recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Бронзена биста А. Винет од госпоѓа Бајс
**Фани Бајс роденото** **Ли** (родена 1849 година) била британска вајарка специјализирана за создавање глави и бисти.

Биографија
----------

Бајс е родена во Лондон во 1849 година, но почнала да се занимава со скулптура сè до 1893 година, кога отишла во Женева, каде што ја предавал Жил Салмсон, директор на тамошното училиште за индустриски уметности. Потоа студирала во Рим, Фиренца и Париз. Бајс изработила бројни бисти и фигури на глава, кои главно ги изложувала во Париз со Салонот на уметниците Французи, но исто така и во Кралската академија во Лондон во текот на 1902 година. Нејзината бронзена биста на Александар Винет е во колекцијата Wellcome во Лондон.

Наводи
------

1. ↑  James Mackay (1977). *The Dictionary of Western Sculptors in Bronze*. Antique Collectors' Club. ISBN 0902028553.
2. 1 2  *Benezit Dictionary of Artists Volume 3 Bulow-Cossin*. Editions Grund, Paris. 2006. ISBN 2-7000-3073-7.
3. ↑  University of Glasgow History of Art / HATII (2011). „Mrs Fanny Byse". *Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain & Ireland 1851–1951*. Посетено на 30 October 2019.
4. ↑  „Bust of Alexandre Vinet by Mrs Fanny Byse". *Wellcome Collection*. Посетено на 2 October 2017.
**Крчин** — планина во Западна Македонија и Албанија, којашто се протега во продолжение на планината Дешат и е дел од поголемиот венец Шара-Кораб-Дешат-Крчин-Стогово-Караорман, односно таа го претставува најјужниот дел од веригата на планинскиот масив Кораб-Дешат-Крчин.

Местоположба
------------

Се протега од Сува Бара (2.080 м) на север, до дното на Дебарската Котлина на југ во должина од 13 км. Има изразено било, од кое се издаваат повеќе врвови преку 2.000 м. Највисок е Голем Крчин (2.341 м), по што следат Рудина 2.238 м, Дели Сеница 2.174 м и Црвена Плоча (2.107 м).

Геологија
---------

Планината се состои од од флишни седименти. Кај бањата Косоврасти, варовниците преоѓаат во гипс, анхидрит и сулфурни наслаги. Во околината на бањата Бањиште, тлото се состои од сивобели варовници со дебелина од 300–400 м. 

Крчин има најголеми резерви на гипс на Балканот, поради што има и фабрика за негова преработка.

Растителност
------------

На Крчин расте ендемскиот македонски каранфил (*Dianthus macedonicus*), што може да се најде само на оваа планина.

Галерија
--------

* Поглед на највисокиот врв по сртот на КрчинПоглед на највисокиот врв по сртот на Крчин
* Насамарен коњ високо на КрчинНасамарен коњ високо на Крчин
* Поглед на билото и највисокиот врв на КрчинПоглед на билото и највисокиот врв на Крчин

Поврзано
--------

* Дешат
* Дебарско Езеро
* Општина Дебар
* Дебар — округ во Албанија

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Крчин*". *Македонска енциклопедија*. , книга . Скопје: МАНУ. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*каранфил, македонски*". *Македонска енциклопедија*. , книга . Скопје: МАНУ. Text "series
" ignored (help)

Надворешни врски
----------------

* Крчин и Дешат Архивирано на 15 август 2019 г. — Tourguide.mk
* Крчин[*мртва врска*] — ПК „Македон"
* Репортажа од искачување на Крчин Архивирано на 24 ноември 2013 г. — ПСД „Макпетрол"
* Крчин и Дешат — „Македонска нација"
Глобалниот кластер М80. Звездите во глобуларниот кластер се поточно стари членови кои имаат недостиг на метал во Популација 2.
Во астрономијата и физичката космологија металичноста е дел од маса од звезда или некој друг вид на астрономски објект различен од водород и хелиум.Поголемиот дел од физичката материја во вселената е во форма на водород и хелиум, па поради тоа астрономите го користат терминот "метали "укажувајќи на сите други елементи. На пример, звездите кои се релативно богати со јаглерод, азот, кислород и неон би биле "метално богати "во астрофизичките термини, иако тие елементи се неметали во хемијата. Овој термин не треба да се меша со вообичаената физичка дефинија за цврстите метали.

Металичноста во звездите и во другите астрономски објекти е приближна проценка за нивното хемиско изобилие кое се менува во текот на времето со механизмите од ѕвездениот развој и поради тоа прикажуваат индикации на нивната возраст. Во космолошките термини, Универзумот исто така хемиски се развива.Според теоријата за Големата експлозија, раната вселена прво се состоела од водород и хелиум со мали количини на литиум и берилиум, но немало присутност на некои потешки елементи. Во процесот на ѕвезден развој, каде што звездите на крајот на нивниот живот се ослободуваат од поголемиот дел од својата маca преку ѕвездените ветрови или како експлозија на звезди (supernovae), содржината на металот од Галаксијата и Универзумот се покачува. Се смета дека постарите генерации на звезди генерално имаат помала металичност од помладите генерации.

Следењето на промените во хемиските изобилија на различни типови на звезди, засновани на спектралните навики кои подоцна беа поврзани со металичноста, го наведе астрономот Валтер Баде во 1944 година да го предложи постоењето на две различни популации на звезди.Ова стана општо познато како Популација 1 ( богати метали ) и Популација 2 ( сиромашни метали ) звезди. Трето ѕвездено население беше претставена во 1978, позната како Популација 3. Овие екстремно метало-сиромашни звезди беа теоризирани како прво-родени звезди создадени во Универзумот.

Дефиниција
----------

Ѕвездениот состав е определен од спектроскопијата е вообичаено едноставно дефинирано од страна на параметрите Х, Y и Z, каде што Х е фракционалниот процент од водород, Y е фракционалниот процент од хелиум и сите останати хемиски елементи како фракционалниот процент од З. Или просто дефинирано како;

{\displaystyle X+Y+Z=1.00}

Во повеќето зведи и други астрономски извори, водородот и хелиумот се двата најдоминантни елементи. Фракцијата на водородната маса е генерално изразена како X=m\*H/M каде што М е вкупната маса на системот, а m\*H e фракционата маса од водородот што го содржи.Слично на тоа, фракцијата на масата на хелиумот е прикажана како Y=m\*He/M.Остатокот на елементите се колективно прикажани како метали и металичноста-фракција на маса од елементите потешки од хелиумот.Металичноста на многу астрономски објекти не може да бидат директно пресметани.Наместо тоа, агенти се употребени да добијат индиректни проценки.На пример набљудувач може да ја мери содржината на железото во Галаксијата.
Крофни наросени со шеќер во прав.
Куглоф.
**Нараснато тесто** е она тесто кое покрај брашно содржи и лебен квасец, така што тестото под дејство на квасните габи (кои во течноста — млеко или вода со можен додаток на шеќер — испуштаат јаглерод диоксид на соодветна температура) нараснува и станува пенесто. Квасецот кој се додава може да биде свеж пекарски квасец или сушен, пакуван во вреќички. За колач или леб од 500 g брашно, треба 30-40 g квасец, меѓутоа количеството на квасец зависи и од тежината на тестото, односно додатоците како што се зашеќерено овошје или маснотии.

Типови нараснато тесто
----------------------

### Тешко нараснато тесто

Основните состојки на тешкото нараснато тесто се поголемата количина на маснотии (путер или маргарин), шеќер, јајца и брашно. Најпрво на брашното се нанесува квас (смеса од од квасецот, малку топла течност и шеќер), па 15 минути се остава на топло место да нарасне, а потоа квасец се додава на преостанатото брашно и се замесува мазно тесто, со гмечење и удирање на тестото. Тестото најдобро се меси со раце, бидејќи се осетува неговата влажност и цврстина, па според потребата му се додава брашно. По мешањето, тестото повторно се посипува со брашно, се покрива со крпа и се остава на топло место да нарасне и да го удвои обемот. Потоа тестото се обликува по желба, полни со фил или украсува и подготвено за печење одново се покрива со крпа и се остава уште еднаш да нарасне, а се пече во рерна или фурна.

Од тешко нараснато тесто вообичаено со подготвуваат: леб, најразлични штрудли (со ореви, со мак, со мармалад), сирењаци, млечни кифли и сл.

### Лесно нараснато тесто

Крофните се подготвуваат од многу лесно тесто и се пржат во длабоко загреана маснотија.

### Течно нараснато тесто

Мешаното нараснато тесто има поголем удел на течност и јајца, течно е и не треба долго да се меси, но и невозможно е да се обликува, па се пече во калапи каков што е куглоф.
**„Бандолеро!"** (англиски: *Bandolero!*) — американски филм од 1968 година, во режија на Ендрју Меклаглен (Andrew V. McLaglen). Главните улоги ги играат: Џејмс Стјуарт (James Stewart), Дин Мартин (Dean Martin) и Ракел Велч (Raquel Welch ).

Синопсис
--------

Мејс Бишоп (го игра Стјуарт), преправен како џелат, пристигнува во мал град во Тексас, каде е затворен неговиот брат (го игра Мартин), заедно со другите припадници на бандата. Кога треба да го изврши бесењето, Мејс скришно му подава на брат му револвер и така припадниците на бандата успеваат да избегаат. Шерифот веднаш организира потера по бегалците, а во меѓувреме, Мејс ја ограбува банката и го напушта градот. Бегајќи од потерата, бандата бега во Мексико. Таму, бандата на браќата Бишоп и шерифот ги здружуваат силите во борбата против една мексиканска банда.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Bandolero! (1968) (пристапено на 11.11.2019)
**Националната академија на науките на Азербејџан** (азерски: *Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası (AMEA)*) — со седиште во Баку, е главната државна истражувачка организација која спроведува истражувања и ги координира активностите во областа на точните и општествените науки во Азербејџан. Основана е на 23 јануари 1945 година.

Претседател на Академијата е академик Иса Хабибејли, а генерален секретар е академик Расим Алгулиев.

Академијата е членка на Кавкаската универзитетска асоцијација.

Историја
--------

Академијата е основана врз основа на Азербејџанското здружение за научни истражувања, кое најпрво беше поврзано со Државниот универзитет во Баку, подоцна со Академијата на науките на СССР. Во 1945 година, Советот на народни комесари на СССР издаде наредба за реорганизација на општеството во Академија на науките на Азербејџанската ССР. Во првата година, Академијата имаше 15 членови..

Президиумот е сместен во историскиот објект „Исмаилија" на улицата „Истиглалијат" во центарот на главниот град.

Структура
---------

Националната академија на науките на Азербејџан е поделена на шест одделенија, кои заедно содржат околу 40 истражувачки и културни институти низ целата земја:

* Катедра за „Физички, математички и технички науки"
* Катедра за „Хемиски науки"
* Катедрата за „Науки за Земјата"
* Катедра за „Биолошки и медицински науки"
* Катедрата за „Хуманистички науки"
* Катедра за „Општествени науки"

Академијата има регионални канцеларии во градовите Генџе, Шеки и Ланкаран. Една од единиците во структурата на АНАН е Републичкиот центар за сеизмологија при АНАН.

Членови
-------

Академијата има два вида членство; моментално се состои од 57 полноправни членови (академици) и 104 соодветни членови (дописни членови). Членството се добива со гласање; претседателот на академијата се избира од редот на академиците. Академијата исто така доделува почесни членства на заслужни научници.

Председатели
------------

Президиумот на националната академија

| Име на претседател | Период |
| --- | --- |
| Мир-Асадула Миргасимов | 1945 – 1947 |
| Јусиф Маммадалиев | 1947 – 1950 1958 – 1961 |
| Муса Алиев | 1950 – 1958 |
| Захид Халилов | 1961 – 1967 |
| Рустам Исмаилов | 1967 – 1970 |
| Хасан Абдулаев | 1970 – 1983 |
| Елдар Салаев | 1983 – 1997 |
| Фарамаз Магсудов | 1997 – 2000 |
| Махмуд Каримов | 2000 – 2013 |
| Акиф Ализаде | 2013 – 2019 |
| Рамиз Мехдиев | 2019 – 2022 |
| Иса Хабиббейли | 2022 – |

Наводи
------

1. ↑  „Президиумски апарат AMEA" (руски). Азербејџанската Национална академија на науките. Посетено на 2017-04-25.
2. ↑  „Tüm Üyeler" (турски). Kunib.com. Посетено на 2023-08-06.
3. ↑  „Azerbaijan National Academy of Sciences: Establishment" (англиски). Science.az. 2007-01-25. Архивирано од изворникот на 2007-01-25. Посетено на 2023-08-06.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
4. ↑  „Научни одделенија на AMEA" (руски). Азербејџанската Национална академија на науките. Посетено на 2017-04-25.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Национална академија на науките на Азербејџан" на Ризницата ? |

* Официјална веб-страница (азербејџански) (англиски) (руски)
|  |
| --- |
|  **Свети Ѓорѓи** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Старавинска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°04′59.2″N 21°46′03.2″E﻿ / ﻿41.083111° СГШ; 21.767556° ИГД﻿ / 41.083111; 21.767556Координати: 41°04′59.2″N 21°46′03.2″E﻿ / ﻿41.083111° СГШ; 21.767556° ИГД﻿ / 41.083111; 21.767556 |
| **Место** | Градешница |
|  **Општина** | Новаци |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Георги |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Ѓорѓи** – гробјанска црква во селото Градешница.

Местоположба
------------

Црквата се наоѓа во источниот дел од селото.

Историја
--------

Бранислав Ристески од Институтот за старословенска култура во Прилеп во склоп на опсежни археолошки истражувања во периодот од 1990 до 1998 година открил дека на местото на коешто се наоѓаат денешните цркви „Св. Антониј", „Св. Ѓорѓи" и „Св. Спас" од средината на II до крајот на III век постоел комплекс на римски вили. Местото на коешто денес се наоѓа црквата „Св. Ѓорѓи" постоеле простории наменети за престој и производство. Од керамиката украсена со спирали којашто е вградена во фасадата на црквата се заклучува дека во селото Градешница има континуитет на живеење од праисториско време.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата е со правоаголна основа без апсида. Влезот се наоѓа на западната страна и во црквата се влегува преку дрвена врата. Десно од влезната врата, во самиот ѕид е вградена керамика којашто е украсена со спирали. Внатрешноста на црквата не е зографисана и во неа се наоѓаат бројни икони. Објектот е изграден од камен и од тули, а покриен е со кров од ќерамиди.

Во дворот на црквата има помошен објект и гробишта.

Галерија
--------

* Гробови во дворот на цркватаГробови во дворот на црквата
* Западната странаЗападната страна
* Источната странаИсточната страна
* Внатрешноста на цркватаВнатрешноста на црквата
* Помошниот објектПомошниот објект
* Гробови во дворот на цркватаГробови во дворот на црквата
* Гробови во тремот на помошниот објектГробови во тремот на помошниот објект

Поврзано
--------

* Бренски манастир
* Црква „Св. Илија" - Градешница
* Црква „Св. Димитриј" - Градешница
* Црква „Св. Атанасиј" - Градешница
* Црква „Св. Никола" - Градешница
* Црква „Вознесение Христово" - Градешница
* Црква „Св. Антониј" - Градешница
* Градешница
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија

Наводи
------

1. ↑  „Св. Ѓорѓи, с. Градешница (Church St. Gjorgi, v. Gradesnica)". *Итар Пејо*.
2. ↑  „Градешница[*мртва врска*]. *Мој Роден Крај*.

Надворешни врски
----------------

* 

* Црква „Св. Ѓорѓи" - Градешница на Ризницата ?
|  |
| --- |
| Илустрација на правилото за знаци при множење. |
| 

| Основно сметање |
| --- |
| Собирање (+) |
| собирок + собирок = | збир |
| Одземање (−) |
| намаленик − намалител = | разлика |
| Делење (:) |
| деленик : делител = | количник |
| Множење (⋅) |
| множител ⋅ множеник = | производ |
| Степенување (^) |
| основастепен = | степен |
| Коренување (√) |
| показ √поткор. гол. = | корен |
| Логаритам |
| logосн(степен) = | показател |

 |

Во математиката, **производ** е резултат од операцијата множење. Редоследот на множење на реалните и комплексните броеви не влијае врз производот. Ова својство се нарекува комутативност. Кога множиме матрици и членови на разни други асоцијативни алгебри, производот обично зависи од редоследот на множениците, т.е. местата не им се заменливи и затоа за нив не важи комутативниот закон.

Производниот оператор при множењето на низа се означува со големата грчка буква пи ∏ (аналогно на големата сигма ∑ како симбол за збир).

Знакот пред производот (плус или минус) зависи од знакот на множителот и множеникот. Кога двата броја имаат ист знак (+ или -), производот секогаш е позитивен, но кога имаат различни знаци, производот секогаш е негативен.

Поврзано
--------

* Множење
* Декартов производ
* Векторски производ
* Скаларен производ
* Таблица множење
* Количник - резултат при делење
* Аритметика
* Позитивен број
* Негативен број

Наводи
------

1. ↑  Андреевски, Венцислав П. (2007). „3.2.3. Множење". *Прирачник за математички поими и формули*. Скопје: Винсент графика. стр. 56. ISBN 978-9989-2474-4-6.

Надворешни врски
----------------

* Производ - MathWorld (англиски)
|  |
| --- |
|  **Свети Атанасиј** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Битолско |
| **Парохија** | Старавинска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°07′14.4″N 21°42′39.8″E﻿ / ﻿41.120667° СГШ; 21.711056° ИГД﻿ / 41.120667; 21.711056Координати: 41°07′14.4″N 21°42′39.8″E﻿ / ﻿41.120667° СГШ; 21.711056° ИГД﻿ / 41.120667; 21.711056 |
| **Место** | Зовиќ |
|  **Општина** | Новаци |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Атанасиј Александриски |
|  **Завршено** | XVII век |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | еднокорабна |
|

**Свети Атанасиј** — црква во селото Зовиќ

Местоположба
------------

Црквата е сместена на врв од рид во непосредна близина на селото.

Историја
--------

Според своите архитектонски и ликовни крактеристики, црквата потекнува од поствизантиски период, односно од XVII век. Во поново време, со помош од месното население до црквата е изградена трпезарија, поставен е крст, а донесена е и електрична енергија.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата е еднокорабна со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Влезот е сместен на западната страна и над него има ниша со фреска којашто е во лоша состојба. Објектот е граден од камен и варов малтер, а прекриена е со кров од црвени ќерамиди.

Внатрешноста на црквата е зографисана. Иако црквата претрпела оштетувања низ годините, денес се сочувани вредни површини фрескоживопис, како што е претставата во олтарниот простор позната како Богородица со епитетот Платитера – Знамение од XVII век. Според иконографскиот тип, Богородица Знамение е облик на Богородица Ширшаја со молитвено издигнати раце. На сиво-сината заднина на фреската со бели грчки букви е испишан епитетот на Богородица. Претставата е работена според текстот на пророкот Исаија, според кој Богородица претставува отелотворение на црквата. Ваквата претстава на Богородица е значаен тематско-времеследен показател затоа што сведочи за присуството на пошироката сфера на византиската во постарата уметност.

Во дворот на црквата се наоѓа помошен објект.

Галерија
--------

* Икона на Свети АтанасијИкона на Свети Атанасиј
* Фреска во цркватаФреска во црквата
* Претстава на Богородица ЗнамениеПретстава на Богородица Знамение
* Фреска со натписФреска со натпис
* Фреска со крстФреска со крст
* Претстава на Свети НиколаПретстава на Свети Никола
* Претстава на Свети ВасилијПретстава на Свети Василиј

Поврзано
--------

* Црква „Св. Никола" - Зовиќ
* Зовиќ
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Зович". *Мој Роден Крај*.
2. 1 2 3  „Црква „Свети Атанасиј", село Зовиќ, XVII век". *Rural Adventure*.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Атанасиј" - Зовиќ на Ризницата ?
**Акантодите** или понекогаш не сосема правилно нарекувани **бодликави ајкули** (**Acanthodii**) образуваат класа на изумрени риби кои имале особини како на `рскавични, така и на коскени риби. Во суштина, телото им било ајкуловидно, но нивниот епидермис бил препокриен со ситни ромбоидни плочички, слично како кај холостеите. Тие би можеле да бидат независна филогенетска гранка на риби кои еволуирале од помалку специјализираните форми блиски до денешните `рскавични риби.

Особини
-------

Акантодите имале `рскавичен скелет, но нивните перки имале широка, коскена основа и биле засилени од нивната предна маргина со дентинска боцка.

Најраните акантоди биле морски форми, но за време на девонот се појавиле и доминирале слатководни видови. Тие се разликуваат во два погледи: тие биле најраните `рбетници со вилица и имале дебели боцки кои ги потпирале нивните перки, правејќи ги неподвижни (како ајкуловата грбна перка).
**Штит од Кутлеш** (грчки: *Ασπίδα από τον Βασιλικό Τάφο στην Βεργίνα*) — древномакедонски погребен предмет од античкиот град Ајга кај денешното село Кутлеш, Берско, Егејска Македонија. Се вбројува меѓу најскапоцените наоди пронајдени при ископувањето на Македонските кралски гробници. Датира од IV век п.н.е. и пронајден е меѓу предметите со кои е погребан кралот Филип II Македонски. Според некои теории, штитот му припаѓа на кралот Филип III Аридеј, за кој се смета дека е погребан во истата гробница.

Штитот има облик на аспис (или хоплон, голем кружен тежок штит), но побогато украсен и изработен од дрво, кожа, стакло, злато и слонова коска. Предниот дел има геометриска шарка од слонова коска по крајот на штитот, а златен венец опфаќа две фигури од слонова коска во средиштето. Поради изабеноста фигурите не се сосем јасни, но изгледа се работи за две машки фигури кои се извишуваат над помала женска фигура. На обратната страна има богато украсена златна дршка во облик на буквата „Т" со цветни елементи по краевите. Близу средината на рачката во злато се издлабени два мали лава. Стручњаците ги сметатаат овие фигури за симбол на власт или царственост, што се вклопува со материјалите и изведбата на другите предмети во гробницата.

Наводи
------

1. 1 2 3  Hammond, N.G.L (1989). „Arms and the King: The Insignia of Alexander the Great". *Phoenix* (англиски). **43**: 217–224.
2. 1 2  Borza, E.N (1987). „The Royal Macedonian Tombs and the Paraphernalia of Alexander the Great". *Phoenix* (англиски). **41**: 105–121.
**Свети Никола** (грчки: *Αγίου Νικολάου*) — црква во селото Невеска, Леринско, Егејска Македонија.

Ктиторскиот натпис од 2002 г.
Црквата е изградена во 1867 година врз постар и помал храм за време на владикувањето на митрополитот Никифор I. Ктитор бил Михалис (Михас) Цирлис. Живописан е подоцна, со ктиторството на Жан Нику, тутунски магнат во Шведска, родум од Невеска. Градбата е голема петкорабна базилика со дрвен покрив со ќерамиди, и претставува прекрасен пример за македонска архитектура од XIX век. Храмот настрадал во 1878 г. при задушувањето на Илинденското востание во 1903 г. и за време на окупацијата во Втората светска војна во 1943 г. Речиси е уништен во април 1947 г. за време на Грчката граѓанска војна, и во 1951 г. е напуштен.

Во 2002 г. е целосно обновен во вредност 2 милиона долари, подарени од банкарот Николаос Сосидис, син на Џон Сосидис од Невеска.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Δυτική Μακεδονία: Φλώρινα, Δροσοπηγή, Νυμφαίο". Посетено на 1 јануари 2016.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола" - Невеска на Ризницата ?
Акче издадена од султанот Осман I
**Акче** (тур. *ак* = бел, белa пара) — ситна турска сребрена пара, кована од времето на султанот Орхан (1326—59) до крајот на XVII век. Во почетокот вредноста на едно акче била 1/40 талири (гроша), односно 1/60 од златен алтан. Подоцна вредноста опаѓа. Големината му била 10-12мм, а тежината на акчето во почетокот била 1,07 грама, а подоцна тежината, како и вредноста опаѓала до 0,13 г. Во промет се појавувале и таканаречени *чурук акчеси* (нездраво, излижано или фалсификувано акче), за разлика од *саг* или *халис акчеси* (здраво, чисто акче).

Ковано е во многу ковници на Османлиското Царство, па и на балканските простори: Сараево, Сребреница, Чајниче, Белград, Ново Брдо, Кочани, Скопје и Ресен.

Во подоцниот турски паричен систем 1 акче (аспра) вредело три пари.

Забелешка
---------

1 Во 1431година еден млетачки дукат вредел 35 акчи, исто толку и околу 1455 година, додека 1488 година вредел 49 акчи, во 1510 година 54 акчи, а во 1590 година 120 акчи.
Наводи
------

1. ↑  „Akçe".
2. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 19. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
3. ↑  ТУРСКИ КАТАСТАРСКИ ПОПИСИ од 1455 година, *страна 6*

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Света Марина** (грчки: *Αγίας Μαρίνας*) — црква во Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Местоположба
------------

Црквата е сместена во јужниот дел на врвот Флацата (1.081 м), близу границата со Албанија, североисточно над селото Крчишта и меѓу селата Ошени на југ и Косинец на север.

Историја
--------

Храмот е подигнат во чест на на победата на грчката владина армија над патизаните на ДАГ во решителната Битка на Грамошта (Грамос) во август 1949 г. со која е ставен крај на Грчката граѓанска војна. Во последната фаза на војната, Флацата била упориште владините единици.

Црквата е изградена во 1949 г. и првично го носела името „Пресвета Богородица". Подигната е од војници од 4. чета на 565. баталјон, кои во тоа време биле во одбрана на Флацата. Осветена е на 30 септември 1949 г. од митрополитот Никифор Костурски.

Храмот е обновен во 1970 г. и преименуван во „Света Марина" од заповедникот на XV дивизија Апостолос Бунотис. Црквата има независна камбанарија, и до неа има бетонски бункер од војната.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  „Ο στρατιωτικός ναός της Αγίας Μαρίνας (+ 17 Ιουλίου) στο θρυλικό οχυρό της Φλατσάτας Καστοριάς". Φως της Καστοριάς. 16 јули 2014. Посетено на 30 јануари 2021.
2. ↑  „Ο ναός της Αγίας Μαρίνας στη Φλατσάτα Οινόης. Πανηγυρίζει την Κυριακή 17 Ιουλίου 2011". 15 јули 2011. Посетено на 30 јануари 2021. Занемарен непознатиот параметар `|издател=` (help)
**Академија на Армијата на Кореја** или **Воена академија на Армијата 3** ― воена академија за обука на офицери кадети на Армијата на Република Кореја. Попознат како „Чонгсунгде" (корејски: 충성대, ханџа: 忠誠臺) како референца за нејзината верност и посветеност кон земјата, таа произведува најголем број помлади офицери во Армијата на Кореја. Сегашниот началник на академијата е генерал-мајор Ко Чанг-Џун

Кампус
------

Главниот кампус се наоѓа во Јеонгчеон, јужна област во Гјеонгсангбук-до. Одредени области на кампусот се отворени за јавноста за време на викендите. Посетителите без корејско државјанство мора да ја известат академијата најмалку една недела однапред за да добијат дозвола да влезат.[]

Прием
-----

Академијата прифаќа само студенти кои ја завршиле својата прва и втора година на додипломски студии (или еднаква квалификација признаена од академијата), а обучува само помлади и постари кадети (т.е. трета и четврта година на додипломски студии).[]

Образование
-----------

Сите кадети дипломираат со диплома со специјалност во воените науки и уште една избрана насока и се нарачани како втор поручник на корејската армија.[] Академијата, исто така, активно се ангажира во размена на партнерства со блиските воени единици на Соединетите Држави, вклучувајќи ги гарнизонот „Даегу" на Соединетите Држави, 19. експедиционо одржлива команда и кампот Муџук.[]</link>

Поврзано
--------

* Воени академии на Република Кореја
* Воена академија на Кореја (Армија на Република Кореја)
* Академија на воздухопловните сили на Кореја
* Поморска академија на Кореја
* Школа за кандидати за офицери на Кореја
* Список на национални универзитети во Јужна Кореја
* Список на универзитети и колеџи во Јужна Кореја
* Образованието во Република Кореја

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Почетна страница на Воената академија на Кореја (Јеонгчеон)
Поранешен ирски Landsverk L180 насликан да личи на Pantserwagen M-38. Експонат во Коњаничкиот музеј.
**Коњанички музеј** (холандски: Cavaleriemuseum Amersfoort) ― музеј кој се наоѓа во средиштето на Холандија, во градот Амерсфорт. Музејот е сместен во две големи згради во касарната „Бернхард" (Bernhardkazerne).

Во прикажаната збирка содржи мали предмети, како униформи, огнено оружје, сребро, слики, макети, итн. и поголеми предмети, како возила, оклопни автомобили, тенкови и поврзана опрема, кои биле или сè уште се во употреба со коњаницата на Кралската холандска армија. Музејот опфаќа повеќе од 425 години историја и на посетителот му ја прикажува еволуцијата на коњаницата од јавање коњи до современиот тенк.

Надворешни врски
----------------

* Коњанички музеј (Амерсфорт) на Ризницата ?

* Коњанички музеј
**Макс Верстапен** (холандски: Макс Верстапен) е Формула 1 возач кој се натпреварува за Ред Бул Рејсинг. Тој е трикратен светски шампион во Формула 1 за сезоните 2021, 2022  и 2023 година.

Биографија и кариера
--------------------

Верстапен е роден на 30 септември 1997 година во Хаселт, Белгија. Неговиот татко е Јос Верстапен, поранешен возач на Формула 1, а неговата мајка Софи Кумпен е поранешен возач на картинг. Првата карта ја доби кога имаше четири години. Во првите три години победи на речиси сите натпревари на кои учествуваше. Кулминацијата на неговата кариера во картинг беше во 2012 година кога стана европски и светски шампион во картинг. 

Во 2013 година почна да се натпреварува во првенства со автомобили со едно седиште. Тој освои две победи и три пласмани на подиумот во Зимската серија на Флорида и блесна во Европскиот шампионат Ф3 на ФИА, каде што заврши четврти во својата прва трка, се искачи на подиумот на третата, пол-позицијата на петтата и пол-позицијата и трка во неговата шеста трка. Потоа следеше серија од шест последователни победи кои го испратија до второто место во шампионатот и победата на Ф3 Мастерс трката во Зандворт.

Потпишан со Формула 1 тимот на Скудерија Торо Росо. Дебитираше на првиот слободен тренинг на Јапонското ГП 2014 во Сузука, каде што постави време половина секунда побавно од она на актуелниот претседател Даниил Квјат. Една недела подоцна тој победи на Ф3 трката на патеката Монца во Италија. Сезоната на Ф3 ја заврши на третото место и учествуваше на уште два слободни тренинзи за Торо Росо до крајот на 2014 година. 

Дебитираше на трката во Светскиот шампионат во Ф1 на Големата награда на Австралија во 2015 година и стана најмладиот возач во историјата на Формула 1. Своите први поени ги постигна на Големата награда на Малезија каде заврши седми и стана најмладиот возач кој освоил поени во Формула 1.  На 12 декември 2021 година, тој го совлада Луис Хамилтон за светската титула на последниот круг на Гран -при Абу Даби. Тој повторно ја освои светската титула во 2022 година, на четири кола пред крајот на сезоната.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Предлошка:Цитат уеб
2. ↑  Предлошка:Цитат уеб
Алесандро Салвио
**Алесандро Салвио** (италијански:Alessandro Salvio) (околу 1570 во Неапол - 1640) — италијански шахист, шаховски теоретичар и автор. Во 1595, Салвио го победил Паоло Бои, а од 1600 се смета дека станал неофицијален светски првак во шах. Напишал шаховска книга со наслов *Trattato dell'Inventione et Arte Liberale del Gioco Degli Scacch* објавена во 1604 во Неапол, а подоцна и книга насловена *Il Puttino* објавена во 1634. Алесандро Салвио бил посветен и ги играл популарните отворања во тоа време: Кралев гамбит и Италијанска партија. Кон крајот на 19. век се дознало дека во анализите на Салвио помагал и Џулио Полерио.

Салвио ја основал шаховката академија во Неапол.

Дела
----

* «Trattato dell' inventione et arte liberale del gioco di scacchi», Napoli, 1604.

Користена литература
--------------------

* Шахматный словарь. Москва: Физкультура и спорт, 1964. С. 331—332.
* Шахматы: Энциклопедический словарь. Москва : Советская энциклопедия, 1990. С. 348. ISBN 5-85270-005-3.

Наводи
------

1. ↑  Hooper & Whyld 1992, стр. 292. sfn error: no target: CITEREFHooperWhyld1992 (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 89522770
* LCCN: n2022005693
* ISNI: 0000 0000 6296 9387

 |

 |
**Александар Арон** (роден во 1766 во Хоенфелд, Баварија - починал на 16 ноември 1850

 во Париз) бил германски и француски шахист и шаховски композитор од еврејско потекло. Автор е на многу значајни шаховски дела, и една од првите збирки на шаховски композиции.

Во 1793 година се преселил во Париз, и набргу станал еден од најдобрите шахисти во Франција.

Во 1838, го победил Хауард Стонтон во Лондон.

Наводи
------

1. ↑  Saint-Amant [Pierre-Charles Fournier de], *Nécrologie: A. Alexandre*, La Régence, 1st ser. 3, no. 1 (January 1851): 3–13.

Книги
-----

* «Encyclopedie des echecs», 1837
* «Collection des plus beaux problemes d'echecs ...», 1846

Користена литература
--------------------

* Шах: Енциклопедиски речник. Москва: Советска енциклопедија, 1990 стр.12. ISBN 5-85270-005-3.

Надвиорешни врски
-----------------

* Биографија на мрежната страница на chess.com Архивирано на 15 април 2014 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со шахот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 59818500
* ISNI: 0000 0001 2026 7421
* GND: 115592741
* SUDOC: 127511504
* BNF: cb104252690 (податоци)

 |

 |
**Максим Александрович Опалев** руски: *Максим Александрович Опалев*; роден 4 април 1979

 во Волгоград) — кану спринтер од Русија. Натпреварувајќи се на 3 Летни олимписки игри, Опалев има освоено 3 медали во дисциплината Ц-1 500 метри и тоа: злато: 2008, сребро: 2000, бронза: 2004.

Талентот на Опалев беше покажан кофа освои две злата на шеснаесет години во 1995 на Светските Јуниорски Првенства во Јамаши, Јапонија. Натпреварувајќи се со натпреварувачи 2 години постари од него тој сепак ја освои титулата во дисциплината Ц-2 1000 метри (заедно со Константин Фомичев) и Ц-4 500 метри. На следните јуниорски првенства, во Лахти, Финска, во 1997, Опалев ја осцои титулата во дисциплината Ц-1 1000 метри.

На ИКФ Светските Кану Спринт Првенства, Опалев има освоено 20 медали од 1997 до 2007 во различни дисциплини. Дисквалификуван е во 2003 во дисциплините Ц-4 200 метри и Ц-4 500 метри поради покажаната позитивност на допинг тестот на неговиот партнер Сергеј Улегин.

Наводи
------

* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 1: flatwater (now sprint): 1936-2007. Архивирано на 5 јануари 2010 г.
* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 2: rest of flatwater (now sprint) and remaining canoeing disciplines: 1936-2007.Архивирано на 11 март 2016 г.
* Sports-reference.com profile Архивирано на 15 август 2012 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на РусијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Али Алиу** (албански: *Ali Aliu*; Крани, преспанско,1 април 1934

) — есеист, критичар, книжевен историчар и теоретичар, преведувач од албанската нарционалност во Македонија.

Животопис
---------

Али Алиу е роден е во Крани, Преспа на 1 април 1934 година. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Доктор по филолошки науки. Бил професор на Филолошкиот факултет во Приштина. Член на ДПМ од 1975 година. Автор е на книгите: Истражувања (есеи и критики, 1970), Расправи (студии, 1975), По тековите на книжевноста (есеи, 1978), Критики (1980), Книжевни студии (1982), Теорија на книжевноста (1984), Литературни читања, Литература (учебници за повеќе одделенија во основното и класови во средното образование), Дон Кихот меѓу Албанците (есеи, 1996), Книжевни рефлекси (есеи, 1999), Антологија на современата албанска поезија (2000).

Наводи
------

1. ↑  Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 37330768
* LCCN: n84054042
* ISNI: 0000 0001 1758 5891
* GND: 134196112
* SUDOC: 074165658

 |

 |
Alexander Dubček
**Александар Дубчек** (27 ноември 1921 - Прага, 9 ноември 1992), претседател на Социјалдемократската партија на Словачка, водач на Прашката пролет во 1968 година и симбол на демократските промени во Источна Европа.

Починал во прашката болница на Хомолце 1992 година.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 68973802
* LCCN: n50023837
* ISNI: 0000 0001 1069 0859
* GND: 118527622
* SELIBR: 184102
* SUDOC: 030447526
* BNF: cb12185986h (податоци)
* BIBSYS: 90593170
* NLA: 35046836
* NDL: 00465819
* NKC: jn19990209161
* CiNii: DA05221641

 |

 |
Статуа на Хатшепсут во Метрополитен
**Хатшепсут** (1473 п.н.е. — 1458 г. п.н.е.) — петти фараон на Осумнаесеттата египетска династија во Стариот Египет и во нејзините слики и скулптури постојано била претставена како машки фараон. Таа била првата жена-фараон. Идентификацијата на нејзината мумија била објавена на 27 јуни 2007 година.

Потекло
-------

Во текот на 18-та династија, кралската куќа на Аксмос I била соочена со трагедии кој се случувале во текот на 3 генерации, бидејќи неколку машки престолонаследници на 18-та династија умреле. Кога умреле сите синови на Амен-Хотеп-а и неговите главни жени,Тутмос I станал фараон (син на другата жена Сенсенеб). Тој се оженил со својата полусестра Аксмос но и неговите пет синови исто така умреле. Во времето на смртта на Тутмос I единствен негов наследник со кралска крв бил неговиот незаконски син Тутмос II но тој бил малолетен и фараонот немал друг избор освен на престолот да ја стави неговата ќерка Хатшепсут. Меѓутоа, пред болеста на нејзиниот татко Хатчепсут кога имала 15 години се омажила за нејзиниот полубрат Тутмос II кој тогаш имал 12 години. Поради роднински врски и мешањето на крв тој бил и физички и ментално заостаната личност. Хатчепсут и покрај тоаму родила 2 ќерки Нефру-Ра и Мерит-Ра-Хатчепсут. Бидејќи не му подарила машки наследник тој со друга жена Изис добил син познат по името Тутмос III. За да се осигура за опстанокот опстанокот на владетелската лоза Нефру-Ра како и својата мајка се омажила за својот полубрат Тутмос III. Во времето на смртта на на Тутмос II неговиот наследник Тутмос III бил малолетен така што Хатчепсут била законскиот владетел.Хатчепсут била првата жена која била крунисана со сите свечености како крал а не кралица и ги добила сите пет почесни имиња на фараон што ни една кралиица пред а ни подоцна не и успеало. Се облекувала и се однесувала како машко.

Смрт
----

Хатшепсут одлучила да биде погребана со својот татко Тутмос I и во Долината на кралевите. Во врска со поврзувањето со Долината е ископан тунел долку повеќе од 700 м и околу 300 м под земјата Нејзиниот саркофаг е пронајден но во него не била нејзината мумија туку мумијата на една принцеза од 21-та династија. Околностите на нејзината смрт биле сомнителни но по истражувањата сепак се смета дека умрела од природна смрт. Последниот запис е на 10-от ден 6-от месец во 22 година од владеењето кога дознале дека жената-фараон починала. Невозможно е да се зборува за големата кралица а да не се спомне нејзиниот верен слуга, архитект и пријател Сененмут. Неговиот татко и служел на кралското семејство, а и тој самиот и бил многу верен на Хатчепсут. Дури тој бил и задолжен за нејзината приватна одаја и се зборувало дека меѓу нив имало и нешто повеќе од пријателство. Се зборувало и дека нејзината прва ќерка е всушност негова но тоа никогаш не е потврдено. Неговото изненадно исчезнување од дворската сцена во најмала рака бил чуден, бидејќи решенијата се неразрешени до ден-денес.
**Операција „Планинска бура"** — големата полициска акција што ја спроведоа специјалните сили на македонското МВР, на 7 ноември 2007 година, во шарпланинското село Бродец над Тетово. Операцијата беше спроведена за отстранување и разбивање на албанските терористичко-екстремистички криминални групи дојдени од Косово, кои се закануваа со рушење на мирот и стабилноста во Република Македонија.

Почеток и тек на операцијата „Планинска бура"
---------------------------------------------

По неколку месечните провокации на албанските терористичко-екстремистички криминални групи од Косово на подрачјето на Тетовскиот регион, македонските специјални полициски сили на 7 ноември 2007 година, ја спроведоа операцијата „Планинска Бура". Според полициските извори, операцијата започнала со жестоки вооружени пресметки помеѓу македонските специјални сили и албанските екстремисти во селото Бродец во 4 часот изутрина. Жестоките вооружени престрелки траеле 10 часа, сè до 14 часот попладне, кога екстремистичката криминална банда била целосно разбиена и уништена. Акцијата македонските сили ја спровеле со логистичка поддршка од 3 хеликоптери на АРМ, и со повеќе оклопни возила. Екстремистите кои најпрвин се наоѓале над селото, исплашени од жестокиот напад на полицијата, се засолниле во повеќе селски куќи и селската џамија, а потоа еден дел низ шумата пребегнал преку државната граница.

Резултат
--------

Во полициската акција „Планинска Бура" се убиени 8 албански терористи: Рамдан Шити (24) избеган затвореник од затворот Шутка и „Дубрава" во Косово, Фисник Мети познат како „командант Челику" од с.Бродец, Беким Мехмети (21) од Тетово, Шахили Ферат (20) од с.Бродец, Фидан Фејзулаху (24) од Приштина - Косово и Гавази Имер (42) од Косово. Сè уште не е идентификувано уште едно лице убиено во полициската акција. Уапсени се 69 екстремисти и запленето е големо количество на огнено и тешко оружје, кое според полциските извори било доволно за вооружување на 150 лица и за водење на повеќе месечни вооружени борби.

Наводи
------

1. ↑  „Сите волци сити, настрада само Шити". Вечер. 7 ноември 2007. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2015-01-15.
2. ↑  „Eight Albanians dead in clash with Macedonian police". www.b92.net. 7 ноември 2007. Архивирано од изворникот на 2014-12-17. Посетено на 2015-01-15.
**Мојра Бери** (1886 - 2 февруари 1960) била ирска ботаничка сликарка, најпозната по нејзините слики со цвеќиња.

Ран живот и образование
-----------------------

Мојра Алојсиус Бери е родена во 1886 година во Даблин, најстарата од единаесетте деца на Бернард и Џејн Бери. Нејзиниот татко работел како трговец. Иако се викала Мојра, семејството отсекогаш ја викале по име Мери. Бери присуствувала на манастирот Лорето, во северниот дел на Свети Џорџ, продолжувајќи во училиштата на Кралската Хибернијанска академија (RHA) од 1908 до 1909 година. Додека студирала со RHA, таа освоила голем број награди за композиција и цртеж, подоцна се преселила во Лондон за да присуствува на Факултетот за ликовни уметности Слејд од 1911 до 1914 година, добивајќи ја првата награда за сликарство од глумечката екипа од 1913 до 1914 година. Живеела и подучувала во англиско приватно училиште во Кито, Еквадор во 1920-тите, пред да се врати во семејната куќа во Ратминес, Даблин во 1930-тите.

Уметничка кариера
-----------------

Од 1908 до 1952 година Бери често изложувала од RHA, одржувајќи голем број индивидуални изложби во галеријата Ангус од 1932 година наваму. Таа била позната по нејзините портрети и пејзажи, но добила и репутација на нејзиното сликање цвеќиња. За овие цветни слики, Бери работела во акварели и масла, често прикажувајќи хризантеми и рододендрони, црпејќи инспирација од водените лилјани во Националната ботаничка градина. Дермод О'Брајан ја опишал Бери како „најдобриот жив сликар на цвеќиња" во 1941 година, откако ја посетил изложбата во галеријата Виктор Вадингтон, Даблин.

Бери била член на Друштвото на даблински сликари, како еден од најистакнатите и водечки членови во 1930-тите и 1940-тите. Таа била член на Даблинскиот клуб за скицирање, редовно изложувајќи со нив во 1930-тите. Повремено била изложувана од Акварелското друштво на Ирска, придонесувајќи за групни изложби во Англија, Холандија и Северна Америка.

Наследство
----------

Делото на Бери се одржува во голем број ирски институции, како што се уметничката галерија Крафорд, музејот Алстер, а нејзиниот *автопортрет во студиото на уметникот* (1920) е закачен во Националната галерија на Ирска. Бери починала во Даблин на 2 февруари 1960 година. Таа е погребана на гробиштата Гласневин.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Andrews, Helen (2009). „Barry, Moyra Aloysius". Во McGuire, James; Quinn, James (уред.). *Dictionary of Irish Biography*. Cambridge: Cambridge University Press.
2. 1 2  „Barry, Moyra". *National Irish Visual Arts Library*. Посетено на 2 July 2015.
3. ↑  Desmond, Ray (1994). *Dictionary Of British And Irish Botantists And Horticulturalists Including plant collectors, flower painters and garden designers*. London: Taylor & Francis. стр. 50. ISBN 9780850668438.
4. ↑  „Moyra Barry (1886 - 1960)". *Ask Art*. Посетено на 2 July 2015.

Надворешни врски
----------------

1 artwork by or after Moyra Barry at the Art UK site
**Егер** (унгарски: *Eger*, германски: *Erlau*, словачки: *Jáger*, латински: *Agria*) — град во северна Унгарија со население од околу 56.000 луѓе.

Егер е главен град и административен центар на округот Хевеш и се наоѓа во североисточна Унгарија помеѓу гората Бука и Матра. Познато е туристичко место со термални извори. Во градот постои метална, прехранбена и хемиска индустрија како и винарски пазар.

Областа на денешниот Егер била населена уште од камено време. Во раниот среден век во градот се населиле германски и словенски племиња. Во 10 век дошле Унгарците кои ја освоие егерската област. Егер станал важно место околу 1009 година, за време на владеењето на првиот унгарски крал Иштван I (или Стефан I). Во тоа време била подигната римокатоличката епископија во градот. Градот пострадал за време на монголските напади во 1242 година и потполно бил уништен. За време на владеењето на Матијаш Корвин, го достигнал врвот за време на ренесансата и станал значаен град во Унгарија за тој период. Во 16 век цврсто се бранел од нападите на Отоманското Царство, но Отоманците успеале да го освојат Егер во 1596 година и со него владееле 91 година, сè до 1687.

После ослободувањето од отоманската власт (од тој период е зачувано минаре кое е високо 35 m), во текот на 18 век претежно бил изграден во барок стил. Поранешната миноритска црква (1758-1771) се вбројува во една од најубавите монументи на Унгарија. Православната црква во градот (1784-99) важи за една од најголемите православни цркви во Унгарија и позната е по богатиот иконостас (1789-1791). Денеска е музеј на црковнословенската култура на градот.

Во периодот од 16 до 19 век во Егер имало многу Срби, Грци и Власи. Двајца Хрвати, Фрањо Франкопан и Антун Вранчиќ, биле римокатолички епископи во Егер. По градот Егер е именувана и егерската епархија која за време на пеќката патријаршија била јасеверната православна епархија.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Егер" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место (англиски) (унгарски) (германски) (француски) (холандски)
* egercity.hu Мрежно место за Егер со туристички информации, карти и програми (англиски) (унгарски)
* 
* Eszterházy College Архивирано на 13 октомври 2013 г. Колеџот Естерхази (унгарски) (англиски)
* egervaros.hu
* Воздушна фотографија: Егер
* Стара разгледница на Егер Архивирано на 12 октомври 2006 г. (колекција на градската библиотека)
* Слики од Егер Архивирано на 12 јуни 2009 г.
* Егер туристички тури Архивирано на 16 март 2010 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 123152524
* LCCN: n80065868
* GND: 4015304-6
* SUDOC: 060158441
* NKC: ge129126

 |

 |