recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Виенска Шума** (германски: *Wienerwald*) — низок шумовит масив кој го образува североисточното подножје на Северните Варовнички Алпи во покраините Долна Австрија и Виена. Долг е 45, а широк 20-30 км и претставува популарно место за рекреација на жителите на Виена.

Местоположба
------------

Подрачјето е ограничено со реките Тристинг, Гелзен, Трајзен и Дунав и лежи на границата меѓу Винарската и Индустриската четврт на Долна Австрија. Се протега практично до самиот град Виена и има улога на излетиште за густо населените подрачја околу градот.

Географија
----------

Највисока точка на масивот е Шепфл (893 м), на кој се наоѓа опсерваторијата „Леополд Фигл". Поважни реки во Виенската Шума се Виена, Швехат и Тристинг. Најсевероисточниот рид Леополдсберг се издига над Дунав и Виенската Котлина, образувајќи го источниот крај на алпскиот венец.

Иако Виенската Шума е заштитен предел и важно место за разонода, подрачјето сепак е под закана од ексурбанизација. Во неа е сместен големиот Лајнцерскиот животински парк населен со диви свињи и други шумски животни, како и паркот Шварценберг основан во XIX век. Близу Пуркерсдорф, 20 км западно од Виена се наоѓа и природниот парк Зандштајн-Виенска Шума. На масивот има и пештери, од кои попозната е Тројца Глувтари (*Dreidärrischenhöhle*).

Папелштрасе во населбата Пенцинг, Виена, која се граничи со Виенската Шума
Црквата на Клостернојбуршкиот манастир во Виенската Шума

Геологија
---------

Масивот на Виенската Шума претставува преод меѓу Источните Алпи и Карпатите, одвоен од Дунав и извесни тектонски линии кај Виена. Северниот дел припаѓа на песочничката зона на Алпите, а јужниот дел е во состав на Северните Варовнички Алпи. На исток, границата лежи на геолошка преломна линија кон Виенската Котлина. Најзастапени дрва во северниот дел на Виенската Шума се буката, дабот и габерот, додека југот е прекриен со четинари, претежно бор и ела. Во јужниот дел се наоѓа природниот парк Ференберге (во прев. „борови планини").

Историја
--------

Виенската Шума е населена веројатно уште од VIII век. Под влијание на Аварите, по Големата преселба на народите на подрачјето се населиле Словени, за што сведочат имињата на места како Деблинг, Лизинг и Габлиц. Сè до XVI век Виенската Шума била кнежевско ловиште, а потоа се користела претежно како извор на дрва. Индустрискиот развој во областа почнал во 1840 г. поради што подрачјето почнало густо да се населува. Во 1870 г. е планирано расчистување на речиси сета шума, но идејата наишла на широка јавна осуда, предводена од Јозеф Шефел.

Во 1987 конечно е донесена декларација за заштита на природната средина во областа на Виенската Шума.

Поврзано
--------

* *Приказни од Виенската Шума* — валцер на Јохан Штраус и претстава од Еден фон Хорват, неколкупати екранизирана

Наводи
------

1. ↑  *Wanderatlas Wienerwald*. Freytag und Berndt. 1975. ISBN 3-85084-661-X.

Надворешни врски
----------------

* Виенска Шума на Ризницата ?
* Туристички портал на Виенската Шума (германски)
* Биосферен парк Виенска Шума (германски)
* Музеј на Виенската Шума (германски)
**Враќање во ветената земја** – ерменски документарен филм од 1991 година, во режија на Харутјан Хачатријан, кој е автор и на сценариото, заедно со Михаил Стамболтсјан. Главните улоги ги играат: Размик Асатријан, Маријам Бозојан и Сурик Зурнахјан.

Содржина
--------

Филмот следи едно младо ерменско семејство што се враќа во нивниот уништен дом и фарма по големиот земјотрес, деструктивната сила што може да се види насекаде и по распадот на СССР, еден далечен настан невидлив во реалноста. Семејството е вистинско, снимено е од почетокот на зимата до крајот на пролетта, но режисерот го структурира филмот како приказна на нем филм. Многу години ерменската нација, бидејќи немала држава, ги концентрира националните вредности во семејството како центар на националниот дух. Главните ликови во приказната доаѓаат во Северна Ерменија. Тие се бегалци кои избегале од насилство. Жената е бремена. Тие создаваат свет околу себе и така се создаваат себеси.

Наводи
------

1. ↑  Кинотека на Македонија, „Филмска програма - февруари 2017" (пристапено на 7.3.2017)
**Атанас Ансаров**, познат под псевдонимот **Чернев**, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешна македонска револуционерна организација.

Животопис
---------

Атанас Ансаров е роден во Моноспитово, тогаш во Отоманското Царство. Се стекнал со прогимназиско образование. Во 1923 година е избран за претседател на Струмичкиот околијски револуционерен комитет. Во јули 1924 година е делегат на Струмичко окружен конгрес  и е избран за советник во окружниот комитет. Подоцна излегува во илегала и од 1925 година заедно со Милан Постоларски предводел Струмичка околија .

Наводи
------

1. ↑  Пърличев, Кирил. VІ конгрес на ВМРО (1925), Веда МЖ, София, 2005, стр. 77.
2. ↑  Пърличев, Кирил. VІ конгрес на ВМРО (1925), Веда МЖ, София, 2005, стр. 80.
3. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 9 - 10.
4. ↑  Михайлов, Иван. Спомени II. Освободителна борба 1919 - 1924, Льовен, 1965, стр. 712.
{\displaystyle P(X)=a\_{n}X^{n}+a\_{n-1}X^{n-1}+\cdots +a\_{1}X+a\_{0}}
**Виетови формули** — формули во математиката односно алгебрата, именувани според Франсоа Виет, кои ја даваат врската помеѓу нулите на полиномот и неговите коефициенти.

