recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Валхала (1896) Макс Брикнер
**Валхала** во нордиската митологија е живеалиште на војници загинати во борба. Поимот Валхала се јавува уште во викиншките времиња, но сепак е понова појава во однос на старите верувања, по кои сите загинати одат во подземјето.

Избраните од Один, пола од тие што загинале во борба, ќе заминат за Валхала по смртта водени од валкирите, додека другата половина ќе одат во Фолквангр, кај божицата Фреја. Во Валхала, загинатите се придружуваат во масите на тие што загинале во борба познати како Еинхерјар, како и на бројните легендарни германски херои и кралеви, коишто се подготвуваат да му помогнат на Один во текот на настаните од Рагнарок. Пред холот има златно дрво, Гласир, а таванот е украсен со златни штитови. Различни суштества живеат околу Валхала, како што е еленот Еикпирнир и козата Хеидрун, двете се опишани како да стојат на врвот на Валхала.

Валхала е спомената во „Поетската еда", создадена во 13 век од претходни традиционални извори, „Прозата еда" (напишана во 13 век од Снори Стурлусон), „Хеимскрингла" (исто така напишана во 13 век од Снорри Стурлусон) и во строфата од анонимната поема од 10 век, во која се опева смртта на Ерик Блодаксе, познат како Еирксмал. Валхала има инспирирано разни уметнички дела, наслови и елементи од популарната култура, и станала синоним на боречката сала на избраните мртви.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Валхала" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Кореографија за шпанскиот танц Качуча, опишана со користење танцова нотација
 Кореографија на грузиската кореографка и примабалерина Нина Ананијашвили за балетот Лебедово езеро, 20 април 2007 година.
**Кореографија** (грчки: *χορογραφία* буквален превод — пишување на танц) — посебна уметничка дисциплина во создавањето на сценско-музички танцови дела. Компонирање, аранжирање на сложени танцови елементи во единствена формално содржинска единица усогласена со музичката основа. Во таканаречениот класичен балет, оваа композиција мора да следи многу канони, додека во модерниот танц *кореографите* користат послободни форми. **Кореограф** е музичко-сценски уметник кој создава танцови аранжмани (чекори, движења, фигури итн.) за театарска претстава (балет, драма, опера). Најкомплексни поставки се целовечерните балетски претстави. Најчесто, балетаните со богато танцово искуство и особен талент за овој вид креативна работа, кон крајот на својата активна играчка кариера се одлучуваат за кореографска работа.

Етимологија
-----------

Зборот *кореографија* (грчки: *χορογραφία*) буквално значи „пишување танц" и е формиран од грчките зборови „χορο" што значи „кружен танц", или буквално „играм во круг" и „γραφία" што значи „пишувам, бележам".  За прв пат се појавил во американско-англискиот речник во 1950-тите, и зборот *кореограф* (грчки: *χορογραφ*) за прв пат го користел Џорџ Баланчин во мјузиклот на Бродвеј „*На твоите прсти* "во 1936 година.  Пред тоа, за сценските или филмските заслуги користеле фрази како „составите спремени од",  „танцовите спремени од",  или едноставно „танцови" за означување на кореографот.

Поврзано
--------

* Кореодрама

Наводи
------

1. ↑  „кореографија" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „кореографија" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Бајић 2006. sfn error: no target: CITEREFБајић2006 (help)
4. 1 2 3  Здравковић 2007 harvnb error: no target: CITEREFЗдравковић2007 (help)
5. ↑  *Frankie Manning: Lindy Hop Pioneer*. KUOW Puget Sound Public Radio. 26. 10. 2006.. 12:31 minutes in.  "Presented by Amanda Wilde" „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2007-10-12. Посетено на 2022-10-02.
6. 1 2  Taper, Bernard (1996). *George Balanchine: A Biography*. University of California Press. стр. 180. ISBN 978-0-520-20639-7.
7. ↑  
 *Cilindar*. RKO Radio Pictures. .
8. ↑  
 *Наша банда у "Мелодије, старе и нове"*. MGM. .
**Наше македонско** — светло пиво, автентично подготвено според оригинален рецепт кое го произведува „Кожувчанка" од Кавадарци.

Вукс
----

Пивото се одликува со специфична балансираност со пријатна горливост и вкус, што го зголемува уживањето. Ова премиум пиво се подготвува во најсовремени услови, во Македонска пивара, под компанијата со традиција од 1995 година, Кожувчанка од Кавадарци .

Процес на производство
----------------------

Свежото наше македонско пиво во резервоарот доаѓа директно од пиварницата при што се заобиколува процесот на пастеризација и веднаш се транспортира во резервоари со контролирана температура во рок од неколку часа. Пивото од сопствена лежна визба се складира и точи преку совршено чисти садови и цевовод и има рок на користење најмногу три месеци, што му гарантира на конзументот, постојан квалитет и свежина на производот. Производствените капацитети каде што се произведува наше македонско пиво се наоѓаат во селото Мрежичко, во подножјето на Кожув, од каде се користат и свежите водни извори од кои се полни и минералната вода „Кожувчанка".

Пакувања
--------

„Наше македонско пиво го има во РЕТ амбалажа од 1.5 литри и стаклена амбалажа од 0.33 и 0.5 л, како и пакување од 24\*0.33 и 24\*0.5л".

Галерија
--------

* Наше македонско пиво точено во криглиНаше македонско пиво точено во кригли
* Наше македонско пиво точено во криглиНаше македонско пиво точено во кригли
* Наше македонско пиво точено во криглиНаше македонско пиво точено во кригли
* Наше македонско пиво точено во криглиНаше македонско пиво точено во кригли
* Наше македонско пиво точено во криглиНаше македонско пиво точено во кригли

Наводи
------

1. ↑  „Heineken geschiedenis". *heineken.nl/*. Архивирано од изворникот на 2 мај 2007. Посетено на 28 април 2007.
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2019-09-22. Посетено на 2020-07-16.
3. ↑  „Македонско Пиво". *makedonskopivo.mk*. Архивирано од изворникот на 2018-04-29. Посетено на 2018-05-17.
**Опсада на Негропонте** (денешна Халкида) била преземена од силите на Република Венеција од јули до октомври 1688 година. Венецијанската армија, составена од неколку платенички и сојузнички контингенти од Западна Европа, успеала да го заземе Пелопонез во претходните години и продолжила кон Атина, а по опсадата на Акропол следувала и битката кај Негропонте, главното османлиско упориште во Централна Грција. Венецијанската опсада била попречена од османлискиот отпор и нивната неможност целосно да го изолираат градот, бидејќи османлискиот генерал Исмаил-паша успеал да ги пренесе резервите до опколениот гарнизон. Понатаму, венецијанската армија претрпела многу жртви од избувнувањето на чумата во венецијанскиот логор, што довело до смрт на 4.000 војници и искусниот генерал Ото Вилхелм Кенигсмарк. Заминувањето на фирентинскиот и малтешкиот контингент дополнително ги ослабнало позициите на Венецијанците, а кога германските платеници одбиле да останат таму во зимскиот период, венецијанскиот командант, дужот Франческо Морозини, морал да го признае поразот и да се повлече на Пелопонез.

