recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Александар Бут** (роден 1948 година) бил руски новинар и автор, претходно универзитетски предавач и извршен директор за маркетинг. Неговата работа промовирала конзервативизам и традиционална европска култура.

Ран живот
---------

Роден во Москва во времето на Сталин, Бут пораснал таму и дипломирал филологија на Московскиот државен универзитет. Потоа станал предавач во Москва за англиска и американска литература и исто така бил уметнички критичар. Во 1969 година, се родил неговиот син Макс. Како одговор на прогонството од страна на КГБ, во 1973 година Бут побегнал од Советскиот Сојуз и се сместил во Соединетите Држави, каде што работел во маркетинг, а потоа ја продолжи истата кариера во Велика Британија.

Пишувачка кариера
-----------------

Бут станал повремен новинар во британските медиуми, пишувајќи написи за *Дејли Меил*, *Лондонскиот магазин*, *Солсбери Ривју* и *Индепендент*, истовремено продолжувајќи со својата главна кариера во бизнисот. Сепак, во 2005 година се повлекол од позицијата директор и се зафатил да пишува со полно работно време. Наскоро почнал да пишува книги за културата, а неговата главна тема била дека Западот, каде побегнал од Русија, исчезнувал пред неговите очи. Неговата прва книга била „*Како се изгуби западот"* (2006). Во 2011 година, Бут започнал свој блог, alexanderboot.com, и сега живее во Лондон и Бургундија. Тој изјавил „по природа не сум политички активист, туку политички филозоф".

Политичка позиција
------------------

Бут изјавил дека и социјализмот и исламот како идеологии се подеднакво незамисливи за јудео-христијанската западна цивилизација и дека самата природа на западот се променила неотповикливо, што го прави чисто географски поим. „Куќата е сè уште таму, но станарите се сосема различни".

Библиографија
-------------

* *Како се изгуби западот* (ИБ Таурис, 2006)
* *Бог и човекот според Толстој* (Спрингер, 2009)
* *Нација што го заборави Бог* (2010)
* *Кризата зад нашата криза* (издаваштво Св. Метју, 2011)
* *Како функционираше иднината: Русија низ очите на млада не-особа* (Книги Бретвалда, 2013)
* *Демократијата како неоконски трик* (Издаваштво Ропер Пенберти, 2014,ISBN 9781903905852)

Наводи
------

1. ↑  Alexander Boot profile at *The Jerusalem Post*, accessed 5 January 2020
2. ↑  Max Boot, in *New York Times* dated January 25, 2013, accessed January 12, 2017 (archived here)
3. 1 2  "About the author" in *How the West Was Lost* (I. B. Tauris, 2006)
4. 1 2  Coffee House Wall Interview - Mr Alexander Boot dated November 2012 at coffeehousewall.co.uk

Надворешни врски
----------------

* alexanderboot.com (официјално мрежно место)
* Како се загуби западот, преглед во Брисел журнал, 4 декември 2006 година
* Александар Бут: Како модерноста ја уништува нашата политичка култура, предавање на ЈуТјуб
**Аргатробан** е лек кој се користи за спречување на згрутчувањето на крвта. Се работи за синтетички инхибитор на тромбин. Се користи за антикоагулација кај возрасни со хепарин-индуцирана тромбоцитопенија од типот II (ХИТ II), во случај кога е потребна парентерална антитромботична терапија.

Хемиски, аргатробанот е еден од непептидните инхибитори на тромбин.

Механизам на дејство
--------------------

Аргатробан спаѓа во класата на директни инхибитори на тромбин. Супстанцијата е високо ефикасен, едновалентен директен инхибитор на тромбин кој селективно се врзува за активното каталитичко врзувачко место на тромбин. Аргатробан се врзува за слободен (растворен) тромбин како и на тромбин врзан за фибрин во тромбот.

Антикоагулантниот ефект на аргатробан се заснова на реверзибилна инхибиција на сите ефекти на тромбин, вклучувајќи формирање на фибрин, активирање на факторите на коагулација V, VIII и XIII и активирање и агрегација на тромбоцитите. Исто така, аргатробан го инхибира тромбинот во неговото дејство на активирање на белковината C.

1. ↑  G. Geisslinger; и др. (2019). *Mutschler Arzneimittelwirkungen* (11. изд.). WVG. стр. 484. Напосредна употреба на al. во: `|author=` (help)
2. ↑  *Thrombin-Inhibitoren* auf Pschyrembel-Online; abgerufen am 28. März 2020.
**Џиновски гепард** (*Acinonyx pardinensis*) — праисториски гепард кој личи на современиот гепард. Начинот на живот и физичките одлики на овој гепард се претпоставува дека се блиски до оние на денешните гепарди. Но, според големината на телото, тие се поблиски до лавовите и се повеќе од 100% поголеми од сегашните димензии на гепарди.

Тежината на овие гепарди била до 120 кг. должината на телото 190 cm, а висината на гребенот 160 cm. Фосили од овој вид биле откриени од раниот и среден плеистоцен од Франција и Германија до Индија и Кина. Видот еволуирал паралелно со јагуарот и леопардот и можната конкуренција била причината тој да развие квалитети за постигнување на висока брзина при трчање.

Според неговата најголема тежина, овој гепард не бил толку брз како денешните гепарди. Овој вид на гепард се претпоставува дека се хранел со муфлони и елени.
**Андарта** ― келтска божица била обожавана во јужна Галија. Натписи со нејзиното име се пронајдени меѓу Воконтите во Јужна Франција и во Берн, Швајцарија.

Име
---

Галскиот теоним Андарта традиционално се толкува како „Голема мечка", можеби „моќна мечка" или Ursa Major, створен со наставка за засилување анд - прикачена на женски облик артос („мечка"). Така, Андарта можеби била пандан или алтернативно име на келтската божица на мечките, Артио.

Според јазичарот Бланка Марија Проспер, сепак, „оваа идеја е непривлечна бидејќи на семантиката и недостасуваат добри напоредности и внатрешната синтакса на сложеноста е крајно проблематична". Според неа, името треба да се преведе како „Добро фиксирано, цврсто останување", створено со префикс \* *h₂ndʰi-* (или \* *h1ndo-*) прикачен на партицип \*- *h2-rtó* („фиксиран, составен, изграден" ;сп. санскритски рта „космички закон, поредок", грчки артус „уредување", латински артус „заеднички").

Наводи
------

**Фусноти**

1. 1 2  Delamarre 2003. sfn error: no target: CITEREFDelamarre2003 (help)
2. 1 2 3  MacKillop 2004 harvnb error: no target: CITEREFMacKillop2004 (help), s.v. *Andarta* and *bear*.
3. ↑  Prósper 2018. sfn error: no target: CITEREFPrósper2018 (help)

**Библиографија**
|  |
| --- |
| **Аркус секанс** |
| y(x)=arcsec(x) |
| *Основни особини* |
| Домен |  (-∞,-1] и [1,∞)  |
| Кодомен |  [0,π/2) и (π/2,π]  |
| Паритет |  непарна  |
| *Одредени вредности* |
| Асимптота |  y = π/2  |
|  Вредност х=+∞  |  π/2  |
|  Вредност х=-∞  |  π/2  |
| *Други особини* |
| Извод |  :{\displaystyle {\frac {1}{|x|\,{\sqrt {x^{2}-1}}}};\qquad |x|>1} |
| 
 |

**Аркус секанс** – функција инверзна на функцијата секанс.

Формули
-------

Формули кои се поврзани со аркус секанс:

{\displaystyle \operatorname {arcsec}(-x)=\pi -\operatorname {arcsec} x\!}
{\displaystyle \operatorname {arcsec} {\frac {1}{x}}=\arccos x}

Извод
-----

Изводот на аркус секанс е:

{\displaystyle {\frac {d}{dx}}\operatorname {arcsec} x{}={\frac {1}{|x|\,{\sqrt {x^{2}-1}}}};\qquad |x|>1}

Претставување во форма на интеграл
----------------------------------

Претставена во форма на интеграл аркус секанс е:

{\displaystyle \operatorname {arcsec} x{}=\int \_{1}^{x}{\frac {1}{x{\sqrt {x^{2}-1}}}}\,dx,\qquad x\geq 1}

Претставување во форма на бесконечна сума
-----------------------------------------

Претставена во форма на бесконечна сума аркус секанс е:

{\displaystyle {\begin{aligned}\operatorname {arcsec} x&{}=\arccos \left(x^{-1}\right)\\&{}={\frac {\pi }{2}}-(x^{-1}+\left({\frac {1}{2}}\right){\frac {x^{-3}}{3}}+\left({\frac {1\cdot 3}{2\cdot 4}}\right){\frac {x^{-5}}{5}}+\left({\frac {1\cdot 3\cdot 5}{2\cdot 4\cdot 6}}\right){\frac {x^{-7}}{7}}+\cdots )\\&{}={\frac {\pi }{2}}-\sum \_{n=0}^{\infty }\left({\frac {(2n)!}{2^{2n}(n!)^{2}}}\right){\frac {x^{-(2n+1)}}{(2n+1)}};\qquad \left|x\right|\geq 1\end{aligned}}}

Поврзано
--------

* Тригонометриски функции
* Инверзни тригонометриски функции

Надворешни врски
----------------

* Функцијата аркус секанс на wolfram.com

|  |
| --- |
| **Тригонометриски и хиперболични функции** |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Синус | Косинус | Тангенс | Котангенс | Секанс | Косеканс |
| Функција | sin(x) | cos(x) | tg(x) | ctg(x) | sec(x) | cosec(x) |
| Инверзна | arcsin(x) | arccos(x) | arctg(x) | arcctg(x) | arcsec(x) | arccosec(x) |
| Хиперболична | sinh(x) | cosh(x) | tgh(x) | ctgh(x) | sech(x) | cosech(x) |
| Инв. хиперболична | arcsinh(x) | arccosh(x) | arctgh(x) | arcctgh(x) | arcsech(x) | arccosech(x) |

 |
**„Бајки"** е книга со приказни од Ханс Кристијан Андерсен, издадена од „Македонска книга" и „Детска радост", во 1967 година", како прва книга од серијата „Одбрана лектира за 1 и 2 одделение". Преводот го извршил Борис Благоески.

Технички одлики
---------------

Книгата има 63 страници и не е каталогизирана. Таа е испечатена во тираж од 10 000 примероци, во печатницата „Нова Македонија". Корицата е дело на Младен Туниќ.

Содржина
--------

Х. К. Андерсен, „Бајки", Македонска книга и Детска радост, 1967.
Во книгата се содржани осум приказни на Х.К. Андерсен:

* Палешка
* Јовче будалчето
* Царевата нова облека
* Принцезата на едно зрно грашок
* Навистина е така
* Огнилото
* Грдото шатче
* Славејот

Занимливости
------------

Покрај сказните, книгата содржи и куса биографија на Х. К. Андерсен, со наслов „Белешка за писателот" која не е потпишана. Покрај другото, во неа пишува: „Андерсен во данската и во светската литература останува познат по своите сказни. За него Шекспир вели: Андерсен е оној чуден Данец, којшто е направен од она од што се направени и соништата". Меѓутоа, авторот на оваа белешка изумил дека Шекспир (кој умрел во 1616 година) никако не можел да даде изјава за Андерсен, кој е роден во 1805 година, т.е. два века подоцна!

Наводи
------

1. ↑  Ханс Кристијан Андерсен, *Бајки*, Македонска книга и Детска радост, Скопје, 1967, стр. 2.
2. ↑  Ханс Кристијан Андерсен, *Бајки*, Македонска книга и Детска радост, Скопје, 1967.
3. ↑  Ханс Кристијан Андерсен, *Бајки*, Македонска книга и Детска радост, Скопје, 1967, стр. 61.
**Андраш Лањи** (роден на 26 ноември 1969 година) е пензиониран унгарски тенисер.

Лањи има висок пласман на АТП за синглови од 374 постигнати на 19 јуни 1989 година. Тој, исто така, има висок рејтинг на АТП со двојки во кариерата од 194, постигнат на 6 февруари 1995 година. Lányi освои три титули за ИТФ Сателитски турнир во двојки.

Лањи го претставува Унгарија на Дејвис купот , каде што има ратио од 12-13.

Се натпреваруваше на Летната Универзијада од 1993 година. Во мешани двојки тој освои бронзен медал со Вираг Чурго  .

Извори
------

1. ↑  „András Lányi". ATP. 1 February 2018. Посетено на 1 February 2018.
2. ↑  „András Lányi". ITF. 1 February 2018. Посетено на 1 February 2018.[*мртва врска*]
3. ↑  „András Lányi". Davis Cup. 1 February 2018. Посетено на 1 February 2018.
4. ↑  „XVII. Nyári Universiade - 1993" (унгарски). Hungarian University Sports Federation. Архивирано од изворникот на 2018-02-01. Посетено на 1 February 2018.
**Аргишти I** (ерменски:Արգիշտի Ա) — шестиот познат крал на Урарту, тој владеел од 786 година п.н.е. до 764 година п.н.е. Тој ја основал цитаделата на Еребуни во 782 година п.н.е. која е денешниот главниот град на Ерменија, Ереван.

Син и наследник на Менуа, тој ја продолжи серијата на освојувања иницирана од неговите претходници. Тој беше вклучен во голем број на конфликти со асирскиот крал Шалманесер IV. Тој го освоил северниот дел на Сирија и го претвори Урарту во најмоќната држава во пост-хетитска Мала Азија. Тој исто така го прошири неговото кралство на север до езерото Севан, освојувајќи ги Диаоха и Араратската долина. Аргишти ја изгради Еребунската тврдина во 782 година п.н.е. и тврдината на Аргиштикиинили во 776 година п.н.е..

Тој беше наследен од неговиот син Сардури II.

Јазичарите сметаат дека името *Argištiše* има индоевропско потекло (ерменско). Како доказ ја користат сличноста на зборовите: ерменскот արեգ (*areg*) – "сончево божество", "сонце", фригискиот ΑΡΕJΑΣΤΙΝ (*Areyastin*) - "епитет за големата мајка" и античко грчкиот αργεστής (*argestes*) - "сјаен", "брилијантен", "бел", "светол".

Урарту за време на владеењето на Аргишти I

Поврзано
--------

* Список на кралеви на Урарту

Наводи
------

1. ↑  Burney, Charles Allen (2004-04-19). *Historical Dictionary of the Hittites*. стр. 187. ISBN 9780810865648.
2. ↑  Suny, Ronald Grigor (1994). *The Making of the Georgian Nation*. стр. 6. ISBN 0253209153.
3. ↑  Petrosyan, Armen - The Indo-european and ancient Near Eastern sources of the Armenian epic, 2002, Institute for the study of Man
**Анджеј Стасјук** (полски: *Andrzej Stasiuk*; 1960, Варшава, Полска) — полски писател, поет, драматург, есеист, публицист и издавач.

Анджеј Стасјук

Животопис
---------

Во средношколските денови, Стасјук бил избркан најпрвин од гимназијата, а потоа и од средното техничко училиште. Тој бил активист на движењето „Слобода и мир", дезертирал од војската и бил осуден на затворска казна од година и половина. По излегувањето од затворот водел бурен боемски и рокерски живот, но во 1986 година ја напуштил Варшава и се преселил во изнајмена куќа во селото Чарне, во близината на границата со Словачка. Неколку години подоцна се преселил во селото Воловјец во близината на Магурскиот национален парк, каде живее и ден-денес со сопругата Моника Шнајдерман, водејќи ја својата издавачка куќа „Чарне" .

Творештво
---------

Стасјук е еден од најпознатите и најпреведуваните европски писатели од средната генерација. Тој е добитник на бројни полски и меѓународни награди. Дебитирал со збирката раскази „Ѕидовите на Хеврон" во која го опишал своето затворско искуство. Негови поважни дела се: „Белата врана" (1995), „Приказни од Галиција" (1995), романот „Девет" (1999), „На пат за Бабадаг" (2004), „Фадо" (2006) и збирката раскази „Грохов" (2012).

Наводи
------

1. 1 2  *Riba, patka, vodozemac: Priče o životinjama* (Priredila Ljubica Arsić). Beograd: Laguna, 2014, стр. 381.
**Андраш Балчо** (унгарски: *András Balczó*, роден на 16 август 1938) е пензиониран унгарски спортист во современ петобој. Тој се натпреваруваше на Олимпијадата во 1960, 1968 и 1972 година на поединечни и тимски настани и освои три златни и два сребрени медали; тој пропуштил само еден медал, завршувајќи четврти поединечно во 1960 година.

Балчо бил избран за унгарски спортист на годината 1966, 1969 и 1972 година, додека тимот на петобој бил неколкупати избран за Унгарски тим на годината. Тој бил награден со титула на Заслужен мајстор за спорт на СССР во 1972 година, заедно со осум други спортисти од надвор од СССР.

Тој се смета за еден од најуспешните спортисти во историјата на модерниот пентатлон. Неговата сопруга Моника Чазар е поранешен олимписки гимнастичар.

Наводи
------

1. 1 2  „András Balczó Olympic Results". *sports-reference.com*. Архивирано од изворникот на 2020-04-17. Посетено на 2012-06-19.
2. ↑  *Panorama of the 1972 Sports Year* (руски). Moscow: Fizkultura i sport. 1973. стр. 122–124.
3. ↑  Пентатили од минатото: Андрас Балцо (Хун) 12 мај 2010 година
Поглед на Аманохашидате од паркот Касамацу.
Поглед на Аманохашидате од планината Моџу.
Аманохашидате во укијо-е од Хирошиге Утагава.
„Поглед на Ама-но-Хашидате" од Сесшу Тојо. На десната страна, ториито (порта) на Светилиштето Коно се гледа. И крајно десно, Канмуриџима и Куцуџима се исто така насликани.
**Аманохашидате** (天橋 立) ― еден од трите живописни погледи на Јапонија. Спрудот се наоѓа во Заливот Мијазу во северниот дел на префектурата Кјото. Тој е дел од Квазинационалниот парк Танго-Аманохашидате-Оејама.

Местоположба
------------

Тенка лента земја поврзува две спротивставени страни на заливот Мијазу. Овој спруд е 3,3 км долг и покриен со околу 7.000 борови дрвја.

Може да се гледа од планините од двете страни на заливот или да се помине пеш. Во близина на северниот крај е храмот Коно, шинтов храм и на јужниот крај е Чион-џи, будистички храм.

На спрудот е слатката вода добро ценета уште од периодот Хејан, која била избрана за еден од 100-те најдобри извори и реки во Јапонија од страна на Агенцијата за животна средина во 1985 година.

Пристап
-------

ЖС „Аманохашидате" на железничката линија Мијазу, околу два часа од ЖС „Кјото" или ЖС „Осака", се наоѓа во рамките на пешачко растојание од јужниот крај на Аманохашидате.

Наводи
------

1. ↑  Министерство за животна средина на Јапонија. 環境省選定　名水百選／詳細ページ (јапонски). Архивирано од изворникот на 12 јуни 2011. Посетено на 16 јули 2021.

Надворешни врски
----------------

* Здружение на туристи Аманохашидате (англиска страница)

* Аманохашидате на Ризницата ?

35°34′09.69″N 135°11′29.46″E﻿ / ﻿35.5693583° СГШ; 135.1915167° ИГД﻿ / 35.5693583; 135.1915167
Прашумата била формирана за време на еоценската ера како резултат на глобалното опаѓање на тропските температури кога Атлантскиот Океан се прошири доволно за да обезбеди топла и влажна клима во Амазонскиот басен. Тропската шума постои најмалку 55 милиони години. Претходно, биотопот на регионот бил тип на савана. По завршувањето на креда-терцијарот, пред 65 милиони години, исчезнувањето на диносаурусите и повлажната клима овозможиле тропската шума да се развие низ целиот континент. За време на олигоценот, шумата се протегала на релативно тесен појас, главно сместен над напоредникот 15 ° северно. Таа постепено се проширувала за време на средниот миоцен, пред повторно да се намали за време на последното ледено доба. Сепак во текот на целиот тој долг период, се развил и преживеал голем диверзитет на видови. Постојат докази дека имало значителни промени во растителноста на дождовната шума во Амазон во текот на последните 21.000 години во тек на последното ледено доба и последователното размрзнување. Анализите на седиментарните депозити покажуваат дека врнежите во басенот за време на леденото доба биле пониски отколку во сегашноста, а тоа речиси сигурно се поврзувало со намалената влажна тропска вегетациска покривка во басенот. Меѓутоа, постои дебата околу тоа колку широко било ова намалување. Некои научници тврдат дека дождовната шума била сведена на мала, изолирана рефугија одделена од отворена шума и тревни површини други научници тврдат дека прашумата останала во голема мера недопрена, но не се ширела многу кон север, југ и исток како што се гледа денес.
**Андизол** — почва образувана од вулканска пепел со значајна количина на стакло и аморфни колоидни материјали како што се алофанот, имоголитот и ферихидритот. Според класификацијата на Организацијата за исхрана и земјоделство на ООН (ФАО), оваа почва се нарекува **андозол**

Бидејќи ваквата почва е прилично млада, таа е многу плодна онаму каде фосфорот лесно се врзува (што е чест случај во тропскиот појас). Добро се носи со интензивно исползување на земјоделски култури, како што се гледа по оризовите насади на Јава, кои прехрануваат еден од најгусто населените предели на светот. Други андизоли се погодни за одгледување на овошје, пченка, чај, кафе и тутун. Во крајбрежните северозападни краишта на САД, на нив успеваат мошне бујни шуми.

Андизолите заземаат околу 1% од копнената површина на светот. Највеќе се среќава околу Тихоокеанскиот Огнен Прстен, особено во средно Чиле, Еквадор, Колумбија, Мексико, Тихоокеанскиот Северозапад на САД, Јапонија, Јава и Северниот Остров на Нов Зеланд. Во помала мера го има и во Големата Раседна Долина во Кенија, во Италија, на Исланд и на Хаваите.

Фосилниот андизол е најден на места далеку од денешните активни вулкански подрачја и е со голема старост. Во некои случаи почвата е создадена дури во преткамбриумот, пред 1,5 милијарди години.

Подредови
---------

* **акванд** — андизол со подземни води на или близу површината поголем дел од годината.
* **витранд** — релативно млад и крупен андизол во кој најзастапено е стаклото.
* **геланд** — андизол во многу студени предели (со средна годишна температура под 0 °C).
* **кријанд** — андизол во студените краишта.
* **ксеранд** — андизол во предели со многу суви лета и влажникави зими.
* **торанд** — андизол во многу суви предели.
* **уданд** — андизол влажни предели.
* **устанд** — андизол во полусуви (степски) предели.

Поврзано
--------

* Педогенеза
* Педологија
* Класификација на почвите

Наводи
------

1. ↑  „Андизоли". *Национална служба за заштита на ресурсите (NRCS)*. Министерство за земјоделство на САД. Архивирано од изворникот 2006-05-09. Посетено на 2006-05-14.
2. ↑  „Major Soils of the World. ISRIC Wageningen, The Netherlands. 2001" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-10-23. Посетено на 2014-10-26.
3. ↑  се смета само незамрзнатата почва
4. ↑  Grunwald, Sabine. „Andisols". *Soil & Water Sciences*. University of Florida. Посетено на 2006-05-14.
5. ↑  „Andisols". *Soil and Land Sciences Division*. University of Idaho. Архивирано од изворникот на 2009-03-09. Посетено на 2006-05-14.
Аманда Свенсон во 2019 година
**Аманда Софија Свенсон** (родена на 5 јуни 1987 година во Арлов) е шведска авторка. Таа е ќерка на новинарот Пер Свенсон и неговата сопруга Ен-Софи Свенсон, пораснала во Малме. Почнала да пишува на млада возраст и на седумнаесет години стигнала до финалето на Лила Аугустприсет. Своето образование за пишување го стекнала во Fridhems folkhögskola во Свалов помеѓу 2006 и 2008 година. И студирала од 2011 година наука за литература и француски јазик на Универзитетот Лундс.

Аманда Свенсон дебитирала како авторка во 2008 година во објавената „Еј Доли". Нејзината втора книга *Välkommen till den här världen* била номинирана за Augustpriset во 2011 година.

На 17 август 2012 година, Свенсон претставила епизода од шоуто на Sveriges Radio Sommar i P1 .

Библиографија
-------------

* 2008 - *Еј Доли*, НорстедсISBN 9789113064208
* 2011 – *Välkommen till den här världen*
* 2014 година – *Сите работи се до копање*

Наводи
------

1. ↑  „Briljant språk fångar läsaren". *Svenska Dagbladet*. Посетено на 26 September 2015.
2. ↑  Annina Rabe. „Ung ångest skildrad med glatt humör". *Svenska Dagbladet*. Посетено на 26 September 2015.
3. ↑  „Amanda Svensson: "Välkommen till den här världen"". *Dagens Nyheter*. Посетено на 26 September 2015.
4. ↑  Amanda Svensson Sommar i P1 Sveriges Radio. Retrieved 26 September 2015.
**Ариф Расим Дураковски** ( 1927
 во Скопје — 16 април 1945

 во Банова Јаруга, Македонија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Бил општ работник. Веднаш по ослободувањето на Скопје стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во разоружувањето и дефинитивното разбивање на балистичките банди во Македонија и Косово. Со Бригадата подоцна заминал за Срем. По тримесечната обука во совладувањето на новото оружје и воената вештина, учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Храбро загинал на 16 април 1945 година, во борбите кај Банова Јаруга.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 58. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Керамика од раниот џомонски период
**Џомонска керамика** (縄文式土器) претставува збир од различни стилови на керамика застапени во текот на јапонскиот неолитски период џомон, кои траел од 14.000 година п.н.е.- 300 година п.н.е. Самиот назив *џомон* (縄文 - во буквален превод *шари на јаже*), го добил името по карактеристичните шари создавани со втиснување на јаже во свежа глина која потоа би се печела на температура од 600 до 900 °C.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Џомонска керамика" на Ризницата ? |

* Comprehensive Database of Archaeological Site Reports in Japan
* Хронологија Џомон периода
* -{Japanese Pottery Dogu – Clay Figurines}-
* -{Bridge of dreams: the Mary Griggs Burke collection of Japanese art}-

Наводи
------

1. ↑  Habu, Junko (29. 07. 2004), *Ancient Jomon of Japan*, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-77670-7 Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  Perri, Angela R. (2016). „Hunting dogs as environmental adaptations in Jōmon Japan" (PDF). *Antiquity*. **90** (353): 1166–1180. doi:10.15184/aqy.2016.115.
Дел од плочата со имиња на кралеви од Абидос
**Абидос** (коптски: Ⲉⲃⲱⲧ, арап.  **أبيدوس**) староегипетски свет град, на левиот брег на Нил, каде што денес е селото Ел-араб-ел-Мадум. Тука се наоѓа еден од најважните археолошки наоѓалишта на древниот Египет, каде се наоѓаат бројни храмови, вклучувајќи го Ум ел Ка'аб, кралската некропола во која биле погребани првите фараони.

Абидос бил кралска гробница на првите две династии, а подоцна и центар на поклонение за обожување на Озирис, богот на сонцето и плодноста, кој според легендата тука бил убиен и погребан. Освен гробовите на фараоните од IV милениум п.н.е. зачувани се храмови од времето на Рамзес II и Сети I, додека други, меѓу кои и Рамзес III и Тутмос III, го разубавиле храмот посветен на Озирис. Храмот на Сети I е еден од најубавите, и помогнал при дешифрирањето на египетската историја. Во втората галерија се наоѓа релјеф, таканаречениот Список на кралеви од Абидос, каде се гледаат Сети и неговиот син Рамзес, кои принесуваат жртви на 76-те претходници.

Наводи
------

1. ↑  „Tombs of kings of the First and Second Dynasty". *Digital Egypt*. UCL. Архивирано од изворникот на 6 January 2008. Посетено на 2008-01-15.
2. ↑  Misty Cryer (2006). „Travellers in Egypt – William John Bankes". *TravellersinEgypt.org*. Архивирано од изворникот на 2016-08-14.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Абидос" на Ризницата ? |

* „Abydos". *Digital Egypt*. UCL. Архивирано од изворникот на 15 January 2008. Посетено на 2008-01-15.
* Храмот на Сети I во Абидос Архивирано на 23 септември 2015 г.
* Ископувања во Абидос, Универзитет во Пенсилванија
A. Дијаграм на автофагија. B. Електронска микрографија на автофагни структури во масно тело на ларва на винска мушичка. C. Флуоресцентно означени автофагозоми во хепатоцити на изгладнет глушец.
**Автофагија** или **автофагоцитоза** – природен регулиран деструктивен механизам во текот на кој се разградуваат непотребните или нефункционални клеточни компоненти. Така автофагијата овозможува правовремено разградување и рециклирање на клеточните компоненти.

Во макроавтофагијата, целните цитоплазматски конституенти се изолирани од остатокот на клетката во двомембранска везикула, која се нарекува **автофагозом**.

Зборот „автофагија" постоел и често се користел од средината на 19 век. Во сегашната употреба, терминот автофагија прв го користел белгискиот биохемичар Кристијан де Див во 1963 поврзано со неговото откривање на функциите на лизозомот. За истражувања на автофагијата јапонскиот научник Јошинори Осуми ја добил Нобеловата награда за физиологија или медицина.

Наводи
------

1. ↑  Klionsky, DJ. (2008). Autophagy revisited: A conversation with Christian de Duve. *Autophagy*, 4 (6): 740–3.
2. ↑  Mizushima, N; Komatsu, M. 2011. Autophagy: renovation of cells and tissues. *Cell*, 147 (4): 728–41.
3. ↑  Kobayashi, S. (2015). „Choose Delicately and Reuse Adequately: The Newly Revealed Process of Autophagy". *Biological & Pharmaceutical Bulletin*. **38** (8): 1098–103.
4. ↑  Mizushima, N; Yoshimori, T; Ohsumi, Y. 2011. The Role of Atg Proteins in Autophagosome Formation. *Annual Review of Cell and Developmental Biology*, 27 (1): 107–132.
5. ↑  Xie, Z; Klionsky, DJ. 2007. Autophagosome formation: core machinery and adaptations. *Nature cell biology*, 9 (10): 1102–9.
6. ↑  Ktistakis, N. T. (2017). „In praise of M. Anselmier who first used the term "autophagie" in 1859". *Autophagy*. **13** (12): 2015–2017. doi:10.1080/15548627.2017.1367473. PMC 5788564. PMID 28837378.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Автофагија" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Илиријана Хоџа** (Бари, Италија, 28 април 1961

 година), позната под псевдонимот **Ана Окса**, италијанска пејачка од албанска националност.

Двапати победила на музичкиот фестивал во Санремо: во 1999 година со песната „Без благодатта" и во 1989 година со песната „Ќе те оставам" во дует со Фаусто Леалијем. Со него во истата година учествувала на натпреварот за песна на Евровизија, со песната „Сакал/сакала". Тие го освоиле деветтото место.

Во 1994 година била водителка на фестивалот во Санремо заедно со Пипа Бауда. На овој фестивал има настапувано како пејач вкупно 13 пати.

Во 1988 и 1989 година го водела популарното италијанско ТВ шоу „Фантастико".

Станала позната како камелеон на италијанската естрадна сцена. Таа е пејачка со извонреден глас и провокативен феномен.

Кариера
-------

Како пејачка се појавила на 17 години. Во 1978 година за првпат зела учество на фестивалот во Санремо со песната „Малку емоции" и го освоила второто место. Првпат го променила својот дотогашен имиџ во Санремо 1985 година со песната „Таа", кога се појавила во проѕирен костим на „жена мачка", и го освоила третото место. Дека со квалитетниот вокал мора да следи и препознатлив имиџ покажала и следната година на истиот фестивал кога ја изведувала песната „Сето тоа е момент" шокирајќи ги гледачите со прекраткиот кожен фустан.

Песната „Жена со тебе" многумина обожаватели ја сметаат за нејзиниот најголем хит во кариерата.

По две години пауза поради раѓањето на првото дете, Ана се вратила со албумот „На овој живот", а потоа и со два албуми „Текстописци" каде има преработка на песни од познатиот италијански текстописец Грегорија и со тоа уште еднаш го потврдила своето место меѓу најголемите италијански вокали.

Во 1996 година излегол албумот „Ана не си замина", а две години подоцна го освоила второто место на фестивалот во Санремо со песната „Приказни".

Албумот „Имам сон" е необична комбинација на етнички мотиви и духовни пораки на тој начин јасно се дистанцира од поп-музиката.

Во 2006 година нејзината натпреварувачка песна „Постапка за себе" не влегла во финалето во Санремо, со оправдување дека трае подолго од предвидената фестивалска минутажа. Истата песна се наоѓала во новиот албум „Музиката е бесплатна ако не сте живееле", кој иако е малку театрален и склон на експерименти, имал позитивни критики.

Изведби од страна на Ана Окса на Санремо
----------------------------------------

* 1978 Малку емоции - продадени преку 750.000 примероци
* 1982 Не јас
* 1984 Не оди
* 1985 година Таа
* 1986 Сето тоа е момент - година дена на италијанската топ листа
* 1988 Кога ќе се роди љубовта
* 1989 Ќе те оставам
* 1990 Жена со тебе
* 1997 Приказни
* 1999 Без милост - продадени околу 100.000 примероци за 7 дена
* 2001 Вечното движење
* 2006 Постапка за себе

Наводи
------

1. ↑  „Madre Teresa, Anna Oxa e John Belushi: i piu' famosi dal Paese delle Aquile". Corriere della Sera. Посетено на 11 October 2012.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ана Окса" на Ризницата ? |

* Матична страница
* Ана Окса на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Александар Андреев** (1883-1928) — македонски револуционер, велешки, солунски и ениџевардарски војвода и член на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Александар Андреев е роден во 1883 година. Во 1901 година станал четник кај војводите Крсте Асенов, Христо Чернопеев и Иван Наумов Аљабакот. Во периодот од 1907 до 1908 година бил назначен за велешки реонски војвода на Организацијата. Во 1911 година повторно се вратил во Велешко како војвода на чета. По извесно време бил назначен за војвода на чета во Солунско и Ениџевардарско.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија ВМРО, Скопје, 2015, стр. 10
Убиството на Агамемнон, илустрација од Приказни од грчките трагедии од Алфред Чрч, 1897 година.
**Агамемнон** (грчки: Ἀγαμέμνων = „многу одлучен") — во старогрчката митологија, крал на Микена, врховен заповедник на грчката војска во Тројанската војна. Тој бил син на Атреј и брат на Менелај.

Животопис
---------

Агамемнон уживал најголема почит меѓу Ахајците, иако тој не бил најголем воин, а не бил ниту најмудар во советот. Неговиот углед е прикажан во третото пеење во „Илијадата", кога Хелена ги именува грчките воини и му ги опишува на кралот Пријам, кој го следел бојот од бедемите. Агамемнон се оженил насилно со Клитемнестра, вдовицата на кралот на Писа, Тантал, а таа била ќерка на Леда и Тиндериј (кралот на Спарта). Клитемнестра на Агамемнон му ги родила синот Орест и ќерките Електра (Лаодика), Хрисотемида и Ифигенија. По враќањето дома од Тројанската војна, Агемемнон бил убиен од Клитемнестра и нејзиниот љубовник Егист.

Наводи
------

1. ↑  Robert Grevs, *Grčki mitovi*, Nolit, Beograd, 1992, str.
2. ↑  „Registar imena i reči s objašnjenjima" во: Krista Volf, *Kasandra*. Sarajevo: Svjetlost, 1987, стр. 163.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 306386859
* LCCN: no2014018248
* GND: 119059738
* SUDOC: 078600537
* BNF: cb135468180 (податоци)
* NLA: 66435308

 |

 |
Аркадна игра со хорор тема.
**Аркадна видеоигра** е вид на видеоигра која работи на принципот да се вметне паричка или жетон за да се добие одредено време за игра или одреден број на животи. Овие игри обично се наоѓаат во забавните паркови или центрите, гостилниците, кафулињата итн. Аркадните игри се меѓу најстарите во историјата на видео-игрите. Денес можат да се најдат на интернет.

Златната доба на овие игри започнала крајот на 1970-тите години, па сè до средината на 1980-тите. За падот на заинтересираноста за овој вид на игри е заслужна појавата на играчки конзоли како NES, PlayStation и Xbox.

Наводи
------

1. 1 2  (англиски) -{What are arcade games}- Архивирано на 27 април 2009 г. -{www.arcadegames.com.au}-

Надворешни врски
----------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Аркадни игри" на Ризницата ? |
Ана Херденштам, ТВ Expressen, 2018 година
**Ана Марија Ингеборг Херденштам** моминско *Магнусон на* 21 октомври 1965 година во Малме, Шведска е модел, новинар и водител на вести, кој работи во Expressen. Таа исто така била водител на вести во ТВ4 Нихетерна. Херденштам била стациониран во Соединетите Држави како странски дописник за ТВ4 Нихетерна 2014–2015 година. Таа била домаќин на покривањето на ТВ Expressen од претседателските избори во САД во 2016 година. Херденштам, исто така, известувала во живо на лице место за терористичките напади во Париз 2015 година, Брисел 2016 година и Стокхолм 2017 година .

Во 2000 година, Херденштам заедно со Оле Бергман ја напишала книгата *Den lilla sorgen: en bok om missfall* .

Ана Херденштам се омажила за режисерот Манс Хернгрен во 1988 година. Во 2007 година, таа повторно се омажила и го промени своето презиме од Нормели (кое го имала во тоа време) во Херденштам. Таа е во брак со Мика Пакален од 2017 година.

Библиографија
-------------

* 2000 година – Den lilla sorgen: en bok om missfall

Наводи
------

 

1. ↑  „Wahlström & Widstrand". Wwd.se. Архивирано од изворникот на 27 August 2010. Посетено на 11 July 2013.
2. ↑  „Hon uppges vara Herngrens nya kärlek". Nyheter24.se. Архивирано од изворникот на 2020-08-05. Посетено на 2021-11-17.
**Аристофон** ― грчки сликар, спомнат од Плиниј Постариот.

Живот
-----

Аристофон бил син и ученик на постариот Аглаофон и брат на Полигнот. Тој бил родум од Тасос. Плиниј, кој го става меѓу сликарите од втор ранг, споменува две негови дела: едното дело го прикажува Анкеј ранет од свињата и тагуван од мајка му Астипалеја, а другото содржи фигури на Пријам, Елена, Одисеј, Деифоб, Долон и Кредулита.

Плутарх го именува Аристофон како сликар на сликата на Алкибијад во прегратките на Немеја. Меѓутоа, Атенеј вели дека тоа било од Аглаофон.

Наводи
------

1. ↑  Bryan 1886. sfn error: no target: CITEREFBryan1886 (help)
2. 1 2  Verdegem 2010. sfn error: no target: CITEREFVerdegem2010 (help)

Извори
------

Verdegem, Simon (2010). *Plutarch's Life of Alcibiades: Story; Text and Moralism*. Leuven University Press. ISBN 9789058677600.

* Предлошка:Брајан (трето издание)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 96510987
* ULAN: 500110631

 |

 |
**Ана Стижинска** (родена на 15 април 1954 година во Јароцин) е полски климатолог, географ, научник за земја и вонреден професор на морскиот универзитет Гдиња и на Технолошкиот универзитет во Гдањск.

Живот
-----

Стижинска студирала географија на универзитетот „Адам Мицкиевич" во Познањ. Во 1977 година, таа била вработена во Одделот за навигација на поморскиот универзитет Гдиња. Работела како научна и техничка вработена, во 1980 година станала виш асистент, а подоцна и доцент.

Од 2007 година станала вонреден професор на поморскиот универзитет Гдиња. Во 2007 година, таа била назначена за шеф на Одделот за метеорологија и наутичка океанографија и за член на Советот на факултетот. Во 2008 година, таа станала член на Сенатот на универзитетот. Во 80-тите и 90-тите години, таа исто така предавала на Административниот оддел на поморскиот универзитет во Гдиња.

Во 2006 година, таа дипломирала со делото „*Причини и механизми на современото (1982-2002) затоплување на Атлантскиот Арктик" („Przyczyny i mechanizmy współczesnego (1982-2002) ocieplenia atlantyckiej Arktyki")*, од Универзитетот во Познањ.

Наводи
------

1. ↑  „Wizytówka". *Anna Styszyńska* (полски). Архивирано од изворникот на 2020-03-23. Посетено на 2020-03-23.
2. ↑  „Anna STYSZYŃSKA :Gdynia Maritime University, Gdynia :Department of Geodesy and Oceanography". *ResearchGate*. Посетено на 2020-03-23.
3. ↑  „Styszyńska, Anna". *www.worldcat.org*. Worldcat. Посетено на 2020-03-23.
4. ↑  Sokołowska, Małgorzata (2016). *Profesorowie Wydziału Nawigacyjnego Akademii Morskiej w Gdyni* (полски). Gdynia: Oficyna Wydawnicza Verbi Causa na zlec. Wydziału Nawigacyjnego Akademii Morskiej. ISBN 978-83-60494-61-5. OCLC 946452398.
5. ↑  „Nowa Nauka Polska". *Nowa Nauka Polska* (руандски). Посетено на 2020-03-23.
**Александар Ањуков** (руски: *Александр Геннадьевич Анюков*, роден на 28 септември 1982

 во Самара) — руски фудбалер кој во моментот настапува за екипата на ФК Зенит Санкт Петербург.

Ањуков својата професионална кариера ја започнал во 2000 година како играч на ФК Крилја Советов, и во истиот тим се задржал до 2005 година, кога преминал во ФК Зенит Санкт Петербург. Со Зенит ја освоил шампионската лига во Русија како и Купот на УЕФА. Во моментот тој е капитен на тимот, и во последните три години е избиран како најдобар во Русија.

За Руската фудбалска репрезентација дебитирал во 2004 година и одиграл 58 натпревари, постигнувајќи 1 гол.
**Аристид Тебански** (грчки: Ἀριστείδης ὁ Θηβαῖος) ― старогрчки сликар.

Живот
-----

Живеел во 4 век п.н.е. Имал углед за експресивност: на пример, била прославена неговата слика што го претставува стравот на мајката која умира да не ја цица смртта од нејзините гради од страна на нејзиното доенче. Тој исто така насликал една од битките на Александар Македонски. Кралот Атал од Пергам, наводно, купил една од неговите слики за 100 таланти.

Сликарот Аристон бил негов син и ученик.

Наводи
------

1. ↑   Една или повеќе речениците пред наводов вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Aristides". *Encyclopædia Britannica*. **1** (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 495.CS1-одржување: ref=harv (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 96384302
* ULAN: 500095619

 |

 |
**Александар Вуковиќ** (25 август 1979) е српско - полски фудбалски менаџер и поранешен професионален играч. Тој моментално раководи со екипата на Екстракласа Легија Варшава.

Кариера
-------

Кариерата ја започнал во Борац Бања Лука. Уште млад, тој се преселил во младинскиот тим на ФК Партизан. Каде што играл до 2000 година. Додека бил во Србија, тој играл и за ФК Телеоптик и ФК Милисионар. Вуковиќ станал државјанин на Полска на 13 јуни 2008 година. Тој потпишал договор со новиот клуб – Ираклис Солун ФК на 17 декември 2008 година. Фудбалската кариера ја завршил во полската Екстракласа Корона Киелце.

Во играчката кариера, настапувал за Партизан, Милиционар Белград, Легија Варшава, Ерготелис, Ираклис и Корона Киелце.

Во 2019-2020 година бил тренер на Легија Варшава. Тој го освоил полското првенство во сезоната 2019-2020 Екстракласа. Тој бил отпуштен во следната сезона, откако брзо испаднал од квалификациите за Лигата на шампионите на УЕФА и поразот во лигата од Горник Забрзе.

На 13 декември 2021 година, тој повторно бил најавен како менаџер на Легија, по оставката на Марек Голебиевски еден ден претходно по поразот од Висла Плок, со што Легија паднала до последното место во лигата. Во својот прв натпревар по неговото враќање, Легија го совладала Заглабие Лубин со 4-0 и ја напуштила зоната за испаѓање на Екстракласа.

Како тренер ги има водено Корона Киелце, како и вториот и првиот тим на Легија Варшава.

Наводи
------

1. ↑  „Sezon 2019/2020 dobiegł końca!" (Polish). Ekstraklasa. 19 July 2020. Архивирано од изворникот на 2020-10-28. Посетено на 21 October 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Aleksandar Vuković został zwolniony z Legii Warszawa. Następcą Michniewicz?" (Polish). Przegląd Sportowy. 21 September 2020. Посетено на 16 March 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Zmiany w sztabie szkoleniowym Legii". *legia.com*. Legia Warszawa. Посетено на 13 December 2021.
4. ↑  „Efektowny powrót Vukovicia na Łazienkowską. Legia gromi w zaległym meczu Ekstraklasy" [Vukovic's impressive return to Łazienkowska. Legia is scolding in an overdue match of the Ekstraklasa]. *Sport Wprost* (Polish). 15 December 2021. Посетено на 15 December 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

* Aleksandar Vuković at 90minut.pl (in Polish)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 313026203

 |

 |
**Аино Лилалида Берго** (најчесто се пишува Аино Берго во изданија на англиски јазик) (1915-јули 1944) била шведска балерина, оперска пејачка и филмска актерка.

Живот
-----

Берго студирала балет во Стокхолм. Таа играла балет во Берлин и Минхен и глумела во оперети во Виена. Бергу глумела и во германскиот филм „ *Дас фрауенпаради"* во 1936 година, а подоцна се преселила во Англија, каде што продуцентот Ирвинг Ашер и помогнал да ја добие главната улога во „*Тистлаун"*. Во 1938 година во Челзи, Лондон Берго се омажила со Ричард Ферј, најстариот син на сер Чарлс Ричард Ферји, производител на авиони.  Тие се развеле во 1943 година.

Берго била убиена во јули 1944 година во германски бомбашки напад во јужна Англија. Нејзината смрт е регистрирана во Кенсингтон, Лондон. Нејзиниот погреб се одржал во Шведската црква на улицата Харкорт во Лондон.

Филмографија
------------

* 1938 година,Тислдаун (Забелешка: Британскиот филмски институт го навел овој филм како изгубен)
* 1936 година, Дас Фрауенпаради

Надворешни врски
----------------

* Филмски картички Аино Берго
* Clip of Bergo in The Frauenparadies на YouTube


1. ↑  *1938-1939 International motion picture almanac*. New York: Quigley Publications Company. 1938. стр. 84.
2. 1 2  „Obituaries". *Issue 49905; col E*. The Times. July 11, 1944. стр. 6.
3. ↑  Aino L A Bergo. General Register Office. England and Wales Civil Registration Indexes. London, England: General Register Office Ancestry.com. England & Wales, Marriage Index: 1916-2005 [database on-line]. Provo, UT, USA: Ancestry.com Operations, Inc, 2010.
4. ↑  "Aïno Fairey." Ancestry.com. England, Andrews Newspaper Index Cards, 1790-1976 [database on-line]. Provo, UT, USA: Ancestry.com Operations, Inc. 2010.
5. ↑  "Aino L B Fairey". General Register Office. England and Wales Civil Registration Indexes. London, England: General Register Office. Ancestry.com. England & Wales, Death Index: 1916-2005 [database on-line]. Provo, UT, USA: Ancestry.com Operations Inc, 2007.
6. 1 2  „Aino Bergo". IMDb. Посетено на 2009-05-30.
7. ↑  Missing Believed Lost. British Film Institute.
**Анмари Шварценбах** (23 мај 1908 - 15 ноември 1942) била швајцарски писател, новинар, фотограф и патник.

Студирала во Цирих и Париз, и го заработила својот докторат по историја на Универзитетот во Цирих, на возраст од 23. Таа почнала да работи како новинарка додека сè уште била студент. Кратко време по завршувањето на студиите таа го објавила својот прв роман *Freunde um Bernhard* (Кругот на Бернхард), кој бил добро примен.

Нејзината андрогина убавина ги фасцинирала и привлекувала и мажите и жените.

Животниот стил на Анмари завршил со нацистичкото преземање во 1933 година, кога боемски Берлин исчезна. Тензиите со семејство се зголемиле, бидејќи некои членови сочувствувале со екстремно десничарската Швајцарска фронта, која фаворизирала поблиски врски со нацистичка Германија. Нејзините родители побарале од Анмари да се откаже од нејзиното пријателство со Мановите и да помогне во обновувањето на Германија под Хитлер. Наместо тоа, таа им помогна на Мановите со финансирањето на антифашистичкиот литературен преглед, *Die Sammlung*. Притисокот која таа го чувствувала доведе да се обидуве да изврши самоубиство, што предизвикало скандал меѓу нејзиното семејство и нивниот конзервативен круг во Швајцарија.

Во 1937 и 1938 нејзините фотографии го документирале подемот на фашизмот во Европа, таа била посветен антифашист. Во јуни 1939 година, во обид да избега од насилството во Европа, таа тргна на посета на Авганистан со етнологот Ела Мејларт.

Се смета дека имала афери со ќерката на турскиот амбасадор во Техеран и женски археолог во Туркменистан. По посетата на Авганистан отпатувала во САД, каде што се состана повторно со нејзините пријатели Мановите. Со нив таа работеше со комитет за помош на бегалците од Европа.

На 7 септември 1942 година во Енгадин таа паднала од својот велосипед и сериозно ја повредила главата, и по погрешна дијагноза во клиниката каде што била третирана, починала на 15 ноември.

Наводи
------

1. ↑  Alexis Schwarzenbach (15 May 2008). „Dieses bittere Jungsein". *Die Zeit* (германски). Посетено на 10 August 2008.
2. ↑  Naumann, Uwe (1984). *Klaus Mann* (германски). Rowohlt. стр. 64. ISBN 3-499-50332-8.
3. ↑  „Annemarie Schwarzenbach: A Life". *Swiss Institute of Contemporary Art*. 2002. Посетено на 17 August 2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија за личност од Швајцарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 90718301
* LCCN: nr91013429
* ISNI: 0000 0001 2282 8894
* GND: 118997718
* SELIBR: 209462
* SUDOC: 029771773
* BNF: cb121324077 (податоци)
* BIBSYS: 2026415
* HDS: 012274
* NKC: xx0234954
* BNE: XX1116420
* RKD: 305456

 |

 |
Визуелен доказ за деривација на формулите за аритметичка прогресија – избледените блокови се ротирачки копии за аритметичка прогресија
**Аритметичка прогресија** или **низа** е таква низа на броеви каде разликата меѓу секој член и членот пред него е постојана.

Поединечните броеви од низата се викаат нејзини членови, а постојаната разлика (број) е разлика или диференција на аритметичката низа. На пример, низата 3, 9, 15, 21, 27, 33... е аритметичка прогресија со постојана разлика 6.

Ако како ознака за првиот член воведеме ознака *а1*, а за другите *а2*, *a3* итн. и за разликата ознака *d*, тогаш врз основа на дефиницијата за аритметичка прогресија следува дека:

а2 = a1 + d

а3 = a2 + d = a1 + 2d

a4 = a3 + d = a1 + 3d 
  
.
  
.
  
.

аn = an - 1 + d = a1 + (n - 1) d (општа формула за пресметување на n-тиот член од низата)

Средниот член на три последователни броеви од аритметичката прогресија (низа) е еднаков на аритметичката средина на соседните два члена.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на математиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Архангел"** — музички албум на истоимената македонска рок-група, првобитно објавен во 1991 година од издавачката куќа „Хаос" од Белград. Во 2000 година, албумот бил повторно издаден од скопската издавачка куќа „Litium Records".

Песни
-----

Албумот ги содржи следниве песни:

1. Ладно оружје
2. Гордост
3. Исус
4. Златно жолто
5. Превез
6. Молк
7. Луна
8. 2 во 1
9. Брчки
10. Архангел

Автор на сите песни на албумот е Ристо Вртев. Албумот бил снимен во студиото „Јатаган" во 1991 година; продуцент и инженер на звукот бил Тоше Попсимонов, негов помошник бил Димитар Димовски, а мастерот го направил Никола Димушевски. Автор на обвивката на албумот е Златко Трајковски.

Наводи
------

1. ↑  Архангел, *Архангел* 1. Litium Records 001, 2000.
2. ↑  Архангел, *Архангел* 1. Litium Records 001, 2000.