recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Во номенклатурата на транспортното инженерство, **лента во спротивна насока** или **контранасока** е лента во која текот на сообраќајот е во спротивна насока од околните ленти.

Лентите во спротивна насока често се користат за велосипеди или брз автобуски транзит на она што инаку би биле еднонасочни улици.

Велосипедски ленти во спротивна насока
--------------------------------------

Велосипедска лента во спротивна насока во Кан, Франција
„Контранасока" или лентa во спротивна насока е чест дел од пристојната велосипедска инфраструктура и често се појавува на еднонасочни улици. Стандардниот пример е таков што автомобилскиот и другите типови моторен сообраќај може да имаат само една коловозна лента, додека од двете страни постојат велосипедски ленти; една којашто оди во иста насока како моторниот сообраќај, а друга (контранасочна лента) којашто им овозможува на велосипедистите да се движат безбедно и во спротивна насока од автомобилите. Ова е дозволено кога патот не е доволно широк за две ленти за автомобилски сообраќај, но постои доволно простор за да се овозможи дополнителна велосипедска лента; и без тоа велосипедистите би биле принудени да прават долги и можеби небезбедни заобиколувања.

Другиот случај е сличен како случајот погоре со тоа што постои само една велосипедска лента, лентата во спротивна насока, и велосипедите кои се движат во иста насока како автомобилите ја споделуваат автомобилската лента. Ова решение е посоодветно за многу тесни патишта или патишта со неоптоварен сообраќај.

Сообраќаен знак во Рен, што означува улица која е еднонасочна за моторни возила, но двонасочна за велосипеди
Во Белгија од 2005 година, а во Франција од 2010 година, основната позиција во градовите е еднонасочните улици да бидат достапни за возење велосипед во која било насока, на француски јазик познато како *sens unique limité (SUL)*. Во овој случај, лентата во спротивна насока е често обележана со боја, со точкести бели линии и идеограми на велосипед, или по целиот тек на улицата ако е прометна, или повообичаено само на крстосници.

Во Холандија, повеќето еднонасочни улици се двонасочни за велосипедисти[]иако ова не е секогаш означено со лента во спротивна насока. Ова е означено како „еднонасочна улица, освен за велосипедисти". 

Возењето велосипед во спротивна насока често се асоцира со повисок ризик од судир, но онаму каде што е соодветно оценето, возењето во спротивна насока всушност го намалува ризикот од судири.

Наводи
------

1. ↑  „Contra-flow bike lane with separator". City of Sydney. Посетено на 27 March 2012.
2. ↑  Vandenbulcke, Grégory; Thomas, Isabelle; Int Panis, Luc (July 2013). „Predicting cycling accident risk in Brussels: an innovative spatial case-control approach". *Accident Analysis and Prevention*. doi:10.1016/j.aap.2013.07.001.
**Кемниц** (германски: *Chemnitz*) или **Каменица** (горнолужички: *Kamjenica*) река во Саксонија, Германија, десна притока на Цвикауер Мулде. Му ги има дадено името на градот Кемниц, каде се создава од помалите реки Цвениц и Виршниц. Се влева во Цвикауер Мулде, близу Векселбург, јужно од Рохлиц и има вкупна должина од 75 километри.

Името на реката е германизирана варијанта на изворниот словенски топоним *Каменица*.

Поврзано
--------

* Список на реки во Саксонија

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Саксонија статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Кенан Таировски - Кени** ( 1945
, Царев Двор, Ресенско - 11 јули 2017

, Ресен) — македонски пејач на народна музика, кој најголемата слава ја имал во седумдесеттите години во поранешна Југославија. На музичката сцена бил скоро половина век.

Животопис
---------

Таировски е роден во 1945 година во преспанското село Царев Двор, каде и завршил основно образование. На почетокот на шеесеттите години заминал за Белград, кај својот постар брат Нихат. На предлог на тогашниот Наставнички совет на основното училиште „Браќа Миладиновци" во Царев Двор, Таировски своето образование го продолжил во средното музичко училиште во Белград, каде неговиот музички талент и убавиот глас, набргу биле забележани од тогашните продуцентски куќи и композиторите. Будимир Јовановиќ Буцо бил текстописец на песната "Свири ми стари циго", што всушност е и прва снимена сингл-плоча на Кенан Таировски во 1968 година. A, како најпознати и високотиражни продадени плочи ќе бидат песните "Фикрија" и "Едита", чиј автор е самиот Таировски.
Во тоа време, Таировски станал ексклузивец на дискографската куќа "Југотон" од Загреб, за која снимил 3 лонг-плејки и 14 сингл-плочи. Одржал голем број концерти на коишто другарувал и пеел со Мирослав Илиќ, Вера Матовиќ, Нада Топчагиќ и др.

Во Македонија, Таировски издал 35 ЦД-а, а посебно се наметнал со песните „Дано Данице, преспанска убавице", „Жане жанина", „Играј чочек битилчанко", „Преспо моја", „Царе мори". Текстовите на овие и многу други песни се напишани од неговиот искрен пријател и долгогодишен соработник, доајенот на преспанското новинарство Ѓорги Ѓоргиевски. Од останатите песни, постои и песна напишана и испеана за трагично загинатиот претседател Борис Трајковски, за којашто текстот го напишал самиот Кенан, како и онаа посветена на Тоше Проевски "Ти ангелу славен", на текст на Ѓорги Ѓоргиевски.

Во својата богата музичка кариера Кенан Таировски реализирал и повеќе турнеи во прекуокеанските земји. 15 турнеи остварил во Австралија, 5 во САД и безброј турнеи низ Европа. При секоја нова турнеја во Австралија, нашите иселеници го пречекувале со црвено знаме на кое пишувало "Кралот Кени". Особено популарна песна во Австралија била неговата песна "Жане жанина", којашто во 1994 година го добила престижното признание за најслушана песна на новиот континент.

Богатата, 47-годишна музичка кариера на Кенан Таировски била одбележана со голем музички концерт, насловен „Преспа за Кенан", кој се одржал на 5 август 2015, во Спортската сала во Ресен, а на кој настапиле познатите музички имиња: Таше Каранфиловски, Благоче Стојановски - Туше, Елена Велеска, Групата "Персиди", Оливер Христовски, Сашко Завевски, Бади Беќир, Петар Нечовски, Атина Апостолова, Круме Спасовски, Горан Алачки, како и културно-уметничките друштва "Таше Милошевски" и "Кардешлик" од Ресен.

