recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Карта на еврорегионот Тирол, сочинет од Тирол, Јужен Тирол и Трентино.
**Тирол** (германски: *Tirol* или *Tyrol*, италијански: *Tirolo*) е висока планинска област на Алпите која се наоѓа источно од Швајцарија. Се дели на Северен и Јужен Тирол и има вкупна површина од 26.262 км2. Има над 1,2 милиони жители. Северен Тирол се наоѓа во Австрија и сочинува посебна покраина наречена исто така Тирол. Јужен Тирол припаѓа на Италија и ја сочинува покраината Трентино-Јужен Тирол. 

Северен Тирол се простира помеѓу Италија, Швајцарија, Германија и австриските покраини Предарлска на запад и Салцбург и Корушка на исток. Има површина од 12.647 км2 и население од околу 470.000 жители. Главен град е Инсбрук. Северниот дел на Тирол ги опфаќа планините Ецталски Алпи (со највисок врв Вилдшпиц, 3.774 м), Лехталски Алпи (Цугшпице, 2.964 м) и други. Најпознати и најзначајни превои се Бренер (на 1.370 м) кон Јужен Тирол и Арлберг кон запад (на 1.802 м). Климата е континентална и алпска, а висината на снежната граница изнесува до околу 2.800 м. Поголеми реки се Лех и Ин кои се десни притоки на Дунав. Најголемо е Ахенското Езеро. Тирол е земјоделско-индустриски регион.

Поврзано
--------

* Тирол (покраина) — делот во Австрија

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Европа е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
За истоимената католичка црква во градот, видете Црква „Св. Петар и Павле" - Пазар (католичка).

**Свети Петар и Павле** (грчки: *Ιερός ναός Αγίων Πέτρου και Παύλου*) — православна црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Местоположба
------------

Црквата се наоѓа во јужниот дел на Кариотското Маало.

Историја
--------

На местото на црквата порано имало медреса. Во 1930-тите медресата се користела како склад за гориво. За време на Втората светска војна Германците ја користеле како затвор, а потоа во неа се сместени сиромашни семејства. во 1950-тите години медресата веќе била урнатина, па затоа е срушена. Во 1962 г. на нејзино место почнала да се гради црква, конечно осветена од митрополитот Калиник Воденски на 1 октомври 1972 г.

Опис
----

Храмот претставува крстокуполна базилика долга 27 м, широка 18 м и висока 18 м. Покривот е на четири води со ќерамиди. Во северозападиниот дел на црквата има доградена камбанарија.

Фреските се дело на Ставрос Госпудинис, а повеќето преносливи икони ги насликал Димитриос Рицос. Иконостасот е резбан.

Поврзано
--------

* Воденско-постолско-мегленска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός ναός Αγίων Πέτρου και Παύλου". Η πόλη μας. Посетено на 12 септември 2016.
2. ↑  Αποστολίδου, Γεσθημανή. „Τα Γιαννιτσά ... χθες και σήμερα". стр. 39. Посетено на 16 јануари 2020.
3. ↑  Πασχούδη, Μαρία Χρ (2010). *Από τις Καρυές Ανατολικής Ρωμυλίας στα Γιαννιτσά (Ιστορία – Πνευματικός βίος). Διπλωματική εργασία* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 75.
4. 1 2  Αποστολίδου, Γεσθημανή. „Τα Γιαννιτσά ... χθες και σήμερα". стр. 40. Посетено на 16 јануари 2020.
Луисова структура на H2O со ознаки за аголот на врзување и должината на врската.
Вода (H2O) е проста триатомска свиткана молекула со C2V молекуларна симетрија и агол од 104,45o меѓу централниот кислороден атом и атомите на водород. Иако водата е една од најпростите триатомски молекули, нејзиното хемиско врзување е комплексно поради тоа што многу од водните својства на врзување како аголот на врзување, енергијата на јонизација или енергијата на електронската состојба не може да се објаснат со еден обединет модел на врзување. Напротив, неколку традиционални и напредни модели на врзување како простите Луисова и ВСЕПР структура, теоријата на валентни врски, теоријата на молекулски орбитали, изовалентната хибридизација или Бентовото правило се надополнуваат да дадат сеопфатен модел за врзување на водата. Овие теоретски модели ги објаснуваат различните електронски и физички својства кои ги има водата.

sp3 хибридизација на H2O
Фотоелектронски спектар на H2O

Наводи
------

1. ↑  „Contrasting MO and VB theory". *Chemistry LibreTexts* (англиски). 2013-10-02. Посетено на 2020-06-26.
**Тропнало оро** е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Мала Река.

Ова е полетно оро кое се игра со брзи чекори на полустапала. Изобилува со потскоци и доскоци. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е 7/16. Постојат две варијанти од ова оро.

