recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Гаетан Биле** (холандски: *Gaëtan Bille*; р. 6 април 1988

 во Зост) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2009-2018.

Биле го напуштил Лото-Белисол на крајот на сезоната 2013, и му се приклучил на Верандас Вилемс за сезоната 2014. Во септември 2015 година било објавенод ека Биле ќе му се приклучи на Ванти-Груп Гобер за 2016 година, со цел да се насочи на еднодневните класици и еднонеделните етапни трки.

Достигнувања
------------

2006
9. Краен пласман Џиро дела Луниџана
2008
3. Катекурс
2010
6. Краен пласман Карпатија Курирс Тур
2011
1. Зелик-Галмарден
1. Етапа 3 Ронде де л’Оаз
4. Краен пласман Рона-Алпи Изере Тур
1. Етапа 2
4. Флеш Арден
6. Катекурс
2012
1. ГП Пино Черами
9. Бинке-Турне-Бинке
2013
3. Краен пласман Ла Тропикал Амиса Бонго
5. Краен пласман Трка околу Норвешка
8. ГП Џеф Схеренс
2014
1.  Краен пласман Флеш ди Сид
1. Етапа 3
1. Гран при де ла вил де Переншис
2. Катекурс
3. Гран при де Темплев
5. Тур ди Јура
6. Париз-Мант ан Ивелин
7. Флеш Арденес
10. Гран при де Валони
2015
1. Краен пласман Џиро дела Реџоне Фриули
1. Бодовен пласман
1. Пролог (ITT) Волта а Португал
2. Краен пласман Трка Париз-Арас
1. Етапа 1 (ТТТ)
2. Краен пласман Ронде ван Миден-Недерланд
1. Етапа 1 (ТТТ)
2. Флеш Арденес
3. Краен пласман Флеш ди Сид
1. Етапа 1
3. Краен пласман Трка околу Белгија
4. Национално друмско првенство
4. Сиркуит де Валони
4. Гран при де Валони
6. ГП Џеф Схеренс
6. Бинке-Шиме-Бинке
7. Дрејвенкурс Оверејсе
8. Гран при де ла вил де Переншис
9. Краен пласман Сиркуит де Арден
2016
5. Краен пласман Сиркуит де ла Сарт
9. Краен пласман Трка околу Луксембург
9. Гран при д’Увертир ла Марсејез
9. ГП Кантон Аргау
2018
1. Краен пласман Тур де ла Фармаси Сентрал
1. Етапа 2
3. Краен пласман Гран при Интернасионал де ла вил д’Алжир
1. Пролог
8. Гран при де ла Фармаси Сентрал
2019
1. Етапа 8b (ITT) Тур де Гваделуп

Наводи
------

1. ↑  „Cyclisme: les judicieux conseils du Fouchois Gaëtan Bille" [Cycling: wise advice from Fouchois Gaëtan Bille]. *La Meuse* (француски). Groupe Rossel. 25 May 2020. Посетено на 2 August 2020.
2. ↑  „Лото Белисол (LTB) – BEL". *Светска турнеја на UCI*. Меѓународен велосипедистички сојуз. Архивирано од изворникот на 2013-12-12. Посетено на 6 јануари 2013.
3. ↑  „Гаетан Биле повторно му се приклучи на Верандас Вилемс". *RTBF.be* (француски). Radio Télévision Belge Francophone. 13 октомври 2013. Посетено на 15 декември 2013.
4. ↑  „Transfer news: Guardini set for another year with Astana". *cyclingnews.com*. 25 септември 2015. Посетено на 29 септември 2015.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Гаетан Биле" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Гаетан Биле". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Гаетан Биле". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Гаетан Биле". ProCycling.



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со белгискиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Гагаемауга** (самоански: Gagaʻemauga, „блиска страна на планина") е округ во Самоа. Округот се наоѓа на островот Саваи.

Географија
----------

Округот се наоѓа во северниот дел на островот. Традиционален центар на округот е Салеаула каде се сретнувале окружните поглавици и оратори. Како и останатите села во Самоа, така и тука селата се распоредени покрај крајбрежјето, со исклучок на некои.

За Самоа е значаен податокот дека Џорџ Прат, англиски мисионер, живеел во Матауту. Тој ја напишал првата граматика и речник за самоанскиот јазик.

Гагаемауга има и две ексклави на островот Уполу. Двете ексклави се наоѓаат на другиот остров поради ерупцијата на вулканот Матавану во 1900-те. Вулканот ги погодил тогашните села Леаува и Саламуму и населението било преселено на Уполу. Поради тоа што населението било по потекло од Саваи, овие села биле приклучени на Гагаемауга.

Поврзано
--------

* Саваи
* Окрузи во Самоа

Наводи
------

1. ↑  Ron Crocombe, Majorie Crocombe. *Works of ta'unga: records of a polynesian traveller in the south seas, 1833-1896*. University of the South Pacific. стр. 19. ISBN 982-02-0232-9.
2. ↑  „New Zealand Electronic Text Centre". Посетено на 2009-04-16.

Надворешни врски
----------------

* Службено место на Самоанското биро за туризам

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Самоа |
| --- |
|  |
| 
* Аига-и-ле-Таи
* Ана
* Атуа
* Ваисигано
* Ва-о-Фоноти
* Гагаемауга
* Гагаифомауга
* Палаули
* Сатупаитеја
* Туамасага
* Фасалелеага

 | Знаме на Самоа |

 |

Координати: 13°30′S 172°15′W﻿ / ﻿13.500° ЈГШ; 172.250° ЗГД﻿ / -13.500; -172.250
**Груица и Арапот** (српски: *Грујица и Арапин*) е српска епска (ајдучка) песна.

Содржина
--------

Старина Новак и дели Радивој пиеле вино на планината Романија, ги служел дели Татомир, а малиот Груица, синот на Старина Новак, чувал стража. Старина Новак му се пожалил на дели Радивој дека поминале многу години, а тие не успеале да го убијат Арапот кој ги убива сватовите и ги граба невестите. Потоа, тие собрале сватови, а малиот Груица го облекле како невеста, при што тој сокрил сабја во пазувите, и заминале кај Арапот. Арапот не бил дома, но неговата сестра ги видела сватовите и брзо го повикала брата си. Тој ја запрел свадбената поворка, ја фатил невестата и се зачудил зашто таа немала гради. Тогаш, Груица му ја пресекол главата на Арапот, а Старина Новак почнал да пее дека сите момчиња можат слободно да се женат, зашто Груица го убил Арапот.

Осврт кон песната
-----------------

Старина Новак, навистина постоел, само што во овој лик се претставени две историски личности: јунакот од XV век, Новак Дебелиќ и Баба Новак, заповедник на ајдучките чети од крајот на XVI век. Од друга страна, неговиот брат или побартим, дели Радивој не е познат во историјата. Исто така, не е сигурно дали постоел малиот Груица, синот на Старина Новак, иако постојат мислења дека тој би можел да биде вистинска историска личност (ајдучки арамбаша). Арапите се чести ликови во епските народни песни, иако се мисли на Црнците кои биле застапени во турската војска во XVI век.

Наводи
------

1. ↑  *Хајдуци*. Београд: Народна књига, 1965, стр. 21-24.
2. ↑  *Хајдуци*. Београд: Народна књига, 1965, стр. 147-148.
**Груица и пашата од Загорје** (српски: *Грујица и паша са Загорја*) е српска епска (ајдучка) песна.

Содржина
--------

Пашата од Загорје му испратил писмо на кнезот Милутин од Грахово, порачувајќи му да му подготви 30 соби за неговите јунаци, да набави 30 девојки за нив, а нему да му ја подготви ќерката Иконија. Кнезот почнал да плаче, а Иконија му рекла да ги подготви собите, а таа ќе ги повика девојките. Потоа, таа му испратила писмо на својот побратим, Грујо Новаковиќ, канејќи го да дојде во друштво со 30 убави другари. Кога притигнале Груица и другарите, Иконија ги облекла во женска облека и ги затворила во собите. Кога пристигнал пашата, тој се соблекол со намера да ја љуби Иконија и тогаш, Груица му го открил својот идентитет и го заклал, а потоа испукал двапати, давајќи им сигнал на своите другари, кои ги убиле јунаците на пашата. Потоа, Груица седнал да вечера со дружината, кнезот им дал 600 дукати, а Иконија им подарила 30 кошули, како и подароци за Старина Новак и за дели Радивој. Потоа, Груица и дружината се вратиле на планината Романија.

Осврт кон песната
-----------------

Старина Новак, навистина постоел, само што во овој лик се претставени две историски личности: јунакот од XV век, Новак Дебелиќ и Баба Новак, заповедник на ајдучките чети од крајот на XVI век. Од друга страна, неговиот брат или побартим, дели Радивој не е познат во историјата. Исто така, не е сигурно дали постоел малиот Груица, синот на Старина Новак, иако постојат мислења дека тој би можел да биде вистинска историска личност (ајдучки арамбаша). За пашата се верува дека е вистинита историска личност, но не се знае кој би можел да биде кнезот Милутин.

Наводи
------

1. ↑  *Хајдуци*. Београд: Народна књига, 1965, стр. 25-30.
2. ↑  Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 320-325.
3. ↑  *Хајдуци*. Београд: Народна књига, 1965, стр. 147-148.
Гумичка за бришење
**Гумичка за бришење** е предмет кој служи за бришење на отпечаток од мина на лист. Дел е од школскиот прибор. Повеќето од графитните моливи имаат на својот крај, спротивен од оној со кој се пишува, и гумичка за бришање. Најчесто се изработува од синтетичка гума, поевтините модели од синтетичка соја гума, но поскапите модели се прават од винила и каучука. Со оглед дека со време се троши, спаѓа во потрошувачки материјал како што се и направите за пишување.

Историја
--------

Гумичка на молив
Во далечното минато јагленот најмногу се корисел за пишување, а за бришење на напишаното се користиле комадчиња од гума од каучука или восок. Парченцата на грубиот камен или песок се користени за елиминирање на помали грешки од папирус напишани со мастило. Во 1770 година Џозеф Презли ја искористил природната гума за бришење на трагите од пенкало. Тој таа гума ја нарекол *rubber*, што е и денешното англиско име за гума за бришење.

Гумата за бришење во популарната култура
----------------------------------------

* „Гума за бришење" (англиски: *Eraser*) - песна на американската група Најн инч неилс (*Nine Inch Nails*) од 1994 година.

Наводи
------

1. ↑  „Joseph Priestley (1733-1804)". Архивирано од изворникот на 2020-03-28. Посетено на 30 јуни 2009.
2. ↑  Priestley, Joseph (1770). *A Familiar Introduction to the Theory and Practice of Perspective*. London: J. John and J. Payne.
3. ↑  Discogs, Nine Inch Nails ‎– The Downward Spiral (пристапено на 31.1.2021)
На гумното снопјето може рачно да се врши со вршило
**Гумно** – рамно и широко место каде што се врши жито, обично со коњи. Вообичаено гумното се наоѓа на отворено, поретко во затворен простор. Главно е земјено, а во планинските предели може да биде поплочено со камени плочи и опкружено со камено ѕидче. На гумното житото се врши рачно (со вршило) или со стока (коњи, волови, магариња и друго) која може да биде врзана за столб во средината на гумното кој се нарекува стожер.

Историја
--------

Гумната имаат древно потекло и не може да се каже кога се појавиле. Им претходеле едноставни широки и долги платформи покриени со глина. 

Во 1950-тите и 1960-тите потребата од гумна во Македонија и на Балканот почнува да исчезнува со воведувањето на механизирано комбинирано жнеење, вршење и веење со комбајни.

Галерија
--------

* Нико Пиросмани. „На гумно", 1916 годинаНико Пиросмани. „На гумно", 1916 година
* Гумно. Житото се врши со дикан — примитивно орудие налик на санка за одвојување на зрната од класјето*Гумно*. Житото се врши со дикан — примитивно орудие налик на санка за одвојување на зрната од класјето
* А. Венецијанов, „Гумно", 1821 годинаА. Венецијанов, „Гумно", 1821 година
* К. Лебедев. „Гумно", 1894 годинаК. Лебедев. „Гумно", 1894 година

Поврзано
--------

* Жнеење
* Вршење
* Веење
* Стожер

Наводи
------

1. ↑  „гумно" — Дигитален речник на македонскиот јазик
**Гундерамова одбрана** е ретко играно шаховско отворање кое настанува со потезите:

1. e4 e5
2. Sf3 De7
Отворањето името го добило по името на шахистот Герхард Гундерам []. Во Бразил тоа се нарекува **Бразилска одбрана** или **Одбрана Камара**, во чест на познатиот меѓународен мајстор и двапати бразилски шампион Хелдер Камара.

