**Таан** - блискоисточен зачин направен од препечен мелен излупен сусам. Се служи само (како макало) или како главна состојка во хумусот, баба ганушот и таан-алвата.

Таанот се користи во кујните на Левант и Источното Средоземје, Јужен Кавказ, како и делови од Северна Африка. Пастата од сусам (иако не се нарекува таан) се користи и во некои кујни од Источна Азија.

Етимологија
-----------

*Таанот* има арапско потекло и доаѓа од колоквијалниот левантски арапски изговор на ṭaḥīna ( طحينة ). Изведен е од коренот ط ح ن Ṭ-Ḥ-N, што како глагол طحن ṭaḥana значи „мелење", и исто така го произведува зборот طحين ṭaḥīn, „брашно" во некои дијалекти.

Историја
--------

Најстарото спомнување на сусам е во документ во клинесто писмо напишан пред 4000 години, кој го опишува обичајот да им се служи на боговите вино од сусам. Историчарот Херодот пишува за одгледувањето на сусам пред 3500 години во регионот на Тигар и Еуфрат во Месопотамија. Главно се користел како извор на масло.

Таанот се спомнува како состојка на *хумус каса*, рецепт препишан во анонимна арапска книга за готвење од 13 век, *Китаб Васф ал-Атима ал-Мутада*.

Пастата од сусам е состојка во некои кинески и јапонски јадења; Сечуанската кујна го користи во некои рецепти за тестенини од дандан. Пастата од сусам се користи и во индиската кујна.

Во Северна Америка, таан од сусам, заедно со други видови суров путер од јаткасти плодови, бил достапен од 1940 година во продавниците за здрава храна.

Подготовка и складирање
-----------------------

Таанот се прави од семе од сусам кое се натопува во вода и потоа се дроби за да се одвојат триците од јадрата. Меленот семе се натопува во солена вода, поради што триците потонуваат. Пловечките јадра се собираат од површината, се печат и се мелат за да се добие мрсна паста. Може да се подготви и со непечено семе и да се нарече „суров таан", кој понекогаш се продава како органски прехранбен производ.

Поради високата содржина на масло во таанот, некои производители препорачуваат ладење за да се спречи расипување. Други не препорачуваат ладење, бидејќи тоа го прави производот повискозен и потежок за послужување.

Исхрана
-------

Во референтна количина од 100 грама, таанот содржи 592 калории, а неговиот состав е 53% масти, 22% јаглехидрати, 17% белковини и 3% вода (табела). Тој е богат извор на тиамин (138% од дневната вредност, ДВ), фосфор (113% ДВ), цинк (49% ДВ), ниацин (38% ДВ), железо (34% ДВ), магнезиум (27% ДВ) и фолати (25% ДВ) (табела). Таанот е умерен извор на калциум, други витамини од групата Б и калиум (табела).

Наводи
------

1. ↑  „Tahini | Definition of Tahini by Oxford Dictionary on Lexico.com also meaning of Tahini". *Lexico Dictionaries | English* (англиски). Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2021-01-11.
2. ↑  „Tahini definition and meaning | Collins English Dictionary". *www.collinsdictionary.com* (англиски). Посетено на 2021-01-11.
3. ↑  Ghillie Basan, Jonathan Basan (2006), *The Middle Eastern Kitchen: A Book of Essential Ingredients with Over 150 Authentic Recipes, p.146*, Hippocrene Books
4. ↑  „Definition of TAHINI". *www.merriam-webster.com* (англиски). Посетено на 2021-01-11.
5. ↑  Laniado, Limor (12 May 2011). „The glory of tahini". Haaretz.com. Посетено на 18 January 2013.
6. ↑  Alice Fordham (10 October 2008). „Middle Eats: What are Lebanon's chances of legally laying claim to hummus?". NOW Lebanon. Архивирано од изворникот на 12 December 2008. Посетено на 25 November 2008.
7. ↑  Sanjeev Kapoor, *Khazana of Indian Vegetarian Recipes*, p. 94
8. ↑  Mariposa, *Hollywood Glamour Cook Book*, 1940, p. 101.
9. ↑  Helou, Anissa (2014). Davidson, Alan (уред.). *The Oxford Companion to Food*. Oxford University Press. стр. 802–803. ISBN 9780191040726 – преку Google Books.
10. 1 2  „Refrigerated or Not, How Long Does Tahini Last?". Ochef. Архивирано од изворникот на 20 January 2013. Посетено на 18 January 2013.