Починал во Ресен на 11 јули 2017 година.

Наводи
------

1. ↑  „*Преспа пееше за Кенан Таировски*". Архивирано од изворникот на 2015-08-10. Посетено на 2017-07-12.
2. ↑  „*Почина македонската фолк легенда Кенан Таировски*". Архивирано од изворникот на 2017-07-19. Посетено на 2017-07-12.
**Изоеластична функција** (понекогаш се среќава и како **константна функција на еластичност**) — функција во математичката економија којашто се одликува со константна еластичност. Еластичноста го претставува односот на процентуалната промена на зависната променлива во однос на процентуалната промена на независната променлива.

За коефициент на еластичност {\displaystyle r}, функцијата во општ облик гласи:

{\displaystyle f(x)={kx^{r}},}
каде што {\displaystyle k} и {\displaystyle r} се коснтанти. Еластичност {\displaystyle E} по дефиниција може да се пресмета со помош на формулата:

{\displaystyle {\text{E}}={\frac {\partial f(x)}{\partial x}}{\frac {x}{f(x)}}={\frac {\partial {\text{ln}}f(x)}{\partial {\text{ln}}x}},}
што за оваа функција е еднакво на {\displaystyle r}.

Примери
-------

### Функција на побарувачката

Пример на изоеластична функција во микроекономијата е константната еластична функција на побарувачката, во којашто {\displaystyle p} е цената на производот и {\displaystyle D(p)} е количеството побарувано од страна на потрошувачите. За најголем дел на производи, еластичноста {\displaystyle r} е негативна, така што е згодно константната еластична функцја на побарувачката да се запише со негативен предзнак со цел коефициентот {\displaystyle r} да има позитивна вредност или:

{\displaystyle D(p)={kp^{-r}},}
каде {\displaystyle r>0} и истото може да се протолкува како реакција на побаруваното количество без предзнак.

### Функција на корисност со ризик

Константната еластична функција исто така се користи во теоријата на избор при аверзичност кон ризикот, што обично претпоставува дека поединците кои се аверзични кон ризикот ја максимизираат очекуваната вредност на конкавната фон Нојман-Моргенстернова функција на корисност. Во овој случај, со константна еластичност на корисноста во однос на богатството, оптималните одлуки во врска со распределбата на богатството при создавање на порфолиото се независни од износот на богатството на поединецот. Константната еластична функција на корисност во овој случај може да се прикаже како:

{\displaystyle U(x)={\frac {1}{1-\gamma }}x^{1-\gamma }}
каде {\displaystyle x} е богатството и {\displaystyle 1-\gamma } е еластичноста, при што важи {\displaystyle \gamma >0} и {\displaystyle \gamma } ≠ 1. Коефициентот {\displaystyle \gamma } всушност ја претставува релативната аверзичност кон ризикот.

Поврзано
--------

* Изоеластична корисност

Наводи
------

1. ↑  Simon, Carl P.; Blume, Lawrence (1994). *Mathematics for Economists*. New York: Norton. стр. 67. ISBN 0393957330.

Надворешни врски
----------------

* Константна еластичност на кривите на понудата и побарувачката Архивирано на 10 јули 2010 г. (англиски)
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Кастрација на мачка
**Кастрација** или **скопење** — процесот на откинување на половите органи, при што доаѓа до одредени промени и нарушувања кај кастрираната единка (како рамен струк и сл.). Оваа постапка се користи и кај домашните животни (миленичиња). Во човештвото се познати примери на казни со кастрација (најчесто кај мажите). Кастрираните луѓе се нарекуваат евнуси. Кај луѓето на кои кастрацијата била извршена и на тестисите, добиваат неутрална сексуална ориентација поради непостоењето на жлезда која би го лачела машкиот полов хормон, тестостерон.

Поврзано
--------

* Машко обрежување

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85020752
* GND: 4029906-5
* NKC: ph317209

 |

 |
**Исмет Рамиќевиќ** (босански: *Ismet Ramićević*) ( 1960
, Дубница, Сјеница, Србија) — македонски вајар.

Животопис
---------

Рамиќевиќ е роден во 1960 година во селото Дубница, покрај Сјеница, Србија.
Дипломирал во 1984 година на ФЛУ во Скопје, оддел скулптура, во класата на проф. Петар Хаџи Бошков. Член е на Друштвото на ликовните уметници на Македонија од 1987 година. Рамиќевиќ е вработен на ФЛУ како професор по вајарство..

Творештво
---------

Рамиќевиќ е познат како припадник на генерацијата која почнала да создава во 1980-тите, а која ја дефинирала македонската ликовна сцена во 1990-тите. Во своето творештво, Рамиќевиќ претежно применува вертикални форми, трансформирани во поедноставени цилиндрични облици, а често користи синтетички материјали, инсистирајќи на едноставноста на индустриската форма. Тој имал 18 самостојни изложби, и тоа во Скопје, Прилеп, Њујорк, Пловдив и Ниш, како и повеќе групни изложби. Исто така, за своето творештво, тој бил добитник на повеќе награди..

На 28 октомври 2014 година, во галеријата „Чифте-амам" во Скопје била отворена неговата самостојна изложба „Насока".

Наводи
------

1. ↑  „Наставници на ФЛУ". Факултет за ликовни уметности. Посетено на 2010-05-15.
2. 1 2 3  „Насока од Рамиќевиќ во Чифте-амам", *Дневник*, година XVIII, број 5602, вторник, 28 октомври 2014, стр. 22.
3. ↑  „Изложба, Исмет Рамиќевиќ". Блесок. Посетено на 2010-05-15.[*мртва врска*]
4. ↑  Денковска, Александра (21 јули 2009). „По 10 илјади денари за неупотребливи проекти". Нова Македонија. Посетено на 2010-05-15.
**Лакомецот** (науч. *Gulo gulo*) е осамен, лаком месојадец, кој лови ноќе.

Особености
----------

Живее во северните шуми низ светот. Лакомецот е долг 65-90 см, висок 36-45 см, тежи 9-30 кг; бушавата опашка му е долга 13-26 см. Неговото тело е силно и набиено, како тело на мечка, а прекриено е со долго, густо крзно. Лакомците се мошне агресивни и храбри борци. Благодарејќи на силните раце и нозе и широките стапала можат брзо да трчаат по снег. Освен тоа, можат да се качуваат по дрвја и извонредно пливаат. Можне се издржливи, и одеднаш можат да претрчаат 10-15 км, а дневно претрчуваат и по 50 км. Нивната исхрана е разновидна, се хранат со елени, зајци, глодачи и птици, но и со јајца и бобинки, како и со мрша. Лакомците не спијат зимски сон, туку се активни преку целата година. Брлози прават меѓу корења, под карпи или ги копаат во снежни наноси. Женките котат млади дури еднаш во две години, а потоа 8-10 недели ги хранат со своето млеко и остро ги бранат.

