recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Љубовно лето** (шпански јазик: **Verano de Amor**) е мексиканска теленовела. Тинејџерската новела е римејк на аргентинската серија од 1998 година под продукцијата на Крис Морена, **"Verano del 98"**. Во мексиканската верзија главната улога ѝ припадна на популарната мексиканска глумица и пејачка Дулсе Марија, позната од групата РБД.

Дејство
-------

1999. година група деца го поминуваат својот последен ден од летните празници и се заколнуваат на вечно пријателство. Се колнат дека ќе се најдат на истото место за 10 години. Времето поминува и вечното лето се претвора во ноќна мора. Чувствата и невиноста се претвораат во очај и неверица.

2009. година, Данте излегува од затвор и се враќа во соседството Тлакоталпан за да им се одмазди на личностите кои биле дел од неговото минато. Меѓу нив се сестрите Палма: големата љубов на Данте, Флора и нејзината сестра Зое. Данте не ни помислува дека има син. Односот помеѓу сестрите е нарушен сè од моментот кога загинува нивната мајка. Зое е заљубена во својот најдобар пријател Дилан Морета, заради кој тивко пати. Дилан е момче кој е потполно заљубен во филмографијата, и потполно е неспремен за големите одговорности кои ги носи животот. Тој пак е заљубен во новата италијанска сосетка, амбициозната Исабела Рока, внуката на господинот Вито и г-ѓата Аура. Сите свои тајни ќе ѝ ги раскаже на својата најдобра пријателка Зое, но не ни претпоставува дека таа ќе ги искористи.

Најдобриот пријател на Дилан е Балдомеро Олмос, убаво момче, женкар, кој ја обожава музиката и свири контра бас во рок група. Братот на Исабела Енцо исто така се наоѓа во групата, а во него е заљубена Рената. Балдомеро пак ѝ е дечко на Луца, но на својата работа се заљубува во Софија, жена која по години може да биде негова мајка. Софија пати од понижување на сопругот Отон кој во друштвото ја претставува како форензичарка. Балдомеро ќе направи сè за да докаже дека тој е вистинскиот маж во нејзиниот живот, но проблемот настанува кога во Балдомеро се заљубува Дана, ќерката на Софија. Балдомеро живее со својата фамилија: мајката Рејна се прави болна за нејзините деца да бидат покрај неа, сестрата Беренисе е девојка која се однесува како момче, а другата сестра е Миранда, која е хипи и работи како келнерка во Bikini’s Bar, чиј газда е починатиот Роберто. Миранда таму ќе го запознае Мауро, синот на господин Отон.

Дали нашите јунаци ќе преживеат уште едно жешко љубовно лето?

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Дулсе Марија | Миранда Перес Олмос |
| Енрике Роча | Дон Вито Рока Провенцано |
| Хуан Ферара | Отон Виљалба / Маркос Касар |
| Марк Тачер | Данте Ескудеро / Даниел Гурцан |
| Гонсало Гарсија Виванко | Мауро Виљалба Дуарте |
| Викторија Диаз Аранго | Флора Палма |
| Наташа Дупејрон | Беренисе Перес Олмос / Грета |
| Кристина Масон | Зое Палма |

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 6 февруари 2009 г.
**Девојката со бисерна обетка** е филм, во режија на Питер Вебер. Главните улоги ги играат: Колин Фирт, Скарлет Јохансон, Том Вилкинсон, Силијан Марфи и Џуди Парфит.

Содржина
--------

Дејството на филмот се одвива во Делфт, Холандија, во 1665 година. По несреќата во која еден сликар го губи видот, неговата седумнаесетгодишна ќерка Грита мора да се вработи за да му помогне на своето семејство. Таа работи како домашна помошничка кај познатиот сликар Јоханес Вермер и со текот на времето започнува да му го привлекува вниманието. Иако меѓи нив двајцата постои огромна разлика во поглед на образованието, воспитувањето и социјалната положба, Вермер веднаш забележува дека Грита е надарена и има познавања од сликарството. Така, постепено, тој ја вовлекува девојката во светот на своите слики. Таа му станува модел и меѓу нив се развива наклонетост.
  

Вермер е оженет човек, со неколку деца и живее во куќата на својата остроумна тешта, која сфаќа дека Грита го инспирира уметникот и не се противи на нивната врска. Напротив, таа дозволува и понатаму да се развива нивниот однос. Грита се наоѓа во хаотично католичко семејство, водено од сопругата на Вемер, арогантната Катарина. Притоа, Грита е постојано изложена на опасноста да биде откриена од Катарина.

Наводи
------

1. ↑  „Девојката со бисерна обетка", *Антена*, број 887, 26.6.2015, стр. 18.
2. ↑  „Уметност родена од забранета љубов", *Антена*, број 898, 11.9.2015, стр. 3.
**Апостол Свети Тома**, уште познат и како Томас или Близнак, е еден од дванаесетте апостоли. Тој е можеби најпознатиот апостол кој не верувал во Христовото воскресение. Исто така тој е и единствениот апостол кој отишол надвор од Римското Царство да го проповеда Евангелието, односно во Персија, Кина и Индија. За него се смета дека можеби е првиот католик во западниот свет.

*Томино неверство* од Данаил Несторов Фрчкоски, 1927
Во Евангелието на Јован во 11:16, се споменува дека кога Свети Лазар починал, апостолите на еден начин се спротивставиле на Исус Христос да се вратат во Јудеја, Свети Тома смело одговорил: "*Да одиме и ние да умраме со Него".* Свети Тома е единствениот апостол кој присуствувал на Успението на Пресвета Богородица на небото. Останатите апостоли биле специјално дојдени во Ерусалим за самиот погреб на Дева Марија.

Апостол Тома е почитуван како светец во Римокатоличката црква и Православна црква. Римокатоличката црква неговото име го славела на 21 декември. Таа била преместена поради тоа што на истата дата е починал Свети Петар Канисиус. Така, во римокатоличката и англиканската црква, Свети Тома се чествува на 3 јули.

Во Православната црква, Источнокатоличката црква, Свети Томе го чествуваат во недела, односно една недела по Великден. Црквите кои го следаат јулијанскиот календар, празникот на Свети Тома го чествуваат на 6 октомври.

Апостол Тома како мотив во уметноста
------------------------------------

* „Томината лекција" - песна на руската поетеса Марина Цветаева од 1923 година.

Надворешни врски
----------------

* (англиски) Апостол Тома Архивирано на 6 јуни 2012 г.

Наводи
------

1. ↑  *Антологија руске лирике – X-XXI век. Књига II: Прва четвртина – средина XX века (авангарда и социјалистички реализам)*. Београд: Paidea, 2007, стр. 133-134.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дванаесет апостоли на Исус Христос |
| --- |
|  |
| Апостоли | 
* Андреја
* Вартоломеј
* Јаков Алфеев
* Јаков Зевдеев
* Јован
* Јуда Искариот
* Матеј
* Петар
* Симон
* Јуда (Тадеј)
* Тома
* Филип

 |
|  |
| Подоцнежни | 
* Седумдесет апостоли
* Матиј
* Павле
* Јаков Праведниот
* Варнава

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 305191674
* LCCN: n50078850
* ISNI: 0000 0000 9663 1720
* GND: 118622099
* SELIBR: 332751
* ULAN: 500348955
* NLA: 35568457
* NKC: ola2002161382

 |

 |
Мадам Помпадур, љубовница на францускиот крал Луј XV.
**Љубовница** — поим кој се користи за жена која одржува долгорочна љубовна врска со маж, но не е врзана за него со брак. Поимот посебно се користи за ситуации кога мажот е веќе оженет со друга жена. Врската помеѓу мажот и неговата љубовница е долготрајна и стабилна. Тие двајца, сепак, не живеат заедно, односно не основаат вонбрачна заедница и најчесто се трудат својата врска да ја чуваат во тајност.

Наводи
------

1. ↑  „љубовница" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „љубовница" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  The Free Dictionary. „Mistress". Посетено на 6. 5. 2012. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
4. ↑  Love-Lessions. „The Role of a Mistress: Is it as Glamorous as it Seems?". Посетено на 6. 5. 2012. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Поврзано
--------

* Конкубинат
* Куртизана
* Промискуитет
Светилникот во Дедеагач
Дедеагач на картата на општината Дедеагач во областа Источна Македонија и Тракија
**Дедеагач** (грчки: *Αλεξανδρούπολη*, *Александруполи*; турски: *Dedeağaç*) — град во округот Марица (Еврос), Западна Тракија во североисточниот дел на Грција.Претставува административен центар на истоимената општина Дедеагач, дел од административната област Источна Македонија и Тракија. Градот е центар и на Дедеагачката, Трајануполската и Самотракиска епархија на Грчката православна црква.

Градот е сместен на северниот брег на Егејското Море на неколку километри западно од устието на реката Марица (Еврос) во подножјето на ниската планина Овчарица (Цопан). Брои 55 000 жители.

Население
---------

Населението главно се состои од Грци. Повеќето од нив потекнуваат од бегалци од  Азија. Во последните три пописа, бројот на населението се движело како што следи:

* 1981. г. - градот 35.999 на. - Општина -
* 1991. г. - градот 37.904 на. - Општина 41.860 на.
* 2001. г. - градот 48.885 на. - Општина 52.720 на.

Личности
--------

Родени
* Никола Табаков (1862-1938) — општественк и револуционер
* Тодор Динов (1919-2004) — уметник, аниматор, режисер
* Димитар Митрев (1919-1976) — писател

Наводи
------

1. ↑  Портал на Дедеагач

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Грција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

  

Предлошка:Дедеагач

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 248618671
* GND: 4235399-3

 |

 |
**Аце Евтов Настески** ( 1922
 во Брждани, Кичевско —  1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско сиромашно семејство. Бидејќи немал услови за егзистенција во своето село, заминал на печалба во Белград. По окупацијата, тој не се вратил во своето село, туку активно продолжил да работи во Белград за потребите на народно ослободителното движење. Осомничен од окупаторските власти, бил затворен, но пред непријателот имал добро држење. По пуштањето од затвор, во пролетта 1944 година стапил во единиците на НОВ на тој терен. Во борбите за конечното ослободување на Југославија учествувал на Сремскиот фронт, каде загинал при пробојот на фронтот кај Врпоље во април 1945 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 89.
Багдадската батеријаБагдадската батерија

**Багдадската батерија** е еден особено чуден артефакт и една од светските мистерии. Артефактот кој моментално се наоѓа во Музејот на Антички Пронајдоци се верува дека е стар најмалку 2000 години и потекнува од т.н. партски период. Багдадска батерија во суштина е заедничко име за група на артефакти откриени во 1936 во селото Кујут Рабу, југоисточно од Багдад.

Во случајов се работи за објект за кој се претпоставува дека бил галванска ќелија, веројатно употребена за обложување на злато врз сребрени предмети. Садот во форма на ваза, со светло-жолта боја, има висина од 12,5 сантиметра и пречник на основата од 4 сантиметра.

Како и зошто е користена оваа ,,батерија" останува енигма. Некои тврдат дека таа е доказ за знаењето на старите цивилизации за електрицитетот, милениуми пред тој да биде официјално откриен.

Надворешни врски
----------------

* Багдадската батерија
* Загатката на 'багдадските батерии'
**„Љубовта е подобра од кога и да било"** (англиски: *Love Is Better Than Ever*) – американски филм од 1952 година, во режија на Стенли Донен (Stanley Donen) по сценариото на Рут Брукс Флипен (Ruth Brooks Flippen). Главните улоги ги толкуваат: Лари Паркс (Larry Parks), Елизабет Тејлор (Elizabeth Taylor) и Џозефин Хачинсон (Josephine Hutchinson). На Канскиот фестивал, Вендерс бил номиниран за „Златната палма".

Синопсис
--------

Џуд Паркер (го игра Паркс) е ерген кој го сака начинот на кој живее. Како ловец на таленти, тој оди во Њу Хејвн каде има состанок со сопственичката на школото за танцување Стејси Макабој (ја игра Тејлор). Подоцна, Стејси оди во Њујорк и таму пак се среќава со Џуд, кој ја носи на натпревар во бејзбол, на вечера и на танц. Стејси се заљубува во Џуд, но откако весниците во Њу Хејвн објавуваат дека тие се венчани, тој ја напушта Стејси. Меѓутоа, тогаш се менува неговото расположение, го фаќа тага и тој се смирува со Стејси.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Love Is Better Than Ever, američki film (1952.) (81min) - Zlatno doba Hollywooda: ciklus filmova Elizabeth Taylor (пристапено на 7.2.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Девојки, девојки, девојки!** (англиски: *Girls, Girls, Girls!*) - американски филм од 1962 година, во режија на Норман Таурог, според сценариото на Алан Веис и Едвард Анхалт. Главните улоги ги играат: Елвис Пресли, Стела Стивенс, Лорел Гудвин и Џереми Слејт.