Надворешни врски
----------------

* Тропнало оро во изведба на „Танец"

Наводи
------

1. ↑  Михаило Димоски: Македонски народни ора, Наша Книга, Скопје, 1977, стр. 145-148

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија оро или играорство е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |
| --- |
|  **Свети Петар и Павле** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Ресенско |
| **Парохија** | Подмочанско-љубојнска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 40°53′27″N 21°08′46″E﻿ / ﻿40.89083° СГШ; 21.14611° ИГД﻿ / 40.89083; 21.14611Координати: 40°53′27″N 21°08′46″E﻿ / ﻿40.89083° СГШ; 21.14611° ИГД﻿ / 40.89083; 21.14611 |
| **Место** | Љубојно |
|  **Општина** | Ресен |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Петар и Павле |
|  **Изградба** | 1923 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Петар и Павле** — главна манастирска црква на Љубојнскиот манастир, во селото Љубојно, Општина Ресен, Македонија. Се наоѓа 1 километар југоисточно од селото, во коријата над селото, сместена на доминантна височинка оградена со високи ридови и густа шума.

Црквата била изградена во 1923 година од браќата Никола и Јоше Стасовски.

Градба
------

Црквата е сместена во пошумениот дел од планината, на едно мало плато над селото Љубојно. Од селото до црквата се стигнува по земјен шумски пат за околу 30 минути.

Црквата била подигната во 1923 година, што може да се забележи и од натписот на западната фасада со средства на Никола Христов Стасовски од селото Љубојно.

Фасадите на западната, јужната и северната се украсени во согласност со архитектурата од периодот на двете светски војни. Во горните делови имаат триаголни завршетоци, врз кои се надоврзува кровната конструкција во облик на крст во чие средиште се издигнува куполата, со осумстраниот тамбур. Со внатрешноста на храмот се комуницира преку двата влеза на западната и северната фасада. Ентериерот е решен без употреба на столбови. Таванот е конструиран од два вкрстени полукружни сводови, на чие средиште е куполата од која се спуштаат висечки пандантифи, лачно поврзани помеѓу себе. Низ четирите прозорци поставени на тамбурот се обезбедува осветлувањето на куполниот простор, кој е насликан во целост.

Иконостас
---------

Иконостасот е подигнат од висинската кота на подот од наосот со помош на три скалила по целата широчина на храмот. Претставува едноставна дрвена преграда со два реда на икони, царски двери и врата на северниот дел.

Галерија
--------

* Поглед на црквата од с. ЉубојноПоглед на црквата од с. Љубојно
* Манастирот во 1923 годинаМанастирот во 1923 година

Поврзано
--------

* Ресенско архијерејско намесништво
* Подмочанско-љубојнска парохија
* Љубојно

Наводи
------

1. 1 2  Јовановски, Владо (2005). *Населбите во Преспа* (PDF). Скопје: Ѓурѓа. стр. 204. ISBN 9789989920554. Посетено на 28 ноември 2016.
2. 1 2 3 4  Палигора, Ристо (декември 2011). „Студија за манастирски туризам на Баба Планина" (PDF). Битола: Центар за развој на Пелагонискиот плански регион. Архивирано од изворникот (PDF) на 2013-12-28. Посетено на 28 ноември 2016.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Петар и Павле" - Љубојно на Ризницата ?
**Хинано Јошикава** (吉川ひなの, родена Аи Такада; 21 декември 1979) е јапонска глумица, модел и пејачка.

Биографија
----------

### Живот и кариера

Јошикава е родена на 21 декември 1979 година. Во Хигашикуруме, Токио, Јапонија. Таа ја започнала својата кариера како модел на возраст од 14 години и сè уште е модел.

Таа го направила своето деби во глумата во 1997 година во *Серенада на месечината* (*серенада Setouchi munraito*). Следната година таа го направила своето меѓународно деби во *Очите на Токио од Лимузината на Жан Пјер*, француско - јапонски филм, во која таа ја играла улогата на Хинано. За овој филм ја освоила наградата за најдобра деби глумица на Јапонските награди за професионални филмови во 1999 година.

Првата ТВ серија во која се појавила била *Последната песна* ( *Seikimatsu no uta* ) емитувана во 1998 година.

### Личен живот

Во 1999 година, Јошикава се венчала со Изам, пејач на јапонската рок група Шазна, но поднела барање за разделба два месеци подоцна и се развела два месеци потоа. И бракот и разводот предизвикале скандал.

