**Пјетра Алта** (*Pera Aota* или *Peraota*, што значи *висок камен*) е ератички блок (различен по состав и потекло во однос на областа каде што се наоѓа) што се наоѓа во комуната Казелет (Италија). Каменот е важен поради неговата големина и изолираната локација.

Одлики
------

 Поглед на југ
Станува збор за масивен камен со форма на пирамида, што се појавува на околу 10 метри од нивото на земјата и со обем од околу 50 метри. Неговата височина е 368. Се наоѓа на места со многу дрвја и речиси рамно место блиску до границата помеѓу Казелет и Алпињано, недалеку од Казелет (мало езеро). Местото сè уште не е загадено и има еколошки квалитет, иако е опкружено со индустриски и станбени области.

Геологија
---------

Височината на Пјетра Алта е извонредна ако се спореди со другите ератички блокови на Пиемонт. Тоа може да се објасни со тоа што Пиетра Алта, за разлика од другите карпи, не е претежно покриена со земја. Се состои од огромен блок од серпентинит со волумен (тежина) од 2.600 кубни метри. На неговата површина може да се забележат кори слични на таканаречените *пустински лакови*, кои геолозите ги сметаат за показател за Кепенова класификација на климата.

Користи
-------

 *Звучна медитација* изведена со гонг
На карпата има многу патеки за искачување по неа, а нејзините страни се опремени со заштитни справи како завртки и питони за да се заштитат алпинистите и планинарите. Многу од овие патишта, некои од нив многу привлечни, биле опишани на почетокот на 1980-ти години од планинарот Џан Карло Граси. Околината околу Пјетра Алта се смета за многу гостопримлива; до каменот може лесно да се стигне пеш, со автомобил или со велосипед по *Виа Пјетра Алта* (мала асфалтирана лента која продолжува со пешачки земјен пат).

Наводи
------

1. ↑  „Masso erratico di Pietra Alta Caselette, Torino" (италијански). Fondo Ambiente Italiano - I Luoghi del Cuore. Посетено на 15 March 2021.
2. ↑  Renzo Rossotti (1994). *Piemonte magico e misterioso* (италијански). Newton Compton. стр. 119. ISBN 9788879836685. Посетено на 15 March 2021.
3. 1 2 3  Motta, Luigi; Motta, Michele; Ferrero, Osvaldo (2013). *Massi erratici singolari - testimonianze glaciali nel paesaggio piemontese* (италијански). Torino: Museo Regionale di Scienze Naturali. стр. 12. Посетено на 15 March 2021.
4. ↑  „Il territorio della Collina morenica di Rivoli-Avigliana" (италијански). Pro Natura Torino. 2012. Посетено на 15 March 2021.
5. ↑  Petrucci, Franco. *Rilevamento geomorfologico dell'anfiteatro morenico di Rivoli-Avigliana* (италијански). стр. 107. Посетено на 15 March 2021.
6. 1 2  AA.VV. (1965). *Torino e Valle d'Aosta*. Guida d'Italia (италијански). Touring club italiano. стр. 206. Посетено на 15 March 2021.
7. ↑  AA.VV. (1989). „Scheda 2 - Pietra Alta". *Studi piemontesi* (италијански). **18**. Centro studi piemontesi. стр. 548. Посетено на 15 March 2021.
8. ↑  Giovanni Visetti. „I massi erratici" (италијански). www.valdellatorre.it. Посетено на 15 March 2021.
9. ↑  Motta, Michele (2004). *Valore ambientale dei massi erratici e valutazione d'impatto ambientale dell'arrampicata* (италијански). стр. 4. Посетено на 15 March 2021.
10. ↑  Domenica Biolatto (December 2020). „Editoriale" (PDF). *L'Escursionista* (италијански). Unione Escursionisti Torino: 3. Архивирано од изворникот (PDF) на 2023-03-29. Посетено на 15 March 2021.
11. ↑  *Pietra Alta (Masso)* (италијански). Gulliver.it. Посетено на 15 March 2021.
12. ↑  „Alla villa romana e ai laghi" (италијански). Comune di Caselette. Посетено на 15 March 2021.