recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Емануел Греј „Еми" Росум** (родена на 12 септември 1986 г.) — американска глумица и пејачка.

Таа е позната по улогата на Фиона Галагер во телевизиската серија *Бесрамници*. На почетокот на својата кариера, таа играла во филмовите *Ловец на песни* (2000), *Американска рапсодија* (2001) и *Судбина* (2002). Таа ѝ станала позната на пошироката јавност со улогата во мистериозната драма *Мистична река* (2003). Таа глумела во научно-фантастичниот филм *Денот после утре* (2004) и добила пофалби од критичарите за изведбата во главна улога во *Фантомот од операта* (2004). Таа оттогаш глумела во филмовите *Посејдон* (2006), *Драгонбол: Еволуција* (2009), *Предизвик* (2009) *Прекрасни суштества* (2013), *Пред да исчезнам* (2014), *Ти не си ти* (2014) и *Комета* (2014).

Во 2007 година, Росум го издала својот деби албум, *Inside Out*. Истата година таа издала божиќен мини-албум, насловен *Carol of the Bells*. Во 2013 година, таа го издала вториот албум *Sentimental Journey*.

Наводи
------

1. ↑

Надворешни врски
----------------

* 
* Еми Россум на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Еми Росум на MySpace

*Оваа статија за глумец/глумица од САД е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 5211577
* LCCN: no2001056876
* ISNI: 0000 0001 0950 5636
* GND: 1024540413
* SUDOC: 160772885
* BNF: cb150361842 (податоци)
* BIBSYS: 4088936
* MusicBrainz: bc598b29-d213-4c1b-8157-0fd8b1b0d534
* NKC: pna2011621609
* BNE: XX1737064
* CiNii: DA15803122

 |

 |
**„Бев посилна"** (српскохрватски: *Била сам јача*) – филм на режисерот Густав Гаврин од 1953 година. Гаврин е автор и на сценариото (во соработка со Радош Новаковиќ ), а главните улоги ги играат: Сава Северова, Мира Ступица, Никола Поповиќ, Божидар Дрниќ и Љуба Тадиќ.

Синопсис
--------

За време на рацијата што ја спроведува окупаторската власт, една лекарка-партизанка одлучува наместо да побегне со лековите на слободната територија, да остане и да му помогне на болното дете на еден соработник на окупаторот. Благодарение на нејзината помош, детето е спасено, а нејзината лекарска етика победува.

Наводи
------

1. ↑  Била сам јача (пристапено на 2.4.2023)
**Роберт Редфорд** (англиски: *Robert Redford*) (18 август 1936) е американски филмски актер и режисер.

Животопис
---------

Редфорд на Канскиот фестивал, 1990 г.

Кариера
-------

Во октомври 2014 година, филмското здружение „Линколн центар" од Њујорк соопштило дека Редфорд е добитник на наградата „Чаплин", која се доделува за животно дело. Наградата му била доделена за неговото творештво како глумец, но исто така и за неговиот придонес за развојот на филмот во својство на основач на филмскиот фестивал „Санденс".

Редфорд на премиерата на документарниот филм „The New Heroes", 2005 г.

Наводи
------

1. ↑  „Роберт Редфорд ќе добие награда за животно дело", *Дневник*, година XVIII, број 5591, вторник, 14 октомври 2014, стр. 21.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 93240418
* LCCN: n81068544
* ISNI: 0000 0001 2143 7736
* GND: 118743708
* SELIBR: 366171
* SUDOC: 08071675X
* BNF: cb119482276 (податоци)
* BIBSYS: 90852905
* MusicBrainz: 360f0065-aff3-4a23-8cd4-e02f074f9458
* NLA: 35733943
* NDL: 00453832
* NKC: jn20000701480
* BNE: XX1084193
* CiNii: DA10060916
* RKD: 320178

 |

 |
Роџер со Реал Ваљадолид во 2014 година
**Роџер Марти Салвадор** (роден на 3 јануари 1991), познат само како **Роџер**, е шпански фудбалер кој игра за ФК Леванте како напаѓач.

Клупска кариера
---------------

Роден е во Торент, Валенсија, Роџер дипломирал на локалните Валенсија СП's систем на младинци. Во јануари 2011 година, по мал број на игри со резервите, тој беше на позајмица да ги соседните аматери Burjassot СП.

Роџер го направи своето La Liga деби на 15 јануари 2012, во преземање на местото на Xavi Торес за последните десет минути од 0-3 далеку пораз на Атлетик Bilbao. Четири дена порано тој го постигна својот прв гол со Леванте е првиот тим, пребивање вториот во 4-0 домашна победа против АД Alcorcón за домашното првенство (5-2 на агрегатната).

Роџер претрпе уште една повреда на коленотот во 2017 пред-сезона, да бидат маргинализирани за шест месеци. На 29 јуни 2018, тој го продолжи својот договор до 2023.

Наводи
------

1. ↑  Brilliant Bilbao close in on Euro spot[*мртва врска*]; ESPN Soccernet, 15 January 2012
2. ↑  Al Levante también le sienta bien la Copa (Cup also fits Levante); Marca, 11 January 2012 (in Spanish)
3. ↑  Confirmado: Roger sufre rotura del ligamento cruzado anterior (Confirmed: Roger suffers an anterior cruciate ligament rupture); Mundo Deportivo, 24 July 2017 (in Spanish)
4. ↑  Roger se vincula con el Levante UD hasta 2023 (Roger ties up with Levante UD until 2023); Levante UD, 29 June 2018 (in Spanish)

Надворешни врски
----------------

* Роџер Марти на soccerway
Градови кои учествуваат во Земјата во живо Мапа на градовите домаќини на концертите во Живот на Земјата на 7 јули 2007 година.Градови кои учествуваат во Живот на Земјата Мапа на градовите домаќини на концертите во живо на Земјата на 7 јули 2007 година.

**Live Earth** претставува серија на концерти на сите 7 континенти на планетата Земја. Сите концерти беа одржани на 7 јули 2007 година на кој 24 часа најпознатите групи во светот пееја за климатските промени кои се случуваат на планетата Земја како резултат на зголемената индустријализација и испуштање на штетните гасови како јаглерод диоксид и метан во атмосферата. Главен виновник за појавата на глобално затоплување се смета човекот.

