recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Волче Наумчески
**Волче Наумчески** (Прилеп, 18 јануари 1916

 - Скопје, 20 март 1980

) — македонски писател. Автор е на првата стихозбирка исцело напечатена на македонски јазик во предвоена Југославија, стихозбирката „Иди пролет", испечатена во Битола во 1939 година.

Објавил голем број стихозбирки за деца и возрасни меѓу кои спаѓаат „Поема за злото", „Пролетни желби", „Виорно знаме" и „Седумдесет цветови".

Животопис
---------

Во 1934 година се зачленил во „Трезвена ложа". Од 1935 година бил активен член на Културно-просветното друштво „Абрашевиќ" во Прилеп. Во тој период ја напишал и својата прва песна „Молитва". Во 1939 година му е објавена првата стихозбирка „Иди пролет".

Во 1940 година бил мобилизиран во војската на Кралска Југославија. Како војник за време на Априлската војна, на 9 април 1941 година, бил заробен од Германците кај Ниш и одведен во Бугарија, во логорот во Драгоман и Сливница. Откако е ослободен, заминува во Софија. Таму ја објавува својата стихозбирка „Македонска китка". На 2 септември 1941 година, исто така во Софија, бил сведок на смртта на Коле Неделковски. Истиот месец се враќа во Прилеп. Учествувал во оружената акција на 11 октомври и станал борец на Прилепскиот партизански одред. Кога се растурил одредот, во декември 1941 година одново заминува во Софија. Во 1943 година повторно заминува во партизани и објавува стихови за борбата.

По војната работел во МВР, во одделот за агитација и пропаганда.

За своите залагања во НОВ е одликуван со Орден на храброст, Орден за заслуги за народ и Орден на трудот. Од областа на литературата, во 1968 година ја добил наградата на Струшките вечери на поезијата за најдобра книга за деца за таа година. Добитник е и на наградата „11 октомври" за животно дело.

Наводи
------

1. ↑  „Македонска енциклопедија", МАНУ, Скопје, 2009, 1028-1029 стр.
2. ↑  Вълчо Наумчески, „Македонска Китка (стихотворения)", София, 1941.
3. ↑  Коле Неделковски, *Стихови*. Кочо Рацин, Скопје, 1958, стр. 26-27.
4. ↑  „oldprilep". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2013-12-17.

Надворешни врски
----------------

* „Виорно знаме" Архивирано на 30 октомври 2012 г.
* „Шпанија"
**Сточлен ромски оркестар** — ромски симфониски оркестар од Унгарија. Основан е во 1985 година, по собирот на унгарските ромски музичари на погребот на Шандор Јарок, познат ромски солист. Облечени во традиционални носии со многу живи бои, свират без ноти, со брзи промени во ритамот, хармонијата и стилот.

Свиреле со светски великани во различни жанрови, од Јехуди Менухин до Софија Лорен, Ванеса Меј, Клаудија Шифер. Покрај традиционалните унгарски чардаши, романската чучулига, руските и шпанските ромски мелодии, свират и дела од Брамс, Лист, Штраус, Бизе, Офенбах, Сарасате, Динику, Монти и други великани на класичната музика.

Состав
------

Оркестарот е составен од 100 изведувачи со следните инструменти:

* 60 виолини
* 9 виоли
* 6 виолончела
* 10 контрабаса
* 9 кларинети
* 6 цимбали

Наводи
------

1. ↑  „100 VIOLINA Koncertni spektakl u Subotici". *Blic.rs* (српски).
2. ↑  „A 100 Tagú Cigányzenekar története". *100 Tagú Cigányzenekar*.
3. ↑  „Gala koncert Mađarskog ciganskog orkestra „Sto violina" | (Vesti - 17. 12. 2016) Subotica.com". *SUBOTICA.com* (српски).
4. ↑  Serbia, RTS, Radio televizija Srbije, Radio Television of. „Сто виолина". *www.rts.rs*.
5. ↑  „100 CIGANSKIH VIOLINA – Sava Centar". 13. 10. 2012. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Официјална презентација
Формален француски партер во Виландри во долината на Лоара
Партери во Оранжеријата во Версај
**Формална** или **француска градина** — дотерана градина која следи внимателно осмислен геометриски симетричен план. Во овие градини тревниците и живите огради се држат уредно поткастрени. Дрвата, грмушките, полугрмушките и другите зеленила се внимателно наредени (аранжирани), обликувани и постојано се кастрат.

Наједноставната формална градина е коцкесто искастрена жива ограда долж или околу внимателно поставена цветна леа, како на пример јазолна градина. Најсложените формални градини имаат патеки, статуи, фонтани и леи на различни нивоа.

Европската формална градина води потекло од италијанската ренесансна градина од XVI век како Боболските градини зад Палацо Пити во Фиренца, направени од низа архитекти-дизајнери за големата војвотка Елеонора Толедска. Формалниот партер бил пренесен во Франција, и првите формални градини биле направени во Ане. Формалниот партер бил воведен во употреба од страна на Клод Моле, основачот на династијата одгледувачи-дизајнери која траела длабоко во VIII век.

Елементи на формалната градина:

* тераса
* украсно поткастрување (топијар)
* статуи
* жива ограда
* боске
* партер
* шумски театар
* одрина
* павилјон
* пејзажирање
* градинарско уредување

Формалните градини биле одлика на достоинственичките куќи во Англија од воведувањето на партерот во Вилтонската куќа во 1630-тите, па сѐ додека геометриските дизајни не биле заменети со натуралистички пејзажни градини во 1730-тите. Веројатно најпознат пример за формална градина со чакал, камен, вода, бусен и дрвја со скулптури е Версај, кои се всушност многу различни греадини направени од Андре Ле Нотр. Во раниот VIII век, изданието *La théorie et la pratique du jardinage* („*Теоријата и практиката на градинарството*") (1709) од Дезалије д'Арженвил било преведено на англиски и германски, и бил најважен документ за подоцнежните формални градини ширум Европа.

Формалното гардинарство во француски стил доживеало ренесанса во XX век и денес наоѓаме интересни примери на разни поважни места ширум западниот свет.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85053132
* GND: 4217131-3
* BNF: cb11952395q (податоци)

 |

 |



  


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со хортикултурата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Тамерлановиот законик** е законик на освојувачот Тамерлан или Тимур. Во него биле наведени правила за однесување на членовите на општетсtвото, како и должностите на управниците и властите. Со него биле регулирани управувањето со војската и државата. Кога Тимур се именувал за *голем емир*, од сите побарал лојалност и верност. Тој на високите позиции именувал 315 луѓе кои биле со него на почетокот на неговата кариера и се борел со него, рамо до рамо. Првите стотина ги поставил за управници (надзорници), вторите стотина ги поставил за сотници, а стотина биле поставени за хилијарси. Од преостанатите, петнаесетмина биле назаначени за бегови, еден бил поставен за врховен емир, а останатите биле поставени на други високи функции. Пред законот, сите биле еднакви, вклучително и емирот .

Наводи
------

1. ↑  УЛОЖЕНИЕ ТИМУРА

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Тамерлан |
| --- |
|  |
| Освојувања | 
 Освојувања во Персија **·**  Тамерланова војна со Туктамиша **·**  Индиски поход **·**  Освојување на Сивас **·**  Сириски поход **·**  Освојување на Багдад **·** Анадолски поход **·**  Кинески поход |
|  |
| Законодавство | 
 Тамерланов законик  |
|  |
| Култура и наука | 
 Урбанизам и архитектура **·**  Развој на науката и уметноста  |
|  |
| Војска | 
 Структура **·**  Организација **·**  Оружје **·**  Стратегија и тактика **·**  Знамиња  |
|  |
| Династија | 
 Тимуридска династија **·**  Пир Мухамед **·**  Халил Султан **·**  Шахрух **·**  Улугбек |
|  |
| Занимливости | 
Тамерланов шах |

 |
Форкије
**Форкије** (грчки: *Phorkys*; латински: *Phorcys*) во старогрчката митологија е морски бог, син на богот на морските длабочини Понт и божицата земја Геја.

Митологија
----------

Форкије бил заштитник на сите морски чудовишта и чувар на морето, а со својата жена Кето имал јмногу потомци, и тоа сите чудовишта:
  
Три Граји, три Горгони, змајот Ладон, нимфата Тооса. 

* Грајите - Енија, Перфида и Дина
* Горгоните - Стено, Еуријала и Медуза
* Ладон
* Тооса - нимфа

Форкије, покрај жената Кето, со која имал седам ќерки и еден син, со Кратеидата, божицата на морските силини, ја имал ќерката Скила, страшно морско чудовиште кое имало дванаесет раце и дванаесет нозе.

Наводи
------

1. ↑  Замаровски 1985, стр. 109. sfn error: no target: CITEREFЗамаровски1985 (help)

Надворешни врски
----------------

* Форкије у класичној литератури и уметности
**Црковна парохиска општина Веселбурен** (германски: *Kirchspielslandgemeinde Wesselburen*) — поранешна општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. На 25 мај 2008 година била споена со општинската заедница Црковната парохиска општина Бизум и градот Веселбурен и ја создале општинската заедница Бизум-Веселбурен. Нејзиното седиште било во Веселбурен, иако самиот град не бил дел од општинската заедница.

Општинската заедница Црковна парохиска општина Веселбурен се состоела од следниве општини:

1. Фридрихсгабеког
2. Хелшен-Херингзанд-Унтершар
3. Хилгрофен
4. Нордајх
5. Естервурт
6. Рајнсбител
7. Шилп
8. Штрибел
9. Зидердајх
10. Веселбуренер Дајхаузен
11. Веселбуренерког

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 54°13′01″ N; 8°55′01″ E﻿ / ﻿54.217° СГШ; 8.917° ИГД﻿ / 54.217; 8.917
**Göteborgs Kvinnoförening** (Здружение на жени Гетеборг) била првата женска организација активна во Гетеборг, вториот по големина град во Шведска. Било активно од 1884 до 1891 година. Го издавало радикалното списание *Framåt* (Напред).

Göteborgs Kvinnoförening е основана на 30 октомври 1884 година од група либерални жени од високата класа во Гетеборг под водство на Матилда Хедлунд (претседател 1884–88), ќерка на радикалниот либерален публицист Свен Адолф Хедлунд, и имало 89 членови во текот на првата година.. Основано е како локален одговор на Здружението Фредрика Бремер, кое е основано во Стокхолм истата година. Неговата цел било преку информирање и дебата да работи на реформи во женските права и положбата на жената во општеството.

Здружението организирало библиотека за жени; едукативни предавања за сиромашни жени; агенција за вработување на жени; нудело оброци на сиромашни жени; договорени за одмор патувања за училишни деца; понуди оброци за сиромашните деца; организирало пензиски фонд кој плаќал боледување за жените; го организирало добротворниот синџир продавници за половни производи *Мирорна* ; и основало друштво за женска гимнастика. Се расправало за важни прашања за жените, како што е реформата на облекувањето, и организирало протести против регулираната проституција во согласност со *Svenska Federationen* .

Во 1886 година, здружението го објавило радикалното женско списание *Framåt*, со Алма Акермарк како уредничка и Ева Браг меѓу нејзините соработници. Подоцна истата година, сепак, Акермарк учествувала во *Sedlighetsdebatten* со објавување на написи за сексуално ослободување за жени, како што е романот *Пирхусеграр* од Стела Клеве. Ова предизвикало скандал, и иако Акермарк била поддржана од некои од членовите, како што е претседавачот Матилда Хедлунд, членовите гласале да ја повлечат својата поддршка за весникот во ноември со маргинални девет гласови - Акермар успеала да го објави трудот за три повеќе години, сепак.

Претседавачот, Матилда Хедлунд, ја напуштила Шведска во Данска по нејзиниот брак во 1888 година, а Гетеборгс Квинофоренинг било распуштено во 1891 година. Многу од активностите основани од него продолжиле, сепак, и во 1903 година, бил наследен од локалниот огранок на Гетеборг на Националната асоцијација за право на глас на жените, основана и со која претседавала Фрига Карлберг, претходно водечка членка на Гетеборг Квинофоренинг.

Наводи
------

  

 

1. ↑  „Åkermark, Alma – Bertil Ohlininstitutet". *Ohlininstitutet.se*. Посетено на 2017-03-02.
2. ↑  „Framat" (PDF). *Ub.gu.se*. 1886. Посетено на 2017-03-02.
3. ↑  „Framat" (PDF). *Ub.gu.se*. 1888. Посетено на 2017-03-02.
**Тиквеник** – пита, баница со тиква. Понекогаш може да се додаде канела, морско оревче или слични зачини, како и суво грозје, рендана кора од лимон или кршени ореви. Баницата обично се посолува со шеќер во прав, а може да се сервира топло или ладно.

Рецепт
------

Се замесува тесто од 600 гр брашно, 2 лажички сол, 300 мл млака вода, 50 мл масло и се дели на 4 дела. Четирите топчиња се премесуваат двапати, се валаат во брашно, се ставаат во кеса и се покриваат со крпа. Тестото се остава да одмора 1 час.

Во меѓувреме се ренда свежа тиква, 600 гр и се меша со 3 лажички канела. Се подготвува прелив од 200 гр путер и 200 мл путер, така што истите се загреваат сè додека путерот не се растопи и убаво да се врзат.

Топчињата тесто се сукало се развлекуваат во кори на кои се нанесуваат 2-3 лажици прелив и потоа се тегнат (што потенко). Повторно се напрскува со 3-4 лажици прелив и двата долги краја се преклопуваат до средината на кората, па повторно се напрскува со 2-3 лажици прелив. Другите два краја се преклопуваат да се добие убав правоаголен облик. На средината на кората се наросува околу 60 гр шеќер, една четвртина од ренданата тиква со канела. Врз филот се наросуваат 2 лажички гриз.

Постапката се повторува за сите кори. Корите се редат во тепсија и врз ролатите се ставаат 4-5 лажици од преливот. Се пече во загреана рерна на температура од 200 степени околу 25-30 минути. По печењето се оставаат малку да оладат, се сечат на помали парчиња и се наросуваат со шеќер во прав.

Поврзано
--------

* Тикварник

Наводи
------

1. ↑  „тиквеник" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  Тиквеник на семрежното место на Мои рецепти
**Пивара „Тинкоф"** е руска пиварница која е основана во Санкт Петербург од локалниот стопанственик Олег Тинков во 1998 година. За неколку години, таа станала една од најголемите руски пиварски компании. Во 2005 година пиварницата била продадена на компанијата „ИнБев".

Кратки детали
-------------

По отворањето на ресторанот како пиварница во американски стил во 1998 година во Санкт Петербург, компанијата Тинкоф се проширила и станала четврта по големина независна пиварница во Русија, отворајќи ја најмодерна пиварница од 2 милиони хектолитри во 2002 година во Пушкин во близина на Санкт Петербург. Истата компанија отворила уште неколку пиварници низ цела Русија. До 2005 година, компанијата имала десет пиварници и вршела извоз во Европа и Америка. Во јули 2005 година, компанијата ИнБев ја купила пиварницата Пушкин и името на брендот Тинкоф за 167 милиони евра. Олег Тинков го задржал ланецот ресторани (сместен во Санкт Петербург, Москва, Самара, Русија, Новосибирск, Нижни Новгород, Уфа, Екатеринбург, Сочи, Алмати и Казан) кои ги продал на „Минт капитал" во 2009 година. Во мај 2010 година, „Минт капитал" објавиле дека сакаат да ги продадат. Кон крајот на 2010 година, Минт Капитал објавиле дека го продале својот дел во Пиварницата Тинкоф, но цената не била објавена.

Пива
----

Главната марка била (Златен Тинкоф), лесен пијалок што личи на Корона.

Достапност
----------

Шишето Тинкоф повеќе не е достапно. Компанијата „ИнБев" го затворила објектот во декември 2008 година и одлучила да не го пренесува производството на било кој друг објект.

Поврзано
--------

* Пиво во Русија
* Прехранбена индустрија на Русија

Наводи
------

1. ↑  Oliver, G.; Colicchio, T. (2011). *The Oxford Companion to Beer*. Oxford Companion To... Oxford University Press, USA. стр. 705. ISBN 978-0-19-536713-3. Посетено на September 23, 2017.
2. ↑  Arvedlund, Erin E. (15 June 2004). „A Mix of Beer, Free Speech and Home-Grown Hip". Посетено на 28 December 2018.
3. ↑  Aris, Ben (17 September 2012). „Russia's "Beer Bank" does credit cards". *Financial Times*. Посетено на 28 December 2018.

Надворешни врски
----------------

* RateBeer
* InBev
**Стадион „Бет 365"** (англиски: *Bet365 Stadium*) — фудбалски стадион во Стоук на Трент, Англија. Тука своите домашни натпревари ги игра екипата на Стоук Сити. Стадионот порано бил познат под името **Британија**, но бил преименуван во Бет365 на 1 јуни 2016 година, кога клубот склучил нов договор за право на именување на стадион со матичната компанија, Бет365.

Стадионот е отворен во 1997 година, откако бил изграден истата година во вредност од 14,7 милиони фунти, како замена за Викторија Граунд. Моменталната сместивост на стадионот изнесува 28,384 седишта. Највисоката посетеност е забележана на натпреварот против Евертон во 3. коло на ФА Купот во 2002 година, кога натпреварот го следеле со 28.218 гледачи. Пепелта на поранешниот играч на грнчарите Сер Стенли Матјуз, била закопан под центаралниот круг од теренот по неговата смрт во февруари 2000 година; тој и официјално го отворил стадион на 30 август 1997 година. Во европските натпреварувања стадионот е познат како **Стадион Стоук** што се должи на прописите на УЕФА за спонзорство.

Историја
--------

Надворешната ограда на трибината
Стадионот на сите седишта чинел речиси 15 милиони фунти, за да се изгради и да го донесе клубот до стандардите со Тејлор извештајот во јануари 1990 година. Преместување се сметаше од 1994 година, а од почетокот на 1996 година, одлуката за изградба на нов стадион бил потврдена.

До почетокот на 1997 година, скелетните челик надградби биле во место и на стадионот почна да го оформуваат "стадионот Британија" Во август 1997 година стадионот првпат ги отвори своите врати на стадионот Британија благодарение на 1 милиони фунти,односно 10-годишниот спонзорски договор со Британија поранешната општествена зградa, која беше инструментализирана во вкупната помош на проектот. Уште 3 милиони фунти биле дадени како грант од страна на Фудбал Доверба.

Наводи
------

1. ↑  „Pitch Renovation Work Begins". *Stoke City*. Посетено на 18 May 2016.
2. ↑  „Bournemouth Victory Enjoyed By Record Attendance". *Stoke City*. Посетено на 28 September 2015.
3. ↑  „Merseyside Potters". merseysidepotters.com. Посетено на 30 October 2010.
4. ↑  „UEFA Europa League Rules" (PDF). *UEFA*. Посетено на 14 July 2016.
5. ↑  „Stoke City 2011/12 UEFA Europa League". *UEFA*. Посетено на 14 July 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Стадион Бет365" на Ризницата ? |

* Stoke City guide
* BBC Stoke guide
* 360° guide Архивирано на 19 април 2012 г. at premierleague.com
**Тикварник** – вид на јадење од тиква со млеко и јајца. 
Тикварникот како десерт главно се подготвува во есенските и зимските месеци.

Рецепт
------

Тикварникот со зачини, како канела и какао е совршена закуска во постудените деновиТикварникот со зачини, како канела и какао е совршена закуска во постудените денови
1,5 кг тиква се вари (може и да се пече) на средна температура со покриен капак, да се динста. Додека е уште топла се става во тепсијата (бр. 28) во која ќе се пече тикварникот и кашесто се пасира (да нема грутчиња). Се кршат 3 јајца и убаво се меша, па се додава една шолја шеќер, 2 ванили, 50 мл масло и 250-300 гр млеко и повторно добро се меша. Количината на шеќер може да се менува по вкус, а на млеко според густината на смесата. Смесата треба да биде густа како за паднишпан.

Поврзано
--------

* Тиквеник

Наводи
------

1. ↑  „тикварник" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  Тикварник на семрежното место на Мои рецепти
**Тирамола** (италијански: Tiramolla) ― италијански стрипов лик создаден во 1952 година од Роберто Ренци и Џорџо Ребуфи.

Тирамола (буквален превод: Истегната Пружина) е бизарен супер јунак кој наликува на човече од цртички со растегливо витко тело, овално лице, долги нозе, цилиндрична глава и лак. Тирамола ја има стекнато единствената способност да може да се истегнува како што сака, дури и на неколку километри, откако ќе падне во голем сад со гума.

Тој се појавил за прв пат во август 1952 година како спореден лик во стрипот „*Кучоло и Бепе*" (*Cucciolo e Beppe*), во списанието *Cucciolo*, во приказната „Загадочноста на вилата"(„Il mistero della villa"). Првиот карикатурист бил Џорџо Ребуфи.

На 15 јули 1959 година, Тирамола станал ѕвезда на истоименото независно списание, издадено од Edizioni Alpe. Умберто Манфрин му се придружил на Ребуфи во улогата на писател, а подоцна станал и карикатурист со псевдонимот Мамберто. Биле претставени нови ликови: батлерот Саета, кучето Улао, „Адмиралот", Каучиу, внукот на Тирамола кој ги поседува истите моќи на неговиот вујко, негативецот господин Магија и други ликови од сатирично вдахновение како што *е* сметководителот Роси (тоа го симболизираат италијанскиот педант) и Адвокатот на ѓаволот (вдахнат од Пери Мејсон).

Во редовните серии имало алманаси, збирки и препечатувања во интензивен распоред на неделни, месечни и тримесечни изданија.

На крајот на 1980-тите, по смртта на уредникот Џузепе Карегаро, Тирамола ги завршила своите публикации. Набргу подоцна, на почетокот на 1990 година, Тирамола била повторно лансирана под нов издавач, Vallardi, но списанието не успеало да го врати стариот успех и конечно била затворена во средината на 1993 година.

Исто така, во 1992 година, Dan Videos го произвел „*Тирамолски авантури*" (*Tiramolla Adventures*), анимирана серија во режија на Џузепе Лагана.

Наводи
------

1. 1 2 3  Renzi, Roberto; Rebuffi, Giorgio; Manfrin, Umberto (2005). *I Classici del fumetto. Serie oro - Tiramolla* (италијански). Panini Comics - La Repubblica.
2. 1 2 3 4 5  Fossati, Franco (1996). *Dizionario dei fumetti* (италијански). A. Vallardi. ISBN 88-11-90456-0.
3. ↑  „Tiramolla Adventures" (италијански). Antonio Genna. Посетено на 6 март 2022.

Дополнителна книжевност
-----------------------

* Renzi, Roberto; Rebuffi, Giorgio; Manfrin, Umberto (2002). *Tiramolla 1952-2002* (италијански). [Торино]]: Pavesio. ISBN 88-87810-23-0.CS1-одржување: место (link)

Надворешни врски
----------------

* Неслужбена мрежна страница
**Олимпико** (итал. *Stadio Olimpico*) — најголем стадион во Рим и е втор по големина во Италија. На Олимпико домашните натпревари ги играат Рома и Лацио, Олимпико исто така е и национален стадион и на него игра и репрезентацијата на Италија. Изграден е 1937 година, по реновирањето во 2008 година Олимпико има сместивост од 72 000 гледачи.

Северниот дел на Олимпико му припаѓа на навивачите на Лацио, додека јужниот дел е за навивачите на Рома.

На Олимпико досега се имаат одржано многу значајни манифестации меѓу кои се: Олимписките игри 1960 година, Европското Првенство во Фудбал 1968 година, Европското Првенство во Фудбал 1980 година, Светско Првенство во Атлетика 1987 година, Светско Првенство во Фудбал 1990 година и финалето од Лигата на Шампиони 2009 година.
За други значења на поимот, погл. Гибел.
Местоположбата на областа во округот Гифхорн
**Гибел** (германски: *Giebel*) — слободна област во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа во истоименото мочуриште Гибел, дел од Дремлинг.

Областа има површина од 10,36 км2. Областа е заокружена од општинската заедница Броме и се граничи си нејзините членови Риен (на југ и на запад) и Парзау (на исток и на север, како и со ексклавата на југ), како и со градот Ебисфелде-Веферлинген (единицата Бухорст), во округот Берде, Саксонија-Анхалт.

Слободната област е ненаселена. Станбената единица „Гибел, Форстхаус" се води како ексклава со површина од 400 на 200 метри на општината Парзау. Од статистички причини се води под бројот 03 1 51 501.

До 1974 година, областа припаѓала на округот Хелмштет.

Наводи
------

1. 1 2  Сојузна статистичка служба на Германија, Alle politisch selbständigen Gemeinden mit ausgewählten Merkmalen am 30. September 2013 Архивирано на 4 март 2016 г.
2. ↑  Gemeindeverzeichnis 1900: Kreis Helmstedt

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Слободни области во Долна Саксонија |
| --- |
|  |
| 
* Ајмен
* Ам Гросен Роде
* Барнсторф-Варле
* Бофцен
* Брунслеберфелд
* Венцен
* Гартов
* Герде
* Гибел
* Гриненплан
* Ешерсхаузен
* Золинг
* Кенигслутер
* Литје Херн
* Мариентал
* Мемерт
* Мерксхаузен
* Харц (округ Гослар)
* Харц (округ Гетинген)
* Хелмштет
* Холцминден
* Фогтсдалум
* Шенинген

**Слободни окрузи:**
* Лохајде
* Остерхајде

 |

 |
**Стадионот Пољуд** (хрватски: *Stadion Poljud*) е фудбалски стадион во Сплит, Хрватска. Го носи името од соседството Пољуд, и се наоѓа на северната страна од Сплитскиот полуостров, а неговото оригинално име е „Градски стадион во Пољуд". Стадионот бил изграден за потребите на Средоземните игри 1979 и е домашен терен на фудбалски клуб Хајдук Сплит. Стадионот има сместивост од 35.000.

Комплексот е изграден за да биде домаќин на Средоземните игри во 1979 г. и бил службено отворен од страна на тогашниот југословенски претседател, Јосип Броз Тито. Првичната сместивост беше 55.000 седишта, но тој подоцна е зголемен на 62.000 во 1980 г. Со најновите реконструкции поставени се пластични столчиња на северната и јужната трибина, така што сместивоста му е намалена на 35.000 седишта.

Стадионот Пољуд беше и местото каде се одржале 1990 Европското атлетско првенство и 2010 ИААФ Континентално првенство.

Дизајн
------

 2010 ИААФ Континентално првенство
Стадионот е дизајниран од страна на хрватскиот архитект Борис Магаш.

Со импресивна кровна конструкција слична на школка, што опфаќа распон од 215 метри, подоцна била пример на голем број новоизградени светски стадиони во годините што следеле. Постојат 19 кабини кои се наоѓаат на западниот покрив "школка". Седум од нив се користат од страна на ТВ новинарите, додека останатите служат за камери, радио и ТВ преноси, спортски судии (фото финиш), табла и аудио контрола, итн. Сите овие делови се меѓусебно поврзани преку модна писта, што минува низ структурата која го опфаќа целиот покрив, давајќи пристап до сите кабини, како и до 630 рефлектори, изработени од Филипс, на покривот. Осветлувањето на стадионот исто така е предмет на многу признанија.

Кога стадионот бил избран за домаќин на 2010 ИААФ Континентално првенство во Атлетика, тој е реновиран. Обновен е со нова тартан патеката, вклучувајќи го и воведувањето на нови ВИП кутии и места.

Галерија
--------

* Поглед од блискиот облакодерПоглед од блискиот облакодер
* НадворешностНадворешност
* Тартан патекатаТартан патеката
* Логото на Хајдук на источна трибинаЛогото на Хајдук на источна трибина
* Коментаторски кабиниКоментаторски кабини
* На кровотНа кровот
* ВИП седиштаВИП седишта
* Главното лобиГлавното лоби
* Полни трибиниПолни трибини
* Западна трибинаЗападна трибина
* Поглед од зградаПоглед од зграда
* Торцида на северната трибинаТорцида на северната трибина
* БакљиБакљи
* Стадион Пољуд навечерСтадион Пољуд навечер

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Стадион Пољуд" на Ризницата ? |

Надворешни врски
----------------

* Фотографиите од стадионот на stadionwelt.de Архивирано на 16 јули 2011 г.
* Фотографиите од стадионот на worldstadiums.com Архивирано на 15 јули 2013 г.
* Воздушната фотографија од Google Maps

Координати: 43°31′10″N 16°25′54″E﻿ / ﻿43.51944° СГШ; 16.43167° ИГД﻿ / 43.51944; 16.43167
**Свети Архангели Михаил и Гаврил** (грчки: *Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ*) — црква во селото Нестрам, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во маалото Горнени. Изграден е во 1858 г. Претставува голема трикорабна базилика со шест мали надолжни куполи. Изградена е од месни мајстори на местото на постар храм користејќи делкан камен. До 1950 г. во неа се чувала уникатна дрвена статуа на Свети Ѓорѓи, слична на онаа во „Св. Ѓорѓи" во Галишта. Денес за неа се знае само од описи. Во црквата стои забележителен дрвен иконостас со фина резба и вредни икони од XIX век. Во храмот се зачувани и два проскинитара со впечатлива резба, од кои на десниот има исклучлително вредна икона на Богородица од 1780 г, дело на зограф од Линотопи со дарителски натпис на линотопоското семејство Димитриу.

Во 1971 г. е изградена нова камбанарија, на поинакво место од старата. Сместена е на западната страна на храмот и претставува многуаголна камена градба со две камбани.

Галерија
--------

* Икона на Архангел Михаил од XVIII век Икона на Архангел Михаил од XVIII век
* Икона на Архангел Михаил Икона на Архангел Михаил

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Το χωριό μας". Πολιτιστικός Σύλλογος Νεστορίου «Νέστωρ». Посетено на 31 јануари 2021.
2. 1 2 3  „Εκκλησίες του χωριού μας". Πολιτιστικός Σύλλογος Νεστορίου «Νέστωρ». Посетено на 1 февруари 2021.
3. ↑  „Φως της Καστοριάς". 6 ноември 2013. Посетено на 10 јануари 2015.
4. ↑  „ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ: ΝΕΣΤΟΡΙΟ". 14 октомври 2011. Архивирано од изворникот на 2015-01-11. Посетено на 10 јануари 2015.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Архангели Михаил и Гаврил" - Нестрам на Ризницата ?
**Типски вид** се подразбира вид трајно поврзано името на еден род. Ова е видот што го содржи видот биолошкиот типски примерок на таксонот. Типскиот род не е само концепт, туку и практичен систем што се користи во класификацијата и номенклатурата (именувањето) на животните и растенијата. Има големо значење како начин на јасно претставување на значењето на називите на родовите, особено кога таксонот содржи повеќе видови што треба да се поделат во разни родови. Типскиот вид автоматски го задава името на изворниот таксон на еден од новодобиените таксони, така намалувајќи ја можноста од забуна.

Според зоолошките и ботаничките правилници, секој именуван род или негова составна единица треба да има типски род, без оглед на тоа дали е моментално признаен како важечки или исправен. Во практика, постои заостаток на нетипизирани имиња.

Кај супрародовите групи се користи сличен концепт, наречен типски род.

Во зоологијата
--------------

Значењето на „типски род" во зоолошката е определено во уредбата 42.3 од Меѓународниот правилник за зоолошка номенклатура (ICZN), каде се вели дека типскиот род е именосен тип на називот на родот или подродот (назив на родова група).

Творец на концептот за типскиот вид е францускиот зоолог Пјер Андре Латреј (1762–1833).

Во ботаниката
-------------

Во ботаничката номенклатура, типот на секое дадено таксономско име (ако има тип) технички претставува примерок (или илустрација). Кога се работи за назив на род (или негова составна единица), обичн се користи типот на вид што влегува во него и може да се означи само со името на тој вид. Иако поимот „типски род" во правилникот нема формално значење, истиот понекогаш се позајмува од зоолошката номенклатура.

Поврзано
--------

* Типски род
* Тип (биологија)
* Биолошка номенклатура

Наводи
------

1. ↑  Claude Dupuis (1974). „Pierre André Latreille (1762–1833): the foremost entomologist of his time". *Annual Review of Entomology*. **19**: 1–14. doi:10.1146/annurev.en.19.010174.000245. Архивирано од изворникот (PDF) на 2019-03-20. Посетено на 2012-08-19.
2. ↑  Меѓународен правилник за зоолошка номенклатура (ICBN), членови 10.1, 8.1 и 10.4 (Виенски правилник, 2005)
3. ↑  ICBN, Член 10.1 (Виенски правилник, 2005)
Удо Јиргенс, 1987 година
**Удо Јиргенс Бокелман** (роден како **Јурген Удо Бокелман**, на 30 септември 1934- починал на 21 декември 2014) бил австриско- швајцарски композитор и пејач на популарна музика чија кариера траела повеќе од педесет години. Тој победил на натпреварот за песна на Евровизија 1966 каде што ја претставувал Австрија, создал околу 1.000 песни и продал над 100 милиони музички записи. Во 2007 година тој добил швајцарско државјанство.

Смрт
----

На 21 декември 2014 година, Јиргенс починал од акутна срцева слабост во Минстерлинген, Швајцарија на возраст од 80 години. Со успехот на Австрија на натпреварот за песна на Евровизија во 2014 година, првиот успех по оној на Јиргенс од 1966 година, Јиргенс го изразил својот интерес да настапи на следниот натпревар. Поради неговата смрт, организаторите на натпреварот за 2015 година во Виена му оддале почит на 20 мај на почетокот на големото финале.

Семејство
---------

* Неговиот брат Манфред Бокелман (роден на 1 јули 1943 година) е сликар .
* Неговиот син од првиот брак, Џон Јиргенс (роден на 20 февруари 1964), е пејач, актер и диџеј .
* Неговата ќерка од својот прв брак, Џени Јиргенс (родена на 22 јануари 1967), е глумица .
* Неговиот вујко Вернер Бокелман (23 септември 1907 - 7 април 1968) бил градоначалник на Франкфурт на Мајна

Удо Јургенс не е поврзан со пејачката Андреа Јиргенс ниту пак со глумецот Курд Јиргенс .

Наводи
------

1. ↑  Jan Meyer-Veden (29 July 2004). „Philosophische Hilfestellungen (159. Folge). Diesmal für: Udo Jürgens, Selbstdarsteller". *Lebensart* (германски). Zeit Online. Посетено на 29 October 2010.
2. ↑  *Udo Jürgens ist jetzt Schweizer* Архивирано на 11 мај 2019 г. article published on 28 February 2007 at blick.ch (in German)
3. ↑  „Finale: Tribute für Udo Jürgens". *Eurovision Song Contest Vienna 2015*. ORF. Архивирано од изворникот на 26 March 2015. Посетено на 25 May 2015.
4. ↑  „Eurovision Village zollt Udo Jürgens Tribut". Vienna Online. 20 May 2015. Посетено на 25 May 2015.

Надворешни врски
----------------

* Волфганг Спахр: *Кеш Удо Јергенс* . Билборд, 26. Март 1994 година
* Извадоци од една теза на Јургенс (2002) од Кристијан Медлер (германски)
* Матична страница (германски)
* Удо Јиргенс
* Удо Јиргенс на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Удо Јургенс - Ich war noch niemals во Њујорк Мјузик Архивирано на 17 декември 2014 г. (германски)
Зградата на лицејот — внатрешен двор.
Лого на Галатасарајскиот лицеј.
**Галатасарајски лицеј** (*училиште Галатасарај*) — средно училиште кое се наоѓа во Истанбул, Турција. Ова училиште е едно од највлијателните во земјата. Било основено во 1481 година како едно од најстарите османлиски училишта, и втора најстара образовна институција во градот по Истанбулскиот универзитет којшто бил основан во 1453 година. Интересен факт е тоа што ФК Галатасарај, којшто во 2000 година го освоил купот на УЕФА било формирано во ова училиште. Училиштето членува во т.н. клуб на Галатасарај, во кое членуваат и Универзитетот Галатасарај и Галатасарајскиот спортски клуб. Името на училиштето во превод значи "*Дворецот Галата*", бидејќи објектот се наоѓа во регионот Галата, во близина на кулата Галата, во Бејоглу.

Образованието се одвива на француски и турски јазик. Исто така се изучува и англиски и италијански јазик. Нормално, постојат услови за изучување и на другите светски јазици како: персиски, арапски, латински, грчки итн. Образованието е распределено на осум години.

Поврзано
--------

* Универзитет Галатасарај
* Спортски клуб Галатасарај
* Список на најстарите училишта во светот

Надворешни врски
----------------

* Училиште Галатасарај
* Универзитет Галатасарај
* Galatasaray Elementary School
* Мрежно место за Галатасарај
* Мектеб-и Султан 1481–1868 Архивирано на 23 јануари 2021 г.
* Cimbomlu ev arkadaşı Архивирано на 25 март 2010 г.

Наовди
------

* History of the school from the official school webpage Архивирано на 29 јуни 2009 г. for the period between 1481 and 1868. Accessed 25 септември, 2008 (in Turkish).
* History of the school from the official school webpage Архивирано на 29 јуни 2009 г. for the period between 1868 and 1923. Accessed 25 септември, 2008 (in Turkish).
* History of the school from the official school webpage Архивирано на 29 јуни 2009 г. during the modern Republic of Turkey (including during the Turkish War of Independence. Accessed 25 септември, 2008 (in Turkish).
* A documentary about the school Архивирано на 4 декември 2008 г. served through their official webpage. Accessed 25 септември, 2008.
|  |
| --- |
|  **Црква Свети Архангел Михаил** |
|  |
| 
Поглед на црквата и камбанаријата над влезната порта во дворот |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Прилепско |
| **Парохија** | Прилепечко-витолишка |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Крушевица |
|  **Општина** | Прилеп |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Архангел Михаил |
|  **Изградба** | 1830 г. XIX век |
|
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | еднокорабна црква |
|

**Свети Архангел Михаил** — црква која се наоѓа во мариовското прилепско село Крушевица. Според кажување на мештаните црквата е изградена во триесеттите години на XIX век, а обновена е во 1931 година. Според градбата претставува еднокорабна црква со полукружна апсида и галерија на кат. Изградена е од делкан камен со доста голема височина, налик на сите селски цркви во областа Мариово. Во внатрешноста на црквата се наоѓа дел од античко мермерно столбче кое можеби потекнува од блискиот антички град Пелагон на врвот Висока над селото, а во дворот на црквата има делумно разрушена римска меремерна надгробна плоча - стела со релјеф на жена и дете. Во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта, каде по пренесувањето на коските се наоѓа и гробот на познатиот мариовски војвода Толе Паша - Стојан Кулески, кој е роден во ова село, а во чија чест во црквата на почетокот на март се одржува свечена манифестација. Во чест на патрониот светец на црквата, како селска слава на селото се прославува Арангеловден.

Наводи
------
**„Хулиета"** (шпански: *Julieta*) е филм на шпанскиот режисер Педро Алмодовар (Pedro Almodóvar) од 2016 година. Режисерот, исто така, е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Ема Суарес (Emma Suárez), Адријана Угарте (Adriana Ugarte), Даниел Грао (Daniel Grao), Инма Куеста (Inma Cuesta) и Дарио Грандинети (Darío Grandinetti). Филмот е заснован врз три кратки раскази од збирката „Побегната" на Алис Манро. Филмоти бил номиниран за „Златната палма", за БАФТАво категоријата најдобар странски филм, имал неколку номинации за Европските филмски награди, а ја освоил наградата за најдобар режисер која ја доделува Меѓународното здружение на филмофили.

Синопсис
--------

Хулиета живее во Мадрид, но има намера со својот партнер Лоренцо да се пресели во Португалија. Меѓутоа, таа се откажува од својот план по една случајна средба со пријателката на својата ќерка. Тогаш, таа решава да направи резиме на животот и се присетува на најважните настани поради кои се отуѓила од својата ќерка...

Наводи
------

1. ↑  Ciklus filmova Pedra Almodovara: Julieta, španjolski film (пристапено на 9.1.2023)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Филмови во режија на Педро Алмодовар |
| --- |
|  |
| 
*Пепи, Луси, Бом* (1980) • *Лавиринти на страста* (1982) • *Темни навики* (1983) • *Што направив да го заслужам ова?* (1984) • *Матадор* (1986) • *Закон на желбата* (1987) • *Жени на работ од нервен слом* (1988) • *Врзи ме!* (1990) • *Високи потпетици* (1991) • *Кика* (1993) • *Цветот на мојата тајна* (1995) • *Живо месо* (1997) • *Сѐ за мојата мајка* (1999) • *Зборувај со неа* (2002) • *Лошо образование* (2004) • *Се враќам* (2006) • *Раскинати прегратки* (2009) • *Во туѓа кожа* (2011) |

 |
**Гинтер Бенке** (роден на 19 јануари 1963 година во Леверкузен) е пензиониран германски професионален кошаркар. Центарот висок 221 сантиметри бил во тимот кој го освоил Европското првенство во 1993 година.

Бенке почнал да игра кошарка како тинејџер во Пулхем, во близина на Келн. Тој бил регрутиран од тренерот Џо Б. Хол да игра за Универзитетот во Кентаки, но станал носталгичен и никогаш не се појавил да игра за тимот на Кентаки. Бенке бил избран од Кливленд Кавалирс на НБА драфтот, но одлучил да остане во Германија.

Помеѓу 1983 и 1995 година, Бенке имал 146 настапи за германската репрезентација, постигнувајќи 702 бода. Учествувал на две светски првенства и четири европски првенства, а во 1992 година се натпреварувал на Олимписките игри.

Во 2000 година, Бенке се повлекол од кошарката.

Надворешни врски
----------------

* Гинтер Бенке Архивирано на 13 ноември 2012 г.
**Гинопедија** (изворно: Gynopedia) ― незаработувачка организација која води вики со отворени ресурси за полова, репродуктивна и женска здравствена заштита низ целиот свет. Мрежната страница била основана од Лани Фрид во 2016 година. Главните теми за кои се збори на страницата се пристап до контрацепција, итна контрацепција, тестирање за полово преносливи болести, лекови, менструални производи, гинеколози, бременост, абортус, советодавни услуги, женски ресурси и ресурси за ЛГБПБ. Од ноември 2017 година, мрежната страница опфаќа скоро 100 градови.

Гинопедија е првенствено мрежно место на англиски јазик, но доброволните преведувачи почнале да преведуваат страници на други јазици, како што е францускиот.

Наводи
------

1. ↑  „Gynopedia: the online Wiki educating women in Hong Kong how to seek help for those awkward health care issues". *South China Morning Post*.
2. ↑  „About". Gynopedia. 27 јули 2020.
3. ↑  Gynopedia - Lison (example of Gynopedia page)
4. ↑  Gynopedia Index
5. ↑  „Gynopedia: The international online resource for women's sexual and reproductive health". *The Independent*.
6. ↑  French Translation of Seoul Page, Gynopedia
**Верскиот главен град** на еден регион е место кое приврзаниците на одредена религија го сметаат за преовластено во тој регион. Ова е најчесто значајно за преовладувачката религија или државната религија во регионот, доколку ги има. Административното седиште на организирана религија може да биде централизиран на одредена местоположба; на пример, Рим за Католичката црква или Солт Лејк Сити за Црквата на Исус Христос на светците од подоцнежните денови. Во епископска црква, местото на катедралата на примасот во некоја област може да се смета за нејзин црковен главен град; на пример, Арма е седиште на примасот на цела Ирска и во католичката и во англиканската црква. Другите места може да се сметаат за религиозни престолнини со тоа што се центри за учење, како што е Ком за шиитскиот ислам во Иран; или местата за поклонение, како што е Варанаси за хиндуизмот.

Наводи
------

1. ↑  „Armagh, the Ecclesiastical Capital of Ireland". Northern Ireland Tourist Board. Архивирано од изворникот на 26 април 2011. Посетено на 8 декември 2020.
2. ↑  Mohajerani, Ataollah (6 септември 2009). „Qom and Tehran: Two Different Attitudes and Directions". *Asharq Alawsat*. Архивирано од изворникот на 11 ноември 2010. Посетено на 8 декември 2020.
3. ↑  Majumdar, Debabani (7 март 2006). „The religious capital of Hinduism". *BBC Online*. Посетено на 8 декември 2020.

Поврзано
--------

* Главен град
**Теодор Лојполд** (гер. *Theodor Leupold*) бил германски велосипедист кој учествувал на првите Олимписки игри во 1896 година во Атина.

Животопис
---------

Учествувал во две велосипедски дисциплини на Велодром.

Лојполд и осум други натпреварувачи учествувале на трката на 100 километри на велодромот. На почетокот на трката, тој се држел добро, но морал да се откаже на триесет и првиот километар. Само двајца натпреварувачи ја завршиле трката.

Во трката за спринт на 333,3 метри од почетниот старт. Поделбата била петта со резултат од 27,0 секунди.

Надворешни врски
----------------

* Список на германски спортисти Архивирано на 13 декември 2007 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Тенкослојна хроматографија** е хроматографска техника која се користи за разделување на неиспарливи компоненти од смеси. Тенкослојната хроматографија се изведува на тенок слој (стационарна фаза), најчесто од силика гел, алуминиум оксид или целулоза, нанесен на стакло, пластика или алуминиумска фолија.

Развивање на TLC плоча, виолетова точка се разделува на црвена и сина.
Откако примерокот ќе се нанесе на плочата, низ неа се придвижува растворувач или мешавина од растворувачи (познати како мобилна фаза) под дејство на капиларните сили. Раздвојување на компонентите од смесата се постигнува бидејќи тие низ плочата се движат со различна брзина.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Хроматографија |
| --- |
|  |
| Методи | 
* Афинитетна хроматографија
* Колонска хроматографија
* Електрохроматографија
* Гасна хроматографија
* Течна хроматографија со високи перформанси
* Јоно-изменувачка хроматографија
* Хартиена хроматографија
* Ексклузиска хроматографија
* Тенкослојна хроматографија

 |
|  |
| 
* Страница на Ризницата **Ризница**
* **Аналитичка хемија**

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85134870
* GND: 4013227-4
* NKC: ph119210

 |

 |
***Весел пијач*** ― слика на масло на платно на холандскиот уметник Франс Халс, од ок*.* 1628–1630. Сликата е со димензии 81 на 66,5 сантиметри. Се наоѓа во збирката на Државниот музеј, во Амстердам.

Анализа
-------

Сликата покажува човек кој носи кожна тесна јакна, јака од тантела и манжетни и капа наведната под агол. Тој гестикулира со десната рака, а во левата рака држи чаша бело вино. Се чини дека е фатен во момент на разговор со гледачот. Од неговиот синџир на врат виси медалјон, за кој Хофстеде де Грот тврдел дека е сличност на принцот Морис Орански. Различни стручњаци тврдат дека сликата го претставува чувството за вкус. Во старите холандски инвентари, често се појавува темата за „весел пијач" или „расположен бекрија", и ова веројатно не бил портрет, туку наменето како жанровско парче.

Наводи
------

1. ↑  Catalog nr. 63, *A Catalogue Raisonné of the Works of the Most Eminent Dutch Painters of the Seventeenth century Based on the work of John Smith*, Volume III (Frans Hals and Adriaen & Isaac van Ostade), by Cornelis Hofstede de Groot, with the assistance of Kurt Freise and Dr. Kurt Erasmus, translated by Edward G. Hawke, Macmillan & Co. London, 1910

Извори
------

* *Франс Халс*, каталог причина за делата на Халс од Симур Слив: Том трет, каталог, Национална галерија на уметност: Кресова фондација, Студии во историјата на европската уметност, Лондон - Phaidon Press, 1974 година

Предлошка:Франс Халс
**Теогност Киевски** е христијански светец и митрополит на Киев во периодот од 1328 до 1353 година.

Грк по потекло и преeмник на Петар Киевски. Според христијанската традиција тој страдал многу во монголската орда од Џинибек, затоа што бил наклеветен кај монголскиот цар наводно оти не му плаќал на царот никаков данок за својот чин. Кога царот го повикал и го прашал за тоа, тој рекол: "*Христос нашиот Бог ја искупи Црквата Своја од незнабожците со чесната своја крв. Зошто сега да им плаќаме данок на незнабожците*?" По ова бил пуштен на слобода. Управувал со црквата 25 години. Починал во 1353 година. Неговите мошти се наоѓаат во Катедралата на Успението во Москва. Од страна на Руската православна црква во текот на 19 век бил прогласен за светец и маченик.

Православната црква неговиот ден го чествува на 14 март.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 107
**Стадионот Ким Ил-сунг**е името на најголемиот повеќенаменски стадион кој се наоѓа во Пјонгјанг, главниот град на Демократска народна Република Кореја.

Историја
--------

Ким Ил сон стадионот бил првично изграден како **Гиримри Стадион** (기림리공설운동장) во 1926 година. На овој стадион се одржувал годишниот фудбалски натпревар помеѓу соперниците од Кјунгсунг од Сеул и Пјонгјанг во текот на 1920-тите години, 1930-тите и 1940 година.

На 14 октомври 1945, тоа било местото на победничкиот говор на Ким Ил Сунг по ослободувањето на Пјонгјанг, наречен "Секој обид за изградба на нова демократска Кореја".".

По поделбата на Кореја, тој вооглавно се користел како место за говори од политичарите, и тоа било местото на првиот говор на Ким Ил Сунг по враќањето од егзил на 14 октомври 1945 година. Поголемиот дел од стадионот бил уништен за време на корејската војна, (1950-1953)  главно, од страна на американските воздушни бомбардирањето на главниот град во текот на тие години. Повторно изградениот стадион во 1969 година, бил наречен **Моранбонг Стадион**, но во април 1982 година тој бил реновиран и бил преименуван во чест на Ким Ил сун. Тој се користел главно за фудбалски натпревари, и масовна гимнастика, до 1990-тите години (денес се одржуваат првомајските летови во чест на 1 мај).

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Стадион Ким Ил-сунг" на Ризницата ? |

* Kim Il-Sung Stadium photo at WorldStadiums.com
* Kim Il-Sung Stadium on Google Maps