recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Планот на Елагабаиум. Долу лево, е поставена црквата Сан Севастијано ал Палатино.
**Елагабалиум** бил храм изграден од римскиот цар Елагабал, сместен на севро-источниот дел од Палатин. За време на владеењето на Елагабал, од 218 до 222 година, Елагабалиум бил центар на контроверзен религиозен култ, посветен на богот Сол Инвиктус, чиј највисок свештеник бил царот лично.

Историја
--------

Храмот бил со колонади 70 метри на 40 метри, пред Колосеумот, внатре во ограден дел. Платформата на храмот била првобитно изградена за време на Домицијан меѓу 81 и 96 година, и била место за обожување на Јупитер. Остатоците од таа тераса денес се видливи на североисточната страна од Палатин.

Кога Елагабал станал император во 218 година, храмот бил проширен и посветен на богот Елагабал, главниот бог од неговото родно место Емеса во Сирија. Елгабал лично го водел култот кој бил посветен на ова божество. Богот бил претставен преку црниот свет камен, кој бил дел од метеорит.

По смртта на Елагаал, храмот бил повторно вратен кон култот на Јупитер од страна на Север Александер. Бил изграден втор помал храм во име на богот Елгабал, на местото каде денес е Црквата на Светиот Крст во Ерусалим.

Култот кон Елгабал
------------------

Главна статија: Елагабал (божество)
Римски ауреус посветен на Елгабал. Од другата страна се чита *Sanct Deo Soli Elagabal* (*На Светиот Бог на Сонцето Елагабал*), и приказ на квадрига, златна кочија која го носи светиот камен од храмот во Емеса.
Уште од времето на владеењето на Септимиј Север, се зголемил култот на обожавање на сонцето. Ова го искористил Елгабал како шанса за да го постави својот бог Елгабал како главно божество во римскиот пантеон, дури и над Јупитер. Како знак на обединување на двете религии, Елгабал како сопруга му ја одредил било Астарте, Минерва или Уранија, или некоја комбинација на трите. Херодијан исто така кажал дека Елагабал ги терал сенаторите да го гледаат додека танцува околу олтарот на своето божество, на звуци од тапани и цимбали, и на секој летен сонцестој се одржувал голем фестивал, популарен меѓу народот поради тоа што се давала бесплатна храна, и за време на тој фестивал, тој го поставувал светиот камен на триумфална кочија, украсен со злато и накит, и со која парадирал низ градот.

Религиозните испади на Елагабал на крајот довеле и до неговата смрт. На 11 март 222 година, Елагабал бил убиен од страна на членови од преторијанската гарда, и заменет со неговиот роднина Север Александер.

Наводи
------

1. ↑  Van Zoonen, Lauren. „Temple of Elagabal". Livius.org. Архивирано од изворникот 2007-04-16. Посетено на 2007-08-08.
2. 1 2  Herodian, *Roman History* V.5 Архивирано на 18 август 2007 г.
3. ↑  Herodian, *Roman History* V.3.5
4. ↑  Halsberghe, Gaston H. (1972). *The Cult of Sol Invictus*. Leiden: Brill. стр. 36.
5. ↑  Cassius Dio, *Roman History* LXXX.11
6. 1 2  Herodian, *Roman History* V.6 Архивирано на 30 септември 2007 г.

Надворешни врски
----------------

* The Elagabalium Архивирано на 16 април 2007 г. history and description from livius.org
**Железничка станица Љубљана** — главната железничка станица во градот Љубљана, Словенија. Станицата го претставува најважниот железнички јазол во земјата. Се наоѓа на *Трг Освободиљне Фронте*, на северниот раб на стариот град. На платформата пред неа се наоѓа главната автобуска станица. Изградена била во 1849 година како прва железничка станица во градот, според типскиот план за австриската јужна железница, што особено потсетува на саат-кула.

Во 1904 година, на пат за Трст, писателот Џејмс Џојс и неговата сопруга случајно се симнале овде, поради што морале да преноќат на станицата. Овој настан се одбележува со мала статуа на Јаков Брдар на првата платформа, која била откриена во 2003 година.

1. ↑  „Na ljubljanski železniški postaji spomenik Jamesu Joyceu". *Dnevnik*. 2024. Посетено на 2024-01-28.
Канибализам во Бразил во 1557 година.
**Канибализам** — хранење со животни од ист вид. При недостаток на храна животните од ист вид често се напаѓаат меѓу себе. На пример гладен хрчак си ги јаде малите хрчачиња или друг хрчак.
Најчесто овој термин се употребува кога човек јаде човечко месо, независно дали од принуда (глад) или поради друга причина. Во тој случак се употребува терминот *човекојадец*.

Во повеќето развиени цивилизации канибализмот е табу. Од оваа причина појавата се смета за знак за душевно или сексуално растројство.

Канибализмот како мотив во уметноста и во популарната култура
-------------------------------------------------------------

* „Канибализам" — краток расказ на македонскиот писател Данило Коцевски.

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: Антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 91.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85019617
* GND: 4163192-4
* NDL: 00575270
* NKC: ph121430

 |

 |
**Историјата на Советскиот Сојуз меѓу 1927 и 1953** година била контролирана од страна на Јосиф Сталин, кој обидл е да го реформира советското општество со агресивно економско планирање, особено преку колективизација на земјоделството и развој на индустриската моќ. Во текот на овој период настапило широко и темелно реформирање на советската политика преку брза индустријализација. Исто така била промовирана тајната полиција, која довело до милиони смртни случаи како резултат на чистки.

Втората светска војна, позната како "*Големата патриотска војна*" во Советскиот Сојуз, уништила голем број од населението. Секој трет смртен случај во војната била над еден советски граѓанин. По крајот на Втората светска војна, армиите на Советскиот Сојуз ја окупирале Источна Европа, каде била воспоставена народна или комунистичка власт. Самиот континент бил поделен на два дела, каде западот го контролирале капиталистичките влади. Со ова започнала итн. Студена војна.

Поврзано
--------

* Јосиф Сталин
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Ванила|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Ванила бахиана*** е загрозен вид орхидеи од ванила која е ограничена во Бразил. Тој е природен извор на ванилин и е тесно поврзан со Vanilla planifolia, главен производител на ванила.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ванила бахиана" на Ризницата ? |

1. 1 2  Alves do Nascimento, Tailane; Furtado, Maura; Cunha Pereira, Wanderson; Fajardo Barberena, Felipe (30 May 2019). „Vanilla bahiana Hoehne (Orchidaceae): studies on fruit development and new perspectives into crop improvement for the Vanilla planifolia group". *Biota Neotropica*. **19** (3). doi:10.1590/1676-0611-bn-2018-0696.
**Павла Јесих**  (10 мај 1901 – 12 декември 1976) била словенечка планинарка и жена претприемач.

Родена во Љубљана а научила да планинари со словенечкиот клуб Скала. Во 1925 година таа и Дана Куралтова го завршија првото словенечко целосно женско искачување на Словенечката патека на северната страна на Триглав.

Помеѓу 1926 и 1933 година 18 пати била прва во искачувања на технички правци на врвови како што се Триглав (варијанта низ прозорецот, правец Скала, Столб југ), Шкрлатица (столб Леви, столб на скала), Широка Печ, Шпик (правец Шалек). ), Шите, Травник, Фрдамане, Јаловец, Ракова Шпица и некои други.

Таа најчесто се качувала во друштво на Миро Марко, Милан Гостиша, Јоже Липовец, Михе Поточник, Станка Томиншек и Јожа Чоп. Таа е можеби најпозната по искачувањето на централниот столб на Триглав, сега наречен Чоповиот столб („Чопов стебер"). На третиот ден од искачувањето на Чопскиот столб, Павла станала премногу исцрпена за да продолжи, па така нејзиниот партнер Јоча Чоп сам ја завршил рутата, а потоа тргнал да побара помош. Кога помота пристигнала бил на петти ден на патеката, Павла сама се искачила на патеката без помош додатни помагала за првото искачување заедно со Јожа.

Во 1933 година Павла паднала 30 метарs (98 ст) на карпестиот врв Мојстровка. За време на долгото закрепнување за време на Втората светска војна, таа отвори успешен ланец кина во Драва Бановина и Југославија, таа беше сопственик на киносалата Метропол и киното Унион во Целје , потоа во Птуј, и на крај киното Матица во Љубљана. Меѓу другото, таа беше и иноватор во техниките на титлување..

Наводи
------

1. ↑  Pavla\_Jesih
2. ↑  „Pavla Jesih (1901–1976". Архивирано од изворникот на 2023-04-08. Посетено на 2023-04-08.
3. ↑  Pavla Jesih Pavla Jesih
**„Разјарениот бик"** или **„Разбеснетиот бик"** (англиски: *The Raging Bull*) — филм на режисерот Мартин Скорсезе (Martin Scorsese) од 1980 година, снимен според сценариото на Пол Шредер и Мардик Мартин, засновано врз книгата на Џејк Ла Мота, Џозеф Картер и Питер Савиџ. Главните улоги ги играат: Роберт де Ниро, Џо Пеши (Joe Pesci), Кети Мориjарти (Cathy Moriarty). Фотографијата е дело на Мајкл Чепмен, а монтажата ја направила Телма Шунмејкер. „Разјарениот бик" е едно од најпознатите, а според некои и најдоброто, остварување на Скорсезе. Во една анкета, американските филмски критичари го прогласиле за најдобар филм на 1980-тите, списанието „Entertainment Weekly" го прогласило за еден од најдобрите филмови на сите времиња, а во анкетата на списанието „Premier" де Ниро (кој за улогата на Џејк Ла Мота морал да се здебели за 20 килограми) го освоил десеттото место на списокот на најдобрите улоги на сите времиња. Филмот се одликува со мајсторска режија и прекрасна црно-бела фотографија, а режисерот совршено го описал психичкиот профил на главниот јунак. Филмот освоил две награди „Оскар" (де Ниро за најдобра главна улога и Телма Шунмејкер за монтажа), покрај тоа, филмот имал уште шест номинации (најдобар филм, најдобра режија, најдобра машка и женска споредна улога, најдобар звук и најдобра фотографија).

Синопсис
--------

На почетокот на 1960-тите, некогашниот светски првак во бокс во средна категорија, Џејк Ла Мота (го игра де Ниро), работи како забавувач во ночните клубови. Две децении претходно, тој имал блескава боксерска кариера во која голема улога имал неговиот брат Џои (го игра Пеши) кој истовремено бил неговиот менаџер. Џејк настојувал да успее самостојно, без поддршката на криминалното подземје, но наспроти големата боксерска вештина и бројните победи, тој никако не добивал можност да се бори за титулата светски првак. Во меѓувреме, него го напушта првата сопруга, а Џејк ја започнува врската со русокосата убавица Вики (ја игра Моријарти).

Наводи
------

1. ↑  Razjareni bik, američki film (пристапено на 24.1.2024)
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Ванила|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Ванила раабии** е вид на орхидеи од родот *Ванила*. Тој е ендемичен на Филипините и може да се најде на Лузон, полуостров Панај и на Самар. 

Тоа е качувачка епифитична орхидеја со теретни корени и стебла со овални до ланцетни листови кои се месести и дебели.

 Ванила раабии, растение

Наводи
------

1. ↑  „Leafy *Vanilla* species of the Philippines" (PDF).

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ризницата има слики и снимки поврзани со:
Vanilla raabii (категорија) |

* 

* *Vanilla raabii* на Викивидовите ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q18358218
* GBIF: 8813547
* iNaturalist: 1028112
* IPNI: 60466447-2
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:60466447-2
* Species+: 81623

 |

 |
На ајфон се слуша поткаст
**Поткаст** (англиски: *podcast*, погрешно: *подкаст*) — дигитална датотека што содржи аудио- или аудио-видеоснимка што се распределува преку семрежјето и е наменета да се гледа или слуша на сметач, дигитален преносен плеер (како што е iPod) или телевизија, како што е пример, *Apple TV*.

Серијата за поткасти обично содржи еден или повеќе повторувани домаќини вклучени во расправа за одредена тема или тековен настан. Расправата и содржината во рамките на поткастот може да варираат од внимателно напишано до целосно импровизирано. Поткастите сврзуваат промислено уметничко производство на звук со тематски проблеми што се движат од научни истражувања до новинарство во животот. Многу серии на поткасти обезбедуваат поврзана веб-страница со врски и белешки за емисии, животописи на гости, записи, дополнителни ресурси, коментари, па дури и форум во заедницата посветен на дискутирање на содржината на емисијата.

Наводи
------

1. ↑  „Поткаст". *Речник на медиумската писменост*. Посетено на 2023-06-11.
2. ↑  Заради едначење по звучност, „д" ќе премине во „т" — поткаст.
3. ↑  „What Is A Podcast And How Do They Work? — Podcast Insights®" (англиски). Посетено на 2021-04-22.

Надворешни врски
----------------

* 
* 

* Поткаст на Ризницата ?
Фафнир го чува огромното богатство
**Фафнир** (староисландски: *Fáfnir*) — во нордиската митологија бил син на кралот Храјдмар и брат на Регин и Отр. Откако ќе биде погоден од проклетството на златото и прстенот на Андвари, Фафнир се претвора во змеј и е убиен од Зигфрид. Спомнат е во „Поетската еда", „Прозната еда" и „Сагата за Волсунзите", а се појавува и во тетралогијата на Рихард Вагнер, „Прстенот на Нибелунзите". Во 2015 г. Меѓународниот астрономски сојуз ја именувал ѕвездата 42 Драко во чест на овој лик од нордиската митологија.

Приказна
--------

Фафнир бил син на моќниот крал Храјдмар. Бил ковач. Имал брат, Регин, кој исто така бил ковач, и уште еден брат, Отр, кој можел да го менува обликот. Кога Один, Локи и Хенир не сакајќи го убиле Отр, кој се претворил во видра, Фафнир, Регин и Храјдмар се налутиле и се заколнале дека нема да ги пуштат сѐ додека не им донесат доволно богатство колку што вреди Отр.

Им ставиле синџири од кои не можеле да се ослободат. Сметале дека е праведно ако Локи отиде и најде доволно богатство колку што вреди Отр. Локи отишол и го нашол џуџето Андвари, кое се претворило во штука под еден водопад.

Локи го фатил и го мачел сѐ додека не му кажел каде е богатството. Тоа било огромно богатство, полно со разни скапоцености и злато. Андвари му рекол дека ќе му даде сѐ, освен еден прстен. Локи не сакал да му го остави прстенот, па џуџето го проколнало прстенот, бидејќи тој прстен бил највредното од сите богатства. Всушност, баш тој прстен го создал сето тоа големо богатство.

Локи го донел богатството и имал намера да го скрие прстенот, но Храјдмар барал повеќе, па Локи, иако неволно, го предал и прстенот. Кралот ги пуштил да си одат. Меѓутоа, синот на кралот, Фафнир, бил толку маѓепсан од огромното богатство што една ноќ го убил својот татко и го украл богатството. Тој му наредил на Регин да го однесе богатството во едно од неговите дувли.

Фафнир бил толку маѓепсан од тоа проклето богатство што би го убил секој што ќе помине покрај неговото дувло. На крајот, Фафнир се претворил во злобна влечуга, познатиот змеј Фафнир. Подоцна бил прободен во стомакот и убиен од Зигфрид, кој му го изел срцето и така го научил говорот на птиците, откако направил ров во земјата за да ја исцеди отровната крв на Фафнир. Така ги слушнал птиците како велат дека Регин е предавник и имал намера да го убие. Зигфрид го зел тоа богатство за себе.

Наводи
------

1. ↑  „Fafnir | Giant, Dragon, Hoarder | Britannica". *www.britannica.com* (англиски). Посетено на 2023-11-09.
2. ↑  „The Approved Names" (англиски). МАС. Архивирано од изворникот на 2018-02-01. Посетено на 2018-02-19. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
3. ↑  „THE NORDIC LEGEND OF FAFNIR". *Autumn Dragon* (англиски). 2022-03-23. Посетено на 2023-11-09.

Надворешни врски
----------------

* |  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фафнир" на Ризницата ? |

Фафнир (на англиски)
**Меѓународниот аеродром во Приштина** (IATA: PRN, ICAO: BKPR / LYPR) (албански: Aeroporti Ndërkombëtar i Prishtinës; српски: Међународни аеродром Приштина), е меѓународен аеродром сместен 16 километри од центарот на Приштина, Косово. Аеродромот е под раководство на владата на Косово, по предавањето на контролата од страна на УНМИК, и е главна порта за влез во Косово.

Историја
--------

Аеродромот во Приштина беше официјално отворен во 1965 година, со една и едиствена цел, летови од и до Белград.
Во текот на 90-тите години, аеродромот започна да оперира на меѓународни одредишта, главно до Швајцарија и Германија. По завршувањето на косовската војна, од 12 јуни 1999 до 26 јуни 1999 година имаше мала напнатост помеѓу НАТО и Руските воени сили коишто во тие моменти го имаа заземано аеродромот. По потпишувањето на договорот со којшто Руските воени сили ќе останат дел од мировните сили во Косово, аеродромот беше реактивиран како воен аеродром на 15 октомври 1999 година, а потоа и како цивилен аеродром со оперирање на неколку одредишта ширум Европа.

Награди
-------

Во Јуни 2006 година, аеродромот ја доби наградата за најдобар аеродром за 2006 година во категориите: развој на аеродромот, операции, аеродромски објекти, безбедност и однос кон патниците од страна на Меѓународниот совет за аеродроми.

Авиокомпании и одредишта
------------------------

Следните авиокомпании оперираат од аеродром заклучно со јули 2008:

* Adria Airways (Љубљана)
* Austrian Airlines (Виена)
* British Airways (Лондон Гетвик)
* Croatia Airlines (Загреб)
* Germanwings (Келн/Бон, Хамбург, Штутгарт)
* Germania (Берлин Тегел, Диселдорф, Штутгарт)
* Meridiana (Верона)
* Norwegian Air Shuttle (Осло)
* Scandinavian Airlines System (Копенхаген)
* Turkish Airlines (Истанбул Ататурк)

### Charter Airlines

* Air Italy (Верона)
* Atlasjet (Анталија, Истанбул Ататурк)
* Aurora Airlines (Диселдорф, Минхен, Хановер, Келн/Бон, Штутгарт, Марибор, Виена, Венеција)
* Edelweiss Air (Женева, Цирих)
* Hello (Женева, Цирих, Базел)
* Jettime (Гетеборг)
* SunExpress (Анталија)
* Swiss International Air Lines (Цирих)

Наводи
------

1. ↑  „Civil Aviation Authority of the Republic of Kosovo" (PDF). Caa-ks.org. Посетено на 20 April 2018. [*мртва врска*])
**Аеродромот Стокхолм Скавста** (IATA: **NYO**, ICAO: **ESKN**), (*Шведски*: **Stockholm-Skavsta flygplats**), е меѓународен аеродром близу Норшепинг, Шведска, на оддалеченост од 100 километри од центарот на Стокхолм. Најмногу е искористен од ниско буџетните и карго компаниите. Тој е втор по големина аеродром што го оплужува Стокхолм, и трет по големина во Шведска со 2 милиони патници обработени во 2007 година.

Историја
--------

Аеродромот беше изграден како воено воздухопловна база во 40-тите години на минатиот век, за некаде во 1994 година да биде приспособен за цивилно воздухопловство. Во 1997 година, првата релација беше воведена од Лондон Станстед до Стокхолм Скавста аеродромот, на авиокомпанијата Ryanair. Во 2003 година, Ryanаir воспостави база на аеродромот со воведување на 6 нови одредишта. Накратко потоа, WizzAir воспостави нови одредишта до Источна Европа. Во 2005 година, Финскиот национален авиопревозник Finnair започна да лета на релација Хелсинки - Бостон, со застанување на Стокхолм Скавста аеродромот, но набргу потоа своето застанување го пренасочи кон Стокхолм Арланда аеродромот.

Транспортација до аеродромот
----------------------------

* Изнајмување на кола е возможно од терминалот на аеродромот
* Автобус
	+ Аеродромско комби сообраќа директно од аеродромската зграда до центарот на Стокхолм (90 минути пат и чини 900 денари во еден правец, и повратен билет чини 1550 денари)
	+ Локалните автобуски линии 515 и 715 можат да ве однесат до Нишепинг и Окселосунд од 04:00 до полноќ. Цената на еден билет е 130 денари
* Воз
	+ Локалната железничка станица во Нишепинг е оддалечена 7 километри од аеродромот. До станицата може да се стигне со такси (1250 денари) или со автобуските линии 515 и 715 (130 денари). Од железничката станица до централната железничка станица се патува за околу 60 минути и еден билет чини 800 денари.
* Паркинг\*

Паркинг пократок од еден ден чини 190 денари на час. За паркинг подолг од еден ден, цената е помеѓу 250 и 550 денари дневно, во зависност од тоа колку денови возилото ќе престојува на паркингот.

Авиокомпании и одредишта
------------------------

* Gotlandsflyg (Визби)
* Ryanair (Алгеро, Аликанте, Базел, Берлин Шенефелд, Бирмингем, Братислава, Бремен, Даблин, Единбург, Ајндховен, Жирона, Глазгов, Гренобл, Франкфурт Хан, Карлсруе, Ливерпул, Лондон Станстед, Краков, Лоѓ, Либек, Малта, Марсеј, Милано Бергамо, Париз, Прага, Рига, Росток, Пиза, Римини, Рим Чиампино, Трапани, Валенсија, Венеција, Визе, Вроцлав)
* Thomas Cook Airlines Scandinavia (Лас Палмас, Тунис)
* Wizz Air (Будимпешта, Варшава, Гдањск, Катовице)
**Иван Антиќ** (Белград, 3 декември 1923 - Белград, 25 ноември 2005) — српски архитект и академик на САНУ и професор на Архитектонскиот факултет во Белград, еден од најдобрите повоени архитекти во Југославија.

Биографија
----------

Во Белград студирал архитектура од 1945 година до 1950 година. Прво работел во Југопроект, а од 1957 г. Дошол на Факултетот за архитектура во Белград најпрво како асистент, а од 1973 година. како редовен професор. Дописен член на САНУ бил од 1976 година и редовен од 1983 година. Неговите трудови се одликуваат со прецизност и јасни пропорции.

Главните дела ги дизајнирал со арх. Иванка Распоповиќ : Музеј на современа уметност во Нов Белград (Октомвриска награда во 1965 година ), Меморијален музеј „21 Октомври" Крагуевац, станбени солитери на Булеварот на револуцијата, Домот на пионерите во Белград, управната зграда на Фабриката „Вискоза" во Лозница, Домот на културата „Политика" во Крупањ и други.

Галерија
--------

* Музеј на современа уметност во Нов БелградМузеј на современа уметност во Нов Белград
* Дом на култура „Политика"Дом на култура „Политика"

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Портал: Биографија

* Биографија на веб-страницата на САНУ
* Архитектура Архивирано на 3 јануари 2012 г. Архивирано (српски)
* Архивирано на 4 март 2021 г.
* Современиот архитект Иван Антиќ („Политика", 16.05.2018)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 157154075975211860002
* LCCN: no2018142464

 |

 |
**Фредерик IX** (дански: *Christian Frederik Franz Michael Carl Valdemar Georg* ; 11 март 1899 година – 14 јануари 1972) бил крал на Данска од 1947 до 1972 година.  Припаѓа на Гликсбуршката династија. Фредерик бил постар од двата сина на кралот Кристијан X и кралицата Александрин од Данска. Станал престолонаследник откако неговиот татко станал крал во 1912 година. Како млад човек, се школувал на Кралската данска поморска академија. Во 1935 година, се оженил со шведската принцеза Ингрид и имале три ќерки, Маргрета, Бенедикта и Ана-Мари. За време на окупацијата на Данска од страна на нацистичка Германија, Фредерик од 1942 до 1943 година дејствувал како регент во име на татко му.   Фредерик станал крал по смртта на татко му на почетокот од 1947 година. За време на неговото владеење, данското општество брзо се променило, државата на благосостојба била проширена и, како последица на подемот на економијата во 1960-тите, на жените им било дозволено да конкурираат на пазарот на труд. Модернизацијата донела нови барања за монархијата и улогата на Фридрих како уставен монарх. Фредерик IX починал во 1972 година, а го наследила неговата најстара ќерка, кралицата Маргрета II.

Наводи
------

1. ↑  „Frederik 9". *kongernessamling.dk*. Посетено на December 1, 2019.
2. ↑  „Queen Anne-Marie". *The Greek Royal Family*. Посетено на December 1, 2019.
3. ↑  „H.K.H. Prinsesse Benedikte". *kongehuset.dk*. 28 November 2015. Посетено на December 1, 2019.
4. ↑  „The Royal Lineage". *kongehuset.dk*. 7 April 2016. Посетено на December 1, 2019.

Надворешни врски
----------------

* Кралската лоза Архивирано на 14 март 2015 г. на веб-страницата на Данската монархија
* Фредерик IX на веб-страницата на Кралската данска колекција во палатата Амалиенборг
* Newspaper clippings about Frederick IX of Denmark

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Звернец** — остров кој се наоѓа во јужна Албанија.

Островот е скоро цел покриен со високи борови дрвја. Должината е 430 метри и има максимална ширина од 300 метри. Островот е поврзан со копното со дрвен мост долг 270 метри.

Островот е туристичка атракција, бидејќи го содржи добро сочуваниот византиски манастир Зврненец од 13-14 век. Во близина на островот лежи селото кое го носи истото име. Островот има површина од околу 9 хектари.

Манастир
--------

* Манастир ЗврненецМанастир Зврненец
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  Elsie, Robert (2001). *Balkanistica, Vol. 13: The Christian Saints of Albania*. American Association for South Slavic Studies. стр. 39.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Острови во Албанија  |
| --- |
|  |
| Морски | 
* Франц Јосиф
* Ксамил
* Куне
* Сазан
* Стило
* Тонго
* Звернец

 |
|  |
| Езерски | 
* Кукуш
* Мал Град
* Паке
* Шурдах

 |
|  |
| Речни | 
* Маљсори
* Белград

 |

 |

Надворешни врски
----------------
Никола Зрински
**Никола IV Зрински** или **Миклош IV Зрињи** (унгарски: *Zrínyi Miklós*, унгарски изговор: [ˈzriːɲi ˈmikloːʃ]; 1507/1508 – 7 септември 1566) бил хрватски благородник, бан на Хрватска од 1542 до 1556.

Зрински станал познат низ Европа после опсадата на Сигет (1566), каде што го запрел напредувањето на османлискиот султан Сулејман Величествениот кон Виена. Битката се сметала за толку значајна, што францускиот државник, кардиналот Ришелје, ја опишал како „битка што ја спаси цивилизацијата". Зрински почнал да се смета за пример на верен и пожртвуван воин, христијански херој и национален херој во Хрватска и Унгарија, и често е прикажуван во уметнички дела.

Наводи
------

1. ↑  Timothy Hughes Rare & Early Newspapers, Item 548456. Retrieved 1 December 2009.
**„Неаполското злато"** (италијански: *L'oro di Napoli*) – филм на режисерот Виторио Де Сика (Vittorio De Sica) од 1954 година, снимен по сценариото на Џузепе Марота (Giuseppe Marotta), Чезаре Ѕаватини (Cesare Zavattini) и Де Сика. Филмот е сниман според истоимената збирка на раскази на Џузепе Марота. Главните улоги ги играат: Силвана Мањано (Silvana Mangano), Софија Лорен (Sophia Loren), Паоло Стопа (Paolo Stoppa) и Тото (Totò). Филмот претставува еден вид посвета на Неапол, градот во кој режисерот ги поминал првите години од животот. На Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за „Златната палма".

Синопсис
--------

Софија Лорен подготвува  пица во филмот „Злато во Неапол"од Виторио Де Сика (1954)Софија Лорен подготвува пица во филмот „Злато во Неапол" од Виторио Де Сика (1954)
Филмот претставува омнибус составен од шест различни приказни кои се случуваат во Неапол: еден насилник искористува еден кловн, неверната продавачка на пица го губи прстенот, закопот на едно дете, сиромашниот гроф и закоравен коцкар, Просперо Б. Го тера својот син да игра карти со него при што постојано губи, неочекуваната и необична венчавка на проститутката Тереза, како и подвизите на „професорот" Ерсилио Мича кој „решава сечии проблеми". 

### Силеџијата

Веќе 10 години како еден силеџија се населил во куќата на еден сиромав (го игра Тото) и му командува. Но, силеџијата дознава дека е болен...

### Пици на кредит

Софија (ја игра Софија Лорен) и нејзиниот сопруг Розарио (Џакомо Фурија) прават пици. Но, еден ден, скапиот свршенички прстен кој Софија секогаш го носела на рака, исчезнува. Наверојатно паднал во тестото на пицата за ноќниот чувар или во пицата на вдовецот (Паоло Стопа). Но, вистинита е многу погорчлива.

### Малиот погреб

Најтажната епизода од филмот, речиси без дијалози, раскажува за смртта на едно дете и за погребната поворка која го испраќа за последен пат. Во верзијата наменета за комерцијални цели оваа епизода е исфрлена.

### Играчите

Еден благородник од Неапол (го игра Виторио Де Сика), притиснат од богатата и грда сопруга и крајно осиромашен поради коцкарскиот порок, се обидува да извојува победа во долгите партии карти со синот на портирот, осумгодишно дете кое постојано го победува во табланет.

### Тереза

Тереза (ја игра Силвана Мањано) е проститутка. Непознат додворувач ѝ нуди брак. Непосредно по свадбената церемонија таа дознава дека нејзиниот сопруг се оженил со неа само за да добие прошка за една серизна грешка. Што да направи? Да го задржи достоинството и да си замине или да отстапи пред ветените удобности?

### Професорот

Дон Ерсилио (го игра Едуардо Де Филипо) продава мудрост. За неколку лири им дава одлучни совети на љубоморните свршеници, на уморните војници и на верниците кои му се обраќаат за помош. Но, проблемот на маалото е како да се спречи препотентниот благородник. Една свирка ќе реши сѐ.

Наводи
------






1. ↑  Napuljsko zlato, talijanski film (пристапено на 8.5.2022)
**Бугарско-грчкиот договор** од 29 мај 1912 година е таен договор склучен помеѓу Царството Бугарија и Кралството Грција и е составен дел од Балканскиот сојуз. Склучен е по потпишувањето на договор помеѓу Бугарија и Србија.

Како и бугарско-српските и бугарско-грчките преговори започнале во 1911 година, но биле набрзо прекинати поради спорот околу поделбата на Македонија. На иницијатива на грчката влада преговорите биле обновени во март, а договорот бил склучен во мај 1912 година. Тој бил одбранбен сојуз за меѓусебни помагања и заеднички настапувања спрема Турција и Големите сили. Покрај договорот Грција и Бугарија потпишале и Декларација со која се предвидувала неутралност на Бугарија спрема Грција ако таа, поради Крит, се најде во воена состојба со Турција.

Воена конвенција што ја потпишале истата година предвидувала заедничко ангажирање на воени сили на Вардарското и на Маричкото боиште: Бугарија да ангажира најмалку 300.000, а Грција најмалку 120.000 војници. Грчката флота имала задача да го спречи сообраќајот во Егејското Море меѓу Мала Азија и европскиот дел на Турција.

Бугарската војска била претежно насочена кон Маричкото војувалиште, односно во Тракија. Царот Фердинанд жестоко се спротивставувал да го потпише членот 2 од Договорот, односно членот 3 од Воената конвенција што биле насочени против Австроунгарија, но под притисок на руската влада и од кабинетот на Иван Гешов, царот го потпишал Договорот. Два месеца по потпишувањето на Договорот, при своите посети на Берлин и на Виена, Фердинанд ја застапувал тезата дека Бугарија не може да се откаже од своите претензии за обединување со Македонија и со Тракија, но дека, во последен момент, откако ќе биде создадена голема Бугарија ќе се пресмета со Србија и ќе му пристапи на Балканскиот сојуз.

Наводи
------

1. ↑  Георгиев, В.; Трифонов, Ст. *История на българите 1878-1944 в документи*, том II, издателство „Просвета", София 1996, ISBN 954-01-0756-3, стр. 17-19
**Дидиј Јулијан** бил римски цар. Роден е на 30 јануари 133. Попознат е и како *Марко Дидиј Салвиј Јулијан Север*. Со Римското Царство управувал од 28 март 193 година до 1 јуни 193 година. Негов наследник е Септимиј Север. Дидиј Јулијан е вториот од петте римски цареви во 193 година.

  

* п
* р
* у
Римски цареви

**Принципат 27 п.н.е. — 235:**  
Август • Тибериј • Калигула • Клавдиј -{I}- • Нерон • Галба • Отон • Вителиј • Веспазијан • Тит • Домицијан • Нерва • Трајан • Адријан • Антонин Пиј • Марко Аврелиј • Лукиј Вер • Комод • Пертинакс • Дидиј Јулијан • Септимиј Север • Каракала • Макрин • Елагабал • Александар Север

  

**Криза од III век 235 - 284:**  
Максимин Трак • Гордијан I • Гордијан II • Пупијан  • Балбин• Гордијан III • Филип Арапски • Дециј Трајан • Требонијан Гал cо Хостилијан и Волусијан• Емилијан • Валеријан • Галиен • Клавдиј II • Квинтил • Аврелијан • Такит • Флоријан • Проб • Кар • Нумеријан • Карин

  

**Доминат 284 - 395:**  
Диоклецијан • Максимијан • Констанциј I Хлор • Галериј • Север II • Максенциј • Максимин II Даја • Лициниј • Константин I Велики • Константин II  • Констанс I • Констанциј II • Јулијан Отпадник • Јовијан • Валентинијан I • Валенс • Грацијан • Валентинијан II • Теодосиј I

  

**Западно царство (395 - 476):**  
Хонориј • Констанциј III • Јован • Валентинијан III • Петрониј Максим • Авит • Мајоријан • Либиј Север • Антемиј • Олибриј • Глицериј • Јулиј Непот • Ромул Августул

  

**Источно (Византиско) царство (395 - 1453):**  
Аркадиј • Теодосиј II • Маркијан • Лав I • Лав II • Зенон • Василиск • Анастасиј I • Јустин I • Јустинијан I • Јустин II • Тибериј II • Маврикиј • Фока • Ираклиј I • Константин III • Ираклиј II • Констанс II • Константин IV • Јустинијан II • Леонтиј • Тибериј III • Филипик • Анастасиј II • Теодосиј III • Лав III • Константин V • Лав IV • Константин VI • Ирина • Никифор I • Ставрикиј • Михаил I • Лав V • Михаил II • Теофил • Михаил III • Василиј I • Лав VI • Константин VII  • Роман I • Роман II • Никифор II • Јован I • Василиј II • Константин VIII • Роман III • Михаил IV • Михаил V • Константин IX • Зоја • Теодора • Михаил VI • Исак I • Константин X • Роман IV • Михаил VII • Никифор III • Алексиј I • Јован II • Мануил I • Алексиј II • Андроник I • Исак II • Алексиј III • Алексиј IV • Алексиј V • Константин XI • Теодор I • Јован III • Теодор II • Јован IV • Михаил VIII • Андроник II • Андроник III • Јован V • Јован VI • Андроник IV • Јован VII • Мануил II • Јован VIII • Константин XI


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 121896833
* LCCN: nb2010014749
* ISNI: 0000 0000 8044 172X
* GND: 118996452
* SUDOC: 176898603
* BNF: cb16922571b (податоци)
* ULAN: 500355707

 |

 |
**Трајан** (латински:*Marcus Ulpius Nerva Traianus*) бил вториот римски цар од династијата на Антонините. Роден е на 53 година во Италика, блиску Севиља, денешна Шпанија. Попознат е и како Марко Улпиј Нерва Трајан. Со Римското Царство управувал од 25 јануари 98 година до 8 август 117 година. Негов наследник е Хадријан.

Римското Царство за време на цар Трајан (117)

Наводи
------

1. ↑  Cassius Dio, Book 68, 3–4.

  

* п
* р
* у
Римски цареви

**Принципат 27 п.н.е. — 235:**  
Август • Тибериј • Калигула • Клавдиј -{I}- • Нерон • Галба • Отон • Вителиј • Веспазијан • Тит • Домицијан • Нерва • Трајан • Адријан • Антонин Пиј • Марко Аврелиј • Лукиј Вер • Комод • Пертинакс • Дидиј Јулијан • Септимиј Север • Каракала • Макрин • Елагабал • Александар Север

  

**Криза од III век 235 - 284:**  
Максимин Трак • Гордијан I • Гордијан II • Пупијан  • Балбин• Гордијан III • Филип Арапски • Дециј Трајан • Требонијан Гал cо Хостилијан и Волусијан• Емилијан • Валеријан • Галиен • Клавдиј II • Квинтил • Аврелијан • Такит • Флоријан • Проб • Кар • Нумеријан • Карин

  

**Доминат 284 - 395:**  
Диоклецијан • Максимијан • Констанциј I Хлор • Галериј • Север II • Максенциј • Максимин II Даја • Лициниј • Константин I Велики • Константин II  • Констанс I • Констанциј II • Јулијан Отпадник • Јовијан • Валентинијан I • Валенс • Грацијан • Валентинијан II • Теодосиј I

  

**Западно царство (395 - 476):**  
Хонориј • Констанциј III • Јован • Валентинијан III • Петрониј Максим • Авит • Мајоријан • Либиј Север • Антемиј • Олибриј • Глицериј • Јулиј Непот • Ромул Августул

  

**Источно (Византиско) царство (395 - 1453):**  
Аркадиј • Теодосиј II • Маркијан • Лав I • Лав II • Зенон • Василиск • Анастасиј I • Јустин I • Јустинијан I • Јустин II • Тибериј II • Маврикиј • Фока • Ираклиј I • Константин III • Ираклиј II • Констанс II • Константин IV • Јустинијан II • Леонтиј • Тибериј III • Филипик • Анастасиј II • Теодосиј III • Лав III • Константин V • Лав IV • Константин VI • Ирина • Никифор I • Ставрикиј • Михаил I • Лав V • Михаил II • Теофил • Михаил III • Василиј I • Лав VI • Константин VII  • Роман I • Роман II • Никифор II • Јован I • Василиј II • Константин VIII • Роман III • Михаил IV • Михаил V • Константин IX • Зоја • Теодора • Михаил VI • Исак I • Константин X • Роман IV • Михаил VII • Никифор III • Алексиј I • Јован II • Мануил I • Алексиј II • Андроник I • Исак II • Алексиј III • Алексиј IV • Алексиј V • Константин XI • Теодор I • Јован III • Теодор II • Јован IV • Михаил VIII • Андроник II • Андроник III • Јован V • Јован VI • Андроник IV • Јован VII • Мануил II • Јован VIII • Константин XI


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 88067472
* LCCN: n79055990
* ISNI: 0000 0001 2142 6949
* GND: 118623567
* SELIBR: 251491
* SUDOC: 081821417
* BNF: cb13164032k (податоци)
* BIBSYS: 97049437
* ULAN: 500115699
* NLA: 61544279
* NKC: jn20040227018
* BNE: XX938012
* CiNii: DA09810983

 |

 |
**Тит** (латински:*Titus Flavius Sabinus Vespasianus*) — римски цар. Познат е и како Тит Флавиј Веспазијан

Роден е на 30 декември 39 година во Рим, денешна Италија. Со Римското Царство управувал од 79 до 81 година. Најпознат е по тоа што во негово време завршила градбата на Колосеумот. Син е на Вазпазијан.

  

* п
* р
* у
Римски цареви

**Принципат 27 п.н.е. — 235:**  
Август • Тибериј • Калигула • Клавдиј -{I}- • Нерон • Галба • Отон • Вителиј • Веспазијан • Тит • Домицијан • Нерва • Трајан • Адријан • Антонин Пиј • Марко Аврелиј • Лукиј Вер • Комод • Пертинакс • Дидиј Јулијан • Септимиј Север • Каракала • Макрин • Елагабал • Александар Север

  

**Криза од III век 235 - 284:**  
Максимин Трак • Гордијан I • Гордијан II • Пупијан  • Балбин• Гордијан III • Филип Арапски • Дециј Трајан • Требонијан Гал cо Хостилијан и Волусијан• Емилијан • Валеријан • Галиен • Клавдиј II • Квинтил • Аврелијан • Такит • Флоријан • Проб • Кар • Нумеријан • Карин

  

**Доминат 284 - 395:**  
Диоклецијан • Максимијан • Констанциј I Хлор • Галериј • Север II • Максенциј • Максимин II Даја • Лициниј • Константин I Велики • Константин II  • Констанс I • Констанциј II • Јулијан Отпадник • Јовијан • Валентинијан I • Валенс • Грацијан • Валентинијан II • Теодосиј I

  

**Западно царство (395 - 476):**  
Хонориј • Констанциј III • Јован • Валентинијан III • Петрониј Максим • Авит • Мајоријан • Либиј Север • Антемиј • Олибриј • Глицериј • Јулиј Непот • Ромул Августул

  

**Источно (Византиско) царство (395 - 1453):**  
Аркадиј • Теодосиј II • Маркијан • Лав I • Лав II • Зенон • Василиск • Анастасиј I • Јустин I • Јустинијан I • Јустин II • Тибериј II • Маврикиј • Фока • Ираклиј I • Константин III • Ираклиј II • Констанс II • Константин IV • Јустинијан II • Леонтиј • Тибериј III • Филипик • Анастасиј II • Теодосиј III • Лав III • Константин V • Лав IV • Константин VI • Ирина • Никифор I • Ставрикиј • Михаил I • Лав V • Михаил II • Теофил • Михаил III • Василиј I • Лав VI • Константин VII  • Роман I • Роман II • Никифор II • Јован I • Василиј II • Константин VIII • Роман III • Михаил IV • Михаил V • Константин IX • Зоја • Теодора • Михаил VI • Исак I • Константин X • Роман IV • Михаил VII • Никифор III • Алексиј I • Јован II • Мануил I • Алексиј II • Андроник I • Исак II • Алексиј III • Алексиј IV • Алексиј V • Константин XI • Теодор I • Јован III • Теодор II • Јован IV • Михаил VIII • Андроник II • Андроник III • Јован V • Јован VI • Андроник IV • Јован VII • Мануил II • Јован VIII • Константин XI


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 83217593
* LCCN: n80108741
* ISNI: 0000 0001 1576 4060
* GND: 118622951
* SUDOC: 027746887
* BNF: cb11972355w (податоци)
* ULAN: 500115698
* NKC: mzk2006337348
* BNE: XX1435373

 |

 |
**Север II** (латински:*Flavius Valerius Severus* или *Severus II*) бил римски цар. Познат и како *Флавиj Валериj Север*. Со Римското Царство управувал од 305 до 307 година, заедно со Галериј.

  

* п
* р
* у
Римски цареви

**Принципат 27 п.н.е. — 235:**  
Август • Тибериј • Калигула • Клавдиј -{I}- • Нерон • Галба • Отон • Вителиј • Веспазијан • Тит • Домицијан • Нерва • Трајан • Адријан • Антонин Пиј • Марко Аврелиј • Лукиј Вер • Комод • Пертинакс • Дидиј Јулијан • Септимиј Север • Каракала • Макрин • Елагабал • Александар Север

  

**Криза од III век 235 - 284:**  
Максимин Трак • Гордијан I • Гордијан II • Пупијан  • Балбин• Гордијан III • Филип Арапски • Дециј Трајан • Требонијан Гал cо Хостилијан и Волусијан• Емилијан • Валеријан • Галиен • Клавдиј II • Квинтил • Аврелијан • Такит • Флоријан • Проб • Кар • Нумеријан • Карин

  

**Доминат 284 - 395:**  
Диоклецијан • Максимијан • Констанциј I Хлор • Галериј • Север II • Максенциј • Максимин II Даја • Лициниј • Константин I Велики • Константин II  • Констанс I • Констанциј II • Јулијан Отпадник • Јовијан • Валентинијан I • Валенс • Грацијан • Валентинијан II • Теодосиј I

  

**Западно царство (395 - 476):**  
Хонориј • Констанциј III • Јован • Валентинијан III • Петрониј Максим • Авит • Мајоријан • Либиј Север • Антемиј • Олибриј • Глицериј • Јулиј Непот • Ромул Августул

  

**Источно (Византиско) царство (395 - 1453):**  
Аркадиј • Теодосиј II • Маркијан • Лав I • Лав II • Зенон • Василиск • Анастасиј I • Јустин I • Јустинијан I • Јустин II • Тибериј II • Маврикиј • Фока • Ираклиј I • Константин III • Ираклиј II • Констанс II • Константин IV • Јустинијан II • Леонтиј • Тибериј III • Филипик • Анастасиј II • Теодосиј III • Лав III • Константин V • Лав IV • Константин VI • Ирина • Никифор I • Ставрикиј • Михаил I • Лав V • Михаил II • Теофил • Михаил III • Василиј I • Лав VI • Константин VII  • Роман I • Роман II • Никифор II • Јован I • Василиј II • Константин VIII • Роман III • Михаил IV • Михаил V • Константин IX • Зоја • Теодора • Михаил VI • Исак I • Константин X • Роман IV • Михаил VII • Никифор III • Алексиј I • Јован II • Мануил I • Алексиј II • Андроник I • Исак II • Алексиј III • Алексиј IV • Алексиј V • Константин XI • Теодор I • Јован III • Теодор II • Јован IV • Михаил VIII • Андроник II • Андроник III • Јован V • Јован VI • Андроник IV • Јован VII • Мануил II • Јован VIII • Константин XI
|  |
| --- |
| „**Тумба**" |
|  |
|  |
| **Местоположба** | 41°58′5″N 20°55′33″E﻿ / ﻿41.96806° СГШ; 20.92583° ИГД﻿ / 41.96806; 20.92583Координати: 41°58′5″N 20°55′33″E﻿ / ﻿41.96806° СГШ; 20.92583° ИГД﻿ / 41.96806; 20.92583 |
| Основни податоци |
| **Место** | Долно Палчиште |
| **Општина** | Боговиње |
| **Тип** |  населба

 |
| **Период** | неолитско време |
|  | среден век |
| **Портал „Археологија"** |

  

**Тумба** — археолошко наоѓалиште во тетовското село Долно Палчиште. Претставува населба од неолитското време и средниот век. Се наоѓа во северниот дел на Полошката Котлина, на 1,5 км западно од патот Тетово-Гостивар. Димензиите на тумбата се 140 × 100 м во основата и височина 3 м над околната рамнина. Земјата е извонредно богата со бујна вегетација поради плодноста и изобилството на вода од многуте поточиња што се слеваат од Шар Планина. Во 1987 година Музејот на Македонија извршил сондажно ископување со кое се пронајдени остатоци од повеќеслојна населба. Културниот слој на населбата е 3,50 м, со шест наслојувања од кои првите четири се од неолитското време. Подвижниот археолошки материјал го карактеризира добро познатиот керамички фонд од скопскиот неолитски круг на културната група Анзабегово-Вршник. Тоа се, пред сè пехари со кафеаво сликани вертикални дебели и тенки линии и спирали што алтернираат, црвената и сивата мазнета канелирана керамика и секако жртвениците од типот на Големата Мајка. Неолитскиот слој културно и хронолошки се вклопува во периодизацијата на Анзабегово-вршничката културна група, во фазите II-IV. Последните два слоја се од бакарното време, на што укажува присуството на шнур-орнаментика со бела инкрустација и керамиката со црвена боја. Поради преорувањата, што се доста длабоки, овие слоеви не се интактни и тешко се следат.

Поврзано
--------

* Кале — утврдена населба од доцната антика и средниот век;
* Дрмник — средновековна црква и некропола.

Наводи
------

1. ↑  Коцо, Димче(1996). *„Археолошка карта на Република Македонија"*. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
2. ↑  Здравковски Д. Саржоски С. Тумба-*Палчиште*, неолитска, енеолитска и бронзенодобска населба, АП 1987, Љублана 1989

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со археологијата на Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Археолошки наоѓалишта во Општина Боговиње |
| --- |
|  |
|  | 
Попово Маало (Боговиње)  •  Топлица (Боговиње)  •  Црквиште (Боговиње)  •  Кале (Горно Палчиште)  •  Кале (Долно Палчиште)  •  Тумба (Долно Палчиште)  •  Дрмник (Долно Палчиште)  •  Тумба (Камењане)  •  Црква (Новаќе)  •  Сред Село (Пирок)  •  Мурје (Раковец)  •  Црква (Синичане) 
 |  |
|  |
|      Општина Боговиње     |

 |
**Враќање во Брајдсхед** (англиски: *Brideshead Revisited*) — телевизиски минисеријал од 1981 заснован на истоимениот роман на Ивлин Во. Адаптацијата ја направиле продуцентот Дерек Грејнџер и Мартин Томпсон по отфрлање на првичното сценарио на Џон Мортимер. Режисерот е Чарлс Стариџ и дел од една или повеќе епизоди на Мајкл Линдзи-Хог. Улогите ги толкуваат: Џереми Ајронс - Чарлс Рајдер, Ентони Ендрјуз - Лорд Себастијан Флајт, Лоренс Оливије - Лорд Марчмејн, Клер Блум - Леди Марчмејн, Дијана Квик - Леди Џулија Флајт и Џејн Ешер - Силија Рајдер; како и Фиби Николс - Леди Кордилија Флајт, Џон Гилгуд - Едвард Рајдер, Сајмон Џонс - Лорд Брајдсхед, Николас Грејс - Ентони Бланш, Стефана Одран - Кара, љубовницата на Лорд Марчмејн и Чарлс Китинг - Рекс Мотрем.

Оксфордските сцени се главно снимани Воовата *алма матер*, колеџите Херфорд Колеџ, Вадам и Крајст Черч. Локацијата на *Брајдсхед* е Хавардскиот замок во Јоркшир. Сцните на палубите се снимани на прекуокеанскиуот крстосувач Кралица Елизабета 2. По стандардите на британската телевизија, овој драмски серијал од доцните 1970-ти бил мошне раскошен; Токму со ова дело телевизиската компанија „Гранада" се здобила со својот углед.

Впечатливиот почеток на серијата има музика со барокна труба компонирана од Џефри Бургон.

На списокот на 100 најдобри британски телевизиски програми направена од Британскиот Филмски Институт во 2000 г. по гласови на професионалци во таа дејност, серијалот „Враќање во Брајдхед" добил десетто место, иако многу го сметаат за најдобриот ТВ серијал на сите времиња.

Поврзано
--------

* Враќање во Брајдсхед
* Враќање во Брајдсхед (филм од 2008)

Наводи
------

1. ↑  Jones, Alice. "Life after Brideshead". *The Independent*. 1 October 2008.

Надворешни врски
----------------

* *Враќање во Брајдсхед*  на Семрежната филмската база на податоци (1981) (англиски)
* *Враќање во Брајдсхед*  на Семрежната филмската база на податоци (2008) (англиски)
* Предлошка:Наведени