recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Оскар дос Сантос Ембоаба Јуниор** (португалски: *Oscar dos Santos Emboaba Júnior*, 9 септември 1991), или попознат едноставно како **Оскар**, е бразилски професионален фудбалер кој игра како напаѓач од средниот ред за кинескиот клуб Шангај СИПГ.

Оскар ја започнал својата кариера во Сао Паоло, а во 2009 година, тој отишол на суд против клубот поради неправилности во неговиот договор. По серија контроверзии, тој заминал за Интернасионал, каде што ги поминал следните три години од својата кариера. Неговите прикази за клубот и земјата го натерале да потпише за Челзи за 61.575 милиони долари. По четири и пол години со Челзи, тој потпишал за кинескиот суперлигаш Шангај СИПГ во декември 2016 година.

Тој бил бразилски меѓународен фудбалер и ја претставувал неговата земја на ниво под 20 години, на Олимпијадата во Лондон 2012 и на високи нивоа. На 20 август 2011 година, Оскар постигнал три гола во финалето на Светското првенство У-20 во 2011 против Португалија, со што станал првиот играч кој постигнал хет-трик во финалето на Светското првенство во ФИФА У-20. Оскар подоцна ги опишал своите настапи на турнирот како „портал на постарата страна". Неговиот стил на играње и способност го направиле во споредба со сонародникот Кака

Клупска кариера
---------------

Роден во Американа, Оскар ја поминал младинската академија во Униао Барбаренсе и импресионирал од рана возраст. Оскар бил забележан од извидници на таленти кои го одвеле во главниот град на државата, каде што подоцна му се приклучил на Сао Пауло во 2004 година на возраст од 13 години.

Тој го направил своето професионално деби на 28 август 2008 година, во вториот дел од првата етапа на Копа Судамерикана. Тој ги одиграл целосните 90 минути од нерешениот натпревар со Клуб Атлетико Пранаенсе  во Арена да Баишада, но тој и Жунињо ги спасиле Виниус во пенали, со што го елиминирале нивниот тим. Неговото домашно деби дошло на 13 март 2009 година, исполнувајќи го Жан за последните осум минути од домашната победа од 5-0 над Мирасол Футебол Клуб во Кампеонато Паулиста. Таа година, исто така, направил 11 замени за тим

Наводи
------

1. ↑  „Chelsea target Oscar is living up to Kaka comparisons". Goal.com. 12 July 2012. Посетено на 30 September 2012.
2. ↑  Malyon, Ed (25 July 2012). „Chelsea and Tottenham target Oscar: What fans can expect from the new Kaka by South American football expert Ed Malyon". *Daily Mirror*. Посетено на 30 September 2012.
3. ↑  „Chelsea's Oscar – 'the new Kaka'?". Hereisthecity.com. 20 September 2012. Архивирано од изворникот на 2013-07-29. Посетено на 30 September 2012.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Оскар (фудбалер)" на Ризницата ? |

* Оскар (фудбалер) на National-Football-Teams.com
* Оскар на soccerway
* 

* Оскар (фудбалер) – Профил на службената страница на ФИФА
Слика на најголемата озонска дупка над Антарктикот забележана во септември 2006.
**Осиромашувањето на озонскиот слој** претставува бавен процес на постојано намалување на концентрацијата на озонот во стратосферата на Земјата, во т.н. озонска обвивка, од околу 4% вкупниот волумен во текот на една декада. Од крајот на 1970-тите години, намалувањето на концентрацијата на озонот во стратосферата е многу поголемо во поларните региони - овој феномен се нарекува **озонска дупка**.

Во механизмот на настанување на озонската дупка во поларните региони многу важна улога имаат хлорот и бромот кои го катализираат процесот на разложување на озонот. Главен извор на овие халогени во стратосферата е претставуваат хлорофлуоро карбонатите (се означуваат како: CFC соединенија). Овие соединенија се нарекуваат фреони.

Надворешни врски
----------------

* Ozone layer на Curlie (англиски)
* UN Chronicle Unlayering of the Ozone: An Earth Sans Sunscreen
* NOAA/ESRL Ozone Depletion
* NOAA Ozone Depleting Gas Index

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија екологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Основна структура на пероксизом
**Пероксизоми** (исто така наречени **микротела**) се органели кои се наоѓаат во речиси сите еукариотски клетки. Тие се вклучени во катаболизмот на многу долги масни киселини, разгранети масни киселини, D-аминокиселини, полиамините, и биосинтезата на плазмалогени, кои се етер фосфолипиди од клучно значење за нормално функционирање на мозокот и белите дробови кај цицачите.

Пероксизомите биле идентификувани како органели од белгискиот цитолог Кристијан де Дуве во 1967 година.

Наводи
------

1. ↑  Gabaldón T (2010). „Peroxisome diversity and evolution". *Philos Trans R Soc Lond B Biol Sci*. **365** (1541): 765–73. doi:10.1098/rstb.2009.0240. PMC 2817229. PMID 20124343.
2. ↑  Wanders RJ, Waterham HR (2006). „Biochemistry of mammalian peroxisomes revisited". *Annu. Rev. Biochem*. **75**: 295–332. doi:10.1146/annurev.biochem.74.082803.133329. PMID 16756494.
3. ↑  de Duve C (1969). „The peroxisome: a new cytoplasmic organelle". *Proc. R. Soc. Lond. B, Biol. Sci*. **173** (30): 71–83. doi:10.1098/rspb.1969.0039. PMID 4389648.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Пероксизом" на Ризницата ? |
**Ослободување** (англиски: *Deliverance*) - американски филм од 1972 година, во режија на Џон Бурман, според сценариото на Џејмс Дики, засновано врз неговиот роман. Главните улоги ги толкуваат: Берт Рејнолдс, Џон Војт, Нед Бити и Рони Кокс. Поради скромниот буџет, филмот бил снимен без каскадери, така што главните глумци морале самите да ги снимаат опасните сцени. Притоа, Берт Рејнолдс сериозно се повредил, кога паднал во речните брзаци, Џон Војт самиот се качувал по стрмните карпи, а во филмот глумеле и месните жители. Филмот постигнал голем успех кај критиката и кај публиката, а бил номиниран за наградите „Оскар" (во три категории - најдобар филм, режија и монтажа) и „Златен глобус" (во четири категории). Исто така, голема популарност постигнала и песната „Двобој со бенџо".

