recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Конаково је град у РусијиПредлошка:SHORTDESC:Конаково је град у Русији**Конаково** ( руски: *Конаково*) е град на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Сместен е во југоисточниот дел на Тверската област и е административен центар на Конаковскиот реон.

Мостот преку реката Донховка во Конаково
Според проценките на Националната статистичка служба, во градот во 2014 година живееле 41 434 жители или 42 113 жители во поширокото градско подрачје.

Географија
----------

Градот Конаково се наоѓа во југоисточниот дел на Тверската област во строгиот центар на Конаковскиот реон, на ниско и релативно рамно низинско подрачје познато како Горноволшка низина. Лежи на десниот брег на Волга, односно на вештачката Ивањковска акумулација, на местото каде што реката Донховка се влева во езерото, на надморска височина од 124 метри. Тоа е околу 82 километри југоисточно од административниот центар на градот Твер .

Историја
--------

Претходник на модерната населба Конаково бил имотот, а потоа и селото *Кузнецово,* основано во 1806 година. Поинтензивниот развој и напредок на селото се случил по отворањето на фабриката за производство на керамички фајанс во 1826 година. Фабриката која 1809 година основана од Фридрих Бринер, првично била лоцираан во селото Домкино, на околу 20 километри источно, била преместена во Кузнецово поради поголема потреба од работници. За кратко време, фабриката стана една од најпознатите производствени погони за производство на уметничка керамика во тој дел на Русија.

Населбата во 1929 година го сменила своето име во Конаково, во чест на револуционерот Порфириј Конаков (1878–1906), учесник во револуцијата во 1905 година кој живеел во таа населба некое време.

Селото во 1925 година е административно уредено како мало гратче, а административниот статус на град го носи од 1937 година.

По изградбата на Конаковската термоелектрана во источниот дел на градот во 1965 година, Конаково стана еден од најважните електроенергетски центри во Терската област.

Во април 2007 година беа усвоени официјалните градски симболи - грбот и знамето.

Демографија
-----------

Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 41 291 жител, додека според проценките за 2014 година градот имал 41 234 жители во поширокото градско подрачје, што зафаќа површина од 39,03 км², имало вкупно 42 113 жители во исто време.

| 1939 година | 1959 година | 1970 година | 1979 година | 1989 година | 2002 година | 2010 година | 2014 година |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 949 | 13 705 | 29 545 | 36 828 | 42 522 | 42 335 | 41 291 | 41 234 |

Белешка: \* според проценката на Националната статистичка служба на Русија.

Поврзано
--------

* Тверска област
* Конаковски реон
* Список на градови во Русија
* Ивањковско Езеро
* Термоцентрала Конаково

Користена литература
--------------------

Надворешни врски
----------------

* Портал: Русија

* Матична страница
* Официјална страница на регионот Конаково
* Подетална мапа на градот
* Национална енциклопедија на градови и региони на Русија: градот Конаково
*За други значења, видите Средец*.

**Средец** (бугарски: *Средец*) — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Средец во Бургаската Област. Има население од околу 8.643 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа на десниот брег на Средецката река во близина на Мандренското Езеро во подножјето на Странџа, 30 километри југозападно од областниот центар Бургас.

Историја
--------

Првпат населбата се споменува во патопис во 1595 година под името **Карабунар**, што на турски значи „црн бунар". Во 1651 година Евлија Челебија во своите патописи напишал дека во Карабунар имало каравансарај (хан) со харем, простор за камили и за 3.000 добиток. Во 1713 година, шведскиот крал Карл XII ја поминал ноќта во гостилницата Карабунар на пат за Цариград. Во 1762 година, селото Карабунар имало 600 куќи и било меѓу најголемите села во областа. Таму во периодот 1792-1793 година предавал поп Стојко Владиславов (Софрониј Врачански). Поради епидемија на чума во 1795-1796 година, селото се намалило и останале само 150 куќи. Крдџалиските разбојници на Кара Фаизи ја ограбиле и запалиле целата населба во 1800 година. По руско-турската војна од 1828-1829 година, според потпишаниот мировен договор од Одрин, повеќе од 70 семејства од Карабунар емигрирале во Бесарабија. Во 1858 година со султански ферман била изградена црквата „Сите Свети" на местото на стара црква. Во 1868 година низ Карабунар минува Васил Левски. На 16 февруари 1878 година селото било ослободено. Во 1934 година било преименувано во **Средец**, а во 1960 година добило статус на град.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Руджер Йосип Бошкович, „Дневник на едно пътуване", Издателство на Отечествения фронт, София, 1975, с. 34
3. ↑  Врачански, Софроний. „Житие и страдания грешнаго Софрония"
4. ↑  Мутафчиева, Вера (2008). *Кърджалийско време*. Пловдив: Издателска къща „Жанет 45". стр. 239–240. ISBN 978-954-491-452-3. no-break space character во `|pages=` во положба 4 (help)

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на оштина Средец

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Травис Мајер** (англиски: *Travis Meyer*; р. 8 јуни 1989

) — поранешен австралиски професионален велосипедист, кој возел професионално во периодот 2010-2016.

Негова прва *UCI ProTour* трка била Тур Даун Андер 2009. На почетокот на 2010 ја освоил друмската трка на државното првенство.

Мајер се приклучил на Драпак Профешанл Сајклинг за сезоната 2014.

Личен живот
-----------

Неговиот брат Камерон Мајер е исто така велосипедист, и возел со Травис во Орика-ГринЕЏ во 2012 и 2013 година.

