Ласт Експедишн или **Last Expedition** - македонска рок група, бендот што ги раскажа можеби најромантичните урбани скопски приказни од крајот на 80-тите до крајот на 90-тите години од минатиот век. На оригинален начин го опиша мирисот на жешкиот скопски асфалт и одбележа едно време што никогаш нема да се повтори, а ехото од тоа време може да се чуе во песните што сè уште живеат помеѓу народот: *Далеку си*, *Песна за песот*, *Шефе*, *Ќељав дабар* и ред други. Групата **Last Expedition**, која во целата своја кариера, како ретко кој состав пред неа, со гордост го истакнуваше местото од каде што потекнува, скопската населба „Ѓорче Петров", е формирана на почетокот на 1986 година, најпрецизно кажано – на улицата „4 Јули". Почетната постава ја чинат другари од истата улица, сите вљубеници во рок-музиката и во тие почетоци изразито панкерски настроени: браќата Сеад и Енис Хаџиќ на гитара и бас, Зоран Трпевски-Џук зад тапаните и Идриз Амети како вокал.

Историја
--------

### 1986 година

Оваа постава своето прво појавување на сцена го има на 22.4.1986, на традиционалниот групен концерт организиран на Градскиот плоштад по повод Денот на полнолетството. За релативно краток период ќе следуваат уште неколку појавувања на сцена што ќе го издвојат **Last Expedition** како извонреден потенцијал на сцената, како предгрупа на **Меморија** на концертот во Сули ан и не долго потоа во средното училиште во населбата Железара, заедно со неколку локални бендови, меѓу кои и **Hram Hiberfrenia Kids On Acid**. Кон крајот на таа година **Last Expedition** за првпат ќе се појави и на еден Рок Фест, на 9 декември, во иста квалификациска вечер со веќе етаблираниот **Мизар** и со уште еден бенд почетник, **Чоканче** од Битола. Премиерниот настап на Рок Фест, за обата бенда почетници, ќе заврши само на таа вечер. Но секоја наредна можност за појавување на сцена нема да ја испуштат.

### 1987 година

На 19 февруари 1987 година **Last Expedition** е предгрупа на скопскиот концерт на белграѓаните од „Van Gogh". Сепак, периодот што ќе следува е без многу конкретни активности и во една таква, благо нервозна, атмосфера членовите на бендот ќе го чекаат наредниот Рок Фест, сакајќи да докажат дека на првото нивно учество неправедно се потценети. Некаде есента 1987 година, по концертот во средното училиште „Никола Карев"/„Зеф Љуш Марку", Идриз ќе го напушти бендот. По неполна година, на улицата „4 Јули" ќе биде создаден уште еден значаен ѓорчепетровски бенд, **Blla Blla Blla…**. 

Испразнетото фронтменско место во **Last Expedition** ќе го заземе уште еден жител од населбата Ѓорче 2, Крешник Ајдини. Првиот заеднични настап го имаат на „Рок Фест ‘87", на 21 ноември 1987 година, во МКЦ. За разлика од претходната година, енергичниот постпанк-звук на бендот нема да помине незабележано, па на 12 декември групата е дел од екипата што патува на полуфиналната вечер во Кичево, а по две недели го има и своето прво финале, на 25.12.1987 во МКЦ. **Last Expedition** нема да биде во наградените, но ќе го привлече вниманието на медиумите. Особено фасциниран ќе биде фронтменот на **Мизар**, Горан Таневски, кој ќе му понуди на бендот настап како предгрупа на претстојниот самостоен концерт на **Мизар** во МКЦ, на 8.1.1988 година.

### 1988 и 1989 година

На барање на членовите на бендот, кое **Мизар** ќе го прифати, на плакатите од концертот ќе стои дека тие се специјални гости на **Мизар**. Овој настап ќе биде и крајот на една фаза во која **Last Expedition** е само бенд со исклучителен, но сиров потенцијал. По десетина дена, Енко, Сецко и Џук ќе заминат на отслужување на воениот рок. Новиот бран бендови што во наредните година-две ќе почне да се појавува на македонската сцена, за жал, ќе помине без **Last Expedition**. Дури кон средината на 1989 година браќата повторно ја собираат старата постава на бендот, која освен проби, во тој период и нема некои позначајни концертни претставувања. Во тој период ги прават и првите посериозни демо-снимки, на изнајмен таскам се снимени: *Песна за песот*, *Кабала* и *Трчај*. Овие демо-снимки на **Last Expedition** ќе ги отпее Крешник а еден дел од *Кабала* ќе испее и Енко. Сосема случајно на снимањето ќе се појави и поранешниот клавијатурист на **Мизар**, Слободан Стојков, кој ќе ја отсвири звучната подлога што ќе ѝ даде една сосема нова димензија на *Кабала*. Кратко по снимањето, Крешник ќе гo напушти бендот и никогаш повеќе нема да биде дел од некој музички состав. По многу години тој ќе биде основач на популарната радиостаница „Life Radio".

### 1990 и 1991 година

Посериозната работа започнува летото 1990 година, кога во бендот како тапанар влегува уште еден жител на улицата „4 Јули", Димитар Петров-Диме (екс **Blla Blla Blla...**). Некаде во исто време Сецко и Енко ќе се одлучат да го прошират бендот со уште еден гитарист, единствениот член што нема никаква поврзаност со „Ѓорче Петров", Огнен Мангаровски. Повторно во бендот се враќа и Идриз, но со договор кој е всушност взаемна поддршка на двата бенда од иста улица. Договорот е да се снимат неколку песни, и како **Last Expedition** и под името **Blla Blla Blla...**, и со нив да се аплицира на младинските фестивали низ Југославија. Во двата бенда Идриз е пејач. Во такви околности **Last Expedition** прават уште една демо-снимка, на таскамот на Ристо Јовковски-Ицо (екс **Меморија**) е регистрирана *Маршира пропаста*. Во септември ќе биде објавена компилациската касета *Демоскоп 1*, на која е поместена и *Маршира пропаста*. Тоа е првото официјално појавување на **Last Expedition** на еден носач на звук. Бендот нема да биде прифатен за учество на некој од фестивалите во Југославија. За разлика од нив, **Blla Blla Blla…** ќе бидат партиципиенти на фестивалот во Љубљана, "Novi Rock ‘90". Идриз и по втор и последен пат ќе излезе од бендот.

Следните две години бендот ќе ги „потроши" во барање соодветен фронтмен на бендот. Енко во тие години, иако тоа го тврди и до денешен ден, не се сметал за кој знае каков пејач и освен повремените придружни вокали, генерално ја одбивал секоја понуда од останатите за самиот да го преземе микрофонот. Во тој период накратко со нив ќе запеат неколку ѓорчепетровски деца: Стефан Бајрактаровски, Давид од Ѓорче, Јовица Ѓозински...Некои пееле само на проби, а некои само на по еден концерт. Трајното решение сè уште не било на повидок. 

Тие две години во кариерата на **Last Expedition** ќе поминат во локални настапи, најчесто во просторот што благодарение на нив ќе добие многу поголема популарност отколку со својата основна дејност, киното во „Ѓорче Петров". Овие, веќе култни, концерти постепено го зголемуваат авторитетот на бендот и неговото несомнено влијание ќе биде неизбежно валоризирано, речиси по една деценија. 

Иако активни, членовите на **Last Expedition** во тие неколку години ќе го избегнуваат учеството на Рок Фест, сметајќи дека тоа не е фестивал на кој треба повторно да засвират, алудирајќи најмногу на некомпетентноста на жири-комисијата и на неквалитетниот организациски концепт, со што за еден по долг период ќе си ги подзатворат и вратите од таков медиумски мастадонт каков што во тоа време е државната агенција „Нова Македонија". Кога затегнатите односи со медиумите малку ќе се подобрат, за бендот ќе следува периодот на вистински исчекор кон поголема популарност.

### 1992 година

Можеби клучниот датум во кариерата на **Last Expedition**, или барем првиот важен датум е 21.2.1992 година. Тоа е денот кога **Last Expedition** ќе биде протагонист во едно од најквалитетните вечери на Поп-Рок Фест, а тоа е финелето на „Поп-Рок Фест ’92", реализирано во клубот „Хард Рок", заедно со **Sanatorium**, **Suns**, **Orion**, **Чоканче**, **Октавијан**, **Океан Пацифик**, **Октавијан** и **Ареа**. Интересен момент е дека **Last Expedition** на тоа издание на Поп-Рок Фест ќе се пријави по завршувањето на конкурсот, а по неговиот пример и на иницијатива на Енко, тоа ќе го направат и **Suns**, **Sanatorium** и **Океан Пацифик**. Сите четири бенда ќе засвират на финалната вечер. **Last Expedition** нема да освои ниту една награда, но *Далеку си*, *Маршира пропаста*, *Песна за песот* почнуваат да ја придобиваат публиката. Како една од наградите што ја добиваат сите финалисти, е снимањето на песна во студиото на МРТ. **Last Expedition** во февруари ја снима *Далеку си*, на официјалната компилациска касета од фестивалот *Поп-Рок Фест ‘92* запишана како *Далеку*. 

