**Борис Лвович Астауров** (27 октомври 1904 – 21 јуни 1974 година) бил советски и руски биолог и генетичар кој работел на експерименти за одгледување, вклучително и на пионерска работа на свилени буби, во кои покажал индукција на партеногенеза, полиплоидија и клонирање. Тој произвел плодни тетраплоидни хибриди од видовите на свилена буба *Свилена буба* и <i id="mwCQ">Bombyx</i> <i id="mwCg">mandarina.</i> Астауров бил меѓу ретките менделски генетичари кои ја преживеале чистката на Сталин.

Живот и работа
--------------

Астауров е роден во Москва од татко кој бил очен хирург Лев М. Астауров и мајка гинеколог Олга А. Тихенко. Неговиот татко работел во Казан, додека неговата мајка студирала во Сорбона и Лион, а семејството имало приватна медицинска ординација. Астауров отишол во гимназијата Флеров, каде што неговите современици биле Б.В. Кедровски, Николај Тимофеев-Ресовски, Александар Гурвич и Г.К. Хрушчов. Астауров бил многу добар во цртање и учел пијано кај Борис Шалиапин кај професорот Феодор Конеман. По дипломирањето во 1921 година се приклучил на Московскиот универзитет и по дипломирањето во 1927 година заминал да студира зоологија кај Н.К. Колцов. Во 1926 година отишол да работи во лабораторијата на Сергеј Четвериков, да ја проучува генетиката на популациите на *Дрософила*. Неговите студии биле насочени на мутантната *тетраптера* со четири крила. Заминал да ја проучува генетиката и одгледувањето на арапските и бактриските камили во Казахстан и Туркменистан од 1928 до 1929 година. Неговиот докторат не можел да го заврши поради апсењето и депортацијата на Четвериков врз основа на тврдењата на Трофим Лисенко дека менделските генетичари биле фашисти под власта на Сталин. Астауров се преселил во Ташкент и се приклучил на тамошниот институт за истражување на серикултурата и свилата. Тој покажал вештачки индуцирана партеногенеза во јајца од свилена буба. Во 1936 година се вратил во Москва и можел да го заврши својот докторат. Во 1942 година, по смртта на Дмитриј Филатов, Астауров продолжил да работи во Лабораторијата за развојна механика во Москва и бил началник на одделот од 1947 година. По 1948 година, иако не бил директно цел на Лисенко, тој добил декрет да не работи повеќе на свилената буба. По смртта на Сталин, тој се вратил да учи на свилената буба. Десеттиот конгрес за генетика во Монтреал вклучувал и советска делегација составена од Лисенко со исклучок на Астауров кој одбил да се приклучи на делегацијата.

Во 1974 година, истражувач кој работел со Астауров отишол да присуствува на состанок во Италија и таму пребегнал. Астауров бил повикан на состанок на Советската академија каде бил испрашуван за „непатриотскиот чин" на неговиот соработник. Тој се вратил дома од состанокот и починал од срцева слабост.

Наводи
------



1. ↑  Soyfer, Valery N. (2001). „The consequences of political dictatorship for Russian science". *Nature Reviews Genetics* (англиски). **2** (9): 723–729. doi:10.1038/35088598. ISSN 1471-0056. PMID 11533721.
2. ↑  Berg, Raissa L. (1979). „The Life and Research of Boris L. Astaurov". *The Quarterly Review of Biology* (англиски). **54** (4): 397–416. doi:10.1086/411444. ISSN 0033-5770. PMID 396547.
3. ↑  Sedov, A. E. (2004). „Boris L'vovich Astaurov". *Russian Journal of Developmental Biology* (англиски). **35** (6): 330–332. doi:10.1023/B:RUDO.0000049603.54014.12. ISSN 1062-3604.