеца освои повеќе од 142 мил. долари а тајната на успехот е напишана во консензусот на веќе споменатата страница – Марли и јас.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место
* Семрежна филмска база на податоци
* Бокс Офис Мојо
**Национален идеал за единство** или **НИУ** (*Natzionalen Ideal za Edinstvo*) (бугарски: *Национален идеал за единство*), е националистичка политичка партија во Бугарија. Името на партијата до 2012 година било **ИМРО - Национален идеал за единство** **(ИМРО - НИУ)**.

Историја
--------

Партијата била основана во 2010 година кога група членови на ИМРО - Бугарско национално движење предводено од градоначалникот на Пловдив, Славчо Атанасов, се одвоиле од партијата. Ова се случило кратко по вонредниот конгрес на ИМРО - БНМ на 18 октомври 2009 година, кога Атанасов не бил избран за лидер на партијата на местото на Каракачанов.

Структурата на управувањето со „ИМРО - Национален идеал за единство" е Национален извршен комитет составен од 21 лице, Национален политички совет, Национална комисија за контрола, окружни комитети, локални организации.

На претседателските избори во 2011 година „ИМРО - Национален идеал за единство" не номинирал свој кандидат и не поддржувал јавно ниту еден друг кандидат. Во исто време, на локалните избори во Пловдив, Славчо Атанасов изгубил во вториот круг избори за градоначалник. Партијата била вклучена во разни коалиции чии кандидати победиле во Карлово, Кресна, Ќустендил, Монтана, Тополовград, општина Хасково.

Во септември 2012 година партијата го сменила името во само **Национален идеал за единство**. На почетокот на 2014 година структурите на партијата се споиле во Националниот фронт за спас на Бугарија и ги номинирала своите кандидати за избори во Европскиот парламент во 2014 година.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница Архивирано на 26 мај 2013 г.

Наводи
------


1. ↑  ВМРО-НИЕ гласува като под строй
2. ↑  „Устав". Архивирано од изворникот на 2011-10-13. Посетено на 2020-12-02.
3. ↑  ВМРО-НИЕ вече ще се казва само НИЕ, 16.09.2012 г.
Меланизиран лабрадор.
**Меланизам** — физиолошка појава при која се јавува зголемена црна или близу црна пигментација, било да е тоа на кожата, пердувите, лушпите на пеперуткините крила или влакната на еден организам. Се јавува како резултат на присуството на пигментот меланин. Меланизмот е спротивен на албинизмот, кој се јавува како резултат на недостаток на меланинот. Всушност, меланизмот се однесува на фенотип во кој пигментацијата на еден организам е целосно или делумно изразена. Кај луѓето, оваа појава се нарекува меланоза.

Меланизмот е најчесто резултат на генетска мутација, но може да настане и од други дразби, како што се абнормалните температурни промени за време на гестацијата (растењето на плодот) кои повремено го менуваат текот на транскрипцијата или транслацијата. Меланизмот, пак, кој е причинет од антропогеното влијание (менување на животната средина од страна на човекот) е познат како индустриски меланизам. Тој се јавувал кај најразлични животни, вклучувајќи ги цицачите (верверички, многу видови на мачки итн.), влекачи и инсекти (*Biston betularia*). Последниот случај на индустриски меланизам со пеперутката од фамилијата на *Geometridae*, *Biston betularia*, е класичен пример за оваа појава. Со помош на него се изучуваат принципите на природната селекција.
**Маќаш Ракоши** (унгарски: *Mátyás Rákosi*; 9 март 1892 - 5 февруари 1971) — унгарски комунист, секретар на КП на Унгарија од 1945 година до 1956 година и премиер на Народна Република Унгарија од 1952 до 1953 година.

Животопис
---------

Маќаш е роден како *Маќаш Розенфелд* во градот Ада, тогашна Австроунгарија. Тој бил шестиот син на еврејски трговец. Служел во австроунгарската војска кога избила Првата светска војна, а бил заробен на Источниот фронт.

Се вратил дома во 1919 година, и учествувал во комунистичката влада на премиерот Бела Кун. По задушување на револуцијата, тој отишол во Советскиот Сојуз и се вратил во Унгарија во 1924 година, каде што тој бил затворен и вратен во СССР во 1940 година. Сè со цел да се вратат во Унгарија револуционерните знамиња што руските војници ги заробиле во Вилагош 1849 година. Во Советскиот Сојуз бил секретар на Коминтерната. Се вратил во Унгарија на 30 јануари 1945 година со помош на Црвената армија, со цел да ја организира Унгарската комунистичка партија.

По ослободувањето на Унгарија во 1945 година, тој станал генерален секретар на Унгарската комунистичка партија. Во 1948 година, тој ги натерал социјалдемократите да се приклучат кон комунистите, со цел да ја формираат Унгарската работничка народна партија. До 1949 година ја укинал опозицијата, со што Унгарија станала еднопартиска држава. Често го опишувале како *најдобар унгарски ученик на Сталин*. Тој развил силен култ на личноста. За време на неговото владеење, голем број вистински и потенцијални непријатели на новата влада биле уапсени и убиени.

Извори
------

1. ↑  „Gábor Murányi". Архивирано од изворникот на 2008-01-24. Посетено на 2019-01-26.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. ↑  Lendvai 2003, стр. 430. sfn error: no target: CITEREFLendvai2003 (help)
3. ↑  Mátyás Rákosi - Encyclopedia.com
4. 1 2  Mátyás Rákosi