recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 8 век | 9 век | 10 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**876** (**DCCCLXXVI**) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 876 година од новата ера, 876. од првиот милениум, 76. од IX век и седма од 870-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6384 и 6385 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5626 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4636 и 4637 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1629.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 876 година се протега во 3512 и 3513, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3572 и 3573 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1419. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 262 и 263 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*
**Харалд „Слактарн" Андерсон** (2 април 1907 – 18 мај 1985) — шведски атлетичар кој се натпреварувал во дисциплината фрлање диск. Во 1934 година тој ја освоил европската титула и бил сопственик на светскиот рекорд во фрлање диск осум месеци. Истата година тој го добил признанието за „најзначајно шведско спортско остварување во годината".

Кариера
-------

Андерсон бил шведски шампион секоја година од 1932 до 1935 и најдобар светски фрлач на диск во 1934 и 1935 година. Тој го соборил светскиот рекорд на американецот Пол Џесап од 51.73 метри двапати во исто натпреварување (двоен натпревар помеѓу шведските и норвешките тимови во Осло) на 25 август 1934 година, префрлајќи најпрво 52.20 метри а потоа и 52.42 метри; вториот резултат бил официјално ратификуван од ИААФ. На Европското првенство 1934 во Торино две недели подоцна Андерсон префрлил 50.38 метри и победил убедливо пред Пол Винтер и Иштван Доноган.

Андерсон го загубил приматот светски рекордер во април 1935 година, кога германецот Вили Шредер префрлил 53.10 метри во Магдебург; но сепак, тој останал најдобар светски фрлач, бидејќи Шредер не бил во постојана форма на големите натпреварувања и имал здравстевни проблеми. Андерсон ги освоил титули на шведското и британското државно натпреварување истата година, и на 13 октомври тој го подобрил шведскиот државен рекорд на 53.02 метри во Еребру. Тој бил главен фаворит на Летните олимписки игри 1926 во Берлин, но се повредил самиот пред игрите; тој се обидел да се натпреварува во квалификациите, но успеал да прфрли околу 38.5 метри и не успеал да се квалификува во финалето.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Харалд Андерсон" на Ризницата ? |

1. 1 2  Harald Andersson Архивирано на 18 декември 2014 г.. sports-reference.com
2. ↑  Harald Andersson. trackfield.brinkster.net
3. 1 2 3 4  „Stora Grabbar" (шведски). Посетено на 22 December 2014.
4. ↑  „Athletics at the 1936 Berlin Summer Games: Men's Discus Throw". Sports Reference LLC. Архивирано од изворникот на 2014-12-18. Посетено на 22 December 2014.
5. 1 2 3  Jukola, Martti (1935). *Huippu-urheilun historia* (фински). Werner Söderström Osakeyhtiö.
6. 1 2  Butler, Mark; IAAF Media & Public Relations Department (2013). *IAAF Statistics Book Moscow 2013*. ИААФ. стр. 635.
7. ↑  Jalava, Mirko (2014). „European Athletics Championships Zürich 2014: Statistics Handbook" (PDF). ЕАА. Посетено на 9 December 2014.
8. ↑  *All-Time List As At 31 December 1945*, Association of Track and Field Statisticians
9. ↑  „Harald Andersson Bio, Stats and Results". Sports Reference LLC. Архивирано од изворникот на 2014-12-18. Посетено на 22 December 2014.

| Рекорди |
| --- |
|
| Претходник**САД Пол Џесап** | **Светски рекордер во фрлање диск**25 август 1934 – 28 април 1935 | Наследник**Германија Вили Шредер** |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 10 век п.н.е. | 9 век п.н.е. | 8 век п.н.е. > |
| 100 | 99 | 98 | 97 | 96 | 95 | 94 | 93 | 92 | 91 |
| 90 | 89 | 88 | 87 | 86 | 85 | 84 | 83 | 82 | 81 |
| 80 | 79 | 78 | 77 | 76 | 75 | 74 | 73 | 72 | 71 |
| 70 | 69 | 68 | 67 | 66 | 65 | 64 | 63 | 62 | 61 |
| 60 | 59 | 58 | 57 | 56 | 55 | 54 | 53 | 52 | 51 |
| 50 | 49 | 48 | 47 | 46 | 45 | 44 | 43 | 42 | 41 |
| 40 | 39 | 38 | 37 | 36 | 35 | 34 | 33 | 32 | 31 |
| 30 | 29 | 28 | 27 | 26 | 25 | 24 | 23 | 22 | 21 |
| 20 | 19 | 18 | 17 | 16 | 15 | 14 | 13 | 12 | 11 |
| 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |

**874 п.н.е.** — година според општоприфатениот календар. Тоа била 874. година пред новата ера, 874. од првиот милениум п.н.е. 74. од 9 век п.н.е. и петта од 870-тите п.н.е.

Други календари
---------------

Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4634 и 4635 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3876 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2886 и 2887 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 121 пред основањето на Рим.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 874 година се протега во 1762 и 1763, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1822 и 1823 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 331 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1541 и 1540 исламска година пред хиџра.

Настани
-------

* ...

Личности
--------

* ...

Откритија
---------

* ...
*Plegadis falcinellus*
**Црниот ибис** или **блескав ибис** (*Plegadis falcinellus*) е широко распространета птица од семејството ибиси.
Го има во Македонија.

Опис
----

Црниот ибис е средно голема птица, долга од 48-66 см, со распон на крилјата од 80 до 105 см. Тежат од 485 до 970 грама. Возрасните птици се темнокафеави со бронзен и зелен метален одблесок. Младите се кафеави без одблесок, на главата и вратот поседуваат бела нијанса која исчезнува кај возрасните.

Распространетост
----------------

Широко е распространет во Евроазија, Африка, Австралија, Северна Америка. Презимува во Африка и Азија, каде се храни од плитките води со калливо дно обраснати со трска, понекогаш на оризовите полиња и влажните ливади.

Начин на живеење
----------------

Живеат во слатки и слабосолени водни басени, широки блата, естуари, плитки потопени и влажни ливади.

### Исхрана

Црниот ибис се исхранува со водни без‘рбетници - водни инсекти, пијавици, дождовни црви; понекогаш со риби и водоземци.

### Размножување

Црниот ибис се гнезди во густи колонии заедно со други птици - чапји лажичарки, пеликани, чапји.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Plegadis falcinellus*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. ↑  Glossy ibis videos, photos and facts – Plegadis falcinellus Архивирано на 27 март 2013 г.. ARKive. Посетено на 2013-03-05.
3. ↑  Hancock, Kushlan & Kahl (1992). *Storks, Ibises, and Spoonbills of the World*. Academic Press. ISBN 978-0-12-322730-0.

Надворешни врски
----------------

* BirdLife Species Factsheet Архивирано на 29 септември 2007 г.
* Glossy Ibis – Species text in The Atlas of Southern African Birds.
* Glossy Ibis Information with photographs and sound from the Cornell Laboratory of Ornithology.
* Glossy Ibis videos, photos & sounds Архивирано на 4 април 2016 г. on the Internet Bird Collection
* Glossy Ibis Information Архивирано на 29 ноември 2006 г. from eNature.com
* Field Guide Photo Page on Flickr
Охридската Изида
**Храм на Изида** — храм на егитепската божица Изида во градот Охрид (тогашен Лихнид), чии остатоци се наоѓаат во денешниот центар на градот. Сместен е подземно, на просторот меѓу месноста Карабегомала и Градското собрание.

Археолошки зафати
-----------------

Во мај 1967 год. при изградба на станбена зграда, ова археолошко наоѓалиште го откриле стручњаци од Охридскиот завод и музеј. Меѓутоа, поради специфичноста на просторот на кој има повеќе станбени објекти, а најмногу поради недостиг од средства, не се продолжило со пообемни истражувања.
Најголеми археолошки зафати, биле извршени во северозападниот дел од локацијата - крајниот северен темел на зградата. Бил откриен дел од градбата, кој се состоел од две простории. Најинтересно е што на овој простор биле пронајдени и две статуи на египетската божица Изида. Тие сега се чуваат во витрините на куќата на Робевци и претставуваат особено привлечни експонати. Просторот под зградата каде што е откриено ова наоѓалиште е заштитен со посебна метода.

Историја
--------

Се претпоставува дека оваа градба, посветена на божицата Изида, датира од времето кога македонските војски се повлекувале од Египет на просторот на Македонија. 
Со нивното доаѓање на овие простори, тие со себе донеле и дел од културното наследство, некои верувања од стариот Египет. Така се случило и култот кон божицата Изида, да биде пренесен кај нас. Меѓутоа, треба да се напомене дека е ова античка градба. Што се однесува до Изида, таа била божица на плодноста, на патувањата. Изида е египетска божица, а храмови посветени токму на неа има низ цела Македонија. Некои охридски археолози велат дека можат да се добијат нови сознанија за оваа градба само доколку продолжат испитувањата на просторот во централното градско подрачје во Охрид. Тие претпоставуваат дека ќе се пронајдат и деловите од статуите на Изида, што недостигаат сега.
**Свети Атанасиј** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου*) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Историја
--------

Црквата е изградена во 1992 г. на улицата „Сарандапорос" бр. 44 во маалото Свети Атанасиј. Подигната е на местото на помал параклис од 1940 г. Градбата претставува трикорабна базилика со купола, која на исток завршува со стројна апсида. Храмот е живописан, а иконостасот е резбан. Осветен е на 3 октомври 1999 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Сè до 18 октомври 2004 г. бил дел од парохијата „Св. 40 Маченици".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 12 декември 2017.
**Црн Камен** е име кое го носат неколку планински врвови во Македонија. Името Црн Камен го носат врвови на: Шар Планина со надморска височина од 2.320 метри, највисокиот врв на планината Јабланица висок 2.258 метри и врв на средишното било на Скопска Црна Гора висок 1.585 метри надморска височина. Заедничка одлика на планинските врвови кои го носат името Црн Камен се карпести гребени со многу стрмна и изразита издаденост, каменест состав со црна или темна сива боја која во однос со тревнатата околина има изразита црна боја. Дополнителна заедничка одлика е и меридијански правец на протегање на сртот од север кон југ што во однос на долините и населените места во нив им дава напоредничка поставеност исток - запад. Токму заради ваквата поставеност поради која зад овие врвови заоѓа сонцето тие за време на зајдисонце набљудувани од далеку или од населените места од исток во долините кои ги заградуваат на запад изгледаат *црно* и *затемнето* што веројатно е и причината за ваквото нивно именување од населението. Дополнителна причина за ваквото именување веројатно се и водотеците кои се слеваат по карпите и на камењата им даваат црна боја, каков што е случајот со месноста Црн Камен кај Велес.

* Црн Камен (Галичица)
* Црн Камен (Јабланица)
* Црн Камен (Скопска Црна Гора)
* Црн Камен (Шар Планина)

Поврзано
--------

* Црн Камен — село кај Виница
* Црн Камен — карпа со водопад со чудотворна и лековита моќ кај Велес
* Црн Камен — полуостров на Мавровското Езеро, меѓу селата Никофорово и Леуново

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |
| --- |
|  **Свети Атанасиј** |
|  |
| 
Поглед на црквата „Св. Атанасиј" над селото Сулдурци |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Радовишко |
| **Парохија** | Ораовичко-воиславска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°34′57″N 22°29′8.88″E﻿ / ﻿41.58250° СГШ; 22.4858000° ИГД﻿ / 41.58250; 22.4858000Координати: 41°34′57″N 22°29′8.88″E﻿ / ﻿41.58250° СГШ; 22.4858000° ИГД﻿ / 41.58250; 22.4858000 |
| **Место** | Сулдурци |
|  **Општина** | Радовиш |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Атанасиј |
|  **Изградба** | 1841 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Атансиј** — црква која се наоѓа во селото Сулдурци, во близината на Радовиш.

Сместена е на врвот на ридот веднаш над последните куќи од селото, самите мештани ја нарекуваат *манастирче*. Според натписот на ѕидот веднаш десно влезната врата црквата е изградена во 1841 година. Таа претставува стариот црковен храм на Сулдурци, кое во минатото се наоѓало погоре во неговата близина, заради што и денес тоа како селска слава го задржало празнувањето на нејзиниот светец-патрон Свети Атанасиј, иако во самото село има новоизградена поголема црква посветена на Свети Илија. Во моментот на црквата се изведуваат градежни зафати за нејзина обнова, при што се поставени нови армирани бетонски столбови и покрив. Секоја година на 15 мај се одржува селската слава „Св. Атанасиј - летен" која се прославува со црковно-народен собор околу манастирчето за што се изградени покриена трпезарија и помошни обејтки.

Галерија
--------

* Влезната врата на црквата, со натписот 1841 г. кој ја означува годината на изградбатаВлезната врата на црквата, со натписот 1841 г. кој ја означува годината на изградбата
* Покриената трпезарија со маси за ручавање, за селската слава и црковно-народниот соборПокриената трпезарија со маси за ручавање, за селската слава и црковно-народниот собор

Поврзано
--------

* Радовишко архијерејско намесништво
* Ораовичко-воиславска парохија
* Сулдурци

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Атанасиј" - Сулдурци на Ризницата ?
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 8 век | 9 век | 10 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**872** (**DCCCLXXII**) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 872 година од новата ера, 872. од првиот милениум, 72. од IX век и трета од 870-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6380 и 6381 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5622 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4632 и 4633 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1625.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 872 година се протега во 3508 и 3509, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3568 и 3569 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1415. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 258 и 259 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 872 на Ризницата ?
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 8 век | 9 век | 10 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**873** (**DCCCLXXIII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 873 година од новата ера, 873. од првиот милениум, 73. од IX век и четвртта од 870-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6381 и 6382 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5623 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4633 и 4634 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1626.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 873 година се протега во 3509 и 3510, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3569 и 3570 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1416. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 259 и 260 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*
**Црниот кожувар** (*Aythya nyroca*) е средно голема водна птица од редот гусковидни, од семејството на патките. Таа е евроазиска птица која ја има и во Македонија.

Живеалиште
----------

Црниот кожувар е птица преселница која е распространета во Европа и Азија, а презимува во северна Африка и јужните делови на Азија. Се населува крај слатководните езера, бавните реки, мочуриштата и густо обраснатите делови со водни растенија.

Опис
----

Црн кожувар
Црниот кожувар тежи меѓу 400 и 700 гр, долг е 40-46 см, распонот на крилјата му е 65 см. Плива и нурка многу добро.
Возрасниот мажјак има црн грб и бели очи. Белиот дел под опашката помага овој вид да се разликува од сличните видови. Женките се слични, со црн грб, и малку посветло кафена боја на телото, но со темни очи.
Овие птици формираат големи јата во зима и најчесто се мешаат со други патки.

### Исхрана

Овие птици се хранат со нуркање, претежно навечер. Јадат подводни растенија, мекотели, водни инсекти и мали риби.

### Размножување

*Aythya nyroca*
Гнездото го прават во непосредна близина на водата, често на мали островчиња или на купчиња од стара трска. Се снесуваат 6-14 жолто-зеленикави јајца. Женката ги лежи 25-28 дена, а кога ќе се испилат се доста развиени и можат да се движат и хранат самостојно. Одгледуваат само едно легло годишно.

Црниот кожувар е заштитен со Договорот за заштита на евроазиските миграторни водни птици (AEWA).

Наводи
------

1. ↑  „*Aythya nyroca*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 2006. Посетено на 12 May 2006. Database entry includes a range map and justification for why this species is near threatened
|  |
| --- |
|  **Свети Атанасиј** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Прилепско |
| **Парохија** | Варошка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°24′44.3″N 21°28′02.7″E﻿ / ﻿41.412306° СГШ; 21.467417° ИГД﻿ / 41.412306; 21.467417Координати: 41°24′44.3″N 21°28′02.7″E﻿ / ﻿41.412306° СГШ; 21.467417° ИГД﻿ / 41.412306; 21.467417 |
| **Место** | Сенокос (Прилепско) |
|  **Општина** | Долнени |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Атанасиј Александриски |
|  **Завршено** | 12 јули 1874 |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Атанасиј** — главна и единствена селска црква во селото Сенокос. Сместена е во крајниот западен дел од селото.

Историја
--------

Според натписот во нишата над влезот на северната страна, црквата била обновена на 12 јули 1874 година врз темелите на постара градба.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата е еднокорабна и засводена, со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна украсена со седум слепи ниши. Кон западната страна е доградена припрата и помошен објект со правец на протегање север-југ. Храмот има влез на северната страна над кој има ниша со натпис од кој се дознаваат податоци за црквата. Од десната страна на нишата е закачена мермерна плоча со основни податоци. Во црквата се наоѓа истоименото археолошко наоѓалиште. Имено, кон надворешната страна на храмот е вѕидана надгробна плоча од мермер со грчки натпис. Во внатрешноста се чува мермерна плоча во облик на медалјон со релјефна претстава на три бисти, а во припратата има две стебла од столбови и дел од архитравна греда од мермер. Објектот е изграден од камен и е покриен со кров од ќерамиди.

Во дворот на црквата се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата се издига непосредно од левата страна на влезната порта од дворот на црквата. Таа е со квадратна основа и се состои од два дела. Долниот дел е изграден од камен и на јужната страна се наоѓа влезот на камбанаријата, а горниот дел е изграден од тули и на секоја негова страна има по една монофора.

Галерија
--------

* Влезната врата на цркватаВлезната врата на црквата
* АпсидатаАпсидата
* КамбанаријатаКамбанаријата
* Помошниот објектПомошниот објект
* Селските гробиштаСелските гробишта

Поврзано
--------

* Црква Св. Атанас — археолошко наоѓалиште
* Сенокос
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Варошка парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 19. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2  „Црква „Свети Атанасиј", село Сенокос". *OldPrilep*. 20 април 2012.
3. ↑  Коцо, Димче (1996). *Археолошка карта на Република Македонија*. **II**. Скопје: Македонска академиjа на науките и уметностите. ISBN 9989649286.

Надворешни врски
----------------

* 

* Црква „Св. Атанасиј" - Сенокос на Ризницата ?
Илустрација.илустрација на наводниот изглед на **Чудовиштaта од Големата Раседна Долина** (според описот каде наликува на Спиносауруси)
Илустрација.илустрација на наводниот изглед на **Чудовиштaта од Големата Раседна Долина** (според описот каде наликува на Диметродони)
**Чудовиште од Големата Раседна Долина** (англиски: *Rift Valley monster*) е назив за криптид кој наводно живее на подрачјето на Големата Раседна Долина во Кенија. Оваа суштество прв го опишал шкотскиот истражувач Џон Волтер Грегори.

Опис на криптидот
-----------------

Постојат два описа на оваа суштество:

* Опис во кој наликува на тероподски диносаурус;
* Опис во кој наликува на Диметродон;

Двата описа се слични со описите на криптидот Нгума-монене.

### Опис во кој наликува на тероподски диносаурус

Се опишува како тероподски диносаурус кој наликува на спиносаурус. На грбот има голема „перка", долга опашка, крлуштава кожа, остри заби и оди на две нозе.

