recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Известување за решението на Патријаршискиот Синод да постави Србин за епископ во Велешко-дебарската епархија. (Цариград, 18 јуни 1908)
**Дебарската епархија** (XI в.) – од XI в. била позната како епархија на Охридската архиепископија. Го опфаќала горниот дел на Дебарско – Кичево и Порече, како и Долнодебарскиот крај во Пешкопеја (Албанија). Во почетокот нејзиното седиште било во Пешкопеја, која се нарекувала Долни Дебар. Во XVII в. се сретнува и како Дебарско-кичевска епархија, а во периодот на Егзархијата како Велешко-дебарска епархија.

Наводи
------

1. ↑  Иван Снегаров, Историја на Охридската архиепископија, I–II, второ фототипно издание, Софија, 1995
2. ↑  М. Јанковиќ, Епископије и митрополије Српске цркве у средњем веку, Београд, 1985
3. ↑  Р. Грујиќ, Дебарска епархија, во: Азбучник Српске православне цркве, Београд, 1993
4. ↑  Јован Белчовски, Охридска архиепископија од основањето до паѓањето на Македонија под турска власт, Скопје, 1997.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Држави членки на ОАД  основачи
  подоцна пристапиле

**Организација на американските држави**  

*Organization of American States*  

*Organización de los Estados Americanos*  

*Organisation des États Américains*  

*Organização dos Estados Americanos*|  |
| **Седиште** | Вашингтон |
| **Членови** | 35 држави |
| **Јазици** | англиски, француски, шпански, португалски |
| **Секретар** | Хозе Мигел Инсулца (26 мај 2005. – *денес*) |
| **Основање** - потпишана - стапила на сила | Повелба на Организацијата на американските држави - 30 април 1948. - 1 декември 1951. |
| **Мрежно место** |  |

**Организацијата на американските држави** (**ОАД** - *OAS* на англиски; *OEA* на останатите три службени јазици) е меѓународна организација, со седиште во Вашингтон, САД. Основана е во 1948 со склучувањето на Повелбата на Организацијата на американските држави, која стапува во сила во 1951. Нејзини членови се 35-те независни држави на Америка. Членовите расправаат за важните политички прашања и цели во рамките на Генералното собрание, кое ги собира на едно место министрите за надворешни работи на континентот еднаш годишно.

Организацијата има четири службени јазици: англиски, француски, шпански и португалски.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Регионални организации |
| --- |
|  |
| 
* Африканска Унија
* Арапска лига
* Заедница на Независни Држави
* Комонвелт на нации
* Совет на Европа
* ЕУ
* Меркосур
* НАТО
* Организација на американските држави

 |

 |
**Време-простор симетрија** се одлики на време-простор дека може да се опише како излагање на некоја форма на симетричност. Улогата на симетричност во физиката е важно во поедноставување на решенија на многу проблеми. Време-простор симетријата се користат во изучувањето на точните решенија на Ајнштајновите равенки за полето на општиот релативитет. Време-простор симетријата се разликува од внатрешните симетрии.

Физички мотивација
------------------

Физичките проблеми често се испитуваат и решаваат со забележливи одлики кои имаат некаква форма на симетрија. На пример, во решението на Шварцшилд, улогата на сферичната симетрија е важна за да се добие решението на Шварцшилд и да се одредат физичките последици од оваа симетрија (како што е непостоењето на гравитациското зрачење во сферично пулсирачка ѕвезда). Во космолошки проблеми, симетријата има улога во космолошкиот принцип кој го ограничува типот на универзуми кои се во согласност со големите набљудувања (на пример, метриката Фридман-Лематре-Робертсон-Вокер (FLRW)). Симметриите обично бараат некоја форма на зачувување на својствата, од кои најважни се општото релативитет:

* зачувување на геодезијата на просторот за време
* зачувување на метричкиот тензор
* зачувување на тензорот на закривеност

Овие и други симетрии ќе бидат разгледани подолу подетално. Ова својство за зачувување кое симметрии обично поседуваат (алудирано на погоре) може да се користи за да се мотивира корисна дефиниција на овие симетрии себе.
Првата македонска поштенска марка
Колекција од поштенски марки
**Поштенска марка** е начин на евидентирање на претплатата за поштенските услуги. Обично, тоа е мал книжен правоаголник залепен на коверт за писмо. Поштенската марка потврдува дека праќачот на писмото во потполност или делумно ја платил цената на поштенската услуга. Користењето на поштенски марки е најраширениот начин на плаќање за поштенските услуги.

Обликот на поштенските марки е правоаголен. Сепак, постојат и триаголни и петоаголни марки. Сиера Леоне и Того издадоа поштенски марки во облик на овошки. Бутан издаде поштенска марка која претставуваше грамофонска плоча на која е снимена националната химна. Покрај на хартија, марките се издаваат и на фолија. САД издадоа една пластична поштенска марка, а во Холандија издавани се марки на сребрена фолија.

Историја
--------

Џејмс Чалмерс од Велика Британија е првиот кој во 1834 дошол на идејата за развојот на поштенските марки. Слична замисла имал и Ловренц Кошир (Словенец), поштенски службеник од Австрија во 1835, но неговата идеја не е имала добар прием. Во Франција, сопственикот на една мала пошта, De Valayer, во 1653 година на своите муштерии им нудел мали парченца хартија на кои било испишано "потврда за платен транспорт". Подоцна концептот на самолепливи поштенски марки го објавил Роуленд Хил во текстот *(Поштенска реформа: значење и практичност)'* *(Postal Reform: its Importance and Practibility)* од 1837 година. Во овој текст се тврди дека е подобро праќачот да го плаќа преносот на поштенската пратка. Исто така, тој се залагал за воведување на единствена тарифа 1 пени за било кое писмо, без разлика каде се праќа. Идеите на Чалмер биле прифатени во британскиот Парламент во 1839. На 6 мај наредната година е издадена првата поштенска марка Црно пени на која се наоѓал ликот на кралицата Викторија.

Поштенската маркакако тема во уметноста
---------------------------------------

* „Збирка на марки" - расказ на чешкиот писател Карел Чапек.