Наводи
------

1. ↑  Возенкрафт, В. К. (16 ноември 2005). Вилсон, Д. Е. и Ридер, Д. М. (уред.). *Mammal Species of the World* (Трето издание. изд.). Johns Hopkins University Press. ISBN 0-801-88221-4.CS1-одржување: повеќе имиња: список на уредници (link)
2. ↑
***„Ладнокрвниот"*** (англиски: *In Cold Blood*) - американски филм од 1967 година, во режија на Ричард Брукс (Richard Brooks), кој е автор и на сценариото, засновано врз истоимениот роман на Труман Капоти. Главните улоги ги толкуваат: Роберт Блејк (Robert Blake), Скот Вилсон (Scott Wilson), Џон Форсајт (John Forsythe) и Пол Стјуарт (Paul Stewart). Филмот имал четири номинации за „Оскар": режија, најдобро адаптирано сценарио, камера (Конрад Л. Хил) и оригинална музика (Квинси Џонс). Исто така, филмот бил номиниран и за „Златен глобус". Некои од сцените се снимани на локациите каде се случиле вистинските настани, поточно во Гарден Сити и Холкомб Канзас, вклучувајќи ја и куќата на Клатери. Иако во некои делови филмот е верен на романот, Брукс го има додадено фиктивниот карактер на „Известувачот" (го игра Пол Стјуарт). Овој филм е првиот комерцијален филм во САД во кој се користи зборот „срање" (анг.: *shit*).

Синопсис
--------

Есента 1959 година, во руралното подрачје на Канзас, се среќаваат поранешните затвореници Пери Смит (го игра Блејк) и Дик Хикок (го игра Вилсон). Тие решаваат да го ограбат домот на богатото семејство Клатер. Ноќта, тие упаѓаат во куќата, но не успеваат да го пронајдат сефот. За да ги отстранат сведоците, Смит и Хикок го убиваат целото семејство, а утредента полицијата ги пронаоѓа телата на убиените и веднаш ја започнува истрагата...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Hladnokrvno ubojstvo, američki film (пристапено на 16.4.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 316752207
* LCCN: no2013025854
* GND: 4845622-6
* BNF: cb16457529h (податоци)

 |

 |
Лажичка, Русија, крајот на 17 век
**Лажичка** — мала лажица со крст на крајот од рачката, што се користи во византискиот обред за причестување од путирот на верниците. Покрај дискосот, путирот и ѕвездата, лажичката е направена од злато, сребро, калај или метални легури кои не оксидираат.

За време на службата, само свештениците смеат да го допрат. Исклучок е само ако некој ги прими Светите Дарови за време на причестувањето. Употребата на лажичка за време на причестувањето на верниците го симболизира посредништвото на црквата во нивната духовна исхрана. Без употреба на лажичка се причестува свештенството, кое како и апостолите ги прима Светите дарови посебно (т.е. без мешање на Телото и Крвта). Само ѓаконот, кога ги прима Светите дарови по Литургијата, со лажица ги зема честичките од Даровите од путирот со лажичка.

Времето на појавување на лажичката е дискутабилно. Според Јован Мејендорф, лажичката се појавила во византискиот литургиски обред во VII век. Првиот документиран доказ за употребата на таков прибор е поврзан со Константинополскиот собор во 861 година. Можеби лажичката била воведена за да се спречи случајно пролевање на симболичната „крв на Христос" во храмовите.

Наводи
------

1. ↑  Лжица
2. ↑  J. Meyendorff. Imperial Unity and Christian Divisions: The Church 450—680 A.D. Crestwood, 1989. P. 74.
3. ↑  *Византиска причесна лажичка: преглед на факти* (*Robert F. Taft, S.J.* "Byzantine Communion Spoons: A Review of the Evidence," // Dumbarton Oaks Papers 50 (1996) 209-238.)

Надворешни врски
----------------

* The Holy Spoon and Proper Hygiene article by the Orthodox Research Institute
Малте Мор.
**Малте Мор** (германски: *Malte Mohr*, Бохум, 24 јули 1986 ) е германски атлетичар и специјалиста за скок .

Кариера
-------

Првпат бил ставен во најдобриот состав на Германија во март 2009 година во Торино на Европското првенство во сала, а потоа во јуни на Европското тимско првенство 2009 година и во август на Светско првенство на отворено во Берлин.

На 13 март 2010 година во Доха, Малте Мор го постигнал својот најуспешен настап на Светското првенство во сала, освојувајќи сребрен медал со скок од 5,70 метри зад австралискиот Стефан Хукер и пред својот сонародник Александар Стро .

Тој бил елиминиран во квалификациите на Европското првенство во 2010 година во Барселона, а во Дијамантската лига 2010, го освоил второто место зад Французинот Рено Лавунија, вклучувајќи го и првото место во Шангај ( 5.70 ), а на завршниот состанок во Брисел, каде со скок од 5,85 метри поставил личен рекорд.

Следната година започнала серија на добри резултати во сала. Првиот бил на митингот на 8 февруари во Левинија, вториот ( 5.75 м ) зад Рено Лавунија ( 5.90 м ), за поправка на личниот рекорд (5.85 м) во Диселдорф двапати подоцна, и (5.86 м ) во Потсдам. Во почетокот на март тој го освоил вториот медал на големи натпревари, бил трет во Париз на Европското првенство во сала.

Поважни резултати
-----------------

| Година | Конкуренција | Град | Пласман | Резултатот |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 година | Европско првенство во сала | Торино, Италија | 10 кв. | 5.65 |
| Европски тим атлетско првенство - Супер лига | Леирија, Португалија | 2 | 5.75 |
| Светско првенство на отворено | Берлин, Германија | 14 | 5.50 |
| 2010 година | Светско првенство во сала | Доха, Катар | 2 | 5.70 |
| Европско отворено првенство | Барселона, Шпанија | 17 кв. | 5.50 |
| 2011 година | Европско првенство во сала | Париз, Франција | 3 | 5.71 |
| 2013 | Европско првенство во сала | Гетеборг, Шведска | 3 | 5.76 |
| 2014 | Светско првенство во сала | Сопот, Полска | 2 | 5.70 |

Наводи
------

1. ↑  Compte-rendu du saut à le perche de la Ligue de diamant 2010 Архивски примерок на Семрежниот архив (англиски)
, Посетено на 12. 4. 2013.
**Искра** било политичко-општествено и литературно списание. Се печатело во Солун од 1 декември 1911 до 15 септември 1912 година. Излегувало двапати месечно (освен јули и август). Го уредувале: Георги Баждаров (одговорен уредник и сопственик), Борис Мончев, Кирил Прличев, Атанас Разбојников и Симеонов. Било печатено во печатницата на Коне Самарџиев. Има богата содржина од написи за внатрешнополитички прашања, актуелна хроника, литературни прилози, рецензии, библиографија и др. Објавени се вкупно 15 броја. Се залагало за зголемување на самоуправните права на општините, казите и вилаетите.

Наводи
------

1. ↑  *Д-р Боро Мокров, Развојот на македонскиот печат и новинарство (од првите почетоци до 1945 година), Скопје, 1980, 244-245.*
2. ↑  *Д-р Боро Мокров - М-р Томе Груевски, Преглед на македонскиот печат (1885-1992), Скопје, 1993, 56.*

Надворешни врски
----------------

* „Искра", год. 1, кн. 3, 1 јануари 1912[*мртва врска*]
**Искра Димитрова** (родена 1965 година, во Скопје) - македонска мултимедијална уметница.

Таа дипломирала на насоките Филозофија и Вајарство на Универзитетот Св. Кирил и Методиј.

Својата работа ја претставувала на самостојни изложби и инсталации во Скопје, Вршац во Југославија, Загреб во Хрватска, Рочдејл во Англија, Токио, Јокохама и Медисон, Јужна Дакота. Нејзините дела се вклучени во Биеналето во Венеција (1999) и на меѓународни изложби во Марибор, Селеста, Солун, Лариса и Провиденс, Род Ајленд .

Наводи
------

1. 1 2 3  „Iskra Dimitrova". Brooklyn Museum.
2. ↑  *Contemporary art of central and eastern Europe*. Council of Europe. 1997. стр. 57. ISBN 9287134375.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 55033780
* LCCN: no98125524
* GND: 122601173
* RKD: 361820

 |

 |
**„Македонска Искра"** е прв македонски весник во Австралија, кој излегувал од 1946 година до 1957 на почеток во Перт, а потоа и во Сиднеј и Мелбурн. Се печатил еднаш во месецот на македонски и англиски јазик, на кирилица и латиница. Негови автори се Лори Малко и Киро Ангелков со помошта на Мајкол Велоски, Стојан Србинов и Наум Шарин во Перт, а во Мелбурн Ристо Алтин и Стојче Стојчев.

Надворешни врски
----------------

Архива на Македонска Искра на интернет Архивирано на 8 јуни 2008 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Искра Донева** (20 јули 1983, Скопје) — македонска поетеса.

Животопис
---------

Искра Донева е родена на 20 јули 1983 во Скопје, каде завршила основно образование и природно-математичка гимназија. Дипломирала на Филолошкиот факултет „Блаже Конески" во Скопје, а на истиот факултет се запишала и на постдипломски студии. Таа е член на поетскиот кружок „Мугри", како и на клубот „Унеско: Живите јазици - прозорец кон светот".

Творештво
---------

Искра Донева започнала да пишува и да објавува поезија на седумгодишна возраст. Во 2000 година излегла нејзината прва збирка поезија „Говорот на срцето". Исто така, таа објавувала поезија и во списанијата: „Огледало", „Феникс", „Мравка", „Спектар", „Наше писмо", како и во електронските списанија „Мираж" (www.mirage.com.mk) и „Литернет" (). Во 2006 година ја објавила првата збирка со хаику-поезија „Кој ќе ги згрее птиците", а во 2009 година излегла и втората збирка со хаику-поезија „Небеска раскрсница". Нејзини песни се преведени на англиски, полски, бугарски и француски јазик, а таа се занимава и со превод од англиски и француски јазик.

Наводи
------

1. 1 2  Искра Донева, *Небеска раскрсница*, Магор, 2009, стр. 106.
**Италијански културен институт во Лондон** (италијански: *Istituto Italiano di Cultura*) се наоѓа на плоштадот Белграв бр.39 во Белгравија, Лондон. Институтот ја промовира италијанската култура и организира настани во свои простории, вклучувајќи изложби, концерти и состаноци. Исто така, го поддржува учењето италијански јазик преку поставување на групни часови. Се занимава со многу активности на друго место во ОК. Има библиотека, внатрешно кафуле и други објекти достапни за оние кои се вклучени во нејзините активности. Различни видови на членство се достапни за поединци и организации.

Надворешни врски
----------------

* Веб-страница на Италијанскиот културен институт[*мртва врска*]

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Поглед кон Малтепе
Локација
**Малтепе** е област во предградието на Истанбул, Турција помеѓу Картала и Кадиќој, на Мраморно Море. Во текот на минатиот век, овој регион бил дом на богатите жители на градот. Во последните неколку години, во населбата биле изградени голем бој на објекти. Овде во минатот се наоѓала и познатата плажа Малтепе, но денеска таа е затворена главно поради пренатрупеноста од население. Од бреговите на оваа населба директно се гледаат Принцевските Острови.

Населението на населбата драстично се зголемило изградбата на Босфорскиот мост. По мостот до населбата поминуваат голем број на автобуси, микробуси а во водата се движат и фериботи. Генерално, денеска населбата е поевтина за разлика од Ејуп на пример, и таа е главно атрактиван за младите семејства. За време на земјотресот од 1999 година, Малтепе претрпел големи штети, главно во големите објекти, по кое цените на имотите значително се намалила. Сепак, во последните две години, цените го достигнале очекуваниот пораст.

### Наводи

### Надворешни врски

* Maltepespor Архивирано на 26 април 2009 г.
* Maltepe İlçesi Web Rehberi
* Maltepe Belediyesi Архивирано на 17 септември 2011 г.
* T.C. İstanbul Valiliği Архивирано на 16 јули 2011 г.
* T.C. İstanbul Valiliği (Galeri İstanbul) / İstanbul Maltepe fotoğrafları[*мртва врска*]
* Cumartesi Pazar dergisi

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населби во Истанбул |
| --- |
|  |
| 
Авцилар • 
Багчилар • 
Бахчеливлер • 
Бакирќој • 
Бајрампаша • 
Бешикташ • 
Бејоглу • 
Бујок чекмеџе • 
Бејкоз • 
Каталџа • 
Еминону • 
Ејуп • 
Есенлер • 
Фатих • 
Газиосманпаша • 
Ѓунѓурен • 
Кадиќој • 
Каѓитан • 
Картал • 
Кучукчекмеџе • 
Малтепе • 
Принцевски Острови • 
Пендик • 
Саријер • 
Силиври • 
Султанбегли • 
Шиле • 
Шишли • 
Тузла • 
Умранги • 
Усќудар • 
Зегтинбургу • 
 |

 |

Координати: 40°56′57″ N; 29°10′27″ E﻿ / ﻿40.949047° СГШ; 29.174109° ИГД﻿ / 40.949047; 29.174109
**Климент Малевски** (роден на 10 октомври 1917

 година во Струга - починал на 18 јули 2002

 година во Скопје) — македонски протојереј-ставрофор, член на Иницијативниот одбор за организирање на Македонската православна црква и учесник на црковнонародните собори за возобновување на Охридската архиепископија и прогласување на автокефалноста на Македонската православна црква (1958 и 1967).

Бил архијерејски заменик на Преспанско-пелагониската епархија. Носител е на повеќе црковни одликувања: од Ерусалимскиот и од Рускиот патријарх, од Атинскиот архиепископ и од Синодот на Македонската православна црква (Светиклиментов орден од Ⅲ ред).

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Малевски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 902. Text "series
" ignored (help)
**Калфа** („чирак, помошник на господарот") — општ термин во Отоманското Царство за жените придружници и надзорници во служба во царската палата.  Девојките почетници морале да чекаат унапредување во ранг на калфа.  Тоа било ранг под *уста*, титулата на водечките административни/надзорни службеници на харемот. Титулите *уста* и *калфа* припаѓаат на терминологијата на османлиската еснафска организација и други хиерархиски организирани корпоративни тела. Официјално како робови или слугинки, овие жени - во зависност од нивниот чин - можеле да имаат значителен авторитет и влијание во нивните должности и генерално биле третирани со голема почит од пониските придружници во харемот, како и од членовите на царското семејство. 

Кај занаетчиите терминот имал сличен ранг: помлад мајстор што допрва треба да добие статус  и да отвори сопствен дуќан.

Царска калфа
------------

Службениците во лична служба на монархот биле наречени хубкар калфалари.  Хазинедар (на турски „благајник") биле калфиза надзорни должности во харемот.  Тие биле рангирани над обичната калфа.  Нивната глава, <i id="mwPQ">хазинедар уста</i>, ја имал втората највисока позиција во службата во харемот, веднаш под госпоѓата управител. 

Значајните жени традиционално се нарекуваат калфи вклучително и Џеври Калфа, робинка која го спасила животот на султанот Махмуд II и била наградена за нејзината храброст и лојалност и назначена за хазинедар уста, главен благајник на царскиот харем, како втора најважна позиција во хиерархијата.

Сопругите на многу султани биле калфи пред нивните бракови.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  
*The Concubine, the Princess, and the Teacher: Voices from the Ottoman Harem*. University of Texas Press. 2010. ISBN 978-0-292-78335-5.
2. ↑  
Berktay, Halil; Koulouri, Christina; Murgescu, Bogdan, уред. (2005). *Ottoman Empire*. Teaching modern southeast European history : alternative educational materials / series editor Christina Koulouri, Center for Democracy and Reconciliation in Southeast Europe, ISBN 9608685729, 9789608685727. **1**. Center for Democracy and Reconciliation in Southeast Europe. стр. 93. ISBN 9789608685734. Посетено на 31 October 2019. Generally, in order to become a master (usta), one had first to be an apprentice (çirak) and then an aid (kalfa).
**Малтер** е леплив градежен материјал кој се користи за да се врзат градежни блокови и да ги пополни празнините меѓу нив. Блоковите може да се камења, тули и др. Малтерот се зацврстува непосредно по поставувањето, што резултира со ригидна структура. Современ малтер е обично направен од мешавина на песок, материјал за врзување како цемент или вар и вода. Малтер исто така може да се користи за да се поправи или соѕида во ѕидарство кога оригиналниот малтер е упропастен.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  „tuckpointing masonry (англиски)[[Категорија:Статии со надворешни врски на англиски]]". Архивирано од изворникот на 2018-01-14. Посетено на 2009-12-22. URL–wikilink conflict (help)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85087378
* GND: 4131237-5
* SUDOC: 027239888
* BNF: cb11932532z (податоци)
* NDL: 00567859
* NKC: ph280620
* BNE: XX544843

 |

 |
Основно училиште и предучилишна зграда
**Италијански институт Леонарди да Винчи** е италијанско меѓународно училиште во Париз, Франција. Нејзините *школа медија* и *лицеј синцео* (помлади и постара гимназија, или гимназија и колеџ од шеста форма), заедно со училишната администрација, заземаат еден кампус во 7-миот арондисман. Основното училиште е сместено во различен кампус во истиот арондисман.

Историја
--------

Во 1932 година, првото италијанско училиште во Париз било отворено на улицата Биксио, а се пресели во авенијата де Фридланд во 1934 година. Училиштето имало главен кампус на Булевар Фаисдере и огранок Винсен до 1937 година, а до 1939 година секој кампус имал 300 студенти, максимален капацитет за секој. Меѓутоа, Втората светска војна го наруши италијанското училиште.

Се пресели на локацијата 12 улица Седилот во учебната 1949-1950 година. Кампусот на основното училиште во Авенија де Вилар бил отворен во 1961 година.

Кампуси
-------

12 улица Седилот, зграда во Арт Нову, е дизајнирана од Жил Лавирот. За прв пат е изградена во 1899 година. На 6 мај 1930 година италијанската влада ја купи зградата. Пред да стане италијанско училиште, се користело како „ Куќа на Италија ". Фашистите го користеле неколку години, пред француската привремена влада да ја заземе сопственоста во периодот по Втората светска војна. Французите ја вратија зградата на Италијанците и таа била отворена како италијанско училиште на 5 ноември 1949 година.

Миријам Ф. Стимпсон, авторка на *Теренски водич за знаменитости на модерната архитектура во Европа*, ја опишала 12 улица Седилот како „Едно од највпечатливите дела на Лавирот во стилот на Арт Нову".

Поврзано
--------

Француски меѓународни училишта во Италија:

* Лицеј Виктор Иго
* Меѓународно француско училиште во Торино

Наводи
------

1. ↑  "L'OFFERTA FORMATIVA ITALIANA NELLA CIRCOSCRIZIONE CONSOLARE DI PARIGI Архивирано на 24 мај 2016 г.." Italian Consulate in Paris. Retrieved on 19 October 2015. "Amministrazione, Scuola Media e Liceo Scientifico 12 rue Sédillot - 75007 Parigi" and "Scuola Elementare 3 bis Avenue de Villars - 75007 Parigi" - See map
2. ↑  "Storia." Istituto Statale Italiano Leonardo Da Vinci. Retrieved on July 8, 2016.
3. ↑  (на италијански) "Scuola italiana di Parigi: 60 anni in rue Sédillot" (Archive) - Italian Embassy in France and the Dante Alighieri Society. p. 8/65.

Понатамошно читање
------------------

* Petroni, Liano (Autumn 1984). „QUELQUES ASPECTS DES LIENS CULTURELS EXISTANT AUJOURD'HUI ENTRE L'ITALIE ETLA FRANCE". *Francofonia* (француски). Casa Editrice Leo S. Olschki s.r.l. (7): 125–132. JSTOR 43015545.

Надворешни врски
----------------

* (на италијански) Istituto Statale Italiano Leonardo Da Vinci
* (на италијански) Lusadi, Tamara. "Scuola italiana di Parigi: costi eccessivi" (Archive). *Corriere della Sera*.
**Италијанската азбука** е писмо што се користи за италијанскиот јазик. Заснована е врз латиницата и има 21 буква. азбуката има 5 самогласки и тоа се *a, e, i, o и u* од кои само *а* има една вредност а додека останатите четири самогласки имаат по две вердности. Буквите C и G ги означуваат гласовите *к* и *г* кога се пред сите останати букви со исклучок на *i* и *е*, тогаш се исговараат како *ч* односно *џ*. Буквата h на почеток на збор е тивка, не се изговара. Буквата Z може да се изговори како *з* или како *ѕ* а додека буквите ZZ се изговараат како *ц*.

Азбука
------

| Буква | Назив | МФА | Македонскатранскрипција | Буква | Назив | МФА | Македонскатранскрипција |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A, a | a | /a/ | а | N, n | enne | /n/ | н |
| B, b | bi | /b/ | б | O, o | o | /o/ *или* /ɔ/ | о |
| C, c | ci | /k/ *или* /tʃ/ | к *или* ч | P, p | pi | /p/ | п |
| D, d | di | /d/ | д | Q, q | cu | /k/ | к |
| E, e | e | /e/ *или* /ɛ/ | е | R, r | erre | /r/ | р |
| F, f | effe | /f/ | ф | S, s | esse | /s/ *или* /z/ | с *или* з |
| G, g | gi | /g/ *или* /dʒ/ | г *или* џ | T, t | ti | /t/ | т |
| H, h | acca | — | — | U, u | u | /u/ *или* /w/ | у |
| I, i | i | /i/ *или* /j/ | и *или* ј | V, v | vi | /v/ | в |
| L, l | elle | /l/ | л | Z, z | zeta | /dz/ *или* /ts/ | ѕ *или* ц |
| M, m | emme | /m/ | м |

Поврзано
--------

* Италијански јазик
* МФА табела за италијански јазик
* Правопис на италијанскиот јазик
* Граматика на италијанскиот јазик
* Фонологија на италијанскиот јазик
* Македонска транскрипција на италијанскиот јазик
**Изменетосредоземна** или **изменетомедитеранска клима** — климатски тип кој настанува по дејство на топлите влијанија кои од југ од Егејското Море, преку долината на реката Вардар, Струмица и Дојранска Котлина, навлегуваат на север. Поголеми влијанија од оваа клима се чувствуваат во Гевгелиско-валандовската Котлина, Дојранската Котлина, до Демир Капија. Слични влијанија таа има и во Струмичко-радовишката Котлина, каде се пробива преку долината на реките Струма и Струмица. Послаби влијанија од оваа клима има во Тиквешката Котлина, Скопската Котлина, како и по долината на реката Брегалница до Кочанската Котлина. Со послабо влијание оваа клима е застапена и во Дебарската Котлина, која тука навлегува од Јадранското Море, по долината на реката Црн Дрим, а делумно и во Охридско-струшката Котлина.

Средната годишна темепратура на воздухот кај изменетосредоземната клима се движи од 14,5°С до 12,5°С, со вредности за средна јулска температура од 23°С до 25°С и средна јануарската температура од над 1,5°С до 3°С.

Во Пелагонија и во Преспа, и покрај јужната географска положба и близината на околните мориња (Егејското и Јадранското Море), а и поради високата надморска височина на која се наоѓаат (од 600 до 1000 м, односно од 853 до 1000 м) и опкруженоста со планини, сепак не се чувствува влијанието на средоземната клима.

Изменетосредоземната клима се одликува со топли и суви лета, и со благи и врнежливи зими. Есента и пролетта не се еднакво изразени, есента е подолга и потопла, а пролетта е покуса и посвежа. Во областа на оваа клима во летните месеци се јавуваат големи топлини (и над 40°С). Снегот, особено во Гевгелиско-валандовската Котлина, се задржува само неколку дена, а височината на снежната покривка изнесува едвај неколку сантиметри.

Количеството на врнежи многу осцилира, со вредноси од 750 мм во Гевгелиско-валандовската Котлина, на 650 мм во Струмичко-радовишката, до 510 мм, односно 490 мм во Тиквешката и Овчеполската Котлина.

Најпознати ветрови кои дуваат во овој климатски тип во Република Македонија се Вардарец и Југо.
Предавањето на Декларација на Климафорум09 на COP15 18 декември 2009 година.
Церемонијата на затворање на Климафорум09.
**Климафорум09** — *Самит за народна клима*, отворена и алтернативна конференција за климата во декември 2009 година, во која учествувале околу 50 000 луѓе. Еколошки активисти од региони во светот кои се најпогодени од климатските промени се собрале во Копенхаген во Климафорум09 со водачи, како што Вандана Шива, основач на Невдања, Нимо Баси, претседател на Пријатели на Меѓународниот Земјата, и автор Наоми Клајн.

Народната декларација на Климафорум09 била формулирана пред и за време на Самитот за народна клима во која се повикува на „ *Промена на системот - не климатски промени* "и била предадена на 15-тата Конференција на страните на Рамковната конвенција на Обединетите нации за климатски промени на 18 декември.

Климафорум09 бил одржан од 7 декември до 18 декември 2009 година во конференцискиот центар DGI-byen, во близина на Централната станица во Копенхаген, како отворен и алтернативен настан за време на UNPCCC COP15. Самитот со над 300 дебати, изложби, филмови, концерти и претстави беше организиран од мрежата Климафорум, широка мрежа на граѓански организации и реализиран со помош на стотици волонтери.

Надворешни врски
----------------

* Народна декларација од Климафорум09 Архивирано на 16 октомври 2015 г.
* Климафорум мрежа Архивирано на 27 октомври 2020 г. (англиски/дански)

Користена литература
--------------------

1. ↑  Monbiot, George (19 декември 2009). "Copenhagen negotiators bicker and filibuster while the biosphere burns". London: The Guardian.. Посетено на 2 октомври 2020.
2. ↑  UNFCCC Webcast (18 декември 2009). "15th Conference of the Parties (COP) 11th Conference of the Parties to the UNFCCC serving as the meeting of the Parties to the Kyoto Protocol (CMP),Copenhagen/Denmark, 18 December 2009, Statements from observer organizations [COP agenda item 10 and CMP agenda item 16"]. UNFCCC.  Архивирано на 14 јули 2011 г.. Retrieved 18 December 2009.
3. ↑  Foreningen Civilsamfundets Klimaforum (12 декември 2009). "A People's Declaration - System change - not climate change". Foreningen Civilsamfundets Klimaforum.  Архивирано на 16 октомври 2015 г.. Посетена на 2 октомври 2020.
4. ↑  Foreningen Civilsamfundets Klimaforum (3 March 2010). "Klimaforum09 - Evaluation Report". Foreningen Civilsamfundets Klimaforum.  Архивирано на 10 септември 2015 г.. Посетена на 2 октомври 2020.
**„Лаење на ѕвездите"** (српски: *Лајање на звезде*) — филм на режисерот Здравко Шотра, првпат прикажан на 1 јануари 1998 година. Главните улоги ги играат: Драган Миќановиќ, Наташа Шолак, Никола Ѓуричко, Велимир-Бата Живојиновиќ, Никола Симиќ и Игор Первиќ.

Опис на филмот
--------------

Дејството на филмот „Лаење на ѕвезди "се одвива во мал провинциски град во 1963. година. Јунаците на оваа духовна приказна се yчениците и наставниците од една провинциска гимназија и одделението IV-2. Нивните случки се препознатливи и блиски на секој кој има претства за среношколскиот живот, ама сепак се и многу лични. Главниот јунак е Михаило Кнежевиќ кој со духот, интелигенцијата и со знаењето се издигнува меѓу останатите ученици, а често и и над професорите. Нему школското знаење не му е проблем, но неговиот проблем е девојката од класот која се обидува да ја освои. Главниот соперник му е брат му, момче кое веќе знае да заработува пари, па училиштето не му е потребно. Тука е и ученикот кој се расфрлува со сила и кога професорот по физичко воспитување фанатично ги тренира за боксерски шампион, сè додека не се врати во престолнината по загубен меч со свиткан опаш. Еден од учениците е „златно дете" за професорите, а умилкувач за другарите. Најмногу се оние кои поседуваат оскудно знаење и се обидуваат да го надоместат со трикови и досетки. Сликовито се претставени ликовите на професорите кои секој на свој начин, е малку „луд". Нервозниот директор не знае што му е потешко: дали да ги смири немирните ученици или лудите професори. *„Учениците ќе си заминат, а професорите ми остануваат"*, се жали директорот.

Наводи
------

1. ↑  „Лајање на звезде". *РТС*. Посетено на 25. 1. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  РТС, In memoriam Милован Витезовић - Лајање на звезде (пристапено на 23.3.2022)
3. ↑  РТС, In memoriam Милован Витезовић - Лајање на звезде (пристапено на 23.3.2022)

Надворешни врски
----------------

* *Лаење на ѕвезди*  на Семрежната филмската база на податоци
**„*Излегол невен Пејо*"** — македонска народна песна. Песната е посветена на овчарот Пејо кој имал трло со овци на Шар Планина, кого некои арамии му го ограбиле трлото и притоа го врзале. Песната има општествен карактер.

Текст
-----

-Излегол невен Пејо по Шар Планина,  

да ми стадо паслo Пејо, на кавал ми свири.  

Везден ми го паслo Пејо, ем до полноќум.

Еј, од полноќум, џанам, стадо ми дотерал,  

ми го затворил џанам во ново трло.  

Пејо ми улегол, џанам, в' нова колиба.

Еј, Пејо седнало, џанам, малку да вечера,  

ми вечерало, џанам, кучиња му лајат.  

Пејо истрчало, џанам, потера дало.

Еј, проклети биле, џанам, клети арамии,  

што ми посилеле они по Шар Планина,  

што му утепале они верни кучиња  

и му сардисале они трло ем колиба.

Му сардисале они трло ем колиба,  

ми го фанале они млад невен Пејо,  

и му врзале они раце наопако,  

му потерале они белото му стадо,  

стадо не ми оди џанам без невен Пејо.

Надворешни врски
----------------

* Излегол невен Пејо (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org
**Лажниот гавијал** (*Tomistoma schlegelii*) познат и под името **Малајски гавијал** е влекач кој живее во слатки води. Наликува на крокодил со многу тенка и издолжена муцка слична на гавијалот, одкаде го добива и името.

Особености
----------

Поради морфолошките одлики, ова животно долго време било класифицирано во фамилијата *Crocodylidae*, но со најновите имунолошки истражувања се покажало дека е всушност многу поблизок до гавијалот отколку што се мислело претходно. Денес заедно со фосилните роднини од *Maroccosuchus* се ставени во фамилијата *Gavialidae*.

Живеалиште
----------

Природното живеалиште на лажниот гавијал се шест речни системи во Суматра и Малезија. Исто така го среќаваме и во Борнео, Јава, Виетнам и Тајланд (не е забележан од 1970 година). Фосили од овој вид пронајдени во јужна Кина укажуваат на тоа дека во одреден период овој вин ги населувал и тие региони.

Размножување
------------

И лажниот гавијал како и останатите крокодиловидни видови се размножува со јајца. Сè уште е непознато кога е периодот на парење во дивината, и кога е периодот наположување на јајцата. Женките обично достигнуваат полова зрелост кога се со големина од 2-3 метри. Женките положуваат 30-60 јајца во гнездата во форма на ритче изградени од суви листови или тресет. Откако ќе ги положи јајцата и ќе го изгради гнездото женката го напушта. За разлика од повеќето други крокодиловидни видови, младите на лажниот гавијал немаат никаква родителска грижа и многу често завршуваат како плен на грабливци како мунгосот, големи мачки како тигар и леопард, виверови и диви кучиња. Младите излегуваат од јајцата после 90-дневен период на инкубација.

Заштитен статус
---------------

Лажниот гавијал е загрозен вид во повеќето региони каде што е распространет. Најголема опасност претставува сушењето на слатководните мочуришта и уништувањето на околните дождовни шуми. Овој вид е често ловен поради неговата кожа и месо. Исто така неговите јајца се собирани од луѓето кои ги конзумираат. Сепак, преземени се позитивни мерки од малезиската и индонезиската влада за да се заштити видот од изумирање. Се проценува дека има околу 2500 единки. Во Европа и во САД се создадени и фарми за одгледување.

Потекло на поимот
-----------------

* Името на родот *Tomistoma* доаѓа од грчкиот збор *tomos* (остар) и *stoma* (уста), поради формата на муцката кај овие животни
* Името на видот *schlegelii* е по германскиот зоолог Херман Шлегел (Hermann Schlegel)

Галерија
--------

* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  „Molecular Systematics of the Order Crocodilia".

Надворешни врски
----------------

* „*Tomistoma schlegelii*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 2000. Посетено на 9 мај 2006. Database entry includes a brief justification of why this species is endangered and the criteria used
* (англиски) ARKive Архивирано на 27 јули 2017 г. Images
* (англиски) BBC News: 'Match-making' for rare male croc
* (чешки) Tomistoma schlegelii - Опис со фотографии во заробеништво во Чешка Архивирано на 9 март 2009 г.
**Кувас** (латински: *Canis familiaris undulans hungaricus*) е оригинална унгарска раса на кучиња и еден е од најстарите познати овчарски вида.

Име
---

Спротивно од некои познати теории зборот кувас не е од сумерско потекло. Најверојатно потекнува од турскиот збор *кавас* (турски јазик|kavas), што значи чувар и војник или од, исто така турскиот збор, *кувас* (турски јазик|kuwasz), што во превод значи заштитник.

Постои уште една теорија за потеклото на името кувас. Теоријата зборува дека зборот кувас потекнува од Чуваши, по потекло турски народ кој денес претежно живее во Русија. Чуваши сами ги одгледувале кучињата и имале историски допири со Унгарците, а исто така и некои зборови од нивниот јазик влегле во унгарскиот јазик.

Сумерската теорија зборува дека зборот кувас потекнува од сумерскиот збор *ку аса* (Ku Assa) кој има значење *куче кое го прати коњот*. Оваа теорија исто така тврди дека унгарскиот назив за куче (унгарски јазик|kutya), исто така потекнува од сумерскиот јазик.

Особености
----------

Кувас е големо куче, со масивни коски со изразит челен дел на главата. Муцката, капаците и усните му се во црна боја, очите се малку искосени и се со тамно костенлива боја.

Влакната му се со бела боја, груби и брановидни. Кувас достигнува висина до 75 см и тежина до 40 кг и доживуваат старост од околу 10-тина години.

Кувас се користи како овчарско куче но и како чувар на домот. Не е плашлив и одговара на секој предизвик за да го одбрани стадото или куата. Сака отворен простор, може да трчати во кас и до 25 км, многу е приврзан за човекот-сопственикот. Ако подолго време престојува сам во природата, без човек, може да подиви и да стане многу опасен.

Во борбите со волците обично одат во пар. Се служат со трикови, обично го оставаат стадото и издвојуваат еден по еден волк од чопорот и додека еден кувас го подметнува својот врат, покриен со долги влакна, друг кувас го фаќа волкот за горниот дел на вратинот прешлен и му го крши, и така со ред додека не ги избркаат напасниците. Бројчено морааат да бидат појаки. Треба да се нагласи дека еден кувас сепак не може да парира на еден возрасен волк.

Наводи
------

1. ↑  Dog Breeds, Посетено на 10. 4. 2013.

Надворешни врски
----------------

* Здруженија
	+ Унгарски кувас клуб Архивирано на 8 февруари 2008 г.
	+ Американски кувас клуб
	+ Канадски кувас клуб
	+ Американска кувас асоцијација
	+ Kuvasz Fanciers of America
* Информации
	+ Информации за кувас (вклучувајќи и историја)

Галерија
--------

* 
* 
* 
*
Изебек каналот во 2005 година
Внатрешни градски канали во Хамбург
**Каналот Изебек** (изворно: Isebekkanal) ― канал во Хамбург, Германија. Има должина од околу 3 км и е остаток од поранешниот поток **Изебек**. Малиот поток Отерсбек се влева во него. Изебек каналот се влева во Алстер.

Местоположба
------------

Каналот се наоѓа во квартовите Ајмсбител, Хоелуфт-Запад, Хоелуфт-Исток, Харвестхуде и Епендорф.

Изебек каналот, особено соседната улица Кајзер-Фридрих-Уфер (позната и под кратенката *Каифу*) е позната со џогери и пешаци, исто така јавниот отворен базен на Каифу-Бад може да се најде тука.

Историја
--------

Исебек значи железен поток. Името потекнува од високата содржина на железо во водата. Железото се претпоставува дека идело од мала притока која го плакнела железото од ливадите во Лангенфелде во поранешниот Изебек. Првично, потокот течел од својот извор кај Баренфелд во езерцето Диебштајх (кое се наоѓало на улицата Килер Штрасе) и оттаму во Алстер. Имињата на улиците Изебекштрасе и Изебекстиг (во близина на денешната станица Дибштајх) потсетуваат на поранешниот поток.

Наводи
------

1. ↑  Entlang dem Ufer des Isebekkanals, Hamburg.de
2. ↑  Horst Beckershaus: *Die Hamburger Straßennamen. Woher sie kommen und was sie bedeuten*, 5. ed. Hamburg 2002