Достигнувања
------------

2006
Светски јуниорски велодромски првенства
1.  Медисон
1.  Екипна потера
2007
Светски јуниорски велодромски првенства
1.  Поединечна потера
1.  Скреч
1.  Екипна потера
10. Друмска трка
2008
1.  Краен пласман Трка околу Берлин
1.  Краен пласман Трка околу Велингтон
1. Етапа 3
1. Етапа 7
3. Национално хронометарско првенство под 23 години
7. Краен пласман Ронде де л’Изар
2009
1.  Национално велодромско првенство - Екипна потера
1. Краен пласман Трка околу Перт
2. Национално хронометарско првенство под 23 години
10. Краен пласман Трка околу Јапонија
2010
1.  Национално друмско првенство
5. Гран Премио Нобили Рубинетери
2015
8. Краен пласман Трка околу Тајван
9. Краен пласман Трка околу Кореја
2017
6. Национално друмско првенство

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | — | — | — | — |
|  **Тур** | — | 130 | — | — |
|  **Вуелта** | 165 | — | — | — |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „Травис Мајер". Cycling Australia. Архивирано од изворникот на 2012-07-29. Посетено на 12 септември 2009.
3. ↑  „Мајер сам до победа на друмската трка". Архивирано од изворникот на 2010-01-12. Посетено на 2013-03-29.
4. ↑  „Драпак објави три нови лица". *Cyclingnews.com*. Future plc. 21 октомври 2013. Посетено на 18 декември 2013.
5. ↑  „Bobridge, Meyer brothers first Australian signings for GreenEdge". *Cycling News*. Future Publishing Limited. 5 August 2011. Посетено на 1 January 2012.

Надворешни врски
----------------

* Травис Мајер на Ризницата ?
* „Достигнувања на Травис Мајер". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Травис Мајер". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Травис Мајер". ProCycling.
Замин-Уд железничка станица.
**Замин-Уд** (монголски: *Замын-Үүд*, *патна порта*) е област и град во покраината Дорногови во југоисточна Монголија.

Градот се наоѓа на единствената железничка врска и на најзначајниот пат помеѓу Монголија и НР Кина. Граничната контрола забележала над 950.000 поминувања на границата во 2004 година.
Во април 2007, започнала изградбата на 432 км долгиот пат од Чоир до Замин-Уд. Патот бил планиран да се заврши во октомври 2007.

Поврзано
--------

* Список на градови во Монголија

Наводи
------

1. ↑  „www.medeelel.mn". Архивирано од изворникот на 2012-09-06. Посетено на 2009-01-28.
2. ↑  *Зууны Мэдээ* April 30 2007 Open World-Asia

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 43°43′01″N 111°54′20″E﻿ / ﻿43.71694° СГШ; 111.90556° ИГД﻿ / 43.71694; 111.90556
Марина Судакова во 2013 година
**Марина Владимировна Судакова** (руски: *Марина Владимировна Судакова*; 17 февруари 1989) е руска ракометарка која игра за РК ЦСКА Москва и руската женска ракометна репрезентација. 

Таа ја освоила титулата светски шампион во 2009 година. Таа е студент на Ростовскиот институт на Рускиот државен трговско-економски универзитет.

Наводи
------

1. ↑  „EHF profile". Архивирано од изворникот на 2015-09-17. Посетено на 2021-02-12.

Надворешни врски
----------------

* Биографија на страницата на „Ростов-Дон"

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Шабла** (бугарски: *Шабла*) — град во Северозападна Бугарија, административен центар на општината Шабла во Добричката Област. Има население од околу 3.115 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа во историскиот регион Јужна Добруџа на 70 километри источно од регионалниот центар Добрич и на 24 километри јужно од граничниот премин Дуранкулак со Романија.

Историја
--------

Топонимот **Шабла** за прв пат се појавил во официјален османлиски документ од 1573 година и за разлика од многу други имиња на населби, до сега не е променет. Основано како чисто турска населба во 16 век во средината на 19 век, тоа е најголемото бугарско село во регионот со градоначалник Бугарин.

Селото имало активно учество во борбите за самостојна бугарска црква, образование и национална слобода. Првата бугарска црква во Шабла била изградена во 1853 година, заедно со ќелијното училиште. По ослободувањето на Бугарија во 1878 година, Шабла станала општински центар.

Во 1913 година, според Букурешкиот мировен договор, Јужна Добруџа била предадена на Романија. Во границите на Бугарија се вратила во 1940 година. Истата година во општината биле сместени илјадници Бугари имигранти од Северна Добруџа.

На 27 август 1969 година Шабла била прогласена за град.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  www.shabla.bg[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општината Шабла
**Планетариум** – слика од Киро Урдин. Со површина од 48 квадратни метри, таа е меѓу најголемите во современа Европа. Сликата е откупена и поставена во зградата на електронскиот гигант NEWAUS, во Ајндховен – Холандија.

Планетариум е првата слика во човечката историја која била работена низ цел свет од 1996 до 1997 година. Била работена во: Гробот на Исус, Ѕидот на плачот, Њујорк, Берлинскиот ѕид, Нерези, Охрид, Брисел, Кноке-ле-Зуте, Бриж, Париз, Рим, Помпеја, Пиза, Суецки Канал, Лондон, Стоунхенџ, Атина, Сунион, Нил, Пирамидите во Гиза, Мачу Пикчу, Куско, Бангкок, Пекинг (Забранет Град), Кинескиот Ѕид, Токио, Камакура, Мон Сен Мишел, Нуенен и Ајндховен.

Планетариумот како мултимедијален проект е меѓу првите како уметничко дело во ликовниот правец мондидализам. За „Планетариумот" е снимен и филм на трака од 35 мм кој филм бил прикажан и на официјалната селекција на познатиот телевизиски фестивал во Монте Карло во 1998 година. Филмот го режирал Иван Митевски, и ја добил наградата за најдобар документарен филм на Меѓународниот фестивал на независни филмови и документарни филмови во Њујорк во 2005 година.

Истовремено со филмот била објавена монографија од Марин Димевски со фотографии од двегодишното патување.

Наводи
------

1. 1 2  киро-урдин/ Киро Урдин[*мртва врска*] на семрежното место на МАНУ
2. ↑  Проект Планетариум
3. ↑  „On Day of Francophony – Screening of Documentary "Planetarium"". *Culture: Republic of Macedonia*. Архивирано од изворникот на 2 August 2013.
4. ↑  Boenders, Frans. *Planetarium of Kiro Urdin*. Neways Electronics International N.V. ISBN 90-803863-16.
**Крсто Мангов** (роден во  1912
 година во село Д’мбени, Костурско - починал на 11 август 1949

 година во село Брезница, Костурско) — македонски деец, учесник во грчкото комунистичко и антифашистичко движење и деец на Македонското националноослободително движење.

Животопис
---------

Крсто Мангов е роден во костурското село Д’мбени. Следејќи го животниот напор на Лазар Поп-Трајков, Лазо Трповски и другите револуционерни херои од селото, тој се приклучил на Грчкото револуционерно движење и се борело за ослободување на грчкиот и македонскиот народ. Во 1946 година, Крсто бил еден од учесниците кои помогнале во воспоставување ДАГ во регионот на Костур.

На почетокот на 1948 година тој беше избран за претседател на регионалниот народен совет на Костур каде покажал посебен активизам. Бил активен и во отворањето на првите македонски училишта, првите селски народни совети и народни судови, земјоделски задруги, народни болници, развој и поддршка на младинските групи, за реализација на политиките на КПГ за целосни и еднакви права за македонскиот народ.

Мангов бил секретар на Реонскиот комитет на КПГ за Корешта, Костурско. Во МНОД бил претседател на Околискиот одбор на НОФ за Костурско и член на Главниот одбор на НОФ за Егејскиот дел на Македонија. Загинал во с. Брезница од артилериска граната.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Мангов*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 909. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „Mangov Krsto".. Архивирано од изворникот на 2023-01-23. Посетено на 2020-08-18. Надворешна врска во `|publisher=` (help)
**RomArchive** ― дигитално складиште на ромската култура, основано во 2015 година. Четиринаесет куратори организирале 5.000 предмети, достапни на англиски, германски и ромски јазик. Архивата ја добија Наградата на Европската унија за културно наследство и Гримовата награда.

Проект
------

RomArchive бил основан во 2015 година како дигитално складиште на ромската култура. Германската сојузна културна фондација бил најголемиот почетен спонзор, обезбедувајќи 3,75 милиони евра. Основачи биле Изабел Рабе и Франциска Зауербреј. Проектот опфаќа области како што се танцот, филмот, книжевноста и фламенкото. Режисерот Каталин Барсони курирал избор од 35 филмови кои автентично ја претставуваат ромската култура, еден од нив е *Таикон* на Ловен Мохтади. Збирката за визуелни уметности е курирана од Тимеа Јунгхаус, а фотографијата е Андре Рацш. Вкупно има четиринаесет куратори.

Архивата содржи 5.000 предмети и е достапна на англиски, германски и ромски јазик. Документацискиот и културниот центар на германските Синти и Роми го презел спонзорството на RomArchive во 2019 година, за време на Меѓународниот ден на Ромите. Истата година, архивата ја добила Наградата на Европската унија за културно наследство. Во 2020 година, проектот исто така ја освоил Гримовата награда.

Наводи
------

1. 1 2  Albert, Gwendolyn (27 јули 2015). „RomArchive showcases the cultural contributions of Romani people". *Romea* (чешки). Посетено на 8 април 2023.
2. ↑  „Kunstgeschichte - Archiv für Roma-Kultur geht online" (германски). 25 јануари 2019. Посетено на 8 април 2023.
3. 1 2  Schließ, Gero (24 јануари 2019). „New digital archive of the Roma launched". *DW* (англиски). Посетено на 8 април 2023.
4. ↑  „Frequently Asked Questions". *RomArchive*. Посетено на 8 април 2023.
5. ↑  „Sinti und Roma - Detailansicht". *Archive.org*. 16 април 2019. Архивирано од изворникот на 2019-04-16. Посетено на 8 април 2023.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
6. ↑  „Europe's top heritage award winners celebrated in Paris". *Europa Nostra*. 29 октомври 2019. Посетено на 8 април 2023.
7. ↑  „RomArchive". *Grimme-online* (германски). Посетено на 8 април 2023.

Надворешни врски
----------------

* Мрежна страница
Анталија - поглед од авион
**Анталија** (турски: *Antalya*) е град на Средоземниот регион во Турција. Сместен е на брегот на Анталискиот Залив во покраината Анталија. Денеска ова подрајче е познато како „Турска ривиера". Според проценките од 2009 г. во градот живееле 945.049 жители.

Анталија е поделена на три големи области: Коњалти, Кепез, Муратпаша. Секој од нив, пак, е поделен на помали микодистриги.

##### Коњалти

Коњалти се смета за еден од најубавите делови на градот. Географски, се наоѓа во близина на планините Торос. Голема предност е новиот насип со сите удобности, чија должина е дури 10 км. На брегот има патеки за џогирање и велосипеди, игралишта и машини за вежбање за возрасни, тениски терени и одбојка на терени и терени за кошарка.

##### Муратпаша

Муратпаша е вистински туристички рај, каде што штотуку се рашири стариот град Калеици, познат низ целиот свет заради неговите археолошки артефакти. Lifeивотот овде е во полн ек и постојано живее ќе им се допадне на оние кои сакаат да бидат во центарот на настаните, да комуницираат и да се забавуваат.

##### Лара

А многу привлечен дел од одморалиштето, кое има убава природа, добро развиена инфраструктура. Буквално секоја желба може да се исполни за неколку минути, одејќи на возбудливо патување, добро тренинг или вкусна вечера. Барови, ресторани, трговски центри, аптеки, медицински центри, рекреативни и спортски области - сето ова им е на располагање на жителите и гостите на турското средоземно крајбрежје.

Историја
--------

Градот во 158 година п.н.е. го основал кралот Атала II од Пергам. По него градот го добил името Аталија. Се смета дека ова важно пристаниште го посетил Апостол Павле во 48 г. н.е. Со градот владееле римјаните, византијците и селџуците (од почетокот на XIII век.

Економија
---------

Демографија
-----------

Администрација и политика
-------------------------

Личности
--------

* Бурак Јилмаз, фудбалер
* Цаверчан Аксу, фудбалер
* Чоскун Гоген, глумец;
* Дениз Бајкал;
* Дениз Секи, поп-музичар;
* Левент Јуксел, музичар, композитор;
* Муса Узунлар, глумец;
* Онат Кутлар, автор;
* Озгурчан Озчан, фудбалер
* Русту Речбер, фудбалер
* Сами Берик, МБА-борач;
* Сумер Тилмач, глумец;
* Тарик Акилтопу, архитект, историчар, поет, автор;
* Јагмур Саригул, музичар, композитор на групата „Манга".

Култура и спорт
---------------

Иселеништво
-----------

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

Поврзано
--------

* Анталија (покраина)
* Анталиски Залив

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Турција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 137253070
* LCCN: n79063609
* GND: 4079795-8
* NKC: ge259162

 |

 |



1. ↑  „Районы Антальи, приемущемства и недостатки, новости Profit Real Estate". *profitrealestate.ru*. Посетено на 2020-03-29.
**Беленски мост** ― своден мост над реката Јантра во северниот дел на Бугарија, 1 км од градот Бјала во областа Русе, чие име го носи. Се смета за едно од истакнатите достигнувања на инженерството и архитектурата на бугарската национална преродба.

Мостот бил изграден помеѓу 1865 и 1867 година од страна на бугарскиот архитект и мајстор за градење Кољу Фичето по наредба на турскиот државник Митат-паша, кога Бугарија била дел од Отоманската Империја. Додека другите архитекти биле подготвени да го изградат за 2 до 3 милиони лири, Кољу Фичето бил подготвен да го изгради за 700 илјади. Кога побарале да ја потврди оваа сума, тој одговорил дека Митат-паша може да му ја земе главата ако не успее да го направи тоа за оваа сума. Долг е 276 м и широк 6 м, има по 14 сводови со чистинка од 12 м и украсен со релјефни слики на животни. Изграден од месен варовник и варовнички малтер, тој е поддржан од 13 реквизити со сечени води.

Беленскиот мост најмногу настрадал од поплава во 1897 година, бидејќи биле уништени 8 сводови од средишниот дел (околу 130 м). Тој бил реконструиран помеѓу 1922 и 1923 година со армиранобетонски реквизити и лакови, но неговиот првичен изглед не бил променет.

 Нов мост е изграден веднаш до стариот.
Мостот не е погоден за современи автомобили, а нов е изграден веднаш до стариот (оддалечен околу 40 м) за да се справи со сообраќајот.
**Пожешка Гора** е брдо кое се наоѓа јужно од градот Пожега, во регионот на централна Славонија, во Хрватска. Брдото е дел од Славонските планини кои ја опкружуваат Пожешката долина, која е сместена до соседната планина Псуњ, источно од Пожешката гора и  западно од брдото Диљ. Пожешка гора и Диљ се одвоени со јаз низ кој поминува реката Орљава, течејќи  јужно од Пожешката долина. Највисокиот врв на планината е Капавац, 618 метри надморска височина.

Пожечката гора се нарекува уште и Бабја гора, иако тоа име се однесува само на западниот дел на Пожешката гора со потокот Покотина, кој ја претставува источната граница на Бабја гора. Највисокиот врв на Пожешка гора се наоѓа во областа Бабја гора.

Поврзано
--------

* Географија на Хрватска
* Список на планини во Хрватска

Наводи
------

1. ↑  „Geomorfologija krša Papuka - kap krša u srcu Slavonije - Geografija.hr". *Geografija.hr* (хрватски). 2010-01-13. Посетено на 2018-05-22.
2. ↑  „GMP - Muzej u loncu - Čuveni grah bake Danice iz zvečevačke radničke …". *archive.is*. 2012-07-31. Архивирано од изворникот на 2012-07-31. Посетено на 2018-05-22.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
3. ↑  „Opis SPP". 2016-03-04. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2018-05-22.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
Карта на нордиските земји
Поимот **нордиска земја** го опфаќа регионот на северна Европа со државите: Финска (со Оланд), Шведска, Норвешка, Данска (со Гренланд и Фарските острови), Исланд. Често се употребува и изразот „скандинависка земја".

Сличностите во културниот, историскиот и политичкиот живот на овие држави тера често да се зборува за сите нив како заедница, иако официјално нема политичка едница: Скандинавија. Сепак постои Нордиски совет кој служи за меѓусебна соработка на нордиските земји.

Во сите нордиски земји заедно, живеат околу 25 милиони луѓе(24,8). Овие луѓе припаѓаат на две многу различни јазични групи, индоевропската (северно-германската под-група) и уралската.

Поврзано
--------

* Северногермански јазици
* Скандинавски Полуостров

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Нордиски земји |
| --- |
|  |
| Држави | 
* Данска
* Исланд
* Норвешка
* Финска
* Шведска

 | Нордиските земји во светот |
|  |
| Автономни земји | 
* Гренланд
* Оланд
* Фарски Острови

 |
|  |
| Посебни/културни територии | 
* Лапонија
* Свалбард

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 316639516
* NKC: ge400950

 |

 |
**Јантра** (бугарски: *Янтра*) — река во северна Бугарија и десна притока на Дунав. Долга е 285 км и има сливна површина од 7.862 км2. Го зазема третото место по должина меѓу притоките на Дунав во Бугарија.

Реката извира во северното подножје на врвот Хаџи Димитар во средишниот дел на Стара Планина, на надморска височина од 1.340 м. Во горното течение често се нарекува со постарото име Етар (*Етър*). Се влева во дунав недалеку од Свиштов.

Од особено значење се многуте клисури кои реката ги образува во предбалканското подрачје, од кои најголемата е сместена близу Велико Трново и има должина од 7 км, или двапати повеќе ако се сметаат многуте свиоци.

Поважни градови по течението на Јантра се Габрово, Велико Трново, Горна Орјаховица, Полски Трмбеш и Бјала. Недалеку од Бјала, преку реката се протега познатиот Беленски мост.

Наречено во чест на реката
--------------------------

Заливот Јантра на островот Ливингстон во состав на Јужните Шетландски Острови на Антарктикот е наречен по оваа река.

Надворешни врски
----------------

* Јантра на Ризницата ?
* Реката Јантра и нејзините притоки[*мртва врска*] (бугарски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дунав |
| --- |
|  |
| Земји | 
* Германија
* Австрија
* Словачка
* Унгарија
* Хрватска
* Србија
* Бугарија
* Романија
* Молдавија
* Украина

 | Дунав на карта |
|  |
| Градови | 
* Улм
* Инголштат
* Регенсбург
* Пасау
* Линц
* Виена
* Братислава
* Ѓер
* Будимпешта
* Вуковар
* Нови Сад
* Белград
* Видин
* Русе
* Браила
* Галац
* Измаил
* Тулча

 |
|  |
| Притоки | 
* Илер
* Лех
* Реген
* Изар
* Ин
* Морава
* Вах
* Хрон
* Ипељ
* Драва
* Тиса
* Сава
* Тамиш
* Голема Морава
* Тимок
* Жиу
* Искар
* Олт
* Осам
* Јантра
* Ведеа
* Арџеш
* Јаломица
* Сирет
* Прут

 |
|  |
| Канали | 
* Рајна-Мајна-Дунав
* Дунав-Црно Море

 |
|  |
| Поврзано | 
* Брег
* Бригах
* Делта
* Острови

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh2006008724
* NKC: ge129423

 |

 |

Координати: 43°24′33″N 25°40′45″E﻿ / ﻿43.40917° СГШ; 25.67917° ИГД﻿ / 43.40917; 25.67917
Поглед кон музејот во Сухбатор
**Сухбатор** (монголски: *Сүхбаатар* е град во Монголија и главен град на монголската покраина Селенге. Градот се наоѓа на реката Орхон и е на Трансмонголската железничка линија. Сухбатор има население од 19.224 жители. Сухбатор бил основан во 1940 година и е именуван по монголскиот деец Дамдин Сухбатор.

Наводи
------

1. ↑  Official site of the Selenge aimag (version 2008) Архивирано на 31 март 2008 г.

Координати: 50°14′11″N 106°12′23″E﻿ / ﻿50.23639° СГШ; 106.20639° ИГД﻿ / 50.23639; 106.20639

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Монголија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Стефан Лив** (полски и шведски: *Stefan Liv*), роден **Патрик Шлиж** (*Patryk Śliż*, 21 декември 1980 – 7 септември 2011) бил полско-шведски професионален хокејар, кој играл на позиција голман. Лив играл професионално во Шведска, Северна Америка и Русија. Лив одиграл девет сезони за ХВ71 во најдобрата лига во Шведска. Тој играл една сезона на малата лига во хокеј на мраз во Северна Америка и потоа се вратил во Европа. По неговото враќање, тој играл за три сезони во Шведска, а потоа се пресели во Русија во 2009 година.

Стефан Лив бил член на Локомотив Јарославл во Континенталната хокеарска лига (КХЛ) кога тој починал, заедно со остатокот од тимот во во авионска несреќа. Тој бил член на неколку шведски државни репрезентации, вклучувајќи го Олимпиското првенство во 2006. Улица во Јенкепинг е именуван „Стефан Ливс" на 2 август 2013 година.

Почетокот на животот
--------------------

Лив е роден во Гдањск, Полска, како Патрик Шлиж. Тој бил даден во дом за деца без родители во Гдањск и посвоен од страна на шведското семејство на возраст од две. Тој го чувал неговото оригинално име како трето дадено име.

Наводи
------

1. ↑  Wennerholm, Mats (2004-04-12). „4 nollor som knäckte Färjestad" (шведски). Aftonbladet.se. Архивирано од изворникот на 2004-07-15. Посетено на 2006-11-22.
2. ↑  Roos, Malin (2006-03-10). „Det kan komma nåt rasistiskt" (шведски). Expressen.se. Архивирано од изворникот на 2012-05-24. Посетено на 2006-11-22.
3. ↑  „Red Wings Central Stefan Liv". RedWingsCentral.com. Архивирано од изворникот на 2006-05-04. Посетено на 2006-01-04.
4. ↑  „#1 – Stefan Liv" (шведски). HV71.se. Архивирано од изворникот на September 2, 2006. Посетено на 2006-01-04.
*Света Луција пред судијата* (1532) од Лоренцо Лото
***Света Луција пред судијата*** — слика со мешана табла на италијанскиот ренесансен уметник Лоренцо Лото, потпишана и датира од 1532 година, која се состои од главно дело и преддела со три други сцени од животот на светица Луси. Сега е во Pinacoteca civica e galleria di arte contemporanea во Џеси во провинцијата Анкона.

Лото го потпишал договорот за работата на 11 декември 1523 година, откако отпатувал во Џеси специјално за да го стори тоа. Тоа било комисија од Собранието на Света Луција за капела во црквата Сан Флориано. Работата на сликата се одолговлекувала, ризикувајќи да се повлече договорот и била завршена дури во 1532 година. Кога црквата била задушена во 1870 година, делото било преместено во градскиот музеј.

Овој панел прикажува едно од чудата на Света Луција, светица која го посветила својот живот на Христа и одбила да се омажи за човекот што ѝ бил договорен. Младоженецот ја тужел поради прекршување на брачните завети, а управителот наредил да ја одведат во бордел, но 1.000 мажи и екипа волови не можеле да ја поместат.

Наводи
------



1. ↑  Roberta D'Adda, *Lotto*, Milano, Skira, 2004.
2. ↑  Mauro Zanchi, *Lotto*. I simboli, 2011, Giunti=Firenze, ISBN 88-09-76478-1.
3. ↑  Carlo Pirovano, *Lotto*, Milano 2002, Electa, ISBN 88-435-7550-3.
**Латвијците** или **Летонците** (латвиски: *latvieši*) се балтички народ кој воглавно ја населува европската држава Латвија. Мајчин јазик на Латвијците е латвијскиот јазик.

Историја
--------

Латвијците самите себеси понекогаш се нарекуваат со старото име *Latvji*, кое најверојатно потекнува од зборот *latve* кое е име на река за која се претпоставува течела во источна Латвија. Подоцна, на територијата на Латвијците се доселило финското племе Ливонци и тогаш зборот за нацијата се модифицирал во *Latvis*, што значи „чистачи на шума". Германските колонизатори се доселиле во регионот и започнале да го именуваат народот како *Lette*, а нивната територија ја нарекле Ливленд. Латинското име Ливонија, постепено почнало да се користи за целиот регион на денешна Латвија. Денес, Латвијците и Литванците се единствените живи балтички народи.

Наводи
------

Поврзано
--------

* Латвија
* Балтички народи
* Латгалци
* Курши
* Земгали 

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Латвија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.*
	+ п
	+ р
	+ у |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85075026
* NDL: 00577235
* NKC: ph333356

 |

 |
**Кентау** (казашки: Кентау, Kentaw; руски: Кентау) — град во Јужноказахстанска област, Казахстан. Сместено е во подножјето на планината Каратау на 30 км североисточно од градот Туркестан. Кентау е основан во август 1955 година. Во градот се одвиваат големи рударски активности. Кон крајот на осумдесеттите и почетокот на 90-тите години се случи масовно иселување на населението и затворање на рудниците и индустриските претпријатија. Денес, населението е приближно 80 илјади, претежно Казаци.

Историја
--------

Зграда во Кентау
Во околината на градот се наоѓаат стари руднички населби, пронајдени се остатоци од алати на рудари кои датираат од 9-10 век.

Градот Кентау е формиран врз основа на работничките населби Кантаги и Миргалимасај со цел да се развие полиметалното наоѓалиште Ахисај. На 1 август 1955 година беше издаден декрет за преименување на населбата Миргалимасај во градот Кентау. Во 1971 година беше одобрен генерален план за развој на градот, според кој, во Кентау беа изградени згради од 4-5 ката.

Население
---------

Населението на градот во времето на СССР главно се состоеше од имигранти од европскиот дел на СССР - потомци на потиснатите: Грци, Руси, Германци, Корејци, Евреи, Чеченци итн. Како и Казаци, Татари и Узбеци.

Кон крајот на 80-тите - раните 90-ти, имаше масовно заминување на населението поради затворањето на индустриските претпријатија и рудниците кои ги имаа исцрпено депозитите на руда.

На почетокот на 2020 година, населението изнесуваше 68 669 жители, главно Казаци и Узбеци.

Индустрија
----------

Во Кентау има две фабрики: Фабрика за трансформатори и Фабрика за багери. И двете беа изградени во периодот на СССР. Денес фабриката за багери работи, но не толку активна како пред околу 25-30 години.

Познати личности
----------------

* Руската поп-пејачка Линда е родена во Кентау на 29 април 1977 година.
* Казашкиот футсал играч Динмухамбет Сулејманов е роден во Кентау на 8 јануари 1981 година.

Поврзано
--------

* Казахстан
* Градови во Казахстан
* Јужноказахстанска област

Наводи
------

1. ↑  „stat.gov.kz". *stat.gov.kz*. Посетено на 2020-11-27.

Надворешни врски
----------------

* Казашка национална енциклопедија

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови во Казахстан |
| --- |
|  |
| 
* Актау
* Актобе
* Алмати
* Аркалик
* Атирау
* Бајконур
* Балхаш
* Екибастуз
* Жанаозен
* Жезказган
* Капчагај
* Караганда
* Кентау
* Кокшетау
* Костанај
* Кизилорда
* **Нур-Султан**
* Орал
* Оскемен
* Павлодар
* Петропавл
* Ридер
* Саран
* Сатпаев
* Семеј
* Степногорск
* Талдикорган
* Тараз
* Темиртау
* Туркистан
* Шахтинск
* Шимкент
* Шчучинск

 | Грбот на Казахстан |

 |
**Голдовиот код** (**Голдова низа**) е вид на бинарна низа што се користи во телекомуникациите (CDMA) и сателитска навигација (GPS). Голдовите кодови се именувани во чест на американскиот научник Роберт Голд. Имаат ограничени мали накрсни корелации во рамките на едно множество, што е од голема корист кога повеќе уреди емитуваат во ист опсег. Множеството на овие низи се состои од {\displaystyle 2^{n}-1} низи, секоја со период од {\displaystyle 2^{n}-1}.

Множеството на Голдови низи се создава по следнава постапка. Се земаат две максималнодолжински низи (М-низи, МДН) со иста должина {\displaystyle 2^{n}-1}, така што нивната апсолутна накрасна корелација е помала или еднаква на {\displaystyle 2^{(n+2)/2}}, каде {\displaystyle n} е големината на линискиот поместувачки регистар (ЛПМ) што се користи за создавање на максималнодолжинската низа. Множеството на {\displaystyle 2^{n}-1} исклучителни дисјункции од двете низи во нивните различни фази (т.е. преведени во сите релативни положби) е множеството од Голдови кодови. Највисоката апсолутна накрсна корелација во ова множество кодови е {\displaystyle 2^{(n+2)/2}+1} за парни {\displaystyle n} и {\displaystyle 2^{(n+1)/2}+1} за непарни {\displaystyle n}.

Исклучителната дискункција на два Голдови кода од едно исто множество дава друг Голдов код Gold во некој фаза.

Во рамките на едно множество Голдови кодови, околу половината се врамнотежени — бројот на единици и нули се разликува само за еден.

Поврзано
--------

* Касамиев код
* Комплементарни низи

Наводи
------

1. ↑  Џорџ, М. Хамид, М. и Милер А. „Создавачи на Голдов код за уреди Virtex" PDF (126 КБ)
2. ↑  GPS - објаснение (Сигнали) Архивирано на 4 август 2012 г.(англиски)
3. ↑  Д-р Роберт Голд Архивирано на 24 јуни 2017 г. (англиски)
4. ↑  Gold '67
5. ↑  Holmes, стр. 100

* Gold, R. (1967), Optimal binary sequences for spread spectrum multiplexing (Corresp.), *IEEE Transactions on Information Theory*, **13** (4), стр. 619–621.
* Holmes, J.K. (2007), *Spread Spectrum Systems for GNSS and Wireless Communications*, Artech House, Norwood, ISBN 978-1-59693-083-4.
**Владимир Иванович Ромашкин** (ерзјански: *Йовлань Оло*, руски: *Влади́мир Ива́нович Рома́шкин*, роден на 6 септември 1951, Дубенски округ, Мордовска АССР, СССР - починал на 29 август 2002 година, Саранск, Русија) — мордвински фолклорист, истражувач, музичар и документарен филмски режисер кој се смета за значајна личност во културното оживување на Ерзија. Тој исто така ја основал и музичката група Тоорама.

Животопис
---------

Во 1975 година, Ромашкин дипломирал на одделот за диригирање и хор во Саранската музичка школа. До 1980 година бил дел од диригентскиот и хорскиот факултет на Казанскиот Конзерваториумот, а во 1986 година бил на постдипломски студии во Мнијалие. Од 1980 до 1989 година, работел како истражувач но фолклорот и уметноста во Институтот за јазици, литература и историја на Мордовија. Во 1986 година ја објавил својата монографија „*Некои одлики на традиционалната уметност на пеењето*" во која тој го опишал фолклорот на Каратаите во селата на Татарска АССР. Подоцна, тој станал сценарист и режисер, и со негово учество биле создадени документарните филмови *Каратау* и *Истоки*. Тој, исто така, го снимил музичкиот филм за групата Тоорама со исто име. Од 1990 до неговата смрт во 2002 година, Ромашкин бил професор по музички дисциплини на Националната школа за култура во Саранск. Можеби најпознатото дело на Ромашкин е создавањето на групата Тоорама, чиј репертоар ги вклучувал песни од локалните култури.

Наводи
------

1. ↑  „Мир глухих и слабослышащих Республики Мордовия". Архивирано од изворникот на 2017-08-03. Посетено на 2018-05-18.
2. 1 2  „«Эрзянь Мастор» // Звезда упала — свет её остался". Архивирано од изворникот на 2018-09-10. Посетено на 2018-05-18.
3. ↑  Ромашкин В.И. О некоторых особенностях традиционного песенного искусства мордвы-каратаев // Фольклор в творчестве мордовских писателей и композиторов / Тр. МНИИЯЛИЭ. Вып. 86. – Саранск, 1986.(руски)
4. ↑  Merja SALO.
5. ↑  Мордовия музыкальная // Музыкальный фольклор мордвы-каратаев Архивирано на 25 јуни 2016 г. (руски)(рус.

Надворешни врски
----------------

* Некролог на Torama.ru Архивирано на 27 јануари 2010 г.
**Тања Андрејева** (родена на 17 јуни 1978) — македонска ракометарка. Таа игра за ЖРК Металург и за Женската ракометна репрезентација на Македонија.

Игра на позицијата голман.

Тања започнача да тренира ракомет на 14 годишна возраст во малдинскиот тим на Ѓорче Петров. На 19 години во сезоната 1997/98 таа станала член на првиот тим на Кометал Ѓорче Петров. подоцна таа го напуштила клубот и играла за клубовите на РК Тутунски Комбинат од Прилеп и за РК Кале Кичево од Кичево. Во сезоната 2007/08 се вратила во Кометал Ѓорче Петров и со клубот ја освоила двојната круна. Следната сезона Тања направила трансфер во Србија во клубот на ЖРК Кикинда. По една година повторно се вратила во Македонија, во клубот на ЖРК Металург. Со ЖРК Металург успеала да ја освои Македонската лига и Македонскиот куп трипати по ред, од 2009 до 2012 година.

Наводи
------

1. ↑  „ЕХФ Профил".
2. ↑  Tanja Andrejeva u Kikindi! (српски)
3. ↑  Тања Андрејева потпиша за Металург Архивирано на 5 септември 2012 г. (македонски)
**Грансдорф** е општина во германската сојузна покраина Рајнска област-Пфалц. Тој е еден од 235-те општински центри во областа Ајфелкрајс во Битбург-Прајм. Според проценката од 2010 година во општината живееле 308 жители. Има регионален код 7232228.

Географски и демографски податоци
---------------------------------

 Локација на општината во округот Ајфелкрајс во Битбург-Прим
Грансдорф се наоѓа во сојузната покраина Рајнска област-Пфалц во областа Ајфелкрајс во Битбург-Прајм. Општината се наоѓа на надморска височина од 340 метри. Површината на општината е 7,1 км². Според проценката од 2010 година, во самиот град живееле 308 жители. Просечната густина на населеност е 44 жители на км².

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општината (германски)
* До него. Сојузен завод за статистика (германски)
* Постојана конференција на градови и општини (германски)
* - Информациски систем на градови, општини и области. (германски)
* План за населување на карта ()
Данил Шишкарев
**Данил Борисович Шишкарев** ( руски: *Даниил Борисович Шишкарёв* ; роден на 6 јули 1988 година) - руски ракометар кој игра за екипата на РК Вардар и руската репрезентација. Висок е 1,91 метри и игра на позицијата десно крило.Во тимот на Вардар го носел дресот со број 33.Кариерата ја започнал во 2007 година во екипата на Астрахан.Од 2009 до 2014 година играл за Чеховски Медведи.Подоцна попишал за Вардар, тим со кој ја освоил двапати лигата на шампионите, најелитното ракометно натпреварување.

Наводи
------

1. ↑  „Daniil Shishkarev". eurohandball.com. Архивирано од изворникот на 2015-01-01. Посетено на 12 January 2014.
2. ↑  „2015 World Championship Roster" (PDF). IHF. Архивирано од изворникот (PDF) на 29 January 2015. Посетено на 15 January 2015.
3. ↑  2019 World Men's Handball Championship roster
4. ↑  „Состав сборной России на чемпионат мира – 2019". *rushandball.ru*. 9 January 2019.
Таганрошкиот залив (бр. 15) на сателитска снимка на Азовското Море.
Заливскиот брег со провлакот Белосарајска.
**Таганрошки Залив** (руски: *Таганрогский залив*, украински: *Таганрозька затока*) — североисточен продолжеток на Азовското Море кој може да се смета и за поплавен естуар на реката Дон.

Географија
----------

Заливот има улога на природна граница помеѓу кубањскиот брег од руска и северноазовското приморје од укранска страна. Државната граница во ова подрачје сè уште не е утврдена.

На североисточниот крај на заливот се наоѓа устието на реката Дон, широко 31 км и со средна длабочина од 5 м. Во постудените зими замрзнува од декември до март.

Во Таганрошкиот Залив се влеваат и реките Калмиус и Миус. Овој дотек на вода е главен чинител на тековниот развој во приморското подрачје.

### Предели и места

Устието изобилува со песокливи провлаци кои делумно го заградуваат, од кои позабележителни се Долгаја на југ и Белосарајска од север. Има и низа песочни островчиња. Поважни водотеци кои се влеваат во заливскиот слив се реките Дон, Калмиус, Миус и Јеја.

Најголеми пристанишни места се градовите Таганрог и Јејск во Русија и Мариупол во Украина. Неколку километри спротиводно по Дон лежи и градот Ростов на Дон.

### Вода

Заливот се одликува со интересна нерамномерност во соленоста на водата. Во источниот, најплиток дел од заливот водата е послатка поради дотурот на речна вода од Дон, а на запад таа е прилично посолена.

Поврзано
--------

* Таганрог
* Донбас

Наводи
------

1. 1 2  „Taganrog Bay". Giduss.info. Архивирано од изворникот на 2013-01-24. Посетено на 8 February 2013.

Надворешни врски
----------------

* Таганрошки Залив на Ризницата ?

Координати: 46°59′09″ N; 38°26′58″ E﻿ / ﻿46.9859° СГШ; 38.4494° ИГД﻿ / 46.9859; 38.4494
**Дамшајд** е општина во германската сојузна покраина Рајнска област-Пфалц. Тој е еден од 134-те општински центри во областа Рајна-Хунсрих. Според проценката од 2010 година во општината живееле 662 жители. Има регионален код 7140025.

Географски и демографски податоци
---------------------------------

 Локација на општината во областа Рајна-Хунсрих
Дамшајд се наоѓа во покраината Рајнска област-Пфалц во областа Рајна-Хунсрих. Општината се наоѓа на надморска височина од 340-360 метри. Површината на општината е 15,1км². Според проценката од 2010 година, во самиот град живееле 662 жители. Просечната густина на населеност е 44 жител на км².

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општината (германски)
* До него. Сојузен завод за статистика (германски)
* Постојана конференција на градови и општини (германски)
* - Информациски систем на градови, општини и области. (германски)
* План за населување на карта ()
Залау
**Залау** е град во Романија. Се наоѓа во северозападниот дел на земјата, во историската провинција Трансилванија. Залау е административен центар на областа Салаж.

Залау зафаќа површина од 90 км² и според последниот попис во 2002 година, во градот живееле 71.326 жители.

Географија
----------

Градот Залау се наоѓа во крајниот северозападен дел на историската провинција Трансилванија, на самата граница со соседните провинции Крисана и Марамуреш. Градот се наоѓа на северните падини на планината Бихор, недалеку од долината на реката Самос (североисточно од градот). Градот бил формиран како станица на патот од Трансилванија кон северна Панонија.

Популација
----------

Домородните Романци денес го сочинуваат мнозинството од градското население на Залау, но градот сè уште има мултиетничка структура, која е карактеристична за градот со векови. Единствената разлика е во тоа што во текот на 20 век, Унгарците од мнозинство станале малцинско население. Според последниот попис од 2002 г. структурата на населението била следна: 

* Романци - 80,9%
* Унгарци - 17,5%
* Роми - 1,4%

Градови партнери
----------------

* Ѓула
* Сентандреја
* Норвешка Хегебостад
* Норвешка Квинесдал
* Баја Маре
* Норвешка Сирдал

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјалната веб-страница на градот Залау
Bulgarian educatorПредлошка:SHORTDESC:Bulgarian educator

**Васил Евстатиев Априлов** (бугарски: *Васил Евстатиев Априлов*) (21 јули 1789 – 2 октомври 1847) бил бугарски просветител. Учел во Москва, завршил гимназија во Брашов и потоа кратко време следел медицина во Виена. После 1811 бил трговец во Одеса. Првично учествувал во грчкото револуционерно движење, а потоа и во бугарското, благодарение на Јуриј Венелин, чија книга „Старите и сегашните Бугари и нивните политички и религиозни односи со Русите" (1829), побудила посебен интерес кај него. Од тогаш, тој започнал да собира бугарски народни песни. По негова иницијатива заедно со неколку Бугари од Габрово кои живееле во Букурешт, била основана Националната Априловска гимназија во Габрово. Ова било првото бугарско секуларно училиште во кое се предавало по методот на Бел-Ланкастер. Учител во ова училиште бил јеромонахот на Рилскиот манастир Неофит, а книгите потреби за школото бесплатно биле печатени во српската државна штампарија. Појавата на ова училиште му даде поттик на бугарското образование и набрзо биле отворени и други училишта во регионите населени со Бугари во Османлиската империја.

Наводи
------

1. ↑  MacDermott, Mercia (1962). *A History of Bulgaria 1395–1885*. New York: Frederick A. Praeger. стр. 125. Посетено на 18 June 2021 – преку Internet Archive.
2. ↑  *Manufacturing Middle Ages: Entangled History of Medievalism in Nineteenth-Century Europe*. 2013. ISBN 9789004244870.
3. ↑  Crampton, Richard J. (1997). *A Concise History of Bulgaria*. Cambridge University Press. стр. 60–62. ISBN 0-521-56719-X.

Надворешни врски
----------------

* 

* Васил Априлов на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 47555408
* LCCN: n83227453
* ISNI: 0000 0001 1443 342X
* GND: 11864551X
* SUDOC: 260027561
* NKC: js2011625044

 |

 |
Зегниц 
**Зегниц** е општина во германската сојузна покраина Баварија. Тој е еден од 31 општински центар на областа Кицинген. Според проценката од 2010 година во општината живееле 835 жители. Има регионален код 9675166.

Географски и демографски податоци
---------------------------------

 Локација на општината во округот Кицинген
Зегниц се наоѓа во сојузната покраина Баварија во областа Кицинген. Општината се наоѓа на надморска височина од 181 метар. Површината на општината е 2,8 км². Според проценката од 2010 година, во самиот град живееле 835 жители. Просечната густина на населеност е 304 жители на км².

Меѓународна соработка
---------------------

1986.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општината (германски)
* До него. Сојузен завод за статистика (германски)
* Постојана конференција на градови и општини (германски)
* - Информациски систем на градови, општини и области. (германски)
* План за населување на карта ()