recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Теофил Едвард Ханзен**, бил данско-австриски архитект, значаен како претставник на европскиот класицизам и ренесанса 19 век. Неговиот брат Ханс Кристијан Ханзен исто така бил архитект. Двајцата биле голем модел на архитект. понатаму модел бил дански архитект Густаф Фридрих Хетш, професор на академија кај кого Ханзен ги почнал своите студии.

По студиите кај Карла Фридрих Шинкел на градежна академија во Берлин и студиско патување во Виена Ханзен во Атина каде освен што студирал класична грчка архитектура и византиска архитектура работел за банкарот Георгија Синас и така 1842 година го изградил својот прв проект на црква. На овој начин стекнал доверба во банкарот кој го донел во Виена за да него и другите инвеститори направил проект во грчки стил.
Неговиот талент го приметил Лудвиг Форстер кои го примил како свои асистент. Во тоа атеље работел од 1846 до 1852.

Закопан е на чесно место на бечките гробишта на 1894. По него е наречена улицата во центарот на Виена. Градел и други градови во Венеција и на други места. Негово најзначајно дело е зградата на парламентот во Виена која била негова последна реализација. И заради тоа таму е поставен негов споменик.

Наводи
------
**Шинон** — општина во департманот Ендр и Лоара во централниот дел на Франција.

Во средниот век, Шинон се развил особено во текот на владеењето на Хенри II (Хенри II Плантагенат, Гроф од Анжу, крунисан за крал на Англија во 1154). Замокот бил одново изграден и проширен и станал една од неговите омилени резиденции.

Шинон бил дел од кралскиот имот во 1205. Во текот на Стогодишната војна во овој град престојувал идниот крал Шарл VII од Франција, кој во 1418 нашол прибежиште во оваа провинција. Во 1429, Јованка Орлеанка тука дошла да се запознае со него.

Од шеснаесеттиот век, Шинон повеќе не бил кралска резиденција.

Географија
----------

Шинон се наоѓа во срцето на областа "Вал де Лоар", по долината на реката Виен.

Замок
-----

Главна статија: Шинон (замок)
* Chinon Château Архивирано на 24 март 2010 г.

Вино
----

Главна статија: Шинон (вино)
Околу реката Виен се наоѓаат визбите отворени за јавноста на добропознатите црвени вина од Шинон Cabernet Franc.

* види Долина на Лоара (вино)

Познати личности
----------------

* Франсоа Рабле, (c. 1493-1553), бил најголемиот француски ренесансен писател, лекар и хуманист.

Пол Лело, член на францускиот Отпор, My Story- Spy Smuggler

Медиум
------

* Во Шинон е снимена историската приказна *Лавот во зима*.

Поврзано
--------

* Француско вино

Наводи
------

* INSEE commune file

Надворешни врски
----------------

* Ministry of Culture database entries for Chinon (француски)
* a video review of some Chinon wines

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шинон" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 138432031
* LCCN: n84238947
* GND: 4009973-8
* BNF: cb152576237 (податоци)

 |

 |


  

Предлошка:IndreLoire-geo-stub
„ **Дали не сте среќни што направивме?** "е песна компонирана од Џорџ Гершвин, со текст на Ира Гершвин. Ира Гершвин ги додала стиховите во средината на 1940-тите, на неискористена мелодија од неговиот брат Џорџ.

Била претставена од Бети Грабл и Дик Хејмс во филмот *„Шокантната госпоѓица аџија" од* 1947 година.

Забележителни снимки
--------------------

Многу други уметници, исто така, ја снимиле песната, вклучувајќи:

* Пеги Ли заедно со Дејв Барбор и неговиот оркестар (1946)
* Ела Фицџералд на *Ела Фицџералд ги пее песните на Џорџ и Ира Гершвин* (1959)
* Мелани Си ја сними песната за нејзиниот албум инспириран од музички театар *Сцени* (2012)

Наводи
------

1. ↑  „Internet Movie Database". *imdb.com*. Посетено на June 19, 2020.
2. ↑  „secondhandsongs.com". *secondhandsongs.com*. Посетено на June 19, 2020.
3. ↑  „discogs.com". *discogs.com*. Посетено на January 21, 2021.
Аника Ланц
**Аника Марија Ланц**, (родена на 9 март 1968 година) е шведска радио водителка, комичар и телевизиска водителка. Таа работела во Sveriges Radio од 1993 година кога почнала да води локално радио шоу за Стокхолм P5. Оттогаш таа работела во P3 емисиите *Kvällspasset*, *Morgonpasset* и нејзиното сопствено шоу *Lantz i P3* кое исто така се емитувало на SVT некое време. Шоуто оттогаш е преместено и во P1 и P4. Ланц има направено и свое токшоу на SVT наречено *I Afton Lantz*. Таа била член на панелот во хумористичната емисија *Парламентет* на ТВ4. Ланц моментално е домаќин на радио *шоуто Ланцкампен*.

Наводи
------



1. 1 2 3  „Lantz kommenterar samtiden - Lantz | Sveriges Radio". Sverige Radio. Архивирано од изворникот на 2013-11-03. Посетено на 2014-02-09.
2. ↑  „Tittarna sviker I afton Lantz | TV | Nöjesbladet | Aftonbladet". Aftonbladet. 2001-07-24. Архивирано од изворникот на 2014-02-21. Посетено на 2014-02-09.
3. ↑  Ylva Niklasson (2009-06-18). „Lantz till hårt angrepp mot "Parlamentet" | TV | Nöjesbladet | Aftonbladet". Aftonbladet.se. Архивирано од изворникот на 2014-02-21. Посетено на 2014-02-09.
4. ↑  „Kino och Lantzkampen firar Lucia i P1 – live från Bio Rio i Stockholm 13 december 2013 kl 19:03 - Kino | Sveriges Radio". Sveriges Radio. 2013-12-13. Архивирано од изворникот на 22 February 2014. Посетено на 2014-02-09.
**Мартин Валзер** (германски: *Martin Walser*; 24 март 1927

 – 28 јули 2023

) — германски писател.

Животопис
---------

Роден е во Васербург на Боденското Езеро, Баварија. Родителите биле трговци со јаглен и држеле крчма до железничката станица.

Со децении оставил длабока трага во германската книжевност. Тој ги објавил своите дела во многу жанрови и жанрови - романи, театарски претстави, приказни или телевизиски сценарија и затоа не припаѓа само на најпродуктивните туку и на најуспешните современи германски автори. Најголемиот дел од неговите дваесет романи се бестселери, особено романот *Коњ во бегство*, кој е продаден во неверојатни четири милиони примероци.

Овој уметник политички се вклучи во предизборната кампања на СПД и како противник на војната во Виетнам. Неговиот издавач, Зигфрид Унзелд, го смета за комунист. Меѓутоа, во 1988 година тој ја критикувал јавната критика за германската поделба. Објаснувајќи ги војните на територијата на Југославија, тој го осуди бомбардирањето на Србија.

Книжевна работа
---------------

Како ниту еден друг современ германски автор, Валцер не го доведува секојдневието од средната класа. Неговите херои се службеници, наставници, обични луѓе, и несреќата на жената, шефовите, пријателите или љубовници со сопствена желба често ги прави овие ликови трагични. Со иронија и сочувство, Валцер ги замислува нејзините херои кои живеат со чувство на пониска вредност и се гледаат себеси како губитници. Во сите негови дела, овој писател се потпира на сопственото искуство.

Награди
-------

За неговите достигнувања, покрај „Група 47" и награда за мировна книга на германските книжарници 1998 година, Мартин Валцер ја добил наградата „Георг Бихнер", Големиот крст на заслугите на Германија, Големата награда на Баварската академија за ликовни уметности за книжевност и бил прогласен за витез за уметност и книжевност.

Наводи
------

1. ↑  Биографија на страницата на издавачката куќа „Лагуна". посет. 1 март 2016 г
2. ↑  Не бих бомбардовао Србе, НИН бр. 2808, 26 октомври 2004. стр. 42-45.
**Херман Лудвиг Фердинанд фон Хелмхолц** (германски: *Hermann Ludwig Ferdinand von Helmholtz*; Потсдам, 31 август 1821 — Берлин, 8 септември 1894) бил германски доктор и физичар. Се смета за еден од најзначаен научник од 19 век.
Уште како млад, фон Хелмхолц е бил заинтересиран за природни науки, али неговиот татко го пратил на медицински студии поради поголема финанскиска поддршка во државата.

Херман фон Хелмолц
По него е именувана Хелмхолцова равенка.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 51690801
* LCCN: n79112262
* ISNI: 0000 0001 2132 6382
* GND: 11854893X
* SELIBR: 250644
* SUDOC: 031053130
* BNF: cb119071971 (податоци)
* BIBSYS: 90273718
* MGP: 49057
* NLA: 35186200
* NDL: 00518409
* NKC: jn20000720103
* BNE: XX1302973
* CiNii: DA01295293

 |

 |
**Во дачата** — расказ од Антон Павлович Чехов. Чехов во напишал расказот во 1886 година, а првпат бил објавен во списанието „Будилник", 1886 година, бр. 20 од 25 мај, и потпишан од А. Чехонте.

Изданија
--------

Расказот на А.П.Чехов „Во дачата" бил напишан во 1886 година, а првпат бил објавен во 1886 година во списанието „Будилник" бр. 20 од 25 мај со потпис А. Чехонте. Расказот бил објавен и во 1899 година на годишнината на списанието Будилник. Чехов бил незадоволен од објавувањето на расказот во јубилејниот број на „Будилник", бидејќи не му бил испратен на коректура.

За време на животот на Чехов, расказот била преведен на фински и чешки.

Содржина
--------

Дејството на расказот се одвива во дача. Павел Иванич Виходцев е на одмор со семјството. Еден ден добил писмо со текст: „Те сакам. Ти си мојот живот, среќата е сè! Извини за признанието, но немам сила повеќе да трпам и да молчам. Не барам заемност, туку сожалување. Бидете вечерва во осум часот навечер во стариот павилјон... Сметам дека е излишно да се потпишам со моето име, но не плаши се од анонимноста. Млада сум, убава... што сакаш друго?"

Павел Иванович Виходцев, откако го добил писмото, не можел да разбере кој би можел да го напише, долго време се двоумел дали да оди на состанокот или не. Но сепак решил да отиде.

Неговата сопруга почнала да го прашува што е причината за неговата замисленост и каде ќе оди. Виходцев одговорил дека решил да прошета.

Влегувајќи во павилјонот, во кој требало да се оствари средбата, го нашол братот на неговата сопруга, студентот Митја, кој живеел во неговата дача. Двајцата се убедуваат другиот да го напушти павилјонот, но попусто, никој не сакал да отстапи. Одеднаш, женско лице со напрчен нос погледнало во павилјонот, се намуртила и исчезнала. И двајцата решиле дека тоа е авторот на писмото - се скарале и си заминале.

На вечерата, Павел Иванович и Митја молчеле, но тогаш сопругата на Павел признала дека таа го напишала писмото за да ги избрка сите од куќата и да го измие подот без некој да ѝ смета. Оваа изјава ги помирила соперниците.

Надворешни врски
----------------

* Чехов А. Архивирано на 3 јуни 2017 г. П. Архивирано на 3 јуни 2017 г. Во земјата Архивирано на 3 јуни 2017 г.. Оригинален руски текст
**Кара Махмуд Бушатлија** бил албански феудалец од фамилијата Бушати. По смрта на Мустафа Паша Бушатлија го наследил како скадарски паша. Кара Махмуд како османлиски паша бил во лоши односи со централната власт и Високата Порта. 
Кара Махмуд Бушатлија се стремел да ги прошири своите феудални имоти и да создаде независно кнежевство. Дошол во судир со албанските феудалци Али Паша Јанински и Курд Ахмет Паша.

Кара Махмуд Бушатлија се стремел кон освојување на Црна Гора, која била формално-правно османлиска провинција меѓутоа имала широка автономија со свој стрешини и владика. Во 1785 година, Кара Махмуд Бушатлија ја нападнал Црна Гора и се пробил до Цетиње каде што го разрушил и запалил тамошниот манстир. Меѓутоа, Кара МАхмуд морала да се повлече без да постигне некој траен успех.

Во текот на судирот со јужните албански паши, Кара Махмуд стапил во контакт со претставниците на Хабсбуршката монархија и Руското царство. Претставниците на овие држави му понудиле да го признаат за крал на Албанија во замена за сојуз против Османлиите, меѓутоа конечен договор не бил постигнат. Кара Махмуд Бушатлија во 1788 година ги исекол главите на странските претставници и ги испратил кај османлискиот султан, на тој начин ја истакнал лојалност кон Османлиското Царство, за возврат бил помилуван од страна на Високата Порта.

Меѓутоа, Кара Махмуд Бушатлија повторно дошол во судир со централната власт откако успеал да освои делови од Косово и Црна Гора. Високата Порта испратила казнена експедиција против Кара Махмуд при што бил опседнат Скадар. Обидот на централната власт да го почини Кара Махмуд Бушатлија бил неуспешн, а османлиските сили се повлекле од неговите земји. Високата Порта направил уште еден обид за потчинување на Кара Махмуд, меѓутоа и овојпат не успеале.

По несупесите на османлиската централна власт, Кара Махмуд Бушатлија повторно се свртел кон Црна Гора. Во летото 1796 година, Кара Махмуд Бушатлија со 20 000 војници ја нападнал црногорската земја. Османлиските сили биле пречекани од 3 000 Црногорци и во Битката кај Мартиниќ на 11 јуни, Османлиите биле поразени, скадарскиот паша бил ранет. Кара Махмуд Бушатлија не се откажал од својата намера да ја покори црногорската земја и почнал да подготвува своја одмазда. Во септември истата година, скадарскиот паша повторно ја нападнал Црна Гора. Навлегувањето на Османлиите се одвивало од три правци. Главната војска се состоела од околу 23 000 луѓе. Црногорската војска која се спротивставил на овој турски одред била поделена на два дела под команда на владиката Петар и гувернадурот Радоњиќ. Одлучувачката битка се одиграла на 22 септември кај Крусим. Османлиите биле целосно поразени, а Кара Махмуд Бушатлија загинал во битката.

Извори
------

1. ↑  Anscombe, Frederick (2006). The Ottoman Balkans: 1750-1830. Princeton, New Jersey: Markus Wiener Publishers.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Бушати |
| --- |
|  |
| Мехмед Паша Бушатлија  **·**  Мустафа Паша Бушатлија  **·**  Кара Махмуд Бушатлија  **·**  Ибрахим Паша Бушатлија  **·**  Мустафа Решид Бушатлија |

 |
**Луј Пастер** (француски: *Louis Pasteur*; 27 декември 1822 – 28 септември 1895) бил француски хемичар и биолог, кој во првите истражувања дошол до заклучок дека топлината ги уништува штетните бактерии и со тоа ја поставил основата на постапката за стерилизација при хируршките зафати, што во негова чест била наречена „пастеризација".

Утврдил дека ферментацијата била биолошки процес и ги побил дотогашните теории за спонтаната регенерација на микроорганизмите. Пастер го задолжил човештвото со откритието на вакцината против беснило, до која дошол по низа експерименти во 1895 година.

На 6 јули 1885, Луј Пастер успешно ја тестира својата вакцина против беснило на пациентот Јозеф Мајстер, деветгодишно дете гризнато од бесно куче.

 *Оваа статија за научник од Франција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 54152415
* LCCN: n50050646
* ISNI: 0000 0001 2133 4104
* GND: 118591959
* SELIBR: 230114
* SUDOC: 027059898
* BNF: cb119187405 (податоци)
* BIBSYS: 90089533
* ULAN: 500105951
* MGP: 294954
* NLA: 35411315
* NDL: 00452240
* NKC: jn20000720218
* The Léonore id LH//2064/18 is not valid.
* RLS: 000170148
* Ботаничар: Pasteur
* BNE: XX1009166
* CiNii: DA00896050
* RKD: 62039

 |

 |
|  |
| --- |
| Pioneer plaquePioneer plaque |
| Male pelvisMale pelvis | Female pelvisFemale pelvis |
| Горе: Илустрација на маж и жена. 
Долу: Споредба на карлиците на маж (лево) и жена.  |

**Полов диморфизам** се нарекува систематската разлика во формата помеѓу единки од различен пол кај ист вид животни. Примерите во природата се однесуваат на растот, бојата, изгледот на крзното итн. Се смета дека кај повеќето видови половиот диморфизам е резултат на сексуалната конкуренција - освојување на женката преку додворување со изгледот или со борба меѓу мажјаците.

Зборот диморфизам доаѓа од грчките зборови *ди* - два и *морф* - форма.

Примери за полов диморфизам:

* Морски слон, мажјакот е поголемМорски слон, мажјакот е поголем
* Фазан женка (лево) и мажјакФазан женка (лево) и мажјак
* Паун се додворува на пауницаПаун се додворува на пауница
* Мажјакот на патката има зелена главаМажјакот на патката има зелена глава
* (Orgyia recens)above♂, below♀(*Orgyia recens*)above♂, below♀
* Женка од видот Cryptopsaras couesii со мажјакот паразитски закачен близу до клоаката (стрелка)Женка од видот Cryptopsaras couesii со мажјакот паразитски закачен близу до клоаката (стрелка)
* Пајаци од видот Argiope appensa, поголемата е женкаПајаци од видот Argiope appensa, поголемата е женка
Мери Стјуарт
**Мери Стјуарт** или **Марија Стјуарт**, односно **Мери I од Шкотска** (8 декември 1542 — 8 февруари 1587) била шкотска кралица од 14 декември 1542 година до 24 јули 1567 година и жена на францускиот крал Франсоа II, а со тоа и кралица на Франција од 10 јули 1559 година до 5 декември 1560 година.

Мери била единствена преживеана и законска наследничка на Џејмс V крал на Шкотска. Кога имала само 6 дена нејзиниот татко починал и таа го наследила престолот, а после девет месеци била и крунисана. Поголемиот дел од своето детство го поминала во Франција додека со Шкотска владееле различни регенти. Во 1558 година се омажила за принцот Франсоу кој една година подоцна станал крал на Франција како Франсоа II. Меѓутоа, Франсоа II бил со слабо здравје па година подоцна починал, а Мери станала вдовица. После тоа Мери се вратила во Шкотска и го презела управувањето со државата во 1561 година. Четири години подоцна се омажила со својот братучед Хенриј Стјуарт. Нивниот брак завршил несреќно. Во Февруари 1567 година резиденцијата на кралицата била уништена во една експлозија, а Хенри бил пронајден мртов во градината.

Џејмс Хепберн, гроф од Ботвела бил главен осомничен за Хенриевата смрт, меѓутоа, ослободен од оптужбата бил во април 1567 година. Месец дана по ослободувањето се оженил со Марија што предизвикало неодобрување од страна на народот. Тоа резултирало со затворање на Марија во дворецот Лохлевен. Марија на 24 јули 1567 година била принудена да абдицира во корист на својот едногодишен син, кој го добила со Хенри, Џејмс I Стјуарт. Бидејќи неуспешно се обидела повторно да ја преземе власта, побегнала во Англија кај својата братучетка, кралицата Елизабета I Тјудор.

Животот во Англија и нејзината смрт
-----------------------------------

Откако отишла во Англија, Мери претставувала закана за Елизабета. Големиот број католици во Англија сметал дека Мери има право на англискиот престол на кој тогаш се наоѓал протестант (Елизабета). Тоа било причината поради што Елизабета ја затворала Мери во различни замоци во централна Англија повеќе од осумнаесет години. Во 1586 година Мери била уапсена под сомнеж дека учествувала во Бабингтоновиот заговор. Судот ја прогласил за виновна и ја осудил на смрт, сечење на главата. Погубубањето било извршено на 8 февруари 1587 година, а останало забелжано дека Мери умрела мачејќи се бидејќи џелатот морал да ја удри двапати со секирата како би и ја откинал главата од телото.

Таа често се меша со англиската кралица Мери I Тјудор (Крвава Мери), втората жена на Филип II од Шпанија, која живеела во првата половина на 16 век.

Надворешни врски
----------------

|  |
| --- |
| Мери Стјуарт **Династија Стјуарт****Роден(а):** 8 декември 1542  **Починал(а):** 8 февруари 1587 |
| Владејачки титули |
| Претходник**Џејмс V** | **Кралица на Шкотска**1542–1567 | Наследник**Џејмс VI** |
**Ана Бергман** (родена на 5 мај 1948 година во Гетеборг, Шведска) — поранешна шведска глумица. Таа е ќерка на филмскиот и театарски режисер Ингмар Бергман и кореограф-режисерка Елен Лундштром, сестра на Ева, Јан и Матс Бергман (близнак); и полусестра на Даниел Бергман и Лин Улман.

Бергман најчесто се појавувала како изведувач во неколку британски сексуални комедии во доцните 1970-ти, вклучувајќи ја и главната улога во „*Пенелопе го повлекува"* (1975), „*Авантурите на еден таксист"* (1976), „*Интимни игри"* (1976), „*Ајде играј со мене"* (1977) и „*Што има Супердок!"* (1978), иако подоцна таа се појавила во мали улоги во поинтензивните филмови, вклучувајќи ги *„Дивите гуски"* (1978), „ *Лиценцирани за љубов и убивање"* (1979), „*Оревокршачка"* (1982) и филмот на нејзиниот татко „*Фани и Александар"* од 1982 година. Таа се појавила и како шведска дадилка, Ингрид Свенсон, во 2 и 4 сезона од британската ситуациска комедија „*Пази на јазикот*".

Користена литература
--------------------

1. ↑  News item in *The Ledger*, 19 August 1981.

Дополнителни извори
-------------------

* Симон Шеридан. *Одржување на британскиот крај: Четири децении Соси кино* (3-то издание). Рејнолдс и Херн Книги, 2007 година.
* Симон Шеридан. *X-Rated - Авантури на режисер за експлоатација*. Рејнолдс и Херн Книги, 2008 година.
* Ана Бергман со Ган Ерестад. *Инте Папас Фличка* (автобиографија). Хаганос: Брак Бок, 1988 година.ISBN 91-7752-201-X .
* Ана Бергман. *Арамии* (роман). Автор Куќа, 2009 година.ISBN 978-1-4490-2155-9ISBN 978-1-4490-2155-9 .

Надворешни врски
----------------

* Anna Bergman на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Anna Bergman at the Internet Adult Film Database
**Леополд Кронекер** (германски: *Leopold Kronecker*; Лигниц, 7 декември 1823 — Берлин, 29 декември 1891) бил германски математичар и логичар кој сметал дека артиметиката и анализата мораат да бидат засновани врз „цели броеви", тврдејќи дека „Господ Бог создал цели броеви, сè останато е дело на човекот!". Ова направило Кронекер да влезе во некои од математичките дела на Грегор Кантор, студент на Кронекер. Кронекер бил студент т.е. ученик и доживотен пријател на Енрст Кумер.

Животопис
---------

Леополд Кронекер е роден во Лигниц во Прусија (сегашна Легнеца, Полска). Во 1845 година, Кронекер ја напишал својата дисертација на Универзитетот во Берлин на темата теории на броевите, посебно формулирајќи ги единиците во одредени полиња на алгебарски броеви. Петер Густав Дирихлет му бил наставник.

Бидејќи дипломирал, Кронекер управувал со имотот и бизнисот на неговиот вујко, не посветувајќи се на математиката цели осум години. Во своите мемоари од 1853 година за решавањето на алгебарски равенки, Кронекер ја продолжил работата на Еварист Галоа во врска со теоријата за равенки. Прифатил да биде професор на Универзитетот во Берлин во 1883 година.

Кронекер исто така придонел кон концептот на непрекинатост, реконструкцирајќи го обликот на ирационални броеви во реални броеви. Во делото објавено во 1850 година, во кое се работи за решавање општи равенки од петти ред, Кронекер решил квинтна равенка применувајќи ја теоријата на групите.

По Кронекер името го добиле: Кронекорова делта, Кронекоров производ, Кронекер-Веберова теорема во теоријата на броеви, теоремата на Кронекер-Капелиј во линеарната алгебра и Кронекеровата лема.

Кронекер умрел на 29 декември 1891 година во Берлин. Закопан е на гробиштата Свети Матојс Крихоф во Шененберг во Берлин во близина на Густав Кирхоф.

Наводи
------

1. ↑  Gray, Jeremy (2008), *Plato's Ghost: The Modernist Transformation of Mathematics*, Princeton University Press, стр. 153  

Weber, Heinrich L. 1891-2. Kronecker. *Jahresbericht der Deutschen Mathematiker-Vereinigung* 2:5-23. (The quote is on p. 19.)

Надворешни врски
----------------

* Леополд Кронекер на Ризницата
Остатоци од царскиот дворец на Медиолан (Милано). Империјалната палата (главно изградена од страна на Максимијан) претставувала голем комплекс со неколку згради, градини, дворови
**Милански едикт** — указ пропишан од страна на римските цареви Лициниј и Константин I Велики, со кој била прогласена верска рамнопрвност во империјата и било ставено крај на прогоните на христијаните кое траело околу три века. Указот бил издаден во Медиолан (денешно Милано).

По абдикцијата на Диоклецијан и Максимијан во [305] година, за нови владетели биле прогласени Галериј и Констанциј I Хлор. Галериј за цезар на источните провинции на империјата го назначил Максимијан Даја, а за цезар на Италија и африканските провинции го назначил Флавиј Валериј Север. За само неколку години, во Римското Царство се појавиле голем број на цезари и августи. За првпат, во 311 година Галериј издал едикт за прекратување на прогоните на христијаните, но по само неколку денови тој починал. На негово место застанал Линциниј и Константин како еден од најголемите поддржувачи на христијанството. Од друга страна пак застанале Максимин деја и Максенциј кои за краток период биле убиени. Така, Лициниј и Константин I Велики се сретнале во градот Медиолан (денешно Милано) каде бил издаден овој едикт.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 177104619
* LCCN: n96083379
* SUDOC: 168567709
* BNF: cb16747027r (податоци)
* NKC: unn2016910120

 |

 |
**Агнес фон Розен** (8 септември 1924 – 4 април 2001 година) била шведска аристократка и тореадорка и каскадерка. Поголемиот дел од подоцнежните години го поминала во Мексико.

Живот
-----

Агнес фон Розен, ќерката на шведското воено аташе во Британската амбасада во Стокхолм е родена на 8 септември 1924 година. Дипломирала физиотерапија на Лундскиот универзитет, Шведска, таа глумела во француски и италијански филмови и била на турнеи низ Америка како тореадор. Таа, исто така, била поврзана со Куќата на Бернадот, шведското кралско семејство.

Според The Australian Women's Weekly, таа се заинтересирала за борби со бикови откако видела на вести сторија за една жена која се бори со бикови на коњ кога имала 12 години. Откако се омажила за Ларс Валквист, таа се преселила во Мексико за да ги оствари своите соништа да стане тореадор. Таа се развела од Ларс во 1949 година. Во тоа време таа била мајка на Кристина Сабине Мод фон Розен и Јохан Валквист.

Во септември 1955 година, „Возачите на пеколот" го отвориле својот „Турнир на возбудувања во Холивуд" на салонот во Сиднеј. Овој „турнир" ги собрал некои од најголемите светски каскадери за една ноќ со возбудувања и прелевања во текот на која извеле преку 22 различни акробации. Една од овие акробации била изведена од Агнес фон Розен, која била влечена зад еден од автомобилите додека се пробивал низ пламен ѕид.

Агнес фон Розен починала во Мексико на 11 април 2001 година на 76-годишна возраст.

Наводи
------



1. 1 2 3  Countess Agnes Elsa Clara Lilian Maud von Rosen, online biography
2. ↑  It seems to me (1955, September 28). The Australian Women's Weekly (1933 - 1982), p. 26. Retrieved April 8, 2019
3. 1 2  'Car-crashing Countess', The Australian Women's Weekly (1933 - 1982), 21 September, p. 26. viewed 29 Apr 2020
4. 1 2  On the grapevine Hats off to singing giants (1955, October 29). The Argus (Melbourne, Vic. : 1848 - 1957), p. 5 (The Argus WEEKENDER). Retrieved April 29, 2020
**Фантаскоп** (од грчките зборови фантасиа - фантазија, скопео-гледа) е оптички уред патентиран 1799 година од белгискиот илузионист Робертсон (Étienne-Gaspard Robert). Со помош на овој оптички уред париската театарска публика била заплашувана со изведба на опсенарски театарски вештини на сцената. Фантаскоп е унапреден уред волшебна ламба. Благодарејќи на фантаскоп, Робертсон комбинирајќи сенки и проекции усовршена латерна магика - фантаскоп, осмислил театар на сенки фантазмагорија во 19 век станала омилена народна забава.

Оптички уреди
-------------

* Тауматроп
* Фенакистоскоп
* Стробоскоп
* Зоотроп или зоетроп
* Фантаскоп
* Праксиноскоп
* Зоопраксископ
* Кинеограф
* Кинора
* Филоскоп
* Мутоскоп

Наводи
------

1. ↑  Ghostly Apparitions: German Idealism, the Gothic Novel, and Optical Media - Stefan Andriopoulos - Google Книги
2. ↑  Begriffe F
3. ↑  „History of Movies, Film and Cinema". Архивирано од изворникот на 18. 02. 2015. Посетено на 18. 02. 2015. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |archive-date=` (help)
4. ↑  Phantasmagoria: How Étienne-Gaspard Robert terrified Paris for science | Skulls in the Stars
**Томас Симор** (1508 - 20 март 1549

) бил англиски војвода, син на Џон Симор, помлад брат на Едвард Симор и постар брат на Џејн Симор и вујко на Едвард VI.

Во 1543 година починал Џон Невил, оставајќи огромно богатство на својата сопруга Катерина Пар. Томас имал намера да ја запроси, но веднаш по смртта ова го направил англискиот крал Хенри VIII. По ова, Томас бил принуден да се повлече од таа идеја. По смртта на Хенри во 1547 година, англискиот престол бил наследен од страна на Едвард VI, а Едвард Симор станал негов регент. Односите помеѓу браќата се влошиле кога Едвард станал регент. Во меѓувреме, по смртта на Хенри, кралицата Катерина станала најбогатата жена во Англија.

Истата година, Томас се оженил за Катерина, но имал и планови доколку ја надживее Катерина, тој да се ожени за идните Марија I или Елизабета I, на кој начин би станал крал на Англија. Елизабета на своите четиринаесет години останала сирак, па Катерина Пар ја посвоила. Томас започнал да и се приближува на малата Елизабета, но кога ова го открила Катерина, таа била однесена во Хатфилд. Во 1548 година, Катерина починала, а Томас продолжил со своите планови.

Но Томас бил откриен во своите намери и бил уапсен, и на 20 март 1549 година погубен.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 58421659
* LCCN: n2001028688
* ISNI: 0000 0001 1934 9147
* GND: 1011543060

 |

 |
**Џорџ Болејн** ( 1504
 - (17 мај 1536

 бил брат на англиската кралица Ана Болејн, најстар син на Томас Болејн, Ерл од Вилтшир и неговата сопруга Елизабета Хауард.

Неговиот татко бил еден од најблиските луѓе на Хенри VIII, и работел како дипломат. Во 1524 година, Џорџ се оженил за Џејн Паркер, ќерка на Хенри Паркер. Неговата сестра, Ана не успеела да му роди син на англискиот крал Хенри VIII. Главно поради таа причина, службениците на кралот барале начин како да биде прекинат нивниот брак со цел Хенри да се ожени за неговата нова љубовница, Џејн Симор. Така, тој бил обвинет дека имал сексуални односи со сестра си. Џорџ Болејн, наводно извршил инцест двапати: еднаш во ноември 1535 година во Вајтхал и уште еднаш наредниот месец во Елтхам.

Џорџ Болејн бил погубен на 17 мај 1536 година. На судењето сведочела неговата сопруга, и се смета дека нејзината одлука била пресудна во донесувањето на смртната пресуда за него и неговата сестра.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 98154952
* LCCN: nb2021003627
* ISNI: 0000 0000 6796 3689
* GND: 1125551267

 |

 |
**Зубин Поток** е град во Косово и Метохија. Градот е административен центар на Општина Зубин Поток и централна населба на Ибарски Колашин.

Положба
-------

Атарот од населбата се наоѓа на територијита на катастарската општина Зубин Поток со површина од 2.063 ha. Населбата се наоѓа на излезот од Зубодолскиот поток во Радичпоњската котлина, околу се наоѓаат возвишенијата Јеша (693 m), Градина (730 m) и Гутин Брег. Над населбата се наоѓа возвишение во форма на косен кој е *Градина* кој веројатно бил средњовековни жупански град.

Историја
--------

По ослободувањето од турската власт местото беше во састав на Звечанскиот округ, во митровачкиот срез, во општината радичпољска и во 1912. година имаше 108 жители. Во периодот од 1952-1955. година населбата беше седиште на малата **Општине Зубин Поток** во состав на Звечанскиот срез за местата: Вељи Брег, Газиводе, Доброшевина, Доњи Јасеновик, Загуље, Зубин Поток, Јабука, Коббиња Глава, Мала Калудра, Падине, Превлак, Придворица, Угљаре, Црепуља, Читлук и Штуоце. Со укинувањето на оваа мала општина, и спојувањето кон соседните општини е создадена големата општина Зубин Поток. Во 1965. Зубин поток припаѓаше под општината Косовска Митровица.

Иако нема статус на градска населба, Зубин Поток сè повеќе добива урбани карактеристики, со голем број на админитративни служби. Местото стана и универзитетски град поради тоа што некои факултети како српскиот Универзитет во Приштина се преместени во оваа населба. Жителите на Зубин Поток се нарекуваат Зубодолци.

Демографија
-----------

Населбата има српско мнозинство.

Број на жители по пописи:

* Попис на населението 1948. во ФНРЈ: 160
* Попис на населението 1953. во ФНРЈ: 174
* Попис на населението 1961. во ФНРЈ: 239
* Попис на населението 1971. во СФРЈ: 393
* Попис на населението 1981. во СФРЈ: 791
* Попис на населението 1991. во СФРЈ: 2033
* 2011: 1724 (процена)

1. ↑  „Општина Зубин Поток-Ибарски Колашин — Историјат". Архивирано од изворникот на 2015-02-20. Посетено на 2017-05-30.
Господарот Готфрид од Стразбур (Codex Manesse, XIV век)
**Готфрид Стразбуршки** (починал во 1215 г.) бил еден од најважните поети на средногорногермански јазик. Тој живеел на крајот на XII и почетокот на XIII век. Тој бил современик на Хартман фон Ауе, Волфрам фон Ешенбах и Валтер фон дер Фогелвајде.

Животопис
---------

Во врска со животот на Алзашанецот Готфрид не се сочувани доказни материјали, така што не е можно да се изврши одредување на временскиот период од неговиот живот. Најраните и најважните податоци за него ги обезбедил средновисокогерманскиот епски писател Рудолф Емски. Во своето дело *Добриот Герхарт*, тој јасно го споменува Готфрид Стразбуршки како автор на неговото главно дело *Тристан,* кое го инспирирало создавањето на *Добриот Герхарт*. Готфридовото дело *Тристан -* роман во стихови напишан околу 1210 година од кој се зачувани извадоци - е прилагодување на приказната за *Тристан и Изолда*. Во Рудолфовото дело *Александар*, Готфрид се наведува како епски поет и текстописец на песни наменети за рецитирање со повикување на строфа од Манескиот кодекс, кои инаку му се припишуваат на Улрих Лихтенштајнски.

Од истражувањата за неговиот живот е сигурно дека Готфрид поседувал сеопфатно образование, коешто го надминувало традиционалното третостепено образование, а познато е дека бил предан како на витешката книжевност, така и на интелигенцијата од 12 век. што стигнало подалеку од тривиумот , а тоа и со судската литература и со интелигенцијата од 12 век. Веројатно е дека Готфрид не бил од благородничко потекло и зел секуларни должности како свештеник. Како што се наведува во *Тристан*, тој работел за неговиот патрон *Дитерих*, кој потекнувал од високиот општествен слој на Стразбур.

Можно е Готфрид да посетувал студии во Париз или Болоња и располагал со познавање на тогашните латински записи.

Готфрид најверојатно починал пред завршувањето на неговото дело *Тристан* помеѓу 1210 и 1220 година.

Сочувани дела
-------------

* *Тристан*
* неколку лирски песни во Манескиот кодекс

Надворешни врски
----------------

* Литература од или за Готфрид Стразбуршки во каталогот на Германската национална библиотека (германски)
* Ein Minnelied Gottfrieds von Straßburg (Zuschreibung an Gottfried jedoch zweifelhaft): „Diu zît ist wunneclich" (MFKS 129 = KLD 16.[III])
* Tristan und Isolde von Gottfried von Straßburg, mit der Fortsetzung von Ulrich von Türheim - BSB Cgm 51 – Digitalisat der Handschrift in bavarikon

Наводи
------

1. ↑  Поврзано: Бернхард Дитрих Хааге: *Напомени на северно-француски училишта во теоријата на науката и образованието со Готфрид фон Стразбур и Волфрам фон Есенбах.*
Поимот **структурен мотив** се однесува на супервторичната структура на биополимерите, како белковините и нуклеинските киселини. Тие се наоѓаат во белковини и ензими со различни функции, па затоа не се соодветни за предвидување на биолошката функција.

Бидејќи односот помеѓу првичната структура и третичната структура не е едноставен, два биополимера може да споделуваат ист мотив, но сепак да немаат сличност во првичната структура. Со други зборови, структурниот мотив не мора да биде поврзан со низниот мотив. Исто така, постоењето на низен мотив не мора да подразбира карактеристична структура. Во повеќето ДНК мотиви, на пример, се претпоставува дека ДНК од таа низа не отстапува од нормалната структура на двојна завојница.

Кај белковините
---------------

Кај белковините, структурниот мотив ја опишува поврзаноста помеѓу елементите на вторичната структура. Поединечниот структурен мотив обично се состои од само неколку елементи, на пример, мотивот „завојница-свиок-завојница" има само три. Додека просторната низа на елементи може да биде идентична во сите случаи на еден мотив, тие може да бидат кодирани во било кој ред во рамките на генот. Во прилог на елементи на вторичната структура, белковинските структурни мотиви често имаат петелки со варијабилна должина и неодредена структура.

* Бета шнола:

Доста честа. Две антипаралелни бета нишки поврзани со тесни свиоци од неколку аминокиселински остатоци помеѓу нив.

* Грчки клуч:

Две бета нишки склопени во форма на сендвич.

* Омега петелка:

Петелка кај која аминокиселинските остатоци кои го сочинуваат почетокот и на крајот на петелката се многу блиску една до друга.

* Завојница-петелка-завојница:

Се состои од алфа-завојницаи поврзани со петелка. Овој мотив се наоѓа во факторите на транскрипција.

* Цинков прст:

Две бета нишки со крај од алфа-завојница склопен за да врзе цинков јон. Се јавува кај ДНК-врзувачките белковини.

* Завојница-свиок-завојница:

Два α-завојницаа, поврзани со кратка нишка (свиок). Се среќаваат кај многу белковини кои ја регулираат генската експресија.

* Гнездо:

Многу честа. Три последователни аминокиселински остатоци формираат вдлабнатина која врзува анјон.

* Ниша:

Многу честа. Три или четири последователни аминокиселински остатоци формираат структура за врзување на катјон.

Поврзано
--------

* Низен мотив
* Краток линеарен мотив
* Вторична структура на белковините

Наводи
------

* PROSITE База на податоци за белковински фамилии и домени (англиски)
* SCOP Структурна класификација на белковините (англиски)
* CATH Класа Архитектура Топологија Хомологија (англиски)
* FSSP FSSP (англиски)
* PASS2 PASS2 - Порамнување на Белковини како Структурни Натсемејства (англиски)
* SMoS SMoS - База на податоци за Структурните мотиви на натсемејство Архивирано на 26 јануари 2007 г. (англиски)
* S4 S4: опслужувач за Супер-Вторични Структурни Мотиви (англиски)
Монети
**Монета** или **кованица** - првобитно се однесувало на епитетот на римската божица Јунона. Јунона Монета ("Спасителка") имала храм на Капитол во Рим кој бил подигнат околу 344 г. пр. н.е. Подоцна овој храм станал дом на римската ковница, па од таму зборот монета почнува да се користи со значење на ковани пари.

Првите пари, онакви какви што денес ги знаеме (метално парче ковано со калап на кој претходно биле изгравирани знаци) се појавиле во малоазиска Лидија во VII век пр. н.е. Нивната употреба многу брзо се раширила низ средоземниот простор. Со појавата на парите животот на луѓето бил поедноставен од многу аспекти, иако според одредени верувања тие се воведени единствено за да се поедностави плаќањето на обврските кон државата.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85027797
* GND: 4040629-5
* BNF: cb13516317n (податоци)
* HDS: 013663
* NDL: 01197979
* NKC: ph115319

 |

 |
**Еда Манга** (родена 1969 година)  е шведски историчар на идеи, говорник и дебатер. Манга е добитник на Клиоприза во 2004 година за својата докторска теза *Gudomliga uppenbarelser och demoniska samlag* („Божествени откритија и демонски односи"). Еда Манга е активна на јавни дебати и е бранител на муслиманките во Шведска за носење хиџаб. Како последица на тоа таа била критикувана за тривијализирање на прашањето на жените како жртви на насилните култури на честа во Шведска.

Наводи
------

1. ↑  Manga, Edda (2004-09-14). „Edda Manga: Tillväxtens ideologi gör oss fattiga". Göteborgs-Posten. Посетено на 2010-05-19.
2. ↑  Bäckstedt, Eva (2004-09-14). „Historisk onani ledde till Cliopris". Svenska Dagbladet. Посетено на 2010-10-17.
3. ↑  „Samma gamla slitna pamflett om slöjan". *Göteborgs-Posten* (шведски). Посетено на 2017-12-25.
4. ↑  „Förnekarna av hedersvåld". *Göteborgs-Posten* (шведски). Посетено на 2017-12-25.
Јохана Сундберг
**Јохана Густафва Сундберг,** позната и како *Јохана Гилберг* (20 јануари 1828 година во Стокхолм - 18 февруари 1910 година во Стокхолм) била шведска балерина и учителка по балет. Таа била звезда на Кралскиот шведски балет во средината на 19 век.

Живот
-----

Јохана Сандберг е родена во Стокхолм.

Во 1836 година, таа била запишана во Кралскиот шведски балет во Кралската шведска опера како ученичка на Софи Дагуин и Пер Ерик Волквист на деветгодишна возраст. Дебитирала како соло танчерка во 1838 година. Таа го направила својот пробив во *Ан карневалсафтон* од Андерс Селиндер. Во 1847 година, таа била ученичка на Август Бурнонвил на Кралскиот дански балет во Копенхаген и, заедно со Шарлот Норберг, честопати била барана од Август Бурнонвил за време на неговите гостински настапи во Стокхолм.

Се пензионирала во 1866 година, но била активна како инструктор многу години потоа.

Се омажила за глумецот Карл Густаф Сундберг во 1851 година.
Предната корица на Трновскиот устав
**Трновски устав** (бугарски: *Търновска конституция*) — првиот устав на Бугарија.

Уставот бил усвоен на 16 април 1879 година (стар стил) од страна на Конститутивното национално собрание одржано во Велико Трново, како дел од основањето на Кнежевство Бугарија. Уставот станал најголемиот закон на Бугарија откако земјата била издигната во царство во 1908 година.

Врз основа на белгиската повелба од 1831 година, уставот бил буржоаско-либерален по карактер и бил сметан за напреден за своето време. Уставот ја дефинирал функцијата и компетентноста на централните органи на државната власт според принципот на поделба на власта на извршната, законодавната и судска. Уставот предвидувал министерска одговорност, имунитет на пратениците и неповредливост на приватната сопственост. Уставот вклучувал клаузула според која официјално била формирена Бугарската православна црква како официјална религија на нацијата, иако луѓето од другите религии се сметале за еднакви со оние што ја следеле официјалната вера.

Со амандманите во 1893 и 1911 година, кои ја зацврстиле моќта на царот, Трновскиот устав останал во употреба до 4 декември 1947 година, кога бил заменет со Уставот на Димитров.

Наводи
------

1. ↑  „Конституция на българското княжество (законъ от 16 априлий 1879)", *Сборник на действующите съдебни закони на княжеството (1878-1906)*, София: Официално издание на Министерството на Правосъдието, 1906
2. ↑  Hertslet, Edward (1891), „Constitution of the Principality of Bulgaria", *The Map of Europe by Treaty; which have taken place since the general peace of 1814. With numerous maps and notes*, IV (1875-1891) (First. изд.), London: Her Majesty's Stationery Office, стр. 2866–2776, Посетено на 2012-12-25
3. ↑  Evgeni Tanchev, Martin Belov, Cristian Ionescu *et al.*, *Constitutional Law of 2 EU Member States: Bulgaria and Romania*, p. I-8. Alphen aan den Rijn: Kluwer, 2008. ISBN 978-901-3056-35-8
4. ↑   Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Bulgaria/History". *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press.

Надворешни врски
----------------

* The text of the Constitution in Bulgarian at the site of the Bulgarian Parliament. Архивирано на 13 април 2019 г.
* Translation of the Constitution into English can be found in Wright, Herbert F. уред. (1919), „Bulgaria", *The Constitutions of the States at War 1914-1918* (First. изд.), Washington: Government Printing Office, стр. 87–104, Посетено на 2012-12-24
Транс фестивал во Утрехт
**Трансот** е стил од електронската музика, развиен во 90-тите години. Транс музиката генерално се одликува со темпо помеѓу 130 и 150 bpm, вклучувајќи повторувачки мелодични фрази од синтисајзери и музички форми кои создаваат целосна трака. Понекогаш се употребуваат и вокали. Стилот веројатно произлегува од комбинација од обилната електронска музика како што е амбиентална музика, техно и хаус. „Трансот" го добил своето име од повторливите битови и удирачки мелодии кои веројатно сакаат да го внесат слушателот во транс состојба. Оваа музика најчесто е слушана во ноќните клубови, на популарните туристички места, плажи и одредени делови од градовите, трансот може да се разбере како форма од клупската музика.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија за музички жанр е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Ана Комнина Ангелина** (околу 1176 - 1212) била царицата на Никеја, сопруга на царот Теодор I Ласкарис.

Ана била ќерка на византискиот цар Алексиј III Ангел и царицата Ефросина Дукина Каматерина. Првично Ана Ангелина била омажена за севастократор Исак Комнин, внук на импераор Мануил I Комнин. Од Исак Комнин Ана имала една ќерка - Теодора Ангелина. Набрзо откако таткото на Ана станал цар, во 1195 година, севастократор Исак Комнин бил испратен да го задуши востанието на Бугарите, предводени од браќата Асен и Петар. Севастократорот сепак бил заробен од бунтовниците и починал во заробеништво.

По смртта на својот прв сопруг во раната 1200 година Ана се омажила за Теодор Ласкарис, иден цар на Никејското Царство. Свадба била двојна прослава, бидејќи во исто време се оженил Алексиј Палеолог и Ирина Ангелина, сестра на Ана.

Ана и Теодор Ласкарис имале пет деца:

* Николај Ласкарис
* Јован Ласкарис
* Ирина Ласкарина
* Марија Ласкарина
* Евдокија Ласкарина
Студио АВРО, место каде бил одржан настанот
**Евровизија 1958** е 3. издание на Евровизија. Се одржа во Хилверсум, Холандија на 12.03.1958 г.
Победник беше Франција со песната "Dors, mon amour" од André Claveau

Eurovision Song Contest Logo 1958.svg
Лого на Евровизија 1958

 * п
* р
* у
 **Евровизија**

1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
~~2020~~ ·
2021
2022 · ·
*2023*
Вила Лувињи, Луксембург - домаќин на натпреварот во 1962 година.
**Евровизија 1962** е 7. издание на Евровизија. Се одржа во Луксембург, Луксембруг на 18.03.1962 г.
Победник беше Франција со песната "Un premier amour" од Isabelle Aubret

Eurovision Song Contest Logo 1962.svg
Лого на Евровизија 1962

 * п
* р
* у
 **Евровизија**

1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
~~2020~~ ·
2021
2022 · ·
*2023*
**Јакуб Арбес** (чешки: *Jakub Arbes*) (12 јуни 1840

 во Прага - 8 април 1914

 во Прага) — чешки писател, критичар и новинар.

Животопис
---------

Јакуб Арбес

Творештво
---------

Споменик на Арбес во Прага
Арбес бил следбеник на книжевната група Мајовци. Тој е познат како творец на книжевниот стил наречен „романето", којшто се одликува со акција, исполнета со напнатост, таинственост и сензационалност. Притоа, тајните најчесто имаат логично, рационално решение, каде што необичните појави се објаснуваат со помош на природните, егзактни науки. Творештвото на Арбес започнало под влијание на романите на Жил Верн и новелите на Едгар Алан По. Негови најпознати дела се:

* Ѓаволот на маки (1866)
* Свети Ксавериј (1873)
* Њутновиот мозок (1877)
* Кандидати за егзистенција (1878)
* Модерни сеништа (1879)

Наводи
------

1. ↑  Јакуб Арбес, *Свети Ксавериј*. Скопје: Бегемот, 2016.
Плоштадот Конкорд виден од Мостот Конкорд со обелискот од Луксор.
Плоштадот Конкорд е толку простран, што најдобро се гледа од поголема далечина.
**Конкорд** (француски: *Place de la Concorde* = „Плоштад на Слогата") e најголемиот плоштад во Париз, Франција.
Се наоѓа во центар на градот во 8-от ародисмент. Од него тргнува авенијата Елисејски Полиња и се протега сè до Триумфалната порта. По плоштадот Кинконс во Бордо, ова е најголем плоштад во Франција.

Историја
--------

Плоштадот е дело на Анж Жак Габриел во 1755 година, како плоштад Луј XV, во вид на осумаголник. За време на Француската револуција, револуционерите го преименуваат во "плоштад Револуција" (Place de la Révolution). На него 1793 година е поставена гилотина.
Тука во рок од две години се погубени 1119 лица,меѓу кои кралот Луј XVI, кралицата Марија Антоанета и Максимилијан Робеспјер.
Плоштадот го красат и две фонтани (фонтана река и фонтана море) и осум женски фигури кои симболизираат осум француски града: Бордо, Лион, Марсеј, Брест, Нант, Стразбур, Лил и Руан.

На плоштадот Конкорд се наоѓа и древниот египетски обелиск, поставен 1836 година како подарок од египетскиот крал во знак на благодарност кон Жан-Франсоа Шамполион, за неговиот труд вложен кон дешифрирање на египетското хиероглифско писмо.

Надворешни врски
----------------

* Плоштад Конкорд Архивирано на 23 октомври 2003 г.
* Сателитски слики од Google Maps

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 243165650
* LCCN: sh85102557
* GND: 4369722-7
* BNE: XX5709607

 |

 |