recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Арпеџо на созвучјето це-дур и начин на негово свирење.
**Арпеџато** (италијански: *arpeggiato*), или скратено ***arp.***, е начин на одделено свирење на созвучја како што се прави на харфа (името потекнува од италијанското име за харфа - *Arpa*). Се обележувас со вертикална брановидна линија пред созвучјето и означува дека тоа се разделува од најнискиот до највисокиот тон (горна слика). 

Доколку на брановидната линија се наоѓа стрелка насочена надолу, арпеџатото се свири обратно, од највисокиот топ кон најнискиот (долна слика). Со обзир дека при сврирењето на харфа созвучјата се арпеџирани, посебно се напоменува кога сите тонови на созвучјето треба да се свират истовремено со ознаката ***non arp.(eggiato)***.
**Петар Башески** — современ македонски поет. Роден е на 9 јули 1938 

година во Прилеп. Завршил Филолошки факултет во Белград, група англиски јазик со книжевност, француски и италијански јазик.

Книжевно творештво
------------------

* „Нож во каменот" (поезија, 1989)
* „Чувари на кулите" (поезија, 1990)'
* „Вестител" (поезија, 1991)
* „Откопување на душата" (поезија, 1992)
* „Злодоба" (поезија, 1992)
* „Чемерни години" (поезија, 1993)
* „Апостолот" (поезија, 1994)
* „Маглите на Кајмакчалан" (поезија, 1995)
* „Пофалба на светлината" (поезија, 1997)
* „Песни за Бојан и Бојана" (1997)
* „Јас Григор Прличев" (поезија, 1998)
* „Воин на зборот" (поема, 2000)

Награди
-------

„Град Кварту", Апулија „'88" (Рим), „Деи Диоскурел" (Рим), „Златна плакета - Лаурент", „Сребрена плакета", „Лано-златен медал", „Ванчо Николески" (Битола), награда на „Мариовско-мегленските средби" и на „Празник на липите" (прва награда)
**Арсабер** (грчки: *Ἀρσαβήρ*) бил византиски благородник кој имал неуспешен обид да го зазеде византискиот царски престол во 808 година.

Живот
-----

Арсабер бил благородник од ерменско потекло, кој имал ранг на патрициј, и служел како квестор на царот Никифор I (802-811). Во февруари 808, група на секуларни и црковни власти, поради незадоволни од владеењето Никифор, започнале заговор за негово симнување од власт и го номинирале Арсабер како кандидат за престолот односно узурпатор.. Но Никифор го открил заговорот и учесниците виле уапсени, тепани, а нивните имоти конфискувани, за да на крајот бидат прогонети. Арсабер бил протеран во манастир во Витинија.

Неговата ќерка Теодосија била во брак со император Лав V Ерменец..

Наводи
------

1. 1 2  Kazhdan 1991, стр. 186 harvnb error: no target: CITEREFKazhdan1991 (help).
2. 1 2  Winkelmann et al. 1999, стр. 193 harvnb error: no target: CITEREFWinkelmannLilieLudwigPratsch1999 (help).
3. ↑  Brubaker & Haldon 2011, стр. 361 harvnb error: no target: CITEREFBrubakerHaldon2011 (help).
**Еезерото Арпи** или **Арпи лич** (ерм.: Արփի լիճ) — второ по големина езеро во Ерменија. Се наоѓа во северозападниот дел на ерменската покраина Ширак, во близина на тромеѓето со Турција и Грузија.

Езерото лежи на надморска висина од 2,023 метри, а од него истекува реката Ахурјан. Зафатнината на езерото е околу 100 милиони м³, а површината околу 22 км². Во периодот од 1946 до 1951 година на езерото се вршени разни опфати со кои се зголемила површината на езерото за 4,5 км².

Водите од езерото се користат за наводнување, мрестење риби и за производство на електрична енергија. Езерото се полни со топењето на снегот а во него исто така се влеваат и четири мали водотоци, додека најголем доток на вода има од реката Ахурјан.

Климата околу езерото е континентална. Просечните јануарски температури се околу -13°, јулските околу +13°, а бројот на сончеви часови годишно изнесува околу 2,400.

Благодарејќи на големиот и богат билски и животински свет, подрачјето околу езерото Арпи според начелата на Рамсарската конвенција е заштитено природно богатство во чија околина живеат преку 100 различни видови на птици (бел штрк, црн штрк, дива патка, лисеста гусковидна патка, далматински пеликан). Од 16 април 2009 година подрачјето околу езерото Арпи е дел од Националниот парк на езерото Арпиезера Арпи.

Поврзано
--------

* Реки и езера во Ерменија
* Ахурјан (река)
* Ширак

Наводи
------

1. ↑  -{Еurope monitoring/Armenia/ru. Архивирано на 26 јуни 2007 г.}-
2. ↑  -{Lake Arpi officially declared as National Park! sur Lake Arpi National Park, 28 mai 2009.}-

Надворешни врски
----------------

* Езеро Арпи Архивирано на 7 ноември 2007 г.
* Lake Arpi National Park
**Петар Џундев** (13 јули 1927

 Гевгелија) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Роден е на 13 јули 1927 година во Гевгелија. Основно образование изучувал од 1934 до 1938 година. Во 1939 година започнал гимназија, но по прво одделение почнал да работи во продавницата на татко му и продолжил во вечерно училиште. По влегувањето на бугарските трупи во Југославија продолжил да учи до IV одделение. Во септември 1944 година се приклучил на НОВ и заедно со други доброволци од селото Серменин заминал во Тиквешијата со Првиот баталјон, Вториот одред на Деветтата македонска ударна бригада. Во ноември 1944 година станал член на Комунистичката партија. Подоцна станал водач на млади и секретар на СКМУ на Првиот баталјон на 10-та македонска ударна бригада. На 5 јануари 1945 година неговата бригада била распуштена и преименувана во Трета бригада на Осмата македонска дивизија на КНОЈ. По војната продолжува да учи во гимназијата во Гевгелија. Подоцна студирал на економското училиште „Борис Кидриќ" во Скопје. Во декември 1948 година влегува во УДБА и бил заменик полномошник на првиот округ во Скопје. На 22 август 1952 година се оженил со Љупка Арсова, од која има две деца Игор и Горан. Од 1952 до 1954 година студирал во Белград на Вишата школа за државна безбедност. По напуштањето на УДБА во 1962 година, започнува да работи во Главниот комитет на Социјалистичкиот сојуз на работникот на Македонија. Во периодот од 1969 до 1972 година бил директор на Центарот за социјална работа во Скопје. Од 1972 до 1978 година бил заменик републикански секретар на Републичкиот секретаријат за здравство и социјална политика. Во 1978 година бил назначен за републикански секретар (министер) за здравство и социјална политика и за член на Извршниот совет на Социјалистичка Република Македонија. Во периодот од 1982 до 1986 година бил пратеник во Собранието на Македонија.

Во 2002 година станува член на Градскиот комитет на Сојузот на борците за град Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „Историја на семејството Џундеви" (PDF).
**Санде Милчев Насков** ( 1918
 во Скопје —  1945
 во Шид, Србија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Пред да се приклучи во партизани учествувал во илегалните акции против бугарскиот фашистички окупатор. Растурал летоци со кои скопјаните се запознавале со ѕверствата на окупаторот, како и со целите и успесите на НОВ. Во составот на XV македонски корпус учествувал во ослободувањето на другите југословенски краишта. Бил учесник во големата борба при пробивот на германскиот фронт кај Шид - Товарник. При извршување на задачата како мртва стража, се судрил со непријателот при што загинал.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 99. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Парафилија** или **патолошка сексуална наклонетост** е она што се смета за неприродно полово однесување во психологија и сексологија. Терминот парафилија доаѓа од старо грчките зборови пара(освен) и филија(љубов) и опишува сексуални потреби како одговор на сексуален објект или ситуации кои можат да интерферираат со капацитетот на реципрочна сексуална активност. Парафилија исто така може да имплицира сексуални пракси без да имплицира дисфункција или морална девијантност.

Видови парафилии
----------------

Клинички признаени парафилии :   

* Педофилија
* Садизам
* Мазохизам
* Сексуален фетишизам
* Егзибиционизам
* Воајеризам
* Фротеризам
* Транвеститски фетишизам

  
Од поширока гледна точка спаѓаат и :

* Геронтофилија
* Зоофилија
* Некрофилија
* Нимфоманија
**Општинските македонски фудбалски лиги** - четвртиот и петтиот ранг на фудбал во Република Македонија.

Формат
------

Секоја општина која има активен општински фудбалски сојуз (ОФС) може да одржува општинска фудбалска лига. Секој ОФС диктира како ќе биде одржано натпреварувањето во соодветната лига. На крајот на сезоната, победниците на општините обезбедуваат директен пласман во Третата лига или играат бараж за унапредување, зависно како соодветниот ОФС одлучил околу натпреварувањето. Во случај на постоење на Б - општинска лига (петти ранг на квалитет), последните пласирани две или една екипа од конкретната општинска А лига се селат во општинската Б лига или играат бараж за опстанок. Спротивно на нив, победниците од Б лига обезбедуваат пласман во А лигата или играт бараж за унапредување.

Општински фудбалски лиги
------------------------

* Општинска фудбалска лига - Куманово
* Општинска фудбалска лига - Радовиш

Поврзано
--------

* Фудбалска федерација на Македонија
* Прва македонска фудбалска лига
* Втора македонска фудбалска лига
* Трета македонска фудбалска лига
* Куп на Македонија

Надворешни врски
----------------

* Фудбалска федерација на Македонија
* MacedonianFootball.com (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  Општински фудбалски лиги на Македонија |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Сезони во Општинските фудбалски лиги на Македонија |
| --- |
|  |
| **1990-ти**: 1992/1993 • 1993/1994 • 1994/1995 • 1995/1996 • 1996/1997 • 1997/1998 • 1998/1999 • 1999/2000
**2000-ти**: 2000/2001 • 
2001/2002 • 
2002/2003 • 
2003/2004 • 
2004/2005 • 
2005/2006 • 
2006/2007 • 
2007/2008 • 
2008/2009 • 
2009/2010
**2010-ти**: 2010/2011 •  2011/2012 • 2012/2013 • 2013/2014 • 2014/2015 • 2015/2016 • 2016/2017 • 2017/2018 • 2018/2019 • 2019/2020
**2020-ти**: 2020/2021 • 2021/2022 • **2022/2023** |

 |

 |

 |
**Џиван Гаспаријан** (ерменски: Ջիվան Գասպարյան; роден на 12 октомври 1928 година) е ерменски музичар и композитор. Тој свири на дудук. Гаспаријан е познат како „Господар на дудукот".

Животопис
---------

Роден во Солак, Ерменија на родители од Муш, Гаспаријан започнал да свири дудук кога имал шест години. Во 1948 година, тој станал солист на Популарниот ансамбл на ерменска песна и танц и на Ереванската филхармонија.

Тој има освоено четири медали на светските натпревари на УНЕСКО (1959, 1962, 1973 и 1980 година). Во 1973 година Гаспаријан ја добил почесната титула *Народен уметник на Ерменија*. Во 2002 година, тој ја добил наградата за животно дело WOMEX (*World Music Expo*).

Професор на Државниот музички конзерваториум во Ереван, тој има подучувано многумина изведувачи на професионална изведба на дудук.

Во 1998 година издал албум со уникатен дудук квартет што самиот го формирал. Тој го обиколи светот неколкупати со мал ансамбл свирејќи ерменска народна музика. Неговата музика е избрана за повеќе меѓународни филмови.

Соработувал со многу уметници, како Стинг, Питер Габриел, Хусеин Ализаде, Еркан Огур, Мајкл Брук, Брајан Меј, Лајонел Ричи, Дерек Шеринијан, Лудовико Еинауди, Лујџи Кинк, Борис Гребеншиков, Брајан Ино, Дејвид Силвијан, Ханс Цимер и Андреас Воленвејдер.

Тој исто така се снимал со квартетот Кронос и Филхармонијата во Лос Анџелес.

Гаспаријан свирел на Евровизискиот натпревар во Осло во 2010 година и станал најстарата личност што некогаш се појавила во изведба на песна за Евровизија, иако не бил официјално наведен како гостин уметник.

**Музика за филм:**

* *Врана*, саундтрак (1994)
* *Опсадата*, саундтрак (1998)
* *Ронин*, саундтрак (1998)
* *Гладијатор*, саундтракот 2000 година
* *Сиријана*, саундтрак (2005)
* *Крвав дијамант*, саундтрак (2006)
* *Самсара*, саундтрак (2011) (како Дијан Гаспаријан)

Наводи
------

1. ↑  *allmusic* gives birth year as 1928.
2. ↑  On the Track: A Guide to Contemporary Film Scoring - Page 87 by Fred Karlin, Rayburn Wright
3. ↑  World Music: The Rough Guide - Page 334 by Simon Broughton, Mark Ellingham, Richard Trillo
4. ↑  „Djivan Gasparyan at MSN music". Архивирано од изворникот на 2007-11-28. Посетено на 2019-09-12.
5. 1 2  „An Evening with Djivan Gasparyan and Michael Brook | Asbarez.com". *asbarez.com* (англиски). Посетено на 2017-09-08.
6. ↑  Biography — AllMusic (англиски)
7. ↑  Nercessian, Andy (2001-08-28). *The Duduk and National Identity in Armenia* (англиски). Scarecrow Press. ISBN 9781461672722.
8. ↑  Armenian apricot stone becomes a tree at eurovision.tv

Надворешни врски
----------------

* Официјална страна
Предлошка:Политика наФилипините

**Апелациониот суд на Филипините** (Филипински: *Hukumang Paghahabol ng Pilipinas*) — вториот највисок суд во Филипините, веднаш после врховниот суд. Судот е состевен од 68 Придружни Судии и 1 Судија Претседател. Сегашен претседател е Корнадо М. Васкес, кој е на донлжноста од 22 март 1994 и е до 2 јануари 2010. Судот е сместен на *Maria Orosa Street, Ermita* во Manila.

Поврзано
--------

* Врховен суд на Филипините
* Врховен судија на Филипините
* Филипински арбитражен суд
* Сандиганбајан
* Омбудсман на Филипините

Надворешни врски
----------------

* The Philippines Court of Appeals Официјално мрежно место Архивирано на 5 мај 2008 г.
* Список на Судиите Архивирано на 12 мај 2008 г.
* Историја на судот Архивирано на 5 мај 2008 г.
**Апетитот** е желбата за јадење храна, понекогаш поради глад. Привлечноста на храната може да го стимулира апетитот дури и кога гладот е отсутен. Апетитот постои во сите повисоки животни форми, и служи за регулирање на соодветниот внес на енергија за одржување на метаболичките потреби. Тоа е регулирано со тесна интеракција помеѓу дигестивниот тракт, масното ткиво и мозокот. Апетитот има врска со однесувањето на секој човек. Апетитивните и консумирните однесувања се единствените процеси кои вклучуваат внесунање на енергија, додека сите други однесувања влијаат врз ослободувањето на енергија. Кога се нагласува, нивото на апетитот може да се зголеми и да резултира со зголемување на внесот на храна. Намалена желба за јадење се нарекува анорексија, додека полифагија (или "хиперфагија") е зголемена желба за јадење. Кога апетитот не е регулиран, придонесува за анорексивна нервоза, булимија нервоза, кахексија, прејадување и пореметување во исхраната.

Физиолошки фактори
------------------

Канон и Вашбурн (1912) предложиле дека јадењето започнува кога имаме празен стомак. Тие предложија дека ѕидовите на празен стомак се стругаат меѓу себе за да го произведат она што најчесто се нарекува „Грчеви на глад". Некој скептици го нарекле објаснувањето на Канон за глад „Теоријата на тркалање". Сепак, набљудувања од хируршки пациенти индицираат дека има повеќе до почетокот на јадење, а не само грчеви на глад. Со отстранување на стомакот грчевите на глад, не престанале, а ваквите пациенти рекле дека ги чувствуваат истите чувства на глад како и пред операцијата.
Жената на Онодера Џунај се подготвува за самоубиство
**Џигај** (јапонски: 自害, самоубиство) — ритуал на самоубиство што може да важи и за жени и за мажи од семејства на самураите.

Некои жени кои припаѓаат на семејство на самураите, се самоубивале со сечење на вените со посебен ритуален нож *танто* или *кајкен*. Главната цел била да се постигне брза и безбедна смрт за да се избегне заробување. Пред самоубиството се врзувале колената за да го направи своето тело во достоинствена положба со споени нозе кои ќе биде пронајдено по нејзината смрт. Џигај, често се употребувало и поради избегнување на силување.
**Аполинарија** била ќерка на Антимиј, намесникот на малолетниот цар Теодосиј II. Таа му била постарата ќерка, додека помладата била безумна. Аполинарија не сакала да се мажи, туку и се оддалечила во пустина. Во машка облека и под машко име *доротеј*, таа се населила во машки манастир, каде што се подвизувала вознесувајќи го својот дух непрестајно кон Бога и зборувајќи со љубов кон својот Творец. Некој го посоветувал царскиот намесник Антимиј да ја испрати својата безумна ќерка кај пустиниците да ѝ прочитаат молитва.

Така, според преданието, се случило својата безумна сестра да ја исцели постарата сестра со силната молитва. Кога Аполинарија умрела, се открила тајната дека таа не e машко туку женско. Мажествената храброст на оваа света девица останала како пример и поттик низ вековите на многумина, кои мислеле за своето спасение. Починала во 470 година.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 6
*За сценографот со исто име видете Петар Ангеловски (сценограф)*
**Петар Ангеловски** (Луково, Кратовско, 16 септември 1943

 – Скопје,  1999
) — македонски биолог и унивезритетски професор.

Животопис
---------

Ангеловски е роден на 16 септември 1943 година во селото Луково, Кратовско. Основното образование го завршил во Злетово, а средното во Струмица. По матури­рањето во 1963 година се вработил во ЗИК "Овче Поле" во Свети Николе, каде што како земјоделски тех­ничар рабо­тел една година. Во 1964 се за­пи­шал на Природно-математичкиот факултет во Скопје - група биологија, завр­шувајќи ги студиите во 1968 година за неполни 4 години. За асистент на Институтот за биологија при ПМФ бил избран истата година, вклучу­вајќи се веднаш во нас­тавната и во научноистражувачката дејност на Зоолош­ки­от завод. Во учебната 1972/73 година се запишал на постдипломски студии на Природно-математичкиот факултет на Свеучи­лиш­тето во Загреб - насока хидро­биологија, во рамките на кои ја пријавил и ја одбранил во 1975 година магистерската работа под наслов „*Sastav i dinamika populacije i bio­mase hironomida kamenitog staništa Dojranskog jezera*"и со тоа се здобил со научниот степен магистер на биолошките науки. Во почетокот на 1976 година на Природно-математичкиот факултет во Скопје пријавил те­ма за изработка на докторска дисертација под наслов "*Хирономидната фауна на Дојранското Езеро*", што ја одбранил во 1980 година. Истата година бил избран за до­цент по предметот органска еволуција. Во периодот 1981 - 1983 година ја вршел функцијата про­де­кан на Биолошкиот факултет. Во 1986 е избран за вонреден професор, а во 1992 година за ре­д. про­фесор по предметите инвертебрата и органска еволуција. Покрај обемната наставна работа, д-р Ангеловски има постигнато значајни резултати и во научноистражувачката работа. Таа била насочена кон хид­робиологијата на копнените води, особено кон таксономијата и екологијата на хирономидната фауна, поради што престојувал извесно време во хидробиолошката лабораторија во Загреб и во Институтот за биолошки истражувања "Синиша Станковиќ" во Белград. Како ре­зул­тат на тоа, автор е на повеќе научни трудови и учесник на повеќе научни и стручни собири. Ангеловски починал во 1999 година.

Наводи
------

1. ↑  „За инстирутот". Филозофски факултет - УКИМ. Посетено на 2011-08-28.
**Општински парк** (француски: *parc de la Ville*) ― јавен урбан парк во градот Луксембург, во јужен Луксембург. Источната граница допира со булеварот кнезот Анри (boulevard du Prince Henri) и, заедно со долините на Алзет и Петрус, создава граница што го одделува средишниот четврт Вил От од остатокот на градот.

Овој зелен лак е сегментиран во одделни делови од авенијата Монтереј, авенијата Емил Ројтер и авенијата Порт Нев. Областа што се граничи со овие патишта е приближно 20 хектари. Најјужниот дел од паркот се вика парк Едит Клајн (Parc Ed. Klein). Паркот бил создаден по уривањето на тврдината според Лондонскиот договор од 1867 година.

Паркот е местоположбата на Вила Лувињи, во најјужниот дел, и Вила Вобан, преку авенијата Емил Ројтер. Вилата Лувињи била седиште на Луксембургшката теледифузна компанија (Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion), претходникот на групата РТЛ (Радио телевизија Луксембург) и била домаќин на Евровизија во 1962 и 1966 година. Вилата Вобан било првичното седиште на Европскиот суд на правдата, и сега е ликовен музеј.

За време на ископувањето за изградба на подземниот паркинг Монтереј, биле откриени остатоците од тврдината. Наречено Ламберт Редуб, петоаголната тврдина сега може да се види јужно од авенијата Монтереј. Тврдината Ламберт првично била изградена во 1685 година, обновена во 1835–6 и претрпела промени меѓу 1868 и 1874 година.

Наводи
------

1. 1 2  „The Schuman Circular Walk" (PDF). Luxembourg City Tourism Office. Посетено на 29 април 2021.
**Џејсон Томас Мраз** (анг. *Jason Thomas Mraz*, р. 23 јуни 1977

 година) — американски пејач-текстописец, роден и одгледан во Мечанисвил, Вирџинија.

Мраз го издал својот прв албум, *Waiting for My Rocket to Come*, кој го содржел хит синглот "The Remedy (I Won't Worry)", во 2002 година. Но сè додека не го издал вториот студиски албум ,*Mr. A-Z* тој немал стекнатокомерцијален успех. Албумот се искачил на Billboard 200 листата и продал повеќе од 100 000 копии во САД. Во 2008 година, Џејсон Мраз го издал третиот студиски албум , *We Sing. We Dance. We Steal Things*. Албумот се искачил на третото место на Billboard 200 листата и бил комерцијален успех ширум светот заземајќи го десеттото место на многу интернационални листи.

Меѓународниот пробив на Џејсон Мраз бил со издавањето на првиот сингл од албумот, "I'm Yours". Синглот се искачил на шестото место на Билборд Хот 100 листата.

Личен живот
-----------

Џејсон Мраз е роден и одгледан во Мечанисвил, Вирџинија. Тој има чешко потекло кое го наследил преку неговиот дедо кој се преселил во САД од Австроунгарија во 1915 година. Неговото преиме преведено од чешки значи "мраз". (чешки: *mráz*).

Наводи
------

1. ↑  Seraceno, Christina. „Jason Mraz Biography". Allmusic. Посетено на 27 декември 2010.
2. 1 2  Blair, Tom (ноември 2008). „Dialogue: Jason Mraz". *San Diego Magazine*. Архивирано од изворникот на 2011-12-16. Посетено на 6 февруари 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 71651450
* LCCN: no2004102953
* ISNI: 0000 0000 7844 8594
* GND: 135328365
* SUDOC: 158334868
* BNF: cb146403999 (податоци)
* BIBSYS: 8030122
* MusicBrainz: 82eb8936-7bf6-4577-8320-a2639465206d
* NKC: xx0094216

 |

 |
Во Федерација Босна и Херцеговина има 79 општини:

Бановиќи • Босанска Крупа • Босански Петровац • Босанско Грахово • Бреза • Бугојно • Бусовача • Бужим • Чаплина • Цазин • Челиќ • Центар, Сараево • Читлук • Дрвар • Источен Добој • Јужен Добој • Добретиќи • Домаљевац-Шамац • Долен Вакуф • Фоча-Устиколина • Фојница • Гламоч • Горажде • Горен Вакуф-Ускопље • Грачаница • Градачац • Груде • Хаџиќи • Илиџа • Илијаш • Јабланица • Јајце • Какањ • Калесија • Кисељак • Кладањ • Кључ • Коњиц • Крешево • Купрес • Ливно • Љубушки • Лукавац • Маглај • Неум • Нови Град • Ново Сараево • Нови Травник • Оџак • Олово • Орашје • Пале-Прача • Посушје • Прозор-Рама • Равно • Сански Мост • Сапна • Сребреник • Стари Град • Столац • Теочак • Тешањ • Томиславград • Травник • Трново • Усора • Вареш • Велика Кладуша • Високо • Витез • Вогошќа • Завидовиќи • Жепче • Живинице

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Босна и Херцеговина е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Запис за платена џизија од жителите на село Чокманово, Бугарија во 1615 година
**Џизија**  (турски: *Cizye, главарина, арач, намет*) — данок што го плаќало немуслиманското население во Отоманското Царство. Џизија бил данок што го плаќале еднаш годишно, во замена за невршење воени должности. Плаќањето можело да се врши во готово или во натура, а децата, жените, старците и физички или психички неспособните лица биле ослободени од џизија.

Собирачите на џизија се нарекувале **џизједари** и биле назначувани од везирот. Во 1855 година бил донесен закон со кој тој вид на обврска се заменил со плаќање на воен данок, но сепак се наплатувала. Дури во 1908 година, по Младотурската револуција, воената обврска во Турција била проширена на христијаните и престанала наплатата на џизија.

Поврзано
--------

* Дервенџија
* Каурин
* Раја
* Милет

Наводи
------

1. ↑  Војна енциклопедија, Белград, 1971, књига друга, pp. 602.
*За другите опсади на градот видете Опсада на Цариград* 

**Опсадата на Цариград од 1203 година** — неуспешен обид за освојување на престолнината на Византија од страна на Крстоносците.

Опсада
------

За да можат крстоносците со сила да го освојат Цариград , најпрвин тие морале да го поминат Босфорот. Со околу 200 бродови, коњаници и транспортни возила крстоносците своите позиции ги приближиле кон своите цели, каде византискиот цар пак Алексиј III Ангел веќе ги имал распоредено своите сили по должината на брегот, северно од денешната населба Галата. По нападот на крстоносците, византијците побегнале кон југ, а кулата Галата била освоена од крстоносците оневозможувајќи го преминот кон Златниот Рог. Додека крстоносците се сконцентрирале главно околу кулата, со контра напад Византија успеала да им нанесе загуби. Но кога дошла пообемна крстоносна војска, кулата била повторно освоена. По освојувањето на кулата, преку Златниот Рог започнале да навлегуваат венецијанските бродови во градот. На 11 јули, крстоносците своите позиции ги насочиле наспроти ѕидините на Влахерна, во северозападниот дел на градот. Опсадата на градот ја започнале на 17 јули пред ѕидините на градот, додека пак венецијанската флота ги нападнала позициите на Византија преку Златниот Рог. Во текот на оваа битка биле опожарени околу 120 хектари земја. 

Алексиј III Ангел конечно тргнал во офанзива која била предводена преку портата Свети Роман. Неговата армија, која броила околу 8.500 војска се соочила со крстоносната која била околу 3.500 но сепак нападот не успеал и неговата војска се повлекла во градот. Можеби главно поради овој неуспех, во градот настанал голем пустош и пожар каде околу 20.000 луѓе останале без своите домови.

Царот знаел дека градот нема да може да го одбрани, па така успеал да побегне со голема количина на злато, некои скапоценети камења и слично. По ова, од затвор бил ослободен Исак Ангел и бил вратен на престолот, додека пак сопругата на Алексиј затворена а целиот нејзин имот конфискуван. Така, на 1 август за цар на Византија бил избран неговиот син Алексиј IV Ангел. По неколкудневните преговори, главната цел на крстоносците била да Византија отплати голема количина на злато. Сепак, бил постигнат договор нападот да се одложи за шест месеци, по кое градот бил освоен.

Поврзано
--------

* Опсада на Цариград (1204)
* Опсада на Цариград (1235)

Наводи
------

1. 1 2  J. Phillips, *The Fourth Crusade and the Sack of Constantinople*, 106
2. ↑  J. Phillips, *The Fourth Crusade and the Sack of Constantinople*, 159
3. 1 2  J. Phillips, *The Fourth Crusade and the Sack of Constantinople*, 269
4. ↑  „Sack of Constantinople, 1204". Agiasofia.com. Архивирано од изворникот на 2009-02-07. Посетено на 2008-12-30.
5. ↑  J. Phillips, *The Fourth Crusade and the Sack of Constantinople*, 177
6. ↑  J. Phillips, *The Fourth Crusade and the Sack of Constantinople*, 176

Надворешни врски
----------------

* *The Latin Occupation in the Greek Lands - The Latin Empire*, from the Foundation of the Hellenic World
*Црниот паж*
*Дордрешкото пристаниште*
**Алберт Кејп** (холандски: *Aelbert Cuyp*; Дордрехт, 20 октомври 1620 - Дордрехт 15 ноември 1691) — еден од водечките холандски пределни сликари во XVII век. Тој бил најпознатиот од неговата сликарска фамилија и учел кај неговиот татко Јакоб Кејп (1594–1651/52). Тој е особено познат за неговите насликани погледи кон холандската пасторала рано наутро или доцна попладне. Сончевите зраци се простираат преку неговите слики, потенцирајќи мали детали со златеста светлина. Кај големите, атмосферски панорами на руралата, потенцираните тревки на ледините, гривата на мирниот коњ, рогот на кравата која лежи крај потокот или врвот на шапката на селанецот, сите се опфатени во жолта-окер светлина. Квалитетот на боите во неговите слики е непогрешливо мајсторски. Богато лакираниот медиум ги прекршува зраците како скапоцен камен кој се разложува на многу глазирани слоеви.

Кејповите цртежи ни откриваат дека тој бил извонреден цртач. Со расветлени туширања од златнокафено мастило тој доловува далечен поглед на градот Дордрехт или Утрехт.
Кејповите цртежи изгледаат или како што биле замислени сликите кои ги имал на ум, или пак како завршено дело; најверојатно ваквите дела биле враќани во неговото ателје за консултација при изработка на други дела. Честопати наоѓаме еден ис дел од цртеж во разни слики. Кејповите предели се базирале на реалноста и на неговата претстава за тоа како еден волшебен предел треба да изгледа.

Кејп ги потпишувал неговите дела, но ретко ги датирал и затоа не постои добра хронологија на неговото творештво. Нему му се препишуваат феноменален број на слики. Веројатно некои од нив се од други мајстори на златниот предел, како **Абрахам Калрат** (1642–1722), чии иницијали *A.C.* може да се помешаат со Кејповите.

Поврзано
--------

* Кејп
* Златно време на холандското сликарство

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Алберт Кејп" на Ризницата ? |

* Семејството Кејп

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 19949742
* LCCN: n50082116
* ISNI: 0000 0001 0958 8427
* GND: 118670786
* SUDOC: 066979323
* BNF: cb149526442 (податоци)
* BPN: 46473058
* ULAN: 500121064
* NLA: 35673010
* NKC: xx0217887
* BNE: XX1541604
* KulturNav: id
* RKD: 19498

 |

 |
**Опсадата на Ерусалим** претставува воен конфликт помеѓу Римското Царство и Јудеја од 70 година во обид за преземање на Ерусалим.

Тит го опседнал Ерусалим со помош на трите легии кои застанале западно од градот, и една на истокот. Тит потполно го спречил снабдувањето на градот, како и влез во градот. По повеќе обиди за преговори, сепак тие завршиле без успех. Во средината на мај, 70 година Тит успеал да уништи еден заштитен ѕид и сосема да се приближи кон храмот.

Битката продолжила со улични борби, за да на крај римјаните се повлечат. Главното седиште на јудејците била тврдината Антонија, која римјаните никако не успевале да се преближат кон неа. Сепак, во еден неочекуван ноќен напад, тие успеале да се пробилат до тврдината. Ерусалимскиот храм бил разрушен во август истата година по еврејскиот обид за враќање на градот. Ерусалим конечно паднал на 7 септември.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85069908
* GND: 4162739-8

 |

 |
**Смиле Наумовски - Брсјак** (р. 2 мај 1951

) — македонски поет и раскажувач.

Животопис
---------

Наумовски е роден во 1951 г. година во с. Годивје, Охридско. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работи како наставник по македонски јазик во Охрид. Член на ДПМ од 1995 година. 
Добитник е на наградата „Студентски збор" за најуспешна дебитантска книга за 1978 година. и добитник на награда за најдобар расказ на државно ниво во 2007 г. на конкурсот по повод 20-годишнината од смртта на Живко Чинго. Негови песни се преведувани на српски, хрватски, албански, бугарски и италијански, а со расказ е застапен во антологијата на македонски раскази на руски јазик издадена во 2009 г. во Москва.

Објавени дела
=============

* Елементи (поезија, 1978)
* Ковачница (поезија, 1992)
* Ѕунка (поезија, 1996)
* Девојката со флејта (раскази, 2000)
* Небесна свадба (избор поезија, 2001)
* Забранета книга (поезија, 2011)
* Зборовите гром и веда: совршенство или совршенство (поезија, 2019)

Наводи
------

1. ↑  Весник „Нова Македонија" број 21739, 16. 07. 2009 „Охридски роднокрајни писатели во Софија"[*мртва врска*]
2. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 176.
3. ↑  Маринела Јовановиќ, Нада Филева: „Мал охридски литературно-научен лексикон", Охрид, 2002

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Смешна дама"** (англиски: *Funny Lady*) – филм на режисерот Херберт Рос (Herbert Ross) од 1975 година. Автори на сценариото се Џеј Пресон Ален (Jay Presson Allen) и Арнолд Шулман (Arnold Schulman), засновано врз расказот на Шулман. Главните улоги ги играат: Барбра Страјсенд (Barbra Streisand), Џејмс Кан (James Caan), Омар Шариф (Omar Sharif), Роди Мекдауел (Roddy McDowall) и Бен Верин (Ben Vereen). Филмот е продолжение на „Смешна девјка" од 1968 година и претставува измислен приказ на продолжението на животот и кариерата на Фани Брајс и на нејзиниот брак со продуцентот Били Роуз. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар" во неколку категории, и тоа: најдобра фотографија, најдобра костимографија и најдобра филмска музика (за оригинална песна). Исто така, филмот имал неколку номинации за наградата „Златен глобус": за најдобар игран филм (комедија или мјузикл), за најдобар глумец (Кан), за најдобра оригинална музика (Џон Кендер и Фред Еб), за најдобра оригинална песна (Кендер и Еб)(Кендер), за најдобра глумица (Страјсенд) и најдобар дебитант (Верин).

Синопсис
--------

Фани Брајс (ја игра Страјсенд) е голема ѕвезда на Бродвеј, која запаѓа во криза за време на Големата депресија. По бурната романса, таа се мажи за Били Роуз (го игра Кан), а потоа двајцата одлучуваат да започнат деловна соработка. Наспроти тешкиот почеток, Фани постигнува голем успех, но наеднаш славата станува голем товар за нејзиниот брак, особено откако Били дознава дека Фани сѐ уште гледа со симпатија на нејзиниот поранешен маж Ник (го игра Шариф)...

Наводи
------





1. ↑  Filmovi Barbre Streisand: Ljubavnici gospođe Funny, američki film (1975.) - Zlatno doba Hollywooda (пристапено на 26.6.2022)
|  |  **Крстоносни војни**  |  |
| --- | --- | --- |
| 
 **Причина за походите**

 Битка кај Манцикерт (Кобната 1071)Собор во Клермон

 

 **I поход 1096 — 1099.**

Народна крстоносна војна Германска крстоносна војна, 1096 Опсада на Никеја Битка кај Дорилеја Опсада на Антиохија Опсада на Ерусалим Битка кај Аскалон Крстоносна војна од 1101

 

 **II поход 1147 — 1149.**

 Опсада на Едеса Вендска крстоносна војна Опсада на Лисабон

 

 **III поход 1189 — 1192.**

 Опсада на Дамаск Ливонианска крстоносна војна Битка кај Хатин Опсада на Ерусалим (1187)  Опсада на Арка Битка кај Арсуф

 
 **IV поход 1202 — 1204.**

 Опсада на Задар Опсада на Цариград (1204) Битка за Египет

 

 **Албижански поход 1209 — 1229.**

 

 **Детски поход 1212.**

 

 **V поход 1217 — 1221.**

 Пруска крстоносна војна

 

 **VI поход 1228 — 1229.**

 
 **VII поход 1248 — 1254.**

 

 **VIII поход 1270.**

 Шефердова крстоносна војна

 

 **IX поход 1271.**

 Арагонска крстоносна војна  Александриска крстоносна војна Битка кај Никопол Северна крстоносна војна Битка кај Варна Битка за Отранто Хусистки војни

  |
|  |  **Портал:Крстоносни војни**  |  |

**Опсадата на Никеја** траела во периодот од 14 мај сè до 19 јуни 1097 година. Ова опсада е една од многуте кои се случиле во Првиот крстоноснен поход.
Поводот за овој подод бил фактот што Никеја била освоена од страна на селџуците уште од 1077 година. Никеја станала важен центар за султанот. Претходно, со Народниот крстоносен поход, селаните и војниците кои биле вклучени во тој поход биле поразени од Турците кај Никеја. Султанот Арслан I сметал дека Никеја не е во опасност. Затоа тргнал во поход кон исток.

Крстоносците пред портите на градот се нашле на 14 мај 1097 година, предводени од страна на Годфрид Бујонски. Никеја била нападната, и во тој прв напад, Турците биле поразени. Турците испратиле порака до нивниот султан да се врати. На враќање, армијата на Арслан I била поразена од страна на Рејмонд Тулушки и Роберт Фландријски на 21 мај. По повлекувањето на султанот, населението на Никеја му пишало порака за помош на Алексиј Комнин, кој започнал тајно да преговара за преземање на градот. Така и станало.

Алексеј Комнин на крстоносците им дал пари, коњи и други дарови, но тие не биле со тоа задоволни, бидејќи верувале дека доколку го заземат градот за нив ќе има многу повеќе.

 *Оваа статија поврзана со Крстоносните војни е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
| Порта |
| --- |
| Поглед на Порта од запад |
| Висина | &100000000000020970000002.097 м |
| Место | Македонија Македонија Македонија |
| Венец | Кожуф |
| Прво освојување | непознато |

**Порта** — врв во средишниот дел на северната падина блиску до главниот срт на протегање на планината Кожуф, во Република Македонија. Неговата височина изнесува 2.097 метри.

Местоположба
------------

Поглед на Порта од подножјето на Дудица
Врвот Порта се наоѓа во средишниот дел на планината Кожув на нејзината северна падина, многу блиску од главниот срт на нејзиното протегање и недалеку од македонско-грчката државна граница, но сепак тој е припаѓа целосно во Македонија бидејќи неговата местоположба е стотина метри целосно внатре во македонска територија. Одвојувајќи се со мал преслап од главниот срт, од врвот Порта кон север започнува пространо разгранување на планинското било на Кожуф, со повеќе планински гребени како што се Греда (2016 м.), Гладница (1989 м.), Стара Мирчевица (1882 м.), Чардак (1937 м.). Сместен е во средина помеѓу двата највисоки врвови на Кожуф - Зелен Брег на исток и Дудица на запад, со што тој преовладува и се одликува со забележителен зашилен и истакнат изглед над долгнавестиот гребен. Ваквата местоположба како почеток на повеќе пространи разгранувања и блиску до превојот на главниот срт, му дава значење како влезна „порта" кон пространата северна падина и планинско било на Кожуф поради што веројатно врвот го добил името Порта.

Галерија
--------

* Глетка на врвот Порта (најдесно) и пространото разгранување со гребени кон северГлетка на врвот Порта (најдесно) и пространото разгранување со гребени кон север
* Глетка на врвот Порта (лево) и највисокиот врв Зеленбрег (десно)Глетка на врвот Порта (лево) и највисокиот врв Зеленбрег (десно)
**Сергеј Лазаревич Лашкарев** (23 февруари 1739 - 6 октомври 1814) (руски: *Сергей Лазаревич Лашкарёв*, од грузиски: ლაშკარაშვილი ბიბილური, **Lashkarashvili-Bibiluri**), бил руски царски генерал-мајор со грузиско потекло.

Биографија
----------

Лукав дипломат и полиглот, од неговите современици бил опишан како еден од „извонредните феномени на векот на Катерина Велика". Лашкарев, наводно, течно зборувал десет јазици. Покрај руски и грузиски, тој зборувал француски, италијански, турски, персиски, грчки, ерменски, арапски и латински.  Во 1800 година, Лашкарев бил активно вклучен во дипломатските размени со Отоманското Царство во врска со претстојната руска анексија на разни грузиски кралства и кнежевства и останал одговорен за грузиските афери на Царскиот двор под раководство на Александар Први од Русија.

Наводи
------

1. ↑  Русский биографический словарь Т. XII, Спб. 1914, pages 96-98.
2. ↑  *Справочный энциклопедический словарь, издающийся под редакцией А. Старчевского* Т. VII, Спб. 1853, pages 97-98.
3. ↑  Valentin Lavrentievich Yanin. *Отечественная история: К-М.* Great Russian Encyclopedia, 2000, p. 290
4. ↑  Kesselbrenner, G. L. Кессельбреннер Г. Л. *Хроника одной дипломатической карьеры (Дипломат-востоковед С. Л. Лашкарев и его время).* М. Главная редакция восточной литературы издательства Наука, 1987.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Портмоне од брокат
Франсоа Баро - *Трн и сино ќесе*
**Портмоне** (француски: *portemonnaie (коригиран правопис од 1990), porte-monnaie (традиционален правопис)*) – галицизам кој означува ќесе за ситни пари и монети. Истиот сè повеќе се заменува со паричник кој истовремено има делови за сместување на банкноти и монети, но и разни видови картички како лична карта, возачка дозвола, кредитни картички, готовински картички, картички за лојалност и сл.

Портмоне на други јазици
------------------------

Францускиот збор *porte-monnaie* покрај во македонскиот, е прифатен и во повеќе други европски јазици, при што истиот го изгубил своето етимолошко значење.

* германски : *das Portmonee* или *Portemonnaie* со ист изговор
* холандски : *de portemonnee*
* романски : *portmoneu*
* руски, украински, бугарски и српски : портмоне
* полски : portmonetka

Поврзано
--------

* Паричник

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Портмоне" на Ризницата ? |
*Тимон и Апемант* (1873).
**Апемант** ― лик во драмата *Тимон Атински* од Вилијам Шекспир. Тој е циничен и мизантропски филозоф.

Улога во претставата
--------------------

На почетокот на претставата, кога Тимон е богат, Апемант присуствува на банкетот на Тимон со цел да го навреди него и неговите гости. Тој е единствениот лик во тоа време кој се однесува лошо со Тимон. Остатокот од градот многу го почитува поради неговото богатство и дарежливост. Апемант има неколку духовити размени со Тимон, во кои тој тврди дека човештвото не е доверливо и дека тие се само пријатели на Тимон поради неговите пари. Тимон на крајот ги губи сите пари и е напуштен од неговите пријатели. Тој ѝ врти грб на Атина да живее во пештера и ги зема истите мислења за човештвото што ги имал Апемант. Апемант го посетува за да го обвини Тимон дека ги копира неговите идеали. Тие двајца потоа продолжуваат детално да се навредуваат еден со друг.

Најпознатиот неодамнешен Апемант бил претставен од ирскиот глумец Норман Родвеј, кој ја играл улогата и за телевизијата BBC и за аудиокнигата <i>Аркангел Шекспир</i>. Неговата изведба во овие дела значително се разликува, бидејќи ниту остатокот од глумечкиот состав, ниту интерпретацијата не се исти.

Надворешни врски
----------------

* Репликите на Апемант во Тимон Атински
**„Пат во космос"** (англиски: **The Right Stuff**) е филмска адаптација од 1983 на истоимената книга на Том Вулф од 1979. *„Пат во космос"* ја раскажува приказната за тест пилотите кои биле вклучени во истражување на летање при големи брзини во Воздухопловната база Едвардс, како и за оние кои биле одбрани да бидат астронаути за програмата „Меркур", првиот обид на Америка да испрати човек во вселената. Приказната ја спротивставува „Меркурската седумка" и нивните семејства со пилоти како Чак Јегер, кој бил сметан од другите тест пилоти како најдобар од групата, но кој никогаш не бил одбран како астронаут. *„Меркурската седморка"* биле Скот Карпентер , Гордон „Гордо" Купер, Џон Глен, Гус Грисом, Вали Шира, Алан Шепард и Дике Слејтон.

### Синопсис

Филмот започнува со сцена во Воздухопловната база Едвардс во 1947 година. Оваа правлива и сува воена воздухопловна база е местото каде тајновито се тестираат брзи воздухоплови вклучувајќи го X-1 леталото на ракетен погон подготвено да лета побрзо од звукот. Откако неколку тест пилоти загинуваат во обидот да го пробијат „звучниот ѕид", шансата да лета со X-1 му е понудена на Чак Јегер, воен херој и офицер за врски. При јавање на коњ, заедно со неговата жена Гленис , Јегер паѓа и крши неколку ребра. Не сакајќи да ја признае повредата,и со помош на дршка од метла, тој успева да го пробие „звучниот ѕид" летајќи го X-1, победувајќи го „демонот во небото".

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 316754290
* LCCN: n98040334
* GND: 4720174-5
* SUDOC: 112638473
* BNF: cb16462340g (податоци)

 |

 |
**Петар или Петруш Карев** (Крушево,  1879
 – Скопје,  1951
) — македонски револуционер, социјалист и брат на Никола Карев и Ѓорѓи Карев. 

Учествувал на Првата социјалистичка конференција во Македонија, одржана во близина на Крушево во јуни 1900 година. Станал член на Крушевскиот окружен комитет на МРО во 1904 година. Бил во отомански затвор во 1910 година. Во текот на 1945 година бил осуден и животот го завршил во затворот во Идризово. Според друг извор, Петар Карев починал во 1968 година.

Наводи
------

1. ↑  „Македонска енциклопедија", МАНУ, Скопје, 677 стр.
2. ↑  Дарко Јаневски, „Каде е закопан братот на Карев ликвидиран во Идризово?"

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Портата на пеколот"** или **„Џигокумон"** (јапонски: 地獄門) — јапонски филм од 1953 година, во режија на Теиносуке Кинугаса, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Казуо Хасегава, Мачико Кјо, Исао Јамагата и Јатаро Курокава. Филмот освоил вкупно седум награди меѓу кои и: еден „Оскар", една почесна награда на Американската филмска академија и големата награда на Канскиот филмски фестивал.

Синопсис
--------

За време на бунтот во 1160 година, самурајот Морито (го игра Хасегава) ја спасува дамата Кеса (ја игра Кјо) и се вљубува во неа. Тој сака да се ожени со неа, но дознава дека таа е веќе омажена. Затоа, Морито, одлучува да го понижи нејзиниот сопруг Ватару (го игра Јамагата) кого го победува во трката со коњи. Кеса му е верна на сопругот, но Морито со измама ѝ закажува состанок при што се заканува дека, ако не се омажи за него, ќе ги убие неа и нејзиниот сопруг. Тогаш, Кеса му предлага на Морито ноќта да го убие Ватару, но го замолува сопругот да спие во нејзината соба, додека таа оди спие во неговата соба. Ноќта, Морито влегува во собата на Ватару, замавнува со сабјата и тогаш сфаќа дека ја убил Кеса. Очаен, Морито бара од Ватару да го убие, но тој одбива.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Gate of Hell (1953) (пристапено на 4.9.2020)
2. ↑  IMDb, Gate of Hell (1953)Awards (пристапено на 4.9.2020)
Податотека:Поречки октоих петтогласник од 5-8 глас - средина на 15 век со дополнение од 1574 г..pdfПоречки октоих петтогласник од 5-8 глас - средина на 15 век со дополнение од 1574 г.
**Поречки октоих петтогласник**, македонска безјусова редакција, од средината на XVI век со дополнение од средината на XVI век, т.е. од 1574 година.

**Хартија**: 29,5 х 19 см.; 178 листови. Основниот ракопис од л. 31-56, 60-110, 117-143 и од 147-175 е од средината на XV век. Дополнението е направено во средината на XVI век, веројатно на изгубените листови. Размер на текстовното поле во основниот ракопис е 23 х 15 см. а во дополнението 22,3 х 13 см. Тетратки по 8 листа, нумерирани во почетокот и на крајот од секоја свеска со кирилски букви, но доста пореметено поради дополнението. Ракописот со дополнението е комплетен со мали пропусти. Во 1758 година ракописот е укоричен и обновен. Листовите 1-3 и 176-178 што се додадени при укоричувањето во XVIII век не се испишани. Листот 123 при укоричувањето обратно е ставен.

**Писмо**: Во основниот ракопис од средината на XV век има по 13 реда убаво полууставно писмо во две колони. Правописот е едноеров, само малиот ер, без траги од ресавскиот правопис. Акцентот се употребува доста ретко, а кендемата почесто. Од интерпункцијата употребена е точката, а поретко и запирката.

Вториот ракопис, т.е. дополнението од средината на XVI век содржи по 29-30 реда покрупно полууставно писмо во две колони. Правописот е двоеров под влијание на ресавската правописна школа. Големиот ер обично се употребува во предлозите и претставките, а малиот ер на крајот од зборот. Употребува ѕ (ѕѣлѡ) и др. Од надредните знаци употребен е акцентот, но недоследно, и кендемата за означување на должината. Интерпункцијата е означена со точка и запирка. Насловите и почетните букви во двата ракописа се со црвено мастило, а останатиот текст со кафено мастило. Водени знаци: I (основен ракопис). Непознат тип „змеј со крилја од двете страни". „Полумесечина".

**II (дополнение)**. „Сидро во круг" со контрамарка.

**Орнаментика**: Нема. Во почетокот на л. 4 има тесно примитивно знаменце со кафено и црвено мастило. Насловите и почетните букви се поголеми и со извесна доза на првичност.

**Повез**: Две штички завиткани во орнаментирана кафена кожа со остатоци од копчиња за закопчување. Подврзието е направено во XVIII век.

**Содржина**: Октоих од V-VIII глас.

**Потекло**: Ракописот е најден во с. Бенче - Македонски Брод, во 1988 година.
**Петар Зинаиќ** (починал 2008 година во Белград на 90 годишна возраст) ― поранешен српски партизан кој бил првиот член на силите што биле истражени за воени злосторства од страна на Република Хрватска.

Зинаиќ првично се борел со српското ројалистичко четничко движење, пред да избега кај партизаните. Подоцна служел во разузнавачките служби ОЗНА.

Зинаиќ ја напуштил Хрватска во 1995 година, кога операцијата „Бура" ставил крај на бунтовничката Република Српска Краина. Потоа се преселил во Белград во Сојузна Република Југославија (денешна Србија). Тој зел голема количина архивски материјал што потоа го дал на Националниот архив на Србија.

Во април 2007 година, тој бил пријавен од хрватското Министерство за внатрешни работи за одговорност во смртта на над 140 луѓе за време на Втората светска војна и нејзините последици. Обвиненијата биле изнесени по откривањето на 360 тела од периодот на Бабина Гора и во шумата Бујадњак. Тој починал пред да биде поднесена пријава против него.

Наводи
------

1. 1 2  *Mario Pušić*, Prvi partizan osumnjičen za ratni zločin nikada neće biti osuđen jer je umro, Slobodna Dalmacija.
2. ↑  Petar Zianić (89) nakon 60 godina okrivljen za likvidaciju 124 civila krajem II. svjetskog rata[*мртва врска*]