recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Светомир Шкариќ** (р. 1 јануари 1941

 во Сретеново) — македонски правник и универзитетски професор на Правниот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Основно образование завршил во Дојран и Гевгелија, а гимназија во Струмица во 1960 година. Бил победник на првите два натпревара во ораторство на Скопскиот универзитет (1961 и 1962), учесник на четири младински работни акции на автопатот „Братство и единство" (1958, 1959, 1962 и 1963) и на студентската работна акција за расчистување на урнатините од земјотресот во Скопје (1963).

Дипломирал на Правниот факултет во Скопје во 1965 година. Активно учествувал во студентските протести на Белградскиот универзитет во 1968 година. Магистрирал во 1972 година и докторирал на Правниот факултет во Белград на тема „Смислата и значењето на делегатството во општествено-политичкиот систем на Југославија" во 1978 година.

Бил избиран за асистент во 1969 година, за доцент во 1978 година, за вонреден во 1983 година и за редовен професор на Правниот факултет во Скопје во 1988 година по Уставно право и политички систем. На факултетот бил основач на научните дисциплини: Споредбено уставно право (1993), Уставно право на Европа (2005), Политички теории и Теории за мирот и конфликтите.

Имал студиски престој во Гренобл (1971-1972), како и во Сапоро и Токио (1996).

Бил директор на Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања во Скопје (1978–1982), член на Европскиот комитет за правна соработка на Советот на Европа (1998–2003), судија на Европскиот граѓански суд во Берлин за утврдување на одговорноста на германските пратеници и политичари за бомбардирањето на СР Југославија (1999–2000) и визитинг професор на Правниот факултет на Универзитетот „Монтескје" во Бордо, Франција (2002).

Учествувал на конгресите на Меѓународното здружение за уставно право (1983, 1995, 2007), на Меѓународното здружение за политички науки (1978 и 1982), на Меѓународното здружение за истражување на мирот (1996, 1998, 2000 и 2002) и на Светскиот јавен форум – Дијалог на цивилизациите (2005 и 2007), како и на поголем број меѓународни научни конференции и симпозиуми на триесетина универзитети од сите континенти.

Поднесените трудови ги објавил во книгата „Македонија на сите континенти: мир, демократија и геополитика" во Скопје во 2000 година. Објавил над 150 статии од областа на уставното право, политичките науки и мировните студии, од кои поголемиот дел на француски, англиски, руски и јапонски јазик.

Бил претседател на Здружението за уставно право на Македонија од 1994 година, експерт на ООН за избори од 1998 година, професор по уставно право на Правниот факултет на Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип од 2008 година, како и советник на Претседателот на Република Македонија од 2009 година.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шкариќ*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1653. Text "series
" ignored (help)
**Пупинов мост** – мост во Белград кој ги поврзува Земун и Борча преку Дунав. Неговата изградба во најголем дел била финансирана со кредит од кинеската банка „Ексим" и го изградила кинеската компанија „Чајна роуд енд бриџ корпорејшен ("CRBC"), па заради то во почетокот бил нарекуван „Кинески". Во октомври 2014 година, градското собрание го преименувала во *Пупинов мост* по Михајло Пупин.

Местоположба
------------

Местоположба на Пупиновиот мост
Мостот ги поврзува Земун и Борча и дел од „Надворешната магистрална тангента".

Пупиновиот мост е само втор белградски мост преку Дунав, неколку километри спротиводно од Панчевскиот мост.

Поглед на Пупиновиот мост од кулата на Гардош

Технички одлики
---------------

Мостот е долг 1.482 метра , широк 29,1 метри и висок 22,8 метри, со вкупно шест коловозни ленти и пешачки и велосипедски патеки од двете страни. Мостот има еден поголем распон за поминување на бродови.

Изградба
--------

Пупиновиот мост го изградила кинеската компанија „Чајна роуд енд бриџ корпорејшен", со услов 45% од материјалот за градба да биде од Србија.

Градежните работи почнале во есента 2011 година. Кон крајот на 2011 и почетокот на 2012 година жителите од Прегревица биле преселени во соседното Бела Вода во општината Чукарица.

Во јули 2014 година биле споени двете страни на мостот, а работите продолжиле до есента на сигурносните огради, пешачките и велосипедските патеки и хидроизолацијата. На 24 октомври го добил името „Пупинов мост", а на 18 декември 2014 бил свечено отворен од премиерот на НР Кина Ли Кеќанг.

Наводи
------

1. ↑  „The Closure Of Main Span Of Zemun-Borca Bridge In Serbia Is Successfully Realized". China Road & Bridge Corporation. 2014-01-24. Архивирано од изворникот на 2015-02-25.
2. ↑  "China road and bridge corporation" – „Кинеска корпорација за патишта и мостови "
3. ↑  „Blic" – o „Gradnja počinje sledeće godine", 24.10.2009.
4. ↑  Grad Beograd – „Novi most preko Dunava dobio ime Pupinov most", 24.10.2014.
5. 1 2  Grad Beograd – „Potpisan predugovor za izgradnju mosta Zemun–Borča", 23.10.2009.
6. ↑  „Blic" – „Most Zemun - Borča sve bliži izgradnji" Архивирано на 21 јануари 2010 г. 18.1.2010.
7. ↑  Dejan Aleksić. „Седам деценија млађи брат Панчевца" [Seven decades younger brother of Pančevac]. *Politika* (српски).
8. ↑  „Premier Li to open Chinese-built bridge in Belgrade". Xianhuanet. 2014-12-19.

Надворешни врски
----------------

* Sve vesti o Mostu Zemun - Borča - Sajt leve obale Dunava u Beogradu - LOBI INFO
Структура на порфинот, најпростиот порфирин.
Просторен модел на порфиринско соединение.
**Порфирин** претставува хетероциклично соединение добиено од четири пиролови подединици (прстени) поврзани преку нивните α јаглеродни атоми со метински мостови (=CH-). Порфирините се ароматични и подлежат на Хекеловото правило за ароматичност, бидејќи поседуваат 4n+2 пи електрони кои се делокализирани. Поради ова порфирините се високо незаситени соединенија, што доведува до нивна интензивна обоеност. Името *порфирин* доаѓа од грчкиот збор за пурпурно. Хетероцикличниот прстен на порфиринот има 22 пи електрони. Матичниот порфирин е порфинот, а супституираните порфини се нарекуваат порфирини. Во природата постојат многу порфирини, како на пример во зелените листови (во состав на хлорофилот) и во еритроцитите (во состав на хемоглобинот).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85105022
* GND: 4175383-5
* BNF: cb12069062d (податоци)
* NDL: 00569161
* NKC: ph124362

 |

 |
**К2** — втора по висина планина на Земјата, сместена во масивот Каракорум од планинскиот венец Хималаи. На 8.611 метри, на планинарот му е достапна само една третина од кислородот што тој би го имал доколку се наоѓа на ниво на морето. К2 е пониска само од Монт Еверест. Пакистанците тврдат дека висината на планината е 8.884 метри.

Врвот К2 се наоѓа на границата помеѓу автономниот округ Ташкурган (кој е дел од Синѓанг, Кина), и северните територии на Пакистан. Овој регион е спорен, бидејќи и Индија исто така тврди дека тој е интегрален дел од индиската држава Џаму и Кашмир. Моментално К2 е под пакистанска управа.

Планината првпат била истражена од европски истражувачки тим во 1856 предводен од Хенри Хавершам Годвин-Остен. Томас Монтгомери бил член на тимот кој го нарекол врвот „К2" заради тоа што бил вториот откриен врв на масивот Каракорум. Кинеските власти К2 официјално го нарекуваат **Ќогир** (кин. 乔戈里峰, *Qiáogēlǐ Fēng*); други називи се **Монт Годвин-Остен**, **Ламба Пахар** („Висока планина" на урду), **Дапсанг**, **Кечу** и **Чогори**, што значи „Крал на планините".

Искачувањето на К2 се смета за доста потешко од искачувањето на Монт Еверест. Во јуни 2000 само 189 лица се имаа искачено на К2, наспроти 1500 лица кои го имаа искачено Еверест на истиот датум. Дури 49 лица загинале на стрмнините на К2, од кои 13 само во 1986 година.

Македонски освојувачи
---------------------

Првиот Македонец кој се искачил на К2 е Здравко Дејановиќ, кој го освоил на 27 јули 2014 г. како дел од меѓународен состав.

Наводи
------

1. ↑  www.explorersweb.com Архивирано на 2 август 2014 г.- портал со најнови вести од искачувањата на големите врвови низ светот

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Седум втори врвови (по висина) |
| --- |
|  |
| Азија | 
* **К2** (8.611 м)

 |
|  |
| Јужна Америка | 
* **Охос дел Саладо** (6.893 м)

 |
|  |
| Северна Америка | 
* **Логан** (5.959 м)

 |
|  |
| Европа | 
* **Дихтау** (5.205 м) или **Дифур** (4.634 м)а

 |
|  |
| Африка | 
* **Кенија** (5.199 м)

 |
|  |
| Антарктик | 
* **Тири** (4.852 м)

 |
|  |
| Океанија | 
* **Пунчак Мандала** (4.760 м)

 |
|  |
| Австралија | 
* **Таунсенд** (2.209 м)

 |
|  |
| а Зависно од географската дефиниција на европскиот континент. |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Осумилјадници |
| --- |
|  |
| 
* Еверест
* К2
* Кангченѕунга
* Лоце
* Макалу
* Чо Оју
* Даулагири
* Манаслу
* Нанга Парбат
* Анапурна
* Гашербрум I
* Брод Пик
* Гашербрум II
* Шишапангма

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 237689875
* LCCN: sh85071201
* ISNI: 0000 0004 6027 8100
* GND: 4029096-7
* SUDOC: 027506959
* BNF: cb11953166t (податоци)
* NDL: 00627932
* NKC: ge128497
* BNE: XX453315

 |

 |
**Лидија Шоптрајанова** (23 ноември 1941

 во Битола) — македонска универзитетска професорка. Редовна професорка од (1993 година) на ПМФ, Институт за хемија (пензионирана во 2005 година).

Животопис
---------

Дипломирала во 1965 година на ТМФ во Скопје, магистрирала 1975 година во Белград, докторирала 1981 година на Хемиски факултет во Скопје. Била шеф на погонот за синтетички лепила во Хемиската индустрија „Пролетер" во Скопје 1965 година. Држела настава по предмети од подрачјето на аналитичка хемија, инструментална анализа, статистичка обработка на експериментални податоци и изворите и користењето на хемиски информации. Главни подрачја на нејзиниот научен интерес се изучувањето на комплексни соединенија на паладиум и рамнотежите во неводена средина, а и структурната хемија, поларографијата и анализата на прехранбените производи. Објавила педесетина трудови (од кои 20 надвор од Македонија), еден универзитетски учебник и едно универзитетско учебно помагало, како и два средношколски учебника. Била (1975-1976) главен уредник на списанието „Билтен на Технолошко-металуршки факултет" и член (1987-1993)на Уредувачкиот одбор на списанието „Гласник на хемичарите и технолозите на Македонија". Учествувала во обработка на 15 домашни проекти (на еден била раководител). Била претседател и член на Комисијата за аналитичка хемија на Унијата на хемиски друштва на Југославија, претставник на Македонија во Комисија за аналитичка хемија при Федерацијата на европските хемиски друштва (FECS). Исто така била раководител на постдипломските студии на Институтот за хемија, член на Комисијата за настава при Ректоратот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј".

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шперовиќ-Рибарски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1659. Text "series
" ignored (help)
**Недербит** (изворно: **Nederbeat**; исто така: **Nederbiet**) - поранешен холандски рок-бум од средината на 1960-тите под влијание на британскита бит- групи, предводени од Битлси и Ролинг Стоунс, и слично како британскиот фрикбит, во суштина е холандски пандан на гаражниот рок од Соединетите Држави.

Со појавата на пиратската станица „Радио Вероника", исто така работело на стимулирање на холандската музичка заедница да произведе голема количина на „Недербит". Хаг бил главен град на земјата, заедно со соседниот крајбрежен град Схевенинген. Клубовите на неговиот булевар, од каде што постојано се гледало седиштето на Вероника, се покажале како клучни за холандскиот талент.

Познати групи биле the Outsiders, Q65, the Golden Earrings (претходникот на Golden Earring), the Motions (со Роби ван Лејуе кој подоцна го створил Shocking Blue), Ro-d-ys, Bumble Bees, the Shoes, и Cuby & the Blizzards.

Поврзано
--------

* Список на гаражни рок групи
* Недерпоп

Надворешни врски
----------------

* База на податоци на Недербит
**Рајко Жижиќ** (Милошевиќ, 22 јануари 1955 - Белград, 7 август 2003 ) бил српски и југословенски кошаркар. Играл на позиција центар.

Клупска кариера
---------------

Дебитирал во дресот на Сутјеска од Никшиќ во сезоната 1970/71, а потоа преминал во ОКК Белград, за кој настапувал од 1971 до 1981 година и во потполност се афирмирал и станал еден од најдобрите играчи во лигата.

Потоа преминал во Црвена Ѕвезда. За белградските црвено-бели играл во два наврати, од 1981 до 1984 година и во сезоната 1986/87 година. Тој постигнал 1.869 поени на 145 натпревари - во просек 12,9 поени по натпревар.

Во странство настапувал во Францускиот Ремс (1984-1986), а краток период во 1987 г. за италијанскиот Римини каде одиграл само два натпревари.

Репрезентација
--------------

Со репрезентацијата на Југославија учествувал на три Олимписки турнири (1976, 1980, 1984 ), две светски првенства (1978, 1982) и три европски првенства (1975, 1979, 1983 година).

За репрезентацијата одиграл 188 натпревари и постигнал 981 поен во периодот од 1974 година (Балканско првенство во Солун) до 1984 година (Олимписки игри во Лос Анџелес). Тој во текот на својата репрезентативна кариера со српскиот најдобар тим имал биланс од 140 победи и 38 порази.

Подоцнежен живот
----------------

Како тренер го водел клубот ОКК Београд од 1992 до 1994 година и со него го освоил Купот на СР Југославија во 1993 година.

Бил претседател на собранието на КК Црвена Звезда, како и директор на компанијата Евробаскет 2005 година.

Починал на 7 август 2003 година во Белград од последици на срцев удар. Погребан е во Алејата на великаните на белградските Нови гробишта .

Репрезентативни медали
----------------------

* **Златни медали**

Балканско првенство 1974 година (Солун)
Европско првенство 1975 година (Белград)
Средоземни игри 1975 година (Алжир)
Балканско првенство 1976 година (Бургас, Бугарија)
Светско првенство во 1978 година (Манила)
Олимписки игри 1980 година (Москва)
Балканско првенство 1980 година (Клуж, Романија)
* **Сребрени медали**

Олимписки игри 1976 година (Монтреал)
Средоземни игри 1979 година (Сплит)
Балканско првенство 1979 година (Атина)
* **Бронзени медали**

Европско првенство 1979 година (Торино)
Светско првенство во 1982 година (Кали, Колумбија)
Олимписки игри 1984 година (Лос Анџелес)

Наводи
------

1. ↑  „Player Profile: Rajko Žižić". legabasket.it. Посетено на 13. 10. 2013. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)[*мртва врска*]
2. ↑  „Player Profile: Rajko Žižić". fiba.com. Архивирано од изворникот на 2016-04-26. Посетено на 13. 10. 2013. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
3. ↑  „Preminuo Rajko Žižić". b92.net. 07. 8. 2003. Посетено на 13. 10. 2013. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Рајко Жижиќ на sports-reference.com
* На денешен ден: Роден е Рајко Жижиќ
* Архивирано семејството Жижиќ Архивирано на 19 април 2016 г.
**Миодраг Булатовиќ** (српски:  *Миодраг Булатовић* ), (Оклади, Бијело Поље, 20 февруари 1930

 — Игало, 15 март 1991

) – српски писател, еден од најпознатите претставници на модерната српска книжевност.

Животопис
---------

Булатовиќ завршил гимназија во Крушевац, во 1950 година, а потоа студирал психологија и книжевност на Белградскиот универзитет. Некое време работел како новинар, а во текот на 1990-тите бил политички ангажиран во редвоите на Социјалистичката партија на Србија, каде ја бранел идеологијата на Слободан Милошевиќ во моментите на распадот на СФР Југославија.

Неговото име го носи библиотеката во Раковица.

Творештво
---------

Миодраг Булатовиќ бил романописец и драматург. Неговата слика на светот е морбидна, а ликовите се карневалски, истовремено гротескни и трагични. Неговите дела светските критичари ги споредуваат со делата на Џовани Бокачо, Франсоа Рабле и Мигел де Сервантес.

### Библиографија

Најпознати дела на Булатовиќ се:

* Ѓаволите доаѓаат (*Ђаволи долазе*) (1955)
* Волкот и ѕвоното (*Вук и звоно*) (1958)
* Црвениот петел лета кон небото (*Црвени петао лети према небу*) (1959)
* Херој на магаре (*Херој на магарцу*) (1967)
* Војната беше подобра (*Рат је био бољи*) (1969)
* Луѓе со четири прста (*Људи са четири прста*) (1975)
* Петтиот прст (*Пети прст*) (1977)
* Гуло Гуло *Gullo Gullo* (1983)
* Тетовирање на срцето (*Тетовирање срца*) – роман во подготовка

Награди
-------

* 1975 НИН-ова награда за романот „Луѓе со четири прст".

Надворешни врски
----------------

* Живот...
* Ђаво...
* 80 година од рођења Миодрага Булатовића („Политика", 20 февруари 2010.)
**Оливер Ивановиќ** (српски: *Оливер Ивановић*; 1 април 1953

 — 16 јануари 2018

) — српски политичар на Косово и Метохија, државен секретар во Министерство за КИМ на Република Србија, бил водач на Србите на Косово и Метохија, голем хуманитарец, човек кој постојано повикувал на мир и разум, водач на Граѓанска иницијатива Срби, демократија правда, бил велемајстор во карате.

Животопис
---------

Роден е во село Рзниќ во близина на Дечани од татко Богдан (професор по историја) и мајка Олга (професор по српскиот јазик, по потекло од Црна Гора. Основно о средно училиште завршил во Косовска (Титова) Митровица, студирал воена академија во Загреб со желба да стане пилот, но поради проблеми со видот ги напуштил студиите и потоа дипломирал на Машински и Економски факултет во Приштина.

Освен мајчиниот, говорел и англиски, италијанскии албански јазик, бил врвен спортиста и меѓународен карате судија. Живеел во Косовска Митровица и зад себе остава семејство со 4 сина.

Во јануари 2014 година против него (со уште четворица Срби) е покрената судска постапка со лажни обвинувања, кои албанските власти и судство никако не успевале да ги докажат, поради што морал да биде пуштен да се брани од слобода по притвор во кој бил сè до август 2015 година.

Против него било покренато судење за ввоени злосторства врз цивилното население на КИМ во пеерипдот од 1999 – 2000 година, но во недостаток на докази и јасни показатели на класична и недостојна манипулација на квази судските органи, пресудата против него била поништена и до април 2017 бил изложен на домашен притвор, по што му е дозволено да се брани од слобода при повторното судење.

Убиен е во атентат, подмолно пречекан пред вратата на својата канцеларија, сам без сведоци и помош, на 16 јануари 2018 во К. Мутровица.

Поврзано
--------

* Северно Косово
* Српска листа за Косово и Метохију
* Српски национален совет

Наводи
------

1. ↑  Косово е предмет на територијален спор помеѓу Република Србија и Република Косово. Како странски протекторат, Косово прогласило независност на 17 февруари 2008 г, но Србија и понатаму не го признава и тврди дека е нејзина суверена територија. Независноста на Косово не е целосно признаена од меѓународната заедница. Досега го признале 113 од вкупно 193 земји членки на ООН.
2. ↑  Медија центар: Оливер Ивановић Архивирано на 30 јануари 2016 г.
3. ↑  Počelo suđenje Oliveru Ivanoviću: "Krivicu" izveli iz novinskih tekstova
4. ↑
**Јован Шумковски** (18 јануари 1962

 во Скопје) — македонски сликар и универзитетски професор на Факултетот за ликовни уметности во Скопје.

Шумковски е значаен за промените во македонската уметност во постмодернизмот.

Животопис
---------

Дипломирал во 1986 година, а магистрирал во 1999 година на Факултетот за ликовни уметности во Скопје.

Самостојно излагал во Скопје, Белград, Брисел, Њујорк и Стокхолм.

Учествувал на биеналето во Сао Паоло во 1994 година и во Венеција во 2001 година.

Во сликите, објектите и инсталациите го практикува методот на деконструкција на моделите и на значењата на јазикот на модерната уметност.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шумка*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1666. Text "series
" ignored (help)
**Berlin** ― американска поп група основана во Лос Анџелес во 1978 година. Групата била успешна во 1980-тите, а најпознати песни им се: „The Metro", „Sex (I'm a ...)", „No More Words" и песната која се нашла на врвот на топ-листите „Take My Breath Away" снимена за потребите на филмот „*Топ ган*" од 1986 година и која освоила Оскар за најдобра оригинална песна и награда Златен глобус за најдобра оригинална песна. Групата се распаднала во 1987 година, веднаш откако се стекнала со светска популарност.  Во 1999 година, Тери Нан ја возобновила групата со други музичари. Најпознатата постава на групата ја сочинувале: пејачката Тери Нан, бас гитаристот и пејач Џон Крафорд, клавијатуристот Дејвид Дајмонд, гитаристот Рик Олсен, клавијатуристот Мет Рид и тапанарот Роб Брил.

И покрај името, *Berlin* немала познати врски со сегашниот главен град на Германија; името било избрано за групата да изгледа европски и егзотично.

Заедно со Mötley Crüe, *Berlin* била прва група која потпишала договор со Enigma Records.

Историја
--------

Дискографија
------------

### Студиски албуми

* *Information* (1980)
* *Pleasure Victim* (1982)
* *Love Life* (1984)
* *Count Three &amp; Pray* (1986)
* *Voyeur* (2002)
* *4Play* (2005)
* *Animal* (2013)
* *Transcendance* (2019)
* *Strings Attached* (2020)

### Албуми во живо

* *Live: Sacred and Profane* (2000)
* *Terri Nunn & Berlin – All the Way In* (2009)
* *Sweet Surrender (Live 1984)* (2019)

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* **Не пронајдов URL. Укажете URL овде или ставете го на Викподатоците.**
* „Berlin > Charts & Awards > Billboard Albums". *AllMusic*. Посетено на May 8, 2013.
* Berlin guitarist Ric Olsen's page dedicated to original Berlin Архивирано на {{{2}}}.
* Producer Giorgio Moroder tribute website



1. ↑  Pingitore, Silvia (April 1, 2022). „Remember Top Gun's song 'Take My Breath Away' in 1986? Exclusive interview with John Crawford of Berlin". *the-shortlisted.co.uk* (англиски). Архивирано од изворникот на April 2, 2022. Посетено на May 23, 2022.
2. ↑  „Berlin - 4play". *Discogs*. 2005.
3. ↑  „Berlin – Animal (2013, Digipak, CD)". *Discogs*. September 17, 2013.
4. ↑  „Transcendance by Berlin on Apple Music". Apple, Inc. August 2, 2019. Посетено на August 8, 2019.
5. ↑  „Strings Attached". *Spotify*. November 27, 2020.
6. ↑  „Berlin – Live: Sacred and Profane". *Discogs*. 2000.
7. ↑  „Terri Nunn & Berlin – All the Way in". *Discogs*. 2009.
8. ↑  „Sweet Surrender (Live 1984) by Berlin". November 14, 2019.
9. ↑  „Sweet Surrender (Live 1984)". *Spotify*. November 14, 2019.
Ипоѓакон на Руската православна црква
**Подѓакон** или **ипоѓакон** — чин во христијанските цркви, што претставува посредно поврзување помеѓу помладото (црковнослужители) и постарото (свештеници) свештенство.

Во православието
----------------

Во православната црква, подѓаконот главно служи со епископот за време на неговите свети служби, носејќи пред нив во овие прилики рипида, дикир и трикир. Подѓаконот исто така го подвлекува орлецот, носи пешкир за бришње раце, ги носи богослужбените (литургиските) книги и помага при облекувањето.

Во современата црква, подѓаконот не припаѓа на највисокото свештенство, иако тие сè до 13 век биле дел од ѓаконатот. Тогаш, по реформата на патријархот Манојло I, поради фактот што подѓаконите ги ограничиле своите должности само на ѓаконот и се ставиле во иста положба со ѓаконите, патријархот де јуре го лишил ипоѓаконот од степенот на високо свештенство, наредувајќи хиротесијата да се врши во центарот на храмот, како за пониските свештеници. Подѓаконот се облекува во стихар и има еден од додатоците за достоинството на ѓаконот - орар, кој се носи прекрстен преку обете рамена и ги симболизира ангелските крилја.

Ракоположениот подѓакон (не некој што бил благословен само еднаш за службата) во текот на Светата литургија во олтарот ракува со светите садови и светите дарови, и од тие причини тој треба да ја ограничи брачната комуникација со неговата сопруга. Од истата причина, подѓаконот не може да склучи брак по хиротесијата.

Наводи
------

1. ↑  Архиерейский чиновник. Книга 1. Чи́нъ, быва́емый на хїротоні́ю ѵ҆подїа́кона
2. ↑  Еп. Григорий (Граббе). „Каноны православной церкви. Правила карфагенского собора Ч. 1. Правила 4 и 34: «…иподиаконы, Священным Тайнам прикасающиеся, и диаконы, и пресвитеры, также и епископы, по свойственному каждой из сих степеней правилу, да воздерживаются от жен своих…»". *azbyka.ru*.
**Чедо Шаревски** (10 јули 1933

 во Леуново — 9 јуни 1995

 во Скопје) — македонски универзитетски професор, како и атлетичар и тренер.

Животопис
---------

Завршил Висока школа за физичка култура во Белград во 1959 година. Магистрирал на Медицинскиот факултет во Скопје во 1977 година на тема „Развој на атлетиката во СР Македонија од првите почетоци до 1975 година". Хабилитирал на Факултетот за физичка култура во Скопје во 1981 година на тема „Состојба на наставата по атлетика во основното и насоченото образование во СР Македонија и предлог на мерки за нејзиното подобрување".

По дипломирањето работел во Средното фискултурно училиште „Методија Митевски-Брицо" (1959-1965), во Вишата школа за физичка култура, на која го предавал предметот Атлетика (1965-1978) и на Факултетот за физичка култура во Скопје, на кој бил избран за виш предавач, а потоа и за редовен професор по предметот Атлетика (1978-1995) и прв декан на Факултетот (1978-1980).

Бил врвен атлетичар, тренер, општествено-спортски работник и функционер. Објавувал стручни и научни трудови и е добитни на општествени признанија.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шаревски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1646. Text "series
" ignored (help)
**Астерфест** е меѓународен филмски фестивал којшто започна да се одржува од 2005 година во Струмица. Фестивалот има натпреварувачки карактер. Програмските категории ги сочинуваат филмските селекции: *„Астердокс"*, „*Глобална фикција*", „*Анимоушн*", „*Посвети*", „*Мери-Дионс*" и др. На фестивалот се доделуваат наградите: Златна, Сребрена и Бронзена потковица, Наградата за најдобар автор „*Ацо Алексов*", Наградата за најдобро сценарио „*Ѓорѓи Абаџиев*", како и други специјални награди и пофалници за најдобри филмови.

Покрај овие награди, се доделуваат и почесната Награда за високи достигнувања во областа на филмот „*Астер*" и други специјални награди. Досегашни гостински лауреати на Астерфест биле: Бранко Гапо, Карољ Вичек, Лордан Зафрановиќ, Рангел В'лчанов, Боро Драшковиќ, Мигел Ермосо, Жарко Радиќ, Лаила Пакалнина, Салаетин Билал, Тимоти Бајфорд, Владимир Блажевски, Славко Штимац, Ларс Хенрик Гас, Карпо Година, Љупка Џундева, Боро Стјепановиќ, Киро Урдин, Борис Геретс, Вајт Хелмер, Борис Каваца, Коле Ангеловски, Џеки Шепард, Данчо Чеврески, Ким Лонгиното, Пиро Милкани, Јан Качер, Желимир Жилник, Каталин Ладик...

Во официјалната конкуренција на фестивалот земаат учество професионални филмски автори и продукции од цел свет, а се прикажуваат претежно кусометражни (кратки играни и креативни документарни) авторски филмски содржини.

Фестивалот се одржува секоја година и е делумно поддржан од Општина Струмица.

Уметнички директор на Астерфест е основачот на фестивалот Горан Тренчовски.

Астерфест прерасна во значајна филмска манифестација од ваков тип не само во Македонија, туку и во балканскиот регион и пошироко.

Надворешни врски
----------------

* Официјален портал
* Астерфест на IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Струмица е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Географски координати :57°00′N 25°00′E﻿ / ﻿57.000° СГШ; 25.000° ИГД﻿ / 57.000; 25.000

Мстоположба
-----------

Латвија е држава во Североисточна Европа.

Граници
-------

Вкупната површина на земјата изнесува 64.589 км2, и според тоа се наоѓа на 124 место по големина во светот. Се граничи со Естонија на север, Русија и Белорусија на исток и со Литванија на југ. На запад има морска граница со Шведска на Балтичкото Море.

Главниот град Рига е најголемиот во државата со околу 739 000 (2003) жители.

Население
---------

Според пописот, вкупното население во Кипар е околу 2,231,503 жители. Густината на населеноста е 36/km2 жители на квадратен километар.

Клима
-----

Голем дел од територијата на Летонија е покриена со планини. Во државата има повеќе од 12 000 мали реки и над 3 000 езера. Ришкиот Залив се наоѓа во северозападниот дел од државата. Самата престолнина Рига се наоѓа на неговите брегови, каде реката Даугава минува по градот. Климата во Летонија е морска и умерена, со студени зими и влажни умерени лета.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Географија на Европа |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Ватикан
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 
* Европска Унија

 |

 |
Хербет вон Карајан диригира во 1941
**Диригент** е лице кое преку одредени психо-физички активности (движење на рацете, изразот на лицето и очите), со помош на или без диригентската палка управува со оркестар (симфониски и оперски) или хорски ансамбл. Освен со ритамот диригентот управува преку знаци со динамичките ефекти, забавувања и паузи.Тој се грижи за техничкото совршенство и се стреми на колективот од исполнители да им го предаде своето разбирање за делото.

Диригентот како тема во уметноста
---------------------------------

* „Историјата на диригентот Калина" - расказ на чешкиот писател Карел Чапек.

Наводи
------

1. ↑  Карел Чапек, *Раскази од другиот џеб*, Темплум, Скопје, 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за музика е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85030810
* GND: 4012434-4
* BNF: cb119339162 (податоци)
* NDL: 00570964
* NKC: ph119473
* BNE: XX527032

 |

 |
Првиот сателит Телстар-1 имал форма на топка, со сончеви плочи за производство на електрична енергија.
**Телстар** е името на цела низа комуникациски сателити лансирани од НАСА во текот на 1960-тите, а подоцна 80-тите и 90-тите, вклучувајќи го и првиот воопшто комуникациски сателит Телстар-1 кој бил лансиран во 1962. и преку кој се остварени првите сателитски телевизиски преноси и телефонски разговори преку Атлантикот.

Експериментални сателити
------------------------

Програмата Телстар била меѓународен експериментален проект на АТиТ, Бел Лаборатории, НАСА, Британските пошти и Франс телеком за развој на сателитски телекомуникациски врски преку Атлантикот. Покрај сателитите, кои ги лансирала НАСА, биле изградени и три земни комуникациски станици во САД, Британија и Франција.

Сателитите биле конструирани од Бел Лаборатории, имале сферична форма, обем од околу 88см и тежина од 77кг.

Телстар-1 бил лансиран на 10 јули 1962, и првиот телевизиски пренос преку сателит бил остварен на 23 јули, а исто така преку него биле остварени и првите телефонски разговори, испратени податоци и факсови.

Телстар-1 станал жртва на Студената војна: неговата чувствителна електроника била непоправливо оштетена од зрачењето од јадрените проби во вселената што ги извршиле во 1963 година најпрво САД, а потоа и СССР.

Телстар-1 бил во функција до 21 февруари 1963. а потоа бил лансиран и Телстар-2, идентичен на Телстар-1, лансиран на 7 мај 1963. кој бил во функција до 16 мај 1965.

### Технички недостатоци

За разлика од современите телекомуникациски сателити кои се геосинхрони, Телстар се движеле по елиптична орбита на висина помеѓу 1000 и 6000 километри над Земјата, и ротирале околу Земјата секои 2,5 часа. Преносите преку Атлантикот можеле да се вршат само во текот на 20 минути при секоја револуција. Поради тоа, антените на земјата морале постојано морале постојано да ги следат, односно антената морала да се движи со брзина од 1,5 аглови степени во секунда, со грешка помала од 0,6 степени. Покрај тоа, поради мошне слабата предавателна моќ на сателитот, земните антени морале да бидат огромни: со пречник од околу 54м и тежина околу 380 тони, што го правело следењето на сателитот (движењето на антената) многу комплицирано.

Подоцнежни лансирања
--------------------

Втората серија сателити Телстар биле за комерцијална намена: Телстар 301 во 1983, Телстар 302 во 1984 и Телстар 303 во 1985. Третата серија биле Телстар 401 во 1993 и Телстар 402 кој бил лансиран во 1994, но набрзо бил уништен. Бил заменет во 1995 со Телстар 402Р, подоцна преименува во Телстар 4.

Телстар 10 бил лансиран во Кина во 1997 година.

Во 2003. биле лансирани Телстар 4-8 и 13, а во јуни 2004. Телстар 18.

Наводи
------

1. ↑  Helen Gavaghan (1998). *Something New Under the Sun: Satellites and the Beginning of the Space Age*. Springer. ISBN 0387949143.
2. ↑  *An Introduction to Satellite Communications*, page 3, D. I. Dalgleish, 1989
3. ↑  SAT ND[*мртва врска*]
**Основно училиште „Јонче Смугрески"** (официјално: **Подрачно основно училиште „Јонче Смугрески" - Боротино**; скратено: **ПОУ „Јонче Смугрески"**) — подрачно основно училиште во селото Боротино, составен дел на истоименото училиште во селото Обршани.

Местоположба
------------

Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото Боротино.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик во 2 паралелки со вкупно 16 ученици.

Наводи
------

1. ↑  „За нас". *ОУ „Јонче Смугрески" - Обршани*. Архивирано од изворникот на 2022-01-04. Посетено на 2022-01-04.

Координати: 41°17′21″N 21°24′7″E﻿ / ﻿41.28917° СГШ; 21.40194° ИГД﻿ / 41.28917; 21.40194
Македонски пасош, вид на патна исправа
**Патна исправа** е личен документ кој го издава влада или меѓународна организација заради патување на индивидуалци или групи преку граница, во склад со меѓународните договори. патните исправи најчесто се во форма на книшка, каде има листови на кои може да се внесат визи, и влезни печати.

Дозвола за патување со означено место до каде се патува, цел на патувањето, датум на враќање, како и целосен опис на лицето кое патува. Издадена од Галичката околија, на 27 мај 1916 година.

Видови патни исправи
--------------------

Најчест вид на патна исправа е пасошот. 
Сепак, вид на патна исправа е патна исправа за бегалец.

Според Законот за патните исправи на државјаните на Република Македонија, видови на патни исправи се: пасош, заеднички пасош, дипломатски пасош, службен пасош, патен лист, и други патни исправи кои се издаваат врз основа на меѓународни договори.

Како патна исправа за премин во некои земји служат и неколку други документи, како што се: лична карта и возачка дозвола.

Поврзано
--------

* македонски пасош

Наводи
------

1. ↑  „Passports Canada". Архивирано од изворникот на 2009-03-13. Посетено на 2009-04-14.
2. ↑  „Закон за патните исправи" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2022-02-16. Посетено на 2018-03-11.
**Подметнување** англиски: *Changeling* е американски драма трилер – филм на Клинт Иствуд од 2008 год. Главните улоги ги играат: Анџелина Џоли, Гатлин Грифит, Ајми Рајан, Џон Малкович итн. Во 2008 година, филмот бил номиниран за наградата „Златна палма" на Канскиот фестивал. Во 2009 година, филмот имал номинации за три награди „Оскар" и две номинации за „Златен глобус".

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива во Лос Ангелес, во 1928 година. Самохраната мајка Кристин Колинс (ја игра Џоли) се враќа од работа и дознава дека го нема деветгодишниот син Волтер (го игра Грифит). По неколкумесечна истрага, полицијата пронаоѓа едно дете во Илиноис, кое одговара на описот и кое кажува дека е нејзиниот син. Тогаш, се вклучуваат и медиумите, кои сакаат да ја разгласат приказната со среќен крај, но мајката тврди дека тоа не е нејзиниот син. Полицајците ја сметаат мајката за лажливка или за хистерична жена. Но, кога таа ќе му се придружи на еден свештеник (го игра Малкович) во критиката на работата на полицијата, државните служби се свртуваат против мајката. Во меѓувреме, на еден ранч, еден полицаец пронаоѓа имигрант од Канада со нерегулирани документи за престој. Тогаш, момчето од Канада ја соопштува застрашувачката приказна...

Глумечка екипа
--------------

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Анџелина Џоли | Кристин Колинс |
| Џефри Донован | Џ.Џ. Џонс |
| Џон Малкович | Густав Бриглеб |
| Џејсон Батлер Харнер | Гордон Норткот |
| Ејми Рајан | Карол Декстер |
| Мајкл Кели | Лестер Ибара |

### Награди и номинации

66то изданиеЗлатен Глобус
-------------------------

Најдобра главна глумица во драма (Анџелина Џоли)– **номинирана**  

Најдобар саундтрак (Клинт Иствуд) – **номиниран**

81во издание Оскар
------------------

Најдобра глумица во главна улога (Анџелина Џоли) - **номиниран**  

Најдобра кинематографија - **номиниран**  

Најдобра уметничка режија - **номиниран**

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 6 февруари 2009 г.
* Семрежна филмска база на податоци
* Бокс Офис Мојо



1. ↑  IMDb, Changeling (2008), Awards (пристапено на 30.5.2015)
2. ↑  „Замена", *Антена*, број 881, 15.5.2015, стр. 15.
**Златанка Белазелкоска** (моминско: **Кирилова**; р. 26 март 1948

 во Скопје) — македонски специјалист по болести на устата и пародонтот и универзитетски професор на Стоматолошкиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Белазелкоска е родена на 26 март 1948 година во Скопје, Македонија. Матурирала во 1968 година во Скопје, а на стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет дипломирала во 1973 година. Звањето специјалист по болести на устата и забите го добила во 1977 година.

Магистрирала и докторирала на Стоматолошкиот факултет при Скопскиот универзитет во 1981 и 1989 година, соодветно.

На стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет во Скопје, на Клиниката за болести на устата и парадонтот, се вработила во 1975 година. Во 1977 година била избрана во звањето помлад асистент по предметот болести на устата и пародонтот на Стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет. Во 1979 година била избрана во звањето асистент на Катедрата за болести на устата и пародонтот при Стоматолошкиот факултет во Скопје и уште трипати била преизбирана во истото звање. Во звањето доцент на истата Катедра била избрана во 1990 г. Изборот во звањето вонреден професор на д-р Златанка Белазелкоска бил извршен во 1995 г. За редовен професор били избрана 2000 година, а реизбрана во истото звање во 2005 година.

Издала над 120 статии, објавени во домашни и во странски публикации. Автор е на учебникот „Орална патологија". Ја истражувала улогата на ензимите во етиопатогенезата на прогресивната пародонтопатија.

Проф. д-р Златанка Белазелкоска е активно вклучена во дејноста на Стоматолошкиот факултет и на стоматолошките клиники. Во неколку изборни периоди била избирана за секретар на Кадровскиот одбор при Наставно-научниот совет на Факултетот, од 1992 наваму. Проф. д-р Златанка Белазелковска била и раководител на Катедрата за болести на устата и пародонтот како и на Клиниката за болести на устата и пародонтот при Универзитетскиот стоматолошки клинички центар во Скопје.

Добитник е на повеќе награди и признанија.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Беласичка*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 141. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „Проф. д-р Белазелкоска Златанка – Стоматолошки факултет – Скопје". Архивирано од изворникот на 2019-09-15. Посетено на 2020-10-01.
**Бистра Ангеловска** — декан на Факултетот за медицински науки при Универзитетот „Гоце Делчев" – Штип. Своите додипломски студии ги завршила на Фармацевтскиот факултет на Унивезитетот во Белград. Продолжила со специјализација на Фармацевтскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје. Своите докторски студии ги завршила на Фармацевтскиот факултет при Медицинскиот универзитет во Софија и се стекнала со звање **доктор по фармација**.

Во своето работно искуство има работено како раководител на Медицинско снабдување во Здравствен дом во Делчево, во периодот од 1979 до 2000 година, потоа како помошник на министерот за здравство на Република Македонија за фармација (директор на Бирото за лекови) и помошник на директорот на Фондот за здравствено осигурување на Македонија за набавки и контрола. Во периодот од 2002 до 2009 година има работено како републички контролор-инспектор во Фондот за здравствено осигурување на Македонија. Од 2009 година работи како доцент по фармација на Факултет за медицински науки при Универзитет „Гоце Делчев" во Штип.

Членува во повеќе професионални асоцијации меѓу кои во Македонското фармацевтско друштво, Фармацевтската комора на Македонија, работната група за изготвување на документот Стратегија за лекови на Република Македонија, експертската група за ревизија на Списокот на лекови на товар на Фондот (позитивна листа), Уредувачкиот одбор на научно-популарното професионално списание „Фармацевтски информатор" при Фармацевтската комора на Македонија, Комисијата за изработка на референтни цени за лековите од позитивна листа, Работната група за изготвување на текстот на Законот за лекови и помошни лековити средства.

Во 2012 година е назначена за претседател на Фармацевтска комора на Македонија.

* **Објавени научни и стручни трудови**

Наводи
------

1. ↑  „Официјално мрежно место на Факултет за медицински науки - „За факултетот"". Архивирано од изворникот на 2013-07-09. Посетено на 2013-05-17.
2. ↑  „Официјално мрежно место на Факултет за медицински науки - „Наставници"". Архивирано од изворникот на 2013-06-15. Посетено на 2013-05-17.

Надворешни врски
----------------

* Универзитет „Гоце Делчев" - Штип
* Официјално мрежно место на Факултет за медицински науки
* Репозиториум на УГД
* Електронска библиотека на УГД
**Зорица Блажевска** (6 октомври 1948

 во Скопје) — македонска архитектка и универзитетска професорка на Архитектонскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје.

Животопис
---------

Зорица Блажевска дипломирала на Архитектонско-градежниот факултет во Скопје (1973). Вработена е на Архитектонскиот факултет во Скопје како асистент и по изборот во други наставнички звања е избрана за редовен професор (2003) по преметот Проектирање станбени и угостителски објекти. Докторирала на Архитектонскиот факултет во Скопје (1991). Освен со педагошка дејност, се занимава и со научноистражувачка работа, со архитектонско проектирање и со публицистика. Нејзината проектантска активност резултира со реализација на повеќе поединечни семејни куќи, а забележително е и учеството на анонимни архитектонски конкурси.

Награди
-------

* 2022 - Награда „Андреја Дамјанов"

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Блатна*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 171. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „НАГРАДАТА "АНДРЕЈА ДАМЈАНОВ" ОВАА ГОДИНА ЌЕ БИДЕ ДОДЕЛЕНА НА АРХИТЕКТОТ ЗОРИЦА БЛАЖЕВСКА". МАРХ. 20.12.2022. Посетено на 25 јануари 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
Боро Кимовски
**Боро Кимовски**, универзитетски професор по математика, роден на 21 декември 1929 година во Битола, починал на 24 март 1971 година во Битола.

Завршил средно образование во битолската гимназија Јосип Броз Тито, а потоа завршува Природно-математички факултет во Скопје. Професорот Кимовски бил во првите генерации пост воени професори по математика кои завршиле на Природно-математичкиот факултет.

Како младинец бил доста активен и учествувал на младинските акции во тогашна Југославија: изградба на пругата Брчко-Банович, Шамац-Сараево и Маврово во подигнување на браната на езерото.

Во својот краток животен век една година работел во село Кукуречани, од 1957 до 1961 година бил професор по математика во учителската школа „Браќа Миладиновци" во Битола. Од 1961 до 1964 бил советник по математика во Заводот за унапредување на предучилишното и основно образование.

Од 1964 година до неговата смрт на 24 март 1971 година предавал математика на Педагошката академија Архивирано на 22 јануари 2021 г. во Битола.

За неговото дело пишувано е и во кината насловена „Светли ликови на просветни работници Архивирано на 13 септември 2016 г." на Ѓорѓи Лазаревски. Се работи за биографски приказни кои што авторот ги собрал во историскиот архив, тоа се значајни податоци кои што во иднина би служеле.

Боро Кимовски, бил семеен човек кој се оженил со Елисавета Бадева. Во бракот имаат две деца, високообразовани син Бранко и ќерка Марина, како и три внуки Мартина Кимовска, Марија Мустрик и Ирена Стефановска.

Наводи
------

1. ↑  Кимовски, Боро. „Професор по математика".
2. ↑  Кимовски, Боро. „Список на професори по математика, Природно-математички факултет" (PDF).
**Бранко Попов** ( 1940
во Вратница, Тетовско) — македонски научник и редовен професор на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје.

Биогрфаија
----------

Попов е роден во тетовското село Вратница во 1940 година. Дипломирал на Технолошкиот оддел на Техничкиот факултет во Скопје во 1964 година. Магистрирал на Универзитетот во Урбана, Илиноис, САД, а докторирал на Универзитетот во Загреб во 1973 година. На Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје е од 1965, а како редовен професор е од 1982 година. Бил декан на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје. Кариерата ја продолжува во САД, како истражувач и професор, најдолго на Универзитетот во Колумбија, Јужна Каролина (од 1991). Негови подрчја се физичка хемија, електрохемија во водени средини и растопи, превлеки и хемиски извори на струја.

Библиографија
-------------

Автор е на книги, научни трудови и на многубројни научноистражувачки и апликативни проекти.

Наводи
------

1. ↑  *„Билтен УКИМ", од 21. В 1986 г.*
2. ↑  *40години Технолошко-металуршки факултет – Скопје, монографија, ТМФ Скопје, 2000 г. стр. 111.*