recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Јакуп Сатар** (отомански турски: **يعقوب ﺳﺘﺎﺮ**; роден на 11 март 1898 година - починал на 2 април 2008 година, на 110 години) се верува дека бил последниот турски ветеран од Првата светска војна. Починал на 110 години.

Роден на Крим, Сатар се приклучил на армијата на Отоманското Царство во 1915 година. На 23 февруари 1917 година, тој бил заробен од страна на Британците во Втората битка на Кут во кампањата во Багдад. Тој бил ослободен по завршувањето на војната, Сатар тогаш служел во силите на Мустафа Кемал Ататурк во Турската војна за независност, која траела од 1919 до 1923 година.

Непосредно пред неговиот 110-ти роденден, тој бил лекуван од мала инфекција во воената болница пред да биде пуштен дома, каде што живеел со својата ќерка во областа Сеитгази во Ескишехир. Тој починал наскоро откако наполнил 110 години.

Неговите спомени од војната за независност и неговиот секојдневен живот заедно со оние на уште двајца ветерани, Омер Ќујук и Вејсел Туран, се прикажани во документарниот филм „*Son Buluşma"* (2007) (англиски: *The Last Meeting*) од Несли Чилгечен.

Наводи
------

1. ↑  yakup satar, ultime vétéran de l'Empire Ottoman, dernier survivant turque de la première guerre mondiale
2. ↑  Times obituary
3. ↑  „Independence War veteran released from hospital". 2008-02-26. Архивирано од изворникот на 2008-03-04. Посетено на 2021-04-19.
4. ↑  Beyazperde[*мртва врска*] (турски)

Надворешни врски
----------------

* Тајмс: Некролог Јакуп Сатар
* Тајмс: Јакуп Сатар, последниот турски ветеран од Првата светска војна, кој исто така се бореше за независност на Турција
* Архивирано на 26 август 2014 г.
**Мечкин Поток** се спушта од врвот на фотографијата за да се придружи на **потокот Мечкин Дол**на дното на фотографијата, формирајќи го Крик Сан Францискито во биолошкиот резерват Џаспер Риџ, Универзитетот Стенфорд, Калифорнија.
**Мечкин Поток** (англиски: *Bear Creek*) или **потокот Мечкин Дол** (англиски: *Bear Gulch Creek*) е поток во должина од 10,6 km кој тече во југоисточен правец. Изворот му е северно од врвот Сиера Морена во Сантакрушките планини, близу селото Кингз Маунтин во округот Сан Матео, Калифорнија, САД. Мечкин Поток тече низ гратчето Вудсајд, пред да се спои со потокот Корте Мадера. Со нивното спојување во биолошкиот резерват „Сртот Џаспер" кај Стенфордовиот универзитет, тие постануваат потокот Сан Францискито.

Наводи
------

1. ↑  „USGS TNM 2.0 Viewer". *web.archive.org*. 2012-03-29. Архивирано од изворникот на 2012-03-29. Посетено на 2020-05-09.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. ↑  „GNIS Detail - Morena Sierra". *geonames.usgs.gov*. Посетено на 2020-05-09.[*мртва врска*]
3. ↑  „GNIS Detail - Bear Creek". *geonames.usgs.gov*. Посетено на 2020-05-09.[*мртва врска*]
4. ↑  Leidy, Robert A. (2005). „Historical Distribution and Current Status of Steelhead/Rainbow Trout (Oncorhynchus mykiss) in Streams of the San Francisco Estuary, California" (PDF). Посетено на 2020-05-09.
**Меѓународно астростатистичко здружение** ― непрофитна професионална организација за астростатичари. Астростатистиката како дисциплина е составена од астрофизичари, статистичари и оние од информатичките науки кои имаат интерес за статистичка анализа и податочно рударење на астрономски податоци. Здружението е основано како независна организација во август 2012 година од страна на Астростатистичкиот комитет и мрежата на Меѓународниот статистички институт (МСИ).

Главната цел на МАЗ е да ја поттикне соработката помеѓу статистичарите и астрофизичарите. Со Здружението раководи Советот на МАЗ, составен од претставници од Астростатистичкиот комитет на МАЗ и работните групи за астростатистика на Меѓународниот астрономски сојуз (МАС) и Американското астрономско друштво (ААД). МАЗ има своја конвенција во соработка со Светскиот статистички конгрес на МСИ.

Во април 2014 година, била создадена независна група со поддршка на МАЗ, Космостатистичка иницијатива (Cosmostatistics Initiative (COIN)), со која претседавала д-р Рафаел С. де Суза Архивирано на 4 јуни 2023 г.. Иницијаивата е светски напор кој има за цел да создаде меѓудисциплинарна заедница околу проблемите водени од податоци во астрономијата. Таа била створена да промовира иновации во сите аспекти на академските научни истражувања.

Претседатели и мандати на МАЗ

* 2012–2017 Џозеф Хилбе (Соединети Држави)
* 2018-до денес Џогеш Бабу (Соединети Држави)

Поврзано
--------

* Список на астрономски друштва

Наводи
------

1. 1 2 3  „International Astrostatistics Association : An Overview". Asaip.psu.edu. Архивирано од изворникот на 8 декември 2014. Посетено на 4 јуни 2023.
2. ↑  „ISI - INTERNATIONAL STATISTICAL INSTITUTE : ISI Committee". Isi.cbs.nl. Архивирано од изворникот на 2018-10-12. Посетено на 4 јуни 2023.
3. ↑  „Astrostatistics and Astroinformatics Portal". Asaip.psu.edu. Посетено на 4 јуни 2023.
4. ↑  „The Cosmostatistics Initiative: COIN". cosmostatistics-initiative.org.

Надворешни врски
----------------

* Почетна страница на МАЗ
* Преглед на МАЗ
* Комитети на МСИ Архивирано на 12 октомври 2018 г.
* Портал за астростатистика и астроинформатика : Почетна страница на МАЗ
* КОИН: Космостатистичка иницијатива
Ливада на Алпар во националниот парк
**Национален парк Кискунсаг** е национален парк лоциран во Дунав-Тиса Интерфлув главно во округот Бач-Кискун, Унгарија. Создаден е во 1975 година и УНЕСКО го прогласил за биосферен резерват. Паркот зафаќа површина од 530 kм 2 и се протега низ регионот Мала Куманија (Кискунсаг) на Големата унгарска рамнина.

Карактеристики
--------------

Тоа не е единствена територија, туку опфаќа седум различни единици, расфрлани низ целата област.

Еден од нив е Пушта на Кискунсаг каде се одржуваат годишни настани кои го оживуваат стариот овчарски живот и обичаите на сточарството.

Друго е езерото Колон во близина на градот Изак. Познат е по мочуришните желки, чапјите, пространствата од недопрени трски и девет видови орхидеи кои растат во околината. Интересен природен феномен се песочните дини во околината на Филипа. Се вели дека тие се движат под поволни услови на ветер.

Географија
----------

Во алкалните езера на Мала Куманија флора и фауна која е застапена е од посебна вредност. Езерата обезбедуваат привремен дом за десетици илјади птици преселници. Овој орнитолошки рај е и биосферен резерват на УНЕСКО. Езерото Селид во близина на Калоча, езерото Вадкерт од Шолтвадкерт, езерото Кунфехер и езерото Сос кај Кискунхалас се идеални места за капење и кампување.

Во рамките на националниот парк има многу туристички патеки, студиски патеки и видиковци; сето тоа придонесува за уникатно искуство на Кискунсаг. Главниот центар за посетители на Националниот парк Кискунсаг, наречен „Куќа на природата", се наоѓа во Кечкемет.

Галерија
--------

* Black-winged stilt Долгонога шлука
* European roller Модроврана
* Coronella austriaca (smooth snake) *Планински смок*(смок)
* Menyanthes *Водна детелина*
* Open-air museum in ÓpusztaszerМузеј на отворено воОпустазер
* White-tailed eagle Белоопашест орел
* Great bustard Голема дропла

Поврзано
--------

* Список на национални паркови на Унгарија
* Пуста

Наводи
------

46°53′N 19°24′E﻿ / ﻿46.883° СГШ; 19.400° ИГД﻿ / 46.883; 19.400
**Националниот парк Вилсанди** е морско заштитено подрачје во парохијата Сарема, округот Саре, Естонија. Вклучува дел од островот Вилсанди, голем број помали острови, соседните делови на западниот дел на Сарема, вклучувајќи го и полуостровот Харилаид.

Историја
--------

Паркот прераснал во резерват за птици основан во 1910 година. Тој е високо чувствителен екосистем, кој се користи како место за застанување и одмор од страна на многу птици преселници, како што се гуските и како место за размножување и гнездење за над 247 видови птици, од кои најзастапена е обичната патка. Една третина од сите заштитени растителни видови во Естонија може да се најдат и во националниот парк.  Ловот е апсолутно забранет. Овој парк е популарна туристичка дестинација и за Естонците и за странските посетители, особено од Финска.

Поврзано
--------

* Заштитени подрачја на Естонија
* Список на национални паркови на Балтикот
* Список на заштитени подрачја на Естонија
* Список на локалитети Рамсар во Естонија

Наводи
------

1. ↑  Vilsandi Rahvuspark in Estonia Protected Planet
2. ↑  Taylor, Neil (2010). *Estonia* (6. изд.). Bradt Travel Guides. стр. 9. ISBN 978-1-84162-320-7.

Надворешни врски
----------------

* Националниот парк Вилсанди (на естонски)
* Националниот парк Вилсанди во Естонскиот државен центар за управување со шумите (РМК)
**Лазар Манчевски - Пинџур** бил македонски поет и раскажувач.

Животопис
---------

Манчевски е роден на 21 ноември 1922

 година во Неготино. Починал на 7 февруари 1997

 година во Скопје. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работел како советник во Работничкиот универзитет „Кочо Рацин" во Скопје. Член на ДПМ од 1968 година. Автор е на книгите: Песни за татковината (поезија, 1961), Поцврсти од камен (драма, 1961), Градот и љубовта (поезија, 1963), Разорани лаки (поезија, 1964), „Ми заплакало селото Ваташа" (поезија, 1966), Дијалектика на празникот (поезија, 1966), Делото на едно дете (раскази, 1972), Камен и корен (поезија, 1974), Болка во одот (поезија, 1979), Алови утра (поезија за деца, 1979), Луда Мара (поезија, 1980), Татко, кажи ми (поезија за деца, 1981), Опеани херојства (поезија, 1982), Крвоток (поезија, 1990), Раѓање на денот (раскази, 1990), Патриотски созвучја (поезија со музика, 1991), Сончева далга (поезија, 1992), Пред ново време - песни и стихотворенија, 1941-1944 (поезија, фототипско издание објавено во 1993), Спознанија (поезија, 1995), Кога стапнав на оваа земја (поезија, 1995).

Посмртно прогласен за почесен граѓанин на Неготино
--------------------------------------------------

Со одлука на Советот на општина Неготино познатиот поет и романописец Лазар Манчевски- Пинџур посмртно е прогласен за почесен граѓанин на општина Неготино. На ден 11 ноември 2013 ова високо признание, во негово име беше доделено на член на неговото потесно семејство. Симболичниот клучот од градот Неготино на член од неговот семејство, му го врачи градоначалникот на општина Неготино Ванчо Апостолов.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 152.
2. ↑  „ЛАЗАР МАНЧЕВСКИ ПОСТХУМНО ПРОГЛАСЕН ЗА ПОЧЕСЕН ГРАЃАНИН НА НЕГОТИНО".. 11.11.2013. На `|first=` му недостасува `|last=` (help); Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help); Надворешна врска во `|work=` (help)
Џамија во Гуња
**Џамија во Гуња**, верски објект на муслиманите во Гуња.

Историја
--------

 Внатрешноста на џамијата во Гуња.
Не се знае точно кој и кога муслиманите првпат се преселиле во Гуња. Освен што биле земјоделци, муслиманите работеле и во циглани, како шумски работници или како кираџии во Спачванските шуми.

Според споменикот на Парохиската управа, во Гуња 1921 г во 1933 година, еден муслиман ја спомнал и „состојбата на душата", а во 1933 година и првиот се склучил и т.н мешан брак. Масовното пристигнување на муслиманите во Гуња и околните градови на Славонија било за време на Втората светска војна, кога поголемиот дел од денешна Хрватска и цела Босна и Херцеговина биле дел од НДХ, кога многу муслимани од источна Босна бегајќи од ужасите на војната нашле засолниште како бегалци во Гуња и други места во Славонија. Преселбите биле од 1942 година до повоената 1946 година. Денешните муслимани се Гуњи, се Бошњаци.

Џамијата во Гуња е првата и најстара џамија во Хрватска. Изградена е и официјално отворена на 28 септември 1969 година Изградена е на земјиште што за оваа намена го подарил брачниот пар од Гуња - Исмет и Изета Чандиќ. Првиот имам во џамијата бил Хасан еф. Суљкановиќ, а од 1981 имам е Идриз еф Бешиќ. Мустафа Корајац го извршил аџилакот во 1971 година и се смета за прв хаџ на овој дел на Хрватска. Вкупно 14 луѓе од Гуња ја извршиле петтата основна исламска обврска на аџилакот и се здобиле со титулата хаџ. 

Џамијата до 1999 година била покриена со класичен четирикрен покрив, а потоа со помош на Генералната исламска лига „Рабите", општина Гуња и мештаните, била реновирана и покриена со купола. Архитектонското решение е направено од архитектот Фарук Мужуровиќ од Загреб. 

Освен џамијата, во Гуња од 1960 има и посебни муслимански гробишта, во кои биле закопани стотици бегалци за време на големосрпската агресија во Босна и Херцеговина, па освен што е муслиман може да се нарече и „бегалец".

Во Гуња, во непосредна близина на џамијата во 1995 започнала изградбата на исламскиот центар.

Покрај тоа што ја има најстарата џамија во Хрватска, Гуња е првото место на територијата на поранешна Југославија каде исламската веронаука е воведено во основно училиште - една недела по католичкото образование. Исламска веронаука во учебната 2007/08 година. Присуствувале 202 ученика.

Наводи
------

1. ↑  „Historijat izgradnje Islamskog centra Rijeka". medzlis-rijeka.org. 5. kolovoza 2017. Архивирано од изворникот на 16. studenoga 2020. Посетено на 2020-11-14. Проверете ги датумските вредности во: `|date=, |archive-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Меџлис на исламската заедница во Гуња
Копјаник
 Стрелец
**Индијците во Чикаго** ( *Стрелец и* копјаник) се две бронзени коњички скулптури што стојат на Конгрес Плаза на западниот влез на големиот Грант парк во Чикаго, САД. Скулптурите се направени во Загреб од страна на хрватскиот скулптор Иван Мештровиќ, а се поставени во Чикаго во 1928 година. Создавањето на скулптурите било финансирано од Фондацијата Бенџамин Фергусон. Тие се високи околу пет метри, а платформата достигнува речиси единаесет метри должина.

*„Најдобрите монументални скулптури на Мештровиќ се неговите Индијанци во Чикаго; тие не се премногу очигледно стилизирани: мускулите на коњаникот се речиси анатомски реални.* *(...) Овие статуи покажуваат колку се поважни вистинските скулптурни чувства од идеологијата, а Мештровиќ едвај знаел ништо за идеалите на американските Индијанци*. Иако првично сакал да постави *по* една скулптура на каубој и Индијанец, тој се одлучил за домородните Американци со цел да го зачува споменот на индиските племиња кои некогаш живееле во прериите на Илиноис. Особеноста на овие скулптури е тоа што на фигурите им недостасува оружје. Отсуството на оружје е намерно затоа што уметникот сметал дека е подобро да ги остави на имагинацијата, притоа фокусирајќи го вниманието на силните линии на човечката и животинската мускулатура, и линеарните обрасци на коњски гриви, опашки и пердуви на главите на фигурите. Иако коњите повеќе личеа на оние од неговиот роден крај отколку на американските воини од преријата, Мештровиќ сакал и успеал со нив да ја покаже живоста на Чикаго.

 Влезот во Грант Парк во близина на авенијата Мичиген, врамен од двете страни со *Стрелецот* и *Спирмен* на Мештровиќ

Наводи
------

1. ↑   [Grant Park Sculptures Grant Park Sculptures] Проверете ја вредноста `|url=` (help). Отсутно или празно `|title=` (help)
2. ↑  Keckemet, Duško. *Ivan Meštrović*, McGraw-Hill Book Company, New York, 1976.
3. 1 2  „Grant Park Sculptures". Архивирано од изворникот на 6. ožujka 2021. Посетено на 1. listopada 2020.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
4. ↑  Koenig, Wendy; Badowski, Christine (22. kolovoza 2013.). „The Bowman and the Spearman". *Chicago Public Art*. Посетено на 1. studenoga 2016.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)
**Алфред Фреди Крупа** (14 јуни 1971 година, Карловац, Југославија) ​​е хрватски современ сликар. Мултидисциплинарниот уметник Алфред Фреди Крупа се смета за пионерска сила во движењето New Ink Art, за кое се здоби со меѓународно признание.

Крупа дипломира во 1995 година на Ликовната академија на Универзитетот во Загреб. Крупа исто така студирал Историја на уметност (недипломски истражувања) на Универзитетот во Загреб (1997,1998) и во 1998/99 како студент на постдипломски студии на Универзитетот Токио Гакугеи (東京 学 芸 大学) или Гакудаи (学 大).

Од октомври 2020 година, со Индексот на историска популарност на Институтот за технологија во Масачусетс (HPI) од 47.05, Алфред Фреди Крупа е 80-тиот најпознат жив сликар, 5-тиот најпознат хрватски сликар и најпознатиот жив хрватски сликар.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2020-10-21. Посетено на 2020-12-25.
2. ↑  Dr. Andreas Beyer, Dr. Bénédicte Savoy, Dr. Wolf Tegethoff (Hrsg.), ALLGEMEINES KÜNSTLERLEXIKON (AKL) Die Bildenden Künstler aller Zeiten und Völker (The visual artists of all times and peoples), band/volume 82 (ISBN 9783110231878), De Gruyter-Berlin, 2014
3. ↑
4. ↑
5. ↑  (C. Shannon, Z. Gerber, V. Lasić, R. Yakata "Alfred Freddy Krupa", ITG-Zagreb, 2014)European Library: Monograph Alfred Freddy Krupa (ISBN 9789537167455, authors Zvonimir Gerber, Casey Shannon, Ransui Yakata, Višnja Lasić)
6. ↑  Yu, A. Z. et al. (2016). Pantheon 1.0, a manually verified dataset of globally famous biographies. Scientific Data 2:150075. doi: 10.1038/sdata.2015.75
7. ↑
8. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Алфред Фреди Крупа" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 305600435
* LCCN: no2017000688
* ISNI: 0000 0004 2156 4702
* GND: 106052757X
* BNF: cb473055983 (податоци)
* ResearcherID: AAE-4008-2020
* ULAN: 500355803

 |

 |
**Сето Лело** е традиционално полифонско пеење на балто-финскиот народ Сето кој живее на крајниот југоисточен дел на Естонија ( Верска општина во областа Пилвамау ), познат како *Сетомаа* ( естонски од *sota maata*, т.е. „земја на војната"  ). и од другата страна на границата, на запад од руската општина Печорске во регионот Псков. Денес, Лело е основата на современиот идентитет на Сето и затоа во 2009 г. впишан на листата на УНЕСКО за нематеријално светско наследство во Европа.

Во своите обичаи, Сетите зачувале многу претхристијански елементи кои се сметаат за оригинални балтички, како што е шаманското пеење на руни - песни во скалата Калевала (или хорското пеење леело. Овие последни, традиционални мелодии, ги изведуваат пејачи во народни носии, при што главниот пејач ( *Лелеоса* ) пее стих на кој се приклучува целиот хор на последниот слог, т.н. пеење *торо*, кое потоа го повторува целиот стих. Иако песните се учат од поранешни познати пејачи, вештината на компонирање и импровизација е белег на извонредноста на главниот вокал. Забележано е дека најдобрите водечки вокалисти можеле да запаметат до 20.000 различни линии.

Повеќето хорови се исклучиво женски, така што за „Денот на кралевите", секој 1 Август тие ја избираат најдобрата пејачка која се закитувала со титулата „Мајка на песната". Сето Лело некогаш ја следел секоја активност на селската заедница Сето, но денес е зачувана само на сцените како централна, жива и високо ценета традиција на сетската култура.

Денес, хоровите Лело се многу популарни меѓу туристите, но тие се и гордост на заедницата Сета, која ги смета за олицетворение на нејзиниот идентитет.

Наводи
------


1. ↑  PassportMagazine - The Seto People (англиски) Preuzeto 15. prosinca 2012.
2. 1 2  Seto Leelo, Seto polyphonic singing tradition na UNESCO-ovim službenim stranicama (англиски) Preuzeto 14. prosinca 2012.
3. ↑  Seto mitmehäälsus Архивирано на 4. ožujka 2016.. na setomaa.ee, Preuzeto 14. prosinca 2012.
4. ↑  Seto kultura Архивирано на 8. prosinca 2015.. na Setomaalla Visit Estonia, Preuzeto 14. prosinca 2012.
**Јурај Хабделиќ** 17 април или 27 ноември 1609 – 27 ноември 1678) бил хрватски лексикограф, писател и исусов свештеник.

Биографија
----------

Роден е во Старо Чиче, негови родители биле Болдижар Хабделиќ и Маргарита Краљиќ. Средно училиште учел во гимназија во Загреб, студирал филозофија во Грац и теологија во Трнава. Работел како учител во Риека, Вараждин и Загреб каде станал ректор на Језуитскиот колегиум и управител на богославијата. За време на неговиот ректорат, гимназијата ја посетувал Павао Ритер Витезовиќ, кој на свој начин ќе ја продолжи лингвистичката работа на Хабделиќ, но на различни основи од оние што ги учеле во Језуитската гимназија. 

 Корица на книгата на Хабделиќ од 1674 година *Првиот грев на нашиот татко Адам*
Иако прозата на Хабделиќ навистина не одговара на модерната дефиниција на литературата, неговото дело е сепак моќно и свежо, особено во богатството на јазикот што го користи. Неговите трудови се од морално - дидактички прашања, од кои прво е *Огледало на Света Марија* објавено во Грац во 1662 година. 

 *Речник*, прво издание од 1670 година
Христијанскиот морал е главната тема на книжевното дело на Хабделиќ, но бидејќи човекот е склон кон кршење на овие строги христијански норми и лесно се препушта на гревот, ова е главната книжевна преокупација на Хабделиќ. Неговата книга наменета за јавна употреба, *Првиот грев на нашиот татко Адам*, издадена од **Конгрегација за евангелизација на народите**, имала 1200 страници и претставува слика на падот на човекот и неговата склоност кон грев. Она што е особено важно е способноста на Хабделиќ преку таа главна тема да ги анализира сите делови на општеството: благородниците, граѓаните, селаните, а не го поштедил ниту свештенството. 

Пишувал за актуелните настани во Хрватска во тоа време ( Зринско-франкопанска завера или Востание на Матија Губец на чело со Матија Губец), тој се открива како поддржувач на постојниот поредок. Тој го сметал селскиот бунт како „нестабилност на обичниот народ" и нивната склоност кон хаотично однесување, а заговорот како „ароганција кон големото благородништво". 

Хабделиќ пишувал на кајкавски дијалект и се покажал како експерт во говорот на обичните луѓе. Во исто време тој бил противник на вообичаени, профани работи во кои ги вклучувал и народни песни, поучувајќи ги своите читатели да ги отфрлат „срамните, безбожните и нечистите песни". 

Со своето дело *Речник или словенски зборови* од 1670 година, тој зазема истакнато, иако лаичко, место во историјата на хрватската литература и лингвистика. Имено, без посебни лингвистички знаења и пишување за училишни трудови, пишувал хрватско - латински речник. Неговото вкупно дело е огледало на христијанската посветеност со бројни примери од језуитската и друга религиозна литература, но и панорамска слика на Хрватска во негово време. Хабделиќ починал во Загреб.

Наводи
------

1. ↑  Milorad Živančević (1971). Živan Milisavac (уред.). *Jugoslovenski književni leksikon* [*Yugoslav Literary Lexicon*] (српскохрватски). Matica srpska. стр. 147 –.
Музеј на злато Далонега
**Историскиот локалитет на Музејот на злато Далонега** е историски локалитет во државата Џорџија сместен во Далонега што ја одбележува првата златна треска во Америка и рударската историја на округот Лумпкин. Музејот е сместен во историската **судска куќа Олд Лампкин**, изградена во 1836 година и сместена во центарот на градскиот плоштад. Тоа е најстарата преживеана окружна судница во државата. Во музејот се сместени многу артефакти од златната треска од 1836 година, вклучително и златни грутки, златни монети и златна опрема, како и продавница за едукативни филмови и подароци.

Годишни настани
---------------

* Денови на златна треска (октомври)
* Божиќна прослава на старата мода на Далонега (декември)
* Отворен музеј на злато Далонега (декември)

Галерија
--------

* judge's chamberсудскиот совет
* jury roomсоба на жири
* theater / courthouseтеатар / судница
* museum exhibitмузејска поставка
* museum exhibitмузејска поставка

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Државниот историски локалитет Музеј на злато Далонега
* „Златото на Тар во ридовите Тар": ископување злато и злато во Грузија, 1830-1940 од Дигиталната библиотека на Џорџија

34°31′58″N 83°59′06″W﻿ / ﻿34.53267° СГШ; 83.98488° ЗГД﻿ / 34.53267; -83.98488



1. ↑  „Dahlonega Gold Museum Historic Site". Georgia State Parks & Historic Sites. Архивирано од изворникот на 2008-03-17. Посетено на 2008-03-26.
2. ↑  Jay Clarke (2003-07-20). „Tourists are the Modern-Day Miners in Dahlonega". *The Buffalo News*. Посетено на 2008-03-26.
3. ↑  Stephen Gurr (2008-02-29). „Last of Dahlonega Miners is Gone". *The Gainesville Times*. Архивирано од изворникот на 2013-01-23. Посетено на 2008-03-26.
**Николае Георге** (романски: *Nicolae Gheorghe*, 12 ноември 1946 – 8 август 2013) бил романски активист. Тој е познат по своето делување за подобрување на правата на Ромите во Романија.

Биографихја
-----------

Основачот на модерното движење на Ромите, почнувајќи од Романија за време на комунистичкиот режим и го продолжил до својот последен момент. Посетувал воена академија. Николае Георге ја започнал својата милитантна работа уште во 1970-тите, кога активно бил вклучен во промовирањето на правата на Ромите во Романија. Во тоа време, Ромите се соочуваале со многу форми на дискриминација и социјална исклученост. Во 1972 година дипломирал филозофија и социологија. Во 1974 година, тој ги проучувал малцинствата за владата. По 1989 година, тој бил назначен за експерт за малцинствата за романската влада.

Тој бил активист за правата на Ромите. Во 1993 година го основал Центарот за социјални интервенции и студии. Во 1998 до 1999 година, тој помогнал во формирањето на Работната група на ромските здруженија.

ЦСИС
----

Ромската организација ЦСИС, основана од Николае Георге во 1993 година, е романска невладина организација посветена на промовирање на правата на Ромите и борба против дискриминацијата со која се соочуваат. Една од најважните цели на ЦСИС има за цел да промовира еднакви права за Ромите во Романија, да се бори против дискриминацијата и да ја подобри нивната социјална вклученост. Организацијата работи на подигање на јавната свест, обезбедување правна помош за Ромите и застапување за инклузивни јавни политики.

Дела
----

* Николае Георге; Анджеј Мирга (12 март 2001). „Ромите во дваесет и првиот век: политичка студија". *Eurozine*. Архивирано од изворникот на 1 November 2013. Посетено на 17 August 2013.
* „Романија ги намалува обврските кон Ромите". *The Guardian*. 3 ноември 2010.

Наводи
------

1. ↑  „Nicolae Gheorghe [Rombase]". Ling.uni-graz.at. Архивирано од изворникот на 2013-08-17. Посетено на 2013-08-25.
2. ↑  „Nicolae Gheorghe". *The Economist*. August 17, 2013.
3. ↑  „Nicolae Gheorghe 1946-2013". European Roma Rights Centre. 9 August 2013.

Надворешни врски
----------------

* "Николае Георге", *Фондација европска ромска култура*
* Vasile Ionescu. „A murit Nicolae Gheorghe, reformatorul Mişcării internaţionale a rromilor". Adevarul Holding.
* Интервју со Георге
Маршрутите на различни ликови од винландските саги до територијата на современа Америка
**Сага за Гренланѓаните** (исландски: *Grænlendinga saga*) — исландска сага што ги опишува викиншките експедиции на Гренланд и Северна Америка. Оваа сага е една од двата главни книжевни извори (другиот е *Сага за Ерик Црвениот*) што даваат информации за стапнувањето на Викинзите на американскиот континент и нивните обиди за колонизација. Зачуваниот препис на сагата е направен во XIV век, а оригиналот од XIII век е изгубен. Настаните опишани во самата сага се случиле помеѓу 970 и 1030 г.

Содржина
--------

Сагата започнува со доаѓањето на Ерик Црвениот во Гренланд, кој ја основа првата нордиска населба на островот. Ги следи животите на неговите потомци, особено сосредоточувајќи се на неговиот син, Лејф Ериксон, кој е заслужен за откривањето на Винланд, за кој се верува дека е денешен Њуфаундленд.

Централниот заплет се врти околу заемнодејствата помеѓу нордиските доселеници и домородните народи со кои се среќаваат во Винланд. Овие средби се движат од мирно тргување до насилни судири, истакнувајќи ја сложеноста на културната размена и колонизацијата.

Поврзано
--------

* Исландски саги
* Винландски саги
* Сага за Ерик Црвениот
* Ерик Црвениот
* Лејф Ериксон

Наводи
------

1. ↑  The Sagas of Icelanders (Penguin Books. Örnólfur Thorsson, ed. 2001, p. 626.)
2. ↑  „The Saga of the Greenlanders". *Books & Boots* (англиски). 2014-05-12. Посетено на 2024-04-07.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сага за Гренланѓаните" на Ризницата ? |
**Boyz II Men** (транскрипција: *Бојс ту мен*) ― американска вокална група од Филаделфија, препознатлива по емотивните балади и а-капела хармонијата во нивните песни. Групата била основана во 1985 година, а во неа членуваат: баритонот Нејтан Морис и тенорите Вања Морис и Шон Стокман. Во текот на 1990-тите, Boyz II Men биле квартет со бас-пејачот Мајкл Мекари, кој во 2003 година ја напуштил групата поради здравствени проблеми и подоцна му била дијагностицирана мултипла склероза.

Во 1991 година, по објавувањето на нивните синглови „Motownphilly" и „It's So Hard to Say Goodbye to Yesterday",групата ги забележала првите успеси; двата сингла се пласирале во топ-5 на *Billboard* Hot 100. Нивниот сингл од 1992 година, „End of the Road" се искачил на врвот на топ-листата и поставил тогашен рекорд со поминати 13 недели на оваа позиција. Boyz II Men двапати го соборувале овој рекорд со сингловите „I'll Make Love to You" и „One Sweet Day" (со Мараја Кери), кои биле на прво место на топ-листата 14 и 16 недели, соодветно. Откако „On Bended Knee" ја истиснал од прво место песната „I'll Make Love to You", Boyz II Men станале трети музичари, по Битлси и Елвис Присли, кои успеале една своја песна да ја заменат со друга на врвот на *Billboard* Hot 100. Поради овие успеси, списанието *Билборд* од 1987 до 2012 година ги ставало Boyz II Men на прво место на нивниот список од „Најдобри машки групи".

По заминувањето на Мекари, Boyz II Men продолжиле да настапуваат како трио. Нивниот најнов студиски албум, *Under the Streetlight*, бил објавен во 2017 година. Boyz II Men освоиле четири Греми награди.

Членови
-------

### Сегашни членови

* Нејтан Морис (1985-денес)
* Вања Морис (1987-денес)
* Шон Стокман (1988-денес)

### Поранешни членови

* Мајкл Мекари (1988-2003)
* Марк Нелсон (1985-1990)
* Џорџ Балди (1985-1988)
* Џон Шотс (1985-1988)
* Маргерит Вокер (1985-1988)

Дискографија
------------

Студиски албуми
* *Cooleyhighharmony* (1991)
* *Christmas Interpretations* (1993)
* *II* (1994)
* *Evolution* (1997)
* *Nathan Michael Shawn Wanya* (2000)
* *Full Circle* (2002)
* *Throwback, Vol. 1* (2004)
* *The Remedy* (2006)
* *Motown: A Journey Through Hitsville USA* (2007)
* *Love* (2009)
* *Covered: Winter* (2010)
* *Twenty* (2011)
* *Collide* (2014)
* *Under the Streetlight* (2017)

Наводи
------

1. ↑  „Boyz II Men Dishes On Mike, Their Estranged Fourth Member". *The Huffington Post*. Посетено на 2014-10-30.
2. ↑  Billboard. „(Boyz II Men > Charts & Awards > Billboard Singles)". *AllMusic*. Посетено на 2010-05-16.
3. ↑  Празен навод (help)
4. ↑  Празен навод (help)
5. ↑  „Boyz II Men Release New Album UNDER THE STREETLIGHT Available October 20, 2017". Архивирано од изворникот на 2017-10-10. Посетено на 2021-04-21.

Надворешни врски
----------------

* **Не пронајдов URL. Укажете URL овде или ставете го на Викподатоците.**
* Boyz II Men — AllMusic (англиски)
Дел од стариот ракопис од XIII век
**Сага за Ерик Црвениот** (исландски: *Eiríks saga rauða*) — исландска сага за патувањата на викинзите во Северна Америка. Сагата ги раскажува настаните што довеле до прогонство на Ерик Црвениот, како тој го открил Гренланд и основал населба таму, откривањето на Винланд од страна на Лејф Ериксон, синот на Ерик Црвениот за време на патувањето кога викиншкиот брод на Лејф излетал од правецот, како и животот и експедициите на Торфин Карлсефни и неговата жена Гудрид. Оваа сага е една од винландските саги посветена на откривањето на Америка многу години пред Колумбо.

Сагата го следи историскиот период од X–XI век, напишана е многу подоцна од настаните на кои се однесува, но веројатно пред 1265 г. Таа е една од двата книжевно-историски ракописи (покрај *Сагата за Гренланѓаните*).

Поврзано
--------

* Исландски саги
* Винландски саги
* Сага за Гренланѓаните
* Ерик Црвениот

Наводи
------

1. ↑  „Biography – THORFINNR karlsefni THORDARSON – Volume I (1000-1700) – Dictionary of Canadian Biography". *www.biographi.ca*. Посетено на 2024-04-09.
2. ↑  Halldór Hermannsson, "Eiríks saga rauða *or* Þorfinns saga karlsefnis ok Snorra Þorbrandssonar", *Bibliography of the Icelandic Sagas and Minor Tales*, Islandica 1, Ithaca, New York: Cornell University Libraries, 1908, OCLC 604126691, p. 16.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сага за Ерик Црвениот" на Ризницата ? |

* Сага за Ерик Црвениот на англиски

* Сага за Ерик Црвениот преведена на руски
**Природен парк Русенски Лом** (бугарски: *Природен парк Русенски Лом*) ― заштитено подрачје во Општина Иваново, Област Русе, северна Бугарија. Паркот е основан на 26 февруари 1970 година, со цел да се заштити кањонот Русенски Лом, последната значајна десна притока на Дунав. Паркот зафаќа површина од 3,408 хектари.

Областа на паркот била населена во праисторијата. Помеѓу 12 и 14 век, за време на Второто Бугарско Царство, областа станала привлечна за монасите и биле основани неколку пештерски манастири. Како резултат на ова, тој стана значаен културен центар. Откако Отоманската Империја ја освоила областа, тие почнале да се распаѓаат. Остатоците од манастирите сега се дел од Ивановските карпести цркви кои се сместени во паркот и се светско наследство.

Кањонот е изолиран, што овозможува создавање на природна средина која ги комбинира карактеристиките на медитеранската и централноевропската фауна и флора. Голем дел од областа е покриена со шума.

Природниот парк е главна туристичка атракција. Главните активности во паркот вклучуваат посета на цркви издлабени во карпи, рафтинг и посета на пештери.

Наводи
------

1. ↑  „За парка" (Bulgarian). Rusenski Lom Nature Park. Архивирано од изворникот на 2017-02-18. Посетено на 5 January 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Rusenski Lom Nature Park". Danube-Auen National Park. Посетено на 3 January 2017.
3. ↑  „Култура" (Bulgarian). Rusenski Lom Nature Park. Архивирано од изворникот на 2017-02-18. Посетено на 10 January 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „Природа" (Bulgarian). Rusenski Lom Nature Park. Архивирано од изворникот на 2017-02-18. Посетено на 11 January 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
5. ↑  „Туризъм" (Bulgarian). Rusenski Lom Nature Park. Архивирано од изворникот на 2017-02-18. Посетено на 11 January 2017.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4672062-5

 |

 |
Во биологијата, **хромозомското скеле** е столбот што ја поддржува структурата на хромозомите. Составено е од група нехистонски протеини кои се од суштинско значење во структурата и одржувањето на еукариотските хромозоми во текот на клеточниот циклус. Овие **протеини од скеле** се одговорни за кондензација на хроматин за време на митозата.

Потекло
-------

Во доцните 1970-ти, Улрих К. Лаемли и неговите колеги откриле структура на 'рбетот во еукариотските хромозоми откако ги исцрпиле хистонските протеини. Овој рбет бил локализиран по должината на оската на хромозомот и бил наречен „хромозомско скеле".

Протеини на скелето
-------------------

 Имунодетекција на хромозом што покажува ДНК (сина) и два скелети протеини: SMC2 (црвена) и топоизомераза IIα (зелена) 
Кај еукариотските организми, ДНК на секоја клетка е организирана во одвоени хромозоми, кои се составени од хроматин, мешавина на ДНК и многу различни групи на протеини. Меѓу нив, структурните протеини (кои не се хистони) го врзуваат хроматинското влакно околу себе, формирајќи долга, континуирана оска или 'рбет што им ја дава формата на хромозомите. Поради оваа причина тие се познати како „скеле" на хромозоми. 

Три протеински групи се идентификувани како главни компоненти на скелето: ДНК топоизомераза IIα, кондензини и кинезин KIF4A. Кога овие протеини се отстранети, формата на хромозомот не се појавува и хроматинските влакна се шират. 

### Топоизомераза IIα

Ензимот ДНК топоизомераза IIα видно се појавува долж оската на хромозомот како дел од скелето. Во митозата, тој е концентриран на центромерите и на оската долж краците на хромозомот. Се смета дека протеинот има улога во отплеткувањето на ДНК бидејќи јамките стануваат поконцентрирани по должината на оската за време на кондензацијата на хромозомите. Отстранувањето на овој протеин предизвикува драматично губење на структурата на хромозомот во митозата, а клеточниот циклус тогаш запира. 

### Протеини од семејството СМЦ

Комплексите на кондензин, формирани од спојувањето на СМЦ2 и СМЦ4 (меѓу другите протеини), се одговорни за кондензацијата на хромозомите. Кондензинот I го регулира времето на кондензација на хромозомот и е суштински за промена на организацијата на хроматин на почетокот на митозата, од TADs до низа јамки околу оската на хромозомот. Кондензин II го придвижува набивањето на јамките на хромозомот долж оската. 

Особено, СМЦ (присутен во кондензинот I и II) е откриен во внатрешноста на хромозомот како дел од скелето. Кога СМЦ2 е инхибиран, структурата на митотичниот хромозом претрпува сериозни дефекти. 

### КИФ4

КИФ4A, хромо кинезин, е вмешан во обликувањето на хромозомите за време на митозата. Се врзува за кондензин I преку подединицата CAP-G. Познато е дека КИФ4A го регулира однесувањето на кондензинот I, бидејќи во отсуство на КИФ4A оската на хромозомот не се збогатува со кондензин I.
Ронове прикажан во Пеколниот речник
Во демонологијата, **Ронове** (француски: Ronové, Ronwe или Ronoweh) е маркиз и голем гроф од пеколот, командува со дваесет легии на демони. Тој предава уметност, реторика, јазици и на добрите и лојални слуги им ја дава наклонетоста на пријателите и непријателите.

Тој е прикажан како чудовиште кое држи стап, без детали за неговиот изглед. Тој е опишан како присвојувач на стари души; често патувајќи на земјата за да присвои души на изнемоштени луѓе и животни блиску до смрт.

Исто така види
--------------

* *Малиот клуч на Соломон*

Извори
------

* С.Л. Мек Грегор Матерс, А. Кроули, *Гетија: малиот клуч на кралот Соломон* (1904). Препечатување од 1995 година:ISBN 0-87728-847-X .
**Царев Врв** — планински врв на Осоговските Планини во Република Северна Македонија, висок 2.084 метри. Познат е и според неговиот турски назив *Султан Тепе*.

Правци за искачување
--------------------

На Царев врв искачувањето може да се изврши од две страни: од кривопаланечкиот манастир Св. Јоаким Осоговски и од Кочанско преку Пониква.

Од Крива Паланка до манастирот Св. Јоаким Осоговски се патува пеш или со сопствено возило по асфалтен пат во должона 3 км. Маркацијата ПМ започнува од манастирот и спрема Царев Врв води преку селото Варовиште, Ловечка куќа и Калин Камен. Од Ловечката куќа до врвот се оди по ливади. Планинарската патека е долга околу 25 км во еден правец за кои ви се потребни 5 часа. Покрај патеката има повеќе извори и чешми, а таа е просечно напорна.

Откај Кочанско маркацијата ПМ започнува од крајот на Кочани, крајот на улицата "14-та бригада" продолжува под градската депонија, над село Црвена Нива минува преку пошумен дел со бреза и бор сè до асфалтот, минува покрај чешмата З’мбoва. Потоа продолжува покрај *Дл’га ридина* сè до асфалтот. Сечејќи го асфалтниот пат продолжува преку Лешки рид. Некаде 500 метри пред Шумската куќа на ЈП Македонски шуми излегува на асфалтен пат, продолжува по него. После 200 метри од Шумската куќа се напушта асфалтниот пат (десно), се продолжува по стариот пат за Пониква. Од Кочани до Пониква потребни се 5 часа. Оние кои имаат сопствено возило можат да дојдат до Пониква која е оддалечена 20 км, по асфалтен пат.

Од Пониква патеката за Царев врв продолжува по широкиот колски пат со една кратенка кај бачилото поранешната земјоделска задруга "Галеб" - Тркање, некаде половина час пред врвот се напушта широкиот пат (десно) и се оди по ливади. Патеката е добро маркирана. Во вториот дел од патеката треба да се внимава на раскрсниците, бидејќи ги има доста. За овој дел од патеката ви се потребни 5 часа.

Галерија
--------

* Руини на објектите на врвотРуини на објектите на врвот
* Руини на објектите на врвотРуини на објектите на врвот
* Руини на објектите на врвотРуини на објектите на врвот
* Руини на објектите на врвотРуини на објектите на врвот

Поврзано
--------

* Цари Врв (или Царев Врв) — врв на планината Славјанка (Али Ботуш) меѓу Пиринска и Егејска Македонија

Наводи
------

1. ↑  „Студија за геодиверзитетот и геонаследството на Република Македонија и другите компоненти на природата (биолошка и пределска разновидност)" (PDF). Скопје: Министерство за животна средина и просторно планирање. 2016. стр. 102. Посетено на 16 јануари 2024.
2. ↑  ИСТОЧНА МАКЕДОНИЈА, ОСОГОВСКИ ПЛАНИНИ, www.mkdmount.org
**Fine Young Cannibals** (понекогаш скратено: **FYC**; транскрипција: Фајн јанг канибалс) ― англиска поп-рок група основана во Бирмингем во 1984 година. Групата ја основале басистот Бит Дејвид Стил, гитаристот Енди Кокс и пејачот Роланд Гифт. 

Во 1990 година, групата освоила две Британски музички награди: „Најдобра британска група" и „Најдобар британски албум" (за *The Raw & the Cooked* ).

Историја
--------

Групата била основана во 1984 година, по распаѓањето на групата The Beat во која претходно свиреле Кокс и Стил. Групата била именувана по филмот од 1960 година *Сите убави млади канибали,* со Роберт Вагнер и Натали Вуд во главните улоги. Нивниот прв албум *Fine Young Cannibals* (1985) ја содржел песната „Johny Come Home" и преработка на „Suspicious Minds" од Елвис Пресли; двете песни се пласирале во топ-40 на топ-листите за синглови во Обединетото Кралство, Канада, Австралија и Европа.

Нивниот албум од 1989 година, *The Raw &amp; the Cooked*, се искачил на врвот на топ-листите за албуми во Обединетото Кралство, САД, Австралија и Канада и содржел две песни кои биле на прво место на *Billboard* Hot 100: „She Drives Me Crazy" и „Good Thing".

Fine Young Cannibals се распаднале во 1992 година, но накратко се вратиле во студио во 1996 година за да снимат нов сингл, „The Flame", за компилацијата со најголеми хитови <i id="mwcw">The Finest</i>.

Членови на групата
------------------

* Енди Кокс – гитари, клавијатури
* Роланд Гифт – вокал
* Дејвид Стил – бас, клавијатури, тапан машина

Дискографија
------------

### Студиски албуми

* 11/1985: *Fine Young Cannibals*
* 02/1989: *The Raw and the Cooked*

Наводи
------

1. 1 2  Chris Heim (8 September 1989). „Fine Young Cannibals and Cherry are success stories". *Chicago Tribune* (NORTH SPORTS FINAL, CN. изд.). стр. 6.
2. ↑  „Brits.co.uk". Архивирано од изворникот на 30 May 2012. Посетено на 18 June 2021.
3. ↑  Jessica Berens (April 1986). „Fine Young Cannibals – They're England's latest sultans of soul. Soon they'll be bringing it on home to America, where at least a band can get a decent meal". *Spin Magazine*. стр. 73. Посетено на 11 September 2010.
4. 1 2 3  Strong, Martin C. (2000). *The Great Rock Discography* (5th. изд.). Edinburgh: Mojo Books. стр. 343–344. ISBN 1-84195-017-3.

Надворешни врски
----------------

* Fine Young Cannibals discography at Discogs
Симптоми на ХИВ инфекција
**Светскиот ден на вакцината против СИДА**, познат и како **Ден на свесноста за вакцината против ХИВ**, се одбележува секоја година на 18 мај. Застапниците на вакцината против ХИВ го одбележуваат денот со промовирање на континуираната итна потреба за вакцина за спречување на ХИВ и СИДА. Тие искажуваат благодарност на илјадниците волонтери, членови на заедницата, здравствени работници, поддржувачи и научници кои работат заедно за да најдат безбедна и ефикасна вакцина против СИДА и ја повикуваат меѓународната заедница да ја препознае важноста од инвестирањето во новите технологии како критичен елемент на сеопфатен одговор на епидемијата на ХИВ/СИДА.

Концептот на Светскиот ден на вакцината против СИДА е во почетниот говор на 18 мај 1997 година на Државниот универзитет Морган, кој бил одржан од тогашниот претседател Бил Клинтон. Клинтон го предизвикал светот да постави нови цели во подемот на науката и технологијата и да развие вакцина против СИДА во следната деценија, наведувајќи: „Само навистина ефикасна, превентивна вакцина за ХИВ може да ја ограничи и да ја елиминира заканата од СИДА".

Првиот Светски ден на вакцината против СИДА бил одбележан на 18 мај 1998 година, одбележувајќи ја годишнината од говорот на Клинтон. Секоја година заедниците ширум светот одржуваат различни активности на Светскиот ден на вакцината против СИДА за да ја подигнат свеста за вакцините против СИДА, да ги едуцираат заедниците за превенција на ХИВ и истражувањата за вакцината против СИДА и да го свртат вниманието на постапките на обичните луѓе кои можат да бидат дел од меѓународните напори за запирање на пандемијата.

Исто така види
--------------

* Мрежа за тестирање вакцини за ХИВ
* Меѓународна иницијатива за вакцина против СИДА
* Националниот институт за здравје
* Институт за истражување на вирусот Уганда
* Јужноафриканска иницијатива за вакцина против СИДА
* Светски ден за борба против сидата

Надворешни врски
----------------

* Почетниот говор на Бил Клинтон на Државниот универзитет Морган
* Коалиција за застапување за вакцини против СИДА (AVAC)
* Биди генерација
* Истражувачкиот центар за вакцини Дејл и Бети браници (VRC)
* Меѓународна иницијатива за вакцина против СИДА
* Иницијатива за вакцина против СИДА во Јужна Африка (SAAVI)
**X Ambassadors** (стилизирано и како **XA**; транскрипција: Екс амбасадорс) ― американска поп-рок група од Итака, Њујорк. Во нејзиниот состав се: главниот пејач Сем Харис, клавијатуристот Кејси Харис и тапанарот Адам Левин. Рас Флин е член за турнеја, а свири на гитара и бас. Нивни најуспешни песни се: „Jungle", „Renegades" и „Unsteady". Првиот студиски албум на групата, *VHS*, бил издаден на 30 јуни 2015 година. Нивниот втор албум, *Orion*, излегол на 14 јуни 2019 година. Нивниот трет албум, *The Beautiful Liar*, бил издаден на 24 септември 2021 година.

Кон крајот на 2023 година, X Ambassadors почнале да објавуваат дел од песните од нивниот претстоен четврти студиски албум, *Townie*. На албумот, објавен на 5 април 2024 година, му претходеле четири синглови: „No Strings", објавен на 19 јануари 2024 година; „Your Town", објавен на 16 февруари 2024 година; „Half-Life", објавен на 15 март 2024 година; и „Follow the Sound of My Voice", објавен на 29 март 2024 година.

Членови на групата
------------------

* Сем Нелсон Харис – главен пејач, гитара, саксофон, бас гитара, тапани, перкусии (2009-денес)
* Кејси Харис – пијано, клавијатури, пратечки вокали (2009–денес)
* Адам Левин – тапани, перкусии (2009–денес)

Дискографија
------------

* *VHS* (2015)
* *Orion* (2019)
* *The Beautiful Liar* (2021)
* *Townie* (2024)

Наводи
------

1. ↑  Staff, Wonderland (January 19, 2024). „X Ambassadors – "No Strings"". *Wonderland*. Посетено на January 19, 2024.
Податотека:Vsesvit.gif Всесвит: списание за странска литература
***Всесвит*** ( украински: *Всесвіт* </link> , *Всесвит* ) е украинска периодика која објавувала ексклузивни преводи на светски класици и современи книжевни дела, опфаќала различни аспекти на културниот, уметничкиот, општествениот и политичкиот живот во сите делови на светот. Украинскиот збор *Всесвит* се преведува како *Универзум* .

Месечниот весник „Всесвит" е најстарото и најпознатото украинско литературно списание. Основано е во 1925 година од истакнатите украински писатели - Васил Елан-Блакитњи, Микола Хвилиови и Александар Довженко. Повеќе од 500 романи, 1.000 песни, раскази и драми, како и стотици есеи, критики, интервјуа со истакнати писатели од повеќе од сто земји беа преведени од повеќе од 84 различни јазици и објавени во Всесвит за време на неговото постоење.

***Ars Translationis***, престижната книжевна награда за комеморација на познатиот украински преведувач Микола Лукаш, била основана од периодот во 1995 година. Редовно им се доделувала на најдобрите литературни преведувачи на украински јазик.

Всесвит честопати бил првиот што го вовеел најдоброто во глобалното пишување во украински преводи. За голем број генерации кои живееле во Советскиот Сојуз, списанието било своевидно отворање и служело како редовна врска со „надворешниот свет", пробивање на железната завеса, како да е. Всесвит, исто така, доведе до формирање на училиште на украински преведувачи и научници познати во Украина и во странство.

Надворешни врски
----------------

(на украински) Official web site of *Vsesvit*, the journal