recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Лутипри** — бил крал на Урарту во време на 9 век п.н.е.. Малку се знае за него освен дека според ваничките натписи тој е татко на неговиот наследник Сардури I.

Се смета дека тој владеел помеѓу 844 и 834 година п.н.е. во период на анонимност по уништувањето на поранешниот главен град Арзашкун од Шалманесер III и пред создавањето на новиот капитал во Тушпа од страна на Сардури.

Постои мислење дека името "Лутипри" е хуритско, што е во согласност со теоријата за хуритското потекло на племињата на Урарту.

Наводи
------

1. ↑  *The Kingdom of Armenia: A History* by M. Chahin
2. ↑  *Götze, Albrecht*. Hethiter, Churriter und Assyrer; Hauplinien der vorderasiatischen Kulturentwicklung im II. Oslo, H. Aschehoug; Cambridge, Mass. Harvard University Press, 1936

Поврзано
--------

* Список на кралеви на Урарту
Ктерина Данев
**Катрин Денев** (француски: *Catherine Deneuve*; Париз, 22 октомври 1943) е францускa глумица. Се смета за еден од најголемите француски глумици на сите времиња.

Добитничка е на бројни награди, меѓу кои и две Награди Цезар за најдобра женска улога, Куп Волпи Првенство во Венеција филмски фестивал и Сребрена мечка за најдобра глумица во филмот на фестивалот во Берлин. За нејзината улога во филмот*Убавицата на денот* била номинирана за наградата БАФТА за најдобра глумица во водечка улога, за нејзината улога во филмот *Индокина* за наградата Оскар за најдобра глумица во водечка улога.

Животопис
---------

Денев е родена 22 октомври 1943 во Париз како Катрин Фабјен Дорлеак. Нејзинте родители, татко Морис Дорлеак и мајка Рене Симоно, исто така  биле глумци. Денев има две сестри, Франсоаз (1942−1967), со која играла во филмот *Госпоѓицата од Рошфора*, и Силви, као и полусестра Даниел, чиј татко е глумецот Еме Кларион. Денев посетувала католички училишта.

Личен живот
-----------

По мајчиниот француски, Денев течно говори италијански и англиски, а се служи и со германски јазик.

Денев од 1965 до 1972 година била во брак со фотографот Дејвид Бејли, ама немале деца. Потоa  била во долгогодишна врска со режисерот Роже Вадим, со кој добила син Кристијан, и глумецот Марчело Мастројани, со кој добила ќерка Кјара.

Наводи
------

1. ↑  „Hello, I'm Catherine Deneuve". *Лос Анђелес тајмс* (англиски). 1992. Посетено на 27 септември 2017.
2. ↑  „Catherine Deneuve". *-{Gala}-* (француски). Посетено на 27 септември 2017.
3. ↑  „People don't know very much about me". *-{The Advocate}-* (француски). 1995. Посетено на 27 септември 2017.
**Лути соседи** е стратешка видеоигра за Nintendo GameCube, Microsoft Windows, Xbox, Android и iOS. Во Европа беше објавен за Windows на 20 јуни 2003 година, како и GameCube и Xbox на 4 март 2005 година. Играта беше издадена за Windows во САД на 22 септември 2003 година. Мобилно пристаниште на играта беше објавено во светот за iOS и Android на 25 мај 2017 година.

Акција
------

Вуди е просечен човек кој има среќен живот, додека неговиот сосед г-дин Ротвајлер, го прави својот живот беден. Вуди одлучи да се одмазди на г-дин Ротвајлер. Во играта Соседите од пеколот, играчот се посетува околу куќата на соседот што ги изведува триковите врз несигурниот жител. Играчот е ѕвезда на новата ТВ-шоу со исто име, со камери што го следат секој потег додека играчот поставува стапици како пилање на стол, банана лушпи / сапун на подот, извалкани слики и мешање со домашна опрема. Целите на играта се да создадат неред, да ги зголемат рејтинзите и да освојат награди. Пречките во играта вклучуваат самиот буден сосед, исто така - неговото чуварско куче и папагалот наречен Чили, кои ќе се обидат да го алармираат присуството на соседот Вуди.

Игра
----

Целта на секое ниво е да играте некои сурови трикови на вашиот сосед со користење на секој елемент во близина на вашиот карактер. Секоја фаза има 4 или 5 зони (не ги вклучува фазите на обука). Мора да го поместите Вуди од зона во зона, Соседот се движи со нив како што поминува времето. Понекогаш можете да го одвлечете вниманието на различни начини (како што се нарекуваат него за да го направите долу) или автоматски се расејува (на пример, сликање, перење облека и така натаму). Тој има миленичиња што гледаат над него, како што е папагалот наречен Чили. Играта започнува со само неколку простории (салата, бања, кујна и дневна соба), но додека играта напредува, повеќе соби се отклучени (во Сезоната 2 е балкон и спална соба, а во Сезоната 3 е подрумот и студијата) , што ја отежнува играта.
**Лалола** (шпан. *Lalola*, „lal♂l♀") е 
аргентинска телекомедија, или подобро кажано хумористична теленовела. Обижавателите на претходната серија со Kaрла Петерсон, која овде го глуми главниот лик, Ти си мојот живот, ги остави пресреќни со веста дека најзабавниот лик од истоимената серија се појавува како главен лик во нова телекомедија и тоа во лик како жена во машко тело. Серијата во Аргентина беше прикажувана на каналот Америка, но поради малата гледаност на каналот се очекуваше и мал резлутат, па така серијата се бореше со рејтинг од 10% па на крајот да опадне на 3%. Најголемата причина за ова е и терминот, бидејќи во истиот термин се емитуваат уште две популарни серии. Серијата беше прогласена за најдобра телекомедија, без разлика на постигнатиот успех.

Серијата кај нас се емитуваше на А2 телевизија.

Синопсис
--------

Серијата започнува со приказната на Лало, познат стопанственик, водач, мачо и одличен женкар, чие хоби е да биде со убави жени и потоа да ги заразува до една за никогаш да не биде со неа. Се продолжува на тој начин сè додека една од жените не решава да му се одмазди. Станува збор за Ромина – една наивна и убава девојка, која разочарана и исполнета со грев од лагата, решава да не ги остави така нештата и да му се одмазди. Ромина пронаоѓа една вештерка да му се одмазди на Лало на најгрозниот начин. И така станува. Тој начин се состои во една магија, во која мажот се претвора во жена т.е. да се претвори Лало во Лола. На тој начин Лало ќе треба да адаптира кон животот на Лола и да го земе своето место во фирмата. Таа како секој ден во кои Лало се преслекува како Лола е многу важен, зошто му претстои една важна средба за работата, на која не може да биде отсутен. Лола прави така, и колегите ќе му поверуваат, дека е една братучеда, која поради лични прилини Лало ќе биде отсутен некое време. Така таа се запознава со Факундо, едно момче кое ќе се вљуби во Лола на прв поглед и ќе се бори за неа додека таа не му одговори. Но, тој и покрај тоа не помислува што всушност се крие под тоа тело. Малку по малку, Лало во кожата на Лола си дава сметка за вистинските работи во животот, за чувствата и за уште многу нешта, кои не ги познавал до пред некое време.

Улоги
-----

* Карактеризација на ликовите

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Карла Петерсон | Лола |
| Лусијано Кастро | Факундо |
| Рафаел Феро | Гастон |
| Хуан Гил Наваро | Лало |
| Луис Зимбровски | Донато Агире |
| Муриел Санта Ана | Грејс |
| Сандра Балестерос | Вики |
| Лола Бертет | Соледад |

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 27 септември 2009 г.
**Лутиковидните** (науч. *Ranunculales*) се ред на цветни растенија од групата на вистински дикотиледони (*Eudicotyledonae*). 

Лутиковидните се монофилетски таксон. Повеќето претставници од овој ред се тревни растенија. Кај нив се присутни голем број на алкалоиди, како берберин, ранункулин и др. Листовите се прости (назабени или целокрајни) и сложени. Цветовите се хипогински (прашниците, чашкините и венечните ливчиња се издигнуваат од под плодникот). Сите цветни елементи се слободни, со многубројни прашници. Семето содржи ситни ембриони чиј ендосперм е богат со вода.

Систематика
-----------

Според најновите молекуларни истражувања, овој ред опфаќа 7 фамилии со приближно околу 3490 видови:

* *Berberidaceae* - жолтики
* *Circaeasteraceae*
* *Eupteleaceae*
* *Lardizabalaceae*
* *Menispermaceae*
* *Papaveraceae* — афиони
* *Ranunculaceae* — лутичиња

APG го допушта и можното приклучување на фамилијата *Kingdoniaceae* од *Circaeasteraceae*, како и на фамилиите *Fumariaceae* и *Pteridophyllaceae* од *Papaveraceae*.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Лутиковидни" на Ризницата ? |
За History of Western Fashion, видете History of Western fashion.

**Историјата на модниот дизајн** се однесува конкретно на развојот на целта и намерата зад облеката, чевлите, додатоците и нивниот дизајн и конструкција. Модерната индустрија, заснована на фирми или модни куќи водени од индивидуални дизајнери, започна во 19 век со Чарлс Фредерик Ворт, кој, почнувајќи од 1858 година, бил првиот дизајнер на која му била сошиена етикетата во облеката што тој ја креирал.

 Фустан припишан на Чарлс Фредерик Ворт за Елизабета од Австрија насликана од Франц Ксавер Винтерхалтер
Модата започнала кога луѓето почнале да носат облека. Оваа облека обично била направена од растенија, животинска кожа и коски. Пред средината на 19 век, поделбата помеѓу *високата мода* и готовата облека навистина не постоела. Но, најосновните парчиња женска облека биле направени по мерка од страна на шивачите и шивачките кои директно се занимавале со клиентот. Најчесто облеката била шарена, шиена и кроена во домаќинството. Кога се појавијле излози за продажба на готова облека, оваа потреба била отстранета од домашниот обем на работа.

Дизајнот на овие облеки се зголемувал врз основа на печатените дизајни, особено од Париз, кои биле циркулирани низ Европа и со нетрпение очекувани во провинциите. Шивачките потоа би ги толкувале овие модели најдобро што можат. Потеклото на дизајните биле облеката што ја смислија најмодерните фигури, обично оние на дворот, заедно со нивните шивачки и кројачи. Иако имаше дистрибуција на облечени кукли од Франција уште од 16 век и Абрахам Босе произведувале модни гравури во 1620-тите, темпото на промени се зголеми во 1780-тите со зголеменото објавување на француски гравири кои ги илустрираат најновите париски стилови, проследено со модата. списанија како што се *Cabinet des Modes*. До 1800 година, сите западноевропејци се облекле слично (или мислеле дека се облекуваат); локалните варијации станаа прво знак на провинциската култура, а подоцна значка на конзервативниот селанец.

Во почетокот на 20 век, модните списанија и, со ротогравира, весниците, почнале да вклучуваат фотографии и станале уште повлијателни. Низ целиот свет овие списанија биле многу барани и имале големо влијание врз јавниот вкус. Талентираните илустратори - меѓу нив Пол Ирибе, Жорж Лепапе, Ерте и Џорџ Барбие - нацртале атрактивни модни плочи за овие публикации, кои ги покривале најновите случувања во модата и убавината. Најпознатото списаније било *La Gazette du Bon Ton* кое било основано во 1912 година од Лусиен Фогел и редовно објавувано до 1925 година 


1. ↑  Rennolds. Milbank, Caroline (1985). *Couture, the great designers* (1. изд.). New York: Stewart, Tabori & Chang. ISBN 0941434516. OCLC 11867044.
2. ↑  Laver, James: The Concise History of Costume and Fashion, Abrams, 1979, p. 62; 
Fernand Braudel, *Civilization and Capitalism, 15th–18th Centuries, Vol 1: The Structures of Everyday Life*, p317, William Collins & Sons, London 1981
3. ↑  Véronique Pouillard (2013). „Fashion for all?". *Journalism Studies*. **14** (5): 716–729. doi:10.1080/1461670X.2013.810907.
**Калистен од Олинт** (околу 360 п.н.е. – 328 п.н.е.) е старогрчки историчар кој го придружува Александар Македонски во текот на неговиот поход во Азија.