Иако 2...De7 одговара на заканата аз отстранување на цниот е-пешак, тоа го попречува развојот на црнополниот ловец на црниот. Една од другите идеи на овој чуден потег со дамата е да се овозможи црниот ад рокира на големата страна, за разлика од блиот кој би рокирал на помалата страна.

Гундерамоввата одбрана според ЕШО е категоризирана со кодот C40.

Наводи
------

* Хеледр Камара (1996). *Diagonais: crônicas de xadrez*. Saraiva, Сао Паоло.

Надворешни врски
----------------

* HCamara.com: Одбрана Камара Архивирано на 11 јануари 2008 г.
* Бразилска одбрана од Ричард М. Фузишава
* *À la brasileira!* од Тај Сандрим Жулиао
Гунар Фрумери во 1930 -титеГунар Фрумери во 1930 -тите
**Пер Гунар Фредрик де Фрумери** (шведски: *Per Gunnar Fredrik de Frumerie* ; 20 јули 1908 година, во округот Стокхолм, Шведска - 9 септември 1987 година, округот Стокхолм, Шведска) бил шведски композитор, пијанист и учител.

Биографија
----------

Роден во познатото семејство Фрумери. Студирал со Емил Зауер, Алфред Корто (пијано). Од 1923 до 1928 година студирал на Кралското музичко училиште во Стокхолм. Работата на композиторот била под влијание на импресионизмот, романтизмот и неокласицизмот. Се сметал за еден од водечките шведски композитори на 20 век. Во 1945-1974 година предавал на Вишата музичка школа во Стокхолм, од 1962 година - станал професор. Често се повикувал на шведскиот музички фолклор; напишал песни и романси.

Есеи
----

* опера Сингоала *(1940 година, Стокхолм)*
* балет „Ноќта на Иван" / *(1948 година, Стокхолм)*
* Нашиот Татко за солисти, хор, оркестар и орган / *(1945, Стокхолм)*
* вокален циклус „Песни на срцето" / *(1942)*
* Данте за две виолини и оркестар / *Данте (1977), Оп.76*
* 3 -ти концерт за пијано и оркестар (1929)
* „Свита во стар стил" за камерен оркестар (1930)
* „Пасторална свита" за пијано и гудачки оркестар (1941)
* пијано трио бр. 2 (1952)
* симфониски варијации (1941)
* Концерт за француски хор и оркестар (1972)

Надворешни врски
----------------

* Gunnar de Frumeri на Allmusic(англиски)
**Гери Твиг** (роден на 19 март 1984 во Глазгов, Шкотска) — фудбалер кој во моментов игра за Шамрок Роверс во Лигата на Ирска.

Твиг ја започна својата кариера во англискиот клуб Дарби Каунти откако таму пристигна преку младинскиот систем. Тој го направи своето деби за Дарби на возраст од 17 години како напаѓач во Премиер лигата во меч против Сандерленд во мај 2002 година, што беше неговиот единствен настап таа сезона.

Во сезоната 2002-03, тој направи осум настапи за првиот тим, од кој седум како замена, а често беше користен и на позицијата на лево крило, кога било потребно.

Во летото 2009 година тој потпиша за ирскиот премиерлигаш Шамрок Роверс.

Надворешни врски
----------------

* Soccerway Profile
**Бљерим Сејдиу** (4 септември 1985

 во Тетово) — македонски политичар и правник. Тој моментално е градоначалник на Општина Желино.

Животопис
---------

### Образование и рана кариера

По завршувањето на основното образование во основното училиште „Пашко Васа" во Групчин, го продолжил натамошното образование во гимназијата „Кирил Пејчиновиќ" во Тетово. Своето високо образование го стекнал на Правниот Факултет при Универзитетот на Југоисточна Европа со седиште во Тетово. Посдипломските студии ги завршил во Универзитетот ФОН во Скопје, при што се стекнал со научната титула магистер во областа на правните науки. Блерим Сејдиу има работено неколку години како правник. Тој бил секретар на ФК Шкендија во најуспешниот период на клубот во 2008-2011. Во периодот од 2010 до 2016 година бил и шеф на правниот оддел во Меѓународниот Балкански Универзитет во Скопје.

### Политички живот

На локалните избори во октомври 2017 година, Сејдиу го добил градоначалничкиот мандат во Општина Желино. Тој бил кандидат за градоначалник од редовите на Беса. На 29 октомври 2021 година, за време на локалните избри, Бљерим Сејдиу победил во вториот круг и станал старо нов градоначалник на Општина Желино.

### Приватен живот

Блерим Сејдиу е оженет и татко на две деца.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Градоначалник". Општина Желино. Архивирано од изворникот на 10 април 2021. Посетено на 12 декември 2021.
Местоположбата на округот во округот Лихов-Даненберг
**Герде** (германски: *Göhrde*) — слободна област во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Областа има површина од 51,81 км2 и претставува дел од Државната шума Герде. Областа е заокружена од општината Герде на североисток и исток и со општината Цернин на југоисток и југ во истиот округ. На југозапад и запад се граничи со округот Илцен, а на северозапад и север со округот Линебург.

Слободната област е ненаселена. Во рамките на областа се наоѓа населените енклави Колазе, Ретен и Циниц, кои претставуваат делови на општината Герде.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Слободни области во Долна Саксонија |
| --- |
|  |
| 
* Ајмен
* Ам Гросен Роде
* Барнсторф-Варле
* Бофцен
* Брунслеберфелд
* Венцен
* Гартов
* Герде
* Гибел
* Гриненплан
* Ешерсхаузен
* Золинг
* Кенигслутер
* Литје Херн
* Мариентал
* Мемерт
* Мерксхаузен
* Харц (округ Гослар)
* Харц (округ Гетинген)
* Хелмштет
* Холцминден
* Фогтсдалум
* Шенинген

**Слободни окрузи:**
* Лохајде
* Остерхајде

 |

 |
**Дамата со камелии**, илустација на Алфонс Муха, со ликот на глумицата Сара Бернар 
**Дамата со камелии** (француски: *La Dame aux camélias*) - роман на францускиот писател Александар Дима (Синот) од 1848 година.

Содржина
--------

Обработки на Дамата со камелии
------------------------------

Темата од романот „Дамата со камелии" била обработена и во други музички и филмски дела:

* „Дамата со камелии" - балет на Василиј Медведев според либретото на Јана Темиз.
* „Травијата" - опера на Џузепе Верди.

Наводи
------

1. ↑  *Клеопатра - балет на Василиј Медведев (Русија) - светска премиера*. Скопје: Македонска опера и балет, 2016, стр. 22.
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/***-{Lamprocapnos}-***|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Девојкино срце** (латински јазик|Lamprocapnos spectabilis) е повеќе годишно растение од групата на димњачи (Fumariaceae). Овој вид е единствен претставник на својот род (биологија) (*Lamprocapnos*). Се одгледува како украсно растение, со многу декоративен изглед на цвастот и цветовите. Природниот ареалги вклучува пределите на источна Азија од Сибир до Јапан. Растението поседува изохинолински алкалоиди, поради тоа контактот со растението може да предизвика иритација на кожата.

Опис на растението
------------------

Девојкио срце е зелјасто растение до висина до 1 м. Листовите се сложени, прстести, а цвастот рацемозен. Цветовите се во вид на срциња, долги до 5 см, на издолжените хоризонтални дршки на цвастот. Цветаат за време на доцна пролет и лето. Плодот е луска. Семето поседува елајозоми.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------
Постоперативна-глосектомија
**Глосектомија** е хируршко отстранување на цел или дел од јазикот. Се изведува со цел да се прекине злоќудниот раст како при орален канцер. Често е потребно отстранување на само дел од јазикот, во кој случај оваа процедура е позната како делумна или **хемиглосектомија**.

Наводи
------

* Monique Laberge. „Glossectomy". *Encyclopedia of Surgery*. Advameg, Inc. Посетено на 2010-05-28.
* Jordan Rihani, MD, Larry Myers, MD. „Glossectomy". *EMedicine*.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа медицинска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Глув барут"** (српски: *Глуви барут*) — југословенски филм од 1990 година, во режија на Бахрудин Ченгиќ, а снимен по истоимениот роман на Бранко Ќопиќ. Улогите ги толкуваат: Мустафа Надаревиќ, Бранислав Лечиќ, Мира Фурлан и Боро Стјепановиќ.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажуваат настаните во едно српско планинско село во Босна за време на Втората светска војна. Жителите на селото се наоѓаат растргнати меѓу две идеологии, меѓу четниците и партизаните, а главните претставници на тие идеологии се партизанскиот комесар Шпанац и поранешниот кралски офицер Радекиќ. Шпанац е индоктриниран фанатик кој сака да го промени светот без оглед на жртвите, додека Радекиќ е реален познавач на состојбите, човек по потекло од тие краишта кој сака да го заштити народот, дури и по цена на сопствените идеали. Шпанац го гледа Радекиќ како причина за отпорот на селаните кон партизанската идеологија...

Наводи
------

1. ↑  Глуви барут (пристапено на 31.1.2023)
**Глок** (германски: *Glock-Pistole*) — серија полуавтоматски пиштоли со полимерна рамка со краток спој, дизајнирани и произведени од австрискиот производител Глок Гес.м.б.Х. Тој влегол во австриската воена и полициска служба до 1982 година, откако бил врвен изведувач во тестовите за сигурност и безбедност.

И покрај првичниот отпор од пазарот да прифати перцепиран „пластичен пиштол", како за неоснованата загриженост за издржливост и за сигурноста, така и од стравувањата дека неговата употреба на полимерна рамка може да ги заобиколи металските детектори на аеродромите, пиштолите „Глок" станале најпрофитабилната линија на компанијата на производи, а со овие пиштоли биле снабдувани и национални вооружени сили, безбедносни агенции и полициски сили во најмалку 48 земји.

Моделите се одликуваат со прецизност, сигурност, издржливост, висок капацитет на рамката без оглед на калибарот, отпорност на корозија, климатски услови и механичко дејство, едноставно одржување, мал број на делови (33 и 34) и мала тежина како една од посебните одлики. Австриската армија и полицијата го пуштиле пиштолот во употреба под ознаката „П80" (подоцна Глок 17), првиот од многуте дизајнирани и произведени од австриска компанија. Во 1988 година, истиот модел бил воведен во Шведска, Норвешка и Холандија под ознаката „Пиштол 88".

Наводи
------

1. ↑  „Timeline - GLOCK USA". Архивирано од изворникот на 2014-12-25. Посетено на 25 December 2014.
2. ↑  Dockery, Kevin (2007). *Future Weapons*. New York: Penguin. стр. 188. ISBN 978-0-425-21750-4. Архивирано од изворникот 2016-01-22. Посетено на 2016-01-01.
3. ↑  „GLOCK 18". Tuffsteel Manufacturing. 2004. Архивирано од изворникот на 2010-11-27. Посетено на 2010-11-27.[*да се провери*]
4. ↑  „GLOCK". Архивирано од изворникот 2010-12-16. Посетено на 2010-12-26.[*да се провери*]
5. ↑  Sweeney, Patrick (2008). *The Gun Digest Book of the Glock* (2. изд.). Iola, WI: Krause Publications. ISBN 978-0-89689-642-0.Предлошка:Pn

Надворешни врски
----------------

 
Ризницата има слики и снимки поврзани со:
***Glock pistols*** (категорија)

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Глок*** 
* Glock's official website
* Glock 17 Gen4
* Internet Movie Firearms Database: Glock pistol series
* Glock Collectors Association
Демографскиот центар на една земја е точката до која кумулативното растојание би требало да помине регистрираното население е најмало, доколку сите тие би се сретнале на една локација. Како што се менува распоредот на населението во една земја, демографскиот центар ќе се помести. Во Шведска, Статистика Шведска го пресметува официјалниот демографски центар, користејќи пондерирана средна популација по имот, по географски координати. 

Пресметката на вистинската локација на централната точка, спроведена од страна на статистиката на Шведска во 2007 година, го утврди **Хјорткварн** како локација на демографскиот центар на Шведска. Истата пресметка направена во 1989 година резултираше со именување на **Свенневад** како централна точка. Двете места се во општината Халсберг, округот Еребру. Во текот на 18 години помеѓу пресметките, центарот се преселил неколку километри на југ, поради намалувањето на населението во северна Шведска и зголеменото население на југ.

| година | Локација | општина | округот |
| --- | --- | --- | --- |
| 1989 година | Свенневад | Халсберг | Округот Еребру |
| 2007 година | Хјорткварн | Халсберг | Округот Еребру |

Поврзано
--------

* Географија на Шведска

Извори
------

* Публикација SCB (in Swedish)
* Демографски центар на Шведска, SCB.se, 2007-06-20  (in English)
**Грегорија** била византиска царица, сопруга на царот Константин III Ираклиј.

Семејство
---------

Грегорија била ќерка на Никита, прв братучед на царот Ираклиј I. Никита зел учество во бунтот на Ираклиј против царот Фока. Таткото на Грегорија бил на чело на војниците кои во 608 година започнале инвазија во Египет, борејќи се против силите на Фока во оваа провинција. Никита воспоставил контрола над Египет во 610 година.

На 5 октомври 610 година Фока бил соборен од власт и погубен, а на престолот се качил Ираклиј. По зазимањето на престолот, Ираклиј му ја дал на Никита титулата патрициј и го назначил за командант на својата гарда. Освен тоа таткото на Никита ја задржал контролата над Египет до 618 година, кога покраината била освоена од Персија на чело со Хосрој II. По поразот во Египет, Никита станал егзарх на Африка, позиција која останал до својата смрт во 628-629 година.

Царица
------

Грегорија била свршена за цар Константин III Ираклиј, единствен син на царот Ираклиј и неговата сопруга Фабија Евдокија. Константин бил соцар на својот татко од 22 јануари 613 година.

Бракот меѓу Грегорија и Константин III бил склучен околу 629-630 година. Во тоа време младоженецот имал седумнаесет години. Веројатно Грегорија била на речиси иста возраст. За свадбата таа пристигнала во Цариград од Западен Пентаполис во провинцијата Киренајка, територии кои биле под контрола на нејзиниот татко. По брачната церемонија таа станала мала царицата, втора во хиерархијата по царицата Мартина (втората сопруга на Ираклиј).

Цар Ираклиј починал на 11 февруари 641 година, а престолот бил наследен од Константин III, кој владеел како виш цар заедно со полубратот Ираклион. Константин III сепак починал од туберкулоза помеѓу април и мај истата година. Во септември Ираклион бил соборен од власт и бил заменет од синот на Грегорија, Констанс II Ираклиј. Не е познато сепак каква улога извршила таа за време на владеењето на нејзиниот син<.

Деца
----

Грегорија и Константин III имале три деца:

* ќерка, мажена за персиски шах
* Констанс II Ираклиј
* Теодосиј - погубен по наредба на својот брат во 659/653 година

Наводи
------

1. 1 2  Walter Emil Kaegi, *Heraclius, Emperor of Byzantium* (2003)
2. ↑  Lynda Garland, "Gregoria, Wife of Heraclius Constantine
3. ↑  "Manyanh Princess of Byzantium"

Надворешни врски
----------------

* The pages of "Heraclius" dealing with Niketas and Egypt
* The page of "The Prosopography of the Later Roman Empire", vol. 2 dealing with Heraclius of Edessa

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Мартина** | **Византиска царица**641 | Наследник**Фауста** |
Северот на Грамовата Земја и околните острови.  
**1** Антарктички Полуостров, **2** Џејмс Росов Остров, **3** Дирвил, **4** Жоанвил), **5** Данди, **6** Сноу Хил, **7** Вега, **8** Симор, **9** Андерсон, **10** Полет, **11** Локјер, **12** Орелски Остров, **13** Јохансен, **14** Бренсфилд, **15** Астролаб, **16** Тауер
Марта од Фолкландските Острови од 1944 г. препечатена за употреба на Греамовата Земја.
**Греамова Земја** (англиски: *Graham Land*) — крак на Антарктичкиот Полуостров северно од линијата што ги поврзува ’ртовите Џереми и Агасис.

Наречена е по британскиот поморски офицер Џејмс Греам, Прв лорд на адмиралштабот во времето на истражувањето на нејзината западна страна од Џон Биско во 1832 г. Теирторијалните граници се водат според договорот меѓу комисиите за антарктички имиња на Британија и САД од 1964 г. каде воедно е усвоено името „Антарктички Полуостров" за главниот поулостров на Антарктикот, како и Палмерова Земја за неговиот јужен дел. Границата се протега приближно 69° ЈГШ. На неа полагаат право Аргентина, Британија и Чиле.

Греамовата Земја е најблискиот дел на Антаркикот до Јужна Америка. Сè до откритијата на британската експедиција до 1934–37 г. се сметало дека се работи за архипелаг наместо за полуостров. Планините на Грамовата Земја се последната поголема верига од Кордиљерите, која се состои од речиси непрекината низа венци која го образува западниот „’рбет" на Северна, Средна и Јужна Америка, како и самиот Антарктик.

Планина
-------

* Брејдинг — 7 км источно од североисточниот агол на морскиот ракав Ларсен.

Други имиња
-----------

Аргентинците подрачјето го нарекуваат **Светимартинова Земја** (*Tierra de San Martín*), а северниот остров (Троичкиот) го нарекуваат исто така (*Península Trinidad*) или Троичка земја (*Tierra de la Trinidad*). Чилеанците го целиот Антарктички Полуостров го нарекуваат Охигинсова Земја (*Tierra de O'Higgins*).

Знаменитости
------------

* Итар Пејо — нунатак (вид чука), наречен по македонскиот народен јунак, мариовецот Итар Пејо, кој бугарската антарктичка комисија го наведува како бугарски.

Поврзано
--------

* Чилеанска антарктичка територија

Наводи
------

1. ↑  ESA Science & Technology: Graham Land
2. ↑  McGonigal, David (2009). *Antarctica: Secrets of the Southern Continent*. London: Frances Lincoln Ltd. ISBN 0-7112-2980-5.
3. 1 2  Антарктички Полуостров Архивирано на 28 октомври 2014 г. — Голема советска енциклопедија (руски)
4. ↑  Hitar Petar Nunatak. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Греамова Земја" на Ризницата ? |

* Греамова Земја — Информативен систем за географски имиња (GNIS) на Геолошкиот топографски институт на САД (англиски)

Координати: 66°00′S 63°30′W﻿ / ﻿66.000° ЈГШ; 63.500° ЗГД﻿ / -66.000; -63.500
Споменик на „Дамата со куче" во Јалта
***Дамата со куче*** (руски: *Дама с собачкой*) — расказ на рускиот писател Антон Павлович Чехов, објавен во декемвриското издание на списанието „Руска мисла" во 1899 година.  Се смета за еден од најдобрите и најпознатите раскази од неговиот опус. Заплетот започнува со доаѓањето на несреќно омажената Ана Сергеевна на Јалта, каде што другите гости и го даваат името „Дамата со куче". Наскоро Ана го запознава оженетиот банкар Дмитриј Гуров, со кого влегува во вонбрачна врска.

Расказот е напишан во 1898 година, за време на престојот на писателот на Јалта, каде што престојувал по совет на лекар, за да види дали топлата клима ќе му помогне да престане со напредната туберкулоза. Внимателниот стил, меланхоличен тон и отсуството на пресврти во заплетот, ниту разрешувањето на судбината на јунакот на крајот, го направија „Дамата со куче" еден од највлијателните раскази во светската книжевност и миленик на книжевната критика. Владимир Набоков го сметал за еден од најдобрите раскази на сите времиња.

„Дамата со куче" послужил како предлошка за неколку театарски претстави. Успешно бил адаптиран во истоимениот филм во режија на Јосиф Хајфиц во 1960 година. Исто така, заедно со уште три раскази на Чехов, на Никита Михалков му послужил да го напише сценариото за филмот „Црни очи" од 1987 година.

Содржина
--------

Оженетиот средовечен банкар Дмитри Гуров ја запознава Ана Сергеевна, мажена млада жена, додека е на одмор во Јалта. И двајцата се длабоко несреќни во нивните бракови. Една недела по средбата, тие започнуваат прељубничка врска. Гуров е голем женкар, а прељубата не му е непозната, додека ова е прва врска на Ана. Кога ќе заврши одморот, Дмитриј се враќа во Москва, а Ана се враќа кај сопругот во гратчето С. Јунакот не може да ја заборави својата љубовница и не може повторно да влезе во секојдневниот живот на Москва. Тој решава да оди во С. и да ја посети Ана. По неколку обиди да ја сретне, тој успева да ја сретне во локалниот театар, каде што ѝ изјавува љубов. Ана му ветува дека ќе дојде во Москва да го посети. Раскажувањето се забрзува и читателот се запознава со тоа дека Ана и Дмитриј редовно се среќаваат во хотели, со голема надеж, но без многу изгледи, дека ќе можат да ја остварат својата љубов надвор од тајните средби меѓу четирите ѕида на хотелските соби.

Наводи
------

1. ↑  Surprised by love: Chekhov and "The Lady with the Dog".(Critical Essay)
2. ↑  Дама с собачкой (руски)
3. ↑  From Vladimir Nabokov's Lectures on Russian Literature, quoted by Francine Prose in Learning from Chekhov, 231.
Кревет со постелнина од дамаст
Тапет од дамаст
**Дамаст** или **дамаск** е шарена ткаенина направена од свила, волна, лен, памук или синтетика каде шарата се прави со ткаење. Се прави со едно искривување и еден јаток наизменично. Понекогаш се користат дијагонални и други врзивни нишки. Поимот првобитно се однесувал на орнаментални свилени штофови, кои биле преплетени во сложени шари на кои понекогаш им се придодавале златни и други метални конци. Денес дамастот се прави од свила, лен или штофови од типот на лен, ткаени со цветни, овошни, животински или други орнаментални дезени.

Дамастот за првпат почнал да се изработува во Кина, Индија, Персија и Сирија, а потоа и во Византија. Денешното име оваа ткаенина го добила во XII век по градот Дамаск кој произведувал најдобри ткаенини.

Денес дамаст направен од лен, памук или синтетика се користи за чаршафи за маса или постелнини. Најквалитетниот дамаст се прави од фино ленено предиво кои иако е кафено за време на изработката, на крајот станува сосема бело. Шарите се добиваат со нормално поставување на долги конци, кои ја одбиваат светлината различно, зависно од аголот на сонцето; ефектот исто така се менува со менување на положбата на посматрачот. Потиснати ефекти се добиваат со пократко предиво или со специјално ткаење. Овие методи се способни да илустрираат која било тематика доколку цената на чинење не е проблем. Најфини резултати се добиваат со користење на т.н. предиво „двоен дамаст".
За други значења на поимот, погл. Даме.

**Даме** (германски: *Dahme*) — река која тече низ сојузните покраини Бранденбург и Берлин во Германија. Таа е лева притока на реката Шпре и е околу 95 километри долга.

Тек
---

Изворот на Даме е близу истоимениот град.

Реката тече северно низ градовите Меркиш Буххолц и Прирос. Кај Меркиш Буххолц во реката се влева поплавниот канал Даме, кој ја носи водата од горните текови на реката Шпре во Лајбш. Кај Прирос во Даме се влеваат две притока, Шторковер Гевесер од десната страна и Тојпицер Гевесер од левата страна. Обете притоки создаваат синџир на поврзани езера.

Северно од Прирос Даме тече низ бројни езера, вклучувајќи ги Долгенско, Крипелско и Кримникско Езеро пред да помине низ градот Кенигс Вустерхаузен. Цернсдорфер Ланкензе се влева во Крипелското Езеро како десна притока. Кај Кенигс Вустерхаузен реката Ноте се влева како лева притока.

Низводно од Кенигс Вустерхаузен реката е поврзана со Меленцугското Езеро на десната страна, а кратко потоа е поврзана со Гросер Цуг и Кросинското Езеро на истиот брег. Потоа Даме се влева во Цојтенското Езеро, кое е поврзано со Сединското и Големото Езеро во предградијата на Берлин. Даме излегува од Големото Езеро, кратко пред да се влие во реката Шпре кај Кепеник, историски град, сега предградие на Берлин.

Пловност
--------

Даме е пловна од горниот тек во Меркиш Буххолц, иако реката над Прирос е плитка и обично се користи само за рекреација. Кануата и сличните пловила можат да поминат низ браната близу Меркиш Буххолц да влезат во поплавниот канал Даме, кој е потоа пловен до неговата раскрсница со горниот тек на Шпре. Шторковер Гевесер е пловен до Шармицелското Езеро, додека Тојпицер Гевесер до Тојпицерското Езеро. Реката Ноте е исто така пловна, како и поголемиот број езера со кои е поврзана.

Каналот Одра-Шпре го поврзува Сединското Езеро близу Шмеквиц со реката Одра кај Ајзенхитенштат, со што овозможува врска помеѓу Берлин и Одра, а оттука и со Полска. Каналот Гозен исто така го поврзува Сединското Езеро со Шпре и со тоа овозможува пократка рута до Мигелското Езеро, Волтерсдорф и Ридерсдорф за сообраќајот кој доаѓа низводно.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Sheffield, Barry (1995). *Inland Waterways of Germany*. Сент Ив: Imray Laurie Norie & Wilson. стр. 119–122. ISBN 0-85288-283-1.
2. 1 2  Sheffield, Barry (1995). *Inland Waterways of Germany*. Сент Ив: Imray Laurie Norie & Wilson. стр. 113–117. ISBN 0-85288-283-1.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Даме (река)" на Ризницата ? |
**Горна џамија** — џамија во селото Црнилиште. Џамијата се наоѓа во западниот дел од селото, поточно во Горно маало.

Архитектура
-----------

Градбата на џамијата има четириаголна основа и се состои од приземје и два ката. Покривниот дел содржи една голема осумаголна купола со полутопчест метален кров и уште три помали куполи. На секој агол од покривниот дел има по едно мало украсно минаре. Џамијата има едно минаре коешто се издига над големата купола. Минарето е со многуаголна основа и има две шерефиња. Дворот на џамијата е ограден со метална ограда и во него има шадрван.

Поврзано
--------

* Долна џамија
* Црнилиште
* Прилепско муфтиство

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 83. ISBN 978-608-65143-2-7.

Надворешни врски
----------------

* Горна џамија (Црнилиште) на Ризницата ?
**Драгољуб Лазаров Анчевски** ( 1927
 во Скопје —  1944

 во Водно, Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Живеел во Ново Маало. По завршувањето на основното училиште го изучил кројачкиот занает и станал квалификуван работник. На 27 август 1944 година, стапил во редовите на Скопскиот партизански одред на Китка, а подоцна во Дванаесеттата македонска ударна бригада, бил борец во Првиот баталјон. Во состав на Скопскиот nартизански одред учествувал во неколку борби, а особено во организирањето на народот за престојната борба. Во борбите против балистите секогаш се истакнувал со храброст. Во една од нив кај месноста Бел Камен, на падините на Водно, храбро загинал непосредно пред ослободувањето на Скопје. По ослободувањето на градот, посмртните останки му биле погребани на скопските гробишта.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 171–172. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Драгољуб Ѓуричиќ** (српски: *Драгољуб Ђуричић*; Цетиње, 10 февруари 1953 - Белград, 15 март 2021) — српски рок-музичар со црногорско потекло.

Животопис
---------

Драгољуб Ѓуричиќ е роден на 10 февруари 1953 во Цетиње, Црна Гора. Во 1975 година, од Херцег Нови се преселил во Белград, каде живеел до смртта. Во текот на 1990-тите, Ѓуричиќ бил активен учесник на политичките протести против режимот на Слободан Милошевиќ. Во февруари 2021 година, Ѓуричиќ се зарзил од вирусот КОВИД-19. Откако повеќе денови бил во лоша здравствена состојба и имал висока температура, на 24 февруари бил пренесен во белградската болница „Д-р Драгиша Мишовиќ", каде починал на 15 март 2021 година.

Музичка кариера
---------------

Ѓуричиќ ја започнал својата музичка кариера на околу 20 години, кога ги основал групите „The End" и „Круне" и „Веритас". Во 1975 година, по преселбата во Белград, ѝ се приклучил на групата „Ribelli" со која свирел на концертите на повеќе познати музичари, како: Душан Прелевиќ, Кемал Монтено, Арсен Дедиќ итн. Потоа ѝ се придружила на групата „Mama Coco" која ја предводел Дадо Топиќ и со неа свирел на турнејата на Здравко Чолиќ, „Патувачки земјотрес" во 1978. година. Кон крајот на 1970-тите станал член на „Ју група" во која свирел две години, а потоа ѝ се приклучил на групата „Леб и сол" каде останал шест години. Потоа бил член на „Кербер", а по три години повторно се вратил во „Леб и сол". Од 1997. година го предводел постојаниот придружен оркестар на Здравко Чолиќ. Во текот на својата кариера, Ѓуричиќ учествувал на снимањето на околу 70 музички албуми и настапил на околу 6 000 концерти, како член на неколку рок-групи или како придружен музичар.

Наводи
------

1. 1 2  РТС, Преминуо бубњар Драгољуб Ђуричић (пристапено на 16 март 2021)
**Проф. д-р Драгослав Ортаков** (22 април 1928

 - 8 декември 2007

 — македонски музиколог и композитор, основоположник на музикологијата и на музичката византологија во Македонија. Се категоризира во третата генерација македонски повоени композитори. Еден е од основачите и долгогодишен професор на Факултетот за музичка уметност во Скопје.

Роден е во Гевгелија. Како прв музиколог и музички византолог во Македонија, оставил голем број на фундаментални дела, пред сè од историјата на македонската музика и посебно, византиско-словенската музика во Македонија ("За музиката", "Музичката уметност во Македонија", "Ars Nova Macedonica", "Огледи за византиско-словенската музика во Македонија", "De musicis" - критики и осврти и други книги, а има напишано и околу 90 музиколошки статии и огледи). Неговото композиторско творештво брои околу 150 дела, како од инструменталниот, така и од вокалниот музички род: гудачкиот квартет, циклусот "Ептамерони" за камерен ансамбл, Музиката за пијано и инструментален ансамбл, сонатата за пијано, творби за гудачки состави и многу други дела. Посебно место во неговиот опус им припаѓа на големиот број црковно-музички дела. Во тој сегмент од композиторската дејност на Ортаков, централно место заземаат неговите дешифрации и хармонизации на црковни песнопенија. Добитник е на голем број награди и признанија, од кои кај нас се издвојуваат наградите "Св. Климент Охридски", "13 ноември", "Трајко Прокопиев", а исто така и на награди и признанија во странство, поврзани со неговата музиколошка и композиторска дејност.

Починал на 09.12.2007 во Скопје.

* Сојуз на композиторите на РМ
* Утрински весник[*мртва врска*]
**Грофовија Едеса** била една од државите кои биле формирани од страна на крстоносците во време на Крстоносните војни во 12 век. Главна престолнина на новата држава бил градот Едеса, кој се наоѓа на територијата на поранешна Месопотамија, денешна Сирија.
Крстоносците на чело со Болдвин Де Бујон најпрвин ја окупирале и опседнале *Едеса* за да на 10 март 1098 година Болдвин Де Бујон го преземе градот и на тој начин да ја создаде првата крстоносна држава во Светите Земји. Едеса била преземена од страна на муслиманите во текот на 1144 година, чија година се поврзува и престанувањето на постоење на оваа држава. Вториот крстоносен поход (1147-1149) бил закажан за во текот на 1145 година како одговор за потпаѓањето на грофовијата Едеса на 25 декември претходната година во рацете на владетелот на Мосул - Зенги.

 *Оваа статија поврзана со Крстоносните војни е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Наследнички на Византиското Царство по Четвртата крстоносна војна |
| --- |
|  |
| Ромејски држави | 
* Никејско Царство (1204)
* Трапезунтско Царство (1204)
* Епирско Деспотство (1205)

 |
|  |
| Латински држави | 
* Латинско Царство (1204)
* Солунско Кралство (1205)
* Ахајско Кнежевство (1205)
* Атинско Војводство (1205)
* Егејско Војводство (1207)

 |

 |
Авенијата Елисејски Полиња од Палатата Конкорд, поглед од обелискот
**Шанз-Елизе** или **Елисејски полиња** (француски: *Champs-Élysées*, МФА: /ʃɑ̃zelize/ За снимкава audio (помош·инфо)) — широка авенија во Париз. Целосното име е *„Авенија на Елисејските Полиња"* (француски: „*avenue des Champs-Élysées*". Улицата е една од најпознатите улици во светот, со многу кина, кафулиња и луксузни специјализирани продавници. Името се однесува на Елисејските Полиња, местото на благословените во старогрчката митологија. Шанз-Елизе исто така се нарекува и *„најубавата авенија на светот"* (француски: *la plus belle avenue du monde*)

Опис
----

Авенијата е долга 2 километри, низ осмиот округ во северозападен Париз, од плоштадот Конкорд на исток со обелискот пред неа, до Плоштадот Шарл де Гол на запад, локацијата на Триумфалната Порта. Шанз-Елизе формира дел од т.н. историска оска (француски: *Axe historique*).

Долниот дел на Шанз-Елизе е ограничен со зеленило и згради како Théâtre Marigny и Grand Palais (каде се наоѓа Palais de la Découverte). Елисејската палата е малку на север, надвор од самата авенија. На запад во авенијата се сместени кина, театри, кафулиња и ресторани (како Фуке (фр. Fouquet's)), и луксузни продавници.

Настани
-------

Секоја година на Денот на Бастилја, најголемата воена парада во Европа минува низ Елисејските Полиња, проследена од Претседателот на Републиката.

Елисејските полиња се и традиционален крај на последната етапа на Тур де Франс.

Големи спонтани собири повремено се случуваат на Елисејските полиња, како Новогодишни прослави, или кога Франција го освои 1998 ФИФА Светското Првенство.

Елисејските полиња како тема во уметноста и во популарната култура
------------------------------------------------------------------

* „Елисејски полиња" (*Champ Elysees*) - песна на британската панк-рок група „Адиктс" (*The Adicts*).

Наводи
------

1. ↑  YouTube, The Adicts - Champs Elysees (пристапено на 29.12.2016)

* Авенијата Елисејски Полиња од Триумфалната Арка, поглед источно кон ЛуврАвенијата Елисејски Полиња од Триумфалната Арка, поглед источно кон Лувр
* Поглед од Триумфалната Арка кон Шанз-ЕлизеПоглед од Триумфалната Арка кон Шанз-Елизе
* Поглед на исток кон палатата КонкордПоглед на исток кон палатата Конкорд
* Поглед на запад кон Триумфалната капијаПоглед на запад кон Триумфалната капија
* Божиќ на Шанз-ЕлизеБожиќ на Шанз-Елизе

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Парадата за денот на Бастилја" на Ризницата ? |

Предлошка:Туристички атракции во Париз
**Шпандау 04** (германски: *Wasserfreunde Spandau 04*) — германски спортски клуб од Берлин. Познат е по својот ватерполо и одделот за пливање.

Овој клуб е германски првак,но тој исто така, се борел за титулите на европските шампиони. Тој бил најсилниот во доцните 1980 - ти. Клубот во моментов е обучен од српскиот експерт Небојша Новоселац. Тој играл во клубот во Берлин до 1990 година. Тој играл на натпреварите за Западна Германија.

Успеси
------

* **Државно првенство на Германија (35)**

1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2014, 2015, 2016
* **Куп на Германија (31)**

1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1990, 1991, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2009, 2011, 2012, 2014, 2015, 2016
* **Супер купот на Германија (13)**

1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1997, 1999, 2001, 2002, 2003, 2014
### Меѓународни успеси

* **Лига на Шампиони (Куп на шампиони / Евролига)** ( **4** )

1983, 1986, 1987, 1989.
* **Супер купот на Европа** ( **2** )

1986, 1987 година.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница