recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Грбот на округот Акерсхус
Местоположбата на округот во Норвешка
**Акерсхус** (норвешки: *Akershus*) е округ во југоисточниот дел на Норвешка. Административен центар е Осло кој всушност и не се наоѓа во овој округ. Акерсхус е втор по големина округ по бројот на жители во Норвешка веднаш по Осло. Бројот на жители во Акешхус според пописот од 2007 година изнесува 511.195 а површината 4.918 км2.

Името го добил по дворецот Акерсхус.

Грбот потекнува од 1987 година ги претставува крововите на дворецот Акерсхус.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Акерсхус" на Ризницата ? |


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Норвешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |



|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Норвешка |
| --- |
|  |
| 
* Акерсхус
* Бускеруд
* Вестфол
* Естфол
* Западен Агдер
* Источен Агдер
* Мере и Румсдал
* Нурлан
* Оплан
* Осло
* Ругалан
* Согн и Фјуране
* Телемарк
* Тренделаг
* Тромс
* Финмарк
* Хедмарк
* Хордалан

 | Знаме на Норвешка |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 153594616
* LCCN: n79084942
* GND: 4255161-4
* BNF: cb15116977r (податоци)

 |

 |
Одделување на плазма и серум од крв од стаорец.
Единица дарувана свежа плазма.
**Крвната плазма** ― течност со светложолта боја, содржи најмногу вода, дури до 90%, а останатите се растворени или суспендирани супстанци. По водата материи со најголем процент во плазмата се белковините, кои се главни градежни делови на човечкиот организам и се неопходни за растење и обновување на ткивата во организмот.

Состав
------

* Најзастапена белковина во плазмата е албуминот, кој е важен за одржувањето на осмотскиот притисок во крвта. Оваа белковина се создава во црниот дроб.
* Крвните фактори на коагулацијата, исто така, се создаваат во црн дроб.
* Во крвната плазма има и антитела, кои се создаваат во одредени групи на леукоцитите.
* Систем на ензими, заеднички наречени комплемент, што им помагаат на антителата при нивната борба против штетните микроорганизми.

Крвната плазма содржи најмногу вода, од 79-82%, потоа белковини, масти, шеќери, витамини, минерални соли, јаглерод диоксод, кислород и друго. Во крвната плазма пливаат црвените крвни клетки - еритроцити, белите крвни клетки - леукоцити и крвните плочки - тромбоцити.

Во крвната плазма исто така има составни делови на хранливите материи. Основен јаглехидрат што го има во крвната плазма е гликозата. Таа во крвта доаѓа при процесот на ресорпција на дигестираните јаглехидрати од дигестивниот тракт, или при разградбата на глукогенски резерви во црн дроб. Во плазмата, исто така, има и аминокиселини што се производи на дигестијата на белковините. Има и мал процент масти. Тие можат да се складираат како масти за добивање енергија, или се носат во клетките и служат како извор на енергија.

Функции
-------

Најважен катјон во крвната плазма е натриум. Тој се наоѓа во облик на хлорид, бикарбонат и фосфат. Натриум хлоридот има важна улога во регулирањето на осмотскиот притисок, а благодарение на движењето на анјоните низ клеточната мембрана влијае и на регулирањето на ацидобазната рамнотежа. Натриум бикарбонатот во комбинација со јаглеродна киселина е најважен неоргански пуфер во крвната плазма. Калиумот има важна улога во регулирањето на пропустливоста на клеточната мембрана и нервно-мускулната раздразливост. Калциумот во крвната плазма се наоѓа во два облика: слободен или поврзан со белковините. Фунцкионално калциумот е антагонист на калиумот и ја смалува пропустливоста на клеточната мембрата, а е активатор на некои ензими при коагулација на крвта. Магнезиумот е регулатор на раздразливоста на нервно-мускулниот систем, а исто така, е и трансферин. Од анјоните што се присутни во крвната плазма има хлориди, што се сврзани со натриум, калиум и калциум, потоа фосфати, сулфати, јодити и др.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. 1 2  Учебник по биологија за трета година на реформираното гимназиско образование стр.84
Пијалак салеп.
Сладолед-сендвич од млеко, јајца, шеќер, шафран, салеп и розова вода
**Салеп** (турски: *salep, sahlep*; персиски: ثعلب, *saalab*; арапски: سحلب, *saḥlab*; албански: *salep*; азерски: *səhləb*; хебрејски: סַחְלֶבּּ, *sahlev*; грчки: σαλέπι, *salepi*; српски, македонски, бугарски и босански: салеп, *salep*) е брашно од кртолата на орхидеја од видовите *Orchis mascula* и *Orchis militaris*). Содржи хранливи материи, скроб полисахарид наречен гликоманан. Брашното салеп се користи за пијалаци и десерти, посебно во земјите кои биле дел од Отоманското Царство.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија храната е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Антинуклеарни антитела** (**АНА**) се автоантитела кои се врзуваат за компоненти од клеточното јадро. Кај нормални единки, имунолошкиот систем создава антитела против страни белковини (антигени), меѓутоа не создава против човечките белковини (автоантигени).

Постојат голем број на поттипови на АНА како што се анти-Ro антитела, анти-La антитела, анти-Sm антитела, анти-nRNP антитела, анти-Scl-70 антитела, анти-dsDNA антитела, анти-хистон антитела и др. Секој од овие поттипови се врзуваат за различни белковини или белковински комплекси во клеточното јадро. АНА се присутни кај голем број на заболувања, како автоимуни, канцер и инфекции, со различна преваленца на антитела во зависност од состојбата. Ова овозможува нивно искористување во дијагнозата на некои автоимуни заболувања, како системски лупус еритематозус, Шегренов синдром, склеродерма, Шарпов синдром, полимиозитис, дерматомиозитис, автоимун хепатит и лек-индуциран лупус.

Наводи
------

1. ↑  Cervera, R; Font, J; Ramos-Casals, M; García-Carrasco, M; Rosas, J; Morlà, RM; Muñoz, FJ; Artigues, A; Pallarés, L; Ingelmo, M (2000). „Primary Sjögren's syndrome in men: clinical and immunological characteristics". *Lupus*. **9** (1): 61–4. doi:10.1177/096120330000900111. PMID 10713648.
2. ↑  Barnett, AJ; McNeilage, LJ (May 1993). „Antinuclear antibodies in patients with scleroderma (systemic sclerosis) and in their blood relatives and spouses". *Annals of the Rheumatic Diseases*. **52** (5): 365–8. doi:10.1136/ard.52.5.365. PMC 1005051. PMID 8323384.
3. ↑  Burdt, Mark A.; Hoffman, Robert W.; Deutscher, Susan L.; Wang, Grace S.; Johnson, Jane C.; Sharp, Gordon C. (1 May 1999). „Long-term outcome in mixed connective tissue disease: Longitudinal clinical and serologic findings". *Arthritis & Rheumatism*. **42** (5): 899–909. doi:10.1002/1529-0131(199905)42:5<899::AID-ANR8>3.0.CO;2-L. PMID 10323445.
4. ↑  Obermayer-Straub, P; Strassburg, CP; Manns, MP (2000). „Autoimmune hepatitis". *Journal of Hepatology*. **32** (1 Suppl): 181–97. doi:10.1016/S0168-8278(00)80425-0. PMID 10728804.
5. ↑  Kavanaugh A, Tomar R, Reveille J, Solomon DH, Homburger HA (January 2000). „Guidelines for clinical use of the antinuclear antibody test and tests for specific autoantibodies to nuclear antigens. American College of Pathologists". *Archives of Pathology & Laboratory Medicine*. **124** (1): 71–81. doi:10.1043/0003-9985(2000)124<0071:GFCUOT>2.0.CO;2 (неактивно 2018-08-26). PMID 10629135.
Грб округа Источен Агдер
Местоположбата на округот во Норвешка
**Источен Агдер** (норвешки: *Aust-Agder*) е округ во јужниот дел на Норвешка. Административен центар е Арендал. Бројот на населението во Источен Агдер според пописот извршен во 2004 година изнесувал 103.374, а површината 9.157 км2.

Името на округот означува „Источен Агдер" (Агдер е историски дистрикт во Норвешка).

Грбот потекнува од 1958 година и на него се наоѓаат две златни пруги.


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Норвешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |



|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Источен Агдер" на Ризницата ? |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Норвешка |
| --- |
|  |
| 
* Акерсхус
* Бускеруд
* Вестфол
* Естфол
* Западен Агдер
* Источен Агдер
* Мере и Румсдал
* Нурлан
* Оплан
* Осло
* Ругалан
* Согн и Фјуране
* Телемарк
* Тренделаг
* Тромс
* Финмарк
* Хедмарк
* Хордалан

 | Знаме на Норвешка |

 |
Грбот на округот Согн и Фјуране
Местоположбата на округот во Норвешка
**Согн и Фјуране** (норвешки: *Sogn og Fjordane*) е округ во југозападниот дел на Норвешка. Административен центар е Лејкангер. Бројот на жители во Согн и Фјуране според пописот извршен во 2004 година изнесува 107.222 а површината 18.623 км2.

Грбот потекнува од 1983 година. Синиот дел на грбот ги претставува трите региони во округот.


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Норвешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |



|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Норвешка |
| --- |
|  |
| 
* Акерсхус
* Бускеруд
* Вестфол
* Естфол
* Западен Агдер
* Источен Агдер
* Мере и Румсдал
* Нурлан
* Оплан
* Осло
* Ругалан
* Согн и Фјуране
* Телемарк
* Тренделаг
* Тромс
* Финмарк
* Хедмарк
* Хордалан

 | Знаме на Норвешка |

 |
Грбот на округот Тромс
Местоположбата на округот во Норвешка
**Тромс** (норвешки: *Troms*) — поранешен округ во северниот дел на Норвешка. На 1 јануари 2020 година Тромс се обединил со соседниот округ Финмарк, создавајќи го новиот округ Тромс и Финмарк. Административен центар бил градот Тромсе. Бројот на жители во Тромс во 2014 година изнесувал 161,771, а површината 25.877 км2.

Името го добил според малиот остров Тромсеја.

Грбот потекнува од 1960 година и на него се наоѓа грифон.

Тромс имал вкупно 24 општини.


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Норвешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |



|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Норвешка |
| --- |
|  |
| 
* Акерсхус
* Бускеруд
* Вестфол
* Естфол
* Западен Агдер
* Источен Агдер
* Мере и Румсдал
* Нурлан
* Оплан
* Осло
* Ругалан
* Согн и Фјуране
* Телемарк
* Тренделаг
* Тромс
* Финмарк
* Хедмарк
* Хордалан

 | Знаме на Норвешка |

 |
**Едит Бејтсон** (1867–1938) била британска сликарка и вајарка.

Биографија
----------

Бејтсон е родена во Кембриџ и студирала сликарство и скулптура на Кралската академија во Лондон, каде што освоила голем број награди. Живеејќи во Буши во Хертфордшир, а потоа некое време во Заливот на Робин Худ во Јоркшир, Бејтсон создала статуетки и мали колекции фигури во бронза. Од 1891 до 1935 година била редовен изложувач на групни изложби во Лондон и Париз. Во Лондон прикажувала дела на Кралската академија, со Меѓународното друштво на вајари, сликари и резбари и Кралското друштво на британски уметници, додека во Париз изложувала во Салонот на француските уметници.

Наводи
------

1. 1 2  University of Glasgow History of Art / HATII (2011). „Edith Bateson". *Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain & Ireland 1851–1951*. Архивирано од изворникот на 2022-03-14. Посетено на 30 October 2019.
2. 1 2  Grant M. Waters (1975). *Dictionary of British Artists Working 1900–1950*. Eastbourne Fine Art.
3. 1 2  James Mackay (1977). *The Dictionary of Western Sculptors in Bronze*. Antique Collectors' Club. ISBN 0902028553.
4. ↑  Grant M. Waters (1975). *Dictionary of British Artists Working 1900–1950 Volume II*. Eastbourne Fine Art. ISBN 0902010069.
5. ↑  *Benezit Dictionary of Artists Volume 1 A-Bedeschini*. Editions Grund, Paris. 2006. ISBN 2-7000-3070-2.

Надворешни врски
----------------

* 3 artworks by or after Edith Bateson at the Art UK site
**Зоро: Meчот и Розата** (шпански: *Zorro: La Espada y La Rosa*) е американска/колумбиска теленовела заснована на творбата на Џонстон МекКалеј. Теленовелата е снимана оваа година во Колумбија, во продукција на Teлемундо и Сони Продукција. Оваа теленовела имаше голем успех во САД како и во соседните земји во Јужна Америка. Во деловите на Европа оваа теленовела моментално ги освојува гледачите. Насловната нумера ја исполлнуваат познатата американска пејачка Бијонсе Ноулс и мексиканскиот пејач Алехандро Фернандес.

Синопсис
--------

Есмералда е нежна и млада девојка, која секој ден се бори против злобата која и ја нанесува нејзиниот татко Фернандо Санчез Монкада, гувернер на Лос Анџелес. Кога дознава дека нејзиниот татко ја посвоил и ја земал од рацете на нејзината вистинска мајка, која дал да ја затворат за да го задржи детето, нејзиниот живот драстично се менува. Сега ја разбира злобата на нејзиниот татко и зошто нејзината сестра Марија Анхела не ја почитува. Мисијата на Есмералда продолжува за да ја пронајде нејзината мајка, и да ја извлече од затвор. За достигнувањето на таа цел, нејзе ќе и помогне Зоро, во кој се вљубува со целото срце. Но, таа љубов има и препреки, бидејќи и нејзиниот татко се обидува да ја најде Есмералда за да је венча со стар маж. Освен тоа, Есмералда го краде срцето и на Диего де ла Вега, кој е добар маж и ја сака со целото срце. Ноќта, Есмералда му се предава на Зоро, а дента на Диего, иако не може да сфати како Диего и Зоро се иста личност. Набргу во животот на Есмералда се појавува и циганот Ренцо. Тој се бори за ослободувањето на своето племе од шпанските власти. Станува нејзин пријател кој е заљубен во неа.

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Кристијан Меиер | Диего де ла Вега / Зоро |
| Марлен Фавела | Есмералда Санчез де Монкада |
| Артуро Пениче | Фернандо Санчез де Монкада |
| Освалдо Риос | Дон Алехандро де ла Вега |
| Хорхе Као | Отец Томас Виљарте |
| Ерик Елиас | Ренцо |
| Наташа Клаус | Сестра Ана Камила Суплициос |

Зоро на Балканот
----------------

* Бугарија: бТВ
* Македонија: Сител Телевизија
* Босна и Херцеговина: Пинк БХ
* Србија: РТВ Пинк
* Црна Гора: Пинк М

Надворешни врски
----------------

* Официјална Веб Страна Архивирано на 15 август 2007 г.
* Англиска Википедија
**Мини Калзоне** (португалски изговор: [ˈmĩɲi kɐwˈzõɲi]) е бразилски синџир ресторани за секојдневна трпезарија специјализиран за калзоне.

Синџирот е основан во Флорианополис, Санта Катарина во 1993 година. Идејата за продажба на парчиња пица не ги постигнала очекуваните резултати и претприемачите морале да го преиспитаат концептот на бизнисот поради присуството на близок конкурент кој постигнал голем успех со продажбата на колачи. Била планирана нова алтернатива со идеја за продажба на калзони. Отпрвин производството се правело на мало место на мезанин. На првиот ден продале седум калзони. Во следните месеци, производството било зголемено додека просторот повеќе не бил доволен, што довело до негово префрлање во ресторан во 1993 година.

Во 1994 година, заштитниот знак „Мини Калзоне" бил создаден и калзоните почнале да се нарекуваат Мини Калзонес. По растот на формирањето на синџир ресторани, до јануари 2000 година биле отворени седум места во државата Санта Катарина. Во јуни 2000 година, компанијата го отворила своето прво место во државата Сеара, со изградба на производствен центар и две продавници во градот Форталеза. До крајот на таа година, биле отворени уште три места, зацврстувајќи ја почетната стратегија за окупација на тој пазар.

Од јуни 2001 година, Мини Калзоне го започнал форматот на франшизата, стандардизирајќи ги производите и оперативните техники. Денес ланецот има повеќе од 110 места, лоцирани во различни градови низ Бразил.

Наводи
------

1. ↑  „A página solicitada não foi encontrada!". Архивирано од изворникот на 2012-12-31. Посетено на 2012-02-25.
2. ↑  proxy.furb.br/ojs/index.php/rn/article/download/1186/1189
3. ↑  proxy.furb.br/ojs/index.php/rn/article/download/1186/1189
4. ↑  proxy.furb.br/ojs/index.php/rn/article/download/1186/1189

Надворешни врски
----------------

* Официјален сајт (на португалски)

Предлошка:Food chains in Brazil
Пеење на тенкоклунесто трскарче

**Тенкоклунестиот трскар** (науч. *Acrocephalus melanopogon*) е мала врапчевидна птица од семејството на трскарите (*Acrocephalidae*). Се размножува низ јужна Европа и јужна умерена Азија со неколку популации во северозападна Африка. Ја има и во Македонија. Таа е делумно птица преселница. Југозападните европски популации се постојани жители, источноевропските зимуваат во средоземниот опсег, а Азиските се селат на Арабискиот Полуостров и во Пакистан. Ретко се појавува северно од својот опсег, но како многу редок скитник е забележана во Полска и Данска.

Опис
----

Тенкоклунестиот трскар е со средна големина од неговото семејство, долг 12-13.5 см. Нема изразен полов диморфизам, мажјаците и женките се исти. Од горната страна се црвеникавокафеави прошарани со црно, а одоздола се бели. Главата им е црна прошарана, и имаат силна бела линија над окото. Тилот и кај опашката не се прошарани, еднобојни им се. Опашката им е кафеава, обрабена со црвеникави краеви на пердувите. Клунот им е долг, тенок, остар и силен.

Поведение
---------

Живеалиштето на оваа птица се влажните места крај реките, речните канали, езера, бари со трски и другите водни растенија. Рамнините се најсоодветни за овој вид, иако се среќава и во планините, до 1900 метри надморска височина.
Се храни исклучуво со инсекти, а многу ретко со пајаци и мали мекотели.

Песната на тенкоклунестиот трскар е брзо чрчорење со некои додатоци од свиркање и имитации на други птици. Неговата песна е помека и помелодична отколку на неговите роднини и заличува на песната на славејчето. Не пее во лет.

Гнездото го прави во грмушки, но почесто меѓу трските над вода. Вообичаено се моногамни и имаат едно легло годишно со 3-6 јајца кои ги несат во средината на април. Ги инкубираат 14-15 дена.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Acrocephalus melanopogon*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. ↑  Snow, David W.; Perrins, Christopher M.; Doherty, Paul & Cramp, Stanley (1998): *The complete birds of the western Palaearctic on CD-ROM*. Oxford University Press. ISBN 0-19-268579-1
3. ↑
4. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2016-10-01. Посетено на 2013-09-05.

Надворешни врски
----------------

* Возраст и пол (PDF; 1.9 MB) од Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze[*мртва врска*]
* Тенкоклунест трскар, опис и звук Архивирано на 1 октомври 2016 г.(руски)
* Avibase
Панорамски поглед кон Тромсе
**Тромсе** (норвешки: Tromsø) е значаен град во Норвешка. Градот се наоѓа во состав на покраината Северна Норвешка и е седиште и најголем град на округот Тромс и Финмарк. Според податоците за бројот на населението во 2012 година во Тромсе живеат 71.590 жители. Тромсе е најсеверниот град во Норвешка и втор по големина град над Северниот Поларник, веднаш после Мурманск. Во склад со тоа, градот е и главно норвешко пристаниште за развојот на северниот дел на државата и истражувањето на Арктикот.

Грб на Тромсе

Природни услови
---------------

Градот Тромсе се наоѓа во северниот дел на Норвешка. Од главниот град Осло е оддалечен 1.650 километри северно. Според тоа, главната врска со Осло и останатиод дел на Норвешка ја има преку авио-сообраќајот.

**Релјеф**: Тромсе се наоѓа на северозападниот брег на Скандинавскиот Полуостров. Се развил на истоимениот фјорд Тромсе. Градот го опкружуваат планини, па според тоа, надморската висина изнесува од 0-100 метри.

**Клима**: Климата во Тромсе е континентална со големо влијание на Атлантикот и Голфската струја и Арктикот. Многу е поостра од останатиот дел на Норвешка јужно, но и значително поблага од некои места на слична географска ширина.

**Води**: Тромсе се развил како морско пристаниште на заливот на истоимениот фјорд Тромсе, на брегот на Северно Море. Заливот не е отворен кон морето, туку овде се наоѓаат повеќе мали полуострови и острови. Поголемиот дел од градското подрачје се наоѓа на островот *Тромсеја*, а помалиот на копното.

Историја
--------

Првите траги на населување на местото на денешен Тромсе биле во праисториско време и се поврзани со лапонските староседелци. Зачетоците на денешната норвешка населба се поврзани со средниот век, поточно 1252 година, кога на ова место се подигнува црква, како место за собир. Меѓутоа, местото не било многу значајно во текот на следните векови. Тромсе во 1794 година добил градски права, што претставувало вовед во развојот на градот во 19 век, кога станува центар на развојот на европскиот дел на Арктикот. Во текот на петгодишната окупација на Норвешка (1940-1945) од страна на Третиот рајх, Тромсе и неговото население не страдале многу.

Население
---------

Денес Тромсе има околу 71.000 жители, што е за трипати повеќе отколку пред пола век. Во последните години бројот на населението во градот се зголемува по просек за 1% годишно.

Стопанство
----------

Стопанството се заснова најмногу на користење на ресурсите од норвешкиот дел на Арктикот. Најразвиени гранки се риболовот и морепловството, а денес сè повеќе се развива и истражувањето на Арктикот.

Надворешни врски
----------------

* Градски портал на Тромсе

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 159956924
* ISNI: 0000 0004 0460 6333
* GND: 4060994-7
* BNF: cb12549287r (податоци)
* NKC: ge850842

 |

 |
**Нафтеното поле Темпа Роса** е нафтено поле сместено на јужните Апенини во Италија.Откриено е во 1989 година и развиено e од *ТоталЕнерџис*.Се очекува да започне со производство во 2016 година и да произведува нафта и гас. Вкупните докажани резерви на нафтеното поле Темпа Роса се околу 200 милиони барели, а се очекува врвното производство да биде околу 50,000 барели нафта.

На 18 март 2013 година, Тотал го финализирал договорот за продажба на 25% од своите акции во нафтено поле на Мицуи Е и П Италија.

Наводи
------

1. ↑  „Total Launches Tempa Rossa Field Development in Italy". total.com. 2012. Архивирано од изворникот на 2013-03-17.
2. ↑  „Extraction of Crude Petroleum in Italy". mbendi.com. 2007. Посетено на 2010-09-06.[*мртва врска*]
3. ↑  „Total Sells 25% percent Interest in Italy's Tempa Rossa Field to Mitsui". total.com. 2013. Архивирано од изворникот на 2013-05-24.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Кончерто гросо** (итал. *concerto grosso*, „голем концерт") е форма на барокна музика во која музичкиот материјал се предава помеѓу мала група на солисти (*кончертино*) и полн оркестар (*рипиено*).

Оваа форма се развила во доцниот XVII век, иако под друг назив. Алесандро Страдела бил композиторот на првото музичко дело каде две групи од различна големина се коминираат на карактеристичен начин. Првиот поважен композитор кој го користел поимот *кончерто гросо* бил Арканџело Корели. По смртта на Корели била издадена збирка од дванаесет *кончерти гроси*; наскоро потоа, композитори како Франческо Џеминијани и Џузепе Торели искомпонирале кончерти во стилот на Корели. Тој извршил и силно влијание врз Антонио Вивалди.

Постојат две различни форми на *кончерто гросо*: *кончерто да киеза* (црковен концерт) и *кончерто да камера* (камерен концерт). (Видете и Соната каде се расправа за соната *да камера* и *да киеза*.) Во *кончерто да киеза* наизменично свират бавни и брзи ставови; *кончерто да камера* пак, има карактер на свита, со тоа што се отвора со прелудиум и содржи форми на популарни танци. Низ времето овие форми престанале да се разликуваат.

Корелиевата *кончертино* група секогаш се состоела од две виолини и виолончело, со гудачки дел како *рипиено* група. Обете ги придружувал *генералбас* со извесни комбинации на чембало, органа, лејта и теорба.
Хендл искомпонирал неколку збирки на *кончерти гроси*, а и неколку од т.н. *Бранденбуршки концерти* на Бах исто така послободно ја следат формата *кончерто гросо*.

*Кончерто гросо* била истисната од формите соло кончерто и синфонија кончертанте во доцниот XVIII век, и нови примероци од таа форма не се јавиле во наредните сто години. XX век забележува употреба на *кончерто гросо* од композитори како Ернест Блох, Бохуслав Мартину, Алфред Шнитке и Филип Глас. Додека Едвард Елгар можеби не се смета за современ композитор, неговиот романтичен *Вовед и алегро* има големи сличности со инструментацијата поставена за кончерто гросо.

Наводи
------

Bennett, R. (1995). *Investigating Musical Styles*. Cambridge: Cambridge University Press.

Поврзано
--------

* Кончерто
* Синфонија кончертанте
**Елверум** (норвешки: *Elverum*) е град во Норвешка. Градот е во рамките на покраината Источна Норвешка и е втор по големина и најважен град во округот Хедмарк. Има статус на град од 1996 година.

Географија
----------

Градот Елверум се наоѓа во источниот дел на Норвешка. Градот е 150 километри североисточно од главниот град Осло.

Елверум се наоѓа во централниот дел на Скандинавскиот Полуостров, во областа Естердален. Градот се развил во долината на реката Глома, најголемата во Норвешка. Долината е релативно широка, па градот стигнува само до првите ридови наоколу. Според тоа, надморската височина на градот е од 180 до над 220 м.

Историја
--------

Првите траги на населување на местото на денешниот Елверум се појавуваат во праисторијата, но постојана населба немало до 17 век. Тогаш во шведско-норвешката војна се забележува стратешкото значење на оваа позиција, па во 1673 година започнала изградбата на тврдината.

Од почетокот до поновото време населбата имала воен карактер, па дури во 1996 година добила градски права.

За време на петгодишната окупација на Норвешка (1940-45) од страна на Третиот Рајх, Елверум и неговото население не страдало значително. Сепак, околината на градот била позната по партизанските битки.

Население
---------

Денес, Елверум има околу 14.000 жители во границите на градот или околу 20.000 жители во поширокото градско подрачје. Во последните години бројот на жители во градот расте со годишна стапка од над 0,5%.

Стопанство
----------

Стопанството на Елверум традиционално се засновало на индустријата и активностите поврзани со војската. Во последниве години, важноста на туризмот, трговијата, бизнисот и услугите се зголемува.

Збирка на слики
---------------

* Главната црква во ЕлверумГлавната црква во Елверум
* Реката Глома тече низ ЕлверумРеката Глома тече низ Елверум
* Градска болницаГрадска болница

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Елверум" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* ISNI: 0000 0004 1792 4859
* NKC: ge949729

 |

 |
Икона на Христос Пантократор од 13 век што се чува во манастирот Хиландар. 
Исус Христос Пантократор (детаљ од мозаикот во Аја Софија).
**Пантократор** или **Седржител** (грчки: *παντοκρατωρ*) - главна слика во Христовоата иконографија, што го претставува Христа како небески цар и судија. Бог во Стариот и Новиот завет многупати се нарекува Семоќен. Христос може да биде прикажан во целост, како седи на тронот, до појас или до градите. Во левата рака има свиток или Евангелие, а десната рука благословува.

Потекло и значење
-----------------

Епитетот „Семоќен", напишан покрај името на Исус Христос, меѓу другото ја изразува и догмата на овоплотување: епитетот „Семоќен" целосно се однесува и на Божествената и на човечката природа на Христос како спасител. Тоа е составен дел од грчките зборови παν (сите) и κρατος (сила). Епитетот најчесто се сфаќа како значење на семоќ, односно способност да се создаде апсолутно сè, што е еден од Божјите прерогативи. Со други зборови, помалку книжевен превод на зборот пантократор е зборот Семоќен или Владетел на сите/Владетел на светот.

Историски гледано, овој поим се појавил во раното христијанско општество, кога преведувачите на Светото писмо сè повеќе чувствувале потреба да преведат едно од хебрејските имиња на Бог (Ел Шадаи) кои се наоѓаат во Стариот завет/Танах на грчки јазик.

Поврзано
--------

* Манастир Пантократор
* Манастир Хиландар

1. ↑  Икона Христа Пантократора
2. ↑  Иконе и иконописање
**Невестино** (бугарски: *Невестино*) — село во Западна Бугарија, административен центар на општината Невестино во Ќустендилската Област. Има население од околу 468 жители (2022).

Географија
----------

Селото се наоѓа на 13 километри источно од регионалниот центар Ќустендил, во најнискиот и најтесниот дел на Ќустендилската Котлина. Неговите куќи се располагаат на двата брегови на реката Струма. Во селото има два минерални извори.

Историја
--------

За историјата на селото не се зачувани писмени податоци, но тракиските гробници сместени во близина на минералните извори зборуваат за постоење на тракиска населба во антиката. Денешната населба првпат се споменува во османлиски регистар од 1576 година.

Кадин мост
----------

Името „Кадин мост" доаѓа од турското „Кадан Ќупраси" или „Невестински мост", од каде потекнува и името на селото. Средновековниот мост се наоѓа во центарот на Невестино. Долг е околу 100 метри и широк околу 5 метри. Се состои од пет сводови, од кои средниот е највисок и ја поставува зашилената форма на мостот, изграден од големи делкани гранитни блокови. Во секоја од столбовите се остава по еден прозорец за да се исцеди водата во случај на висока вода. Поплочен е со големи гранитни плочи. Од истиот камен се направени и оградите од тули. Неговата архитектура е мешавина од антички средновековни и ренесансни форми.

На источниот парапет од јужната страна на мостот е поставена гранитна плоча со врежан натпис на арапски јазик, од која се подразбира дека изградбата се одвивала по наредба на големиот везир Исак-паша во 874 година од Егира, т.е. во 1470 година, за време на владеењето на султанот Мехмед II.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Кадин мост – символ на вечността; 100 обекта

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општина Невестино

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Претседател на Сојузна Демократска Република Непал** (непалски: राष्ट्रपति, *растрапати*) — шеф на државата Непал. Функцијата е создадена по укинувеањето на кралството и прогласување на република во 2008 г. Тековен претседател на државата е Бидја Деви Бандари, избрана во октомври 2015 г. и прва жена на чело на државата. Звањето на претседателот е „Уважениот" или „Уважената" (सम्माननीय, *самананија*).

Историја
--------

Со усвојувањето на привремениот устав во јануари 2007 г. одземени се сите права и надлежности на кралот, по што Уставотворното собрание се состанало да реши дали да ја задржи монархијата или да прогласи република. Во текот на овој меѓупериод, тогашниот премиер Гириџа Прасад Коирала бил вршител на должноста шеф на државата. На 28 мај 2008 г. собранието го усвоило предлогот за укинување на монархијата, па во јули 2008 г. е изгласан првиот официјален претседател — Рам Баран Јадав.

Претседатели на Непал (2008–)
-----------------------------

| Бр. | Слика | Име и презиме | Мандат | Партија |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Стапил | Напуштил | Денови |
| — |  | **Гириџа Прасад Коирала**вршител на должноста(1925–2010) | 15 јануари 2007 | 23 јули 2008 | 740 | Непалски конгрес |
| 1 |  | **Рам Баран Јадав**(1948–) | 23 јули 2008 | 29 октомври 2015 | 2654 | Непалски конгрес |
| 2 |  | **Бидја Деби Бандари**(1961–) | 29 октомври 2015 | — | 2953 | КПН-ОМЛ |

Поврзано
--------

* Крал на Непал
* Премиер на Непал
* Потпретседател на Непал

Наводи
------

1. ↑  „Salary of President". *Naya Patrika*. 17 July 2013. Архивирано од изворникот на 2013-07-17. Посетено на 17 July 2013.

Надворешни врски
----------------

* Претседател на Непал
**Руте Борани Сп** **А.** (основана во 1922 година во Милано) е италијански производител на тркала за автомобили и мотоцикли. Познати се по тоа што обезбедуваат бандажи со централно заклучување на Руџ-Витворт за многу италијански тркачки автомобили, спортски автомобили и луксузни автомобили.

Borrani wheel on an Aston Martin DB4 Тркало Борани на Астон Мартин DB4

Историја
--------

Компанијата била управувана од Карло Борани на Виа Уго Баси 9 и брзо станала снабдувач за Алфа Ромео, Бјанки, Ланчиа и други тркачки автомобили, користени од возачи како Енцо Ферари кога го освоиле првиот Копа Ацербо во Пескара (1924). Тркалата Борани користеле бандажи од алуминиумска легура наместо челик, подобрувајќи ги вкупните перформанси во споредба со оригиналниот дизајн на Руџ-Витворт. Раководството било пренесено на синот на основачот, Чезаре Борани, во 1937 година.

Името на компанијата било променето во **Руте Борани Сп А.** во 1930-тите, поради кампањата на Бенито Мусолини за отстранување на англиските позајмени зборови од италијанскиот јазик. Отприлика во тоа време компанијата исто така започнала со производство на алуминиумски (не-жични) тркала за да ги замени челичните тркала. Овие биметални леано алуминиумски тркала биле стандардни на Мазерати 3500.

Помеѓу 1946 и 1966 година, сите автомобили на Ферари биле опремени со тркала Борани како оригинална опрема. Така, двата бизниса споделуваат важен дел од италијанската автомобилска историја, и на патиштата и на тркачките патеки. Потоа, тркалата на Борани станале главна опција на сопствениците на Ферари дури до 1984 година. Тркалата Борани исто така биле оригинална опрема на познати марки како Ламборџини, Алфа Ромео, Мазерати, и Астон Мартин.

Во 1955 година, компанијата се преселила во Баранзате во северозападниот дел на Милано. 
Во овие нови капацитети, традиционалните машини за производство биле повторно изградени и обновени за да ги задоволат современите барања и да го заштитат квалитетот и производствениот капацитет за жичените тркала Борани. Оттогаш, вкупниот асортиман на производи повторно станал лесно достапен и голем број модели биле повторно пуштени во производство.

Наводи
------

1. ↑  Shea, Terry (September 2012). „Rudge-Whitworth". *www.hemmings.com*. Архивирано од изворникот на 2020-03-18. Посетено на 2020-03-19.
2. ↑  Празен навод (help)
3. 1 2 3  Shea, Terry (March 2015). „Borrani". *www.hemmings.com*. Архивирано од изворникот на 2020-03-19. Посетено на 2020-03-19.
4. 1 2  Bosisio, Matteo. „Borrani History - Borrani Official Dealer for the Americas by A&M Garage LLC". *www.aemgarage.com*. Архивирано од изворникот на 2019-05-25. Посетено на 2020-03-20.
5. ↑  „Borrani Wheels: Overview and History". *www.velocetoday.com*. Посетено на 2020-03-20.
6. ↑  „Making of a Borrani". *borrani.com*. Посетено на 2020-03-20.

Надворешни врски
----------------

* Официјална интернет страница
* Интернет страница на дистрибутер
Принц на НовогородПредлошка:SHORTDESC:Принц на Новогород

**Рурик** (–879?) бил првиот руски кнез кој се споменува во историските извори.

Живот
-----

„Хроника" известува дека во 862 година на просторот меѓу земјите од Западна Двина и Бело Езеро живееле неколку племиња. Тие племиња го повикале Варангијан Рурик да владее и да воспостави ред, правда и одбрана во нивните земји.

На старословенски јазик тоа изгледа вака:

> ***[6370 (862)] Изъгнаша Варѧги за море и не даша имъ дани. и почаша сами собѣ володѣти. и не бѣ в нихъ правдъı. и въста родъ на родъ. [и] бъıша в них̑ усобицѣ. и воєвати почаша сами на сѧ [и] рѣша сами в себѣ. поищемъ собѣ кнѧзѧ. иже бъı володѣлъ нами. и судилъ по праву. [и] идаша за море къ Варѧгомъ к Русı...***
> ***рѣша. Русь. Чюдь [и] Словѣни. и Кривичи. всѧ землѧ наша велика и ѡбилна. а нарѧда в неи нѣтъ. да поидѣте кнѧжитъ и володѣти нами.***
> 
> 

Според една верзија, Рурик веднаш дошол во Велики Новгород, според друга – прво дошол во градот Ладога, а потоа го изградил Новгород.

„Хроника" споменува дека Рурик ја зел со себе војската и двајцата браќа Синеус и Трувор.

> ***и изъбращасѧ. г҃. братьӕ. с родъı своими. [и] поӕша по собѣ всю Русь. и придоша старѣишии Рюрикъ [сѣде Новѣгородѣ]. а другии Синеоусъ на Бѣлѣѡзерѣ. а третии Изборьстѣ. Труворъ.***
> 
> 

Рурик умрел во 879 година. Го оставил малиот син Игор.

Рурик е основач на династијата „Руриковичи". Последен од неа бил Иван IV Грозни.

Некои историчари го поистоветуваат со викингот Рурик Јитланд(ски) кој го напаѓал атлантскиот брег на Европа кон средината на 9 век. Други, пак, со помош на информации на рускиот историчар Василие Татишчев, укажуваат на тоа дека принцот Рурик бил кнез на словенскиот племенски сојуз Бодричи.

Надворешни врски
----------------

* 
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 43581032
* LCCN: n97015174
* ISNI: 0000 0000 3348 1876
* GND: 1013717430
* NKC: jx20110713009

 |

 |
Цифрена илустрација од крипипастата „Крвавиот сликар", која наводно прикажува слика од видеонадзор што е споделена на друштвените мрежи
**Крипипаста** (англиски: *creepypasta*) е жанр на семрежен фолклор, кој се состои од раскази на ужасите чија цел е да го исплашат читателот. Темата на крипипаста значително се менува и може да вклучува теми како што се призраци, убиства, самоубиства, зомбија, ритуали за повикување паранормални суштества и опседнети телевизиски емисии и видеоигри. Крипипастите се движат по должина од еден пасус до продолжени серии од повеќе делови, кои можат да опфаќаат повеќе видови медиуми.

Наводи
------

1. ↑  Henriksen, Line (17 Dec 2013). „Here be monsters: a choreomaniac's companion to the danse macabre". *Women & Performance: A Journal of Feminist Theory*. **23** (3): 414–423. doi:10.1080/0740770X.2013.857082. S2CID 191466919.
2. ↑  Roy, Jessica (3 June 2014). „Behind Creepypasta, the Internet Community That Allegedly Spread a Killer Meme". *Time*. Посетено на 17 October 2014.
3. ↑  Considine, Austin (12 November 2010). „Bored at Work? Try Creepypasta, or Web Scares". *The New York Times*. Посетено на 14 September 2015.

Надворешни врски
----------------

* Крипипаста
**Тодор Лулчов Каблешков** (бугарски: *Тодор Лулчов Каблешков* Копривштица, 13 јануари 1851 – Габрово, 16 јуни 1876) — бугарски револуционер од 19 век и еден од водачите на Априлското востание.

Животопис
---------

Роден во Копривштица во богато семејство, студирал во родниот град, а потоа во Пловдив помеѓу 1864 и 1867 година и го основал просветителското друштво Зора во 1867 година. Своето образование го продолжил во Галатасарајскиот лицеј во Цариград, но бил принуден да се врати во Копривштица поради заболување. Работел во Одрин како телеграф во 1873 година, а потоа бил управител на станица во Гара Белово во близина на Пазарџик, каде што се занимавал со културна и просветна дејност.

Каблешков се вратил во Копрвиштица во почетокот на 1876 година и се посветил на револуционерна работа. Бил назначен за раководител на локалниот револуционерен комитет во Коприштица и заменик-апостол на револуционерниот Панаѓурски округ. Тој е првиот што го прогласил Априлското востание на 20 април 1876 година и бил автор на познатото Крваво писмо до револуционерниот Панаѓурски округ. Каблешков бил на чело на воениот совет во Копривштица и заедно со Панајот Волов водел чета со која ги обиколувал блиските села.

По задушувањето на востанието од османлиските власти, Каблешков со мала група побегнал во внатрешноста на Стара Планина. Бил фатен во близина на Тројан, а потоа бил мачен во затворите Ловеч и Велико Трново. Тодор Каблешков на крајот се самоубил во полициската канцеларија во Габрово на 25-годишна возраст.

Тодор Каблешков е запаметен како еден од најхрабрите бугарски револуционери, особено ако се има предвид младоста на која тој влезол во револуционерното движење. Неговата куќа во Копривштица сега е претворена во музеј, а на местото каде што решил да го започне бунтот е изграден споменик.

Наводи
------

1. ↑  MacDermott, Mercia (1962). *A History of Bulgaria 1395–1885*. New York: Frederick A. Praeger. стр. 252-256. Посетено на 22 June 2021 – преку Internet Archive.
2. ↑  Perry, Duncan M. (1993). *Stefan Stambolov and the Emergence of Modern Bulgaria, 1870-1895*. Duke University Press. стр. 31. ISBN 0-8223-1313-8.
3. ↑  Bousfield, Jonathan; Dan Richardson (2002). *The Rough Guide to Bulgaria*. Rough Guides. стр. 1858288827. ISBN 0-8223-1313-8.
Бенковската куќа
**Бенковската куќа** е куќа-музеј во бугарскиот град Копривштица.

Во оваа зграда е роден бугарскиот револуционер Георги Бенковски (родно име: *Гаврил Хл'тев*) кој е познат со својата Хвркова чета што учествувала во Априлското востание. 

Градбата е дрвена и се наоѓа на еден од ридовите на Копривштица. Во близина е изграден споменик на Георги Бенковски на коњ, со натпис „Станувајте робови, јас не сакам јарем!". Споменикот е дело на архитектот П. Тататов и вајарот Х. Танев.

Поврзано
--------

* Георги Бенковски

|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Етјен Жодел** (бил роден во Париз, 1532 година, а починал во Јули, 1573) - француски драматург и поет, роден во благородничко семејство. 

Тој се приврзал кон поетскиот круг на Плејадата и продолжил да ги применува принципите на реформаторите во драмската композиција. Жодел имал за цел да создаде класична драма која во секој поглед требало да се разликува од моралот, кој тогаш бил окупиран од француската сцена. Неговата прва драма, *Клеопатр заробеник*, била претставена пред судот во хотелот де Ремс во 1552 година. Самиот Жодел ја презел насловната улога, а актерската екипа ги вклучила неговите пријатели Реми Бело и Жан Бастие де Ла Перус. 

 Етјен Жодел
Жодел напишал уште две драми. *Ежен*, комедија што го сатирирала надмоќното свештенство, меѓутоа имал помалку успех отколку што заслужувал. Другата драма била трагедија која го следела наративот на Вергилиј, која се чини дека никогаш не била претставена. Жодел умрел во сиромаштија во јули 1573 година. Неговите дела биле собрани една година по неговата смрт од Шарл де ла Моте. Тие вклучувале голем број на различни стихови кои датирале главно од младоста на Жодел. Внатрешната вредност на неговите трагедии била мала. *Клеопатр* бил лирски наместо драматичен. Смртта на Антониј го најавувала неговиот дух во првиот чин, приказната за самоубиството на Клеопатра била поврзана, но не била претставена во петтата. Секој чин е прекинат со хор кој морализирал теми како што се непостојаноста на среќата и небесните судови за човечката гордост. Но, драмата била почетна точка на француската класична трагедија, а набрзо следела *Меде* (1553) на Жан Бастие де Ла Перус и *Аман* (1561) на Андре де Ривадо. Жодел бил брз работник, но неактивен и љубител на дисипација. Неговиот пријател Ронсар рекол дека неговите објавени песни не даваат соодветна идеја за неговите моќи. 

Делата на Жодел биле собрани во (1868) во *француската Плејада* на Чарлс Марти-Лаво. Предлогот давал целосни информации за изворите на биографијата на Жодел, а критиката на Ла Моте била препечатена во целост.

Наводи
------
**Мементо** e македонски игран филм од 1967 година, режија на Димитрие Османли, кој е и еден од авторите на сценариото, заедно со Јован Бошковски и Ташко Георгиевски. Главните улоги ги играат: Драги Костовски, Нада Гешоска, Петре Прличко, Предраг Ќерамилац, Рената Фреинскорн, Стево Жигон и Тодор Николовски. Монтажер е Маја Лазаров, а музиката ја компонирал Бојан Адамич. Фимот трае 97 минути, а снимен е во црно-бела техника, со 35 милиметарска камера.

Кратка содржина
---------------

Еден ден спроти земјотресот во Скопје, се запознаваат Вили Милер (Стево Жигон), германски диригент на пропатување низ Македонија, и Јана (Рената Фреискорн), млада девојка, студентка. Нивната повторна средба е после неколку години кога Вили Милер диригира концерт на Средбата на солидарноста во Скопје. Тие неколку дена минати заедно се исполнети со своевидна реминисценција на Јана за доживеаната семејна трагедија, за нејзините лутања и барање начин повторно да се започне животот, запрен во денот на земјотресот. Можноста да замине со Милер е привлечна, но Јана останува во Скопје. Нејзиното место е покрај момчето Гого (Предраг Ќерамилац) за кое ја врзува вистинска љубов.

Наводи
------

1. ↑  Кинотека на Македонија (пристапено на 4.10.2018)
2. ↑  Кинотека на Македонија (пристапено на 4.10.2018)

Надворешни врски
----------------

* Мементо на IMDb
* Кинотека на Македонија

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Филмови во режија на Димитрие Османли |
| --- |
|  |
| 
* *Мирно лето* (1961)
* *Мементо* (1967)
* *Жед* (1971)
* *Ангели на отпад* (1995)

 |

 |
***Tenthredo colon*** е вид на растителна оса од семејството Tenthredinidae.

Опис
----

*Tenthredo colon* може да достигне должина од околу 10-13 милиметри. Овие поси имаат црна боја на главата и градниот кош. Абдоменот е црн со црвеникава површина кон врвот. Нозете се црвеникави. Антените се црни, со бели точки. Ларвите се бледо-кафеави со карактеристичен дијамантски модел на дијагонални вкрстени линии и потемна кафеава трага на главата.

Биологија
---------

Возрасните единки може да се сретнат од мај до август и се хранат со нектар (особено со *Anthriscus sylvestris*). Ларвите може да се најдат во септември. Тие се полифаги, но главно се хранат со лисја од *Epilobium hirsutum*, *Chamerion angustifolium*, *Pteridium aquilinum* и *врба*.

Живеалиште
----------

Овој вид може да се најде во живите огради во поголемиот дел од Европа, како и во Турција, Транскавказ и Северна Азија. Во Македонија видот е собран на планината Пелистер и во Агино Село, Кумановско.

Наводи
------

1. ↑  Biolib
2. 1 2 3  Commanster
3. ↑  Nature Spot
4. ↑  Fauna europaea
5. ↑  Јонче Чинговски: Фауна на Македонија VI, Скопје, 1985, стр. 203

Надворешни врски
----------------

* Артсдатабанкен Архивирано на 21 ноември 2015 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q14582820
* BioLib: 63695
* BOLD: 190412
* Fauna Europaea: 354459
* GBIF: 4490560
* iNaturalist: 454784
* NCBI: 520901

 |

 |
Оваа статија се однесува на сојузната покраина во Австрија.  За останатите места со тоа име, погл. Градиште.  

**Градиште** (германски: *Burgenland*; хрватски: *Gradišće*, словенечки: *Gradiščanska*, унгарски: *Várvidék*) — една од деветте сојузни покраини во Република Австрија, која се наоѓа во нејзиниот источен дел. Зафаќа површина од 3.966 квадратни километри и тука живеат околу 285.000 жители. Главен град е Ајзенштат (Железно).

Местоположба
------------

Градиште го зазема источниот дел на Австрија. Се граничи со:

* на север — Долна Австрија
* на североисток — Словачка
* на исток — Унгарија
* на југ — Словенија
* на запад — Штаерска

Географија
----------

Со површина од 3.966 квадратни километри, Градиште е една од помалите покраини во Австрија. Според релјефот, поголемиот дел е во склоп на Панонската Низина, а мал дел на запад е во склоп на планинскиот венец на Алпите. Климата е претежно континентална. Водите ги застапуваат многу реки и езера, меѓу кои најпознато е Нежидерското Езеро, на границата со Унгарија.

Население
---------

Со над 285.000 жители и густина на населеност од 72 жит./км2 Градиште е последна по бројност покраина во Австрија. Најголемиот дел од населението го сочинуваат Австријци, но има и значителен број на Хрвати и Унгарци. Во последните години има и многу доселеници од другите поранешни југословенски републики и од Турција, но не толку како во останатите делови на Австрија.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Градиште (Австрија) на Ризницата ?
* Управен портал на Градиште (германски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 146572408
* LCCN: n79124650
* GND: 4009114-4
* SUDOC: 026593033
* BNF: cb119340980 (податоци)
* NKC: ge134093
* BNE: XX454109
* CiNii: DA15533072

 |

 |