recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Визиготски кралПредлошка:SHORTDESC:Визиготски крал

**Валија** или **Вала** или **Валиј** (ок. 385 - 418) ― визиготски крал од 415-418, заработувајќи углед како голем воин и претпазлив владетел. Тој бил избран за престол откако Атаулф, а потоа и Сигерих биле убиени во 415 година.

На почетокот, Валија склучил мир со императорот Хонориј и прифатил договор со Римската Империја. Тој исто така му ја вратил сестрата на Хонориј, Гала Плакидија. Како придобивки од овие аранжмани, на Валија му била доделена Аквитанија во 417 година, како регион каде што ќе бидат сместени Визиготите како службени сојузници или федерати. Тој го основал својот двор во Тулуз, кој станал визиготски главен град во остатокот од V век.

Во 418 година тој го почестил сојузот со инвазија во Хиспанија, каде што неговата војска ги уништила Силиншките Вандали и така го намалил бројот на Аланите што живееле таму, што преживеаните се ставиле под власта на Гундерик, кралот на Асдиншките Вандали.

Некои историски извори велат дека тој бил во врска со Аларик само со брак. Него го наследил вонбрачниот син или зет на Аларик, Теодорик. Ќерката на Валија се омажила за Рехила, кралот на Свевите и била мајка на Рикимер и свекрва на Гундовех, кралот на Бургундите.

Валија понекогаш се претпоставува дека бил историски модел за легендарниот лик Валтер Аквитански.

Наводи
------

1. ↑  Аџиевски, Коста; Петровски, Бобан (март 2009). „Кралството на Визиготите (418-718)". *Историја на Европа во раниот среден век*. Филозофски факултет - Скопје. стр. 30. ISBN 9786084508151.

Надворешни врски
----------------

* Едвард Гибон, *History of the Decline and Fall of the Roman Empire,* поглавје 31 Архивирано на 14 септември 2004 г.

|  |
| --- |
| Валија (крал) **Балтска династија** **Починал(а):** 418 |
| Владејачки титули |
| Претходник**Сигерих** | **Визиготски крал**415–418 | Наследник**Теодорих I** |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Визиготски кралеви |
| --- |
|  |
| 
* Аларих I
* Атаулф
* Сигерих
* Валија
* Теодорих I
* Торизмунд
* Теодорих II
* Еврик
* Аларих II
* Гезалек
* Амаларик
* Теодис
* Теодигизел
* Агила I
* Атанагилд
* Лиува I
* Леовигилд
* Рекаред I
* Лиува II
* Витерих
* Гундемар
* Сизебут
* Рекаред II
* Свинтила
* Сизенанд
* Хинтила
* Тулга
* Хиндасвинт
* Рекесвинт
* Вамба
* Ервиг
* Егика
* Витиза
* Родерик
* Агила II
* Ардо

 |  |

 |
**Калекс Инженеринг** — германско инженерско претпријатие кое дизајнира, произведува и продава делови со високи перформанси за мотоцикли. Калекс Инженеринг е основана во 2008 година, во баварскиот град Бобинген, Германија, од Клаус Хирсекорн и Алекс Баумгартел.

Историја на компанијата
-----------------------

Името Калекс е создадено со спојување на двете први имиња на основачите на компанијата, **К**лаус Хирсекорн и **Алекс** Баумгартел.

Во 2010 година, со воведувањето на новата класа Мото 2, од 600 кубни сантиметри, користејќи контролирани Хонда мотори, Калекс Инженеринг започнал да го снабдува тимот на Понс рејсинг со својата шасија. Штефан Брадл станал првиот возач кој стигнал до светската титула, користејќи шасија на Калекс, кога го освоил светското првенство во 2011 година во Мото 2, за тимот Вајсман Кифер Рејсинг.

Калекс го освоил првенството за производители во Мото 2 за сезоната 2013, кога тимовите кои ја користеле нивната шасијата завршиле на првите четири места во првенството. Во 2015 година, возачите на Калекс ги освоиле сите трки, освен една, и ги освоиле првите три места, како и девет од првите десет места во генералниот пласман. Возачите кои ја користеле шасијата на Калекс доминирале во сезоната 2016 во Мото 2, освојувајќи ги сите 18 патеки и зазамејќи ги првите девет позиции во конечниот пласман во сезоната.

Следејќи ја промената во Мото 2 моторот обезбеден од страна на Триумф од 2019 година, постарите дизајни на шасии на Калекс се очекува продолжат да се користат во *Британската ГП2* класификација, која ќе се одржи во рамките на британскиот Суперспорт првенство од 2018 година.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Kalex Company History". kalex-engineering.de. Посетено на 4 June 2016.
2. ↑  Honda Worldwide: MotoGP Retrieved 5 June 2016
3. ↑  „Stefan Bradl career statistics". motogp.com. Архивирано од изворникот на 2017-07-28. Посетено на 4 јуни 2016.
4. ↑  „Kalex the bike to beat in Moto2 this year". motogp.com. Посетено на 4 јуни 2016.
5. ↑  British GP2 Class in BSB from 2018 *Superbike*, 24 November 2017. Retrieved 25 July 2018
6. ↑  Ryde Wins At Brands *Mansfield 103.2*, 23 July 2018. Пристапено на 25 јули 2018.

Надворешни врски
----------------

* Kalex Engineering
Средновековна палата капела
Средновековната **палата Капела** во замокот Буда е изградена во 15 век од кралот Сигизмунд како долна капела на некогашната црковна црква. Готската капела, која го преживеала уништувањето на опсадата во 1686 година, била закопана под барокната тераса со векови. По нејзината реконструкција во 1963 година станала дел од изложбата на Музејот за историја во Будимпешта .

Историја
--------

Првата капела во замокот Буда е изградена во 14 век за време на владеењето на Луј I од Унгарија. Капелата се споменува во Хрониката на Еберхард Виндке. Виндке тврдел дека Карло II Унгарски бил нападнат од неговите убијци во 1386 година во просторијата од која можело да се види кралската капела.. Параклисот бил споменат и во Летописот на Лоренцо де Монакис, напишан околу 1390 година.

Кралот Сигизмунд темелно ја изградил старата палата Анѓу во текот на првите децении на 15 век. Тој поставил прекрасна готска црква на местото на некогашната параклис. Канцелата е изградена на пониска црква, што било неопходно поради недостаток на простор. Двокатните кралски параклиси не биле невообичаени во средновековна Европа.

Археолошкото истражување го докажало датирањето на црквата, затоа што слоевите од 15 век биле откриени под непроменетиот подот од тули на долната црква.

Наводи
------

1. ↑  László Zolnay: A budai vár, Bp: 1981, p. 60
**Лидија Владимировна Литвјак** (руски: *Лидия Владимировна Литвяк*; Москва, 18 август 1921 - Красни Луч, 1 август 1943) беше борбен пилот во Советските воздухопловни сили за време на Втората светска војна. Со најмалку 12 соло победи, и најмалку 4 групни за време на вкупно 66 борбени мисии, во период од околу 2 години. Таа беше првата жена-борбен пилот да собори непријателски авион, првата жена-борбен пилот да ја заработи титулата летечки првак, и таа го држи рекордот за најголем број на убивства од женски борбен пилот. Таа беше соборена во близина на Орел за време на Битката кај Курск откако нападнала конвој на германски авиони.

Наводи
------

1. ↑  Goodpaster 2009, p. 27.
2. ↑  Jackson 2003, p. 57.
3. ↑  Seidl 1998, p. 323.
4. ↑  Bergström, 2007, p. 83.
5. ↑  Spick 1999, p. 120.

Надворешни врски
----------------

* *The best Soviet WW2 pilots* A photo gallery of female pilots
* Lydia Litvyak Memorial
* WWII Ace Stories. Dariusz Tyminski. *Lilya Litvak—The "White Rose" of Stalingrad.* Архивирано на 20 јуни 2013 г.
* BBC History: Who was the White Rose of Stalingrad?

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Броител** - дел од дропката што е запишан над дробната линија и ја претставува количината на некој дел од целината што учествува во пресметката. Овој дел од целината се определува со именителот.

Пример
------

Следната дропка може да послужи како пример:

{\displaystyle {\frac {2}{7}}} .
Во дадениот пример, бројот *2* е броител, а *7* е именителот. Со зборови дропката се пишува како *две седмини*.

Броителот го добил своето име затоа што го означува бројот на делови (2, два), додека именителот го именува делот (7, седум).

Поврзано
--------

* Именител
* Дропка
* Рационален број

Надворешни врски
----------------

* Броител на
**Кастел-Кастел** (германски: *Castell-Castell*) — грофовија на Светото Римско Царство, владеена од гранка на грофовите на Кастел. Била основана како поделба на Кастел-Ремлинген во 1668 година и била поделена помеѓу самата себе и Грофовијата Кастел во 1709 година. Била припоена од Грофовијата Кастел Во 1772 година и била медијатизирана во Баварија во 1806 година.

Грофови на Кастел-Кастел (1668–1806)
------------------------------------

* Волфганг Теодорих (1668–1709)
* Август Франц Фридрих (1709–1767); владеел заедно со
	+ Карло Фридрих Готлиб (гроф на Кастел-Ремлинген) (1709–1717) и
	+ Волфганг Георг II (1709–1736) и
	+ Кристијан Фридрих Карло (гроф на Кастел-Риденхаузен (1736–1773)
* Алберт Фридрих Карло (1773–1806); владеел заедно со
	+ Кристијан Фридрих (подоцна гроф на Кастел-Риденхаузен) (1773–1803)

(Медијатизирани) грофови на Кастел-Кастел
-----------------------------------------

* Фридрих Лудвиг (1810-1875)
* Карло (1875-1886)
* Фридрих Карло (1886-1901)

Наводи
------

Координати: 49°44′30″ N; 10°21′00″ E﻿ / ﻿49.7416° СГШ; 10.3499° ИГД﻿ / 49.7416; 10.3499
Пеење Quan họ на езерото Hoàn Kiếm
 Жените пеат Quan họ во храмот Đô
Пеењето Quan họ (官賀) е виетнамски народен музички стил кој се карактеризира по својата антифонична природа, со наизменични групи од женски и машки пејачи кои издаваат музички предизвици и одговори. Quan họ е вообичаено во ритуалите и фестивалите, а честа тема во многу песни се љубовта и сентименталноста што ги доживуваат младите. Quan họ е признаен како практика на нематеријално културно наследство на УНЕСКО во 2009 година.

Стилот quan họ потекнува од она што сега е провинцијата Bắc Ninh и првпат бил забележан во 13 век. Традиционално се поврзува со пролетните фестивали што следат по прославата на Tết Nguyên Đán (Виетнамската Нова Година). Историски, пеењето започнувало вечерта пред фестивалот, но денес е многу почесто пеењето да се случува на главниот ден на фестивалот. Општо земено, почетната „фраза за предизвик" (*câu ra*) од познатото тело на песни ја пеат пар пејачки, по што пар пејачи ќе одговорат со избирање и пеење „соодветна фраза" (*câu đối*), кој мора да ја повтори мелодијата на фразата предизвик. Откако ќе завршат, редоследот се менува, а мажите ќе издадат своја фраза за предизвик со различна мелодија. Додека во минатото пеењето било без придружба, денес е вообичаено пејачите да бидат придружувани од инструменти, без разлика дали се традиционални виетнамски инструменти или модерни како што се електричните клавијатури.

 Машки и женски костими во пеење quan họ
Има голем број *quan họ* мелодии, со илјадници различни песни снимени и запишани во форма на партитура. Поедноставна варијанта на песна за одговор, која дозволува говорни одговори и пеани од момчиња и девојчиња на селските фестивали е trống quân пеењето.

Наводи
------

1. ↑  „Quan Họ Singing in Ritual-festivals in Bắc Ninh Region (Vietnam)". Архивирано од изворникот на 2003-08-08. Посетено на 2007-07-23.

Надворешни врски
----------------

* Куан Хо, народна песна, MP3, видео
* Quan ho MP3, видео
* Nhac dan ca
* Ден Ка Виет
Класификација во зависност од локацијата на пупките за обновувањеКласификација во зависност од локацијата на пупките за обновување
**Животен облик на растенијата**, **биолошки облик**, **биоморфа** — надворешен облик на растенијата (хабитус) кој ја одразува нивната приспособеност (адаптираност) кон условите на животната средина. Овој поим е предложен од данскиот ботаничар Јоханес Евгениус Варминг (1884), кој под него подразбирал „облик, во која вегетативното тело на растенијата се наоѓа во хармонија со надворешната средина, од семето до изумирањето".

Во процесот на поединечниот развиток (онтогенеза), надворешниот облик на растенијата се менува. Факторите на средината кои влијаат на измените можат да се поделат на надворешни (околната средина) и внатрешни (внесени во генетскиот код). И покрај разновидноста на животните облици на растенијата, постојат неколку општи критериуми врз основа на кои многуте животни облици можат да се поделат на групи.

Класификација
-------------

Прва класификација на основните облици на растенија основана на нивниот надворешен облик дал германскиот природонаучник Александар фон Хумболт. Таа се состоела од 19 основни облици и била објавена во 1806 година. Критериумите врз кои тој ја градел оваа класификација се основале на физиономските одлики на растенијата. По оваа првична класификација, следувале неколку други, и тоа оние на Антон Кернер (1863), Август Гризебах (1872), Оскар Друде (1913), во кои покрај физиономските параметри, свое место заземале и некои други одлики.

Подоцнежните класификации се основале на некои специјални адаптивни признаци: положба на пупките и одликите на заштитните лушпи на пупките (Христен Раункиер, 1905, 1907) и по способноста за вегетативно размножување (Георгиј Николаевич Висоцкиј, 1915 и Емануил Хенрихович Казакевич, 1922).

Советскиот ботаничар Иван Григоревич Серебрјаков предложил (1962, 1964) класификација која се основала на структурата и должината на животот на надземните потпорни елементи на растенијата.

Поврзано
--------

* Раункиерова поделба на растенијата
*Оваа статија се однесува на грофовијата во Шкотска, за расата на говеда видете Ершир (раса говеда).*

**Ершир** (*Siorrachd Inbhir Àir* на шкотски гелски) била грофовија во југозападна Шкотска, сместена на бреговите на Клајдскиот Ферт. Поважни градови се Ер, Килмарнок и новиот град (и стариот кралски замок) Ирвајн. Градот Трун (нас. 20,000) на брегот е домаќин на Британското отворено првенство во голф секои седум години, вклучувајќи го и најскорешното во 2004. Приближно 200,000 посетители доаѓаат во Трун во овој период.

Ершир е еден од земјоделско најплодните региони во Шкотскa. Компири се одгледуваат на полињата во близина на брегот, користејќи ѓубрива на основа на алги, и како дополнение грофовијата произведува свински производи, други зеленчуци со корења, говеда (видете подолу) и летното шумско овошје како што се јагодите се одгледуваат масовно. Регионот бил силно индустријализиран, со производство на челик, ископување на јаглен и во Килмарнок голем број на примери на масовно производство, како најпознато е вискито Џони Вокер. Скоро сите појави на индустрија се исчезнати, и невработеноста (со исклучок на земјоделскиот Јужен Ершир) е голема, над националниот просек.

Ершир станал дел од кралството Шкотска во текот на 11 век. Во 1263, Шкотите успешно протерале група на норвешки Викинзи во заседа позната како Битката кај Ларгс.

Поважно историско место во Ершир е Замокот Тарнбери, кој потекнува од 13 век или порано, и кој може би бил родно место на Роберт Брус.

Историски подрегиони на Ершир се:

* Област Карик, Ершир
* Област Канингем, Ершир
* Област Кајл, Ершир

Од Ершир потекнува и истоимениот вид на говедо - Ершир, што потекнува од пред 1800.
Јапонски црни говеда на претстојното шоу во Сасебо, Нагасаки
 Говеда од видот Таџима на фарма во северната префектура Хјого 
**Јапонското црно** ( јапонски: 黒毛和種 , Куроге Вашу) е раса јапонски говеда. Таа е една од шесте домашни раси на јапонски добиток  и една од четирите јапонски раси познати како вагју, а другите се јапонска кафеава, јапонска питка и јапонска сорторн.  Сите говеда потекнуваат од вкрстено одгледување во раните години на дваесеттиот век на домашните јапонски говеда со увезени залихи, претежно од Европа.  Во случај на јапонското црно говедо, странските влијание биле од европските раси вклучувајќи Браунвех, Шортхорно, Девон, Симентал, Еаршир и Холштајн .

Историја
--------

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
**Џанибеков ефект** (или Џанибеков феномен) е појава на наизменично менување на оската за 180 степени на тело кое ротира, при што ротацијата не прекинува.

Откривање на ефектот
--------------------

Џанибековиот ефект е откриен на 25 јуни 1985 година од рускиот космонаут Владимир Александрович Џанибеков (рус. Владимир Александрович Джанибеков), при еден од своите пет летови во вселената, одвртувајќи завртка со крилца од навртна шипка со удар. Поради бестежинската состојба, завртката продолжила да ротира во права линија, но наизменично и спирално менувајќи ја оската на вртење за 180о во точно определни интервали.

Научно објаснување
------------------

Во бестежинска состојба (нула гравитација), оската ротира слободно, но телото одеднаш се превртува во спротивна насока, додека ротацијата продолжува. Појавата се повторува и телото се враќа во првобитната положба. Според достапните научни објаснувања, ефектот настанува како резултат на нестабилноста на средниот момент на инерција на тело кое ротира во оска блиска до главната оска.

И покрај интересниот феномен, резултатите од истражувањата вршени во бестежински кабини на Земјата достапни за јавноста, се минимални.

Промена на земјените полови и теории на заговор
-----------------------------------------------

Во отсуство на научни објаснувања, теориите на заговор го поврзуваат овој феномен со промената на магнетните (дури и физичките) полови на планетата Земја, појава која наводно се случува на секои 12.000-12.500 години. Поради неа, заштитните сфери на Земјината атмосфера ќе го изгубат заштитното својство да ги одбиваат смртоносните космички и сончеви зраци, што ќе доведе до изумирање на поголемиот дел од живиот свет на планетата Земја.

Надворешни врски
----------------

* Интервју на Владимир Џанибеков во врска со ефектот Архивирано на 1 јуни 2010 г.

Наводи
------

1. ↑  „*Google* Dzhanibekov effect". Google. 12 ноември 2011. Посетено на 12 ноември 2011.
2. ↑  „*Рускиот академик Дудишев за промената на земјените полови во 2012 година*". Дудишев. 29 април 2011. Посетено на 12 ноември 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на физиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Светлана Евгењевна Савицкаја** (руски Светла́на Евге́ньевна Сави́цкая, 8 август 1948

 година во Москва) — познат руски астронаут. Таа е првата жена која „ја шетала вселената" и втора жена која била во вселената и тоа во 1982 година, додека прва била Валентина Терешкова.

Животопис
---------

Покрај студиите на факултетот за авиоинженерство била и пилот, и тоа многу успешен. На авиомитингот во 1970 година таа била светски шампион со 23 брзински рекорди и 3 рекорди во скокање со падобран. На обуката за астронаут присуствувала во 1980 година. Вкупно имала две мисии во вселената. Нејзината прва мисија била на 19 август 1982 година под името Днепар-3, а втората 17 јули 1984 година. Вкупно во вселената поминала 19 дена, 17 часа и 6 минути. Таа е првата жена која „шетала" во вселената и тоа на 25 јули 1984 година. Таа била надвор од леталото Сојуз Т-12 повеќе од 3 часа заедно со колегата Владимир Џанибеков.

Имала во план уште две мисии, во 1985 и 1986 година, но првата била откажана, а таа ја пропуштила другата заради нејзината бременост. Се пензионирала во 1993 година кога имала чин мајор.

Савицкаја е двапати добитник на орденот Херој на СССР. Астероидот 4118 Света е наречен по неа.

Савицкаја е мажена и мајка на едно дете, син роден во 1986 година.

Наводи
------

1. ↑  Schmadel, Lutz D. (2003). *Dictionary of Minor Planet Names, Volume 1*. New York: Springer. стр. 352. ISBN 3-540-00238-3.
2. ↑  „Nothing But The Facts About: Svetlana Savitskaya". Brighthub. Посетено на April 12, 2014.
Половина нота и половина пауза
Половина или половина нота - Во музичката теорија, нотна вредност претставена со јајцевиднанотна глава во бела боја, на која се надоврзува врат. Положбата на нотната глава во петолинието ја означува нејзината висина.

Времетраењето на половината е еднакво на половина од цела нота, двојно од четвртина, четиркратно од осмина, осумкратно од шеснаесетина, итн.

Во такт нумериран 4/4, половина нота вреди две отчукувања, или половина од тактот.

Половина пауза
--------------

Пауза со исто времетраење како и половината нота е половина пауза.

### Поврзано

* Нотна вредност
* Ритам

### Надворешни врски

|  |
| --- |
| Повеќе за **Половина нота** на збратимените проекти на Википедија |
|  | Дефиниции и преводи на Викиречник ? |
|  | Податотеки на Ризницата ? |
|  | Образовни ресурси на Викиуниверзитет ? |
|  | Новинарски известувања на Викивести ? |
|  | Мисли на Викицитат ? |
|  | Изворни текстови на Викиизвор ? |
|  | Прирачници на Викикниги ? |
|  ? | Информации за патување во Википатување ? ? |
|
|

Catégorie:Catégorie Commons avec lien local identique sur Wikidata
**Гараш** ― чоколадна торта од бугарската кујна. Создаден е од австроунгарецот Коста Гараш во 1885 година, во Русе. За тоа време управувал со големиот хотел *„Ислах Хане"*, кој се наоѓал веднаш до седиштето на бугарскиот књез Александар Батенберг. Гости на хотелот биле кралски личности како што се Карол I, Милан I и Оскар II. По повод ваквите високи приеми, Коста Гараш ја создал својата позната торта „Гараш".

Подготовка
----------

Пет кружни кори од 2 мм се направени од течно тесто кое се состои од 200 гр мелени кернели од ореви, 8 белки и 220 гр кристал или шеќер во прав. Откако ќе бидат испечени и изладени, редени се едно врз друго и се матени помеѓу, одозгора, а од страните со слатка павлака и чоколадо. Потоа колачот е прелиен со чоколадна глазура.

Поврзано
--------

* Список на десерти

Наводи
------

* Рецепти за торта „Гараш".
**Едуардо Лаго** (роден на 31 јануари 1954) е шпански романописец, преведувач и книжевен критичар, роден во Мадрид и моментално живее во Менхетен, Њујорк, САД. Во март 2002 година, тој бил добитник на наградата Бартоломе која се доделува за извонредност во книжевната критика, а ја добил за неговата критичка споредба на три шпански преводи на романите на Џејмс Џојс - *Одисеј*. Во 2006 година, тој ја освоил најстарата и најпрестижна книжевна награда во Шпанија, Премио Надал, за неговиот прв роман „ *Лламаме Бруклин"* ( В*икај ме Бруклин* ). Долги години, тој интервјуирал северноамерикански писатели за литературниот додаток „ *Бабелија"* во шпанскиот весник „ *Ел Паис"*. Тој се вратил на предавањата на шпанска литература и европска литература на колеџот „Сара Лоренс" во Јонкерс во 2011 година, откако заминал во 2005 година на позицијата директор на институтот Сервантес во Њујорк.

Тој е основачки член на Орденот на Финеганс, кој своето име го зел од паб во Далки, Ирска, иако има и такви кои веруваат дека тоа потекнува и од последниот роман на Џејмс Џојс *„Финеганс се разбуди"*. Витезите од Орденот на Финеганс мора да го почитуваат романот „ *Улис" на Џејмс Џојс* и, ако е можно, да присуствуваат на Блумсдеј секоја година во Даблин, на шеснаесетти јуни. Ова е долг ден кој кулминира, во самракот, кај кулата Мартело во Сандиков (каде започнува романот) со учесници кои читаат делови од *Улис,* а потоа пешачат до пабот Финанегс во соседното село Далки. Другите четири основачки членови се Енрике Вила-Матас, Џорди Солер, Антонио Солер и Малком Отеро Барал.

Надворешни врски
----------------

* Едуардо Лаго снимен во Конгресната библиотека за аудио-литературната архива на Хиспанската дивизија на 14 март 2015 година

Наводи
------


1. ↑  „Eduardo Lago". *donquijote.org*. Архивирано од изворникот на 8 March 2010. Посетено на 17 September 2010.
2. ↑  „Eduardo Lago - Words Without Borders". *wordswithoutborders.org*. Посетено на 17 September 2010.
3. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2021-05-08. Посетено на 2021-04-23.
**„Книга на пророкот Варух"** — книга од Стариот завет.

Содржина
--------

Во петтата година по освојувањето на Ерусалим, во Вавилон, пророкот Варух им ја пренесува божјата порака на Јехониј, синот на јудејскиот цар Јоаким, и на Јудејците. Притоа, големците и насобраниот народ собираат сребро и им го испраќаат на свештенциите во Ерусалим. Посланието на пророкот Варух содржи молитва до Бога да им ги прости гревовите и да ги избави од ропството, како и пофалба на божјата мудрост, со уверување дека Господ ќе ги врати Јудејците во татковината, а Ерусалим повторно ќе доживее слава.

Наводи
------

1. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 1020-1025.
**Спортската сала 26ти Април** е најголемата спортска сала во Гевгелија. Салата била отворена во 1983 година и е изградена од дел на платите од работниците во Општина Гевгелија. Од тој ден па сè до денес салата 26 Април има претрпено неколку реконструкции од кои последната била направена во август 2014 година. Така салата доби нов паркет и нови кошеви од марката „Елан", реновирани соблекувални и поправени трибини. „26 Април" брои четири соблекувални и две помошни простории. Салата поседува современ систем на греење, со кој „26 Април" е една од нај добро затоплените сали во државата. Салата има сместивост од 1,600 гледачи.

Поважни настани одржани во салата
---------------------------------

* Финале - Прва македонска кошаркарска лига 2012/13 (КК Кожув - МЗТ Аеродром)

Тимови кои играле во оваа сала
------------------------------

* КК Кожув
* КК Бест
* ЖРК Гевгелија

Во внатрешноста
---------------

Во внатрешноста на салата се наоѓа супер маркетот Солун 53.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2014-12-22. Посетено на 2015-01-21.
**Емил Калешковски** (Скопје, 19 март 1977) — македонски поет, раскажувач, и преведувач.

Животопис
---------

Калешковски е роден на 19 март 1977 година во Скопје. Објавува поезија, раскази и препеви во повеќе македонски литературни списанија. Досега ги има објавено поетските книги: Сновиденија на разорениот ум (1997), Ру (2001), Сонцето понекогаш...(2006) и Пропаганда (омаж на заменките) (2017). Добитник е на наградата Студентски збор за најдобра дебитантска стихозбирка за 1997 година. Дел од неговата поезија е преведена и објавена на англиски, романски, словенечки, хрватски и други јазици. Живее и работи во Скопје.

Надворешни врски
----------------

Сонцето понекогаш...

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2005-04-30. Посетено на 2010-12-20.
2. ↑
3. ↑  „Пропаганда". *www.antolog.mk*. Посетено на 2018-12-04.
  

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за писател, поет или драматург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Маргарита Јосифовна Алигер** (1 август 1992 година) — советска поетеса, преведувач и новинар.

Биографија
----------

Родена е во Одеса во семејство на еврејски канцелариски работници; вистинското презиме и беше Зелигер. Како тинејџерка работела во фабрика за хемикалии. Од 1934 до 1937 година студирала на Институтот за литература Максим Горки.

Главните теми на нејзината рана поезија беа херојството на советскиот народ за време на индустријализацијата и за време на Втората светска војна (*Текст*, 1943 година). Нејзина најпозната песна е „Зоја" (1942), за Зоја Космодемјанскаја, млада девојка убиена од нацистите. Ова дело беше една од најпопуларните песни за време на советската ера. Од 1940 до 1950 година, поезијата на Алигер се карактеризираше со мешавина на оптимистички полуофицијални стихови („Планини Ленински", 1953) и песни во кои Алигер се обиде да ја анализира ситуацијата во нејзината земја на реален начин („Твојата победа ", 1944 - 1945 година). Во 1956 година, на собирот на Хрушчов, ги опомена писателите за мешање во политичкиот систем. Забележано е дека Алиџер е единствениот писател кој се изјасни против на настанот. По пензионирањето се извини на нејзиното однесување. Алигер напишала бројни есеи и написи за руската литература и нејзините впечатоци од патувањето („За поезијата и поетите", 1980; „Враќањето од Чиле", 1966).

Нејзин прв сопруг бил композиторот Константин Макаров-Ракитин, кој бил убиен на фронтот во близина на Јарцево во 1941 година по смртта на нивното дете (нивната ќерка Татјана [1940-1974] стана поетеса и преведувач), двојна трагедија што ја остави уништена. Следната година таа имаше врска со авторот Александар Фадејев ; од оваа унија се роди ќерка Марија, која се омажи за Ханс Магнус Ензенсбергер и живееше во странство дваесет години, убивајќи се себеси по краткото враќање во Русија во 1991 година. Вториот и последен сопруг на Алиџер беше службеникот на Централниот комитет Игор Чернунцан (1918-1990). Таа ги преживеа сите сопрузи и деца, умирајќи кратко по нејзината ќерка Марија Ензенсбергер. Маргарита Алигер е погребана во Переделкино покрај нејзините ќерки.

Избрани дела
------------

* Бог рожденија (Година на раѓање) (1938)
* Зоја (1942)
* Вашата победа (1945)
* Големи очекувања
* Двајца (1956)
* Ленински Гори (Ленин Хилс)
* Синии (Син час) (1970)

Наводи
------

1. 1 2  Brown, Archie (1991). *The Soviet Union: A Biographical Dictionary*. NY: Macmillan. стр. 10. ISBN 0-02-897071-3.
2. ↑  selected; introduction, with an; Todd, by Yevgeny Yevtushenko ; edited by Albert C.; Weissbort, Max Hayward, with Daniel (1993). *Twentieth century Russian poetry : silver and steel : an anthology* (1. изд.). New York: Doubleday. ISBN 0385051298.

Надворешни врски
----------------

* Поезија на Маргарита Алигер
**Емруш Сума** (албански: *Emrush Suma*; Димце, СФРЈ, денес Косово, 27 мај 1974

) е поранешен член на ОНА.

Извесно време живел во Франција. Учествувал во студентските нереди во Приштина во 1997 година. Бил член на КЗК, а подоцна бил назначен за раководител на Одделот за борба против организираниот криминал и шверц во 6 заштитна зона. Од таа позиција целосно го организирал шверцот со оружје, дрога, цигари и луѓе на подрачјето на Блаце, Генерал Јанковиќ, Витина и Прешево, со криминална банда од 30 луѓе. Учествувал во изнудување на финансиски средства за ОВПМБ.

Во текот на воениот конфликт во Македонија бил член на генералштабот на ОНА, како и командант на ОНА во Арачиново. Како водач во Арачиново, бил повреден во главата, и се верува дека заради него било ненавременото повлекувањето на ОНА од Арачиново додека не бил однесен со хеликоптер на НАТО во Косово, во болницата во Бон Стил.

На 24 јули 2001 година бил ставен на македонската црна список на граѓани, а на 27 јули е ставен ѝ на списокот на американскиот претседател Џорџ Буш.

Наводи
------

1. ↑  „македонска црна листа". Архивирано од изворникот на 2011-08-22. Посетено на 2010-12-25.
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2012-03-16. Посетено на 2011-02-18.
**Панајота Даскалопулос** (грчки: *Παναγιώτα Δασκαλοπούλου*) е професор по математика на универзитетот Колумбија, чие истражување вклучува парцијални диференцијални равенки и диференцијална геометрија. На Универзитетот Колумбија, таа исто така работи и како директор на додипломски студии по математика.

Даскалопулос дипломирала на Атинскиот универзитет во 1986 година и го завршила докторатот на Чикашкиот универзитет во 1992 година, под надзор на Карлос Кениг. По посета на Институтот за Напредни Студии, таа се приклучила на факултетот на универзитетот во Минесота во 1993 година, се преселила на Калифорнијскиот универзитет, Ирвин во 1995 година и повторно се преселила во Колумбија во 2001 година. Таа била Гугенхајмов соработник во 2004 година, и поканет говорник на Меѓународниот Конгрес на Математичари во 2014 година. Таа е член на Научниот советодавен комитет на Институтот за истражување на математички науки во Беркли, Калифорнија, за периодот 2013-2017.

Наводи
------

1. 1 2  *Department Directory, Columbia University Mathematics*, Посетено на 2016-01-12.
2. 1 2 3 4  *Profile of Dr. Panagiota Daskalopoulos*, Mathematical Sciences Research Institute, Посетено на 2016-01-12.
3. ↑  Панајота Даскалопулос at the Mathematics Genealogy Project
4. ↑  *Panagiota Daskalopoulos*, Guggenheim Foundation, Посетено на 2016-01-12.
5. ↑  *ICM Plenary and Invited Speakers since 1897*, International Mathematical Union, Архивирано од изворникот на 2017-11-24, Посетено на 2016-01-12.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 73637866
* LCCN: no2007089163
* ISNI: 0000 0001 1671 8525
* GND: 137012616
* SUDOC: 119473909
* BNF: cb165285686 (податоци)
* BIBSYS: 7072711
* MGP: 99704

 |

 |
Две обланди Шнитен
 Принцот Пал Антал Естерхази де Галанта (1786–1866)
**Торта Естерхази** - унгарска торта именувана по принцот Пал Антал Естерхази (1786–1866), член на династијата Етерхази и дипломат на Австриското Царство. Ја измислиле будимпештанските слаткари кон крајот на 19 век и набрзо станала една од најпознатите торти во земјите на Австроунгарската Монархија.[]

Тортата Естерхази се состои од путер-крем зачинет со коњак или ванила, со кој се полнат помеѓу четири и пет слоја тесто од бадеми со целувка (макарон). Тортата е заледена со глазура за фондан и украсена со карактеристична чоколадна шарена шема. Сепак, постојат многу различни варијации на рецепти. Во Унгарија, првичните бадеми се целосно заменети со ореви.

Популарна варијанта, иако не во Унгарија, е обландата Естерхази: додека *тортата* е секогаш со тркалезен облик, *обландите* се прават во квадратен облик. Постојат и други верзии засновани на пандишпан или украсени со кристализирано овошје. Обландата Естерхази е типично многу слатка торта.

Поврзано
--------

* Добош торте
*

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* 
* Esterházy Torte Recipe - Original Esterházy Torta Cake Recipes

1. ↑  The Esterházy cake, Ruszwurm Confectionery
**Борис Бојаџиски** — роден во Охрид во 1915 година. Претставува еден од осноположниците на македонската современа литература за деца. Започнал да се занимава со литература додека бил во учителската академија во Шабац. Подоцна, како учител, напишал неколу приказни за деца. Учителствува по разни села на Охридско и Струшко, сѐ до почнувањето на војната, кога поради болест престанува да работи. Бојаџиски е добитник на бројни награди за неговата литературна активност. Починал во Охрид во 1959 година.

Борис Бојаџиски е еден од првите новинари на весникот „Нова Македонија", каде што зазема најразлични должности, од соработник, репортер до уредник на културната рубрика на весникот.

По ослободувањето на Македонија, Бојаџиски бил еден од првите македонски автори за деца.

Библиографија
-------------

* Милка
* Првите цутови, „Кочо Рацин", 1953
* Чекори што не можеа да запрат
* Над двете езера
* Денес, утре, задутре
* Ронки
* Галебово крило

Извори
------

1. ↑  Котевска, Милка; Лидиjа Мирчевска. *Повоените македонски писатели*. Битола: Универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски". стр. 40.
2. ↑  Осврт кон творештвото на Борис Бојаџиски
3. ↑  „Средба со творештвото на Борис Бојаџиски". Архивирано од изворникот на 2013-02-23. Посетено на 2013-02-24.
*Прием на амбасадорите во Дамаск* (1511) ја прикажува „арапската култура" на Сирија од 16 век како дел од „романтизираниот" ориент
***Ориентализам*** (анг. Orientalism) е книга на Едвард Саид од 1978 г. која имала големо влијание на постколонијалните студии. Во книгата, Саид пишува дека „ориентализмот" е констелација на погрешни претпоставки врз кои се темелат западните ставови кон Блискиот Исток. Ваквите дури и научни дела се оптоварени со „суптилни и сеопфатни евроцентрични предрасуди кон арабо-исламските народи и нивните култури". Тој сметал дека долгата традиција на романтизирани слики на Азија и Блискиот Исток во Западната култура служела како имплицитно оправдание за европските и американските колонијални и империјални амбиции. Саид со иста жестина се спротивставувал на практиката на арапските елити кои ги интернализирале (прифатиле и применувале) идеите на американските и британските колонијалисти за арапската култура.

Досега, што се однесува на САД, би било само благо претерување да се изјави дека муслиманите и Арапите се гледаат или како добавувачи на нафта или како потенцијални терористи. Многу малку од деталите, човечката густина, страста на арапско-муслиманскиот живот се навлезени во свеста дури и на оние чија професија е да известуваат за Арапскиот свет. Наместо тоа имаме серија на груби, есенцијализирани карикатури на исламскиот свет претставени на начин што го прават тој свет ранлив за воена агресија.
Напомена: до почетокот на XIX век, односно до распадот на Отоманското Царство, под Близок Исток се сметал и голем дел од Балканот, кој ја вклучувал и Македонија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  Keith Windschuttle, "Edward Said's "Orientalism revisited," The New Criterion January 17, 1999, accessed January 19, 1999.
2. ↑  Edward W. Said, "Islam Through Western Eyes," *The Nation* April 26, 1980, first posted online January 1, 1998, accessed December 5, 2005.
**Асуман „Асу" Оздаглар** (родена на 16 декември 1974 година) е турски академик .

Раниот живот
------------

Таа е родена во семејството на Исмаил Оздаглар и Захиде Оздаглар на 16 декември 1974 година.  Нејзиниот татко Исмаил Оздаглар бил поранешен државен министер, помеѓу 13 декември 1983 и 15 јануари 1985 година во 45-та влада на Турција,  каде бил осуден и затворен за злоупотреба на министерските овластувања.

Кариера
-------

Таа студирала на отсекот за електротехника на Техничкиот универзитет на Блискиот Исток (METU) во Анкара и дипломирала во 1996 година. Потоа ги продолжила студиите на Технолошкиот институт во Масачусетс (МИТ) во САД и докторирала во 2003 година  Работела како доцент (2003), вонреден професор (2008) и професор (2012) на истиот универзитет. Нејзините истражувачки области вклучувале нелинеарна и конвексна оптимизација, теорија на игри, социјални и економски мрежи, методи за дистрибуирана оптимизација и оптимизација и контрола на мрежата.  Во 2017 година, таа била именувана за нов шеф на Одделот за електротехника и компјутерски науки (EECS) на МИТ. Нејзината претходничка Ананта Чандракасан за нејзе кажала : *„Професорката Оздаглар е инспиративен истражувач и се појави како вистински лидер во областа на теоријата и алгоритмите за оптимизација, теоријата на игри и мрежите".* Нејзината работа, исто така, придонела за проучување на адаптивната динамика на теоријата на игри и вовела алтернативни пристапи кон мрежните игри.

Личен живот
-----------

Асуман Оздаглар е во брак со економистот Дарон Ачемоглу .

1. 1 2  Asu Ozdaglar CV
2. ↑  IDSS Webpage for Asu
3. ↑  Asuman's Official Webpage
4. ↑  Science and technology page (на турски)
5. ↑  Official page of the parliament
6. ↑  Yuce Divan Karari-Official decision of the Turkish parliament (Feb. 14, 1986)
7. 1 2  MIT staff page
8. ↑  MIT news
**„Жонглер"** (англиски: *The juggler*) — филм на режисерот Едвард Дмитрик (Edward Dmytryk) од 1953 година, снимен по сценариото на Мајкл Бланкфорт (Michael Blankfort). Главните улоги ги играат: Кирк Даглас (Kirk Douglas), Мили Витале (Milly Vitale) и Пол Стјуарт (Paul Stewart).

Синопсис
--------

Ханс Мулер, некогашен познат жонглер кој ги преживеал нацистичките концентрациони логори, е еден од илјадниците бегалци кои се доселуваат во Израел по завршувањето на Втората светска војна. Збунет во новата средина, тој инстинктивно напаѓа еден полицаец кој му ги бара документите, а потоа бега во природата. Потоа, тој се доселува во еден кибуц каде се заљубува во младата работничка Ја Ела. Меѓутоа, кога ќе го пронајде детективот, Ханс се забарикадира во колибата, плашејќи се дека ќе го вратат в затвор...

Наводи
------

1. ↑  Žongler, američki film (пристапено на 27.9.2023)
**Обична потполошка** или **обична препелица** (науч. *Coturnix coturnix*) — птица од родот потполошки (*Coturnix*) потсемејството на еребиците (*Perdicinae*) во склоп на семејството на фазаните.

Откога ќе достигнат старост од 6-8 недели, овие видови потполошки се коти на отворена обработлива земја и пасишта ширум сета Европа и Азија, со тоа што положуваат по 6-18 јајца на гнездо на земја. На јајцата им требаат 16-18 дена за да се испилат. Ова е мошне преселничка птица за разлика од речиси сите ловни птици, и презимува во Африка. Ја има и во Македонија.

Ова е мала (17 см) заоблена птица, со кафени пруги и бела надочна линија, и, кај мажјаците, црна брада. Како што прилега на птица-преселница, потполошката има долги крила, за разлика од типично краткокрилите ловни птици.

Ова е земски вид, кој се храни со семиња и инсекти на земјата. Птицата е тешка да се забележи, бидејќи се крие по зеленилото, и се колеба да лета, туку претпочита да ползи. Дури и кога е истерана, потполошката се држи ниско и наскоро потоа се враќа на криење. Често единствениот показател за нејзиното присуство е специфичната повторлива песна на мажјакот. Овие извици ги испушта наутро, навечер и понекогаш ноќе.

Потполошката во големи броеви се лови како дивеч на преминување низ Средоземјето.

Во последни години овој вид бележи пораст на размножувањето во САД и Европа, меѓутоа ова е присутно кај птичарите-аматери.

Потполошката како тема во уметноста
-----------------------------------

* „Петлите и препелицата" - басна на старогрчкиот баснописец Езоп.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Coturnix coturnix*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 јули 2012.
2. ↑  Езоп, *Басне (по Доситеју Обрадовићу)*. Београд: Просвета, 1963, стр. 89.

Галерија
--------

* Потполошка-женкаПотполошка-женка
* Јајца од потполошкаЈајца од потполошка

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Потполошка" на Ризницата ? |
Споменик „Тешкото" во центарот на Скопје
**Тешкото** — оро што се смета за едно од најубавите и најтешките македонски ора. За него е многу напишано и многу зборувано бидејќи претставува важно дело на македонскиот музички фолклор. Географски како и носиите во кои се игра потекнува од областа Галичник во Северозападна Македонија, на планината Бистра.

Во основа потекнува од моментите кога печалбарите заминувале на печалба. Го играле на крајот од селото, на местото каде се разделувале со најблиските пред да се впуштат на патот кон непознатата исцрпувачка работа во туѓина. Но со тек на време прераснува во химна не само на печалбарството туку и на сета тежина и горчина собрана во македонските души низ безбројните векови робување.

Орото претставувало инспирација за многу уметници како за поетот Блаже Конески со поемата *Тешкото* така и за композиторот Тодор Скаловски со хорската композиција *Македонско оро*.

Поврзано
--------

* Оро

Наводи
------

1. ↑  Пановски, Доне (1967). *Вреднувања*. Мисла.
2. ↑  Блаже Конески, *Збор и опит 1*. Скопје: Арс Ламина - публикации, Арс Либрис, 2021, стр. 19-21.

Надворешни врски
----------------

* Тешкото во изведба на КУД Мирче Ацев.
* изведбата на Камерниот оркестар "Скопски Солисти" на "Тешкото" од Глигор Смокварски, фрагмент од балетот "Македонска приказна", аранжман. А. Шурев Архивирано на 15 март 2007 г..
* Македонско и светско оро: Тешкото Архивирано на 21 јануари 2011 г.
* Тешкото - Лазарополе

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски ора |
| --- |
|  |
| Западно играорно подрачје | 
* Тешкото

 |  |
|  |
| Југозападно играорно подрачје | 
* Беранче

 |
|  |
| Јужно играорно подрачје | 
* Бајраче
* Левото

 |
|  |
| Источно играорно подрачје | 
* Копачка
* Осоговка
* Потрчулка
* Ратевка

 |
|  |
| Северно играорно подрачје | 
* Драчевка
* Повратено
* Потрчано

 |

 |
**Хенриета Чета Шевалиер** BEM (2 април 1901 – 9 јули 1973 година), Малтежанка од британско националност, жител во Рим, била критичен јазол во мрежата „ Линија за бегство од Рим "на монсињор Хју О'Флаерти која дејствувала во Ватикан за време на Втората светска војна.. Нејзиниот стан на третиот кат на Виа Империја бил користен како складиште за намирници и за сместување на бегалците кои бегале од фашистичките режими во Европа. Таа во организацијата била позната како „Госпоѓа. М." Потеклото на нејзиниот *nom de guerre* - Дали ова било референца за нејзиниот роден остров Малта, моминското презиме на нејзината мајка или друг фактор - не е познато.

Животот
-------

Шевалие е родена како **Хенриета Сцери** од Емануел Скери и неговата сопруга Марија мома Мамо во Слиема, Малта. Таа се омажила за Томас Шевалие на 15 мај 1920 година во црквата Пресвета Богородица во Слиема. Двојката живеела во Рим, каде што г-дин Шевалие работел како агент за британската туристичка компанија Thomas Cook &amp; Sons, и имале неколку деца. По смртта на нејзиниот сопруг и затворањето на еден од нејзините синови во 1939 година, британската вдовица се нашла заглавена во фашистичката држава на Мусолини и одговорна за благосостојбата на нејзините деца и постарата мајка. Регрутирана во мрежата на О'Флаерти, Шевалие во суштина ѝ дала на О'Флаерти *карт бланш* да го користи нејзиниот стан како магацин и безбедна куќа за луѓето кои бегаат од фашизмот. И покрај неколкуте блиски гребнатинки - вклучително и онаа која една од нејзините ќерки, Џема, ја сокрила од Шевалие - и биле под постојан надзор од страна на Хитлеровите *Sicherheitsdienst*, Шевалие и нејзиното семејство ги продолжија своите тајни активности под постојан ризик од смрт додека не биле евакуирани од мрежата на О'Флаерти еден по еден до фармата на периферијата на градот каде што го живееле остатокот од војната криејќи се.

Во 1945 година, Шевалие била награден со медал на Британската империја (БЕМ) за нејзините извонредни напори да им понуди светилиште на оние на кои им е потребна. Нејзините напори се заслужни за директно нудење помош на 4.000 луѓе за време на војната.

Шевалие починала во родната Малта на 9 јули 1973 година и е погребана на гробиштата Санта Марија Адолората. Спомен-градината е засадена во нејзина чест во Музејот за воздухопловство на Малта и била отворена на 24 ноември 2012 година

Наводи
------

1. 1 2 3  Debono, Charles (2014-02-09). „Maltese escape committees and the Dodecanese setback". *Times of Malta*. Посетено на 2019-10-18.
2. 1 2  „Henrietta *Chetta* Chevalier B.E.M. - Spy, Nurse, Housewife - A Tribute". *WW2Talk*. 2018-10-08. Посетено на 2019-10-18.
3. ↑  Goldstein, Norm (2019-07-26). „Vatican Intrigue: Priest Outwits Nazis". *HistoryNet*. Посетено на 2019-10-18.
4. 1 2 3  Dalmas, Maria Rossella (2012-06-12). „An unsung hero of wartime". *Times of Malta*. Посетено на 2019-10-18.
5. ↑  Malta Independent 3 Feb 2013
6. ↑  Malta Aviation Museum: Henrietta Chevalier Memorial Garden

Надворешни врски
----------------

* Henrietta "Chetta" Chevalier на Find a Grave (англиски) – includes a photograph of her grave and headstone
**Пица пуљезе** (италијански: ***Pizza pugliese***) ― врста пица во италијанската кујна, подготвена со домат, кромид и моцарела. Именувана е по регионот Апулија (на италијански наречен „Пуља"). Не треба да се меша со пицата барезе, месната баринска варијанта на подготовка на тестото за пица, која има тенденција да биде потенко и покрцкаво од пицата наполитана.

Варијации
---------

Постојат варијации, во кои може да бидат додадени различни кашкавали и состојки. Некои верзии може да користат и оригано, маслинки и капари како состојки, а некои може да ја изостават употребата на сос за пица и да заменат половина од моцарелата со кашкавалот проволоне што е исечено или рендано. Некои верзии може да користат кашкавал пекорино.

Поврзано
--------

* Список на видови пица по држава
* Список на јадења од домати

Наводи
------

1. ↑  *Wine Enthusiast, Volume 21, Issues 1-7*. Wine Enthusiast. 2007. стр. 475.
2. ↑  Bonanomi, Erminio (2011). *Oggi pizza!* (италијански). стр. (unlisted). ISBN 9788872034781.[*мртва врска*]
3. ↑  „A List of the Most Popular Italian Pizzas". The News Channel. 5 декември 2010. Архивирано од изворникот на 2014-09-10. Посетено на 2023-09-21.
4. ↑  Maresca, Tom; Darrow, Diane (2000). *La Tavola Italiana*. Akadine Press. стр. 256. ISBN 1888173394.
5. ↑  Jacobson, Max (23 август 1990). „Half-Moon Designs, Pizzas That Shine: Mezzaluna". *Los Angeles Times*. Посетено на 21 септември 2023.
**Ye Cracke** (изговорено: Д Крек) ― паб на улицата Рајс покрај улицата Хоуп во Ливерпул, Англија. Името е на старoанглиски јазик. И покрај името, „Ye Cracke" е всушност паб од 19 век. „Воената канцеларија" е мала просторија во пабот, која е неговиот најстар дел и некогаш била користена за дискутирање на делови од Бурската војна.

Збирка од околу 20 цртежи на месни згради се прикажани на ѕидот и сите датираат од доцните 1960-ти. Има историски врски со „Битлси" затоа што бил често посетуван од Џон Ленон и неговата девојка Синтија кога биле во уметничкото училиште, како и бендот „The Quarrymen", на кои им виси плакета во барот. Лекарите Томас Сесил Греј и Џон Халтон ги осмислиле техниките опишани во нивната книга од 1946 година, „*Миљоказ во анестезија*", додека биле во пабот.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2012-03-11. Посетено на 2021-01-28.
2. ↑