recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Кен Илсо Ларсен** (роден на 2 декември, 1986) — дански фудбалер кој игра на позицијата крило или втор напаѓач за Фортуна Диселдорф во 1. Бундеслига.

Кариера
-------

### Рана кариера и враќање во Данска

Роден во Копенхаген, Илсо ја започнал својата кариера во локалниот аматерски клуб Пионерен. Неговата кариера напредувала од година во година, и тој играл за различни младински тимови во Копенхаген. Во 2004 година, тој беше привлечен како млад играч од холандскиот тим Херенфен, како еден од најдобрите таленти во Данска.

Сепак, тој никогаш не успеал да се пробие во првиот тим на Херенфен, па одлучил да се врати во Данска за да игра за Сондеријске.

Во летото 2009 година, Илсо потпишал за Мидтјиланд по само една сезона во тимот на Сондерјиске. Тој веднаш се претворил во важна фигура за својот нов тим, постигнувајќи 6 гола во 24 натпревари во Данската Суперлига. Илсо бил стандарден во првиот тим и во наредната сезона, почнувајќи 11 од 14 одиграни натпревари како стартер. Тој постигнал 4 гола за својот тим до зимската пауза во првенството. Но сепак, на општо изненадување на навивачите на Мидтјиланд, тој решил одново да ја напушти Данска и да му се приклучи на германскиот второлигаш Фортуна Диселдорф.

### Фортуна Диселдорф

Илсо пристигнал во Диселдорф во јануари 2010 година со договор на заем од една година. Своето деби за Фортуна Диселдорф тој го направил на 23 јануари 2010 во поразот на гостувањето кај Херта со 4-2. Илсо влегол во игра во 83-тата минута на местото на Оливер Финк. Веќе следната недела тој се нашол во почетните единаесет на својот тим, и се оддолжил за укажаната шанса на најдобар можен начин постигнувајќи го својот прв хет-трик во кариерата, во победата над ФСВ Франкфурт со 6-0. Тој реализирал вкупно 7 гола во 2. Бундеслига во оваа полусезона и ги убедил сопствениците на Фортуна да го ангажираат со постојан договор.

Неговиот договор бил откупен на 23 јануари 2011 кога Фортуна му исплатила на Мидтјиланд € 300.000. Во сезоната 2011-12 Илсо постигнал 4 гола и му помогнал на својот клуб да избори промоција во Бундеслигата.

Илсо дебитирал во Бундеслигата во второто коло од сезона 2012-13, против Менхенгладбах во натпревар што завршил без голови 0-0 на 1 септември. На 25 септември тој го постигнал својот прв погодок во Бундеслигата во победата на својот тим нагостувањето кај Гројтер Фирт со 2-0.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Илсо бил репрезентативец на Данска во селекцијата под 21 година за која изиграл два натпревари.

Надворешни врски
----------------

* Профил на данската репрезентација (дански)
**Бусум** (холандски изговор: [ˈbɵsəm]  ( слушни)) е град и поранешна општина во регионот на Хет Гои (Het Gooi) во југоисточниот дел на покраината Северна Холандија во Холандија. Од 2016 година, Бусум е дел од новата општина Гоисе Мерен.

Бусум имал население од 32.731 во 2014 година и покриени со површина од 815 км2 (314.67.325.921.209 sq mi).

Историја
--------

После долго време Бусум не беше повеќе од селце, се наоѓа меѓу тревниците на Хет Гои и бил првпат споменат во 1306 година. Во тоа време, Бусум имал големи тревници со многу мали фарми со овци и шуми како што е прикажано на стари мапи. Бусум се наоѓа во близина на утврдениот град Нарден кој бил утврден од 1369 година наваму. Во 1470 година Бусум бил населен со околу 250 луѓе, што го прави најмалото село во Хет Гои регионот.

Бусум стана независен од Нарден во 1817 година, но тоа не беше само поради доаѓањето на железничка линија во 1874 година, Бусум се развивал. Две железнички станици се изградени во градот, кои сè уште постојат денес: Нарден-Бусум и Јужен Бусум, како и врската помеѓу Амстердам и Хилверсум. Од 1898 до 1907 година, во Бусум е сместена првата холандска социјалистичка колонија по примерот на Соединетите Американски Држави на Торо, формиранз од страна на писателот и психијатар Фредерик ван Ееден. Во 1951 година, Бусум беше домаќин на првата холандска национална телевизија, сè до 1964 година.

Бусум беше поставен за да се спои со локалните општини на Нарден и Мауден, на 1 јануари 2016 година.

Локален парламент
-----------------

Последниот локален совет на Бусум се состоеше со 23 пратенучки места поделени на повеќе партии.

Познати жители
--------------

* Фреди Витооп(1911–2001)меѓународен дизајнер
* Карел Толе(1914–2000), сликар и илустратор
* Пол Бигел (1925–2006), автор
* Вилем Дуес(1928–2011), радио и телевизиски презентер
* Тјери Велтман (born 1939), артист
* Тинеке Лагерберг (born 1941), пливачка

Сообраќај
---------

Градот Бусум има две железнички станици: Нарден-Бусум и Јужен Бусум.

Наводи
------

1. ↑  „Клучни бројки за соседствата". *Статистичка линија на ЦБС*. Централна статистичка служба. 2 јули 2013. Посетено на 12 март 2014.
2. ↑  „Postcodetool for 1404EP". *Actueel Hoogtebestand Nederland* (холандски). Het Waterschapshuis. Посетено на 25 February 2014.
3. ↑  „Прираст на населението; региони по месеци". *Статистичка линија на ЦБС*. Централна статистичка служба. 27 октомври 2017. Посетено на 27 октомври 2017.

Надоврешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бусум" на Ризницата ? |

* 
* Официјална страница
* Поглед на стариот град на Бусум

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 123340394
* LCCN: n99256109
* GND: 4327728-7

 |

 |
**Бојанското Езеро** (бугарски: Боянско езеро) ― вештачко езеро во планината Витоша во близина на главниот град на Бугарија, Софија. Се наоѓа на 1,5 км југоисточно од софиската населба Бојана.

Во почетокот Бојанското Езеро било бара. Подоцна била преобразена во езеро со воспоставувањето на витошкиот аквадукт над Софија во 1906 година. Во витошкото езеро можат да бидат најдени крастави жаби од семејството Bufonidae, водни жаби од семејството Ranidae и северногребенести тритони, еден вид Salamandridae. Езерото има површина од приближно 2000 квадратни метри, а се наоѓа на 1027 метри надморска височина.