Филмографија
------------

### Кино

* *Серенада на месечева* *светлина (серенада Setouchi munraito* ), 1997 година
* *Очите на Токио*, 1998 година
* Филм за кучиња, 2005 година
* *Кој е Ками во секој случај?* *(* Kamyu nante shiranai *), 2005 година*
* *Прогонуван автопат* ( *Смртоносно возење* ), 2006 година

### ТВ серии

* *Последната песна (ТВ серија)* ( *Seikimatsu no uta* ), 1998 година
* *Правилна дружба*, 2000-2002
* *Златен сад* ( *Gōruden bouru* ), 2002 година

Музика
------

### Дискографија

* *Јас сум Пинк* (ЦД албум, Пони Кањон PCCA-01200), 1998 година

Наводи
------

1. ↑  Hinano Yoshikawa biography IMDb
2. ↑  
„SHAZNA JaME Profile". *jame-world.com*. Посетено на 2011-11-23.
 

Patronage cosmetic of Yoshikawa doll Архивирано на 3 март 2016 г.
***Шутот Барбароха*** (*El bufón Barbarroja*) ― портрет со масло на платно од Диего Веласкес од Кристобал де Кастањеда и Пернија, под прекарот Барбароха во неговата улога на дворски шут на дворот Филип IV Шпански од 1633 до 1649 година. Сликата сега е во Музејот Прадо. Сликата била во Дворецот за добар престој (Буен Ретиро) во Мадрид во 1701 година и од 1816 до 1827 година била во Кралската академија на ликовни уметности „Сан Фернандо".

Предметот на композицијата му служел и на кардиналот-инфант Фердинанд Австриски, кон кого настапувал Барбароха (Барбароса) во комични претстави. Подоцна бил протеран од дворот, во Севиља, од Војводата на Оливарес за одговор што му го дал на кралот на прашањето дали има маслинки во сеговскиот град Валсаин - на ова, шегобиецот душевито одговорил: „Господине, ниту маслинки (на шпански: оливос) ниту Оливарес".

Наводи
------

1. ↑  „El bufón Barbarroja". *Museo Nacional del Prado*. Посетено на 15 јуни 2021.

Библиографија
-------------

* Музеј Прадо*.* *Pintura española de los siglos XVI y XVII*. Енрике Лафуенте Ферари. Aguilar S.A. 1964 година
**Тропрстиот галеб** (*Rissa tridactyla*) е вид птица од семејството галеби. Го има и во Македонија. 
Овој вид за првпат бил опишан од Карл Лине во 1758 како *Larus tridactylus*.

Опис
----

Возрасниот тропрст галеб е долг 37-41 см со распон на крилјата 91 – 105 см и тежина од 305 до 525 грама. Има бела глава и тело, сив грб и сиви крилја обрабени со црно. Има црни нозе и жолт клун. Некои единки имаат розово-сиви до црвеникави нозе. Во зима, овој вид има темносива дамка зад окото и сива лента на вратот како гердан. 
Се огласува со врескаво „кити-во-аајк, кити-во-аајк".

Распространетост и размножување
-------------------------------

Тропрстиот галеб се размножува на бреговите на северниот Тихи Океан и северниот Атлантски Океан, често среќаван во Северна Америка и Европа. 
Се размножува во големи колонии на бреговите и тогаш се многу бучни. Снесуваат 1 или 2 сивкасти јајца со потемни дамки, во гнездо наредено со мов или алги. Малечките се сосема бели без никакви камуфлажни пердуви бидејќи не излегуваат веднаш од гнездото да шетаат наоколу. 
За разлика од другите галеби, овие го напуштаат брегот и навлегуваат во отворениот океан, вон сезоната на парење.

Подвидови
---------

Има два подвида:

* *Rissa tridactyla tridactyla* во северен Атлантски Океан;
* *Rissa tridactyla pollicaris* во северен Тихи Океан.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Museum specimenMuseum specimen

Наводи
------

* Harrison, Peter (1988). *Seabirds: An Identification Guide*. London: Christopher Helm. ISBN 0-7470-1410-8

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Rissa tridactyla*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. ↑  (латински) Linnaeus, C (1758). *Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I. Editio decima, reformata*. Holmiae. (Laurentii Salvii). стр. 136. L, albicans dorso canescente, rectricibus excepto extimo nigris, pedibus tridaclylis.
3. ↑   (2011).

Надворешни врски
----------------

* Avibase[*мртва врска*]
* Black-legged Kittiwake - *Rissa tridactyla* USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
* Black-legged Kittiwake Species Account - Cornell Lab of Ornithology
* 

* Тропрст галеб на Ризницата ?
* 

* Rissa tridactyla на Викивидовите ?
* *Rissa tridactyla* на Flickr: Field Guide Birds of the World
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 14 век п.н.е. | 13 век п.н.е. | 12 век п.н.е. > |
| 100 | 99 | 98 | 97 | 96 | 95 | 94 | 93 | 92 | 91 |
| 90 | 89 | 88 | 87 | 86 | 85 | 84 | 83 | 82 | 81 |
| 80 | 79 | 78 | 77 | 76 | 75 | 74 | 73 | 72 | 71 |
| 70 | 69 | 68 | 67 | 66 | 65 | 64 | 63 | 62 | 61 |
| 60 | 59 | 58 | 57 | 56 | 55 | 54 | 53 | 52 | 51 |
| 50 | 49 | 48 | 47 | 46 | 45 | 44 | 43 | 42 | 41 |
| 40 | 39 | 38 | 37 | 36 | 35 | 34 | 33 | 32 | 31 |
| 30 | 29 | 28 | 27 | 26 | 25 | 24 | 23 | 22 | 21 |
| 20 | 19 | 18 | 17 | 16 | 15 | 14 | 13 | 12 | 11 |
| 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |

**1258 п.н.е.** — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1258. година пред новата ера, 258. од вториот милениум п.н.е. 58. од 13 век п.н.е. и деветта од 1250-тите п.н.е.

Други календари
---------------

Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4250 и 4251 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3492 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2502 и 2503 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 505 пред основањето на Рим.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1258 година се протега во 1378 и 1379, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1438 и 1439 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 715 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1937 и 1936 исламска година пред хиџра.

Настани
-------

* ...

Личности
--------

* ...

Откритија
---------

* ...
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 14 век п.н.е. | 13 век п.н.е. | 12 век п.н.е. > |
| 100 | 99 | 98 | 97 | 96 | 95 | 94 | 93 | 92 | 91 |
| 90 | 89 | 88 | 87 | 86 | 85 | 84 | 83 | 82 | 81 |
| 80 | 79 | 78 | 77 | 76 | 75 | 74 | 73 | 72 | 71 |
| 70 | 69 | 68 | 67 | 66 | 65 | 64 | 63 | 62 | 61 |
| 60 | 59 | 58 | 57 | 56 | 55 | 54 | 53 | 52 | 51 |
| 50 | 49 | 48 | 47 | 46 | 45 | 44 | 43 | 42 | 41 |
| 40 | 39 | 38 | 37 | 36 | 35 | 34 | 33 | 32 | 31 |
| 30 | 29 | 28 | 27 | 26 | 25 | 24 | 23 | 22 | 21 |
| 20 | 19 | 18 | 17 | 16 | 15 | 14 | 13 | 12 | 11 |
| 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |

**1275 п.н.е.** — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1275. година пред новата ера, 275. од вториот милениум п.н.е. 75. од 13 век п.н.е. и шеста од 1270-тите п.н.е.

Други календари
---------------

Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4233 и 4234 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3475 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2485 и 2486 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 522 пред основањето на Рим.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1275 година се протега во 1361 и 1362, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1421 и 1422 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 732 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1954 и 1953 исламска година пред хиџра.

Настани
-------

* ...

Личности
--------

* ...

Откритија
---------

* ...
Тропар за шести глас: „Кресту́ Твоему́ покланя́емся Влады́ко, и свято́е Воскресе́ние Твое́ сла́вим." „Кондакарь крюковый", крајот на ХІІ век.
**Тропар** (грчки: *τροπάριον* – етимологијата не е прецизирана) – основен музичко-поетски жанр на црковната химнографија, суштински елемент на православноa богослужение. Тоа е кратко пеење посветено на настанот или светецот, кој се чествува за време на соодветната служба.

Се јавува како краток пеен коментар на богослужбените текстови. Првите тропари ги следат начелата на ритамритмувана проза и сè повеќе декламативни, но во текот на 16 век конечно ја добиваат формата на песнопеење. Првичните тектстови биле поетизирани, и биле исполнувани со музика.

За прв тропар традицијата го посочува популарниот и до денес исполнуван при богослужбите **„Свѣте Тихій"** *(Тиха светлина)*, кој бил определн уште во 4 век од Василиј Велики како чест на „древната традиција на Црквата". За древен се смета и тропарот *„Христос воскресе"*, кој исто така се пее и денес. Со тек на времето се појавуваат нови тропари – *воскресни*, *богородични* и др.

Во богослужбите на источноправославните цркви, тропарот се потчинува на начелото на осмогласието.

Божиќен тропар
--------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | *глас четврти*
Раѓањето Твое, Христе Боже наш, го озари светот
со светлина на знаењето; во неа пак, оние што им служеа
на ѕвездите од ѕвездата се учеa Тебе да Ти се поклонуваат,
Сонце на правдата, и да Те познаат Тебе, Исток на висините,
Господи, Слава Ти! |  |

Наводи
------

1. ↑  „тропар" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

* troparion Encyclopædia Britannica
**Свети Архангели** (грчки: *Ιερός Ναός Ταξιαρχών*) — средновековна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е сместена во североисточниот дел на Горниот Град, на улица „Теотокопулос", пред раскрсницата со „Акрополи". Храмот е подигнат во втората половина на XIV век. Градбата има средиштен кораб со дрвен таван. Од север, запад и југ е оградена со трем со едноводен покрив, завршувајќи на исток со два квадратни параклиса. Фасадите се украсени со слепи лакови, камени столбови и назабени ленти. Под црквата има крипта со галерии, по чии ѕидови има отвори (веројатно монашки), што наведува на тао дека храмот бил црква на непознат византиски манастир. Од првобитниот живопис од втората половина на XIV век се сочувани само две фрески — „Вознесение Христово" и „Педесетница", соодветно на источниот и западниот фронтон.

Со османлиското заземање на Солун во 1430 г. храмот е претворен во џамија. Новоизграденото минаре било со два балкона и поради тоа била нарчена *Ики Шерифе* (*İki Şerife*, *Две шерефиња*). Откако градот потпаднал под грчка влас во 1912 г. храмот повторно станал црква и дограден му е тесен затворен нартекс на запад, а од југ добил нов кораб.

* Архитектура и внатрешност
* Од запад Од запад
* Северната фасада Северната фасада
* Иконостасот Иконостасот
* Мозаици од VI век Мозаици од VI век

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ταξιάρχες". Thessaloniki 4 all. Архивирано од изворникот на 2022-07-18. Посетено на 5 јули 2016. Text "Your Thessaloniki" ignored (help)
2. ↑  Papagiannopoulos, Apostolos. Monuments of Thessaloniki, Rekos ltd. 2015, p.95

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Архангели" - Солун на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Византиски споменици во Солун |
| --- |
|  |
| УНЕСКО | 
* Византиска бања
* Свод на Галериј
* Ротонда („Св. Ѓорѓи")
* Црква „Св. Апостоли"
* Црква „Пресв. Богородица Казанџиска"
* Црква „Пресв. Богородица Неракотворна"
* Манастир „Влатадон"
* Црква „Св. Димитрија"
* Црква „Св. Катерина"
* Црква „Св. Пантелејмон"
* Црква „Св. Илија"
* Црква „Св. Никола Сирак"
* Црква „Св. Софија"
* Црква „Св. Спас"
* Латомски манастир
* Солунски ѕидини

 |  |
|  |
| Други | 
* Крстилница „Св. Јован Претеча"
* Базилика „3 Септември"
* Црква „Св. Архангели"
* Еди-куле

 |
|  |
| Музеи | 
* Музеј на византиската култура

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Света Троица** |
|  |
| 
Црквата „Света Троица" во селото ’Ржаничино |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Скопска |
| **Архијерејско намесништво** | Скопско |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | ’Ржаничино |
|  **Општина** | Петровец |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свето Тројство |
|  **Изградба** | завршена изградба |
|
| Архитектонски опис |
|

**Света Троица** — македонски православен храм во селото ’Ржаничино, во самиот центар на селото непосредно до фудбалското игралиште веднаш до главниот пат. Црквата се наоѓа во завршната фаза на својата изградба. Таа е изградена во нов стил со купола. Спроти црквата од другата страна на патот постои доста стар гроб на некогашен свештеник, кој потекнува од периодот на турското владеење во Македонија.

Галерија
--------

* Поглед на црквата Света ТроицаПоглед на црквата Света Троица
* Поглед од северната странаПоглед од северната страна
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < X век | XI век | XII век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1029** (**MXXIX**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1029 година од новата ера, 29. од вториот милениум, 29. од XI век и последна од 1020-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6537 и 6538 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5779 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4789 и 4790 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1782.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1029 година се протега во 3665 и 3666, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3725 и 3726 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1572. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 419 и 420 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1029 на Ризницата ?
**Света Троица** (грчки: *Αγίας Τριάδος*) — црква во селото Фраштани, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.

Црквата се наоѓа во Горно Фраштани. Изградена во првата половина на XIX век, но точната година е непозната. Градбата претставува трикорабна базилика со нартекс на запад и југ. Има вредни икони од средината на XIX век.

Во парохијата влегуваат и црквите „Св. Петка" и „Вознесение Христово".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 3 ноември 2014.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < XII век п.н.е. | XI век п.н.е. | X век п.н.е. > |
| 100 | 99 | 98 | 97 | 96 | 95 | 94 | 93 | 92 | 91 |
| 90 | 89 | 88 | 87 | 86 | 85 | 84 | 83 | 82 | 81 |
| 80 | 79 | 78 | 77 | 76 | 75 | 74 | 73 | 72 | 71 |
| 70 | 69 | 68 | 67 | 66 | 65 | 64 | 63 | 62 | 61 |
| 60 | 59 | 58 | 57 | 56 | 55 | 54 | 53 | 52 | 51 |
| 50 | 49 | 48 | 47 | 46 | 45 | 44 | 43 | 42 | 41 |
| 40 | 39 | 38 | 37 | 36 | 35 | 34 | 33 | 32 | 31 |
| 30 | 29 | 28 | 27 | 26 | 25 | 24 | 23 | 22 | 21 |
| 20 | 19 | 18 | 17 | 16 | 15 | 14 | 13 | 12 | 11 |
| 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |

**1017 п.н.е.** — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1017. година пред новата ера, 17. од вториот милениум п.н.е. 17. од 11 век п.н.е. и осма од 1010-тите п.н.е.

Други календари
---------------

Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4491 и 4492 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3733 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2743 и 2744 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 264 пред основањето на Рим.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1017 година се протега во 1619 и 1620, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1679 и 1680 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 474 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1688 и 1687 исламска година пред хиџра.

Настани
-------

* ...

Личности
--------

* ...

Откритија
---------

* ...
**Хуан Дијаз де Солис** ( 1470
 - 20 јануари 1516

) бил морепловец и истражувач од 16 век. Се смета за првиот Европеец кој пристигнал во земјата која денес се вика Уругвај.

Животопис
---------

Постојат несогласувања околу неговото потекло. Еден документ покажува дека бил Португалец во служба на Шпанија. Други документи тврдат дека е роден во Лебриха, провинција на Севиља во Шпанија, а поморската кариера ја започнал во Португалија како пилот во португалско-индиска армада. Откако си заминал од дома и од бродот на кој требало да биде пилот, заминал на кратко да служи како корсар во Француските флоти, а подоцна ѝ служел на Шпанската монархија.

Бил навигатор на експедициите во Јукатан, во 1506—1507 година и во Бразил 1508 година со Висенте Јањез Пинзон. Станал пилот-мајор на Шпанија во 1512 година по смртта на Америго Веспучи, и потоа бил одреден да работи со Хуан Веспучи на Падрон Реал.

Две години откако бил назначен на оваа должност, Дијаз де Солис подготвил експедиција која имала за цел да ги истражува јужните делови на американскиот континент. Неговите три брода и екипажот од 70 луѓе ја започнале пловидбата од Санлукар де Барамеда на 8 октомври 1515 година. Пловеле крај источниот брег на јужна Америка кон југ до естуарот Рио де ла Плата. Дијаз де Солис го именувал естуарот Рио де ла Плата во 1516 година, пловејќи до утоката на Уругвај и Парана со двајца официри и седум членови на екипажот. Биле нападнати од локалните Чаруа Индијанци, кои биле канибали. Членовите на екипажот кои преживеале кажале дека Дијаз де Солис и останатите биле изедени од Чаруа. Неговиот зет, Франциско де Торес, ја презел командата со бродовите и наредил да се вратат во Шпанија.

Наводи
------

1. ↑  Wright 2008, стр. 91. sfn error: no target: CITEREFWright2008 (help)
2. ↑  Medina, José Toribio: Juan Díaz de Solís. Estudio Histórico, Santiago de Chile : J.T. Medina, 1897
3. ↑  Brevoort, James Carson (1873). "Notes on Giovanni da Verrazano and on a Planisphere of 1529, Illustrating His American Voyage in 1524, with a Reduced Copy of the Map". Journal of the American Geographical Society of New York 4: 145–297. JSTOR 196400.
4. ↑  Hall, Elial F.: "Americus Vespucius", Journal of the American Geographical Society of New York, Vol. 24. (1892). стр. 376.
5. ↑  Archivo General de Indias,, "Comisión a Juan Díaz de Solís y Juan Vespucci", ES.41091.AGI/16404.46.5.1//CONTRATACION,5784,L.1,F.20-21.
6. ↑  Stevenson, Edward L.: "The Geographical Activities of the Casa de la Contratacion", Annals of the Association of American Geographers, Vol. 17, No. 2. (Jun. 1927). стр. 39-59.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хуан Дијаз де Солис" на Ризницата ? |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < XII век п.н.е. | XI век п.н.е. | X век п.н.е. > |
| 100 | 99 | 98 | 97 | 96 | 95 | 94 | 93 | 92 | 91 |
| 90 | 89 | 88 | 87 | 86 | 85 | 84 | 83 | 82 | 81 |
| 80 | 79 | 78 | 77 | 76 | 75 | 74 | 73 | 72 | 71 |
| 70 | 69 | 68 | 67 | 66 | 65 | 64 | 63 | 62 | 61 |
| 60 | 59 | 58 | 57 | 56 | 55 | 54 | 53 | 52 | 51 |
| 50 | 49 | 48 | 47 | 46 | 45 | 44 | 43 | 42 | 41 |
| 40 | 39 | 38 | 37 | 36 | 35 | 34 | 33 | 32 | 31 |
| 30 | 29 | 28 | 27 | 26 | 25 | 24 | 23 | 22 | 21 |
| 20 | 19 | 18 | 17 | 16 | 15 | 14 | 13 | 12 | 11 |
| 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |

**1020 п.н.е.** — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1020. година пред новата ера, 20. од вториот милениум п.н.е. 20. од 11 век п.н.е. и прва од 1020-тите п.н.е.

Други календари
---------------

Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4488 и 4489 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3730 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2740 и 2741 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 267 пред основањето на Рим.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1020 година се протега во 1616 и 1617, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1676 и 1677 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 477 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1691 и 1690 исламска година пред хиџра.

Настани
-------

* ...

Личности
--------

* ...

Откритија
---------

* ...
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < XII век п.н.е. | XI век п.н.е. | X век п.н.е. > |
| 100 | 99 | 98 | 97 | 96 | 95 | 94 | 93 | 92 | 91 |
| 90 | 89 | 88 | 87 | 86 | 85 | 84 | 83 | 82 | 81 |
| 80 | 79 | 78 | 77 | 76 | 75 | 74 | 73 | 72 | 71 |
| 70 | 69 | 68 | 67 | 66 | 65 | 64 | 63 | 62 | 61 |
| 60 | 59 | 58 | 57 | 56 | 55 | 54 | 53 | 52 | 51 |
| 50 | 49 | 48 | 47 | 46 | 45 | 44 | 43 | 42 | 41 |
| 40 | 39 | 38 | 37 | 36 | 35 | 34 | 33 | 32 | 31 |
| 30 | 29 | 28 | 27 | 26 | 25 | 24 | 23 | 22 | 21 |
| 20 | 19 | 18 | 17 | 16 | 15 | 14 | 13 | 12 | 11 |
| 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |

**1021 п.н.е.** — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1021. година пред новата ера, 21. од вториот милениум п.н.е. 21. од 11 век п.н.е. и втора од 1020-тите п.н.е.

Други календари
---------------

Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4487 и 4488 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3729 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2739 и 2740 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 268 пред основањето на Рим.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1021 година се протега во 1615 и 1616, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1675 и 1676 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 478 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1692 и 1691 исламска година пред хиџра.

Настани
-------

* ...

Личности
--------

* ...

Откритија
---------

* ...
*Оваа статија е за поранешното **кнежевство Хунза**, за главната статија види долината на Хунзите*

**Хунза** (урду: ہنزہ) — поранешно кнжество во најсеверниот дел на северните предели на Пакистан, кое постоело до 1974 година. Се граничело со Гилгитската Управа на југ, поранешното кнежевство Нагар на исток, Кина на север и Авганистан на северозапад. Главен град бил Балтит (исто така познат како Каримабад). Повржината на Хунза сега го образува Алијабадскиот техсил на регионот Гилгит. Хунза заедно со Нагар, Гилгит и Балтистан од страна на Индија се сметаат како дел од земјата Џаму и Кашмир.

Историја
--------

 Хунза Раџа од E. F. Knight (1891)
Британците го задржале статусот на Хунза како кнежевство до 1947 Година. Според Хабиб Р. Сулемани, луѓето на Хунза ги предводел локален Мир за повеќе од 900 години, сè до 1974.

Иако никогаш не била владеена директно од соседниот Кашмир, Хунза бил вазал на Кашмир од времето на Махараџа од Џаму и Кашмир. Мировите на Хунза праќале годишен данок на Кашмир, Дубар до 1947, и заедно со владетелот на Нагар, се сметало дека се меѓу најлојалните вазали на Махараџата од Кашмир.

### Приклучување кон Пакистан

На 3 ноември 1947 г. владетелот, Мохмед Џамал Кан праќа телеграма до Мохамед Али Џина во која се согласува да ја припои својата држава кон Пакистан. It stated:

Демографија
-----------

Повеќето од народот на Хунза се муслимани. Локалниот јазик е Брушуски, иако Urdu и Англиски се широко разбирливи.

### Јазик

Хунзите (Бурушите) тврдат дека се потомци на војници од војската на Александар Македонски кои се населиле овде за време на неговиот поход низ Азија. Бурушо воопшто немаат азијатски одлики и многу наликуваат на денешните жители на Балканот поради што се смета дека се потомци на античките Македонци. За свој симбол го користат сонцето и лавот. Јазикот на Хунзите (Бурушо) се нарекува „бурушаски" и нема врска со никој друг познат јазик.

Поврзано
--------

* Долината на Хунзите
* Хунза (река)

Наводи
------

1. ↑  *Jinnah Papers The states: Historical and Policy Perspectives and Accession to Pakistan*, First series volume VIII, Editor: Z.H.Zaidi, Quaid-i-Azam Papers Project, Government of Pakistan 2003 Pg 113

Надворешни врски
----------------

* Управа на Гилгит-Балтистан Архивирано на 11 мај 2008 г.
**Тромавата мечка од Шри Ланка** (*Melursus ursinus inornatus*) е подвид на тромавата мечка. Живее во низинските шуми на островот Шри Ланка.

Оваа мечка е сештојад. Се храни со лешници, бадеми, бобинки и корења, но и со месо и мрша. Главен извор на храна и се инсектите кои ги наоѓа во гнили трупци или дрва благодарение на издолжената муцка. Многу ретко убива други животни и е голем љубител на медот.

Националниот парк Јала е најпознатото место во Шри Ланка каде што може да се набљудуваат овие животни.

Заштитен статус
---------------

Овој подвид на тромава мечка е сериозно загрозен. Популацијата брои помалку од 1000 единки (во дивината бројката веројатно е околу 500) во неколку изолирани популации чиј број константно се намалува. Уништувањето на шумите е најголема закана за тромавите мечки, бидејќи за разлика од останатите големи животни на Шри Ланка, овие животни се целосно зависни од шумите каде се снабдуваат со храна.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < X век | XI век | XII век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1030** (**MXXX**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1030 година од новата ера, 30. од вториот милениум, 30. од XI век и прва од 1030-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6538 и 6539 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5780 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4790 и 4791 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1783.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1030 година се протега во 3666 и 3667, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3726 и 3727 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1573. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 420 и 421 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1030 на Ризницата ?
Островот Хусаро
**Хусаро** е остров во Стокхолмскиот Архипелаг, североисточно од Стокхолм и јужно од Нортеље.

Историја
--------

Островот Хусаро бил, од 15-от век па сè до 1912 година, место каде била сместена пилот станицата – од тука тргнувале т.н. пилот бродчиња кои ги спроведувале големите бродови низ каналите и опасните места на архипелагот. Во 1912 година оваа станица била затворена, а на островот денес постои мал пилот музеј.

Во 1719 година, за време на Големата северна војна, Русите го запалиле местото и голем дел од шумата на островот. Во мај 2006 година изгорела продавницата на островот.

Сообраќај
---------

Има ферибот служба на островот, а патувањето трае околу два и пол часа до центарот на Стокохолм.

Бродска компанија (шведски: *Waxholmsbolaget*) која е во сопственост на Стокхолмскиот округ го поврзува Хусаро со Стремкајен, а има и туристички бродови (*Cinderellabåtarna*) кои тргнуваат од центарот (*Strandvägen*) на Стокхолм.

Наводи
------

1. ↑  Metro. „Brand i krog på Husarö". *Metro* (шведски). Посетено на 2018-12-13.
2. ↑  „WebCite query result". *www.webcitation.org*. Архивирано од изворникот на 2012-10-07. Посетено на 2018-12-13.
3. ↑  „Välkommen till Husarö". *Välkommen till Husarö* (шведски). Посетено на 2018-12-13.

Надворешни врски
----------------

* Husarö
Онода, ок. 1944 година
**Хиро Онода** (19 март 1922 - 16 јануари 2014) бил дел од Царската јапонска разознавачка служба кој се борел во Втора светска војна продолжил да се бори од кога изгубила Јапонија во 1945 г. Август. Од кога завршила војната, Онода за 29 години се криел во Филипините додека дошол тој што бил негов командант за време на војната за да го ослободи од должноста во 1974 г. Тој бил втор поручник во Царската јапонска војска. Тој бил претпоследниот јапонски војник кој се предал отпосле крајот на војната.

Животопис
---------

Онода е роден на 19 март 1922 година, во селото Камекава, област Каишу, префектура Вакајама, Јапонија. Кога имал 17 години, отишол да работи во трговската компанија Таџима Јоко во Вухан, Кина. Кога имал 18 години бил регрутиран во пешадијата на Царската јапонска армија.

Онода починал од срцева слабост на 16 јануари 2014 година, во меѓународната болница Св. Лука во Токио, поради компликации од пневмонија.

Онода почина од срцева слабост на 16 јануари 2014 година, во меѓународната болница Сент Лук во Токио, поради компликации од пневмонија. Секретарот на јапонскиот главен кабинет Јошихиде Суга ја коментираше неговата смрт: „Сè уште живо се сеќавам дека бев уверен за крајот на војната кога г. Онода се врати во Јапонија" и исто така ја пофали неговата волја да преживее.

Наводи
------

1. ↑  Willacy, M. (2010): Japanese holdouts fought for decades after WWII *ABC Lateline* (12 November 2010). Retrieved on 16 September 2011.
2. ↑  Powers, D. (2011): Japan: No Surrender in World War Two *BBC History* (17 February 2011). Retrieved on 16 September 2011.
3. ↑  2nd Lt. Hiroo Onoda (*c.* 2010). Retrieved on 3 April 2011.
4. ↑  Mullen, Jethro and Yoko Wakatsuk (17 January 2014). „Hiroo Onoda, Japanese soldier who long refused to surrender, dies at 91". CNN. Посетено на 17 January 2014.
5. ↑  McCurry, Justin (17 January 2014). „Hiroo Onoda: Japanese soldier who took three decades to surrender, dies". *The Guardian*. Посетено на 17 January 2014.