recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Бел** (француски: Belle Rivière; преведено: Убава Река) ― најголемата река во француската прекуокеански заедница Свети Петар и Микелон. Реката тече низ најголемиот остров на архипелагот Микелон-Ланглад, кој е создаден од тенокк слој на земја која е наречена томболо и таа ги поврзува двата северни и јужни „острови" на Микелон и Ланглад, редоследно. Реката се полни од неколку потоци и езерца на Ланглад, и тече на северозападна страна во поголемиот дел од својата должина. Текот на реката врти североисточно малку пред да се влее во морето на источната страна на островот во заедницата Анс ду Гувернер.

Наводи
------

1. ↑  „Langlade Elevation Map". www.elevationmap.net. Архивирано од изворникот на 2021-02-06. Посетено на 28 февруари 2021.
2. ↑  „St. Pierre and Miquelon Geological Map". BRGM. 1 мај 2015. Посетено на 28 февруари 2021.
3. ↑  „Saint-Pierre and Miquelon". www.brittanica.com. 10 септември 2020. Посетено на 28 февруари 2021.
**Канон** или **канун** (персиски: قانون‎ *qānūn* ; грчки: *κανονάκι*, множина *κανονάκια*; ерменски: քանոն *k’anon*; арапски: قانون *qānūn*, множина قوانين‎ *qawānīn*; азерски и турски: *kanun*; *qanún* или *kanun*) — жичен инструмент, еден вид псалтер, со правилен трапезоиден корпус. Најчесто се изработува од јаворово дрво. Трапезоидниот корпус на канонот е затворен со штичка од смрека и козја кожа. Над козјата кожа е поставен потпирач (магаренце) за жиците, потпрен на четири места. Над кожата е смрековата штичка, како покривачи на корпусот, се затегнуваат од 24 до 27 црвени жици, групирани по три и штимувани унисон. Звукот се произведува со удирање по жиците со метални напрстоци во кои се вденати целулоидни плекрони, углавени на прстите на левата и десната рака. Секоја октава кај Арапите се именува со зборот „дар". Дијапазонот на инструментот варира меѓу две и три октави. Канонот е виртуозен инструмент и како таков го среќаваме и како солистички инструмент. Како ансамблов инструмент го среќаваме во чалгиските ансамбли.

Во Македонија
-------------

Канонот е пренесен во Македонија од турските патувачки чалгаџиски групи. Во Македонија се користи арапскиот канон.

Наводи
------

1. ↑   Архивирано на 17 април 2012 г. The kanonaki in Greece
**Александра Павлова** (р. 9 април 1987

 во Скопје) — македонска глумица, која моментно работи во Драмски театар - Скопје.

Образование
-----------

Основното и средното образование ги завршила во својот роден град, Скопје, додека за високото образование Павлова се преселила во Болоња, Италија, каде што студирала на драмскиот факултет на државниот Универзитет. Магистрирала во 2011 година во класата на науки за уметнички претстави (театар, филм и музика). Како стипендист на програмата *Overseas*, учебната 2009/10 година од своите постдипломски студии, ја поминала во САД, на Висконскиот универзитет во Медисон, на одделот за филм и мултимедијална продукција.

Кариера
-------

По своето враќање во Македонија, Павлова е вработена во Драмскиот театар и досега има играно во претставите: Македонска крвава свадба, Архелаос или Еврипис се враќа на Балканот, Солунски Патрдии, Кавкаски круг со креда и други.

Наводи
------

1. ↑  Ристевски, Никола (13 септември 2015). „Иднината на Македонија е во наши раце (интервју со Александра Павлова)". Скопје: ЛОЗА. Архивирано од изворникот на 2016-03-17. Посетено на 29 февруари 2016.

Надворешни врски
----------------

* Профил на страницата на Драмски театар
Патокази на патеката
**Патеката на мирот** е алпска пешачка патека во јужно-тиролските и венето-доломитите во северна Италија. Ги следи поранешните воени патеки на јужниот фронт од Првата светска војна и е една од најважните алпски патеки за пешачење на долги растојанија во Италија.

Патеката на мирот делумно се преклопува со другите домицијански алпски пешачки патеки и достигнува вкупна должина од околу 500 километри. Започнува во Сектенските Доломити, минува по швајцарската граница кај преминот Стелвио и се спушта во долината Етш близу до Тренто. Највисоките делови се над границата од 3000 метри.

Историја
--------

Помеѓу 1915 и 1917 година се воделе тешки борби во високите алпски области на Доломитите помеѓу Италијанските и Aвстриско-Германските сили. Многу од тогашните воени инсталации се видливи и денес, утврдувања, дупки во карпите, 'рѓосани остатоци од гранати. После децении од напуштањето, воените патеки почнале да се распаѓаат и да стануваат непроодни.

Идејата за зачувување на старите воени патеки и инсталации како дел од проектот за помирување меѓу Тирол и Италија започнала веднаш по Договорот *Грубер-Де Гаспери*. Договорот имал за цел да доведе до поголема автономија за Јужен Тирол, кој бил одделен од Австрија во 1919 година.

Денес патеката е популарна дестинација за планинари, планински велосипедисти и други туристи.

Наводи
------

1. ↑  „Summer Sports in Trentino".
**Фрушка Гора** (унгарски Tarczal, латински Alma Mons) — островска планина и Национален парк во Срем. Најголем дел од Фрушка Гора се наоѓа во Војводина, додека мал дел е во источна Хрватска, Вуковарско-сремската жупанија.

Фрушка Гора се простире во должина од околу 75 км и ширина од 12 до 15 км и зафаќа површина од 255 -{км2}-. Фрушка Гора во 1960 година е прогласена за Национален парк. Највисок врв е Црвени Чот (539 m).

Потекло на името
----------------

Името „Фрушка" потекнува од старословенскиот збор *Фруг*, синоним за Франките што дава значење на „планина на Франките".

Природни одлики
---------------

Фрушка Гора е островска, стара громадна планина. Највиок врв е Црвени Чот (539 м), а останатите значајни врвови се Стражилово (321 м), Иришки Венац (451 м) и Велики Градац (471 м).

### Растителен и животински свет

Долините и падините на Фрушка Гора се покриени со ливади и падини. На падините постојат овоштарници и лозја, а делови поголеми од 300 метри се пораснати со густи листопадни шуми. На Фрушка Гора се наоѓа најголемата концентрација на липи во Европа. Околу 700 видови лековити билки растат на оваа планина. Некои од животинските видови се: срна, елен, муфлон, ласица, дива свиња, куна, дива мачка, шакал, зајак, итн.

Култура
-------

Најзначајниот споменик на културата на Фрушка Гора претставуваат шеснаесетте манастири на српската православна црква, распоредени по целата планина. Подигнати се како оставнина на српските владетели, откако во доцниот среден век под притисок на Турците, тежиштето на српското духовно и културно наследство е поместено на север.

Наводи
------

1. ↑  Jovan Đokić. „Katalog planina Srbije". PSD Kopaonik Beograd. Архивирано од изворникот на 18 мај 2011.
2. ↑  Фрушка гора[*мртва врска*] национален парк
**Граховско Езеро** (црногорски: *Граховско језеро*) ― езеро во Општина Никшиќ, во близина на градот Грахово во југозападна Црна Гора.

Тоа е вештачко езеро кое е акумулација на Граховска Река. Дното на езерото е главно на база на доломит. Самото езеро е долго 700 метри, широко 200 метри и длабоко 25 метри. Браната е висока 30 метри, а широка три метри. Езерото е значаен воден резервоар кој е користен за земјоделското производство на Грахово, но е користен и за спорт и рекреација. Изградбата на браната е започната во 1952 година, завршена во 1962 година, додека во 1988 година е подложена на преизградба.

Изворот на езерото е во областа Шеврљуга.

Поврзано
--------

* Грахово (Никшиќ)
* Граховац

Наводи
------

1. ↑  „Turistička organizacija Nikšić - atrakcije". Архивирано од изворникот на 2021-04-13. Посетено на 2023-08-06.
2. ↑  Grahovo - Dinarsko gorje
3. ↑  Vujačić 1990. sfn error: no target: CITEREFVujačić1990 (help)

Книжевност
----------

Vujačić, Marko (1990). *Crnogorski i Hercegovački Junaci*.
**Денис Аого** (германски: *Dennis Aogo*, 14 јануари 1987) година е германски професионален фудбалер кој во моментов игра како лев бек и лево крило или играч од средниот ред за ФК Штутгарт.

Раниот живот
------------

Роден од мајка од Германија и татко од Нигерија. Аого израснал во Оберојт, предградие југозападно од Карлсруе, Германија. Во 2000 година, кога неговите родители се разделиле, тој се преселил со својот татко во Брухзал и го напуштил Карлсрухер за да се приклучи на Валдхоф Манхајм. Во 2002 година, на возраст од 15 години, се приклучува на Фрајбург и ја посетува својата младинска академија додека дипломира со магистрирал во Макс Вебер школата во Фрајбург.

Клупска кариера
---------------

Аого одиграл со академијата во Карлсруе и играл на неколку младински нивоа, вклучувајќи ги и У15s У16s. Од 2004 година, тој бил дел од академијата на ФК Фрајбург и го прославил своето деби во Бундеслигата на седумнаесет години и веднаш го зазеде своето место во центарот на средниот ред.

Аого се приклучил во клубот ФК Хамбургер во 2008 година и бил дел од редовната почетна постава, главно како лев бек. На 29 август 2013 година, Аго бил позајмен на Шалке 04. Потоа се согласи со условите за трансфер во јуни 2014 година за постојан потег од 2.000.000 евра, и Аого потпиша договор со Шалке 04 кој и траел до 30 јуни 2017.

На 9 август 2017 година, Аого се преселил во ВФБ Штутгарт.

Стил на игра
------------

Германскиот национален младински фудбалски тренер Хорст Хрубеш изјавил за Аго дека има „многу добра лева нога, умен со или без топка пред нозете, тактички флексибилен на фудбалскиот терен и може да премине и да помине низ добри дијагонални топки за нанапред".

Личен живот
-----------

 Денис Аого на аеродромот во Хамбург 
Аого претходно бил во врска со во Алесија Валч.

Почести
-------

### Меѓународен

Германија
* Трето место на Светското првенство во ФИФА : 2010
* Европско првенство на Европа под 21 година : 2009

Наводи
------

1. ↑  „FIFA World Cup South Africa 2010: List of Players" (PDF). FIFA. 12 June 2010. стр. 11. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-12-11. Посетено на 8 декември 2013.
2. ↑  „Bericht Freiburger Fußballschule". SC Freiburg. Архивирано од изворникот на 2010-12-30. Посетено на 5 April 2011.
3. ↑  „Vereine" (германски). Dennis Aogo. Архивирано од изворникот на 2012-03-31. Посетено на 26 October 2011.
4. ↑  „Vertrag bis 2017: Dennis Aogo bleibt ein Schalker". *schalke04.de* (германски). 12 February 2014. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 26 August 2014.
5. ↑  „Schalke to sign Hamburg defender Aogo on loan". Reuters UK. Архивирано од изворникот на 2014-07-14. Посетено на 28 August 2013.
6. ↑  „VfB sign Dennis Aogo". *vfb.de*. VfB Stuttgart. 9 August 2017. Посетено на 9 August 2017.
7. ↑  Ulrich, Ron (2 June 2010). „Der Casting-Gewinner" [The Audition Winner] (германски). 11 Freunde. Посетено на September 2014. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
8. ↑  „WM-Splitter: Sicherheitsbedenken bleiben – Blatter dementiert" (германски). freenet.de. 10 June 2010. Посетено на 18 June 2010.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница (германски)
**Бергамот** или **бергамот-портокал** (науч. *Citrus aurantium* subsp. *bergamia*) — мал агрум со приближно крушест облик. Ова овошје за првпат е добиено во Италија, со вкрстување на крушест лимон и горчлив портокал или грејпрфут. Расте на мали дрва со исто име.

Овошјето главно се одгледува на јонскиот крајбрежен регион во покраината Калабрија, дотолку што претставува симбол на целиот регион и градот. Тој обем и квалитет не може да се добие никаде на друго место во светот; се одгледува и на Брегот на Слоновата Коска, Аргентина и Бразил но добиениот квалитет на есенција не може да се спореди со оној од Реџо Калабрија заради тамошните аргилитни, варовнички и алувијални наслаги.