### Опис во кој наликува на диметродон

Се опишува како влекач кој наликува на диметродон. На грбот има голема „перка", долга опашка, крлуштава кожа, остри заби и оди на четири нозе.

Можно објаснување/Научен став за овој криптид
---------------------------------------------

Криптозоолозите сметаат дека во случајот со Чудовиштето од Големата Раседна Долина се работи за невистинити тврдења и дека не е можно постоење на оваа суштество. Тие тврдат туристички опустошената Кенија не би можела да сокрие вакво суштество.

Наводи
------

Поврзано
--------

* Живи диносаури
* Криптозоолошки влекачи и водозeмци

Надворешни врски
----------------

* Чудовиште од Рифт Вели
* Чудовиште од Рифт Вели
* Чудовиште од Рифт Вели Архивирано на 28 јуни 2015 г.
**Чудовиште од островот Канви** (англиски: *Canvey Island Monster*) е суштествое чиј труп е пронајден на брегот на островот Канви во Англија во ноември 1953 година. Втор труп е пронајден во август 1954 година. 
Суштеството од 1953 година било долго 76 сантиметри, со црвенкаста кожа, со жабри и без очи. На задните ногзе имало пет израстоци. Неговите остатоци се кремирани бидејќи зоолозите изјавиле дека оваа суштество не претставува никаква опасност за јавноста. Во 1954 година пронајден е примерок долг 120 сантиметари и тежок околу 11,3 килограми, со очи, ноздри и заби..

Наводи
------

1. ↑  „Canvey Island Monster - Monster Wiki - Wikia". Архивирано од изворникот на 2015-04-10. Посетено на 2018-09-09.
2. ↑  Canvey Island Monsters | Anomalies: the Strange & Unexplained

Надворешни врски
----------------

* The only known photograph on the creature, from a website about its discoverer
Хокеј на трева
--------------

* Во играта учествуваат две единаесетчлени екипи; целта на играта е со свиткана палка да се уфрли топката во голот на противничката екипа.
* Погодокот може да се постигне само од просторот на гаѓање.
* Играта има две полувремиња во траење од 35 минути.
* Во хокејот на трева брзината на топката достигнува и до 160 км/ч.

### Палка

Палките за хокеј се свиткани на пареа, така што влакната на дрвото го следат свитканиот дел. Така се постигнува поголема цврстина на палката. Топката смее да се удри само со плоснатиот дел на палката. Таа е тешка од 340 до 794 g за мажи, а за жени до 650 g.

### Топка

Топката е со бела боја, а изработена е од плута и подебел конец и преслечена е со кожа.

### Були

Були е специфична одлика на хокејот. Со нив се почнува или продолжува играта по прекинот. Играчите со палка трипати ја допираат палката на противникот и дури тогаш можат да ја удрат топката.

### Опрема

Играчот носи маица и пантолони, односно сукњичка, и штитници за потколениците и листовите. Голманот носи додатна заштитна облека.

### Игралиште

Хокејот вообичаено се игра на отворена, трева или синтетичка површина.   

Ширината на игралиштето е 55 m, а должината е 91,40 m.  

Висината на голот е 2,14 m, а ширината 3,66 m.

Хокеј на мраз
-------------

Главна статија: Хокеј на мраз
* На лизгалиштето играат две шестчлени екипи; секоја има уште 14 резервни играчи.
* Целта е да се однесе плочката (пак) во голот на противникот.
* Женскиот хокеј на мраз стана олимписки спорт во Нагано 1998 година.
* Хокејот на мраз е најбрзата екипна игра воопшто. Пактот лета со брзина од 190 км/ч.

### Палка

Палката на играчите во полето се состои од дршка со лопатка свиткана под одреден агол. Палката на голманот е потешка, а лопатката е поширока.

### Плочка

Плочката е со црна боја, а е изработена од тврда гума.

### Игралиште

Игралиштето е ледена површина, опкружена со дрвена ограда. Широко е 29–30 m. Должина има од 60–61 m. Голот широк 1,83 m, а висок 1,22 m.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NDL: 00563372
* BNE: XX543226

 |

 |
**Свети Атанасиј** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου*) — парохиска црква во селото Пателе, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена на местото на постар храм. Во неа се зачувани 13 вредни икони од XVIII и XIX век и едни царски двери.

Кон црквата има парохиски центар во кој се собрани вредни икони, старопечатни книги и други црковни предмети од старите (подоцна обновени) храмови на селото — „Св. Петка", „Св. Дух", „Св. Пантелејмон" и „Св. Атанасиј". Во црквата има 118 икони, три распетија и едни царски двери. Најголемиот дел од нив датира од XIX век, од кои 20 од почетокот на векот и 26 од крајот. Има пет икони од 1789 г. и 16 од 1674 г. — дело на тројца различни зографи. Во оваа група спаѓаат и распетијата на и царските двери. Икони во слична техника и стил има во селата Катраница и Трепишта, Кајларско.

