**Шлуката бекасина** (науч. *Gallinago gallinago*) е мала, набиена крајбрежна птица која потекнува од Стариот Свет. За време на размножувањето нејзиното живеалиште се мочуриштата, блатата, тундрите и влажните ливади со ниска растителност низ северна Европа и северна Азија. Таа е птица преселница, со европска популација која се сели во јужна и западна Европа и во Африка, и азиска, која се сели во тропска јужна Азија. Оваа птица ја има во Македонија.

Опис
----

*G. g. faeroeensis* во Исланд
*Gallinago gallinago* - Јајце
Возрасните птици се долги 25-27 см, имаат распон на крилјата 44-47 см и тежат 80-140 г, а над 180 грама пред преселба. Имаат кратки зеленосиви нозе и многу долг, прав, темен клун (5.5-7 см). Телото им е шарено кафеаво со жолти надолжни линии одозгора и светло одоздола. Имаат темна линија врз окото, со светли линии над и под него. Крилјата му се зашилени.

Распространетоста на оваа птица е најголема во однос на другите бекасини. Најблиска е на американската вилсонова бекасина *G. delicata* од Северна Америка, која до неодамна се сметаше за подвид *G. g. delicata* на шлуката бекасина. Разликата е во бројот на пердувите на опашката, *G. gallinago* има 7 пара, а *G. delicata* има 8; американскиот вид, исто така, има малку потесен бел раб на крајот од крилјата.

Има два подвида на шлуката бекасина, *G. g. faeroeensis* во Исланд, Фарски Острови, Шетландски Острови и Оркни (кои зимуваат во Британија и Ирска), и *G. g. gallinago* во остатокот од Стариот Свет.

Живеалиште и поведение
----------------------

*G. g. gallinago* во Индија
Шлуката бекасина е добро камуфлирана птица, срамежлива и се крие себеси блиску до земјата, во растителноста, а летнува само кога ќе ѝ се пријде блиску. Кога летнува, испушта остар звук како *скип скип* и лета цик-цак за да го збуни натрапникот. Се храни пасејќи и копкајќи по меката кал, истражувајќи и собирајќи ја храната што ќе ја види. Претежно јаде инсекти, црви, но и растенија.

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Шлука бекасина

Пример на „удирање на тапан" звук.

---

 |
| *Проблеми со пуштањето? Помош.* |

За време на додворувањето, мажјакот го изведува своејот „одвејувачки" летачки танц, кога лета високо во кругови, а потоа се нурнува надолу и произведува звук како „удирање на тапан" и вибрира со пердувите на опашката. Овој звук некои го споредуваат со блеење на овци или кози, па оттаму во многу јазици оваа птица се вика „летачка коза", „рајски овен" и сл. 
Шлуката бекасина гнезди на добро скриено место на земја, со легло од 4 темно маслинести, испрскани со кафеави дамки, јајца. Ги инкубира само женката во тек на 18-21 ден. Но, откако ќе се испилат, за нив се грижат обата родитела, секој со по 2 малечки. Тие се оперјуваат по 10-20 дена.

Статус
------

Сè на сè, видот не е загрозен. Иако во многу земји е сè уште предмет на спортски лов, и иако му се уништува животната средина, популацијата е во доволно голем број за да не биде загрозен вид. Сепак, и на оваа птица се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.

Шлуката бекасина како тема во уметноста
---------------------------------------

* „Ноќта на шлуките бекасини" - расказ на колумбискиот писател Габриел Гарсија Маркес од 1950 година.

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Gallinago gallinago*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. 1 2  Hoyo, J. del, et al. eds. (1996). *Handbook of the Birds of the World, vol. 3*. Barcelona: Lynx Edicions. стр. 496. ISBN 84-87334-20-2.CS1-одржување: излишен текст: список на автори (link)
3. 1 2 3  Snow, D. W. & Perrins, C. M. (1998). *The Birds of the Western Palearctic*, Concise Edition (Vol. 1), Oxford University Press, Oxford.
4. ↑  Leader, P. (1999). Identification forum: Common Snipe and Wilson's Snipe *Birding World* 12(9): 371-4
5. ↑  Reid, M. (2008). Identification of Wilson's and Common Snipe *British Birds* 101 (4): 189-200.
6. 1 2 3   Една или повеќе речениците пред наводов вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Snipe". *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press.CS1-одржување: ref=harv (link)
7. ↑  Gabrijel Garsija Markes, *Oči plavog psa*. Beograd: Sezam Book, 2015, стр. 87-92.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шлука бекасина" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Gallinago gallinago" на Викивидовите ? |

* Common Snipe videos, photos & sounds Архивирано на 29 јули 2013 г. on the Internet Bird Collection
* Ageing and sexing (PDF; 5.1 MB) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze Архивирано на 23 јули 2011 г.
* Avibase[*мртва врска*]
* *Gallinago gallinago*(ITIS)
* „Gallinago gallinago". Europeana. Посетено на 2012-09-25. - sound sample

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85146833
* GND: 4144395-0
* BNF: cb15549871f (податоци)
* NKC: ph517006

 |

 |