**Вомероназалните рецептори** се класа на миризливи рецептори кои наводно функционираат како рецептори за феромони. Феромоните еволуирале во сите животински фили, за да го сигнализираат сексот и статусот на доминација и се одговорни за стереотипното социјално и сексуално однесување меѓу членовите од истиот вид. Кај цицачите, се верува дека овие хемиски сигнали се детектирани првенствено од вомероназалниот орган (VNO), хемосензорен орган кој е сместен во основата на носната преграда.

VNO е присутен кај повеќето водоземци, влекачи и цицачи кои не се примати, но го нема кај птиците, возрасните катарински мајмуни и мајмуните. Активната улога на човечкото VNO во откривањето на феромони е оспорена; VNO е јасно присутен кај фетусот, но се чини дека е атрофиран или отсутен кај возрасните. Две различни фамилии на вомероназални рецептори– кои наводно функционираат како феромонски рецептори– се идентификувани во вомероназалниот орган (V1Rs и V2Rs). Иако сите се рецептори поврзани со Г-протеин (GPCR), тие се далечно поврзани со рецепторите на главниот миризлив систем, нагласувајќи ја нивната различна улога.

Рецепторите V1 споделуваат помеѓу 50 и 90% идентитна на секвенца, но имаат мала сличност со другите фамилии на рецептори поврзани со G протеин. Се чини дека тие се далечно поврзани со рецепторите за горчлив вкус на T2R кај цицачите и GPCR слични на родопсин. Кај стаорците, семејството се состои од 30-40 гени. Тие се изразени во апикалните региони на VNO, во невроните кои изразуваат Gi2. Спојувањето на рецепторите со овој протеин посредува во сигнализацијата на инозитол трисфосфат. Пронајдени се и голем број хомолози на човечки V1 рецептор. Поголемиот дел од овие човечки секвенци се псевдогени, но е идентификуван навидум функционален рецептор кој се изразува во човечкиот миризлив систем.

Рецепторите V2 се членови на фамилијата 3 на GPCR и имаат блиска сличност со екстрацелуларните рецептори за чувствителност на калциум. Се чини дека глодарите имаат околу 100 функционални V2 рецептори и многу псевдогени. Овие рецептори се изразени во базалните региони на VNO, каде што се спојуваат со G протеините за да посредуваат во реакциите на инозитол трисфосфат. Хомолози се исто така идентификувани кај рибите, и одредена е специфичноста на лигандот на еден таков рецептор: е пријавено дека рецептор од олфакторниот епител на златната рипка ги врзува основните амино киселини, кои се мириси за рибите.

Човечки протеини кои го содржат овој домен
------------------------------------------

* V1
	+ VN1R1
	+ VN1R2
	+ VN1R3
	+ VN1R5
* V2: Нема кај луѓето. Vmn2r116 ( E9Q6I0 ) и Vmn2r26 ( Q6TAC4 ) се примери кои се наоѓаат кај глувците.

Поврзано
--------

* Мириса
* Трага рецептор поврзан со амин
* Мембрански стероид рецептор

Наводи
------

1. 1 2 3  „A novel family of candidate pheromone receptors in mammals". *Neuron*. **28** (3): 835–45. Dec 2000. doi:10.1016/S0896-6273(00)00157-4. PMID 11163270.
2. ↑  „The vomeronasal organ". *Science*. **286** (5440): 716–20. Oct 1999. doi:10.1126/science.286.5440.716. PMID 10531049.
3. ↑  „Evidence for kinship between diverse G-protein coupled receptors". *Gene*. **239** (2): 333–40. Nov 1999. doi:10.1016/S0378-1119(99)00392-3. PMID 10548735.
4. ↑  „Identification of non-functional human VNO receptor genes provides evidence for vestigiality of the human VNO". *Chemical Senses*. **26** (9): 1167–74. Nov 2001. doi:10.1093/chemse/26.9.1167. PMID 11705802.
5. ↑  „Characterization of nonfunctional V1R-like pheromone receptor sequences in human". *Genome Research*. **10** (12): 1979–85. Dec 2000. doi:10.1101/gr.10.12.1979. PMC 313059. PMID 11116092.
6. ↑  „A putative pheromone receptor gene expressed in human olfactory mucosa". *Nature Genetics*. **26** (1): 18–9. Sep 2000. doi:10.1038/79124. PMID 10973240.
7. ↑  Ryba, NJ; Tirindelli, R (August 1997). „A new multigene family of putative pheromone receptors". *Neuron*. **19** (2): 371–9. doi:10.1016/s0896-6273(00)80946-0. PMID 9292726. `|hdl-access=` бара `|hdl=` (help)
8. ↑  Pantages, E; Dulac, C (December 2000). „A novel family of candidate pheromone receptors in mammals". *Neuron*. **28** (3): 835–45. doi:10.1016/s0896-6273(00)00157-4. PMID 11163270.
9. ↑  Keverne, EB (22 October 1999). „The vomeronasal organ". *Science*. **286** (5440): 716–20. doi:10.1126/science.286.5440.716. PMID 10531049.
10. ↑  Naito, T; Saito, Y; Yamamoto, J; Nozaki, Y; Tomura, K; Hazama, M; Nakanishi, S; Brenner, S (28 April 1998). „Putative pheromone receptors related to the Ca2+-sensing receptor in Fugu". *Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America*. **95** (9): 5178–81. Bibcode:1998PNAS...95.5178N. doi:10.1073/pnas.95.9.5178. PMC 20234. PMID 9560249.
11. ↑  Speca, DJ; Lin, DM; Sorensen, PW; Isacoff, EY; Ngai, J; Dittman, AH (July 1999). „Functional identification of a goldfish odorant receptor". *Neuron*. **23** (3): 487–98. doi:10.1016/s0896-6273(00)80802-8. PMID 10433261.
Предлошка:InterPro content