recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Нели ти реков** — македонски игран филм по сценарио на Русомир Богдановски, а во режија на Стево Црвенковски. Монтажер бил Ќемал Османли, а музиката ја компонирал Љупчо Константинов.

Премиерата била одржана во 1984 година.

Кратка содржина
---------------

**Разоткривачко предупредување: *Следат подробности што го разоткриваат дејствието и/или расплетот.***
По пропаста на Илинденското востание, повеќе разбиени чети продолжуваат да и даваат отпор на турската власт. Опасноста што им се заканува од турските потери е многу помала отколку онаа од врховистичките чети, кои потпомогнати од издајниците, без борба, ги убиваат македонските борци за слобода. Александар Турунџе доаѓа во селото во кое треба да се најде со својат дружина. Молкот во селото го предупредува на претпазливост. И навистина, во куќата во која треба да се најде со своите, ги наоѓа само убиените во ненадеен напад комити. Во исто време, војводата Ѓорѓија и неговата чета се прогонувани од Селим-ага. Комитите успеваат да се извлечат од обрачот на потерата. При повлекувањето низ шумата, тие ги наоѓаат мртвите тела на војводата Геро и неговата дружина, кои се убиени од про-бугарскиот врховистички предавник Грушир, кому сите комити му веруваат, не знаејќи дека тој работи за целите на врховистите. Четата на војводата Ѓорѓи се дели на две групи за да може полесно да го најдат Турунџе. Разговорот помеѓу комитите Јован и Марко, кои решаваат да одат во селото Шарлаганци, го прислушкува еден селанец и тој ги предава на турскиот аскер. При нападот, тие гинат заедно. Другата група се сретнува со војводата Турунџе, кој веќе нема своја чета. Нивниот јатак во селото Мршино им кажува дека е собрана триилјадна војска за да го фати Турунџе. Претпазливоста им наложува на комитите и на обајцата војводи да бидат во постојано движење. Така, минувајки низ шумата, тие ја слушаат песната, која на Селим-ага му ја пее еден негов војник. Тоа е песната која народот ја испеал за војводата Ѓорѓија и Селим-ага. Турските војници не го очекуваат нападот. Во борбата загинува Селим-ага. По овој судир со Турците, постојано во движење, Турунџе и останатите се сретнуваат со последните двајца комити од четата на Методија Патчев, кој заедно со свои седуммина комити одбрале херојски крај, не сакајќи да бидат заробени од аскерот. Една ноќ, комитите бараат засолниште кај Митре Гинков и тој ги задржува во својата куќа. Додека Турунџе и домаќинот Гинков играат табла, домаќинката ги предава на турските војници. Куќата ја опколува аскер. Во магливата ноќ секој од комитите одделно се обидува да се пробие од обрачот. Турунџе е фатен. Врзан го носат во селото. Народот го гледа прочуениот јунак, продаден за 150 жолтици. Војводата Ѓорѓија останува сам со уште двајца свои комити. Тој се враќа во татковиот дом. Еден од селаните му носи порака од Расим-бег, кој порачал дека утредента ќе дојде да го фати војводата. Ѓорѓија и неговите комити пораката ја примаат наполно мирно. Тие се изморени од бегање. Херојската смрт на овие тројца, кои тргнуваат во пресрет на пушките, останува во сеќавањето на народот. 

***Крај на информациите поврзани со дејствието и/или расплетот.***

Надворешни врски
----------------

* Кинотека на Македонија
Прататковината на Словените.
**Венеди**, или **Венети** (лат. Venedi, Venethae, Venethi) — се едно од трите стари словенски племенски групи образувани во IV век, во словенската прататковина која се наоѓала источно и северно од Карпатите, до реките Висла и Днепар.

Венедите биле оние Словени кои го населувале западниот дел од нивната татковина, додека пак Антите биле населени на источниот, а Склавините на јужниот дел.

Некои западни летописци сретнувајќи се со Венедите - кои биле населени најблиску до Западна Европа - мислеле дека тоа е името на целиот народ, и затоа по грешка целиот словенски народ го нарекувале Венеди, наместо Словени.

Венетите се носители на Пржеворската култура во Полска.

Римското Царство во времето на Адријан (од 117-38), ја покажува локацијата на **Венети** во горниот тек на реката Висла во (Југоисточна Полска)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија историјата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Впиена доза** (**апсорбирана доза** или **вкупна јонизирачка доза**) — мерило кое ја изразува енергијата што ја примило некое тело со јонизирачко зрачење по единица маса. Еднаква е на енергија по единица маса на телото, која може да се изрази во џули по килограм и да се претстави со соодветната изведена SI-единица греј (Gy) или застарената СГС-единица рад.

Ова не е добар показател за биолошките последици од зрачењето. На пример, 1 греј алфа зрачење би предизвикало многу поголема биолошка штета отколку 1 греј фотонско зрачење. Затоа се земаат предвид факторите што ги одразуваат релативните биолошки последици и така се добива еквивалентната доза.

Ризикот од стохастички последици од изложеност на зрачење можат да се измерат со делотворна доза, која претставува пондериран просек на еквивалентна доза за секој орган, зависно од неговата чувствителност на зрачење.

При употребата на јонизирачко зрачење за лечење на рак, докторот обично препишува радиотерапија изразена во грејови. Кога се разгледува на ризикот од јонизирачко зрачење, се користи сродната единица за еквивалентна доза, сиверт.

Поврзано
--------

* Специфична стапка на апсорпција
* Еквивалентна доза

Надворешни врски
----------------

* „Специфични дозни константи на гама-зраци за нуклиди од важност за дозиметријата и радиолошкото прегледување", Лори М. Унгер и Д.К. Траби - Национална лабораторија Оук Риџ (мај 1982) (англиски)
Професорите Коста Алковиќ, Љубомир Клериќ и Димитрије Нешиќ.
**Костантин Коста Алковиќ** бил физичар, професор по физика и механика од 1863 до 1892 година на белградската Велика школа, државен советник и министер за градежништво.

Животопис
---------

Константин Коста Алковиќ е роден во Белград во 1834 година. Бил професор по физика и механика во Лицеј и Велика школа (од 1862 бил суплепент, а бил професор од 26 септември 1863 до 1893), декан на Техничкиот одсек на Велика школа (1868), ректор на Великата школа (1885/1886;1891/92), редовен член на Српското учено друштво, почасeн члeн на Српската Кралска академија (1892), министер за градежништвото на Србија (од 9 август 1891 до 8 март 1893), застапник на Министерот за просвета и црковни работи (од 26 декември 1892 до 4 јануари 1893). Добил државна стипендија по завршениот Лицеј на Политехничкиот институт во Виена. Дипломирал во 1859 година математика, физика, механика и практична геометрија на виенската политехника. По враќањето во Србија во 1862 година поставен е за суплент за испразнетата катедра по физика на Лицеј, а во 1863 година е поставен за еден од десетте професори по физика на Великата школа. Покрај физика предавал и механика, а од истата година предавал и елементи на метеорологија и физичка географија на Воената академија. Во текот на својата работа бил и директор на физичкиот кабинет.

Кариера
-------

Коста Алковиќ не пишувал учбеници, ниту научни трудови, но сепак ги следел научните и техничките достигнувања и настојувал физичкиот кабинет да го унапреди со корисна литература. Од 1863 до 1892 година бил професор по физика на белградската Велика Школа. Од 1893 година неговата работа ја продолжиле неговите ученици и колеги Ѓорѓе Станојевиќ и Милан Недељковиќ. Како министер за градежништвото од 21 август 1892 година до 20 март 1893 година во владата на Јован Авакумовиќ бил одликуван со Орденот на Свети Сава од прв ред. Подоцна бил и советник во српската влада. Одликуван е за учевство во Српско-турските војни 1876—1878. Од 25 јануари/7 февруари 1870 бил редовен член на Српското учено друштво и ја извршувал функцијата секретар на Одборот за науките природни и математички 1879/1880 година. Од 15/27 ноември 1892 година бил почесен член на Српската кралска академија.

Наводи
------

* Споменица: 125 година Математичког факултета
* Ректори Лицеја, Велике школе и Универзитета у Београду
* Магазин- Планета

Надворешни врски
----------------

* Биографија на сајту САНУ
**Скачковски манастир** — манастир во северниот дел на Македонија, во селото Скачковце.

Местоположба
------------

Манастирот се наоѓа јужно од селото, на рид над селото, каде и во минатото имало крст кај кој се собирале селаните на собор. До манастирот води асфалтен пат, кој завршува со голем манастир во подножјето на ридот, од каде водат скали до самиот врв на ридот.

Манастирскиот комплекс зафаќа површина од 20 хектари, уредени со патеки, места за седење, фонтана, мала зоолошка градина и игралиште за деца.

Градби
------

Во склоп на манастирот влегуваат две цркви, камбанарија, параклис, 12-метарски крст подигнат во 1996 година, библиотека, чешма, конаци, споменици на Пресвета Богородица и Свети Климент Охридски, 3-метарско велигденско јајце и помошни објекти.

### Црква „Св. Троица"

Главна статија: Црква „Св. Троица" - Скачковце
Оваа црква е подигната заедно со целиот манастир во 2000 година.

### Црква „Рождество на Пресвета Богородица"

Главна статија: Црква „Рождество на Пресвета Богородица" - Скачковце
Оваа црква започнала да се гради во 2021 година.

### Конаци

Манастирот поседува нови конаци.

Историја
--------

Местото на кое е подигнат манастирот е познато како крстно место во селото. Како светилиште постои од XIII век.

Манастирот е изграден од познати вевчански мајстори по повод 2000 години од христијанството и осветен во 2001 година. Денес, во него се вршат крштевки, венчавки и молитви. Манастирот годишно го посетуваат над 5.000 ученици.

Како ктитор на манастирот се јавува прота Стојан Пајковски.

Галерија
--------

* КамбанаријатаКамбанаријата
* ЛетниковецЛетниковец
* ФурнаФурна
* Молитвен просторМолитвен простор
* ЛетниковциЛетниковци
* КонакКонак
* Помошен објектПомошен објект
* ЧешмаЧешма
* Влезната портаВлезната порта
* ПечкаПечка
* СпоменикСпоменик
* Споменик на Свети Климент ОхридскиСпоменик на Свети Климент Охридски
* Споменик на БогородицаСпоменик на Богородица
* Велигденско јајцеВелигденско јајце

Наводи
------

1. ↑  Трифуноски, Јован (1974). *Кумановска област*. Скопје: САНУ. стр. 150.
2. ↑  „МАНАСТИРОТ „СВ ТРОИЦА" С. СКАЧКОВЦЕ-МАКЕДОНСКАТА ОАЗА НА МИРОТ". *Трибуна*. 2020-06-11. Посетено на 2024-01-13.
3. 1 2 3 4 5  „Манастирот „Света Троица" го заживеа Скачковце". *KumanovoNews*. Посетено на 2024-01-13.
4. ↑  Георгиевска, Елена (2 мај 2021). „Комплексот „Света Троица" вистинско светилиште". *Македонска телевизија*. Посетено на 13 јануари 2024.

Надворешни врски
----------------

* Скачковски манастир на Ризницата ?
**Брајтон** (англиски: *Brighton*) е место во Обединетото Кралство во Англија. Се наоѓа на јужната страна на Англија и заедно со местото Хоув го сочинува градот Брајтон и Хоув. Брајтон е едно од омилените англиски летовалишта. Со проценката од 2007 во градот живеело 141.268 жители.

Историја
--------

Од 1823 година кога е во Брајтон заграден од Кралски павиљон – летњиковец, започнува развојот на градот. Порастот на бројот на жители започнува од 1841 године кога дооаѓа железница. Брајтон од тогаш има постојан раст на жители кој достигнува врхунец од 1961 година со преку 160.000 жители.

Брајтон е многу популарно туристичко одредиште, со посета на околу 8 милиони туристи секоја година. Голем број луѓе се привлечени од нивните хотели, ресторани, продавници и забава. Брајтон и Хов е исто така образовен центар со два универзитети и 22 училишта англиски. Младите луѓе од целиот свет доаѓаат да учат и да го подобрат англискиот јазик.

Население
---------

Со процена, во градот во 2008 година живееле 141.268 жители.

### Туризам

Плажата претставува главна атракција со разновиднии пабови, барови, ресторани, ноќни клубови и разновидни забави измеѓу два мола. Бидејќи Брајтон се наоѓа на помалку од час возот од Лондон, стана многу популарно одредиште за жителите на главниот град. Во источниот дел од брегот постои една од најголемите марини во Европа.
**Димче Аџимитревски** ( 1915
 во Прилеп ―  1994
 во Скопје) ― револуционер, учесник во рабоничкото и студентското движење.

Животопис
---------

Член на КПЈ од 1935 година. Во периодот од 1932 до 1934 година е член на ΜΟΡΟ (Македонска омладинска револуционерна организација) заедно со Коле Неделковски, Венко Марковски, Асен Симитчиев и други. Кон крајот на 1941 година и целата 1942 година, тој бил член на Месниот комитет на КПЈ во Скопје и на Покраинскиот комитет на СКОЈ. Партиски инструктор во Охрид и во Струмица. Бил затворен фашистичка Бугарија од 1943 година до крајот на Втората светска војна. Есента, 1944 година тој станал организационен секретар на Месниот комитет во Скопје. По војната вршел државни и политички функции. Бил уапсен, бидејќи дошол во судир со официјалната политика на КПЈ во однос на Резолуцијата на Информбирото. Казната ја издржувал на Голи Оток.

Починал 1994 година во Скопје. Посмртно (во 1997 година), од печат излезени се неговите сеќавања за настани и личности од македонското револуционерно минато.

Наводи
------

1. 1 2  Киселиновски и др. д-р Стојан (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 54. ISBN 9989-624-46-1.
2. 1 2  Павловски и други, Јован (2002). *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. стр. 35. ISBN 9989-613-28-1.
3. ↑  Ачковска, Виолета (2009). *Историски современи македонски парадокси - Случајот на Венко Марковски* (PDF). Скопје: ФИЛОЗОФСКИ ФАКУЛТЕТ - СКОПЈЕ. стр. 233.
**Болница „Августа Викторија"** (англиски: *מתחם אוגוסטה ויקטוריה*) — болница и црковен коплекс на на Маслиновата Гора во Ерусалим, Израел.

Изградена е во 1907 година како центар на германската протестанска заедница во Османлиското Царство. Нејзиното завршување е во 1910 година, чиј комплекс вклучувал Евангелистичката лутеранска црква, како и клиника за христијанските поклоници.

Комплексот е посветен на германската царица Августа Викторија, сопруга на Вилхем II, кој го посетил Ерусалим во 1898 година. Негов архитект е Роберт Лајбниџ, инспириран од кралскиот дворец Хоенцолерн.

Денеска, „Августа Викторија" е втора по големина болница во Источен Ерусалим.
Лого: Куритиба ФК Бразил
**ФК Куритиба** (португалски: *Coritiba Foot Ball Club*) е бразилски фудбалски клуб од градот Куритиба. Клубот е основан на 12 октомври 1909 година и се натпреварува во во бразилската Серија А лига.

Најголеми соперници на Коринтијанс му се Atlético-PR и Paraná. Прекарот на клубот е **Coxa**.

Титули
------

* **Бразилски Премиера:**:

1985
* **FIFA World Record of Consecutive Victories**:

2011
* **Парана Премиера:**:

1916, 1927, 1931, 1933, 1935, 1939, 1941, 1942, 1946, 1947, 1951, 1952, 1954, 1956, 1957, 1959, 1960, 1968, 1969, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1978, 1979, 1986, 1989, 1999, 2003, 2004, 2008, 2010, 2011, 2012
* **Torneio Início**:

1916, 1927, 1931, 1933, 1935, 1939, 1941, 1942, 1946, 1947, 1951, 1952, 1954, 1956, 1957, 1959, 1960, 1968, 1969, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1978, 1979, 1986, 1989, 1999, 2003, 2004, 2008, 2010, 2011, 2012

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место
**Манастирот Света Марија** (шпански: *Monasterio de Santa María de Carracedo*) е манастир и базилика кој се наоѓа во близина на Каракедо, Провинција Леон, Шпанија. Во непосредна близина на манастирот минува т.н. Пат за Сантјаго, во Северна Шпанија. Првиот манастир бил основан во 990 година, во времето на Бермудо II, Крал на Кралство Леон и Кралство Галисија. Сепак, во 997 година манастирот бил разрушен по нападите на *Алманзор*.

Во 1138 година, по заповед на кралското семејство манастирот повторно бил обновен. Активен манастирскиот комплекс бил до 1835 година. Во 1929 година бил прогласен за национален историски споменик од културен интерес.

Надворешни врски
----------------

* Translated from Spanish Wikipedia entry

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Манастир Света Марија (Каракедо)" на Ризницата ? |

* Манастирот на *Arte-románico.com* Архивирано на 24 јули 2009 г.
* Description by Julia Llamas Pérez Архивирано на 27 март 2010 г.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 

Координати: 42°34′15″N 6°43′53″W﻿ / ﻿42.57083° СГШ; 6.73139° ЗГД﻿ / 42.57083; -6.73139

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

[[
]]
**КК Аполон Патра** (грчки: *Απόλλων Πατρών*) е грчки кошаркарски клуб од Патра. Моментално се натпреваруваат во Првата лига на Грција.

Историја
--------

Спортскиот клуб Аполон Патра бил основан во 1926 година, а кошаркарската секција во 1947 година. Првиот настап во Првата лига го имале во сезоната 1971/72. Најголемиот успех го постигнале во 1997 година со пласманот во финалето на Купот на Грција каде биле поразени од Олимпијакос. Истиот резултат го постигнаа и во 2015 година дури тогаш во финалето Панатинаикос беше подобар.

Успеси
------

* **Куп на Грција**
	+ *Финалист (2) :* 1997, 2015 година

* **Втората лига на Грција**
	+ *освојувач (2) :* 1992, 2003 година

Повеќе познати играчи
---------------------

* Србија Ратко Варда
* Србија Владимир Кузмановић
* Србија Душан Вукчевић
* Србија Горан Ћакић
* Предлошка:Country data ЦГ Младен Шекуларац

Надворешни врски
----------------

* Портал:Кошарка

* Клупска страница на веб-страницата на Евробаскетот
Олук
**Олук** или **одливник** — една од главните компоненти на системот кој ја собира водата и ја насочува дождовницата од покривот на градбите. Одведувањето на водата со олуците спречува ерозија, протекување во подрумите, штити обоени површини и претставува средство за собирање на дождовница за подоцнежна употреба.

Олуците можат да бидат изработени од различни материјали, вклучувајќи: леано железо, поцинкуван челик, олово, цинк, бакар, алуминиум, пластични материјали, камен и дрво.

Наводи
------

1. ↑  „олук" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „олук" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „одливник" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  Sturgis, Russell (1901). *A Dictionary of Architecture and Building: Biographical, Historical, and Descriptive*.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Олук" на Ризницата ? |

* "Gutter" in 1911 Britannica
* Ask the Builder on seamless vs traditional gutters
**Assassin’s Creed Mirage** (во Македонија рекламирана како **Assassin’s Creed: Мираж**) — акционо-авантуристичка игра развиена од Ubisoft Bordeaux и објавена од Ubisoft. Таа е тринаесеттиот голем дел од серијата *Assassin's Creed*. Првично, проектот бил замислен како додаток на приказната на претходниот дел од серијата *Assassin's Creed Valhalla*, но во текот на развивачкиот процес тој се развил во независна игра. Играчкиот процес на играта бил вдахнат од првиот дел од серијата *Assassin's Creed* и, според развивачите, развојот се насочил на потајност (англ. *stealth*), паркур и убиства.

Играта е претходна приказна на *Valhalla* и ја следи приказната за Басим ибн Исхак, еден од клучните ликови во играта. Дејството се одвива во Багдад во 861 г. 12 години пред настаните на *Valhalla*, и се насочил на раниот живот на Басим и неговото издигнување како мајстор во Братството на асасини, кои се борат за мир и слобода против Темпларскиот ред, кои бараат мир преку контрола.

Играчки процес
--------------

*Assassin's Creed Mirage* е акционо-авантуристичка потајна игра наменета да потсетува на постарите наслови на *Assassin's Creed*, да биде полинеарна и сосредоточена на приказната, како и да го намали бројот на елементи за играње улоги присутни во последните делови од серијата. Паркурот, блиската борба и потајноста (англ. *stealth*) се основните елементи на играта. За мисиите за убиство, *Mirage* го усвојува дизајнот „Црна кутија", кој претходно бил виден во *Assassin's Creed Unity* и *Assassin's Creed Syndicate*, каде што играчите треба да ја истражуваат околината за да најдат различни начини да стигнат и да ги завршат нивните цели. Покрај тоа, тие ќе имаат и голем арсенал на оружје и алатки, вклучувајќи го и скриеното сечило, препознатливото оружје на асасините.

Дејството на играта е главно сместено во градот Багдад, кој е поделен на четири области, вклучувајќи го Кружниот град, Карх, Абасија со неговиот Дом на мудроста и Харбија, но исто така го содржи и Аламут, седиштето на Тврдината на Скриените. Багдад е многу помал од световите на неодамнешните наслови на *Assassin's Creed*, бидејќи по големина е поблиску до приказите на Париз и Константинопол соодветно во *Unity* и *Revelations*.

Наводи
------

1. 1 2  Purslow, Matt (September 11, 2022). „*Assassin's Creed Mirage* Revealed at Ubisoft Forward". *IGN*. Архивирано од изворникот September 23, 2022. Посетено на September 11, 2022.
2. ↑  Wesley LeBlanc. „Assassin's Creed Mirage Reveal Trailer Released, Game Launching In 2023". *Game Informer* (англиски). Архивирано од изворникот на 2022-09-11. Посетено на 2022-09-11. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
3. ↑  Parijat, Shubhankar (18 August 2023). „Assassin's Creed Mirage Behind-the-Scenes Video Focuses on the City of Baghdad". *GamingBolt*.
4. ↑  Wutz, Marco (2023-06-19). „Assassin's Creed Mirage map size is comparable to Revelations and Unity". *Video Games on Sports Illustrated* (англиски). Посетено на 2023-06-20.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Assassin’s Creed Mirage" на Ризницата ? |

* Матична страница
**Пелистер** или **Лакмос** (грчки: *Περιστέρι*, *Λάκμος*) — планина венецот Пинд, сместена во источна Јанина во Епир и западна Трикала во Тесалија. Нејзиниот највискиот врв, исто така Пелистер, се издига на 2 295 метри надморска височина. Се протега во должина од должина од 20 км, од селата Големо и Мало Готишта на запад, па речиси до Мечово на исток. Најблиски околни планини се Џумерка (Атаманика, Ѕумерка) на југ, Лигос на север и Мечкели на запад. Планината се одводнува од реката Мечовица и нејзините притоки на север, запад и југ, како и Ахелоос на исток. Мечовица потоа тече на југ и откако ќе прими извесни притоки ја образува Арахтос.

Најблиското гратче е Мечово, сместено на североисточниот крај. Други населени места на планината се Лепеница (Антуса) во југоисточниот, Дервендишта (Антохори) во северниот, Големо Готишта (Мегали Готиста) во западниот и Провала (Ватипедо) во југозападниот дел. Автопатот „Егнатија" (А2) (Игуменица - Јанина - Кожани - Солун - Дедеагач) поминува северно од планините.

Поврзано
--------

* Пинд
* Јанина
* Пелистер — највисокиот врв на Баба Планина во Македонија

Наводи
------

1. 1 2  Oreivatein.com

Надворешни врски
----------------

* Пелистер Архивирано на 17 мај 2008 г. на порталот Планинска флора на Грција (англиски)
* Пелистер (Лакмос) — GTP (англиски)
* Пелистер (Лакмос) Архивирано на 29 октомври 2013 г. — Грчка туристичка организација (грчки)
Анаксимен од Милет
**Анаксимен** (грчки: *Άναξιμένης*) од Милет (околу 585 п.н.е. - околу 525 п.н.е.) бил грчки филозоф од втората половина на 6 век п.н.е. веројатно помлад современик на Анаксимандар, кој веројатно му бил негов учител.

Анаксимен е помлад сограѓанин на Талес и Анаксимандар. Според него праосновата и прапричината на сè е воздухот, животодајниот елемент, кој кога се вдишува и издишува се живее, а без тоа се умира. Тој сметал дека предметите и појавите настануват со разредување и згуснување на воздухот. Со разредување настанува огнот, а со згуснување се создава по ред: ветерот, облакот, водата, земјата, каменот и сè друго.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Претсократовски философи |
| --- |
|  |
| Милетска школа | 
 Талес **·**  Анаксимандар **·**  Анаксимен  |
|  |
| Питагорејство | 
 Питагора **·**  Алкмеон **·**  Хипас **·**  Филолај **·**  Архит  |
|  |
| Ефеска школа | Хераклит |
|  |
| Елејска школа | 
 Ксенофан **·**  Парменид **·**  Зенон од Елеја **·**  Мелис  |
|  |
| Плуралистичка школа | 
 Анаксагора **·**  Архелај **·**  Емпедокле  |
|  |
| Атомистичка школа | 
 Левкип **·**  Демокрит  |
|  |
| Софизам | 
 Протагора **·**  Горгија **·**  Продик **·**  Хипија  |
|  |
| Други | 
 Ферекид **·**  Хипон **·**  Диоген од Аполонија  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 146054053
* LCCN: n94027413
* ISNI: 0000 0004 1999 3620
* GND: 118649043
* SUDOC: 079115101
* BNF: cb125246219 (податоци)
* NKC: js20050418001
* CiNii: DA08201287

 |

 |

1. ↑  Vamvacas 2009, стр. 45. sfn error: no target: CITEREFVamvacas2009 (help)
2. ↑  Dye 2014, стр. 74–75. sfn error: no target: CITEREFDye2014 (help)
**Рада Видиновска** — македонски поет.

Животопис
---------

Рада Видиновска е родена во с. Живојно, Битолско на 15 јули 1944

 година. Во 1970 година со семејството се доселува во Торонто, Канада. Член е на Литературното друштво „Браќа Миладиновци" во Торонто. Член на ДПМ од 1997 година. Автор е на книгите: Бисерни капки од Нијагара (1992), Молњи во окото (1992), Белези на душата (1993). Добитник на наградата: „Иселеничка грамота".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------



1. ↑  
 Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, Скопје, 2004, стр. 52.
**Крушевскиот колбас** е врвен традиционален специјалитет од крушевското поднебје. Заедно со крушевскиот локум се најпрепознатливите кулинарски обележја на градот. 

Може да се најде во месните гостилници и во месарниците во Крушево.

> Крушевскиот колбас и Вевчанскиот луканец се традиционални македонски колбаси кои од неодамна влегоа во светската арка на вкусови поддржана од организацијата ,,*Slow Food*". Карактеристично за овие колбаси е тоа што при нивното производство **не се користи нитритна сол**. Поради тоа и нивниот рок на траење е ограничен на 3-10 дена. 
> 
>

Состав
------

Главни состојки на Крушевскиот колбас се:

* 7,5 - 8 дела свинско (месо и сланина)
* 2 - 2,5 дела говедско месо
* Праз
* Печени суви пиперки
* Зачини (сол, бибер)

Припрема
--------

Најдобро е да се пече на скара, но може и во печка. 

Најважно при печењето е да не се додава масло за да се зачува изворниот вкус.

Варијанта со месо од дивеч
--------------------------

Во времето кога е дозволен ловот на дивеч, а особено зимно време, кај крушевските месари може да се најде и варијантата на **Крушевскиот колбас** со месо од дивеч. 

Според нив ваквиот колбас ја зголемува половата моќ на мажите.

Наводи
------

1. ↑  Silovska-Nikolova, Pejkovski, Belichovska, Belichovska (2019). „TRADITIONAL MACEDONIAN SAUSAGES WITH STARTER CULTURES". *ResearchGate*.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
2. ↑  Утринска на Телма. „Приказна за крушевскиот колбас ни ја раскажува Кочо Бојаџиевски 31.01.2022".
Лујџи Бокерини
**Лујџи Родолфо Бокерини** (италијански: *Luigi Rodolfo Boccherini*) (19 февруари 1743

 – Мадрид, 28 мај 1805

) бил италијански композитор и виолончелист. Особено е заслужен за развојот на камерната музика. Има напишано голем број композиции меѓу кој: ,,Гудачки квинтет,, итн, .

Наводи
------

1. ↑  „Luigi Boccherini". Архивирано од изворникот на 2021-02-18. Посетено на 2021-02-04.
2. ↑  Luigi Boccherini was an Italian classical era composer

 *Оваа статија за музичар/ка од Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 89067361
* LCCN: n79107744
* ISNI: 0000 0001 2142 9437
* GND: 118659170
* SELIBR: 41697
* SUDOC: 080715575
* BNF: cb13891612q (податоци)
* BIBSYS: 1460961539848
* MusicBrainz: 5c1a3f8f-d5e5-4dcd-9e44-9443f06bb77d
* NLA: 36054719
* NDL: 00762891
* NKC: jn19990000868
* BNE: XX1112664
* CiNii: DA07230461

 |

 |
**Олтар** — место на кое се извршува жртвен обред. Во христијанството, во олтарскиот простор се наоѓа „чесната трпеза", местото каде свештеникот му ја принесува жртвата на божеството. Олтарот влече корени од дамнешни верски искуства на човештвото, но е присутен и во современите религии.

Христијанските храмови се поставуваат во правец исток-запад. Во православните храмови олтарот се наоѓа на источната страна, додека кај католичките цркви олтарот е на западната страна (има исклучоци, на пример во битолската католичка црква олтарот се наоѓа на исток).

Олтарски простор во христијанските цркви
----------------------------------------

Олтар во црквата Св. Атанасиј во Радиовце
**Олтарот** е најсветиот и најважниот дел на христијанската црква. Тој е подигнат во однос на останатиот дел од храмот и од средишниот дел (наосот) е одвоен со иконостас.
Зборот олтар е од латинско потекло, од зборот **altare** и значи *жртвеник*, *светилиште*.

Во олтарот се наоѓаат: трпеза - престол, проскомидија и ѓаконик. На престолот мора да има: антиминс, Свето Евангелие, крст, дарохранилка во која се наоѓаат материјал за причестување на болни лица, мироносница - потребна за свето крштевање, свеќи, кандило и службеник. Проскомидијата е место во олтарот, каде се чува сè што е потребно за богослужба: путир, дискос, копје, лажичка, богослужбена одежда...

>  Олтарот симболично го претставува небото каде престојува Бог. Се смета за најсвето место во храмот, па во него може да влегуваат само лица посветени на црковната служба.
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
>

Олтарот како тема во уметноста
------------------------------

* „Олтар" - песна на македонскиот поет Анте Поповски.

Галерија
--------

* Олтар во базиликата во Брестаница, СловенијаОлтар во базиликата во Брестаница, Словенија
* Олтарот на лутеранската црква св. Мариен во Марбург, ГерманијаОлтарот на лутеранската црква св. Мариен во Марбург, Германија
* Олтарот во лутеранската црква св. Мариен во Марбург, ГерманијаОлтарот во лутеранската црква св. Мариен во Марбург, Германија
* Мотив од олтарот на катедралата во Вецлар, ГерманијаМотив од олтарот на катедралата во Вецлар, Германија
* Фрескопис во олтарот во Богородица Перивлепта, ОхридФрескопис во олтарот во Богородица Перивлепта, Охрид

Наводи
------

1. ↑  Љиљана Стошиќ, *„Речник црквених појмова"*, Завод за уџбенике и наставна средства, Београд
2. ↑  Анте Поповски, *Дрво што крвави*. Скопје: Детска радост, Наша книга, Македонска книга, Култура, Мисла, 1991, стр. 143.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Олтар" на Ризницата ? |

* Московската патријаршија
* Олтар (на руски) Архивирано на 29 јуни 2007 г.

* Портал: Христијанство

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85003895
* GND: 4001381-9
* BNF: cb11943953g (податоци)
* NKC: ph135202

 |

 |
Хот-дог со сенф
**Хот-дог** (англиски: *Hot dog*, буквално: *Жешко куче*) — вкусно јадење направено од пржен или варен колбас, кој се служи на исечено лепче. Изразот „хот-дог" може да значи и самиот колбас, а често се прави со виенски колбас или франкфуртер. Имињата на овие колбаси обично го опишуваат целото јадење. Некои луѓе сакаат малку да се техничарат и да го сметаат хот-догот како еден вид сендвич. Низ светот луѓето подготвуваат и зачинуваат хот-догови на различни начини. Можете да додадете секакви вкусни работи, како сенф, кечап, мајонез, и разни сосови. А да не заборавиме и на вкусните додатоци, како кромид, кисела зелка, халапењо, чили, рендано сирење, зелкова салата, сланина и маслинки. Хот-договите исто така доаѓаат во различни облици, како похуван хот-дог (корн-дог) и кифлички со колбаси. Постојат дури и посебни настани и традиции поврзани со хот-договите, како што се *Нејтановиот натпревар за јадење хот-догови* и *Oscar Mayer Wienermobile*.

Хот-договите имаат интересна приказна. По потекло од Германија, овие колбаси станале навистина популарни во САД. Почнале како улична храна од работничката класа, се продавале по штандови и колички. Со текот на времето, хот-догот станал силно поврзан со бејзболот и американската култура. Иако е особено поврзан со Њујорк и неговата сцена со храна, хот-догот се раширил низ САД во текот на XX век. Луѓето во различни области почнале да го подготвуваат на свој начин, со што станал значаен дел од различните регионални кујни. На пример, во Чикаго, хот-договите станале суштински дел од уличната кујна. Така, хот-догот не само што отпатувал од Германија во САД, туку и се одомаќинил низ целата земја, додавајќи вкусен шмек на различните регионални вкусови. Хот-догот е популарен и во Македонија.

Наводи
------

1. ↑  „Anniversary of Hot Dog, Bun" (PDF). *Binghamton (NY) Sunday Press*. 29 November 1964. стр. 10D. Архивирано (PDF) од изворникот 18 June 2022. Посетено на 17 June 2013.
2. ↑  Lavin, Cheryl (24 September 1980). „Hot dog! 2 mustard moguls who relish their work". *Chicago Tribune*. стр. E1.
3. ↑  Zwilling, Leonard (27 September 1988). „Trail of Hot Dog Leads Back to 1880s". *New York Times*. стр. A34. Архивирано од изворникот 21 June 2022. Посетено на 17 June 2013.
4. ↑  Hauck-Lawson, Annie; Deutsch, Jonathan (2013). *Gastropolis: Food and New York City*. Columbia University Press. ISBN 9780231510066. Архивирано од изворникот 2023-07-03. Посетено на 2020-10-18.
5. ↑  Mercuri, Becky (2007). *The Great American Hot Dog Book: Recipes and Side Dishes from Across America*. Gibbs Smith. ISBN 9781423600220. Архивирано од изворникот 2023-07-03. Посетено на 2020-10-18.
6. ↑  Kraig, Bruce; Carroll, Patty (2012). *Man Bites Dog: Hot Dog Culture in America*. AltaMira Press. ISBN 9780759120747. Архивирано од изворникот 2023-07-03. Посетено на 2020-10-18.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Видете ***hot dog*** во Викиречник, слободниот речник. |

* Home page for a PBS documentary about hot dogs
* USDA Fact Sheet on hot dogs
**Бдеењето на Финеган** (англиски: *Finnegans Wake*) - роман на ирскиот писател Џејмс Џојс од 1939 година.

Содржина
--------

Осврт кон романот
-----------------

„Бдеењето на Финеган" е последното дело на Џојс и еден вид продолжение на неговите два претходни романи, „Портрет на уметникот во младоста" и „Улис". Откако во во нив го опушал развојот на свеста на човекот во детството, младоста и во зрелоста, во овој роман тој се обидува да го опише човекот за време на сонот. Трудејќи се да ја анализра потсвеста на човекот, Џојс создава посебен јазик во кој се мешаат елементите на дванаесетина различни јазици, како што во фабулата се спојуваат најразлични митови. На тој начин, романот станува целосно неразбирлив и се претвора во огромна панорама на зборови од кои некои се долги по еден ред. Поради тоа, без длабоко студирање и лексичко анализирање на потеклото на зборовите тешко може да се навлезе во ова чудо на светската книжевност во кое проучувачите на творештвото на Џојс пронаоѓаат големо јазично и психолошко богатство. Меѓутоа, од гледна точка на нивото на психолошката длабочина достигната во книжевноста, „Бдеењето на Финеган" претставува беспаќе во кое се нашол авторот, оддалечувајќи се од луѓето и од светот.

Наводи
------

1. ↑  Vida E. Marković, „Džems Džojs", во: Džems Džojs, *Portret umetnika u mladosti*. Beograd: Rad, 1964, стр. 275-276.
**Лујза Песјак** или **Луиза Песјакова** (12 јуни 1828 - 31 март 1898) била словенечки писател, поет и преведувач. Таа била првата жена што напиша роман на словенечки јазик.

Животопис
---------

Песјак е роден како Алојзија Кробат во Љубљана на 12 јуни 1828 година како ќерка на адвокатот Блаж Кробат. Таа се школувала во Институтот Фролих,од локални наставници, вклучително и Франце Прешерн.

Песјак се запознал асо Стритар, Грегоршиќ и Левстик со кои разменувала преписка.

Песјак поминала значително време во читање, одење во театар и опера, како и патувања и дружења.

Таа била една од раните романисти на Словенија, најпрво објавувалќи го расказот „Дневникот на Беата" во 1887 година, како и пишувајќи поезија, драми и оперското либрето за Горењски славжек.

Песјак во своите дела имала изразита патриотска порака. Нејзините дела биле објавувани во Словенија и во Германија. Особено нејзините први дела беа пишувани на германски јазик, бидејќи во тоа време не се говорело словенечки.

Се омажила на 3 октомври 1848 година со претприемачот Симон Песјак. Тие имале пет ќерки Хелена, Луиз, Мери, Ајда и Ема. Иако семејството зборувало германски и француски, девојчињата добиле словенечко образование. Со воведувањето на уставот за добивање на граѓански и политички слободи во Австриската империја во 1860 година Песјак научил асловенечки и започнала да пишува на својот мајчин јазик. Таа започна да го промовира словенечкиот и да преведувала особено поезија. Преведувала дела од германски, англиски, италијански, чешки и француски јазик. Нејзини дела биле објавени во во голем број списанија.

На Пејак и биле потребни десет години за да го објави својот роман во1887 година.

Во 1897 година доживеала мозочен удар додека беше во Подбрежје и почина во март 1898 година.

По неа била именувана улица, иако името било дадено во германска форма, „Луиза Песјакова", била претставена на поштенска марка на Југославија. Нејзиниот портрет е во Националната галерија на Словенија каде што е една од најпопуларните слики.

Југословенска поштенска марка

Објавени дела
-------------

Поезија
* Она што го сакам (1864)
* Виолетови (1885)

Проза
* Љубовта на таткото (1864)
* Драготин (1864)
* Рејчел (1870)
* Дневникот на Беата (1887)

Драми
* Свитослав Зајчек (1865)
* Водич за Словенија (1866)
* Во Копривник (1872)

Либрето од операта

* Горењски славжек (1872)

Автобиографија
* Од моето детство (1886)

Наводи
------

1. 1 2  Pesjakova, Luiza (1828–1898)
2. ↑  Luiza Pesjak (in Emanuel Züngl)

Надворешни врски
----------------

* Katja Mihurko Poniž: Pripovedna besedila slovenskih pisateljic - sodobnic Zofke Kveder. *Jezik in slovstvo* 2000.
* Katja Mihurko Poniž: Prispevki slovenskih pripovednic k žanrski podobi proze 19. stoletja. Jezik in slovstvo 2010.
* Andrej Mrak: Lujiza Pesjak - učenka velikega mojstra (članek na RTV SLO), 2012.
* Miran Hladnik: Malo po nemško malo po slovensko: Luiza Pesjakova (Ljubljana, 12. junij 1828 – 31. marec 1898), 2005.
* Miran Hladnik: Ni take je
* Diplomske naloge na temo Luiza Pesjak[*мртва врска*]
*За други значења на поимот „Босна" видете Босна (појаснување).*
Регионот Босна (во темни бои).
Историски и географски, регионот познат како **Босна** лежи главно на Динаридите, се движат кон јужните граници на Панонската Низина, а реките Сава и Дрина ги означуваат нејзините северна и источна граница. На јужниот дел граничи со Херцеговина.

Областа Босна се состои од приближно 41.000 км2 и ја зазема околу 80% од територијата на денешната Босна и Херцеговина. Нема вистински границите помеѓу регионите во Босна и Херцеговина, а, неофицијално, Херцеговина е на југ од Иван Планина.

Двата региона образуваат геополитички ентитет од средниот век, а името "Босна" најчесто се сретнува во историски и геополитичка смисла како што обично се однесуваа на двата региона.

Наводи
------

Поврзано
--------

* Босна и Херцеговина
* Херцеговина

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Босна и Херцеговина е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони во Босна и Херцеговина |
| --- |
|  |
| 
* Босна
	+ Босанска Краина
	+ Семберија
* Херцеговина
* Подриње
* Посавина
* Романија

 |  |

 |
Две сестри, слика од Вилијам Адолф Бугро.
**Брат** или **сестра** — дете родено од иста двојка родители или од еден заеднички и еден различен родител. За ова сродство во македонскиот јазик нема еднозначен збор. На други јазици*, брат или сестра* се преведуваат како *sibling* - на англиски, *Geschwister* - на германски, *fratrie* - на француски, *sourozenec* - на чешки. Синовите од едни родители меѓу себе се нарекуваат браќа, а ќерките се нарекуваат сестри.

Степен на сродство
------------------

Во зависност од степенот на сродство, браќата и сестрите можат да бидат:

* Полнокрвни (родени) – од ист пар биолошки родители,
* Полукрвни (природени) - од еден заеднички и еден различен биолошки родител,
* Доведени браќа или сестри - кога двајца родители немаат заеднички деца, но имаат синови или ќерки од претходните бракови или ако двојката е бездетна, но има посвоено деца од различни родители.

Обично, браќата и сестрите растат заедно во едно семејство и имаат силни чувства еден кон друг - љубов, наклонетост. Тие често имаат слични интереси и си личат еден на друг, особено еднојајчните близнаци. Односите исто така можат да се усложнат, најчесто во врска со поделба на наследство.

Редоследност
------------

* Првороден - првороден син. Во патријархалните семејства, тој добива најголемо наследство, а во династичките семејства - право на владеење, в. примогенитура.
* Најмладиот син - како син кој останува во семејството и се грижи за своите родители, според некои древни обичаи го добива наследството.
* Ќерките обично добивале мираз кога се мажеле.

Во современа Македонија, браќата и сестрите имаат еднакви наследни права.

Наводи
------

1. ↑  „брат" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „брат" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „сестра" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „сестра" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
|  |
| --- |
|  **Свети Никола/Свети Талалеј** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Новачка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°04′07.7″N 21°27′13.4″E﻿ / ﻿41.068806° СГШ; 21.453722° ИГД﻿ / 41.068806; 21.453722Координати: 41°04′07.7″N 21°27′13.4″E﻿ / ﻿41.068806° СГШ; 21.453722° ИГД﻿ / 41.068806; 21.453722 |
| **Место** | Добромири |
|  **Општина** | Новаци |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Никола/Свети Талалеј |
|  **Завршено** | 18861926 (обновена)1951 (обновена) |
|  **Живопис** | 2001 |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Никола** или **Свети Талалеј** – главна селска црква во селото Добромири.

Местоположба
------------

Црквата е сместена во непосредна близина на сретселото.

Историја
--------

Црквата била изградена во 1886 година, по што била разрушена и обновена во 1926 година, а дообновена во 1951 година. Внатрешноста била зографисана во 2001 година.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата е правоаголна со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез на црквата е сместен на западната страна. Храмот има и спореден влез на јужната страна над којшто има ниша со застаклена фреска на којашто е прикажан Свети Талалеј. Непосредно пред главниот влез на црквата се издига камбанаријата којашто во горниот дел има по една отворена монофора на секоја страна. Внатрешноста на храмот е делумно зографисана, а во горните делови од ѕидовите се закачени ѕвезди, што ја симболизира небесната шир. Иконостасот има еден ред со икони над ѓаконските порти и царските двери, но бројни икони се закачени и во неговите долни делови.

Во дворот на црквата се наоѓаат селските гробишта и помошен објект.

Галерија
--------

* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Главниот влезГлавниот влез
* Споредниот влезСпоредниот влез
* АпсидатаАпсидата
* КамбанаријатаКамбанаријата
* ВнатрешностаВнатрешноста
* Селските гробиштаСелските гробишта

Поврзано
--------

* Добромири
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 14. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  „Добромири Архивирано на 1 декември 2021 г.". *Мој Роден Крај*.

Надворешни врски
----------------

* 

* Црква „Св. Никола" - Добромири на Ризницата ?
Момчилов град
**Момчил војвода** (почетокот на 14 в. – крепоста Перитеорион, 7 јули 1345) – феудален витез и деспот.

Бил независен владетел во Родопите, од каде што ја проширил својата територија на исток и на југ до Егејското Море. Соработувал и се судирал со соседните владетели и меѓу првите се нашол на удар на османлиските навлегувања. Загинал во борба со Османлиите предводени од смирненскиот паша Умур. Во народните песни за него, кралот Волкашин и кралот Марко се испреплетени мотиви што се далеку од историската вистина.

Градот Момчилград во областа Крџали е наречен по него. Името е дадено во во 1934 г. кога е сменето неговото претхдно име Мастанли .
Блендер
**Блендер** — кујнски и лабораториски апарат што се користи за мешање или емулзирање на храна и други супстанции, цврсти материи со течна храна и мелење на некоја храна. Стационарнната мешалка се состои од сад за мешалка со ротирачки метален нож на дното, напојуван од електричен мотор во основата. Некои моќни модели исто така може да го скршат мразот.

Блендерот има метално или пластично сечило со ножеви што се ставаат во садот. Ако тоје од пластика, блендер е поевтин. Но пластичниот блендер не може да се користи за топли производи. За овие намени се бара блендер со метален нож.

Различните мешалки имаат различни функции и одлики, но тестирањето на производот покажува дека многу мешалки, дури и помалку скапи, се корисни за задоволување на многу потреби на потрошувачите. Одлики кои потрошувачите ги земаат при купувањето на мешалка вклучуваат следново:

* големи видливи мерења
* леснотија на користење
* низок шум за време на употреба
* моќност (обично 300-1000 вати)
* леснотија на чистење
* опција за брзо „пулс" мешање
Шинденската северна градина.
Шинденската јужна градина.
**Нинаџи** (јапонски: 仁和寺) ― главниот храм на школата Омуро при шингонската секта на будизмот. Сместен во Западно Кјото, Јапонија, тој бил основан во 888 г.н.е. од императорот Уда. Тој е дел од Историските споменици на Старо Кјото, светско наследство на УНЕСКО.

Историја
--------

Нинаџи е основан во раниот период Хејан. Во 886 година, императорот Коко наредил да се изгради храмот Нишијама Гоганџи за да се благослови државата и да се пропагираат будистичките учења, но тој не доживеал да го види неговото завршување. Императорот Уда ја видел изградбата до нејзиното завршување во 888 година и ја нарекол „Нина" по година на владеење на покојниот император Каки. Од 888 до 1869 година било традиционално владејачките императори да испраќаат син во храмот за да преземе како главен свештеник кога ќе се појави слободно место.

Откако се повлекол од неговиот престол, императорот Уда станал првиот Монзеки, или аристократски свештеник, на Нина-џи. Оттогаш па сè до крајот на периодот Едо, храмот видел ред на свештеници од императорска лоза.

Во 1467 година, храмот бил уништен од пожар и борби во Онинската војна. Бил обновен околу 150 години подоцна, благодарение на најстариот син на императорот Го-Јозеј, Какушин Хосшино, кој побарал помош од Токугава Јемицу, третиот шогун (владетел) на шогунатот Токугава. Возобнувањето се совпаднало со обновата на Императорската палата во Кјото и на тој начин добил финансиски средства.

Традицијата да има аристократски лица или лица од императорска лоза да служат како началник на храмот заврши со 30-тиот Монзеки, Џунин Хосшино во доцниот период Едо.

Повеќето од преживеаните градби датираат од 17 век и вклучуваат петкатни пагоди и овоштарник со доцно расцветани џуџести цреши, викани дрвја Омуро, кои ќе пораснат до околу 2-3 метри во висина. Самиот храм има неколку убаво насликани предни ѕидови и прекрасна ѕидна градина.

Градби
------

* Национално богатство на Јапонија
	+ Златна сала
* Важна културна сопственост на Јапонија
	+ Пагода
	+ Кјозо
	+ Ниомон
	+ Чумон
	+ Шоро
	+ Канон-до
	+ Мјеј-до
	+ Чумон на Мјеј-до
	+ Кјушо-мјоџин
	+ Омотемон од Хонбо
	+ Рјокаку-теј
	+ Хито-теј
* Друго
	+ Чокушимон
	+ Шинден
	+ Рејмејден
	+ Куро Шоин
	+ Широ Шоин

* ПагодаПагода
* КјозоКјозо
* Мјеј-доМјеј-до
* Кјушо-мјоџинКјушо-мјоџин
* Внатрешноста на ШинденВнатрешноста на Шинден
* МахамајуриМахамајури

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница на Нинаџи
* Слики од Нинаџи

Наводи
------

1. ↑  *Ninna-ji Temple*. Kyoto, Japan: Benrido Co. Ltd. 2009. стр. 1.
2. ↑  Ponsonby-Fane, Richard (1956). *Kyoto: The Old Capital of Japan, 794-1869*. University of Virginia: Ponsonby Memorial Society. стр. 112. Посетено на 15 јули 2021.
3. ↑  „Ninna-ji Temple - Kyoto Travel Guide | Planetyze". *Planetyze* (англиски). Посетено на 15 јули 2021.