recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Харитон Карпузов** (**Крсто Ангелов Карпузов**), е егзархиски црковен македонски преродбенски деец, архимандрит и епископ.

Биографиja
----------

Роден е во 1827 година во село Либјахово, Hеврокопско, Пиринска Македонија. Се школувал во манастирот "Свети Јоан" близу до градот Сер, каде што во 1850 се замонашува. По еден конфликт со грчкиот владика се враќа во родното село, каде што е ракоположен за свештеник, и во месната црква воведува богослужба на народен јазик. Наклеветен од грчките духовници, Карпузов е испратен во заточеништво на островот Родос. Ослободен е една година подоцна, во 1865 г.

Карпузов бил харизматичен и енергичен водач во црковните борби во Источна Македонија. Учествува во народен собор во 1869 година во село Гајтаниново, на којшто се отфрла јурисдикцијата на Цариградската патријаршија. 1871-1873 е претседател на Неврокопската егзархиска црковна општина. Во 1872 година е предложен за архијереј Неврокопската епархија, но кандидатурата не му е прифатена од сите месни дејци.

Според македонските изтражувачи во периодот 1873-1874 поп Харитон е еден од главните агитатори на таканареченото унијатско движење за одвојување на македонските црковни општини од Бугарската егзархија, во засебна црква „да ја воскреснат Охридска архиепископија" преку унијатството со Ватикан. Но тоа движење, очекувано, не успеало. Егзархијата, преку своите агенти го опструирала секој таков обид. Според бугарските изтражувачи Карпузов никогаш не бил активист на унијатите.

Од 1874 е архијерејски намесник во Берковица, а од 1877 до 1879 година е намесник на Софискиот митрополит. Во 1880 година Карпузов е назначен за претседател на Егзархиската општина во Сер. Обвинет за револуциона дејност во 1884 година, заедно со зет му Петар Сарафов и други дејци е уапсен од властите. Судот ги осудува двајцата на 16 години затвор. Првично се испратени во Смирненскиот затвор, а потоа се преместени во град Караман, Мала Азија. Во 1887 година Сарафов и Карпузов успеваат да ибегаат преку Цариград во Одеса. Во 1888 година доаѓаат во Кнежевството Бугарија. Поради неговиот придонес во црковните борби, кон крајот на животот е воздигнат во епископски чин.

Карпузов умира во 1899 година во Софија.

Харитон Карпузов му е дедо на македонскиот револуционер Борис Сарафов.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедия Пирински край. Том 1, Благоевград, 1995, стр.421.
2. ↑  "Документи за българското Възраждане от архива на Стефан И. Веркович 1860-1893". София, 1969, стр.443.
3. ↑  Марков, Иван. Дейци на националното Възраждане в Неврокопския край. "Просветното дело в Неврокоп /Гоце Делчев/ и Неврокопско през Възраждането". София, 1979, стр.104-107.
4. ↑  ПИСМО НА ПЕТКО СЛАВЕЈКОВ ДО ЕГЗАРХОТ АНТИМ I ( јануари 1874, Солун)
5. ↑  „Писма на Петко Рачев Славейков по унията в Македония през 1874 г." - Фалсификатите на Славко Димески, Цочо Билярски, Илия Пасков (сп. Векове, год. 3, н. 1, стр. 62-67, 1989)
**Уморна смрт** - германски нем филм од 1921 година во режија на Фриц Ланг. Во филмот една жена посакува и се обидува да се сретне, односно обедини, со својот починат љубовник. Исто така во филмот се прикажани три приказни кои се случуваат на три различни места, односно на средниот исток, во Италија во Венеција и во Кинеската империја.

Инспирација
-----------

Филмот во најголема мера е инспириран од индиската митологија, како и од личниот живот на режисерот. Односно идејата на режисерот му дошла откако починала неговата мајка.

Појава на филмот
----------------

Многу долго време текстовите од филмот биле изгубени. Ено Паталас, директорот на градскиот музеј во Минхен, успеал да ги обнови текстовите со помош на една француска организација која има богат архив со текстови, благодарение на Лоте Ајснер.
Во 2016 година бил прикажан овој филм во кино, со мали измени од оргиналот.
|  |
| --- |
|  **Света Петка** |
|  |
| 
Поглед на црквата од далечина |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Охридско |
| **Парохија** | Велгошка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°7′45.26″N 20°50′23.73″E﻿ / ﻿41.1292389° СГШ; 20.8399250° ИГД﻿ / 41.1292389; 20.8399250Координати: 41°7′45.26″N 20°50′23.73″E﻿ / ﻿41.1292389° СГШ; 20.8399250° ИГД﻿ / 41.1292389; 20.8399250 |
| **Место** | Велгошти |
|  **Општина** | Охрид |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Света Петка |
|  **Изградба** | 1890 |
|
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | едноброда базилика |
|

**Света Петка** — манастирска црква на Велгошкиот манастир „Св. Петка" во охридското село Велгошти.

Местоположба
------------

Црквата е сместена над селото Велгошти, на патот кон другиот селски манастир „Св. Илија". Изградена е на ридот Олмец.

Историја
--------

Под сегашнава градба на црквата се пронајдени остатоци од малтер на пештерска црква.

Црквата била изградена пред крајот на турската власт.

На средната страна од надворешниот ѕид на петостраната апсида е забележано следново:


„**Света Петка**. Изградена по повелба на цар султан Абдул Хамид. Помош на народот во времето на игуманот Наум Илинчев. Во летото 1890 22 мај".


Била проширена во 1922 година.

### Легенда

Легендата за изградбата на црквата вели дека селаните најпрвин решиле да ја градат црквата посветена на Света Петка на различна локација од денешната, но Света Петка две ноќи по ред го рушела сработеното. Третиот ден, мештаните поставиле стража и дознале дека Света Петка го руши сработеното бидејќи истата сакала да биде подигната на денешната положба.

Архитектура
-----------

Црквата била градена од камен. Нејзините димензии се 8 метри должина, 3 метри ширина и 6 метри височина. Претставува едноброда базилика со две куполи.

### Иконостас

Поседува иконостас, кој е нов, но поседува икони кои се заштитени од страна на Управата за заштита на културното наследство, меѓу кои се вбројува Богородица со Христос.

Галерија
--------

* ВлезотВлезот
* ВнатрешностаВнатрешноста
* АпсидатаАпсидата
* Поглед на цркватаПоглед на црквата

Поврзано
--------

* Велгошти
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Велгошка парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 48. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2 3  Трифуноски, Јован Ф. (1992). *Охридско-струшка област : антропогеографска проучавања*. Београд: Српска академија наука и уметности. ISBN 8670251582. OCLC 27418468.
3. 1 2 3 4 5 6 7  Ристески, Стојан (1982). *Велгошти: прилог за монографија*. Охрид: Месна заедница на Велгошти.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Петка" - Велгошти на Ризницата ?
Можен портрет на Готлоб Ернст Шулце
**Готлоб Ернст Шулце** (герм. *Gottlob Ernst Schulze*, 23 август 1761 — 14 јануари 1833) е германски филозоф, претставник на скептицизмот. Роден е во месноста Хелдрунген (денес во Тирингија). Професорувал во Витенберг, Хелмштет и Гетинген. Неговото највлијателно дело е „Енесидем" (*Aenesidemus*), каде авторот преку скептична полемика се обидува да ги побие исказите во „Критика на чистиот разум" од Имануел Кант и „Филозофија на елементите" од Карл Леонхард Рајнхолд.

Во Гетинген, Шулце станал ментор на идниот филозоф Артур Шопенхауер кого го посоветувал да се задржи на изучувањето на Платон и Кант. Овој совет имал големо влијание во филозофијата на Шопенхауер. Во зимскиот семестар 1810/1811, Шопенхауер кај Шулце изучувал и психологија и метафизика.

Шулце починал во Гетинген.

Мисли
-----

* „Умствените растројства се појавуваат во услови на удобствија — затоа нема да ги најдете кај дивите племиња."
* „Еден особен вид на споредба се нарекува остроумност … Она што произлегува од неа се идеи за скриените, но сепак површни сличности во нештата."
* „Вистината е кривa линија, а филозофијата е бројот на тангентите што ѝ се доближуваат до бесконечност без да ја допрат, — асимптотите."
* „Утврдувањето дали едно расудување е аналитичко или синтетичко зависи и од тоа што сè опфаќа нашето поимување за „субјект". Така, она што за некого е аналитичко, за друг ќе биде синтетичко."
* „Кој ја осознал природата сама по себе?"

Наводи
------

1. ↑  *Encyclopedia of Philosophy*, том 7, New York: Macmillan, 1972
2. ↑  Schopenhauer, *Manuscript Remains*, Vol. 2, Berg, 1988, ISBN 0-85496-539-4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 24610803
* LCCN: n97110235
* ISNI: 0000 0000 8102 8590
* GND: 118611518
* SUDOC: 067030238
* BNF: cb11997238n (податоци)
* NKC: mub2013757455

 |

 |
Доцноантичка слика на таван ок. 330 година, веројатно на Апулеј.
**Луциј Апулеј** (латински: *Apuleius*, 125 - 180) — латински писател, научник, реторичар и маг.

Животопис
---------

Апулеј е роден во градот Мадаур, во денешен Алжир. Во Атина студирал платонистичка философија, а во Рим реторика. Често патувал низ земјите на денешна Италија, Мала Азија и Египет. Освен од традиционалната религија, своите искуства ги црпел и од ориенталните култови на Изида, Митра и Озирис кои ги комбинирал со новопитагорејското учење и со платонскиот спиритуализам. Тој се гордеел со својот почесен назив *philosophus Platonicus*. Патувајќи во Александрија, се оженил со една богата вдовица, но бил обвинет дека искористил магија за да ја убеди на бракот со него.

Творештво
---------

Апулеј е најпознат по романот во 11 книги, „Златното магаре" - единственото целосно сочувано дело на латинската книжевност. Други негови дела се: „Апологија (Беседи за магијата)" (*Apologia (Apulei Platonici pro Se de Magia*), „За Платон и неговото учење" (*De Platone et dogmate eius*), „За Сократовите богови" (*De Deo Socratis*), „Флорида" (*Florida*) и „За вселената" (*De Mundo*).

Наводи
------

1. 1 2  „Zlatni magarac - Apulej", во: Apulej, *Zlatni magarac*, Dereta, Beograd, 2011, стр. 227.
**Матео Карара** (италијански: *Matteo Carrara*; р. 25 март 1979

 во Алцано Ломбардо) — поранешен италијански професионален друмски велосипедист, кој возел како професионалец од 2001 година до 2012 година.

Достигнувања
------------

2000
1. Џиро дел Медио Брента
3. Гран Премио Индустрија е Комерчо Артиџанато Карнагезе
4. Трка околу Нирнберг
2001
5. Трка околу Нирнберг
9. ГП Бруно Бегели
2002
7. Краен пласман Џиро дела Провинција ди Лука
2003
1. Критериум д’Абруцо
4. Краен пласман Класик UNIQA
5. Трофео Матеоти
10. Гран при де Фурмие
Трка околу езерото Киншај
1. Етапа 2
1. Етапа 5
1. Бодовен пласман
Трка околу Австрија
1. Етапа 5
1. Бодовен пласман
2004
2. Критериум д’Абруцо
3. Гран Премио де Лодио
4. Џиро дела Тоскана
5. Трофео Матеоти
2005
3. Краен пласман Трка околу Јапонија
3. Уркиола Игоера
6. Ронде ван Дренте
8. Копа Берноки
2006
2. Меморијал Чимури
5. Гран при Кјасо
6. Џиро ди Ломбардија
8. Копа Сабатини
9. Брабант Пејл
10. Милано-Санремо
2007
3. Краен пласман Трка Бриксија
4. Краен пласман Еускал Бициклета
4. Краен пласман Тур де Свис
5. Краен пласман Вуелта а Ла Риоха
8. Копа Уго Агостони
2008
10. Краен пласман Критериум ду Дофине Либере
2009
1. Краен пласман Сиркут де Лорена
5. Краен пласман Сетимана Сиклистика Ломбарда
5. Коле-По де Лоара
6. Краен пласман Трка околу Луксембург
6. Париз-Камемберт
7. Трка околу Франкфурт
2010
1.  Краен пласман Трка околу Луксембург
3. Краен пласман Сиркут де Лорена
5. Краен пласман Сетимана Сиклистика Ломбарда
6. Краен пласман Четири дена Динкерк
9. Краен пласман Трка Бриксија
2012
8. Краен пласман Волта а Каталуња

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Достигнувања на *Cycling Base* Архивирано на 26 февруари 2012 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со италијанскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Фудбал на плажа
**Фудбал на песок** (или **фудбал на плажа**) е варијанта на фудбалот. Самата игра се одржува на плажа или на игралиште со песок, и вклучува употреба на техника, подвижност и шут кон голот.

Додека фудбалот се играл долги години неформално на плажите, воведувањето на фудбал на песок претставува обид за кодификација на правилата на играта. Ова е сторено во 1992 година од создавачите на Beach Soccer Worldwide, компанија создадена за развој на спортот и одговорна за одржување на голем дел од турнирите до денес.

Неравниот терен покриен со мек песок води кон сосема различен стил на игра од оној присутен кај вообичаениот фудбал. Компактниот терен, значајно помал од теренот за фудбал, им дозволува на играчите да постигнат гол од било кое место на теренот. Ова води кон игра со постигување на голем број погодоци, со просек од 60 обиди за постигнување гол во еден натпревар, со просечно еден постигнат гол секои 3 до 4 минути, што значи околу 11 голови во еден натпревар.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Илустрација на Цао Цао
**Цао Цао** бил генерал и државник и претпоследен канцелар во источната Хан династија кој станал голем поглавар во текот на своите конечни години во античка Кина. Во 204 година го контролирал северниот дел на Кина кој под неговиот син станал кралство Веи.

Цао Цао бил поет. Зачувани се 24 негови песни. Во познатата негова песна „Гледајќи го синото море" на едноставен јазик опишува величествен сцена, со тоа, тоа е прва кинеска песна во која пејзажот е главен мотив. Цао Цаовата поезија, во која многу се придава значење за уметничката вредност на песната, придонела за развој на поезија која е напишана од страна на образовани луѓе.

Заедно со неговите синови Цао Пи, Цао Џи, они заеднички се познати како „Три Цао" во поезијата.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Света Петка** (грчки: *Αγίας Παρασκευής*) — црква во селото Везник, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е парохиски храм на селото.

Архитект на црквата е Андреја од Костур, кој ја изградил и „Св. Атанасиј" во Довишта. Храмот е подигнат на местото на старата црква „Св. Недела". Изградена е во три фази. Прво е изграден жртвеникот, потоа главнината на храмот нартексот, така добивајќи трикорабна базилика. Црквата е отворена на 20 октомври 1805 г. според натписот на плоча. Се чува и султанскиот ферман за неа од 17 септември 1805 г.

Во парохијата влегуваат и црквите „Св. Дух", „Св. Недела" и „Св. Константин".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 31 октомври 2014.
2. ↑  Βοζιάνη, Γεωργίου. „Ο ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου". Δαρνακοχώρια. Архивирано од изворникот на 2018-03-19. Посетено на 31 декември 2017.
3. ↑  „Μνημεία της Κοινότητας Αγίου Πνεύματος". Δαρνακοχώρια. Архивирано од изворникот на 2014-01-28. Посетено на 1 јануари 2018.
**Џанг Гаоли** (кинески: 张高丽, пинјин: *Zhāng Gāolí*; р. ноември 1946) — тековен прворангиран вицепремиер на Кина и член на Постојаниот комитет на Политбирото на Комунистичката партија на Кина. До ноември 2012 г. бил партиски секретар на градот Тјенѓин, а до март 2007 г. ја имал инстата функција среде развојниот расцут на покраината Шандунг.

Живот и кариера
---------------

Џанг е роден во Ѓинѓанг, Фуџен. Во ноември 1973 г. се зачленил во Комунистичката партија (КПК). Судирал економија на Сјаменскиот универзитет во Сјамен (1965-1970).

Од 1997 до 2002 г. бил на важни функции во специјалната економска зона на Шенџен и покраинската управа на Гуангдунг, каде одиграл суштинска улога во стопанскиот напредок на подрачјето. Како економист, Џанг бил задолжен за економскиот развој на покраината Шандунг, каде служел како покраински секретар на КПК.

Пред одржувањето на XVII партиски конгрес, централното раководство направило прераспоред на функционерите, со што Џанг бил преместен како началник на крајбрежниот град Тјенѓин.

На XVIII Национален конгрес на КПК во 2012 г. Џанг е избран за член на XVIII Постојан комитет на Политбирото.

On 15 март 2013 бил назначен за прв вицепремиер на кабинетот на Ли Кеќанг.

Наводи
------

1. ↑  „Кој е кој во новата постава на државниот врв на Кина". *Bloomberg*. 16 март 2013. Посетено на 16 март 2013. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Биографија на Џанг Гаоли — „Синхуа" (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Членови на Постојаниот комитет на Политбирото на Комунистичката партија на Кина |
| --- |
|  |
| Генерален секретар | 1. Си Ѓинпинг |  |
|  |
| Други членови | 
2. Ли Кеќанг |
3. Џанг Деѓанг |
4. Ји Џенгшенг |
5. Љу Јиншан |
6. Ванг Ќишан |
7. Џанг Гаоли

 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Старешини на Државниот совет на НР Кина |
| --- |
|  |
| Премиер | 
* Ли Кеќанг

 |  |
|  |
| Вицепремиери | 
* Џанг Гаоли
* Љу Јендунг
* Ванг Јанг
* Ма Кај

 |
|  |
| Државни советници | 
* Јанг Ѓинг
* Чанг Ванќуен
* Јанг Џечи
* Гуо Шенгкуен
* Ванг Јунг

 |
|  |
| Ген. секретар | 
* Јанг Ѓинг

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 83623518
* LCCN: no2009043959
* ISNI: 0000 0000 5646 6521

 |

 |
**Јулија Авита Мамеја** (литвански: *Julia Avita Mamaea*, родена во околу 180 - починала во 235 година) — римска царица, мајка на римскиот цар Александар Север.

Јулија Мамеја била втората ќерка на Јулија Меса и сирискиот аристократ Јулиј Авит, како и сестра на Јулија Соемиј. Јулија Мамеја се омажила за Марк Јулиј Гесиј Марцијан, со кој имала две деца, Теодора и Марк Јулиј Гесиј Басијан Алексијан, подоцна познат како Александар Север.

За разлика од својата сестра, Јулија Мамеја не била вовлечена во некој скандал и живеела беспрекорен живот. Кога Елагабал и нејзината мајка Јулија Соемиј се покажале како неспособни валдатели, се укажала шансa на Александар Север, синот на Јулуја Мамеја. Тој станал цар кога во 222 година Елагабал бил убиен од страна на преторијанците, а Јулија Мамеја како регент владеела во името на Александар кој тогаш имал 14 години.

Јулија Мамеја го испраќала својот син на сите негови воени походи, што како пракса ја вовела Јулија Домна, жената на Септимиј Север. Така Јулија Мамеја патувала на исток, во војна против Перчаните. Таа била заедно со својот син кога тој војувал со Германите. Кога Александар Север го убиле неговите војници блиску Могунтијакум, на Јулија Мамеја ѝ се случила истата судбина, односно мајката и синот биле убиени истовремено на 19 март 235 година.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јулија Мамеја" на Ризницата ? |

* Julia Mamaea's article at livius.org Архивирано на 13 април 2007 г.

Наводи
------

1. ↑  Herodian, 6:9
**Горка Вердуго Маркотегуи** (шпански: *Gorka Verdugo Markotegui*; р. 4 ноември 1978

 во Ечари-Аранац, Навара) — шпански професионален друмски велосипедист, кој последно возел за UCI World Tour екипата Еускалтел-Еускади.

Тој нема освоена ниедна трка, но го направил неговото деби на Џиро д’Италија во 2005 (86.) и го имал првиот настап на Тур де Франс во 2006 (75.). Негов највисок пласман на Тур де Франс бил во 2010 (36.), меѓутоа и покрај тоа што успеал 6 пати да ја заврши трката, никако не успеал да биде во првите десет на некоја етапа. Сметан како лојален член на екипата, негов најдобар личен резултат бил на етапата 16 на Тур де Франс 2007, кога со бегството успеал да добие доволно бодови во планинскиот пласман да заврши 11. на крај во Париз. Завршил 11. во генералниот пласман на Вуелта а Еспања 2012, забележувајќи го најдобриот пласман на Гранд Тур трка.

Достигнувања
------------

2006
10. Краен пласман Класика а Алкобендас
2008
5. Краен пласман Волта а ла Комунитат Валенсија
7. Краен пласман Париз-Ница
10. Краен пласман Волта а Каталуња
10. Субида а Уркиола
2009
8. Класика Примавера
2012
3. Гран Пиемонт
11. Краен пласман Вуелта а Еспања
2013
7. Пруеба Вилјафранка де Ордизија

### Распоред на резултатите на Гранд Тур

| Гранд Тур | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | 68 | — | — | — | — | — | — | — | 64 | — |
|  **Тур** | — | 74 | 47 | 70 | 60 | 35 | 24 | СО | — | — |
|  **Вуелта** | — | — | — | — | — | 83 | 36 | 11 | 63 | — |

СО = се откажал

Наводи
------

1. ↑  Урабуру, Бенито (21 октомври 2012). „Euskaltel team already full for 2013 with ten new signings". *El Diario Vasco* (шпански). Grupo Vocento. Посетено на 4 јануари 2013.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Горка Вердуго" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на 9469". Cycling Archives.

|  |  |
| --- | --- |
|  Знаме на ШпанијаБиографска икона | *Оваа биографска статија поврзана со шпанскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Света Доротеја** е христијански светец и маченик од 4 век.

Потекнува од Кесарија Кападокиска. Управникот на областа Саприкија според христијанските веруваеа, ја дал доротеја на две незнабожечки сестри, Христина и Калиста, за тие да ја одвратат од религијата. Но се случило спротивното: доротеја успеала да ги обрати обете сестри. Налутен Саприкиј наредил да ги врзат тие две сестри со грбот едната за другата и ги фрлиле во каца со смола, па ги запалиле. Тогаш и доротеја ја осудиле на смрт.

Православната црква неговиот ден го чествува на 6 февруари.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 52

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 69752052
* GND: 120125897
* NKC: ola2002140260

 |

 |
**Хетајри или Етери** или **Кралски другари** — стара установа во политичкиот и воениот систем на Античка Македонија, составена од околу 100 на број македонски благородници. Хетајрите биле придружници на кралот во мир, кога со него учествувале на најголемите празници и обреди, но и во војна кога се бореле како коњаници под негово заповедништво. Во некои историски извори оваа древна македонска установа се среќава и под имињата *кралски пријатели* или *пријатели на кралот*, бидејќи нејзините членови биле во најблиски односи со кралот уште од неговото детство и често го советувале за важни прашања од политичкиот и воениот живот.

Наводи
------

1. 1 2  Проева, Наде. Александар Македонски - живот и дело. Библиотека Historia Antiqua Macedonica, кн. 10. Скопје, 2012. стр.320
Јохан Сигфрид Сирен
Собраниската палата во Хелсинки (1931)
**Јохан Сигфрид Сирен** (фин. *Johan Sigfrid Sirén*, 27 мај 1889, Илихерма – 5 март 1961, Хелсинки) бил фински архитект, истакнат претставник на нордискиот класицизам. Дипломирал архитектура во 1931, кога воедно е завршено и неговото најзначајно дело, Собраниската палата („Едускунтатало") во Хелсинки, каде заседава финскиот парламент.

Во периодот од 1918 до 1925 г. Сирен бил акционер во архитеконската фирма „K. Borg, J.S. Sirén & Hj. Åberg". Во 1931 отворил свое ателје и станал професор по архитектура на Хелсиншкиот технолошки универзитет, каде се задржал до 1957.

Неговиот син Хејки Сирен е исто така истакнат архитект, како и неговата снаа Каија Сирен.

Поврзано
--------

* Гунар Асплунд;
* Нордиски класицизам.

Наводи
------

1. ↑  Ј.С. Сирен: Музеј на финската архитектура Архивирано на 31 октомври 2010 г. (фински)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јохан Сигфрид Сирен" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за архитект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 15569557
* LCCN: n90719665
* ISNI: 0000 0000 6675 3065
* GND: 118963171
* SELIBR: 284356
* SUDOC: 09882211X
* BIBSYS: 90366689
* ULAN: 500046682

 |

 |
**„Човечки глас"** (англиски: *The human voice*) е филм на шпанскиот режисер Педро Алмодовар (Pedro Almodóvar) од 2020 година. Режисерот, исто така, е автор и на сценариото, а главната улога ја игра Тилда Свинтон (Tilda Swinton). Филмот, заснован врз истоимената драма на Жан Кокто, е првото дело на Алмодовар на англиски јазик.

