**Елена Лукреција Корнаро Пископија** ( US : / k ɔːr ˌ n ɑːr oʊ p ɪ ˈ s k oʊ p i ə /, Italian: [ˈɛːlena luˈkrɛttsja korˈnaːro piˈskɔːpja] ; 5 јуни 1646 – 26 јули 1684 година) или **Елена Лукреција Корнер** ( Italian: [korˈnɛr] ), позната на англиски и како **Хелен Корнаро**, била венецијанска филозофка со благородно потекло која во 1678 година станала една од првите жени што добила академска диплома од универзитет и првата што добила диплома доктор по филозофија .

Ран живот
---------

Елена Корнаро Пископија е родена во Палацо Лоредан, во Венеција, Република Венеција на 5 јуни 1646 година. Таа била трето дете на Џанбатиста Корнаро-Пископија и неговата љубовница Занета Бони. Нејзината мајка била селанка и нејзините родители не биле во брак во времето на нејзиното раѓање. Лејди Елена затоа технички не била член на семејството Корнаро по раѓање, бидејќи венецијанскиот закон им забранувал на вонбрачните деца на благородниците да имаат благородни привилегии, дури и ако благородниот родител ги признава. Што е уште полошо за случајот на Занета, таа била од екстремно сиромашно селско семејство. Занета најверојатно побегнала во Венеција за да избега од глад и набрзо се нашла како љубовница на член на една од најмоќните благородни династии во Републиката. Џанбатиста и Занета официјално се венчале во 1654 година, но на нивните деца им било забрането да имаат благородни привилегии.[]

Во 1664 година, нејзиниот татко бил избран да стане <i id="mwKw">Procuratore di San Marco de supra</i>, благајник на катедралата Свети Марко, посакувана позиција меѓу венецијанското благородништво. Во тој момент, Џанбатиста бил втор веднаш по Венецијанскиот дуж во однос на предност. Поради оваа поврзаност, Лејди Елена била истакната во прославата на Брак на морето, иако е родена како вонбрачно дете. Нејзиниот татко се обидел да ѝ организира свршувачка неколку пати, но таа го одбила секој предлог. Предлогот на раните биографи дека таа се заколнала на чедност на 11-годишна возраст е оспорен од Франческо Лудовико Маскието.

Во 1665 година, таа се закалуѓерила на бенедиктински ред без да стане калуѓерка .

Образование
-----------

Како млада девојка, Лејди Елена се гледала како чудо. По совет од Џовани Фабрис, свештеник кој бил пријател на семејството, таа започнала класично образование. Студирала латински и грчки јазик кај истакнати инструктори, а на седумгодишна возраст станала вешта во овие јазици, како и француски и шпански. Таа, исто така, владеела со хебрејски и арапски јазик, со што ја добила титулата Oraculum Septilingue („Оракл со седум јазици"). Нејзините подоцнежни студии вклучувале математика, филозофија и теологија . 

Елена станала експертски музичар, владеејќи со чембало, клавикорд, харфа и виолина. Нејзините вештини ги покажала музиката што ја компонирала во текот на животот. Во доцните тинејџерски години и раните дваесетти години таа се заинтересирала за физиката, астрономијата и лингвистиката. Carlo Rinaldini [it], нејзиниот учител по филозофија, и во тој момент претседател на филозофија на Универзитетот во Падова, објавил книга во 1668 година напишана на латински и фокусирана на геометријата. Книгата била посветена на дваесет и двегодишната Елена. По смртта на нејзиниот главен учител Фабрис, таа уште повеќе се зближила со Риналдини, кој и ги презел студиите.

Кариера
-------

Во 1669 година, таа го превела *Колоквиумот на Христос* од картузијанскиот монах Ланспергиј од шпански на италијански.  Преводот бил посветен на Џан Паоло Олива, нејзиниот близок пријател и исповедник. Томот бил издаден во пет изданија во Републиката од 1669 до 1672 година. Таа била поканета да биде дел од многу научни друштва кога нејзината слава се проширила и во 1670 година станала претседателка на венецијанското друштво Accademia dei Pacifici.

