{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Banksia|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

Banksia cuneata, попозната како кибритска банксија или Quairading banksia, е загрозен вид на цветни растенија од фамилијата Proteaceae. Ендемично на југозападна Австралија, припаѓа на Banksia subg. Isostylis, под-род од три тесно поврзани видови Banksia со соцвети или цветни кластери кои се глави во облик на купола, а не карактеристични шилци на цветот Banksia. Грмушка или мало дрво до 5 м (16 стапки) високо, има бодликаво зеленило и розови и крем цветови. Заедничкото име Matchstick Banksia произлегува од расцутот во доцната пупка, чии поединечни пупки личат на стапчиња од кибрит. Видот се опрашува со медојади (Meliphagidae).

Иако B. cuneata првпат бил собран пред 1880 година, дури во 1981 година австралискиот ботаничар Алекс Џорџ официјално го опишал и именувал видот. Постојат две генетски различни популациони групи, но нема препознаени сорти. Оваа Банксија е класифицирана како загрозена, која преживува во фрагменти од преостанатата грмушка во регион кој е 93% исчистен за земјоделство. Бидејќи Banksia cuneata е убиен од оган и се регенерира од семето, таа е многу чувствителна на честотата на шумски пожари - пожарите кои се повторуваат во рок од четири години може да ги избришат популациите на растенија кои сè уште не се доволно зрели за да се семе. Banksia cuneata ретко се одгледува, а неговото бодликаво зеленило ја ограничува неговата употреба во индустријата за сечено цвеќе.

Опис
----

a large spreading shrub in an area of low vegetation less than 1 м (3.3 ст) high on a sunny day Навика како 3 м (9.8 ст) висока грмушка
*Banksia cuneata* расте како грмушка или мало дрво до 5 метарs (16 ст) високо, без лигнотубер. Има едно или повеќе главни стебла со мазна сива кора и многу гранки. Младите стебла се покриени со груби влакна, но тие се губат како што стеблата стареат. Листовите се во облик на клин со назабени рабови, со од еден до пет заби долж секоја страна. Тие се движат од 1 to 4 centiметарs (0.39 to 1.57 ин) долги и 0.5 to 1.5 centiметарs (0.20 to 0.59 ин) широк, на ливче од 2 до 3 мм. Горната површина е досадна зелена; како и со стеблата, и двете листни површини се покриени со груби влакна кога се млади, но тие набрзо се губат.

Цветовите се јавуваат во глави во форма на купола од три до четири см (1,2-1,6 во) во пречник, расте на краевите на гранките. Тие се состојат од 55 до 65 поединечни цветови, затворени во основата со кривина од кратки неволукрални гради. Како и кај повеќето други Proteaceae, секој цвет се состои од периант кој се состои од четири обединети тепали и еден пестик, чиј стил првично е затворен во екстремитетот на периантот, но се ослободува при антезата. Во *Б. cuneata*, периантот е околу 2.5 centiметарs (0.98 ин) долго, со екстремитет од околу 0.4 centiметарs (0.16 ин). Пред антезата, долгиот тенок периант на врвот со истакнат екстремитет наликува на кибрит, што објаснува едно заедничко име за овој вид. На почетокот, периантот е претежно крем, бидејќи е розов само во близина на неговата основа; подоцна станува розова насекаде. Стилот првично е крем, но станува црвен; презентерот на полен е зелен.

Старите цветови наскоро паѓаат од цветните глави (често се нарекуваат конуси во оваа фаза), откривајќи дрвенеста основа која може да има до пет фоликули вградени во неа. Станува збор за шарена сива боја, мазна, филцирана со кратки фини влакна и димензии од 1 to 1.3 centiметарs (0.39 to 0.51 ин) високо, 1.7 to 2.1 centiметарs (0.67 to 0.83 ин) по должината на спојот, и 0.9 to 1.2 centiметарs (0.35 to 0.47 ин) преку шевот. Секој фоликул содржи до две семиња; овие се приближно триаголни во форма, со големо хартиено крило.

*Banksia cuneata* најлесно се разликува од другите два вида во *Б.* подг. *Изостил* со посветлите цветови и поматните лисја. Понатаму се разликува од *Б.<span typeof="mw:Entity" id="mwXQ">&nbsp;</span>ilicifolia* во својата помала навика; неговата мазна кора; неговите помали лисја, цвеќиња и плодови; а во неговата низа на цветни се менува бојата. Лисјата, цветовите и плодовите на *Б.<span typeof="mw:Entity" id="mwYg">&nbsp;</span>олигантите* се уште помали, и нејзиното зеленило не е толку бодликаво како она на *Б. cuneata* .

Таксономија
-----------

### Откривање и именување

closeup of bloom in late bud; the individual yellow-tipped pink flowers resembling matchsticks Појавата на „кибрит" во доцната пупка го дава заедничкото име.
Најраната позната колекција на примероци на B. Cuneata била направена од Џулија Велс некое време пред 1880 година. Она што подоцна ќе стане тип на примерок за овој вид беше собрано од западноавстралискиот ботаничар и експерт за Banksia Алекс Џорџ на 20 ноември 1971 година, од природниот резерват Бадјалинг. околу 8 км (5,0 милји) источно од Квејрадинг, на  31°59′S 117°30′E. Видот конечно беше објавен од Џорџ речиси една деценија подоцна, во неговата монографија од 1981 година „Родот Banksia L.f. (Proteaceae)". Специфичниот епитет е од латинскиот cuneatus („клин во облик"), во однос на обликот на листовите.

Видот има невообичаена номенклатурна историја: нема синоними и не се објавени подвидови или сорти. Ги носи вообичаените имиња Matchstick Banksia или Quairading Banksia.

### Инфрагенерично поставување

Џорџ го смести *Б. cuneata* во подродот <i id="mwjw">Isostylis</i> поради неговите цветни глави во облик на купола. Кладистичката анализа на родот од 1996 година од ботаничарите Кевин Тиле и Полин Ладигес не дала информации за опишувањето на *Б.* подг. *Изостил*, ниту односите во него, така што поставеноста на Џорџ на овој вид беше задржана во нивниот распоред. Тој аранжман не беше прифатен од Џорџ, и во голема мера беше отфрлен од него во неговиот аранжман од 1999 година. Поставувањето на *Б. cuneata* таму беше непроменета и може да се сумира на следниов начин:

***Банксија***
<i id="mwqA">Б.</i><span typeof="mw:Entity" id="mwqQ">&nbsp;</span>подг. <i id="mwqg">Банксија</i> (3 секции, 11 серии, 73 видови, 11 подвидови, 14 сорти)
**<i id="mwrg">Б.</i><span typeof="mw:Entity" id="mwrw">&nbsp;</span>подг.** **<i id="mwsA">Изостил</i>**
*Б.<span typeof="mw:Entity" id="mwtQ">&nbsp;</span>ilicifolia*
*Б.<span typeof="mw:Entity" id="mwuQ">&nbsp;</span>олиганта*
***Б. кунеата***
Од 1998 година, американскиот ботаничар Остин Маст и соавторите ги објавуваат резултатите од тековните кладистички анализи на податоците од ДНК секвенците за подплемето Banksiinae, кое тогаш ги сочинувало родовите Banksia и Dryandra. Нивните анализи сугерираат филогенија која многу се разликува од таксономскиот распоред на Џорџ. Banksia cuneata се разрешува како следен најблизок роднина, или „сестра", на клада што содржи B. ilicifolia и B. oligantha, што укажува на монофилетична B. subg. Изостил; но кладот ​​изгледа прилично изведен (дека тој еволуирал релативно неодамна), што сугерира дека B. subg. Изостилот можеби не заслужува подгенерички ранг.

На почетокот на 2007 година, Маст и Тиле го преуредиле родот *Banksia* со спојување на *Dryandra* во него и го објавиле <i id="mw3Q">Б.</i><span typeof="mw:Entity" id="mw3g">&nbsp;</span>подг. <i id="mw3w">Spathulatae</i> за таксони со котиледони во облик на лажица; со што *Б.* подг. *Банксија* беше редефиниран како опфаќа таксони на кои им недостасуваат котиледони во облик на лажица. Тие предвидуваа објавување на целосен аранжман откако ќе биде завршено земање примероци од ДНК од *Дријандра* ; во меѓувреме, ако номенклатурните промени на Маст и Тиле се земат како привремен аранжман, тогаш *Б. cuneata* се става во *Б.* подг. *Банксија* .

