PCA и генетски растојанија на популации кои зборуваат уралски
**Генетски студии за Сами** — генетско истражување што е спроведено врз народот Сами. Самиските јазици припаѓаат на семејството на уралските јазици во Евроазија.

Сибирското потекло е сè уште видливо кај Сами, Финците и другите популации од семејството на фино-угрите јазици.

Изобилството на гени патувало од Сибир до Финска, покажува една неодамнешна студија. Уште во железното време, луѓето со геном сличен на геномот на Сами живееле многу појужно во Финска во споредба со денес. Објавена е првата студија за ДНК на древните жители на Финска, со резултати кои укажуваат дека голем број сибирски генетски варијанти се присутни во современите популации на Сами.

Генетскиот материјал од остатоците поврзани со неосибирците е пронајден кај жителите на полуостровот Кола уште пред околу 4.000 години, а подоцна се проширил и во Финска. Студијата, исто така, ја потврдува претпоставката дека луѓето генетски слични на Сами живееле многу подалеку на југ отколку сега. Нео-сибирското население се разделило од источноазискиот народ пред >11.000 години и се проширило во Сибир, каде што се мешале со претходните палеобирски народи и ги замениле. Ширењето на раното неосибирско потекло на запад може да биде поврзано со распространувањето на уралските јазици.

Генетските примероци споредени во студијата се собрани од човечки коски пронајдени во гробница стар 3.500 години на полуостровот Кола и 1.500 години старо езерско гробно место во Леванлухта во Јужна Остроботнија, Финска. Сите примероци содржеле идентични сибирски гени.

Y-ДНК
-----

Три хромозомски хаплогрупи Y доминираат во дистрибуцијата меѓу Сами: N1c (порано N3a), I1 - денес попознат како I-M253 - и R1a, барем во студијата спроведена од *К. Тамбет и сор.* во 2004 година. Најчестата хаплогрупа меѓу Сами е N1c, со I1 како блиска втора според таа студија. Хаплогрупата R1a на Сами најмногу се гледа кај популациите на шведскиот Сами и Кола Сами, со ниско ниво кај финските Сами според Тамбетс и колегите, откритие што сугерира дека N1c и R1a веројатно стигнале до Феноскандија од источна Европа, каде што овие хаплогрупи можат да бидат пронајдени во високи фреквенции. Во Финска, исто така, постои општа разлика во финската популација помеѓу источна и западна Финска, каде што источните покажуваат доминација на N-хаплогрупата, а западот доминација на I-хаплогрупата, каде што последната се објаснува со миграцијата од јужните делови на денешниот Норвешка и Шведска во Финска како што ја знаеме денес.

Но, ширењето на R1a-хаплогрупата меѓу Сами во Шведска покажува голем распон од 10,1% до 36,0%, со просек од 20%, за да се спореди со Сами во Финска со распон од 9% до 9,9% Бидејќи Сами групите во Шведска покажуваат разлики помеѓу хаплогрупите - како што се U5b и V дури и се смета дека се mtДНК-групи - на југот на Шведска и на северот на земјата (види подолу), ширењето на Y-хаплогрупите како што е R1a меѓу групите Сами во Шведска може да биде исто така значаен. Сепак, таква студија сè уште не е направена.

Меѓутоа, двете хаплогрупи R1a и N1c имаат изразена дистрибуција кога станува збор за лингвистичка. R1a е честа појава кај источноевропејците кои зборуваат индоевропски јазици, додека N1c е во тесна корелација со дистрибуцијата на фино-угриските јазици. На пример, N1c е вообичаена кај Финците, додека хаплогрупата R1a е вообичаена меѓу сите соседи на Сами.

Хаплогрупата I1 е најчестата хаплогрупа во Шведска, а Jokkmokk Sami во Шведска имаат слична структура како Швеѓаните и Финците за хаплогрупата I1 и N1c. Хаплогрупата I-M253 на Сами се објаснува со имиграцијата (на мажите) во текот на 14 век. Тоа е доста доцна во историјата на Сами, имајќи на ум дека карактеристичната Сами култура може да се проследи и првпат да се забележи уште во 1000 п.н.е.

Се смета дека Самиските јазици се одвоиле од нивниот заеднички предок пред околу 3300 години.

mtДНК
-----

Класификацијата на лозата на мтДНК Сами откри дека мнозинството се групирани во подгрупа од европскиот мтДНК базен. Доминираат двете хаплогрупи V и U5b, меѓу нив сочинуваат околу 89% од вкупниот број. Ова им дава на Сами регионите највисоко ниво на хаплогрупи V и U5b досега пронајдени. Двете хаплогрупи V и U5b се распространети на умерени фреквенции низ Европа, од Иберија до планините Урал. Хаплогрупите H, D5 и Z го претставуваат најголемиот дел од преостанатиот просечен вкупен износ. Севкупно, 98% од мтДНК базенот Сами е опфатен во хаплогрупите V, U5b, H, Z и D5. Локалните фреквенции меѓу Сами се разликуваат.

Времето на дивергенција за секвенците на хаплогрупата Сами V беше проценето од Макс Ингман и Улф Гиленстен на 7600 п.н.е. (години пред сегашноста), а за U5b1b1 како 5500 п.н.е. кај Сами и 6600 п.н.е. кај Сами и Финците. Ова им сугерира пристигнување во регионот набргу по повлекувањето на глацијалниот мраз.

Други истражувања на Сами покажуваат дека повеќето од нив не припаѓаат на mtДНК Хаплогрупата I (да не се меша со гореспоменатата татковска Хаплогрупа I-M170) која ја делат многу фински народи.

### U5b

Голем дел од Сами припаѓаат на U5b U5b иако мал дел спаѓа во U4. Процентот на вкупните сами mtДНК примероци тестирани од К. Тамбетс и нејзините колеги (објавени во 2004 година) кои беа U5b се движеше од 56,8% на норвешки сами до 26,5% на шведски сами.

Во истражувањето направено од М. Ингман и У. Гиленстен во 2006 година е прикажана малку поинаква поставка: норвешкиот Сами припаѓа на U5b, како и U5b1b1 на 56,8%, финскиот Сами со 40,6%, северниот Сами во Шведска до 35,5% и јужниот Сами во Шведска во рамките на сточарството на ирваси до 23,9%, додека јужните Сами во Шведска надвор од сточарството/другото занимање припаѓаат на U5b до 16,3% и на U5b1b1 до 12%.

Сами U5b спаѓа во подкладата U5b1b1. Под-кладата Сами U5b1b1 е присутна во многу различни популации, на пр. 3% или повисоки фреквенции во Карелија, Финска и Северна Русија. Мотивот Сами U5b1 дополнително се наоѓа на многу ниски фреквенции, на пример во регионот на Кавказ, но тоа се објаснува како неодамнешна миграција од Европа. Сепак, 38% од Сами U5b1b1 mtДНК имаат хаплотип досега исклучиво за Сами, кој содржи транзиција на np 16148.

Алесандро Ачили и неговите колеги забележаа дека Сами и Бербери го делат U5b1b, за кој тие процениле дека е стар 9.000 години, и тврдеа дека ова обезбедува доказ за зрачењето на хаплогрупата од француско-кантабриското засолниште во југозападна Европа.

Студијата на М.Енгман и У. нетрадиционални Сами во Шведска, но само 2,6% кај северните Сами во Шведска, и 2,9 во рамките на групата Сами во Финска и кај Сами во Норвешка до 4,7%. Тој резултат покажува во насока дека јужните Сами во Шведска биле повеќе изложени и/или се венчале со континентално-европската хаплогрупа H порано, и многу почесто, отколку Сами на северот на Шведска, во Финска и во Норвешка, што може да се објасни од скандинавски/шведски доселеници кои мигрирале во јужните сами области во Шведска од области како Малардален.

### V

Времето на дивергенција за секвенците на хаплогрупата Сами V е проценето од М. Ингман и У. Гиленстен на пред 7.600 години. Но, постои разлика во рамките на групата Сами во Шведска според нивната студија. Северен Сами (Сами во северниот дел на шведска Лапонија) припаѓа на хаплогрупата V со 58,6% и јужниот Сами (Сами на југот на шведска Лапонија) во стадото на ирваси со 37,0% и јужниот Сами надвор од сточарството ирваси/друго занимање со 8,7%. Тоа може да се спореди со Сами во Норвешка кој има 33,1% кои припаѓаат на хаплогрупата V и Сами во Финска до 37,7%. Сами во Финска и јужен Сами во стадото на ирваси во Шведска имаат ист процент што припаѓа на хаплогрупата V.

Но, според *К. Тамбет и сор.* студијата е хаплогрупата V најчестата хаплогрупа во шведскиот Сами и е присутна на значително пониски фреквенции во норвешките и финските потпопулации. Забележете сепак, дека во студијата направена од *К. Тамбет и сор.* не е направена разлика помеѓу Сами на север и југ од Шведска, што инаку веројатно би го променило исходот од нивната студија.

Торони и неговите колеги сугерираат дека ширењето на хаплогрупата V во Скандинавија и во источна Европа се должи на нејзината доцен плеистоцен/ран холоцен експанзија од француско-кантабриски глацијален рефугиум.

Меѓутоа, последователните студии покажаа дека хаплогрупата V е исто така значително присутна кај источноевропејците. Понатаму, хаплогрупата V лоза со HVS-I транзиции 16153 и 16298 кои се чести кај популацијата Сами се многу пораспространети во источна отколку во западна Европа. Така, хаплогрупата V можеби стигнала до Феноскандија преку централна/источна Европа. Таквото сценарио е индиректно поддржано од отсуството, меѓу Сами, на пред-V mtДНК кои се карактеристични за југозападните Европејци и северозападните Африканци.

### Z

Хаплогрупата Z се наоѓа на ниска фреквенција кај популациите на Сами и Северна Азија, но е практично отсутна во Европа. Неколку конзервирани замени ги групираат лозата Сами З со оние од Финска и регионот Волга-Урал во Русија. Проценетото датирање на лозата на 2700 години укажува на мал, релативно неодамнешен придонес на луѓето од регионот Волга-Урал за населението Сами.

Хаплогрупата Z е најчеста во североисточна Азија. Присутен е и кај сибирските популации, како и во регионот на Волга-Урал, како што беше споменато.

Субхаплогрупата Z1 е присутна во лоза во Западна Азија и Северна Европа како и во популациите Корјак и Ител'мен. Доволно интересно, дали хаплогрупата Z е најчеста кај поморските Корјаци со нешто повеќе од 10%, но воопшто не е присутна кај Корјаците кои чуваат ирваси.

Населението Ител'мен и Корјак живеат на полуостровот Камчатка, првото на југ, а второто на самиот север.

Автосомна ДНК
-------------

Проценети компоненти на потекло кај избраните евроазиски популации. Жолтата компонента го претставува нео-сибирското потекло (претставено од Нганасани).
Автосомните генетски анализи открија дека народот Сами се групира во посебна позиција, оддалечен од другите Европејци, при што значителен дел од геномот потекнува од популација од нео-сибир, најдобро претставена од народот Нганасан. Специфичното потекло слично на Сибир се предлага дека пристигнало во североисточна Европа за време на раното железно време, поврзано со доаѓањето на уралските јазици. Се проценува дека сибирската компонента сочинува приближно 25%. Мезолитската компонента „Западноевропски ловец-собирач" е близу 15%, додека онаа на неолитот „европски ран земјоделец" е 10%. Околу 50% е поврзана со компонентата „Јамна" од бронзеното време, чија најрана трага е забележана во културата Пит Комб Вер во Естонија, но во 2,5 пати помал процент.

Наводи
------

1. ↑  „Genes reveal traces of common recent demographic history for most of the Uralic-speaking populations". *Genome Biology*. **19** (1): 139. September 2018. doi:10.1186/s13059-018-1522-1. PMC 6151024. PMID 30241495. Saami stand out from other NE European populations by drawing up to 30% of their autosomal ancestry from Asian genetic components (Fig. 3). They also display long-range genetic affinities with both the Uralic- and non-Uralic-speaking Siberians (Figs. 4 and 5). We show that (1) the Uralic speakers are genetically most similar to their geographical neighbours; (2) nevertheless, most Uralic speakers along with some of their geographic neighbours share a distinct ancestry component of likely Siberian origin.CS1-одржување: display-автори (link)
2. ↑  „Ancient DNA reveals prehistoric gene-flow from siberia in the complex human population history of North East Europe". *PLOS Genetics*. **9** (2): e1003296. 2013-02-14. doi:10.1371/journal.pgen.1003296. PMC 3573127. PMID 23459685.CS1-одржување: display-автори (link)
3. ↑  „The formation of human populations in South and Central Asia". *Science*. **365** (6457): eaat7487. September 2019. doi:10.1126/science.aat7487. PMC 6822619. PMID 31488661.CS1-одржување: display-автори (link)
4. ↑  Sikora, Martin; Pitulko, Vladimir V.; Sousa, Vitor C.; Allentoft, Morten E.; Vinner, Lasse; Rasmussen, Simon; Margaryan, Ashot; de Barros Damgaard, Peter; de la Fuente, Constanza (June 2019). „The population history of northeastern Siberia since the Pleistocene". *Nature* (англиски). **570** (7760): 182–188. Bibcode:2019Natur.570..182S. doi:10.1038/s41586-019-1279-z. ISSN 1476-4687. PMID 31168093. Most modern Siberian speakers of Neosiberian languages genetically fall on an East- West cline between Europeans and Early East Asians. Taking Even speakers as representatives, the Neosiberian turnover from the south, which largely replaced Ancient Paleosiberian ancestry, can be associated with the northward spread of Tungusic and probably also Turkic and Mongolic. However, the expansions of Tungusic as well as Turkic and Mongolic are too recent to be associable with the earliest waves of Neosiberian ancestry, dated later than ~11 kya, but discernible in the Baikal region from at least 6 kya onwards. Therefore, this phase of the Neosiberian population turnover must initially have transmitted other languages or language families into Siberia, including possibly Uralic and Yukaghir. `|hdl-access=` бара `|hdl=` (help)
5. ↑  „The western and eastern roots of the Saami--the story of genetic "outliers" told by mitochondrial DNA and Y chromosomes". *American Journal of Human Genetics*. **74** (4): 661–682. April 2004. doi:10.1086/383203. PMC 1181943. PMID 15024688.CS1-одржување: display-автори (link)
6. ↑  „The western and eastern roots of the Saami--the story of genetic "outliers" told by mitochondrial DNA and Y chromosomes". *American Journal of Human Genetics*. **74** (4): 661–682. April 2004. doi:10.1086/383203. PMC 1181943. PMID 15024688.CS1-одржување: display-автори (link)
7. ↑  „Regional differences among the Finns: a Y-chromosomal perspective". *Gene*. **376** (2): 207–215. July 2006. doi:10.1016/j.gene.2006.03.004. PMID 16644145.
8. ↑  „Y-chromosome diversity in Sweden - a long-time perspective". *European Journal of Human Genetics*. **14** (8): 963–970. August 2006. doi:10.1038/sj.ejhg.5201651. PMID 16724001.
9. ↑  Hansen LI (2014). *Hunters in Transition: An Outline of Early Sámi History*. The Northern World. 63 North Europe and the Baltic c. 400–1700 AD. Peoples, Economics and Cultures. Leiden: Brill. стр. 14. ISBN 978-90-04-25254-7.
10. ↑  „Uralic Migrations: The Linguistic Evidence" (PDF).
11. ↑  „The western and eastern roots of the Saami--the story of genetic "outliers" told by mitochondrial DNA and Y chromosomes". *American Journal of Human Genetics*. **74** (4): 661–682. April 2004. doi:10.1086/383203. PMC 1181943. PMID 15024688.CS1-одржување: display-автори (link)
12. ↑  „A recent genetic link between Sami and the Volga-Ural region of Russia". *European Journal of Human Genetics*. **15** (1): 115–120. January 2007. doi:10.1038/sj.ejhg.5201712. PMID 16985502.
13. ↑  „A recent genetic link between Sami and the Volga-Ural region of Russia". *European Journal of Human Genetics*. **15** (1): 115–120. January 2007. doi:10.1038/sj.ejhg.5201712. PMID 16985502.
14. ↑  „The western and eastern roots of the Saami--the story of genetic "outliers" told by mitochondrial DNA and Y chromosomes". *American Journal of Human Genetics*. **74** (4): 661–682. April 2004. doi:10.1086/383203. PMC 1181943. PMID 15024688.CS1-одржување: display-автори (link)
15. ↑  „A recent genetic link between Sami and the Volga-Ural region of Russia". *European Journal of Human Genetics*. **15** (1): 115–20. January 2007. doi:10.1038/sj.ejhg.5201712. PMID 16985502.
16. 1 2 3  „The western and eastern roots of the Saami--the story of genetic "outliers" told by mitochondrial DNA and Y chromosomes". *American Journal of Human Genetics*. **74** (4): 661–682. April 2004. doi:10.1086/383203. PMC 1181943. PMID 15024688.CS1-одржување: display-автори (link)
17. ↑  „Tracing European founder lineages in the Near Eastern mtDNA pool". *American Journal of Human Genetics*. **67** (5): 1251–1276. November 2000. doi:10.1016/S0002-9297(07)62954-1. PMC 1288566. PMID 11032788.CS1-одржување: display-автори (link)
18. ↑  „Saami and Berbers--an unexpected mitochondrial DNA link". *American Journal of Human Genetics*. **76** (5): 883–886. May 2005. doi:10.1086/430073. PMC 1199377. PMID 15791543.CS1-одржување: display-автори (link)
19. ↑  „A recent genetic link between Sami and the Volga-Ural region of Russia". *European Journal of Human Genetics*. **15** (1): 115–20. January 2007. doi:10.1038/sj.ejhg.5201712. PMID 16985502.
20. ↑  „A recent genetic link between Sami and the Volga-Ural region of Russia". *European Journal of Human Genetics*. **15** (1): 115–120. January 2007. doi:10.1038/sj.ejhg.5201712. PMID 16985502.
21. ↑  „The western and eastern roots of the Saami--the story of genetic "outliers" told by mitochondrial DNA and Y chromosomes". *American Journal of Human Genetics*. **74** (4): 661–682. April 2004. doi:10.1086/383203. PMC 1181943. PMID 15024688.CS1-одржување: display-автори (link)
22. ↑  „A signal, from human mtDNA, of postglacial recolonization in Europe". *American Journal of Human Genetics*. **69** (4): 844–852. October 2001. doi:10.1086/323485. PMC 1226069. PMID 11517423.CS1-одржување: display-автори (link)
23. ↑  „The western and eastern roots of the Saami--the story of genetic "outliers" told by mitochondrial DNA and Y chromosomes". *American Journal of Human Genetics*. **74** (4): 661–682. April 2004. doi:10.1086/383203. PMC 1181943. PMID 15024688.CS1-одржување: display-автори (link)
24. ↑  „A recent genetic link between Sami and the Volga-Ural region of Russia". *European Journal of Human Genetics*. **15** (1): 115–120. January 2007. doi:10.1038/sj.ejhg.5201712. PMID 16985502.
25. ↑  „Mitochondrial DNA variation in Koryaks and Itel'men: population replacement in the Okhotsk Sea-Bering Sea region during the Neolithic". *American Journal of Physical Anthropology*. **108** (1): 1–39. January 1999. doi:10.1002/(SICI)1096-8644(199901)108:1<1::AID-AJPA1>3.0.CO;2-1. PMID 9915299.
26. ↑  „The western and eastern roots of the Saami--the story of genetic "outliers" told by mitochondrial DNA and Y chromosomes". *American Journal of Human Genetics*. **74** (4): 661–682. April 2004. doi:10.1086/383203. PMC 1181943. PMID 15024688.CS1-одржување: display-автори (link)
27. ↑  „The western and eastern roots of the Saami--the story of genetic "outliers" told by mitochondrial DNA and Y chromosomes". *American Journal of Human Genetics*. **74** (4): 661–682. April 2004. doi:10.1086/383203. PMC 1181943. PMID 15024688.CS1-одржување: display-автори (link)
28. 1 2  „Mitochondrial DNA variation in Koryaks and Itel'men: population replacement in the Okhotsk Sea-Bering Sea region during the Neolithic". *American Journal of Physical Anthropology*. **108** (1): 1–39. January 1999. doi:10.1002/(SICI)1096-8644(199901)108:1<1::AID-AJPA1>3.0.CO;2-1. PMID 9915299.
29. ↑  „Mitochondrial DNA variation in Koryaks and Itel'men: population replacement in the Okhotsk Sea-Bering Sea region during the Neolithic". *American Journal of Physical Anthropology*. **108** (1): 1–39. January 1999. doi:10.1002/(SICI)1096-8644(199901)108:1<1::AID-AJPA1>3.0.CO;2-1. PMID 9915299.
30. ↑  Jeong, Choongwon; Balanovsky, Oleg; Lukianova, Elena; Kahbatkyzy, Nurzhibek; Flegontov, Pavel; Zaporozhchenko, Valery; Immel, Alexander; Wang, Chuan-Chao; Ixan, Olzhas (June 2019). „The genetic history of admixture across inner Eurasia". *Nature Ecology & Evolution* (англиски). **3** (6): 966–976. doi:10.1038/s41559-019-0878-2. ISSN 2397-334X. PMC 6542712. PMID 31036896.
31. ↑  „Genes reveal traces of common recent demographic history for most of the Uralic-speaking populations". *Genome Biology*. **19** (1): 139. September 2018. doi:10.1186/s13059-018-1522-1. PMC 6151024. PMID 30241495. Saami stand out from other NE European populations by drawing up to 30% of their autosomal ancestry from Asian genetic components (Fig. 3). They also display long-range genetic affinities with both the Uralic- and non-Uralic-speaking Siberians (Figs. 4 and 5). We show that (1) the Uralic speakers are genetically most similar to their geographical neighbours; (2) nevertheless, most Uralic speakers along with some of their geographic neighbours share a distinct ancestry component of likely Siberian origin.CS1-одржување: display-автори (link)
32. ↑  „Ancient Fennoscandian genomes reveal origin and spread of Siberian ancestry in Europe". *Nature Communications*. Nature Research. **9** (1): 5018. November 2018. Bibcode:2018NatCo...9.5018L. doi:10.1038/s41467-018-07483-5. PMC 6258758. PMID 30479341. This model, however, does not fit well for present-day populations from north-eastern Europe such as Saami, Russians, Mordovians, Chuvash, Estonians, Hungarians, and Finns: they carry additional ancestry seen as increased allele sharing with modern East Asian populations1,3,9,10. Additionally, within the Bolshoy population, we observe the derived allele of rs3827760 in the EDAR gene, which is found in near-fixation in East Asian and Native American populations today, but is extremely rare elsewhere37, and has been linked to phenotypes related to tooth shape38 and hair morphology39 (Supplementary Data 2). To further test differential relatedness with Nganasan in European populations and in the ancient individuals in this study, we calculated f4(Mbuti, Nganasan; Lithuanian, Test) (Fig. 3). Consistent with f3-statistics above, all the ancient individuals and modern Finns, Saami, Mordovians and Russians show excess allele sharing with Nganasan when used as Test populations.CS1-одржување: display-автори (link)

Понатамошно читање
------------------

* Malmström H, Gilbert MT, Thomas MG, Brandström M, Storå J, Molnar P, и др. (November 2009). „Ancient DNA reveals lack of continuity between neolithic hunter-gatherers and contemporary Scandinavians". *Current Biology*. Cell Press. **19** (20): 1758–1762. doi:10.1016/j.cub.2009.09.017. PMC 4275881. PMID 19781941.
* Mittnik A, Wang CC, Pfrengle S, Daubaras M, Zariņa G, Hallgren F, и др. (January 2018). „The genetic prehistory of the Baltic Sea region". *Nature Communications*. Nature Research. **9** (1): 442. Bibcode:2018NatCo...9..442M. doi:10.1038/s41467-018-02825-9. PMC 5789860. PMID 29382937.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Човечка генетика |
| --- |
|  |
| Sub-topics | 
* Човечки геном
	+ Проект за човечкиот геном
* Човечка еволутивна генетика
	+ Човечко-шимпанзики предок
	+ Неандерталска генетика
		- Проект за неандерталскиот геном
	+ Времеплов
* Генетска варијација
	+ Распространетост на крвната група по земја
	+ Генеалошки ДНК тест
	+ Генетска генеалогија
	+ Раса и генетика
	+ Неодамнешна еволуција
	+ ДНК проект на презиме
* Генетско подобрување

 |
|  |
| Генетска историја по регион | 
* Африка
	+ Северна Африка
	+ Западна Африка
	+ Централна Африка
	+ Источна Африка
	+ Јужна Африка
	+ Африканска дијаспора
* Јужна Азија
	+ Индија
* Блиски Исток
	+ Рани анадолски фармери
* Кавказ
	+ Кавкаски ловец-собирач
* Европа
	+ Западен ловец-собирач
	+ Британски Острови
	+ Иберија
	+ Италија
	+ Источен ловец-собирач
* Централна Азија
	+ Античка Северноевроазија
* Источна Азија
	+ Античка североисточна Азија
	+ Антички палео-сибир
	+ Кина
* Југоисточна Азија
	+ Тајланд
* Америка
	+ - Античка Берингија

 |
|  |
| Популациона генетика по група | 
* Европа
	+ Баскијци
	+ Бошњаци
	+ Бугари
	+ Хрвати
	+ Романци
	+ Руси
	+ Сами
	+ Срби
* Азери
* Евреи
* Турци
* МЕНА
	+ Арапи
	+ Египќани
	+ Мароканци
* Јужна Азија
	+ Гуџарати
	+ Синхалези
	+ Тамили (Шри Ланка)
* Источна Азија
	+ Хански Кинези
	+ Јапонци
* Југоисточна Азија
	+ Филипинци
* Потсахарска Африка
	+ Хуту/Тутси

 |
|  |
| 
* Категорија**Категорија**

 |

 |