**Кабакчи Мустафа**(1770?-1808) бил османлиски водач на востаниците кои организирале востание против османлиските реформи во империјата кон почетокот на 19 век.

Позадина
--------

Јамаците биле посебна класа на војници кои биле одговорни за одбрана на Босфорот против козачките пирати од Украина. За разлика од јаничарите, оваа група на војници не биле земани како девширме. И покрај тоа тие се сметале како дел од јаничарскиот корпус. Кабакчи Мустафа бил командант на оваа воена единица во Румелихисар, тврдина на европскиот дел од Босфорот. На 25 мај 1807 година Раиф Мехмед, министерот одговорен за Босфорот се идел да ги убеди на јамаците да ги променат своите униформи, по кое станало јасно дека како следен чекор ќе биде обука на целата армија. Но тие одбиле да ја променат својата униформа и по голема расправија го убиле Раиф Мехмед. Овој инцидент се смета како почеток на бунтот. По убиството тие го започнале својот марш кон Истанбул, а какобо водач бил избран Кабакчи Мустафа. Во овој период било лесно бунтот да биде сопрен бидејќи воената единица Назим се наоѓала во нивна близина, но Косе Муса чија функција била слична на денешната министер за внатрешни работи, одбил да ги искористи против јамаците. Во следниот период бројот на бунтовниците започнал да се зголемува а кон нив се приклучиле и дел од јаничарите.

Тек
---

Кабакчи пристигнал во Истанбул и по два дена започнал да владее со главниот град. Тој бил под влијание на Косе Муса и Шеик ил-исламот Топал Атаулах, основајќи суд кој дал дозвола за погубување на 11 членови на воената единица Назим. Тогаш тој побарал да се укинат сите институции формирани во рамките на реформите Назим, а самиот султан бил принуден истите да ги прифати. Тој исто така ја објавил својата недоверба кон султанот и побарал неговата функција да биде заземена од идниот Мустафа IV. По овој чекор, Селим поднел оставка од својата функција на 29 мај 1807 г.

Новиот султан на Кабакчи го назначил како министер за Босфорот. Неговиот штаб бил толку блиску до Истанбул што тој сè уште имал де факто целосна власт над главниот град. Овој период бил еден од најпознатите хаотични периоди од историјата на Истанбул. Јаничарите и јамаците го ограбувале населението на градот, а наскоро станало јасно дека и самиот Кабакчи немал сили да се справи со нередите кои продолжиле 14 месеци. Алемдар Мустафа Паша кој бил поддржувач на поранешниот султан Селим решил да ја стави ситуацијата под контрола. Пред да интервенира тој испратил педесетина команданти во седиштето на Кабакчи. Истиот ден Кабакчи се оженил и ноќта кога траела венчавката и прославата била испратена армија која го убила на Кабакчи. Набргу по ова, Алемдар се упатил кон Истанбул и по неколку борби јамаците биле поразени.

Наводи
------

1. ↑  Halil İbrahim İnal: *Osmanlı Tarihi*, Nokta Kitap, İstanbul, 2008 ISBN 978-9944-1-7437-4 p 378-381
2. ↑  On line history (турски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Османлиско Царство Востанија во Османлиското Царство по период |
| --- |
|  |
| Подем (1299–1453) | 
* Востание на Бедредин Симави
* Востание на Константин и Фружин (1404–1418)

 |
|  |
| Проширување (1453–1606) | 
* Востание на Шахкулу (1511)
* Џелали
* Бејлербегски настани
* Мариовско-прилепска буна (1564-1565)
* Банатско востание (1594)
* Прво трновско востание (1598)

 |
|  |
| Застој (1606–1699) | 
* Џелали
* Востание на Абаза Мехмед Паша
* Атмејдански инцидент
* Чинарска побуна (1656)
* Второ трновско востание (1686)
* Чипровско востание (1688)
* Карпошово востание (1689)

 |
|  |
| Пад (1699–1792) | 
* Одринско востание (1703)
* Патрона Халил (1730)
* Пелопонеско востание (1770)
* Востание на Даскалогијанис (1770)
* Koča's frontier rebellion (1788)

 |
|  |
| Распаѓање (1792–1922) | 
* Прво српско востание (1804–13)
* Востание на Кабакчи Мустафа (1807)
* Востание на Јован Јанчиќ (1809)
* Востание на Хаџи Продан Глигориевиќ (1814)
* Второ српско востание (1815-17)
* Влашко востание (1821) (1821)
* Грчка војна за независност (1821–29)
* Атчали Кел Мехмед (1830)
* Босанско востание (1831–33)
* Албанско востание (1833–39)
* Востанија во Бугарија  (1833-1841)
* Критско востание (1841) (1841)
* Албанско востание (1843–44)
* Албанско востание  (1847)
* Херцеговско востание (1852–62)
* Епирско востание  (1854)
* Либански конфликт  (1860)
* Критско востание  (1866–69)
* Херцеговско востание (1875–77)
* Априлско востание (1876)
* Разловечко востание (1876)
* Кумановско востание (1878)
* Критско востание  (1878)
* Македонско востание (1878–79)
* Епирско востание (1878)
* Мелничко востание (1895)
* Критско востание  (1896–97)
* Илинденско востание (1903)
* Востание на Хауран Друзе (1909)
* Контрапреврат на Абдул Хамид II (1909)
* Албанско востание (1912)
* Raid on the Sublime Porte (*Bâb-ı Âlî*) (1913)
* First Dersim rebellion (1914)
* Арапско востание (1916–1918)
* Востание на Кочгири (1920)

 |

 |