Синопсис
--------

Морнарот и рибарот Рос Карпентер (го игра Пресли) сонува да има сопствен брод. Кога ќе дознае дека неговиот шеф оди во пензија, тој бара начин како да најде пари за да го купи бродот „Вествинд" (*Westwind*). Истовремено, неговиот живот станува уште повозбудлив по средбата со две девојки: бесчувствителната пејачка Робин (ја игра Стивенс) и слатката Лорел (ја игра Гудвин)...

Наводи
------

1. ↑  „HRT (пристапено на 9.12.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-12-18. Посетено на 2017-12-16.
|  |
| --- |
| Дел од серијата за |
| Зороастризмот |
| Симбол на Зороастризмот - Фаравахар.*Фаравахар*, се верува дека е приказ на *фраваши* |
| 
основно |
| * Ахура Мазда
* Зороастер
* Аша
* Вавилонија
 |
| 
ангели и демони |
| * Амеша Спента · Јазата
* Ахура · Даева
* Ариман
 |
| 
текст и верување |
| * Авеста
* Гати · Јасна
* Венидад · Висперад
* Јашт · Хорде Авеста
* Абзор
* Ахуна Ваирја
* Огнен храм
 |
| 
записи и легенди |
| * Денкард · Бундахишн
* Книга на Арда Вираф
* Џамасп Намаг
* Приказна за Санџан
 |
| 
историја и култура |
| * Зурванизам
* Календар · Фестивали
* Венчавање
* Фрашокерети
 |
| 
следбеници |
| * Зороастизам во Иран
* Список
* Зороастрици
* Прогон на Зороастриците
 |
| * п
* р
* у
 |

**Ахура** е авестиски израз за група на зороастриски ангелски божества.

Потекло на поимот
-----------------

Авестискиот збор *ахура* доаѓа од праиндискиот збор *\*асура*. Се смета дури и дека индоиранскиот збор има свои корени во праиндоевропскиот јазик.

Оксфордскиот англиски речник го става зборот *асура* како зороастриски израз.

Во текстовите
-------------

### Гати

Во Гатите, најстарите химни на зороастризмот, за кои се смета дека ги напишал лично Заратустра, пророкот ги поттикнува следбениците да ги почитуваат божествата *ахура*, а да ги одбиваат оние што се даева, како и сите останати кои делуваат со *лаги*. Подоцна во зороастриската традиција, *даевите* се појавуваат како лоши суштества, додека во Гатите, *даевите* се богови кои треба да се отфрлат.

Во Гатите, пророкот не укажува посебно кои божества покрај Ахура Мазда ги смета за дел од групата *ахури*.

### Авеста

Во *Јасна* 12.1, следбеникот изјавува: „Јас го обожувам Мазда, следбеникот на учењата на Заратустра, и ги отфрлам *даевите*". Со ова *ахура* се дефинира така што се укажува што не е *ахура*.

Во Авеста, трите божества од зороастрискиот пантеон повеќепати се идентификуваат како ахура. Тоа се Ахура Мазда, Митра и Апам Напат, кои се познати како „тријада ахури". Меѓу останатите божества кои се сметаат за „ахури" се шесте божества Амеша Спента, како и *јазатите*.

Наводи
------

Библиографија

* Boyce, Mary (1975), *History of Zoroastrianism, Vol. I*, Leiden: Brill
* Boyce, Mary (1983), „Ahura Mazda", *Encyclopaedia Iranica*, **1**, New York: Routledge & Kegan Paul: 684–687
* Gershevitch, Ilya (1964), „Zoroaster's Own Contribution", *Journal of Near Eastern Studies*, **23** (1): 12–38, doi:10.1086/371754
* Kuiper, Bernardus Franciscus Jacobus (1983), „Ahura", *Encyclopaedia Iranica*, **1**, New York: Routledge & Kegan Paul: 682–683
* Thieme, Paul (1960), „The 'Aryan' Gods of the Mitanni Treaties", *Journal of the American Oriental Society*, **80** (4): 301–317, doi:10.2307/595878
**Багвалалскиот јазик**, или познат како **багвалилски јазик**, е кавкаски јазик од подгрупата на аварско-андски јазици од групата на североисточни кавкаски јазици. Јазикот се зборува во југозападен Дагестан по текот на реката Анди-Коису во близина на границата со Грузија. Јазикот е сроден со тиндиски јазик. Според истражувањето на Корјаков во 2006 година, јазикот го зборувале околу 6.5000 жители.

Багвалалскиот јазик е усмен јазик, не се користи како пишан. Како пишани јазици се користат рускиот или аварскиот јазик, а багвалалскиот се користи во домот.

Наводи
------

1. ↑  Ethnologue language map of European Russia, with Bagvalal in the inset indicated by reference number 6
2. 1 2 3  Ethnologue entry for Bagvalal

Поврзано
--------

* Кавкаски јазици
* Североисточни кавкаски јазици

Надворешни врски
----------------

* Луѓето од Црвената книга: Багулали

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија кавкаските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Бел бул териер
**Бул териер** е припадник на големата група териери. Потекнува од Британија. Создаден е за борба со други кучиња, дури и со бикови. Бул териерот настанал со вкрстување на булдог со различни териери, со цел создавање куче гладијатор, со огромна сила и издржливост. Во 1835 година борбите и обложувањата кои го следеле ова куче биле забранети. Бултериерот како што го познаваме денес се одгледува во последниве 100 години.

Особености
----------

Верен е и бестрашен. Во состојба е да истрпи голем број провокации, пред да врати мило за драго. Тој по својата природа не е куче кое напаѓа. Важно е редовно да тренира за да го задржи својот мускулест изглед.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Девојката од Космај"** (српски: *Девојка са Космаја*) — југословенски филм од 1972 година во режија на Драгован Јовановиќ. Главните улоги ги играат: Људмила Лисина, Михаило Јанкетиќ, Михајло Костиќ Пљака и Никола Симиќ.

Синопсис
--------

Војната разделува двајца вљубени. Девојката заминува во партизани и цело време го бара својот љубен, но најпосле дознава дека тој се бори на страната на непријателот. За време на една акција, младиот партизан кој е вљубен во неа, се обидува да ја заштити при што е смртно ранет, а потоа умира на нејзините раце. Така, растргната меѓу две љубови, девојката не доживува ниту една од неа.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Девојка са Космаја (пристапено на 25.9.2022)
**Љубовта нема правила** (англиски: *Something's Gotta Give*) е американски филм од 2003 година, во режија на Ненси Меерс. Главните улоги ги толкуваат: Џек Николсон, Дајан Китон, Кијану Ривс, Франсес Мекдорманд и Аманда Пит.

Содржина
--------

Хари Санборн (го игра Николсон) е ерген кој излегува само со жени на возраст под 30 години. На својот романтичен викенд со Марина (ја игра Пит), во домот на нејзината мајка во Хамптонс, Хари добива болки во градите. Ерика (ја игра Китон), мајката на Марина, која е успешна и разведена писателка, се сложува со медицинската сестра дека треба заедно да му помогнат на Хари.

Наводи
------

1. ↑  „Љубовта нема правила", *Антена*, број 876, 10.4.2015, стр. 17.
***Девојката со чашата за вино*** (холандски назив на сликата: ***Дама и двајца господа***; *Dame en twee heren*) - слика од Јоханес Вермер од 1659-1660 година, сега во Музејот „Херцог Антон Улрих" во Брауншвајг.

Материјали на сликата
---------------------

Пигментната анализа направена од Херман Кун покажува вермерова употреба на скапиот природен ултрамарин во чаршавот, оловно-калајно-жолта во портокалите на масата и ализарин и вермилион во здолништето на жената.

Наводи
------

1. ↑  Kühn, Hermann (1968). „A Study of the Pigments and Grounds Used by Jan Vermeer". *Reports and Studies in the History of Art*. Washington DC: National Gallery of Art. **2**: 154–202. JSTOR 42618099.
2. ↑  „Johannes Vermeer, The Girl with a Wineglass". *ColourLex*.

Библиографија
-------------

* Wieseman, Marjorie E.; Franits, Wayne; Chapman, H. Perry (2011). *Vermeer’s Women: Secrets and Silence*. Yale University Press.

Надворешни врски
----------------

* „Johannes Vermeer, *The Girl with a Wineglass*". *ColourLex*.
* Janson, Johnathan. „*The Girl with a Wineglass*". *Essential Vermeer*.
**„Љубовта на војникот"** (српски: *Војникова љубав*) – југословенски филм од 1976 година, во режија на Светислав Павловиќ. Главните улоги ги толкуваат: Воја Брајовиќ, Драгомир Бојаниќ Гидра, Александар Берчек и Богдан Диклиќ.

Синопсис
--------

Едно разгалено момче од богато семејство, кое тргнало по лоши патишта, заминува на отслужување на воената обврска. Таму, тој запаѓа во чести судири со војниците и со офицерите затоа што не е навикнат на редот и на дисциплината. Меѓутоа, тој ги открива и новите вредности — почитувањето и другарството така што по завршувањето на воената обврска, дома се враќа како нов човек...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Војникова љубав (пристапено на 25.1.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Александар (Ацо) Аџи Илов** ( Неготино,15 март 1919 – Дреновска Клисура с. Фариш , 10 јуни 1943) бил учесник во Народноослободителните борби НОБ

**Биографија**
--------------

Димко, најстариот син од петте деца на Илија и Роса од Неготино, го изучува столарскиот занает и со тоа домашната положба на сиромашното земјоделско семејство малку се подобрува. Другиот син Александар – Ацо, што беше трето дете, го свикнуваат на истиот занает кај брата му Димко. Но младиот Ацо завршувајќи го основното училиште со одличен успех, изразува желба да го продолжи учењето и во тоа домашните сосема го поддржуваат. На еден конкурс тој е примен во средното земјоделско училиште во Сремска Каменица. Таму учи само една година, но останува без средства за живеење, па го прекратува учењето и се враќа во Неготино, работејќи на дуќанот кај брата си.

За време на нападот на Германците врз Кралството Југославија Ацо се наоѓа на отслижување на воениот рок во кралската гарда во Белград. Во борбата за одбрана на Белград тој е заробен од Германците и по два месеци заробеништво преку Рпманија се враќа во Неготино.

Здобиен со воено знаење и опит и со политичка зрелост, Ацо е свесен дека со доаѓањето на бугарските фашисти Македонија е одново поробена. Читајќи постојано книги и весници во читалната,движејќи се секогаш со весник во рака , Ацо е добро информиран за настаните по фронтовите, а за тоа ги информира и своите другари. Познат е по раскажувањето на сатирични приказни и настани што редовно ги чита во една постојана рублика на весникот Политика под наслов Елисие сее и жито жнее. Така и го добил називот Елисие. Движејќи се постојано со својот другар и комшија Илија Јанакиев, тој стапува во контак со Лазар Мојсов. Во април 1943 година активно учествува во подготовките за организирање партински одред во Тиквешко, пренесувајќи и друга воена опрема за одредот. Во прошетката со Манчо Малиминов, кога одненадеж паѓа поради болки во стомакот, Ацо го придружува и го зема писмениот документ што требало Манчо да му го предаде на секретарот на МК во Неготино. Кон крајот на мај 1943 година, заедно со неколку свои другари, Ацо брза кон партинскиот одред Добри Даскалов. Со пушка во рака тој е решен да се бори и да го даде својот придонес во борбата против окупаторите. По патот за Фариш, Ацо со уште десетина во темница се движат како претставници на одредот. Одненадеж кон нив се слуша силен пукот од пушки, бомби и истрели. Увидувајќи дека навлегле во непријателска заседа, борците отвораат оган и тргнуваат на јуриш за да се пробијат. Во тој пробив Ацо се загубива од другите и на осамнувањето онака осамен, изморен и гладен слегува во Фариш. Бугарите го фаќаат најпрвин како сомнителен, и почнуваат да го испитуваат. Откако ништо не сакал да им каже го носат во Кавадарци и дури таму разбираат дека во раци држат партизан. Потоа со измачување го носат во Дреновска Клисура и во реонот на Фариш го стрелаат заедно со уште неколкумина негови другари од Одредот и со некои родители на партизани

**Елисие останува доследен во борбата против окупаторот, давајќи го највредното –својот живот**
**Ванѓа Чашуле** (9 август 1923

 во Радовиш — 18 јули 1986

 во Скопје) — македонски преведувач, историчар и публицист, како и учесник во НОБ и носител на "Партизанска споменица 1941".

Животопис
---------

Ванѓа Чашуле (моминско презиме: Стевчева) е родена на 9 август 1923 година во Радовиш. На 11-годишна возраст добила стипендија за школување во Белград, а по завршувањето на учителската школа, таа се вратила во Македонија.

Во 1941 година, таа се вклучила во движењето на отпорот како курир, пренесувајќи важни документи. Исто така, учествувала во подготовките за атентатот на озлогласениот Мане Мачков (инаку, нејзин братучед) по што била уапсена и осудена на доживотен затвор во Стара Загора, каде што била изложена на невидена тортура, но не ги предала своите соборци. За своето учество во НОБ, таа била одликувана со признанието "Партизанска споменица 1941".

По ослободувањето на Македонија, таа работела како уредник во културната рубрика на весникот "Нова Македонија". Во 1961 година, веќе мајка на четири деца, дипломирала со највисок успех на Филозофскиот факултет во Скопје, на групата по историја, по што ја започнала кариерата на еден од највидните македонски историчари. Во средината на 1960-тите, Ванѓа Чашуле го основала Отсекот за односи со странство, каде што работела до пензионирањето во 1970 година. Ванѓа Чашуле починала на 18 јули 1986 година во Скопје и со високи почести била погребана на гробиштата Бутел, во Алејата на великаните.

Творештво
---------

По завршувањето на Филозофскиот факултет во Скопје, Ванѓа Чашуле започанала да е занимава со истражување на македонската историја и за брзо време станала еден од највидните македонски историчари. Во 1965 година, таа напишала обемна биографија на Гоце Делчев под наслов "Гоце Делчев - идеолог и организатор на македонското национално-ослободително движење", која била објавена на македонски, српско-хрватски и словенечки јазик. Во 1970 година, Ванѓа Чашуле го објавила своето капитално дело "Од признавање до негирање", во кое го обработува дволичниот однос на Бугарија кон македонското прашање. За ова дело, таа ги добила највисоките државни награди, а делото било преведено на пет странски јазици.

По пензионирањето, таа се посветила на преведување од шпански и португалски јазик. Најзначаните преводи на Ванѓа Чашуле ги вклучуваат:

* "Сто години самотија" од Габриел Гарсија Маркез,
* "На полковникот нема кој да му пишува" од Габриел Гарсија Маркез,
* "Хроника на една најавена смрт" од Габриел Гарсија Маркез,
* "Пантелеон и посетителките" од Марио Варгас Љоса,
* "Сув живот" од Грасилијано Рамос,
* "Умирачката и смртта на Кинкас рикачот за вода" од Жорже Амадо.

Во чест на нејзиното дело како преведувач, воспоставена е награда за литературен превод "Ванѓа Чашуле", која се доделува еднаш годишно за најуспешен превод на странско дело на македонски јазик.

Наводи
------

1. ↑  "Белешка за преведувачот", во: *Антoлогија на бразилскиот расказ*, Три, Скопје, 2012, стр. 291.
2. 1 2  "Белешка за преведувачот", во: *Антoлогија на бразилскиот расказ*, Три, Скопје, 2012, стр. 291-292.
3. ↑  "Белешка за преведувачот", во: *Антoлогија на бразилскиот расказ*, Три, Скопје, 2012, стр. 292.
**Бад Емс** (германски: *Verbandsgemeinde Bad Ems*) — поранешна општинска заедница во округот Рајна-Лана на сојузната покраина Рајнска област-Пфалц, Германија. Во јануари 2019 г. е споена во новата општинска заедница Бад Емс-Насау. Седиштето се наоѓало во градот Бад Емс.

Општинската заедница се состоела од следниве месни општини (*Ortsgemeinden*):

1. Арцбах
2. **Бад Емс**
3. Бехелн
4. Даузенау
5. Кеменау
6. Милен
7. Ниферн
8. Фахбах
9. Фрихт

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Рајнската област-Пфалц е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 50°20′17″ N; 7°42′40″ E﻿ / ﻿50.338° СГШ; 7.711° ИГД﻿ / 50.338; 7.711

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4277117-1

 |

 |
Була издадена од папата Урбан VIII, 1637
**Була** (лат. *bulla*, „шишенце") е основен средновековен папски документ, кој се печател со олово, а во посебни случаи и со злато. Од XV век наваму, се издава поретко.

Историја
--------

Во средниот век, була бил назив за метален печат, односно шишенце во кое се распоредувал печатот. Овој печат се удирал само на државни акти (императорски и папски). Во подоцнежните векови, називот останал само за важните папски укази и документи.

Надворешни врски и извори
-------------------------

* „Була". На *Енциклопедија Британика* Online.
* Папски енциклики во Ватикан
* Папски енциклики онлајн
* Чејмберс, Ефрејм. "Була. *Циклопедија*. 1728. (on-line)
* Список на папски документо во теолошката библиотека

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85017972
* GND: 4146911-2
* BNF: cb11981763k (податоци)

 |

 |
Џусто пио во 1982 година
**Џусто Пио** (11 јануари 1926 година – 12 февруари 2017 година) бил италијански музичар и текстописец.

Роден во Кастелфранко Венето, студирал музика во Венеција. Подоцна бил ангажиран како виолинист во оркестарот РАИ од Милано.

Во доцните 1970-ти и раните 1980-ти тој станал познат како долгогодишен соработник на текстописецот Франко Батијато, од кого првично бил ангажиран како учител на виолина. Освен што работел како продуцент и музичар на неколку успешни албуми со Батијато (вклучувајќи ги *L'era del cinghiale bianco* и *La voce del padrone*), Пио соработувал со него како продуцент за неколку пејачи како Милва, Аличе и Џуни Русо.

Во 1984 година Пио, Батијато и лиричарот Росарио „Саро" Косентино ја напишале почетната песна на Евровизија „I treni di Tozeur", во изведба на Батијато и Аличе, која завршила на 5-та на натпревар и станала значителен трговски успех во Европа. Пио, исто така, издал два инструментални албуми (исто така во соработка со Батијато) под свое име, под насловите *Legione straniera* (1982) и *Restoration* (1983).

Дискографија
------------

* *Motore immobile* (1978)
* *Legione straniera* (1982)
* *Restoration* (1983)
* *Note* (1987)
* *Alla corte di Nefertiti* (1988)
* *Attraverso i cieli* (1990)
* *Utopie* (1990)
* *Missa populi* (1995)
* *Le vie dell'oro* (2000)

Наводи
------

1. ↑  Broughton, Simon; Ellingham, Mark; Trillo, Richard (26 ноември 1999). *World music: the rough guide. Africa, Europe and the Middle East*. Rough Guides. стр. 194–. ISBN 978-1-85828-635-8. Посетено на 16 мај 2020. Battiato demonstrated his talent tor co-opting traditional music through his long-term cooperation with virtuoso musicians such as violinist and composer Giusto Pio,...

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место
**Валја Младенова Балканска** (бугарски: *Валя Младенова Балканска*) (родена на 8 јануари 1942 во селото Арда, Смољанска област) е бугарска народна пејачка од родопската фолклорна област.

Животопис
---------

Во нејзиниот репертоар, претставуван во целиот свет, влегуваат песни како *"Шар Планина", "Девојко, бално ли ти е", "Триста са пушки пукнали", "Хајдутине се молеха", "А бре, јуначе лудо и младо", "Горо ле, горо зелена", "Мајчинко, стара мајчинко"*, но најпознатата и изведба е на песната *"Излел е Делјо хајдутин"*. Оваа песна во нејзина изведба е повод за национална радост во Бугарија, откако во 1977 година нејзин запис е вклучен во Златната плоча, испратена во вселената со двата американски вселенски бродови Војаџер, кои во 2004 година ги напуштиле пределите на Сончевиот Систем. Вселенското летало Војаџер 1, било лансирано на 5 септември 1977 година, ја носи плочата со записот на песната "Излел е Делјо хајдутин", испеана од пејачката Валја Балканска.

По повод 60-тата годишнина ѝ за исклучителни достигнувања во областа на певческата уметност, во 2002 година Валја Балканска била наградена со најголемото одликување на Бугарија - орден "Стара планина". Во 2005 година била номинирана за државната награда "Св. Паисиј Хилендарски". Во декември 2005 година народната пејачка ја добила својата ѕвездена плоча во Бугарското шеталиште на славните. За неа ќерката на писателот Николај Хајтов, Елена Хајтова, пишува книгата "Сама меѓу ѕвездите".

Дискографија
------------

* Глас од вечноста (2004)

Наводи
------

1. ↑  „Music On Voyager Record". NASA. Посетено на 2009-02-16.
2. ↑  Български интелектуалци наградени с орден "Стара планина"
3. ↑  „Валя Балканска със звезда на Алеята на славата". Архивирано од изворникот на 2006-06-22. Посетено на 2011-09-18.
4. ↑  „Галерия снимки от награждаването на Валя Балканска със звезда на Алеята на славата". Архивирано од изворникот на 2012-07-10. Посетено на 2011-09-18.
5. ↑  „"Излезе втора книга на Хайтова за Валя"". Архивирано од изворникот на 2007-10-20. Посетено на 2011-09-18.

Надрорешни врски
----------------

* Ваља Балканска на Ризницата ?

* Портал: Бугарија

* Галерија слики на Валја Балканска BulPhoto.com.
* Valia Balkanska Izlel e Delio Haidutin YouTube.com.

 *Оваа статија за музичар/ка од Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 4150647
* LCCN: n93107264
* ISNI: 0000 0000 4247 8863
* GND: 131416480
* MusicBrainz: 1ed945ce-0e37-405b-8bfa-1f4f965aaadc

 |

 |
две џуџиња опишани во изданието од 19 век на *Еда* (поезија) поема *Волуспа* (1895) од Лоренц Фролих
Во германската митологија **џуџе** е суштество кое живее на планини и во земја, и се асоцира со мудрост, ковачки занает, рударство и занаетчиство. Тоа е ниско, стројно, крупно и силно човеколико суштество во нордиската митологија, како и други германски митологии, сказни, научна фантастика а исто така се застапени и во видеоигрите.

Во митологијата, џуџињата многу личат на луѓето, но претпочитаат да живеат под земја или во планинските области. Во литературата и видеоигрите, на џуџињата им се препишуваат способноста да гледаат во мрак и други видови приспособувања за да живеат под земја. Тука тие го собираат богатството составено од злато, сребро и скапоцени камења, и го поминуваат нивното време во ковање на скапоцено оружје и оклоп. Тие се познати рудари и ковачи, но исто така се вешти и во било кој друг занает. Обично се пониски од луѓето, стројни и крупни и многу влакнести со големи бради. Иако бавно трчаат и не се вешти јавачи, се вели дека џуџињата се одлични воини и бранители на своите упоришта. Некои митови и видеоигри, исто така им ја препишуваат на џуџињата способноста на создаваат магични предмети. Во нордиската митологија, на пример, џуџињата ковачи создале некои од најголемите и најмоќните предмети, вклучувајќи го и магичниот синџир со кој го оковале волкот Фенрир.

Џуџињата како мотив во уметноста и во популарната култура
---------------------------------------------------------

* „Џуџуња" — кус расказ на македонскиот писател Драган Георгиевски од 2013 година.
* „Инвазија" — краток расказ на македонскиот писател Ѓорѓи Крстевски од 2019 година.
* „Џинџуџе" — кус расказ на македонскиот писател Ермис Лафазановски.
* „Танц на џуџињата" (германски: *Tanz der Zwergen*) — песна на македонската рок-група Д Џон (*The John*).
* „Џуџе" (англиски: *The Gnome*) — песна на британската рок-група Пинк флојд од 1967 година.
* „Џуџиња во градината" (хрватски: *Patuljci u vrtu*) — песна на хрватската рок-група Хаустор од 1984 година.

Наводи
------

1. ↑  Драган Георгиевски, *Метаморфузија*, Темплум, Скопје, 2013.
2. ↑   Ѓорѓи Крстевски, *Другата страна*. Скопје: Бегемот, 2019, стр. 42.
3. ↑  *Летаат приказни*. Скопје: Темплум, 2019, стр. 13.
4. ↑  *The John & Space Rebel Gang*, PMG Recordings #99.
5. ↑  Discogs, Pink Floyd ‎– The Piper At The Gates Of Dawn (пристапено на 25.2.2021)
6. ↑  Discogs, Haustor – Treći svijet (пристапено на 24.12.2022)[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Dwarf Архивирано на 6 септември 2011 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh2017003446
* GND: 4138283-3

 |

 |
**Берба** или **Девојка со грне и младич** – слика од Никола Мартиноски. Сликата е масло на платно, завршена во 1929 година со димензии 52,5х63 см и се наоѓа во Музејот на Смедерево.

На сликата централно е поставена крупна фигура на девојка во сива кошула. Таа во рацете држи едно големо земјано грне. Десно од неа, гледаме стоечка фигура на момче. На платното, блиску до левиот раб, се извива пат на кој стои мало црно кученце и кој води до куќа во заднината на сликата.

Наводи
------

1. ↑  Пенушлски, Кирил (2016). *Никола Мартиноски до 1945*. Скопје: Министерство за култура на Република Македонија. стр. 49. ISBN 978-608-257-002-0. Укажано повеќе од еден `|pages=` и `|page=` (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)
**Благој Ангелов Кирков** (Велес, 23 март 1923

 — Горно Оризари, Велешко, 9 јануари 1943

) — македонски борец, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Кирков е роден во Велес на 23 март 1923 година. Уште како гимназијалец, тој бил организатор на младинското движење во Велешката гимназија, а од септември 1942 година се вклучил борец на Велешкиот НОПО „Димитар Влахов". Од 1938 година активно се вклучил и станал член на СКОЈ, а подоцна во 1941 година и дел од неговото гимназијално раководство. Во 1942 година бил во местниот комитет на СКОЈ за Велес. Тој бил еден од организаторите на штрајкот во Гимназијата во март 1942 година. Бил убиен во судир со бугарската полиција на 23 март 1943 година во велекото село Горно Оризари. Во негов спомен едно велешко основно училиште го носо неговото име (ОУ „Благој Кирков" — Велес).

Наводи
------

1. ↑  *Велес и Велешко во НОВ 1941–1945, Спомен книга, Т. Велес, 1985*
> *Да не се поистоветува со Демократска партија*
> 
> 
> 

**Демократска партија на Македонија (ДПМ)** — поранешна политичка партија од Република Македонија.

Историја
--------

Партијата за првпат учествувала на парламентарните избори во 1994 каде што добила 1,5% од вкупниот број на гласови во првиот, односно 1% во вториот круг. На овие избори партијата освоила едно пратеничко место (Томислав Стојановски). На парламентарните избори во 1998 година партијата настапила во коалиција со Либерално-демократската партија. Коалицијата освоила четири пратенички места, сите припаднале на ЛДП.

Партијата самостојно учествувала на следните парламентарни избори во 2002, но освоила 0,2% од гласовите без пратеничко место. По овие избори партијата не учествувала во ниеден нареден изборен циклус.

Наводи
------

1. 1 2  Nohlen, D & Stöver, P (2010) *Elections in Europe: A data handbook*, p1288 ISBN 978-3-8329-5609-7
2. ↑  Демократска партија на Македонија, пратенички состав 1994-1998, Собрание на Република Македонија
3. ↑  Nohlen & Stöver, p1281
**Џура зулра** (од турскиː *cura zurna*) — дувачки музички инструмент од типот обоа, со двојазична писка. Има персиско-арапско потекло и е најмал од фамилијата зурли (250 - 280 мм). Најчесто се употребувала во Гевгелиско и Гостиварско, а во Турција најповеќе во областите долж Црното Море. Таа ја свири главната мелодија, а е придружена од средната зурла јарамкаба, која бордунира. Има остар писклив звук.

Наводи
------

1. ↑  *Д-р Александар Линин, Народните музички инструменти во Македонија, Скопје, 1986, 106.*

Поврзано
--------

* Јарамкаба зурла - средната верзија на зурла;
* Каба зурла - најдолгата верзија на зурла;
**Демоним** (од грч. „демос" = народ и наставката за име „-оним") е лична именка за жител на некое место. Честопати денонимот е изведен од името на местото, но може да доаѓа и од името на народот или некој заеднички предок.

Демонимите како корени
----------------------

Иако многу демоними се изведени од имиња на места, постојат доста земји именувани по нивното население (Финска од Финците, Германија од Германите, Франција од Франките, Србија од Србите). Меѓутоа, народите и нивните прадедовски родови имаат подолга историја од земјите кајшто живеат. Така, има народи чие име потекнува од име на некој важен род или некој легендарен предок. На пример, Македонците се наречени по јунакот Македон, а Русите по легендарниот предок Рус. Во банту јазиците името на земјата и името на жителите имаат еден ист корен, а се разликуваат во со претставки (на пр. земјата е **Бу**ганда, а жителите се **Ба**ганда).

Потешкотии
----------

Честопати постојат разлики во ендонимите (самонарекување) и егзонимите (име под кое народот е познат во странство). Егзонимите честопати не го одразуваат вистинското разнообразие во рамките на дадениот регион. На пример, Инуитите во Канада често се групираат со Јупиците под заедничкиот поим Ескими. Иако се слични по јазик, Инуитите и Јупиците се сосем различни етнички групи, што е причината за неприфаќањето на општиот поим.

Демонимите често остануваат неизменети и по крупни политички поделби. Жителите на НР Кина и Република Кина (Тајван) се сметаат за Кинези, со тоа што во Тајван извесен дел од населението се смета и за Кинези и за Тајванци. Северна Кореја и Јужна Кореја признаваат дека Корејците се една нација, иако меѓусебно не се признаваат како држави.

Постојат и неполитички проблеми врзани со демонимите. На пример, жителите на Соединетите Американски Држави се нарекуваат Американци, но ова воедно може да се однесува и на жителите на Северна и Јужна Америка. Во минатото под „Американци" се подразбирале сите жители на тие два континента, а промената настанала со доаѓањето на САД на меѓународната сцена како светска сила.

Поврзано
--------

* Список на демоними
* Спор за името помеѓу Македонија и Грција
* Националност
* Етноним
* Егзоним

Наводи
------

1. ↑  Јун-хан Чу и Чија-лунг Лин (16–17 декември 1998). „Конструирање на тајванскиот идентитет и односите преку теснецот". Безбедносно истражување на Тајван. Посетено на 7 декември 2009. Спорд општата анкета спроведена по претседателските избори во 1996, утврдено е дека 47,8% од жителите се изјасниле дека се горди што се Тајванци и Кинези, споредено со 20,8% кои биле горди што се Тајванци, а не Кинези. Само 5,5% биле горди што се Кинези, а не Тајванци. (англиски)
**Африканска златна мачка** — грабливец кој припаѓа на семејството мачки, исто како и Азиската златна мачка, но Африканската е поблиска до каракалот и сервалот. Должината на телото нејзино е од 61 до 102 cm, а на опашката - 16–35 cm. Висока е околу 38–55 cm со тежина 4–16 кг. Времетраењето на нивниот живот е околу 21 години. Популацијата на видот е намален.

Распространетост
----------------

Африканската златна мачка живее во прашумите на еквадорот во Африка: во Сенегал, Нигерија, Нигер, Република Конго, Демократска Република Конго и Руанда, а најјужно живее во Ангола. Неа ѝ штети негативното делување на човекот, на пример, намалување на површината на прашумата.

Опис
----

Кожа од африканска златна мачка
Има тежина од 11 до 14 килогрми, телото е од 60 до 102 см, со додаток од 16-46 см на должина на опашката. Висината е од 38 до 51 см.
Африканска златна мачка е околу двапати поголема од домашната мачка. Тоа е силна мачка, со подолги нозе. Се јавува во две основни бои: сива и златна. Стомакот, вратот, брадата и образите секогаш се посветли од остатокот на телото. Можат да бидат и со бела боја. Опашката е потемна и завршува со црн врв. Околу 4% од популацијата е потполно црна. Во Западна Африка, можат да имаат дамки на целото тело или само на грбот, нозете и вратот.

Размножавање
------------

Во најголем дел бременоста трае 75-78 дена, и се раѓаат едно или две мачиња, кои растат брзо и веќе одбиваат да цицаат на 6 неделна старост. Сексуално се зрели од околу 18 месеци. Живеат до 15 години.

Тие се активни ловци. Лесно можат да се качуваат. Ловат глодачи и птици, исто така можат да фатат мала антилопа, понекогаш ловат мали мајмуни. Според некои извори, напаѓаат стока и живина.

Постојат два подвида:

* P. a. aurata Temminck, 1827
* P. a. cottoni Lydekker, 1907

Наводи
------

1. ↑  Возенкрафт, В. К. (16 ноември 2005). Вилсон, Д. Е. и Ридер, Д. М. (уред.). *Mammal Species of the World* (Трето издание. изд.). Johns Hopkins University Press. стр. 544. ISBN 0-801-88221-4.CS1-одржување: повеќе имиња: список на уредници (link)
**Алпска комбинација** или **комбинација во алпско скијање** – дисциплина во алпско скијање која претставува спој на техника и брзина во која учесниците се натпреваруваат во слалом и спуст.

Алпската комбинација е една од петте дисциплини во Светскиот куп во алпско скијање. Се состои од едно возење на спуст и две возења на слалом. Обично се одржува во два натпреварувачки дена, со тоа што првиот ден се вози спуст, а вториот ден слалом. Само оние скијачи и скијачки кои ги завршиле сите три возења остваруваат бодови во комбинација, и тоа првите триесет. После одржаните трки во двете дисциплини се собираат постигнатите времиња (не бодовите кои ги оствариле поединечно во дисциплините) и така се добива вкупниот поредок.

Иако во слалом само првите 30 од првото возење имаат право да возат во второто возење, во слаломите кои се подуваат за комбинација, второто возење може да го возат и послабо рангирани натпреварувачи доколку се пријавени во комбинација.

Натпреварувач кој е победник во алпска комбинација се смета за најсестран скијач, бидејќи мора одлично да владее и со техничките и со брзинските дисциплини.

Натпревари во алпска комбинација се одржуваат и на Зимските олимписки игри, каде заради одложувањата на поедини возења и густиот распоред честопати се вози подваријанта на алпска комбинација која се вика „алпска суперкомбинација", а се разликува од стандардната затоа што се вози само едно возење во слалом.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4142017-2

 |

 |
**Алобарбитал**, исто така познат како **алобарбитон** и брендиран како **Dial**, **Cibalgine** (во комбинација со аминофеназон) или **Dial-Ciba** (во комбинација со етил карбамат), е дериват на барбитурати измислен во 1912 година од Ернст Прејсверк и Ернст Гретер кои работеле за CIBA. Се користел првенствено како антиконвулзив  иако сега во голема мера е заменет со понови лекови со подобрени безбедносни профили. Други употреби на алобарбитал се како адјутант за зајакнување на активноста на аналгетските лекови и употреба во третманот на несоница и анксиозност.

Алобарбитал никогаш не бил особено широко користен во споредба со попознатите барбитурати како што се фенобарбитон и секобарбитал, иако забележал поголема употреба во некои европски земји како Бугарија и Словачка,  и сè уште се користи на пример во Полска, но само како соединение.

Наводи
------

1. ↑  „Effect of allobarbital on focal epilepsy in rats". *Physiologia Bohemoslovaca*. **20** (4): 325–34. 1971. PMID 4335127.
2. ↑  „GABA-ergic mechanisms in the anticonvulsive activity of newly-synthesized barbiturates. I. Effects of barbiturates on the convulsive action of GABA-antagonists". *Acta Physiologica et Pharmacologica Bulgarica*. **13** (3): 43–50. 1987. PMID 3439474.
3. ↑  „APTECZKA BABUNI - KROPLE ŻOŁĄDKOWE KROPLE 20 G" [GRANDMA'S FIRST AID KIT - DROPS - STOMACH DROPS 20 G]. *Domzdrowia.pl* (Polish). Архивирано од изворникот на October 31, 2007. Посетено на March 10, 2013.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
Во гало-римската религија, **Брикта** или **Брикста** била галска божица која била сопруга на Луксовиј, богот на водите на Ликсеј-ле-Бен (во антиката, Луксовиум). Николсон (1999), сепак предложул дека ако „Брикта е титула што го вклучува Бриг, таа всушност може да биде титула доделена на Сирона наместо посебна божица".

Натписи
-------

Брикта е забележана во следните натписи од Ликсеј-ле-Бен:

*[Lus]soio / et Brictae / Divixti/us Cons/tans / v(otum) s(olvit) <l=T>(ibens) m(erito)*
„На Лусо(в)иј и Брикта, Дивиксиј Констанс слободно и заслужено го исполни својот завет". (CIL 13, 05425)
*Luxovio / et Brixtae / G(aius) Iul(ius) Fir/manus / v(otum) s(olvit) l(ibens) m(erito)*
„На Луксовиј и Брикста, Гај Јулиј Фирманс слободно и заслужено го исполни својот завет".
(AE 1951, 00231; CIL 13, 05426)

Етимологија
-----------

Овој галски теоним е изведен од зборот брикстом или брикста што значи магија. Зборот се појавува и на натписот на Шамалиер. (Деламар стр. 76–77 со наводи и споредбена етимологија)

Наводи
------

1. ↑  Nicholson, Francine (1999). „Brighid: What Do We Really Know?". *Celtic Well*. Архивирано од изворникот на 27 јануари 2012. Посетено на 22 мај 2022.

* *Année Epigraphique* ; том 1951 година.
* Corpus Inscriptionum Latinarum (CIL), том 13, *Tres Galliae.*
* Деламар, Х. (2003). *Dictionnaire de la Langue Gauloise.* 2. издание. Париз, Editions Errance. ISBN 2-87772-237-6