Местоположба
------------

До Бојанското Езеро може да се стигне за 40 минути пешачење со просечна брзина од населбата Бојана во Софија. Од езерото има две патеки кои водат до Бојанскиот Водопад Бојанската црква. Постои уште една патека која води до Сув Врв (бугарски: Сухи Врах), врв на планината Витоша на надморска височина од 1700 метри. Езерото Бојана се наоѓа на почетокот на Природниот парк Витоша, заштитено подрачје во лланината Витоша.

Езерото е прогласено како дел од Европското природно наследство во Бугарија.

Наводи
------

1. ↑  „Boyana Lake (In Bulgarian Language)". *Park-Vitosha.org*. Архивирано од изворникот на 2016-05-07. Посетено на 29 јануари 2022.
2. ↑  „4 Sightseeings in Boyana (In Bulgarian Language)". *24chasa.bg*. Посетено на 29 јануари 2022.
3. ↑  admin (29 март 2020). „Boyana Waterfall, Boyana Lake and Boyana Church". *TheTraveler.bg* (англиски). Посетено на 29 јануари 2022.
4. ↑  „Природните красоти на Бояна". *www.visitsofia.bg*. Посетено на 29 јануари 2022.
5. ↑  „Боянско езеро, информация, отзиви, карта и снимки - Почивка.бг". *pochivka.bg* (бугарски). Посетено на 29 јануари 2022.
**Олег Константинович Антонов** (руски:  *Оле́г Константи́нович Анто́нов*), (Троици, Московска област, 7 февруари 1906

 - Киев, 4 април 1984

) – советски конструктор на авиони. Основач е на светски познатиот производител на авиони, компанијата АНТК Антонов, која денес носи име во негова чест.

Животопис
---------

Олег Антонов бил конструктор, академик и еден од пионерите на советското едриличарство. На почетокот на својата кариера уште како студент со 18 години го конструирал своето прво летало ОКА-1 гулаб. Во текот на учењето на „Ленинградскиот политехнички институт" направил низа успешни едрилици под називите ОКА-2 и 3, а едрилиците ОКА-5 и ОКА-7 се прославиле и во странство – наречени се Стандард-1 и 2, додека ОКА-6 победила на државното првенство во 1931 година. По дипломирањето, Антонов станал главен инженер, а подоцна и главен конструктор во московската фабрика за едрилици. Конструктор е на повеќе од 30 типови, покрај наведените вклучувајќи ги УПАР, УС-1, Ус-4, БС-3, 4 и 5. Рот-фронт едрилици со ознаки од 1 до 7, ИП, РЕ, М и БА-1.

Кон крајот на 1938 година, фабриката за едрилици е затворена, а Антонов преминува да работи кај конструкторот Јаковлев кој дотогаш проектирал и изработувал лесни спортски и школски авиони. Работејќи во фабриката во градот Красни Лечик, главно работел на конструкција на лесни транспортни авиони. Во 1940 година го конструира ОКА-38 „аист" (во превод штрк) како копија на Физелер Fi-156, со француски мотор бенгали. Го надгледувал производството на лесниот транспортен авион Антонов А-7, а во периодот од 1943 до 1946 година бил прв заменик на Јаковлев и од 1945 година шеф на огранокот во Новосибирск.

Од 1946 година, Антонов работи самостојно како главен проектант во новооснованото биро ОКБ кое во 1952 година е преместено од Новосибирск во Киев. Во периодот од 1967 година до својата смрт бил генерален конструктор. Под негово водство изработени се леталата за воен транспорт Ан-8, Ан-12, Ан-22, Ан-26, Ан-32, Ан-72, Ан-124, потоа повеќенаменските авиони со кратка полетна патека Ан-2, Ан-14, Ан-28 и патничките Ан-10, Ан-24, како и едрилиците со метална конструкција Ан-11, Ан-13, Ан-15.

Галерија
--------

### Авиони

* АН-2АН-2
* АН-124АН-124
* АН-74АН-74
* АН-225АН-225
* АН-70АН-70
* АН-72 сАН-72 с
* АН-140АН-140
* АН-148АН-148

### Монети

* Руска спомен-монетаРуска спомен-монета
* Украинска спомен-монетаУкраинска спомен-монета

Наводи
------

1. ↑  „Кратка биографија на О. К. Антонов на мрежната страница aviation.ru". Архивирано од изворникот на 2006-06-24. Посетено на 2016-04-12.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 62360260
* LCCN: n83000523
* ISNI: 0000 0000 5539 4335
* GND: 119524244
* NKC: jn20000600303

 |

 |
**Кристоф Вандевале** (холандски: *Kristof Vandewalle*; р. 5 април 1985

 во Кортрејк) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2008-2015.

Додека бил член на екипата Омега Парма-Квик Степ, освоил две последователни екипни хронометри на Светското првенство и две последователни национални хронометарски трки.

Во сезоната 2014, Вандевале ќе вози за екипата Трек Фактори Рејсинг по три сезони со Омега Парма-Квик Степ и неговиот претходник Квик Степ. Негова прва победа во боите на екипа, била третото национално хронометарско првенство во мај 2014 година.

Достигнувања
------------

2003
1. Краен пласман Тур де л’Авенир
1. Етапа 1
1. Етапа 2
2007
8. Краен пласман Тур де л’Авенир
1. Етапа 3
8. Краен пласман Триптих на планините и замоците
2008
6. Дуо Норман
8. Вламсе Пејл (со Барт Ванхеле)
2010
1. ГП Кантон Аргау
4. Тре Вали Варезин
7. Краен пласман Трка околу Валонија
7. ГП Пино Керами
8. Краен пласман Трка околу Баварија
10. Друјвенкурс Оверајсе
2012
1.  Национално хронометарско првенство
1.  Светско првенство во екипен хронометар
1. Етапа 2b (ТТТ) Тур де л’Ен
2013
1.  Светско екипно хронометарско првенство
1.  Национално хронометарско првенство
1.  Краен пласман Три дена Западна Фландрија
1. Пролог
3. Дуо Норманд (со Жилиен Вермот)
7. Краен пласман Трка околу Белгија
2014
1.  Национално хронометарско првенство
1. Етапа 7 (ITT) Трка околу Полска
1. Етапа 7 Трка околу Австрија
9. Краен пласман Три дена Западна Фландрија
2015
1. Етапа 1 (ТТТ) Трка околу Алберта
3. Национално хронометарско првенство

Наводи
------

1. ↑  „Омега Парма-Квик Степ Сајклинг Тим (OPQ) - BEL". *Светска турнеја на UCI*. Меѓународен велосипедистички сојуз. Архивирано од изворникот на 2014-01-01. Посетено на 8 јануари 2013.
2. ↑  „Vandewalle with Trek". *L'Équipe* (француски). Éditions Philippe Amaury. 27 септември 2013. Посетено на 3 јануари 2014.
3. ↑  „Вандевале повторно како белгиски хронометарски првак". *Cyclingnews.com*. Future plc. 1 мај 2014. Посетено на 2 мај 2014.

Надворешни врски
----------------

* Кристоф Вандевале на Ризницата ?
* „Достигнувања на Кристоф Вандевале". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Кристоф Вандевале". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Кристоф Вандевале". ProCycling.
**Хокеарскиот клуб Лександ** потекнува од истоимениот град од Шведска и моментално се натпреварува во првата најелитна хокеарска лига на Шведска. Клубот како спортско друштво е формиран во далечната 1919 година и во текот на неговата историја го има освојувано 4 пати државното првенство во хокеј на мраз на својата држава. Домашните натпревари ги игра во „Тегера" арената со капацитет од 7.650 места за хокеарски натпревари.

#### Историја

Хокеарската секција од клубот Лександ започнува самостојно да функционира во 1938. Првиот официјален натпревар е со екипата на ХК „Море" и резултатот бил 11:0 во корист на Лександ.

Иако гратчето Лександ има само 6.000 жители на натпреварите на хокеарскиот тим има во просек на секој натпревар повеќе од 6.000 гледачи што го прави овој тим еден од најпопуларните во цела Шведска.

Хокеарскиот клуб Лександ е еден од тимовите кои најдолго настапувал во првата елитна шведска хокеарска лига без прекин. Тоа се случило во годините од 1951 до 2001. Најголемите успеси за тимот се случиле во годините помеѓу 1969 и 1975 година. Во тој период Лександ 4 пати ја има освоено титулата национален првак на Шведска. Во историјата на клубот овој тим има запишано дека играл и 4 пати финале за титулата но не ја освоил, односно завршил како второпласиран.

По реорганизацијата на шведската лига тимот на Лександ 4 пати има завршувано како прв во лигашкиот дел, но во текот на доигрувањето (плеј оф) не успевал да дојде до шампионскиот трофеј.

Конечно во 2001 година клубот на Лександ по една турболентна сезона испаднал во понизок ранг на натпревари. Таму се натпреварувал десетина сезони, кога конечно во сезоната 2012/13 година успева да го освои првото место во втората шведска лига и второто место во кавалификациите. На тој начин хокеарскиот тим на Лександ се враќа во елитата каде се наоѓа и во моментов.

Успеси
------

Клупски успеси:

* 4 пати шампион на Шведска 1969; 1973; 1974 и 1975 година.
* 5 пати финалист (второ место) 1959; 1964; 1971; 1972 и 1989 година.

Наводи
------

1. ↑  „Historia". *Leksands IF* (шведски). Посетено на 3 September 2015.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „ХК Лександ" на Ризницата ? |

* Leksands IF – службено мрежно место
Регионот Додома (црвено) во рамките на Танзанија
**Додома** (свах. и англ. *Dodoma*) е регион во Танзанија. Зафаќа површина од 41.310 км² и брои 1.698.996 жители (август 2002). Со ова Додома е на 12-то место по површина, и опфаќа 5% од копнена Танзанија (не сметајќи ги островите). Административен центар е градот Додома, воедно и главен град на државата.

Стопанство
----------

Најзастапена стопанска гранка во регионот е земјоделството. Се одлегуваат зрнести плодови, семиња, житарки, кикирики, кафе, чај, и тутун. Застапено е и говедарството.

Вилаети
-------

Регионот е поделен на пет вилаети:

* Додома Град
* Рурална Додома - од 2007, Рурална Додома е поделена на два засебни вилаета: Бахи и Чамвино
* Кондоа
* Мпвапва
* Конгва

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Портал на регионот (англиски)

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони во Танзанија |
| --- |
|  |
| 
Аруша **·**  Дар ес Салам **·**  Додома **·**  Занзибар Град/Запад **·**  Занзибар Север **·**  Занзибар Центар/Југ **·**  Иринга **·**  Кагера **·**  Кигома **·**  Килиманџаро **·**  Линди **·**  Мањара **·**  Мара **·**  Мбеја **·** 
Мванза **·**  Морогоро **·**  Мтвара **·**  Пвани **·**  Пемба Југ **·**  Пемба Север **·**  Рувума **·**  Руква **·**  Сингида **·**  Табора **·**  Танга **·**  Шињанга
 | Знаме на Танзанија |

 |

Координати: 6°00′S 36°00′E﻿ / ﻿6.000° ЈГШ; 36.000° ИГД﻿ / -6.000; 36.000
**Кирил Лавров** (руски: *Кирилл Юрьевич Лавров*, роден на 15 септември 1925

 во Санкт Петербург - 27 април 2007

 во Санкт Петербург) — советски и руски филмски глумец.

Тој е роден во семејствотот на народниот глумец на СССР, Јури Лавров и глумицата Олга Ивановна Гудим-Левкович. 

Член на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз станал во 1946 година. Својата глумечка кариера ја започнал во 1955 година. За народен глумец на РСФСР бил избран во 1970 година, а на СССР во 1972 година. Тој ја има добиено престижната Ленинска премија, како херој на социјалистичкиот труд.

Починал на 27 април 2007 година од леукемија.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 99729850
* LCCN: no2001102283
* ISNI: 0000 0001 1478 5003
* GND: 111993334
* SUDOC: 233993088
* BNF: cb14046311g (податоци)
* NKC: js2012705497
* BNE: XX1738413

 |

 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 9 век п.н.е. | 8 век п.н.е. | 7 век п.н.е. > |
| 100 | 99 | 98 | 97 | 96 | 95 | 94 | 93 | 92 | 91 |
| 90 | 89 | 88 | 87 | 86 | 85 | 84 | 83 | 82 | 81 |
| 80 | 79 | 78 | 77 | 76 | 75 | 74 | 73 | 72 | 71 |
| 70 | 69 | 68 | 67 | 66 | 65 | 64 | 63 | 62 | 61 |
| 60 | 59 | 58 | 57 | 56 | 55 | 54 | 53 | 52 | 51 |
| 50 | 49 | 48 | 47 | 46 | 45 | 44 | 43 | 42 | 41 |
| 40 | 39 | 38 | 37 | 36 | 35 | 34 | 33 | 32 | 31 |
| 30 | 29 | 28 | 27 | 26 | 25 | 24 | 23 | 22 | 21 |
| 20 | 19 | 18 | 17 | 16 | 15 | 14 | 13 | 12 | 11 |
| 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |

**778 п.н.е.** — година според општоприфатениот календар. Тоа била 778. година пред новата ера, 778. од првиот милениум п.н.е. 78. од 8 век п.н.е. и деветта од 770-тите п.н.е.

Други календари
---------------

Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4730 и 4731 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3972 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2982 и 2983 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 25 пред основањето на Рим.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 778 година се протега во 1858 и 1859, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1918 и 1919 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 235 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1442 и 1441 исламска година пред хиџра.

Настани
-------

Родени
------

Починале
--------

* Каран, прв античкомакедонски крал.
**Грофовија Цеље** (германски: *Cilli*, словенечки: *Celje*) — средновековна грофовија на територијата на денешна Словенија. Со него управувале грофовите од Цили (исто така и грофови од Целје).

Историја
--------

Грофовијата Цеље била создадена откако господарите на Санец наследиле земјиште во Словенија. Тие постојано добивале земја преку стратешки бракови и нивната лојалност кон нивниот господар, Хабсбурговците од Австрија. Херман II, грофот од Целје, исто така, бил свекор на унгарскиот крал Сигизмунд, кој на крајот станал светиот римски цар и му доделил повеќе феуди во Славонија и Хрватска на неговиот свекор. По Сигизмунд, луксембуршката линија изумрела и Хабсбурзите дошле до позицијата цар, дополнително зајакнувајќи ја грофовијата Цеље. Последниот гроф, Улрих II, гроф од Целје, бил убиен од фракција во Унгарија, а државата останала без наследник. Неговите поседи во рамките на Царството биле наследени од Хабсбурзите од Австрија, додека неговите поседи надвор од Царството биле наследени од круната на Унгарија, која исто така ќе дојде под хабсбуршка власт помалку од еден век подоцна под Фердинанд I.

Наводи
------

1. ↑  Štih, P. (2010-01-01). „XVII. The Counts Of Cilli, The Issue Of Their Princely Authority And The Land Of Cilli". *The Middle Ages between the Eastern Alps and the Northern Adriatic* (англиски). Brill. стр. 338–379. doi:10.1163/ej.9789004185913.i-463.60. ISBN 978-90-04-18770-2.
Атила Секи
**Атила Секи** (роден на 31 август 1989 година во Будимпешта), исто така познат по неговото сценско име **Кертис**, е унгарски пејач, рапер и пензиониран фудбалер кој играше како напаѓач. 

Секи доаѓа од младинскиот тим на ФК Ујпешт. Тој беше на позајмица во Втората фудбалска лига на Унгарија, кога победи ФК Кечкемети во 2008 година. Тој се пензионираше од фудбалот во 2012 година за да се фокусира на неговата музичка кариера.

Музика
------

Исто така има музичка кариера под сценското име Кертис.

Надворешни врски
----------------

* Профил Архивирано на 20 август 2013 г. (унгарски)
**Дејвид Ричард Бојд** е канадски адвокат за животна средина, активист и дипломат. Тој е специјален известувач на Обединетите нации за човекови права и животна средина.

Г-дин Бојд има докторирано за управување со ресурси и студии за животна средина од UBC, диплома по право на Универзитетот во Торонто и диплома за бизнис на Универзитетот во Алберта.

Активизам
---------

Образование
-----------

Дипломирал на Универзитетот во Алберта и Универзитетот во Торонто. Тој беше извршен директор на Ecojustice Canada. Предава на Универзитетот во Британска Колумбија .

Работење
--------

Наводи
------

1. 1 2  „David R. Boyd, Special Rapporteur on human rights and the environment". *ohchr.org*. Архивирано од изворникот на 2019-02-07.
2. ↑  „David Boyd | Institute for Resources, Environment and Sustainability". *ires.ubc.ca*. Архивирано од изворникот на 2022-11-23. Посетено на 2021-05-25.
Единична коцка
**Единична коцка**, поформално **коцка со страна 1** — коцка чии страни се еднакви на 1 единица.  Зафатнината на 3-димензионална единична коцка е 1 кубна единица, а неговата вкупна површина е 6 квадратни единици.

Единична хиперкоцка
-------------------

Поимот *единична коцка* или **единична хиперкоцка** се користи и за хиперкоцки, или „коцки" во *n*-димензионални простори, за вредности на *n* различни од 3 и со должина на работ еднаква на 1.

Понекогаш поимот „единична коцка" се однесува специфично на множеството [0, 1] *n* од сите *n*-торки броеви во интервалот [0, 1].

Должината на најдолгата дијагонала на единична хиперкоцка со *n* димензии е {\displaystyle {\sqrt {n}}}, квадратниот корен од *n* и (Евклидовата) должина на векторот (1,1,1,....1,1) во *n*-димензионален простор.

Поврзано
--------

* Единичен квадрат
* Единична сфера

Наводи
------

1. 1 2 3  Ball, Keith (2010), „High-dimensional geometry and its probabilistic analogues", Во Gowers, Timothy (уред.), *The Princeton Companion to Mathematics*, Princeton University Press, стр. 670–680, ISBN 9781400830398. See in particular p. 671.
2. 1 2 3  Gardner, Martin (2001), „Chapter 13: Hypercubes", *The Colossal Book of Mathematics: Classic Puzzles, Paradoxes, and Problems : Number Theory, Algebra, Geometry, Probability, Topology, Game Theory, Infinity, and Other Topics of Recreational Mathematics*, W. W. Norton & Company, стр. 162–174, ISBN 9780393020236.
3. ↑  *Geometry: Reteaching Masters*, Holt Rinehart & Winston, 2001, стр. 74, ISBN 9780030543289.

Надворешни врски
----------------

* Weisstein, Eric W. "Unit cube". MathWorld.
Координати: 41°31′0.84″N 21°16′18.84″E﻿ / ﻿41.5169000° СГШ; 21.2719000° ИГД﻿ / 41.5169000; 21.2719000

За други значења на поимот, погл. Музеј на македонската борба (појаснување).**Музеј на македонската борба** (грчки: *Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα*) — музеј во Костур, Егејска Македонија. Посветен е на грчката вооружена пропаганда во Македонија, наречена „Борба за Македонија" и припојувањето на Егејска Македонија кон територијата на Грција по крајот на Балканските војни.

Влезот на музејот
Музејот е отворен на 23 мај 2010 година и се наоѓа во куќата на револуционерот Анастасиос Пихеон, изградена во XIX век на централниот плоштад во маалото Долца и е прогласена од Министерството за култура и туризам на Грција како споменик со голема историска вредност. Музејот е под раководство на организацијата „Пријатели на Музејот на македонската борба".

Наводи
------

1. ↑  Ιστοσ. Υπουργείου Πολιτισμού, Αποκατάσταση αρχοντικού Πηχεώνος και μετατροπή του σε Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Архивирано на 12 декември 2013 г.
2. ↑  Ιστοσ. Ράδιο Άργος, Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Καστοριάς Архивирано на 12 декември 2011 г.
**Бургундски Ниски Земји** — периодот кога Војводството Бургундија имала врховенство врз Ниските Земји вклучувајќи го и Луксембург и делови од северна Франција, во периодот од 1384 до 1530 година.

Добар дел (но не и најголем) од овие територии биле наследени од страна на бургундските војводи, кои водат потекло од француската кралска династија Валоа во 1384 година, по смртта на фландрискиот владетел Луј II. Неговата наследничка, Маргарета III била омажена за Филип II Храбриот (1342-1404), најмладиот син на Јован II Добриот и на тој начин започнало нивното владеење на овие простори. Териториите на Бургундија биле проширени, опфаќајќи го Намир во 1421 година, Брабант и Лимбург во 1430 година, грофовиите Ено, Холандија и Зеланд во 1432, Војводство Луксембург во 1441 и војводството Гелдерн во 1473. Ерата на династија Валоа траела до 1477 година, кога починал Шарл на бојното поле и не оставил никакви наследници. Бургундија била вратена на француската круна, а Ниските Земји пак од Бургундија биле дадени на Хабсбуршката монархија.

Наводи
------

1. ↑
**Јосиф Руњанин** или **Јосип Руњанин** (хрватски: *Josip Runjanin*; Винковци, 8 декември 1821

 – Нови Сад, 2 февруари 1877

) — хрватски композитор.

Животопис
---------

Јосиф Руњанин е роден во Винковци, во тогашната Хабсбуршка Монархија, но по потекло бил од селото Руњани кај Лозница. Бил крстен во православната црква „Слегувањето на Светиот Дух", затоа што потекнувал од цинцарско семејство кое пребегнало од Србија.

Од Винковци, се преселиле во Бијељина, а потоа во Славонија. Во Сремски Карловци завршил средно образование, по што се определил за воена професија..

Од 1847 година, до своето пензионирање, напредувал во воената служба и тоа од кадет до потполковник. Еден период бил и во полкот на Јосип Јелачиќ.

Творештво
---------

### Создавањето на хрватската химна

Руњанин, музичкото образование го стекнал кај воениот капетан во Глина, каде што свирел на клавир. Овде, често го посетувал друштвото на илирските родољуби, кои пак одржувале литературни собири читајќи дела на илирски писатели. Тука, за првпат ја слушнал песната на Антун Михановиќ - „Хрватската татковина". 
Како хрватска химна првпат била изведена на Хрватско-славонската изложба во Загреб во 1891 година, во време кога никој од авторите не бил жив.

Денес, Јосиф Руњанин го сметат за автор на композицијата „Убава наша татковино" - *(Lijepa naša domovino)*, денешната химна на Хрватска.

Според изјавата на неговиот роднина Никола Руњанин, мелодијата била „инспирирана" од мелодијата на една италијанска композиција, а музикологот Кухач, подоцна открил дека тоа е сосема слободна преработка на дуетот од третиот чин од операта *Луција од Ламермур* на Гаетано Доницети

### Други дела

Неговиот опус не е голем, но сепак останал запаметен по композицијата на хрватската химна.

Создал неколку хорски напеви, меѓу кои поистакнати се:
„Те сакаме Наша Гордост", посветена на Јосип Јелачиќ.

Руњанин умрел во Нови Сад во 1878 година и бил закопан на Успенските гробишта.

Наводи
------

1. ↑  www.glas-javnosti.rs,
2. ↑  2. veljače 1878. umro Josip Runjanin – skladatelj hrvatske himne
3. ↑  Josip Runjanin – skladatelj hrvatske himne – 1821/
4. ↑  Runjanin, Josip
5. ↑  „Runjanin, Josip". Архивирано од изворникот на 2019-03-24. Посетено на 2019-03-30.

Надворешни врски
----------------

* Жизнь и смерть Йосипа Рунянина
* Живот и смрт композитора „Лијепе наше"
Манастирот Покајница во Велика Плана, Србија
**Манастирот Покајница** е манастирски комплекс во Велика Плана, Србија.

Историја
--------

Манастирот служел како парохиска црква до 1954 година, кога бил претворен во манастир. Оригиналниот иконостас е насликан од Константин Зограф кој работел во Србија во втората и третата деценија на 19 век. Во дворот на црквата има дрвена камбанарија како и станбени простории, веројатно од времето на изградбата на црквата, со дрвени решетки на прозорците. Конзерваторските работи на црквата се извршени во 1951 година, а на иконостасот во 1987–88 година.

Во 1979 година Србија ја прогласил Покајница за споменик на културата од исклучително значење и како таков е заштитен со закон.

Поврзано
--------

* Караѓорѓе Петровиќ
* Туризам во Србија

44°18′37″ N; 21°03′23″ E﻿ / ﻿44.310380° СГШ; 21.056367° ИГД﻿ / 44.310380; 21.056367
**„Шетајќи по улиците на Москва"** (руски: *Я шагаю по Москве*) — советски филм од 1964 година, во режија на Георги Данелија, според сценариото Генадиј Шпаликов. Главните улоги ги играат: Никита Михалков, Алексеј Локтов, Евгениј Стеблов и Галина Полских. Филмот бил премиерно прикажан на Канскиот филмски фестивал, каде бил номиниран за наградата „Златна палма", а награда освоил камерманот Вадим Јусов, кој подоцна станал познат по неговата соработка со Андреј Тарковски. Филмот бил многу популарен кај советската младина во 1960-тите поради неговиот оптимистички поглед кон животот, а истоимената песна станала неофицијална химна на московската младина. Во 2006 година бил снимена нова верзија на филмот со наслов „Жештина" кој постигнал голем комерцијален успех, но бил лошо оценет од критиката.

Синопсис
--------

Податотека:Shagayu.jpgПлакатот за филмот
Волоѓа Ермаков (го игра Локтов) е млад и амбициозен писател од Сибир. Неговиот прв краток расказ е објавен во списанието „Младост", а уредникот на списанието Воронин го кани да дојде во Москва да се договорат за соработка. Во московското метро, Волоѓа се запознава и се спријателува со младиот работник Коља (го игра Михалков), кој се враќа дома по напорната ноќна смена. Волоѓа сака да оди кај своите пријатели, но не знае точно каде е нивната улица. Коља решава да му помогне да ја најде улицата, но најпосле, Волоѓа завршува во станот на Коља. Истовремено, Коља го посетува неговиот другар Саша (го игра Стеблов) со молба да му помогне да го одложи заминувањето во армијата. Саша треба да се жени и, заедно со Коља и Волоѓа, оди во трговскиот центар за да купи костум. Таму, тие ја запознаваат продавачката на плочи Алјона (ја игра Полских) во која се вљубува Волоѓа. Подоцна, Коља, Волоѓа и Алјона шетаат низ паркот и се шегуваат со еден минувач. Подоцна, Волоѓа фаќа еден крадец на дело и почнува да го брка, а луѓето трчаат по нив. На крајот, крадецот успева да побегне, а толпата му се нафрла на Волоѓа, сметајќи го него за крадец. Така, тој е притворен, но во полициската станица доаѓа Коља за да го ослободи својот другар. Во меѓувреме, Алјонка го следи крадецот и му го одзема вниманието додека да дојде полицијата. Ноќта, тројцата одат во станот на Саша, но дознаваат дека неговата невеста се налутила и си заминала дома. Коља ѝ се јавува по телефон во обид да ги смири младоженците. Така поминува денот и Волоѓа мора да се врати дома, а на станицата го испраќаат Коља и Алјонка.

Наводи
------

1. ↑  IMBd, Walking the Streets of Moscow (1964) Awards (пристапено на 8.2.2019)
2. ↑  „Festival de Cannes: I Step Through Moscow". *festival-cannes.com*. Архивирано од изворникот на 2011-08-22. Посетено на 2009-03-01.
3. 1 2  А я иду…[*мртва врска*]
4. ↑  Метро в кино
5. ↑  IMBd, Walking the Streets of Moscow (1964) (пристапено на 8.2.2019)
**Кота Бару** (џави: كوت بهارو), е град во Малезија, кој е кралски и главен град на државата Келантан. Името на градот значи 'нов град' или 'нов замок/тврдина' на малајски. Градот се наоѓа на североисточниот дел на Пенинсулар Малезија, и лежи на устието на Келантанската Река на 6°8′N 102°15′E﻿ / ﻿6.133° СГШ; 102.250° ИГД﻿ / 6.133; 102.250. Во 2005, градот имал население од 425.294, жители, што го прави најнаселенит град на источниот дел на Пенинсулар Малезија. најголемиот број на населението се муслимани.

Градот има убави плажи кој се познати по прекрасните бранови за сурфање.

Надворешни врски
----------------

* |  |  |
| --- | --- |
|  | Википатување има туристички водич за ***Kota Bahru***. |
* MPKB-BRI website
* [Typical daily life in Kota Bahru, streetscene >Short Video attachment>]
* KB Backpackers > Local Tourism Website

Саат кулата во Кота Бару
Џамијата Јени
**Еминону** е поранешна област во Истанбул во Турција. Денеска се наоѓа во населбата Фатих. Населбата се наоѓала во центарот на Цариградските ѕидини. Во оваа област се наоѓа Топкапи-сарај, Султан Ахмедова Џамија и Аја Софија. Како дел од Фатих била до 1928 година. Оваа област во времето на Византија всушност била најнаселена и најважна за империјата. Денеска, таа е најголемата туристичка атракција на Истанбул.

Најпознати градби
-----------------

* Топкапи-сарај
* Султан Ахмедова Џамија
* Аја Софија
* Големиот пазар
* Сулејманова џамија
* Џамија Јени
* Џамија Мехмед Паша Соколовиќ
* Сиркечи
* Кагалоглу
* Столб на Константин
* Кумкапи

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Еминону" на Ризницата ? |

* Фотографии од Еминону, со објаснувања за истите Архивирано на 11 март 2009 г.
* Слики од Еминону Архивирано на 9 мај 2018 г.

Координати: 41°00′N 28°56′E﻿ / ﻿41.000° СГШ; 28.933° ИГД﻿ / 41.000; 28.933

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населби во Истанбул |
| --- |
|  |
| 
Авцилар • 
Багчилар • 
Бахчеливлер • 
Бакирќој • 
Бајрампаша • 
Бешикташ • 
Бејоглу • 
Бујок чекмеџе • 
Бејкоз • 
Каталџа • 
Еминону • 
Ејуп • 
Есенлер • 
Фатих • 
Газиосманпаша • 
Ѓунѓурен • 
Кадиќој • 
Каѓитан • 
Картал • 
Кучукчекмеџе • 
Малтепе • 
Принцевски Острови • 
Пендик • 
Саријер • 
Силиври • 
Султанбегли • 
Шиле • 
Шишли • 
Тузла • 
Умранги • 
Усќудар • 
Зегтинбургу • 
 |

 |

 *Оваа статија поврзана со Истанбул е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

 *Оваа статија поврзана со Мраморниот регион во Турција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Зиба Паша кизи Ганиева** (азерски: *Ziba Paşa qızı Qəniyeva*, 20 август 1923 година, Шамахи, Азербејџан или во Узбекистан – 2010, Москва) била азербејџанск и филолог и жена снајперист за време на Втората светска војна (Северозападен фронт, 3 Московска комунистичка снајперска дивизија), наградена со Медал за одбрана на Москва, со Орденот на Црвеното знаме и со Орденот на Црвена ѕвезда.

Живот
-----

Зиба Ганиева е Азербејџанка од страна на нејзиниот татко и Узбечка од страна на нејзината мајка. Во 1937 година, била примена на часови по танц во новоформираната узбечка филхармонија. Во 1940 година, таа се преселила во Москва за да се запише на руската Академија за театарска уметност, но доброволно се приклучила во армијата на 7 ноември 1941 година, набрзо по започнувањeто на Источниот фронт при Втората светска војна. Со неа била уште една снајперистка, Нина Соловеј.

За време на војната, Ганиева била радио оператор и шпионка која ја преминала фронтовата линија 16 пати. Таа учествувала во Битката за Москва. Воената служба на Зиба била прекината откако била тешко ранета за време на извидничка операција во предградијата на Москва во 1942 година. Таа била тргната од бојното поле, а потоа поминала 11 месеци во болница.

По војната таа го продолжила своето постгимназиско образование и во 1965 година, стекнала диплома по филологија.

Дела
----

* Qorkinin dekadentçiliyə və naturalizmə qarşı mübarizəsi (Борбата на Горки против декаденцијата и натурализмот), "Azərbaycan", 1955, №6
* О сатире Горького в период первой русской революции (За сатирата на Горки во периодот на Првата руска револуција), "Литературный Азербайджан", 1955, №12
* Страницы из истории революционной поэзии на урду (Страници за историјата на Револуционерната поезија на урду), "Народы Азии и Африки", 1970, №2

Видете
------

* Список на книги, статии и документарни филмови за снајперисти

Наводи
------

1. ↑  Ziba Ganiyeva
2. ↑  Великий разлом Архивирано на 1 декември 2017 г. by V.Galanina-El Registan
3. ↑  Nazarli, Amina (2 July 2015). „Azerbaijani women snipers: fragile, but fearless". Посетено на 2016-06-02.
4. ↑  *Azerbaijan Soviet Encyclopedia* (1979), vol. 3, p. 137

Надворешни врски
----------------

* Фотографија
Родното место на џуанологијата: Нормален универзитет Гуангсји
**Џуанологија** (џуаншки: Cang’yoz; кинески: 壮学, пинјин: *Zhuàngxué*) е науката која се занимава со изучување на народот Џуанци. Таа е регионална и тематска гранка на пошироките дисциплини етнологија и античка историја. Човекот кој се занимава со оваа наука се нарекува џуанолог.

Вовед
-----

Џуанологијата ги изучува џуаншките култури (јазик, книжевност, историја, религија, уметност, стопанство и етика) од V милениум п.н.е. до страна крајот на XIX век. Современата џуанологија се смета дека се зародила во 1957 година, кога Хуанг Сјенфан ја објавил општата историја на Џуанци со помош на стари документи. Подоцна, со сè поголемото познавање на џуаншкиот јазик и култура, изучувањето на џуаншката цивилизација станала академски строга наука во голем подем, со сиот стимул кој ова познавање на пишаните материјали можело да го даде.

Познати џуанолози
-----------------

Древно џуаншко писмо
* Хуанг Сјенфан(1899-1982)
* Хуанг Ценчинг (1918-1995)
* Бан Сјoyвен (1920-)
* Су Гуанчанг (1923- 2007)
* Лан Xонгeн (1924-1995)
* Ли Ганфeн (1930 - ？)
* Џоу Цоуџоу (1934-)
* Лианг Тингванг (1937-)
* Чин Најчанг (1947-2010)
* Чин Кајлуан (1950-)
* Веи Сувен (1963-)
* Џефри Барниско (САД)
* Давид Леополд (Австралија)
* Цикeтa Сикeџуки (Јапонија, 1952)

Поврзано
--------

* Џуанци
* Џуаншки јазик

Наводи
------

1. ↑  кинески:Ли Фучaнг. „Џуанологија". Пекинг, 2009. ISBN 978-7-105-10588-5
2. ↑  кинески: мо јуни. „Основач на џанологијата: Хуанг Сјенфан". Daily Guangxi. 3 септември 2002.
3. ↑  Чин Најчанг. „Кинеска џуанологија". Гуангсји, 2004. ISBN 978-7-5363- 4734-0
4. ↑  „Основач на џуанологијата: Хуанг Сјенфан" Архивирано на 2 февруари 2012 г. посет. 1 септември 2009 г
5. ↑  „Jeffrey Barlow, The Zhuang: A Longitudinal Study of Their History and Their Culture". Архивирано од изворникот на 2007-02-08. Посетено на 2012-02-06.
6. ↑  Давид Леополд Архивирано на 13 март 2021 г.
7. ↑  јапонски:塚田誠之: Изучување на Џуанците Архивирано на 20 март 2012 г.

Надворешни врски
----------------

* Џуанологија — Универзитет за народности во Гуангсји Архивирано на 10 март 2012 г.
Местоположба на Стерлинг Хајтс во Мичиген
**Стерлинг Хајтс** (англиски: *Sterling Heights*) е град во Маком Округ во американската држава Мичиген. Овој град според статистиките во 2007 година, има 127 991 што го прави четврти град по број жители во Мичиген и 185-ти во САД.

Географија
----------

Стерлинг Хајтс има 95.1 км2, од кои 94.9 км2 се копно и .1 км2 се вода. Градот e главно пристаниште на реката Клинтон.

Демографија
-----------

Бројот на жители на Стерлинг Хајтс беше 124 471, 46 319 куќи и 33 395 семејства во 2000 година.

Bo 2000 година, населението во Стерлинг Хајтс беше составено од 90,70% белци, 1,30% цpнци и 8,00% дpyги. Во Стерлинг Хајтс има многy Калдијанци, Албанци и Македонци.

Во 2000 година, имаше повеќе жители родени во Ирак од сите земији друго од САД. Во тоа година, имаше 5 059 жители родени во Ирак, 1 723 во Индија, 1 442 во Италија, и 1 427 во Полска.

Поврзано
--------

* Метро Детроит

Извори
------

1. ↑  Стерлинг Хајтс (Мичиген) — Информативен систем за географски имиња (GNIS) на Геолошкиот топографски институт на САД (англиски)
2. ↑  [ 
PCT18. ANCESTRY (TOTAL CATEGORIES TALLIED) FOR PEOPLE WITH ONE OR MORE ANCESTRY CATEGORIES REPORTED [109] - Universe: Total ancestry categories tallied for people with one or more ancestry categories reported] Архивирано на 4 март 2016 г. U.S. Census Bureau, 2000 census
3. ↑  PCT18. ANCESTRY (TOTAL CATEGORIES TALLIED) FOR PEOPLE WITH ONE OR MORE ANCESTRY CATEGORIES REPORTED [109] - Universe: Total ancestry categories tallied for people with one or more ancestry categories reported Архивирано на 4 март 2016 г. U.S. Census Bureau, 2000 census

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Метро Детроит |
| --- |
|  |
| Топикс | Историја • Личности • Спорт • Театар |  |
|  |
| Централен град | **Детроит** |
|  |
| Преградија со  повеќе од 80 000 жители | Ворен • Вестланд • Дирборн • Кантон Тауншип • Клинтон Тауншип • Ливонија • Стерлинг Хајтс • Трој |
|  |
| Окрузи | Вејн • Лапир • Ливигстон • Маком • Оукленд • Сејнт Клер |

 |

Координати:  42°34′49″N, 83°1′49″W
**Кинезизација** или **синизација** — назив за процесот на јазична и културна асимилација, односно прифаќање на кинескиот јазик, писмо или национален идентитет од страна на некинески етнички групи или култури. Во лингвистиката, во потесна смисла, тоа значи транскрипција во кинеско писмо.

Во својата поширока и најчесто употребувана смисла, синизацијата се однесува на бројни примери на некинески народи кои во текот на кинеската историја го изгубиле сопствениот идентитет, односно се „споиле" во поширокиот кинески идентитет. Манџуријците често се наведуваат како последен пример. Во уште поширок контекст, ова значи влијание на кинеската култура врз неасимилираните народи, култури и земји како Кореја, Виетнам и Јапонија, кои често се наведуваат како дел од синосферата.

Надворешни врски
----------------

* Sinicization vs. Manchuness (by Xiaowei Zheng).
* *Sinicization: at the crossing of three China regions, an ethnic minority becoming increasingly more Chinese: the Kam People, officially called Dong People* (in French)/ *Sinisation: à la limite de trois provinces de Chine, une minorité de plus en plus chinoise: les locuteurs kam, officiellement appelés Dong*, Jean Berlie, Guy Trédaniel editor, Paris, France, published in 1998.
* *Sinicization of the Kam (Dong People), a China minority* (in French)/ *Sinisation d'une minorité de Chine, les Kam (Dong)*, Jean Berlie, s.n. editor, published in 1994.
* *Islam in China, Hui and Uyghurs: between modernization and sinicization*, Jean A. Berlie, White Lotus Press editor, Bangkok, Thailand, published in 2004. ISBN 978-974-480-062-6, 9789744800626.
**Еднодневките** (*Ephemeroptera*, од грчки *ephemeros* - краткотрајно, *pteron* - крило) се ред на надворешнокрилни инсекти чија ларва многу наликува на имагото. Тие поминуваат низ три животни етапи: јајце, ларва и возрасна единка. Еднодневките се единствени меѓу крилатите инсекти по тоа што имаат два возрасни стадиуми. Првиот е наречен субимаго и се создава од последната ларвена генерација, кој најчесто по 24 часа се преслекува во имагото.

Животен циклус и начин на живот
-------------------------------

Еднодневките се водни инсекти кои живеат во чисти слатки води за време на ларвалниот стадиум. Ларвите се адаптирале за водни средини, од бари па до планински потоци. Повеќето ефемероптерни ларви се хербивори и повеќето видови се присутни во текот на годината токму како ларви. Како незрели инсекти, тие се главна храна за месојадите од нивните заедници, во прв ред рибата пастрмка. Ларвите и возрасните единки се модели за бројни мимикрии.

Изглед на ларва од *Ephemera vulgata*.
Ларвите на еднодневките се разликуваат од сите останати инсекти по парните трахеални жабри на грбот на секој од првите седум абдоменални сегменти. Телото завршува со две или три фино сегментирани опашни делови. Усните делови, пак, се многу интересен пример за адаптација за гребење, сечење и раздробување на различните растителни клетки, кои се главната храна за овие инсекти.

Како подадулти, еднодневките ја имаат општата адултна (возрасна) форма, како и бескорисни усни делови (што значи дека како возрасни тие не се хранат). Телото е препокриено со тенок, крзнен и сивкав интегумент. Адултот има видливи крила, светкаво тело и неупотребливи усни делови; машките единки обично имаат екстремно големи очи кои може да се поделени, како и долги предни нозе. Имаго-стадиумот е краток и трае од неколку часа до неколку дена. Кај некои еднодневки, екстремитетите на женката, како и оние на мажјакот (освен предните нозе), се нефункционални, така што целиот свој живот имагото го поминува во лет. Се парат во лет, при што се забележува треперење на опашните делови (церци). Обично се забележуваат во големи роеви.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на зоологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Гауда** е железничка станица во Гауда, Холандија. Станицата била отворена на 21 мај 1855 година, кога холандската компанија "Nederlandsche Rhijnspoorweg-Maatschappij" ја отворила железничката пруга Утрехт-Ротердам. Железничката железничка линија Гауда-Ден Хаг до Хаг била отворена во 1870 година, а врската со Алфен ан ден Рајн во 1934 година.

Возовите сообраќаат помеѓу Ден Хааг Централ / Ротердам Централ и Утрехт Централ станицата, како и врската РајнХаувелајн со Алпен ан ден Рајн.

Во ноември 1944 година, за време на Втората светска војна, стратегиски сместена железничка станица била бомбардирана од Кралските воздухопловни сили. Главната градба на железничката станица била сериозно оштетена; трагите од бомбардирањето се видливи до ден-денес на платформите 3 и 5. Во 1948 година била изградена нова зграда од преостанатиот прв кат од старата зграда. Таа била заменета со сегашната зграда во 1984 година.

Надвореешни врски
-----------------

* NS website
* Dutch Public Transport journey planner Архивирано на 20 октомври 2022 г.
**Небојша Крупниковиќ** (15 август 1973) е српски поранешен професионален фудбалер кој играл како офанзивен играч за врска.

Клупска кариера
---------------

Роден во Ариље, Крупниковиќ започнал во Црвена Звезда Белград, правејќи ги своите први сениорски настапи во сезоната 1991-92. Тој отишол на позајмица во грчкиот клуб Паниониос во 1993-1994 година во која ќе биде негова успешна сезона. По враќањето од позајмица, Крупниковиќ се етаблирал како лидер на тимот, помагајќи им да го освојат двојниот натпревар во 1994–95 година. Тој исто така бил важен во освојувањето на уште еден национален куп следната година.

Во летото 1996 година, Крупниковиќ бил префрлен во странство во белгиски Стандард Лиеж. Тој го напуштил клубот во текот на следната зима и отиде во Азија потпишувајќи со јапонската Гамба Осака. Откако поминал две сезони на Далечниот Исток, Крупниковиќ се вратил во Европа и му се приклучи на францускиот клуб Бастија на почетокот на 1999 година.

Помеѓу 1999 и 2008 година, Крупниковиќ играл за четири клуба во Германија, освен една година со Џеф Јунајтед Чиба во Јапонија. Тој е најдобро запаметен по неговото време во Хановер 96, помагајќи им да добијат промоција во Бундес лигата во 2002 година

Репрезентативна кариера
-----------------------

И покрај успехот на клупско ниво, Крупниковиќ не успеал да го направи своето репрезентативно деби за Србија и Црна Гора (претходно позната како СР Југославија). Тој одигра два натпревари за Југославија само на младинско ниво.

Трофеи
------

**Црвена звезда Белград**

* Прва лига на СР Југославија : 1994–95
* Куп на СР Југославија : 1994–95, 1995–96

**Хановер 96**

* 2. Бундеслигата : 2001–02

**ЏЕФ Јунајтед Чиба**

* Куп на Џеј Лига : 2006 година

Наводи
------

1. ↑  „Krupniković i 12 legionara" (Serbian). glas-javnosti.rs. 30 December 2001. Посетено на 12 January 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Krupniković starter na 55 mečeva zaredom" (Serbian). glas-javnosti.rs. 3 March 2003. Посетено на 12 January 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „NEBOJSA KRUPNIKOVIC" (German). hannover96.de. Архивирано од изворникот на 2021-01-28. Посетено на 12 January 2020.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. ↑  „Nebojsa Krupnikovic". 11v11.com. Посетено на 12 January 2020.