recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Љубомир Јосифовски** (10 август 1973

, Скопје) — македонски политичар и пратеник од НСДП во осмиот состав на Собранието на Република Македонија (2014–2016). Магистрирал историски-архивски науки на универзитетот „Свети Кирил и Методиј" во Скопје.

На 3 септември 2019 година бил повикан на распит во полициска станица за неовластено влегување во комјутерскиот систем на Централниот регистар.

Наводи
------

1. ↑  „Биографија на Љубомир Јосифовски". Собрание на Република Македонија. Посетено на 2017-02-11.

Надворешни врски
----------------

* Љубомир Јосифовски на Твитер
* Љубомир Јосифовски на Facebook
***Цетињски октоих*** (српски: *Цетињски октоих*) - православна богослужбена книга отпечатена во 1494 година во Цетиње, главниот град на Кнежеството Зета (денешна Црна Гора). Тоа е првиот инкунабулум напишан во српска рецензија на црковнословенски јазик, како и првата книга отпечатена на кирилица во Југоисточна Европа. Октоихот е испечатен под раководство на јеромонахот Макариј во печатницата Црнојевиќ, основана во 1493 година од Ѓураѓ Црнојевиќ, владетелот на Зета. Отпечатен во два дела, неговата прва свеска ги содржи химните што треба да се пеат на првите четири тонови од октоихот на музички начини, а химните за останатите четири тонови се вклучени во втората свеска. Двете свески се нарекуваат Октоих првогласник и Октоих петогласник, соодветно.

Октоих првогласник
------------------

Октоихот првогласник бил завршен на 4 јануари 1494 година. Зачувани се 108 примероци од оваа книга. Содржи 270 листа со големина 29 x 21,6 см. Се одликува со висококвалитетно и чисто двобојно печатење, црвено и црно, со фино обликувани букви. Украсена е со вињетки и иницијали испечатени од дрвопис во духот на ренесансата со траги од старите ракописни традиции. Во квалитетот на печатењето и украсувањето се смета дека е на исто ниво со венецијанското печатарство во тоа време. Националната библиотека на Црна Гора „Ѓурѓе Црнојевиќ" во Цетиње, во 1987 година објавила 600 факсимили на Октоихот првогласник.

Октоих петогласник
------------------

 Цетињскиот октоих петогласник (модерно препечатена)
Октоихот петогласник го претставува првиот илустриран јужнословенски инкунабулум. Зачуван е во фрагменти, од кои најдолгиот има 37 листа. Има шест дрвописни илустрации, направени од уметник кој успеал да постави прилично сложени композиции со многу ликови на условно мал простор.

Поврзано
--------

* Божидар Вуковиќ

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* *Цетињски октоих* (нецелосен), Библиотека на Матица српска



1. ↑  Samardžić, Radovan (1892). *Istorija srpskog naroda: Doba borbi za očuvanje i obnovu države 1371-1537*. Srpska knjiiževna zadruga. стр. 419. Посетено на 17 December 2013. Прва књига коју су одштампали био је Октоих првогласник, који је завршен 4. јануара 1494. године.
**Тома Еначе** (роден на 1 ноември 1970 година) е романски филмски режисер и актер. Бидејќи е од ароманско етничко потекло, тој го режираше *I'm Not Famous but I'm Aromanian*, првиот филм на аромански јазик. Еначе има режирано и два други филмови. Неговите активности надвор од светот на кинематографијата се поврзани со поезијата и театарот.

Биографија
----------

Тома Еначе е роден на 1 ноември 1970 година во Михаил Когалничеану, Романија.  Тој е етнички Ароманец и течно зборува аромански. Тој го научил јазикот на својот син Антон, кој го имал со неговата сопруга Елена, Романка од Марамуреш. 

Откако го завршил своето средно образование во Констанца, Еначе се запишал на Зоотехничкиот факултет на Универзитетот за агрономски науки и ветеринарна медицина во Букурешт, бидејќи сакал животни. Но, бидејќи му се допаднала и поезијата, што пак го придвижила поблиску до театарот, тој работел и на Театарскиот факултет на Националниот универзитет за театар и филм во Карагијале. Така, Еначе дипломирал на помеѓу 1996 година и не подоцна во 1997 година. По ова, Енахе направил неколку театарски претстави во Романија и во странство, сите на аромански јазик. Енахе, исто така, објавил три тома лични песни на аромански и преведе неколку песни и театарски претстави на аромански. 

Еначе го режирал филмот *I'm Not Famous but I'm Aromanian*, објавен во 2013 година. Ова бил прв филм на аромански јазик и добил неколку награди. Мотивиран од ова, тој режирал уште еден филм посветен на Ароманците, *Ароманците, од Познатиот Манаки до Не сум познат*, од 2015 година. Во 2019 година, тој го режирал *Between Pain and Amen [ro]*, првиот филм посветен на Експериментот Питешти на затворот Питешти од комунистичката ера.  Енаш исто така бил меѓу актерската екипа на филмот на Николае Маргинеану од 2019 година *The Cardinal (2019 film) [ro]* .

Наводи
------

1. 1 2 3  Godja, Dani (5 November 2019). „Regizorul Toma Enache ne povestește adevăruri pe care nu avem voie să le uităm" (романски). Elita României.
2. ↑  Perneș Dănălache, Ileana (7 December 2020). „Regizorul Toma Enache, un aromân între Chin și Amin". *MagnaNews* (романски).
3. ↑  „The Cardinal (2019)". IMDb. 24 February 2023.

Надворешни врски
----------------

* Personal website
* Тома Еначе на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Адам Џонсон** (роден на 14 јули 1987 година) — англиски поранешен фудбалер, играч од средниот ред.

На 24 март 2016 бил осуден на шест години затвор за педофилија, откако признал дека имал сексуални акти со малолетна девојка. Бил пуштен во март 2019, по одлежување на половина од пресудата.

Кариера
-------

### Клупска кариера

Како производ на фудбалската академија на Мидлсбро, тој го направил своето деби за клубот на само 17 години во натпревар од Купот на УЕФА. Тој одиграл вкупно 119 натпревари за Мидлзборо, и играл на заем во Лидс Јунајтед и Ватфорд. Во 2010 година тој потпишал за Манчестер Сити со кого станал шампион на Англија во сезоната 2011-2012. Но, престојот во Манчестер му поминал повеќе на клупата за резервни играчи отколку на теренот и малата минутажа го натерала да го напушти клубот веднаш по завршувањето на шампионската сезона. Во летото 2012 тој се вратил во својот роден град каде потпишал за Сандерленд за сума од 12 милиони £.

На 2 март 2015 година бил уапсен под обвинение дека имал секс со малолетна девојка, меѓутоа веќе следниот ден бил ослободен со кауција. Иако бил суспендиран на некое време, Џонсон сепак продлолжил да игра за Сандерленд.

На 12 февруари 2016 година се признал за виновен по едно од обвиненијата за сексуална злоупотреба на малолетничка. Само неколку часа потоа бил отпуштен од Сандерленд.

На 2 март 2016 година судот го изрекол за виновен за обвинението за сексуални прекршоци, меѓутоа во истото време го прогласиле за невин по друго обвинение за сексуален акт со 15-годишното девојче. Доделена му била казна затвор од 6 години. Во април 2016 бил притворен во затворот ХМ Моланд во близина на Донкастер. 

На 22 март 2019, Џонсон бил пуштен откако одлежал половина од својата казна.

### Репрезентативна кариера

Тој играл за различни возрасни категории за Англија, и има 12 настапи за сениорската селекција.

Титули
------

#### Англија Манчестер Сити

* **ФА Куп** (1) : 2010–2011
* **Премиер лига** (1) : 2011–2012
* **ФА Комјунити Шилд** (1) : 2012

Наводи
------

1. ↑  „Adam Johnson: Ex-Sunderland and England star released from jail". BBC News. 22 March 2019.
2. 1 2 3  „A. Johnson". *Soccerway*. Perform Group. 19 April 2016.

Надворешни врски
----------------

* Адам Џонсон на soccerway
**Венијамин Васил Христов Мачуковски** (Мачуково, Гевгелиско, 1847 – Цариград, 1878) — македонски преродбеник, граматичар, просветен и црковен деец. Како млад се закалуѓерува во Зографскиот манастир, каде од Партенија Зографски е ракоположен за ѓакон. Од 1862 до 1864 година учел во унијатското училиште во Солун. Во 1863 г. со монсињор Турок отишол во Париз и други француски градови.

Му помогнал на фолклористот Стефан Верковиќ во собирањето на народни песни и умотворби од Македонија. 1864 г. составува опис на неговото родно село Мачуково и на Мегленската каза. Во 1865 г. станува учител во Кукуш, па со препорака од руската мисија, се запишува во Херсонската духовна богословија (1866-1869), но поради здравствени причини се враќа во Македонија. Наредната година станува учител во Солун, "во полза на народот", како што запишал духовникот Павел Божигропски со кого што се сретнал. На 16. VIII 1872 г. во бугарскиот весник Право Мачуковски го пишува познатото свое "Објавление" за „*бугарска граматика според македонското наречие*", бидејќи тукушто усвоената бугарска граматика за Егзархиските училишта е "бестолковна", тешко разбирлива за македонските деца, бидејќи била несообразена со македонските говори. По острата реакција на бугарскиот печат, издавањето на македонската граматика е спречено, а Мачуковски е пратен од Бугарскиот Егзарх на Московската духовна академија. Но, повторно се разболува и повторно се враќа назад, сега како учител во Гуменџе, каде предава граматика според својот ракопис. 
Пишува во весниците "Источно време", "Цариград" и некои грчки весници. 1877 г. бил наклеветен и пратен на заточеништво на островот Родос. По руско-турското примирје во 1878 г. тешко болен се вратил во Цариград, каде и починал.

Цитати
------

„*Изучението на бугарската граматика по македонските училишта е еден од најтешките предмети за учениците, a некако и најбестолковен. Им одзема доста време, за на крајот повторно да немаат поим од граматика. Тоа е заради разликите во граматичките форми на досегашните издадени бугарски граматики и оние на македонското наречје*."
„Изучението на бугарската граматика по македонските училишта е еден од најтешките предмети за учениците, a некако и најбестолковен. Им одзема доста време, за на крајот повторно да немаат поим од граматика. Тоа е заради разликите во граматичките форми на досегашните издадени бугарски граматики и оние на македонското наречие."

Надворешни врски
----------------

* "21 Писма од Венијамин Мачуковски до Стефан Стефан Верковиќ (1863-1871) (бугарски)

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија Македоника, Скопје 2009 г. стр. 931
2. ↑  барањето на Мачуковски за печатење на граматика за македонското наречје; писмо испратено од Кукуш, на 16 август 1872 г. објавено во печатениот орган на Бугарската егзархија во Цариград весникот „Право"
3. ↑  Чавдар Маринов "За лъжите на македонизма и митовете на българщината в Македония", сп. Критика и хуманизъм, бр. 12/2001 г.
4. ↑  "Oбјавление", весник "Право", Цариград 16 август 1872 г.
5. ↑  Блаже Ристовски: Венијамин Мачуковски, автор на првата македонска граматика (Разгледи, 1958) ; Портрети и процеси од македонската литературна и национална историја (1989)
**Драге Д. Стојкоски** ( 1925
 во Калуѓерец, Порече — 21 ноември 1944

 во Бел Дрим, Косово и Метохија) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Бил роден во 1925 година во селото Калуѓерец кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ пристапил доброволно. Учествувал во повеќе борби за ослободување на земјата. Загинал при преоѓањето на Бели Дрим во Косово, по изненаден напад од балистите на 21 ноември 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.221



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Љубовници"** (италијански: *La viaccia*) — филм на режисерот Марио Болоњини (Mauro Bolognini) од 1961 година, снимен по сценариото на Васко Пратолини (Vasco Pratolini), Пасквале Феста Кампаниле (Pasquale Festa Campanile) и Масимо Франчоза (Massimo Franciosa). Филмот е снимен врз основа на романот на Марио Пратези (Mario Pratesi). Главните улоги ги играат: Жан-Пол Белмондо (Jean-Paul Belmondo), Клаудија Кардинале (Claudia Cardinale), Пјетро Герми (Pietro Germi) и Габриела Палота (Gabriella Pallotta).

Синопсис
--------

Америго (го игра Белмондо) е момче од богато италијанско семејство, кој целиот живот го минал в село. За време на еден излет во градот, тој е воодушевен од градската врева. Притоа, тој се заљубува во убавата проститутка Бјанка (ја игра Кардинале), но поради нејзините скапи потреби, тој набрзина останува без пари. Не сакајќи да остане без неа, Америго презема драстичен чекор и така се оддалечува од семејството...

Наводи
------

1. ↑  Ciklus filmova Jean-Paula Belmonda: Stranputica, francusko-talijanski film (пристапено на 9.4.2024)
**Оливера Марковиќ** (Белград, 3 мај 1925 — Белград, 2 јули 2011) — српска и југословенска глумица и пејачка. Според анкетата на весникот *Вечерње новости*, таа се наоѓа на третото место на списокот на најголемите српски глумици на 20 век. Нејѕината кариера траела 60 години при што играла во над 100 филмови и 40 телевизиски серии.

Животопис
---------

Кариера
-------

Оливера Марковиќ се прославила уште на почетокот на 1950-тите со својата улога во театарската претстава „Мачка на вжештениот лимен покрив" на Тенеси Вилијамс и „Лов на вештерки" на Артур Милер.

Признанија и значење
--------------------

Оливера Марковиќ е тема на краткиот расказ "Фактот како фикција" на македонската писателка Оливера Ќорвезироска од 2021 година.

Наводи
------

1. ↑  „KST International". Kstplaneta.com. Архивирано од изворникот на 19. 01. 2012. Посетено на 21. 1. 2013.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
2. ↑  Предлошка:Ен „-{Оливера Марковић — Кратка биографија}-". ИМДБ. Посетено на 12. април 2020.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
3. ↑  Оливера Ќорвезироска, *Престапни години (прозен календар)*. Скопје: Бегемот, 2021, стр. 57.
**Петар Костов** — македонски раскажувач, романописец и драмски автор.

Животопис
---------

Костов е роден во Битола на 16 мај 1928

 година - починал во Скопје на 24 февруари 2013 година. Завршил Економски факултет во Скопје. Работел во Македонската радио-телевизија. Член на ДПМ од 1971 година. Автор е на книгите: Мува (драма, 1969) Пак кукуригаат црвените петли (роман, 1971), Бог да го прости Чарли (раскази, 1973), Кулата (роман, 1980), За водата, виното и Анѓелија (раскази, 1983), Пеењето продолжува (драма, 1983), Свеќа за архиепископот Методиј (драма, 1985), Чиновници, љубовници, поети, бунтовници (раскази, 1988), Кралот од Куманово (роман, 1989), Канарката жолтка (роман, 1992), Шејтан и орел(роман, 1993), Црвен дожд (роман, 1997),.

Наводи
------

1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 126.
2. ↑  Петар Костов
3. ↑  Петар Костов

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јанко Илковски** (р. Скопје, 14 октомври 1962

) — македонски ТВ и радио водител.

Биографија и кариера
--------------------

Јанко Илковски е роден на 14 октомври 1962 година во Скопје, каде завршил основно и средно образование, по што се запишува на студии на Белградскиот Универзитет. По враќањето од Белград и по промена на повеќе работни места, меѓу кои е и преведувач во МРТВ и на фестивалот „Браќа Манаки", Илковски влегува во медиумските води во 2001 година, најпрво како водител на ноќна програма на А1 телевизија, каде подоцна работи во рамките на спортската програма.

Меѓу другите негови настапи како радио или ТВ водител се: новинар на радио Канал 103, водител на емисијата „Пладневен гневник" на Радио Рос, водител на емисијата „Гутенбергова галаксија" на ТВ 4, како и водител и музички уредник во радијата: Клуб ФМ, Топ ФМ и Радио Слободна Македонија.

Контактната ТВ емисија насловена како „Јади бурек", Јанко Илковски ја работи повеќе од дваесет години. Емисијата, водителот Јанко Илковски ја работел на телевизиите: ТВ Скај, Наша ТВ, Сител 3 и ТВ Сонце.

Од 2017 година емисија "Јади бурек" се емитува на ТВ Сонце секој работен ден во 20:00 часот.

Јанко Илковски работел и во печатените медиуми, меѓу кои пишувал текстови за: Вечерен дневен весник, Премин, Вечер, Време и неделникот Фокус.

Надворешни врски
----------------

* Јанко Илковски на YouTube
* Јанко Илковски на Facebook

Наводи
------

1. ↑  Интервју за[*мртва врска*], Утрински Весник
2. ↑  Интервју на, tocka.com.mk, 20 мај 2013
3. ↑  Список на соработници на, preminportal.com.mk, јуни 2007
4. ↑  Колумна во „Вечер"[*мртва врска*], vecer.mk, 7 мај 2008
Корицата на првиот том, вклучувајќи го Торфин
**Сага за Винланд** (јапонски: ヴィンランド･サガ) — историска манга чиј автор е Макото Јукимура. Мангата била објавена од Коданша и првпат била серијализирана во списанието *Weekly Shonen Magazine* пред да се префрли во *Monthly Afternoon*. Од јуни 2023 г. *Сагата на Винланд* има 27 тома. Аниме-серија, произведена од Wit Studio, се прикажувала на NHK General TV од јули до декември 2019 г. Втората сезона, произведена од MAPPA, се прикажувала на Tokyo MX и BS11 од јануари до јуни 2023 г.

Во 2012 г. *Сагата за Винланд* ја освоила наградата „Манги на Коданша". Од 2018 г. мангата е продадена во повеќе од 5 милиони примероци. Филмската адаптација била препознаена како една од најдобрите аниме-серии за 2019 г.

Содржина
--------

Оваа приказна започнува на почетокот на XI век, кога Викинзите, кои господареле со северните мориња, почнале да ја освојуваат Англија. Во епоха кога секирата била помоќен аргумент од зборот, мало момче го губи својот татко. Откако тргнува по воинствен пат, тој копнее за чесна борба со убиецот на неговиот татко. Младиот човек се приклучува на одредот на својот непријател и ги извршува најтешките задачи за него, добивајќи како награда право на двобој. Но во секој нивен двобој тој губи од искуството и возраста на противникот. Продолжувајќи го својот живот како платеник, тој несвесно станува учесник во многу посериозен светски судир. Приказната се заснова на исландските саги: „Сага за Ерик Црвениот" и „Сага за Гренланѓаните".

Наводи
------

1. ↑  „36th Annual Kodansha Manga Awards Announced" (англиски). Anime News Network. 2012-05-10. Архивирано од изворникот на 2013-11-06. Посетено на 2012-05-14. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
2. ↑  „Vinland Saga (manga) - Anime News Network". *www.animenewsnetwork.com*. Посетено на 2024-03-09.
3. ↑  „Vinland Saga Announces Extended Hiatus". Архивирано од изворникот на 2021-08-11. Посетено на 2021-08-11. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сага за Винланд (манга)" на Ризницата ? |

* *Vinland Saga* official manga website at *Monthly Afternoon*
**Шејмас Хини** (*Seamus Heaney*, Мосбон, 1939) — ирско-англиски поет.

Животопис
---------

Хини е роден во селото Мосбон, во грофовијата Дери во Северна Ирска, како најстаро од девете деца во едно селско католичко семејство. Детството го минал во родното село, а средното училиште го завршил во колеџот Свети Колумбо во Лондондери. Студирал англиски јазик и книжевност на Краличиниот колеџ во Белфаст, а по завршувањето на студиите, во текот на две години (1962-1963) работел како професор во средно училиште. Набргу станал предавач на Краличиниот колеџ во Белфаст и тогаш се оженил со Марија Девлин со која имал три деца. По враќањето од САД, каде во текот на една година бил гостин-професор на Калифорнискиот универзитет во Беркли, во 1971 година се преселил во Република Ирска. Најпрвин ѓивеел во грофовијата Виклоу, а потоа се преселил во Даблин, каде работел како професор на Католичкиот колеџ Керисфорт.

Творештво
---------

Хини е еден од најзначајните имиња во современата англиска поезија. Тој дебитирал на книжевната сцена на почетокот од 1960-тите, кога започнал да објавува песни во угледните книжевни списанија. Оттогаш, објавил повеќе поетски дела меѓу кои најпознати се: „Смртта на природонаучникот" (1966), „Врата кон мракот" (1969), „Презимување" (1972), „Север" (1976), „Полски работи" (1979), „Избрани песни 1965-1975" (1980), „Станицата-остров" (1984), „Шипковата светилка" (1987) итн. Покрај поетските дела, тој пишувал и кратка проза, објавил и една книга со превод од старата ирска епска поезија, а заедно со Тед Хјуз бил уредник на антологија на поезија за деца. Хини станал миленик на публиката и на критиката уште со првите објавени стихови, а целосната афирмација ја остварил со збирката „Север". Во неа, тој го стекнал статусот на национален поет, успевајќи да ги пронајде вистинските зборови за пределите, историјата и луѓето на Ирска, вклучувајќи ја и прародителката Земја. Исто така, во својата поезија тој кажал многу непријатни вистини за судирите меѓу католиците и протестантите при што успеал да остане истовремено Ирец и англиски поет. Хини истакнал дека во нашето време христијанските симболи не се доволни за да ги разрешат судирите и недоразбирањата меѓу луѓето, а покрај тоа, го вовел мочуриштето како симбол на ирската земја и на исконското паметење. Трагајќи по константата на траењето, Хини укажува дека насилството е пратеник на човекот од денот на неговото настанување, но од друга страна, како равнотежна константа се јавуваат и љубовта и разумот на љубовта, толеранцијата и помирливоста.

Наводи
------

1. ↑  Шејмас Хини, *Песме*. Београд: Цицеро, Земун: Писмо, Нови Сад: Матица српска, 1993, стр. 93.
2. ↑  Шејмас Хини, *Песме*. Београд: Цицеро, Земун: Писмо, Нови Сад: Матица српска, 1993, стр. 93-94.
Навести устие на реката
**Навести** е 100 километри -долга река во југозападна Естонија. Таа е најголемата река по истек што се влева во Парну (на нејзиното устие испуштањето е речиси еднакво на она на Парну). Изворот на Навести е во близина на Имавере (помеѓу селата Јаламетса и Касукона ) во округот Јарва. Тече генерално на запад и минува низ три окрузи ( Јарва, Вилјанди и Парну ). Нејзиниот слив со Парну се наоѓа во близина на Тори во Жиесу. Областа на сливот на Навести е 3 000 километри и неговото просечно испуштање 27.9 м3/с.

Пред отворањето на исконското езеро Виртс преку Емајиги до *Чудско-Псковское озеро*, реката Навести го исцедила Вертсјарв.

Во Навести живеат околу 18 видови риби, вклучувајќи Обична платика, бурбот, клен, тава, крап, костур, штука, речна пастрмка, црвеноперка и зракоперка.

Наводи
------

1. ↑  „navesti jõgi". loodusmatkad.ee. Посетено на 2009-11-10. Надворешна врска во `|publisher=` (help)
2. ↑  „Pärnu River Basin Management Plan" (PDF). AS Maves. Посетено на 2009-11-09. Надворешна врска во `|publisher=` (help)
**Марко** „**Бени**" **Бенаси** (италијански: *Marco Benassi*; роден на 13 јули 1967) ― италијански диџеј, продуцент и ремиксер. Тој се смета за пионер на музичкиот правец електро-хаус, жанр популаризиран од неговиот летен клубски хит „Satisfaction" од 2002 година.

Бени Бенаси е роден во Милано, а детството го поминал во Реџо Емилија. Музичката кариера ја започнал како диџеј во електронското дуо Benassi Bros кое го основал заедно со неговиот братчутед Алесандро „Але" Бенаси. Иако почнувал да стекнува популарност под неговиот псевдоним, неговиот прв меѓународен хит „Feel So Fine" (2001) го објавил под псевдонимот KMC.

Со неговата песна „Satisfaction" забележал огромен светски успех, а многу високоценети диџеи како: Карл Кокс, Дарен Емерсон и Роџер Санчез ја пофалиле песната. Песната се искачила на второ место на табелата за синглови во Обединетото Кралство, откако претходно издавачката куќа Ministry of Sound го заменила оригиналното видео (речиси неподвижна слика на групата, со многу графика) со ново видео во кое манекенки користат електрични алати за градежништво.

Во 2003 година, Бенаси го издал неговиот прв соло-албум, *Hypnotica.* Албумот бил позитивно оценет од критиката и е познат како албум-пионер во електро-хаусот. За албумот, во 2005 година Бенаси ја добил наградата European Border Breakers Award. Во 2004 година бил објавен првиот албум од Бенаси Брос, *Pumphonia*. Нивната песна „Illusion" станала многу популарна во американската клупска сцена и се искачила на 4-то место на Hot Dance Club Play. Следната нивна песна „Hit My Heart" стигнала до 15 место.

Во 2008 година, неговиот ремикс на „Bring the Noise" од Public Enemy освоил Греми награда за најдобар ремикс. Во 2009 година, Бенаси се нашол на 26-то место на списокот од „Топ-100 диџеи" според списанието *DJ Mag*, а во 2011 година бил ставен на седмо место на списокот од топ-100 диџеи на веб-страната од *DJ List.*

Кариера
-------

Дискографија
------------

Студиски албуми
* *Hypnotica* (2003)
* *Rock 'n' Rave* (2008)
* *Electroman* (2011)
* *Danceaholic* (2016)

Наводи
------

1. ↑  „Benny Benassi Announces New Album". *Noiseporn* (англиски). Посетено на 2018-03-01. The chart-topping track paved the way for Benassi's career and for what we know today as electro house.
2. ↑  „satisfaction | full Official Chart History | Official Charts Company". *Official Charts* (англиски). Посетено на 2018-06-06.
3. ↑  „EBBA-results - Eurosonic Noorderslag". *Eurosonic Noorderslag* (англиски). Посетено на 2018-06-06.
4. ↑  „DJ Mag's Top 100 DJs". *DJ Mag*. Посетено на 19 November 2009.
5. ↑  „theDJlist.com".

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Artist Site at Ultra Records
* Fan site
**Дабарската Пештера** (бошњачки: *Dabarska pećina*) ― пештера која се наоѓа во општината Сански Мост, Босна и Херцеговина. Таа е една од двата извори на реката Дабар во селото Долни Дабар.

Пештерата е неистражена и никој не знае со сигурност колку е долга и длабока. На самиот влез во пештерата, се отвора огромен внатрешен простор, и како што оди понатаму во нејзината пештера, каде што постои езеро, што е навистина изобилно за време на дождливи и снежни периоди. За време на обилни врнежи од дожд се создава многу големо езеро што спречува да влезе подлабоко во пештерата. Дабарската Пештера не изобилува со пештерски украси, сталактити и сталагмити.

Во научните истражувања пред неколку децении, пештерски саламандер бил најден во езеро сместено во внатрешноста на една пештера, ендемичен вид од праисторијата, кој преживеал само во крајно чисти води и темни простори. Археолошките истражувања откриле дека пештерата била населена во праисториско време, бидејќи биле пронајдени предметите што ги користеле месните жители во секојдневниот живот. Остатоци од дрвена населба (сојеница) исто така биле пронајдени во близина и се верува дека датираат од илирскиот период.

Наводи
------

1. ↑  „Rijeka Dabar, Sanski Most – Ribolovci grada na devet rijeka". *razglednica.ba* (босански). Архивирано од изворникот на 2020-08-10. Посетено на 15 мај 2021.
2. ↑  „Dabarska pećina". *sanskimost.gov.ba*. Посетено на 15 мај 2021.[*мртва врска*][*мртва врска*]
3. ↑  „SANSKI MOST: Hrustovačka i Dabarska pećina pod zaštitom države". *krupljani.ba*. Посетено на 15 мај 2021.[*мртва врска*][*мртва врска*]
4. ↑  „Sanski Most". *visitmycountry.net*. Архивирано од изворникот на 4 септември 2017. Посетено на 15 мај 2021.

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место на Општина Сански Мост
* Службено мрежно место на комисијата на национални споменици на Босна и Херцеговина
**Васил Иванов Кутинчев** (бугарски: *Васил Иванов Кутинчев*) (роден на 25 февруари 1859 година во Рушук; починал на 30 март 1941 година) бил бугарски офицер. Воената кариера ја започнал во 1879 година по завршувањето на Военото училиште во Софија. На 13 септември 1885 година бил поставен за командант на 1-виот баталјон на 5-тиот пешадиски полк Дунав.

Истата година учествувал во Српско-бугарската војна и на 8 ноември бил унапреден во командант на 5. полк. Се борел се борел во битката кај Сливница, Драгоман, Царевброд и Пирот.

По војната служел како командант на различни пешадиски полкови и бил унапреден во генерал-мајор во 1904 година. Четири години подоцна Кутинчев бил назначен за командант на Првата армиска област која ги сочинувала западните делови на Бугарија.

На 2 август 1912, царот Фердинанд во чест на 25-годишнината од неговото пристигнување во Бугарија унапредил шест генерал-мајори во чин генерал-полковник. Еден од тие генерали бил Кутинчев. Ова е прв пат во историјата на Бугарското кралство да се имаат доделено толку високи чинови на офицери на Активната армија. Дотогаш биле дадени на офицери на резервнитите состави.

Со започнувањето на Првата балканска војна генералот Кутинчев бил поставен за командант на Првата армија која учествувала во важните битки на Кирк Килисе, Луле Бургас и Чаталца.

По завршувањето на војната, целата војска морала да биде префрлена во Северозападна Бугарија, каде што за време на Втората балканска војна служела против Србите. Во меѓувреме, на 16 јули 1913 година Кутинчев ја презел командата на Втората армија. Останал на оваа функција до крајот на непријателствата.

За време на Првата светска војна бил генерал во Генералштабот на Активната армија и командант на новосоздадениот армиски регион Морава. Во еден последен чин на признавање на неговата служба во октомври 1918, генерал-потполковникот Васил Кутинчев бил унапреден во генерал на пешадијата кој бил највисок воен чин во бугарската армија и отишол во резерва. Тој починал во Софија во 1941 година.

Исто така види
--------------

* Список на бугарски генерали во Кралството Бугарија

Наводи
------

1. ↑  Мусаков, И. „Генерал от пехотата Васил Кутинчев", София, 1941 г. Печатница „Стопанско развитие"
**Ацо Спасеноски** — поранешен министер за земјоделство, шумарство и водостопанство, роден на 31 март 1969 во Кичево. Дипломирал на Земјоделскиот факултет во Скопје во 1994 година, на отстекот за сточарство. По дипломирањето до 1996 година поседувал сопствена млекарница. Работел во компании и на повеќе проекти како консултатнт за фармерство и земјоделство, а од 2002 година е директор на претпријатието Гаранти Фонд.

Спасеноски од 2001 година е претседател на НВО Центар за потикнување на развојот на мали и средни претпријатија. Во неговата биографија се наведува дека има изготвено над 280 бизнис планови, проекти, студии и спроведено семинари за потребите на Владата на РМ, меѓународни банки и за организации од сферата на земјоделството и воопшто од стопанството. Посетувал десетина обуки од странски и меѓународни експерти од областа на финансиска анализа на пазарот и работење на претпријатија Спасеноски е оженет и татко на три деца. Зборува руски и англиски јазик. Во периодот од 2010-2014 бил избран за вондреден и оплномоштен амбасадор на Македонија во Киев, Украина. 

На 1 февруари 2019 година бил приведен во истрага поврзана со злоупотреби на земјоделска помош и издавање државно земјоделско земјиште, заедно со Михаил Цветков, Љупчо Димовски, Кристијан Делев. На 9ти Март 2022 година истрагата е затворена со објаснување дека во дејствијата превземени од нивна страна не се содржани елементи на кривично дело и се запира истражната постапка. 

|
|  |
| Претходник**Садула Дураку** | **Министер за земјоделство, шумарство и водостопанство на Македонија**2006 — 2009 | Наследник**Љупчо Димовски** |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Владата на Република Македонија (2006-2008) |
| --- |
|  |
| Премиер | Никола Груевски |  |
|  |
| Вицепремиери | Габриела Конеска Трајковска  **·**  Живко Јанкуловски  **·**  Зоран Ставрески |
|  |
| Министри | **Надворешни работи**: Антонио Милошовски  **·**  **Одбрана**: Лазар Еленовски  **·**  **Внатрешни работи**: Гордана Јанкулоска  **·**  **Правда**: Михајло Маневски  **·**  **Транспорт и врски**: Миле Јанакиески  **·**  **Финансии**: Трајко Славески  **·**  **Економија**: Вера Рафајловска  **·**  **Земјоделство**: Аце Спасеновски  **·**  **Труд и социјална политика**: Љупчо Мешков  **·**  **Образование**: Сулејман Рушити  **·**  **Култура**: Илирјан Бекири \*
Арифхикмет Џемаили  **·**  **Локална самоуправа**: Зоран Коњановски \* Абдурахман Мемети  **·**  **Здравство**: Имер Селмани  **·**  **Животна средина**: Имер Алиу |
|  |
| Министри без ресор | Веле Самак  **·**  Глигор Ташковиќ  **·**  Аднан Ќахил |
|  |
| **Претседател на Собранието на Република Македонија**: Љубиша Георгиевски |

 |
**„Јентл"** (англиски: *Yentl*) — американски филм од 1983 година во режија на Барбра Страјсенд (Barbra Streisand). Страјсенд е авторка и на сценариото, заедно со Џек Розентал (Jack Rosenthal). Главните улоги ги играат: Барбра Страјсенд, Ејми Ирвинг (Amy Irving) и Менди Патинкин (Mandy Patinkin). Во 1984 година, филмот бил награден со „Оскар" за најдобра музика, а бил номиниран и во категориите: најдобра споредна глумица (Ирвинг), сценографија и најдобра оригинална песна. Истата година, филмот ја освоил и наградата „Златен глобус" за најдобра режија и за најдобар филм (комедија или мјузикл).

Синопсис
--------

Во филмот се прикажува како една млада Еврејка се претвора во момче за да може да се запише на студии по теологија...

Наводи
------

1. ↑  Yentl, američko-britanski film (пристапено на 6.4.2024)
**Јан Килијан** (германски: *Johann Kilian*, горнолужички: *Jan Kilian*; 22 март 1811 – 12 септември 1884) — лутерански отец и водач на колонијата позната како Вендс од Тексас.

Позадина
--------

Гробни споменици на Килијан на лужички, на германски јазик.
Јан Килијан е роден во Доелен, во Кралството Саксонија. По училиште во Раклау и Бауцен, студирал теологија на Универзитетот во Лајпциг. Тој бил пастор во Хохкирч (неговата домашна парохија) од 1834–1837 година. Поради смртта на неговиот чичко станал пастор во Котиц. Во 1848 година, тој станал пастор во Вајгерсдорф, Прусија. Тој го отфрли „растечкиот рационализам" кој растел меѓу свештенството, повикувајќи се на враќање на Светото Писмо како авторитетно, преведувајќи голем број германски списи на лужички јазик.

Тексашка колонија
-----------------

Во текот на 1854 година го повикаа околу 558 Вендиш вендски лутерани од собранијата на Килијан во Прусија и исто така од Саксонија за да ги одведе во Тексас. Многу луѓе во собранието на Килијан биле незадоволни од филозофијата на рационализмот што се ширела низ Европа. Некои сметале дека рационализмот е обид да се замени религијата со наука. Со растечкото религиозно незадоволство, економските тешкотии и желбата на Килијан да биде мисионер во странска земја, Килијан ги донел своите следбеници во Галвестон и на крајот се насели на околу 60 километри источно од Остин во округот Ли.

На 25 март 1854 година, во Даубан бил организирано ново лутеранско собрание што ќе стане камен-темелник на големата емиграција на Вендијците. Рев. Килијан бил повикан како Пастор. Овој потег резултирал со воспоставување на населбата Даб, која подоцна била преименувана во Сербин. Едно од првите дејствија што ги постигнал Рев. Килијан требаше да аплицира за членство во новородениот синхед Лутеранска црква – Мисури. Лутеранската црква Свети Павле во Сербин станала првата од многуте цркви на Синодот во Мисури во Тексас, и ја имала единствената школа за вендиски јазик во Америка.

Универзитет Конкордија во Тексас
--------------------------------

Наследството на Јан Килијан е најочигледно во кампусот на Универзитетот Конкордија во Тексас каде што постојат улицата Килијан и над 150-годишното ѕвоно на влезот од зградата А што Килијан и неговите следбеници ги донеле во Тексас. Во својот стар кампус, првата зграда на универзитетот била именувана Килијан Хол.

Споменик на Килијан во Германија, присетувајќи се на бродот со кој тој и околу 600 други отишле во Америка

1. ↑  *Brief History of the Wendish Immigration to Texas*(Texas Wendish Heritage Society)
2. ↑  p. 259. Silva, Gilberto da. 2014. The birth of the Old Lutheran Church in Germany and Lusatia. In *Jan Kilian (1911-1884): Pastor, Poet, Immigrant*, ed. by Trudla Malinkowa. Bautzen: Domowina Verlag.
3. ↑  *Johann Kilian / Jan Kilan (1811-1884)* (Ev.-Luth. Kirchgemeinde Hochkirch)**German**
4. ↑  *Kilian, John (1811-1884)* (Handbook of Texas. Texas State Historical Association)
**Дебора Беа Јакобвиц** е американска екологистка. Таа дипломирала кај професор Филис Л. Ричардс на Универзитетот во Тексас во Остин.

Ран живот
---------

Јакобвиц била одгледана од нејзината мајка Жана Јакобвиц и татко Леонард Јакобвиц. Таа пораснала во Албакерки, Ново Мексико со уште три браќа и сестри. Таа го посетувала средното училиште Елдорадо и дипломирала со стрејт Ас.

Кариера
-------

Откако докторирала, Јакобвиц се приклучила на Катедрата за човечка екологија, детски развој и семејни односи на Универзитетот во Тексас во Остин како асистент. Во 2008 година, таа била назначена за претседател на Катедрата за човечки развој и семејни науки на новоформираната школа за хумана екологија.

Наводи
------



1. ↑  „Deborah B. Jacobvitz". utexas.edu. Архивирано од изворникот на September 26, 2021. Посетено на December 11, 2016.
2. ↑  „DAVIDSON". *obits.abqjournal.com*. Архивирано од изворникот на 2023-05-24. Посетено на September 26, 2019.
3. ↑  „School of Human Ecology Established". *cns.utexas.edu*. October 7, 2008. Архивирано од изворникот на January 27, 2023. Посетено на September 26, 2019.
**За Македонија заедно** — предизборна коалиција предводена од Социјалдемократскиот сојуз на Македонија и Либерално демократската партија. Коалицијата е создадена пред локалните избори во 2000 година и со променлив состав учествува на сите следни парламентарни и локални избори. Во 2008 година оваа коалиција, во изменет состав, настапи на изборите под името СОНЦЕ. Коалиција за Европа.

На почетокот, кога беше формирана за локалните избори во 2000 година тоа беше коалиција помеѓу четири партии: Социјалдемократскиот сојуз на Македонија, Либерално демократската партија, Социјалистичката партија на Македонија и Лигата за демократија.

До парламентарните избори во 2002 година, коалицијата прво ја напушти Лигата за демократија, а потоа и Социјалистичката партија на Македонија. Но, истовремено кон коалицијата се приклучија неколку помали партии, главно претставници на етничките малцинства во Република Македонија. Тоа беа: Демократската партија на Турците, Демократската лига на Бошњаците, Обединетата партија на Ромите, Демократската партија на Србите, Демократскиот сојуз на Власите, Работничко-земјоделската партија, Социјалистичката христијанска партија и Зелената партија на Македонија.

Пред парламентарните избори во 2006 година коалицијата ја напушти Демократската лига на Бошњаците, која потоа коалицира со Демократската унија за интеграција и Партијата за демократски просперитет.

Наводи
------

Поврзано
--------

* Сојуз за Македонија
* СОНЦЕ. Коалиција за Европа
* Жрновница (река) на Ризницата ?

Река Жрновница и Стобреч
**Жрновница**, хрватска река која извира во подножјето на Мосор и во својот краток тек тече низ Сплитско-Далматинската жупанија. Вкупната должина на реката е 4800 метри.

Опис
----

Жрновница е карстна река со помали водопади и многу брзаци. Тече низ истоимениот град и се влева во морето на само неколку километри од Сплит во правец на Омиш.

Во горниот тек, Жрновница минува низ кањон кој е тешко пристапен за луѓето, поради што тој дел е најзачуван. По долниот дел од брегот на реката е изградено шеталиште, а остатокот од брегот е обраснат со врби и смокви со одредена водена вегетација.

Во горниот дел, заедно со најчестите калифорниска пастрмки и јагула, се наоѓа и високо загрозената морска пастрмка со меки усни ( *Salmothymus obtusirostris salonitana* ). Долниот дел на реката е неповолен за живот на мекоусната пастрмка, но има добра популација на јагули и калифорниска пастрмка.

Морската пастрмка со меко тело е специјалитет на реката Жрновница бидејќи таа заедно со реката Јадро е последното живеалиште на овој наш загрозен вид.

Извор
-----

Надворешни врски
----------------
**Орбитал** (англ. *Orbital*) ― англиско електронско музичко дуо од Отфорд (во Кент), составено од браќата Фил и Пол Хартнол. Името на групата е преземено од обиколницата М25 околу Голем Лондон, која имала значајна улога во развојот на раната рејв-сцена како место на одржување на концерти и журки. Исто така, на корицата од три нивни албуми се прикажани стилизирани атомски орбитали. Во текот на деведесеттите, групата „Орбитал" добивала добри критики и била комерцијално успешна, а пред сѐ била позната по своите импровизации за време на настапите во живо и по уникатноста на техно-изведбите. На почетокот биле под влијание на раната електро-фанк и панк-рок музика.

Дискографија
------------

* *Orbital* (Green album) (1991)
* *Orbital* (Brown album) (1993)
* *Snivilisation* (1994)
* *In Sides* (1996)
* *The Middle of Nowhere* (1999)
* *The Altogether* (2001)
* *Blue Album* (2004)
* *Wonky* (2012)
* *Monsters Exist* (2018)
* *Optical Delusion* (2023)

Наводи
------

1. ↑  „Maida Vale - 28th July 2004 : The end of the final Orbital event - The end of an era". 1 September 2006. Архивирано од изворникот на 1 September 2006. Посетено на 25 November 2020.

Надворешни врски
----------------

* Orbital – официјално мрежно место
Том (со очила и во униформа) со посетителите на Вилсанди во 1939 година.
**Артур Том** (роден **Артур Едуард Јоханес Том**; 5 јануари 1884 - 29 март 1942 година) бил естонски орнитолог и конзерватор кој работел на островот Вилсанди кој подоцна станал национален парк Вилсанди. Тој бил уапсен по советската окупација на Естонија и починал во работен логор Усолаг Гулаг.

Том е роден во селото Сагариште во општина Пихтла, округот Саре, и станал светилничар на Вилсанди во 1906 година, каде што започнал активно да се бори за зачувување на птиците. Тој ги изнајмил островите Вајка и го охрабрил гнездењето на птиците. Во 1917 година, Германците ја окупирале Сарема и многу гнезда биле уништени, а птиците и јајцата биле изедени. По Естонската војна за независност, во 1921 година студирал рибарство, метеорологија, орнитологија и таксидермија на Универзитетот во Тарту. Тој основал истражувачка станица во Куснеме во 1922 година и музеј во 1926 година. Во 1930 година основал друштво за заштита на природата за да го заштити островот Сарема. На островите Вајка во 1906 година се вгнездиле само 6 пара обични бајдри, а по заштитата, во 1938 година се искачиле на стотици, а сега ги има во илјадници. Тој објавил книга за птиците на Вилсанди во 1932 година, потпомогнат од неговата сопруга Алма Розали Том. По советската инвазија, тој бил уапсен од НКВД на 11 јуни 1941 година во Куресаре и бил испратен во логорот Усолаг во округот Соликамски, Руска Советска Федеративна Социјалистичка Република. Тој бил осуден на смрт за шпионажа и антисоветска активност на 16 мај 1942 година, но по жалба, тој не бил погубен, туку умрел во заробеништво на 29 март, на 58-годишна возраст. Неговата сопруга Алма исто така била осудена на егзил и починала во Нагорск во 1945 година.

Наводи
------


1. ↑  Шергалин, Е.Э. (2012). „Трагичная судьба Артура Тоома (1884-1942) – маячника, орнитолога и природоохранника". *Русский орнитологический журнал* (руски). **21** (795): 2245–2252.
Слика на Ксафан (За-ФАН) од Пеколниот речник на Колин де Планси
**Ксафан** е еден од паднатите ангели кои бунтувале со сатаната против Бога и е демон од втор ранг.

За време на бунтот против рајот, тој предложил да го запали небото пред тој и другите паднати ангели да бидат исфрлени. Откако бил фрлен во бездата, тој со устата и рацете ги разгорува пламените на печките на пеколот. Тој има мев како амблем.

Наводи
------

1. ↑  de Plancy, Colin (2019). *The Infernal Dictionary*. Independently Published. стр. 134–135. ISBN 9781076523112.
2. ↑  de Placy, Colin (2019). *The Infernal Dictionary*. Independently Published. стр. 134–135. ISBN 9781076523112.
3. ↑  de Plancy, Colin (2019). *The Infernal Dictionary*. Independently Published. стр. 134–135. ISBN 9781076523112.

* Пеколен речник -ISBN 2-264-02956-0
Длабочина на нафтениот извор.
**Длабочина** — мерка за вертикалното растојание под хоризонталната рамнина. Висината е сличен поим, но над хоризонталната рамнина. Се мери по вертикалната оска од почетната до саканата точка.

Длабочината има многу значења. Во технологијата постои длабочината на дупка во однос на хоризонталната површина. Во геологијата, длабочината на јамата се мери во однос на површината на Земјата. Длабочината на морето ја одредува мерката на вертикалното растојание од површината на морето до морското дно. Може да се измери и длабочината на садот или шупливите елементи (на пр. чаша, базен, буре, бунар итн.). На човечкото тело, постои, на пример, поимот длабочина на раната (површинска или длабока рана).

Во уметноста како што се книжевноста или филмот, постои поимот длабочина или плиткост на уметничкото дело, што зборува за квалитет и вредност. Длабочина на бојата е поим што ја означува стварноста на прикажување во боја во дигиталната фотографија. Во економијата, длабочината на производната програма се однесува на бројот на производи во одредена производна линија. Длабочина на сиромаштијата е поим што се однесува на оддалеченоста од границата на сиромаштијата. Длабочината на финансискиот пазар е бројот и финансискиот потенцијал на купувачите и продавачите кои влегуваат на пазарот со намера да тргуваат со финансиски средства и инструменти, доколку нивната цена падне или порасне во однос на сегашната.

Наводи
------

1. 1 2  „длабочина" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑   Архивирано на 29 ноември 2022 г. Preuzeto 16. studenog 2012.
3. ↑   Архивирано на 6. ožujka 2016.. Preuzeto 16. studenog 2012.
4. ↑   Preuzeto 16. studenog 2012.
5. ↑   Архивирано на 16 декември 2011 г. Preuzeto 16. studenog 2012.
Сигне Киви
**Сигне Киви** (родена на 24 февруари 1957 година во Талин ) е естонски текстилен уметник и политичар. Била член на IX, X и XIV Парламент. Од 1999 до 2002 година била министерка за култура. 

Во 1980 година дипломирала на Естонската академија за уметности за дизајн на текстил.

Од 1985 до 1991 година била уметник во уметничката фабрика АРС. Од 1988 година е предавач на Естонската академија за уметности, а од 1997 година е професор. Помеѓу 2005 и 2015 година таа била ректор на Естонската академија на уметностите, а помеѓу 2017 и 2019 година била директор на музејот за уметност во Тарту.

Од 1998 до 2006 година, и повторно од 2014 година, таа е член на Естонската реформска партија.

Наводи
------



1. 1 2 3 4  „101\_biographies\_2019" (PDF). *riigikogu.ee*. Посетено на 4 February 2021.
Гендун Друп — првиот далај-лама
**Гендун Друп** (тибетски: དགེ་འདུན་གྲུབ།, Вајли: *dge-'dun grub*; 1391-1474) — првиот далај-лама, а со тоа и првиот владетел на Тибет којшто според будизмот се смета дека е реинкарнација на Авалокитешвара, бодисатва во сожалување.

Гендун Друп бил син на племенски номади коишто уште од детството го израснале својот син по пасиштата. Вистинското име на Гендун Друп било **Пема Дорје**. Уште од 7 години тој бил овчар, а по неколку години заминал во манастирот Нартанг каде што по долг престој станал еден од најценетите свети учители во земјата. Негов ушител бил неговиот чичко Је Цонгкапа којшто бил еден од најдобрите свети учители и реформатори.

Се вели дека Палден Ламо, женскиот заштитнички дух на светото езеро Ламо Ла-тсо му ветила дека ќе ја заштити реинкарнацијата на далај-лама. Вториот далај-лама Гендун Ѓацо го формирал системот на будистички свештеници коишто оделе да медитираат таму.

Во 1447 Гендун Друп го формирал значајниот манастир Ташилхунпо кај Шигатсе којшто подоцна станал седиште на вториот по ранг лама, панчен-лама.

Гендун Друп немал политичка моќ. Таа била сконцентрирана во рацете на будистичкото училиште Сакја, принцот од Цанг и монголскиот кан. За првпат политичка моќ еден далај-лама добил со владеењето на петтиот далај-лама Лозанг Ѓацо.

Гендун Друп има напишано и неколку дела, а најпознати се:

1. *Сончевата светлина на патот до слободата*, коментар за Абидама-коса.
2. *Уништувајќи ги силите на злото до правта*, поема за животот и делото на Буда Сакјамуни.
3. *Песна на источната снежна планина*, поема посветена на Је Цонгкапа.

|
|  |
| Претходник**Бодисатва Авалокитешвара** | **Реинкарнација на далај-лама** | Наследник**Гендун Ѓацо** |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Далај-лами |
| --- |
|  |
| Гендун Друп  •   Гендун Ѓацо  •   Сонам Ѓацо  •   Јонтен Ѓацо  •   Лозанг Ѓацо  •   Цангјанг Ѓацо  •   Келзанг Ѓацо  •   Џамфел Ѓацо  •   Лунгток Ѓацо  •   Цултрим Ѓацо  •   Кедруп Ѓацо  •   Тринли Ѓацо  •   Тубтен Ѓацо  •   Тенцин Ѓацо  | Знаме на Тибетската влада во прогонствоЗнаме на Тибетската влада во прогонство |

 |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 10645178
* LCCN: n80079448
* ISNI: 0000 0000 8090 3955
* GND: 118945890
* SUDOC: 061726028
* BNF: cb12546809w (податоци)
* BIBSYS: 97017815
* NLA: 36632364
* NDL: 001275938
* NKC: jn20010525438

 |

 |