recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Иван Колосенко** ( 1912
 во Русија —  1944

 во Матка, Скопско) — руски партизан, борец за слобода на Македонија, припадник на Црвената Армија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Кога во септември 1944 година Дванаесеттата македонска ударна бригада го имала минирано транспортниот воз кај Зелениково, со уште неколку заробеници успеал да побегне од заробеништво и да и се приклучи на бригадата. Така станал борец во нејзините редови во составот на втората чета од првиот баталјон. Бил смел и примерен борец и бргу станал пушкомитралезец и командир на одделение. Во завршните борби за ослободувањето на Македонија и Скопје, со бригадата се борел за заземање на хидроцентралата Матка, каде биле сконцентрирани големи балистички сили. Во оваа жестока борба против балистичките банди, Иван храбро загинал со уште неколкумина свои соборци.

Во нивна чест во дворот на хидроцентралата Матка е подгинат споменик, пред кој се чествува нивното храбро дело за спасување и ослободување на градот Скопје. Официјални државни претставници на Руската амбасада во Македонија исто така учествуваат во овие настани и вообичаено церемонијата се случува околу 9 мај - денот на победата над фашизмот.

Наводи
------

1. 1 2  Ниами, Емил (мај 12, 2015). „Македонија и Русија го прославија денот на победата". *mk.rbth.com*.
2. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 204. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
3. ↑  „ПОЧЕСНИОТ КОНЗУЛ СЕРГЕЈ САМСОНЕНКО ПОЛОЖИ ЦВЕЌЕ ПРЕД СПОМЕНИКОТ НА ПАРТИЗАНИТЕ-АНТИФАШИСТИ". *Russian consul in Bitola*. Архивирано од изворникот на 2021-05-19.
4. ↑  Ниами, Емил (мај 09, 2014). „Македонија го прославува Денот на победата". *mk.rbth.com*. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
Шише Кродино
Круна плута на Кродино
**Кродино** е безалкохолен горчлив аперитив, произведен е од 1964 година Од 1995 година е дел од Групо Кампари. Станува збор за пијалок кој е со портокалова боја направен од билни екстракти и шеќер и се продава во 10 центилитри шишиња. Примарно се консумира и во Италија и во многу други европски земји.

Име
---

Името *Кродино* потекнува од комуна во провинцијата Вербано-Кузио-Осола, Кродо, Италија, каде што се флашираат од 1964 година.

Коктели
-------

Се користи и за правење рум, коктел од Пиемонт.

Наводи
------

1. ↑  
Crodino
2. ↑  
Riboni, Enzo (30 January 1995). „Che cosa ci berremo dopo il Crodino". *Corriere della Sera* (италијански). Посетено на 30 November 2013.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кродино" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Хитлер од нашиот сокак"** (српскохрватски: *Хитлер из нашег сокака*) — југословенски филм од 1975 година, во режија на Владимир Тадеј. Главните улоги ги играат: Никола Симиќ, Борис Дворник, Ружица Сокиќ, Александар Берчек и Мира Бањац.

Дејство
-------

За време на Втората светска војна, во едно банатско село се случува раслојување на населението по национална основа. Лекси е Германец, алкохоличар и неугледен селанец кој го дочекал времето да облече униформа и да парадира со пушката. Користејќи го законот според кој за секој убиен Германец ќе се стрелаат 50 селани, Лекси сее страв низ народот, правејќи се страшен и важен. Сепак, сопругата Аника го исмејува зашто не добил подобар имот како другите Германци. Селанецот Марко прави план како да селото да се ослободи од Лекси. Со помош на Аника, тој го наговара Лекси да пука во себеси за да биде неспособен за војување и така да ја избегне прекомандата на Источниот фронт, а селаните да му дадат обештетување.

Наводи
------

1. ↑  Хитлер из нашег сокака (пристапено на 20.2.2023)
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1123** (**MCXXIII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1123 година од новата ера, 123. од вториот милениум, 23. од XII век и четвртта од 1120-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6631 и 6632 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5873 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4883 и 4884 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1876.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1123 година се протега во 3759 и 3760, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3819 и 3820 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1666. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 516 и 517 исламска година.

Настани
-------

Заробувањето на Балдвин II Ерусалемски
* 18 април – Кралот Балдвин II Ерусалемски бил заробен од турските војски, а голм дел од крстоносците биле масакрирани.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1123 на Ризницата ?

1. ↑  Steven Runciman (1952). *A History of The Crusades. Vol II: The Kingdom of Jerusalem*, p. 131. ISBN 978-0-241-29876-3.
Фотографија за Кијоши Куромија 
**Кијоши Куромија** (англиски: *Kiyoshi Kuromiya*, 9ти мај, 1943 - 10ти мај, 2000) беше американски автор и активист за човекови права. Тој се залагаше за хомосексуално ослободување, за кревање на јавната свест околу ХИВ/СИДА и против водењето на војни. Куромија, кој има јапонско потекло, беше роден во концентрациониот логор „Харт Маунтин" во Вајоминг, САД, каде биле затворени бројни Американци со јапонско потекло за време на Втората светска војна. Во 1960тите, Куромија беше помошник на Мартин Лутер Кинг Џуниор и беше еден од најгласните противници на Виетнамската војна. 

Како еден од основачите на Фронтот за хомосексулано ослободување во Филаделфија, Пенсилванија, САД, Куромија беше уредник на првиот правилник за медицински третман и меѓукултурна компетенција за луѓе кои живеат со ХИВ/СИДА. 

На 4ти јуни 2022 година, Гугл го чествуваше Куромија со цртеж на главната страница на пребарувачот.

Наводи
------

1. ↑  „Kiyoshi Kuromiya | Legacy Project Chicago". Посетено на 4ти јуни, 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „Kiyoshi Kuromiya Google Doodle | Short Biography of Japanese-American civil rights activist". Посетено на 4ти јуни, 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
Долното Фужинско Езеро
**Фужинските Езера** (*Laghi di Fusine* на италијански, *Belopeška jezera* на словенечки) претставуваат две минијатурни алпски езера на самиот североисток на Италија, на неколку километри од границата со Словенија во општина Тарвизо, провинција Удине. Италија во 1971 година го прогласила регионот околу езерата за национален парк.

Географија
----------

Овие две езера се наоѓаат во подножјето на Јулиските Алпи, поточно во Мангартската долина. Тие се наоѓаат на неколку километри од патот кој ги поврзува Словенија и Италија на самиот север од овие земји и малиот град Фужине,односно Фужине во Валромана. Тие се наоѓаат едно над друго па посебно се нарекуваат Горно и Долно Фужинско Езеро. Долното езеро се наоѓа на 924 метри надморска височина, додека горното е на 929 метри.

Туризам
-------

Иако се наоѓаат оддалечени од повеќето поголеми туристички центри, сепак се многу интересни, особено во текот на летната сезона. Од Крањска Гора се оддалечени само 15 минути со автомобил, додека во лето можни се и велосипедски тури. Околу езерото постои патека за шетање, додека околу долното езеро има два угостителски објекти. На дното има и мини хидроцентрала. Оттука поаѓаат полем број на планинарски тури кон околните врвови.

Наводи
------

1. ↑   Приступљено 30.08.2014.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фужински Езера" на Ризницата ? |
**Битката кај Маркели**  се одвила во 792 година на истоимената тврдина во близина на Карнобат, денешна Бугарија, помеѓу силите на Византиското Царство и силите на Бугарија. Битката е дел од Византиско-бугарските војни, а завршила со победа на Бугарите.

Позадина
--------

Во последната четвртина на 8 век бугарската држава излегла од домашната криза во која бил ставен крај на династија Дуло. Владетелите Телериг и Кардам успеале да ја зацврстат централната власт и да стават крај на меѓусебните конфликти. Ова дало можност за започнување на бугарските напади во Македонија. Целта на овие напади била зазимање на областа и населувањето со словенски племиња кон државата со центар Плиска. Во 789 година, Бугарите пристигнале до течението на Струма каде на Византијците им нанеле голем пораз. За да ги принуди да се повлечат напаѓачите од Македонија, византискиот цар Константин VI (владеел во 780-797 година) презел офанзива во Северна Тракија, но во 791 година бил поразен во борба кај тврдината Проват.

Битка
-----

Битката кај Проват останала без решителен карактер. Поради тоа, во текот на летото на следната 792 година византискиот цар испратил повторно војска кон Бугарија. Кардам го пресретнал со војниците крај граничната тврдина Маркели (во близина на денешниот град Карнобат). На крајот на јули Константин VI се решил да ја нападне тврдината. Според византискиот летописец Теофан Исповедник, тој бил потикнат од некој лажен пророк дека ќе ја освои тврдината. Пред почетокот на битката, бугарскиот владетел тајно ја скрил дел од својата коњаница зад ридовите, настрана од бојното поле.

Поради нерамниот терен кај византиската армија започнала да владее голема паника. Кардам го искористил тоа и презел противнапад. Во овој противнапад бугарските сили доживеале голем успех. Коњаницата на Кардам го заобиколила на противникот и не му дозволила да замине кон тврдината. По оваа победа, бугарските војски започнале напад кон царот, кој бил преследуван до Цариград. Византискиот цар бегајќи успеал да се спаси, но бугарските сили успеале да убијат голем дел од византиските началници.

Последици
---------

По поразот Константин VI бил принуден да склучи мир со Кардам. Според договорот, Византија се обврзила да плаќа данок на Бугарија. Четири години подоцна (796 година) царот прекинал со плаќањето. Ова води до нова војна во Тракија, која завршила без решителен судир. Непријателските активности меѓу Бугарија и Византија продолжиле и во времето на наследникот на Кардам, ханот Крум.

Наводи
------

1. ↑  Златарски, I/1: 320-321
2. ↑  Златарски, I/1: 315-316
3. ↑  Златарски, I/1: 316; ГИБИ, III: 277
4. 1 2  Жеков, Ж. Военната тактика на българите VII-IX век Архивирано на 25 април 2009 г.
5. ↑  Шиканов, 48
6. ↑  Златарски, I/1: 317
7. ↑  Златарски, I/1: 317-320
**Модриот дрозд** (науч. *Monticola solitarius*) е птица од семејството на муварчињата (*Muscicapidae*), која порано беше сместена во семејството на дроздовите (*Turdidae*).

Распространетост
----------------

Оваа птица се размножува низ јужна Европа, вклучувајќи ја и Македонија, северозападна Африка, како и од централна Азија до северна Кина и Малезија. 
Европските, северноафриканските и јужноазиските птици обично се постојани жители, ако се изземат преселбите на кратки растојанија (од повисоките во пониските предели и сл.), а останатите азиски популации се преселници, кои зимуваат под Сахара, во Индија и југоисточна Азија. Овие птици се ретки посетители на северна и западна Европа.

Опис
----

Големината на овие птици е колку сколовранците. Имаат должина од 21 до 23 см и имаат долг, тенок клун. Мажјакот, летно време е непогрешлив со своите модри пердуви на горниот дел, вратот и главата, темните крилја и ’рѓапортокалов стомак. Женките и младенчињата не се толку живописни, тие се темнокафеави одозгора и светлокафеави одоздола. И кај двата пола, на горниот дел од опашката го нема портокаловото како кај карпестиот дрозд.

Поведение
---------

Пеењето на модриот дрозд е слично како на карпестиот, чисто, мелодично, но е погласно. 
Животната средина на оваа птица се отворените планински предели, обично малку повисоко од карпестиот дрозд. 
Се храни со широк спектар инсекти и мали влекачи, а по потреба и со бобинки и семиња. 
Гнездото го прави во шуплините на карпите и гребените. Обично несат 3-5 јајца.

Во културата
------------

Модриот дрозд е национална птица на Малта и ја имаше на малтешката 1 лира, која беше дел од претходната валута на земјата.

Галерија
--------

* Мажјак M. s. philippensisМажјак *M. s. philippensis*
* Женка во зима, ЈапонијаЖенка во зима, Јапонија
* Мажјак во сезона на парење, од расата pandoo од североисточна ИндијаМажјак во сезона на парење, од расата *pandoo* од североисточна Индија
* Мажјак, доцна зима, ШпанијаМажјак, доцна зима, Шпанија
* Женка, доцна зима, ИндијаЖенка, доцна зима, Индија
* Monticola solitarius solitarius*Monticola solitarius solitarius*

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Monticola solitarius*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Модар дрозд" на Ризницата ? |

* Blue Rock Thrush videos, photos & sounds Архивирано на 27 октомври 2014 г. on the Internet Bird Collection
* Blue Rock Thrush from Turkey
* Ageing and sexing (PDF; 1.7 MB) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze Архивирано на 5 јули 2010 г.
**12 мајмуни** (англиски: *12 Monkeys*) е американски филм од 2005 година, во режија на Тери Гилијам. Главните улоги ги толкуваат: Брус Вилис, Бред Пит и Медлин Стоув.

„12 мајмуни" беше режиран од Тери Гилијам. 

Актерот Арон Стенфорд, кој го толкува Џејмс Кол во телевизиската адаптација, 

Бред Пит беше номиниран за Академијата за најдобра споредна машка улога за неговата изведба како Џефри Гоинс

Содржина
--------

Дејството на филмот се случува во 2035 година, кога човештвото живее во пуст, апокалиптичен свет, откако 99% од светското население е уништено. Притоа, површината на планетата Земја е невозможна за живот, а иднината на луѓето е неизвесна. Една очајна група научници го ангажира доброволецот Кол да замине во опасна мисија назад во 1996 година, со надеж дека тој ќе може да ја спречи пропаста на човештвото.

Сенатор Театар се користеше како локација за снимање.

Поврзано
--------

* 12 мајмуни (ТВ серија)

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 859, 12.12.2014, стр. 25.
2. ↑  *Антена*, број 862, 2.1.2015, стр. 25.
**Свети Јован Богослов** (грчки: *Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου*) — параклис во манстирот „Пресв. Богородица Мавровска" кај градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Местоположба
------------

Параклисот е залепен за јужниот ѕид на главната манастирска црква. Самиот манастир се наоѓа на западниот брег на Костурскиот Полуостров.

Архитектура
-----------

Ова е мал еднокорабен храм со дрвен покрив и влез од запад. Апсидата не излегува вон источниот ѕид. Неговиот северен ѕид е и јужен ѕид на манастирската црква, па затова и покривот е едноводен, кој влегува под косината на манастирската црква.

Фрески
------

Целата внатрешност на храмот, како и западната влезна фасада се насликани со фрески. Според надвлезниот натпис, храмот е подигнат во 1552 г. и живописан од зографот Евстатиос Јакову, протонотар на Арта. Во 1536/37 г. истиот мајстор ја живописал црквата на манстирот „Пресв. Богородица Депаличка" во Епир. Параклисот е наполно насликан во три подрачја, и фреските се зачувани во релативно добра состојба.

* Влезот во параклисот Влезот во параклисот
* Пресв. Богородица Поширока од небесата во апсидната конха Пресв. Богородица Поширока од небесата во апсидната конха
* Свети Сисој на западниот ѕид однадвор Свети Сисој на западниот ѕид однадвор
* Исцелување на слепите Исцелување на слепите

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  Δόικος, Νίκος & Γιάννης Σίσιου & Δημήτριος Τσουρτσούλας (1995). *Καστοριανά Μνημεία: Μακεδονική Κληρονομιά*. Χρωμογραφή. стр. 97.

Надворешни врски
----------------

* Параклис „Св. Јован Богослов" (Пресвета Богородица Мавровска) на Ризницата ?
Грб на Кампече
**Кампече**, официјално **Слободна и суверена држава Кампече** (шпански: *Estado Libre y Soberano de Campeche*), е една од 32-те држави што ги сочинуваат 32-те федерални единици на Мексико. Сместено во југоисточно Мексико, граничи со државите Табаско на југозапад, Јукатан на североисток и Квинтана Роо на исток; на југоисток со Округот Оринџ Вок во Белиз и од Департманот Петен на Гватемала на југ. Има крајбрежје на запад со Мексиканскиот Залив. Државниот главен град, исто така наречен Кампече, бил прогласен за Светско наследство во 1997 година. Создавањето на државата започнало со градот, кој бил основан во 1540 година кога Шпанците започнале со освојување на Полуостровот Јукатан. За време на колонијалниот период, градот бил богато и важно пристаниште, но се намалил по независноста на Мексико. Кампече бил дел од провинцијата Јукатан, но бил разделен во средината на 19 век, најмногу заради политички несогласувања со градот Мерида. Голем дел од неодамнешната економска преродба на државата се должи на пронаоѓањето на нафта од брегот во 1970-тите, што ги направил крајбрежните градови Кампече и Сиудад дел Кармен важни економски центри. Државата има важни мајански и колонијални; меѓутоа, овие не се толку добро познати или посетени како другите во Јукатан.

Извршната власт на државата е кај гувернерот на Кампече и законодавната власт е кај Конгресот на Кампече, кој е еднодомно законодавно тело составено од 35 пратеници.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Државна влада на Кампеш (на шпански)
* Институто де Култура (на шпански)
Местото каде се одвивала битката
**Битката кај Казалекио** се случила на 26 јуни 1402 година во близина на градот Казалекио ди Рено, во близина на Болоња во северна Италија.

Болоњската војска под водство на Џовани Бентивољо се спротивставил на Џан Галеацо Висконти, војводата од Милано. Градот Болоња бил потпомогнат од Република Фиренца која испорачала 5.000 коњаници (*бригада Роуз*) командувана од Бернардо дела Сера. Господарот на Падова испратил коњаница и залихи заедно со двајца негови синови.

На Висконти му помагале Малатеста од Римини и Гонзага од Мантова. 

Болоњско-фирентинската војска била предводена од Муцио Атендоло, додека миланската војска била командувана од Алберико да Барбијано.

Битката
-------

Барбиано ги стационирала миланските сили во логори и иницираше престрелки со Болоњско-Фирентинските трупи. Се чинeло дека Болоњско-Флорентинците ја стекнале предноста од оваа пресметка, па Бентиволџо им наредил на силите на Бернардо да влезат во кавгата. Бернардо одбил и Бентиволџо ги извлекол своите сили и се улогорил, добро утврден во Казалекио. 

Неколку дена подоцна, по многу дискусии, миланските сили марширале во тесна, уредна формација кон Болоњско-Фирентинскиот логор. Целосно изненадена, Болоњско-Фирентинската војска се повлекла оставајќи го својот логор во рацете на миланците. Бригадата Роуз, која се повлекле на повисоките места за да ја процени ситуацијата, побегнале заедно со 200 копјани. 

Џовани Бентивољо бил фатен и убиен два дена подоцна. Џан Галеацо Висконти ја зазел Болоња и планирал да ја нападне Република Фиренца и градот Фиренца. Сепак, тој се разболел на 10 август 1402 година и умрел на 3 септември.
***Војна на ѕвездите Епизода 3: Одмаздата на Сит*** (англиски: *Star Wars Episode III: Revenge of the Sith*) е американски филм од 2005 година напишан и режиран од страна на Џорџ Лукас. Тој е шестиот филм кој беше издаден во серијалот Војна на ѕвездите, и трет според неговата хронологија на настаните. Овој филм ја комплетираше целата приказна од Војна на ѕвездите.

Поврзано: List of Star Wars characters и List of Star Wars cast members
A photograph of Ewan McGregorA photograph of Natalie PortmanA photograph of Hayden ChristensenA photograph of Ian McDiarmidA photograph of Samuel L. JacksonA photograph of Jimmy SmitsОд лево кон десно, од горе до долу: Еван Мек Грегор, Натали Портман, Хајден Кристенсен, Иан МекДиармид, Семјуел Л. Џексон и Џими Смитс 
George Lucas lying on a sofa in hotel room with a pillow on his lap.Џорџ Лукас во 2005 година. Портрет од Оливер Марк.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
*Војна на ѕвездите* |
| --- |
|  |
| Епизоди | *I: Фантомската закана* • *II: Напад на клоновите* • *III: Одмаздата на Сит* • *IV: Нова надеж* • *V: Империјата го возвраќа ударот* • *VI: Враќање на џедајот* |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 173927423
* LCCN: n2004044576
* GND: 4830014-7
* NKC: unn2006375273

 |

 |
**Дадилката Мекфи** (англиски: *Nanny McPhee*) - американско, британско-француски филм од 2005 година, во режија на Кирк Џонс. Филмот е снимен според книгата „Дадилката Матилда" (*Nurse Matilda*), а сценариото го напишале Ема Томпсон и Кристијана Бранд. Главните улоги ги толкуваат: Ема Томпсон, Колин Фирт, Селија Имри и Кели Мекдоналд.

Ема Томпсон на премиерата на филмот во 2005 година
Режисер Кирк Џонс

Содржина
--------

По смртта на сопругата, Седрик Браун (го игра Фирт) мора да се грижи за децата, кои се многу непослушни. Тој ја ангажира дадилката Мекфи (ја игра Томпсон), но не знае дека таа има волшебни способности. Постепено, таа успева да ги научи децата на убаво воспитување. Тетката на Седрик го условува да се ожени, како услов и понатаму да продолжи да го финансира. Против својата волја, тој ѝ нуди брак на вдовицата Квикли (ја игра Имри), но децата се здружуваат и успеваат да ја уништат свадбата, а Седрик се оженува со својата слугинка, убавата Еванџелин (ја игра Мекдоналд). Со тоа, дадилката Мекфи ја завршува својата задача и си заминува.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Nanny McPhee (2005) (пристапено на 3.4.2017)
Поглед на центарот на градот кон Нирнберг
**Фирт** (англиски: *Fürth*) — град наоѓа во Средна Франконија во покраината Баварија, Германија. Заедно со поголемите градови Нирнберг и Ерланген, како и неколку други помали градови ја образува т.н. „Среднофранконска конурбација". Според пописот од 2004, Фирт има 112.000 жители.

Поврзано
--------

* Фирт (округ)
* Средна Франконија

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Баварија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 125498663
* LCCN: n81062642
* GND: 4018827-9
* NKC: ge1014318

 |

 |
***Албатрос*** (француски: *L'albatros*) — песна на декадентниот француски поет Шарл Бодлер.

Поемата, инспирирана од инцидент на патувањето на Бодлер на островот Бурбон во 1841 година, била започната во 1842 година, но не била завршена дури во 1859 година со додавање на последниот стих. За прв пат била објавена во *Француската ревија* во 1859 година и била отпечатена како втора песна во второто издание (1861) на *Цвеќиња на злото.*

Содржина
--------

Песната „Албатрос" претставува симболична слика на величината и падот. Преку судбината на албатросот, таа прекрасна, слободна и горда птица, уловена од морнарите на кои им служи за шега и разонода, е претставена величината, но и трагедијата на поетите.

Гордиот албатрос — владетелот на морињата и небесната шир, фатен и спрострен на бродската палуба, станува смешен и жален. Морнарите се изживуваат со него, го малтретираат „со своето луле клунот му го дразнат", му се смеат и го имитираат неговото жално прпелкање.

Симболичната слика за албатросот во последната строфа преминува во реална. Албатросот всушност е поетот – „принц на облаците". Но, поетовата возвишеност и вистинска вредност не е сфатена од обичните луѓе. Со огорченост поетот ја завршува својата исповед — неговата позиција во светот каде што не го разбираат. Меѓу џганот, тој се чувствува како албатрос со огромни крилја кому не му даваат да лета.

Текст
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Souvent, pour s’amuser, les hommes d’équipage

Prennent des albatros, vastes oiseaux des mers,
Qui suivent, indolents compagnons de voyage,
Le navire glissant sur les gouffres amers. 

À peine les ont-ils déposés sur les planches,
Que ces rois de l'azur, maladroits et honteux,
Laissent piteusement leurs grandes ailes blanches
Comme des avirons traîner à côté d'eux. 

Ce voyageur ailé, comme il est gauche et veule!
Lui, naguère si beau, qu'il est comique et laid!
L'un agace son bec avec un brûle-gueule,
L'autre mime, en boitant, l'infirme qui volait! 

Le Poète est semblable au prince des nuées
Qui hante la tempête et se rit de l'archer;
Exilé sur le sol au milieu des huées,
Ses ailes de géant l'empêchent de marcher. 

(француски јазик) | *Луѓе од бродот, често, за забава ги ловат*
*албатросите, птици што в морска шир се сами,*
*и што со големи крила рамнодушно пловат*
*над лаѓата што се лизга над горчливи јами.*

*Но кога ќе се најдат врз палубните штици*
*тие кралеви на ширта, до пред малку сјајни,*
*ќе станат одеднаш смешни и несмасни птици,*
*а крилата бели жално ќе се влечат крај нив.*

*Тој крилат патник сега колку станал беден!*
*Тој, некогаш толку убав, колку е грд вака!*
*Со своето луле клунот му го дразни еден,*
*куцајќи, друг летачот го подражава сакат!*

*Како принц на облаците поетот се крева,*
*се подбива со стрелецот и низ луња броди,*
*но штом е спуштен на земја, среде џган и врева,*
*неговите крила на џин му пречат да оди.*

*(превод на македонски јазик)* |

Наводи
------

1. 1 2 3  „Шарл Бодлер „Албатрос"". *Македонски јазик и литература*. 2011-02-01. Посетено на 2023-08-15.
| Верници во Франција |
| --- |
|  |  |  |
| Римокатолици |    | 31 % |
| Муслимани |    | 8 % |
| Протестанти |    | 3 % |
| Евреи |    | 1 % |
| Атеисти/нерелигиозни |    | 55 % |

Богородичната црква во Париз, основана во 1163 година, споменик на католицизмот, мнозинска христијанска вера во Франција, но не официјална од 1905.
Франција е земја каде што слободата на мислата и на религијата се зачувани уште од 1789 година врз основа на Декларацијата за правата на човекот и на граѓанинот. Републиката се заснова врз принципот на Лаицизмот (или "слободата на совеста", вклучувајќи го и недостатокот од него) применет од страна на Жил Фери во 1880-тите и законот од 1905 година за поделбата на црквите и на државата. Римокатолизмот е мнозинската религија на францускиот народ. Таа повеќе не се смета за државна религија, како што било до пред 1789 година и револуцијата.

Според последните податоци кои биле направени во 2006 година, 51% од населението на Франција се Римокатолици, 31% се атеисти, околу 4% се муслимани, 3% протестанти, 1% евреи а околу 10% се нерелигиозни,

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Религија во Европа  |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 

 |

 |
**Од далеку** (шпански: *Desde allá*) - венецуелски филм од 2015 година на режисерот Лоренцо Вигас. Главните улоги ги играат: Алфредо Кастро и Луис Силва. Во 2015 година, филмот се закитил со наградата „Златен лав" на филмскиот фестивал во Венеција.

 Лоренцо Вигас

Содржина
--------

Дејството на филмот е сместено во сиромашните предградија на Каракас. Осамениот педесетгодишен протетичар Армандо (го игра Кастро) е стар перверзник кој се задоволува така што изнајмува млади момчиња кои голи позираат во неговиот стан. Во детството, Армандо бил сексуално злоупотребуван од неговиот татко. Еднаш, Армандо му плаќа пари на Елдер (го игра Силва) - диво, седумнаесетгодишно улично момче кому суровоста му е секојдневие, а ситниот криминал и тепачките му се начин на комуникација. Наместо сексуално задоволување, Армандо добива ќотек од Елдер, но Армандо е упорен и успева да го добие тоа што го посакува. Постепено, нивниот однос меѓу клиенти прераснува во страсна љубов во која Елдер за првпат се соочува со внимание и нежност, а Армандо наоѓа начин да ја реализира својата потреба за наследник.

Наводи
------

1. ↑  Игор Иванов, „Од далеку", *Економија и бизнис*, год. 18, бр. 210/211, декември 2015/јануари 2016, стр. 130.
2. ↑  Игор Иванов, „Од далеку", *Економија и бизнис*, год. 18, бр. 210/211, декември 2015/јануари 2016, стр. 130-131.
3. ↑  IMDb, From Afar (2015) (пристапено на 26.12.2015)
Ханти обуени во киси
**Киси** (руски: Кисы) — вид на традиционални зимски обувки кои ги носат номадските племиња во Сибир. Најмногу се поврзуваат со угро-финскиот народ Ханти. Кисите се и машки и женски обувки, но се разликуваат по големината и шарите..

Овие чевли се зашиени од многу силни ленти кои се направени од кожа од нозе на елен. Овие ленти се отпорни на кинење. Ѓонот на кисите се потопува во маст за да не пропушта вода кога газат по снег. Машките и женските „киси" се разликуваат по големината и шарите. Под колена кисите се врзуваат со лентите за да не влегува снег во обувките..

Традиционално изработен пар на киси се прави од четирите нозе на елен. Кожата од нозете на еленот од која се изработуваат кисите, Хантите ја викаат камуси (руски: камусы). Долниот дел на чевлите се изработува од кожа која се наоѓа помеѓу големото и малото копито на еленот и наликува на четка. Ваквата изработка на ѓоновите овозможува чевлите да не се лизгаат по снегот.. Традиционално изработените киси се шијат со жилите на еленот наместо со конец. Чевлите после изработката се чадат, за да не ги јадат молци.

Рачната изработка на еден пар киси трае до една година. Должината на изработката зависи од сложеноста на шарите со кои се украсуваат кисите.

Под кисите се облекуваат чорапи од крзно.

Денес помодерно изработените киси се продаваат како сувенири или оригинални чевли. Во сибирските градови во Ханти-мансискиот автономен округ се носи попроста верзија на овие чевли, од вештачко крзно, со ѓонови и необработени.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Руски збор: „Јурта на точкови моржево жезло"; Вадим Кантор, Московске новости
2. 1 2 3 4 5 6 7  Исечок за традиционалните чевли киси во модното списание Беин — „Традиционная обувь. Пимы"

Надворешни врски
----------------

* (српски) Руска реч: „Јурта на точкови и „моржево" жезло"; Вадим Кантор, Московске новости
* (руски) за традиционалните чевли киси во модното списание Bein — „Традиционная обувь. Пимы"[*мртва врска*]
Беатрис Фин
**Беатрис Фин** (шведски: *Beatrice Fihn*; роден на 17 ноември 1982

 година во Гетеборг, Шведска) — шведска адвокатка и од 1 јули 2014 година, извршна директорка на Меѓународната кампања за укинување на јадреното оружје (ICAN). Заедно со преживеаната од Хирошима, Сецуко Турлоу, таа ја прифатила Нобеловата награда за мир за ICAN.

Биографија
----------

Фин е родена во 1982 година во Гетеборг, Шведска. Студирала на Универзитетот во Стокхолм, а дипломирала за меѓународни односи во 2008 година. Во 2009 година, таа учествувала на стажирање во Женската меѓународна лига за мир и слобода (WILPF) и била вклучена во работата на Конференцијата за разоружување и Советот за човекови права на Обединетите нации. Таа потоа работела во банка во Женева и се здобила со едногодишна магистерска диплома по правни науки по меѓународно право на Универзитетскиот колеџ во Лондон.

Фин се вратила во WILPF во 2010 година, работејќи со нејзината програма за разоружување сè додека не стане извршен директор на ICAN во 2014 година.

Фин го критикувала американскиот претседател Доналд Трамп за неговата јадрена политика.[] Фин го посетила Нагасаки за прв пат на 13 јануари 2018 година.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  Roper, Caitlin (2017-11-01). „Beatrice Fihn Thinks We Can Abolish Nuclear Arms". *The New York Times* (англиски). ISSN 0362-4331. Посетено на 2017-11-07.
3. ↑  Beatrice Fihn European Leadership Network Архивирано на 7 октомври 2017 г.
4. ↑  „Home - Reaching Critical Will". *www.reachingcriticalwill.org*. Women's International League for Peace and Freedom. Посетено на 11 December 2017.
5. ↑  ICAN leader Beatrice Fihn makes first visit to Nagasaki

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 305835525
* LCCN: no2014134336
* ISNI: 0000 0004 2330 2423
* GND: 1155127307

 |

 |
***Пепелашка*** е романтичен фантастичен филм од 2015 година, во режија на Кенет Брана, по сценарио на Крис Вајц, и копродуцент на Walt Disney Pictures , жанр Кинберг, Алисон Ширмур продукција и Бигл Пуг Филмс. Филмот е заснован на народната приказна и е адаптација во живо на истоимениот анимиран филм на Волт Дизни од 1950 година.  Во него глуми Лили Џејмс како главниот лик, заедно со Кејт Бланшет, Ричард Меден, Холидеј Грејнџер и Хелена Бонам Картер .

Марк Романек го режира филмот од август 2011 до јануари 2013 година.
Развојот за реимислување во живо на оригиналниот анимиран филм започна во мај 2010 година, со продуцентот Сајмон Кинберг прикачен на проектот. Кон крајот на јануари 2013 година, Брана се потпиша за режија, а Вајц беше ангажиран да го ревидира сценариото од Алин Брош Мекена. Во ноември 2012 година, кастингот започна со Бланшет како првата што се пријави; Џејмс на крајот беше избран за насловната улога во април 2013 година. Главното фотографирање започна во студиото Pinewood во Бакингемшир, Англија на 23 септември 2013 година, а заврши на 14 декември.

*Пепелашка* премиерно беше прикажана на 65. Меѓународен филмски фестивал во Берлин на 13 февруари 2015 година и беше објавена во кино во САД на 13 март 2015 година и во Обединетото Кралство на 27 март во стандардни и IMAX формати од Walt Disney Studios Motion Pictures. Заработи над 542 милиони долари ширум светот, со што стана филм со најголема заработка на Брана досега како режисер. Филмот доби позитивни критики од критичарите и беше номиниран за категориите за костимографија на 88. награди на Оскар, 21. награди за избор на критичарите и 69. филмски награди на Британската академија .


1. ↑  „Cinderella: Press Release" (PDF). *The Walt Disney Company*. The Walt Disney Studios. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-07-25. Посетено на February 13, 2015.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1132** (**MCXXXII**) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1132 година од новата ера, 132. од вториот милениум, 32. од XII век и трета од 1130-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6640 и 6641 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5882 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4892 и 4893 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1885.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1132 година се протега во 3768 и 3769, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3828 и 3829 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1675. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 526 и 527 исламска година.

Настани
-------

Свети Малахија, ирски светец
* Свети Малахија бил назначен за надбискуп од Армаг во Ирска.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1132 на Ризницата ?
**„Крајот на прекрасната епоха"** (руски: *Конец прекрасной эпохи*) – филм на режисерот Станислав Говорухин од 2015 година. Говорухин е автор и на сценариото, заедно со Сергеј Довлатов. Главните улоги ги играат: Иван Колесников, Сергеј Гармаш, Федор Добронравов, Дмитри Астрахан, Светлана Ходченкова, Јулијан Макаров и Лембит Улфсак. Филмот ја освоил руската награда „Златен орел" во неколку категории: најдобар режисер, најдобра машка споредна улога (Атсрахан), најдобра сценографија (Валентин Гидуљанов) и најдобра костимографија (Наталија Монева), а бил номиниран и за најдобар долгометражен игран филм и за најдобар глумец (Колесников).

 Станислав Говорухин

Синопсис
--------

Младиот новинар и писател Андреј Лентулов, познат по вистинољубивоста, слободоумноста и бескомпромисноста, го повикуваат да се пресели од Санкт Петербург во Талин за да пишува за тамошните весници. Таму, Андреј започнува љубовна врска со уредничката Марина, но има и неколку други кратки врски. Истовремено, тој продолжува остро да ја напаѓа власта...

Наводи
------






1. ↑  Kraj divne epohe, ruski film (2015.) (пристапено на 30.10.2022)
Џуџеста коза на пенушка
**Џуџеста коза** или **камерунска коза** — раса домашни кози со значајно помал раст. Се чуваат претежно како миленици, но и заради млекото во сточарски услови. Ова е мошне издржливо животно, приспособливо на најразлични климатски и околински услови. Единките со родовник се натпреваруваат на изложби.

Животното може да се види во Зоолошката градина во Скопје.

Изглед
------

Женките тежат 24-34 кг, а мажјаците 27-39 кг. Високи се од 41-58 см. Шарата на крзното значајно се разликува меѓу единките, и може да се категоризира како карамелна, агутска и црна, а како поткласи се јавуваат карамелата со црни белези, карамелата со кафеави белези, кафеава агутска, сива агутска, црна агутска, црна со бели белези и сосем црна.

Размножување
------------

Млада единка
Џуџестата коза се размножува по повеќепати годишно и раѓа 1-4 јариња за во текот на годината. Бременоста трае 5 месеци. Сопствениците ги парат женките на возраст од 18 месеци, иако самата коза може да зачне на возраст од само два месеци ако не се одвојат од машките јариња. Новородените јарења веднаш почнуваат да цицаат, почнуваат да јадат жито и растителен материјал во рок од една недела, а престануваат со цицање веќе на десет недели.

Потекло
-------

Расата води потекло од Камерун, Западна Африка, од каде е пренесена во зоолошките градини во Европа, а потоа и во САД за приказни и истражни цели. Подоцна стекнала популарност како домашен миленик, на посетителските фарми и изложбено животно поради кроткоста и физичката издржливост.

Живеалиште и нега
-----------------

Џуџести кози во Зоо Скопје.
Овие животни се прилагодуваат на речиси секоја клима и јадат треви, зеленило и жито. Сакаат да скокаат преку предмети и да се качуваат на нив. Имаат потреба од постојан пристап до засолниште и отворен простор, како и животно за друштво, кое не мора да биде од нивниот вид. Пијат исклучиво свежа вода. Покажуваат љубов и приврзаност ако со нив се постапува убаво. Можат да се дресираат, со повеќе труд. Зиме им е неопходна топлина и удобно легло. Водата и храната треба да им бидат млаки и живеалиштето да нема провев.

Поврзано
--------

* Список на козји раси
* Домашна коза

Наводи
------

1. ↑  Colby, Brian, et al. *Dairy goats-breeding/feeding/management*. American Goat Society. 1972.
2. ↑  „Џуџеста коза". Зоо Скопје. Архивирано од изворникот на 2015-05-16. Посетено на 24 септември 2015.
3. ↑  National Pygmy Goat Association. *Best of Memo I*. 1982.
4. ↑  National Pygmy Goat Association. "Color Choices for Registration". 2013.
5. ↑  National Pygmy Goat Association "Pygmies For All Reasons". 2003.
6. ↑  David Watts. „Pet Pygmy Goats: Henry and Joey". *henryandjoey.co.uk*. Посетено на 11 December 2014.
7. ↑  Kinne, Maxine. *Pygmy goat care and management*. 1987.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Џуџеста коза" на Ризницата ? |

* Анатомија на џуџестата коза (англиски)
Картагинското царство во 3 век п.н.е.
**Картагина** — древен град и држава во Средоземјето. Градот Картагина се наоѓал во близина на денешниот град Тунис, главен град на државата Тунис. Картагинците веројатно потекнуваат од доселени феникијци кои тука основале населено место, веројатно во 9.век п.н.е. Во својот зенит, државата се протегала долж брегот на Северна Африка, од Либија до денешно Мароко, потоа по јужниот брег на Пиринејскиот Полуостров, и по островите Сардинија, Корзика и Сицилија.

Картагинците биле големи непријатели на Римјаните и воделе серија меѓусебни војни познати како Пунски војни за превласт во Средоземјето во текот на III и II век п.н.е.

Соперништвото завршило со конечен пораз на Картагина од Рим по тригодишна опсада на градот во 146г.п.н.е. и целосно уништување на Картагина. Градот бил систематски запален и уништен, а целокупното население (околу 50.000) биле одведени во ропство.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија историјата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Светско наследство во Тунис |
| --- |
|  |
| 
* Дуга
* Елџемски амфитеатар
* Национален парк Ишкел
* Кајруан
* Стар град на Сус
* Наоѓалиште на Картагина
* Пунски град Керкуан и неговата некропола
* Стар град на Тунис

 | Тунис |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 244968426
* LCCN: sh85020502
* GND: 4029802-4
* BNF: cb11941736v (податоци)
* NDL: 00565072
* NKC: ge129543
* BNE: XX455863

 |

 |
Карта на Бохајското Море и неговата околина.
**Љаодуншки Залив** (кинески: 辽东湾, пинјин: *Liáodōng Wān*) — најголем и најдолг од трите заливи (заедно со Лајџоускиот на југ и Бохајскиот на југозапад) на Бохајското Море, највнатрешниот залив на Жолтото Море.

Иако е наречен поо полуостровот Љаодунг (кој го образува неговиот источен брег), заливот се наоѓа веднаш јужно од областа Љаоси, речиси целосно западно од реката Љао. Ограничен е од брегот на градовите од јужен Љаонинг (Даљен, Јингкоу, Панѓин, Ѓинџоу и Хулудао) и истокот на покраината Хебеј (Ќинхуангдао и Тангшан), помеѓу ’ртот Лаотјешан на округот Лишуенкоу во Даљен in the east, and the естуарот на реката Даќинг (кој е старото јужно устие на Луан) во околијата Лаотинг во Тангшан на запад.

Најголеми реки кои се влеваат во Љаодуншкиот Залив се Луан, Далинг, Сјаолинг, Љао и Даљао.

Поврзано
--------

* Бохајско Море
* Географија на Кина

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 123241272
* LCCN: n86141012
* ISNI: 0000 0001 0656 8164

 |

 |

Координати: 40°02′ N; 120°53′ E﻿ / ﻿40.04° СГШ; 120.89° ИГД﻿ / 40.04; 120.89