Овошјето е кисело, а од неговата ароматична кора се добива етерично масло кое се користи во чајот Ерл Греј, кај парфемите, за слатки и ароматерапијата за лекување на депресија. Се користи и за полесно варење. Бергамотот е и состојка на првата колонска вода направена во Германија во XVII век.

Најмалку еден италијански производител прави мармалад чија главна состојка е бергамот. Во Грција од него се прави слатко.

Бергамот-портокалот нема сродна врска со истоимената билка.

Маслото има некои негативни ефекти како осетливост на светлина (заради хемикалијата бергаптен) и спречување на желудечна апсорпција на калииум во организмот.

Наводи
------

1. ↑  *Citrus bergamia* - Risso
2. ↑   Архивирано на 1 април 2007 г. (англиски)
3. ↑   (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Етерично масло од бергамот во ароматерапијата Архивирано на 19 јуни 2012 г. (англиски)
* БиБиСи - Статија за одгледувањето на бергамот во Калабрија, Италија (англиски)
* За бомбоните „Нансиски бергамот" Архивирано на 10 февруари 2009 г. (англиски)
***Leuconostoc*** е род на Грам-позитивни бактерии, кој припаѓа на фамилијата Leuconostocaceae. Овие бактерии најчесто се овоидни коки кои формираат вериги од клетки. *Leuconostoc* spp. интринзично се отпорни на ванкомицин и се каталаза-негативни (особина која ги разликува од стафилококите). Сите видови на овој род се хетероферментери и се во можност да продуцираат декстран од сахароза. Често излачуваат слузи.

Овие бактерии се одговорни за специфичниот мирис при подготовката на кисело тесто. Некои видови пак може да предизвикаат инфекции кај човекот. Бидејќи тие генерално се ретки причинители на болести кај луѓето, стандардните комерцијални методи за идентификација на патогени честопати не се во можност да ги идентификуваат овие бактерии.

*Leuconostoc* spp. заедно со други бактерии на млечно-киселинското вриење, како што се *Pediococcus* и *Lactobacillus*, се одговорни за ферментацијата на зелката, при производството на кисела зелка. При овој процес, свежата зелка се ферментира во саламура, при што шеќерите кои влегуваат во нејзиниот состав, бактериите ги метаболизираат до ниво на млечна киселина која е одговорна за киселиот вкус. *Leuconostoc* spp. се исто така составен дел од симбиотските колонии на бактерии и квасни габи кои се користат во производството на ферментирани млечни пијалаци како што е кефирот.

Наводи
------

1. 1 2 3  Parte, A.C. „Leuconostoc". *www.bacterio.net*.
2. ↑  Björkroth, J. and W. Holzapfel. 2006. Genera Leuconostoc, Oenococcus and Weissella, p.267 -319. In M. Dworkin (ed.), The prokaryotes: a handbook on the biology of bacteria: Firmicutes, Cyanobacteria, vol. 4, 3rd ed. Springer-Verlag, New York, NY.
3. ↑  Vagiakou-Voudris E, Mylona-Petropoulou D, Kalogeropoulou E, Chantzis A, Chini S, Tsiodra P, Malamou-Lada E (2002). „Scand J Infect Dis". *Scandinavian journal of infectious diseases*. **34** (10): 766–7. doi:10.1080/00365540260348572. PMID 12477331.
4. ↑  Kulwichit W, Nilgate S, Chatsuwan T, и др. (2007). „Accuracies of *Leuconostoc* phenotypic identification: a comparison of API systems and conventional phenotypic assays". *BMC Infectious Diseases*. **7**: 69. doi:10.1186/1471-2334-7-69. PMC 1947989. PMID 17605772.
5. ↑  Farnworth, Edward R (4 April 2005). „Kefir-a complex probiotic" (PDF). *Food Science and Technology Bulletin: Functional Foods*. **2** (1): 1–17. doi:10.1616/1476-2137.13938. Архивирано од изворникот (PDF) на 14 May 2014. Посетено на 20 December 2014.

Надворешни врски
----------------

* Список на видови од родот *Leuconostoc* (англиски)
* Статија за родот *Leuconostoc* на *MicrobeWiki* Архивирано на 5 март 2016 г. (англиски)
Хосрошахи во 2019 година
**Дара Хосрошахи** (персиски: دارا خسروشاهی или англиски: *Dara Khosrowshahi*, р. 28. мај 1969 год. во Техеран, Иран) е иранско-американски стопанственик и главен извршен директор на Убер. Хосрошахи претходно беше извршен директор на Експедија Групацијата која поседува повеќе агрегатори за туристички понуди. Тој исто така е член на одборите на BET.com и Hotels.com, а претходно беше и на одборот на компанијата „Њујорк Тајмс".

Хосрошахи е на списокот на еминенти Американци со иранско потекло која е објавена од американската амбасада во Техеран.

Наводи
------

1. ↑  „Uber Announces New CEO Dara Khosrowshahi, What you need to know. - Page 2 of 6". *Todays Magazine* (англиски). 2017-08-28. Посетено на 2020-04-11.
2. ↑  „BRIEF-New York Times says Dara Khosrowshahi to resign from co board in light of his new role as Uber CEO". *Reuters* (англиски). 2017-09-08. Посетено на 2020-04-11.
3. ↑  „Prominent Iranian-Americans". *U.S. Virtual Embassy Iran* (англиски). Архивирано од изворникот на 2019-05-07. Посетено на 2020-04-11.
**Ден на Киев** (украински: *День Києва*) ― празник во украинскиот главен град Киев кој обично е славен во последната седмица од мај.

Воспоставен е Денот на Киев слично како и другите празници кои се славени во многу градови и населени места низ Украина. Прославите обично траат два дена и се одржувни во текот на последниот викенд од мај; глумци и музичари настапуваат на улиците на овој ден. Жителите на градот и туристите од предградијата патуваат во градот за да видат претстави и огномет што е одржуван навечер (околу 22:00 часот по источноевропско време). Првата прослава на Денот на Киев била одржана во мај 1982 година, што ја одбележа прославата на 1500-годишнината на Киев.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Ukrainian Holidays". Kiev.inf. Посетено на 11 март 2023.
2. ↑  „The Day of Kyiv". *destinations.com.ua* (руски). Архивирано од изворникот на 2022-02-27. Посетено на 11 март 2023.
3. ↑  „Kiev Day in Ukraine". *www.timeanddate.com* (англиски). Посетено на 2020-06-23.

Надворешни врски
----------------

* „Службена мрежна страница на Денот на Киев 2006". Службен портал на Општина Киев. Архивирано од изворникот на 2009-05-19. Посетено на 11 март 2023.
**Мери Барет Дајер** (англ. Mary Dyer; 1611 — 1660) била англиски квакер. Обесена е во Бостон, Масачусетс, затоа што била против прогонувањето на квакерите од колонијата Масачусетс. ЗА себеси мислела дека била последната жртва на религиозното бркање во Северна Америка.

Мери Дајер ја сретнала Ен Хачинсон 1637, која го проповедала Господ дека се обраќа на верникот, а не преку свештенство. Дајер се придружила на Ен Хачинсон и станала активна во „Антимониски ерес", каде што работеле на организација на групи жени и мажи кои би ја проучувале Библијата на други начини во однос на теократскиот закон на колонијата Масачусетс Беј.

1638 година, Мери Дајер и нејзиниот сопруг, Вилијам Дајер, биле избркани од колонијата заедно со Ен Хачинсон. По советот на Роџер Вилијамс, групата на која припаѓале Дајер и Хачинсон се преселиле во Портсмут во колонијата Род Ајленд.

Мери Дајер со сопругот се вратила во Англија , заедно со Роџер Вилијамс и Џон Кларк, каде што Мери се приклучила на Квакерите затоа што го слушнала проповедот на Џорџ Фокс, и приметила дека проповедот се сложува со идеите коишто таа и Ен Хачинсон имале повеќе години пред тоа. Станала Квакер по сопствен избор.

Семејството Дајер се вратиле во Род Ајленд 1657 година. Наредната година, таа отпатувала во Бостон за да протестира против новиот закон кој ги прогониувал Квакерите, каде што била уапсена и исфрлена од колонијата. (Нејзиниот сопруг, кој не станал Квакер, не бил уапсен).

Мери Дајер продолжила да патува во Нова Англија и да го пропведа квакерството, и повторно во 1658 година била уапсена во Њу Хејвн, Конектикат. Затоа што е пуштена на слобода, се враќа во Масачусетс за да посети двајца англиски квакери кои исто така биле уапсени. И повторно е уапсена и овој пат трајно и е забрането враќањето во колонијата. По третпат отпатувала во Масачусетс, со група квакети за да протестира против законот. Уапсена е и е осудена на смрт. По краткото судење, другите двајца квакери се обесени, но бидејќи нејзиниот сопруг бил пријател со гувернерот Џон Винтроб, успеал да и овозможи амнестија во последен момент, против нејзината желба, затоа што одбила да се покае и да се откање од квакерската вера.

Била приморана да се врати на Род Ајленд. Патувала на Лонг Ајленд, Њујорк за да проповеда, но нејзината совест ја водела да се врати во Масачусетс во 1660 година, и повторно да протестира против антиквакерскиот закон. Наспроти молбите на мажот ѝ и семејството, повторно одбила да се покае и повторно е осудена на смрт, 31 мај. Наредниот ден, Мери Дајер е обесена во Бостон затоа што била квакер во Масачусетс.

Нејзините последни зборови биле: ***„Не, јас сум дојдена да ве зачувам од крвопролевање, сакајќи да го поништам неправедниот и неразумен закон против невините Божји слуги. Не, човеку, јас не се одрекувам."***

Нејзината статуа се наоѓа пред зградата на Државната управа Масачусетс во Бостон.

Надворешни врски
----------------

* WomensNews Биографија Мери Дајер Архивирано на 27 јули 2009 г.
* Мери Дајер: Квекерска мученица Архивирано на 16 април 2009 г.
* Суђења без правде: Мери Дајер Архивирано на 24 март 2009 г.
**Младост** (англиски: *Youth*) - филм од 2015 година, во режија на Паоло Сорентино кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Мајкл Кејн, Харви Кајтел, Лаура де Марки, Пол Дејно, Џејн Фонда, Ед Стопард итн. Во 2015 година, филмот освоил три Европски филмски награди: за најдобар филм, најдобар режисер и најдобар глумец (Мајкл Кејн), a Сорентино бил номиниран за „Златната палма" на Канскиот фестивал. Следната година, филмот бил номиниран за „Оскар" и за „Златен глобус".

Актери и режисер на Филмскиот фестивал во Кан 2015

Синопсис
--------

Фред Балинџер (го игра Кејн) е пензиониран композитор и диригент кој е на одмор во еден хотел во Швајцарија, заедно со својата ќерка Лена (ја игра де Марки). Во хотелот се наоѓа и Мик Бојл (го игра Кајтел), остарен режисер кој се подготвува за снимањето на својот нов филм. Двајцата се стари другари кои имаат целосно разбирање еден кон друг. Лена дознава дека нејзиниот сопруг Џулијан (го игра Стопард), синот на Мик, ја оставил поради некоја поп-пејачка и поради тоа паѓа во депресија, а Фред и Мик се обидуваат да ја утешат. Фред добива покана од британската кралица за изведување на неговото познато дело, но тој ја одбива поканата, зашто делото го пеела неговата сопруга, а тој не сака делото да го пее никој друг. Низ разговорите со Лена, Фред сфаќа дека не бил добар татко, зашто го запоставил семејството, посветувајќи се на компонирањето. Мик Бојл е опседнат со глумицата Бренда Морел (ја игра Фонда) која најпосле пристигнува во хотелот за да му каже дека планираниот филм е лош и дека нема да глуми во него. Тогаш, Мик се откажува од идејата за филмот, а Фред сепак се согласува да диригира на концертот пред кралицата.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Youth (2015) (пристапено на 15.12.2019)
2. ↑  IMDb, Youth (2015) Awards (пристапено на 15.12.2019)
3. ↑  IMDb, Youth (2015) (пристапено на 15.12.2019)
**NGC 3713** — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3713 се споменува и како UGC 6511, MCG 5-27-84, CGCG 156-94.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3713 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 *m*, додека површинскиот сјај изнесува 13 *m*/лм2. NGC 3713 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 3713 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35546. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 106; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1984. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1379.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (3501-4000);
* Нов општ каталог;
* Лав (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 3713 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}

Користена литература
--------------------

* Sulentic, Jack W. and William G. Tifft, "The Revised New General Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 3713[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 3713
* NGC 3713 — VizieR.
* NGC 3713 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Полона Ловшин** — словенечка сликарка и илустраторка, родена е на 10 јуни 1973 во Љубљана, СФРЈ денес Словенија.

Животопис
---------

Дипломирала сликарство на Академијата за ликовна уметност во Љубљана во класата на истакнатиот словенечки уметник Херман Гвардјанчич.

Со илустрации на книги, списанија, сликовници, започнала да се занимава од 1990 година. 
Соработувала со издавачката куќа „Младинска книга" како и со списанијата: „Змајче", „Цицидо", „Цицибан", „Кекец", воедно илустрирајќи голем број учебници и сликовници.

Илустрацииите за сликовницата „Бобек и барчица", биле номинирани за најдобри и оригинални сликарски решенија на сликовница и книга за деца во Словенија за 2004 година.

Во 2006 година година ја добила наградата за најдобро илустрирана детска книга во Словенија за сликовницата „Медо ја решава збунетоста сета".

Ловшин во континуитет соработува со истакнати странски издавачки куќи: Пан Макмилан, „Пингвин" и „Темплар".

Нејзиното творештво е претставувано на Саемот на книгата (секоја година во Љубљана), како и на Саемот на книгата во ТБолоња, на Биеналето за уметнички илустрации во Јапонија и Братислава.

Публикува и приредува самостојни изложби во Словенија и во странство:Италија, Словачка, Јапонија...

Полона Ловшин е една од нај истакнатите словенечки илустраторки и сликарки а со бројните соработки со странските познати издавачки куќи и самостојни изложби таа го потврди своето истакнато уметничко меѓународно реноме.

Живее и работи во Љубљана

Творештво
---------

### Поистакнати илустрации на книги

* *Бобек и барчица* (2005), ID=216224768
* *Замокот* (2005), ID=220887808
* *Снежана* (2007), ID=271706112
* *Медо ја решава збунетоста сета* (2007), ID=234752512
* *Брбливата желка* (2007), ID=233768704
* *Мачето Катка* (2009), ID=244497408
* *За детето што се плашеше од вода* (2009), ID=241490432
* *Дојде големиот лав* (2010), ID=235864064
* *Што слушаш, мало глувче?* (2010), ID=250608896
* *Славејот и калинката* (2012), ID=259862016
* *Најдихојча* (2010), ID=1098247518
* *Принцеза на срцето* (2013), ID=267974656
* *Прекрасни денови* (2017), ISBN 9781250107206
* *Грижливи мајчички* (2018). ISBN 9781250107213
* *Грдото пајче звучни бајки*, (2017)

Награди
-------

* Номинација за оригинална словенечка сликовница за сликовницата „Бобек и барчица", 2004 година
* Награда за оригинална словенечка сликовница за сликовницата „Медо ја решава збунетоста сета", 2006 година

Наводи
------

1. ↑  „Polona Lovšin". Архивирано од изворникот на 2017-02-25. Посетено на 2020-06-28.
2. ↑  Polona Lovšin - Illustrations
3. ↑  Polona Lovšin
4. ↑  Polona Lovšin – ilustracije[*мртва врска*]
5. ↑  DADDIES ARE AWESOME
6. ↑  illustrations by Polona Lovšin
7. ↑  Polona Lovšin (Illustrations)

Надворешни врски
----------------

* polona Архивирано на 30 јуни 2020 г.
* Polona Lovšin
* Polona Lovsin Biography Архивирано на 30 јуни 2020 г.
* illustrator Polona Lovšin
Готфрид Лајбниц
**Готфрид Вилхелм фон Лајбниц** (германски: *Gottfried Wilhelm Leibniz*; Лајпциг, 1 јули 1646

 - Хановер, 14 ноември 1716

) — германски филозоф, научник, математичар, дипломат, библиотекар, и адвокат, кој по татко потекнувал од Лужичките Срби. Заслуга на Лајбниц е откривањето на математичката функција, која тој ја користел за да опише величина во однос на крива, како, на пример, положба на точка на крива и наведнатост на крива. Заедно со Њутн, тој е најзаслужен за развојот на современото диференцијално и интегрално сметање.

Творештво
---------

* „Исповед на филозофот" (1673)
* „Расправа за метафизиката" (1686)
* „Теодикеја" (1710)
* „Монадологија" (1714)
* „Нови есеи за човековиот разум" (1765)

Значење и влијание
------------------

Германскиот филозоф Фридрих Ниче има критички однос кон творештвото на Лајбниц кого го нарекува „несвесен фалсификатор на пари", „махер" и „најголем кочничар на интелектуалната праведност на Европа".

Наводи
------

1. ↑  Comenius in England, Oxford University Press 1932, стр. 6
2. ↑
3. ↑  Фридрих Ниче, *Ecce Homo (Ево човека) – Како постајеш, шта си*. Сарајево: Издање И. Ђ. Ђурђевића, 1918, стр. 146.
4. ↑  Фридрих Ниче, *Ecce Homo (Ево човека) – Како постајеш, шта си*. Сарајево: Издање И. Ђ. Ђурђевића, 1918, стр. 145.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ГерманијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Германија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 9849392
* LCCN: n79081493
* ISNI: 0000 0001 2099 0070
* GND: 118571249
* SELIBR: 217685
* SUDOC: 027328341
* BNF: cb11912259r (податоци)
* BIBSYS: 90071719
* ULAN: 500228235
* MusicBrainz: df6939f9-b49b-45b8-9983-728fe32725c9
* MGP: 60985
* NLA: 36517029
* NDL: 00447280
* NKC: jn20000603705
* BNE: XX967786
* CiNii: DA00228483

 |

 |
**Марија Петронијевиќ** (Пожега, 23 февруари 1987

) — српска глумица и ТВ-водителка.

Животопис
---------

Марија е родена во Пожега, каде што завршила основно и средно училиште. Со глума се занимава од 2007 година. Таа се прославила со улогата на Јасна во филмот *Завет*, чија улога ја добила по кастингот каде учествувале над 4.000 девојки. Филмот *Завет*, на *Емир Кустурица*, бил прикажан на Канскиот филмски фестивал во 2007 година. По снимањето на филмот *Завет*, таа добила улога во серијата *Село гори, а баба се чешла*. Покрај глумата, таа се обидела и како водител како водител на емисијата *48 часа свадба*. Потоа е во реалното шоу *Првиот готвач на Србија*, а потоа и во реалното шоу *Фарма* .

Наводи
------

1. ↑  „Puls - Marija Petronijević". Архивирано од изворникот на 19. 04. 2013. Посетено на 27. 04. 2013. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Марија Петронијевиќ вечно благодарна на Куста („Вечерње новости", 3 мај 2016 година)
* Bradanji, Ivana (16. 7. 2020). „Glumica napustila grad i sada se bavi poljoprivredom". Нова С. Посетено на 20. 7. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |date=` (help)
**Георги Мутафчиев** (Сатовча, Пиринска Македонија —  1923
 Бугарија ) — македонски активист, подржувач на федералното револуционерно крило.

Животопис
---------

Во септември 1923 година четници на царските агенти (Тодор Александров и Александар Протогеров), по наредба на Стојан Филипов го убиле Георги Мутафчиев, бидејќи не ги признавал Тодор Александров и Александар Протогеров за македонски револуционери. Убиството го извршил терористот Бозолука.

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 338.


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Поглед на градот Бопард од север
**Бопард** е град во Германија, во Рајнланд-Пфалц.

Вклучено во областа Рајна-Хунсрук. Населението е 15 745 луѓе (од 31 декември 2010 година). Зафаќа површина од 75,13км². Поштенскиот код е *07 1 40 501*.

Градот е поделен на 10 урбани области.

Историја
--------

 Црквата Свети Северус
За време на Римската империја, на ова место се наоѓал Баудобрик (или Бонтобрика), а, судејќи според натписите пронајдени на камењата, ова било и местото на Тринаесеттата римска легија. Градскиот ѕид, кој претставува правилен четириаголник, датира од ерата на римското владеење и бил подигнат, веројатно, под царот Валентинијан I; надворешниот втор ѕид бил изграден многу подоцна .

Во текот на средниот век, Бопард бил еден од најпросперитетните градови во Германија.

Атракции
--------

Бопард е познат по своите одлични вина од Рајна и е атрактивен туристички град со многу хотели и ресторани. Од Бопард, чамците за задоволство сообраќаат по Рајна до карпата Лорелеи и до Рудесхајм, по најживописните места во долината на Рајна, со многу познати замоци, како што се браќата непријателски.

Градот е дом на фабриката за производство на патни машини BOMAG.

Поврзано
--------

* Борис Скосирев

Наводи
------

1. ↑  Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz — Bevölkerung der Gemeinden am 31. Dezember 2010 Архивирано на 31 јануари 2012 г. (PDF; 727 KB)
2. 1 2  „Боппард". *Енциклопедиски речник „Брокхаус и Ефрон" : во 86 тома (82 тома и 4 доп.)*. Санкт Петербург. 1890–1907.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница Архивная копия
* Бопард и грофот Јохан VI фон Каценелнбоген, првиот продуцент на Ризлинг, Архивная копия
**Димитар Великанов** (Неврокоп, Пиринска Македонија —  1923
 Ќустендил, Бугарија ) — македонски активист, подржувач на федералното револуционерно крило.

Животопис
---------

Во септември 1923 година четници на царските агенти (Тодор Александров и Александар Протогеров) го убиле Димитар Великанов, бидејќи не ги признавал Тодор Александров и Александар Протогеров за македонски револуционери.

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 338.


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Лорелеи** е карпа висока 132 метри покриена со романтични легенди на десниот брег на Рајна во близина на градот Санкт Гоаршаузен. Карпата се наоѓа на најтесната точка на коритото во Германија. Овде реката се стеснува на 113 м .

Топонимот потекнува од германски: *lureln* (на локалниот дијалект - „шепот") и *леј* („карпа"). Така, „Лорелеи" некогаш било преведена како „карпа што шепоти". Звукот на шепотот го емитувала реката која постоела на ова место до почетокот на 19 век.

Речна девојка
-------------

 Статуа на Лорелеи
 Проклетството на Лорелеите од монасите *(слика од Јохан Келер, 1887)*

Наводи
------

1. ↑  ЛОРЕЛЕЯ 2006. sfn error: no target: CITEREFЛОРЕЛЕЯ2006 (help)
**Лазар К. Божинов** (Сатовча, Пиринска Македонија —  1924
 Бугарија ) — македонски активист, подржувач на федералното револуционерно крило.

Животопис
---------

Во 1924 година четници на царските агенти (Тодор Александров и Александар Протогеров), го убиле Лазар Божинов, бидејќи не ги признавал Тодор Александров и Александар Протогеров за македонски револуционери.

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 338.


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Дејвид Хартли** (англиски: *David Hartley*) (1704-1757) - англиски филозоф и психолог, основач на англиската асоцијативна психологија.

Животопис
---------

Дејвид Хартли

Творештво
---------

Потписот на Хартли
Најважното дело на Хартли е „Забелешки за човекот, неговата рамка, неговата должност и неговите очекувања" (*Observations on man, his frame, his duty and his expectations*), објавено во 1749 година. Основна одлика на неговото учење е тоа што настојувал сите сложени психички појави да ги изведе од механичките асоцијации на наједноставните елементи на психата - осетите и од нив непосредно изведените осетни идеи. Според него, паралелно со овие психички процеси на асоцирање на идеите, течат и одредени физиолошки процеси. На секој психички акт му одговараат и одредени вибрации на мозочната и нервната супстанција. Но, тоа не значи дека душевните процеси може да се изведат од физичките или обратно, туку меѓу овие два процеса постои паралелизам. Така, Хартли инсистирал на издвојување на духовното од материјалното, што можеби било последица на фактот дека тој бил многу религиозен човек. Оттука, тој сметал дека физиолошките процеси се одвиваат според своја внатрешна логика, според принципите на механичката каузалност, а од друга страна, душевните процеси се одвиваат паралелно со физиолошките.

Насловната страница на делото „Забелешки за човекот"

Наводи
------

1. ↑  „John Toland" во: Gajo Petrović, *Engleska empiristicka filozofija: Odabrani tekstovi filozofa*. Zagreb: Matica Hrvatska, 1955, стр. 102.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 39428787
* LCCN: n50026751
* ISNI: 0000 0001 0889 6743
* GND: 119269694
* SUDOC: 030932963
* BNF: cb122249924 (податоци)
* BIBSYS: 1052506
* NKC: ola2004219981
* CiNii: DA06483574

 |

 |
Во хемијата, **концентрацијата** претставува мерка за тоа колку една супстанција е измешана со некоја друга. Ова се однесува за секој вид на хемиска мешавина, но највеќе се користи кај растворите, каде се однесува на количината на растворената супстанција во растворувачот.

Овие чаши со црвена боја прикажуваат квалитативни промени во концентрација. Растворите на лева страна се помалку концентрирани, додека оние на десната страна се повеќе концентрирани.
За да се концентрира еден раствор, мора во него да се додаде растворлива супстанција или, пак, да се намали количината на растворувачот (на пример, со селективно испарување). А за да се разреди еден раствор, пак, мора да се додаде растворувач или да се намали количината на растворената супстанција во растворот.

Постои одредена концентрација при која не може понатаму да се раствора растворливата супстанција во растворувачот. При оваа состојба се вели дека растворот е заситен. Ако се додаде растворлива супстанција во заситен раствор, таа нема да се раствори. Наместо тоа, ќе се смени агрегатната состојба во суспензија. Точката на заситување зависи од многу променливи, како амбиенталната температура и прецизната хемиска природа на растворената супстанција и растворувачот.

Концентрацијата може да се изрази и квалитативно (неформално) и квантитативно (бројчено).

Концентрацијата кај растворите се определува со следните изрази:

*γ*(B) = *m*(B) / *V*(раствор) [g/dm3]
*σ*(B) = *V*(B) / *V*(раствор) [без единица]
*c*(B) = *n*(B) / *V*(раствор) [mol/dm3]
каде:

γ е масена концентрација
σ е зафатнинска концентрација
*c* е количествена концентрација
*B* е растворена супстанција
*m* е маса
*V* е волумен
*n* е количество супстанција.
**Лилјана Манева** (Скопје, 16 април 1917 — Скопје, 20 јануари 2012) — македонска комунистка и првоборец. Носителка е на Партизанска споменица од 1941.

Животопис
---------

Родена е во Скопје на 16 април 1917 година. Гимназила завршила во родниот град, а студирала во Белград и на Филозофскиот факултет во Скопје. Од 1940 година била член на СКОЈ и КПЈ, од 1941 година член на МК на СКОЈ и од крајот на 1941 година член на МК на КПЈ. Во декември 1941 година била уапсена, а од мај 1942 година до почетокот на 1943 година протерана во селото Бабјак, Разлошко. По враќањето кон крајот на 1943 година била заменик политички комесар на чета на Народноослободителниот баталјон „Јордан Николов" и во Третата македонска ударна бригада, секретар на Дивизискиот комитет на КПЈ при Четирисесет и втората дивизија на НОВЈ, а од ноември 1944 година и раководител на Персоналната служба на Првата корпусна област, како и на Политичката управа на генералштабот на НОВЈ.

Во периодот по ослободувањето била секретар на Околискиот и на Окружниот комитет на КПМ во Скопје, помошник во амбасадата на ФНРЈ во Софија, заменик министер за земјоделство, претседател на Главниот одбор на АФЖ за Македонија, републички и сојузен пратеник, секретар на Советот за народно здравје на НРМ, член на ЦК и на Организационо-политичкиот секретаријат на ЦК на СКМ, уредник на списанието „Просветна жена", член на Главниот одбор на Сојузот на женските друштва на Југославија, потпретседател на Републичката конференција на ССРНМ, претседател на Одборот за внатрешна политика на Општествено-политичкиот совет на Сојузното собрание, главен уредник на Радио Скопје и прв директор на Македонската телевизија.

Починала на 20 јануари 2012 година во Скопје.

Наводи
------

1. 1 2 3  *Македонска енциклопедија*. **II** (I. изд.). Скопје: МАНУ. стр. 910-911. ISBN 978-608-203-024-1.
2. ↑  „Кои настани ја одбележаа Македонија во 2012 година". *А1он*. 27 декември 2012.
**Вера Велјановска** (23 јуни 1955

 во Битола) — една од највлијателните битолски спортистки во државата и пошироко. Во нејзината спортска кариера има освоено седумдесет златни, петнаесет сребрени, и три бронзени медали, една златна плакета и две сребрени плакети, многу пехари, награди и признанија. Се натпреварувала во поранешна Југославија како и во други држави. Прогласена е за спортист на Македонија во 1973 и 1974 година.

Животопис
---------

Вера Велјановска е родена во Битола. Образованието го завршила на Факултетот за физичка култура во Скопје во 2001 година. Членувала во АК „Олимпија" во Битола. Земала и учество на разни атлетски манифестации во Југославија и други држави каде лесно се истакнувала. Таа е репрезентативка на куси атлетски патеки која ги бранела боите на Македонија и Југославија. Од 1970 до 1975 година била редовен член на македонската и југословенската репрезентација во сениорска и јуниорска конкуренција.

Има направено рекорди што се сѐ уште несоборени. Тие се 7,3 секунди на 60 метри во сала во Букурешт, 7,5 секунди на 60 метри во сала во Сплит, 11,6 секунди на 100 метри на отворено во Букурешт, 200 метри на отворено - 24 секунди во Софија. Вера настапила и била успешна на Европскиот куп во Холандија и на Европското првенство во Дујсбург во Германија.

Четирипати се наоѓа на списокот на најдобри спортисти во Битола. Во 1973 и 1974 година го добива и првото место, станувајќи спортист на Македонија.

Признанијата и наградите на кои Вера е добитник вклучуваат Плакета по повод 30 година физичка култура во Битола, награда „4 Ноември" во Битола, „Седум секретари на СКОЈ", како и Сребрена плакета од Светската атлетска федерација во 1998 година.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Велјанова*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 262. Text "series
" ignored (help)
**Му** е име на хипотетички континент кој наводно постоел во еден од океаните на земјата, но исчезнал во зорите на човековата исорија.

