recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Луис Свифт
**Луис А. Свифт** (англиски: *Lewis A. Swift*; 29 февруари 1820 – 5 јануари 1913 ) — наградуван американски астроном, познат како откривач на голем број комети и маглини, многу од нив во Новиот општ каталог (познати како NGC-објекти).

Живот
-----

Според самиот Свифт, почнал да се интересира за астрономијата уште како мало дете, кога ја видел Големата мартовска комета во 1843 г. одејќи накај училиште во Кларксон, Њујорк. Најпрвин учителот му рекол дека му се причинило, но по три дена новоста за оваа комета излегла во весниците.

Првите астрономски набљудувања ги вршел во градот Рочестер без посебно одредено место, туку во сокак или на покрив. Подоцна изградил и опсерваторија со средства од претприемачот Халберт Харингтон Ворнер и набавил 40-сантиметарски телескоп во вредност од 13.000 долари.

Ворнер банкротирал во познатата финансиска „паника од 1893 г.", па затоа Свифт се преселил во Калифорнија, каде станал директор на опсерваторијата Маунт Лоу, понесувајќи го телескопот.

Се оженил двапати, прво со Лукреција Хант (1850), а потоа со Кери Д. Топинг (1864). Со втората жена го добиле синот Едвард Д. Свифт, кој исто така станал астроном.

Откритија
---------

Галаксијата NGC 17 откриена од Свифт
Судрените заемоделувачки галаксии NGC 6050 и IC 1179, откриени од Свифт
Свифт е откривач и сооткривач на поголем број комети, вклучувајќи ги периодичните комети како 11P/Темпел-Свифт-LINEAR, 64P/Свифт-Герелс и 109P/Свифт-Татл (матично тело на метеорските дождови Персеиди). Ги открил и кометите C/1877 G2, C/1878 N1, C/1879 M1, C/1881 J1, C/1881 W1, C/1892 E1, D/1895 Q1, C/1896 G1 и C/1899 E1. Бил сооткривач на кометата C/1883 D1 (Брукс-Свифт). Треба да се напомене дека кометата 54P/де Вико-Свифт-NEAT ја открил син му, Едвард.

Послетната комета ја открил на возраст од 79 години. Свифт е еден од малкумината што ја виделе Халеевата Комета на два наврати (во временска разлика од 76 години).

Открил и стотици маглини, меѓу кои и IC 289 во соѕвездието Касиопеја.

Почести
-------

Покрај докторатот од Рочестерскиот универзитет. Свифт добил повеќе медали од било кој друг астроном во своето време, вклучувајќи две од чисто злато доделени од Империјалната академија на науките од Австралија, четири бронзени од Тихоокеанското астрономско друштво и Лапласовиот медал од Астрономското друштво на Франција. Во 1897 г. бил првиот човек награден со Џејсол-Гвилтовиот медална Кралското астрономско друштво на Британија.

Во негова чест се наречени астероидот 5035 Свифт и месечевиот кратер Свифт.

Наводи
------

1. ↑  
„Obituary Notes of Astronomers". www.astro.uni-bonn.de. Посетено на 2008-06-08.
2. 1 2 3 4  „Prof. Lewis Swift" (PDF). *New York Times*. Feb 2, 1902. Посетено на 2009-07-09.

Надворешни врски
----------------

* Приказната за Луис Свифт (англиски)
* Слики од Луис Свифт
* Објавени откритија на Луис Свифт — Систем за астрофизички податоци (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 17998406
* LCCN: n85016931
* ISNI: 0000 0000 2432 4553
* GND: 117385638
* SUDOC: 221075968

 |

 |
Фотографија на наводниот НЛО настала во Њу Џерси, 1952 година.
**Летечка чинија** (англиски: *Flying saucer*) е име за неидентификуван летечки објект во облик на диск или чинија кои ја направиле новинарите на основа на исказ на пилотот Кенет Арнолд кој наводно видел такви летала на 24 јуни 1947 година.

Тој термин многу е користен во медиумите до раните 1950-тите, кога на иницијатива на полковникот Едвард Ј. Рупелт, шеф на Пројект на Сината книга, го промовирал изразот НЛО сè со цел да се означат небесните феномени во различни облици.

Наводи
------

1. ↑  Heyneck, Dave R.. стр. 35.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Летечка чинија" на Ризницата ? |

* Белешки на специјалниот агент на ФБИ Гај Хотел

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Капките** — пештера на планината Кожуф.

Местоположба
------------

Пештерата, се наоѓа во месноста Капките, под гребенот Стара Мирчевица на десната страна во долината на Стара Река (Жарница), северно од врвот Дудица, на планината Кожуф. Се наоѓа во тешко пристапен терен обраснат со многу густа шума. Пештерата има два отвори. Таа е мала по површина и има една главна пештерска сала со височина од 4 метри, а нејзината вкупна должина изнесува 10-15 метри, при што се стеснува кон североисток каде постои мал пештерски канал. Во неа има многу малку пештерски украси како сталактити, сталагмити и сливови со мала должина.

Галерија
--------

* Внатрешноста на пештератаВнатрешноста на пештерата
* Внатрешноста на пештератаВнатрешноста на пештерата
Два *капиџибаши* прикажани во делото на Антоан-Лорен Кастела од 1812 година.
**Капиџибашија** — отоманска титула која го означувала шефот на вратарите на палатата, или „*главен чувар*".  Во раната фаза на османлиската државност постоел еден единствен носител. Со текот на времето се зголемиле и во 18 век имало околу 150 истовремено носители на оваа титула.  Имателот ги надгледувал вратарите на палатата (*kapıcılar*), бил задолжен да ги чува портите, пренесувал пораки и наредби и ги извршувал наредбите на Царскиот совет.

Забележителни луѓе
------------------

* Фатсали Ахмед-ага Џаникли
* Абдулфетах Чапаноглу
* Кара Муса-паша
* Сулејман-бег Чапаноглу
* Коџа Мустафа-паша
* Курд Мехмед-паша
* Изет Ахмед-паша
* Топал Осман-паша
* Пијали-паша
* Кеки Абди-паша

Наводи
------

1. 1 2  Giambattista Vico (2004). *Statecraft: The Deeds of Antonio Carafa*. Peter Lang. стр. 470–. ISBN 978-0-8204-6828-0.
2. ↑  Sir Hamilton Alexander Rosskeen Gibb; Harold Bowen (1950). *Islamic Society and the West: A Study of the Impact of Western Civilization on Moslem Culture in the Near East*. Oxford University Press. стр. 347.
**Либеро** (итал. libero-слободен) – еден од шесте играчи во одбојката кој може слободно да се движи во сите зони на теренот. Главна функција на оваа позиција во тимот е одбрана во поле и прием на сервис. Тој лесно се препознава на теренот затоа што носи различна боја на дресот од своите соиграчи и секогаш се наоѓа во задниот дел на теренот каде може да замени кој било играч. Секој тим може да регистрира еден либеро во конечниот список од 12 играчи

Машка одбојка

Историја
--------

После Олимписките игри во Атланта во 1996 година, Светската одбојкарска федерација за претстојните Олимписки игри во Сиднеј во 2000 година вовела нов специјален играч: *ЛИБЕРО*.
Либерото е воведен за да се подобри одбраната во поле и на тој начин бодовите подолго да траат, и во исто време да им се даде прилика на пониските играчки кои во денешно време немаат големи шанси да успеат како напаѓачи или играчи од првата линија.

Правила
-------

Либерото не може да сервира, блокира ниту да ја напаѓа топката над мрежата, а ниту да ја дига над глава во трите метра до мрежата, бидејќи во тој случај напаѓачот не смее да ја напаѓа топката над горната сајла. Затоа либерото игра многу важна улога во приемот на противничкиот сервис од одбраната во поле. Заради наведените работи, либерото не смее да има бод во текот на натпреварот.

Либерото излегува од игра кога сервира играчот кого тој го менува во втората зона. Таа измена не се смета во ограничениот број замени кои секој тим ги има во рамките на еден сет. Единствен услов е дека играчот кого либерото го менува мора да се врати во игра кога овој излегува. Во тие ситуации либерото вообичаено се менува со некој од блокерите.

### Особености

* Исклучителна агилност и координација (рамнотежа, осет за простор – длабина и ширина, брза реакција).
* Правилна техника на долно подлактно одбивање во различни ставови и во сите видови приземјување.

Подлактно одбивање
------------------

Подлактно одбивање се применува при примање на противничкиот сервис, одбрана во поле и при одбиени топки од блокот. Рацете се спојуваат во т.н. „чеканче", подлактниците се паралелни и внатрешниот дел на подлактницата е свртен нагоре. Овој начин на одбивање се користи при првиот допир со топката при прием на сервис и за ефикасна одбрана во поле при смечирање од противничките напаѓачи. Во денешно време кога е воведен либерото како специјализиран играч за оваа техника, либерото го презема главниот дел на одбраната на теренот како при прием на сервисот, така и во одбраната од противничкиот смеч.

Наводи
------

1. ↑  „Правила за либеро играчот". Архивирано од изворникот на 2018-10-01. Посетено на 2018-09-16.
2. 1 2  „Одбојкашки савез Србије". *Одбојкашки савез Србије*.

Надворешни врски
----------------

* Системи у одбојци
* Све о одбојци
* Официјални правила во одбојката 2015-2016
**Кресненска Клисура** (бугарски: *Кресненски пролом*, *Кресненско дефиле* или *Кресненска клисура*) — осма клисура по течението на реката Струма, меѓу Малеш на запад и Пирин на исток. Сместена е на територијата на општините Симитли и Кресна во Пиринска Македонија, денес во Бугарија. Ги поврзува Симитлиската Котлина на север и Светиврачко-петричката Котлина на југ.

Географски опис
---------------

Клисурата е од епигенетско потекло и има должина од 18 км, со средна надморската височина од 222 м. На изглед е е тесна, живописна, со стрмни страни, всечена длабоко во гранити и метаморфни карпи, од кои е изграден кресненскиот планински праг меѓу Пирин и Малеш. По всечените свиоци на реката се зачувани фрагменти од високи речни тераси.

Започнува источно од селото Крупник на 279 м.н.в. и се насочува право на југ. Во околината на Кресненското Анче е приближната средина на клисурата, при што тука надморската височина на водостојот е околу 222 м. По него реката Струма прави забележителни свиоци и кај градот Кресна излегува од клисурата на 168 м.н.в. и навлегува во најсеверниот дел на Светиврачко-петричката Котлина.

Туризам
-------

Во јужниот дел на клисурата, по двата брега на Струма, е сместен резерватот „Тисата", каде е единственото збирно наоѓалиште на дива фоја во Бугарија. Во климатски поглед, тука минува границата меѓу средоземната и континенталната клима, овозможувајќи огромна разновидност на животински и растителни видови, од кои добар делсе ендемски или реликтни. Много од овие видови се вклучени во Црвената книга на Бугарија и изречно споменати во европските закони и конвенции за заштита на природното наследство. Истовремено Кресненската Клисура претставува важен пат за преселба на крупни цицачи меѓу планините на Балканскиот Полуостров. Низ клисурата минува и една од главните воздушни магистрали за преселба на птиците од Европа кон Африка, наречена „Вија Аристотелис".

Бујните води на река Струма во Кресненската Клисура даваат добри услови за сплаварење.

Сообраќај
---------

По целата должина на клисурата од север на југ минува 23-километарска делница од првокласниот пат I-1: Видин – Монтана – Враца – Софија – Перник – Горна Џумаја – ГП „Кулата - Драготин" (од 383,3. до 406,4. км).

Напоредно на патот целосно по левата (источна) падина минуваат и 20 км од железничката линија Софија – Горна Џумаја – Кулата, со особено впечатливи мостови над малите леви притоки на Струма и осумте тунели, кои ги пресекуваат нејзините свиоци.

Поврзано
--------

* Кресненско
* Симитлиска Котлина
* Светиврачко-петричка Котлина

Наводи
------

1. ↑  Мичев, Николай и др. (1980). *Географски речник на България*. София: Наука и изкуство. стр. 268.
2. ↑  Енциклопедия Пирински край. Том 1, Благоевград, 1995, стр. 470.
3. ↑  „Кресненският пролом е оазисът на Виа Аристотелис". Архивирано од изворникот на 2010-08-26. Посетено на 2020-02-13.

Надворешни врски
----------------

* Кресненска Клисура на Ризницата ?
* Лист од карта K-34-83. Размер: 1 : 100 000
**Кулата Јештед** — телевизиски предавател кој е висок 94 метри, кој се наоѓа на врвот на планината Јештед во близина на Либерец во Чешка. Кулата е изработена од армиран бетон со хиперболоидна форма. Архитект на кулата е Карел Хубек ​​на кого му помагале Зденик Патрман и Отакар Бинар. На тимот му биле потребни три години за да го финализираат дизајнот на структурата (1963-1966). На самата изградба и биле потребни седум години за да се заврши (1966-1973)
.

Кулата била изградена за да ја зголеми силуетата на врвот на планината и е изградена за да издржи екстремни временски услови. Под кулата се наоѓаат хотел и ресторан со мотиви од „вселенското време". Погледот е неверојатен, и погледот води кон Германија и Полска, како и кон целата Чешка Република. Кулата се појавува на знамето на регионот и на грбот, како и на логото на локалниот универзитет и на логото на локалниот фудбалски клуб од Слован Либерец. Објектот е прикажан и во чешкиот филм „Грандхотел" заснован на книга на Јарослав Рудич.

Кулата е на списокот на чешките споменици на културата од 1998 година, станувајќи национален споменик на културата во 2006 година. Во 2007 година била запишана на список на местата за светско наследство на УНЕСКО. Во 1969 година Карел Хубек ја добил престижната награда на Меѓународната унија на архитекти (УИА).

Споменикот е достапен по пат и со жичарница од подножјето на планината.

Наводи
------

1. ↑  „Czech architect Hubacek, author of famous Jested hotel, dies". *Czech News Agency*. ČeskéNoviny.cz. 2011-11-25. Посетено на 2011-11-27.
2. ↑  Centre, UNESCO World Heritage. „Mountain-top Hotel and Television Transmitter Ještěd". *UNESCO World Heritage Centre* (англиски). Посетено на 2019-09-13.
3. ↑  „Ještěd - TV transmitter - Lookout towers and viewpoints - Jizera Mountains - Liberec". *www.liberecky-kraj.cz*. Посетено на 2019-09-13.

Надворешни врски
----------------

* Television Tower on Mount Jested — *Structurae* (англиски)
* Hotel on Jested Архивирано на 29 октомври 2012 г.
* History and architecture of the Ještěd Tower

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кула Јештед" на Ризницата ? |

Координати: 50°43′56″N 14°59′07″E﻿ / ﻿50.73222° СГШ; 14.98528° ИГД﻿ / 50.73222; 14.98528
Поврзано: Свети Александар Невски (појаснување)

**Кармелитската црква** (полски: *Sobór św. Aleksandra Newskiego*) е поранешна црква која се наоѓала во Варшава, Полска. Црквата била изградена во 1912 година, во времето кога овие простори биле под контрола на Руската Империја. Нејзин архитект е Леон Беноис. Катедралата била срушена во времето на Втората полска република по само 15 години постоење, главно поради негативните контации кон соседот Русија.

Наводи
------

1. ↑  Satellite photo of the place where the cathedral stood, from Google Maps
2. ↑  Sobór św. Aleksandra Newskiego na placu Saskim w Warszawie Архивирано на 12 март 2007 г. Paweł Giergoń

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Катедрала Сантјаго** (шпански: *Catedral de Santiago de Bilbao*) е катедрала која се наоѓа во Билбао, Шпанија. Како соборен храм катедралата била прогласена во 1950 година. Денешната римокатоличка катедрала најверојатно датира од времето кога бил основан градот, во околу 1300 година, кога Билбао бил едно мало собиралиште на рибарите.

Храмот е посветен на Апостол Јаков. Блиску до него минува итн. Пат за Сантјаго. Архитектонски, денешната градба претставува мешавина од повеќе стилови: готска од 15 век, и неоготска.

Катедралата не треба да се меша со Катедралата во Сантјаго де Компостела.

Координати: 43°15′25″N 2°55′26″W﻿ / ﻿43.25694° СГШ; 2.92389° ЗГД﻿ / 43.25694; -2.92389

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Кралскиот театар, однадвор.
**Кралскиот театар** во Солун, Грција е дел од Националниот театар на Северна Грција. Сместен е на плоштадот до Белата кула. Има капацитет од 683 седишта.

Историја
--------

Внатре во театарот.
Театарот бил изграден во 1940 година, проектиран од архитектот и градски планер Константинос Доксиадис. Театарот бил изграден без покрив, како летен театар. Но на самото отворање, во јули 1940 година, за време на претставата „Ричард III" од Шекспир, заврнал дожд, па било решено да се постави некаков покрив. За време на окупацијата на Грција, од 1941 до 1944 година, театарската сцена била користена за разни културни настани на окупаторските власти. Во 1961 и 1962 година, овде се наоѓало седиштето на Државниот театар на Северна Грција, а во текот на следните години, просторот се користел како место за проби, но и за складирање на материјали.

Во 1996 година, почнала изградбата на нова зграда, која е отворена во 2000 година. Во новата зграда има повеќенаменска сцена (погодна за перформанси концерти, кино и слично), фоаје и неколку простории кои се користат за различни настани, како што се изложби, конференции, предавања, итн.

Наводи
------

1. ↑  „Βασιλικό Θέατρο". *Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος*. Посетено на 9/9/2015. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. 1 2  Αδαμίδου, Σοφία (Κυριακή 10 Σεπτέμβρη 2000). „ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ:Δέσμιο της κυβερνητικής αναλγησίας". *Ριζοσπάστης*. Посетено на 9/9/2015. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)
Почетокот на кралскиот список го покажува Сети и неговиот син - Рамзес II - се подготвуваат да дадат понуда на боговите Птах - Секер - Озирис, во име на нивните 72 предци, кои се набројани во кралскиот список. Рамзес е прикажан како држи кадилници. 
**Кралскиот список од Абидос**, исто така познат и како **Табла од Абидос**, — список на имиња на седумдесет и шест кралеви на Древниот Египет, пронајдени на ѕидот од храмот на Сети I во Абидос, Египет. Се состои од три редови од триесет и осум картуши (граници со името на кралот) во секој ред. Горните два реда содржат имиња на кралевите, додека третиот ред само го повторува престолското и картуш името на Сети I. 

Покрај тоа што го дава редоследот на кралевите од Старото Кралство, тоа е единствениот извор за редоследот на имињата на многумина од кралевите на седмата и осмата династија, па списокот се цени многу поради таа причина. 

Овој список ги изоставува имињата на многумина претходни фараони кои очигледно се сметале за нелегитимни: како што се Хиксос, Хатшепсут, Ахенатен, Сменахкаре, Тутанкамон и Ај.

Содржина на кралскиот список
----------------------------

 Цртеж на картуши во кралскиот список од Абидос

Поврзано
--------

* Кралски список од Карнак
* Каменот од Палермо
* Табла од Сакара
* Кралски список од Торино
* Кралски список од Мединет Хабу

Надворешни врски
----------------

* Абидос Табела
* Кралскиот список од Абидос
**„Кореспонденции Хемија"** (англиски: *Communications Chemistry*) е научно списание на Нејчер Рисерч (англиски: *Nature Research*). Ова списание издава трудови со висококвалитетени истражувања, коментари и прегледи во сите области на хемијата и сродните науки. Првиот број на списанието излегол во март 2018 година. За каталогизација на ова списание се користи скратеницата *Commun. Chem.* 

„Кореспонденции Хемија" е посветено на отворена наука, достапна за сите. Ова значи дека списанието не наплаќа претплата и сите објавени трудови се јавно достапни преку нивното мрежно место.

Прв и единствен главен уредник на ова списание е Д-р Лук Бачелор.

Библиографија
-------------

1. ↑  „Communications Chemistry first year anniversary collection". *www.nature.com*. Посетено на 2019-07-18.
2. ↑  „About the Journal | Communications Chemistry". *www.nature.com* (англиски). Посетено на 2019-07-18.
3. ↑  „Open access | Communications Chemistry". *www.nature.com* (англиски). Посетено на 2019-07-18.
4. ↑  „Editors | Communications Chemistry". *www.nature.com* (англиски). Посетено на 2019-07-18.
Куќата Гунебо, мај 2003 година
 Јужната фасада со водена боја од Јустус Фридрих Вајнберг, околу 1830 година.
**Куќата Гунебо** (шведски: **Gunnebo slott**) е замок сместен надвор од Гетеборг, во општина Молндал, Шведска.

Историја
--------

Имотот се состои од главна зграда од крајот на 18 век, изградена од трговецот Џон Хол и нацртана од градскиот архитект Карл Вилхелм Карлберг во неокласична архитектура. Сите цртежи и идејни планови се чуваат и преку нив се вршат реконструкции и реновирање на згради и градини од 1990-тите. Денес, Гунебо е еден од најкомплетните имоти во Шведска од 18 век.

По смртта на Џон Хол во 1802 година, куќата ја наследил неговиот син Џон Хол Јуниор. Синот го загубил семејниот трговски бизнис поради рецесијата за време на Наполеоновите војни и семејството го продале Гунебо и целиот мебел. Последниот приватен сопственик, бароницата Хилда Спар, починала во 1948 година. Ентериерот од 18 век е пресоздаден во 1950-тите, кога општината Молндал го купила имотот. Неколку оригинални делови мебел биле вратени во Гунебо во текот на 20 век. Денес тоа е музеј и рекреирана куќа од 18 век.

Гунебо има една од најдобрите и најдобро зачуваните барокни градини во Шведска. Околу нив се наоѓа пејзажна градина помеѓу езерата Стенсјон и Радасјон. Имотот е културен резерват од 2003 година, а главната зграда е наведена од 1963 година.

### Забележителни гости

И кралот Густав III од Шведска и Марија Тереза од Франција го посетиле семејството Хол во Гунебо. Тие го поздравиле и венецуелскиот револуционер Франциско де Миранда. Кралот Густав V ја посетил Хилда Спар во Куќата на почетокот на 20 век. Во јуни 2001 година гостите на самитот на ЕУ во Гетеборг, меѓу кои и американскиот претседател Џорџ Буш, ја посетиле куќата Гунебо.

Денес
-----

Парковите се отворени за јавноста, а внатрешноста на Куќата може да се види со турнеја со водич. Во текот на годината за посетителите се нудат тури со водич, а има и продавница и ресторан. Секое лето во градините се одржува театар на отворено.

Галерија
--------

* Јужната фасада на куќата во 2018 годинаЈужната фасада на куќата во 2018 година
* Јужната фасада со својот фриз и тимпан.Јужната фасада со својот фриз и тимпан.
* Трпезаријата на куќатаТрпезаријата на куќата
* Американскиот претседател Џорџ Буш, шведскиот премиер Горан Персон и Романо Проди во куќата Гунебо, 14 јуни 2001 година.Американскиот претседател Џорџ Буш, шведскиот премиер Горан Персон и Романо Проди во куќата Гунебо, 14 јуни 2001 година.
* 
* Стаклена градинаСтаклена градина
* Јужните градиниЈужните градини
* Јужните градиниЈужните градини
* Оранжеријата во изградба, лето 2015 година.Оранжеријата во изградба, лето 2015 година.
* Оранжеријата во изградба, лето 2018 година.Оранжеријата во изградба, лето 2018 година.
* Кујнски градиниКујнски градини
* Градините, ридот на ФлораГрадините, ридот на Флора
**Лапонскиот универзитет** се наоѓа во градот Рованиеми, Финска. Бил основан во 1979 година. Лапонскиот универзитет е најсеверниот универзитет во Европската Унија.

Универзитетот е поделен на четири факултети:

* Факултет за уметност и дизајн
* Факултет за образование
* Правен факултет
* Факултет за општествени науки

Покрај факултетите, тука е и Арктичкиот центар кој е посветен на арктичките студии и истражувања. Европската унија планирала резолуција за Арктичката стратегија за ЕУ. Резолуцијата вклучува ставови што следуваат по основањето на Информативниот центар на ЕУ за Арктикот како мрежно претпријатие со постојана канцеларија во Рованиеми на Лапонскиот универзитет.

Конечно, постои подединица наречена Институт за бизнис и туризам; порано тоа било факултет, но е вклучено во рамките на Факултетот за општествени науки.

Ректори
-------

* Еско Риепула 1979–2006 година
* Маури Ила-Котола 2006–2019 година
* Анти Сивајарви 2019–

Значајни луѓе
-------------

* Лиса Ранталаихо (р. 1933), социолог
* Пига Кескитало (р. 1972), лапонски политичар и академик
* Катри Кулмуни (роден 1987 година), политичар, поранешен водач на Средишната партијата и министер за финансии

Поврзано
--------

* Список на универзитети во Финска

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
Lardo di Colonnata, тенко исечен за консумација.
 Мермерен слив за саламурење
**Лардо** е еден вид *салама* кој се прави со саламурење ленти од маснотии со рузмарин и други билки и зачини.

Најпознатото лардо е од тосканското село Колоната, каде што лардото се прави уште од римско време. Колоната е дел од поголемиот град Карара, кој е познат по својот мермер. Самата Колоната е локација каде што се ископува мермер од Карара, а традиционално, лардото се прави со месеци во базени направени од овој мермер. **Lardo di Colonnata** сега е вклучен и во каталогот на „Art of Taste" на храна од наследство, како и во статусот IGP (Заштитена географска ознака) од 2004 година.

Во популарната култура
----------------------

Во фантастичниот роман *Верата на паднатите*, Тери Гудкинд кој го вклучуваат и лардото, како и речиси целосен опис на неговото правење и подготовката во стилот на Колоната.

Наводи
------

1. ↑  Gold, Jonathan (2007-07-25). „Slab City: On the meat trail, a lardo dream". *LA Weekly*. Посетено на 2007-08-04.
2. ↑  „Lardo di Colonnata". Tuscanjourney.org. Архивирано од изворникот на June 17, 2008. Посетено на 29 October 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***Клеопатра*** е слика направена со масло на платно од 1611-1612 година на Клеопатра од Артемисија Џентилески, која сега се наоѓа во приватната колекција Етро во Милано.

Несомнено е дека е од работилницата Џентилески, но сигурното авторство или на Орацио или на Артемизија е спорно.

Опис
----

### Содржина

Сликата ја прикажува Клеопатра, египетската кралица, сама во моментите пред да изврши самоубиство подложувајќи се на каснување од отровна змија. Вообичаена тема за уметниците од тој период, уметникот можеби ја цртал за Плутарх во која е опишана нејзината смрт од каснување од асп. Позата се базира на онаа на античка статуа која сега е позната како Заспаната Аријадна, за која се сметало дека ја претставува Клеопатра која носи накит налик на змија на нејзината рака.

### Придонес

Со оглед на блиската соработка помеѓу таткото и ќерката на почетокот на кариерата на Артемисија, историчарите на уметност се мачеле да постигнат консензус кому да го препишат ова дело. Кит Кристијансен тврдел дека ова е дело на Орацио, со оглед на маестралниот приказ на текстилот, по кој бил познат. Мери Д. Гарард се залагала за припишување на Артемизија, со оглед на силната емоционална напнатост на делото, додека Летиција Тревес го навела реалистичкото прикажување на женската форма како убедлив доказ за авторството на Артемисија.

Историја
--------

Познато е дека сликата била во колекцијата на Пјетро Џентиле до 1640–1641 година, и била закачена во Палацо Џентиле во Џенова заедно со нејзината Лукреција. Останала во колекцијата на семејството Џинтил до почетокот на 19 век, а тоа било забележано во збирката Адорно. Подоцна се појавила во колекцијата Морандоти во 1971 година, од која била позајмена за изложбата Џентилески во 2001 година. Во текот на 1967-1978 година биле преземени обемни реставраторски работи, откривајќи голема длабочина на бојата и вештина во рендерирањето. Конзерваторите, исто така, отстраниле голема лента на платно од врвот на сликата, која била оценета како подоцнежен додаток. Во април 2004 година, била купен од колекцијата Героламо Етро во Милано.

Наводи
------

1. ↑  Catalog number 17. Cleopatra (see also Catalog number 53) in Christiansen, Keith; Mann, Judith, *Orazio and Artemisia Gentileschi*, Metropolitan Museum of Art, 2001
2. 1 2 3  Treves, Letizia (2020). *Artemisia*. London: National Gallery Company Ltd.
3. ↑  Garrard, Mary D. (1989). *Artemisia Gentileschi: The image of the female hero in Italian Baroque art*. Princeton University Press.
4. ↑  „Immunity From Seizure: Artemisia" (PDF). The National Gallery, London.
5. ↑  Bissell, R. Ward (1999). *Artemisia Gentileschi and the Authority of Art*. The Pennsylvania State University Press.

*
Координати: 41°26′17.1″N 22°38′13.6″E﻿ / ﻿41.438083° СГШ; 22.637111° ИГД﻿ / 41.438083; 22.637111

Поглед кон улицата од јужниот крај на пешачката зона.
**Улицата Јосиф Јосифовски Свештарот** или позната и под неофицијалното име **Леблебиџиска улица** претставува трговска и културно-историска улица, сместена во строгиот центар на Струмица, на неколку метри од општинското собрание. Нејзиното име доаѓа од растението леблебија кое во минатото масовно се продавало долж оваа улица.

Денес таа е составена од двосмерен сообраќај кој започнува од Орта џамија и се простира до поранешното градско кино „Балкан", а потоа од таму сè до плоштадот Гоце Делчев изградена е пешачка зона во која преовладуваат локалите кои го сочинуваат ноќниот живот во градот.

Надворешни врски
----------------

* Леблебиџиска улица на Ризницата ?

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Струмица е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Ветерница
**Лебин** — село и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011, е дел од градот Анабург. Општината припаѓала на заедницата на општини Анабург-Претин.

Географија
----------

Лебин се наоѓа 8 километри јужно од Јесен.

Економија и сообраќај
---------------------

Сојузниот автопат (*Bundesstraße*) B 187 помеѓу Витенберг и Јесен е околу 9 километри оддалечен.

Историја
--------

До 1815, селото припаѓало на *Амт* Анабург. Во 1550, имало 15 мажи кои поседувале земја, меѓу нив дванаесет *Hüfnerner*, кои биле директно одговорни на Амт. Во самото село биле три слободни земјопоседници, кои во 1550 припаѓала на Ханс фон Везенагк, Никол фон Хондорф и Михаел ам Енде.

Селото се граничи со областа Анабург и селата Гербисбах, Шенајхо, Кенич, Хондорф и Плосиг.

Лебин некогаш бил дел од Аксин, и дури подоцна добил сопствена црква.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа место во округот Витенберг статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Бисфенол е ксенобиотичка супстанца што може да се најде во сите пластики. Бил синтетизиран во 1891 и претставува клучна компонента во производството на пластика од поликарбонат до полиестер. Само во САД се произведуваат повеќе од милион тони од ова соединение годишно. Од 1936 бисфенолот е познато дека имитира естроген и се врзува за истите рецептори како женски стероиден хормон, што може да го стимулира растот на туморските клетки кај дојка кај жените и да се намали количината на сперма кај мажи.
**Ксенобиотик** (од грчки *xenon* = туѓо) е секое хемиско соединение кое може да се најде во еден организам, но кое најчесто не се создава, ниту пак се очекува дека ќе биде присутно во тој организам. Ксенобиотици можат да бидат и материи кои се присутни во многу поголеми концентрации од вообичаените соединенија. Поконкретно, лековите како антибиотиците се ксенобиотици во телото на човекот, бидејќи човековото тело нема способност да ги синтетизира. Меѓутоа, овој поим во екотоксикологијата се користи во контекст на загадувачи како што се диоксини и полихлорирани бифенили и нивното влијание на живиот свет. Природните соединенија можат исто така што бидат ксенобиотици доколку си најдат пат во некој друг организам каде не се присутни (на пример, природните човекови хормони можат да достигнат во организмот на рибата која живее во река каде се излева градската канализација).

Токсикант е отровен ксенобиотик, додека загадувач (полутант) е материја која загадува. Загадувачите може да се онечистувачи - некои хемиски неоргански соединенија, како DDT во водата, хемикалии, физикални фактори, тешки метали (на пример, оловото во организмот може да се ослободи по пат на лактација, тешките метали најмногу се акумулираат во коренот на морковот, цвеклото итн.) или класични загадувачи - органски материи (како *E. coli* во водата - фекално загадување), биолошки супстрати (штавење на кожата), крв, микроорганизми и слично.

1. ↑  Que son los xenobióticos? Архивирано на 7 септември 2009 г. Посетено на 23. септембар 2010
Куба либре се сервира во висока чаша.
**Куба либре** (шпански: *Cuba Libre* = *Слободна Куба*) — долг коктел од кола, лимета и рум. Во САД и Канада често ја нарекуваат и „рум и кола", и понекогаш и не додаваат лимета. Не може со сигурност да се утврди потеклото на пијалакот, иако производителите на рум се натпреваруваат во тоа кој прв го измислил, но се пие уште од раните 1900-ти.

Некогаш, пред постоењето на кока-кола и пепси-кола, пијалакот се сметал за егзотичен бидејќи се правел од кола ореви и кока.

Подготовка
----------

За да направите правилно Куба либре, наполнете висока чаша со мраз и наполнете ја до пола со кола сок. Во шејкер сипете 2 дози бел рум и сок од пола лимета, додадете малку мраз и протресете. Потоа исцедете ја полека мешавината од шејкерот во чашата, така што да остане „да плива" над колата.

Понова варијација на Куба либре е коктелот „Копертон" кој користи малибу рум (рум со природен екстракт од кокос) и кола со вкус на цреша. Вкусот на пијалакот малку потсетува на мирисот на лосионот за сончање, од таму и името.

Поврзано
--------

* Мохито

Наводи
------
Адријан Ламо, Кевин Митник и Кевин Полсен во 2001 г.
**Кевин Митник** (англиски: *Kevin David Mitnick*; 6 август 1963

 – 16 јули 2023

) — еден од најпознатите хакери во раководек со семрежното безбедносно прептијатие Mitnick Security Consulting LLC. Кевин почна со социјално инжинерство од својата 12наесета година (Неговата најдобра способност), кога сфати дека со помош на еден исти билет може да се вози насекаде нис Лос Анџелес со автобус. Првите интереси на Кевин беа Радио аматерството и Phone Phreaking. Подоцна со помош на еден свој другар, успеа да влезе во курс по сметачки часови и љубовта се роди кон сметачките. Неговиот прв хак беше во 1979 кога успеа да влезе во сметачкиот систем на ДЕЦ компанијата и успеа да украде клучни податотеки во врска со оваа компанија.

Во годините што следеа, Кевин успешно изврши напади на многу сметачки системи, вклучувајќи и неколку банки. Во 1994година, Кевин Митник изврши успешен IP-Spoofing напад врз сметачите на Цутому Шимомура, поради претходна расправија. Тсумому го почна неговото гонење на Кевин веднаш после нападот. Кевин беше уапсен од страна на FBI на 15, 1995 г. во 1-30 часот. Проаѓањето се долже на двонеделното скениранје и потрага по мобилниот и лаптопот на Кевин, со помош на кои тој се поврзал на семрежјето. Местото на настанот е во Северна Каролина, УСА. Веднаш по апсењето, другарите на Кевин почнаа со кампања "Free Kevin". Кевин остана запамтен како најбараниот хакер од страна на FBI и своите дела не ги именуваше како хакирање, туку како социјален инжинеринг.

После затворањето на Кевин Митник неговите другари почнаа со кампања со логото "Free Kevin". Нивната цел се разбира беше Кевин да биде ослободен. Кампањата се залагаше сите информации на семрежјето да се слободни, и дека Кевин не е виновен за лошо заштитените сметачки системи во местата кеде што тој влегол. Неколку резултати од оваа кампања беа влегувањата во некои многу важни мрежни места и нивното изобличување како: nasa.gov и многу други важни страни.

Кевин е автор на две книги "The Art Of Intrusion" и "The Art Of Deception". Неговите книги претставуваат збир за разни вистинити приказни за вистински хакерски случувања и хакери. Во овие книги тој преку приказните го опишува своето лично искуство. Во првата книга тој посебно се концентрира и ја опишува својата најдобра вештина - социјално инжинерство. Со својот соавтор Simon тие заедно во книгата ги опишуваат и анализираат приказните и информациите кои се добиени од интервјуа со хакерите. Од сметачки напади низ казина во Лас Вегас, до објаснување на повзаноста на исламските терористи со хакерите за да добијат информации за нападите на 11 септември 2001 во Њујорк, Митник дава лекции кои навистина треба да се знаат.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 79185196
* LCCN: no96000802
* ISNI: 0000 0001 1493 9703
* GND: 1022230727
* SUDOC: 070436487
* BNF: cb14479423s (податоци)
* BIBSYS: 2132197
* NLA: 40095964
* NDL: 00944708
* NKC: xx0012691
* BNE: XX1795879
* CiNii: DA16970946

 |

 |
Оваа статија се однесува на месност во Неготинско.  За селото во Битолско, погл. Кукуречани.  

**Кукуричани** — месност и железничка станица на меѓународната железничка пруга Скопје - Гевгелија - Солун и историско село сместено во средното Повардарие, на десниот брег на реката Вардар. Според кажувањата на жителите на околните села, селото Кукуричани постоело сè до половината на XIX век, но останало населено и понатаму.

Историја
--------

Во XIX век Кукуричани било село во Тиквешката каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика") во 1900 г. Кукуричани имало 80 жители, сите Македонци христијани. По податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne") во 1905 г. селото (Koukouretchani) имало 40 жители Македонци.

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го наведува Кукуричани (Kukuričani) како село со нејасен етнички состав.

Сообраќај
---------

Главна статија: ЖС „Кукуричани"
Со изградбата на железничката пруга Скопје - Солун во 1873 година, во месноста Кукуричани е изградена железничка станица. Железничката станица Кукуричани, која се наоѓа веднаш на десниот брег на реката Вардар, помеѓу железничките станици Градско и Криволак (Неготино) е во функција сè до денес и е најчесто одредиште на риболовците од цела Македонија.

Стопанство
----------

Во месноста Кукуричани се наоѓа и една од најголемите фабрики за преработка и конзервирање на зеленчук и овошје „Македонија" - Неготино, која има погони и во соседното Црвени Брегови. Поради својата околина, месноста Кукуричани се користи и како пасиште и презимувалиште за овци, претежно од западна Македонија. Според најновиот проект за изградба на повеќе хидроцентрали на реката Вардар, предвидено е една хидроелектрана да се изгради и во Кукуричани.

Поврзано
--------

* Клепа
* Црвени Брегови

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кукуричани" на Ризницата ? |

1. ↑  „Пописна слика на населените места во Македонија, Попис 2021". *Државен завод за статистика*. Посетено на 22 декември 2022.
2. 1 2  Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите се изјаснувале како Македонци.
3. ↑  Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр.154.
4. ↑  Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne. Avec deux cartes ethnographiques, Paris, 1905, pp. 104-105.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Неготино |
| --- |
|  |
| 
* Вешје
* Војшанци
* Долни Дисан
* Дуброво
* Криволак
* Курија
* Липа
* **Неготино**
* Пепелиште
* Тимјаник
* Тремник
* Црвени Брегови

 | Грбот на Oпштина Неготино |
|  |
| Раселени | 
* Брусник
* Горни Дисан
* Јаношево
* Калањево
* Пештерница
* Џидимирци
* Шеоба

 |
|  |
| Историски | 
* Вардар Чифлик
* Кара Оџали
* Кара Синанли
* Кукуричани
* Орта Маало
* Чешмедере

 |

 |
Насловна на списанието од почетоците
**Културен Живот** е македонско списание за култура, уметност и општествени прашања, месечен орган на Културно-просветната заедница на Македонија и излегува по 10 броја годишно. Првиот број на списанието се испечатил во Скопје во ноември 1956 година. Прв главен уредник бил Перо Коробар, а одговорен уредник Мето Јовановски. Извесен период главен уредник бил и Душко Калиќ (јули 1957 – септември 1959). Најдолго го уредувал Борис Вишински како главен уредник (од ноември 1959), а потоа како главен и одговорен уредник. Списанието објавува статии, поезија, проза, ликовни прилози, интервјуа и посебни прилози од драмската литература од домани и странски автори.

Наводи
------

1. ↑  „Kulturen zivot" (англиски). National Library of Australia. Посетено на 2010-04-21.
2. ↑  *30 години „Културен живот" и 15 години „Македонска ревија", „Културен живот", XXXI, 1-2, Скопје, јануари-февруари 1986, 1-7*
Лидија Василиевна Лопухова
 Ј.М. Кејнс и неговата сопруга Л. Лопухова во 1920-тите.
**Лидија Василиевна Лопухова**, позната и како **Лопокова**, (21 октомври 1892 година, Санкт Петербург - 8 јуни 1981 година, Тилтон Источен Сасекс, Обединето Кралство е руска балерина од почетокот на XX век.

Биографија и творештво
----------------------

Таткото на Лидија работел во театар, сите негови пет деца станале танчери. Постариот брат на Лидија, Фјодор Лопухов, долго време бил кореограф во театарот Мариински. Лидија студирала во Кралското балетско училиште.

Во 1910 година, по завршувањето на студиите, таа ја напуштила Русија за да се приклучи на трупата Дијагилев. Таа поминала само една сезона таму, издвојувајќи се во продукцијата на Михаил Фокин на „Жар -птица". По летната турнеја, Лопухова заминала за САД, каде што таму поминала шест години. Во 1915 година, таа повторно се појавила во рускиот балет Дијагилев, изведувајќи ја улогата на *Снежана* во Полноќното сонце на Леонид Мјасин, а потоа почнала да танцува во тандем со Васлав Нижински. Во 1918 година, Лидија за прв пат дошла на турнеја во Лондон, каде што со голем успех настапила во балетите „Добро воспитаната дама" и „ Волшебната продавница". Набргу потоа, Лидија се повлекла од сцената поради семејни причини, но се вратила во 1921 година. Тогаш ги запознала Игор Стравински и Пабло Пикасо, кои работеле на балетот „ Заспаната убавица ", каде Лопухова танцувала дел од Аурора.

Во 1925 година, Лидија се омажила за еден од најголемите економисти на 20 век, Џон Мејнард Кејнс (од јуни 1942 година - Лорд, 1 -ви Барон Кејнс). Тие се запознале во 1918 година, за време на турнејата на Лопохова во Лондон. Тогаш започнало нивното пријателство. Бракот со Кејнс бил среќен, иако немале деца.

Извесно време Лопухова танцувала со англиските балетски компании, појавувајќи се на сцените во Лондон и Кембриџ. Во 1934 година таа се појавила на радио Би-Би-Си со нејзините мемоари за трупата Дијагилев, а потоа често се појавувала на радио со програма на руската класична литература, Чехов, Толстој, Горки и Достоевски. Во 1943 година била коментатор на радио емисијата „ Војна и мир" од Толстој.
Лидија Лопухова починала во 1981 година на 88-годишна возраст.

Наводи
------

1. ↑  Mackrell, Judith (2008). *Bloomsbury Ballerina: Lydia Lopokova, Imperial Dancer and Mrs John Maynard Keynes*. London: Orion. ISBN 9780297849087.
**Лука Иванушец** (хрватски: *Luka Ivanušec*); (роден на 26 ноември 1998

 во Вараждин) — хрватски фудбалер, играч од средниот ред на Динамо Загреб и на хрватската репрезентација.

Клупска кариера
---------------

Својата кариера ја започнал во екипата од својот роден град, НК Вараждин, каде останал до 2015 година, кога на возраст од 17 години се преселил во Локомотива Загреб. Иако првично бил дел од младинскиот тим, на 20 декември 2015 година тој дебитирал за првиот тим на Локомотива, во победата со 3-0 над Славен Белупо. Својот прв гол за загрепската екипа го постигнал на 3 декември 2016 година против Цибалија. Вкупно за Локомотива одиграл 78 натпревари и постигнал 9 гола. 

На 19 август 2019 година, Иванушец потпишал петгодишен договор со Динамо Загреб. За *модрите* дебитирал на 31 август 2019 година, во дербито против Хајдук на Пољуд, кое неговата екипа го загубила со 1-0. Својот прв погодок за Динамо го постигнал во натпревар против Риека. Во сезоната 2019-2020, со клубот го освоил хрватското првенство - првиот трофеј во неговата кариера.

Репрезентативна кариера
-----------------------

За хрватската сениорска репрезентација дебитирал на 11 јануари 2017 година против Чиле на Чајна купот, на кој Хрватска настапила со речиси целосен состав од домашната лига. Својот прв погодок за репрезентацијата го постигнал на истото натпреварување во поразот од Кина во натпреварот за третото место.

Во летото 2021 година, Иванушец се нашол на списокот со играчи за Европското првенство 2020 кој го објавил хрватскиот селектор Златко Далиќ. На првенството забележал два настапи во групната фаза и играл во осминафиналето против Шпанија, после кое неговата репрезентација била елиминирана.

Титули
------

#### Хрватска Динамо Загреб

* **Хрватско првенство** : 3

2019-2020, 2020-2021, 2021-2022
* **Куп на Хрватска** : 1

2020-2021
* **Суперкуп на Хрватска** : 1

2019

Наводи
------

1. ↑  *IVANUŠEC POTPISAO ZA DINAMO!*, gnkdinamo.hr, 19. kolovoza 2019. pristupljeno 2. kolovoza 2020.
2. ↑  *VIDEO: BRUTALNI DINAMO! MODRI U POLA SATA RAZBILI RIJEKU, ZABILI ČETIRI KOMADA, DVAPUT UZDRMALI I PREČKU! U NASTAVKU ORŠIĆ STIGAO DO HAT TRICKA...*, 10. studenog 2019. pristupljeno 2. kolovoza 2020.
3. ↑  *Ponovo kobni penali! Hrvatskoj posljednje mjesto na Kina kupu*, 24sata.hr, 14. siječnja 2017. pristupljeno 2. kolovoza 2020.
4. ↑  *Izbornik Dalić potvrdio popis putnika za EURO 2020*, hns-cff.hr, 1. lipnja 2021. pristupljeno 7. srpnja 2021.
**Водач на опозицијата** (англ. *Leader of the Opposition*) е звање (титула) кое го има водачот на најголемата невладеачка партија во рамките на Вестминстерскиот систем на парламентарно управување. Водачот на опозицијата често се смета за алтернативен премиер на оној моментално на власт, и стои на чело на соперничката алтернативна влада позната како „кабинет во сенка" или опозициона прва клупа.

Во многу кралства на Комонвелтот, полната титула на овој политичар гласи „Водач на лојалната опозиција на Нејзиното Величество" (*Leader of Her Majesty's Loyal Opposition*).

За информации за водачот на опозицијата во поединечни земји, поледајте ги следниве статии:

* Водач на опозицијата (Австралија)
* Водач на опозицијата (Доминика)
* Водач на опозицијата (Индија)
* Водач на опозицијата (Ирска)
* Водач на опозицијата (ЈАР)
* Водач на опозицијата (Канада)
* Водач на опозицијата (Нов Зеланд)
* Водач на опозицијата (Обединето Кралство)
* Водач на опозицијата (Пакистан)
* Водач на опозицијата (Фиџи)
* Водач на опозицијата (Шпанија)
* Водач на опозицијата (Шри Ланка)

|  |  |
| --- | --- |
|  |  На оваа појаснителна страница се наведени статии — примероци на кои се однесуваат на насловот **Лидер на опозицијата**.  Доколку овде ве доведе внатрешна врска, предлагаме да ја смените, за да води право на саканата статија. |
Листостеблени

{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Листостеблени|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Jungermanniles** е најголемиот ред на црн дроб. Тие се карактеристични меѓу црн дроб по тоа што имаат тенки клапи како лист од двете страни на стеблото. Повеќето други црн дроб се талоидни, без лисја. Поради нивната дорзивентрална организација и листовите кои се преклопуваат налик на лушпи, Јунгерманниалите понекогаш се нарекуваат „В**ага-мовови**".

Семејства на Јунгерманнијалес
-----------------------------

Ажурирана класификација од Söderström et al. 2016 година.

Наводи
------

1. ↑  Oostendorp, Cora (1987). *The Bryophytes of the Palaeozoic and the Mesozoic*. Bryophytorum Bibliotheca. Vol. 34. Berlin & Stuttgart: J. Cramer. p. 18. ISBN 3-443-62006-X.
2. ↑  Klinggräff, Hugo von (1858).
3. ↑  Schuster, Rudolf M. "Boreal Hepaticae a Manual of the Liverworts of Minnesota and Adjacent Regions."
4. ↑  Söderström; и др. (2016). „World checklist of hornworts and liverworts". *PhytoKeys* (59): 1–826. doi:10.3897/phytokeys.59.6261. PMC 4758082. PMID 26929706.