recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Александар Михајлович Родченко** (руски: *Алекса́ндр Миха́йлович Ро́дченко*, 5 декември 1891

 - 3 декември 1956

) бил руски уметник, вајар, графички дизајнер, познат како еден од основачите на конструктивизмот и дизајните на руските училишта. Тој ѝ бил сопруг на уметничката Варвара Степанова.

Родченко е познат како еден од најактивните членови на конструктивното движење, кое се појавило по Руската револуција. Бил ангажиран во сликарство и графичкиот дизајн пред да се сврти кон фотографијата и фотомонтажата.

Наводи
------

* „Aleksander Rodchenko: Design Is History". Designishistory.com. Посетено на February 22, 2012.
* Dabrowski, Magdalena, Leah Dickerman, Peter Galassi, A. N. Lavrentʹev, and V. A. Rodchenko. Aleksandr Rodchenko. New York, N. Y.: Museum of Modern Art, 1998.
* „History of Art: Alexander Rodchenko". All-art.org. Архивирано од изворникот на 2014-10-25. Посетено на February 22, 2012.
* Savvine, Ivan. „The Art Story: Modern Art Movements". *Modern Art Movements*. Theartstory.org. Посетено на February 22, 2012.
* „THE COLLECTION". Moma.org. Посетено на February 22, 2012.
* "Alexander Rodchenko: The Simple and the Commonplace," Hugh

Надворешни врски
----------------

* Преглед на изложба на Родченко
* „Делумен портрет на руски уметник", Вилијам Мејерс, 20 јуни 2012

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Николаj Ѓауров** (бугарски: *Николай Гяуров*), (Велинград, 13 септември 1929

 – Модена, 2 јуни 2004

) – бугарски оперски пејач, еден од најпознатите оперски басови во повоениот период, така што многу музички критичари го споредуваат со Фјодор Шаљапкин, еден од најголемите басови на сите времиња. Познат е по моќниот, сигурен глас, типичен белкантистички вердиевски бас, со совршена пејачка техника. Негова втора жена била италијанскиот сопран Мирела Френи, со која често настапувал. Живееле во Модена, Италија.

Животопис
---------

Ѓауров е роден во планинското гратче Велинград во јужна Бугарија. Како дете, учел да свири виолина, клавир и кларинет. Музичкото образование го почнал во 1949 година на Музичката академија во Софија, а во периодот од 1950 до 1955 година се школувал на московскиот конзерваториум.

Оперското деби го имал во Софија во 1955 година како Дон Базилио во „Севилскиот берберин" на Росини. Во Италија првпат настапил во 1957 година во Болоња, а првиот меѓународен успех го имал во миланската „Скала" во 1960 година како Варлам во „Борис Годунов" од Модест Мусоргски.

Во САД првпат настапи во Чикаго во 1963 година во „Фауст" на Шарл Гуно, потоа испеал уште дванаесет различни улоги, меѓу кои се и насловните улоги во „Борис Годунов", „Дон Кихот" и „Мефистофел".

Во текот на кариерата ги отпеал сите големи оперски улоги за бас кои ги напишале Џузепе Верди, Џакомо Пучини, Шарл Гуно, Џоакино Росини, Гаетано Доницети, Винченцо Белини, Модест Петрович Мусоргски, Петар Илич Чајковски и други. Покрај настапите во живо, снимил голем број на плочи и компактни дискови со истакнати пејачи и диригенти од втората половина на XX век. Во февруари 2004 година настапил последен пат во улогата на Дон Базилио, улога со која ја почнал кариерата.

Почести и награди
-----------------

Ѓауровиот Врв на Ливингстоновиот Остров на Јужните Шетландски Острови, Антарктик, е именуван според Николај Ѓауров.

Херој на социјалистичкиот труд на Бугарија.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 113858152
* LCCN: n81018545
* ISNI: 0000 0001 0860 2274
* GND: 120052520
* SUDOC: 080516904
* BNF: cb13174180x (податоци)
* BIBSYS: 70322
* MusicBrainz: 15775a2f-be83-4aa8-9fff-66bc7ed2784b
* NLA: 36067676
* NKC: pna2005311853
* BNE: XX870932
* CiNii: DA08409721

 |

 |
**Кануан** (англиски: *Canouan*) е остров во Карипското Море. Островот е дел од островската група Гренадини, во островската држава Свети Винцент и Гренадини. На југот од островот има две мали островчиња **Лилот** и **Кануан Бален**.

Географија
----------

Островот е мал, со должина од 5,6 км и ширина од 2 км. Вкупната површина на островот е 7,6 км2. Вкупното население на островот се движи некаде околу 1700 жители..

Покрај атлантскиот брег на островот има корален гребен. Највисока точка на островот е Маунт Ројал. Островот има два големи залива, Френдшип и Глоси. Островот се наоѓа на 40 километри јужно од Свети Винцент.

Клима
-----

Просечната дневна температура на островот е 24 to 30 °C (75 to 86 °F). Најсушни месеци се од декември до мај, а најладни се од ноември до февруари.

Сообраќај
---------

Авион во Кануан..
Островот има аеродром, Аеродром Кануан, кој врши летови до околните острови. Пистата во скоро време е проширена и може да се користи и за големи авиони.

Покрај воздушниот, жителите го користат и морскиот собраќај. Има редовни линии до околните острови, особено до Свети Винцент. Скоро е модернизиран овој транспорт и за еден час се стигнува до Свети Винцент, за разлика од минатото кога се патувало околу 2 или 3 часа.

Наводи
------

1. ↑  „St Vincent and the Grenadines, Population and Housing Census Preliminary Report 2012". The Census Office, SVG Government. Посетено на 31 December 2015.
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2012-02-19. Посетено на 2020-03-26.

Надворешни врски
----------------

* Кануан Архивирано на 30 јануари 2018 г.
* Остров Кануан
**Леополд III** (германски: *Leopold III der Gerechte*, роден на 1 ноември 1351

 во Виена - починал на 9 јули 1386

 во Семпах) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода на Австрија (1365–1379), војвода од Штаерска, војвода од Корушка и војвода од Крањска и гроф од Тирол (1365–1386).

Рани години
-----------

Леополд III бил син на војводата Албрехт II и Јохана фон Пфирт.

Управување
----------

Неговиот татко Албрехт II во 1355 година го основал Хабсбуршкиот домашен ред, според кој неговите синови заедно и со еднакви права треба да ја водат земјата. Кога тој починал на 20 јули 1358 година, најголемиот негов син Рудолф IV го презел управувањето на териториите, бидејќи другите негови три сина биле малолетни.

Во 1364 година Рудолф IV го основал Рудолфскиот домашен ред, според кој хабсбуршките територии се заедничка сопственост на сите браќа со потписите на тројцата браќа. (Фридрих III починал во 1362 година). По неколку месеци Рудолф IV починал ненадејно на 26 години и двајцата браќа Албрехт III (кој имал 15 години) и Леополд III (кој имал 16 години) започнале да управуваат заедно. Поголемиот брат Албрехт ја имал водечката улога. Наскоро тие дошле до конфликт.

Со договорот од Нојберг од 25 септември 1379 година Албрехт ја добил Австрија, додека Леополд го добил Тирол, Штаерска, Корушка, Крањска, Горица итн. Така презимето Хабсбург се поделило на Леополдска и Албрехтска линија.

Во 1386 година Леополд бил убиен во Битката кај Семпах. Тој бил погребан во манастир Свети Павле во Корушка. Албрехт станал регент на сите хабсбуршки територии бидејќи синовите на Леополд биле малолетни. Албрехт починал во 1395 година и бил наследен од неговиот син Албрехт IV, но наскоро синовите на Леополд успеале да си ги вратат териториите.

Семејство
---------

Леополд се оженил во 1365 година во Виена за Виридис Висконти, ќерка на Војводата Бернабо Висконти од Милано. Тие имале четири деца:

* Вилхелм (1370–1406)
* Леополд IV *Дебелиот* (1371–1411)
* Ернест *Железниот* (1377–1424)
* Фридрих IV *со празните џебови* (1382–1439)

Наводи
------

1. 1 2  „*Rudolf IV. der Stifter*" (англиски). Austria-Forum. Посетено на 14 март 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Леополд III (војвода на Австрија)" на Ризницата ? |

|  |
| --- |
| Леополд III (војвода на Австрија) **Хабсбуршка династија****Роден(а):** 1 ноември 1351  **Починал(а):** 9 јули 1386 |
| Владејачки титули |
| Претходник**Рудолф IV** | **Војвода на Австрија**1365–1379*со Албрехт III* | Наследник**Албрехт III*****како sole duke*** |
| **Војвода од Штаерска Војвода од Корушка Војвода од КрањскаГроф од Тирол**1365–1386*со Албрехт III*  *(1365–1379)* | Наследник**Вилхелм и Леополд IV** |
***Bougainvillea spectabilis***, позната и како **голема бугенвилеа**, ― вид на цветно растение. Природно расте во Бразил, Боливија, Перу и аргентинската покраина Чубут.

Опис
----

*Bougainvillea spectabilis* расте како дрвенест лоза или грмушка, достигнувајќи 4,6 до 12,2 м со лисја во облик на срце и боцкави стебла. Цветовите се воглавно мали, бели и незабележителни, нагласени со неколку модифицирани лисја во изразени бои, наречени брактеи. Брактеите може да се разликуваат по боја, почнувајќи од бела, црвена, виолетова, виолетова-црвена или портокалова. Плод е мала, незабележлива, сува, издолжена ахенја.

Распространетост
----------------

*Bougainvillea spectabilis* природно расте во Бразил, Перу, Боливија и аргентинската покраина Чубут, но таа е вештачки проширена и во многу други области.

Одгледување
-----------

*Bougainvillea spectabilis* претпочита јако сонце, суви услови и плодна почва.

Употреба
--------

### Традиционална медицина

Племето Јанади од областа Читор, Андра Прадеш, Индија, некогаш ги користело листовите на *Bougainvillea spectabilis* за лекување на дијабетес. Растението исто така се одгледува како украсно растение.

Галерија
--------

* Bougainvillea spectabilis во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.*Bougainvillea spectabilis* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.
* Bougainvillea spectabilis во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.*Bougainvillea spectabilis* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.
* Листови на Bougainvillea spectabilis во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.Листови на *Bougainvillea spectabilis* во Ботаничката градина на ПМФ во Скопје.

Поврзано
--------

* *Glendora bougainvillea*

Наводи
------

1. 1 2  „Bougainvillea spectabilis". Служба за заштита на природните ресурси при USDA — база PLANTS. Посетено на 9 мај 2022.
2. ↑  „*Bougainvillea spectabilis*". *Информативна мрежа за гермоплазмени ресурси*. Служба за земојоделско истражување, Министерство за земјоделство на САД. (англиски)
3. 1 2 3 4  T. K. Lim (1 јануари 2014). *Edible Medicinal and Non Medicinal Plants, Volume 8: Flowers*. Springer Science & Business. стр. 489–494. ISBN 978-94-017-8748-2.
4. ↑  „Tropicos". *tropicos.org*. Посетено на 9 мај 2022.
5. 1 2 3 4  Amanda Jarrett (2003). *Ornamental Tropical Shrubs*. Pineapple Press Inc. стр. 27. ISBN 978-1-56164-275-5.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q2921547
* APDB: 18450
* Calflora: 9430
* EoL: 2899871
* EPPO: BOUSP
* FoC: 220001835
* GBIF: 7167078
* GRIN: 7513
* iNaturalist: 62949
* IPNI: 604358-1
* ITIS: 895413
* NCBI: 146096
* Plant List: kew-2680780
* PLANTS: BOSP6
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:604358-1
* Tropicos: 22500248
* uBio: 5826985

 |

 |
**Андре-Еме-Рене Масон** (франц. *André-Aimé-René Masson*), познат како **Андре Масон** (4 јануари 1896 – 28.октомври 1987) — француски сликар.

Животопис
---------

Масон е роден во Франција, но израснал во Брисел, Белгија. Студиите за уметност ги започнал на 11 години во Брисел, на *Кралската академија за уметности*, под водство на Констант Монталд, а подоцна студирал во Париз. Учествувал во Првата светска војна, каде бил тешко ранет.

Кариера
-------

Ја започнал својата кариера како кубист, така што, по неговото учество во Првата светска војна, се свртел кон надреализмот.

Од 1926 година почнал да експериментира со фрлање песок и лепило на платно и правење маслени слики врз основа на обликот што го формираат. Меѓутоа, до крајот на 20-тите, тој сфаќа дека автоматското цртање е доста ограничено, оставајќи го надреалното движење и свртувајќи се кон поструктуриран стил, често создавајќи дела со насилни и еротски теми. Во тоа време, тој насликал голем број на слики кои беа тематски поврзани со Шпанската граѓанска војна.

Под германската окупација на Франција за време на Втората светска војна, неговото дело било осудено од нацистите како дегенерирано. Со помош на американскиот новинар Варијана Фраја, Мејсон избегал од нацистичкиот режим на францускиот остров Мартиник, каде што отишол во САД. По заминувањето во Њујорк, царинската инспекција го пронајде Мејсон-овата багаж на неговите дела. Осудувајќи ги за порнографија, ги уништија пред очите на уметникот. За време на неговиот живот во Нова Франција, Конектикат, неговото дело станало многу влијателно врз американските апстрактни експресионисти, како Џексон Полок. По војната, се вратил во Франција и се населил во Екс-ан-Прованс, каде што насликал голем број пејзажи.

Мејсон ги насликал обложките на првото издание на книгата на Ацефали, Џорџ Батаи од 1936 година и учествувал во сите други изданија до 1939 година. Неговиот полубрат, психоаналитичарот Жак Лакан, бил последниот приватен сопственик на провокативната слика на Битие, Гистав Курбе; Лакан побара Мејсон да наслика надреалистичка варијанта.

Наводи
------

1. ↑  "Masson, André", *Benezit Dictionary of Artists*, Oxford Art Online (accessed 7 June 2016).
2. ↑  McCloskey, Barbara. *Artists of World War II*. London: Greenwood Press, 2005, ISBN 0313321531, page 34.

Надворешни врски
----------------

* Масон на галеријата Тат Архивирано на 23 јуни 2008 г.
* Кратка биографија
Типичен изглед на печурки.
*Amanita muscaria*
**Печурка** (габа со листови) е животна форма на габата чиешто плодоносно тело расте над земјата и се состои од дршка и шешир, мицелијум се наоѓа во подлогата. Доколку меснатиот шешир со порите, тогаш говорејќи за вргањите, а доколку расатат по дрвата, тогаш се рупичари или губи. Постојат уште и пухари, пупавци итн. Во секој случај се работи за филогенетска група, на изгледот на габата.

Циклус на развиток
------------------

Циклусот на развивање почнува тако што се сокриваат две спори, од кои секоја содржи половина наследнен материјал. Со самото сокривање на семето се ствара хифа, кончаста ќелија која го образува мицелијумот кој продира во хранливата подлога. Без обзир на начинот на настанувањето на плодоното тело (карпофорот) секогаш доаѓа до спојување на две комплетни кончиња. Кодот *-{Basidiomycota}-* налик на шешир се листови прекриени со базидија, односно ќелии кои имаат четири остри продолжетоци (стеригма). Секој од нив носи на врвот една базидиоспора која подоцна со криењето ќе даде нов мицелијум. Печурките произведуваат голем број на спори. На пример пречникот на печурката 10 -{cm}- за шест дена може да створи околу 16 милиони спори. Спорите се разнесуваат на различни начини; со помош на дождовни капки, ветер или животни.

Печурката како тема во популарната музика
-----------------------------------------

* „Печурка" — кус расказ на македонската писателка Сања Михајловиќ-Костадиновска од 2018 година.
* „Печурка" (англиски: *Mushroom*) — песна на германската рок-група Кен (*Can*) од 1971 година.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Печурка" на Ризницата ? |

* Џиновска печурка Архивирано на 9 јули 2009 г.

Наводи
------

1. 1 2
2. ↑  Сања Михајловиќ-Костадиновска, *(Бес)конечни модели на расказот*. Скопје: Бегемот, 2018, стр. 108.
3. ↑  Discogs, Can ‎– Tago Mago (пристапено на 30.4.2020)
Католичката црква во Летница
**Католичка црква на Косово** – верска заедница на Косово. Заедницата брои околу 65 000 верници од околу 2 милиони жители на Косово. Уште околу 60 000 косовски католици живеат во странство, главно на работа.

Римокатоличката апостолска администрација на Призрен е црковно подрачје или апостолска управа на Римокатоличката црква на Косово. Седиштето ѝ е во Призрен. Бискупот Доде Ѓерѓи служи како администратор на апостолската управа. Надбискупот Јулиус Јанус, изворно свештеник на римокатоличката надбискупија во Краков е апостолски нунциј во Словенија и на Косово. Претходно служел како апостолски нунциј во Унгарија, а пред тоа како апостолски нунциј во Мозамбик и Руанда.

Светата Столица не го признава Косово како суверена држава.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2009-02-11. Посетено на 2017-04-26.
Мапа на берлинското градско подрачје
**Населби на Берлинскиот модернизам** е заеднички поим за шест станбени населби во различни делови и предградија на Берлин. Во јули 2008 година беа вклучени во списокот на светско културно наследство на УНЕСКО.

Населбите беа дизајнирани и изградени меѓу 1913 и 1934 година од класичните модернистички архитекти во стилот на Новата градба (герм. Neues Bauen). Населбите во денешните делови Бонсдорф, Бриц, Шарлотенбург-Север, Пренцлауер Берг, Рајникендорф и Вединг извршија огромно влијание за време на интензивното градење живеалишта во кризниот период по Првата светска војна. Со своите чисти и нови форми како и со општествената употребливост, овие населби станаа клучни за архитектурата и урбанистичкото планирање на 20 век.

Бруно Таут и Мартин Вагнер беа најодговорни за планирањето на населбите, но други архитекти, како што се Ханс Шарун и Валтер Гропиус исто така учествуваа во проектите. Најстариот дел од населбите на Берлинскиот модернизам е Градот на градини Фалкенберг (герм. Gartenstadt Falkenberg) дизајниран од страна на Таут. Белиот Град и големата населба Зименсштат биле завршени дури на почетокот на триесеттите години.

Список на станбени населби
--------------------------

| Населба | Дел од градот и четврт | Време на изградба | Дизајнирана од | Архитекти | Слика |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Град на градини Фалкенберг | Бонсдорф(Трептов-Кепеник) | 1913–1916 | Бруно Таут | Бруно ТаутХајнрих Тесенов | Фалкенберг |
| Населба Шилерпарк | Вединг(Мите) | 1924–1930 | Бруно Таут | Бруно ТаутМакс Таут (повторна изградба)
Ханс Хофман(проширување) | Шилерпарк |
| Голема населба Бриц | Бриц(Нојкелн) | 1925–1930 | Бруно Таут | Бруно Таут
Мартин Вагнер | Бриц |
| Населба Карл Легиен | Пренцлауер Берг(Панков) | 1928–1930 | Бруно Таут | Бруно ТаутФранц Хилингер | Карл Легиен |
| Бел Град | Рајникендорф(Рајникендорф) | 1929–1931 | Ото Рудолф СалвисбергМартин Вагнер (раководство) | Ото Рудолф СалвисбергБруно АрендсВилхелм Бининг | Бел Град |
| Голема населба Зименсштат | Шарлотенбург-Север

(Шарлотенбург-Вилмерсдор)) | 1929–1934 | Ханс ШарунМартин Вагнер (раководство) | Ханс ШарунВалтер Гропиус
Ото Бартнинг
Фред Форбат
Хуго Херинг
Паул Рудолф Хенинг | Зименсштат |

Интернет-врски
--------------

* Одредница на мрежното место на УНЕСКО (на англиски)
**Богдан Белеслин** (Сента, 4 август 1935 - Белград, 2001) бил професор на Медицинскиот факултет во Белград и еден од водечките невронаучници во Србија и поранешна СФРЈ. Бил претседател на Југословенското друштво за биофизика. Неговиот најголем научен придонес е воведувањето на техниката на внатреклеточни микроелектроди во Србија.

Биографија
----------

Богдан Белеслин дипломирал на Медицинскиот факултет во Белград на 18 септември 1959 година. За време на студиите една година бил демонстратор на Институтот за физика, а две години на Фармаколошкиот институт. Како студент ја добил првата награда за делото „*Влијание на одредени инхибитори на амино оксидаза врз васкуларните ефекти на 5-хидрокситриптаминот*", што го презентирал на Конгресот на студенти по медицина во 1959 година.

Назначен е за доктор приправник на Институтот за патолошка физиологија на 15 октомври 1960 година. За асистент бил избран во 1961 година, а реизбран во 1965, 1968 и 1971 година. За доцент е избран во 1971 година, а реизбран во 1976 година. Истата година е избран за вонреден професор и реизбран во 1982 година.

Бил истакнат електрофизиолог и невролог и повеќегодишен директор на Институтот. Тој е еден од основачите на Југословенското друштво за биофизика.

Стручно-научна работа
---------------------

За време на неговата работа како асистент, д-р Богдан Белеслин, во 1963 година присуствувал на семинар по електрофизиологија во Белград, предводен од професорот Александар Мауро од Универзитетот Рокфелер. Поминал еден месец во лабораторијата на професорот Фелдберг во Националниот институт за медицински истражувања во Лондон. Од октомври 1964 до мај 1966 г. на катедрата на професор д-р Хари Грундфест на Универзитетот Колумбија во Њујорк, каде што работел на проблемот на стимулација со наметнат напон и на проблемот на меѓуклеточната комуникација. Работел во *морската биохемиска лабораторија* во Вудшол, САД, еден месец во 1968 и 1981 година.

Својот магистерски труд под наслов „*Студија на спонтани испуштања на потенцијалот на шила на Reциус од ганглиски клетки на кај пијавици со помош на микроелектроди* "го одбранил на 28 април 1969 година. Докторската дисертација со наслов „ *Електротонично пренесување помеѓу ганглијанските клетки на пијавица во различни јонски услови*" ја одбранил на 23 јануари 1976 година.

Богдан Белеслин е автор на голем број научноистражувачки трудови, книги и монографии објавени во земјата и странство.

Наводи
------

1. ↑  „Извештај комисије". *Билтен универзитета у Београду*. 8. март 1983. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  Kawai, Nobufumi; Mauro, Alexander; Grundfest, Harry. „Effect of Black Widow Spider Venom on the Lobster Neuromuscular Junctions". *Journal of General Physiology*. Посетено на 29. 11. 2019. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
3. ↑  Reuben, John (1995). „HARRY GRUNDFEST". *Biographical Memoirs*. **66**. Посетено на 29. 11. 2019. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
**Казимир Северинович Малевич** - „Автопортрет", масло на платно
**Казимир Северинович Малевич** (Киев, 23 февруари 1879

 – Санкт Петербург, 15 мај 1935

), руски-полски-украински сликар, графичар, педагог, теоретичар на уметноста, филозоф. Основоположник на супрематизмот, уметност на геометриската апстракција.

Животопис
---------

Црн квадрат, 1915
Роден е во семејство со полско потекло, како најстар од деветте деца. Од 1889 до 1894 година семејството често се преселувало. Казимир малевич завршил агрономска школа во селото Пархомовка во близина на Белополје.Од 1895 до 1896 година учел сликање во Киевската уметничка школа во класата на Н. И. Мурашко. Од 1896 година, по преселувањето во Курск, работел како цртач во одделението за техничко управување со железницата.

**Казимир Малевич** ,1900
Есента 1905 година се сели во Москва каде ја посетувал Московската школа за сликање, вајање и уметност, како и Строгановската школа. Живеел и работел во домот на сликарот В. В. Курдјумов во Лефортово. Исто така ги посетувал и приватните часови за ликовна уметност во студиото на Ф. И. Рерберг.

По запознавањето со основните техники на ликовната уметност, Малевич започнува да учествува на голем број групни изложби. По овој период започнува долгата работа на самостојни изложби.

Животот на Малевич е сосема едноставен. Тој не барал многу од него и не очекувал многу. По долги години творечка работа, Казимир Малевич се впушта во филозофска концепција на сликарството, при што кај него се буди идејата за геометриско апстрактно сликарство, кое потоа се претвора во цел правец наречен супрематизам.
Во мај 1935 година во Ленинград умира познатиот уметник Казимир Малевич. Тој долго и мачно заминуваше од животот.

Пепелта на Казимир Малевич согласно неговата желба била погребана на крајот од полето покрај слецето Немчиновка. За време на војната дрвениот споменик бил уништен. Во 60-тите години името на уметникот било напишано на надгробниот споменик на неговата сопруга, погребана на соседните гробишта.

Во 1988 година на местото на кое се претпоставува дека бил погребан Малевич е поставено спомен обележје.

Голем дел од неговите дела денес се наоѓаат во Државниот музеј на современа уметност во Солун.

'*Казимир Северинович Малевич* -*Забава*, масло на платно1908
*Мелница за ножеви*, 1912
Суперматистички дела на Малевич на 0,10 Изложба, Петроград,1915
Супрематизм „Супраматизам’, масло на платно, 1915 година Руски музеј

Наводи
------

1. ↑  Kazimir Malevich
2. ↑  WHO IS KAZIMIR MALEVICH

Надворешни врски
================

* Казимир Малевич: Економски закони - есеј

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 14773228
* LCCN: n80028265
* ISNI: 0000 0001 2121 4081
* GND: 118640836
* SELIBR: 73877
* SUDOC: 027329070
* BNF: cb119140946 (податоци)
* BIBSYS: 90130860
* ULAN: 500004959
* MusicBrainz: df893a61-1bb4-4c9b-9824-7e4fdcad2279
* NLA: 35324132
* NDL: 00470953
* NKC: jn19990210401
* BNE: XX1083857
* CiNii: DA03323083
* RKD: 52150

 |

 |
**Франц Марк** (герм. Franz Marc; 8 февруари 1880, Минхен – 4 март 1916, Гусенвил пред Вердена) бил германски сликар еден од главните претставници на геманскиот имперсионизам.
{{Infobox artist
| bgcolour = #6495ED
| name = **Франц Марк**
| image = File:FranzMarccropped.jpg 
| imagesize = 220 px
| caption = Франц Марк во 1910 година
| birth\_date = {{|8|2|1880|}}
| birth\_place = Минхен
| death\_place = Braquis, France
| nationality = Германец
| field = Сликар
| training = Академија на уметност, Минхен
| movement = Импресионизам
| works = слики: *Животни*, *Големи сини коњи*, *Жолта крава*, *Сини коњи*
}}
Годината 1911. го запознал Василиј Кандински и со него основал авангардна уметничка група Син Јавач (Der Blaue Reiter). Сакал да слика животни, посебно коњи. Сметал дека животните поседуваат симптоми на добрина и квалитет, убавинa и девственост, кои се сè отутни во современото човештво. Боите ги користи во симболична смисла: сината означува машкост, строгост и духовност, жолта - радост и женственост, додека црвената боја е спротивност помеѓу двата принципи.

Подоцна се завртел на апстрктниот стил, со чисти линии и едноставни геометриски облици. Својата прва апстрактна слика била „композиција I", ја насликал во декември 1913 година.

Отишол на фронт како доброволец во 1914 година и загинал во Битката кај Вердена во 1916 година.

Галерија
--------

Слон (1907)
Две жени на брдо (1904)
Голем сини коњи (1911)
Оваа статија се однесува на овошје.  За истоимената птица, погл. Киви (птица).  
inomial\_authority = C.F.Liang.& A.R.Ferguson.}}

**Киви** (науч. *Actinidia*) — суптропско овошно растение од семејството на актинидиите (*Actinidiaceae*). Во Македонија се одгледува главно како дворна овошка, во предели каде што микроклимата е поблага. На отворено може да се одгледува покрај езерата и во подножјето на Беласица, каде што дава редовни и високи приноси (50–100 кг по стебло). Плодот е со ниска енергетска, но со висока хранлива и лековита вредност.

Домашни киви во с. Љубојно, Ресенско

Потекло
-------

Се смета дека кивите потекнуваат од Кина, а како егзотично растение во Европа е донесено од Нов Зеланд во XX век и наречено „**кинески огрозд**". Освен во Нов Зеланд, кивите денес се одледуваат и во Шпанија и Израел. Ова вкусно, необично овошје, денес е познато во целиот свет, а сè повеќе и повеќе е купувано и кај нас.

Корисност
---------

Консумирањето киви е многу здраво, а само еден плод од ова овошје содржи доволно витамини Ц за да ги задоволи дневните потреби на возрасен човек. Во споредба со лимонот, кој има 40 милиграма Ц витамин, во кивитe има дури од 100 до 400 милиграми Ц витамин во 100 грама плод. Во кивите исто така застапени се и витамините А, Б1, Б2.Кивите содржат калиум, магнезиум и витамин Е, а освен тоа содржат и многу вода и малку калории, така што е многу значајно овошје на секоја диета. Лекарите посебно ја препорачуваат во зима, бидејќи го зајакнува имунитетот и претставува превенција од грип.
Кивито е идеална за оние кои имаат висок крвен притисок. Покрај тоа, претставува вистински лек против замор и лошо расположение, честа појава во зимските месеци.
Кивите можат да се јадат сирови, но и да се користат за подготовка на овошни салати и торти.

Услови
------

Ова повеќе годишно растение, има и друга предност, може да поднесе ниски температури и до -15 степени. И уште едно може да се истакне за ова вкусно и богато со витамини овошје, а тоа е што, векот на дрвото е 40 години. Затоа кивито почна да се сади и на места каде што не знаеле како изгледа.

Поврзано
--------

* Актиниди

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2014-06-02. Посетено на 2013-12-14.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NDL: 00575731

 |

 |
**Љубов Сергеевна Попова** (руски: *Любо́вь Серге́евна Попо́ва*; 24 април 1889 – 25 мај 1924) - руска авангардна сликарка и дизајнерка(кубист, супрематист и конструктивист).

Животопис
---------

„Портрет на филозофот", 1915
Љубов Попова е родена во Ивановско, блиску до Москва, во богатото семејство. Татко ѝ бил Сергеј Максимович Попов, успешен трговец со текстил, а мајка ѝ Љубов Василиевна Зубова. Љубов Попова имала двајца браќа и една сестра. Едниот од браќата, Павел, бил филозоф и чувар на уметничката оставнина на неговата сестра. Таа се интересирала за уметноста, посебно за италијанското ренесансно сликарство. На единаесетгодишна возраст, започнала со часови по уметност, најпрво дома, а потоа и во женската гимназија Јалтинскаја. На свои осумнаесет години, таа ја изучувала уметноста заедно со Станислав Жуковски, а во 1908 година, во приватните ателјеа на Константин Јуон и Иван Дудин. Од 1912 до 1913 година, почнала да ги посетува атељеата на сликарите кубисти Хенри Ла Фоконе и Жан Меценже.

Кариера
-------

Попова често патувала со цел да истражува и да учи од различните стилови на сликање, но најмногу ја интересирале руските икони, сликите на Џото, како и делата на италијанските сликари од 15 и 16 век.

Во 1909 година, отишла во Киев, потоа во 1910 година во Псков и Новгород. Наредната година посетила други градови во Русија, меѓу кои Сент Петерсбург, каде ги проучувала иконите. Во 1912 година, работела во московското атеље познато како „Кулата" заедно со Иван Аксенов и Владимир Татлин.

Во текот на 1912 и 1913 година, студирала уметност во Париз. Откако се вратила во Русија, работела со Татлин, Удалцова и со браќата Веснин. Во 1914 година, патувала низ Франција и Италија, во времето кога се создавале кубизмот и футуризмот.

Наводи
------

1. ↑  Dabrowski, M. *Liubov Popova*, Museum of Modern Art, New York, 1991, p.122.
2. 1 2  Harris, Ann Sutherland (1976). *Women Artists, 1550-1950*. New York: Museum Associates of the Los Angeles County Museum of Art. стр. 310. ISBN 0-394-41169-2.
3. ↑  Sarabianov, Dmitri, and Adaskina, Natalia, *Popova*, Harry N Abrams Inc. New York, 1990
***Lactarius paradoxus*** е припадник на родот Млечки (печурки) од редот Russulales. За прв пат е опишан во 1940 година. Се среќава во источниот и јужниот дел на САД, и е микориза со бор и даб. Кога е оштетен, крвари црвениот латекс. Капачето има сино-зелена до сива боја.

Живеалиште
----------

Видот може да се најде под борови, плодни од рана есен до доцна зима.

Јадливост
---------

Видот е јадлив и благ, но горчлив ако е премногу стар.

Видови со сличен изглед
-----------------------

*Lactarius indigo* изгледа слично, но со син латекс. *Lactarius rubrilakteus* има црвеникав латекс и не изгледа сино.

Поврзано
--------

* Список на видови *Lactarius*

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* *Lactarius paradoxus* — Index Fungorum
* *Lactarius paradoxus* @ Ловечки клуб за печурки Морел


1. 1 2 3 4 5 6  Miller Jr. Orson K.; Miller, Hope H. (2006). *North American Mushrooms: A Field Guide to Edible and Inedible Fungi*. Guilford, CN: FalconGuide. стр. 90. ISBN 978-0-7627-3109-1.
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Анимација на ДНК
**Молекуларната биологија** ги проучува основните појави на животот (метаболизам, наследност, надразливост) на ниво на молекули што ја градат клетката. Полето на молекуларната биологија се преклопува со полињата на интерес на биологијата и хемијата, особено со генетиката и биохемијата.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85086577
* GND: 4039983-7
* BNF: cb11931064z (податоци)
* NDL: 00561039
* NKC: ph115344
* BNE: XX525786

 |

 |
**Фирстенберг-Пирглиц** (германски: *Fürstenberg-Pürglitz*) — династија на благородничко семејство од југозападниот дел на денешната сојузна покраина Баден-Виртемберг, Германија, која го имала своето седиште во замокот Кршивоклат (германски: *Pürglitz*) во Бохемија, денешна Чешка. Фирстенберг-Пирглиц се појавила со поделба на Фирстенберг-Фирстенберг во 1762 година и го добила Фирстенберг-Фирстенберг во 1804 година. По 1804 година, кнезовите ја користеле титулата кнез на Фирстенберг. Фирстенберг-Пирглиц била медијатизирана кон Австрија, Баден, Хоенцолерн-Зигмаринген и Виртемберг во 1806 година.

Кнезови на Фирстенберг-Пирглиц (1762-1806)
------------------------------------------

* Карл Боромојс Егон I (1762-1787)
	+ Филип Марија Нериус (1787-1790)
		- Карл Габриел Марија (1790-1799)
	+ Карл Јозеф Алојс (1760-1799)
		- Карл Егон II (1799-1804)

Медијатизирани кнезови на Фирстенберг (1806-денес)
--------------------------------------------------

* Карл Егон II (1806-1854)
	+ Карл Егон III (1854-1892)
		- Карл Егон IV (1892-1896)
	+ Максимилијан Егон I (1822-1873)
		- Максимилијан Егон II (1896-1941)
			* Карл Егон V (1941-1973)
			* Максимилијан Егон (1896-1959)
				+ Јоахим Егон (1973-2002)
					- Хајнрих (престолонаследник)
						* Кристијан
						* Антониј
					- Карл Егон
					- Јоханес
						* Винченц
						* Лудвиг
						* Јохан Кристијан
				+ Фридрих Максимилијан (1926-1969)
					- Максимилијан
						* Фридрих Гец

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Online Gotha - Fürstenberg
**Средниот век** опфаќа период од десет векови во европската историја. Уметноста на овој период започнува врз темелите на ранохристијанската култура и уметност. Христијанството се јавува на почетокот на нашата ера во Палестина, а во средниот век легално се развива. Тоа станува официјална религија во римската империја и се трансформира од вера на сиромашните, во силна, хиерархиски сложена организација. Во ова време започнало и создавањето на средновековната музика.

Средновековна музика е онаа музика што се создавала во средниот век, под влијание на одредени фактори карактеристични за средновековната уметност воопшто, како што се христијанството, народното творештво и навраќањето на антиката. Во средниот век музиката претежно била со религиозна содржина, во служба на христијанството, но во еден момент во доцниот среден век се појавуваат трубадурите кои почнуваат да создаваат световна музика со мотиви од секојдневието, најчесто љубовни или херојски.

Средновековната музика најчесто се изведувала вокално, но во употреба биле и неколку видови на инструменти: харфа, лејта, цитра, флејта, обоа, труба, оргули, ударни исрументи и ѕвона. Световната музика во средниот век е вовед кон световната музика на повисок степен ренесанса.

Трубадури

Стилови
-------

Единствената средновековна музика која е изучувана е онаа која била напишана и преживеала. Бидејќи создавањето на ракописи било многу скапо, поради скапата хартија и поради големото време кое било потребно сето тоа да се напиши и ископира, само богатите институции биле способни да создаваат ракописи кои преживеале до денешно време. Во овие институции спаѓале црквите, црковните институции, како што се манастирите, одредена световна музика, како и духовна музика, била под заштита од овие институции. Овие преживеани ракописи не пренесуваат многу од популарната музика од тоа време. На почетокот на овој период, нотираната музика се претпоставува дека е монофона и хоморитмична , значи има текст кој се пеел унисоно, а нотиран инструмент нема. Раните нотации од овој век немале начин да го специфицираат ритамот, иако неумите давале јасни фразирања.

Едноставноста на кантовите со унисоно пеење и природна декламација била најчеста појава. Се развива полифоната нотација, и се претпоставува дека полифоните вежби потекнуваат од овој период. Хармонијата , е со консонатни интервали чиста квинта, прима октава ( и подоцна чиста кварта) и така започнува да се нотира. Ритмичката нотација дозволува комплексни взаемности помеѓу повеќегласието во повторувачка секција. Употребата на повеќекратни такстови и запишувањето на претечкиот инструмент се развиле кон крајот на овој период.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за музика е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
*Phylloscopus sibilatrix*
**Буковиот свиркач** (науч. *Phylloscopus sibilatrix*) е вообичаена и широко распространета врапчевидна птица која се размножува низ северна и умерена Европа и само во западна Азија до јужниот дел на Урал. Оваа птица е исклучиво преселница и целата популација зимно време престојува во тропска Африка. Буковиот свиркач е широко распространет и низ Македонија.

Живеалиште
----------

Живеалиштето на оваа птица се отворените, но сенковити зрели шуми, како што се буковите и дабовите, со ретки грмушки за гнездење. Гнездото во облик на купола го градат во близина на земја, ниско во грмушките. Имаат едно легло во мај, со 6-7 јајца, а можно е да имаат и второ легло подоцна. Како и повеќето грмушари и трскари, и овие птици се хранат со инсекти.

Опис
----

Буковиот свиркач е долг 11-12.5 см, со типичен лик на грмушарче, зелено одозгора и бело одоздола, со лимон жолти гради. Се разликува од сличните на него елов свиркач *P. collybita* и брезов свиркач, *P. trochilus* по жолтата линија над окото, жолтите грло и горниот дел од градите, побледи краеви на крилјата и пократката, но поширока опашка.

Пеење
-----

Има два вида песни, често (но, не секогаш) ги пее наизменично; првата е пискава течна метална вибранта со забрзување на темпото *пит-пит-питпитпитпт-тт-ттт*ⓘ која трае 2-3 секунди, и втората е серија на 3-5 опаѓачки ноти со понизок тон *пиу-пиу-пиу*. Повикот за контакт е мека нота, слично како вторат песна, но пократко и само еднаш *пиу*.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Phylloscopus sibilatrix*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.

* RSPB site description and song
**Холбек** е значаен град во Данска, поточно во источниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на регионот Зеланд, каде со околните населени места, претставува општина, Општина Холбек.

Денес Холбек има околу 27.000 жители во градот и околу 70.000 во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Холбек се наоѓа во источниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот Холбек е оддалечен само 70 километри западно.

**Релјеф**: Градот Холбек се наоѓа во средишниот дел на данскиот остров Зеланд. Градското подрачје е типично за данските услови. Надморската височина на градот Холбек се движи од 0 до 30 метри.

**Клима**: Климата во Холбек е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води**: Холбек се формирал на крајот на заливот Исе, кој претставува дел од Северно Море.

Историја
--------

Подрачјето Холбек било населено уште во времто на праисторијата. Денешната населба првпат се споменува во 1199 година.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Холбек има околу 27.000 жители во градските граници и околу 70.000 со околните населени места.

**Етнички состав**: Населението на Холбек до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци, а можело да се најде и по некој Германец. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Главната улица АхлГлавната улица Ахл
* Главниот градски плоштадГлавниот градски плоштад
* Стариот дел на градотСтариот дел на градот
* Народна банка во ХолбекНародна банка во Холбек

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Холбек" на Ризницата ? |

* www.holbaeknettet.dk Официјално мрежно место на градот Холбек Архивирано на 7 декември 2009 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 127836483
* LCCN: n80028041
* GND: 4512984-8
* BNF: cb12349608c (податоци)

 |

 |
**Белка** е белиот дел од окото. За разлика од очите на повеќето животни, белката на човечкото око е бледа. Ова ни олеснува да видиме каде гледаат другите луѓе. За повеќето цицачи, белката е со иста боја како шареницата. Се образува од колагенски влакна собрани во снопови. Сочинува 5/6 од фиброзната мембрана на окото. Просечната дебелина се движи од 0,3 во областа на прицврстување на правите очни мускули до 1 милиметар во областа на задниот пол. Дебелината на белката кај децата е толку мала што низ неа свети виден пигмент, давајќи ѝ сина тон. Со возраста, дебелината на белката се зголемува.

Наводи
------

1. ↑  Cassin, Barbara; Solomon, Sheila A.B. (1990). *Dictionary of Eye Terminology* (2nd. изд.). Gainesville, Fla.: Triad Pub. Co. ISBN 978-0937404331.
2. ↑  Hermann D. Schubert. *Anatomy of the Orbit* „New York Eye and Ear Infirmary of Mount Sinai - New York City - NYEE" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2008-10-08. Посетено на 2008-05-19.
3. ↑  Mukamal, Reena (30 July 2020). „Why Are the Whites of My Eyes Discolored?". *American Academy of Ophthalmology* (англиски). Посетено на 11 December 2020.

Надворешни врски
----------------

* *MedlinePlus Encyclopedia* 002295
***The Northern Miner*** (во превод: Северниот рудар) ― канадско неделно трговско списание (порано дел од групата Холингер  ) што известува за рударската индустрија. *Северниот рудар* започна со објавување во Кобалт, Онтарио, Канада, во 1915 година, и оттогаш го пресели објавувањето во Торонто.  

Неделното списание е сметано за „водечки авторитет за рударската индустрија во Канада", и „библијата на рударската индустрија".

Наводи
------

1. ↑  Conrad, Wafford (24 март 1965). „Stockpiling Policy for Lead, Zinc Hit". *Spokane Daily Chronicle*. Посетено на 21 октомври 2023.
2. 1 2  „Hollinger assets expected to attract significant interest". CBC News. 18 ноември 2003. Посетено на 21 октомври 2023.
3. ↑  „Topics of the Times". *The New York Times* (Sports. изд.). 24 декември 1925. стр. 12. Посетено на 21 октомври 2023.
4. ↑  „Great Mining Journal". *Val d'Or Star*. 7 април 1950. Посетено на 21 октомври 2023.
5. ↑  Van Alphen, Tony (2 ноември 1989). „Southam Inc. buys Northern Miner". *Toronto Star*. Посетено на 21 октомври 2023.
**Скиве** е значаен град во Данска, кој се наоѓа во северниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на покрајната Средна Денска, каде со околните населени места претставува општина, Општина Скиве.
Денес Скиве има околу 21.000 жители во градот и околу 48.000 жители во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Скиве се наоѓа во северниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот е оддалечен само 360 километри северозападно.

**Релјеф**: Скиве се наоѓа во северниот дел на данскиот остров Јитланд, на помалиот полуостров Селинг. Градското подрачје е претежно рамничарско. Надморската височина на средиштето на градот се движи од 0-25 метри.

**Клима**: Климата во Скиве е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води**: Скиве се формирал на јужниот брег на Лимски Фјорд, внатрешниот залив на Северно Море.

Историја
--------

Градот Скиве бил населен уште во годините од праисторијата. Населбата првпат се споменува во 1200 година.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Скиве има околу 21.000 жители во градските граници и околу 48.000 жители со околните населени места.

**Етнички состав**: Населението на Скиве до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци, а можело да се најде и по некој Германец. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Главната градска цркваГлавната градска црква
* Градско читалиштеГрадско читалиште
* Пошта во СкивеПошта во Скиве
* Градската железничка станицаГрадската железничка станица

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Скиве" на Ризницата ? |

* www.skive.dk Официјално мрежно место на Скиве
**Кремпау** (германски: *Krempau*; понекогаш **Кремпер Ау**) — јужна (лева) притока на реката Штер, во округот Штајнбург, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија.

Кремпау е последната притока на Штер пред нејзиното влевање во Елба. Долга е околу 20 километри, вклучувајќи го подземниот дел 25 километри и тече јужно од Бранде-Хернеркирхен во округот Пинеберг. Од таму тече кон запад, поминувајќи помеѓу Хоенфелд и Штајнбург, продолжувајќи кон југ, а подоцна кон југозапад низ Зидерауердорф, Аудорф и Зидерау. Од Зидерау тече кон северозапад кон Кремпе, каде прави свртување и повторно тече кон југозапад низ Кремпдорф и Борсфлетербител, каде прави свртување кон север, поминувајќи низ Борсфлет, каде се влева и во Штер.

Галерија
--------

* Брана на КремпауБрана на Кремпау
* По бранатаПо браната
* Кремпау во КремпеКремпау во Кремпе

Поврзано
--------

* Список на реки во Шлезвиг-Холштајн

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2008-06-11. Посетено на 2014-12-21.

Надворешни врски
----------------

* Кремпау на Ризницата ?
* Информации за Кремпау[*мртва врска*] (PDF; 484 kB)
**Установа за рударство и металургија** (изворно: Institution of Mining and Metallurgy; IMM) ― британска истражувачка установа, основана во 1892 година. Членовите на Установата ја користеле наставката MIMM (Member of the Institution of Mining and Metallurgy).

Во 2002 година, таа била споена со Институтот за материјали за да го створат Институтот за материјали, минерали и рударство.

Наводи
------

1. ↑  *Transactions of the Institution of Mining and Metallurgy* (англиски). E. & F.N. Spon, Limited; The Institution. 1899. Посетено на 21 октомври 2023.
2. ↑  *Enquire Within Upon Everything* (англиски). Read Books Ltd. ISBN 9781446547687.

Надворешни врски
----------------

* Некролози на членовите 1892-1968 Друштво за истражување на северниот рудник
Внатрешниот двор на познатиот Куршумли ан во Скопје
Бујук-анот во Никозија, Кипар
Анот ел-Везир во Алеп, Сирија
Надворешноста на Капан ан во Скопје
**Ан** (од турски: *han*) или **конак** — вид гостилница и преноќиште од османлиско време за патниците и нивните каравани. Овие згради имаат штала за коњ, внатрешен двор, соби за патниците, гостилница (меана) и простории за анџијата.

Опис
----

Зградата е напраевна од камен и има правоаголна основа, при што приземниот дел е висок 2-2,5 м. Портата е достатно висока за низ неа да помине коњ со товар. Во анот имало едно до две огништа. Постоеле анови со заеднички ноќевалишта и со посебни соби. Посебните соби биле подобро опремени, со ќилими, серџади и миндери. Креветите, масите и столиците почнале да се користат дури на крајот од XIX век. Осветлувањето било на лоени свеќи. Пред анот стоела софа, на која одморале минувачите. Во некои анови, шталата била одвоена од самиот ан.

Анови во Македонија
-------------------

### Скопје

* Капан ан
* Куршумли ан
* Сули ан
* Ѓаковечки ан

### Места на речени по анови

* Ан (Русиново)
* Анови (Србиново)
* Маврови Анови
* Стари Анови (Белче)

Поврзано
--------

* Карвансарај
* Османлиска архитектура
* Список на анови во Македонија

Белешки
-------

Анови во Македонија
-------------------

Наводи
------

1. ↑  „han" — Турско-македонски речник
2. ↑  „ан" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

* Куршумли ан на порталот на Старата скопска чаршија Архивирано на 4 јули 2015 г.
* Сули ан на порталот на Старата скопска чаршија Архивирано на 5 јули 2015 г.
* Капан ан на порталот на Старата скопска чаршија Архивирано на 4 јули 2015 г.
* Ѓаковечки ан на порталот на Старата скопска чаршија Архивирано на 5 јули 2015 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4071600-4
* HDS: 016323
* NDL: 00572391
* NKC: ph120831
* BNE: XX544024

 |

 |




1. ↑  иако „конак" може да се однесува и на други видови објекти