recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Фантастични раскази** - збирка раскази на германскиот писател Е. Т. А. Хофман, објавена од издавачката куќа „Македонска книга 2002" во 2002 година.

Содржина
--------

Книгата се состои од раскази:

* Жак Кало
* Витезот Глук
* Музичките страдања на капел-мајсторот Јохан Крајслер
* Дон Жуан
* Новогодишна авантура
* Песочарот
* Советникот Креспел
* Автомат

На крајот од збирката се наоѓа поговорот напишан од Влада Урошевиќ, со наслов „Хофман - писателот што го открил клучот на фантастиката".

Технички податоци
-----------------

Преводот од германски јазик го направила Зорица Симовска, јазичната редакција ја извршила Јадранка Владова, ликовно-графичкото уредување било дело на Илија Богоевски, а компјутерската обработка на текстот ја направил Љупчо Димитриевиќ. Книгата е со димензии од 21 сантиметар и има 189 страници, а била испечатена во печатницата „Гоце Делчев" во Скопје. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски" и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-46-032-9.

Наводи
------

1. ↑  Е. Т. А. Хофман, *Фантастични раскази*. Скопје: Македонска книга 2002, 2002.
2. ↑  Е. Т. А. Хофман, *Фантастични раскази*. Скопје: Македонска книга 2002, 2002.
**Фантомот на слободата** (француски: *Le Fantôme de la liberté*) - француско-италијански филм од 1974 година, во режија на Луис Буњел, кој е коававтор и на сценариото, заедно со Жан-Клод Кариер. Главните улоги ги играат: Жилијан Берто, Адријана Асти, Адолфо Чели, Пјер Лари, Мишел Пиколи, Моника Вити, Милена Вукотиќ, Жан Рошефор, Ги Монтањ, итн.

Синопсис
--------

Филмот се состои од повеќе сцени кои не се воопшто поврзани меѓу себе или пак меѓу нив има слаба врска: Така филмот започнува со сцената на стрелањето на група луѓе во еден шпански град, окупиран од француската војска за време на Наполеоновите војни. Потоа, дејствието се префрла во сегашноста - група деца си играат, а непознат човек им дава фотографии; дома, родителите ги откриваат „срамните" фотографии и поради тоа ја отпуштаат негувателката, но кога тие ги разгледуваат фотографиите, се покажува дека на нив се прикажани дела од стари, историски згради. Ноќта, таткото на децата е сведок на необични сцени и утредента оди на лекар, но лекарот не му верува. Медицинската сестра (ја игра Вукотиќ) го замолува лекарот за отсуство за да го посети болниот татко. Поради невреме, таа преспива во еден мотел, каде гостуваат необични гости - група калуѓери, мало момче кое има љубовна врска со стара жена и садомазохистички брачен пар. Утредента, медицинската сестра го превезува еден професор во градот, каде тој безуспешно се обидуав да им држи предавања на полицајците, но тие постојано го прекинуваат. Двајца полицајци запираат возач (го игра Рошефор) поради брзо возење. Тој го посетува својот доктор, кој му соопштува дека е болен од карцином. Потоа, тој и сопругата добиваат телефонски повик дека исчезнала нивната ќерка, но кога одат во училиштето, таа е присутна, иако никој не ѝ обрнува внимание. Родителите го пријавуваат исчезнувањето на девојчето во полицијата, иако и таа е присутна. Во меѓувреме, од врвот од една висока града, снајперист (го игра Лари) пука по минувачите, по што е уапсен и осуден, но веднаш е ослободен. Подоцна, шефот на полицијата (го игра Берто) ги известува дека девојчето е пронајдено. Кога, полицискиот шеф оди во еден бар, тој здогледува жена која го потсетува на неговата мртва сестра. Тогаш, тој добива телефонски повик од мртвата сестра (ја игра Асти) и оди да ја посети во семејната гробница, но е уапсен. Него го носат во канцеларијата каде веќе има друг шеф на полицијата (го игра Пиколи). Тие разговараат како да се справат со граѓанските немири, а потоа одат во зоолошката градина. Филмот завршува со звуци на бунтовни граѓани и пукање.

Наводи
------

1. ↑  IMDB, The Phantom of Liberty (1974) (пристапено на 29.7.2020)
Поврзано: Свети Александар Невски (појаснување)

**Црквата Александар Невски**  (руски: *Александро-Невский Собор)* ) е поранешна црква која се наоѓала во Баку, Азербејџан и спаѓала во склопот на Руската Православна црква. Црквата била изградена во 1898 година. Во време на комунизмот, во 1936 година црквата била разрушена.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  Manaf Suleymanov. Александро-Невский Собор [Alexander Nevsky Cathedral] (руски). Baku History Society. Посетено на 5 February 2015.
Ова е чинија цичоли, кои се како свинска кора.
**Чичоли** се пресувани парчиња масно свинско месо. Тие се познати под ова име во Емилија Ромања, популарни во Модена, Реџо Емилија, Болоња, Парма, Пјаченца и Ромања. Во Неапол се нарекуваат *чиколи*. Во Лацио и Умбрија се нарекуваат *сфризоли, а во Калабрија,* ризимугли*.*

*Чичолите* се прават со стискање, сушење и стареење на масни, преостанати парчиња свинско месо. Овие остатоци се стискаат со помош на специјална машина каде што месото се завиткува во вреќичка, а потоа полека се цеди во текот на неколку недели за да се отстрани вишокот течност. Тие можат да се подготват во влажна подготовка што може да се исече и да се сервира или во многу сува, крцкава форма налик на чипс, често наречена *чичоли фроли*.

Поврзано
--------

* Чварки

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Членестостеблените растенија** (лат. *Equisetophyta*) се растенија кои имаат разгрането стебленце од чиишто јазли поаѓаат гранки кои исто така се членести и прстенесто поредени. 

Во денешната флора оваа група е претставена само со еден род — коњско опавче (*Equisetum*). Сите негови видови се слични во својата градба, живеат на влажни живеалишта, покрај реки, бари, ливади итн. Стеблото со основата поминува во ризом од чии јазли излегуваат корења. Кај повеќето видови стеблото е едногодишно, а ризомот повеќегодишен, така што секоја година се образува ново стебло.

Кај повеќето видови, стеблото на врвот носи спорофилен клас, образуван од спорофили со спорангиуми кои се исполнети со спори.

При никнење на изоспорите се добиваат два вида проталиум, машки со антеридиуми и женски со архегониуми. Ваквата појава се должи во разликата на подлогата на која никне спората, односно спората која се развива на сиромашен супстрат дава машки, а таа на богат супстрат дава женски проталиум. Ова е докажано експериментално со додавање на хранливи раствори на подлогата.

Наводи
------
Ревија во издание на Друштвото на писателите на Македонија.

Првиот број излегол во 1996 година под името Стожер: весник на Друштвото на писателите на Македонија, како месечник за литература, култура и уметност.

Во 1999 година поднасловот на ревијата е „месечна ревија за литература, култура и уметност", а од 2001 година „ревија за литература, култура и уметност".

Главни уредници на „Стожер" биле: Светлана Христова-Јоциќ (1996-2000), Тодор Чаловски (2000-2002), Васил Дрвошанов (2002-2005), Борис Вишински (2005-2008), Горјан Петревски (2008-2011), Александар Поповски (2011-2014), Петре Димовски (2014-2018), Трајче Кацаров (2018-2022), Славчо Ковилоски.

Уредници на ревијата „Стожер" биле македонските писатели и книжевни дејци: Стефан Марковски, Лилјана Пандева, Даниела Андоновска-Трајковска, Лејла Шериф Емин, Виолета Танчева-Златева, Делвина Крлуку, Науме Радически, Иван Додовски, Есад Бајрам и други.

Форматот на ревијата е 29 сантиметри, а последните години излегува четирипати годишно.

Ревијата е достапна на мрежното место на Друштвото на писателите на Македонија.

Наводи
------

1. ↑  Словенија, IZUM-Институт за информациски науки, Марибор. „Стожер : весник на Друштвото на писателите на Македонија : месечник за литература, култура и уметност / [главен и одговорен уредник Светлана Христова-Јоциќ] :: COBISS+". *plus.cobiss.net*. Посетено на 2022-06-03.
2. ↑  „Стожер – Друштво на писатели на Македонија". Посетено на 2022-06-03.
Патраучката црква.
**Црквата „Возвишение на светиот крст"** (романски: *Biserica Înălțarea Sfintei Cruci*) ― романска православна црква во комуната Патрауци, округот Сучава, Романија. Изградена во 1487 година, од Штефан III Молдавски како ктитор, таа е една од осумте градби што ги сочинуваат црквите на Молдавија, светско културно наследство на УНЕСКО и исто така е наведена како историски споменик од Министерството за култура и религиозни работи на државата.

Наводи
------

1. ↑  Churches of Moldavia at the UNESCO site
2. ↑  (романски) Lista Monumentelor Istorice 2010: Judeţul Suceava Архивирано на 7 септември 2018 г. стр. 2171
Стокхолмското крвопролевање
**Стокхолмска крвава бања** или **Стокхолмско крвопролевање** (шведски: **Stockholms blodbad**, дански: **Det Stockholmske Blodbad**) – масовни убиства на шведското благородништво од страна на данскиот крал Кристијан II.

Данска, Норвешка и Шведска се обединиле во Калмарската Унија. Тоа било личен сојуз под еден монарх во периодот од 1397 до 1523 година. Секоја од овие земји се одрекнала од својата сувереност, но не и од независноста. Во Шведска дошло до судир меѓу оние кои ја поддржувале унијата и оние кои сакале нејзина сувереност.

Во 1520 година, данскиот крал Кристијан II, ја нападнал Шведска. Регентот на Шведска, Стен Стуре Помладиот, бил убиен во борбите. Кристијан II го држел под опсада Стокхолм четири месеци. Кога градот паднал, се прогласил за крал на Шведска и наредил да се обезглават 82 водечки шведски благородници, вклучувајќи и двајца бискупи, заради наводен ерес. Повод за ересот била смената на надбискупот Густав Троле. Телото на регентот на Шведска, кој претходно бил убиен, било откопано и запалено на клада. Швеѓаните биле толку огорчени од злосторствата на Кристијан II, што му го дале прекарот „Кристијан Тиранинот". Во 1523 година бил протеран од Шведска и Шведска излегла од Калмарската Унија основајќи суверена монархија под Густав I.

Наводи
------

1. ↑  Стокхолмско крвопролевање на Британика
2. ↑  Стокхолмско крвопролевање на семрежното место на Executed Today
**Хаитскиот** **рок**, или **рок креол**, започнал како рокенрол на Хаити во раните 1960-ти. Тој бил свирен од рок бендови наречени јеје бендови. Името јеје потекнува од лирскиот стих на Битлси, „yeah, yeah, yeah", кој започнал во САД и бил слушан од хаитските семејства од повисоката класа кои имале пристап до радио. Младите Хаитјани создавале мали бендови засновани на електрична гитара. Овие јеје рок-бендови биле краткотрајни, бидејќи додавањето на жанрот компас на нивните репертоари резултирало со звук наречен мини-џез или мини-џа*з* на хаитски креолски јазик.

Денес, рок креол е алтернативна рок музика со мешавина од вкус на Карибите што за првпат била воведена во Хаити од Јохан Доре. Иако имало рок влијание во модерниот хаитски жанр мизик расин, кој ги спојува елементите на *Воду* со традиционалниот рокенрол, роккреолот го одржува рок обликот со суптилни природни елементи од Хаити.

Поврзано
--------

* Компас
* Мини џез
* Мизик расин

Наводи
------

1. ↑  Manuel, Peter with Kenneth Bilby, Michael Largey (2006). *Caribbean Currents: Caribbean Music from Rumba to Reggae*. стр. 161. ISBN 9781592134649. Посетено на 20 февруари 2021.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
2. ↑  „http://kreyolicious.com/haitis-rocker-yohann-dore-the-interview/5323/". Архивирано од изворникот на 2019-07-01. Посетено на 20 февруари 2021. Надворешна врска во `|title=` (help)
|  |
| --- |
|  **Свети Атанасиј** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Повардарска |
| **Архијерејско намесништво** | Кавадаречко |
| **Парохија** | Маренска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°19′13″N 22°06′29″E﻿ / ﻿41.32028° СГШ; 22.10806° ИГД﻿ / 41.32028; 22.10806Координати: 41°19′13″N 22°06′29″E﻿ / ﻿41.32028° СГШ; 22.10806° ИГД﻿ / 41.32028; 22.10806 |
| **Место** | Галиште |
|  **Општина** | Кавадарци |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Атанасиј Александриски |
|  **Изградба** | XVII век |
|
| Архитектонски опис |
|

**Св. Атанасиј** — православна црква во кавадаречко село Галиште. Му припаѓа на Кавадаречкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата се наоѓа југозападно од селото, кое практично е напуштено. За изградбата и зографисувањето неама никакви податоци. Храмот има две фази на изградба. Старата црква на исток е со мали димензии, еднокорабна и градена од кршен камен, без украси по фасадите. Се претпоставува дека е подигната кон крајот на XVII век. Изградена е врз остатоци од постарата црква, судејќи по живописните фрагменти, вѕидани заедно со градежниот материјал. Во 1934 г. е дограден нов дел со цел да се прошири и продолжување на старата црква, при што е срушен западниот ѕид на старата црква, а стариот фрескопис е одново пресликан. Од старите фрески зачувани се комјпозицијата на Големиот влез, Богородица Ширшаја небес, Видението на Петар Александриски и архиѓаконите Свети Роман и Свети Стефан. Според овие зачувани фрески заклучено е дека нивниот авторот спаѓа во групата на послаби зографи од крајот на XVII век. Сликарството и боите се слаби, без прецизност и нијанси.

Поврзано
--------

* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  „Маренска парохија". Повардарска епархија. Посетено на 18 февруари 2014 date = 3 јуни 2008. Недостасува права црта во: `|access-date=` (help); Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
2. ↑  „Црква Св. Атанасиј, с. Галиште". Итар Пејо. Архивирано од изворникот на 2014-03-01. Посетено на 28 феврурари 2014. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
3. ↑  „Галиште (Galiste) село во Тиквешко Мариово". *Итар Пејо*. Архивирано од изворникот на 2014-03-03. Посетено на 3 март 2014.
4. ↑  „Св. Атанасиј, с. Галиште". Културно и национално наследство на Кавадарци. Посетено на 22 мај 2016.[*мртва врска*]
**Свети Димитриј** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου*) — црква во селото Стара Бања, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Историја
--------

Првичната црква веројатно е изградена во 1922 г. според датите на преносливите икони во храмот. Во 1972 г. е срушена за да се изгради поголема. Новата црква е осветена од митрополитот Константин Серско-нигритски на 8 мај 1975 г. Црквата е обновена делумно живописана во 1995 г. Градбата претставува базилика без купола.

Во парохијата влегуваат и храмовите „Св. Бессребреници" и „Св. Ѓорѓи".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Δημητρίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 18 октомври 2019.
Споменик во негова чест пред влезот во родното село Ораов Дол
**Стоилко Ивановски–Планински** (24 јануари 1920

 во Ораов Дол — 10 мај 2003

 во Скопје) — македонски комунист, учесник во НОБ и професор. Бил носител на Партизанска споменица од 1941.

Животопис
---------

Бил член на КПМ од 1941 година, организатор на партизанското движење во областа Азот. Летото 1942 година бил уапсен од бугарската полиција. Во септември 1942 година станал политички комесар на НОПО „Димитар Влахов". По формирањето на баталјонот „Мирче Ацев" на 18 август 1943 година на планината Славеј (Охридско), првата регуларна единица на НОВ и ПОМ, поставен е за негов политички комесар.

Бил заменик-политички комесар на баталјон во Првата македонско-косовска бригада и на партизанскиот одред „Трајче Петкановски". Член на Првото заседание на АСНОМ и одговорен за создавањето на органите на власта во Скопската област.

По ослободувањето бил секретар на околискиот народноослободителен одбор за Велешката околија. Автор бил на повеќе книги со тематика од НОАВМ.

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 193. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. 1 2  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, том I, стр. 589-590.

Надворешни врски
----------------

* Стоилко Ивановски – Планински, „3агадочниот трговец (една Рацинова посета на Азот)"

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Честитка** (хрватски: *Čestitka*) е расказ од хрватскиот писател Антун Густав Матош.

Содржина
--------

На 31 декември, околу осум часот навечер, од својот дом, на крајот на селото Јабуковац, тргнуваат кон дворецот чичко Мартин и неговата ќерка, Љубица. Двајцата се упатуваат кон дворецот каде чичко Мартин долги години служел како градинар, со цел на новиот гроф да му ја честитаат Новата година. Притоа, Љубица има научено една песничка која треба да му ја изрецитира на грофот. На Љубица ѝ се врти едно име низ главата - Евелина, кое го прочитала еднаш на еден портрет, но не знае ништо во врска со тоа. Кога стигнуваат во дворецот, таткото ѝ ја покажува на Љубица собата во која што се родила, а тогаш таа се потсетува на својата покојна мајка, која работела како собарка во дворецот и која еднаш ја нашле полудена. Тогаш, повторно во ушите на Љубица заѕвонува името Евелина.

Во дворецот, Љубица го сретнува момчето Ѓуро, син на управникот на дворецот. Кога пристигнува полноќта, во главната сала доаѓа грофот со својата придружба и ги поздравува присутните. Тогаш, Љубица започнува да ја рецитира песната, но не може да продолжи понатаму. Грофот ја погледнува Љубица и на еден од своите придружници му кажува дека таа неверојатно личи на неговиот стрико. Тогаш, тој се наведува за да ја бакне, а Љубица грубо му ја турка главата. Затоа, грофот им дава пари на сите деца, освен на Љубица. Поради тоа, нејзиниот татко е бесен и сака да ја истепа. Љубица бега од дворецот, а по неа истрчува Ѓуро.

Вечерта, Мартин се опијанува од виното и заборава на Љубица, мислејќи дека останала заедно со другите деца. Утредента, кога не ја наоѓа дома, тој се враќа во дворецот и ги буди слугите и со нив заминува во потрага по Љубица. Неа ја наоѓаат замрзната во една дупка во полето, а кога го извлекуваат нејзиното тело, покрај неа го наоѓаат и Ѓуро, кој сè уште е жив. Дури тогаш, чичко Мартин започнува да тажи по својата мртва ќерка.

Наводи
------

1. ↑  Antun Gustav Matoš, „Čestitka" во: Midhat Begić (Urednik), *Antun Gustav Matoš I*, Svjetlost, Sarajevo, 1962, стр. 69-77.
За истоимената стара црква во Солун, видете Црква „Св. Димитрија" - Солун.

**Свети Димитриј** — поранешна црква во градот Солун, Егејска Македонија.

Историја
--------

Црквата е изградена за македонското население во градот, тогаш веќе под врховенството на Бугарската егзархија. Отворена е на 8 мај 1890 г. и се наоѓала во Вардарското Маало, спроти Бурмали-џамијата на улица „Зелефхидон" бр, 11 (денес улица „Антигониди"). Работела во две бондручни градби купени во 1887 и 1889 г. во име на егзархот Јосиф I под изговор дека ќе служат за кожарски склад. Потоа во зградите била сместена црквата и основно училиште. Од 1906 г. фигурира во османските дефтери како „бугарска црква" на улица „Дикили Таш".

Изгорела во Солунскиот пожар од 1917 г.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Българската общност. Църкви". Солун и българите: история, памет, съвремие. Посетено на 12 декември 2017.
Стол на три ногарки
 Барски стол „Ајфелова кула" од 1950 година, Париз/Франција
**Стол** — подигнато седиште вообичаено поставено на три или четири ногарки, но без потпирачи за раце ниту потпирач за грб (кај раните столови) и обично е направено за да седи едно лице. **Преклопните столови** може да се склопат во рамен, компактен облик обично со завртување на седиштето паралелно со преклопените ногарки.

Историја
--------

Потеклото на столовите е нејасно, но познато е дека тие се еден од најраните облици на дрвен мебел. Дифросот бил стол со четири ногарки во Стара Грција, кој моело да биде во фиксна и во преклопена верзија.

Во средновековното раздобје, седиштата се состоеле од клупи, столчиња и многу ретки примери на столици слични на престол како показател за статусот. 

Артефакти од триножни столчиња се сочувани од 17 век. Една од употребите на триножно столче било за молзење крави.

Подоцнежните случувања во 17 век го дале жлебениот стол, при што се користеле техниките на тогашниот столарски занает за да се произведе поголем стол сличен на кутија со минимум дрво, со ужлебување на долги тенки вретена и шини заедно под прави агли.

Кралски столови
---------------

Неколку кралства и поглавари во Африка имале и сè уште имаат обичаи за користење на столови на местото на столици како престоли. Еден од најпознатите од нив, Златниот стол на Асантехените во Гана, бил причина за еден од најпознатите настани во историјата на колонизирана Африка, таканаречената војна на златниот стол меѓу Британците и Ашантите.

Галерија
--------

* Леани пластични столовиЛеани пластични столови
* Типични англиски дабови столови, 17 векТипични англиски дабови столови, 17 век
* Селска маса и столчиња од минатотоСелска маса и столчиња од минатото
* Столче за молзењеСтолче за молзење
* Рано современ стол направен од дрвоРано современ стол направен од дрво

Наводи
------

1. ↑  „стол" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „стол" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Chinnery, Victor (1979). *Oak Furniture: The British Tradition*. Woodbridge, Suffolk: Antique Collector's Club. стр. 87. ISBN 0-902028-61-8.
4. ↑  Holme, Randle (c. 1649). *Academie of Armory*. a Turned stoole...This is so termed because it is made by the Turner, or wheele wrioght all of Turned wood, wrought with Knops, and rings all over the feete... reprinted in Chinnery 1979 harvnb error: no target: CITEREFChinnery1979 (help)
5. ↑  Chinnery 1979 harvnb error: no target: CITEREFChinnery1979 (help)

Надворешни врски
----------------

* Shakespeare in 100 Objects: Joint-stool
* West Dean College: Seventeenth Century Joinery: From Log to Stool

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4351221-5

 |

 |
**„Фараон"** (полски: *Faraon*) - полски филм од 1966 година во режија на Јежи Кавалерович (Jerzy Kawalerowicz), кој е автор и на сценариото, заедно со Тадеуш Конвицки (Tadeusz Konwicki). Главните улоги ги толкуваат: Јежи Зелник (Jerzy Zelnik), Вјеслава Мазуркјевич (Wieslawa Mazurkiewicz) и Барбара Брилска (Barbara Brylska). Филмот е адаптација на истоимениот роман на полскиот писател Болеслав Прус (Bolesław Prus), а во 1967 година бил номиниран за наградата „Оскар" за најдобар странски филм,

Синопсис
--------

Младиот Фараон Рамзес XIII е во судир со свештенството околу тоа кој ќе управува со Египет и со неговото богатство...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Faraon, poljski film (пристапено на 8.6.2019)
*Различни начини на носење на фантомка*
**Фантомка** или **балаклава** — поткапа која ја покрива целата глава освен деловите кои го изложуваат целото лице или само горниот дел на лицето и понекогаш очите и устата или само очите. Може да служи како капа и како шал. Алтернативното име *„балаклава"* потекнува од името на градот Балаклава на полуостровот Крим во Украина каде британските сили за време на Кримската војна ја користеле фантомка за да можат британските војници да се заштитат од острата зима.

Современата фантомка може да биде изработена од повеќе материјали како на пр. свила, памук, полипропилен, неопрен, волна или акрилни влакна.

Фантомката ја користат мотоциклистите, скијачите, планинарите, работниците на големи височини за да се заштитат од студот, исто така ја користи полицијата и војската во борба против терористичките акции, но најмногу се користи од криминалните групи за да се прикрие нивниот идентитет за време на извршување на противзаконски работи.

Наводи
------

1. ↑  Games, Alex (2007). *Balderdash & piffle : one sandwich short of a dog's dinner*. London: BBC. ISBN 978-1-84607-235-2.
2. ↑  Hartston, William. „Top 10 facts about the Crimean War". *Express*. Express Newspaper. Посетено на March 6, 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Хадисе Ачикгёз** (турски: *Hadise Açıkgöz*) (родена на 21 октомври 1985

 година во Мол, Белгија) е позната турско-белгиска поп пејачка, учесничка на Евровизија 2009 со песната Düm Tek Tek.

Хадисе својата кариера ја започнала во 2004 година со издавањето на нејзиниот сингл "Sweat". Следувал синглот Milk Chocolate Girl , како и издавање на албум во 2005 година кој доживеал исклучителен успех. По ова следувале албумите Hadisе и Fast Life. во текот на 2009 година ја претставувала Турција на Евровизија 2009 каде го освоила четвртото место.

Наводи
------

1. ↑  „"Annem Kumuk, babam Lezgi" - En Son Magazin Haberleri - Habertürk". Haberturk.com. 2009-07-26. Посетено на 2011-03-03.
2. ↑  „Hadise - Milk Chocolate Girl". ACharts.us. Посетено на 18 October 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 267034149
* LCCN: n2012057442
* ISNI: 0000 0001 3360 4298
* MusicBrainz: 812a9440-b8f0-4445-b6c3-0e3da0cbbe41

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Свети Велокомаченик Димитриј** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Прилепско |
| **Парохија** | Плетварско-беловодичка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°20′11.8″N 21°46′34″E﻿ / ﻿41.336611° СГШ; 21.77611° ИГД﻿ / 41.336611; 21.77611Координати: 41°20′11.8″N 21°46′34″E﻿ / ﻿41.336611° СГШ; 21.77611° ИГД﻿ / 41.336611; 21.77611 |
| **Место** | Смолани |
|  **Општина** | Прилеп |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Димитрија Солунски |
|  **Изградба** | 1905 - 1909 |
|
|  **Осветување** | 1972 |
| Архитектонски опис |
|

**Св. Великомаченик Димитриј** (**Св. Димитриј Солунски**) — црква во прилепското село Смолани. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е гробишен храм, сместен во западниот дел на селото. Почнала да се гради во 1905 година, но по осветувањето на камен-темелникот, градежните работи биле запрени од властите. Изградбата продолжила по Младотурската револуција во 1908 г. и храмот е завршен следната 1909 година.

Благодарение на иницијативниот комитет, каде членувале Никола Насевски, Методија Илиевски, Методија Спирковски, Томе Трајковски, Ило Велкоски и Спасе Конески, храмот е осветен на 21 мај 1972 година од архиепископот Доситеј II Охридски и Македонски во сослужение со митрополитот Кирил Американско-канадски и свештеници од Прилепското архијерејско намесништво.

Пред влезот на црквата се чува наод од римска населба на подрачјето на селото — основа од мермер со едноставно профилиран венец во горниот дел.

Поврзано
--------

* Плетварско-беловодичка парохија
* Прилепско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  „Црква „Свети Димитриј", село Смолани". Old Prilep. Посетено на 26 декември 2021.
2. ↑  Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). *Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2*. Скопје: МАНУ. стр. 313. ISBN 9989-649-28-6.
**Сузан Хуси** (1 јуни 1954 година-19 февруари 2009 година) ― драматург и соосновач од Соединетите Држави, на салата за изведувачки уметности Театар Горила во Тампа, Флорида.

Хуси е родена во Мартинсвил, Индијана и се школувала на Универзитетот во Индијана. Магистрирала англиска книжевност на Универзитетот во Јужна Флорида во 1984 година. Додека ги завршувала студиите, таа се занимавала со дактилографија во компанијата „Aubrey Organics" од Тампа, стопанско друштво за природна козметика. Таа останала во компанијата, надградувајќи се на потпретседателското место за маркетинг и рекламирање и станала уредник на кварталниот магазин на компанијата Organica. Во 1999 година, таа се омажила за д-р Обри Хемптон, основач и претседател на друштвото.

Во 1990 година, Хемптон и Хуси го основале Театарот Горила за претставување и на општествено свесната драмска работа и на лесната забава. Претставите на Хуси вклучуваат „*Плутографија во трговијата со робови*" (1990), „*Соблекувалната*" (1993, „<i>Премиера вон Бродвеј</i>" во 1994 година), „*Мали цицачи*" (1997), „*Божиќна тројка*" (1998) и „*Отровниот бран*" (2000). Во 2002 година, Печатот на Танпашкиот универзитет објавил книга за „*Отровниот бран*" и „*Соблекувалната*"*.*

Наводи
------

1. ↑  Fleming, John (20 февруари 2009). „Susan Hussey: At Gorilla Theatre, plays go on but one light is gone". *Tampa Bay Times*. Архивирано од изворникот на 13 септември 2012. Посетено на 26 септември 2021.
2. ↑  Kenneth Jones (7 април 2000). „Hussey's Toxic Wave Subsides April 9 in Tampa, FL". Playbill. Архивирано од изворникот на 20 октомври 2012. Посетено на 26 септември 2021.
**Фантом** (германски: *Phantom*) - германски филм од 1922 година, во режија на Фридрих Вилхелм Мурнау според сценариото на Герхард Хауптман. Главните улоги ги толкуваат: Алфред Абел, Фрида Рихард, Ауд Егеде-Нисен, Адолф Клајн, Лиа Де Пути, Грете Бергер, Антон Едхофер, Карл Етлингер, Лил Даговер, Вилхелм Дигелман, итн.

Синопсис
--------

Лоренц Лубота (го игра Абел) е сиромашен општински службеник, кој е вљубен во книгите, а и самиот пишува поезија. Тој често го посетува книжарот Штарке (го игра Етлингер) чија ќерка Мари (ја игра Даговер) е вљубена во Лоренц. Еднаш, Лоренц му ја остава својата поетска збирка на Штарке, а тој е воодушевен и збирката му ја покажува на еден професор (го игра Дигелман) со надеж дека тој ќе ја испечати книгата. Истовремено, поминувајќи ја улицата, Лоренц го прегазува кочијата на богатата и убава девојка Вероника Харлан (ја игра Де Пути). Од сударот, тој претрпува повреда на главата и веднаш станува опседнат со Вероника. Лоренц верува дека ќе има блескава книжевна кариера и ѝ се пофалува на својата богата тетка Швабе (ја игра Бергер), која му дава пари за да купи нов костум. Лоренц и неговата сестра Мелани (ја игра Егеде-Нилсен) предизвикуваат скандал во еден ресторан, по што Мелани стапува во врска со Виготчински (го игра Едхофер), кој пак е љубовник на Швабе. Во меѓувреме, Лоренц ја запознава девојката Мелита која многу личи на Вероника и стапува во врска со неа, но мора да ѝ овозможи раскошен живот. Виготчински смислува план како да извлече пари од Швабе и за таа цел го искористува Лоренц кого го убедува да земе заем од тетка му. Меѓутоа, тетка му оди во домот на Лоренц, каде од мајка му (ја игра Рихард) дознава дека е избркан од работа и дека парите ги троши ннедомаќински. Затоа, таа му ги бара парите назад, заканувајќи му се дека ќе го пријави во полицијата. Лоренц е очаен, а мајка му се тешко се разболува. Виготчински пак го наговара Лоренц да ја ограбат Швабе, но додека ги крадат парите, таа се буди и ги повикува соседите. Така, пристигнува полицијата и ги затвора Лоренц и Виготчински. По излегувањето од затворот, Лоренц го чекаат Мари Штарке и нејзиниот татко и Лоренц продолжува да живее со нив. По наговор на Мари, Лоренц ги запишува своите доживувања во книга.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Phantom (1922) (пристапено на 15.6.2018)
**Свети Димитриј** (грчки: *Αγίου Δημητρίου*) — црква во селото Субашќој, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Црквата се наоѓа во денешниот парк на сретселото. Според вградената мермерна плоча (подоцна уништена), црквата е изградена во 1880 г. за време на игуменството на Теодосиј во Серскиот манастир.

Според натписот, трошокот за иградба го поднеле двајца монаси од Серскиот манастир, па така веројатно и храмот бил починет нему. Првично бил гробишна црква, но подоцна гробиштата се преместени.

Во 1953 г. храмот е обновен, но во септември 1997 г. изгорел во пожар.

Обновениот храм е во византиски стил.

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Δαβίτη, Φωτεινή. „Οι Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου" (PDF). Δαρνακοχώρια. Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-12-31. Посетено на 31 декември 2017.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Димитриј" - Субашќој на Ризницата ?
Суикинкуцу: а.- цукубаи, b.-
море, c.- наопаку поставена, закопан сад со отвор на врвот.
**Суикинкуцу** (水琴窟, водена кoто пештера) — градинарски украс и музичка направа во јапонските градини најчесто во чајните градини каде звукот релаксира за време на ритуалното миењее на раце и уста со што се постигнува прочистување пред церемонијата на пиење на чај.
Се состои од наопаку поставен закопан сад со отвор на врвот. Водата капе низ отворот во малиот базен на дното на садот, создавајќи пријатни растурени звуци кои одзвонуваат во внатрешноста на садот слично на звоно или јапонска цитра кото. Обично се закопуваат под „морето" традиционални камени базени цукубаи или чозубачи. Од понов датум се, се претпоставува дека првите се појавиле во XVIII век (Едо периодот) како вид на дренажа.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Суикинкуцу" на Ризницата ? |

* Суикинкуцу (анг.)
**Четврта радовишка парохија** — македонска православна парохија, дел од Радовишкото архијерејско намесништво на Брегалничката епархија на МПЦ - ОА, една од четирите градски парохии на Радовиш. Парохијатаја сочинува населбата Куклевица. Свештеник на оваа парохија е Марјан Јанковиќ (сост. 2016). Седиштето на парохијата е во црквата во Раклиш;

Цркви
-----

Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.

| име | населено место | изградена | слика |
| --- | --- | --- | --- |
| Црква „Св. Константин и Елена" (парохиска црква) | Раклиш | 19 век |  |
|

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Четврта радовишка парохија" на Ризницата ? |
Зелена птичја, жолта мадам Жанет, и црвено cayenne пиперка
**Чили пиперка** (исто така **чиле пипер**, **chilli пипер**, или едноставно **chilli**) од Nahuatl *chīlli* ) е плод на растенијата од родот *Пиперки*, членови на семејството, Solanaceae. Тие се користат во многу кујни и се користат како зачин во јадењата. Супстанциите што ја даваат чили пиперките нивниот интензитет кога се внесуваат или се применуваат локално се капсаицино или сродни соединенија познати како capsaicinoids.

Чили пиперка потекнува од Мексико. По Колумбовата размена, многу сорти на чили пиперка се прошириле низ светот, и се користат за храна и традиционалната медицина.

Во светот во 2014 година, 32.3 милиони тони на зелена чили пиперка и 3,8 милиони тони на суви чили пиперки биле произведени. Кина е најголемиот светски производител на зелена чили пиперка, со што обезбедува половина од вкупното глобално производство.

Наводи
------

1. ↑  Dasgupta, Reshmi R (8 May 2011). „Indian chilli displacing jalapenos in global cuisine – The Economic Times". *The Times Of India*.
2. ↑  „HORT410. Peppers – Notes". Purdue University Department of Horticulture and Landscape Architecture. Архивирано од изворникот на 2018-12-26. Посетено на 20 October 2009. Common name: pepper. Latin name: Capsicum annuum L. ... Harvested organ: fruit. Fruit varies substantially in shape, pericarp thickness, color and pungency.
3. ↑  Kraft, KH; Brown, CH; Nabhan, GP; Luedeling, E; Luna Ruiz, Jde J; Coppens; d'Eeckenbrugge, G; Hijmans, RJ; Gepts, P (4 December 2013). „Multiple lines of evidence for the origin of domesticated chili pepper, Capsicum annuum, in Mexico". *Proceedings of the National Academy of Sciences*. **111** (17): 6165–6170. doi:10.1073/pnas.1308933111. PMC 4035960. PMID 24753581. Посетено на 4 November 2016.
4. ↑  „Chili production in 2014; Crops/World Regions/Production Quantity/Chillies and Peppers, Green and Dried from pick lists". UN Food and Agriculture Organization, Statistics Division (FAOSTAT). 2017. Посетено на 7 August 2017.
**Сузан Жан Фридлендер** (англиски: *Susan Jean Friedlander*, родена: **Поате**; р. 26 јануари 1946

) е американска математичарка. Нејзиното истражување се однесувало на математичката динамика на течностите, Ојлеровите равенки и равенките на Навие-Стоукс.

Образование
-----------

Фридлендер дипломирала на Јуниврзити Колеџот, Лондон, со диплома по математика во 1967 година. Таа била наградена со стипендија на Кенеди, за да студира на МИТ, каде што и магистрирала во 1970 година. Докторирала во 1972 година на Универзитетот Принстон, под надзор на Луи Норберг Хауард.

Кариера
-------

Од 1972 до 1974 година, Фридлендер била гостувачки член на Институтот за математички науки Курант, по што следела една година како инструктор на Универзитетот Принстон. Во 1975 година, таа се приклучила на факултетот, во Одделот за Математика на Универзитетот во Илиноис, Чикаго. Во 2007 година таа се преселила на Универзитетот во Јужна Калифорнија, каде што била професор по математика и Директор на Центарот за Применети Математички Науки.

Од 1996 до 2010 година, Фридландер работела како службеник во Американското математичко друштво, во улога на соработник секретар. Во 2005 година, таа била назначена за прва жена-главен и одговорен Уредник на билтенот на Американското математичко друштво. Нејзини други водачки активности вклучуваат: членство во Научниот Советувачки Комитет на Институтот за Истражување на Математички Науки (2001-2006), Одборот за Математички Науки и нивните Апликации (2008-2011), Одделот А Управувачкиот Комитет на Американската Асоцијација за Унапредување на Науката (2013-2015), и на Гостувачкиот Комитет на Одделот за Математика на МИТ (2013-2021). Таа во моментов е претседател на математичкиот совет на Америка.

Почести и награди
-----------------

* 1967-1969 стипендија Кенеди, МИТ
* 1993 Н.С.Ф. Гостувачки професор за Жени, Универзитет Браун
* 1995 Избрана е за почесен член, Московско Математичко Друштво
* 1998 Медал на Институтот Хенри Поинкер
* 2003 Награда за Постар научник, Универзитет на Илиноис, во Чикаго
* 2012 Соработник, Друштво за Индустриска и Применета Математика
* 2012 Соработник, Американската Асоцијација за Унапредување на Науката
* 2012 Соработник, Американското Математичко Друштво

Приватен живот
--------------

Фридлендер е во брак со математичарот Ерик Фридлендер.

Наводи
------

1. 1 2  Curriculum vitae, retrieved 2014-12-18.
2. ↑  Susan Jean Friedlander at the Mathematics Genealogy Project
3. ↑  UIC Mathematician First Female to Edit Influential Journal, University of Illinois at Chicago, January 26, 2005.

Надворешни врски
----------------

* Нејзина страница

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 51925764
* LCCN: n80061537
* ISNI: 0000 0001 0971 4040
* GND: 1089317697
* SUDOC: 069494177
* BNF: cb14528820r (податоци)
* MGP: 14073
* NKC: xx0266287

 |

 |
**Фармакоинформатика** е научна дисциплина чија основна задача претставува складирање, евалуирање и дистрибуирање на информации за лековите, употребувајќи ги инструментите и методите на компјутерските и комуникациските технологии. Информациите за лековите можат да бидат наменети за посебни пациенти како интегрален дел од фармацевтската грижа или за останатата популација со цел да придонесат во донесувањето одлуки за рационална фармакотерапија и во евалуирањето на употребата на лекот. Првото споменување на терминот „фармакоинформатика" е забележано во 1993 година.

Наводи
------

1. ↑  Jelliffe; Tahani. *Pharmacoinformatics: Equations for Serum Drug Assay Error Patterns; Implications for Therapeutic Drug Monitoring and Dosage*.
**Сузан Бојл** (англ. *Susan Boyle*) е шкотска пејачка и црковен доброволец која го привлече вниманието на пошироката светска јавност на 11 април 2009 година, кога се појави како кандидат-натпреварувач на шоуто *Britain's Got Talent* (или *Британија има талент*). Бојл ја стекна славата кога ја испеа песната "I Dreamed a Dream" од мјузиклот *Les Misérables*, во првиот круг од натпреварот.

Пред да ја испее песната, публиката и жирито изразија скептицизам, кој го основаа првенствено на нејзиниот надворешен изглед. Меѓутоа, поради нејзината вокална изведба, таа стана позната во Британија како "Жената која го заќуте Сајмон Коуел". Таа доби стоечка овација од публиката, како и позитивни коментари од Коуел и Аманда Холден, како и "најголемото да кое сум го дал на било кој" од страна на Пирс Морган. Аудицијата се одржа во јануари 2009 година во Клајд Аудиториумот во Глазгов, Шкотска и најпрво беше емитувана во сабота, 11 април 2009 во Велика Британија.

Спротивноста на тоа како првично беше прифатена од публиката и жирито со нејзиниот глас даде светски интерес. Се појавија статии за неа во сите светски весници, а бројот на гледаност на видеото со нејзината аудиција постави онлајн рекорд.

Наводи
------

1. ↑  Susan Boyle: Albums, Songs, Bios, Photos - Amazon.com
2. ↑  „Susan Boyle". Allmusic. Посетено на 14 септември 2009.
3. ↑  Smith, Mark (2009-04-11). „What's the story with ... Susan Boyle?". *The Herald*. Архивирано од изворникот на 2009-04-15. Посетено на 2009-04-15.
4. ↑  „Talent show singer is online hit". *BBC News*. 2009-04-15. Посетено на 2009-04-15.
5. ↑  Jordan, Mary (2009-04-14). „The Scot Heard Round the World". *The Washington Post*. стр. A-8. Посетено на 2009-04-16.
6. ↑  „The Woman Who Shut Up Simon Cowell". *ABC News*. 2009-04-14. Посетено на 2009-04-19.
7. ↑  Wylie, Ian (2009-04-11). „Dreaming The Dream". *Manchester Evening News*. Посетено на 2009-04-23.
8. ↑  „'Fox news, Simon Cowell interview'". 2009-04-16. Посетено на 2009-04-16.
9. ↑  „Scottish Singer's Audition Video Sets Online Record". *The Washington Post*. 19 април 2009. Посетено на 2009-04-19.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 102640881
* LCCN: no2009186090
* ISNI: 0000 0001 1479 0611
* GND: 139794700
* SUDOC: 159213274
* BNF: cb16185940r (податоци)
* BIBSYS: 14013092
* MusicBrainz: eefcf168-6b1b-46ec-9b75-f8a01161abb5
* NKC: xx0119642

 |

 |
**Четврта пробиштипска парохија** — православна парохија под јурисдикција на Архиерејското намесништво од Штип со седиште во црквата „Св. Пророк Илија" во село Пуздерци. Во оваа парохија спаѓаат и селата: Куково и Зарепинци, кои немаат храмови.

Цркви
-----

Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да не е целосен:

| име | населено место | изградена | слика |
| --- | --- | --- | --- |
| Црква „Св. Илија" | Пуздерци | 1920 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Четврта пробиштипска парохија" на Ризницата ? |

Поврзано
--------

* Штипско архијерејско намесништво
* Прва пробиштипска парохија
* Втора пробиштипска парохија
* Трета пробиштипска парохија

Наводи
------

Координати: 41°56′38″N 22°08′09″E﻿ / ﻿41.94389° СГШ; 22.13583° ИГД﻿ / 41.94389; 22.13583
***Четири божиќни прослави*** (англиски: *Four Christmases* или *Four Holidays* во Австралија и Нов Зеланд) е божиќна романтична комедија која се работи за еден пар кои оди да ги посети нивните четворица разведени родители во еден ден. Филм е продуциран од Spyglass Entertainment а издаден од New Line Cinema на 24 ноември 2008, ден пред Денот на благодарноста и е дистрибутиран од Warner Bros. Pictures. Главни улоги се Винс Вон и Рис Витерспун кои го глумат заљубениот пар. Сиси Спејсек, Мери Стинбурген, Кристин Ченовет, Џон Војт, Џон Фејвру и Руберт Дуввал се појавуваат во споредни улоги. Ова е прв вистински филм режиран од Сет Гордон.

Синопсис
--------

Утрото на Божиќ, Кејт и Бред, кои живеат заедно, непријатно ќе се изненадат од маглата, бидејќи тоа значи дека нема да можат да заминат на планираниот егзотичен одмор туку ќе мора да останат дома за празникот, кој секоја година одбегнуваат да го прослават со своите семејства бидејќи тоа значи и четири различни божиќни прослави. Нивните родители се разведени па тоа Божиќната прослава ќе се сведе на посета на четири различни домови. Додека Бред одвај чека да заврши сето тоа и да помине метежот од родители, нивните втори брачни другари, сестри, браќа, внуци и други роднини, Кејт почнува да размислува за нивниот живот и почнува да се преиспитува дали можеби сепак изборот на нивните семејства за таков семеен живот е вистинскиот.

Глумечка екипа
--------------

* Винс Вон како Орландо (Бред) МекВи
* Рин Витерспун како Кејт
* Џон Војт како Денвер Мекви
* Роберт Дувал како Хауард МекВи
* Џон Фејвру како Креитон
* Мери Стинбурген како Мерилин
* Сиси Спејсек како Паула
* Кристин Ченовет како Картин

Наводи
------

1. ↑  Holiday Movie Sneaks — *Four Christmases*: Their wishes finally came true from the *Los Angeles Times*
Средноевропската Низина означена со зелено.
**Средноевропска Низина** (наречена и **Северноевропска Низина**) — геоморфолошки регион во Европа, и тоа претежно во Полска, Данска, Германија, Белгија, и Холандија (Ниските Земји), со мали делови во северна Франција и Чешка.

Сочинет е од ниските рамници помеѓу подрачјата со херцинска орогенеза на југ и брегот на Северното и Балтичкото Море на север, одвоени од полуостровот Јитланд во Данска. Оваа низина е поврзана со Источноевропската Низина, заедно образувајќи ја големата Европска Низина.

Географија
----------

Низината има надморска височина од 0 до 200 м. Во најголем дел се состои од обработливи површини, но има и тресетишта, вресишта и езера.

На северноморскиот брег се среќава пространото плимно подрачје Ваденско Море. На балтичкиот брег се слатководните лагуни — Шчеќинскиот, Висланскиот и Курскиот Залив.

Местоположба
------------

Средноевропската Низина ги опфаќа Фландрија (северна Белгија и северна Франција), Холандија, Северна Германија, Данска и најголемиот дел од средишно-западна Полска; во мали делови навлегува во Чешка и југозападна Шведска. Во оваа смисла може да се нарече и Северноевропска Низина.

Некои сметаат дека низината опфаќа и делови од Источна Англија поради нејзиниот низински карактер и нејзината поврзаност со континентот во текот на последното ледено време. Северноевропската Низина се протега и по дното на Балтикот.

Реки
----

Најкрупни реки кои се одводнуваат во низината се Рајна, Емс, Везер, Елба, Одра и Висла.

Наводи
------

1. ↑  Pavel Boháč, Jaroslav Kolář (1996): Vyšší geomorfologické jednotky České republiky. Český úřad zeměměřický a katastrální, Praha, 1996, 54 s. ISBN 80-901212-7-6

Надворешни врски
----------------

* Lowlands-L — меѓународна заедница за посветена на низината и нејзините јазично-културни одлики (англиски)
* Карта на низината со врски (руски)

Координати: 54°00′N 14°00′E﻿ / ﻿54.000° СГШ; 14.000° ИГД﻿ / 54.000; 14.000
**„Четири пријатели онлајн!"** (италијански: *4 amici online!*) — книга за деца на италијанската писателка Каролина Каприја, илустрирана од Матео Пјана, објавена во 2011 година.

Содржина
--------

Книгата се состои од 14 глави во кои се опишуваат животните случки на четири деца: Еуџенио, Марко Елизабета и Џанлука. Еуџениот не е омаилен во училиштето, Марко е здодевен, Елизабета е извештачена, а Џанлука е неподнослив мрморко. Во секојдневниот живот, тие четворица не се поднесуваат, а кога ќе се сретнат, настојуваат да се избегнат. Сепак, тие секојдневно комуницираат на интернет, каде секој од нив има свој прекар. Притоа, тие се помагаат и се советуваат.

Изданија на македонски јазик
----------------------------

Во 2015 година, книгата била објавена на македонски јазик од издавачката куќа Арс ламина - публикации, Либи, во рамките на едицијата „Бестселери за деца". Преводот од италијански јазик го извршила Анета Симовска. Книгата, со димензии од 20 сантиметри, има 192 страници, а била испечатена во „Бранко Гапо - графичко производство" во тираж од илјада примероци. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски", Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-247-271-3.

Наводи
------

1. ↑  Каролина Каприја, *Четири пријатели онлајн!*. Арс ламина публикации, Либи, Скопје, 2015.
2. ↑  Каролина Каприја, *Четири пријатели онлајн!*. Арс ламина публикации, Либи, Скопје, 2015.