recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ивана Туфегџиќ** (11 февруари 1993

, Скопје) — македонски политичар и независен пратеник во деветтиот состав на Собранието на Република Македонија. Средно училиште завршила во гимназијата „Орце Николов" – Скопје, а дипломирала политички науки на универзитетот „Св. Кирил и Методиј". На парламентарните избори во 2016 Туфегџиќ станала пратеник како кандидат на СДСМ во првата изборна единица, каде партијата освоила 10 пратенички мандати.

Туфегџиќ претходно била еден од претставниците на Студентскиот пленум во преговорите со министерството за образование за изготвување нов закон за високо образование, како и дел од протестите против законот за воведување државен испит на факултетите. Како граѓански активист учествувала во низата протести на „Шарената револуција" против одлуката на претседателот Ѓорге Иванов за помилување на 56 лица опфатени во истрагите на Специјалното јавно обвинителство.

Наводи
------

1. ↑  „Биографија на Ивана Туфегџиќ". Собрание на Република Македонија. Посетено на 2017-02-10.
2. ↑  „ДИК ги објави резултатите од предвремените парламентарни избори". Вест. 2016-12-13. Архивирано од изворникот на 2017-01-29. Посетено на 2017-02-10.
3. ↑  „Аргументите на студентите ја победија Владата". Дојче Веле. 2015-02-15. Посетено на 2017-02-10.
4. ↑  „Шарената револуција ја одбележа годината". Телма. 2016-12-31. Посетено на 2017-02-10.

Надворешни врски
----------------

* Ивана Туфегџиќ на Твитер
* Ивана Туфегџиќ на Facebook
**Сети I** (Menmaatre Sety Merenptah) — вториот фараон од XIX династија на Стариот Египет. Веројатно управувал околу 1290 — 1279 пр. н. е или 1294 — 1279 пр. н. е. кои се најчесто прифатени датуми. Сети I бил еден од извонредните владетели на Стариот Египет, иако неговата слава и достигнувања подоцна биле надминати од неговиот син Рамзес II. За време на неговото релативно кратко владеење, тој успеал да се истакне и како војсководец и како градител. Главната заслуга на Сети I била обновувањето на египетското воено-политичко влијание во Левантот, кое било изгубено во доцната XVIII династија. Обидот за заживување на агресивната империјална политика од времето на освојувачот на фараонот Тутмос III бил во голема мера успешен, иако последиците од победите не биле доволно одлучувачки и долготрајни. 

Сети I бил син на Рамзес I и кралицата Ситре, која немала кралска лоза. За време на владеењето на неговиот татко, ја извршувал должноста прв везир и началник на војската. За должината на неговото владеење се расправа меѓу научниците. Според некои египтолози, 11 година е последна потврдена со сигурност. Недостигаат убедливи докази за 15 или 17 година. Поновите проучувања укажуваат на владеење од само 9 години.

Наводи
------

1. ↑  Aidan Dodson & Dyan Hilton: *The Complete Royal Families of Ancient Egypt*, Thames & Hudson (2004), p. 160 – 163
2. ↑  Nicolas Grimal: *A History of Ancient Egypt*, Blackwell Publishing (2005), p. 246 – 250
3. ↑  Jürgen von Beckerath: *Chronologie des Äegyptischen Pharaonischen*, Phillip von Zabern (1997), p. 190
4. ↑  Erik Hornung: *The New Kingdom*, In: Ancient Egyptian Chronology *(Handbook of Oriental studies: Section One, The Near and Middle East; Volume 83)*. Brill, Leiden/ Boston 2006, p. 210 – 211
5. ↑  Jacobus Van Dijk: *The date of the Gebel Barkal Stela of Seti I*, In: D. Aston, B. Bader, C. Gallorini, P. Nicholson & S. Buckingham (eds): *Under the Potter's tree. Studies on Ancient Egypt presented to Janine Bourriau on the Occasion of her 70th Birthday*, Leuven: Peeters 2011, (Orientalia Lovaniensia Analecta; 204), p. 325 – 332
6. ↑  David A. Aston: *Radiocarbon, Wine Jars and New Kingdom Chronology*, Ägypten und Levante Vol. 22/23 (2012/2013), p. 289 – 315

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сети I" на Ризницата ? |

* Seti I - Archaeowiki.org
* The Karnak Hypostyle Hall Project website
* The complete titulary of Seti I
* 360° full-screen photospheric visit of Seti I tomb
**Основно училиште „29 Ноември"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „29 Ноември" - Калково**; скратено: **ПООУ „29 Ноември"**) — подрачно основно училиште во селото Калково, претставува единка на училиштето „Страшо Пинџур" од селото Јосифово.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Калково, на самото сретсело, во близина на селската џамија.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на турски наставен јазик.

Галерија
--------

* Спортско игралиштеСпортско игралиште

Наводи
------

1. ↑  „Образование". *Општина Валандово*. Посетено на 19 февруари 2024.
2. 1 2  „За нас". *ООУ „29 Ноември"*. Посетено на 19 февруари 2024.

Координати: 41°20′33″N 22°29′54″E﻿ / ﻿41.34250° СГШ; 22.49833° ИГД﻿ / 41.34250; 22.49833
Наједноставното чкрапало за неавтоматска пушка.
**Чкрапало** (англиски: *trigger*) — механизам што се притиска за да се пука со дометно оружје (огнено оружје, самострел). Обично тоа е мала рачка што се притиска со прстот. Кога ќе го повлечете чкрапалото, тоа предизвикува верижна реакција во внатрешноста на оружјето и го тера да пука.

Одлики
------

Чкрапалата се составен дел на огненото оружје уште од најраните пушки со фитил од XV век. Првично, механизмот за пукање имал лост во облик на „S" прикачен на табла на кундакот на пушката. Со притискање на долниот дел од оваа рачка, позната како чкрапало, се ослободил осигурувачот или се активира пружината, во зависност од видот на огненото оружје. За пушките, ова дејство ја вклучувало пружината на колото, додека подоцна пушките користеле кремени или капачиња, при што чкрапалото ја ослободувало затегнатата рачка што го носела кременот или го вклучувала механизмот на капачето. До средината на XIX век, пушките се развиле за да имаат чкрапала што непосредно ја активирале ударната игла во затворачот, механизам што се користи и денес.

Во револверите, чкрапалата служат за повеќе улоги во зависност од градбата. Кај постарите револвери со еднократно чкрапало, основната функција на чкрапалото била да пука со оружјето, барајќи од корисникот рачно да ја затегнува ударната игла пред секој истрел. Спротивно на тоа, кај двократните револвери, чкрапалото не само што го испукува оружјето, туку и ја притиска ударната игла со едно повлекување, обезбедувајќи поедноставен и побрз процес на пукање. Овие варијации во функционалноста на чкрапалото нудат прилагодливост и одговараат на различни претпочитања и потреби за пукање кај различни видови огнено оружје.

Наводи
------

1. 1 2  „Understanding Different Firearm Trigger Types and Actions". *Liberty Safe* (англиски). Посетено на 2024-02-11.
2. ↑  Whitlock, Tatiana (2022-08-09). „Handgun Trigger and Action Types". *A Girl and A Gun* (англиски). Посетено на 2024-02-11.

Надворешни врски
----------------

* PARTS AND FEATURES OF FIREARMS
Нова врата во Ерусалим
**Новата врата** (арапски: B*ab al-Jedid*; хебрејски: *HaSha'ar HaChadash*) е најновата порта која е изградена во Стариот град во Ерусалим. Била изградена во 1898 година од страна на христијанското население во христијанската населба по повод посетата на германскиот цар Вилијам II. Исто така оваа порта се нарекува уште и портата на Хамид во време на Отоманското Царство и султанот Абдул Хамид II. Портата се наоѓа северозападно од Ерусалимскиот храм. За време на Арапско-израелската војна во 1948 година, кога Јордан го зазел Источен Ерусалим ( кој го вклучува Стариот град) вратата била соѕидана. По 1967 година и Шестдневната војна кога градот бил "вратен" на Израел, вратата била повторно отворена.

Надворешни врски
----------------

* The Gates Архивирано на 13 март 2009 г.
* Photo of the New Gate
* Photo of the New Gate
* Карти и воздушни фотографии за 31°46′45″ N; 35°13′33″ E﻿ / ﻿31.779182553590203° СГШ; 35.225805044174194° ИГД﻿ / 31.779182553590203; 35.225805044174194Координати: 31°46′45″ N; 35°13′33″ E﻿ / ﻿31.779182553590203° СГШ; 35.225805044174194° ИГД﻿ / 31.779182553590203; 35.225805044174194

Поврзано
--------

* Стар град ( Ерусалим )
Поглед кон црквата
**Црквата Свети Јован Крстител** се наоѓа во стариот дел на градот во Ерусалим, односно во христијанската населба. Оваа црква исто така е позната и како *сребрена црква*.
Историја

Црквата била пронајдена во 5 век, веројатно помеѓу 450-460 година. Цркватабила изградена во чест на Свети Јован Крстител, кој делувал на овие простори околу Ерусалим за делото на Исус Христос. Најпрвин се сметало дек оваа црква била посветена на апостолот Јован, за да во 14 век се докаже дека всушност оваа црква е на Јован Крстител.

Оваа црква била доизградена од страна на трговците на Амалфи и во време на крстоносните војни станал главен "дом" на рицарите. Во 1099 година, многу христијански рицари кои биле ранети за време на Опсадата на Ерусалим, биле лекувани во оваа црква. По завршувањето на првата крстоносна војна, некои од попознатите рицари наредиле црквата да биде модернизирана, како и други цркви ви светата земја. Подоцна, себеси овие крстоносци ги нарекле рицари од болницата на Свети Јован Крстител.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Карта на Лабрадорската струја.
**Лабрадорската струја** ― студена струја во Северниот Атлантски Океан која тече од Северноледениот Океан на југ по брегот на Лабрадор и минува околу Њуфаундленд, продолжувајќи на југ по источниот брег на Канада во близина на Нова Шкотска. Во близина на Нова Шкотска, оваа струја на студена вода се среќава со топлата Голфска струја што се движи кон север. Комбинацијата на овие две струи создава густа магла и исто така создаде едно од најбогатите риболовни полиња во светот.

Во пролетта и почетокот на летото, Лабрадорската струја пренесува санти мраз од ледниците на Гренланд кон југ во прекуатлантските бродски линии. Водите на струјата имаат ефект на ладење на канадските покраини на Атлантикот и на горниот североисточен брег на Соединетите Држави од Мејн на југ до Масачусетс. Јужно од Кејп Код, Масачусетс, Голфската струја станува доминантна океанска струја.

Пренос на санти мраз
--------------------

 Фотографија од вирови во Лабрадорската струја.
Лабрадорската струја има тежнеење понекогаш да оди подалеку на југ и/или на исток од нормалното. Ова може да создаде опасни услови при испорака, бидејќи може да носи санта мраз во областа на Атлантикот каде што обично не се наоѓаат. Познато е дека струјата пренесува ледени брегови на југ до Бермудите и на исток до Азорите. По потонувањето на Титаник во 1912 година, Меѓународната ледена патрола била создадена за да ги следи ледените брегови, вклучувајќи ги и оние пронајдени во областите на океанот каде што ретко се наоѓаат.

Наводи
------

1. ↑  „Forefront of Evidence-Based Disaster Management". *Suburban Emergency Management Project*. Архивирано од изворникот на 7 октомври 2009. Посетено на 19 мај 2022. The "Meandering Labrador Current" paragraph

Надворешни врски
----------------

* Површински струи во Атлантскиот Океан Архивирано на 4 февруари 2012 г.
**Лине Рошфор** е канадски научник специјализиран за екологија од тресет.

Живот
-----

Таа пораснала во мал град во близина на Chicoutimi и заработила диплома по биологија од Универзитетот Лавал, магистер по ботаника од Универзитетот во Алберта и доктор по ботаника од Универзитетот во Кембриџ (1992). Работата на нејзиниот господар вклучувала истражување за влијанието на киселиот дожд во областа на експерименталните езера во Канада. Таа е професор на Катедрата за растителни науки на Универзитетот Лавал. Рошфор ја одржала столицата за индустриски истражувања на Советот за природни науки и инженерство за управување со Питленд од 2003 година.

Таа работела со канадската индустрија за тресет на обновување на тресетските територии, откако екстракцијата на тресет е завршена во мелници и блато. Во 2011 година, таа ја добила International Peatland Society's Award of Excellence.

Наводи
------

 

1. 1 2 3  „Dr. Line Rochefort Winner of the IPS Award of Excellence 2011!". International Peatland Society. Архивирано од изворникот на 2015-12-08. Посетено на 2021-05-05.
2. ↑  „Dr. Line Rochefort". *Women in Science*. Canadian Science Publishing. Архивирано од изворникот на 2015-12-08.
**Фрактура на коска** или скршеница на коска е медицинска состојба каде постои прекин во континуитетот на коската. Фрактурата може да биде резултат на дејството на јака сила или оптоварување врз коската, или резултат на дејството на мала сила доколку структурата на коската е ослабена од други медицински состојби како остеопороза, тумори, osteogenesis imperfecta (во овие случаи фрактурата се именува како патолошка фрактура).

Знаци и симптоми
----------------

Болката е доминантен симптом. И покрај тоа што самото коскено ткиво не содржи ноцицептори, скршениците се болни заради неколку причини:

* Прекин во континуитетот на периостеумот со или без прекин на ендостеумот кои имаат ноцицептори.
* Отокот на околните меки ткива настанат од крварењето од оштетените периостални крвни садови прави болка поради притисок.
* Мускулните спазми кои тежнеат да ги задржат фрагментите на место.

Деформитетот, принудната положба на делот од телото, патолошката подвижност и крцкањето на фрагментите при движење се исто така дел од клиничката слика.

Оштетувањето на околните нерви или крвни садови, ’рбтениот мозок и нервните корени (кај фрактури на ’рбет), черепната содржина (кај фрактури на череп) можат да предизвикаат други специфични знаци и симптоми.

Наводи
------

1. ↑  S.T. Marshall; B.D. Browner (2012) [1st. Pub. 1956]. Courtney M. Townsend Jr. (уред.). *Sabiston textbook of surgery: the biological basis of modern surgical practice*. Chapter 20: Emergency care of musculoskeletal injuries. Elsevier. стр. 480–520. ISBN 978-1-4377-1560-6.
2. ↑  MedicineNet - Fracture Medical Author: Benjamin C. Wedro, MD, FAAEM.

Надворешни врски
----------------

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85051155
* GND: 4031318-9
* BNF: cb11936428d (податоци)
* NDL: 00566749
* NKC: ph124288

 |

 |
**Градислав** (српски: *Градислав Бориловић*, грчки: *Μποριλοβίκης*; Предлошка:Floruit 1325–1352) бил српски магнат во служба на Стефан Урош III Дечански (в. 1321-1331) и Стефан Душан (в. 1331-1355), со титули *војвода*, *казнец*, и *тепчија* (од кои последните две биле финансиски функции). Градислав ги предводел српските војски кои се бореле против Османлиите во битката кај Димотика во октомври 1352. Битката се водела помеѓу сојузниците на двајца византиски императори, Јован V Палеолог и Јован VI Кантакузин, и била првата поголема битка на Османлиите на европско тло, која завршила со нивна победа. Грчките извори зборуваат за Градислав како „еден од најугледните меѓу Трибалите [Србите]".

Наводи
------

1. ↑  Vizantološki institut 1986, стр. 553.

### Извори

* Vizantološki institut (1986). *Vizantijski izvori za istoriju naroda Jugoslavije*. **6**. Vizantološki institut (Srpska akademija nauka i umetnosti). стр. 522, 553.
**Ацо Андонов** (14 декември 1951 — ноември 2009) — македонски пејач на македонска народна музика.

Животопис
---------

Ацо Андонов е роден во главниот град на НР Македонија, Скопје. Основно и средно училиште завршува во Скопје. Тој со музика започнува да се занимава на млада возраст од својата 15 година, на аудиција во МРТ. Негов ментор бил Мате Груевски, којшто го научил да свири на кларинет. Има настапувано во дијаспората, низ СФР Југославија, има светски турнеи во Франција, Белгија, Шведска, Германија, Австралија, Италија и др. Земал учество на многу домашни фестивали како што се: фестивалот на македонски патриотски песни, Гоце Фест, Фолк Фест Валандово. Учествувал и на многу хуманитарни настапи. Има снимано песни за МРТ, Југотон, Кроација Рекордс. Има настапувано и со оркестарот „Весела Дружина" на Смолски како инструменталист и кларинетист.

Творештво
---------

* Ајде камен Јано
* Збогум најмила
* Во една пролет
* Три години тајно љубев
* Како што е таа чаша

### Музички компилации

* Гоце фест -1998 (3**)**
* Гоце фест -1995 (2)
* Гоце фест - 1994 (1)
* Фолк фест Валандово - 1992 (3)
* Фолк фест Валандово - 1987 (2)
* Фолк фест Валандово - 1986 (1)

Наводи
------

1. ↑  „Профил на Ацо Андонов". *www.muzichkiregistar.com*. Посетено на 2020-05-23.
**Страшо Ончевски** — македонски учител и автор на монографии за села во општината Градско.

Животопис
---------

Страшо Илиев - Ончевски (Шијаков) — роден е во село на 24 јануари 1933 година во велешкото село Горно Чичево во средно имотно семејство. Основно образование завршува во Долно Чичево и Градско. Потоа се запишува на Учителската школа во Скопје. По завршување на школата е назначен за учител во селото Подлес во училиштето Милан Тевчев, потоа во село Горно Чичево, а потоа е назначен за директор на основното училиште во Долно Чичево. Во 1964 година се доселува во Велес и работи како наставник во ОУ Васил Главинов. Со отворањето на улилиштето со целодневен престој „Блаже Конески" повторно го менува своето работно место. Во 1993 година се пензионира и продолжува активно да пишува.

Дела
----

Негова прва книга е „*Монографија за селата Горно Чичево и Подлес*" издадена во 1995 година. Исто така е автор на книгите „*Монографија за селото Долно Чичево*" (1997) и „*Сеќавања на минатото*" (2004), неговата автобиографија.

Наводи
------

1. 1 2 3  Ончевски, Страшо (1995). *Монографија за селата Горно Чичево и Подлес*. Велес: Графичар. стр. 89.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Гобларак** (грчки: *Μικρό, Микро*, до 1927 година Γκομπλαράκι, Гоблараки) — поранешно село во Егејска Македонија, Република Грција. Се наоѓало во денешната општина Дескати, во областа Западна Македонија.

Географија
----------

Селото се наоѓало 30 км југоисточно од градот Гребен, од десната страна на реката Бистрица. Било сместено во атарот на денешното село Дименица, на околу 3 км северозападно од него.

Историја
--------

### Во Османлиското Царство

Кон крајот на XIX век Гобларак е мало грчко христијанско село во јужниот дел на Гребенската каза на Османлиското Царство. 

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Кубларик* се води како чисто грчко село во Гребенската каза на Серфиџенскиот санџак со 15 куќи.

Според грчка статистика, во 1910 година во *Гоблараки (Γκομπλαράκι)* живееле 27 православни Грци.

### Во Грција

Во Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки чети и по Втората балканска војна во 1913 година Гобларак влегува во составот на Кралството Грција. Во 1913 година при првото пребројување од новите власти во *Γκομπλαράκι* се регистрирани 28 жители.

Во 1927 година името на селото е сменето во *Микро*.

Гобларак постепено опустошува во 1930-тите години, а во 1940-та веќе не се води како одделно село.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  Михајловски, Роберт, уред. (2017). *Етнографска карта на Битолскиот вилает* (PDF). Каламус. стр. 72.
3. ↑
4. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот 2012-07-31. Посетено на 2012-07-31.
5. ↑  Симовски, Тодор. Атлас на населените места во Егејска Македонија. Скопје, 1997, с. 16.
6. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Дескати |
| --- |
|  |
| ОЕ Дескати | 
* Агиос Георгиос
* Велиди
* Дескати
* Земњач
* Пичуѓа
* Селисма
* Скумција 1
* Тороник
* Чука

 |
|  |
| ОЕ Хасија 2 | 
* Арап
* Греуса
* Дименица
* Катакал
* Сленица
* Чатурија

 |
|  |
| **Поранешни**: Гобларак  •  Лубиница  •  Палеотурко  •  Пињари1 *Новосоздадено место од грчки доселеници во XX век*  •  2 *Наречена по планината Хасија*. |

 |
**Христос** (грчки: *Χριστός*) — поранешно село во Гребенско, Егејска Македонија, денес на територијата на општината Гребен на Гребенскиот округ во областа Западна Македонија, Грција.

Географија
----------

Селото се наоѓало во јужниот дел на Гребенско, во непосредна близина на границата со Тесалија, на надморска височина од 800 м.

Историја
--------

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. *Ставрос (Христос)* се води како чисто грчко село во Гребенската каза на Серфиџенскиот санџак со 45 куќи.

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика") од 1900, во Христос живееле 85 Грци.

Наводи
------

1. ↑  Михајловски, Роберт, уред. (2017). *Етнографска карта на Битолскиот вилает* (PDF). Каламус. стр. 72.
2. ↑  Кѫнчовъ, Василъ (1900). *Македония. Етнография и статистика*. София: Българското книжовно дружество. стр. 277. ISBN 954430424X.
**Бразилска куќа** (француски: Maison du Brésil) ― зграда на студентски хостел сместена во комплексот Универзитетски град во Париз, Франција, дизајнирана од познатите архитекти Ле Корбизје и Лусио Коста за бразилски студенти и научници. Изградена е во 1957 година, а обновена во 2000 година. Првата скица за зградата ја направил Коста, но набргу потоа Ле Корбизје станал соработник, изработувајќи го конечниот дизајн.

Функција
--------

Бразилска куќа е посветена на сместување на бразилските студенти, професори и истражувачи научници кои доаѓаат во Париз за академска работа. Во него се сместени и уметници и други професионалци кои делуваат во Париз. Од своето отворање во 1959 година, во неа биле сместени Жоаким Педро де Андраде, Жаиме Лернер, Зуенир Вентура, Себастиао Салгадо, Артур Мореира Лима, Зозимо Баросо до Амарал, Антонио Абужамра, Франсиско Резек и многу други.

Архитектура
-----------

Горните пет ката се состојат од ќелиски еднокреветни и двокреветни спални соби, музичка соба, заедничка кујна и студио во заострен долг тесен блок. Приземјето со менза, стан за чувари, соба за состаноци за игри итн. се состои од лабаво обликуван склоп на соби што изгледа како да поминува под горниот блок.

Многу посетители на зградата се воодушевени од грубите текстури, жолтите бои на прозорците и вратите кои се одразуваат во подоцнежните живеалишта во Берлин, Фирмини Верт и на други места.

Дизајниран од двајца водечки архитекти, Ле Корбизје и Лусио Коста, Бразилска куќа била препознаена како важно архитектонско наследство. Таа била додадена во 1985 година на списокот на француски историски споменици. Годишно прима стотици посетители, архитекти, студенти и ентузијасти за архитектура, кои можат да ја посетат салата и студентска соба со изворниот дизајн на Корбизје.

Културни инфраструктури
-----------------------

Бразилкаата куќа има и театар, изложбена сала, обемна библиотека од 12500 наслови на португалски и француски, видеотека од 1500 наслови и конференциска сала за повеќекратна употреба.

Наводи
------

1. ↑  Boesiger, Willy (1972). *Le Corbusier*. London: Thames and Hudson. стр. 126.
2. ↑  „Maison du Brésil - Le bâtiment". Maisondubresil.org. Архивирано од изворникот на 2013-06-14. Посетено на 30 март2023. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 309919702
* SUDOC: 17984329X

 |

 |
Иван - принцот и сивиот волк
**„Иван принцот и сивиот волк"** е руски долгометражен анимиран филм што бил објавен на 29 декември 2011 година. Цртаниот филм собрал во Русија и земјите од ЗНД, според Форбс, 29 милиони долари со буџет од 7,5 милиони УСД. Профитот на студиото бил 4,5 милиони УСД. Истоимената игра била објавена порано. На крајот на 2013 година било објавено продолжението на овој филм - „Иван принцот и сивиот волк 2". На почетокот на 2016 година излегол и третиот дел. Дел 4 бил објавен на 26 декември 2019 година.

Заплет
------

Младата принцеза Василиса од Далечното кралство е премногу заинтересирана за своето образование и сонува да се омажи само од љубов. Нејзиниот татко, стариот цар, кому интригите не му биле непознати, бил разочаран од неможноста да ја „смири" својата ќерка. Во меѓувреме, неговиот министер, итар и вешт, но не премногу снаодлив, под влијание на живиот дух-сенка, одлучува да го украде славниот кралски клуч од тајниот трезор. Според овој дух, најдоброто спроведување на неговиот план е можно ако тој се ожени со Василиса. Меѓутоа, пред министерот да му објасни на кралот што сака, тој ѝ соопштил на својата ќерка: ќе ја омажи со првата личност што тој ќе ја сретне. Прв го сретнале Иван од соседното Триесетто кралство - едноставен човек, вреден и добродушен кој сонувал да стане пожарникар. Случајно, „невестата и младоженецот" се вљубуваат еден во друг. Но, за да го одбранат своето право на среќа, тие ќе мора да поминат низ многу искушенија.

Филмска екипа
-------------

* Режисер на сцена - Владимир Торопчин
* Сценарист - Александар Бојарски, Ростислав Каит, Леонид Барац, Сергеј Петрејков (во последната верзија никој не бил именуван како сценарист во најавите)
* Сценограф - Марина Кудријавцева
* Композитор - Валентин Васенков
* Аранжер - Игор Растерјаев

Награди
-------

* 2012 година - XVI серуски фестивал на визуелни уметности во „Орлионок" - најдобар игран филм.
* 2013 година - Отворен руски фестивал за анимиран филм во Суздал - Најдобар игран филм.

Наводи
------

1. ↑  «Иван Царевич и Серый волк» лидер российского проката.28.12.2012
2. ↑  Анастасия Жохова (2013-01-17). „В чем секрет «Трех богатырей», одолевших «Хоббита» в кинопрокате" (руски). Forbes. Архивирано од изворникот на 2013-02-02. Посетено на 2013-01-20.
3. ↑  „Аниматор.ру В Москве вручена Национальная анимационная премия "Икар...". www.animator.ru. Посетено на 2019-06-03.
4. ↑  „«Квартет И»: как задушевные разговоры помогли заработать миллионы". *Forbes*. 2011-09-07.
5. ↑  „«Шерлок Холмс» стал лидером новогоднего проката". *Business FM*. 2012-01-10.
6. ↑  Завершился фестиваль визуальных искусств в «Орлёнке».16.07.2012
7. ↑  Подведены итоги Открытого Российского фестиваля анимационного кино в Суздале. 3.03.2013

Надворешни врски
----------------

* Иван принцот и сивиот волк на страницата на студиото „Мелница"
* Иван принцот и сивиот волк
* Иван принцот и сивиот волк
* Цртан филм „Иван принцот и сивиот волк"
* Игра заснована на цртаниот филм „Иван принцот и сивиот волк" (официјална страница)
**Маглов** е хрватско и српско презиме.

Историја
--------

### Маглови од Шибеник и Данило Бирња

Меѓу семејствата со презиме Маглов во Шибеник и неговата околина, Маглов како презиме понекогаш се појавува како Магловиќи во најстарите записи, во парохиските книги на Шибенски Варош, а од почетокот на 19. век исклучиво е застапено како Маглов.

Во најстариот регистар на бракови во градот од 1668 година. – 1685 година. , презимето Маглов првпат во записите се споменува во 1671 година.

Во градскиот регистар на умрени од 1668 година до 1685 година за првпат се наведени погребувањата на лица со презимиња кои подоцна се појавуваат на овие простори, меѓу нив и Антула Магловиќ во 1675 година.

Во Варош во 1687 г. ги запишувале имињата само на постарите на семејството и бројот на членовите на нивното семејство, меѓу другите: Иван Маглов (4) и Марко Маглов (5).

Во 1732 г Парохискиот свештеник Анте Шимиќ извршил попис на жителите на Варош. Во тој список се споменати 193. семејства, со име и презиме на главата на семејството и број на членови во секое семејство. Меѓу другите, на листата се: Лука Маглов (5), Мартин Маглов (10) и Иван Маглов (7).

Според регистарот на Шибенската Варошка парохија од 1822 г. Во денешното Данило Бирње живееле 28 семејства, од кои 1 го имало презимето Маглов, а глава на семејството бил Мате Маглов (1781 – 1859) стр Ивана, кој во писмото на царско-кралскиот инспектор за исплатата од десетокот бил даден во 1833 година. како глава го наведува Данило Бирња, додека друг документ од 1841 г. уште се наведени како глава. На пописот од 1822 г заедно со Мата како членови на семејството се споменуваат и неговите браќа Грго (26) и Јосип (31). Сите денешни Маглови од Бирањ потекнуваат од тројцата браќа Маглов.

Во периодот од 1863 г – 1864 година Иван Маглов бил главатар на Данило Бирња.

Данило Бирња како извршител во 1915 г. се наведува вице Маглов.

Маглов денес
------------

Маглов во Хрватска се претежно Срби, претежно од Книн, но има и многу Хрвати од Шибеник и неговата околина, особено од Данило Бирња, каде што има село со име Маглови.

Во Хрватска денес живеат околу 150 жители со презиме Маглов во 70 домаќинства.

Познати личности
----------------

* Жељко Маглов, полковник во ХВ

Наводи
------

1. 1 2 3  Prezime Maglov @ Acta Croatica, pristupljeno 12. siječnja 2020.
2. 1 2 3 4 5 6  Iz povijesti D.Birnja Архивирано на 11. siječnja 2020.. pristupljeno 11. siječnja 2020.
3. ↑  Asfaltirana cesta do crkve sv. Petra u Danilu Birnju Архивирано на 12. siječnja 2020.. pristupljeno 12. siječnja 2020.
**Катедралата Успение на Марија** е романска православна црква во Баја Маре, Романија.

Камен-темелникот е поставен во 1905 година, зградата е завршена во 1911 година. Во 1930 година, црквата станала катедрала на новата романска католичка епархија Марамуреш. Кога грчко-католичката црква била забранета од комунистичкиот режим во 1948 година, катедралата станала романска православна парохија. Продолжила и понатаму да се користи како таква, со што довело до правни спорови.

Наводи
------

1. ↑  Assumption of Mary Cathedral
2. ↑  „Tribunalul MARAMUREŞ - Informaţii". *portal.just.ro*. Посетено на 2016-09-19.
3. ↑  „Trei biserici ortodoxe vor fi retrocedate greco-catolicilor". Посетено на 2016-09-19.

 поглед
47°39′42″ N; 23°35′18″ E﻿ / ﻿47.6617° СГШ; 23.5882° ИГД﻿ / 47.6617; 23.5882
**Вања Лазарова-Димитрова** (27 април 1930 во с. Страцин, Кратовско - 12 март 2017 во Скопје) — македонска пејачка на изворни народни песни и воопшто, доајен на македонската народна музика.

Извесно време работи во Операта при МНТ, а била член и на Државниот ансамбл на народни игри и песни „Танец". Има испеано стотина македонски изворни народни песни, од кои најголемиот дел се снимени во продукцијата на МРТ. Има настапувано на голем број концерти на повеќе континенти. Пеела во Алберт Хол во Лондон пред британската кралица Елизабета II и премиерот Винстон Черчил. Посебен придонес има во соработката со групата „Анастасија" при создавањето на музиката за филмот „Пред дождот" на Милчо Манчевски. Нејзиниот вокал е особено податлив за синтезите во етномузиката.

Детство
-------

Вања Лазарова е родена во музички надарено семејство. Нејзиниот татко бил пратеник од времето на Кралството Југославија. По завршувањето на учителското училиште, станала игроорка во „Танец". Подоцна била учителка во оркестарот „Пеце Атанасовски" каде на своите ученици им ја пренесувала љубовта кон музиката.

Музичка кариера
---------------

Вања Лазарова пеела со различни фолклорни ансамбли. Била член на ансамблот на Македонската радио-телевизија, а има настапувано и со Македонската филхармонија. Таа е првата македонска пејачка која има снимено плочи за најголемите издавачки куќи *Poligram* и *Philips*. Добитник е повеќе меѓународни музички награди.

Голем е нејзиниот придонес во музиката од филмот „Пред дождот" на Милчо Манчевски кој доби награда „Златен лав" на фестивалот во Венеција во 1994 г.

Продуцентската куќа „Трето уво" ги издаде нејзините први три албуми: „Македонски традиционални љубовни песни" - кој е дистрибуиран во Европа, Америка и Јапонија, „Ритмистика" — во соработка со водечки македонски музички имиња и „Лулка" - во соработка со американскиот гитарист Мирослав Тадиќ. Нејзиниот последен албум „Генофонија" е во соработка со групата Нав.

„Со маки сум се родила", „Петро Петроленко", „Многу ми го фалат бабо", „Параходот ми замина", „Легнала Ѓурѓа на рамно гумно", „Во ливаѓе ладен извор има" се само некои од песните кои ги има отпеано и снимено.

Награди
-------

Вања Лазарова е добитник е на наградата: 

* "Златна бубамара на популарноста" за животно дело 2010 година;
* „11 Октомври" за култура и уметност во 2014 година
* Награда за животно дело на фестивалот "Цветници" (2016)

Надворешни врски
----------------

* Интервју на „Македонска нација" со Вања Лазарова
* Вања Лазарова - Прошета се Јовка кумановка (македонска изворна песна) YouTube"
* Вања Лазарова - Со маки сум се родила (македонска изворна песна) YouTube"
* Почина Вања Лазарова Архивирано на 12 март 2017 г.
* Податоци за изданија евидентирани од ВБУ Музички Регистар.

Наводи
------

1. ↑  „*Статија за ЛАЗАРОВА, Вања, Encyclopaedia Macedonica, МАНУ 2009*". МАНУ. 2009. Посетено на 14 јули 2012.
2. ↑  Доделени државните признанија за животно дело „11 Октомври"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 49553530
* ISNI: 0000 0000 0212 0146
* BNF: cb15719461r (податоци)

 |

 |
**Дошен** е хрватското презиме на семејството од Буњевац - Лика чии членови се населиле во Лика и во многу градови во Славонија, Подравина и областа околу Бјеловар.

Марко Дошен се преселил од Херцеговина во Лика во 1645 година. Загинал во битката со Турците кај Такалице кај Брушан. Зад себе оставил три сина, од кои најпознат бил Дујам Дошен, краински капетан и војвода, кој бил награден со благородништво за придонесот во борбата против Турците во Лика.

Најпознати членови од ова семејство се: австрискиот и францускиот офицер Петар пл. Дошен од Билај-град, неговиот брат маршал Антун Дошен и неговиот син бригаден генерал Лавослав Дошен. Петар и Антун се правнуци на Дујмо Дошен. Еден од познатите Дошен е и Марко Дошен, адвокат и претседател на Хрватското народно собрание, и неговиот син Анте Дошен. Потоа, тука се музичкиот аранжер и продуцент Мато Дошен, иселениот публицист Звонимир Дошен, писателот Вид Дошен, пејачката (забавна музика и опера, победник на Порина) Бланка Дошен, научникот Ана Дошен-Добуд и д-р францускиот и хрватскиот писател Цвијета Гроспиќ. псевдоним Флора Досен. Моминското презиме на нејзината мајка било Дошен.

Во околината на Карлобаг има напуштени села кои го носат ова име но се без жители: Дошен Дабар, Дошен Дулиба, Дошен Руја, Дошен-Плана и Дошени.

Наводи
------

* Енвер Љубовиќ, Грбови на благородништвото на Лика, Гацке и Крбаве, 2003 г. , 94-95
**Хиените** — членови на цицачи од семејството **Hyaenidae** и од редот **Carnivora**. Видовите од ова семејство се среќаваат во Африка и Азија, а тие се пругавата гиена и кафеавата хиена (од родот *Hyaena*) и дамчестата хиена (род *Crocuta*) и хиените од родот *Proteles*. Мршојадец е, што значи дека се храни со пцовисани животни, но е многу успешен ловец. Таа е дури и еден од врвните грабливци во своето живеалиште. Живее во групи - кланови, кои бројат и до 80 членови. Во клановите, женките се подоминантни од мажјаците и тие остануваат во истиот клан целиот свој живот, додека мажјаците заминуваат кога ќе пораснат. За лов, клановите се разделуваат на помали групи, од 3-5 членови, додека поголем плен, како зебри, ловат во поголеми групи.Освен во савани, живеат и во полупустини, честаци, па дури и во планински шуми. Женките котат најчесто две млади, иако може да ги има до четири и ги дојат уште 14-18 месеци. Хиените се познати по нивните гласови, кои наликуваат на кикотење. Меѓутоа дамчестата хиена произведува низа од различни гласови, кои се користат за меѓусебна комуникација.

Череп на *Hyaena eximia*
Черепен фосил на *Crocuta macrodonta*

Хиената како тема во уметноста и во популарната култура
-------------------------------------------------------

* „Како петелот ја победил хиената" — приказна на африканското племе Акамба.
* „Хиена" (англиски: *Hyena*) — песна на американската рок-група Р.Е.М. (*R.E.M.*) од 1986 година.

Надворешни врски
----------------

* Ритуал на хранење на хиените во Харар, Етиопија Архивирано на 25 јули 2009 г.
* IUCN Специјалистичка група за заштита на Hyaendiae
* Хиена: Преглед на дивиот свет од Африканската фондација за див свет
* Robin M. Weare's Hyena pages Архивирано на 9 мај 2008 г.
* Извадок за хиените Архивирано на 30 септември 2007 г. од книгата на Ричард Д. Ест "Придружникот на сафари" (ISBN 1-890132-44-6)
* Механизам за вирилизација на женските дамчести хиени in utero
* Еволуција на хиените
* Брз водич - дамчеста хиена Архивирано на 2 март 2007 г.
* Хиените - дружељубиви и умни животни

Наводи
------

1. ↑  *Бајке са југа Африке*. Београд: Народна књига, 1964, стр. 142-144.
2. ↑  R.E.M. – Lifes Rich Pageant (пристапено на 23.2.2024)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh93004306
* GND: 4137921-4
* BNF: cb125368655 (податоци)
* NDL: 00562779
* NKC: ph120978

 |

 |
**Ани Малинкова** (р. 17 септември 1973

, Кавадарци) — македонска фолк пејачка на народни песни.

Кариера
-------

Малинкова почнува да се занимава со музика во 1994 година. Првото фестивалско учество и е во: 1995 година каде настапува на Фестивалот "Фолк Фест Валандово". Има настапувано на речиси сите фестивали во Македонија: Фолк Фест Валандово, Цветници, Гоце Фест, Фолк Фест Роса, Филиграни, Лешочки Фолк Фест и други. Таа е препознатлива по изведбата на нејзиниот голем хит: "Со тебе, без тебе" и изведбата на "Ајде да бегаме мори Васе". Ја има изведено и песната "Ми заплакало селото Ваташа" во Емисија "Зајди Зајди" во 2014 година. Покрај овие песни други нејзини авторски песни се: "Само тебе те сакам знај", "Ако те изгубам", "Душа ледена", "Каква е љубовта" и други. Има издадено и неколгу албуми со нејзини авторски песни и стари македонски песни.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Ани Малинкова, Музички регистар
* Ани Малинкова на YouTube.
Страничен приказ на патронот ACP Sellier & Bellot 45-cal со метрички линијар за мерење
**Калибар** — внатрешниот пречник на цевката (отворот) на оружјето или надворешниот пречник на жица или друг предмет. Кога луѓето зборуваат за калибар на оружје, тие не зборуваат за тоа колку моќно или далеку може да пука, туку за големината на дупката во оружјето каде оди куршумот. Додека калибарот првенствено ја означува големината на куршумот, тој може да влијае и на други чинители на изведба, како што се отскокот, почетната брзина и запирачката сила. Општо земено, поголемите калибри се склони да имаат повеќе отскок и да произведуваат поголема енергија на почетната брзина, што може да влијае на нивната ефикасност за одредени цели.

Наводи
------

1. ↑  „калибар" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „калибар" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Barnes, Frank C. (2016). Woodard, W. Todd (уред.). *Cartridges of the World: A Complete and Illustrated Reference for More than 1500 Cartridges* (15th. изд.). Iola, Wis.: Krause Publications. стр. 9. ISBN 978-1440246425. OCLC 934886116.
4. ↑  Brown, Edmund G. (2009). *Handgun Safety Certificate*. West Sacramento, California: California Department of Justice. стр. 52.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Калибар" на Ризницата ? |

* Search for guns by their caliber Архивирано на 11 јули 2011 г.
**Меѓународниот Кривичен Суд** (МКС) е меѓувладина организација и меѓународен суд со седиште во Хаг, Холандија. Основан е како постојан трибунал за гонење на лица за геноцид, злосторства против човештвото, воени злосторства и за кривичното дело агресија, иако во врска со последното сè уште не ја врши својата надлежност. Судот може да гони само за дела сторени на или по 1 јули 2002 година, датум кога неговиот основачки договор, Римскиот статут за Меѓународниот Кривичен Суд, стапи во сила.

Официјално лого
Во моментов 104 држави се членки на Судот, а уште 41 го имаат потпишано, но не и ратификувано Римскиот статут. Сепак, некои важни држави, како САД, Кина и Индија, се спротивставуваат на МКС и не се негови членки. Република Македонија го има потпишано и ратификувано Римскиот статут, односно е земја-членка на Судот.

МКС има надлежност да делува само во случаи кога обвинетиот е државјанин на држава членка на Судот, кога наводното кривично дело се случило на територијата на некоја држава членка, или кога Советот за Безбедност на Обединетите Нации ќе пријави одредена ситуација пред Судот. МКС ги надополнува националните судски системи, односно тој единствено може да ја врши својата надлежност кога националните судови не сакаат или не можат да ги истражуваат или гонат кривичните дела што се во надлежност на Судот.

Официјално седиште на Судот е во Хаг, Холандија, но неговите рочишта можат да се одвиваат каде било. Меѓународниот Кривичен Суд не е поврзан и не смее да се меша со Меѓународниот Суд на Правдата, кој е орган на Обединетите Нации кој ги решава споровите помеѓу државите.

Наводи
------

1. ↑  „The International Criminal Court: An Introduction". *web.archive.org*. 2013-03-03. Архивирано од изворникот на 2013-03-03. Посетено на 2024-01-25.
2. ↑  Allo, Awol. „The ICC's problem is not overt racism, it is Eurocentricism". *Al Jazeera* (англиски). Посетено на 2024-01-25.
3. ↑  „International Criminal Court (ICC) | Definition, History, Purpose, & Facts | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). 2024-01-24. Посетено на 2024-01-25.
4. ↑  Archibugi, Daniele; Pease, Alice (2018). *Crime and global justice: the dynamics of international punishment*. Cambridge Medford (Mass.): Polity press. ISBN 978-1-5095-1261-4.
5. ↑  Schabas, William A. (2011-02-17). *An Introduction to the International Criminal Court* (англиски). Cambridge University Press. ISBN 978-1-139-49660-5.
6. ↑  „The Case against the Proposed International Criminal Court". *web.archive.org*. 2006-12-28. Архивирано од изворникот на 2006-12-28. Посетено на 2024-01-25.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница на МКС
* Текстот на Римскиот статут

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 145372028
* LCCN: no99002571
* ISNI: 0000 0004 0501 4882
* GND: 3042935-3
* SELIBR: 220679
* SUDOC: 05065294X
* BNF: cb135270116 (податоци)
* BIBSYS: 3881
* NLA: 36587622
* NDL: 01104549
* NKC: kn20010711279
* CiNii: DA12784054

 |

 |
**Wilco** *(се чита: вилко)* е амерканска музичка група од Чикаго, Илиноис која свири алтернативен рок. Групата била формирана во 1994 година од преостанатите членови на групата Uncle Tupelo, по заминувањето на пејачот Џеј Фарар. Членството на Wilco честопати се менувало, со тоа што само пејачот Џеф Твиди и басистот Џон Стират останале од почетниот состав. Од 2004 година, во останатите членови се вбројуваат гитаристот Нелс Клајн, мулти-инструменталистите Патрик Сансон и Микаел Јоргенсен и тапанарот Глен Коч. Wilco има издадено осум студиски албуми, еден двоен албум во живо и четири соработки: три со Били Брег, и една со The Minus 5.

Музиката на Wilco е инспирирана од многу музичари и стилови, вклучувајќи ги Били Феј и Television, а таа, од своја страна, влијаела врз музиката на многу модерни музичари кои свират алтернативен рок. Групата продолжила со алтернативниот кантри на Uncle Tupelo на нејзиниот прв албум „A.M." (1995), но оттогаш има внесено повеќе експериментални аспекти во нивната музика, вклучувајќи елементи на алтернативен рок и класичен поп.

Wilco го има привлечено вниманието на јавноста со нејзиниот четврти албум, „Yankee Hotel Foxtrot" (2002), и контроверзијата која го окружувала. По завршетокот на сесиите за снимање, продуцентската куќа Reprise Records го отфрлила албумот и ја прекинала работата со Wilcoл Како дел од нивниот договор, Reprise бесплатно им ги дале правата за албумот на Wilco. По објавувањето на „Yankee Hotel Foxtrot" на нивното мрежно место, Wilco го продал албумот на Nonesuch Records во 2002 година. И двете продуцентски куќи биле во сопственост на Warner Music Group, што довело до коментарот на еден критичар дека овој албум покажува „колку е зезнат музичкиот бизнис во раниот дваесет и први век." „Yankee Hotel Foxtrot" е најуспешното издание на Wilco, со продадени 670.000 копии. Wilco доби две Еми награди за нивниот петти студиски албум, „A Ghost Is Born" од 2004 година, вклучувајќи и награда за Најдобар музички албум за алтернативна музика. Последниот музички албум на Wilco, „The Whole Love", беше издаден на 27 септември 2011.

Наводи
------

1. ↑  Fricke, David (9 мај 2002). „Yankee Hotel Foxtrot (review)". Rolling Stone. Архивирано од изворникот на 2007-09-12. Посетено на 2012-08-24. Пристапено на 18 јули 2007.

Извори
------

* Kot, Greg (2004). *Wilco: Learning How to Die* (прво. изд.). New York City, NY: Broadway Books. ISBN 0-7679-1558-5.
* Levy, Joe (2005). *Rolling Stone's 500 Greatest Albums of All Time* (прво. изд.). New York City, NY: Wenner Books. ISBN 1-932958-61-4.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Wilco" на Ризницата ? |

* Матична страница
* Wilco — AllMusic (англиски)
* Wilco на Rolling Stone

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија музичка група или друг вид ансамбл е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 132848717
* LCCN: no99030483
* ISNI: 0000 0001 1523 0122
* GND: 10176754-7
* BNF: cb13979087n (податоци)
* BIBSYS: 2056056
* MusicBrainz: 9e53f84d-ef44-4c16-9677-5fd4d78cbd7d
* NKC: xx0026621

 |

 |
Дигитален домашен струјомер.
**Киловат-час** или **киловатчас**, (симб. **kW·h**, **kWh** и **кВтч**) — единица за енергија еднаква на 1000 ват-часови или 3,6 мегаџули.

Дефиниција
----------

Киловат-часот е единица за енергија еднаква на еден киловат (1 kW) моќ (електрична работа) потрошен за време од еден час (h).

Обратно земено, еден ват е еднаков на 1 J/s. Еден киловат-час изнесува 3,6 мегаџули, што е количеството енергија добиено од работа што се врши со просечна стапка од илјада вати на час.

Примери
-------

Греалка од 1000 вати (1 киловат) што работи еден час троши еден киловат-час (3,6 мегаџули) енергија.

Една 60-ватна светилка што работи еден час потрошила 0,06 киловат-часови струја. За илјада часа ќе потроши 60 киловати.

Претворање
----------

|  | џул | ват-час | електронволт | калорија |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 J = 1 kg·m2 s−2 = | 1 | 2,77778 × 10−4 | 6,241 × 1018 | 0,239 |
| 1 W·h = | 3600 | 1 | 2,247 × 1022 | 859,8 |
| 1 eV = | 1,602 × 10−19 | 4,45 × 10−23 | 1 | 3,827 × 10−20 |
| 1 cal = | 4,1868 | 1,163 × 10−3 | 2,613 × 1019 | 1 |

Именители
---------

Киловат-часот се користи во елекстродистрибуцијата за фактурирање на потрошувачот, бидејќи еден домовите месечно трошат од неколку стотини до неколку илјади киловат-часови. мегават-часови, гигават-часови и терават часови се користат при мерење на големи количества електрична енергија за индустриски капацитети и изразување на производството кај електраните. Во терават-часови (во поголеми земји и петават-часови) се изразува годишното производство на струја на цели земји. На пример, во 2010 г. Република Македонија произведени се вкупно 6 462,3 гигават-часови (6,46 терават-часа) електрична енергија.

Содржатели на ват-часот (W·h) во системот SI| Поситни |  | Покрупни |
| --- | --- | --- |
| Вредност | Симбол | Име |  | Вредност | Симбол | Име |
| 10-3 | mW·h | миливат-часот |  | 103 | kW·h | киловат-часот |
| 10-6 | µW·h | микроват-часот |  | 106 | MW·h | мегават-часот |
|  |  |  |  | 109 | GW·h | гигават-часот |
|  |  |  |  | 1012 | TW·h | терават-часот |
|  |  |  |  | 1015 | PW·h | петават-часот |

Поврзано
--------

* Ампер-час
* Ват

Наводи
------

1. ↑  „киловат-час" Архивирано на 17 декември 2013 г. — Лексикон на македонскиот јазик, он.нет
2. ↑  Годишен извештај за производство на ел.енергија за 2010 г. — ЕЛЕМ (македонски)

Надворешни врски
----------------

* Пресметка на лична потрошувачка на електрична енергија — ЕЛЕМ (македонски)
* Дневен дијаграм на потрошувачка на ел. енергија во РМ Архивирано на 19 декември 2011 г. — МЕПСО (македонски)
**Период на полураспад** е времето потребно за една супстанца во процес на распаѓање да се намали за половина. Во почетокот, терминот обично се користел да се опише особината на нестабилни атоми (кои радиоактивно се распаѓале), но може да важи за било која количина која следи одредена стапка на распад.

Полураспадот демонстриран со употреба на коцки во а експеримент во училница
Период на полураспаѓање многу често се користи за опишување на залихи во процес на експоненцијален распад на пример радиоактивен распад.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на физиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |