recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Наќе Чулев** (р. Кавадарци, 1972) — македонски разузнавач и поранешен министер за внатрешни работи. Тој на оваа функција стапил по изборот на новата техничка влада на 3 јануари 2020.

Животопис
---------

Наќе Чулев, е поранешен министер за внатрешни работи. Тој работел во Директоратот за разузнавање на меѓународен тероризам и организиран криминал во Агенцијата за разузнавање и бил редовен професор на Дипломатската академија на МНР. 
Во периодот од 2013-та до 2017 година, Чулев бил директор на Агенцијата за разузнавање, а од 2017 до 2019 генерален помошник на директорот на Агенцијата за разузнавање. Во минатото бил и советник во Агенцијата. Тој бил прв секретар во амбасадата на Македонија во Анкара, Турција од 2003 до 2007 година. Наќе Чулев по вокација е дипломиран криминалист со постипломски студии по мир и развој.

| Политички функции
 |
| --- |
| Претходник**Оливер Спасовски** | **Министер за внатрешни работи на Македонија**2020-во служба | Наследник**нема** |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Министри за внатрешни работи на Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Мијалков
* Фрчкоски
* Чокревски
* Трајанов
* Димовска
* Бошкоски
* Костов
* Аврамовски
* Михајловски
* Јанкулоска
* Чавков
* Спасовски
* Чавков
* Андонов
* Спасовски
* Нухиу
* Спасовски
* Чулев

 | Лого на Министерството за внатрешни работина Македонија |

 |
Гетсиманска Градина
**Гетсиманска Градина** (латински: *Hortus Gethsemani*) — една од најпознатите места во историјата на човештвото. Таа се наоѓа под Маслиновата Гора, блиску до ѕидините на Стариот Град во Ерусалим.

Гестиманската Градина според Евангелието на Матеј и Евангелието на Марко, всушност местото каде Исус Христос ги одржувал повеќето од своите молитви и каде се собирал честопати со своите ученици-апостоли. Тоа е и местото каде Јуда Искариотски дошол со војниците и со бакнеж на левиот образ на Исус го предал на Кајфа. 

На местото, каде според преданијата Јуда го предал Исус Христос, е била изградена базилика уште во V век. Во текот на 1919 — 1924 година била изградена современа црква на сите нации. Во неа има 12 куполи и грбовите на 12-те држави, кои донирале средства за изградбата. Внатре има слики, кои го покажуваат "*Гетсиманското молење*, ,,*Предавањето на Спасителот*" и ,,*Апсењето на Христос*", на подот пред олтарот има ставено венец од трн, која ја заобиколува скалата на која се молел Христос.

Наводи
------

1. ↑  Matthew 26:36 (King James Version); „Holy Bible: Greek New Testament (Scrivener 1894)". Christian Classics Ethereal Library. Архивирано од изворникот 30 August 2008. Посетено на 25 March 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за христијанството е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 131141799
* GND: 4093450-0

 |

 |
Густав Роберт Кирхоф
**Густав Роберт Кирхов** (12 март 1824

 – 17 октомври 1887

) бил германски физичар кој прв ги востановил законите за течењето на електрична струја низ разгранети електрични кола - наречени Кирхофови правила. Тој го вовел поимот електричен потенцијал и апсолутно црно тело. Кирхоф го формулирал еден од основните закони за топлински зрачење. Заедно со Роберт Бунзен ги поставиле темелите на спектралната анализа и ги откриле хемиските елементи цезиум и рубидиум.

Опит на еден од Кирхофовите закони.

Поврзано
--------

* Кирхофови закони

Наводи
------

1. ↑  Marshall, James L.; Marshall, Virginia R. (2008). „Rediscovery of the Elements: Mineral Waters and Spectroscopy" (PDF). *The Hexagon*: 42–48. Посетено на 31 December 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 2587371
* LCCN: n85225150
* ISNI: 0000 0001 0863 1577
* GND: 118723146
* SUDOC: 084713879
* BNF: cb12554746j (податоци)
* BIBSYS: 2067853
* MGP: 46968
* NLA: 36549509
* NDL: 00518411
* NKC: mzk2003202349
* CiNii: DA05223261

 |

 |
Во рамките на молекуларната и цитологијата, **HLA-DQ3** ( **DQ3** ) е широка категорија на серотип со поделени антигени HLA-DQ7, DQ8 и DQ9. Историски, првично препознаен како MB3 DC4 серотип, DQw3 бил еден од трите рано утврдени антигени препознаени како HLA-DQ заедно со HLA-DQ1 и HLA-DQ2. Додека молекулите DQ3 се структурно слични во бета синџирот, молекулите на DQ значително се разликуваат по функција, дури и кога се присутни со истата DQ алфа подединица. Поради оваа причина тие најдобро се третираат независно.

Серологија
----------

DQ3, DQ7, DQ8 и DQ9 препознавање на Некои DRB1\*и | DQB1\* | **DQ7** | DQ3 | **DQ8** | Пример |
| алел | % | % | % | големина (N) |
| 0301 | 85 | 40 | 1 | 12220 |
| 0304 | 40 | 35 | 8 | 111 |
|  |  |  |  |. |
|  | **DQ8** | DQ3 | **DQ7** | Н |
| 0302 | 66 | 25 | 1 | 6657 |
| 0305 | 34 | 30 |  | 70 |
|  | **DQ9** | DQ3 | **DQ2** | Н |
| 0303 | 67 | 12 | 11 |  |
|  |  | **DQ7** | **DQ8** | Н |
| 0303 |  | 1 | 1 | 2563 |
|

**Ефикасноста на серотипизација** на препознавањето DQ3 во однос на DQ2, DQ7, DQ8 и DQ9 е прикажана лево. Во споредба со DQ2 серотипизацијата на DQB1\*0201 позитивни индивидуи (98%), ефикасноста на препознавањето на DQ3 е релативно ниска и склона кон грешки. Ова се споредува со ефикасноста на генотипирање од 100%. Препознавањето на DQB1\*0303 од DQ9 и или DQ3 е најслабо, DQ2 која препознава различна DBB1\*група препознава DQB1\*0303 исто толку ефикасно како DQ3.

Поради оваа причина DQ3 серотипизацијата е лош метод на типизација за трансплантација или предвидување или студија за асоцијација на болест. Сепак, тој сè уште е широко користен се тврди во литературата.

Алели
-----

### DQB1 \* 0301

**DQB1\*0302** генот DQ8 е детално опишан на HLA-DQ8

### DQB1 \* 0302

**DQB1\*0303** генот DQ9 е детално опишан на HLA-DQ9

### DQB1 \* 0303

**DQB1\*0301** генот DQ7 е детално опишан на HLA-DQ7

### DQB1 \* 0304

**DQB1\*0304** е сличен во структурата и функцијата на **DQB1\*0301** што генерално се смета за HLA-DQ7

### DQB1 \* 0305

**DQB1\*0305** е сличен во структурата и функцијата на **DQB1\*0302** што генерално се смета за HLA-DQ8

Наводи
------

1. ↑  „Further characterization of HLA-DS molecules: implications for studies assessing the role of human Ia molecules in cell interactions and disease susceptibility". *Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A*. **80** (18): 5719–23. 1983. doi:10.1073/pnas.80.18.5719. PMC 384330. PMID 6193521.
2. ↑  „Implication of structural class II gene polymorphism for the concept of serologic specificities". *Immunol. Rev*. **85**: 107–28. 1985. doi:10.1111/j.1600-065X.1985.tb01132.x. PMID 2412948.
3. ↑  derived from IMGT/HLA
Намотка од деснопоставено тривлакно јаже
**Јаже** (англиски: *Rope*) — производ направен од усукани или плетени материјали — може да биде ткаенина, метал или синтетички влакна. Замислете го како група од ситни нишки, сите навиени заедно за да создадат силна, променлива линија. Постојат различни видови јажиња. Некои се направени од текстил како памук, коноп или лен. Металните јажиња, кои често се користат за кревање тешки предмети, се изработени со слоеви од челик. Јажињата за пренос на енергија, направени од бакар или алуминиум, се како кабли без изолација. Синтетичките јажиња се направени од материјали како полиестер, полипропилен, најлон или полиетилен. Тие се направени да бидат силни и издржливи за различни намени. Луѓето користат јажиња на различни начини. Во индустриите, јажињата се погодни за различни задачи, а во спортови како планинарење, едрење или спелеологија, помагаат при качување и истражување. Една интересна работа за јажињата е тоа што кога ќе го врзете јазолот во нив, извртувањето може да ги направи малку послаби. Така, силата на јажето може да падне, понекогаш дури и помалку од половина од неговата првобитна сила, откако ќе го врзете јазолот во него.

Наводи
------

1. ↑  „јаже" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „јаже" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Noel, John V. Jr. (1988-12-15). *Knight's Modern Seamanship* (англиски). John Wiley & Sons. ISBN 9780471289487.
4. ↑  *Army Field Manual FM 5-125 (Rigging Techniques, Procedures and Applications)* (PDF). Technical Manual No. 3-34.86/Marine Corps, Reference Publication 3-17.7J. The United States Army. 2012.
5. ↑  Carver, R.K. (2009). *Stagecraft Fundamentals: A Guide and Reference for Theatrical Production*. Focal Press. стр. 250. ISBN 978-0-240-80857-4. Посетено на 15 November 2018.

Надворешни врски
----------------

* Watch *How Do They Braid Rope?*
* Ropewalk: A Cordage Engineer's Journey Through History

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јаже" на Ризницата ? |
Електрична греалка
**Електрична греалка** — апарат што се напојува со електрична енергија, претворајќи ја електричната енергија во топлина. Овој процес се јавува преку употреба на грејниот елемент, обично направен од материјал како нихромна жица. Кога електрична струја тече низ овој отпорник, таа создава топлина, следејќи го принципот познат како Џулово загревање. Во повеќето современи електрични греалки, нихромната жица служи како главна компонента на грејниот елемент. Оваа жица често е поддржана од керамички изолатори за да се обезбеди правилно работење и безбедност. Како што електричната струја наидува на отпор во жицата, таа произведува топлинска енергија, која потоа зрачи во околината, загревајќи го просторот.

Електричните греалки доаѓаат во различни облици, од преносливи единици до интегрирани системи во домовите и зградите. Тие нудат ефикасни и сигурни решенија за греење на внатрешните простори, обезбедувајќи топлина и удобност при студени временски услови.

Наводи
------

1. ↑  „Electric Heater". *Britannica.com*. The Editors of Encyclopædia Britannica.
2. ↑  „Electric heater | Portable, Energy-Efficient, Safe | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). Посетено на 2024-02-09.

Надворешни врски
----------------
**Ајкула** (англиски: *Jaws*, буквално: *Челусти*) — американски трилер во режија на Стивен Спилберг, кој е адаптација на истоимениот роман од Питер Бенчли. Во приказната, гигантска човекојадска ајкула ги напаѓа туристите на островот Амити, измислен туристички град во Нова Англија, што го тера началникот на месната полиција да ја фати со помош на морски биолог и професионален ловец на ајкули. Во филмот играат: Рој Шајдер како началникот на полицијата Мартин Броди; Роберт Шо како ловецот на ајкули Квинт; Ричард Драјфус како морскиот биолог Мет Хупер; Мареј Хамилтон како Лери Вон, градоначалникот на островот Амити; и Лорејн Гери како Елен, сопругата на Броди. За сценариото на филмот се заслужни и Бенчли, кој ги напишал првите нацрти на сценариото, и глумецот и писател Карл Готлиб, кој го преработил сценариото за време на снимањето.

Содржина
--------

Кога човекојадска ајкула предизвикува неред во заедница на плажа на островот Амити, местен началник, морски биолог и стар морепловец се здружуваат за лов по ѕверот.

Улоги
-----

| Глумец | Улога |
| --- | --- |
| Рој Шајдер | Мартин Броди |
| Роберт Шо | Квинт |
| Ричард Драјфус | Мет Хупер |
| Лорејн Гери | Елен Броди |
| Мареј Хамилтон | Лери Вон |

Наводи
------

1. 1 2  „Jaws (1975)". *AFI Catalog of Feature Films*. Архивирано од изворникот March 26, 2019. Посетено на August 12, 2018.
2. ↑  „*JAWS* (A)". British Board of Film Classification. June 12, 1975. Архивирано од изворникот January 30, 2016. Посетено на June 22, 2021.
3. ↑   *A Look Inside Jaws*. Universal Home Video.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ајкула (филм)" на Ризницата ? |

* *Ајкула* на Rotten Tomatoes

* *Jaws*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
* *Jaws* на Box Office Mojo
За други значења на поимот, погл. Средорек (појаснување).
**Средорек** — етно-географска област во североисточниот дел на Македонија. Се смета за продолжение на соседната област Жеглигово, како жеглиговски потпредел. Областа се протега од двете страни на Крива Река, пред нејзиното влевање во Пчиња. Се граничи со областите Жеглигово на северозапад, Козјачија на север, Славиште на североисток, Которлак на југ и кратовските села на исток. Во оваа област влегуваат селата што се наоѓаат во југоисточниот дел на Општина Куманово и западниот дел на Општина Кратово. Во областа живее исклучиво македонско население.

Наводи
------

1. ↑  *Македонци*, Милош Константинов, 1992, стр. 164
Урнатините на црквата.
**Пречиста Краинска** (Српски: Пречиста Крајинска) ― остатоци од црквата лоцирана во регионот на Скадарска Краина, јужна Црна Гора. Тоа било второто гробно место на Јован Владимир, владетелот на Дукља (1000–1016), откако неговата вдовица Косара го обновила и ги пренела неговите останки од Преспа. Моштите привлекле многу верници во црквата, која станала центар за аџилак. Косара била погребана во црквата, под нозете на нејзиниот сопруг, по нејзино барање. Околу 1215 година, кога Краина била под власт на српскиот кнез Стефан Немањиќ, моштите се претпоставува дека биле отстранети од оваа црква и пренесени во Дирахиум од војниците на Михаил I, деспотот на Епир. Во тоа време деспотот Михаил накратко го зазел од Србија градот Скадар, кој е само околу 20 километри источно од црквата. Манастирот се спомнал во 1417 година во едно цетињско писание. Семејството Балшиќ го реконструирало манастирот во 15 век. Манастирот станал седиште на католичка епископија, како дел од католичко-венецијанското проширување. Епископот, кој бил вработен во православен регион, забележал отпор од страна на православните Срби. На почетокот на 20 век, населението околу урнатините на црквата било муслиманско.

Наводи
------


1. ↑  Božina Ivanović (1983). *Skadarsko jezero*. Crnogorska akademija nauka i umjetnosti. Центар те дјелатности био је манастир Пречиста Крајинска, који је обно- вила Косара, кћерка македонског цара Самуила и супруга зет- ског кнеза Владимира (970 — 1016). Тај манастир био је један од најзначајнијих центара ...
2. 1 2  Jireček, Konstantin Josef (1911), *Geschichte der Serben* (German), **1**, Gotha, Germany: Friedriech Andreas Perthes A.-G. стр. 206–207CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  Milović, Željko; Mustafić, Suljo (2001), *Knjiga o Baru* (Serbian), Bar, Montenegro: Informativni centar Bar, стр. 56–57CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  *Brastvo*. **22**. Društvo sv. Save. 1928. стр. 14–28.
5. ↑  Svetlana S. Popović (1994). *Krst u krugu: arhitektura manastira u srednjovekovnoj Srbiji*. Prosveta. Старија манастирска целина, коју су обнав- љали Балшићи у почетку XV века, налази се у области Скадарског језера код села Остроса, поз- ната као Пречиста Крајинска. Осим цркве три- конхосног плана уз коју је на зашдној ...
6. 1 2  Đoko M. Slijepčević (1983). *Srpsko-arbanaški odnosi kroz vekove sa posebnim osvrtom na novije vreme*. D. Slijepčević. Богородичин манастир на Крајини, Пречиста Крајинска, постаје седиштем римокатоличкога бискупа, који је био спро- водник римокатоличко-млетачке експанзије. На овоме простору он се сусрео са српско-православним отпором, ...
7. ↑  Srpska akademija nauka i umetnosti (1908). *Glas*. **78**. стр. 170.
**Артур да Силва Кварежма** (27 јуни 1917 - 2 декември 2011 година) бил португалски фудбалер од ромско потекло кој играл како напаѓач.

Клупска кариера
---------------

Роден во Бареиро, округот Сетубал, Кварежма започнал да игра со локалниот ФК Бареиренсе во втората лига. Во летото 1936 година тој се преселил во Примеир лига со CF Os Belenenses, каде што останал во следните 13 сезони, работејќи како електричар после тренинзите.

Во 1945–46, кога тимот од Лисабон го освоил своето прво и единствено државно првенство, Кварежма постигнал 14 гола на 22 натпревари. Тој се пензионирал на 5 октомври 1948 година на само 30 години по натпреварот против соседниот Спортинг КП (4-1 победа на домашен терен, два гола), а потоа работел како тренер на неговиот главен клуб во текот на истата кампања, водејќи го до третата позиција. Работел со младинските екипи во следните години.

Меѓународна кариера
-------------------

Кварежма играл пет натпревари за Португалија, настапувајќи на исто толку пријателски натпревари во текот на осум години. Тој го направил своето деби на 28 ноември 1937 година, против Шпанија (победа 2–1 во Виго); пред тој натпревар тој, заедно со соиграчите Маријано Амаро, Жоао Азеведо и Хосе Симеес, одбил да го изведе фашистичкиот поздрав, а потоа бил испрашуван од ПИДЕ.

Личен живот и смрт
------------------

Кварежма починал во својот роден град Бареиро на 2 декември 2011 година, на 94-годишна возраст. Многу медиуми го спомнале како пра-вујко на друг фудбалер, Рикардо Кварежма, кој играл со индивидуални и тимски успеси за ФК Порто и исто така бил интернационалец; вториот, сепак, подоцна го негирал ова, но го нарекол првиот како „инспирација за надминување на неволјите во животот".

Почести
-------

**Белененсес**

* Примеира лига: 1945–46
* Тача де Португалија : 1941–42; Вицешампион 1939–40, 1940–41, 1947–48

Наводи
------

1. 1 2  „A conquista do Campeonato de 1945/46" [The conquest of the 1945/46 Championship] (португалски). Os Belenenses Blogspot. 26 May 2009. Посетено на 10 March 2012.
2. ↑  „Faleceu Artur da Silva Quaresma – Barreiro | Internacional e campeão nacional pelo FC "Os Belenenses"" [Death of Artur da Silva Quaresma – Barreiro | Internacional and national champion for FC "Os Belenenses"] (португалски). Rostos. 3 December 2011. Посетено на 7 December 2011.
3. 1 2  „Morreu Artur da Silva Quaresma antigo internacional português" [Death of former Portuguese international Artur da Silva Quaresma]. *Público* (португалски). 3 December 2011. Посетено на 6 May 2020.
4. ↑  De Melo, Afonso (14 June 2018). „Portugal-Espanha. "Franco! Franco! Franco! Salazar! Salazar! Salazar!"" [Portugal-Spain. "Franco! Franco! Franco! Salazar! Salazar! Salazar!"]. *i* (португалски). Посетено на 9 May 2020.
5. ↑  „"O Artur Quaresma não é da minha família, mas é irmão de todos nós"" ["Artur Quaresma is not a member of my family, but he's a brother to all of us"]. *O Jogo* (португалски). 7 May 2020. Архивирано од изворникот на 2022-05-20. Посетено на 8 May 2020.

Надворешни врски
----------------

* Artur Quaresma <
* Artur Quaresma
* Португалија статистика на Eu-Football
**Бугарско-турска новинска агенција (БГ-ТЮРК / BG-TÜRK)** е приватна бугарска агенција на турски јазик, која што објавува вести за Бугарија на своето мрежно место.

Од отворањето во март 2003 година, мрежното место на агенцијата секојдневно го посетуваат над илјада читатели, главно од Турција, Бугарија и земјите-членки на ЕУ.

БГ-ТЮРК нуди вести, преглед на турски јазик на бугарскиот печат, како и форум.

Некои од водечките бугарски информативни мрежни места и весници ја користат БГ-ТЮРК како свој извор.

Надворешни врски
----------------

* Официјалното мрежно место на БГ-ТЮРК Архивирано на 28 март 2007 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Продавница Балдинини во Прага.
**Балдинини** е бренд со седиште во Италија, специјализиран за луксузни чевли во производниот округ во провинцијата Рубикон во Форли-Чезена, Италија.

Историја
--------

Компанијата започнала да работи во 1910 година, во градот Сан Мауро Пасколи, кој е препознатлив ширум светот по своите висококвалитетни компании за обувки. Во 1970-тите, Гими Балдинини дошол во компанијата. Компанијата има 100 продавници на Балдинини ширум светот и вработува 250 работници.

Во 2001 година, групацијата MBFG преку нејзината подружница Античи Пелетиери купила 50% од компанијата.

Во 2009 година, по повод 120-годишнината од Ајфеловата кула, Балдинини создал женски сандали кои го следат дизајнот на париската архитектура, со златна платформа и вртоглава пета, покриена со црно свилено кадифе.

Во 2016 година, Балдинини потпишал договор со маизонот Висконти од Фиренца за создавање колекција на пенкала потпишана од Балдинини.

Наводи
------

1. ↑  „Distretto Calzaturiero Rubicone". Архивирано од изворникот на 4 March 2016. Посетено на 28 March 2013.
2. ↑  „Baldinini: over a century of footwear". *Italian Shoes* (англиски). 2019-12-05. Посетено на 2020-08-19.
3. ↑  Acquisizione Quote a MBFG
4. ↑  „Baldinini draws inspiration from the Eiffel Tower | disegnare scarpe | aziende calzaturiere in italia". *www.distrettocalzaturesanmauropascoli.it*. Посетено на 2021-11-19.

Библиографија
-------------

* Силвија Мартиненги *Балдинини Le scarpe a modo mio – Shoes my way* Artestampa
* 9788846490810Andrea Guolo; Massimo Donda (2008). FrancoAngeli (уред.). *I passi del successo. Storie di imprese e (soprattutto di uomini d'impresa. Con 15 casi di aziende che hanno fatto la storia delle scarpe in Italia* (1a edizione. изд.). стр. 192 pag. ISBN 9788846490810.

Надворешни врски
----------------

* Веб-страница на Балдинини
* Место на Мариела Бурани Архивирано на 22 март 2023 г.
* Фудбалски и фудбалски чевли
*Арго* (*околу* 1500–1530), од Лоренцо Коста
Кованица од Јолк, 4 век п.н.е. со слика на Арго. На предната страна од кованицата: Главата на Артемида. На задната страна: Арго и написот - ΙΩΛΚΙΩΝ (на Јолците).
***Арго*** (старогрчки јазик: Ἀργώ,со значење „брз") — брод во старогрчката митологија со кој Јасон и Аргонаутите пловеле од Јолк до Колхида за да го вратат Златното руно. Бродот е наречен по градителот, Аргус.

Легендата за бродот
-------------------

*Арго* бол изграден од бродоградителот Аргус, а посадата била заштитена од божицата Хера. Најдобар извор за овој мит е *Аргонаутика* од Аполониј Родоски. Според различни извори на оваа легенда, бродот *Арго*бил планиран или изграден од Атена. Според легендите за бродот, Арго имал магично парче дрво вградено во прамецот, што потекнувало од светата шума во Додона, а кое можело да зборува и да дава пророштва. По успешното патување, *Арго* бил посветен на Посејдон во Коринтската Превлака. Потоа, бродот е пренесен на небото и претворен во соѕвездие.

Неколкумина автори (Аполониј Родоски, Плиниј Постариот, Филостефан) зборуваат за формата на овој брод. Опишан е како старогрчки воен брод, галија, а авторите претпоставуваат дека Арго бил првиот брод од ваков вид кој запловил по морињата.

Градбата на бродот Арго
-----------------------

Според некои извори, Арго бил првиот брод кој пловел по морињата, и бил изграден од Аргус и Атена. Токму божицата Атена го подучила Тифис да ги закачи едрата за јарболот, бидејќи му требало целото знаење за тоа како функционира бродот. 
Според бродот посадата која што ја сочинувале избраните јунаци ја нарекувале Аргонаути, а некаде и Минијци.

Наводи
------

1. 1 2  *Оваа статија користи содржина од*  Циклопедија *1728, дело во јавна сопственост.*
2. ↑  *Hist. Nat. 1.c.56*
3. ↑  „The Argo". *Jason and the Argonauts*. Посетено на 2016-04-10.
4. ↑  Robert Grevs, Grčki mitovi, Nolit, Beograd, 1992, str. 493 – 496.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Арго" на Ризницата ? |

* Патот на бродот Арго
Бричалка
**Бричалка** – вид предмет кој служи за отстранување на несаканите влакна од телото, особено од лицето. Постојат различни видови бричалки како што се трајните, еднократните и електричните бричалки.

Историја
--------

Одредени видови бричалки почнале да се користат на многу места уште во бронзеното време.

Тогаш веќе биле најдени и изделкани остри предмети со кои се отстранувале несаканите влакна. На почетокот, овие предмети најчесто биле од заби на некои животни, а со настанувањето на првите цивилизации бричалките се правеле од бакар, па дури и од злато.

После тоа за бричење се користеле посебни ножеви – бричови. Модерните бричалки какви што ги знаеме денес првпат се појавиле во XVIII и XIX век.

Видови бричалки
---------------

Постојат повеќе различни видови бричалки кои се разликуваат по одредени особености. Основните видови се: брич, бричалка со жилет, еднократни бричалки и електрични бричалки

### Брич

Главна статија: Брич
Бричот е специјално направен нож наменет за бричење. Најмногу се користел до XX век. Денес го користат мал број луѓе, главно оние кои држат до традицијата и во специјалните берберници.

### Брич со заменливо ноже

Овој вид на бричалка е ист како и стандардниот брич, но наместо трајно сечило, има заменливо сечило – ноже, кое по абењето се менува.

### Бричалка со ноже

Овој вид на бричалки се појавил на почетокот на XX век. Има дршка и рамен дел во кој се вметнува тенко ноже – жилет. Ножето се менува после неколку бричења.

Подоцна ножињата, па и самата конструкција на овие бричалки се променети. Ножето е заменето со едно или повеќе нивоа на сечила монтирани на посебнa пластично-гумена подлога - патрон.

### Еднократни бричалки

По својата конструкција еднократните бричалки се слични со претходните. Единствена разлика е што оваа бричалка нема заменливи делови и после едно или повеќе бричења мора целосно да се фрли.

### Електрични бричалки

Електричните бричалки се најслични на електричните машини за стрижење. Основната разлика е во многу попрецизните и поостри ножиња. Исто така адаптибилноста е многу поситна кај електричните бричалки. И кај овие бричалки постојат подетални поделби, пред сè по начинот на движење на сечилата, како и по тоа дали имаат батерија или е неопходно мрежно напојување.

Галерија
--------

* Бронзена бричалка од раното железно времеБронзена бричалка од раното железно време
* Бронзена бричалкаБронзена бричалка
* Бричалка (горе) и ноктарче со коскена дршка (долу) пронајдени во гроб од халштатската култураБричалка (горе) и ноктарче со коскена дршка (долу) пронајдени во гроб од халштатската култура
* БричБрич
* Брич со заменливо ножеБрич со заменливо ноже
* Бричалка со заменлив патронБричалка со заменлив патрон
* Еднократна бричалкаЕднократна бричалка

Наводи
------

1. ↑  Spielvogel, Jackson (2005). *World History*. Mc Graw Hill. стр. 25. ISBN 0-07-860702-7.
2. ↑  „Бричалки Вилкинсон". Архивирано од изворникот на 2020-08-04. Посетено на 2017-09-01.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85111617
* BNF: cb11996166c (податоци)
* NDL: 00577449

 |

 |
**Неџати Шашмаз** (турски: Necati Şaşmaz) (роден на 15 декември 1971

 година во Елазиг) е турски глумец, најпознат по неговата глума во турската серија Kurtlar Vadisi (Долината на волците), вклучувајќи ги и Долината на волците - Ирак, Долината на волците - Терор, Долината на волците - Палестина.

Шашмаз е роден во Елазиг, како најстар син на Абдулкадир Шашмаз. Студирал туризам и менаџмент во Турција и Канада. Шест години живеел во САД. На 11 септември 2001 година требало да се врати во САД, но поради терористичките напади, го одложил патувањето.

Во Истанбул, Неџати Шашмаз се сретнал со познатиот турски режисер Осман Синав, кој му ја понудил главната улога во Долината на волците. Во филмот тој ја игра улогата на Полат Алемдар. Серијата му овозможила Шашмаз да стане еден од најпопуларните турски глумци, и покрај тоа што нема никакво глумечко образование.

Наводи
------

1. ↑  New York Times

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 207389679
* ISNI: 0000 0001 4036 6865
* GND: 173894399
* BNF: cb16584629v (податоци)

 |

 |
**Весна Бајалска** е македонска сликарка.

Биографија
----------

Родена е во Белград во 1956 година. Студирала сликарство на Факултетот за применети уметности во Белград (1975-1980), а живее и работи во Париз, Франција.
Од биографијата на Бајалска издвојуваме дека, иако по потекло е од Македонија, во Скопје живеела само четири години, како ученик во средно училиште. Долго време живеела во Белград, каде што ја завршила ликовната академија, а потоа заминала во Париз. Во Македонија досега имала три изложби. Една во Културно-информативниот центар во 1989 година и втората во Музејот на град Скопје во 1997 година. Со третата изложба во 2014 во галеријата на МКЦ година Весна се има претставено пред македонската публика со триесетина дела во маслена и комбинирана техника, работени во последните десет години Весна Бајалска досега има изложувано низ целиот свет.

Изложби
-------

Имала голем број самостојни изложби. Некои од позначајните се:

* 1985. Белград, Ателје 212;
* 1988. Париз, МААС 2000, Grand Palais;
* 1989. Париз, Музеј Roу Adzak, Скопје, КИЦ;
* 1990. Монтреал, Syn` art Ateliers portes ouverts, Париз, Galerie du Fleuve;
* 1992. Париз, Galerie du Fleuve
* 1993,1994, 1995, 1996 и 1997. Париз, Галерија Леонардо;
* 1997. Скопје Градски музеј;
* 2000. Париз, Галерија Леонардо;
* 2000 и 2005. Париз, Syn` art improvisation V ( со Љубинка и Бата Михиловиќ);
* 2002. Париз, Mairie du 13e arrondissement, Париз, Галерија Adac;
* 2003. Париз, Бар 116, La Maison Bleue, Craon;
* 2004. Париз, Escape AB QVO ADLQVEM;
* 2007. Париз, Галерија Pierre Michel.

Наводи
------

1. ↑  [
 Архивирано на 14 март 2022 г.]
**Златко Милошевски-Злате** (р. 19 јули 1970

, Скопје, 27 јануари 2024

, Скопје) — македонски пејач на народна и фолк музика.

Животопис
---------

Злате е познат македонски пејач на народна фолк и новосоздадена музика. Тој својата кариера ја почнува во деведесеттите година во групата "Македонски мелос". Една од неговите најпознати песни е: **Мое Маврово**, кои се автори на песната Сашо Ливрински и Гоце Џуклески. Зад себе има издадено и неколку албуми со авторки песни. Едни од нефовите авторски песни се: "Еј кафано", "Младата маџирка", "Еднаш свадба е", "Донка убава", "Чија ли си ти", "Ќе ти се вратам". Тој соработувал и имал настапи со: Јасмина Гуњова, Милица Кузмановска и други. Негова последна песна е: **Златни години** автори на песната се неговите долгогодишни соработници Сашо Ливрински и Гоце Џуклески, и музичарите се Филип и Раде Нуневски.

Златко почина ненадејно на 27 јануари 2024 во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „Почина македонскиот фолк пејач Златко Милошевски-Злате". од Вистина.мк

Надворешни врски
----------------

* Злате Милошевски на YouTube.
**Црква „Свето Преображение"** (украински: *Свято-Преображенський собор*) - православна црква во градот Болград. Припаѓа во состав на Одеската и Исмаилска епархија, Украинската православна црква од Московската патријаршија. Зградата на храмот била изработена од архитектот Аврам Мелников (1784–1854). Стенописите од интериерот биле направени во 1912–1914 година, од уметникот Павел Пискарев.

Историја
--------

Темелите на црквата се удрени во 1820 година, а завршена е во 1838 година. Црквата е осветена на 29 октомври 1838 година, датум кој станал празник на храмот. Во текот на 1938 година, Царство Бугарија ја прославува стогодишнината од изградбата на храмот, и било решено тој датум 29 октомври (16-ти по стар стил) да биде „Ден на бесарабските Бугари".

### Пожар

Ноќта меѓу 25 и 26 јануари 2012 година, избувнал пожар, при што се урнала куполата на храмот, а тоа се случило пред очите на стотици жители на градот. Спасувачката служба успеала да ги изнесе иконите, а поќарот бил изгаснат по 10 часа.

Во јуни 2015 година била возобновена, а се извршила и реставрација.

Галерија
--------

* Црквата во 1938 г.Црквата во 1938 г.
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  „За црквата на руски јазик". Архивирано од изворникот на 2017-08-26. Посетено на 2017-11-26.
2. ↑  За пожарот на бугарски јазик
3. ↑  За Болград на бугарски јазик

* Историја на храмот, филм снимен на 170- годишнината од осветувањето на црквата на YouTube
|  |
| --- |
|  **Рождество на Пресвета Богородица** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Добрушевско-дедебалска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°09′46.5″N 21°32′12.8″E﻿ / ﻿41.162917° СГШ; 21.536889° ИГД﻿ / 41.162917; 21.536889Координати: 41°09′46.5″N 21°32′12.8″E﻿ / ﻿41.162917° СГШ; 21.536889° ИГД﻿ / 41.162917; 21.536889 |
| **Место** | Мусинци |
|  **Општина** | Могила |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Богородица Марија |
|
| Архитектонски опис |
|

**Рождество на Пресвета Богородица** — главна селска црква во селото Мусинци. Црквата е сместена во крајниот јужен дел од селото.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата има правоаголна основа со три многуаголни апсиди на источната страна и осумаголна купола. На секоја страна од куполата има по една монофора. Главниот влез е сместен на западната страна до која е доградена припрата. Над влезната врата има полукружна ниша со фреска на која е прикажано Рождеството на Пресвета Богородица. Црквата има и два споредни влеза кои се наоѓаат на јужната страна. На јужната и северната страна има по две монофори. Источниот ѕид содржи една голема апсида во средина и две помали од страните.

Во дворот на црквата се сместени стариот објект на црквата, камбанаријата и селските гробишта. Стариот објект има правоаголна основа со апсида на источната страна. Изграден е од тули и содржи кровна конструкција сочинета од дрвени греди над која има кров од ќерамиди. Камбанаријата има квадратна основа и се издига непосредно пред влезот на црквата. Таа се состои од три дела, од кои најгорниот е отворен од сите страни. Изградена е од камени блокови.

Галерија
--------

* Западната страна на цркватаЗападната страна на црквата
* Главниот влез на цркватаГлавниот влез на црквата
* Северната страна на цркватаСеверната страна на црквата
* Јужната страна на цркватаЈужната страна на црквата
* Куполата на цркватаКуполата на црквата
* Апсидата на цркватаАпсидата на црквата
* КамбанаријатаКамбанаријата
* Стариот објект на цркватаСтариот објект на црквата
* Селските гробиштаСелските гробишта

Поврзано
--------

* Мусинички манастир
* Црква „Св. Петка" - Мусинци
* Мусинци
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Добрушевско-дедебалска парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 14. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  „Мусинци". *Мој Роден Крај*.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Рождество на Пресвета Богородица" - Мусинци на Ризницата ?
|  |
| --- |
|  **Рождество на Пресвета Богородица** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Ивањевска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°14′47″N 21°19′50″E﻿ / ﻿41.24639° СГШ; 21.33056° ИГД﻿ / 41.24639; 21.33056Координати: 41°14′47″N 21°19′50″E﻿ / ﻿41.24639° СГШ; 21.33056° ИГД﻿ / 41.24639; 21.33056 |
| **Место** | Трновци |
|  **Општина** | Могила |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Богородица Марија |
|  **Завршено** | 1883 |
| Архитектонски опис |
|

**Рождество на Пресвета Богородица** — главна селска црква во селото Трновци. Црквата е сместена во крајниот југозападен дел од селото.

Историја
--------

Црквата е изградена во 1883 година, а била обновена по Првата светска војна во 1926 година, како и во 1980 година.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез е сместен од западната страна, а на јужната има спроеден влез. Пред обата влеза има натстрешница. Во горниот дел од јужниот и северниот ѕид има по четири залачени прозорци со иста големина кои се поставени во линија. Објектот е изграден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди. Со кров од ќерамиди се покриени и натстрешниците, додека апсидата е покриена со лимен кров.

Во дворот на црквата се наоѓаат камбанаријата, помошен објект, селските гробишта и базен за верски обреди. Камбанаријата е сместена во непосредна близина на главниот влез, од неговата страна. Таа има квадратна основа и е покриена со пирамидален кров од ќерамиди. Влезот е сместен на источната страна а над него се изрежани имињата на лицата заслужни за нејзината изградба. Во горниот дел на скоја страна од камбанаријата има по една бифора.

Галерија
--------

* Северната страна на цркватаСеверната страна на црквата
* Црквата со камбанаријатаЦрквата со камбанаријата
* Црквата со базенот за верски обредиЦрквата со базенот за верски обреди
* Главниот влез на цркватаГлавниот влез на црквата
* КамбанаријатаКамбанаријата
* Резбата со имиња на камбанаријатаРезбата со имиња на камбанаријата
* Помошниот објектПомошниот објект
* Ѕид на помошниот објектЅид на помошниот објект
* Селските гробиштаСелските гробишта
* Гробови во дворот на цркватаГробови во дворот на црквата

Поврзано
--------

* Трновци
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Ивањевска парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 12. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  „Трновци". *Мој Роден Крај*.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Рождество на Пресвета Богородица" - Трновци на Ризницата ?
**Ристо Шанев** (5 март 1944

, Пождивишта, Костурско, Егејска Македонија) — поет и писател. Основно образование завршува во родното село, а средно во Лерин. Од 1957 година го продолжува своето школување во Скопје, каде дипломира на Правниот факултет. Работи како правник.

Еден е од основачите на Млади македонски писатели, Млада Струга, како и на едицијата Алфа. Член е на ДПМ од 2000 година.

Книжевно творештво
------------------

* Златниот прстен на сеќавањата (поезија, 1995)
* Далечини (поезија, 1996)
* Заеднички години (поезија, 1996)
* Враќање (поезија, 1997)
* Ноќ и ден во Канада (поезија, 1999)

Соавтор е на монографијата „Пождивишта", Скопје, 1988.
Лого на Воздухопловната дирекција за применета технологија на Армијата на Соединетите Држави.
**Воздухопловна дирекција за применета технологија** (англиски: Aviation Applied Technology Directorate; AATD) ― активност за закупци сместена во Форт Јустис, Вирџинија, Соединетите Држави. Тоа е дирекција на Воздухопловната дирекција за развој во рамките на Центарот за истражување, развој и инженерство за воздухопловство и проектили, дел од Командата за истражување, развој и инженерство. Околу 2019 година Дирекцијата била преименувана во Дирекција за развој на технологија - Воздухопловство.

Историја
--------

Претходната организација на Дирекцијата била основана како Одбор на сообраќајниот корпус на 16 декември 1944 година во Форт Монро, Вирџинија. Првичната мисија на организацијата била истражување и развој на сите начини на сообраќај за новосоздадениот Сообраќаен корпус. Во 1946 година таа била префрлена во Армиската база „Бруклин", Бруклин, Њујорк. Дирекцијата е сместена во Форт Јустис од 1950 година.

Технолошката база која била пионер за УХ-60 Црн јастреб и AH-64 Aпачи била основана од Дирекцијата кон крајот на 60-тите и 70-тите години, а голем дел од технолошките достигнувања се развиени и применети оттогаш. Тие вклучуваат еластомерни лежишта, вртежно сечило на опашот на опашот на роторот, подсистеми што можат да бидат отстранети при несреќа (на пр. системи за гориво, опрема за слетување, седење, структура), намалување на вибрациите, системи за задржување на воздушни и патници, систем за воздушни перничиња во кабината, систем за заштита од жица, моторите General Electric T700 и LHTEC T800.

Наводи
------

1. ↑  IV.43 Records of the Transportation Corps Board, Fort Eustis, Virginia Архивирано на 27 ноември 2010. – Railway & Locomotive Historical Society, Record Group 336
2. ↑  „Easy Boats, S-116". Архивирано од изворникот на 2020-09-25. Посетено на 2024-01-13.
3. ↑  336.2.4 Records of the Transportation Corps Board – Records of the Office of the Chief of Transportation [OCT]

Надворешни врски
----------------

* Почетна страница на Воздухопловна дирекција за применета технологија
* Главна страница на AMRDEC
* Почетна страница на RDECOM
* Команден воздухопловен и ракетен центар за развој на борбените способности на Армијата на Соединетите Држави
| Бирмингем |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Карта на Бирмингем, градот е отбележан |

 |
| Информација |
|
| Население: | 1.142.494 |
| Надм. височина: | 1 m |
| Геогр. положба: | 52° 29' сев. ш. 
1° 54' ист. д. |
| UTC: | +1 |
|
| Градоначалник |
|  |
| Веб саjтот на градот |
|  |

**Бирмингем** (*Birmingham*) е град и метрополитенска област во градскиот круг Вест Мидленс во Англија.Тој е втор град по големина во Британија-најчесто се нарекува втор град на Обединетото Кралство со население од 1,142 милиони жители во самиот град.Бирмингем се граничи со Црната Земја на запад и заедно со нејзиниот град Вулверхемптон и гратчиња вкучувајќи ги Дадли и Солихал на југоисток,ја формираат Западно Мидленската конурбација.Пошироката метрополитенска област има население од 4,3 милиони,правејќи ја најголема надвор од Лондон.

Топономија
----------

Името Бирмингем доаѓа од Англо-Саксонскиот *Beormingahām* што значи дом или населба на Беормингас-племе или клан чие име значи ''Луѓето на Беорма" и која можеби формирала рана единица на Англо-Саксонската администрација.Беорма по кој е племето е именувано може да бил лидер за време на Англо-Саксонскиот договор,заеднички предок или митска племенска фигура.Имињата на местата што завршуваат на *-ingahām* се карактеристични за примарните населби создадени за време на раните фази на време на Англо-Саксонската колонизација на област,сугерирајќи дека Бирмингем постоел најдоцна од почетокот на VII век.Околните населби со имиња кои завршуваат на *-tūn* ('фарма '), *-lēah* ('чистење на шуми'), *-worð* ('заграден простор') и *-field* ('отворен терен') се најверојатно секундарни населби кои што биле создадени од подоцнежната експанзија на Англо-Саксонската популација.Во некои случаи најверојатно на поранешните Британски локации.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 137142542
* LCCN: n79084311
* GND: 4006934-5
* SUDOC: 199240108
* BNF: cb11936194c (податоци)
* NKC: ge261476
* BNE: XX455479

 |

 |
**Емил Крстески** - новинар, директор на Државен архив на Република Северна Македонија и актуелен амбасадор во Чешка.

Биографија
----------

Емил Крстески дипломирал на Интердисциплинарни студии по новинарство (политичка насока) на Правниот факултет „Јустинијан Први" при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје. На истиот Универзитет станал магистер на меѓународна политика и се здобил со научната титула – доктор на политички науки.

Емил Крстески бил еден од основачите и уредник на неделникот „Пулс" (1990-1997), а пред тоа и надворешнополитички новинар во „Нова Македонија", во МТВ – Скопје и во Македонската редакција на агенцијата ТАНЈУГ. Од јануари 1998 година до јануари 2009 година бил државен советник и самостоен советник за меѓународни односи во Кабинетот на претседателот на Собранието на Република Македонија.

Од 2017 година до јули 2019 година како консултант соработувал со неколку владини и невладини организации на проекти од областа на изборниот систем во РСМ, човековите права и слободата на медиумите, како и со Агенцијата за промоција и поддршка на туризмот.

Од јули 2019 година до 31 јануари 2024 година бил директор на Државниот архив.

Од 1 февруари 2024 година бил назначен за македонски амбасадор во Чешка.

Досега имал реализирано студиски престои: на покана на Стејт департментот (1992) во САД, на Академијата за меѓународно право во Хаг (1993), во Собранието на НАТО во Брисел (1996), на Харвардскиот Универзитет во Бостон (1999), и повторно на покана на Стејт департментот во САД (2000) при што учествувал во дебати на теми поврзани со американската надворешна и безбедносна политика и со американскиот изборен систем.

Учествувал на повеќе семинари и конференции од областа на меѓународното право и меѓународната политика: Конференција на ОБСЕ во Москва (1991), Конференција на ООН за миграции во Виена (1992), Интербалкански семинар во Велико Трново (1993), на семинар на Институтот за меѓународни односи во Луксембург (1999), во Европскиот центар за стратегиски и безбедносни студии „Џорџ Маршал" во Гармишпартенкирхен (2000, 2001 и 2007), како и на семинари посветени на безбедноста и развојот на односите меѓу земјите од Југоисточна Европа, одржани во Атина (2000, 2002 и 2007) и во Анкара (2007). Учествувал на конференции на тема „Градењето на иднината на Македонија", одржани во Берлин во 2009 и 2013 година, во организација на германската Асоцијација за Југоисточна Европа.

Дела
----

Објавил текстови за нашата надворешна политика и за меѓународните односи во домашни и странски весници и списанија. Автор е на шест книги од областа на надворешната политика и меѓународните односи: „Десет години потоа" (2001), „Ново поврзување на Европа" (2008), „Европската унија и Медитеранот" (2009), „Македонска Масада" (2010), „Америка одблиску" (2013) и „Политиката на САД, Медитеранот и Арапската пролет" („Три", 2015). Објавил и збирка раскази: „Три дена во Париз" („Или-Или", 2017).
Соавтор и уредник е на книгата: „Финансирање на политички кампањи" (2010).

Наводи
------
**Ресавица** е река која се наоѓа во централниот дел на Србија и припаѓа на сливот на Црното Море. 

Долга е 28,5 километри, што ја прави најдолгата притока на реката Ресава. Се влева во неа во Стевњачко-дворишко поле и на устието гради голем седиментен слив, каде што се дели во неколку ракави. Приливот го зголемува протокот на реката Ресава за околу 1 м³/с.  Реката Ресавица е лева притока на Ресава. На неа во 1982 година е основана Хидрометеоролошката станица „Ресавица" која е во 1991 година, престанала да работи. Растојанието на станицата од устието било 13,6 км. Површината на речниот слив е 103,8 км². 

Од десната страна на реката се наоѓа Пештера Ресава, која важи за една од најпосетуваните пештери во Србија. Во близина на реката има и два рудници: Сењски рудник и Рудникот Ресавица. Поминува и покрај истоимената населба Ресавица.

Наводи
------

1. ↑  „Gde je Resavica ?". *www.map.in.rs* (српски). Посетено на 11. 1. 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „U Srbiji postoji pravi rečni raj, ušuškan u dubokoj šumi: Kada zavirite iza gustog drveća, pojave se spektakularni vodopadi i kanjoni (FOTO)". *Telegraf.rs* (српски). 10. 7. 2018. Посетено на 11. 1. 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* 
*
**Василис Левентис** (грчки: *Βασίλειος (Βασίλης) Λεβέντης*; роден на 2 ноември 1951 година во Месини, Грција) е грчки политичар и претседател на партијата Сојуз на центристи.

Животопис
---------

Василис Левентис е четврто дете на Апостолос и Грегорија Левентис, кои потекнуваат од селото Кораковуни, Аркадија. Василис е роден во југозападен Пелопонез, во градот Месини. Заедно со неговото семејство се сели во Пиреј, каде што во 1969 година матурира од средно училиште. Василис потоа бил примен во одделот за градежништво на Националниот Технички Универзитет во Атина, како шести најдобар кандидат. Во 1970-тите години се занимавал со музика, продуцирајќи и една плоча.

Првото вмешување на Левентис во политиката се случило во 1975 година кога, како асистент на тогашниот декан на Атинскиот Политехнички Универзитет, Кипријанос Бирис, дал придонес кон пишувањето на членовите 21 и 24 од Уставот на Грција и учествувал во создавањето на проектот „ДЕПОС".

Левентис течно зборува германски и има соодветно познавање англиски јазик.

Политичка кариера
-----------------

Василис Левентис бил дел од ПАСОК уште од основањето на партијата во 1974 година, но од 1981 ја критикува за отстапување од првичните вредности.

Во 1982 се кандидирал за градоначалник на Пиреј, а 4 години подоцна за градоначалник на Атина, но не остварил успех. Во 1984 година ја создал првата еколошка партија во Грција и се кандидирал на Европските избори истата година, но освоил само 0,15% од гласовите. Во 1989 бил кандидат за пратеник од редовите на Нова Демократија, но не успеал да обезбеди место во парламентот.

Во 1992 година ја основа политичката партија Сојуз на центристи, стремејќи се да стане „политичкиот континуитет на центристичкото изразување во Грција". Иако партијата учествувала на сите избори, до 2015 година нивното влијание било незначително. На изборите во јануари 2015 Сојузот на центристи освоил 1,79%, под прагот од 3% за влез во грчкиот парламент, но на изборите во септември истата година, партијата на Левентис освоила 186.457 (3,43%) гласа и 9 пратеника.

Левентис се противи на употребата на зборот „Македонија" во името на Република Македонија.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