Содржина
--------

Луис (го игра Рејнолдс) и тројца негови пријатели, Ед (го игра Војт), Дру (го игра Кокс) и Боби (го игра Бити), сакаат да ја поминат реката Кахулаваси со кану, зашто целиот тој крај набргу треба да биде потопен од вештачкото езеро за потребите на една хидроцентрала. Притоа, нивното мирно патување се претвора во тешка борба за опстанок. Најпрвин, Ед и Боби застануваат на брегот од реката, но таму ги заробуваат двајца од месните жители, кои го силуваат Боби. Тогаш, Луис го убива едниот од насилниците, додека другиот успева да побегне. Тие го закопуваат убиениот и продолжуваат низ реката, но набргу, нивните кануи се превртуваат при што Луис ја повредува ногата, а Дру умира. Останатите мислат дека Дру се удавил, но Луис им кажува дека бил убиен, најверојатно од избеганиот насилник. Додека Луис и Боби остануваат долу во кањонот, Ед успева да се искачи по карпите и среќава човек со пушка. Ед го убива човекот, но тогаш утврдува дека тој не е побегнатиот насилник, туку некој ловец. Најпосле, тројцата другари успеваат да стигнат во најблиското населено место и Луис го задржуваат во болницата, а другите двајца ги испитува полицијата. Тие се договараат да кажат лажна приказна за случајот, со цел да го прикријат двојното убиство. Локалниот шериф се сомнева во нивните изјави, но бидејќи нема докази, најпосле ги ослободува.

Наводи
------

1. 1 2  „HRT (пристапено на 1.12.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-11-28. Посетено на 2017-12-04.
**Отворен свет** е вид на дизајн на видеоигри каде што играчот може слободно да шета по виртуелниот свет.

Некогаш се користат и изразите „нелинеарна игра" или „песочник" (англиски: *sandbox*, се чита *сендбокс*) со исто значење но *отворен свет* всушност се однесува само на околината, односно отсуство на виртуелни граници, додека „нелинеарна игра" може да се однесува на целата приказна, односно дека нема само еден можен тек. Изразот „сендбокс" (песочник) се однесува на тоа како играчот може да се забавува слободно и покреативно, без граници или „правилен начин" за играње, исто како во физички песочник за деца.

Сепак, и покрај нивното име, некои игри со отворен свет имаат ограничувања на некои места во околината, дали заради таквиот дизајн на играта или привремени ограничувања заради линеарната приказна на играта, како заклучени области или врати.

Наводи
------

1. ↑  Сефтон, Џејми (11 јули 2007). „The roots of open-world games". GamesRadar. Посетено на 2008-07-25.
2. ↑  Логан Букер (2008-07-14). „Pandemic Working On New 'Open World / Sandbox' IP". Kotaku. Посетено на 2008-07-25.
3. ↑  „The complete history of open-world games (part 2)". Computer and Video Games. 25 мај 2008. Посетено на 2008-07-25.
4. ↑  Харис, Џон (26 септември 2007). „Game Design Essentials: 20 Open World Games". Gamasutra. Посетено на 2008-07-25.
5. ↑  Бартон, Мет; Бил Логидис (7 април 2009). „The History of Elite: Space, the Endless Frontier". Gamasutra. Посетено на 2009-12-27.

Надворешни врски
----------------

* *The 10th Hour 10.09.09*: Најдобри 10 игри со отворен свет Архивирано на 2 мај 2010 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со видеоигри е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Планкова густина** (**ρ**P) е единица за густина од системот на природни единици познати како Планкови единици.

{\displaystyle \rho \_{P}={\frac {m\_{P}}{l\_{P}^{3}}}={\frac {c^{5}}{\hbar G^{2}}}} ≈ 5,1 × 1096 kg/м3
каде:

*mP* е Планковата маса
*lP* е Планковата должина
*c* е брзината на светлината во вакуум
{\displaystyle \hbar } е намалената Планкова константа
*G* е гравитациската константа
Ова е многу голема единица, еднаква на околу 1023 сончеви маси сместени во простор со големина на едно атомско јадро. Се смета дека едно Планково време по Големата експлозија, густината на вселената изнесувала приближно една Планкова густина.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на физиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Планкови природни единици |
| --- |
|  |
| 
* Планкова константа
* Планкови единици

 |
|  |
| Основни | 
* Планково време
* Планкова должина
* Планкова маса
* Планков полнеж
* Планкова температура

 |
|  |
| Изведени | 
* Планкова енергија
* Планкова сила
* Планкова моќност
* Планкова густина
* Планкова аголна честота
* Планков притисок
* Планкова струја
* Планков напон
* Планкова импеданција
* Планков импулс
* Планкова површина
* Планкова зафатнина

 |

 |
Растителни клетки со видливи хлоропласти.
**Пластидите** се карактеристични органели само за еукариотските растителни клетки и некои протисти (како алгите), а ги нема во животинските, габните или прокариотските. Според ендосимбиотската теорија, пластидите се резултат на еволуција на симбиозата помеѓу растителните клетки и фотоавтотрофни бактерии.

Генетски Материјал
------------------

Пластидите се органели кои поседуваат сопствена ДНК, што значи дека тие се полуавтономни. Пластидиалната ДНК се разликува од јадрената ДНК и од митохондриалната ДНК, со поголемата присутност на цитозин и гванин.
Кружната пластидиална ДНК е со должина од 0,04 до 0,3 милиметри. Покрај својата сопствена ДНК и РНК, пластидите (хлоропластите) содржат и рибозоми, што значи дека слично како митохондриите, можат да се саморепродуцираат.

Класификација на пластидите
---------------------------

Прв ги набљудувал Левенхук, меѓутоа, за првпат пластидите подетално ги проучува Шимпер, кој го дава и името на овие органели (од грчките зборови *plasticos*, *plastos* = образува, оформува). Од Шимпер е предложена и првата класификација на пластидите според пигментацијата, која е во употреба и денес:

* Леукопласти
* Хлоропласти
* Хромопласти.

Пластидите кои содржат пигменти се познати и како хроматофори. За разлика од Шимпер, Матиенко смета дека по правилно би било пластидите да се поделат на две групи, и тоа:

* Безбојни пластиди - леукопласти
* Пигментирани (обоени) пластиди - хромопласти
	+ Хлоропласти
	+ Каротеноидопласти.

Особини на пластидите
---------------------

Трите видови на пластиди, бидејќи се сродни структури, во одредени услови можат да се трансформираат од еден во друг вид. Според Шимпер, се мисли дека пластидите се трансформираат по цикличен тек. На пример, леукопластите кај компирот, под дејство на сончевата светлина, се трансформираат во хлоропласти, додека при зреење на зелените плодови, хлоропластите преминуваат во хромопласти.

Меѓутоа, од поновите проучувања е докажано дека преминувањето на пластидите од еден во друг вид нема цикличен карактер, бидејќи претставува монотропен (едносмерен) процес:

Различните видови на пластиди имаат свои специфични и карактеристични својства, меѓутоа општо и заедничко за сите пластиди е тоа што имаат двојна пластидијална мембрана која го оддвојува матрицата (стромата) на пластидот од цитоплазмата.

Основната функција на пластидите се состои во способноста за продукција на органски материи и способност за нивно складирање во вид на инклузија како резервни материи.
***Планински предел со виножито*** (1809-10) (германски: *Gebirgslandschaft mit Regenbogen*) — маслоена слика од германскиот романтичар Каспар Давид Фридрих. Како и *Кркониошкиот предел* (1810), оваа слика е инспирирана од патувањата на Фридрих од 1809 година низ Германија и покрај бреговите на Балтичкото Море.  Набљудувањето на природата во неговите патувања му овозможило на Фридрих да состави предел кој е повеќе визионерски отколку буквален.

Во преден план еден патник застанал да се одмори. Погледот го врти во позадина, каде што се отвора црна бездна. Во тие длабочини може да се видат неколку планини. Над пејзажот, виножито се создава на слабата светлина.

Во опусот на Фридрих, вообичаени се сликите со остар контраст меѓу предниот план и позадината, одвојување што ги симболизира духовните и физичките рамнини на постоењето. Така е и во оваа слика: во преден план сонцето ги осветлува зеленилото и облеката на патникот, а наспроти тоа ноќната темнина го исполнува остатокот од сликата. Спротивностите на денот и ноќта, на духот и материјата, се обединети со виножито, кое во извештајот од Битие за Ноевата арка го симболизира заветот помеѓу Бога и човештвото.

Наводи
------

1. 1 2  P. F. R. Carrassat, *Maestros de la pintura*, Spes Editorial, S.L. 2005, p. 180. ISBN 84-8332-597-7
2. 1 2 3  Barbara Eschenburg and Ingeborg Güssow, "El Romanticismo y el Realismo" in *Los maestros de la pintura occidental*, Taschen, 2005, p. 447, ISBN 3-8228-4744-5

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Каспар Давид Фридрих |
| --- |
|  |
| Список на дела |
|  |
| Одбранислики | 
 „Калуѓер крај морето" (1808–10)  •  „Опатија во дабовата шума" (1809–10)  •  „Планински предел со виножито" (1809-10)  •  „Талкач над морето од магла" (1818)  •  „Варовните карпи на Риген" (1818)  •  „Море од мраз" (1823–24)  •  „Гавранско дрво" (1822) „Фази во животот" (1835)  |  |

 |
**Планинско лутиче**, или **куковопланинско лутиче** (науч. *Ranunculus lyallii*) — вид на ендемско лутиче (*Ranunculus*) што расте само во Нов Зеланд. Во рамките на земјата, вирее на Јужниот Остров и Стјуартовиот Остров, на надморска височина од 700 до 1.500 м. Најраспространетото англиско име на растението е *Mount Cook lily* („куковопланински лилјан"), но ова научно сосем неисправно бидејќи растението воопшто не припаѓа на семејството на лилјаните.

Ова билно повеќегодишно растение расте до височина од 60–100 см (како најголем од сите видови лутичиња), со цврст ризом. Листовите му се сјајно темнозелени и округли, со пречник од 15–40 см. Цветовите имаат пречник од 5–8 см, со 10–20 бели ливчиња и голем број жолти прашници. Цвета од доцна пролет до рано лето.

Најзастапено е во националниот парк Аораки/Кукова Планина и други алпски предели како Артуровиот Превој.

Наводи
------

1. 1 2  *Ranunculus lyallii* Архивирано на 2 април 2007 г. - Лутичарско друштво (англиски)
2. 1 2  Алпски растенија во Нов Зеланд: *Ranunculus lyallii* (англиски)
3. ↑  Слики на планински лутичиња - Виртуелен Нов Зеланд (англиски)

* ЛисјеЛисје
* Планински лутичиња во арктичко-алпскиот честакПланински лутичиња во арктичко-алпскиот честак

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Планинско лутиче" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Ranunculus lyallii" на Викивидовите ? |
**Пластичен Исус** (српски: *Plastični Isus*) - југословенски филм од 1971 година, во режија на Лазар Стојановиќ, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Томислав Готовац, Светлана Глигориевиќ, Вукица Ѓилас, Кристина Прибичевиќ, Живоин Глигориевиќ, Маланија Бугаиновиќ и Мида Стефановиќ. „Пластичен Исус" бил дипломски труд на Стојановиќ, а уште пред службената премиера бил забранет и ставен во бункер. Ова е единствениот филм во југословенската кинематографија чиј режисер бил обвинет за „непријателска пропаганда" и во 1973 година бил осуден на затворска казна во траење од три години, а неговите професори Александар Петровиќ и Живоин Павловиќ биле избркани од работа. Оттука, филмот се смета за симболичен почеток на новиот бран во југословенската кинематографија во 1970-тите. Во „Пластичен Исус", за првпат во југословенскиот филм, се споменуваат темите од типот на хомосексуалноста и промискуитетот, а првпат се појавува и кадар на гол маж.

Синопсис
--------

Том (го игра Горовац) е млад човек од Загреб без средства за живот. Тој се обидува да се занимава со филм во Белград и така успева некако да преживува, а притоа има бројни врски со повеќе жени. Тој не верува во никого, не почитува никаков режим, сила, водач и идеологија и затоа постојано е во конфликт со власта, а едно време живее како бездомник, поради што е приведен од милицијата. Откако го напушта една згодна Американка, Том започнува врска со жена чиј маж работи во странство. На крајот од филмот, поради својата љубовна врска, тој е убиен.

Паралелно со главното дејство, во филмот се уфрлени и бројни архивски снимки поврзани со студентските демонстрации во Југославија, четниците, усташите, Хитлер и Тито со кои се прави споредба меѓу различните режими. Исто така, во филмот е снимена венчавката на режисерот Љубиша Ристиќ на која присуствувале бројни претставници од Комунистичката партија, ЈНА и државната безбедност.

Наводи
------

1. ↑  „Пластични Исус", РТС, пристапено на 15.1.2019.
2. ↑  YouTube, PLASTIČNI ISUS, 1971. Jugoslavija, 73 min. пристапено на 17.2.2018.
3. ↑  „Пластични Исус", РТС, пристапено на 15.1.2019.

