recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Доцент д-р Василија Шарац** е родена на 24 јули 1972 година во Скопје, Р. Македонија. Додипломски студии завршува на Електротехничкиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје во периодот од октомври 1990 г. до мај 1995 г. на насоката „Индустриска електроенергетика и автоматизација" со просечна оцена 8,31. Постдипломски студии завршува на истиот факултет во периодот од октомври 1995 г. до мај 1999 г. со просечна оцена 10 и се стекнува со звање *магистер по електротехника*. Докторски студии продолжува исто така на Електротехничкиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје при што се стекнува со звање *доктор на технички науки*.

Своето работно искуство го започнува во претставништво на Siemens A.E. во Скопје во периодот од октомври 1995 до декември 2009. Во периодот од 1997 до 2002 работи како асистент на Техничкиот факултет во Битола. Од јануари 2010 се вработува како доцент од областа на електротехниката на Електротехничкиот факултет при Универзитетот „Гоце Делчев" - Штип. Во 2011 година хонорарно се ангажира во воената академија „Генерал Михајло Апостолски". Од 2011 година ја извршува функцијата продекан на Електротехничкиот факултет при Универзитетот „Гоце Делчев" – Штип.

**Студиски престоj:**  

* Ноември 2003 - TEMPUS програма. Добиена стипендија и реализиран студиски престој на Техничкиот факултет во Лувен, катедра за електрични машини и трансформатори.
* Мај 2011 - Стипендија од страна на Хрватското министерство за образование и наука. Реализиран двонеделен престој на Факултетот за електротехника, машинство и бродоградба, катедра за електромоторни погони и енергетска електроника.

**Научен интерес:**

* Проектирање на електрични машини;
* Техники на оптимизација;
* Техники за пресметка на електромагнетни полиња;
* Динамички режими кај електрични машини.

Автор е на повеќе од педесет научни и стручни трудови публикувани во зборници од симпозиуми и конференции.

* **Објавени научни и стручни трудови**

Наводи
------

1. ↑  „Официјално мрежно место на Електротехнички факултет - „Наставници"". Архивирано од изворникот на 2013-08-31. Посетено на 2013-05-28.
2. ↑  „Официјално мрежно место на Електротехнички факултет - „За факултетот"". Архивирано од изворникот на 2013-03-02. Посетено на 2013-05-28.
3. ↑  Мрежно место на доц. д-р Василија Шарац

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на доц. д-р Василија Шарац
* Универзитет „Гоце Делчев" - Штип
* Официјално мрежно место на Електротехнички факултет
* Репозиториум на УГД
* Електронска библиотека на УГД
**Даница Зафирова-Рогановиќ** (14 август 1949

 во Шибеник) — македонска универзитетска професорка на Природно-математичкиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Основно и средно образование завршила во Прилеп. На ПМФ во Скопје (Група за биологија) се запишала во 1968/69 година. Престојувала во Белград како студент на постдипломските студии од областа на молекуларната биологија (1972 - 1975). Во 1979/80 година престојувала на Институтот за патологија во Бостон, каде што била вклучена во тимот за примарни тумори на vesica urinaria. Докторирала во 1986 година. Во 1988 година е избрана за доцент на ПМФ во Скопје, а во 1994 година за вонреден професор. Во звањето редовен професор е избрана во 1999 година. Учествувала и била раководител на 8 проекти. Објавила 87 научни труда.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Зарчев*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 558. Text "series
" ignored (help)
**Игнатие Богдановски** (Радибуш, Крива Паланка, 14 декември 1938

) — македонски политичар, специјалист по стоматолошка протетика, редовен професор на Стоматолошкиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Богдановски е роден во кривопаланечкото село Радибуш на 14 декември 1938 година. Со диплома се стекнал на Стоматолошкиот факултет во Скопје, каде што во 1977 година хабилитирал. Докторирал во Сараево во 1989 година. Уредник е на едицијата *„За стоматолошката болка"*. Од 1978 до 1998 година бил директор на Стоматолошкиот клинички центар, каде организирал собири во 1987 и 1991 и конгреси на стоматолозите од Македонија во 1994 и 1998 година. Од 1985 до 1999 година бил претседател на Македонското стоматолошко друштво. Бил и пратеник во Собранието на Македонија како претставник на СДСМ во составот од 1994 до 1998 година. Живее во Скопје.

Библиографија
-------------

Публикувал прееку 130 статии.

* *Прилог ка проучавању ефикасности примене томографије код одреѓивања интер виличне релације у току израде тоталних зубних протеза (докторска дисертација).* Стоматолошки факултет, Сарајево, 1989, (95 стр).
* *Исправка на вертикалната димензија по емпириското одредување на висината на гризот и централната оклузија кај пациенти со тотална беззабост (хабилитационен труд)*. Стоматолошки оддел при Медицинскиот факултет, Скопје, 1977. (75 стр)

Наводи
------

1. ↑  „Македонско стоматолошко друштво - поранешни претседатели". Македонско стоматолошко друштво. Посетено на 2009-11-23.
2. ↑  „Собрание на Македонија - Игнатие Богдановски". Собрание на Република Македонија. Посетено на 2009-11-23.
**Снежана Иљовска** (Скопје, 31 октомври 1945) — специјалист по детска и превентивна стоматологија.

Животопис
---------

Родена е во Скопје на 31 октомври 1945 г. во Скопје. Средно образование, гимназија, завршила во 1964 година. На Стоматолошкиот факултет во Скопје дипломирала во 1971 година. Во 1977 година. се здобила со звањето специјалист по детска и превентивна стоматологија.

Докторирала на Стоматолошкиот факултет во Скопје, во 1988 година, со дисертацијата „Клинички и лабораториски испитувања од дентален аспект кај инсулинозависен дијабет (тип 1) во детска возраст и адолесенција".

Првото вработување на Иљовска било во 1974 година, на Клиниката за детска и превентивна стоматологија во Скопје, Стоматолошки оддел при Медицинскиот факултет. Во 1977 година, била избрана за асистент на Катедрата за детска и превентивна стоматологија и во истото звање била преизбирана уште двапати (1981, 1985). Во 1989 била избрана за доцент на истиот предмет, а во 1994 година за вонреден професор. Во звањето редовен професор на Катедрата за детска и превентивна стоматологија при Стоматолошкиот факултет во Скопје била избрана во 1999 година.

На професионален план, професор Иљовска го насочила својот интерес кон згрижување на трауматизирани заби во детската возраст и кон спроведување кариес профилактички мерки на млади трајни заби.

Во 1998 година, професор Иљовска била управник на Клиниката за детска и превентивна стоматологија при Стоматолошкиот клинички центар. Од 1998 година до пензионирањето била раководител на истоимената Катедра на Стоматолошкиот факултет.

За својата севкупна дејност проф. д-р Снежана Иљовска била наградена со плакета (1981), благодарница (1989) и со повелбата „Д-р Трифун Пановски" (1998), сите доделени од Македонското лекарско друштво.

Трудови
-------

Иљовска учествувала во изведувањето на научни проекти и е автор на 87 статии како и на учебникот „Организација на стоматолошката служба".

Наводи
------

1. ↑  Проф. д-р Снежана Иљовска[*мртва врска*] на семрежното место на Стоматолошкиот факултет - Скопје
2. ↑  „Проф. д-р Иљовска Снежана – Стоматолошки факултет – Скопје". Посетено на 2020-10-01.[*мртва врска*]
3. ↑  *Македонска енциклопедија, том I*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 604. ISBN 978-608-203-023-4.
**Гордана Јосифова-Неделковска** (14 октомври 1965

 во Кавадарци) — македонска обоистка и универзитетска професорка на Факултетот за музичка уметност во Скопје.

Животопис
---------

Факултетот за музичка уметност и постдипломските студии ги завршува во Скопје, а специјализацијата за обоа и камерна музика на Академијата Моцарт во Варшава и Банф, уметнички центар во Канада.

Член е на Македонскиот дувачки квинтет и е редовен професор на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Јосифова-Неделковска, заедно со значајни светски ансамбли, одржала бројни концерти во земјата и во странство.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Јосифовски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 647. Text "series
" ignored (help)
**Аница Карговска-Клисарова** (моминско: **Димкова**; р. 30 јануари 1933

 во Скопје) — македонска универзитетска професорка и анатом.

Животопис
---------

Аница Карговска-Клисарова дипломирала медицина во Скопје во 1961 година, а докторирала во Белград за супракоронарните миокардни снопови и нивното влијание на коронарните артерии (1972 г.). Ги истражувала типовите на дистрибуција на коронарните артерии и развојните малформации на срцето. Била шеф на Катедрата по анатомија и директор на Институтот за анатомија (1988-1998).

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Караџов*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 676. Text "series
" ignored (help)
**Владимир Лазоски** (8 февруари 1946

 во Охрид) — македонски професор во основно училиште, вајар и сликар. Тој е член на Друштвото на ликовните уметници на Македонија.

Животопис
---------

Владимир Лазоски е роден во Охрид. На своја петгодишна возраст бил преселен во Скопје, поточно во Еврејското Маало, кај зградата Пасаж. Основното училиште го завршил во сега непостоечкото училиште „Гоце Делчев", разрушено во скопскиот земјотрес. Средното училиште го поминал во Средното уметничко училиште во периодот 1960-1965. Како дипломец студирал на Педагошката академија (денес факултет) при УКИМ. Шест месеци по дипломирањето, заминал во Париз, на курсевите наречени „*Belle Art*", приуствувајќи на нив шест месеци. Потоа се има занимавано со слободна скултура. Неговото прво вработување како наставник било во ОУ „Братство" во Тафталиџе 2 и таму останал 12 години. Следна наставно место му било во ОУ „Кочо Рацин" во населбата Водно. Една учебна година има предавано во подрачното училиште „Братство" во Крушопек. Во 2009 година се стекнал со пензија. Во Детскиот ликовен центар, установа и здружение кое го претставува детското ликовно творештво, е претседател од 2006 година. Како претседател на Детскиот ликовен центар, тој е и организатор на Ликовната колонија „Љубанци" во Љубанци во соработка со Општина Бутел, Меѓународната ликовна колонија „Пантелејмон" во соработка со Општина Карпош.

Наводи
------

1. ↑  Никола Милошевски. Лично искажување од Владимир Лазоски. 16 јуни 2021.
2. ↑  „Отворена ликовна изложба слики на платно и скулптури во дрво во Кинотека на Македонија". *mtm.mk*. 12 јануари 2018. Архивирано од изворникот на 16 јуни 2021. Посетено на 16 јуни 2021.
3. ↑  „Објава на Општина Бутел на Facebook". *facebook.com*. 18 јуни 2018. Посетено на 16 јуни 2021.
4. ↑  „ДЕСЕТТА ЛИКОВНА КОЛОНИЈА ,,ЉУБАНЦИ 2020,,". *opstinabutel.gov.mk*. 24 август 2020. Архивирано од изворникот на 28 август 2020. Посетено на 16 јуни 2021.
**Благородна Лакинска** (9 август 1946

 во Бохула, Кавадарци — 9 мај 2006

 Скопје) — македонска универзитетска професорка, педагог.

Живопис
-------

Завршила Учителска школа и Педагогија на Филозофскиот факултет во Скопје (1970). Магистрирала при Центарот за информациски науки на Универзитетот во Загреб (1981), а со докторат на педагошките науки се здобила на Филозофскиот факултет во Скопје (1989). Од 1971 до 2006 г. работела на Филозофскиот факултет како асистент, а потоа како наставник. За редовен професор по предметот дидактика е избрана во 1999 г. Била продекан на Филозофскиот факултет, претседател на Републичкиот педагошки со-вет, директор на Државниот просветен инспекторат при Министерството за образование и наука, претседател на Сојузот на педагошките друштва на Македонија. Објавила поголем број трудови од областа на дидактиката. БИБ.: Самостојната работа на учениците во наставата, 1992; Односот меѓу целите на наставата и оценувањето успехот на учениците, 1999; Комуникацијата во воспитно-образовната работа на училиштето, 2001 и др. ЛИТ.: Филозофски факултет во Скопје: 1920–1946–2006, Скопје, 2006, 251.К. Камб. Дивна Лакинска ЛАКИНСКА.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Лала*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 787. Text "series
" ignored (help)
**Љупка Матовска** (моминско: **Илиева**; 13 август 1946

 во Кратово) — македонска универзитетска професорка по болести на устата и забите на Стоматолошкиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Родена е на 13 август 1946 година во Кратово, Македонија. Средно образование завршила во училиштетот за забари и забни техничари во Скопје. На Стоматолошкиот факултет во Скопје дипломирала во 1971 година. Со звањето специјалист по болести на устата и забите се здобила во 1975 г.

