recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Бнај Моше** (хебрејски: בני משה, *Деца на Мојсеј*) или познати како **Инка Евреи** се мала религиска група во Перу. Првично оваа еврејска група се појавила во Трухиљо, а Јудаизмот во Перу започнал да се шири од Арекипа.

Поголем број Бнај Моше живеат во Израел, особено во Кфар Тапуах. Оваа група на луѓе денес се во процес на адаптирање во израелското еврејско население.

Историја
--------

Оваа заедница во Перу била создадена во 1966 година од еден човек по име Вилануева во Трухиљо. Тој бил инспириран да ја создаде групата поради тоа што тој самиот бил презиран во градот каде живеел бидејќи ја сменил религијата од Католицизам во Јудаизам. Тој потоа отпатувал во Шпанија каде подлабоко се запознал со новата религија и кога се вратил во Перу започнал со проповедувањ на истата.

Денес
-----

Во 2008 година во Перу околу 10.000 жители се изјасниле како Евреи. Инка Евреите не се официјална религиска или етничка група во Перу. Сепак, популарно верување во државата е дека тие се следбеници на Инките, иако добар дел од нив се местици и нема забележано присуство на шпански Евреи при создавање на гупата.

Поврзано
--------

* Евреи
* Инки

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* "Како 90 Перуанци останаа последни еврејски жители" *The Guardian* 8/7/2002
* Организација Кулану Архивирано на 8 јули 2008 г.
**Вита Бревис: писмо на Флорија Емилија до Аврелиј Августин** (норвешки: *Vita brevis. Floria Aemilias til Aurel Augistin*) е новела од норвешкиот писател Јустен Гордер (*Justin Gaarder*). Книгата е објавена на македонски јазик во 2014 година, во превод на Билјана Жеревска.

Технички податоци
-----------------

Книгата е објавена од страна на НУ Македонска филхармонија и ЈУ Младински културен центар, како дел од мултимедијалниот спектакл под наслов „Види музика, слушни слика, добиј книга!!!". Лектурата ја извршила Весна Стојчевска, а на корицата е ставена сликата на Глигор Чемерски, „Момче од планината" од 1964 година. Книгата е испечатена во печатницата „Европа 92", во тираж од 20 000 примероци. Покрај новелата на Гордер, книгата содржи и поговор со наслов „Напуштање на среќата" од Билјана Жеревска. Книгата е каталогизирана од Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски", Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-9989-644-63-4.

Содржина
--------

Книгата е напишана во исповедна и епистоларна форма, а започнува така што самиот автор, еден ден, случајно пристигнува на еден пазар во Буенос Аирес, каде во една антикварница наоѓа стар ракопис од 4 век, за кој претпоставува дека е оригиналното писмо што Флорија Емилија му го испратила на Аврелиј Августин, бискупот од Хипон. Притоа, во новелата, авторот вметнува елементи кои треба да асоцираат на реалноста, како: ценкањето за цената за ракописот, благодарност до луѓето кои му помогнале околу преводот од латински јазик итн.

Книгата е напишана во вид на исповед на Флорија Емилија до својот поранешен љубовник и во неа се опишува нејзиниот живот со Августин, како и нејзините размислувања за религијата, љубовта, телесната страст итн. Притоа, таа го поставува прашањето, дали може некој човек, независно од неговиот ранг, да го има екслузивното право да зборува во името на Бога?

Наводи
------

1. ↑  Јустен Гордер, *Вита Бревис: писмо на Флорија Емилија до Аврелиј Августин*, Скопје: Младински културен центар и Македонска филхармонија, 2014.
2. ↑  Билјана Жеревска, „Напуштање на среќата", во: Јустен Гордер, *Вита Бревис: писмо на Флорија Емилија до Аврелиј Августин*, Скопје: Младински културен центар и Македонска филхармонија, 2014, стр. 86-91.
Бобан Васов во 2014 година
**Бобан Васов** (роден на 9 јануари 1986 година во Димитровград) е српски фудбалер кој моментално настапува во австрискиот клуб ФК Гросклајн.

Клупска кариера
---------------

### Србија

Во 2001 година, младинската екипа на Раднички од Пирот имала пријателски натпревар против младинскиот тим на составот на Левски од Софија, на кој Бобан Васов бил забележан од скаутите (стручни лица кои ги следат евентуалните квалитети на играчите) на софиската екипа и по краток пробен период во Софија, клубот решил да го префрлат во нивната фудбалска академија.

### Бугарија

Сезоната 2001–02 Бобан Васов ја започнал со екипата на Левски од Софија, играјќи на позицијата на централен дефанзивец. Подоцна во сезоната, благодарение на добрите игри, тој бил избран да игра во младинските тимови и тоа од 1985 до 1986 година. Младинската екипа на Левски во 2002 година ја освоила двојната круна и во првенството, но и во националниот куп. Две години подоцна, неговиот тим завршил на третото место во првенството и го освоиле националниот куп. Откако го одиграл последниот натпревар за младинската екипа, тој започнал да тренира со сениорскиот тим на екипата на Левски од Софија, но од клубот решиле да го испратат како позајмен играч во екипата на Марек од Дупница.

### Враќање во Србија

Во месец јануари 2008 година Бобан Васов се вратил во родниот град Димитровград за да помине година и половина во екипата на Балкански. Тука тој настапил на вкупно 40 натпревари, постигнувајќи притоа и 5 гола. Оставил добар впечаток на тренерот на неговиот поранешен клуб Раднички од Пирот во меѓусебните натпревари во лигата. Во летото 2009 година се вратил во екипата на Раднички од Пирот. За 3 сезони поминати во новиот клуб, тој одиграл 88 натпревари и постигнал 14 гола. Бил еден од најважните играчи за тимот. Покажувајќи одлични перформанси и доследност во игрите, тој го привлекол вниманието на тренерите и набргу по завршувањето на сезоната во 2012 година преминал во Бахреинскиот клуб на Ист Рифа.

### Бахреин

Во септември 2012 година, Бобан Васов потпишал за екипата на Ист Рифа Клуб од Бахреин. Со Клубот Ист Рифа дошол до второто место во Втората лига и настап во Плеј-офот за промоција во Првата лига. Тие го загубиле плеј-офот со тоа што го загубиле првиот натпревар на гостински терен со резултат од 1:0 од екипата на Малкија клуб и сепак успеале да извлечат нерешен резултат од 1:1 на домашен терен, но тоа не било доволно.