Надворешни врски
----------------

* *Пластичен Исус*  на Семрежната филмската база на податоци
**Планинскиот свиркач** (понекогаш нарекуван и **балкански свиркач**) (науч. *Phylloscopus orientalis*) е мало грмушарче кое порано беше сметано за подвид на сега западниот вид. Односно, со современиот начин на таксономско определување, видот е поделен на два вида: **западен *Phylloscopus bonelli***, кој се размножува низ југозападна Европа и северна Африка и **источен *Phylloscopus orientalis***, кој се размножува низ југоисточна Европа и Мала Азија, вклучувајќи ја и Македонија. Распространетоста на двата вида не се преклопува, а надворешниот изглед и пеењето им е многу слично, но повиците сосема им се разликуваат. Исто така, покажуваат големи разлики во митохондриската ДНК секвенца.

Планинскиот свиркач е птица преселница што зимува под Сахара, во Африка. Редок скитник е во северна Европа.

Опис
----

Оваа мала врапчевидна птица има еднобоен сивозелен грб, зеленкаво над опашката и зеленкави крилја и белкави долни делови од телото. Клунот е мал и остар, а нозете се кафеави. Нема полов диморфизам, мажјаците и женките се исти. За разлика од западниот вид, овој нема кафеава нијанса на горните делови, а понекогаш, наместо тоа, има зелена.

Пеењето е брзо монотоно треперење, сосема малку поразлично од западниот вид. Но, повикот е различен од мекото двосложно *ху-ит*, и е тврдо *чуп*, слично на градското врапче.

Поведение
---------

Живеалиштето на планинскиот свиркач се планините и шумските предели.

Гнездото го прави на земја и несе 4-6 јајца.

Се храни со инсекти.

Надворешни врски
----------------

* Avibase
* Планински свиркач на Интернет збирката птици

Наводи
------

1. ↑  Helb, H.-W.; Bergmann, H.-H. & Martens, J. (1982): Acoustic differences between populations of western and eastern Bonelli's Warblers (*Phylloscopus bonelli*, Sylviidae). *Cellular and Molecular Life Sciences* 38(3): 356–357.
2. ↑  Helbig, A. J.; Seibold, I.; Martens, J. & Wink, M. (1995): Genetic differentiation and phylogenetic relationships of Bonelli's Warbler *Phylloscopus bonelli* and Green Warbler *P. nitidus*. *Journal of Avian Biology|J. Avian Biol.* 26: 139–153.
**Осуда** (англиски: *Conviction*) - американски филм од 2010 година, во режија на Тони Голдвин (*Tony Goldwyn*), а по сценарио на Памела Греј (*Pamela Gray*). Во главните улоги играат: Хилари Свонк (*Hilary Swank*), Сем Роквел (*Sam Rockwell*), Мелиса Лео (*Melissa Leo*), Томас Махард (*Thomas D. Mahard*) и Овен Кембел (*Owen Campbell*).

Содржина
--------

Филмот, снимен според вистински случај, ги прикажува неуморните обиди на Бети Ен Ботерс (ја игра Свонк) да го ослободи од затворот својот брат Кени (го игра Роквел). Приказната започнува во 1980 година со бруталното убиство на Кетрин Броу за што е приведен Кени, но тој набргу е ослободен. По две години, врз основа на ново сведочење, Кени е оптужен за убиство и осуден на доживотен затвор. Во затворот, тој се обидува да изврши самоубиство, а тоа ја наведува Бети Ен да се врати на факултетот, да дипломира право и да стане адвокатка со цел да го ослободи братот...

Наводи
------

1. ↑  „HRT - официјално мрежно место (пристапено на 5.5.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-05-20. Посетено на 2017-05-29.
**Оцелот** е вид мачка што се наоѓа во шумите, тревните подрачја покриени со грмушки од Тексас до северна Аргентина.

Особености
----------

Оцелотот е долг 90-130 см, без опашката од 30 до 40 см. Висок е околу 45 см и тежи 11-16 кг. Горниот дел на телото варира од бела до темножолта и сива боја. Главата, вратот и телото се обележани со посебни форми на црни пруги и точки: точки на главата, две линии на секој образ, долгнавести точки поврзани во синџирести страни на телото и линии или дамки на опашот. Оцелотот лови ноќе мали цицачи, птици, влекачи и риби. Тој е на списокот на загрозени животни во САД.

Наводи
------

1. ↑  *Животински свет*, Скопје, 2005, стр. 133
**Ошинув Долни** (полски: *Osinów Dolny*, германски: *Niederwutzen*) — село во општината Цедиња на Грифинскиот Округ во Западнопоморското Војводство, северозападна Полска. Сместено е на брегот на реката Одра, веднаш до самата граница со Германија која оди по неа. Лежи околу 6 км југозападно од Цедиња, 50 км југозападно од Грифино и 70 км југозападно од војводската престолнина Шчеќин. По својата местоположба, ова е најзападното населено место во Полска.

Селото има население од 205 жители (2011). Преку границата во Германија се наоѓа местото Хоенвуцен, на патот од Хојна (порано *Кенигсберг во Нојмарк*) за Бад Фрајенвалде во Бранденбург, Германија.

Сè до 1945 г. селото ѝ припаѓало на покраината пруската покраина Бранденбург во рамките на Германија. Од 1936 до 1939 г. во местото работела хартиена фабрика, која подоцна е затворена. Денес погоните служат како затворен пазар.

Стопанство
----------

Малото стопанство Ошинув Долни ужива значаен промет од Германци кои ја преминуваат границата во набавка на поевтини производи и услуги уште од самото отворање на граничниот премин во 1993 г. Во поново време, местото шеговито се нарекува „Село на фризерите" (*Dorf der Friseure*) поради тоа што преку половина од мештаните се занимаваат со фризерство, мнудејќи евтини потсрижувања за германските посетители од преку границата.

Поврзано
--------

* Крајни точки на Полска
* Долна Шлеска

Наводи
------

1. 1 2  Податоци за Ошинув Долни за 2011 г. — Полска во бројки (полски)
2. ↑  „Централна статистичка служба". 2008-06-01.

