Lactarius argillaceifolius
Lactarius argillaceifolius var. megacarpus
Lactarius argillaceifolius var. megacarpus
***Lactarius argillaceifolius*** е вид на габа од фамилијата Russulaceae. Шапките имаат конвексни до сплескани форми во боја на јоргованот кои се до 18 см широки. Жабрите се во крем боја и се тесно распоредени и се протегаат малку надолу по должината на дршката, што е до 9 см долга и 3,5 см дебела. Печурката произведува целосно бел латекс кога ќе се повреди што го обојува ткивото на печурката кафеаво.

Видот се среќава во источна Северна Америка, со опсег што се протега од Канада до североисточно Мексико. Пронајден е и во борови насади во Бразил, каде што веројатно е воведен вид. *Lactarius trivialis* е европски пандан кој е сличен по изглед. Покрај неговата распространетост, може да се разликува од L..*argillaceifolius* според разликите во претпочитаното живеалиште и разликите во бојата во жабрите, капачето и латексот. L*.argillaceifolius* сорта *megacarpus*, поголема форма сошапка до 27 см широка, се јавува под даб и таноак во државите на Пацифичкиот брег и Долна Калифорнија. Разновидноста е, опишана врз основа на еден примерок од Јужна Каролина, се разликува од главната форма во микроскопската структура на кутикулата на шапката.

### Микроскопски одлики

Спорите се грубо сферични до широко елипсовидни и се со димензии 7-11 со 7-8 Мм. Тие се украсени со брадавици и гребени кои понекогаш формираат делумен ретикулум (образец на меѓусебно поврзани гребени), со испакнатини високи до 1 Мм. Спорите се хијалински (проѕирни) и амилоидни, што значи дека тие ќе апсорбираат јод кога ќе се обојат со Мелцеров реагенс. Кутикулата на шапката на младите примероци е направена од тип на ткиво познат иксотриходерм, кој содржи желатинизирани хифи со различни должини наредени на приближно паралелен начин. Како што созрева печурката, кутикулата на шапката постепено се одликува со разгранети, заплеткани, желатинозни хифи. Базидијата (клетките што носат спори) се со четири спори и се со димензии 45-52 со 9-10,5 Мм. Плевроцистидиите (цистидии на жабреното лице) се обилни и релативно долги - долги помеѓу 60 и 140 Мм и дебели 6-14 Мм. Хеилоцистидијата (цистидија на работ на жабрените) се со димензии 32-67 со 6-9 Мм.

 Површините на спорите се украсени и може да формираат делумен ретикулум.

### Видови

*Lactarius argillaceifolius* var. *dissimilis*, сорта пријавена од Јужна Каролина, е речиси идентична по изглед, но има бел латекс кој има горчлив, а потоа остар вкус. Структурата на кутикулата на шапката се разликува од номинираниот вид по тоа што има декстриноидни (обоени жолтеникаво или црвеникаво кафеави со Мелцеров реагенс) инкрустрации на хифите. Видот *megacarpus* има поголема шапка (до 27 см широка со месо до 3 см дебело), и бел и непроменлив латекс со лут вкус. Нејзината дршка има димензии од 16- 20 см долга за 4-5 см широка во близина на врвот. Микроскопски, спорите на var. *megacarpus* се помрежести од номинираниот вид.

Живеалиште и распространетост
-----------------------------

Како и сите видови Млечки(печурки), *L. argillaceifolius* е во микориза. Плодните тела на *Lactarius argillaceifolius* растат расфрлани или во групи на земја под дрва, особено даб, од јули до октомври. Често е една од првите микоризни печурки што се плодни во шумите во кои доминираат даб и хикори. Плодните тела бавно се развиваат и се долготрајни. Видот се среќава од источна Канада на југ до Флорида и на запад до Минесота и Тексас. Таа е вообичаена во североисточно Мексико. Печурката е пријавена и од јужен Бразил (државата Санта Катарина ) која расте во асоцијација со насади со бор ( *Pinus elliottii* ), каде што веројатно била внесена со борови садници донесени од доселениците. *L. argillaceifolius* var.*megacarpus*е собран од Долна Калифорнија, Калифорнија, Орегон и Вашингтон, каде што расте во асоцијација со даб и таноак.

Поврзано
--------

* Список на видови *Млечки(печурки)*

Наводи
------

1. ↑  Hesler, L. R.; Smith, Alexander H. (1960-04-15). „Studies on Lactarius-I: The North American Species of Sect. Lactarius". *Brittonia*. **12** (2): 119. doi:10.2307/2805213. ISSN 0007-196X.
2. ↑  Giachini, Admir J.; Oliveira, Veturia L.; Castellano, Michael A.; Trappe, James M. (2000-11-01). „Ectomycorrhizal fungi in Eucalyptus and Pinus plantations in southern Brazil". *Mycologia* (англиски). **92** (6): 1166–1177. doi:10.1080/00275514.2000.12061264. ISSN 0027-5514.
3. ↑  Romero Samaniego, Elizabeth; Leticia Cota Salgado, Carmen; Martinez Villalobos, Yuliana; Alberto Escarcega Zepeda, Pedro; Zamora Alarcon, Rigoberto; Lopez Rodriguez, Rogelio; Gabriel Lopez Hernandez, Juan; Magana Nava, Cory; Cupertino Perez Murillo, Jose (2022-02-28). „ANALYSIS OF LEAN MANUFACTURING WASTE FACTORS IN THE BREWING INDUSTRY OF ENSENADA, BAJA CALIFORNIA, MEXICO". *International Journal of Advanced Research*. **10** (02): 1024–1032. doi:10.21474/ijar01/14308. ISSN 2320-5407.
4. ↑  Harris, David B.; Bessette, Arleen R. (2009). *Milk mushrooms of North America : a field identification guide to the genus Lactarius* (1 ed. изд.). Syracuse, N.Y.: Syracuse University Press. ISBN 978-0-8156-3229-0. OCLC 318874448.CS1-одржување: излишен текст (link)
5. ↑  Rockwood, I. E. (2011-02-01). „February Again". *Choice Reviews Online*. **48** (06): 1024–1024. doi:10.5860/choice.48.06.1024. ISSN 0009-4978.

Надворешни врски
----------------

* Lactarius argillaceifolius — *Index Fungorum* (англиски)