Структура на теихоинска киселина кај *Micrococcaceae*
**Теихоински киселини** (грчки τεῖχος, *teīkhos*, "ѕид", поконкретно ѕид на тврдина, спротивно на τοῖχος, *toīkhos*, обичен ѕид) се бактерискикополимери  на глицерол фосфат или рибитол фосфат и јаглехидрати врзани со фосфодиестерски врски.

Локација и структура
--------------------

Теихоинските киселини се наоѓаат во рамките на клеточниот ѕид на повеќето Грам-позитивни бактерии, како што се припадниците на родовите *Staphylococcus*, *Streptococcus*, *Bacillus*, *Clostridium*, *Corynebacterium*, и *Listeria*, и се протегаат до површината на пептидогликанскиот слој. Теихоинските киселини не се среќаваат кај Грам-негативните бактерии. Тие можат да бидат ковалентно поврзани за *N*-ацетил-мураминска киселина или терминален D-аланин во тетрапептидната врска меѓу единиците од N-ацетил-мураминска киселина на пептидогликанскиот слој, или можат да бидат прицврстени (закотвени) за цитоплазматската мембрана со помош на липид.

Теихонските киселини кои се закотвени за мембраната се нарекуваат липотеихоински киселини, а теихоинските киселини кои се врзани за пептидогликанот се познати како теихоински киселини на ѕидот.

### Теихоински киселини на ѕидот

Најчестите структури се ManNAc(β1→4)GlcNAc дисахариди со еден до три глицерол фосфати поврзани за C4 хидроксилната група на ManNAc проследено со долг синџир од неколку глицерол или рибитол фосфати.

Функција
--------

Главната функција на теихоинските киселини е давање ригидност на клеточниот ѕид преку привлекување на катјони на магнезиум и натриум. Теихоинските киселини можат да бидат супституирани со естерски поврзани D-аланин или D-глукозамин, што и дава на молекулата цвитерјонски својства. Теихоинските киселини, исто така, помагаат во регулација на растот на клетката со ограничување на способноста на автолизините да ја раскинат β(1-4) врската помеѓу *N*-ацетил-глукозамин и *N*-ацетил-мураминска киселина.

Липотеихонските киселини може да делуваат и како рецепторски молекули за бактериофаги кои напаѓаат Грам-позитивни бактерии; сепак, ова сè уште не е доволно потврдено. Тие се кисели полимери и придонесуваат за негативниот полнеж на клеточниот ѕид.

Наводи
------

1. ↑  τεῖχος. Henry George Liddell, Robert Scott. *A Greek-English Lexicon* - Perseus Project
2. ↑  Teichoic acids at the US National Library of Medicine Medical Subject Headings (MeSH)
3. ↑  Knox KW, Wicken AJ (June 1973). „Immunological properties of teichoic acids". *Bacteriological Reviews*. **37** (2): 215–57. PMC 413812. PMID 4578758.
4. ↑  Cot M, Nigou J, и др. (October 2011). „Lipoteichoic Acid in Streptomyces hygroscopicus:Structural Model and Immunomodulatory Activities". *PLOS ONE*. **6** (10): e26316. doi:10.1371/journal.pone.0026316. PMC 3196553. PMID 22028855.
5. ↑  Garimella R, Halye JL, Harrison W, Klebba PE, Rice CV (October 2009). „Conformation of the phosphate D-alanine zwitterion in bacterial teichoic acid from nuclear magnetic resonance spectroscopy". *Biochemistry*. **48** (39): 9242–9. doi:10.1021/bi900503k. PMID 19746945.
6. ↑  Raisanen, L.; Draing, C.; Pfizenmaier, M.; Schubert, K.; Jaakonsaari, T.; Aulouck, S.; Hartung, T. & Alatossava, T. (June 2007). „Molecular interaction between lipoteichoic acids and Lactobacillus delbrueckii phages depends on the D-Alanyl and a-glucose substitution of poly(glycerophosphate) backbones". *J.Bac*: 4135–4140.