recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Бранд ПетрушевМасовна поворка на луѓе од погребот на Бранд Петрушев во Белград. Неговите посмртни останки сега се на новите гробишта во Белград во алејата на заслужните граѓани.
Бранко-Бранд Петрушев 1924-1940 год.

Бранко Петрушев-Бранд, е убиен во Кошутњак крај Белград од монархо-фашистичката жандармериіа на 8 септември 1940 год. во Белград каде што и се школуваше.

Во познатиот разбоінички напад што

го изврши гнасната жандармерија на масата младинци собрани на Кошутњак…ова убиство ги потресе сите богданчани.

Погребот беше величествен!

На средношколецот и член на СКО - Бранд му беше оддадена таква почит каква што навистина ретко се среќаваше.

Простувајќи се од Бранд, од името на средношколската младина, Брано Биелиќ рече: „Бранде, другар драг, доідовме ние белградските средношколци последен пат да те испратиме, да ти кажеме последно збогум. Дојдовме да ти кажеме дека знаеме да ја цениме твојата жртва и дека никогаш нема да за заборавиме, дека твоето име ќе биде секогаш на усните на средношколците.

Те жалиме другар Бранд, те убија уште пред да почнеш да живееш.

Те жалиме, но мошне ги стегаме забите и ти даваме чесен збор, ќе полагаат сметки пред

нашиот народ за секоја капка народна крв оние што ја испија!

Претставникот на работничката младина Константин Ковиќ мегу другото рече: „Се простувам од Бранд Петрушев од името на неговите врсници и другари, на оние од фабриката и работилниците…

Падна како жртва на злосторството..Падна изрешетан од куршумите од еден однапред подготвен разбојнички плотун. Падна во свирепиот колеж, каков што може да биде смислен единствено од главите на најбесните крвници на народот и младината.

Исполнети со силна омраза спрема твоите убијци, ние ќе ја а продолжиме борбата додека праведниот суд не ги стигне угнетувачите на народот и младината.

И на крајот проговори мајката: „Сине, те убија злосторниците, но мајка нема да плаче. Го убија твоето тело, но твојот дух е жив и ќе лебди над Македонија и над сите поробени народи. Те убија злосторниците, проклети да се, проклети! Но ние сме тука, ние ќе се бориме, Македонија ќе се ослободи!

И мајка пее и сите пеат. Никој нејќе да плаче. Ете јас го спуштам во гробот она со што сакаат да те направат мртов. (При тие зборови мајката го извади од главата црниот вел и го спушта во гробот).

Мајка мислеше дека сме сами во Белград, но види, колку другари, колку пријатели!

Вечна ти слава хероју наш!
Одри Тоту на Канскиот филмски фестивал
**Валкани слатки работи** (англиски: *Dirty Pretty Things*) е британски филм, во режија на Стифен Фрирс. Главните улоги ги толкуваат: Чуетел Еџиофор и Одри Тату.

Содржина
--------

Окви е кардиолог од Нигерија, кој работи како рецепционер во еден евтин хотел во Лондон, заедно со турчинката Синај, која работи како собарка. Тие живеат тежок живот, бидејќи работат за мала плата и во страв да не ги открие полицијата. Кога Синај ќе биде отпуштена од хотелот, таа се вработува како шивачка во мала текстилна фабрика, каде е силувана од сопственикот, кој ѝ се заканува дека ќе ја пријави на полицијата. Хотелот, во кој се собираат трговци на дрога и проститутки, го води расипаниот господин Сники, кој е заплеткан во криминал. Окви дознава дека во хотелот се прават тајни операции на кои на емигрантите им се вадат внатрешните органи, кои потоа се продаваат. Еднаш, Сники бара од Окви да изврши една таква операција на срце. Окви се согласува, но со помош на своите пријателки, тој го оперира Сники.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 852, 24.10.2014, стр. 14.
2. ↑  *Антена*, број 857, 28.11.2014, стр. 25.
**Бјанка Марија Сфроца** (родена на 5 април 1472

 - починала на 31 декември 1510

) била царица на Светото Римско Царство како втора сопруга на Максимилијан I. Бјанка Марија Сфроца е ќерка на миланскиот војвода Галеацо Марија Сфорца и Бона Савојска. Во 1493 година била омажена за императорот Максимилијан I. Нивниот брак бил несреќен и немале деца.

Бјанка Марија е родена во Павија како најстара ќерка на Галеацо Марија Сфорца и Бона Савојска кои се ожениле во 1468 година, една година по смртта на неговата прва сопруга. Таа била крстена на нејзината баба Бјанка Марија Висконти. 

Кога имала неполни две години, во јануари 1474 година била омажена за својот прв братучед Филиберт I Савојски. Тој починал во 1482 година оставајќи ја својата десетгодишна вдовица. По ова таа се вратила во Милано.

На 16 март 1494 година се омажила за Максимилијан I кој исто така бил вдовец по трагичната смрт на неговата многу сакана прва сопруга Марија Бургундска на 27 март 1482 година, кога таа била смртно повреден откако паднала од нејзиниот коњ. Таа немала успешен брак со него. И покрај поголемиот број на забременувања, таа не му родила живо дете на императорот.

Бјанка Марија починала на 31 декември 1510 година и била погребена во Штамс.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 15567749
* LCCN: n80032195
* ISNI: 0000 0000 2426 9769
* GND: 118885294
* BNF: cb16570430b (податоци)
* NKC: xx0145258

 |

 |
**Бралобарбитал** бил барбитурат развиен во 1920-тите. Има седативни и хипнотички својства и се користел за лекување на несоница. Бралобарбитал првенствено се продавал како дел од комбинираниот производ наречен Веспаракс, составен од 150 мг секобарбитал, 50 mg бралобарбитал и 50 mg хидроксизин.  Долгиот полуживот на оваа комбинација на лекови имала тенденција да предизвика ефект на мамурлак следниот ден,  и Vesparax престанал да се користи откако биле развиени понови лекови со помали несакани ефекти. Веспаракс наводно бил лекот со кој музичарот Џими Хендрикс наводно се предозирал и довел до негова прерана смрт. Веќе не се произведува.

Наводи
------

1. ↑  „Clinical application of a new very active hypnotic associating sodium secobarbital, calcium brallobarbital and hydroxyzine (UC-8130)". *Gazette Médicale de France* (French). **71**: 961–2. March 1964. PMID 14142825.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Peculiar pharmacokinetics of brallobarbital as a source of complications in Vesparax intoxication". *Xenobiotica; the Fate of Foreign Compounds in Biological Systems*. **6** (6): 355–62. June 1976. doi:10.3109/00498257609151647. PMID 969563.
3. ↑  „Efficacy and safety of midazolam and vesparax in treatment of sleep disorders". *British Journal of Clinical Pharmacology*. **16** (S1): 167S–171S. February 1983. doi:10.1111/j.1365-2125.1983.tb02290.x. PMC 1428085. PMID 6138072.
Валонија, во темнозелено.
**Валонија** (француски: *Wallonie*, германски: *Wallonien*, холандски: *Wallonië* , валонски: *Waloneye*), официјално **Валонска Област** — област во Белгија во кој се зборува француски јазик. Во Валонија живее околу 33% од населението на Белгија и зазема 55% од територијата на Белгија. Голем дел од Валонија, заедно со Брисел, ги регулира француската заедница на Белгија, главно за прашањата поврзани со културата и образованието. Другиот дел на Белгија е Фландрија.

Географија
----------

Поврзано
--------

* Фландрија
* Фламанска Област

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Белгија | 
*Оваа статија поврзана со Белгија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Бујновско Ждрело** или **Јагодинско Ждрело** – клисура на Бујновска Река (лева притока на В’ча во Западните Родопи, во општина Борино, област Смољан.

Клисурата е долга околу 16 km, а нејзината средна надморска височина е 1090 m. Започнува од селото Бујново, на надморска височина од 1307 м, се насочува на север и завршува на браната Тешел, на надморска височина од 876 м. Целата клисура е полна со протерозојски мермери. Тоа е природно катче во Родопите со впечатлива убавина и привлекува многу туристи. Првите 7-8 километри клисурата е поширока, но по Јагодинската Пештера и особено по селото Јагодина станува многу тесна. Тука реката ги сече протерозојските мермери, а вертикалните карпи се многу блиску едни до други. Местото каде што карпите почнуваат да се допираат месното население го нарекло „Волчи скок". Жителите на соседното село Јагодина раскажуваат дека на тоа место зимно време изгладнетите глутници волци прескакаат за да ги нападнат нивните трла. Бујновското Ждрело е познато и по големата разновидност на растителни и животински видови од кои голем дел се заштитени. Ждрелото за природна знаменитост е прогласено во 1971 година.

На околу 4 km погоре од ждрелото, на десниот брег на реката се наоѓа Јагодинската Пештера, позната по убавите пештерни форми, а малку понагоре, исто така на десниот брег е пештерата Имамова Дупка. Бујновското Ждрело е дел од Стоте национални туристички објекти на Бугарскиот туристички сојуз.

По меандрите на Бујновска Река е оформена живописна екопатека кој поминува низ Јагодинската Пештера, селата Бујново и Кожари. Патеката е погодна како за пешаци, така и за велосипедисти. Во овој дел на реката не е дозволен риболов, но има изградено неколку вештачки риболовни езера како и неколку локации со сите удопства за подготовка на скара или пикник. Карактеристично за областа се многубројните чешми изградени од месните жители. Меандрите на реката се омилено место за одмор и кампување во текот на летните месеци. Околу реката може да се видат многу ретки растителни и животински видови.

По целиот тек на клисурата поминува тесен, општински пат со една лента, кој е единствената врска на селата Бујново и Кожари со внатрешноста на земјата и се одржува во текот на целата година за сообраќај на моторни возила.

Надворешни врски
----------------

* „**„Буйновско ждрело"**, профил в Изпълнителна агенция по околна среда".
**Виолета Бојковска** (р. 1990) — македонска писателка.

Животопис
---------

Бојковска е родена во Велес во 1990 година. Магистрирала кривично право на Правниот факултет „Јустинијан I". Живее во Скопје, а работи како уредник на дигитална содржина и како дигитален маркетинг-менаџер.

Творештво
---------

Бојковска пишува поезија и кратки раскази. Нејзината прва книга е поетската збирка „Нијанси на сиво". Во 2019 година ја објавила збирката раскази „Барем наутро", а нејзините раскази се застапени и во збирката „Очудувања".

Наводи
------

1. ↑  Виолета Бојковска, *Барем наутро*. Скопје: Бегемот, 2019.
2. ↑  Виолета Бојковска, *Барем наутро*. Скопје: Бегемот, 2019.
Бјалисток
**Бјалисток** (полски: *Białystok*) – град во североисточна Полска, во подножјето на северната Подласката Низина, на реката Бјала. Бјалисток е главен град и седиште на округот Бјалисток.

Според податоците од 31 декември 2017 година, градот имал 297.288 жители.

Меѓу градовите во војводствата во Полска, Бјалисток е втор град по густина на население и десетти по бројност на жители. Бјалисток извршува административна функција, економски, научен и културен центар во регионот. Градот со останатите општини ја сочинува бјалисточката агломерација.

Положба
-------

Бјалисток се наоѓа на Бјалисточката висорамнина, која е дел од делот на макрорегионот на северната Подласката низина. Се наоѓа во централниот дел на подлаското војвотство. Според податоците од 1 јануари 2009 површината на местото изнесува 102,12 км2. Историски Бјалисток се наоѓа на Подлаше. Според географските (градот се наоѓа во соседство со Белорусија, Литванија и Русија) и историските околности, Бјалисток е град, каде со векови живееле луѓе од разни култури, религии и националности, што му дало специфичен карактер на градот.

### Природни одлики

Градот се наоѓа на реката Бјала, која е лева притока на реката Супрашл.

### Клима

Согласно со агро-климатската поделба на Полска од страна на Ромуалд Гумињски, Бјалисток е поставен во подласката околина. Климата е изразито поладна од останатата пониска околина. Средна температура во септември е од -4 до –6 °C, се наоѓаат меѓу најниските во Полска. Средна годишна температура изнесува околу +7 °C. Бројот на денови во кои е замрзнато изнесува од 50 до 60, со подмрзнување од 110 до 138 дена, а времето на снежна покривка е од 90 до 110 дена. Просечна акомулација на дожд осцилира околу 550mm, а вегетацискиот период трае од 200 до 210 дена.
N-поврзана протеинска гликозилација (N-гликозилација на N-гликани) на остатоци од Asn (мотиви Asn-x-Ser / Thr) во гликобелковини.
**Гликобелковини** (**гликопротеини**) се сложени белковини кои како простетична група имаат некој јаглехидрат. Тоа се многу вискозни и слузести супстанци, па затоа се нарекуваат и *мукобелковини*. Гликобелковините се многу распространети во животинскиот организам. Ги има во сите секрети (плунка, желодочен сок, синовијална течност, секрети на цревна слузокожа), потоа во ‘рскавицата, папочната врвка, стаклестото тело на окото, рожницата, серумот, еритроцитите (крвните групи) и сврзното ткиво.

Гликобелковините се со многу различен состав и особини. Според карактерот на полисахаридот, ги делиме на неутрални и кисели. Полисахаридите од првата група е со неутрален карактер и се состои од повеќе единици на моносахариди или аминошеќери. Полисахаридот на киселите гликобелковини е хијалуронска киселина, хондроитин сулфурна киселина или се состои од повеќе единици на хексуронски киселини.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85055403
* GND: 4071905-4
* BNF: cb11981776x (податоци)
* NDL: 00573418
* NKC: ph318926

 |

 |

1. ↑  Ruddock, L. W.; Molinari, M. (2006). „N-glycan processing in ER quality control". *Journal of Cell Science*. **119** (21): 4373–4380. doi:10.1242/jcs.03225. PMID 17074831.
**Витомир Долински** (Јабланица, Струшко, 16 јуни 1961

) — македонски новинар, поет и публицист.

Животопис
---------

Долински е роден е во струшкото село Јабланица на 16 јуни 1961 година. Дипломирал на Интердисциплинарните студии по новинарство во Скопје. Од 1988 година работи како постојан дописник на МРТВ од Струга, а поетски, стручни и публицистички трудови објавувал во повеќе весници и списанија.

Библиографија
-------------

* *Небо за нови богови*, 2002
* *Албанските историски фалсификати: сведоштва на албанологот проф. д-р Каплан Буровиќ*, 2009

Наводи
------

1. ↑  „Книга од Долински за албанските историски фалсификати". Дневник. 10 април 2009. Посетено на 2011-03-20.
**Делчо Михајлов** (роден на 27 ноември 1947

 година во Скопје - починал на 16 јули 2010

 година во Скопје) — македонски карикатурист, режисер на анимиран филм, аниматор, илустратор.

Животопис
---------

Делчо Михајлов е роден во Скопје во 1947 година каде и дипломирал на Архитектонскиот факултет во Скопје во 1974 година. Својата прва карикатура, како еден од најспецифичните уметнички жанрови, ја објавил на 14 години, а од 1963 година започнал редовно да објавува карикатури во земјата и во странство. Учествувал на бројни конкурси, изложби и фестивали низ светот и е добитник на бројни награди. Учествувал на над 220 групни изложби, а имал и околу десетина самостојни изложби. Изложувал во Париз, Монтреал, Токио, Рим, Рио де Жанеиро, Франкфурт, Техеран, Брисел.

Автор е и на повеќе книги карикатури. Во 1977 година го создал својот прв анимиран филм како комплетен автор „*Хомо Екраникус*", а по него следувале уште шест цртани филмови за продуцентот „Вардар филм" кои биле прикажани во официјална конкуренција на многу фестивали. Од 1995 до 2000 година Михајлов бил директор на Меѓународниот фестивал на филмска камера „Браќа Манаки" во Битола.

Добитник е и на највисокото државно признание „11 Октомври" за 30 години творештво во областа на карикатурата и на наградата „13 Ноември" на Град Скопје и на „Феникс" на Општина Центар.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Михајлов*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 970–971. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „Почина Делчо Михајлов, доајен на карикатурата во Македонија". *Идивиди*.. 16.07.2010. Посетено на 2020-08-20. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help); Надворешна врска во `|publisher=` (help)
Принцип на работа на галванометарот
**Галванометар** — модел на аналоген амперметар за мерење на мали струи. Се состои од намотка сместена меѓу половите на перманентен магнет. Отчитувањето на величината се врши со стрелка која овозможува директно читање на поместувањето од градуирана скала. Често оваа скала во долниот дел има огледален коректор на паралакса со што се избегнуваат грешките при отчитување.

Опис на работата
----------------

Кога струјата проаѓа низ намотката на галванометарот, намотката станува електромагнет и се завртува во полето на перманентниот магнет. Меѓутоа, пружината настојува да ја врати намотката во првобитната положба. На намотката е споена стрелка која го покажува завртувањето на намотката. Кога магнетната сила ја урамнотежи силата на пружината, стрелката се запира и покажува колкава е струјата. Колку е поголема струјата, поголема е и магнетната сила на намотката и поголемо е завртувањето на намотката односно нејзината стрелка.

Историја
--------

Апаратот му го должи своето име на Лујџи Галвани (Luigi Galvani). Првиот галванометар го конструирал Јохан Швајгер (Johann Schweigger) од Нирнберг, на универзитетот Хале на 16 септември 1820 година. Андре-Мари Ампер (André-Marie Ampère) дал свој придонес во развојот на галванометарот, а Леополдо Нобили (Leopoldo Nobili) го усовршил инструментот избегнувајќи го влијанието на Земјиното магнетно поле. Арсен д’Арсонвал (Arsène d'Arsonval) го пронашол моделот приспособен за мерење на многу мали струи.

Поврзано
--------

* Амперметар

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Галванометар" на Ризницата ? |

* Галванометар - Јава упатство Архивирано на 13 август 2007 г.
* Некои историски галванометри
**Виолета Арнаудова** (22 мај 1956

, во Скопје — македонска универзитетска професорка, психолог.

Животопис
---------

Сту-Виолета Арнаудова дии по психологија завршува на Филозофскиот факултет во Скопје (1979), каде што и магистрира (1986) и докторира (1995). Изведува настава по предметите: Општа психологија, Психологија и Психологија на креативноста, за студентите од Филозофскиот факултет и од Природно-математичкиот факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје. БИБ.: Ајде да мислиме како да мислиме – 101 идеја за развој на креативното мислење, соавтор, 1995; Поттикнување и развивање на креативното мислење со техники на дивергентна продукција, 1996; Приоди кон визуелно размислување, соавтор, 2000. ЛИТ.: Филозофски факултет во Скопје: 1920–1946–2006, Скопје, 2006, 209

Наводи
------

1. ↑  „АРНАУДОВА, Виолета Виданова" (англиски). Посетено на 2019-10-16.[*мртва врска*]
**„Горчливиот дел на реката"** (српски: *Горки део реке*) — филм на режисерот Јован Живановиќ од 1965 година. Главните улоги ги играат: Љуба Тадиќ, Ружица Сокиќ, Никола Симиќ и Павле Вуисиќ.

Синопсис
--------

Трудејќи се да го избрка детето кое постојано доаѓа во близината на неговата колиба на реката, Мајорот (го игра Тадиќ) ја запознава неговата мајка (ја игра Сокиќ). Тие носат длабоки траги од тешкото минато и не им е лесно да воспостават меѓусебен контакт, иако се свесни дека заедничкиот напор им е потребен за опстанокот и за иднината...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Горки део реке (пристапено на 30.4.2023)
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Polyommatus|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Виолетовиот синец** (*Polyommatus thersites*) е пеперутка од видот на пеперутки синци. Пеперугата живее Евроазија, односно од Јужна Европа до Сибир. Ја има и во Македонија.

Опис
----

Пеперутката е различна по физички изглед кај мажјаците и женките. Горната страна кај мажјакот е сина, со бели рабови и црна бордура. Се забележува и црна дамка. Горната страна кај женките е воглавно кафена со жолти примеси, а кај телото се забележува сина нијанса. Покрај рабовите има жолти дамки. Долната страна на крилјата е со црни, бели и жолти дамки со различна големина. Основната боја е кафена, која кај мажјаците е посветла. Ларвите се хранат со растенијата *O. arenaria*, *O. peduncularis*, *O. sativa* и *O. viciifolia*)

Подвидови
---------

Оваа пеперутка има два подвида:

* *P. t. thersites*
* *P. t. orientis* (Sheljuzhko, 1928)

Галерија
--------

* Мажјак, долен делМажјак, долен дел
* Женка, долен делЖенка, долен дел

Наводи
------

Поврзано
--------

* Пеперутки во Македонија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q1423288
* BioLib: 51499
* BOLD: 28322
* Fauna Europaea: 440933
* GBIF: 7634721
* iNaturalist: 334393
* NCBI: 265388

 |

 |
**Принц Георги** (грчки: *Πρίγκιπας Γεώργιος*; 24 јуни 1869

 - 25 ноември 1957

) бил вториот син на Георги I, крал на Грција, и Големата кнегиња Олга Константиновна. Тој ја имал титулата принц на Грција и Данска, и главно се памети поради тоа што го спасил животот на идниот цар на Русија, Николај II во 1891 година во Јапонија. Тој служел како висок комесар на Крит за време добивањето на Грција независност од Отоманското Царство.

Во Грција
---------

Од 1883 година, Георги живеел во еден дворец во близина на Копенхаген, заедно со принц Валдемар, помалиот брат на неговиот татко. Во 1896 година, заедно со неговите браќа бил вклучен во организацијата на Летните олимписки игри кои за првпат се одржиле во Атина. Тој бил претседател на поткомитетот за поморски спорт.

И покрај тоа што Грција својата независност од Отоманското Царство ја добила во текот на 1820-тите, Крит сепак останал во рацете на Отоманците. Во текот на 19 век имало голем број на бунтови и протести на островот. Грчките сили заедно со Големите сили во 1897 година успеале да воспостават контрола над островот. Принцот Георги во тоа време бил избран за Висок комесар на заедничкиот муслимано-христијански совет. Но, со ова не се согласувал Елефтериос Венизелос, кој бил водич на движењето за повторно обединување на Крит со Грција. Во времето на востанието, голем број од тамошната жандармерија останала на страната на принцот. Но, по одржаните избори, во 1906 година пеинцот бил сменет од страна на поранешниот грчки премиер Александрос Зајмис, а принцот бил принуден да го напушти островот. Во 1908 година Крит бил припоен кон Грција.

Во 1912 година, принцот се вратил од Париз во Атина, пристапувајќи во поморска служба, и подготвувајќи се за војна против Турција. Но истата година се случило и убијството на неговиот татко, Георги I, па принцот заминал за Копенхаген.

Семејство
---------

На 21 ноември 1907 година, во Париз, принцот се оженил за Марија Бонапарт. Тие имале две деца: Петар и Евгенија.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 160629344
* LCCN: n2010073560
* ISNI: 0000 0001 2232 5779
* GND: 1013629647
* SUDOC: 144616300

 |

 |
**Георги Андријанов** (14 декември 1897 - 1932) е македонски револуционер, роден во Белица. Бил припадник на ВМРО (Обединета).

Животопис
---------

Потекнува од револуционерно семејство. Татко му е соработник на Гоце Делчев и Јане Сандански. Образованието го започнува во родниот град. Учи во гимназијата во Самоков. За време на Првата светска војна е мобилизиран и испратен на фронтот. По демобилизацијата (1918 година) е назначен за учител во неговото родно село, а на следната година за директор. Тој е еден од основачите на комунистичка група кон БКП во Белица (1919 година) и е избран да нејзин секретар (до 1921 година). Во 1922 година студира икономика на Слободниот универзитет во Софија. Учествува во Септемвриското востание во 1923 година во составот на беличката чета, којашто на 23 септември, вечерта, се приклучила кон разлошкиот партизански одред. Во 1926 година емигрира во Франција, каде што пак студира икономика во Гренoбл. Станува член на Француската комунистичка партија. Поради тоа е избркан од Франција. Од таму оди во Белгија, Лиеж, каде што дипломира. 1927 година се враќа во Бугарија и отвора трговска кантора „Коминтерн" во Софија. Член е на обласниот комитет на ВМРО (Обединета). Киднапиран и убиен е од бандити на михајловистичката ВМРО

Наводи
------

1. ↑  *23-то Народно събрание; I редовна сесия от 28.10.1931 г. - 30.06.1932 г.*, Архивирано од изворникот на 2004-11-19, Посетено на 2009-01-29
2. ↑  *Енциклопедия „Пирински край", том I*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1995. стр. 20. ISBN 954-90006-1-3.

Надворешни врски
----------------

* Расправа во бугарскиот парламент за киднапирањето на Симеон Кавракиров, во која се спомнува и киднапирањето на Георги Андријанов Архивирано на 29 септември 2007 г. - на бугарски јазик.
**Демиен Шазел** (англиски: *Damien Chazelle*) — американски филмски режисер.

Творештво
---------

Шазел ја започнал кариерата во 2009 година, со нискобуџетниот филм „Гај и Медлин на клупа во паркот" (*Guy and Madeline on a Park Bench*), снимен со непрофесионални глумци, а инспириран од францускиот нов бран и од раните дела на Џон Касаветес. Иако доживеал успех на повеќе фестивали, филмот останал без дистрибуција по киносалите. Во 2014 година го режирал филмот „Ритамот на лудилото" (*Whiplash*) којшто бил номиниран за наградата „Оскар" во пет категории, а освоил три „Оскари". Две години подоцна, Шазел го снимил мјузиклот „Ла-ла ленд", кој постигнал голем успех и освоил седум награди „Златен глобус".

Наводи
------

1. ↑  Ѓорѓи Јаневски, „La La Land (Ла Ла Ленд)", *Економија и Бизнис*, година 18, број 224, февруари 2017, стр. 96-97.

Надворешни врски
----------------

* Демиен Шазел на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Боргхолм** е град и центар на општината Боргхолм во округот Калмар, Шведска. Во 2010 година, во градот живееле 3.071 жител. Се наоѓа на островот Оланд во Балтичкото Море.

Боргхолм е еден од историските градови на кралството со поранешен градски статус на „столб" (град). Градот е најпознат по својата некогаш блескава тврдина, која сега е во урнатини. И покрај малата популација, Боргхолм уште се нарекува (град) од историски причини. Централната статистичка служба на Шведска ги признава населбите со популација од 10.000 или повеќе како градови.

 Градови на островот Еланд
Градот се наоѓа на околу 20 километри северно од мостот Еланд, кој го поврзува островот со градот Калмар на континентот.

 Грб на Боргхолм
Боргхолм е главниот град на островот Еланд, но сепак е еден од најмалите градови во Шведска. Градот бил израден во 1816 година и станал бањско одморалиште во сенката на урнатините на некогашниот моќен замок Борголм, кој изгорел во пожар во 1806 година. Замокот бил толку важен и убав што неговиот имиџ се нашол на грбот на градот, а денес неговите урнатини се најпознатото обележје во општината, веројатно на целиот остров Еланд. Јужно од замокот лежи Имотот Халторп, историски кралски имот поврзан со замокот Боргхолм.

Градот е центар на северен Еланд и во текот на летните месеци е едно од најпопуларните одморалишта за одмор во Шведска.

Замокот Боргхолм има неколку модерни гранки надвор од градот. Шведското кралско семејство поседува официјална летна резиденција во палатата Солиден, неколку километри од центарот на градот. Роденденот на престолонаследничката принцеза Викторија се слави секоја година на 14 јули на спортските терени во Боргхолм.

Галерија
--------

Островот е дом на ретки видови пеперутки и диви цвеќиња, од кои некои се ендемични за Еланд. Има мали дострели на геолошката формација Стора Алварет во околината на Боргхолм, на ниво на изложеност на варовник се сместени разновидни ретки видови пеперутки и диви цвеќиња, од кои некои се ендемични за Еланд.

Галерија
--------

* Шведска  Борхолм од исток 1691Шведска Борхолм од исток 1691
* Замокот Борхолм Оланд Шведска 2001 годинаЗамокот Борхолм Оланд Шведска 2001 година

Наводи
------

1. 1 2  „Tätorternas landareal, folkmängd och invånare per km2 2005 och 2010" (Swedish). Statistics Sweden. 14 December 2011. Архивирано од изворникот 27 January 2012. Посетено на 10 January 2012.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Општина Боргхолм - официјална страница
Тимовите се загреваат пред почетокот на дербито.
**Дерби на Тајн и Вер** (англиски: *Tyne–Wear derby* или *Tyne–Wear derby*) — името за месното дерби помеѓу два фудбалски клуба Њукасл Јунајтед и Сандерленд. Дербито е и меѓуградско соперништво во Северноисточна Англија помеѓу двата града од грофовијата Тајн и Вер, Њукасл и Сандерленд, кои се наоѓаат на оддалеченост од 16-тина километри растојание.

Првиот натпревар помеѓу двата клуба се одиграл во 1883 година, а првиот официјален натпревар клубовите меѓусебе го имале во 1888 година во натпревар од ФА Купот, во кој Сандерленд победил со 2-1. До денес, Њукасл победил 53 пати, Сандерленд забележал 51 победа и 50 пати играле нерешено. Двата клуба последен пат се сретнале еден против друг на 20 март 2016, кога во натпревар од Премиер лигата одигран на Сент Џејмсис Парк, Њукасл и Сандерленд одиграле нерешено 1-1.
**Дивна Ристова Лакинска** (Тетово, 1 ноември 1941

) — македонски андрагог.

Животопис
---------

Лакинска е родена во Тетово на 1 ноември 1941 година. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје (1966). Магистрирала на Филозофскиот факултет во Белград (1983), каде што и докторирала (1989). Работела како средношколски професор, а од 1971 година е професор на Вишата школа за социјални работници, подоцна Институт за социјална работа и социјална политика при Филозофскиот факултет во Скопје, каде што е редовен професор (од 2005). Ги предавала предметите: педагогија, општа андрагогија, социјална андрагогија, геронтологија и др. Во повеќе наврати била раководител на Институтот за социјална работа и социјална политика. Член е на раководни тела на повеќе меѓународни асоцијации и институции. Носител и координатор е на голем број домашни и меѓународни истражувачки проекти од областа на социјалната политика и социјалната заштита на различни социјално загрозени категории на лица. Автор е на 60 труда од областа на образованието и социјалната работа.

Библиографија
-------------

* Семејството и образованието, 1987;
* Државна стратегија за социјален развој на Република Македонија (*Country Policy Paper of the Republic of Macedonia*), 1997;
* Загрозеноста на ромските деца во Општината Шуто Оризари (*Vulnerability of Roma children in the municipaty of Shuto Orizari[*мртва врска*]*), УНИЦЕФ, 2000.

Наводи
------

1. ↑  „ПОРЕД ИСТРАЖУВАЊАТА НА ИНСТИТУТОТ ЗА СОЦИЈАЛНА РАБОТА На улица живеат повеќе од 1.000 деца". 23 ноември 2005. Посетено на 2009-10-19.[*мртва врска*]
2. ↑  *Филозофски факултет во Скопје: 1920–1946–2006, Скопје, 2006, 252.*
*За други значења на поимот видете Булган (појаснување)*
**Булган** е главен град на покраината Булган во Монголија, и има население од 11.984 (2005, град 10,878) и 12,323 (2008)). Се наоѓа во близина на поранешниот манастир Дајчин вангин хуре.

Знамето на Булган

Сообраќај
---------

Во близина на градот се наоѓа Булган аеродромот (UGA/ZMBN) и има една писта и се одржуваат редовни летови до Улан Батор, Ховд и Морон.

Поврзано
--------

* Список на градови во Монголија

Наводи
------

1. ↑  Bulgan City Review[*мртва врска*]
2. ↑  Bulgan Aimag Statistical Office: Annual Report 2008 Архивирано на 22 јули 2011 г.

Координати: 48°48′43″N 103°32′01″E﻿ / ﻿48.81194° СГШ; 103.53361° ИГД﻿ / 48.81194; 103.53361

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Борислав Бора Ѓоргевиќ** (1 ноември 1952

 во Чачак), познат ѝ како Бора Чорба, е вокалист на рок групата Рибља чорба од нејзиното основање во 1978 година.

На 15 септември 1978 година, по основањето на неговата група, таа станала една од најпопуларните на просторот на Југославија. Во текот на својата кариера, тој станал еден од најконтроверзните вокалисти во тоа време. Во 1990 година го издал албумот „*Коза ностра*", по кое бил оптужен за навреда на работничката класа на Југославија. Тој бил голем противник на владеењето на Слободан Милошевиќ и тој негов став го изразил преку албумот „*Њихови дани*", кој го издал сам, без учество на својата група.

Тој е член на Демократската партија на Србија. По падот на Милоѓевиќ, тој бил советник на министерот за култура во владата од 2004 година, но по кратко време морал да даде оставка поради своите навреди кон телевизијата Б92.

Наводи
------

1. ↑  „Бора член на ДСС". Архивирано од изворникот на 2009-05-05. Посетено на 2011-02-03.
2. ↑  Оставка на Бора Ѓоргевиќ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 51534216
* LCCN: nr89002271
* ISNI: 0000 0000 4936 1879
* GND: 1204611564
* MusicBrainz: 313f9c0e-a2fa-4298-a35f-f7ca6992e04d
* NKC: js2014809157

 |

 |
**Васил Капаровски** ( 1920
 во Тетовско —  1944
 во Водно, Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште. Под притисок на теророт на италијанско-албанската фашистичка окупација се доселил во Скопје, каде се вклучил во организираната борба против окупаторот. На 6 септември 1944 година стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил борец на третиот баталјон. Во составот на бригадата, учествувал во борбите против Германците и балистичките банди. Учествувал и во борбите што ги водела бригадата на Водно против балистичките банди. Во овие борби храбро загинал, кај месноста Бел Камен. Неговите посмртни останки биле закопани во селото Света Петка.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 202. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Васил Атанасов** (16 април 1957 во Струмица) — македонски обоист. Дипломирал на Факултетот за музичка уметност во Скопје (1980), во класатана проф. К. Давидовски, кај кого ги завршил и постдипломските студии (1987). Од 1980 г. станал прв обоист на Македонската филхармонија. Член е на Скопскиот дувачки квинтет и професор по обоа во МБУЦ „Илија Николовски – Луј" во Скопје. 

Тој основач и уметнички раководител на Камерниот оркестар Скопски солисти, на Скопскиот дувачки квинтет, Трио Атанасов, Трио Мацедонико. Во Македонија настапувал на најзначајните музички манифестации, како Охридско Лето, Скопско лето и Деновите на македонската музика, а исто така и меѓународните фестивали во Крајова, Пловдив, Љубљана, Херцег Нови, Сеул итн.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Арсов*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 99. Text "series
" ignored (help)
**Борис Грегорка** (словенечки: *Boris Gregorka*; Брежице, 2 август 1906 - Љубљана 19 март 2001) бил југословенски гимнастичар, со словенечко потекло. Тој бил репрезентативец, тренер, водич и меѓународен судија во спортската гимнастика.

Учесник е во Летните олимписки игри во 1928 година во Амстердам и 1936 година во Берлин и Светските првенства во 1930 во Луксемург и Светските првенства во 1938 во Прага.

После Втората светска војна бил војник и водич на гимнастичките репрезентации на Словенија и Југославија на поважни натпревари до Олимписките игри во 1964 година во Токио. Неговиот најголем тренерски успех е освојувањето на титулата на светски, олимписки и европски првак на неговиот ученик Мирослав Церар.

Во 1970 година примил одликување на Светската гимнастичка ферерација (ФИГ) (франц. *Fédération Internationale de Gymnastique Reconnaissante*). Со останатите признавања и одликувања, во 1967 година доделена му е Блоудековата награда на Сојузот за физичката култура на Словенија.

Наводи
------

1. ↑  „Boris Gregorka Bio, Stats, and Results | Olympics at". Sports-reference.com. Архивирано од изворникот на 2020-04-18. Посетено на 2016-11-05.
2. ↑  „Umrl Boris Gregorka". 24ur.com. 2001-03-19. Посетено на 2016-11-05.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Висока пештера** е пештера која е откриена во 1974 година, во клисурата на реката Градац, во атарот на селото Бранговиќ, на територијата на градот Ваљево.

Пештерата се наоѓа високо над речниот кањон, во карпеста и стрмна средина, над 100 метри над Градац. Дотогаш таа била сосема непозната и спелеолошки и археолошки. Во дебели наслаги се откриени голем број животински коски, кои може да се препознаат како делови од скелети на пештерски мечки, хиени, волци и други мали глодачи. Конечно, Висока пештера треба да се гледа како потенцијален археолошки локалитет кој е релативно неодамна откриен и како таков ја интересира научната заедница.

Наводи
------

 

1. ↑  „Спелеолошки локалитети/Висока пећина". *Екод Градац*. Архивирано од изворникот на 15. 04. 2017. Посетено на 13. 3. 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* „Река Градац" (PDF). *ТО Ваљево*. Архивирано од изворникот (PDF) на 29. 02. 2016. Посетено на 13. 3. 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
**Борис Александрович Рибаков** (1908-2001) е познат советски и руски историчар и археолог.

Рибаков е член на Академијата на науките на СССР од 1958 година, и на Академијата на науките на Руската Федерација од 1991 година. Се занимавал и со проучување на словенската митологија, обичаите и верувањата. 40 години раководел со Институтот за археологија на Руската академија на науките. Особено се познати неговите дела "Jaзичеството на древните Словени", "Jaзичеството на древните Руси", "Првите векови на руската историја", "Руските летописци и авторот на Словото за полкот Игорев", "Херодотова Скитија. Историско-географска анализа" и многу други.

Наводи
------

1. ↑  Официальный сайт Российской Академии Наук
2. ↑  Институт Истории Материальной Культуры Российской Академии Наук

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 108251712
* LCCN: n80107260
* ISNI: 0000 0001 0930 9803
* GND: 12239562X
* SELIBR: 88628
* SUDOC: 030799708
* BNF: cb12214200h (податоци)
* NKC: jn19990210547

 |

 |
| Државна организација на Отоманското Царствоo |
| --- |
| Ottoman "Arma" symbol |
| 

---

Отоманска династија

---

 |
| 
Класичен период |
| 
* Диван (Порта)
* Големи везири

 |
| 
Уставен период |
| 
* Царска влада
* Генерално собрание(Сенат • Комора на пратениците)

 |
| 
* Милети **·** Административна поделба
* Вазалства

 |
| * п
* р
* у
 |

Високата порта
**Високата порта** или само *порта* (турски: *Bab-ı Ali*) е термин со кој се означувал диванот во Отоманското Царство, во кој се спроведувала отоманската политика. Терминот се користел во дипломатски контекст од страна на западните земји, бидејќи нивните дипломати биле буквално пречекивани пред портите на диванот. За време на Хуриетот, функциите на диванот биле заземени од страна на поети од императорската влада и портата започнала да се нарекува како Министерство за надворешни работи.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Отоманското Царство е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 245862941
* GND: 4831998-3

 |

 |
**Бунт на бродот Баунти** (англиски: *Mutiny on the Bounty*) - американски филм од 1962 година, во режија на Луис Мајлстоун по сценариото на Чарлс Ледерер, засновано врз истоимениот роман на Чарлс Нордхоф и Џејмс Норман Хол. Главните улоги ги играат: Марлон Брандо, Тревор Хауард, Ричард Харис и Тарита. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар" во седум категории, но не победил во ниту една од нив. Исто така, филмот добил слаби оцени од филмската критика, која сметала дека истоимениот филм од 1935 година бил многу подобар.

Содржина
--------

Во филмот се опишува бунтот на бродот „Баунти" којшто во втората половина на XVIII век пловел од Британија до нејзините колонии. Со бродот управува капетанот Блај (го игра Хауард), кој од самиот почеток на пловидбата е во остри односи со офицерот Кристијан (го игра Брандо). Кога бродот пристигнува на Тахитите, средбата со гостољубивите домородци и со убавите девојки привремено ја намалува затегнатоста на нивните односи, но на враќање кон Британија капетаност станува невозможен. Заинтересиран само за товарот што го носи бродот, тој постепено ги намалува залихите на храна и вода. Најпосле, Кристијан одбива да се потчини на наредбите на капетанот и му дава вода на еден морнар кој умира и тогаш започнува бунтот на бродот.

Наводи
------

1. 1 2  „HRT (пристапено на 17.11.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-11-19. Посетено на 2017-11-24.
**Густав Емар** (француски: *Gustave Aimard*, роден на 13 септември 1818

 во Париз - починал на 20 јуни 1883

 во Париз) — француски писател, литературен псевдоним на познатиот француски писател на историски и авантуристички романи Оливие Глу.

Биографија
----------

Густав Емар е роден на 13 септември 1813 година во Париз. Неговиот животот бил доста бурен и исполнет со незгоди, патувања и авантури. На 12-годишна возраст започнал да работи на трговски брод и за долги години ја напуштил татковината. Кога пристигнал во Мексико, Емар го напуштил бродот во мексиканското пристаниште Веракрус и со рибарски брод презел патување по должината на брегот на Мексиканскиот Залив. Во 1836 година учествувал во едрење до Африка и Бразил. Во 1846 година за време на војната меѓу Мексико и САД (по завршувањето, САД го анектирал Тексас) Емар командувал со мексикански борбен бригантин и неговиот брод бил заробен од американските сили кај на реката Мисисипи. Бегајќи од заробеништво, тој се насочил на запад, каде бил заробен од Индијанци.

Во 1848 година се вратил во Франција и зел учество во револуционерните настани, дури станал офицер, но по превратот на Наполеон III повторно заминал за Јужна Америка. Таму направил низа опасни експедиции до тешко достапни области, а во 1851 година во Патагонија повторно бил заробен од Индијанци и живеел меѓу нив четиринаесет месеци.

Враќајќи се повторно во татковината се оддал на литературна дејност. Под перото му излегле десетици авантуристички романи во кои тој ги опишува своите набљудувања и знаења стекнати во текот на својот живот му Северна и Јужна Америка и Африка. Објавил повеќе од 50 романи, од кои дел добибиле огромна популарност и се преведени на повеќе јазици. Во креативен однос, неговите романи се под влијание од творештвото на Џемс Фенимор Купер.

Емар учествувал во мексиканската експедиција на француската армија за време на француско-англиско-шпанската интервенција во средината на 60-тите години на 19 век. Густав Емар организирал и волонтерски одред од „слободни стрелци", составен од француски писатели за време на Француско-пруската војна (1870 - 1871 година). По војната продолжил да пишува.

Починал на 20 јуни 1883 година во париската болница „Света Ана".

Надворешни врски
----------------

* Дела од Gustave Aimard на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Густав Емар на Семрежниот архив
**Борис Николовски** ( 1914
 во Беловиште (Тетовско) — 21 октомври 1943

 во Тетовско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Заврши основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Од летото 1941 година, организирано работел за целите на Народноослободителната борба. Се истакнувал во организирање на другите соселани во движењето. Активно учествувал во префрлањето на разновидната помош за Шарпланинскиот одред. Во октомври 1943 година успел да ги извести партизаните за провалата. На враќањето од базата бил затворен од бугарскиот фашистички окупатор. Началникот на бугарската полиција од Скопје, Љубен Александров, откако дознал за неговите врски со одредот, лично го стрелал.

Поврзано
--------

Партизани и селани стрелани после првата провала на Шарпланинскиот одред биле ѝ:

* Стефан Димовски
* Веселин Илиевски
* Душан Крстевски
* Петко Јанчевски
* Симче Настевски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 106. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Советска поштенска марка со ликот на Валентина Терешкова.
Валентина Терешкова во 2015.
**Валентина Владимировна Терешкова** (7 март 1937

), советски космонаут, прва жена која летна во вселената со вселенскиот брод „Восток 6" на 16 јуни 1963 година и до 19 јуни 1963 година ја обиколи Земјата 48 пати, поминувајќи 1.960.000 километри.

Социјална активност
-------------------

Во 2011 година, таа беше избрана во Државната дума на Русија од партијата Единствена Русија на регионалната листа на Јарослав. Терешкова, заедно со Елена Мизулина, Ирина Јароваја и Андреј Скоч , е член на меѓуфракциска заменичка група за заштита на христијанските вредности; во ова својство, таа го поддржа воведувањето амандмани на рускиот Устав, според кои, „Православието е основа на националниот и културниот идентитет на Русија". Заменик-претседател на Комитетот на Државната дума за федерална структура и локална самоуправа од 21 декември 2011 година.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 2788147967352384200001
* LCCN: n94025495
* ISNI: 0000 0000 7835 6307
* GND: 119207710
* SUDOC: 099275856
* BNF: cb12890135m (податоци)
* MusicBrainz: c2c9d67d-581a-4b96-9673-70e8d1050017
* NKC: mzk2004175572
* BNE: XX1135142

 |

 |






1. ↑  Андрей Владимирович Скоч — депутат Госдумы, меценат и общественный деятель. (dp.ru)
2. ↑  Скоч Андрей Владимирович — депутат Государственной думы Российской Федерации шести созывов. (stories-of-success.ru)
3. ↑  Биография депутата и руководителя фонда «Поколение» Андрея Скоча (theperson.pro)
**Бунгур** – дробена пченица или јадење од истата.  Бунгурот се разликува од булгурот кај покрај дробењето на пченицата, се врши и подварување.

Бунгурот се добива со мелење на пченица во посебни рачни мелници.  Една таква мелница е изложена во Најмалиот етнолошки музеј на светот.

Некогаш бунгурот се спремал често и скоро во секоја куќа. Се комбинирала со разни додатоци кои биле на располагање во куќата – сирење, зеленчук, пилешко или некое друго месо.

Денес ова јадење е скоро исчезнато од македонската трпеза, а под влијание на светските трендови се појавува булгурот кој се продава спремен во продавниците.

Во Национална класификација на духовното културно наследство, бунгурот е класифициран во „Јадења од житарици".

Рецепт
------

Во денешни услови, љубителите на старите рецепти за дробење на пченицата ги користат модерните кујнски алатки.

Околу 200 грама пченица се дроби во блендер. Се запржува едно кромитче, се додава ситно сечкано морковче, пиперче и патлиџан. Се посолува и зачинува и се префрла во тава на оган. Доколку се става месо, се пропржува и мевцето. На крајот се додава дробената пченица, се полева со вода, се става во вжештена рерна и се остава да се пече додека не испари водата (како за ориз).

Наводи
------

1. ↑  „бунгур" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  Најмалиот етно-музеј во Тетово
3. ↑  Бунгур по рецепт на баба на семрежното место на Мои рецепти