recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Цвета Котевска** — македонски преведувач.

Животопис
---------

Котевска е родена на 21 април 1923

 година во Прилеп. Гимназија завршила во Скопје, а дипломирала на Философскиот факултет во Белград. Од 1949 г. работела како новинар во Радио Скопје, потоа во Радио Белград, во Радио Југославија и, како уредник на културната рубрика на „Југословенски преглед" во Белград. Во 1959 г. станала уредник, а потоа и главен уредник, на издавачкото претпријатие „Народна книга".

Творештво
---------

Котевска преведувала од француски, македонски и бугарски јазик на српски јазик. Таа е автор на преводи на неколку десетици книги од македонски автори, меѓу кои и на следниве: „Лозје" (1969), „Црква" (1988) и „Дневник по многу години" (1989) од Блаже Конески; „Шеќерна приказна" (1961), „Оковано јаболко" (1979), „Две Марии" (1989), „Омарнини" (1973), „Миракули на грозомората" (1986) и „Рулет со седум бројки" (1989) од Славко Јаневски; „Зрна" (1975), „Молњи" (1978) и „Клучеви" (1984) од Радован Павловски; „Сребрени снегови" (1973), „Вљубениот дух" (1976) и „Бабаџан" (1990) од Живко Чинго, „Разбој" (1973) од Владо Малески; „Селани и војници" (1977) од Методија Фотев; „Песни" (1974) од Јован Котески, „Белото Циганче" (1968) од Видое Подгорец и др. исто така, врз основа на нејзините преводи, играни се драми од Живко Чинго, Горан Стефановски, Јордан Плевнеш, и други автори. Заедно со Ефтим Клетников, Котевска ја објавила „Антологијата на современата македонска поезија" (1985). Најпосле, таа превела на српски јазик избори од творештвото на повеќемина македонски писатели, меѓу кои „Избрани дела" од Блаже Конески во четири тома. Котевска е добитник на наградата „Златно перо" за најдобар превод на Преведувачките средби во Тетово, на наградата на КПЗ на Србија и на други признанија за Книжевно творештво и преведувачка дејност.

Наводи
------

1. ↑  Цвета Котевска
2. ↑  BOLIVIJSKE BAJKE

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < XVIII век | XIX век | XX век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1824** (**MDCCCXXIV**) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1824 година од новата ера, 824. од вториот милениум, 24. од XIX век и петта од 1820-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7332 и 7333 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6574 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5584 и 5585 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2577.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1824 година се протега во 4460 и 4461, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4520 и 4521 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2367. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1239 и 1240 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

* 16 септември - Луј XVIII, француски крал од Бурбонската династија.

Надворешни врски
----------------

* 1824 на Ризницата ?
**Царски двери**, **свети порти** или **прекрасни порти** – двокрилна врата спроти престолот (пред олтарот) на главниот влез на иконостасот во православните цркви. Царските двери водат до олтарот на храмот и ги симболизираат портите на рајот.

Царските двери на иконостасот во црквата „Св. Благовештение" во Прилеп

Историја
--------

Во древните христијански катакомбни храмови олтарот бил одвоен од останатиот дел од храмот со два симболични столба или посебна преграда. По големиот раскол на христијанската црква (1054 година), олтарната преграда делумно е сочувана на запад (но најчесто е многу ниска бариера пред која се причестува на коленици, или воопшто ја нема), а во православната црква се развила во иконостас, а отворот станал царски двери (свети порти).

Икони на царските врати
-----------------------

Иконостасот со царските двери на црквата „Св. Ѓорѓи Победоносец" во Рајчица
Како правило на дверите се претставени четворицата евангелисти и Благовештение како симбол на тоа што портите на рајот повторно се отвораат за луѓето. Поретко се претставени и други субјекти. Доколку крилата на дверите се ниски, може да нема никакви слики на нив. Во македонската традиција лево од царските двери е сликата на Богородица, а десно на Христос. Ова правило не е строго во православните цркви. На второ место од десната страна на царските двери се поставува икона на светецот или празникот по кој е осветена црквата.

Надворешни врски
----------------

* 

* Царски двери на Ризницата ?
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 1 век | 2 век | 3 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**171** (**CLXXI**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 171 година од новата ера, 171. од првиот милениум, 71. од II век и втора од 170-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5679 и 5680 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4921 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3931 и 3932 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 924.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 171 година се протега во 2807 и 2808, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2867 и 2868 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 714. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 465 и 464 година пред хиџра.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 171 на Ризницата ?
**Фернандина** — вулкански остров кој се наоѓа во Галапагос, Еквадор. Тој е трет по големина и е најзападниот од главните острови на архипелагот. Островот се појавува за првпат на картите за навигација направени од британскиот пират Амброус Каули во 1684 година. Островот Фернандина е именуван по арагонскиот крал Фердинанд II, кој го финансирал Кристофер Колумбо.

Геологија
---------

Фернандина е вулкански остров. Неговата површина е 642 км2, највисоката точка е вулканот Ла Кумбре, кој се издига на 1.476 метри надморска височина. Фернандина е најмладиот и највулканскиот остров на архипелагот.

Последната ерупција на вулканот Ла Кумбре била забележана во април 2009 година. Бидејќи на островот нема човечки жители, ниедна населба не била загрозена. Паркот Ренџерс и туристички брод што поминал, првично го набљудувале вулканот во 10:00 часот. месно време на 10 април 2009 година. Сеизмичката станица во Порто Ајора, на блискиот остров Санта Крус, не забележала земјотреси поврзани со оваа ерупција.

Поради неодамнешната вулканска активност, на островот нема многу голем растителен свет и островот главно има карпеста површина. Посетителите на островот Фернандина можат да ги видат само предградијата на кратерот од безбедносни причини.

Наводи
------

1. ↑  „Fernandina". *Galapagos Conservancy*. galapagos.org. Посетено на 6 June 2017.
2. ↑  „Galapagos volcano erupts, could threaten wildlife". 2009-04-15. Архивирано од изворникот на 2009-04-15. Посетено на 2016-11-11.

Надворешни врски
----------------

* „Fernandina". *Глобална програма за вулканизмот*. Смитсонова установа. (англиски)
* Special Report: Volcano Erupts on Fernandina Island. *Charles Darwin Foundation*
* Fernandina
* Benjamin Morell and the Galápagos Eruption of 1825 Архивирано на 7 јули 2017 г.
* Eruption on Isla Fernandina *NASA Earth Observatory*

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Острови во архипелагот Галапагос |
| --- |
|  |
| Главни | 
* Балтра
* Бартоломе
* Волф
* Дарвин
* Еспањола
* Изабела
* Марчена
* Пинсон
* Пинта
* Рабида
* Сан Кристобал
* Санта Крус
* Санта Фе
* Сантјаго
* Северен Симор
* Фернандина
* Флорејана
* Хеновеса

 |
|  |
| Поситни | 
* Безимен Остров
* Гај Фокс
* Дафне Мајор
* Јужна Пласа
* Рока Редонда

 |

 |
**Хедер Локлир** е американска глумица родена на 25 септември 1961.

Кратка биографија
-----------------

Хедер Локлир има четири постари сестри, а татко ѝ бил декан на универзитетот UCLA во Лос Анџелес.

Започнала да студира психологија на UCLA но, уште како „бруцош" ја убедиле да посетува часови за глума и по неколку снимени ТВ спота решила да ги напушти студиите и да почне да глуми.

Првиот значаен момент во нејзината глумечка кариера се случува во 1982 година, кога ја добива улогата на Семи Џо (Саманта Џонсон), во тогаш многу популарната серија „Династија" (Dynasty).

Согледувајќи го нејзиниот телевизиски потенцијал, продуцентот Арон Спелинг и понудил улога во серијата „Мелроуз плејс" (Melrose Place), во период кога серијата го губела рејтингот. Нејзиното појавување многукратно ја зголемува гледаноста и и го враќа на серијата стариот рејтинг.

За нејзината улога во оваа серија, четирипати била номинирана за наградата Најдобра ТВ глумица.

По завршувањето на снимањето на „Мелроуз плејс", добива покана да настапува во „Лудиот град" (Spin City), каде уште еднаш покажува дека е вистинска ТВ ѕвезда.

Била мажена за рокерот Томи Ли, од кого се развела во 1992 година.

Во 1994 се омажила за рок-гитаристот Ричи Самбора, од следечката група на Џон Бон Џови. Со Ричи Самбора ја имаат ќерката Ава Елизабет, која е родена во 1997 година.

Надворешни врски
----------------

* Heather Locklear на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Heather Locklear Архивирано на 28 јуни 2008 г. on upcoming series of movies on Lifetime based on best-selling books by Nora Roberts.
* Хедер Локлир на People.com (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 85558964
* LCCN: n95050639
* ISNI: 0000 0001 0921 7183
* GND: 142073229
* BNF: cb14200038r (податоци)
* NKC: xx0041136
* BNE: XX1366824

 |

 |
Савка Дабчевиќ-Кучар, една од најистакнатите учесници на Хрватската пролет, прва жена премиер во Европа
**Хрватската пролет** (хрватски: *Hrvatsko proljeće*, исто познато и како *masovni pokret* (*масовно движење*) или *MASPOK*) беше политичко движење во раните 70-ти години на XX век, чии следбеници (популарно наречени *маспоковци*) повикуваа на политички и економски реформи во СФР Југославија, а со тоа и за поголеми права на Хрватска како констуитивна членка. Истото беше насилно пригушено од југословенските власти во 1971 година. Како негови водачи се појавуваат Савка Дабчевиќ - Кучар и Мико Трипало.

Резултати
---------

### Тероризам

Насилното пригушување на движењето резултира со несогласување меѓу иселеничките хрватски групи низ светот и особено зајакнување на анти-југословенските чувства кај нив. Па, така на 29 март 1972 е поставена бомба во Југословенската туристичка канцеларија во Стокхолм, Шведска.

### Устав

Во 1974 година е ратификуван нов устав на СФР Југославија, кој им дава поголеми права на констуитивните републики, вклучувајќи ја и Хрватска, со што се исполнети дел од целите на Хрватската пролет.