Надворешни врски
----------------

* Ошинув Долни на Ризницата ?
* Историја на хартиената фабрика во Нидервуцен (Ошинув Долни) (германски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Цедиња |
| --- |
|  |
| Седиште | 
* Цедиња

 | Грб на општината Цедиња |
|  |
| Села | 
* Барќе
* Бјелинек
* Голице
* Желихув
* Лубјехув Гурни
* Лубјехув Долни
* Луковице
* Маркоќин
* Њесулув
* Ожехув
* Ошинув Долни
* Пархњица
* Пјасек
* Пјасечњик
* Радостув
* Стара Рудњица
* Стари Костшинек
* Тшиполе
* Чахув
* Шекерки

 |

 |

Координати: 52°51′5″N 14°8′44″E﻿ / ﻿52.85139° СГШ; 14.14556° ИГД﻿ / 52.85139; 14.14556
**Националниот парк Полино** (италијански: *Parco Nazionale del Pollino*) е италијански национален парк на Апенински Полуостров, во провинциите Козенца, Матера и Потенца. Името е од истоимениот планински масив Полино. Паркот е дом на најстарото европско дрво, Хелдреиховиот бор стар 1.230 години, а симбол на паркот е реткиот босански бор. Од ноември 2015 година, со вклучувањето на глобалниот список на геопаркови од страна на УНЕСКО, паркот Полино се смета за светско наследство. Со вкупно 88.650 ha на луканската страна и 103.915 на калабриската страна е најголемиот парк во земјата со површина од 1.925,65 квадратни километри и меѓу 50-те најголеми во светот. Обичната бука е најраспространето дрво во паркот, а паркот е дом и на различни важни лековити билки.

Градовите со интересни знаменитости вклучуваат Ротонда, Кастровилари, Морано Калабро (манастирот Колорето), Лаино Борго, Лаино Кастело, Мормано, Скалеа, Папасидеро, Цивита, Черхиара (црквата на *Мадона дел Арми*). Заедниците каде се зборува албански се присутни во општините Сан Паоло Албанезе, Сан Костантино Албанезе и други. Во долината Меркур биле откриени остатоци од праисториски видови како *Elephas antiquus* и *европски нилски коњ*.

Реките и потоците ги вклучуваат Лао, Сини, Косиле, Гарга и Раганело.

Дивиот свет вклучува златен орел, италијански волк, срна, дива свиња, црвена лисица, европска видра, калабриска црна верверица, шумски дурмузи *(Dryomys nitedula)*, црн клукајдрвец, чав, сив сокол црвена луња планински сокол, кања обичен елен (биле воведени во 2000-тите).

Наводи
------

1. ↑  „Oldest European Tree Found—And It's Having a Growth Spurt". *National Geographic* (англиски). Посетено на 2018-05-26.
2. ↑  „Profilo geografico e storico del Parco del Pollino". *Parco Nazionale del Pollino* (италијански). Архивирано од изворникот на 2019-07-01. Посетено на 2017-12-23.
3. ↑  Dunford, Martin (2011). *The Rough Guide to Italy*. Penguin. ISBN 1405389222.
4. ↑  „Piante, fiori e erbe officinali del Parco del Pollino". *Parco Nazionale del Pollino* (италијански). Архивирано од изворникот на 2019-01-16. Посетено на 2017-12-23.

Надворешни врски
----------------

* Официјална интернет страница на Националниот парк Полино (на англиски)
* Официјална интернет страница на паркот Полино Архивирано на 1 јануари 2018 г. (на италијански)
Нагак
**Нагак** (исто така наречен ***на***, ***сора***, или ***годонг***) е голема морска школка на која се свири како на рог во корејската традиционална музика. Произведува само еден тон и се користи првенствено во воена процесиска музика наречена деачвита.

Школката е од многу голем морски полжав, *Charonia tritonis*, понекогаш познат и како „Тритонска труба". Оваа школка исто така се користи како музички инструмент во неколку други земји.

Поврзано
--------

* Традиционални корејски музички инструменти
* Корејска музика
* Хорагаи, слична школка рог што се користи во Јапонија

Наводи
------

* „Nagak". Art Council Korea. Архивирано од изворникот на 2008-01-20.

Надворешни врски
----------------

* (корејски) 나각 Архивирано на 24 септември 2008 г. Корејско национално наследство
**Тихомир „Мирко" Стефановски** (Скопје, 7 септември 1921

 – Скопје, 31 октомври 1981

) – македонски режисер и глумец.

Животопис
---------

Тихомир (роденото име на Мирко) е роден на 7 септември 1921 година во Дебар Маало.

Бил член на предвоеното Модерно позориште, член на патувачкиот театар „Димче Трајковски". По Втората светска војна бил раководител на културно-забавната група на 42. Македонска дивизија на НОБ. Бил еден од основачите на МНТ и член на Драмата на МНТ до 1951 година.

Во 1951 година станува режисер во Народниот театар во Битола каде останува до 1954 година и каде во 1952 година го добива синот Горан.

Од 1954 до 1960 година работи во Народниот театар во Прилеп како режисер и директор. Во 1957 година го добива синот Влатко.

Од 1960 до 1962 година бил директор на Работничкиот дом во Скопје, а од 1962 до 1964 бил помошник-управник на МНТ. Од 1965 до крајот на својот живот бил постојан режисер во Театарот на народностите во Скопје.

Како прв македонски режисер ја поставил „Вејка на ветерот" како прво македонско дело во Птуј, Словенија. Бил режисер на девет праизведби од македонски автори.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Стефановски Мирко*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1425. Text "series
" ignored (help)

Надворешни врски
----------------

Мирко Стефановски[*мртва врска*] на Macedonism
**Мирина** била кралица на Амазонките. Според Диодор Сикулус, таа водела воен поход во Либија и освоила победа над народот познат и како Атлантиани, уништувајќи го нивниот град Срн; но била помалку успешна во борбата против Горгоните (кои се опишани од страна на Диодор како воинствена нација која живеела во близина на Атлантианите), не успеала да ги докрајчи нивните шуми. За време на подоцнежна кампања, таа го промени договорот за мир со Хор, владетелот на Египет, освоила неколку народи, вклучувајќи ги и Сиријците, Арапите и Киликијаните. Таа, исто така ја освои Голема Фригија, од Таур до реката Каикос и неколку егејски острови, вклучувајќи го и Лезбос; исто така се смета дека таа прва стигнала на претходно ненаселениот остров кој таа го именувала Самотраки, и изградела храм таму. Градовите Мирина (во Лемнос), најверојатно и друга Мирина во Мизија, Митилена, Кими, Питејн и Приен се верува дека се основани од неа, и се именувани по неа, нејзината сестра Митилена, и командирите во нејзината армија, Кими, Питејн и Приен.

Наводи
------

1. ↑  Diodorus Siculus, *Library of History*, 3. 54-56
2. ↑  Stephanus of Byzantium, s. v. *Myrina*
3. ↑  See also Strabo, *Geography*, 11. 5. 5. = 12. 3. 22
**Мирко Павловски** (Куманово,  1940
 - Скопје, 15 ноември 2013

) — виден македонски виолончелист, член на Македонската филхармонија.

