recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Дно** — дело на Анче Пешева.

Заплет
------

Мими е наивна и многу симпатична девојка, која многу малку добива љубов од своите родители кои пак се во потрага по егзистенција, а при тоа забораваат на најважното во животот - детето. При една сосема случајна средба таа се запознава со многу постариот Блажо, кој е дилер а при тоа е и главен во создавањето на клиентела за нарко-босовите. Но, секако Мими тоа не го знае, а искусниот Блажо ја забележува нејзината наивност и ѝ се приближува, при тоа убедувајќи ја во своите "сосема чисти" намери дека нема да ѝ наштети. Мими се сомнева во неговото инсистирање да се гледаат, но никако не може да претпостави до каде ќе стигне со него.

При една "случајна" средба тој на многу вешт начин ја наговара да го посети неговиот дом и тука започнува целата приказна и голгота со која малолетната и неискусна Мими треба да се соочи. Длабоко навлегува во канџите на злото кое го предизвикува дрогата за која таа не ни свесна на почетокот оти ја консумира, за на крајот сосема да го допре дното на животот, но и не само тоа туку и многу повеќе од самото дно. Таа стигнува и до друго одредиште, односно запаѓа и во бело робје каде што многу посурово се однесуваат со неа, односно ја третираат како безвреден предмет, газејќи по нејзината чесност и достонство.

Наводи
------

1. ↑  „Дно". kupikniga.mk. Посетено на 24 мај 2020.[*мртва врска*]
2. 1 2  Анче Пешева. „Дно - Анче Пешева". sakamknigi.mk. Посетено на 24 мај 2020.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Sakamknigi.mk Архивирано на 26 октомври 2019 г.
**Рапешко Езеро** — вештачко езеро во близина на селото Рапеш по коешто и го добило името. Создадено е на водотеци кои се влеваат во Маковска Река од нејзината лева страна. Езерото прбично било создадено за потребите на месните сточари, а денес служи и за одмор и рекреација.

Местоположба
------------

Езерото се наоѓа од левата страна на Маковска Река, односно на левата страна од патот кој води од Маково до Рапеш. Оддалечено е 22,5 км од Новаци и 32 км од Битола.

Поврзано
--------

* Рапеш
* Маковска Река

Наводи
------

1. ↑  „Рапешко Езеро". *Општина Новаци*.
2. ↑  „Откријте ја природата во Општина Новаци (Природна патека)". *Општина Новаци*.

Надворешни врски
----------------

* Рапешко Езеро на Ризницата ?
За други значења на поимот, погл. Монада (појаснување).
Приказ на питагорејската монада
**Монада** (од грч. μονάς, *монас* = „единица"),, според Питагорејците, е поим за Бог или првичното исконско битие, или пак севкупноста на сите битија. Тука се мисли на изворот на нештата (прапочетокот) или Едното, кое е нешто неделиво.

Според Питагорејците, создавањето на бројни низи е поврзано со геометриските објекти (фигури, тела) и космогонијата. Според Диоген Лаертиј, од монадата произлегла дијадата; од неа, броеви; од броевите, точки; потоа линии, дводимензионални ентитети, тридимензионални ентитети, тела, кулминирајќи со четирите елементи земја, вода, оган и воздух, кои пак се ‘граѓата’ од кои е направен сиот свет.

Историја
--------

Според Иполит Римски, ова гледиште е инспирирано од Питагорејците, кои првото нешто што постоело го нарекувале монада, од се изродила дијадата, од која произлегле броевите, од кои произлегла точката, од која произлегла линијата или конечноста итн. Питагорејските и платонистичките филозофи како Плотин и Порфириј го осудувале Гностицизмот (погледајте Неоплатонизмот и Гностицизмот) за нивниот приод кон монадата или едното.

Понова филозофија
-----------------

Во подоцнежните периоди, поимот „монада" го презеле и мислители како Џордано Бруно, Лајбниц (Монадологија) и други.

Поврзано
--------

* Кружница со точка во средината
* Дијада
* Левкип
* Модална логика
* Монада
* Монизам
* Сончев симбол
* Тао
* Тријада
* Тетрада
* Пентада
* Декада

Наводи
------

1. ↑  Hemenway, стр. 56.
2. ↑  Compact Oxford English Dictionary.
3. ↑  Sandywell, стр. 205. *Создавањето на бројните низи за Питагорејците, со други зборови, претставува создавање на објекти во геометријата, но истовремено и космогонија. Бидејќи нештата се еднакви на броеви, првата единица, при создавањето на бројните низи, истовремено го создава и физичкот универзум. (KR: 256) По ова гледиште, ‘монадата’ или ‘Едното’ веднаш се поистоветувала со божествениот постанок (потекло) на стварноста.*
4. ↑  Диоген Лаертиј, „Животите и мислењата на славните филозофи"
5. ↑  Оваа питагорејска космогонија е во извесна смисла слична со краткиот пасус таоистичката книга „Дао де ѓинг" на Лао-це: „Од таото добиваме едно, од едното добиваме две, од двете добиваме три, и од три добиваме десет илјади нешта." （道生一、一生二、二生三、三生萬物。） *Тао Те Кинг*, Глава 42
6. ↑  Диоген Лаертиј, „Животите и мислењата на славните филозофи".

Извори
------

* Hemenway, Priya. *Divine Proportion: Phi In Art, Nature, and Science*. Sterling Publishing Company Inc. 2005, стр. 56. ISBN 1-4027-3522-7
* Sandywell, Barry. *Presocratic Reflexivity: The Construction of Philosophical Discourse C. 600-450 BC.* Routledge, 1996.
**Романса** е еден вид на песна карактеристична за народната шпанска литература (Шпанска романса), кој ја користи истата метричка форма. Романсата е карактеристчна на усната традиција и станала популарна во 15 век , кога за првпат се собирале и запишувале. Романсите главно се наративни поеми со различни теми, според различната тематика и според различниот вкус. Романсите се изведуваат со рецитирање, пеење или со мешање на претходните два метода.

Потекло
-------

Зборот романса (Предлошка:Јез-ес) се појавил во почетоците на писменоста на кастиљски јазик, и сите јазици кои потекнуваат од латинскиот јазик. Подоцна станала синоним за кастиљски јазик, или во уште потесна смисла, народен јазик. Во првата половина на 13 - от век, зборот започнува да означува состав во стих, песна, без оглед на темата, и метричката форма. Затоа означува долга, наративна песна која не се пее, туку се рецитита, а потоа епска песна, а потоа зборува за проза. Исто така, некои хиспанисти веруваат дека во 14. век збор (стара форма на зборот) е синоним за јуначка песна или кантарес де хест (Предлошка:Јез-ес). Во 15 век, романсата добила вредност која ја задржила и до денес: епско-лирска песнасо утврен метрички облик.

Романсеро е име за збирка на романси, кои почнале да се печатат во 15 век. Во почетокот, ова име слабо се користело. Подоцна почна да се користи не само во Шпанија, туку и во други држави како име за збирка на песни како шпански слични на шпанска романса.

Потеклото на романсата не многу утврдено. Се верува дека тие дошле од епски херојски песни (Предлошка:Јез-ес), но, сепак, не биле како посебна поетски творби, туку биле особено популарни делови од веќе постоечките епски херојски песни. Овие делови се резултат на неговата популарност, пеење или рецирирање одделно во сите слоеви на друштвото, додека не целосно се одделиле од првобитната целина и ја губеле своот епски карактер, и добибање на лирски елементи.

Прикажи повеќе
--------------

* Балади
* Стариот балади
* Нови балади
* Романса (метрика)

Пеференце
---------

1. ↑  Павловић-Самуровић Љ. Солдатић Д. Шпанска књижевност. Нолит Београд, 1985. стр. 153-187
**Михаил** или **Михалис Анагностакос** (Μιχαήλ, Μιχάλης Αναγνωστάκος), познат како *капетан Матапас* (Καπετάν Ματαπάς), е грчки офицер и деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Михаил Анагностакос е роден во селото Харија, областа Мани, Пелопонес, Грција. Достигнал висок чин лајтант на артилеријата во грчка армија, а од 1905 година го раководи андарсткото движење во областа Меглен, Македонија. До почетокот на 1906 година се криел во Ошинскиот манастир, а потоа се префрлил во реонот на Ениџевардарското Езеро.

Михаил се разболеле и се префрлил во реонот на Олимп и Катеринско во 1907 година. Таму се спротивставил на Романската пропаганда во Македонија и соработува со грчкиот митрополит Партениос Вардакас.

Во текот на Првата балканска војна тој раководел со разузнавачки одред и заедно со Александрос Занас го помогнал заземањето на Катерина. На 9 јули 1913 година бил убиен при битката на Лахна во Втората балканска војна .

Извори
------

1. ↑  „Кратка биография на Михаил Анагностакос". Архивирано од изворникот на 2009-03-27. Посетено на 2010-12-26.
2. ↑  www.mani.org.gr
3. ↑  gym-ritin.pie.sch.gr[*мртва врска*]
Оваа статија се однесува на единица за маса а драги камења и бисери.  За изрзување на чистота на златото, погл. карат (чистота).  
Мешунки од рогач
Семки од рогач
**Карат** (**кт**, **kt**) е единица за маса на драги камења и бисери што изнесува 200 мг.
Денешната уредба за каратот („**метрички карат**") е усвоена во 1907 г, на IV Генерална конференција за тегови и мерки, а набргу потоа и во многу земји во светот.

Претворено во посекојдневни единици, вредноста на каратот е следнава 
1 карат = 0,2 гр = 2 · 10−4 кг

Во минатото, секоја земја имала свој карат и се користел претежно за злато, но од 1570-тите почнал да се користи за изразување на тежината на дијаманти. Поимот „карат" потекнува од француски: *carat*, кој е пак изведен од арапски: قيراط (кират), от старогрчки: *κεράτιον* (кератион) — мешунка од рогач (*Ceratonia siliqua*), со чии семки се мерела тежината.

Кај дијамантите пак, за беспрекорен се смета камен од барем 100 карати (20 гр.)

Каратот како единица за чистота на златото доаѓа од римската мерка „солид", по која е наречена истоимената монета.

Поврзано
--------

* Карат (чистота)

Наводи
------

1. ↑  „карат" — Лексикон на македонскиот јазик
2. ↑  American Association for the Advancement of Science (1908). *Science*. American Association for the Advancement of Science. стр. 144. Посетено на 30 јуни 2012.
3. ↑  Lindsay A Turnbull, Luis Santamaria, Toni Martorell, Joan Rallo und Andy Hector: Seed size variability: from carob to carats, Biol. Lett. 22 септември 2006 vol. 2 no. 3 397-400, zitiert nach Beat Müller: *Mythos des ursprünglichen Karats widerlegt.*, 4 мај 2006, пров. на 19 април 2010
**Рабровачко Езеро** се наоѓа во селото Рабровац, на територијата на белградската општина Младеновац. Езерото е оддалечено 12 километри од Младеновац и 70 километри од Белград.

Езерото настанало во 1970-те година на минатиот век, како вештачка акумулација, со изградба на браната на потокот Трстен, кој поминува низ селото. Долго е 780 метри и широко околу 160 метри и е најдлабоко од сите белградски езера. На некои места неговата длабочина изнесува и до 20 метри. Има површината од околу 10 хектари. Се наоѓа на надморска височина од 180 метри.

Езерото изобилува со риби, а најзастапени се крап, амур и деверика. Опколено е со листопадни шуми.

Нема изградена пропратна инфраструктура и главно се користи за риболов и наводнување на околните градини и за поење на добитокот. Поради тоа е направен и усвоен проектот за изградба на туристичко-земјоделски комплекс на оваа езеро. Со проектот е предвидвидено уредување на брегот како и изградба на угостителски објекти, а во план е покрај езерото да се направи и мал спортски комплекс.

Наводи
------

1. 1 2 3  ТО Младеновца: „Рабровачко језеро" Архивирано на 19 јули 2014 г. приступ 13.7.2013
2. 1 2 3  Београдска језера: „Рабровачко језеро" Архивирано на 7 август 2013 г. приступ 13.7.2013
3. 1 2  Урбанистички завод Београд: „Инфо бр. 35" Архивирано на 14 март 2014 г. стр. 37, приступ 13.7.2013
4. ↑  Рабровац блог: „Рабровачко језеро", приступ 13.7.2013
Пулчинела
**Пулчинела** (Pulcinella, Polichinelle) – лик од италијанската комедија дел арте. Тој е еден од јужниот (неаполски) квартет заедно со Тарталја, Скарамуча и Ковело. Името значи „пиленце" (*pulcino* на италијански е еднодневно пиле).

Неговата маска се раѓа во XVI век во Јужна Италија (поконкретно во градот Ачера, во близина на Неапол). Тој е слуга кој ги комбинира одликите на првите и вторите ѕани - едноставен, пресметлив, суптилен. Тој е оженет, но неговата сопруга постојано го лаже мами. Неговиот лик конечно се формирал во 17 век, кога неговата улога ја играле некои од најдобрите глумци.

Облечен е во облека направени од груба ткаенина носи шилеста шапка, а маската му наликува петел. Единствениот музеј целосно посветен на Пулчинела денес е во Ачера.

Надворешни врски
----------------

* Пулчинела на Ризницата
* The Commedia dell'Arte Homepage Архивирано на 4 февруари 2012 г.
* Музеј на Пулчинела Архивирано на 11 јануари 2022 г.

|  |
| --- |
| Комедија дел арте |
| БригелаБригела | Арлекин |
Бригела |
Буратино |
Инаморати |
Доторе |
Ѕани |
Џопино |
Ил Капитано |
Касандра |
Ковиело |
Коломбина |
Панталоне |
Педролино |
Пулчинела |
Скарамуча |
Стентерело |
Тартаља |
Труфалдино |
Фантеска | АрлекинАрлекин |
**Константинос Буковалас** познат како „Капетан Петрилос", (грч. *Κωνσταντίνος Μπουκουβάλας*, *Καπετάν Πετρίλος*) e грчки офицер, андартски капетан и деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Буковалас е роден во 1877 година во селото Гитио, областа Мани на Пелопонез. Потекнувал од истакнатата револуционерна фамилија Буковалас. Во 1898 година завршил во Атинската воена академија. Кон крајот на 1904 година заедно со Јоанис Дафотис навлегол со андарстка чета во Централна Македонија, со цел да се ослаби влијанието на Македонската револуционерна организација под раководство на Апостол Петков.

Кај Ениџевардарското Езеро, Буковалас создал андарска база. Подоцна во ноември 1905 година по големите загуби на луѓе и влошеното здравје се префрлил на Чинар Фурнус (Платанос) .

Со месната чета на Гоно Јотов, Буковалас решил насила да принуди неколку македонски села да се откажат од Бугарската егзархија и преминат под духовна јурисдикција на Цариградската патријаршија, со оваа акција биле опфатени селата: Зорбатово (денес Микро Монастири), Кангалич (Врахиja), Крxалиево (Адендро) и Постол (Пела) .

Во подоцнежниот период учествувал во подготовката на книгата *Јазикот на македонските бугарофони* од Георгиос Буковалас. Оваа книга имала за цел да докаже дека Македонците говорат грчки јазик со бугарски елементи .

Буковалос во Македонија останал сè до Младотурската револуција по што се вратил во Грција. Константинос Буковалас учествува во Првата балканска војна. Тој со својата чета ја зазел височината Агиос Николаос со што го отворил патот за Јанина. Буковалос се истакнал и во Втората балканска војна и бил награден со орден. Учествувал и во Грчко-турската војна како командант на дивизија, но се разболел и се вратил во Атина.

Починал во 1932 година без да остави наследници.

Извори
------

1. ↑  Κωνσταντίνος Μπουκουβάλας - Καπετάν Πετρίλος
2. ↑  ΤΟ ΡΟΥΜΛΟΥΚΙ - ΙΣΤΟΡΙΑ – ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ – ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ[*мртва врска*]
3. ↑  Ο Μακεδονικός Αγώνας και η λίμνη των Γιαννιτσών
4. ↑  Γ. Μπουκουβάλας, Η γλώσσα των εν Μακεδονία βουλγαροφώνων, Εν Καΐρω, 1905.
**Езерото Дубоки Поток** е вештачко езеро на територијата на општина Бараево. Оддалечено е од Белград околу 35 километри.

Одлики
------

Акумулацијата *Дубоки Поток* е изградена во почетокот на деведесеттите години на 20 век на истиот поток кој е притока Барајевска река, на само два километри од центарот на Барајево. Со изградбата на земјена брана, со висина од 15 метри и должина од 145 метри, се создаде акумулација со површина од 7,2 хектари, со корисен волумен од 170.000 кубни метри. Акумулацијата е изградена во рамките на Водостопанската основа на општина Бараево.

Целта на акумулацијата е задржување на поплавниот бран и одбрана од поплави населените места, сообраќајот (патишта, железници) и земјоделското земјиште во сливот. Поради интензивната изградба на населбата Бараево, била исклучена можноста за лоцирање на акумулацијата на главниот тек на Барајевска Река, па решението било најдено во изградба на мала брана и акумулација на притоката Дубоки Поток. Имајќи го предвид фактот дека акумулацијата се наоѓа во непосредна близина на населбата, се отвора можност за нејзино користење заради одмор и рекреација, а со тоа се подобрува и основата за развој на туризмот.

Панорама на езерото
-------------------

Панорамска фотографија на езерото. Фотографирано на 1 јули 2016 г.

Поврзано
--------

* Список на езера во Србија

Наводи
------

1. ↑  „24 сата: Скривена излетишта на ободима града, Д. Милићевић". 24sata.rs. 23. 3. 2012. Архивирано од изворникот на 27. 07. 2013. Посетено на 19. 8. 2016. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=, |archive-date=` (help)
2. ↑  „Kancelarija za lokalni ekonomski razvoj - Barajevo". Посетено на 20. 8. 2016. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Сателитска карта (Викимапија)
* Езерото Дубоки Поток (Google Maps)
**Најголемата борба на Мухамед Али** е филм, во режија на Стивен Фрирс. Главните улоги ги толкуваат: Кристофер Пламер, Френк Лангела, Бенџамин Вокер итн.

Содржина
--------

Кога Мухамед Али се наоѓал на врвот на својата боксерска кариера, тој бил регрутиран за војната во Виетнам. Неговото одбивање на повикот предизвикал долг судски процес, кој достигнал до највисокиот суд на САД и го потресол целиот правен систем. Во филмот се истражува интригантната политика што стоела зад овие историски одлуки, во времето на длабоки општествени промени во САД.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 859, 12.12.2014, стр. 20.
**Васил Димитров** (грчки: *Βασίλειος Καραπαλίκης*, Василиос Карапаликис) — духовник од Македонија, прогласен за новомаченик од Црквата на Грција.

Животопис
---------

Васил Димитров е роден в костурското село Желин в 1858 година. Станал егзархиски свештеник и виден општествен деец. Отец Димитров е широко познат меѓу месното население по својата длабока верба и побожност, а бил почитуван и од своите соселани муслимани.

На 8/21 јуни 1902 година двајца Турци од Четирок, поткупени со 50 лири од владиката Германос Каравангелис, со секира во црквата го убиле отец Димитров.

Во ноември 2014 бил канонизиран од страна на Црквата на Грција.
**Јовачко Eзеро** или **Езеро Јовац** se наоѓа во селото Јовац, општина Владичин Хан. Настанало во 1977 година со ерозија на земја. Богато е со риба. Во него се влева Јовачка Река.

Ова езеро припаѓа во група која ја сочинуваат уште пет други езера кои настанале на ист начин. Овие шест езера се познати под заедничко име како „Јовачки езера". На просторот на нивното настанување се наоѓало Јовачко свлечиште. Во ноќта помеѓу 17 и 18 февруари 1977 година, во околината на вулканските конуси (Грот и Облик) и планината Кукавица, тргнала лизгачка маса (карпи и земја) од 150 милиони m3. Во рамките на лизгачката маса настанале езерата Жилевје, Русимово, Црквено, Мало и Живково Езеро. Големото Јовачко Езеро настанало со преградување на Јовачка Река со лизгачката маса.

Јовачките Езера се редок генетски тип на езера, затоа се сместени на списокот на Инвентарот на геонаследството на Србија од 2005 година. Прогласени се за споменик на природата и ставени се под II степен на заштита. Оваа подрачје го одликува посебно значаен пронајдок на строго заштитен вид на долгоног мрморец (Trirurus karelinii) и блатна желкa (emysorbicularis), односно 12 видови на риби во езерата и Јовачка Река.

Црквеното Езеро го добило името затоа што на местото на денешното езеро постоела црква, која пропаднала поради споменатата ерозија на земјата.

Во ова село постојат уште неколку езера:

* Средно Јовачко Езеро
* Доњи Јовац, најголемото езеро, долго е околу 200 метри и широко 30-50 метри.

Поврзано
--------

* Список на езера во Србија

Галерија
--------

* 
* Црквено ЕзероЦрквено Езеро
* Црквено ЕзероЦрквено Езеро

Надворешни врски
----------------

* Сателитска карта на Google (Мапладија)

Наводи
------

1. ↑  „Природни потенцијали". *Opstina Vladicin Han*.
**Панајотис Данглис** (Παναγιώτης Δαγκλής) е грчки генерал, политичар и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Панаjотис Данглис е роден 1853 година во Агринио, Етолоакарнаниja. Во 1878 година завршил Грчка воена академија како лајтант во артилеријата, а потоа бил на дошколување во Белгија.

Се вратил со чинот капетан и е назначен за аѓутант при француската воена мисија во Грција, која имала задача да ја модернизира грчката армија (1884 - 1887).

*Шнајдер-Дангли*Даннглис при свечената презенатацјија на грчкото знаме во Солун
Даглис подоцна предавал во воената академија и учествувал во изработката на Шнајдер-Дангли топот во 1893 година. Во текот на Грчко-турската војна бил началник на І бригада во Епирскиот сектор.

Од 1904 година служи во грчкиот генерал штаб, а во 1907 година е унапреден во полковник.

Кон крајот на 1908 година ја започнал подготовката за враќање на андартските чети во Македонија. Сета акција била раководена од атинскиот комитет Всегрчка организација на чело со Данглис (а.к.а. Парменион) .

Во 1911 година станал генерал-мајор и во август 1912 година застанал на чело на генерал штабот. Во почетокот на Првата балканска војна бил началник на шатбот при Тесалската армија на престолонаследникот Константин, во ноември застанал на чело на грчката делегација на Лондонската мировна конференција. Во март 1913 година е унапреден во генерал лајтант и застанал на чело на Еписркиот корпус.

Кон крајот на 1914 година ја напуштил грчката армија и во 1915 година се прилкучил на Либералната партија на Елефтериос Венизелос и станал парламентарен претставник на Епир.

Влегол во владата на Венизелос и станал воен министер, го поддржувал Венизелос во неговата борба против кралот, а кон крајот на 1916 година се присоединил конј Труимвирот-Времена влада за национална заштита.

Во 1917 годинапред крајот на Првата светска војна е назначен за главен командант на грчката армија. Кон самиот крај на војната се вратил во политичкиот живот на Грција. Во 1921 година по заминувањето на Ванизелоз од земјата, застанал на чело на Либералната партија.

Умрел во 1924 година во Атина.

Извори
------

1. ↑  Даскалов, Георги. „Българите в Егейска Македония, мит или реалност", Македонски научен институт, София, 1996, стр. 88.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 310509191
* ISNI: 0000 0004 3659 9449
* GND: 1055979417
* SUDOC: 253716314
* BNF: cb170310062 (податоци)

 |

 |
**Константинос Дуграс** (грчки: *Κωνσταντίνος Ντόγρας*) е андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Константинос Дуграс е роден во костурското село Богатско, Македонија, денес во Грција. Учи во родното село при Атанасиос Јатру од Полигирос.

По засилувањето на грчката вооружена пропагагнда формирал своја чета и ги обиколувал Пополето и Вич.

Тој е еден од поблиските соработници на Павлос Мелас.

Извори
------

1. ↑  Ιατρού, Αθανάσιος. Η δράσις του εκ Βογατσικού οπλαρχηγού Κώστα Δόγρα, Μακεδονικός Αγών, τ. 14 (1930), σσ. 14-15
2. ↑  Κολιόπουλος, Ιωάννης Σ. (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 74
Анубис
**Анубис** е бог од староегипетска религија, претставен со глава во вид на шакал или на куче. Тој се родил така што Нефтида се преправила како Изида, и го завела Озирис да легне со неа. Тој бил одгледан од Изида и кога пораснал ја следел каде и да оди и бил нејзин чувар, а бил исто и чувар на Озирис. Тој имал силно сетило за мирис и и' помагал на Изида да ги пронајде распарчените делови на нејзиниот маж Озирис. Тој бил бог и заштитиник на балсамичарите, лекарите и хирурзите. Бил господар на церемониите. Тој ги водел за рака душите на мртвите низ Аменти - подземното кралство на неговиот татко Озирис. Анубис ѝ помагал на Изида при барањето на расечените делови на Озирис. Анубис бил присутен во подземниот свет при мерењето на терезија на душата на мртвата личност.

Несомнено е дека обожувањето на Анубис започнало од најстари времиња во Египет. Негова мајка била Нефтида, а татко според една верзија му бил Сет; според друга бил син на богот Ра.

Во погребните церемонии, Анубис ја примал мумијата и ги поставувал своите заштитнички раце врз нејзе. Тогаш (според вињетите) тој говори: Дојдов да го заштитам Озирис; а носот на покојникот вели; „Моите усни се усните на Анпу". Од разните извадоци на „Книгата на Мртвите" се гледа дека Анубис бил голем бог на Подземниот Свет (т.е. Аменти), така што, неговата величина и важност се речиси исти со оние од Озирис.

Наводи
------

* Египетска религија - египетската идеја за задгробниот живот - Е.А. Волис Баџ

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Староегипетска религија |
| --- |
|  |
| Митологија | 
* Политеизам
* Пантеизам
* Политеизам
* Еманација
* Душа
* Дуат

 |  |
|  |
| Божества | 
* Амаунет
* Амон
* Амут
* Анубис
* Анукет
* Апис
* Апоп
* Атон
* Атум
* Баст
* Бат
* Бес
* Ваџ-вер
* Ваџет
* Вепвавет
* Восрет
* Геб
* Двете дами
* Изида
* Кадеш
* Кебуј
* Кек
* Кепри
* Консу
* Маат
* Мафдет
* Махес
* Менхит
* Меретсегер
* Мин
* Мневис
* Монту
* Мут
* Неит
* Некбет
* Нефертем
* Нефтида
* Нун
* Нут
* Озирис
* Пакет
* Птах
* Ра
* Рат-тави
* Решеф
* Сатис
* Секер
* Секмет
* Серкет
* Сет
* Сешат
* Собек
* Сопдет
* Сопду
* Таварет
* Татенен
* Тефнут
* Тот
* Феникс
* Хапи
* Хатор
* Хека
* Хекет
* Хнум
* Хор
* Хух
* Четири Хорови синови
* Шу

 |
|  |
| Списи | 
* „Амдуат"
* „Книги на дишењето"
* „Книга на Земјата"
* „Книга на мртвите"
* „Книга на пештерите"
* „Книга на подземниот свет"
* „Книга на портите"

 |
|  |
| Верувања | 
* Атенизам
* Проклетството на фараоните

 |
|  |
|  Портал „**Египтологија**" |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 5144782931443628507
* LCCN: no2018153911
* GND: 118649752
* SUDOC: 031428800
* BNF: cb12264465p (податоци)

 |

 |
**Тополничко Езеро** — вештачко езеро и хидројаловиште во близина на селото Тополница по коешто и го добило името.

Географија и хидрографија
-------------------------

Езерото е изградено по горното течение на Тополничка Река, на надморска височина од 620 м. Сливната површина на реката до преливот на браната изнесува 20,1 км2 и таа образува корито во должина од 6 км. Вкупната површина на езерото изнесува 0,23 км2. Испарувањето на водата од езерото при просечно количество врнежи од 650 мм годишно изнесува 170.000 м3.

Брана и капацитет
-----------------

Браната е изградена на надморска височина од 520 м. Таа има вкупна корисна зафатнина од 1.350.000 м3, а потребната зафатнина за нанос (мртов простор) изнесува 500.000 м3.

Намена
------

Браната на езерото било планирано да биде формирана во три фази. Езерото служи за прибирање на отпадниот материјал (јаловина) којшто се добива со издвојвањето на корисниот концентрат на бакар при подготовка на минералната суровина во процесот на флотација. Јаловината по својот состав претставува ситнопесоклива и финопрашкаста материја со масен удел од околу 99% од вкупно произведената руда, која до езерото се доведува во облик на пулпа преку отворен каналски систем. Потоа, јаловината преку систем на циклониање се разделува на маса со покрупни зрна (фракција на песок) и фини зрна (фракција на прелив). Масата со покрупни зрна служи за надвишување на браната, а онаа со фини зрна се испушта во езерото и во него се таложи. Избистрената вода од езерото преку повратен цевковод се испумпува и се враќа во процесот на флотација.

Поврзано
--------

* Тополничка Река
* Тополница
* Рудник „Бучим"

Наводи
------

1. 1 2 3  „Извештај од извршената ревизија на Студијата за последиците од поплавен бран за степенот на изграденост на круната на браната „Тополница" за кота 630 м.н.в." (PDF). Штип: Рударско-геолошки факултет - Штип. декември 2014. Посетено на 29 април 2022.

Надворешни врски
----------------

* Тополничко Езеро на Ризницата ?
**Чудовиште од острвот Хук** (англиски: *The Hook Island Sea Monster*) е назив за чудна сенка која се појавила во водата кај острвот Хук, кој припаѓа на Австралија.

Многумина овој настан го емтаат само како лажна фотографија. На 12 декември 1964 година жената Ле Серек забележала чуден предмет во водата. Предметот личел на џиновски полноглавец. Серек на крајот сепак собрала храброст да влезе во водата и успела да го фотографира предметот. Се покажало дека предметот е подолг отколку што таа мислела. Прво мислела дека суштеството е мртво бидејќи не се помрднувало. Кога го фотографирала се вратила во чамецот, но суштеството тогаш почнало да се движи.

Наводи
------

1. ↑  „Unexplained Pictures – The Hook Island Sea Monster". Архивирано од изворникот на 2014-09-07. Посетено на 2018-09-08.
2. ↑  The amazing Hook Island sea monster photos

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ставро Кочев** или *Ставрос Коцопоулос, капетан Банициотис* (грчки: *Σταύρος Κωτσόπουλος, καπετάν Μπανιτσιώτης*) е грчки андарт и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Ставро е роден во Баница, Леринско тогаш во составот на Османлиското Царство. Таму се стекнал со основно образование во грчко училиште и потпаднал под влијание на грчката пропаганда во Македонија. Како таков зел учество во борбата против Македонската револуционерна организација.

Поради проследувањето на турските влсти во 1905 година заминал за Соединетите Американски Држави, а таму дошол во судир со македонската емиграција и во 1907 година се вратил во Македонија.

По враќањето дејствувал во четата на Николаос Андријанакис заедно со Донос Холерис сè до Младотурската револуција.

Малку подоцна бил уапсен и од страна на младотурците бил осуден на смрт и затворен во битолскиот затвор каде чекал да му биде извршена казната. Но успеал да избега од таму и ја напуштил Македонија.

Во 1909 година со андартска чета составена од 6 критјани се вратил во Македонија и со оваа чета дејствувал сè до Втората балканска војна, а во 1914 година се борел во Северен Епир.

По германската окупација на Грција од 1941 година, Ставро се приклучил на грчкиот отпор и деисвувал во Преспанско .

Извори
------

1. ↑  "Αφανείς, Γηγενείς Μακεδονομάχοι", επιστημονική επιμέλεια: Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, εκδόσεις University Studio Press, 2008
2. ↑  "Καπετάν Σταύρος Κωτσόπουλος", Νικόλαος Μέρτζος, Μακεδονική Ζωή, τ. 48 (1970), σσ. 37, 38
3. ↑  "Ιστορικά Βεύης", Σ. Τριανταφυλλίδης, Φλώρινα 1958, σσ. 35-41
**Благој Хаџи Панзов** (роден во Велес, на 18 декември 1911) — македонски правник и комунистички активист.

Животопис
---------

Завршил право и работел како стажант-адвокат. Во 1938 година е дел од делегацијата од Вардарска Македонија на чело со Димитар Ѓузелов, која се среќава во Белград со д-р Влатко Мачек, водач на хрватското национално движење и главен претставник на здружената опозиција во Југославија.

Во текот на НОБ бил член на Акциониот народно-ослободителен комитет (АНОК) и како член на АНОК, заедно со Киро Глигоров го напишал Приговор кон Манифестот на Главниот штаб на НОВ и ПОМ. На 30 април 1944 година е избран за член на Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ. Учествува како делегат на Првото заседание на АСНОМ на 2 август 1944 година.

По Ослободувањето станува помошник на јавниот обвинител на Југославија. Во 1947 година е назначен за секретар и советник во југословенската амбасада во Софија, но подоцна е отстранет од службата. Во април 1949 година Јосип Броз Тито во политичкиот реферат пред Третиот конгрес на Народниот фронт на Југославија, за Хаџи Панзов пишува:

>  Кој е Благој Хаџи Панзов? Син на една ситнобуржоаска фамилија од Велес, која уште пред војната беше чисто бугарофилска. Тој самиот го покажувал на Белградскиот универзитет своето бугарофилство. Во 1942 година тој положил адвокатски испит во Софија, при фашисткичкиот режим. Неговите браќа му Страхил и Петар се познати приврзаници на Ванчо Михајлов и беа соработници на окупаторот...
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 

Во декември 1949 година е обвинет во процесот против Трајчо Костов. Осуден е на 15 години строг затвор и глоба од 300.000 лева. Помилуван е во октомври 1955 година.

Поврзано
--------

* Ганчо Хаџи Панзов
* Петар Хаџи Панзов

Наводи
------

1. ↑  „Църнушанов, Коста. Македония в хърватско-българските взаимоотношения през вековете, ВМРО-СМД, София, 1991, стр. 33-34". Архивирано од изворникот на 2015-12-22. Посетено на 2018-07-23.
2. ↑  КГБ призна: Сталин убил Георги Димитров, „Блиц", 23.06.2012.
3. ↑  Ангелов, Веселин. Македонският въпрос в българо-югославските отношения (1944 – 1952), УИ „Св. Климент Охридски", София, 2005, стр.439.
4. ↑  Михайлов, Иван. Спомени, Том IV, 1973, стр.764 – 765.
5. ↑  Главна прокуратура на Народната република България. Обвинителен акт, во: Процесът срещу Трайчо Костов и неговата група, София, 1949, стр. 599.
6. ↑  България 20 век. Алманах, ИК Труд, 1999, стр. 1172.
7. ↑  „НАРЕДБА-ЗАКОН
ЗА СЪДЕНЕ ОТ НАРОДЕН СЪД ВИНОВНИЦИТЕ ЗА ВЪВЛИЧАНЕ БЪЛГАРИЯ В СВЕТОВНАТА ВОЙНА СРЕЩУ СЪЮЗЕНИТЕ НАРОДИ И ЗА ЗЛОДЕЯНИЯТА, СВЪРЗАНИ С НЕЯ" (Обн. ДВ, бр. 219 от 6.10.1944 г. изм. бр. 261 от 1944 г. бр. 9 от 12.01.1945 г.)
8. ↑  Огнянов, Любомир (2008). *Политическата система в България 1949 – 1956*. София: „Стандарт". стр. 59. ISBN 978-954-8976-45-9.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Димитриос Мисирлис** (грчки: *Δημήτριος Μ. Μισυρλής*) е грчки научник, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Димитриос Мисирлис е роден 1884 година во Сер, тогаш во Османлиското Царство. Во 1901 година во Сер завршил гимназија по што се запишал на Филозофскиот факултет при Атинскиот универзитет. Пред запишувањето во универзитет работел како учител во учебната 1902 - 1904 година, во Валовишта, денес Сидирокастро, Грција.

Уште како студент зел учество во грчката вооружена пропаганда во Македонија. По завршувањето на универзитетот работел како директор на грчките гимназии во Сер и Воден.

Негова биста е изработена од страна на Д. Фалиреас со средстава на грчкото министерство за образование, демата Сер, ВОден и проектот Орфеј, а таа била поставена на централниот плоштатдот во Сер, 1950 година .

Умрел во 1950 година, а во Сер по него е именувана една улица .

Трудови
-------

Превел голем број на книги од германски и француски јазик, а автор е на маногу трудови од историска тематика. Некој од попознатите негови трудови се:

* *Ή συμβολή της Μακεδονίας εις τον υπέρ τής ελευθερίας των Ελλήνων ιερόν αγώνα του 1821* („Придонесот на Македонија кон Грчкото востание од 1821")
* *Εξέλιξις του εθνολογικού και γλωσσικού προβλήματος Μακεδονίας 1937* („Развој на етнографското и јазично македонско прашање")
* *Εντυπώσεις εκ περιηγήσεως ανά τας μονάς Αγίου Όρους* („Впечаток од едно патување низ Света Гора")

Извори
------

1. ↑  „Δημήτριος Μ. Μισυρλής". Архивирано од изворникот на 2011-02-09. Посетено на 2011-01-26.
2. ↑  „Επιτροπής Ονοματοθεσίας Οδών και Πλατειών". Архивирано од изворникот на 2004-08-09. Посетено на 2011-01-26.
**Археолошки музеј на Македонија** (службено познат како **Археолошки музеј на Северна Македонија**) се наоѓа во Скопје, Македонија, на левиот брег од реката Вардар.

Историја
--------

Првата археолошка збирка е формирана во 1920 година во рамките на Филозофскиот факултет во Скопје. Во 1924 година е организирана музејска институција, поточно, историско – археолошки музеј со лапидариум кој бил сместен во Куршумли ан.

Во текот на Втората светска војна, во Куршумли ан музејската институција егзистира како Народен музеј – Скопје, а по војната до 1963 година, седиште на Археолошки музеј била старата зграда од касарната на Скопско Кале. Во 1955 година била отворена постојаната поставка на камени споменици – лапидариум, сместена во адаптирана коњушница на Куршумли ан.

Во периодот по катастрофалниот земјотрес во Скопје, меѓу 1963 и 1977 година, Археолошкиот музеј бил сместен во бараките на Куршумли ан. Во 1976 година бил пуштен во употреба новиот музејски комплекс во кој бил сместен Археолошкиот музеј сè до 2014 година.

Во 2012 година, бил основан нов правен субјект, НУ Археолошки музеј на Македонија – Скопје, како нова матична установа од областа на археологијата, а од 2014 година Археолошкиот музеј на Република Северна Македонија е преселен во нови простории во центарот на Скопје.

Поставки
--------

Археолошкиот музеј презентира движно културно наследство, поточно околу 7.000 археолошки предмети откривани со археолошки истражувања на целата територија на Македонија во текот на изминатите 93 години, и претставува најзначајна и најстара музејска установа во Македонија. Артефактите се изложени во одделите за: праисториска археологија, античка археологија, средовековна археологија, нумизматика, антропологија и лапидариум. Голем број од предметите кои се дел од оваа институција се ексклузивни во светски размери. Постоечките закони за култура и заштита на културно наследство го регистрираат најголемиот дел на овој фонд како културно наследство од особено значење.

Во рамки на музејот има музејска продавница, како и библиотека. Библиотеката брои преку 6.000 книги, како и повеќе од 20.000 стручни и научни трудови од домашни и странски автори, ретки изданија, објавувани од почетокот на 20 век. Најстарото издание меѓу нив е од 1881 година.

Галерија
--------

* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  „отворање на библиотеката". Архивирано од изворникот на 2019-06-21. Посетено на 2019-06-21.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
* Виртуелна посета на „100 години Требениште" Архивирано на 22 јануари 2022 г.
**Панделис Папајоану**, познат како *капетан Никоцарас Грка*, (грчки: *Παντελής Παπαϊωάννου, Καπετάν Νικοτσάρας Γραίκος*) бил андартски капетан, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Папајоану е роден во струмичкото село Колешино. Во почетокот дејствувал со Борис Сарафов, а според грчки извори тој бил секретар на неговата чета. Со засилувањето на грчката вооружена пропаганда во Македонија преминува на страната на грчката кауза и предводи андартска чета, дејствува заедно со Гоно Јотов во реонот на Ениџевардарското Езеро .

Во пролета 1907 година кон четата на Папајоану се присоединува и четата на Иван Радналијата, за да се засилат грчките дејствија во Струмичко.

Оваа здружена чета ги обиколувала струмичките села Колешино, Зубово и Мокриево, со цел привлекување на нови андарти. На 26 август се предадени од страна на населението и дошле во судир со османлиските сили. Во судирот загинале капетанот Папајоану, Танас од Владиевци и Стоил од Вардаровци, останатите андарти на чело со Иван Радналијата успеваат да се спасат. Од страна на грчките власти во Кукуш е подигната негова бист..

Извори
------

1. ↑  Μαζαράκης, Κ. «Ο Μακεδονικός Αγώνας», έκδ. «Δωδώνη», Αθήνα, 1981, σελ. 92
2. ↑  „ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΖΑΡΗΣ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ:ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΘΟ... ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ, стр.27" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-05-19. Посетено на 2011-01-26.
3. ↑  Κωνσταντίνος Αποστόλου Βακαλόπουλος, Ο ένοπλος αγώνας στη Μακεδονία 1904-1908, εκδόσεις Ηρόδοτος, Θεσσαλονίκη, 1999, σσ. 286 - 287
4. ↑  Χατζημητάκος, Θανάσης : Β’ Μνημεία μέσα στην πόλη

Надворешни врски
----------------

* Портрет на Панделис Папајоану.[*мртва врска*]
**Кока-кола црна цреша ванила** и **Диетална** **Кока-кола црна цреша ванила** биле сорти на Кока-кола кои излегле во јануари 2006 година од Кока-кола компанија во Соединетите држави. Диететската верзија била засладена со мешавина од аспартам и ацесулфам калиум и била запишана како дел од семејството на диетална кока-кола. Била достапен во форма на лименки од 20 унци, 2 литри и 12 пакувања.

Објавувањето на овој производ се совпадна со постепеното укинување на кока-колата од ванила и неговата диетална колекција во Северна Америка и преименувањето на кока-колата цреша во кока-кола цреша.

Во текот на првите 6 месеци од продажбата на производот, процентот на купени пијалоци од Coca-Cola и нејзините варијанти, биле Кока-кола црна цреша ванила била 4%, во споредба со 9% за Coca-Cola со лимета и 3% за диетална црна цреша ванила во споредба со 7% за диетална кока-кола со лимета, 13% за кока-кола без кофеин, 13,5% за кока-кола цреша и диетална кока-кола цреша, 26% за диетална кока-кола.

Со ниски продажни бројки и враќање на кока-колата од ванила (сега Кока-кола ванила) во летото 2007 година во Соединетите држави, кока-колата од ванила црна цреша била прекината. 

Фонтаните на Coca-Cola Freestyle имаат варијација во форма на Кока-кола цреша ванила, која подоцна ќе биде пуштена во лименки/шишиња во февруари 2020 година.

Наводи
------

1. ↑  „Coca-Cola Black Cherry Vanilla/Product Review". *Bevnet.com*. Посетено на 2009-09-18.

Надворешни врски
----------------

* Преглед на BevNet.com

Предлошка:Varieties of Coca-ColaПредлошка:Coca-Cola brandsПредлошка:Cherry colas
17th century Suzu from Miwa, Nara Prefecture, Japan, at the Metropolitan Museum of Art*Кагура Сузу* од 17 век од Мива, префектура Нара, Јапонија, во Музејот Метрополитен
*Мико* со *сузу ѕвона* во десната рака
 *Сузу* кои висат под стреата на шинтовиот храм
***Сузу*** (鈴code: ja is deprecated ) е округло, шупливо јапонско шинтово ѕвоно кое содржи пелети кои прават звук кога се удрени. Тие се донекаде како отворено ѕвоно во облик, иако материјалите прават груб, пролонгиран звук. Сузуто е во многу големини, опфаќајќи малечки на омамори (お守り), до големи на влезовите на светилиштата. Сепак, класифицирано е како мало ѕвоно бидејќи големите ѕвона се именувани како кане. Претходно споменатото е поврзано со шинтоизамот и светилиштата додека второто е поврзано со будистичките храмови и церемонии.

Во шинтовите светилишта, големи *сузуа* виси во влезовите, бидејќи се вели дека ѕвонењето на нив повикува ками, дозволувајќи му да стекне позитивна моќ и авторитет, истовремено одбивајќи го злото. Рачните споени *сузуа*, слични на ѕвончињата, се користат музички на шинтовите церемонии. Постојат церемонии, на пример, каде женските изведувачи танцуваат со ѕвона на сузу како што се оние со некакво кратко сечило во центарот. Ладните ѕвонења на ѕвончето исто така се сметаат за психолошки климатизација за летото, бидејќи нивното јасно ѕвонење се смета за ладно и освежувачко.

Во замокот Едо, поголемиот коридор до *Ооку* во кој бил дозволен влез само на *шогунот* како единствен маж, се викал *Осузу Рока* (御鈴廊下code: ja is deprecated , голем коридор на ѕвончињата), произлезен од *ѕвонењето* на сузу ѕвоната *за* да го објави неговиот влез.

*Сузуата* традиционално се правеле од занаетчии на метални занаети. Со почетокот на индустријализацијата, тие биле правени со машини. Оние произведени рачно, сепак се сметаат за поквалитетни заради побогатиот и повеќе мелодичен звук.

Други споменувања
-----------------

*Сузу* е исто така женско име во Јапонија што значи „Ѕвонче" или „Лим". Канџито за *сузу* често се користи за да се обликува сложено име, како што е добро познатото презиме *Сузуки*, што значи „ѕвоно и дрво".

Поврзано
--------

* Кагура сузу
* Фурин

Наводи
------

1. ↑  Joya (12 јули 2017). *Japan And Things Japanese* (англиски). Routledge. ISBN 9781136221866.
2. ↑  Nelson, John K. (1996). *A Year in the Life of a Shinto Shrine*. Seattle, WA: University of Washington Press. стр. 96. ISBN 9780295975009.
3. ↑  Gill, Robin D. (2006). *Cherry Blossom Epiphany: The Poetry and Philosophy of a Flowering Tree*. Paraverse Press. стр. 187. ISBN 0974261866.
**Филолаос Анастасиу Пихеон** (грчки: *Φιλόλαος Αναστασίου Πηχεών*) бил грчки офицер, андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Пихеон е роден 1875 година во Охрид, во влашкото семејство на Анастасиос Пихеон кое потекнувало од селото Шиписко, а во Македонија дошло по разорнувањето на Москополе.

По засилувањето на грчката вооружена пропагнада влегол во Елиномакедонскиот комитет и зсатанал на страната на грчката кауза водејќи борба со четите на Македонската револуционерна организација.

Како андартски капетан влегол двапати во Македонија. Првиот пат во 1905 година под псевдонимот *капетан Филотас* и дејствувал во Костурско. Вториот пат влегол во 1907 година како *капетан Лаврас* и дејствувал во Мариово.

Во текот на Првата балканска војна, четата на Пихеон влегла прва во Костур на 11 ноември 1912 година. Пихеон умира во 1947 година.

Извори
------

1. ↑  „Ο Βλαχόφωνος ελληνισμός της Πελαγονίας". Архивирано од изворникот на 2011-07-17. Посетено на 2011-01-27.
Опрашување
**Златица** (челеби гранка, златна прачка) или лат. е растение од семејството на главонозите.

Опис на растението
------------------

Повеќегодишно зелјесто растение високо 20-100 см, исправено, најчесто неразгрането стебло кое е тркалезно и благо избраздено по должината. Долниот дел од стеблото е гол, додека горниот е обраснат со проредени тенки, кратки влакна. Листовите имаат наизменичен распоред, долните се на кратка дршка и се назабени како пила, а горните се без дршка и имаат цел раб. Јазичестите и цевчестите цветови се собрани во жолти, миризливи главички а тие се групирани во густи, гроздести или метличести цветови.

Хемиски состав на лекот
-----------------------

Како лек се употребува горниот дел од растението во цветање. Освен за медицински цели, култивираните видови златици се користат како украсни растенија, а цветовите потопени во вода се средство за боење на волна и свила. Целото растение содржи лековити материи, од кои најважни се танини, сапонини, горчливи материи, флавоноиди, боени материи, органски киселини, етерично масло и други. Се користи како чај, тинктура (во 70% алкохол), вино.

Употреба
--------

Во народната медицина е познато како средство за лекување на болести на бубрезите и мочните патишта. Ја смирува кашлицата, го подобрува искашлувањето на секретот и помага при запаление на крајниците, болки во грлото и белите дробови, како и кај бронхитис и астма. Ја намалува болката при ревматизам, гихт и артритис, како и некои хронични кожни болести. Поради содржината на танини, се користи кај воспаленија за плакнење на устата и грлото и кај дијареа предизвикана од никнувањето на забите кај децата а го подобрува заздравувањето на раните после вадење на забите. Официјалната медицина исто така ги препознава лековитите ефекти на ова растение, па се користи за правење на различни лековити чаеви, прашоци, масти и креми.

Употребата на гранки од златица поради присуство насапонин е ограничена на 4-6 недели во пропишаните дози. Освен тоа некаде во литературата се среќаваат податоци за отровоста на оваа растение, па затоа **се препорачува претпазливост при неговото користење** .
Асгримур Jонсон (1906).
**Асгримур Јонсон** (исландски: Ásgrímur Jónsson; 4 март 1876 - 5 април 1958) ― исландски сликар и еден од првите во земјата што ја направил уметноста како професионален живот.

Студирал на Кралската академија во Копенхаген помеѓу 1900 и 1903 година и многу патувал по дипломирањето. Темите на неговите слики претежно биле пејзажите на неговата родна земја, особено планините. Неговиот стил на сликање е сличен на француските импресионисти како сликарот Коро. Некои од неговите слики исто така илустрираат исландски саги и народни приказни.

Бил познат и по неговите мурали во различни цркви во Исланд. Голем број негови дела се изложени во Националната галерија на Исланд. Асгримур влијаел на многу уметници во Исланд, вклучувајќи го и Јоханес Свеинсон Кјарвал. Кратко време пред да умре, тој ја подарил својата куќа (која се наоѓала на улица „Бергштатастрети" (Bergstaðastræti) бр. 74, Рејкјавик) на исландската влада заедно со сите оние слики што во тоа време биле во негова сопственост. Во нејзе имало 192 слики во масло и 277 слики цртани со водени бои заедно со голем број недовршени слики кои датирале од различни периоди во неговиот живот. Неговата куќа сега е наречена Збирката на Асгримур Јонсон, и е дел од Националната галерија на Исланд.

За време на неговиот живот, Асгримур бил почестен на многу начини. Тој бил прогласен за почесен професор на Исландскиот универзитет, а во 1933 година бил прогласен за голем витез на исландскиот Ред на соколот. Тој бил почесен член на Кралската шведска академија на ликовните уметности и витез од Данеброг, прва класа.

Починал во 1958 година и бил погребан на гробиштата на црквата „Гаулверјабејар" во Флоарепур.

Наводи
------

1. ↑  „Ásgrímur Jónsson Collection". Посетено на 7 јануари 2024.
2. ↑  „Menningarferð um Flóahrepp - Flóahreppur".

### Дополнителна книжевност

* Олафур Кваран и Карла Кристјансдотир (уредници), *Confronting Nature: Icelandic Art of the 20th Century*, Национална галерија на Исланд, Рејкјавик, 2001 година.
* Асгримур Јонсон. Томас Гудмундсон, издадена од Хелгафел, Рејкјавик, 1962 година.

Надворешни врски
----------------

* Асгримур Јонсон во Националната галерија на Исланд