recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Меремае шумичка со бреза
**Шумичката со бреза Меремае**, позната и како **шумичка со бреза Кернер**, е шумски насад под заштита во руралната општина Меремае, во селото Меремае во Естонија. Површината на шумичката е 2 хектари и е под заштита на државата. Шумичката била преземена под заштита за прв пат со одлука бр. 33 на Извршниот комитет на Советот на народните пратеници на 30 март 1962 година „Уредување на зачувување на природата и заштита на културните споменици во областа Вору".  [ *Потребен е целосен цитат* ] Шумичката со бреза е наречена и Кернерова шумичка, бидејќи шумскиот насад се наоѓал на земјиштето на поранешната фарма Кернер. Жителите на Мерема ја сметаат шумичката со бреза како нивна област за рекреација и прекрасна глетка, како и симбол на регионот. Тоа е претежно шумичка составена од брези, а смрчата е доминантно дрво во грмушките кои ги има.

Наводи
------

1. ↑  keskkonnainfo.ee
57°44′59″N 27°27′48″E﻿ / ﻿57.74972° СГШ; 27.46333° ИГД﻿ / 57.74972; 27.46333
**Плунка** — слузеста, пенлива малку заматена течност, без боја, мирис и вкус. Дневното колиество на излачена плунка е различно и обично е во границите од 1 до 1,5 литри. Електрохемиската реакција на плунката е од слабо кисела до слабо базна (неутрална).

Состав
------

Плунката е составена од околу 99% вода и од околу 0,5% до 1% растворени материи (неоргански соли, белковини и сл.). Од неорганските материи најмногу има натриум и калиум во вид на хлориди, фосфати и бикарбонати. Од овие соли особено важно е присуството на калциум бикарбонат кој со стоењето на плунката во усната празнина поминува во калциум карбонат, кој заедно со белковините во овој дел на дигестивниот тракт се таложи на забите, создавајќи забен камен. Од органските делови најмногу има белковини и ензими. Од белковините најзастапени се муцинот и албуминот, а од ензимите има амилаза и малтаза.

Плунката е составена од два различни секрети, првиот серозен кој содржи амилаза и вториот мукозен кој содржи муцин. Врз лачењето на плунката свое влијание имаат повеќе фактори, како што се: џвакањето, говорот, механичките и хемиските дразби, дразнењето на сетилата за мирис и вкус, дразнењето на желудникот итн.

Излачување на плунката
----------------------

Секрецијата на плунката е контролирана од нервни импулси што потекнуваат од нервни јадра што се сместени меѓу продолжениот мозок и понсот. Самиот процес на излачување на плунката може да се подели на три фази:

* Првата фаза настапува со самата помисла за некоја храна или со чувствувањето на нејзиниот пријатен мирис
* Втората фаза се јавува како резултат на надразнувањето на соодветните центри на секреција на плунката што се сместени во кората на големиот мозок.
* Третата фаза е резултат на рефлексите во желудникот како одговор на некоја непријатна храна што предизвикува мачнина во тој дел на дигестивниот тракт.

Наводи
------

1. 1 2  Учебник по биологија за трета година на реформираното гимназиско образование - стр. 57
2. ↑  Учебник по биологија за трета година на реформираното гимназиско образование - стр. 57/58

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85116804
* GND: 4056095-8
* BNF: cb11964981c (податоци)
* NDL: 00561184
* NKC: ph189263

 |

 |
**Зоран Џорлев** (10 јануари 1967

, Струмица — 1 јануари 2021

, Скопје) — македонски виолинист, вокален изведувач, и професор. Бил син на Наско Џорлев, композитор на народна музика.

Животопис
---------

Џорлев е роден во Струмица на 10 јануари 1967 година, каде го поминал детството, живеејќи на улицата „Пере Тошев" во близина на киното, заедно со братот Ристо (Ице) и сестрата Софче. Тој бил дете на Наско и Грозда Џорлеви, а татко му бил познат композитор на народна музика и водач на оркестар. Кога бил првооделенец, со семејството се преселил во Скопје. Уште во раното детство, во Струмица, започнал да свири на труба, хармоника и гитара. Во 1977 година почнал да свири на виолина, откако претходно во музичкото училиште бил одреден да свири на пијано, зашто „немал предиспозиции за виолина".

Во 1989 дипломирал виолина на Факултетот за музичка уметност. Познат бил по обработките и изведувањето на македонските народни и забавни композиции, обработки на филмски, џез, етно теми. Работел како професор по виолина, и бил директор на ДМБУЦ Илија Николовски Луј во Скопје. Во јануари 2011 бил назначен за директор на ансамблот за народни игри и песни „Танец", каде останал до август 2017 година. Тој и долги години беше и водител на музички емисии како: Емисија "Зајди Зајди" на Телевизија Алфа во период од 2009 до 2010 година, "Зора Зори" на Сител-телевизија 2011-2012 година, "По патот на песната" на МТВ 2015 година и последната негова емисија "Запеј ја онаа нашата" на Телевизија Алфа 2019-2020 година.

Починал на 1 јануари 2021 г. поради боледување од коронавирус.

Наводи
------

1. ↑  „Врвниот виолинист Зоран Џорлев ја изгуби битката со Ковид-19". А1Он. Посетено на 2021-01-01.
2. ↑  „Нова веб страница на Зоран Џорлев". Вест. Посетено на 2011-07-02.
3. ↑  Валентина Тодоровска, „Никогаш не ја заборавив мојата улица во Струмица", *Утрински весник*, година XVI, број 4721, петок, 27 февруари 2015, стр. 22.
4. ↑  „Зоран Џорлев директор на „Танец"". Дневник. 4 јануари 2011. Посетено на 2011-07-02.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* „Твоите усни друг ги љуби" — изведба на Џорлев
* „Благуно дејче" — изведба на Џорлев со Есма Реџепова
* Запејте мераклии — изведба на Џорлев со Атина Апостолова
* За многу години Македонци — изведба на Џорлев со Виолета Томовска
Блич (јапонски: ブリーチ, англиски: *Bleach*) — манга на Таито Кубо и нејзина аниме-адаптација. Мангата била објавена од август 2001 до август 2016 г. во списанието Weekly Shonen Jump. Во мигов, мангата е завршена и има 686 поглавја, обединети во 74 тома. Во 2005 г. мангата „Блич" била наградена со наградата на издателството Шогакукан како најдобра манга во категоријата „шонен" (за млади мажи), а исто така е вклучена и во списокот на најпродавани стрипови во Јапонија и САД.

Содржина
--------

Ичиго е збунет тинејџер што отсекогаш имал способност да гледа духови. Приказната започнува со појавувањето на чудно облечена девојка во неговата спална соба, која е прилично изненадена што воопшто може да ја види. Оваа девојка е Рукија Кучики и таа е шинигами (косач на души). Нивниот последователен разговор е прекинат со појавата на холоу (*Hollow —* зол дух). Рукија се бори со духот, но е тешко повредена и ги префрла своите сила на Ичиго за да му даде шанса да се спаси себеси и своето семејство. Ичиго го победува холоуот со само еден удар на неговиот занпакту (занпакту — оружје на шинигамите). 

Следниот ден, Рукија се појавува во училиштето на Ичиго како ученичка. На големо изненадување, таа сега е нормална личност. Излегува дека духовната моќ на Ичиго предизвикала моќта на Рукија целосно да се исцеди, оставајќи ја заробена во гигаи — вештачко тело. Додека таа ги враќа своите моќи, Ичиго мора да ги преземе своите должности и да се грижи за градот борејќи се со злите духови

Наводи
------

Надворешни врски
----------------
**Фотохемиска реакција** — хемиски реакции што настануваат под дејство на светлината.

Опис
----

На Земјата се присутни повеќе фотохемиски реакции, а најпозната реакција е фотосинтезата, присутна кај растенијата, кај која од јаглерод диоксид и вода се добиваат јаглехидрати и се одлободува кислород. Оваа реакција се одвива со помош на супстанцата хлорофил која ги апсорбира сончевите зраци. Фотохемиските реакции се одвиваат под дејство на светлината, но не под дејство на секоја светлина, туку само онаа што може да биде апсорбирана. Ако ниеден од реактантите не може да впива светлина, ако сите реактанти се целосно проѕирни, тогаш светлината не може хемиски да дејствува. Хемиското дејство на светлината може да се јави во два вида: од една страна, апсорбирањето на светлината може да ги претвори честичките од реактантите во честички од продуктите или во честички на некој од меѓупродуктите на хемиската реакција, а овие реакции, кај кои светлината е еден вид реактант, се викаат *фотолитички*; од друга страна, светлината може да дејствува како катализатор при што под нејзинотот дејство да започне реакцијата која понатаму се одвива самата по себе, а ваквите реакции се нарекуваат *фотокаталитички*. Кај фотолитичките реакции, брзината на реакцијата е пропорционална со количеството апсорбирана светлина, а од тоа зависи и количеството на образуваните продукти. Наспроти тоа, кај фотокаталитичките реакции, количеството продукти не зависи од количеството на апсорбираната светлина. Покрај фотосинтезата, во фотохемиските реакции спаѓаат:

* реакции со кои се формира или се уништува озонскиот слој во атмосферата
* процесите кои се основа на фотографијата
* процесите што предизвикуваат избледување на бојата на ткаенините што се изложени на светлина
* реакцијата во која смеса на водород и хлор (која е постојана во темнина) експлодира ако биде изложена на сината светлина која ја апсорбира хлорот

Наводи
------

1. ↑  Бојан Шоптрајанов, *Хемија за втора година на реформираното гимназиско образование* (петто изменето и дополнето издание). Скопје: Просветно дело, 2009, стр. 44-46.
**Катедралата на Светиот Дух**, алтернативно позната како "*Свети Есприт*" (турски: *Saint Esprit Kilisesi*; италијански: *Cattedrale di Santo Spirito*) се наоѓа на булевар Кумхуриет, 205/B, во населбата Шишли, помеѓу плоштад Таксим и Нишантаси, во Истанбул, Турција. Оваа катедрала е т.н. главна катедрала на Римокатоличката црква во градот. Таа е втора по големина римокатоличка црква во градот по црквата Свети Антониј Падуа, која се наоѓа на булевар Истиклал во Бејоглу.

Соборниот храм бил изграден во стил на барок, во 1846 година под раководство на швајцарско-италијанскиот архитект Џузепе Фосати и неговиот колега Џулиен Хилереу. Катедралата на неколкупати била посетувана од страна на римскиот папа, и тоа од страна на Папа Павле VI, Папа Јован Павле II и Папа Бенедикт XVI.

Во дворот на катедралата стои статуа на Папа Бенедикт XV.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2014-01-13. Посетено на 2010-01-02.

Надворешни врски
----------------

* Посета на папата Бенедикт XVI
**Природниот резерват Линди** е природен резерват сместен во југозападна Естонија, во округот Парну.

Природниот резерват Линди е основан во 1958 година, а заштитата на локалитетот е проширена во 1999 година. Природниот резерват е центриран на мочуриштето Линди и претежно се состои од шумски области кои се богати со билки. Тој е важно живеалиште за многу видови, особено за големите птици грабливки, како што се помалиот забележан орел и белоопашестиот орел.

* 
* 
* 
*

Наводи
------



1. ↑  *Protected Natural Objects of Pärnu County* (PDF). Estonian Environmental Board. 2012. стр. 7. Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-02-21.
**Петар Попчев** (с. Гаково, Сомбор, 30 јуни 1954

) — македонски ликовен уметник. Познат е по тоа што тој прв го има насликано големиот мијачки јунак Ѓурчин Кокале.

Животопис
---------

Портрет на Ѓурчин Кокалески во МАНУ, дело на Петар Попчев
Попчев е роден 30 јуни 1954 година во Сомборското село Гаково во Војводина. Средно училиште за применета уметност – отсек сликарство завршил во Скопје, кај професорите Миле Корубин и Родољуб Анастасов. Педагошка Академија во класата на Димитар Кондовски завршил во Скопје 1976 година. Ликовна Академија завршил во Приштина во класата на Муслим Муслиќи во 1979 година. Од 1977 до 1984 година работел како хонорарен иллустратор во списанието Детска Радост во Скопје, а од 1980 до 1994 година работел како ликовен педагог во средното трговско училиште во Скопје. Од 1994 година живее и работи како слободен уметник. Член е на Друштвото на ликовни уметници за применета уметност на Македонија од 1980 година. Студиски престои има остварено во Франција, Германија, Италија, Туција, Русија, Грција и др земји.

Изложби
-------

Учествувал на триесетина групни изложби во земјава и странство и исто толку меѓународни колонии.

* 1983 г. Карлструе, Германија – Галерија Парк
* 1987 г. Ровињ, Хрватска – Галерија Себастијан
* 1992 г. Скопје – Центар за култура и информации
* 1994 г. Скопје - Галерија Парк
* 1995 г. Скопје – Центар за култура и информации
* 1997 г. Скопје – Музеј на Град Скопје
* 2001 г. Струмица – Ликовна галерија Р.У.
* 2003 г. Скопје – Музеј на Град Скопје
* 2009 г. Софија, Р. Бугарија - КИЦ на Р Македонија
* 2010 г. Скопје - Музеј на Град Скопје
* 2014 г. Скопје - МАНУ

Наводи
------

1. ↑  „*Го насликав Ѓурчин Кокале измислувајќи го неговиот лик*". Архивирано од изворникот на 2014-10-19. Посетено на 2014-10-16.
2. ↑  „*СЛИКИ ОД ПЕТАР ПОПЧЕВ ВО МАНУ*". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2014-10-16.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 25 декември 2014 г.
* FB профил
* Зрачењето на духот во портретите на Петар Попчев
„Детелинки белинки" – книга за деца на македонски јазик во издание на „Либи", дел од „Арс Ламина – публикации". Македонското издание на книгата е објавено во 2022 година. Покрај македонското издание, во 2023 година во Хрватска е објавен и хрватски превод на книгата, по повод 15 години Лекторат по македонски јазик во Риека.

**Содржина**
------------

Книгата „Детелинки белинки" е во категоријата на читанки и лектири за основно образование и е збирка од шеснаесет современи бајки од 15 македонски автори. Застапените бајки се од нови, но и од веќе етаблирани автори. После конкурсот распишан од Движењето за поддршка на креативноста Иво Лауренчиќ – „Браво Сине!" и издавачката куќа „Арс Ламина" во 2020 година, од пристигнатите 442 бајки од 316 автори избрани се следниве шеснаесет бајки:

* Билјана Станковска („Авантурите на едно мракче"),
* Владе Димовски („Во земјата на белите облачиња"),
* Анета Ристеска („Вин-вин"),
* Клементина Петрушевска („Часовникот на Симон"),
* Мартина Дукоска („Детелинки-белинки"),
* Светлана Дарудова („Бајка за Нова година" и „Талкачката"),
* Анита Димовска („Зелената кралица"),
* Биљана Стојановска („Змејот од Пелистер"),
* Ана Ѓорѓевиќ („Горделивата жирафа"),
* Марија Ралповска („Волкот Пуи"),
* Мимоза Тодоровска („Волшебен лет"),
* Владо Јаневски („Папагалот и кучето"),
* Алма Растодер („Магијата на другарството"),
* Ана Гаштарова („Не е добро да се лаже!") и
* Весна Кираџиева („Авантурите на Трепколетка")

Овие бајки, како четири листенца на „среќната" детелинка, се наредени во четири циклуси во книгата „Детелинки белинки" и го збогатуваат омилениот жанр на децата. Некои од нив се случуваат и во наше време, на наши предели и со препознатливи ликови од нашето опкружување, со што уште повеќе им се приближуваат на малите големи читатели.

**Технички одлики**
-------------------

Книгата „Детелинки белинки" е со меки корици и е со обем од 99 страници. Објавена е во 2022 година во издание на „Либи", дел од „Арс Ламина – публикации" од Скопје. Каталогизирана е во НУБ „Св. Климент Охридски", Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9786082676265.

Изданието е дел од едицијата „Лесно читливо", уредено со помош на специјален фонт за полесно читање за деца во фаза на описменување, како и за лица со дислексија, препорачано од Здружението за дислексија „Ајнштајн" и Филозофскиот факултет во Скопје. Во книгата е вклучен и речник на помалку познати зборови.

**Наводи**
----------

1. ↑  Умно.мк, од (2023-02-15). „Новите генерации добија нови современи бајки со „Детелинки белинки" - УМНО.МК". Посетено на 2023-12-16.
2. ↑  Умно.мк, од (2023-08-29). „Промоција на хрватскиот превод на „Детелинки белинки" во Охрид - УМНО.МК". Посетено на 2023-12-16.
3. ↑  „Детелинки-белинки : современи бајки со четири листенца". *literatura.mk*. Посетено на 2023-12-16.
**Подгорjе** (наречено и **Подгорија** или **Подгор**) — географска област во северното подножје на Беласица, поделена помеѓу Пиринска Македонија во денешна Бугарија и Р Македонија.

Географија
----------

Подгорието ги опфаќа јужните делови на Петричката и Струмичката Котлина, помеѓу градовите Петрич од исток и Струмица од запад. На север се ограничува од река Струмешница. со наносни конуси на реките Луда Мара, Љашничка, Иваник, Коларовска, Камешница, Јаворничка, Клучка, Ремешница, Стар Дол, Ломница, Баба, Брлен, Дерман и други. Највисоките негови делови се образувани од едри парчиња, размешани со груб чакал, средните - од поситни материјали, а ниските од најфини честички. Во Подгорието извираат многу слатководни и минерални извори, како најзначајни се тие кај селото Банско. Почвите се делувијални и делувијално-ливадни, а во ниските делови околу река Струмешница земјите се обработувани. На надморска височина од 250-800 м. има костенови шуми, примесени со чинар, бел габер и зимски даб.

Населби
-------

Во Подгоријето се расположена редица села, опфатени од општините Петрич (на бугарска територија) и Ново Село и Струмица (на македонска територија). Во бугарскиот дел на Подгорието од исток кон запад се наоѓаат следните села: Беласица, Коларово, Самуилово, Камена, Јаворница, Кључ, Скр'т и Габрене. Во македонскиот дел на Подгоријата во истиот редослед се расположени селата: Старо Коњарево, Дражево, Смолари, Мокрино, Мокриево, Борисово, Колешино, Габрово, Банско, Свидовица и Куклиш.

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедия Пирински край. Том 2, Благоевград, 1999, стр.127-128.
**Горан Тодоровски** (роден на 24 јануари 1973

 во Скопје) — македонски пејач на фолклорна музика.

Животопис
---------

Горан Тодоровски своите музички почетоци ги започнал уште од најрана возраст, кога бил член на детскиот хор на „Златно славејче". Завршил средно медицинско училиште во „Панче Караѓозов" во Скопје, а потоа дипломирал на Природно-математичкиот факултет во Скопје, на катедрата по биологија. Работи како наставник по биологија во основно училиште во Скопје.

Како фолк-пејач започнал да пее во 1993 година, а својата прва популарност ја стекнал со песната „*Како божица*", по кое во раните 90-ти следувале „*Како да ти речам мила*", „*Ми ја зеде среќата*", „*Измама*", „*Прва љубов*". За песната „*Прва љубов*" ја добил првата награда од публика на Фолк-фест „Низа" во 2002 година, додека за песната „*Живот*" ја добил втората награда од жирито на истиот фестивал во 2009 година.

На Фолк Фест Валандово во 1996 година ја освоил втората награда од жирито за песната *„Слушни ме судбино"*, а за песната „*Виулица*„ кој ја испеал во дует со Росана се закитил со втората награда од жирито и награда за текст. На Фолк Фест Валандово во 2019 година настапил со песната „*Бараш крадец*". Неговата „*Горда мајка*" што во 2018 година ја извела Благица Калева предизвикала вистинска еуфорија во Валандово и освоила прво место.

Во 1994 година освоил Гран при за песната „*Се ти простувам*" која ја испеал во дует со Благица Павловска на „Сенатор-Фест". Има направено дуети и со Виолета Томовска („*Моја Битола*") во 2001 година на *Серенада*, со Татјана Лазаревска („*Љубовна сказна*") од 2003 година и повторно со Росана („*Те познавам*") на „Тетовски фолк-фест". Тој се јавува како автор на песната „*Раѓај Македонијо синови*" која била изведена од страна на Благица Павловска на Фолк-фест Валандово и која освоила втора награда од публиката.

Синоним за неговото име и музичко дело е безвременската песна „*Пусти мерак Ратке*", која за прв пат ја отпеал на фестивалот „Широк Сокак" во Битола во 2000 година, достигнувајќи вистинска популарност кај сите генерации и како безвременски евергрин е изведувана на сите негови настапи. 

На својот 25-годишен јубилеј, Горан Тодоровски издал двоен албум, насловен како „*Една по една*", на кој се јавуваат текстовите на Сашо Ливрински, Дејан Миленковски, Огнен Неделковски, Орце Зафировски и Ице Беличев.

Дискографија
------------

| Бр. | Дискографија на Горан Тодоровски | Година |
| --- | --- | --- |
| 1 | Како божица | 1994 |
| 2 | Како да ти речам мила | 1995 |
| 3 | Горан Тодоровски | 1996 |
| 4 | Горан | 1998 |
| 5 | Се враќам | 2002 |
| 6 | Влог | 2004 |
| 7 | Такси станица | 2016 |
| 8 | Една по една | 2019 |
|

Наводи
------

1. ↑  *За мерак! Горан Тодоровски слави 25 години фолк-кариера…..а, со што ???,* *Вечер*, 26.11.2019.
2. ↑  *Се посветив на биологијата, затоа ме немаше многу во медиумите – вели фолк-пејачот Горан Тодоровски*, Fokus.mk, 21.12.2019

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Горан Тодоровски Архивирано на 1 декември 2021 г.
* Мрежен канал на Youtube

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Горан Тодоровски" на Ризницата ? |
***Tenthredo olivacea*** е вид пиласта оса од семејството Tenthredinidae (обични пиласти оси), потсемејство Tenthredininae.

Опис
----

*Tenthredo olivacea* може да достигне должина од околу 8-14 милиметри. Оваа оса има зелено тело и зелена глава, со темнозелени очи. Главата, градниот кош и стомакот имаат црни ознаки. Грбната површина на бедрената коска, тибијата и тарзусот покажува црна линија. Крилата се стаклесто провидни со црни жилки. Иако овој вид е сличен на *Rhogogaster viridis*, сепак има потенко тело. Покрај тоа, *R. viridis* покажува црни прстени на тарзусот.

Возрасните единки може да се најдат од мај до август. Тие се хранат со полен, нектар, медлика и мали инсекти, додека ларвите се хранат со разни тревни растенија.
Ларвата и биологијата на овој вид не се многу проучени.

Живеалиште
----------

Овој вид може да се најде во поголемиот дел од Европа.

Наводи
------

1. ↑  Biolib
2. ↑  Nature Spot
3. ↑  Naturspaziergang.de
4. ↑  Јонче Чинговски: Фауна на Македонија VI, Скопје, 1985, стр. 207-208
5. ↑  „Fauna Europaea". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2021-02-23.

Надворешни врски
----------------

* Бембикс.де Архивирано на 3 март 2016 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q14582828
* BioLib: 63715
* BOLD: 190425
* Fauna Europaea: 354434
* GBIF: 4490556
* iNaturalist: 874764
* NCBI: 520888

 |

 |
**Живко Брајковски** (5 септември 1917

 во Беличица, Маврово — 20 август 1963

 во Тетово) — македонски првоборец, учесник во НОВ, политичар и општественик.

Животопис
---------

Како припадник на НОД од 1941 година, бил член на КПЈ (од 1942 година), борец на Мавровскиот НОПО од 1943 година и член на реонскиот комитет на КПЈ во Маврово, а од септември секретар на околискиот комитет на КПМ за Мавровско (1943-1945). Исто така бил ѝ делегат на АСНОМ. По ослободувањето бил секретар на комитетот на КПМ за установите при владата на НРМ, инструктор на ЦК на КПМ, секретар на обласниот комитет на КПМ за Скопје и член на ЦК на КПМ (1948), пратеник во Собранието на НР Македонија и во Сојузното собрание на ФНРЈ.

Неговиот живот ненадејно згаснал на 20 август 1963 година непосредно по големиот земјотрес во Скопје. По земјотресот бил целосно ангажиран за обновување и изградба на ранетото Скопје.

Споменик на Живко Брајкоски во Трница, Мавровско.

Одликувања и заслуги
--------------------

Неговиот живот бил исполнет со низа активности со крупни и примерни залагања на општественик и раководител. За неговата неуморна работа е одликуван со повеќе вредни одликувања, меѓу кои: 

* Орден „Братство-единство" од I ред,
* орденот „Заслуги за народ" од II ред,
* „Орден за храброст"
* Носител е ѝ на „Партизанска споменица 1941".

Во негова чест во скопската населба Бутел е именувано основно училиште, додека во градот Гостивар една улица го носи неговото име.

Поврзано
--------

* Филип Брајковски

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 87. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. 1 2 3  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 49. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
3. 1 2 3 4  Ивановски, Владо (2009). Блаже Ристовски (уред.). *Македонска енциклопедија*. **1**. Скопје: МАНУ. ISBN 978-608-203-023-4 (1) Проверете ја вредноста `|isbn=`: invalid character (help).
4. 1 2  „За патронот". *ООУ Живко Брајковски* (англиски). Посетено на 2021-11-15.
5. ↑  „Повреден пешак на улица „Живко Брајковски" во Гостивар | Gostivarpress.mk". *Гостивар Прес*. 2 јануарѕ 2021. Посетено на 15 ноември 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
Предлошка:Good article

{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/рибизла|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Црна рибизла** (науч. *Ribes nigrum*) — овошно растение. Растението црна рибизла е кратка грмушка што достигнува околу еден метар во висина. Листовите ѝ се широки и силно исечени. Ако ги триеме лисјата од црната рибизла меѓу прстите, ќе испуштат силен, необичен мирис. Цветовите на црната рибизла се мали и се издвојуваат од цветовите на другите растенија со својата зеленикава боја. Нејзините плодови се исто така мали, речиси топчести и задржуваат одредена боја на врвот. Се собираат во гроздови, поради што изгледаат како обично грозје. Плодот е кисел или слатко-кисел и има ист мирис како лисјата.

Црната рибизла е најбогата со витамини меѓу сите други овошја. Со витамини е 4 до 5 пати побогата од лимонот и јагодата, 10 пати од јаболкото, 20 пати од вишната, 100 пати од грозјето. Содржи најмногу витамин Ц, кој го олеснува варењето.

Од плодовите на црната рибизла се подготвуваат сокови, сирупи, компоти, вино и сл. При преработка на овошје, витаминот Ц е добро сочуван во производите. Пупките, лисјата и гранчињата на црната рибизла исто така содржат витамини. Од неговите лисја и гранчиња се добива екстракт што се користи за настинки и други болести.

Наводи
------

1. ↑  „Black currant | Fruit, Berries, Jam, & Flowers | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). Посетено на 2024-03-17.
2. ↑  „BLACK CURRANT: Overview, Uses, Side Effects, Precautions, Interactions, Dosing and Reviews". *www.webmd.com* (англиски). Посетено на 2024-03-17.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црна рибизла" на Ризницата ? |

* PFAF Plant Database — *Ribes nigrum* Blackcurrant
* Berry Crops Grower's Guide
* The Blackcurrant Foundation
Артур Кокард
**Артур Кокард** (26 мај 1846 – 20 август 1910) бил француски композитор и музички критичар.

Студирал композиција кај Сезар Франк и бил музички критичар за *Le Monde* и *L'Echo de Paris*. Работел како директор на Националниот институт за слепи деца од 1891 – 99 година.

Кокард ја завршил операта на Едуар Лало, *La jacquerie* (1895). Ја напишал и операта *Jahel* (1899) и комичната опера *La troupe Jolicoeur* (1902).

Тој ја добил наградата од Академијата за убави уметности за неговата публикација *De la musique en France depuis Rameau*. Неговото најпопуларно музичко дело била неговата поставка на *Хаи Лули*, која била вклучена во неколку големи антологии на француски песни.

Белешки
-------

1. ↑  Baker, Theodore; rev. by Nicolas Slonimsky (1978) *Baker's Biographical dictionary of musicians - 6th ed.* New York: Schirmer Books, 348.

Наводи
------

* Hale, Philip; Elson, Louis Charles (1900). *Famous Composers and their Works, Volume 5*. J. B. Millet Company.

Надворешни врски
----------------

* 

* Артур Кокард — слободни партитури на CPDL
* Free scores by Arthur Coquard at the International Music Score Library Project (IMSLP)
**Димитрија Г. Цветаноски** ( 1919
 во Локвица, Порече — 28 февруари 1945

 на Шар Планина) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Димитрија бил роден во 1919 година во селото Локвица кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Во август 1944 година доброволно влегол во НОБ. Загинал во борбите со балистите на Шар Планина на 28 февруари 1945 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.219



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Акса** (арапски: المسجد الاقصى, Al-Masjid Al-Aqsa) е џамија која се наоѓа во Ерусалим. Оваа џамија е една од најпознатите муслимански светилишта.

На местото каде денеска се наоѓа Ал Акса, некогаш се простирал ерусалимскиот храм. Тој храм бил до темел срушен во 1 век по неуспешните демонстрации на евреите против тогашната римска империја. По овој чин, на секој евреин му бил забранет влез во Ерусалим. Само што градот бил "ослободен" од страна на Византија, тој попаднал под нова власт- муслиманска. Тогаш муслиманите од тогашното светилиште за христијаните изградиле џамија. Западниот ѕид на сегашниот објект се смета дека е единствениот остататок од Соломонскиот храм и претставува најсвето место за евреите кои го нарекуваат ѕид на плачот.

Ал Акса се наоѓа на местото на некогашниот храм каде според Библијата, Аврам го донел Исак со цел да го жртвува со кое би ја покажал својата верност кон Бог. Таа стена сѐ уште се наоѓа во средината на Ал Акса. Но спротивно од тоа, муслиманите тоа го негираат.
Од Ал Акса исто така може да се види и Златната капија, која некогаш се нарекувала и источна. Тоа е капијата низ која поминал Исус Христос при влегувањето во Ерусалим.
**Верица Ристевска** — македонска пејачка на забавна музика. Одреден период од животот работела и живеела во Копенхаген, Данска заедно со нејзиниот сопруг, познатиот македонски глумец, Љупчо Ангелов. Првиот сценски настап на Ристевска бил на Опатискиот фестивал во 1973 година.

Била членка на групата „Македонија" заедно со Сашка Петковска ,Даниела Панчетовиќ ,Зорица Попанкова ,Панче Кочовски и Кирчо Поплазаров. Групата била активна од 1975 до 1980 година, во нејзината работна биографија запишани се четири албуми, повеќе од 2.000 концертни настапи надвор од земјата .Во 2006 година го претстави својот прв албум "Летај галебе" кои содржи 18 композиции, кои, како и пред дваесет и пет години така и денес се ненадминливи хитови. Првенчето на Ристевска е печатено во 2.000 примероци, но таа најави дека тиражот ќе се зголеми поради големиот интерес на македонската публика.

Синглови
--------

Некои од најголемите хитови на Верица Ристевска се:

* Летај галебе
* Ти си песна што ќе трае
* Признај ми
* Збогум, збогум Марија
* Без нежност
* Штом се сака
* Ти само збори
* Лондонска средба
* Спроти недела во стариот татков дом
* Грешна љубов
* За тебе би дала се

Наводи
------

1. 1 2  „Публиката ме разбира оти пеам од срце". Посетено на 2011-04-14.[*мртва врска*]

Поврзано
--------

* Македонска музика
* Македонски пејачи
* Југословенска музика

Надворешни врски
----------------

* Публиката ме разбира оти пеам од срце - интервју на Ристевска[*мртва врска*]
* Враќање на галебот од топлите ноќи - интервју на Ристевска[*мртва врска*]
* [*мртва врска*]
* [*мртва врска*]

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ристо Краповски** (р. 11 февруари 1950

 во Скопје) — македонски пејач на народна музика и автор.

Животопис
---------

Краповски е роден во Скопје на 11 февруари 1950 година, македонски пејач и автор. Во 80-десеттите години заедно со Ефто Пупиновски ја оформуваат групата "Династија", која беше активна неколку години. Тој во својата кариера, има соработувано со многу наши пејачи на естрадата. Има напишано два големи хита, безвременската песна на Војо Стојановски "Ти донесов млада невеста" и "Тинке Катинке" на Ефто Пупиновски. Покрај нив има соработувано и со Гоце Николовски, Благица Павловска, Ѓоко Дончев, Маргица Антевска, Гоце Арнаудов, Виданка Ѓорѓиевска, Пепи Пафтировски, Ани Малинкова, Сузана Спасовска, Нацка Славкова и други... Тој е активен и како соло пејач, редовен учесник е на фестивалите "Тумба Фест", "Лешочки Фолк Фест", "Фолк Фест Валандово", "Гоце Фест", "Филиграни" и други. Во 1998 година заедно со Маргица Антевска настапуваат на "Тумба Фест" со нивниот хит "Цела ноќ, ти се к'лну Гино" со која освојуваат прва награда од публиката. Во 2008 година заедно со Ани Малинкова, настапуваат на "Фолк Фест Валандово" со песната "Децата се наше најсвето". Во 2012 година настапува на "Гоце Фест" со песната "Простете, неможе", каде освојува прво место од публиката. Настапува на "Цветници" во 2014 година со песната "Ех, да можам" каде освојува трето место од публиката. Со песната "Македонска е судбина" во 2014 година настапува на "Фолк Фест Валандово". Во 2015 настапува на "Лешочки Фолк Фест" со песнта "Заедно да остариме". Со Нацка Славкова во 2017 година настапуваат на "Гоце Фест" со песната "Македонијо земјо Рисјанска" во 2019 со песната "Биди вечна Македонијо" и во 2022 со "Името ни е во Библија".

Надворешни врски
----------------

* Ристо Краповски на YouTube
* Ристо Краповски на Музички регистар
Кралица на БутанПредлошка:SHORTDESC:Кралица на Бутан

**Џецун Пема Вангчук** (ѕонгка: རྗེ་བཙུན་པདྨ་; р. 4 јуни 1990) е *кралица* (Друк Ѓал-цин, буквално „Змејска Кралица") на Бутан. Таа е сопруга на Кралот Џигме Кесар Намѓел Вангчук, кој е крунисан на 6 ноември 2008 година.

Кралицата Џецун Пема Вангчук, како што гласи нејзината официјална титула, е родена на 4 јуни 1990 година, како ќерка на кумашинката на Кралот на Бутан. Таа е втора по возраст меѓу петте деца на нејзините родители, меѓу кои има двајца браќа и две сетри. Студирала меѓународни односи, со психологија и историја на уметност на колеџот Риџентс во Лондон, Велика Британија.

Како нејзини хобија и интереси се појавуваат убавите уметности, сликањето и кошарката, која ја засакала уште за време на основното обрзование кога била капитен на училишниот тим. Освен јазикот ѕонгка, официјалниот општонароден јазик во Бутан, Џецун течно ги говори и англискиот и хинду јазикот.

Нејзината свадба со кралот беше најавена лично од него за време на отворањето на VII седница на Бутанскиот парламент во мај 2011 година, а се случи на 13 октомври 2011 година во главниот храм Пунака Ѕонг. Свадбената церемонија продолжи со посета на разни региони на кралството. За време на оваа церемонија кралот Џигме Кезар од светиот Махен ја доби круната на Змејската Кралица, за потоа со неа да ја круниса Џецун Пема, правејќи ја и официјално Кралица на Бутан.

Наводи
------

1. ↑  „Bhutan's King Is Set to Marry – Royal Wedding". Empowered News. Посетено на 27 мај 2011.[*мртва врска*]
2. ↑  „Himachal-educated girl to marry Bhutan king". msn News. Архивирано од изворникот на 2012-06-15. Посетено на 27 мај 2011.
3. ↑  „Lawrence School, Sanawar in celebration mode". *The Times of India*. 13 октомври 2011. Посетено на 13 октомври 2011.
4. ↑  „Bhutan king to wed Sanawar girl". *Times of India*. 22 мај 2011. Архивирано од изворникот на 2011-12-23. Посетено на 27 мај 2011.
**Ураган Надин** бил непостојан ураган што станал четврти најдолготраен ураган на Атлантикот досега. Како четиринаесетти тропски циклон од сите урагани во Атлантикот во 2012 година, Надин се разви од тропски бран што патуваше западно со Кејп Верде на 10 септември. Следниот ден, тој се засили во тропска бура Надин. Откако првично следеше северозападо, Надин сврте кон север, далеку од секакво копно. Почетокот на 15 септември, Надин достигна статус на ураган. Набргу потоа, зголемувањето на вертикалното зајакнување на ветрот го ослабе Надин и до 16 септември повторно се врати во тропска бура. Следниот ден, бурата почна да се движи североисточно и ги загрози Азорските Острови, но подоцна на септември 19, Надин скршнала исток-југоисточно пред да стигне до островите. Како и да е, невремето предизвика ветрови од тропска бура на неколку острови. На 21 септември, бурата се заврте на југоисток, јужно од Азорските Острови. Подоцна истиот ден, Надин премина во екстратропската област со низок притисок.

Поради поволните услови, остатоците од Надин се регенерираат во тропски циклон на 24 септември. По повторното развивање, бурата изврши циклонска јамка и полека се вртеше низ источниот Атлантик. На крајот, Надин сврте кон југозапад, во тоа време тој стана речиси неподвижна. До 28 септември, бурата се заврте кон северозапад и повторно се засили во ураган. Цврстиот циклон дополнително се засили и го достигна врвот со ветрови од 90 mph (140 km/h) на 30 септември. Следниот ден, сепак, Надин ослабе на 65 милји на час, бидејќи условите стануваат сè понеповолни. Силината на ветерот и намалувањето на температури на морска површина значително го ослабнаа невремето. Надин премина во циклон на 3 октомври и набргу потоа се спои со студениот фронт, североисточно од Азорите. Остатоците од Надин поминаа низ Азорските Острови на 4 октомври и повторно донесе релативно силни ветрови на островите.
**Замката за засилување** бил метод во молекуларната биологија. Конструкцијата на замката на засилувачот содржела транспонирачки елемент и известувачки ген. Првиот бил неопходен за (случајно) вметнување во геномот, вториот бил неопходен за идентификација на просторната регулација од засилувачот. Згора на ова, конструкцијата обично вклучувала генетски маркер, на пример, белиот ген кој произведувал црвени очи кај *Drosophila* или отпорност на ампицилин кај *E. coli*.

Најчести и основни стапици за засилување биле: P [lacZ] од бактеријата *E. coli* и P [GAL4] од квасецот. Постоел голем број на залихи на муви кои содржеле вметнувања на GAL4 и подеднакво голем број на резерви на мушички кои содржеле секвенца на ДНК на UAS проследена со ген од интерес, што дозволувала изразување на голем број гени со различни GAL4 „двигатели". Наместо да се генерирале трансгенски муви со засилувачот поврзан директно со генот од интерес (што траел околу една година кога се започнувало без соодветната ДНК конструкција), една трансгенска мува едноставно се спојувала (вкрстувала) со друга трансгенска мува.

Поврзано
--------

* Заробување на гени

Наводи
------

1. ↑  Andrea Brand and Norbert Perrimon (1993). Targeted gene expression as a means of altering cell fates and generating dominant phenotypes. Development, 118, pp 401-415.
2. ↑  D. J. Finnegan (1992). Transposable elements. Current Opinion in Genetics and Development, 2, pp 861-867.
3. ↑  J. A. Fischer, E. Giniger, T. Maniatis and M. Ptashne (1988). GAL4 activates transcription in Drosophila. Nature, 332, pp 853-856.
Михраб во џамија во Каиро
**Михраб** (арапски: محراب) — ниша во ѕидот во џамија што е насочена во правец на киблата (Ќабата во Мека) кон која се свртени муслиманите за време на молитвите.

За време на заедничките молитви во џамијата, имамот стои во михработ, а останатите клањачи се наоѓаат зад него.

Зборот „михраб" изворно нема верско значење и во арапскиот јазик означува посебна просторија во куќата, на пример во средновековните замоци, собата каде се наоѓа престолот. Кај првите генерации муслимани и кај претходните верски заедници кои постоеле во арапското говорно подрачје, под терминот михраб се подразбирало и посебно место во куќата во кое се извршувала молитвата. Калифот Осман Ибн Афан (644 — 656) наредил да се означи ѕид во џамијата на Пророкот во Медина во правец на Мека, така што верниците знаат во кој правец се наоѓа киблата.

До владеењето на Велид I (705 — 715), тоа било само место означено на ѕидот. Намесникот на Медина Омер Ибн Абдул-Азиз таа ознака ја проширил и заменил со ниша во ѕидот.

Галерија
--------

* Големата џамија во Керуан; овој михраб во денешната состојба датира од IX век, Керуан, ТунисГолемата џамија во Керуан; овој михраб во денешната состојба датира од IX век, Керуан, Тунис
* Михраб во Големата џамија во Дамаск, СиријаМихраб во Големата џамија во Дамаск, Сирија
* Михраб во Аја Софија, Истанбул, ТурцијаМихраб во Аја Софија, Истанбул, Турција
* Михраб во медреса во Фес, Мароко
* Михраб во Амир Чакмак џамијата во Јазд, ИранМихраб во Амир Чакмак џамијата во Јазд, Иран
* Михраб во една од џамиите на Храмовата Гора, ЕрусалимМихраб во една од џамиите на Храмовата Гора, Ерусалим
* Михраб во Големата џамија во Кордоба, ШпанијаМихраб во Големата џамија во Кордоба, Шпанија
* Михраб во џамијата Кила и Куна, ДелхиМихраб во џамијата Кила и Куна, Делхи

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Михраб" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh2005003859
* GND: 4205818-1
* SUDOC: 029401607
* BNF: cb12103701m (податоци)

 |

 |
**Западна Двина** или **Даугава** (руски: *Западная Двина*, белоруски: *Заходняя Дзвіна*, летонски: *Daugava*, германски: *Düna*, полски: *Dźwina*) е река во источна Европа со вкупна должина од 1020 km. Извира во Валдајската висорамнина и тече низ Русија, Белорусија, Латвија и кај Рига се влева во Балтичкото Море. Оваа река е прикажана на банкнота од 10 лати.

Градови на Западна Двина/Даугава
--------------------------------

* Рига
* Саласпилс
* Огре
* Јекабпилс
* Даугавпилс
* Полоцк
* Велиж
* Витебск

Притоки
-------

* Полота

Поврзано
--------

* Северна Двина

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Западна Двина" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 3148933613054302462
* LCCN: sh90005158
* GND: 4013207-9
* NKC: ge291083

 |

 |
**Димо Б. Настески** ( 1922
 во Близанско, Порече — 25 април 1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Димо бил роден во 1922 година во селото Близанско кај Македонски Брод. По занимање бил општ работник. Стапил доброволно во Првата македонско-косовска ударна бригада. Учествувал на Сремскиот фронт каде загинал на 25 април 1945 година.

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.218
***Неговата Милост*** или ***Нејзината Милост*** (англ. *His/Her Grace*) е начин на обраќање кој се користел кон монархот на Шкотска сѐ до Унитарниот Акт од 1707, со кој се обединиле Кралството Англија и Кралството Шкотска. Денес ова се користи кон некралски војводи и војвотки во Обединетото Кралство.

Вака се ословува и архиепископот на Англиската Црква, како и во други делови од Англиканската заедница во светот. Во Англија и некои други англофонски земји ословувањето се користи и за Римокатолички архиепископи. Во православието се користи за епископи и игумени.

Пример за ова обраѓање е: *Неговата Милост* Војводата од Норфолк, или *Неговата Милост* Кантербурскиот Архиепископ; или *Ваша Милост* во зборување или писмено обраќање. Кралските војводи пак, Војводата од Јорк, се ословуват со нивната повисока кралска титула, *Кралско Височество*.
**Наша реч** (Скопје, 5. Ⅱ 1939 – 6. И 1941) – единствениот легален весник (како неофицијален орган на КП) во Вардарскиот дел на Македонија што, и покрај сите тешкотии и забрани, го афирмираше македонскиот културно-национален идентитет. Во текот на речиси две години се објавени вкупно 24 броја под насловот „Наша реч" и по два броја под наслов „Наш глас" и „Наш лист".

По одлука на ПК на КПЈ за Македонија, во првата Редакција влегуваат: правникот Милош Мацура (сопственик и издавач), правникот Дејан Алексиќ (главен и одговорен уредник), правничката Нада Богданова, студентот Бошко Шилеговиќ, дипломираниот филозоф Душко Поповиќ, професорот Радован Лалиќ и техничкиот уредник и лектор Александар Аксиќ. Иако во почетокот меѓу редакторите има само еден Македонец, весникот успешно ги собра речиси сите поистакнати македонски интелектуалци и побудни работници, широко го одрази животот и состојбите во Македонија и со бројни поетски и прозни литературни прилози го афирмира македонскиот јазик. Меѓу соработниците се не само идните видни борци и политичари (Кузман Јосифовски, Васил Антески, Страхил Гигов, Мирче Ацев, Борко Талески, Крсте Црвенковски, Исак Леви, Стеван Наумов, Кирил Миљовски, Димката Ангелов-Габерот, Ванчо Бурзевски, Јосиф Јосифовски, Страшо Пинџур, Боро Мокров, Ристо Дуковски, Цветан Димов, Орце Николов, Милева Сабо, Маргарита Софијанова, Боро Чушкар, Панче Пешев и мнозина други), туку и литературните творци во тоа време (Кочо Рацин, Волче Наумчески, Мите Богоевски, Кире Димов, Гојчо Стевковски, Бранко Заревски, Ристо Лазески, Кузман Јосифовски, Александар Градачки и др.). Тоа беше генерацијата што масовно се вклучи во НОБ, голем дел од нив и загинаа во таа борба, а живите активно учествуваа во изградбата на современата македонска држава. На 16. Ⅶ 1939 г. Редакцијата го објави и посебното издание „150 година Француске Револуције", а првпат во овој дел на Македонија е објавен и „Крушевскиот манифест".
**Драгутин К. Мојсоски** ( 1924
 во Инче, Порече — 11 ноември 1944

 крај Високи Дечани, Косово и Метохија) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Драгутин бил роден во 1924 година во селото Инче кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ пристапил доброволно во Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борбата кај манастирот Дечани на 11 ноември 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.216



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**ОСУ „Мирко Милески"** — средно општинско училиште, се наоѓа во строгиот центар на Кичево на улица Рудничка бр. 2. Центарот располага со 25970 метри квадратни. На овој простор се сместени главната зграда, спортската сала, отворените игралишта за фудбал и кошарка, како и две машински работилници. Гимназијата има на располагање 24 училници, од кои во 21 може да се изведува класична настава.

Моментално во центарот наставата редовно ја посетуваат 900 ученици, а бројот на стручниот кадар што ја води наставата брои 90 лица. наставата се изведува на македонски. ОСУ Мирко Милески започна со работа дамнешната 1952/53 година како виша гимназија Мирко Милески. Со општествениот развој како и поради економските прилики се спроведуваат реформи во сите училишни центри во Р Македонија, а и нашиот центар не претставува исклучок. Во текот на долгогодишната работа покрај гимназиското образование се појавуваат и други струки.

Образовни Профили
-----------------

1. Фармацевтско-лабораториски техничар
2. Општествено-хуманистичко подрачје
3. Електро-техничар за компјутерска техника и автоматика
4. Економски техничар
5. Медицинска сестра
6. Природно-математичко подрачје
7. Јазично-уметничко подрачје
8. Машинско-енергетски техничар

Наводи
------

1. ↑  Листа на средни училишта во кои е застапено стручното образование во Република Македонија

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 16 мај 2014 г. Мрежно место на училиштето
* Официјално мрежно место на Министерството за образование и наука

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија училиште во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |