recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Фотодиода (зголемена)
**Фотодиода** — полуспроводнички елемент со еден PN спој и два извода чија електрична проводност се менува со промена на светлосниот флукс кој паѓа на површината на спојот. Заради оваа особина наоѓа примена како електронски сетилник (сензор). Битна особина на фотодиодата е дека врши само (исклучително брза) детекција, а не врши улога на засилувач, за разлика од фототранзисторот. Исклучок се лавинските фотодиоди.
Фотодиодата се прави од полуспроводен материјал како и обичната диода.

Примена
-------

Заради брзата реакција на светлосното ниво, фотодиодите се применуваат во оптоелектрониката каде брзината на работа е најважна. На пример употребата на оптички изолациски парови (оптокаплери), сензори на позицијата (енкодери), многу брза комуникација преку оптички кабел и други.

Материјал
---------

Од материјалот зависи осетливоста во определен дел од електромагнетниот спектар.

| Материјал | Бранова должина (nm) |
| --- | --- |
| Силициум | 190—1100 |
| Германиум | 400—1700 |
| Индиум-галиум-арсенид | 800—2600 |
| Оловен сулфид | < 1000—3500 |

Симбол
------

Симболот на фотодиодата е прикажан на сликата.

Симбол за фотодиода

Предности и мани
----------------

Предност се ниската цена и многу брзата работа (во однос на фотоотпорникот и фототранзисторот). Мана е немањето засилување (освен кај лавинската фотодиода).

Наводи
------

1. ↑  д-р Чешелкоска В. д-р Попниколова-Радевска М. ЕЛЕКТРОТЕХНИКА И ЕЛЕКТРОНИКА, Министерство за образование и наука на Република Македонија, ISBN 978-608-226-293-2 (е-учебник), стр. 139

Поврзано
--------

* Оптоелектроника
* Фотоотпорник
* Фототранзистор

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фотодиода" на Ризницата ? |

* Мерење на јачината на светлината со фотодиода(англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4136942-7

 |

 |
**Танас Климев Маркоски** (27 јануари 1926 во Долно Лакочереј, Охридско — 9 јули 1945 во Горица) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Танас Климев Маркоски е роден на 27 јануари 1926 година во селото Долно Лакочереј. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучува доброволно на 12 декември 1944 година. Како борец на Техничката чета при командата на военото подрачје во Охрид, несреќно загинува кај Горица, на 9 јули 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Градина на Хеспериди**  
 *Фредерик Лорд Лајтон, 1892*.
**Хеспериди** (грчки: *Εσπερίδες*, латински: *Hesperides*) се ќерки на титанот Атлас и божицата на ноќта Никте.

Митологија
----------

Биле три и се викале:

* Егла
* Еритија
* Хеспераретуза

Нив три, иако според некои извори ги имало и повеќе (Егла (Aegle), Аретуза (Arethousa), Еритеја (Erytheia), Хеспера (Hespera), Хеспереја (Hespereia), Хесперуза (Hesperusa) и Хестија (Hestia)), живееле на далекиот запад во подрачјето на денешна јужна Франција и Мароко, и тука, со змејот Ладон, го чувале стеблото со златните јаболки кои божицата Хера кога станала жена на Зевс, ги добила, како венчален поклон, од божицата земја Геа.

Градината на Хесперидите
------------------------

**Херкул краде јаболки од градината на Хесперидите**  
*Мозаик од Лирија, Валенција, Шпанија*
Градината со златни јаболки била на планината Атлас или крај Тритонското езеро. Во непосредна близина на градината,
Атлас го држел небото на своите раменици.

Градината била венчален дар од божицата Геа на својата внука Хера, па градината ѝ била посветена на неа. Градината ја чувал змејот Ладон. Кога Персеј поминал низ градината Хесперида, тој, со помош на Медузината глава, го претворил Атлас во карпа - *Атлас денес е голем планински масив во Мароко и Тунис*.

И Херкул, кој бил потомок на Персеј, дошол во градината за да набере неколку златни јаболки, како исполнување на една задача по налог на Евристеј. Херкул го измамил Атлас и го наговорил да му донесе златно јаболки, а пред да оди, Херкул поместил една блиска карпа, и на тоа место од сува земја потекол поток. 
Хесперидите овој настан го опишале Херкул како несмасен грубијан, но ова бил среќен настан, бидејќи неколку дена подоцна Аргонаутите, кога стигнале на брегот на пустињата, Хесперидите им ја угасиле жедта одведувајќи ги до изворот кој го направил Херкул.

Наводи
------

1. ↑  Замаровски 1985, стр. 144. sfn error: no target: CITEREFЗамаровски1985 (help)

Надворешни врски
----------------

* Градината на Хесперидите
* Замаровски, Војтех (1985). *Јунаци античких митова: Лексикон грчке и римске митологије*. Загреб.
Хауард Зин
**Хауард Зин** (24 август 1922

 – 27 јануари 2010

) бил американски историчар, драматург и активист. Автор на над дваесет книги, од кои најпозната е „Народна историја на САД". Себеси некогаш се опишувал како демократски социјалист, а некогаш како анархист.

Хауард Зин е роден во сиромашно семејство на еврејски имигранти во Бруклин. Израснал во дом без списанија и книги, а горел од желба за читање. Собирајќи купони од „Њујорк пост", го добива комплетот книги од Чарлс Дикенс.

На 16 години се вработува во бродоградилиште. Таму станува синдикален организатор и чита левичарска литература.

Во текот на Втората светска војна, се пријавува како доброволец во американската авијација. Учествува во бомбардирањата на цели во Берлин, Чехословачка и Унгарија. Неговиот подоцнежен пацифизам делумно се темели врз неговите искуства во текот на војната. Неговата ескадрила е првата која употребила напалм во април 1945 г. „Го бомбардиравме малото француско село Роајан, покрај кое имаше 2.000 германски војници кои чекаа да се предадат. Едноставно ги испрживме. Меѓутоа, од таа височина не можеш да го видиш и да го слушнеш тоа".

По враќањето од војната продолжува да се школува. Дипломира историја на Њујоршкиот универзитет и го продолжува образованието на Колумбија, каде докторира историја и политички науки.

Во 1956 г. добива работа како предавач на Спелман колеџот, женски колеџ за црни студентки во Атланта, Џорџија, каде е единствениот бел професор. Бил еден од ретките професори кои им се придружиле на студентките во движењето за граѓански права.

Во 1963 го бркаат од Спелман колеџот, по што во 1964 година се вработува во Бостонскиот универзитет, каде останува како професор до 1988 година, кога се пензионира.

Покрај во движењето за граѓански права, Зин зема активно учество и во антивоеното движење против Виетнамската војна. Северновиетнамските власти го одредуваат како еден од тројцата посредници кои ќе ги вратат тројцата заробени американски пилоти. Тогаш во Ханој 1968 г. за првпат бил, како што самиот вели, од другата страна на бомбата. Тоа искуство само го зацврстува неговиот антивоен активизам.

Надворешни врски
----------------

* Македонска архива на Хауард Зин
* Страница посветена на Хауард Зин
* Билјана Ванковска „Гласот на безгласните: почивај во мир, Хауард Зин!"[*мртва врска*], „Нова Македонија"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 106986472
* LCCN: n79059761
* ISNI: 0000 0001 2321 4931
* GND: 119301989
* SELIBR: 333740
* SUDOC: 030132819
* BNF: cb12161034d (податоци)
* BIBSYS: 90057119
* MusicBrainz: 24772130-8b5f-43fa-9b27-6bbf8bedcd17
* NLA: 35627538
* NDL: 00461882
* NKC: mzk2005282337
* BNE: XX1282318
* CiNii: DA00397560

 |

 |
Црквата „Св. Илија" во Добрево е парохиско седиште
**Трета пробиштипска парохија** — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Штипското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Илија" во селото Добрево. Парохијата ги опфаќа селата: Добрево, Марчино, Гајранци, Гризилевци, Трооло, Лезово и Кундино кои имаат цркви и селата Неокази, Бучиште, Пестришино и Пишица, кои сѐ уште немаат храмови.

Цркви
-----

Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.

| име | населено место | изградена | слика |
| --- | --- | --- | --- |
| Црква „Св. Илија" | Добрево | 1938 |  |
| Црква „Св. Илија" | Марчино | 1812 |  |
| Црква „Св. Никола" | Гајранци | 1952 |  |
| Црква „Св. Илија" | Гризилевци |  |  |
| Црква „Св. Троица" | Трооло | 1901 |  |
| Црква „Св. Никола" | Лезово | 1901 |  |
| Црква „Св. Јован Опсечен" | Кундино |  |  |
|

Поврзано
--------

* Штипско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  „Втора пробиштипска парохија". *Брегалничка епархија*. Архивирано од изворникот на 2021-01-21. Посетено на 2021-01-27.

Надворешни врски
----------------

* Трета пробиштипска парохија на Ризницата ?

Координати: 42°01′22.7″N 22°11′53.1″E﻿ / ﻿42.022972° СГШ; 22.198083° ИГД﻿ / 42.022972; 22.198083
Црепна
**Црепна** или **подница** – кружна тепсија изработена од непрочистена глина, дополнета со разни додатоци од органско и неорганско потекло.

Изработка
---------

Изворно црепните се изработувале на мошне архаичен начин. Имено, црепните се моделирале со слободна рака и по сушењето се печеле во отворено огниште, а некаде и не се печеле.

Употреба
--------

Се употребувале така што најпрво црепната се загревала на огниште, потоа во неа ќе се ставела храната, ќе се поставела на пирустија и ќе се покриела со друга загреана црепна или почесто со вршник. Црепните најчесто се употребувале за печење леб и други производи од тесто, но и друга храна.

* Црепна и вршник на пирустија Црепна и вршник на пирустија
* Вршник Вршник
* Пирустија Пирустија
* Маша Маша

Поврзано
--------

* Вршник
* Пирустија
* Маша

Наводи
------

1. ↑  „црепна" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „подница" — Дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Чаусидис, Н.; Николов, Г. (2006). „Црепна и вршник. Митолошко-семиотичка анализа" (PDF). Посетено на 25 јули 2017.
**Хатштет** (германски: *Hattstedt*) — поранешна општинска заедница во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште било во Хатштет. Во јануари 2008 година била споена со општинските заедници Фридрихштат (освен истоимениот град), Нордштранд и Трене за да ја создадат општинската заедница Северно Море-Трене.

Општинската заедница Хатштет се состоела од следниве општини:

1. Арлеват
2. Хатштет
3. Хатштетермарш
4. Хорштет
5. Олдеруп
6. Вобенбил

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 54°31′41″ N; 9°01′26″ E﻿ / ﻿54.528° СГШ; 9.024° ИГД﻿ / 54.528; 9.024
Координати: 31°46′25.64″N 35°10′48.94″E﻿ / ﻿31.7737889° СГШ; 35.1802611° ИГД﻿ / 31.7737889; 35.1802611

**Монт Херцл Плаза** е централна церемонијална плоштад во Херцелска Гора во Ерусалим. На плоштадот се користи за свечено отворање на Израел Денот на независноста секоја година. На северната страна на плоштад е гробот на Теодор Херцел, основачот на модерната политичка ционизмот. На плоштадот е на највисоко место на планината Херцл во центарот на националните гробишта. На 18 април 2012 година, за време на пробите за церемонијата на Денот на независноста, електричен столб на фенер паднал. Што загинал еден војник, а повредени се уште седум други војници. Војникот бил погребан во воените гробишта во близина.

Галерија
--------

* Гробот Херцл во северната странаГробот Херцл во северната страна
* барака гледање кон плоштад во јужната странабарака гледање кон плоштад во јужната страна

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Херцелска Гора Плаза" на Ризницата ? |

* the Mount Herzl tragedy Архивирано на 3 март 2016 г. in the israelnationalnews website
Стражиловска котлина во пролет
**Стражилово** е шумска долина во планината Фрушка Гора, Србија. Сместено е на североисточните падини на Националниот парк Фрушка Гора, на околу 5 километри од Сремски Карловци и на околу 15 километри од Нови Сад. Тоа е местото каде што е подигнат споменикот на познатиот српски поет Бранко Радичевиќ. За време на викендите и за време на празниците, тој е преполн со посетители од блиските градови. Во Стражилово има планинарска колиба, бидејќи тоа е и почетна точка на планинарската патека „Фрушка Гора трансверзале", која се протега околу планината повеќе од 160 километри. Во близина на Стражилово се наоѓаат неколку православни манастири кои датираат главно од 16 век.

Поврзано
--------

* Сремски Карловци
* Фрушка Гора

45°10′01″N 19°54′50″E﻿ / ﻿45.16694° СГШ; 19.91389° ИГД﻿ / 45.16694; 19.9138945°10′01″N 19°54′50″E﻿ / ﻿45.16694° СГШ; 19.91389° ИГД﻿ / 45.16694; 19.91389
**„Црква"** — стихозбирка на македонскиот поет Блаже Конески, првично објавена во 1988 година од издавачката куќа Мисла.

Содржина
--------

Стхозбирката содржи вкупно 52 песни:

* Црква
* Антониј и Клеопатра
* Молитва
* Врапци во магла
* Татко
* Спомен по многу години
* Читач
* Помен
* Претеча
* Песната
* Повик
* Тој ден
* Семејна историја
* Свети Никола
* Брачен пар
* Подмладување
* Грешни жени
* Натпис на чешмата во „Јован Бигорски"
* Жената
* Убавина
* Рака
* Мраморен акт
* Допир
* Бакнеж
* Разговор
* Втора младост
* Улавштини
* Декември
* Порака
* Жештина
* Спокој
* Гугучки
* Врска со животот
* Лето
* Тажачки
* Спомен
* Расцеп
* Миг
* Суво дрво
* Старци
* Заштита
* Ластовици
* Преживување
* Опит
* Видело
* По работ
* Резигнација
* Живот и смрт
* Тема
* Ѓорѓи Божиков
* Успение на Владимир Мошин
* Васил Чипов

Изданија
--------

По повод стогодишнината од раѓањето на Конески, во 2021 година, збирката „Црква" била објавена од издавачката куќа Арс Ламина - публикации во рамки на едицијата „Македонски книжевни класици". Книгата, со обем од 80 страници и со димензии од 21 сантиметар, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски", Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-267-442-1. Покрај песните, книгата содржи и поговор со наслов „Нашиот длабок историски корен — црквата", напишан од Вера Стојчевска-Антиќ, како и белешка за авторот. Книгата е испечатена во печатницата Бранко Гапо — графичко производство во Скопје, во тираж од 1000 примероци. Дизајнот на корицата е дело на Pointer Creative Agency.

За делото
---------

Според Вера Стојчевска-Антиќ, песната „Црква" открива многубројни можности за натамошни длабоки нурнувања во македонското минато. Од друга страна, во песната „Молитва", Конески е реалист во согледувањето на сегашноста. Во „Семејна историја", тој ја воспева радоста на татко му поради доаѓањето на синот на прославата на св. Никола. Во „Песната", на едноставен начин, Конески ја искажува својата теорија за поетиката. Тој е широк со идеите, но секогаш во реалноста со која е соочен пронаоѓа и филозофски длабочини за лет во убавината на човековите можности, како што е случајот со песната „Тој ден". Понатаму, две песни, „Подмладување" и „Грешни жени" се инспирирани од неговата работа на ракописот од 15 век, „Тиквешки зборник" и со нив тој воспоставува континуитет меѓу средновековната книжевност и современата позеија. Извонредни се и неговите искрени посвети на Ѓорѓи Божиков, на Владимир Мошин и на Васил Чипов. Така, песната „Успение на Владимир Мошин" го открива односот на Конески кон црковната и обичајната традиција и ја воспева богољубивоста на Мошин. Исто така, неодминливи се речиси сите песни од збирката меѓу кои особено се истакнуваат: „Спомен по многу години", „Читач", „Улавштини" итн.

Наводи
------

1. ↑  Блаже Конески, *Црква*. Скопје: Арс Ламина - публикации, 2021.
2. ↑  Блаже Конески, *Црква*. Скопје: Арс Ламина - публикации, 2021.
3. ↑  Вера Стојчевска-Антиќ, „Нашиот длабок историски корен — црквата", во: Блаже Конески, *Црква*. Скопје: Арс Ламина - публикации, 2021, стр. 61-70.
**Третичен извор** или **терцијарен извор** — извор на информации кој се состои од разни сознанија и искази од првични (примарни) и вторични (секундарни) извори. Некои третични извори не се погодни за употреба во стручното или академското истражување, освен ако воедно не служат и како вторични извори, или пак како помагало за пронаоѓање на други извори.

Вообичаено за третичните извори е да се сметаат извори на информации во кои податоците се дадени во куса и прегледна форма. Во овој тип на извори на информации обично се пренесуваат информации од првичните и од вторичните извори на информации.

Според својата содржина во овој тип на извори на информации спаѓаат библиографиите, библиотечните каталози, речниците. Според некои извори и енциклопедиите и учебниците спаѓаат во овој тип на извори на информации, додека пак, други овие видови на публикации ги сметаат за вторични извори на информации.

Поврзано
--------

* Првичен извор
* Вторичен извор

Наводи
------

1. ↑  Л. Шоптрајанова, М. Стефова, И. Кузмановски, *Извори и користење на хемиски информации*, Просветно дело, Скопје, 1999, 24.
2. ↑  Primary, secondary and tertiary sources. Архивирано на 26 јули 2013 г.". University Libraries, University of Maryland. Retrieve 07/26/2013
3. ↑  „Tertiary Information Sources". Old Dominion University -- ODU Libraries. September 2012. Посетено на 20 June 2013.
4. ↑  "Tertiary sources Архивирано на 6 ноември 2014 г.". James Cook University.
5. ↑  "Primary, Secondary, and Tertiary Resources". University of New Haven.
|  |
| --- |
|  **Свети Никола** |
|  |
| 
Општетена надвлезна фреска на Архангел Михаил |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Крушевско-демирхисарско |
| **Парохија** | Демирхисарска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°11′29.2″N 21°11′44.3″E﻿ / ﻿41.191444° СГШ; 21.195639° ИГД﻿ / 41.191444; 21.195639Координати: 41°11′29.2″N 21°11′44.3″E﻿ / ﻿41.191444° СГШ; 21.195639° ИГД﻿ / 41.191444; 21.195639 |
| **Место** | Загориче |
|  **Општина** | Демир Хисар |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Никола |
|  **Завршено** | 1885 |
|  **Живопис** | 1885 |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | еднокорабна базилика |
| **Стил** | преродбенички |
|

**Св. Никола** — црква во демирхисарското село Загориче, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен на северниот крај на селото, и служи како заедничка црква со соседното село Утово. Според зографскиот натпис, црквата е живописана во 1885 година од крушевските браќа-мајстори Вангел и Никола Анастасови. На натписот се наведени и имињата на ктиторите, селани од Загориче и Утово. Храмот на многу наврати е пљачкосуван од арнаутски банди. Обновен е во 1934 година, а фреските се реставрирани во 1956 година.

Ова е мала еднокорабна градба со плиток дрвен свод. Покривот е од ќерамиди со дрвени стреи. Над апсидата покривот е од лим. Фасадите се варосани. На северната и јужната страна одвнатре има по три плитки полукружни засводени ниши. На запад има трем со понизок покрив. Влезот е од запад и од југ. Крај храмот (на југозападната страна) има куловидна камбанарија.

Поврзано
--------

* Демирхисарска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. 1 2  Димитров, Никола В (2017). *Географија на населби - Општина Демир Хисар* (PDF). Битола. стр. 46. ISBN 978-608-65616-4-2.
2. ↑  Димитров, Никола В (2017). *Географија на населби - Општина Демир Хисар* (PDF). Битола. стр. 45. ISBN 978-608-65616-4-2.
**Свети Илија** (грчки: *Ιερός Ναός Προφήτου Ηλιού*) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Историја
--------

Црквата е сместена на улица „Профитис Илијас" бр. 13, во југоисточниот дел на градот. Изградена е во 1883 г. во претежно турското и еврејско Арамбаџи Маало, и покрај отпорот од месните муслимани. Во 1923 г. во маалото се населиле грчки дојденци од Турција, кои во 1924 – 1927 г. подигнале голема камбанарија. Храмот е неколкупати обновуван одвнатре и однадвор. Во 1978 г. е изградена женска црква, дограден е нартекс и напраен е мозаичен под. Во 1986 г. дрвените столбови и покривот се заменети со нови. ѕидовите од камен и кал се одново изградени, а подот е поплочен со мермер. Градбата претставува трикорабна базилика со повисок среден кораб (11 м). Трите кораби се одделени со пет пара столбови кои образуваат 10 лакови. Осветлена е со 18 сводести и 2 тројни прозорци. Храмот има вреден резбан иконостас со димензии 13,5 × 5,2 м. Забележителни се и амвонот и проскинитарите. Од 1883 г. се и големите бронзени свеќници и осумте големи икони на иконостасот. Сите внатрешни површини се живописани во византиски стил од браќата Влахос и Андонис Ладијас во 1990 – 1995 г.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ιερός Ναός Προφήτου Ηλιού". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 12 декември 2017.
Труман Капоти (1959)
**Труман Капоти** (30 септември 1924 — 25 август 1984) — американски романописец, сценарист, драматург и глумец, многу од чии раскази, романи, драми и документаристики се признаваат како литературни класики, вклучувајќи ја новелата *Појадок кај Тифани* и *Во Ладна Крв* - пресвртница во популарната култура. Во 1970 година тој го одржувал неговиот статус на славна личност појавувајќи се на телевизиски дебатни емисии.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 51686739
* LCCN: n79104227
* ISNI: 0000 0003 6864 1755
* GND: 118518992
* SELIBR: 180991
* SUDOC: 026765977
* BNF: cb11895085z (податоци)
* BIBSYS: 90053007
* ULAN: 500252062
* MusicBrainz: 6f9bcd85-facc-448e-92f8-7375b53273ac
* NLA: 35025739
* NDL: 00435241
* NKC: jn20000601124
* BNE: XX1721230
* CiNii: DA01098791

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Труење со етилен гликол** е труење предизвикано од внес на етилен гликол. Раните симптоми вклучуваат интоксикација, повраќање и абдоминална болка. Покасни симптоми се намалено ниво на свест, главоболка, и напади. Долгорочни ефекти се бубрежна слабост и оштетување на мозокот. Токсичност и смрт може да настанат и после внес на мала количина.

Етилен гликол е безбојна течност, без мирис, со сладок вкус, често присутна во антифризот. Може да биде испиена случајно или намерно во обид за самоубиство. Во организмот се разложува на гликолна и оксална киселина кои се причинители на токсичноста. Дијагнозата може да биде потврдена со мерење на нивото на етилен гликол во крвта; меѓутоа во многу болници не постои можност за изведување на овој тест.

Рано започнување со третман ги зголемува шансите за добар исход. Третманот вклучува стабилизирање на лицето, проследено со примена на антидот. Претпочитан антидот е фомепизол; а доколку не е достапен се користи етанол. Други третмани вклучуваат натриум бикарбонат, тиамин и магнезиум.

Секоја година се случуваат повеќе од 5000 случаи на труење со етилен гликол во САД. Пациентите често се возрасни мажи. Смртни случаи предизвикани од етилен гликол се пријавувани уште од 1930.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Kruse, JA (October 2012). „Methanol and ethylene glycol intoxication". *Critical Care Clinics*. **28** (4): 661–711. doi:10.1016/j.ccc.2012.07.002. PMID 22998995.
2. 1 2 3 4 5  Beauchamp, GA; Valento, M (September 2016). „Toxic Alcohol Ingestion: Prompt Recognition And Management In The Emergency Department". *Emergency Medicine Practice*. **18** (9): 1–20. PMID 27538060.
3. 1 2  Ferri, Fred F. (2016). *Ferri's Clinical Advisor 2017: 5 Books in 1* (англиски). Elsevier Health Sciences. стр. 794. ISBN 9780323448383. Архивирано од изворникот 2017-09-08.
4. ↑  Naidich, Thomas P.; Castillo, Mauricio; Cha, Soonmee; Smirniotopoulos, James G. (2012). *Imaging of the Brain: Expert Radiology Series* (англиски). Elsevier Health Sciences. стр. 960. ISBN 978-0323186476. Архивирано од изворникот 2017-09-08.
5. ↑  Shaw, Leslie M. (2001). *The Clinical Toxicology Laboratory: Contemporary Practice of Poisoning Evaluation* (англиски). Amer. Assoc. for Clinical Chemistry. стр. 197. ISBN 9781890883539. Архивирано од изворникот 2017-09-08.

Надворешни врски
----------------

  



|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
**Страницата Предлошка:Hlist/styles.css нема содржина.*** Труење
* Токсичност (T36–T65, 960–989)
 |
| --- |
|  |
| 
* Јаглерод моноксид
* Арсен
* Жива
* Олово
* Етилен гликол

 |

 |
Трудла Малинкова (2021)
**Трудла Малинкова**, родена Грофиц (горнолужички: *Trudla Malinkowa*; р. 21 февруари 1955

 во Казов) — главна уредничка на списанието Помхај бу, научна соработничка на Лужичкосрпскиот институт како и раководителка на историската секција на Српска Матица во Будишин. Живее и работи во Будишин. Авторка е на многу публикации меѓу кои можат да се споменат делата кои се фокусираат на Лужичките Срби во дијаспората (во Тексас и Суринам), за Марја Кубашец (учителка) и за лужичкосрпските споменици во Лужица. Трудла Малинкова е активна и како публицистка. Освен во Помхај бу, нејзини текстови се објавуваат во научното списание Летопис и во единственото културно лужичкосрпско списание Розхлад.

Публикации
----------

* Марја Кубашец (2014)
* Јан Килијан (1811–1884). Пастир, поет, емигрант (2014)
* Мерќин Новак-Њехорнски (2000)
* Лужичкосрпска поезија 43 – Јан Килијан (1999)
* Брег на надежта (1999)
Преамбула на корзиканскиот устав на корзикански, француски, англиски и италијански јазик.
Првиот **корзикански устав** бил изготвен во 1755 година за краткотрајната Корзиканска Република независна од Џеновската Република, почнувајќи од 1755 година, и останал на сила до припојувањето на Корзика од Франција во 1769 година. Напишано е на тоскански италијански јазик, јазикот на елитната култура и луѓето во Корзика во тоа време.

Била изработена од Пасквале Паоли, и вдахната од Жан-Жак Русо, кој, нарачано од Корзиканците, напишал „Проект на уставот за Корзика", во 1763 година.

Вториот корзикански устав бил изготвен во 1794 година за краткотрајното (1794–96) Англо-Корзиканско Кралство и вовел право на глас за сите сопственици на имот. Тој исто така бил сметан за високо демократски устав за своето време.

Линда Коли му дава признание на Паоли за пишување на првиот пишан устав на една нација држава.

Наводи
------

1. ↑  Blackwood, Robert J. & Tufi, Stefania (2015). *The Linguistic Landscape of the Mediterranean: French and Italian Coastal Cities*. Basingstoke, UK: Palgrave Macmillan, p. 130. Retrieved from
2. ↑  Carrington, Dorothy (July 1973). „The Corsican constitution of Pasquale Paoli (1755–1769)". *The English Historical Review*. **88** (348): 481–503. doi:10.1093/ehr/lxxxviii.cccxlviii.481. JSTOR 564654.
3. ↑  Linda Colley (2021). *The Gun, the Ship, and the Pen: Warfare, Constitutions, and the Making of the Modern World*. Profile Books. стр. 19. ISBN 9781846684975.

Надворешни врски
----------------

* Текст на уставот (на француски)
* Втор устав на Корзика (1794)
**Теменис** бил син на Аристомах брат на Кресфонт и Аристодем, татко на Ceisus, Cerynes, Phalces, Agraeus и Hyrnetho. (Paus. ii. 28 ; Apollod. ii. 8. § 2.). Тој бил правнук на Херакле. Бил еден од водачите на Хераклејците и помогнал во петтиот и завршен напад врз Микена на Пелопонез, после освојувањето на полуостровот, заедно владее со Аргос. Неговите наследници, *теменидите*, биле протерани од Аргос, и се верува дека го основале Македонското кралство. Поради тоа македонските кралеви себеси се нарекувале Темениди. (Herod .viii. 138 ; Thuc. ii. 99.) [L. S.]

Наводи
------

* Dictionary of Greek and Roman Antiquities edited by William Smith (1870).

Надворешни врски
----------------

* (руски)
* Архивирано на 20 октомври 2012 г. (англиски)
**Свети Атанасиј** (грчки: *Αγίου Αθανασίου*) — средновековна црква во селото Дупјак, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Во 1953 г. е подигната нова црква врз темелите на постар храм, на местото на лековит извор. Осветен е од митрополитот Никифор Костурски, родум од Дупјак. Во 1991 црквата е урната и одновно изградена а да ги задоволи потребите на пораснатото население на Дупјак. Храмот претставува голема трикорабна базилика со купола и камбанарија.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Ιεροί Ναοί-Εξωκκλήσια". Εκπολιτιστικός Σύλλογος Δισπηλιού Καστοριάς. Посетено на 14 октомври 2016.
**Цепелин** е германски филм од 2005 година. Снимен под режисерската палка на Гордиан Мауг со Олаф Раушенбах, Александер Мај, Агњешка Пивоварска. Оваа историска крими-приказна говори за несреќата на леталото LZ 129 „Хинденбург" на 6 мај 1937 г. што важи за една од најдраматичните големи несреќи за почетните години на воздухопловството.

### Синопсис

Хинденбург, најголемото до денес изградено летало, се запали накусо по
гаражирањето во американскиот Лејкхурст и изгоре за 34 секунди. Животот го изгубија 36 луѓе. 

Еден од членовите на посадата бил Роберт Зилхер. Неговиот внук Матијас ги истражува трагите на загинатите со помош на цртежите од татко си. Во Фридрихсхафен Матијас го сретнува поранешниот колега на
Роберт, Карл Земле. Но, старецот не може или не сака туку така што каже што знае. Сепак Матијас продолжува да го реконструира животниот пат на својот дедо и ги забележува станиците кои најпосле го доведуваат до леталото „Хинденбург" преку Атлантикот. Започнува едно патување низ минатото, на кое Матијас трага по причините за длабогата тага на својот татко...

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Спирко Тодосов Бојковски** ( 1921
 во Страцин — 16 април 1945

 во Нови Сад, Војводина) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнува од крајно бедно земјоделско семејство. Основното четиригодишно училиште го завршил во родното место со одличен успех. Немајќи никакви можности за продолжување на образованието, уште од раните детски години помагал во домашните земјоделски и сточарски работи. Како напреден младинец станува симпатизер на народноослободителното движење. Имал голема желба да се приклучи во редовите на НОВ и истата ја остварил на 15 јуни 1944 година, кога со група младинци, стапил во редовите на Треттатa македонска ударна бригада. Учествувал во борбите за ослободување на Куманово и цела Македонија. По конечното ослободување на Македонија со бригадата заминал на Сремскиот фронт и се борел за целосното ослободување на Југославија. Како добар и искусен борец бил испратен во патрола, со цел да прибере податоци за непријателските позиции. Извршувајќи ја совесно поставената задача, со своите другари загинал на 16 април 1945 година крај Нови Сад. Запаметен бил како скромен, тивок, секогаш повлечен во себе, внимателен и учтив карактер, кој не го штедел својот живот за доследно извршување на поставените задачи во НОВ.

Наводи
------

1. 1 2  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 33.
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Kirinia|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Темната решеткарка** (*Kirinia climene*) е пеперутка од видот на шарени пеперутки. Живее во Јужна Европа, вклучително и во Македонија, Мала Азија и Кавказот.

Опис
----

Горната страна на пеперугата е темнокафена, со изразени темни вени. Средишниот дел на крилјата е портокалов, а во долниот дел има портокалови дамки со црни точки. Долната страна на крилјата е слична со горната само во посветли нијанси и со позиразени окца. Пеперугата лета од мај до јуни.

Пеперугата сака отворени шуми, карпести падини, долини на надморска висина од 1500 до 2300 метри. .

Подвидови
---------

* *Kirinia climene climene*
* *Kirinia climene roxandra* (Herrich-Schäffer, [1850])

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Kirinia" на Викивидовите ? |

1. ↑  "*Kirinia* Moore, 1893" at Markku Savela's *Lepidoptera and Some Other Life Forms*
2. ↑  Esperarge climene at Butterfly Conservation Armenia
3. ↑  Seitz. A. in Seitz, A. ed. Band 1: Abt. 1, *Die Großschmetterlinge des palaearktischen Faunengebietes, Die palaearktischen Tagfalter*, 1909, 379 Seiten, mit 89 kolorierten Tafeln (3470 Figuren)*Оваа статија содржи текст од овој извор, кој е во јавна сопственост.*
4. ↑  Rowlings, Matt. „*Kirinia climene*: lattice brown". European butterflies. Посетено на 27 July 2020.
5. ↑  Wagner, Wolfgang. „*Kirinia climene* (Esper, 1783)". *European lepidoptera and their ecology*. Посетено на 27 July 2020.

Надворешни врски
----------------

* Пеперутки во Ерменија
* Lepiforum.de

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q2979260
* BioLib: 51640
* BOLD: 156131
* EoL: 4127648
* Fauna Europaea: 441246
* GBIF: 4535618
* iNaturalist: 484090
* NCBI: 669551

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Свети пророк Илија** |
|  |
| 
Блатечка црква |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Кочанско |
| **Парохија** | Блатечка |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Блатец |
|  **Општина** | Виница |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети пророк Илија |
|  **Изградба** | 1850 |
|
|  **Осветување** | непознато |
|  **Живопис** | XIX век |
|  **Зограф** | Никола Михајлов |
| **Водство** | свештеник Орце Пешов |
| Архитектонски опис |
|

Храмот Свети Пророк Илија, се наоѓа во селото Блатец, во Општина Виница и е парохиска црква на Блатечката парохија.
Црквата претставува трикорабна базилика со рамни тавани. По форма и големина не се разликува од останатите цркви во регионот, кои се градени во средината на 19 век. Посебен впечаток оставт нејзините копаничарско обработените тавани, големиот крст на иконостасот и царските двери.

Историја
--------

Според натписот над влезот на северната страна се прдпоставува дека храмот е изграден во 1850 година, иако другите белези на храмот укажуваат дека е граден пред 1850. Кога и од кој архијереј е осветена нема податоци.

Живопис
-------

Црквата располага со 77 икони, од кои еден дел се работени од зографот Никола Михајлов од Крушево. Неговиот потпис се наоѓа на иконата "Зачетие на Св. Ана’’. Другите икони се со ликот на Христос, Богородица, Св. Ѓорѓи, Св. Јован Претеча, Св. Никола и не утврдено од кој автор се. Според оригиналниот натпис иконописецот потекнува од Крушево.

Поврзано
--------

Историјата на црквата е опишана во сочувани белешки и во неколку стари книги кои се наоѓаат во црковната библиотека и кои сè уште се користат за одделни црковни празници.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Музеј Виница". Архивирано од изворникот на 2011-11-02. Посетено на 2011-10-31.
**Спиро Костов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, учествувал во Македонското востание, обединувањето на Источна Румелија со Кнежевство Бугарија, Српско-бугарската војна, Мелничкото востание и Првата балканска војна.

Животопис
---------

Дејци на БРТЦК, Пловдив, летото на 1885 г. Седнати, од лево кон десно: Антон Мумџиев, Тодор Гатев, Продај Тишков, Захариј Стојанов, Иван Андонов, Иван Арабаџијата , непознат. Втор ред седати, од лево кон десно: Иван Стојановиќ и Ангел Чолаков. Исправени, од лево кон десно: Неделка Шилева, Спиро Костов, Димитар Ризов, Петар Зографски, Коста Паница, Спас Турчев.

Костов е роден во 1848 година во Велес, тогаш во Отоманското Царство. Емигрира во Романија, каде што влегува во редовите на револуционерната емиграција. Работи во печатницата на Љубен Каравелов. Во 1876 година е доброволец во Српско-турската војна во батаљоните на генерал Михаил Чернјаев. При избувнувањето на Руско-турската војна во 1877 година е доброволец во Бугарското ополчение. Се борел на Шипка.

По Берлинскиот конгрес учествува во Македонското востание како војвода на чета. Во 1884 година со помош на Костов и Владимир Кусев, Пере Тошев во Станимака организира револуционерен комитет за ослободување на Македонија и Одринско наречен подоцна Бугарски Таен Централен Револуционерен Комитет.

Костов е главен двигател за основањето на БТЦРК на 10 февруари 1885 година. Костов е назначен за екзекутор на сите одлуки на Пловдивски централен комитет и началник на тајната комитетска полиција. На 18 мај 1885 година е уапсен од страна на властите како организатор на прославата во чест на Христо Ботев. По ослободувањето зема учество во подготовките за обединување на Кнежевството Бугарија и Источна Румелија, како заедно со 30 востаници ја презел околиската управа во Старо Ново Село.

Во Српско-бугарска војна е на чело на доброволечка чета, која влегува во Бојковската единица на поручникот Ангел Карауланов. Подоцна бил командант на чета во единици на капетанот Коста Паница. Меѓу 1881 - 1891 година е командант на Софиските противпожарна команда. Заедно со Александар Шумков го издава списанието "Пожарникар", од кое излегуваат три книги.

Во Мелничкото востание на Македонскиот комитет во 1895 година е војвода на чета во одредот *"Пирин Планина"*. Во Првата балканска војна е доброволец во Македонско-одринското ополчение. Подоцна е член - основач на Македонскиот научен институт.

Извори
------

1. ↑  Македонски научен институт. Учредители
**Тони Вода** — карстно поле и висорамнина на планината Бистра, во кое се наоѓа понор во кој тоне водата поради, што го добило името Тони Вода. Се наоѓа помеѓу Маврово и врвот Царевец на североисток и Галичник и врвот Меденица на југозапад и низ него минува асфалтниот пат кој ги поврзува овие две места.

Кога се патува кон Галичник, веднаш по напуштањето на областа Царевец, се појавува пространа висорамнина со мали езерца, и во следните 2 километри патот води низ неа. Позната е како Тонивода поради тоа што речиси целата вода на неа исчезнува меѓу камењата и повторно се појавува од другата страна на планината веднаш под Царевец.

Објаснувањето за пропустливоста на камењата е едноставно - Тонивода претставува огромно карстно поле, второ по големина на планината Бистра, иако и самата рекичка која минува низ неа исто така е позната како Тонивода. Поради константната загуба на вода, за време на доцната пролет, летото и раната есен, кога има поголеми периоди без врнежи, речиси сите езерца пресушуваат освен оние покрај самата рекичка која ги полни со вода.

Галерија
--------

* Висорамнината со локалниот пат до ГаличникВисорамнината со локалниот пат до Галичник
* Висорамнината Тони ВодаВисорамнината Тони Вода
* Тони ВодаТони Вода
* Понорот на Тони ВодаПонорот на Тони Вода
* Галички ски-лифт во месноста Тони ВодаГалички ски-лифт во месноста Тони Вода

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Тонивода (Tonivoda)". *Галичник*. 2008. Посетено на 2 ноември 2017.[*мртва врска*]

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Бистра |
| --- |
|  |
| Врвови | Меденица  (2.163) •  Карбула  (2.151) •  Ќурков Дол  (2.141) •  Острово  (2.105) •  Бистра  (2.102) •  Десовтор  (2.092) •  Шарен Пејко  (2.086) •  Голем Брзовец  (2.082) •  Манастириште   (2.060)  •  Думовица  (2.042) •  Јарочкач  (2.027) •  Говедарник  (2.018)  •  Сандакташ  (1.983) •  Мал Брзовец  (1.899) |  |
|  |
| Реки | Радика  •  Мала Река •  Тресонечка Река •  Мавровска Река |
|  |
| Езера | Сенечко •  Мавровско •  Езериште |
|  |
| Карстни полиња-Висорамнини | Тони Вода  •  Суво Поле  •  Соломуница  •  Чукнитопаница |
|  |
| Пештери | Алилица  •  Шаркова Дупка |
|  |
| Туризам | Национален парк Маврово •  Скијачки центар „Маврово" •  Галичник •  Галичка свадба •  Лазарополе |
|  |
| Градови | Кичево • Гостивар • Дебар |

 |
**Тони Гатлиф** (роден како **Мишел Дахмани** на 10 септември 1948 година во Алжир) е француски филмски режисер од ромска националност, кој исто така работи како сценарист, композитор, актер и продуцент.

Биографија
----------

Гатлиф е роден во Алжир и припаѓа во група на оние луѓе на француско и друго европско потекло кои се родени во Алжир во текот на периодот на француското владеење 1830-1962, (*Pieds-Noirs)*. По неговото детство таму, Гатлиф пристигнал во Франција во 1960 година по Алжирската војна за независност.

Кариера
-------

Гатлиф со години се борел да влезе во филмската индустрија, играјќи во неколку театарски продукции сè додека не го режирал својот прв филм „ Главата во урнатини" (*La Tête en ruine)*, во 1975 година. По него следувал филмот (*La Terre au ventre)* во 1979 година, приказна за Алжирската војна за независност.

Од 1981 година во филмот „Трчај циганко" (*Corre, gitano)*, работата на Гатлиф е насочена кон ромскиот народ во Европа, од кого тој делумно го следи потеклото.

Откако ги направил „*Гаспард и Робинсон"* (*Gaspard et Robinson)* во 1990 година, Гатлиф ги поминал 1992 и 1993 година во снимањето на „*Лачо Дром" (Latco Drom)*,кој бил награден со бројни награди. Овој долгометражен музички филм, честопати лошо обележан како документарен филм, се занимавал со циганската култура низ целиот свет околу темата на нивната музика и танц. За Винсент Остриа, тогашен новинар во Кахиер ду Синема, тој бил „најоригиналниот филм на годината (белешка за уредникот од 1993 година)". Една година подоцна, Гатлиф го донел на светот, авторот Ж.М.Г Ле Клезио на екранот во *Мондо* (1994).

Неговиот филм „*Прогнаници" (Exils) од* 2004 година, ја освоиl наградата за најдобар режисер на Канскиот филмски фестивал 2004 година. Неговиот филм „*Трансилванија"* (Transylvania) исто така, имал премиера во Кан во мај 2006 година.

Филмографија
------------

### Сценарист

* *Бес во тупаница* (1975)

### Режисер и сценарист

* *Главата во урнатини* (1975)
* Земјата во стомакот1978)
* *Трчај циганко* (1981)
* *Пејте Цигани* (1981)
* *Кнезовите* (1982)
* *Почеток на улицата* (1985)
* *Не плачи љубов моја* (1989)
* *Гаспард и Робинсон* (1990)
* *Лачо Дром* (1993)
* *Мондо* (1995)
* *Гаџо дило* (1997)
* *Роден сум од штрк* (1998)
* *Дојди* (2000)
* *Замав* (2001)
* *Прогонства* (2004)
* *Трансилванија* (2006)
* *Коркоро* (2009)
* *Индигнадос* (2012)
* *Жеронимо* (2014)
* *Djam* (2017)
* *Том Медина* (претстои)

Користена литература
--------------------

 

* Оваа статија се заснова на превод на соодветната статија од француската Википедија, преземена на 17 јули 2005 година.

Надворешни врски
----------------

* Тони Гатлиф на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Интервју (на француски) Архивирано на 4 септември 2010 г.


1. ↑  „Festival de Cannes: Transylvania". *festival-cannes.com*. Архивирано од изворникот на 2011-08-22. Посетено на 2009-12-18.
2. ↑  Laurent Rigoulet (2020-06-19). „"Tom Medina", le dernier tournage de Tony Gatlif ?". *Télérama*. Посетено на 2020-06-23.
**Свети Атанасиј** (грчки: *Αγίου Αθανασίου*) — црква кај селото Загоричани, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа во месноста Курулишта, северозападно од Загоричани и источно од Олишта. Тука некогаш имало село, а „Св. Атанасиј" била неговата црква. Денес тука е брегот на вештачкото Загоричанско Езеро. Црквата е уништена од арнаутски банди околу 1650 г. а жителите на Курулишта се преселиле во Загоричани. Од овој храм останале голема плоча која служела како олтар, монолитен столб, две столпчиња од месен камен, камен релјеф, измазнета камена плоча и римски релјеф со престава на човек во полн раст со копје и венец (30 × 40 см), вграден во источниот ѕид на денешниот храм. Во 1700 г. врз урнатините на стариот храм селаните подигнале скромен параклис. Од таа црква во денешната се зачувани иконата на Свети Атанасиј и мала икона на непозната светоца, можеби Света Варвара. Во 1886 г. жителите на Загоричани на ова место изградиле голема претставителна црква, а годината е означена на убав камен релјефсо крст, вграден во ѕидот. Храмот е опремен во 1887 – 1888 г. со убави икони, дело на тројца мајстори — Евтимиос А. Мисајлидос од Цариград и Павлос Кесаревс и Михаил Г. Самарас од Рупишта. Иконите на првите двајца се подарок од загоричанци кои работеле во Цариград. Во 1964 г. црквата е наполно обоновена по четврти пат.

* Икони од храмот
* Икона на св. Атанасиј, XVIII век Икона на св. Атанасиј, XVIII век
* „Св. Троица и св. Стефан", 1888 г.„Св. Троица и св. Стефан", 1888 г.
* Проскинитарна икона на св. Атанасиј, 1887 г. Проскинитарна икона на св. Атанасиј, 1887 г.
* Детаљ од проскинитарната икона на Свети Атанасиј, 1887 г. Детаљ од проскинитарната икона на Свети Атанасиј, 1887 г.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Ο εξοχικός ναός του Αγίου Αθανασίου στη Βασιλειάδα Καστοριάς (έτ. 1886. † 2 Μαΐου)". Φως της Καστοριάς. 29 април 2017. Посетено на 22 јуни 2017.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Атанасиј" - Загоричани на Ризницата ?
**Стана самовила** — македонска епска народна песна.

Содржина
--------

Самовилата Стана бара од жителите на Кратово да ѝ дадат две дечиња, двајца јунака, две момчиња и две девојки. Тие ѝ нудат стока, но таа се налутува и им зема по сто дечиња, девојки, момчи и јунаци. Додека дечињата берат билје, едно од нив, детето на Рада, го испушта билјето и самовилата го проколнува. Детето се правда со тоа дека мајка му не му дала појас и ѝ бара лак и стрела под изговор дека сака да ја убие мајка си. Самовилата е измамена, а детето ја убива неа.

Наводи
------

1. ↑  Томе Саздов, *Грива тресе, бисер рони* (епска народна поезија). Скопје: Заштита, 1970, стр. 14-16.
**Стриндберговиот музеј** (шведски: *Strindbergsmuseet*) е музеј во Стокхолм (Шведска) посветен на писателот Аугуст Стриндберг (1849-1912), сместен во неговиот последен стан *Blå tornet* („Сина кула") во реонот Нормалм. Отворен е во 1973, а со него раководи Стринберговото друштво (*Strindbergssällskapet*).

Стриндберг се преселил во станот во 1908 г. и живеел во него сè до неговата смрт во 1912. Музејот се состои од станот и библиотеката, како и простор за изложување. Тапетите и другите украси се реконструирани да изгледаат онака како што биле кога писателот живеел во станот, но мебелот и другите предмети се оригинални.

Поврзано
--------

* Список на музеи во Стокхолм

Надворешни врски
----------------

* Стриндбергов музеј Архивирано на 11 јуни 1998 г. (шведски) (англиски)
* Стриндбергово друштво Архивирано на 12 август 2010 г. (шведски) (англиски)

Координати: 59°20′18.60″N 18°03′23.62″E﻿ / ﻿59.3385000° СГШ; 18.0565611° ИГД﻿ / 59.3385000; 18.0565611

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 154489339
* LCCN: nb2005013257
* ISNI: 0000 0001 0341 3028
* GND: 5303280-9
* SELIBR: 287184

 |

 |