recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Маргерита** (италијански: *Margherita*), често погрешно напишана како „маргарита" — типична неаполска пица направена од посебен вид домати „сан марцано", моцарела, свеж босилек, сол и екстра девствено маслиново масло.

Потекло и повест
----------------

 Филипо Палици, *пица мајстор* (1858)
Во јуни 1889 година, шефот на пицеријата и пица-мајстор Рафаеле Еспозито смислил јадење наречено „пица маргерита" во чест на тогашната италијанска кралица Маргерита Савојска, како и во чест на обединувањето на Италија, па затоа состојките се во боите на италијанското знаме - босилек (зелена), моцарела (бела) и доматно пире (црвена). 

Маргерита потекнува од мешањето на слични состојки кои веќе биле присутни во Неапол помеѓу 1796 и 1810 година. Во 1849 година, Емануеле Роко забележал различни состојки за пица, вклучувајќи босилек, домат и тенки парчиња моцарела.

Поврзано
--------

* Капричиоза
* Пица

Наводи
------

1. ↑  Iengo, Arturo (2008). *Cucina Napoletana: 100 Recipes from Italy's Most Vibrant City*. New Holland Publishers. стр. 126. ISBN 978-1-84537-989-6. Архивирано од изворникот на 2018-06-16. Посетено на 2017-12-12.
2. ↑  Forgione, Angelo (2013). *Made in Naples*. Magenes. стр. 195. ISBN 978-88-6649-039-5.
3. ↑  De Bourcard, Francesco (1866). *Usi e costumi di Napoli e contorni descritti e dipinti* [*Uses and customs of Naples and outlines described and painted.*]. **2**. G. Nobile. стр. 124.
**Киселец** (науч. *Rumex acetosa*) — повеќегодишно ливадско растение што му припаѓа на семејството на троскотите (*Polygonaceae*).

Достигнува височина од еден метар, со длабоко развиени корени во земјата. Листовите му се со издолжена форма, а стеблото е исправено, избраздено по целата должина и може да се јаде. Листовите се благо зашилени, со многу долги дршки и наизменично прираснати за стеблото. На врвот од растението има мали цветови во облик на црвеникаво обоени метлички. Се развиваат од мај до јули, а понекогаш после косење, по вторпат во есен.

Киселецот има потекло од Европа и најчесто расте по влажни ливади, пасишта и подрачја обраснати со трева. Исто така го има и покрај потоци и шумски чистини. Често расте во тревите и тоа во големи количини, поради што ливадите пред косење често се црвени. Се одгледува и во домашни градини.

За исхрана се користат пролетните листови што поблиску до земјата, кои се темнозелени и сочни. Обично се со должина од 7 до 15 см. Најдобро е да се берат кога стеблото сè уште не е целосно развиено (март-мај). Може да се берат и во есен. Лисјата имаат пријатен кисел и освежувачки вкус. Многу народи ги берат за јадење и поради тоа киселецот е едно од најпопуларните диви зеленчукови растенија.

Иако има многу пријатен вкус, во прехранбената вредност тој заостанува зад повеќето други растенија од семејството на троскотите. Неговите листови содржат оксална киселина, главно поврзани во форма на калиум нитрат. Затоа, не се препорачува честото земање киселец, особено не во големи количини, особено за лицата кои се сколни кон создавањето камења во бубрезите. Листовите содржат 40-80% mg витамин Ц, а околу 5 мг% каротин.

Употреба
--------

* Киселите листови се користат за салати и супи
* Семето може да се смеле во брашно
* Во народната медицина се користи како лек против скорбут

Забелешка
---------

Листови слични на листовите на киселец има едно многу отровно растение, козлец (лат. Arum maculatum L). Листовите на козлецот, коишто се појавуваат во рана пролет, додека сè уште се мали можат да ги измамат само неискусните собирачи на треви, бидејќи, иако според контурите се слични на киселецот, тие имаат сосема друга боја и конзистенција. Во случај на сомневање на оваа разлика, не треба да се испробува вкусот на листовите, бидејќи отровните листови на козлецот предизвикуваат силно печење, потекувања и воспаление на слузницата на устата.

Поврзано
--------

* Пара бери киселец - народна песна во која се споменува киселецот

Наводи
------

1. ↑  Шта је кисељак?
2. ↑  „Супа од компири и киселец". Архивирано од изворникот на 2007-10-24. Посетено на 2011-03-02.
јапонско јаболко

**Јапонско јаболко** или **рајско јаболко** (латински: *Diospyros kaki*) е дрвенесто растение од семејството Ebenaceae, познато во целиот свет како **каки јаболко**. Јапонското јаболко може да расте како повеќе дрвја израснати од истиот корен или како само едно дрво, може да достигнат висина од 7,5 метри. Расте најдобро во области со умерено ладни зими и не премногу топли лета.

Потекло
-------

 Зрели плодови
Јапонското јаболко води потекло од Јапонија, каде дрвјата на ова растение можат да се најдат стари до пет века. Се појавило во Европа во средината на 19 век, и се одгледувало само во Јужна Америка од крајот на 19 век.

Плод
----

Ова дрво дава плодови во секое годишно време, во зависност од видот, како и плодовите кои можат да бидат во форма на обично јаболко, срце, сплескани или долгунести. Исто така, постојат големи разлики во големината и тежината на јапонското каки јаболко - од неколку стотици грама до скоро килограм. Бојата на јапонското каки јаболко, оди од светложолто-портокалова до темнопортокалово-црвена. Целото овошје може да се јаде, освен цветот и семето. Тоа достигнува целосна форма, арома и боја само кон крајот на сезоната на растење, на средината на есента. Плодот има специфична чувствителност на температурни промени и мрзнее на температури под -15 °. Високата концентрација на танините кај незрели плодови обезбедува горчлив вкус, а кога се комбинира со доволна количина на каротеноиди во овошјето, делува како силен антиоксиданс.

Медицински аспект
-----------------

Јапонското јаболко е богато со флавоноиди, особено кверцетин, што го прави пожелна состојка во третманот на кардиоваскуларни заболувања. Источната традиционална медицина го користи само јапонското јаболко за да помогне во лекувањето на цревните воспаленија, хемороиди, заболувања на желудникот и црниот дроб. Еден плод од јапонското јаболко содржи 12,6 мг витамин Ц, кое претставува 21% од препорачаната дневна доза на овој витамин.Исто така, плодот од јапонското јаболко има многу растителни влакна и со тоа го намалува нивото на холестерол во крвта и учествува во регулирање на варењето.

Наводи
------

1. ↑  „Japanska jabuka kaki kao lek" - dijetamesecevemene.com
2. ↑  „Japanska jabuka" - mavmrasadnik.com

Надворешни врски
----------------

* Бизнис весник - Каки
* За каки Архивирано на 25 октомври 2016 г.
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Cacyreus|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Здравецот** (*Cacyreus marshalli*) е пеперуга од видот на пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија.

Здравецот е автохтона во Јужна Африка. Пеперутката првпат била воведена во Европа кон крајот на 20 век, каде што брзо се проширила во многу јужни и источни европски региони. Од нејзиното воведување во Европа, здравецот станал штетник за култивираните растителни видови пеларгониум и здравец. Во моментов, се прават напори да се запре ширењето на пеперутките здравец, како и да се одреди најефективниот пестицид за овој вид.

Опис
----

Распонот на крилата на возрасната пеперутка од здравец се движи од 15–23 mm кај мажјаците и 18–23 mm кај женките. Крилата се кафеави/бронзени со бела граница што ги оцртува крилјата. Долната страна е сиво-кафеава со потемни ленти испреплетени со бело, создавајќи сложена шема. Задните крила содржат дамка за очи со цел да ги одвратат грабливците од напад. Мажјакот и женката се слични по изглед.

* Imago, undersideImago, underside
* Imago, undersideImago, underside
* Imago,uppersideImago,upperside

Наводи
------

1. ↑  Butler, Arthur G. (1897). „On three consignments of Butterflies collected in Natal in 1896 and 1897 by Mr. Guy A. K. Marshall, F.Z.S.". *Proceedings of the Zoological Society of London*: 845–846. doi:10.1111/j.1096-3642.1898.tb01388.x.
2. ↑  Herrero, Salvador; Borja, Marisé; Ferré, Juan (17 May 2002). „Extent of Variation of the Bacillus thuringiensis Toxin Reservoir: the Case of the Geranium Bronze, Cacyreus marshalli Butler". *Applied and Environmental Microbiology*. **68** (8): 4090–4094. doi:10.1128/aem.68.8.4090-4094.2002. PMC 124026. PMID 12147511.
3. 1 2  Woodhall, Steve (2005). *Field Guide to Butterflies of South Africa*. South Africa: Struik. ISBN 9781868727247.
За професионалниот друмски велосипедист, видете Андреас Кледен.

**Кледен** — село и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011, е дел од градот Јесен (Елстер).

Географија
----------

Кледен се наоѓа на Елба околу 12 километри југозападно од Јесен и во источниот дел на Саксонија-Анхалт.

Кледен се наоѓа во средината на *Elbaue*, вид на природни полдери и една од најголемите области со шуми и ливади во регионот. Голем дел од нејзе е неразвиен, во која се сместени многубројни диви животни.

Историја
--------

Историјата на Кледен е предмет на многу различни дискусии. Ова води од потеклото на името на селото, како и за првото спомнување на Кледен. Најнеодамнешните истражувања велат дека името е од словенско потекло. Во 1935, означувањето на името било променето од „Clöden" во „Klöden".

Спомнувањето на место Clotna во 965 дозволува заклучоци дека Кледен е повеќе од 1000 години стар.

Економија и сообраќај
---------------------

Кледен е поврзан со сојузниот автопат (*Bundesstraße*) B 187, кој се наоѓа 12 километри северно од селото, и ги поврзува Јесен и Витенберг.

Меѓутоа, нема никаква железничка врска. Станицата Јесен не е да далеку, така во Кледен може да се стигне оттаму со автобус.

Велосипедската патека Елба исто така поминува низ Кледен.

Надворешни врски
----------------

* Кледен - службена страница

* Центар на селотоЦентар на селото
* Старото училиштеСтарото училиште
* Црквата во КатенштетЦрквата во Катенштет

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 236989700
* GND: 4427840-8

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа место во округот Витенберг статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Мајоран во саксија
**Мајоранот** или ***Origanum majorana*** е многугодишно растение и полугрмушка со вкус на сладок бор и цитрус. Се нарекува и **сладок мајоран**, **јазлест мајоран** и ***Majorana hortensis***.

Името *мајоран* (старофранцуски *majorane*, средновековен латински *majorana*) не води директно потекло од латинскиот збор *maior* (главен).

Мајоранот се одгледува поради своите ароматични листови, свежи или суви, за кулинарски потреби; врвовите од растението се сечат кога растението цвета и се сушат полека на сенка. Често се користи во комбинација со зачините *Herbes de Provence* и *Za'atar*.

Одгледување
-----------

Мајоранот се одгледува поради ароматичните листови, кои се користат при готвење, свежи или суви. Листовите се сечат кога растението почнува да цвета, и се сушат во сенка. Во кулинарството често се користи во комбинација со други ароматични тревки при подготовка на супи, чорби, сосови, или за чај, а се користи и за подготовка на есенцијално масло. Содржи многу хемиски компоненти, меѓу кои борнеол, камфор и пинен. Може да се одгледува во градина или во саксија.

Како зачин најчесто се користи при подготовка на јагнешко месо, јадења од сирење, а се додава и при подготовка на домашните колбаси.

### Етерично масло од мајоран

Етеричното масло од мајоран се користи како аналгетик, анафродизијак, антиепилептик, антиоксиданс, антиспазмотик, антисептик, диуретик, седатив, и друго. Маслото може да се употреби преку инхалација, бањање, масажа, или да се стави директно на отоци. Се користи за намалување на болка, подобрување на варењето, има антихипертензивно дејство, и го зајакнува нервниот систем и друго. Како хомеопатски лек се користи против женски болести.

Во големо количество може да предизвика наркотична состојба со појава на халуцинации.

Сродни видови
-------------

* Обично оригано - се нарекува и див мајоран. Има посилен вкус.
* *Origanum onites* - критско оригано. Има слична употреба како и мајоранот.
* Француски мајоран - хибрид на мајоранот со обичното оригано, поотпорно на ладно, но помалку слатко.
* *Origanum pulchellum*.

Наводи
------

1. ↑  
„Origanum majorana information from NPGS/GRIN". www.ars-grin.gov. Посетено на 2008-03-08.
2. ↑  Marjoram, Online Etymology Dictionary, Douglas Harper, November 2001
3. ↑  „Мајоран, лек за желудник". *panacea.mk*.
4. ↑  Зачин, мајоран
5. ↑  Етерични масла

Надворешни врски
----------------

* Ризница Податотеки поврзани со Origanum majorana на Ризницата
* *Origanum majorana* Список на хемикалии (Dr. Duke's Databases)
* *Origanum majorana* (Plants For A Future database)
F/A-18 Хорнет како го пробива звучниот ѕид над Тихиот Океан во близина на Јужна Кореја.
Врската на надморската висина со густината, притисокот, брзината на звукот и температурата со приближни висини за разни тела.
**Брзината на звукот** ***c*** (од лат. *celeritas* - забрзува) варира во зависност од материјата низ која поминува самиот звук.

Најчесто овој поим се однесува на брзината на звукот во воздухот. Тука брзината зависи од атмосферсите услови, при што најважен фактор е температурата, додека воздушниот притисок нема никакво влијание. Звукот патува побавно со зголемена надморска висина, главно како резултат на промената на температурата. Просечната брзина на звукот (во метри во секунда) може да се пресмета со формулата:

{\displaystyle c\_{\mathrm {v} }=(331{,}5+(0{,}6\cdot \theta ))\ \mathrm {m/s} \,}
каде {\displaystyle \theta \,} (тета) е температурата во Целзиусови степени.

Наводи
------

Поврзано
--------

* Звучен ѕид
* Махов број

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на физиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85125374
* GND: 4179365-1

 |

 |
**Националниот дворец на културата** или скратено **НДК** е повеќенаменска зграда која се наоѓа во Софија, Бугарија. Објектот главно се користи за култрни манифестации. Зградата е завршена во 1981 година како дел од честувањето на 1300 годишнината од создадувањето на бугарската држава. Во врска со изградбата на зградата бил изграден и булеварот Бугарија - еден од клучните булевари во градот, што проминав покрај Дворецот. До падот на комунизмот во Бугарија во 1990 година, објектот се викал *Народен дворец на културата - Људмила Живкова* по името на ќерката на тогашниот претседател на земјата Тодор Живков. Во текот на 2005 година, дворецот бил избран за најдобриот конгресен центар во светот.

Неговата најголема сала, "Сала 1" има 3.380 седишта. Објектот се наоѓа на 123.000 км2, и се состои од 8 спрата заедно со три подземни. Годишно салата е посетувана од страна на околу 1.500.000 луѓе.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2010-12-25. Посетено на 2011-01-30.

|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |

Галерија
--------

Поглед на НДК
Регионални производи од Франција
**Гастрономија** (од старогрч. *гастрос* „стомак", и *номос* „знаење" или „закон") е наука за соодносот помеѓу културата и храната. Честопати поимот гастрономија погрешно со поврзува исклучиво само со готвењето. (видете Кулинарство), но тоа е само мал дел од оваа дисциплина: не секој готвач е и гастроном. Гастрономијата изучува различни културни компоненти со храната како точка на фокус. Така, таа е сродна на убавите уметности и општествените науки, па дури и на природните науки во контекст на варењето на храната во човековото тело.

Главните активности на гастрономот се откривање, испробување, искусување на храна, вршење истражувања за храна, утврдување на наученото и пишување за истата. Затоа гастрономијата е интердисциплинарна активност. Проникливото набљудување нѐ доведува до заклучокот дека околу храната постојат и танц, драматургија, сликарство, вајарство, книжевност, архитектура и музика; со други зборови, убави уметности. Но таа подразбира и физика, математика, хемија, биологија, геологија, агрономија, како и антропологија, историја, филозофија, психологија и социологија. Примената на научните знаења врз готвењето и гастрономијата се нарекува молекуларна гастрономија.

Прв формален третман на гастрономијата наоѓаме во книгата *Психологија на вкусот* од францускиот гастроном Жан Антелм Брија-Саварен (ран XIX век). Наспроти традиционалните готварски книги, ова дело го изучува соодносот помеѓу сетилата и храната, третирајќи го уживањето на трпезата како наука. Во последно време забележуваме посебна посветеност на принципите на гастрономијата со основањето на движењето Бавна храна (Slow Food) во 1986 година, кое во 1989 година прераснува во организација, денес пристуна во 160 земји со 1300 локални ограноци, наречени конвивиуми. Организацијата во 2004 година отвора Универзитетот за гастрономски науки во Бра, Италија.

Поврзано
--------

* Кујна
* Кулинарство

Наводи
------

1. ↑  Универзитет за гастрономски науки (англиски) (италијански)

Надворешни врски
----------------

* Гастрономски блог „Food Art" Архивирано на 2 март 2008 г.
* Гастрономија, Блогерај

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85053492
* GND: 4071601-6
* BNF: cb11931547r (податоци)
* NKC: ph120473
* BNE: XX527211

 |

 |
|  |
| --- |
| **Џеферсон Сити***Jefferson City* |
| Воздушна снимка на Џеферсон СитиВоздушна снимка на Џеферсон СитиВоздушна снимка на Џеферсон Сити |
| 

|  |
| --- |
| Официјално знаме на Џеферсон Сити**Знаме** |

 |
| Местоположба |
|
|
| Општи податоци |
| **Име**- изворно | Џеферсон Сити  Jefferson City |
|
|
|
|
|
| **Поштенски број** | 65101-65111 |
| **Повикувачки број** | 573 |
|
|
| **Официјална страница** |  |
|
| Управа |
|
| **Сојузна држава** | Мисуфи |
| **Окрузи** | Калавеј, Кол |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Географија |
| **Површина**- копно- вода | 73.2 км²70.6 km2.6 km |
| **Надморска височина** | 192 м |
|
|
| Население |
| **Население** | 43,079 (2010) |
|
| **Густина** | 561.6 ж/км² |
|
|

**Џеферсон Сити** е главниот град на американската сојузна држава Мисури. По пописот од 2010 година, има население од 43,079 жители. Седиште е на областа Коул. Дел од градот е сместен во областа Калавеј.

Во преткокумбовските времиња, овој регион бил домот на античките староседелци, познати како градители на насипи. Кога европските колонизатори почнале да ја населуваат оваа земја, староседелците веќе биле исчезнати во историјата, а тогашните сретнати сиромашни народи биле наречени Осаж Индијанци.

Џеферсон Сити е именуван по третиот претседател на САД, Томас Џеферсон. Кога територијата на Мисури беше организирана во 1812, Сент Луис беше седиште на владата. Сент Чарлс служеше како главен град сè додека Џеферсон Сити не беше избран за ново седиште во 1821. Во 1839, ова населено место е инкорпорирано како град.

Џеферсон Сити е сместен на реката Мисури, блиску до географскиот центар на сојузната држава.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 264239222
* LCCN: n79063986
* GND: 4232047-1
* NKC: ge946690

 |

 |
**Тото против четворица** (италијански: *Totò contro i quattro*) - италијански филм од 1963 година, во режија на Стено, а според сценариото на Бруно Корбучи и Џовани Грималди. Главните улоги ги играат: Тото, Пепино Де Филипо и Алдо Фабрици.

Синопсис
--------

На полицискиот инспектор Сарачино (го игра Тото) му го крадат автомобилот пред неговата куќа. Потоа, во канцеларијата доаѓа еден човек кој е убеден дека неговата жена и ветеринарот сакаат да го убијат. Истовремено, друг човек пријавува дека некој го уценува. Тото оди во царинската служба каде строгиот царински службеник го казнува поради банален царински прекршок. Така, Сарачино е исправен пред неколку задачи. Кога дознава местото каде уценетиот човек треба да ги предаде парите, Тото оди во еден бутик, каде купува женска облека која му е потребна за да го реши случајот. Таму открива дека сопственик на бутикот е царинскиот службеник, а потоа дознава дека тој заработува многу пари. Тото го наведува царинскиот службеник на доверлив разговор кој го снима и така го уловува корумпираниот службеник. Потоа, Сарачино, преоблечен како проститутка, го решава случајот со уценувањето. Истовремено, еден свештеник ги убедува крадците да му го вратат автомобилот на Сарачино. Сарачино тргнува во потера по својот автомобил и предизвикува судар. Додека тој и свештеникот се возат во автомобилот, на Сарачино му се слошува и ја потпира главата на рамото на свештеникот. Таа сцена ја гледаат крадците, кои помислуваат дека свештеникот има љубовница и одлучуваат да не ги слушаат неговите совети, туку да продолжат да крадат.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Toto protiv četvorice, talijanski film (пристапено на 29.9.2019)
2. ↑  HRT, Toto protiv četvorice, talijanski film (пристапено на 29.9.2019)
**Никифор Кавасила** (грчки: *Νικηφόρος Καβάσιλας*) бил византиски војсководец и адмирал од првата половина на 11 век. Припаѓал на благородната фамилија Кавасила. Според Јован Скилица Кавасила бил командант на тема Солун за време на владеењето на Василиј II (976-1025). Во 1024 година како адмирал на византиската флота во близина на Лемнос ја поразил руската пиратска флота предводена од Хрисохир

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2016-06-12. Посетено на 2015-08-09.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Константин Диоген** | **Управител (*дук*) на Солун**1023 (?) | Наследник**?** |
|
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Мопен|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

Мопен (латински: Verbascum densiflorum), **лопен** со густо цвеќе или **лопен со густо цвеќе**, е растителен вид од родот *Verbascum*.

Наводи
------

1. ↑  „Verbascum densiflorum". Служба за заштита на природните ресурси при USDA — база PLANTS.
2. ↑  Meeus, Sofie; Šemberová, Kristýna; De Storme, Nico; Geelen, Danny; Vallejo-Marín, Mario (2020-11). „Effect of Whole-Genome Duplication on the Evolutionary Rescue of Sterile Hybrid Monkeyflowers". *Plant Communications*. **1** (6): 100093. doi:10.1016/j.xplc.2020.100093. ISSN 2590-3462. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* 

* *Verbascum densiflorum* на Ризницата ?</img>
* Verbascum.org

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q163927
* APDB: 153746
* BioLib: 40793
* EoL: 484420
* EPPO: VESDE
* GBIF: 3171939
* GRIN: 41145
* iNaturalist: 62339
* IPNI: 811003-1
* IRMNG: 10594911
* ITIS: 505650
* NCBI: 1534716
* PalDat: Verbascum\_densiflorum
* Plant List: kew-2454940
* PLANTS: VEDE4
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:811003-1
* Tropicos: 29203784

 |

 |
|  |
| --- |
| **Ноград****Nógrád megye** |
|
| Грб на округот |
|  |
| **Регион** | Северна Унгарија |
| **Административен центар** | Шалготарјан |
| **Површина** | 2.544,18 км2 |
| **Население** | 210.182 (2008) |
| **Густина на населението** | 82,6 /км2 |
| **Број на населени места** | 131 |
| **Мрежно место** | www.nograd.hu/ |
|  Унгарија |

**Ноград** (унгарски: *Nógrád*) е еден од 19те окрузи на Унгарија. Ноград се наоѓа во северна Унгарија. Своите граници ги дели со Словачка и унгарските окрузи Пешта, Хевеш, Боршод-Абауј-Земплен. Главен административен центар на округот е Шалготарјан. Површината изнесува 2544 км2.

Поглед од Салго замокот во северен Ноград.
Ноград е познат по неговата историска архитектура, која ги вклучува античките готски цркви и камените замоци кои датираат од 13 век. Други историски атракции се и барок зградите кои се изградени во XVIII век. Поголемиот дел од северната граница на округот ја формира реката Иполи. Делови од планиниските вериги Борсони, Черхат и Матра лежат во округот.

Поради планините, округот се одликува со мали селцат кои се сместени во ридовите. Најголемите градски населби во округот се Баласѓармат, поранешната столица на округот и Шалготарјан кој станал индустриски центар во раниот 20 век, како резултат на ближните рудници.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2013-06-14. Посетено на 2010-06-24.
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2016-03-03. Посетено на 2010-06-24.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ноград" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место
* Ноград.нет Архивирано на 26 јануари 2009 г.
* Врски поврзани за округот
* Карта на округот
* Туристички водич
* Фотографии на Ноград и Шалготарјан
* Статистички податоци од 2007.[*мртва врска*]

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Унгарија |
| --- |
|  |
| 
* Барања
* Бач-Кишкун
* Бекеш
* Боршод-Абауј-Земплен
* Ваш
* Веспрем
* Ѓер-Мошон-Шопрон
* Зала
* Јас-Наѓкун-Солнок
* Комаром-Естергом
* Ноград
* Пешта
* Саболч-Сатмар-Берег
* Толна
* Фејер
* Хајду-Бихар
* Хевеш
* Чонград
* Шомоѓ

 |  |

 |

Координати: 48°00′ N; 19°34′ E﻿ / ﻿48.00° СГШ; 19.57° ИГД﻿ / 48.00; 19.57
**Фелипе Матиони** (португалски: *Felipe Mattioni Rohde*) (роден 15 октомври 1988

 во Ижуи, Јужно Рио Гранде) — бразилски фудбалер кој игра на позиција десен бек во екипата на Мајорка. Исто така има и италијанско државјанство.

Кариера
-------

Матиони ја започна својата кариера во 2004 како младински играч и стигна до првиот тим во 2007, но не играше во таа сезона. Како и да е, тој направи пробив со неговите перформанци во 2007 во У-20 Бразилска лига. Во сезоната 2008 го направи своето деби во домашната победа против Наутико со 2-0.

На 15 јануари 2009, Милан објави дека го земаа Матиони на позајмица со право да го купат откако ќе заврши позајмицата. Матиони играше во неговото прво неофицијално деби за Милан во пријателскиот натпревар против Ренџерс кој заврши со резултат 2-2.

Првото официјално деби за Милан го направи на 3 мај 2009 во натпреварот против Катанија, кога влезе во 88-та минута како замена за Кака. Милан го доби тој натпревар со 2-0.

После неуспешната сезона помината во Милан, клубот не ја искористи можноста за откупување на играчот со што Матиони се врати во Гремио.

На 26 август 2009 Мајорка потпиша со бразилскиот десен бек договор за позајмица на една година. Мајорка за играчот плати 2 милиони евра..

Наводи
------

1. ↑  „Revelação, Mattioni está perto de trocar Grêmio pela Itália". *esporte.uol.com.br*. 2008-11-11.
2. ↑  „Grêmio bate o líder Náutico, e segue invicto na competição". *esporte.uol.com.br*. 2008-05-24. Архивирано од изворникот на 2008-05-27. Посетено на 2009-05-04.
3. ↑  „WELCOME FELIPE!". AC Milan. 2009-01-16.
4. ↑  „Фелипе Матиони среќен со дебито во Милан". goal.com. 4 мај 2009. Посетено на 4 мај 2009.
5. ↑  „Mattioni: "Soy muy feliz por jugar en el Real Mallorca"" (шпански). RCD Mallorca. 2009-08-26. Архивирано од изворникот на 2009-08-29. Посетено на 2009-08-26.
**Олег Дерипаска** (руски: *Олег Владимирович Дерипаска*) е руски милијардер.

Дерипаска е роден на 2 јануари 1968

 во Ѕержинск, Нижегородска област. Неговиот татко починал кога имал четири години, и затоа тој бил одгледан од страна на неговите баба и дедо. Завршил на Московскиот државен универзитет Михаил Ломоносов по физика во 1993 година. Во 1996 година завршил економска академија во Г.В. Плеханов. Од 1994 до 1997 година бил генерален директор на металуршкото претпријатие *Сајаногорск*, а од 1997 до 2001 бил претседател на *Сибирска алумииј*. Во 1999 година бил награден со орден од страна на претседателот Борис Елцин.

Дерипаска е оженет за ќерката на Валентин Јумашев, шеф на претседателската администрација на Елцин. 

Дерипаска е мнозински сопственик на РУСАЛ, односно руска компанија за алуминиум. Се смета дека е еден од најблиските до Владимир Путин од руските олигарси. Според списанието *Times*, неговото богатство се проценува околу 14,5 милијарди американски долари, како најбогат човек во Русија, заедно со Роман Абрамович.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". *Forbes*. Архивирано од изворникот на 2011-08-03. Посетено на 2011-07-25.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 43681750
* LCCN: n2003105013
* ISNI: 0000 0000 3581 7169
* GND: 1155810880
* NKC: js20070713001

 |

 |
Миз е моментално во своето второ владеење како WWE шампион. 
Светската Кечерска Федерација (WWE) промовира професионално борење и е заснована во Стемфорд, Конектикат САД). Владеењата со титулите се одлушуваат или со професионални мечеви или се поклонети на кечер, како резултат на кулминација на различни сценирани дејствија. WWE ги распоредува своите вработени во два програма (дивизии) познати како WWE брендови. Тие два бренда се RAW и Smackdown. Секој месец има по еден pay-per-view продуцирани од страна на WWE.

Моментално има пет активни единечни првенства, и едно првенство за двојки (таг-тим првенство. Моментално седум кечери ги бранат првенствата. Листата вклучува и колку пати кечерот ја бранел титулата, датата и локацијата на освојувањето, и опишување во врска со освојувањето.

На врвот на хиерархијата на WWE , WWE титулата ја држи Миз, додека Роман Рејнс e WWE универзален шампион. Миз е во свое второ владеење како WWE шампион, откако го победи претходниот шампион Дру МекИнтајр на Elimination Chamber пеј-пер-вјуто откако го кешираше Money in the bank" куферот.

Двете секундарни титули во WWE се WWE интерконтинентално првенство и WWE првенство на САД. Интерконтиненталната титула ја држи Биг Е
Мет Ридл е во своето прво владеење како шампион на САД

Има едно првенство кој се брани од страна на WWE жените. Наталија е прва WWE обединета дива шампион откако ги победи Мишел МекКул и Лејла на Survivor Series.

Сантино Марела и Владимир КОзлов се WWE таг-тим шампиони. Тие се во своето прво владеење откако ги победија Хит Слејтер и Џастин Гебриел на RAW.

Шампиони
--------

| Првенство | Моментален(и) шампион(и) | Владеење | Дата на освојување | Денови | Локација | Забелешки |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Raw бренд** |
| WWE првенство  |  | Миз | 1 | 22 ноември, 2010 | 4683 | Орландо, Флорида | Го победи Ренди Ортон на WWE RAW откако го кешираше "Money in the bank" куферот. |
| WWE првенство на САД  |  | Дениел Брајан | 1 | 19 септември, 2010 | 4747 | Роузмонт, Илиноис | Го победи Миз на *Night of Champions*. |
|
| **SmackDown бренд** |
| WWE светско првенство во тешка категорија  |  | Едџ | 6 | 19 декември, 2010 | 4656 | Хјустон, Тексас | Го победи Кејн на TLC:Tables, Ladders & Chairs во TLC Fatal 4-Way меч во кој беа и Реј Мистерио и Алберто дел Рио. |
| WWE интерконтинентално првенство  | Податотека:Intercontinental champion kofi kingston.jpg | Кофи Кингстон | 3 | 4 јануари, 2011 | 4640 | Тусон, Аризона | Го победи Долф Зиглер на Smackdown. Епизодата е емитувана на 7 јануари. |
|
| **Во двата бренда** |
| WWE таг-тим првенство  |  | Сантино Марела и Владимир Козлов | 1 | 6 декември, 2010 | 4669 | Луисвил, Кентаки | Ги победија Хит Слејтер и Џастин Гебриел на *RAW* во Fatal 4-Way меч во кој беа и Марк Хенри и Јоши Татсу, и Џими и Џеј Усо. |
| WWE Дива првенство  |  | Наталија | 1 | 21 ноември, 2010 | 4684 | Мајами, Флорида | Ги победи Мишел МекКул и Лејла во 2 на 1 хендикеп меч на Survivor Series. |

Надворешни врски
----------------

* WWE.com
* WWE title history

Предлошка:WWE Championships
Предлошка:World Wrestling Entertainment
Предлошка:Featured list
**Раиса Василевна Бељаева** (руски: *Раиса Васильевна Беляева* ; 25 декември 1912 – 19 јули 1943 година) била една од првите руски женски борбени пилоти. Таа се борела заедно со Лидија Литвјак и била заслужна за до три воздушни победи. Таа загинала во борба, од непознати причини, во 1943 година.

Ран живот
---------

Бељаева учела на технички институт за кожари во Киров. По дипломирањето, таа ја замолила својата стара пријателка Олга Јамшчикова, инструктор по летање во Ленинград, да ја научи да лета. Бељаева наскоро се покажала како ентузијастичка и неуморна. Пред војната, таа собрала повеќе од 1.000 часа лет и сто скокови со падобран, поучувајќи стотици падобранци. Таа, исто така, учествувала на многу воздушни шоуа над аеродромот Тушино, во близина на Москва.

Воена кариера
-------------

Учествувала во битката за Сталинград и летала како пилот за придружба на Никита Хрушчов.

Белјаеја загинала во несреќа на 19 јули 1943 година.

Наводи
------

1. ↑  Pennington, Reina (2003). *Amazons to Fighter Pilots - A Biographical Dictionary of Military Women (Volume Two)*. Westport, Connecticut: Greenwood Press. стр. 522–523. ISBN 0-313-32708-4.

Библиографија
-------------

* Milanetti, Gian Piero (2013). *Soviet Airwomen of the Great Patriotic War - A pictorial history*. Istituto Bibliografico Napoleone, Rome, Italy. ISBN 9788875651466.
* Milanetti, Gian Piero (2011). *Le Streghe della Notte: La storia non detta delle eroiche ragazze-pilota dell'Unione Sovietica nella Grande Guerra Patriottica* (Italian). Istituto Bibliografico Napoleone, Roma, Italia. ISBN 978-88-7565-100-8.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link) https://
* Pennington, Reina (1997). *Wings, Women, and War: Soviet Airwomen in World War II Combat*. University Press of Kansas. ISBN 0-7006-1554-7.
**Селен**, ***Levisticum officinale***, е високо повеќегодишно растение, единствен вид во родот ***Levisticum*** во фамилијата Apiaceae, потсемејство Apioideae.

Опис
----

Селенот е повеќегодишно растение со силен мирис. По две-три години достигнува височина и до два метра. Коренот е дебел и сочен, кој станува дрвенест кај постарите билки. Стебленцето е исправено, ребресто, празно и голо. Листовите се големи, жолтозелени по боја. Цветовите се собрани во штитовидни соцветија. Плодот е елипсовиден шизокарп со дебели крила, жолт или темен. Цвета во јули.

Наводи
------

1. ↑  Pimenov, M. G. & Leonov, M. V. (1993). *The Genera of the Umbelliferae*. Royal Botanic Gardens, Kew. ISBN 0-947643-58-3.
2. ↑  Downie, S. R. Plunkett, G. M. Watson, M. F. Spalik, K. Katz-Downie, D. S. Valiejo-Roman, C. M. Terentieva, E. I. Troitsky, A. V. Lee, B.-Y. Lahham, J. and El-Oqlah, A. (2001). „Tribes and clades within Apiaceae subfamily Apioideae: the contribution of molecular data". *Edinburgh Journal of Botany*. **58** (2): 301–330. doi:10.1017/s0960428601000658.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
**Катја Паскалева** (бугарски: *Катя Паскалева* 18 септември 1945

 - 23 јули 2002

) - бугарска филмска и театарска глумица.

Животопис
---------

Катја Паскалева е родена на 18 септември 1945 година во градот Петрич, Бугарија. Во 1967 година, дипломирала на Академијата за театарска и филмска уметност, каде Методи Андонов ја подучувал глума. Кариерата ја започнала во театарот Пазарџик, а потоа се приклучила кон екипата на градскиот театар во Софија. Во 1985 година, Паскалева станала дел од познатиот сатиричен театар „Алеко Константинов" во Софија.

На филм дебитирала со улога во филмот *Понеделник наутро* (1966), кој бил забранет од комунистичкиот режим во тоа време и бил за првпат прикажан во 1988 година. Позната е по улогата Марија во бугарскиот филм *Козји рог* (1972), за која добила позитивна критика. Играла во филмовите *Крајот на песната* (1971), *Вила Зона* (1975), *Матријархат* (1977), *Елегија* (1982), *Ева од третиот спрат* (1987), како и во бројни театарски претстави во театарот „Алеко Константинов" во Софија.

Починала од рак, во 2002 година, во Софија.

Наводи
------

1. ↑  За животот на Катја на 24часа (бугарски)

Надворешни врски
----------------

* Katya Paskaleva на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Калинка** (науч. *Punica granatum*, позната и како: **нар**) — листопадна овошна грмушка или мало дрво од семејството на врбиците (*Lythraceae*) висока од 5 до 8 м. Во Македонија калинката е особено застапена и најмногу расте во југоисточните краишта со влијание на средоземната клима, посебно во Валандовско, Дојранско, Гевгелиско.

Морфологија
-----------

Грмушка или мало дрво кое расте ({cvt | 5 | до | 10 | m}} високо, калинката има повеќе шилести гранки и е исклучително долга, со неколку примероци во Франција кои преживуваат 200 години.*P. granatum* може да биде долга и широка. 2 cм (0.79 ин) долга и подолжна, сјајна, тесна триаголник, цела, {{cvt | 3 | - | 7 | Цветовите се светло-црвени и пречник од 3 cм (0.098 ст) со три до седум ливчиња.

Калинката во исхраната и медицината
-----------------------------------

Калинката е едно од најстарите овошја познати на човекот. За нејзината употреба постојат записи во повеќе култури и религии, во кои калинката била почитувана како симбол на здравјето, плодноста и вечниот живот. Исто така, постојат повеќе студии кои го потврдуваат благотворното дејство на калинката врз кардиоваскуларниот и нервниот систем, како и врз коските. Тоа произлегува оттаму што калинката е богат извор на витамин Б5, калиум, алагитанин и флавоноиди. Исто така, 100 грама калинка содржат 16% од препорачаната дневна доза на витаминот Ц. Понатаму, калинката содржи фитохемикалии кои го поттикнуваат создавањето серотонин и естроген во организмот. Според клиничките испитувања, материите што ги содржи само калинката - пуницалагините - влијаат поволно врз срцето и крвните садови. Маслото од калинка има естрогенски, антивоспалителни и антимикробни својства бидејќи содржи пуницинична и елагична киселина.

Калинката како тема во уметноста и во популарната култура
---------------------------------------------------------

* „Овошник од калинки" — расказ на американскиот писател Вилијам Саројан.
* „Бојата на калинките" (ерменски: Նռան գույնը) — советски филм од 1969 година, во режија на Сергеј Параџанов.

Галерија
--------

* Калинки во Дојран, МакедонијаКалинки во Дојран, Македонија
* Калинки во Дојран, МакедонијаКалинки во Дојран, Македонија
* Калинки во Дојран, МакедонијаКалинки во Дојран, Македонија
* Калинки во Дојран, МакедонијаКалинки во Дојран, Македонија
* Калинки во Дојран, МакедонијаКалинки во Дојран, Македонија

Наводи
------

1. ↑  „*Punica granatum* L. The Plant List, Version 1". Royal Botanic Gardens, Kew and Missouri Botanical Garden. 2010.
2. 1 2
3. ↑  „Калинката го чува срцето", *Здравје*, понеделник, 3 ноември 2014, стр. 24-25.
4. ↑  Вилијам Саројан, *Се викам Арам*. Скопје: Македонска книга, 1970, стр. 25-40.
5. ↑  IMDb, The Color of Pomegranates (1969) (пристапено на 24.9.2017)
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| Османлиско-персиски војни |
| --- |
|  |
| 
Османлиско-сефевидски војни
* Битка кај Чалдиран \* 1532–1555 \* 1578–1590 \* 1603–1618 \* 1623–1639 \* 1722–1727

Поход на Надер Шах
* 1730–1736 \* 1743–1746

Последователни судири
1775–1776 \* 1821–1823
 |

 |

Градска порта, Табриз од Ежен Фландин
**Отоманско-персиската војна** во периодот од 1743 до 1746 година претставува воен конфликт меѓу Отоманското Царство и Афшаридската династија која управувала со Персија.

Позадина
--------

Новата војна меѓу двете земји започнала во 1743 година кога персискиот шах Надир побарал од османлиските власти да му биде предаден градот Багдад. Претходно Персија ги зазела Багдад и Мосул во 1623 и 1624 година, но Османлите повторно ги вратиле овие градови до 1638 година.

Договорот од Зухаб резултирал со мир меѓу двете земји за околу 85 години. По падот на Сафевидската династија, Руската и Османлиското Царство се согласиле за поделба на северозападен Кавказ и Каспискиот региопн, но по доаѓањето на Надир Шах, двете империи биле принудени да се повлечат од регионот. Во следниот период Надир започнал војна со Османлиите, а по крајот се свртел кон исток каде ја нападнал Индија.

Конфликт
--------

Персискиот шах сонувал за империја која ќе се протега од реката Инд до Босфорот. Затоа со армија од околу 200,000 војници која се состоела главно од племиња од Средна Азија ја започнал планираната кампања за заземање на Истанбул, но откако дознал дека османлиската улема се подготвува за света војна против Персија, тој се свртел кон исток. Тој го опседнал на 14 септември 1743 година Мосул која опсада траела 40 дена. Пашата од Мосул, дервишот Хаџи Хусеин Ал Џалили успеал да го одбрани градот и да го натере шахот да се повлече. Следната година бил опседнат градот Карс и по неуспешната битка кај градот шахорт започнал да ги казнува своите команданти кое довело до револт кој траел од почетокот на 1745 до јуни 1746 година. Во 1746 година бил потпишан мировен договор во градот Керден.

Договор
-------

Според договорот, граничната линија меѓу двете земји останала иста според договорот пред еден век потпишан во Зухаб (односно денешните граници меѓу Иран-Турција и Иран-Ирак), Османлиите се согласиле на верниците да одат на аџилак кон Мека, биле основани конзулатства на двете земји, биле ослободени воени заробеници од двете страни а Османлиите ги признале шиитите како петта правна секта на исламот. Освен тоа, градот Багдад останал под османлиска управа.

Наводи
------

1. ↑  Iran and the West: a critical bibliography, Cyrus Ghani, 1987, p.287
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Планински|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Планински дупчец** или **продубец** (науч. *Teucrium montanum*) — растение од јужна Европа, од Шпанија кон исток до Турција. Формира грмушки високи околу една нога, со мали листови не повеќе од еден сантиметар, и ливчиња кои цветаат жолтеникаво бели. На планинските падини свртени кон југ, може да се најде дури 2400 метри на Алпите. 

Растението им било познато на античките Грци, едно од неколкуте растенија наречени *χαμαίπιτυς*, како што спомнал Плиниј Постариот во неговото латинско дело *Historia Naturalis*.

Таксономија
-----------

Признаени се два подвида: номинираниот подвид *T. m. Монтанум* и *Т.м. helianthemoides* (Адамовиќ) Баден.

Наводи
------

1. 1 2  „Teucrium montanum L.". *Plants of the World Online*.
2. ↑  „Search".
3. ↑  Bollinger, Markus (1986). *Arbustos*. Barcelona, Spain. ISBN 84-87535-15-1.
4. ↑  „Greek-English Lexicon". *perseus.tufts.edu*. Tufts. Посетено на 22 септември 2023.
Координати: 52°05′12″ N; 4°17′44″ E﻿ / ﻿52.0866° СГШ; 4.2955° ИГД﻿ / 52.0866; 4.2955

**Палата на мирот** — административна зграда на меѓународното право во Хаг, Холандија. Во неа се наоѓа Меѓународниот суд на правдата, Постојаниот арбитражен суд (СПС), Хашката академија за меѓународно право и Библиотеката на палатата на мирот.

Палатата официјално била отворена на 28 август 1913 година и првично била изградена за да обезбеди дом за СПС, суд создаден од Хашката конвенција од 1899 година. Андреј Диксон Вајт, чии напори биле инструменти за создавање на судот  обезбедени од шкотско-американскиот челичен магнат Ендру Карнеги 1,5 милиони долари (40.000.000 долари, прилагодени за инфлација) за изградба на Палатата на мирот. На 8 април 2014 година, на Палатата на мирот ѝ бил доделен називот „Европско наследство".

Историја
--------

Палатата на мирот во ХагПалатата на мирот во Хаг
Градбата на палатата започнала во 1907 година и завршена била со инаугурационата церемонија на 28 август 1913 година. Пред капијата е поставен пламен на вечниот мир.

Наводи
------

1. 1 2  Suter, Keith (1986). *Alternative to War: Conflict Resolution and the Peaceful Settlement of International Disputes*. **2**. Women's International League for Peace and Freedom. стр. 100. ISBN 9780909506155.
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2018-07-14. Посетено на 2018-10-09.