Библиографија
-------------

1. ↑  Central Intelligence Bulletin, Central Intelligence Agency. 30 March 1972.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 17 век | 18 век | 19 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1711** (**MDCCXI**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1711 година од новата ера, 711. од вториот милениум, 11. од XVIII век и втора од 1710-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7219 и 7220 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6461 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5471 и 5472 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2464.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1711 година се протега во 4347 и 4348, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4407 и 4408 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2254. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1122 и 1123 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1711 на Ризницата ?
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < XIX век | XX век | XXI век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1904** (**MCMIV**) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1904 година од новата ера, 904. од вториот милениум, 4. од XX век и петта од 1900-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7412 и 7413 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6654 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5664 и 5665 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2657.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1904 година се протега во 4540 и 4541, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4600 и 4601 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2447. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1321 и 1322 исламска година.

Настани
-------

### јануари

* 25 јануари - Излезе првиот број на белградскиот весник „Политика".

### февруари

### март

### април

### мај

### јуни

### јули

### август

### септември

### октомври

### ноември

### декември

Родени
------

*

Починале
--------

* 20 јануари - Фердинанд Манлихер, австриски конструктор на оружје, изумител на Манлихерката

Поврзано
--------

* Календарот за таа година

Надворешни врски
----------------

* 1904 на Ризницата ?
*Да не се помеша со истоимената црква во селото Галичник.*

|  |
| --- |
|  **Света Петка** |
|  |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Дебарско |
| **Парохија** | Дебарско-реканска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Галичник |
|  **Општина** | Маврово и Ростуше |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Света Петка Трновска |
|  **Изградба** | V век |
|
| Архитектонски опис |
|

**Црква „Света Петка"** — црква во околината на селото Галичник.

Опис
----

Црквата е оддалечена 8 километри јужно од селото Галичник, и се наоѓа сред густа шума над областа Смедовица, југозападно од врвот Старци. По испитувањата извршени на околните гробишта било утврдено дека истите потекнуваат од V век исто како и темелите на црквата која во поголем дел е реконструирана. Црквата Св. Петка со околината е најпосетено место од мештаните на Галичник и околните села, особено за време на православниот христијански празник - Преображение, кога според обичаите, посетителите ја поминуваат ноќта во блиската шума и ливадите.

Поврзано
--------

* Галичник

Наводи
------

1. ↑  „St. Petka (Св. Петка), официјален портал на селото Галичник". Архивирано од изворникот на 2020-06-21. Посетено на 2018-10-15.
Ферман до кадијата на Реканската Каза со наредба до локалните власти да не го спречуваат чукањето на камбаните
**Ферман** – султански указ, наредба од повисока власт воопшто.

Ферманите биле пишувани со посебен вид арапско писмо т.н. диванија, а на почетокот стоела **султанова тура** (монограм, грб на османлиските султани – вешто напишано име и титула на султанот со арапски букви.

Во македонскиот разговорен јазик со зборот „ферман" често се нарекуваат и долгите и подробни документи, како и случаите на опширна речитост.

Потекло на поимот
-----------------

Зборот потекнува од персискиот збор: *farmân* (فرمان). Значи „указ", „декрет" или „наредба". Во турскиот јазик се користи и денес.

Ферманите во Османлиското Царство
---------------------------------

Во Османлиското Царство ферманите биле често користено административно средство. Со нив се давале дозволи за изградба на цркви и училишта, но и за решавање на спорови.

Ферманот во македонското творештво
----------------------------------

Македонски народни песни:

* Ферман дојде од Стамбола

Наводи
------

1. ↑  „ферман" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  Песни стихови, цели фермани; „Чукни во дрво" од Леб и сол
3. ↑  „На Локум фест се читаат султански фермани од пред 170 години". Сакам да кажам. 21 јули 2019. Посетено на 4 ноември 2019.
4. ↑  „Ферман дојде од Стамбола". 20 септември 2008. Посетено на 4 ноември 2019.
**Црква Успение на Пресвета Богородица** се наоѓа во Долна Врежина, во градската општина Пантелеј. Посветена е на Успението на Пресвета Богородица кое се слави на 28 август.

Изградена
---------

Во 1907 година се откриени темелите на старата црква кога на еден мештанин на Долна Врежина во сон му се укажала локацијата на црквата. Биле пронајдени и икона на Пресвета Богородица, дрвен крст и кандило. Изградбата на црквата на таа локација траеала од 1907 година до 1926 година. Градена е од добротворните прилози на мештаните со благослов на нишкиот владика Димитрија. Осветена е на Мала Богородица во 1926 година од страна на тогашниот нишки владика Доситеј Васиќ. Обнова на црквата започнала во 2003 година.

Чешма
-----

Чешмата на црквата Света Богородица се наоѓала од преку патот на црквата и била подигната во 1914 година за време на владеењето на кралот Петар I Караѓорѓевиќ со прилозите од мештаните на Долна Врежина. Ја изградил мајсторот Тодор Ивковиќ од Пасјача.

Извори
------

1. ↑  *Трагом српских светиња*. „Црква Успенија Пресвете Богородице у Доњој Врежини". Посетено на 9 октомври 2015.
2. ↑  *Епархија нишка*. „Храм Успења Пресвете Богородице у Доњој Врежини". Посетено на 9 октомври 2015.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Портал: Ниш

* Гугл мапе - Црква Успења Пресвете Богородице у Нишу
Поврзано: Црква Успение на Пресвета Богородица (појаснување)

**Црква „Успение на Пресвета Богородица"** (полски: *Bazylika Mariacka Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny*) — црква која се наоѓа во Гдањск, Полска. Според преданијата, уште во 1243 г. дрвената црква Успение на Пресвета Богородица била изградена во времето на Свиетопелк II. Сепак, камен-темелникот на денешната црква бил ставен на 25 март, 1343 година.

Оваа римокатоличка црква е најголемиот христијански храм, изграден од тула, во светот.(највисока е Свети Мартин во Ландсхут, Германија) и најголемите објекти во Европа изградени во готска архитектура. До 1945 година таа била најголемата Евангелиска Лутеранска црква во светот. Таа е долга 105,5 метри, а широка 66 метри. Внатрешно, црквата има капацитет за 25.000 верници.

Наводи
------

1. 1 2  (полски) „Historia Bazyliki Mariackiej w Gdańsku". *www.bazylikamariacka.pl*. Архивирано од изворникот на 2009-11-07. Посетено на 2009-11-23. Official site: History (translated from Polish)
2. ↑  The same claim is made about the Metropolitan Cathedral of Medellín.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Надворешни врски
----------------

* Црковна книга на рекорди Архивирано на 29 септември 2007 г.
* Кратка историја на црквата Архивирано на 8 март 2007 г.
* Organ set of the St. Mary's church Архивирано на 22 јуни 2004 г. (Polish and German)
* Историја на црквата Архивирано на 17 јули 2012 г. (in English, Polish and German)

Координати: 54°21′00″ N; 18°39′12″ E﻿ / ﻿54.3499° СГШ; 18.6533° ИГД﻿ / 54.3499; 18.6533
**Сретение Господово** (грчки: *Ιερός Ναός Υπαπαντή του Χριστού*) — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена на левиот брег на Арапица во горниот дел на градот. Изградена е во 1894 г. со ктиторството на Димитриос Д. Лонгос.

Камбанаријата на црквата
Според месното предание, пред османлиското освојување, на ова место имало мал манастир „Сретение Господово" со мала црква и конаци. Олтарот во храмот е од антички столб со жлебови, што зборува за постоењето на постара црква и антички храм. Од истиот храм веројатно се и двете мермерни осонови од римско време, како и неколкуте мермерни барабани од столбови. На еден од нив, поставен во нартексот на црквата, има стар мелнички камен.

Градбата претставува еднокорабен храм со сводест таван и мала женска црква. Направен е од месен камен, а јужниот ѕид има потпорни столбови. Северният влез е на седум скалила од теренот, а западният на пет.

Внатре живопис има само во олтарниот простор — во конхата на апсидата е Пресвета Богородица Поширока од небесата, а во конхата на жртвеникот е Молитвата на Христос. Иконостасот е обичен и освен царските двери има уште еден влез лево. Трите икони на иконостасот и една на северниот ѕид се дело на мајсторот Митакос Хаѕистаматис од погрченото солунско село Кулакија. Иконите се сликани во Солун — оние на Христос и на Богородица се од 1890 г. а оние на Свети Јован Претеча и на Благовештението се изработени во 1891 г. Иконата на Сретението Господово е дело на негушкиот зограф Христодулос Матеу од 1885 г. Една помала икона е потпишана *Димитар Е. од Самарина 20 март...* (*Δημητρίου Ε. εκ Σαμαρίνης στις 20 Μαρτίου...*). Друга помала икона е опкована со сребро го носи со датумот на посребрување 1 април 1894 г. Многу од иконите се подарени од негушани.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  Κύρου, Νίκος, Ολυμπία Τσίτση (Επιμέλεια) (2005). *Οι εκκλησίες της Νάουσας. Πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Σχ. έτους 1999 – 2000* (PDF). Νάουσα: 3ο Γυμνάσιο Νάουσας. стр. 28. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-05-15.
2. ↑  Σπάρτση, Νίκου (2008). „ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΛΟΓΓΟΥ Παρουσία και δράση στα κοινά της Νάουσας (τέλος 19ου-αρχές 20ου αι)" (PDF). *Νιάουστα*. **124**: 8. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-05-15. Занемарен непознатиот параметар `|month=` (help)
3. ↑  Κύρου, Νίκος, Ολυμπία Τσίτση (Επιμέλεια) (2005). *Οι εκκλησίες της Νάουσας. Πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Σχ. έτους 1999 – 2000* (PDF). Νάουσα: 3ο Γυμνάσιο Νάουσας. стр. 29. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-05-15.
Феро оксид поправилно се именува како железо(II) оксид.
**Феро** (Fe2+), во хемијата, означува соединение на двовалентно железо, спротивно на фери, што означува соединение на тривалентно железо. Употребата на овие термини е застарена, при што со сегашната МСЧПХ номенклатура оксидационата состојба се запишува во загради со римски бројки, на пр. железо(II) оксид за феро оксид (FeO), и железо(III) оксид за фери оксид (Fe2O3).

Надвор од хемијата, феро е придавка која се користи за да укаже на присуство на железо. Зборот е изведен од латинскиот збор *ferrum* („железо").

Наводи
------

1. 1 2  *Ferrous*, Merriam-Webster, Посетено на 19 April 2008.
2. ↑  *Etymology (Meaning of Words)*, 30 November 2007, Архивирано од изворникот на 2008-04-20, Посетено на 19 April 2008.
**Хирон** го обучува Ахилеј
**Хирон**, (грчки: *Χείρων*, латински: *Chiron*) — син на Хрон и океанидата Филира, еден од кентаурите, митскиот народ полулуѓе-полукоњи од Тесалија.

Митологија
----------

**Хирон** и Ахилеј
**Хирон** (десно)  
Пелиј (лево)  
Ахилеј во (средина)
За разлика од своите сонародници, Хирон бил мудар и образован. Живел во пештера на Мелејскиот 'Рт или на стрмнините на ридот Пелион, каде ги подучувал другите на уметност и наука. Негови ученици, покрај останатите, биле и јунаците Гемини, Кастор и Полидеук, како и Јасон, Теламон и Ахилеј.

Хирон со својата жена Харикло ја имал ќерката Енеида, која се омажила за егинскиот крал Еака со кој го имала синот Пелеј, кој бил татко на јунакот Ахилеј.

Во Хироновата пештера на Мелејскиот 'Рт се прославила Пелејевата свадба со божицата на морето Тетида. На таа светковина помеѓу божиците Хера, Атина и Афродита избил конфликтот околу златното јаболко, а тој конфликт подоцна со своите последици довел до Тројанската војна.

Еден од најголемите Хиронови пријатели бил најголемиот јунак од античките митови Херакле, кој поради несреќен случај, бил крив за Хироновата смрт.

Хироновата смрт
---------------

Кога по наредба на микенскиот крал Евристеј, Херакле заминал во лов на еримантскиот вепар, запрел кај својот пријател кентаурот Фол. Фол во чест на доаѓањето на Херакле припремил голема гозба и отворил големо буре со вино. Виното било во сопственост на сите кентаури, па кога мирисот на виното се проширил по околината, останатите кентаури дотрчале и ја нападнале куќата во која живеел Фол, за да го спасат своето вино.

Херакле во тој судир со кентаурите се ставил на страна на својот пријател Фол и со огнени цепаници ги истерал кентаурите сè до Пелопонез, каде што тие се сокриле во Хироновата пештера на Мелејскиот 'Рт.

Сокриени во пештерата, Херакле ги гаѓал кентаурите со отровните стрели, а една од стрелите по несреќен случај го погодила и Хирон. Иако Херакле се трудел да го излекува Хирон, тоа не му успеало бидејќи стрелите биле натопени со отров од жолчката на Хидра, а против тој отров немало лек. Кога Хирон повеќе не можел да ги издржи болките, се одрекол од бесмртноста која му ја подариле боговите и одлучил да умре. Го замолил Ад, богот на подземниот свет, да го прими во царството на сенките, иако на тоа немал право, и тоа така што ќе го замени местото со јунакот којшто најмногу го задолжил човештвото. Тоа бил титанот Прометеј, кој тогаш станал бесмртен.

Надворешни врски
----------------

Наводи
------

* Theoi.com: Хирон
**Национална установа Центар за култура „Иљо Антески - Смок"** ― културна установа во Тетово. Центарот за култура е главен носител на културни, уметнички и политички активности во Тетово. Наречена е по македонскиот комунист и партизан Илија Антевски - Смок.

Историја
--------

Градбата на установата, тогаш позната под името Дом на култура „Иљо Антески Смок", била изградена во 1973 година, додека администрацијата званично започнала со работа во 1975 година.

Особености и спецификации
-------------------------

Установата располага со голема сала со вкупно 661 место за седење, како и мала сала за камерни концерти и промоции со 100 места. Исто така, сместено е и фоајето на влезот во градбата, соодветно за остварување на разни изложби. Постои и сала за вежби и премиери.

Соодветно е за разни музички концерти, промоции и изложби, концерти на разни ансамбли, одржување на политички конгреси , а во исто време преку сопствена матична продукција, активно дејствува во создавањето на културните вредности. Секоја година во просториите на оваа културна установа својата активност ја вршат десетици уметници од разни професии како глумци, музичари, пејачи и играорци. Само во големата сала секоја година се организираат над 130 активности со над 50.000 посетители.

Оддели на установата се: драмски оддел, книжевен сектор, ликовен оддел, музички сектор, балетски сектор, фолклорен оддел.

Во зградата на Центарот за култура, освен самата матична установа, просторот го користат и установите: Тетовски Театар, Библиотека „Кочо Рацин", Американско катче и Факултетот zа уметности при Државниот универзите во Тетово.

Галерија
--------

* Центарот за култура во 2009 годинаЦентарот за култура во 2009 година
* Влезот на Центарот за култура во 2009 годинаВлезот на Центарот за култура во 2009 година
* Споменикот во 2012 годинаСпоменикот во 2012 година

Поврзано
--------

* Споменик „Победа"
* Споменик на Наим Фрашери

Надворешни врски
----------------

* Службена страница на установата на Facebook


1. 1 2 3 4 5  „Национална институција Центар за култура". Општина Тетово. Архивирано од изворникот 2022-07-01. Посетено на 19 септември 2022.
**Успение на Пресвета Богородица** (грчки: *Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου*) — црква во селото Макеш, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Црквата се наоѓа во центарот на селото. Изградена е во 1929 г. Настрадала во земјотресот од 1978 г. и обновена е следната 1979 г. Претставува базилика без купола со повисок среден кораб.

Во парохијата влегуваат и храмовите „Сретение Господово" од 1800 г. и „Св. Трифун".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αηδονοχωρίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 18 октомври 2019.
**Томас Хицлшпергер** (роден на 5 април 1982 година во Минхен) — поранешен германски фудбалер кој играл во средниот ред. Хицлшпергер поминал дел од почетокот на неговата кариера играјќи во Астон Вила во Англија (краток период на позајмица во Честерфилд), пред да се врати во Германија за да игра за Штутгарт. Во 2010 година тој потпишал за италијанскиот тим Лацио, пред да се врати назад во Англија за да му се приклучи на Вест Хем Јунајтед кон крајот на истата година. По испаѓањето на Вест Хем од Премиер лигата Хицлшпергер се враќа во својата родна земја Германија, потпишуајќи за тимот на Волфсбург. Последно тој играл за Евертон, една сезона 2012-13, по што во септемрви 2013 објавил крај на својата професионална кариера. Како причини за завршувањето на кариерата ги посочил многуте повреди и непостојанството во играта како и големиот број на трансфери во последните години.

Тој, исто така, ја претставувал Германија, одигрувајќи 52 натпревари во кој постигнал 6 гола. Тој бил во составот на Германија и за Светското првенство 2006 година, каде неговата репрезентација била третопласирана.

Титули
------

### Германија Штутгарт

* Бундеслига  : 2006-07

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 306324645
* ISNI: 0000 0004 2649 2082
* GND: 1046393944

 |

 |
**Центар** (словенечки: Center) ― населба или поточно градски четврт (словенечки: *mestna četrt*) во гратчето Цеље, Словенија.

Старо градско јадро
-------------------

Во населбата се наоѓа т.н. Старо градско јадро каде е зачувана стара архитектура. Точки на интерес кои се сместени во средиштето на стариот град се: Цељскиот дом, Железничката станица, Хранилницата, Хотел „Европа", Позајмувачницата, Словенечкиот народен театар Цеље, Протасиевиот дворец, црквата „Св. Богородица", Народната куќа, Кнезовиот дворец, Покраинскиот музеј Цеље, Споменик на Богородица на Главниот плоштад, Опатиската црква „Св. Даниела", Водната кула, Сломшковиот плоштад и др. Цељската куќа била изградена во новиот историски стил на старогерманската готика во 1907 година. Виенскиот архитект Петер Павел Бранга направил планови за претставителна трикатна зграда со аголна кружна кула. Денеска со просториите ги управува Институтот „Целеја Цеље". Пратасиевиот дворец е доцнобарокна зграда која има сала за венчавки. Народниот дом на Плоштадот на цељските кнезови бил изграден во 1895-96 година. Денеска таа служи како општинска зграда. Кнезовиот дворец (Долен замок, словенечки: Spodnji grad) служела како седиште на цељските грофови во 14 и 15 век. Зградата претрпела најголеми промени за време на владеењето на Марија Тереза. Црквата „Пресвета Богородица" во рамките на миноритскиот манастир, била изградена на почетокот на XIV век, а денешниот изглед го добила во 1858-80 година. Црквата „Св. Даниела" е една од најстарите градби во гратчето и станала соборна црква по прогласувањето на епархијата во 2006 година.

Образование
-----------

Гимназија „Цеље - Центар"

Наводи
------

1. ↑  „Ljubljana - Ciril-Metodov trg (Cyrill Methodius Square)" [Цеље - Старо градско јадро]. kraji.eu. Архивирано од изворникот 2022-10-05. Посетено на 1 февруари 2023.
2. ↑  „Osebna izkaznica" [Лична карта]. Градска општина Љубљана. Архивирано од изворникот 2022-12-01. Посетено на 1 февруари 2023.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Градската општина Цеље |
| --- |
|  |
| 
* Брезова
* Буковжлак
* Врхе
* Глинско
* Горица кај Шмартно
* Доброва
* Жепина
* Задоброва
* Зачрет
* Зводно
* Језерце кај Шмартно
* Кошница кај Цеље
* Лаховна
* Лесковец
* Липовец кај Шкофја Вас
* Локровец
* Лопата
* Лοче
* Љубечна
* Медлог
* Осенца
* Отемна
* Пепелно
* Печовник
* Прекорје
* Рожни Врх
* Рунтоле
* Рупе
* Сланце
* Слатина во Рожна Долина
* Техарје
* Тремерје
* Трновље кај Цеље
* **Цеље**
* Шентјунгерт
* Шкофја Вас
* Шмарјета кај Цеље
* Шмартно во Рожна Долина
* Шмиклавж кај Шкофја Вас

 | Грб на Градската општина Цеље |

 |

46°13′49″N 15°15′44″E﻿ / ﻿46.23028° СГШ; 15.26222° ИГД﻿ / 46.23028; 15.26222
**Свети Никола** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Βαθυτόπου*) — црква во селото Трлис, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1834 г. што е означено на ктиторската плоча уништена кога селото потпаднало под грчка власт. Градбата претставува трикорабна базилика со купола, трем и камбанарија на запад. На запад има женска црква со свој влез. Внатре е зачуван изворниот иконостас со старите икони и резбаните парапети. Иконостасот е богато украсен само во делот на средишниот кораб. Иконите од 1851, 1861 и 1869 г. (Архангел Михаил, Свети Никола, Богородица и др.) се делоа на неврокопскиот иконописец Серги Георгиев. Оние датирани αωιγ (=1813) и αωιδ' (=1814) се донесени од грчките доселеници од Мала Азија и се дело на Кирјаз од Енос (Енез).

Во 2004 г. храмот настрадал во пожар.

Поврзано
--------

* Зихненско-неврокопска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Црквата „Св. Никола" во Трлис". Corect. Архивирано од изворникот на 2014-11-11. Посетено на 10 ноември 2014.
2. 1 2 3  „Ιστορία Πλεύνας-Πετρούσας. Η Παλαιά Εκκλησία Πλεύνας και άλλες 32 Μεταβυζαντινές Εκκλησίες στο Νομό Δράμας". Τα Νέα της Πετρούσας. Посетено на 16 ноември 2014.
3. ↑  „Βυζαντινά Μνημεία". Δήμος Νευροκοπίου. Посетено на 14 ноември 2014.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола" - Трлис на Ризницата ?
Каназава Хирозаку
**Каназава Хироказу**, (3 мај 1931) е светски јапонски познат карате инструктор.

Кариера
-------

Тој моментно е главен инструктор и претседател на Меѓународната федерација на шокатан карате-до, основана кога ја напуштил Јапонската карате асоцијација (ЈКА). Каназава е еден од ретките мајстори кои го достигнаа десеттиот ден (највисокото рангирање што може да се припише на Shotokan Karateka) и е единствениот жив човек кој го има.

Каназава го освоил натпреварот Кумите на првото Светско првенство во карате во 1957 година. Тој влегол во натпреварот со скршена рака од претходниот натпревар, но бидејќи не сакал да ја разочара мајка си која дошла од далеку да го види, се борел и ја освоил титулата. Следната година тој ја освоил титулата во Карате Ката и ја делел титулата со Такајуки Миками во еден од најспектакуларните моменти на турнирот. Миками и Каназава биле обучени заедно и биле цимери во текот на целата карате кариера. Кога се сретнале во финалето, биле направени многу малку техники, бидејќи премногу добро се познавале. Тие кружеле, чекајќи другиот да се отвори додека не истече времето. И поради тоа, било одлучено дека и двајцата ќе бидат номинирани за шампиони на првенството на шпанското првенство на Кумите во 1958 година.

Историја
--------

Иако практикувал џудо како млад, Каназава започнал обука во карате, кога тој бил на факултет со господарот Накајама Масатоши. Тој бил меѓу првите што ја завршил програмата за инструктори на ЈКА. Меѓу другите, Такајуки Миками, Теруки Окакаки и Такаура Еиџи исто така ја завршиле оваа програма.

Наводи
------

1. ↑  Goodman, F. (2004): *The practical encyclopedia of martial arts* (p. 50). London: Lorenz Books. (ISBN 978-0-7548-1468-9)
2. ↑  Smit, S. (2008): *Karate* (2nd ed.) (p. 21). London: New Holland. (ISBN 978-1-8477-3150-0)
3. ↑  Fightingmaster.com: Hirokazu Kanazawa, Shihan, 10th Dan Архивирано на 3 октомври 2018 г. Посетено на 18 February 2010.

Надворешни врски
----------------

* Шокатан Меѓународна Федерација
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**Ч** (кирилица: ч; глаголица: ) — 29 буква во македонската азбука. Буквата ја претставува гласовната вредност /ʧ/ или /ʨ/. Буквата е користена од сите азбуки штои се засновани врз кирилицата со горе долу ист изговор. Ракописната буква Ч е видно различна од таа печатената верзија.

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

| Македонска азбука |
| --- |
| А | а | Б | б | В | в | Г | г | Д | д | Ѓ | ѓ | Е | е | Ж | ж | З | з | Ѕ | ѕ | И | и | Ј | ј | К | к | Л | л | Љ | љ |
| М | м | Н | н | Њ | њ | О | о | П | п | Р | р | С | с | Т | т | Ќ | ќ | У | у | Ф | ф | Х | х | Ц | ц | Ч | ч | Џ | џ |
| Ш | ш |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
**Томасо Мочениго**
 

Грб на Томазо Мочениго
 Гробот на Томасо Мочениго во црквата Сан Џовани е Паоло
**Томасо Мочениго** (1343–1423) бил главен судија на Република Венеција од 1414 година до неговата смрт.

Биографија
----------

Тој командувал со крстоносната флота во експедицијата во Никополис во 1396 година и, исто така, победил во битките против Џеновјаните за време на војната кај Кјоџа од 1378-1381 година.

Додека бил венецијански амбасадор во Кремона, бил избран за дуж (1414) и избегал во тајност, плашејќи се дека може да биде затворен од Габрино Фондоло, тиранинот на тој град. Тој склучил мир со турскиот султан, но кога почнале повторно непријателствата, неговата флота ја поразила флотата на Турците во битката кај Галиполе.

За време на неговото владеење, патријархот на Аквилеја, Луј од Тек, формирал антивенецијански сојуз со императорот Сигизмунд. Венеција, под двостран напад, можело да започне офанзива која, во 1419-1420 година, ги освоил Удине, Цивидале, Фелтре, Белуно и поголемиот дел од Фриули од Аквилејската патријаршија. Кадоре, исто така, спонтан се предал. Договорот што следел доведе до мир со Унгарија и припојување на земјите на патријаршијата кон Република Венеција.

Мочениго во голема мера ја поттикнал трговијата, ја реконструирал војводската палата и ја започнал библиотеката. Умрел по долго боледување во 1423 година. Тој бил погребан во базиликата Сан Џовани е Паоло, традиционално погребно место на дуждовите.

Поврзано
--------

* Семејство Мочениго

| Политички функции
 |
| --- |
| Претходник**Микеле Стено** | **Дужд од Венеција**1413–1423 | Наследник**Френсис Фоскари** |
За истоимената црква од XXI век, видете Црква „Св. Павле" - Свети Павле (2013).

**Свети Павле** (грчки: *Αγίου Παύλου*) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Фреска во храмот
Храмот се наоѓа во населбата Кастра, во јужниот крај на истоименото маало Свети Павле (Агиос Павлос), до Пашините градини и под булеварот „Охи". Тамен-темелникот на храмот е поставен во 1919 г. по иницијатива на Солунското добротворно машко друштво и црквата е завршена во 1922 г. по проект на видниот архитект Ксенофон Пеонидис. Денешната црква е подигната во 1972 г. и зафаќа површина од 4.300 м2. Во црковниот двор има свет извор со мала пештера, во која според преданијата се криел Апостол Павле кога бил гонет од солунците.

Во 1988 г. општината решила дека црквата треба да се сруши, но по интервенцијата на министерот за Македонија и Тракија, Стељос Папатемелис, таа е оставена. Храмот бил центар на парохијата сè до 1992 г. Истата година почнала изградбата на нов парохиски храм на стотина метри јужно. Во 2013 г. старият храм и зелениот појас пред него се обновени. Црквата е одново живописана, а во олтарот се направени важни интервенции.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  Τζήμου, Κύα (12 мај 2016). „Ένα καταπράσινο κτήμα με θέα πέντε λεπτά από το κέντρο". Parallaxi Magazine. Посетено на 4 август 2019.
2. ↑  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 88.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Павле" - Свети Павле (1972) на Ризницата ?
**Свети Пантелејмон** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος*) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Иконостасот
Црквата се наоѓа во западното подножје на Серската тврдина, вон градските ѕидини на улица „Анастасиос Хрисафис". Не е познато кога е изградена, но се претпоставува дека е подигната во XII век како гробишен храм на градот. Во 1202 г. црквата е урната од војската на бугарскиот цар Калојан. Храмот е обновен во 1738 и во 1838 г.. Внатре е откриена камена надгробна плоча со релјефна розета, полукружна круна. Има и надгробна плоча од византиско време. Во 1892 г. во црквата се откриенидве стари икони — едната на Богородица, а другата на Христос.

Во 1913 г. за време на Втората балканска војна црквата е изгорена од бугарската војска, при што преживеала само средишната апсида. Возобновена е врз средновековните темели во 1935 г. на иницијатива на женски комитет. Обновата завршила во 1950 г. Првично била параклис на катедралата „Св. Архангели", а во 1985 г. со претседателски указ станала парохиски храм. Отворена е од митрополитот Максим Серски на 28 септември 1986 г. Подоцна во црквата се направени доста подобрувања — дворот е ограден и поплочен, обновена е чешмата од 1900 г. ремонтиран е иконостасот и др. Изграден е и параклисот „Христос Спасител Бесмртен", како и „Христос во окови", до апсидата, бидејќи во минатото до „Св. Пантелејмон" имало гробишен храм со истото име. Во 1961 г. е подигната камбанаријата со средства на Г. Кацаридис.

Градбата претставува трикорабна базилика со двоводен ќерамиден покрив. Корабите се поделени со шест пара дрвени малтерисани столбови. На исток е поликонхален. Меѓу вредните предмети во црквата се иконата на Христос Седржител од 1885 г. евангелие опковано со сребро од 1811 г. и иконата на Свети Ѓорѓи од 1878 г.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 12 декември 2017.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Пантелејмон" - Сер на Ризницата ?