Поврзано
--------

* Филателија
* Пошта

Надворешни врски
----------------

* Галерија на македонски поштенски марки од Македонска пошта Архивирано на 30 април 2008 г.
* UK Philately (англиски)
* StampNews.com (англиски)
* Philatelic Dictionary Архивирано на 12 јануари 2012 г. (англиски)

Наводи
------

1. ↑  Карел Чапек, *Раскази од другиот џеб*, Темплум, Скопје, 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85105428
* GND: 4008242-8
* BNF: cb119336763 (податоци)
* NDL: 00574394
* NKC: ph115855

 |

 |
Со последното митарење на црвот се формира имаго со крилја
Во биологијата, **имагото** е последната фаза која инсектот ја има за време на неговата метаморфоза, процесот на раст и развој. Кога ќе истече времето за мирување на куклата, нејзината кошула (exuvia) прска и низ направениот отвор излегува совршен инсект-имаго

На пример, кога пеперутката излегува од кошулката, таа е влажна и мека, нејзините крилја се залепени и не може да лета.

Функцијата на **имаго** воглавно се сведува на размножување на видот. Имагото на некои видови умира по парењето, иако има и имаго на други видови кои живеат неколку години по парењето (на пр. бубачки). Меѓу инсектите најдолг живот имаат женките на социјалните инсекти; ( матица на домашни пчели до 5 години), (кралици на мравка до 12 години), (женски на термити до 15 години).

Трансформации на инсекти
------------------------

* (ќе се развие без или со многу мала трансформација). Инсектите со оваа трансформација имаат примарна ларва. Тие се развиваат по принципот јајце - ларва - имаго.
* (нецелосна метаморфоза). Се јавува кај инсекти кои имаат примарна или секундарна ларва, кои личат на својот имаго и кои со секое пресоблекување добиваат се повеќе имаго органи ( крилја, пипала, полови органи). Тие се развиваат на принципот на јајце - примарна ларва - имаго.
* (целосна трансформација). Се јавува кај инсекти кои имаат терциерна ларва, која останува со нејзините привремени органи до крајот на нејзиниот развој и која е потполно различна од имагото. Се развиваат по принципот на јајце - терцијална ларва - кукла - имаго.
* ( хиперметаморфоза )

Наводи
------
Банкноти на различни валути
Банкноти на швајцарскиот франц.
**Банкнота** или **книжна пара** — паричен симбол која има определена парична вредност. Банкнотата се издава од страна на емисиона банка. За првпат банкнотите биле користени во Кина во 7 век а во Европа тие престигнале во 1660 година. Банкнотите првобитно биле издавани од комерцијални банки, од кои законски се барало да ги откупат средствата за законско плаќање (обично златна или сребрена паричка) кога биле предадени на главниот благајник на банката од која потекнувале. Овие комерцијални банкноти се тргувале само по номинална вредност на пазарот кој бил опслужуван од страна на банката издавач на истите.
 Комерцијалните банкноти биле заменети со националните банкноти кои биле (и сѐ уште се) издавани од централните банки.

Националните банкноти се воглавно законски платежни средства, што значи дека инструментот за плаќање е дозволен и регулиран со закон или признаен од правен систем при подмирувањето на обврските.

 Историски гледано, банките се обидувале да се осигураат дека секогаш можат да им платат на своите клиенти во монети кога тие презентираат банкноти за плаќање. Оваа практика на "поддршка" на белешките со нешто од кое има „вистинска" вредност е основата за историјата на централната банка за поддршка на нивните валути со злато или сребро. Денес, повеќето национални валути немаат поддршка во скапоцени метали или стоки и имаат вредност само од декрет. Со исклучок на монетите со колекционерска вредност кои се изработуваат од некој благороден метал, монетите се користат за пониски апоени, додека банкнотите се користат за повисоки апоени.

Наводи
------

1. ↑  An overview of the security features Архивирано на 12 октомври 2013 г. Swiss National Bank (page visited on 11 October 2013).
2. ↑  „банкнота" — Дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „банкнота" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „книжен" — Дигитален речник на македонскиот јазик
5. ↑  „книжен" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
6. ↑  
Atack, Jeremy; Passell, Peter (1994). *A New Economic View of American History*. New York: W.W. Norton and Co. стр. 469. ISBN 0-393-96315-2.
7. ↑  „Legal Tender Guidelines". British Royal Mint. Посетено на 2007-09-02.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија за пари или валута е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85011581
* GND: 4138996-7
* HDS: 013750
* NDL: 00570906
* NKC: ph118749

 |

 |
**Хозе Марсело Салас Мелинао** (роден на 24 декември 1974 година во Темуко), популарно наречен како *Ел Матадор* (поради неговото славење на головите), *Ел Феномено*, и *Шилено*, е поранешен чилеански фудбалер, кој играл како напаѓач.

Тој настапувал во Чиле, Аргентина и Италија, освојувајќи титули со секој клуб за кој играл и бил прогласен за *Јужноамерикански фудбалер на годината* во 1997 година. Моќен и здрав напаѓач, со добра техника, добро познат со неговата пргав допир со својата лева нога, како и неговите воздушни способности, Салас имал плоден голгетерски рекорд во неговата кариера; со 37 гола во 70 репрезентативни настапи помеѓу 1994 и во 2007 година, и со тоа е денес вториот чилеански најдобар стрелец на сите времиња, зад Алексис Санчес. Тој бил дел од чилеанската репрезентација на  Светското Првенство во 1998 година во Франција, каде што постигнал четири гола во четири натпревари, со што го одвел својот тим во вториот круг на натпреварувањето. Освен на Светското првенство во 1998 година, Салас играл со Чиле на два турира на Копа Америка, помагајќи неговата нација да заврши на четвртото место во 1999 година

Клупска кариера
---------------

Наводи
------

1. ↑  „El Matador dice addio, Salas lascia il calcio" (италијански). Sky.it. 3 June 2009. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 18 January 2016.
2. ↑  Riath Al-Samarrai (14 November 2013). „Those Chileans weren't half hot... A look at the five best players to emerge from the South American country". The Daily Mail. Посетено на 18 January 2016.
3. ↑  „Marcelo Salas". Britannica. Посетено на 18 January 2016.
4. ↑  Alan Nixon (17 November 1997). „Football: Ferguson looks to South America for pounds 10m deal on Salas". The Independent. Посетено на 18 January 2016.
5. ↑  Stefano Petrucci (3 January 1999). „Lazio, la coppia atomica" [Lazio, the atomic pair] (италијански). Il Corriere della Sera. Посетено на 18 January 2016.
6. ↑  Stefano Bedeschi (25 December 2015). „Gli eroi in bianconero: Marcelo SALAS" [The heroes in black and white: Marcelo Salas] (италијански). Tutto Juve. Посетено на 18 January 2016.
**Пинк телевизија** е основана на 16 септември 1994 година како прва телевизија во Србија чија програмска шема се состојувала од исклучиво забавен карактер.

На почетокот вниманието се привлекуваше на серии и филмови од странска продукција и домашни забавни емисии, па од 2000 година почнаа со произведување на домашни ТВ Серии, како и остварување на појаки информативни редакции во земјата.

Филмски и сериски програм
-------------------------

Од основувањето на телевизија Пинк, уредник на филмскиот и серискиот програм беше Роберт Немечек, сè додека во 2003 година, не го замени Младен Поповиќ, кој на оваа функција се задржа до почетокот на 2006 година. За време на Немечек, телевизија Пинк имаше сјаен филмски и сериски програм, и прикажуваше само најдобри блокбастери и актуелни серии како што се Досиеја Икс, Чикаго болница, Одел за убиства, Мерлоуз плејс, Ургентен центар, Пријатели, Неш Бриџис, Никита, 24, Сурова вистина, Чувари на плажата, Симпсонови, Волшебнички и многу други. Додека уредник беше Поповиќ гледачите можеа да ги следат епизодите на сериите: Девојките Гилмор, Очајни Домаќинки, Изгубени, Смолвил, Џои, Округот Оринџ, Браќа по оружје и други. 

Неизбежен жанр на Пинк телевизија се и теленовелите. Од своето основување на телевизијата Пинк прикажуваше само најквалитетни теленовели од продуцентската куќа Телевиса, Телемундо и ТВ Ацтека, па денес тие станаа главен зачин на секојдневниот програм. Некои од најгледаните серии емитувани на Пинк се: Злобница, Есмералда, Љубовни врски, Право на љубов, Руби, Алборада, Срце во пламен, Скриени Страсти, Вистинска љубов и така натаму.

На телевизијата Пинк се емитуваат и домашни серии кои ги произведуваше Пинк, а тоа се Мешан брак и Љубов, навика, паника, како и најновата Љубов и омраза. На оваа телевизија исто така се емитуваа и хрватски серии и теленовели, како Вила Марија, Љубов во офсајд, Обични луѓе, Заговор, и најновата Гордоста на Раткаеви.

### ТВ Пинк во составот на „Pink International Company"

Телевизии кои се емитуваат преку кабелски телевизии и сателити
--------------------------------------------------------------

* Pink Movies - канал кој емитува странски филмови и серии.
* Pink Film - канал кој емитува филмови и серии од просторот на Бивша Југославија.
* Pink Kids - канал на кој се емитува детски програм.
* Pink Music - канал на кој се емитуваат музички спотови и емисии.
* Total Pink - канал на кој се емитува "најдоброто" од комплетната продукција на Пинк.
* Pink Plus - општ канал претежно наменет за дијаспората.
* Pink Extra - канал на кој сега се емитуваат разни содржини, како спорт, музика и серии.
* Pink News - информативен канал (во фаза на тестирање - најавен за крајот на 2007 година).

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
Водена **пештера** се наоѓа во кањонот на реката Пањица, во Општина Ариља. Оваа природна појава е многу привлечна за спелеолозите и нуркачите кои допрва треба да ги истражат сите тајни скриени во пештерата. Камена патека долга 800 метри води до пештерата и водопадот, покрај реката Пањица, преку дрвени мостови, се стигнува до неодоливата природа што ја опкружува Водена пештера, високите карпи и водопадите преку белвицата.

За сега, се претпоставува дека масата на вода која излегува од пештерата е всушност понорница формирана од неколку извори кои тонат некаде во зоната на Кукутница и Округлица во Белуша. Според нуркачите и љубителите на природата, кои се желни за авантура и тргнале да ја истражуваат пештерата, тие со сигурност тврдат дека длабоко во пештерата има езеро, а многу е веројатно дека ги има и неколку.

Во клисурата на Пањица, Јосиф Панчиќ открил ендемичен растителен вид -.

Наводи
------

 

1. ↑  „Vodena pećina". *TO Zapadna Srbija*. Посетено на 12. 3. 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)[*мртва врска*][*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* „Vodena pećina". *Општина Ариље*. Посетено на 12. 3. 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**Кувијеов џуџест кајман** ((науч. *Paleosuchus palpebrosus*)), познат и под името **џуџест кајман**, е крокодиловиден влекач од северниот дел на Јужна Америка. Го среќаваме во Боливија, Бразил, Колумбија, Еквадор, Француска Гвајана, Гвајана, Парагвај, Перу, Суринам и Венецуела. Најчесто живеат во брзи потоци и реки. 

Ова е најмалиот вид на крокодиловидно животно, и достигнува должина од 1,5 метри. Младите џуџести кајмани се хранат со безрбетници, додека ворасните јадат безрбетници и риби. Преку денот се кријат во дупки и дувла. Јајцата ги положуваат во гнезда, најчесто помеѓу 10 и 25 јајца. Инкубацијата на јајцата трае околу 3 месеци.

Наводи
------

1. ↑  <>

Галерија
--------

* Млади единкиМлади единки
Лиси на 11 јули 2009 година
**Вирна Лиси** (италијански: *Virna Lisi*, 8 ноември 1936 - 18 декември 2014) била италијанска глумица. Нејзините филмски настапи се  „Како да ја убиеш жена ти" (1965), „Не со мојата жена", „Надвор од доброто и злото" (1977) и „Следете го своето срце" (1996). За филмот од 1994 година „Кралица Марго", таа ја освоила наградата за најдобар глумец во Кан и наградата *Цезар* за најдобра споредна женска улога.

Кариера
-------

### Рана кариера

Лиси, родена во Анкона, ја започнала својата филмска кариера во своите тинејџерски години. Таа била откриена во Рим од двајца неаполски продуценти, Антонио Ферино и Еторе Песке. Таа дебитирала во „*Ла кода*". Првично, таа снимала музички филмови, како што е „Неапол пее" и успешната „За љубовта и животот" (1954, со популарниот Тото). Сепак, нејзината убавина била поценета од нејзиниот талент, како што се гледа во филмовите  „Осумнаесет годишни"и „Ерген" од 1955 година. Сепак, таа ги исполнила барањата на улогите.

Во доцните 1950-ти, Лиси настапувала во театарот Пикколо Театро ди Милано. Во текот на 1960-тите, Лиси уграла во комедии и учествувала во телевизиски драми, кои се гледале широко низ  Италија. Лиси, исто така, промовирала бренд на паста за заби на телевизија, со слоган кој ќе стане фраза меѓу Италијанците „со таква уста, таа може да каже што сака" („con quella bocca può dire ciò che vuole").

### Холивудска кариера

Холивудските продуценти барале нова Мерилин Монро и така, Лиси дебитирала во холивудската комедија како искушение од русокоса со сини очи спроти Џек Лемон во „Како да ја убиеш својата жена" (1965) и се појавила со Тони Кертис во „Не со мојата жена" (1966). Лиси потоа глумела со Френк Синатра, во „Нападот на кралицата" (1966), во „Девојка и генерал", заедно со Род Штајгер и во два филма со Ентони Квин, „Тајната на Санта Виторија", во режија на Стенли Крамер и воената драма „25-от час". Таа привлече внимание со фотографијата од нејзиното „бричење" на нејзиното лице кое се појавила на списанието „Есквир" во март 1965 година.

Наводи
------

1. ↑  „Virna Lisi" (италијански). Rai Uno. Архивирано од изворникот на 5 July 2013. Посетено на 22 December 2014.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вирна Лиси" на Ризницата ? |

* Вирна Лиси на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Вирна Лиси Архивирано на 21 октомври 2019 г. на *Celebirony*.
***Кармен*** е француско-италијански филм од 1984 година во режија на Франческо Рози. Станува збор за филмска верзија на операта *Кармен* на Бизе. Јулија Мигенес ја играла главната улога, Пласидо Доминго како Дон Хозе, Руџеро Раимонди како Ескамило и Фејт Ешам како Микаела. Лорин Мазел го диригира Националниот оркестар на Франција.

Филмот бил премиерно прикажан во Франција на 14 март 1984 година, а во САД на 20 септември истата година. Во 1985 година, филмот бил номиниран за наградата Златен глобус за најдобар странски филм.

Улоги
-----

* Џулија Мигенес-Џонсон како Кармен
* Пласидо Доминго како Дон Хозе
* Руџеро Раимонди како Ескамило
* Фејт Ешам како Микаела
* Франсоа ле Ру како Моралес
* Џон-Пол Богарт како Зуњига
* Сузан Даниел како Мерседес
* Лилијан Вотсон како Фраскита
* Жан-Филип Лафонт како Данкаир
* Жерар Гарино како Ремендадо
* Џулиен Гиомар како Лилас Пастиа
* Акурсио Ди Лео како водич
* Марија Кампано како Мануелита
* Кристина Хојос како танчерка
* Хуан Антонио Хименез како танчер

Продукција
----------

Рози избрал за 1875 година за тој период и целосно снимал на локации во Андалузија, користејќи ги Ронда и Кармона и самата Севиља за да ја симулира Севиља од таа ера. Работел со својот долгогодишен соработник, кинематограферот Пасквалино Де Сантис, и со Енрико Џоб кој ги надгледувал сценографијата и костимите. Рози ги признал илустрациите на Гистав Доре за *Шпанија* на Барон Чарлс Давилие (кој бил објавен во сериска форма во 1873 година) како негов главен извор за визуелниот дизајн. Тој верувал дека Бизе, која никогаш не ја посетила Шпанија, се водела од овие гравури и снимала сцени на некои од точните места што Доре ги нацртал.

 Рингијата со бикови во Ронда, една од локациите за снимање на *Кармен*

Критички прием
--------------

Полин Каел позитивно го оценува филмот во нејзината збирка филмски критики, *State of the Art*:

> Пегите на Џулија Мигенес-Џонсон Кармен е главната слава на продукцијата. Нејзиното шетање, нејзината темна, неуредна, шушкава коса - нејзината сексуална достапност - го привлекуваат Дон Хозе и го излудуваат. Кармен, која е верна на нејзините инстинкти, претставува сè што тој се обидува да го потисне. Но, откако тој ја напуштил армијата и ја изгубил почитта што му значела се, тој мислел дека таа му должи доживотна посветеност. Грешката на Кармен била во тоа што мислела дека може да го земе како љубовник под свои услови.
> 
>

Домашни медиуми
---------------

Кон крајот на 2011 година, филмот бил објавен и на обичен, анаморфски подобрен Регион 1 ДВД и на Blu-ray.

Награди и номинации
-------------------

Наводи
------

1. ↑  „Carmen". *Carmen (1984) Movie Review – MRQE* (англиски). Посетено на 2017-09-13.
2. ↑  Canby, Vincent (1984-09-20). „BIZET'S 'CARMEN' FROM FRANCESCO ROSI". *The New York Times* (англиски). ISSN 0362-4331. Посетено на 2017-09-13.
3. ↑  „Pauline Kael". *www.geocities.ws*. Посетено на 2017-09-13.

Надворешни врски
----------------

* Carmen at IMDb
* *Carmen* — AllMovie (англиски)
**Црно џуџе** е хипотетична ѕвезда, која настанува откако белото џуџе ќе се излади доволно за да не може да емитува светлина и топлина. Но бидејќи времето кое е потребно едно бело џуџе да се изладе доволно за да од него настане црно џуџе е подолго од моменталната старост на вселената, 13,7 милијарди години, во вселената сѐ уште не постојат црни џуџиња. Масата која ќе остани после ладењето на белото џуџе евентуално ќе премине во црно џуџе. Доколку би постоеле црни џуџиња, би било доста тешко да се откријат, бидејќи според дефиницијата тие би емитувале многу мало количество радијациа. Според една теорија црните џуџиња би можело да се откријат преку нивното гравитационо влијание.

Црното џуџе би било практично невидливо бидејќи не испушта светлина.
Бидејќи подалечната еволуција на белите џуџиња зависи од многу физички прашања, како што е природата на темната материја и можноста и степенот на распаѓање на протоните, за што се знае многу малку, не е познато точно колку долго ќе му треба на едно бело џуџе да се излади доволно за да премине во црно џуџе.

Терминот *црно џуџе* исто така им се препишува на ѕвездени објекти кои немаат доволно маса, околу 0,08 сончеви маси, за да бидат сметани за ѕвезди. Овие објекти денес се нарекуваат кафеави џуџиња, термин создаден во 70-тите гидини на минатиот век. Црните џуџиња не се исто што и црните дупки и неутронските ѕвезди.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на астрономијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Поврзано
--------

* Бело џуџе
* Кафеаво џуџе

Наводи
------



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Ѕвезда |
| --- |
|  |
| Протоѕвезди | Молекуларен облак **·**  Глобула **·**  Млади ѕвездени тела **·**  Хајашиева патека **·**  Хајашиево ограничување **·**  Хењиева патека **·**  Протоѕвезди **·**  Ѕвезда од типот на T Бик **·**  Хербигова Ae/Be-ѕвезда |
|  |
| Развој | Главна фаза **·**  Променлива ѕвезда **·**  Џин (Жолт • Син • Црвен) **·**  Хоризонтална поделба **·**  Асимптотска гранка на џинови **·**  Протопланетарна маглина **·**  Планетарна маглина **·**  Волф-Рајеова ѕвезда **·**  Супернова |
|  |
| Својства | Класификација **·**  Привидна величина **·**  Апсолутна величина **·**  Делотворна температура **·**  Кинематика (Сопствено движење **·**  Радијална брзина) **·**  Магнетно поле **·**  Металичност **·**  Микротурбуленција **·**  Нуклеосинтеза **·**  Паралакса **·**  Планетарен систем **·**  Вртење **·**  Ѕвезден систем **·**  Ѕвездена динамика **·**  UBV боја |
|  |
| Структура | Јадро **·**  Струевит слој **·**  Зрачен слој **·**  Фотосфера **·**  Хромосфера **·**  Корона **·**  Ѕвезден ветер **·**  Меур на ѕвезден ветер |
|  |
| Остатоци | Бело џуџе **·**  Неутронска ѕвезда **·**  Пулсар **·**  Магнетар **·**  Кваркова ѕвезда **·**  Егзотична ѕвезда **·**  Црна дупка |
|  |
| Списоци на ѕвезди | Со име  **·**  Најмасивни  **·**  Најнемасивни  **·**  Најголеми  **·**  Најсјајни  **·**  Најблиски  **·**  *Соѕвездија* |

 |
**Средна Гора** (бугарски: *Средна гора*) е планински масив во Централна Бугарија, кој се наоѓа јужно од планинскиот ланец Стара Планина. Средна Гора се протега од реката Искар на запад и до свиокот на Тунџа северно од Јамбол на исток. Средна Гора е долга 285 км, достигнувајќи најголема ширина од 50 километри. Нејзиниот највисок врв е Гољам Богдан со 1604 метри.

Особености
----------

Неколку различни ридови ја поврзуваат Средна Гора со Старопланински ланец - Г’л’бец, Козница, Стражата и Межденик, а ридовите Шумнатица и Шипочан ја поврзуваат планината со Рила. Средна Гора се состои од три дела. Границите на одделните делови минуваат по клисурите на реките Тополница и Стрјама. Деловите на кои е поделена планината се Ихтиманска Средна Гора, С’штинска Средна Гора и Срнена Гора.

Од Средна Гора извираат реките Тополница, Луда Јана, Пјас'чник, Рахманлиска, Омуровска и Сазлика. За Средна Гора се карактеристични широки ливади и пасишта. Планина е позната по воите прекрасни листопадни шуми од бука и даб, а исто така габар, јасен, јавор и бреза. Средна Гора има значителни резерви на бакарна руда (Мини Асарел Медет, Мина Елешница, Мина Радка и др.) и е богата со минерални извори - Хисарја, Стрелча, Панаѓуриште и Бања.

Наводи
------

1. ↑  Пенин Р. "Природна география на България", София, изд. Булвест 2000, 2007, стр. 180-184.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Средна гора" на Ризницата ? |

Поврзано
--------

* Географија на Бугарија
* Стара Планина

|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Калојаново** (бугарски: *Калояново*) — село во Западна Бугарија, административен центар на општината Калојаново во Пловдивската Област. Има население од околу 2.547 жители (2022).

Географија
----------

Селото се наоѓа во централнио дел на Горнотракиската Низина, на 24 километри од регионалниот центар Пловдив и на 157 километри од главниот град Софија.

Историја
--------

Регионот на денешното Калојаново бил дел од најраната државна организација на Античка Тракија — Одриската држава, основано во 5 век п.н.е од Терес I (480-440). Еден од првите центри на Одриската држава бил концентриран во Горнотракиската Низина. Остатоците од овој градски центар, во кој била изградена и царската палата, денес се наоѓаат во околината на Калојаново. Градот создаден во времето на Терес I постоел речиси два века. Подоцна во областа околу Калојаново постоеле тракиската населба Бендипара и римскиот Севериус.

Во средниот век, првите информации за Калојаново доаѓаат од софискиот католички епископ Петар Богдан Бакшев од Чипровци, архиепископ софиски во периодот 1646 - 1674 година. За време на османлиското владеење селото се викало Селџиково (Селџиќој) по локалниот феудал Селџик. Калојаново било ослободено од османлиската власт на 4 јануари 1878 година од страна на коњаниците на генералот Павел Карцов.

Преименувањето на Селџиково во современо Калојаново се случило во 1934 година. Изборот на новото име е во чест на бугарскиот цар Калојан

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општина Калојаново

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Љубе Терзијев** (р. 9 мај 1949

, Скопје - 2 февруари 2022

, Велес) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.

Филмографија
------------

Терзијев ги остварил следниве филмски улоги,:

* 1994: Проколнати
* 1995: Заборавени
* 1997: Преку езерото
* 2007: Јас сум од Титов Велес
* 2010: Македонски народни приказни
* 2013: Тврдокорни

Кариера
-------

Терзијев во 1971 година се вработува како глумец во Народниот театар во Штип, и останува до 1975 година. Потоа се вработува во Народен театар "Јордан Хаџи Константинов Џинот" во Велес во 1975 година, каде останува сè до неговото пензионирање во 2014 година. Има остварено голем број на театарски улоги, муѓу кои се издвојуваат: Џими во „Вејка на ветерот", Јасон во „Медеја", Ампо во „Чорбаџи Теодос", Герард во „Младоста пред суд", Оливер Кромвел во „Кобното тркалце", Цермонијал Лужин во „Злосторство и казна", Липовски во „Кукавично јајце", Чорбаџи Миладин во „Сомнително лице", Бордир во „Крал Иби", Жевакин во „Женидба", Супериус во „Пеш", Господинот Диманш во „Дон Жаун", Мисајле во „Ханлет", Степан во „Предлог за брак", Господ во „Утешение грешним", Духот на Едип во „Антигона" и други...

Наводи
------

1. ↑  „Ljube Terziev". IMDb. Посетено на 17 октомври 2023.
2. ↑  „Ненадејно почина актерот Љубе Терзијев". УМНО. 03.02.2022. Посетено на 17 октомври 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Љубе Терзијев на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Зграда и галерија Калифорнија** (португалски: *Edifício e Galeria Califórnia*) — зграда за комбинирана употреба во Сао Паоло.

Проектирана е од архитектот Оскар Нимаер (1907–2012) во соработка со Карлос Лемос (роден 1925). Зградата била градена од 1951 до 1955 година.

Зградата Калифорнија во приземјето е галерија, а во горните катови - станбен објект..

Опис
----

Зградата има десет ката, со уште три ката поставени подземја, вкупно тринаесет спрата. На котата на Руа Дом Хосе де Барос, на долниот дел од галеријата (горниот дел е 8,4 метри во висина) и поради разликите во нивоата меѓу двете улици, зградата сега има осум ката по трасата попреку. Со оваа конфигурација, со внатрешниот двор, севкупната волуминозност на објектот е тринаесет ката низ целата зграда..

Стилски одлики
--------------

Оскар Нимаер е еден од најзначајните архитекти на дваесеттиот век.
Ова е едно од делата во кој авторот направил баланс помеѓу своите стилски претензии (особено во ентериерот) и побарувањата на инвеститорот.
Во својот уметнички израз Нимаер комбинирал бетон, стакло и челик. Тоа е израз кој ќе биде суштинска визура во модернистичката архитектура со планетрана распространетост.
Како еден од главните творци на овој архитектонски израз со смелоста, фантазијата, концизноста, органичноста и синтезата, Нимаер го развива до совршенство меѓународниот архитектонски модернистички стил. 
Неговиот архитектонски израз не само што ќе изврши големо влијание на генерации светски архитекти, туку и во голема мера ќе придонесе за новата архитектонска визура во светски рамки..

Наводи
------

1. ↑  Edifício e galeria Califórnia
2. ↑  Oscar Niemeyer
3. ↑  Galeria Califórnia foi projetado pelo arquiteto Oscar Niemeyer em 1951

Надворешни врски
----------------

* Edifício e Galeria Olido
* Galeria do Rock
**Гуља̀нци** (бугарски: *Гулянци*) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Гуљанци во Плевенската Област. Има население од околу 3.179 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа во југоисточниот дел на низината Чернополската Низина, на левиот брег на реката Вит, само на 5,5 километри југозападно од Дунав и 34 километри северно од регионалниот центар Плевен.

Историја
--------

Гуљанци е наследник на антички каструм, кој настанал на левиот брег на реката Утус (тракиско име на реката Вит), како крајпатна станица на Дунавскиот римски пат од запад кон исток.

Турците ја нарекле населбата Ѓуљан (роза) поради белите и црвените рози кои ги преполниле нејзините дворови и околината. Со текот на времето, името се трансформирало во Ѓуљанде, Ѓуљанци до денес Гуљанци.

На 4 септември 1974 година, со Указ бр. 1942 на Државниот совет на НР Бугарија, Гуљанци бил прогласен за град.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Гуљанци
**Станимир Павлев Илкоски** (1912 во Ропотово, Прилеп — 1941 во Белград, Србија) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Станимир Илкоски бил роден во 1912 година во селото Ропотово кај Прилеп. По занимање бил шофер. Кон антифашистичкото движење бил приклучен од самиот почеток, од 1939. Веднаш по окупацијата заминал за Белград, каде како илегалец загинал во 1941 година.

Наводи
------


1. ↑ . Милош Константинов, Тодорка Спанкова (1958). Зборник на паднатите борци во народноослободителната борба од битолската околија. Битола. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Македонско-ватиканските врски и односи** започнуваат со престојот на светите Кирил и Методиј во Рим (868/869).

Односите се продлабочуваат преку присуство на ватикански претставници на крунисувањето на Самуил за цар (Преспа, 976). Водат кон унијатство (во втората половина на XVII в. охридските архиепископи Порфириј Палеолог, Атанасиј I, Аврамиј и Мелетиј тајно го прифаќаат и спроведуваат католицизмот), односно, кон обновување на автокефалноста на Охридската архиепископија во унија и канонско единство со Римокатоличката цркава во XIX в. Продолжуваат преку контакти меѓу претставници на TМОРО и на Католичката црква (писмена комуникација меѓу Гоце Делчев и католичкиот надбискуп во Пловдив, Менини, во која тој е информиран за борбата на македонското револуционерно движење).

Во базиликата „Св. Kлимент" во Рим секоја година на 24 мај се одржува црковно-државна манифестација насловена „Во чест на Св. Кирил". Поклонение на македонска државно-црковна делегација на гробот на св. Кирил се практикува од 1979 г. Во 1985 г. Папата Jован Павле II со специјален документ ги прогласува светите Кирил и Методиј за апостоли на Европа.

Дипломатски односи меѓу Ватикан и РМ се воспоставуваат на 21 декември 1994 г. Прв вонреден и ополномоштен амабасадор акредитиран кај Папата како шеф на државата суи генерис е Димитар Мирчев (резидентен од Љубљана).

Прв апостолски нунциј акредитиран кај шефот на РМ е надбискупот Едмонт Фархарт.

Споредба на факти
-----------------

|  | Македонија **Македонија** | Ватикан **Ватикан** |
| --- | --- | --- |
| **Население** | 2.022.547 | 836 |
| **Површина** | 25.713 [[км2]] | 0,44 км2 |
| **Густина на население** | 80,1/км2 | 1877/км2 |
| **Главен град** | Скопје | Ватикан |
| **Најголем град** | Скопје - 506,926 | Ватикан - 836 |
| **Општествено уредување** | парламентарна република | апсолутна теократија |
| **Службен јазик** | македонски | нема, во употреба се италијански и латински |
| **Религија** | 64,7% Православие, 33,3% Ислам, 1,3% Католицизам,1,9% други | 100% Католицизам |
| **Етничка структура** | 64,2% Македонци, 25,2% Албанци, 3,9% Турци, 2,7% Роми, 4,0 други | Италијанци, Швајцарци и други. |
| **БДП (номинален)** | 10,718 $ по глава на жител | н.п. |
|
**Хомо** - филм на македонскиот режисер Игор Иванов од 2020 година. Филмот бил снимен во текот на 2019 година како копродукција меѓу Македонија, Бугарија, Словенија, Косово и Србија, а продуцент бил Томи Сакловски.
Улогите во филмот ги играат глумците: Игор Ангелов, Јелена Јованова, Јовица Михајловски, Оливер Митковски, Сашко Коцев, Камка Тоциновски, Дејан Лилиќ, Наташа Петровиќ, Јордан Симонов, Владимир Тулиев и Славиша Кајевски.

Наводи
------

1. ↑  Игор Иванов, „Културата не е област која треба да се субвенционира, туку област во која треба да се инвестира", *Економија и бизнис*, година 22, број 267, ноември 2020, стр. 52.
**Димитар Чемков - Циме** (2 февруари 1942

, Скопје - 8 февруари 2019

, Скопје) — македонски рок-музичар, композитор и доајен на македонското музичко новинарство. Бил член на двете најпопуларни рок групи во 60те, „Бисери" и „Бис Без".

Животопис
---------

Чемков е роден во Скопје на 2 февруари 1942 година. Цели 37 години како музички новинар и уредник бил дел од музичката редакција на Македонско Радио – Радио Скопје. Бил водител на популарни емисии меѓу кои: „Поп албум", „Поп контакт", „Поп телекс", „Најдоброто од …". Циме бил и музички критичар, рецензент и коментатор на многу музички настани и фестивали како што се: Скопски забавен фестивал, Избор за песна на Евровизија, Макфест, Евро фест, Скопски џез фестивал, Цветници, Валандово, Охрид фест… Автор е на седумдесетина забавни и новосоздадени фолклорни композиции и е еден од основоположниците на македонската рок-музика. Бил член групата „Спектар" и на двете најпопуларни рок групи во 1960те – „Бисери" и „Бис Без".Бис Без често биле споредувани со Битлси, но и со светски познатите Јардбрдси и Лед Цепелин. Овие називи ги добиле и по тоа што гитаристите Длака, Коце и Циме се претставувале како Ерик Клептон, Џеф Бек и Џими Пејџ.
Починал во Скопје на 8 февруари 2019 година.

Наводи
------

1. ↑  Тажна вест: Почина доајенот на македонското музичко новинарство[*мртва врска*]
**Ева Нединковска** (родена на 26 август 1983 во Охрид) — македонска пејачка.

Животопис
---------

Кариерата на Ева започна во 2003 година со песната *Дали денот ќе е рај*. Има настапувано на многу музички фестивали како што е "*Охрид Фест*" во својот роден град, Охрид. Скоро на секој фестивал таа има добиено награда за најдобра сценска изведба. Дечко и бил познатиот македонски музичар Гарабет Тавитјан. Песната "*Енигма*" е најголемиот хим на Ева. "*Енигма*" е модерна поп песна со елементи на аренби. Спотот бил рангиран како број 1 скоро на секоја музичка листа во Македонија.

Национален избор за песна на Евровизија 2006
--------------------------------------------

На националниот избор за песна на Евровизија во 2006 година, Ева освои 631 глас сместувајќи ја на 11-тото место. Нејзината песна "Таан и мед" (напишана од Калиопи) беше во ориентален стил со интересна кореографија.

Дискографија
------------

### Албуми

* *Талисман*

### Синглови

* Твоја фантазија
* Иронија
* Блеф
* Слатка треска
* За љубов створени
* Таан и мед
* Енигма

### Спотови

| Спот | Година | Режисер |
| --- | --- | --- |
| *Енигма*  | 2006 | Томато продукција |
| *За љубов створени* | 2006 | Томато продукција |
|  *Од утре или задутре* | 2007 | Paramecoum production |
| *Тивка ноќ*  | 2008 | Томато продукција |
|  *Никогаш* | 2010 | Томато продукција |
|

Извори
------

* Daily Macedonia. "Стоп" - нова песна на Ева Нединковска ("Stop" - a new song by Eva Nedinkovska). 14 декември 2010
* *Утрински весник*. Ева Нединковска учи џез-пеење (Eva takes up jazz singing). 5 септември 2008

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 4 јануари 2014 г.
* Портфолио на Ева Нединковска н ВБУ Музички Регистар
За други значења на поимот, погл. Гаспачо (појаснување).
Гаспачо послужено во својот класичен глинен сад за да ја одржи свежината.
Заеднички состојки за реализација на андалусискиот гаспачо.
Типичен гаспачо
Гаспачо заедно со гарнир.
**Гаспачо** е ладна супа со состојки како маслиново масло, леб, оцет, вода и други адитиви како бадеми или суров зеленчук : обично домати, краставици, пиперки, кромид и лук. Постојат стари верзии кои ги додаваат четирите главни состојки од брашно, горчливи портокали, итн.

Наводи
------

1. ↑  Teresa Barrenechea (2005). *The cuisines of Spain: exploring regional home cooking*, Ten Speed Press, ISBN 1-58008-515-6, pp:86
2. ↑  Teodoro Bardají Mas (2002). *La cocina de ellas*, La Val de Onsera, Cap. "gazpacho" (237)
Внатрешноста на Сити-Аркаден
 Внатрешноста на Сити-Аркаден
**Сити-Аркаден** е еден од трговските центри кои што се сместени во Клагенфурт, Корушка, Австрија. Во однос на површината, центарот е втор по големина сместен во Корушка, по Атрио во Филах, и се наоѓа на северниот дел во центарот на Клагенфурт.

По една и пол година изградба на трговскиот, Сити-Аркаден беше отворен на Ринг Сент Велтер на 28 март во 2006 година. Планирањето и изградбата на овој центар наиде на отпори кај дел од населението, кое го критикуваше центарот за неуспех на тестот за оцена на влијание врз животната средина и занемарувањето кон јужниот дел на центарот на градот при изградбата. Индустриските згради кои што беа од 19-тиот век на фабриката за кожа на Јулиус Кристоф Нојнер мораа да бидат демонтирани за да се отвори простор за изградба на центарот. Тие биле празни со децении.

Трговскиот центар има три ката со над 110 бизниси, кафулиња и ресторани со вкупна шопинг површина од 30 илјади квадратни метри. Исто така има и два ката со околу 880 паркинг места. Две го спречуваат сообраќајниот метеж, прстенот Свети Вејтер е проширен на четири ленти во областа околу Сити-Аркаден. Непосредно пред главниот влез се наоѓа автобуската постојка „Хеуплац" каде градските автобуси 40 и 41 во Клагенфурт застануваат на секои 7 до 15 минути во насока на железничката станица Клагенфурт, Анабихл и Фешниг.

Од бизнисите во Сити-Аркаден, 40 ги отворија своите први простории во Корушка во центарот, од кои 15 дури и првите простории во Австрија. Со овој трговскиот центар управува ECE Group од Хамбург, Германија. Итговскиот центар е во сопственост на Deutsche EuroShop .

Ваков сличен трговски центар се наоѓа и во Вупертал, Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Сепак, трговскиот центар во Вупертал не бил интегриран во постоечки градежен комплекс, туку бил изграден од нула. Поради ова има различен избор на бизниси и гастрономски услуги.

Наводи
------

1. ↑  Press release of the opening of City-Arkaden

Надворешни врски
----------------

* Официјален сајт
* Информации на веб-страницата на ECE Group
* Информации на веб-страницата на Deutsche EuroShop

46°37′39″N 14°18′34″E﻿ / ﻿46.62750° СГШ; 14.30944° ИГД﻿ / 46.62750; 14.30944
Матео Алеман од Педро Перете
**Матео Алеман и дел Неро** (септември 1547 година – 1615 година?) бил шпански романописец и писател.

Биографија
----------

Алеман е роден во Севиља, Андалузија, каде што дипломирал на Универзитетот во 1564 година. Подоцна студирал во Саламанка и Алкала, и од 1571 до 1588 година имал функција во финансии, во 1594 година бил уапсен под сомнение за малверзација, но бил брзо ослободен. Според некои автори, тој потекнувал од Евреи насилно преобразени во католици по 1492 година, а еден од неговите претходници бил изгорен од инквизицијата затоа што тајно продолжил да го практикува јудаизмот. Во 1599 година, тој го објавил првиот дел од *Гусман де Алфараче*, славен пикарески роман, кој поминал не помалку од шеснаесет изданија за пет години, било издадено лажно продолжение во 1602 година, но автентичното продолжение се појавило дури во 1604 година.

 Корица од изданието на *Гусман де Алфараче* од 17 век,Антверпен, 1681 година
Во 1571 година, Алеман се оженил несреќно со Каталина де Еспиноза и постојано бил во финансиски тешкотии, затворен за долг во Севиља на крајот на 1602 година. 

Во 1608 година, Алеман емигрирал во Америка и се вели дека работел како печатач во Мексико, каде се претпоставува дека останал до крајот на животот. Неговата *Ortografía castellana* (1609), објавена во Мексико, содржи генијални и практични предлози за реформа на шпанскиот правопис. Ништо не е забележано за Алеман по 1609 година, но понекогаш се тврди дека тој сè уште живеел во 1617 година.

Работа
------

Покрај веќе споменатите дела, Алеман е автор и на животот (1604) на Свети Антониј од Падова, а верзии на две ода на Хорациј сведочат за неговиот вкус и метричко достигнување. Неговото најпознато дело е сепак *Гусман де Алфараче*, кое било преведено на француски во 1600 година, на италијански во 1606 година, на германски во 1615 година, на англиски во 1622 година од Џејмс Мабе и на латински во 1623 година.

Наводи
------

 Делото на Матео Алеман „Ortografía castellana", печатено во Мексико. Biblioteca Digital Hispánica (Biblioteca Nacional de Españ, Шпанска национална библиотека).
 

Атрибуција
* Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Fitzmaurice-Kelly, James (1911). „Alemán, Mateo". Во Chisholm, Hugh (уред.). *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press.CS1-одржување: ref=harv (link)
* 



1. 1 2 3 4  Fitzmaurice-Kelly 1911.
Замок Класторп
**Класторп** — куќа на недвижнини и станови во општината Катринехолм во Седерманланд, Шведска.

Историја
--------

Замокот Класторп има историја која датира уште од 1434 година. Од 1776 година, членовите на семејството Левенхаупт го поседувале имотот. Имотската куќа е изградена во 1754 година според цртежите на Карл Јохан Кронштет (1709-1779). Имотската куќа била изградена за грофот Клас Стромберг (1698-1782), кој служел во шведскиот кралски двор. Тој бил прогласен за коморант во 1719 година, судски маршал во 1747 година и бил промовиран за советник во 1751 година.

Наводи
------

1. ↑  „Claestorp History". *Claestorp*. Посетено на September 1, 2020.
2. ↑  „Carl Johan Cronstedt". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.
3. ↑  „Klas Stromberg, riksråd". *Svenskt biografiskt handlexikon*. Посетено на September 1, 2020.

Надворешни врски
----------------

* Интернет-страница на **Класторп**
**„Волкот од Волстрит"** (англиски: *The Wolf of Wall Street*) — американски филм од 2013 година, во режија на Мартин Скорсезе, според сценариото на Теренс Винтер, засновано врз истоимената книга на Џордан Белфорт. Во главните улоги настапуваат: Леонардо ди Каприо, Џона Хил, Марго Роби, Метју Меконахи, Кајл Чендлер, Роб Рејнер, итн. Во 2014 година, филмот имал пет номинации за наградата „Оскар" и четири номинации за наградите на БАФТА; за својата улога, Леонардо ди Каприо освоил „Златен глобус"; а вкупно, филмот освоил 38 награди и имал 170 номинации.

Синопсис
--------

Филмот е заснован врз вистинска приказна за успехот и пропаста на Џордан Белфорт, кој во 1990-тите направил голема кариера на Вол Стрит, но подоцна бил затворен поради вмешаност во криминални активности. Белфорт (го игра ди Каприо) е младо момче од Њујорк кое сонува набрзина да се збогати. Заедно со другарот Дони (го игра Хил), тој ја основа фирмата „Стратон Окмонт" и со помош на инсајдерско тргување и берзански манипулации успева да заработи могу пари. Притоа, тој води блуден живот, постојано користи дроги, вози скапи автомобили и е опкружен со убави девојки. Но, ФБИ почнува да ја следи неговата активност и Џордан и Дони тајно ги префрлаат парите во приватна банка во Швајцарија. ФБИ ги испрашува вработените во „Стратон", но од нив не може да извлече никакви корисни информации што би биле употребени како доказ против Џордан. Проблемите почнуваат кога ФБИ го апси швајцарскиот банкар поради вмешаност во финансирање на трговијата со дрога. Тогаш, ФБИ го апси Џордан и се спогодува со него да им послужи како поткажувач во замена на пониска затворска казна. Така, Џордан го губи богатството, го напушта сопругата (ја игра Роби) со ќеркичката, а тој завршува в затвор. Во завршната сцена од филмот, по излегувањет од затворот, Џордан држи предавање пред аудиториум во Нов Зеланд.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Wolf of Wall Street (2013) Awards (пристапено на 31.12.2017)
2. ↑  IMDb, The Wolf of Wall Street (2013) (пристапено на 31.12.2017)