recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ожујско пиво** (изворно **Ožujsko pivo**; во превод Мартовско пиво), исто така познато и продавано како **Жуја** (**Žuja**), ― хрватски бренд на одлежано пиво (5%). Тоа е водечки бренд произведен од Zagrebačka pivovara (Загребачка пивовара), најголемата пиварница во земјата која е дел од Molson Coors Brewing Company од 2013 година.

Спецификација
-------------

Направено е од природни состојки: јачмен, квасец, хмељ и вода. Ожујско има златна боја. Името го добилo по месецот март (хрватски: *ožujak*), кога традиционално се прави најдоброто пиво. Со развојот на производството, оваа сезона веќе не е важна за квалитетот на Ожујско пиво и сега може да биде приготвувано преку целата година. Опишан е и како „златно одлежано пиво, со длабока бела глава. Носот од слатка пченка и слад дава овошен завршеток".

Историја
--------

Ожујско пиво е едно од најстарите брендови со непрекинато продолжение на производство во Хрватска. За прв пат е произведено во 1892 година.[]

Продажба и спонзори
-------------------

Ožujsko pivo е водечки бренд на пиво во однос на продажбата во Хрватска, со пазарен удел од приближно 40%. Во последните 15 години Ожујско пиво е службен спонзор на хрватската фудбалска репрезентација.

Наводи
------

1. ↑  „Pivnica.net - Fenomenologija zakona žuje".
2. ↑  „Proizvodi". Архивирано од изворникот на 9 март 2009. Посетено на 30 јули 2023.
3. ↑
4. ↑  Beer Book, DK, pp. 295
Големиот театар, Луксембург - место на натпреварот во 1973 година.
**Евровизија 1973** е 18. издание на Евровизија. Се одржа во Луксембург, Луксембруг на 07.04.1973 г.
Победник беше Луксембург со песната "Anne-Marie David" од

Eurovision Song Contest Logo 1973.svg
Лого на Евровизија 1973

 * п
* р
* у
 **Евровизија**

1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
~~2020~~ ·
2021
2022 · ·
*2023*
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Peltigera|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Peltigera praetextata***, е лишај роден во Северна Америка, Европа и Азија. Се дефинира со мали израстоци кои личат на папок наречени филидизија на неговите рабови и средиште.

Одлики
------

*Peltigera praetextata* има рамни лобуси до 5 см долги и често формираат кружни обрасци на раст. Тоа е темно зелено кога е влажно, често со црвеникав центар, и сивкасто кога е сув. Значаен е или покриен со фини влакна. Не се размножува вегетативно користејќи исидија или соредија како повеќето лишаи, туку со помош на филидизија.

Екологија
---------

Иако често се наоѓа над мов или кора од дрво, *Peltigera.praetextata* може да се најде и на гола почва. Тој е вообичаен низ умерените и ореалните екосистеми.

Наводи
------

1. ↑  H�llbom, Lars; Bergman, Birgitta (1983-04). „Effects of inorganic nitrogen on C2H2 reduction and CO2 exchange in the Peltigera praetextata-Nostoc and Peltigera aphthosa-Coccomyxa-Nostoc symbioses". *Planta*. **157** (5): 441–445. doi:10.1007/bf00397201. ISSN 0032-0935. replacement character во `|last=` во положба 2 (help); Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  *LICHENS OF NEW YORK CITY:*. Yale University Press. 2021-11-23. стр. 134–138.
3. ↑  Goward, Trevor; Goffinet, Bernard; Vitikainen, Orvo (1995-01-01). „Synopsis of the genus*Peltigera*(lichenized Ascomycetes) in British Columbia, with a key to the North American species". *Canadian Journal of Botany*. **73** (1): 91–111. doi:10.1139/b95-012. ISSN 0008-4026.
**„Кампо Мамула"** – филм на режисерот Велимир Стојановиќ од 1959 година. Главните улоги ги играат: Љуба Тадиќ, Павле Вуисиќ и Драган Лаковиќ.

Синопсис
--------

По капитулацијата на Италија, политичките затвореници на островот Мамула се ставени во уште полоша положба, зашто логорот го преземаат Германците. Тие ги принудуваат затворениците да демонтираат мини, ветувајќи дека за десет демонтирани мини ќе ослободуваат по еден затвореник. На тој начин, двајца ослободени затвореници им овозможуваат на повеќе свои другари да избегаат од затворот.

Наводи
------

1. ↑  Кампо Мамула (пристапено на 16.7.2023)
Алака
**Алака** ( **Сотера** , **Џурла**, **Бијук-Дере** ) е река на јужниот брег на Крим. Должината на реката е 8,0 км, сливното подрачје е 19,8 км², реката има 5 неименувани притоки.

Генерални информации
--------------------

Реката своето име Сотера го добила по средновековната христијанска катедрала на Христос Спасителот (на грчки Сотер - „Спасител"), која се наоѓала на нејзиниот устие.

Таа потекнува на јужните падини на Северниот Демерџи од неколку извори (хидрологот Иван Мартинович Педакас (вработен во Головкински ), во 1930-тите забележал 9 извори во горниот тек на клисурата, со вкупна задолженост од 267 илјади кубни метри. м³ годишно ), кој се наоѓа во трактот на карпите Јуркини (близу планината Еркијан-Каја), во горниот тек често се нарекува Џурла. Во горниот тек има неколку водопади. Најпознати водопади на реката се водопадите Гејзер и Џурла.

Главниот канал минува по длабокиот дол Бијук-Дере. По долот, реката оди околу планината Алака. Како резултат на тоа, на ова место на нејзиниот тек, реката често се нарекува Алака. По планината Алака, реката поминува преку автопатот Алушта-Судак. Во долниот тек, реката се нарекува Сотера, бидејќи на устието во морето штрчи мал рт на Сотера.

Атракции
--------

 Камени „печурки" во трактот Сотера
Во средишниот тек на реката Сотера се наоѓа кањонот Сотера или долот Бијук -Дере. Одлика на овој кањон се камените корнизи. Рамките се мали карпи високи од 10 до 25 метри. Карпите започнуваат веднаш по водопадот Гејзер.

Во долниот тек на реката има и многу живописен тракт. Во него можете да најдете реликтни слатководни ракови кои претпочитаат да живеат во свежа вода. Во трактот има коски од древни животни, на пример, во 1893 година професорот Головкински овде пронашол остатоци од мамут.

Во долината на реката во областа на автопатот Судак-Алушта има уникатни природни формации - „ камени печурки ". „Печурките" се земјени пирамиди, кои настанале кога падината била уништена од водните текови. Овие формации се наоѓаат на различни места на Земјата и се типични за блиски глацијални региони. Нивното присуство на Крим докажува дека во праисторискиот период планините на Крим биле покриени со мраз. Најпознати се двете големи „камени печурки". Едниот е висок пет метри, а другиот седум. Во 1980 година, долината на реката Сотера, каде што се наоѓаат, станал природен споменик од локално значење.

Наводи
------

1. 1 2
2. ↑  „Горный Крым" (руски). ЭтоМесто.ru. 2010. Посетено на 2018-01-22. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)

Надворешни врски
----------------

* „Река Алака (Сотера, Джурла)". *www.7ways.com.ua* (руски). Архивирано од изворникот на 2014-04-06. Посетено на 2020-02-12. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
* „Каменные грибы Сотеры и долина реки Алака. Выход к «каменным грибам» со стороны вдп. Джурла". *www.gorizont.od.ua* (руски). Архивирано од изворникот на 2017-09-27. Посетено на 2020-02-12. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
Знаменосец на Поморската школа, за време на парадата по повод 8 мај 1945 година, на авенијата Шанзелизе во Париз, во 2005 година.
**Знаменосец** или архаично **бајрактар** — лице чија функција е да носи копје на коe е прикачено знаме, со цел да го изложи за време на битка, парада, церемонија или манифестација. Знаменосецот може да биде пеш или на коњ и обично е во предниот дел на формацијата. Може да е опкружен со луѓе кои формираат заштита на знамето.

Знаменосецот го држи копјето со една или две раце, и често во тоа му помага дршка во која ја сместува основата и која е прикачена на седлото (во случај на јавач) или на појас, каиш или лента преку рамо (во случај на пешак). Оваа опрема може да биде изработена од различни материјали, како кожа, најлон или која било друга ткаенина.

Метафорично, знаменосец може да биде и личност која се смета за најрепрезентативна за некој правец на мислата, па дури и продавница или производ што се смета за примарен во мрежата.

Спорт
-----

За време на одредени спортски настани, знаменосецот ја води националната делегација. Ова е особено случај за време на церемониите на отворање на Олимписките игри од 1912 година. Ова генерално се гледа како признание на лицето назначено да ја претставува нивната земја.

Поврзано
--------

* Бајрактар (Бајрактар Маала) — село во Нигритско, Егејска Македонија

Наводи
------

1. ↑  „знаменосец" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „знаменосец" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „бајрактар" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „бајрактар" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
5. ↑  „Procédures relatives au cérémonial - Annexe J : Glossaire". Travaux publics et services gouvernementaux Canada, Gouvernement du Canada. juillet 2002 (révisé en juin 2005). Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)[*мртва врска*].
6. ↑  „Le porte-drapeau aux Jeux olympiques". Архивирано од изворникот на 2022-01-06. Посетено на 15 octobre 2018. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**„Животот е масовна појава"** (српскохрватски: *Живот је масовна појава*) — филм на режисерот Мирза Идризовиќ од 1970 година. Главните улоги ги играат: Борис Дворник, Драгомир Чумиќ и Павле Вуисиќ.

Синопсис
--------

Адио и Остоја се двајца пријатели кои фантазираат за подобар живот и за бегство од монотониот живот во туѓина, но нивните желби не се остваруваат: Адио си заминува и скита од место во место, а Остоја, наспроти големата желба за патување, останува. Всушност, од психолошка гледна точка, двајцата претставуваат еден човек, и тоа еден лажго кој свесно живее во заблуда, зашто му се чини дека стварниот живот е помалку привлечен без таа заблуда. Исто како и животот, филмот е исполнет со весели и со тажни настани, големи пресврти, големи лудувања итн...

Наводи
------

1. ↑  Живот је масовна појава (пристапено на 5.6.2023)
**Џубга**
**Џубга** ( **полковнички јаз** ) е река сместена западно од областа Туапсе на Краснодарската територија на Русија. Должината на реката е 21 км, сливното подрачје е 100 км².

Изворот се наоѓа на јужната падина на Големиот Кавказ, два километри југозападно од превојот Џубга. Се влива во црноморскиот залив Џубга во селото Џубга.

Населби на бреговите на реката се: село Џубга , село Горскоје, фармата полковник].

Преку реката е изграден автомобилски мост на автопатот А147.

Во долината на реката има поплочени долмени.

Податоци од воден регистар
--------------------------

Според државниот воден регистар на Русија, тој припаѓа на областа Кубански слив, делот за управување со вода на реката - реката на сливот на Црното Море од западната граница на сливот на реката Пшада до источната граница на реката Дедеркаи. Речниот слив на реката е сливот на Црното Море.

Објектната шифра во државниот воден регистар е 06030000212109100000265.

Наводи
------

1. ↑
Реката Вулан
**Вулан** е река во Краснодарската област во Русија. Речниот слив е вклучен во руралната област Архипо-Осиповски во градот Геленџик.

Изворите се на јужните падини на главниот кавкаски венец (околу 400 м), кај преминот Вулански, кој го поврзува сливот на Вула со сливот на реката Шебш.

Реката прима голем број притоки, од кои најголема е Морозовка (лев. ), Лев процеп (Схошток, десно), Текос (десно).

Во горниот и средниот тек не е воден, во периоди со малку врнежи се губи во камчињата, при обилни врнежи нивото на водата може да се искачи и до 4 метри. Во долниот тек, федералниот автопат М4 (Е97) поминува преку мостот преку Вулан.

Во последните пет километри, реката тече по западната периферија на селото Архипо-Осиповка, течејќи се во заливот Вулан на Црното Море. На територијата на Архипо-Осиповка се наоѓаат 4 пешачки мостови преку Вулан, функционира бродска станица.

Топографски карти
-----------------

* Лист карты L-37-126 Архипо-осиповка. Масштаб: 1 : 100 000. Состояние местности на 1979 год. Издание 1984 г.

Извори
------

* Одморалиште села на градот Геленџик. Топографска карта": II ВКЧ, Ростов-на-Дон, 2007 година
* Бузаров А. Ш. Варшанина Т. П. „Географија на Република Адигеја": Маикоп, 2001 година.
РДС Симонскорт – место каде се одржал настанот.
**Евровизија 1988** е 33. издание на Евровизија. Се одржа во Даблин, Ирска на 30.04.1988 г.
Победник беше Швајцарија со песната "Ne partez pas sans moi" од Céline Dion

Eurovision Song Contest Logo 1988.svg
Лого на Евровизија 1988

 * п
* р
* у
 **Евровизија**

1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
~~2020~~ ·
2021
2022 · ·
*2023*
Лазаревска река Псезуапсе
**Псезуапсе** е река во областа Лазаревски во градот Сочи, Краснодарска територија. Четврта најдолга река во градот, по Мзимта, Шаке и Сочи. Должината на реката е 39 км, сливното подрачје е 290 км² .

Се влева во Црното Море (уста) на територијата на микродистриктот Лазаревское. Други населби по неговото течение се Алексеевка, Тхагапш, Марино, Хакуч (напуштено село).

Етимологија
-----------

Етимологијата на името на реката има неколку толкувања. Според најпознатата верзија, името на реката е преведено од адигескиот јазик како „светла вода" или „добра вода". Според други извори, преводот изгледа како „река со добра вода". Современото име на реката е донекаде искривено, па можна е друга етимолошка варијанта, како „река со добра вода" или „вода на добра река". Исто така, постои претпоставка дека хидронимот се заснова на адигејски: Псыдыупс - „река од пијавици".

Главни притоки
--------------

Лево
* Хаџуко
* Бабучек

Десно
* Алхаса
* бџижу
* Хекуаи

Наводи
------

1. ↑  „Псезуапсе (Псезюе, Псезюапе)". Архивирано од изворникот на 2018-08-29. Посетено на 2018-08-28. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
**„Гоце Делчев"** — основно училиште во Тетово..

Основното училиште „Гоце Делчев" започна на 24 декември 1944 година како четиригодишно училиште со 14 паралелки и 632 ученици со името „Маршал Тито". Од учебната 1956/1957 година прераснува во осумгодишно училиште со 30 паралелки и 900 ученици. На 1 септември 1993 година училиштето било преименувано во „Гоце Делчев". Од второто полугодие на учебната 1976/1977 година е изградена нова училишна зграда и оттогаш условите за реализација на современото образование се многу подобри. Во денешно време наставата се одржува на македонски и албански јазик

На 1 септември 1993 година училиштето се преименува во „Гоце Делчев". Од второто полугодие на учебната 1976/1977 година е изградена нова училишна зграда, а оттогаш условите за реализација на современото образование се многу подобри. Во денешно време наставата се одржува на македонски и албански јазик.

Училиштето има 56 вработени, од кои 42 наставници, 5 административци (директор, 2 педагози, секретар и психолог) и 9 вработени во локацијата.

Учество на натпревари
---------------------

Државен натпревар по одбојка-второ место.

Освоени награди
---------------

Познати личности кои учеле во ова училиште
------------------------------------------

Познати личности кои предавале во ова училиште
----------------------------------------------

Наводи
------

1. ↑  „Регистар на основни училишта". *data.gov.mk*. Посетено на 30.01.2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија училиште во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Устието на реката Јантик, Крим
**Јантик** е нисководна река на југоисточниот брег на Крим, на територијата на урбаната област Феодосија. Должината на водотекот е 10,0 километри, сливното подрачје е 50,0 км². На картата на Бетев од 1836 година, реката се нарекува *Кучк Јаланчик* , а на картата на Питер Кепен од 1836 година, очигледно, искривено, како *Иланчик* .

Водотекот започнува на северната падина на планината *Саритлик* (висока 445 м), во горниот тек поминува низ долината Имарет, покриена со дабови и габерови шуми. Патеката на Грин тече покрај реката. Приближно во средниот тек, Јантик тече од левиот брег во огромната долина Армутлук, низ која тече вода до самата устие. Источниот слив е гребенот Узун-Сирт ( Планината Клементјев ). Според референтната книга „Површински водни тела на Крим", во близина на реката има 9 неименувани притоки, долги помалку од 5 километри. Јантик се влева во заливот Коктебел на Црното Море североисточно од селото Коктебел, зоната за заштита на водата на реката е поставена на 50 м.

Едно од езерцата на реката се нарекува „Хрушчовска фонтана", именувана по сопственикот на имотот, земјопоседникот Иполит Хрушчов, на чија земја имало извор („фонтана"), исто така користен за полнење на акумулацијата.

Наводи
------

1. ↑  „Топографическая карта полуострова Крыма : со съёмки полк. Бетева 1835-1840 г.". Российская Национальная Библиотека. Посетено на 2021-03-07.
2. ↑  „Южный Крым из сборника Петра Кеппена" (руски). ЭтоМесто.ru. 1836. Посетено на 2018-01-29. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
3. 1 2  „Туристическая карта Крыма. ЮБК" (руски). ЭтоМесто.ru. 2007. Посетено на 2018-01-29. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
4. ↑  „Предложения по охране окружающей природной среды и улучшению санитарно-гигиенических условий, по охране воздушного и водного бассейнов, почвенного покрова, организации системы охраняемых природных территорий" (руски). ОАО «Гипрогор». Посетено на 2018-01-29. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
**Хари Едвард Стајлс** (роден на 1 февруари 1994 година) е англиски пејач, текстописец и глумец. Неговата музичка кариера започнала во 2010 година како соло натпреварувач во британската серија на музички натпревари *Икс Фактор*.

Стајлс го издаде својот истоименуван деби соло албум преку Колумбиа Рекордс во 2017 година. Дебитираше на првото место во Обединетото Кралство и САД и стана еден од првите десет најпродавани албуми во светот на годината, додека неговиот водечки сингл „Сигн оф дхе Тимес" се најде на врвот на топ-листата за синглови во Велика Британија. Неговиот втор албум, *„Фине Лине"* (2019), дебитираше на врвот на американскиот *Билборд* 200 со најголема продажба во првата недела од англиски машки изведувач во историјата на топ листите и беше наведен меѓу „500-те најдобри албуми на сите времиња" на *Ролинг Стоун* во 2020 година. Неговиот четврти сингл, „ Ватермелон Сугар ", се најде на врвот на американскиот Билборд Хот 100.

Во текот на неговата кариера, Стајлс освоил неколку признанија, вклучивајќи и две Брит награди, Греми награда, Ајвор Новело награда и Американска музичка награда. Покрај музиката и глумата, тој е познат по неговата раскошна мода; тој е првиот човек кој се појави на насловната страница на магазинот *Вогуе*.

Раниот живот
------------
„***Страв***" (француски: „*La Peur*") ― расказ на Ги де Мопасан од 1882 година. Прво било објавено во изданието на весникот „*Le Gaulois*" од 23 октомври 1882 година, а подоцна било вклучено во збирката „*Клукајдрвски песни*" („*Contes de la bécasse*") во 1887 година. Краткиот заплет се однесува на поврзаноста на инцидентите на страв, раскажани на палубата на еден брод кој плови за Африка.

Мопасан, исто така, напишал втора слична приказна, исто така наречена „*Страв*" („*La Peur*") во 1884 година за Фигаро, со дејство во воз.

Надворешни врски
----------------

* *Страв* на Standard Ebooks
* *Fear* аудио книга од јавен домен на LibriVox
* Страв од Ги де Мопасан Архивирано на 25 септември 2022 г.

Предлошка:Ги де Мопасан
Чемерно
**Чемерно** е превој во источна Херцеговина, на југозападниот рабен дел на котлината Чемерно, помеѓу планината Живањ и Лебршник. Превојот е висок 1.293 метри.

Превојот е составен дел од хидролошки разводник на црноморскиот и јадранскиот слив, исто така на климатските и фито географските граници помеѓу континентално-планинските влијанија од север и средоземните од југ.

Планинскиот превој Чемерно разделува три географски обаласти, на исток и југ се наоѓа Источна Херцеговина, на запад Стара Херцеговина, а на север е Подриње, односно сливот на реката Дрина. Планинскиот превој Чемерно се наоѓа помеѓу Националниот парк Сутјеска и Националниот парк Дурмитор. Во непосредној близини, северно од планинскиот превој Чемерно се наоѓа преминот Шќепан поље кој ја поврзува Фоча со Никшиќ.

Историја
--------

Според усното предание на мештаните, називот Чемерно потекнува од верувањата дека српските мајки ги прателе турските каравани кои во јаничари ги одведувале српските деца од Херцеговина по пат кон Цариград. Изнемоштени од напорниот пат и угорнината, српските мајки паѓале по друмот и велеле „Куку мени чемерној! Јадна ти сам чемерна!".

На Чемерно се наоѓа познатата метеоролошка станица од 1892 година и фенолошката станица од 1959 година.

Превојот е најповолен природен премин од Гатачко поле во долината на Сутјеска и Дрина. По тој правец поминувал дубровничкиот друм. Во 1958 година, изграден е асфалтниот пат кој го поврзува Дубровник со Босна и Херцеговина и Србија.

Патот кој водел преку планинскиот превој Чемерно и служел за поврзување на мештаните од Источна и Стара Херцеговина, а кој е изграден за време на Југославија, пропаднал. Владата на Република Српска преку Министерството за сообраќај и врски на Република Српска ја финансирала обновата на стариот пат и изградбата на новите делници. Јавното претпријатие „Патишта на Република Српска" го изработило планот за обновата и на тендерот го избрало требињското претпријатие „Херцеговина патишта" кое во 2009 година ја извршило работата за обнова и изградба на новите делници на планинскиот превој Чемерно. За одржување на патот на планинскиот превој Чемерно се грижи јавното претпријатие „Патишта на Република Српска", кое воедно е надлежно за сите патишта во Република Српска. На ден 10 октомври 2013 година, два месеци по званичното отворање на новата делница на патот, се случил првиот одрон кој го блокирал сообраќајот на неколку часа, а само три дена подоцна и вториот.

Поврзано
--------

* Национален парк Сутјеска
* Националне парк Дурмитор

Наводи
------

1. 1 2  Билећа: Асфалтирање превоја Чемерно између источне и старе Херцеговине Архивирано на 4 март 2016 г. (српски)

Извори
------

* Текст др Баја Кривокапића, Педагошка академија, Бањалука у Енциклопедији Југославије ЈЛЗ „Мирослав Крлежа", Загреб 1984. том 3 (Црн—Ђ) pp. 258

Надворешни врски
----------------

* Портал: Босна и Херцеговина

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Чемерно (превој)" на Ризницата ? |

* Билећа: Асфалтирање превоја Чемерно између источне и старе Херцеговине Архивирано на 4 март 2016 г.
* Путеви Републике Српске
**Партијата на Зелените** (унгарски: *Zöldek Pártja* ; **ZÖP**), или едноставно **Зелените**, е зелена политичка партија во Унгарија, основана во јануари 2006 година.

Историја
--------

Партијата на Зелените била основана во Сехалом на 22 јануари 2006 година од страна на некои рурални гранки на Алијансата на зелените демократи (АЗД) под раководство на претприемачот Ласло Ач, кој го напуштил АЗД непосредно пред парламентарните избори во 2006 година. Во следните недели, други АЗД организации се приклучија на новата партија. Зелените ја усвои својата програма од АЗД, во која се бара рационализација на енергетскиот менаџмент и развој на земјоделски техники кои ја штитат животната средина. Партијата на зелените имала 11 поединечни кандидати и 3 окружни регионални листи на парламентарните избори во 2006 година, каде што добила 2.870 гласови (0,05%). Спротивно на тоа, АЗД на Ѓорѓ Дропа добил само 95 гласови. Партија на зелените не се кандидираше на изборите за Европскиот парламент во 2009 година и на парламентарните избори во 2010 година.

Зелените повторно се активираа за парламентарните избори во 2014 година. Партијата беше во можност да назначи 33 поединечни кандидати, вклучувајќи го и поранешниот астронаут Берталан Фаркаш, и национална листа. Конечно, Зелените добиле 18.557 гласови (0.37%), заедно со Унгарската работничка партија, единствената вонпарламентарна партија која добила повеќе гласови отколку бараните купони за предлози.

Изборни резултати
-----------------

### Национално собрание

| Изборна година | Национално собрание | Влада |
| --- | --- | --- |
| # на  целокупни гласови |  % од  целокупното гласање | # на  освоени се вкупно места | +/- |
| 2006 година |  2.870  |  0.05%  | 0 / 386 |  | вонпарламентарна |
| 2014 |  18,557  |  0,37% (# 8)  | 0 / 199 | ▬ 0 | вонпарламентарна |

Наводи
------

1. ↑  Vida 2011, стр. 471. sfn error: no target: CITEREFVida2011 (help)
2. ↑   Nohlen, D & Stöver, P (2010) *Избори во Европа: Прирачник за податоци* , стр. 899.
3. ↑  „Farkas Bertalan is elindulhat". 2014-03-03. Посетено на 2015-11-26.
4. ↑  „Saját magukat leplezték le a kamupártok". 2014-04-07. Посетено на 2015-11-26.
Буре во шведски музеј.
**Буре земја** ( дански : *tønde land*,  норвешки : *tønneland*,  шведски : *tunnland*,  фински : *tynnyrinala* ) е скандинавска единица на површина. Зборот може да потекнува од областа на полињата што може да се сее со буре жито семе.  Акрот е еквивалентна англосаксонска единица. Бидејќи големините на бурињата варираат во зависност од земјата, така и единицата за површина. Едно буре може да се приближи до половина хектар .

Од историски причини волуменот на некои буре единици е приближно двојно поголем од волуменот на другите; волумените во општа употреба се движат приближно од 100 до 200 литри (22 до 44 мм гал; 26 до 53 американски галии). Во многу врски терминот барабан се користи речиси наизменично со буре.

Во земјите
----------

### Данска

Во Данска, *tønde* се користел како официјална единица на областа до воведувањето на метричкиот систем во 1907 година  *Тонде* бил поделен на 8 *скалила*.  Едно *скепе* било поделено на 4 *фјердингкар* и *фјердинкар* на 3 *албуми* .

### Норвешка

*Тонеленд* бил поделен на 4 mål. Во денешно време, еден *mål* одговара на 1.000 квадратни метри во секојдневниот говор.

### Шведска

Единицата за површина била официјално испитана и стандардизирана во 1630-тите, и била поставена на 14.000 шведски квадрати, односно 56.000 шведски квадратни стапки. Една *тунела* била поделена на 56 *канланди*, 32 *капланди*, 6 *скапланди* или 2 *лопсланди*. 

### Финска

Во Финска се користеле шведските единици кои биле официјално дефинирани во 1630-тите, но со фински имиња: една *tynnyrinala* ( *tunnland* ) што одговара на 32 *kapanala* ( *kappland* ) или 2 *panninala* ( *lopsland* ).

Во модерните единици
--------------------

* Данска земја: 5,516.2 square metres (1.3631 acres)
* Норвешка тонска земја: 3,939 square metres (0.973 acres)
* Шведски туни: 4,936.38 square metres (1.21981 acres)
* Финска tynnyrinala: 4,936.38 square metres (1.21981 acres)

Поврзано
--------

* Норвешки мерни единици
* Дански мерни единици
* Шведски мерни единици
* Фински мерни единици

Наводи
------

1. 1 2 3  „tønde". Gyldendal - Den Store Danske.
2. ↑  „tønne – arealenhet". Store Norske Leksikon. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2016-02-27.
3. ↑  „tunnland". Nationalencyklopedin AB.
4. ↑  Rejnholdt Kristensen, Evald (1920). *Danmark Og Det Danske Folk*. A.H. Anderson. стр. 471.
5. ↑  „kappland". Nationalencyklopedin AB.
 Предлошка:Systems of measurement
Мост над кањонот на реката Пива.
Реката Пива.
**Пива** ― река во Црна Гора, пократка притока на Дрина, која ја прави заедно со Тара на границата на Црна Гора со Босна и Херцеговина.

Течение
-------

Пива извира од изворот Сињац на планината Голија, во близина на манастирот Пива. Пред создавањето на вештачкото Пивско Езеро, Сињац течел кон реката Комарница и со неа ја сочинувал Пива во должина од 34 километри. Меѓутоа, Комарница е дел од речниот систем долг 86 км(Тушина-Буковица-Бијела-Комарница), така што, мерејќи од изворот на реката Тушина, Пива е долга 120 км.

Тушина извира на планината Сињајевина во областа Ускок во централниот дел на Црна Гора, на неколку километри од изворот на друга важна црногорска река, Морача. Реката тече на запад, меѓу планините Сињајевина и Лола, пред селата Крња Јела, Баре, Боан и Тушина. Од север ја сретнува Буковица, во која се влева и продолжува да тече под ова име. По минувањето покрај регионалниот центар Савник и селата Градац и Придворица во регионот Дробњак, Буковица се среќава со Комарница на север и го зема нејзиното име.

Комарница продолжува да тече меѓу планините Војник и Трескавац во речиси ненаселена област и навлегува во областа Пива, каде што врти кон север, се спојува со изворот Пива и навлегува во длабокиот кањон Пива.

Кањонот е просечен низ планините Биоч, Волујак, Маглиќ и Пивска планина, долг е 33 километри, длабок до 1.200, а реката создава исклучителна моќност која се користи за хидроцентралата Пива која го настанала со реградување на кањонот во 1975 година. Браната е висока 220 метри и една од најголемите во Европа. Браната го создава Пивското Езеро (површина 12,5 на височина од 675 м и длабочина од 188 м), кое ја поплавило старата положба на манастирот Пива од 16 век, па манастирот бил преместен на ново место. Во езерото од левата страна се влева реката Врбница.

По браната Пива, таа продолжува на север, се среќава со Тара кај Шчепан Поље на границата со Босна и Херцеговина и ја формира Дрина.

Сливот Пива зафаќа површина од 1.270 и припаѓа на сливот на Црното Море. Реката Пива не е пловна.

Површина на Пива
----------------

 Браната Мратиње
Површината на Пива е високо варовно плато во сливот на Пива, помеѓу планините Дурмитор, Маглиќ, Лебршник, Голија и Војник. Платото е долго 55 километри, долго 30 километри со просечна надморска височина од 1.200 м. а највисоката 2159 м. Потокот Комарница-Пива ја дели површината на два дела: западната парохија Пива и источната планина Пива. Областа се одликува со многу варовнички одлики, како што се длабнатини, јами и заливи и е исклучително ретко населена (околу 20 помали населби во парохијата Пива и 15 на планината Пива). Овде е развиено сточарството, а особено овчарството.

Поврзано
--------

* Тара
* Дрина
* Пивско Езеро

Книжевност
----------

* Мала енциклопедија Просвета (3 изд.). Београд: Просвета. 1985. ISBN 978-86-07-00001-2.  Недостаје или је празан параметар |title= (помоћ)
* Марковић, Јован Ђ. (1990). *Енциклопедијски географски лексикон Југославије*. Сарајево: Свјетлост. ISBN 978-86-01-02651-3.CS1-одржување: ref=harv (link)

Надворешни врски
----------------

* Портал: Црна Гора
* Портал: Географија
**Мери Вокер** (1846 – 20 ноември 1938) била шкотски учителка која била основач на првиот шкотски колеџ за обука на наставници (St George's Training College) и раководител на првото шкотско дневно училиште, средното училиште за девојчиња Сент Џорџ. девојките да положат приемни испити на факултет.

Животот
-------

Вокер е родена во Единбург во 1846 година во семејството на Вилијам и Маргарет Вокер. Нејзиниот татко бил сметководител, а неговата работа го однела него и неговото семејство во Шведска и Америка. Освен ова, таа имала досадно образование во Глазгов, но просперитетно воспитување. Во 1873 година таа станала членка на Единбуршката женска едукативна асоцијација (ELEA), група жени кои сакале да го подобрат пристапот на жените до образование. Првиот состанок се одржал седум години пред да ги вклучи Мери Круделиус, Медлин Даниел и Сара Мер. Нивната цел била да ги наведат жените на Универзитетот во Единбург и Вокер стана „главен интелект и администратор".

Во 1876 година, ЕЛЕА одлучи да ја подобри предуниверзитетската фаза на образование на жените и објави часови во салата Сент Џорџ за да им помогне на жените да ги поминат квалификациите за влез на универзитет. Тие, исто така, развиле курсеви за кореспонденција за жени кои не можеа да посетуваат настава,

Во 1882 година се преселила во Лондон за да посетува обука за наставници на Колеџот за обука Марија Греј. Таа била на врвот на својата година и се вработила на колеџот како предавач (главно) по психологија. Таа работела таму до 1885 година, кога нејзината експертиза била повикана назад во Единбург. Таа била вклучена со други како Сара Меир во формирањето на Колеџот за обука Сент Џорџ кој ќе ги обучува првите жени наставнички во средно училиште во Шкотска. Мери била поставена на чело на колеџот и кога било формирано средното женско училиште Сент Џорџ во 1888 година, таа станала и негов шеф. Првите педесет студенти започнале во октомври 1988 година да користат зграда во улицата Мелвил. Училиштето било првото шкотско дневно училиште за девојчиња кое ги учеле учениците сè до нивото на влез на универзитет. Девојките од Сент Џорџ биле меѓу првите дипломирани жени на Универзитетот во Единбург .

Вокер починала во Единбург во 1938 година.

Наводи
------



1. 1 2 3 4 5  „Walker, Mary Russell (1846–1938), headmistress and promoter of women's education". *Оксфордски речник на национални биографии* (online. изд.). Oxford University Press.CS1-одржување: ref=harv (link) (бара Претплата или членство во британска јавна библиотека .)
2. ↑  „Daniell [née Carter], Madeline Margaret (1832–1906), educationist". *Оксфордски речник на национални биографии* (online. изд.). Oxford University Press.CS1-одржување: ref=harv (link) (бара Претплата или членство во британска јавна библиотека .)
3. ↑  „Mair, Dame Sarah Elizabeth Siddons (1846–1941), promoter of women's education and campaigner for women's rights". *Оксфордски речник на национални биографии* (online. изд.). Oxford University Press.CS1-одржување: ref=harv (link) (бара Претплата или членство во британска јавна библиотека .)
4. ↑  „Our School's History - St George's Independent Day & Boarding School". *www.stge.org.uk*. Посетено на 2020-04-08.
**Перуќачко Езеро** — вештачко езеро на подрачјето на општина Сребреница во Република Српска во Босна и Херцеговина, како и на подрачјето на општина Баина Башта во Србија. Езерото се наоѓа на границата помеѓу Србија и Босна и Херцеговина.

Географија
----------

Езерото е создадено со преградување на реката Дрина за потребите на хидроелектраната „Баина Башта". Езерото е акумулационо и се снабдува со вода од реката Дрина. Вкупната површина на езерото е 12,4 км2, и има капацитет од 340.000.000 м3 вода. Најдлабоката точка во езерото е 60 метри, најголемата должина на езерото е 54 км, најмалата ширина е 150 метри а најголемата е 1000 метри.

Езерото се наоѓа на надморска височина од 290 метри, и најголем дел од езерото се наоѓа во кањонот на реката Дрина, кој почнува на 7 км од браната. Брегот на езерото е стрмен и карпест, кои вертикално паѓаат надолу кон дното на езерото. Поради тоа, во близина на брегот длабочината може да достигне и до 3 до 8 метри. Границата помеѓу државите поминува на половина од езерото.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. 1 2 3  Хидрометеоролошки завод Републике Српске: Језера у Републици Српској Архивирано на 17 август 2011 г. (српски)

Поврзано
--------

* Дрина
* Република Српска
* Србија
* Босна и Херцеговина
**Елма Даниелсон,** моминско Сундквист (1 март 1865, Фалун - 8 февруари 1936 година, Лома ), била шведска новинарка и политичарка (социјалдемократ). Таа била новинар и привремен уредник на социјалдемократскиот весник „ *Арбетет"* од 1887 година наваму, и била именувана како прва жена во социјалдемократскиот печат.

Живот
-----

Елма Даниелсон е родена во Фалун. Работела како учителка во државниот училиштен систем и се преселила во Малме со нејзиниот свршеник Аксел Даниелсон, со кој имала постојана и исклучена врска од нивната свршувачка во 1881 година па наваму - тие се венчале шеснаесет години подоцна, во 1897 година. Двојката имала заеднички син, Атердаг (1891-1895).

Аксел Даниелсон го објавил радикалниот социјалдемократски весник *Arbetet* во Малме, а Елма учествувала во весникот како новинарка од 1887 година наваму. Кога Аксел бил затворен поради богохулење во 1889 година, таа управувала со весникот до неговото ослободување во 1890 година. Во 1891 година, таа се преселила во САД, но се вратила во Шведска во 1895 година. Август Стриндберг, наводно, еднаш му забележал на Аксел Даниелсон дека имал среќа што имал „свршеница со искра".

Даниелсон била гласноговорник за правата на жените во шведското работничко движење: таа била основач на Kvinnliga arbetarklubben (Женско работничко здружение) во 1888 година, првата социјалистичка организација за жени работнички во Шведска, и служела како нејзин претседавач во 1888-90 година.. Таа исто така била ко-основач на Malmös kvinnliga diskussionsklubb (Женски клуб за дискусија во Малме) во 1900 г.

Откако жените добиле право да се кандидираат за општински избори во 1909 година, Даниелсон станала првата жена избрана во Градскиот совет на Малме.

Наводи
------

### Цитати

 

1. ↑  Berger, Margareta, Pennskaft: kvinnliga journalister i svensk dagspress 1690-1975 [Penholders: Female journalists in Swedish press 1690-1975], Norstedt, Stockholm, 1977
2. ↑  Danielsson, Axel; Lidforss, Bengt (1908). Urval av Axel Danielssons skrifter: med levnadsteckning och karaktäristik. Malmö: Fram. Sid. xxxii. Libris 675734

### Библиографија

* Бергер, Маргарета, Пенскафт: kvinnliga gazetar i svensk dagspress 1690-1975 [Носители на пенкала: новинарки во шведскиот печат 1690-1975], Норштет, Стокхолм, 1977 г.
* Levin, Hjördis, 'Proletärkvinnor, Ohoj!: Stockholms Allmänna kvinnoklubb 1892-1930', Arbetarhistoria. 1987-1988:44-45 (Årg. 11-12), с. 4-32, 1988 година
* Lindgren, Anne-Marie & Lindgren Åsbrink, Marika, Systrar, kamrater!: arbetarrörelsens kvinnliga pionjärer, Idé och tendens, Стокхолм, 2007 г.

Дополнително читање
-------------------

* Elma Danielsson at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon
**Јездимир Богдански** (17 ноември 1930

 во Куманово — 30 октомври 2007

 во Скопје,) — македонски политичар и општественик и претседател на претседателството на СР Македонија.

Потекнува од кумановско револуционерно семејство со богата традиција. На своите 11 години се приклучил во НОВ како партизански курир. Богдански бил во ресорот за внатрешни работи и полиција, каде што беше министер во две влади, бил и министер за здравство, член на Собранието на РМ и на Собранието на поранешна Југославија. Носител е на Партизанска споменица од 1941 година.

Починал 2007 година и закопан е на гробиштата во Куманово.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже (2009). *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. стр. 174. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.CS1-одржување: датум и година (link)
2. ↑  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 44. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Предлошка:Водачи на СР Македонија
Сончева ќелија
**Сончева ќелија** или **сончева ќелија** е електричен уред кој директно ја претвора енергијата на светлината во електрична енергија со помош на фотоелектричен ефект. Таа е форма на фотоелектрична ќелија која, кога е изложена на сончева светлина, може да генерира и одржува електрична струја без да е приклучена на надворешни извори на напон.   

Во оваа група спаѓаат сончевите модули, познати како сончеви плочи и фотонапонските плочи кои користат и други извори на енергија освен Сонцето.

Фотоелектричниот ефект бил откриен во 1839 година од страна на францускиот физичар Анри Бекерел, но првата ќелија била изработена дури во 1883 година од страна на Чарлс Фриц. Ја изработил така што покрил полуспроводник од селен со многу тенок слој на злато за создавање на врска. Ефикасноста на уредот била само околу 1%. Во 1888 година рускиот физичар Александар Столетов ја направил првата фотоелектрична ќелија врз основа на надворешниот фотоелектричен ефект, кој бил откриен од страна на Хајнрих Херц во 1887 година. Алберт Ајнштајн во 1905 година го објаснил фотоелектричниот ефект за што ја добил Нобеловата награда за физика во 1921 година. Расел Ол во 1946 година ја патентирал модерната полуспроводничка сончева ќелија, која била откриена за време на работата на подобрување во развојот на транзисторот.

Наводи
------

1. ↑  Solar Cells. chemistryexplained.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85124492
* GND: 4181740-0
* SUDOC: 027672506
* BNF: cb11966523k (податоци)
* NDL: 00572584
* NKC: ph120341

 |

 |
**Слободан Горачинов** роден на 20 јануари 1963 година е македонски фудбалски тренер и поранешен фудбалер.

Кариера
-------

Роден во Скопје Македонија, уште како млад, тој пристигнал во Белград за да игра во младинските категории на тогашниот југословенски гигант Црвена Ѕвезда. По три сезони поминати во Црвена Ѕвезда, тој се вратил во својот роден град, Скопје, и потпишал со ФК Вардар каде што подоцна и станал стандарден играч. По три сезони во Вардар, тој заминал во странство, и потпишал со Грацер АК во австриската бундес лига каде што играл до 1990 година.

По пензионирањето тој станал тренер, на неколку фудбалски клубови, меѓу кој и неговиот поранешен клуб Вардар, во сезоната 1996-97. Во сезоната 2014-15 тој бил тренер на српскиот ФК Хајдук Белград кој настапувал во српската лига на Белград.

Наводи
------

1. ↑  Слободан Горачинов at FK Vardar official website, retrieved 9-2-2016
2. ↑  Index page with clubs at Srbijafudbal.net, retrieved 22-6-2015

Надворешни извори
-----------------

* Profile at Playerhistory.
**Јодран Георгиевски** (Скопје, 29 јануари 1981

) — македонски фудбалски голман.

Кариера
-------

Својата кариера Јордан Георгиевски ја почнува во ФК Македонија Ѓ.П.. Додека настапува во младинските категории во клубот, обично игра на позиција лево крило, а дури подоцна како младинец станува голман. Во сезона 2001/02 преминува во Работнички, а во пролетниот дел е отстапен на двојна лиценца во Караорман од Струга. Со Караорман ќе постигне одлични резултати, кој како второлигашки клуб стигнува до 1/2 финалето на Купот на Македонија.

Јордан Георгиевски ќе остане запаметен и по тоа дека тој е првиот Македонски спортист кој беше суспендиран бидејќи во неговата крв беа најдени недозволени супстанци.

 *Оваа биографска статија за личност од македонскиот фудбал е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Меѓународен конгресен центар – место каде се одржал настанот.
**Евровизија 1999** е 44. издание на Евровизија. Се одржа во Ерусалим, Израел на 29.05.1999 г.
Победник беше Шведска со песната "Take Me to Your Heaven" од Charlotte Nilsson

Eurovision Song Contest Logo 1999.svg
Лого на Евровизија 1999

 * п
* р
* у
 **Евровизија**

1956 ·
1957 ·
1958 ·
1959 ·
1960 ·
1961 ·
1962 ·
1963 ·
1964 ·
1965 ·
1966 ·
1967 ·
1968 ·
1969 ·
1970 ·
1971 ·
1972 ·
1973 ·
1974 ·
1975 ·
1976 ·
1977 ·
1978 ·
1979 ·
1980 ·
1981 ·
1982 ·
1983 ·
1984 ·
1985 ·
1986 ·
1987 ·
1988 ·
1989 ·
1990 ·
1991 ·
1992 ·
1993 ·
1994 ·
1995 ·
1996 ·
1997 ·
1998 ·
1999 ·
2000 ·
2001 ·
2002 ·
2003 ·
2004 ·
2005 ·
2006 ·
2007 ·
2008 ·
2009 ·
2010 ·
2011 ·
2012 ·
2013 ·
2014 ·
2015 ·
2016 ·
2017 ·
2018 ·
2019 ·
~~2020~~ ·
2021
2022 · ·
*2023*
Нултиот меридијан во Гринич, Англија.
**Меридијан** или **пладневник** — линија на географска должина е замислен лак околу површината на Земјата од Северниот до Јужниот Пол. Сите места кои се наоѓаат на даден меридијан се вели дека се на иста географска должина. Името „меридијан" доаѓа од латинскиот збор за пладне: на некој меридијан (географска должина) на Земјата е пладне кога Сонцето се наоѓа точно над таа линија.

За почетен се смета нултиот меридијан, кој се наоѓа во Гринич, Англија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Антонио Шембри** (април 1813, Валета - декември 1872) — малтешки орнитолог.

Антонио Шембри бил агент за испорака. Тој ја напишал на италијански јазик, *Каталого Орнитологико дел Групо ди Малта* (1843) кој е првиот научен список за птици на Малта и исто така *Квадро Географико Орнитологико Осија Квадро Компаративо делл'Орнитологиа ди Малта, Сицилија, Рома, Тоскана, Лигуриа, Ница ела Провинција ди Гард* (исто така 1843) Во *Квадро Географико* ги споредил опсегот и живеалиштата за размножување на птиците на Малта, Сицилија, Рим, Тоскана итн. Во табеларен список. Во Болоња тој исто така објавил *Воцаболарио деи Синоними Цлассици делл'Орнитологиа Еуропеа* (1846). Тој бил пријател и дописник на Лујџи Беноа и соработник (тој исто така бил и ентомолог) во *Диптерологиае Италицае продромус* на Камило Рондани.

Наводи
------

* Baccetti, Nicola; Sultana, Joe (2008). „Local ornithologists and the early study of central Mediterranean avifauna: the role of Schembri and Damiani in the Maltese and Tuscan Islands" (PDF). *Proceedings of the California Academy of Sciences*. Fourth series. 59 Supplement I (7): 111–116.

Понатамошно читање
------------------

* Schembri, Antonio (1843). *Catalogo ornitologico del gruppo di Malta*. Malta: Tipografia Anglo-Maltese.
Византиски печат од 11 век од некој анонимус "*критики* (цивилен гувернер) на Драговитија"
**Драговити** биле македонско јужнословенско племе кое се населило на Балканот кон крајот на 6 и почетокот на 7 век.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Викиизвор има текст за
**Чудата на Свети Димитрија Солунски** |

Две различни гранки се споменуваат во изворите, едната се населува во средновековна Македонија на север и на исток од Солун и околу градот Бер (во денешна Грција).

Заедно со другите словенски племиња (Берзити, Драговити, Вајонити, Велегезити и Сагудати) на чело со драговитскиот поглавар Хацон, учествувале во нападите на Солун во 614-616 година, но и подоцна во 674-677 година.

**Драговитија** била склавинија (кнежевство) на територијата на Егејска Македонија, западно од Солун а денес во Република Грција, основано од македонското словенско племе Драговити. Оваа склавинија претставувала посебна епископија (еретичка црква) која го носела истото име, Драговитија (административна единица).

Со настапувањето на византиската реконквиста, еден дел од племето, се чини дека се преселило на север. Нивното име во континуитет се зачувало до 13 век, кога се споменува *Драговитската област* во Полог и *„тиранија (власт) на Драговитите"* во Бер.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 168. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. 1 2  Ристовски, Блаже (2009). *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. стр. 487. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.CS1-одржување: датум и година (link)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |