recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Гол човек"** (српскохрватски: *Goli čovik*) — филм од 1968 година, режиран од Обрад Глушчевиќ по сценариото на Ранко Маринковиќ (според идејата на Глушчевиќ). Главните улоги ги играат: Вера Чукиќ, Антун Налис, Љубиша Самарџиќ, Раде Марковиќ, Милан Срдоч, Карло Булиќ и Јосип Мароти..

Синопсис
--------

Една убава жена (ја игра Чукиќ) работи како домашна помошничка на месниот благородник во Далмација. Една ноќ, стариот благородник слуша необични звуци и пука со огнено оружје. Жителите на местото подоцна раскажуваат дека од куќата излегол гол човек. По некое време, стариот умира, жената раѓа машко дете. Така минуваат годините, а наспроти тешката економска состојба и војната, жената станува сè поубава. Нејзиниот син расте, а жителите на местото се прашуваат кој е голеиот човек...

Наводи
------

1. ↑  Goli čovik, hrvatski film (1968.) (пристапено на 17.6.2022)
2. ↑  „Hrvatski filmski arhiv: Popis hrvatskih dugometražnih filmova 1944. - 2006". Архивирано од изворникот на 2011-01-05. Посетено на 2014-05-11.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Отец **Герман Дамјанов Чиковски** (  1865
, Черешница, Костурско -  1908
, Костур) — духовник и револуционер, костурски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

Животопис
---------

Отец Герман е роден во костурското село Черешница, денес Поликерасо, Егејска Македонија околу 1864 -1865 година. Потекнува од големиот род Чиковски, чии поколенија се родовите Шкембови, Цинини, Шклифови, Пецови, Кириџиови. Завршил прогимназија во Битола, па потоа со своите браќа држел продавница за сирење во Цариград. Станал егзархиски свештеник и се вратил во родното село, за да се вклучи во црковно-просветната и политичка борба во Македонија.

Станал член на ВМОРО и за време на Илинденското востание бил војвода на четата од Черешница. По задушувањето на востанието бил фатен од властите и ле­жел во затвор. Во јануари 1904 година бил ам­нестиран. Бидејќи имало опасност да биде убиен од грчки андарти, добил покана да се пресели и работи во Бугарија, но ја одбил со зборовите: „Јас станав свештеник за да им служам на Бугарите во Македонија".

Во јули 1908 година отец Герман бил отруен од Грци во костурската болница. Осум години по смртта, според локалниот обичај, коските му биле извадени и препогребани во малечко сандаче. Дел од нив имале зелена боја од отровот кој бил причинител за смртта. Подоцна името на надгробната плоча му било променето во „Германос Цикос".

Герман Дамјанов имал два сина (Кузман и Благој) и три ќерки (Софија, Јана и Василка). Благој Германов емигрирал во САД и бил активен член на МПО „Борис Сарафов", Кантон, Охајо, додека ќерката Софија била мажена за Андон Главчев, соосновач на МПО „Борис Сарафов".

Наводи
------

1. ↑  Во регистар на венчаните од село Черешница, составен околу 1906-1907 година, забележано е дека отец Герман Дамјанов има 42 години - Централен државен архив (ЦДА), ф. 246 К, оп. 10, а.е. 28, л. 1.
2. 1 2 3  Шклифов, Благой. На кол вода пиехме, София 2011, с. 23-29. (Спомени на Яна Попгерманова-Гулева)
3. ↑  Илюстрация Илинден, 1929, бр.4, стр.12.
4. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 130.
5. ↑  ЦДА, ф. 246 К, оп. 10, а.е. 28, л. 1.
6. ↑  Македонски Алманах, издава ЦК на МПО, уредник Петар Ацев, издание на „The Macedonian Tribune", Indianapolis, 1940, стр. 313, 315.
Чарлс Дарвин
**Дарвинизам** — наука за еволуцијата, за настанокот на растителните и животинските видови. Дарвинизмот го вклучува и човекот. Дарвинизмот се води по пат на природна селекција, односно на одржување во живот на најспособните во борбата за опстанок. 

Нејзиниот зачетник Чарлс Дарвин со својата книга "*Потеклото на видовите*" (1859) извршил пресврт во сфаќањата за органскиот свет, покажувајќи дека животот на земјата се менува и се развива како вечен процес. Покажал дека сите органски облици се последица на тој развој, а не производ на "*созадавање со чудо*". Според еволуционата теорија, животинските и растителните видови не се непроменливи и сите организми што постојат сега и што постоеле во која и да било друга епоха настанале по пат на долготраен развиток, менување и приспособување под дејството на факторите на надворешната средина и на природната селекција.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзани со еволуцијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4011097-7
* NKC: ph119327

 |

 |
**„Жед"** e македонски игран филм од 1971 година, снимен по сценарио на Живко Чинго, а во режија на Димитрие Османли. Главните улоги ги толкуваат: Дарко Дамески, Ацо Јовановски, Драги Костовски и Јадвига Митревска. Монтажер е Миланка Нановиќ, а музиката ја компонирал Трајко Прокопиев. Филмот трае 84 минути, а снимен е во колор-техника, со 35. милиметарска камера.

Кратка содржина
---------------

**Разоткривачко предупредување: *Следат подробности што го разоткриваат дејствието и/или расплетот.***
Жителите на едно село во пасивен македонски крај својата егзистенција ја обезбедуваат испраќајќи ги мажите на печалба. Во селото работат и живеат три учителки, младите девојки Елица, Марија и Николина, и секоја на свој начин се обидува да му даде смисла на животот кој им е наметнат во оваа средина. Најголем проблем во селото е снабдувањето со вода. Од далечниот планински извор водата ја носи водоносецот Марко, кој е вљубен во сиромашната девојка Кате. Нивната врска нема перспектива поради исклучителната сиромаштија во која живеат. Монотонијата на селскиот живот се разбива со доаѓањето на групата рударски инженери кои во планината вршат истражувања. Меѓу нив е и инженерот Виктор, кој го привлекува вниманието на учителката Марија. Таа е во дилема дали да ја прифати можноста да замине со него од селото и коренито да го измени својот живот. Сепак, пресудна е нејзината желба да им се помогне на децата и жителите од селото и таа останува. Враќањето на остарениот печалбар Трендафил, вујко на Кате, претставува своевиден настан за животот на селото. Судбината на многумина во селото зависи од „богатството" на вујкото кој се врати од Америка. Внуката Кате се надева дека ќе и биде овозможено да се оствари нејзината љубов кон водоносецот Марко и желбата да има свое семејство. Интерес покажува и учителката Елица, сметајќи дека парите од стариот печалбар ќе значат излез за бегство од селото. Но, место за надеж нема, бидејќи Трендафил се враќа од Америка без печалба. Надежите на многумина се изневерени. Кате останува сама, бидејќи Трендафил заминува на печалба; Елица се соочува со уште едно разочарување, а стариот печалбар умира осамен и презрен од сите.

***Крај на информациите поврзани со дејствието и/или расплетот.***

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Жед (филм)" на Ризницата ? |

* 

* *Zedj*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
* Кинотека на Македонија

Наводи
------

1. ↑  Кинотека на Македонија (пристапено на 4.10.2018)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Филмови во режија на Димитрие Османли |
| --- |
|  |
| 
* *Мирно лето* (1961)
* *Мементо* (1967)
* *Жед* (1971)
* *Ангели на отпад* (1995)

 |

 |
**Драхенлох** (COM)германски: *Drachenloch*) е пештера и археолошки локалитет кој се наоѓа во Швајцарија, на надморска височина од повеќе од 2000 метри. Наоѓалиштето е откриено на 7 јули 1917 година Ископувањата беа извршени помеѓу 1917 и 1923 година. Со истражувањето раководел археологот Емил Бехлер (германски: *Emil Bächler*)

Во текот на Мустериен, пештерата била населена од неандерталци. Во пештерата се пронајдени остатоци од огништа и две камени конструкции. Откриени се остатоци од изгорени коски на пештерска мечка и седум черепи од мечки свртени кон влезот во пештерата. Во нишите на пештерата исто така се наоѓале и черепи заштитени со камен. Ова укажува на постоење на култ кон мечката.

Наводи
------

* Драхенлох
* Драгослав Срејовиќ, Александрина Чермановиќ Кузмановиќ, Лексикон на религиите и митовите на античка Европа, Современа администрација, Белград, 1992 г.

Надворешни врски
----------------

* Печка мечка, слики и реконструкции
**Димитар Тимотеев Венедиков** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот комитет, бугарски офицер и полковник.

Животопис
---------

Димитар Венедиков е роден во 1866 година во Разлошкото село Бања. Димитар е брат е на воениот деец и историчар Јордан Венедиков. Во 1885 година е доброволец во Српско-бугарската војна во училиштен баталјон.
Пристапил во Военото училиште во Софија и го завршува во 1889 година. Влегол во бугарската армијата со чин подпоручик во артилерија. Служи во артилерискита инспекција при Бугарското Министерството за одбрана.
Во 1895 година е воен советник на Трајко Китанчев во подготовката на Четничката акција на Македонскиот комитет. Еден од основачите на офицерските братства. По предлог на Ѓорче Петров, Димитар Венедиков кратко време го известува Централниот комитет за состојбите во Бугарија сè до формирањето на Задграничното претставништво. Венедиков и Ѓорче Петров заедно го подготвуваат прелиминарен правилник за четите на ВМОРО .
Учествува во Балканските војни. Командува 23 - от артилериски полк. Добитник е на орден *"За храброст"* IV степен. Починал во 1939 година во Софија .

Извори
------

1. ↑  Ванчо Ѓорѓиев, Слобода или Смрт, Македонското националноослободително дело во Солунскиот вилает 1893 - 1903 година, Скопје, Институт за историја - Филозофски факултет
2. ↑  Петров, Тодор. Нелегалната армия на ВМОРО в Македония и Одринско (1899-1908), Военно издателство, София, 2002 г. стр. 28.
3. ↑  Енциклопедия Пирински край, том 1, Благоевград, 1995, стр. 142 - 143.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дејци на ВМОК |
| --- |
|  |
|  | 

Иван Кепов • 
Тодор Саев • 
Васил Мутафов • 
Петар Начев • 
Јордан Венедиков • 
Христо Саракинов • 
Софрониј Стојанов • 
Димитар Венедиков • 
Стојчо Гаруфалов • 
Димитар Атанасов • 
Димитар Жостов • 
Стојчо Бакалов • 
Владислав Ковачев • 
Александар Протоѓеров • 
Ефтим Спространов • 
Иван Карасулијата • 
Антон Бозуков • 
Коста Кондов • 
Никола Наумов • 
Јосиф Ковачев • 
Андреј Љапчев • 
Атанас Јанков • 
Васил Дијамандиев • 
Владимир Димитров • 
Борис Дрангов • 
Ефрем Каранов • 
Тома Карајовов • 
Трајко Китанчев • 
Крсто Б'лгаријата • 
Марко Лерински • 
Михаил Апостолов • 
Данаил Николаев • 
Јордан Пиперката • 
Александар Радев • 
Димитар Ризов • 
Христо Станишев • 
Тома Давидов • 
Наум Туфекчиев • 
Иван Цончев • 
Коста Шахов • 
Стојан Михајловски • 

 |
|  |
| **Историја на Македонија** |

 |
Езерото во самрак
 Испразнето Молвенско езеро, февруари 2017 година
**Езерото Молвено** е езеро во Трентино, Италија. Единствената населба е Молвено, која се наоѓа на северниот крај на сливот.

Езерото ја означува границата помеѓу Групата Брета Доломити ( Кампанил Басо, Кроз дел'Алтисимо, Сфулмини, Цима Тоса ) на запад и Паганела - планината Газа на југоисток).

Во 1952 година, езерото било исушено за да се овозможи изградба на колектори и цевководи за напојување на електраната во С. Масенца. Во оваа прилика на коритото на езерото се пронајдени скаменети шуми потопени во времето на формирањето на езерото. Анализата со радиојаглерод, извршена во лабораторијата за јадрена геологија на Универзитетот во Пиза, утврдило дека формирањето на езерото Молвено датира од раното железно време. (пред околу 3000 години).

