recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Ноќ во музејот: Тајната на гробницата"** (англиски: *Night at the Museum: Secret of the Tomb*) — американски филм од 2014 година, во режија на Шон Леви. Во главните улоги настапуваат: Бен Стилер, Робин Вилијамс, Овен Вилсон, Стив Куган, Ден Стивенс, Рами Малек, Бен Кингсли, Дик ван Дајк и Мики Руни. Филмот, кој претставува трето продолжение на серијалот „Ноќ во музејот", е посветен на Робин Вилијамс и на Мики Руни, кои умреле пред неговото прикажување.

Содржина
--------

Во природонаучниот музеј се подготвува нова изложба која треба да ја организира чуварот Лари (Бен Стилер). Во музејот се поканети бројни гости, кои се воодушевени кога музејските експонати се појавуваат во живо. Но, неочекувано, среде претставата, музејските експонати започнуваат да се однесуваат необично. Поради тоа, претставата завршува катастрофално. Лари дознава дека причината за тоа лежи во корозијата на волшебната табла која се наоѓа во музејот. Оттука, тој успева да издејствува да го испратат во Британскиот музеј во Лондон каде се наоѓа фараонот кој ја знае тајната на волшебната табла. На патувањето во Лондон, Лари со себе ги поведува и својот син и неколку експонати од музејот. Таму, во борбата да ја спасат волшебната табла, групата се соочува со големи проблеми предизвикани од сер Ланселот, кој сака да ја присвои волшебната табла за себе. Сепак, по многу проблеми, тие успеваат да ја спечат корозијата на таблата, со што ја отстрануваат опасноста музејските експонати засекогаш да останат замрзнати.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Night at the Museum: Secret of the Tomb (2014) (посетена на 5.12.2015)
2. ↑  Noć u muzeju: Tajna grobnice, američki film (2014.) (пристапено на 18.2.2024)
3. ↑  IMDb, Night at the Museum: Secret of the Tomb (2014) (посетена на 5.12.2015)

Надворешни врски
----------------

* 

* *Ноќ во музејот: Тајната на гробницата*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
* 

* *Ноќ во музејот: Тајната на гробницата* на Box Office Mojo
Разни видови кондензатори.
Кондензатор од 1 фарад.
**Фарадот** (симб **F**, **Ф**) е единица за електричен капацитет од системот SI. Го носи името на англискиот научник Мајкл Фарадеј (1791-1867).

Дефиниција
----------

Еден фарад претставува капацитет на кондензатор меѓу чии проводници напонот расте за 1 волт кога ќе се наполни со количество електрицитет од 1 кулон. Еден кулон е еднаков на 1 ампер во секунда. Пример: Кондензатор со капацитет од 47 nF ќе зголеми за 1 волт во секунда со влезна струја од 47 nA.

* 1 микрофарад (μF) = милионити дел (10−6) од фарадот, = 1 000 000 pF = 1 000 nF;
* 1 нанофарад (nF) = милијардити дел (10−9) од фарадот, = 1 000 pF;
* 1 пикофарад (pF) = трилионити дел (10−12) од фарадот.

### Равенства

Фарадот може да се претстави во следниве основни SI-единици:
s4 × A2 × м−2 × кг−1

Може да се изрази и вака:

{\displaystyle {\mbox{F}}=\,\mathrm {\frac {A\cdot s}{V}} ={\dfrac {\mbox{J}}{{\mbox{V}}^{2}}}={\dfrac {{\mbox{W}}\cdot {\mbox{s}}}{{\mbox{V}}^{2}}}={\dfrac {\mbox{C}}{\mbox{V}}}={\dfrac {{\mbox{C}}^{2}}{\mbox{J}}}={\dfrac {{\mbox{C}}^{2}}{{\mbox{N}}\cdot {\mbox{m}}}}={\dfrac {{\mbox{s}}^{2}\cdot {\mbox{C}}^{2}}{{\mbox{m}}^{2}\cdot {\mbox{кг}}}}={\dfrac {{\mbox{s}}^{4}\cdot {\mbox{A}}^{2}}{{\mbox{m}}^{2}\cdot {\mbox{кг}}}}={\dfrac {\mbox{s}}{\Omega }}}

A=ампер, V=волт, C=кулон, J=џул, m=метар, N=њутн, s=секунда, W=ват, кг=килограм, Ω=ом

Во електрониката, еден фарад е прилично голем капацитет. Најзастапени во електротехниката и електрониката се **микрофарадот** (μF), **нанофарадот** (nF) и **пикофарадот** (pF).

Големината на кондензаторите се движи од 100 fF (фемтофаради, 10−15 F) до ултракондензатори од 5 kF (килофаради, 103 F).

Поврзано
--------

* Ултракондензатор

Наводи
------

1. ↑  „фарад" Архивирано на 17 декември 2013 г. - Лексикон на македонскиот јазик, он.нет

Надворешни врски
----------------

* Претворање на фарадот во други единици Архивирано на 17 јуни 2021 г. (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
SI-единици |
| --- |
|  |
| Основни единици | ампер **·**  кандела **·**  келвин **·** килограм **·**  метар **·**  мол **·**  секунда |  |
|  |
| Изведени единици | бекерел **·**  кулон **·**  Целзиусов степен **·**  фарад **·**  греј **·** хенри **·**  херц **·**  џул **·** катал **·**  лумен **·**  лукс **·**  њутн **·**  ом **·**  паскал **·**  радијан **·**  сименс **·**  сиверт **·**  стерадијан **·**  тесла **·**  волт **·**  ват **·**  вебер |
|  |
| Прифатени за употреба со SI | далтон (единица за атомска маса) **·**  астрономска единица **·**  ден **·**  децибел **·**  степен (аголен) **·**  електронволт **·**  хектар **·**  час **·**  литар **·**  минута **·**  лачна минута **·**  непер **·**  лачна секунда **·**  тон |
|  |
| Поврзано | SI-претставки |
|  |
|  **„Меѓународен систем на мерни единици"  **·**   Категорија:SI-единици** |

 |
Фишеци
**Фишек** — патрон наменет за употреба во сачмарки или други оружја со мазна цевка. Фишеците се разновидни алатки, широко користени за различни цели. Ловците се потпираат на нив за да гонат дивеч, додека спортските стрелци уживаат во дејности како на пример, стрелање глинени гулаби. Освен тоа, фишеците наоѓаат примена во полициски и воени операции, каде што нивната ефикасност и приспособливост се ценети средства.

Фишеците обично се наполнети со повеќе мали оловни топчиња наречени сачми.

Наводи
------

1. ↑  „фишек" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „фишек" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „USGS National Wildlife Health Center - Lead Poisoning". *www.nwhc.usgs.gov*. Архивирано од изворникот на 2018-02-09. Посетено на 2018-01-20.
4. ↑  NSSF\_admin (2014-11-20). „Shotgun Shells Explained". *NSSF Let's Go Shooting* (англиски). Посетено на 2024-02-13.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фишек" на Ризницата ? |

* Goodwyn, Kendall W. (October 1951). „How They Make Shotgun Shells". *Popular Science Monthly*. **159** (4): 170–174.
**Карел Рајс** ((Предлошка:Јез-англ — чешко-британски режисер.

Творештво
---------

Првиот успех Рајс го постигнал со социјалната драма „Сабота навечер, недела наутро" од 1960 година, а потоа снимил уште шест одлични филмови во низа: „Мора да падне ноќта" (1964), „Морган" (1966), „Исидора" (1968, заснован врз мемоарите на Исидора Данкан), „Коцкар" (1974), „Кучешки војници" (1978) и неговиот најпознат филм „Жената на францускиот поручник од 1981 година.

Наводи
------

1. ↑  Lyman, Rick (2002-11-28). „Karel Reisz, Director of Films Including 'The French Lieutenant's Woman,' Dies at 76". *The New York Times* (англиски). ISSN 0362-4331. Посетено на 2023-01-20.
2. ↑  „Karel Reisz". *www.tcm.com* (англиски). Посетено на 2024-01-16.
3. ↑  „Karel Reisz - Rotten Tomatoes". *www.rottentomatoes.com* (англиски). Посетено на 2023-01-20.
4. ↑  Ženska francuskog poručnika, britanski film (пристапено на 14.2.2024)

Надворешни врски
----------------

Предлошка:Портал бар

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Карел Рајс" на Ризницата ? |
**Театар Комедија** — македонска театарска установа која е формирана во 2012 година во Скопје, Македонија.

Историја
--------

Театар Конедија како национална институција е формиран во ноември 2011 година, а своето официјално отварање го означи со премиерното прикажување на претставата "Ах, љубов моја" во режија на Коле Ангеловски, и тоа на светскиот ден на театарот - 27 март, 2012 година. Од основањето па до 2014 година, кога се всели во зградата во некогашниот Театар Центар, ја користеше сцената на Драмски театар-Скопје.

Театар Комедија е жанровски определен театар, кој ги негува сите подвидуви на комедијата и на својот репертоар вбројува праизведби од македонски автори, комедии од класиците на светската книжевност и современи комедии од светската драматургија. Иако станува збор за најмладата театарска институција во Македонија, Театар Комедија многу брзо успеа да се постави, како сериозна и успешна театарска институција, која се издвојува од останатите по бројот на премиери и изиграни претстави, по бројот на гостувања и учество на фестивали во земјава и во странство, како и по бројот на освоени награди на националните интернационални фестивали.

Надворешни врски
----------------

* Театар Комедија на YouTube
* teatarkomedija.mk - веб страна
Имуни клетки и црвени крвни зрнца
**Белковините на акутната фаза** се класа на белковини чиишто концентрации во крвната плазма или се зголемуваат (белковини од позитивна акутна фаза) или се намалуваат (белковини од негативна акутна фаза) како одговор на воспаление. Овој одговор се нарекува *реакција на акутна фаза*. Реакцијата во акутната фаза карактеристично вклучува треска, зголемена концентрација на леукоцити и др.

Како одговор на воспалението, неутрофилните гранулоцити и макрофагите лачат одреден број цитокини во крвотокот, од кои најзабележителни се интерлеукините IL1, и IL6, и TNF-α. На овие стимули црниот дроб реагира со производство на зголемен број белковини на акутна фаза. Во исто време, производството на голем број други белковини е намалено.

1. ↑  „Acute-phase proteins: As diagnostic tool". *Journal of Pharmacy & Bioallied Sciences*. **3** (1): 118–27. January 2011. doi:10.4103/0975-7406.76489. PMC 3053509. PMID 21430962.
Модел винчестерка од 1873 г.
**Винчестерка** (англиски: *Winchester rifle*) — вообичаено име за пушки и сачмарки произведени од Winchester Repeating Arms Company во САД во втората половина на XIX век. Винчестерките опремени со штитници со лост, честопати наречени штитници на Хенри, и со цевчести шаржери под цевката, биле меѓу најраните многукратни пушки што добиле широка популарност. Иако нивната распространетост во САД во таа епоха можеби била донекаде претерана поради претставувањето во книжевноста и кината од XX век, овие огнени оружја навистина биле многу барани и широко користени.

Една од најпопуларните винчестерки бил моделот Винчестерка 1873, позната и како „Пушката што го освоила Западот". Станала позната по својата улога во времето на американската граница и каубојци. Друг познат модел е винчестерка 1894, кој бил широко користен за лов и од заштитните органи. Винчестерките биле ценети поради нивната точност, издржливост и леснотија на користење. Се користеле за лов, самоодбрана и во воени судири низ целиот свет. Денес, винчестерките сè уште се високо ценети од оружељубителите и собирачите поради нивното историско значење и изработка.

Наводи
------

1. ↑  „Story of the famous winchester rifle". *militaryrange.eu* (англиски). 2021-01-13. Посетено на 2024-02-11.
2. ↑  „The Winchester Rifle Played an Important Role in Our Nation's History". *Popular Mechanics* (англиски). 2022-12-19. Посетено на 2024-02-11.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* The Winchester Arms Collectors Association, Inc. (WACA) is a non-profit corporation dedicated to the preservation of all Winchester produced and related items
* Largest Collection of Winchester Manuals
* Pump-action shotgun: internal workings are quite similar to the Winchester-shotgun
**Албатрос** e птица што живее во субполарните води на Антарктикот, иако може да се сретне и во умерените, па и во тропските мориња.

Опис
----

Неговото тело е покриено со бели пердуви, а со сивкасти пердуви на главата и вратот. Долгата горна површина на долгите и меки крилја, како и на кусата опашка, е темнокафеава, речиси црна. Преку очите, кон назад, има тенка темна линија. Возрасните птици имаат розово-жолт клун. Долната страна од крилјата исто така е темнa на рабовите.

Младите птици имаат сива боја на главата и вратот, и темен клун. На кратките нозе, помеѓу прстите имаат тенка кожичка што им помага при пливањето.

Телото на албатросот е долго околу еден метар, а распонот на крилјата достигнува два и пол метри. Најголемиот албатрос, *албатросот скитник* има распон на крилјата од три и пол метри. Тежината му се движи меѓу 8 и 12 кг. Тој е еден од најдобрите летачи на океанот, кој најголемиот дел од животот го поминува летајќи над студените субполарни океани на јужната полутопка. Понекогаш долетува и до европските брегови.

Исхрана
-------

Се храни со морски риби и мекотелни животни.

Размножување
------------

Се гнезди на пусти острови во големи колонии, каде во неугледни гнезда одгледува само едно младо. На копното доаѓа само кога се гнезди. Целиот живот го поминува со иста женка.

Просечниот животен век на еден албатрос е 80-85 години. Кога еднаш ќе го напуштат гнездото можат во него да не се вратат и по 7 до 10 години.

Албатросот како тема во уметноста и во популарната култура
----------------------------------------------------------

* „Албатрос" - песна на францускиот поет Шарл Бодлер.
* „Албатрос" (*Albatross*) - песна на британската рок-група „ПИЛ" (*Public Image Ltd.*) од 1979 година.

Надворешни врски
----------------

* Save the Albatross, кампања за спасување на албатросите Архивирано на 7 август 2007 г.
* Видео снимки за албатросот Архивирано на 14 март 2016 г.

Наводи
------

1. ↑  Albatross (Wandering) (анг.)
2. ↑  Wildlife of Antartica (анг.)
3. ↑  Шарл Бодлер, *Цвеће зла*. Београд: Култура, 1970, стр. 13.
4. ↑  YouTube, Public Image Ltd. – Metal Box (FULL ALBUM | HQ SOUND) (пристапено на 29.5.2017)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85003216
* GND: 4141801-3
* NDL: 00560074
* NKC: ph1117716

 |

 |
Ударна игла на пиштолот Para Ordnance P16-40
**Ударна игла** (англиски: *firing pin*) или **ударник** — клучна компонента на механизмот за пукање на огненото оружје, одговорна за започнување на секвенцата на палење што води до празнење на патронот. Сместена во огненото оружје, ударната игла удира во капислата сместена во основата на патронот, запалувајќи го барутот и придвижувајќи го куршумот надвор од цевката.

Во терминологијата за огнено оружје, ударната игла е особена вид ударна игла што се одликува по свето дејство. За разлика од традиционалните ударни игли, кои обично се затегнати со петле за да се создаде потребната ударна сила, ударната игла се потпира на механизам со збиена пружина. Оваа пружина врши притисок непосредно на ударната игла, складирајќи ја енергијата што се ослободува при задејствувањето, предизвикувајќи ударникот да удри врз капислата со доволна сила за да започне низата на пукање. Оваа градба нуди предности во едноставноста и доверливоста, што го прави популарен избор кај многу современи огнени оружја.

Наводи
------

1. ↑  Hlebinsky, Ashley (2014-03-10). „What good's a Gun without a Firing Pin?". *Buffalo Bill Center of the West* (англиски). Посетено на 2024-02-11.
2. ↑  „Firing pin | weaponry | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). Посетено на 2024-02-11.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ударна игла" на Ризницата ? |

* Firing pin
**Две Могили** (бугарски: *Две могили*) — град во Североисточна Бугарија, административен центар на Општина Две Могили во Русенската Област. Има население од околу 3.811 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Борово се наоѓа во североисточниот дел на Дунавската Рамнина. Градот се наоѓа на 32 километри јужно од регионалниот центар Русе и на 292 километри североисточно од главниот град Софија.

Историја
--------

Првиот пишан податок за Две Могили потекнува од првата половина на XV век и е пронајден во османлиските даночни регистри. Во даночниот регистар од 1656 година за џелкпешаните т.е. данок на овци, се споменува бројот на Бугарите во Две Могили. Во селото со овчарство се занимавале меѓу 79 и 132 Бугари и Турци. За време на Руско-турската војна од 1877–1878 година, руските извори известуваат дека Две Могили има 100 куќи и 550 жители во Русенската Каза.

Револуционерот Филип Тотју последните години од животот ги поминал во Две Могили. По ослободувањето, војводата се вратил во Бугарија. Во почетокот на 1885 година почнал да работи како чувар во општината. Истата година купил двор од 16 декари покрај реката Черни Лом. Самиот си изгради мала куќа, изградена од плетен и малтерисана со глина, каде што живеел сам. Засадува голем овоштарник. Месното население ја нарекува „куќа на војводата". Во чест на 150-годишнината од раѓањето на Филип Тотју и 1300-годишнината од создавањето на бугарската држава, неговата куќа денес е претворена во музеј.

При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година, 3 жители на Две Могили доброволно се пријавиле во Македонско-одринското ополчение.

Во 1969 година селото Две Могили добило статус на град.

Личности
--------

* Филип Тотју (1830 — 1907) — бугарски револуционер

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Македоно-одринското опълчение 1912 - 1913 г.: Личен състав по документи на Дирекция „Централен военен архив". София, Главно управление на архивите, Дирекция „Централен военен архив" В. Търново, Архивни справочници № 9, 2006. ISBN 954-9800-52-0. с. 841.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Две Могили
Антихристот на фреска од Осоговскиот манастир.
**Антихрист** — христијански концепт, отелотворение на злото, врз основа на толкувања на делови од Новиот завет. Во Новиот завет, терминот *антихрист* се споменува вкупно пет пати, еднаш во множина и четири пати во еднина.

Според традиционалното христијанско верување, во неговото Второ пришествие на земјата, Исус ќе се соочи со Антихристот. Како што Исус Христос е спасител и идеален модел за љубовта кон човештвото, така Антихристот е претставник на злото и негов антипод.

Антихристот како тема во уметноста и во популарната култура
-----------------------------------------------------------

* „Антихрист" (англиски: *Antichrist*) - филм од 2009 година, во режија на Ларс фон Трир.
* „Антихрист" (англиски: *The Antichrist*) - песна на американската хеви-метал група Слеер (*Slayer*) од 1986 година.

Наводи
------

1. ↑  „KJV Search Results for Antichrists"". The Blue Letter Bible. Посетено на 2014-02-13.
2. ↑  „KJV Search Results for Antichrist"". The Blue Letter Bible. Посетено на 2014-02-13.
3. ↑  IMDb, Antichrist (2009) (пристапено на 26.10.2014)
4. ↑  YouTube, Slayer - The Antichrist (пристапено на 22.12.2017)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85005655
* GND: 4142651-4
* NKC: ph138469
* TLS: Antichristspiel

 |

 |
**„Неопходно зло 2020"** — музички албум на македонскиот рапер Да Џака Накот од 2015 година. Песните се снимени и мастеризирани во „Suriken Records". Извршен продуцент на албумот е Владимир Ѓокиќ. Сите песни се продуцирани, аранжирани и миксани од Да Џака Накот, освен „Сништа (ремикс)" која е продуцирана, аранжирана и миксана од DJ Goce S.A.F. кој е миксер на песните „Без пардон" и „Сништа". Да Џака Накот е автор на сите текстови, освен „Улична лектира". На песната „Сништа (ремикс)" скречовите се дело на DJ Strajk. Филип Алексовски-Кинг е автор на цртежот на обвивката на албумот, додека дизајнот е дело на Tonyio San.

Содржина
--------

Албумот содржи 12 песни, и тоа:

1. Пролог
2. Деветтиот прозорец
3. Улична лектира
4. Без пардон
5. Кажи ми до кога
6. Отпишаните
7. Последната догма
8. Сништа
9. Злодоба
10. Го видов ѓаволот
11. Мрак
12. Сништа (ремикс)

Наводи
------

1. ↑  Da Dzaka Nakot, *Neophodno zlo 2020*, Suriken Records, 2015.
2. ↑  Da Dzaka Nakot, *Neophodno zlo 2020*, Suriken Records, 2015.
**Антонио Микеле Станка** (Солето, 22 мај 1942 - – Вајо на Фиденца,, 19 март 2020) бил италијански генетичар.

Биографија
----------

Својата диплома за класично средно образование ја добил во гимназијата Пјетро Колона во Галатина (Ле). Дипломирал земјоделски науки на Универзитетот во Бари Алдо Моро.

Бил професор на следниве универзитети ,Универзитетот во Милано, на Католичкиот универзитет на Светото срце во Пјаченца, на Националниот агрономски институт во Тунис ( **INAT** ) од Тунис,  и на Универзитетот во Модена и Реџо Емилија.

Покрај со настава, тој се занимавал и со генетско подобрување на сортите на бројни видови житни култури, особено со јачменот.

Бил претседател на италијанското здружение за земјоделска генетика, потпретседател на Академијата Георгофили, претседател на Националната унија на академии за науки применети за развој на земјоделството, безбедност на храна и заштита на животната средина (УНАСА) и претседател на Унијата на европски академии за наука аплицирала за земјоделство, храна и природа (УЕАА).

Антонио Микеле Станка починал на 19 март 2020 година поради СОВИД-19, по речиси еден месец хоспитализација.

Наводи
------

1. ↑  ANTONIO MICHELE STANCA
2. ↑  „Antonio Michele Stanca".
3. ↑  Orzo: la specie più antica per la cerealicoltura del futuro
4. ↑  Covid-19: il Vicepresidente dei Georgofili, Michele Stanca, fra le vittime
5. ↑  COMITATO ESECUTIVO (2016 – 2020)
6. ↑  Union of European Academies for Science applied to Agriculture, Food and Nature
7. ↑  Coronavirus, morto Michele Stanca: genetista e vicepresidente dei Georgofili

Надворешни врски
----------------

* Микеле Станка: нема земјоделство без генетика, за аграрните науки
* (англиски) Антонио Микеле Станка

* Портал: Земјоделство
* Портал: Биографија
* Портал: Биологија
* Портал: Ботаника
**„Пријатели"** (српскохрватски: *Prijatelji*) — југословенски тв-филм од 1972 година, во режија на Марио Фанели (Mario Fanelli), снимен по сценариото на Ивица Иванац. Улогите ги играат: Рајко Бундало, Бранко Супек, Жарко Поточњак, Марија Секелез, Фабијан Шоваговиќ, Јелица Ловриќ-Влајки, Нада Брукмајер, Златко Мадуниќ и Едо Перочевиќ. Монтажата е дело на Живка Топлак, а директор на фотографијата е Бранко Иватовиќ.

Синопсис
--------

Поради апсурден сплет на околностите, двајца невработени момци се претвораат во бегалци од законот...

Наводи
------

1. ↑  Ivica Ivanac: Prijatelji (1972.), hrvatski film (пристапено на 19.2.2024)
**Ненад Томовиќ** (роден на 30 август 1987 година) — српски фудбалер, играч од одбраната на Кјево и на српската репрезентација.

Клупска кариера
---------------

Томовиќ започнал да игра фудбал во екипата на Раднички од Крагуевац. Во 2003 година се преселил во Белград каде што најпрво играл за екипата на Рад, а во 2005 година потпишал за Црвена Ѕвезда. За Црвене Ѕвезда дебитирал во натпревар против Зета, во периодот кога црвено-белите од клупата ги водел Валтер Ѕенга. Меѓутоа тоа му бил единствениот настап за таа сезона, а потоа се вратил на две-годишна позајмица во екипата на Рад. Сепак, на половина од неговата втора сезона на заем во Рад, бил повикан да се врати во Црвена Ѕвезда на барање на тренерот Александар Јанковиќ.

Во летото 2009 година потпишал за италијанската Џенова за 3.5 милиони евра. Дебитирал во Серија А на 30 август 2009, во натпревар против Аталанта.

Во јануари 2011 заминал на позајмица во Лече, каде поминал една и пол сезона како позајмен играч. На 31 август 2012, потпишал за Фјорентина.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Томовиќ настапувал за српската репрезентација под 21 година во периодот од 2007 до 2009 година и бил член на репрезентацијата која настапила на Европското првенство во 2009. Исто така учествувал и на Олимписките игри 2008 во Пекинг.

За сениорската репрезентација дебитирал на 14 декември 2008 во пријателски натпревар против Полска, одигран во Анталија.

Надворешни врски
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Портал   „Биографија"*** |
|  | ***Портал   „Фудбал"*** |
|  | ***Портал   „Србија"*** |
|

* Ненад Томовиќ на soccerway
* Ненад Томовиќ на transfermarkt
* Ненад Томовиќ на whoscored
* Ненад Томовиќ на espn
* Ненад Томовиќ на goal.com Архивирано на 13 септември 2015 г.

Наводи
------

1. ↑  Ufficiale acquisizione di Tomovic Uslecce.it
**Долно Водно** — историско село во околината на Скопје.

Географија и местоположба
-------------------------

Селото се наоѓало на 2.5км југо-западно од центарот на Скопје, на северната падина на планината Водно. Над него се наоѓало селото Горно Водно, а денес низ овој простор поминуваат само некои планинарски патеки и просторот е во шума.

Историја
--------

Во XIX век, селото е дел од нахијата *Каршијак* во Скопската каза во Отоманското Царство.

Во 1954 година, тогашната власт жителите ги преселила во Скопје, по што населбата се распаѓа.

Раселувањето на Горно Водно е извршено како последица на катастрофалните буици кои често му „се заканувале" на Скопје. Буиците настанувале како последица на исечените шуми во атарот на ова село. Затоа, скоро секоја година, освен стари, надоаѓале и нови буици со голема моќност. Тие во подножјето на планината Водно, каде се наоѓа еден дел на Скопје, уништувале се’ пред себе: куќи, улици, железничка пруга, болница и др.

Подоцна, после раселувањето на Долно Водно, биле преземени мерки со цел да се стопираат ерозивните процеси. Затоа, на поголемиот број во нивите и пасиштата каде се наоѓало селото се вршело пошумување. Напуштените куќи на селиштето биле урнати, и материјалот, иселеното население го однеле за ѕидање на нови куќи.

Население
---------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било христијанско, со 14 христијански домаќинства. На овој попис биле забележани 56 мажи христијани, со 4 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 120 жители.

Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 107 жители.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика") од 1900 година, во Долно Водно живееле 140 жители, сите Македонци христијани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne") во 1905 година во Горно Водно имало 160 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.

После Втората балканска војна, 1913 г. селото влегува во границите на Србија*,* како седиште на истоимената општина и има 208 жители.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на СХС во 1931 година, селото имало 200 Македонци.

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на христијанското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2021.
2. ↑  Верковиќ, Стефан (1889). *Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи*. Санкт Петербург.
3. 1 2  Македонците биле забележани како Бугари. sfn error: no target: CITEREFМакедонците\_биле\_забележани\_како\_Бугари (help)
4. ↑  *Речник на местата во ослободената област Стара Србија по службени податоци*. Белград: Мил. Ант. Вујиќ. 1914.
5. ↑  „200K Volkstumskarte Jugoslawien".[*мртва врска*]
**Bon Iver** (македонска транскрипција: Бон ивер) ― американска инди-фолк-група основана во 2006 година од кантавторот Џастин Вернон. Вернон ја основал Bon Iver како соло-проект на почетокот, но подоцна станала група составена од: Вернон (вокал, гитара), Шон Кери (тапани, клавијатури, вокал), Мајкл Луис (вокал, баритон-гитара, гитара, виолина, саксофон), Метју Мекоган (тапани, бас, вокал), Ендрју Фицпатрик (гитара, клавијатури, вокал) и Џен Васнер (гитара, клавијатури, вокал).

Вернон независно го издал првиот албум на Bon Iver, *For Emma, Forever Ago,* во јули 2007 година. Во 2012 година, групата добила Греми награда за најдобар алтернативен музички албум за нивниот истоимен албум, *Bon Iver*.    Во 2016 година го објавиле нивниот трет албум *22, A Million,* кој бил пофален од критичарите.  Нивниот последен албум, *I, I*, бил објавен во 2019 година. Во 2020 година албумот бил номиниран од Греми наградите за албум на годината.

Името „Bon Iver" потекнува од француските зборови *bon hiver* („добра зима"),  а било преземено од американската тв-серија „*Живот на север"* (*Northern Exposure*).

Членови на групата
------------------

### Тековен состав

* Џастин Вернон – вокал, синтисајзер, гитара (2006-денес)
* Шон Кери – тапани, клавијатури, вокал (2007-денес)
* Метју Мекоган – тапани, вокал (2007-денес)
* Ендрју Фицпатрик – гитара, клавијатури, семплери, вокал (2015-сега)
* Мајк Луис – вокал, саксофон, бас, синт-бас (2011-сега)
* Џен Васнер – гитара, клавијатури, вокал (2019-сега)

Дискографија
------------

Наводи
------

Надворешни врски
----------------



1. ↑  „Bon Iver". *Loc.gov*. Посетено на March 26, 2020.
2. ↑  „Examining Bon Iver's musical evolution, album to album". *The Daily Targum*. Посетено на March 26, 2020.
3. ↑  „The Official Site of Music's Biggest Night". GRAMMY.com. Архивирано од изворникот на February 1, 2012. Посетено на July 11, 2014.
4. ↑  Wappler, Margaret (February 12, 2012). „Grammys 2012: Bon Iver wins for best new artist". *Los Angeles Times*. Посетено на February 13, 2012.
5. ↑  Judki, Maura (February 13, 2012). „Bon Iver's Best New Artist win confuses Grammy viewers". *The Washington Post*. Посетено на April 19, 2020.
6. ↑  „Bon Iver: 22, A Million Album Review – Pitchfork". *Pitchfork*.
7. ↑  „Stream Bon Iver's Fourth Studio Album 'i,i'". *Under the Radar*. Посетено на September 10, 2019.
8. ↑  Wickman, Forrest (February 13, 2012). „How do you Pronounce "Bon Iver"?". *Slate*. Посетено на November 18, 2012.
9. ↑  Mason-Campbell, Nilina (May 27, 2008). „Interviews: Bon Iver". Pitchfork Media. Посетено на March 8, 2016.
**Лин** или **Линче** (албански: *Lin*) — село во источна Албанија, на самото Охридско Езеро. Сместено е во општината Поградец од Горичката област.

Историја
--------

Антички мозаик откриен во Лин
Лин е населен уште од метално време. Пронајдоците кои се откриени на ридовите над Лин вклучуваат остатоци од ранохристијанска византиска црква, која датира од VI век. Црквата е културен споменик на Албанија и е вклучена во списокот на УНЕСКО за заштита на Охридскиот регион на албанска страна.

Географија
----------

Лин е сместено на мал полуостров на Охридското Езеро, јужно од планинскиот превој и граничен премин Ќафасан. Оддалечено е 22 км од градот Поградец, и околу 10 км од Струга. Селото Радожда на другата страна на границата е најблиската населба до Лин.

Демографија
-----------

Според статистиката на Васил К’нчов (Македонија, Етнографија и статистика) од 1900 година, Лин имало 600 жители, од кои 300 Македонци христијани и 300 Албанци муслимани.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Лин е претставен како мешано македонско-албанско село во Охридската каза на Битолскиот санџак со 70 куќи.

Дијалект
--------

Лин е единственото село во Албанија каде што се зборува вевчанско-радошкиот дијалект на македонскиот јазик, кој го претставуваат уште три села во Македонија: Вевчани, Радожда и Мали Влај.

Култура
-------

Личности
--------

Наводи
------

1. ↑  Михајловски, Роберт, уред. (2017). *Етнографска карта на Битолскиот вилает* (PDF). Каламус. стр. 31.
2. ↑  Hendricks, P. "The Radozda-Vevcani Dialect of Macedonian". Peter De Ridder Press, 1976, p. 3.

Поврзано
--------

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Албанија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Поградец |
| --- |
|  |
| ОЕ Берагожда | 
* Берагожда
* Вирчани
* Лекас
* Ниче
* Оснат
* Прениште
* Радуша
* Стркање
* Стропица

 | Грб на општината Поградец |
|  |
| ОЕ Велчани | 
* Бишница
* Бузавишта
* Велчани
* Јола
* Лактеш
* Лозник
* Сеништа
* Шпела

 |
|  |
| ОЕ Одуништа | 
* Бучица
* Лин
* Мамулишта
* Одуништа
* Пискупат
* Червенака

 |
|  |
| ОЕ Поградец | 
* **Поградец**

 |
|  |
| ОЕ Проптишта | 
* Голик
* Горно Радокал
* Деброво
* Долно Радокал
* Долно Селце
* Залтора
* Крчово
* Омеш
* Омчани
* Проптишта
* Самотина
* Селиште
* Слабиње
* Слатина
* Слатинско Зимувалиште

 |
|  |
| ОЕ Старово | 
* Бахчалак
* Вртово
* Загоричани
* Зерваска
* Пискупија
* Рамен
* Старово
* Тушемишта

 |
|  |
| ОЕ Требиње | 
* Бел Камен
* Горна Чешма
* Горно Селце
* Долна Чешма
* Дуница
* Земче
* Каливач
* Ланга
* Малиње
* Ондишта
* Оштица
* Плешишта
* Поткожани
* Превејани
* Требиње

 |
|  |
| ОЕ Черава | 
* Аларуп
* Блаца
* Братомир
* Грабовица
* Кодрас
* Лешница
* Љумас
* Нишавец
* Претуша
* Черава
* Черешник

 |

 |
**Димитар Христов Бечев** (Роден Софија, 1975) — учител на политички науки од Бугарија. Тој е познат во македонија за неговите оспорени гледишта кон Македонското прашање.

Биографија
----------

Роден е во 1975 г. во градот Софија. Завршува Националната гимназија за антички јазици и култури. Член е на раководството на младинската организација ВМРО-СМД од 1995 до 2001 г. Има докторска степен по меѓународни односи од Оксфордски универзитет во Велика Британија и магистратури по меѓународни односи и по право од Софискиот универзитет. Специализирал е во Институти по економија во Лондон и во Харвард во САД. Работил и како директор на Софиското биро на Европскиот совет како надворешен политичар.

Контроверзни гледишта
---------------------

Димитар Бечев во неговата книга „Историски дикционер на Република Македонија" изјаснува различни контроверзни гледишта. Еден од неговите теории е дека Мирче Ацев не беше убиен од Бугарската фашистичка полиција, туку тој самиот се самоубил преку скокање низ прозорецот. Тој исто верувал во теоријата дека Македонскиот идентитет беше формиран после 1940тите, и дека сите дејци на МРО и ВМРО (Обединена) се гледале како „Бугари" пред 1930тите, вклучувајќи го Димитар Влахов.

Димитар Бечев исто верува во теоријата дека првиот устав на Македонската револуционерна организација ја именува организација како „Бугаро-Македоно Одр. Рев. Комитет". Голем број на гледиштата на Димитар Бечев се исти со бугарската историографија.

Наводи
------

* Брејлсфорд, Хенри. Македонија: нејзините народи и нивното иднина. Софија, Институт „Бугарија – Македонија", 2013. ISBN 978-954-90974-7-4.
* Historical Dictionary of North Macedonia, Second Edition, Rowman & Littlefield Publishers, 2019;

1. ↑  Автори: Димитър Бечев, сайт на издателство Изток-Запад.
**Ристо Миновски** (роден на 22 август 1941

 година во Езерец, Костурско) — македонски електро инженер, доктор на технички науки, редовен професор и Раководител на Лабораторијата за ВН и Институтот за преносни електроенергетски системи, продекан, два мандата декан на ЕТФ во Скопје. Претседател на МАКО СИГРЕ. За делото „*Бранови процеси во разводни постројки*" ја добил наградата „11 Октомври" за наука (1982). Тој е заслужен за развојот на Лабораторијата за ВН.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Миновски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 956. Text "series
" ignored (help)
Шопската салата е една од најомилените македонски салати
**Шопската салата** е едно од македонските традиционални предјадења, а освен тоа карактеристична е и за Бугарија и Србија. За потекло на оваа салата се зема регионот околу Шоплук препознатлив по доброто сирење коешто жителите го користеле во најразлични јадења.

Името го добива според словенското племе Шопи кое живеело на тој регион. [] Всушност за потеклото на Шопите постојат неколку теории, од кои најчесто се искористуваа таа дека името им е поврзано со тоа на тракиското племе Сапеи.

Состојки
--------

Во прилог се прикажани основните состојки за една голема чинија од оваа салата. Количината на салатата се менува во зависност од потребите.

* 500 гр. домати
* 3 главици кромид
* 1 зелена лута пиперка
* 200 грама овчо сирење
* 2 краставици
* масло
* сол

Начин на приготвување
---------------------

Доматите и излупените краставици исечете ги на коцки, а кромидот исечкајте го ситно. Посолете ги, налејте ги со масло и лесно измешајте. Одозгора ставете ја ситно сечканата лута пиперка и нарендајте го сирењето.

Галерија
--------

* Шопска салатаШопска салата
* Макадонска шопска салатаМакадонска шопска салата
* Шопска салата со ракијаШопска салата со ракија
* Шопска салатаШопска салата

Наводи
------

1. ↑  „Рецепт за шопска салата". *Сè за храна*. 2015-02-23. Посетено на 2020-01-08.
2. ↑  Elena Marushiakova as ed. Dynamics of National Identity and Transnational Identities in the Process of European Integration, Cambridge Scholars Publishing, 2021, p. 424, ISBN 1527565610.

Надворешни врски
----------------

* Шопска салата на Ризницата ?
**Хуни** бил последниот фараон од Третата египетска династија. Тој бил наследник на Каба, и можеби му бил син. Хуни владеел од 2637 година п.н.е. до неговата смрт.

Потекло на поимот
-----------------

*Хуни* значи „уништувач". Манетон го нарекува **Керфер(ис)** и **Ах**, а името Хуни некаде се наоѓа скратено на **Ху**.

Животопис
---------

Хуни го наследил Каба, и најверојатно му бил син. Хуни бил последниот владетел на Третата династија, според Меченовата мастаба. Постои сомневање дека Хуни дошол на престолот многу стар. На списокот на службеници на фараонот Џосер се споменува еден Хуни. Ако е овој фараон, можно е дека тој бил во сродство со Џосер, а кога дошол на престолот, мора да бил многу стар, бидејќи Секемхет (веројатно негов дедо) и Каба владееле меѓу Џосер и Хуни. Главната сопруга на Хуни била Џефатнебти. Таа и Хуни имале ќерка, Хетеферес I. Хуни имал и друга жена, Мересанк I, со која тој е татко на Снофру, неговиот наследник. За време на неговото владеење Хуни изградил многу градби. По неговата смрт, тој бил погребан во гроб за чија локација се смета дека е пирамидата во Меидум, Сакара или мастаба 17 во Меидум.

Наводи
------

1. ↑  according to Thomas Schneider: *Lexikon der Pharaonen*. Albatros, Düsseldorf 2002, ISBN 3-491-96053-3, page 99.
2. ↑   Хун
3. ↑   Споменици на Старото Кралство организирани за владетелот
4. ↑   Архивирано на 23 јули 2014 г. Список на египетски кралици
Цветни видови. Секој цвет има цветна дршка долга неколку сантиметри.
**Цветна дршка** — стебленце (петелка) што го носи цветот, а се наоѓа под цветната ложа до листот во чии пазуви се развил цветот (прицветник — брактеја). Цветовите без цветна дршака се нарекуваат седечки.

Особености
----------

На цветната дршка се ноѓаат листови наречени брактеоли. Присуството или отсуството на овие листови е значаен таксономски показател, и по правило, кај еднокотиледоните е присутен еден и тоа на иста страна со прицветникот, додека кај двокотиледоните има два и тоа на спротивната страна од него. Низ цветната дршка минуваат спроводни снопчиња и стигнуваат до цветната ложа.

Значење
-------

Од особеностите на цветната дршка зависи и на кој начин ќе се сушат цветовите со помош на глицерин. Цветовите со зелјеста дршка се сушат во топол раствор од глицерин, а оние со дрвенеста дршка се сушат на ладен.

Наводи
------

1. ↑  answers.com: flower-stalk, Пристапено на 30.1.2024.
2. ↑  Татић, Б.& Петковић, Б. 1991. Морфологија биљака. Научна књига. Београд.
3. ↑  exclusive: „Савети - сушење цвећа" Архивирано на 27 јули 2010 г. Пристапено на 30.1.2024.
**Вилијам Ормстон Бакхаус** (1885 - 1962) бил англиски земјоделец и генетичар и член на семејството Бакхаус од округот Дурам, од нив неколку генерации биле влијателни генетичари во развојот на хортикултурата.

Вилијам Ормстон Бекхаус работел во период од пет години во станицата за одгледување растенија во Кембриџ и Институтот Џон Инес, но ја напуштил Британија за да стане генетичар на аргентинската влада. Тој основал голем број станици за одгледување пченица во Аргентина, а потоа се преселил во Патагонија, каде што одгледувал свињи, одгледувал јаболка и друго овошје и започнал интензивно да се занимава со производство на мед. Тој подоцна се вратил во Англија и одгледувал нарциси со црвени цветови во Сатон Корт.

Наводи
------

1. ↑  „The Backhouse Family". Durham County Local History Society. Архивирано од изворникот на 2011-07-19. Посетено на 2019-04-21.
**„Никогаш ништо не се случува"** (шпански: *Nunca pasa nada*) — шпанско-француски филм од 1963 година во режија на Хуан Антонио Бардем (Juan Antonio Bardem), кој е автор и на сценариото, заедно со Анри-Франсоа Реј (Henry-François Rey) и Алфосно Састре (Alfonso Sastre). Главните улоги ги играат: Корин Маршан (Corinne Marchand), Антонио Касас (Antonio Casas) и Жан-Пјер Касел (Jean-Pierre Cassel).

Синопсис
--------

Една француска кабаретска група се сместува во мал шпански град. Кога ќе се разболи една од членките на кабарето, другите ја оставаат во градот. Таа, млада, згодна и слободна, за кратко време внесува немир во местото...

Наводи
------

1. ↑  Nikad se ništa ne događa, španjolsko-francuski film (пристапено на 10.2.2024)
Нивоата на корупција се сметаат за високи од анкетираните жители на Србија, а довербата на јавноста во клучните институции останува на ниско ниво.

Динамика
--------

Јавните набавки, процесите за регрутирање на јавната администрација, рударските и железничките операции се сектори со сериозен проблем на конфликт на интереси.  Европската комисија предизвика загриженост поради српските судски, полициски, здравствени и образовни сектори кои се особено ранливи на корупција.  Корупцијата се смета за најпроблематичен фактор за водење бизнис во Србија, проследено со неефикасна владина бирократија.

Антикорупциски напори
---------------------

И покрај тоа што Србија постигна напредок во истрагата за случаите на корупција на високо ниво, спроведувањето на антикорупциските закони е слабо.  Според Глобалниот корупциски барометар 2016 година, 22% од српските граѓани кои имале контакт со јавни институции се вклучиле во истражувањето (сообраќајна полиција, јавното здравство, образовниот систем, судовите - граѓански судски постапки, јавни служби кои издаваат официјални документи, оддели одговорни за социјална помош) платиле мито најмалку еднаш во претходната година.  Индексот за перцепција на корупцијата во 2017 година на Транспаренси Интернешнал ја рангира земјата на 77 место од вкупно 180 земји.  Транспарентност Србија заклучи на презентацијата на ИПК дека систематските мерки за спречување на корупцијата не се имплементирани и дека репресивните активности во борбата против корупцијата, високо експлоатирани од медиумите, немаа судски епилог.

Наводи
------

1. ↑  „The Global Integrity Report 2011- Serbia". Global Integrity. Архивирано од изворникот на 2013-04-30. Посетено на 22 April 2014.
2. ↑  „The Global Integrity Report 2011- Serbia". Global Integrity. Архивирано од изворникот на 2013-04-30. Посетено на 22 April 2014.
3. ↑  „SERBIA 2013 PROGRESS REPORT" (PDF). European Commission. Посетено на 22 April 2014.
4. ↑  „Business Corruption in Serbia". Business Anti-Corruption Portal. Архивирано од изворникот на 2016-08-23. Посетено на 14 July 2015.
5. ↑  „SERBIA 2013 PROGRESS REPORT" (PDF). European Commission. Посетено на 22 April 2014.
6. ↑  „Global Corruption Barometar 2016 Serbia". Transparency Serbia. Посетено на 2 November 2016.
7. ↑  „Corruption Perception Index 2017". Архивирано од изворникот на 2018-11-24.
8. ↑  „Transparency Serbia CPI 2015 Press Issue". Transparency Serbia. Посетено на 2 November 2016.
*Жена во Кафе*, сува игла од Лесер Ури со раскошни и суптилни линии постигнати во техниката на сува игла
Мари Касат , *Жена што се капи*, сува игла комбинирана со акватинта, 1890-1.
Станислав Масловски, 1905, *Портрет на сопругата на уметникот*, сува игла, Национален музеј на Вроцлав
**Сува игла** (француски: *pointe-sèche*, германски: *Kaltnadelradierung*, англиски: *dry point*) — графичка техника од длабок печат, во која со механичка постапка директно се гравира во метална плоча, карактеристична е по своите раскошни и прецизни линии

Историја
--------

Гравирањето со сува игла било познато уште од XV век.

Како самостојна техника се појавила околу 1480 година. Во почетокот, таа служела како првична фаза во изработката на бакрорез. Заради неможноста за изработка на поголем тираж, првите историски отпечатоци се малубројни.

Уметниците најчесто ја користат сувата игла во комбинација со други техники. Такви примери има кај Рембрант (1606—1669), Жак Кало (1592—1635), Франсиско Гоја (1746—1828).

Примери на користење на чиста сува игла се среќаваат во делата на Огист Роден (1840—1917), Џејмс Мек Нил Вистлера (1834—1903) или Жак Вијон (1875—1963).

Метод
-----

Сувата игла е доста привлечна и популарна техника поради својата спонтаност и непосредност.
Со оваа техника се постигнува отпечаток со сочна графичка слика со изразити контрасти и раскошни линии.

Графичката постапка е директна, непосредна и економична.

Материјал за изработката на сувата игла - матрицата е од бакар или цинк кои се гравираат со остри челични игли.

Сувата игла кај уметниците изискува суптилност и чувство за режење под различни агли со што се добива и различен интензитет и богатство на линијата.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сува игла" на Ризницата ? |

* Cardboard
* Process Архивирано на 28 март 2017 г.
* glossary

Наводи
------

1. ↑  drypoint
2. ↑  Drypoint Etching Technique
3. ↑  Drypoint is an intaglio printmaking
4. ↑  Intaglio\_Drypoint
Лого на Цедевита
Цедевита е хрватско претпријатие кое ги интегрира развојот, производството, маркетингот и продажбата на инстант пијалаци, чаеви и кондиторски производи наменети за здрава исхрана. Многу години Цедевита д.о.о. својата палета на производи ја развивала во рамките на фармацевтската компанија Плива Архивирано на 16 декември 2012 г. а во јули 2001 година станала дел од Атлантик Групацијата.

Историја
--------

Производите кои денес се во асортиманот на Цедевита д.о.о. повеќе од 40 години се произведуваат како спој на традицијата за производство на диететски производи и високите критериуми за квалитет во фармацевтската индустрија. Првиот Цедевита инстант пијалак бил направен во 1969 година, а во 1970-тите години тој бил пуштен на пазарот. Го патентирал магистерот по фармација, Мартин Станковиќ. Првата Цедевита имала вкус на портокал. Тогашната Цедевита била пакувана во стаклени шишенца кои заедно со лажиче за дозирање биле пакувани во картонска кутија. Првиот производот повеќе потсетувал на лек, а се продавал само во аптеки. Но, бидејќи брзо станала популарна, почнала да се продава и во продавниците за широка потрошувачка. Во 1985 година, започнало производство и на Цедевита со вкус на лимон, а во 1990 година и со вкус на грејпфрут. Со тек на годините биле создавани нови вкусови на Цедевита, а почнала и продажба во хорека (хотел/ресторант/кафе) каналот. Од 2010 година, Цедевита се пакува со посебен, нов затворач, со кој се одржува свежината и квалитетот на витамините.

Инстант пијалаци
----------------

Зборот Цедевита воглавно асоцира на инстант пијалаците кои ги произведува ова претпријатие. Постојат 8 вида на Цедевита напитоци, како и Цедевита од портокал за деца и Цедевита лајт за дијабетичари:

* Цедевита портокал (најпозната и најчесто рекламирана)
* Цедевита лимон (втора со најпознат вкус)
* Цедевита мандарина
* Цедевита грејпфрут
* Цедевита лимета
* Цедевита црвен портокал
* Цедевита брусница
* Цедевита со вкус на шумско овошје

Позиција на пазарот
-------------------

Потрошувачката на Цедевита била долго време врзана само за домаќинствата, но со влегување во продажба преку хорека (хотел/ресторант/кафе) каналот, денес во повеќето кафулиња во Хрватска и во регионот може да се ужива во вкусот на пијалаците на Цедевита. За активни луѓе кои се постојано во движење, направена е Цедевита GO! во иновативно пакување, кое поради специјалниот затворач овозможува да се приготви било кога и било каде. Цедевита д.о.о. има водечка позиција (преку 50% од пазарот) во сегментот на инстант витаминските пијалаци на пазарот во Хрватска, Босна и Херцеговина, Словенија и Србија.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место  Архивирано на 31 октомври 2010 г. (хрватски)

Наводи
------

1. ↑  „Umro Martin Stanković, otac popularnog napitka Cedevita" (хрватски). Посетено на 2018-05-21.
2. ↑  north2.net. „Cedevita | Početna". *www.cedevita.com*. Посетено на 2018-05-21.