Поврзано
--------

* Леринско-преспанско-еордејска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „11η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων" (PDF). *Αρχαιολογικόν Δελτίον*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. Τόμος 49 (1994), Χρονικά Β'2: 577. 1999. ISSN 0570-622Χ. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-05-10.
**„Чудотворка"** (англиски: *The Miracle Worker*) — американски филм од 1962 година, во режија на Артур Пен (Arthur Penn) по сценариото на Вилијам Гибсон (William Gibson), засновано врз неговата истоимена драма од 1959 година. Главните улоги ги толкуваат: Ен Бенкрофт (Anne Bancroft), Пати Дјук (Patty Duke) и Виктор Џори (Victor Jory). Филмот имал пет номинации за „Оскар", а освоил две: за најдобра глумица (Бенкрофт) и најдобра споредна глумица (Дјук), која на возраст од 16 години станала најмладата добитничка на „Оскар".

Синопсис
--------

Младата Хелен Келер (ја игра Дјук) е слепа и глува од детството како последица на тежок случај на шарлах. Таа е фрустрирана од својата неспособност за комуникација со луѓето и често предизвикува насилни и неконтролирани испади. Родителите не можат повеќе да излезат на крај со неа и бараат помош од училиштето за слепи лица „Перкинс". Училиштето ја испраќа поранешната студентка, Ен Саливан (ја игра Бенкрофт) да ја подучува Хелен. Така, меѓу Ен и Хелен зпаочнува долга битка при што Ен со својата истрајност и тврдоглавост ги урива Хеленините ѕидови на тишината...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Čudotvorka, američki film (12) - Film tjedna (пристапено на 29.9.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Чудото од Берн** е игран филм на режисерот Сонке Вортман од 2003 година, кој го напишал сценариото заедно со Рохус Хан .Се раскажува приказната за неочекуваната победа на Германија на Светскиот куп во 1954 година во Берн (т.н. Чудо од Берн ). Покрај тоа, филмот ги опишува тешкотиите на вратениот воен заробеник, кој веќе не може да го најде својот пат во неговиот стар живот, паралелно со германскиот успех, но повторно поблизу до неговиот син и семејството.

Акција
------

### Преглед

Додека Бергман Ричард од Есен бил војник на фронтот, а подоцна и советски воен заробеник, неговото семејство научило да прави без него. Тој и припаѓа на т.н. одложена повратници, во текот на 12 години, тоа не го видел неговото семејство. По неговото враќање во 1954 година, тој мора да сфати дека неговиот постар син Бруно ја прегледува својата улога за време на нацистичката ера, неговата ќерка Ингрид флертува со британските окупаторски војници (поранешниот непријател) и неговиот единаесетгодишен син Матијас (прекар Метис), кој во отсуство е роден, Хелмут Ран изгледа како модел и татко фигура. Засега тој не успева повторно да се вклопи во своето семејство.

Хелмут Ран и глумците на репрезентацијата стануваат 26-ти. Мај 1954 година во спортското училиште Гренвалд во подготовките за Светскиот куп во фудбал натоварен. Ран е фрустриран затоа што не е обичен играч и го користи националниот тренер Сеп Хербергер во прелиминарното коло само против Унгарија. На турнирот германскиот тим успева да стигне до финалето како аутсајдер.

Полека се подобрува врската меѓу Ричард и синот Метс, а Хелмут Ран ќе биде поставен по прелиминарната рунда во сите игри. Во финалето против Унгарија, тој го шутира решавачкиот гол до 3-2 конечен резултат, кој на 4. Јули 1954 германскиот тим управува со сензација дека, после неколку години депресија во повоениот период, предизвика несомнен бран еуфорија во земјата, но и патриотизам и национален сентимент. 

Пукање во Келн Weidenpesch
Снимање во Келн-Вајденпеш
 Филмска позадина во Крефелд-Урдинген
Нагорен поглед на столбовите и медалјоните на павилјонот
Поглед на павилјонот од реката Славјанка и мостот „Чугуни"
**Храм на пријателството** (руски: *Храм Дружбы*) — павилјон во облик на класичен храм во Павловскиот парк во Павловск кај Санкт Петербург, Русија. Изграден е на свиок на реката Славјанка во 1781-84 г. по проект на познатиот архитект Чарлс Камерон и е посветен на пријателството.

Зданието веројатно најпрви служело како место за одржување на камерни концерти за избраното дворско друштво. При изградабата на павилјонот, Камерон во близината поставил и кујна во облик на колиба од необработени трупци.

Павилјонот е окружен со шенаесет бели зажлебени дорски столбови, во кои стои ротонда во окер боја, со бел покрив. Во горниот дел од ѕидот се ставени скулптурни медалјони. Вратата е од даб и бронза, и обично е отворена за туристи. Во летниот период во храмот се изложуваат скулптури од фондот на Павловскиот музејски парк.

Порано, во една од нишите на градбата стоела статуа на Катерина Велика како Церера. Оваа статуа е гипсена копија на бронзен оригинал на Јаков И. Рашет од 1789 г. која стоела на царскоселското „Грото". Над нишата, ѕидот е украсен со лесени украси во штукатура.

Над вратата стои натписот „Љубовта, почитта и преданоста на првите сопственици го посветија овој храм, подарувајќи им го ова парче земја". Павилјонот изгледа особено привлечно поради отсјајот во реката Славјанка и густото зеленило во заднината.

Поврзано
--------

* Павловск
* Чарлс Камерон
* Храм на пријателството (Сан Суси)
* Летниковец (плоштад Македонија) — слично здание во Скопје, посветено на љубовта

Белешки
-------

1. ↑  рус. „*Любовь, почтение и преданность первых Владельцев посвятили этот храм подарившей им этот участок земли*"

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Храм на пријателството" на Ризницата ? |

* Павловски музејски парк (руски)
Железничката станица во Чудово
**Чудово** (на руски: *Чу́дово*) — град во северозападниот дел на Русија. Се наоѓа во Новгородската област.

Градот е административен центар на истоимениор реон и градска општина, има 16 392 жители (2008). Градот е сместен на брегoт на реката Керест, на 70 км североисточно од Велики Новгород, низ него поминува железничка линија Москва - Санкт Петербург. Има железничка станица. Во Чудово има фабрика за призводство кибрити.

Население
---------

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Година** | 1897 | 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2002 | 2008 |
| **Население** | 1 000 | 10 700 | 12 500 | 14 500 | 17 982 | 17 434 | 16 392 |

Надворешни врски
----------------

* 23 июня 2007, град Чудово 70-година Архивирано на 25 септември 2009 г. (руски)
**„Чудотворен кавал"** е збирка раскази на македонскиот писател Ванчо Николески од 1952 година.

Технички податоци
-----------------

Во 1993 година, збирката „Чудотворен кавал" била издадена од здружените издавачи Мисла, Наша книга, Детска радост, Култура и Македонска книга, како лектира за IV одделение според наставниот план и програма за основните училишта во Република Македонија. Ова издание на книгата било испечатено во НИП Нова Македонија, РЕ Печатница. Изборот на расказите го извршил Тодор Чаловски, ликовното и графичкото уредување го извршил Димче Исаиловски, а корицата и илустрациите биле дело на Жарко Туниќ. Книгата има 63 страници, со обем од 21 сантиметри.

Содржина
--------

Збирката ги содржи следниве раскази:

* Струшкиот учител
* Илинденска приказна
* На дедо Димовото бачило
* Чудесна пресуда
* Пиштолче од дрво
* Чудотворен кавал
* Нединото зајаче
* Прости ми
* Двајцата стари пријатели
* Како кравата родила магаре
* Вода донела - вода однела
* Овчарчето Тасе
* Фенерче од тиква

Наводи
------

1. 1 2  Ванчо Николески, *Чудотворен кавал*, Мисла, Наша книга, Детска радост, Култура, Македонска книга, Скопје, 1993.
**Дворецот Химеџи** (姫路城, Химеџи-џо) ― комплекс од јапонски замоци сместени во местото Химеџи во префектурата Хуогхо а кој се состои од 83 дрвени згради. Неформално е познат како *Хакуројо* или *Ширасагијо* („Замок на белите чапји") кој го добил поради својата бела надворешост.

Регистриран е од страна на УНЕСКО како еден од првите локалитети на Светско наследство, а во декември 1993 пет градби во рамки на замокот биле означени како Национално богатство. Заедно со замоците Мацумото и Кумамото претставува еден од *„Трите славни замоци"* во Јапонија, па е најпосетен меѓу нив.

Популарна култура
-----------------

Дворецот Химеџи од предната страна.
Дворецот Химеџи е чест мотив на јапонската телевизија. Замокот Едо (денешно Токио) нема цитадела, па кога на фиктивната емисија како *Абаренбо Шогун* и треба замен, се користи Химеџи.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Химеџи (дворец)" на Ризницата ? |

* Pictures of Himeji Castle and over 100 other Japanese Castles Архивирано на 18 април 2021 г.
* Himeji Castle Guide
* Himeji castle website (requires Macromedia Flash plugin)
* Official UNESCO page for Himeji castle
* Himeji Castle - Location View Himeji edition (Tourist Guide with 360degree movie map)
**Шеик** (англиски: *The Sheik*) - американски филм од 1921 година, во режија на Џорџ Мелфорд (George Melford). Главните улоги ги граат: Рудолф Валентино (Rudolph Valentino), Агнес Ајрес (Agnes Ayres), Волтер Лонг (Walter Long) и Адолф Менжу (Adolphe Menjou).

Синопсис
--------

Филмот започнува со сцената во која во Сахара се одржува пазар на жени, а зделките ги набљудува шеикот Ахмед Бен Хасан (го игра Валентино). Во меѓувреме, во градот, Дајана Мајо, слободоумна и дива Англичанка (ја игра Ајрес) се подготвува да замине на туристичко разледување во пустината, предводена од арапски водич. Притоа, таа ја одбива понудата за брак, зашто сака да ја зачува својата независност. Во нејзиниот хотел пристигнува шеикот Ахмед, со цел да се забавува во казиното, каде им е дозволен пристап само на Арапите. Незадоволна од тоа што не ѝ дозволен пристап во казиното, таа се преоблекува во арапска танчерка и влегува внатре. Меѓутоа, шеикот Ахмед ја открива нејзината измама и таа е принудена да си замине. Следното утро, додека Дајана спие, во нејзината соба влегува шеикот, кој потоа пее под нејзиниот балкон. Потоа, таа заминува во пустината, но ја грабнува шеикот, кој сака да се ожени со неа. Кога шеикот ја најавува посетата на неговиот пријател, францускиот доктор и писател Раул Хубер, Дајана е очајна, зашто се срами од средбата со претставник на својата раса. Дајана е очајна и во една прилика, за време на прошетката низ пустината, таа се обидува да побегне, но паѓа од коњот, а во близина поминува караванот на разбојникот Омер. Сепак, во последен миг пристигнуав шеикот Ахмед и ја спасува. д-р Хубер бара од шеикот да ја врати Дајана во градот, зашто таа е несреќна во пустината и шеикот се согласува. Во меѓувреме, додека Дајана е на прошетка во пустината, неа ја грабнува разбојникот Омер и ја носи во својата тврдина. Шеикот дознава за нејзиното грабнување и собира војска, подготвувајќи се за напад на тврдината на Омер. Во меѓувреме, Омер се обидува да ја обљуби Дајана која дава отпор. Додека таа се бори со Омер, во тврдината навлегува војската на шеикот, кој го убива Омер, но во борбата е тешко повреден во главата. Додека Ахмед лежи во бесознание, д-р Хубер ѝ кажува на Дајана дека тој не е Арап, туку неговите родители биле Европејци; пред 25 години, тој бил спасен од тогашниот шеик, кој потоа го одгледал како свој син. Дајана се моли за здравјето на шеикот и тој се освестува.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Sheik (1921) (пристапено на 1.4.2020)
**Химитли** (грчки: *Αγάπη*, *Агапи*; до 1927 г. *Χιμιτλή*, *Химитли*) — поранешно село во Драмско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Доксат во областа Источна Македонија и Тракија, Грција. Денес е североисточно маало на селото Органџи.

Географија
----------

Селото се наоѓало североисточно од с. Органџи и веднаш северно од с. Касапли, десетина километри североисточно од Доксат. Лежело во областа Драмско Поле, во западното подножје на планината Урвил.

Историја
--------

Во XIX век Химитли било село во Драмската каза. Сè до 1923 г. било населено со Турци.

### Во Грција

Со Букурешкиот договор 1913 г. селото се припоено кон Грција. Таа година населението броело 470 жители. Во текот на следните години населението се зголемило, па во 1920 г. во Химитли живееле 519 лица, сите од турска народност.

Со потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 г. сето население е иселено во Турција, а на негово место се доведени турски Грци. Во 1927 г. селото е преименувано во Агапи, што значи „љубов". Во 1928 г. се попишани 597 жители, сите грчки дојденци.

Во подоцнежните пописи селото не се споменува како одделна населба бидејќи станало дел од соседното Органџи, чие население исто така веќе било дојденско (грчко) на местото на иселеното турско.

Поврзано
--------

* Органџи
* Драмско Поле

Наводи
------

1. ↑  „Попис на населението од 2011 г. Трајно население". Државен завод за статистика на Грција.
2. ↑  „Πανδέκτης: Chimitli -- Agapi". *pandektis.ekt.gr*. Посетено на 11 ноември 2019.
3. 1 2 3 4 5  Симовски, Тодор (1998). *Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански одлики*. I дел. Скопје: Институт за национална историја. стр. 199.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Доксат |
| --- |
|  |
| ОЕ Доксат | 
* Арапли
* Аша Маала
* Борен
* Буџак
* Горно Бунарбаши
* Дебизмакли
* Доксат
* Долно Бунарбаши
* Кавакли
* Касапли
* Органџи
* Пазарлар
* Тимурџи Аврен

 |
|  |
| ОЕ Каламбак | 
* Бошинос
* Водовишта
* Еди Пере
* Каламбак
* Фатлија

 |
|  |
| **Поранешни**: Асан Балар  •  Баница  •  Дуракли  •  Јасторјани  •  Кечилик  •  Химитли |

 |