Прозорецот на меморијалната библиотека на Томпсон кој го прикажува советувањето на Корнаро.
По препорака на Карло Риналдини, нејзиниот учител по филозофија, Фелис Ротонди побарал од Универзитетот во Падова да и ја додели на Корнаро *лауреа*  во теологијата. Кога кардиналот Грегорио Барбариго, епископот од Падова, дознал дека таа се занимава со теологија, тој одбил со образложение дека е жена. Сепак, тој ѝ дозволи да добие диплома по филозофија и по брилијантниот курс на студии ја добила *лауреата* по филозофија. Дипломата била доделена на 25 јуни 1678 година, во катедралата во Падова во присуство на универзитетските власти, професорите на сите факултети, студентите и повеќето венецијански сенатори, заедно со многу поканети гости од универзитетите во Болоња, Перуџа. Рим и Неапол. Лејди Елена зборувала еден час на класичен латински, објаснувајќи тешки пасуси избрани по случаен избор од делата на Аристотел : едниот од *Задната анализа*, а другиот од *физиката*. Ја слушале со големо внимание и кога завршила, добила пофалби бидејќи професорот Риналдини ѝ ги доделил ознаките на лауреата: книга за филозофија, ловоров венец на главата, прстен на прстот и над нејзините рамена моцета од хермелин. Таа била прогласена за Magistra et Doctrix Philosophiae [„наставничка и докторка по филозофија"], со што станала една од првите жени што добила академска диплома од универзитет,  .

Последните седум години од нејзиниот живот биле посветени на учење и добротворни цели. Таа умрела во Падова во 1684 година од туберкулоза и била погребана во црквата Санта Џустина .

Наследство
----------

Неколку месеци по советувањето на Елена, Чарлс Патин, предавач по медицина во Падова, се пријавил за неговата ќерка Габриел-Шарлот [Карла Габриела] Патин да започне со диплома. Универзитетот, поддржан од Џанбатиста Корнаро-Пископија, го променил својот статут за да им забрани на жените да дипломираат. Следниот женски докторат бил доделен од Универзитетот во Болоња во 1732 година на Лаура Баси .

Смртта на Корнаро била обележана со комеморации во Венеција, Падова, Сиена и Рим. Accademia degli Infecondi [it] објавила два меморијални тома на почит од членовите: едниот за да ја одбележи нејзината диплома, и другиот нејзината смрт. Падовата Accademia dei Ricovrati, исто така, издала том по нејзината смрт. Нејзината статуа била поставена на Универзитетот во Падова, поради што во 1685 година бил создаден медал во нејзина чест. 

Во 1895 година, игуманијата Матилда Пинсент од англиските бенедиктински калуѓерки во Рим, го отворила гробот на Корнаро, посмртните останки биле ставени во нов ковчег и соодветна плочка и била напишана во сеќавање. Нејзината церемонија на дипломирање е прикажана во прозорецот Корнаро, инсталиран во 1906 година во западното крило на меморијалната библиотека Томпсон на колеџот Васар. На предлог на Рут Крафорд Мичел, Корнаро е прикажана во муралот на Џовани Ромањоли од 1949 година во просторијата за италијанската националност на Универзитетот во Питсбург. На 5 јуни 2019 година, Google го прославил нејзиниот 373-ти роденден со Google Doodle .

Библиографија
-------------

### Дела

Нејзините списи вклучуваат академски дискурси, преводи и побожни трактати.

Собрани

* Bacchini, Benedetto, уред. (1688). *Helenae Lucretiae Corneliae Piscopiae opera quae quidem haberi potuerunt* (италијански и латински). Parma: Rosati – преку Google Books.

Претходно објавено

* *Lettera overo colloquio di Christo N. R. all'anima devota composta dal R. P. D. Giovanni Laspergio in lingua spagnola e portata nell'italiana*. Venice: Giuliani. 1669. (reprinted in Bacchini ed. 1688 pp. 179–183)

Необјавено

* Дискурс од 1672 година за Богородица на тагата

### Биографии

* Deza, Massimiliano (1686). *Vita di Helena Lucretia Cornara Piscopia descritta da Massimiliano Deza della Congregazione della Santissima Madre di Dio, e dedicata alla maestà dell'aug.ma imperatrice Eleonora principessa di Monferrato, &c* (италијански). Venice: Antonio Bosio. Посетено на 5 June 2019.
* Benedetto Bacchini (1688) *Actorem Helenæ* (in Latin; Bacchini ed. 1688 pp. 1–48)
* Lupis, Antonio; Vendramina, Caterina (1689). *L'eroina Venetia, ouero, La vita di Elena Lucretia Cornara Piscopia* (италијански). Venice: Curti. OCLC 991386840.
* Pynsent, Mathilde (1896). *The Life of Helen Lucretia Cornaro Piscopia, Oblate of the Order of St. Benedict and Doctor in the University of Padua* (англиски). St. Benedict's.
* Fusco, Nicola (1975). *Elena Lucrezia Cornaro Piscopia, 1646–1684* (англиски). United States Committee for the Elena Lucrezia Cornaro Piscopia Tercentenary.
* Maschietto, Francesco Ludovico (1978). *Elena Lucrezia Cornaro Piscopia, 1646–1684: prima donna laureata nel mondo*. Contributi alla storia dell'Università di Padova (италијански). **10**. Padua: Antenore.
	+ Maschietto, Francesco Ludovico (2007). Marshal, Catherine (уред.). *Elena Lucrezia Cornaro Piscopia (1646–1684): The First Woman in the World to Earn a University Degree* (англиски). Преведено од Vairo, Jan; Crochetiere, William. Saint Joseph's University Press. ISBN 978-0916101572. Посетено на 5 June 2019.
* Tonzig, Maria Ildegarde (1980). *Elena Lucrezia Cornaro Piscopia: prima donna laureata nel mondo. Terzo centenario del dottorato (1678–1978)* (италијански). V. Gualandi.
* Guernsey, Jane Howard (1999). *The Lady Cornaro: Pride and Prodigy of Venice* (англиски). College Avenue Press. ISBN 978-1883551445.
* Carrano, Patrizia (2001). *Illuminata. La storia di Elena Lucrezia Cornaro, prima donna laureata nel mondo* (италијански). Mondadori. ISBN 978-8804490906.
* Pighetti, Clelia (2005). *Il vuoto e la quiete: scienza e mistica nel '600 : Elena Cornaro e Carlo Rinaldini* (италијански). FrancoAngeli. ISBN 978-8846463333. Посетено на 5 June 2019.

Белешки
-------

Наводи
------

### Цитати

1. 1 2 3 4  Guernsey 1999 harvnb error: no target: CITEREFGuernsey1999 (help).
2. ↑  Gregersen, Erik. „Elena Cornaro". Encyclopædia Britannica Inc. Посетено на 17 April 2014.
3. ↑  Guernsey 1999 harvnb error: no target: CITEREFGuernsey1999 (help), ch. 1.
4. ↑  Maschietto 2007, cited in Findlen, Paula (20 November 2018). „[Review] Francesco Ludovico Maschietto. *Elena Lucrezia Cornaro Piscopia (1646–1684): The First Woman in the World to Earn a University Degree*". *Renaissance Quarterly*. **61** (3): 878–879. doi:10.1353/ren.0.0207.
5. ↑  Battagia, Michele (1826). *Delle accademie veneziane dissertazione storica di Michele Battagia* (италијански). Giuseppe Picotti's typography. стр. 50.
6. ↑  Guernsey 1999 harvnb error: no target: CITEREFGuernsey1999 (help), ch. 8.
7. 1 2 3  „Elena Lucrezia Cornaro Piscopia" (италијански). Università degli studi di Padova. 10 September 2015. Посетено на 22 January 2016.
8. 1 2  Maschietto 2007, cited in King, Margaret L. (2009). „Review of *Elena Lucrezia Cornaro Piscopia (1646–1684): The First Woman in the World to Earn a University Degree*". *The Catholic Historical Review*. **95** (2): 355–357. ISSN 0008-8080. JSTOR 27745551.
9. ↑  Maschietto 2007, pp. 73, 74, 188
10. ↑  Paul F. Grendler (1988). John W. O'Malley (уред.). *Schools, Seminaries, and Catechetical Instruction, in Catholicism in Early Modern History 1500–1700: A Guide to Research*. Center for Information Research. стр. 328.
11. ↑  Whaley, L. (2011). *Women and the Practice of Medical Care in Early Modern Europe, 1400–1800* (англиски). Springer. стр. 15. ISBN 978-0230295179. Посетено на 6 June 2019.
12. ↑  Morley, S. Griswold (January 1941). „Juliana Morell: Problems". *Hispanic Review*. **9** (1): 137–150. doi:10.2307/469691. JSTOR 469691.; Morley, S. Griswold (July 1941). „Juliana Morell: Postscript". *Hispanic Review*. **9** (3): 399–402. doi:10.2307/469606. ISSN 0018-2176. JSTOR 469606.
13. ↑  Morata, Olympia (2007). Parker, Holt N. (уред.). *The Complete Writings of an Italian Heretic*. The Other Voice in Early Modern Europe (англиски). **52**. University of Chicago Press. стр. 30, fn.155. ISBN 978-0226536712. Посетено на 6 June 2019.
14. ↑  Maschietto 2007 p.79
15. ↑  de Simone, Maria Rosa (2003). „Admissions". Во Ridder-Symoens, Hilde de; Rüegg, Walter (уред.). *Universities in Early Modern Europe (1500–1800)*. A History of the University in Europe (англиски). **2**. Cambridge University Press. стр. 296–297. ISBN 9780521541145. Посетено на 13 June 2019 – преку Google Books.
16. ↑  *Applausi accademici alla laurea filosofica dell'illustrissima signora Elena Lucrezia Cornara Piscopia Accademica Infeconda composti, e raccolti dall'Accademia stessa* (италијански). Rome: Giacomo Dragondelli. 1679. Посетено на 5 June 2019.
17. ↑  Cassioni, Giovanni Francesco; Cardano, Tommaso; Cadorin, Matteo (1686). *Le pompe funebri celebrate da' signori Accademici infecondi di Roma per la morte dell'illustrissima signora Elena Lucrezia Cornara Piscopia accademica detta l'inalterabile: dedicate all sereniss. republica di Venezia* (италијански). Padua: il Cadorino. Посетено на 5 June 2019 – преку Hathi Trust.
18. ↑  Accademia dei Ricovrati (1684). *Compositioni degli Academici Ricourati per la morte della nob. d. signora Elena Lucretia Cornaro Piscopia dedicate all'eccellenza del signor Gio. Battista suo padre procurator di s. Marco, dal co. Alessandro abb. De lazara principe dell'Academia* (италијански). Padua: Pietro Maria Frambotto. Посетено на 6 June 2019.
19. 1 2  Forbush, Gabrielle E. (1 January 1976). „The Lady of the Window". *Vassar Quarterly*. **72** (2): 24–28.
20. ↑  Ritschel, Chelsea (4 June 2019). „Five things you should know about the first woman to receive a PhD". *The Independent* (англиски). Посетено на 4 June 2019.
21. ↑  „Elena Cornaro Piscopia's 373rd Birthday". 5 June 2019. Посетено на 5 June 2019.

### Извори

* Derosas, Renzo (1983). „Corner, Elena Lucrezia". *Dizionario Biografico degli Italiani* (италијански). Treccani. Посетено на 22 January 2016.
* Guernsey, Jane Howard (1999). *The Lady Cornaro: Pride and Prodigy of Venice*. College Avenue Press. ISBN 9781883551445.
* Vassar College Library Website

Надворешни врски
----------------

**Грешка во Lua во package.lua, ред 80: module 'Module:Portal/images/h' not found**

* 

* Elena Cornaro Piscopia на Ризницата ?
* "Elena Lucrezia Cornaro Piscopia", Biographies of Women Mathematicians, Agnes Scott College
* Project Continua: Biography of Elena Lucrezia Cornaro



1. ↑  Lanspergius' Latin original had been translated into Spanish by Andreu Capella [ca], the Bishop of Urgell.
2. ↑  At the time the *laurea* was the only degree awarded by Italian universities.
3. ↑  Constance Calenda (Предлошка:Fl) may have received a medical degree from the University of Naples. Juliana Morell "defended theses" in 1606 or 1607, although claims that she received a doctorate in canon law in 1608 have been discredited. The putative 13th-century instance of Bittizia Gozzadini at the University of Bologna is discounted by Holt N. Parker.
4. ↑  Doodle was shown in Italy, Greece, Hungary, Czechia, Slovakia, UK, Iceland, Russia, Israel, India, Vietnam, Taiwan, Australia, New Zealand, Canada, the United States, Mexico, Peru, and Argentina.