recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Дрво во шумичката Шалинац
**Шалинска** (српски: *Шалиначки луг*) е заштитено подрачје во Србија кое го содржи последниот остаток од дабови шуми и јасен кои до пред неколку стотици години ги покривале поплавените подрачја во долините на Голема Морава и Дунав. Тоа е вистинска реткост која што не се наоѓа само во Србија туку и на поширокото подрачје на Балканскиот Полуостров.
Таа се наоѓа на 10 км источно од Смедерево, на огромната рамнина на Годоминското Поле, самата рамнина настанала како резултат на поплавитекот кој што се случувал на реката Велика Морава во областа каде што се влева во реката Дунав. Шумичката е опкружена со населбите Шалинац и Кулич, а исто така - во широка кривина - со некогашниот меандр на Велика Морава, кој сега е волско езеро.

Содржи висока, хомогена поставеност на дрвја кои се речиси на иста возраст, вклучително и околу 200 стогодишни дабови (Quercus robur), некогаш придружени со јасен на полето (Fraxinus angustifolia). Заштитеното подрачје зафаќа 19 хектари.

Староста на шумичката се проценува на 200-300 години. Просечната големина на дабовите дрвја е:

|  |  |
| --- | --- |
| Висина на стеблата на дрвјата | 17.58 m |
| Полупречник на врвови на дрвја | 15.43 m |
| Волумен на стеблата на дрвјата | 4.14 m |
| Полупречник на стебла | 1.32 m |

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Воздушен поглед
Врбник Крк ХрватскаВрбник
**Врбник** е населено место и седиште на општината во округот Приморје-Горски Котар, на островот Крк, Република Хрватска.

Историја
--------

До територијалната реорганизација во Хрватска, таа била дел од поранешната голема општина Крк.

Популација
----------

На пописот во 2011 година, Општината Врбник имала 1.260 жители, од кои 948 во самиот Врбник.

Попис 1991 година
-----------------

На пописот од 1991 година населбата Врбник имала 950 жители, од следниот етнички состав:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| Попис 1991 г. |
| --- |
|  |  |  |
| Хрвати |    | 98,00 |
| Муслимани |    | 0,52 |
| Словенци |    | 0,31 |
| Срби |    | 0,31 |
| останати |    | 0,10 |
| неопределени |    | 0,63 |
| непознато |    | 0,10 |
| **вкупно**: 950 |

 |

Наводи
------

1. ↑  „Попис становништва 2011". Државни завод за статистику РХ. Посетено на 27. 3. 2016. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**Француски Дахомеј** (француски: *Colonie du Dahomey*) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Западна Африка од 1904 година до 1958 година. По Втората светска војна, со основањето на Четврта Француска Република во 1947 година, Дахомеј станал дел од Француската унија со зголемена автономија. На 11 декември 1958 година била основана Петта Француска Република и Францускката унија станала Француска заедница. Колонијата стекнала самоуправа под името Република Дахомеј во рамките на Заедницата, а две години подоцна на 1 август 1960 година добила целосна независност. Во 1975 година земјата го променила имато во Бенин.
**Данило Николиќ** (српски: *Данило Николић*, Сплит, 1926 - Белград, 6 февруари 2016) - српски писател.

Животопис
---------

Данило Николиќ е роден во Сплит, во 1926 година, а детството и младоста ги поминал во Метохија. Основното и средното образование ги завршил во Пеќ, а дипломирал на Правниот факултет во Белград. Потоа, работел како соработник во Радио Белград, напредувајќи од функцијата на уредник на културно-уметничките програми до уредник на драмската програма.

Творештво
---------

Николиќ е автор на неколку збирки раскази, книги за деца и романи. Тој е застапен во неколку антологии на повоените српски раскази и на српската сатира. Исто така, тој е автор и на неколку радио-драми и телевизиски драми. За романот „Кралица на забавата" ги добил наградите „Борисав Станковиќ", „Бранко Ќопиќ" и Нолитовата награда; за збирката раскази „Влегување во светот" во 1997 година ја добил Андриќевата награда; а за романот „Фајронт во Гргетег" ја добил НИН-овата награда во 1998 година.

### Библиографија

Николиќ е автор на следниве дела:

* Мали пораки (*Мале поруке*)
* Список на грешките (*Списак грешака*)
* Список на заслугите (*Списак заслуга*)
* Проветрување на владетелите (*Проветравање владара*)
* Влегување во светот (*Улазак у свет*)
* Враќање во Метохија (*Повратак у Метохију*)
* Пат за пријателите (*Пут за пријатеље*)
* Тие ги сакаа срните (*Они су волели срне*)
* Некој часовник, некој будилник (*Неко сат, неко будилник*)
* Сопственици на поранешната среќа (*Власници бивше среће*)
* Фајронт во Гргетег (*Фајронт у Гргетегу*)
* Кралица на забавата (*Краљица забаве*)

Наводи
------

1. 1 2 3  Данило Николић, *Фајронт у Гргетегу*. Београд: Нолит, 1998.
Речник на четири јазици (грчки, албански, влашки и според Даниел „бугарски", а всушност е македонски).
**Даниел од Москополе, Даниил Москополски** (грчки:  *Δανιήλ Μοσχοπολίτης, Даниил Мосхополитис*) или **Даниел Михаил Хаџи** — влашки научник, гркоман, автор на Речник на четири јазици (латински:  *Lexicon tetrag'osson*) кои се зборувале во Македонија.

Животопис
---------

Даниил од Москополе е роден во 1754 година во големиот град Москополе, културен и трговски центар на Балканот во тоа време. Учел кај Теодорос Кавалиотис, професор од XVIII век и директор на „Нова академија". Во 1794 година Даниел составил четиријазичен речник на ромејски (т.е. грчки), влашки (т.е. аромански), и според Даниел на „бугарски" (кој всушност е македонски и е заснован на битолскиот и охридскиот говор) и арванитски (т.е. албански), кој го издал во печатницата во Москополе. Тоа се случшло со помошта на Митрополитот Нектариј. Преку него Даниил се надевал дека ќе ги убеди Албанците, Ароманите, Македонците и Бугарите да ги остават „варварските јазици", и да изучуваат само грчки, па на крајот да се погрчат. Неговата книга била реиздадени во 1802 година во Дубровник или Венеција Даниило умрел во 1825 година.

Наводи
------

1. ↑  Multiculturalism, alteritate, istoricitate «Multiculturalism, Historicity and" The image of the Other "» by Alexandru Niculescu, Literary Romania (România literară) Issue: 32/2002, pp. 22-23.
2. ↑  Angeliki Konstantakopoulou, Η ελληνική γλώσσα στα Βαλκάνια 1750-1850. Το τετράγλωσσο λεξικό του Δανιήλ Μοσχοπολίτη [The Greek language in the Balkans 1750-1850. The dictionary in four languages ​​of Daniel Moschopolite]. Ioannina 1988, 11.
3. ↑  Peyfuss, Max Demeter: Die Druckerei von Moschopolis, 1731-1769. Buchdruck und Heiligenverehrung im Erzbistum Achrida. Wien - Köln 1989. (= Wiener Archiv f. Geschichte des Slawentums u. Osteuropas. 13), ISBN 3205985710.
4. ↑  Kahl, Thede: Wurde in Moschopolis auch Bulgarisch gesprochen? In: Probleme de filologie slavă XV, Editura Universităţii de Vest, Timişoara 2007, S. 484-494, ISSN 1453763X.
5. ↑  „"The Bulgarian National Awakening and its Spread into Macedonia", by Antonios-Aimilios Tachiaos , pp. 21-23, published by Thessaloniki's Society for Macedonian Studies, 1990". Архивирано од изворникот на 2008-12-02. Посетено на 2013-04-03.
6. 1 2  проф Младенов, С "Две доста познати српски книги", списанието "Словенска Разговор", 1938 година, кн.1
7. ↑  Бугарската преродба интелигенција (енциклопедија), ДИ "Д-р Петар Берон", Софија, 1988, стр. 179.
8. ↑  "Четиријазичниот речник на Даниил (грчки и бугарски дел). Годишник на Софискиот универзитет. Факултет за западни филологија, односно LXX, Софија, 1976, стр 5 - 180.
9. ↑  J. Kristophson, Das Lexikon Tetraglosson des Daniil Moschopolitis, in: Zeitschrift für Balkanologie, 10 (1974), pp. 7-128.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Чарлс Дулитл Волкот** (1850 - 1927) — американски палентолог.

Волкот ископал приближно 70,000 фосили од средниот камбриум во Барџес Шејл на канадските Карпести Планини. Тоа место денес со закон е заштитено светско културно наследство. Зачуваниот мек дел од тие фосили ни дава можност да го претставиме живиот свет во морето во тоа време. Волкот станал директор на Геолошкиот преглед на САД, а потоа и секретар на Институтот Смитсонијан во Вашингтон, главниот град на САД.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на САДБиографска икона | *Оваа личност од САД статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 69044732
* LCCN: n84119676
* ISNI: 0000 0000 8148 772X
* GND: 117116807
* SELIBR: 278361
* SUDOC: 034804978
* BNF: cb12552021s (податоци)
* BIBSYS: 1050204
* NKC: jx20091012014
* Ботаничар: C.Walcott
* BNE: XX1485554
* CiNii: DA14508171

 |

 |
„Камеронова галерија" во Царское Село
Ахатните соби на Катерина Велика во Царское Село
Разумовскиот дворец во Батурин, Украина
**Чарлс Камерон** (англиски: *Charles Cameron*;  1743
 – 19 март 1812

) бил шкотски архитект кој го вовел Адамовскиот стил во руската архитектура.

За неговата младост во Европа се знае малку, освен дека учел во Италија и Франција. Откога ја прочитала неговата книга на тема римски бањи, Катерина Велика го повикала во Русија да ја преуреди нејзината летна резиденција во Царское Село. Во истото место ја проектирал и таканаречената „Камеронова галерија" со Ахатните соби, Висечките градини и Студената бања. Во овие градби, Камерон вешто ја репродуцијал разнобојната декорација на јавните римски бањи. Неговата единствена значајна црква е Софиската (Вознесенска) катедрала. За идниот цар Павле I изградил пространа резиденција, наречена Павловски дворец (Павловск), со помалку едноставна надворешност, но заслепувачки раскошен и лускузен однатре. Во периодот од 1799–1803 го обновил Разумовскиот дворец во Батурин, Украина.

Поврзано
--------

* Павловски дворец
* Храм на пријателството (Павловск)

Надворешни врски
----------------

* Чарлс Камерон на Ризницата ?

* Портал посветен на Чарлс Камерон (англиски)

  


|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на РусијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ШкотскаБиографска икона | *Оваа биографска статија личност од Шкотска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 92921940
* LCCN: n82223593
* ISNI: 0000 0001 1775 3621
* GND: 119027313
* SUDOC: 035170522
* BNF: cb131717518 (податоци)
* ULAN: 500007559
* NKC: ola2002158301
* BNE: XX5556273
* RKD: 14941

 |

 |
*Gallinago media* - јајце
**Големата шлука** (*Gallinago media*) е мала крајбрежна птица од родот *Gallinago*. Големите шлуки се размножуваат во мочуриштата и влажните ливади со ниска растителност во североисточна Европа, како и севрозападна Русија. Тие се птици преселници кои зимата ја поминуваат во Африка. Ги среќаваме и во Македонија. Европската популација на овие птици е во голем пад.

Опис
----

Големата шлука е долга од 27 до 29 см, со распон на крилјата 42-46 см и тежина 150-260 g. Перјето во основа е светлокафено со бели линии на крилата, а од клунот кон очите и грбот се протегаат темни линии. 
Овие птици се познати по нивниот брз и издржлив лет. Забележано е дека можат да летаат до 97 километри на час, без некоја особена помош од ветрот. Исто така, може да летаат непрестајно 48 часа, а поминуваат преку 6 760 километри при преселбата. Крилата не им се особено аеродинамични, без зашилени краеви, и вообичаено не сопираат да јадат иако имаат можности. За тоа време ги користат резервите од масти.

Размножување
------------

Во сезоната на парење, мажјакот го започнува своето додворување во самрак правејќи сложени фигури. Стои исправено со накострешени пердуви на градите и раширена опашка. Или скока во воздух и произведува различни звуци како тропкање, кликање, свиркање, џагорење.
Големата шлука гнездото го прави на добро скриено место, на земја. Несат 3-4 јајца.

Исхрана
-------

Овие птици пасат во меката кал, избирајќи ја храната што им е на дофат. Тие главно јадат инсекти и дождовни црви, а повремено и растенија. Многу тешко се забележуваат во својата животна средина, со своите бои се камуфлирани и претопени во околината. Кога ќе се исплашат, летаат прилично подалеку додека повторно не навлезат во растителноста.

Статус
------

На големите шлуки се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Gallinago media*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. 1 2  None, Ker Than (June 6, 2011). „World's Fastest Bird? Chubby Snipe Snaps Nonstop Record". *National Geographic*. Посетено на August 12, 2011.

Надворешни врски
----------------

* ARKive Архивирано на 7 октомври 2008 г. Фотографии.
* Great Snipe Архивирано на 13 октомври 2004 г.
* Biology Letters
**Големата ханска џамија** (кримскотатарски: *Büyük Han Cami*) — џамија која се наоѓа во Ханскиот дворец во Бахчисарај, Крим.

Историја
--------

Големата ханска џамија е сместена на плоштадот во дворецот на исток од северната порта. Оваа е една од најголемите џамии во Крим и првата од објектите кои биле изградени во Ханскиот дворец. Џамијата била изградена во 1532 година од Сахиб I Гирај, а од 17 век џамијата го носи неговото име.

Главниот влез во џамијата се наоѓа на страната на реката Чурук-Су. Фасадата од оваа страна претходно била обложена со мермер. Во близина на источниот ѕид на џамијата се наоѓа абдест (верско чистење кај муслиманите пред молитва) со шадрван (фонтана). На ѕидовите се прикажани неколку калиграфски натписи на арапски јазик (цитати од Куранот) кои биле изработени во XVIII век. Натписите се направени во црно со зелена позадина. Исто така, меѓу калиграфските натписи на ѕидот се споменува името на Кирим Гирај, кој ја реновирал џамијата.

Во џамијата постојат две минариња со истакнати покриви, крунисани со бронзени полумесечини. Висината на минарињата е 28 метри. Нагоре има камени спирални скали во внатрешноста на минарињата. Кулите на минарињата се изградени од камени плочи, прицврстени заедно со олово.

Во 1736 година џамијата била оштетена во пожар. Таа била повторно реновирена за време на владеењето на Селамет II Гирај. Во 1750-тите години Арслан Гирај основал медреса во дворот на џамијата, која не преживеала до денес. Во советската ера, џамијата била затворена. Горниот дел бил користен за изложба на музејскиот оддел за археологија, а во долниот дел - лапидариумот. Денес џамијата е отворена за верниците.

Наводи
------

1. 1 2  Олекса Гайворонский. Большая Ханская мечеть
2. ↑  Юрий Данилевский. Бахчисарай — виртуальная экскурсия. Архивирано на 3 март 2017 г. Туристическая планета Крым.
3. ↑ . Гарагуля. Бахчисарайский дворец Архивирано на 3 април 2019 г.
**Чарли и фабриката за чоколади** (англиски: *Charlie and the chocolate factory*) — американски филм од 2005 година, во режија на Тим Бартон. Главните улоги ги играат: Џони Деп, Дејвид Кели, Фреди Хајмор, Хелена Бонам Картер, Ноа Тејлор и Кристофер Ли.

Содржина
--------

Чарли Бакет е момче кое живее во сиромашно семејство. Откако татко му (го игра Тејлор) останува без работа, мајката (ја игра Бонам Картер) се грижи да го прехрани семејството, а Чарли помага онолку колку што може. Неговиот сон е да ја посети најпознатата фабрика за чоколади на светот, чиј сопственик е чудниот Вили Вонка (го игра Деп), кој еден ден одлучил да ги отпушти сите работници, но на таинствен начин фабриката продолжила да работи. Еден ден, луѓето дознаваат дека Вили Вонка ставил по една златна карта во пет чоколади. Во светот започнува хистерична потрага по златните карти кои на добитниците ќе им овозможат да ја посетат фабриката, а еден од нив ќе добие специјална награда. Откако случајно пронаоѓа една банкнота на улицата, Чарли купува чоколада и во неа ја открива последната златна карта. Така, предводен од дедо му Џо (го игра Кели), тој ја посетува фабриката, заедно со едно дебело дете од Германија, со ќерката на еден англиски фабрикант и со две деца од САД. Вонка ги води на прошетка низ необичната фабрика во која течат реки и водопади од чоколада, а работат џуџуња. За време на прошетката, четирите непослушни деца страдаат на различни начини и така, Чарли ја добива главната награда: Вонка го назначува за наследник, но под услов да го напушти семејството. Меѓутоа, Чарли ја одбива понудата. По некое време, Чарли и Вонка се среќаваат повторно при што Чарли дознава за несреќното детство на Вонка, чиј татко (го игра Ли) му забранувал да јаде слатки, така што тој го напуштил својто дом и целиот живот го поминал без родителска љубов. Со помош на Чарли, Вонка се помирува со својот татко и истовремено станува дел од семејството Бекет.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 862, 2.1.2015, стр. 15.
2. ↑  „Чарли и фабриката за чоколади", *Антена*, број 877, 17.4.2015, стр. 15.
3. ↑  IMDb, Charlie and the Chocolate Factory (2005) (пристапено на 11.3.2020)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 225729138
* LCCN: no2005109285
* GND: 7678460-5
* BNF: cb169038594 (податоци)
* BNE: XX4827519

 |

 |
**„Врвови и корени"** е цртан филм создаден во 1974 година од режисерот Леонид Носирев според руската народна приказна „Човекот, мечката и лисицата".

Видео публикации
----------------

 Цртеж од предреволуционерното издание на бајката
Овој цртан филм зборува за вреден човек и мрзлива и глупава мечка.

Мечката, барајќи нешто како да добие бесплатен поклон, забележала дека пролетта, вреден селанец отишол на полето - да ја ора почвата. Со заканувачко грчење, се приближила до орачот и му се заканила дека ќе го повреди доколку не ја дели жетвата. Послушниот човек се согласил, ветувајќи дека искрено ќе ги подели садниците: врвови за ѕверовите и корени за себе. Глупавата мечка не знаела дека селанецот сее репка, чекала есен, ја примила ветената реколта и се налутила многу на селанецот што ја измамил.

Следната година Селанецот посеал 'рж. Кога отишол да го ожнее, Мечката се појавила на теренот и ги побарала своите корени. Кога човекот си заминал, Мечката ги пробала корените и, се разбира, повторно била многу несреќна. А човекот си мелел брашно, печел ржани колачи и ги јадел со квас.

Креатори
--------

|  |  |
| --- | --- |
| режисер | Леонид Носирев |
| сценарист | Леонид Носирев |
| дизајнер на производство | Вера Кудријавцева-Енгаличева |
| аниматори | Алексеј Букин, Јуриј Кузиурин, Марина Рогова, Владимир Шевченко, Јуриј Батанин, Александар Мазаев |
| оператор | Михаил Друјан |
| композитор | Евгениј Ботијаров |
| инженер за звук | Владимир Кутузов |
| уредник | Аркадиј Снесарев |
| уредник | Елена Тертичкаја |
| раскажува бајка | Валери Золотухин |
| асистенти | О. Володин, Н. Орлова, Т. Соколскаја |
| режисер на сликата | Љубов Бутирина |

Видео изданија
--------------

Цртаниот филм бил објавен на ДВД во колекција на цртани филмови: „Михал Потапич", „Сојузмултфилм" (дистрибутер „Крупен план").

Надворешни врски
----------------

* „Врвови и корени" на страницата „Енциклопедија на руско кино"
Црквата „Св. Никола" во Крупиште е парохиско седиште
**Горнобалванска парохија** — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Штипското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Никола" во селото Крупиште. Парохијата ги опфаќа селата: Врсаково, Горни Балван, Горно Трогерци, Долни Балван, Долно Трогерци, Крупиште, Сарчиево и Судик. Во рамки на парохијата влегуваат и штипските населби: Три Чешми и Свињогојство.

Цркви
-----

Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.

| име | населено место | изградена | слика |
| --- | --- | --- | --- |
| Црква „Св. Никола" | Крупиште(парохиско седиште) | 1625 |  |
| Црква „Св. Јован Крстител" | Горни Балван | XIX век |  |
| Црква „Св. Троица" | Горно Трогерци | XIX век |  |
| Црква „Св. Петар и Павле" | Горно Трогерци |  |  |
| Црква „Св. Ѓорѓи" | Долни Балван |  |  |
| Црква „Вознесение Христово" | Долно Трогерци |  |  |
| Црква „Св. Петка" | Сарчиево | 1973 |  |
| Црква „Св. Петка" | Судик | XIX век |  |
| Црква „Св. Илија" | Три Чешми |  |  |
| Црква „Св. Богородица" | Свињогојство | 1978 |  |
| Црква „Св. Петка" | Свињогојство | 1975 |  |
|

Поврзано
--------

* Штипско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  „Горнобалванска парохија". *Брегалничка епархија*. Архивирано од изворникот на 2021-02-06. Посетено на 2021-01-27.

Надворешни врски
----------------

* Горнобалванска парохија на Ризницата ?

Координати: 41°50′26″N 22°15′20″E﻿ / ﻿41.84056° СГШ; 22.25556° ИГД﻿ / 41.84056; 22.25556
**Францускиот поход на Египет** претставува неуспешен обид на Наполеон Бонапарт да ги заштити француските трговски интереси во Египет и Сирија и неуспешен обид да го попречи патот на англиските трговци кон Индија. И покрај почетните успешни резултати на крајот Наполеон бил принуден да се повлече.

Во август 1797 година генералот Наполеон Бонапарт во писмо до Директориумот понудил да поведе воена експедиција, чија цел била преземањето на Египет која била ејалет на Отоманското Царство, со цел заштита на француските комерцијални интереси и прекин на британските патишта кон Индија. Бонапарт се стремил кон француско владеење на Блискиот Исток за да може да се поврзе со муслиманскиот непријател на Британците во Индија - Типу-султан.

Наполеон напишал дека колку побрзо го заземе Египет толку побргу ќе може да создаде врски со индиските кнезови за полесен напад врз Англичаните. И покрај тоа што се согласиле со планот во март 1798 година, оваа експедиција била исклучително скапа. Во тоа време Египет бил дел од Османлиското Царство, освоен во 1517 година но бил надвор од директна османлиска контрола поради честите немири потикнати од мамелучката елита.

По пристигнувањето во Египет (според планот, во близина на Александрија) наполеоновата армија победила повеќе од 21.000 мамелуци во Битката кај пирамидите (околу 40 000 мамелюци не учествувале во битката), која се одржала на околу 15 километри од пирамидите. Додека битката на копното била решавачка победа за Французите, британската морнарица успеала да компензира во морските борби. Француската флота била заробена додека Наполеон останал на копното. На овој начин неговата цел да ги зајакне француските позиции во Средоземно Море останале неисполнети но сепак неговата армија успеала да се зацврсти во Египет, покрај честите националистички востанија.

Бонапарт направил обид да ја освои наклонетоста н исламското свештенство но во тоа не успеал, по кое следувал организиран револт во Каиро. Наполеон организирал експедиција во Сирија во февруари 1799 година каде го зазел градот Јафа би не успеал да ја зазеде Арка. На 20 мај истата година започнал со повлекување. Наполеон и неговата армија сè уште биле во можност да нанесат пораз на Османлиите кои биле распоредени во заливот Абукир. Добивајќи известување за внатрешни немири и надворешните закани во татковината, на 23 август Наполеон тајно побегнал оставајќи ја армијата на генерал Клебер во Египет. По доаѓањето во Франција ја презел целосната власт. Воениот поход во Египет и Сирија завршил неуспешно кога Французите официјално се повлекле во 1801 година.

Наводи
------
**Француски Алжир** француски: *Alger* до 1839, потоа *Algérie*; неофицијално *Algérie française*, арапски: الجزائر الفرنسية, *Al-Jaza'ir al-Fransiyah*) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Северна Африка во периодот од 1830 до 1962 година. Земјата се наоѓала на територијата на денешеш Алжир.

Француското влијание започнало со блокадата на Алжир од страна на француската морнарица во 1927 година и траело од 1830 до 1962 година, под различни владини системи. Од 1848 до независноста, целиот средоземен регион на Алжир бил администриран како составен дел на Франција. Огромната сурова внатрешност на Алжир, како и остатокот од Француска Северна Африка, никогаш не се сметале за дел од Франција. Една од најдолготрајните океански територии во Франција, Алжир станал одредиште за стотици илјади европски имигранти, познати како колонии, а подоцна и како *pieds-noirs*. Сепак, домородните муслимани останале мнозинство од популацијата на територијата во текот на својата историја. Постепено, незадоволството меѓу муслиманското население со недостатокот на политички и економски статус поттикнало повик за поголема политичка автономија и на крајот независност од Франција. Тензиите меѓу двете групи на населението дошле во 1954 година, кога започнале првите насилни настани од она што подоцна започнало да се нарекува Алжирска војна за независност. Војната завршила во 1962 година, кога Алжир добил целосна независност и референдумот за самоопределување во јули 1962 година.

Поврзано
--------

* Отомански Алжир
* Француска инвазија на Алжир
* Алжирска војна за независност
* Француска Северна Африка

Наводи
------

1. ↑  Scheiner, Virgile (14 October 1839) *Le pays occupé par les Français dans le nord de l'Afrique sera, à l'avenir, désigné sous le nom d'Algérie.* (француски)
2. ↑  Non exhaustive list of ancient and modern books named "Algérie française": (француски) 1848; 1856; 1864; 2007; and so on
3. ↑  *African Boundaries*. Royal Institute for international affairs. 1979. стр. 89.
**Двајцата полковника** (италијански: *I due colonnelli*) – италијански филм од 1963 година, во режија на Стено, по сценариото на Бруно Корбучи (Bruno Corbucci). Главните улоги ги играт: Тото, Волтер Пиџон (Walter Pidgeon ) и Нино Таранто.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива за време на Втората светска војна. Италијанската и англиската војска неколкупати наизменично го освојуваат едно село на границата меѓу Грција и Албанија. Притоа, окупаторската власт во селото се менува толку брзо, што штабот на двете војски се наоѓа во истиот хотел, а војниците воспоставуваат пријателски односи...

Наводи
------

1. ↑  Dva pukovnika, talijanski film (пристапено на 24.12.2019)
**Две недели** (англиски: *Two Weeks*) е американски филм од 2006 година, во режија на Стју Стокман. Главните улоги ги толкуваат: Сали Филд и Бен Чаплин.

Содржина
--------

Старицата Анита ги повикува своите четири деца да ја посетат на претсмртната постела. Ќерката Емили се опремува со книги за брза помош за полесно да се снајде во состојбата; братот Кит доаѓа во типичен зен стил; Бери, менаџерот за односи со јавноста, повеќе се интересира за неговата интернет пошта отколку за мајка му; а најмалиос син, Метју отстрана гледа како неговата жена размислува кој накит ќе го наследи по смртта на старицата.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 839, 25.7.2014, стр. 24.
2. ↑  *Антена*, број 853, 31.10.2014, стр. 24.
***Двајца за патот*** е филм од 1967 година режиран од Стенли Донен кој ја раскажува врската на еден архитект (Алберт Фини) и неговата жена (Одри Хепберн). Филмот се смета за екпериментален поради нелинеарното сиже, односно поради прикажувањето на сцени од подоцнежната фаза во животот на брачната двојка паралелно со оние од нејзиниот почеток. Сценариото напишано од Фредерик Рафаел било номинирано за оскар.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  „Two for the Road, Box Office Information". *IMDb*. Посетено на 9 March 2012.
2. ↑  Solomon, Aubrey. *Twentieth Century Fox: A Corporate and Financial History (The Scarecrow Filmmakers Series)*. Lanham, Maryland: Scarecrow Press, 1989. ISBN 978-0-8108-4244-1. p. 255

Надворешни врски
----------------

* *Двајца за патот*  на Семрежната филмската база на податоци

 * п
* р
* у
 **Филмови со Одри Хепберн**

**Филмови:**
*Холандски во 7 лекции* (1948) •
*Смеа во Рајот* (1951) •
*Приказната на младите сопруги* (1951) •
*Еден див овес* (1951) •
*Толпата на Лавендер Хил* (1951) •
*Монте Карло, злато* (1951) •
*Ќе одиме во Монте Карло* (1952) •
*Таинствени луѓе* (1952) •
*Празник во Рим* (1953) •
*Сабрина* (1954) •
*Војна и мир* (1956) •
*Смешно лице* (1957) •
*Љубов на пладне* (1957) •
*Зелени палати* (1959) •
*Приказната за калуѓерката* (1959) •
*Непростено* (1960) •
*Појадок кај Тифани* (1961) •
*Час за децата* (1961) •
*Шарада* (1963) •
*Париз, кога врне* (1964) •
*Мојата убава дама* (1964) •
*Како да се украде милион* (1966) •
*Двајца за патот* (1967) •
*Почекај додека се стемни* (1967) •
*Робин и Мериан* (1976) •
*Крвна линија* (1979) •
*Сите се смееја* (1981) •
*Секогаш* (1989) (камео)
  

**Телевизија:**
*Маерлинг* (1957) •
*Љубов меѓу крадци* (1987) •
*Светските градини со Одри Хепберн* (1993)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 7634508-7

 |

 |
**„Двајца пријатели"** (француски: *Deux Amis*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен во 1882 година.

Содржина
--------

Во текот на Француско-пруската војна, за време на опсадата на Париз, господинот Морисо излегува да прошета и притоа го среќава својот стар познаник, господинот Соваж, со кого пред војната заедно оделе на риболов. Тие се потсетиле на старите добри времиња и се договориле уште истиот ден да појдат на нивното омилено место за риболов. Штом стигнале таму, пруската артилерија почнала да го бомбардира соседното место, а набргу тие биле заробени и обвинети дека се шпиони. Прускиот офицер ги наговарал двајцата пријатели да му ја кажат лозинката со која се поминува низ француската стража, но тие одбиле да го направат тоа. Поради тоа, Морисо и Соваж биле стрелани, нивните тела биле фрлени во реката, а прускиот офицер наредил да му ги испржат рибите што ги уловиле двајцата пријатели.

Наводи
------

1. ↑  „Два пријатеља" во: Гиј де Мопасан, *Изабране новеле* (друга књига). Култура, Београд, 1950, стр. 179-187.
Административна зграда на Роднокрајниот музеј во Књажевац.
**Две куќи на улица Караѓорѓева бр. 15** се наоѓаат во централниот дел на градот во Књажевац. Зградата е изградена во 1906 година како двојна семејна куќа на семејството Сибиновиќ. Денес во неа се наоѓа Роднокрајниот музеј на Књажевац. Впишан е во списокот на заштитени споменици на културата на Република Србија (ID бр. SK 774).

Одлики
------

Објектот се состои од два дела од ист склоп во однос на надворешниот изглед и внатрешниот распоред, а на растојание од секој од нив на околу 4,5 метри така што изгледот на ова растојание како поврзувачки елемент формирал ѕидарски лак со влезна порта.која завршува со венец со поткровје, така што двата дела на објектот се спојуваат во една единствена архитектонска целина. Во триесеттите години, во западниот дел на објектот е дограден тракт долж длабочината на дворот. Фасадната пластика, особено на делот од главната улична фасада, се одликува со богатство со релјефни украси од цветен карактер, со акцент на моите симболи. Архитектонското решение во целина е пространо достигнување со елементи со исклучителна големина и форма.

**Галерија**

* 
* 
*

Поврзано
--------

* Список на споменици на културата во Заечарската област
* Татковински музеј на Књажевац

Наводи
------

1. ↑  „Завичајни музеј Књажевац". *Књажевац*. Посетено на 12. 2. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „Зграда завичајног музеја у Књажевцу". *Култура*. Архивирано од изворникот на 2022-02-13. Посетено на 12. 2. 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Ниш
* Музеј на Књажевац[*мртва врска*]
**Цикасовите растенија** се стара група на семени растенија кои се одликуваат со голема круна од сложени лситови и кратко стебло. Тие се зимзелени, голосемени и дикотиледонски растенија. Често се мешаат со палмите или папратниците, но не се поврзани со ниеден од нив, а припаѓаат на одделот **Cycadophyta**.

Цикасовите растенија се распространети во суптропските и тропските делови на светот. Тие може да се сретнат во Јужна Америка, Средна Америка (каде се најраспространети), Австралија, Тихоокеанските Острови, Јапонија, Кина, Индија, Мадагаскар и во јужниот и тропски дел на Африка, каде постојат 65 видови. Некои од цикасите се приспособени за живот на сурова полупустинска клима и можат да растат на песочна, па дури и карпеста подлога. Може да се изложени на директно Сонце или сенка, а некои се и толерантни на солена вода или почва. Цикасовите растенија се мала компонента на царството на растенијата денес, но за времето на диносаурусите тие биле доста застапени. Од овие растенија се прави саго.

Тие се специјализирани опрашувачи, а влегуваат во симбиоза со цијанобактерии при што го врзуваат слободниот азот од атмосферата. Цијанобактеријата со која е цикасот во симбиоза произведува невротоксин наречен BMAA кој се содржи во плодот на цикасовите растенија.

Постојат околу 289 видови, 11 родови и 3 фамилии цикасови растенија:

Подред Cycadineae
Фамилија Cycadaceae
Потсемејство Cycadoideae
*Цикас*. Има околу 90 видови во светот, од Африка до јужна Јапонија, Австралија и западните Тихоокеански Острови; Тип: *Ц. цирициналис* L.; Поврзано *Ц. пруиноса* и *Ц. револута*
Подред Zamiineae
Фамилија Stangeriaceae
Потсемејство Stangerioideae
*Стангерија*. Еден вид во јужна Африка; Тип: *Странгерија*
Потсемејство Bowenioideae
*Бовенија*. Два вида во Квинсленд, Австралија; Тип: *Б. спектабилис*
Фамилија Zamiaceae
Потсемејство Encephalartoideae
Племе Diooeae
*Диоон*. Десет видови во Мексико и Средна Америка; Тип: *Д. едуле*
Племе Encephalarteae
Потплеме Encephalartinae
*Енцефалартос*. Околу 60 видови во југоисточна Африка; Тип: *E. фридеричи-гуилиелми*, *E. трансвенозис *(Моџаџи цикас)**
Потплеме Macrozamiinae
*Макрозамија*. Околу 30 видови во Австралија; Тип: *M. ридлеи*
*Лепидозамија*. Два вида во источна Австралија; Тип: *Л. перофскјана*
Потсемејство Zamioideae
Племе Ceratozamieae
*Кератозамија*. Дванаесет видови во јужно Мексико и Средна Америка; Тип: *Ц. мексикана*
Племе Zamieae
Потплеме Microcycadinae
*Микроцикас*. Еден вид во Куба; Тип: *M. калокома*
Потплеме Zamiinae
*Чигуа*. Два вида во Колумбија; Тип: *Ч. рестрепои*
*Замија*. Околу 60 видови во Новиот Свет од Џорџија, САД до југот на Боливија; Тип: *З. пумила*; Поврзано *З. фурфурацеја*.

Надворешни врски
----------------

* Цикаси - Фотоколекција Архивирано на 27 септември 2007 г.
Манекен Пис, статуата на момчето кое мокри во Брисел
**Уринирање** (латински: *mictio*, разговорно: *мокрење* или *мочање*) е физиолошки процес што претставува исфрлање на урината од мочниот меур преку мочниот канал надвор од телото.

Опис
----

Вообичаено, уринирањето се врши контролирано, со волја на човекот, при дразба за уринирање. Кај многу мали деца и при одредени заболувања, недостасува контрола над уринирањето. Медицинскиот назив за оваа појава е *инконтиненција* (разговорно: *помочување*).

### Диуреза

Количеството на излачената урина за едно деноноќие се нарекува **диуреза** (грч. *di*-, *uron* урина = излачување урина). Нормалното количество на излачена урина за 24 часа кај жените изнесува од 1000—1500 ml, а кај мажите до 1800 ml. 

Состојбата при која се исфрла мало количество (под 500 ml/24h) урина се нарекува олигурија. Причина за тоа може да биде дехидрирањето, проблеми со срцето или бубрезите и др. или по поголемо крварење (на пример, по операција).

Недостатокот од диуреза или исклучително оскудната диуреза (под 150 ml/24h) се нарекува анурија, а кога диурезата е поголема од нормалното, состојбата се нарекува полиурија. Нормално е преку ден да се исфрла повеќе урина отколку преку ноќта. Кога таквата рамнотежа е нарушена, се користи терминот никтурија и најчесто се забележува при срцеви слабости. Неможноста урината да се исфрли низ мочниот канал се нарекува ретенција (задржување), а неконтролираното уринирање во текот на ноќта се нарекува енурезис.

Наводи
------

1. ↑  „*Диуреза*, www.babylon.com". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2011-03-30.
2. ↑  *Полиурија*, www.zazdravje.com.mk[*мртва врска*]
**Дванаесет годови** (српски: *Дваест годова*) — збирка раскази на српскиот писател Мирослав Јосиќ Вишњиќ. Расказите најпрвин биле објавени како додаток на списанието „Књижевна реч" бр. 33 од јануари 1975 година, под насловот „Девет годови", а во 1977 година биле објавени како заедничко издание на „Рад", „БИГЗ" и „Народна књига". Збирката е посветена на Мирјана.

Содржина
--------

Збирката ги содржи следниве раскази, групирани во четири циклуси:

* Хербариум 1

\* Темниот вилает
\* Мравите на госпоѓата Катја
\* Коњите на мојот вујко Димитрије
\* Оглас
\* Наследник
\* Уметник на армоника
* Хербариум 2

\* Годишни времиња
\* Белиот дедо
\* Чкрап
\* Приказна за театарот
\* Олкав Иванден
\* Сечење под јазикот
\* Родолсов
\* Истурање
\* Што мислат луѓето
\* Имаш стрико
\* Ѓурка и Даница
\* Ноќни ументици
\* Шугата, вистинска љубов
\* Кобила
\* Мудрец
\* Жива
\* Брата
\* Дошол-заминал вујче
\* Шинтери
* Хербариум 3

\* Исти
\* Сведоци
* Хербариум 4

\* Групен некролог

Наводи
------

1. ↑  „Пишчеве напомене", во: Мирослав Јосиħ Вишњић, *Сабране приповетке*. Београд: Драганић, 1995, стр. 283.
2. ↑  Мирослав Јосиħ Вишњић, *Сабране приповетке*. Београд: Драганић, 1995, стр. 93.
3. ↑  Мирослав Јосиħ Вишњић, *Сабране приповетке*. Београд: Драганић, 1995, стр. 91-241.
Карта на југословенските бановини (Врбаската е со број 3
Административно седиште на бановината, денес седиште на општината
**Врбаска бановина** беше покраина во склоп на Кралството Југославија во периодот 1929-1941. Името го добива по реката Врбас и се состоеше претежно на територија на Западна Босна и Херцеговина и источниот дел на Хрватска.

Граници
-------

Население
---------

Граници на бановината во 1931 и 1939
Населението на бановината во 1931 беше 1,037,382. Најзастапени верски групи беа Православните Христијани со 600,529 (58%), потоа Муслиманите со 250,265 (24%), и Католиците со 172,787 (17%).

Историја
--------

Поврзано
--------

* Кралство Југославија
* Историја на Босна и Херцеговина
* Република Српска

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Бановини во Кралството Југославија (1929-1941) |
| --- |
|  |
| 
* Вардарска
* Врбаска
* Дравска
* Дринска
* Дунавска
* Зетска
* Моравска
* Приморска (до 1939)
* Савска (до 1939)
* Хрватска (од 1939)
* Град Белград

 | Flag of the Kingdom of YugoslaviaFlag of the Kingdom of Yugoslavia |

 |

Координати: 44°26′27″N 17°11′44″E﻿ / ﻿44.44083° СГШ; 17.19556° ИГД﻿ / 44.44083; 17.19556
**Двете Англичанки и континентот** (француски: *Les deux Anglaises et le continent*) е француски филм од 1971 година, во режија на Франсоа Трифо. Филмот е заснован на романот на Анри-Пјер Рош. Главните улоги ги играат: Жан-Пјер Лео, Кика Маркам, и Стејси Тендетер.

Синопсис
--------

Дејствието се одвива на почетокот на 20 век. За време на патувањето во Велс, Французинот Клод (го игра Лео) ги запознава сестрите Ен (ја игра Маркам) и Мјуриел (ја игра Тендетер). Ен е вајарка, а Мјуријел е учителка. Во текот на следните 20 години се менуваат чувствата меѓу Клод и двете сестри, но романтичните односи често ги оневозможува физичката оддалеченост, двете силни мајки и конвенциите на времето. Клод станува уметнички критичар и сите тројца ги изразуваат своите потиснати страсти низ нивните професии...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Две Енглескиње и континент (пристапено на 1.10.2020)
***Двајцата утешени*** - филозофска сказна од Волтер објавена во 1756 година, во томот IV од *Комплетната збирка на делата на г. Волтер* објавена од браќата Крамер.

Оваа многу кратка сказна раскажува како двајцата протагонисти, филозофот Цитофил и разочараната жена, успеваат да се утешат.

Цитофил најпрво залудно се обидува да ја утеши разочараната жена, потсетувајќи ја на сите големи жени во историјата кои доживеале несреќи. Така, тој се надева дека ќе ја натера да се стави во перспектива сопствената судбина.

Но, кога ќе умре синот единец на филозофот, разочараната жена подготвува список на сите кралеви кои ги изгубиле своите деца. Филозофот, иако го смета за многу точен, сепак не престанува да плаче.

Три месеци подоцна, тие повторно се среќаваат и, гледајќи дека и двајцата се многу весели, решаваат да му подигнат статуа на Времето со натпис: На тој што теши.
**Циклонот во Индија** се однесува на големата бура која ја погодила Источна Индија на 13 април 2010 година. Бурата траела од 40 минути до 1 час. Според последните информации (15 април) во невремето загинале најмалку 126 лица. Најмалку 81 лица загинале во индиската држава Бихар, 43 во Западен Бенгал, и 4 во Асам. Два смртни случаи биле пријавени во Бангладеш. Поголемиот број од смртните случаи биле жени и деца, задушени кога нивните домови биле уништени. Според соопштението на локалните власти, циклонот целосно уништил 50.000 куќи од кал и трска во Западен Бенгал и најмалку 10.000 во Бихар. Во текот на невремето се урнал ѕид од затворот во дистриктот Арариа, поради што властите морале да преместат најмалку 600 затвореници.

Наводи
------

1. 1 2  Shoumojit Banerjee (April 14, 2010). „69 killed in tropical thunderstorm in Bihar". *The Hindu*. Архивирано од изворникот на 2010-04-20. Посетено на April 14, 2010.
2. 1 2 3  „Cyclonic storm kills 96". *Hindustan Times*. April 14, 2010. Архивирано од изворникот на 2010-04-18. Посетено на April 14, 2010.
3. 1 2  „125 dead in storm in West Bengal, Bihar, Assam". *Sify News*. April 15, 2010. Посетено на April 15, 2010.
4. 1 2  „India storm death toll rises to 114: official". *Sify News*. April 14, 2010. Посетено на April 14, 2010.
5. ↑
Празни гасни канистери, кои сојузничките сили ги пронашле на крајот на Втората светска војна
**Zyklon B** (германски: *Zyklon B*) — комерцијално име за пестицид на основа на цијанид откриен во раните 1920-ти, и произведен од страна на германскиот хемиски конгломерат *„IG Farben"* (македонски: *ИГ Фарбен*). Циклон Б содржи цијановодородна киселина (prussic acid), стабилизатор, предупредувачки мирис (етил бромоацетат), и еден од неколкуте адсорбенти. Циклон А бил претходно произведен течен пестицид, кој ослободувал цијановодородна киселина во хемиска реакција со вода. По откривањето на Циклон Б, производството на Циклон А запрело.

Овој производ е неславен поради употребата од страна на нацистичка Германија за убиство на 1,2 милиони луѓе од кои 960.000 евреи, во повеќе гасни комори за време на Холокаустот. Еден од ко-пронаоѓачите на Циклон Б, хемичар и стопанственик Бруно Теш, бил погубен од страна на британците во 1946 поради неговата улога во оваа операција.

Наводи
------

1. ↑  Höss, *Death Dealer*, pp. 154–55, cited in Christopher Browning, The Origins of the Final Solution (Nebraska Univ Press/Yad Vashem, 2004), pp. 526–27, n. 208, 209, 210.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Циклон Б" на Ризницата ? |

* Chemistry is Not the Science Архивирано на 4 јуни 2008 г. – a critique of the arguments of Holocaust deniers regarding the use of Zyklon B in gas chambers.
* URAGAN D2 Архивирано на 9 декември 2013 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4559559-8

 |

 |
Комплекс PDB на простагландин H2 синтаза-1: 1CQE
**Циклооксигеназата** е ензим кој е одговорен за формирањето на простаноиди, вклучувајќи ги и тромбоксанот и простагландините, како што е простациклинот.

Циклооксигеназа-2
Преку фармаколошка инхибиција на овој ензим може да се постигне намалување на симптомите на воспаление и болка. Нестероидните антиинфламаторни лекови (НСАИЛ), како што се аспиринот и ибупрофенот, го покажуваат ефектот преку инхибиција на циклооксигеназата.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Оксидоредуктази (EC 1) |
| --- |
|  |
| 
* Алкохол дехидрогеназа
* Лактат дехидрогеназа
* Ксантин оксидаза
* 5-алфа редуктаза
* Урат оксидаза
* Липооксигеназа
* CYP3A4
* Ароматаза
* CYP2D6
* Тирозин хидроксилаза
* Циклооксигеназа

 |

 |
Фломастери во боја
**Фломастер** — вид писалка што има сопствен извор на мастило направен од впивачки материјал како што е филц. Врвот што се користи за цртање или пишување е исто така направен од филц. Функцијата на капачето од филц е да спречи сушење на мастилото.

Сè до почетокот на деведесеттите години на 20 век, како растворувачи на мастилото се користеле толуен и ксилен, две супстанции кои се штетни и имаат непријатен мирис. Денес, мастилото во фломастерите се прави на база на алкохол.

Фломастерот го добил името по американската фабрика од втората половина на 20 век.

Видови фломастери
-----------------

Фломастерите се произведуваат во различни бои и различни дебелини. Исто така, фломастерите можат да имаат различни намени:

* Фломастери за цртање
* Постојан маркер
* Непостојан маркер
* Безбедносен маркер

Наводи
------

1. ↑  „фломастер" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „фломастер" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  www.sbctc.edu (adapted). „Module 6: Media for 2-D Art" (PDF). Saylor.org. Посетено на 1. 9. 2013.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**Флора Димитријова Михајлоска** ( 1908
 во Крушево — 1 септември 1944

 во Кичево) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Иако е родена во Крушево, таа живеела и работела во Кичево. За време на окупацијата, активно работела за народно ослободителното движење. Во нивната куќа уште од 1941 година се одржувале партиски состаноци. Флора пренесувала илегални материјали и соработувала заедно со своите синови Јанко и Михо Михајлоски. Во пролетта 1943 година, кога се приготвувало формирањето на Кичевскиот партизански одред, таа активно работела за собирање храна, облека и други материјали за Одредот. Во пролетта 1944 година била уапсена од германските војски, но имала добро држење пред нив. По пуштањето од затворот продолжила активно да работи, особено на организирањето на женската младина во градот, но нејзината активност била прекината на 1 септември 1944 година кога балистите ја убиле на ѕверски начин сред нејзината куќa. Флора била мајка на народниот херој Михо Михајлоски.

Поврзано
--------

* Михо Михајлоски
* Јанко Михајлоски
* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 85.
Молика (*Pinus peuce*) - едно од најпрепознатливите дрва во Македонија
Карта на растителноста во Македонија
**Флората на Македонија** - го претставува сиот растителен свет, односно сета растителност на територијата на Македонија.
Претставена е со околу 210 семејства, 920 родови и околу 3.700 видови. Најзастапена група се скриеносемениците, со околу 3.200 видови, проследени од мововите (350 видови) и папратите (42). 

Фитогеографски, Македонија ѝ припаѓа на илирската покраина на Циркумбореалниот регион во рамките на Бореалното царство. Според Светслиот фонд за природа (WWF) и Дигиталната карта на европски еколошки региони на Европската агенција за животна средина, територјата на Република Македонија може да се подели на 4 екорегиони: пиндски мешани шуми, балкански мешани шуми, родопски мешани шуми и егејски тврдолисни и мешани шуми.

Бројчена застапеност на растителните семејства, родови и видови
---------------------------------------------------------------

Сите родови и видови на растенија што виреат во Македонија се претставени во делото „Флора на Република Македонија" од академикот Кирил Мицевски, еден од најважните ботаничари во Македонија.

| Група | Семејства | Родови | Видови | Подвидови, сорти, облици | Сите таксони |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Џигерници | 29 | 42 | 66 | - | - |
| Роговници | 1 | 1 | 1 | - | - |
| Мовови | 34 | 124 | 330 | - | - |
| Црвоточни | 3 | 5 | 6 | - | 6 |
| Членестостеблени | 1 | 1 | 7 | 13 | 20 |
| Папрати | 15 | 21 | 42 | 18 | 60 |
| Голосеменици | 4 | 6 | 15 | 7 | 22 |
| Скриеносеменици\*Дикотиледони\*Монокотиледони | 12010218 | 720565155 | 3.2002.600600 | 1.7001.500200 | 4.9004.100800 |
| Вкупно растителни таксони | 210 | 920 | 3.700 | 1.740 | 5.350 |

Поврзано
--------

* Фауна на Република Македонија

Наводи
------

1. ↑  наречени и „склерофити"
2. ↑  Мицевски, Кирил (1981-). подг. Владо Матевски (уред.). *Флора на Република Македонија*. Скопје. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Оддел за растенија Архивирано на 21 октомври 2013 г. — Природонаучен музеј на Македонија
* Флората во Република Македонија[*мртва врска*] — Истражувачко друштво на студенти биолози (ИДСБ)