recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Мономерна единица на полипропилен
**Полимер** (грчки *поли*-, "многу" + -*мер*, "дел") е голема молекула, или макромолекула, составена од многу повторени подединици. Поради нивниот широк спектар на својства, и синтетичките и природните полимери играат суштинска и сепоприсутна улога во нашиот секојдневен живот. Во групата на полимери се вклучени познати синтетички пластики, како што е полистирен, но, и природните биополимери како што се ДНК и белковините кои се фундаментални за биолошката структура и функција. И природните и синтетичките полимери се создаваат преку полимеризација на многу мали молекули, познати како мономери. Нивната последователна големина и молекуларна маса во споредба со соединенијата со мали молекули создава уникатни физички својства и влијае на цврстината, виско-еластичноста и можноста да се формираат кристални и полукристални структури.

Терминот "полимер" произлегува од грчкиот збор πολύς (полус, што значи "многу") и μέρος (meros , што значи "дел") и се однесува на молекула чија структура е составена од повеќе единици кои се повторуваат. Структурата ја дефинира крајната молекуларна маса и придружни својства. Основните единици кои ги создаваат полимерите се молекули со ниска релативна молекуларна маса. Името „полимер" бил измислен во 1833 година од Јакоб Берцелиус, иако со дефиниција која се разликува од модерната IUPAC дефиниција. Современиот концепт на полимери како ковалентно врзани макромолекуларни структури бил предложен во 1920 година од страна на Херман Штаудингер. Штаудингер се посветил следната деценија на наоѓање експериментални докази за оваа хипотеза.

Полимерите се изучуваат во областа на биофизиката, макромолекуларната и полимерната наука (која ја вклучува полимерната хемија и физиката на полимери). Историски гледано, производите кои произлегуваат од поврзување на повторувачки единици со ковалентни хемиски врски се примарен фокус на полимерната наука; во поново време, фокусот сè повеќе е на полимери со нековалентни врски. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85104660
* GND: 4046699-1
* BNF: cb119328276 (податоци)
* NDL: 00575080
* NKC: ph124310

 |

 |
**Dhaulagiri** (непалски: धौलागिरी) — планина во Непал, во планинскиот венец Даулагири Химал, кој е дел од венецот Хималаи. Оваа планина е една од вкупно 14-те планини повисоки од 8000 метри, и со својата надморска висина од 8167 метри претставува седмата највисока планина на светот.

Опис и откривање
----------------

Планината, чиј назив во превод од тибетски јазик значи „бел планина", е откриена во 1808 година на основа на пресметки на Вилијам Спенсер Веб. По откривањето била прогласена за највисока планина во светот, статус кој го одржувала 30 години сè до откривањето на Кангченѕунга. Сместена е северно од Похара, важен регионален град и туристичко одредиште. Висината во однос на дното на планината е една од најголемите на светот, поради тоа што се издига 7000 метри над југоисточниот кањон Кали Гандаки на 30 километри хоризонтална оддалеченост.

Јужната и западната страна на планината Даулагири се одликуваат со масивни стрмнини кои се издигаат 4000 метри во однос на дното на планината. Помеѓу помалите врвови на венецот, Гурја Химал исто така содржи доста стрмни падини на јужниот страна.

Прво освојување
---------------

Првото освојување на оваа планина се случило на 13 мај 1960 година од страна на Курт Диембергер, А. Шелберт, Е. Форер, Наванг Дорзе, Нјима Дорзе. Првото зимско освојување на оваа планина било на 21 јануари 1985 година од страна на Јержи Кукучка и Анджеј Чок.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2010-06-29. Посетено на 2014-02-09.

Надворешни врски
----------------

* Даулагири на summitpost.org (Детален опис на првото освојување)
* Хималајски индекс

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Осумилјадници |
| --- |
|  |
| 
* Еверест
* К2
* Кангченѕунга
* Лоце
* Макалу
* Чо Оју
* Даулагири
* Манаслу
* Нанга Парбат
* Анапурна
* Гашербрум I
* Брод Пик
* Гашербрум II
* Шишапангма

 |

 |
**Демократски тихоокеански сојуз** ― меѓународна невладина организација која промовира политичка демократија, ја зајакнува поморската култура и поморската технологија и ја заменува ригидната, агресивна хегемонија со меките сили на љубовта, мирот, соработката и споделувањето во Тихиот Океан. Организацијата е основана во Тајпеј, Република Кина на 14 август 2005 година, а поранешната потпретседателка на Република Кина, Анет Лу е нејзин сегашен претседавач.

Членови
-------

Земјите-членки се наведени по азбучен ред по континенти

|  |  |
| --- | --- |
| **Азија*** Република Кина
* Индија
* Индонезија
* Јапонија
* Јужна Кореја
* Малезија
* Филипини
* Русија
* Тајланд
* Источен Тимор

**Америка*** Канада
* Чиле
* Костарика
* Доминиканска Република
* Ел Салвадор Ел Салвадор
* Гватемала
* Хондурас
* Мексико
* Никарагва
* Панама
* Парагвај
* Перу
* САД
 | **Океанија*** Австралија
* Кирибати
* Маршалски Острови
* Нов Зеланд Нов Зеланд
* Палау
* Соломони
* Тувалу

 Земјите-членки на Демократскиот тихоокеански сојуз прикажани со зелено. |

Наводи
------

* Taipei Times (6 август 2004). "Braving a storm to cross the new Strait". Соопштение за печат.  посет. 18 мај 2008 г

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница
**Ахагар** (арапски: جبال هقار) — планински масив кој се наоѓа во централниот дел на пустината Сахара, во Југоисточен Алжир.

Географија
----------

Овој планински регион се наоѓа на околу 1.500 километри јужно од главниот град Алжир. Просечната надморска височина е околу 900 метри, а највисоката точка е врвот Тахат (3003 метри). Планините покриваат површина од околу 550.000 квадратни километри. Планинскиот масив е составен главно од метаморфни карпи пред околу 2 милијарди години, иако постојат области каде вулканот има утврдено многу понови карпи.

Климата во Ахагар е тропско-пустинска, со ретки врнежи. Сепак таа е умерена за разлика од соседните пониски области на Сахара, а во стрмните кањони водата испарува побавно, образувајќи вирови и подобри услови за вегетација. Поради тоа, на рисорамнината се среќаваат повеќе биолошки видови, од кои некои се многу ретки.

Жителите на Ахагар се од етничката група Имухаг, кои произлегуваат од Туарезите. Најголемиот град во близина на висорамнината е Таманрасет, кој е сместен на еден од главните транссахарски патишта. Денес Ахагар е една од главните туристички атракции во Алжир и еден од десетте национални паркови на Алжир. Овој национален парк има површина 3 800 км² и бил основан во 1987 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  Scheffel, Richard L.; Wernet, Susan J. уред. (1980). *Natural Wonders of the World*. United States of America: Reader's Digest Association, Inc. стр. 32–33. ISBN 0-89577-087-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ахагар" на Ризницата ? |

* (француски) A website about the park Архивирано на 13 октомври 2004 г.
* Park data on UNEP-WPMC Архивирано на 29 септември 2007 г.
* Ahaggar National Park - The Biodiverse Home of the Saharan Cheetah
Црешово дрво со калемено стебло од вишна во овоштарник во с. Сирково, Тиквешко.
**Калемење** — еден од начините на вегетативно размножување кај растенијата. Со калемење по вештачки пат се спојуваат два дела од исти или од различни видови на растенија. Честопати заради неродност, воведување нова перспективна сорта или др. се укажува потреба од калемeње на растенијата. По калемењето, делот од растението што се наоѓа во почвата на кој се врши калемење се нарекува подлога, делот се калеми на подлогата се нарекува калем (питомка). Калемeњето на овошките најчесто се изведува рано напролет, пред или во почетокот на растителността, воглавно во март-април кога нема соко - движење и лесно се одвојува кората, но некои начини на калемење се вршат во напредна растителност.
**Мескалера**  бил антички океан зачуван во карпи во западно Мексико.

Океанската плоча Мескалера веројатно била спуштена и изгубена во обвивката што му овозможила на Гереро Теран да се натрупа во западно Мексико во рана креда.

Шпекулативните реконструкции сугерираат дека плочата Мескалера доживеала пресоздавањ на исток долж мексиканскиот Кратон и истовремено спуштена на запад под Гереро Теран.

Овие истражувачи го разгледаа западниот брег на Северна Америка, каде што преовладуваше хипотезата дека една, голема океанска плоча (Плочата Фаралон) се спушта од пред најмалку 180 милиони години, слично на западниот брег на Јужна Америка денес.

Сепак, новите податоци од сеизмичката мрежа USArray и другите северноамерикански сеизмички станици се чини дека кажуваат поинаква приказна. Овие податоци сугерираат дека приближно 2000–4000 km западно од западниот брег на Палео-Северна Америка бил архипелаг од микро-континентални делови, многу сличен на областа помеѓу денешна Австралија и Азија.

Плочата Фаралон е спуштена под западната страна на овој архипелаг и е снимена во денешната обвивка под западниот дел на САД, од површината до длабочина од 2000 km. Но, уште едно големо парче океанска литосфера, порано најзападниот дел од северноамериканската плоча, спуштено под источната страна на архипелагот, ситуација која претходно не била замислена, но документирана во томографијата со огромен, ѕиден куп од ова „дополнителен" палеоокеан на 800–2000 km длабочина под источна Северна Америка и северна Канада.

Добиена од геофизички набљудувања, оваа хипотеза прави геолошки предвидувања што може да се тестираат. Тоа имплицира дека шиење помеѓу овој архипелаг и северноамериканскиот континент мора да постои од Алјаска до Мексико. Авторите ги преиспитале релевантните геолошки набљудувања од внатрешноста на Северна Америка и забележале најмалку 11 „урнати басени" низ должината на Северна Америка кои содржат карпи со соодветна старост што укажуваат на минат океан. Оваа „томотектонска анализа" со помош на површински и подземни набљудувања не само што дава увид во структурата и еволуцијата на Северна Америка, туку може да се користи и за разбирање на слични региони ширум светот, каде што континентите растеле преку додатоците од сударните плочи.

Наводи
------

1. ↑  „Untangling the subduction history of western North America". Архивирано од изворникот на 2022-02-16. Посетено на 2022-02-16.
**Томас Мире** (роден на 16 октомври 1973 година, во Сарпсборг) — поранешен норвешки фудбалер, голман.

Последниот клуб за кој бранел пред неговото пензионирање бил Конгсвингер, откако се вратил во норвешкиот фудбал во јули 2007 година. Мире го чувал голот и на норвешката репрезентација во 56 натпревари.

Клупска кариера
---------------

Репрезентативна кариера
-----------------------

Мире бил избран да ја претставува Норвешка на Светското првенство 1998, каде што тој бил неискористена замена во сите натпревари на Фроде Гродас.

На Европското првенство 2000, Мире бил на голот на Норвешка во сите три натпревари од групната фаза. Тој ја сочувал својата мрежа сува во натпреварите против Шпанија и Словенија, а единствениот гол на турнирот кој го примил бил дело на Саво Милошевиќ со кој против Југославија ја победила Норвешка со 1-0 и ја елиминирала од натамошните настапи на првенството.

Во квалификациите за Евро 2008 противТурција на 28 март 2007 година, Норвешка водела 2-0 на полувремето. Во второто полувреме, по еден слободен удар изведен од страна Хамит Алтинтоп, Мире не успеал да интервенира како треба и и помогнал на топката да заврши во неговата мрежа. Неколку минути пред истекот на регуларните 90, уште еднаш Алтинтоп шутирал а неговиот удар завршил меѓу нозете на Мире во неговата мрежа, по што натпреварот завршил 2-2. Иако неговите колеги од норвешката репрезентација се обидувале да го утешат, Мире изјавил дека ова за него бил "најлошиот ден на теренот во кариерата". Натпреварот против Турција бил воедно и неговиот последен за норвешката репрезентација.

Статистика
----------

### Репререзентативна статистика


| Норвешка |
| --- |
| Година | Наст. | Голови |
|
| 1998 | 2 | 0 |
| 1999 | 4 | 0 |
| 2000 | 7 | 0 |
| 2001 | 10 | 0 |
| 2002 | 6 | 0 |
| 2003 | 0 | 0 |
| 2004 | 9 | 0 |
| 2005 | 9 | 0 |
| 2006 | 7 | 0 |
| 2007 | 2 | 0 |
| Вкупно | 56 | 0 |

Наводи
------

1. ↑  „The Norway Post : фудбал: Турција - Норвешка 2-2". Архивирано од изворникот на 2007-09-29. Посетено на 2013-02-12.
2. ↑  „Thomas Myhre". NFF. Архивирано од изворникот на 2013-02-23. Посетено на 22 December 2012.

Надворешни врски
----------------

* Томас Мире на Ризницата
* Официјален профил на страната Викинг (англиски)
* FCK профил Архивирано на 12 декември 2007 г. (дански)
* Профил на National Football Teams (англиски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Норвешка на  СП 1998 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Гродос
* 2 Хале
* 3 Јонсен
* 4 Берг
* 5 Бјорнебју
* 6 Солбакен
* 7 Мјукланд
* 8 Леонардсен
* 9 Т. Фло
* 10 Рекдал
* 11 Јакобсен
* 12 Мире
* 13 Бардсен
* 14 Хегем
* 15 Еген
* 16 Ј. Фло
* 17 Х. Фло
* 18 Естенсад
* 19 Хофтун
* 20 Солшер
* 21 Рисет
* 22 Странд
* Селектор: Олсен

 | Норвешка |

 |
Куче на кружен тек на кружниот тек Валаронделен, во Линшепинг, Естерјетланд, Шведска
**Куче на кружен тек** (шведски: *rondellhund*) е форма на улична инсталација која започнала во Шведска во текот на есента 2006 година и продолжила до крајот на годината. Имало спорадични последователни појави. Феноменот се состои од анонимни луѓе кои поставуваат домашни скулптури од кучиња, обично направени од дрво (или понекогаш пластика, метал или текстил) на кружни текови. Случувањата биле пријавени низ цела Шведска, а феноменот се проширил и во други земји, вклучително и во Шпанија, откако бил споменат на телевизија. Шведски таблоид весник поставил еден на Пикадили циркусот.

Историја
--------

 Куче на кружен тек на кружниот тек Пикос Енд во Хемел Хемпстед, Хертфордшир, Велика Британија
Кучињата на кружен тек почнале да се појавуваат во Линшепинг, Естерјетланд, Шведска по извајано куче што било дел од официјалната инсталација на кружниот тек *Кружен тек II* од вајарката Стина Опиц била вандализирана и подоцна отстранета. Оригиналното куче било направено од бетон, и Опиц планирала да направи нова верзија од него по вандализмот, кога некој поставил домашно дрвено куче на кружниот тек. Кучето добило бетонска коска од друг анонимен уметник. Набргу откако медиумите ги објавиле овие случувања, кучиња со кружен тек почнале да се појавуваат на различни места низ земјата.

Во некои помали градови каде што немало кружни текови, скулптури на кучиња биле поставени на обични раскрсници со сообраќајни острови.

Во јули 2007 година, уметникот Ларс Вилкс поттикнал контроверзии создавајќи цртежи за уметничка изложба, на кои бил прикажан пророкот Мухамед како куче на кружен тек. Објавувањето на овие слики во шведските весници довело до тоа Вилкс да биде подложен на закани за насилство и да биде ставен под полициска заштита до неговата смрт во октомври 2021 година.

Во 2009 година, слични кучиња се појавиле на некои кружни текови во Хемел Хемпстед, Хартфордшир.

Наводи
------

1. ↑  *Photograph*, Архивирано од изворникот на 2007-03-10, Посетено на 2007-09-04
2. ↑  *Photograph*, Архивирано од изворникот на 2007-03-10, Посетено на 2007-09-04
3. ↑  *Photograph*, Архивирано од изворникот на 2007-03-10, Посетено на 2007-09-04
4. ↑  *Photograph*, Архивирано од изворникот на 2007-03-10, Посетено на 2007-09-04
5. ↑  Georgia Anderson (14 April 2009). „You ain't nothing but a hound-about dog". Hemel Gazette. Архивирано од изворникот на 2009-04-28. Посетено на 2009-05-14.

Надворешни врски
----------------

* Вест напис од *Локално* (English)
* Веб -страница за изградба на кучиња на кружен тек (English)
* 27 октомври 2006 година, *Експресен* (Swedish)
**Кралство Ломбардија-Венеција** (латински: *Regnum Langobardiae et Venetiae*), познато уште како **Ломбардо-Венецијанско Кралство** (италијански: *Regno Lombardo-Veneto;* германски: *Königreich Lombardo-Venetien*) — составна земја на Австриското Царство. Кралството било создадено во 1815 година со резолуција на Виенскиот конгрес како признавање на правата на Хабсбуршко-лотариншката династија на поранешното Војводство Милано и поранешната Република Венеција по распадот на Наполеоновото Кралство Италија, основано во 1805 година. Во 1866 година територијата на кралството е инкорпорирана во неодамна прогласеното Кралство Италија.
" **Boy Wanted** "е песна од 1921 година компонирана од Џорџ Гершвин, со текст на Ира Гершвин. Воведен е во мјузиклот *„Опасна слугинка"* (1921). Филип Фурија во својата книга од 1997 година *Ира Гершвин: Уметноста на текстописецот* ја опишал „Се бара момче" како со „убедливо најамбициозната стихови" во *Опасна слугинка* и ја споредува песната со „ганска песна од каталог" што потсетува на делото на Гилберт и Саливан .

Текстот ги раскажува напорите на четири девојки кои ги опишуваат идеалните квалитети на идниот партнер; во стилот на реклама во весник.

Песната била повторно искористена од Гершвинс за британскиот мјузикл <i id="mwFQ">Primrose</i> од 1924 година. Ира силно ја ревидирал лириката во трите години откако ја напишал, Фурија сметал дека тоа ја одразува неговата еволуција од „чирак до калфа текстописец".

Музикологот Дејвид Шиф во својата книга *Гершвин: Рапсодија во сино од* 1997 година, напишал дека суштината на „Се бара момче" е неговата „едноставност". Шиф сметал дека песната е помалку очигледно синкопирана од претходните напори на Гершвинс, но сепак „го држи гласот надвор од ритамот".

Забележителни снимки
--------------------

* Ела Фицџералд - *Ела Фицџералд ја пее песнарката на Џорџ и Ира Гершвин* (1959) (прво снимање)

Наводи
------

1. 1 2 3  Philip Furia (24 July 1997). *Ira Gershwin: The Art of the Lyricist*. Oxford University Press. стр. 33–. ISBN 978-0-19-535394-5.
2. ↑  David Schiff (25 September 1997). *Gershwin: Rhapsody in Blue*. Cambridge University Press. стр. 43–. ISBN 978-0-521-55953-9.
**Џули и Џулија** (англиски: *Julie & Julia*) е американски драма комедија – филм од 2009 год. Филмот е напишан и режиран од Нора Ефрон. Филмот е заснован на вистинските факти од животот на готвачката Џулија Чајлд во почетните години од нејзината кулинарска кариера, и животот на Џули Пол, која си дава до знаење дека мора да ги подготви сите 524 рецепти од кулинарската книга на Чајлд за време од една година.

Сценариото на Ефрон е адаптација на две книги: *Мојот живот во Франција*, автобиографијата на Џулија Чајлд, и мемоарите од Џули Пол. Во август 2002, Пол започнува да ги пишува на интернет нејзините дневни случувања околу готвењето на 524те рецепти од Џулија. Интересно е тоа што ова е прв филм заснован врз основа на еден блог т.е блогот кој го водела самата Џули Пол.

Ефрон започна да го снима филмот во март 2008. Мерил Стрип се појавува во улогата на Џулија Чајлд, додека пак младата глумица Ејми Адамс во улогата на Џули Пол. Филмот својата премиера ја доживеа на 30 јули 2009 година.

Кратка содржина
---------------

Џулија е жената која засекогаш им го промени начинот на кои Американците готват. Но, во 1948. Џулија Чајлд (Мерил Стрип) беше само една обична Американка која живеела во Франција. Работата на нејзиниот маж и двајцата ги одведе во Париз, а таа заради својот неуморен и нескротлив дух, посака нешто да работи. Педесет години подоцна, Џули Пол (Ејми Адамс) чувствува дека пропаѓа. Ѝ се ближи триесеттиот роденден, живее во Квинс и работи бесперспективна работа додека сите нејзини пријателки постигнуваат забележителни успеси во животот. Џули смислува наизглед непресметлив план да ја пренасочи својата енергија; таа одлучува да помине точно една година подготвувајќи ги сите 524 рецепти од готвачот на Џулија Чајлд „Совладување на уметноста на француската кујна" - и секако покрај тоа таа ќе води интернет дневник (блог) за своите искуства.

Улоги
-----

* Мерил Стрип - Џулија Чајлд
* Ејми Адамс - Џули Пол
* Стенли Тучи - Пол Чајлд
* Крис Месина - Ерик Пол
* Линда Емонд - Симон Бек
* Џејн Линч - Дороти МекВилијамс
* Мери Лин Рајскуб - Сара

Награди и номинации
-------------------

Златен Глобус 2010
------------------

* Најдобар филм (комедија/мјузикл) **номинација**
* Најдобра глумица во комедија/мјузикл (Мерил Стрип) **НАГРАДА**

Белешки
-------

1. ↑
2. ↑  „*Philadelphia Weekly*". Архивирано од изворникот на 2012-05-29. Посетено на 2009-11-17.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 7 септември 2009 г.
* Семрежна филмска база на податоци
* Бокс Офис Мојо
**Неопредлен број** (или **„фази" број**, од англ. *fuzzy number*) е продолжение на еден обичен број во смисла што не се однесува на една единствена вредност, туку на поврзано множество на можни вредности, каде секоја можна вредност има своја „тежина" помеѓу 0 и 1. Оваа тежина се нарекува функција на припадност. Затоа еден неопределен број е посебен случај на конвексно неопределено множество. Како што неопределена логика е продолжение на Буловата логика (која користи само 'да' и 'не', без ништо помеѓу нив), така неопределените броеви се продолжение на реалните броеви. Пресметките со неопределени броеви овозможуваат работење со неизвесност кај параметрите, својствата, геометријата, првичните услови итн.

Поврзано
--------

* Неопределено множество
* Неизвесност

Наводи
------

1. ↑  Michael Hanss, 2005. *Applied Fuzzy Arithmetic, An Introduction with Engineering Applications*. Springer, ISBN 3-540-24201-5

Надворешни врски
----------------

* Водич во неопределената логика Архивирано на 6 февруари 2006 г. (англиски)
**Михаил Ефимович Фрадков** (р. 1 септември 1950) — руски политичар и поранешен Премиер на Русија.

Фрадков е роден близу Самара во еврејско семејство. Студирал на московскиот „Станкоинструментальный институт" (дипломирал 1972) и на Академијата за меѓународна трговија (дипломирал 1981). Во 1973, се вработил во економскиот оддел на амбасадата на СССР во Индија, каде останал да работи две години. Подоцна држел неколку други функции во Русија. Во 1991, Фредко ја претставувал Русија на Општата спогодба за царини и трговија (GATT) во Женева.

Доцна во 1992, Фрадков бил назначен за Заменик Министер за надворешни економски врски. Помалку од една година подоцна, во октомври 1993 станал Прв Заменик Министер за надворешни економски врски. На 15 април 1997, по претседателска одлука, Борис Елцин го назначува Фрадков за Министер за надворешни економски врски и трговија, каде служел речиси една година. Кон средината на 1999, со друга претседателска одлука Фредков станува Министер за трговија.

Во 2001 Владимир Путин го назначува за директор на Федералната Даночна Полиција, пред што бил Заменик Секретар на Советот за Безбедност. Во 2003 бил назначен за претставник на Русија во Европската Унија. На 1 март 2004, Путин го номинира Фрадков за следен премиер и ова назначување добива согласност од Думата на 5 март истата година.

Назначувањето на Фрадков за премиер било изненадување за многу луѓе, бидејќи тој видливо не бил дел од потесниот круг на Путин. Некои ова го објаснуваат со идејата да се постави некој независен, кој не припаѓа на ниту еден од „клановите" во Кремљ. Поранешниот Премиер Сергеј Степашин, под чие водство служел Фрадков, се искажал за Фрадков како за човек кој е „апсолутно независен од било кој вид на политички клан или група". Путин и неговите соработници го величаат Фрадков како искусен, професионален и чесен. Неговото назначување побудило незадоволство кај руските националисти, бидејќи Фрадков е евреин.

На 12 мај 2004, Фрадков повторно бил назначен за премиер, по повторната изборна победа на Путин и неговото пристапување на 7 мај.

На 12 септември 2007 Фрадков му најавил оставка на претседателот Путин, која тој ја прифатил, и го номинирал Виктор Зубков за наследник. Фрадков останал на должност сѐ до потребната потврда од Думата. Зубков бил потврден на 14 септември.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Михаил Фрадков" на Ризницата ? |

| Политички функции
 |
| --- |
|
| Претходник**Виктор Христенко** | **Премиер на Русија**2004–2007 | Наследник**Виктор Зубков** |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Премиери на Русија од 1990 |
| --- |
|  |
|  Иван Силаев • Олег Лобов\* •  Борис Елцин • Егор Гајдар\* • Виктор Черномирдин • Сергеј Кириенко • Виктор Черномирдин\* • Евгениј Примаков • Сергеј Степашин • Владимир Путин • Михаил Касјанов • Виктор Христенко\* • Михаил Фрадков • Виктор Зубков  • Владимир Путин • Димитриј Медведев • Михаил Мишустин\*вршител на должност |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 58480706
* LCCN: n2005008273
* ISNI: 0000 0000 7874 4748
* GND: 130671886

 |

 |
Керо населба.
**Керо** (кечуански: *Q'ero* или *Q'iru*) е кечуанска заедница во покраината Паукартамбо во регионот Куско во Перу.

Оваа кечуанска заедница станала светски позната поради етнолошката експедиција во 1955 година изведена од Оскар Нуњес дел Прадо. Како резултат на експедицијата се објавил митот од Инкари за првпат, кој воедно е еден од најпознатите митови поврзани со Инките.

Јазик
-----

Сите припадници на заедницата Керо зборуваат кечуански јазик, но може да се примети одреден степен на влијание од шпанскиот јазик, особено во поглед на зборовниот фонд и синтаксата. Шпанскиот јазик се изучува на училиште, па така младите Керо зборуваат шпански, покрај мајчиниот.

Наводи
------

* Thomas Müller and Helga Müller-Herbon, *Die Kinder der Mitte. Die Q'ero-Indianer,* Lamuv Verlag. Göttingen 1993 (in German). ISBN 3-88977-049-5
* Americo Yabar, Orlando Vasquez and Antonio Vasquez, *Qero. Auf den Spuren der Q'ero-Indianer in die Magische Welt der Anden,* Taschenbuch, Vier Türme GmbH, 2000. ISBN 3-87868-503-3
* Denise A. Kinch, "A Walk Between Worlds,Truth is Beauty, the Q'ero", 2009, ISBN 978-1-4415-8817-3

Поврзано
--------

* Кечуани
* Инкари
* Инки

Надворешни врски
----------------

* Керо Архивирано на 14 март 2016 г.
* Керо заедница

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзани со Перу е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јован VI Цариградски** — Вселенски патријарх од 712 до 715 година.

Јован VI бил поставен за патријарх во 712 година од страна на царот Филипик,како замена за сменетиот патријарх Кир. Јован бил избраник на Филипик, бидејќи и двајцата биле монотелитисти. Верските политики на новиот патријарх и цар предизвикале привремен раздор во односите со римската црква. Сепак, во 715 година новиот цар Анастасиј II го заменил Јован VI со православниот патријарх Герман I.

Поврзано
--------

* Православие

| Духовни титули
 |
| --- |
|
| Претходник**Кир I** | **Цариградски патријарх**712–715 | Наследник**Герман I** |

Наводи
------

* *The Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, 1991.


  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија статија личност од Византија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со православен епископ е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Долината на гејзирите, 2006
Советска поштенска марка од 1966 година
**Долина на гејзирите** – гејзирско поле на полуостровот Камчатка у Русија. Во овој басен, долг 6 км, се наоѓаат 90 гејзири и многу извори на топла вода, претежно на левата страна од реката Гејзернаја. Во близина е и вулканот Кихпињич. Температурата на

Целата оваа област му припаѓа на природниот резерват Кроноцки, кој е дел од Светското наследство по заштита на УНЕСКО. На овој непристапен терен може да му се пријде само со хеликоптер. Ги открила научничката Татјана Устинова во 1941 година. На 9 јуни 2007 година, река од кал покрила две третини од гејзирското поле и уништило некои од гејзирите. Најпознатиот гејзир од ова подрачје, „Великан", активен е и денес.

Долината ја посетуваат околу 3 000 туристи годишно.

Наводи
------

1. ↑  „Natural Wonder of the World Transformed within Hours, says World Wildlife Fund". earthtimes.com. 2007-06-04. Архивирано од изворникот на 2012-07-30.
2. ↑  „Mudslide fully changes terrain in Kamchatka's Valley of Geysers". ITAR-TASS. 2007-06-03.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Долина на гејзирите" на Ризницата ? |

* http://valleyofgeysers.com
* Веб-камера Архивирано на 13 декември 2014 г.
* Мапа на Долината на гејзирите и скица на одроните
* Опис на Долината на гејзирите на официјалното семрежно место на природниот резерват Кроноцки Архивирано на 29 април 2018 г.
* Одрон од земја ја затрупал Долината на гејзирите Архивирано на 25 октомври 2007 г. на *NASA Earth Observatory*
* Google Earth модел на Долината на гејзирите Архивирано на 13 август 2011 г. – фотографии, снимки, мапи, скици, анимација на одронот

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 6150032972911180009

 |

 |
**Емсхавен** (холандски изговор: [eːmsˈɦaːvə(n)]; англиски: *Ems Harbor*) е пристаниште во прокраината  Гронинген во северниот дел на Холандија. Населението во јануари 2017 година, во оваа област изнесувало само 5 жители.

Во 1968 година, холандската влада ги прогласила реката Емс и утоката Естуар  во општината (Емсомонд) да бидат економско копче на регионот. Една од клучните работи за регионот била изградбата на морското пристаниште наречено Емсхавен. Пристаништето било официјално отворено од страна на нејзиното Височество кралицата Јулијана, во 1973 година. Индустријата и превозот се развивале бавно на оваа локација. Во 2013 година, траект услуга го поврзала пристаништето со германскиот островот Боркум.

Голем број на електрани работат на оваа локација. Електрабел и НУОН работат на гас додека РВЕ Иноги работи преку ветерна фарма. РВЕ оперира со фабрика за јаглен.

Статичната инверторска станица на HVDC NorNed се наоѓа во Емсхавен. Исто така тука е планирано да се гради една крајна точка на COBRAcable HVDC далновод до Ејсберг, Данска.

Емсхавен е точка на опаѓање за брз трансантлантски оптички кабел кој ги поврзува САД и Европа. На 23 септември 2014 година, Гугл најавил дека планира да потроши 773 милиони долари за изградба на центар за податоци.

* Слика на ЕмсхавенСлика на Емсхавен
* Смок мелницата Голијат во правец на фармата ГровиндСмок мелницата Голијат во правец на фармата Гровинд
* Отворање на пристаништето во 1973 година

Наводи
------

1. ↑  Kerncijfers wijken en buurten 2017 - CBS Statline
2. ↑  „Borkumlijn - Meer dan alleen uw veerdienst naar Borkum".
3. ↑  Electrabel in Nederland
4. ↑  NUON Magnum
5. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2012-06-02. Посетено на 2018-05-11.
6. ↑  „Netherlands Foreign Investment Agency - NFIA". Архивирано од изворникот на 2015-06-10. Посетено на 2018-05-11.
7. ↑  „Google to Build $773 Million Center in Dutch Hub Eemshaven". Bloomberg LP. 23 September 2014. Посетено на 23 September 2014.
Византиска царицаПредлошка:SHORTDESC:Византиска царица

**Ана** (705 - по 743) била сопруга на Артавазд Иконољубец и царица на Византија и августа во периодот од 741 до 743 година.

Августа
-------

Ана била првородена ќерка на Лав III Сириец и Марија, како и сестра на Константин V Копроним, Козма и Ирина.

Во 713 година, царот Анастасиј II го назначил нејзиниот сопруг Артавазд за владетел (стратег) на Ерменија. По падот на Анастасиј, Артавазд направил договор со неговиот соработник Лав III, владетелот на Анадолија за соборување на новиот цар Теодосиј III. Овој договор бил запечатен со свршувањето на Ана за Артавазд, и бракот се случил откако Лав III седнал на престолот во март 717 година.

Наскоро по неговото стапување на власт, Артавазд ја крунисал сопругата Ана за *Августа* а неговиот син Никифор за совладетел, додека пак другиот син Никита за водач на ерменската тема. Ана станала мајка на вкупно седум деца.

Пад
---

Но додека Артавазд можел да се потпре на поддршката на темите Тракија и Опсикија, Константин V Копроним за себеси ја обезбедил поддршката на Анадолската и Тракијската тема. Неизбежниот судир се случил во мај 743 година, кога Артавазд водел напад против Константин но бил поразен. Подоцна истата година Константин го поразил Никита, и на 2 ноември 743 година Артаваздовото владеење завршило, кога Константин V влегол во Цариград и го заробил својот непријател. Артавазд и неговите синови биле јавно ослепени и испратени во Хлорскиот манастир во предградијата на Цариград..

Годината на смртта на Ана е непозната, но таа не се споменува по владеењето на нејзиниот брат.

Наводи
------

1. ↑  Garland 2006, стр. 9 harvnb error: no target: CITEREFGarland2006 (help)

Надворешни врски
----------------

* A short article on her by Lynda Garland
* The page of "Byzantine Women" dealing with her

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Марија** | **Византиска царица**741–743*со Ирина Хазарска*  *(741–743)* | Наследник**Ирина Хазарска** |
**ХНК Хајдук Сплит** (хрватски: *Hrvatski nogometni klub Hajduk Split*) e фудбалски клуб од Сплит, Хрватска. Тоа е најпопуларната спортска екипа во Сплит и една од најпопуларните во Хрватска. 
Клубот е основан во февруари 1911 во Прага од страна на студенти од Сплит. Во 2011 година Хајдук го одбележил 100-годишното постоење на клубот со голема прослава.

Во својата историја има освоено 17 државни првенства и 14 купови, a најголеми европски успеси му се трите четвртфиналиња во Шампионската лига и по едно полуфинале во УЕФА Купот и Купот на Победниците на Куповите.

Најлут противник на тимот е Динамо Загреб, со кој го игра популарното *Вечно дерби*. Меѓу другото овие два тима биле шампиони во 19 од вкупно 20-те одиграни првенства на Хрватска (Динамо 13 пати бил првак, Хајдук 6). Својте домашни натпревари Хајдук ги игра на стадионот Пољуд. Традиционално клубот најголема поддршка има во Далмација, но голем број на навивачи има и во останатите делови на Хрватска и во странство. Најголемата навивачка група, основана 1950 година, го носи името Торцида.

Титули
------

Првак на Југославија (7) : 1950. 1952. 1954/55. 1970/71. 1973/74. 1974/75. 1978/79.

**Првак на Хрватска** (6) : 1992. 1993./94. 1994./95. 2000./01. 2003./04. и 2004./05.

**Хрватски Фудбалски Куп** (8) : 1992./93. 1994./95. 1999./00. 2002./03. 2009./10. 2012./13. 2021./22. 2022./23.

**Хрватски Фудбалски Суперкуп** (6) : 1992. 1992/93. 1993/94. 1994/95. 2003/04. 2004/05.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „ХНК Хајдук Сплит" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место (хрватски) (англиски)
* Торцида - Навивачка група на ХНК Хајдук Сплит (хрватски)
* Видеоблог - Навивачи на Хајдук (англиски)
* Stara murva Архивирано на 11 ноември 2007 г. (na slici skroz desno gore)
* I campioni di Spalato un osso duro per tutti Архивирано на 13 јули 2011 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 154926509
* LCCN: n94108499
* GND: 1024135063
* NKC: ko20221169105

 |

 |
**Окапи** (*Okapia johnstoni*) е цицач кој припаѓа на семејството *Giraffidae*. Ги населува прашумите во северниот дел на Демократска Република Конго. Познат е по своите црно-бели ишарани нозе, како и по тоа што е најблизок роднина на жирафата.

Пред 1900 година, окапито не било познато на западниот свет и научниците. Официјално како вид е признато во 1901 година.

Изглед
------

Окапи има темни влакна на грбот, со бели пруги кои се простираат долж предните и задните нозе. Овој склоп на бои се верува дека им помага на младенчињата во препознавањето на мајката во густите прашуми, а служи и како камуфлажа.

До своите рамења се високи од 1,5 до 2 метри, а долги од 1,9 до 2,5 метри. Должината на опашката изнесува 30 до 42 сантиметри. Тежината се движи од 200 до 250 килограми.

Историја
--------

Окапито било познато животно на старите Египќани. Пронајдени се древни изрезбани слики во Египет на кои е претставен лик на окапи.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* BBC: Окапи

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4172534-7
* NDL: 01092792

 |

 |
**Споменикот на Ѓорче Петров** се наоѓа во истоимена населба во скопската општина Ѓорче Петров, Скопје. Споменикот е висок 6,5 метри и поставен на постамент висок 3,5 метри. Постаментот е украсен со релјеф на кој е прикажан животот на револуционерот.

Тој се наоѓа на кружниот тек во истоимената скопска општина. Излеан е во бронза, во српската леарница *„Јеремиќ"*. Идејното решение е на авторот Дамјан Ѓуров.

За споменикот се потрошени над 350 000 евра – најголем дел се дадени за леење 270 000 евра и овие пари се обезбедени од централниот буџет, за постаментот се потрошени 73 000 евра и во него инвестирале општината Ѓорче Петров и градот Скопје

Извори
------

1. ↑  „Споменикот на Ѓорче Петров ќе биде поставен на 28 јуни". Архивирано од изворникот на 2011-06-06. Посетено на 2012-02-27.
2. ↑  „350.000 евра за споменик на Ѓорче Петров во Скопје". Архивирано од изворникот на 2012-09-12. Посетено на 2012-02-27.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија споменик во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Карта на Босфор (црвено) во однос на Дарданелите (жолто) и Мраморното Море
Поглед на Босфор
**Босфорот** (турски: *İstanbul Boğazı*, *Истанбул Боаз*) — проток кој ги поврзува Мраморното и Црното Море и го разделува европскиот дел на Турција (Румелија) од азискиот (Анадолија). На него е расположен градот Истанбул.

Научно е докажано дека Босфорот постоел пред 7.500 години. Во минатото, нивото на водата во Црно и Средоземно Море биле многу помали за разлика од денеска. Како резултат на топењето на големите ледени маси и со навлегувањето во самиот Босфор, нивото на водата многу се зголемила.

Под протокот поминува железничкиот тунел „Мармарај", пуштен во употреба на 29 октомври 2013 г.

Поврзано
--------

* Дарданели

Наводи
------

1. ↑  „Истанбул го пушта во употреба тунелот под Босфор". Макфакс. Посетено на 2013-10-29. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)CS1-одржување: бројчени имиња: список на автори (link)[*мртва врска*]

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Турција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 304916055
* LCCN: sh85015919
* GND: 4007830-9
* SUDOC: 029821630
* BNF: cb152399830 (податоци)
* NKC: ge399174

 |

 |
**Ефтим Тренев Аврамоски** — македонски револуционер (Роден и умрел во селото Куратица, Охрид), бил член на ВМРО во неговото родно село. Со браќата Најде, Ламбе и Видан, како и со соседите и пријателите, тој се борел и ја штител својата локална област од можни натрапници. Исто така, тој беше сопственик на мала продавница, сè додека не мораше да го затвори за да го бара својот син Миле, кој на крајот се претпоставуваше дека е убиен од насилници на Албанците на пат кон дома од Втората светска војна, само неколку села оддалечени од дома. Син му, Миле, ги остави Ефтим 3 внуци, Никола, Јонче и Раде. Идните генерации главно ќе емигрираат во Австралија.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2020-12-09. Посетено на 2020-05-26.
2. ↑  „ДАРСМ". *www.arhiv.gov.mk*. Архивирано од изворникот на 2020-11-04. Посетено на 2020-05-26.
**Стојан Т. Талески** (1922 во Грешница, Порече — 10 октомври 1944 во Струга) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Стојан Т. Талески бил роден во 1922 година во селото Грешница кај Македонски Брод. По занимање бил општ работник. Во август 1944 година влегол во составот на Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинува како борец на 15та поречка бригада на 10 октомври 1944 година при борбите за ослободување на Струга.

Наводи
------


1. ↑ . Ристески, Милан (1982). Порече низ историјата. Скопје: Нио ,,студенски збор. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Кнежевството Црна Гора** било кнежевство кое постоело од 1852 до 1910 година. Пред тоа, Црна Гора била наследна епископија, а постоела сè до 1910, кога е прогласена за кралство. Кнежевтсвото имало двајца владетели од династијата Петровиќ Његош, кнезот Данило и кнезот Никола.

Историја
--------

По смртта на владиката Петар Петровиќ Његош во 1851 , него го насладил Данило Петровиќ. Данило се оженил во 1852 и ја одбил својата духовна титула и ја презел титулата кнез и својата земја ја претворил во секуларно кнежевтсво. По убиството на кнезот Данило во 1860 , на престолот дошол Никола Петровиќ на 14 август 1860. Помеѓу 1861 и 1862 , Никола водел неуспешна војна против Османлиското Царство , а Црна Гора низ тешки маки ја сочувала својата независност. Кнезот Никола водел многу поуспешна војна против Османлиското Царство во 1875. По востанието во Херцеговина , делумно покренато со негова помош , Никола повторно објавил војна на Османлиското Царство.

Поврзано
--------

* Историја на Црна Гора
* Црна Гора

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Црна Гора е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Кнежевства кои се стекнале со независност и автономија на Берлинскиот конгрес |
| --- |
|  |
| Независност | 
* Црна Гора
* Романија Романија
* Србија Србија

 |
|  |
| Автономија | 
* Бугарија Бугарија

 |

 |
*За истоимениот споменик во Скопје, видете тука*
Поглед кон споменикот
На левиот брег на реката Вардар во Велес, на уредено плато на кејот се издига споменикот посветен на Гемиџиите.

Споменикот е поставен во чест на големиот јубилеј „100 години Илинденско востание - 100 години македонска државност". Импозантниот споменик висок 6,5 метри, претставува сплет од 12 зраци што ги симболизираат дванаесетмината Гемиџии, кои во предвечерјето на Илинденското востание ги извршија познатите Солунски атентати, во обид да го свртат вниманието на Европа кон македонското прашање.

Споменикот е дело на академскиот вајар Станко Павлевски. Крај споменикот е поставена плоча со имињата на гемиџиите на која е испишана нивната историска порака „Се арчиме за Македонија". Споменикот во неколку навради бил цел на вандализми.

Наводи
------

1. ↑  „По десетти пат осквернавен споменикот на Гемиџиите". еРепортер. 27 април 2010. Архивирано од изворникот на 2010-04-29. Посетено на 2011-08-05.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Споменик на Гемиџиите (Велес)" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија споменик во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Кори Хигинс** (англиски: *Cory Higgins*; роден на 14 јуни 1989, во Данвил, Калифорнија) е американски кошаркар, бек или крило на Барселона.

Кариера
-------

Хигинс ја започнал својата кариера на колеџ играјќи кошарка за Колорадо Бафалос на универзитет Колорадо, во периодот 2007-2011. Со 2,001 бод за Бафалос тој е изедначен со Ричард Роби како двајца најдобри стрелци на сите времиња на оваа екипа. Во 2011 година, Хигинс се пријавил на НБА драфтот, но не бил избран од ниту една екипа.

Потоа, истата година тој бил избран како 7-ми пик на драфтот на Развојната лига на НБА од Ири Бејхокс. Таму тој ја започнал својата професионална кариера, а многу брзо потоа тој сепак успеал да потпише НБА договор со екипата на Шарлот Бобкетс. Тој одиграл две сезони за Бобкетс, во кој забележал 44 натпревари со просек од 3,7 бода по натпревар. Откако Шарлот го отпуштил Хигинс повторно заиграл за Ири Бејхокс.

Првото европско искуство го имал во 2013 година кога потпишал за екипата на Триумф Љуберци. Со нив во сезоната 2013-2014 бил најдобар стрелец во ВТБ лигата. Во сезоната 2014-2015, настапувал за турскиот Газиантеп.

Во јули 2015, потпишал договор со екипата на ЦСКА Москва. По успешната сезона, ЦСКА ја искористила опцијата да го задржи Хигинс во клубот за уште една сезона. Вкупно за ЦСКА одиграл 4 сезони во периодот 2015-2019, и во тој период освоил две титули во Евролигата и четири во ВТБ Јунајтед лигата.

Во јули 2019, Хигинс потпишал тригодишен договор со шпанската Барселона.

Титули
------

#### Русија ЦСКА Москва

* Евролига : 2

2015-2016, 2018-2019
* ВТБ Јунајтед лига : 4

2015-2016, 2016-2017, 2017-2018, 2018-2019

Наводи
------

1. ↑  „Cats Sign Adrien, Waive Higgins". Архивирано од изворникот на 2012-12-12. Посетено на 2012-12-10.
2. ↑  BayHawks Acquire Higgins.
3. ↑  „Ex-Charlotte Guard Higgins Moves To Russia". Архивирано од изворникот на 2019-07-03. Посетено на 2019-11-28.
4. ↑  „Cory Higgins signs with Gaziantep". *Sportando.com*. June 24, 2014. Посетено на June 24, 2014.
5. ↑  „Cory Higgins joined CSKA". *cskabasket.com*. July 1, 2015. Архивирано од изворникот на 2018-03-22. Посетено на July 1, 2015.
6. ↑  „Cory Higgins stays for another season". *cskabasket.com*. 16 June 2016. Архивирано од изворникот на 2017-01-01. Посетено на 17 June 2016.
7. ↑  „Barcelona lands two-time champ Higgins". *EuroLeague.net*. 3 July 2019. Посетено на 3 July 2019.

Надворешни врски
----------------

* Кори Хигинс на fiba.com Архивирано на 1 јануари 2016 г.
* Кори Хигинс на draftexpress.com
* Кори Хигинс на eurobasket.com
* Кори Хигинс на euroleague.net
**Типаза** (порано Тефесет (Tefessedt), ченуанско берберски: **Базар,** **ⴱⴰⵣⴰⵔ,** арап. **تيپازة**) ― главен град на покраината Типаза, Алжир. Кога бил дел од Римската Империја бил наречен Типаса. Современиот град е основан во 1857 година и е главно извонреден по своите антички урнатини и песочното приморје.

Историја
--------

### Античка историја

Типаса, како што тогаш бил нарекуван градот, бил старо пунско трговско место, освоено од Рим. Подоцна бил претворен во воена колонија од страна на императорот Клавдиј за освојување на кралствата во Мавританија.

Потоа станал општина (муникипиум) наречена Колонија Елија Типасенсис (Colonia Aelia Tipasensis), која достигнала население од 20.000 жители во четвртиот век според Стефан Гсел.

Градот служел како важен христијанско средиште во последните векови од римското владеење, со три базилики.

Типаша бил уништен од вандалите во 430 н.е. но бил реконструиран од Римјаните еден век подоцна. На крајот на седмиот век градот бил срушен од силите на Омеидите и претворен во урнатини.

Во деветнаесеттиот век местото повторно било населено. Сега тоа е град со речиси 30.000 жители. Градот е важно туристичко место во современ Алжир, главно поради урнатините во Типаса.

### Денешно време

Во близина на Типаза, долгобрановиот предавател Типаза емитува радио програми на Канал 3 на француски јазик од Алжирското радиодифузно друштво. Долгобранова честота 252 kHz може да биде добро примен во многу делови на Европа.

Градот и неговата околина се дом на најголемата група од западен Алжир што зборува берберски јазик, Ченуаци.

Станицата Типаза во 252 kHz претходно не бил во функција од 17 март 2014 година, но емитува повторно на 252 kHz.

Галерија
--------

* Урнатините на римската ТипасаУрнатините на римската Типаса
* Базилика Свети КриспинБазилика Свети Криспин
* Кралскиот мавзолеј на МавританијаКралскиот мавзолеј на Мавританија
* Анонимниот храмАнонимниот храм
* Новиот храмНовиот храм
* Вилата на фрескитеВилата на фреските
* Судската базиликаСудската базилика

Поврзано
--------

* Список на светилници во Алжир
* Типаса
* Покраина Типаза
* Алжир

Наводи
------

1. ↑  Unesco-page
2. ↑  Toutain, Jules (1891). „Fouilles de M. Gsell à Tipasa : Basilique de Sainte Salsa". *Mélanges d'archéologie et d'histoire*. **11** (1): 179–185. doi:10.3406/mefr.1891.6684.
3. ↑  see - tuned to 252khz, од 22 септември 2015.

Надворешни врски
----------------

* Музеј Типаса
* Место на УНЕСКО
**Зографска кула** (грчки: *Πύργος Ζωγράφου*) — византиска кула кај селото Метох Зограф (Зографу), Касандриско, Егејска Македонија. Служела за одбрана на метохот (месниот имот) на Зографскиот манастир од Света Гора. Не се знае кога точно е подигната, но веројатно по 1325 г. Според некои извори, таа е изградена во XIV, а според други на крајот од XV век. Во 1465 г. веќе била оштетена и не е обновена сè до крајот на XVI век (пред 1568 г.), кога повторно се појавува во изворите. Во 1597 г. метохот е уништен и кулата повторно се споменува дури во 1869 г. Во 1922 г. Зографската кула им е доделена на грчки дојденци од Кападокија. Во 1996 г. Десеттата ефорија за византиски старини направила реконструкција на градбата.

Кулата правоаголна градба со димензии 10 × 9,30 м, има три ката и висока е околу 12 метри.

Наводи
------

1. ↑  *Chalkidiki and Mount Athos*. Athens: Michael Toubis Publications SA. 2006. стр. 55. ISBN 960-540694-4 Проверете ја вредноста `|isbn=`: checksum (help).
2. ↑  „архивски примерок". ΟΔΥΣΣΕΑΣ - Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελλάδας. Архивирано од изворникот на 2016-04-08. Посетено на 2023-03-06.
3. ↑  „ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ Ο ΠΥΡΓΟΣ ΣΤΟ ΖΩΓΡΑΦΟΥ". halkidikinews.gr. 10 ноември 2011. Посетено на 12 октомври 2013.