Животопис
---------

Павловски е роден во Куманово во 1940 година. Тој целиот работен век го поминал во Македонската филхармонија, а бил и долгогодишен соработник на оркестарот на Македонската опера и балет. Павловски работел со оркестрите што оставиле аудио и видео записи во архивата на Македонската радио и телевизија од областа на сериозната музика, симфониски и камерни партитури и други музички форми. Учествувал и во оркестри кои снимале забавна и филмска музика со која што домашните изведувачи учествувале на големите фестивали во регионот и пошироко.
Починал на 15 ноември 2013 година.

Наводи
------

1. ↑  *Почина виолончелистот Мирко Павловски*[*мртва врска*]
**Мирна улица** (англиски: *Easy Street*) - американски филм од 1917 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (*Edna Purviance*) и Ерик Кембел (*Eric Cambell*).

Содржина
--------

Постерот на филмот „Мирна улица"
Еден скитник (го игра Чаплин) влегува во просторија во која е во тек богослужба, каде запознава убава девојка (ја игра Пурвианс). По завршувањето на мисата, свештеникот му одржува лична проповед на скитникот, кој се засрамува и ја враќа кутијата со парични прилози којашто во меѓувреме ја украл. Потоа, скитајќи низ улиците, тој здогледува оглас за прием на нови полицајци и се пријавува за работата. Така, тој е распореден на дежурство во т.н. Мирна улица во која постојано има тепачки и каде што полицијата не смее ниту да стапне. На улицата господари еден голем и неверојатно силен насилник кого, со помош на итрина, новопечениот полицаец успева да го победи. Поради тоа, сите насилници од улицата имаат голем страв од него, меѓутоа во полициската станица, насилникот се ослободува и се враќа во улицата, бркајќи го малиот полицаец. Другите насилници успеваат да ги заробат девојката од црквата и полицаецот и ги затвораат во една подземна просторија. Таму, полицаецот случајно зема хероин и добива голема храброст и сила, така што успева да ги совлада главниот насилник и сите други силеџии од улицата. Потоа, улицата навистина се претвора во мирно место за живеење во кое нема криминал, а поранешните силеџии се добри и пристојни луѓе.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Easy Street (1917) (пристапено на 7.3.2016)
2. ↑  IMDb, Easy Street (1917) (пристапено на 7.3.2016)
**Мирка Велиновска** (Скопје, 23 април 1952

) — македонски новинар и политички аналитичар.

Животопис
---------

Велиновска е родена во Скопје на 23 април 1952 година. Завршила Филозофски факултет - историја на уметноста, студирала ориенталистика во Белград и класичен англиски јазик на Кембричкиот универзитет. Од 1980 година во Културната редакција на МРТВ, а од наредната година во Внатрешно-политичката рубрика на „Вечер". Во периодот 1990/98 година се афирмирала како коментатор во неделникот „Пулс". Еден од основачите на неделникот „Старт" во 1999 година и на неделниот магазин „Зум". Таа е независен новинар во водечкиот политички неделник „Фокус", сега во „Нова Македонија". Соработувала со Дојче Веле, „Срч фор граунд" и Институтот за војна и мир во Лондон.

Наводи
------

1. ↑  Јорданов, Јордан (2008). *Македонија: Корени и аргументи*. Самоиздаватетелство.
**Мирко Божиќ** ( Сињ, 21 септември 1919 - Загреб, 1 август 1995 година ) бил југословенски писател со хрватско потекло.

Студирал на Правниот факултет во Белград. За време на Втората светска војна, тој бил член на НОП. По војната, тој имал бројни позиции. Тој бил директор на Драмата во Хрватскиот народен театар во Загреб, потоа бил уредник на весник „Културни радник", „Литература", „Књижевник" и на неделникот „Телеграм", а подоцна била намера на загребскиот ХНК и потпретседател на хрватскиот парламент. Најважниот дел од неговиот опус е *Трилогијата на Курланите*. Покрај романи, тој пишуваше и сценарија за филмови, ТВ драми и серии, како и радио драми.

Награди
-------

* Награда НИН 1955 година за романот *Неплашен*
* Награда Владимир Назор 1985 година за животна работа

Користена литература
--------------------

1. ↑  Белешка о писцу, Вечерњи лист, 2. август 2004, пристипљено: 24. октобар 2017

Надворешни врски
----------------

* Биографија на мрежната страница на САНУ
**Мари Корнвол** (родена 1949 година) — уредничка на „ *Журнал за научно проучување на религијата"*, професор по социологија и женски студии на Универзитетот „Бригам Јанг" (БИУ) и поранешна директорка на Институтот за истражување на жени на БЈУ.

Животопис
---------

Корнвол има диплома за англиски јазик на Универзитетот во Јута, магистер по социологија од BYU и д-р. по социологија од Универзитетот во Минесота.

### Кариера

Покрај тоа што била член на факултетот BYU, Корнвол била и гостинка-професорка на Универзитетот во Јута една година. Таа била истражувач на Одделот за корелација на црквата LDS пред да се приклучи на факултетот BYU, каде што проучувала причини / модели на мормони кои ја напуштиле црковната активност за други начини на живеење.

Корнвол била една од потресните фигури зад растот на здружението за социјални науки на Мормоните.

Публикации
----------

Меѓу другите теми, Корнвол имала напишано статии за изборно право на жени, невработеност, родови улоги во домаќинството, плурален брак и религија и семејство во списанија како *Мобилизација* ; *Социјални сили* ; *Весник за брак и семејство* и *преглед на религиозни истражувања*. Меѓу другите книги, Корнвол го уредувала *Современ мормонизам: перспективи на социјални науки*, со Тим Б. Хитон и Лоренс А. Јанг. Заедно со Шери Милс Johnонсон, Корнвол направила студии критички настроени кон ставот дека мормонските жени се покорни и деградирани.

Белешки
-------

1. ↑  Cornwall, Marie; Heaton, Tim B.; Young, Lawrence A. уред. (1994), *Contemporary Mormonism: Social Science Perspectives*, Urbana: University of Illinois Press, ISBN 0-252-06959-5, OCLC 28721262
2. ↑  article by Andrea Radke on Mormon women and mental health

Извори
------

* Био факултет на BYU на Корнвол
* Вита на Корнвол
* Истата студија на Универзитетот Илиноис во Корнвол
* Списокот на книги од Корнвол на Барнс и Нобл
* апстракт на парчето „Од уредникот" на Корнвол во издание на *Списанието за научна студија за религијата*
* информации за Корнвол Архивирано на 29 февруари 2012 г.
* „Проштален поздрав до Институтот за истражување на жени на Универзитетот Бригам Јанг" во *СкверТво*, том. 2 број 3 (есен 2009)
**Мариборски универзитет** — втор најголем и втор најстар универзитет во Словенија, по Љубљанскиот универзитет. Седиштето на универзитетот се наоѓа во некогашната градска штедилница на плоштадот „Сломшек" во Марибор.

Прв ректор на Универзитетот во Марибор е проф. д-р Владимир Брачич. Моментално (од 2015 година) со универзитетот управува проф. д-р Игор Тичар.

Историја
--------

Мариборскиот универзитет е основан во 1975 година, а неговите почетоци потекнуваат уште од 1859 година, кога по иницијатива на првиот мариборски епископ Антон Мартин Сломшек била основана Високата богословска школа. Повеќето високи школи, кои станале основа за подоцнежниот универзитет, се оформиле кон крајот на 50-те години и почетокот на 60-те години од XX век. Во 1959 година биле основани Високата комерцијална школа и Високата техничка школа, во 1960 година Високата агрономска школа, Високата правна школа и Високата стоматолошка школа, во 1961 година, пак, Педагошката академија. Тогаш во Марибор започнал да излегува и студентскиот весник *Катедра*, кој излегувал сѐ до 1994 година. Свеченото прогласување на Мариборскиот универзитет било на 19 септември 1975 година.

Зградата на ректоратот на плоштадот „Сломшек" била темелно реновирана во периодот од 1995 до 2000 година, според проектот на архитектот Борис Подрека. Заедно со реконструкцијата беше изграден и нов внатрешен двор. Пред зградата се поставиле четири скулптури на значајни личности поврзани со овој регион, кои ја оформуваат т.н. „алеја на великаните": Фран Миклошич, Матија Мурко, Херман Поточник и Павел Турнер.

Ректори
-------

Од оформувањето во 1975 година до денес, Мариборскиот универзитет го воделе 8 ректори, хронолошки:

* Владимир Брачич (1975-1979),
* Дали Ѓонлагиќ (1979-1983),
* Дане Мелауц (1983-1987),
* Алојз Крижман (1987-1993),
* Лудвик Топлак (1993-2002),
* Иван Розман (2003-2011),
* Данијел Реболј (2011-2015),
* Игор Тичар (2015-денес).

Членки на универзитетот
-----------------------

Седиштето на Универзитетот
Денес Мариборскиот универзитет го сочинуваат 17 факултети:

* Машински факултет
* Медицински факултет
* Педагошки факултет
* Правен факултет
* Факултет за безбедносни науки (во Љубљана)
* Факултет за градежништво, сообраќајно инженерство и архитектура
* Факултет за економија и бизнис
* Факултет за електротехника, компјутерски науки и информатика
* Факултет за енергетика
* Факултет за здравствени науки
* Факултет за земјоделство и биосистемски науки
* Факултет за логистика (во Цеље и Кршко)
* Факултет за организациски науки (во Крањ)
* Факултет за природни науки и математика
* Факултет за туризам (во Брежице)
* Факултет за хемија и хемиска технологија
* Филозофски факултет

Покрај нив, во составот на универзитетот работат и две придружни членки:

* Универзитетска библиотека Марибор
* Студентски домови Марибор

Организациски единици
---------------------

Под универзитетот спаѓаат и:

* Компјутерски центар на Универзитетот во Марибор
* Универзитетски спортски центар Леон Штукељ

Наводи
------

1. ↑  "Prenovljena stavba Univerze v Mariboru". *24ur.com*. 24.9.2000.

Надоворешни врски
-----------------

* Официјална страница
**Мари-Емили Марион де Монтанкло** (1736 — 1812) — француска феминистка, новинарка, поетеса, драматург и уредничка. Била директорка на женското списание *Journal des dames* (1759–78).

Живот и кариера
---------------

Де Монтанкло е родена во Екс-ан-Прованс во 1736 г. Нејзиниот прв брак завршил со смртта на нејзиниот сопруг, а вториот брак завршил со законска разделба. Во 1774 г. таа станала уредничка на *Journal des dames*. Во оваа улога, таа се обидела да ги продолжи своите феминистички цели и ја искористила својата положба за да побара поддршка за општествените реформи.

Подоцна, Де Монтанкло станала директорка на театарот Монтансје во Версај. Помеѓу 1782 и 1804 г. напишала голем број комични драми, од кои некои биле изведени.

Наводи
------

1. ↑  James Van Horn Melton, *The Rise of the Public in Enlightenment Europe*
2. ↑  Warren, Rosanna (2008). *French Women Poets of Nine Centuries*. Johns Jopkins University Press. стр. 440. ISBN 9780801888045. Посетено на 28 December 2021.
**Монтажа** е творечка постапка на бирање и распоредување на кадри во сцени и секвенци и нивно групирање во едно конечно дело - филм. Терминот монтажа произлегол од традиционалната постапка при работење со филм, но денеска пред сè се користи дигитална технологија. 
Монтажерот работи со снимени кадри кои ги селектира и групира во сцени и секвенци кои пак се групираат во конечно дело - филм. Филмската монтажа многу често е нарекувана и ,,невидлнва уметност", затоа што кога е добро изработена, гледачот на филмот многу тешко може да ги примети постапките во монтажата.
**Монс Петер Алберт Сален Селмерлев** (роден на 13 јуни 1986) е шведски поп пејач и телевизиски водител.

Тој бил дел од неколку музичкото шоу *Идол 2005* каде го освоил петтото место, и бил победник во шоуто *Let's Dance,*. Во 2007 година ја издал својата песна "Cara Mia," која станала голем хит во Шведска и со која настапувал на Мелодифестивален истата година. Селмерлев бил домаќин на *Allsång på Skansen* од 2011 до 2013 година.

На Мелодифестивален учествувал трипати во 2007, 2009 и во 2015 кога конечно победил.

Тој ја претставувал Шведска na Евровизија 2015 со песната "*Heroes*" (превод на мак. Херои) и завршил како победник освојувајќи 365 бодови, што претставува трет највисок бодовен резултат на Евровизија.

Дискографија
------------

Албуми
* 2007: -{*Stand By For...*}-
* 2009: -{*MZW*}-
* 2014: -{*Barcelona Sessions*}-

Синглови
* 2007:
	+ -{*Cara Mia*}-
	+ -{*Work Of Art (Da Vinci)*}-
	+ -{*Brother oh Brother*}-
	+ -{*All I Want For Christmas Is You*}- (са Агнес Карлсон)
* 2008:
	+ -{*Miss America*}-

Надворешни врски
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Портал   „Биографија"*** |
|

* (шведски)Официјално мрежно место
* (полски)(англиски)Официјален полски обожавателски клуб

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 232582702
* ISNI: 0000 0003 6730 4036
* GND: 1074419472
* SUDOC: 235488968
* BNF: cb16999794p (податоци)
* MusicBrainz: 9a21832f-5104-42fa-b881-17a1ca66bfdb
* NKC: xx0198312
* BNE: XX5182016

 |

 |
**Мичел Доналд** (10 декември 1988) — холандски фудбалер.Игра на средината на теренот,но моментално настапува за белградска Црвена Зведа.

Кариера
-------

Доналд почнал да тренира во Бајмар ,но подоцна бил член на Зебурф од Амстердам, а од 1998 година станува член на прочуениот омладински тим на Ајакс.За првиот тим на Ајакс дебитирал на 14 февруари 2007 година во мечот на куп на УЕФА против Вердер. Член на Ајакс бил до 2011 година. Доналд сепак не добил права шанса во славниот клуб којшто играл 24 натпреварувачки утакмици со два постигнати гола. Некое време од 2007 до 2009 година бил позајмен на вториот тим на Ајакс (56 настапи и осум пати се запишал во стрелците) и во Вилем II во текот на 2010 година (14 утакмици само еден гол).

Подоцна преминува во Рода, каде што од 2011 до 2014 година играл 91 утакмици и 12 пати се запишал во стрелците.Во текот на 2014 и 2015 година настапува за Мордовиј од Саранск во Премиер лигата на Русија и бележи 14 настапи и три постигнати гола. Од август 2015 година е играч на Црвена Звезда, Доналд е прв капитен што не е Србин (странец). Од 2017 година ја носи капитенската трака на Црвена Звезда.

Репрезентација
--------------

Бил репрезентативец на Холаднија во тимот до 21 година, бидејќи во 2009 година одиграл 3 утакмици во помаранџестиот дрес.

Наводи
------

1. ↑  „Werder Bremen 3 – 0 Ajax Amsterdam". ESPN Soccernet. 14 February 2007. Архивирано од изворникот на 2012-10-20. Посетено на 2 November 2009.
2. ↑  Mitchell Donald profile at Soccerway
**Мише Ќиров Андрески** ( 1920
 во Белица, Кичевско —  1945

 во Шид, Србија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно земјоделско семејство. Се занимавал со земјоделие, бидејќи не се школувал. Како младинец бил симпатизер на ослободителното движење, а потоа доброволно се приклучил во НОВ на Македонија во пролетта 1944 година и бил распореден во единиците на Првата македонска бригада. Со борците од Бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на Охрид, Кичево и другите градови, а потоа во состав на Четириесет и осмата дивизија заминал на Сремскиот фронт, каде што загинал во април 1945 година кај месноста Шид.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 39.
**Основно училиште „Пецо Даскалот"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Пецо Даскалот" - Вранче**; скратено: **ПООУ „Пецо Даскалот"**) — подрачно основно училиште во селото Вранче. Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото Вранче и претставува дел од основното училиште „Пецо Даскалот" од селото Долнени.

Организација
------------

Училиштето се наоѓа во рурална средина, во село кое со текот на времето го опфатило голем бран миграција. Поради тоа, во него, во исти училници учат ученици од различни одделениија. Според податоците од локалната самоуправа на Општина Долнени, во учебната 2014/2015 година, во училиштето учеле 13 ученици во 3 паралелки од I до IX  одделение.

Хуманитарна акција
------------------

Во 2014 година, во рамките на цивилно воената соработка, во пресрет на Новогодишните и Божиќните празници, припадниците на артилерискиот баталјон (артб) од составот на 1. механизирана пешадиска бригада организираа хуманитарна акција со која беа обезбедени новогодишни пакетчиња за децата од ОУ „Пецо Даскалот" во Вранче.

Наводи
------

1. 1 2  „Образование | Општина ДОЛНЕНИ". *www.opstinadolneni.gov.mk*. Посетено на 4 декември 2018.
2. ↑  „Армија на Република Македонија". *www.arm.mil.mk*. Посетено на 2018-12-04T18:52:16Z. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)[*мртва врска*]

Координати: 41°23′37″N 21°22′21″E﻿ / ﻿41.39361° СГШ; 21.37250° ИГД﻿ / 41.39361; 21.37250
**Основно училиште „Пере Тошев"** (официјално: **Подрачно основно училиште „Пере Тошев" - Дреновци**; скратено: **ПОУ „Пере Тошев"**) — подрачно основно училиште во селото Дреновци, составен дел на истоименото училиште во селото Десово.

Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Пере Тошев.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во средишниот дел од селото, во непосредна близина на црквата „Св. Теодор Тирон".

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува на македонски наставен јазик.

Наводи
------

1. 1 2  „Образование". македонски: Општина Долнени. Посетено на 31 јануари 2020.

Координати: 41°28′06″N 21°32′38.4″E﻿ / ﻿41.46833° СГШ; 21.544000° ИГД﻿ / 41.46833; 21.544000
**На крајот пристигнуваат туристи** е германски филм од 2007 година. Оваа драма е во режија на Роберт Талхајм. Главните улоги се на Александар Фелинг, Ричард Рончевски, Барбара Висоцка.

### Синопсис

Оваа тивка, впечатлива драма докажува дека од сооветна временска перспектива за Аушвиц може да се раскажува разумно и со чувства.

Свен, еден млад Германец, воопшто не помислува на меморијалот на концентрациониот логор во Аушвиц кога се пријавува за цивилна служба во странство. Аушвиц за него претставува мало гратче во Полска, со чуден јазик, се разбира и најстрашниот симбол на холокаустот: најголемиот германски логор за уништување, и сè она што го слушал на часовите по историја. Отежнувачка околност е што Свен треба да се грижи за Станислав, кој преживеал во концентрациониот логор и е полн со омраза. Тој раскажува приказни-сведоштва за тоа време, поправа куфери и го шиканира Свен. На разбирање наидува само кај младата преведувачка Ања. Ања сака да го напушти градот, а Свен одлучува да се отакаже од сè. Со спакувани куфери седи на железничката станица. На крајот сепак пристигнуваат туристи, како секој ден, и Свен мора да донесе одлука...

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |