recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Малите лисици** (англиски: *The little foxes*) - американски филм од 1941 година, во режија на Вилијам Вајлер, по сценариото на Лилијан Хелман, засновано врз нејзината истоимена драма од 1939 година. Главните улоги ги играат: Бет Дејвис, Херберт Маршал, Ц. Дингл, Ц. Бентон Рид и Тереза Рајт. Филмот бил номиниран за „Оскар" во девет категории, но не победил во ниедна и така станал првиот филм во историјата кому му се случило тоа.

Синопсис
--------

Реџина Гиденс (ја игра Дејвис) е аристократка од Југот на САД која се бори за имотот и за личната слобода против конзервативните општествени норми на почетокот од XX век, кога само синовите се сметале за законски наследници на таткото. Поради таквите закони, нејзините алчни браќа Бенџамин (го игра Дингл) и Оскар (го игра Бентон Рид) воопшто не мора да се грижат за својата егзистенција, додека неа ја издржува сопругот Хорас (го игра Маршал) кој боледува од тешка срцева болест...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Male lisice, američki film - Dupla projekcija: Bette Davis (пристапено на 2.6.2020)
2. ↑  HRT, Male lisice, američki film - Dupla projekcija: Bette Davis (пристапено на 2.6.2020)
Изложени различни видови проектили.
 Изложен Аеро Л-29.
**Национален военоисториски музеј** (бугарски: *Национален военноисторически музей*) ― музеј посветен на воената историја во Софија, Бугарија. Структура на Министерството за одбрана, постои под различни имиња и е подредена на различни установи од 1 август 1914 година (во пракса од 4 јули 1916 година). Се состои од 5.000 м2 внатрешна и 40.000 м2 надворешна (од кои 500 м2 покриени) изложбена површина, менувачки експонати, библиотека и сметачки центар.

Основање
--------

Музејот е основан во 1916 година, две години по основањето на воено-историската комисија, составена од архива, изложба и библиотека. Во тоа време тој бил еден од само трите бугарски музеи што постоеле. Неговата прва целосна изложба била откриена дури во 1937 година. Неговата сегашна структура и име датираат од 1968 година.

Наводи
------

1. ↑  Предлошка:Cite podcast
2. ↑  „History". National Museum of Military History. Архивирано од изворникот на 5 јули 2013. Посетено на 16 јули 2023.

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 130493947
* LCCN: no97023818

 |

 |
**Моаите** претставуваат камени скулптури на човечки фигури кои се наоѓаат на Велигденскиот Остров, кои пак припаѓаат на државата Чиле. До денеска не е познато кој ги изработил, на кој начин и зошто служиле некогаш овие камења.

Претходно, за Велигденските острови не се знаело дека постојат илјадници години. Островот бил откриен од страна на холандискиот морепловец Јакоб Рогевен на 5 април 1722 година. До 1888 година, островот не припаѓал никому, за да во таа година го припои Чиле.

Моаите на островот ги има повеќе од илјада на број, а нивната старост се проценува помеѓу 400 и 1000 години. Сите статуи се изработени од вулканска земја. Тие помеѓу себе изгледаат многу слични, но се многу различни по големина. Просечната висина на една статуа е околу 5 метри, но има многу такви кои достигаат и до 20 метри. Една таква фигура тежи околу 100 тони.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Моаи" на Ризницата ? |
**„Малите војници"** (српскохрватски: *Мали војници*) — југословенски филм од 1967 година, во режија на Бахрудин Ченгиќ според сценариото на Мирко Ковач. Автор на музиката е Бојан Адамич. Главните улоги ги толкуваат: Столе Аранѓеловиќ, Марика Тучановска, Заим Музаферија, Мија Алексиќ итн.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажува трагичната судбина на децата-сираци кои се сметсени во еден дом за деца. Во еден адаптиран манастир, во текот на Втората светска војна, сместени се деца кои останале без родители. Меѓу нив се наоѓа и новодојденото дете Бошко Грубач, син на погинат војник, кое делува покултурно од останатите деца. Всушност, тој е дете на погинат германски командант, а управникот на домот одлучил да го спаси, забранувајќи им на останатите вработени да го откријат неговото потекло. За него, пак, претставува голем предизвик да живее со измислено име, заедно со децата чии родители биле убиени во војната...

Наводи
------

1. ↑  РТС, Крвава бајка (пристапено на 15.6.2023)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Марко Атанасов Мушевич** — македонски национален деец, општественик и иконописец од XIX и почетокот од XX век. Член на санктпетербуршкото Македонско научно-литературно другарство на Димитрија Чуповски, и потписник на неколку молби и повици за отворање македонски училишта (каде македонските деца би се образувале на македонски јазик).

Бил и сомисленик на Ѓорѓија Пулевски, Исаија Мажовски, Константин и Стојан Везенкови, Григор Прличев, Марко Цепенков и други македонски преродбеници, во врска со древно-македонското етничко потекло на современите Македонци.

Животопис
---------

Мушевиќ е роден во Крушево. Како сликар и иконописец, Марко ја обиколувал Македонија, Бугарија, Србија, Романија, Турција и Русија. Говорел турски, грчки, романски, албански, македонски, руски, српски и бугарски јазик. Контактирал со видни личности од Европа. Исполнувач на македонско-национални мисии во Солунско, Битолско, Софија, Белград, каде што од тамошните власти, но и од европските претставители барал помош „за очајната положба на измачените, несреќни, но силни по дух Славјано-Македонци".

На 9. I 1885 во Санкт Петербург имал аудиенција кај царот на Русија Александар III, на когошто му подарува стари монети собрани во Македонија, a од името на македонскиот народ поднесува молба во тамошното МНР. („Teшката положба на Македонија под турско ропство", в. „Свет", 5. VII 1885). Соработува со софискиот Македонски комитет од 1887. На 18. IX 1889 поднесува „Национална програма за Македонија" до српскиот министер за надв. работи, во Белград.

Собирал и македонски народни песни. Настојувал во Македонија да се отвораат македонски училишта и да се печатат буквари на македонски јазик. Во 1902 година повторно отпатувал до Санкт Петербург „од името на православното национално население" и бил примен кај царот Николај I, комушто исто му пренел за положбата на Македонија. Истото го направил и јуни 1911 г.

Во 1908 г. покренал иницијатива за воведување на македонскиот јазик во училиштата во Битолскиот вилает. Соработувал со Наце Димов и Димитрија Чуповски. По војните се закалуѓерил и се преселил во Прилеп, каде што и починал, како „живописец" и „фирмописец". Починал во 20-те години од XX век.

Наводи
------

1. ↑  „Енциклопедија Македоника", Скопје, 2009, том 2 стр. 1002–1003.
2. ↑  „Весник „Народна Волја"". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2016-01-02.
3. ↑  „ДЕЛАТА НА МАЖОВСКИ, ЦЕПЕНКОВ И ПРЛИЧЕВ ЗА АЛЕКСАНДАР III МАКЕДОНСКИ", д-р Ранко Младеноски
**Малколм Х** е американски игран филм, во режија на Спајк Ли. Главните улоги ги играат: Дензел Вашингтон, Анџела Басет и Алберт Хол.

Содржина
--------

Во филмот се прикажува животот на Малколм Х, водачот на радикалната огранизација на Црнците во САД, "Црни пантери". Филмот го следи хронолошки неговиот живот, од детството, кога тој бил ситен криминалец, преку членството во "Нацијата на исламот", па сè до неговото убиство.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 822, 28.3.2014, стр. 15.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 203347314
* LCCN: n92088959
* GND: 4308884-3
* BNF: cb13183711q (податоци)

 |

 |
Местоположба на Мраморниот регион
**Мраморниот регион** (турски: *Marmara Bölgesi*) е еден од седумте пописни региони (*bölge*) во Турција. Со површина од 67.000 км2, ова е најмалиот регион во земјата, но едновремено е најгусто населениот. Опфаќа околу 8,6% од површината на државата, а во него живее 30% од населението.

Регионот е основан на Географскиот конгрес во Анкара во 1941. Географски се дели на четири дела. Наречен е по Мраморното Море (Мармара), кое пак го носи името на островот Мармара.

Покраини
--------

Покраини во Мранорниот регион
* Баликесир
* Бурса
* Истанбул
* Јалова
* Коџаели
* Лозенград (Кркларели)
* Одрин (Едрене)
* Сакарија
* Текирдаг
* Чанаккале

Географија
----------

Во регионот се протегаат Јилдиските Планини и планината Улудаг (Мал Олимп). Во Егејот се наоѓаат островите Ѓокчеада и Бозкада, а во Мраморното Море се островите Мармара, Авша, Пашалиман, Имрал и Принцевските Острови (во состав на Инстанбул).

### Клима

| Измит
Климатограм |
| --- |
| Ј | Ф | М | А | М | Ј | Ј | А | С | О | Н | Д |
| 
 
 
&1000000000000009500000095
 
&1000000000000001000000010
&100000000000000030000003
 | 
 
 
&1000000000000007700000077
 
&1000000000000001000000010
&100000000000000030000003
 | 
 
 
&1000000000000007100000071
 
&1000000000000001300000013
&100000000000000050000005
 | 
 
 
&1000000000000005600000056
 
&1000000000000001800000018
&100000000000000090000009
 | 
 
 
&1000000000000004500000045
 
&1000000000000002300000023
&1000000000000001300000013
 | 
 
 
&1000000000000005000000050
 
&1000000000000002800000028
&1000000000000001700000017
 | 
 
 
&1000000000000004300000043
 
&1000000000000002900000029
&1000000000000001900000019
 | 
 
 
&1000000000000005300000053
 
&1000000000000002900000029
&1000000000000001900000019
 | 
 
 
&1000000000000005100000051
 
&1000000000000002600000026
&1000000000000001600000016
 | 
 
 
&1000000000000009200000092
 
&1000000000000002100000021
&1000000000000001300000013
 | 
 
 
&1000000000000008900000089
 
&1000000000000001600000016
&100000000000000080000008
 | 
 
 
&10000000000000107000000107
 
&1000000000000001200000012
&100000000000000050000005
 |
| Прос. мин. и макс. температура во °CВкупно врнежи во мм*Извор: Државна метеоролошка служба*  |

Регионот има мешана средоземно-влажна суптропска клима на егејското крајбрежје и југот на мраморното крајбрежје, океанска клима на црноморското крајбрежје и умереноконтинентална клима во внатрешноста. Летата се топли до врели, влажни до умерено суви, а зимите се студени и влажни, понекогаш со врнежи од снег.

Поврзано
--------

* Региони во Турција

Наводи
------

1. ↑

Надворешни врски
----------------

* Голјака, Бурса Архивирано на 16 јуни 2021 г. (турски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Пописни региони во Турција |
| --- |
|  |
| 
Егејски **·**  Источна Анадолија **·**  Југоисточна Анадолија **·**  Мраморен **·**  Средна Анадолија **·**  Средоземен **·**  Црноморски | Турција |

 |
**Мобилен телефон** - кинески филм од 2003 година, во режија на Сјаоганг Фенг, по сценариото на Џенјин Лиу. Главните улоги ги играат: Ју Ге, Бингбинг Фан и Тонгшенг Хан. Филмот доживеал огромен успех на киноблагајните.

Содржина
--------

Филмот се врти околу двајца успешни мажи чии бракови ќе бидат уништени кога нивните жени ќе ги откријат нивните вонбрачни афери, преку трагите што останале на мобилните телефони. Генерално, филмот ја истражува улогата на мобилните телефони во интерперсоналниот комплекс на односите помеѓу мажите и жените во современа Кина, каде брзиот развој на информатичката технологија има огромно влијание врз начините на кои луѓето комуницираат. Јан е ТВ-водител и има афера со Ву, млада привлечна жена. Јан постојано ги брише трагите на мобилниот за неговата жена Ју да не го открие. Една вечер, Јан ѝ кажува на Ју дека оди на состанок со Феи, а наместо тоа оди на рандеву со Ву и го исклучува мобилниот. Неговата жена го бара и откако не може да го добие, се јавува кај Феи...

Наводи
------

1. 1 2  Кинотека на Македонија, „Филмска програма - февруари 2017" (пристапено на 7.3.2017)
Yellow cartoucheRed cartoucheПисмо од Задграничното претставништво на ТМОРО до Секулички како пунктов началник на Ќустендил, за собирање оружје и финансиски средства за Внатрешната организација.
**Марко Стојанов**, познат како *Секулички* — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Стојанов е роден во 1848 година во с. Секулица, Кратовско. Завршува IV одделение. Заедно со својот брат Никола станува ајдутин и застанува на чело на чета која го обиколува Кратовско, Кумановско и Велешко од 1870 до 1876 година. При избувнувањето на Српско-бугарската војна во 1885 година е доброволец во бугарската армија. Се населил во Ќустендил, каде што се занимава со трговија. Потоа Стојанов Влегува во ВМОРО. Од мај 1904 до мај 1905 година е на чело на граничниот пункт на ВМОРО во Ќустендил. Бил во родниска врска со официјалниот фотограф на ВМОРО во тоа време, Анастас Новев.

При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во 1 чета при VII Кумановска дружина. Во 1923 година е уапсен од страна на власта на БЗНС поради конфликтот со ВМРО

Поврзано
--------

* Захари Секулички
* Ќустендилско македонско-одринско здружение

Наводи
------

1. ↑  Гребенаров, Александър. Легални и тайни организации на македонските бежанци в България (1918-1947), МНИ, София, 2006, стр.134
**Mравојад** ( *Myrmecophagidae*) животно кое е вистинска смукалка за мравките и термитите. Се храни со инсекти на тој начин што со канџите од своите предни шепи ги уништува мравјалниците и живеалиштата на термитите. Потоа во нив ја вовлекува издолжената глава и го започнува својот оброк. Со помош на 40 сантиметри долгиот леплив јазик, тој ги собира инсектите и ги голта. Оваа техника е многу ефикасна, така што во текот на еден ден тој може да проголта и до 30 000 мравки и термити! Многумина го сметаат за лесен плен, но кога не ќе успее да им избега на грабливците, енергично се брани со помош на моќните канџи. При одбрана го користи и јазикот : тој е толку долг и тенок што мравојадот може да го задуши напаѓачот вовлекувајќи му го во ноздрите!

Распространетост
----------------

Мравојадот живее во шумите и во шумовитите савани во Јужна и Средна Америка

Џиновски мравојад е застапен во деловите на Јужна Америка т.е во предели со ниски треви.  Долг е околу 2,5 метри и има голема и дебела опашка. Има долг јазик со должина од 1 метро и има долга , тенка и шпицеста глава која што е слична со армадилото за да може добро да ги улови инсектите , глувците и слично. Исто така трча 45 километри на час. На нозете има остри кани коишто при трчање ги собира и кога трча потскокнува. Пример : ако има напади од големи и опасни животни тој брзо трча и се сокрива во непроодни грмушки .

Галерија
--------

* Голем мравојад
* Мравојад

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Мравојад" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Vermilingua" на Викивидовите ? |
Менаџмент на приходи
--------------------

Во практиката, **менаџментот на приходи**, познат и како менаџмент на приноси вклучува поставување на цените во согласност со предвидените нивоа на побарувачка меѓу различните пазарни сегменти. Најмалку осетливиот сегмент на цени е првиот во кој би се алоцирал капацитетот, затоа што потрошувачите би платиле највисока цена,додека другите сегменти следат прогресивно според помалите цени. Бидејќи сегментите кои плаќаат најмногу често се резервираат многу малку време пред фактички да ја користат услугата, во тој случај компаниите треба да имаат дисциплиниран приод во чувањето на капацитетот за таквите потрошувачи отколку да им продаваат на оние кои ќе дојдат први.

Добро дизајниран систем на менаџмент на приходи може да предвиди со реална приближност колку потрошувачи ќе користат одредена услуга во одредено време при различни нивиа на цени, и потоа да блокира значаен дел од капацитетот при секое ниво. Софистицираните компании употребуваат сложени математички методи за таа цел и вработуваат менаџери за приходи кои треба да донесат одлуки за распоредување на капацитетот.

Наводи
------

* Christopher Lovelock, Jocher Wirtz, Services Marketing, Prentice Hall-New York 2004: p. 124-139
* Aurelio G. Mauri, "Yield Management and Perceptions of Fairness in the Hotel Business", *International Review of Economics*, Vol. 4, n. 2, 2007, pp. 284–293.
**Милисав Столев Костадинов** ( 1919
 во Скопје — 13 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште во родниот град. Произлегува од работничко семејство. Работел како трговски помошник. Уште во 1942 година стапил во народно-ослободително движење и како напреден младинец учествувал во разни акции: собирање на материјална помош, растурање летоци, како и во прифаќањето на нови симпатизери за НОВ. На 11 септември 1944 година заминал во партизани и станал борец на Четвртиот скопски партизански одред. Подоцна се приклучил во Дванаесеттата македонска ударна бригада, во вториот баталјон. Активно учествувал во сите борби против Германците и балистите. На 13 ноември учествувал во уличните борби за ослободување на Скопје. При еден јуриш на едно германско упориште, тој бил застрелан и загинал на самото место. Бил закопан на скопските гробишта.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 204. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Новата објективност** е насока во литературата на Вајмарската Република. Во делата кои му припаѓаат, трендот што се појавува меѓу светските војни за помалку трезвено прикажување на општеството, еротизмот, технологијата и Големата депресија е препознатлив како реакција на книжевниот експресионизам. Претставниците на *Новата објективност* во литературата се поврзани со доцниот натурализам, но се разликуваат од него со разочарана политичко-социјална свест и со отстапување од псевдонаучното објективно тврдење.

Кој прв го употребил терминот *Нова објективност* е нејасено. Ото Дикс (1922)  и Густав Фридрих Хартлауб (1923) се претпоставува дека го дале името на овој правец. И двајцата го нарекуваат правецот уметничко движење со особености слични на оние на Новата објективност во литературата. Изложбата на уметнички дела Нова објективност во Манхајм 1925 може да се смета за почеток на доминацијата на Новата објективност како епохален стил. Во 1926 година името на холандското уметничко списание *[./ De Stijl]* *било* пренесено во литература.

Подемот и падот на стилот *Нова објективност* во Германија е тесно поврзан со историјата на Вајмарската Република (1919-1933). Падот на *Новата објективност* започнал со Големата депресија во 1929 година. Со преземањето на власта од страна на националсоцијалистите во 1933 година, започнал новиот врв на патетично-идеолошката литература. Содржината на делата на авторите на *Новата објективност* со демократски содржини довело до согорување на нивните книги, а делумно и на апсењето на авторите кои не успеале да избегаат.

Дела
----

*Романи*

* *Малиот човек - што сега?* (Ханс Фалада)
* *Фабијан* (Ерих Кестнер)
* *Луѓе во хотелот* (Вики Баум)
* *Успех* (Лион Фехтвангер)
* *На Запад ништо ново* (Ерих Марија Ремарк)
* *Замокот Грипсхолм.* *Летна приказна* (Курт Тучолски)
* *Девојката од вештачка свила* (Irmgard Keun)
* *Произведено во 1902 година* (Ернст Глајзер)

*Приказни*

* *Двајцата пријатели и нивното труење* (Алфред Деблин)

*Драми*

* *Приказни од Виенската Шума* (Еден фон Хорват)
* *Италијанска ноќ* (Еден фон Хорват)

*Поезија*

* *Вистинска романса* (Ерих Кестнер)
* Маша Калеко
* Курт Тучолски
* Јоаким Рингелнац

Исто така во делата на Франц Кафка, Франц Јунг или Арнолд Цвајг, јасно се појавуваат тенденциите на новата објективност.

* 

1. ↑  „*Чиста Дизајн - Германија и соседните земји во првата половина на 20 век*". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2019-04-04.
2. ↑  Галери Кетерер: *Новата објективност и стилот на целта*
**Народниот јазик (говор)** е говорот на една област, определена територија. Тој претстваува историска, територијална, општествена и функционална форма на јазикот што се зборува на таа определена област. 
**Националниот јазик** претставува како општа јазична разновидност на народниот јазик.

Ширење на функциите на народниот јазик во Македонија
----------------------------------------------------

Важен период на употреба на македонскиот народен јазик е периодот од 12 до XVIII век. Во тој период народниот јазик се користел во говорот, а во пишувана форма се употребувал црковнословенскиот литературен јазик. Ова било битна особеност на македонската општествена и јазична средина во тоа време. Соодветни ситуации во тоа време има во другите словенски земји, особено во православните. Во западноевропските земји подолго време во писмена форма се користел латинскиот јазик, особено во црквата и во науката.

Црковнословенскиот јазик бил јазик на црковната богослужба, како и јазик на литературата која имала религиозен карактер. Говорниот јазик се развивал при меѓусебно општење, во семејството, во населените места, но и во колективните искажувања, како што се народните песни и приказни.

Црковнословенскиот и народниот јазик биле во постојан контакт, па во црковнослосвенските текстови постепено навлегувале особеностите од народниот јазик. Мошне рано се појавуваат народни зборови и изрази на маргините на ракописите. Имено, при својата препишувачка дејност, препишувачите ставале белешки за современи настани, лични, поетски искажувања, а записи оставале и лица вклучени во богослужбата.

Македонскиот народен јазик постепено презел дел од функциите на јазикот на администрацијата. Тоа особено доаѓало до израз во грамотите: текстови со кои се покажувала имотната состојба на македонските манастири и кодиците: ракописни книги со записи за дарителите на македонските манастири. Еден од најубавите примери за ова е Калиманова грамота од почетокот на 16 век, како и Трескавечкиот кодик.

Треба да се напомене дека ширењето на народниот јазик било спонтано. Писмен јазик бил црковнословенскиот, но пишувачите спонтано ги упоребувале особеностите од македонскиот народен јазик, затоа што се служеле со него во говорот. Но, од 16 до XVIII век, започнува таканаречената свесна употреба на македонскиот литературен јазик во дамаскинарската литература. Во јазикот на македонските дамаскини црковнословеснките јазични особеност постепено се заменуваат со општонародни. Јазикот на дамаскините го означува преминот од црковнословенски во македонски народен јазик.

Наводи
------

1. ↑  Група автори: „Македонски јазик и литература", Просветно дело, 2006 г. стр. 34.
2. ↑  Група автори: „Македонски јазик и литература", Просветно дело, 2006 г. стр. 35.
3. ↑  Група автори: „Македонски јазик и литература", Просветно дело, 2006 г. стр. 36.
**Маќаш Сиреш** (унгарски: *Mátyás Szűrös*, роден на 11 септември 1933 година во Пишпекладањ) е унгарски политичар. Работел како привремен претседател на Републиката од 23 октомври 1989 до 2 мај 1990 година. Неговото претседателствување се случи за време на транзицијата на Унгарија од комунизмот на демократска влада.

Сиреш бил претседател на Националното собрание на Унгарија од март 1989 до мај 1990 година. Во есента 1989 година, како дел од договорот меѓу комунистите и опозицијата за воспоставување повеќепартиска демократија, Уставот од 1949 година бил речиси целосно презапишан за да го отстрани својот комунистички карактер. Претседателскиот совет, колективното претседателство на земјата од времето на комунизмот, бил распуштен. Според Уставот, Сиреш стана привремен претседател до изборите. Набргу по преземањето на функцијата на 23 октомври тој официјално објави дека Унгарија ја отстранила "Народна Република" од уставното име и сега е "Република Унгарија".

Тој остана во парламентот до 2002 година како член на Унгарската социјалистичка партија , често гласајќи против партискиот консензус. Тој ја напушти партијата во 2002 година, се приклучи на новоформираната Нова левичарска партија и се кандидирал за кандидат за премиер на парламентарните избори, но партијата добила само 0,1% од гласови. Во 2003 година се приклучил на Социјалдемократската партија и подоцна бил избран за претседател на партијата. Тој поднел оставка од својата позиција во 2005 година.

Наводи
------

1. ↑  Нов Унгарија го означува '56 Востанието: 'Горби!' и "Русите надвор!" Микс
**Новарупта** (англиски: *Novarupta*) — највисок вулкан во Катмајската област на Алјаска којшто се создал во 1912 година. по најголемата вулканска ерупција што се случила во 20 век. За 60 часа овој вулкан исфрлил околу 30 км2 риолитна магма богата со сицилиум. Од тоа најголем дел паднал на земјата во вид на пепел, а остатокот создал пирокластични текови - како оние во Долната на Десет Илјади Чадови. На крајот на ерупцијата се зодаделе две калдери. Една нејасна плитка вдлабнатина, широка околу 2 км, се создала на Новарупта на отровот од кој е исфрлен пепел од оваа долина, а била придружена со издигање на купола од лава, висока 65 м и широка 380 м. Многу поголема калдера, широка околу 5 км се создала на Катмајскиот вулкан 16 км источно, кога неговите подземни магматски резервоари се излеале кон Новарупта. Траги од пепел по ерупцијата од 1912 г. се пронајдени во средишните делови на грендландските ледници.

Надворешни врски
----------------

* USGS collection of descriptions of Novarupta
* USGS QuickTime video clip on Novarupta (36 seconds/0.8 MB)
* geology.com, *Novarupta* - топографски мапи и сателитски снимки
* Alaska Volcano Observatory: Novarupta
* USGS Photographic Library - novarupta Архивирано на 11 јуни 2009 г.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Novarupta". *Глобална програма за вулканизмоит*. Смитсонова установа. Посетено на 2009-01-01. (англиски)
Милија Белиќ
**Милија Белиќ** (Рудовци, 1954) — српски сликар, вајар и теоретичар на уметноста.

Биографија
----------

Основно училиште завршил во Рудовци. Неговите први ликовни и литературни дела се објавени во детските списанија „Кекец", „Насмејане новине", „ Мали поле ", „Политика за деку" и „ Политикин забавник". Учел гимназија во Лазаревац. Како средношколец го основал и уредувал училишниот весник „Гимназијалац", кој подоцна бил преименуван во „Стазе", кога станало општинско младинско списание. Соработувал со издавачката куќа „ Дечје новине" од Горен Милановац како карикатурист и стрип до 1975 г година. Гимназија завршил во 1973 година. Дипломирал во 1978 година на Факултетот за ликовни уметности, Универзитетот во Белград, отсек сликарство, во класата на Зоран Петровиќ.

Своите дела редовно ги изложувал од 1978 година на самостојни и заеднички изложби во земјата и странство. Станува член на Друштвото на ликовни уметници на Србија во 1979 година. Објавил бројни написи во весниците и списанијата „ Књижевна реч", „ Књижевне новине", „ Политика", „ Поља", „ Венац", „ Галаксија", „ Дуга", „ АБВ Хроника", „ Колубара".

Тој бил стипендист на француската влада во 1983 година и 1984 година. Постдипломските студии по естетика ги завршил во Париз во 1992 година. Докторската теза „Пластичен ритам-пролегомена за метаарт" ја одбранил на Сорбона во 1994 година, со највисока оценка. Од 1999 година е член на Меѓународната асоцијација на ликовни критичари. Тој станал член на Фондацијата Тејлор во Париз во 2013 година. Тој го основал Carrément Art Construit во 2014 година во Париз. Тој е член на комитетот на салонот Réalités Nouvelles во Париз.

Неговите дела се во Националната библиотека на Франција во Париз, музејот Саторо Сато во Јапонија, Музејот на современа уметност во Белград, Културниот центар на Србија во Париз, Градската библиотека во Белград и други.

Живее во Париз и Лазаревац.

Дела
----

* *Мета Арт* (SKC, Белград, 1997)
* *Небесни приказни* (Београдска градска библиотека, Белград, 2000 г.)
* *Извинување на ритм* (L'Harmattan, Париз, 2002)
* *Omcikous* (L'Age d'Homme, Лозана, 2004)
* Сликата и светот (SKC, Белград, 2004)
* Фотографии 1964-1978 (Narodna knjiga & Alfa, Белград 2008)
* Spiritus mundi (Црвен бокс, Белград, 2011)
* Мета-фотографии на Мирко Ловриќ (Културни центар и Клио, Белград, 2015)
* Предизвикот на модерноста (Архипелаг, Белград, 2017)
* Арс лонга (Уметничка галерија Надежда Петровиќ, Чачак, 2020)

Наводи
------

1. 1 2 3  „Milija Belić | Arhipelag". *www.arhipelag.rs*. Посетено на 2021-05-21.
2. 1 2 3  „Милија Белић, биографија" (PDF). *Seecult*.
3. ↑  „Život je kratak, umetnost je duga". *www.epicentarpress.rs*. Посетено на 2021-05-21.
4. ↑  Serbia, RTS, Radio televizija Srbije, Radio Television of. „Milija Belić: Pedeset godina stvaralaštva". *www.rts.rs*. Посетено на 2021-05-21.
5. ↑  „Strip, slike i skulpture Milije Belića – Kulturni centar" (српски). Посетено на 2021-05-21.
**Народниот театар од Штип** е културна установа којашто работи во рамките на Центарот за култура „Ацо Шопов" од Штип.

Историја
--------

Народниот театар од Штип започнал со работа во 1951 година, а првите театарски дејци биле учителите кои приредувале претстави со своите ученици. Оттогаш, театарот приредил над 300 премиери и над 5.000 репризни претстави, при што гостувал во над 100 градови низ Македонија и во странство, а неговите претстави ги посетиле околу еден милион гледачи.

Претстави
---------

Во сезоната 2010/2011 година, Народниот театар од Штип одиграл 99 претстави, додека во сезоната 2011/2012 година, тој број изнесувал 76. Трендот на опаѓање на претставите продолжил и во следните години: во сезоната 2012/2013 година, театарот одиграл 68 претстави, додека во сезоната 2013/2014 биле поставени 63 претстави. Од друга страна, наспроти намалувањето на бројот на претставите, бројот на продадените билети за претставите пораснал за 43% во периодот 2011-2015 година.

Во текот на 2014 година, театарот од Штип ги поставил слендиве премиери: „Лулка", во режија на Андреј Цветановски; „Мрачна комедија" на Спасое Миловановиќ; и куклената претстава „Јан бибијан" на Дарко Ковачовски, а сите три премиери биле финансирани од Министерството за култура. Во 2015 година, Министерството за култура финансирало две премиери во театарот од Штип, и тоа: „Хотел ни за небо ни на земја" во режија на Љупчо Ѓоргиевски и „Приказни по телефон„ од Џани Родари, во режија на Деан Дамјановски.

Наводи
------

1. ↑  Општина Штип, *ШТИП - ТУРИСТИЧКИ ИНФОРМАТОР, Со мапа на градот*. Штип: Општина Штип, 2011, стр. 37-38.
2. ↑  „Штипскиот театар доби пари за само една претстава за возрасни", *Дневник*, година XIX, број 5679, петок, 30 јануари 2015, стр. 18.
3. ↑  „Штипскиот театар доби пари за само една претстава за возрасни", *Дневник*, година XIX, број 5679, петок, 30 јануари 2015, стр. 18.
**Нафи Сулејман** (с. Трново, Битолско, 1918 - ?) бил комунист, учесник во НОВ и воен командант.

Бил член на СКОЈ од 1941 година и на КПЈ од јуни 1943 година, поради што бил прогонуван и апсен. На 2 август 1944 година учествувал како делегат на Првото заседание на АСНОМ. Бил командант на чета и на баталјон. На 10 август 1944 година влегува во составот на новоформираниот Трет тетовски партизански одред, а набрзо станува командант на Четвртата македонска албанска бригада (од нејзиното формирање на 26 август 1944 до март 1945), а потоа бил заменик командант на оваа бригада. Во ноември-декември 1944 бил одликуван со Орден партизанска ѕвезда од III ред. По Ослободувањето бил пратеник и се наоѓал на други одговорни општествени должности.

Наводи
------

1. ↑  „Македонска енциклопедија", МАНУ, Скопје, 2009, 1458 стр.
2. ↑  Нешо Маркоски „Беличица во пламен", „Полог", Тетово, 1975, 13 стр.
3. ↑  „„Офицер", бр. 6, 2001, 4 стр" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-11-29. Посетено на 2013-07-07.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Карта на Марне-Ланд во округот Дитмаршен
**Црковна парохиска општина Марне-Ланд** (германски: *Kirchspielslandgemeinde Marne-Land*) — поранешна општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓала околу градот Марне, кој бил седиште на општинската заедница, но не бил дел од истата. Во јануари 2008 година била споена со градот Марне и општината Фридрихског за да ја создадат општинската заедница Марне-Северно Море.

Црковната парохиска општина Марне-Ланд се состоела од следните општини:

1. Дикхузен-Фарштет
2. Хелзе
3. Кајзер-Вилхелм-Ког
4. Кронпринценког
5. Марнердајх
6. Нојфелд
7. Нојфелдерког
8. Рамхузен
9. Шмедесвурт
10. Треневурт
11. Фолземенхузен

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 53°57′N 9°00′E﻿ / ﻿53.950° СГШ; 9.000° ИГД﻿ / 53.950; 9.000
**Народен дневник** (кинески: 人民日报; пинјин: *Rénmín Rìbào*; мак. тр. *Женмин жибао*) — кинески дневен весник, орган на Централниот комитет на Комунистичката партија на Кина (КПК) што се издава ширум светот, со тираж од 3-4 милиони примероци. Покрај главното издание на кинески јазик, весникот има изданија на англиски, јапонски, француски, шпански, руски, арапски и корејски. Содржините на други јазици се поограничени со кинески теми, а побогати со меѓународни содржини и случувања во земјата кајшто се говори дадениот јазик. Како „Правда" во времето на СССР, весникот е гласило за ставовите и политиката на партијата.

Историја
--------

Весникот е основан на 15 јуни 1946 г. во Пингшан, Хебеј, а следната година е преместен во Пекинг. Од неговото основање до денес, венсникот е под непосредна контрола на владејачкиот врв. Во првите две децении, главни уредници биле Денг Туо и Ву Ленгсји, но со весникот всушност раководел Ху Чаому, личен секретар на Мао Цетунг.

За време на Културната револуција, „Народен дневник" бил еден од ретките извори на информации за намерите и политиката на партијата и државното раководство. Во овој период, воведниот дел важел за официјално приопштување на одлуките и плановите на владата и затоа се читал ширум целата земја. Рубриката има таква улога и денес. 

Постои значајна содржинска разлика помеѓу воведниот дел, освртите и мислењата во весникот. Иако сите мора да добијат согласност од владата. Додека вовидначарот има за задача да соопшти договорени и официјализирани ставови и планови, и тоа го прави поретко, колумнистите даваат свои гледишта и мислења за тековни проблематики кои не мора да го одразуваат мислењето на партијата или владата, но не се ни критично настроени кон неа.

Бројот на написи за некој политичар важи за јасен показател за неговиот успех во кариерата.

Покрај ова, редакцијата на „Народен дневник" го издава и *Global Times*, и на својот портал го држи значајниот форум „Зајанување на нацијата".

Поврзано
--------

* Новинска агенција „Сјинхуа"
* Кинеска новинска агенција
* *Global Times*
* Родонг Синмун — севернокорејски пандан

Наводи
------

1. ↑  Тања Браниган во Пекинг (20 април 2009). „Пуштено ново гласило во Кина". The Guardian. Посетено на 10 мај 2012. (англиски)
2. ↑  „Форум „Зајакнување на нацијата"". *People's Daily*. 27 јуни 2008. Посетено на 10 мај 2012.

Надворешни врски
----------------

* 人民日报 — кинеско издание
* *People's Daily* — англиско издание
* Жэньминь Жибао — руско издание
* Денешната насловна страница на „Народен дневник" — Newseum
**Марс** — бог на војната во римската митологија, синот на Јупитер (според некои верзии на митот, тој бил син на магичен цвет) и Јунона. Според митот, тој е татко на Ромул и Рем, и така е апостолот на Римјаните. По Јупитер, тој бил најважниот бог кај Римјаните. Првично бил поврзан со вегетација, како што Катон пишува во својата молитва за плодовите подучени од Марс, а исто така бил и заштитник на говеда.

Статуа на Марс во Рим

Особености
----------

Римјаните подоцна го идентификувале овој бог со грчкиот бог Арес, па богот на плодовите, кои често биле принудени да војуваат, се претворил во бог на војната. На тој начин имал повеќе улоги: тој бил заштитник на дела на терен, давал плодност, ги заштитувал борците и им давал воинствен дух.

Култ
----

Статуа на Марс во Берлин
Марс е во официјалната римска религија и богот на пролетта, така што свечено се празнува во март (од таму името „март" на тој месец). Други значајни прослави во негова чест се одржаа во февруари и октомври. На секои пет години во кампусот Мартиус, пред својот олтар, пописот беше проследен со ритуално чистење. Во Рим имало и други два храма: ара Мартис во полето (138 п.н.е.) и еден надвор од портата на Капена (388 п.н.е.). Марс, исто така, бил фатен во времето на Империјата, благодарение на Август, кој го основал култот на Марса Ултора ("одмаздници"). Марс зел многу поважно место во римската митологија отколку во случајот со неговиот грчки колега Арес. Причината за ова веројатно е тоа што го чувале сопругот Ри Силвија и таткото на Ромул и Рем, кој го основал Рим. Затоа, тој бил почестен како татко на римскиот народ, а Римјаните биле наречени деца на Марс.

Наводи
------

1. ↑  „Objašnjenja", во: *Rimska lirika*. Beograd: Rad, 1964, стр. 107.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Марс (митологија)" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 101084029
* LCCN: no2017035806
* GND: 118731181
* SUDOC: 029045061

 |

 |
Лого на Новата словенечка уметност
**Нова словенечка уметностt** (**НСК**, *Neue Slowenische Kunst*) — неформална организација и естетско движење создадено од словенечката музичка група Лајбах, сликарската група Ирвин и театарската група Сципиан Нашице Сестри. Денес, НСК ги вклучува и Ноорднунг, Студио за нов колективизам, Одделение за чиста и применета филозофија и многу други подгрупи во зависност од потребите на НСК. Како култен феномен, НСК ги одбележа осумдесеттите години на минатиот век и 1990-тите во Југославија.

Групата е основана во Словенија во 1984 година.

Името НСК е германско и е компатибилно со темата дела на НСК: сложените врски што Словенците ги имаа со Германците. Името на музичкото крило на НСК, Лајбах, е исто така германското име за главниот град Љубљана.

Состав
------

НСК е составено од словенечката музичка група Лајбах, сликарската група Ирвин и театарската група Сципиан Нашице Сестри. Денес, НСК ги вклучува и Ноорднунг, Студио за нов колективизам, Одделение за чиста и применета филозофија.
Членството било отворено и достапно за сите уметнички групи кои ќе се спротивстават на табуата и ќе го нормализираат словенечкиот национален идентитет .

Особини
-------

Уметноста на НСК е тесно поврзана со тоталитаристичките или националистичките движења, честопати присвојувајќи го тоталитарниот кич на визуелниот дадаистички стил. Уметниците во НСК често користат симболи на различни (и честопати некомпатибилни) политички идеологии. Во 1987 година, плакатот дизајниран од НСК предизвика скандал со тоа што победи на натпревар за одбележување на Денот на младите. На постерот се прикажани слики од нацистичкиот уметник Ричард Клин, заменувајќи го знамето на нацистичка Германија со знамето на СФРЈ и германскиот сокол со гулаб. Започна како шега, владата ја карактеризира сликата како прекршок, споредувајќи ја со ликот на Маршал Јосип Броз и Адолф Хитлер, кој беше на насловната страница на Младина, и беше забранет .

НСК Драва
---------

Од 1991 година, НСК тврди дека воспоставила независна држава. Тие издадоа пасоши, ја претставија својата работа низ амбасади, па дури имаа и конзулати во неколку градови, вклучувајќи го и Умаг (од 1994 година). НСК издаде и поштенски марки. Во 2006 година, Лајбах ја сними државната химна на државата НСК на ЛП „Волк". „Химната" за мелодија е преземена од друга песна на Лајбах, „Големиот печат". Верзијата на Лајбах за химната на НСК содржи и рецитирање преземено од славниот говор на Винстон Черчил; „Никогаш нема да се предадеме".
Пасошот на НСК е само уметнички проект и не важи за патување. 
Првиот Конгрес на граѓани во НСК се одржа во Берлин во 2010 година. Во 2011 година, беше претставен во Музејот за модерна уметност во Њујорк .

Наводи
------

1. ↑  THE NSK[*мртва врска*]
2. ↑  „The Neue Slowenische Kunst". Архивирано од изворникот на 2019-08-24. Посетено на 2020-03-26.
3. ↑  Why Neue Slowenische Kunst
4. ↑  novoe-slovenskoe-iskusstvo
5. ↑  Posts tagged

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
**Националниот ден на Шведска** е национален празник кој се одбележува секоја година во Шведска на 6 јуни. Пред 1983 година, денот се прославувал како **Ден на шведското знаме**. Во тоа време, денот бил прогласен за Шведски национален ден од парламентот на Шведска.

Историја
--------

 Кралот Карл XVI Густав и Кралицата Силвија во Скансен во 2009 година
Традицијата на прославување на овој датум започнала во 1916 година на Олимпискиот стадион во Стокхолм, во чест на изборот на кралот Густав Васа во 1523 година, бидејќи тоа се сметало за основа на модерна Шведска. Некои ја доведуваат во прашање валидноста на овој како државен празник, бидејќи тој се празнуваше како празник дури децении подоцна. Како и да е, овој настан го означува крајот на Калмарската унија, управувана од Данска, така што во извесна смисла е одбележување на шведската независност, иако настанот се случил толку одамна што тој нема толку силно присуство во општествената свест како што има. на пример, Денот на норвешкиот устав, Седумнаесетти мај.

Во 2005 година, тој станал официјален шведски државен празник, заменувајќи го понеделникот. Оваа промена довела до помалку слободни денови од работа (повеќе работни денови) бидејќи 6-ти јуни периодично ќе паѓа за време на викендот, за разлика од понеделникот, кој секогаш се славел во понеделник. Меѓу поновите традиции што се појавиле откако Националниот ден стана црвен ден е поканата од кралот до јавноста да посетува големи делови од Стокхолмската палата цел ден без вообичаените такси за влез.

Галерија
--------

* Прослава на Националниот ден во Стокхолмската палатаПрослава на Националниот ден во Стокхолмската палата
* Податотека:2009
* Влез во Стокхолмската палатаВлез во Стокхолмската палата
* Податотека:2013
* Шведските војници на ОН доделија медали на Националниот денШведските војници на ОН доделија медали на Националниот ден
* Податотека:2012.
* Прослава на Националниот ден во надворешниот суд на Стокхолмската палатаПрослава на Националниот ден во надворешниот суд на Стокхолмската палата
* Податотека:2013

Поврзано
--------

* „Ти древен, ти слободен "– државна химна на Шведска
* Три круни - национален амблем на Шведска

Наводи
------


1. ↑  „Sveriges nationaldag". *nordiskamuseet.se*. 26 February 2013. Посетено на 1 March 2020.
2. ↑  Klara Bové, Henrik Ekengren Oscarsson. „Fler firar den svenska nationaldagen" (PDF). *SOM-institutet*. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-12-03. Посетено на 1 March 2020.
3. ↑  Bové, Klara and Ekengren Oscarsson, Henrik, "Fler firar den svenska nationaldagen" in *Larmar och gör sig till : SOM-undersökningen 2016* (PDF). SOM-institutet. 28 June 2017. ISBN 978-91-89673-39-7. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-12-03. Посетено на 15 December 2017. "Mellan 2011 och 2016 ökade andelen som firar nationaldagen från 25 till 31 procent."
**Новак Радониќ** (31 март 1826, Мол - 11 јули 1890, Сремска Каменица) — сликар од денешна Србија.

Дела
----

Тој бил ученик на Петар Пилиќ и Никола Алексиќ пред да замине да студира уметност во Виена. По дипломирањето, тој отишол да живее и да работи во Башка. Завршил два иконостаса во Сентома (Србобран) и Ада во 1863 година. Тој бил многу подобар како сликар на портрети и историски композиции, на пример, Смртта на царот Урош и Смртта на принцот Марко. Покрај религиозни теми и историски композиции, тој сликал и портрети со кои ја достигнал највисоката слава. Неговиот портрет на момчето Душан Поповиќ е еден од најубавите и најславните српски портрети од деветнаесеттиот век. Како визуелен хроничар на српското граѓанско општество, со исклучително чувство за одликите на ликот, тој оставил цела галерија на портрети на пријатели и истакнати современици. Неговата посебна единица се состои од автопортрети во кои тој дава романтична анализа на сопствениот карактер и менталната состојба на субјектот. Средбата со делата на великаните на италијанското ренесансно сликарство добил сомнежи во неговите сопствени уметнички можности што го довело до конечно напуштање на сликарството. Роден е во Мол и починал во Сремска Каменица. Радониќ, Павле Симиќ и Ѓура Јакчиќ биле кулминација на српскиот романтизам.

Галерија
--------

* Автопортрет (1827)*Автопортрет* (1827)
* Портрет на Димитрије Сарачевиќ (1857)*Портрет на Димитрије Сарачевиќ* (1857)
* Портрет на Персида Сарачевиќ (1857)*Портрет на Персида Сарачевиќ* (1857)
* Студија мушкарка са брадом (1858-1859)*Студија мушкарка са брадом* (1858-1859)
* Девојче со канаринец (1865)*Девојче со канаринец* (1865)
* Смртта на царот Стефан Урош V (1890)*Смртта на царот Стефан Урош V* (1890)
* Портрет на Јаков Игњатовиќ*Портрет на Јаков Игњатовиќ*

Поврзано
--------

* Список на сликари од Србија
* Константин Данил
* Никола Алексиќ
* Ѓура Јакчиќ
* Катарина Ивановиќ
* Стеван Тодоровиќ

Користена литература
--------------------

 

1. 1 2 3 4 5  Galerija Matice srpske. sfn error: no target: CITEREFGalerija\_Matice\_srpske (help)

Надворешни врски
----------------

* Galerija Matice srpske. „EПОХА РОМАНТИЗМА". Galerija Matice srpske. Архивирано од изворникот на 2017-01-30. Посетено на 2021-04-18.
* Српска култура/Радонично сликарство
Рускиот крастосувач Аурора, првиот кампус и брод за обука на училиште од ваков тип.
**Нахимовско воено-морско училиште** (руски: Нахимовское военно-морское училище, *Nakhimovskoye voyenno-morskoye uchilishche*) — интернат во Советскиот Сојуз и во модерна Русија. Именувани се по адмиралот на Руската Империја, Павел Степанович Нахимов.

Првото Нахимовско воено-морско училиште било воведено во Тбилиси во 1943 г. за време на Големата Патриотска Војна. Тоа било воведено за синовите на воениот персонал кој умрел во акција. Нахимовското воено-морско училиште во Тбилиси било затворено во 1955 г. Во 1944 г. бил отворен интернат од таков вид во Ленинград, а следната година и во Рига и истиот бил затворен во 1935 г.

Во модерна Русија само Нахимовското воено-морско училиште во Санкт Петербург успеало да опстои. Интернатот денес нуди секундарна едукација и тренинг во воен стил и според морнаричките традиции на нацијата на тинејџерите кои се припремаат за служба како офицери во руската морнарица. Од 2017 г. училиштето има кампуси во Владивосток, Мурманск и Севастопол, сите сместени во поранешни кадетски школи.

Поврзано
--------

* Суворовско воено училиште
Марк Она во 2011 година.
**Марк Она Есангуи** ― основач на еколошката невладина организација „Brainforest" и претседател на „Животна средина Габон", мрежа на невладини организации. Марк Она Есангуи ги предводел напорите да се разоткријат договорите зад кинескиот проект за рударство во Габон, земја во западна Средна Африка, кој ги загрозувал екосистемите на екваторските прашуми. Според Она Есангуи, предложениот развој на Белинга, проект од 3,5 милијарди долари, бил тајно преговаран. Месните заедници не биле советувани и не се свесни за ефектот што ќе го има проектот врз нивната животна средина. Она ја добил Голдмановата еколошката награда за животна средина во 2009 година за неговата работа. Проектот моментално е во мирување поради недостиг на финансии. Во март 2013 година, Она Есангуи бил осуден на шестмесечна условна затворска казна и парична казна од околу 10.000 долари на САД за клевета на Либан Солеман, висок советник на претседателот Али Бонго Ондимба.

Од јануари 2020 година, Марк Она Есангуи е претседател на движењето „Да ја свртиме страницата" за демократија во Африка.

Наводи
------

1. ↑  2009 Goldman Environmental Prize Recipient Marc Ona Essangui
2. ↑  „BankTrack.org - dodgydeals - Belinga iron ore project". *www.banktrack.org*. Архивирано од изворникот на 5 декември 2009.
3. ↑  Reuters