recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Жак Лекок** (француски: *Jacques Lecoq*) (Париз, 15 декември 1921

 - Париз, 19 јануари 1999

) – француски глумец, режисер, кореограф и педагог.

Животопис
---------

Жак Лекок почнал да учи театар и пантомима преку интересот за спортот. Тој почнал да вежба гимнастика на седумнаесет години и вежбајќи на разбој и вратило, почнал да ја согледува и разбира геометријата на движењата. Лекок движењето на телото во просторот, според барањата на гимнастиката, е чисто апстрактно. Ритамот на спортистите го сфатил како физичка поезија што силно влијаело на него.

Почнува како професор за физичко воспитување и спорт, потоа станува артист во групата на Жан Дасте. Во 1948 година заминува за Падова (во универзитетскиот театар) во „напад" на *commedia dell'arte* и ги создава своите први пантомими. Во овој контекст има можност да ги спои предавањето и создавањето. Тој презема истражувања за маските со италијанскиот вајар Амлето Сартори, од што, меѓу другото се раѓа „неутралната маска". Го сретнува Дарио Фо. Во Сиракуза ги режира хоровите од грчката трагедија.
Во 1956 година се враќа во Париз за да ја основа *Меѓународната школа за театар и пантомима* каде тој ѝ се посветува на педагогијата. Во 1977 година ја создава *Лабораторија за студија на движењето* посветена на динамичкото истражување во просторот и на ритамот во служба на сценографијата.

„Педагогијата главно почива на динамиката на движењето; таа го ангажира телото, првиот елемент на признавање на живото, со отфрлање на сè што мрда, на животот во театарот."

Меѓу неговите ученици се:
Муменшанц, Аријан Мнушкин, Филип Голје, Лик Бонди, Филип Аврон, Кристоф Марталер, Јасмина Реза, Јоланда Моро, Ален Готре, Ален Моло, Вилијам Кентриџ, Гофри Раш, Сајмон МкБарни, Стивен Беркоф.

Цитати
------

„Во чинот треба да се биде така како што е телото во светот". Жак Лекок

Режиja
------

* 1961: Лајачката и автоматот од Габриел Кузен, Театр котидјен (Théâtre quotidien) од Марсеј
* 1963: Лајачката и автоматот од Габриел Кузен, Театр де л’Атене (Théâtre de l'Athénée) од Париз

Публикации
----------

* 1987, Театар на гестот (Le Théâtre du geste)
* 1997, Поетското тело (Le Corps poétique)

Наводи
------

1. ↑  „Училиште Жак Лекок (École Jacques Lecoq)". Архивирано од изворникот на 2011-03-08. Посетено на 2016-03-22.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 9964329
* LCCN: n90696718
* ISNI: 0000 0001 2120 3390
* GND: 119099497
* SUDOC: 034927441
* BNF: cb12562807n (податоци)
* BIBSYS: 90357910
* NDL: 00922705
* NKC: jam2011658559
* CiNii: DA16080461

 |

 |
Доброта
Црква Св. Матеј
**Доброта** (црногорски: Dobrota/Доброта, италијански: Bonintro) — град во Општина Котор на крајбрежјето на Црна Гора. Иако административно е одделен град, де факто е дел од Котор и го сочинува резиденцијалниот дел на Котор, додека пак градот Котор административно го сочинува историското јадро на градот. Во градот е и единствената психијатриска болница во Црна Гора.

Демографија
-----------

| Националност | Доброта |
| --- | --- |
| Црногорци | 4,428 |
| Срби | 2,067 |
| Хрвати | 2,535 |
| Југословени | 51 |
| Муслимани по националност | 35 |
| Албанци | 32 |
| Македонци | 14 |
| Унгарци | 14 |
| Руси | 14 |
| Роми | 11 |
| Италијанци | 9 |
| Германци | 7 |
| Словенци | 7 |
| Египќани | 5 |
| Бошњаци | 3 |
| Останати | 57 |
| Непознато | 801 |
| **Вкупно** | 8,169 |

Координати: 42°27′14″ N; 18°46′05″ E﻿ / ﻿42.454° СГШ; 18.768° ИГД﻿ / 42.454; 18.768

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Црна Гора е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Добро Поле** — врв и висорамнина на планината Ниџе, јужна Македонија, на границата со Грција. Лежи на надморска височина од 1.523 м. Во продолжение, преку границата, пределот е заблатен заради неговата зрамнетост.

Поважни населени места во најблиската околина се Градешница, Старавина и Зовиќ (Општина Новаци) во областа Мариово и Баово (Промахи) во Меглен преку границата во Егејска Македонија. Долж неа се наоѓа истоимена погранична караула.

На ова место помеѓу 15 и 18 септември 1918 г. се одиграла Битката кај Добро Поле во рамките на Првата светска војна, каде е направен пробив на Македонскиот фронт од силите на Антантата.

Поврзано
--------

* Караула Добро Поле
* Старков Гроб
* Кајмакчалан

Наводи
------

1. ↑  Добро Поле на GeoNames

Надворешни врски
----------------

* „Кофа со злато за Добро Поле", *Јавно*, 31 мај 2018 г.
* Добро Поле — Peakery
* Добро Поле — Mapcarta

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Егејска Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Илустрација на Добхар-чуа.Илустрација на Добхар-чу.
**Добхар-чу** (англиски јазик|Dobhar-chú) е суштество од ирската митологија. Го опишуваат како *водено-куче*. Според описите, тој е половина куче, половинаа видра, но понекогаш го опишуваат како половина куче, половина риба. Наводно живее во вода и има крзно кое има заштитни својства.

Многу видувања се документирни. Во 2003 година ирскиот сликар Шон Коркоран и неговата сопруга тврделе дека го виделе Добхар-чу на Омеје островот во ирскиот округ Голвеј. Го опишале како темно суштество кое има многу гласен крик.

Наводи
------

1. ↑  Shuker 2014, стр. 11. sfn error: no target: CITEREFShuker2014 (help)
2. ↑  Iish Times Article Архивирано на 18 октомври 2012 г. Written by Lorna Siggins, October 12, 2009
3. ↑  Eye Witness Account Архивирано на 17 октомври 2010 г. by Sean Corcoran,

Литератури
----------

* Shuker, Karl (2014). *The Beasts That Hide from Man: Seeking the World's Last Undiscovered Animals*. Cosimo, Inc. стр. 11. ISBN 978-1-61640-621-9.

Надворешни врски
----------------

* The Cryptid Zoo: Doyarchu
* The Legend of the Dobharchú (Water hound)
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Euchloe|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Црноврвна жолта пеперуга** (*Euchloe penia*) е пеперуга од семејството на пеперуги белци, од видот белци. Пеперугата ја има и во Македонија.

Опис
----

Пеперугата е со среден раст. Распонот на крилјата на пеперугата е од 32 до 36 мм. Возразните единки на пеперугата се со зеленкасто-жолта боја. На врвовите на крилјата а горниот дел има црни нијанси. Долниот дел на крилјата е си слична нијанса како и горната, но нема црни нијанси. 

Пеперугата има две генерации годишно. Возрасните единки летаат од април до јули. Пеперутката живее во суви и топли карпести предели.

Ларвите се хранат со растенијата: *M. tessela* и *M. fruticulosa*.

Распространетост
----------------

Пеперугата може да се најде во Македонија, Бугарија, Грција, Турција, Либан, Сирија и северен Ирак.

Подвидови
---------

* *Euchloe penia penia*
* *Euchloe penia taleschicus* Back & Leestmans, 2001
* *Euchloe penia thessalica* (Mezger, 1936)

Наводи
------

1. ↑  EuroButterflies
2. ↑  „Butterflies of Bulgaria". Архивирано од изворникот на 2020-01-25. Посетено на 2020-03-10.
3. ↑  Lepidoptera and their ecology
4. ↑  Moths and Butterflies of Europe

Поврзано
--------

* Пеперуги во Македонија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q2182242
* BioLib: 51328
* BOLD: 166555
* Fauna Europaea: 440860
* GBIF: 4535289
* iNaturalist: 796579
* IRMNG: 11110200
* LepIndex: 177391
* NCBI: 415327

 |

 |
Црногорска капа
Богато украсени капи со четири оцила на кралот Никола и кралицата Милена
Црногорска капа со монограмот на кралот Никола.
**Црногорска капа** е традиционална капа, дел од црногорската народна носија, која ја носат Црногорци те и Црногорските Срби.
Милорад Медаковиќ во книгата „Животот и обичаите на Црногорците" (*Живот и обичаји Црногораца*) од (1860 .. стр. 174) го наведува податокот дека фустаните се со ист крој како во старите времиња, а дека капите се изменети. Порано носеле кожени капи, тогаш мали, плитки, црно-црвени капи.

Одлики
------

Капата е во форма на рамен цилиндар, горната површина е со темноцрвена боја и се нарекува тепелак, а заобиколена е со црн раб кој се нарекува деревија. Еден дел од тепелакот е заобиколен со пет златни нишки , во чиј центар се наоѓале везени иницијали на сопственикот на капа или владетелот ("*Д.I.*", "*Н.I.*"), крст и четири оцила, кои воглавно се толкуваат како четири букви „С", што е народно, но не и хералдичко објаснување, но постојат и други верзии, како онаа со шесткрака ѕвезда и ѕвезда петокрака која се носела за време на комунизмот. Формата на капата останала непроменета, но везот по потреба се менувал.
Капата првпат се појавила во времето на Петар I. На првата капа везот бил околу капата (на деревија) и ја носеле кулукџиите (членови на Кулук). Перјаници на капите ги ставале почетните букви на својата нахија. Покрај златнот вез, Црногорците на капите ги ставале грбовите за означување на општествена припадност. Сенаторите, капетаните и перјаниците носеле различни грбови и во случај на нивна деградација морале да ги отстранат од капите. Црногорските офицери носеле народни носии и грбови накапите сè до воведување на воените униформи во [(1910)] година.
Црногорската капа е слична со личката и херцеговската капа, како и капата која е традиционално носена во Рисан. Конечниот дизајн, оној што денес се користи, според легендата, го направил познатиот црногорски владетел и писател Петар II Петровиќ Његош, кој го изразил симболизмот на боите, на пример црвената боја на тепелакот ја симболизира крвта на луѓето кои загинале во 1389 година на Косово, црниот раб ја претставува коротата т.е. жалта за нив, а петте златни нишки ги симболизираат вековите кои Срби те ги поминале под турска власт.
Низ историјата, црногорската капа имала неколку различни имиња. Меѓу нив се и "ваљана", *бијела*, "кариклија", "завратка". Денес едноставно се нарекува "црногорска капа".
Крст со четири очила, како мотив на капа, не се појавувал пред 1918 година (странски патописци наведуваат виножито, иницијали на владетели и сл.).

Поврзано
--------

* Црногорци
* Црна Гора
* Личка капа

Наводи
------
**Ерагон** (англиски: *Eragon*) е првата книга од циклусот „Наследство" напишан од Кристофер Паолини. Паолини започнал да ја пишува книгата на петнаесет годиншна воздраст. Откако го напишал првиот нацрт за една година, тој ја поминал втората година повторно пишувајќи ја приказната и оцртувајќи ја приказната и карактерите. Родителите на Паолини го виделе конечниот ракопис и одлучиле самите да го објават „Ерагон". Паолини помиал година патувајќи низ Соединетите Американски Држави промовирајќи го романот. По некоја случајност, книгата била откриена од страна на Карл Хејсен, кој успеал да го наговори Алфред А. Кнопф повторно да го објави. Второто издание на книгата беше издадено на 26 август, 2003 година.

Книгата ја раскажува приказната за младо селско момче со име Ерагон, кое наоѓа мистериозен камен во планините. Змејот што тој подоцна го нарекува Сафира се испилува од каменот, што всушност бил јајце. Кога злобниот крал Галбаторикс открива за Ерагон и неговот земј, тој ги испраќа своите слуги по нив со напрои да ги заробат. Ерагон и Сафира се присилени да одлетаат од нивниот град и одлучуваат да ги бараат Варден, група на бунтовници кои сакаат да го видат паѓањето на Галбаторикс.

Критичарите на „Ерагон" многу често ги посочуваат сличностите меѓу „Ерагон" и други дела какви што се „Господарот на прстените" и „Војна на ѕвездите". Критиките исто така ја нарекоа книгата исклучително достигнување за толку млад автор каков што е Паолини. Ерагон беше трета најпродавана детска книга со тврда корица за 2003 година, и втора најпродавана детска книга со мека корица за 2005 година. Се пласираше на списокот на бестселери на „Њујорк Тајмс" цели 121 недели. „Ерагон" беше адаптиран во филм со истото име и беше премиерно прикажан на 15 декември, 2006 година. Фимлот беше во режија на Стефен Фангмајер, а сценарист беше Питер Бачмен. Во главна улога за ликот на Ерагон беше младиот глумец Ед Спилерс.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* BNF: cb15510967p (податоци)

 |

 |
**Шкода ситиго** (чешки: *Škoda Citigo*) – мал градски автомобил што го произведува чешката фабрика за автомобили Шкода. Се произведува од 2011 до денес.

Историјат
---------

Шкода ситиго е мал градски автомобил, дел од фолксвагеновата серија модели под назив New Small Family, кој бил претставен на саемот за автомобили во Франкфурт. Производството почнало во октомври 2011 година во Братислава, каде се произведуваат и Фолксваген ап и Сеат ми, верзии на истиот автомобил. Каросериски тој е мал автомобил со три или пет врати во хечбек варијанта.

Ситиго е практично идентичен со Фолксваген ап!, освен што се разликува предната маска и некои детали. Од друга страна, сеат има нешто повеќе разлики. Иако е мал автомобил, нуди максимална искористеност на просторот и четири седишта за патници. Верзијата со пет врати на пазарот се појавила во 2012 година. Дизајнот на овој градски автомобил вклучува многу елементи типични за сите нејзини возила. Дизајнерите успеале на автомобилот да му дадат специфичен, но конзервативен изглед. Шкода ситиго со должина од 3,56 метри е еден од најмалите возила во својот сегмент. Зафатнината на багажникот е 251 литар, а да се прошири на 951 литар со спуштање на задните седишта.

На креш тестовите Euro NCAP во 2011 година, ситиго ги добил максималните пет ѕвездички.

Мотори
------

Во понудата се два бензински и еден мотор на плин.

| Модел | Зафатнина | Цилиндри/вентили | kW/КС | Менувачи |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1,0 MPI | 999 cm³ | 3/12 | 44 kW / 60 КС | 5-степен мануелен/автоматски |
| 1,0 MPI | 999 cm³ | 3/12 | 55 kW / 75 КС | 5-степен мануелен/автоматски |
| 1,0 CNG | 999 cm³ | 3/12 | 50 kW / 68 КС | 5-степен мануелен |

Галерија
--------

* Шкода ситигоШкода ситиго
* Шкода ситигоШкода ситиго
* Фолксваген ап!Фолксваген ап!
* Сеат миСеат ми

Наводи
------

1. ↑  „Шкода ситиго" (српски). b92.net/automobili.
2. ↑  „Euro NCAP креш тест" (англиски). euroncap.com.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шкода ситиго" на Ризницата ? |

* Škoda Rapid Архивирано на 18 октомври 2019 г. – Škoda India
* Review Архивирано на 1 јули 2016 г. – Top Gear Magazine
* Autocar Архивирано на 7 јуни 2017 г. – Autocar India
**Жаклина Глигориевска - Кочоска** — македонска сликарка.

Животопис
---------

Жаклина Глигориевска - Кочоска дипломирала на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, во класата на Рубенс Корубин.

Творештво
---------

Жаклина Глигориевска - Кочоска учествувала на околу 80 групни изложби во Македонија и во странство, а имала и неколку самостојни изложби. На 3 јуни 2014 година,во галеријата "МЦ" во Њујорк, била отворена нејзината шеста самостојна изложба, насловена како: "*Долго врне во волшебниот свет*". На изложбата, организирана од Националната галерија на Македонија со поддршка на министерството за култура, биле претставени 27 дела од нејзиното поново творештво.

Жаклина Глигориевска - Кочоска е добитник на наградата „Вангел Коџоман".

За делото *Inevitable restart* ја добила наградата за најдобар цртеж која Друштвото на ликовни уметници на Македонија ја доделува во рамките на традиционалната изложба „*Експериментален цртеж*" отворена во Домот на културата „Кочо Рацин" во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  "Жаклина Глигориевска - Кочоска излага во Њујорк", *Дневник*, година XVIII, број 5481, вторник, 3 јуни 2014, стр. 20.
2. ↑  Објавено на mia.mk[*мртва врска*]
3. ↑  Жаклина Глигориевска-Кочоска наградена на „Експериментален цртеж 2022" на ДЛУМ

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Жаклина Глигориевска - Кочоска" на Ризницата ? |
Еразмо Ротердамски
**Герхард Герхардс**, познат како **Еразмо Ротердамски** (латински: *Desiderius Erasmus Roterodamus*, 28 октомври 1466

 во Ротердам - 12 јули 1536

 во Базел) - холандски свештеник и хуманист. Поради големото влијание врз своите современици, тој бил наречен *крал на хуманистите*. Извршил големо влијание врз германската реформација, а реформата на црквата ја замислувал како реформа на клерот и на црковните општини, а не како реформа на догмата.

Животопис
---------

Еразмо Ротердамски бил ракоположен за свештеник, но живеел како самостоен учен човек.

Творештво
---------

Најпознатото дело на Еразмо Ротердамски е „Пофалба на глупоста", напишанo во 1509 година, a објавено во 1511 година. Во него, тој ја критикува корупцијата во Црквата, залагајќи се за живот во кој човекот ќе се раководи според постојните морални и религиозни начела. Делата на Еразмо биле меѓу првите печатени книги што имале голема читателска публика и придонеле за отворање на патот на протестанската реформација.

Наводи
------

1. 1 2  Адам Харт-Дејвис, *Историја - сеопфатен визуелен водич*. Скопје, 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 87673996
* LCCN: n79055814
* ISNI: 0000 0003 7471 6178
* GND: 118530666
* SELIBR: 51858
* SUDOC: 085720372
* BNF: cb11886243m (податоци)
* BPN: 29366356
* BIBSYS: 90055357
* ULAN: 500045736
* HDS: 010590
* MusicBrainz: 3a791b98-341b-40ee-83f7-3e87afa5993d
* MGP: 125938
* NLA: 35066885
* NDL: 00438957
* NKC: jn19981000990
* BNE: XX846620
* CiNii: DA00584422
* RKD: 26453

 |

 |
**Езерото Чини**, попознато локално како **Тасик Чини**, е езеро во областа Пекан, Паханг, Малезија. На езерските крајбрежја живеат домородците Јакун на Оранг Асли.

(5.085 хектари) е второто по големина езеро со слатка вода во полуостровот Малезија и е составено од 12 езера. Реката Чини, која се испушта од езерото, се влева во реката Паханг. Реката е со брана за да се задржи длабочината на езерото за време на сувата сезона. Сепак, ова ја нарушило природната екологија на езерото и предизвикало смрт на дрвјата на неговиот брег поради покачениот водостој.

Тасик Чини е едно од статусите на УНЕСКО за Бисоферни резервати во полуостровот Малезија, додека другиот е Опсегот Крокер во источна Малезија.

Флора и фауна
-------------

Езерото е опремено и со богата био-диверзифицирана бујна тропска пустина која е дом на 138 видови флора, 300 видови не-водни живи и 144 видови слатководни риби. Помеѓу август и септември езерото се трансформира во пловечка градина со илјадници бели и розови лотосови цвеќиња кои ја покриваат површината.

Легенди
-------

Езерото нуди мирна околина потопена во митови и легенди кои останале неразјаснети до ден-денес. Според легендата на Оранг Асли, езерото е населено со змеј наречен Нага Сери Гумум (понекогаш се нарекува „ Чудовиштето од Лох Нес во Малезија"). Се верува дека го содржи античкиот потонат Кмерски град на дното на езерото.

Загадување
----------

Оранг Асли (домородното население) кои живеат на бреговите на Тасик Чини се жалат дека езерото е загадено. Водач на заедницата во село Оранг Асли, Ток Батин Аванг Алок, рекол дека активностите за сечење и рударство создавале загадување и тоа им создало проблеми на локалните жители. Децата кои се бањаат во езерото се жалат на чешање. Рибите уловени во езерото станале несоодветни за јадење. Луѓето Оранг Асли не можат да одат во области за да соберат корени што се користат во традиционалната медицина, бидејќи областите се затворени за рударство.

Д-р Хедри Аднан од азиските јавни интелектуалци рекол дека брзите промени кај езерото може да предизвикаат распаѓање на екосистемот до 2030 година. Генералниот секретар на Транспаренси Интернешнл, Џози Фернандес, исто така, рекол дека езерото ризикува и да го изгуби статусот на Биосферен резерват во УНЕСКО. Сепак, Ментри Бесар од Паханг, Аднан Јакоб рекол дека државниот здравствен оддел утврдил дека квалитетот на водата е нормален по тримесечно истражување, додека калливите води се појавуваат само во близина на државниот исламски и малезиски царински совет и насадите на РИСДА во близина на езерото.

Слики
-----

* Информативна таблаИнформативна табла
* Туристичка табла кај езерото ЧиниТуристичка табла кај езерото Чини
* Река ЧиниРека Чини

Поврзано
--------

* Географија на Малезија

Наводи
------

1. ↑  „Sabah's Crocker Range recognised as biosphere reserve by Unesco". *Bernama*. The Star. 13 June 2014. Посетено на 13 June 2014.
2. ↑  „Tasik Chini". Архивирано од изворникот на 2017-06-19. Посетено на 2006-09-24.
3. 1 2  „Orang asli insist lake is dirty". *thestar.com.my*. 17 August 2012. Архивирано од изворникот на 2012-08-18. Посетено на 17 August 2012.
**Есен** – слика од Димитар Пандилов. Сликата е масло на платно, завршена во 1959 година со димензии 54 х 82 см и се наоѓа во Народниот музеј во Битола.

Опис
----

Сликата „Есен" е пејзаж во есен. Поточно е претставена алеја на дрвја и широк пат. Еден вид парк во есен. Дрвјата се богато и слободно насликани со есенски лисја. Детали нема, само боја и потези кои асоцираат на есенски ветер во лисјата на дрвјата.
На левата страна на сликата насликана е темна фигура на маж слична на сенка – без лице или други детали. Облечен во дебели алишта, се движи споро и е дел од тагата и густината на есента. Од по страните има само навестување на некакви куќи – тоа е изведено со линии кои би требало да ни опишат прозорци. Покрај куќите се од двете страни – далечни фигури на – деца што си играат, минувачи. Сите се изведени како централната фигура – без детали и конкретност, сите се само како сенки. Целата слика е како сон без јасни линии и детали. Таа е без реални детали, повеќе е внатрешно чувство на авторот слично на некој неодреден сон или сеќавање на некоја далечна случка.

Наводи
------

1. ↑  Уметничка слика „Есен"
**Шпортфројде штилер** (германски: *Sportfreunde Stiller*) е германска инди рок група од Гермеринг, во близината на Минхен, во Баварија .

Групата е основана во 1996 година од Питер „Балбоа" Бригер (гитара , Вокал ), Флоријан „Ракет" Вебер (тапани, вокали) и Радигер „Раде" Линхоф ( бас ). Тие го земале своето првобитно име, Штилер, од нивниот поранешен фудбалски менаџер, Ханс Стилер, во фудбалскиот клуб СВ Гермеринг. Подоцна го смениле името затоа што различен бенд наречен Штилер ги поседувал правата на ова име. Терминот *Sportfreunde* буквално се преведува како *пријатели на спортот* и се користи и во имиња на спортски клубови (на пр Sportfreunde Siegen ).

Нивната песна со наслов „Независен" од албумот „ *Die gute Seite"* беше претставена во видеоиграта *ФИФА 2003 година* .

Во 2006 година, групата ја напишала песната со наслов „*'54, '74, '90, 2006*", навивачка химна за германската фудбалска репрезентација на Светскиот куп во Германија, која станала хит број еден во Германија; песната го одбележува учеството и освојувањата на Западна Германија на Светските првенства во 1954, 1974 и 1990 година. Откако Германија загуби во полуфиналето против Италија на 4 јули 2006 година, песната беше преработена како „’54, ’74, ’90, 2010’ ’во пресрет на Светскиот куп на ФИФА во 2010 година во Јужна Африка, што подоцна го загубија.

Шпортфројде Штилер биле номинирани пет пати за најдобра германска изведба на MTV Europe Music Awards, во 2002, 2004, 2006, 2007 и 2009 година .
**Кирил Дрангов** (15 јули 1901

 во Лом, Бугарија - 8 јуни 1946

во Софија, Бугарија) ― Бугарски револуционер, член на пробугарската ванчомихајловистичка Внатрешната македонска револуционерна организација. Дел од бугарската окупаторската власт во Македонија за време на Втората светска војна.

Животопис
---------

Кирил Дрнагов бил син на Борис Дрангов. Завршил гимназија во Софија, а како студент на Правниот факултет при Универзитетот во Софија бил еден од основачите на Македонското студентско друштво „Вардар", еден од најблиските соработници на Иван Михајлов, пунктовен началник на ВМРО за Софија и резервен член на Централниот комитет на ВМРО во 1932 година. Учествувал во убиствата извршени во Горна Џумаја во 1924 година, кога го убил Алеко Василев.

По убиството на Александар Протогеров, станал најблизок соработник на Ванчо Михајлов. Во 1933 година, заедно со Владо Черноземски, неколку месеци престојувал во „Јанка Пуста" (Унгарија), како инструктор на хрватските националисти.

Во времето на бугарската окупација на Македонија работел како адвокат во Скопје. По капитулацијата на Бугарија се вратил во Софија ѝ до јуни 1946 година, живеел во илегалност. Пред да биде уапсен од бугарската комунистичка власт, се самоубил.

Извори
------

1. 1 2 3 4  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 164. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. ↑  Борис Дрангов, Сборник материали и научни изследваниÔ, СофиÔ, 1993.
**Шериф-бегова џамија** (турски: *Sherif Bey Cami*) — поранешен муслимански храм во Битола.

Местоположба
------------

Се наоѓала во јужниот дел на градот, на десниот брег на Драгор, зад зградата на Музичкото училиште.

Историја
--------

Зачувана е мермерна плоча со димензии 82х51 см со натпис на османлиски турски јазик, која вели дека неговиот храм и медреса биле изградени од Мехмед Задех Шериф Ахмед-бег Охридски во 1244 година од хиџра (1828 г.), кој исто така му оставил голема донација на вакафот. Зградата е претворена во станбена. На неговата јужна страна е зачувана основата на минарето. Во една од собите е видлива штуко-декорација која го означува местото на михработ.

Архитектура
-----------

Џамијата е делумно зачувана. Има правоаголна основа. Покриена е со кос покрив со ќерамиди. Фасадата е украсена со неокласични елементи типични за архитектурата од 19 век.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Mihajlovski, Robert (2013). „The Nineteen-Century Ottoman Religious Architecture and Culture of Bitola/Manastir" (PDF). *Патримониум*. **VΙ** (11): 216. Посетено на 18 март 2022.
**Света Ана** (грчки: *Αγία Άννα*) — доцносредновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Јован Милостив".

„Света Ана со Богородица", крај на XV век
Црквата е изградена во XV век врз урнатините на ранохристијанска базилика од VI век. Првично бил еднокорабен храм, но подоцна се направени значителни интервенции, претворајќи го во двокорабен. На западниот ѕид внатре е зачуван живопис од 1500 г. а живописот однадвор на истиот ѕид е од 1520 г. Живописот во жртвеникот и на јужниот ѕид е од крајот на XVI век.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Αγία Άννα". Discover Veria. Посетено на 24 јули 2016.
2. ↑  „Ενορίες". Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Посетено на 23 јули 2016.
**Драган Секулиќ** (Прилеп,  1947
 - Прилеп,  2000
) — македонски цртач и дизајнер, еден од раните автори на стрипот и карикатурата во Македонија.

Животопис
---------

Секулиќ е роден во Прилеп во 1947 година. Тој првите карикатури ги нацртал во 1961/62 година за ѕидниот весник на основното училиште „Кочо Рацин" во Прилеп. 
Првата карикатура му ја објавил, во тоа време најзначајниот југословенски весник за млади „Кекец", а подоцна, цртежот на групата „Ролинг стоунс", популарниот магазин „Џубокс". Уште како средношколец, почнувајќи од 1966 година, Секулиќ го работел неделниот стрип „Трпко" кој го објавувал во локалниот весник „Народен глас". Инаку, од цртањето и дизајнот не се откажал сè до прераната смрт во 53 година од животот.
За театарскиот плакат за претставата „Лепа Ангелина" на МНТ на Театарскиот фестивал „Војдан Чернодрински" во 1997 година ја добил наградата за најдобар плакат.
Автор е на повеќе дизајнерски решенија за книги и дизајн во индустријата за фирмите „Микросам", „Пролукс" и др.
Автор е на логоата на „Леснина инженеринг", „Еуроинвест", хотелот „Липа", како и заштитниот знак на „Макпетрол" од Скопје.
Експериментирајќи и во новите техники, Секулиќ во 1998 година ја освоил првата награда на светскиот конкурс на софтверската фирма „Корел" од Канада за најуспешен цртеж реализиран во програмата Соrel draw во категоријата до 2600 компјутерски потези.
За своето творештво тој бил добитник на голем број награди и признанија, а посмртно бил награден со наградата „Златно сонце".
Секулиќ бил уредник во списанието „Стремеж", како и уредник на „Народен глас", каде што насловната страница со години ја донесувал неговата дежурна карикатура на пати и во форма на стрип.

Наводи
------

1. ↑  Томислав Османли, "Развојот на стрипот во Македонија – седум децении стриповно творештво", *Стрип, запис со човечки лик*, "Млад борец", 1987; "Култура", Скопје 2002; Проект Растко - Македонија, 14. 5. 2010.
**Драган Радосављевиќ** (роден во 1949 во Белград) — поранешен српски кошаркар и член на Младинската југословенската машка репрезентација.

Кариера
-------

### Клупска кариера

Радосављевиќ својата професионална кариера ја започнал во Слога од Краљево во 1967 година. Драган, како кошаркар, бил откриен од тогашниот тренер на Слога - Бали Малиќи. Во Слога останал неколку месеци бидејќи, откако поради добрите игри бил забележан од Лазар Лечиќ, се преселил во Работнички, клуб кој се натпреварувал во Првата југословенска кошаркарска лига. Со Работнички во сезоната 1975/76, Радосављевиќ стигнал до полуфиналето на Купот на победниците на куповите. Во тоа полуфинале, за време на гостувањето кај Чинцано Олимпија Милано, Драган заедно со соиграчот Благоја Георгиевски добиле труење од храна, резултирајќи со висок пораз на Работнички поради отсуството на Георгиевски - Буштур и слабиот играчки учинок на заболениот Радосављевиќ.

Потоа Драган се преселил во МЗТ Аеродром со кој успеал да се пласира во Првата југословена лига откако во сезоната 1985/86 МЗТ ја освоил Првата Б југословенска лига - Исток. Следна станица му била австрискиот клуб Валс. Потоа имал играно за Куманово и Гостивар.

### Репрезентативна кариера

Драган Радосављевиќ бил член на младинската југословенска репрезентација на која бил капитен. Со таа репрезентација предводена од Лазар Лечиќ, Драган ја освоил Балканијадата во Риека во 1970 година. Потоа за време на младинското европско првенство одржано во Атина, Драган со Југославија го освоил четвртото место на Континентот.

### Останата кариера

Радосављевиќ извесен период бил ангажиран во Кошаркарската федерација на Македонија.

Успеси
------

### Клупски титули и успеси

#### Социјалистичка Федеративна Република Југославија Работнички

* **Куп на Југославија** : вицепрвак 1976
* **ФИБА Европски Куп на Победниците на Куповите** : полуфинале 1975/76

#### Социјалистичка Федеративна Република Југославија МЗТ Аеродром

* **Прва Б југословенска лига - Исток** (1) : 1985/86

### Репрезентативни титули и успеси

#### Социјалистичка Федеративна Република Југославија Младинска репрезентација на Југославија

* **Балканијада** (1) : 1970
* **Европско првенство под 18 години** : четврто место 1970

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Зоран Михајлов (15 април 2019). „Драган Радосављевиќ: Капитен на една златна генерација". novamakedonija.com.mk преку web.archive.org. Архивирано од изворникот на 2019-04-21. Посетено на 21 април 2019.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)

Надворешни врски
----------------

* Драган Радосављевиќ на archive.fiba.com
**Драган Марјанац** (26 февруари 1985) е српски ракометар на швајцарскиот клуб ХСЦ Сур Арау.

Клупска кариера
---------------

Откако играл за Војводина и Партизан, Марјанац заминал во странство и помина три сезони со Пик Сегед (2007–2010). Потоа накратко играл за Толедо и Босна Сараево. Во 2011 година, Марјанац се преселил во Швајцарија и се приклучил на БСВ Берн. Тој поминал седум сезони со клубот пред да се префрли во ХСЦ Сур Арау.

Репрезентативна кариера
-----------------------

На младинско ниво, Марјанац ја претставувал Србија и Црна Гора на Светското првенство до 21 година во 2005 година, а тимот завршил како второпласиран.

Како полн српски репрезентативец од нејзиното основање, Марјанац ја претставувал нацијата на пет големи турнири, освојувајќи го сребрениот медал на Европското првенство 2012 година.

Трофеи
------

Пик Сегед
* Унгарски Куп: 2007–08

Наводи
------

1. ↑  „Medallists" (PDF). ihf.info. 28 August 2005. Посетено на 11 December 2020.
2. ↑  „Rukometaši putuju u Egipat" (Serbian). sportskacentrala.com. 13 December 2006. Архивирано од изворникот на 2020-07-24. Посетено на 11 December 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Rukometašima Srbije srebro, Danci evropski prvaci" (Serbian). politika.rs. 29 January 2012. Посетено на 11 December 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* МКСЗ рекорд
* Олимписки рекорд
**Ергене** (турски: *Ergene Nehri*; старогрчки: *Εργίνης*, *Еринис*) — главна лева притока на реката Марица (Мерич), која тече целосно во регионот на Источна Тракија во Турција.

Реката извира од јужниот дел на планината Странџа, недалеку од Црното Море и има должина од 281 километари пред да се влие во Марица во близина на турскиот град Ипсала, а дел од долниот тек е канализиран. Нејзиниот слив има површина од 11.016 км².

Поголеми населени места по течението на реката вклучуваат Черкезќој, Чорлу, Муратли, Лулебургаз, Алпулу, Пехливанќој, Узункопру

Наводи
------

1. ↑  UNESCO INWEB: Maritza/Evros/Meriç sub-basin with Arda and Ergene rivers
2. ↑  „Maritsa-Evros: Watersheds map". Архивирано од изворникот на 2018-05-28. Посетено на 2021-08-21.
**Енеј**
**Енеј** (грчки: *Οἰνεύς*) – калидонски крал, син и наследник на кралот Портаон.

Митологија
----------

Во митовите Енеј најмногу се спомнува заради своите потомци, а и заради еден свој пропуст. Тој се женел двапати и со двете жени имал деца. Со Алтеја, првата жена, го имал синот Мелеагар, кој бил водач на ловот на калидонскиот вепар и ќерката Дејанира, втората жена на Херакле, најголемиот јунак на античките митови. Со втората жена, Перибоја го имал синот Тидеј, еден од водачите на несреќниот поход „*седуммина против Теба*".

Енеј при принесувањето жртви на боговите, како благодарност за успешната жетва, ја заборавил божицата Артемида. Увредена Артемида во Калидон пратила џиновски вепар кој уништувал сè пред себе и бил толку опасен и силен што морале да се здружат најдобрите ловци од цела Грција за да го убијат. Таа случка е позната како „*поход на калидонскиот вепар*".

Наводи
------

1. ↑  Цермановић-Кузмановић, А. & Срејовић, Д. 1992. Лексикон религија и митова. Савремена администрација. Београд.
**Света Недела** (грчки: *Αγίας Κυριακής*) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во источниот дел на градот, на раскрсницата на „Амфотери" и „Агија Киријаки", на границата со општината Капуџилар-Хортач. Изградена е во 1959 г. Во 1965 г. станала парохиски храм. Во 1976 г. започнала целосна реконструкција на храмот со издолжување на запад и изградба на дополнителни кораби на север и југ. Отворена е на 11 октомври 1981 г. од митрополитот Пантелејмон Солунски. Следната година и нартексот го добил сегашниот облик. До црквата има и културен центар, црковен музеј и други помошни градби.

Градбата претставува трикорабна базилика. Црквата има нов резбан иконостас на местото на стариот мермерен, дело на копаничарот Евгениос Аманатидис, а иконите се дело на Теодорос Вогданос. Старите иконостасни икони ги изработил светогорскиот зограф од Кареја, Серафим Офталмопулос во 1964 г. и денес стојат во музејот. Во храмот од 2004 г. се чуваат дел од моштите на Света Недела.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Αγία Κυριακή". Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Посетено на 10 октомври 2016.
2. 1 2  „Ιστορικό". Ιερός Ναός Αγίας Κυριακής. Архивирано од изворникот на 2016-08-13. Посетено на 10 октомври 2016.
3. ↑  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 68.
Регион Харц - релјефна карта
**Штолберг** (германски: *Stolberg*) — град (понекогаш нарекуван и Штолберг (Харц) во историски податоци) и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во германската покраина Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа во јужниот дел на планините Харц, околу 27 километри западно од Зангерхаузен и 13 километри североисточно од Нордхаузен. Од 1 септември 2010 е дел од општината Зидхарц.

Историја
--------

Штолберг бил основан како населба за рудари во 1000 година; меѓутоа, употребата на оваа област за рударската индустрија се забележува уште во 794. Исцрпувани биле железо, монел, сребро, калај и злато. Градски статус му бил доделен на Штолберг (Харц) пред 1300. Монети биле ковани во Штолберг во средниот век. Времето на развој на ова занимање било во текот 16 век. Рударството било прекинато во 17 век.

Штолберг бил резиденција и семејно седиште на средновековното Грофовија Штолберг. Во 1548, станало седиште на Штолберг-Штолберг. Во 1738, грофовите на Штолберг биле приморани да го признаат патронството на Електорат Саксонија. Градот бил доделен на Кралството Прусија во 1815 со Виенскиот конгрес; Штолберг понатаму бил администриран од пруската Провинција Саксонија. Во 1833, Штолберг имал 2.393 жители. На почетокот на 20 век, Штолберг станал туристички град. Во 1923, железничката линија Берга–Келбра била отворена. Градот станал воздушна бања од 1946.

Главни знаменитости
-------------------

Градско собрание (лево)
* Замок Штолберг, семејно седиште на грофовите Штолберг-Штолберг.
* Градско собрание
* Црква Свети Мартин
* Кула Зајгер
* Родна куќа на Томас Минцер
* Рид Гросер Ауерберг (579 м)

Меѓународни односи
------------------

Главна статија: Список на збратимени градови во Германија
Штолберг во Саксонија-Анхалт е збратимен со:

* Германија Штолберг, Северна Рајна-Вестфалија, Германија
* Германија Хардегзен, Долна Саксонија, Германија
* Чешка Ходоњин, Јужна Моравија, Чешка

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Штолберг (Саксонија-Анхалт)" на Ризницата ? |

* Службена страница (германски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Мансфелд-Јужен Харц е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Штолберг (Саксонија-Анхалт)" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 141913685
* LCCN: n82050652
* GND: 4118832-9
* SUDOC: 147601738
* BNF: cb15101812g (податоци)
* NKC: ge636653

 |

 |
***„Што ми е мило ем драго на Којник дуќан да имам"*** — македонска народна песна, од Велес. Песната ја раскажала Невена Натева која живее на познатото маало Којник во Велес а ја запишал новинарот Никифор Смилевски и ја објавил во книгата „Песната и коренот"  во 1992 година.

Опис
----

Песната е посветена на којничани и на животот кои тие го имале во 80-тите години од XIX век. Далеку од чаршијата Којник било маало кое имало дуќани и пазарче, луѓето можеле да се снабдат со основните продукти кои им биле потребни. Покрај разните занаетчиски дуќани, имало и мали меанчиња меѓу кои најпознато било меанчето на газда Нато. Освен како меана местото служело и за собирање на аргатите од маалата Којник, Мегдан и Бузаана. Нато бил мудар и досетлив човек и бил прифатен од народот кој сакал да доаѓа во неговата меана а тој со тоа можел да ги издржува сопругата и своите четири ќерќи. Едно утро кога се собирале аргатите да заминат на нивите или на копање афион, двајца еснафи кои биле и меѓусебни ривали Петре Витанчето и Јован Спасев барале аргати за своите ниви. Петре Витанчето изјавил дека доколку дојдат кај него на нива млади моми да прашат афион, ќе им исплати дневница и половина. Сите млади моми заминале кај него да работат. Неговиот рифал, еснафот Јован Спасев не бил многу имотен и морал да ги земе постарите жени кои останале за прашење на неговиот афион. Петре Витанчето иако платил повеќе, младите моми сработиле многу повеќе таа недела. Од тогаш до денес останала песната „Што ми е мило ем драго на Којник дуќан да имам" која е омилена меѓу велешани и уште постои куќата на Натеви на Којник во Велес.

Одлики
------

Македонските народни песни од секогаш биле поврзани со некој настан или некоја личност. Токму оваа вистинита народна велешка приказна е опеана во староградска песна од народните гении, со цел да се вметне и да остане во колективната свест на велешани и Македонскиот народ.

Текст
-----

**Што ми е мило ем драго на Којник дуќан да имам**

Што ми е мило ем драго на којник дуќан да имам  

Што ми е мило ем драго оф аман,  

што ми е мило ем драго,  

на Којник дуќан да имам, аман, аман,  

на Матевото дуќанче.  

Кога одат на афион, оф аман,  

кога одат на афион.  

У Петрета зик тончето, аман, аман,  

у Јована на Спасеви.  

Да гледам моми Којнички, оф аман,  

да гледам моми Којнички,  

Којнички ем бузанчанки, аман, аман,  

Којнички ем бузанчанки.  

На Петрета аргатите, оф аман,  

сите моми и невести,  

на Јована аргатите, аман, аман,  

сите баби без заби.  

Што ми е мило ем драго оф аман, ман  

на Којник дуќан да имам, оф аман, ман.

Наводи
------

1. ↑  „Велешанецот Никифор Смилевски". *Ти Реков Ми Рече* (англиски). Посетено на 2023-04-04.
2. ↑  „Песната и коренот". *biblioteka.msu.edu.mk* (англиски). 1992. Посетено на 2023-04-04.
3. ↑  *ТРИНИТИ БЕНД - Што ми е мило, ем драго (на Којник дуќан да имам)*, Посетено на 2023-04-04

Надворешни врски
----------------

* Аудио изведба на песната - Зоран Џорлев
* Аудио изведба на песната на YouTube
* Аудио изведба на песната на YouTube
* Аудио изведба на песната
***„Што ми е лепо, убаво"*** — македонска народна песна со христијански религиозен карактер, на македонски народен говор, во која се опева Дева Марија и нејзиниот син Исус. Во песната се споменуваат и Свети Никола и Свети Илија.

Одлики
------

Аранжманот на верзијата испеана од Јонче Христовски е на Миодраг Божиновски.

Текст
-----

Што ми е лепо, убаво,
на високана планина,
на онаа рамна, леле, рудина.
Рајските софри, ставени,
најгоре Свети Никола,
до него Свети, леле, Илија.
Меѓу нив сестра Марија,
со Христа Бога на раце,
со златно капче, леле, на глава.
Свиле се до два облака,
кренале ми го Ристоса,
кренале ми го, леле, в небеса.
Седна Марија да плачи,
Свети Никола е теши,
Свети Никола, леле, ѝ вели:
- Молчи ми, сестро Маријо,
ние ќе ти го земиме,
на занат ќе го, леле, дадеме.
На занат ќе го дадеме,
да прави страшни мостои,
да врват грешни души, грешници.

Надворешни врски
----------------

* Што ми е лепо, убаво во изведба на Јонче Христовски, на Јутјуб
**Жилјен Симон** (француски: *Julien Simon*; р. 4 октомври 1985

 во Рен) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа Кофидис.

Симон се приклучил на екипата Кофидис за сезоната 2014, откако неговата претходна екипа – Сожасен – се распаднала на крајот на сезоната 2013.

Достигнувања
------------

2011
1. Пруеба Вилјафранка де Ордизија
2012
1. Тур ди Финистер
1. Гран при де Плимелек-Морбијан
1. Гран при де Валони
Волта а Каталуња
1. Етапа 5
1. Етапа 7
3. Краен пласман Тур ди О Вар
2013
3. Гран при де Плимелек-Морбијан
6. Рут Адели
8. Ле Букл ди Суд Ардеш
8. Трка Вандеја
9. Краен пласман Тур ди О Вар
9. Гран при де Фурмие
9. Тур ди Дуа
9. Гран при де Валони
10. Гран при д’Изберг
2014
1. Гран при де Плимелек-Морбијан
2. Рут Адели
2. Тур ди Финистер
3. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
6. Гран при д’Увертир ла Марселеза
6. Париз-Камемберт
6. Гран при д’Изберг
7. Краен пласман Критериум Интернасионал
7. Гран при де Валони
9. Тур де Вандеја
10. Бриселски велосипедски класик
10. Тур ди Дуа
2015
3. Тур ди Финистер
2016
2. Класик Сид-Ардеш
4. Краен пласман Тур ди О Вар
4. Класика Ла Дром
2017
2. Краен пласман Тур ди О Вар
1. Етапа 2
2. Тур ди Финистер
4. Краен пласман Тур ди Лимузен
5. Гран при де Плимелек-Морбијан
2018
2. Гран при де Плимелек-Морбијан
5. Класика де Сан Себастијан

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Џиро | — | — | — | — | — | — | — |
|  Тур | 92 | 87 | 109 | 94 | — | 117 | 101 |
|  Вуелта | — | — | — | 74 | — | — | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑  „Julien Simon at Cofidis". *L'Équipe* (француски). Éditions Philippe Amaury. 2 октомври 2013. Архивирано од изворникот на 2014-04-13. Посетено на 7 ноември 2013.

Надворешни врски
----------------

{{|Julien Simon}}

* „Достигнувања на Жилјен Симон". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Жилјен Симон". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Жилјен Симон". ProCycling.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ФранцијаБиографска икона | *Оваа биографска статија поврзана со францускиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Населбата **Карпош** се наоѓа во источниот дел на Битола, во близина на градското поле. На југ е споена со населбата Боримечка, а на исток излегува на железничата пруга Битола - Лерин, а додека на север се граничи со населбата Кланица. Населбата се состои од 11 згради. Зградите во Карпош се: Првата зграда, Третата зграда, Четвртата зграда, Петтата зграда, Шестата зграда, Седмата зграда, Осмата зграда, Деветтата зграда, Десеттата зграда, Единаесеттата зграда, и Дванаесетта зграда. Втората зграда не постои. 

Адресите во Карпош (во зависност на зградата) се или во формат каде што се кажува број на зграда, па број на влез, па број на стан (пр. 2/2-2), или се кажува во формат број на зграда па број на стан (пр. 2/22). Зградите имаат или три или шест влезови во зависност од зградата. Сите згради имаат шест спратови. Во влезовите има три или четири станови на спрат во зависност од зградата. Тоа знаци дека има осумнаесет или дваесет и четири станови во секој влез. 

Во Карпош има еднособни станови (кои ретко се среќаваат), двособни станови и трособни станови. Еднособните станови имаат ходник, тоалет, дневна соба и кујна (во една соба), и спална соба. Двособните станови имаат ходник, тоалет, дневна соба, кујна, и спална соба. Трособните станови ги имаат истите соби од двособните, со плус детска соба.

Во Карпош има централна вентилација која во последните години има предизвикано повеќе пожари.

Има училиште (ОУ "Коле Канински" - Битола), градинка (м-р Вангел Мајорот), повеќе продавници (Маркет Св. Тома и Сан Груп), и повеќе други потребни бизниси, како вулканизер, пошта итн.

Населението брои околу 1000 жители.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Битола е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населби и маала во Битола |
| --- |
|  |
| 
Арнаут Маало •  Бадембалари •  Баир •  Бактериолошка •  Бела Чешма •  Боримечка •  Брусничка Населба •  Буковски Ливади •  Влашко Маало •  Горно Оризари •  Гратчето Пејтон •  Гргур •  Девејани •  Довлеџик •  Ѓупско Маало •  Јени Маале •  Kајгаз Маало •  Карпош •  Кланица •  Лавци •  Маџар Маало •  Недопирливи •  Нова Битола •  Областа •  Петочна Вода •  Ремо •  Руска Црква •  Стара Чаршија •  Стрежевска Населба •  Стрелиште •  Стрчин •  Триангла •  Ушици
 | Грбот на општина Битола |

 |

---