recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ивер Бјеркестранд напаѓа капија во велеслалом
**Велеслалом** – дисциплина во алпско скијање и даскање. Натпреварувачите треба што побрзо да ја поминат означената патека притоа треба да ги поминат низ поставените врати кои се поставени на поголемо растојание отколку во слалом, но на помало отколку во супервелеслалом.

Велеслаломот и слаломот се техничките дисциплини во натпреварите во алпско скијање за разлика од брзите дисциплини во кои спаѓаат супервелеслаломот и спустот. Техничките дисциплини вообичаено се состојат од две возења на различни патеки, но на истиот терен.

Патека
------

Висинската разлика на патеката за велеслалом мора да биде меѓу 250 и 450 м за мажи и меѓу 250 и 400 м за жени. Бројот на врати треба да биде 56-70 за мажи и 46-58 за жени. Бројот на промени на правецот на патека за велеслалом е еднаков на 11-15% од висинската разлика на патеката во метри за возрасни, а 13-15% за деца. На пример, патека со висинска разлика од 300 м ќе има 33-45 промени на правецот за трка за возрасни.

Брзина
------

Олимпиецот Лоте Сејерстед   
на трка во велеслалом
Иако не спаѓа во брзите дисциплини, добро трениран натпреварувач може да достигне просечни брзини од 40 км/ч во велеслалом.

Опрема
------

Горе: скии за велеслалом од 2006,  
долу: скии за слалом
Скиите за велеслалом се пократки од оние за супервелеслалом и спуст, а се подолги од оние за слалом.

Историја
--------

Првиот велеслалом бил одржан на 20 јануари 1935 година во Мотароне, Италија.. По месец дена, вториот велеслалом бил одржан во Мармолада во италијанските Доломити.

На светските првенства велеслаломот како дисциплина бил додаде во 1950 година во Аспен, Колорадо, а на Зимските олимписки игри бил воведен во 1952 годиниа во Осло, Норвешка. Оттогаш тој е непрекинато дел од натпреварите на светските првенства и Зимски олимписки игри. Првично, натпреварите во велеслалом се состоеле од едно возење. Второто возење за мажи било додадено во 1966 година, а на Зимските олимписки игри во 1968 година. За жени, второто возење било додадено во 1978 година на светските првенства, а на Зимските олимписки игри во 1980 година.

Поврзано
--------

* Алпска комбинација
* Спуст
* Супервелеслалом
* Слалом

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2005-05-17. Посетено на 2017-03-05.
2. ↑  Francesco Vida. *La storia dello sci in Italia*.
3. ↑  Allen, John. „First Giant Slalom". *Skiing Heritage*. International Skiing History Assoc. Посетено на 31 December 2011.

Надворешни врски
----------------

* 

* Велеслалом на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4207120-3

 |

 |
**Хазардер** (англиски: *The Hustler*) — американски филм од 1961 година, во режија на Роберт Росен (Robert Rossen), заснован врз романот на Волтер С. Тевис (Walter S. Tevis). Главните улоги ги толкуваат: Пол Њуман (Paul Newman), Пајпер Лори (Piper Laurie), Џеки Глисон (Jackie Gleason), Џорџ Ц. Скот (George C. Scott), Мајрон Мек Кормик(Myron McCormick) и Мареј Хамилтон (Murray Hamilton). Ова е успешен психолошки филм што обработува ретка тема при што ликовите во него се профилирани прецизно, а за автентичноста на многубројните натпревари во билијар придонесол и консултантот Вили Москони (Willy Mosconi), повеќекратен првак на светот. Филмот бил награден со „Оскар" во категориите за сценографија и за фотографија, а имал уште седум номинации, и тоа: за најдобар филм, за режија, за главна улога (Пол Њуман), за епизодна улога (Глисон и Скот). Во филмот, тогаш младиот Пол Њуман докажал дека е способен да глуми психолошки сложени ликови. Подоцна, филмот го преработил Мартин Скорсезе (Martina Scorsese), но со друг наслов — „Бојата на парите".

Синопсис
--------

Еди Фелсон (го игра Њумен) е млад човек, кој е одличен играч на билјард. Заедно со неговиот соработник Чарли (го игра Мек Кормик), тој патува наоколу барајќи го легендарниот играч Минесота Фетс (го игра Глисон). Најпосле, тие пристигаат во матичниот клуб на Минесота Фетс и Еди го предизвикува да играат. На почетокот, Еди губи, но потоа почнува да игра подобро и остварува добивка од 11 000 долари. Тогаш, Чарли го убедува да престане со играта, но Еди не прифаќа. Притоа, играта ја следи професионалниот коцкар Берт Гордон (го игра Скот), кој го нарекува Еди „губитник". По 25 часа, Еди има заработено дури 18 000 долари, но тој се опијанува и ги губи сите пари. Вечерта, Еди го остава Чарли во хотелската соба и си заминува. На автобуската станица, тој ја запознава девојката Сара Пакард (ја игра Лори) која е алкохоличарка и останува да живее во нејзиниот стан. Сепак, Чарли успева да го најде и се обидува да го убеди да продолжат заедно, но Еди го одбива. Подоцна, Еди пак го среќава Берт Гордон, кој му нуди пари за да го предизвика Минесота Фетс, барајќи му голем процент од заработката, но Еди ја одбива понудата. Наскоро, тој игра билијар во еден клуб, но играчите го претепуваат и му ги кршат палците. За тоа време, него го негува Сара, која му ја изјавува својата љубов. Откако ќе закрепне, Еди ја прифаќа понудата на Гордон. Тогаш, Гордон, Еди и Сара заминуваат во Кентаки каде Еди игра билијар против еден локален богат човек. Притоа, Сара го убедува да се откаже од играта, но Еди грубо ја одбива, а потоа победува и заработува многу пари. Во хотелот, Гордон ја принудува Сара на секс, а откако ја минува ноќта со него, таа извршува самоубиство. Тогаш пристигнува Еди и ја здогледува мртвата Сара. Еди повторно го предизвикува Минесота Фетс и го победува. По играта доаѓа до остра кавга меѓу Гордон и Еди, кој го обвинува Городн за смртта на Сара, а потоа го напушта клубот.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Hazarder, američki film (12) - Film tjedna (R) (пристапено на 2.6.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Казанка** или **Казансу** (руски: *Каза́нка*; татарски: *Казансу*) е река во Татарстан, Русија, лева притока на Волга. Изворот на реката се наоѓа во близина на селото Бимери во Арскиот рејон и се влева во Кујбишевското Езеро во Казањ, во близина на Казанскиот кремаљ. Реката поминува низ градот Арск како и низ историскиот град Иске Казањ. Реката е долга 142 километри. Најголеми притоки на Казанка се реките Ија, Кисмес, Шимјаковка и Сула. Историски гледано, реката Булак се влевала во Казанка сè додека не била иградена браната во 1957 година. Во Татарстан, Казанка има статус на *споменик на природата*.

Казанка го дели Казањ на два еднакви дела. Во рамките на градот се изградени шест мостови, од кој најзначаен меѓу нив е Милениумскиот мост.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Притоки на Волга |
| --- |
|  |
| 
* Селижаровка
* Вазуза
* Тверца
* Шоша
* Дубна
* Медведица
* Нерл
* Кашинка
* Сит
* Молога
* Суда
* Шексна
* Согожа
* Которосл
* Кострома
* Њомда
* Унжа
* Узола
* Ока
* Кудма
* Керженец
* Сура
* Ветлуга
* Рутка
* Цивил
* Голема Кокшага
* Мала Кокшага
* Аниш
* Илет
* Свијага
* Сумка
* Казанка
* Кама
* Актај
* Голем Черемшан
* Сок
* Самара
* Чапаевка
* Мал Иргиз
* Голем Иргиз
* Терешка
* Еруслан
* Ахтуба¹

 | Карта на сливот на Волга |
|  |
| ¹ растока |

 |

Координати: 56°05′N 49°53′E﻿ / ﻿56.083° СГШ; 49.883° ИГД﻿ / 56.083; 49.883
**Муасанит** е редок минерал од класата на природни карбиди со состав SiC (силициум карбид). Формира мали безбојни кристали со дијамантски сјај. Синтетичката варијанта и техничкиот производ се слични по структура и состав — карборунд.

Природниот муасанит може да се најде само во занемарливо мали количини во некои типови метеори и во наоѓалиштата на корунд и во кимберлитите; природните монокристали не надминуваат димензии од неколку милиметри. Природниот муасанит за прв пат бил откриен во 1893 година во Аризона од страна на Фердинанд Анри Муасан, во чија чест и бил наречен минералот во 1905 година.

Во последните децении се појави технологија на создавање на големи провидни синтетички монокристали на муасанит кои често се користат за имитација на брилијанти.

Наводи
------

1. ↑  „Silicon carbide". *chemeurope.com*. Посетено на 2022-07-04.
2. ↑  „Learn About Moissanite". *keyzarjewelry.com*. Посетено на 2022-07-04.
3. ↑  „Synthetic Moissanite: A New Diamond Substitute". *gia.edu*. Посетено на 2022-04-07.
Типичен облик на меѓуатомски заемен потенцијал.
**Потенцијалите за атомско заемодејство** или **интератомски потенцијали** се математички функции за пресметување на потенцијалната енергија на систем од атоми чии просторни координати се познати. Овие потенцијали се користат како физичка основа за симулации на молекуларна механика или молекуларна динамика во области на хемијата, молекуларната физика и физиката на материјали. Неретко, потенцијалите за атомско заемодејство се надополнети со функции за кохезија, топлинска дилатација или растегливост.
**Видеоконференција** или **видеотелеконференција** е множество од интерактивни телекомуникациски технологии кои овозможуваат луѓето на две или повеќе различни локации да комуницираат преку симултан двонасочен аудио и видео пренос. Позната е и како визуелна колаборација, и е наменета за соработка меѓу групи.

Како колаборативни системи видеоконференциите се класифицираат во системите кои овозможуваат соработка меѓу луѓе, додека според парадигмата место-време се вројуваат во систмите со различно но предвидливо место за корисниците и исто време.

Видеоконференциските системи овозможуваат:

* Побрза комуникација и полесна колаборација
* Се намалуваат трошоците за деловни патувања, се намалува потрошеното време
* Побрзо може да се донесат одлуки за разлика од другите системи за соработка на далечина, бидејќи менаџерот или водачот на тимот истовремено може да го види расположението на тимот и како тие прифаќаат одредена одлука. Ваквите состаноци се продуктивни.
* Повеќе членови од тимот може да учествуваат на состанокот без трошење од работното време на патувања

Пример за ваков систем е Polycom Video Conferencing.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2009-02-26. Посетено на 2009-06-16.
Објаснување бројчињата кои се гледаат во означувањето на атомскиот број. Атомскиот број е број на протони, и заради тоа е и вкупниот број на полнеж, во атомското јадро.
**Атомски (реден) број** на еден хемиски елемент е всушност бројот на протони во атомското јадро. Според него се определува на кој елемент му припаѓа даден атом. Ознака за атомскиот број е ***Z***. Атомскиот број се запишува како горен лев индекс (на пример, кај кислородот, редниот број му е 8, т.е. има 8 протони: 8O).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на хемијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4306456-5

 |

 |
Координати: 30°42′N 88°3′W﻿ / ﻿30.700° СГШ; 88.050° ЗГД﻿ / 30.700; -88.050

*За округот видете Мобил (округ).*

---

Знаме на Мобил, Алабама
**Мобил** (англиски:  *Mobile*) е град во Алабама, САД, административен центар на округот Мобил. Сместен е на брегот на Мексиканскиот Залив. Основан е во 1702 година како главен град на француската колонија Луизијана и ја вршел таа функција сè до 1720 година. Мобил е трет по големина град во Алабама по Бирмингем и Монтгомери и има население околу 192,000 жители.

Во Мобил е роден писателот Грегори Бенфорд (р. 1941).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за САД е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Мачка на жешкиот лимен покрив** (англиски: *Cat on a hot tin roof*) — американски филм од 1958 година, во режија на Ричард Брукс (Richard Brooks), кој е автор и на сценариото, заедно со Џејмс По (James Poe), засновано врз драмата на Тенеси Вилијамс (Tennessee Williams). Главните улоги ги толкуваат: Елизабет Тејлор (Elizabeth Taylor), Пол Њуман (Paul Newman), Брл Ајвс (Burl Ives), Џек Карсон (Jack Carson), Џудит Андерсон (Judith Anderson), Медлин Шервуд (Madeleine Sherwood) и Вон Тејлор (Vaughn Taylor). Филмот бил номиниран за седум „Оскари", но не успеал да победи во ниту една категорија. И покрај тоа што филмот наишол на добар приме кај публиката и кај критиката, писателот Тенеси Вилијамс бил огорчен и тврдел дека екранизацијата на неговата драма ги уназадила американскиот филм и уметноста за 50 години. Причината за неговиот негативен став била тоа што во филмот е избегнат мотивот на хомосексуалноста поради која главниот лик Брик страда од депресија. Токму избегнувањето на оваа тема била причината поради која режисерот Џорџ Кјукор (Georgea Cukor) одбил да го режира филмот, а наместо него, тоа го направил Брукс. Инаку, првобитно, главната улога му била понудена на Елвис Пресли, но неговиот менаџер ја одбил понудата.

Синопсис
--------

Брик Полит (го игра Њумен), спортска ѕвезда на колеџот, по повредата се враќа дома, заедно со сопругата Маргарет, наречена Мачка (ја игра Тејлор), а по повод прославата на 65. роденден на татко му, Харви Полит кого сите го викаат Големиот тато (го игра Ајвс). Брик постојано се опива, зашто се наоѓа во депресија поради лошите односи со сопругата, која не може да забремени. Големиот тато се враќа од болницата, уверен дека неговото здравје е добро, но тој не знае дека е болен од рак. Маргарет го моли Брик да ги среди работите поврзани со наследството, но Брик е целосно незаинтересиран за тоа. Неговото однесување го разлутува татко му, кој бара од Брик да му каже зошто се однесува така, но Брик одбива да му каже. Покрај тоа, Брик е очаен поради тоа што неговиот најдобар пријател, Скипер, неодамна извршил самоубиство при што се чувствува виновен поради неговата смрт. Маргарет долго време била љубоморна на Скипер, зашто Брик бил поблизок со него отколку со неа. Сега, таа се бори да му помогне на Брик да ја заборави смртта на Скипер и да ги поправи односите со татко му. Кога Брик случајно ќе каже за болеста на татко му, тој се повлекува во подрумот, разочаран од сознанието за скорешната смрт. Таму доаѓа до остра кавга меѓу него и Брик, но потоа се помируваат. За тоа време, мајка му на Брик се кара со другиот син, кој сака да го присвои целиот имот. Тогаш, пред сите присутни Маргарет кажува дека е бремена, а Брик и Големиот тато застануваат на нејзината страна, иако знаат дека тоа не е точно.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Mačka na vrućem, limenom krovu, američki film (12) (1958.) (104min) - Zlatno doba Hollywooda: ciklus filmova Elizabeth Taylor (пристапено на 3.1.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јордан Добревски** — македонски писател за деца и драмски автор.

Животопис
---------

Јордан Добревски е роден во с. Модрич, Струшко на 6 ноември 1939 година. Починал во Скопје на 9 февруари 1980 година. Завршил средно образование. Работел во РТВ Скопје. Член на ДПМ од 1972 година. Добитник е награда на Фестивалот на југословенското радио во Охрид.

Објавени книги
--------------

* И ноќе и дење (поезија за деца, 1970)
* И сон и јаве (поезија и проза за деца, 1970)
* Кажи како да те викам (поезија за деца, 1980)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------



1. ↑  Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, Скопје, 2004, стр. 75 - 76.
Српски новинар и дипломатПредлошка:SHORTDESC:Српски новинар и дипломат
**Димитрије Боди** (српски: *Димитрије Боди*; 1850–1942) бил српски новинар и дипломат. Бил роден во Белград во богато семејство од влашко потекло. Студирал право на Високата школа во Белград и на универзитетите во Лајпциг, Берлин и Париз. Од 1880 до 1885 бил писар, секретар и отправник во српската амбасада во Софија, што било прекинато со Српско-бугарската војна, за повторно да се врати во Софија во 1886. Бил назначен за прв српски конзул во Битола, каде што пристигнал на 9 април 1889 со вице-конзулот Петар Манојловиќ. Тој бил конзул во Битола помеѓу 1889 и 1895. Бранислав Нушиќ (1864–1938) бил секретар во конзулатот за време на неговата должност како конзул.

Наводи
------

1. ↑  Terzić 2008, стр. 330.

Извори
------

* Terzić, Slavenko (2008). „Конзулат Краљевине Србије у Битољу (1889-1897)" (PDF). *Историјски часопис* (57): 327–342. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-03-24. Посетено на 2016-02-29.
За други значења на поимот, погл. Канал (појаснување).
Современ соѕидан канал за наводнување од хидросистемот Тиквеш кај с. Сирково  
Канал за воден сообраќај во Германија  

**Канал** е вештачки воден пат изграден за сообраќај, наводнување, снабдување со вода или дренажа. Затворената комора, или поунд, на компримиран воздух се поплавува или дренира , така што предметот што е внатре се крева или спушта со цел да помине меѓу делови вода на различни висини. Каналите биле од големо значење пред доаѓањето на железницата во средината на XIX век. Модерната техника им овозможува на големите бродови да патуваат побрзо со намалување на чекањето на коморите.

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Канал" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85019433
* GND: 4029459-6
* BNF: cb11937681n (податоци)
* NDL: 00574013

 |

 |
*Burhinus oedicnemus insularum*
**Чурулин** (науч. *Burhinus oedicnemus*) — северен вид птица од семејството на чурулинците.
Распространет е низ Европа, северна Африка и југозападна Азија. Таа е преселница од постудените краеви која зиме преоѓа во Африка. Ја има и во Македонија.

Опис
----

Чурулинот е прилично голема блатна птица иако е со средна големина според стандардите на своето семејство. Должината ѝ се движи од 38 до 46 см, со распон на крилјата од 76 до 88 см и тежина од 290 до 535 грама.
Перјето му е со бои од околината во која се вклопува, нозете му се жолти, но впечатлив е неговиот силен црно-жолт клун и големите жолти очи кои потсетуваат на влекачите. Впечатлив е во лет, со црно-белите ознаки на крилјата.
Името на родот *Burhinus* доаѓа од грчкиот *bous* (секира) и *rhis* (нос).

Поведение
---------

И покрај тоа што е класифициран како блатна птици, чурулинот претпочита суви отворени простори со гола земја. Тој, во голема мера е ноќна птица, особено во сезоната на парење кога ја пее својата гласна ѕвонлива песна *чур-ли, туули, тули тули, чуру-чуру ли*.
Несе 2-3 јајца во гнездото кое го сместува директно на земјата или во мала пукнатинка.
Чурулинот се храни со инсекти, други мали безрбетници и повремено мали влекачи, жаби и глодачи.

Подвидови
---------

Има 5 подвида од *Burhinus oedicnemus*:

* *Burhinus oedicnemus distinctus* (Bannerman, 1914) Канарски Острови, централни и западни
* *Burhinus oedicnemus harterti* Vaurie, 1963
* *Burhinus oedicnemus insularum* (Sassi, 1908) Канарски Острови, источни
* *Burhinus oedicnemus oedicnemus* (Linnaeus, 1758)
* *Burhinus oedicnemus saharae* (Reichenow, 1894)

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Burhinus oedicnemus*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. ↑  *CRC Handbook of Avian Body Masses* by John B. Dunning Jr. (Editor). CRC Press (1992), ISBN 978-0-8493-4258-5.
3. ↑  Jobling, James A (1991). *A Dictionary of Scientific Bird Names*. OUP. ISBN 0-19-854634-3.
4. ↑  título = Birds of the World -- current valid scientific avian names.
5. ↑  Datos recientes sobre el Alcaraván (Burhinus oedicnemus L. 1758) en la Isla de La Palma (Canarias): notas
Recent data on the Stone Curlew (Burhinus oedicnemus) on La Palma (Canary Islands): notes
Autores: Rubén Barone Tosco, Felipe Siverio, D. Trujillo 
Localización: Vieraea: Folia scientarum biologicarum canariensium, ISSN 0210-945X, Nº. 21, 1992 , pag. [168 ]
6. ↑  Datos recientes sobre el Alcaraván (Burhinus oedicnemus L. 1758) en la Isla de La Palma (Canarias): notas
Recent data on the Stone Curlew (Burhinus oedicnemus) on La Palma (Canary Islands): notes
Autores: Rubén Barone Tosco, Felipe Siverio, D. Trujillo 
Localización: Vieraea: Folia scientarum biologicarum canariensium, ISSN 0210-945X, Nº. 21, 1992 , pag. 168

Надворешни врски
----------------

* ARKive Архивирано на 21 мај 2008 г. Фотографии и видеа.
* Возраст и пол (PDF; 4.7 MB) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze Архивирано на 23 јули 2011 г.
**Луј Брај** (француски: *Louis Braille*; Кувре, 4 јануари 1809

 — Париз, 6 јануари 1852

) — професор по француски јазик кој во 1829 година го измислил системот за букви за слепите, Брајовата азбука (Брајово писмо).

 Луј Брај- Брајово писмо
Пишаните букви со Брајово писмо се состојат од една до шест подигнати точки, кои се читаат со допирање со врвовите од прстите. Ова писмо е приспособено така што со него може да се пишува на сите јазици.

Животопис
---------

На тригодишна возраст, Луј го повредил окото со алатка од занаетчиската работилница на неговиот татко. Поради добиената инфекција ослепел на другото око. На десетгодишна возраст, добил стипендија со помош на која се школувал на Кралскиот институт за слепи во Париз. Таму, децата учеле како да читаат релјефни букви со допир. Во тоа време, не постоел систем со кој овие деца можеле да пишуваат. На тринаесетгодишна возраст, тој измислил систем за пишување базиран на олеснителни точки. Инспирација за изумот добил од полицаецот Шарл Барбије, кој измислил сличен начин на пишување за војниците кои би морале да пишуваат во мрак. Системот на Барбије имал 12 точки, а Брајовото писмо само 6 точки. Покрај тоа, Брајовото писмо било едноставно и слично на стенографскиот начин на пишување. Брај го развил така што со него можеле да се напишат математички формули и музички ноти. Подоцна станал истакнат професор на институтот. Неговиот систем на пишување и читање не се користел во образованието на слепите за време на неговиот живот.

Луј Брај починал од туберкулоза. Погребан е во парискиот Пантеон.

Наводи
------

1. ↑  „Louis Braille : biographie courte, dates, citations". *www.linternaute.fr* (француски). Посетено на 19. 2. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „Luj Braj — donosi svetlo zatočenicima tame — ONLAJN BIBLIOTEKA Watchtower". *wol.jw.org*. Посетено на 19. 2. 2020. no-break space character во `|title=` во положба 11 (help); Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
3. ↑  „Louis Braille et l'alphabet braille". *SNOF* (француски). 12. 1. 2012. Посетено на 19. 2. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

* Биографија на Луј Брај - Американска фондација за слепи лица
* Животот на Луј Брај Архивирано на 8 јануари 2009 г.
* Памела Лоример (1996), *Историска анализа и критичка еволуција на Брајовата азбука*
Сателитска снимка на Нама.
**Нама** или **Нема** е остров и општина во сојузната држава Чук во Микронезија. Островот е долг 1.5 км и широк 0.5 км. Островот е дел од Горните Мортлокови Острови, и се наоѓа на 60 км југоисточно од Чук и на 13 км северозападно од Лосап.Нама е доста населен остров и според податоците од 2010 година, островот имал 995 жители.

Наводи
------

1. ↑  Statoids.com, retrieved December 8, 2010
2. ↑  Oceandots - Nama
3. ↑  Chuuk State Census Report, 2000[*мртва врска*]

Поврзано
--------

* Чук
* Микронезија

Надворешни врски
----------------

* Германска експедиција 1908-1910 Архивирано на 26 април 2012 г.
* Растителен и животински свет Архивирано на 12 декември 2018 г.

Координати: 6°59′30″ N; 152°34′29″ E﻿ / ﻿6.9918° СГШ; 152.5746° ИГД﻿ / 6.9918; 152.5746

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија СД Микронезија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Каури** (науч. *Agathis australis*) е иглолисно дрво кое расте во северниот дел на Северниот остров на Нов Зеланд. Каурито расте исклучително право и достигнува височина од 40-50 м, со мазна кора и мали овални листови. Во минатото ова дрво било многу употребувано, и затоа денес не е толку често колку што било во пред-европските времиња.

Лисјата му се околу 3-7 см во должина и 1 см во ширина. Иако по текстура се кожести, немаат средна жилка; наредени се во спротивни парови или во венчиња од по три на секое гранче. The шишарките им се топчести, 5-7 см во пречник, и зреат за 18-20 месеци по опрашувањето; при зрелоста тие се распаѓаат и испуштаат семиња. Машките шишарки се цилиндрични, 2-4 см во должина и 1 см во дебелина.

Дрвата главно виреат во северниот дел од Северниот Остров на Нов Зеланд. Најпознати примероци на вакви дрва се т.н. *Тане Махута* и *Те Матуа Нгахере* кои се наоѓаат во регионот Нортленд. Овие дрва се именувани по маорскиот бог на шумата, односно 'Таткото на шумата'. Заради нивната големина, овие дрва претставуваат туристичка атракција.

Каури е најголемото дрво во Нов Зеланд. Големината и цврстината на дрвото е исклучително погодна како градежен материјал за куќи и бродови, а особено за јарболи на бродовите. Заради неговата светла боја ова дрво исто така се користи за изработка на квалитетен мебел. Дрвото ја отфрла својата кора за да превенира искачување и зацврстување на епифити на истата.

Во доцниот XIX и раниот XX век смолата (поточно полуфосилизирана смола) од ова дрво била скапоцена стока, особено заради ексклузивниот премаз кој се добива од неа.

Поврзано
--------

* Араукарии
* Новозеландски дрва
**Парламентарните записи на Обединетото Кралство го** опфаќаат периодот од создавањето на Кралството Велика Британија во 1707 година, вклучувајќи ги и записите од Парламентот на Велика Британија и од Парламентот на Обединетото Кралство.

Најдолго
--------

Најдолгиот британски парламент траеше девет години и шест месеци, од 26 ноември 1935 година до 15 јуни 1945 година. (За време на Втората светска војна не беа распишани избори. )

Најдолго опстојување
--------------------

Најдолгата единечна седница на Доомот на комуните траеше од 16:00 часот на 31 јануари 1881 година до 09:30 часот на 2 февруари, со времетраење од 41,5 часа. Сесијата беше во центарот на „Заштита на личност и имот во Ирска". 

Најдолгото единствено седење на Домот на лордовите траеше од 11:00 часот на 10 март 2005 година до 19:31 часот на 11 март 2005 година, со времетраење од 32,5 часа (без паузи). Седницата беше во центарот на разгледувањето на амандманите на Комонс во Предлог-законот за спречување на тероризам.

Повеќето поделби
----------------

Најголемиот број поделби за еден ден во Домот на комуните е 64 на 23-24 март 1971 година, од кои 57 се случиле меѓу полноќ и пладне.

Најдолг говор
-------------

Најдолгиот континуиран говор што е снимен е оној на Хенри Питер Бругам на 7 февруари 1828 година кога зборуваше шест часа за реформата на законот. Потоа, тој го постави истиот рекорд во Домот на лордовите на 7 октомври 1831 година, повторно зборувајќи шест часа за време на второто читање на Законот за реформи.

Бидејќи беа воведени построги постојани налози, најдолгиот говор на задната клупа го одржа Иван Лоренс на 5-6 март 1985 година, зборувајќи 263 минути против Предлог-законот за флуоризација на водата.

Најмногу дадени гласови
-----------------------

Најмногу гласови дадени во една дивизија се 660 гласа на недоверба (350-310) против владата на маркизата во Солсбери на 11 август 1892 година. Имаше 665 од 670 членови кои учествуваа во поделбата, бидејќи секоја страна постави по двајца раскажувачи за да ги пребројат гласовите, а претседателот на Долниот дом остана во Чаир. Две места беа празни, а само тројца членови не учествуваа, двајца беа болни и еден отсуствуваше во Австралија.

Најмалку гласови дадени
-----------------------

Најмалку гласови дадени во една дивизија има еден, на гласањето дали да се одложи дебатата за нацрт-законот за британските железници во 01:33 часот на 24 јули 1974 година.

Поврзано
--------

* Парламентарни записи

1. ↑  McWhirter, Norris (1996). *Guinness Book of Records*. Guinness Publishing. стр. 183. ISBN 0-85112-646-4.
2. ↑  „House of Lords ends 21-hour marathon debate on voting". *BBC News*. 18 January 2011. Посетено на 18 July 2014.
3. ↑  „Prevention of Terrorism Bill". Lords Hansard. 10 March 2005. Посетено на 18 July 2014. Наводот journal бара `|journal=` (help)
4. ↑   Архивирано на 29 јуни 2021 г. at hansard.millbanksystems.com
5. ↑  Hansard for 24 July 1974 Архивирано на 29 јуни 2021 г. at hansard.millbanksystems.com
Јакна MA-1
**Пилотска јакна** — горна облека, вид јакна создадена за пилотите на ВС на САД за време на Втората светска војна. Со текот на времето, од претежно воена опрема се префрлила на обична облека. Карактеристични карактеристики на пилотската јакна се еластичните ленти на краевите на ракавите и на појасот.

Историја
--------

Непосреден предок на современите пилотски јакни бил моделот на јакни МА-1, издаден во 1955 г. по посебна нарачка од Воздухопловните сили на САД, кој бил наречен „јакна за летање" (англ. *flight jacket*) или „јакна за бомбардирање" (англ. *bomber jacket*), бидејќи го носеле летачи на тешки бомбардери. Подоцна, краткото име бомбер (англ. *bomber*) било доделено на јакните од овој крој. Во средината на 1950-тите, јакната добила карактеристична портокалова постава. Направена е по иницијатива на Воздухопловната спасувачка служба, која имала потешкотии да најде летач облечен во униформа со боја што не се забележува на заднината на земјата. Летачите што принудно слетале или биле принудени да го напуштат авионот со падобран ја свртеле јакната однатре и ја облекле со светлата страна надвор.

Јакната е удобна, лесна за носење, не го ограничува движењето и ја менува бојата кога е свртена однатре, поради што во различни периоди се здобила со популарност меѓу скинхедсите, рејверите, модовите и фудбалските навивачи.

Наводи
------

1. ↑  „Cropping the skinhead image Сайт guardian.co.uk". Архивирано од изворникот на 2011-10-17. Посетено на 2010-08-18. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
2. ↑  „Bootboys: 1972 — 1977". *www.angelfire.com*. Посетено на 2023-10-03.
**„Крсте Петков Мисирков"** — основно училиште во селото Оризари, Општина Кочани. Наречено е по македонскиот филолог, кодификатор, славист, историчар, етнограф - Крсте Петков Мисирков, име кое претставува синоним на долготрајната борба на македонскиот народ на национална и културна афирмација.

Во состав на училиштето работи едно подрачно училиште во Прибачево, каде се одвива настава во една комбинирана паралелка.

Историја
--------

Училиштето прв пат почнало со работа во далечната 1912 година, во склоп на егзархиската гимназија во Кочани и до 1944 година наставата наизменично се менувала на бугарски (1912-1913, 1915-1918, 1941-1944) и српски јазик (1913-1915, 1918-1941). Низ историјата училиштето неколку пати го менувало името и тоа „Даме Груев", „Св.Климент Охридски" и од 1945 година го носело името „Маршал Тито" се до 1993 година кога по иницијатива на Министерството за образование, училиштето го добило името „Крсте П. Мисирков".

Во 2015 година била изградена училишната спортска сала. Салата била дел од проектот „Изградба и опремување на 145 училишни спортски сали" на Министерството за образование и наука, финансиран од Владата на Република Македонија.

### Досегашни директори

* Соња Иванова (13 јуни 2018-)

Особености
----------

Во училиштето во Оризари има 11 универзални училници, 1 кабинет по техничко образование, 1 кабинет по информатика, 1 кабинет по музичко образование, 2 специјализирани училници за I одд, библиотека како и простор за наставни средства и помагала. Спортската сала е од површина од 1,250 м2. Има кабинети, гардероби и 500 седишта во публиката.

Галерија
--------

* Влезот на училиштетоВлезот на училиштето
* Источното крилоИсточното крило
* Источното крило и салатаИсточното крило и салата
* Источното крило и дворотИсточното крило и дворот
* Спортската салаСпортската сала

Наводи
------

1. ↑  „Регистар на основни училишта". *data.gov.mk*. Посетено на 30.01.2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
2. 1 2 3  „Самоевалуација на училиштето 2020-2022" (PDF). ОУ „Крсте Петков Мисирков". август 2020. стр. 3. Архивирано од изворникот (PDF) на 25 март 2023. Посетено на 29 септември 2023.
3. ↑  „УЧИЛИШНА СПОРТСКА САЛА ВО ОУ „КРСТЕ МИСИРКОВ" – ОРИЗАРИ". Општина Кочани. 26 март 2018. Архивирано од изворникот на 21 септември 2020. Посетено на 29 септември 2023.
4. ↑  „Вработени". ОУ „Крсте Петков Мисирков". Архивирано од изворникот на 29 септември 2023. Посетено на 29 септември 2023.
5. ↑  „Самоевалуација на училиштето 2020-2022" (PDF). ОУ „Крсте Петков Мисирков". август 2020. стр. 4. Архивирано од изворникот (PDF) на 25 март 2023. Посетено на 29 септември 2023.
6. ↑  „УЧИЛИШНА СПОРТСКА САЛА ВО ОУ „КРСТЕ МИСИРКОВ" – ОРИЗАРИ". Општина Кочани. 26 март 2018. Архивирано од изворникот на 21 септември 2020. Посетено на 29 септември 2023.

Надворешни врски
----------------

* ОУ „Крсте Петков Мисирков" - Оризари на Ризницата ?
* Матична страница

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија училиште во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Глобочани** или **Глобочени** — село во Мала Преспа, во состав на Општина Пустец од Горичкиот округ.

Географија и местоположба
-------------------------

Селото се наоѓа во областа Мала Преспа, на околу 8 километри јужно од македонско-албанската граница.

Глобочани граничи со следните села: од северната страна со селото Долна Горица и од јужната страна со селото Шулин.

Историја
--------

Глобочани е старо, повеќевековно село во кое отсекогаш живееле Македонци христијани.

Најран пишан документ за селото е од 1337 година, потоа се спомнува во Слепченскиот кодик во XVI и XVII век.

За време на револуционерните борби постоела месна чета од околу 20 души која ја предводел Јоше од селото Подмочани. Во Втората светска војна селото е запалено и од 40 куќи останале 16.

Економија
---------

Демографија
-----------

1900 година според бугаринот Васил К’нчов селото броело 248 Македонци православни. 1948 година селото имало 16 куќи со 84 жители.

|  |  |
| --- | --- |
| **Година** | **Население** |
| 1900 | 248 |
| 1926 | 472 |
| 1945 | 346 |
| 1960 | 217 |
| 1969 | 239 |
| 1979 | 252 |
| 1989 | 299 |
| 2000 | 294 |
|

### Родови

Во селото и ден денес живеат Македонци, родовите во селото се:

* Бојчевци
* Баруљовци
* Калешковци
* Малевци
* Ничовци
* Србиновци
* Танчевци
* Тушкаровци

Општествени установи
--------------------

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

Редовни настани
---------------

Личности
--------

* Илинден Спасе
* Стерјо Спасе
* Ѓорѓи Тане  Архивирано на 27 септември 2007 г.

Култура и спорт
---------------

Иселеништво
-----------

Наводи
------

1. ↑  „Славејко Арсов „Спомени"". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2013-09-09.
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2009-01-01. Посетено на 2007-03-06.
3. ↑  „архивска копија" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-02-11. Посетено на 2007-04-21.

Надворешни врски
----------------

Наводи
------



|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Пустец |
| --- |
|  |
| ОЕ Пустец | 
* Глобочани
* Горна Горица
* Долна Горица
* Зрновско
* Леска
* **Пустец**
* Туминец
* Церје
* Шулин

 | Грб на општината ПустецГрб на општината Пустец |

 |
**Џихангир** — населба коија се наоѓа во областа Бејоглу во Истанбул, Турција. Населбата се одликува со тени улици, паркови и кафулиња. Се наоѓа помеѓу плоштадот Таксим и Катабаш. Во превод на македонски јазик, името Џихангир значи *освојувач на светот*

Оваа место во времето на Сулејман Величествениот било пошумено и самиот султан честопати доаѓал овде по лов, а и самото место било омилено на неговиот син Џихангир. Овде, познатиот османлиски архитект Мимар Синан изградил дрвена џамија по наредба на султанот. Во текот на 19 век, во градот и населбата пристигнале голем број на население од другите краеви на Истанбул и Турција. Со ова, голема површина на шуми биле уништени, а на нивно место била изградена денешната населба.

Започнувајќи од 1930 година, сите немуслимански жители биле протерани од населбата. Ви 1970-тите, населбата била позната како место во која живееле голем број на уметници и интелектуалци. Исто така била позната и по нелегалната проституција.

* Hürel, Haldun (2008). *Semtleri, Mahalleri, Caddeleri ve Sokakları A'dan Z'ye İstanbul'un Alfabetik Öyküsü*. İkarus. ISBN 978-975-999-290-3.
* İlkuçan, Altan (2004). *Gentrification, Community and Consumption: Constructing, Conquering and Contesting "The Republic of Cihangir"*. Master's thesis, Dept. of Management, Bilkent University, Ankara.  Архивирано на 3 март 2016 г.
* Karpat, Kemal H. (2002). *Studies on Ottoman social and political history: Selected articles and essays*. Brill. ISBN 9004121013, 9789004121010 Проверете ја вредноста `|isbn=`: invalid character (help).
* Kleiss, Wolfram (1965). *Topographisch-archäologischer Plan von Istanbul: Verzeichnis der Denkmäler und Fundorte*. Verlag Ernst Wasmuth.

Надворешни врски
----------------

* Images of Cihangir
* Map of Cihangir neighborhood Архивирано на 26 јули 2011 г.

Координати: 41°01′59″N 28°59′07″E﻿ / ﻿41.03306° СГШ; 28.98528° ИГД﻿ / 41.03306; 28.98528
|  |
| --- |
| **Аксарај**  Aksaray |
|  |
|  |
| **Информација** |
| **Место** | Истанбул, Турција |
|

**Аксарај** (во превод *Бела палата*) - населба во Истанбул, Турција. Името на населбата доаѓа поради тоа што била основана од страна на мигранти од провинцијата Аксарај во Централна Анадолија, депортирани во времето на Мехмед II. Аксарај граничи со Еминону и во населбата се наоѓа џамија Пертевнијал Султан.

Денеска, населбата има модерен изглед, со голем број на хотели и продавници, претежно активни во трговската размена со Русија и Романија.

Наводи
------

1. ↑  Mamboury (1953), p. 99

Надворешни врски
----------------

* Слики од населбата Архивирано на 4 март 2016 г.
* Хотели во Аксарај Архивирано на 18 декември 2014 г.
**Дунаујварош** (унгарски: *Dunaújváros*, порано *Dunapentele*) — град во Унгарија, сместен во средишниот дел на државата. Дунаујварош е втор по важност град во рамките на жупанијата Фејер.

Спрема податоците од 2008 година градот има 62.286 жители.

Потекло на поимот
-----------------

Името *Дунаујварош* во превод од унгарски јазик значи „нов град на Дунав".

Географија
----------

Дунаујварош се наоѓа во средишниот дел на Унгарија, во средишниот дел на Панонската Низина, на десниот брег на Дунав. Оддалечен е 75 км јужно од престолнината Будимпешта. Со главниот град Дунаујварош е поврзан со современ автопат.

### Клима

Климата во градот е умерено-континентална.

Историја
--------

Градба на мостот преку Дунав
Дунаујварош е еден од поновите градови во Унгарија. Изграден е во текот на педесеттите години, за време на социјализмот и индустријализацијата на земјата како потполно нов град покрај постојното гратче *Дунапентеле*.

### Дунапентеле

Ова подрачје било населено уште од древни времиња. Во времето кога западниот дел на Унгарија бил под власт на Римјаните под името Панонија, градот се вика Интерциса и бил на границата на провинцијата. Унгарците го покориле ова подрачје во почетокот на 10 век. Градот бил наречен Пентеле по грчкиот светец Пантелејмон.

Меѓу 1541 и 1688 година градот бил под власт на Османлиското Царство, кога е потполно уништен во текот на Петнаесетгодишната војна. За време на борбата за ослободување која ја предводел Ференц II Ракоци местото повторно било опустошено. Во 18 век почнува обнова и просперитет на населбата. Во 1833 година ова место добило статус на град.

Население
---------

Во следнава табела се дадени историски податоци за бројноста на населението:

| Година | Жители |
| --- | --- |
| 1949 | 3.949 |
| 1960 | 30.976 |
| 1970 | 45.129 |
| 1980 | 60.736 |
| 1990 | 59.028 |
| 2001 | 55.309 |
| 2011 | 48.484 |

Во 2001 година Дунаујварош имал 55.309 жители (92,5% Унгарци, 0,6% Роми, 0,6% Германци, 6,3% други). Вероисповед: 38,9% католици, 8,3% калвинисти, 2% лутеранци, 37,8% атеисти, 0,2% други, 12,8% без одговор.

Збратимени градови
------------------

Збратимени градови со Дунаујварош се:

* Србија, Сремска Митровица
* Австралија, Линц
* Бугарија, Силистра
* Франција, Вилжуиф
* Италија, Терни
* Романија, Џурџу
* Турција, Инегул
* Украина, Алчевск

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Дунаујварош" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место на Дунаујвароша (унгарски) en
* Панорами на Дунаујварош
* Новиот мост во Дунаујварош

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 126674167
* LCCN: n81004852
* GND: 4091367-3
* SUDOC: 066838371
* BNF: cb13747422q (податоци)
* NKC: ge442569

 |

 |



1. ↑  „2001 census - Nationalities (Hungarian)". Архивирано од изворникот на 2020-03-29. Посетено на 2016-10-27.
2. ↑  „2001 census - Religions (Hungarian)". Архивирано од изворникот на 2020-04-10. Посетено на 2016-10-27.
3. ↑  „Historical population of Fejér (Hungarian Central Statistical Office)". Архивирано од изворникот на 2006-01-12. Посетено на 2016-10-27.
**Долама** (турски: *dolama*) е машка горна облека со ракави. Најчесто била изработувана од бела клашна, а дополнително украсена со црни гајтани по шавовите. Ја носело машкото мијачко население од дебарскиот регион.

Долга е до под колена и се одликува со повеќе клиње. На страните има нашиено џебови, а долу цепови. За разлика од предниците и ракавите, кои се украсени со црни гајтани и бикме, сите рабови се опточени со зелена оптока. Празничната зетовска облека дополнително е орнаментирана со вез и со пулови, на лактите на ракавите со мотивот колчаци , а на предниците со мотивите петлиња и криваче.

Во некои региони (Кумановско) се среќава долама што по кројот е слична на елекот, само што има ракави. Таа била изработена од бела клашна и е долга до појасот, а на градите се преклопувала. Подоцна, во почетокот на XX в. во некои региони на Македонија започнала да се изработува од киткајка и да се полни со памук.

Галерија
--------

Наводи
------

1. ↑  „Македонска Енциклопедија (стр. 480)".

Поврзано
--------

* Кафтан
Пулицерова награда на Кевин Картер - фотографија на прегладнето суданско дете и мршојадец кој чека во позадина
***Мршојадецот и малото девојче***, познато и како ***Девојчето што се бори***, е фотографија на Кевин Картер која првпат се појавила во *Њујорк Тајмс* на 26 март 1993 година. Тоа е фотографија на изнемоштено дете погодено од глад, за кое првично се верувало дека е девојче,  кое паднало во преден план со мршојадец кој го гледа од близина. Било пријавено дека детето се обидувало да стигне до центарот за хранење на Обединетите нации на околу половина милја оддалеченост во Ајод, Судан (денес Јужен Судан), во март 1993 година, и дека го преживеал инцидентот. Сликата ја добила наградата Пулицерова награда за играна фотографија во 1994 година. Картер си го одзел животот четири месеци по освојувањето на наградата.


1. ↑  Rojas, Alberto (21 February 2011). „Kong Nyong, el niño que sobrevivió al buitre" [Kong Nyong, The Boy Who Survived the Vulture]. *El Mundo* (Spanish). Архивирано од изворникот на 30 June 2017. Посетено на 29 August 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Forever Living Products** е американска мулти-левел маркетинг компанија за производство и дистрибуција на производи од вистинска алоја и пчели. Forever Living Products е најголем производител на алое и тоа 92% од вкупното светско производство, а другите 8% се распоредени во околу 1000 други компании во светот. Во 2006 година била рангирана на #340 место на Форбс меѓу 500 најголеми приватни компании.

Податоци за компанијата
-----------------------

FLP е основана во 1978 година. Годишен профит е 1200 милиони долари. Опфаќа повеќе од 5.500.000 членови, а секој член во ланецот учествува во распределбата на доходот. Има повеќе од 100.000.000 потрошувачи во 76 држави. Производите се купуваат само преку дистрибутерска мрежа на фирмата. Најголеми корисници се Јапонците. Во Америка оваа компанија е на шесто место според списокот на компании со најбрз развој. 
FLP има потврда за квалитет од Меѓународниот научен совет на алое, чиј знак носи секој производ.

Општи упатства за производите
-----------------------------

Пред името на производот секогаш стои карактеристичен број. Сите производи со алое имаат потврда од Меѓународниот научен совет за алое. Производите се фабрички затворени со фолија врз отворот и на амбалажата е напишано предупредување заради сопствена заштита, да не се употребува ако е веќе отворено. Штом еднаш се отвори гелот од вистинска алоја, се чува во фрижидер.
Сите производи имаат рок на употреба 4 години. 
Производите на FLP можат да се класифицираат во неколку групи: 

* Производи за исхрана и диетална програма
* Производи за дополнување на исхраната
* Производи од пчели
* Козметички препарати кои освен алое содржат и други лековити растенија, витамини и слично.

Надворешни врски
----------------

* За производите на компанијата

Наводи
------

1. ↑  „Forever Living Products International, Inc. Company Overview". hoovers.com. Посетено на 2008-06-29.
2. 1 2  „The Largest Private Companies No.340 Forever Living Products Intl, 2006". forbes.com. Посетено на 2008-06-29.
Првата страна од евангелието)
**Евангелието според Јуда** е апокрифно евангелие од гностичко потекло, кое било преведено на коптски јазик најверојатно кон средината на 2 век од грчки оригинал. Како автор на текстот е наведен Јуда Искариотски.

Текстот ја претставува историјата на начин според кој Исус наводно го замолил на Јуда да го предаде. По ова во текстот е претставена гностичката космологија која ја поседувал Јуда, претставувајќи го како дисциплиниран ученик, кој го исполнил барањето на учителот да биде предаден. Документот е поделен во три главни делови. Секој од нив има три потцелини. Главниот проблем е во достигнување восостојба на изгубено спознание. Христос е претставен како учител и просветител оној кој ја открива Божествената мистерија). Последицата на Христовото дело е реинтеграција со примордијален извор, т.е. враќање на Отецот преку таинско познание.

Единствената позната копија на евангелието според Јуда, ракопис од папирус, (познат и како „кодекс"), вели дека за разлика од Библијата, Исус лично побарал од Јуда да им го предаде на римските војници, што длабоко го повредило верниот ученик. Клучниот пасус во евангелието е кога Исус му вели на ЈУда:

>  „... Ти ќе ги надминеш сите други. Зашто ќе го жртвуваш човекот што ме облекува".
> 
> 

Текстот упатува на тоа дека Јуда, помагајќи му на Исус да се ослободи од своето физичко постоење, помогнал да се ослободи неговата духовна божественост.

Изгубен во продолжение на 1700 години, текстот бил пронајден во Ел Миља, во Египет во текот на 1978 година. Текстот содржи над 60 страни во кои покрај „Евангелие по Јуда" се и „Апокалипсата на Јаков", „Писмото на апостолот Петар до апостолот Филип" и фрагмент од текст кој научниците го нарекле „Книга на туѓината".

Првите најави за постоење текст на „Евангелието по Јуда" биле пронајдени во студијата од Свети Иринеј, епископ од Лион, во 180 година од нашата ера. Студијата го нарекува Евангелието - еретичко. За авторот на текстот денеска не постојат податоци. Според Андреј Курајев, професор на Московската духовна академија, тој документ не можел да биде дело на Јуда Искариотски, затоа што тој се обесил дента кога бил распнат Христос.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2011-06-23.