Магистрирала во 1976 година, а докторирала во 1982 година, исто така на Стоматолошкиот факултет.

Веднаш по дипломирањето, како стипендист на Републичкиот секретаријат за координација на научните дејности, во траење од година и половина (1972-1973), на Клиниката за дентална патологија и терапија ја изработила темата под наслов „Примена на кортикостероидите во третманот на периапикалните процеси". Во 1973 година се вработила на Клиниката за дентална патологија и терапија и истата година била избрана за асистент на истоимената Катедра при Стоматолошкиот оддел на Медицинскиот факултет во Скопје. Во 1983 година била избрана во звањето доцент на Катедрата за дентална патологија и терапија, а во 1988 година била избрана во звањето вонреден професор. Изборот за редовен професор на д-р Љупка Матовска бил извршен во 1993 година.

Има остварено повеќе студиски престои во странство. Публикувала околу 100 статии, објавени во домашни и во странски публикации.

Автор е на монографијата „Патолошка дентална ресорпција" (1984) и на учебниците „Кариологија" и „Ендодонција", како и соавтор на „Стоматолошки терминолошки речник" (1999).

Професор Матовска била постојано општествено активна. Била секретар на Секцијата за болести на устата, забите и пародонтот на Македонија и на Стоматолошката секција при Македонското лекарско друштво и потпретседател на Здружението на стоматолозите од Македонија; истата функција ја извршувала и за Конгресниот одбор на I-от и II-от конгрес на стоматолозите од Македонија (1991, 1994). Била активен член на Сојузната работна група за термини и дефиниции на Комисијата за стандарди во Белград. Од 1977 г. проф. Матовска е член на Терминолошката комисија за стоматологија во Одборот за изработка на македонска стручна и научна терминологија при Македонската академија на науките и уметностите.

За својата плодна и долгогодишна дејност Матовска е добитник на разни награди и признанија.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Матовска*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 930. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „Проф. д-р Матовска Љупка – Стоматолошки факултет – Скопје". Архивирано од изворникот на 2019-09-15. Посетено на 2020-10-01.
**Славко Матовски** (роден на 17 ноември 1927

 година во Скопје) — македонски ракометар и универзитетски професор.Најголемиот дел од животот го поминал занимавајќи се со спортски активности во повеќе дисциплини, како натпреварувач, тренер, судија и спортски работник, вршејќи често одговорни функции во градските, републичките и сојузните спортски организации и сојузи.

Животопис
---------

Славко Матовски дипломирал на Државниот институт за физичка култура во Белград во 1960 година. Магистрирал на Медицинскиот факултет во Скопје во 1977 година на тема: „*Местото на Спортското друштво Работнички во Скопје во нашето напредно работничко движење и неговата улога во развојот на спортскиот живот во СР Македонија*". Докторирал на Факултетот за физичка култура во Скопје во 1982 година на тема: „*Напредното работничко спортско движење во Вардарска Македонија од неговата појава до 1944 г. со осврт на синдикалното спортско движење во НР Македонија (1944–1947)".*

Објавил повеќе стручни и научни трудови. Како стручњак и раководител работел во неколку институции, а на Факултетот за физичка култура како виш предавач и редовен професор на предметот Спортски игри (од 1978–1987). Во атлетиката поставил осум републички рекорди. Тој е сестран спортист, репрезентативец во ракометот, успешен тренер, истакнат спортски работник и функционер и е еден од основоположниците на ракометот во Македонија. Активно учествувал и во обновување на активностите на СД „Работнички" и е еден од основачите на неговите клубови за одбојка, ракомет, кошарка и атлетика. Припаѓал на генерацијата која ги поставила првите македонски атлетски рекорди и на првата генерација која почнала да игра кошарка во Скопје. Најдолга активност имал во ракометот, како активен играч и тренер на РК Работнички. 

Повремено играл и фудбал, а се занимавал и со скијање, бил напреварувач во скијачко трчање. 7 години бил претседател на Смучарскиот сојуз на Македонија. Бил стручно лице и функционер и дал значаен придонес во организација на првите сојузни и меѓународни манифестации и на територијата на Република Македонија. Објавил и голем број на стручни и научни трудови. Во текот на својата долгогодишна спортска и општествена активност, добитник е на повеќе од 40 плакети и споменици, одликуван е со Орден на трудот со сребрен венец и Орден за заслуги за народ со сребрен венец. 

Славко Матовски е член на Клубот на великаните на Македонскиот Олимписки Комитет.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Матовски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 930. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „Биографија на Славко Матовски". mok.org.mk. Посетено на 2020-08-18.[*мртва врска*]
**Десанка (Деса) Миљовска,** родена **Мириќ** (Призрен, 21 мај 1918

 — Скопје, 13 септември 2013

) — првоборец, учесник во НОБ, професор по социологија на Филозофскиот факултет, еден од основачите на Катедрата по социологија.

