recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Симнички манастир** — историски македонски православен манастирски комплекс сместен на еден километар северозападно од гостиварското село Симница. Денес останати се само рушевини, кои на археолошката карта на Македонија се означени како археолошко наоѓалиште под името Манастир.

Историја
--------

За првичните податоци за овој манастир нема многу податоци. Според она што се знае, манастирот бил доста богат. Имал шума на падините на планината Буковиќ, ниви по долината на Симничка Река, додека големите манастирски кошници со пчели се наоѓале во самото село Симница и Орќуше. За бројната стока се грижеле самите монаси.

Главниот манастирски собир се одржувал секоја година на 1 септември по стариот календар. Тогаш доаѓале многу луѓе од реоните на Горен Полог, Мавровско Поле, Горна Река и Кичевијата. Самите манастирски поворки биле долги и по илјада метри. Околу манастирот се наоѓале и неколку помали капели. Во XVIII или XIX век во тогашното македонско селото Симница, најпрво се населиле три албански семејства од Матија (Албанија) и со помош на други дојденци од Албанија ја нападнале Симница и големиот манастир. Тогаш сите калуѓери, освен еден, кој бил надвор од манастирот, биле убиени, игуменот на манастирот запален, а манастирот разорен.

Манастирот останал разрушен околу 200 години. Повремено на тоа место имало еден камен, на кој се молеле болни луѓе и неротки. Во периодот 1935 и 1936 година по силната иницијатива на вруточкиот свештеник Аркадиј Попоски, манастирот бил изграден повторно и во големи димензии. За време на копањето на темели биле пронајдени два крста (сребрен и железен), темели, огниште, парсар од полилеј, човечки коски и еден гроб од игумен. Новиот манастир веднаш почнал со организирање на новиот годишен собор. По возобновувањето, тој имал еден монах, послуга, шума и малку стока.

Напредувањето на манастирот било прекинато за време на Втората светска војна, поточно во 1943 година. Тогаш балистите на чело со Џемо Хаса, влегле во манастирот, кога калуѓерот и послугата биле заклани, а самата манастирска црква разрушена до темел. Целата стока била разграбана. Истото се случило и со градежниот материјал. Денес се познаваат само делови од манастирските ѕидови, а земјиштето околу манастирот е претворено во земјоделско земјиште од страна на месното население.

Во почетокот на последните десет години од XX век постоела иницијативa за возобновување на манастирот од страна на МААК.

Поврзано
--------

* „Св. Симеон Столпник" — манастирската црква
* Манастир — црква и некропола од средниот век
* Симница

Наводи
------

1. ↑  Коцо, Димче (1996). *Археолошка карта на Република Македонија*. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
2. ↑  *Глас Полога, год. IV, бр. 145, 146*
3. ↑  Trifunovski, Jovan F. (1976). *Polog (Etudes Anthropogeographiques)* (1. изд.). Belgrad: Academie Serbe des Sciences et des Art.

Надворешни врски
----------------

* Симнички манастир на Ризницата ?
Железната круна
**Железната крунa** е реликвија и можеби е една од најстарите кралски обележја на христијанскиот свет. Направен е во раниот среден век, кој се состоел од круг од злато и накит наместен околу централна сребрена лента, за која традицијата се сметало дека е направена од железо избиено од Клинец на Вистинскиот крст. Во средновековните Кралство Италија, круната почнала да се гледа како реликвија од Кралството Ломбардско и била користена како регалија за крунисувањето на светите римски императори како кралеви на Италија. Се чува во Дуомо во Монцо.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јавор** е планина во југозападна Србија. Се наоѓа на патотИвањица — Сјеница, на тромеѓето помеѓу општините Нова Варош, Ивањица и Сјеница.

Највисока точка на планината Јавор е Василин Врв со 1.519 метри надморска височина. Во подножјето на планината Јавор се наоѓа рекатаУвац, која се влева во реката Лим.

Има динарски правец на протегање. Обрасната е со листопадна (букова) шума, додека од јужната страна растат четинари. Има многу пасишта, извори и потоци, а можат да се најдат и различни шумски плодови. Сите реки од овој крај се одликуваат со бистра, чиста вода, со богат рибен фонд, особено со поточна пастрмка. На планината владее умерена планинска клима.

Јавор е историска планина, на неа се водени борби и војни во 1804, 1876—1878 и 1912 година. Сè до балканската војна во (1912) година тука се наоѓала српско-турската граница, а дуго је и превој Јавор био миграциони канал за људе који су селили из црногорских брда, даље у Србију. На Кушиќи, во подножјето на планината Караѓорѓе од 1806—1809, со своите востаници градел силни утврдувања и ровови, кои сè уште се препознаваат и денес ги нарекуваат *Караѓорѓеви ровови*. На возвишението над поранешната царинарница се наоѓа споменик на голем јунак од Јаворовата војна од (1876—1878) на мајор Михаило Илиќ, по кој го носи името Основното училиште Кушиќи. Покрај споменикот се наоќаат гробиштата на српските војници, кои загинале на Калипоље.

Постојат голем број на народни песни кои ја опејувале планината Јавор. Една од најпознатите народни-музички дела, кои ја опејуваат оваа планина се: „Ој ливадо росна траво Јаворе" и „Под Јавором село што је".

Наводи
------

1. 1 2  Србија знаменитости и лепоте, група аутора, Књижевни преглед, Београд 1965
2. 1 2 3 4  Кушићи: Јавор Архивирано на 3 декември 2012 г. Посетено на 2. 2. 2013.
3. ↑  Селимовић, Салих (2018). *Да будемо оно што јесмо, pp. 171. 176. 187*. Београд: Српска радикална странка.
4. ↑  Селимовић, Салих (2017). *Рашка или Санџак, pp. 38*. Београд: Српска радикална странка.
5. ↑  *Гугл мапе, планина Јавор*.
6. ↑  Кушићи: Историјат Архивирано на 29 ноември 2012 г. Посетено на 3. 2. 2013.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1118** (**MCXVIII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1118 година од новата ера, 118. од вториот милениум, 18. од XII век и деветта од 1110-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6626 и 6627 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5868 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4878 и 4879 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1871.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1118 година се протега во 3754 и 3755, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3814 и 3815 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1661. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 511 и 512 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

Папа Паскал II, починал 21 јануари 1118
* 21 јануари – Папа Паскал II, папа на Римокатоличката црква

Надворешни врски
----------------

* 1118 на Ризницата ?
| Верници во Црна Гора (2011) |
| --- |
|  |  |  |
| Православни |    | 72,07 % |
| Муслимани |    | 19,11 % |
| Католици |    | 3,44 % |
| Други |    | 5,39 % |

Верите во Црна Гора според пописот од 2011 година
**Црна Гора** е мултирелигиозна земја. Иако православното христијанство е доминантна религија, постојат и многубројни приврзаници на исламот и католизмот. Доминантни цркви се Црногорската Православна Црква и Српската православна црква. Според уставот на Црна Гора, религијата е одвоена од државата и Црна Гора ја гарантира слободата за верска припадност.

Христијанство
-------------

### Православие

Православното христијанство е вера која преовладува во Црна Гора. Приврзаниците на православното христијанство во Црна Гора се претежно Црногорците и Србите. Додека Србите се приврзаници на Српската православна црква и нејзината епархија во Црна Гора, Црногорците се поделени меѓу Српската православна црква и Црногорската православна црква (која не е канонски признаена).

### Католицизам

Католичкото христијанство е најмногу присутно во регионот на Бока Которска, каде што има значително присуство на етнички Хрвати. Исто така, поголем број на етничките Албанци се верници на католичкото христијанството.

Ислам
-----

Муслиманите го образуваат најголемото религиозно малцинство во земјата. Во Црна Гора има околу 118.477 муслимани или 19,11% од вкупното население. Тие се поделени во овие основни групи: Словенска, поделени меѓу босанските муслимани-Бошњаци и словенските муслимани, и етничките Албанци. Исламот е доминантна религија во северниот дел на општините.

Галерија
--------

* Манастир ОстрогМанастир Острог
* Катедралата Св. Трифун во КоторКатедралата Св. Трифун во Котор
* Прослава на Ханука во ПодгорицаПрослава на Ханука во Подгорица

Наводи
------

1. 1 2  Popis stanovništva, domaćinstava i stanova u Crnoj Gori 2011. godine, CRNA GORA ZAVOD ZA STATISTIKU, Podgorica, 12. 07. 2011. godine

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Религија во Европа  |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 

 |

 |
**Блаже Павловски** бил македонски поет.

Животопис
---------

Павловски е роден на 13 август 1931

 година во с. Битуше, Дебарско. Починал во 1987 година. Завршил средно образование. Подолго време работел како коректор во весникот „Нова Македонија". Автор е на книгите: Сенки на каменот (поезија, 1960), Осамени плочи (поезија, 1974), Нишан на болот (поезија, 1979).Член на Друштвото на писатели на Македонија.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |



1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 187 - 188.
**Георги Томов** (Сатовча, Пиринска Македонија —  1924
 Бугарија ) — македонски активист, подржувач на федералното револуционерно крило.

Животопис
---------

Во 1924 година четници на царските агенти (Тодор Александров и Александар Протогеров), го убиле Георги Томов, бидејќи не ги признавал Тодор Александров и Александар Протогеров за македонски револуционери.

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 338.


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Панел од Трајановиот столб што го прикажува бродот по Дунав: пристаништата на Јадранското Море обезбедувале пристап до дунавските провинции.
**Дунавските провинции** на Римската Империја биле провинции во долниот тек на Дунав, во географска област која ги опфаќала средниот и долниот дунавски слив, Источните Алпи, Динаридите и Стара Планини. Тука влегуваат Норик, Дакија (Трајана и Аврелијана), северниот дел на Далмација, Мизија (Долна и Горна), Мала Скитија и Панонија (Горна и Долна). Дунав го дефинирал регионот на север, со Карпатите на север и исток. Овие провинции биле важни за императорската економија како рударските региони, и нивното општо значење во Империјата од 3 век е посочено од императорите кои дошле од регионот.

Римското присуство во регионот може да се опише како со четири фази од Август до Адријан: воено освојување под Август, и последователни воени дејства; воспоставување на воени бази покрај патишта и речни премини под Клавдиј; воспоставување кампови покрај реката за стационирање на легии и помошни војски спроведени од Флависката династија и Трајан; и понатамошно проширување во Дакија северно од Дунав. Пристапот на Адријан бил да се брани и одржува, политика која останала повеќе или помалку во сила до доцниот 4 век, кога се распаднала римската контрола. Моделот на римското населување по времето на Адријан станал стандарден: тврдина (кастра), воено гратче (канабае) поврзан со него, и гратче (муникипиум) развивајќи се на три или пет км подалеку.

Дунавското население се проценува на најмалку 2 милиони за време на владеењето на Август, и 3 милиони во II век, но овие бројки не се засноваат на тврди податоци, а подоцнежните археолошки истражувања покажуваат поголем степен на развој отколку што бил препознаен. Во времето на Антонините имало можеби од 3 до 6 милиони жители.

Наводи
------

1. ↑  N.J.G. Pounds, *An Historical Geography of Europe 450 B.C.-A.D.* (Cambridge University Press, 1973), p. 160.
2. ↑  J.J. Wilkes, "The Roman Danube: An Archaeological Survey," *Journal of Roman Studies* 95 (2005), p. 124.
3. ↑  Wilkes, "The Roman Danube," p. 124.
4. ↑  Alfred Michael Hirt, *Imperial Mines and Quarries in the Roman World: Organizational Aspects 27 BC–AD 235* (Oxford University Press, 2010), *passim*.
5. ↑  Barbara Levick, *Vespasian* (Routledge, 1999, 2005), p. 153.
6. ↑  Wilkes, "The Roman Danube," p. 149.
7. ↑  Wilkes, "The Roman Danube," p. 159.
8. ↑  Pounds, *An Historical Geography,* p. 114.
9. ↑  Pounds, *An Historical Geography,* p. 116.
**Едевехт** (германски: *Edewecht*; долногермански: *Erwech*) — општина во округот Амерланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на 18 километри западно од слободниот град Олденбург.

Географија
----------

### Местоположба

Главното место се наоѓа 18 километри западно од градот Олденбург.

Низ местото поминува потокот Ауе, кој доаѓа од Цвишенанското Езеро, како и потокот Фене, кој се влива во Ауе во местото Остершепс.

### Општински единици

Општината Едевехт се состои од 15 општински единици. Норд Едевехт I и Норд Едевехт II го образуваат главното место, каде се наоѓа општинската управа и црквата.

Во општината Едевехт влегуваат следниве единици:

* Фридрихсфен Норд
* Фридрихсфен Зид
* Хисбаке
* Једело I
* Једело II
* Клефелд
* Клајн Шарел
* Норд Едевехт I
* Норд Едевехт II
* Остершепс
* Портслоге
* Зидорф
* Зид Едевехт
* Вестершепс
* Вилдело
* Витенберге

### Соседни општини

Општината Едевехт се граничи со три града и четири општини. Тука се Апен, Вестерштеде и Бад Цвишенан од округот Амерланд, слободниот град Олденбург, општината Варденбург од округот Олденбург и општините Безел, Фризојте и Барсел од округот Клопенбург.

Историја
--------

Едевехт бил место на тешки борби во текот на последните седмици од Втората светска војна. Доаѓајќи од Фризојте на југ, на 17 април 1945 година канадските трупи го освоиле Едевехт во тешка борба куќа по куќа против фанатичните германски паравоени единици, како и други војници.

Познати луѓе
------------

* Хајн тен Хоф (1919-2003) — боксер

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)

Надворешни врски
----------------

* Едевехт на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Амерланд |
| --- |
|  |
| 
* Апен
* Бад Цвишенан
* **Вестерштеде**
* Вифелштеде
* Едевехт
* Раштеде

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 126856777
* LCCN: n2001043562
* GND: 4124806-5

 |

 |
За други значења на поимот, погл. Хрватски народен театар.

**Хрватскиот народен театар во Загреб** (хрватски: *Hrvatsko narodno kazalište u Zagrebu*), вообичаено познат како **ХНК Загреб**, е театар, опера и балет сместен во Загреб.

Историја
--------

Првиот загребски театар бил изграден во 1836 година и бил сместен во зградата на сегашното старо градско собрание. Хрватскиот народен театар бил основан во 1860 година, и веќе следната година добива државни средства за да биде на исто ниво со другите европски народни театри. Во 1870 година била додадена оперска компанија на театарот, и во 1895 година театарот бил преместен во ново-изграден објект на Плоштадот Република Хрватска каде што се наоѓа и на денешен ден.

Австроунгарскиот цар Франц Јосиф I присуствувал на самото отворање на новиот објект при неговата посета на градот во 1895 година.
Објектот бил проект на познатите виенски архитекти Фердинанд Фелнер и Херман Хелмер, чија фирма изградила неколку театри во Виена. Прослава за стогодишнината на објектот била одржана на 14 октомври 1995 година.

На влезот на самиот театар се наоѓа ѕидна фонтана наречена *Извор на животот* *(Zdenac života)*, проектирана од хрватскиот уметник и вајар Иван Мештровиќ во 1905 година.

Многу од хрватските водечки уметници работеле во театарот. Прв менаџер и драматург бил поетот Димитрија Деметер, кој бил водечки активист на движењето за хрватска народна преродба, а додека Иван Зајц бил прв диригент. Јаков Готовац бил оперски диригент од 1923 до 1958 година. Познатиот хрватски театарски режисер Бранко Гавела ја започнал својата кариера тука, како и првата хрватска прима балерина Миа Чорак Славенска.

Во театарот исто така гостувале многу познати меѓународни уметници, вклучувајќи ги Франц Лист, Сара Бернар, Франц Лехар, Рихард Штраус, Жерар Филип, Вивиен Ли, Лоренс Оливие, Жан-Луј Баро, Питер Брук, Марио дел Монако и Хосе Карерас.

Поврзано
--------

* Историја на Загреб
* Историја на Хрватска
* Хрватска академија на науките и уметностите

Наводи
------

1. 1 2 3  „Povijest zgrade". *hnk.hr* (хрватски). Croatian National Theatre in Zagreb. Архивирано од изворникот на 2016-05-20. Посетено на 12 January 2015.
2. ↑  „Croatian National Theatre in Zagreb". TripAdvisor. Посетено на 4 August 2014.
3. ↑  „Meštrovićev "Zdenac života" izložen u Splitu". *vijesti.hrt.hr* (хрватски). Хрватска Радио Телевизија. 3 May 2013. Архивирано од изворникот на 2018-05-04. Посетено на 9 February 2017.
4. ↑  „Povijest". *hnk.hr* (хрватски). Croatian National Theatre in Zagreb. Архивирано од изворникот на 2016-12-23. Посетено на 9 February 2017.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хрватски народен театар (Загреб)" на Ризницата ? |

* Матична страница (хрватски)
**Кула Каменец**, честопати нарекувана како **Белата кула** (белоруски: *Белая вежа*) — главно обележје на градот Каменец, Белорусија. Името Белаја Вежа, што буквално значи Бела кула или Бела тврдина на белоруски, веројатно било добиено поради близината на Беловешката шума, но не и од нејзината боја, која низ вековите е со црвена тула, и никогаш не била бела.

Првиот запис во хрониките за изградба на кулата датира од 1276 година. Изградена помеѓу 1271–1289 г. од архитектот Олекса како гранично упориште на северната граница на Кнежевството Волинија, таа е единствената кула од ваков тип која останала до денес во Белорусија. (слични кули биле изградени во Брест, Гродно, Турав, Навахрадак, но тие биле уништени за време на војните.)

Денес кулата е национално историско место. Кулата е главното обележје на Каменец денес. Од 1960 година во неа се наоѓа Брестовскиот национален музеј. На 30 јануари 2004 година, кулата била додадена на списокот на Светското наследство на УНЕСКО, во категоријата Култура.

Наводи
------

1. ↑  The story of the White Tower of Kamyenyets Архивирано на 12 февруари 2012 г. on the Belavezhskaya Pushcha National Park site (руски).
2. ↑  „The Tower of Kamyenyets - Charismatic Planet". *Charismaticplanet.com*. Посетено на 18 May 2018.
3. ↑  Centre, UNESCO World Heritage. „UNESCO World Heritage Centre - Tentative Lists". *Whc.unesco.org*. Посетено на 18 May 2018.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кула Каменец" на Ризницата ? |

* Kamenets - Belarus at its BEST!
* Kamenets Tower Архивирано на 25 мај 2020 г.
* Photos at Radzima.org
* Photos at Globus.tut.by

Координати: 52°24′17.15″N 23°49′10.28″E﻿ / ﻿52.4047639° СГШ; 23.8195222° ИГД﻿ / 52.4047639; 23.8195222
**Мостарска Бијела** или едноставно **Бијела** (во превод: Бела) ― планински поток и клисура во Босна и Херцеговина. И покрај слабиот проток и релативно краткиот тек, оваа река зазема значајно место во геологијата и хидрологијата на динарскиот карст во Босна и Херцеговина.

Географија
----------

Сливот на Бијела со вештачкиот резервоар Неретва - Салаковац го покрива устието и околу 1 километар од реката.
Мостарска Бијела е лева притока на реката Неретва. Започнува од југозападните падини на планината Прењ, каде што се нарекува Горња Бијела и тече во правец од север кон југ-југозапад и се влева во Неретва кај селото Бијела во регионот на Дрежница Доња и Салаковац.

Ретка геологија
---------------

Реката Мостарска Бијела правина ретка и единствена карстна геолошка особеност, која наликува на понорница со полуподземен тек налик на кањон. Она што е уникатно овде, во случајот на Мостарска Бијела, е тоа што пештерскиот покрив на нејзиниот подземен дел е отворен на површина во облик на многу тесен јаз на многу места, доволно само за мала количина на светлина да навлезе во кавернозното речно течение. Иако многу тежок подземниот тек е сè уште прооден, а со тоа и привлечен за туристите, планинарите, особено за искачувачи по кањони и спелеолози.

Еколошка контроверзност на автопатот А1 коридор Вц
--------------------------------------------------

Траса на автопатот А1 Ц5 низ Босна и Херцеговина.
Според првата варијанта на предложената траса на нов автопат низ Прењ, долините на Коњичка Бијела и Мостарска Бијела требале да бидат силно погодени, каде што немало да остане многу од нејзината природна средина. Убавите карстни појави на длабоки кањони, подземни водопади и пештери во долината на Мостарска Бијела ќе бидат уништени или барем покриени со асфалт, бетон или камен од тунелите.

Поврзано
--------

* Список на реки во Босна и Херцеговина
* Неретва
* Прењ
* Динариди
* Понорница

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* 

* Ризница Податотеки поврзани со Category:Mostarska Bijela на Ризницата
* Мостарска Бијела на SummitPost.org
**Мануел Квинцијато** (италијански: *Manuel Quinziato*; р. 30 октомври 1979

 во Болцано) — поранешен италијански професионален друмски велосипедист, кој настапувал професионално во периодот 2002-2017.

Достигнувања
------------

1997
3. Светски јуниорски велодромски првенства - екипна потера
2001
1. Европски хронометарски првенства под 23 години
1. Етапа 2 ГП Тел
1. Етапа 1 Џиро деле Реџионе
2002
4. Краен пласман Трка околу Белгија
2003
2. Национални хронометарски првенства
2004
3. Јапонски куп
9. Краен пласман Трка околу Белгија
2006
5. Краен пласман Енеко Тур
1. Етапа 2
6. Краен пласман Трка околу Данска
2007
4. Е3 Харелбеке
2008
1. Интака Тех Ворлдс Вју Челинџ
2. Краен пласман Три дена Де Пане-Коксејде
2009
4. Краен пласман Три дена Де Пане-Коксејде
9. Париз-Рубе
9. Гент-Вевелгем
2010
10. Краен пласман Три дена Де Пане
2011
8. Омлоп Хет Ниувсблад
2012
8. Краен пласман Трка околу Белгија
2014
1.  Светско првенство во екипен хронометар
2015
1.  Светско првенство во екипен хронометар
1. Етапа 3 Критериум ди Дофине (ТТТ)
1. Етапа 9 Тур де Франс (ТТТ)
1. Етапа 7 Енеко Тур
2016
1.  Национално хронометарско првенство
1. Етапа 1 (ТТТ) Тирено-Адријатико
1. Етапа 5 (ТТТ) Енеко Тур
2.  Светско првенство во екипен хронометар
4. Краен пласман Трка околу Катар
2017
1. Етапа 1 (ТТТ) Тирено-Адријатико
3. Национално хронометарско првенство

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | 86 | — | — | — | — | — | 106 | — | — | — | — | 112 | — | 117 | 133 |
|  **Тур** | — | — | 131 | 80 | 113 | 130 | — | 162 | 115 | 109 | 85 | — | 120 | — | — |
|  **Вуелта** | — | 94 | — | — | — | СО | 126 | — | 131 | — | — | 68 | — | — | — |

СО = се откажач; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑  Бенсон, Даниел (16 септември 2017). „Quinziato swaps bike for agent work as retirement kicks in". *Cyclingnews.com*. Immediate Media Company. Посетено на 2 јануари 2018.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мануел Квинцијато" на Ризницата ? |

* Достигнувања на *Cycling Base* Архивирано на 3 март 2016 г.
* „Достигнувања на Мануел Квинцијато". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Мануел Квинцијато". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Мануел Квинцијато". ProCycling.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија поврзана со италијанскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Мари Мора** (родена на 15 јуни 2000 г.) — кениска атлетичарка која е специјализирана за трките на 800 метри. Таа освоила златен медал на Светското првенство 2023, бронзен медал на Светското првенство 2022 и златен медал на Игрите на Комонвелтот 2022.

Мора е сопственик на кенискиот рекорд на 400 метри. Таа била победничка во Дијамантската лига 2022 во трките на 800 метри.

Кариера
-------

До 2021 година, Мари Мора била специјализирана за трките на 400 метри. Својот прв меѓународен настап таа го имала на Светското кадетско првенство 2017 во Наироби каде освоила сребрен медал на трката на 400 метри. Следната година, таа завршила на петтото место на 400 метри на Светско првенство до 20 години одржано во Тампере, Финска, истрчувајќи сопствен најдобар резултат од 52.85 секунди во квалификациите.

Во 2019 година, на трките на 400 метри, таа станала африкански младински првак, кениски сениорски првак и завршила на четвртото место на Африканските игри во Рабат, Мароко. Таа успеала да се пласира во полуфиналето на Светското првенство 2019 во Доха. Нејзиното најдобро истрчано време во сезоната изнесувало 51.75 секунди. Истата година таа започнала да се натпреварува на 800 метри.

Мора се префрлила на трките на 800 метри во 2020 година, и ја претставувала Кенија во новата дисциплина на Летните олимписки игри 2020 во Токио одржани во 2021 година, каде што била елиминирана во полуфиналето со истрчано време од 2:00.47.

Во јули 2022 година, Мора го освоила бронзениот медал на 800 метри на Светското првенство 2022 во Јуџин, истрчувајќи сопствен најдобар резултат од 1:56.71 веднаш зад Атинг Му (1:56.30) и Кили Хоџкинсон (1:56.38). Еден месец подоцна, таа освоила златен медал на Игрите на Комонвелтот во Бирмингем победувајќи ја Хоџкинсон во финалето. Во септември, Мора ја освоила титулата на 800 метри во Дијамантската лига.

На Светското првенство 2023 во Будимпешта, таа го освоила златниот медал на трката на 800 метри со сопствено најбрзо време од 1:56.03.

Остварувања
-----------

### Лични рекорди

* 400 метри – 50.44 (Габороне, 2023 г.) ***Државен рекорд***
* 800 метри – 1:56.03 (Будимпешта, 2023 г.)
	+ 800 метри во сала – 2:00.61 (Лијевен, 2023 г.)

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „Mary MORAA – Athlete profile". *World Athletics*. Посетено на 2021-01-01.
2. ↑  Mballa, Tony (5 мај 2023). „Moraa promises more surprises this year as track season gets underway". *The Star*. Посетено на 5 мај 2023.
3. ↑  Olobulu, Timothy (2021-06-19). „Conseslus, Timothy Cheruiyot out as Kenya names team for Tokyo Olympics". *Capital Sports*. Посетено на 2021-06-20.
4. ↑  Azzi, Alex (2022-07-24). „Athing Mu becomes first American woman to win 800m, keeps win streak alive". *NBC Sports*. Посетено на 2022-07-24.
5. ↑  „Hodgkinson heartbreak as Moraa beats her to Commonwealth Games gold". *The Guardian*. Посетено на 7 август 2022.

Надворешни врски
----------------

* Мари Мора на IAAF.org
*За македонскиот првоборец и театарски режисер, видете Душко Наумоски.*

**Душан Наумовски** (Битола, 8 јули 1938

 - Битола, 27 август 2011

) — македонски режисер.

Животопис
---------

Наумовски е роден на 8 јули 1938 година во Битола, во средина на сиромашно земјоделско семејство со револуционерна традиција и напредни сфаќања. Гимназиските денови Наумовски ги поминува со забележителна општествена и културна активност во организирање и покренување на многубројни настани и активности. По завршувањето на средното образование 1957 година се запишал на отсекот за режија на Академијата за театар, филм, радио и телевизија во Белград, Србија во класата на професорот Вјекослав Африќ, која со успех ја завршил во 1961 година. После дипломирањето се вработил како режисер во народниот театар во Битола каде ја зпочнал својата професионална активност во областа на драмската уметност. Во 1965 година се вработил во македонската Телевизија тогашна Телевизија Скопје, каде активно работел до своето пензионирање. Починал во Битола на 27 август 2011 година.

Филмографија
------------

За време на 35-годишната професионална работа во телевизијата, Наумовски имал режирано значајни тв претстави, драми, серии за возрасни, но неговиот творечки опус е поврзан со создавањето за деца. Неговите играни серии за деца „13-от КЛУЧ" ,„ДА ВИДАМ ДА ВИДАМ ШТО ДА БИДАМ", „БУЛКИ КРАЈ ШИНИТЕ", „СОНЦЕ НА ДЛАНКА", „ВТОРАТА СМЕНА ", „ДО РЕ МИ" ,„ГОЛЕМИ И МАЛИ" претствауваат анталогиски телевизиски приказни за деца кои ги паметат многу генерации.

* 1966: До победата и по неа (асистент на режија)
* 1967: Лифт горе, лифт долу (режија)
* 1969: Дазлисиор (режија, игран филм)
* 1970: Веселиот Иван Галабин (режија, игран филм)
* 1971: Придружници (режија)
* 1973: Смилевскиот конгрес (режија, игран филм)
* 1974: Патот кон иднината (режија, играна серија)
* 1978-1982: Закопана мистрија (режија, документарна серија)
* 1981: Булки крај шините (режија, играна серија)
* 1986: Андреја Дамјанов (режија, документарен филм)
* 1988: Втората смена (режија, играна серија)
* 1990: ДО РЕ МИ (режија, играна серија)
* 1991: Болва в' уво (режија, игран филм)
* 1997: Вујко Вања (режија, игран филм)
* 2000: Големи и мали (режија, играна серија)
* 2011: Трето па машко (режија, играна серија)

Наводи
------

1. ↑  Republička zaednica na kulturata (2007). *Sovremenost: literatura, umetnost, opštestveni prašanja* (55. изд.). Kn-vo "Kočo Racin".
2. ↑  Биографија на Кинотека на Македонија
**Тара** е река во Црна Гора и Босна и Херцеговина. Излегува од сливот на реките Опашница и Веруша од планината Комови, дел од динарските Алпи во Црна Гора. Вкупната должина е 146 км, од кои 141 км се на или во границите на Црна Гора, додека последните 40 км се во Босна и Херцеговина. Тара ја формира границата меѓу двете држави на неколку места. Тече од југ кон север - северозапад и се спојува со Пива на границата на Босна и Херцеговина со Црна Гора помеѓу селата Шќепан Поле (Црна Гора) и Хум (Босна и Херцеговина) каде ја формира реката Дрина (гранка на Сливот на реката Дунав ).

Реката Тара го создава најдолгиот кањон во Црна Гора и Европа и втор најдолг во светот по Големиот Кањон, во должина од 78 километри и висина од 1300 метри на најдлабокиот терен. Кањонот е заштитен како дел од светското наследство на УНЕСКО и е дел од Националниот парк Дурмитор .
**Аса Ларсон Блинд** (родена на 29 август 1980 година) е шведско-самиска политичарка која од март 2021 година ја извршува функцијата потпретседател на Советот на Саами.

Аса Ларсон Блинд

Политички живот
---------------

Ларсон Блинд се приклучила на Советот на Саами во 2008 година како претставник на Ruoŧa Sámiid Riikkasearvi [sv] (РБС, Национален сојуз на шведскиот народ Сами). Во 2011 година е избрана за потпретседател на советот, а во февруари 2017 година за претседател. Нејзиниот мандат како претседател завршил во февруари 2021 година и таа повторно била избрана за потпретседател. Во своето време со Советот на Саами, Ларсон Блинд, исто така, служела од 2011 до 2015 година, во одборот на Секретаријатот за домородните народи на Арктичкиот совет.

Во 2019 година, таа станала првата жена избрана да ја води ССР.

Личен живот
-----------

Родена во семејство на сточари на ирваси, Ларсон Блинд е по потекло од Rans Sameby [sv] во Вестерботен, Шведска, но живее во Овре Соперо во Норботен. Таа е магистер по менаџмент на човечки ресурси на Универзитетот во Умео .

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Аса Ларсон Блинд на Твитер



1. 1 2  Larsen, Dan Robert (11 February 2017). „Dette er Samerådets nye president" [Meet the Saami Council's new president]. *NRK Sápmi* (норвешки). Посетено на 8 March 2021.
2. 1 2  „Åsa Larsson Blind // Оса Ларссон Блинд". Kárášjohka, Norway: Sámiráđđi. Посетено на 8 March 2021.
Босна и Херцеговина излегува на Јадранското Море. Самата држава се состои од две географски и историски целини: Босна која се наоѓа на север со околу 42 000 км2, и Херцеговина на југ. Државата е мала планинска земја. Главен град на земјата е Сараево со околу 500 000 жители. Од поголемите градови се издвојуваат: Бања Лука, Тузла, Мостар, Бихаќ, и други.

Босна (регион)

Историски и географски, регионот познат како **Босна** лежи главно на Динаридите, се движат кон јужните граници на Панонската Низина, а реките Сава и Дрина ги означуваат нејзините северна и источна граница. На јужниот дел граничи со Херцеговина.

Областа Босна се состои од приближно 41.000 км2 и ја зазема околу 80% од територијата на денешната Босна и Херцеговина. Нема вистински границите помеѓу регионите во Босна и Херцеговина, а, неофицијално, Херцеговина е на југ од Иван Планина.

Двата региона образуваат геополитички ентитет од средниот век, а името "Босна" најчесто се сретнува во историски и геополитички смисол како што обично се однесуваа на двата региона.

* Северна Босна (1718-1739)Северна Босна, Кралството Босна (германски: Königreich Bosnien) или Дел од Кралството Босна (латински: Regni Bosniae Pars), била територија со која управувала Хабсбуршката монархија помеѓу 1718 и 1739 година. Со Пожаревачкиот мир во 1718 година, оваа област била одвоена од османлискиот босански пашалук и припоена кон Хабсбуршката монархија. Територијата ги опфаќала Семберија и Посавина, односно просторот покрај десниот брег на реката Сава. По Белградскиот мир од 1739 година, оваа област повторно станала дел од Отоманската империја, односно босанскиот пашалук.

САО Северна БоснаСАО Северна Босна (Српска автономна област Северна Босна) беше српска автономна област во СР БиХ. Постоеше од 1991 до 1992 година, кога се обедини со другите српски области во БиХ и ја формираше Република Српска. Главен град бил Добој.

|  |  |
| --- | --- |
|  |  На оваа појаснителна страница се наведени статии — примероци на кои се однесуваат на насловот **Северна Босна**.  Доколку овде ве доведе внатрешна врска, предлагаме да ја смените, за да води право на саканата статија. |
**Булеварот „Маршал Тито"** се наоѓа во централното градско подрачје.

На булеварот се сместени повеќе станбени објекти како и продавници, канцеларии и други објекти, меѓу кои и филијали на Комерцијална банка, Стопанска банка и Шпаркасе банка.

Улицата е во должина од околу 345 метри и се протега од раскрсницата со булевар Ленинова кај ГТЦ „Глобал" до кружниот тек со булеварот Гоце Делчев и улицата Балканска кај Соборниот храм Успение на Пресвета Богородица.

Знаменитости
------------

* Споменик на загинатите бранители
* Споменик на загинатите во Шумскиот пожар од 2012 година

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Струмица е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Булевар Маршал Тито (Струмица)" на Ризницата ? |
Тото Кутуњо во 1980 г.
**Салваторе „Тото" Кутуњо** (италијански: *Salvatore "Toto" Cutugno*; 7 јуни 1943

 - 22 август 2023

) — италијански пејач.

Како текстописец во 1970-тите, тој напиша стихови за Адријано Челентано, Далида, Миреј Матје и Џони Халидеј. Беше член на бендот *Албатрос* со кој двапати настапуваше на фестивалот во Санремо.

Во 1978 година ја започнува својата соло кариера, а во 1980 година победи на фестивалот во Санремо со песната *Solo noi*. Со песната *L'Italiano* го постигна својот најголем меѓународен успех. Во 1990 година победи на Евровизија во Загреб, а следната година како домаќин заедно со Џиљола Чинкети беше домаќин на последната вечер на натпреварот за најдобра песна во Европа.

Дискографија
------------

* *Voglio l’anima* (1979)
* *Innamorata, innamorato, innamorati* (1981)
* *La mia musica* (1982)
* *Per amore o per gioco* (1985)
* *Azzura malinconia* (1986)
* *Mediterraneo* (1987)
* *Toto Cutugno: sucessi in TV* (1988)
* *Toto Cutugno* (1990)
* *Non è facile essere uomini* (1991)
* *Se mi ami (Mediterraneo)* (1994)
* *Voglio andare a vivere in campagna* (1995)
* *Canzoni nascoste* (1997)
* *Star profile* (2000)
* *Il treno va...* (2002)
* *Come noi nessuno al mundo* (2005)
* *Cantando* (2006)
* *Un falco chiuso in gabbia* (2008)

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тото Кутуњо" на Ризницата ? |

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Тото Кутуњо*** 
* Официјална страница на Тото Кутуњо
* MSN Group Архивирано на 21 ноември 2007 г.
**Оре** (германски: *Ohrekreis*) бил округ на североисток на Саксонија-Анхалт, Германија. Соседни окрузи се (од север во правец на насока на часовникот) Алтмарк Залцведел, Штендал, Јерихов, слободниот округ Магдебург, Берде и окрузите Хелмштет и Гифхорн во Долна Саксонија. Неговата територија сега е додадена кон Берде.

Историја
--------

Во 1680, површината на округот станала дел од Бранденбург и *Holzkreis* приближно ја покривал површината на Орекрајс, кој бил создаден.

Во 1816, окрузите биле променети, така двата нови окрузи Нојхалденслебен (подоцна преименуван во Халденслебен) и Волмирштет биле создадени. Освен двете промени во 1908, кога општината Ротензе станала дел од Магдебург и во 1944, кога Калферде станал дел од Халденслебен окрузите не се менувале до поголемата промена во 1952. Округот Халденслебен го изгубил неговиот јужен дел и наместо тоа дел на округот Гарделеген бил додаден; и Волмирштет изгубил 21 општина во окрузите Тангерхите, Халденслебен и Ванцлебен. Во 1994, двата окрузи биле споени во новиот округ Орекрајс, вклучувајќи неколку општини од окрузите Штендал и Клеце. Во 2007, следната реформа започнала во Саксонија-Анхалт. Двата окрузи Орекрајс и Бердекрајс се обединиле во новиот округ Берде.

Географија
----------

Округот се наоѓа во низината наречена Магдебуршко Берде (на југ), Дремлинг (на северозапад) и Колбиц-Лецлинген (на североисток) и именуван по реката Оре, која тече паралелно со каналот *Средногермански Канал*. На запад тече реката Алер низ округот.

Грб
---

Грб
Горниот лев дел на грбот покажува гранка на бука, симболизирајќи ги шумите на буки во округот. Кривата линија во долниот десен агол ја симболизира реката Оре, по која округот е именуван.

Градови и општини
-----------------

| Градови | Општинска заедница | Слободни општини |
| --- | --- | --- |
| 1. Халденслебен
 | 1. Волмирштет (вкл. го градот Волмирштет)
2. Ебисфелде-Калферде (вкл. го градот Ебисфелде)
3. Елба-Хајде
4. Флехтинген
5. Хое Берде
 | 1. Барлебен
2. Нидере Берде
 |

Надворешни врски
----------------

* Службена страница на новиот округ Берде Архивирано на 30 септември 2007 г. (германски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знаме на Саксонија-Анхалт Градски и селски окрузи на покраината Саксонија-Анхалт во Германија Знаме на Германија |
| --- |
|  |
| Градски | 
* Десау-Рослау
* Магдебург
* Хале (Зале)

 |
|  |
| Селски | 
* Алтмарк Залцведел
* Анхалт-Битерфелд
* Берде
* Бургенланд
* Витенберг
* Зале
* Залцланд
* Јерихов
* Мансфелд-Јужен Харц
* Харц
* Штендал

 |
|  |
| Поранешни | 
* Анхалт-Цербст
* Ашерслебен-Штасфурт
* Берде
* Бернбург
* Битерфелд
* Бургенланд
* Вајсенфелс
* Вернигероде
* Зал
* Зангерхаузен
* Кведлинбург
* Кетен
* Мансфелд
* Мерзебург-Кверфурт
* Оре
* Халберштат
* Шенебек

 |

 |
**Андреа Апуцо** — италијанско-американски готвач. Неговиот ресторан, *Андреас*, во Метаири, Луизијана, Соединетите Американски Држави, е еден од познатите ресторани во областа Њу Орлеанс.

Апуцо е роден и израснат во Италија, на островот Капри, но патувал и готвел низ Европа, Карибите и САД. Тој има објавено две книги готвачи, и има добиено неколку награди.

Биографија
----------

Апуцо го започнал своето формално кулинарско образование додека работел во пекара во неговиот роден град Анакапри. На четиринаесет годишна возраст, го напуштил Капри за да отпатува во Германија, Швајцарија, Англија и Јужна Америка, за да ја продолжи својата кулинарска обука во Европа и во странство.

По 35 години работа во кујните ширум светот, Апуцо се преселил на Бермуда во 1973 година за да работи во хотелот Саутемптон Принцес, а подоцна и во хотелот Хамилтон Принцес. Во 1975 година, дошол во САД како извршен помошник-готвач во хотелот Омни Интернешнл во Атланта. Во 1977 година, се преселил во Њу Орлеанс како извршен готвач на хотелот Ројал Орлеанс, позиција што ја имал до јануари 1985 година кога го отворил *Андреас*.

Дела
----

Во 1990 година, Апуцо ја објавил својата прва книга за готвење, „Кујната на Андреа" (*La Cucina di Andrea's)*, која содржи над 300 рецепти. Во 1994 година, Апуцо ја објавил својата втора книга, „Лесен готвач на Андреа" (*Andrea's Light Cookbook)*, која содржи рецепти за јадења со малку маснотии, низок холестерол и нискокалорични јадења кои се одобрени од Американското здружение за срце и Американското здружение за дијабетес.

Наводи
------

1. ↑  Mariani, John (August 28, 2008). „Best Steaks in America - Top American Steaks". *Esquire*. Посетено на December 28, 2015.
2. 1 2  McCaffety, K.; Laborde, P.S. (2002). *Etouffee, Mon Amour: The Great Restaurants of New Orleans*. Pelican Publishing. стр. 185. ISBN 978-1-4556-0389-3.
3. ↑  *La cucina di Andrea's*. *WorldCat.org*. October 17, 2008. OCLC 22197109. Посетено на December 28, 2015.
4. ↑  *Andrea's light*. *WorldCat.org*. October 17, 2008. OCLC 31891592. Посетено на December 28, 2015.

Понатамошно читање
------------------

* MacCash, Doug (January 15, 2015). „Chef Andrea Apuzzo celebrates 30 years of northern Italian cooking at Andrea's restaurant in Metairie". *The Times-Picayune*. Посетено на December 27, 2015.
* Fitzmorris, Tom (15 October 2014). *Tom Fitzmorris's Hungry Town*. стр. pt59. ISBN 9781613127971.
* Retz, Becky; Gaffney, James (20 December 2011). *Food Lovers' Guide to New Orleans*. стр. 195. ISBN 9780762775996.
* „Persona: Andrea Apuzzo". *New Orleans Magazine*. September 1, 2000. Архивирано од изворникот на February 20, 2016. Посетено на December 27, 2015. (бара претплата)

Надворешни врски
----------------

* Веб-страницата *на Андреа*
* Биографија на Андреа
* Профил на одлични готвачи
Згради во Митровица
**Косовска Митровица** (албански: *Mitrovica/Mitrovicë*; **Титова Митровица**, во периодот од 1981-1991, албански: *Mitrovica e Titos*) — град во северниот дел на Косово 42,89 ° северно, 20,87 ° источно, на 496 метри надморска височина (на вливот на Ситница во Ибар). Косовска Митровица e и општина чија површина е 350 км2. Заедно со градот, општината ја сочинуваат и 49 села. Во Косовска Митровица се наоѓа и округот Косовска Митровица, кој опфаќа уште пет општини: Вучитрн, Србица, Звечан, Зубин Поток и Лепосавиќ.

Економско училиште

Име
---

Река Ибар
Митровица е една од најстарите населби во Косово. Тоа беше првпат се споменува во средновековни пишани документи. Името Митровица потекнува одод 14 век, според црквата Св. Димитриј Солунски. Околу црквата имало српски гробишта, а од 19 век беа погребувани и Турците. Во близина има споменик на рударите бунтовници, кои во 1941 се приклучија на *Народноослободителните бригади на Србија*.

Историја
--------

Библиотека
На просторот на градот најдени се траги од рударство од неолитско време, римски жртвеници и статуи од 2-3 век. Во 6 век, византискиот цар Јустинијан I ја гради Звечанската тврдина. Kaко рударски град Трепча се споменува во 1303 година. На стариот плоштад се наоѓаше музеј на кристали сè до бомбардирањето во 1999. Во близина има остатоци од тврдината Ќутет од 13 век. Во Брњак имаше град-дворец (втора половина на 13 век) кој припаѓаше на жената на српскиот крал Стефан Урош I, Јелена Анжујска, која умре во него во 1314 година.

Демографија
-----------

Според пописот 2011, населението изнесува 71.606 од кои во градот живеат 33.904 жители. Етничката структура е следна:

* 31.646 Албанци
* 647 Ашкали
* 528 Роми
* 515 Турци
* 340 Бошњаци
* 23 Горанци
* 13 Срби
* 188 останати

Култура
-------

Сите административни и културни објекти на Митровица се наоѓаат во јужниот албански дел, дури и православниот храм Свети Сава. Со поделбата на градот, српскиот дел остана без адекватни услови за работа - културен центар, градска библиотека, аматерски театар, галерија - сето тоа остана преку Ибар. Мораше да се почне од почеток. За работа се користеа просториите на некогашниот Техничко-металуршки факултет.

Надворешни врски
----------------

* Митровица во живо Архивирано на 13 февруари 2010 г.
* ОБСЕ профил на градот Архивирано на 5 март 2016 г.
* HCIC, Mitrovica Situation - HCIC, UNHCR, WEU, KFOR
* Mitrovica Situation - HCIC, UNHCR, WEU, KFOR (24 Feb 2000)
* Фестивал Северен град Архивирано на 28 јануари 2011 г.

Поврзано
--------

* Северно Косово
* Северна Косовска Митровица