recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Список на коски од човечкиот скелет
**Анатомијата на човекот**, која заедно со физиологијата и биохемијата, е основна медицинска наука чија првична цел е изучувањето на морфологијата на човечкото тело на возрасен човек. Анатомијата е поделена на голема анатомија и микроскопска анатомија. Големата анатомија (позната и како топографска анатомија) е делот од анатомијата која ги проучува деловите од човечкото тело кои можат да се видат самостојно без никакви препарати, со еден збор, поглемите или покрупните делови. Микроскопската анатомија пак е делот од анатомијата кој ги проучува помалите делови од телото кои најчесто можат да се видат со помош на микроскоп, овдека спаѓаат и хистологијата (науката која се занимава со тоа како се организирани ткивата) и цитологијата (наука која ги проучува клетките). Анатомијата, физиологијата (наука која ги изучува животните манифестации на материјата) и биохемијата (наука која ги проучува хемиските процеси и хемиските претворби) се комплементарно - основни медицински науки кои најчесто се изучуваат заедно.

Многу често анатомијата на човечкото тело е поврзувана со науки како ембриологијата, компаративната анатомија и филогенетиката, преку заеднички корени во еволуцијата. На пример, поголемиот дел од човечкото тело е поткрепено на античкиот сегментен шаблон кој се појавува кај сите ‘рбетници.

Човечкото тело е составено од биолошки системи, кој пак се составени од органи, кој пак се составени од ткива, кој се составени од клетки и сврзни тиква.

Историјата на анатомијата, е карактеризирана веќе подолго време, од непрекинатото развивање на сфаќањата за функциите на органите и градбата на телото. Методите исто така драматично се развиваат, напредокот се потврдува со испитувањето на животните преку анализа на добро сочувани мртви тела од луѓе до комплексно развиените техники кој се појавија во дваесеттиот век.

Органски системи
----------------

Органски системи кај човекот се:

* системот за движење, составен од:скелетен систем, мускулен систем и систем на зглобови и врски
* дишниот систем
* системот за циркулација
* ендокриниот систем
* системот за излачување
* системот за осетливост
* нервниот систем
* системот за варење
* лимфен систем

Делови на телото
----------------

Делови на телото кај човекот се:

* глава (лат. caput) составена од: череп (лат. cranium), лице (лат. facies) и черепна празнина (лат. cavum cranii)
* врат (лат. collum)
* труп составен од граден кош (лат. thorax), стомак (лат. abdomen) и карлица (лат. pelvis) со три празнини: градна (лат. cavum thoracis), стомачна (лат. cavum abdominis) и карлична празнина(лат. cavum pelvis)
* екстремитети кои можат да бидат: долни (лат. membrum inferius) и горни (лат. membrum superius)

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „Introduction page, "Anatomy of the Human Body". Henry Gray. 20th edition. 1918". Посетено на 27 март 2007.
**Битката кај Карс** се одвила на 17 ноември 1877 година помеѓу силите на Руската Империја и Отоманското Царство. Битката е дел од Руско-турската војна од 1877-1878 година. Во оваа битка, Русите издвојувале одлучувачка и многу значајна победа над Османлиите.

Карс во 1878 година
Претходно, во јуни 1877 година руските сили се обидиле да го опседнат Карс, но тие биле поразени. Во ноември, рускиот командант на Кавказ, Михаил Лорис-Меликов побарал од османлиските власти да го предадат градот, но истиот бил одбиен. Така, нападот се случил на 17 ноември 1877 година. на чело на османлиските сили се наоѓал Хусеин Паша. По само неколку часови од битката, Османлиите биле поразени.

По потпишувањето на Санстефанскиот мировен договор, градот станал дел од Руската Империја. По потпишувањето на Брест-Литовскиот мировен договор, градот повторно бил вратен на Турција.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| Руско-турска војна (1877–1878) |
| --- |
|  |
| 
* Ардахан \* Драмдаг \* Дајар \* Кизил Тепе \* Симница \* Свиштов \* Никопол \* Шипка \* Ловеч \* Горни Дубник \* Карс \* Плевен \* Ташкесен \* Пловдив

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија историјата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Координати: 43°43′36″N 18°34′37″E﻿ / ﻿43.72667° СГШ; 18.57694° ИГД﻿ / 43.72667; 18.57694

**Јахорина** – планина во општината Пале во Република Српска, БиХ, која му припаѓа на Динарскиот планински систем. Највисокиот на Јахорина е Огорелица  со 1916 m надморска висина. Во лето е прекриена со густа зелена трева, а во зима со снег висок и до 3 m. Јахорина се простира од 43°39' до 43°47' северна географска ширина, и од 18°31' до 18°43' источна географска должина.

Ски-центар
----------

* Седешница на ЈахоринаСедешница на Јахорина

Извонредната конфигурација на теренот, обилноста на многу квалитетен снег, погодната клима, 20 km патеки за алпски дисциплини како и благите падини (Рајска долина) ја наредија оваа планина меѓу најубавите и најпознати ски-центри.

Просечниот број на денови со снежен покривач на Јахорина е 175, и тоа од октомври до крајот на мај. Десетгодишниот просек на висина на снежниот покривач во февруари изнесува 106 cm.

На XIV Зимски олимписки игри во Сараево, на Јахорина се одржани алпските дисциплини за жени.

Од Сараево, Јахорина е оддалечена 30 km, а од Пале 15 km.

Потекло на името
----------------

Јаворина е оригиналниот назив на планината Јахорина. Името го добила по планинскиот јавор (лат. acer heldreichii), оваа планина е најсеверно место каде што истиот егзистира. Огромните стебла на јавор се природна атракција.

Името Јахорина се востановило за време на турското ропство кога буквата В е често менувана во Х. Денес во источно Сараево постои здружение на граѓани како што се женскиот хор Јаворина и планинарското друштво Јаворина во Пале, што зборува за свесноста за оваа состојба.

Наводи
------

1. ↑  „Jahorina - bijela ljepotica". Архивирано од изворникот на 2015-08-13. Посетено на 2016-04-04.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јахорина" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 149280103
* LCCN: no2004119005
* GND: 7652943-5

 |

 |
**Андреја Пасквалон** (италијански: *Andrea Pasqualon*; р. 2 јануари 1988

) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа Ванти-Груп Гобер.

Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.

Достигнувања
------------

2009
2. Трофео Чита ди Бреша
6. Копа Сан Џео
6. Џиро дел Медио Брента
10. Трофео Чита ди Сан Вендемијано
2010
1. Трофео Банка Пополаре ди Виченца
1. Џиро дел Казентино
7. Трофео Чита ди Бреша
8. Трофео Алчиде Дегаспери
9. Трофео Франко Балестра
9. Џиро дел Медио Брента
2012
4. Трофео Матеоти
2013
1. Етапа 2 Тур ди Лимузен
2. Копа Сабатино
2014
1. ГП Јужна Корушка
1. Етапа 7 Вуелта а Колумбија
3. Гран Премио дела Коста Етруски
3. Трофео Лаигвелја
5. Џиро дел’Апенино
5. Гран Премио Бруно Бегели
7. ГП Индустрија е Комерчо ди Прато
2015
2. Краен пласман Букл де ла Мајен
1.  Бодовен пласман
1. Етапа 1
2. Гран при де ла вил де Ножан сир Оас
2. Трофео Матеоти
3. Тур де Берн
6. Париз-Троа
6. Ронде ван Норд-Холанд
6. Копа Уго Агостони
6. Меморијал Марко Пантани
7. Краен пласман Тур ди Лимузен
7. Трка околу Келн
10. Краен пласман Трка околу Горна Австрија
1. Етапа 2
2016
2. ГП Кантон Аргау
2. Копа Сабатини
3. Класик Рејс Хоризон Парк
10. Мировна трка
2017
1. Копа Сабатини
6. ГП Бруно Бегели
7. Бинше-Шиме-Бинше
8. Париз-Тур
10. Париз-Бурж
2018
4. Трка околу Франкфурт
6. Брабантсе Пејл
7. Класик Ла Дром

Наводи
------

1. ↑  „Andrea Pasqualon Profile". *ProCylingStats*. 2015. Посетено на 6 април 2015.
2. ↑  „2017: 104th Tour de France: Start List". *Pro Cycling Stats*. Посетено на 28 јуни 2017.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Андреја Пасквалон" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Андреја Пасквалон". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Андреја Пасквалон". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Андреја Пасквалон". ProCycling.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Возачи на Ванти-Груп Гоберт |
| --- |
|  |
| Симоне Антонини  · Од Кристијан Ајкинг  · Фредерик Бакерт  · Жером Боњи  · Борис Вале  · Питер Ванспејбрук  · Гијом ван Кејрсбулк  · Кевин ван Мелсен  · Том Девринт  · Томас Деганд  · Барт де Клерк  · Тимоти Дипон  · Фабјен Дубе  · Весли Кредер  · Гијом Мартен  · Марк Мекнели  · Ксандро Мерис  · Марко Минард  · Јоан Офредо  · Андреја Пасквалон  · Дион СмитРаководител: Жан Франсоа Бурлерт  · |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со италијанскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Анита Бондестам** (родена 1941 година) е шведска правничка родена во Полска, која била министерка за комуникации во Кабинетот на Улстен во периодот 1978-1979 година. Таа имала и неколку официјални позиции.

Биографија
----------

Бондестам е родена во Полска во 1941 година. Таа добила диплома по право на Универзитетот во Упсала.

Бондестам ја започнала својата кариера како правник во окружните судови во 1964 година и работела во различни судови до 1974 година. Таа била правен советник за Министерството за трговија од 1972 до 1973 година и за Министерството за правда помеѓу 1974 и 1977 година. Таа била шеф на операции во Министерството за комуникации во 1977 година. Таа била државен министер и министер за комуникации од 1978 до 1979 година. Таа два мандата била претседател на одборот за родова еднаквост.

По напуштањето на политиката, Бондестам служела како правосуден администратор на апелациониот суд во Гетеборг помеѓу 1980 и 1992 година. Потоа имала други позиции во правниот систем.

Наводи
------

 

1. ↑  Hanna Bäck; Thomas Persson; Kåre Vernby; Helena Wockelberg (2008). „In Tranquil Waters? Swedish Cabinet Ministers in the Post-War Era". Во Keith Dowding; Patrick Dumont (уред.). *The Selection of Ministers in Europe: Hiring and Firing*. Routledge Advances in European Politics. Taylor & Francis. стр. 176. ISBN 978-1-134-08537-8.
2. 1 2 3 4 5 6  Elizabeth Sleeman, уред. (2001). *The International Who's Who of Women 2002*. Taylor & Francis Group. стр. 68. ISBN 978-1-85743-122-3.
3. 1 2
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| Кавкаски поход |
| --- |
|  |
| 
 Бергман –  Сарикамиш –  Ардахан –  Ван –  Манцикерт –  Кара Килис –  Ерзурум  –  Трабзон –  Битлис  –  Ерзинџан –  Сардарапад –  Абаран –  Кара Килис  –  Баку  |

 |

**Битката кај Ерзинџан** — битка помеѓу Отоманското Царство и Руското Царство во текот на Првата светска војна.

Битката кај Ерзинџан се одвила во периодот од 2 јули 1916 до 25 јули 1916 година. Во февруари 1916 година, Николај Јуденич ги освоил градовите Ерзурум и Трабзон. Градот Трабзон им обезбедил на руските сили добивање на помош преку пристаништето. Кога Енвер Паша наредил поход за враќање на реонот на чело со Вехип Паша, османлиските сили биле повторно поразени кај Ерзурум и морале да се повлечат. Како резутат на тоа, Третата османлиска армија била доста ослабена а градот Ерзинџан паднал под руска контрола.

Наводи
------

1. ↑  Eggenberger, David (1985). *An Encyclopedia of Battles: Accounts of Over 1,560 Battles from 1479 b.c. to the Present*. Courier Dover Publications. стр. 137. ISBN 0-486-24913-1.
**„Аникините времиња"** (српски: *Anikina vremena*) — расказ на писателот Иво Андриќ.

Содржина
--------

Осврт кон делото
----------------

Во расказот „Аникиното време" е прикажана една жена од поинаков ков, пркосна и свесна за својата сила, но и во портретирањето на овој лик Андриќ пристапил спиритуално психоаналитички, како уметник и мислител кого го интересираат неистражените страни на човековата природа и тајните на човековото срце. Притоа, тој не се задржува на еротичноста на Аника, туку, како лиричар, го привлекуваат сенките во душата, не настанот туку поттекстот од кој произлегува настанот. Во односот на Аника со Михајло се забележува голема драма, но таа не се експонира, туку останува уште потрагично да тлее во длабочината на душата. Исто како и во „Мара Милосница", Андриќ го искористува преданието за жената која им робува на своите страсти со цел да се соживее со нејзиниот личен живот и така, со помош на својата визија, го претвора преданието во сензибилно ткиво на неразбраниот внатрешен живот.

Наводи
------

1. ↑  Velibor Gligorić, „Beleška o piscu", во: Ivo Andrić, *Priča o vezirovom slonu*. Beograd: Rad, 1962, стр. 167.
**Ана-Лиса Берглунд** (18 јануари 1935 - 3 јуни 2019 година) била шведска стрелачка која се натпреварувала на три Олимписки игри во стрелаштво за Шведска .

Кариера
-------

Берглунд имала два светски рекорди на 30 метри. 

Во 1971 година таа станака 23-от шведски стрелец кој ја добил наградата Стор Граб. 

Таа учествувала во женскиот поединечен настан на Олимписките игри 1972, 1976 и 1980 година завршувајќи на 34-то, 11-то и 16-тото соодветно.

Наводи
------

 

1. ↑  „Guldskytten Anna-Lisa Berglund död". *sverigesradio.se*. Посетено на 22 November 2019.
2. ↑  Engdahl-Jensen, Susanne. „Välmeriterade bågskytten Anna-Lisa Berglund död". *www.ttela.se*. Посетено на 22 November 2019.
3. ↑  „Anna-Lisa Berglund". *www.sports-reference.com*. Архивирано од изворникот на 17 April 2020. Посетено на 22 November 2019.

Надворешни врски
----------------

* Профил на worldarchery.org
**Ана Јовковска** (Скопје, 19 март 1982

) е новинарка, водителка, продуцентка, активистка, хуманистка и творец на тв прoeктот "Пулс".

Животопис
---------

### Новинарство

Нејзините почетоци како тв лице се од 1994 година и низ дваесет (20) години континуирана работа пред камерите во различни телевизиски проекти, направила преку 1000 интервјуа со личности од различни професии од јавниот живот. Во нејзината авторска тв емисија "Пулс", која се емитува од 2007 година, го промислува и анализира духот на времето и ги артикулира критичките ставови и мислечките луѓе во општеството. Со "Пулс" Јовковска ги внесе важните културолошки, филозофски и политички теми во најгледаните (prime-time) термини на телевизија. Низ поинаква тв естетика и специфичен режисерски потпис, го крши класичниот новинарски израз и нуди подлабока тв поетика. Неколкупати е наградувана за најдобар тв проект во Македонија.

Авторка е на повеќе текстови од областа на медиумите, културните идентитети, креативните индустрии, родовите студии, филмот и друго, а како магистрант по комуникации, учествувала и во неколку научни истражувања од областа на комуникологијата и културните студии.

### Активизам

Во полето на активизмот е иницијаторка и учесничка во различни граѓански иницијативи, социјални движења и протести за човекови права, екологија, анти-национализам, социјална правда, права на маргинализирани групи, права на животните и др. Организирала и поддржала голем број хуманитарни настани. 
Учествувала на различни фестивали и многупати била панелистка и модераторка на трибини и јавни собири.

Во 2013 година со група од 15 ентузијасти/ки го отвораат првиот Автономен културен социјален центар во Скопје - АКСЦ, како слободна зона за независна уметност и активизам, каде волонтерски промислува и организира различни настани од областа на уметноста и општествениот живот и се обидува да спроведе алтернативни начини и модели на дејствување за покреативно и похумано општество.

### ТВ проекти

* 2007 - 2013 - "Пулс" - ТВ Алфа
* 2005 до 2007 - Уредничка на утринска програма "Журнал" - ТВ Сител.
* 2003 - 2005 - "Без алиби - ТВ Сител
* 2001-2003 - "Фикс-идеја" - ТВ Сител
* 2000- 2001 - "Итар Пејо" - Македонска радио-телевизија
* 1994 - 1999 - "Пулси-квиз/Пулсирање "- Македонската радио-телевизија

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ана Јовковска" на Ризницата ? |
**Брест** (науч. *Ulmus*) — род од семејството брестови (*Ulmaceae*) кој опфаќа околу 20 вида, застапени во умерениот појас на северната полутопка. Високи дрвја со јајцевидни и асиметрични листови со назабен раб, со косо пресечена основа и со кратка дршка. Цветаат рано пред пролистувањето, а плодовите се сплескани, крилести оревчиња, кои зреат многу рано (април). Имаат квалитетно дрво, но масовно страдаат и се сушат од нападот на габата *Ophiostoma ulmi]* (холандска болест).

Во Македонија се среќаваат: полскиот брест (*U. minor*), планинскиот брест (*U. montana*) и везот (*U. effusa*).

Поврзано
--------

* Брест (појаснување)

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Брест*". *Македонска енциклопедија*. , книга . Скопје: МАНУ. Text "series
" ignored (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на ботаниката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85042618
* GND: 4186701-4
* BNF: cb120885410 (податоци)
* NDL: 00575305
* NKC: ph634672
* BNE: XX534289

 |

 |
**Јахја Рефики** некаде **Рефик Јахја** (албански: *Jahija Refiki*, Лисец, Тетовско, 10 октомври 1937

 - Тетово, 24 јануари 2019

) нарекуван „*Волкот од Лисец*" е поранешен македонски скијач.

Биогрфија
---------

Рефики е роден во тетовското село Лисец на 10 октомври 1937 година. Бил член на Скијачкиот клуб „Љуботен" во Тетово. Повеќепатен пионерски (1946–1951), младински (1951–1955) и сениорски (1955–1966) првак на Македонија. На Првенството на Југославија на Јахорина (Сараево, БиХ, 1954), освоил прво место за младинци во слалом, а на Крањска Гора (Словенија, 1955) освоил трето место. За репрезентацијата на Југославија настапил неколкупати. Тој бил избран за најдобар спортист на Македонија во 1954 година и е добитник на повеќе општествени признанија.
Рефики бил член во Македонскиот олимписки совет.

Починал на 24 јануари 2019 година во Тетово.

Наводи
------

1. ↑  „Тошо Маја (58), еден од најдобрите скијачи во Македонија - Мајстор на белите патеки". Утрински Весник. 16 октомври 2006. Посетено на 1 ноември 2009.[*мртва врска*]
2. ↑  Мицковиќ, Миодраг (12 октомври 2007). „СТИЛ: Спортот низ времето". Утрински Весник. Посетено на 1 ноември 2009.
3. ↑  „ОЛИМПИСКИ СОВЕТ". Македонски Олимписки Совет. Посетено на 1 ноември 2009.[*мртва врска*]
ШахисткињаПредлошка:SHORTDESC:Шахисткиња
**Ана Бендераќ,** (Требиње, 25 јануари 1977

) — српска шахистка, велемајстор (2004) и ФИДЕ тренер (2018).

Животопис
---------

Средно училиште завршила во родниот град, а Вишо тренерско училиште во Нови Сад. Била пионерски првак на Југославија (1990) и двапати младински шампион на СРЈ (1994 и 1996 година). Таа е повеќекратна шампионка на Република Српска. Неколку пати играла за репрезентацијата на Србија. Таа е победничка на турнирот за велемајстори во Белград (1996 и 2009 година). Таа била член на тимот на шаховскиот клуб „Гоша" (Смедеревска Паланка), кој го освоил првото место во Купот на европските шампиони (Опатија, 1997). Исто така, таа редовно игра за ШК „Леотар" (Требиње), со кој неколку пати го освојувала екипното првенство на Република Српска.

Најдобар пласман на списокот на Светската шаховска федерација имала во 2008 година со 2.334 бода. Во 2020 година била назначена за селектор на женската шаховска репрезентација на Србија.

Наводи
------

1. ↑  41st Ladies Tournament 2009
2. ↑  Ana Bendrać, FIDE Chess Profile ratings.fide.com
3. ↑  *Енциклопедија Републике Српске. 1, А-Б*. Бања Лука: Академија наука и умјетности Републике Српске. 2017. стр. 330. ISBN 978-99938-21-92-2.
**„Аникините времиња"** (српски: *Аникина времена*) — филм на режисерот Владимир Погачиќ од 1954 година, заснован врз истоименото дело на Иво Андриќ. Главните улоги ги играат: Милена Дапчевиќ, Братислав Грбиќ и Љубинка Бобиќ.

Синопсис
--------

Аника е млада девојка која сака само еден човек, но тој е полн со комплекси, нема сила и храброст да се соочи со животот, па не е во состојба да ѝ ја возврати љубовта. Влегувајќи многу авантури, Аника се обидува да пронајде друг човек кого ќе го засака, но не успева во тоа, иако многумина ѝ нудат љубов.

Наводи
------

1. ↑  Аникина времена (пристапено на 30.4.2023)
**Бошко Тошов Шаговиќ** ( 1909
 во Бањане, Скопско —  1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Спомен-плоча од НОБ во Бањани, на која се наоѓа името на Бошко Шаговиќ

Животопис
---------

Потекнувал од земјоделско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Во Шеснаесеттата македонска ударна бригада стапил од денот на нејзиното формирање. Учествувал во сите борби на бригадата против балистите и Германците, на падините на Скопска Црна Гора. По ослободувањето на Скопје, бил распореден во единиците на КНОЈ во Скопје, што ги расчистувале минираните објекти во градот. При деминирање на една заостаната мина во зградата на Народната банка бил тешко ранет и пренесен во болница, а подоцна пуштен на домашно лекување. Кон крајот на 1944 година, починал од последиците на раните.

Поврзано
--------

* Ратко Шагов

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 284–285. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Јатаци** е историски термин со кој се дефинирале луѓето што им помагале на ајдутите да се засолнат или скријат во времето на Османлиското Царство. Тие ги помагале на ајдутите со храна, облека и сè што можело да им користи. Во модерно време овој термин почесто се користи за да се објаснат помагачите на криминалци, најчесто оние кои учествувале во политичкиот живот.

Според народните преднија, ајдутите се состанувале напролет на Ѓурѓовден и започнувале со своите дејствија, а наесен на Митровден се распуштале и се повлекувале од шумите поради надоаѓањето на зимата. Тогаш тие се засолнувале во куќите на своите доверливи луѓе, јатаците.

Јатаците живееле на село и набавувале храна за ајдутите која ја чувале во своите куќи во случај на потера или друга неприлика. Ајдутите пак за возврат им носеле дел од заробената стока. Доколку некој јатак издаде ајдутин, следела тешка освета која најчесто завршувала смртно.
Алтмарк кај Шерникау
**Алтмарк** (германски: *Altmark*) — историски регион во Германија, ја сочинува северната третина од Саксонија-Анхалт. Како првична територија на грофовијата Бранденбург, некогаш е именуван како „Лулка на Прусија", бидејќи Ото фон Бизмарк потекнува од Шенхаузен близу Штендал.

Географија
----------

Топографија на Алтмарк
Алтмарк се наоѓа западно од реката Елба помеѓу градовите Хамбург и Магдебург, главно вклучувајќи ги сегашните окрузи Алтмаркрајс Залцведел и Штендал. На запад се наоѓа ридскиот масив Дравен и депресијата Дремлинг разделувајќи го од Линебуршкото поле во Долна Саксонија; Алтмарк се граничи и со регионот Вендланд на север и Магдебуршко Берде на југ. Источно од Елба се наоѓа историскиот регион Пригниц.

Населението е мало. Културниот пејзаж во рамките на Северноевропската низина е рурален и главно прекриен со шуми и полиња. Најголеми градови се Штендал, со население од 39.000 и Залцведел.

Најпозната личност, која потекнува оттука е канцеларот Ото фон Бизмарк, роден во Шенхаузен, во Алтмарк, на 1 април 1815.

Реки и езера
------------

Реката Аланд близу Ванцер
Регионот е поделен од Елба, на која ѝ се придружува Хафел кај Хафелберг и нејзините леви притоки Милде-Бизе-Аланд и реката Јецел.

Најголемото природно езеро во Алтмарк е Арендзе.

Сообраќај
---------

### Патен

Алтмарк се наоѓа надвор од главните сообраќајни правци. Bundesautobahn 14 води до Bundesautobahn 2 од Хановер до Берлин, меѓутоа завршува на север од Магдебург. Продолжувањето низ Алтмарк, па сè до Шверин е веќе испланирано. И покрај тоа, сојузните автопати B71, B107, B188, B189, B190, B248 поминуваат низ регионот.

### Железнички

Станицата Штендал е попатна станица на брзата железничка линија Хановер-Берлин. Други линии се:

* Штендал-Залцведел-Илцен
* Витенберге-Залцведел-Ебисфелде
* Магдебург-Штендал-Витенберге
* Бизмарк-Калбе (Милде)
* Штендал-Тангерминде

Градови
-------

Скулптура во Штендал
* Залцведел
* Ебисфелде
* Арендзе
* Зехаузен
* Диздорф
* Бецендорф
* Клеце
* Мисте
* Гарделеген
* Калбе (Милде)
* Бизмарк
* Остербург
* Штендал
* Хафелберг
* Тангерминде
* Тангерхите

Надворешни врски
----------------

* Алтмарк на Ризницата

* Altmarkwiki Архивирано на 1 мај 2013 г. регионално Вики за Алтмарк

Координати: 52°43′N 11°24′E﻿ / ﻿52.717° СГШ; 11.400° ИГД﻿ / 52.717; 11.400

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони и предели на Саксонија-Анхалт |
| --- |
|  |
| 
* Алтмарк
* Анхалт-Витенберг
* Зале-Унштрут
* Елба-Берде
* Мансфелдски крај
* Остфалија
* Хемиски Триаголник
* Харц

 | Знаме на Саксонија-Анхалт |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 245616157
* LCCN: sh85003936
* GND: 4001538-5
* SUDOC: 027630730
* BNF: cb11963053d (податоци)
* NKC: ge338984

 |

 |
**Антон Кокорин** (роден на 5 април 1987) — руски атлетичар кој на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг како дел од штафетата на Русија 4х400m го освои бронзениот медал.
Во 2006 година учествувал на светското јуниорско првенство во Пекинг, каде на 400 метри испаднал во полуфиналето, а на европското првенство до 23 години во Дебрецин освоил 4 место.
На олимписките игри 2008 во Пекинг, освоил бронзен медал со руска штафета 4 × 400 метри. Со постингато време од 2:58,06 минути е новиот руски рекорд во таа дисциплина.
Кокорин е виско 1,84 метри, а тежок 78 кг.

Надворешни врски
----------------

* Страна на атлетски биографии за Летните олимписки игри - 2008

 *Оваа биографска статија за личност од рускиот спорт е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Анастасија Христова Илиева Балтова** — просветен деец, припадничка на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

Животопис
---------

Родена е во 1872 година во Битола. Учи во женската гимназија на Бугарската егзархија во Солун. Откако ја завршува гимназијата во Солун во 1890 година, назначена е за учителка во училиштата на Егзархијата во Сер. Во 1892 година е преместена за учителка во прогимназијата на Егзархијата во Неврокоп. Анастасија се мажи за прилепчанецот Илија Балтов, припадник на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација. Анастасија е воведена во организацијата од Илија, при што работи како курирка. Анастасија со години работи и живее во Неврокоп. Членува во неврокопското женско просветно здружение „Ученољубивост". Илија и Анастасија се преселуваат во Софија во 1922 година. По смртта на Илија во 1928 година, Анастасија се враќа во Неврокоп, каде продолжува да работи како учителка и каде починува во 1957 година, на околу 85-годишна возраст.

Наводи
------

* Цокова, Полина (2009). „Дейността на Неврокопската митрополия в периода на войните 1912–1919 година". *Исторически преглед 65 (1-2)*: 86.
* *Енциклопедия „Пирински край"*. **I**. Благоевград. 1995. стр. 59.
* Пелтеков, Александър (2014). *Революционни дейци от Македония и Одринско* (Второ допълнено издание. изд.). София: Орбел. стр. 41.
**Алисон Марсден** (англиски: Alison Marsden, р. 9 јуни 1976 год.) е американски биоинженер. Таа е вонреден професор по педијатриска кардиологија, биоинженерство и машинско инженерство на Стенфордовиот универзитет.

Живот и кариера
---------------

Марсден дипломира на програмата за машинско инженерство на Принстонскиот универзитет во 1998 година. Веднаш продолжува на постдипломски студии на Стенфордовиот универзитет, каде се стекнува со звањето магистер во 2000 година и постанува доктор на науки по машинско инженерство во 2005 година. Останува кратко време на истиот универзитет како пост-докторски научен соработник по педијатриска кардиологија и биоинженерство. Од 2007 до 2015 година предава на Универзитетот на Калифорнија во Сан Диего, а потоа се враќа како професор на универзитетот „Стенфорд." 

Истражувачката работа на Марсден е во областа на биомеханиката на кардиоваскуларниот систем. Таа работела на детални симулации од Берлинското срце, вештачки срцев имплант, со цел да го подобри дизајнот на оваа направа.

Признанија
----------

Професор Марсден е добитник на неколку награди од областа на истражувањето и наставната дејност. Таа е исто избран член на битни здруженија во нејзината струка:

* Друштвото за индустриска и применета математика (2018)
* Американскиот институт за медицинско и биолошко инженерство (2018)

Библиографија
-------------

1. 1 2 3  „Alison Marsden's Profile | Stanford Profiles". *profiles.stanford.edu* (англиски). Посетено на 2019-07-20.
2. ↑  Goldberg, Kenny. „UC San Diego Engineers Try To Redesign Heart Pump". *KPBS Public Media* (англиски). Посетено на 2019-07-20.
3. ↑  „SIAM Announces Class of 2018 Fellows". *SIAM News* (англиски). Посетено на 2019-07-20.
4. ↑  „Alison L. Marsden, Ph.D. COF-3092 - AIMBE" (англиски). Посетено на 2019-07-20.
**Андреја Поли** (роден на 29 септември 1989

 во Виторио Венето, Италија) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на Болоња.

Својата фудбалска кариера ја започнал во младинската школа на Тревизо во 2006 година против екипата на Џенова. Во 2007 година потпишал договор со Сампдорија, каде на 4 ноември 2007 година го направил своето деби во Серија А. Во сезоната 2008–2009 настапувал како позајмен играч на Сасуоло, како и во сезоната 2011–2012 во екипата на Интер. Во 2013 година потпишал за Милан.

Своето деби за италијанската репрезентација го направил на 15 август 2012 година против Англија. На 31 мај 2013 година го постигнал својот прв гол за репрезентацијата против Сан Марино.

Надворешни врски
----------------

* Profile on Lega-Calcio.it
Ťť
**Ť** (мала буква **ť**) — буква во чешката и словачката азбука. Буквата е создадена од буквата T, со надреден знак. Буквата се користи за гласот /c/, во македонскиот претставен со буквата ќ.

Поврзано
--------

* Словачка азбука
* Чешка азбука
* Ќ

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

Латинични букви

|  |  |
| --- | --- |
| Основни букви | Aa
Bb
Cc
Dd
Ee
Ff
Gg
Hh
Ii
Jj
Kk
Ll
Mm
Nn
Oo
Pp
Qq
Rr
Ss
Tt
Uu
Vv
Ww
Xx
Yy
Zz
 |
| Дијакритични букви | Áá
Àà
Ââ
Ää
Āā
Ąą
Åå
Ææ
Ǽǽ
Ǣǣ
Ăă
Ââ
Ãã
Əə
Ḃḃ
Čč
Ćć
Ċċ
Çç
Ĉĉ
Ḋḋ
Đđ
Ðð
Ďď
Éé
Èè
Êê
Ēē
Ęę
Ėė
Ëë
Ěě
Ĕĕ
Ȝȝ
Ḟḟ
₣€
Ǵǵ
Ğğ
Ġġ
Ĝĝ
Ģģ
G‘g‘
Ħħ
Ĥĥ
İi
Íí
Ìì
Îî
Īī
Įį
Ïï
Ĭĭ
Ĵĵ
Ḱḱ
Ķķ
Ļļ
Ľľ
Ĺĺ
Łł
Ṁṁ
Ññ
Ņņ
Ňň
Ńń
Óó
Òò
Ôô
Öö
Őő
Ōō
Øø
Õõ
Ǫǫ
O‘o‘
Ŏŏ
Œœ
Ṗṗ
Řř
Ŗŗ
Ŕŕ
Šš
Şş
Ŝŝ
Ṡṡ
Śś
ß
Þþ
Ṫṫ
Ţţ
Ťť
Úú
Ùù
Ûû
Üü
Ŭŭ
Űű
Ūū
Ųų
Ůů
Ŭŭ
Ƿƿ
Ýý
Ŷŷ
Ÿÿ
Ȳȳ
Y̆y̆
Žž
Żż
Źź
 |
| Диграфи | Dz
Dž
Lj
Nj |
**Антон Сичев** (5 февруари 1994) е руски рагбист, кој генерално игра на задната линија.

Кариера
-------

Тој е дел од руската репрезентација во овој спорт и ја претставува Русија на меѓународно ниво.

Тој бил дел од рускиот состав за Светскиот рагби куп во 2019 година, кој се оддржал во Јапонија за прв пат, а исто така на овој настан Антон го забележал својот прв настап на Светскиот куп.

Тој го имал своето меѓународно деби за Русија против Зимбабве на 17 ноември 2015 година.

Наводи
------

1. ↑  „Anton Sychev". *ESPN scrum*. Посетено на 2019-09-14.
2. ↑  „Состав сборной России на Кубок мира в Японию" [The composition of the Russian national team for the World Cup in Japan]. *rugby.ru*. Rugby Federation of Russia. 1 September 2019. Посетено на 2019-09-14.
3. ↑  „Russia v Zimbabwe". *ESPN scrum*. Посетено на 2019-09-14.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Анастасија Богдановски** - македонска пливачка.

Животопис
---------

Анастасија живее во Фанвуд, Њу Џерси, а студира биомедицинско инженерство на Универзитетот „Џон Хопкинс" во Балтимор.

Кариера
-------

### Светско првенство 2015

На светското првенство во Казан, одржано во август 2015 година, Богдановски го освоила 35. место на трката на 100 метри слободен стил и ја обезбедила олимписката Б-норма. Притоа, постигнала време од 56,12 секунди, со што поставила нов рекорд на Македонија, соборувајќи го претходниот свој рекорд за 24 стотинки. Претходно, таа поставила рекорд и на трката на 200 метри слободен стил, со време од 2 минути, една секунда и 280 стотинки.

Наводи
------

1. 1 2  „Богдановски пак ја потврди олимписката норма за Рио 2016", *Дневник*, година XIX, број 5834, петок, 7 август 2015, стр. 22.
**Алисон Пино** (родена на 2 Мај 1989 г. во Шартр) е француска ракометарка која игра во ЖРК Вардар СЦБТ и за женската репрезентација на Франција.

**Алисон Пино** е француска репрезентативка, која во 2009 година беше прогласена за најдобра ракометарка во светот од Меѓународната ракометна федерација (ИХФ). 
Ракометната кариера Пино ја почна во 2001 година во јуниорската екипа на Обервил (CM Aubervilliers). Од 2003 три сезони настапуваше во составот Вилмомбл (Villemomble). Во 2007 година го потпиша првиот професионален договор со францускиот клуб Изи ле Молино (Issi-les-Moulineaux). По две сезони минати во Париз, Пино во 2009 година се пресели во Мец (Metz Handball), а оттаму во 2012 година замина во тимот на Олчим Валча (Oltchim Ramanicu Valcea) во Романија, што беше нејзино прво интернационално искуство. Во април годинава, Пино си замина од Романија и како свое следно одредиште ја избра Македонија и ЖРК Вардар СЦБТ.

Во репрезентацијата на Франција, Алисон Пино дебитираше на 27 февруари 2007 година на натпреварот против Кина во Нант, во подготовките пред Светското првенство на кое Франција беше домаќин. Како исклучително талентирана, но сè уште млада ракометарка, Пино беше резервен петнаесетти играч во францускиот олимписки тим на ОИ 2008 во Пекинг. Првиот медал со репрезентацијата на Франција, Пино го освои на СП 2009 во Кина. На овој мундијал Франција стана светски вицешампион, а Пино беше избрана за најдобар среден бек во ол-стар тимот. Истата година Алисон Пино од ИХФ беше прогласена за најдобра ракометарка во светот. 
Франција беше вицешампион и на СП 2011 во Бразил, а Пино и на ова првенство го доби признанието за најдобар среден бек. Со француската репрезентација, Пино настапи ОИ 2012 во Лондон (четвртфинале),на три европски првенства (СП 2008, СП 2010, СП 2012) и на три светски превенства (СП 2007, СП 2009, СП 2011) и обезбеди пласман на СП 2013 во Србија.
**Анастас Грујов Анѓелоски** — деец на ВМОРО.

Животопис
---------

Анастас Грујов Анѓелоски е роден во селото Арбиново во 1876 година. Се приклучил на македонската организација, за да се бори за слободата на Македонија, и како член на ВМОРО, бил дел од четите на Дејан Војвода од Лактиње, Тасе од Присовјани, Петар Чаулев, Лазор од Враништа. Бил дел од неколку битки против Османлиите во охридско, како арбиновската битка, нападот на мудурницата во Издеглавје, битката кај селото Турје, битката кај Пресека.

Наводи
------

1. ↑ . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва. том I, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**Ђ** — шестата буква во српската азбука и има звучна вредост /ʥ/. Буквата во српскиот јазик била воведена од Вук Караџиќ од старословенската буква ћ. Звучната вредност на буквата е слична со македонската звучна вредност на буквата Ѓ и се многу слични. Разликата помеѓу двете букви е во тоа што македонската буква *ѓ* има помека звучна вредност. При транскрипција, буквата Ђ се пишува како Đ đ. Гласот потекнува од кириличната ћ или глаголската .

Кодна позиција
--------------

| Кодирање на карактер | Големина | Децимала | Хексадецимала | Октал | Бинарен бројчен систем |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Уникод | Голема | 1026 | 0402 | 002002 | 0000010000000010 |
| Мала | 1106 | 0452 | 002122 | 0000010001010010 |
| ISO 8859-5 | Голема | 162 | a2 | 242 | 0010100010 |
| Мала | 242 | f2 | 362 | 0011110010 |
| Windows 1251 | Голема | 128 | 80 | 200 | 0010000000 |
| Мала | 144 | 90 | 220 | 0010010000 |
**Алфавил, чудната авантура на Леми Кошн** (француски: *Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution*) - француски филм од 1965 година, во режија на Жан-Лик Годар, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Еди Константин, Ана Карина, Аким Таримоф и Хауард Вернон. Во 1965 година, филмот бил добитник на наградата „Златна Мечка" на Филмскиот фестивал во Берлин.

Содржина
--------

Американскиот таен агент Леми Кошн (го игра Константин), кој лажно се претставува како Иван Џонсон, божемен новинар на весникот „Фигаро-Правда" пристигнува во Алфавил, главниот град во една далечна галаксија, со цел да го пронајде и убие професорот фон Браун (го игра Вернон), кој во минатото бил прогонет од Земјата и потоа вовел диктатура во Алфавил. Леми воопшто не се вклопува во чудниот стил на живеење во градот. Имено, во Алфавил, луѓето носат броеви за идентификација напишани на нивните тела, некои зборови се забранети и исфрлени од употреба, луѓето се осудуваат на смрт за банални нешта, а чувствата се забранети. Всушност, со целиот живот владее суперкомпјутерот „Алфа 60" кој постојано ги планира, пресметува и контролира сите постапки на луѓето. Во градот, Леми најпрвин се среќава со Хенри Диксон (го игра Таримоф), кој набргу умира. Истовремено, Леми ја запознава ќерката на фон Браун, Наташа и се вљубува во неа. Набргу, Леми е уапсен и испрашуван од суперкомпјутерот. Кога полицијата ја апси Наташа, Леми оди во лабораторијата на фон Браун и го убива, а потоа со Наташа го напушта градот.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Alphaville (1965), Awards (пристапено на 6.6.2017)
2. ↑  IMDb, Alphaville (1965) (пристапено на 6.6.2017)
**Александар Владо Стојановиќ** ( 1921
 во Скопје —  1944

 во Косово) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Во родното место завршил основно училиште и седми клас гимназија. Војната му попречила да го дооформи своето образование. На 9 септември 1944 година стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Со Бригадата учествувал во сите позначајни борби и акции против непријателот. Бил учесник во борбите против балистите на Водно, Треска како и во акциите за уништување на сообраќајниците и крстосниците, по кои се движеле германските единици. Учествувал во уличните борби за ослободувањето на Скопје. Потоа ја продолжил борбата против балистите кон Тетово. Во акциите против истиот непријател на Косово, храбро загинал кон крајот на 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 135. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Ѓавоља Варош** (српски: *Ђавоља варош*, „Ѓаволски Град") — карпеста образба во јужна Србија на планината Радан кај Куршумлија. Има 202 необични земјени пирамиди или кули, како што ги нарекуваат мештаните. Високи се од 2 до 15 м и широки од 4 до 6 м при основата. Создадени се со силна ерозија на почвата поради голема вулканска активност пред повеќе милиони години. Највеќето кули имаат „глави" или „капи" од андезит, кои ги штитат од понатамошни одрони.

Почнувајќи од 1959 г. местото е заштитено со закон, а во 1995 г. дрржавата го прогласила за споменик на природата од прва категорија.

Под камените образби има два извора: Ѓавоља Вода (Ѓаволска Вода), со крајно кисела вода (pH 1,5) и голема концентрација на минерали (15 г/л) и Црвено Врело.

Ѓавоља Варош бил кандидат во кампањата „Седум светски чуда на природата".

Најслични образби во Македонија се Камените Кули кај с. Куклица, Кратовско.

Поврзано
--------

* Камени Кукли
* Брајс Кањон
* Земјена пирамида

Наводи
------

1. ↑  Ѓавоља Варош Архивирано на 20 март 2015 г. — Туристичка организација на Србија (српски)
2. ↑  Споменик на природата Ѓаволја Варош (Ѓаволски Град) — Светско наследство на УНЕСКО (англиски)
3. 1 2  За Ѓавоља Варош
4. ↑  „New7Wonders: Đavolja Varoš, Rock Formation". Архивирано од изворникот на 2009-07-09. Посетено на 2015-04-04.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ѓавоља Варош" на Ризницата ? |

* Портал на Ѓавоља Варош
* Виртуелна прошетка низ Ѓавоља Варош
**„Антологија на бразилскиот расказ"** — збирка раскази на бразилски писатели, објавена од издавачката куќа „Три" во 2012 година.

Содржина
--------

Книгата се состои од вовед, 15 раскази, кратки био-библиографии на авторите и белешка за преведувачот. Притоа, во антологијата се застапени следниве раскази:

* Жорже Амадо, „Умирачката и смртта на Кинкас Рикачот за вода"
* Жоао Гимараеш Роза, „Двобој"
* Жозуе Монтело, „На Бадник"
* Кларис Лиспектор, „Семејни врски"
* Лижија Фагундес Телес, „Семинар за глувци"
* Карлос Ејтор Кони, „Дневна заповед"
* Антонио Каладо, „Срдечниот човек"
* Далтон Тревизан, „Клиника за одмор"
* Далтон Тревизан, „Една сцеќа за дарио"
* Мачадо де Асис, „Полноќна миса"
* Алфонсо Енрикес де Лима Барето, „Нума и нимфата"
* Рибејро Коуто, „Првата љубов на Антонио Марија"
* Марио де Андраде, „Облечена во црно"
* Грасилијано Рамос, „Балеја"
* Алфонсо Енрикес Де Лима Барето, „Нова Калифорнија"

Технички податоци
-----------------

Книгата, со обем од 20 сантиметри, има 294 страници. Нејзиното оздавање било финансиски поддржано од Министерството за култура на Македонија, а таа била испечатена во печатницата „Графотрејд". Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски" - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-230-099-3. Преводот на расказите од португалски јазик го направила Ванѓа Чашуле, лектурата ја извршила Васка Чоневска, а технички уредник бил Славко Јовановски.

Наводи
------

1. 1 2  *Антологија на бразилскиот расказ*. Скопје: Три, 2012.
**Александар Смилевски** (Скопје, 17 мај 1939

) — македонски архитект..

Животопис
---------

Смилевски е роден на 17 мај 1939 година во Скопје, каде што и дипломирал архитектура. Работел во "Бетон", каде што, ги направил првите чекори во архитектурата и реализирал најголем дел од своите дела. Тој е дел од генерацијата архитекти кои активно се вклучиле во обновата на Скопје по земјотресот во 1963 година. Меѓу неговите најрани остварувања е проектот за станбени кули тип *„Б"*, кои се дел од Градски ѕид. Ги проектирал уште гимназијата „Орце Николов" во Скопје, станбениот блок „*Грозд*" и **Спомен-домот на културата** во Битола, станбени кули во скопски Карпош и **Железарница**, хотелот **„Бетон"** во Охрид, станбени објекти во повеќе општини, хотел од висока категорија во Дечани, Косово, а во странство работел и на проект за индустриски објект во Ирак, станбени комплекси во Запорожје, Украина. Престојувал во Русија како стручен координатор за изградба на бензински пумпи и управна зграда на „**Југанс нафтегас**" во Омск, Сибир. Добитник е на наградата „Андреја Дамјанов" за 2008 година и станува и член на Академијата на архитекти при ААМ. Од 1980 до 1990 бил член на колективното претседателство на ААМ.

Наводи
------

1. ↑  „Списание за архитектура". еПорта. 2008. `|access-date=` бара `|url=` (help)
2. ↑  „„Андреја Дамјанов" во рацете на архитект Александар Смилевски". еПорта. 2008. Посетено на 2009-12-27.
3. ↑  „Организација на ААМ". ААМ. Архивирано од изворникот на 2009-08-02. Посетено на 2009-12-27.

Надворешни врски
----------------

* ИНТЕРВЈУ СО АРХИТЕКТ АЛЕКСАНДАР СМИЛЕВСКИ - Транзицијата е време без стандарди за проектирање
**Ен Мари Фалк** (19 декември 1916 – 27 јули 1988) била шведска писателка и преведувачка.

Ќерката на Ингеборг Ларсен и Fritz Söderbergh [sv], таа е родена како **Ен-Мари Седерберг** во Стокхолм. Нејзиниот брат Bengt Söderbergh [sv] исто така бил писател. Работела за осигурителната компанија Ханза од 1935 до 1951 година. Фалк го објавила својот прв роман *Фрунтимер* во 1944 година. Подоцна преведувала литература за деца од дански и норвешки на шведски.

Фалк победила на натпревар спонзориран од издавачот Wahlström &amp; Widstrand во 1950 година. Таа победи на Tidningen Vi:s litteraturpris [sv] во 1953 година  и наградата Астрид Линдгрен во 1968 година.

Таа била во брак двапати: прво со Јан Фалк, новинар, во 1935 година, а потоа и со писателот Uno Eng [sv] во 1948 година. Фалк и Енг добија син.

Фалк починала на 71-годишна возраст.

Избрани дела
------------

* *Графички роман Mord i Dockskåp* (1961)
* *Графички роман Мадам Ар Дод* (1964)
* *Дијалог* младинска литература (1968)
* *Детска книга Måns i Vasastan* (1969)
* *Мин брат Фредрик* младинска литература (1977)
* *Räkna med bråk* младинска литература (1978)
* *Нар Антон таладе ја чита* книгата за деца (1982)

Наводи
------

Дополнително читање
-------------------

* Ann Mari Falk at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon



1. 1 2 3 4 5 6  „Ann Mari Falk, 1916–1988". *Svenskt översättarlexikon* (шведски).
2. ↑  „ASTRID LINDGREN-PRISET 1968" (шведски). TT Nyhetsbyrån.
**Ана Лилијан Вајнгар** (1867-1941) беше американска сликарка и илустраторка. Од околу 1900 до 1935 година била поврзана со уметниците од Бронксвил.

Ран живот и образование
-----------------------

**Ана Лилијан Вајнгар** е родена во 1867 година во Плејнвел, Мичиген. Дипломирала на колеџот Велсли во 1892 година. Вајнгар студирала во Италија и Париз со Френк Едвин Скот, Џузепе Костелини, Френклин Боте, Рафаел Колин  и Керсон. Студирала на Академијата Колароси и Уметничката студентска лига на Њујорк .

Кариера како уметник
--------------------

Вајнгар била активна како уметник во Бруклин, Њујорк. Таа била членка на Националното здружение на жени сликари и вајари и на клубот Мекдауел. Таа живеела во наслебата Бронксвил, Њујорк од околу 1900 година до 1935 година  Таа станала позната по нејзините импресионистички пејзажи и градинарски сцени.

Смрт
----

Винегар починала во 1941 година во Тусон, Аризона .

Наводи
------

1. 1 2 3  Ball Buff, Barbara (1989). *The Artists of Bronxville:1890-1930*. The Hudson River Museum of Westchester Inc.
2. 1 2 3  „Anna Lillian Winegar". *askART.com*. Посетено на 17 July 2017.
3. 1 2  „Anna Lillian Winegar: Quick Facts". *askART.com*. Посетено на 17 July 2017.
**Александар Смилков**  (19 мај 1931

, Штип, Македонија – 30 јануари 1990

, Штип, Македонија) — македонски вајар..

Од 1960-те до 1990-те години ги направил сите актуелни скулптури за тоа време во Штип. Практично, цели три децении Смилков ги извајал сите споменици и спомен обележја во Штип и регионот.

За време 48-годишниот живот тој оставил големи уметнички траги во градот под Исарот. Неговите дела со години го красеа Штип. Најчесто споменици посветени на НОВ и борбата против фашистичкиот окупатор
Создавал без помпезност, но со голема љубов и ентузијазам. Бил професор на Педагошката академија, а сето слободно време го посветил з на творештвото. Неговиот талент бил забележан уште на ликовната академија во Белград, каде што студирал на одделот за вајарство.

Наводи
------

1. ↑  ШТИП ГИ ЗАБОРАВИ ПРВИТЕ СКУЛПТОРИ АЛЕКСАНДАР СМИЛКОВ
Ана-Марија Еклунд Ловиндер во 2011 година
**Моника Ен-Мари (Ана-Марија) Еклунд Ловиндер (*Амел*)** (родена на 26 септември 1957

 во Стокхолм) - шведска експертка за Интернет.

Таа е главна службеничка за Безбедност на Информација во IIS, Интернет фондација во Шведска. Таа исто така служи во одборите на организации поврзани со Интернет, вклучувајќи го Советот на европски национални регистри на домени од највисоко ниво (CENTR) и Шведскиот институт за форензичка информатика.

Еклунд Ловиндер е назначена за Доверлив претставник на заедницата од страна на Интернет корпорацијата за доделени имиња и броеви (ICANN). Таа е една од седумте лица кои го контролираат генерирањето на клучеви DNSSEC за DNS коренската зона.

Во 2013 година, Еклунд Ловиндер беше првата Швеѓанка која беше вклучена во Интернет халата на славните. Интервјуирана во 2014 година, таа рече „Морам да признаам дека го сакам интернетот. Тоа е парче инженерска уметност на кое треба да му се восхитувате. И да бидам во можност да придонесам ова да стане побезбедно место, ме прави да се чувствувам добро". Заедно со Леиф Јохансон и Питер Лотберг, таа исто така беше дел од фондацијата ТУ-стифтелсен, која управува со Netnod.

Еклунд Ловиндер е доктор на компјутерски науки на Универзитетот во Стокхолм.

Користена литература
--------------------

1. ↑  Sveriges befolkning 1990: *Eklund Lövinder, Monika Ann-Mari*
2. ↑  „Image gallery and biographies". *www.iis.se*. Посетено на 2015-12-09.
3. 1 2  Ball, James (2014-02-28). „Meet the seven people who hold the keys to worldwide internet security". *The Guardian* (англиски). ISSN 0261-3077. Посетено на 2016-02-17.
4. 1 2  INTERNET HALL of FAME INNOVATOR Anne-Marie Eklund Löwinder *internethalloffame.org*
5. ↑  Kleja, Monica. „Företaget bakom Sveriges internet letar ny vd". *Ny Teknik* (шведски). Посетено на 2019-05-13.

Надворешни врски
----------------

* Објави на блогот од Ана-Мари Еклунд-Ловиндер (шведски)