Формули
-------

Ако

{\displaystyle x\_{1}+x\_{2}+\cdots +x\_{n}=-{\frac {a\_{n-1}}{a\_{n}}}}
е полином од степен {\displaystyle n\geq 1} со комплексни коефициенти (па броевите {\displaystyle a\_{0},a\_{1},\dots ,a\_{n-1},a\_{n}} се комплексни, и {\displaystyle a\_{n}\neq 0} ), според основната теорема на аритметиката {\displaystyle P(X)} има {\displaystyle n} (не задолжително различни) комплексни корени {\displaystyle x\_{1},x\_{2},\dots ,x\_{n}.} Виетовите велат дека

{\displaystyle (x\_{1}x\_{2}+x\_{1}x\_{3}+\cdots +x\_{1}x\_{n})+(x\_{2}x\_{3}+x\_{2}x\_{4}+\cdots +x\_{2}x\_{n})+\cdots +x\_{n-1}x\_{n}={\frac {a\_{n-2}}{a\_{n}}}}
{\displaystyle \cdots \,}
{\displaystyle x\_{1}x\_{2}\cdots x\_{n}=(-1)^{n}{\frac {a\_{0}}{a\_{n}}}.}
{\displaystyle \sum \_{1\leq i\_{1}<i\_{2}<\cdots <i\_{k}\leq n}x\_{i\_{1}}x\_{i\_{2}}\cdots x\_{i\_{k}}=(-1)^{k}{\frac {a\_{n-k}}{a\_{n}}}}
Со други зборови, збирот на сите можни производи {\displaystyle k} на нулите на полиномот {\displaystyle P(X)} е еднаков {\displaystyle (-1)^{k}a\_{n-k}/a\_{n},}

{\displaystyle a\_{n}X^{n}+a\_{n-1}X^{n-1}+\cdots +a\_{1}X+a\_{0}=a\_{n}(X-x\_{1})(X-x\_{2})\cdots (X-x\_{n})}
за секое {\displaystyle k=1,2,\dots ,n.}

Виетовите формули важат поопшто за полиноми со коефициенти во кој било комутативен прстен, сѐ додека тој полином од {\displaystyle n}-ти степен има {\displaystyle n} нули во тој прстен.

Пример
------

За полином од втор степен {\displaystyle P(X)=aX^{2}+bX+c}, Виетовите формули гласат дека решенијата {\displaystyle x\_{1}} и {\displaystyle x\_{2}} се квадратна равенка {\displaystyle P(X)=0} задоволуваат

{\displaystyle x\_{1}+x\_{2}=-{\frac {b}{a}},\quad x\_{1}x\_{2}={\frac {c}{a}}.}
Првата равенка може да се користи за да се најде минимумот (или максимумот).

Доказ
-----

Виетовите формули може да се докажат со запишување на еднаквоста

(што е точно затоа што {\displaystyle x\_{1},x\_{2},\dots ,x\_{n}} се сите нули на полиномот), со множење преку факторите од десната страна и наоѓање на коефициентите на секој степен {\displaystyle X}.
Пример за веб конференција на екран на компјутер
**Веб конференциите** или познати **како вебинари** — презентации, работилници, состаноци или семинари кои се одржуваат преку интернет. На вебинарот секој учесник седи пред својот компјутер/лаптоп, и преку интернет е поврзан со другите учесници и презентери.

Од состанок со 5 учесници до конференција со над 200 учесници, вебинарите овозможуваат најразлични начини за интеракција, преку чет, гласовно со користење на микрофон, преку најразлични анкети и прашања итн.

За да присуствувате на кој било вебинар потребно е најпрво да го регистрирате вашето присуство, и по потреба да го инсталирате софтверот кој се употребува за конкретниот вебинар. Најчесто при регистрацијата ќе треба да ги внесете вашите лични податоци (име, презиме, е-пошта, компанија и слично) и потоа ќе добиете мејл со потврда за вашата регистрација и врска до вебинарот.

На денот на одржување на вебинарот потребно е да го отворите линкот кој го добивте во мејлот со потврдата за регистрација, и со тоа да се вклучите на вебинарот.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа информатичка статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Враќањето на зборовите** — роман на македонскиот писател Гоце Смилевски. За првпат романот бил објавен во 2015 година од издавачката куќа „Дијалог".

Содржина
--------

Основата на романот ја сочинува приказната за Абелар и Елоиза, познатиот љубовен пар од 12 век, како и за нивниот син Астралаб. Притоа, романот започнува со тоа што во кратки црти е раскажана целата негова содржина. Потоа, авторот ја прикажува својата приказна за овој љубовен пар. На крајот, во автопоговорот на романот, самиот Смилевски раскажува зошто решил дејството да го фокусира врз Елоиза и Астралаб.

За романот
----------

И овој роман е напишан во препознатливиот стил на Смилевски - историската фикција, т.е. тој создал „археолошки" роман во кој тој го истражува обработениот материјал, консултира извори и дава свое толкување на историскиот предмет. Притоа, Смилевски ја користи историската фикција како „јазична мастика" и во романот ги наведува современите дебати и прашањата што нему му се важни. Според идеите, романот е антипатријархален, антиклерикален, профеминистички, антиавторитативен. Со овој роман и со применетите наративни техники, Смилевски ја задржал својата определба за историскиот роман и дал свој интелектуален печат на дилемите на современото општество.

Наводи
------

1. 1 2  Роберт Алаѓозовски, „За отсутното", *Економија и бизнис*, година 18, број 221, ноември 2016, стр. 99-101.
**Астростатистиката** ― дисциплина која опфаќа астрофизика, статистичка анализа и податочно рударење. Користена за обработка на огромното количество податоци произведени со автоматско скенирање на космосот, за карактеризирање сложени збирки на податоци и за поврзување на астрономските податоци со астрофизичката теорија. Многу гранки на статистиката се вклучени во астрономската анализа, вклучувајќи непараметрија, мултиваријатна регресија и повеќеврстна класификација, анализа на временски низи, а особено Бејзови заклучоци. Областа е тесно поврзана со астроинформатиката.

Професионално здружение
-----------------------

Практичарите се претставени од Меѓународното астростатистичко здружение поврзана со Меѓународниот статистички институт, Работната група на Меѓународниот астрономски сојуз за астростатистика и астроинформатика, Работната група на Американското астрономско здружение за астроинформатика и астростатистика, Интересната група во астростатистиката на Американската статистичка асоцијација и Космостатистичката иницијатива. Сите овие организации учествуваат на мрежната страница на порталот за астростатистика и астроинформатика .

Наводи
------

1. ↑  Astrostatistics and Astroinformatics Portal
Глен Милеровиот оркестар во изведба (1939)
**Глен Милеровиот оркестар** бил формиран во 1937 од Глен Милер. Бил распореден околу еден кларинет и тенор саксофон кои ја свиреле мелодија, додека трите фруги саксофони свиреле хармонија. Милер претходно имал формирано уште еден бенд во 1936, но го распуштил зошто сметал дека е премногу сличен на бендовите во тоа време.

Новиот бенд бил многу популарен и снимил бројни хитови - меѓу кои и популарните, „Месечева серенада" („*Moonlight Serenade*"), „Во добро расположение" („*In the Mood*"), „Смокинг раскрсница" („*Tuxedo Junstion*"), „Чатануга чу чу" („*Chattanooga Choo Choo*") и „Имам девојка во Каламазу" („*I've Got a Gal in Kalamazoo*").

По трагичната смрт на Милер во 1944, бендот повторно се реоформил под водство на Текс Бенеке кој бил гланиот тенор саксофонист, пејач и долгогодишен пријател на Милер. Неколку години подоцна, оставнината на Милер се разделила со Бенеке и го најмила Реј МекКинли кој бил главен тапанар во Милеровиот воен воздухопловен бенд за да оформи нов „сенишен бенд" во 1956. 

Глен Милеровиот окрестар изведувале и снимале плочи под раководство на разни музичари. Бендот сѐ уште прави турнеи и дене. Моменталниот водач на бендот е тромбонистот Лари О'Брајан.

Медија
------


|  |
| --- |
| Во добро расположение |
|  |
| (*In the Mood*) |

* *Не можете да ја чуете снимката? Видете помош со снимки.*

Надворешни врски
----------------

* Веб-стајт на Глен Милеровиот оркестар (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 121317249
* ISNI: 0000 0001 1536 8834
* MusicBrainz: 9b87c1f6-23ae-469b-b710-ea5da2d3f848

 |

 |
Виенската Котлина на карта (североисточно од Братислава)
**Виенска Котлина** (германски: *Wiener Becken*, чешки: *Vídeňská pánev*, словачки: *Viedenská kotlina*) — котлина сместена меѓу Источните Алпи и Карпатите.

Географија
----------

Ова е прилично рамно подрачје со вретенест облик и зафаќа површина од 50 км на 200 км. На север се протега до висорамнината Моравското Поле (Мархфелд) зад Дунав. На југоисток е одделен од Малата Унгарска Низина со Литавските Планини. На запад се граничи со Гутенштајнските Алпи и Виенската Шума во состав на Северните Варовнички Алпи. Реката Дунав навлегува во котлината преку процепот Виенска Врата во планината Леополдсберг, а ја напушта преку Девинска Врата во Малите Карпати источно од Хајнбург.

Од крајот на XII век почнале да се градат тврдините Нов Град во Виена и Хајнбург на југоисточниот и источниот раб како бедем против нападите на Унгарците од подолното течение на Дунав. Сепак, војската на кралот Матеја Корвин успеала да навлезе во котлината за време на Австриско-унгарската војна во 1485 г. и започнала опсада на Виена. Градот претрпел уште две опсади од Османлиите, од кои едната едната во 1529, а другата во 1683 г.

Подрачја
--------

Хвојничките Ридови во Словачка
Преку 80% од котлината влегува во австриските покраини Долна Австрија и Виена. Северните теченија на реките Морава и Дија се во Чешка и Словачка. Долж јужниот и западниот раб има извори на геотермална и минерална вода, а со тоа и неколку бањски места како Баден, Бад Феслау и Бад Фишау-Брун.

Делови:

* Виенска Котлина во потесна смисла. Делот во Чешка се нарекува Долноморавска Долина, а оној во Словачка го носи името Борска Низина и е дел од областа Загорје
* Моравско Поле (Мархфелд) во Долна Австрија
* Хвојнички Ридови во Словачка.

Борската Низина и Хвојничките Ридови збирно се нарекуваат Загорска Низина.

Геологија
---------

Геолошките образби на Виенската Котлина се низа седиментни слоеви наталожени за време на неогенот. Котлината настанала со механизам на растргнување, и раседот на кој таа лежи е сеизмички активен до денес. Позначајни земјотреси во котлината се оној во Карнунт кон средината на IV век и земјотресот во Нојленгбах од 1590 г.

Поврзано
--------

* Средна Европа

Наводи
------

1. ↑  Plašienka, D. Grecula, P. Putiš, M. Kováč, M. a Hovorka, D. 1997: *Evolution and structure of the Western Carpathians: an overview.* Mineralia Slovaca - Monograph, Košice, s. 1 – 24

Надворешни врски
----------------

* Виенска Котлина на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 248534078
* GND: 4066018-7
* NKC: ge310941

 |

 |

Координати: 48°12′20″N 16°22′26″E﻿ / ﻿48.20556° СГШ; 16.37389° ИГД﻿ / 48.20556; 16.37389
*Рестаурадор,* Олаф Рахардт 
***Аталанта*** била 69 метарска парна јахта изградена во Филаделфија од друштвото „William Cramp & Sons" во 1883 година за финансиерот Џеј Гулд. Таа била продадена на морнарицата на Венецуела во 1900 година, каде што служел како воен брод „*Restaurador*" (Возобновувач). Таа бил заробен од страна на Германска империска морнарица за време на венецуелската криза во 1902-03 година и била ставена во употреба под германско знаме како дел од блокадната ескадрила. После кризата, таа била вратена во Венецуелците. Преименувана била во *Генерал Салом* и продолжила да служи до 1950 година.

Наводи
------

1. ↑  Forbes, John (28 април 1985), „Famous Moments in Yachting", *New York Times*
Ајурведа - од почетокот на традиционалната индиска медицина до легендарниот Данвантари, кој своето знаење го добил од Брама — богот на создавањето во хиндуизмот.

**Ајурведа** (деванагари: आयुर्वॆद, 'наука за животот') е систем на традиционална медицина што потекнува од Индија, а се практикува и во други делови од светот како форма на алтернативна медицина. Во санскрит, зборот ајурведа ги вклучува зборовите *āyus,* со значење 'живот' и *veda*, со значење 'наука'. Низ историјата, ајурведа останала да биде влијателен систем на медицина во јужна Азија. Најраната форма на ајурведа се појавува во периодот на ведите во Индија.

Белешки
-------

1. 1 2  Chopra, page 75
2. 1 2  *Department of Ayurveda, Yoga & Naturopathy, Unani, Siddha and Homoeopathy*. Ministry of Health & Family Welfare (Government of India).
3. ↑  In Sharma & Bodeker 2008 and Chopra 2003

Надворешни врски
----------------

* Дали ајурведа станува глобална? Архивирано на 26 декември 2008 г. Дејли Њуз, (Шри Ланка) 25 ноември 2008

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85083119
* NDL: 01107361
* NKC: ph128077

 |

 |
**Бернардино де Рибеира** (шпански: *Bernardino de Ribeira;* Саагун, околу 1499 година-Тлателолко, 5 февруари 1590 година),  попознат како **Бернардино де Сaагун** шпански: *Bernardino de Sahagún;* буквално „Бернардино Саагунски"), бил францискански фратар, шпански мисионер и етнолог, честопати наречен „пионер на антропологијата".  Тој е автор на бројни дела на шпански и ацтечки јазик, кои се највредните извори за историјата на предколумбиското Мексико.

Биографија
----------

Потекнува од Кралството Леон и е роден како Бернардино де Рибеира,  во семејство на најниското племство. Дипломирал на тогашниот познат Универзитет во Саламанка, каде што студирал класична филологија, историја и теологија. Во 1524 година, тој го избрал духовниот живот и бил ракоположен за свештеник во 1527 година. Откако се замонашил, го добил прекарот „Саагун", во чест на неговиот роден град. Саагун не бил во првата група на фратри што дошле во Нова Шпанија. Сепак, благодарение на неговиот академски и религиозен углед, во 1529 година отпловил за Нова Шпанија како мисионер. 

Првично служел во манастирот во Тламаналко, а во 1535 година веројатно основал манастир во Сочимилко во 1941 година,  каде бил старешина. Во 1536 година, со кралска наредба, архиепископот Хуан де Зумарага од Мексико ја основал Кралската школа на Санта Круз во Тлателолко - првата високообразовна институција во Америка, основана за да ги едуцира децата од домородните аристократски семејства за шпанската култура - во која Саагун предавал латински.  Од 1539 година до 1558 година активно проповедал во Пуебла, Тула, како и на други места. Во 1558 година за кратко време бил викар на Мичоакан, но истата година се вратил да предава латински јазик во Кралското училиште во Санта Круз, каде предавал до 1585 година, по што се повлекол во манастирот Сан Франциско, каде и починал.

Белешки
-------

Некои извори го наведуваат 23 октомври 1590 година како датум на смртта, но 5 февруари 1590 година веројатно е точен, бидејќи се појавува во неколку современи записи на ацтечки јазик: „Петтиот ден од февруари 1590, починал Саагун. Починат е во Тлателолко, погребан е во манастирот Сан Франсиско во Мексико Сити, а на неговиот погреб дошле сите господа на Тлателолко."

*

Надворешни врски
----------------

* Фреј Бернардино де Сахаган Архивирано на 23 септември 2004 г.
* Енциклопедија Францискана, Бернардино де Сахаган

Наводи
------


1. ↑  Lockhart, Schroeder & Namala 2006, стр. 34. sfn error: no target: CITEREFLockhartSchroederNamala2006 (help)
2. 1 2  León-Portilla 1999. sfn error: no target: CITEREFLeón-Portilla1999 (help)
3. ↑  Sáinz de Medrano 2001. sfn error: no target: CITEREFSáinz\_de\_Medrano2001 (help)
4. ↑  Wauchope 1974. sfn error: no target: CITEREFWauchope1974 (help)
5. ↑  Karttunen & Lockhart 1976. sfn error: no target: CITEREFKarttunenLockhart1976 (help)

1. ↑  Неки извори наводе 23. октобар 1590. као датум смрти, али 5. фебруар 1590. је вероватно тачан, јер се појављује у неколико савремених записа на наватл језику: „Петог дана фебруара 1590, умро је Саагун. Умро је у Тлателолку, сахрањен је овде у манастиру Сан Франсиско у Мексико Ситију, а на његову сахрану је дошла сва господа Тлателолка."
**Боро Ацевски-Пашата** (14 септември 1914

 во Скопје — 28 април 1959

 во Скопје) — македонски сликар и иконограф. Сликарство учел кај Димитрија Папрадишки.

Покрај со сликарство, учел и соло-пеење кај С. Зикова и П. Холотков.

Животопис
---------

На почетокот на Втората светска војна (1941) се приклучил кон народноослободителната борба. Во 1943 година како партизан бил еден од основачите на КУД „Кочо Рацин" во селото Горно Врановци.

Ацевски бил член на Операта и Балетот на Македонскиот народен театар (1948-1951), каде што исполнувал помали тенорски улоги. Имал своја улога и во првата македонска опера Гоце.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Ацевска*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 106. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  *Македонска енциклопедија, том I*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 384. ISBN 978-608-203-023-4.
Грб
Поглед кон Бире
**Бире** (германски: *Biere*) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од јануари 2008 е дел од општината Берделанд.

Историја
--------

Градот Бире, најголемиот во неговата општина, имал статус на град (*Stadt*). Сега е административно седиште на Берделанд.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| * Егерсдорф
* Ајкендорф
* Гросмилинген
 | * Клајнмилинген
* Велслебен
* Ценс
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Залцланд е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 51°58′N 11°39′E﻿ / ﻿51.967° СГШ; 11.650° ИГД﻿ / 51.967; 11.650

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 233950152
* GND: 7734865-5

 |

 |
Во дамнешно време, според англиските обичаи, луксузните кучиња се разликувале од обичните по тоа што им ги сечеле опашките. На Бобтеил му ја сечеле опашката веднаш по раѓањето, и тој обичај се задржал до ден денес. Затоа и го нарекле Бобтеил, што значи: без опаш.

Овие кучиња првобитно биле чувари на овци и најмногу ги имало на југот на Англија и во Шкотска. Потоа Бобтеил станал домашно милениче и фантастичен чувар на деца, па така во Америка го нарекуваат дадилка.

Многу е сладок, кадрав, оди како некоја мечка. Поради својата милост станал милениче во семејството. Така престанал да го чува стадото.

Влакната му се густи и долги и често му паѓаат преку очите, па ништо не гледа. Мора да се четка барем трипати неделно. Понекогаш луѓето ги собираат неговите влакна и ги користат за правење ќебиња. Одлично го поднесува животот во стан и главно е многу милостив и верен. Ако не е навикнат на друштво може да биде помалку агресивен кон странци, но сака луѓе и дружење.

Нјамногу сака да си игра, а бидејќи сѐ уште го има инстинктот на чувар во стадото, понекогаш така се однесува и кон деца. Не е посебно активен и сака да се излежува на каучот. Ако се изнесува редовно на шетање, животот во стан совршено му одговара. Сепак, на ова друштвено суштество понекогаш му е потребна самотија. Ако предолго го оставите сам, ќе се обиде да ви се одмазди така што ќе ви го расфрла станот и долго ќе ви лае. Она што понекогаш исто така ги лути сопствениците се каменчињата и валканиците кои му се закачуваат за влакната, како и водата на тепихот и паркетот по капењето.
**Боро Рудиќ** – македонски фотограф.

Животопис
---------

Рудиќ се школувал во Скопје, каде дипломирал на Електротехничкиот факултет. Рудиќ работи и живее во Скопје.

творештво
---------

Во својата кариера Рудиќ работел на уметничка и пропагандна фотографија, а се занимавал и со фотодизајн. Притоа, тој соработувал со повеќе македонски рекламни агенции, неговите фотографии се застапени во повеќе книги и монографии, а бил директор на фотографијата во околу 30 рекламни и музички спотови. Рудиќ учествувал на повеќе од 15 самостојни изложби и на над 250 групни изложби на кои добил повеќе од 50 награди. Тој е носител на фотографското звање „Мајстор на фотографијата" што го доделува Фото сојузот на Македонија.Боро Рудиќ – македонски фотограф.

Наводи
------

1. ↑  55 Охридско лето/ Ohrid Summer Festival – 12 July -20 August 2015.
Играорци во бечви го играат „Машкото оро"
**Бечви** — дел од машката носија, шајачни панталони со посебен крој.

Бечвите по рабовите, како и околу џебовите и цеповите, биле украсувани со црни гајтани, дело на локалните терзии. За разлика од машкото мијачко население што носело бечви изработени од бела клашна, во прилепскиот регион (с. Кривогаштани) тие биле изработувани од подебела клашна (шајак) во темноцрвена боја.

Наводи
------

1. ↑  „бечви" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „бечви" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „БЕЧВИ". Macedonism. Посетено на 11 октомври 2021.
**Божин Трајков Крстев** ( 1921
 во Побожје, Скопско — 3 февруари 1945

 во Орликовац, Дреновац, Косово) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. На 28 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал  во сите борби против балистичките сили и германските моторизирани колони во Качаничката Клисура. Со Бригадата заминал за Косово. Таму учествувал во разоружувањето на пробалистичките села. Во исто време се борел и против преостанатите балистички банди за нивното дефинитивно уништување. На 3 февруари 1945 година во една од битките против балистите, храбро загинал кај Орликовац, Дреничко. Посмртните останки му биле пренесени и погребани на гробиштата во родното село Побожје.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 79. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Боби Коминовски** (Битола, 4 март 1968

 - Ѓавато, Битолско, 25 февруари 2015

) — познат македонски музичар - саксофонист и професор во Музичкото училиште во Битола. Бил член на неколку музички групи од Битола и учесник на Битолското културно лето Битфест.

Животопис
---------

Коминовски е роден на 4 март 1968 година во Битола. Музичкото образование го почнал во Битола, на отсекот по кларинет во класата на проф. Панде Татарчевски. По завршувањето на Средното музичко училиште во 1986 година се запишал на ФМУ во Скопје во класата на м-р Иван Кочаров. Во 2000 година магистрирал на ФМУ на одделот по саксофон во класата на м-р Стојан Димов. Коминовски загинал на 25 февруари 2015 година во сообраќајна несреќа на патот Битола - Ресен кај превојот Ѓавато.

Наводи
------

1. ↑  „*Боби Коминовски е професорот што загина во сообраќајката на патот Битола – Ресен*". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2015-02-28.
**Боро Пејчинов** (Баница, Леринско, Егејска Македонија, 14 септември  1942

 - 22 јули 2011

) — македонски карикатурист, сатиричар, филмски режисер, сценарист, сценограф, аниматор, стрип цртач, илустратор и дизајнер.

Животопис
---------

Пејчинов е роден во егејското село Баница во близина на Лерин на 14 септември 1942 година. За време на граѓанската војна во Грција ја напушта земјата како дете бегалец и се населува во СР Македонија. Во 1961 година се запишува на архитектонскиот факултет во Скопје.
Од 1967 до 1969 година работи како карикатурист-илустратор и новинар за магазинот „Журнал", а од 1970 година во редакцијата „Остен" како карикатурист.
Во 1972 година заминува на студиски престој во Загреб филм во „Загрепската школа за анимиран филм", под менторство на Душан Вукотиќ.
Во периодот од 1964 до 1977 година е хонорарен соработник во РТВ Скопје. Од 1977 година работи во продуцентската куќа Вардар филм, во студиото за анимиран филм, најпрво како карикатурист и илустратор, а потоа режисер, сценарист и сценограф на анимирани филмови. Освен на анимирани работи и на рекламни филмови, а се занимава и со графички дизајн. За својата работа е добитник на повеќе награди и признанија. Живее и работи во Скопје до 2011.

Награди
-------

* 1978 ФЈДКФ, Белград, златен медал-Београд за режија на анимиран филм / „Отпор"
* 1978 ФЈДКФ, Белград, награда Желимир Матко на списанието Филмограф / „Отпор"
* 1978 ФЈДКФ, Белград, диплома Кекец / „Отпор"
* 1978 МФФ, Оберхаузен, главна награда / „Отпор"
* 1978 МФФ, Анси, главна награда / „Отпор"
* 1978 МФФ, Краков, специјална награда / „Отпор"
* 1978 Југословенски кандидат за Оскар / „Отпор"

Филмографија
------------

* 1974/75 ВИНИ ПУ, сценарио, режија, анимација, сценографија, дизајн, играно - анимиран, МТВ Скопје
* 1977: Ближни наши (аниматор, режија, сценарио)
* 1978 Отпор (аниматор, режија, сценарио)
* 1978 Растење (аниматор, режија, сценарио)
* 1985 Epur si muove (Сепак се движи) (аниматор, режија, сценарио)
* 1986 Тоа е мојот живот (аниматор, режија, сценарио)
* 1988 Леонардо - настинка (режија, сценарио)
* 1988 Леонардо - прошетка (режија, сценарио)
* 1988 Леонардо - творец (режија, сценарио)

Наводи
------

1. ↑  „Викенд со успешни македонски филмови во кинотечното кино". Утрински Весник. Посетено на 2010-01-10.
***Бетонски фараони***, во режија на Јордан Тодоров, е бугарски документарен филм од 2010 година, кој го истражува начинот на живот на Ромите Калдераш - затворена заедница со не повеќе од 1 милион луѓе низ целиот свет.

Синопсис
--------

Добредојдовте во живописниот свет на Ромите Калдераш - затворена заедница со не повеќе од 1 милион луѓе низ целиот свет. *Бетонски фараони го* прикажува начинот на живот и традиции на најскриените и најинтригирачки ромски заедници. Харизматичен цигански барон ќе не прошета во неговиот нов дом и ќе ни раскaже за неговите лични животни искуства. Ќе ги научиме најновите трендови за дизајн на надгробни споменици кај Ромите. Ќе се спуштиме во подземните домови на африкански гранит, опремени со кревети, гардероби, стерео и наполнет мобилен телефон - директна линија кон надворешниот свет. Цела една прослава на животот и задгробниот живот во сите негови облици.

*
Оваа статија се однесува на замокот во Бодрум.  За замокот во покраината Османие, погл. Бодрумкале. 

**Бодрум Кале** (турски: *Bodrum Kalesi*) е тврдина која се наоѓа во Бодрум, Турција. Бил изграден во 1404  година од страна на витезите болничари и истиот се нарекувал *Св. Петар*.

Тврдината e познат и под името *Подрум Кале*. Кон крајот на 19 и почетокот на 20 век како затвореници во оваа зандана се нашле голем број на Македонци - црковни и револуционерни дејци, меѓу кои Христо Татарчев, Дамјан Груев , Пере Тошев, Христо Матов, Јосиф Даскалов и други.

Извори
------

1. ↑  *Bodream*, Jean-Pierre Thiollet, Anagramme Ed. 2010, 90.
2. ↑  *Даме Груев - Спомени. Коресподенција, Предговор, съставителство и бележки: Цочо Билярски, София, 1999*

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бодрум Кале" на Ризницата ? |
Пјер Огист Реноар, *Боемот*, 1868
**Боемство** — практика на неконвенционален начин на живот, често во друштво на истомисленици, со неколку постојани врски, вклучувајќи музичка, уметничка или книжевна определба. Во овој контекст, боеми можат да бидат скитници, авантуристи, или вагабонти.

Оваа употреба на зборот првпат се јавила во XIX век за да се опише нетрадиционалниот начин на живот на маргинализираните и осиромашени уметници, писатели, новинари, музичари и глумци во поголемите европски градови. Боемите се поврзани со необични или анти-естаблишмент политички или општествени ставови, кои често се изразуваат преку слободната љубов, скромноста, а во некои случаи, доброволната сиромаштија. Богатите и привилегираните, дури и аристократски, боемски кругови понекогаш се нарекуваат „високо боемство" (фр. *haute bohème*).

Поранешни боемски заедници
--------------------------

Меѓународниот поим боемија (*bohemia*) исто така би можело да значи било кое место каде што може да се живее и работи поевтино, и да се однесува неконвенционално; заедница на слободни души надвор од дозволените граници на угледното општество. Неколку градови и населби станале поврзани со боемството во XIX и почетокот на XX век:

### Во Европа

* Мала Страна и Жижков во Прага, Бохемија
* Скадарлија во Белград
* Старата чаршија во Скопје (денес) и други делови од градот (порано)
* Монмартр во Париз
* Сохо во Лондон
* Ексарија во Атина
* Бејоглу, Бешикташ и Бакирќој на Европската страна и Кадиќој на Азиската страна во Истанбул
* Мите во Берлин
* Табан во Будимпешта
* Алфама во Лисабон
* Ужупис во Вилнус
* Кардиф во Велс

Занимливости
------------

* Во 1931 г. истакнатиот македонски глумец Петре Прличко 1931 г. отворил свој театар наречен „Боем".

Наводи
------

1. ↑  „SeaDict Online Dictionary". Посетено на 16 November 2013.
2. ↑  Turque, Bill (17 February 2013). „Montgomery County looks to get hip". *Washington Post*. Посетено на 16 November 2013.

Надворешни врски
----------------

* Боемството и контракултурата Архивирано на 10 ноември 2010 г. (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзани со културата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NDL: 00560821
* NKC: ph173218

 |

 |
**Бети Мерион Вајт** (англиски: *Betty Marion White*; 17 јануари 1922

 - 31 декември 2021

) - Американска глумица, комичарка и ТВ-водителка
, најпозната по нејзините улоги во телевизиската серија Златни девојки, како и во шоуто „Мери Тајлер Мур". Од 2010 до 2015 година, Вајт ја играла улогата на Елка Островски во комедијата Убавина во Кливленд, за која добила две награди на филмот за глумци на САД за најдобра глумица во серија комедија и добила номинација Еми во категоријата Најдобра споредна глумица во серија за комедија ", во 2011 година. Таа исто така има напишано неколку книги во текот на нејзината кариера опфаќајќи повеќе од седумдесет години.

За време на нејзината телевизиска кариера, глумицата била наградена со шест Еми и била номинирана дваесет и трипати . Таа е единствената глумица која ги освоила сите можни номинации за награда за комедија. Таа, исто така, станала првата жена што добила награда во категоријата „ *Најдобар водител на игра во шоу* "во 1983 година и има рекорд за најдолг период меѓу номинациите - првата била во 1951 година а последната во 2015 година. Во 2014 година, на 92-годишна возраст, таа станала најстарата глумица со номинација за Еми во историјата. Нејзиниот придонес за телевизијата го одбележале со звезда на „Холивудскиот тротоар на славните".

Бети Вајт починала на 31 Декември 2021 година во нејзината куќа во Брентвуд,Лос Анџелес,Калифорнија на 99 годишна возраст.

Наводи
------

1. ↑
**„Во селскиот суд"** — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан.

Содржина
--------

Во Горжевил се одржува судење на кое госпоѓата Баскил го тужи младиот Изидор Патирон. Имено, пред 15 години, таа го примила Изидор кај себе и се грижела за него, а подоцна му поклонила еден свој имот, под услов да не ја напушти до крајот на животот. Меѓутоа, Изидор се оженил и со тоа го прекршил договорот така што г-ѓа Баскил бара тој да го врати имотот. Изидор објаснува дека тој ја исполнил својата обврска кон г-ѓа Баскил, но откако таа се здебелила, тој одлучил да ја напушти. Најпосле, судијата пресудува дека Изидор има право да го задржи имотот, зашто тој е неговиот законски сопственик.

Наводи
------

1. ↑  „У сеоском суду" во: Гиј де Мопасан, *Изабране новеле* (друга књига). Култура, Београд, 1950, стр. 264-270.
**Враќањето на монархијата** е филм, во режија на Мајкл Хофман. Главните улоги ги толкуваат: Роберт Дауни Џуниор, Мег Рајан, Сем Нил, Поли Вокер и Хју Грант.

Содржина
--------

Надарениот студент по медицина Роберт Маривел сосема случајно е повикан на дворот на англискиот крал Чарлс Втори. Таму, тој успева да го излечи миленикот на кралот, кучето од расата „кокер шпаниел" и со тоа ја придобива наклоноста на кралот. Со тоа, неговиот живот на дворот е исполнет со задоволства и успех во работата.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 842, 15.8.2014, стр. 21.
2. ↑  „Враќање на монархијата", *Антена*, број 877, 17.4.2015, стр. 21.
**„Во осамено место"** (англиски: *In lonely place*) — американски филм од 1950 година, во режија на Николас Реј. Главните улоги ги толкуваат: Хемфри Богарт, Глорија Греам, Марта Стјуарт, Френк Лавџој итн.

Содржина
--------

Една вечер, филмскиот сценарист Диксон Стил посетува ноќен клуб во друштво со неговиот агент Мел Липман. Таму, Диксон започнува кавга со темпераментен млад глумец, а потоа ја поминува ноќта со младата Милдред Еткинсон. Диксон е конфликтна личност и одамна нема напишано добро сценарио, додека Милдред е амбициозна млада девојка која има идеја за филмска приказна. Откако Милдред го напушта станот на Диксон, истата ноќ таа е убиена. За убиството е осомничен Диксон, но во негова заштита стапува сосетката Лорел Греј. Истрагата на убиството ја води стариот познаник на Диксон, детективот Бруб Николај, а во меѓувреме Диксон се зближува со Лорел, која му дава инспирација повторно да почне да пишува...

Наводи
------

1. ↑  РТС, „На усамљеном месту - филм" (пристапено на 23.11.2019)
2. ↑  РТС, „На усамљеном месту - филм" (пристапено на 23.11.2019)
**„*Вратете се Македонци*"** — македонска народна песна. Песната е посветена на македонските печалбари кои во песната, Македонија ги бара да се вратат дома. Песната има печалбарски карактер.

Текст
-----

-Заминавте Македонци,  

в' друга земја, непозната,  

да работите.

Ах, вратете се Македонци,  

за вас плаче родна мајка Македонија,  

ај, вратете се Македонци,  

жално плаче родна мајка Македонија.

Си оставивте мајки и сестри,  

камен на срце да носат,  

многу години.

Ах, вратете се Македонци,  

за вас плаче родна мајка Македонија,  

ај, вратете се Македонци,  

жално плаче родна мајка Македонија.

Бог да молевте, солзи роневте,  

гласој наши преку море  

не слушнавте.

Ах, вратете се Македонци,  

за вас плаче родна мајка Македонија,  

ај, вратете се Македонци,  

жално плаче родна мајка Македонија.

Надворешни врски
----------------

* Вратете се Македонци (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org
**Ватиканска апостолска библиотека** (латински: *Bibliotheca Apostolica Vaticana*), честопати нарекувана **Ватиканска библиотека**) — библиотека на Светиот престол, сместена во Ватикан. Официјално основана во 1475 година, иако е многу постара, таа е една од најстарите библиотеки во светот и содржи една од најзначајните збирки на историски текстови. Библиотеката располага со 75.000 кодекси од различни историски периоди, како и 1,1 милион печатени книги, кои вклучуваат околу 8.500 примероци од почетоците на печатењето.

Ватиканската библиотека е истражувачка библиотека за историја, право, филозофија, природни науки и теологија. Библиотеката е отворена за секој што може да ги докаже своите квалификации и потребата за истражување. Фотокопии за приватни истражувања од страници на книги објавени помеѓу 1801 и 1990 година можат да се побараат лично или преку пошта.

Во март 2014 година, Ватиканската библиотека започнала четиригодишен проект на пренесување на својата колекција на ракописи во електронска форма.

Тајните архиви на Ватикан биле одделени од библиотека на почетокот на XVII век и тие содржат 150.000 други писанија.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 146085455
* LCCN: n80050101
* ISNI: 0000 0001 2178 6485
* GND: 1003302-6
* SELIBR: 109867
* SUDOC: 027307808
* BNF: cb11873553t (податоци)
* BIBSYS: 90524924
* ULAN: 500308607
* NLA: 36347116
* NDL: 00744087
* NKC: kn20010709241
* BNE: XX88492
* CiNii: DA01214983

 |

 |
**Во мусафирханата** (српски: *U musafirhani*) — расказ на писателот Иво Андриќ.

Содржина
--------

Католичкиот калуѓер фра Марко Крнета е задолжен да управува со мусафирханата — посебен дел од манастирот во кој ноќеваат Турците кои се на пропатување. Еден ден пристигнуваат тројца јаничари, од кои едниот е тешко болен при што болниот им го оставаат на нега на калуѓерите. Марко со несебична енергија се грижи околу него, а кога гледа дека јаничарот нема да преживее, тој си поставува задача да го покрсти. Сепак, јаничарот умира без да ја промени верата.

Осврт кон делото
----------------

Четири раскази на Андриќ, „Во мусафирханата", „Во занданата", „Исповед" и „Покрај казанот", се посветени на католичкиот калуѓер Марко Крнета. Во нив, авторот сликовито го портретирал ликот на калуѓерот како суров селанец, човек на елементарната природа, но со невино срце зачудено пред злото со кое е обвиен светот. Притоа, Андриќ ја создава личноста на фра Марко супериорно интелектуално и несентиментално, но и без иронија кон неговата неученост и примитивност.

Наводи
------

1. ↑  „U musafirhani", во: Ivo Andrić, *Priča o vezirovom slonu*. Beograd: Rad, 1962, стр. 87-98.
2. ↑  Velibor Gligorić, „Beleška o piscu", во: Ivo Andrić, *Priča o vezirovom slonu*. Beograd: Rad, 1962, стр. 163-164.
„**Вратобрадец"** е пејоративен термин и стереотип за мажите коишто покажуваат одлики на социјална необичност, неуспех или претенциозност. Терминот е поврзан со тековниот (2014 година до денес) стил на брада „брада на врат", и во проширување, стереотип на личност со прекумерна тежина, „неспастрен" корисник на интернет со екстремни и специфични политички ставови. Стереотипот „вратобрадец" е исто така поврзан со стрипови, *Зандани и ламји*, Магија: Собирањето, Отаку супкултура, *Моето мало пони* и одредени игри како што се PC и конзолните игри (пр. Лига на легенди). Стереотипот често е поврзуван со различни заедници, вклучувајќи инцели и Движења за правата на мажите.

Во популарната култура
----------------------

Некои го сметаат Џеф Албертсон од Симпсонови како вратобрадец поради неговиот изглед и љубов за стрипови.

Некои го сметаат карактерот Чума во „Девојката со тетоважа змеј" (2011) како вратобрадец.

Во Саут Парк „Води љубов, не варкрафт" епизода постои вратобрадец по име Џенкинс кој го троши сето свое време играјќи Ворлд оф варкрафт.

Поврзано
--------

* Бета мажјак (жаргон)

Наводи
------

1. ↑  Wilcon, Daniel (10 December 2016). „A Thoughtful, Critical Analysis: Am I a Neckbeard?". *Study Breaks*. Посетено на 2017-04-19.
2. ↑  Allegretti, David (2016-11-21). „I Started Wearing a Fedora to See if it Would Ruin My Life". *Vice*. Посетено на 2017-04-05.
3. ↑  Caffier, Justin (2017-02-09). „Every Insult the Left Uses to Troll Conservatives, Explained". *Vice*. Посетено на 2017-04-05.
4. ↑  Lauren Rosewarne (25 January 2016). *Cyberbullies, Cyberactivists, Cyberpredators: Film, TV, and Internet Stereotypes: Film, TV, and Internet Stereotypes*. ABC-CLIO. стр. 77–. ISBN 978-1-4408-3441-7.
5. ↑  Furino, Giaco (2014-08-20). „Dungeons & Dragons Is Officially Cool Again". *Vice*. Посетено на 2017-04-05.
6. ↑  Brooke Kushwaha. „Put on Your Thinking Cap: A Hat History". The Wesleyan Argus. Посетено на 2018-09-28.
7. ↑  Emmett Rensin (2015-08-18). „The internet is full of men who hate feminism. Here's what they're like in person". *Vox*. Посетено на 2017-08-20.
8. ↑  „How neckbeards have become a screen stereotype". The University of Melbourne. Посетено на 2018-09-29.
**Браќата Блуз 2000** (англиски: *Blues Brothers 2000*) е американски филм од 1998 година, во режија на Џон Лендис. Главните улоги ги играат: Ден Ајкројд и Џон Гудмен. Филмот претставува продолжение на приказната за браќата Блуз.

Содржина
--------

Елвуд Блуз, чиј брат излегува од затвор, се обидува повторно да ја собере старата група. Затоа, Елвуд се враќа во Чикаго и повторно, со помош на концерт, се обидува да го спаси домот за сираци во кој израснал.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 853, 31.10.2014, стр. 26.
2. ↑  *Антена*, број 865, 23.1.2015, стр. 16.
3. ↑  „Браќата Блуз 2000", *Антена*, број 893, 7.8.2015, стр. 26.
**Биголи** е екструдирана тестенина во форма на долга и густа нишка. Првично биголите се правеле со брашно од хељда, но сега почесто се прават со интегрално пченично брашно, а понекогаш вклучуваат и јајца од патки. Подготовката потоа се екструдира низ *биголаро*, од каде тестенините го добиваат своето име.

Биголи е термин кој се користи во Венето; сличен вид тестенини наречени пици се произведува во Тоскана.

Историја
--------

Постојат различни верзии за потеклото на биголите. Единствено се согласуваат дека потекнуваат од сегашниот регион Венето. Според една теорија, неговото потекло датира од 14 век за време на Венецијанските турски војни. Откако Турците потопиле бројни венецијански бродови натоварени со брашно, преостанатото брашно било помешано со обично пченично брашно. Новата смеса се користела за тесто, формирана во големо шпагето и наречено биголо.

Во 1604 година, производителот на тестенини од Падова по име Бартоломио Веронезе, познат како Абонданца, патентирал преса за правење биголи. Ова бил вистински триумф на биголите.

Според друга верзија, биголите се резултат на понатамошниот развој на еден вид тестенини што веќе биле широко распространети во североисточна Италија. За прв пат се споменуваат како биголи во 15 век на дворот на епископот од Ераклеја.

Поврзано
--------

* Макарони
* Пици

Наводи
------

1. 1 2  Hildebrand, Caz (2011). *Géométrie de la pasta*. Kenedy, Jacob. Salsa, Patrice. Paris: Marabout. стр. 28 & 198. ISBN 9782501072441. OCLC 762599005.
2. ↑  „Come nascono I BIGOI - bigoialtorcio.it". *www.bigoialtorcio.it*. Посетено на 2022-06-16.
3. ↑  *Le paste d’Italia* (= *Le guide de L’Espresso.*) S. 178.

* Hyman, Clarissa (2006-09-02). „Spaghetti con tutti. .. .. . and linguine, rigatoni, bucatini and the rest. Clarissa Hyman gorges herself on an Umbrian outbreak of pastamania". *Financial Times; London*. Financial Times Ltd.
* Gianotti, Peter M. (2006-07-19). „Fresh seafood with an Italian accent". *Knight-Ridder/Tribune Business News*. Newsday Inc.