recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Кружница впишана во триаголник
**Впишана кружница** — во рамнинската геометрија, **впишана кружница** е кружница што ги има сите страни на даден многуаголник за тангенти. Кругот ограничен со оваа кружница се нарекува **впишан круг**.

Постоење на впишана кружница
----------------------------

Кружница може да впишеме само во некои многуаголници. Таквите многуаголници се нарекуваат тангентни многуаголници.

Ако двата краци на даден агол се тангенти на круг, тогаш центарот на кругот лежи на симетралата на аголот. Ова ни овозможува да конструираме впишана кружница, како и критериум за тоа кога воопшто постои впишана кружница. Нека е даден многуаголник:

* Прво, ги конструираме симетралите на сите внатрешни агли.
* Ако симетралите на сите агли се сечат во иста точка, тогаш постои впишана кружница и оваа точка е **центар на впишаната кружница**.
* Полупречникот на впишаната кружница е растојанието помеѓу центарот и која било страна (мерено нормално на таа страна).

Во најновите учебници по математика, полупречникот на впишана кружница секогаш се означува со ***r***, а полупречникот на опишана кружница со ***R*** (во постарите учебници, полупречникот на впишана кружница бил ***ρ***, а полупречникот на опишана кружница бил ***r*** ).

Некои многуаголници за кои сигурно можеме да впишеме кружница:

* триаголник
* ромб
* делтоид
* правилен многуаголник

Впишана кружница во триаголник
------------------------------

 Впишана кружница во триаголник и три припишани кружници на триаголник. Центрите на припишаните кружници се добиваат со симетралите на надворешните агли.
Триаголникот има особеност дека симетралите на внатрешните агли секогаш се сечат во иста точка, така што секогаш можеме да впишеме кружница во триаголник. За полупречникот на впишаната кружница важи следната поврзаност со плоштината (*p*) на триаголникот:

{\displaystyle r={\frac {p}{s}}\!\,.}
Во овој случај, s е половина *од* обемот на триаголникот (исто како кај Хероновата формула ): {\displaystyle s={\frac {a+b+c}{2}}}

Впишана кружница во квадрат
---------------------------

Кружница може да се впише само кај некои четириаголници - нив ги нарекуваме тангентни четириаголници.

Тангентните четириаголници се одликуваат со тоа што збировите на спротивните страни им се еднакви:

{\displaystyle a+c=b+d\!\,.}
Полупречникот на впишаната кружница има слична врска со плоштината (*p*) како и за триаголникот:

{\displaystyle r={\frac {p}{s}}\!\,.}
При што, s *е* половина периметар на четириаголникот: {\displaystyle s={\frac {a+b+c+d}{2}}}

Поврзано
--------

* Опишана кружница
* Апотема

Надворешни врски
----------------

* Derivation of formula for radius of incircle of a triangle
* „Incircle" од Ерик В. Вајсштајн — MathWorld (англиски)

### Интерактивни

* Triangle incenter   Triangle incircle  Incircle of a regular polygon   With interactive animations
* Constructing a triangle's incenter / incircle with compass and straightedge An interactive animated demonstration
* Equal Incircles Theorem at cut-the-knot
* Five Incircles Theorem at cut-the-knot
* Pairs of Incircles in a Quadrilateral at cut-the-knot
* An interactive Java applet for the incenter
Статуа на **Дилан Томас**  
 (Dylan Thomas) во Свонси
**Дилан Марлејс Томас** (англиски: *Dylan Thomas;* 27 октомври 1914 - 9 ноември 1953*) ―* велшки поет и писател. Томас пишувал поеми, есеи, сценарија, автобиографски раскази, а негово капитално дело е радио-драмата *Под* *млечната шума*, кое постхумно во 1954 година било наградено со Prix Italia.

Иако Томас пишувал исклучиво на англиски јазик, тој се смета за еден од најважните велшки поети од 20 век. Познат е по неговата оригинална, ритмична и генијална употреба на зборови.

Животопис
---------

Дилан Томас е роден на 27 октомври 1914 година во Свонси, Велс. Во тинејџерските години го напуштил училиштето.

Творештво
---------

Дилан Томас пишувал на англиски јазик. Уште во тинејџерските години, во разни списанија, започнал да ги објавува своите најпознати песни кои го прославиле. Негови најпознати дела се: „Карта на љубовта", „Портрет на уметникот како млад пес", „Ќерките на Ребека", „По панаѓурот", „Посетител", „Смртта и минливоста".

Наводи
------

1. ↑  Wrigley, Amanda (2014). „Dylan Thomas' Under Milk Wood, 'a Play for Voices' on Radio, Stage and Television". *Critical Studies in Television: The International Journal of Television Studies* (англиски). **9** (3): 77–88. ISSN 1749-6020.
2. ↑  Ciabattari, Jane (21 October 2014). „Dylan Thomas: Rock 'n' roll poet". bbc.com. Посетено на 10 May 2020.
3. ↑  Morton, Richard (1 January 1962). „Notes on the imagery of Dylan Thomas". *English Studies*. **43** (1–6): 155–164. doi:10.1080/00138386208597117.
4. ↑  Tindall, William York (1 September 1996). *A Reader's Guide to Dylan Thomas*. Syracuse University Press. ISBN 978-0-8156-0401-3. Посетено на 10 May 2020 – преку Google Books.
5. ↑  Moynihan, William T. (1964). „Dylan Thomas and the "Biblical Rhythm"". *PMLA*. **79** (5): 631–647. doi:10.2307/461150. JSTOR 461150.
6. 1 2  *Riba, patka, vodozemac: Priče o životinjama* (Priredila Ljubica Arsić). Beograd: Laguna, 2014, стр. 351.
**Бостанџиовци** — поранешно село во Преспанско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Преспа на Леринскиот округ во Западна Македонија, Грција.

Географија
----------

Селото се наоѓало во областа Голема Преспа и денес е маало на Р’мби.

Историја
--------

Бостанџиовци било македонско село, кое многу подоцна станало албанско. Се споменува во османлиски дефтер од 1530 г. под името *Боштани*, хас на падишахот, со 16 христијански семејства и 16 ергени христијани. При крајот на XVIII или почетокот на XIX век власта тука доселила Албанци

Во XIX век Бостанџиовци било албанско село во Долнопреспанската нахија на Битолската каза. За време на Илинденското востание во 1903 г. Бостанџиовци е нападнато од македонски чети. Со време селото станало маало на Р’мби.

За време на Првата балканска војна селото е окупиарно од грчка војска, а по Втората балканска војна Бостанџиовци влегло во состав на Грција.

Во 1924 г. по сила на Лозанскиот договор, населението како муслиманско било принудено да се исели во Албанија, а на негово место се доведени 8 грчки семејства од Кавказ. Со егзодусот на Македонците од Р’мби, овие на овие семејства им бил доделен нивниот имот во главнината на селото.

Наводи
------

1. ↑  Yeni, Harun (септември 2006). *Demography and settlement in Paşa Sancağı Sol-Kol Region according to Muhasebe-i Vilayet-i Rumeli Defteri dated 1530 : A Master’s Thesis* (PDF). Ankara: Bilkent University. Department of History. стр. 117.
2. 1 2  Јовановски, Владо (2005). *Населбите во Преспа: местоположба, историски развој и минато* (PDF). Скопје: Ѓурѓа. ISBN 978-9989-2117-6-8.
3. ↑  Симовски, Тодор Христов (1998). *Населените места во Егеjска Македониjа* (PDF). II дел. Скопjе: Здружение на децата-бегалци од Егејскиот дел на Македонија, Печатница „Гоце Делчев". стр. 142. ISBN 9989-9819-6-5.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Преспа |
| --- |
|  |
| ОЕ Преспа | 
* Ахил
* Буковик
* Винени
* Герман
* Граждано
* Желево
* Л’нки (Лок)
* Медово
* Нивици
* Оровник
* Оштима
* П’пли
* Песодер
* Р’мби (Раби)
* Рудари
* Трново
* Штрково

 |
|  |
| ОЕ Смрдеш | 
* Брезница
* Рулја
* Смрдеш

 |
|  |
| Историски | 
* Бесвина
* Бостанџиовци
* Бушкани
* В’мбел
* Драгумица
* Дреново
* Дробитишта
* Огнило
* Опаја
* Орово
* Трново
* Шаовци

 |

 |
**Црквата Сан Лоренцо ин Панисперна** (италијански :*San Lorenzo in Panisperna*) е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Се смета дека црквата била изградена во времето на Константин I Велики, но првите документи за неа датираат од 1300 година во времето на Папа Бонифациј VIII. Моменталната црква била целосно реновирана во времето на Папа Григориј XIII во 1575 година.

Наводи
------

1. ↑  Список на цркви во Рим

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Маж ја бакнува жена си по свадбата
**Сопруг** или **маж** е маж во однос на жената со која е во брак. Во бракот, сопрузите преземаат различни улоги и одговорности, кои можат да се разликуваат во зависност од културните норми и личните околности. Традиционално, сопрузите се сметале за хранители и заштитници на нивните семејства, но современите бракови честопати вклучуваат поправедна распределба на должностите. Сопрузите обично играат значајна улога во обезбедувањето финансиска поддршка за нивните семејства. Ова може да вклучи работа надвор од домот за заработување приход со цел да ги задоволат потребите на домаќинството. Сепак, замислата да се биде сопруг опфаќа многу повеќе од само финансиско осигурување

Покрај нивната улога како хранители, од сопрузите често се очекува да бидат емоционално поддржувачки партнери за нивните сопруги и деца. Тие нудат љубов, охрабрување и другарство и придонесуваат за емоционалната благосостојба на семејната заедница. Сопрузите исто така играат важна улога во одлучувањето и решавањето на проблемите во семејството, работејќи заедно со своите сопруги за да се справат со предизвиците и да донесуваат важни одлуки.

Поврзано
--------

* Сопруга
* Брак

Наводи
------

1. ↑  „маж" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „маж" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сопруг" на Ризницата ? |
**Меѓународно училиште Баку** ― училиште сместено во Баку, Азербејџан, кое е основано од групацијата Меѓународни квалитетни училишта (Quality Schools International (QSI)) во 1994 година. Училиштето обезбедува предучилишно образование, основно образование и средно образование. Училишните програми се акредитирани од Здружението на колеџи и училишта на средните држави во Соединетите Држави.

Како меѓународно училиште, има ученици од Соединетите Држави, Азербејџан, Индија, Полска, Грција, Република Кореја, Турција, Германија, Јапонија, Колумбија, Шпанија, Русија, Австралија, Тринидад и Романија.

За училишни активности по завршувањето на училишните часови, имало активности за извидници, за момчиња и девојчиња и балет за предучилишни и основци. За средношколците имало спортски активности како што се трчање крос кантри, фудбал, кошарка и атлетика.

Поврзано
--------

* Меѓународни училишта во Азербејџан
* Француско училиште во Баку (Français de Bakou Lycée)

Наводи
------

1. ↑
2. ↑

* Архивирано на 27 август 2019 г.

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 27 август 2019 г.
* Меѓународно училиште Баку | Службено мрежно место на Quality Schools International Архивирано на 27 август 2019 г.
* Quality Schools International
* Азербејџан, Баку: Меѓународно училиште Баку, „Стејт департмент на Соединетите Држави.
* QSI Наставна програма

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* ISNI: 0000 0004 0514 9138

 |

 |
**Ѕвездена порта СГ-1** (англиски: *Stargate SG-1*) — научнофантастична телевизиска серија создадена преку соработка помеѓу САД и Канада. Дополнително, таа родила филм предложен за награда „Еми", проширувајќи ја вселената „Ѕвездена порта" првично претставена со филмот на MGM од 1994 г. „Ѕвездена порта", во режија на Дин Девлин и Роланд Емерих. Телевизиската серија, развиена од Бред Рајт и Џонатан Гласнер, е снимена во областа Ванкувер во Канада. Главните творечки сили зад „Ѕвездена порта СГ-1" биле Бред Рајт, Џонатан Гласнер и Роберт Купер, секој со значаен придонес во различни фази на производство. Серијата првично се прикажувала на Showtime во првите пет сезони, почнувајќи од 1997 г. а подоцна се преселила на каналот Sci Fi Channel во преостанатите пет сезони. Последната епизода била премиерно прикажана на англискиот телевизиски канал Sky1 на 13 март 2007 г. три месеци пред неговото американско деби. Во Македонија, серијата првично била прикажана на поранешниот канал „А1-телевизија".

Имено, „Ѕвездена порта СГ-1" постигнала пресвртница со соборување на рекордот на серијата „Досиеја икс", која претходно се сметала за најдолга американска научнофантастична серија. Со вкупно 10 сезони и 214 епизоди, „Ѕвездена порта СГ-1" го зацврстила своето место во историјата на жанрот на научна фантастика.

Серијата започнува една година по настаните во играниот филм. Мрежата на уреди создадена од древната вонземјанска раса наречена „Ѕвездена порта" овозможува миговно патување помеѓу различни светови. Серијата „Ѕвездена порта СГ-1" ги прикажува авантурите на одредот СГ-1, кој заедно со другите 24 одреди, чии членови играат второстепени и третостепени улоги во некои серии, ја истражуваат нашата галаксија и ја штитат Земјата од разни закани од вонземјани. Составот на групата СГ-1 останал непроменет пет години и почнал малку по малку да се менува во следните сезони. Серијата опфаќа дел од митологијата (египетска, нордиска, легенди за кралот Артур) на древните народи на Земјата.

Наводи
------

1. ↑  Brenner, Paul. „Stargate: Overview". Allmovie. Архивирано од изворникот November 16, 2010. Посетено на January 4, 2010.
2. ↑  Hudolin, Richard; Greenburg, Michael; Smith, N. John. (2001). *Stargate SG-1: Season 3 – Timeline To The Future – Part 2: Secrets Of The Gate*. [DVD]. MGM Home Entertainment.
3. ↑  Wright, Brad; Glassner, Jonathan; Greenburg, Michael; Anderson, Richard Dean; Shanks, Michael. (2001). *Stargate SG-1: Season 3 – Timeline To The Future – Part 1: Legacy Of The Gate*. [DVD]. MGM Home Entertainment.
4. ↑  „Ѕвездена порта СГ-1/Stragate SG - 1".
5. ↑  Wright, Brad. (2006). *Stargate SG-1: Season 9 – Profile On: Brad Wright*. [DVD]. MGM Home Entertainment.

Надворешни врски
----------------

* *Ѕвездена порта СГ-1*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
* „*Stargate SG-1*". (Sci Fi Channel) official site, original version. Архивирано од изворникот на April 1, 2003.
* *Stargate SG-1* episode guide
* Ѕвездена порта СГ-1 на Ризницата ?
* Логото на Викицитат Мисли поврзани со Ѕвездена порта СГ-1 на Викицитат
Таратор
**Таратор** или **таратур** — освежителна салата или ладна супа, особено популарна во топлата пролет и жешкото лето.

Како се прави (рецепт)
----------------------

### Состојки (за четворица)

* една глава лук
* половина килограм кисело млеко
* две свежи краставици
* 100ml сончогледово или маслиново масло
* една мала лажица сол

### Потребен специјален прибор

* дрвен сад за толчење
* дрвен толчник

### Подготвување

Лукот се дели на чешниња и се лупи. Чешнињата се ставаат во дибекот со сѐ солта и се толчат сѐ додека не се добие еднолична маса. Во дибекот се додава сето масло и со толчникот се меша сѐ додека маслото не се впие во истолчениот лук. Масата треба да добие конзистенција слична на мајонез. Киселото млеко се истура во длабок порцелански или стаклен сад и во него се додава истолчениот лук. Се меша за да се изедначи. Ако киселото млеко е прегусто, некои додаваат малку студена вода. Други пак претпочитаат тараторот да остане погуст.

Краставиците се мијат и се лупат. Потоа со остар нож се сечкаат на ситни парченца. Наместо нож може да се употреби ренде. Иситнетите краставици се додаваат во смесата. По можност, се зачинува со листови свеж копар (*Anethum graveolens*).

Сервирање
---------

Готовиот таратур пред сервирањето се лади во фрижидер. Непосредно пред послужувањето може да се додадат коцки мраз.

Галерија
--------

* Македонски таратурМакедонски таратур
* Таратур чуновиТаратур чунови
* ТаратурТаратур

Наводи
------

1. ↑  „Таратор" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „Таратур" — Дигитален речник на македонскиот јазик
Музејот од надвор
**Музејот на тестенини** е италијански етнографски музеј посветен на тестенините. Се наоѓа во *Корте ди Џарола*, помеѓу Колекио и Озано Таро, во провинцијата Парма, регион историски посветен на производство и преработка на тестенини. Музејот го дели просторот со Музејот на домати.

Историја
--------

Во 2001 година бил основан Комитет за промоција на Музејот на тестенини. Почнувајќи од 2003 и 2004 година, тој соработувал со Здружението на музеите за храна на провинцијата Парма, кое ги опфаќа провинцијата Парма, комуните Сорања, Лангирано и Колекио, конзорциум од протекционисти на типични прехранбени производи, Комората на Комерција на Парма и разни економски здруженија, сите заинтересирани за создавање и управување со мрежа на музеи за храна во провинцијата Парма. Ова довели до покренување на иницијатива за формирање музеј во Корте ди Џарола, јавна зграда и голем средновековен рурален двор, како музеј посветен на доматите.

Отворање
--------

Музејот на тестенини се наоѓа на приземјето на западното крило на Корте ди Џарола кое беше реновирано. Порано бил центар за преработка на земјоделски прехранбени производи датира од средновековните времиња до крајот на 19 век, подоцна преработувачка индустрија за конзервација и храна во првите шест децении на 20 век. Музејот бил свечено отворен на 10 мај 2014 година и отворањето се совпадна со конференцијата со конвенција посветена на „La pasta tra storia, cultura e gastronomia" со поканети колекционерот Еторе Гватели, поетот Атилио Бертолучи и претприемачот Пјетро Барила, италијанскиот координатор на Музеите за храна и познатиот новинар за храна Давиде Паолини.

Експонати
---------

Изложбените сали на Музејот на тестенини се поделени на шест секции. Првиот дел е опишан низ серија панели и документи, модели и стари земјоделски алатки и историската еволуција на техниките за одгледување жито и житни култури. Втората сала е илустрирана преку панели, модели и реконструкција на мелница, историската еволуција на техниките на мелење и третата сала леб и пекарски производи. Четвртата сала е илустрирана преку збирка мали прибор за домаќинство од минатото, техники за подготовка на домашни тестенини и различни големини на тестенини. Петтата хала има реплика на фабрика за индустриски тестенини што датира од почетокот на 19 век и некои антички машини, техники на производство на индустриски тестенини и методи за формирање на повеќе од стотина видови. Конечно, шестата сала е илустрирана преку панели, разгледници, рекламни летоци, предмети, слики, поштенски марки и каталози, богатата култура на тестенини во Италија.

Надворешни врски
----------------

* Страница на Музејот на тестенини Архивирано на 28 септември 2017 г. на веб-страницата на Musei del Cibo
| Општина Амбелокипи-Менемени  *Δήμος Αμπελοκήπων - Μενεμένης* |
| --- |
| 
Општината Амбелокипи-Менемени во областа Централна Македонија |
| Податоци |
| Област: | Централна Македонија |
| Округ: | Солун |
| Гео. област: | Халкидик |
| Население: | 42.000 (2021) |
| Седиште: | Амбелокипи |
| Нас. места: | 2 |
| Пошт. бр.: | 561 |
| Пов. бр.: | 2310-72 до 74 |
| Портал: | ampelokipi-menemeni.gr |

**Амбелокипи-Менемени** (грчки: *Δήμος Αμπελοκήπων - Μενεμένης*, *Димос Амбелокипис-Менемениис*) — општина во Солунско, Егејска Македонија, денес во Солунскиот округ на Централна Македонија, Грција. Општината опфаќа две преградија на градот Солун. Административен центар е Амбелокипи.

Обете населени места се новосоздадени од грчки доселеници од Турција во XX век, преселени со меѓусебната размена на население.

Населени места
--------------

Поранешната општина Амбелокипи на картата на некогашниот округ Солун.
Поранешната општина Менемении на картата на некогашниот округ Солун.
Општината е создадена на 1 јануари 2011 г. со обединување на општините Амбелокипи и Менемени по законаот „Каликратис".

### Општинска единица Амбелокипи

Општинската единица ја опфаќа само солунската населба Амбелокипи.

### Општинска единица Менемени

Општинската единица Менемени ја опфаќа само солунската населба Менемени (Μενεμένη, Менемении).

Наводи
------

1. ↑  „Ν. 3852/10" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 5 јули 2010. Посетено на 5 јули 2010.

Надворешни врски
----------------

* Портал на Општина Амбелокипи-Менемени

Предлошка:Амбелокипи-Менемени

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Општини во областа Централна Македонија, по окрузи |
| --- |
|  |
| Иматија | 
* Бер
* Гида
* Негуш

 |  |
|  |
| Кукуш | 
* Кукуш
* Пајонија

 |
|  |
| Пиерија | 
* Дион-Олимп
* Катерина
* Пидна-Колиндар

 |
|  |
| Постол | 
* Вртикоп
* Воден
* Меглен
* Постол

 |
|  |
| Сер | 
* Визалтија
* Довишта
* Долна Џумаја
* Ениќој
* Зелјахово
* Сер
* Синтика

 |
|  |
| Солун | 
* Амбелокипи-Менемен
* Корделио-Арманќој
* Бешик
* Даутбал
* Делта
* Илиџиево
* Каламарија
* Капуџилар-Хортач
* Лагадина
* Неаполи-Сикјес
* Павлос Мелас
* Седес
* Солун
* Солунски Залив

 |
|  |
| Халкидик | 
* Аристотел
* Касандра
* Нова Пропонтида
* Полигеро
* Ситонија

 |

 |
**Седмиот печат** (шведски: *Det sjunde inseglet*) — шведски игран филм од 1957 година, дело на режисерот Ингмар Бергман, кој истовремено е автор и на сценариото. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Макс фон Сидов (Max von Sydow), Гунар Бјернстранд (Gunnar Björnstrand), Нилс Попе (Nils Poppe), Бенгт Екерот (Bengt Ekerot) и Биби Андерсон (Bibi Andersson). Директор на фотографијата е Гунар Фишер (Gunnar Fischer), додека продуцент е Алан Екелунд (Allan Ekelund). Филмот трае 96 минути, снимен е во црно-бела техника, со моно-звук, а во продукција на Шведската филмска индустрија (Svensk Filmindustri). Во 1957 година, на Филмскиот фестивал во Кан, Бергман ја добил специјалната награда на жирито.

Содржина
--------

Рицарот Антониус Блок (го игра Макс фон Сидов) се враќа во Шведска, откако повеќе години учествувал во крстоносните војни. Него го придружува копјеносецот Јенс (го игра Гунар Бјорнстранд). Во тоа време, Шведска е зафатена од епидемија на чума, која немилосрдно одзема илјадници животи. Кога ќе пристигнат на морскиот брег, Антониус ја сретнува Смртта (ја игра Бенгт Екерот), која му соопштува дека дошол крајот на неговиот живот. Тогаш, Антониус ѝ предлага на Смртта да одиграат една партија шах, под следните услови: ако победи Смртта, тогаш таа ќе ги погуби Антониус и сите негови блиски, а ако победи Антониус, неговиот живот ќе биде поштеден. Додека Антониус патува кон својот замок (каде го чека неговата жена), тие поминуваат низ разни населени места, согледувајќи ги ужасните последици на епидемијата, сиромаштијата и верското лудило (прогонот на вештерките). Притоа, тој си ги поставува прашањата поврзани со животот и смртта, како и постоењето на Бог. 

Патем, нему му се придружува една патувачка група, која дава претстави по селата, составена од мажот Јоф (го игра Нилс Попе) и жената Миа (ја игра Биби Андерсон), со нивното мало дете. Одвреме-навреме, мажот има визии, т.е. гледа некои ликови кој никој друг не може да ги види. Антониус сфаќа дека ќе ја загуби борбата против Смртта и затоа, одлучува да ја надитри: додека тој ѝ го одвлекува вниманието на Смртта, мажот, жената и детето нечујно се извлекуваат и така успеваат да се спасат од лошата судбина која би ги нашла доколку останат во друштво на рицарот. На крајот, рицарот и неговиот помошник пристигнуваат во замокот, каде ги посетува Смртта, која доаѓа да си ја земе наградата - нивните животи.

За филмот
---------

Филмот бил инспирација за истоимената песна на американскиот пејач Скот Енгел од 1969 година.

Наводи
------

1. ↑  IMDB - The Seventh Seal (1957)
2. ↑  IMDB - The Seventh Seal (1957)
3. ↑  Roger Bert, - The Seventh Seal (1957)
4. ↑  Scott Engel – Scott 4 (пристапено на 1.3.2024)

Надворешни врски
----------------

Ingmar Bergman The Seventh Seal

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 214004599
* LCCN: n2003046688
* GND: 4710750-9

 |

 |
Две стари дами играат Баи чои
 Колиба за играње Баи чои
**Баи чои** е комбинација на уметности во Централен Виетнам, што вклучува музика, поезија, глума, сликарство и литература, и обезбедува рекреација, забава и дружење во селските заедници. Во 2017 година бил впишан на списокот за нематеријално културно наследство на човештвото на УНЕСКО. Баи чои бил признат како национално нематеријално културно наследство на Виетнам во текот на 2014-2016 година од страна на Министерството за култура, спорт и туризам.

Игрите и изведбата на Баи чои вклучуваат игра со карти слична на бинго, придружени со песни и музика изведени од уметници, за време на празникот Тет.

Наводи
------

1. 1 2  „The art of Bài Chòi in Central Viet Nam". UNESCO.
2. ↑  „Bài chòi singing gains country's 10th UNESCO intangible heritage recognition". *vietnamnews.vn* (англиски). Посетено на 2021-05-10.
3. ↑  „Vietnam's Bai Choi art recognized as UNESCO Intangible Cultural Heritage of Humanity". *Tuoi Tre News* (англиски). 2018-05-06. Посетено на 2021-05-10.[*мртва врска*]
4. ↑  „Quang Nam welcomes UNESCO status for Bai Choi singing". *VOV.VN* (англиски). Посетено на 2021-05-09.
5. ↑  „Central Vietnam Festival Bài Chòi Recognized as UNESCO Intangible Heritage | Saigoneer". *www.saigoneer.com* (англиски). Посетено на 2021-05-10.
6. ↑  „The recognition of Bai Choi as an intangible cultural heritage". *quangnamnews.vn* (англиски). Архивирано од изворникот на 2021-05-10. Посетено на 2021-05-10.
Островот Пампус пред реставрацијата во 2004 година 
**Пампус** ( холандски изговор: [ˈpɑmpɵs] ) е вештачки остров и морска тврдина од крајот на 19 век, сместена во Ијмер близу Амстердам. Пампус сега припаѓа на општината Гоисе Мерен и е отворен за посетители. 

Заедно со артилериската батерија на светилскиот остров во близина на Дјургердам и батеријата кај морскиот брег на Димер, Пампус го заштитува влезот во заливот ИJ и пристаништето во Амстердам. Пампус бил дел од одбранбената линија на Амстердам (холандски: *Stelling van van Amsterdam* ). Во 1996 година, УНЕСКО ја назначил целата одбранбена линија со своите 42 места на Светско наследство .

Градба
------
**Пангу** (П'ан-ку, Пан Гу) — митско суштество, исконски космички џин од кинеската митологија.

Особености
----------

Во историографската традиција и бројните кинески легенди можат да се препознаат многу евхемеризирани богови творци. Како пример може да послужи митот за П'ан-ку. Овој мит ги има сите особености на космогониски мит. На почетокот постоело само едно големо црно јајце. Во тоа јајце бил хаос, измешани јин и јанг, небо и земја. Внатре во тоа јајце се наоѓало првото живо суштество — Пангу. Пангу обично е претставен како џуџе облечено во кожа од мечка или престилка направена од лисја, често е претставен со два рога, а во рацете држел чекан и длето.

 Цртеж на Пангу.

Митот за Пангу
--------------

Бидејќи се плашел дека небото и земјата повторно ќе се спојат, го држел небото со рацете и ја потпирал земјата со нозете. Пангу секој ден растел толку колку што земјата ќе се одвоела од небото. Се вели дека кога јајцето во кое било пукнало, тој го издлабил светот од хаос и му биле потребни осумнаесет илјади години да ја заврши таа работа. На крајот умрел за да му вдахне живот на тој свој дел. Од неговата глава се издигнале планини, од неговиот здив настанале ветер и облаци, од гласот - гром, од неговите екстремитети - четирите страни на светот, од неговата крв настанале реки, од неговото месо настанало тлото, од неговата брада - соѕвездија, од кожата и влакната, растенијата и дрвјата, од забите, коските и сржта - металите и скапоцените камења, од неговата пот дожд и од неговите болви и вошки - биле создадени луѓе. Суштината на овој мит го објаснува Создавањето како жртва на исконско битие. Сепак, може да се тврди дека ова е доцен мит, дека не е од кинеско потекло и што е најважно, дека играл мала улога во кинескиот интелектуален живот. Раскажана е како бајка, а не како свет настан, и за разлика од другите митови, нема формативно влијание врз духот на времето. Тоа бил мит што не бил обновен. Други информации велат дека Пангу ги создал луѓето многу пред неговата смрт, а решил да умре дури откако ги научил на сè што знаел. И всушност, дали умрел или се изгубил, никогаш не се открило.

Треба да се спомене и дека Пангу секогаш со себе ги водел своите четворица помошници: феникс, еднорог, желка и змеј. Денес тие ги претставуваат светите животни на Кина, кои, според кинеското верување, продолжиле да функционираат и покрај смртта или исчезнувањето на Пан-ку.

Наводи
------

1. ↑  *The Ultimate Encyclopedia of Mythology*, Arthur Cotterrell, Rachel Storm, 1999
**Чакареро** (шпански: Chacarero) ― чилеански сендвич направен со тенко исечен стек во стилот на чураско или свинско во стилот на ломито на тркалезен ролат со домати, боранија и по желба зелена пиперка.

Тоа е една од многуте врсти сендвичи кои се служени во чилеанските услужни локали (шпански: *fuentes de soda*, или *schoperías*), ресторани еднакви на британскиот концепт на т.н. „мрсна лажица", кои служат брза храна и точено пиво.

Списанието *„Time"* го сметал за еден од „13-те најневеројатни сендвичи што може да ги понуди светот".

Поврзано
--------

* Список на сендвичи

Наводи
------

1. ↑  „En busca del mejor Chacarero" (шпански). Labuenavida.cl. November 23, 2008. Архивирано од изворникот на 7 February 2015. Посетено на 17 April 2015.
2. ↑  Chile Guide – Rough Guides travel information
3. ↑  Празен навод (help)
**Мари Дион Ворвик** (англиски: *Dionne Warwick*;  родена на 12 декември 1940) е американска пејачка, актерка и телевизиска водителка.

Ворвик е рангирана меѓу 40-те најголеми американски хит пејачи во периодот од 1955 до 1999 година, врз основа на пласманот на нејзините песни на *Билбордовиот* Hot 100. Таа се наоѓа на второ место на листата на пејачки од рок ерата (1955-1999). Таа, исто така, е една од најпознатите вокали на сите времиња, а во периодот од 1962 до 1998 година 56 нејзини песни се нашле на Hot 100 листата (12 од нив на Топ десет), и вкупно 80 песни - соло или во соработка - на Hot 100. R&B или adult contemporary листата.  Дион се наоѓа на 74-то место на Билбордовата листа „Најдобри уметници на сите времиња".

Во текот на својата кариера, Ворвик продала преку 100 милиони плочи ширум светот и има освоено бројни награди, меѓу кои и шест Греми награди. Ворвик има своја ѕвезда на Булеварот на славата во Холивуд, а примена е и во Гремиевата куќа на славните, Куќата на славните од R&amp;B музиката и Патеката на славата крај театарот Аполо. Во 2019 година, Дион Ворвик ја освоила наградата Греми за животно дело. Три нејзини песни („Walk On By", „Alfie" и „Don't Make Me Over") се примени во Гремиевата куќа на славата. Таа е поранешен амбасадор на добра волја на Организацијата за храна и земјоделство на ОН.

Дискографија
------------

Турнеи
------

* Dionne Warwick Tour (1966)
* Dionne: 40 Anniversary Tour (2002)
* Soul Divas Tour (2004)
* An Evening with Dionne (2007)
* She's Back: One Last Time (2022)

Белешки
-------

1. ↑  „How to pronounce Dionne Warwick - PronounceItRight".
2. ↑  „Dionne Warwick". *The Kennedy Center*. The John F. Kennedy Center for the Performing Arts. Посетено на August 4, 2019.
3. ↑  Sullivan, James (June 20, 2019). „Dionne Warwick knows the way to a hit". *The Boston Globe*. Посетено на August 4, 2019.

Надворешни врски
----------------

* Страница на AllMusic
* Веб-страницата VH1 Архивирано на 16 февруари 2012 г.
* Сајтот *на Ролинг Стоун*
* [Предлошка:BillboardURLbyName Историја на топ листите *на билборд* (од 1983 година)]
* Приказната за Scepter Records
* Дион Ворвик на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Гостувања на C-SPAN


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 22329152
* LCCN: n85058140
* ISNI: 0000 0000 7827 3077
* GND: 131492675
* SUDOC: 198611188
* BNF: cb13901018f (податоци)
* BIBSYS: 56684
* MusicBrainz: 6784ee31-6d79-4a37-9e1f-01d6ef31940e
* NLA: 35633256
* NKC: ola2002159353
* BNE: XX878242
* CiNii: DA12465544
* KulturNav: id

 |

 |
**Скитер Дејвис** (англиски: Skeeter Davis; родена како **Мери Френсис Пеник**; 30 декември 1931 г. ― 19 септември 2004 г.) ― американска пејачка и текстописец на кантри-музика, која пеела и поп-песни како што е „Крајот на светот" од 1962 година. Музичката кариера ја започнала како дел од групата Davis Sisters додека била тинејџерка во доцните 1940-ти. Подоцна групата потпишала со RCA Victor. Во доцните 1950-ти, станала соло-пејачка.

Скитер Дејвис е меѓу првите жени што станале големи ѕвезди во кантри-музиката како соло-пејачки. Нејзината музика влијаела врз Теми Винет и Доли Партон, а музичкиот критичар од *Њујорк Тајмс,* Роберт Палмер ја опишал како „извонредна кантри/поп-пејачка".

Надворешни врски
----------------

* Скитер Дејвис на Find a Grave (англиски)
* Скитер Дејвис — AllMusic (англиски)
* Skeeter Davis Homepage

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 69115208
* LCCN: n93020172
* ISNI: 0000 0000 7962 1002
* GND: 119183269
* BNF: cb138930356 (податоци)
* MusicBrainz: fd8f6b23-480c-4605-8152-51a5e8a39dfb
* NDL: 001165054
* NKC: mzk2005269610
* BNE: XX871521

 |

 |
Кожни балетанки, со стапала прикажани во петтата позиција
**Балетанки** — лесни обувки специјално правени за балетско танцување. Може да бидат изработени од мека кожа, платно или сатен и имаат флексибилен, тенок целосен или поделен ѓон. Традиционално жените носат розови балетанки, а мажите бели или црни. Балетанки во боја на кожа — кои се ненаметливи и на тој начин даваат изглед на танцување боси — се носат во модерните балети, а понекогаш и во модерните танци и кај мажите и кај жените.

Вообичаено, на часовите по балет, танчерите носат балетанки во текот на целиот час, додека танчерките носат балетанки на почетокот, а потоа може да ги променат со шпиц-патики.

Изработка
---------

Балетанките традиционално имаат кожен ѓон кој не стигнува до крај до рабовите на обувката. Модерен развој е разделениот ѓон, кој обезбедува поголема флексибилност и го нагласува обликот на стапалото кога е посочено. Тие обично се направени од мека кожа, платно или сатен. Кожните балетанки се користат долго време. Платнените балетанки се поевтини, но се износуваат побрзо од просечните кожни балетанки. Сатенските балетанки често се користат за изведби, но многу брзо не можат повеќе да се користат.

Балетанките се прицврстуваат со ластик, најчесто со една лента преку лакот на стапалото или со две ленти кои се вкрстуваат во форма „Х" на врвот на лакот. Во случај на балетанки со двојна лента, некои производители на балетанки закачуваат еден крај од секоја лента на балетанката како дел од процесот на производство и ќе му остават на купувачот да ги закачи слободните краеви на лентите за оптимално вклопување.

Историја
--------

Жените почнале да играат балет во 1682 година, дваесет години откако кралот Луј XIV наредил основање на Кралска академија за танц. Во тоа време, стандардните женски балетанки имале потпетици. Танчерката од средината на 18 век, Мари Камарго, од балетот на Париската опера била првата што носела балетанки без потпетици. По Француската револуција, потпетиците биле целосно отфрлени од стандардните балетски чевли и биле заменети со балетанките што ги имаме денес.

Поврзано
--------

* Шпиц-патики
* Обувки
* Балет

Наводи
------

1. ↑  „балетанка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „балетанка" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Gray, Renée Nicole. „2018 Variety Magazine In Ballet Slippers" (англиски). Посетено на 2022-06-25.
**Пицарело** ― традиционално италијанско јадење од Апулија, регион во јужна Италија. Нејзиното изворно име на месниот дијалект е пицарид (Pizzaridd). Пицарело е долг посолен печен леб, зачинет со домати, а понекогаш и со маслинки. Печењето го прави крцкав.

Потекло
-------

Христијаните се будат рано на Велики петок, во седмицата на Велигден. Бидејќи имале долг пост, во кој не можеле да јадат месо, на тезгите по улиците бил продаван вообичаен сендвич исполнет со кашкавал, домати и друг зеленчук.

Вообичаениот пицарид, првично направен само за Велики петок, со текот на времето станал храна произведена во некои градови, како што е Терлици, за јадење во петок воглавно. Името изгледа блиску до „пица", но месењето е поинакво.

Наводи
------

1. ↑  „La tradizione del pizzarello molfettese". *BariToday* (италијански). Посетено на 21 септември 2023.
2. ↑  Cucina, Creativa in (1 октомври 2016). „Pizzarello Molfettese, ricetta tipica del periodo di Pasqua". *Creativa in cucina* (италијански). Посетено на 21 септември 2023.
**Робовладетелското општество** e oпштествена формација која настанала и се развивала од првобитната заедница. Со развитокот на производните сили и поделбата на трудот се појавува вишок на производи кој овозможува приватна сопственост и појава на класи, со што класата сопственици (владелци) ќе живее на сметка на вишокот што го создава потчинетата класа, која и самата била третирана како орудија за производство. уио уоо ппппѕѕ 70000000

Надворешни врски
----------------

* СоциоВеб Архивирано на 12 мај 2008 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на социологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Славчо Стојменски"** — основно училиште во Виница, општина Виница.На 15 и 17.01.2013 година беа одржани две работилници со наставниците од предметна и одделенска настава на теми,,Говорот на телото во наставата обучувачи Јадранка Илиева- наставник и Марина Спасова-наставник и ,,Вештини на комуникации-видови комуникацииобучувач Јордан Стојанов-училиштен педагог,Наставничките Невенка Дончева и Радмила Атанасова и ученици од IV-3 одд. од ОУ„Славчо стојменски" Виница го освоија ПРВОТО место на наградниот конкурс за изработка на новогодишна елка од амбалажен отпад распишан од Друштво за управување со пакување и отпад од пакување ЕКО-ПАК ХИТ ДОО Кочани,Посета на Американскиот амбасадор на нашето уцилиште на 27.10.2011 год,На 24.03 .2011 год се одржа меѓународен натпревар по математика ,,КЕНГУР 2011". На кој и нашето училиште зема активно учество.Се натпреваруваа ученици од 2 до 8 одд

Учество на натпревари
---------------------

НА 18.03.2010 ГОД ВО НАШЕТО УЧИЛИШТЕ СЕ ОДРЖА МЕГУНАРОДЕН НАТПРЕВАР ПО МАТЕМАТИКА ,,КЕНГУР 2010 "ВО ПОУ ,,СЛАВЧО СТОЈМЕНСКИ" С. ГРАДЕЦ ВИНИЦА

Освоени награди
---------------

успешните ученици на ОУ„Славчо Стојменски„ и за нивните ментори за постигнатите резултати на регионален натпревар по м,атематика:
Стефани Цветанова- прво место
Бојан Серафимов- прво место
Теодор Цоневски- Пофален
Стефанија Ѓорѓиева-Пофален
На регионален натпревар по англиски во Делчево Кристина Петрова освои трета награда
Кристијан Стојменовски - петто место,На 10 април 2010 Во ОУ„Славчо Стојменски се одржа регионален натпревар шпо математика на кој учествуваа околу 90 ученици од IV- VIII одделение од повеќе училишта од Виница и Кочани. Победија најдобрите.

Познати личности кои учеле во ова училиште
------------------------------------------

Познати личности кои предавале во ова училиште
----------------------------------------------

Наводи
------

1. ↑  „Регистар на основни училишта". *data.gov.mk*. Посетено на 30.01.2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Портал за основните и средните училишта во Македонија Архивирано на 16 октомври 2011 г.
* Официјално мрежно место на Министерството за образование и наука
**Конзорциумот на хромозомот Y** ( **YCC** ) бил  тим на научници кои работеле на разбирање на човечката Y хромозомска филогенетика и еволуција. Конзорциумот ги имал следните цели: веб-ресурси кои комуницираат информации во врска со нерекомбинантниот регион на Y-хромозомот, вклучувајќи нови варијанти и промени во номенклатурата. Конзорциумот спонзорирал литература во врска со ажурирањата во филогенетиката и номенклатурата.

Поврзано
--------

* Меѓународно друштво за генетска генеалогија (ISOGG)
* Хаплогрупа на ДНК на човечки Y-хромозом

Наводи
------

1. ↑  „What happened to the Y Chromosome Consortium (YCC) All traces seem to have vanished". Oct 2012.
2. ↑  „The Y Chromosome Consortium". *Bio Sciences*. University of Arizona. Архивирано од изворникот на 2017-01-16.
3. ↑  „New binary polymorphisms reshape and increase resolution of the human Y chromosomal haplogroup tree". *Genome Res*. **18** (5): 830–8. May 2008. doi:10.1101/gr.7172008. PMC 2336805. PMID 18385274.
4. ↑  Y Chromosome Consortium (February 2002). „A nomenclature system for the tree of human Y-chromosomal binary haplogroups". *Genome Res*. **12** (2): 339–48. doi:10.1101/gr.217602. PMC 155271. PMID 11827954.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Y-DNA Haplogroup Tree at ISOGG
Грбот на Андре де Монбар
**Андре де Монбар** (околу 1103- 17 јануари 1156

) бил петтиот Голем мајстор на витешкиот ред темплари и еден од новите основачи на редот.

Семејството Монбар било од Хохадел од Бургундија, а Андре бил вујко на светиот Бернар од Клерво. Всушност, Андре бил полубрат на Бернардовата мајка Алет де Монбар. Тој влегол во редот на темпларите во 1129 година и заминал во Палестина каде што брзо се пробил во витешките редови и станал сенешал, главен помошник и втор во командата на темпларите, веднаш по Големиот мајстор. По Битката кај Аскалон, на 22 август 1153, тој бил избран за Голем мајстор, наследувајќи го убиениот и обезглавен Бернард де Тремелеј којшто умрел на 16 август.

Андре де Монбар умрел на 17 јануари 1156 година во Ерусалим, а за негов наследник на функцијата Голем масјтор бил избран Бертран де Бланшфор.

Наводи
------

1. ↑  Read, Piers Paul (1999). *The Templars*. стр. 101.

|
|  |
| Претходник**Бернар де Трамелеј** | **Голем мајстор**1153–1156 | Наследник**Бертран де Бланшфор** |
Чизми
**Чизми** се предмет за облекување, кој служи за заштита на стапалото но и подклолениците од надворешните влијанија. Во суштина тие се вид на чевли, чија основна одлика е поголема длабочина.

Историја
--------

Чизми пронајдени во Кина, датираат од околу 220 г.п.н.е
Најраните чизми биле составени од два дела, долниот кој бил споредуван со обичните чевли и горниот направен од некој потопол материјал. Околу 1000 година пред новата ере, овие два дела се составиле и така настанале денешните чизми. Секако развојот на чизмите се долгува на народите кои живееле на крајниот север пред сè на Русите, но и на Скандинавците и други. Во 17 век во Европа чизмите добиле пред сè војнички стил. Во новото време тие стануваат и моден детал па се развиваат чизми со потпетица.

Видови
------

Чизмите во зависност од намена можат да се прават од најразлични материјали: кожа, волна, платно, гума, синтетички материјали и др. По големина чизмите можат да бидат: надколенки, подколенки и плитки чизми. Исто така постои и поделба според намената, односно на места на кои можат да се користат. Со оглед на конструкцијата и доколку се користат соодветни материјали чизмите можат да бидат и заштитни пред сè во градежништвото, кај пожарникарите и слично.

Галерија
--------

* Женски чизмиЖенски чизми
* Рибарски чизмиРибарски чизми
* Војнички чизмиВојнички чизми
* Каубојски чизмиКаубојски чизми
* Работни чизмиРаботни чизми

Наводи
------

1. ↑  „Čizme sa potpeticom » Obuća » Žene » Lookbook » Fashion.hr lookbook". Архивирано од изворникот на 7 август 2013. Посетено на 12 септември 2013.
2. ↑  ekapija - Vatrogasci Hong Konga u pirotskim čizmama - korporacija "Tigar" ulaže u fabriku za reciklažu otpadnih guma i novu fabriku hemijskih proizvoda
**Основно училиште „Јане Сандански"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Јане Сандански" - Грчиште**; скратено: **ПООУ „Јане Сандански"**) — подрачно основно училиште во селото Грчиште, претставува единка на училиштето „Страшо Пинџур" од селото Јосифово.

Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Јане Сандански.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Грчиште, сместено на едно мало возвишение во средишниот дел на селото.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Галерија
--------

* ВлезотВлезот

Наводи
------

1. ↑  „Образование". *Општина Валандово*. Посетено на 19 февруари 2024.
2. 1 2  „За нас". *ООУ „Јане Сандански"*. Посетено на 19 февруари 2024.

Координати: 41°15′21.5″N 22°29′54.9″E﻿ / ﻿41.255972° СГШ; 22.498583° ИГД﻿ / 41.255972; 22.498583
Неодамна (2006) обновената фасада на Алберго деи Повери во Неапол.
**Сан Карло ал'Арена** е област во Неапол, регионалниот главен град на Кампанија, сместена североисточно од историскиот центар на градот. Овој кварт ( *quartiere* ) е именуван по црквата Сан Карло ал'Арена и ја сочинува - заедно со областа Стела - третата општина во Неапол. Округот е центриран на Бурбонскиот хоспис за сиромашните сместен на Пјаца Карло III, плоштад именуван по Чарлс III првиот бурбонски крал на Неапол.

Споменици и интересни места
---------------------------

### Црквата на Сан Карло ал'Арена

**Сан Карло Ал Арена** (црква)е римска црква сместена во Via Foria по која е именувана целата област. Името на самата црква потекнува од улицата во која првично taa била изградена, *Виа Ареноса* (песочна улица), формирана од остатоците оставени по реките што се спуштале од ридовите.

### Ботаничка градина на Неапол

Ботаничката градина на Неапол е објект во сопственост на Универзитетот во Неапол Федерико II во кој се сместени илјадници растителни видови. Toj e снован е на почетокот на 19 век - кога градот бил под француска доминација како што е утврдено во декретот за основање од 1807 година и потпишан од кралот Жозеф Бонапарта.

### Бурбон конак за сиромашните

Бурбонскиот конак за сиромашните е поранешна јавна болница изградена во 18 век и дизајнирана од архитектот Фердинандо Фуга. Неговата првобитна намена и била да ги смести сиромашните и болните, но во денешно време таа повремено се користи за сместување изложби, конференции или концерти.

### Палатата на Каподимонте

Палатата Каподимонте била изградена како кралска резиденција од Бурбоните и денес во неа се наоѓа Националниот музеј на Каподимонте, во кој можеме да ги најдеме делата на многу големи италијански уметници, како што се Рафаел, Тицијано, Масачо, Симоне Мартини и Караваџо. Палатата се наоѓа во *Реал Боско*, јавен парк роден како ловечки резерват, кој ја опкружува палатата и кој има поглед на градот и неговиот залив.

Наводи
------

1. ↑  „History of the Botanical Garden of Naples". *Botanical Garden of Naples*. Архивирано од изворникот на 2023-08-25. Посетено на 27 October 2019.
2. ↑  „Il Real Bosco è un Parco Pubblico". *Museo e Real Bosco di Capodimonte* (италијански). Ministry of Culture. Архивирано од изворникот на September 19, 2017. Посетено на 10 June 2023.

Надворешни врски
----------------

* Сан Карло ал'Арена на Ризницата ?
**Михаило Миловановиќ** (Гостиница, 24. фебруар 1879 — Ужице, 28. новембар 1941) бил српски, вајар и пистел.

Биографија
----------

Мртовечки мир
Бил еден од основачите на *Здружението на ликовни уметници на Србија*, воен сликар на Врховната команда на српската војска во Првата светска војна, автор на портрети на српските војводи Радомир Путник, Живојин Мишиќ, Степа Степановиќ и Петар Бојовиќ, генералот Павле Јуришиќ Штурм, кралот Петар I Караѓорѓевиќ и регентот Александар Караѓорѓевиќ.

После каменорезачкиот занает од кој се откажал и година дена помината на усовршување во школата на Антон Ажбе во Минхен, во 1905 година Миловановиќ во Минхен бил студент на Академијата за убави (ликовни) уметности, прво кај професорот Лудвиг Хертерих, а потоа во класата на неговиот наследник Хуго фон Хаберман.

Миловановиќ дипломирал во 1909 година на ликовната Академија во Минхен, а во Србија се вратил на почетокот на Балканските војни во 1912 година како доброволец. Почетокот на I светска војна го дочекал на усовршување во Прага, бил уапсен и после бегството од прашкиот затвор, пеку Германија, Полска, Украина, Црно Море и Романија, стигнал да се приклучи на боиштето на својата Дринска дивизија и со српската војска ја преживеал нејзината голгота.

Го напишал романот ***Лендина воденица***, печатен повеќе од половина век после неговата насилна смрт.