recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Амвонот во Соборната црква во Скопје
**Амвон** (грчки: *άμβων* – возвишение) – поткренат подиум на солејата во православните храмови, обично во висина на едно скалило, пред иконостасот.

Од амвонот ѓаконот за време на богослужбата ја кажува ектенијата, чита од Светото писмо делови од евангелијата на светите апостоли. Од амвонот се држи проповед, а при крајот на литургијата, свештеникот зад амвонот, од западната страна, свртен кон исток во правец на царските двери, ја чита молитвата на благословување од Божествената литургија на Свети Василиј Велики. Најстарите писмени сведоштва за амвонот потекнуваат од канонот на Лаодикискиот собор од 364 година. До XVII век, амвонот не стоел пред царските двери како денес, туку бил од страна.

Византиски вид на амвон
-----------------------

Амвонот во црквата Св. Благовештение во Прилеп
Амвонот е подигнат подиум со кружен или полигонален облик до кој се пристапува со оградена скала поставена од една страна, сместен во средниот брод на базиликата, односно во наосот, ако е збор за некој друг вид на црковна градба. Секогаш се наоѓа во близина на олтарската преграда, т.е. пред олтарскиот простор. Неговата положба во храмот е различна: во северниот или јужниот дел на средниот брод, односно наосот, доколку не е во прашање базилика. Секогаш е поблиску до олтарот отколку до влезот. Во храмовите во Палестина, амвонот е поврзан со олтарскиот простор. На галеријата е сместен пулт за литургиски читања.

Амвонот е, или ѕидана конструкција обложена со мермерни плочи, или во целост е од камен, најчесто мермер. Телото на амвонот почесто е од кружен отколку од многуаголен облик. Целата средишна површина на телото на амвонот, како и страните на пристапните скали, се украсени со релјефи. Има два вида амвонски конструкции: со една или со две скали.

Наводи
------

1. ↑  „амвон" — Дигитален речник на македонскиот јазик

* Портал: Христијанство
Марија Калас како Виолета во Вердиевата Травијата во легендарната продукција на Ла Скала од 1955 година
**,, СЕКОГАШ ЌЕ БИДАМ НЕЗГОДНА КОЛКУ ШТО ЌЕ БИДЕ ПОТРЕБНО ЗА ДА ГО ПОСТИГНАМ НАЈДОБРОТО'' СЕКОГАШ ВЕЛЕЛА-Марија Калас** (англиски: *Maria Callas*, грчки: *Μαρία Κάλλας*) (2 декември 1923

, Њујорк – 16 септември 1977

, Париз) била американско-грчки сопран, една од најпопуларните и најконтроверзните оперски пејачки на сите времиња. Својот успех го должи на неверојатните гласовни можности, моделирани по најсуштествените принципи на белкантото, но и на исклучителните интерпретациски и уметнички способности со кои доминира на сцената. Нејзиниот репертоар се протегал од улоги од драмскиот Вагнеров фах, преку комплексните ликови на хероините од оперите на Џузепе Верди и Џакомо Пучини, па сѐ до исклучителните колоратурни партии од композиторите на белкантото, Винченцо Белини и Гаетано Доницети, чии неколку опери самата лично ги „ископува од правта" на театарските архиви и ги вцврстува во стандарниот оперски репертоар.

Исклучително чудлива личност, полна со испади и скандали; врската со Аристотел Оназис, како и можното соперништво со Рената Тебалди, придонесува медиумите сето тоа да го пренагласат и да влијаат врз текот на нејзиниот живот. Сепак, денеска таа претставува синоним за оперска дива, име кое има оставено неизбришлива трага врз оперската уметност. Во 2013 година, во октомвриското издание на списанието "Класик војс" (*Classic Voice*), по повод одбележувањето на 200-годишнината од раѓањето на Верди, во анкетата спроведена на сто најголеми оперски имиња, Калас била убедливо прогласена за најдобар изведувач на оперите на Верди. Имено, во анкетата со која биле опфатени сто најголеми оперски имиња во светот, Калас била убедливо прва, со далеку најголем број гласови пред второпласираниот Пјеро Капучили и третопласираната Рената Тебалди.

Наводи
------

1. ↑  "Марија Калас и Пјеро Капучили се најдобрите пејачи на Верди", *Дневник*, број 5291, година XVII, среда, 16 октомври 2013, стр. 22.

 *Оваа статија за музичар/ка од САД е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 44484550
* LCCN: n50032183
* ISNI: 0000 0003 6864 1106
* GND: 118518461
* SELIBR: 207752
* SUDOC: 031318479
* BNF: cb13892080s (податоци)
* BIBSYS: 90171218
* ULAN: 500335841
* MusicBrainz: 9dee40b2-25ad-404c-9c9a-139feffd4b57
* NLA: 35024939
* NDL: 00620443
* NKC: jn20000700270
* BNE: XX872703
* CiNii: DA04027417

 |

 |
**Лазар Апостоловски** (грчки: *Λάζαρος (Λάζος) Αποστολίδης*, *Лазарос (Лазос) Апостолидис*) — андарски капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.

Животопис
---------

Апостоловски е роден во 1886 година во гркоманско семејство во Жупанишча, Костурско. Се вклучил во редовите на Елиномакедонскиот комитет и зел учество во Борбата за Македонија. 

Четата на Апостоловски (третиот). Фотографија на Леонидас Папазоглу.
Во почетокот бил четник при костурскиот капетан Аристидис Маргаритис и како таков учествувал во нападот на Езерец. Подоцна станал самостоен капетан. По Илинденското востание заминал за Грција.

Во јули 1905 година како андарстки капетан зеднос со критјанинот Илијас Делијанакис се вратил во Македонија и кај селото Кондороби имал судир со Костандо Живков, војвода на Македонската револуционерна организација, а судири имал и со војводите Киријак Шкуртов, со Пандо Сидов кај Изглибе на 4 февруари 1908 година  и со Наум Петров кај Мангила.

Раководителот на грчкиот комитет во Битола, огранок на Елиномакедонскиот комитет, Јон Драгумис му наредил да ликвидира двајца раководители на Македонската револуционерна организација во Жупанишча, Нако Писицов и Стерјо Довениотов во Мањак.

Печати на Апостоловски.
Лазарос својата дејност ја продолжил и по Младотурската револуција. Во текот на Првата балканска војна зедно со капетанот Георгиос Макрис учествувал во спасувањето на Богатско. Во Љапчишта бил поставен на чело на еден одред од 300 души и учествувал во Битката кај Сачишта. Со својата чета учествувал во заземањето на Бигла и Горица (Корча).

Учествувал во грчките опреции во северен Епир во текот на 1916 година и во битката со Албанците кај Москополе на 16 октомври 1916 година .

Починал во 1920 г. во Истанбул.

Во 1960 година во Костур е подигната негова статуа , а една улица е именувана по него.

Наводи
------

* Лазар Апостоловски на Ризницата ?

1. ↑  Спомени на Пандо Сидов во: „Борбите в Македония и Одринско (1878 - 191). Спомени", Български писател, София, 1981, стр. 647.
2. ↑  „Δημήτρης Λιθοξόου. Πληθυσμός και οικισμοί της περιοχής Καστοριάς / Ζε και Ι". Архивирано од изворникот на 2011-07-26. Посетено на 2010-12-26.
3. ↑  Λάζος Αποστολίδης
4. ↑  "Εκεί που χάνονται τα αγάλματα". Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 26/11/2000.
Аван
**Аван** ( *makotra* , *makotert* , украински: *макітра*, белоруски: *макацёр, макотра, цёрла, цёрніца, вярцега, мяліца*, руски: *макальник* ) - кај источните Словени широко глинено конусно грне со груба внатрешна површина. Неговата главна цел е да се толчи афион, коноп или ленено семе со толчник. Белорусите и Украинците често користеле авани за подготовка на тесто за леб. Понекогаш се користеле за готвење зеленчук во рерна, како и урда, со загревање на кисело млеко. 

Се верува дека кога семето од афион кога се чука во Аван, подобро ја задржува аромата отколку кога се меле. Претходно, специјални големи авани се користеле и за миење садови.

Етимологија
-----------

Зборот „макитра" е формиран од двокомпонентните *\* макотира, \* макотрт* од „афион" и „трие, трие". Формата *-i-* се објаснува како позајмување од украински.

Традиции
--------

Традиционално во Украина, семето од афион за Божиќ морал да го меле маж, татко на семејството. Во исто време, тој кажувал молитва. Во овој обичај, аванот го симболизира женскиот принцип, а толчникот го симболизира машкото. Често пред Божиќ специјално купувале нови авани и толчник.

Постоел следниот свадбен обичај поврзан со аванот. По свадбената вечера, гостите на младоженецот се пресоблекувале: старите во млади, а младите во стари. Аванот бил наполнет со пити, украсена со цвеќиња и разнобојни ленти и била претставена на старешината. Таа танцувала со аванот, а сите гости оделе кај родителите на невестата. Оваа поворка била наречена „доаѓање со пити". Танцот со аванот траел во текот на целото патување. Родителите на невестата ги поканувале гостите на трпезата, каде старецот седел на видно место со аванот. Гостите на невестата иделе до него, а тој ги почестувал со пити. По вечерата, гостите се враќале назад со полн аван со пити што мајката на невестата ги испекла за младенците и сватовите.

Загатки
-------

* На главата на саемот, на стомакот има шамија, меѓу нозете има гвалт. (каленица и толчник)
* Таткото е од шума, мајката е од чаршијата, а децата од градот. (каленица и толчник и афион)

* Толчник

Наводи
------

1. ↑  Ляховская, 2001, с. 309. 2001. sfn error: no target: CITEREFЛяховская,\_2001,\_с.\_309.2001 (help)

Надворешни врски
----------------
Позлатен сребрен дискос XVI век, (Псков, Русија).
**Дискос** (грчки: *δίσκος* - *округол сад*) — во православната црква и во католичките цркви со византиски обред, еден од литургиските садови. Тоа е чинија на столче на која се прикажани сцени од Новиот завет, најчесто - младенецот Исус Христос. Сличен сад во римскиот обред се нарекува патен. Главната разлика помеѓу источниот дискос и западниот патен е тоа што патенот има масивна основа.

Се користи за време на литургијата. Според литургиските интерпретации, дискосите симболично ги прикажуваат Витлеемските јасли, како и ковчегот во кој било погребано телото на Исус Христос.

Дискосите служат за поставување на средишниот дел на проскомидијата изрежана од просфората на посебен начин со печат на врвот. Ова четириаголно кубоидно јадро на просфората, пресечено од долната страна попречно до самиот печат, се нарекува агнец - осветен леб, подготвен за негово последователно преобразување, според христијанската доктрина, во Тело Христово, кое се случува на истиот тој дискос.

Кога се носи, дискосот обично не се држи за столчето (како путирот), туку за рабовите.

Поврзано
--------

* Патен - католички пандан.
* Литургиски садови
* Путир
* Кадилница
**Епархија** или **епископија** (ἐπαρχία, έπισκοπία) е област која се наоѓа под канонска управа на епископ.

Епархии на МПЦ
Порано границите на епархиите се поклопувале со административните граници на провинциите во Римското Царство, а седиштето и на двете администрации биле во исто место. Епархијата влегувала во состав на поголема административна едница - диецеза, а била составена од помали административни единици т.н. номи. Оваа структура на административни единици влегла и во структурата на црковните организации, и е зачувана и до денес во некои од православните цркви.

Поврзано
--------

* Архиепископија
* Митрополија
* Патријаршија

Наводи
------

1. ↑  „епархија" — Дигитален речник на македонскиот јазик

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Виза на злото** — македонски игран филм по сценарио на Славко Јаневски, а во режија на Франце Штиглиц. Снимател бил Бранко Михајловски, а музиката ја компонирал Бојан Адамиќ.

Премиерата била одржана во 1959 година.

Кратка содржина
---------------

**Разоткривачко предупредување: *Следат подробности што го разоткриваат дејствието и/или расплетот.***
Симон, млад човек што решил брзо да се збогати, учествува во шверцувањето на дрога. При една средба со човекот кому треба да му ја предаде стоката ги открива милицијата. Бегајќи, Симон го губи паричникот и претпоставува дека поради тоа неговата самоличност е позната на милицијата.

Калпак, бесрамен човек и организатор на оваа шверцерска група, настојува тој и Симон да заминат од земјата. Симон се согласува незаконски да ја помине границата. Во аферата случајно се вмешуваат Лена, девојка на Симон, и Цветко, негов брат. На пат тргнуваат сите заедно. Лена се обидува да го убеди Симона да се предаде на власта, но аргументите на Калпак, кој манипулира со изгубениот паричник, се појаки. Во обидот сите заедно да го минат езерото со украден чамец и гонети од милицијата, Калпак загинува, Симон е ранет, а девојката Лена ја истура дрогата во езерските води.

***Крај на информациите поврзани со дејствието и/или расплетот.***

Наводи
------

1. ↑  *Виза на злото (филм)*  на Семрежната филмската база на податоци
***Се гледаме во Монтевидео*** е српска комедија од 2014 година по сценарио и режија на Драган Бјелогрлиќ. Тоа е продолжение на филмот *Монтевидео, Бог те видео.* Бил избран за српски кандидат за најдобар странски филм на 87 Оскари, но не бил номиниран. *Се гледаме во Монтевидео* е снимено на повеќе локации, Параќин, Белград, Улцињ, Трст, а исто така и на шпанскиот остров Тенерифе.

Заплет
------

Фудбалската репрезентација на Југославија се подготвува да учествува на инаугуративното Светско првенство на ФИФА, светското првенство за машки фудбалски репрезентации што ќе се одржи во главниот град на Уругвај, Монтевидео во Светско првенство во фудбал 1930. По долго патување над Атлантскиот Океан, репрезентацијата на Југославија се најде меѓу 12 други нации, кои се натпреваруваат за Светското првенство.

Селекцијата на Југославија е аутсајдерот на турнирот и има минимални шанси за успех откако ќе биде реми со фаворитите на турнирот, Бразил. Благодарение на талентот и посветеноста на играчите, тие ги победија Боливија и Бразил во нивната групна фаза и се пласираа во нокаут фазата. Низ светот се шират вести дека Југославија го освои третото место на турнирот.

Наводи
------

1. ↑  „U TRCI ZA ZLATNU STATUU: Montevideo, vidimo se srpski kandidat za Oskara!". *Kurir*. Посетено на 1 September 2014.
2. ↑  „Serbia's Oscar nominee: See You in Montevideo". *InSerbia*. Посетено на 2 September 2014.
3. ↑  „Montevideo vidimo se poslednja priča o slavnim fudbalerima". sinemanija.com. Посетено на 21 June 2018.

Надворешни врски
----------------

* 

* *See You in Montevideo*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Народен фронт за ослободување на Палестина** (**НФОП**, англиски: *Popular Front for the Liberation of Palestine*; арапски: الجبهة الشعبية لتحرير فلسطين) — левичарска радикална марксистичка военизирана организација, која се залага за создавање независна палестинска држава. Основана е во 1967 г. од спојувањето на три палестински групи: Палестинскиот ослободителен фронт на Ахмед Џибрил (создаден во 1961 г.), групата „Херои на возвраќањето" и групата „Одмаздничка младина". Групата е позната и како „Група на црвените орли" и „Група Халхул". НФОП е признат како терористичка организација во САД, Канада, ЕУ, Обединетото Кралство и Израел.

Наводи
------

1. ↑  Sawafta, Ali (30 April 2018). „Palestinian forum convenes after 22 years, beset by division". *reuters.com*.
2. ↑  „Fatah slams Hamas' intention to reshuffle its deposed government". *People's Daily Online*. 26 December 2010. Посетено на 4 February 2012.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Народен фронт за ослободување на Палестина" на Ризницата ? |

* Страница на НФОП (на арапски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 262804960
* LCCN: n88194429
* GND: 5250280-6

 |

 |
**Јуре Балажич** (роден на 12 септември 1980, во Љубљана) — словенечки поранешен кошаркар. Играл на позицијата крилен центар, а последен тим за кој настапувал бил КК Крка.

Балажич првпат бил повикан во словенечката кошаркарска репрезентација во 2012 година на подготвителен камп. Тој го имал своето официјално деби на Европското првенство во кошарка 2013, со што станал најстариот дебитант за Словенија со 31 година, 11 месеци и 23 дена. Тој исто така бил член на Словенија на Светското првенство во кошарка 2014. Тој ја претставувал Словенија и на Европското првенство во кошарка 2015 каде што биле елиминирани од Летонија во осминафиналето.

Наводи
------

1. ↑  „Slovenia Make Last Cut Before Zagreb Trip | EuroBasket 2015". *web.archive.org*. 2015-09-12. Архивирано од изворникот на 2015-09-12. Посетено на 2024-01-20.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. ↑  „Strelnieks Steers Latvia Into Last Eight | EuroBasket 2015". *web.archive.org*. 2015-09-13. Архивирано од изворникот на 2015-09-13. Посетено на 2024-01-20.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
**Вампирските дневници** (оригинал англиски *The Vampire Diaries*) е младинско-возрасен вампирски хорор серијал од романи напишани од авторката Л. Џ. Смит. Приказната се врти околу Елена Гилберт, девојка од средно училиште растргната помеѓу двајца браќа вампири. Серијалот оригинално беше трилогија објавена во 1991 година; меѓутоа, притисокот од страна на читателите ја натера авторката да го напише четвртото продолжение, *Мрачно соединување*, што беше издадено следната година. Откако зеде поголем одмор од пишување, Л. Џ. Смит во 1998 најави нова трилогија насловена како **Вампирските дневници: Враќањето**, како продолжение на серијалот, со Дејмон како главен протагонист. Првото продолжение, *Враќањето: Квечерина* беше објавено на 10 февруари 2009 година. *Враќањето: Сенковити души* беше објавено на 6 мај 2010 година. *Враќањето: Полноќ* е предвидено за објавување на 8 декември 2010 година.

*Вампирските дневници* се адаптирани во телевизиска серија која премиерно беше прикажана на 10 септември 2009 година на телевизиската програма насловена како *The CW*.

Л. Џ. Смит во соработка со Џули Плек и Кевин Вилијамсон, продуцентите на телевизиската серија Вампирските дневници, ќе објави уште една трилогија насловена како **Дневниците на Стефан**, но кои ќе бидат претходници на случувањата во ТВ серијата, а не на оние од книгите. Првата книга од *Дневниците на Стефан* насловена како *Потекло*, официјално излезе на 2 ноември 2010 година. Продолженијата насловени како *Страст за крв* и *Копнежот* треба да бидат објавени 4 јануари 2011 и 3 мај 2011 соодветно; книгите се раскажувани од гледна точка на Стефан Салваторе.

Во октомври 2010, Л. Џ. Смит објави на својата официјално мрежно место дека, покрај се, серијалот нема да заврши со *Враќањето: Полноќ*, туку дека серијалот ќе продолжи со сосема нова трилогија наречена **Вампирските дневници: Ловците** која ќе ги содржи книгите *Фантом*, *Месечева песна* и *Вечност*.
Биста на Андон Дуков во центарот на Охрид
Спомен-плоча во Охрид за осудените комунисти во 1941 година од страна на бугарскиот фашистички окупатор.
**Андон Дуков** (1909 - 1944) - резбар од првата генерација на современи македонски уметници, воедно и сликар и борец во НОБ.

Животопис
---------

Бистата на Андон Дуков во градскиот парк во Охрид
Дуков е роден во Охрид на 20 јануари 1909 година. Во родниот град завршил копаничарско училиште, а во Белград студирал на Уметничката академија. Работел како учител по цртање во гимназијата во Врање.

Во 1941 година, по капитулацијата на Кралството Југославија, се вратил во Охрид каде се вклучил во борбата против бугарската окупација. На 27 ноември 1941 година е осуден во отсуство на 12 и пол години затвор. Умрел од измрзнување во февруари или март 1944 година на планината Кожуф.

Наводи
------

1. ↑  *Likovna enciklopedija Jugoslavije, 1 A - J*. Zagreb: Jugoslavenski leksikografski zavod Miroslav Krleža. 1984. стр. 363.
Ваџрајогини
**Тантра** (санскрит: तन्त्र) — духовна и древна традиција што потекнува од Индија. Не се работи само за физичкото гледиште што често се поврзува со неа, туку за поширока филозофија што се обидува да ги поврзе поединците со божественото, вселената и нивното внатрешно јас. Тантрата опфаќа различни практики, вклучувајќи медитација, ритуали и истражување на протокот на енергија во телото. Во тантрата, постои признание дека сè, дури и нашите секојдневни дејности, можат да бидат пат до духовен раст. Ја нагласува идејата за целосно прифаќање на животот, без да се отфрли нешто. Тантрата, исто така, го признава заемнодејството на машките и женските енергии во секоја личност, со цел да се дојде до рамнотежа за да се постигне склад и духовно будење.

Важно е да се забележи дека Тантра е разновидна, со различни школи на мислата и практики. Некои се фокусираат на мистичните и духовните аспекти, додека други инкорпорираат ритуали и вежби за подобрување на физичката интимност. Севкупно, Тантра е холистички пристап кон животот, кој ги поканува поединците да ги истражат и интегрираат своите духовни и физички димензии за подлабоко и поврзано постоење.

Наводи
------

1. ↑  Gray, David B. (2016-04-05). *Tantra and the Tantric Traditions of Hinduism and Buddhism* (англиски). doi:10.1093/acrefore/9780199340378.001.0001/acrefore-9780199340378-e-59. ISBN 978-0-19-934037-8.
2. ↑  „What is Tantra? | British Museum". *www.britishmuseum.org* (англиски). Посетено на 2024-02-05.

Надворешни врски
----------------

* "Tantra: enlightenment to revolution"

* Тантра на Ризницата ?

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тантра" на Ризницата ? |
**Пат за рајот** — македонска книга составена од десет раскази и три драми напишани од Драги Михајловски. Книгата е насловена според еден од расказите и е издадена во 2017 година од издавачкото претпријатие Три.

Содржина
--------

### Раскази

* Кола
* Определба
* Вака се решаваат работите
* Развод
* Вака се учи
* Кула
* Машина за перење
* Кучето
* Пат за рајот
* Лозје

Во десетте раскази Михајловски ја продолжува својата потрага по идеалното место за живеење, по некоја своја автентична утопија. Истовремено, ја развива сопствената основна линија на сликање и портретирање на стремежот од обичните луѓе кон необичното, светото, недостижното. Овој однапред очекуван неуспех се должи на ограниченоста на човекот како смртно битие кое нема што да бара во вонземското, возвишеното, боговското. Но овде, како и во претходните раскази и романи на Михајловски, овој таканаречен пат за рајот (и рајот како и царството небесно се, всушност, еден вид негативна утопија или дистопија, односно места кон кои само се стремиме, а фактички, најаве не постојат!) е кажан појасно, без многу метафори и други споредбени стилски бравури.

### Драми

* Швајцарија на Балканите
* Трите самовили, стариот слепец и ќелешот
* Носко

„Швајцарија на Балканите" е драматазиција на истоимениот роман од авторот, а другите две драматизации на две бајки - волшебни приказни од Марко Цепенков и од германскиот писател Вилхелм Хојф.

Поврзано
--------

* Драги Михајловски
* Македонска книжевност

Наводи
------

1. 1 2  Пат за рајот на семрежното место на „Книга".

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Драги Михајловски |
| --- |
|  |
| Список на наслови |
|  |
| Романи | 
* *Пророкот од Дискантрија* (2001)
* *Мојот Скендербеј* (2006)
* *Смртта на дијакот* (2007)
* *Бајазит и Оливера* (2009)
* *Должници* (2014)
* *Швајцарија на Балканите* (2015)
* *Бдеењето на Одисеј* (2017)
* *Пагански времиња* (2019)

 |
|  |
| Раскази и новели | 
* *Речно улиште* (1981)
* *Ѓон* (1990)
* *Скок со стап* (1994)
* *Триполската капија* (1999)
* *Раскази од шести кат* (2004)
* *Пеперуткарот* (2009)
* *Глинениот човек* (2014)
* *Раскази и споредбени коментари* (2015)
* *Пат за рајот* (2017)

 |
|  |
| Препеви | 
* *Милтон, Џон. Загубениот рај* (2007)
* *Непознат Беовулф* (2010)
* *Шекспир, Вилијам. Сите драми и сонети* (2013)

 |

 |
За други значења на поимот, погл. Војна и мир (филм) (појаснување).

***Војна и мир*** од 1956 година на Кинг Видор е првата филмска верзија на еден од најпознатите романи *Војна и мир* на Лав Толстој,.

Наводи
------

1. ↑  War and Peace (1956)
2. ↑  WAR AND PEACE PHOTOS

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

 * п
* р
* у
 **Филмови со Одри Хепберн**

**Филмови:**
*Холандски во 7 лекции* (1948) •
*Смеа во Рајот* (1951) •
*Приказната на младите сопруги* (1951) •
*Еден див овес* (1951) •
*Толпата на Лавендер Хил* (1951) •
*Монте Карло, злато* (1951) •
*Ќе одиме во Монте Карло* (1952) •
*Таинствени луѓе* (1952) •
*Празник во Рим* (1953) •
*Сабрина* (1954) •
*Војна и мир* (1956) •
*Смешно лице* (1957) •
*Љубов на пладне* (1957) •
*Зелени палати* (1959) •
*Приказната за калуѓерката* (1959) •
*Непростено* (1960) •
*Појадок кај Тифани* (1961) •
*Час за децата* (1961) •
*Шарада* (1963) •
*Париз, кога врне* (1964) •
*Мојата убава дама* (1964) •
*Како да се украде милион* (1966) •
*Двајца за патот* (1967) •
*Почекај додека се стемни* (1967) •
*Робин и Мериан* (1976) •
*Крвна линија* (1979) •
*Сите се смееја* (1981) •
*Секогаш* (1989) (камео)
  

**Телевизија:**
*Маерлинг* (1957) •
*Љубов меѓу крадци* (1987) •
*Светските градини со Одри Хепберн* (1993)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 316751832
* LCCN: no2002114454
* GND: 1219969699
* BNE: XX5258710

 |

 |
**Војна на невестите** (англиски: *Bride Wars*) е американски комедија– филм од 2009 година. Филмот својата премиера ја имаше на 9 јануари 2009 и забележа успех во киноблагајните. Во главните улоги како пријателки но и во еден момент непријателки се појавуваат Кејт Хадсон и Ен Хетавеј.

Синопсис
--------

Лив (Кејт Хадсон) и Ема (Ен Хетавеј) се најдобри пријателки уште од мали нозе. Одлично се сложуваат и секогаш биле спремни една на друга да си пријдат за помош кога било потребно. Тие исто така делат и еден женски сон – голема, совршена венчавка во најлуксузниот њујоршки хотел, Плаза. И двете го испланирале тој настан до најситни детали, од боја на конфети па сè до количината на калории во шлагот на тортата. Спрема тоа, воошто не е чудно дека и една и другата едвај ја чекаат веридбата, а сега, кога и тоа се случи, се‘ е спремно за случувањето ‘веначвка од соништата’.
Инаку, Лив е успешна адвокатка која се навикнала во животот да го добива она што сака, вклучувајќи совршена работа и совршен мажм а Ема е учителка која секогаш ги ставала другите пред себе. Впрочем, и заради тоа тргнуваат стресни и напорни подготовки за свадбата, тие двете знаат дека може да рачунаат една на друга и дека заедно ќе го решат секој проблем. А така и беше се‘ додека не дознаа дека заради административни грешки датумите на нивните венчавки се поклопуваат. Ниту една од нив не е спремна на компромис и наскоро Лив и Ема се претвораат во најдобри непријателки, што доводи до низа и ниски удари, кој со текот на времето прераснуват во вистинска војна на невести.

Глумечка екипа
--------------

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Кејт Хадсон | Оливија Лив Лернер |
| Ен Хетавеј | Ема Ален |
| Кендис Берген | Мериот Ст. Клер |
| Крис Пат | Флечер |
| Брајан Гринберг | Нејт Лернер |
| Стиви Хоуи Даниел |

Филмски критики
---------------

Сепак, судејќи спрема напишаното на мрежното место **Ротен Томатоес**, тоа не беше доволно за спас на *Војна на невестите*. Критичарите оваа романтична комедија, со оцена од 12% ја сместија на самото дно. Лу Луменик од **New York Post** според изгледаното напиша вака: *‘Колку е лош овој филм, предвидлив и неивентивен е јасно веќе уште од самиот трејлер.’* Рик Гроен за **Globe and Mail** изјави: *‘Гледањето на овој филм за мене беше едно од најдосадните искуства во мојот живот. Тоа е како да седите пред расипан телевизор кој непрекинато го прикажува најлошиот ситком.’* Но сепак имаше и позитивни критики, а меѓу нив се најде и Стефан Вити од **Newark Star Ledger**: *‘Се‘ на се, ова е еден добар чик флик и солиден материјал за прв состанок.’*

Наводи
------

1. ↑  „Bride Wars (2009)". Box Office Mojo. Архивирано од изворникот 2018-11-01. Посетено на 2009-05-26.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 27 февруари 2009 г.
* Семрежна филмска база на податоци
* Бокс Офис Мојо
**Велимир Н. Трајкоски** (1928 во Томино Село, Порече — 28 септември 1944 на Шар Планина) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Велимир Трајкоски е роден во 1928 година во селото Томино Село. Се занимавал со земјоделие. Кон НОБ стапува доброволно во првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борбите против балистите на Шар Планина на 28 септември 1944 година.

Наводи
------

1. ↑ . Ристески, Милан (1982). Порече низ историјата. Скопје: Нио ,,студенски збор,,. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: излишна интерпункција (link) CS1-одржување: друго (link)
**Јован Стојков** (**иќ**) попознат како **Јован Бабунски** (Мартолци, 1878 — Велес, 1920) — србомански четнички војвода и борец против македонското национално ослободување. Прекарот Бабунски го добил по местата во коишто делувал: планината Бабуна (особено селото Богомила) и реката Бабуна.

Образование
-----------

Јован Стојков (иќ) е роден во велешкото село Мартолци во 1878 година. Основното образование го завршува во град Велес. По завршување на четирилетката, емигрира со семејството во Србија, во градот Белград, каде што една година учи гимназија, а потоа се префрла во богословско-учителско училиште наменето за Срби од Турција. Потоа образованието го продолжува во градот Валево, каде што завршува нижа гимназија, па учителска школа во Ниш.

По завршувањето на учителската школа, преку српската националистичка организација "Свети Сава" е испратен како учител во Тетово.

Српски војвода
--------------

Како агент на српската пропаганда во Тетово, а подоцна во градот Велес, Бабунски ги поттикнувал граѓаните да вршат клевети и предавства над активистите на ВМОРО пред турските власти. Заради едно такво предавство извршено од страна на брат му, Ѓорѓи Сугарев го ликвидира брат му, а после и татко му. После оваа казна на организацијата, Бабунски станал војвода на србоманска чета, и дејствувал во Поречието и Велешко.

Соработувајќи со турските власти, Бабунски успеал да создаде многу силна србоманска мрежа во областите во коишто е активен. Најблиски соработници му се Глигор Соколов (иќ) и Јован Долгач.

Четници по Младотурската револуција. Бабунски стои прв оддесно
Води серија битки против четите на Иван Алабакот, Блаже Биринчето, Стефан Димитров, Панчо Константинов и Ѓорѓи Сугарев.

Кога во Турција бил извршен преврат во 1908 од страна на Младотурците, кои донеле Устав и општ мир, Бабунски прекинал со четништвото на определено време. Но, откако извршува убиство на еден член на ВМОРО, Бабунски пак станува нелегален и успева да пребегне во Србија, од каде што во 1912 на чело на српската војска составена од елитни четници ја поминал балканската војна од Куманово до Битола.

Четниците на Бабунски на неговиот гроб
Името на Јован Бабунски е сврзано со задушувањето на македонското Тиквешко востание, кога заедно со својата србоманска чета, и со војници од редовната српска армија на најѕверски начин прави масакар на невиното население во Тиквешијата .

Исто така се истакнува и во борбите на Солунскиот фронт во Првата светска војна, за што добил највисоки српски и француски воени одликувања. Умрел во 1920 година во Велес.

Одликувања
----------

Носител е на повеќе српски и француски одликувања. Исто така, помеѓу двете Светски Војни, во негова чест бил подигнат споменик во Велес. Бабунски е опеан и во епот „Спремте се, спремте четници!".

Извори
------

1. ↑  Михайлов, Иван. Спомени, т. ІІ. Освободителна борба 1919-1924 г. 1965, с. 61-62, 351.

Надворешни врски
----------------

* Погледи Архивирано на 18 декември 2006 г.
**Портата на сите нации** или на **Портата на Ксеркс** е палата која се наоѓа во урнатините на античкиот град Персеполис, во Иран.

Изградбата на Скалите на сите народи и Портата на сите народи била наредена од страна на ахеменидскиот крал Ксеркс I (486-465 г. п.н.е.), наследникот на основачот на Персеполис, Дариј I.

Палатата
--------

Палатата се сосотела од една голема просторија чиј покрив се потпирал врз четири камени столбови, кои во основата имале форма на ѕвоно. Паралелно со внатрешните ѕидови од оваа соба, се наоѓала клупа од камен, која се прекинувала во делот кај влезовите. Надворешните ѕидови, направени од широк блок од кал, биле украсени со ниши. Секој од трите ѕида, на исток, на запад и на југ, имале голем влез од камен. Два огромни бикови го крепеле западниот влез, а на источниот влез имало две огромни статуи Ламасу во асирски стил. Над секоја од овие четири колосални фигури, имало изгравирано посвета на три јазика, во која се кажувало дека Ксеркс ја изградил Портата. Јужниот влез бил најширок од трите влеза, и се отворал кон Ападана. Направите за вртење, кои се нјдени во внатрешните агли од сите врати на палатата, укажуваат дека најверојатно имало дрвени двокрилни врати, украсени со метални украси.

Надворешни врски
----------------

* |  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Портата на сите народи" на Ризницата ? |
* Портата на Ксеркс Архивирано на 30 јули 2012 г.
* Портата на сите народи
* Скалите и Портата
* Шираз Персеполис
* Персеполис: Портата на сите народи Архивирано на 19 ноември 2016 г.

Наводи
------

1. ↑  Gate of All Nations
**Бухеира** е гувернорат во Арапската Република Египет. Административен центар е градот Даманхур. Се наоѓа на северот на земјата, во западниот дел на делтата на Нил, западно од управништвата на Александрија и Матрух и источно од речниот ракав Рашид на Нил.

Административна поделба
-----------------------

**Мухафазата** се состои од 13 административни области, 14 градови и рурални локални заедници, кои вклучуваат 417 села и 5.333 мали населби:

* Рашид (од 1899 година)
* Шубра-хит (од 1899 година)
* Ityay el-Baroud (од 1899 година)
* Абу Хумус (од 1899 година)
* Хуш-Иса
* Кафр ед-Даввар (од 1899 година)
* Ед-Дилингат (од 1899 година)
* Ком Хамада
* Даманхур (од 1899 година)
* Махмудија (од 1927 г.)
* Идку (од 1899 година)
* Абу ел Матамир
* Рахманија
* Нова Нубарија
* Вади Натрун
* Бадр
* Мединат ес-Садат

Образование
-----------

Гувернатот има 6 факултети поврзани со Универзитетот во Александрија и ел- Азхар, како и еден институт за високо образование. 18 центри за стручно образование. 1990 училишта, од кои 1351 се во рурални средини.

Атракции
--------

* Тврдината Каитбај
* Музеј Рашид
* Манастирите на Вади Натрун
* Палатата на кралот Фарук

Значајни жители
---------------

* Ахмед Зеваил - Нобеловиот лауреат за хемија
* Тавфик Ел-Хаким - писател
* Хасан Ел Бана - основач на движењето Муслиманско братство
|  |
| --- |
|  **Свети Димитриј** |
|  |
| 
Надолен поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Повардарска |
| **Архијерејско намесништво** | Гевгелиско |
| **Парохија** | Валандовска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°22′32″N 22°24′13″E﻿ / ﻿41.37556° СГШ; 22.40361° ИГД﻿ / 41.37556; 22.40361Координати: 41°22′32″N 22°24′13″E﻿ / ﻿41.37556° СГШ; 22.40361° ИГД﻿ / 41.37556; 22.40361 |
| **Место** | Градец |
|  **Општина** | Валандово |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Илија |
|  **Изградба** | средина на XIX век |
|
|  **Живопис** | 1873 |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | трикорабен |
|

**Св. Димитриј** — православна црква во валандовското село Градец, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Гевгелиското архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.

Архитектура
-----------

Црквата е изградена во средината на XIX век (пред 1860 г.). Живописана е во 1873 г. за што сведочат двата натписа (на грчки и црковнословенски) на насликаниот фрескоживопис на северната страна од надворешниот ѕид со претстава на композицијата „Страшниот суд", дело на познатиот струмички зограф Григориј Пецанов. Датумот на натписот е 28 август 1873 г. а насликаната површина е долга околу 11 метри и го опфаќа просторот од левата и десната страна вратата. Црквата е трикорабна, со рамни дрвени тавани и повисок средиштен кораб; со нартекс на западната страна и голема полукружна олтарна апсида од надвор на источниот ѕид, над кој има округли окна. Црквата е вкопана и изградена од обичен камен со калкански покрив.

Икони и иконостас
-----------------

Иконите се насликани во 1869 г. од познатиот зограф Исаија Џиков од с. Осој, Дебарско. Храмот е живописан во XIX век, но фреските се во лоша состојба. Иконостасот, исто така дело на Исаија Џиков, е пренесен во црквата „Св. Атанасиј Велики" во Удово.

Поврзано
--------

* Повардарска епархија
* Гевгелиско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  „Цркви во Валандовско". Повардарска епархија. 2 јуни 2008. Посетено на 30 ноември 2021.
2. ↑  „Цркви во Пиравската парохија". Повардарска епархија. 2 јуни 2008. Посетено на 30 ноември 2021.
**Низ стакло, потемно** (шведски: *Såsom i en spegel*) е шведски игран филм од 1961 година, во режија на Ингмар Бергман (*Ingmar Bergman*), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Гунар Бјернстранд, Хариет Андерсон, Макс фон Сидов и Ларс Пасгард. Филмот е добитник на наградата „Оскар" за најдобар странски филм, а бил номиниран и во категоријата за најдобро оригинално сценарио.

Содржина
--------

Филмот претставува психолошка драма, во која се прикажуваат проблемите на девојката Карин (ја игра Хариет Андерсон), која штотуку се вратила од болницата за душевни болести, каде престојувала подолго време. Таа престојува во старата семејна куќа на еден остров, заедно со сопругот, со татко ѝ и со братот. Сопругот Мартин (го игра фон Сидов) е лекар, но никако не може да ѝ помогне, па тоа го прави очаен, зашто многу ја сака. Братот Минус (го игра Пасгард) поминува низ адолесцентските проблеми, додека таткото Давид е познат писател, кој живее во својот свет, опседнат со своето творештво. Бркајќи ја книжевната слава, тој никогаш не бил близок со членовите на неговото семејство.
  

Состојбата на Карин се влошува и таа постојано оди во напуштената соба на горниот кат, каде слуша гласови кои, според неа, доаѓаат од некој друг свет. Во собата има една врата од која таа постојано очекува дека ќе се појави Бог. Еден ден, таа го открива дневникот на татко ѝ во кој пишува дека нејзината болест е неизлечива и тоа силно ја погаѓа. Потоа, Карин доживува голема криза и се крие во напуштениот брод што лежи скршен на брегот. Мартин и Давид ја носат во куќата и повикуваат брза помош, но Карин повторно оди во собата, чекајќи да го види Бога. Тогаш, таа пак доживува криза и на своите блиски им вели дека навистина го видела Бога во облик на пајак.
  

Хеликоптерот пристигнува и ја носи Карин во болницата, а таткото и Минус започнуваат разговор. Минус му кажува на татко му дека додека бил во бродот со Карин, наеднаш се распаднала ставрноста и дека тој не може да живее во двата света. На тоа, татко му вели дека човек мора да живее, зашто во светот има многу љубов и дека љубовта е Бог. Тогаш, Минус радосно забележува дека тоа е првиот разговор меѓу него и татко му.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, бр. 821, 21 март 2014, стр. 18.
2. ↑  *Антена*, бр. 821, 21 март 2014, стр. 18.
3. ↑  IMDb, Through a Glass Darkly (1961) (пристапено на 11.3.2015)
Кристијан Барнард
**Кристијан Н. Барнард** (англиски Christiaan N. Barnand) е роден во Бифорт Вест, 8 ноември 1922-Пафос 2 септември 2001. Тој бил јужно африкански кардиохирург кој го извел првото успешно пресадување на срце.

Прво успешно пресадување на срце
--------------------------------

По првото успешно пресадување на бубрег во 1953 година, во САД, Барнард ја извел првото пресадување на бубрег во Јужноафриканската Република во октомври 1967. Барнанд неколку години експериментирал со пресадување на срце на животни. Пресадување на срце било извршено на повеќе од 50 кучиња. Благодарение на исчекорите кој ги направиле пионерите, меѓу кој и Норман Шамвеј, неколку хируршки екипи биле во положба да го подготват првото пресадување на срце. Бернард имал пациент кој бил подготвен да се подвргне на процедурата, но му бил потребен соодветен дарител.

Го извел првото пресадување на срце на 3 декември 1967 година, со асистенција на својот брат Маријус Бернард, а операцијата траела 9 часа и во неа учествувале 30 луѓе. Пациентот се викал Луис Вашкански, 54 годишен продавач, кој боледувал од дијабетис и од неизлечива срцева болест. Барнард подоцна напишал:

*„На човекот кој умира не му е тешко да донесе тешка одлука бидејќи знае дека е на крајот. Ако ве брка лав на крајбрежје каде што има крокодили, вие ќе скокнете во водата, уверени дека имате шанса да препливате на другата страна."*

Дарител била младата Дениз Дарвал, на која што мозокот и бил оштетен во несреќа на 2 декември 1967, додека преминувала улица во Кејптаун. По тоа што нејзиниот татко дозволил нејзиното срце да го искористи Барнард за пресадување.

Барнард станал меѓународна ѕвезда преку ноќ и бил славен ширум светот поради своите достигнувања. Тој продолжил да врши пресадување на срце. По пресадувањето кое е извршено на 2 јануари 1968 пациентот Филип Блајберг преживеал уште 19 месеци. Дороти Фишер добила срце во 1969, и станала првиот црн примател. Живеела 12 години и 6 месеци по пресадувањето. Дирк ван Зил кој добил срце 1971 е пациент кој најдолго живеел според новите мислења, преку 23 години.

Смрт
----

Кристијан Барнард умрел во септември 2001, додека бил на одмор во Пафос, на Кипар. Првите извештаи покажале дека умрел од срцев удар, но аутопсијата покажала дека умрел од сериозен напад на астма.
**Стојан Везенков** (1828 - 19 јануари 1897) — познат мајстор-градежник, еден од првите дејци за организирање македонско-албанска соработка за ослободување од турското господство, учесник во македонското револуционерно движење и активен учесник во антитурските војни на Балканот.

Животопис
---------

### Устабашија

Како заможен градежен претприемач (устабашија), 25 години е на високо платена турска државна служба и изведува клучни градежни објекти во Битола (ја гради и воената касарна во градот) и добива султанови признанија и привилегии. По порачка од турската влада гради мост на Марица кај Одрин и на Нишава кај Ниш.

### Револуционерна дејност

Меѓувремено се зближува со влијателни месни турски личности, но и со угледни албански првенци. По Кримската војна, од 1861 г. лично контактира и со руските дипломатски претставници во Битола, во Солун и во Цариград Хитрово, Лаговски и Лобанов и добива не само морална, туку и материјална помош за организирање востанички активности во Македонија и во Албанија.

### Агент на српската влада

Патува по Балканот, се запознава и со српскиот дипломатски претставник во Цариград Јован Ристиќ, стапува во тајна врска со српската влада и го префрла семејството во Србија. Во духот на програмата на Милутин Гарашанин и идеологијата на кралот Михајло Обреновиќ[], во 1867 г. се обидува да организира оружено востание во Македонија и во Албанија.

### Апсење

Уапсен е од турските власти на српско-турската граница и по повеќемесечен затвор во Ниш е осуден на смрт, но при бесењето се скинува јажето и е оставен на доживотен затвор. По многу интервенции и со лично залагање на рускиот император, султанот го ослободува од затворот.

### Учество во борбата против Османлиското Царство

Заедно со Иљо Малешевски, Ѓорѓија Пулевски, Димитар Беровски и други Македонци учествува во битките со турскиот гарнизон во Белград, а потоа во востаничките движења во Европска Турција, како и во Српско-турската и во Руско-турската војна (1877–1878). Под непосредно раководство на Михаил А. Хитрово собира доброволци по Србија и Романија и како единствен Македонец е присутен во Цариград при склучувањето на прелиминарниот Санстефански мировен договор.

### Семејство

Брат му Константин завршува медицина во Русија и како воен лекар е смртно ранет во Руско-турската војна. Син му Владимир се школува во руската Воена академија и станува висок офицер (подоцна доброволец во Првата балканска војна и автор на книга за Македонија).

### Последни години

Закитен со руски ордени, како пензионер се повлекува со семејството во Русија и животот го завршува во Одеса наполно заборавен и во голема сиромаштија.

Димитрија Чуповски има допири со син му Владимир и е соидејник и соработник со внук му (од брат) А. П. Везенков. Големата слика на Стојан Везенков е постојано во бирото на Чуповски, објавена и во весникот Македонски голос (Македонски глас) со висока оценка дека е виден македонски водач, борец за независноста на Македонија.

Извори
------

1. ↑  Александар Матковски, „Отпорот во Македонија во времето на турското владеење", том три, Мисла, Скопје, 1983.
**Специјално јавно обвинителство** (скратено: ***СЈО***) — јавно обвинителство за гонење на кривични дела поврзани и кои произлегуваат од содржината на незаконското следење на комуникациите.

Историја
--------

Специјалното јавно обвинителство произлегува од пржинскиот договор, договор потпишан помеѓу водачите на четирите најголеми политички партии за разрешување на политичката криза во Македонија. СЈО е формирано со Законот за јавно обвинителство за гонење на кривични дела поврзани и кои произлегуваат од содржината на незаконското следење на комуникациите. На функцијата Специјален јавен обвинител, Советот на јавните обвинители на 15 септември 2015 година ја избрал Катица Јанева.

По предлог на Катица Јанева на 14 октомври 2015 година, од страна на Советот на јавни обвинители биле избрани јавните обвинители Елизабета Јосифоска, Фатиме Фетаи, Стевчо Дончев, Бурим Ристеми, Љубомир Лапе, Марија Горгева, Лејла Кадриу како јавни обвинители кои му помагаат на Јавниот обвинител кој раководи со Специјалното јавно обвинителство.

На 4 ноември 2015 година, по повторен предлог на Јавниот обвинител кој раководи со СЈО, од страна на Советот на јавни обвинители биле избрани јавните обвинители Гаврил Бубевски, Ленче Ристовска, Трајче Пеливанов, Артан Ајро и Лиле Стефанова.

Поврзано
--------

* Пржински договор

Наводи
------

1. 1 2 3  ЗА НАС
2. ↑  „Катица Јанева избрана за специјален јавен обвинител". Архивирано од изворникот на 2015-10-12. Посетено на 2016-10-20.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место
* Закон за јавно обвинителство за гонење на кривични дела поврзани и кои произлегуваат од содржината на незаконското следење на комуникациите, Службен весник на РМ, стр. 2 - бр. 159, 15 септември 2015
***Сфинга на гневот*** — роман на македонскиот писател, прозаист и драмски автор Жарко Кујунџиски, објавена во 2021 година.

За книгата
----------

Кога уредникот на издавачката куќа „Веда" дознава дека еден познат писател е пријавен како исчезнат, тргнува да ја открие вистината. Потрагата во која ризикува сè ќе го соочи со загатки во кои се испреплетени историјата, митологијата, психологијата и општествените случувања. Лазар смета дека ако ги дешифрира тајните пораки што ги открива, ќе ја оствари одамна посакуваната цел: да се добере до необјавениот ракопис на исчезнатиот писател. 

Движејќи се меѓу границите на мистеријата и книжевниот трилер, Жарко Кујунџиски (Spectator, Америка) создава интригантен и вешто смислен роман, жанровски и стилски палимпсест, со кој пристапува во досега неистражени предели на нашата проза.

Наводи
------

1. ↑  „Сфинга на гневот". *kupikniga.mk*. Посетено на 9 јули 2023.