recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Хотелот Миклич во 1931 година.
**Хотелот Миклич** ― поранешен хотел кој функционирал веднаш до денешниот Плоштад на Ослободителниот Фронт во Љубљана, спроти главната железничка станица во Љубљана.

Историја
--------

Главната железничка станица во Љубљана го оживеало тогашното Блатно Село, односно просторот покрај денешната улица „Колодворска". Гостилницата на Фран Перлес се викала „Цум Морен" (германски: Zum Mohren; во превод: До Маврите), која била прилично изолирана. Подоцна била преименувана во хотел „Цум Зудбанхоф" (Zum Sudbahnhof; словенечки: Južni kolodvor; во превод: Јужна станица). По смртта на Фран Перлес, хотелот со ресторан и градина го наследила неговата вдовица Јосипина во 1891 година. Потоа се омажила за Антон Путрич, земјопоседник и лозар и трговец со машини во областите Крска и Литија. Угостителските простории му ги дале под закуп на Јанез Фрицер. Во тоа време, хотелот бил едно од популарните места за собирање на високи владини функционери и вработени. Постојано бил домаќин на здруженија на железници, правници и нотарски службеници, надзорници, а неколку пати и здружение на наставници. Во 1901 година, хотелот го изнајмиле Јосип Лорбер и неговата сопруга Алојзија, потоа од Иван Котник, па Јосип Шреј и Алфред Зајдел, а во 1911 година Леополдина Стелцер.

Во 1913 година, го купил прилично богат трговец со вино, Франк Миклич, и почнал да го реновира. Тој купил и соседни неизградени градежни парцели во областа и во 1928 година го изградил хотелот Миклич со 72 соби. Во следните години го проширил хотелот. Во 1936 година, изградбата била завршена и сопственикот го преименувал хотел Метропол. Имал 164 соби и бил најголем во Љубљана и Југославија во тоа време. Хотелот имал и кафуле, клубски соби, сала, тераса на покривот, куглана, ресторан градина, механичарска работилница и место за автобуси. Пред хотелот имало и трамвајска постојка. Оваа линија била една од првите, бидејќи започнала да работи на 6 септември 1901 година, поврзувајќи ја главната железничка станица со градското собрание .

Хотелот го наследил неговиот син Карел Миклич и го управувал до Втората светска војна. По неа бил национализиран. Истиот бил пуштен во употреба од ЈНА и претворен во *Дом на армијата*, кој постоел до 1991 година.

По 1991 година, во зградата има различни канцеларии и министерства, а во приземјето има локали.

Извори
------

* Darinka Kladnik (2004). *Preobrazbe Ljubljane*. Ljubljana : ZIP - Zavod za intelektualno produkcijo. ISBN 961-91035-2-1.
* Kronika, 2002, št. 3 Iz zgodovine Ljubljane, Ljubljanski hoteli do 2. svetovne vojne

Поврзано
--------

* Список на згради и градби во Љубљана

46°03′27″ N; 14°30′33″ E﻿ / ﻿46.057434° СГШ; 14.509206° ИГД﻿ / 46.057434; 14.509206
**Филип Брајковски** (15 август 1924

 во Беличица, Маврово, Гостиварско —  2001
 во Скопје) — македонски партизан, учесник во НОВ и политичар.

Животопис
---------

Станал член на СКОЈ од 1941 година, а на КПЈ од 1942 година. Функцијата член на Реонскиот комитет на КПЈ во Маврово, ја извршувал во периодот 1942-1943 година. Од септември 1943 година, бил назначен за комесар на чета во баталјонот „Мирче Ацев" и Народноослободителниот партизански одред „Славеј". Бил секретар на ОК - Дебар, сè до ослободувањето на Македонија.

По ослободувањето, заземал повеќе партиски и управни функции. Бил пратеник во Собранието на СР Македонија, во повеќе негови свикувања.

Поврзано
--------

* Живко Брајковски

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 87. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. 1 2 3  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 49. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Шематски приказ на транскрипцијата.
Во генетиката, со терминот **транскрипција** се означува процесот на транскрибирање (препишување) на генетската информација потребна за синтеза на белковини од ДНК во информациска РНК. Всушност, овој процес е сличен со репликацијата на ДНК, но наместо ќеркини ДНК молекули се добива РНК. Транскрипцијата на ДНК започнува кога по реплицирањето, едната ќеркина низа служи како калап за синтеза на комплементарна РНК.

Транскрипцијата е катализирана од РНК-полимераза. Прокариотскиот ензим се разликува од еукариотскиот по неколку значајни својства. Производите на транскрипцијата може да се поделат во три различни класи, според нивната функција: информациска РНК (иРНК), транспортна РНК (тРНК) и рибозомна РНК (рРНК). Кај еукариотите, наместо иРНК, се синтетизира hn-РНК (хетерогена јадрена или јадрена РНК). Еден дел од неа се деградира веднаш по синтезата, но останатиот недеградиран дел се претвора во иРНК преку процес наречен врзување (splicing). Потоа иРНК излегува од јадрото во цитоплазмата, каде се врши процесот на транслација.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85053872
* GND: 4185906-6
* NDL: 00857944
* NKC: ph136848

 |

 |
**Стефан Бундало** (Босанска Градишка, 4 март 1988) е српски филмски и театарски глумец.

Животопис
---------

Роден е во Босанска Градишка (тогаш во СР БиХ, СФРЈ, а денес во Република Србија, БиХ). Син е на Перица Бундало, адвокат, стопанственик и политичар од Козарска Дубица, поранешниот Министер за внатрешни Работи на Република Србија и Мирјана Бундало, *род. Матановиќ*. Има една сестра.