Концертите се одржаа во повеќе градови и тоа: Лондон, Велика Британија; Хамбург, Германија; Јоханесбург, Јужна Африка; Рио де Жанеиро, Бразил; Шангај, Кина; Сиднеј, Австралија; Њу Џерси, САД; Кјото, Јапонија и други. Се смета дека концертот во живо, преку телевизија и интернет е гледан од околу 2 000.000.000 луѓе ширум целиот свет, што е еден од најгледаните концерти во историјата. Иницијатор за одржување на концертите е поранешниот американски потпретседател Ал Гор, кој воедно е голем поддржувач за стопирање на климатските промени. Иако се постигна огромна гледаност на концертите сепак 24 часовната журка доживеа фијаско бидејќи во Хамбург и Лондон, посетителите започнаа да ги напуштаат концертите. Сепак идејата за испраќање повик за стопирање на ефектот на „Стаклена градина" до народот успеа.

Изведувачи
----------

На Live Earth концертите настапуваа: Black Eyed Peas, Razorlight, John Legend, Red Hot Chili Peppers, Metallica, Pussycat Dolls, Foo Fighters, Duran Duran, Ludacris, Fall Out Boy, Akon, Snoop Dogg, John Mayer, Alicia Keys, Bon Jovi, The Police, Jack Johnson, Crowded House, Joss Stone, UB40, Shakira, Enrique Iglesias, Jan Delay, Roger Cicero, Pharrell Williams, Anthony Wong, Sarah Brightman, Rihanna, Linkin Park и многу други.

Исто така на концертите и анимираните филмови се појавија: Leonardo DiCaprio, Al Gore, Petra Nemcova, Cameron Diaz, Chris Rock, Jonathan Ross, Naomi Campbell, Ian Thorpe, Charlotte Engelhardt и други.
Концертот во Лондон го затвори Мадона со песната „Hey you", која претставуваше химна на сите Live Earth концерти.

Критика
-------

На крајот од концертите кои беа наменети за спас на планетата Земја се собра околу 7 тона расфрлано ѓубре, иако анимираните филмови едуцираа за потребата ѓубрето да заврши во контејнери. Исто така организацијата добија критика дека превозот на познатите пејачи до местото каде што требаше да пејат троши огромно количество гориво, што сепак е спротивно од повикот за намалување на штетните гасови од автомобилите и авионите. Но сепак организаторите објавија дека концертите биле според строгите правила за заштита на животната средина.

Надворешни врски
----------------

* Live Earth Архивирано на 12 август 2008 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Live Earth" на Ризницата ? |
**Филис Чин** (англиски: *Phyllis Chinn*; родена *Цвајг*, р. 26 септември 1941

) е американска математичарка, која е професор по математика, женски студии и наставна подготовка на Државниот универзитет Хамболт во Калифорнија. Нејзините публикации се однесуваат на теоријата на графиците, математичкото образование и историјата на жените во математиката.

Образование и кариера
---------------------

Чин е родена во Рочестер, Њујорк, а дипломирала во 1962 година на Универзитетот Брендис. Докторирала во 1969 година, на Универзитетот во Калифорнија, Санта Барбара, со дисертација за графички изоморфизам, под надзор на Пол Кели. Таа предавала на Државниот Колеџ Таусон, на училиштето за обука на наставници во Мериленд, од 1969 до 1975 година, а во 1974 година таму добила канцеларија, пред да се пресели во округот Хамболт. Во времето кога се приклучила на Државниот факултет во Хамболт, таа била првиот женски професор по математика таму; единствениот друг женски професор по науки бил биолог.

Во 1997 година станала претседател на одделот за математика во Хамболт.

Придонеси
---------

Чин има напишано многу цитирана работа во врска со пропусниот опсег на графикот, доминантните множества, како и пропусниот опсег.

Чин е исто така страствен жонглер, а основала и клуб за жонглирање во Државата Хамболт во 1980-тите години.

Признанија
----------

Универзитетот Хамболт ја именувала Чин за извонреден професор за 1988-1989 година. Таа била добитник на наградата Луис Хеј, за придонеси во образование по математика, дадено од страна на Здружението за математичарки, за нејзината работа во подобрувањето на образованието по математика, на средно и високо училишно ниво, како и во охрабрувањето на младите жени да станат математичарки.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Curriculum vitae Архивирано на 3 јануари 2019 г. retrieved 2015-01-17.
2. ↑  Филис Чин at the Mathematics Genealogy Project
3. 1 2 3 4  Twentieth Annual Louise Hay Award Архивирано на 3 март 2016 г. Association for Women in Mathematics, retrieved 2015-01-17.
4. ↑  „Class Notes", *Brandeis Review*, том 18 no. 1, стр. 58, 1997
5. ↑  Chinn, P. Z.; Chvátalová, J.; Dewdney, A. K.; Gibbs, N. E. (1982), „The bandwidth problem for graphs and matrices—a survey", *Journal of Graph Theory*, **6** (3): 223–254, doi:10.1002/jgt.3190060302, MR 0666794.
6. ↑  Brigham, Robert C.; Chinn, Phyllis Z.; Dutton, Ronald D. (1988), „Vertex domination-critical graphs", *Networks*, **18** (3): 173–179, doi:10.1002/net.3230180304, MR 0953920.
7. ↑  Chinn, P. Z.; Erdős, P.; Chung, F. R. K.; Graham, R. L. (1981), „On the bandwidths of a graph and its complement", *The theory and applications of graphs (Kalamazoo, Mich. 1980)*, Wiley, New York, стр. 243–253, MR 0634530.
8. ↑  Tahja, Katy M. (2010), *Humboldt State University*, Campus History, Arcadia Publishing, стр. 119, ISBN 9780738580159.
9. ↑  „Class Notes", *Brandeis Review*, том 9 no. 1, стр. 57, Winter 1989–1990

Надворешни врски
----------------

* Профил на Хамболт Архивирано на 23 март 2018 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 25886269
* ISNI: 0000 0001 1752 356X
* MGP: 17149

 |

 |
**Ангела Медер** е германски приматолог, конзерватор и специјалистка за горили. Д-р Медер е една од првите што презеде длабинско истражување на заробените горили (во раните 1980-ти). Таа се фокусира на ефектот на заробената средина врз нивното однесување и репродукција, и на ефектите од однесувањето на рачното одгледување, вклучувајќи го и тешкиот проблем на интегрирање на рачно одгледани доенчиња во воспоставени групи.

Во 1992 година, Медер се приклучи на неодамна основаната група за заштита на природата, Berggorilla und Regenwald Direkthilfe (B&RD). Таа тврди дека организациите за заштита во развиениот свет имаат посебна обврска да им помагаат на локалните заедници да ги организираат и одржуваат сопствените иницијативи за зачувување, а под нејзино водство B&RD им помогна на локално организираните претпријатија во Демократска Република Конго и на други места, а нејзиниот одбор периодично ги посетува овие проекти во заедницата да помогнат и да испорачаат материјална помош.

Медер го уредува *журналот „Горила"*, кој е и излез за проекти за Б&РД, како и научно списание во кое специјалисти придонесуваат.

Поврзано
--------

* Спознавање на животните
* Дијан Фоси
* Голем мајмунски јазик
* Планинска горила
* Зора Принц-Хјуз
* Национален истражувачки центар за примати Јеркс

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* BergGorilla.org - 'Berggorilla & Regenwald Direkthilfe e. V.
* Wisc.edu - „Berggorilla & Regenwald Direkthilfe (BRD)", Национален истражувачки центар за примати во Висконсин
* - лична веб-страница


1. ↑  „Angela Meder - Forschung". *www.angela-meder.de*. Посетено на 2019-12-17.
2. ↑  „Angela Meder - Gorillaschutz". *www.angela-meder.de*. Посетено на 2019-12-17.
3. ↑  Grosse, Angela (31 July 2007). „Bedrohte Berggorillas - erneut vier Tiere getötet". *Hamburger Abendblatt*. Посетено на 14 June 2011.
4. ↑  „Angela Meder - Publikationen". *www.angela-meder.de*. Посетено на 2019-12-17.
**Ринхини** — јужнословенско племе кое според *Чудата на св. Димитрија* во VII век биле населени во близина на Солун, односно на просторот на Халкидичкиот Полуостров,на исток до реката Струма. Кај нив особено било развиено рударството и топењето на железната руда. Во борбите против Византија учествувале со тешка пешадија. Во една хроника на светогорскиот манастир Кастамони се вели дека биле покрстени во времето на императорите иконоборци (византиска династија која владеела во периодот од 730-787 и 814-842) заедно со Сагудатите. 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Викиизвор има текст за
**Чудата на Свети Димитрија Солунски** |
**Спас Величков** ( —  1923

 Горна Џумаја, Пиринска Македонија, Бугарија ) — подржувач на федералното револуционерно крило на ВМОРО.

Животопис
---------

Во септември 1923 година четници на царските агенти (Тодор Александров и Александар Протогеров), го извадиле од својата канцеларија писарот Спас Величков и го обесиле на јавно место во градот Горна Џумаја. Причините биле неговите ставови блиски до комунистичките идеи и неговото спротиставено гледиште за слободата на Македонија и пројавите на Тодор Александров и Александар Протогеров.

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 337.


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Предлошка:Infobox royalty/short description

**Добрета** бил водач на *Склавините* во втората половина на 6 век. Живеел на територијата на басенот на реката Зала, односно тоа е територијата на римската провинција Панонија Прима, во денешна Унгарија.

Добрета е првиот словенски поглавар кој е запишан по име, и тоа од византискиот историчар Менандер Протектор, кој запишал дека аварскиот хан Бајан I испратил посланинк, кој побарал од Добрета и неговите Словени да ја прифатат власта од Аварите и да платат данок, бидејќи Аварите знаеле дека Словените натрупале големо богатство откако повеќепати ги ограбувале византиските провинции на Балканот. Добрета, наводно одговорил „Другите не ја освојуваат нашата земја, ние ја освојуваме нивната [...] така секогаш ќе биде за нас". Бајан тогаш, со помош од Византијците извршил воен поход против Добрета (во 578), и запалил многу од нивните населби, меѓутоа тоа не ги спречило словенските напади длабоко во Византиската империја.

Наводи
------

1. ↑  Curta 2001, стр. 47, 91.
2. ↑  Bacic, Jakov (1987). „Slav: the origin and meaning of the ethnonym". *Slovene Studies*. **9** (1–2): 37.
3. ↑  Curta 2001, стр. 47.
4. ↑  Curta 2001, стр. 91–92.

Извори
------

* Martindale, John R.; Jones, A.H.M.; Morris, John (1992), *The Prosopography of the Later Roman Empire - Volume III, AD 527–641*, Cambridge University Press, стр. 390, ISBN 0-521-20160-8
* Curta, Florin (2001). *The Making of the Slavs: History and Archaeology of the Lower Danube Region, c. 500–700*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9781139428880.
* „Staroslovenski vojvoda Dauritas i oharski kagan Bajan". *Istoriski časopis V*. Beograd. 1955. Отсутно или празно `|url=` (help) bibliography entry Архивирано на 13 март 2012 г. (на српски)
* Živković, Tibor (2008). *Forging unity: The South Slavs between East and West 550-1150*. Belgrade: The Institute of History, Čigoja štampa. ISBN 9788675585732.
Д-р **Саво Климовски** (роден на 13 јуни 1947

 год. во Скопје) — македонски правник, професор по уставно право и политички систем на Правниот факултет во Скопје.

Научна кариера
--------------

Правните студии со одличен успех ги завршува во јуни 1970 год. на Правниот Факултет во Скопје, каде што во 1974 год. се стекнува со степен на магистер од областа на правно-политичките науки. Со докторат на правни науки се стекнува во мај 1978 год. на Правниот Факултет во Љубљана. За асистент на Правниот факултет е избран во април 1971 г. Првпат за редовен професор на научната област уставно право и политички систем и политичка филозофија. Од октомври 1992 год. во два мандати е декан на Правниот Факултет во Скопје. Во периодот 1996 до 1998 година е претседател на Универзитетскиот сенат при Универзитетот „Кирил и Методиј" - Скопје.

Има објавено повеќе монографии, средношколски и универзитетски учебници, како и бројни прилози во научни и стручни публикации.

Политичка кариера
-----------------

Саво Климовски во периодот од април 1986 год. до март 1991 год. е член на македонската влада и одговорен за ресорите на образованието, културата и физичката култура.

Од 1992 до 2000 година во Собранието на Република Македонија ги имаше следниве активности:

* Претседател на комисијата за уставни прашања и политички систем
* Претседател на комисијата за европски и евро-атлантски интеграции
* Претседател на советот за меѓунационални односи

На изборите во 1998 година Климовски е избран за пратеник како претставник на Демократската Алтернатива, по што од 1998 до 2000 година ја врши функцијата претседател на Собранието на Република Македонија.

Проф. д-р Саво Климовски е основач и претседател на LIONS CLUB - Скопје. Претседател е на невладината организација за научна комуникација и зближување на народите од земјите во кинескиот теснец и останатиот дел од светот.

Наводи
------

1. ↑  „www.pf.ukim.edu.mk". Архивирано од изворникот на 2011-11-25. Посетено на 2010-12-07.
2. ↑  www.sobranie.mk

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница на Саво Климовски Архивирано на 2 јуни 2008 г.

| Политички функции
 |
| --- |
| Претходник**Тито Петковски** | **Претседател на Собранието на Македонија**1998–2000 | Наследник**Стојан Андов** |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Претседатели на Собранието на Република Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Андов
* Петковски
* Климовски
* Поповски
* Јордановски
* Георгиевски
* Вељаноски
* Џафери

 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 107928964
* LCCN: n2010012670
* ISNI: 0000 0000 7764 573X
* GND: 170368238

 |

 |
Буџевски произлегува од сиромашна земјоделска печалбарска фамилија од село Ѓавато. Роден е 1923 година. Уште како мало дете ја почувствувал сета сиромаштија, бидејќи морал да работи за да се прехранува. Подоцна бил овчар. За време на окупацијата Буџевски се дружел со прогресивните младинци од селото. Од нив добивал летки но не ги покажувал на власта. Во август 1944 година Буџевски ѝ се приклучил на НОВЈ. како борец на Втората македонска бригада зел учество во сите борби што ги водела неговата единица на Сремскиот фронт. Во една жестока борба кај Стризивојна, митролезецот Буџевски, на 17 април 1945 година загинал.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Area of the Larsen Ice Shelf in AntarcticПредлошка:SHORTDESC:Area of the Larsen Ice Shelf in Antarctic
Предниот дел
**Доливот на лузни (Антарктик)** е област на Ледениот гребен Ларсен веднаш северозападно од Полуостровот Џејсон, именуван по Научниот комитет за истражување на Антарктикот. Ограничен е со Точка Таштего и Точка на Чепмен.

Историја
--------

Регионот бил откриен во 1902 година од Ото Норденшелд, водач на Шведската експедиција на Антарктикот, 1901–04, кој го дал името „Заливот Скот".

Името не се во употреба, можеби поради големиот број одлики кои веќе биле именувани по капетанот Роберт Ф. Скот. Сегашното име беше дадено во 1963 година од Одборот за антарктички места на Обединетото Кралство (UK-APC) по Научниот комитет за истражување на Антарктикот на Меѓународниот совет на научни синдикати, како признание за улогата на оваа организација во унапредувањето на научните истражувања на Антарктикот. Тоа е преостанатиот фрагмент од многу поголемата Larsen B ледена полица која се распадна во 2002 година.

Набљудувањето на развојната нестабилност на ледените гребени игра многу важна улога во истражувањето на глобалните промени.

По ненадејниот голем колапс на ледениот гребен Ларсен Б на полуостровот Антарктик во 2002 година, нестабилноста што се развива за неговиот остаток, Ледениот гребен Скар влез, почна сè повеќе да се проучува за да се обезбеди подлабоко разбирање на распаѓањето на Ларсен Б. Ледениот гребен во 2002 година и исто така дава шанса за проучување на одговорот на ледените полици на настаните од големи колапс.

Во оваа студија, заснована на секвенцијални слики на Landsat кои опфаќаат 2005-2020 година, направивме детални мапи на полињата за брзина на мразот за ледениот гребен за влез на лузни. Резултатите покажуваат дека брзините на мразот за регионот на ледениот гребен за влез во лузна значително се зголемија од 2005 година, максималната брзина на мраз достигна повеќе од 900 m/y во фронтот на ледениот гребен.

Површинските пукнатини исто така значително се зголемија и во должина и во ширина и се движат кон морето. Ледената предна позиција на ледениот гребен за влез во лузна е релативно стабилна во 2008-2010 година, а потоа постојано напредува по 2010 година. централниот дел на ледениот гребен и силно подобрените површински пукнатини ја откриваат нестабилноста на ледениот гребен кој се развива во Скар.

Наводи
------

1. ↑  Marine Gazetteer Placedetails

Координати: 65°56′S 61°52′W﻿ / ﻿65.933° ЈГШ; 61.867° ЗГД﻿ / -65.933; -61.867
Географски координати : 53°N 8°W﻿ / ﻿53° СГШ; 8° ЗГД﻿ / 53; -8Координати: 53°N 8°W﻿ / ﻿53° СГШ; 8° ЗГД﻿ / 53; -8

Мстоположба
-----------

Република Ирска е држава која се наоѓа во Северозападна Европа на островот којшто покрива приближно пет шестини од островот Ирска.

Граници
-------

Вкупната површина на земјата изнесува 70.273 км2, и според тоа се наоѓа на 120 место по големина во светот. Република Ирска единствен сосед ѝ е Северна Ирска која припаѓа на Обединетото Кралство. Западно од Република Ирска се наоѓа Атлантскиот Океан, на североисток Северниот канал, а на исток Ирското Море.

Главниот град Даблин е најголемиот во државата со околу 1.585.327 жители.

Население
---------

Според пописот, вкупното население во Република Ирска е околу 4.239.848 жители. Густината на населеноста е 60 жит. на км2.

Клима
-----

Климата во Република Ирска е умерена.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Географија на Европа |
| --- |
|  |
| Суверени  држави | 
* Австрија
* Азербејџан
* Албанија
* Андора
* Белгија
* Белорусија
* Босна и Херцеговина
* Бугарија
* Ватикан
* Германија
* Грузија
* Грција
* Данска
* Ерменија
* Естонија
* Ирска
* Исланд
* Италија
* Казахстан
* Кипар
* Латвија
* Литванија
* Лихтенштајн
* Луксембург
* Македонија
* Малта
* Молдавија
* Монако
* Норвешка
* Обединето Кралство
	+ Англија
	+ Велс
	+ Северна Ирска
	+ Шкотска
* Полска
* Португалија
* Романија
* Русија
* Сан Марино
* Словачка
* Словенија
* Србија
* Турција
* Украина
* Унгарија
* Финска
* Франција
* Холандија
* Хрватска
* Црна Гора
* Чешка
* Шведска
* Швајцарија
* Шпанија

 |
|  |
| Делумнопризнаени | 
* Абхазија
* Јужна Осетија
* Косово
* Нагорно-Карабах
* Приднестровие
* Северен Кипар

 |
|  |
| Зависни  и др. територии | 
* Гернзи
* Гибралтар
* Ман
* Оланд
* Фарски Острови
* Џерси
* Шпицбершки Острови

 |
|  |
| Други целини | 
* Европска Унија

 |

 |
**Судска зграда Битола** — градба од 1958 година наменета за судот во Битола, дело на архитектот Борис Чипан. Денес во неа е сместен Апелациониот суд Битола.

Местоположба
------------

Судската зграда се наоѓа во средиштето на градот, на левиот брег на реката Драгор, веднаш до општинската зграда, на Булеварот „1-ви Мај" бр. 63.

Историја
--------

Градбата е изведена под името Судска палата во Битола во 1958 година, по барање на Државниот секретаријат за правосудна управа на Народна Република Македонија.

Во изминатото раздобје градбата претрпува низа измени кои го нарушуваат нејзиниот чист модернистички облик. Како и кај многу други случаи, нејзиниот рамен кров добива надградба и покрив, како и заоблена натстрешница пред самиот влез.

Архитектура
-----------

Во Судската зграда во Битола, како и во сличните судови во Штип и Велес, за прв пат јасно се гледа архитектонскиот јазик на авторот – спој помеѓу рационалистичката димензија во модернизмот и функционалистичката нишка на традиционалната архитектура.

Објектот претставува рационално решение на бел кубус сместен врз основа од кршен камен. Главниот волумен е изведен од бетон, а неговата фасадна рамнина е прекршена со низа брисолеи и репетиција на стандардни прозорци. Единствената отстапка е влезот кој е акцентиран со низа на столбови и мала висинска денивелација.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Чаусидис, Ноеми (29.01.2021). „Судска зграда – Битола / Чипан, 1958г". Македонска АРХитектура. Посетено на 10 август 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
Светска мапа што ги покажува океанските климатски зони
**Морска клима** или уште споменувана како **океанска клима** е клима карактеристична за океанските простори на умерените ширини, како и за западните рабови на континентите. Се создава благодарение на силните воздушни маси над големи водни пространства. Се одликува со мала температурна амплитуда, зголемена влажност на воздух (поголеми од океаните, но над копното) и се изразува со воздушни струења. Застапена е над Атлантскиот и Тихиот Океан и во западните крајбрежни предели на Евроазија (Португалија, Бенелукс, Велика Британија ) и Северна Америка (Канада, САД). Во овие предели често се манифестира појавата на дожд и појавата на магла.

Поврзано
--------

* Умерена клима
* Влажна клима
**Здравко Мамиќ** — фудбалски работник којшто е моментално официјален извршен директор на хрватскиот фудбалски клуб Динамо Загреб.

Роден е во Бјеловар. Потекнува од селото Зидине во околината на Томиславград каде што е роден татко му. На млади години играл во Динамо Загреб. Мамиќ бил главен директор на Динамо Загреб од 1992 до 1994 кога Динамо Загреб ја освоил лигата во 1993 година и купот во 1994 година.

Во 1995 година станал директор на Осијек во сезоната кога клубот за првпат добива право на учество во Купот на УЕФА. Во сезоната 1996 година станал директор на фудбалскиот клуб Сегеста од Сисак, а од 1997 до 1999 година бил директор на Кроатија Сесвете.

Член на извршниот одбор на Динамо Загреб станал во 2000 година, а од 2003 година бил извршен потпретседател. За време на неговиот мандат Динамо Загреб ја освоил лигата десет пати (2000, 2003, 2006, 2007 - 2013). Покрај лигата, Динамо го освоил и купот осум пати (2001, 2002, 2004, 2007 - 2009, 2011 и 2012).

Наводи
------

1. ↑  „Mamić: 'Bio bih ponosan da mi Monika bude snaha'". *Jutarnji list*. 25 мај 2007. Архивирано од изворникот на 2013-12-02. Посетено на 2014-02-17.
2. ↑  „Mamić nikada nije ispunio obećanje i otišao". Dalje.com. 5 март 2009. Архивирано од изворникот на 2013-12-03. Посетено на 2014-02-17.
Елен во националниот парк.
**Национален парк Дунав-Драва** ― национален парк основан во 1996 година и се наоѓа на југозападниот дел на Унгарија. Сегашната површина е 490 квадратни километри и поголемиот дел од местата на националниот парк се сместени во областите на шамаците кај Дунав и Драва, од кои 190 км2 се рамсарски мочуришта. Населението на црн штрк и белоопашест орел се од европско значење. Седум видови безрбетници се наоѓаат само тука во Унгарија. Живеалиштата долж Драва се домаќини на повеќе од 400 заштитени растенија и животни. Видовите ендемични за областите на националните паркови се црн глог и дравски воден молец.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница

46°15′00″ N; 18°53′00″ E﻿ / ﻿46.25° СГШ; 18.8833° ИГД﻿ / 46.25; 18.8833

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 234348500
* GND: 4728508-4

 |

 |
Карта на разместеноста на населувањето на Велегезитите
**Велегезити** (Βελεγεξηαι) се словенско племе кое се населило во југоисточниот дел на Тесалија, околу градовите Теба и Деметријада, кај денешниот Волоски Залив. Се споменуваат како дел од големиот племенски сојуз (614-615) создаден под водство на кнезот Хацон. Во 616 година неуспешно го нападнале градот Солун заедно со македонските словенски племиња. Во VII век бил формиран уште еден племенски сојуз на чело со рексот Пребонд. По неговото убиство, во 674 г. словенските племиња го опасиле Солун, но Велегезитите не се приклучиле кон обединетите племиња, бидејќи одржувале мирни односи со солунчаните. По двегодишна опсада Словените го нападнале градот во 676 година, но морале да се повлечат. Неколку дена подоцна солунчаните биле снабдени со жито и овошје од Велегезитите. За нив сведочат бројни словенски топоними. Нивната склавинија била наречена Велзитија или Велегезитија. Подоцна во 799 г. архонтот Акамир учествувал во организирањето заговор против царицата Ирина. Најверојатно Акамир бил самостоен владетел на Велзитија, која во тој момент била под сизеренството на императорот, на прагот на државно обединување.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Викиизвор има текст за
**Чудата на Свети Димитрија Солунски** |

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Ристовска - Јосифовска, Билјана (2009). „Велегезити". Во Блаже Ристовски (уред.). *Македонска енциклопедија*. **1**. Скопје: МАНУ.CS1-одржување: користи параметар editors (link)
**Стела Слејанска - Стојаноска** (12 декември 1944

 – Скопје, 13 август 2013

) била истакната македонска пијанистка, професор на Факултетот за музичка уметност во Скопје и еден од основачите на Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип.

Животопис
---------

Стојаноска родена во 1944 година во Штип. Високата музичка наобразба ја стекнала најпрво во Загреб, а потоа во Париз на École Normale Supérieure каде што студирала во класата на Жан Бланкар, а подоцна и магистрирала. Вторпат магистрирала на Факултетот за музичка уметност во Скопје, под менторство на професорот Бранко Цветковиќ.

Уште со првите настапи во почетокот на 70-тите години на минатиот век, Слејанска го привлекла вниманието на музичката јавност и критиката во Македонија и во странство. Оттогаш, па до денес нејзиното име било постојано присутно на домашната и европската музичка сцена, но и на музичките сцени надвор од Европа, а често била нарекувана и „*пропагатор на современиот звук*". Од 1995 година била член на францускиот квартет за современа музика „Туше", кој постигнал многубројни успеси.

Дострелите на Стела Слејанска на полето на концертната дејност се документирани и како тонски записи во рамките на музичките продукции на голем број национални радија и телевизии низ Европа и светот, а во 2001 година, по иницијатива на Сојузот на музичките уметници на Македонија, излегол и нејзин самостоен компакт-диск издаден од МРТВ.

По враќањето од Франција во 1973 година, работела како стручен соработник, а потоа и како предавач на Педагошката академија „Св. Климент Охридски" во Скопје. Две години подоцна започнува да го предава предметот пијано на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Оформи голем број млади музичари кои се високо ценети како педагози, музички соработници и наградувани репродуктивни уметници. Стела Слејанска-Стојаноска се потврдила и како публицист со свои согледувања од областа на пијанизмот, а поголем број нејзини теориски трудови се објавени во реномирани списанија. Таа беше член на Европското друштво за култура со седиште во Венеција и на асоцијацијата Музиката и уметноста во Европа - Париз. За своите достигнувања во сферата на репродуктивната уметност таа беше наградувана со повеќе домашни и меѓународни награди и признанија, а во 2006 година го добила и Орденот за заслуги од областа на културата од претседателот на Франција „*Витез од редот на академските палми*". Починала во Скопје на 13 август 2013 година.

Наводи
------

1. ↑  „*ПОЧИНА ИСТАКНАТАТА ПИЈАНИСТКА И ПРОФЕСОР СТЕЛА СЛЕЈАНСКА-СТОЈАНОСКА*; -13.08.2013, 15:45". Архивирано од изворникот на 2013-08-16. Посетено на 2013-08-15.
**ВДНХ** (руски: *ВДНХ*) — станица на московското метро во Останкино, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Ботанически сад и Алексеевскаја.

ВДНХ е една од најдлабоките метро станици која се наоѓа на 53,5 метри под земјата. Исто така е една од најфреквентните станици, опслужувајќи 107.377 патници дневно во 2009 година.

ВДНХ е претставен како дом на Артјом, главниот протагонист во романот и видео играта *Метро 2033*.

Историја
--------

ВДНХ била отворена на 1 мај 1958 година. Името значи Изложба на достигнувања на националната економија (руски: *Выставка достижений народного хозяйства*, скратено *ВДНХ*). Станицата е изградена од столбови обложени со бел мермер и украсени со кружни вентилациони решетки. Станицата била дизајнирана од Надежда Бикова, И. Гохар-Кармандарјан, Иван Таранов и Ју. Черепанов.

Првично, оваа станица била планирана да биде раскошно украсена на начинот на другите станици изградени во 1950-тите, со мозаици од преподобниот уметник Владимир Фаворски долж внатрешноста на сводовите меѓу столбовите. Меѓутоа, по нападот на Никита Хрушчов врз декоративните „екцесии", местата за мозаици, вклучувајќи ги и постоечките мозаици, биле грубо обложени со несоодветна густа зелена боја.

Во 1996 година станицата добила дополнителен павилјон за влезно-излезни потреби на јужната страна на станицата.

Пренос
------

Иако не е директно поврзана со ВДНХ, московската монорелска станица Виставочни Центар се наоѓа на непосредна близина.

Наводи
------

1. ↑  „Реклама в метро ОЛИМП - пассажиропотоки 2009 год". *web.archive.org*. 2010-09-28. Архивирано од изворникот на 2010-09-28. Посетено на 2023-08-04.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
**Лена Стефанова - Ленуш** (Скопје,  1913
 – Скопје,  1991
) била македонски сликар. Таа му припаѓала на времето на почетоците на модернизмот и неговите постимпресионистички тенденции. Нејзини главни теми се пејзажот, мртвата природа, цвеќето, човечката природа, особено портретот и автопортретот. Освен акварелот, овие теми се обработени и претставени во цртеж и маслена техника. Таа била првата македонска современа сликарка.

Животопис
---------

Стефанова е родена 1913 година во Скопје и уште од најраното детство била наклонета кон сликарството, но интерес покажувала и за другите уметности. Се школувала во престижниот француски колеџ во Скопје и во тој период го посетувала атељето на Олга Бенсон, каде ги стекнала првите знаења и искуства од областа на ликовната уметност. Тогаш ги изработила првите акварели вредни внимание, како и едно масло на кое е претставен мотив од Старата скопска чаршија, со покривите и горниот дел на џамија со минарето.
Член на Друштвото на ликовните уметници на Македонија станала од неговото формирање во 1945 година и учествувала на сите позначајни групни изложби заедно со основоположниците на современата македонска ликовна уметност Личеновски, Мартиновски, Владимирски, Коџоман, Белогаски и други.
Во перидот од 1945 – 1976 година работела како ликовен педагог во Женската гимназија во Скопје, во гимназијата во Велес и во неколку основни училишта. Двапати имала прекин во педагошката дејност и тогаш работела како дизајнер во одделот за килимарство во Институтот за фолклор, потоа како илустратор во весникот „Нова Македонија" и како слободен уметник. Стефанова никогаш во својот живот немала самостојна изложба. Нејзините две самостојни изложби биле посмртно направени.

Таа била следена од тајните служби, понижувана, омаловажувана и навредувана, настани кои оставиле траги на нејзината личнос и на творештво.
Друштво на ликовните уметници на Македонија. Починала во Скопје во 1991 година.

Наводи
------

1. ↑  „Слики и цртежи од Лена Стефанова во КИЦ". Нова Македонија. 21 мај 2013. Посетено на 2013-05-21.[*мртва врска*]
**Анастасија Димитрова - Божикова** (Перник, Бугарија, 16 ноември 1940

 - Софија, 13 мај 2015

) — првенка на Македонската опера, врвен сопран. Таа во македонската оперска уметност важи како певица чии интерпретации се одликувале со длабока емотивност во изразот, вонредна музикалност и сценска сигурност.

Животопис
---------

Димитрова е родена во бугарскиот град Перник на 16 ноември 1940 година, а своите оперски студии ги завршила на Софиската музичка академија во 1963 година. Веќе следната сезона застанала на оперските штици на тогашниот Македонски народен театар каде настапувала две години. 
Потоа заминала во Загребската опера и останала до 1969 година од каде повторно се вратила во македонската национална куќа и била еден од главните носители на оперскиот репертоар сè до 1993 година.
Во својата оперска кариера, Димитрова остварила над 25 главни улоги од драмскиот и мелодрамскиот фах, меѓу кои позначајни се ролјите на Аида, Норма, Леонора (Трубадур), Елизабета (Дон Карлос), Сантуца (Кавалерија рустикана), Марженка (Продадена невеста), Мими (Боеми), Абигаила (Набуко), Маргарета (Фауст), Бес (Порги и Бес), Симка (Разделба). 
Покрај оперските остварувања, Димитрова имала блескави настапи и во повеќе вокално-инструментални дела, а реализирала гостувања во Германија, Унгарија, Романија, Мексико, Ирска, Луксембург. 
Анастасија Димитрова била сопруга на вонредниот македонски оперски бас Георги Божиков и мајка на истакнатиот рок гитарист Димитар Мичо Божиков. По кратко боледување починала во бугарската престолнина Софија на 13 мај 2015 година.

Наводи
------

1. ↑  *Почина првенката на МОБ Димитрова-Божикова*[*мртва врска*]
Добош торта
**Добош торта** е една од најпознатите торти во светот и најпозната унгарска торта. Се прави од 6-8 тенки кори, филувани со чоколаден крем со глазура од карамел. Иако со својата форма може да потсети на добош, односно тапан, називот не е даден по инструментот, туку по својот творец Јожеф Ц. Добош, познат унгарски слаткар.

Историја
--------

Јожеф Ц. Добош бил сопственик на најпозантата сласткарница во Будимпешта. Освен квалитетни слатки, колачи и торти, продавал и фини сирења и вина. Зад себе оставил повеќе книги и неколку технички изуми за помош во кујна, но благодарение на тортата станал славен.

Тортата ја претставил на Националната изложба во Будимпешта во 1885 година. Меѓу први ја пробале австроунгарската крлица Елизабета и нејзиниот сопруг Франц Јосиф.

Целосно поинаква од традиционалните торти брзо ги освоила срцата на луѓето и станала позната во Европа, а после тоа и во целиот свет. Помеѓу воодушевените, но и завидливи слаткари, биле создадени дури 120 рецепти, од кои ниту еден не се приближил на изворниот рецепт.
Добош долго ја чувал тајната на својот рецепт, но како пензионер во 1906 година, го подарил оригиналниот рецепт на Здружението на слаткари на Будимпешта.

Подготовка
----------

Добош торта е создадена долго да остане свежа, вкусна и погодна за транспорт во тогашни услови без разладни уреди. 
Една од специфичностите на добош тортата се тенките кори. Тие треба да сепечат на подмачкан и набрашета хартија за печење, а хартијата треба да се стави на задната страна на калапот за торта. За секоја кора потребно е околу три лажици тесто. 
Филот е прв прав чоколаден фил во историјата на сласткарството, и се прави од чоколада, путер и јајца. 
Глазурата од пржен шеќер не се прелива директно по тортата, туку на хартија и се засекува на парчиња за подоцна тортата полесно да се сече, па , кога ќе се олади глазурата, се става на тортата. По таа прочуена глазура добош тортата и се разликува од било која друга торта.

Наводи
------

1. 1 2  „7 torti i 7 uzbudljivih priča". *zene.blic.rs*. Посетено на 27 септември 2018.
2. ↑  „Kako su najpoznatije torte dobile ime". *Bašta Balkana*. Посетено на 27 септември 2018.
3. 1 2  „Doboš torta: Prva torta punjena pravim čokoladnim filom u istoriji poslastičarstva!". *zena.blic.rs*. Посетено на 27 септември 2018.
4. ↑  „Doboš torta sa domaćim korama". *stil.kurir.rs*. Посетено на 27 септември 2018.

Поврзано
--------

* Торта

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Добош торта" на Ризницата ? |

* Рецепт за Добош торту Архивирано на 27 септември 2018 г.
**Савка Ѓорѓева Манеска** ( 1926
, Владиловци, Велешко - 25 мај 1944

, Витолиште, Прилепско) — македонска партизанка.

Животопис
---------

Манеска е родена во велешкото село Владиловци во 1926 година. На денот на нејзиното раѓање, починала нејзината мајка, а бидејќи нејзиниот татко бил на печалба во Романија, Савка заедно со нејзината 2 годишна сестра биле дадени на гледање кај нивниот дедо, односно таткото на нивната почината мајка, Ѓоре Американецот во Прилеп. 
Ѓоре Американецот како повратник од Америка, имал голема куќа во Корзо Маало и сопствен ан, каде што Савка и нејзината сестра го поминале целото детство. За време на окупацијата, анот и куќата на Ѓоре Американецот биле целосно пренаменети за потребите на бугарските офицери во Прилеп, а Ѓоре со своето семејство биле принудени да се преселат во приземјето во куќата.
Савка како 15-16 годишно девојче била многу убава. Таа убавина била забележана од некој бугарски офицер кој честопати и се додворувал и и префрлал. Постојаните додворувања на бугарскиот офицер биле пресудни за таа да замине во партизани, на само 17 годишна возраст. Така Савка во ноември 1943 година со своите другарки Мара Темелкоска, Пара Пајмакоска, Ценка Прчипетлица, Нада Циривири и уште дваесеттина прилепчани се приклучува на батајонот „Мирче Ацев" при II Македонскo-Косовска ударна Бригада во слободна Дебрца, како борец во третата чета под команда на Манчу Матак.
На 25 мај 1944 година II Ударна Бригада извршила напад на рудниците за момирок (лискун) кај месноста Лигураса во близина на Витолиште.
Рудниците биле добро обезбедени, со 60 Бугари, 10 Германци и 40 Балисти, а на височините имало 5 бункери со тешки митралези кои покривале голем бришан простор. 
За време на нападот, знаменосец бил Митко Цветаноски – Ганчо. Него го покосува рафал од митралез и тој загинал на самото место. Не сакајќи знамето да остане на земјата, Савка се втрчала да го подигне знамето, но набрзо ја покосил рафал во натколеницата при што и се откинала ногата. Таа во моментот се одвлечкала во грмушките каде и што им подлегнала на раните. Не успевајќи да извојуваат победа над побројниот и подобро вооружен непријател партизаните се повлекуваат, оставајќи зад себе 13 загинати борци. По неколку денови, нејзиниот дедо дознал дека неговата внука најверојатно е загината на планината Лигураса, во борбите кај рудниците. Тој уште истиот ден тргнал за Мариово и по долга потрага ја нашол својата внука, во коријата под три високи даба, меѓу кои течело поточе. Савка била со поткината нога и со главата во поточето. Телото на Савка Манеска е пренесено во Прилеп каде што е погребано во семејната гробница на старите градски гробишта.
Во нејзина чест, една улица во Прилеп го носи нејзиното име.

Наводи
------

1. ↑  „*Патна мрежа*". Архивирано од изворникот на 2015-06-11. Посетено на 2015-05-29.
**Милка Такева - Григоријевиќ** (Делчево, 11 јануари 1935

 - Скопје, 24 декември 2017

) — македонски политиколог, една од најмаркатните женски личности во повоениот период на македонската политичка сцена и заслужен лик за развојот на Делчево во урбана општина.

Животопис
---------

Такева - Григоријевиќ е родена во 1935 година во Делчево и од млади години била активна на политичката сцена. Во Делчево завршила основно училиште, учителска школа во Штип, а дипломирала политички науки на Универзитетот во Белград. Била една од првите жени политиколози во поранешна Југославија.
Такева-Григоријевиќ била член на градското собрание на Град Скопје, како и на општинските собранија на Центар и Гази Баба. Исто така, била и пратеник на Републичкиот собор на Собранието на Македонија, каде што ги водела Одборот за здравство и социјална политика и Одборот за труд.

Од 1981 година до своето пензионирање во 1992 година била делегат на Сојузниот собор на Собранието на Југославија, а од 1986 до 1988 година била и претседател на Сојузниот собор на Собранието на Југославија, при што во два мандата била координатор на делегатите од Македонија, потпретседател на Одборот за здравство и социјална политика и член на Уставната комисија.

Активно била вклучена и во сферата на женските права, како претседател на Конференцијата за општествена активност на жените на Македонија, член на претседателството на Сојузната конференција за општествена активност на жените на Југославија, како и како потпретседател на Националниот совет на жените на Македонија (СОЖМ).

За својата активност има добиено бројни признанија и одликувања, меѓу кои: Орден на Републиката со сребрен венец, Орден заслуги за народ, Орден за труд со златен венец, како и Плакета за безбедност и Плакета за цивилна заштита на Владата на Југославија.

Била мажена за Душан Григоријевиќ и има еден син, Иван.

Починала во Скопје на 24 декември 2017 година.

Наводи
------

1. ↑  *Службен Весник на СРМ, бр. 12, 5 април 1986, стр. 252*
2. ↑  *Службен Лист на СФРЈ, бр. 67, 12 декември 1986, стр. 2011*
3. ↑  *Службен Весник на СРМ, бр. 14, 1 април 1982, стр. 251*
**Нада Стефановска** (Битола,  1927
 – Скопје,  1984
) – македонска глумица.

Животопис
---------

Нада е родена во 1927 година во Битола.

Својата глумечка кариера ја започнала многу рано во Народното позориште во Крагуевац, а ја продолжила во Народниот театар во Битола каде останува до 1955 година и каде во 1952 година го добива синот Горан.

Од 1955 до 1961 година работи во Народниот театар во Прилеп каде бележи многу плоден период. Во 1957 година го добива синот Влатко.

По преселувањето во Скопје извесно работи како член на Драмското студио на Радио Скопје.

Наводи
------

1. ↑  Нада Стефановска на семрежното место на Old Prilep