### Целје

Бобан Васов на 31 јануари 2014 година потпишал договор со екипата на НК Целје.

### ФК Гросклин

Васиќ му се приклучил на австрискиот клуб ФК Гросклин во летото 2017 година.

Наводи
------

1. ↑  „Boban Vasov - Sampion Celje".
2. ↑  Apostolov, Hristo (4 February 2006). „Футболисти на Марек спят с Цървена звезда". 7sport.net. Посетено на 11 August 2015.
3. ↑  Transfers Oberliga Mitte-West‚ ligaportal.at, 21 July 2017

Надворешни врски
----------------

* Профил на PrvaLiga (на словенски)
**Бартолд Хајнрих Броке** (роден на 22 септември 1680 година во Хамбург - починал на 16 јануари 1747

 година во Хамбург) - германски поет.

За поетот
---------

Бартолд е роден во Хамбург, Германија. Се образувал во граматичкото училиште „Gelehrtenschule des Johanneums" во Хамбург. Исто така учел правна наука во Хале. По патувањата во Италија, Франција и Холандија одлучил да се врати и да живее во своето родно место. Во 1720 година добил значајно место во германската влада. Помеѓу 1735 и 1741 година работел како функционер на висока позиција во едно мало гратче во Германија. Починал во Хамбург.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бартолд Хајнрих Брокес" на Ризницата ? |

* *Ida Kimber*
* Дела од Бартолд Хајнрих Брокес на LibriVox (аудиокниги во јавна сопственост)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 14849083
* LCCN: n50041420
* ISNI: 0000 0000 8093 8891
* GND: 118515586
* SELIBR: 244421
* SUDOC: 067057217
* BNF: cb123639879 (податоци)
* ULAN: 500440250
* MusicBrainz: e8ad6220-d45a-4f7c-b92b-ab3e3ec552d3
* NKC: kup20000000011186
* RKD: 487605

 |

 |
**Битката кај Анхијал** се одвила во 708 година во близина на Анхијал, денешна Бугарија, помеѓу силите на Византиското Царство и силите на Бугарија. Битката е дел од Византиско-бугарските војни, а завршила со победа на Бугарите.

Позадина
--------

Во 705 година, бугарскиот хан Тервел помогнал на детонираниот од власт во 695 година византиски цар Јустинијан II да се врати на престолот по 10 години заточеништво. За да покаже благодарност, Јустинијан ги наградил Бугарите со злато, сребро, свила, ја дал високата византиска титула "*Кесарија*" (Цезар) на бугарскиот владетел, на кој му издигнал и статуа во Цариградскиот хиподром. Бугарија ја добила и стратешката област Загора, сместена меѓу денешна Стара Загора и Црно Море.

Три години подоцна, Јустинијан II решил да ги врати назад територите, кои претходно ги подарил.

Конфликт
--------

Во 708 година византиските коњаници пристигнале пред тврдината Анхијал и изградиле камп околу неа, бидејќи не се сомневала дека бугарската армија ги очекува скриена во планинските вериги во областа. Сигурен во својот успех, царот не презел мерки за заштита на кампот. Додека напаѓачите собирале храна, Бугарите, според Теофан Исповедник, *"ги виделе од планините глупавите одредби на Византијците"* и *"неочекувано се нафрлиле како ѕверови и го уништиле византиското стадо, по кое зеле многу заробеници, коњи и оружје освен убиените"*. Царот и малкумина од луѓето успеале да дојдат до тврдината и да се затворат во неа, кој успеал да побегне тајно во ноќта на третиот ден со бродовите и да замине кон Цариград, каде се вратил "*со срам*". За да го покаже поразот царот наредил "да се стават трофеи на ѕидовите" на Анхијал. Какви биле тие трофеи не е познато.

Последици
---------

Како резултат од битката Бугарија ги утврдила позициите во новите територии јужно од Стара Планина.

Во 711 година Јустинијан II повторно побарал помош од Тервел (за да го врати повторно изгубениот престол). Бугарскиот владетел му испрараил само војска од 3.000 луѓе, на кои подоцна бил даден безбеден, слободен коридор за да се вратат во Бугарија. Јустинијан II по ова бил погубен.

Извори
------

* Атанас Пейчев и колектив: *1300 години на стража*, Военно издателство, София 1984.
* Йордан Андреев, Милчо Лалков: *Българските ханове и царе*, Велико Търново, 1996.
* Теофан Изповедник: Хронография (превод на В. Бешевлиев и Г. Цанкова-Петкова в *Гръцки извори за българската история*, том III, с. 267-268)
**Велимир Алчев Христов** ( во Побожје, Скопско — 8 октомври 1944

 во Горни Забел, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Се доселил во Cкопје, каде завршил основно училиште, а потоа се оспособил и работел како леар во скопската ложилница. Како симпатизер на народноослободителното движење уште од 1942 година активно ја помагал борбата против окупаторот. Извршувал разни задачи за ОВ.. Во почетокот на септември 1944 година, стапил во борбените редови на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со чиј состав водел тешки борби против балистите и Германците на Скопска Црна Гора. На 8 октомври 1944 година, загинал во една од секојдневните борби против балистите, кај Горни Забел.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 278. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Барун река
**Барун** (англиски: *Barun River*, непалски: बरुण नदी ) е река на исток од централниот дел на Непал, десната притока на реката Арун .

Потекнува од ледникот Барун во подножјето на планината Макалу - петтиот највисок осумилјадар. Тече главно во источен и југоисточен правец. Барун е дел од системот на реката Коси, кој ги вклучува главните реки Арун, Тамур, Сун Коси, Индравати, Дуд Коси и Бола Коси. Спојувајќи се, сите овие реки ја формираат реката Сапт-Коси, која се пробива низ гребенот Махабхарат и навлегува во Гангската рамнина.

На киратскиот јазик, реката се нарекува *Чукчува*. Истражувањата покажале дека овие места првично биле населени од народите Меваханг, Јамфу и Кулунг (дел од етничката група Кират)[] .

Наводи
------

1. 1 2  Negi, Sharad Singh. „Himalayan rivers, lakes and glaciers". *Kosi River System, p. 89*. Google books. Архивирано од изворникот на 2012-10-25. Посетено на 2010-05-14. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
2. ↑  Bahadur, Jagdish. „Himalayan snow and glaciers: associated environmental problems, progress". *Kosi, p. 90*. Google books. Архивирано од изворникот на 2012-10-25. Посетено на 2010-05-14. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
**Блуз каубојки** (англиски: *Even the Cowgirls Get the Blues*) е американски филм во режија на Гас ван Сант. Главните улоги ги толкуваат: Ума Турман и Лорен Брако.

Содржина
--------

Сиси Ханкшоу (ја игра Ума Турман) е родена со голем палец, кој од младоста ѝ служи за автостопирање. Таа постанува манекенка и нејзиниот агент од њујоршката агенција Контес ја ипраќа на својот ранч во Калифорнија за да сними една реклама. Таму, таа се спријателува со Бонанца Џелибин, едан од каубојките од ранчот за убавици. Тие заедно ја преземаат контролата на ранчот.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 831, 30.5.2014, стр. 20.
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Воени походи на Мухамед |
| --- |
|  |
| 
* Абва
* Буват
* Сафван
* Кудр
* 1-ва Бадр
* Дул Ашир
* Савик
* Qaynuqa
* Ди-амр
* Буран
* Ухуд
* Асад
* Надир
* Наџд
* Бадр
* Џандал
* Ров
* Курајза
* Лахџан
* Мусталик
* Договор
* Хајбар
* Фадак
* Кура
* Дат
* Бакра
* Мека
* Хунајн
* Автас
* Таиф
* Табук

 |

 |

**Битката кај Бадр** — битка која се одвила на 13 март 624 година помеѓу муслиманите од Медина предводени од страна на Мухамед против Курејшите на чело со Абу Џехл од друга стрна. Битката завршила со муслиманска победа.

Битка
-----

Мухамед во 622 година ја напуштил Мека, и со своите поддржувачи, се преселил во Медина. Отворениот конфликт со меканите започнал по грабежот на муслиманите во караваните од Мека. Имало значителен недостаток во Медина, бидејќи бројот на жители се зголемил. Меканците морале да интервенираат. Првата голема победа ја постигнал Мухамед во 624 година во Бедр, 120 километри југозападно од Медина. Бројната супериорност била на страната на Курејшите, кои биле околу 900 додека муслиманите биле околу 300. Водачот на Курејшите, Абу Џехл бил убиен во битката.

Надворешни врски
----------------

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Битка кај Бадр*** 

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Битка кај Бадр" на Ризницата ? |

 
Викиизвор на англиски јазик содржи текст на тема:
***The Holy Qur'an/Al-Anfal***
**Боб** ― зимски спорт во кој натпреварувачите пробуваат во што пократко време да се спуштат по замрзнатата патека во посебни аеродинамични санки, која исто така се нарекува боб. Боб е стандарден спорт на Зимските олимписки игри од 1924 година.

Историја
--------

Традиционален бобски четворосед околу 1910 година во Давос, Швајцарија.
Боб како спорт првпат е прикажан во Швајцарија, на крај од 19 век. Првите натпревари биле одржувани на замрзнати патишта, и на дрвени санки. На почетокот се натпреварувале 5-6 членови на екипажот во еден боб, за подоцна да бидат пропишани две дисциплини: боб четворосед и боб двосед.

Во 1923 година била основана Меѓународната боб федерација или кратко *ФИБТ* (скратеница од француски јазик *Fédération Internationale de Bobsleigh et de Tobogganing*). Веќе на Зимските олимписки игри 1924 била внесена дисциплината боб четворосед, а на Зимските олимписки игри 1932 и дисциплината боб двосед, и тоа само за мажи. Тие две дисциплини биле во програма на сите игри од тогаш, освен на Зимските олимписки игри 1960 кага бобот бил привремено вон програма. Освојувачите на олимписки медали во боб двосед за жени вклучиле и дисциплини двосед на Зимските олимписки игри 2002.

Освен на Зимските олимписки игри, натпреварувањата во боб биле одржувани низ Светските и Европски првенства, како и Светскиот куп. Најуспешна нација во боб натпреварување се Швајцарија, Германија и Канада, а добри претставници повремено имаат и Италија, Русија, САД и Австрија.

Дисциплини
----------

Постојат две дисциплини боб: четворосед и двосед. Додека мажите се натпреваруваат во двете дисциплини, жените се натпреваруваат само во дисциплината двосед. За секоја дисциплина строго се препишани димензии на бобот:

* максимална должина на бобот од 3,8 m (четворосед) односно 2,7 м (двосед)
* максимална тежина вклучваќи го екипажот 630 кг (четворосед) односно 390 кг (двосед) и 340 кг (женски двосед)

За да постигне дозволена максимална тежина, екипажот смее во бобот да додаде одреден број метални тегови. Причината е секако тој боб што тежи повеќе постигнува поголема брзина спуштајќи се по стазата. Пред воведување на правилата за максимална тежина на бобот по правило настапувале потешки натпреварувачи.

Екипажот се состои од пилот, кочничара и во случај на четворосед уште два члена на екипажот. За успешен настап потребна е сила и брзина на екипажот со првично туркање на бобот, и подоцна тоа е уметност на пилотот кој треба на патеката да го пронајде оптималниот пат и во што пократко време да ја помине стазата пазејќи при тоа да не се случи превртување или излетување од стазата. Кочничарот на бобот го забавува при поминувањето низ целта, додека кочење на самата патека не е дозвољено.

Наводи
------

1. ↑  Слика на дрвена боб санка
„Веда Словена" е збирка песни објавени во втората половина на 19 век. Делото е оценето како книжевна мистификација.

Веда Словена
------------

Двата тома на „Веда Словена" кои излегуваат во 1874 во Белград и 1881 година во Санкт Петербург. Нивни собирачи и запишувачи се Стефан Верковиќ и Јован Гологанов. Тие тврделе дека станува збор за песни од усното предание на македонскиот фолкор од предисториската и предхристријанската ера. Во двата тома на „Веда Словена" биле објавени над 23.000 стихови, иако според тврдењата постоеле околу 300.000 необјавени стихови.

Делото во себе содржело легенди и митови со необична тематика и содржина која ги поврзува Словените со нивната прататковина Индија. Во песните се истакнувало дека прататковци на Словените на Балканот се древните Македонци, Пајонците, Илирите и Тракијците. Меѓу митските херои, древните цареви, се наоѓаат и имињата на Орфеј и Тројанската војна, потоа на македонските кралеви Филип II и Александар Македонски.

Според Гане Тодоровски, еден од најдобрите македонски познавачи на оваа тематика: „'Веда Словена' - дело на Верковиќ-Гологанововата колаборација - за секога ќе значи само едно: најизвишен паметник на екстремнниот национален занес, најкусовечната рожба на колективната национална утопија. Тоа дело говори за една неминовна фаза низ која скоро секој народ во својот развиток треба да мине: фазата на романтичарската самодопадливост, фазата кога во огледалото на националната суета секој гест и потег, секое движење и присеќавање, секоја недоустена реч добиваат грандиозно значење, херојска поза, историски чин".

Наводи
------

1. ↑  „The «Veda Slovena» mystery". *Родноверие. Язычество славян* (англиски). Посетено на 2018-11-01.
2. ↑  „Мистеријата на „Веда Словена"". *Македонска нација*. Посетено на 2018-11-01.
3. ↑  „Проект Растко Македонија: Гане Тодоровски : За и против „Веда Словена"". *makedonija.rastko.net*. Посетено на 2018-11-01.
Гутенберговата Библија во Њујоршката јавна библиотека, купена во 1847 г.
**Гутенберговата Библија** или **Библијата на Гутенберг** (позната и како **Библијата** **со** **42 редови, Библијата** **Мазарин** или **Б42** ) била меѓу најраните големи книги печатени со употреба на подвижен метален тип во Европа произведена со масовно производство. Тоа го означи почетокот на „Гутенбершката револуција" и ерата на печатените книги на Западот. Книгата е ценета и почитувана заради високите естетски и уметнички квалитети како и поради историското значење. Тоа е издание на латинскиот вулгат, печатено во 1450-ти години од Јохан Гутенберг во Мајнц, во денешна Германија. Преживеале четириесет и девет копии (или значителни делови од копиите). За нив се смета дека се меѓу највредните книги во светот, иако досега не е продадена целосна копија од 1978 година. Во март 1455 година, за тоа време идниот папа Пиј II напишал дека видел страници од Библијата на Гутенберг прикажани во Франкфурт заради промоција на изданието. Не е познато колку копии биле испечатени; писмото од 1455 година наведува извори за 158 и 180 примероци. Библијата со 36 редови, за која се вели дека е втора печатена Библија, понекогаш се нарекува и Гутенбергова Библија, но можеби е дело на друг печатач.

Наводи
------

1. ↑  Davies, Martin (1996). *The Gutenberg Bible*. British Library. ISBN 0-7123-0492-4.
2. ↑  MSNBC: In the book world, the rarest of the rare

Надворешни врски
----------------

* Гутенбергова Библија на Ризницата
* Gutenberg Digital
Лого на филмот Бркотница 3
**Бркотница 3** е (англиски: *Rush Hour 3*) филмска комедија во режија на Брет Ратнер. Главните улоги ги толкуваат: Џеки Чен, Крис Такер, Хиројуки Санада и Макс фон Сидов.

Содржина
--------

Дејството на филмот се одвива во Париз, каде инспекторот Ли и детективот Картер се во потрага по еден кинески злосторник. Притоа, тие се наоѓаат во средината на војната меѓу француската полиција и кинеската тријада (најмоќната криминална организација во светот), а истовремено се соочуваат и со две прекрасни заводнички.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 839, 25.7.2014, стр. 17.
2. ↑  *Антена*, број 852, 24.10.2014, стр. 21.
**Бетисија Гоцадини** (1209 – 2 ноември 1261)  била правничка која предавала на Универзитетот во Болоња од околу 1239 година.  Се смета дека таа е првата жена што предавала на универзитет.

Живот
-----

Гозадини е родена во општина Болоња, во северна Италија, во 1209 година; нејзините родители, Амадоре Гоцадини и Аделасија де Пеголоти, биле од благородништвото. Гоцадини студирала филозофија, а потоа студирала право кај Џакомо Балдавино и Танкред од Болоња на Студиото во Болоња, каде што добила охрабрување и од Одофредо.  Како млада жена се облекувала како маж; не е познато дали тоа е поради општествени притисоци или од личен избор. 

Дипломирала на универзитетот во 1237 година и две години предавала право во нејзиниот дом.  Ѝ било понудено столче во Студиумот, што на почетокот го одбила, но подоцна го прифатила.  Според легендата, таа морала да носи превез кога предавала, за да избегне одвраќање на нејзините ученици; но, истата легенда е прикачена и на Novella d'Andrea, а не се знае на која – ако и на која – припаѓа.  Гозадини била познат оратор и на 31 мај 1242 година таа го одржала говорот на погребот на епископот од Болоња, Енрико дела Фрата. 

Гозадини починала со две други жени и четворица студенти на 2 ноември 1261 година, кога поплавите на Идице предизвикале уривање на куќата во која се засолниле откако побегнале од нејзината вила на реката меѓу Mezzolara [it]. и Рикардина, сега во комуната Будрио на исток од Болоња.  Во градот владеела општа жалост, а училиштата биле затворени. Нејзиниот погреб се одржал во црквата Падри Сервити .

Прием
-----

Се смета дека Гозадини е првата жена која предавала на универзитет.  Нејзината теракотна биста, една од серијата од дванаесет претстави на значајни болоњски жени од неименуваната „Scultore di Casa Fibbia", датира од крајот на XVII век.  Првично била во Salone d'Onore на Palazzo Fibbia Fabbri – сега Палацо Masetti Calzolari – и сега се наоѓа во Museo della Storia di Bologna во Палацо Пеполи. Гозадини е најраната од дванаесетте прикажани жени. 

Нејзините записи, на <i id="mwTw">Digest</i> и на lex omnes populi, се верува дека се изгубени.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7
2. 1 2 3
3. ↑  Murphy, Caroline P. (1999). „'In praise of the ladies of Bologna': the image and identity of the sixteenth-century Bolognese female patriciate". *Renaissance Studies*. **13** (4): 440–454. ISSN 0269-1213. JSTOR 24412719.
4. 1 2
5. 1 2
**Василиј Блажен** (познат и како **Василиј Јуродивен**; **Василиј, московски чудотворец**; или **Блажениот Василиј московски, јуродивен**; руски: *Василий Блаженный*) ― руски православен светец од видот познат како јуродивен човек или „света будала".

Живот
-----

 Црквата „Св. Василиј" во Москва е именувана по светецот.
Роден е во кметско семејство во декември 1468 година на тремот на соборната црква „Богојавление" во Јелохово (сега во Москва). Неговиот татко се викал Јаков, а мајка му Ана.

Првично како чирак чевлар, отишол во Москва кога имал шеснаесет години. Таму им помагал на оние кои се срамеле да побараат милостина, а имале потреба од помош. Тој усвои ексцентричен начин на живот на крадење од продавници и давање на сиромашните за да ги срами скржавите и да им помогне на оние на кои им е потребна. Одел гол и си ставал синџири да му тежат. Го прекорил Иван Грозни што не обрнувал внимание во црквата. Се вели дека Василиј има дар на пророштво.

Кога умрел на 2 август 1552 или 1557 година, Свети Макариј, митрополит Московски, го отслужил неговиот погреб со бројно свештенство. Тој бил погребан во соборната црква „Св. Василиј" во Москва, која била нарачана од Иван за спомен на неговото освојување на Казан, а подоцна била именувана за светецот. Василиј бил формално прогласен за светец во 1588 година. Неговиот празник е славен на 2 август (15 август, н.с.).

Поврзано
--------

* 
* Јован Московски
* Јуродивост
* Пеколна икона
* Јован Ростовски
* Знак за противречност
* Ксенија Петербуршка

Наводи
------

1. 1 2 3  "Blessed Basil of Moscow the Fool-For-Christ", Orthodox Church in America

Општи извори
------------

* Атвотер, Доналд и Кетрин Рејчел Џон. *The Penguin Dictionary of Saints*. 3-то издание. Њујорк: Penguin Books, 1993 година. ISBN 0-14-051312-4.

Надворешни врски
----------------

* Православна икона и синаксарион на Свети Василиј Московски
* Светиот и блажен Василиј, јуродивен московски од „*Охридски пролог*"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 102931306
* LCCN: n2009072949
* NKC: js2017969457

 |

 |
Печат на ЈВМ 
**Југословенската морнарица** ( *Jugoslavenska ratna mornarica* ; JRM) била поморски огранок на Југословенската народна армија ( *Jugoslavenska narodna armija* ; JNA). Била организирана како крајбрежна одбранбена сила со главна задача да ги спречи непријателските слетувања на своето долго и навлечено крајбрежје. Периодот веднаш по завршувањето на Втората светска војна бил обележан со потпирање на опрема што била заробена, спасена или добиена од Западниот блок преку репарации или програми за закуп.

Наводи
------

1. ↑  Library of Congress. sfn error: no target: CITEREFLibrary\_of\_Congress (help)
2. 1 2  Gardiner 1995. sfn error: no target: CITEREFGardiner1995 (help)
**Васка Дудин** (родена на  1975
 во Скопје) — македонски ликовен уметник.

Животопис
---------

Дудин е родена во Скопје во 1975 година. Има завршено факултет за ликовна уметност во Скопје во класата на Симон Шемов. По завршување на академијата била на студиски престој во САД и Италија. Таа неколку години била организатор на приватната ликовна колонија Дојран-Дудин, а реализирала неколку самостојни изложби. Меѓу другите, самостојни изложби има остварено во САД, Холандија, Франција и Босна и Херцеговина. Таа е добитник на наградата Димитар Кондовски за сликарство за 2010 година. Во нејзиното творештво преовладува модното дизајнерство, што е една од формите на нејзиното уметничко изразување. Живее и твори во Неготино.

Наводи
------

1. ↑  град на културата 2010 - KingMarkoLand
2. ↑  *Изложба на академскиот сликар Васка Дудин во Скопје*
Анагнострас од Хес
**Битката кај Валтетси** се водела помеѓу Грците и Османлиите и претставува дел од Грчката војна за независност на 12 мај 1821 година. На чело на грчките востаници бил Теодорос Колокотронис и Киријакоилис Мавромихалис, чија чета броела околу 3.000 војници, наспроти османлиската на чие чело бил Кехагабег Мустафа кој имал армија од 12.000 војници.

Битка
-----

Во почетокот на битката, Османлиите бележиле успех, нанесувајќи им неколку човечки жртви на Грците. Османлиите успеале да го обиколат целото село. Во меѓувреме, кон селото се упатил Димитрос Плапоутас, напаѓајќи ги турските позиции од задната страна. По ова, Османлиите биле принудени да се повлечат кон Триполи. Неколку недели подоцна, Османлиите со околу 12.000 армија во која имало и Албанци под команда на Кехагабег Мустафа тргнале кон Валтетси, а пристигнале на 12 мај 1821 година.

Грчките позиции биле разделени на четири страни, и се наоѓале во четири поголеми куќи. Кехагабег Мустафа му наредил на Руби бег да го презеде првиот напад. Тој се обидел да го опколи селото, па ги повикал на востаниците да го положат оружјето. Кога Грците тоа го одбиле, започнал конечниот напад. Во почетокот турските и албанските позиции успеале да заземат некои позиции во селото. Во меѓувреме, околу 700 грчки револуционери под раководство на Теодорос Колокотронис ги нападнале турските позиции, а веднаш по тој напад следувал и нападот на Димитрос Плапоутас. По неколку часови од битката, Османлиите започнале да ги губат своите позиции по кое Руби бег наредил повлекување. По ова, грчките револуционери одговориле со противнапад.

Целата битка траела 24 часа. Османлиската армија имала околу 600 жртви, наспроти 150 грчки.

Наводи
------

1. ↑  G. Kafentzis. *Istoria ton Neoteron Chronon*. Athens: Ekdosis Chatzichrisou, 1974.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Грчка војна за независност |
| --- |
|  |
| **Избувнување на востанието (1821)**
* Влашко востание
* Аламана
* Гравија
* Валтетси
* Долијана
* Драгашани
* Скулени
* Василика
* Триполи

---

**1822–1824**
* Хиос
* Пета
* Дервенакија
* I Мисолонги
* Крпеница
* II Мисолонги
* Псара
* Самос
* Геронтас

---

**Грчка граѓанска војна (1824-1825)**

---

**Египетска интервенција (1825–1826)**
* Сфактерија
* Манијаки
* Лерна
* III Мисолонги
* Мани
* Арашова
* Каматеро
* Фалерон

---

**Интервенција на големите сили (1827–1829)**
* Наварино
* Петра
 |

 |
Натпис на пијано
**Бродвуд и Синови** (анг. *Broadwood and Sons*) најстариот изработувач на пијана во светот, именувана по нејзиниот основач Џон Бродвуд. На нивните инструменти свиреле славни музичари како Моцарт, Хајдн, Дусек, Бетовен, Шопен и Лист. Фирмата е имател на Кралска повластица како изработувачи на пијано на кралицата Елизабета II.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место за Бродвуд и Синови Архивирано на 27 февруари 2009 г. (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 140760891
* LCCN: n83195128
* GND: 6036519-5
* SUDOC: 068031912
* ULAN: 500336857

 |

 |



  


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија за изработувач на музички инструменти е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
Поленов: „Градината на баба"
**Дмитриевич Василиј Поленов** (руски: *Поленов Василий Дмитриевич*; 1 јуни (20 мај според јулијанскиот календар) 1844, Санкт Петербург, - 18 јули 1927, Поленово во Тулса Регион) бил руски пејзажен сликар поврзан со движењето на Передвижник во рускиот реализам.

Поленов изучувал уметност кај Павел Чистјаков во Кралската Академија на уметности од 1863 до 1871 година. Тој бил пензионер на Академијата на уметностите во Италија и Франција, каде што се насликани повеќето слики инспирирани од европската историја во духот на кадемизмот; во исто време работел надвор од институцијата.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Српска гусла
**Гуслата** е народен гудачки инструмент со една жица на кој се свири со гудало. Најчесто е со една жица, но може да има и две. Како инструмент се среќава воглавно во државите на Балканот. Гусларите во Македонија биле месни или патувачки. Тоа најчесто биле лица со телесен хендикеп или оштетен вид. По ослепувањето на македонските војници по Беласичката битка, начесто знимање на слепите лица било гусларството. Гусларството во XIX век во Македонија било особено застапено во градот Прилеп.

Гуслата како тема во уметноста и во популарната култура
-------------------------------------------------------

* „Последниот гуслар" - кус расказ на ирскиот писател Вилијам Батлер Јејтс.
* „Бојановата гусла" - песна на рускиот поет Виктор Соснора.
* „Сакаме гусли!" (*Hoćemo Gusle!*) - албум на црногорскиот музичар Рамбо Амадеус од 1989 година.

Наводи
------

1. ↑  Вилијам Батлер Јејтс, *Келтскиот самрак*. Скопје: Бегемот, 2014, стр. 55-61.
2. ↑  Антологија руске лирике – X-XXI век. Књига III: Средина XX века – поч. XXI века (неомодернизам, неоавангарда, постмодернизам и нова трагања). Београд: Paidea, 2007, стр. 93-94.
3. ↑  DISCOGS, Rambo Amadeus ‎– Hoćemo Gusle! (пристапено на 25.8.2019)
**Битката кај Баница** е борба водена помеѓу четата на Македонската револуционерна организација на чело со Гоце Делчев против турскиот аскер кај серското селото Баница во 1903 година  .

Битката
-------

Пред почетокот на самата битка турските власти добиле точни подтоци за бројот на четниците и каде точно тие биле сместени, во кои куќи. Ноќта на 3 мај селото било опколено од страна на османликста војска. Бројот на турските сили се состоел од 300 војници и жандармериски и башибозлучки формации, од. Од друга страна пак бројот на четата изнесувала 21 четник на кои им се придружиле и околу 40 селани.

Борбата започнала утрото во 10 часот на 4 мај, Гоце Делчев прв припукал кон аскерот по што бил погоден и паднал на земја, при обидот да стане повторно бил погоден и загинал, а останатите продолжиле да стрелаат. Битката траела 30 часа и завршила на 5 мај во 16 часот.

Во текот на борбата загинал еден од најистакните водачи на Организацијата зедно со 11 четници. По судирот Турците го запалиле селото, а 166 селани биле затворени. Османалиите од своја страна имале 8 ранети и 5 загинати.

Наводи
------

1. ↑  *Турски документи за убиството на Гоце Делчев, Скопје, 1992*

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Борби на МРО |
| --- |
|  |
|  | 
Борба за Македонија  •  Битка кај Готен  •  Битка кај Могила  •  Битка кај Трсје  •  Битка кај Слива  •  Битка кај Арменско  •  Битка кај Гандач  •  Битка кај Локвата и Вињари  •  Битка кај Маргара  •  Битка на Ножот  •  Битка кај Баница  •  Битка за Мехомија  •  Битка кај Аржинското блато  •  Битка кај Ѓуришкиот манастир  •  Битка кај Мечкин Камен
 |
|  |
| **Македонска револуционерна организација** |

 |
Густав Фрајтаг (1886)
**Густав Фрејтаг** (  ; 13 јули 1816 година – 30 април 1895 година) бил германски романописец и драматург.

Живот
-----

Густав Фретаг е роден во Крузбург (Клузборк) во Шлеска. По завршувањето на гимназијата во Олс (Олешница), студирал филологија на универзитетите во Бреслау (Вроцлав) и Берлин, а во 1838 година дипломирал со дисертација под наслов : *Почетоците на драмската поезија кај Германците* ). Тој станал член на студентскиот кружок „ *Борусија Зу Бреслау"* ..

Фретаг почина во Висбаден на 30 април 1895 година.

Дела
----

Литературната слава на *Фретаг* станала универзална и светски раширена со публикацијата во 1855 година на неговиот роман, *Сол ун Хабен* ( *Деби* *и кредит* ), кој бил преведен на скоро сите европски јазици. Преведено е на англиски јазик од Џорџија Харкурт во 1857 година.

Наводи
------

1. ↑  Harald Bachmann: *Gustav Freytag (1816–1895)*. In: *Coburger Geschichtsblätter.* 3/1995, Historische Gesellschaft Coburg e. V. S. 121–122
2. ↑  See Corps Borussia Breslau zu Köln und Aachen
3. ↑   Една или повеќе речениците пред наводов вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Freytag, Gustav". *Encyclopædia Britannica*. **11** (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 212.CS1-одржување: ref=harv (link)
Британски воени гробишта во Дојран
**Битка кај Дојран** се случила на 18-19 септември во 1918 година и била третата битка кај Дојра, Грчките и Британските војници извршиле напад врз позициите на Бугарската Прва армија во близина на Дојранското Езеро. Битката била дел од Првата светска војна и претставувалa дел од балканскиот фронт.Битката завршила со пораз на силите на антантата.

Предигра
--------

Грчките и британските воени сили тргнале од нивната база во Солун, во исто време како и српските и француските. Грците кои биле под команда на Џорџ Мајлен тргнале да ги нападнат бугарските позиции кај Дојранското Езеро, Србите и Французите под команда на Франчет Деспери почнале да навлегуваат во бугарската одбрана во Вардарската долина. Грците и Британците имале цел да ги фатат бугарските позиции кај ридовите над Дојранското Езеро.

Ова не бил првпат сојузниците да го нападнат Дојран - во 1916 година, англиско-францускиот обид бил одбиен од страна на Одделението од Втората тракиска пешадија; Британците имале два неуспешни обиди за да го ослободат тојкрај во 1917. Утврдувањата биле добро изградени (од страна на бугарските инженери), Бугарите ја зајакнале својата одбрана во првите месеци на 1916 година и во почетокот на 1917 година. Теренот околу областа бил многу тежок, утврдувањата биле опкружени со повеќе од четири километри од грмушки и од карпи.

Битката
-------

На левата страна, британскиот XII корпус, подделен на 22-ри и 26-ти, засилено со Серес дивизијата на грчката војска иѕвршиле напад. Британците донеле 231 парчиња артилерија, вклучувајќи и тешки 8-инчни хаубици. Бомбардирањето се случило во текот на два дена, при што пешадијата напредувала. Британците пред битката го подготват и испланирале нападот. Тие се соочиле со бугарската Деветта Плевенска дивизија со 122 пушки, која била многу утврдена и добро подготвена за одбрана, под команда на генералот Владимир Вазов.

Наводи
------

1. ↑  Александар Стојчев, Македонија и Македонците во Прва светска војна, Воен музеј во состав на Министерство за одбрана на Република Македонија, Скопје, 2017, стр. 101.
2. ↑  Wakefield and Moody, *Under the Devil's Eye; Britain's Forgotten Army in Salonika, 1915–1918*, 199
**Браќата Блуз** (англиски: *The Blues Brothers*) – американски филм од 1980 година, во режија на Џон Лендис, кој е и автор на сценариото, заедно со Ден Ајкројд. Главните улоги ги играат Џон Белуши и Ден Ајкројд, а во филмот настапуваат и бројни музички ѕвезди, како: Џејмс Браун, Кеб Келовеј, Реј Чарлс, Арета Френклин, Џон Ли Хукер, итн.

Содржина
--------

Џејк Блуз (го игра Белуши) само што е пуштен од затвор. Него го пречекува брат му, Елвуд (го игра Ајкројд) со стар полициски автомобил, по што заедно одат во домот за сираци каде што пораснале. Чесната сестра која раководи со домот им соопштува дека ако во рок од 11 дена не го платат данокот во износ од 5.000 долари, домот ќе биде продаден. За да се смират, браќата Блуз одат во баптистичка црква каде проповеда свештеникот Клеофус Џејмс (го игра Браун). Таму, сите заедно пеат една песна и тогаш Џејк го погаѓа божјата светлина и нему му доаѓа идејата тој и брат му да ја обноват својата поранешна музичка група, да одржат добротворен концерт и така да го спасат домот за сираци. Одејќи кон евтината хотелска соба на Елвуд, нив ги запира полицијата, по што започнува луда потера во која Џејк и Елвуд уништуваат еден трговски центар. Кога се сместуваат во хотелската соба, наеднаш одекнува голема експлозија што го разурнува хотелот, но браќата Блуз остануваат живи. Подоцна, тие присилуваат цел одред нео-нацисти да се фрли во реката, со што го навлекуваат и нивниот гнев. Откако најпосле ќе ја оформи својата група, Џејк им го обезбедува првиот настап, лажно претставувајќи се дека се групата што треба да настапи таму. Поради тоа, покрај полицијата и нео-нацистите, сега и музичката група поаѓа во потрага по нив, со цел да им се одмазди за измамата. Сепак, Џејк успева да го уцени својот поранешен менаџер да им обезбеди настап во една голема концертна сала и браќата Блуз, помогнати од децата кои живеат во домот за сираци, го рекламираат својот настап во околината. Меѓутоа, одејќи кон концертната сала, тие остануваат без бензин, а потоа предизвикуваат пожар во една бензиска пумпа. Нивниот концерт е многу успешен, а тие добиваат аванс од еден музички менаџер, обезбедувајќи доволно пари да го платат данокот и да им платат на членовите на групата. иако целата концертна сала е преплавена од полицајци, Џејк и Елвуд успеваат да избегаат, а во меѓувреме ја среќаваат свршеницата на Џејк, која сака да го убие бидејќи тој не се појавил на закажаната свадба. Возејќи кон Чикаго, нив ги следат бројни полициски автомобили како и нео-нацистите, но тие доаѓаат до даночната канцеларија. Во последен миг, Џејк и Елвуд го плаќаат данокот и го спасуваат домот за сираци, но тогаш нив ги опколува огромен број полицајци и војници и браќата Блуз се уапсени. На крајот од филмот, тие приредуваат успешен концерт во затворот.

Наводи
------

1. ↑  „HRT (пристапено на 5.10.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-11-07. Посетено на 2017-10-06.
2. ↑  „HRT (пристапено на 5.10.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-11-07. Посетено на 2017-10-06.
Густава Стенборг
**Густава Јохана Стенборг**, како омажена сенаре *Хар* и *Икерберг*, (1776-1819), била шведска уметничка.

Родена е од секретарот Јохан Фредрик Стенборг и Хенрика Хелман. Стенборг била текстилна уметничка ( везење ). Таа била студентка на Кралската шведска академија на уметностите кога учествувала на нивната уметничка изложба во 1790 година со дело во бел сатен, за што и била доделена наградата за сеќавање на Кралската академија. Таа била во брак со сопственикот на имотот Хенрик Вилхелм Хар, Џуниор во 1793 година и со службеникот на имотот Пер Ото Икерберг во 1815 година.

Наводи
------

* *Svenskt konstnärslexikon* (Шведски уметнички речник). Црвено. Џони Русвал и Госта Лилја. Малме: Allhems Förlag 1952 година.
Статијава е за концептот од информациски технологии. За општите термини види, Господар и Роб. За филозофскиот концепт, види Master-Slave.
**Master/slave** е модел на комуникација каде една машинска опрема или процес има унидиректна/еднонасочна контрола над една или повеќе машински опреми. Веќе кога master/slave релацијата помеѓу машинските опреми е воспоставена, контролата е секогаш во насока од господарот кон робот. Кај некои системи господарот е избран од група квалифицирани машински опреми, со којшто со другите машински опреми играат улога на роб.

Примери
-------

* Клиент-опслужувач релација, клиентот е господар (master), додека опслужувачот е робот (slave).
* Кај реплицирање база на податоци, господар (master) база на податоци се гледа на авторитативниот извор, а робови (slave) бази податоци се синхронизираните со неа.
* Периферии поврзани кон шина во компјутерски систем.

Поврзано
--------

* Advanced Technology Attachment (ATA), користи master/slave конфигурација
* Flexible single master operation
* Bus mastering
* Master clock

Наводи
------

1. ↑  master/slave - a searchNetworking definition
2. ↑  *Description of the Microsoft Computer Browser Service* from Microsoft KnowledgeBase
3. ↑  *Information on Browser Operation* from Microsoft KnowledgeBase
| Дел од **темата** |
| --- |
| Историја на Шпанија |
|  |
| Античка историја
* Рана историја
* Иберија
* Хиспанија
 |
| Среден век
* Визиготи и Визиготско кралство
* Свеви и Кралство Галиција
* Спанија
* ел-Андалуз
* Реконквиста
 |
| Кралство Шпанија
* Хабсбуршка Шпанија
* Просветителство во Шпанија
 |
| Република
* Прва Шпанска република
* Реставрација
* Втора Шпанска република
* Шпанска граѓанска војна
 |
| Модерна Шпанија
* Франкова Шпанија
* Прва светска војна
* Втора светска војна
* Демократска Шпанија
* Шпанија
 |
| **Страницата Предлошка:Hlist/styles.css нема содржина.*** *Икона за портал Портал: „Шпанија"*
* *Икона за портал Портал: „Историја"*
 |
| * п
* р
* у
 |

**Визиготска Шпанија** (**Хиспанија**) е назив за територијата на Пиринејскиот Полуостров во времето под власта на Визиготите. Овој период го опфаќа времето од Битката кај Вујеа во 507 година до Битката кај Гвадалета во 711 година. До 507 година, Визиготското Кралство, со центар Тулуза, ги контролирал Аквитанија, Нарбонска Галија и голем дел од Шпанија. По поразот на Визиготите од страна на Франките во 507 година, и смртта на визиготскиот крал, Визиготите неговиот наследник Амаларих го одвеле во Шпанија. Нивниот центар најпрво се наоѓал во Барселона, а потоа во Толедо.

Од 511 година до 526 година, Визиготите биле во сојуз со Остроготите, на чие чело се наоѓал Теодорих Велики. Во текот на 6 век дошло до војна околу престолот помеѓу Визиготите и источноримскиот цар Јустинијан I со неговиот претендент Атанагилда. Во војната, Византија победила, а Византијците немале намера да се повлечат и го зазеле југоисточниот дел од полуостровот каде се задржиле до 754 година. Овде тие ја создале и провинцијата Спанија.

Подоцна, на овие простори се појавил нов непријател, муслиманите кои во 711 година го зазеле скоро целиот полуостров, уништувајќи го целосно Кралството на Визиготите.
Булова решетка од подмножества
**Булова алгебра** е дел од математичката логика - алгебарска структура која ги содржи основните операции И, ИЛИ и НЕ како збир на теориски операции како што се униија, пресек и комплемент. Буловата алгебра добила назив по нејзиниот творец Џорџ Бул, англиски математичар од 19 век. Буловата алгебра како тел од апстрактната алгебра, има големо влијание како математички темел на компјутерските науки.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на математиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85003429
* GND: 4146280-4
* BNF: cb119793249 (податоци)
* NDL: 00560863
* BNE: XX4576349

 |

 |
**Булент Еџевит** (турски: *Bülent E cevit*) (28 мај 1925

 во Истанбул - 5 ноември 2006

 во Анкара) бил турски политичар и премиер на Турција во периодот од 1999 до 2002 година.

Рани години
-----------

Еџевит е роден во семејство на професор во 1925 година, Се образувал на колеџот Роберт во Анкара, Лондон и на Харвард. Во Лондон завршил индиска литература и превел на турски едно од делата на Рабиндранат Тагоре.

Политичка кариера
-----------------

Во текот на 1946 година Еџевит се вклучил во политички води, прво како прес-аташе во турската амбасада во Лондон, а потоа како новинар, уредник и, конечно, колумнист во весникот „*Улус*". Еџевит се приклучил во Републиканската народна партија (РПП) основана од Кемал Ататурк и во 1957, станувајќи најмлад член на парламентот. Девет години подоцна станал генерален секретар, а 1972 и водач на РПП, трета личност на оваа највисока позиција по самиот Ататурк.

На функцијата премиер бил избиран во 1974 година, истата година кога во септември бил принуден да се повлече, во 1977, од 1978 до 1979. Во осумдесеттите добил љубезна порака од воените генерали да се подготви „*за еден и пол час, доколку сака и заедно со сопругата*" да биде однесен во затвор. По релативно кусиот затворски стаж, Еџевит добил забрана од десет години да не се занимава со политика. На сцената повторно се вратил и од 1999 до 2002 година ја извршувал функцијата премиер.

Неговата политичка кариера е исполнета со големи настани. Во 1974 година наредил инвазија на северниот дел од Кипар со цел да го заштити турското малцинство таму беше наречен „*втор Ататурк*". Во 1999 година за време на неговиот петти мандат како премиер успеал да го стави зад решетки водачот на курдските бунтовници, Абдула Оџалан, обвинет за 30.000 жртви на неговата војна против Анкара. Истата година, тој започнал радикални реформи во земјата како цврста демонстрација на Турција да стане членка на Европската унија. Подоцна, тој ја одбил поканата заедно со Грција да се приклучи кон тогашната Европска економска заедница.

Во текот на 2001 година, Еџевит јавно влегол во судир со шефот на државата Ахмет Сезер, кој бил незадоволен од начините за справување со корупцијата на владата на чие чело стоел Еџевит. Сезер го обвинил премиерот дека покажал „*непочитување кое никогаш не било видено во историјата на нашата земја*". Политичката криза довела до паѓање на турските берзи, затворање на илјадници претпријатија и милиони нови отпуштени од работа.

Во текот на својата политичка кариера, Еџевит преживеал девет обиди за атентат, од кои најопасни биле оние во Измир и во Њујорк, каде куршумите за малку го промашиле.

Наводи
------

1. ↑  „Петте мандати на политичарот и поет Булент Еџевит". Утрински весник. Посетено на 2011-03-03.
2. ↑  „Ердоган се плаши да не биде отруен", *Утрински весник*, година XVI, број 4725, четврток, 5 март 2015, стр. 13.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 5218850
* LCCN: n50031846
* ISNI: 0000 0001 1466 7189
* GND: 120256606
* SELIBR: 184411
* SUDOC: 083238131
* BNF: cb15070293p (податоци)
* BIBSYS: 8027740
* MusicBrainz: aa6acfe6-f280-4f6c-ae4c-14f5db61d09b

 |

 |