**Руска народна приказна** (до 17 век, *басна, приказна*) е епско уметничко дело на рускиот народ, главно од прозаичен, магичен и авантуристички или секојдневен карактер со фокус на фикцијата (дефиниција од Е.ИН. Померанцева); еден од главните жанрови на фолклорната проза. Сите руски бајки носат печат на стариот начин на живот, обичаи, поредок.

Историја
--------

На старорускиот јазик, за означување на жанрот на бајка, се користел зборот - „басна", „бајка", од глаголот „бајат" - „да се раскажува, да се зборува" , а раскажувачите се викале „бахари". Во споменикот на античкото руско пишување „Зборот на богатите и бедните" во описот на еден богат човек кој спие, слугите околу него се споменуваат како оние кои „бајат" и „хулат", односно кажуваат самовилски приказни. Најраните информации за руските бајки датираат од XII век.

Учењето
-------

Во согласност со аналитичката психологија создадена од Карл Густав Јунг, бајките, како митовите, нивните заплети и ликови, се генерираат од архетипови, длабоки структури на колективното несвесно. Во бајките, рускиот народ се обидел да ја изрази својата национална перцепција за светот, да ги поучи своите деца во примитивната, но длабока животна мудрост, - решавање на виталните, моралните, семејните, домашни и државни проблеми што лежат во нивните срца 

Истражувачот на руската бајка Владимир Проп верувал дека руската „*бајка содржи некакви вечни, неизбледливи вредности*". Во руските бајки секогаш нешто се раскажува за нешто невозможно во реалниот живот, но фантастиката содржи идеја, односно во фантастиката постои и животна вистина, која се изразува посилно отколку ако приказната се води без фикција.

Длабокото библиско, евангелско, православно и морално и психолошко значење на руските бајки го открива Александар Николаевич Ужанков врз основа на пристапот што тој го развил за симболично толкување на нивниот текст.

### Класификација на бајките

 В.М Максимов „Бабини приказни" (1867).
 Монета на Банката на Русија - Серија: Легенди и приказни за земјите од ЕвроАСЕК: Бајки за Русија. 3 рубли, обратна.
Видовите народни приказни се многу разновидни и носат различни имиња како во народната средина, така и во научната циркулација.

Книжевната енциклопедија од 1929-1939 година ги дели руските народни приказни на неколку типа:

* за животните;
* магични;
* новелистички (вклучуваат анегдотски и еротски);
* легендарни;
* пародични и подбивни ;
* детски.

Е. ИН. Померанцева идентификувала четири главни групи бајки:

* за животните (кои првично имале производствено и магично значење во ловечкиот живот);
* магични (од кои повеќето произлегле од народното создавање митови, задржувајќи ги одликите на егзогамијата, култот на предците, матријархатот);
* авантуристички;
* народни.

Владимир Проп ги дели бајките на  :

* магични;
* кумулативни;
* за животни, растенија, нежива природа и предмети;
* домашни или романсиерски;
* басни;
* здодевни бајки.

Наводи
------

1. ↑  „Сказка" (руски). Энциклопедия Кругосвет. Посетено на 2018-05-11.
2. ↑  Теория архетипов К. Г. Юнга[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Пименова М. (2010). „Дали руската бајка е скриен мит?". *Проект «Дикое поле»*. Посетено на 2018-02-07. Надворешна врска во `|work=` (help)
* *Барсукова-Сергеева О.* *М.* Руска народна приказна како алатка за формирање на комуникациска компетентност на странски студенти Архивирано на 16 февруари 2019 г.
* *Прокопович Л. В* Народната приказна како културен текст со митопоетско кодирање на значења (на примерот на бајката „Колобок") Архивирано на 2 мај 2020 г. // „Првиот независен научен билтен" бр. 7, 2016 година
* Руски народни приказни. Покажувачи за заговор
* *Спасени A. Н.* Руски бајки на токи за појаси од 17-18 век
* Збирка на руски народни приказни.