Извори
------

* Andrews, Kevin (2006). *Castles of the Morea (Revised Edition)*. American School of Classical Studies at Athens. стр. 183–185. ISBN 0876614063.
* Предлошка:Ιστορία του Ελληνικού Έθνους
* Finlay, George (1856). *The History of Greece under Othoman and Venetian Domination*. London: William Blackwood and Sons. стр. 227–228.
* Setton, Kenneth Meyer (1991). *Venice, Austria, and the Turks in the Seventeenth Century*. Philadelphia, Pennsylvania: American Philosophical Society. стр. 347–362. ISBN 0-87169-192-2.
Малајскиот Полуостров (со темнозелено) во рамките на југоисточна Азија
**Малајскиот Полуостров** (малајски: *Semenanjung Tanah Melayu* = „Малајска Почва", тајландски: คาบสมุทรมลายู) е полуостров во југоисточна Азија. Се протега приближно во правец север-југ и завршува во најјужниот дел на континентална Азија. На полуостровот се наоѓаат државите Бурма, Малезија, Сингапур и Тајланд.

Титивангсанските Планини се дел од системот наречен Тенасеримски Ридови. Тие го образуваат најјужниот дел на централниот планински масив кој се протега од Тибет, преку теснецот Кра (најтесниот дел на полуостровот), па навлегува во Малајскиот Полуостров. Малачкиот Проток го дели Малајскиот Полуостров од индонезискиот остров Суматра, додека пак јужното крајбрежје е одделено од островот Сингапур со Џохорскиот Проток.

Наводи
------

1. ↑  The Physical Geography of Southeast Asia, Avijit Gupta

Поврзано
--------

* Малајски архипелаг

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 241440803
* GND: 4072231-4

 |

 |
**Нурбану Султан** или Нур-Бану Султан (околу 1525 - 7 декември 1583) била венецијанска благородничка, сопруга на османлискиот султан Селим II, како и мајка односно Валиде султан на Мурат III. Во периодот од 1574 до 1583 година делувала како ко-регент во империјата.

Според венецијански извори, Сесилија или Оливија како што се викала Нурбану пред да го прими исламот, била ќерка на Николо Вениер кој бил владетел на островот Парос и внука на венецијанскиот дужд Себастијано Вениер. Таа била заробена кога Османлиите го освоиле Парос во 1537 година. По ова таа била однесена во султанскиот харем на Селим II во Истанбул. Во харемот таа станала омилена на османлискиот султан Селим, кој во 1566 година седнал на престолот. Во 1546 година го родила идниот султан Мурат III. Кога Селим II починал во 1574 година, таа го сокрила неговото тело во мраз додека нејзиниот син Мурат да пристигне од Маниса до Истанбул.

По прогласувањето на Мурат за нов султан, таа станала Валиде султан и започнала да ја управува империјата заедно со големиот везир Мехмет Паша Соколовиќ. Мурат III со сигурност ги признал водачките способности на неговата мајка. Всушност, тој се потпирал на неговата мајка во текот на неговото владеење барајќи совет при земање на секоја одлука.

Нурбану Султан била активна во дипломатската политика на земјата. Таа имала контакти со сопругата на францускиот крал Хенри III, Катерина Медичи. Преку воспоставување на кореспонденција, таа помогнала да се одржат добрите односи меѓу двете земји. Во прилог на Франција, Нурбану исто така имала и дипломатски односи со Венеција. Можеби најзначајниот придонес на Нурбану за Венеција, земјата од каде потекнувала, била објавената инвазија на адмиралот Килич Али Паша врз островот Крит кој бил под венецијанска управа. Бидејќи не сакала да ги наруши односите со Венеција таа испратила порака до адмиралот како предупредување дека инвазијата не треба да се изврши и дека овој поход ќе биде штетен за султанот. По ова, следувало и повлекување на планот на адмиралот.

Нурбану Султан била вклучена и во културниот живот на земјата. Таа била одговорна за изградбата на Атик Валиде џамија.

Наводи
------

1. ↑  Cultures in Colors, Valeria Heuberger, Geneviève Humbert, Geneviève Humbert-Knitel, Elisabeth Vyslonzil, page:68, ISBN 3-631-36808-9, 2001

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 20858994
* LCCN: no2002069456
* ISNI: 0000 0000 2251 9648
* GND: 132917475

 |

 |
**Томе Петровски-Железарчето** (Битола,  1913
 - Битола, 7 април 1943

) — железар од Битола кој активно ја помагал НОВ од 1941 година.

Животопис
---------

Во заднина на споменикот е ѕидот со спомен-плочи
Томе Петровски популарно викан Железарчето е роден 1913 година во Битола. По завршувањето на основното училиште, Томе работел како железар. Уште како младинец пред војната, Томе ги беше прифатил напредните идеи кои тогаш биле ширени во Битола. За време на окупацијата Томе Железарчето активно ја помагал НОБ заради што полицијата го уапсила и го затворила. Во затворот тој бил страшно мачен и злоставуван. По долгите измачувања на 7 април 1943 година бил убиен во затворот. За да го прикрие злосторството полицијата го фрлила телото на мртвиот Томе низ прозорецот на истражниот затвор сакајќи истото да го прикаже убиството како самоубиство.

Спомен-плоча со неговото име стои на ѕидот со спомен-плочи во Споменикот на политичките затвореници во Битола.

Поврзано
--------

* Споменик на политичките затвореници (Битола)

Наводи
------

1. 1 2  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2012-09-11. Посетено на 9 август 2023.
Булеварот Истиклал во Бејоглу 
**Булеварот Истиклал** (турски: *İstiklal Caddesi*) е еден од најпознатите булевари кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Булеварот се наоѓа во округот Бејоглу, во близина на плоштадот Таксим. Булеварот е долг околу три километри. Се смета дека во текот на неработните денови, булеварот го посетуваат околу 3.000.000 луѓе.

Во времето на Османлиското Царство, овде се наоѓале голем број на амбасади и конзулства. Денеска, од нив има останато само мал број. Објектите околу булеварот датираат од 19 век. Покрај него се наоѓаат голем број на продавници, бутици, книжарници, галерии, кина, театри, библиотеки, кафулиња итн. Овде се наоѓаат училиштето Галатасарај, палатата Пера. По должината на булеварот поминуваат и трамваите, кои во функција биле ставени пред повеќе од 90 години.

За време на отоманскиот период, булеварот го носи името „Голем булевар", а денешното име, Истиклал односно Независност, го добива при прогласувањето на Републиката на 29 октомври 1923 година.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2009-05-03. Посетено на 2009-12-25.

Поврзано
--------

* Улица Абди Ипекчи
* Улица Багдат

Галерија
--------

* 
*

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Улица Истиклал" на Ризницата ? |

* *istiklal caddesi / istiklal.caddesi.com* Архивирано на 1 април 2009 г.
* İstiklalCaddesi.net - A news website of the Avenue Архивирано на 25 јануари 2021 г.
**Кукар** (хрватски: *Kukar*) — некогашно мало село во Хрватска кое се наоѓа отприлика 3 км од градот Врлика под планината Динара. Селото е дел од општината Врлика, во Сплитско-далматинската жупанија.

Историја
--------

Историјата на селото е поврзана со историјата на градот и општина Врлика. Селото е наречено по хрватското племе Кукари (еднина Кукар), кое имаше привилегија да го одбере хрватскиот крал (заедно со 11 други привилегирани хрватски племиња).

Демографија
-----------

Селото е населено со православни Срби и католички Хрвати. Од 1995, неколку селани претежно стари пензионери, Срби и Хрвати, се вратија во Кукар.

Познати од Кукар
----------------

* Милан Бабиќ — претседател на Република Српска Краина

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2013-05-09. Посетено на 2013-05-10.
3. ↑  „Dalmatia". Архивирано од изворникот на 2012-10-16. Посетено на 2013-05-10.
Лукино Село (Лукино Село), Србија. Рибници.
**Бело Езеро** е едно од четирите големи флувијални езера, на кои најмногу отпаѓа површината на Ечанските езера. Се наоѓа во Банат, југозападно од Ечка, т.е. јужно од Зрењанин. Езерото лежи помеѓу реките Тиса и Бегеј, од кои е одвоено со насип. Насипот е одделен и од Специјалниот природен резерват Стари Бегеј-Царска бара.

Површината на езерото е 5,4 ², додека просечната длабочина е 1,33. Поради високите летни температури, испарувањето е интензивно. Вертикалните и хоризонталните движења на водата се слаби, така што нема мешање на водата, што доведува до изразена температурна стратификација.

Белото езеро е богато со риби. Како езерце во 1762 година првпат го користел Шандор Шомоџи.

Поврзано
--------

* Список на езера во Србија

Наводи
------

1. 1 2  Мркша, Милутин и Милановић, Мишко: Анализа елемената животне средине Специјалног резервата природе Стари Бегеј-Царска бара и мере заштите, Гласник Српског географског друштва, 2007, 85/2
Антрополошкиот музеј Хефенрефер е сместен на главното зеленило, веднаш до ректоратот на Универзитетот Браун
**Универзитетот Браун** (англиски: *Brown University*) е седма најстара високообразовна институција во Сооединетите Американски Држави. Тој е основан во 1764 година како *Колеџ во англиската колонија Род Ајленд и Провиденските Плантажи* (англиски: *College in the English Colony of Rhode Island and Providence Plantations*), а сегашното име го добива во 1804 година во чест на Николас Браун Џуниор.

Браун се наоѓа во главниот град на државата Род Ајленд, Провиденс и е еден од осумте членови на елитната Бршленова лига. Овој универзитет се концентрира на квалитетни додипломски студии, но исто така вложува и во постдипломски програми. Па, покрај Колеџот во кој учат сите додипломци, останатите училишта во склоп на универзитетот ги вклучуваат и Алперт Ворен медицинското училиште, Училиштето за инженерство, Училиштето за јавно здравје и Училиштето за постдипломски студии.

Моментално на универзитетот Браун студираат 8540 студенти, од кои 6133 се додипломци. Наставничкиот кадар вклучува повеќе од 710 редовни членови, меѓу кои и еден Нобеловец, професорот Леон Купер. Ректорската функција ја извршува професорот по економија и јавна политика, Кристина Хал Паксон.

Библиографија
-------------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2015-09-15. Посетено на 2014-01-14.
2. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 144232685
* LCCN: n79056113
* ISNI: 0000 0004 1936 9094
* GND: 1010811-7
* SUDOC: 026472449
* BNF: cb11871472b (податоци)
* NKC: ko2002148998

 |

 |
**Фазли Велиу** (албански: *Fazli Veliu*) е роден на 1 април 1945

 година во село Колари, Кичевско. Завршил албански јазик и литература во Приштина.

Емигрирал во Швајцарија во 1968 година. Се поврзал со Кадри Зека и браќата Јусув Гарвала и Бардош Гарвала за подготвување на соединување на четири албански антијугословенски групи од кои ќе се роди (ДАСРЈ) „Движење за Албанска Социјалистичка Република на Југославија". Во 1985 година тоа движење станало познато како *Народно движење за Република Косово*.

Фатен во Германија од Интерпол по барање за тероризам од Македонија (еден од организаторите на групата бомбаши), но со помош на министерот за правда Џевдет Насуфи тој не бил екстрадиран. Тој бил еден од творците на ОНА, како и политички претставник на истата.

На 24 јули 2001 година бил ставен на македонската црна список на граѓани, а на 27 јули е ставен ѝ на списокот на американскиот претседател Џорџ Буш.

По крајот на конфликтот во Македонија, тој согласно новиот закон за амнестија, бил ослободен кривично..

Фазли Велиу е познат е по прекарот „*Даја*". Фазли Велиу е вујко на Али Ахмети.

