Четвртата балада на Фредерик Шопен, оп. 52. Автографски ракопис, 1842 година, Бодлиова библиотека.
Четирите **балади** на Фредерик Шопен се дела со еден став за соло пијано, компонирани помеѓу 1831 и 1842 година. Тие се сметаат за едни од најважните и најпредизвикувачките дела во стандардниот репертоар за пијано.

Облик
-----

Поимот „балада" бил користен од Шопен во смисла на балетски интерлудиум или танц, што е еднакво на старата италијанска балата, но поимот може да има и конотации на средновековната јуначка балада, наративна минстрал-песна, често со фантазиски одлик. Има драматични и танцови елементи во употребата на жанрот од страна на Шопен, и може да се каже дека е пионер на баладата како апстрактен музички облик. Се вели дека четирите балади биле вдахнати од пријателот на Шопен, поетот Адам Мицкевич. Сепак, точното вдахновение за секоја поединечна балада е нејасна и спорно.

Иако баладите не одговараат точно на обликот на соната, „обликот на баладата" создадена од Шопен за неговите четири балади е варијанта на обликот на соната со специфични несовпаѓања, како што е репризата на огледалото (претставувајќи ги двете експозициски теми во обратен редослед за време на рекапитулацијата). Баладите директно влијаеле на композиторите како Франц Лист и Јоханес Брамс кои, по Шопен, напишале свои балади.

Покрај споделувањето на насловот, четирите балади се ентитети различни еден од друг. Според композиторот и музички критичар Луј Елерт, „Секоја [балада] целосно се разликува од другите, и тие имаат само едно нешто заедничко – нивната романтична работа и благородноста на нивните мотиви". Меѓутоа, современите теоретичари покажаа дека баладите имаат многу заедничко, како што е „баладниот метар" (**6**  
**4** или **6**  
**8**) и одредени формални практики како што е реприза на огледалото и одложување на структурната доминанта.

Балада бр.1
-----------

Главна статија: Балада бр. 1 (Шопен)
**Баладата бр. 1 во г-мол, оп. 23**, била завршена во 1835 година во Париз.

Балада бр.2
-----------

**Баладата бр. 2 во Ф-дур, оп. 38**, била составена од 1836 до 1839 година во Ноан, Франција и на шпанскиот остров Мајорка.

Балада бр.3
-----------

**Баладата бр. 3 во А ♭ дур, оп. 47**, е составена во 1841 година во Ноан.

Балада бр.4
-----------

**Баладата бр. 4 во Ф-мол, оп. 52**, била компонирана во 1842 година во Париз и Ноан и ревидирана во 1843 година.

Снимки
------

Четирите балади се снимени од многу пијанисти, меѓу кои Артур Рубинштајн, Владимир Ашкенази, Дину Липати, Свјатослав Рихтер, Марта Аргерич, Емануел Акс, Андреј Гаврилов, Јунди Ли, Сеонг-Џин Чо, Мареј Перахија и Кристијан Цимерман. Весникот *Guardian* ја опишал снимката на Кристијан Цимерман со Дојче Грамофон како „клучна снимка".

Наводи
------

1. 1 2  „Chopin: Complete Music Analysis - Ballades". *ourchopin.com*. Посетено на 16 март 2023.
2. 1 2 3  Huneker, James (1921). *Chopin: the Man and his Music*. стр. 414. ISBN 1-60303-588-5. Посетено на 16 март 2023.
3. ↑  Samson, Jim (1992). *Chopin: the Four Ballades*. Cambridge University Press. doi:10.1017/CBO9780511611650. ISBN 9780511611650.
4. ↑  Zakrzewska, Dorota (1999). „Adam Mickiewicz's "Ballady" and Chopin's Ballades". *Polish Music Journal*. **2** (1–2). ISSN 1521-6039. Посетено на 16 март 2023.
5. ↑  Smaliek, William; Trochimczyk, Maja (2015). *Fréderic Chopin: A Research and Information Guide* (2. изд.). Њујорк и Лондон: Routledge. стр. xxviii. ISBN 978-0-415-99884-0.
6. 1 2  Bielecki, Artur. „Ballades". *Narodowy Instytut Fryderyka Chopina*. Посетено на 16 март 2023.
7. 1 2  „Building a classical library - Chopin: Four Ballades" (англиски). 11 август 2000. Посетено на 16 март 2023.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Балади (Шопен)" на Ризницата ? |

* [[scores:Category:{{{id}}}|Слободни партитури од Балади (Шопен)]] од проектот „Меѓународна библиотека на партитури"