Калистен бил внук на Аристотел и преку него тој е назначен за официјален историчар кој ќе го придружува Александар во неговиот поход во Азија. На почетокот од походот, Калистен зборува пофално, но со подлабокото навлегување во Азија неговиот тон почнува да се менува. Почнува остро да го критикува прифаќањето на ориенталните обичаи од страна на Александар, при што покажува особена одбивност кон сè поизразената желба на Александар оние што се среќаваат со него да ја извршат сервилната церемонија на проскинеза (практика според која, во зависност од општествениот статус на поединецот, тој би легнувал пред него, би клекнувал, би се поклонувал или би го бакнувал). Бидејќи поради ова негово противење македонскиот крал бил навреден, Калистен бил обвинет дека е вмешан во заговорнички активности против Александар и е фрлен во затвор, каде умира поради измачување или болест.

Калистен напишал запис за походот на Александар што го опфаќал периодот до неговото егзекутирање, историја на Грција од Мирот на Анталцидас (387 п.н.е.) до Фоциската војна (357 п.н.е.), историја на Фоциската војна и други дела, но сите тие исчезнале. Сепак, неговиот запис за походот на Александар опстојал доволно долго време за да биде искористен како директен или индиректен извор за други записи за Александар кој останаа зачувани.

Надворешни врски
----------------

* Plutarch, *The Life of Alexander*, 52-55.
* Livius.org: Callisthenes of Olynthus Архивирано на 14 мај 2011 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 315946119
* LCCN: n86028308
* ISNI: 0000 0001 3881 9773
* GND: 118640062
* SELIBR: 259693
* SUDOC: 127225811

 |

 |
**„Крадецот од Париз"** (француски: *Le voleur*) — француски филм од 1967 година, во режија на Луј Мал (Louis Malle) според сценариото на Жан-Клод Карие (Jean-Claude Carriere) заснован врз романот на Жорж Дариен (Georges Darien). Главните улоги ги играат: Жан-Пол Белмондо (Jean-Paul Belmondo), Женевјев Бужол (Genevieve Bujold) и Мари Дибоа (Marie Dubois).

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во Париз на почетокот од XX век. Жорж Рандал го одгледува неговиот богат вујко, кој му го краде наследството. Жорж се надева дека ќе се ожени со роднината Шарлот, но неговиот вујко ѝ договара брак со еден богат сосед. Во знак на одмазда, Жорж ги краде семејните дијаманти на свршениците и притоа толку ужива во таа случка, што станува крадец...

Наводи
------

1. 1 2  HRT, Kradljivac iz Pariza, francusko-talijanski film (12) - Filmovi J.P. Belmonda (пристапено на 28.4.2021)
***Калиста*** бил мал пароброд на москитната флота на Заливот Пуџит.

Кариера
-------

*Калиста* бил изградена во 1911 година во бродоградилиштето Мартинолич во Доктон, Вашингтон

Бродот е најпознат по настан што се случи на 5 ноември 1916 година. Бродот пловел после паробродот <i id="mwDg">Верона</i> кој пренесувал членови на Индустриските работници на светот од Сиетл до Еверет, Вашингтон, во врска со работен спор. По пристигнувањето на *Верона* во Еверет, избувнало пукање кое оттогаш станало познато како Еверетскиот масакр. Поради пукањето, *Верона* не ги пренел своите патници- индустриските работници во Еверет и се вратил во Сиетл. На враќањето, *Верона* го пресретнал *Калиста* тргнат за Еверет и го предупредил *Калиста* да не продолжи. Потоа *Калиста* го сменил курсот и се вратил во Сиетл.

Наводи
------

* Kline, MS, and Bayless, GA, *Ferryboats -- A legend on Puget Sound*, Books of Bayless, Сиетл, Вашингтон 1983 ISBN 0-914515-00-4
* Ellуелл, Гордон, *Ships of the Inland Sea*, Бинфорд и Морт, Портланд, Орегон (2. издание 1960 г.)
**Константин Георгиевски** (р. на 9 октомври 1977

 г. во Охрид, СФР Југославија) — тековен вршител на должноста градоначалник на Општина Охрид од декември 2018 година, наследувајќи го избраниот на локалните избори Јован Стојаноски. По професија е лекар специјалист за интерна медицина. Георгиевски е оженет и татко на две деца. Тој се занимава и со планинарење.

Рани години и образование
-------------------------

Георгиевски е роден на 9 октомври 1977 година во Охрид. Неговото основно образование го завршува во ОУ „Григор Прличев", а средното образование во гимназијата „Св. Климент Охридски" во Охрид. Од 1996 до 2003 година е доктор по медицина на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје, каде што дипломира, а подоцна од 2005 до 2009 година се стекнува со специјализација по интерна медицина.

Во 2001 година учествува во истражувачки проект со експериментални пресадувања на тема пресадување на бубрези и црн дроб на Хелсиншкиот универзитет во Финска. Во периодот од 2008 до 2010 година бил на неколку обуки за дијагностички ултразвук, ехо дијагностика, васкуларна ехо дијагностика, биопсии под ехо и ехо на мали органи на Универзитетот „Томас Џеферсон" во Филаделфија, САД.

Политичка кариера
-----------------

Георгиевски е симпатизер на Социјалдемократскиот сојуз на Македонија. На локалните избори во 2017 година е носител на списокот на советници на СДСМ. По доаѓањето на власт во Охрид на Јован Стојаноски тој е избран за негов заменик градоначалник. По ненадејната смрт на Стојаноски, Георгиевски ја презема неговата функција како вршител на должноста градоначалник на Општина Охрид на 25 декември 2018 година. Тој е избран од општинскиот совет со 15 гласови за од вкупно 23 пратеници на 22. вонредна седница на советот и ќе ја врши должноста сè до избор на нов градоначалник на локални избори.

Наводи
------

1. ↑  „Разговор со д-р Константин Георгиевски: Охрид да биде град во кој секој граѓанин ќе ја гледа својата иднина и иднината на своите деца". *Ohrid News*. 11 октомври 2017. Посетено на 25 декември 2018.
2. ↑  „Curriculum vitae на Константин Георгиевски" (PDF). *Europass*. 13 октомври 2016. Посетено на 25 декември 2018.[*мртва врска*]
3. ↑  „Константин Георгиевски избран за вршител на должноста градоначалник на Општина Охрид". *Општина Охрид*. 25 декември 2018. Архивирано од изворникот на 2019-01-04. Посетено на 25 декември 2018.
**Касандра** (шпански: *Kassandra*) (1992-1993) е Венецуелска ТВ новела. Сценариото е напишано од Делија Фиало, а режисери се Грацио Дангело и Олегарио Барера. Главен лик на серијата е Касандра, млада Циганка која се венчава за богат човек. Меѓутоа, таа не сфаќа дека е внука на домаќинот на таа куќа. На првата брачна ноќ, мажот на Касандра, Игнасио, е убиен, а Касандра ја обвинуваат за убиство.

Оваа теленовела имаше 150 епизоди и постигна голем успех ширум светот, а особено во Србија, Македонија, Бугарија, Русија, како и во други држави. Серијата Касандра влезе во Гинисовата книга на рекорди како ТВ серија на шпански јазик што се емитувала во најмногу држави (128). Продукција и дистрибутивна куќа на оваа серија е Coral International, сега познат како RCTV International.

Надворешни врски
----------------

* Kassandra at the Internet Movie Database
**Крабата** се вбројува во типот на членконоги, во класата ракови и во поткласата виши ракови. Таа е дел од редот десетоноги ракови и од подредот краби. Подредот опфаќа неколку фамилии со над 3 500 видови. Се среќава во поголемиот дел од светот. Живее на карпи, во крајбрежните делови од морето, во слатките води, па дури и на копното. Големината и зависи од видот: оклопот и е широк од 2 до 30 см. Најголема е џиновска краба-пајак од Јапонија и Австралија, со клешти чиј распон надминува 3 метри, а може да тежи до 14 килограми. Животниот век и изнесува од 3 до 12 години.

Крабата во популарната култура
------------------------------

* „Напад на радијациски краби" (англиски: *Attack of the Radiation Crabs* ) - песна на македонската рок-група Molokai од 2012 година.

Наводи
------

1. ↑  Molokai, *You surf we send piranhas*, Направи заедно и Младински културен центар - Битола, 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85033701
* GND: 4165405-5
* NDL: 00564882
* NKC: ph225445

 |

 |
Лев Стајнберг
**Лав Петрович Штајнберг** бил руски диригент и композитор. Роден е на 3 септември 1870 година во Москва, а починал на 16 јануар 1945 година.

Во 1914 година Дјагилев го поканил во Париз и Лондон. Тој во 1943 година го основал Московскиот државен симфониски оркестар.

Композиции
----------

* Опера „*Девет дена што го потресоа светот"* («Девять дней, которые потрясли мир»)

Снимки
------

* Римски-Корсаков : *„Царската невеста"* 1943 година.

Наводи
------

1. ↑  Gregor Tassie *Kirill Kondrashin: His Life in Music* Page 6 
 2010 "The Bolshoi Theatre possessed several astonishingly fine conductors; Yuri Fayer and Lev Steinberg both originated from the provinces and possessed sophisticated repertoires."
**Кравајче** — мало слатко традиционално задоволство.

Историја
--------

Почетоците на кравајчето датираат уште од XIX век, во сите краиште на Македонија, но со различно име. Го подготвувале најмладите девојки во семејството по повод празникот Иванден (7 јули).

Рецепт
------

* 1250 гр. брашно
* 1 квасец
* 1 лимон (сок или кора)
* 1 портокал (сок или кора)
* 200 гр. шеќер во прав
* 2 кесички ванилин шеќер
* 1 пециво
* за дополнување масло
* по потреба вода
* 150 гр. тврди шарени бонбони

Подготовка
----------

Најпрво во млака вода го ставаме квасецот со малку шеќер и брашно и оставаме да се активира.Лимонот и портоклаот се рендаат  и се цеди сокот. Сокот од портокалот и лимонот го ставаме во чаша од 200мл и дополнуваме со масло до потребната количина, да дојде до 200 мл.
Се замесува тесто од сите состојки со додавање на млака вода, да добиеме помеко тесто, но нелепливо. Се остава да кисни околу 1 саат и се дели на 10-13 топчиња. Секое се расукува малку да добие округла форма, да биде со дебелина околу еден прст. Се украсува со виљушка, тврди бонбони и се остава да кисни. Се пече во загреана рерна на 200 степени, околу 15 минути. Додека се топли кравајчињата се премачкуваат со шербет (2 лажици шеќер се растопуваат во 30-50 мл вода).
*За други личности со името Македониј видете на појаснителната страница*

**Преподобен Македониј Пустиник** бил Сириски светец (исто така познат како Македониј Слабојадец)

Роден е 328 година, живеел во Сирија (тогашен Антиох) во втората половина на четвртиот и почетокот на петтиот век.
Аскетскиот живот го почнал лутајки по градовите во Сирија, Феникија и Киликија, избегнувајки човечка слава и прехранувајки се 40 години целосно од јачмен навлажен со вода. На крајот тој се преселил во пустината, далеку од човечки контакт, земајки засолниште во јама.
Тој ја сметаше храната за вид на лек, што може да се преземе за да се одбегне смртта, поради тоа што не е дозволено, да се скрати животот за да се избегнат подвизи и искушениа. Стана добро познат на луѓето далеку и широко за неговата светост и подароци на исцелување и егзорцизам. Постепено многумина народ доваѓаа да го побарат духовна помош и насоки од Македониј.
На висока старост тој се согласил да живее во ќелија. Умрел во 418 година на 90 годишна возраст.

Православната црква неговиот ден го чествува на 6 февруари.

Наводи
------

1. ↑  Macedonius the Hermit
2. ↑  Rev Alban Butler (1711–73) Volume I January The Lives of the Saints.1866.
3. ↑
**Македонската конференција** или собир била организирана во трагичните денови за македонскиот народ во екот на Првата балканска војна, на 21 ноември
1912 година во Велес.

На собирот присуствувале: Петар Поп Арсов, Иван П. Јорданов, Ризо Ризов, Димитрија Чуповски, врховистот Крум Зографов во придружба на двајца врховистички претставници од Штипско и Кочанско, Алексо Мартулков и други.

Најпрво говорел Поп Арсов, а по него Димитрија Чуповски. Тој ги запознал присутните дека
поделбата на Македонија е решена од страна на сојузниците и отука побарал да се преземе
активност за самостојност на Македонија. Истовремено, предложил да се поднесе еден
меморандум до големите сили во кој ќе се изнесе барањето на македонскиот народ за
самостојна Македонија, како и да се испрати една делегација во Лондон, која пред големите
сили ќе агитирале за Автономна Македонија под протекторат на големите сили.

Меѓутоа, оваа концепција уште на самиот почеток наишла на остро спротивставување кај
врховистите. Крум Зуграфов заканувачки рекол: ***Јазиците ќе ви ги исечеме, само ако некој рече самостојна Македонија.***  Слично изјавиле и другите врховистички претставници:
Нема да дозволиме самостојна Македонија. На овој врховистички испад, Петар Поп Арсов
одговорил: секогаш сте биле гробари на Македонија и сега вие сте гробари нејзини.
Истапот на врховистите се случил во моментот кога Внатрешната организација повеќе не
суштествувала. Врховизмот веќе доживеал метаморфоза, а местото на врховизмот
било заменето со неоврховизмот, кој се вгнездил во конзервативната струја, на веќе
непостојната Внатрешната организација, предводена од Христо Матов. Водачите на десница
веќе јавно се рашетувале со бугарскиот престолонаследник Борис.

Извори
------

1. 1 2 3  Ванчо Ѓорѓиев, Петар Поп Арсов... 143.
2. 1 2  Димитар Димески, Кашина... 142.
Каса Вазари, Арецо
**Каса Вазари** е зграда на улицата 20-ти Ноември во Арецо, Тоскана, Италија. Таа била дом на сликарот, историчар на уметност и архитект Џорџо Вазари. Во него се сместени голем број фрески, а од декември 2014 година, италијанското Министерство за култура отворило музеј, во кој се наоѓа Архивот Вазаријано.

Историја
--------

 Детаљ
Вазари ја купил куќата и парцелата на која се наоѓа со договор од 7 септември 1541 година и почнал да ја украсува следната година. Во 1550 година се оженил со Николоза Бачи и заедно се преселиле во куќата. Тој живеел во куќата кратки периоди бидејќи бил зафатен во Фиренца. Се знае дека директно бил вклучен во декорирањето и завршувањето и првичната набавка на мебел (кој е подоцна изгубен). Го изработил и планот за фасадата која е завршена во 1568 година.

Куќата е еден од најдобро сочуваните примери на манеристички стил во Тоскана. Населена е од наследниците на Вазари се до 1687 сè додека не изумреле во 1687 година, по што преминала во сопственост на Братството деи Лаици, потоа на семејството Брози, а потоа во 1871 година на семејството Пагличи кое го продало имотот на државата во 1911 година за да стане јавен музеј. Првично .биле изложени мебели од маниристички стил и некои дела од збирките на градот и Братството. Во 1950-тите овие предмети биле отстранети и заменети со галерија од околу шеесет слики од соработниците на Вазари и современиците од галериските колекции во Фиренца, особено дела од „студио сликари", со намера да се подигне музеј за маниристичкиот период. За да се одбележи 500-годишнината од смртта на Вазари во 2011 година, галеријата била повторно прикажана и објектите за посетителите биле надградени.

Наводи
------

1. ↑  (на италијански) Botti, Marco (7 February 2019). „Casa Vasari – Uno scrigno d'arte nel cuore della città". Посетено на 18 February 2021.
2. 1 2  (на италијански) Botti, Marco (25 January 2008). „La Casa Museo di Giorgio Vasari". Посетено на 15 February 2021.
3. ↑  (на италијански) „Arezzo - Museo di Casa Vasari".
4. ↑  (на италијански) Loffredo, Michele. „Il Museo Statale di Casa Vasari.Ad Arezzo una delle più alte espressioni della civiltà del Cinquecento". Посетено на 19 February 2021.

Библиографија
-------------

* (на италијански) Roberto Paolo Ciardi (ed.), *Case di artisti in Toscana*, Banca Toscana, 1998.
* (на италијански) *Toscana. Guida d'Italia* (Guida rossa), Touring Club Italiano, Milano 2003. ISBN 88-365-2767-1
Раѓањето на македонската нација од Драган Ташковски, 1967 г. Книгата опишува диференцијацијата по создавањето на бугарската Егзархија и Берлинскиот конгрес во однос на афирмацијата на македонската свест.
Македонската историографија е наука која ги проучува историските знаења за Македонија со методите и обрасците на историската наука.

Развоj
------

Во периодот пред создавањето на македонската држава, тешко може да стане збор за постоење на систематско проучување на историјата во Македонија, или за македонски историчари во класична смисла на зборот. Сепак, Ѓорѓи Пулевски, бил еден од првите кој се обидел да напише историја на Македонија. Тоа е познатата „Славјанско-маќедонска општа историја". Македонските национални дејци, како: Крсте Мисирков, Димитрија Чуповски и други, исто така, покрај другото, во своите книжевни дела се интересирале и за историјата.

Во периодот меѓу двете светски војни се појавиле две значајни дела со историска тематика. Тоа биле студијата на Васил Ивановски, „Зошто ние Македонците сме посебна нација" и книгата на Коста Веселинов, „Преродбата на Македонија и Илинденското востание". И двете дела биле дел од марксистичка провиненција. Од периодот пред воспоставувањето на организираната македонска историографија, треба да се спомене и Павел Шатев. Имено, тој се открива и како историчар, со своето дело „Историја на Македонија".

Организираниот развој на македонската историографија, може да се следи од поново време, т.е. од периодот по Втората светска војна и создавањето на македонска држава во состав на Југославија.

Наводи
------

1. ↑  Тодор Чепреганов, Еве веќе 70 години може да зборуваме за македонска историографија, 2016 г.
**Зоран Дамјановски** (5 јуни 1956, Куманово) — македонски политичар од редовите на СДСМ и градоначалник на Општина Куманово во периодот од 2005 до 2017 година.

Основно образование и гимназија завршил во Куманово, а медицински факултет во Скопје во 1981. Магистрирал гинекологија во Загреб и Љубљана во 1987 година. Специјализирал гинекологија и акушерство во Скопје во 1991 година. Градоначалник на Општина Куманово станал на локалните избори во април 2005 како кандидат на коалицијата „За Македонија заедно". Дамјановски е сопруг и татко на три деца.

Наводи
------

1. ↑  Зоран Дамјановски–Биографија[*мртва врска*] Општина Куманово

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Климе Наумов Силјаноски** (1921 во Долно Средоречие, Охридско — 21 јуни 1945 во Љубљана, Словенија) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Климе Наумов Силјаноски е роден во Долно Средоречие. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ пристапил во јануари 1945 година. Како борец на Шестата артилериска бригада се разболува и умира во воената болница во Љубљана.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Игнат Мангаров** (роден во  1880
 година во Кратово - починал во  1945

 година во Куманово) — македонски учител, револуционер и член на ТМОРО.

Животопис
---------

Игнат Мангаров завршил педагошко училиште во Скопје (1898). Учителствувал во Гевгелија, Крива Паланка и на д-р места. Бил член на ОК на ТМОРО во Гевгелија (1904–1905). Подоцна бил затворен во Куршумли ан во Скопје (1910). Учествувал во Балканските војни. Убиен по крајот на Втората светска војна.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Мангаров*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 908. Text "series
" ignored (help)
**Климе Крстанов Кордоски** (10 февруари 1913

 во Елшани, Охридско, Македонија — 15 ноември 1945

 во Зајас, Кичевско, Македонија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Доброволно стапува во НОВ на 1 август 1944 год. Како припадник на Петнаесеттата македонска ударна бригада, загинува во борбите со албанските балисти кај селото Зајас, на 15 ноември 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2  Мишо Јузмески: „Елшани - живот меѓу каменот и водата", Елшани 2009

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ленинов мавзолеј** — мавзолеј во Московскиот Кремљ, посветен на комунистичкиот револуционер Владимир Илич Ленин. Бил изграден по смртта на Ленин во 1924 година од страна на архитекот Алексеј Штусев и сè до 1989 година било едно од најважните места во Москва и СССР. Во почетокот мавзолејот бил изграден од дрво, по само шест денови по смртта на Ленин, за негово погребување. Во пролетта истата година бил изграден, повторно од дрво, поголем мавзолеј. Денешниот си вид објектот го добил во 1929-1930 година. Првите два саркофага за телото на Ленин биле дело на архитектот Константин Мелников.

Мавзолејот на Ленин, ноќе.
Во времето на Втората светска војна и нападот на Нацистичка Германија, телото на Ленин било пренесено во Тјумењ, во денешниот Тјумењски земјоделски институт. Таму се задржило до 1945 година, кога по војната било сместено во саркофаг, чиј проект бил на Шчусев и вајарот Борис Јаковлев. Во периодот од 1953-1961 година, на ова место се наоѓало и телото на Сталин, по кое истото било погребано.

Од неговата изградба, мавзолејот служел и како трибина на која се појавувале раководителите на советската држава. Од овде биле набљудувани церемониите кои се одржувале на Црвениот плоштад. Денеска, мавзолејот претставува голема туристичка атракција на Москва.

Наводи
------

1. ↑  „moscow-taxi.com". Архивирано од изворникот на 2009-10-06. Посетено на 2010-10-07.
**Зоолошката градина Скопје** — зоолошка градина во Скопје, формирана во 1926 г. од страна на тричлена комисија со која раководел д-р Станко Караман. Во истата 1926 година е предложено денешното место која во тоа време опфаќала 4 хектари површина, а градината располагала со скромен број на животни кои претежно биле добиени како подарок. 

Со решение на Градското собрание во 1965 година и со донесувањето на елаборатот во 1966 година за ново урбанистичко решение, Зоолошката градина Скопје го добива денешниот изглед. Денес, градината е сместена на површина од 12 ха и располага со 503 животни, од кои: 261 птица од 36 вида, 230 цицачи од 42 вида и 16 влекачи од 8 вида. Основни дејности на градината се: културна, образовна и научна, а нејзина основна цел е да ги чува, одгледува и презентира живите експонати и истите да ги направи достапни за пошироката јавност. Зоолошката градина е отворена секој ден од 9:00 до 18:00 часот.

Поврзано
--------

* Природонаучен музеј на Македонија
* Зоолошка градина Битола

Наводи
------

1. ↑  Урошевиќ, Влада (1988). *Скопски раскази*. Мисла.
2. ↑  „Skopje Zoo in Karposh, Skopje" (англиски). 1 јули 2022. Посетено на 30 април 2023.

Галерија
--------

* Проектот за изградба на Зоолошката од 1929 година.Проектот за изградба на Зоолошката од 1929 година.
* Панорама по влезот на зоолошкатаПанорама по влезот на зоолошката
* Бебешката зоолошкаБебешката зоолошка
* Едукативниот центарЕдукативниот центар
* Нилски коњНилски коњ
* Снежен бувСнежен був
* КамилаКамила
* МагареМагаре
* ЗебраЗебра
* ЖирафаЖирафа
* ИгуанаИгуана
* Кафеава мечкаКафеава мечка
* Записник за одлука за градење нова зграда во Зоолошката градина во Скопје, 1930Записник за одлука за градење нова зграда во Зоолошката градина во Скопје, 1930

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Зоолошка градина Скопје" на Ризницата ? |

* Страница на Скопската зоолошка градина (македонски)

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа поврзана со Скопје статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |
| --- |
| **Историја на Монголија** |
|  |
| Пред Џингис-хан |
| Монголско Царство |
|  |
| **Ханати** |
| - Чагатајски ханат |
| - Златна Орда |
| - Илханат |
| - Династија Јуен |
| Тимуридско царство |
| Могулско царство |
| Кримски ханат |
| Сибирски ханат |
| Ѕунгари |
|  |
| Династија Ќинг |
| Република Кина |
| Монголска Народна Република (Надворешна Монголија) |
| Современа Монголија |
| Менгѓанг (Внатрешна Монголија) |
| Народна Република Кина (Внатрешна Монголија) |
| Бурјатска Монголија |
| Калмичка Монголија |
| Хазарски Монголци |
| Ајмачки Монголци |
|  |
| **Хронологија** |
| уреди |

  


Со распадот на комунистичкиот режим во **Монголија**, првите повеќепартиски избори се одржале на 29 јули 1990 година, Монголската Народна Револуционерна Партија победила на изборите со освојување на 85% од пратеничките места. Државниот Голем Хурал за првпат се состанал на 3 септември и избрал претседател. Исто така се избрале и 50 членови во Бага Хурал или долен дом. Заменикот претседател на партијата бил претседател на Бага Хурал. Во Државниот Голем Хурал започнал со дискусија за усвојување на нов устав и новиот устав стапил насила на 12 февруари. Покрај ова, се усвоиле и бројни закони за гарантирање на човекови права.

Во 1992 година МНРП повторно победил на парламентарните избори, Новиот устав исто така овозможил гласање на претседател преку избори. Така, првиот демократски избран претседател бил Пунсалмагин Очирбат.

Раните и средни деведесетти години биле пропратени и со силни економски шокови. Надворешната трговија пропаднала, техничката и економската помош од Русија престанала а додека домашната економија се борела со приватизација. Исто така, инфлацијата се зголемила.

Во 1996 година, МНРП ги изгубила изборите и опозициската партија ја добила власта во Монголија. Во 1997 година за претседател бил избран Нацагин Багабанди а подоцна во 2001 бил повторно избран.

Денес, Монголија е држава што воглавно се заснова на трговија со соседните земји и има воспоставено поголем број дипломатски односи со земји од светот. Македонија и Монголија имаат дипломатски односи и тие односи се одвиваат преку македонската амбасада во Пекинг.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Леновите** (науч. *Linaceae*) се семејство на цветни растенија со космополитско распространување, со околу 250 видови. Постојат осум родови, од кои најголемиот е *Linum* (лен), со околу 180 до 200 видови.

Морфологија
-----------

Повеќето претставници се тревести или ретко дрвенести, а во тропските региони има и големи дрвја. Простите целокрајни листови се речиси секогаш наспрамни, понекогаш со прилисници.

Цветовите се хермафродитни, актиноморфни (целосно симетрични) и петделни (многу ретко четириделни во тропите). Постојат пет венечни и пет чашкини ливчиња, десет прашници и до десет семки. Семињата се образуваат на пет двоклеточни плодни листови. Цветовите на повеќето култивирани вариетети се темно или светлосини. Но, се среќаваат и бела, виолетова, розова или црвена боја на цветот, што ги прави привлечни украсни растенија. Семињата се сјајни и може да се темнокафеави или жолти.

Систематика
-----------

Во постарите класификациски системи (како Кронквистовиот), оваа фамилија била сместувана во свој посебен ред - *Linales*. Поновите систематики ја сместуваат во редот *Malpighiales*. Некои поважни родови од *Linaceae* се:

* *Anisadenia*
* *Cliococca*
* *Hesperolinon*
* *Linum*
* *Radiola*
* *Reinwardtia*
* *Sclerolinon*
* *Tirpitzia*

Употреба
--------

Еден вид, *Linum usitatissumum*, се одгледува поради фибрилите и семињата. Семето е извор на ленено масло и храна.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ленови" на Ризницата ? |
Леб и сол, традиционално добредојде во некои словенски, нордиски, балтички, балкански и блискоисточни земји.
**Леб и сол** — обичај за добредојде кај некои словенски, нордиски, балтички, балкански и други европски култури, како и во културите на Блискиот Исток. Овој обичај го споделуваат и некои несловенски народи - Литванци, Летонци (и двата балтички), Романци како и некои угрофински народи како Карелијците - од кои сите се културно и историски блиски со нивните словенски соседи. Обичајот е вообичаен во Албанија, Ерменија и меѓу еврејската дијаспора. Оваа традиција е забележана и при вселенски летови.

Етимологија
-----------

Традицијата е локално позната по нејзините словенски имиња, сите буквално варијанти на „леб и сол": белоруски: *Хлеб і соль*, бугарски: *Хляб и сол*, чешки: *Chléb a sůl* , македонски: *Леб и сол*, полски: *Chleb i Sól*, руски: *Хлеб-соль*, Serbo-Croatian, словачки: *Chlieb a soľ* , словенечки: *Hlẹ̑b in sol*, украински: *Хліб і сіль*. Се дели со некои од соседните несловенски народи - Летонците и Литванците (и двата се балтички народи), Романците, како и некои угрофински народи како Карелијците - сите се културно и историски блиски со нивните словенски соседи: карелски: *leipä-šuola* , латвиски: *Sālsmaize*, литвански: *Duona ir druska*, романски: *Pâine și sare*. Тоа е вообичаено и во Албанија (албански: *bukë, kripë e zemër*), Ерменија (ерменски: աղ ու հաց , *agh u hats* , меѓу еврејската дијаспора и во делови од Блискиот Исток под различни имиња.

Македонија
----------

Во Македонија овој обичај сè уште се практикува повремено како обичај за изразување гостопримство. За оваа цел се подготвува одреден вид леб *- погача* (од латински: *panis focacius*).

Значајната македонска и екс-југословенска етно-џез-рок група на светскиот музички гитарист Влатко Стефановски го носеше името „Леб и сол" и говори за овој поим на гостопримство како нешто основно и традиционално.

Наводи
------

1. ↑  Hayward, Tim (2020). *Loaf Story* (English). Hardie Grant Publishing. ISBN 9781787134782. Посетено на 25 January 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  Dunn, Marcia (March 17, 1995). „NASA astronaut welcomed to Mir, Russians greet American with traditional bread, salt, and bear hugs". *news.google.com*. The Daily Courier (Yavapai, AZ).
3. ↑  McHale, Suzy. „Ceremonies | RuSpace". *suzymchale.com* (англиски). Архивирано од изворникот на 2010-02-28. Посетено на 2017-09-22.

Библиографија
-------------

* R. E. F. Smith & David Christian, *Bread and Salt: A Social and Economic History of Food and Drink in Russia* (1984) ISBN 0-521-25812-X

Надворешни врски
----------------

* 

* Леб и сол (обичај) на Ризницата ?
Веслоного ракче (*Calanoida* sp.).
Крил (*Meganyctiphanes norvegica*).
Во составот на **зоопланктонот** припаѓаат речиси сите видови на праживотни (*Protozoa*) и најмалите претставници од животинското царство. Покрај тоа, во оваа група се вбројуваат и некои јајца на рибите како и ларви од ракчиња, прстенести црви, риби, жаркари, школки итн.

Во зоопланктонот на копнените води се вбројуваат различни праживотни, ротифери, водни болви (*Cladocera*) и веслоноги (*Copepoda*). Од праживотните се среќаваат *Flagellata*, *Rhizopoda*, *Testacea*, *Heliozoa* и *Ciliata*. Последниве се особено бројни во органски оптоварени води и многу видови се добри индикатори за сапробност на водата. Често, доминантна зоопланктонска група во копнените води се ротиферите. За разлика од слатките води, океанско-морскиот **зоопланктон** е побогат со видови. Така, во него се среќаваат и претставници од т.н. желатинозен зоопланктон (или Gelata), каде се вклучени медузите (*Scyphozoa* и *Cubozoa*) заедно со медузовидните претставници на реброносците, салпите (*Thaliacea*), апендикулариите (*Larvacea*), стрелестите црви (*Chaetognatha*) и некои пелашки полжави од типот *Mollusca*. Последниве, всушност, се и едни од најчестите планктонски животни. грабливите хетероподи поседуваат единечна пловна перка за придвижување во водата. Птероподите, за разлика од претходните, имаат еден пар на пловни крила, па затоа одредени видови се познати и како морски пеперутки, по начинот на кои ги движат крилата. Друга група на птероподи користи различни типови на мукусни мрежи за гризење на фитопланктонот и други мали честички. Трета група од птероподите е граблива и користи сложени усни структури за фаќање на желатинозен плен.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија екологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Зоран Вељаноски - Летра** (Охрид, 31 јули 1965

) — македонски фотограф.

Животопис
---------

Вељаноски е роден на 31 јули 1965 година во Охрид. Со фотографија се занимава од најрана возраст. Високо образование завршил на Филмската Академија ЕСРА – Париз – Скопје - Њујорк, на Факултетот за сценски дизајн, катедра Фотографија. Магистерските студии ги продолжил на Институтот за Фотографија во Њујорк. Член е на претседателството на Фото-сојузот на Македонија. До 2014 година имал преку 16 самостојни изложби во Македонија и светот, а учествувал и на повеќе групни изложби.

Библиографија
-------------

* Вељаноски, Зоран; :*Три рефлексии на погледот*. Данте, Охрид, 2014.

Наводи
------

1. ↑  *Фотографии од Зоран Велјаноски-Летра*[*мртва врска*]
2. ↑  „*Промовирана нова фото книга на Зоран- Летра*". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2014-07-13.
Руски револуционер, Лењин (1920)
**Ленинизам** е теоретскиот систем составен од разни политички и економски поставки елаборирани од Владимир Илич Ленин. Ленинизмот е надградба на идеите на Марксизмот и служи како идеолошка основа на комунизмот во СССР. Терминот *Ленинизам* почнал да се користи дури откако Ленин се повлекол од раководната позиција во СССР поради нарушената здравствена состојба по обидите за атентат.

Наследници на Ленинизмот се Сталинизмот и Троцкизмот, а во Југославија и Македонија Титоизмот. Сите творци на поновите комунистички теории тврделе дека токму нивната теорија е вистинско продолжение на марксизмот и ленинизмот.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија историјата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Кшиштоф Козловски** (р. 1937) — полски славист и македонист кој предава македонска книжевност во Варшава.

Опус
----

Кшиштоф Козловски е долгогодишен македонист. Кариерата ја започнал како лектор по полски јазик на Универзитетот „Кирил и Методиј" во Скопје во 1967 година. Денес предава македонска книжевност на Институтот за источнословенски и јужнословенски култури во Варшава, Полска. Долги години учествува на Семинарот за македонски јазик, литература и култура во Охрид, редовен учесник е на славистичките конгреси и голем љубител и почитувач на македонската книжевност и култура.

> 
> „Како стар македонист, веќе 40 години работам со македонистиката, би рекол дека сум запознаен со тие притисоци однадвор. Веќе сум навикнал на тоа. Знам дека македонистиката, македонската култура, македонската книжевност и македонскиот јазик, постои и има иднина иако отсекогаш е под притисок. И порано имаше вакви притисоци и ситуации, како моментно, но да се надеваме дека нема повеќе да се повторуваат".
> 
> 
> **Кшиштоф Козловски** за состојбите во македонистиката, во поглед на нападите и оспорувањето на македонскиот јазик
> 

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Климент Милошевиќ** (роден на 2 декември 1901

 година во Охрид - починал на 26 ноември 1976

 година во Скопје) — македонски лекар, специјалист по педијатрија и пневмофтизиологија. Медицински факултет завршил на Сорбона, педијатрија специјализирал во Виена. До 1941 г. работел во Белград, од каде што бил депортиран во логор. Во 1945 дошол во Скопје и формирал прв детски АТД и болница во с. Лешок (1946). Во 1957 г. ја основал Болницата за детска ТБЦ во Скопје (Козле).

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Милошевиќ*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 952. Text "series
" ignored (help)
Сателитска снимка на Лајтхаус Риф.
**Лајтхаус Риф** (англиски: *Lighthouse Reef*, „гребен-светилник") е атол во Белизе, еден од трите атоли во државата. Другите два се Турнефе и Гловерс Риф. Атолите се дел од Белиската гребенска бариера.

Географија
----------

Атолот е најисточен од сите три атоли. Атолот се наоѓа на 80 километри југоисточо од градот Белизе. Лајтхаус има издолжена форма со должина од околу 35 километри и ширина од 18 километри. Во средишниот дел има плитка лагуна со површина од 120 км2 и длабочина од 2 до 6 метри.

Овој атол е најдобро развиениот и најздравиот гребен во Карибите. Богат е со корали и разновиден жив свет.

Атолот е составен од неколку мали островчиња, меѓу кои: Сендбор Кејв, Нордерн Кејв, Халф Мун Кејв, Седл Кејв, Лонг Кејв и Хат Кејв.

Наводи
------

1. 1 2  „Introducing Lighthouse Reef". Lonely Planet. 2015. Посетено на 27 November 2015.
2. ↑  Girma, Lebawit Lily (October 11, 2015). „Diving Belize's Lighthouse Reef Atoll". Moon Travel Guides. Архивирано од изворникот на 2015-12-08. Посетено на 30 November 2015.
3. ↑  „Islands of Belize". *Island Directory*. United Nations Environment Programme. Архивирано од изворникот на 2003-11-27. Посетено на 1 December 2015.
4. ↑  Robinson, Julianne S. (October 2000). „Lighthouse Reef Atoll Conservation and Protection Project" (PDF). U.S. Agency for International Development (USAID) PROARCA/CAPAS. Посетено на 7 December 2015.

Надворешни врски
----------------

* 

* Лајтхаус Риф на Ризницата ?

Координати: 17°18′N 87°33′W﻿ / ﻿17.300° СГШ; 87.550° ЗГД﻿ / 17.300; -87.550

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |