***Стокхолмс-Тиднинген*** (што значи *Стокхолм тајмс* на англиски) бил утрински весник на шведски јазик објавен во Стокхолм, Шведска, помеѓу 1889 и 1984 година со прекин од 1966 до 1981 година. Тој бил еден од главните дневни весници во земјата заедно со *Дагенс Нихетер* и *Афтонбладет* во 1960-тите.

Историја и профил
-----------------

 Андерс Јерлинг, основач на *Стокхолмс-Тиднинген*
*Стокхолмс-Тиднинген* бил основан од Андерс Јерлинг во 1889 година. Весникот бил со седиште во Стокхолм. Во својата рана фаза имаше три изданија: утринско, вечерно и провинциско издание. Меѓутоа, во 1890 година продолжиле само две изданија.

Со цел да се добие поголема читателска публика, цената на *Стокхолмс-Тиднинген* беше задржана ниска, а неговата содржина вклучувала популарни и концентрирани вести. Весникот имаше тираж од 10.000 примероци во 1890 година и 42.000 примероци во 1894 година. Во 1900 година има тираж од повеќе од 100.000 примероци. Така, тој станал првиот шведски весник кој го надмина тој обем на тираж и бил првиот весник со масовен тираж во земјата. Весникот го задржа високото ниво на тираж во 1920-тите. 

На 19 септември 1931 година, *Стокхолмс Дагблад се* споил со *Стокхолмс-Тидинген*. Весникот заедно со *Стокхолмски Дагблад*, *Свенска Дагбладет* и *Афтонбладет* го купи Торстен Кројгер. Поточно, тој стана сопственик на *Стокхолмс-Тидинген* и *Афтонбладет* во 1932 година И двата труда ја поддржуваа Либералната партија под сопственост на Кројгер до 1956 година кога тој ги продаде на шведската конфедерација на синдикати.

По промената на сопственоста, *Стокхолмс-Тиднинген* стана поддржувач на социјалдемократскиот став. Е.Б. Ринман, Свен О. Андерсон и Андерс Јохансон се меѓу главните уредници на дневниот весник. Елсе Клин објавувал написи поврзани со модата во весникот од 1910-тите до 1950-тите под името на Гвен.

Во 1966 година, непосредно пред своето прво затворање, *Стокхолмс-Тидинген го* смени својот формат на таблоид за да го зголеми својот тираж, а Гунар Фредриксон бил назначен за главен уредник. Сепак, овие промени не функционирале и трудот престанал да се објавува на 27 февруари 1966 година.

Во октомври 1981 година, *Стокхолмс-Тидинген* бил повторно објавен и бил во сопственост на Социјалдемократската партија. Сепак, таа била затворена во 1984 година.

Наводи
------

1. ↑  Gert Hekma; Alain Giami (14 May 2014). *Sexual Revolutions*. Palgrave Macmillan. стр. 26. ISBN 978-1-137-32146-6.
2. ↑  *Newspapers in International Librarianship: Papers Presented by the Newspaper Section at IFLA General Conferences*. Walter de Gruyter. 1 January 2003. стр. 18. ISBN 978-3-11-096279-6.
3. 1 2  Byron J. Nordstrom (2010). *Culture and Customs of Sweden*. ABC-CLIO. стр. 84. ISBN 978-0-313-34371-1.
4. ↑  Lennart Schön (27 April 2012). *An Economic History of Modern Sweden*. Taylor & Francis. стр. 369. ISBN 978-1-136-33850-2.
5. 1 2  Karl Erik Gustafsson; Per Rydén (2010). *A History of the Press in Sweden* (PDF). Gothenburg: Nordicom. ISBN 978-91-86523-08-4. Архивирано од изворникот (PDF) на 13 February 2015.
6. 1 2  Mats Deland (2001). *The Social City: Middle-way Approaches to Housing and Suburban Governmentality in Southern Stockholm 1900 - 1945*. Mats Deland. стр. 257. ISBN 978-91-88882-17-2.
7. ↑  Marie Söderberg (March 2004). „The Series Novels at the End of the 19th Century. A Comparison between Japanese and Swedish Newspapers" (Working Paper). *The European Institute of Japanese Studies*. Посетено на 20 December 2014.
8. ↑  Stig Hadenius; Lennart Weibull (1999). „The Swedish Newspaper System in the Late 1990s. Tradition and Transition" (PDF). *Nordicom Review*. **1** (1).
9. ↑  M. Ellefson (2011). „Remapping Journalism History: Development of the Press in the Swedish Empire and Its Former Colonies Finland, Estonia and Livonia until the Early 20th Century" (PDF). *Medien & Zeit*. **26** (4). ISSN 0259-7446.
10. 1 2 3  „The Hierta epoch, 1830-1851". *Aftonbladet*. Посетено на 20 December 2014.
11. 1 2  Tor Sellström (1999). *Sweden and National Liberation in Southern Africa: Formation of a popular opinion (1950-1970)*. Nordic Africa Institute. стр. 87. ISBN 978-91-7106-430-1.
12. ↑  Elisabeth Elgán; Irene Scobbie, уред. (2006). *Historical Dictionary of Sweden* (Third. изд.). Rowman & Littlefield. стр. 193. ISBN 9781442250710.
13. ↑  Wilfrid Fleisher (1956). *Sweden, the Welfare State*. New York: John Day. стр. 161. ISBN 978-0837166117.
14. ↑  Frederic Fleisher (August 1966). „The Swedish Press Subsidy Plan and the Collapse of Stockholms-Tidningen". *International Communication Gazette*. **12** (3). doi:10.1177/001654926601200204.
15. ↑  Nick Couldry; James Curran (1 January 2003). *Contesting Media Power: Alternative Media in a Networked World*. Rowman & Littlefield. стр. 93. ISBN 978-0-7425-2385-2.
16. ↑  Klaus Misgeld; Karl Molin (1 November 2010). *Creating Social Democracy: A Century of the Social Democratic Labor Party in Sweden*. Penn State Press. стр. 112. ISBN 978-0-271-04344-9.
17. ↑  John Vinocur (18 October 1981). „New paper starts in Swedish capital". *The New York Times*. Stockholm. Посетено на 20 December 2014.