recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Двата ембрионални (зародишни) листови - котиледони се разликуваат од останатите.
**Дикотиледоните** (латински: *Dicotylédones*) или **магнолиопсидите** (лат. *Magnoliópsida*) се класа на скриеносемени (цветни) растенија.

Морфолошки одлики
-----------------

Дикотиледоните се одликуваат по присуството на два зародишни листови (котиледони) во ембрионот (оттука и името). Кај нив, за разлика од монокотиледоните, спроводните снопчиња се распоредени во прстен, а меѓу дрвесината (ксилемот) и флоемот се наоѓа посебно творно ткиво — камбиум, кој го дава секундарниот раст; листовите, по правило, се со мрежеста нерватура; бројот на цветните составни делови е 4 или 5-кратен. Односно, цветот е 4- или 5-член. Коренчето на ембрионот обично станува главен корен способен за долготраен опстанок; лиската е најчесто расчленета, а нејзините рабови испапчени или назабени. Меѓу дикотиледоните се среќаваат растенија со нетипични одлики, а понекогаш и со некои признаци кои се покарактеристични за монокотиледоните.

Систематика
-----------

Градба на семето на дикотиледоните:   
a — обвивка, b — ендосперм, c — котиледони (дел од ембрионот), d — ембрион.
### Според APG

Palaeodicots
Magnoliids
Basal eudicots
Rosids
Basal rosids
Eurosids I
Eurosids II
Asterids
Basal asterids
Euasterids I
Euasterids II
### Според Кронквист

Magnoliidae
Hamamelidae
Caryophyllidae
Dilleniidae
Rosidae
Asteridae

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85037685
* GND: 4191236-6
* BNF: cb12121450x (податоци)
* NDL: 00571461
* NKC: ph114378
* BNE: XX538858

 |

 |
**Ерл Греј** (англиски: *Earl Grey tea*) — мешан чај со карактеристичен вкус и арома добиени од додаденото масло од кората на бергамот, ароматичен агрум.

Порано поимот „Ерл Греј" важел само за црн чај, но денес важи и за зелени и бели чаеви кои содржат бергамотово масло.

Историја
--------

Пакување на чај Ерл Греј од „Твајнингс"
Мешавината Ерл Греј е наречена по Вториот Ерл Греј, британски премиер во 1830-тите, кој добил на подарок, веројатно како дипломатска компензација, чај збогаен со бергамотово масло. Според преданието ова бил подарок на некој благодарен кинески мандарин (функционер) чиј син бил спасен од давење од луѓето на ерлот, иако оваа мешавина била за првпат добиена од ферментиран црн индиски и „Цејлонски" (шриланечки) чаеви. Бидејќи во Кина зелениот чај е многу попопуларен од црниот, изгледа малку веројатно дека тие би имале ваква мешавина за да ја даруваат на посетители. Покрај ерлот Греј никогаш нема стапнато во Кина. Друга верзија на приказната е дека слугите на ерлот спасиле син на индиски раџа од тигар.

Чајот станал толку популарен кај премиерот и неговите посетители, што фирмата Твајнингс добила мостра и од нив било побарано да направат чај најсличен на него. Оттогаш овој чај се појавил на пазарот. Чајот Ерл Греј содржи кинески чај, индиски Дарџилинг, цејлонски чај, и малку Лапсанг сучонг, силен, „чаден" црн чај. Чајот обично се пие црн (без млеко), но прифатливо е да му се додаде малку.

Џексонс од Пикадили тврдат дека тие се создателите на марката Ерл Греј. Според нив премиерот Греј му ја дал рецептата на Џорџ Чарлтон од таа фирма, во 1830; според Џексонс оваа рецепта оттогаш, па до денес е во постоајно производство и никогаш ја немаат дадено никому. Нивниот Ерл Греј се заснова на кинески чај уште од почетокот. Ова соперништво помеѓу двата производитела продолжува, иако сега се во иста сопственост.

Слични чаеви
------------

Рефус чај Леди Греј 
Твајнингс исто така имаат чај наречен „Леди Греј", направен од горчлив портокал, лимон и бергамот. Некогаш се верувало дека додадените овошки дејствуват против неубавото однесување и импулсивност кај жените, кои нашироко се сметале за ефекти на чајот.

Надворешни врски
----------------

* Критика на 100-те моментални марки на Ерл Греј (англиски)
**Доцниот палеолит** (пред 40.000 – 10.000 години) траел до крајот на горниот плеистоцен, односно за време на најсилно изразените климатски осцилации на последниот леден период. Обележен е со појава на новиот хомо сапиенс сапиенс и нови технологии. Обработено камено орудије кое добива форма на сечиво, помало е од претходното, експлоатацијата на суровините е поекономична (оттаму за младиот палеолит се користи името лептолит). Започнува широка употрба на предмети изработени од животински коски, рогови и заби (од забите се правени шила, проектили, исфрлувачи на копја, украси). 

|  |
| --- |
| **Трипериоден систем** |
| **Холоцен** | **Железно време** | **Протоисторија** |
| Доцно бронзено време |   |
| Средно бронзено време |
| Младо бронзено време |
| **Бронзено време** |
| Бакарно време (енеолит) |   |   |
| Младо камено време (неолит) | **Праисторија** |
| Мезолит / Епипалеолит |
| **Плеистоцен** | Доцен палеолит |   |
| Среден палеолит |
| Ран палеолит |
| Палеолит |
| **Камено време** |

Кон крајот на младиот палеолит се јавуваат и многубројни технолошки иновации (лак и стрела, харпун, орудије од изделкан камен), нови стратегии за користење на ресурсите, риболов, собирање на школки, можеби и припитомување на кучиња. Орудието се изработува во многу поголем број на облици, кои одговараат за специфични намени. Но стиловите на изработка на орудието се разликуваат од регион до регион. Таа појава е условена покрај останатото, со порастот на општата популација, промените во еколошката сфера, неможноста на ловечко-собирачките заедници да си обезбедат опстанок и сопствена биолошка и социјална репродукција на начин практикуван со стотици илјади години. Решавањето на тој проблем одело двојно. Прво палеолитските заедници кои биле населени и степа се ориентираат на планска експлоатација на својата територија, воспоставувајќи постојани резиденцијални логори, од кои ги преземале ловечко-собирачките активности. Таквите походи однапред сè планираат, ресурсите интензивно се прибираат во кратки периоди, а вишокот се претвора во залихи кои обезбедуваат опстанок во месеците на немаштија. Подвижноста на групата сега е ограничена и тие се сè повеќе упатени на соработка со соседните заедници кои престојувале во истиот регион. Таквите заедници поминуваат низ процес на длабока социјални и технолошка интерграција, која археолошки јасно се гледа во наодите коишто се поврзани за култот(пред сè појавата на палеолитската уметност, еден од најважните белези на овој период).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзано со археологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Фасада на дворот
Вукајловиќ кафеана во Бајина Башта
**Вукајловиќ кафеаната е** единствената останата од поранешните четири кафеани што постоеле во Старата чаршија во Бајина Башта.

Минатото и можностите
---------------------

Старата кафеана ја изградил Цветко Јевтиќ, најверојатно во 1960-тите години. Нема попрецизни податоци за датумот на изградбата, освен архитектурата, градежната техника и детали, кои укажуваат дека оваа кафеана од II класа е изградена по уредбата за кафеана од 1861 година. и 1864 година, односно по основањето на машинско-пекарскиот еснаф во Бајина Башта, 1868 година.

Денешното име го добила по семејството Вукајловиќ, во чие владение била во 1909 година. Претходно, зградата била купена од првичниот сопственик од страна на Тодор Павиќевиќ на 25 јули 1895 година, за наплата на долгови. Потврда за овие тврдења постојат и во сочуваните тапии од тоа време.

Изгледот на кафеаната
---------------------

Во тоа време, таверната на Вукајловиќ била одлично сместена, надвор од градот, покрај патот Ужице, кој во тоа време бил многу важна трговска комуникација. Изградена е многу добро и цврсто, со камен до висина на парапетот, а останатите ѕидови до целосна висина со тули од голем формат. Самата зграда е приземна зграда, просторно добро организирана, со димензии 26,10 x 13,85 м, со три меѓусебно поврзани, а сепак посебни функционални целини. Тавернскиот дел ја зафаќа централната зона на објектот и се состои од голема и мала сала, со посебни влезови, меѓусебно поврзани и голема кујна. Од страната на улицата има плиток трем на високи, нерамномерно распоредени дрвени столбови на перници.

Втората посебна единица се состои од три соби за ноќевање, кои се одвоени со долг ходник од големата кафеана, со директен пристап само од дворот. Сите помошни објекти биле уредени во дворот.

Третата единица се состоела од пекарница со простор за продажба и складирање и била директно поврзана со малата сала. Страничниот дел на поранешната пекарница штрчи од масата на објектот кон улицата за длабочината на тремот, така што целата зграда била покриена со еден покрив. Покривот е четирикорен, покриен со бибер ќерамиди, со настрешници обложени со надолжни, вжлебени штици.

Поврзано
--------

* Старата чаршија
* Куќата на Ивко Милошевиќ

Извори
------

Надворешни врски
----------------
|  |
| --- |
| **Трипериоден систем** |
| **Холоцен** | **Железно време** | **Протоисторија** |
| Доцно бронзено време |   |
| Средно бронзено време |
| Младо бронзено време |
| **Бронзено време** |
| Бакарно време (енеолит) |   |   |
| Младо камено време (неолит) | **Праисторија** |
| Мезолит / Епипалеолит |
| **Плеистоцен** | Доцен палеолит |   |
| Среден палеолит |
| Ран палеолит |
| Палеолит |
| **Камено време** |

**Доцно бронзено време** — подоцнежниот дел од бронзеното време, присутно на површината на три различни континенти. Африка минува директно во железното време, без притоа да има забележливи докази дека тука посебен развиток имало и бронзеното време. Железното време, периодот што го означува крајот на бронзеното време, се појавува кон крајот на вториот милениум пред нашата ера, најпрво во Анадолија, потоа во пределот на Ориентот и во Египет, пред да се прошири низ Грција и Италија, односно и низ целата територија на Европа најдоцна до 900 година п.н.е. речиси 400 години пред појавата на железното време во Азија.

Во западна Европа, доцното бронзено време се одликува со појавата на цивилизацијата на урните. Причината за дифузијата на оваа култура, наречена така поради тоа што своите мртви ги кремирале и ги закопувале во урни, тешко може да се прецизира: чести напади, миграција, асимилација или можеби попогодни услови за трговска размена.
Биодизел-гориво во Ерленмаерова боца.
**Дизел-горивото** е гориво, еден од главните производи од преработката на нафтата. Се дестилира на температура помеѓу 170 и 360 °C, а служи за погонот кај дизел моторите. Постојат: екстра лесно гориво (за брзи машини со ниска температура во околината), лесно дизел-гориво (каде температурите не се ниски) и средно и тешко дизел-гориво (за стабилни дизел мотори и дизел мотори на бродовите). Дизелот како дериват на нафтата е составен од 75% од парафини и циклопарафини и 25% ароматични јагленоводороди (вклучувајќи нафталин и алкилбензен). Средната хемиска формула за најчестото дизел-гориво C12H23, измеѓу C10H20 и C15H28.

Квалитетот на горивото го одредува цетанскиот број (квалитет на запалливост). Тој не смее да биде поголем поради тоа што предизвикува непотполно согорување и појава на чад во гасовите од согорувањето. Неговиот минимум е помеѓу 25 и 45 во зависност од типот на дизел-горивото.

Енергетска вредност
-------------------

Дизел-горивото гори според следнава равенка:

```
2C8H18(l) + 2502(g)        16CO2(g)+ 18H2O(l) + 10.86 MJ
```

Така на секој килограм гориво се добива околу 41 МЈ енергија, која дел од возилата ја користат за погон. На прост воздух, нафтата гори со поврзување со азот, кој во воздухот го има најмногу.

```
C8H18(l) + 12.502(g) + N2(g)        6CO2(g) + 2CO(g) + 2NO(g) + 9H2O(l) + Energija
```

Дизел-горивото има неколку поголема енергетска (калориска) вредност, поради тоа што искористувањето на дизел-моторот е подобро (тука се и останатите фактори, кои го прават искористувањето поголемо). Од друга страна, кај согорувањето на дизел-горивото се создава поголемо количество на јаглерод диоксид СО2, а кај непотполното согорување (помалку кислород) се создаваат. Во тој случај, дизелското гориво е поштетно од бензинското гориво (пр. во Јапонија автомобилите кои користат дизел-мотори се забранети).

Поврзано
--------

* Био-дизел-гориво

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на хемијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ева-Брит Свенсон** (р. 5 декември 1946

) — шведска политичарка и поранешна пратеничка во Европскиот парламент. Таа е член на партијата Левица.

Свенсон била потпретседател на групата GUE/NGL и претседател на Комитетот за правата на жените и родовата еднаквост на Европскиот парламент. Таа исто така била член на Комисијата за внатрешен пазар и заштита на потрошувачите, замена за Комисијата за вработување и социјални прашања, член на делегацијата за односи со Израел и замена за делегацијата за парламентарна соработка на комитетот со Украина.

Свенсон е позната по тоа што се спротивставувала на ограничувањата на слободата на говор ширум Европа и за спречување на перцепираните родови стереотипи.

Таа го напуштила Собранието во септември 2011 година.

Кариера
-------

* Политички секретар на Левата партија (Vänsterpartiet) (1995–2004)
* Член на окружниот совет на левата партија (1995–2004)
* Член на извршната власт на Левичарската партија (од 2000 г.)
* Член на извршниот комитет
* Здружение на станари Шведска (од 2000 г.)
* Претседавач на Народното движење „Не за ЕУ", Шведска (1992–2001)
* Потпретседател на Народното движење „Не за ЕУ", Шведска (од 2001 г.)

Наводи
------

1. ↑  Irvine, Chris (5 September 2008). „EU wants to ban 'sexist' TV commercials". *The Daily Telegraph*. London. Посетено на 5 September 2008.

Надворешни врски
----------------

* Evabrittsvensson.se, личен блог
* Биографија на Европскиот парламент

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 54134458
* SELIBR: 315853

 |

 |
**„Дојди и запознај ја жена ми"** (италијански: *Romanzo popolare*) –– филм на режисерот Марио Моничели (Mario Monicelli) од 1974 година. Автори на сценариото се Аџеноре Инкрочи (Agenore Incrocci) и Фурио Скарпели (Furio Scarpelli). Главните улоги ги играат: Орнела Мути (Ornella Muti), Микеле Плачидо (Michele Placido) и Уго Тоњаци (Ugo Tognazzi).

Синопсис
--------

Џулио Баслети (го игра Тоњаци) е работоводител и синдикален службеник во една фабрика. Тој се жени со многу помладата Винченцина (ја игра Мути) со која набргу добива дете. Истовремено, за време на демонстрациите, еден работник го повредува полицаецот Пицуло (го игра Плачидо) и Џулио настојува да го наговори Пицуло да ја повлече тужбата. Тој успева, па дури и се спријателува со Пицуло. Меѓутоа, кога Пицуло се зближува со неговата сопруга, Џулио започнува да го јаде љубомората...

Наводи
------



1. ↑  Dođi i upoznaj moju ženu, talijanski film (пристапено на 15.5.2022)
Камаитачи
Камаитачи (鎌鼬) од Kyōka Hyaku Monogatari 
***Камаитачи*** (鎌鼬code: ja is deprecated ) (鎌鼬?)
е јапонски Јокаи (дух) за којшто често се зборува во Кошинецу регионот.

Тие се појавуваат јавајќи на демони направени од прашина, тие ги сечат луѓето користејќи ги своите нокти на рацете коишто наликуваат на српови. Жртвите би добиле остра рана од сечењето, но не би чувствувале болка.

Тие се многу слични на Квионгите од Кина.

Легенди според области
----------------------

Легенди за ѓаволски ветрови кои ги сечат луѓето се спомнувани Чибу, Кансај  други региони. Има многу легенди за нив во поснежните региони, а има и некои региони каде што ги сметаат и самите вијулици за камаитачи.

Во Шинецу регионот се верува дека камаитачите се творби на некој лош бог, а има и фолклорно верување дека ако се згазне на календар ќе се појави Камаитачи.

Во Тухоку се верува дека кога некој ќе добие рана од камаитачи треба да се стави целосно изгорен стар календар на раната за поборзо да заздрави.

Во Хида, во басенот на Ниу реката, се вели дека се три лоши богови, првиот би го бутнал долу човекот, следниот би го пресекол, и третиот би ставил лек на раната.

Во Јошио областа од Нара Префектурата, се верува дека кога ќе те гризне камаитачи кое што е невидливо, ќе се сопнеш, и иако не ти тече крв, имаш голема рана.
**Ева Кири** (француски: *Ève Denise Curie Labouisse*, родена на 6 декември 1904

 во Париз - починала на 22 октомври 2007

 во Њујорк) — француска писателка.

Биографија
----------

Ева Кири е родена на 6 декември 1904

 во Париз како втора ќерка на Пјер Кири и Марија Кири. Во 1937 година ја издала биографската книга за својата мајка „*Мадам Кири*", која била екранизирана во 1943 година. Нејзиниот живот бил поврзан со Нобеловата награда бидејќи нејзините родителите и нејзината сестра ја добиле Нобеловата награди во научната област, а нејзиниот сопруг, Хенри Ричардсон Лабуис, ја добил Нобеловата награда за мир. Во текот на 15 години тој бил претседател на УНИЦЕФ.

Ева Кири завршила високо образование во 1925 година и одреден период била пијанист. Откако ја објавила биографијата на својата мајка (3 години по нејзината смрт), таа пишувала различни есеи на тема музика, театар и кино.

Во 1940 година, по поразот на Франција во војната, таа побегнала во Англија, каде помагала на сојузниците до крајот на војната. Таа посетувала различни земји во Европа и Азија и и го напишала патописот „*Journey among warriors*".

Во 1954 година таа се омажила за Хенри Ричардсон Лабуис, а во 1958 година станала американски државјанин. Двајцата со сопругот посетиле над 100 земји. Сопругот починал во 1987 година, додека таа на 22 октомври 2007 година на 102 години.

Надворешни врски
----------------

* Ева Кири на Ризницата

* Портал: Биографија

* Ève Curie's biography
* Ève Curie's in Encyclopedia of World Biography
* The Land of My Mother – Polish-American documentary movie narrated by Eve Curie, 1941 на YouTube
* Obituary from The Times, October 26, 2007
* Obituary from The Daily Telegraph, November 8, 2007 Архивирано на 18 јануари 2008 г.
Катедралата „Свети Михаил" претставува симбол на градот
Се смета дека градот бил основан во 482 п.н.е. За потеклото на градот постојат неколку легенди. Според една легенда, градот бил основан од страна на водачот на едно племе, кој се викал Киј, заедно со неговите браќа и сестра. Сепак, во практика не се знае кога точно бил основан градот. Во 8 век биле изградени првите утврдувања во една населба која била напуштена претходно.

Златната доба на градот се случила во времето на Киевска Рус. Во 968 година, Печенегите го ставиле градот под опсада. Периодот на развој на градот се случило во времето на кнезовите од Владимир. На 8 март 1169 година градот бил разрушен од страна на Андреј Богољубски, при кое се случил голем грабеж на црквите и манастирите. Киев за долго време ја изгубил значајноста во земјата, на сметка на големите центри како Владимир, Новогород и Москва. Градот во 1230-тите бил на неколкупати ограбуван од страна на неколку кнезови. Во 1240 се случила инвазијата на монголците предводени од Бату Хан, кој целосно го разрушил Киев, настан кој имал големо влијание за иднината на градот и источната цивилизација. Пред да биде разрушен, градот бил познат како еден од најголемите во светот, со население од 100.000 луѓе. Во 1362 година, Киев и околните области биле вклучени во составот на Големото литванско војводство. Во 1569 година, со основањето на Полско-литванската Државна Заедница, Киев станал главен град на новоформираното Киевско војводство. Во 1658 година градот требал да стане престолнина на Унијата на трите народи, но договорот не бил ратификуван.

Во 1667 година градот станал дел од Царство Русија. Во рамките на империјата, градот бил еден од најголемите христијански центри, но неговото значење останало маргинално. Во времето на Руската индустриска револуција од крајот на 19 век, Киев станал важен трговски и транспортен центар на Руската Империја, познат по производство на шекер и жито, кои биле извезувани преку реката Днепар.

Започнувајќи од 1921 година, градот станал дел од Украинска ССР. Во текот на 1934 година, престолнината на земјата била префрлена од Харков во Киев. Во Втората светска војна, градот повторно претрпел значителна штета, и бил окупиранл од Нацистичка Германија од 19 септември 1941 до 6 ноември 1943 година. Непосредно откако градот бил окупиран, офицерите од НКВД поставиле динамити околу објектите улицата Крештатик, каде се наоѓала голема германска војска. Така, зградите изгореле за неколку дена, а 25,000 луѓе останале без покрив над главата. Во знак на одмазда, Германците ги уапсиле сите локални евреи, кои биле масакрирани на Бабин Јар.

Во поствоенио период, градот повторно започнал да се гради од почеток, станувајќи повторно трет најзначаен град во Советскиот Сојуз. Катастрофалната несреќа во Чернобил се случила на само 100 километри од градот, пренесувајќи го радиоактивното зрачење. По распадот на комунизмот и со изгласувањето на Декларацијата за независност на Украина, градот бил прогласен за престолнина на новата украинска независна држава.
**Елена Јаковлева** (руски: *Елена Алексеевна Яковлева*, роден на 5 март 1961

 во Новоград-Волински) е руска глумица, Народен артист на Руската Федерација од 2002 година и добитник на медал на честта од 2006 година.

Средното образование го завршила во 1978 година во Харков, а по ова работела како библиотекар во Харковскиот универзитет. Во 1980 година заминала за Москва, каде се запишала на ГИТИС (Руска академија за театрално искуство).

Своето деби во театрот го имала во 1984 година, а една година порано за првпат учествувала во филмот *Двајца под еден чадор* (Двое под одним зонтом).

Наводи
------

1. ↑  „Указ Президента Российской Федерации от 14 января 2002 года № 266 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»". Архивирано од изворникот на 2013-05-10. Посетено на 2011-08-07.

*Оваа статија за глумец/глумица од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 31732525
* LCCN: no2005075505
* ISNI: 0000 0001 1615 3886
* GND: 14389403X

 |

 |
**Дане Петковски** (Брусник, Битола, 25 декември 1922 - Белград, 2005) — учесник во Народноослободителната борба и генерал-полковник на ЈНА.

Животопис
---------

Петковски е роден на 25 декември 1922 година во битолското село Брусник. Се приклучил на Народноослободителното движење во 1941 година. За време на војната бил заменик политички комесар на баталјон и бригада и политички комесар на дивизија. Станал член на Комунистичката партија на Југославија во 1943 година.

По војната бил командант на дивизија и воено подрачје, началник на управа во Сојузниот секретаријат за народна одбрана и помошник сојузен секретар за национална одбрана.

Завршил Виша партиска школа „Ѓуро Ѓаковиќ", Виша воена академија и Воената школа на ЈНА.

За член на ЦК на СКЈ бил биран од Осмиот до Единаесеттиот конгрес на СКЈ .

Починал во 2005 година во Белград.

Носител е на Партизанска споменица од 1941 година. и повеќе југословенски одликувања.

Надворешни врски
----------------

* Дане Петковски на Ризницата ?
**Елена Доцевска Божиновска** (родена на 23 јуни во Куманово) - политичар и актуелен член на Советот на Општина Куманово од партијата ВМРО-ДПМНЕ.

Кариера
-------

Доцевска Божиновска е дипломиран правник со положен правосуден испит, раководител на Одделение за библиотека во Собранието на Република Македонија. Првенец на генерација, во средношколски и студентски денови ангажирана во невладини организации, бројни еко-проекти, и проекти на НРИО Наш Весник и Радио Телевизија Куманово, ЗНМ и проектот Булевар. Таа е сопруга и мајка на две деца.

На функцијата советник во Советот на Општина Куманово доаѓа како носител на кандидатската листа на ВМРО-ДПМНЕ на локалните избори во 2021 година.

1. ↑  „Елена Доцевска Божиновска носител на листата кандидати за советници на ВМРО-ДПМНЕ за Куманово". *Кумановски Муабети*. 12.09.2021. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
**Долгиот ден завршува** (англиски: *The long day closes*) - британски филм од 1992 година, во режија на Теренс Дејвис, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Ли Мек Кормак (Leigh McCormack), Марџори Јејтс (Marjorie Yates), Ентони Вотсон (Anthony Watson), Николас Ламонт (Nicholas Lamont), Ајси Овенс (Ayse Owens), Тина Малоун (Tina Malone), Џими Вајлд (Jimmy Wilde), Робн Поли (Robin Polley) и Џој Блејкман (Joy Blakeman). Филмот, кој нема цврсто наративно јадро и драмска композиција, претставува посвета на филмската уметност зашто на многу сугестивен и аудиовозиелно богат начин го прикажува растењето на едно дете за кое филмот претставува излез од мрачното секојдневие. Во споредба со најпознатиот филм на Дејвис, „Оддалечени гласови, запрени животи", овој филм е многу поведар и поптимистичен. Карактеристично за филмот е тоа што главната улога ја игра Ли Мек Кормак за кого таа му била првата и последната филмска улога. Исто така, филмот се одликува со натпросечна музичка подлога во која се комбинирани класичните дела со популарните песни од 1950-тите.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во Ливерпул, во 1950-тите. Дванаесетгодишното момче Бад (го игра Мек Кормак) расте без татко во многучлено семејство за кое се грижи пожртвуваната мајка (ја игра Јејтс). Тој има двајца поголеми браќа, Кевин (го игра Вотсон) и Џон (го игра Ламонт) и една постара сестра (ја игра Овенс). Неговите блиски му посветуваат големо внимание и љубов, Бад се чувствува многу осамен, а единственото задоволство му се филмовите. Секогаш кога мајка му ќе му остави малку пари, тој оди во блиското кино...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Smiraj dugog dana, britanski film (пристапено на 1.6.2020)
2. ↑  HRT, Smiraj dugog dana, britanski film (пристапено на 1.6.2020)
Поглед кон Ејриксјекидл
**Ејриксјекидл** (исландски: *Eiríksjökull*) — ледник во Исланд, северозападно од Лангјекидл. Зафаќа површина од околу 22 км2, се наоѓа на надморска висина од 1675 метри, и претставува највисока планина во западен Исланд. Сместен е на 750 метарска лавична плоча од изгасен вулкан.

Поврзано
--------

* Ејафјадлајекидл
* Лангјекидл

Надворешни врски
----------------

* Ледник Ерјиксјекидл

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Ледници во Исланд |
| --- |
|  |
| 
* Ватнајекитл
* Дрангајекидл
* Ејафјадлајекидл
* Ејриксјекидл
* Ќејтландсјекидл
* Лангјекидл
* Мирдалсјекидл
* Снајфедлсјекидл
* Тиндфјадлајекидл
* Торфајекидл
* Тоурисјекидл
* Траундарјекидл
* Тунгнафедлсјекидл
* Хофсјекидл

 | Исланд |

 |
Мапа на Мадагаскар и околината во почетокот на 18-ти век
Пишаната историја на Мадагаскар започнала во 7 век, кога Арапите воспоставиле трговски контакти со островот. Контактот со европските сили започнал во 1500-ните кога португалскиот морнар Диего Дијаз, за својот пат кон Индија го пронашол островот. Кон крајот на 17 век, французите воспоставиле трговски односи околу неговиот источен брег. Во почетокот на 1790-тите, владетелите на Мерина успеале да воспостават контрола врз поголемиот дел од островот. Во 1917 година Мерина и Велика Британија потпишале договор за укинување на трговијата со робови, која била значајна за економијата на Мадагаскар. За возврат на тоа, островот добил финансиска помош од Британија. Британците ја прифатиле француската доминација на островот во 1885 година, во замена за Занзибар, денешен дел од Танзанија. Апсолутната француска контрола врз островот била воспоставена во 1895 година, а монархијата Мерина била укинета. Во времето на Втората светска војна, во 1942 година островот бил окупиран од страна на Велика Британија, а по поразот на Нацистичка Германија и Вишиевска република, островот повторно бил вратен на Франција. По војната започнале конфликтите против француската власт. По ова, земјата тргнала кон својата неависност по мирен пат. На 14 октомври 1958 година била прогласена Малгашката република, како автономна територија во внатрешноста на француската заедница. Целосна независност островот добил во 1960 година.

Наводи
------



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Историја на Африка |
| --- |
|  |
| Суверени држави | 

Алжир **·** Ангола **·** Бенин **·** Боцвана **·** Брег на Слоновата Коска **·** Буркина Фасо **·** Бурунди **·** Габон **·** Гамбија **·** Гана **·** Гвинеја **·** Гвинеја-Бисао **·** Египет1 **·** Екваторска Гвинеја **·** Еритреја **·** Есватини **·** Етиопија **·** Замбија **·** Зелен ’Рт **·** Зимбабве **·** ЈАР **·** Јужен Судан **·** Камерун **·** Кенија **·** Комори **·** Демократска Република Конго **·** Република Конго **·** Лесото **·** Либерија **·** Либија **·** Мавританија **·** Маврициус **·** Мадагаскар **·** Малави **·** Мали **·** Мароко **·** Мозамбик **·** Намибија **·** Нигер **·** Нигерија **·** Руанда **·** Сао Томе и Принсипе **·** Сејшели **·** Сенегал **·** Сиера Леоне **·** Сомалија **·** Судан **·** Танзанија **·** Того **·** Тунис **·** Уганда **·** ЦАР **·** Чад **·** Џибути
 |
|  |
| Непризнаени држави | 

Западна Сахара **·** Сомалиленд
 |
|  |
| Зависни земјии други територии | 

Западна Сахара **·** Пунтленд  **·** Јемен (Сокотра)  **·** Португалија (Мадеира)  **·** Обединето Кралство (Света Елена, Вознесение и Тристан да Куња)  **·** Франција (Мајот **·**  Расеани Острови **·** Реинион)  **·** Шпанија (Канарски Острови **·**  Сеута **·**  Суверени територии  **·**  Мелиља)
 |
|  |
| 1 прекуконтинентска држава |

 |
**ЖРК Алушовски** е македонски женски ракометен клуб од Скопје, Македонија. Моментално се натпреварува во ракометната Супер лига, највисокото женско лигашко натпреварување во Македонија.

Клубот бил основан и е под сопствеништво на поранешниот ракометар и Стевче Алушовски.

Историја
--------

Клубот претставува продолжение на ракометната академија Алушовски која била основана во 2014 година, во која членовите на школата можат да се натпреваруваат на сениорско ниво. Во сезоната 2019-2020, клубот се пријавил за учество во женската Супер лига, што била нивната прва професионална сезона.

Наводи
------

1. ↑  „Академија Алушовски". alusovski.com преку web.archive.org. Архивирано од изворникот на 2019-12-24. Посетено на 24 декември 2019.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. ↑  „Пет нови клуба пријавија учество во Женската лига". gol.mk преку web.archive.org. 22 август 2019. Посетено на 24 декември 2019.

Надворешни врски
----------------

* Официјална вебстрана Архивирано на 24 декември 2019 г.
**Дочо Михајлов** (бугарски: Дочо Михайлов; Бабук, Силистранско, 29 октомври 1895 - Никола Козлево, Силистранско, 26 август 1926) — бугарски револуционер и политички деец, еден од раководителите на Внатрешната Добруџанска Револуционерна Организација.

Животопис
---------

Тој е роден на 29 октомври 1985 г. во с. Бабук, Силистренско. Станува член на Бугарската Комунистичка Партија и влегува во раководството на Внатрешната Добруџанска Револуционерна Организација како херој на идејата за формирање на советска република во Добруџа.

Од партијата гледаат дека ВДРО претставува добра воена сила и решаваат внатрешно да ја преземат. Дочо Михајлов се согласува да влезе во добруџанската организација кога разбира колку големи суми обеќа Москва за остварување на идејата. Заедно со Врбан Петров добиваат 200 илјади лева за да изградат комунистички групи во ВДРО и да ја натераат да работи во полза на Москва а против Бугарија. Во 1925 г. се одкриени и осудени на затвор во Бугарија. Ги признава своите акции и предава сè што знае.

Во септември истата година Дочо Михајлов заедно со Петар Вичев, Врбан Петров, Ѓорги Кроснев, Петар Нејчев, Ѓорги Стефанов и Димитар Ганев ја создаваат Добруџанската Револуционерна Организација (ДРО) во Виена, Австрија со помош од Москва. Бугарската влада презема мерки да ја расформира револуционерната дејност на организацијата по инцидент во Старо село, Силистранско, каде што се убиени десетина бугари од романската жандармерија.

Тој е убиен од бугарските власти со помошта на Никола Ќемлиев, од кој пред тоа се добиени докази. Споменик за Дочо Михајлов е издигнат во централниот плоштад на Силистра, а во неговото родно село Бабук има куќа-музеј.
**Пабло Даниел Освалдо** (роден на 12 јануари 1986) — италијански фудбалер роден во Аргентина, кој во моментов игра како напаѓач за Серија А клубот Интер.

Клупска кариера
---------------

### Рана кариера

 Освалдо игра за Фјорентина во 2008 година
Освалдо го направил своето професионално фудбалско деби во аргентинската 2 дивизија за Уракан во 2005 година. По помалку од една година тој бил ангажиран од страна на италијанската екипа Аталанта, каде што одиграл само три натпревари и постигнал еден единствен погодок во сезоната 2005-06 во Серија Б. Во 2006 Аталанта се согласила на ко-сопственост договор да го испрати играчот во Лече, друг Серија Б тим, каде Освалдо имал можност да игра редовно, постигнувајќи осум гола во 31 настапи со *Џалоросите*. По една таква прилично импресивна сезона, Аталанта го вратила играчот и го продала на Фјорентина за 4.600.000 €. Тој го одиграл својот прв натпревар во Серија А на 29 септември 2007 година, постигнувајќи два гола во победата како гост со 3-0 над Ливорно.

Тој ја напуштил Фиорентина на 20 јануари 2009 година и и се приклучил на Болоња на заем за 2.000.000 €. На крајот на сезоната Болоња го купила него за дополнителни 5 милиони € потпишувајчи го Освалдо на 4-годишен договор. На 23 август 2009 Освалдо го постигнал првиот гол за Болоња оваа сезона против неговиот поранешен клуб Фјорентина и му донел на својот тим израмнување.

### Еспањол

На 10 јануари 2010, Освалдо се преселил во Шпанија потпишувајќи за Еспањол. За сезона и половина тој одиграл 44 првенствени натпревари и постигнал точно 20 гола.

### Рома

По успешната втора сезона со Еспањол, каде Освалдо постигнал повеќе од еден гол на секој втор натпревар, тој бил продаден на Рома за сума до € 17.500.000 на 25 август 2011. На 22 септември 2011 тој го постигнал својот прв гол за Рома, во натпреварот што завршил 1-1 со Сиена.
**Ејми Лу Адамс** (родена на 20 август 1974 г.) — американска глумица и пејачка. Таа била именувана во списокот 100 највлијателни луѓе во светот кој го објавува списанието *Тајм* во 2014 година, и е една од највисоко платените глумици во светот. Таа добила два Златни глобуси и била номинирана за пет Оскари и шест БАФТА награди.

Адамс својата кариера ја започнала во претстави кои се изведувале во ресторани и својата прва филмска улога ја имала во филмот *Цркни убавице* (1999). Откако се преселила во Лос Анџелес, таа главно играла улоги во телевизиски серии и во ниско буџетни филмови сè до 2002 година кога глумела во биографскиот филм *Фати ме ако можеш*. Адамс направила пробив во 2005 година со улогата во независниот филм *Јунска бубачка*, во кој за изведбата на млада бремена девојка добила номинација за Оскар за најдобра споредна глумица. Во 2007 година, таа играла улога на принцеза во комерцијално успешниот музички филм на Дизни, *Маѓепсани*.

Адамс уште трипати била номинирана за Оскар и тоа за изведбите во филмовите *Сомнеж* (2008), *Боксер* (2010) и *Мастер* (2012). Таа ја играла улогата на Луис Лејн во суперхеројскиот филм *Човек од челик* (2013) и играла улога на уметник измамник во *Американски измамници* (2013); за вториот, таа добила Златен глобус за најдобра глумица во комедија или мјузикл и била номинирана за Оскар за најдобра глумица. Таа добила втор последователен Златен глобус за изведбата во драмата *Големи очи* (2014). Во 2016 година, Адамс ја повторила улогата на Луис Лејн во *Бетмен против Супермен: Зора на правдата*, и добила пофалби за изведбите во научно-фантастичниот филм *Пристигнување* и трилерот *Ноќни животни*.

Наводи
------

1. ↑  „The World's Highest-Paid Actresses 2016". *Forbes*. Посетено на November 30, 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ејми Адамс" на Ризницата ? |

* Ејми Адамс на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Ејми Адамс — AllMovie (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 34786697
* LCCN: no2003064086
* ISNI: 0000 0001 1053 3554
* GND: 135502772
* SUDOC: 175735891
* BNF: cb157761874 (податоци)
* MusicBrainz: fa295ceb-f727-4387-ac01-0ebacb47090a
* NKC: xx0079860
* BNE: XX1544730

 |

 |
Во ботаниката, **Достапната теорија на просторот**, исто така позната како „прва достапна теорија за простор", е теорија која се користи за објаснување зошто повеќето растенија имаат наизменичен лист на нивните стебла. Теоријата наведува дека локацијата на нов лист на стеблото е одредена од физичкиот простор помеѓу постојните лисја. Со други зборови, локацијата на нов лист на растечки столб е директно поврзана со големината на просторот помеѓу претходните две листови. Врз основа на идеи кои Хофмаистер првпат ги изнесе во 1868 година, снегот и снегот се претпоставува во 1947 година, што остава, никнува во првиот достапен простор на стеблото.

Наводи
------

1. ↑  Romberger, John (1963). *Meristems, Growth, and Development in Woody Plants: An Analytical Review of Anatomical, Physiological, and Morphogenic Aspects*. U.S. Government Printing Office. стр. 37.
**Железничка станица Јегуновце** — железничка станица во селото Јегуновце на надморска височина од 389 метри. Зградата на железничката станица е изградена од цврст материјал на два спрата. Во зградата има мала чекална и билетарница. Низ железничката станица поминуваат регионалните домашни возови на линијата Скопје-Кичево.

Местоположба
------------

Станицата се наоѓа на железничката пруга Скопје-Кичево, во близина на селото Јегуновце и е една од позачуваните и одржуваните железнички станици на оваа пруга, поради што се користи и како крстосница за разминување на возовите. Станицата се наоѓа во северниот дел на Долни Полог на 42,4 километри оддалеченост од главната Железничка станица - Скопје и на 14,7 километри од Тетово.

Галерија на слики
-----------------

* Куќи на железничката станицаКуќи на железничката станица

Надворешни врски
----------------

* ЖС „Јегуновце" на Ризницата ?

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски железници Железнички станици на линијата Скопје — Кичево |
| --- |
|  |
| 
* Скопје
* Железарница
* Ѓорче Петров
* Сарај
* Свилари
* Радуша
* Орашје
* Јегуновце
* Југохром
* Ратае
* Тетово
* Жеровјане
* Врановци
* Гостивар
* Лакавица
* Падалиште
* Зајас
* Строгомиште
* Длапкин Дол
* Кичево

 |

 |

Координати: 42°4′42″N 21°7′5″E﻿ / ﻿42.07833° СГШ; 21.11806° ИГД﻿ / 42.07833; 21.11806
Грбот на некогашното војводство Бретања
Грбот на Монако со наметка со ермелинска постава
**Ермелинот** во хералдиката е го претставува зимското крзно на ермелинот (бело со црно опавче). За една раскошна облека потребно е да се сошијат голем број на крзна, кои даваат шара од црни дамки на бела позадина. Опавчињата се дел од самата боја, а не фигури, иако опавчето (црна дамка) се користи и како поединечна фигура (честопати како знак на каденција). Низ вековите ермелинските точки имале различни форми; најчесто се среќаваат во облик на три перчиња на крајот (најдолу), кои се соединуваат во врв (најгоре), прикачени со клинче.

Кај *ермелинската лента*, опавчињата ја следат линијата на лентата (дијагонално).

Контра-ермелинот е обратен ермелин – полето е црно посеано со сребрени опавчиња.

**Златниот ермелин** е ермелин со златно наместо сребрено поле, додека **пеон** е обратна верзија на златниот ермелин (т.е. златни опавчиња на црно поле).

Постојат и комбинации со други бои, како „црвено ермелинизирано сребрено" (црвено поле посеано со бели ермелински опавчиња).

Видови ермелин
--------------

* Контра-ермелин
* Златен ермелин
* Пеон
* Црвено ермелинизирано сребрено

Поврзано
--------

* Знаме на Бретања
* Хералдички бои

Библиографија
-------------

* Fox-Davies, A. C. (1904). *The Art of Heraldry: An Encyclopædia of Armory*. (изд. 1968) New York: Benjamin Blom, Inc. LCCN 68-056481
* Fox-Davies, A. C. (1909). *A Complete Guide to Heraldry*. (изд. 2004) Whitefish, MT: Kessenger Publishing. ISBN 1-4179-0630-8 LCCN 09-023803

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Хералдички бои |
| --- |
|  |
| *Правило за хералдичките бои* |
|  |
| **Метали:** Сребро **·**  Злато   **Бои:** Сина **·**  Црвена **·**  Пурпурна **·**  Црна **·**  Зелена |
|  |
| **Крзна:** Ермелин **·**  Верверица **·**  Патерица   **Нијанси:** Дудинка **·**  Жолто-кафеава **·**  Румена |
|  |
| **Останати:** Бакар **·** Небесно-сина **·**  Каранфил **·**  Сива **·**  Портокалова |

 |
Главниот влез во концентрациониот логор Дахау по ослободувањето во 1945.
Сите затвореници влегувале низ оваа порта, на која пишува: *Arbeit macht frei (герм. Работата ослободува)*.
**Дахау** (герм. *Dachau*) бил првиот концентрационен логор на Нацистичка Германија сместен на местото на напуштена фабрика за муниција, близу до местото Дахау во Баварија, Германија.

Логорот бил отворен во јуни 1933. и бил првиот концентрационен логор воспоставен од коалиционата влада на нацистите и Католичката централистичка партија (распуштена во јули 1933.). Хајнрих Химлер, тогашниот шеф на Минхенската полиција, официјално го опишал кампот како „прв концентрационен логор за политички затвореници". Дахау служел како пример и прототип на сите други нацистички концентрациони логори изградени подоцна. Вкупно, преку 200.000 затвореници од преку 30 земји биле затворени во Дахау од кои речиси една третина биле Евреи. Во логорот и придружните логори се верува дека умреле вкупно 35.613, и тоа најголемиот дел од болести, глад и самоубиства. На почетокот на 1945. имало голема епидемија на тифус поради која тој бил и евакуиран, а голем број послаби затвореници починале.

Доцна попладнето на 29 април 1945, концентрациониот логор Дахау бил ослободен од 42. Дивизија на Американската армија со посредство на претставник од Црвениот крст. Во моментот во логорот се наоѓале околу 32.000 затвореници од кои голем број заболени од тифус, и околу 300 стражари припадници на СС.

Заедно со многу поголемиот Аушвиц, Дахау станал симбол на нацистичките концентрациони логори. Тој бил еден од првите ослободени логори во 1945. кои му ја откриле на светот реалноста и бруталноста на нацистичкиот режим.

Дахау како тема во уметноста и во популарната култура
-----------------------------------------------------

* „Блуз за Дахау" (*Dachau Blues*) - песна на американската рок-група *Captain Beefheart and his Magic Band* од 1969 година.

Наводи
------

1. ↑  „Изјавата за печат на Хајнрих Химлер (герм.)". Архивирано од изворникот на 2012-12-04. Посетено на 2008-03-20.
2. ↑  United States Holocaust Memorial Museum. "The Holocaust." Holocaust Encyclopedia.
3. ↑  „Дахау - првиот концентрационен логор (англ.)". Архивирано од изворникот на 2006-06-19. Посетено на 2008-03-20.
4. ↑  That Was Dachau 1933 - 1945 by Stanislav Zámečník Page 377 and 379
5. ↑  „Ослободувањето на Дахау, Никзор проект (англ.)". Архивирано од изворникот на 2008-05-09. Посетено на 2008-03-20.
6. ↑  Ханс Литен (герм.).
7. ↑  YouTube, Captain Beefheart - Dachau Blues (пристапено на 16.3.2018)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 139900178
* LCCN: no96065344
* ISNI: 0000 0001 1498 757X
* GND: 4085377-9
* SUDOC: 027588386
* BNF: cb119596132 (податоци)
* NKC: kn20020911001
* BNE: XX453751

 |

 |
**Залцведел Думе** (германски: *Salzwedeler Dumme*) — лева, западна притока на реката Јецел (исто и: Јеце) во Саксонија-Анхалт (Германија).

Име
---

Името на реката, *Dumme*, означува нешто како *Eichenbach* или „дабов поток", бидејќи *Dumme* доаѓа од старословенскиот збор, *dabu*, што значи „даб". Така, тоа не е поврзано со германскиот збор „dumm", што значи „глупав".

Тек
---

Залцведел Думе тече неколку километри јужно од границата со соседната покраина Долна Саксонија во регионот Алтмарк. Извира близу Нојекруг-Хеделзен и поминува низ општината Дере, пред да се влее во Јецел кај Залцведел, откаде доаѓа првиот дел од името.

Поврзано
--------

* Вустров Думе

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Саксонија-Анхалт статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ерланг** (симбол Е) — бездимензионална единица, која се користи во телефонијата како статистичка мерка за оптоварувањето на која било телефонска опрема (линијата, колото, централата...).

Именувана е по данскиот математичар Агнер Краруп Ерланг (1878-1929), кој моделирал телефонски мрежи и развил теорија на редови со чекање.

Ерлангот ја мери стапката на зафатеност на комуникацискиот уред во одреден период. Еден ерланг одговара на максималната зафатеност на опремата што дозволува насочување на еден телефонски повик (што, во случај на проучување на период од еден час, одговара на пример на повик од еден час или десет разговори од шест минути) .

Така:

* 1 ерланг одговара на постојан телефонски повик во периодот на набљудување.
* 0,3 ерланга одговараат на користење на опремата во 30 % од набљудуваното време, на пример, за еден час набљудување, при комуникација од 18 минути.
* 10 ерланга одговараат на зафатеност на група од десет уреди за еден час набљудување, или на зафатеност на група од дваесет уреди во просек 50 % од времето во периодот на набљудување.

Поврзано
--------

* Агнер Краруп Ерланг
**Железничка станица „Градско"** — железничка станица на железничкиот коридор 10 во селото Градско, во југоисточниот дел на Македонија. Железничката станица била изградена во 1871 година и претставувала една од најголемите и најубавите архитектонски градби на железнички станици во Македонија.

Претставува трета железничка станица од Велес, од кој е оддалечена 27,4 километри, додека од главната железничка станица во Скопје е оддалечена 78,3 километри. Низ станицата редовно поминуваат домашните возови на линијата Скопје - Гевгелија, како и меѓународните возови на линиите Скопје - Солун и Белград - Солун.

Историја
--------

Самата железничка станица била изградена во 1871 година и претставувала вистински архитектонски бисер во тоа време. Поседувала подземни премини кои воделе директно до самите перони, кои функционирале сè до минатиот век, за сега да бидат покриени со лимени плочи.

На 26 февруари 1916 година, во време на Првата светска војна, започнала изградбата на теснолиниската пруга од железничката станица „Градско" до селото Дреново во должина од 20,1 километар за потребите на Македонскиот фронт. Подоцна оваа теснолиниска железничка линија била продолжена до Прилеп и до Битола.

Во текот на 2015 година била најавена обнова на железничката станица во Градско, како дел од поголемиот проект за обнова на железничките станици долж коридорите 10 и 10д.

Галерија
--------

* Стар објект на железничката станица во ГрадскоСтар објект на железничката станица во Градско
* Стара железничка станицаСтара железничка станица
* Стара железничка станицаСтара железничка станица
* Станицата за време на Првата светска војнаСтаницата за време на Првата светска војна

Наводи
------

1. ↑  Блажевска, Светлана (2 ноември 2014). „Градени во турско, сега ќе добијат европски лик". *Вечер*. Скопје: Вечер Прес. Архивирано од изворникот на 2014-11-04. Посетено на 22 август 2015.

Надворешни врски
----------------

* ЖС „Градско" на Ризницата ?

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски железници Железнички станици на линијата Велес — Гевгелија |
| --- |
|  |
| 
* Велес
* Згрополци
* Ногаевци
* Градско
* Стоби
* Кукуричани
* Црвени Брегови
* Криволак
* Неготино
* Дуброво
* Демир Капија
* Клисура
* Миравци
* Милетково
* Смоквица
* Прдејци
* Гевгелија

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за железничка станица во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 41°34′39″N 21°56′48″E﻿ / ﻿41.57750° СГШ; 21.94667° ИГД﻿ / 41.57750; 21.94667