Животопис
---------

Миљовска е родена во Призрен, Косово на 21 мај 1918 година, во многудетно чевларско семејство. Средното образование и учителската школа ја завршила во Белград. Се запишала на педагошката група при Филозофскиот факултет во Скопје во 1937 година, а дипломирала на Филозофскиот факултет во Белград после Втората светска војна во 1948 година, каде што и докторирала на тема „*Класните сили на национално-револуционерното движење на македонскиот народ во втората половина на 19 век*" во 1962 година. Во 1950 година била избрана за доцент, а во 1962 годиназа вонреден професор. Како редовен професор по предметотопшта социологија на Филозофскиот факултет во Скопје била назначена во 1970 година. Остварила студиски престој во Париз од 1954 до 1955 и во Бостон од 1962 до 1963 година, каде што се запознала со методите на социолошките истражувања. Ги вршела функциите претседател на Советот за школство на НРМ и претседател на Советот за култура на НРМ. Била декан на Филозофскиот факултет во Скопје од 1963 до 1965 година. Објавила преку 50 научни труда од социологијата и македонската историја. По кратко боледување, на 13 септември 2013 година починала во Скопје на 95 години. Нејзин сопруг бил Кирил Миљовски. Мајка е на проф. д-р Јане Миљовски.

Наводи
------

1. ↑  *Филозофски факултет 1946 — 1976 Скопје, 1976.*
2. ↑  „*Почина поранешната министерка за култура Миљовска*". Архивирано од изворникот на 2014-12-15. Посетено на 2013-09-15.
**Михајло Миноски** (роден на 18 октомври 1938

 година во Долгаец, Прилепско) —универзитетски професор (во пензија) , уредник на тематската област „*Античка и средновековна историја, историја на турскиот период (посебно XIX и XX век); религии (ереси и секти), историја на црквите во Македонија*" на Македонската енциклопедија, заедно со проф. д-р Шукри Рахими.

Животопис
---------

Се школувал во Прилеп и Скопје, дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје на групата Историја. Работел како професор по историја, а извесен период работел и во НУБ „Св. Климент Охридски" во Скопје. Магистрирал на истиот факултет во 1975 година, а докторирал во Белград во 1981 година. За наставник на Катедрата за историја на Филозофскиот факултет во Скопје бил избран во 1986 година каде што останал до пензионирањето како редовен професор.

Главен интерес на неговите научни истражувања е политиката на големите сили и соседните балкански држави спрема Македонија во текот на XIX и XX век и борбата на македонскиот народ за национално ослободување и независна држава. Автор е на повеќе од 200 научни трудови: книги, статии и прилози.

Позначајни дела
---------------

* *САД и Македонија*, Скопје, 1994
* *Авнојска Југославија и македонското национално прашање 1943-1946 година*, Скопје, 2000
* *Македонија во меѓународните договори 1913-1940 година*, Скопје, 2006

Награди
-------

* Награда „11 Октомври" за животно дело во областа на науката и образованието за 2008 година.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Михајло Миноски*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 956. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  Познати добитниците на наградата „11 Октомври" за 2008 година на Идивиди

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 70334879
* ISNI: 0000 0001 1667 3558
* GND: 170408000
* SUDOC: 170876802

 |

 |
**Драган Михајлов** (роден на 2 мај 1949

 година во Скопје, 12 декември 2020

) — македонски професор на Факултетот за информатички науки и компјутерско инженерство во Скопје.

Животопис
---------

Драган Михајлов е роден во 1949 во Скопје. Дипломирал и магистрирал на Електротехничкиот факултет во Загреб во 1973 и 1975 година, а докторирал на Електротехничкиот факултет во Љубљана во 1979 година. Во периодот од 1973 до 1983 година работел во Математичкиот институт со нумерички центар при универзитетот „Св. Кирил и Методиј", каде во 1982 година бил избран за доцент. На Електротехничкиот факултет во Скопје се вработил во 1983 како доцент. Во звањата вонреден и редовен професор бил избран во 1987 и 1992 година.

Во текот на својата работа имал повеќемесечни студиски престои на Електротехничкиот факултет во Загреб во 1974 година, на Електротехничкиот факултет во Љубљана во 1978 и на Одделот за биоматематика на Универзитетот на Калифорнија во Лос Анџелес во учебната 1984-1985 година. Држел настава по разни предмети од областите на интерес на додипломски и магистерски студии на повеќе факултети (Природно-математички факултет, Воена академија, Медицински факултет, Факултет за физичка култура, Факултет за драмски уметности, Институт за социолошки и политичко правни истражувања).

Михајлов е автор и соавтор е на повеќе од 150 трудови објавени на меѓународни конференции и списанија. Раководел и учествувал во повеќе научно-истражувачки и стручни проекти. Награден е за најдобар труд по биокибернетика на Југословенската конференција за ЕТАН. Области на неговиот интерес се: програмирање, апликативен софтвер, компјутерска графика, мултимедија и биокибернетика.

Наводи
------

1. ↑  „In memoriam - проф. д-р Драган Михајлов | ФИНКИ". *finki.ukim.mk*. Посетено на 2020-12-13.
2. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Михајлов*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 971. Text "series
" ignored (help)
3. ↑  „д-р Драган Михајлов". *ФИНКИ*. www.finki.ukim.mk/. Посетено на 2020-08-20.
**Надежда Цветковска** (Скопје, 22 јануари 1948 година) ― македонски историчар, професор и научен советник.

Образование
-----------

Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје, во групата Историја. Таа магистрирала на темата „Политичката активност на македонската емиграција во Бугарија од 1918 до 1929 година" во 1986 година. Докторирала на темата „Граѓанските партии во Вардарскиот дел на Македонија од 1935 до 1941 година" во 1993 година.

Кариера
-------

Во периодот 1974-75 била гимназиски професор. Во 1976 година се префрлила во Институтот за национална историја. Таму работела како соработник и раководител на Одделението за проучување на периодот меѓу двете светски војни.

Наводи
------

1. 1 2 3  *Македонска енциклопедија*. **I** (I. изд.). Скопје: МАНУ. стр. 1597. ISBN 978-608-203-024-1.
**Бранислав Никодијевиќ** (12 февруари 1929, Скопје - 21 декември 2009, Скопје) — фармаколог, редовен професор, истражувач и основоположник на клиничката фармакологија во Македонија.

Животопис
---------

Бранислав Никодијевиќ е роден на 12 февруари 1929 година во Скопје. Медицински факултет учел во Прага, Скопје и Загреб. Во 1956 година бил избран за асистент по предметот „Физиологија" на Медицинскиот факултет во Скопје. Во периодот од 1972 до 1976 година бил иницијатор и основоположник на Клиничката фармакологија во Македонија, и еден е од основачите на Фармацевтскиот факултет во Скопје. Во 1975 година бил избран за редовен професор по фармакологија.