Синопсис
--------

Една жена го набљудува минувањето на времето седејќи покрај ковчегот на својот поранешен љубовник кој би требало да дојде по него, но никогаш не доаѓа, а неговото куче не сфаќа дека господарот го напуштил.

Наводи
------

1. ↑  Ciklus filmova Pedra Almodovara: Ljudski glas, španjolski film (пристапено на 16.1.2023)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Филмови во режија на Педро Алмодовар |
| --- |
|  |
| 
*Пепи, Луси, Бом* (1980) • *Лавиринти на страста* (1982) • *Темни навики* (1983) • *Што направив да го заслужам ова?* (1984) • *Матадор* (1986) • *Закон на желбата* (1987) • *Жени на работ од нервен слом* (1988) • *Врзи ме!* (1990) • *Високи потпетици* (1991) • *Кика* (1993) • *Цветот на мојата тајна* (1995) • *Живо месо* (1997) • *Сѐ за мојата мајка* (1999) • *Зборувај со неа* (2002) • *Лошо образование* (2004) • *Се враќам* (2006) • *Раскинати прегратки* (2009) • *Во туѓа кожа* (2011) |

 |
Признаница на Централниот комитет на ВМРО од 15 јануари 1924, дадена на Георги Стрезов со потписот на Тодор Александров.
**Централниот комитет** бил раководното тело на Внатрешната Македонска Револуционерна Организација. Револуционерната мрежа на ВМРО била изградена од селски, окружни и околиски комитети а целосната дејност и важните решенија на организацијата зависеле од Централниот комитет. За прв претседател на комитетот бил избран Христо Татарчев во 1894 година. Паралелно со Централниот комитет во 1896 година со работа започнува и Задграничното претставништво кое било прекинато во 1928 година. Централниот комитет прекинува со работа по Деветнаесетомајскиот преврат во 1934 година во Бугарија кога биле преземени мерки за ликвидирање на ВМРО и тогашниот раководител Иван Михајлов.

Членови на Централниот комитет
------------------------------

| Име | Години науправување |
| --- | --- |
| Христо Татарчев | 1894-1901 |
| Даме Груев | 1894-1901 |
| Иван Хаџи Николов | 1894-1901 |
| Христо Матов | 1896-1902 |
| Христо Поп Коцев | 1896-1897 |
| Григор Попев | 1896-1901 |
| Димитар Стефанов | 1901-1902 |
| Пере Тошев | 1905-1908 |
| Туше Делииванов | 1901-1902 |
| Христо Матов | 1902-1905 |
| Христо Татарчев | 1902-1905 |
| Иван Гарванов | 1903 |
| Спас Мартинов | 1903 |
| Димитар Мирчев | 1903 |
| Христо Поп Коцев | 1903-1904 |
| Даме Груев | 1905-1906 |
| Петар Поп Арсов | 1905-1906 |
| Димитар Стефанов | 1905-1906 |
| Ѓорче Петров | 1905-1907 |
| Пере Тошев | 1905-1908 |
| Тодор Поп Антов | 1905-1908 |
| Борис Сарафов | 1906-1907 |
| Иван Гарванов | 1906-1907 |
| Христо Матов | 1906-1907 |
| Тодор Александров | 1907-1908 |
| Павел Христов | 1908 |
| Ефрем Чучков | 1908 |
| Петко Пенчев | 1908 |

Наводи
------

1. ↑  Националноосвободително движение на българите в Македония и Одринска Тракия (1878-1912)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со ВМРО е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Двајца мажи облечени во абола, како што се гледа на барелјефите на триумфалната капија на Септимиј Север во Рим
***Абола*** била облека слична на наметка што ја носеле античките Грци и Римјани. Нониј Марцел цитирал пасус од Варо за да покаже дека тоа е облека што ја носат војниците (*vestis militaris*), а со тоа и се спротивставувале на тогата. Римските жени, исто така, носеле верзија на *абола* барем до царскиот период.

*Аболата*, сепак, не била ограничена на воени прилики, туку се носела и во градот. Посебно ја користеле стоичките филозофи во Рим, исто како што грчките филозофи биле навикнати да се разликуваат по одредена облека.

Поимот абола е всушност латинизација на грчкиот збор *амбола* (ἀμβόλλα) или *анабола* (ἀναβολή), за широка волнена наметка.

Поврзано
--------

* Пенула

Наводи
------

1. ↑  Radicke, Jan (2022). *8 abolla – rough woollen cloak* (англиски). Berlin: De Gruyter. doi:10.1515/9783110711554-024. ISBN 978-3-11-071155-4.
2. ↑  Suetonius, *Caligula* 35
3. ↑  Mart. iv. 53, viii. 48
4. ↑ . Boston. Отсутно или празно `|title=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Абола (напис во Смитовиот речник за грчки и римски антиквитети)
**Фарадеевиот закон за индукција** опишува еден важен феномен кој е и основен закон на електромагнетизмот и кој се применува во рабоатата на трансформаторите, електричните генератори и други електрични машини. Законот гласи:

>  Индуцираната електромоторна сила (ЕМС) во затворено коло е еднаква на брзината на промената на магнетниот тек низ колото.
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

Законот е откриен од Мајкл Фарадеј во 1831, а независно истовремено и од Џозеф Хенри.

Квантитативно, законот се изразува со следнава формула:

{\displaystyle {\mathcal {E}}=-{{d\Phi \_{B}} \over dt}}.
кајшто

{\displaystyle {\mathcal {E}}} е електромоторната сила во волти,
ΦB е магнетниот тек (флукс) низ колото во вебери.
Насоката на електромоторната сила (ЕМС) е дадена со Ленцовиот закон.

Во принцип, постојат два начини да се врши промена на магнетниот тек низ електрично коло. Едниот, кој се користи кај трансформаторите, е со наизменична струја која создава променливо магнетно поле, а другиот, кој главно се користи кај генераторите, е кога електричното коло, (во случајов намотките на генераторот) ротираат низ статично магнетно поле, со што текот се менува.

Индукциона машина која се користи за демонстрација на електромагнетната индукција.

Електромагнетна и електростатичка индукција
-------------------------------------------

Феноменот на електромагнетната индукција не треба да се меша со електростатичката индукција која создава електрицитет преку триење или допир помеѓу два различно наелектризирани објекти.

Фарадеев закон во интегрална форма
----------------------------------

Максвел во 1855 ја ревидирал математичката формула на фарадеевиот закон, а во 1884 Оливие Хевисајд ѝ ја дал следната форма која се користи и денес: 

{\displaystyle \nabla \times \mathbf {E} (\mathbf {r} ,\ t)=-{\frac {\partial \mathbf {B} (\mathbf {r} ,\ t)}{\partial t}},}
кајшто

**E** и **B** се електричното и магнетното поле,
∇ × означува промена
{\displaystyle {\begin{matrix}{\frac {\partial }{\partial t}}\end{matrix}}}  означува делумен извод по времето при фиксно растојание **r** .
Оваа форма на равенката е позната и како Максвел-Фарадеева равенка, или една од четирите Максвелови равенки.

Наводи
------

1. ↑  See, for example,
M N O Sadiku (2007). *Elements of Electromagnetics* (Fourth. изд.). NY/Oxford UK: Oxford University Press. стр. §9.2 pp. 386 ff. ISBN 0-19-530048-3.
2. ↑  
Tai L. Chow (2006). *Electromagnetic theory*. Sudbury MA: Jones and Bartlett. стр. Chapter 5; p. 171 ff. ISBN 0-7637-3827-1.
3. ↑  For an explanation of why this equation does not explain motional EMF, see, for example, Griffiths *Introduction to Electrodynamics*, pp.301-3, or Feynman *Lectures on Physics*, Ch. II-17
**Сава Готски** е христијански светец од 4 век.

Според христијаните некој готски кнез дошол во селото, во коe што живеел Сава и ги прашал селаните, дали во нивното село има христијани. Тие со заклетва го уверувале дека нема ни еден. Тогаш Сава застанал пред кнезот и пред народот и рекол дека тој е христијанин. Видувајќи го кнезот беден и сиромашен, го пуштил со мир говорејќи: "*Тој ниту може да штети ниту да користи*!" Другата година пак на Велигден дошол некој свештеник Сансал во тоа село и ја отпразнувал светлата Пасха со Сава. Незнабожците го слушнале тоа, па изненадно нападнале на домот од Сава и почнале со да ги тепаат. Најпосле кнезот го осудил Сава на смрт и го предал на војниците.

Православната црква нејзиниот ден го чествува на 15 април.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 156
**Широконосни мајмуни** или **новосветски мајмуни** (науч. *Platyrrhini*) — парворед на примати. Заедно со тесноносните мајмуни (старосветски мајмуни) го образуваат инфраредот на вистински мајмуни, а со аветите го образуваат подредот на сувоносни мајмуни.

Широконосните мајмуни, со исклучок на човекот, се единствените примати кои живеат на американскиот континент. Нивниот ареал на живеење се протега од јужно Мексико до северна Аргентина. На островите од Карипското Море порано постоеле неколку (денес изумрени) видови кои припаѓале во групата на антилски мајмуни (*Xenotrochini*).

За разлика од старосветските мајмуни, кај широконосните мајмуни ноздрите се насочени нанапред, а носот во целост е покрупен и поширок. Големината и тежината на широконосните мајмуни е различна. Најмал претставник од овој инфраред воопшто е џуџестиот мармозет, кој тежи само 100 г, а најголеми се дрекавците и неколку видови на пајаковидни мајмуни, чија тежина надминува 10 кг. Сите новосветски мајмуни живеат на дрвјата и, со исклучок на ноќните мајмуни, активни се во текот на денот.

Најстарите фосили од широконосни мајмуни и припаѓаат на олигоценската епоха. Во однос на двата други инфраредови на сувоносни мајмуни, поблсико сродство имаат со старосветските мајмуни отколку со аветите. Многу е веројатно дека предците на овој таксон го преминале Атлантскиот Океан на пловечки дрвја во епохата кога растојанието меѓу континентите не било толку големо.

Систематика
-----------

Широконосните мајмуни се распределени во пет семејства:

* Семејство Callitrichidae: мармозети и тамарини
* Семејство Cebidae: капучини и верверични мајмуни
* Семејство Aotidae: ноќни или бувски мајмуни (дурукулис)
* Семејство Pitheciidae: титии, сакии и уакарии
* Семејство Atelidae: дрекавци, пајаковидни и волнени мајмуни

Надворешни врски
----------------

* Platyrrhini and Ceboidea Архивирано на 15 мај 2008 г.
**Ефтимиј Велики** е христијански светец.

Ефтимиј е роден во ерменскиот град Мелитина, во близина на реката Еуфрат во 377 година, од благородни и познати родители. Неговата мајка имала некоe небесно видување за раѓањето на Ефтимиј. Уште од младоста се подвизувал, најнапред во околината на својот град, а потоа, откако го посетил Ерусалим, во дваесетидеветата година од животот, во пустината помеѓу Ерусалим и Ерихон, наречена Фаре. Сите денови и ноќи ги поминувал со молитва. Околу него се собрале многу ученици, од кои некои се славни светители, како: Киријак Отшелник, Сава Освештени, Теоктист и други.

Според христијанското верување бил голем чудотврец: изгонувал демони, лекувал тешки болести, извел вода од пустината, умножувал леб, прорекувал. Монасите ги учел на трудољубие, говорејќи им: "*Ако вие без труд јадете леб, значи дека вие го јадете туѓиот труд*". Кога некои помлади браќа сакале да постат повеќе од другите, тој им забранил и им наредил да доаѓаат на заедничката трпеза за да не
се погордеат од својот прекумерен пост. Уште говорел дека за монахот не e добро да преминува од место во место, велејќи: "*Дрвото што често се пресадува, не донесува плод, а кој сака да прави добро може да го прави на она место каде што e".* За љубовта говорел: "*Она што e солта за лебот, тоа e љубовта за останатите добродетели*".

Во првата недела од чесниот пост тој се оддалечувал во пустината и таму останувал во молчание и богомислие сè до пред Воскресението. За време на неговиот живот, во близина на неговата пештера, направил голема лавра. Последната заповед му била во манастирот да се
одржува гостољубието и портата на манастирот никогаш да не биде затворена. се упокоил во 97. година од животот. На погребот му бил и ерусалимскиот патријарх Анастасиј. Цел ден патријархот чекал додека огромната маса од народот го целивала светителот и дури вечерта успеале да го завршат опелото.

Православната црква неговиот ден го чествува на 20 јануари според јулијанскиот календар.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 27
2. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 62380476
* LCCN: n2015069910
* ISNI: 0000 0000 1249 0028
* GND: 120495597
* SUDOC: 175667454
* NLA: 61541529

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Свети Илија** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Охридско |
| **Парохија** | Коселска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°13′5.6″N 20°58′19.5″E﻿ / ﻿41.218222° СГШ; 20.972083° ИГД﻿ / 41.218222; 20.972083Координати: 41°13′5.6″N 20°58′19.5″E﻿ / ﻿41.218222° СГШ; 20.972083° ИГД﻿ / 41.218222; 20.972083 |
| **Место** | Плаќе |
|  **Општина** | Охрид |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|  **Изградба** | 1871 |
|
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | еднокорабна |
|

**Свети Илија** — главна селска црква во охридското село Плаќе. Во црковниот двор се наоѓаат и селските гробишта на Плаќе.

Местоположба
------------

Црквата се наоѓа на едно возвишение, во југозападниот дел на селото.

Историја
--------

Црквата била подигната во 1871 година.

Се верува дека некогаш на истото место на кое е подигната денешната градба имало постаро култно место. На западната страна на црквата можат да се забележат остатоци од градба, а во дворното место се наоѓаат стари средновековни гробови.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата е еднокорабна. Била градена со кршен камен и делкан бигор, а апсидата на црквата е полукружна. Во минатото била покриена со камени плочки. Материјалот за нејзината градба бил носен од месноста Сопот.

На северната страна од црквата е изградена трпезаријата.

### Фрескоживопис

Црквата поседува фрескоживопис, за кој се претпоставува дека е насликан за време на изградбата на црквата.

Од овој живопис се останати само ликовите во олтарниот простор и во споредните ниши.

### Иконостас

Во внатрешноста постои иконостас на кој се наоѓаат четири престолни икони, кои потекнуваат од 1872 година.

Галерија
--------

* Помошен објектПомошен објект
* КамбанаријатаКамбанаријата
* Селските гробиштаСелските гробишта
* Помошен објектПомошен објект
* Главниот влезГлавниот влез
* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* АпсидатаАпсидата
* Старата камбанаријаСтарата камбанарија
* Задниот дел на цркватаЗадниот дел на црквата

Поврзано
--------

* Плаќе
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Коселска парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 46. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2 3 4 5 6  „ЦРКВИ И МАНАСТИРИ ВО ОХРИДСКО: Плаќе и Рамне мали села со многу свети места". *Denesen.mk*. Посетено на 2019-11-15.
3. 1 2  „Дебарско-кичевска епархија - Намесништва". *www.dke.org.mk*. Посетено на 2019-11-15.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Илија" - Плаќе на Ризницата ?
**Јован Лествичник** е христијански светец од VII век.

Животопис
---------

Познат е по тоа што ја напишал познатата книга „Лествица". дошол во Синајската Гора како шеснаесетогодишно момче и тука останал, најпрво како послушник, потоа како отшелник и најпосле како Синајски игумен до својата 80 година. Неговиот животописател, монахот Данил, за него вели: „*се вознесе со телото на Гората Синајска, а со духот на Гората Небесна*". Кај својот духовен отец, Мартириј, поминал во послушание 19 години. Свети Анастасиј Синајски, видувајќи го еднаш младиот Јован, прорекол за него дека ќе биде игумен Синајски. По смртта на својот духовник, Јован се повлекол во една пештера каде живеел 20 години.

Лествицата на Јован Лествичник
Според христијаните неговиот ученик Мојсеј заспал еден ден во ладовината на еден голем камен. Јован на молитва во својата келија видел дека неговиот ученик e во опасност и почнал за него да се моли на Господ. Кога подоцна дошол Мојсеј, паднал на колена и му заблагодарил на својот духовен отец што го спасил од сигурната смрт. И раскажал како во сонот слушнал Јован кај што го викал, па скокнал и во тој миг оној камен паднал. Да не скокнел, каменот би го убил. На навалувањето на браќата, Јован се нафатил за игумен.

Еднаш слушнал прекор од некои дека e многуглаголив. Не лутејќи се ни малку, Јован замолкнал и цела година не проговорил ни збор, додека браќата не го измолиле да проговори и да продолжи да ги учи со својата благодатна мудрост. Еднаш дошле 600 поклоници во Синајскиот манастир. При трпезата сите виделе едно подвижно момче во еврејска облека коешто служело и на другите слуги им заповедало и распоредувало. Наеднаш тоа момче го снемало. И кога сите се обѕирале и се распрашувале, Јован рекол: „*Не барајте го, тоа пророкот Мојсеј послужи на своето место*".

За време на своето молчание во пештерата, Јован напишал многу корисни книги, од кои најславна, и денес многу читана e „Лествицата", во која се опишува методот на вознесување на душата кон Бога како по некоја скала. Пред смртта, Јован го одредил за игумен својот брат по тело, Георгиј. Но овој тагувал многу поради разделбата со Јована. Тогаш Јован му рекол дека, ако тој се удостои на близината Божја во оној свет, ќе моли и тој, Георгиј, да биде земен на небото. Така и се случило. По 10 месеци и Георгиј се успал и се вселил меѓу граѓаните небесни како и великиот му брат Јован.

Православната црква неговиот ден го чествува на 30 март.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 132

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 307158305
* LCCN: n81018313
* ISNI: 0000 0001 1833 6985
* GND: 118558048
* SUDOC: 02693860X
* BNF: cb13091498b (податоци)
* BIBSYS: 90698647
* NLA: 35565537
* NKC: skuk0003210
* BNE: XX850284

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Света Петка** |
|  |
| 
Поглед на црквата „Св. Петка" во Радибуш |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Кумановско-осоговска |
| **Архијерејско намесништво** | Кривопаланечко |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Радибуш |
|  **Општина** | Ранковце |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Света Петка |
|  **Изградба** | 1859 |
|  **Завршено** | 1859 |
| Архитектонски опис |
|

**Црква „Св. Петка" - Радибуш** — главна селска црква во селото Радибуш. Се наоѓа во центарот на селото, сместена во близина на подрачното основно училиште. Во непосредно близина, но одвоени од црковниот двор, се наоѓаат и селските гробишта.

Црквата се одликува со исклучително богата внатрешност на зачувани фрески и иконостас. Воедно, особеност е што камбанаријата на црквата служи и како влез во самиот црковен двор.

Занимлива забележителност за црквата е тоа, што пред самата нејзина влезна врата, на подот има издлабен приказ на сонце со сосема ист дизајн како современото државно знаме на Македонија.

Историја
--------

Црквата е изградена во 1859 година, а била обновена повторно во 1885 година, како што е и запишано во ктиторскиот натпис, кој стои над влезот во црквата:

...СОЗИДАСѦ ВЪ ЛЄТА 1859 = ѠБНОВИСѦ ВЪ ЛЄТА 1885 = СЪ ПОЗВОЛЄНЇЄМЪ  
НА МИЛОСТИВАГО ЦАРѦ СꙊЛТАНЪ АМИДЪ. ИЖЄ ТРꙊДОМЪ И ПОМОЩЮ СЕЛО РАДИБꙊШЪ

Галерија
--------

Надворешност
* Камбанаријата на цркватаКамбанаријата на црквата
* Ктиторскиот натпис при влезот во цркватаКтиторскиот натпис при влезот во црквата
* Приказ на сонце сличен како на македонското знаме, издлабен на подот пред влезната вратаПриказ на сонце сличен како на македонското знаме, издлабен на подот пред влезната врата
* Помошен објект на цркватаПомошен објект на црквата
* Страничен поглед на цркватаСтраничен поглед на црквата
* Камбанаријата на цркватаКамбанаријата на црквата
* Поглед на задниот дел од цркватаПоглед на задниот дел од црквата
* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Плоча на цркватаПлоча на црквата
* Камбанаријата на цркватаКамбанаријата на црквата

Внатрешност
* Поглед на иконостасот во цркватаПоглед на иконостасот во црквата
* Поглед кон терасата во цркватаПоглед кон терасата во црквата
* Поглед кон фрескитеПоглед кон фреските
* Поглед кон фрескитеПоглед кон фреските
* Дел од фрескитеДел од фреските
* Дел од фрескитеДел од фреските

Поврзано
--------

* Кривопаланечко архијерејско намесништво
* Радибуш

Наводи
------

1. ↑  Трифуноски, Јован (1976). *Кривопаланачка област* (српскохрватски). Загреб: ХАЗУ. стр. 297–298.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Петка" - Радибуш на Ризницата ?

Координати: 42°11′59″N 22°06′35″E﻿ / ﻿42.19972° СГШ; 22.10972° ИГД﻿ / 42.19972; 22.10972
**Хатуние џамија** (Hatuniye Cami) — муслимански храм во градот Битола.

Местоположба
------------

Се наоѓа во горниот дел на градот, во старата муслиманска населба Бали Војвода.

Историја
--------

Џамијата е изградена во 1903 година и можеби е последна во градот пред да влезе во Србија по Балканските војни. Името на џамијата покажува дека нејзин основач била истакната дама. Можно е храмот да се поврзува со култот на познатата муслиманска светица Рабија Хатун од Басра (714 - 801 г.), чиј култ бил пренесен на Балканот од бектешите. Името може да биде поврзано и со титулата давана на легитимните сопруги на султанот.

Архитектура
-----------

Дворот на џамијата со минарето и малите гробишта околу неа бил ограден со ѕид. Џамијата е скромна правоаголна градба со димензии 13,5 мх 8,55 м. На западната страна има трем. Покривот е кос, стрмен со ќерамиди. Минарето се наоѓа на десната страна на џамијата и е ниско со едноставна декорација на шерефето. Над влезот има мермерна плоча со натпис:

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Mihajlovski, Robert (2013). „The Nineteen-Century Ottoman Religious Architecture and Culture of Bitola/Manastir" (PDF). *Патримониум*. **VΙ** (11): 216. Посетено на 19 март 2022.
2. 1 2  Mihajlovski, Robert (2013). „The Nineteen-Century Ottoman Religious Architecture and Culture of Bitola/Manastir" (PDF). *Патримониум*. **VΙ** (11): 217. Посетено на 19 март 2022.
**Бејли-Борвајн-Плауфова формула** (**формула ББП)** — спигот алгоритам за пресметување *на n*-тата бинарна цифра од бројот **пи** (симбол: π) со помош на хексадецимална аритметика (аритметика со основа 16). Формулата може директно да ја пресмета вредноста на која било дадена цифра од π без да ги пресметува претходните цифри. ББП е сумациона формула која во 1995 година ја открил Сајмон Плауф. Формулата била именувана според авторите на статијата во која била објавена, Дејвид Бејли, Питер Борвејн и Сајмон Плауф. Пред тој труд, била објавена од Плауф на неговата лична веб-страница. Формулата е:

{\displaystyle \pi =\sum \_{k=0}^{\infty }\left[{\frac {1}{16^{k}}}\left({\frac {4}{8k+1}}-{\frac {2}{8k+4}}-{\frac {1}{8k+5}}-{\frac {1}{8k+6}}\right)\right]} .
Откривањето на оваа формула било изненадување.Со векови се претпоставувало дека не постои начин да се пресмета *n*-тата цифра од бројот π без да се пресметаат претходните *n* − 1 цифра.

Од ова откритие, пронајдени се многу формули за други ирационални константи во општ облик

{\displaystyle \alpha =\sum \_{k=0}^{\infty }\left[{\frac {1}{b^{k}}}{\frac {p(k)}{q(k)}}\right]}
каде α е константа, а *p* и *q* се полиноми со целобројни коефициенти и *b* ≥ 2 е цел број на основата.

Формулите од овој облик се познати како **формули од типот ББП**. Одредени комбинации на специфични *p*, *q* и *b* резултираат со добро познати константи, но не постои доволно општ алгоритам за наоѓање соодветни комбинации; познати формули биле откриени емпириски.

Наводи
------

1. ↑  Bailey, David H.; Borwein, Peter B.; Plouffe, Simon (1997). „On the Rapid Computation of Various Polylogarithmic Constants". *Mathematics of Computation*. **66** (218): 903–913. doi:10.1090/S0025-5718-97-00856-9. MR 1415794.
2. ↑  „BBP Formula" од Ерик В. Вајсштајн — MathWorld (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Bailey, David H. „A compendium of BBP-type formulas for mathematical constants" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 22. 05. 2013. Посетено на 2010-04-30. Проверете ги датумските вредности во: `|archive-date=` (help)