Тој израснал во Козарска Дубица, каде што  завршил основно училиште и гимназија. Првите глумечка чекори ги направил во аматерското Драмско студио „Артист" во Дубица заедно со глумците Марко Макивиќ и Срѓан Секуловиќ и со режисерот Марко Мисирача. Дипломирал на Академијата за уметности на Универзитетот на Алфа во Белград , во класата на Небојша Дугалиќ. Соработувач е со нНаронит театар во Белград

Наводи
------

1. ↑  „CIN - Baza podataka". Архивирано од изворникот на 2012-04-16. Посетено на 2018-04-29.
2. ↑  Kozarska Dubica grad glumaca - Društvo - Nezavisne novine

Надворешни врски
----------------

* Стефан Бундало на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Официјално мрежно место Архивирано на 14 април 2012 г.
**Војќех Витолд Јарузелски** (полски: *Wojciech Witold Jaruzelski*) (6 јули 1923 - 25 мај 2014) — полски воен офицер и политичар. Тој бил прв секретар на полската Обединета работничка партија од 1981 до 1989 година, и како таков бил последниот водач на Народна Република Полска. Исто така бил премиер од 1981 до 1985 година и шеф на државата од 1985 до 1990 година (насловен како претседател на Државниот совет од 1985 до 1989 година и како претседател од 1989 до 1990 година). Војќех Јарузелски исто така бил последниот командант на Полската народна армија (ЛВП). Поднел оставка по Полскиот договор на тркалезната маса во 1989 година, што довело до демократски избори во Полска, со што е окончан и симнат комунистичкиот режим во Полска.
Георгиј Плеханов
**Георгиј Валентинович Плеханов** (11 декември 1856

 - 30 мај 1918

) е руски марксистички филозоф, политичар, историчар, критичар, естетичар и социолог. Најпознати негови дела се „За улогата на личноста во историјата", „Нашите размислувања", „Писма без адреса" и „Уметноста и општествениот живот".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за филозоф е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

 *Оваа статија за политичар/ка од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 27208870
* LCCN: n50064804
* ISNI: 0000 0001 2125 3603
* GND: 118594982
* SELIBR: 84161
* SUDOC: 035497750
* BNF: cb13192970r (податоци)
* BIBSYS: 90082838
* ULAN: 500324176
* HDS: 028383
* NLA: 35425706
* NDL: 00452960
* NKC: jn19990210496
* BNE: XX990826
* CiNii: DA00470671

 |

 |
Локомитива на ТрансНамиб во Кетмансхоп.
**ТрансНамиб** (англиски: *TransNamib*) државна железничка компанија на Намибија. Ова претпријатие врши железнички сообраќај во државата, но и нивно одржување. Седиштето на претпријатието е во Виндхук.

Историја
--------

Првата локална железничка била создадена во 1895 година за трговски потреби на претпријатието *Дамараланд Гуано*. Првата јавна железничка линија, и срцевината на денешната железничка мрежа, б била изградена од германска Југозападна Африка (тогашното колонијално име). Врската од Свакопмунд и Виндхук со вкупно 383 км била пуштена во употреба на 19 јуни 1902 година. Оваа железничка инфраструктура подоцна била преземена од Железниците на Јужна Африка по Првата светска војна и ја поврзале намибиската мрежа со јужноафриканската. Со независноста на Намибија се основала ТрансНамиб и денес е во намибиска државна сопственост.

Делување
--------

ТрансНамиб одржувала и оперирала со 2883 километри железничка линија. Оттогаш, дополнителни линии биле изградени во северниот дел на државата. Првичната посветеност била на комерцијалниот транспортен сообраќај, но денес и патничкиот е во фокусот на компанијата.

Главни линии и станици
----------------------

Карта на железничката мрежа на Намибија.
* Виндхук-Цумеб/Валвис Беј
	+ Железничка станица во Виндхук
	+ Окахандја
	+ Карибиб
		- Свакопмунд
		- Валвис Беј
	+ Омаруру
	+ Очиваронго
	+ Цумеб
* Северен дел:
	+ Цумеб
	+ Ондангва
	+ Ошиканго (во изградба, врска со Ангола)
* Виндхук-Гобабис
	+ Виндхук
	+ Нојдам
	+ Омитара
	+ Гобабис
* Виндхук-Упингтон
	+ Виндхук
	+ Рехобот
	+ Мариентај
		- Малтахехе
	+ Гибеон
	+ Асаб
	+ Цес
	+ Кетмансхоп
	+ Зехајм
		- Лудериц
	+ Карасбург
	+ Упингтон, Јужна Африка

Наводи
------

1. ↑  Update 2006 re Northern extension[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место
* Историја на ТрансНамиб
**Георгије Бакаловиќ** ( Сремски Карловци, 1786 - Рума, 13 април 1843 ) бил српски сликар .

Биографија
----------

Студирал во Сремски Карловци кај сликарот Стефан Гавриловиќ. Работел најмногу на иконостаси, ѕидни слики и портрети. Во друштво на зографот и позлатар Димитрије Ѓурковиќ, работени голем број иконостаси.

Ги насликал иконостасот и сводот на црквата во Ердевик во 1817 година, сводот на Горна црква во Сремски Карловци во 1824 година, сводот и 12 празнични икони на црквата во Врдник во 1825 година, иконостасот во Черевиќ во 1827 година, сводот. реставрација на иконата Успение и иконостасот на црквата Николајевска во Ириг во 1827 година, иконостасот и сводовите на црквата Свети Јован во Нови Сад во 1830 година, иконостасот на манастирот Гргетега во 1830 година (запален во 1841 година ) и иконостасот во Павловци во 1832 година.

Од Ѓурковиќ сликал иконостас во Прхово во 1840 година и Стари Бановци. ), ковчегот на кнез Лазар во Врдник и црковните знамиња во Јарак, Вогње, Сасам, Сурчин и Михаљевци .

Во 1837 година се преселил во Србија и го сликал иконостасот на манастирот Радовашница во 1839 година, црквата во Зајечар и манастирот Рача на Дрина во 1840 година и црквата во Алексинац во 1841 година а црквата во Неготин во 1842 година.

Насликал и портрети на принцот Милош, Јеврем Обреновиќ, Стефан Стратимировиќ, принцот Иво од Семберија. итн.

Бакаловиќ бил сликар со скромни способности, а неговите дела се со нееднаков квалитет.

Галерија
--------

* Ваведење, 1816.Ваведење, 1816.
* Митрополит Мелентије Павловић(уље на платну Георгија Бакаловића, 1839.Митрополит Мелентије Павловић  
(уље на платну Георгија Бакаловића, 1839.
* Прота Матеја Ненадовић рад Бакаловића из 1841.Прота Матеја Ненадовић рад Бакаловића из 1841.
* Јеврем Обреновић 1835.Јеврем Обреновић 1835.

Поврзано
--------

* Список на српски сликари
**Стефан Алијевиќ** (1991, Гевгелија) — македонски писател.

Творештво
---------

Алијевиќ се појавил на книжевната сцена со творбите објавени на интернет-порталите „Окно" и „Разноликост". Во 2020 година бил финалист на конкурсот за најдобар дебитантски прозен ракопис, „Новите!", а во 2022 година ја објавил првата книга, збирката раскази „Вечерен автобус". Три негови раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 368.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 341-344.
Дијаграм на состојбите на јаглерод диоксид со оски на температура-притисок.
**Суперкритичен јаглерод диоксид** (**scCO2**) — флуидна состојба на јаглерод диоксидот во која тој е над своите критична температура и критичен притисок.

Јаглерод диоксидот се однесува како гас во воздухот на стандардни температура и притисок (СТП) или како цврсто тело познато како сув мраз кога е замрзнат. Ако температурата и притисокот се зголемат од СТП до услови над критичната точка за јаглерод диоксид, супстанцата постанува помеѓу течност и гас. Поточно се однесува како суперкритичен флуид над својата критична температура (304,13 К, 31,0 оС) и критичен притисок (7,3773 MPa, 72,8 atm), ширејќи се да го наполни садот како гас, но имајќи висока густина како таа на течност.

Суперкритичниот CO2 е значаен индустриски растворувач поради неговата улога во хемиска екстракција и неговите незначајни токсичност и влијание на животната средина. Релативно ниската температура на процесот и стабилноста на јаглерод диоксидот дозволуваат голем број соединенија да бидат екстрактирани без значајни оштетувања или денатурација. Овој процес дозволува селективна екстракција бидејќи растворливоста на соединенијата во scCO2 се менува со притисокот на процесот.

Наводи
------

1. ↑  Span, Roland; Wagner, Wolfgang (1996-11-01). „A New Equation of State for Carbon Dioxide Covering the Fluid Region from the Triple‐Point Temperature to 1100 K at Pressures up to 800 MPa". *Journal of Physical and Chemical Reference Data*. **25** (6): 1509–1596. doi:10.1063/1.555991. ISSN 0047-2689.
2. ↑  Monhemi, Hassan; Housaindokht, Mohammad Reza; Bozorgmehr, Mohammad Reza; Googheri, Mohammad Sadegh Sadeghi (2012-09-01). „Enzyme is stabilized by a protection layer of ionic liquids in supercritical CO2: Insights from molecular dynamic simulation". *The Journal of Supercritical Fluids* (англиски). **69**: 1–7. doi:10.1016/j.supflu.2012.04.020. ISSN 0896-8446.
3. ↑  Lik Nang Lau, Harrison; Choo, Yuen May; Ma, Ah Ngan; Chuah, Cheng Hock (2008-01-01). „Selective extraction of palm carotene and vitamin E from fresh palm-pressed mesocarp fiber (Elaeis guineensis) using supercritical CO2". *Journal of Food Engineering* (англиски). **84** (2): 289–296. doi:10.1016/j.jfoodeng.2007.05.018. ISSN 0260-8774.
**Филип Јолев Вељаноски** — деец на ВМОРО.

Животопис
---------

Филип Јолев Вељаноски е роден во селото Арбиново во 1866 година. Активно учествувал во ВМОРО. Како дел од четите на Дејан Војвода од Лактиње, Тасе од Присовјани, Петар Чаулев, Лазор од Враништа. Заедно со своите соборци учествувал во познатата арбиновска битка, нападот на мудурницата во Издеглавје, битката кај село Турје, и битката на Пресека.

Наводи
------

1. ↑ . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва. том I, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
План на црква со трансепт (затемнет дел)
**Трансепт**, **попречен брод** или **попречен кораб** – во црковната архитектура претставува број поставен нормално (под прав агол) во однос на надолжните бродови (главен и бочните бродови) така што го раздвојува светилиштето од остатокот на црквата и на основата ѝ дава облик на латински крст.

Првпат бил употребен во ранохристијанската базилика кога бројот на претставници на црквата го надраснал просторот на презвитериум. Тогаш базиликата со трансептот и апсидата добила облик на буквата Т. Подоцна меѓу апсидата и трансептот бил додаден уште еден простор, т.н. презвитериум, па градбата добила облик на латински крст. Попречниот брод, трансептот, обично е со иста висина како и главниот брод. Должината на трансептот обично е поголема од ширината на главниот брод заедно со споредните бродови. Влезот од трансептот во главниот брод е нагласен со триумфален лак.

Трансептот постои веќе во 4 век во базиликата „Св. Петар" во Ватикан, но процутот го доживеал во романичката и готската архитектура.

Поврзано
--------

* Брод (архитектура)
* Главен брод
* Бочен брод
* Наос
* Нартекс
* Олтар
* Презвитериум (архитектура)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Трансепт" на Ризницата ? |
**Тон** во книжевноста го означува ставот на писателот кон, или чувствата за, одредената тема или публика. Во овој контекст, поимот тон дополнително се однесува и за другите создадени медиуми кои вклучуваат диктирање на зборови за да се предизвика емоционален одговор.

Преглед
-------

Во зависност од личноста на писателот и ефектите кои тој сака да ги постигне, делото може да биде формално или неформално, воздржан или каприциозно, потврдувачко или молбено, директно или ликаво. Кога еден писател замислува или опишува фрази, тој може да пренесува директни емоции - оптимизам, ентузијазам, рамнодушност, отстапување или несогласување. Некои други примери за книжевен тон се: ведрина, комичност, удостојување, шеговитост, забавност, тежина, интимидираност, иронија, ведрина, разиграност, тага, сериозност, самотија и закана.

„Тон" наспроти „расположение"
-----------------------------

Тонот и расположението не се исти, иако често се збунуваат од страна на луѓето. Расположението, или атмосферата, на книжевното дело е чувството или самата атмосфера која е создадена со делото, или со други зборови како делото го прави читателот да се чувствува. Расположението често се постигнува преку времето и местото на наративот, темата, гласот и тонот, додека пак од другата страна тонот се однесува или пренесува како авторот се чувствува за дадената тема.

Употреба
--------

Сите книжевни дела, дури и официјални и технички документи, имаат до одреден степен тон. Авторите го создаваат тонот преку употреба на различни други книжевни елементи, како што се „дикцијата" или зборовниот избор, „синтаксата", граматичката поставеност на зборовите во текстот, детали, факти кои се претставени/ непретставени, композицијата на неповрзани/ поврзани елементи и слично.

Денес овој поим се користи и во книжевноста, но првично се користел само за музиката. Овој поим претставувал став или чувство на говорникот (во поезијата), раскажувачот/ раскажувачот (во фикцијата), или авторот кон темата, ситуацијата и публиката. Општо гледано, тонот на делото се однесува на ставот на авторот. Во голем број дела, тонот може да се промени во зависност од перспективата на раскажувачот. Што се однесува за службени документи, тонот е скоро секогаш формален.

Поврзано
--------

* Расположение (книжевност)
* Глас (книжевност)
* Книжевност

Наводи
------

1. ↑  Baldick (2004)
2. ↑  Beckson & Ganz (1989)
3. ↑  Brownstein (1992, стр. 66) harvtxt error: no target: CITEREFBrownstein1992 (help)
4. ↑  Carey & Snodgrass (1999)
5. ↑  Hacker (1991, стр. 51)
6. ↑  Holman (1975)
7. ↑  Wendy Scheir (2004). *Roadmap To The California High School Exit Exam: English Language Arts*. The Princeton Review. стр. 56. ISBN 978-0-375-76471-4.
8. ↑  Turco (1999, стр. 11)
9. ↑  Crews (1977, стр. 6)
10. ↑  Brownstein (1992, стр. 98) harvtxt error: no target: CITEREFBrownstein1992 (help)
11. ↑  Booth, Alison, and Kelly J. Mays, eds. "Theme and Tone." *The Norton Introduction to Literature*, Portable 10th ed. New York: Norton, 2010. 475-6. Print.

Надворешни врски
----------------

* Книжевен тон (англиски)
Тролејбус во Шведска
**Тролејбус** (од тролеј и бус; или само **тролеј**) — вид автобус, моторно превозно средство наменето за масовен превоз на патници во градовите. Самиот збор „тролеј" е позајмен од англискиот, каде што зборот *trolley* значи „количка, кочија". Контактниот дел на сегашната штанга на првите тролејбуси, за разлика од денешните, наликувала на кочија со неколку тркала. Во Македонија сè уште нема тролејбуси. Предноста на тролејбусот во споредба со автобусот е што се движи со електроенергија (има електромотор), така што нема штетни гасови како возилата што работат на нафта или бензин, а неговиот мотор е потивок од бензинските или дизел-моторите.

Наводи
------

1. ↑  Joyce, J.; King, J. S.; and Newman, A. G. (1986). *British Trolleybus Systems*, pp. 9, 12. London: Ian Allan Publishing. ISBN 0-7110-1647-X.
2. ↑  „тролејбус" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тролејбус" на Ризницата ? |
**Томоросов различник** (*Centaurea tomorosii* ) е локален ендемичен вид растение во Националниот парк Галичица.

Мониторинг
----------

Томоросовиот различник е строго заштитен вид во Македонија и локален ендемит (стеноендем) со мала популација и исклучително ограничено распространување во паркот (на врвот Томорос и околните падини). Со теренското мерење се регистрирал вкупниот број единки (бусени) кои биле во фаза на цветање или биле прецветани.

Наводи
------


1. ↑  „Национален парк Галичица". Архивирано од изворникот на 2021-05-12. Посетено на 2021-06-12.
2. ↑  „Национален парк Галичица". Архивирано од изворникот на 2021-05-12. Посетено на 2021-06-12.
**„Вкус на црешна"** (персиски: ...طعم گيلاس; француски: *Le Goût de la Cerise*) — француско-ирански филм од 1997 година, во режија на Абас Кијаростами (Abbas Kiarostami), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Хомајун Ершади (Homayoun Ershadi), Абдолрахман Багери (Abdolrahman Bagheri), Сафар Али Моради (Safar Ali Moradi), Мир Хосеин Нури (Mir Hossein Noori) и Афшин Хоршид Бахтијари (Afshin Khorshid Bakhtiari). На Канскиот филмски фестивал во 1997 година, филмот ја добил главната награда, „Златната палма".

Синопсис
--------

Господинот Бади (го игра Ершади) сака да изврши самоубиство. Поради тоа, тој се вози низ предградијата на Техеран барајќи некого кој ќе го закопа во гробот што веќе си го ископал надвор од градот. Најпрвин, тој среќава млад војник (го игра Моради) кому му нуди пари за услугата, но војникот не прифаќа да го изврши бараното дело и бега од автомобилот. Потоа, тој среќава еден Авганистанец (го игра Нури), кој учи теологија и поради тоа е противник на самоубиството. Најпосле, тој го среќава господинот Багери (го игра Багери), кој препарира птици во музејот. Багери прифаќа да му помогне на Бади, зашто му требаат пари за лекување на болното дете. Додека се возат заедно, Багери му кажува дека во минатото и самиот се обидел да изврши самоубиство, но откако не успеал, сфатил дека вреди да се живее. Истовремено, тој се обидува да го убеди Бади да се откаже од намерата. Ноќта, Бади легнува во гробот, а надвор започнува невреме. Тука се прекинува дејствието и филмот завршува со сцената во која екипата на Кијаростами го снима филмот...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Okus trešnje, iransko-francuski film (пристапено на 6.3.32021)
**Владо Петрушев Цветковиќ** ( 1918
 во Старо Нагоричино, Кумановско — 20 октомври 1944

 во Шишево, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно селско семејство. Немајќи своја земја, бил принуден да оди по други места и да работи како сезонски работник. Непосредно пред окупацијата на Македонија, работел како работник во Куманово. Во август 1944 година стапил во редовите на Треттата македонска ударна бригада, со која учествувал во сите борби на оваа прославена единица. На 20 октомври 1944 година, храбро загинал во борбата против балистите и Германците, во близина на селото Шишево.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 280. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Виџеј и јас** (англиски: *Vijay and I*) е американски филм од 2013 година, во режија на Сем Гарбарски. Главните улоги ги толкуваат: Мориц Блајбтрој, Патриша Аркет, Дени Пуди, Кетрин Мисал и Мајкл Империоли.

Содржина
--------

Стариот актер Вил (го игра Блајбтрој) случајно го прогласуваат за мртов по една сообраќајна несреќа. Тој одлучува да присуствува на својот погреб, облечен како Сик, претставувајќи се под името Виџеј Синг. Таму, неговата жена покажува интерес за него, не знаејќи го неговиот вистински идентитет. Тој се зближува со својата жена при што дознава непријатни вистини за себе, а се соочува и со еден посебен проблем.

Наводи
------

1. ↑  „Виџеј и јас", *Антена*, број 876, 10.4.2015, стр. 25.
**Споменик на Владо Малески** ― споменик во вид на статуа во Струга во чест на македонскиот писател, општествено-политички работник, издавач и револуционер Владо Малески.

Местоположба
------------

Споменикот се наоѓа на улицата „Владо Малески", во непосредна близина на Зградата на Народна одбрана која се наоѓа западно од споменикот.

Галерија
--------

* Статуата во 2009 годинаСтатуата во 2009 година
* Статуата во 2014 годинаСтатуата во 2014 година

Поврзано
--------

* Денес над Македонија
* Стара зграда на ОУ „Браќа Миладиновци"
* Зграда на Министерството за образование

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Споменик на Владо Малески (Струга)" на Ризницата ? |
Зградата на Воениот архив во зима.
Воениот архив (Krigsarkivet) во текот на летото. Градски округ Остермалм, Стокхолм.
Грб на Воениот архив.
**Воениот архив на Шведска** (шведски: *Krigsarkivet*) ― дел од Националниот архив на Шведска кој чува архиви поврзани со агенции кои одговараат пред Министерството за одбрана. Воениот архив бил основан во 1805 година и содржат списоци на воен кадар, цртежи и описи на воени згради и опрема, карти, приватни досиеја на клучни лица од шведската воена историја и фотографии. Архивираните материјали датираат од 16 век до денес.

Од 1995 година, Воениот архив е дел од владината агенција Национален архив на Шведска.

Надворешни врски
----------------

* Воен архив на Шведска Службена мрежна страница.
**Василе Ладомиров Трпески** ( 1912
 во Попоец, Кичевско —  1943

 во Бериково, Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Спомен обележје на кое се наоѓа ѝ името на Василе Трпески.
Спомен обележје на НОБ во Попоец.

Животопис
---------

Потекнувал од селско семејство кое се занимавало со земјоделие. Василе имал можност да ја запознае положбата во стара Југославија, а по окупацијата се определил за борба против фашистичкиот окупатор. Во летото 1943 година отишол партизан во редовите на Кичевско-мавровскиот партизански одред кој дејствувал низ Копачијата. Учествувал во повеќе акции на одредот. Во септември 1943 година, од слободно Кичево, со неколку другари со воз се упатиле кон Буковиќ со воен материјал непосредно пред битката на 1 октомври. Кај селото Бериково возот бил нападнат од балистите, а Василе бил заробен и убиен на ѕверски начин заедно со повеќе свои другари.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 142.
**Василе Ташков Данилоски** ( 1921
 во Козица, Кичевско —  1945

 во Липошница, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско сиромашно семејство кое одвај можело да му овозможи да го доврши основното училиште. Како симпатизер на ослободителното движење се приклучил во редовите на Првата македонска бригада во есента 1944 година. Со Бригадата учествувал во ослободувањето на Охрид и Кичево, а потоа со единиците на Петнаесеттиот македонски корпус учествувал во пробојот на Сремскиот фронт. Загинал во борба со Германците во април 1945 година кај местото Липошница.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 52.
**Црвен кантарион**,(грозничавче) е името на родот Скриеносеменици од фамилијата Lincura (), како и на најпознатиот и најраспространет вид од овој род на територијата во Србија - .

Лековит црвен кантарион
-----------------------

Едногодишно или двегодишно зеленасто растение со розови цветови собрани на врвот на стеблото во штитно соцветие (во поранешното професионално име на растението има фигурален опис - латински: *umbellatus*= штитна жлезда). Се собираат од природата, а потоа тие врвни делови се користат при цветањето.

Нејзиното дрво е мазно, квадратно, високо до 40 см. Цвета од јуни до август. Цветовите обично се во нијанси од светло до темноцрвена. Може да се најде во шумски ливади или ридови, како и на песочни места.

Црвен кантарион е растение со широк спектар на лековити дејства (лат. = Стотка; = злато). Содржи еритроцентаурин, есенцијално масло, шекер, восок и друго. Неговото најпознато дејство е како амаро ароматичен (горчлив лек) за поттикнување апетит, лачење на гастрични и цревни сокови. Сличен е, иако помалку ефикасен од линцура. Заедно со пелени се користи за намалување на нивото на шеќер во крвта кај постарите лица, потоа при анемија, жолтица, крварење при тешки воспаленија со плакнење. Покрај чај, ова растение може да се користи и во форма на тинктури и лековити вина.

Наводи
------

1. ↑  род Centaurium у Флори Европе (Flora Europaea) Архивски примерок на Семрежниот архив (англиски)
, Посетено на 9. 4. 2013.
2. 1 2  Фонда 1942. sfn error: no target: CITEREFФонда1942 (help)

Надворешни врски
----------------

* барајте ги податоците во базата на податоци

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 

	+ Википодатоци: Q156870
	+ APDB: 143448
	+ BioLib: 40539
	+ Calflora: 1858
	+ EoL: 582596
	+ EPPO: CTIER
	+ FloraBase: 6539
	+ GBIF: 5414457
	+ GRIN: 320036
	+ iNaturalist: 56236
	+ IPNI: 326619-2
	+ IRMNG: 11242595
	+ ITIS: 30045
	+ МСЗП: 202950
	+ NCBI: 172057
	+ NZOR: 28ab590d-0b7c-48c6-8b01-54d675d96771
	+ PalDat: Centaurium\_erythraea
	+ PfaF: erythraea Centaurium erythraea
	+ Plant List: kew-2708639
	+ PLANTS: CEER5
	+ POWO: urn:lsid:ipni.org:names:326619-2
	+ Tropicos: 13800005
	+ VASCAN: 5985
 |

 |
**Воениот музеј** (грчки: *Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης*) — музеј кој се наоѓа во Солун, Грција.

Историја
--------

Воениот музеј на Солун бил отворен во октомври 2000 година. Зградата во која се наоѓа музејот била изградена во периодот 1900-1902 година, по проект на архитектот Виталијано Позели.

Мисијата на музејот се состои во поддршка на активностите на Воениот музеј на Атина во Северна Грција и соодветно на настаните во северниот дел на земјата, со цел зачувување на историското и воено наследство на Грците во Северна Грција. Со своите постојани експозиции и различни изложби, музејот го нагласува постоењето на грчкиот народ во текот на целата историја, а во исто време придонесува за документирано обезбедување на историјата на Грција во војните.

Колекцијата вклучува фотографии, униформи на грчката армија, воздухопловните сили и ВМФ, макети на топови и бродови, уметнички дела, мапи, разгледници и слични експонати од армиите на другите балкански земји. Овие експонати ја опфаќаат Грчката револуција, Борбата за Македонија, Балканските војни, Првата светска војна, Грчко-турската војна, Грчко-италијанската војна, одбрана на линијата "Метаксас" во источна Македонија во 1941 година, Битка за Крит, окупацијата на Грција и грчкиот национален отпор, учеството на грчката армија во сојузничките операции во Северна Африка, Италија и Нормандија и ослободувањето на земјата од окупацијата. Покрај изложбените сали, воениот музеј располага со амфитеатар, повеќенаменска сала и богата библиотека од историски и воени публикации. Сите изданија на Министерството за одбрана, Секторот за воена историја и Воениот музеј се продаваат во книжарницата на музејот.

Под отворено небо, пред зградата на музејот, се наоѓаат експонати на оклопни возила и авиони.

Надворешни врски
----------------

* Museums of Macedonia, Greece — War Museum
* Воен музеј (Солун) на Ризницата ?

Наводи
------
**Васил Стефанов Тренески** (1921 во Коњско, Охридско — 15 април 1945 во Винковци, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Васил Стефанов Тренески е роден во 1921 година во селото Коњско. По занимање бил земјоделец. Доброволно пристапува кон НОБ на 7 август 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада, 2 чета, 3 баталјон учествува на Сремскиот фронт и загинува храбро во борбата кај Винковци на 15 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот, ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945 година. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Томо Кутурец** — македонски партизан и деец на Народоослободителната војска на Македонија, подоцна политичар и дипломат од Социјалистичка Република Македонија.

Животопис
---------

Роден е во  1906
 година во Крушево. Станал член на КПЈ во текот на 1935 година, а подоцна станал член на Месниот комитет на КПЈ за Крушево. Делегат е на второто заседание на АВНОЈ и на Првото заседание на АСНОМ. Во текот на 1949 година станал советник во Министерството на внатрешни работи во Белград, а наредната година, советник во амбасадата на Југославија во Берн. Во периодот од 1951-1953 година е потпредседател на Народното собрание на Социјалистичка Република Македонија. Носител е на Партизанска споменица од 1941 година.

Наводи
------

1. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, стр. 780.
Поглед на споменикот на народниот херој Александар Урдаревски
**Споменик на Александар Урдаревски - Станко** — споменик посветен на народниот херој Александар Урдаревски, кој бил подигнат во новосоздадената населба Сандево, наречена токму по него, поради неговиот прекар Санде. Истиот претставува заштитен споменик на културата.

Денес, новосоздадената населба Сандево претставува дел од населеното место Чучер-Сандево.

Местоположба
------------

Споменикот е сместен на раскрсница на патот за средновековниот Горњански манастир „Св. Никита" или за Бањанскиот манастир „Св. Илија".

Историја
--------

Овој споменик потекнува од 1950 година.

Во текот на 1968 година бил прогласен за споменик на културата на Македонија со посебно решение.

Наводи
------

1. ↑  „Најди во Мк". *www.mkmap.eu.mk*. Посетено на 2020-01-31.[*мртва врска*]

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Културно наследство во Општина Чучер-Сандево |
| --- |
|  |
|  | Бразданска гробница (Бразда)  •  Црква „Св. Благовештение" (Бањане)  •  Црква „Св. Илија" (Бањане)  •  Црква „Св. Ѓорѓи" (Бањане)  •  Црква „Св. Никита" (Горњане)  •  Црква „Воведение на Пресвета Богородица" (Кучевиште)  •  Кучевишки манастир (Кучевиште)  •  Побошки манастир (Побожје)  •  Црква „Св. Петка" (Побожје)  •  Куќа на Александар Урдаревски-Станко (Чучер-Сандево)  •  Споменик на Александар Урдаревски-Станко (Чучер-Сандево) |  |

 |
**Цијевна** ( албански: *Cem Selcit*) е река која тече низ Албанија и Црна Гора.

Цијевна извира на северната страна на Проклетије, западно од Тројанската планина (2183). Возводно тече низ Албанија. Навлегува во Црна Гора јужно од планината (1144) и тој дел од потокот е долг 33 км. Вкупната должина на реката е 56 км, а нејзиното сливно подрачје опфаќа 360.

Тече низ длабока клисура, која постепено се спушта и проширува. Долга до 25 километри, ја сече кањонска долина длабока до 1.000 метри (15 километри на црногорска територија и 10 километри во Албанија).

Се влива во Морача, како лева притока, на околу 500 метри југозападно од селото Махале, на надморска височина од 15. Таа е многу брза река, дури и во рамнината Зета, во која навлегува низводно од селото Диноса, нејзиниот просечен пад е 3,67 ‰.

Годишното флуктуација на нивото на водата е во просек 150 см, поради непропорционалното количество на врнежи во одредени месеци и топењето на снегот на крајот на пролетта.

Ѓорѓе Страшимировиќ во Златоуст ја споменува: *... на пат кон сточниот брод во Чевно ...*, што докажува дека во XV век. век постоел речен премин со тоа име.
н|мини|347x347пкс| Поглед од висина во 2021 година

Наводи
------


1. ↑  Јастребов 2020. sfn error: no target: CITEREFЈастребов2020 (help)
**Урбани херои** — дело на Драган Таневски.

Заплет
------

Мими Патрик е обична девојка од соседството, но за своја несреќа се заљубува во Нино, необичен дечко кој живее 200 на час. Патем, и нејзиниот живот започнува да тече со истата брзина: дрога, хероин, кокаин, љубов... селење, нов заеднички дом... сето тоа го живеат заедно.. Но, настануваат проблеми. Парите им завршуваат, долговите им се зголемуват... тогаш доаѓаат големите "босови" за да си го наплатат својот долг. Мими ја земаат како заложник, ја носат во светот на дрогата, светот на проституцијата, свет во кој владеат сосема други правила.

Наводи
------

1. ↑  „Урбани херои". Архивирано од изворникот на 2019-11-17. Посетено на 2020-05-24.
2. 1 2  Анче Пешева. „Урбани Херои". sakamknigi.mk. Посетено на 23 мај 2020.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Sakamknigi.mk Архивирано на 26 октомври 2019 г.
**Васил Хаџиманов** (Кавадарци, 14 јануари 1906

 - Скопје, 16 декември 1969

), македонски етномузиколог и педагог.

Биографија
----------

Васил Хаџиманов пее на Радио Београд во 1938 год.
По завршувањето на основното образование во родниот град, учел во Гимназија во Велес и Скопје, а подоцна студирал на Правниот и Филозофскиот факултет во Белград. Во 1935 година магистрирал фармација во Загреб. Дотогаш неколкупати ја посетувал музичката школа во Белград но, и покрај големата желба, не успеал да ја заврши. Сепак, во 1955 година дипломирал на музичката група на Педагошката академија. Меѓу најзначајните негови дела спаѓаат „Зборникот на македонски народни песни", „Соборски народни песни", „Македонски борбени народни песни" и „Моми тиквешанки". Освен што бил заслужен за собирањето и пропагирањето на македонскиот фолклор, се интересирал и за неговите одлики, за што сведочат големиот број на реферати и научни студии. Освен што бил познат како пасиониран истражувач кој постојано бил во потрага на националното музичко богатство на Македонија, тој бил и колекционер на околу 8.000 македонски народни песни и ора, од кои 5.000 биле средени во зборници, а 700 од нив биле албански. За својата дејност добил бројни признанија и награди, меѓу кои наградата на Владата на НР Македонија, а бил член и на здружението на етномузиколозите во Њујорк, како и Интернационалното здружение на музичките фолклористи во Лондон.

Наводи
------

1. ↑  Васил Хаџиманов (1906-1969) на официјалниот портал на Сојузот на композитерите на Македонија[*мртва врска*]
Во старогрчката митологија **Уранија** (старогрчки: *Οὐρανία*), што значи „небесна", била муза на астрономијата и астрологијата. Таа обично е насликана со глобус во својата лева рака и (зашилен) стап во десната, додека нејзината нога е поставена на желка, симболот на молчењето. Таа била способна да ја предвиди иднината од позицијата на ѕвездите. Честопати е поврзувана со универзалната љубов и Светиот Дух. Облечена е во наметка на која се извезани ѕвезди, а нејзините очи се фокусирани кон небото. Најмили и се луѓето кои се занимаваат со филозофија и со небесните работи.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Деветте музи |
| --- |
|  |
| 
* Евтерпа
* Ерато
* Калиопа
* Клио
* Мелпомена
* Полихимнија
* Талија
* Терпсихора
* Уранија

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 15707571
* LCCN: sh86003891
* GND: 124538673
* SUDOC: 241508312
* BNF: cb150693123 (податоци)

 |

 |
***Цолепиоцефал —*** род на пачицефалосауридски диносаурус од доцната креда во депозити во Алберта, Канада. Тој бил собран од формацијата Формост. Типскиот вид, *C. lambei*, првично бил опишан од Стернберг (во 1945 година како *Stegoceras lambei*), а подоцна бил преименуван од Саливан во 2003 година. *C. lambei* е куполен пахицефалосаурус кој се одликува главно со недостаток на странична и постериосквамозална полица, стрмно свртен париетал и присуство на два почетни јазли подвиткани под задната маргина на париетосквамозалната граница.

Наводи
------

1. ↑  C. M. Sternberg. 1945. Pachycephalosauridae proposed for dome-headed dinosaurs, Stegoceras lambei, n. sp. described. Journal of Paleontology 19(5):534-538
2. ↑  Sullivan, R. M. (2003). „Revision of the dinosaur *Stegoceras* Lambe (Ornithischia, Pachycephalosauridae)". *Journal of Vertebrate Paleontology*. **23**: 181–207. doi:10.1671/0272-4634(2003)23[181:rotdsl]2.0.co;2.
Суботица
**Градската куќа во Суботица** е најголемата и според многумина најубавата зграда во Суботица. Изградена е за две години, од 1908 до 1910 година, но врвните мајстори од тоа време го украсувале нејзиниот ентериер уште две години потоа. Објектот има статус на споменик на културата од големо значење. Изграден е според проектот на Марсел Шамбер (1868-1944) и Деже Јакаб (1864-1932), архитекти од Будимпешта, во тогаш мошне модерен стил - унгарската верзија.

Градежна архитектура
--------------------

Декорирана е со безброј дезени на стилизирани цветови од лале. На приземјето се проектирани баровите и градското кафуле, а на катовите на градското собрание канцеларијата на големиот префект и градоначалник, управата, полицијата и истражниот затвор. На северната страна со нацртани аркади пред ѕидното платно во централниот дел има предворје, оградено од двете страни со помали простории, во подножјето на две нееднакви кули. Мотивите за украсување и орнаментите (лисја, цвеќиња од лале, срца, пердуви од паун, цветни ленти) се инспирирани од традиционалните елементи на унгарската народна уметност. Покривот на Градското собрание е покриена со разнобојни плочки произведени во Печуј фабрика за керамика Жолнаи. Свеченото скалило е изработено од бел камен од балустрада, додека ѕидовите на скалилата се покриени со темнозелени плочки, исто така со золнај печат. Витражите на главната сала ги прикажуваат витражите на најпознатиот унгарски сликар, Шандор Наѓ. Градското собрание е хармоничен спој на уметноста и занаетот. Висока е 76 метри, терасата на видиковецот е долга 45,5 метри, долга 105,08 метри, широка 55,56 метри и се протега на 5.838 метри.

Конзерваторски работи биле спроведени во 1975 година-1976 година, 1985 година-1986 година, а од 1996 година до денес во внатрешноста.

Галерија
--------

* Градска Куќа СуботицаГрадска Куќа Суботица
* СуботицаСуботица
* Пред сината фонтанаПред сината фонтана
* Саат кулаСаат кула
* Градска куќа, главна салаГрадска куќа, главна сала
* Плафон во Градската куќаПлафон во Градската куќа
* Лустер во Градската куќаЛустер во Градската куќа

Наводи
------

1. ↑  „Међуопштински завод за заштиту споменика културе Суботица-Градска кућа". Архивирано од изворникот на 12. 09. 2015. Посетено на 06. 06. 2015. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Портал: Србија

* „Градско собрание - културни споменици во Србија". САНУ (на српски).
* Републички завод за заштита на спомениците на културата - Белград Архивирано на 6 февруари 2021 г.
* Недвижен културен имот
* Список на споменици
**Урбаната поп-култура** е поп-култура во градовите и урбаните средини. Таа е водена и поттикната од популарната култура на мејнстрим медиумите. Урбаната поп-култура има тенденција да биде повеќе космополитска и либерална од мејнстрим културата, но не е без свои сложени обичаи, одразувајќи ја, на пример, амбивалентноста на родителските општества кон сексуалноста.

Влијанието врз популарните медиуми
----------------------------------

Влијанието на урбаната поп-култура врз традиционалните популарни медиуми денес е по воочливо за разлика од минатото. Од 1995 година, бројот на телевизиски реклами и популарни ситкоми што користат реквизити, наводи или сленг од пониските градски средини продолжува да расте. Филмовите на големиот екран се исто така пример за тоа како урбаната поп-култура влијае на традиционалната поп-култура. хит филмот „Тропска грмотевица" е исполнет со наводи, слики и шеги што се вообичаени кај младите во Бруклин, Њујорк и Лос Анџелес. Урбаната поп-култура исто така се вметнува во главниот тековен свет на модата, музиката, па дури и политиката. За време на едно интервју, поранешниот претседател Џорџ В. Буш бил запрашан како се чувствува во врска со коментарот што раперот Кање Вест го даде во врска со напорите на неговата администрација да одговори на ураганот Катрина, а поранешниот претседател во својот одговор вклучи дека тој „не е хејтер (мразач)"; термин кој потекнува од градот Њујорк, а кој најмногу го користат рапери и млади.

Наводи
------

1. ↑  Cheuk-Yin Li (February 2011). „Queering Urban Popculture: Exploring Tactics in the Ho Denise Wan See (HOCC) Fandom in Hong Kong" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-03-03. Посетено на 2 декември 2020. Наводот journal бара `|journal=` (help)
**Хуака** или **Вака** (кечуански: *huaca* или *waqa*) е објект кој претставувал почит кон нешто и најчесто било изградено во вид на споменик. Терминот може да се однесува и за некое свето или познато природно место. Како дел од религијата на Инките, некои хуаки биле присутни и за време на религиски обреди. Андските цивилизации верувале дека секој објект има физичка присутност и две души, една за да го создаде предметот, друга за да го оживее. Тие при обредите пробувале и посакувале да ги разбудат душите за да може предметот да функционира.

Поврзано
--------

* Религија на Инките
* Митологија на Инките

Надворешни врски
----------------

* Рани споменици во Перу
* The Solstice Project


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Инките е никулец.Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |
**Уранија Алиломова** (мом. **Раковска** с. Пателе, Леринско) — уредник на двојазичното месечно списание „Нова Македонка", орган на Антифашистичкиот фронт на жените Македонки во Грција, на македонски и грчки јазик.

Во текот на НОБ (1941-1945) е организирана во младинската организација ЕПОН. Од 1945 година се вклучува во редовите на НОФ-АФЖ. На списанието станала уредник од март 1948 година, а од април истата година е избрана за член на Главниот одбор на АФЖ.

Наводи
------

1. ↑  *Егејска Македонија во НОБ - 1949*. **VI**. Скопје: Архив на Македонија. 1983. стр. 481. `|access-date=` бара `|url=` (help)
**Убинас** — стратовулкан кој се наоѓа на Андите од јужниот дел на Перу, околу 70 километри северозападно од Арекипа. Вулканот не бил активен повеќе од 40 години, кога се активирал во 2006 година.

Убинас се наоѓа во јужниот дел на Перу. Вулканот претставува сложен конус изграден на високото плато кое било формирано од олигоцено-миоценски игнимбрити и интрузивни карпи. Убинас се состои од два објекти кои делат два главни периоди на своето еруптивно однесување. Првиот е долниот вулкан под 600 метри, познат како Убинас 1 (период на ерупција> 376 ка), кој се распаднал и формирал остатоци од лавини текови до 12 километри од Рио Убинас. Овој колапс бил проследен со ерупција на игмнибрити. Убинас се наоѓа на 230 километери источно од Перуанско-Чилеанската бразда и околу 150 км (93 ми) над Вадати-Бениоф зона, каде што плочата Наска е подложена на натопи во опсег од 20 - 30˚.

На 22 април 2006 година, вулканот ја прекинал својата 40-годишна пауза и избувнал, произведувајќи фумароли и пепел. На 23 април 2006 година, властите на Перу прогласиле вонредна состојба во градовите во близина на вулканот.

На 28 април 2014 година, и покрај неодамнешниот пад на земјотресите, од вулканот Убинас избувнал пепел.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ubinas". *Глобална програма за вулканизмоит*. Смитсонова установа. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* NASA Earth Observatory page Архивирано на 1 октомври 2006 г.
* Instituto Geofísico del Perú
* "Volcán Ubinas, Peru" on Peakbagger