recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Постер од целата филмска трилогија влкучувајќи ликови и сцени од сите три филмови
**Господарот на прстените** — филмска трилогија, работена според книгите на Џ.Р.Р. Толкин. Серијалот се состои од следните филмови:

* Господар на прстените: Дружината на Прстенот.
* Господар на прстените: Двете кули.
* Господар на прстените: Враќањето на кралот (филм).

  

Филмкиот серијал „Господарот на прстените" постигнал голем комерцијален успех, т.е. трите филма оствариле заработка од над милијарда долари само во САД. Исто така, филмот освоил бројни награди, како што се седумнаесетте награди „Оскар" (од вкупно 30 номинации). Инаку, првично, улогата на волшебникот Гандалф му била понудена на Шон Конери, но тој ја одбил улогата, со изговор дека не го разбира сценариото. Инаку, ако ја прифател понудата, Конери ќе станел најплатениот глумец во историјата на филмот, бидејќи било предвидено да заработи 15% од вкупната заработка филмот, со што тој би добил 450 милиони долари.

Наводи
------

1. ↑  Наташа Спирова-Серафимова, „Хари Потер заработи седум милијарди долари, а Господарот на прстените 17 оскари", *Антена*, број 900, 25.9.2015, стр. 10-11.

 *Оваа статија за американски филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Галерија на икони - Струмица** — музеј на икони во градот Прилеп. Сместена е близу црквата „Св. Благовештение" и е дел од Заводот за заштита на спомениците на културата и Музеј во Прилеп.

Опис
----

Галеријата е основана со решение на Собранието на Општина Прилеп на 8 октомври 1979 година, кога во состава на Народниот музеј влегува и Меморијалниот музеј „Кузман Јосифоски – Питу" со Постојана изложба „Галерија на икони". Оваа галерија е една од најпретставителните во земјата поради вредноста на експонатите. Збирката опфаќа 66 икони од различен формат кои потекнуваат од црквите и манастирите во Прилепско, како и други експонати поврзани со христијанството.

Поврзано
--------

* Завод и музеј — Прилеп

Наводи
------

1. 1 2  „Галерија на икони". НУ Завод за заштита на спомениците на културата и Музеј – Прилеп. Архивирано од изворникот на 2017-11-07. Посетено на 4 ноември 2017.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)

Надворешни врски
----------------

* Галерија на икони (Прилеп) на Ризницата ?
* Галерија на икони — Прилеп Инфо
* Галерија на икони при НУ „Завод и музеј" - Прилеп — МИЦ
**Госпоѓиците од Авињон** (француски: *Les Demoiselles d’Avignon*) — слика создадена во 1907 година од шпанскиот уметник Пабло Пикасо. Делото денеска се наоѓа во постојаната колекција на Музејот на модерната уметност во Њујорк, САД. Сликата прикажува пет голи женски проститутки во бордел на Карер д'Авињон во Барселона. Секоја фигура е прикажана на вознемирувачки конфронтирачки начин. Жените се претставени со аголни и неповрзани форми на телото. Три фигури од левата страна покажуваат одлики на лицето во ибериски стил, додека двете на десната се прикажани со одлики на африканските маски. Расистичкиот примитивизам евоцирал во овие маски, според Пикасо, го поттикнал да „*ослободи сосема оригинален уметнички стил на огромна, дури и дивјачка сила*".

Во оваа адаптација, Пикасо направил радикално отстапување од традиционалното европско сликарство. Оваа прото-кубистичка работа се смета за плодна во раниот развој на кубизмот и модерната уметност.

*Les Demoiselles d’Avignon* во времето кога била направена, предизвикала револуционерно и контроверзно мислење и довело до широк распространет гнев и несогласување, дури и меѓу најблиските соработници и пријатели на сликарот.

Во времето на својата прва изложба во 1916 година, сликата се сметала за неморална. Делото, насликано во студиото на Пикасо во Монмартр, Париз, било објавено јавно за првпат во Салон де Антин во јули 1916 година, на изложбата што ја организирал поетот Андре Салмон. На оваа изложба, Салмон го дал денешниот наслов на сликата, која претходно била позната како „Филозофски бордел", со цел да се намали нејзиното скандалозно влијание врз јавноста. Пикасо, кој секогаш ја нарекувал „*мон бордел*", никогаш не ја засакал титулата на Салмон.

Наводи
------

1. ↑  Steinberg, L. *The Philosophical Brothel*. October, no. 44, Spring 1988. 7–74. First published in *Art News* vol. LXXI, September/October 1972
2. 1 2  Richardson 1991, 19
3. ↑  Sam Hunter and John Jacobus, *Modern Art*, Prentice-Hall, New York, 1977, pp. 135–136
4. ↑  Gina M. Rossetti, *Imagining the Primitive in Naturalist and Modernist Literature*, University of Missouri Press, 2006 ISBN 0826265030
5. ↑  Weschler, Lawrence. *"Destroy this mad brute": The African root of World War I* (англиски). ISBN 9781632867186.
6. ↑  *Picasso's Les Demoiselles d'Avignon*, edited by Christopher Green, Courtauld Institute of Art, University of London, Cambridge University Press, 2001
7. ↑  John Golding, *Visions of the Modern*, University of California Press, 1994, ISBN 0520087925
8. ↑  *The Private Life of a Masterpiece Архивирано на 5 февруари 2009 г.*. BBC Series 3, Episode 9. 17, 18
9. ↑  Archives de France, *Les Demoiselles d'Avignon, Pablo Picasso*, 2007 (French)

Надворешни врски
----------------

* *Les Demoiselles d'Avignon* in the MoMA Online Collection
* *Les Demoiselles d'Avignon* Conserving A Modern Masterpiece
* Julia Frey, Anatomy of a Masterpiece, *New York Times* Review of *Les Demoiselles d'Avignon* By William Rubin, Helene Seckel and Judith Cousins
* Gelett Burgess, *The Wild Men of Paris, Matisse, Picasso and Les Fauves,* 1910 (PDF)
**Булент Аринч** (роден на 25 мај 1948

 во Бурса) е турски политичар и вицепремиер на Турција.

Живот и образование
-------------------

По завршувањето на средното училиште во Маниса, тој се запишал на Анкарскиот универзитет и истиот го завршил во 1970 година. По ова, тој работел како адвокат во Маниса.

Булент Аринч е оженет и има две деца, едното од нив починало во сообраќајна несреќа.

Политика
--------

Уште во времето на студентските години, Аринч пројавувал интерес кон политиката. Во 1995 година бил кандидат за пратеник на Маниса, од Партијата за благосостојбата.. Тој станал и член на управниот одбор на партијата. По забраната на неговата партија, тој во 1999 година се приклучил кон Fazilet Partisi. Тој бил избран на локалните избори за заменик управител на Маниса. Бил и член на комисијата за надворешни прашања на парламентот.

Но и неговата втора партија била затворена и забранета во 2001 година, па тој заедно со Реџеп Таип Ердоган станал еден од основачите на Партијата на правдата и развојот. Тој бил назначен за претседател на парламентарната група од страна на неговата партија.

На 19 ноември 2002 година, тој бил избран за претседател на Собранието, а од 2009 година ја извршува функцијата вицепремиер на земјата.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „TBMM'nin yeni başkanı Arınç" (турски). Radikal.com.tr. 19 November 2002. Посетено на 13 January 2011.
2. ↑  „RP'li Arınç'ın acı günü" (турски). Hurriyet.com.tr. 14 September 1997. Посетено на 13 January 2011.
3. ↑  „Meclis'in 6. partisi" (турски). Zaman.com.tr. 15 August 2001. Архивирано од изворникот на 2016-03-03. Посетено на 13 January 2011.
4. ↑  „İlk turda başkan" (турски). Hurriyet.com.tr. 20 November 2002. Посетено на 13 January 2011.
5. ↑  „Erdoğan announces major Cabinet reshuffle". Todayszaman.com. 1 May 2007. Архивирано од изворникот на 2012-10-12. Посетено на 13 January 2011.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 122075568
* LCCN: n2010036159
* ISNI: 0000 0000 8056 3129
* GND: 1020651784

 |

 |
Битолскиот триод
**Георги Граматик** (Вапа, Дебарско, втора половина на XI век - ?, почеток на XII век) - македонски средновековен свештеник, граматик и минијатурист.

Животопис
---------

Георги Граматик е роден во втората половина на XI век најверојатно во дебарското село Вапа (денес Центар Жупа). Живеел и творел во манастирот „Св. Врачи Козма и
Дамјан" во Кичевско. Автор е на богато украсениот кирилски ракопис „Битолски триод", со цели редови од глаголско писмо, поради што се претпоставува дека користел глаголска предлошка. Пишуван е со македонска јазична редакција, а значаен е и од музиколошки аспект. Ракописот е пронајден во Битолско во 1898 година, а потоа однесен во Софија во 1907 година и се наоѓа во архивот на БАН. Не е зачуван во целина. Починал во втората половина на XI век.

Наводи
------

1. ↑  *Ѓорѓи Поп-Атранасов – Илија Велев – Маја Јакимовска-Тошиќ, Творци на македонската книжевност IX–XVIII век, Скопје, 2004, 41-45.*
2. ↑  Видоески, Божо (1988). *Јазичните појави во Битола и Битолско денеска и во минатото: реферати од научниот собир одржан од 7 до 9 септември 1984 г. во Битола*. Македонска академија на науките и уметностите.
3. ↑  *Ѓорѓи Поп-Атанасов, Каде и кога е пишуван Битолскиот триод и кој е неговиот пишувач, „Литературен збор", кн. 4, Скопје, 1985, 21-28;*
4. ↑  *Вера Стојчевска-Антиќ, Прилог кон словенските ракописни триоди од Битола и Битолско, Зборник во чест на Блаже Конески по повод шеесетгодишнината, Скопје, 1984, 437-446;*
**Господ никому не му останува должен** (српски: *Бог ником дужан не остаје*) - српска епска песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од Рово, момокот на Јован Обреновиќ.

Содржина
--------

Браќата Павле и Радуле многу ја сакаат сестрата Јелица на која ѝ даваат разни поклони, меѓу кои и позлатено ноже. Завидливата сопруга на Павле ја прашува сопругата на Радуле дали знае некаква билка која ќе предизвика омраза меѓу браќата и сестрата, но таа ѝ одговара дека таквата љубов е разбирлива, зашто и неа ја сакале браќата. Тогаш, Павлевица го убива коњот на Павле, а му кажува дека тоа го направила Јелица, но таа лесно се оправдува пред него. Ноќта, Павлевица го убива соколот на Павле и повторно безуспешно ја префрла вината врз Јелица. Најпосле, Павлевица ѝ го краде ножето на Јелица и утрото го коле своето мало дете, а за злосторството ја обвинува Јелица. Кога Павле го открива крвавиот нож, ја обвинува сестрата за убиството, а потоа ја врзува на коњите кои ја растргнуваат. Притоа, таму каде што капе нејзината крв расте билје, а на местото каде паѓа нејзиното тело се појавува црква. По некоо време се разболува Павлевица која боледува девет години при што низ коските ѝ расте трева, а во тревата се кријат змии. Таа го моли Павле да ја однесе во црквата за да побара милост од Јелица, но кога се приближуваат до неа, од црквата проговара непознат глас, кој ѝ забранува да влезе внатре. Тогаш, Павлевица бара Павле да ја врзе за коњите за да ја растргнат, но таму каде што капе нејзината крв растат трње и коприви, а на местото каде паѓа нејзиното тело се појавува езеро по кое плива коњ, а по него лелајка со машко дете при што под грлото му стои мајчината рака, а во раката ножот на Јелица.

Наводи
------

1. ↑  В.Ђ. „Поговор - О певачима", во: Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 490.
2. ↑  Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 264-267.
**Галите** (француски: *Gaulois*) биле древен келтски народ, кој ја населувал Галија и блиските региони од железната доба до времето на Римското Царство. Мнозинството Гали го зборувале континенталниот келтски галски јазик. Во однос на религијата, Галите практиквуале форма на анимизам. 
На врвот на социјалната структура во Галија се наоѓале „друиди". Тие биле дел од престижната класа кај Галите, а според непотврдени историски артефакти биле свештеници кои го практикувале окултизмот. За потомци на Галите се сметаат народите во Франција, Белгија и Швајцарија.

Келти во 3 век п.н.е.

Животот, културата и традицијата на Галите
------------------------------------------

Галите си имале своја култура наречена *галска култура*, која се оформила од келтската култура. Тие живееле во префинети друштва и најчесто се занимавале со земјоделство, сточарство, занаетчиство и трговија. Исто така правеле свое вино со кое тргувале. Галите биле вешти уметници, изработувале бронзени скулптури на мали божества и птици. Ковале свои монети на кои најчесто биле прикажани апстрактни лица на луѓе и животни. Според откритиjата пишувале на дрвени плочи и восочни табли. Галите како во Европа живееле и во Британија.

На врвот на социјалната структура кај Галите стоеле друидите и поглаварот. Секое галско племе имало свој поглавар. Поглаварот бил водач на селото и командант на војската.

Татковината на Галите била Галија која во енциклопедија Британика е опишана како:

>  ... древно кралство во Европа, сместена јужно и западно од Рајна, западно од Алпите и северно од Пиринеите. Галите северно до реката По го уништувале древен Рим од околу 400 г.п.н.е.; до 181 г.п.н.е. Рим ја совладал и колонизирал областа од северна Италија, наречена *Кисалпин Гал*. Рим во следниот век го совладал и *Трансалпин Гал*, кој опфаќал голем дел од денешна Франција, Белгија, делови од Швајцарија, Германија и Холандија. Јулиј Цезар го завршил освојувањето на Галите во 58-50 година п.н.е. Лион (*Lugdunum*) станал главен град. Целата блоаст била реорганизирана во I век од нашата ера во неколку покраини. До 260 година тој останал центар на немири. До VI век Рим се откажал од галските територии.
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
>

Поврзано
--------

* Французи
* Историја на Франција
* Келти
* Галски јазик
**Григориј Грабовој** (руски: *Григо́рий Петро́вич Грабово́й*, роден на 14 ноември 1963

) е автор на „*Доктрина на универзалното спасение и хармоничен развој*", основач на партијата ДРУГГ и човек кој себеси се смета дека е новиот Исус Христос.

Григориј Грабовој е роден во јужен Казахстан. Во Ташкент, главниот град на Узбекистан, завршил Технички факултет во 1986 година и по струка е инженер. Десет години подоцна во Московската област завршил и медицинска школа и добил титула фељдшер, односно медицински брат. Тоа минимално медицинско знаење му било потребно за да може полесно да ги манипулира луѓето, работејќи како екстрасенс. Во периодот на процутот на измамите во Русија, кога се отворале разни академии, кои продавале дипломи, Григориј Грабовој станал член на академијата на природни науки. Потоа добил диплома од уште неколку други академии. Сите академии немале никаква врска со Руска академија на науки. Грабовој дури успеал да докторира, а неговата дисертација била под наслов "*Начин за спречување катастрофи*°.

Тој станал познат по големата трагедија на училиштето во Беслан во Северна Осетија. Грабовој им ветувал на несреќните родители дека ќе ги воскресне нивните деца кои загинале во училишната зграда заземена од чеченски терористи. Веднаш реагирале новинарите на најтиражните руски весници, објаснувајќи дека станува збор за лага. Меѓутоа, многу ожалостени и психички скршени родители поверувале во приказната на Григориј Грабовој.

Григориј Грабовој тврдел дека и тој како Исус бил безгрешно зачнат и дека од Ватикан добил докази тешки 4,5 тони. Григориј Грабовој зборувал на оние што сакале да го слушаат дека целта на неговото учење е "*спас и хармоничен развој на светот*°. За да ги увери луѓето дека навистина е нов месија, Григориј зборувал дека досега главна задача му била да спречи глобална, односно светска катастрофа, и истато го извршувал целосно бесплатно.

Григориј земал пари од оние што доаѓале на неговите предавања, а најамбициозните кои сакале поединечна обука плаќале по 1.500 евра. Освен ова, тој продавал книги и свои видеокасети. На Григориј навистина искрено му поверувале некои мајки од Беслан. Меѓу нив била и Сузана Дудиева, раководителка на комитетот "*Мајките од Беслан*°. Дудиева поверувала во тврдењата дека "*современата технологија може да ги оживее мртвите*°. По средбата со Владимир Путин во Кремљ, десетина несреќни мајки од Беслан отишле на разговор кај Григориј.

На 7 Јули 2008 во Москва Григориј Грабовој бил уапсен и осуден на 11 години затвор. Според судска пресуда, Григориј Грабовој барал по 40.000 руски рубљи за воскресението на мртвите деца.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 304968035
* ISNI: 0000 0004 1657 3188
* GND: 1038083265
* BNF: cb16715989p (податоци)
* NKC: mzk20191049282

 |

 |
**Битката кај Анагора** се водела помеѓу силите на Отоманското Царство која била предводена од страна на Бајазит I, и Тимурската Империја предводена од страна на Тимур. Битката се одвила на 28 јули 1402 година, во близина на денешниот гред Анкара.

Позадина
--------

Во времето на отоманскиот султан Бајазит, од исток се појавиле монголските освојувачи на чело со Тимур. Монголците започнале да им нанесуваат порази на Османлиите во Анадолија. Тимур бил најсилниот владетел на Средна Азија. Тој преку своите походи сакал да го обнови Монголското Царство. Во 1390 година ја зазел Грузија и Азербејџан, и пристигнал до границите на Отоманското Царство. Бајазит упатил порака кон едно мало емиратство, кое било сојузник на Тимур, да му плаќа данок. По ова, Тимур повел поход кон империјата на Отоманците. Така, во 1400 година го зазел денешниот град Сивас. Во следните месеци, конфликтот се проширил на дипломатско ниво, помеѓу двата владетели. Така, во 1402 година Тимур со своите војски влегол во Анадолија, а од друга страна пак Бајазит со својата се патил за да го пресретне.

Битка
-----

Во таа битка учествувал и самиот Бајазит I, заедно со своите синови: Иса, Мехмед, Муса, Мустафа и Сулејман. Во таа битка на страната на Османлиите учествувале и вазалите Стефан Лазаревиќ и Ѓураѓ Бранковиќ, кои биле српски деспоти и учестувале со околу 5.000 оклопни коњаници. Во битката Монголците издвојувале голема победа. Во текот на битката, турските бегови од областите Ајдин, Сарухан, Ментеш и Караманија преминале на страната на Тимур и со тоа битката била решена. Со околу 10.000 јаничари, султанот во ноќта се обидел да побегне но во тоа не успеал па бил заробен од страна на монголската војска. Заедно со него бил заробен и сун му Муса. Другите негови синови се спасиле со бегство, освен Мустафа кој мистериозно исчезнал на бојното поле.

Последици
---------

Бајазит во битката бил заробен. Тој бил малтретиран и му служел на Тимур како стол за качување на коњот. Неговата сопруга, Деспина, била принудена гола да му служи на неговата маса. По осум месеци, Бајазит добил удар и починал во март 1403 година. Бурса била заземена и ограбена, како и Смирна од Малтешкиот ред. Многу бргу Тимур решил да се врати кон Средна Азија и да ја нападне Кина. По патот, тој починал.

По смртта на Бајазит, во Отоманското Царство избувнала граѓанска војна помеѓу синовите на Бајазит I. Војната завршила во 1413 година, кога Мехмед Челебија се појавил како победник и тој бил прогласен за султан под името Мехмед I.

Наводи
------

1. ↑  Fine, John Van Antwerp, *The Late Medieval Balkans*, (University of Michigan, 1994), 499.
2. ↑  Hildinger, Erik, *Warriors of the Steppe*, (Da Capo Press, 2001), 189.
3. ↑  Kinross, John Patrick Douglas Balfour, *The Ottoman Centuries*, (William Morrow and Company Inc. 1977), 75.
4. ↑  Grousset, Rene, *The Empire of the Steppes*, (Rutgers University Press, 1991), 451.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85005309
* GND: 4202367-1
* BNF: cb11956803k (податоци)

 |

 |
Г. Смит оди во Вашингтон (постер од 1939 година)
**„Господинот Смит оди во Вашингтон"** (англиски: *Mr. Smith Goes to Washington*) — американски филм од 1939 година, во режија на Френк Капра. Главните улоги ги толкуваат: Џејмс Стјуарт, Џин Артур и Клод Рејнс. Филмот е добитник на „Оскар" за најдобро оригинално сценарио.

Синопсис
--------

Џеферсон Смит (го игра Стјуарт) е наивен идеалист, инструктор на млади извидници. Во една прилика, сосема случајно, корумпираниот гувернер го предлага за сенатор при што го испраќа во Вашингтон. Таму, Смит го среќава Џозеф Пејн (го игра Рејнс), јунакот од неговото детство, кој сега е потенцијален кандидат за претседател на САД. Во Вашингтон, Смит ја открива мрачната страна на политиката и недостатоците на политичкиот процес поради што влегува во судир со својто шеф, Џим Тејлор. Тејлор најпрвин се обидува да го поткупи Смит, а откако не успева, настојува да го уништи така што го вовлекува во скандал.

Наводи
------

1. ↑  РТС, КГосподин Смит иде у Вашингтон (пристапено на 13.4.2021)
2. ↑  РТС, КГосподин Смит иде у Вашингтон (пристапено на 13.4.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Бита Фајази** (роден 1962 година во Техеран) е ирански уметник и пионер во областа на иранските јавни уметнички проекти. Таа е позната по нејзината театарска, обемна работа. Фајази моментално живее, работи и предава во приватно студио во Техеран.

Биографија
----------

Фајази има 15-годишно работно искуство во областа на керамиката и скулптурата, при што голем дел од нејзината работа е категоризирана како „темна керамика" поради предметот.

Живеела во Англија во период од 7 години, а во Иран се вратила во 1980 година.

Таа учествувала во иранскиот павилјон на 51-то Венециско биенале во 2005 година и има изложено, меѓу другите, во Еспејс Луј Витон, Париз (2008 и 2010 година), Музејот на модерна уметност во Фрајбург (2007) и Пергамскиот музеј. Берлин (2008). Таа има изложено на две групни изложби во галеријата Тадеус Ропак, Париз, особено во Биди крунисан со Лорел во заборав (2010) со Рамин и Рокни Хаеризадех и проектот Берза на визии во 2007 година.

Поврзано
--------

* Модерна и современа уметност во Иран
* Список на ирански уметнички

Наводи
------

1. ↑  Lonardi, Matteo (2015-12-16). „Inside the studios of Iran's artists". *The Guardian* (англиски). ISSN 0261-3077. Посетено на 2016-03-18.
2. ↑  Siegal, Nina (2015-10-22). „Exploring the Darker Sides of Ceramics". *The New York Times*. ISSN 0362-4331. Посетено на 2016-03-18.
3. ↑  „Iran: Bita Fayyazi Azad, 51st Venice Biennial 2005". *Universes in Universe*. Посетено на 2016-03-18.
**Господин Клајн** (фр. Monsieur Klein) — француски филм од 1976 година. Режисер на филмот е Џозеф Лоузи (фр. Joseph Losey), а сценариото е на Франко Солинас (фр. Franko Solinas). Во главните улоги настапуваат Ален Делон (фр.Alain Delon) и Жана Моро (фр. Jeanne Moreau).

Заплет
------

Годината е 1942. Војната беснее и Франција е окупирана од нацистите. Сепак, за Роберт Клајн ова не претставува никаква грижа. Тој е дилер на уметнички дела и прави добар профит со Евреите кои ги продаваат својот имот пред да ја напуштат земјата. Клајн нема политички афинитети и одлучува да остане незаинтересиран.

Сето ова се менува кога еден ден на неговата адреса случајно пристигнува еврејски весник. Тогаш тој открива дека во Париз живее уште еден Роберт Клајн - Евреин кој е баран од полицијата. Кога полицијата не може да го пронајде другиот Клајн, властите почнуваат да се сомневаат и дилерот на уметнички дела е приморан да произведе доказ за сопственото француско потекло. Набрзо тој е приморан да се впушти во потрага по своето име и да открие што се случило.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Битката за Нормандија** е сојузничка инвазија на Северна Европа во Втората светска војна, која почнала на 6 јуни 1944 година, со најголемата поморско-десантна операција во историјата на Нормандија, Франција.

Почетокот на битката
--------------------

Наречена и операција *Оверлорд* затоа што преку Англискиот канал, во повеќе од 5.000 бродови и 10.000 авиони биле превезени 156.000 американски, британски и канадски трупи. Под команда на генерал Двајт Ајзенхауер, сојузничките сили си истовариле на пет плажи на Нормандискиот брег и набрзо воспоставиле логорски територии, и покрај силниот германски отпор и тешките загуби на плажата *Омаха* и *Џуно* (имињата се шифри). Сојзуничката авионска надмоќност го спречила брзото зајакнување на германските сили, а несложувањето помеѓу Адолф Хитлер и неговите генерали била причина за одолговлечените круцијални противнапади.

Крајот на битката
-----------------

Иако биле забавени од тешката борба во близина на Шербур и околу Кан, сојузничките копнени трупи ги пробиле десантните основи во средината на јули и започнале со брзо напредување низ северна Франција. Нормандиската битка традиционално се смета дека завршила со ослободувањето на Париз на 25 август 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  *Британика Енциклопедиски Речник*. Топер, Скопје, 2005, Книга 7, стр. 41.
**Борис Јованчев Паровски** ( 1925
 во Булачани, Скопско —  1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, по што се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Како симпатизер на народноослободителната борба од август 1944 година бил кypир на заднинската организација во Булачани и околните села. На 7 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Со неа учествувал во повеќе борби против балистите и Германците на падините на Скопска Црна Гора. По ослободувањето на Скопје, како курир на Штабот, паднал од еден воен камион и тешко се повредил. Бил пренесен во Воената болница во Скопје каде подлегнал на повредите. Бил закопан на скопските гробишта во Бутел.

Поврзано
--------

* Благоја Паровски
* Србин Паровски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 228–229. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Григорије Ташковиќ** или **Глигорие Ташковиќ** (Битола,  1901
 – Њујорк,  1962
) – битолски архитект.

Животопис
---------

Ташковиќ е роден во 1901 година во Битола. Иако во редовното школување не бил најдобар ученик (полагал математика и историја во еден од класовите), матурирал во 1919 година со многу добар успех. Дипломирал на Техничкиот отсек на Великата школа во Белград во 1925 година по што се вратил во Битола и веднаш се вработил. На 18 октомври 1928 година склучил тригодишен договор како градски архитект во Битолската општина со плата од 30.000 денари годишно и по неговото истекување, во 1931 година побарал и добил раскинување на работниот однос. Во општинското Техничко одделение извесно време вршел и функција на негов шеф. Како прво негово дело се смета Земјоделското училиште во Битола изградено во 1927 година. Следната година заминал на усовршување за изградба на автопати и високоградба во САД.

Имал бурен личен живот, се женел и разведувал неколку пати и имал повеќе деца. Се занимавал и со политика, станал сенатор во периодот 1938-1941 година, како и регионален претседател на Земјоделската партија. По ослободувањето бил затворен, успеал да побегне и животот и работата ги продолжил во Њујорк, САД.

Од 1935 до 1946 година бил сопственик на градежна фирма со седиште во Скопје. Во тој период изградил многу објекти, како што се патишта, мостови, аеродроми, стоковни куќи и фабрики. Фирмата работела за Југославија, Бугарија, Турција во која биле вработени 3000-5000 работници за различни проекти. Тој го извршил сушењето на Пелагониското Блато околу Црна Река на површина од 30000 ха.

Реализирани објекти
-------------------

Ташковиќ ги реализирал следните објекти:

* 1933 Меѓународниот автопат: Велес-Градско, Прилеп-Градско, Битола-Кичево
* 1935 Мостовите на: Црн Дрим во Струга, Црна Река до Битола, Камениот мост на реката Црн Дрим во Дебар, бетонскиот мост во Велес над автопатот.
* 1937 Земјоделското училиште во Битола
* 1938 Хидробиолошкиот институт на Охридското Езеро,
* 1939 Банската палата (денешно Собрание на Република Македонија)
* 1939 Железничката станица во Скопје

Авторски проекти
----------------

Негови авторски проекти се:

* 1936 Индивидуална семејна куќа на Боро Николиќ на ул. 463 (Мишко Михајловски) во Скопје
* 1940 Станбениот објект (П+3+По) на Глигорије Ташковиќ, на аголот од улиците Орце Николов и Ленинова во Скопје

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Глигорие Ташковиќ". Посетено на 2021-05-15.
2. ↑  Стерјовски, Александар (2020). *Градби - Битола*. Битола: Конзулат на Република Србија во Република Македонија. стр. 271–272. ISBN 978-608-65122-8-6.
3. ↑  Според книгата „Градби" од Александар Стерјовски, Земјоделското училиште е изградено во 1927 година и бил прв проект на Григорије Ташковиќ.
**Борис Спасов Панковски** ( 1927
 во Долно Соње, Скопско —  1944

 во Водно, Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Основното училиште го завршил во родното село, а потоа се занимавал со земјоделство. Во втората половина на 1944 година, Четвртиот скопски партизански одред дејствувал на теренот од неговото село. Воспоставил врска со одредот и вршел бројни курирски задачи, особено во пренесување на храна и други материјали. Токму во тоа време колони младинци од Скопје, се упатувале кон овој терен за да станат борци на овој одред. Тој бил една од врските за префрлање на младинците и другите што доаѓале да стапат во одредот. Со доаѓањето на Дванаесеттата македонска ударна бригада на овој терен, стапил во нејзините редови. Една ноќ предводел една ударна група во акција против еден германски бункер, на билото на Водно. Во оваа борба против Германците бил ранет. Во вториот налет бил заробен од балистичките банди од кои бил ѕверски заклан.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 227. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**„Величествениот"** (француски: *Le Magnifique*) — италијанско-француски филм на режисерот Филип де Брока (Philippe de Broca) од 1973 година. Автори на сценариото се: Де Брока, Виторио Каприоли и Жан-Пол Рапено (Jean-Paul Rappeneau). Главните улоги ги играат: Жан-Пол Белмондо (Jean-Paul Belmondo, Жаклин Бизе (Jacqueline Bisset) и Виторио Каприоли (Vittorio Caprioli).

Синопсис
--------

Франсоа Мерлан (го игра Белмондо) е писател на шпионски трилери кој во своите книги ги вклучува личностите кои ги среќева во секојдневниот живот. Во една книга, тој е Боб Сен Клер, неговата соседка Кристин станува Татјана, а уредникот на издавачката куќа Жорж Шарон станува полковникот Карпоф...

Наводи
------

1. ↑  Veličanstveni, francusko-talijanski film (пристапено на 25.12.2022)
Бернард Кнубел
**Бернард Вилхелм Кнубел** (германски: *Bernard Wilhelm Knubel*; 13 ноември 1872

 — 14 април 1957

) — германски велосипедист, кој учествувал на првите Олимписки игри во 1896 година во Атина.

Кнубел со уште осум велосипедисти учествувал во дисциплината трка од 100 километри. Само двајца ја завршиле трката, а Кнубел бил последниот што се откажал по 41. километар.

Наводи
------

1. ↑  Bernard Knubel on sports-reference.com Архивирано на 16 декември 2012 г. 21 February 2018

Надворешни врски
----------------

* Резултати од Бернар Кнубел[*мртва врска*]



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ГерманијаБиографска икона | *Оваа биографска статија поврзана со германскиот велосипедизам е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Борис Митев Вељановски** (20 јули 1923 во Бараково, Демирхисарско — 21 април 1945 во Славонска Пожега, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Борис Митев Вељановски е роден во селото Бараково. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил во септември 1944 година. Бил борец во составот на четиринаесеттата македонска бригада. Учествувал во борбите на Сремскиот фронт. Загинал на 21 април 1945 година, во борбите против германско-усташките единици кај Славонска Пожега.

Наводи
------


1. ↑ . Милош Константинов, Тодорка Спанкова (1958). Зборник на паднатите борци во народноослободителната борба од битолската околија. Битола. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Местоположба на Грампијанските Планини во Шкотска.
**Грампијански Планини** или **Грампијани** (англ. *Grampian Mountains* или *Grampians*, гел. *Am Monadh*) — значаен планински венец што зазема голем дел од Горите во североисточна Шкотска.

Географски особености
---------------------

Грампијаните се протегаат на југозапад и североисток помеѓу Горскиот Граничен Расед и Големиот Глен, заземајќи речиси половина од површината на Шкотска. Тука спаѓаат ридските системи Кернгорми и Лохабер. Венецот ги опфаќа и планините Бен Невис (највисока во Британија со 1344 м) и Бен Макдуј (втора по височина со 1309 м).

Геолошки, планините се состојат од гранит, гнајс, мермер, шкрилци и кварцит. Други поважни венци во Шкотска се Северозападните Гори и Јужниот Ридски Крај.

Од Грампијаните извираат разни реки и потоци: Теј и Спеј, Кои Вотер, Берн оф Мухалс, Берн оф Фепи, Берн оф Елзик, Керни Берн, Дон, Ди и Еск. Подрачјето е слабо населено.

Историја и име
--------------

Името „Грампијани" (*Grampians*) прв го споменува 1520 шкотскиот историчар Хектор Бојс како адаптација на географскиот поим *Mons Graupius* што го споменува римскиот историчар Такит како местото кајшто домородните Каледонци претрпеле пораз од војската на римскиот војсководец Гнеј Јулиј Агрикола околу 83 г. Во доцниот XV век, Франческо Поцуолски планината ја нарекува *Mons Grampius*, која послужила како основа за денешното име.

Галерија
--------

* Поглед на КернгормитеПоглед на Кернгормите
* Бен Макдуј (1309 м) во состав на КенгормитеБен Макдуј (1309 м) во состав на Кенгормите
* Бен Невис (1344 м)Бен Невис (1344 м)
* Бен Алдер (1148 м)Бен Алдер (1148 м)
* Поглед на Бен Старав (1078 м)Поглед на Бен Старав (1078 м)

Поврзано
--------

* Шкотски Гори
* Голем Глен

Наводи
------

* Watson, Adam (1975). *The Cairngorms*. Edinburgh: The Scottish Mountaineering Trust.
* 

* Wyness, Fenton (1968), *Royal Valley : The Story Of The Aberdeenshire Dee*, Alex P. Reid & Son, Aberdeen

1. ↑  United Kingdom Ordnance Survey Map, Landranger 45, Stonehaven and Banchory, 1:50.000 scale, 2002

Координати: 56°55′N 4°00′W﻿ / ﻿56.917° СГШ; 4.000° ЗГД﻿ / 56.917; -4.000

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Грампијани" на Ризницата ? |

* Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Грампијани". *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 247324473
* LCCN: sh85056361
* GND: 4304674-5

 |

 |
Лондонскиот велопарк, поседува патека од сибирски бор долга 250 метри, која била домаќин на велосипедските настани на Летните олимписки игри 2012
**Велодромски велосипедизам** — велосипедски спорт кој вообичаено се одржувани на специјални патеки или велодроми, иако многу настани се одржувале на постари велодроми, каде патеките се релативно плитко направени. За овој спорт се користат специјални велосипеди, со што се истакнува нивната аеродинамичност.

Самите патеки имаат облик на јајце и обично се долги 200 м, 250 м или 333,33 м. Трките за велодромски велосипедизам биле присутни на сите Олимписки игри, освен на оние во Стокхолм 1912 година. Женските дисциплини првпат се појавиле на Олимписките игри во Сеул во 1988 година, во делот за спринт.

Овој спорт е најпопуларен во Европа, особено во Белгија, Франција, Германија и Англија, додека надвор во Европа, во Јапонија и Австралија. Од 1993 секоја година се одржуваат светски првенства.

Дисциплини
----------

Дисциплините во велодромскиот велосипедизам се делат на две широки категории, спринтерски трки и трки на издржливост. Возачите обично се определуваат за една од овие две категории и не настапуваат во другата.

Спринтерските трки обично се возат по 8 до 10 кругови и се насочуваат на спринтерската сила.

**Главни спринтерски дисциплини**

* Спринт
* Екипен спринт
* Кеирин
* Велодромски хронометар

Трките на издржливост се одржуваат на многу подолги растојанија. Иако овие примарно ја ставаат на проверка издржливоста на возачите, вештината за спринт е исто така потребна во медисон, бодовната трка и скреч. Должината на овие трки се движи од 12 до 16 кругови за индивидулната и екипната потера, до 200 круга во медисон на Светските првенства или Олимписките игри.

**Главни дисциплини во издржливост**

* Поединечна потера
* Екипна потера
* Скреч
* Бодовна трка
* Медисон
* Омниум
* Елиминациски трки

Поврзано
--------

* Друмски велосипедизам
* Велодром

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Велодромски велосипедизам" на Ризницата ? |

* Велодромски велосипедизам
* Меѓународен велосипедистички сојуз (UCI) - Велодромски
Грбот на Бернар де Трамелеј
**Бернар де Трамелеј** (умрел на 16 август 1153

) бил четвртиот Голем мајстор на витешкиот ред темплари.

Тој се родил во замокот од Трамелеј, во близина на Сен Клод, Јура. Според Шарл ду Фресне, тој наследил непознат Хуго како мајстор на храмот. Но, сепак најверокатно е дека во јуни 1151 година, тој го наследил Еверар де Бар по неговото абдицирање по неуспехот во Втората крстоносна војна и враќањето во Франција. Кралот Балдуин III нему му го ветувал градот Газа којшто Бернард го обновил за целите на темпларите.

Во 1153, темпларите учествувале во Битката кај Аскалон, тврдина којашто била под контрола на Египет. Темпларите опсадиле една кула, но Египќаните ја запалиле тврдината од внатрешната страна. Ветерот којшто дувал го проширил огнот и се запалиле неколку ѕидови од Аскалон по што се срушиле и се направил премин.

Според Гијом од Тир, витезите на одредот јуреле низ преминот без за тоа да знае кралот Балдуин. Во тоа време, Бернар де Трамелеј ги спречил останатите Крстоносци од следење со тоа што го поделил пленот со кралот. Бернар заедно со уште 40 темплари бил убиен од бројниот египетски гарнизон. Нивните тела биле оставени во ѕидините, а нивните глави му биле однесени на султанот. Некои други погледи кажуваат дека верзијата на Вилијам од Тир е малку искривена, односно се поставува прашањето, зошто темпларите да не го следат при јуришот низ преминот?

Постои уште една верзија од еден хроничар од Дамаск. Според него, преминот од ѕидот е во спомен на освојувањето на градот и не претставува спомен во врска со темпларите.

И покрај големиот број на верзии, Бернар де Трамелеј бил убиен и обезглавен за време на битката.

По неколку дена, кралот Балдуин ја освоил тврдината, а темпларите за свој Голем мајстор го избрале Андре де Монбар.

|
|  |
| Претходник**Еверар де Бар** | **Голем мајстор**1149–1153 | Наследник**Андре де Монбар** |
**Везермарш** (германски: *Wesermarsch*) — округ (*Landkreis*) во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во градот Браке.

Округот се граничи со (од исток надесно) окрузите Куксхафен и Остерхолц, градот Бремен, слободниот град Делменхорст, округот Олденбург и слободниот град Олденбург, како и окрузите Амерланд и Фризија.

Географија
----------

Округот се наоѓа на западниот брег на реката Везер, помеѓу Бремен и устието на реката. Неколку реки поминуваат низ округот од запад на исток, најголемата од нив е Хунте, која поминува низ Олденбург пред да влезе во Везермарш. На север, устието на Везер и Јадскиот Залив (во Северното Море) го опкружуваат полустровот Бутјадинген. Таму се наоѓа најголемиот град во округот: Норденхам, кој се наоѓа спроти Бремерхафен на устието на Везер.

Историја
--------

Округот бил основан во 1933 година со спојување на амтовите Бутјадинген, Браке и Елсфлет, како и делови на амтовите Делменхорст и Фарел.

Грб
---

Грбот има црвени и жолти ленти од државата Олденбург во својата лева половина. Долу десно е отсликан воин, кој ги претставува фризиските племиња, кои првично ја населувале областа. Бродот горе десно е ког, вообичаен трговски брод во средниот век во областа. Ја претставува долгата трговска традиција на устието на реката Везер.

Градови и општини
-----------------

Градовите и општините во округот Везермарш

| Градови | Слободни општини |
| --- | --- |
| 1. Браке
2. Елсфлет
3. Норденхам
 | 1. Берне
2. Бутјадинген
3. Лемвердер
4. Јаде
5. Овелгене
6. Штадланд
 |

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Везермарш" на Ризницата ? |

* Матична страница  (германски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знаме на Долна Саксонија    Градски и селски окрузи во Долна Саксонија    Знаме на Германија |
| --- |
|  |
| Регион | 
* Хановер

 |
|  |
| Градски | 
* Брауншвајг
* Вилхелмсхафен
* Волфсбург
* Делменхорст
* Емден
* Залцгитер
* Олденбург
* Оснабрик

 |
|  |
| Селски | 
* Амерланд
* Аурих
* Везермарш
* Витмунд
* Волфенбител
* Гетинген
* Гифхорн
* Гослар
* Грофовија Бентхајм
* Дипхолц
* Емсланд
* Илцен
* Клопенбург
* Куксхафен
* Лер
* Линебург
* Лихов-Даненберг
* Нинбург
* Нортхајм
* Олденбург
* Оснабрик
* Остерхолц
* Пајне
* Ротенбург
* Ферден
* Фехта
* Фризија
* Хајдекрајс
* Хамелн-Пирмонт
* Харбург
* Хелмштет
* Хилдесхајм
* Холцминден
* Целе
* Шаумбург
* Штаде

 |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Везермарш |
| --- |
|  |
| 
* Берне
* **Браке**
* Бутјадинген
* Елсфлет
* Јаде
* Лемвердер
* Норденхам
* Овелгене
* Штадланд

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 173142204
* LCCN: n86028704
* ISNI: 0000 0001 2336 9597
* GND: 4065716-4

 |

 |

Координати: 53°20′ N; 8°20′ E﻿ / ﻿53.33° СГШ; 8.33° ИГД﻿ / 53.33; 8.33
**Голема еребија** (*Erebia ligea*) е пеперутка, дел од семејството на пеперуги Шаренци. Пеперутката е распространета во југоисточна Европа, вклучително и во Македонија, но и во северна Европа. Пеперутката препочита влажни и ниски предели. Ретко се гледа на отворени предели. За првпат била опишана во 1758 година.

Опис
----

Еребијата е пеперутка со средна големина со распон на крилјата помеѓу 30 и 46 мм. Женките имаат тенденција да бидат малку поголеми од машките. Горната страна на пеперугата е темнокафеава со потокалови точки. Долната страна е темнокафеава со црвеникава лента со црни, белоцентрични отвори за очи во близина на надворешниот раб.

* Erebia ligea ligea ♀*Erebia ligea ligea* ♀
* Erebia ligea ligea  ♀ △*Erebia ligea ligea* ♀ △

Живеалиште
----------

Големата еребија се наоѓа во северна и југоисточна Европа. Обично лета од јули до авгист, во крајшумски предели.

* Големата еребија, ОслоГолемата еребија, Осло
* Долен дел на еребијаДолен дел на еребија
* ПарењеПарење

Животен циклус
--------------

Женките ги полагаат нивните јајца на листови од трева. Во Финска на пример, ларвите хибернираат две години како гасеници.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Arran Brown: *Erebia ligea*". NatureGate. Посетено на 2013-12-23.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q937995
* BioLib: 51695
* EoL: 134480
* EPPO: EREBLI
* Fauna Europaea: 441321
* GBIF: 5134682
* iNaturalist: 62381
* IRMNG: 10723545
* LepIndex: 139774
* NCBI: 111903

 |

 |
**„Госпоѓата министерка"** (српски: *Госпођа министарка*) — српски и југословенски филм од 1958 година во режија на Жорж Шкргин. Главните улоги ги играат: Марица Поповиќ, Мија Алексиќ, Северин Бијелиќ, Дара Чалениќ, Милена Дапчевиќ, Бранко Ѓорѓевиќ и Јован Гец.

Синопсис
--------

Откако станува министерка, Живка (ја игра Поповиќ) го менува дотогашниот начин на живот и се претвора во светска дама. Меѓутоа, нејзиниот раскош трае кратко, бидејќи мора да поднесе оставка поради скандалот што го предизвикува нејзиниот маж. На крајот од филмот, таа очајна гледа во министерскиот пајтон кој заминува на една страна, а таа се враќа на друга — во стариот живот.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Госпођа министарка (пристапено на 17.12.2021)
Во математичката логика и компјутерската наука, **Гебејовата** **теорема за одвојување**, именувана по Дов Гебеј, вели дека секоја произволна временска логичка формула може да биде препишана во логички еднаков облика на „минато → иднина ". Односно, иднината станува она што мора да се задоволи. Овој облик може да се користи како правила за извршување; програмата MetateM е збир на такви правила.

Наводи
------

1. ↑  Fisher, Michael David; Gabbay, Dov M.; Vila, Lluis (2005), *Handbook of Temporal Reasoning in Artificial Intelligence*, Foundations of Artificial Intelligence, **1**, Elsevier, стр. 150, ISBN 9780080533360
2. ↑  Kowalski, Robert A.; Sadri, Fariba (1996), „Towards a Unified Agent Architecture That Combines Rationality with Reactivity", *Logic in Databases: International Workshop LID '96, San Miniato, Italy, July 1ÔÇô2, 1996, Proceedings*, Lecture Notes in Computer Science, **1154**, Springer-Verlag, стр. 137–149, doi:10.1007/BFb0031739, ISBN 978-3-540-61814-0.
Спомен плоча на сите загинати борци во НОВ од селото Чучер-Сандево, меѓу кои и Божин Ливрински
**Божин Н. Ливрински** (? во Чучер, Скопско —  1944

 во Качаничка Клисура) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото. Активно бил вклучен во помаrањето на народно-ослободителната борба против окупаторот. Со доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бриrада, во неговиот крај, стапил во нејзините редови. Учествувал во сите борби на бригадата, како и во бројните акции против балистите и германските моторизирани колони во Качаничката Клисура. Во тие борби, во октомври 1944 година, кај месноста Дувол - Садовина, загинал. Неговите останки биле пренесени и закопани на гробиштата во неговото родно село.

Поврзано
--------

* Русе Ливрински
* Ѓорѓија Ливрински

Наводи
------

1. 1 2 3  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 209. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. 1 2 3  Стојановски - Цоњче, Бојко (1999). *Скопско црногорие: од Бразда до Брњарци - III Книга*. Скопје: "Гоце Делчев". стр. 94–95. ISBN 9989-35-022-1.
**Виртуелна реалност** (**ВР**) е технологија која им овозможува на корисниците да имаат интеракција со компјутерски симулирана околина, без разлика дали е реална или замислена. Најчесто се работи за визуелна симулација, прикажана на компјутерскиот екран или со помош на специјални стереоскопски екрани, но некои симулации вклучуваат и додатни сетилни информации, како на пример генериран глас преку звучници или слушалки. Некои напредни системи во денешно време поседуваат можност и за механички информации, познати како force feedback. Корисниците може да имаат интеракција со виртуелната средина преку стандардните влезни уреди (тастатура, глушец) или преку мултимодални уреди. Симулираните средини можат да бидат многу слични со реалниот свет, пример, симулација на пилотирање со авион. Но можат да бидат и многу драстично различни од реалниот свет, како што тоа е во ВР игрите. Во пракса, многу е тешко да се создава добра виртуелна реалност со оглед на техничките ограничувања, моќта на обработувачите, резолуцијата на сликите и брзината на комуникациските врски. Но во иднина овие ограничувања секако дека ќе се надминат.

U.S. Navy користење на ВР падобрански симулатор

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh92000880
* BNF: cb12313763q (податоци)
* NDL: 00806287
* NKC: ph127114

 |

 |