Од јавните функции што ги обавувал, меѓу другото бил претседател на Сојузот на фармаколошките друштва на Југославија, прв декан на Фармацевтскиот факултет во Скопје, директор на УЦМН и декан на Медицинскиот факултет во Скопје. По покана, држел предавања на повеќе странски универзитети во САД, Јапонија и Финска. Се пензионирал во 1994 година.

Автор е на повеќе од 130 научни трудови, како и на учебник по Фармакологија. Носител е на: Орден на заслуги за народот со сребрена ѕвезда, Орден на трудот со златен венец, и други награди и признанија.

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​83-87
**Лидија Петковска** (13 јуни 1943

 во Ресен) — македонска универзитетска професорка на Електротехничкиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Студирала на Електротехничкиот факултет во Белград, каде што дипломирала во 1967 година на насока елетротехника. По дипломирањето се вработила во фабриката Алумина во Скопје. Во 1970 година е избрана за асистент на Електротехничкиот факултет во Скопје. Магистрирала во 1981 година, а во 1991 година година докторирала на Електротехничкиот факултет во Скопје. Во 1997 година била избрана за редовен професор на Електротехничкиот факултет во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Петковиќ*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1140. Text "series
" ignored (help)
**Анѓел Тодоров Пеев** (с. Стојаково, Гевгелиско, 16 јули 1930

) — македонски дигестивен хирург, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје, директор на Клиниката за дигестивна хирургија.

Животопис
---------

Пеев е роден во гевгелиското село Стојаково на 16 јули 1930 година. Завршил **Медицински факултет** и специјализација по општа хирургија во 1964 година во Скопје и супспецијализација по дигестивна хирургија во Лондон, Англија во 1973 година. Докторирал на темата „ПГВ во лекувањето на дуоденалниот улкус". Вовел ваготомија кај дуоденалниот улкус, сопствена модификација кај најтешката форма пилорна стеноза, шантови операции кај портална хипертензија, радикална панкреато-дуоденална ресекција и ресекции на панкреасот. Ја вовел неагресивната лапароскопска хирургија во 1992 година.

Библиографија
-------------

Автор е на 83 научни трудови.

* *Лапароскопска билијарна хирургија*, Скопје, 1995.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **II** (прво. изд.). МАНУ. стр. 1126. ISBN 978-608-203-024-2 Проверете ја вредноста `|isbn=`: checksum (help).
**Саат-кулата** (црногорски: *Сахат кула*, албански: *Sahat Kulla*, турски: *Saat Kulesi*) ― саат-кула во Улцињ, Црна Гора. Изградена била во 1754 година за време на владеењето на Отоманската Империја над градот, со помош на дарувања од граѓаните на Улцињ.

Цели
----

Главните цели на кулата биле да ги повикува луѓето на нивните работни места, да ги потсетува на нивните должности и да ги освести за времето. Нејзината местоположба била внимателно избрана, бидејќи може да се види или да се слуша часовникот од секој дел на градот. Има правоаголна основа, а изработена е од убаво неправилен исечен камен. Саат-кулата се наоѓа во близина на џамијата Намазѓаху и џамијата Криепазари. Долго време во Улцињ постоел човек со титулата мувекит (османски турски за „времезапазувач"), а негова должност била да се грижи за исправноста на часовникот на кулата.

Наводи
------

1. ↑  Stari grad Ulcinj, montenegro.travel
2. ↑  Tvrđava u Ulcinju, waytomonte.com
Знамето на слободната општина Анкона.
**Анкона** (италијански: *Ancona*) — град кој е во средна Италија, сместен на брегот на Јадранското Море, и главен град на истоимената провинција и на регионот Марке (италијански: *Marche*). Градот брои околу 101.500 жители а со соседните општини таа бројка достигнува 300.000 жители. Градот е поделен на пет области.

Поглед на пристаништето во Анкона
Катедралата на Сан Чириако

Географија
----------

Залез на сонцето виден од ридот Гуаско
Анкона излегува директно на Јадранското Море и од нејзиното пристаниште тргнуваат секоја година околу еден милион патници кои одат пред сè во Грција и Хрватска, но исто така и во Албанија, Турција и Црна Гора. Всушност, Анкона е на прво место на јадранскиот брег по бројот на бродовите кои пристигнуваат и заминуваат од пристаништето, но исто така е една меѓу првите по бројот на стоката и риболовот.
Во Анкона може да се гледа изгревот на сонцето, впрочем како и на целиот јадрански брег, но исто така од овој град може да се набљудува и залезот на сонцето имајќи предвид дека поради формата на ‘лакт‘ на нејзиниот брег, таа излегува на море како на Исток така и на Запад.
Градот има бројни плажи; централната е онаа во Пасето, типична плажа со висок брег, богата со карпи, додека на север брегот е понизок.

Анкона е добро поврзана со земјен, морски и воздушен сообраќај.

Збратимени градови
------------------

* Сплит, Хрватска, од 1970

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Надворешни врски
----------------

* Ancona на Curlie (англиски)
* Регионално здружение за саемски манифестации
* Фотографии и панорамски слики на градот

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови во Италија по население |
| --- |
|  |
| 1,000,000+ | 
* Рим
* Милано

 |
|  |
| 500,000+ | 
* Неапол
* Торино
* Палермо
* Џенова

 |
|  |
| 200,000+ | 
* Бари
* Болоња
* Катанија
* Фиренца
* Месина
* Падова
* Трст
* Венеција
* Верона

 |
|  |
| 100,000+ | 
* Анкона
* Андрија
* Арецо
* Бергамо
* Болцано
* Бреша
* Каљари
* Ферара
* Фоџа
* Форли
* Џулјано
* Латина
* Ливорно
* Модена
* Монца
* Новара
* Парма
* Перуџа
* Пескара
* Пјаченца
* Прато
* Равена
* Реџо Калабрија
* Реџо Емилија
* Римини
* Салерно
* Сасари
* Сиракуза
* Таранто
* Терни
* Тренто
* Удине
* Виченца

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 130178261
* LCCN: n80001338
* GND: 4001901-9
* NKC: ge565792

 |

 |
**Кључевскаја Сопка** (рус. *Ключевская Сопка*) — највисокиот врв и најатрактивниот синџир на вулкани по должината на источната страна на полуостровот Камчатка.

Од неговото создавање пред околу 6.000 години, овој синџир често предизвикувал големи експлозивни ерупции и немало подолги периоди на неактивност. Многубројните конуси и кратери биле создадени во текот на изминатите 3.000 години, во текот на 100 ерупции на вулканските страни. Сепак, најмногу забележани ерупции потекнуваат од кратерот на врвот што е широк 700 м, а кој често го менувал својот облик. Многу ерупции на Кључевскаја Сопка се набљудуваат од вселената.

Поврзано
--------

* Список на вулкани во Русија

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Радован Перчинковски** (25 септември 1922, Башино Село - 4 јануари 1996, Скопје) — интернист-кардиолог, редовен професор и основоположник на Клиниката за кардиологија во Скопје.

Животопис
---------

Радован Перчинковски се родил во Башино Село, Велешко. Основно и средно образование завршил во Скопје со одличен успех во 1941 година. Студиите по медицина ги започнал во Софија, каде за време на Втората светска војна се вклучил во низа илегални акции против окупаторот. Во 1944 година, укажувал медицинска помош на Хируршкото одделение во Скопската болница, и помагал при лекување на ранетите партизани кои илегално биле сместени во Домот на стари и во Дезинфекциониот завод во Чаир. Како санитетски референт бил дел од Четиринаесетта македонска ударна бригада и Петнаесетти македонски корпус. Неговиот партизански пат завршил во Словенија. По демобилизацијата, ги продолжил студиите по медицина во Белград, каде дипломирал во 1948 година.

Кариера
-------

Радован Перчинковски бил избран за шеф на Кардиолошкото одделение на Интерната клиника при Медицинскиот факултет во Скопје во 1953 година. Во 1956 година бил избран за универзитетски предавач по предметот „Интерна медицина", а во 1970 година бил избран за редовен професор по Интерна медицина. Бил ддекан на Медицинскиот факултет во Скопје во периодот од 1974 до 1976 година, ја организиарл Клиниката за кардиологија и бил избран за нејзин прв директор во 1975 година, а придонел и за организацијата на Центарот за рехабилитација на кардиоваскуларни болести во Охрид. Извршувал бројни функции, бил член на повеќе организации, меѓу кои Централниот одбор на Црвениот крст на Југославија, претседател на Комисијата за борба против алкохолизмот, претседател на Здружението на кардиолози на Југославија, и друго.

Објавил бројни научни и стручни трудови, а за своите залагања добил награди и признанија, меѓу кои: Орден на трудот со златен венец, почесна повелба и почесна плакета во злато на Баварскиот црвен крст, повелбата „Д-р Трифун Пановски" и други.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​63-68
**Иво Пухан** (роден на 28 март 1916

 година во Пакрац - починал во  1999
 година во Скопје) — универзитетски професор и правник.

Животопис
---------

Основно училиште завршил во родното место, а гимназија во Загреб. Дипломирал на Правниот факултет во Белград (1946). По дипломирањето бил избран за асистент по предметот римско право на Правниот факултет во Белград (1947), каде што и докторирал на тема „*Историјата на стариот римски нексум*" (1952). На Правно-економскиот факултет во Скопје бил избран за доцент (1952), а потоа за вонреден (1957) и за редовен професор (1962) по предметот римско право. 

Бил партизан во шестата личка дивизија (1944) и учествувал во операциите на Сремскиот фронт, каде што бил ранет (1945). Бил југословенски делегат на Хашките конференции за меѓународното приватно право (1960, 1964, 1968 и 1972) и судија на Уставниот суд на СРМ (1963–1971). Двапати бил декан на Правниот факултет во Скопје (1957/58 и 1975–1977) и двапати проректор на Универзитетот „Кирил и Методиј" во Скопје (1956–1960). Објавил голем број трудови во земјата и во странство и го напишал првиот учебник по римско право на македонски јазик.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Пухан*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1237. Text "series
" ignored (help)
**Маринер 3** – американско вселенско летало од програмата Маринер, едно од двете вселенски сонди дизајнирано и конструирано од Лабораторијата за млазен погон за проектот Маринер-Марс 1964, чија цел била да спроведе научни истражувања на планетата Марс и да пренесе, назад на Земјата, информации за меѓупланетарниот простор и просторот околу Марс, да направи телевизиски снимки на површината на Марс и радиоокултациски податоци од сигналите на вселенскиот број афектирани од атмосферата на Марс. .

Маринер 3 бил дополнително опремен со инструменти во однос на Маринер 2. Тој бил опремен со ТВ камера, дополнителни инструменти и 4 сончеви плочи. Од овие причини Маринер 3 имал поголема маса, па заради тоа бил употребена носечка ракета Агена Д, наместо дотогашната Агена Б.

Маринер 3 бил лансиран во 14:22 EST на 5 ноември 1964 година од Кејп Канаварел. Лансирањето поминало без проблеми, Агена го завршила своето согорување и ја донело сондата на траекторијата кон Марс. Еден час по лансирањето, првите телеметриски преноси од Маринер 3 биле примени, кои покажале дека научните инструменти функционирале исправно, но немало индикација дека сончевите плочи се во функција. После 8 часа батериите откажале и мисијата официјално е отповикана..

Три недели подоцна, на 28 ноември 1964 година, бил лансиран Маринер 4 кој стигнал во орбитата на Марс за седум и пол месеци.

Инструменти
-----------

Маринер 3 бил опремен со следниве инструменти:

1. телевизиска камера
2. магнетометар
3. детектор на плазма
4. детектор на космички зраци
5. детектор на меѓупланетарна прашина
6. детектор на наелектризирани честички

Поврзано
--------

* Програма Маринер
* Маринер 1
* Маринер 2
* Маринер 4
* Маринер 5
* Маринер 6
* Маринер 7
* Маринер 8
* Маринер 9
* Маринер 10

* Портал: Астрономија

Наводи
------

1. ↑  „Mariner Mars 1964 Mechanical Configuration" (PDF). NASA Technical Reports Server. Посетено на December 29, 2011.
2. ↑  „Spaceflight Operations Plan Mariner Mars '64" (PDF). NASA Technical Reports Server.
3. ↑  „Launch Complex 13". Архивирано од изворникот на 2018-10-10. Посетено на 2017-01-29.
4. ↑  
Pyle, Rod (2012). *Destination Mars*. Prometheus Books. стр. 51. ISBN 978-1-61614-589-7. *Mariner 3, dead and still ensnared in its faulty launch shroud, in a large orbit around the sun.*
5. ↑  
„JPL Technical Memorandum No. 33-229, To Mars: The Odyssey of Mariner IV" (pdf). Jet Propulsion Laboratory/California Institute of Technology, NASA. 1965-01-01: 21–23. Наводот journal бара `|journal=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Mariner 3 Mission Profile Архивирано на 16 мај 2011 г. by NASA's Solar System Exploration
* Space Flight Operations Plan Mariner Mars '64 (PDF)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Маринер 3" на Ризницата ? |
Повелба изработена од велум со печат; датирана 1638 година
**Велум** (францускијазик |Vélin; латински јазик|Vellum; англиски јазик|Vellum) е израз кој се користи за вид на пергамент, односно материјал за пишување, изработен од кожа на цицачи. Под тоа обично се подразбира пергамент направен од нештавена кожа, односно пергамент кој од „обичниот" се одликува со највисок можен квалитет.

Поврзано
--------

* Ракописна книга
* Инкунабула

Наводи
------

1. ↑  „vellum". Online Etymological Dictionary. Посетено на 2014-08-09.
2. 1 2  Differences between Parchment, Vellum and Paper

Надворешни врски
----------------

* на англиски *Vellum Paper Information* Архивирано на 12 јануари 2016 г.
* на француски *On-line demonstration of the preparation of vellum from the BNF, Paris. Text in French, but mostly visual.*
* на англиски *Contains advice on cleaning of vellum* Архивирано на 9 мај 2006 г.
Изработка на пергамент во 1568 г.
**Пергаментот** е еден од најстарите материјали за пишување, кој се користи и денес.

Историја
--------

Околу 200 г. п.н.е еден од фараоните од династијата Птоломеиди го забранил извозот на папирус од Египет, за да го спречи развојот на "библиотеките" во другите земји.

Оваа ситуација ги натерала корисниците на папирус да најдат алтернативен материјал за пишување, однесно за пренесување на пораките и складирање на знаењата. Во градот Пергамо, (денешна Турција), бил произведен таков материјал и го добил името *пергамент*. Тој бил потраен и попостојан на влага за разлика од папирусот. Сè до денес, се смета за еден од најдобрите материјали за пишување со перо и мастило.

Изработка
---------

Пергаментот се изработувал со преработка на тенки кожи, најчесто од млади животни: кози, овци, телиња, магариња, па и змии. Процесот на изработка бил многу едноставен. Од одраната кожа се отстранувале влакната, а потоа кожата се третирала со белило. Депилираната кожа се напнувала на дрвени рамки и постепено се сушела.

Следната фаза било брусењето со помош на вулкански песок и мазнење со помош на коски или мазни камења. Колку што пергаментот бил потенок, толку бил поценет.

Последната фаза била натопување на испегланата кожа во масло и сушење на маслото, со цел да се постигне соодветна еластичност.

Пергаментот денес
-----------------

И денес пергаментот се употребува за различни свечени пригоди, кога е потребно да се изработат повелби, признанија и слично (Версајскиот договор, Повелбата на ООН, Нобеловата награда и др.).

Наводи
------

1. ↑  Пергамент Архивирано на 27 август 2009 г. (англ.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85097964
* GND: 4173751-9
* BNF: cb122648397 (податоци)
* NDL: 00574276
* NKC: ph124035
* BNE: XX554451

 |

 |
**Олга Серафимова–Стефановска** (31 декември 1932

 во Охрид — 20 септември 2018

 во Охрид) — македонски максилофацијален хирург и професорка.

Образование
-----------

Олга завршила основно и средно образование во Охрид. На Стоматолошкиот факултет во Белград дипломирала во 1960 година. Со звањето специјалист по максилофацијална хирургија се здобила во 1969 година. На Стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет во Скопје, во 1979 година одбранила хабилитација на тема „Клиничка евалуација на основните одлики и методи на лекување на идиопатска невралгија на тригеминалниот нерв".

Работен век
-----------

Првите работни искуства ги добила во Домот за народно здравје во Струга (1960-1964). Во 1964 година се вработила на Клиниката за усни, забни и вилични болести при Медицинскиот факултет во Скопје. Во звањето асистент на предметот стоматохирургија на Стоматолошки оддел при Медицинскиот факултет во Скопје, била избрана во 1964 година. Во звањето доцент на Катедрата за максилофацијална хирургија при Стоматолошкиот факултет во Скопје била избрана во 1980 година, а во 1985 година била преизбрана во истото звање. Во звањето вонреден професор, на истата катедра, била избрана во 1990 година. Се пензионирала во звањето вонреден професор во 1997 година.

Проф. д-р Олга Серафимова-Стефановска, заедно со акад. проф. Васков e основоположник на современата максилофацијална хирургија во Македонија и има голема улога во нејзината афирмација, развој и дисеминација.

Објавени трудови
----------------

Публицистичкиот опус на проф. д-р Олга Серафимова-Стефановска опфаќа 72 статии, 67 објавени во домашни и 5 во странски публикации.

Професионален ангажман
----------------------

Проф. д-р Олга Серафимова-Стефановска била претседател на стоматолошката секција при Македонското лекарско друштво, а подоцна и член на Управниот одбор на Македонското лекарско друштво. Била претседател на Советот на Стоматолошката клиника и член на Управниот одбор на Стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет. Била член на наставно-научниот совет при Медицинскиот факултет и член на Советот на Училиштето за забари и забни техничари, член на Советот на Стоматолошкиот оддел и член на Сојузниот одбор на синдикатите за општествена дејност. Проф. д-р Олга Серафимова-Стефановска била раководител на Поликлиниката при Клиниката за максилофацијална хирургија од 1970 година. Во изборниот период 1984-1986 била продекан на Стоматолошкиот факултет во Скопје.

Награди и признанија
--------------------

Добитник е на Орден на трудот со сребрен венец (1989) и плакети по повод одбележувањето на 30-годишнината, 40-годишнината и 45-годишнината од постоењето на Стоматолошкиот факултет во Скопје (1989, 1999 и 2004)
**Асен Симитчиев** (роден во Скопје, 24 ноември 1916) — македонски универзитетски професор и политичар.

Животопис
---------

Основно и средно образование завршил во Скопје. Дипломирал на Правниот факултет во Белград во 1939 година. Во НОБ бил делегат на Првото заседание на АСНОМ во 1944 година.

Докторирал во 1960 година на Економскиот факултет во Скопје, на тема: „Економско-политичките фактори кои упатуваат на решавање на проблемот на недостатно развиените подрачја во ФНРЈ". За доцент бил избран во 1953 година, за вонреден професор во 1961 година и за редовен во 1966 година, на Правно-економскиот, односно на Економскиот факултет во Скопје. На Правниот факултет предавал социјализам со економика на СФРЈ, како хонорарен наставник.

Бил републички пратеник, помошник министер за индустрија, потпретседател на Планската комисија на НРМ, помошник претседател на Стопанскиот совет на НРМ, заменик-министер за индустрија и градежништво, секретар на Секретаријатот за општи стопански работи на НРМ, член на Извршниот совет на НРМ, секретар на Секретаријатот за труд, потпретседател на Извршниот совет на СРМ, претседател на Советот за стопанство на ИС, претседател на Стопанската комора на СРМ.

Покрај тоа, бил претседател на Сојузот на економистите на Македонија, претседател на Одборот за научно-истражувачки работи и развој при Сојузната стопанска комора, член на Претседателството на СК на ССРНЈ, сојузен пратеник, член на Уставотворната комисија на Сојузната скупштина, претседател на Комисијата за ревизија и кодификација на прописите од секторот на прометот во земјата и во странство, член на Одборот за општествено-економски односи во Сојузната скупштина, член на Сојузниот економски совет, член на Советот за координација на научните дејности и др.

Наводи
------

1. ↑  Биографија на Правниот факултет „Јустинијан I"
**Радмила Ставриќ-Хрисохо** (моминско: **Крстова**; 21 април 1930

 во Скопје — 21 февруари 2023

 во Скопје) — македонски биохемичар и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.

Таа била првиот специјалист по медицинска биохемија во Македонија.

Животопис
---------

Има дипломирано хемија на Природно Математичкиот Факултет во Скопје во 1953 година, а како специјалист по медицинска биохемија станала во 1961 година. После 4 години, во 1965 година се стекнува со називот доктор на науки со завршување на докторски студии со истражување за „Kвантитативното одредување на јодните споеви во крвта". Своето усовршување во медицинската кариера го продолжува во Загреб и Белград, како и во Англија, Австрија и Данска.

Ставриќ-Хрисохо ја има основано Лабораторијата при Интерната клиника и станала шефица на истата во 1957 година. Станува директор на Институтот за клиничка биохемија со самото создавање во 1975 година. По нејзиното вработување, во биохемиската лабораторија биле воведени нови методи и анализи кои имале за цел потполно да ги задоволат барањата на сите формирани клинички одделенија на Интерната клиника.

Ставриќ-Хрисохо воведува и примена на современи анализи и методи во клиничката медицина и континуирана семинарска едукација. Има раководено со многу истражувачки проекти и публикувала над 80 трудови.

Ставриќ-Хрисохо исто така обавува и настава на катедрата по биохемија на Медицинскиот факултет во Скопје како редовен професор (почнувајќи од 1986 година).

Ставриќ-Хрисохо била избрана за прв претседател на Здружението на медицинските биохемичари на Македонија во 1990 година и била на чело на истото до 1992 година.

Признанија
----------

На 7 април 2020 година, по повод Светскиот ден на здравјето, Македонското лекарско друштво (МЛД) ѝ ја доделила повелбата „Трифун Пановски".

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Ставриќ-Хрисохо*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1414. Text "series
" ignored (help)
**Зоран Милутинов Стојановски** (Томино Село, Македонски Брод, 28 октомври 1937

) — македонски психолог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Стојановски е роден во Томино Село, Поречко на 28 октомври 1937 година. Образование завршил во Долни Манастирец, а учителска школа во Скопје. Дипломирал на **Филозофскиот факултет** во Белград во 1965, а
магистрирал во Центарот за мултидисциплинарни студии во Белград во 1975 година. Докторирал на Филозофскиот факултет во Скопје во 1986 година. Работел како психолог во Заводот за вработување во Куманово и како советник во *Републичкиот завод за унапредување на воспитанието и образованието*. За асистент на Филозофскиот факултет е избран во 1971, а редовен професор е од 1992 година. Изведувал настава по предметот **педагошка психологија** на Филозофскиот и на Педагошкиот факултет во Скопје и на Факултетот за учители и воспитувачи во Битола. Бил раководител на Институтот за психологија, продекан на Филозофскиот факултет и проректор за настава и наука на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје.

Библиографија
-------------

Објавил повеќе од осумдесет научни и стручни трудови од областа на психологијата на образованието и училишната психологија. 

* *Изработување и користење на неформални тестови на знаења*, 1973;
* *Тестови на знаење*, 1988;
* *Социјалниот статус на учениците и личните особини*, 1988;
* *Векслеров поединечен тест на интелигенција за македонската популација*, 1989;
* *Inventory of European Longitudinal Studies in the Behavioural and Medical Science*, 1990.

Наводи
------

1. ↑  *Филозофски факултет 1946–1976,Скопје, 1976, 77*
2. ↑  *Филозофски факултет:1976–1996, Скопје, 1996, 91*