**Белоопашесто рајско рибарче** (науч. *Tanysiptera sylvia*) — птица од потсемејството на рајските рибарчиња (*Halcyoninae*). Потекнува од Австралија и Нова Гвинеја. Се сели во ноември од Нова Гвинеја до нејзините места за размножување во прашумите во северен Квинсленд, Австралија. Како и сите рајски рибарчиња, оваа птица има разнобојни перја со црвена сметка, блескави гради и карактеристични жици со долга опашка.

Таксономија
-----------

Видот за првпат бил опишан од англискиот орнитолог и уметник на птици Џон Гулд во 1850 година како Tanysiptera sylvia од примероците обезбедени од природонаучниот Џон Мек Гиливреј, кои биле собрани на полуостровот Кејп Јорк во Австралија. Името на родот е изведено од грчкиот тануо што значи „долго" и птерон што значи „крило", додека силвија е од латинскиот силва, што значи „шума".

Постојат два подвида :

* *T. sylvia sylvia* Gould, 1850 – номиниран вид, се размножува во северен Квинсленд и зимува во Нова Гвинеја
* *Т.с. salvadoriana* Ramsay, 1878 – во чест на италијанскиот орнитолог Томазо Салвадори, се размножува во југоисточна Нова Гвинеја.

Црнокапчестото рајско рибарче, ендемично на Бизмарковиот Архипелаг, претходно се сметало за подвид на белоопашестото рајско рибарче.

Други народни имиња што се користат вклучуваат белоопашест риболов, белоопашест танишиптер (користен од Гулд во 1869 г.), австралиски рајски риболовец, крал со долга опашка, крал со сребрена опашка, крал со рекет, црно- на чело на рибарчето, ловец на кралеви, червал-червал ( абориџински јазик).

Опис
----

Како и сите рајски кингари, биволските гради се светло обоени со голема црвена клупа, богати долни делови со бујна боја, сина или виолетова капа, пердуви од круната и надворешната опашка, црни ленти на очите што се спуштаат до тилот, црвени стапала, бел долен дел од грбот и задница и долги бели или сино-бели пердуви од опашката кои се разликуваат географски. Идентификационата одлика е белата дамка на центарот на горниот дел од грбот. Малолетникот има кафеава сметка, жолтеникави стапала, поматен е и нема долги пердуви од опашката.

Возрасен маж има 35 centiметарs (14 ин) во должина вклучувајќи ги пердувите на опашката кои се протегаат 13 centiметарs (5.1 ин) надвор од остатокот од опашката. Возрасна жена има 30 centiметарs (12 ин), вклучувајќи многу пократки пердуви од опашката, кои се протегаат 8 centiметарs (3.1 ин) надвор од остатокот од опашката. Опашките се разликуваат по должина, но се приближно 18 centiметарs (7.1 ин). Пердувите од опашката на малолетниците и незрелите се пократки од возрасните. Пердувите на опашката често се оштетуваат кон крајот на сезоната на парење, најверојатно од влегувањето и излегувањето од дупката и повторно растат пред следната сезона на парење. Распонот на крилјата за возрасен маж е 35 centiметарs (14 ин) и возрасна жена е 34 centiметарs (13 ин). Тие тежат 45–50 grams (1.6–1.8 oz) .

### Вокализација

И покрај неговите светли бои, белоопашестото рајско рибарче честопати е тешко да се види во дождовните шуми и најдобро се наоѓа според неговите карактеристични повици. Вообичаено е побучно во почетокот на сезоната кога мажјаците создаваат територии и се додворуваат. Врз основа на студиите во Нова Гвинеја, птицата вика многу поретко за време на сезоната на неразмножување.

Најчесто слушаниот повик е опишан како нагорен ч-коу, ч-коу, чип чип, чуга, чуга или червил червил повторен 4-5 пати. Секој повик обично е проследен со континуирано треперење на опашката, честопати насочени кон небото, повлекувајќи ги крилјата надолу и дувајќи ги белите пердуви. Мека опаѓачка трила често се користи кога се приближува до гнездото и повремено додека е качен. Се смета за знак на несигурност и се вели дека е смирувачки повик до својот партнер. Кога се вознемирени се слушаат експлозивни крици. Во Нова Гвинеја песната се опишува како меко шушкање. Повикот на гнездата е опишан како мек, но постојан звук на вртење. Птиците можат да викаат со затворена уста или кога држат храна во сметката.

Дистрибуција и живеалиште
-------------------------

За време на сезоната на размножување од ноември до март, белоопашестото рајско рибарче се среќава во крајбрежниот североисточен Квинсленд од островите во теснецот Торес и полуостровот Кејп Јорк јужно до Бајфилд, во централниот дел на Квинсленд. Поединечни видувања се забележани во Националниот парк Еуримбула, јужно од Гладстон и на островите на Големиот корален гребен .

Белоопашесто рајско рибарче населува низински монсунски дождовни шуми и изолирани делови од ридска шума во области каде што се наоѓаат активни насипи од термит погодни за гнездење. Тие обично се сместуваат во средниот кат и долната крошна, доаѓајќи на земја за да се хранат.

### Преселба

Подвидот *T. s. Силвија* се размножува во североисточниот дел на Квинсленд од ноември до почетокот на април, пред да се пресели на север во Нова Гвинеја за сезоната на неразмножување. Малолетниците заминуваат до 3 недели по возрасните. Поминатото растојание за секоја популација се движи помеѓу 400 и 2000 година км во зависност од местата за размножување и неразмножување. Се верува дека белоопашестото рајско рибарче се сели во јата ноќе бидејќи голем број птици одеднаш се појавуваат во дождовните шуми во Квинсленд на почетокот на сезоната на парење рано наутро.

Се верува дека многу птици исчезнуваат во текот на 80-тите км лет од Нова Гвинеја до Австралија. Птиците се снимени како летаат блиску до водата и се дават во морски спреј, се судираат со светилникот на островот Буби, и пристигнуваат на својата дестинација во состојба на тешка исцрпеност. Се верува дека населението што се размножува во Нова Гвинеја е жител.

Однесување
----------

Видот покажува знаци на територијално однесување во местата каде што не се размножуваат во Нова Гвинеја каде што самохраните птици ги бранат своите ресурси. За време на сезоната на парење во Австралија териториите се бранат со парови.

### Одгледување

 Рајско гнездо на белоопашестото рајско рибарче во насип на термити, Кернс, јануари 2021 година
Во Австралија гнездата се прават во насипи од термит од Microcerotermes serratus на земја. Гнездата се забележани и во насипи прикачени на живи дрвја со основи на 1,5–3 m (4,9-9,8 ft) над земјата. Рибарчето користи термитарија на земјата, како и на дрвјата. Сезоната на размножување во Австралија започнува веднаш по пристигнувањето во средината на октомври до почетокот на ноември. Могилите се вообичаено високи 40–70 cm (16–28 in) и широки 40–50 cm (16–20 in). Влез, вообичаено 4 цм (1,6 инчи) се прави во страната оддалечена околу 35-50 цм (14-20 инчи) од земјата Влезовите од тунелите се забележани на надолната страна на могилите. Набргу по пристигнувањето, птиците почнуваат да работат на своите гнезда, обично поминуваат 3-4 недели прокопувајќи тунел од 15 cm (5,9 инчи). Подот на тунелот е рамен и мазен со заоблена комора на крајот. Не се користи материјал за гнездење. Птиците може да ја користат истата тумба во следните години, но секогаш мора да копаат нов тунел бидејќи термитите обично ја пополнуваат дупката од претходната година. Не сите тумби што се ископани се користат како гнезда. Некои се оставени неактивни, иако може да се користат кога активните гнезда се застарени. Откако младенчињата ќе го напуштат гнездото, останува големо количество ѓубре, вклучително и навлаки од пердуви, фекалии, отрепки и остатоци од храна, како што се нозете од бубачки. Комората за гнездо е многу топла и мириса со силен мирис. Гнездата се прават во могили каде термитите се активни, што може да се должи на тоа што термитите одржуваат константна температура погодна за инкубирање на јајцата или дека термитите помагаат да се задржи тунелот непроменет со спречување на колапс.

 Рајски кингришки јајца со буф гради од NMV
Белоопашестото рајско рибарче вообичаено произведува една спојка јајца секоја година, само што произведува втора спојка кога првата ќе пропадне рано во сезоната на парење. Спојката е 3-4 сјајни, бели, заоблени јајца со големина 22 by 25 milliметарs (0.87 ин × 0.98 ин). Тие се инкубираат од двајцата родители и се изведуваат по околу 23 дена. Пилињата бегаат по приближно 25 дена и забележани се птици како го напуштаат гнездото и летаат директно до гранката. Просечната стапка на успех за еден пар кингари е 1,5.

### Диета

Белоопашестото рајско рибарче лови на земја и од зеленилото во средината до пониските нивоа на шумската крошна. Се храни со фазмиди, дождовни црви, бубачки, ларви од инсекти, пајаци, кожи и мали жаби, полжави и е забележано како држи мала желка. Младите се хранат од двајцата родители.

Закани и статус на зачувување
-----------------------------

Природните грабливци на гнездото јајца вклучуваат змии и гоана, додека месарница исто така е забележана како плен на младенчиња. Расчистувањето на земјиштето и губењето на живеалиштата во Нова Гвинеја имаат потенцијал да влијаат врз популацијата што се размножува во Австралија. Иако трендот на популацијата се намалува, рајскиот белоопашестото рајско рибарче е оценето како најмалку загрижен на Црвената листа на IUCN .

Култура
-------

Оваа птица е прикажана на австралиската поштенска марка од 22 центи во 1980 година и на печатот од 25 прсти на Папуа Нова Гвинеја во 1981 година.



1. ↑  BirdLife International (2016). „*Tanysiptera sylvia*". *Црвен список на загрозени видови*. **2016**: e.T22725828A94903204. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22725828A94903204.en. Посетено на 19 November 2021.
2. ↑  Gill, Frank; Donsker, David, уред. (2017). „Rollers, ground rollers & kingfishers". *World Bird List Version 7.2*. International Ornithologists' Union. Посетено на 17 May 2017.
3. ↑  Christidis, L & Boles, WE (2008).
4. ↑  Lederer, R & Burr, C (2014).
5. 1 2 3  Higgins, Peter Jeffrey (1999).
6. ↑  del Hoyo, J.; Collar, N.; Kirwan, G.M. „Black-headed Paradise kingfisher (*Tanysiptera nigriceps*)". Во del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J.; Christie, D.A.; de Juana, E. (уред.). *Handbook of the Birds of the World Alive*. Lynx Edicions. Посетено на 19 May 2017.
7. ↑  Fraser, I, Gray, J & CSIRO (Australia) (2013).
8. ↑  Gould, John (1869). *The Birds of Australia, Supplement*. London: Printed by Taylor and Francis, published by the author. Plate 6.
9. 1 2  Chisholm, A (1932). „The White-tailed Kingfisher". *Emu*. **32** (2): 81–3. doi:10.1071/mu932081.
10. 1 2 3  Hollands, D (1999).
11. ↑  Barnard, HG (1911). „Field notes from Cape York". *Emu*. **11** (1): 17–32. doi:10.1071/mu911017.
12. ↑  Andrews, M (1993). „Further observations on nests of the Buff-breasted Paradise-kingfisher near Mackay". *Sunbird*. **22** (2): 41–3.
13. ↑  Strahan, R (1994).
14. 1 2 3 4  Fry, C. Hilary; Fry, Kathie; Harris, Alan (1992). *Kingfishers, Bee-eaters, and Rollers*. London: Christopher Helm. стр. 118–119. ISBN 978-0-7136-8028-7.
15. 1 2 3  Legge, S; Murphy, S; Igag, P; Mack, AL (2004). „Territoriality and density of an Australian migrant, the Buff-breasted Paradise Kingfisher, in the New Guinean non-breeding grounds". *Emu*. **104** (1): 15–20. doi:10.1071/mu03054.
16. ↑  Nix, H (1984). „The buff-breasted paradise kingfisher in central Queensland". *Sunbird*. **14** (4): 77–9.
17. ↑  Pratt, TK, Beehler, BM, Bishop, KD, Coates, BJ, Diamond, JM, Lecroy, M, Anderton, J, Coe, J, Zimmerman (2015).
18. ↑  Weineke, J (1988). „The birds of Magnetic Island, North Queensland". *Sunbird*. **18** (1): 1–22.
19. 1 2 3  Black, R (2005). „Observations of buff-breasted paradise kingfisher *Tanysiptera sylvia* breeding in Byfield, central Queensland". *Sunbird*. **35** (2): 13.
20. 1 2 3 4 5  Legge, S.; Heinsohn, R (2001). „Kingfishers in paradise: the breeding biology of *Tanysiptera sylvia* at the Iron Range National Park, Cape York". *Australian Journal of Zoology*. **49** (1): 85–98. doi:10.1071/zo00090.
21. ↑  Draffan, R; Garnett, S; Malone, G (1983). „Birds of the Torres Strait: an annotated list and biogeographical analysis". *Emu*. **83** (4): 207–34. doi:10.1071/mu9830207.
22. ↑  Bell, HL (1981). „Information on New Guinean kingfishers, Alcedinidae". *Ibis*. **123** (1): 51–61. doi:10.1111/j.1474-919x.1981.tb00172.x.
23. ↑  Morcombe, Michael (2012) *Field Guide to Australian Birds.*
24. ↑   (Report). Отсутно или празно `|title=` (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)
25. ↑  Gibbins, Chris. „Buff-breasted Paradise-Kingfisher". Birds of the World Postage Stamps. Посетено на 19 May 2017.