### Филогенијата

Односите помеѓу *Б. cuneata* и другите членови на *Б.* подг. *Изостилот* сè уште останува нејасен. Иако студиите на Маст открија дека *Б. cuneata* да биде најбазалниот од трите видови, студијата за генетска дивергенција во подродот од 2004 година ги дала и двете други можности: некои анализи сугерираат *Б. ilicifolia* како базална, додека други предложија *Б. олиганта*. Дополнително ја усложнува ситуацијата најјужната популација на *Б. cuneata*, која има и генетски и фенетски афинитети со *Б. олиганта* која се наоѓа на југоисток. Потеклото на оваа популација е непознато. Може да настане преку хибридизација, или може да биде преодна или дури и прадедовска форма. Конечно, биогеографските фактори сугерираат дека *Б. ilicifolia* би бил најбазалниот од трите видови: се јавува во зоната на високи врнежи каде што се најчести реликтуалните видови, додека другите се ограничени на преодната зона на врнежи, каде што се најчести неодамна еволуираните видови.

Дистрибуција и живеалиште
-------------------------

A map of the biogeographic regions of Western Australia, showing the range of Banksia cuneata. The map shows a continuous distribution in the southern half of the Avon Wheatbelt, shaped somewhat like an upright boomerang. Дистрибуција на *Б. cuneata* во Западна Австралија
Загрозен вид, *Б. cuneata* се јавува само над 90 kiloметарs (56 ми) се движат околу Pingelly и Quairading, во Западна Австралија. Го фаворизира длабокиот жолт песок на надморска височина помеѓу 230 and 300 метарs (750 and 980 ст), во шумско живеалиште. Често расте во асоцијација со *Banksia prionotes* и *Xylomelum angustifolium* .

Извештаите за бројот на популации и поединци се многу различни. Истражувањето во 1982 година објави 450 растенија во пет популации, при што најголемата популација опфаќа 300 растенија. Меѓутоа, во 1988 година беа пронајдени само четири популации кои сочинуваат 300 растенија; изненадувачки, само педесет растенија можеа да се најдат на локацијата каде што претходно беше пријавено население од 300; сепак немаше мртви растенија и немаше докази за нарушување. Оттогаш, бројот на пријавени популации се движел од 6  до 11, и извештаите за вкупниот број на растенија се движат од 340  до 580

Животен циклус и екологија
--------------------------

closeup of part of plant, displaying nine blooms on the ends of branches Цветовите се наоѓаат на крајот на гранките. Ова е често случај со растенијата што привлекуваат птици, бидејќи птиците бараат храна преку видот.
Опрашувани првенствено од медојадци, соцветите се појавуваат од септември до декември. Истакнати цвеќиња, црвена или розова боја, правилен стил и цевчест периант се одлики за кои се смета дека поттикнуваат опрашување од птиците. Структурата на *Б.*Цветот на *кунеата* , со стилски крај кој функционира како презентер на полен, сугерира дека автогамното самооплодување мора да биде вообичаено. Сепак, ова се спротивставува со протандријата : поленот се ослободува многу пред пестикот да стане приемчив; обично до моментот кога пестикот станува приемчив, поголемиот дел од поленот или е пренесен или ја изгубил својата одржливост. Оваа стратегија е ефикасна против поединечни цветови кои се оплодуваат, но не прави ништо за да ја спречи геитоногамијата : оплодување на цвеќето од различни цвеќиња на истото растение. Поради начинот на кој цвеќињата се групирани заедно во главите, ова мора да е доста вообичаено, иако дали тоа резултира со успешно множење на овошје е друго прашање: изозимските студии забележаа „интензивна селекција против хомозиготи", прилично честа стратегија за размножување кај растенијата што постави многу семе.

Проценките на системот за парење на овој вид покажаа дека стапките на вкрстување се разликуваат помеѓу популациите. Популациите во релативно недопрените грмушки имаат високи стапки на вкрстување, но оние во повознемирени средини се и повеќе вродени во просек и повеќе променливи. Ова се припишува на низа причини. Прво, поголемата густина на нарушените популации доведува до поголеми стапки на парење помеѓу соседните растенија, што резултира со поголема генетска структура и со тоа поефикасно самоиздржување. Второ, на нарушените популации вообичаено им недостига подлога, и затоа не можат да издржат резидентна популација на медоносци ; наместо тоа, тие се потпираат на повремени посетители за опрашување. Значително намалените стапки на опрашување значат помалку оплодувања во просек, што доведува до помала селекција против вродените оплодувања; а спорадичното присуство на опрашувачи доведува до вкрстена варијабилност.

Не се поставува семе кога се исклучуваат опрашувачите, што покажува дека множеството семе мора да биде ограничено на опрашувач. Околу 96% од оплодените фоликули созреваат, а околу 82% од семињата созреваат. Ова се многу високи бројки за *Banksia*, што укажува дека нема проблеми со снабдувањето со хранливи материи. Овој вид произведува невообичаено голем број на стари цветови, или конуси, по растение - обично повеќе од 500. Сепак, има невообичаено низок број на фоликули по конус - често само еден. Така, бројот на фоликули по растение завршува приближно просечен за видот *Banksia* .

На *Banksia cuneata* му недостига лигавец, па растенијата се убиени од шумски пожар. Сепак, овој вид е силно серотинозен : семето се ослободува само по пожар. Така, растенијата акумулираат воздушна банка на семиња во интервали од пожар, која се ослободува одеднаш по пожарот, обезбедувајќи регенерација на популацијата. Механизмот е смола која ги затвора фоликулите, спречувајќи дехисценција ; топлината на шумски пожар ја топи смолата и фоликулите се отвораат. Интензивните пожари предизвикуваат итно ослободување на сепараторот на семето и семето, но по поладни пожари, сепараторот на семето често останува на своето место, блокирајќи го излезот на фоликулот и спречувајќи ослободување на семето. Крилата на сепараторот на семето се хигроскопни ; тие се зближуваат кога се навлажнуваат, а потоа повторно се рефлексираат додека се сушат. Така, тие самите и семките се исфрлаат од фоликулот во текот на еден или повеќе циклуси на влажно-сушење, обезбедувајќи дека семето се ослободува само откако ќе падне дожд. Малолетничкиот период за *Б. cuneata* е околу четири години. Населението е многу ранливо на пожар во овој период, бидејќи пожарот ќе го збрише целото население и нема да има семе од кое би можело да се опорави. Истрагата заснована на модел покажа дека оптималниот интервал за пожар за максимизирање на големината на населението на среден рок е околу 15 години. Почестите пожари ја намалуваат големината на населението убивајќи ги возрасните пред да ја достигнат својата целосна плодност. Помалку честите пожари ја намалуваат големината на популацијата бидејќи има помалку можности за растурање и ртење на семето. Сепак, оптималниот интервал на пожар за минимизирање на ризикот од изумирање на долг рок е веројатно многу подолг.

an oval grey woody pod covered in short fine white hairs, at the end of a branch, with small shoots growing up around it Вуди фоликул
*Б. cuneata* е многу невообичаено во тоа што очигледно нема загуба на семе поради гранивор. Речиси кај сите други видови, ларвите на инсектите што вкопуваат јадат голем дел од семињата, а птиците предизвикуваат дополнителни загуби при кршењето на отворените конуси во потрага по ларви за јадење. Инсектите што јадат семе се претежно специфични за видовите, и се чини дека ниту еден вид инсекти не се прилагодил на *Б. cuneata*. Можни причини за ова се многу малиот број на семиња и реткоста на видовите, кои и двете нудат мал поттик за адаптација на видот. Исто така, нема докази за граниворите кои се хранат со семето откако ќе падне. Како резултат на тоа, овој вид има највисока стапка на одржливост на семето забележана за видот *Banksia* : во една студија, 74% од целото семе произведено во претходните 12 години било остварливо. Ова во голема мера се должи на семиња помлади од 9 години, од кои околу 90% се остварливи. По деветтата година, одржливоста брзо се губи како што фоликулите се распаѓаат и започнува стареењето. Самото производство на семе започнува многу бавно. Во просек, растенијата на возраст меѓу 5 и 12 години имаат околу 18 семиња складирани во нивната крошна. Меѓутоа, складирањето се зголемува експоненцијално, а 25-годишните растенија често имаат десетици илјади семиња. Производството на семе веројатно никогаш не се зголемува. Всушност, кога растението ќе наполни дваесет години, има акумулирано толку голема тежина на конуси што главните гранки почнуваат да се отцепуваат; и на возраст од триесет, растенијата имаат скршени гранки почесто отколку не. Како што стареат растенијата, кршењето на гранките сè повеќе доведува до смрт на растението, и малку е веројатно дека било кое растение живее повеќе од 45 години.

Сепак, високите стапки на созревање и одржливост на семето се неутрализираат со екстремно ниската стапка на преживување на расад. Ова е речиси единствено поради стресот од влага. Во една студија, околу 17.100 остварливи семиња беа ослободени по експериментален пожар. Помалку од 5% од нив никнаа, а само единаесет растенија ја преживеаја првата летна суша. Последните растенија што умреле биле во вдлабнатини, во засенчени области или меѓу отпадоци од лисја; и единаесетте преживеани беа сите на патот, каде што имаа корист од вториот круг од патиштата и 3 centiметарs (1.2 ин) густа прекривка од пизолит латерит. Неизбежен заклучок е дека опстанокот на садници првенствено се одредува од достапноста на вода.

Конзервација
------------

*Banksia cuneata* беше прогласена за критично загрозена откако истражувањето во 1982 година откри само пет популации кои сочинуваат околу 450 растенија. Најголемата популација, која се состоеше од околу 300 растенија, беше на заштитен резерват, но сите други беа на рабовите на патот и содржеа само по 50-70 растенија. Сепак, оттогаш се сместени повеќе растенија и беше откриено дека популацијата постепено се зголемува како одговор на голем број мерки за зачувување, вклучувајќи оградување и мамка на зајаци. Како признание за неговото мало закрепнување, сега се смета за загрозено, но веќе не е критично.

Во април 1987 година, Одделот за животна средина и заштита на Западна Австралија изгоре дел од една популација во експериментален пожар за регенерација. Зрелите растенија беа убиени, а садниците кои доброволно се пријавија не ја преживеаја летната суша. Во 1995 година беше формиран *Matchstick Banksia Recovery Team* и со текот на времето успеаја да формираат голем број садници. Голема возрасна популација беше уништена од шумски пожар во 1996 година, што предизвика дополнителна загриженост, но ова беше проследено со регрутирање на голем број садници.

Закани за *Б. cuneata* вклучуваат расчистување на земјиштето, што доведува до директно губење на растенијата и фрагментација на популацијата, притисок на пасење, конкуренција од егзотични плевели, промени во режимот на пожари и навлегување во соленоста. Истражувањето на Banksia Atlas покажа дека една популација е на страната на патот; растенијата старееа без да се забележат нови садници, а локацијата беше заразена со плевел. Голем дел од преживеаните популации се на приватно земјиште и зависат од добрите односи со локалните земјопоседници. Многумина се обврзаа со оградување области и ограничување на влезот на зајаци. Имаше одреден обид на CALM да ги премести популациите подалеку од опасните области; тие наидоа на одреден успех, помогнаа со наводнување во првата година.

Дури и пред опсежното расчистување на Житонскиот појас во 1930-тите, *Б. cuneata* мора да имала високо фрагментирана дистрибуција, бидејќи длабоко жолтиот песок што го фаворизира овој вид се јавува само во делови и сочинува само 10 до 15% од површината. Околу 93% од земјиштето сега е исчистено од автохтона вегетација, а останатите 7% се наоѓаат во остатоци од различни големини. Така, расчистувањето на земјиштето мора дополнително да ја фрагментира веќе фрагментираната популација, како и значително да го намали бројот на поединечни растенија.

### Заштита на генетската разновидност

closeup of a central greenish set of buds in a dome shape surrounded by prickly leaves Цветовите, како што е ова во раната пупка, се развиваат на краевите на гранките.
Нивоа на генетска разновидност во поединечни популации на *Б. cuneata* се невообичаено високи за ретки и загрозени видови, но популациите спаѓаат во две генетски различни групи. Тие се разделени не со географска оддалеченост, туку со солена река, ефемерен солен речен систем кој обезбедува живеалиште несоодветно за двете *Б. cuneata* и птиците кои го опрашуваат. Така, таа функционира како бариера за размена на генетски материјал, дозволувајќи им на популациите од различни страни на реката да се разминуваат преку генетски нанос. Импликацијата за зачувување е дека треба да се вложат напори на двете страни на реката со цел да се зачува што е можно повеќе генетска разновидност. Беше предложено дека една голема популација од секоја популациона група веројатно ќе биде соодветна. Меѓутоа, во поново време, анализата на ризик заснована на модел откри дека големината на населението потребна за да се намали ризикот од изумирање на прифатливи нивоа е повеќе од десет пати од сегашната големина на населението. Ова води до заклучок дека сите популации и сите достапни живеалишта треба да бидат заштитени.

### Болест

Смртта на *Phytophthora cinnamomi* не е идентификувана како закана за овој вид, но тестирањето покажа дека е многу подложно; во една студија покажа највисока подложност од 49 проучувани видови *Banksia*, со 80% од растенијата мртви во рок од 96 денови на инокулација со болеста, а 100% мртви во рок од една година.

### Климатска промена

Опстанокот на овој вид е тесно поврзан со врнежите поради подложноста на садници на суша. Затоа е особено ранлив на ефектите од климатските промени. Ова беше препознаено уште во 1992 година, кога беше забележано дека зимските врнежи во регионот Кваирадинг паѓаат за околу 4% на деценија, и дека продолжувањето на овој тренд може да ја намали дистрибуцијата на видовите. Неодамна, потемелната проценка на потенцијалното влијание на климатските промени врз овој вид покажа дека сериозните промени веројатно ќе доведат до исчезнување, а благите промени до намалување на неговиот опсег за 80% до 2080 година. Сепак, можеби нема да има никакво намалување на опсегот при климатските промени со средна сериозност, во зависност од тоа колку ефикасно овој вид може да мигрира во новонаселливи области.

Употреба и културни референци
-----------------------------

Податотека:Quairading logo.jpg Лого на Шир оф Кваирадинг, прикажувајќи ги соцветите на *Б. кунеата*
Размножувањето е со семе, иако тешко се добиваат. Семињата не бараат никаков третман пред сеидбата, и потребни се околу 23 дена за да 'ртат. Сечињата даваат непредвидливи резултати. Самата фабрика претпочита длабока, песочна, добро исцедена почва со pH од 6,0-7,0. Потребно е целосно сонце, но се препорачува одредена заштита од ветрот, бидејќи ова е брзорастечко растение со вретено гранки кои лесно се оштетуваат од ветрот. Покомпактна форма може да се добие со кастрење на горниот квартал секоја година. Овој вид има мала привлечност за индустријата за сечено цвеќе поради неговото бодликаво зеленило  и неговата тенденција да капе нектар.

Иронично, со оглед на неговиот статус на зачувување, Кингсли Диксон од Кингс Парк и Ботаничка градина сугерираше дека можеби има потенцијал за плевел: видот бил тестиран како режан цвет на земјиште северно од реката Мур, а потоа биле забележани садници.

*Banksia cuneata* е усвоен како цветен амблем на Шир оф Кваирадинг и е вграден во логото на шир. Постои парк по име Кунеата Парк во градот Кваирадинг .

1. 1 2 3 4 5  "SPRAT profile - *Banksia cuneata* — Matchstick Banksia, Quairading Banksia". Australian Government Department of Agriculture, Water and the Environment. Retrieved 5 May 2020.
2. ↑  "*Banksia cuneata*".
3. 1 2 3  George, A. S. (1981). „The genus *Banksia* L.f. (Proteaceae)". *Nuytsia*. **3** (3): 239–473.
4. ↑
5. 1 2 3 4  Kershaw, K.; Liber, C. (2004). „Threatened Banksias #4 & #5: *Banksia cuneata* & *B. oligantha*". *Banksia Study Group Newsletter*. **5** (3): 1–5. ISSN 1444-285X.
6. ↑  „Australian Plant Common Names Database". Посетено на 2010-01-19.
7. ↑  Thiele, Kevin; Ladiges, Pauline Y. (1996). „A cladistic analysis of *Banksia* (Proteaceae)". *Australian Systematic Botany*. **9** (5): 661–733. doi:10.1071/SB9960661.
8. ↑  Mast, Austin R.; Thiele, Kevin (2007). „The transfer of *Dryandra* R.Br. to *Banksia* L.f. (Proteaceae)". *Australian Systematic Botany*. **20**: 63–71. doi:10.1071/SB06016.
9. ↑  Mast, Austin R.; Givnish, Thomas J. (2002). „Historical biogeography and the origin of stomatal distributions in *Banksia* and *Dryandra* (Proteaceae) based on their cpDNA phylogeny". *American Journal of Botany*. **89** (8): 1311–1323. doi:10.3732/ajb.89.8.1311. ISSN 0002-9122. PMID 21665734. Архивирано од изворникот на 2006-06-12. Посетено на 2006-07-02.
10. ↑  Broadhurst, Linda M.; Coates, David J. (2004). „Genetic divergence among and diversity within two rare *Banksia* species and their common close relative in the subgenus *Isostylis* R.Br. (Proteaceae)". *Conservation Genetics*. **5** (6): 837–846. doi:10.1007/s10592-004-5268-9.
11. 1 2  Taylor, Anne; Hopper, Stephen (1988). *The Banksia Atlas (Australian Flora and Fauna Series Number 8)*. Canberra: Australian Government Publishing Service. стр. 86–87. ISBN 978-0-644-07124-6.Taylor, Anne; Hopper, Stephen (1988).
12. ↑  Connell, Stephen; Lamont, Byron; Bergl, Stephen (1988). „Rare & Endangered: Matchstick Banksia". *Australian Natural History*. **22** (8): 354–355.
13. 1 2 3 4 5  Coates, D. J.; Sokolowski, R. E. S. (1992). „The mating system and patterns of genetic variation in *Banksia cuneata* A.S.George (Proteaceae)". *Heredity*. **69** (1): 11–20. doi:10.1038/hdy.1992.89.Coates, D. J.; Sokolowski, R. E. S. (1992).
14. 1 2  Burgman, Mark; Possingham, Hugh P.; и др. (2001). „A method for setting the size of plant conservation target areas" (PDF). *Conservation Biology*. **15** (3): 603–616. doi:10.1046/j.1523-1739.2001.015003603.x.Burgman, Mark; Possingham, Hugh P.; et al. (2001).
15. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Lamont, Byron B.; Connell, Stephen W.; Bergl, Stephen M. (1991). „Seed bank and population dynamics of *Banksia cuneata*: The role of time, fire and moisture". *Botanical Gazette*. **152** (1): 114–22. doi:10.1086/337870. JSTOR 2995498.Lamont, Byron B.; Connell, Stephen W.; Bergl, Stephen M. (1991).
16. 1 2  Nichol, Jackie (November–December 1997). „Successful re-establishment of matchstick banksia". *CALMnews*. стр. 11.Nichol, Jackie (November–December 1997).
17. 1 2  Ford, Hugh A.; Paton, David C.; Forde, Neville (1979). „Birds as pollinators of Australian plants". *New Zealand Journal of Botany*. **17** (4): 509–19. doi:10.1080/0028825X.1979.10432566.Ford, Hugh A.; Paton, David C.; Forde, Neville (1979).
18. 1 2 3  Sampson, J. F. (1996). „Mating system variation in animal-pollinated rare and endangered plant populations in Western Australia". Во Hopper, S. D. (уред.). *Gondwanan heritage: past, present and future of the Western Australian biota*. Chipping Norton: Surrey Beatty & Sons. стр. 187–195.Sampson, J. F. (1996).
19. 1 2 3 4 5  Collins, Kevin; Collins, Kathy; George, Alex S. (2008). *Banksias*. Melbourne, Victoria: Bloomings Books. стр. 53, 304–05. ISBN 978-1-876473-68-6.Collins, Kevin; Collins, Kathy; George, Alex S. (2008).
20. 1 2  Burgman, M. A.; Ferson, S; Akçakaya, H. R. (1993). „6.4: A stochastic model for *Banksia cuneata*". *Risk assessment in conservation biology*. Population and community biology series 12. London: Chapman and Hall. стр. 250–60. ISBN 978-0-412-35030-6.Burgman, M. A.; Ferson, S; Akçakaya, H. R. (1993). "6.4: A stochastic model for *Banksia cuneata*".
21. ↑  Coates, David J.; Sampson, Jane F.; Yates, Colin J. (2007). „Plant mating systems and assessing population persistence in fragmented landscapes". *Australian Journal of Botany*. **55** (3): 239–249. doi:10.1071/BT06142.
22. 1 2  Burgman, Mark; Lamont, Byron (1992). „A stochastic model for the viability of *Banksia cuneata* populations: environmental, demographic and genetic effects". *Journal of Applied Ecology*. Journal of Applied Ecology, Vol. 29, No. 3. **29** (3): 719–727. doi:10.2307/2404481. JSTOR 2404481.Burgman, Mark; Lamont, Byron (1992).
23. ↑  Nichol, Jackie (November–December 1997). „Rare plants' regrowth out of Quairading wildfire". *CALMnews*. стр. 7.
24. ↑  Beecham, Brett. „Avon Wheatbelt 1 (AW1 – Ancient Drainage subregion)" (PDF). *A Biodiversity Audit of Western Australia's 54 Biogeographical Subregions in 2002*. Department of Conservation and Land Management, Western Australian Government. Архивирано од изворникот (PDF) на 2008-07-30. Посетено на 2009-04-27.
25. ↑  Beecham, Brett. „Avon Wheatbelt 2 (AW2 – Re-juvenated Drainage subregion)" (PDF). *A Biodiversity Audit of Western Australia's 54 Biogeographical Subregions in 2002*. Department of Conservation and Land Management, Western Australian Government. Архивирано од изворникот (PDF) на 2008-07-30. Посетено на 2009-04-27.
26. ↑  Maguire, Tina L.; Sedgley, Margaret (1997). „Genetic diversity in *Banksia* and *Dryandra* (Proteaceae) with emphasis on *Banksia cuneata*, a rare and endangered species". *Heredity*. **79** (4): 394–401. doi:10.1038/hdy.1997.173.
27. ↑  Hopper, S. D.; Coates, D. J. (1990). „Conservation of genetic resources in Australia's flora and fauna". *Australian ecosystems: 200 years of utilisation, degradation and reconstruction*. Proceedings of the Ecological Society of Australia **16**. стр. 567–577.
28. ↑  Coates, David J. (2000). „Defining conservation units in a rich and fragmented flora: implications for the management of genetic resources and evolutionary processes in south-west Australian plants". *Australian Journal of Botany*. **48** (3): 329–339. doi:10.1071/BT99018.
29. ↑  „Part 2, Appendix 4: The responses of native Australian plant species to Phytophthora cinnamomi" (PDF). *Management of Phytophthora cinnamomi for Biodiversity Conservation in Australia*. Department of the Environment and Heritage, Australian Government. 2006. Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-03-05. Посетено на 2009-04-22.
30. ↑  McCredie, Thomas A.; Dixon, KW; Sivasithamparam, K (1985). „Variability in the resistance of *Banksia* L.f. species to *Phytophthora cinnamomi* Rands". *Australian Journal of Botany*. **33** (6): 629–37. doi:10.1071/BT9850629.
31. ↑  Fitzpatrick, Matthew C.; Gove, Aaron D.; Sanders, Nathan J.; Dunn, Robert R. (2008). „Climate change, plant migration, and range collapse in a global biodiversity hotspot: the *Banksia* (Proteaceae) of Western Australia". *Global Change Biology*. **14** (6): 1–16. Bibcode:2008GCBio..14.1337F. doi:10.1111/j.1365-2486.2008.01559.x.
32. ↑  Sweedman, Luke; Merritt, David, уред. (2006). *Australian seeds: a guide to their collection, identification and biology*. CSIRO Publishing. стр. 203. ISBN 978-0-643-09298-3.
33. ↑  George, Alex S. (1996). *The Banksia Book* (3. изд.). Kenthurst, New South Wales: Kangaroo Press (in association with the Society for Growing Australian Plants). стр. 116. ISBN 978-0-86417-818-3.