{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Глувчарка|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Глувчарка***, попозната како **сив витез** или **валкана трихолома**, е печурка со сива капа од големиот род *Tricholoma*. Се среќава во иглолисни шуми во Европа, а се среќава и под борови дрвја во Австралија. Се смета за дека е јадлива. Една статија од 2014 година шпекулираше дека можеби е отровна, но Sitta *et ал.* во 2016 година во истото списание објави контра-напис кој ја демонстрира неоснованата природа на таквите шпекулации.

Таксономија
-----------

Печурката првично била опишана како *Agaricus terreus* од Јакоб Кристијан Шафер во 1762 година и како *Agaricus myomyces* од микологот Кристијан Хендрик Персон во 1794 година. Денешното биномно име го добила од германецот Паул Кумер во 1871 година. Општо е позната како сив витез по нејзините обезбојани жабри.

Речиси сите современи извори сметаат дека ***Глувчарката*** е синоним на *T. terreum*, но има некои исклучоци. Бон спомнува дека *T. myomyces* е дефиниран за низинските печурки со бели жабри и блескава капа, а Courtecuisse го одделува на истата основа. Мозер го разликува *Т. myomyces* врз основа на тоа дека жабрите треба да пожолтат.

Опис
----

Капата е 4-7 см широка и рамномерно покриена со ситни сиви лушпи. Конвексна и има широка конусна форма. Белузлавата дршка е 3-8 см висока и 1,5 см широка и нема прстен. Нема прстен или волва. Белузлавото месо е тенко, лесно се крши и има пријатен благ мирис и вкус. Широко распоредените и нерамни жабри се слободни (неприкачени на стапот). Отпечатокот на спорите е бел, овалните спори 6–7 микрометри должина од 3,5–4,4 микрометри ширина.

Може да се помеша со поголемиот (и отровен) *T. pardinum* има брашнаст мирис и лушпи на капата; јадливиот *T. orirubens* има фини темни лушпи и розови жабри.

Распространетост и живеалиште
-----------------------------

***Глувчарката*** се наоѓа во Европа, каде што плодните тела се појавуваат под четинари, особено бор и смрека, од крајот на летото до доцната есен. Тие исто така може да се појават во паркови во близина на овие дрвја и да растат во самовилски прстени. Тие се генерално во доста густо населени групи иако не се здружени. Забележано е како растат под егзотичните плантажи на *Pinus radiata* во Австралија. Глувчарката ја има и во Македонија.

Јадливост
---------

Со благ вкус, видот порано се сметал како добар за јадење. Се гледал на пазарите во Франција, заедно со магленката и *Tricholoma portentosum*. Сепак, некои власти препорачуваат неискусните берачи да ги избегнуваат сите сиви трихоломи. Неодамнешните хемиски тестови покажуваат дека овој вид може да содржи токсини кои можат да предизвикаат рабдомиолиза. Сепак, од поновите истражувања се покажало дека само абнормална количина на печурки Tricholoma може да предизвика рабдомиолиза и нормалното консумирање на околу 200 гр. печурки е безбедно, освен ако не постои индивидуална реакција.

Поврзано
--------

* Список на северноамериканска <i id="mwcw">трихолома</i>
* Список на видови <i id="mwdg">Tricholoma</i>

Наводи
------

1. 1 2  Heping Xia: Fatal toxins found in 'edible' wild mushrooms, in: Chemistry World, 16 June 2014
2. ↑  Paolo Davoli, Marco Floriani, Francesca Assisi, Karl Kob, Nicola Sitta: Comment on "Chemical and Toxicological Investigations of a Previously Unknown Poisonous European Mushroom *Tricholoma terreum* ", in: Chemistry Europe. First published: 10 March 2016, doi:10.1002/chem.201406655
3. 1 2  Phillips, Roger (2006). *Mushrooms*. Pan MacMillan. стр. 107. ISBN 978-0-330-44237-4.
4. 1 2  Lamaison, Jean-Louis; Polese, Jean-Marie (2005). *The Great Encyclopedia of Mushrooms*. Könemann. стр. 89. ISBN 978-3-8331-1239-3.
5. ↑  Haas, Hans (1969). *The Young Specialist looks at Fungi*. Burke. стр. 144. ISBN 978-0-222-79409-3.
6. ↑  Grey, Ed and Pat (2006). „FNCV FUNGI GROUP FORAY: LERDEGERG RIVER WALK, JACK CANN RESERVE, BLACKWOOD, 2 July 2006" (PDF). *Royal Botanic Gardens Melbourne website- fungimap section*. Royal Botanic Gardens Melbourne. Архивирано од изворникот (PDF) на August 29, 2008. Посетено на 2009-02-21.
7. ↑  Keane, Philip J.; Kile GA; Podger FD (2000). *Diseases and Pathogens of Eucalypts*. Canberra: CSIRO Publishing. стр. 84. ISBN 978-0-643-06523-9.
8. ↑  Zeitlmayr, Linus (1976). *Wild Mushrooms: An Illustrated Handbook*. Garden City Press, Hertfordshire. стр. 72–73. ISBN 978-0-584-10324-3.
9. ↑  Piotr Rzymski, Piotr Klimaszyk: Is the Yellow Knight Mushroom Edible or Not? A Systematic Review and Critical Viewpoints on the Toxicity of *Tricholoma equestre*, Wiley online library, first published: 25 July 2018, doi:10.1111/1541-4337.12374