Следните пет години ќе бидат најинтензивните години на бендот. Енко ќе ја преземе контролата за кариерата на бендот во свои раце и од денешна перспектива гледано, чекорите што ќе бидат преземани несомнено влијаеле врз формирањето на култот на бендот, онаков каков што денес постои на македонската сцена. Впрочем, од самите почетоци е јасно видливо дека Сецко е музичкиот мозок, а Енко е моторот на бендот. Неколку месеци по финалето во „Хард Рок", на 21.6.1992, **Last Expedition** заедно со **Suns**, повторно ќе се појави на сцената во неизбежниот Дом на млади во Штип. Само по неколку дена, на 27.6.1992, бендот го има и првото поголемо појавување на отворен простор, во Куршумли ан како учесник на фестивалот „Метал Рок Фестивал". Сепак, она на што како бенд е фокусиран е подготовката на албум првенец. Деби-албумот *Intro* е снимен во студиото „Моцарт" во Кавадарци, во период од само два дена, 10 и 11 декември 1992 година. Продуцент на 10-те песни е Бојан Угриновски, а тон-снимател е сопственикот на студиото и поранешен бас-гитарист во групата **Токму Така**, Костадин Камчев. Доминантен автор на текстовите, како што ќе биде случајот и со следните изданија на бендот, е петтиот, неформален, член на групата, Џабир Дерала. Само на две теми како текстописци се запишани други луѓе, Димитар Петров на *Јас не сум тој* и Боби Бадаревски на *Кабала*. Албумот официјално, во касетен формат, е објавен на крајот на јануари 1993 година.

### 1993 година

Само по неколку дена **Last Expedition** го организира и промотивниот концерт, на 5.2.1993 во „Хард Рок". Како гости на концертот се појавуваат бендовите со кои низ годините има најблиска соработка, **Suns** и **Океан Пацифик**. По промотивниот концерт следува и една турнеја низ Македонија во која ќе засвират низ многу градови, зголемувајќи го корпусот на своите фанови, кои пак во голем број ќе се појават и на самостојниот концерт на бендот, во Скопје, во извонредниот летен простор на Куршумли ан, на 11.6.1993 година. 

Интересен е, и вреден за анализирање, чудниот меѓусебен однос што ќе го имаат медиумите со **Last Expedition**. Особено оние најизвиканите во тој момент, „Канал 103" и „Тротоар". Евидентно е дека бендот нема да ја има нивната поддршка, но ниту пак има некој јавен бојкот од нивна страна. Но факт е дека **Last Expedition** не се појавува речиси на ниту еден концерт организиран од страна на „Канал 103" или „Тротоар". На само за нив својствен начин членовите на бендот ќе успеат да се издигнат над оваа ситуација, создавајќи своја верна фан-база што периодот на својата адолесценија го има озвучено со музиката на **Last Expedition**.

### 1994 година

Во јануари 1994 година членовите на **Last Expedition** носат уште една мудра одлука - Енко во иднина да ги преземе само вокалните должности, а во бендот да ангажираат нов бас-гитарист. Прв што ќе ја земе бас-гитарата в раце е уште еден роден ѓорчепетровец, Дарко Мучев-Мучо (екс **Woodstock**). Првиот концерт во оваа постава го имаат на 8.1.1994, се разбира во Штип, во просторот што е светилиште на рок-музиката на источниот дел од државата, во Домот на млади.

Веќе со изграден кредибилитет во јавноста и помеѓу колегите, **Last Expedition** ќе го прифати новиот предизвик, односно покана, која значела искачување скалило повисоко во неговиот напредок како бенд. Вториот албум *Изгубени Ликови* групата го работи во технички идеалното студио „М-2"на МРТ, во постава: Енко, Сецко, Диме, Огнен и Мучо. Снимањето се одвива во периодот од мај до јуни 1994 година, под продуцентска палка на Илија Пејовски. Снимени се 9 теми, кои есента таа година како касетен албум ги објавува продукцијата на МРТ. Гостин на снимањето ќе биде целата екипа на **Чиста Околина**, која во соработка со **Last Expedition** ја изведува ултрапопуларната *Ќељав дабар*, една од скопските урбани химни на деведесеттите години од минатиот век. Гитарата во истата тема ја свири Венко Серафимов (екс **Concorde**), исто како и во песната *За тебе* (*знај ме боли*…). Тие не се и единствените гости на албумот. Дамир Имери ќе отсвири некои делници на клавијатури, Џабир е главен вокал во Интро, а Александар Николовски гостува со својата труба во *Изгубени ликови*. Придружните вокали им припаѓаат на Дервиша Хаџиќ и Снежана Алексовска. За дизајнот на омотот е употребен колаж создаден од уметникот Александар Станковски-Рембрант. 

МТВ ќе го издаде албумот во септември 1994 година. Промотивниот концерт групата го подготвува за во МКЦ. Но претходно е направен договор со МТВ и **Last Expedition** да одржи еден акустичен концерт за потребите на телевизијата. На 27.9.1994 се случува легендарниот акустичен концерт во студиото „М1"на МТВ. Со малку поизменети аранжмани приспособени за просторот и ситуацијата, ефектот ќе биде ист. Овој концерт ќе ги смести во врвот на македонската сцена. Тоа се годините за кои многумина ќе кажат дека се златните години на македонскиот рокенрол. Акустичниот концерт ќе го помогнат: **Чиста Околина**, Симон Киселички-Кисел на клавир и Сашо Ѓеоргиевски-Сале Конга на конги. Само по еден ден, на 28 септември, се случува и официјално промотивниот концерт на групата, во МКЦ. Контроверзен настан, кој поради една немила случка, ќе го оддалечи **Last Expedition** од овој простор за еден подолг период. Имено, поради сосема нејасна и неразумна одлука на одговорните во Домот, концертот ќе биде прекинат, без малку половина час пред планираниот крај. Изреволтирани од ситуацијата, на 22.2.1995 членовите на **Last Expedition** прават уште една промоција на албумот *Изгубени Ликови*, во клубот „Хард Рок".

### 1995 година

Непосредно пред концертот, на почетокот на февруари 1995 година, групата е инволвирана во првиот поинтересен музички трансфер во поновата македонска музичка историја, преоѓањето на басистот Дарко Мучев-Мучо во уште еден исклучителен македонски бенд од тоа време, **Архангел**. Неговото место во **Last Expedition** ќе го заземе младиот Марко Петровски (екс **Берлински Ѕид**) од Куманово. Оваа постава ќе функционира кратко, но ќе успее да сними една песна, која низ годините што следат ќе биде концертен фаворит, но нема да биде објавена на носач на звук, а тоа е песната *Јас сум шеф*. Песната е снимена кон крајот на пролетта 1995 година, во студиото на МТВ, непосредно по настапот на бендот на „Balkan Alter Fest", на 15.4.1995 во МКЦ, на иста сцена со „Boye", „KBO!" и други. Поради наводно контроверзните стихови, песната ќе заврши во некој вид бункер и нема да биде емитувана на програмите на Македонското радио. Кон крајот на годината Марко си заминува од **Last Expedition**, а во нов басист, за еден подолг период, ќе биде промовиран Влатко Јаневски (екс **Валкан Балкан**).

### 1996 и 1997 година

На прославата за првомајските празници, 1 и 2 мај 1996 година, членовите на **Last Expedition** нема ниту да помислат да ја одбијат понудата на Божидар Симоновски-Бошко од Домот на млади во Штип, за да бидат дел од големата екипа што настапува на првото издание на отворениот летен фестивал во близината на Штип, „Open Air Rock – two days love & peace", на месноста наречена „9-ти километар". 

Во периодот од декември 1996 до јануари 1997 година Last Expedition и по трет пат влегува во студио за да сними албум. Во меѓувреме, во бендот се случува уште една промена, Огнен заминува, а нов гитарист ќе биде Кире Најдовски. Овој пат изборот е на студиото на Зоран Јанковиќ-Бајо, „T’n’T", каде што со помош на Евгениј Каревски-Гени го снимаат легендарниот албум *Box*. Во улога на продуцент на албумот ќе се јави самиот бенд, а идејното решение за еден од најоригиналните дизајни во македонската дискографија (кутија за цигари) е дело на Енко. Во 10- те теми што ќе се најдат на албумот како најангажиран текстописец (на 4 песни) ќе се истакне Влатко Јаневски, а петтиот член на бендот, Џабир Дерала, ќе се потпише зад само три песни. Музиката на овој изразито позитивен оптимистички материјал ќе ја потпишат заеднички, но затоа, пак, списокот на гости ќе биде импресивен: Симон Киселички на оргули и пијано, Сашо Ѓоргиевски на перкусии и конги, Али Шибли на ут, Бобан Јаневски на тарабука, Златко Михајловски-Бумбар на тапани, Горан Бугариновски на флејта, Златко Антовски на хармоника, Бане Поповиќ на гитара, Џабир Дерала како вокал, Ана Јанкуловска како придружен вокал и браќата Јанковиќ (Бајо и Фриц) и Виктор како „урлачи" на *Шефе*. Како интересен факт што вреди да се спомене е дека полицајците во спотот ги глумат двајца членови на уште еден бенд од тој регион, Ѓорче/Хром, Дејан Еврушоски-Деко и Благој Пенов-Пeнчо од групата **Кипарис**. 

Официјалната промоција на албумот, со спот што ќе предизвика големо внимание, за песната *Шефе*, се случува на 16.5.1997. Летото 1997 година групата ги има и првите настапи надвор од Македонија, во Сараево, па на островот Крк, како дел од европскиот поетски фестивал „Pontes ’97" и по два дена во Белград. Одлуката на членовите концертот во Скопје да не го свират веднаш по објавување на албумот ќе се покаже како вистински погодок. Албумот постепено ќе си го заземе местото помеѓу фановите, па на најавениот промотивен концерт публиката што ќе присуствува веќе ги знае песните наизуст.

### 1998 година

На 17.4.1998 **Last Expedition** има концерт во простор што исто така го промовира како потенцијално интересно место за концерти, магацинот на Нова железничка станица. Години подоцна на тоа место ќе изникнат некои познати скопски дискотеки. Загревање е младата скопска група **Немост**. Како гостин на клавијатури, во изведбата на *Далеку си* и *Песна за песот*, е Никола Коџобашија. Само на овој концерт, зад тапаните ќе седне Дејан Милосављевиќ-Дино. Се разбира, концертот не би бил целосен ако на бина не се појават и членовите на **Чиста Околина** во френетичната изведба на песната на која и тие имаат направено своја верзија, *Јас сум шеф*. Финалето на концертот е појавувањето на сцена на Идриз Амети и неговата изведба на познатиот хит од почетоците на нивната кариера, преработката на популарната тема на Бранко Коцкица, со која сите растевме како деца, *У свету постоји једно царство*. 

Само по еден месец, на 23 мај, **Last Expedition**, како еден од најголемите македонски состави во тој момент, ќе биде еден од промотерите на групниот концерт во МКЦ, по повод излегувањето на првиот број на новото музичко списание „Град". Во овој период бендот прави обиди и преговори за објавување на материјалот во соседна Србија, па на 20.6.1998 е еден од учесниците на промотивниот фестивал на издавачката куќа „Metropolis", во Инџија. За жал, иако сериозно заинтересиран за **Last Expedition**, издавачот„Metropolis" никогаш нема да го објави договорениот албум за тамошниот пазар. Неуспешните разговори делумно ќе ги разнишаат состојбите во бендот, па она што во 1999 година го работат дел од членовите на бендот, проектот **Exic** и бендот **Mosaique**, ќе биде одличен изговор за паузата со **Last Expedition**. Енко сè повеќе се интересира за продукциска работа со бенд и за таа цел ја оформува куќата „Дом на млади".

### 2000-дите години

По 30-месечна пауза од настапот во Скопје, конечно, на 25.11.2000, **Last Expedition** е дел од учесниците на „Таксират 2". Новата постава го има Мучо на бас, а зад тапаните седнува уште еден некогашен член на **Woodstock**, во тој момент дел од бендот **Ezgija Orchestra** на Бодан Арсовски, Гоце Стевковски. Две недели по овој концерт, кој всушност е своевиден тест за подготвеноста на бендот, е снимен последниот албум на бендот, *Live-A1TV Exic 2001*. Снимен ќе биде, всушност, нивниот интимен концерт во МОБ, одржан на 6.12.2000. Снимениот концерт подоцна е доработен во студиото на Евгениј Каревски. Четиринаесетте одбрани теми претставуваат одличен пресек на кариерата на бендот, а гостите Ицко, Веле и Самоил од **Чиста Околина** и Игор Илиевски само го потврдуваат фактот дека *Ќељав дабар* е песна без која во иднина нема да поминува ниту еден концерт на **Last Expedition**. Дизајнот на изданието е дело на нивниот пријател, новинарот што за цело време на кариерата на бендот ќе биде негов најголем фан, Миодраг Петровиќ. Промоцијата на албумот нема да биде со самостоен концерт, туку во склоп на кампањата „Rock For Peace" на Нансен дијалог центарот, која вклучувала и концертен настап на 24.3.2001, во МКЦ на неколку бендови, меѓу кои и **Last Expedition**. Една година по овој настап **Last Expedition** за прв и последен пат ќе настапи и во Бугарија, како предгрупа на мегапопуларните „Him", на 7.7.2002, во софискиот Зимски дворец на спортот. 

Иако може да се каже дека со појавувањето на фестивалот „Peace Unlimited", на 30.10.2004, официјално е ставена точка на кариерата на **Last Expedition**, сепак два настана што ќе се случат за краток период, ќе го вратат бендот повторно на сцена. На 9.10.2005 групата ќе биде дел од поголемата екипа македонски бендови што во Домот на млади во Штип ќе му искажат последен музички поздрав на трагично починатиот пријател на сцената, новинарот Даниел Михајловски. По неколку месеци, бендот уште еднаш ќе бидат принуден да се искачи на сцена, на прошталниот концерт организиран од пријателите на Кире Најдовски, на 17.1.2006 година. Повод е неговото заминување од Македонија, во САД. 

Цели шест години нема да се слушне ни глас за **Last Expedition**. Сецко во тој период веќе сериозно го развива сопствениот бенд **Mooger Fooger**, па најавата за некое можно повторно соединување на **Last Expedition** било само фикција. Сè до моментот кога ненадејно во медиумите ќе се појави веста за фестивалот „Scream" и појавата на листата на учесници во кои е поместено и името на **Last Expedition**. 

### 2010-тите години

На 11.2.2012 една нова плејада млади конзументи на македонска музика ќе го проследат големиот камбек на **Last Expedition** на сцената во „Метрополис арената" на Скопскиот саем. Во тој момент гитарист во бендот е младиот Ади Имери (екс **String Forces**). Иако, според изјавите, намерата да се соберат и да засвират заедно е еднократна, сепак низ годините што ќе следуваат името на **Last Expedition** сè почесто ќе биде споменувано во најавите за настап на фестивали или групни свирки и ниту еднаш за самостоен концерт. Некои од тие појавувања се вредни да се забележат: на 6.9.2013 бендот настапува на повторениот фестивал (исклучиво со македонски бендови) „Скопје Гори", во ЕКСПО центарот во Скопје. Во мај 2015 година настапува на „Вино Фест" пред „Веро", на 30 мај групата е на постојната сцена на Школка во Градскиот парк во рамките на доделувањето на наградите М.А.Н. а во септември истата година и на скопскиот „Пиволенд". Како гостин бендот ќе се појави на акустичниот концерт на **Нокаут**, на 17.12.2014, електричниот НЛО-концерт на **Д.Н.О** на 12.2.2016, но и на високоенергетскиот на **Mooger Fooger** на 25.5.2016 година. Последниот, засега, концерт што го свири **Last Expedition** е на 29.7.2017 во Демир Хисар, во рамките на тамошното Културно лето. Иако за сите овие години се зборува и за можно студиско соединување на бендот, особено на мозокот и моторот, браќата Хаџиќ, и по шест години од враќањето на сцена, не е создадена, односно снимена ниту еднаединствена нова песна. Она што заеднички го имаат сработено е гостувањето на Енко како вокал во песната *Продолжи да сонуваш*, која сепак, се води како тема на **Mooger Fooger**.

Наводи
------

1. ↑  Филиповски, Тошо (2018). *Македонска Рок Енциклопедија*. Скопје: Корпус Деликти Рекордс, Тошо Филиповски. стр. 175-179 стр. ISBN 978-608-66200-0-4.