Поврзано
--------

* Список на езера во Италија

Наводи
------

1. ↑  brentapaganella.it
**Драчевската Пештера** се наоѓа на северните падини на планината Китка, во непосредна близина на селото Вртекица. Сместена е во дол на надморска височина од 700 метри. Отворот се наоѓа во една карпа и е доста голем, со височина од околу 2,5 - 3 метри, а лесно пристапен е првиот дел во должина од 10 метри, каде започнува еден тесен канал низ кој мора да се оди во лежечка положба со провирање со задржан воздух за да се влезе во главната сала. Во нејзиниот средиштен дел изградена е пештерска сала со 54 м², средна височина на таваницата до 5 метри. Вкупната должина на пештерата достигнува 130 метри. Во Драчевската пештера, во нејзиниот почетен дел, регистрирана е рецентна пештерска фауна. Според категоризацијата на пештерите во Македонија, Драчевската Пештера спаѓа во категоријата *Значајни пештери*.

Галерија
--------

* Поглед на отворот и влезот на пештератаПоглед на отворот и влезот на пештерата
* Поглед на отворот и влезот на пештератаПоглед на отворот и влезот на пештерата
* Поглед на внатрешниот дел од отворот до процепот за главната салаПоглед на внатрешниот дел од отворот до процепот за главната сала
* Поглед на внатрешниот дел од отворот до процепот за главната салаПоглед на внатрешниот дел од отворот до процепот за главната сала
* Поглед на внатрешниот дел од отворот до процепот за главната салаПоглед на внатрешниот дел од отворот до процепот за главната сала
* Поглед на отворот од внатрешната странаПоглед на отворот од внатрешната страна
* Поглед на отворот од внатрешната странаПоглед на отворот од внатрешната страна
* Поглед на отворот од внатрешната странаПоглед на отворот од внатрешната страна
* Поглед на почетниот внатрешен делПоглед на почетниот внатрешен дел

Наводи
------

1. ↑  Колчаковски, Драган (1993). *Категоризација на позначајните пештери во Република Македонија*. **1** (1. изд.). Скопје: Институт за географија,ПМФ.
2. ↑  *Колчаковски, Д. (1986). Драчевска пештера - спелеолошки проучувана .Геогр. раз.(23-24): 113-120*
**Жарко Јовановиќ** (Батајница, 26 декември 1925

 — Париз, 26 март 1985

) – ромски музичар кој е познат по композицијата на ромската химна Ѓелем, ѓелем.

Животопис
---------

Во текот на Втората светска војна бил затворан во три логора. Со петнаесет година ѝ се приклучил на југословенските партизани. За време на војната Јовановиќ го изгубил поголемиот дел од семејството.

Жарко Јовановиќ со тамбурашот Милош (не се сеќава на неговото презиме) во 1949 година за Радио Белград напишал текст за понижувањата кои ги преживеале Ромите во текот на Втората светска војна и му додал традиционална мелодија. Текстот ги опишува прогоните, убиствата и водењето во концентрациони логори, односно геноцидот над Ромите од страна на СС дивизиите „Ханџар" и „Кама" и од Гестапо во Независна Држава Хрватска, што ги опишува со т.н. „Црни легии".

Во Париз се преселил на 21 февруари 1964 година. Таму бил познат по свирење на балалајка, традиционален руски инструмент.

Јовановиќ бил познат како ромски активист. Учествувал на два ромски конгреса, еден во 1971 година во Лондон и другиот во 1978 година во Женева. На Вториот ромски конгрес бил прогласен за ромски министер на културата.

Наводи
------

1. ↑  Калезић, Мишко (1984). „Министар на коленима" (хрватски). Tamburica. Посетено на 6 април 2012.
Регионот Дар ес Салам (црвено) во рамките на Танзанија
**Дар ес Салам** (свах. и англ. *Dar es Salaam*) е регион во Танзанија. Административен центар е градот Дар ес Салам. Ова е најбогатиот регион во земјата, со најголема густина на населеност. во 2002 регионот броел 2.487.288 жители, од кои 93,9% живеат во самиот град.

Вилаети
-------

Градот е поделен на три вилаети: Кинондони, Илала и Темеке. Регионален комесар е Вилијам Лукуви.

Наводи
------

1. ↑  Обединета Република Танзанија (англиски)

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони во Танзанија |
| --- |
|  |
| 
Аруша **·**  Дар ес Салам **·**  Додома **·**  Занзибар Град/Запад **·**  Занзибар Север **·**  Занзибар Центар/Југ **·**  Иринга **·**  Кагера **·**  Кигома **·**  Килиманџаро **·**  Линди **·**  Мањара **·**  Мара **·**  Мбеја **·** 
Мванза **·**  Морогоро **·**  Мтвара **·**  Пвани **·**  Пемба Југ **·**  Пемба Север **·**  Рувума **·**  Руква **·**  Сингида **·**  Табора **·**  Танга **·**  Шињанга
 | Знаме на Танзанија |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Танзанија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 6°45′S 39°15′E﻿ / ﻿6.750° ЈГШ; 39.250° ИГД﻿ / -6.750; 39.250
**Етереум (англиски: *Ethereum*)** — втора најголема платформа за криптовалути по пазарна капитализација по биткоинот. Етереумот е со отворен код и се заснова на блокверижна технологија. Како и биткоинот, етереумот е децентрализирана мрежа и не е контролирана од централна организација, која овозможува анонимни плаќања преку семрежјето без потреба од банка или трета страна.

Кратенката ETH и грчката буква Xi Ξ се користат за означување на единиците за размена на етереум. Нејзините делови имаат свои имиња: 1/1000 - фини, 1/106 - сабо, 1/1018 - веј.

Рударењето на етереум е слично на рударењето биткоини, но кога се решава блокверигата, рударот заработува етереум.

Една од главните одлики на етереумот се паметните договори. Паметните договори на етереумот ги извршува виртуелната машина етереум (Виртуелна машина Ethereum). Како и секоја друга криптовалута, етереумот може да се купи, продаде, плати и разменува. Технологијата етереумот овозможува снимање трансакции со кое било средство на дистрибуирана основа во договори од типот на блокверига без користење на традиционални правни процедури. За разлика од биткоинот, етереумот е неограничен во обезбедувањето со криптовалути. Ова значи дека криптовалутата може да биде во состојба на инфлација.

Етереумот активно се тргува на берзите за криптовалути. Неговата вкупна капитализација во февруари 2021 година надминала 180 милијарди долари.

Разни организации покажале интерес за платформата, меѓу кои Microsoft, IBM, JPMorgan, Chase. Bloomberg Businessweek тврди дека софтверот дистрибуиран од етереум може да го користи секој што бара заштита од неовластена интервенција. Можете безбедно да работите со некој што не го познавате бидејќи условите се наведени во паметен договор вграден во блокверигата.

Наводи
------


1. ↑  „Transactions as anonymous as cash are now possible on Ethereum". *finance.yahoo.com*. Посетено на 2021-07-04.
2. ↑  „Top cryptocurrencies by value in 2021: Bitcoin, Ether and more". *techradar.com*. Посетено на 2021-07-04.
3. ↑  „Ether Total Supply and Market Capitalization Chart". *etherscan.io*. Посетено на 2021-07-04.
4. ↑  „Ethereum, a Virtual Currency, Enables Transactions That Rival Bitcoin's". *nytimes.com*. Посетено на 2021-07-04.
5. ↑  „This Is Your Company on Blockchain". *bloomberg.com*. Посетено на 2021-07-04.
**Живко Поповски** (Скопје, 30 јули 1934

 - Скопје, 10 јануари 2007

) — македонски архитект и професор на Архитектонскиот факултет во Скопје. Најпознат е со своите дела: Градскиот трговски центар во Скопје, Домот на пензионерите во Охрид, реконструираниот Дом на културата „Григор Прличев", исто така, во Охрид и др.

Животопис
---------

Поповски е роден на 30 јули 1934 година во Скопје. Дипломирал на архитектонскиот отсек на Техничкиот факултет во Скопје со дипломскиот труд „Могила на македонските великани во скопското Градиште", под менторство на проф. Борис Чипан). По дипломирањето се вработил во „Гранит" како инженер-изведувач. Како талентиран архитект, во 1963 година бил примен за асистент на Архитектонскиот факултет, по предметот „Проектирање општествени згради", каде што се истакнал во сферата на педагошката и научно-истражувачката дејност. Својата професионална кариера ја почнал со учество на повеќе анонимни архитектонски конкурси. До крајот на 1970-тите години учествувал на 23 конкурси на подрачјето на поранешна СФРЈ и во други земји, на кои освоил повеќе награди и признанија. Посебен успех забележал на конкурсот за Градскиот трговски центар во Скопје во 1967 година, кога неговиот труд го освоил првото место. Неговата академска и стручна наобразба се должи и на бројните студиски престоји, од кои највлијателен е студискиот престој во архитектонското биро на проф. Ван ден Брук и проф. Јакоб Бакема, Ротердам, Холандија, 1965, со кои тимски го работи меѓународниот урбанистичко-архитектонски конкурс за обнова на централното подрачје на Скопје. Од 1995 до 1999 година бил декан на Архитектонскиот факултет, кога и ја завршил својата кариера како редовен професор. Бил член, претседател и заслужен член на Сојузот на архитектите на Македонија.

Напишал многу студии, расправи и написи во стручни списанија и во дневниот печат. Тој даде посебен придонес во афирмацијата на нашата земја со своите текстови „Град кој беше во игра", објавен во стручното списание на Сојузот на архитектите на Германија и со „Архитектурата во Македонија од почетокот до модерното доба", отпечатен во 34-томната енциклопедија на „Дикшнари оф арт" од Лондон.
Архитектот Живко Поповски е добитник на „Борбина плакета" и на националната награда „11 Октомври", за проектот за Градскиот трговски центар, како и наградата Андреја Дамјанов во 2002 година.

Починал по кратко боледување на 10 јануари 2007 година во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „Живко Поповски 1934 - 2007, архитект". Утрински Весник. 11 јануари 2007. Посетено на 2013-04-15.
2. ↑  „Почина архитектот Живко Поповски". *Година: 7, Број:1969*. Вест. 13 јануари 2007. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2013-04-15.
Езерото Тено Италија
Релјефна карта на Италија Трентино, Италија.
**Езерото Тено** е езеро во Тено во Трентино, Италија. На надморска височина од 550 м, неговата површина е 0,25 км². Езерото било формирано околу 1100 година по големото лизгање на земјиштето кое го блокирало текот на реката Ри Сек, која моментално е главната притока на езерото. Во јужниот дел на езерото има мал остров. Нивото на езерото варира со текот на годините во зависност од протокот на притоките. Во годините кога нивото е ниско овој остров станува своевиден гребен. Оваа област е заштитена од автономната провинција Тренто како биотоп.

Надворешни врски
----------------

* 

* Езеро Тено на Ризницата ?
**Живко Мадевски** (Куманово, 12 октомври 1929

 - Скопје, 10 јули 2018

) — македонски научник и универзитетски професор.

Животопис
---------

Живко Мадевски е роден на 12 октомври 1929 година во Куманово. По завршувањето на средното образование во родното место се запишал на студии по математика на Филозофскиот факултет во Скопје и со успех ги завршил во 1954 годинас. По дипломирањето работел како професор по математика во гимназиите во Скопје и во Гостивар. Во текот на 1956 година бил избран за асистент на Инсти­тутот за математика, каде што работел сè до 1 октомври 1995 година кога заминал во пензија како редовен професор. Учебните години 1960/61 (делумно) и 1961/62 ги поминал во Безансон, Франција, како стипендист на Француската влада и на тамошниот Природно-математички факултет се стекнал со сертификат од III степен по небесна механика.

Во 1973 година на Природно-математичкиот факултет во Скопје ја одбранил сво­јата докторска дисертација „Некои методи за добивање релации меѓу елементите од еден триаголник". Како асистент се вклучил во наставата на Институтот и водел вежби по повеќе предмети, а по изборот за наставник во 1964 г. изведувал наставата по теориска механика, аналитичка геометрија, линеарна алгебра и други, а повремено гостувал како наставник и на Фармацевтскиот, Економскиот и други факултети во Скопје. Тој е извон­реден методичар, дидактичар, педагог, автор или соавтор на повеќе (околу петнаесет) учебници за основното и за средното образование. Во научноистражувачката работа неговите интересирања се насочени најнапред кон алгебрата, потоа кон небесната механика (каде што, главно, го проучува проблемот на три тела). Во геометријата посебно се интересира за геометриските неравенства, област од која е и неговата докторска дисертација. Од сите области има објавено повеќе трудови. Тој стручно бил многу активен во Друштвото на математичарите (бил претседател на Друштвото, повеќегодишен член на неговото раководство, организатор на натпревари, еден од организаторите и повеќепати предавач на Школата за млади математичари), Педагошкиот завод (надворешен соработник - увиди, наставни програми, предавач на курсеви итн.),*Просветно дело* (автор на учебници, рецензент и референт на повеќе учебници итн.). Забележително е и неговото учество во органите и комисиите на Универзитетот и Факултетот (член на Универзитетскиот совет, член и претседател на Советот на Факултетот, декан на Математичкиот факултет, директор на Математичкиот институт итн.). Бил член и претседател на Републичкиот педагошки совет. За повеќегодишната работа и за општествената ангажираност добитник е на наградата "Климент Охридски", а одликуван е и со Орден на трудот со сребрен венец и со Орден на трудот со златен венец.

Надворешни врски
----------------

* Живко Мадевски Архивирано на 20 август 2010 г.
Малцијаусија
**Езерото Малцијаусија** е Вештачко езеро сместено на надморска височина од 1.805 метри во горната Долина Виу во северозападната италијанска провинција Торино.

Историја
--------

 Зграда на брана
Вештачко езеро било изградено во 1920-тите и 1930-тите со бранење на реката Стура ди Виу, притока на Стура ди Ланзо, за производство на хидроенергија. Името го добила по локалитетот Малцијаусија — *поделок (Италија)* од општината Усељо — која била потопена кога била пополнета.

Пешачење
--------

Долинскиот пат завршува на ова езеро што го прави погодна почетна точка за пешачење и искачување по високите Алпи. Оттука може да се искачи на Рокиамелоне (3.538 м), преку алпската колиба „Ернесто Тазети". Од езерото започнуваат и правците до Монте Лера, Пунта Костан и Пунта Суле.

Наводи
------

1. ↑  Direzione Pianificazione delle Risorse Idriche (2003). *Atlante dei laghi Piemontesi*. Regione Piemonte.
2. ↑  Berutto, Giulio (1983). *Valli di Lanzo e Moncenisio*. Torino: I.G.C.

Извори
------

Оваа статија потекнува како превод на оваа верзија на нејзината колешка на италијанската Википедија .

* Езеро Малцијаусија на Ризницата ? Lago di Malciaussia на Wikimedia Commons
**Езерски поети** (англ. *Lake Poets*) се група поети кои живееле во Езерскиот Крај на Англија на почетокот на XIX век. Групата била своевидна книжевна „школа" чии членови имале заеднички ставови. Нивните трудови биле остро напаѓани во списанието *Edinburgh Review* („Единбуршка ревија"). Овие поети се сметаат за важен дел од Романтизмот.

Дов Котаж (Покрај градот Грејсмер) - куќата на Вилјам и Дороти Вордсворт, 1799-1808; дом на Томас Де Квинси   
Thomas De Quincey, 1809-1820
Тројцата клучни поети во школата биле Вилијам Вордсворт, Семјуел Тејлор Колриџ и Роберт Саути. Со нив твореле повеќе други поети и писатели како Дороти Вордсворт, Чарлс Лојд, Хартли Колриџ, Џон Вилсон и Томас Де Квинси.

Убавините на Езерскиот Крај претставувале инспирација за многумина други поети. Тука можат да се вбројат Џејмс Пејн, Брајан Проктер, Фелиција Хеманс и Валтер Скот.

Наводи
------

* De Quincey, Thomas. *Recollections of the Lakes and the Lake Poets*. Edited by David Wright; New York, Penguin, 1970.

Надворешни врски
----------------

* Песни од Езерските поети и други - „Поетски атлас" (англиски)

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Англија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Империјализам и колонијализам во 1900.
**Империја** е форма на општествено уредување. Зборот „империја" потекнува од латинскиот збор „imperium" и значи „моќ, авторитет". Политички, империја е поголема група на држави или народи обединети и управувани или од монарх (император) или олигархија.

Покрај основното значење на зборот, „империја" може да се користи да се означи голем бизниз или компанија или политичка организација на или национално, меѓународно или градско ниво.

Империјална политичка структура е основана и одржувана на два начина: (1) како „територијална империја" на директно освојување и контрола со „сила" (директно физичко дејствување за да се остварат замислите на императорот), и (2) „хомогена империја" на индиректно освојување и контрола со „сила". Првото е проследено со поголема политичка контрола, но не е ограничено во поглед на понатамошно проширување. Второто е обратно во поглед на првиот начин на управување на империјата. Територијалните империи тежнеат да имаат континуирана територија.

Поврзано
--------

* Империјализам
* Колонија
* Кралство
* Царство
* Список на империи

Наводи
------

1. ↑  „definition of empire from Oxford Dictionaries Online". Oxford Dictionary. Посетено на 21 November 2008.[*мртва врска*]
2. ↑  Ross Hassig, *Mexico and the Spanish Conquest* (1994), pp. 23–24, ISBN 0-582-06829-0 (pbk)

Надворешни врски
----------------

* Индекс на колонии и поседи
* Gavrov, Sergey Модернизација на империјата. Социјални и културни аспекти на процесите на модерницирање во Русија ISBN 978-5-354-00915-2

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија политика е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Горна Австрија** (германски: *Oberösterreich*) — една од деветте сојузни покраини во Австрија која се наоѓа во северниот дел на државата. Зафаќа површина од 11.982 квадратни километри и тука живеат над 1.413.000 жители. Главен град е Линц.

Положба
-------

Горна Австрија се наоѓа во Северна Австрија и се граничи со:

* на север: Чешка
* на исток: Долна Австрија
* на југ: Штаерска
* на запад: Германија
* на југозапад: Салцбург

Географија
----------

Со површина од 11.982 квадратни километри, Горна Австрија е четврта по големина покраина во Австрија. Според релјефот, поделена е на три целини: во северниот дел има пониски и средновисоки планини, во средишниот дел се простира висорамнина низ која тече реката Дунав, а пак во јужниот дел е претежно планински. Климата е претежно континентална, само во највисокиот дел има планинска клима. Во средниот дел на покраината тече Дунав, која низ покраината има многу притоки од кои најпознати се Ин и Енс.

Надворешни врски
----------------

* Службен портал на Горна Австрија

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Горна Австрија Градови и окрузи во Горна Австрија |
| --- |
|  |
| Градови | 
* Линц
* Штајр
* Велс

 | Карта на окрузите во Горна Австрија |
|  |
| Окрузи | 
* Браунау
* Велс-Околина
* Гмунден
* Грискирхен
* Ефердинг
* Кирхдорф
* Линц-Околина
* Перг
* Рид
* Рорбах
* Урфар-Околина
* Феклабрук
* Фрајштат
* Шердинг
* Штајр-Околина

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 144246745
* LCCN: n80106973
* ISNI: 0000 0001 1395 7715
* GND: 4075560-5
* BNF: cb119431042 (податоци)
* NKC: ge134222

 |

 |
Горанскиот дијалект на картата на македонските дијалекти (дијалектот е претставен во иста група со тетовскиот дијалект)
**Горанскиот дијалект** спаѓа во групата на западни дијалекти од северномакедонското наречје. Горанскиот дијалект се зборува во областа Гора во Косово, потоа во мал дел од Албанија и Македонија. Горанскиот дијалект е многу сличен со тетовскиот дијалект. Во дијалектот има присуство на турцизми. Во Косово и Македонија, дијалектот се пишува на кирилица, а во Албанија на латиница.

Примери од дијалектот
---------------------

**Што се бели, горе Шар планина?**
*Да л' је снегче, ил' је бело стадо*?
*Нит' је снегче, нит' је бело стадо.*
*Да је снегче, би се растопило,*
*Да је стадо, би се растурило.*
*Веч тој беше Милкино чадорче,*
*Под чадорче болна Милка лега.*
*Брата и гу Турци заробили,*
*Заробили, пај га обесили.*

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дијалекти на македонскиот јазик |
| --- |
|  |
| Западно наречје | 

|  |  |
| --- | --- |
| Централни | Прилепско-битолски  **·**  Кичевско-поречки  **·**  Скопско-велешки |
|  |
| Периферни | Горнополошки  **·**  Дебарски  **·**  Дримколско-голобрдски  **·**  Галички  **·**  Рекански  **·**  Вевчанско-радошки  **·**  Струшки  **·**  Охридски  **·**  Горнопреспански  **·**  Долнопреспански |

 |  |
|  |
| Северно наречје | 

|  |  |
| --- | --- |
| Источни | Кумановски  **·**  Кратовски  **·**  Кривопаланечки  **·**  Овчеполски |
|  |
| Западни | Скопскоцрногорски  **·**  Долнополошки  **·**  Горански |

 |
|  |
| Југоисточно наречје | 

|  |  |
| --- | --- |
| Источни | Штипско-кочански  **·**  Струмички  **·**  Тиквешко-мариовски  **·**  Малешевско-пирински |
|  |
| Југоисточни | Солунско-воденски  **·**  Серско-драмско-лагадинско-неврокопски |
|  |
| Југозападни | Нестрамско-костенарски  **·**  Костурски  **·**  Горички (Корчански) |

 |

 |
**Имперфектот** е глаголски облик кој се јавува кај многу јазици. Присутен е и во македонскиот јазик, а во неговата граматика често се нарекува **минато определено несвршено време**. Самото име ја пренесува и природата на обликот: со имперфект (најопшто) се означува минато време и несвршен глаголски вид. Но, во зависност од јазикот имперфектот може да има и друга улога и да означува поинакви дејствија од најосновните.

Имперфектот во словенските јазици
---------------------------------

Имперфектот бил присутен во словенските јазици уште од времето на праиндоевропскиот јазик. Присутен е и во најстариот книжевен словенски јазик - старословенскиот. Но, во повеќето современи словенски јазици имперфектот како посебен глаголски облик исчезнал. Единствените словенски јазици кои како посебна форма го зачувале се: македонскиот, бугарскиот (каде тој е сѐ уште во активна, секојдневна употреба), српскиот и хрватскиот (каде тој формално постои, но, само во рамките на книжевните јазици).

Во македонскиот јазик имперфектот го градат сите глаголи и тој првенствено означува:

* дејство кое се случувало одреден период во минатото (*трајност на минатото дејство*)
* дејство кое повеќекратно се повторувало во минатото (*повторливост на минатото дејство*)

Во обата случаја дејството не нужно мора да завршило до моментот на говорење, т.е. дејството не мора да биде *целосно, заокружено* (што пак не е случај со аористот!). Специфична нијанса во описот на дејството (а и едноставност во изразувањето) даваат формите на имперфектот од свршени глаголи. Токму при ова се добива фина слика за тоа што е разлика меѓу глаголско време и глаголски вид, односно дека одреден вид не е апсолутно врзан за некое време. Пример:

* Само да се присетеше на нашиот разговор, сѐ ќе му се разјаснеше.

каде имаме имперфективни форми: *присетеше* (од сврш. *присети*) и *разјаснеше* (од сврш. *разјасни*). Секако, ова реченица може да се преформулира со употреба на други глаголски форми (кои доследно би ги отсликувале и времето и видот), но тие не би биле во можност да ја пренесат „елоквентноста". Имперфектот од свршени глаголи е особено чест при градбата на формите од минатото-идно време: *ќе дојдев*, *ќе чуев*, *ќе скокнев* и сл.

Поврзано
--------

* Минато определено несвршено време во македонскиот јазик
* Аорист
* Перфект
* Претерит
* Глаголски вид
* Глаголско време

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на лингвистиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Етеробарб** (**Антилон**) е дериват на барбитурати. Има главно антиконвулзивно дејство со помалку седативно дејство од тесно поврзаното соединение фенобарбитон. Ова соединение имало релативен успех во клиничките испитувања, но не е во широка медицинска употреба.

Синтеза
-------

Етеробарб може да се синтетизира со реакција на фенобарбитон со хлорометил метил етер во присуство на база. 

 Синтеза на етеробарб

Наводи
------

1. ↑  „Clinical evaluation of eterobarb, a new anticonvulsant drug". *Neurology*. **25** (5): 399–404. May 1975. doi:10.1212/wnl.25.5.399. PMID 1094318.
2. ↑  „A comparison of the toxicity effects of the anticonvulsant eterobarb (antilon, DMMP) and phenobarbital in normal human volunteers". *Epilepsia*. **27** (2): 149–55. 1986. doi:10.1111/j.1528-1157.1986.tb03518.x. PMID 3956454.
3. ↑  „Anticonvulsants. 2. Acyloxymethyl and halomethyl derivatives of barbituric acid and diphenylhydantoin". *Journal of Medicinal Chemistry*. **14** (3): 187–9. March 1971. doi:10.1021/jm00285a002. PMID 5552206.
**Живот - со шахот** е шаховска книга, дело на поранешниот советски и унгарски шахист Андор Лилиентал. Делото претставува збирка од 60 партии, одиграни од страна на авторот, до периодот во кој е напишана книгата. Ова дело се појавува и е предмет на споредба со *Моите 60 незаборавни партии* на Фишер, не само поради бројот на партии, туку и поради пристапот во анализата на партиите, нивниот избор и разновидноста која ја нудат овие 60 партии, во поглед на отворањата, комбинациите во средишницата и големиот број на мотиви, коишто се јавуваат. Книгата е напишана на руски јазик во 1969 година.

Содржина
--------

Делото е поделено на три поглавја, при што последното претставува систематски преглед на отворањата одиграни во партиите.

Првото поглавје претставува автобиографија, која на читателот му овозможува да се запознае со дотогашниот живот, мислењето за шахот и стилот на игра на авторот.

Второто поглавје содржи анализа на шеесетте партии одиграни од страна на авторот во периодот до составувањето на оваа збирка. Меѓу нив, анализирани се партии против 5 светски прваци (Емануел Ласкер, Хосе Раул Капабланка, Александар Алехин, Михаил Ботвиник и Василиј Смислов) и шахисти кои своевремено бле во шаховскиот врв, како Рихард Рети, Савели Тартаковер, Мигел Најдорф, Марк Таиманов и други. Неколку од нив биле прогласувани и за најдобри партии на турнирите на кои биле одиграни. За разлика од многу други шаховски книги, кои содржат само победи на авторот на тоа дело, во ова дело, авторот анализирал и 1 пораз (против Алехин) и 2 реми партии (против Алехин и Флор).

Во партиите, Лилиентал одиграл 15 различни отворања, што доволно зборува за неговата разновидност во играта и успешноста на секое одиграно отворање. Најголем број од анализираните партии се развиле по настанувањето на Нимцовичовата одбрана и Староиндиската одбрана, која му овозможува на авторот да се вброи меѓу ретките кои го играле ова отворање со толку голем успех во турнирските партии со најдобрите шахисти во светот. Само 2 партии започнале со Сицилијанска одбрана.

Стил на пишување
----------------

„Живот - на шахот" е дело, кое како што вели авторот ја нуди можноста, веќе еднаш човек да се запознае со оваа мудра игра (шахот). Естетско делото е одлична литература за љубителите на шахот, која овозможува лесно читање и брзо навлегување во суштината на партиите. Сите партии се нумерирани и воведени со отворањето со кое започнуваат. Сите партии се поткрепени со дијаграми, на кои се претставени сите настанати критични позиции, а на позначајните и поефектни партии, авторот дал и подетална анализа.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на кое книгата може да се подигне во DJVU формат Архивирано на 21 февруари 2009 г.
**„Двобој за јужната пруга"** (српски: *Двобој за јужну пругу*) – југословенски филм од 1978 година, во режија на Здравко Велимировиќ. Главните улоги ги толкуваат: Драгомир Бојаниќ Гидра, Воја Мириќ, Нада Војиновиќ, Неда Спасојевиќ, Душан Војновиќ.

Синопсис
--------

Во октомври 1941 година, партизаните од јужна Србија и од Македонија добиваат наредба од Главниот штаб на партизанските единици на Југославија да ги уништат железничките пруги: Ниш - Скопје - Солун и на пругата Ниш - Пирот - Софија. Така започнува долготрајниот и исцрпувачи двобој за пругите кои се од големо значење за снабдувањето на германската војска.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Двобој за јужну пругу (пристапено на 9.11.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Европски сојуз на градови и региони за вклученост на Ромите** — иницијатива на Конгресот на локални и регионални власти на Советот на Европа којашто има за цел поддршка на проекти и политики за вклученост на Ромите на локално и регионално ниво преку градовите и регионите коишто членуваат во иницијативата и во координација со нивните влади. Во таа насока, од страна на Конгресното биро во Стразбур на 8 септември 2014 година бил усвоен стратешки документ за периодот 2014-2020 година. Сојузот вклучува 130 градови и регионални власти од 29 земји.

Историја
--------

Во последните неколку години, забележителен е заначителен развој во европското законодавство и националните законски рамки за вклученост на Ромите. Со оглед на тоа што мерките на локално и регионално ниво се одлучни за подобрување на општествената вклученост на Ромите, Конгресот на локални и регионални власти на Советот на Европа одлучил да создаде платформа за споделување знаење за делотворно справување со ромофобијата врз основа на Стразбуршката декларација за Ромите усвоена од страна на Одборот на министри на Советот на Европа во 2010 година.

Концептот на сојузот бил утврден на градоначалничкиот состанок за Ромите во септември 2011 година. По овој состанок била создадена јадрена група на градови и региони коишто доброволно учествувале во основањето на сојузот и подготвиле општа рамка на цели и работни методи. Откако во 2012 година бил спроведено темелно советување, коешто вклучувало обемна анкета за испитување на локалните и регионалните власти во земјите членки на Советот на Европа и советувачки состаноци по нејзиното спроведување, главните потреби и интереси на градовите и регионите биле утврдени. Сојузот службено започнал со работа за време на 24. седница на конгресот на 20 март 2013 година.

Белешки
-------

1. ↑  Поимот „Роми" коишто го користи Советот на Европа се однесува на Роми, Синти, Кале и поврзани народности во Европа, вклучувајќи ги патниците и источните народи Дом и Лом, и ја опфаќа разновидноста на овие групи, вклучувајќи ги лицата кои се самосознаваат како „Цигани".

Наводи
------

1. ↑  „Réunion du Bureau du Congrès". *www.coe.int*. Посетено на 8 декември 2015.
2. ↑  „Committee of Ministers - Council of Europe High Level Meeting on Roma (Strasbourg, 20 October 2010) - "The Strasbourg Declaration on Roma"". *wcd.coe.int*. Посетено на 8 декември 2015.
3. ↑  „Summit of Mayors for Roma - 22 September 2011 - Congress of Local and Regional Authorities of the Council of Europe". *www.coe.int*. Посетено на 8 декември 2015.
4. ↑  „Congress of Local and Regional Authorities - Official report of debates - 24th Plenary Session of the Congress of Local and Regional Authorities of the Council of Europe - 19-21 March 2013". *wcd.coe.int*. Посетено на 8 декември 2015.
**Досе** (германски: *Dosse*) — река во округот Источен Пригниц-Рупин во северозападниот дел на Бранденбург, Германија. Таа е десна притока на Хафел. Досе е долга 94 километри, а нејзиниот извор се наоѓа на границата помеѓу Мекленбург-Западна Померанија и Бранденбург, потекнувајќи од три мали потоци кои се соединуваат по четири километри. Главно тече кон југ, низ Витшток, Вустерхаузен и Нојштат на Досе, пред да се влие во Хафел близу Хафелберг во Саксонија-Анхалт. Вкупното сливно подрачје е 1.269 км².

На нејзините брегови во градот Витшток се случила Битката кај Витшток во 1636 помеѓу Шведска и сојузот помеѓу Светото Римско Царство и Саксонија во текот на Триесетгодишната војна.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Досе" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Бранденбург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Европско здружение за историја на правото** — европска организација која е основана во 2009 година во Брно (Чешка Република). Европско Здружение за Хисторија на Правото го создава платформата за сооработка помеѓу европските хисторичари – правници и институции кои се однесуваат на хисторијата на правото и во публикациите и во состаноците. Европското Здружение за Хисторија на Правото воспоставува релаци не само помеѓу академиците, туку исто така соработува зо значајни правни лица (воглавном со Уставните Судови), јавните правобранители, адвокатите и јавната администрација која се значајни за здружението. 
Главна задача на Европското Здружение за Хисторија на Правото е да го поддржува истражувањето во областа на Хисторија на Правото и на Римското Право во различни европски земји. Предметот на научно истражување се состоји од:

* Хисторија на правната мисла,
* Римско право,
* Правна структура,
* Значајни личности во хисторија на правото, правната наука и правната мисла,
* Правните системи и Правните институции.

За нејзините членови Европското Здружение за Хисторија на Правото организира конференции, лекции, семинари, екскурзии и состаноци сè со цел да се дискутира за актуелните прашања на хисторијата на Европското Право и да се презентираат резултатите на истражувањата на истражувачите спроведени од хисторичарите – правници од европските земји. *Списанието Европска Хисторија за правото* *(Journal on European History of Law)* се објавува на Англиски и на Германски јазик како "универзални" јазици, преку који се стреми да ги оставрува во практиката горенаведените цели.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑

Надворешни врски
----------------

* The European Society for History of Law лужбени страници (Германски, Англиски, Чешки, Израелски, Руски)
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Област каде што мнозинството жители го зборуваат српско-хрватскиот јазик (во 2005 г.)
**Иекавскиот изговор** (исто така **јекавски изговор**) е еден од изговорите коишто ги има во неколку словенски јазици или нивните дијалекти. Јазици во коишто има иекавски изговор се: српски, хрватски, босански и црногорски.

Иекавскиот изговор на српскиот јазик е првиот кој е прифатен во книжевниот јазик и ја има најдолгата традиција во српскиот јазик. Со овој изговор е напишана голем дел од српската народна книжевност.

Карактеристично за овој изговор е тоа што старословенското "јат" (Ѣ, ѣ) преминало во *ије* или *је*.

Поврзано
--------

* Екавски изговор
* Икавски изговор
* Српски јазик
* Хрватски јазик
* Босански јазик
* Црногорски јазик
Кочија на парада во Скопје
Коњски автобус, Англија
Воловска кола, Куба
Насамарено магаре, Куба
**Животински-придвужуван превоз** — широка категорија на човековото исползување на работни животни за пренос на луѓе и стока. Луѓето или директно јаваат на животните, ги користат за носење товар, или пак ги впрегнуваат во ѕевгари и сл. за влечење на возила или санки.

Припитомени превозни животни
----------------------------

### По воздух

* гулаб

### По земја

* бивол
* вол
	+ јунец
* ирвас
* јак
* камила
* коњ
	+ товарен коњ
	+ запрежен коњ
* куче
	+ запрежно куче
* лама
* магаре
* мазга
* слон

Возила на животински погон
--------------------------

* барка
* двоколка
* дилижанса
* кочија
* кола
	+ воловска кола
* коњски трамвај
* носилка (често носена од луѓе)
* санка
* танга

Поврзано
--------

* Шаблон:Превоз
* Човечки-придвижуван превоз
* запрега
* узда
* јарем
* коњски прибор
* самар
* слонско седло
**Империја без море** (анг. Inland Empire) е филм на Дејвид Линч (анг. David Lynch) од 2006 година. Тоа е прв негов филм по Mulholland Drive од 2001 и по многу нешта овие два филма се слични. Филмот својата премиера ја имаше на фестивалот во Венеција во септември 2006. Неговото снимање траело 2 и пол години. Филмот во целост е снимен на дигитално видео.

Глумечката екипа ги вклучува вообичаените глумци на Линч како што се Лора Дерн (анг. Laura Dern), Џастин Теро (анг. Justin Theroux), хари Дин Стентон (анг. Harry Dean Stanton) и Грејс Забриски (анг. Grace Zabriskie), но и полно глумци како специјални гости во филмот: Настасија Кински (анг. Nastassja Kinski), Џереми Ајронс (анг. Jeremy Irons), Вилијам Х. Мејси (анг. William H. Macy), како и гласовите на Наоми Вотс (анг. Naomi Watts), Лора Херинг (анг. Laura Harring) и Скот Кофи (анг. Scott Coffey).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 316753723
* LCCN: n2016066076
* GND: 7745634-8
* SUDOC: 181466503

 |

 |