recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Капо"** (италијански *Kapo*) е италијанско-француско-југословенски филм од 1960 година, во режија на Џило ПОнтекорво (Gillo Pontecorvo) по сценариото на Франко Солинас (Franco Solinas), Џило Понтекорво и Сузо Чеки Д’Амико (Suso Cecchi D'Amico). Главните улоги ги играат: Сузан Стразберг (Susan Strasberg), Лоран Терзиеф (Laurent Terzieff) и Емануеле Рива (Emmanuelle Riva). Филмот бил номиниран за наградата „Оскар" за најдобар странски филм.

Содржина
--------

Една млада Еврејка (ја игра Стразберг) е одведена во коинцентрационен логор. Решена да преживее по секоај цена, таа станува капо — повластена заробеничка која работи како немилосрдна чуварка во логорот.

Наводи
------

1. ↑  Kapo, talijansko-francusko-jugoslavenski film (пристапено на 30.12.2023)
**Иванковски историско-роднокраен музеј** (украински: *Іванківський історико-краєзнавчий музей*) — музеј во Иванков, Киевска Област, Украина, кој бил наводно уништен во руската инвазија на Украина во 2022 година, што довело до загуба на над дваесет дела од сликарката Марија Примаченко.

Историја
--------

Иванковскиот историско-роднокраен музеј бил отворен на 21 февруари 1981 година и се наоѓа на археолошко наоѓалиште од средниот век. Музејот вклучува неколку поставки: за Чернобил, Авганистан и Втората светска војна. Од 2016 до 2018 година музејот бил дограден за да може да ги смести проширувањата кон збирката од неготово основање. Во 2021 година, музејот имал изложба за еврејското наследство од Иванков.

Збирка
------

Збирката во музејот вклучува дела од сликарката Марија Примаченко и облека од Хана Верес и нејзината ќерка, Валентина. Збирката на музејот исто така вклучува артефакти од археолошкото наоѓалиште и природонаучни артефакти.

Извештаи за уништување
----------------------

На 27 февруари 2022 година, во текот на Битката кај Иванков, воена операција при руската инвазија на Украина во 2022 година, музејот бил наводно запален, со загуба на над дваесет дела на сликарката Марија Примаченко. Директорот на Вишгородскиот историски и културен резерват, Влада Литовченко, ја опишал загубата како „непоправлива" во објава на друштвените мрежи.

Како одговор на тоа, министерот за култура на Украина, Олександар Ткаченко, побарал поради тоа Русија да биде исфрлена од УНЕСКО. На 28 февруари, Меѓународниот совет на музеи издал изјава во која го осудил „намерното уништување (со пожар)" на музејот.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Музей — Іванківський музей". *ivankiv-museum.site*. Посетено на 2022-02-28.
2. ↑  „Іванківський районний історико-краєзнавчий музей". *resource.history.org.ua*. Посетено на 2022-02-28.
3. ↑  „Іванків єврейський — Іванківський музей". *ivankiv-museum.site*. Посетено на 2022-02-28.
4. ↑  „Russian invaders burn down Ivankiv Museum. Maria Prymachenko's artwork destroyed". *Ukrayinska Pravda* (англиски). Посетено на 2022-02-28.
5. ↑  Giorgobiani, Natia (2022-02-28). „A museum with unique works by Maria Primachenko burned down near Kiev". *Perild* (англиски). Архивирано од изворникот на 2022-02-28. Посетено на 2022-02-28.
6. ↑  „Україна втратила понад 20 робіт Марії Примаченко внаслідок нападу Росії – Литовченко". *Радіо Свобода* (украински). Посетено на 2022-02-28.
7. ↑  „Museum of Maria Pryimachenko's paintings burns down during Russian offensive (video) (видео)". *LB.ua*. Посетено на 2022-02-28.
8. ↑  „Statement by the ICOM-US pertaining to the news of the destruction of the Historical and Local History Museum at Ivankiv". *incus.memberclicks.net*. Посетено на 2022-03-01.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница (украински)
* Снимка од палењето на музејот
Лизгачкиот центар Алпенсија
**Боб санкањето на Зимската Олимпијада 2018** ќе се одржи на лизгачкиот центар Алпенсија во близина на Пјонгчанг, Јужна Кореја. настаните ќе се одржуваат во периодот помеѓу 18 и 25 февруари 2018. Ќе се одржат вкупно три настани за натпреварување во боб санкање.

Нигерија за првпат има квалификуван женски тим за за Зимските олимписки Игри за во дисциплината боб санкање двосед за жени. Тимот ќе биде првиот претставник на Нигерија на Зимските олимписки Игри воопшто досега.

Наводи
------

1. ↑  „Venues". Pyeongchang 2018 Olympic Organizing Committee for the 2018 Winter Olympics. Архивирано од изворникот на 2018-02-17. Посетено на 26 December 2017.
2. ↑  „Nigerian bobsled team will be country's first-ever Winter Olympics representatives". ABC News (Australia). 17 November 2017.
3. ↑  "{{{title}}}". *CTV National News*. CTV. 16 November 2017.
Лого на бандите на Њујорк
**Бандите на Њујорк** (англиски: *Gangs of New York*) — американски историско-криминалистички филм од 2002 година, во режија на Мартин Скорсезе. Главните улоги ги толкуваат: Леонардо ди Каприо, Камерон Дијаз, Даниел Деј-Луис, Џим Бродбент, Џон Рајли и Хенри Томас. Филмот, снимен според книгата на Херберт Есбери, бил номиниран за наградата „Оскар" во повеќе категории.

 Мартин Скорсезе

Содржина
--------

Во филмот се зборува за крвавите борби меѓу бандите во Њујорк во периодот на Американската граѓанска војна, во 1860-тите. Амстердам Валон (го игра Ди Каприо), младо момче со ирско потекло, доаѓа во злогласниот кварт Фајв Поинтс со намера да го одмазди својот татко, кој бил водач на бандите на ирските доселеници и кој бил убиен пред 16 години. Целта на Амстердам е Бил Касапот (го игра Деј-Луис), водачот на бандата на староседелците, кој е особено нетрпелив кон имигрантите. За да му се приближи поблиску, Амстердам ѝ се приклучува на бандата на Касапот, кој набргу стекнува доверба во него. Амстердам се вљубува во штитеничката на Касапот, Џени (ја игра Дијаз), но истовремено ја чека својата прилика.

Сетот на филмот во Cinecittà Studios во Рим, Италија

Наводи
------

1. ↑  „www.hrt.hr (пристапено на 13.9.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-08-15. Посетено на 2017-09-13.
2. ↑  „www.hrt.hr (пристапено на 13.9.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-08-15. Посетено на 2017-09-13.
**Специјални права за влечење** — композитна валута, составена од неколку валути. Тие биле создадени во 1970 година од Меѓународниот монетарен фонд.

Историја
--------

Специјалните права за влечење биле создадени во 1970 година со цел да се намали притисокот врз доларот како резервна валута во рамките на Бретонвудскиот систем. Тогаш, Меѓународниот монетарен фонд создал кошничка од главните светски валути и на земјите-членки им доделил определен износ на специјални права за влечење кои тие можеле да ги употребат во меѓусебните плаќања и во плаќањата кон Меѓународниот монетарен фонд. На почетокот, специјалните права за влечење биле составени како пондериран просек од 16 валути, т.е. од валутите на земјите чие учество во светскиот извоз надминувал 1 %. Меѓутоа, во 1981 година, составот на специјалните права за влечење бил поедноставен, односно тие биле составени од пет валути: американскиот долар, британската фунта, јапонскиот јен, германската марка и францускиот франк. Притоа, пондерите, односно учеството на секоја валута во кошничката, периодичено биле менувани во согласност со промените во учеството на овие валути во меѓународната трговија.

Состав на специјалните права за влешење, 1981-2000| Валута | 1981-1985 | 1986-1990 | 1991-2000 |
| --- | --- | --- | --- |
| Американски долар | 42 % | 42 % | 40 % |
| Германска марка | 19 % | 19 % | 21 % |
| Јапонски јен | 13 % | 15 % | 17 % |
| Британска фунта | 13 % | 12 % | 11 % |
| Француски франк | 13 % | 12 % | 11 % |

Одлики
------

Специјалните права за влечење се употребуваат како резервна валута, т.е. тие се дел од девизните резерви на земјите, но се користат и како валута во која се деноминирани меѓународните трансакции. Бидејќи специјалните права за влечење се кошничка од неколку валути, нивната вредност е постабилна од секоја поединечна валута која влегува во нивниот состав.

Наводи
------

1. ↑  Cheol S. Eun and Bruce G. Resnick, *International Financial Management*. Boston etc.: Irwin/McGraw-Hill, 1998, стр. 38-39.
2. ↑  Cheol S. Eun and Bruce G. Resnick, *International Financial Management*. Boston etc.: Irwin/McGraw-Hill, 1998, стр. 39.
3. ↑  Cheol S. Eun and Bruce G. Resnick, *International Financial Management*. Boston etc.: Irwin/McGraw-Hill, 1998, стр. 38.
Убивањето на Матија Губец
***Селанска буна*** е историски роман на хрватскиот писател Аугуст Шеноа. Првпат е објавен во списанието „Вијенац" во 1877 година. Ова е еден од петте романи на Август Шеноа, и се смета за негов најважен историски роман. Дејството на романот се темели на вистински настани за време на востанието на Матија Губец, кое избило во 1573 година поради зголемени даноци, но и поради теророт што го вршел Фрањо Тахи и другите аристократи.

Дејство на романот
------------------

Во романот се одвиваат повеќе паралелни дејства: судирот на Урсула Хенинг и Фрањо Тахи, незадоволството на селаните, несреќната љубов меѓу Јана и Ѓуро Могаиќ, како и љубовта на Софија Хенинг и Тома Милиќ. Аристократите се поделени на две спротивставени страни. На чело на едната е Фрањо Тахи заедно со банот Петар Ердодиј и Гашпар Алапиќ. Против нив се Урсула Хенинг и Амброз Грегоријанец. Побуната започнува кога Тахи неправедно сака да ја протера Урсула од нејзиниот имот. На почетокот на романот, Урсула е на страната на селаните, а откако ќе се дознае дека сака да ја омажи својата ќерка за синот на Тахи, селаните се вртат против неа.

Шеноа ги опишува односите меѓу феудалците, како и положбата на селаните кои се поделени на слободни и кметови. Детално се опишани масовните сцени на битките, а најмногу се итканува Матија Губец, водачот на побунетите селани, кој е во директен судир со Фрањо Тахи. Губец е кмет од Стубица, борец за правда, кого селаните подоцна ќе го прогласат за „крал". На крајот од романот, Матија Губец е убиен пред црквата Свети Марко во Загреб, со тоа што спасува неколкумина од своите луѓе.

Шеноа во романот го осудува однесувањето на аристократијата, ги критикува неодлучните и превртливи водачи, и зборува за еднаквост и братство на сите луѓе.

Наводи
------

1. ↑  Хрватски лексикон: Селска буна
2. ↑  Интернет лектири

Поврзано
--------

* Востанието на Матија Губец
* Аугуст Шеноа

Надворешни врски
----------------

* Дигитално издание на романот
**Игнаци Александер Геримски** (полски: *Ignacy Aleksander Gierymski*; Варшава, 30 јануари 1850 — Рим, 8 март 1901) — полски сликар; помлад брат на сликарот Максимилијан Геримски.

Животопис
---------

Прво учел цртање во Варшава. Во 1868-1872 г. го продолжил своето уметничко образование на Минхенската академија, која ја дипломирал со златен медал. Во 1873-1874 година живеел во Италија, главно во Рим, каде што ги усовршил своите вештини.

Геримски донел во Полска слики насликани во Италија, и во 1875 г. успешно ги изложил во варшавската галерија Захента.

Геримски повторно го поминал периодот од 1875 до 1879 г. во Италија. Сликарот се обидувал да го реши проблемот со правилната комбинација на боја и светлина на платното; неговите дела од ова време имаат многу заедничко со делата на француските импресионисти. Во 1879-1888 г. Геримски живеел во Варшава. Овој пат бил најплоден за мајсторија. Тој пишувал погледи на Варшава и сцени од животот на нејзините жители. Делата на А. Геримски во тој миг не нашле на соодветен одговор од неговите сонародници, а во 1888 г. сликарот заминал во странство - во Германија и Франција. Пејзажите стануваат главна тема на неговата работа. Во 1893-1895 г. А. Геримски живеел во Краков, со надеж дека ќе добие професорско место во месната академија. Последните години од животот ги поминал во Италија.

Сликите на Геримски се чуваат во Националниот музеј во Варшава, Националниот музеј во Краков и музејот во Катовице.

Наводи
------

1. ↑  „Aleksander Gierymski". Посетено на 2018-11-23.
2. ↑  „Aleksander Gierymski". Посетено на 2018-11-23.

Надворешни врски
----------------

* Дела на Александер Геримски

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Александер Геримски" на Ризницата ? |
Координати: 49°6′5.2″N 16°22′39.07″E﻿ / ﻿49.101444° СГШ; 16.3775194° ИГД﻿ / 49.101444; 16.3775194

**Иванчице** (чешки: *Ivančice*; германски: *Eibenschütz*) — град во Јужноморавскиот крај, Чешка, 21 км југозападно од Брно. Населението брои околу 9.300 жители. Се наоѓа на местото кајшто се слеваат реките Ослава, Јиглава и Рокитна.

Историја
--------

Местото за првпат се споменува во 1221 г. а во 1288 г. добива статус на кралско место. Во XV век преоѓа во сопственост на семејството фон Липа и останува во негово владение сè до Битката на Бела Гора (1620). Во XVI век Иванчице бил важен центар на евангелистичката заедница „Братско единство". Во градот работел епископот на братството, Јан Благослав, кој бил и истакнат хуманист и јазичар. За време на Триесетгодишна војна во Иванчице насилно е повратен католицизмот и градот ја изгубил дотогашната важност.

Во градот има музеј посветен на глумецот Владимир Меншик (1929-1988). Иванчице е познато и како родно место на истакнатиот сликар и графичар Алфонс Муха (1860-1939)

Демографија
-----------

Население низ времето| 1869 | 1880 | 1890 | 1900 | 1910 | 1921 | 1930 | 1950 | 1961 | 1970 | 1980 | 1991 | 2001 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 6 796 | 6 513 | 6 989 | 7 265 | 7 777 | 7 999 | 8 513 | 8 040 | 8 154 | 8 558 | 9 746 | 9 448 | 9 350 | 9 468 |

Галерија
--------

* Градската куќаГрадската куќа
* Црквата „Успение на Пресв. Богородица"Црквата „Успение на Пресв. Богородица"
* Барокни статуи (XVIII в.)Барокни статуи (XVIII в.)
* Свети Јаков — највисоко место над ИванчицеСвети Јаков — највисоко место над Иванчице

Наводи
------

1. ↑  Historický lexikon obcí České republiky 1869–2005, czso.cz
2. ↑  Vybrané základní údaje podle obcí – Jihomoravský kraj, czso.cz

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Иванчице" на Ризницата ? |

* Општински портал на Иванчице Архивирано на 27 мај 2008 г. (чешки) (англиски)

  

Чешка *Оваа статија поврзана со географијата на Чешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 150281586
* LCCN: n99044257
* GND: 4223886-9
* NKC: ge129401

 |

 |
**Веселин Топалов** (бугарски: *Веселин Топалов*) (роден на 15 март 1975 во Русе) е бугарски шаховски велемајстор и поранешен светски првак според ФИДЕ (2005-2006).

Топалов стана светски првак според ФИДЕ во 2005. Во 2006, во мечот за обединување на титулите според ФИДЕ и ПША, Топалов загуби во меч против Владимир Крамник, меч во кој го обвини противникот за консултирање за време на партиите. Во април и мај 2010, Топалов одигра меч за светски првак против актуелниот првак, Вишванатан Ананд, во кој загуби со 6,5-5,5.

Во 2005, Веселин Топалов го доби престижниот шаховски оскар.

Тој беше најдобар шахист на светот од април 2006 до јануари 2007, притоа достигнувајќи го вториот најголем Ело рејтинг во историјата, со 2813 бода. Во октомври 2008, тој повторно се врати на првата позиција на рејтинг списокот на ФИДЕ, а во јули 2009 повторно го достигна рејтингот од 2813 бода.

Шаховска кариера
----------------

### Рана кариера

Веселин Топалов е роден на 15 март 1975 во Русе. Научил да игра шах на 8 години, а негов прв учител бил неговиот татко. На 12 годни станал мајстор, а веќе на 14 меѓународен мајстор, откако победил на светското првенство за шахисти до 14 години, кое во 1989 се одржало во Агвиља, Порторико. Следната 1990, Топалов освоил сребрен медал на светското првенство за шахисти до 16 години, кое се одржало во Сингапур, а победил и на младинското балканско првенство во Драч во 1991 година. Топалов станал велемајстор во 1992 година.

Напредокот на Топалов бил значаен и во следните години, па веќе во 1993, тој веќе бил еден од првите 10 шахисти во светот. Тој победил на шаховското првенство на Бугарија, кое се одржало во Варна во 1994, со што станал водечки шахист во својата земја и го предводел репрезентацијата до освојувањето на четвртото место на шаховската олимпијада во Москва истата година. Во следниот период, Веселин учествувал на многу силни турнири и остварил забележителни резултати: 6.5 од 13 на турнирот во Линарес во 1994, а 8 од 13 на истиот турнир во 1995. Во 1996, победил на турнирите во Амстердам (на делба на првото место со Каспаров), Виена, Новгород и Дос Херманас, а во декември истата година учествувал на првиот турнир од 21. категорија, кој се одржал во Лас Палмас, а на кој учествувале и Каспаров, Ананд, Крамник и Карпов. На овој турнир, Топалов остварил половична резултат 5 од 10.

Наводи
------

1. ↑  „Chess Oscar 2005 for Veselin Topalov". ChessBase
2. ↑  Движење на рејтингот на Веселин Топалов, ФИДЕ

Надворешни врски
----------------

* Веселин Топалов — профил и партии на ChessGames.com (англиски)

* OlimpBase
* Интервју со Веселин Топалов
* Едвард Винтер, Список на книги за Ананд, Крамник и Топалов Архивирано на 27 април 2009 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 170752103
* LCCN: nb2011012776
* ISNI: 0000 0001 1977 5410
* BNE: XX4809975

 |

 |
Сланина
**Сланина** е еден вид на месо, направена од свинско месо. Сушените сланини содржат голема количина сол во расолу или во суво пакување. Од оваа постапка се прави **свежи сланина**.  Варените сланини се подготвени да се јадат, но сѐ уште може да се готват пред јадење.

Според некои истражувања, ако се јадат во умерени количини, сланина може да имаат позитивно влијание врз здравјето. Имено, речиси половина маст од сланина има Монстурене масти кои се навагаат во маслиново масло, и се појавува  да се намали нивото на холестерол. Исто така, научниците напоменале дека секојдневното јадење на сланина може да предизвика проблеми во здравјето.

Пример за користење
-------------------

* Варени јајца со сланина
* Зајак шпикуван со сланина

Извори
------

1. ↑  Рудеж, Тања (24 ноември 2011). „„Сланина спушта масноће у крви"". *Јутарњи лист*. Јутарњи лист. Архивирано од изворникот на 2016-04-25. Посетено на 18 ноември 2011.
2. ↑  „„Сендвич са сланином на дан, дупло већи ризик"". *Мој педијатар*. -{mojpedijatar.co.rs}-. 1 март 2011. Архивирано од изворникот на 3 март 2011. Посетено на 18 ноември 2011.

Наводи
------
**Основно училиште „Браќа Миладиновци"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Браќа Миладиновци" - Пчиња**; скратено: **ПООУ „Браќа Миладиновци"**) — подрачно основно училиште во селото Пчиња, претставува единка на училиштето истоименото училиште од градот Куманово.

Училиштето е именувано по истакнатите македонски преродбеници браќата Миладиновци.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Пчиња, сместено во средишниот дел на селото.

Градба
------

Објектот е во добра состојба и истиот бил во процес на обнова во 2023 година. Површината на објектот е 239 метри квадратни, има 6 училници.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Галерија
--------

* Старото училиштеСтарото училиште
* Ново спортско игралиштеНово спортско игралиште
* Старото игралиште (во позадина тоалетите)Старото игралиште (во позадина тоалетите)
* ВлезотВлезот

Наводи
------

1. 1 2  „Годишна програма за учебната 2023/24 г. ООУ „Браќа Миладиновци" - Куманово". *ОУ „Браќа Миладиновци" - Куманово*. 2023 г. Посетено на 8 јануари 2024. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  „За училиштето". *ООУ „Браќа Миладиновци"*. Посетено на 7 јануари 2024.

Координати: 42°2′18″N 21°45′18″E﻿ / ﻿42.03833° СГШ; 21.75500° ИГД﻿ / 42.03833; 21.75500
**Рокабили** (англиски: *Rockabilly*) — еден од најстарите правци во рокенрол музиката која потекнува од 50-тите години од XX век во САД, а обнова доживува во текот на осумдесеттите.

Како правец настанува во јужните делови на САД поврзувајќи ја во себе традиционалната кантри- и блуз-музика. Називот е добиен со спојување на првиот збор од „rock and roll" и вториот слог од називот „hillbilly" што е погрден назив користен за жителите на руралните планински подрачја во источниот и централниот дел на САД. „Hillbilly" во музиката се користи како назив за потрадиционалните облици на кантри-музиката во кои одмерените и фини влијанија на „отмената" музика карактеристични за учените музичари послабо или никако не се чувствуваат — станува збор за музика која најчесто се изведува со виолина, бенџо, мандолина и гитара.

Музичарите кои во педесеттите години ќе го покренат овој правец првенствено растеле во државите на југот на САД во текот на 30-ите и 40-тите години, каде што во тоа време, на основата на фолклорната музика, многу музички состави создавале и свиреле „western swing" и „boogie-woogie" музика.

Музичарите како Елвис Присли (Мисисипи, 1935 — 1977), Бади Холи (Тексас, 1936 — 1959), Рој Орбисон (Тексас, 1935 — 1988) и Џери Ли Луис (Луизијана, 1935) растеле со таква музика и на инвентивен начин ја поврзале традицијата од „hillbilly" со блуз, но и останати музички влијанија, користејќи електрични гитари, но останати можности од „електричната" музика.

Елвис Присли е најпознат музичар од овој правец, а тој и го прави славен. Неговото влијание на рок-музиката е огромно во тоа време, можеби и најголемо во првиот дел од кариерата — во текот на 50-ите години.
Животински остатоци
**Археологија на животната средина** е наука која почнала да се развива кон средината на XX век и денес се има осамостоено како посебна дисциплина која има свои принципи, методи и техники.

Познато е дека археологијата е наука за мртвите работи. Но покрај тоа постојат и голем број на придружни елементи кои на изглед се чинат дека не се дел од „вистинската археологија". Понекогаш тие демонстрираат значаен придонес да разбереме каков бил животот на луѓето во минатото. Многу од овие т.н. неартефакти им припаѓаат на почвата, фосилите од растенијата и остатоците од животните.

На прашањето што е тоа „археологија на животната средина" може да се одговори многу поедноставено. Тоа е студија за проучување на интеракцијата помеѓу растенијата и животните помеѓу себе, како и со сите останати неживи елементи од природното опкружување. Дефинирано поинаку како екологија, или во поширок смисол на зборот тоа претставува наука за екологијата, но на древните човечки групи.

Археологијата на животната средина вклучува повеќе под-дисциплини кои ја документираат и толкуваат оваа врска, како: палеоботаника, геоморфологија, палинологија, геофизика, пејсажна археологија, човечка биологија и човечка екологија.

Поврзано
--------

* Биоархеологија
* Зооархеологија

Надворешни врски
----------------

* Здружение за археологија на животната средина (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзано со археологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Пет различни швајцарски алпски сирења на продажба во Лозана
Швајцарија е дом на над 475 сорти сирење. Кравјото млеко се користи во околу 99 проценти од произведените сирења. Останатиот дел е составен од овчо и козјо млеко .

Најпознатите швајцарски сирења се од класа познати како сирења од типот швајцарски, исто така познати како алпски сирења, група тврди или полутврди сирења со изразен карактер, чие потекло лежи на Алпите на Европа, иако сега се јадат и имитираат во повеќето делови за производство на сирење во светот. Тука спаѓаат Ементалер, Гријер и Апенцелер, како и многу други традиционални сорти од Швајцарија и соседните земји со алпските региони. Нивниот посебен карактер произлегол од високите алпски пасишта ( *алпапе* на француски јазик), а потоа се пренесуваат со кравите надолу во долините во зима, во историската култура на алпско претоварување. Традиционално, сирењата се правеле во големи кругови или „тркала" со тврда кора, за да се обезбеди долготрајност на рокот на траење.

Швајцарски Браун крави, *alpage* пасишта

Сорти
-----

 Сирењето Сбринц
* Сбринц
* Бернер Хобелсе АОП

### Тврди сирења

* Апенцелер
* Бернер Алпкесе
* Бунднер Бергкосе
* Гријер / Гријерзер (AOP)
* L'Etivaz (AOP)
* Ротенбахер Бергкасе
* Мучли
* Шабцигер
* Тет де Муан (AOP)

### Полутврд

* Формаџини
* Луцернер

Тет де Муан со секач за сирење

Наводи
------

1. ↑   Dominik Sauerländer, Anne-Marie Dubler: „Käse" на германски, француски и италијански во „Историски речник на Швајцарија". Верзија од 5 February 2018.
2. ↑  *DK Eyewitness Travel Guide Switzerland*. Travel Guide. DK Publishing. 2017. стр. 261. ISBN 978-1-4654-6725-6. Посетено на 28 December 2019.
3. ↑  Donnelley, 3-5; Thorpe, 262-268; Oxford, 15-19
4. ↑  „Berner Alp- und Hobelkäse - Cheeses from Switzerland - Switzerland Cheese Marketing". *www.cheesesfromswitzerland.com*. Посетено на 8 April 2018.
5. ↑  „Käserei Rüegsegg". *www.regionalprodukte.ch*. Архивирано од изворникот на 2020-06-04. Посетено на 2020-06-04.
Поглед на реката Си од Џаоќинг кон Гаојао
**Бисерна Река** или **Џуџанг** (кинески: 珠江, пинјин: *Zhū Jiāng*) — голем речен систем во јужна Кина. Називот се користи во поширока смисла, опфаќајќи ги притоките Си („Западна"), Беј („Северна") и Дунг („Источна") поради тоа што имаат иста делта — Делтата на Бисерната Река. Системот на Бисерната Река е трета река во Кина по должина (2.400 км, по Јангцекјанг и Хоангхо) и втора по полноводност (по Јангцекјанг). Сливот зафаќа површина од 409.480 км2 и опфаќа голем дел од средиштето на јужна Кина (покраините Гуангдунг и Гуангси), како и делови од југозападна Кина (покраините Јинан, Гуејџоу, Хунан и Ѓангси) и североисточен Виетнам (покраините Као Банг и Ланг Сон).

Името „Бисерна Река" се однесува и конкретно на поединечна растока во делтата, која е најширока, но мошне кратка. Ракавот го добива тоа име со слевање на помали рекави северно од Гуангџоу. Коритото во естуарот редовно се прокопува за да биде пловно за големи морски бродови. Устието образува голем залив во во југоисточниот дел од делтата. Овој залив ги дели Макао и Џухај од Хонгконг и Шенџен.

Реката е наречена по школките со бисерна боја што се распослани во коритото во делот што минува низ градот Гуангџоу.

Близу устието преку реката поминува 500-киловолтен далновод, чии кули се највисоки далноводни кули во светот.

Градови
-------

По течението на реката се расположени следниве градови (по азбучен ред):

* Вуџоу
* Гуангџоу
* Гуејлин
* Дунгуан
* Кајпинг
* Макао
* Фошан
* Хонгконг
* Џангмен
* Џаоќинг
* Џунгшан
* Џухај
* Шенџен

Поврзано
--------

* Делта на Бисерната Река
* Список на реки во Кина
* Гуангдунг

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бисерна Река" на Ризницата ? |

1. ↑  Јангцекјанг — Енциклопедија „Британика" (англиски)
2. ↑  „珠江概况". 珠江水利网. Архивирано од изворникот на 2013-01-22. Посетено на 2013-10-27.
3. ↑  „Chapter 5: Plate D-6 — GES DISC: Goddard Earth Sciences, Data & Information Services Center". Disc.sci.gsfc.nasa.gov. Архивирано од изворникот на 2013-03-17. Посетено на 2012-11-08.

Надворешни врски
----------------

* Бисерна Река (Чжуцзян)[*мртва врска*] — Голема советска енциклопедија (руски)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Седум големи реки на Кина |
| --- |
|  |
| 
* Амур
* Бисерна Река
* Жолта Река
* Љао
* Сина Река
* Хај
* Хуај

 |

 |

Координати: 22°46′N 113°38′E﻿ / ﻿22.767° СГШ; 113.633° ИГД﻿ / 22.767; 113.633

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 251207178
* NDL: 00636500
* BNE: XX6070638

 |

 |
**Печора** е голема река во европскиот дел на Русија. Долга е 1.809 km.

Печора извира од планината Урал. Пловна е, но во поголемиот дел од годината е замрзната како резултат на ниските температури кои владеат во тој предел.
Таа се наоѓа во северозападниот дел на Русија. Во неа се слеваат повеќе помали реки, како што е реката Уса. Таа поминува низ повеќе градови, а тие се: Печора, Кипиево, Оксино и Нарјан Мар. Нејзиниот речен слив тече низ рамничарски рејлеф и се слева во Печорскиот Залив. Таа река се влева во Северноледениот Океан и е дел од неговото сливно подрачје. 

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 315158288
* GND: 4235794-9
* NKC: ge651661

 |

 |
Жакаревиот разбој

**Жосиф Мари Жакар** (француски: *Joseph-Marie Jacquard*, 1752 — 1834) бил француски пронаоѓач. Во 1801 година јавно го покажал својот автоматски разбој со револуционерни технолошки елементи. Овој негов пронајдок е прогласен за јавно добро во 1806 година, и Жакард бил награден со доживотна пензија и посебни привилегии.  Неговите дупчени картички ги прилагодил Чарлс Бебиџ, користејќи ги и за својата аналитичка машина. Технологијата на разбојот на Жакар била основа на вториот модерен автоматски разбој и претходник на современиот компјутер.

 Надворешни врски
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Жозеф Мари Жакар" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ангелина Иванова** (21 март 1928

, Крушевац, Србија - 18 јули 2017

, Скопје) — македонска глумица, една од ѕвездите на Драмскиот театар во Скопје од 20. век

Животопис
---------

Иванова е родена на 21 март 1928 година во Крушевац, Србија. Завршила трет клас гимназија во 1946 година. Работела на Куклената сцена, во Младинско-детскиот театар и Драмскиот театар во Скопје. Во Драмски театар работела сè до пензионирањето, каде одиграла повеќе од 80 улоги.

Починала во Скопје на 18 јули 2017 година.

Филмографија
------------

Иванова ги остварила следниве филмски улоги:

* 1973: Недела
* 1976: Сакате ли уште едно парче торта
* 1979: Томе од бензинската пумпа
* 1982: Гласот
* 1982: Илинден
* 1984: Исповед на таксистот
* 1987: Трета доба
* 1988: Скопски сновиденија
* 1988: Еурека
* 1990: До, ре, ми
* 1992: Тврдокорни
* 2006: Нави

Надворешни врски
----------------

* Ангелина Иванова на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

Наводи
------

1. ↑  *In Memoriam: Почина глумицата Ангелина Иванова*[*мртва врска*]
Шема на распаѓање на 60Co
**Кобалт-60** (Co-60 или 60Co) е радиоактивен изотоп на кобалтот, со период на полураспаѓање од 5,27 години. Кобалтот-60 по пат на бета распаѓање се трансформира во стабилен изотоп никел-60 (60Ni). При процесот на бета распаѓање, кобалтот-60 емитира еден електрон со енергија до 315 keV и два гама-зраци со енергии од 1,17 и 1,33 MeV.

Радиоактивноста на еден грам 60Co изнесува 1,85 ТBq и истата резултира во доза од 0,5 Gy во минута. Доколку човековиот организам прими дозен еквивалент од 3-4 Sv, леталниот ризик изнесува 50% за 30 дена. Оваа вредност се постигнува за време од 6-8 минути изложување на 1 грам 60Co на блиски растојанија до човековото тело.

Историја
--------

Радиоактивниот изотоп кобалт-60 е откриен од Глен Т. Сиборг и Џон Ливингуд од Универзитетот Беркли, Калифорнија, во 1938 година.

Производство
------------

Кобалтот-60 се произведува за комерцијална примена во линеарните акцелератори. Исто така може да се добие и како нус-производ во јадрените реактори, резултат на изложеност на градежните материјали на неутронско зрачење, како на пример челикот.

Примена
-------

* Како трасер во хемиските реакции,
* Стерилизација на медицинска опрема,
* Радиоактивен извор во медицинската радиотерапија,
* Радиоактивен извор во индустриската радиографија,
* Радиоактивен извор во уредите за мерење на ниво и дебелини,
* Радиоактивен извор во озраченоста на храна
* Радиоактивен извор во во лабораториска примена.

Надворешни врски
----------------

* Don Skelton. Експеримент за производство на Кобалт-60 Архивирано на 21 септември 2006 г. (англиски)
* Кобалт-60, Агенција за заштита на околината. (англиски)
* Национален инвентар за загадувачи - факти за кобалтот Архивирано на 19 февруари 2006 г. (англиски)
* Кобалт-60 Архивирано на 16 август 2007 г. Национална лабораторија на САД. (англиски)
* Кобалт-60 Архивирано на 30 ноември 2005 г. Центри за контрола на болести и превенција. (англиски)
* Бета распаѓање на кобалт-60, HyperPhysics, Georgia State University. (англиски)
* Доктор Хенри Кели. Кобалт-60 како валкана бомба Архивирано на 5 април 2002 г. Федерација на американски научници, 6 март 2002.
**Црна смрт** (англиски: *Black Death*) — филм во режија на Кристофер Смит и сценарио на Дарио Полони. Главните улоги ги толкуваат Шон Бин, Еди Редмејн и Карис ван Хаутен. Дејството на филмот се одвива во Средновековна Англија за време на епидемијата на бубонска чума. Младиот монах Осмунд доброволно го води инквизиторот Улрик и неговите војници до едно далечно село, за кое се претпоставува дека избегало од чумата бидејќи неговите жители се откажале од Бога.

Содржина
--------

Сместен во Средновековна Англија за време на бубонската чума, филмот го следи младиот монах по име Осмунд. Тој е растргнат меѓу своите религиозни завети и жената што ја сака, а кога група рицари предводена од инквизиторот Улрик, го зема како водич во таинственото село недопрено од чумата, тој гледа на тоа како шанса повторно да се обедини со својата сакана. Додека групата патува низ селските предели опфатени со чума, тие наидуваат на крајолик исполнет со смрт и очај. Кога ќе стигнат до селото, ќе го најдат воден од загадочна и харизматична жена по име Лангива. Филмот ги истражува темите на верата, моралот и последиците од неконтролираната моќ додека ликовите се борат со суровата стварност на чумата и помрачните сили во играта во затскриеното село.

Групата рицари навлегува подлабоко во селото и открива дека Лангива не е добронамерната водачка каква што на почетокот изгледала. Откриено е дека селото е замешано во мрачни и извртени практики, вклучувајќи некроманттија и управување на чумата за свои цели. Селаните, наместо да бидат имуни на чумата, се носители, кои намерно ја шират за да ги тероризираат околните места. Среде нередот, личното патување на Осмунд добива потресен пресврт. Тој е принуден да се соочи со суровата стварност на светот и изборите што ги направил. Лангива му нуди избор: да ѝ се придружи нејзе во прегратките на темнината или да се соочи со последиците. Во миг на очај и скршено срце, Осмунд донесува судбоносна одлука што го усогласува со дејствувачките мрачни сили.

Филмот завршува со мрачно сознание дека границите помеѓу доброто и злото, правилното и погрешното, често се замаглени пред лицето на очајот и мрачните околности на средновековниот свет. „Црната смрт" ги остава гледачите со прогонувачки и морално двосмислен заклучок, нагласувајќи ја суровоста на историскиот средина и сложената природа на човечкото однесување за време на криза.

Наводи
------

1. ↑  Klein, James (2011-02-24). „Christopher Smith, Interview with the Director of Black Death". *UnRated Film Magazine*. Архивирано од изворникот на 19 January 2012. Посетено на 2013-06-09.
2. ↑  „*BLACK DEATH* (15)". *British Board of Film Classification*. 8 February 2010. Посетено на 1 March 2015.
3. ↑  „Black Death (2011) – International Box Office Results". *Box Office Mojo*. Internet Movie Database. Посетено на 1 March 2015.
4. ↑  Felperin, Leslie (2010-02-22). „Berlin – *Black Death* Review". *Variety*. Архивирано од изворникот на 2010-08-21. Посетено на 2010-04-03.
5. ↑  „Black Death (2010) · Medieval Hollywood". *medievalhollywood.ace.fordham.edu*. Посетено на 2024-01-01.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница

* *Black Death*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Црквата „Свети Великомаченик Димитриј"** е Српска православна црква во Нов Белград во Блок 32.

Црковниот комплекс се наоѓа помеѓу улицата Омладински бригади и булеварот Зоран Ѓинѓиќ на адреса Омладинска бригада 3а. Припаѓа на Белградско-карловачката архиепископија.

Црква Свети великомаченик Димитриј во Нов Белград

Свети великомаченик Димитриј Солунски
-------------------------------------

Храмот е посветен на Свети Димитриј Солунски, кој бил христијански светец и живеел во Солун на почетокот на IV век. Тој е почитуван како еден од најзначајните православни војници меѓу светителите. Се празнува на 8 ноември според Грегоријанскиот календар, односно на 26 октомври според јулијанскиот календар.

Историја на изградбата на храмот
--------------------------------

Црква Свети великомаченик Димитриј во Нов Белград
Земјиштето за храмот на Свети великомаченик Димитриј е осветено на Митровден, 8 ноември 1996 година, додека српскиот патријарх Павле ги осветил темелите на храмот на 15 ноември 1998 година. Изградбата на храмот започнала на 22 април 1998 година со прекин на градба во периодот од септември 1998 год до јуни 1999 година. Работите на изградбата на храмот ги изврши *КМГ Трудбеник* како главен изведувач. Храмот во основа е широк 29 m и долг 23 m во форма на впишан крст, направен така што неговата корисна површина е околу 500 m². Врвот на куполата на храмот е висок 29 m, а со крстот кој го краси е висок 32 m. До храмот има објект со камбанарија, канцеларија за свештениците, две галерии и стан за чуварот на храмот. Врвот на куполата на камбанаријата е висок 31,73 m. На Митровден, 8 ноември, 2001 година, Неговата Светост Српскиот Патријарх Павле ги освети крстовите за двата објекта. На почетокот на 2015 година започнала работа на фасадата на храмот, како и во неговата внатрешност.

Верски објекти во Нов Белград
-----------------------------

* Црква Свети Симеон Мироноточив во Нов Белград
* Црква Свети Василиј Острошки во Нов Белград
* Црква Свети Ѓорѓија во Бежанија
* Црква на Светиот апостол Тома

Наводи
------

1. ↑  Званична страница Храма
2. ↑  „Радови на фасади храма Светог Димитрија Солунског". Архивирано од изворникот на 28. 4. 2017. Посетено на 11. 4. 2019. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на црквата Свети великомаченик Димитриј
* Место на Српската православна црква Архивирано на 24 февруари 2011 г.
* Локација на Белградско-карловачката архиепископијаАрхивирано на 3 јануари 2020 г.
**Безансон** (француски: *Besançon*) — град во Франција кој се наоѓа во регионот Бургундија-Франш Конте, во департманот Ду, каде што воедно е и главен град.

Спрема податоците од 2018 година бројот на жители во градот изнесува 116.775, додека во поширокото градско подрачје изнесува околу 279.191 жители. Според тоа Безансон е 32-ти град во Франција според бројот на жители. Густината на населеност изнесува 1795 жит/км2.

Сместен е во близина на границата со Швајцарија и е познат како еден од најзелените градови во Франција.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 126658519
* LCCN: n79091187
* GND: 4005972-8
* SUDOC: 026361000
* BNF: cb15252282f (податоци)
* HDS: 007029
* NKC: ge426843
* BNE: XX456977

 |

 |
**Бегоња Фернандес Молинос** (родена на 22 март 1980, Виго, Шпанија) е шпанска ракометарка која игра во македонскиот клуб ЖРК Вардар СЦБТ, и за женската ракометна репрезентација на Шпанија.

Животопис
---------

Спортска кариера
----------------

Бегоња Фернандес Молинос ја започнала професионалната кариера во 1998 година, во екипата на "Милар Елиана Валенсија", која тогаш играла во четвртфиналето на Лигата на шампионите. Од 2005 до 2008 година, Фернандес настапувала за "Елда Престихио". Најголем дел од кариерата, вкупно шест сезони, Фернандес настапувала за екипата на "Ичако", со која во 2011 година играла во финалето на Лигата на шампионите. Во 2013 година, Фернандес преминала во екипата на "ЖРК Вардар СЦБТ", а претходно една полусезона поминала во "Зајечар" од Србија.

Фернандес е репрезентативка на Шпанија. Со репрезентацијта на Шпанија, Бегоња Фернандес освоила сребрен медал од ЕП 2008 и бронзен медал од ОИ во Лондон. На ЕП 2008, одржано во Македонија, Фернандес била прогласена за најдобар пикер во Европа. Една година подоцна, Фернандес повторно била прогласена за прв пикер во најдобриот тим на СП 2009, одржано во Кина.

Наводи
------

1. ↑  "Фернандес уште една сезона вардарка", *Дневник*, година XVIII, број 5415, петок,14 март 2014, стр. 24.
Извештај на Јован Јовановиќ Пижон во врска со неприменувањето на латинската азбука во арнаутските училишта. (Скопје, 3 февруари 1910)
**Јован Јовановиќ – Пижон** (Белград, 3 септември 1869 — Охрид, 20 јуни 1939) бил српски дипломат, политичар, министер и писател.

Животопис
---------

Јован Јовановиќ Пижон и претседателот на владата Никола Пашиќ, за време на Првата светска војна
Се родил во Белград во 1869 година, каде завршил основно училиште и гимназија, како и право во 1891 година. Меѓу 1899 и 1903 година бил писар во српскиот конзулат во Цариград, писар во Министерството на финансии и секретар во Министерството за надворешни работи на Кралството Србија. Во 1907 година работел во Атина и ја вршел должноста конзул во Цетиње. Заедно со Светислав Симиќ бил еден од најзаслужните државни службеници за помагање на организацијата на српското четничко движење во Македонија. Од 1909 до 1911 година раководел со српскиот конзулат во Скопје, а во 1911 година станал началник на одделение на Миситерството за надворешни работи и во 1912 година, министер на тоа министерство. Од 1912 до 1914 година бил претставник во Виена, во 1915-1916 година во Лондон и во 1929 година во Вашингтон. Се пензионирал во 1920 година, кога ја основал Земјоделската партија. Починал во Охрид, во 1939 година.

Цел живот бил активен дописник за српските списанија и писател. Во „Српскиот книжевен гласник" пишувал под псевдонимот **Инострани**. Автор е на делото „Јужна Србија од крајот на 18 век до ослободувањето".

Неговиот „Дневник (1896-1920)" бил објавен во 2015 година.

Наводи
------

1. ↑  Биљана Вучетић, Историјски часопис LVII(2008)413-426
2. ↑  М. Станић, Успомене на митрополите са којима сам радио Михаила Г. Ристића, 123.
3. ↑  „Дневник (1896-1920)" Предлошка:COBISS
4. ↑  Кралството Србија во дневникот на Пижон

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јован Јовановиќ - Пижон" на Ризницата ? |

* Јован М. Јовановиќ Пижон
* „Вечерни новости", 24 февруари 2016)
**Мармара** (турски: *Marmara Gölü*) ― езеро во покраината Маниса, западна Турција, граничи со областите Гелмармара на северозапад, чие име е вдахнато од езерото, а во поголем дел од Салили.

Езерото Мармара кое се наоѓа во алувијалната долина на реката Гедиз и на 79 м, е малку пониско од околните рамнини на реката (91 м), кај блиското средиште на градот Гелмармара).

Покрај тоа што е рекреативен центар за покраината како целина, Мармара е исто така важен извор за риболов и земјоделско наводнување и важна област за птици.

Во раните фази на историјата на Анадолија, езерото било познато како место за одморалиште на Лидијците, на кратко растојание од нивниот главен град, и било наречено под различни имиња низ историјата, од кои најзабележителни биле „Езерото Гигес" или „Гигеското Езеро". и „Езерото Коло" или „Езерото Колое". Во близина се наоѓаат неколку археолошки наоѓалиште, вклучувајќи ги Сардис, Бин Тепе и Кајмакчи.

Наводи
------

1. ↑  „Marmara Lake". BirdLife International.
Остатоци на замокот Хадли, со поглед на Хадли Фарм
**Хадли Фарм** е место наменето за натпреварите во планински велосипедизам на Летните олимписки игри, како и на Параолимписките игри 2012 и се наоѓа во Хадли, во Есекс.

Место
-----

Хадли Фарм е поседувана од христијанската организација „Армија на спасувањето" и работи како образовно-работна фарма. Вклучува центар за ретки раси и соба за час за посетителите. Фармата од 2,8 км² била купена во 1891 од Вилијам Бут, како дел од планот за спасување на сиромашните од нечистотијата на Лондон.

Хадли Фарм гледа кон делтата на реката Темза на југ и го опкружува замокот Хадли, изграден во 1230-тите, во текот на владеењето на кралот Хенри Трети и бил еден од најважните средновековни замоци во Есекс, сега заштитен како англиско богатство од прв степен. Дел од патеката за планинскиот велосипедизам поминува ни блискиот државен парк Хадли, во сопственост и управуван од окружниот совет на Есекс и место од специјален научен интерес со посебно внимание кон безрбетниците.

Олимпијарда 2012
----------------

Хадли Фарм било потврдено како место за натпреварувањата во планински велосипедизам во 2008 на Летните олимписки игри 2012. Првичното предложено место во државниот парк Вилд било одбиено поради недоволни предизвици од меѓународниот велосипедистички сојуз, додека со Хадли се израдува.

Во текот на Олимписките игри ќе бидат подигнати трибини за 3.000 лица.

Сообраќај
---------

Плановите за подобрување на пристапот до местото за Олимпијадата вклучувале проширување на патиштата во Хадли. Местото е околу пет километри оддалечено од аеродромот Лондон Саутленд.

Олимписко наследство
--------------------

Сè уште не е познато какво наследство ќе остане за планинскиот велосипедизам по настанот. Хадли Фарм е вклучено во плановите за обнова на Есекс.

Наводи
------

1. ↑  „Официјална страница на државниот парк Хадли". Посетено на 2009-07-19.
2. ↑  Место во Есекс домаќин на велосипедизмот во 2012 BBC Sport; 11-08-08; 03-12-08
3. ↑  London2012.com profile. - 29 септември 2010.
4. ↑  Новото место за планински велосипедизам во Есекс е потврдено за Игрите во 2012 Кол, Метју; bikeradar.com; 11-08-08; 03-12-08
5. ↑
6. ↑  „"Go ahead given for highways works to deliver London 2012 Olympic Mountain bike event"". Архивирано од изворникот на 2012-08-01. Посетено на 2012-07-25.
7. ↑  Хадли Фарм London2012.com; 03-12-08
8. ↑  „Наследство на Есекс". Архивирано од изворникот на 2011-04-10. Посетено на 2012-07-25.

Надворешни врски
----------------

* Објекти на Лондон 2012: Хадли Фарм
* Армија на спасот - страница Хадли Фарм Архивирано на 20 април 2012 г.
* Државен парк Хадли
* Лондон 2012

Координати: 51°32′38″ N; 0°36′32″ E﻿ / ﻿51.54387° СГШ; 0.60883° ИГД﻿ / 51.54387; 0.60883
**Свети Атанасиј** (грчки: *Αγίου Αθανασίου Παλαιοκάστρου*) — црква во градот Даутбал, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.

Нема сознанија кога точно е изградена црквата. Според натписот над западниот влез, обновена е во во 1864 г. Според усните преданија, обновата е направена поради пожар. Претставува трикорабна базилика без нартекс, ниски врати, прозорци во горните делови на долгите ѕидови, женска црква на западната стена и трем затворен со решетки. Во изградбата се користени голем број мермерни натписи и остатоци од градби, претежно од древномакедонско време. Храмот ина вредна збирка на икони од XIX век, а во иконостасот има и една икона од XVI век во италијански стил.

Поврзано
--------

* Неаполско-ставруполска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ι.Ν.Αγ.Αθανασίου Παλαιοκάστρου". Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. Архивирано од изворникот на 2016-10-10. Посетено на 22 мај 2014.
2. ↑  „Ι.Ν.Αγ.Αθανασίου". Ι.Ν.Αγ.Αθανασίου. Посетено на 22 мај 2014.
3. ↑  „Άγιος Αθανάσιος Παλαιοκάστρου". Corect. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 16 октомври 2014.
**Румен Георгиев Радев** (18 јуни 1963

) — бугарски генерал-мајор на армиските резервисти и претседател на Бугарија од 22 јануари 2017. Радев претходно служел како командант на бугарските воздухопловни сили. Тој победил на претседателските избори во 2016 како независен кандидат поддржан од Социјалистичката партија, остварувајќи победа на кандидатот на ГЕРБ Цецка Цачева во вториот круг.

Животопис
---------

Румен Радев е роден на 18 јуни 1963 година во Димитровград, Бугарија. Во 1982 завршил математичко училиште во Хасково со највисоки оценки. Во 1987 дипломирал на универзитетот за воздухопловство „Георги Бенковски" како првенец на генерацијата. Во 1992 бил на неколкунеделна обука во САД, а во периодот 1994–1996 учел на воената академија „Георги Раковски" каде исто така бил првенец на генерација. Радев има докторска дисертација за воени науки во полето на тактичка обука на авионски екипи и симулирање воздушна борба. Во 2003 завршил колеџ за воздухопловство во САД и се стекнал со титулата магистер за воени стратегии.

На претседателските избори во 2016 Радев настапил како независен кандидат поддржан од Социјалистичката партија. По првиот круг од изборите, Радев бил прв со освоени 25.44% од гласовите. Во вториот круг ја победил Цецка Цачева од ГЕРБ, освојувајќи 59.37% од гласовите. На функцијата претседател на Бугарија стапил на 22 јануари 2017 година.

Наводи
------

1. ↑  Major General Rumen Radev // Department of Defence. Retrieved August 11, 2016
2. ↑  BSP elected Gen. Radev as a presidential candidate with 99 votes, Bulgarian National Radio, Radio "Sofia", August 17, 2016
3. ↑  „Резултати за президент и вицепрезидент на републиката". *cik.bg*. Central Electoral Commission. Посетено на 17 November 2016.

Надворешни врски
----------------

* 

* Румен Радев на Ризницата ?

| Политички функции
 |
| --- |
| Претходник**Росен Плевнелиев** | **Претседател на Бугарија**2017–сѐ уште | **На должноста** |