Наводи
------

1. ↑  „Бела Книга- Теророзмот на т.н. Ослободителна национална армија", Министерство за Внатрешни работи, стр. 82
2. ↑  „македонска црна листа". Архивирано од изворникот на 2011-08-22. Посетено на 2010-12-25.
3. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2012-03-16. Посетено на 2011-02-16.
4. ↑  „А1 телевизија: Амнестирани Ахмети, Велиу и Шаќири". Посетено на 16 февруари 2011.
Шематски приказ на десното човечко око, прикажувајќи ја рожницата одвоена од белката (sclera) и крајот на рожницата (limbus)
**Рожница** (латински: *cornea*) — дел од надворешната обвивка на окото (corneosclera, tunica fibrosa oculi). Таа е мазна, сјајна, проѕирна и многу чувствителна. Врши заштитна улога за окото и е особено важна како најсилниот оптички елемент на окото. Рожницата се образува во петтиот месец од внатреутробниот развој. Има мешано ембрионско потекло, што значи дека се образува по сложен механизам од редоследи на созревање на живото ткиво и потекнува од два слоја на исконскиот ембрион.

Наводи
------

1. ↑  Najjar, Dany. „Clinical optics and refraction". Архивирано од изворникот на 2012-05-29.Предлошка:MEDRS
2. ↑  Finn, Peter (20 December 2012). „Medical Mystery: Preparation for surgery revealed cause of deteriorating eyesight". *The Washington Post*.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Рожница" на Ризницата ? |

* Хистолошка градба на органските системи

* Facts About The Cornea and Corneal Disease

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 

	+ WorldCat
	+ LCCN: sh85032796
	+ GND: 4160665-6
	+ BNF: cb11958110d (податоци)
	+ NDL: 00577038
	+ NKC: ph790794
	+ BNE: XX531383
 |

 |
**Лилијан Кореја** (родена на 1 јуни 1988 година) — малависки моден творец и претприемачка, позната како творец на модната марка „Miizu" основана во 2013 година и лансирана во Блантир во 2014 година. Таа меша мештански и меѓународни ткаенини за да создаде секојдневно носење на жените од Малави. Модниот бренд „Miizu" значи „корени", што е показател за дизајнот што е вкоренет во искуствата на секојдневното живеење во Малави. Таа се насочува на впечатливи стилови кои имаат разновидна корисност. Се насочува на модата подготвена за носење. Таа го претставувала Малави на Африканската модна недела во Лондон во 2015 година.

Позадина
--------

Таа учела во Меѓународното средно училиште Сент Ендрус, а потоа на колеџ во Лондон на Универзитетот во Брајтон, каде студирала деловни студии и право. Потоа завршила магистер по менаџмент на претприемништво на Европската бизнис школа. Таа е ќерка на деловниот претприемач, Џими Кореја Мпаца.

Модни ревии
-----------

* Африканска модна недела, Лондон 2015 - „Збирка на скршени парчиња"
* Малави на 50 модна ревија, Вашингтон 2015

Наводи
------

1. ↑  „AFWL 2015 DESIGNER PROFILE | MIIZU". *Africa Fashion Week London* (англиски). Архивирано од изворникот на 2018-06-20. Посетено на 1 октомври 2020.
2. ↑  „AFRICA FASHION WEEK LONDON: MIIZU BY LILLE - Populaire". *Populaire* (англиски). 17 август 2015. Архивирано од изворникот на 2019-03-27. Посетено на 1 октомври 2020.
3. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2019-03-27. Посетено на 2020-10-01.
4. 1 2  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2020-12-05. Посетено на 2020-10-01.
5. ↑  „Lillian Koreia launches her fashion house Miizu - Malawi Nyasa Times - Malawi breaking news in Malawi". *Malawi Nyasa Times - Malawi breaking news in Malawi* (англиски). 5 ноември 2014. Посетено на 1 октомври 2020.
6. ↑  „Lillian koreia: the fashion enthusiast - The Nation Online". *The Nation Online* (англиски). 13 март 2016. Посетено на 1 октомври 2020.
7. ↑
8. ↑  Nkhata, Agness. „MALAWI at 50 Golden Jubilee Celebration Washington D.C.". *The Dallas Weekly* (англиски). Посетено на 1 октомври 2020.[*мртва врска*][*мртва врска*]
**Марјана Липовшек** (родена на 3 декември 1946 година) е словенечка операска и концертна пејачка (мецосопран). Ќерка на композиторот Маријан Липовчек, родена е во Љубљана, Словенија.Во 2017 се пензионирала.

Таа има пееное во филмските саундтраци  *Јакоб лажго*  и  *Сивата зона* .

Забележителни сценски настапи имала во  *Жена без сенка* ,  *Валкира*  'и' 'Тристан и Изолда' '.

Пеела со многу оркестри како Берлинска филхармонија, Бостонска филхармонија, Оркестар на концертгебоу, Дрезден Стаатскапела, Лондонска филхармонија, Лондонска симфонија, Филхармонија во Минхен, Филхармонија во Њујорк и Филхармонија на Виена и оперски куќи што се Баварската државна опера, Лирикаска опера во Чикаго, Метрополитен Опера во Њујорк и Државна опера во Виена.

Таа има работено со Клаудио Абадо, Даниел Баренбоим, Бичков, Мјунг-Вин Чунг, Колин Дејвис, Кристоф фон Дохнани, Бернард Хаитинк, Николаус Харнонкур, џејмсЛевин, Лорин Маазел, Зубин Мехта, Рикардо Мути, Кент Нагано, Џузепе Синополи и Волфганг Савалиш.

Награди
-------

* Прешерна награда 1988 година
* Баварски Kammersänger во 1993 година
* Сребрен медал за слобода на Република Словенија 1994 година
* Камерен пејач во Државната опера во Виена во 1996 година
* Златен медал Густав Малер 1996 година
* Златна Одликување на честа за науката и уметноста на Република Австрија 2001 година
* Почесен член на Словенечката филхармонија 2002 година
* Почесен граѓанин на Љубљана во 2004 година
* Златна Одликување на честа за услугите на државата Виена 2015 година.

Наводи
------

1. ↑  „KS Marjana Lipovšek Mezzosoprano". Архивирано од изворникот на 2020-08-04. Посетено на 2021-04-10.
2. ↑  Lipovsek Marjana
3. ↑  Contralto Corner

Надворешни врски
----------------

* Марјана Липовшек на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
*Оваа страница се однесува на физичката појава Виножито. За други значења видете Виножито (појаснување).*
Виножито или божилак.
**Виножито**, **божилак** или **божило** — оптички и метеоролошки феномен кој предизвикува светлинскиот спектар од сончевите зраци да се појави на небото поради прекршување на светлината низ ситни капки вода во атмосферата. Прекршувањето предизвикува создавање на повеќебоен свод на небото, со црвената боја најгоре, а виолетовата најдолу. Виножитото обично се појавува после дожд. Виножитото се состои од 7 бои. Тоа се боите: црвена, портокалова, жолта, зелена, сина, модра и виолетова.

Виножитото како тема во уметноста и во популарната култура
----------------------------------------------------------

* „Зад виножитото" - книга на Менде Велјановски.
* „Крајот на виножитото" (*The End Of The Rainbow*) - песна на американското фолк-рок дуо Ричард и Линда Томпсон (*Richard & Linda Thompson*) од 1974 година.
* „Божилак" - албум на македонскиот пејач Тоше Проески

Поврзано
--------

Виножито на месечина

Наводи
------

1. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 23.
2. ↑  Richard & Linda Thompson ‎– I Want To See The Bright Lights Tonight (пристапено на 23.1.2017)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NDL: 01179104

 |

 |
**Донато ди Николо ди Бето Барди** (италијански: *Donato di Niccolò di Betto Bardi*), многу попознат само како *Донатело*,( роден во 1386 - починал на 13 декември 1466, Фиренца) бил еден од најпознатите италијански скулптoри од ерата на раната ренесанса. Една од најпрочуените негови творби е *бронзената статуа на Давид.*

Донатело

Животопис
---------

Донатело е роден во Фиренца или многу блиску до неа помеѓу 1382 и 1387 година. Бил ученик во класот на мајсторот по живопис и скулптур, Бичи ди Лоренцо. За завршување на своето уметничко образование Донатело се изградувал во Рим 2 или 3 години заедно со извесниот архитект Брунелески. Донатело, во својот професионализам се придржувал кон реалните принципи на природата.

Дело
----

Бронзената статуа на Давид во Фиренца
За неговото вовлекување во ренесансата е придонесело неговите многубројни дела на светци и пророци. Еден од неговите најпознати дела е и царот Давид, кој го изработил во Фиренца, за кој град Давид бил и симбол на отпорот на Фиренца против големиот непријател Милано. 
Во текот на 1444 година бил повикан во Падова сè со цел да го отлее од бронза коњската статуа на кондотерот на венецијанската република *Erasmo Marzi da Narni* (познат и како Гатамелата). Во моментот таа се наоѓа пред *црквата Св. Антонија*. Од времето на древните римјани, таков проект на отливање ни бил направен. Донатело во Падова останал до 1456 година, каде со помошна своите ученици, изработил најмногу за украсите на црквата *св. Антонија*. Во текот на 1457 година Донатело повторно работил во Фиренца на тема Св. Јован Крстител, празникот на Фиренца. Светецот, Донатело го претставил во сите возрасти со оделни статуи Донатело направил заедно со својот ученик, Микелоцо Микелоци, неколку надгробни плочи односно споменици, од кои најпозната е онаа на папата Јован XXIII, кој потоа послужил за модел на многу друѓи надгробни споменици. Последните години од својот живот Донатело ги преминал во Фиренца работејќи до длабока старост. Починал во 1466 и е погребан со големи почести во црквата *св. Лаврентиј*, којато е украсена со негови 
работи.

Наводи
------

1. ↑  „Donatello". Архивирано од изворникот на 2020-12-28. Посетено на 2021-02-02.
2. ↑  Donatello Biography

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 22171330
* LCCN: n50046696
* ISNI: 0000 0001 2123 6619
* GND: 118526693
* SELIBR: 207165
* SUDOC: 029391415
* BNF: cb121028756 (податоци)
* BIBSYS: 90315733
* ULAN: 500026022
* NLA: 36384120
* NDL: 00512925
* NKC: xx0086229
* BNE: XX1163291
* CiNii: DA04787669
* KulturNav: id
* RKD: 23664

 |

 |
Логото на Фотокина
Јужниот влез на Келнскиот саем за време на Фотокина во текот на 2008 година.
**Фотокина** — најголем светски саем што се одржува во Европа за фотографските индустрии. Првата фотокина беше одржана во Келн, Германија, во 1950 година, а од 1966 година се одржува на секои две години во септември на Келнскиот саем и Изложбениот центар во Дојц. Многу фотографски и репрографски претпријатија прикажуваат нови и иновативни производи на саемот фотокина. Шоуто има два главни конкурента, кои се одржуваат годишно на два различни дела од светот. Шоуто *CP+* што се одржува во Јокохама, Јапонија, кое првично било именувано како Јапонско шоу за камери и се одржува од почетокот на 1960-тите години. Во САД, главното фотографско шоу е *PMA@CES*, кое од 2012 година се соединило со Интернешнл ЦЕС (*International CES*), шоу за потрошувачка електроника во Лас Вегас.

Историја
--------

Податотека:Photokina 2016 (29795510772).jpgФотокина 2016
Првата фотокина се има одржано во 1950 година на иницијатива на Бруно Ул. Обележувајќи ја важноста на трговското шоу, претседателот на САД, Двајт Д. Ајзенхауер испратил телеграма со поздрав што го обележала отворањето на фотокина во 1956 година.

* Шоуто во 2008 имало 1579 изложбеници од 46 држави и имало повеќе од 169.000 посетители од 161 држава.
* Фотокина во 2010 година се одржала од 21 до 26 септември. Имало 1251 фирма од 45 држави и над 180.000 посетители од 160 држави.
* Бројот на посетители пораснал на 185.000 од 166 држави за фотокина во 2012 година која се одржала од 18 до 23 септември. На таа фотокина имало 1158 фирми од 41 држава. Посетеноста во 2014 година останала иста со околу 185.000 посетители.
* Саемот фотокина во 2016 година е првиот кој се одржал под новиот слоган „Замислете го неограничено" (*Imaging unlimited*) од 20 до 25 септември 2016. Оваа фотокина била посетена од околу 191.000 посетители.
* Следната фотокина ќе се одржи во Келн, Германија од 25 до 30 септември во 2018 година.

Наводи
------

1. ↑  photokina report 2008 Архивирано на 26 февруари 2010.
2. ↑  „photokina report 2010". News-photokina.koelnmesse.info. Архивирано од изворникот на 2012-07-24. Посетено на 16 февруари 2013.
3. ↑  „photokina report 2012". photokina.de. 2011-08-15. Посетено на 16 февруари 2013.
4. ↑  koelnmesse (21 септември 2014). "photokina 2014: Final Report". Соопштение за печат.  посет. 24 септември 2014 г „архивска копија" (PDF). Архивирано од изворникот на 2014-09-29. Посетено на 2017-02-09.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
5. ↑

Надворешни врски
----------------

* Фотокина на Ризницата ?
* Официјална страница
**Старовремска фотографија**, позната и како **старинска фотографија**, ― жанр на модна фотографија.

Фотографијата од старо време им овозможува на потрошувачите да позираат како за старинска фотографија во костими и реквизити од одреден период, понекогаш испечатени во сеписки тон за да и дадат на фотографијата старински изглед.

Популарните теми се Дивиот Запад, Викторијанското време или Бурните дваесетти.

Некои студија се специјализирани за овој жанр, а други се занимаваат со својата трговија на фестивали и историски настани. Тоа е популарна семејна активност во забавните паркови и други туристички одредишта, главно во Соединетите Држави. Многу од овие стари фотографски студија се наоѓаат во историски градови кои природно привлекуваат посетители кои сакаат да искусат како живееле луѓето во минатите епохи. Некои фото кабини ќе направат отпечатоци во сеписки тон за сличен изглед.

Фотографите во жанрот првично користеа специјализирана опрема од производителите Agfa и подоцна Polaroid, но во голема мера се префрлиле на дигитална фотографија заедно со индустријата.

Наводи
------

1. 1 2  Ron Burgess (2004). „"Old-Time Photography" and the Digital Age". Во Patrick Rice (уред.). *Professional Digital Imaging for Wedding and Portrait Photographers*. Amherst Media. ISBN 1-58428-128-6.
**Хавиер Аделмар Санети** (шпански изговор: [xaˈβjeɾ saˈneti]; роден на 10 август 1973 година) — аргентински поранешен фудбалер, кој настапувал како одбранбен играч за фудбалскиот клуб Интер и за аргентинската фудбалска репрезентација.

Тој ја започнал својата кариера во Аргентина, најпрво во тимот на Талерес, а потоа и во фудбалскиот клуб Банфилд. Од 1995 до 2014 година настапувал за италијанскиот клуб Интернационале, а бил негов капитен од 2001 година.

Со 1114 одиграни официјални натпревари, тој е петти играч во историјата на фудбалот со најмногу настапи во кариерата. Тој е исто така странски играч со најмногу настапи во Серија А (615) и четврти по бројот на најмногу настапи во лигата, зад само Паоло Малдини, Џанлуиџи Буфон и Франческо Тоти. Тој е играч со најмногу настапи во историјата на Интер (858) и освоил 16 трофеи со клубот: пет скудета, четири купа на Италија, четири супер купа, еден Куп на УЕФА, една Лига на Шампиони и Светско клупско првенство на ФИФА. Тој е исто така и играч со најмногу настапи како капитен во Лигата на шампионите (82).

Со Аргентинската репрезентација настапил на 145 натпревари, бројка што го прави играч со најмногу настапи во историјата на  *La Albiceleste*. Со Аргентина стигнал до финалето на Копа Америка 2004, Копа Америка 2007 и Купот на Конфедерации во 1995, како и Куп на Конфедерации во 2005.Познат по неговата разновидност, тој бил многу вешт на двете крила од теренот, играјќи на двете страни како играч од одбраната и од средниот ред.. Со неговото пензионирање, клубот се пензионирал со неговиот број 4 и го именувал како негов потпретседател. ФИФА го назначила за амбасадор на СОС детското село во Аргентина, додека во 2005 година ја добил наградата "Амгрогино д'Оро" од градот Милано за неговите социјални иницијативи. Санети е и амбасадор на амбасадата за Специјални олимписки игри.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2019-03-26. Посетено на 2017-08-10.
2. ↑  He started wearing the captain band in late 1999, but at that time he was replacing the injured Ronaldo. Source: „Ronaldo e la fascia da capitano: "Giusto che la porti Zanetti" e in serata il sì di Cuper". *Inter.it* (италијански). Football Club Internazionale Milano. 3 November 2001. Архивирано од изворникот на 2019-07-20. Посетено на 26 May 2017.
3. ↑  „tactical Formations". *Football-Lineups.com*. Посетено на 25 January 2007.[*мртва врска*]
**Парада на гордоста Скопје** (англиски Скопје прајд) — парада која се организира секоја година во Скопје. Мотото на Скопје Прајд гласи „гласни и горди", а настанот е организиран од страна на Националната мрежа против хомофобија и трансфобија. Последниот настан бил организиран на 24 јуни 2023 година.

Позадина
--------

Парада на ЛГБТ заедницата во Скопје, насловена како „Скопје прајд" за првпат се одржала во јуни 2019 година. На првиот настан учествувале активисти за ЛГБТ-права од самата земја како и земјите во регионот (Грција, Бугарија, Албанија, Србија, Косово, Босна и Херцеговина и Црна Гора), од странски амбасадори и политичари. На истиот ден, контрамарш бил организиран од страна на граѓанско-верски собири за „зачувување на вистинските вредности".

Наводи
------

1. ↑  „Под мотото „Гласни и горди" во Скопје се одржува овогодишното издание на Скопје Прајд". *Нова Македонија*. 24 јуни 2023. Посетено на 30 септември 2023.
2. ↑  „Скопје Прајд 2019: Вашето присуство е најсилна поддршка!". Окно. 28 јуни 2019. Посетено на 28 ноември 2022.
3. 1 2  Блажевска, Катерина (29 јуни 2019). „Скопје Прајд: Никој не е слободен додека сите не се слободни". Дојче Веле. Посетено на 30 септември 2023.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
**Николај Леонидович Духов** (руски: *Николай Леонидович Духов*; 8 ноември [ст. ст. 26 октомври] 1904 – 1 мај 1964) бил советски дизајнер на автомобили, трактори, тенкови и нуклеарно оружје.

Биографија
----------

Духов работел во фабрика за трактори. Во 1926 година, собранието на фабриката Комсомол го испратил да студира во институт во Харков, по што следел трансфер без тест на машинскиот факултет во Ленинградскиот политехнички институт за да студирал инженерски дизајн за трактори и автомобили. Тој бил одговорен за дизајнирање на советски трактори и тешки тенкови во 1930-тите.

Во Втората светска војна тој бил ко-дизајнер (заедно со Јозеф Котин ) на тешкиот тенк Сталин .

Во 1948 година, тој бил номиниран за помошник на Јули Каритон, главниот конструктор на советската атомска бомба. Тој ја продолжил својата работа на нуклеарни проекти до неговата смрт во 1964 година.

Предавал во Ленинградскиот патен институт и на машинскиот факултет на Ленинградскиот политехнички институт. Станал дописен член на Академијата на науките на Советскиот Сојуз (1953).

Награди
-------

* Трикратен херој на социјалистичкиот труд
* Ленинова награда
* Пет Сталин награди
* Четири реда на Ленин
* Орден на Суворов, втор степен
* Орден на Црвеното знаме на трудот
* Орден на Црвена звезда

Наводи
------

1. ↑  „ДУХОВ Николай Леонидович". *Энциклопедия Челябинск*.
**Љубиница** (на грчки: *Βαλάνια, Валанија*, до 1927 година Λούμπινστα, Лубиниста, Λουμπενίτσα, Νουμπενίτσα) — поранешно село во Егејска Македонија, Република Грција. Се наоѓало во денешната општина Дескати, во областа Западна Македонија.

Географија
----------

Селото се наоѓало на географската граница на регионот Македонија со Тесалија, на околу 40 км југоисточно од градот Гребен, 3 км југоисточно од денешното село Сленица и 4 км јужно од селото Катакал. На југ граничи со тесалиските села Аспроклисија и Псилома.

Во селото преживеале црквите „Успение на Пресвета Богородица" и „Свети Ѓорѓи".

Историја
--------

### Во Османлиското Царство

Кон крајот на XIX век Љубиница е грчко христијанско село во југоисточниот крај на Гребенската каза на Османлиското Царство. Откако во 1881 година Тесалија влегла во состав на Кралството Грција, Љубиница станува погранично село на неколку километри од грчката граница. Според грчка атинска статистика од 1910 година во Лубиница (Λουμπινίτσα) живееле 103 православни Грци.

### Во Грција

Во Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки чети и по Втората балканска војна во 1913 година Љубиница станува дел од Кралството Грција. Во 1913 година на првото пребројување од новите власти во Лубинста (Λούμπινστα) се регистрирани 94 жители.

Во 1927 година името на селото е сменето во Валанија.

Според некои сведоштва селото се растура во 1940-тите години, за време на Втората светска војна и Граѓанската војна. Селото е избришано во 1961 година.

Наводи
------

1. ↑
2. 1 2
3. ↑  Лубиница на порталот ТДМ (грчки)
4. ↑
5. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот 2012-07-31. Посетено на 2012-07-31.
6. ↑  Симовски, Тодор. Атлас на населените места во Егејска Македонија. Скопје, 1997, с. 49.
7. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Дескати |
| --- |
|  |
| ОЕ Дескати | 
* Агиос Георгиос
* Велиди
* Дескати
* Земњач
* Пичуѓа
* Селисма
* Скумција 1
* Тороник
* Чука

 |
|  |
| ОЕ Хасија 2 | 
* Арап
* Греуса
* Дименица
* Катакал
* Сленица
* Чатурија

 |
|  |
| **Поранешни**: Гобларак  •  Лубиница  •  Палеотурко  •  Пињари1 *Новосоздадено место од грчки доселеници во XX век*  •  2 *Наречена по планината Хасија*. |

 |
**Teachhoot** (*се чита*: **Тичхут**) — семрежна образовна платформа за одржување на приватни часови со тутор во виртуелна училница и објава на образовни проблеми. Создадена и основана од Тошо Мицевски и Деан Живковски во Скопје, 2016 година.

Платформата нуди онлајн приватни часови по класичните предмети: математика, физика, хемија, англиски јазик, како и нови интересни предмети како: програмски јазици, творечко пишување, софтверски апликации.

Наводи
------

1. ↑  „TeachHoot - нова македонска платформа за онлајн приватни часови ⋆ IT.mk". *IT.mk*. 2017-10-04. Архивирано од изворникот на 2017-10-04. Посетено на 2017-10-23.
2. ↑  info@fakulteti.mk, Fakulteti.mk -. „Учете од дома и положете испит со помош на првата македонска платформа за онлајн приватни часови". *FakultetiMK*. Посетено на 2017-10-23.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница Архивирано на 29 октомври 2017 г.
***Јултаги*** или ***еореум*** е традиционална корејска изведба на одење по јаже. Вклучен е во важните нематеријални културни наследства на Јужна Кореја.

Потекло
-------

Нема докази кога настанала оваа акробатска изведба. Некои научници претпоставуваа дека се појавила во ерата на Сила и Корјо. Стана попозната во ерата на династијата Чосон и сè уште постои до ден-денес.

Тоа е различно од стиловите на одење јаже во другите земји, бидејќи обично е придружено со музички пуштања со раскажување приказна за да се забавуваат гледачите. Јултаги се изведува на државни празници во Јужна Кореја. Во Корејското народно село што се наоѓа во Сеул, оваа игра се презентира како претстава, за да ги забавува туристите. Во минатото се изведуваше и на настани што се одржуваа во кралската палата, на банкети на високи владини службеници или на селски фестивали.

Изведбата на одење по јаже е составена од свирач на јаже, кловн и свирачи на музички инструменти.

Пример за овие претстави може да се види во филмот *Кралот и кловнот*.

Техника
-------

 Настап *на Јултаги* во Корејското народно село во Сеул
Постојат повеќе од 40 видови Јултаги техники, вклучувајќи одење по тесно јаже како основно движење, обратно одење по него, скокање со едната нога на него, седење и лежење на него, а понекогаш и преправање дека изведуавачот паѓа. Друг елабориран трик за одење по јаже е скокањето нагоре. Откако ќе клекнете на јажето со едното колено и потоа ќе се најдете во седечка положба на јажето со прекрстени нозе. Некои стручни одење на јаже содржат скокање напред, додека стојат на јажето без да паднат.

Наводи
------

1. ↑  „Jultagi". *Cultural Heritage Administration*. April 16, 2018.
2. ↑  „[KING AND THE CLOWN SPECIAL] 왕의 남자 (The King and The Clown) [Part 3]". twitchfilm. October 4, 2007.
3. ↑  „Jultagi, A Korean Tightrope Performance". ArirangTV. October 22, 2007.

Надворешни врски
----------------

* 줄타기 (на корејски и англиски јазик)
**Хенри Хауард Финел** (27 октомври 1894 – 7 септември 1960 година) бил агроном и специјалист за ерозија кој бил пионер во методите за борба против ерозијата на почвата за време на садот за прашина што ја погоди Северна Америка во 1930-тите.

Роден е во Оукли, округот Хиндс, Мисисипи, син на Џеси и Џеруша Финел. Кога бил дете, неговото семејство се преселило на Индиската територија. Дипломирал на земјоделскиот и механички колеџ во Оклахома (OAMC) во 1917 година  со дипл.

Тој бил надзорник на Истражувачката станица OAMC од 1917 до 1920 година и директор на Експериментската станица Panhandle A&M од 1923 до 1934 година  Тој направил серија студии и објавил извештаи во кои се наведени поефикасни методи за искористување на водата во полусушниот јужен регион Големите Рамнини, како што се терасирање и контурно орање. Неговите наоди главно беа игнорирани додека продолжената суша од 1930-тите не доведе до садот за прашина. Во 1934 година, федералната служба за ерозија на почвата го основаше Проектот за контрола на ерозијата на ветерот Далхарт и го постави Финел на чело.

Следната година, тој бил испратен да раководи со канцеларијата на Region Six на Службата за зачувување на почвата (наследник на службата за ерозија на почвата) или во Амарило  или во Далхарт, Тексас. Тој бил одговорен за напорите за зачувување на целиот Dust Bowl. Неговите идеи беа ставени на тест и се покажаа исклучително успешни. До мај 1936 година, речиси 40.000 земјоделци ги прифатија неговите методи, „и 5,5 милиони хектари беа под ново терасовидно и контурирано одгледување. На крајот на 1937 година, и покрај постојаните бури од прашина, количината на опасно еродирана земја била намалена за повеќе од половина."  Тој останал регионален директор до 1942 година.

Финел продолжил да ја проучува ерозијата на ветерот и користењето на земјиштето за владата до неговото пензионирање во 1959 година  Починал следната година во својот дом во Калифорнија.

Наводи
------

1. 1 2  Lloyd, James B. (2009). *Lives of Mississippi Authors, 1817-1967*. Univ. Press of Mississippi. стр. 170. ISBN 978-1604734119. Посетено на November 19, 2012.
2. 1 2 3 4 5  „Henry Howard Finnell". PBS. Посетено на November 19, 2012.
3. 1 2  „H. H. Finnell Collection: Papers, 1928-1954". Oklahoma State University Library. Посетено на June 22, 2017.
4. 1 2 3  „Dust Bowl". Texas State Historical Association. 2010-06-12. Посетено на November 19, 2012.

Надворешни врски
----------------

* Henry Howard Finnell на Find a Grave (англиски)
Фотографија од Роберт Пломин
**Роберт Пломин /Robert Plomin/** (роден 1948 г. во Чикаго, Илиноис, САД) е американски психолог, најпознат по своите студии на близнаци и истражувања во бихевиоралната генетика. Пломин открива две од најважните откритија во таа област. Прво, укажа на важноста на несподелената средина, негова кованица со која ги објаснува срединските причини зошто децата пораснати во исто семејство се толку различни. Второ, покажа дека многу мерења на срединските фактори во психологијата укажуваат на генетски влијанија и дека генетските фактори може да посредуваат во поврзаноста помеѓу срединските мерења и развојните резултати.

Дипломирал психологија на Универзитетот ДеПол (DePaul University) во 1970 г. а докторирал во 1974 г. на Тексашкиот универзитет во Остин (University of Texas, Austin). Потоа работел на Институтот за бихевиорална генетика при Колорадо универзитетот во Болдер (University of Colorado at Boulder). Од 1986 до 1994 работел на Пенсилванискиот државен универзитет (Pennsylvania State University) каде испитувал постари близнаци кои пораснале одвоено и близнаци кои растеле заедно за да го проучува стареењето. Моментално работи на Кралскиот колеџ во Лондон (King's College London) при Институтот за психијатрија.

Пломин моментално спроведува студија за раниот развој на близнаците во која се вклучени сите близнаци родени во Англија помеѓу 1994 и 1996 година фокусирајќи се на развојните застои во раното детство и нивната поврзаност со проблемите во однесувањето.

Претседател е на Асоцијацијата за бихевиорална генетика. Во 1994 г. беше еден од 52 потписници на "Mainstream Science on Intelligence," билтен чиј автор е Линда Готфредсон издаден во *Wall Street Journal* каде се потврдува консензусот меѓу потпишаните научници за прашањата поврзани со истражување на интелигенцијата по издавањето на книгата *The Bell Curve*.

Негови најпознати книги се *Behavioral Genetics in the Postgenomic Era (2003)* и *Behavioral Genetics, 6th ed. (2012).*

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* William James Fellow Award citation Архивирано на 26 мај 2011 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 108525799
* LCCN: n79126258
* ISNI: 0000 0001 0931 4944
* ORCID: 0000-0002-0756-3629
* GND: 104831149X
* SUDOC: 031600409
* BNF: cb12278362j (податоци)
* NDL: 00515569
* NKC: hka20191042676
* BNE: XX1143621

 |

 |
М4 карабин
Штаер АУГ
**Автоматска пушка**, **автомат** или **јуришна пушка** — автоматско оружје со голема внатрешна моќ, голем капацитет и мала тежина. Дејствува единачно или автоматски. Кај некои модели освен овие два начини на дејствување, има и трет: краток рафал.

Автоматска пушки се првпат употребени за време на Втората светска војна, а до крајот на 20 век, станале стандардно оружје за повеќето армии во светот.

Автоматска пушка денес претставува вообичаено пешадиско оружје. Користи таканаречена средна муниција од мал калибар и голема почетна брзина, која има поголемо барутно полнење од пиштолското, но помало од митралезите. Битната одлика на сите автоматски пушки e начинот на држење, кој е сличен на пиштолот, што овозможува подобра контрола на оружјето и поголема стабилност при рафалното пукање. Обично автоматските пушките имаат голем капацитет, од 25 до 35 куршуми.

Примери
-------

АК-47 (Русија) и М16 (САД) се најпознати примери на автоматски пушки. Од другите, познати се FN F2000, HK G36,
FAMAS, Штаер АУГ, SIG SG 550, FN FNC, ИМИ Галил, AK-74 и други.

Наводи
------

1. ↑  Firearms: The Life Story of a Technology. by Roger Pauly. Greenwood Publishing Group. 2004. page 145 & 146
2. 1 2 3   The Atlantic. A Brief History of the Assault Rifle.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |