recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Божин Шерденковски** (1 ноември 1928

 во Љубојно —  2010
) — македонски градежен инженер и универзитетски професор на Градежниот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Основното училиште го завршил во родното место, а на градежниот оддел при Техничкиот факултет се запишал во 1951 година и дипломирал во јуни 1958 година. За асистент по предметот мелиорации со хидротехнички објекти бил избран во април 1963 година. Во 1969 повторно бил избран за асистент, а во јуни 1971 година бил избран за доцент на група предмети. Во ноември 1976 година бил избран за вонреден професор.

Шерденковски бил редовен универзитетски професор на Градежниот факултет во Скопје од 1981 година до неговото пензионирање во 1988 година по предметот Хидротехнички мелиорации.

Пред доаѓањето на факултетот во 1965 година работел во ГП „Пелагонија".

Учествувал во реализацијата на повеќе хидромелиоративни системи („Овче Поле", „Прилеп" и други).

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Швајцарско-македонски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1651. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „ДЕЛ ОД ОБРАЗОВНИТЕ И ОПШТЕСТВЕНИТЕ КАДРИ ОД ЉУБОЈНО - ДЕЛ I (7)". *Македонска нација*. Посетено на 2023-10-31.
**Борис Шендов** (р. 6 февруари 1930

 во Скопје) — македонски градежен инженер и универзитетски професор на Градежниот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Шендов бил редовен универзитетски професор на Градежниот факултет во Скопје до неговото пензионирање во 1995 година по предмети од областа на фундирањето. На факултетот работел од 1959 година, учествувајќи и во наставата на Архитектонскиот факултет.

Бил вклучен во реализацијата на повеќе архитектонски и инженерски објекти.

Издал учебник „Темелење" I и II во 1985/85 година.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Швајцарско-македонски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1651. Text "series
" ignored (help)
**Телесила** (грчки:. Τελέσιλλα; ет 510 п.н.е.) била грчка поетеса, родена во Аргос.

Историја
--------

Кога била болна, Телесила отишла кај Питија да се консултира за своето здравје, а таа ѝ рекла: „τὰς Μούσας θεραπεύειν", што значи „служи им на музите" и така Телесила се посветила на поезијата. 

Кога Клеомен, кралот на Спарта, извршил инвазија на Аргос во 510 п.н.е. тој ги поразил и ги убил сите мажи во битката. Бидејќи повеќе намло мажи за борба, Телесила, го собрала оружјето од светилиштата и домовите, и ги вооружила жените. Кога Спартанците се појавиле, Телесила и нејзината армијата не се исплашиле, туку се бореле храбро и ги победиле. Лакедемонците, сфаќајќи дека да победат жени би бил завиден успех, додека поразот би значел срамна катастрофа, отстапиле.

Според Павзаниј, во слава на херојската победа против спартанската војска, во Аргос имало статуа во предниот дел на храмот на Афродита посветен на Телесила. Статуата прикажувала жена која во раката држи шлем, во кој гледа занесено, и книги кои и лежат кај нозете.  Фестивалот Хибристика или Ендиматиа, во кој мажите и жените разменувале облека, исто така го славел хероизмот на своите женски сонародници. Сепак, статуата видена од Павзаниј можеби не била посветена на Телесила; таа подеднакво би можела да ја претставува Афродита, како сопруга на Арес и воинствена божица (книгите, сепак, не се вклопуваат). А Хибристиката би можел да биде верски фестивал поврзан со обожавањето на некое андрогино божество.

Херодот (VI. 76) не ја споменува интервенцијата на Телесила, но тој спомнал оракул, изјавен од страна на Питинска свештеничка, која предвидела дека жената треба да го освои мажот.

Лукан споменува дека по победата на Телесила против Спартанците, Арес бил во Аргос меѓу боговите на жените. 

Од песните на Телесила останале само два стиха, цитирани од страна на граматичарот Хефестион, од Пертенејон или песна за хорот на девојки.

Наводи
------

1. ↑   Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Telesilla". *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press.
2. ↑  Pausanias: Description of Greece, ARGOLIS- 2.20.8
3. ↑  Pausanias: Description of Greece, ARGOLIS- 2.20.9
4. ↑  Pausanias: Description of Greece, ARGOLIS- 2.20.9
5. ↑  Pausanias: Description of Greece, ARGOLIS- 2.20.9
6. ↑  „Beleške", во: Đ. Leopardi, *Pesme i proza*. Beograd: Rad, 1964, str. 124.
7. ↑  Pausanias: Description of Greece, ARGOLIS- 2.20.8
8. ↑  Đ. Leopardi, *Pesme i proza*. Beograd: Rad, 1964, стр. 75.
9. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 17573269
* ISNI: 0000 0000 1120 0842
* GND: 100624960
* SUDOC: 181736160

 |

 |
**Клуб Атлетико Хуниор**, исто така познат само како **Хуниор**, е професионален колумбиски  фудбалски клуб со седиште во Баранквила, кој во моментов игра во Категорија Примера А. Хуниор е најсеверниот тим во Колумбија и единствен карибски тим во Категорија Примера А.

Клубот бил основан на 7 август 1924 година. Познат е како *Los Tiburones* (Ајкулите), или *Еl Equipo Tiburon* (Тим Ајкула). Хуниор го имаат освоено колумбиското првенство девет пати (1977, 1980, 1993, 1995, 2004, 2010, 2011, 2018 и 2019 година). Клубот има 12 учества во Копа Либертадорес, а најдобар резултат му е полуфиналето во 1994 година.

Некои од најзначајните играчи кои играле за клубот се Елено де Фреитас, Гаринча, Дида, Хуан Рамон Вернон, Ефраин Санчес, Карлос Валдерама, Иван Рене Валенцијано, Теофило Гутиерес, Карлос Бака, Хулио Цесар Урибе и Џовани Ернандес.

Титули
------

* **Колумбиско првенство** (9) : 1977, 1980, 1993, 1995, 2004-II, 2010-I, 2011-II, 2018-II, 2019-I.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Атлетико Хуниор
* Фан страна
* Junior Pasion Архивирано на 29 ноември 2012 г.

Наводи
------

1. ↑  „Официјално мрежно место". Архивирано од изворникот на 2013-07-29. Посетено на 2014-02-24.
**Бистрица Миркуловска** (р. 14 март 1930

) — македонски поет, македонист, раскажувач, писател за деца и преведувач.

Животопис
---------

Миркуловска е родена на во Скопје. Завршила Филозофски факултет на Универзитетот „Кирил и Методиј" во Скопје и постдипломски студии од областа на македонистиката. Работела како професор на Филолошкиот факултет во Скопје. Била лектор по македонски јазик и литература на Масариковиот универзитет во Брно, Чешка. Член на ДПМ од 1971 година. Автор е на книгите: Цвеќенца (поезија за деца, 1960), Градинче (раскази за деца, 1962), Првачиња (поезија за деца, 1972), Празнични виделини (поезија за деца, 1979), Виножито (раскази, 1979), Сите деца мили (поезија, за деца, 1982), Ѕвездена (бајки, 1986), Виделина (бајка, 1989), Клучарчиња (роман за деца и млади, 1992), Прекршен лет (поезија, 1996), "Kdyz kvetly kastany" (Кога цутеа костени) (поезија, Брно, 1997). Добитник е на „Потокарова повелба" на поранешниот Сојуз на книжевните преведувачи на Југославија за преводи од словенечки на македонски јазик.

Наводи
------

1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 160 - 161.
2. 1 2  Силјан, Раде; Смилевски, Веле; Цветкоски, Бранко (1987). *Македонски писатели*. Скопје: Друштво на писателите на Македонија. стр. 150.
3. ↑  Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, Скопје, 2004, стр. 
160.
**Муласен** (шпански: *Mulhacén*) — највисока планина во континентална Шпанија и целиот Пиринејски Полуостров. Претставува дел од венецот Сиера Невада во системот Панибетски Кордиљери. Наречен е по гранадскиот емир Абул Хасан Али (XV в.) познат како „Мула Хасан" (шпан. *Muley Hacén*) кој, според народното предание, е закопан на врвот на планината.

Ова е највисок врв во Европа  вон Кавказ и Алпите. Исто така го зазема третото место по топографска истакнатост во Западна Европа (по Монблан и Етна) и 64. место во светот. Сепак, врвот не изгледа исклучително стрмен — јужното крило на планината е благо и не е тешко за искачување, а истото важи и за долгиот западен срт. Пократкиот и пострмен североисточен срт е малку потежок. Меѓутоа, северната страна на планината е многу пострмна и нуди неколку умерено стрмни патеки за искачување по снег и мраз преку зимата.

Планината се искачува истиот ден поаѓајќи од селото Капилејра или Тревелез, но повообичаено е планинарите да преноќат во домот во Покејра или во засолништето во Калдера на запад. Оние што ја искачуваат планината од Травелез можат да бивакуваат крај езерцата на североисток од врвот.

Галерија
--------

* Муласен од Лома ПеладаМуласен од Лома Пелада
* Муласен од АлказабаМуласен од Алказаба
* Муласен зиме од западМуласен зиме од запад
* Срушена колиба на врвотСрушена колиба на врвот
* Муласен од Лагуна ОндераМуласен од Лагуна Ондера

Поврзано
--------

* Теиде — највисок врв во цела Шпанија
* Сиера Невада

Наводи
------

1. ↑  Документ од Картографскиот завод на Шпанија, а координатите се претворени од појдовниот систем ED50 во појдовниот систем WGS84.
2. 1 2  
„Ултраистакнати врвови во Европа". peakList.org. Посетено на 2015-01-24. (англиски)
3. 1 2  
Griffin, Lindsay (1998). Salkeld, Audrey (уред.). „World Mountaineering". Mulhacén. Bulfinch Press. ISBN 0-8212-2502-2.
4. ↑  Повисоки врвови имаат Канарските Острови и Гренланд, кои политички ѝ припаѓаат на Европа, но географски се дел од Африка, односно Северна Америка.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Муласен" на Ризницата ? |

* Искачување на Муласен (шпански)
* Муласен: водич и сместување — Alpujarras.eu
**Карим Финди** (1946, Духок, Курдистански регион - Ирак) е автор и курдски писател.

Во 1974 година дипломирал на Катедрата за англиски јазик на Универзитетот во Мосул.

Има објавено повеќе од 20 книги на многу теми, вклучително и (политика, географија, јазик, литература и историја) на различни јазици како англиски, курдски, арапски.

Тој беше еден од основачите на Синдикатот на новинари од Курдистан.

Во 1997 година беше главен уредник на списанието КАРВАН, кое го издаваше Министерството за култура, Влада на регионот Курдистан.

Тој беше секретар на списанието КАРВАНИ АКАДИМИ издадено од Министерството за култура, Влада на регионот Курдистан,

Работел како главен уредник на списанието Дијла кое било првото списание на римско-азбука (латини) курдски јазик издадено од Министерството за култура, Влада на регионот Курдистан.

Објавени книги
--------------

- Збирка од песни на Бакир торба Ал-Аризе, собрани и анализирани, 1982 година, (на курдски јазик).

- Маиро, транслитерирана од латински букви (курдски) на арапски букви (курдски), 1985 година, (на курдски јазик).

- Гулчин, транслитерирана од Аклерики (курдски) на арапски букви (курдски), 1988 година, (на курдски јазик).

- Поглавја од револуцијата Ејлул во Курдистан - Ирак напишани, 1995 година (на арапски јазик).

- Водич на губернијата Духок, 1997. (на арапски и англиски јазик).

- Курдски племиња во северниот дел на државата Мосел, 1996. преведен од англиски на курдски. (на курдски јазик).

- Кани фестивал, подготвен, 1996 година, (на курдски јазик).

- Амеди во различни епохи, критики и анализи, 1997 година, (на арапски јазик).

- (Демократска партија Курдистан) За време на отсуството на Барзани (1946-1958), 1998 година, (на курдски јазик).

- Златниот јубилеј на Пешмарџ. 1999. Транслитериран од јужен на северен (кирмањски) дијалект и од арапски на латински букви, (на курдски јазик).

- Барзани никогаш не се откажува, 2001. транслитерирана од арапски букви од јужно кирмањи на латински букви северни кирмањи. (на курдски јазик).

- Замокот Бадинан и некои од неговите историски места, 2012 година, (на арапски јазик).

- Замокот Бадинан, 2012 година, (на арапски јазик).

- Курдски јазик во регионот Бадинан, 2012 година, (на арапски и курдски јазик).

Наводи
------

1. ↑  Karim Findi story  Архивирано на 8 април 2015 г. Nubun magazine, issue 121, 2012
2. ↑  Karim Findi biography Findi Info
3. ↑  Interview with Karim Findi Архивирано на 16 јули 2015 г. Dunya TV, archive
4. ↑  About Karim Findi Findi Info Website
Барберинска слонова коска, од Леонидска/Јустинијанова Римска Империја од еден императорски диптих, изработен во императорска работилница во Константинопол во првата половина на шестиот век (Музеј Лувр)
**Доцна антика** ― груба периодизација за периодот од н.е. помеѓу 300 - 600 година, употребена од историчарите и научниците за да се опише интервалот помеѓу Класичната Антика и Средниот Век воглавно во Европа и средоземниот свет. Тоа е временскиот период помеѓу стагнацијата на Римската Империја од 3 век н.е и натаму, губењето на нејзиниот западен дел, опстојувањето на Римската Империја со седиште во Константинопол, и почетоците на арабјанското освојување. Поимот Spätantike, буквално „Доцна антика", бил употребен од германските историчари од моментот кога ја популаризирал Алојз Ригл во раниот 19 век,.

Македонија
----------

Во Македонија доцната антика го опфаќа периодот од 2 - 4 век. Во Музејот на Македонија постои доцноантичката збирка која брои вкупно 516 предмети (керамички и стаклени садови, керамички и бронзени светилки, накит, декоративна пластика). Во постојаната музејска поставка се изложени 184 предмети, карактеристични за втората значајна етапа на Римското Царство и кои претставуваат одраз на новата доцноримска култура.

Наводи
------

1. ↑  Antony Cutler, "Barberiniana. Notes on the Making, Content, and Provenance of Louvre OA. 9063", *Tesserae : Festschrift für Josef Engemann*, *Jahrbuch für Antike und Christentum*, Ergänzungsband 18, 1993, p. 329-339
2. ↑  Weitzmann, Kurt, ур. *Age of spirituality : late antique and early Christian art, third to seventh century*, no. 28, 1979, Метрополитен. Предлошка:Page1; full text available online from The Metropolitan Museum of Art Libraries
3. ↑  „Late antiquity: the reconfiguration of the Roman world". Архивирано од изворникот на 2021-02-05. Посетено на 2021-02-05.
4. ↑  „Late Antiquity: Then and Now". Архивирано од изворникот на 2020-11-28. Посетено на 2021-02-05.

Надворешни врски
----------------

* Музеј на Македонија Архивирано на 28 септември 2007 г.
* Worlds of Late Antiquity Архивирано на 6 јуни 2005 г. from the Универзитет на Пенсилванија
* Mosaic Архивирано на 7 април 2005 г. извори, документи и клучни термини во Доцната антика.
* The End of the Classical World, извори и документи од Книга на Интернет за средниот век
* Overview of Late Antiquity, од ORB
* Оддел за Доцна антика во Средоземјето на ОРБ од ОРБ

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзано со археологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85018484
* GND: 4124227-0

 |

 |
Координати: 60°15′N 6°0′E﻿ / ﻿60.250° СГШ; 6.000° ИГД﻿ / 60.250; 6.000

Грбот на округот Хордалан
Местоположбата на округот во Норвешка
**Хордалан** (норвешки: *Hordaland*) е округ во југозападниот едл на Норвешка. Административен центар е Берген. Бројот на населението според пописот извршен во 2006 година изнесувал 453.574 а површината 15.460 км2. Овој округ е трет по бројот на жители зад Осло и Акерсхус.

Грбот потекнува од 1961 година.


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Норвешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |



|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Норвешка |
| --- |
|  |
| 
* Акерсхус
* Бускеруд
* Вестфол
* Естфол
* Западен Агдер
* Источен Агдер
* Мере и Румсдал
* Нурлан
* Оплан
* Осло
* Ругалан
* Согн и Фјуране
* Телемарк
* Тренделаг
* Тромс
* Финмарк
* Хедмарк
* Хордалан

 | Знаме на Норвешка |

 |
Томас Рајтер, германски космонаут
**Томас Рајтер** (германски: *Thomas Reiter*, роден 23 мај 1958

 во Франкфурт, Германија) — германски космонаут и мајор во германската Луфтвафе.

Детството и младоста ги поминал во околината на Франкфурт, во јужен Хесен. По завршувањето на основното училиште, до 1977, ја посетувал гимназијата во Ној Изенбург. Германската војска му стипендирала школувањање на катедри за воздухопловна и космичка техника на воениот универзитет во Нојнбиберг (германски: *Neubiberg*) на кој дипломирал во декември 1982 година.

Рајтер во воената база Шепард во САД бил обучен за пилот и подоцна преместен во воена служба во ловечката ескадрила 43 на германската луфтвафе каде што останува до 1994 година, кога таа ескадрила била укината

Во исто време Рајтер почнува, како член на група од 4 астронаути на Европската космичка организација (ESA) прпреми за летови на руската космичка станица Мир.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ГерманијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Германија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 161130918
* LCCN: no2010187069
* ISNI: 0000 0001 1457 5014
* GND: 119378981

 |

 |
**Ктулу** (англиски: *Cthulhu*) — измислено космичко суштество создадено од американскиот писател Хауард Филипс Лавкрафт. За првпат било претставено во расказот „Повикот на Ктулу", објавен во американското списание „Weird Tales" во 1928 г. Ктулу се смета за Великиот древен бог меѓу другите космички суштества на Лавкрафт, тој е владетел на световите и спие на дното на Тихиот Океан. Ктулу, во различни делови од неговото тело, е како октопод, змеј и карикатура на човечкиот облик, кој е способен да влијае на човечкиот ум.

Наводи
------

1. ↑  Други варијанти: Ктхулху и Ктулху
2. ↑  johndelaughter (2016-07-21). „Lovecraft's Cthulhu and the Great Old Ones: Fact, Fiction or Foretold in the Necronomicon?". *The Lovecraft eZine* (англиски). Посетено на 2023-11-18.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ктхулху" на Ризницата ? |

* Лавкрафт, Хауард Филипс. „Повикот на Ктулу". *www.hplovecraft.com*. Donovan K. Loucks. Посетено на 2020-04-15.
**Јован Новак** (8 ноември 1994) е српски професионален кошаркар за Фуенлабрада од Лига АЦБ.

Професионална кариера
---------------------

Новак го имал своето сениорско деби со Вршац. На 2 април 2014 година, тој бил позајмен на Раднички Крагуевац до крајот на сезоната 2013–14. Во септември 2014 година се разделил со Вршац.

На 17 ноември 2014 година, тој потпишал договор со Војводина Србијагас за сезоната 2014–15.

На 31 јули 2015 година, Новак потпишал со полскиот клуб Туров Згожелец за сезоната 2015–16. По завршувањето на полската регуларна сезона, кон крајот на април 2016 година, тој потпиша со Металац Ваљево за остатокот од сезоната.

На 7 октомври 2016 година, Новак потпишал со Мега Лекс за сезоната 2016–17. На 21 ноември 2017 година, Новак потпишал со полскиот клуб МКС Даброва Горница .

На 30 октомври 2020 година, Новак потпишал за Мега Сокербет од Кошаркарската лига на Србија и АБА лигата.

Српската репрезентација
-----------------------

Новак бил член на српската репрезентација до 19 години, која го освоила сребрениот медал на Светското првенство на ФИБА до 19 години во 2013 година во Чешка.

Наводи
------

1. ↑  „Mlada zvezda srpske košarke Jovan Novak pojačao kragujevački Radnički". *blic.rs* (Serbian). April 2, 2014. Посетено на April 7, 2014.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Radnicki Kragujevac signs Jovan Novak". *Sportando.com*. April 2, 2014. Посетено на April 7, 2014.
3. ↑  „Arbitration Court terminates contract between Jovan Novak and KK Vrsac". *Sportando.com*. 17 September 2014. Посетено на 20 September 2014.
4. ↑  „Jovan Novak u Vojvodini". *B92.net* (Serbian). 17 November 2014. Посетено на 17 November 2014.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. ↑  „Jovan Novak – novo veliko pojačanje Novosađana". *kls.rs* (Serbian). Посетено на 19 November 2014.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
6. ↑  „PGE Turow Zgorzelec lands Jovan Novak". *Sportando.com*. 31 July 2015. Посетено на 31 July 2015.
7. ↑  „Jovan Novak signs with KK Metalac". *Sportando.com*. 28 April 2016. Посетено на 28 April 2016.
8. ↑  „Jovan Novak new Mega Leks player". *aba-liga.com*. 7 October 2016. Посетено на 20 October 2016.
9. ↑  „Jovan Novak dołączy do drużyny". *mksdabrowa.pl* (Polish). 21 November 2017. Посетено на 22 November 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
10. ↑  „Novak se vratio u Megu". *b92.net*. Посетено на 30 October 2020.
Серијата **Љубовни Врски** е романтична мексиканска теленовела. Серијата е снимена во Мексико, во 1996 година, со 150 незаборавни епизоди. Серијата стекна голем успех во целиот свет, а поради тоа и на мексиканските ТВ и Новеле Награди, ја освои наградата за најдобра теленовела во 1997 година. Оваа теленовела ќе се памети и по шокантниот крај на серијата, кога продуцетнката Карла Естрада, остава голема мистерија за гледачите... дали на крајот остана жива Марија Гвадалупе или нејзината злобна сестра Марија Паола? Кај нас исто така оваа серија во 90те години имаше голем успех, и покрај тоа што се емитираше на локалните телевизии.

Синопсис
--------

Марија Гвадалупе, Марија Фернанда и Марија Паола се три идентични близначки. Но, слични се само физички. Животот и судбината на секоја од нив се различни. Кога имале само 3 години, нивните родители трагично починале. Тогаш, Марија Фернанда го изгубила видот, а Марија Гвадалупе исчезнала. Нивната баба Мерцедес, со години безуспешно ја бара Марија Гвадалупе. Девојчето во реката го пронашла и одгледала Ана Салас. Оздравувајќи, таа почнала на ништо да не се сеќава, тогаш таа одлучила да ја одгледа како своја ќерка. И Марија Фернанда се помирила со својата судбина, и пораснала во мила девојка. Додека, Марија Фернанда е сигурна дека нејзината сестра е жива, Марија Паола, трвдоглава и злобна, не сака ниту да ја прифати таа можност. Постојано крои заговори, за да себеси да си одвои најголем дел од семејниот имот. Но, виновник на нејзината злоба, се случките од минатото.

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Лусеро | Марија Гвадалупе СаласМарија Фернанда Ривас ИтурбеМарија Паола Ривас Итурбе |
| Луис Хосе Сантандер | Николас Миранда |
| Демијан Бичир | Валенте Сегура |
| Ото Сирго | Едуардо Ривас |
| Орландо Мигел | Освалдо Лареа |
| Силвија Дербиз | Милагрос |

ДВД Издание
-----------

Мексиканската продукција Телевиса издаде и оригинален ДВД пакет од серијата **Љубовни Врски**. Во пакетот се состоат двд цедеа, со сите 150 епизоди.

Надворешни врски
----------------

* Латинска Душа
* Сериалс.ру Архивирано на 4 јули 2007 г.
**Васил Куноски** — македонски поет за деца.

Животопис
---------

Куноски е роден во Дебар на 20 ноември 1916

година. Тој е дете на војната бидејќи бил роден за време на Првата светска војна, поточно за време на бугарската окупација на Вардарскиот дел на Македонија. Починал во Скопје на 13 јуни 1993

година. Пред Втората светска војна, завршил учителска школа во Шабац, во денешна Србија. Работел како уредник во редакцијата на *Детска радост* при НИП *Нова Македонија*, како и во *Македонска книга*. Бил член на Друштвото на писателите на Македонија (ДПМ) од 1949 година.

Творештво
---------

Васил Куноски е автор е на поголем број книги:

* *Волшебното ливче* (поема, 1951),
* *Гатанки и прашанки*, во соавторство со Ванчо Николески (1951),
* *Белиот гостин* (поема, 1952),
* *Песни* (1953),
* *Каде е клучето* (загатки, 1955),
* *Вредна рака црта вака* (сликовница во стихови, 1956),
* *Ѓерданче* (1956),
* *Зајче безопавче* (1957),
* *Претпразнични вечери* (1960),
* *Страшно, пострашно и најстрашно*, (1963),
* *Ха-ха-ха и две-три ах* (1964),
* *Светулки над треви* (1964),
* *Тошо, Снешка и 101 смешка* (хумористични песни, 1970),
* *Згоди и незгоди* (1972),
* *Избор* (1973),
* *Оро весело* (поезија за предучилишна возраст, 1979),
* *Избор* (1980),
* *Оро широко* (поезија за предучилишна возраст, 1984),
* *Птици над рудини* (1985)
* *Избрани дела I-II* (1987).

Куноски е добитник на повеќе книжевни награди: *Младо поколење*, *13 Ноември*, *11 Октомври* (награда за животно дело во 1972). Неговите дела се преведувани на српски, хрватски, словенечки, албански, турски и руски јазик.

Наводи
------

1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 136.
2. 1 2 3  Васил Куноски, *Песни*, Просветно дело, Редакција „Детска радост", Скопје, 2004, стр. 97.
Поглед на Крушевскиот крст
**Крушевски крст** — крст сместен на врвот Вршник (1.595 м.) на Бушева Планина, над манастирот „Св. Преображение", во близина на градот Крушево. Околу крстот се наоѓа уреден простор, каде на долното плато е поставено големо знаме на Македонија.

Камен-темелникот за крстот бил поставен на 26 август 2010 година, чија идеја бил на познатиот македонски пејач Тоше Проески. Истиот бил осветен на 17 октомври 2010 година, што било тригодишнина од смртта на пејачот.

Местоположба
------------

Крстот се наоѓа на врвот Вршник, во близина на градот Крушево.

Градба
------

Крушевскиот крст е висок 33 и широк 23,5 метри. Тежи 24 тони, додека основата му зафаќа два и пол квадратни метри.

Донатор на крстот бил македонскиот стопанственик Минчо Јорданов, а изведувачи биле македонските претпријатија „Факом" и „Бетон".

Галерија
--------

* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  „Исполнет аманетот на Тоше - Вечер". 2010-10-17. Посетено на 2022-01-10.

Надворешни врски
----------------

* Крушевски крст на Ризницата ?

Координати: 41°24′8″N 21°13′23″E﻿ / ﻿41.40222° СГШ; 21.22306° ИГД﻿ / 41.40222; 21.22306
**NGC 246**, наречена **Череп** — планетарна маглина во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 246 се споменува и како PK 118-74.1, CS=11.9 .

Откривање
---------

Објектот е откриен на 27 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 246 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 *m*, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 8 *m*. NGC 246 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4,08'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 47 м 3,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 11° 52' 17".

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 246 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 261; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5272. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1204.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (1-500);
* Нов општ каталог;
* Кит (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за NGC 246 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds. Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts: Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 246[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 246
* NGC 246 — VizieR.
* NGC 246 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
Споменик на Дража Михаиловиќ на Рамна Гора
**Рамна Гора** е една од висорамнините во централна Србија, на планината Сувобор. Познато е како родно место на современото четничко движење под водство на Драгољуб Михаиловиќ во 1941 година.

Рамна Гора била место на прослава по повод 50-годишнината од Денот на VE во 1995 година. Меѓу другите, на прославата присуствувал и мајорот Ричард Фелман од воздухопловните сили на Соединетите Американски Држави, еден од повеќето од 400 американски воздухопловци спасени од четниците за време на Втората светска војна. Според статистичките податоци составени од единицата за спасување на воздухопловните сили на САД, помеѓу 1 јануари и 15 октомври 1944 година, од Југославија биле префрлени вкупно 1.152 американски воздухопловци, 795 со помош на југословенските партизани и 356 со помош на српските четници. .
Мочурлив предел („палса") во општината Енонтекие, финска Лапонија
**Лапонија** или **Сапми** — регион во северниот дел на Скандинавскиот Полуостров, над Северниот Поларник. На север граничи со Баренцово Море, на запад со Норвешко Море, а на исток со Белото Море. Регионот е населен претежно со Лапонци кои за овие предели се сметаат за староседелци. Исто така, има и Норвежани, Швеѓани, Финци и Руси. Лапонската територија во политички поглед е поделена меѓу Норвешка, Шведска, Финска и Русија.

Поврзано
--------

* Лапонски јазици
* Лапонија (Финска)
* Лапонија (Шведска)
**Фридрих Ханјрих Вигерс** (германски: *Friedrich Heinrich Wiggers* или *Fridrich Hindrich*; 15 март 1746 – 3 март 1811) — германски ботаничар кој ги опишал глуварчињата, автор на флора на Холштајн (1780). Се среќава и под латинизираното име „Фредерикус Хенрикус" (*Fredericus Henricus*) и алтернативното презиме *Wichers*.

Бигерс е роден во 1746 г. во Кремпе, Холштајн. Во 1774 г. се запишал на Килскиот универзитет и во 1780 г. ја издал дисертацијата *Florae Primitiae holsatica*. Во 1784 г. Докторирал медицина. Подоцна се преселил во Апенраде, Шлезвиг, каде се оженил во 1785 г. и имал четири деца. Починал во 1811 г. во Хусум.

Вигерс како ботаничар се означува со стандардната кратенка **F.H.Wigg.** при наведување на ботаничко име.

Наводи
------

1. ↑  Philip Alexander Munz & David D. Keck (1973). *A California Flora and Supplement*. University of California Press. стр. 1575.
2. ↑  V. J. Grumman (1962). „Biographisches zu Wichers = Wiggers (1746–1811) und Weisz = Weis (1744–1826)". *Taxon*. **11** (5): 167–170. JSTOR 1216723.
3. ↑  „Wiggers, Friedrich Heinrich (Fridrich Hindrich) (1746–1811)". *Author Query*. Меѓународен индекс на растителни имиња. Посетено на November 5, 2011.

Надворешни врски
----------------

* *Florae Primitiae holsatica* — Archive.org

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 34845304
* ISNI: 0000 0000 7990 3245
* GND: 1055359125
* Ботаничар: F.H.Wigg.

 |

 |
**Ла-Ла Ленд** (англиски: *La La Land*) — американски филм од 2016 година, во режија на Демиен Шазел. Главните улоги ги толкуваат: Рајан Гослинг и Ема Стоун. 

Шазел првпат ја замислила идејата за филмот додека присуствувала на Универзитетот Харвард со Џастин Хурвиц, композиторот на филмот.
Гослинг научи да танцува и пијано за својата улога.
*Ла-Ла Ленд* заработил критичко признание и според многумина е еден од најдобрите филмови за 2016 година. Филмските критичари ги пофалиле сценариото и режијата на Шазел, изведбите на Гослинг и Стоун, музиката на Џастин Гурвиц и филмските музички сцени. Филмот победил во секоја категорија во која бил номиниран на 74. доделување на наградите Златен глобус, добивајќи рекордни седум Златни глобуси, и добил единаесет номинации на 70. доделување на наградите БАФТА, победувајќи во пет категории. Филмот добил 14 номинации на 89. доделување на наградите Оскар, изедначувајќи го рекордот за најмногу номинации на филмовите *Титаник* (1997) и *Сѐ за Ева* (1950), и ги добил Оскарите за најдобар режисер, најдобра глумица (Стоун), најдобра кинематографија, најдобра оригинална музика, најдобра оригинална песна („City of Stars") и најдобра сценографија.

Содржина
--------

Себастијан (го игра Гослинг) е незадоволен џез-пијанист кој свири лесна музика во еден ресторан. Мија (ја игра Стоун) работи како келнерка, а истовремено посетува аудиции за улоги во лоши телевизиски серии. Себастијан мечтае да отвори сопствен џез-клуб, а Мија сонува да добие улоги во филмови. На почетокот од нивното запознавање, тие не можат да се поднесат меѓусебно, но подоцна се вљубуваат еден во друг.

Angels Flight (на сликата), кој беше затворен околу четири години, вклучително и во времето на снимањето, беше повторно отворен само еден ден исклучиво за филмот да снима сцена.
Хурвиц, Цхазелле и Стоне на Милл Валлеи Филм Фестивал октомври 2016.

Улоги
-----

* Рајан Гослинг како Себастијан Вајлдер
* Ема Стоун како Миа Долан
* Џон Леџенд како Кит
* Роузмери Девит како Лаура Вајлдер
* Фин Витрок како Грег Ирнест
* Џесика Рот како Алексис
* Соноја Мизуно како Кејтлин
* Кали Ернандес како Трејси
* Џ. К. Симонс како Бил
* Том Еверет Скот како Дејвид
* Меган Феј како мајка на Миа
* Дејмон Гаптон како Хари
* Џејсон Фукс како Карло
* Џош Пенс како Џош

Наводи
------

1. 1 2  Ѓорѓи Јаневски, „La La Land (Ла Ла Ленд)", *Економија и Бизнис*, година 18, број 224, февруари 2017, стр. 96-97.
**Миреја Агуеро** или **Миреја Агуеро де Коралес** била министер за надворешни работи на Хондурас од 2013 до 2014 година под двајца претседатели.

Агуеро има диплома по право и диплома за меѓународни односи. Таа се приклучила на државната служба во 1981 година и на странската служба во 1983 година 

Таа се искачила низ рангот и била избрана за министер за надворешни работи за Хондурас во мај 2013 година. Агуеро била назначена од претседателот Порфирио Лобо по краток период како заменик министер  да го замени Артуро Коралес кој бил преместен во министер за безбедност.

Агуеро работела под новиот претседател Хуан Орландо Ернандес следната година, но таа поднела оставка во 2014 година и таа стапи на сила на 15 ноември.

Во октомври 2015 година било објавено дека претседателот на Хондурас ја назначува внуката на Агуеро, Марија Долорес Агуеро, за заменик министер за надворешни работи.

Наводи
------

1. 1 2  „Curriculum Vitae of Ambassador Mireya Agüero de Corrales, Minister of Foreign Affairs, Retrieved 26 February 2016". Архивирано од изворникот на 2019-12-09. Посетено на 2021-11-22.
2. ↑  Lobo nombra a Mireya Agüero como nueva canciller, 6 November 2014, Retrieved 25 February 2016
3. ↑  Honduras appoints a niece of former Foreign Minister and Deputy Foreign Minister Mireya Aguero[*мртва врска*], 18 October 2015, FoxNews, Retrieved 25 February 2016
**„Засега без добар наслов"** (српски: *За сада без доброг наслова*) — филм на режисерот Срѓан Карановиќ од 1988 година. Во главните улоги настапуваат: Мето Јовановски, Мира Фурлан, Боро Беговиќ и Ева Рас.

Синопсис
--------

Во еден косовски град брутално е прекината љубовта меѓу Србин и Албанка. Еден режисер оди со видеокамера во градот со цел да ги сними настаните, работата на истражните органи и семејствата на вљубените. Притоа, приказната во филмот тече во повеќе слоеви: службените телевизиски записи, личните снимки на режисерот и неговиот обид да направи игран филм...

Наводи
------

1. ↑  РТС, За сада без доброг насловау (пристапено на 3.10.2022)
Реката Бистрица
**Бистрица** е река во југозападниот дел на Босна и Херцеговина, која протекува низ источниот дел на Ливањското поле. Реката Бистрица е долга околу три километри. Нејзиниот прв километар тече низ градот Ливно, продолжувајќи го својот пат низ Ливањското поле. Припаѓа на Јадранскиот слив на реки. За време на летните месеци коритото главно е плитко, а за време на есен е поголемо поради обилните врнежи. Извира од ридот Башајковац, на изворот Думан. Акциите за порибување во последните години не дале некаков поголем плод.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бистрица" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Босна и Херцеговина е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

 *Оваа статија за река е никулец. Може да помогнете со нејзиното уредување!*
Географски координати : 43°00′N 25°00′E﻿ / ﻿43.000° СГШ; 25.000° ИГД﻿ / 43.000; 25.000

Мстоположба
-----------

Бугарија е држава која се наоѓа во југоисточна Европа, сместена на источниот и централниот дел од Балканскиот Полуостров.

Граници
-------

Вкупната површина на земјата изнесува 110,993 км2, и според тоа се наоѓа на 102 место по големина во светот. Таа граничи со Црно Море на исток, со Република Грција 494 км и Република Турција граничи на југ 240, со Република Србија 318км2 , Република Македонија на запад 148 км, и со Романија на север 608 км.

Главниот град Софија е најголемиот во државата со 1.356.877 жители.

Население
---------

Според најновиот попис, вкупното население во Бугарија е 7 928 901 жител. Густината на населеноста е 69,5/км2 жители на квадратен километар.

Според официјалните државни извори најбројни се Бугарите со 83.9% од вкупното население. По нив по бројност следуваат Турците со 9.4%, па Ромите со 4.7% и друго население, претставено со 2% (вклучувајќи Руси, Ерменци и други народи).

Клима
-----

Климата во Бугарија е умерена континентална со топли лета и ладни зими. Подрачјата кои се наоѓаат на голема надморска височина имаат кратки ладни лета и долги жешки зими.

Наводи
------

1. ↑  Penin, Rumen (2007). *Природна география на България* [*Natural Geography of Bulgaria*] (бугарски). Bulvest 2000. стр. 18. ISBN 978-954-18-0546-6.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Географија на Европа |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Ватикан
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 
* Европска Унија

 |

 |
Плоштадот во Карвина
**Карвина** ( чешки: *Karviná*, полски: *Karwina*, германски: *Karwin* — значаен град во Чешка и главен град на чешкиот дел на Шлеска. Карвина е третиот град по големина на административната единица на Моравско-Шлескиот регион, каде формирала посебна област на Карвина .

Градот Карвина е познат како најважен центар на т.н. Шлеска.

Географија
----------

Карвина се наоѓа во крајниот североисточен дел на Чешка, на границата со Полска. Градот се наоѓа на 400 км источно од Прага. Острава,е првиот голем град,и е оддалечен само 25 км.

### Релјеф

Карвина се наоѓа во историскиата област Шлеска и припаѓа на нејзиниот централен дел, познат како Шлеска Шлеска. Градот се наоѓа на покриен терен на надморска височина од 220 м.

### Клима

Климата на подрачјето Карвина е умереноконтинентална .

### Вода

Источно од Карвина тече реката Даркова .

Историја
--------

Областа Карвина била населена во праисториски времиња []. Меѓутоа, населбата Карвина дури во 1923 година добила градски, а по Втората светска војна таа се проширила со спојување на околните населени места во една.

Од ново додадените делови, најзначаен бил Фридстад, поранешен град и историски центар на областа.

Во 1919 година Карвин станал дел од новоформираната Чехословачка. Сепак, оваа област (позната како Заолзје ) била историски населена од Полјаците, што довело до несогласувања меѓу двете земји за време на меѓувоениот период. Во 1938 година паралелно со одвојувањето на Судетен од тогашната Чехословачка, се случила и разделбата на Заолзја и нејзиното припаѓање на Полска. За време на комунизмот, градот брзо се развивал во индустријата и се забележувал брз пораст на населението. По независноста на Чешката Република, тешката активност во индустријата се намалила.

Население
---------

Карвина денес има население од околу 64,000 и во последниве години популацијата во градот полека се зголемувала. Покрај Чесите, во градот живеат и Полјаците (8,5%), Словаците (8,0%) и Ромите. Полјаците ја претставуваат старата популација во регионот, но во последните децении нивниот број опаѓа.

Градови партнери
----------------

* врска= Јавожно
* врска= Рибњик
* врска= Вошислав Слонски
* врска= Јастшембје-Здруј

Галерија
--------

* Црква во Карвина Црква во Карвина
* Замокот Фридстад Замокот Фридстад
* Главна железничка и автобуска станица Главна железничка и автобуска станица
* Градска гимназија Градска гимназија

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
**Бобов Дол** (бугарски: *Бобов дол*) — град во Западна Бугарија, административен центар на општината Бобов Дол во Ќустендилската Област. Има население од околу 5.114 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа во планинска област во најисточниот дел на Коњавската Планина. Климата на градот е умереноконтинентална.

Историја
--------

Реонот уште од античко време го населувале Тракијците. Во блиското село Бабинска Река, откриени се тракиски карпести ниши, единствени за југозападниот дел на Бугарија. На врвот Колош се откриени остатоци од утврдувања од 12 век (период на византиско владеење над бугарските земји).

За прв пат името на населбата се споменува во 1576 година во османлиските даночни документи под името **Бободол**. Главна егзистенција на неговите жители била земјоделството (тутун, жита и др.) и сточарството.

Во 1822 година била изградена преродбеничката црква „Свети Никола", а во 1881 година било отворено училиште. Во 1903 година било отворено читалиште „Пробуда".

Уште во 1830-тите, францускиот геолог Ами Боуе го посетил реонот и ги истражил наоѓалиштата на јаглен меѓутоа, индустрискиот развој на овие наоѓалишта започнал по ослободувањето на Бугарија од османлиската власт. Од 1891 година, наоѓалиштето станало државен рудник, а рударството станало главно занимање на машката популација. Во 1917 година била изградена пруга со тесен колосек до Дупница.

По државниот удар од 9 септември 1944 година, започнал економскиот бум. Бобов дол се градил како центар на индустријата за ископување јаглен. Бил изграден рударско-енергетски комбинат „Бобов Дол" со рудници — „Бабино", „Бобов дол", „Мињор" и „Христо Ботев". Во близина на градот бил изграден големиот енергетски центар ТЕЦ „Бобов Дол", што придонело градот да се претвори во нов индустриски град.

Во 1970-тите и 1980-тите години градот го доживеал својот економски и демографски подем. Луѓе од целата земја доаѓале да работат во него. За време на таканаречениот „Преродбен процес" (1984-1989) во градот насилно биле населени одреден број семејства на бугарски Турци од реонот на Крџали и Лудогорието.

Модерниот град се состои од два различни дела — населбата „Христо Ботев" на запад, наследник на првобитното село и речиси целосно изграден со куќи, и населбата „Мињор" на исток, изградена во средината на 20 век во локалитетот „Банковица", каде што доминантна архитектура се станбените блокови.

Спорт
-----

**ФК Мињор** е бугарски фудбалски клуб од Бобов Дол. Игра во Б групата, а натпреварите ги игра на стадионот „Николај Крстев – Шулц".

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на оштина Бобов Дол Архивирано на 2 октомври 2022 г.
Биста на Душко Наумоски во Прилеп
*За македонскиот режисер, видете Душан Наумовски.*

**Душко Наумоски** или **Наумовски** (Крушевац, Србија, 2 јуни 1921 - Плетвар, 10 декември 1961) — македонски комунист, учесник во НОВ и театарски режисер. При акцијата на 11 октомври 1941 година во Прилеп, тој го застрелал непријателскиот стражар пред полициската станица. Не бил носител на орденот народен херој ниту на Партизанска споменица 1941.

Животопис
---------

На шест-годишна возраст, откако неговиот татко завршил Земјоделски факултет во Загреб, се вратил со своето семејство во Прилеп. Откако татко му се вработил во Земјоделското училиште во Битола, тој со своето семејство се преселил во Битола. Во битолската гимназија Душко станал член на СКОЈ. Краток период живеел и во Тетово.

По бугарската окупација на Македонија во 1941 година, неговото семејство се враќа во Прилеп. На 11 октомври 1941 година Душко Наумоски се приклучува на Прилепскиот партизански одред „Гоце Делчев" и учествува во нападот на одредот на Прилеп. При нападот, тој го застрелал претставникот на бугарската окупаторска власт-стражарот пред полициската станица Петар Колев од Смилево.

Ноќта по нападот се разболува од загриженост дека убил познато лице и по три дена се враќа дома на лекување. Таму, за една недела, е уапсен и во ноември 1941 година е спроведен во битолскиот затвор. На 25 ноември е изведен пред суд во Битола и е осуден на шест години и осум месеци затвор од страна на Бугарскиот окупатор. Бил префрлен во Скопскиот затвор, а потоа во затворот во Идризово. Во јули 1944 година е ослободен од понатамошното издржување на казната и се враќа во Прилеп.

Таму се поврзува со Партијата и влегува во агитпропот на Окружниот комитет во Прилеп, каде останува до март 1945 година. Потоа работи во министерството за внатрешни работи во Прилеп. Уапсен е во 1948 година, под сомнение дека земал мито. Во Прилепскиот затвор поминал осум месеци, а по ослободувањето од затвор е испратен на отслужување на воениот рок. Потоа е назначен за директор на новоформираниот Прилепски театар, а од 1953 година работи во Битолскиот театар. Меѓу неговите режии особено се издвојуваат режиите на „Зона Замфирова", „Вообразен болен", „Заеднички стан", „Мистер Долар" и други.

Загинал во сообраќајна несреќа во близина на Плетвар.

Во 1993 година Јован Поповски објавува романизирана биографија за него, насловена „Човекот од првиот чин на историјата".

Наводи
------

1. ↑  Александар Литовски „Јубилејна хронологија на македонското националноослободително движење и на антифашистичката борба во Македонија во 2011", Битола, 2011, 203-204 стр.
2. ↑  Митревски, Боро (1976). *Прилеп и Прилепско во НОВ 1941 (Прилеп и Прилепско во 1941 година низ бугарската управно-полициска документација)*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 168.
3. ↑  Јован Поповски „Човекот од првиот чин на историјата", „Македонско радио", Скопје, 1993, 46 стр.
4. ↑  Поповски, цит. дело, 62 стр.
5. ↑  Поповски, цит. дело, 70 и 75 стр.
6. ↑  Јован Поповски „Душко Наумовски, понижен херој на НОБ"[*мртва врска*], „Утрински Весник", 3 мај 2011.
**Фута Џалон** е планински масив во северозападниот дел на Гвинеја, кој ги формира Северногвинејските висорамнини. Масивот бил создаден од палеозојски гранити, кои се покриени со палеозојски песочници. Највисокиот врв е *Мон Лура* и е 1.538 метри. Планината е богата со бројни кањони, а има и извори на големи африкански реки како Сенегал , Гамбија и Нигер .

Областа на Фута Џалон е населена од населението на луѓето Фулана, кои го признаваат исламот. Најголем град на ова подрачје е Лабе, со околу 60.000 жители, а помали градови се Маму и Дабол. Од седумнаесеттиот до XIX век, овие простори влегле во рамките на Кралството Фута Џалон, кое го уништиле Французите во 1896 година.

Поврзано
--------

* Гвинеја

Надворешни врски
----------------

* webFuuta
* foutaweb.com

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фута Џалон" на Ризницата ? |

Координати: 11°19′03″N 12°17′23″W﻿ / ﻿11.31750° СГШ; 12.28972° ЗГД﻿ / 11.31750; -12.28972