Концептот и името биле предложени во 19 век од писателот Августус Ле Плонгеон, кој тврдел дека неколку девни цивилизации, како тие од Египет и Месоамерика, биле создадени од бегалците од МУ – кој го лоцирал во Атлантскиот Океан.
Овој концепт бил популизиран и објаснет од Џејмс Чрчвард, кој тврдел дека Му неговаш бил сместен на Тихиот Океан

Историја на концептот
---------------------

### Августус Ле Плонгеон

### Џејмс Чрчвард

### Модерни теории

Концептот на Чрчворд за Му е елабориран од друг писатели. Грахам Хенкок тврди дека уништувањето на Му се случило околу 10,000 г.п.н.е , додека Џејмс Брамвел и Вилијам Скот-Елиот тврдат дека катаклизичките настани започнале пред 800,000 години.

Underwater structures claimed to be remnants of Mu, near Yonaguni, Japan

Критика
-------

### Геолошки Докази

#### Локална Катастрофа

### Археолошки и генетски докази

Наводи
------

1. ↑  Le Plongeon, Augustus (1896). Queen Móo & The Egyptian Sphinx. pp. 277 pages.
2. ↑  Churchward, James (1926). The Lost Continent of Mu: Motherland of Man.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Континенти |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|     | 
Азија
 | 
Австралија
 | 
Антарктик
 | 
Африка
 | 
Европа
 | 
Јужна Америка
 | 
Северна Америка
 |

 |

---

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|     | 
Америка
 | 
Афроевроазија
 | 
Евроазија
 | 
Океанија
 |

 |

---

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|     | 

**Геолошки суперконтиненти**  Ваалбара **·**  Гондвана **·**  Кенорленд **·**  Колумбија **·**  Лавразија **·**  Пангеја **·**  Панотија **·**  Родинија **·**  Нена **·**  Ур

 | 

 | 

**Историски континенти**  Авалонија **·**  Азијамерика **·**  Арктика **·**  Атлантика **·**  Балтика **·**  Еврамерика **·**  Индија **·**  Источен Антарктик  **·**  Јужна Кина **·**  Казахстанија **·**  Калахарија **·**  Кимерија **·**  Конгоански кратон **·**  Лаврентија **·**  Северна Кина  **·**  Сибир **·**  Ур

 |

 |

---

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|     | 

**Потопени континенти**
Зеландија **·**  Кергеленска Висорамнина

 | 

**Можни идни суперконтиненти**
Амазија **·**  Новопангеја **·**  Пангеја Ултима

 | 

**Митолошки и претпоставени континенти**
Атлантида **·**  Лемурија **·**  Меропида **·**  Му **·**  Непозната Јужна Земја

 |

 |

 |
|  |
| *Поврзано: Региони на светот* |

 |
**Јелена Патрногиќ** ( 1932
 во Косовска Митровица) — македонска костимографка.

Животопис
---------

Јелена Патрногиќ е родена во 1932 година во Косовска Митровица. Член на МНТ (1960-1977). Освен за драмски, правела кореографии за оперски и балетски претстави, како и за филм и телевизија. Се занимава и со педагошка дејност. Костимографии за драмски дела: „Антица", „Граѓанинот благородник", „Градскиот саат", „Ѕвездите се вечни" и други. Костимографии за балетски дела: „Болеро", „Валпургиска ноќ", „Дон Кихот", „Елан", „Жизел", „Класична симфонија" и други. Костимографии за опери: „Алберт Херинг", „Боеми", „Евгениј Онегин", „Земјата на насмевките", „Илинден", „Кармен", „Кнез Игор", „Љубовна напивка" и други.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Патристика*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1122. Text "series
" ignored (help)
Тит Лукрециј Кар
**Тит Лукрециј Кар** (латински: *Titus Lucretius Carus*, 94 п.н.е.-54 п.н.е.) — староримски поет и философ.

Животопис
---------

За неговиот живот нема многу податоци, но се знае дека извршил самоубиство на возраст од 44 години.

Творештво
---------

Тит Лукрециј Кар бил најдобар од т.н. дидактички поети. Тој е автор на недовршениот еп во шест книги „За природата на нештата" (*De rerum natura*). Во првата и во втората книга е изложена физиката, во третата и во четвртата антропологијата, а во последните две космологијата. Основната цел на Лукрециј Кар била да го ослободи човештвото од религиските грижи, а особено од стравот од смртта. Затоа, ова дело се смета за најхуманиот еп во светската книжевност, а сè до 19 век служел како оружје во борбата против верските заблуди и предрасуди. Во делото е изнесено целокупното учење на Епикур за атомите, за душата, за човекот, за боговите, а на крајот се наоѓа опис на атинската чума, направен според описот на Тукидид. По неговата смрт, епот го објавил Цицерон.

Наводи
------

1. 1 2  „Tit Lukrecije Kar", во: *Rimska lirika*. Beograd: Rad, 1964, стр. 95.
Податотека:Carte vitale anonyme.jpgПаметна картичка во францускиот здравствен систем.
Општ пример за бесконтактна паметна картичка
**Паметна картичка**, **чип-картичка** или **картичка со интегрално коло** е картичка со џебна големина во која е вградено интегрирано коло кое може да обработува информации. Тоа значи може да прима, обработува и праќа податоци. Постојат и бесконтактни паметни картички што работат на радиобранови. Овие картички не се ставаат физички во уредот, туку корисникот само ги доближува со него.

Постојат два главни вида на паметни картички: 

* Памтилни картички - во себе содржат памтечки компоненти и можеби некој одреден безбедносен механизам.
* Микрообработувачките картички - покрај памтилни, содржат и микрообработувачки делови.

Картичката е направена од пластика, најчесто од ПВЦ, но понекогаш и од АБС-пластика. Во картичката може да биде втиснат холограм со цел да се намалат можностите за фалсификување.

Стандарди
---------

* ISO/IEC 7810:2003[1] ги определува физичките одлики на картичките
* ISO/IEC 7813 ги определува дополнителните физички одлики на банковните картички
* ISO/IEC 7811 го определува начинот на снимање на податоци на магнетните картички
* ISO/IEC 7816 ги определува електричните контакти на чип-картичката

Преглед
-------

Придобивки
----------

Историја
--------

Наводи
------



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85123621
* GND: 4147723-6
* SUDOC: 027759547
* BNF: cb119733403 (податоци)
* NDL: 00576140
* NKC: ph534649
* BNE: XX539366

 |

 |