**Тема Селевкија** (грчки: *θέμα Σελευκείας*, *тема Селеукиас*) била римска тема (воено-цивилна провинција) на јужниот брег на Мала Азија (современа Турција), со седиште во Селевкија (современ Силифке).

Историја
--------

Во Доцната антика, пристанишниот град Селевкија бил престолнина на римската провинција на Исаврија и седиште на исаврискиот (*Isauriae*) комес*.* Во VIII век, таа служела како подредена команда, најпрво под *тумарх,* а потоа и под *дронгар*, на поморската тема на Кивериот. Како и да е, во раниот IX век се појавува како мала *клисура* (зацврстена гранична команда), поставена меѓу поголемите римски теми Кивериот, Анадолија, Кападокија и морето, и граничејќи со поседите на Абасидскиот Калифат во Киликија долж реката Ламос. Според арапските географи Кудамах ибн Џафар и Ибн Хордадбех, во IX век *клисурата ја* сочинувале Селевкија како главен град и уште десет тврдини, со 5.000 мажи, од кои 500 биле коњаници.

*Клезурата* била подигната до статус на целосна тема некаде во времето на Роман I Лекапин (вл. 920–944), најверојатно ок. 927–934. Според „За управувањето на Империјата"(De Administrando Imperio) на императорот Константин VII (вл. 913–959), темата била поделена на две команди, една за внатрешни работи и крајбрежна/поморска.

Регионот падна во рацете на Турците-Селџуци по Битката кај Манцикерт во 1071 година. Во тоа време, планинската внатрешност на регионот била претежно населена со Ерменци кои се населиле таму во текот на претходниот век. Римјаните ја повратиле областа и ги преутврдиле Селевкија и Корикос во 1099/1100 година, по што станала повторно седиштето на римскиот воен управник (*дукс*). Таа останала римска провинција сè до кратко после 1180 година, кога била освоена од Ерменското Кралство Киликија.

Наводи
------

1. 1 2  Foss 1991.
2. 1 2 3 4 5  Hild & Hellenkemper 1990.
3. 1 2  Pertusi 1952 harvnb error: no target: CITEREFPertusi1952 (help).
4. ↑  Oikonomides 1972 harvnb error: no target: CITEREFOikonomides1972 (help).

Извори
------

* Foss, Clive (1991). „Seleukeia". Во Kazhdan, Alexander (уред.). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford and New York: Oxford University Press. стр. 1866. ISBN 0-19-504652-8.
* Hild, Friedrich; Hellenkemper, Hansgerd (1990). *Tabula Imperii Byzantini, Band 5: Kilikien und Isaurien* (на германски). Виена: Австриска академија на науките. ISBN 978-3-7001-1811-4.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
* Oikonomides, Nicolas (1972). *Les Listes de Préséance Byzantines des IXe et Xe Siècles* (француски). Paris, France: Editions du Centre National de la Recherche Scientifique.CS1-одржување: ref=harv (link)
* Pertusi, A. (1952). *Constantino Porfirogenito: De Thematibus* (италијански). Рим, италија: Biblioteca Apostolica Vaticana.CS1-одржување: ref=harv (link)


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Теми на Римската Империја според „*За управувањето на Империјата*" (околу 950 г.) |
| --- |
|  |
| Источни или азиски теми | 
* Анадолија
* Ерменија (ги вклучувала Кападокија и Харсианија)
* Тракија
* Опсикија
* Оптиматија
* Букеларија
* Пафлагонија
* Халдија
* Месопотамија
* Колонеја
* Севастија
* Ликанд
* Селевкија
* Кивериот
* Кипар
* Самос
* Егејско Море

 |
|  |
| Западни или европски теми | 
* Тракија§
* Македонија§
* Стримон
* Солун
* Елада
* Пелопонез
* Кефаленија
* Никопол
* Дирахион/Драч
* Сицилија
* Лангобардија
* Херсон/Климата
* (незапишана Далмација)

 |
|  |
| § Тракија и Македонија биле сметани за Источни теми заради хиерархиски причини |

 |