recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Механички резонантен електромагнетен честотомер
**Честотомер** или **фреквенцметар** — електронски мерен инструмент кој ја покажува честотата (фреквенцијата) на периодичен електричен сигнал.

Ова е уред за мерење на повторувањата во единица време (вообичаено во секунда) на целосен електромагнетен бран. Се користат различни видови на честотомери. Бројни се инструментите со отклон (дефлексија) кои вообичаено се користат за мерење ниски честоти, но можат да се користат за честоти до 900 Hz. Истите функционираат на принцип на балансирање на две спротивставени сили. Промените во честотата која треба да се мери предизвикуваат промена во овој баланс што може да се измери со отклон на стрелката на скалата. Постојат два вида на честотомери, уреди со електрична резонанција и рациометри. Едноставен пример на уред со електрична резонанција е инструмент со подвижна намотка. Во една верзија, овој уред има две намотки наместени на различни честоти и споени под прав агол на таков начин што целиот елемент, со стрелката, може да се движи. Честотите во средината на скалата на инструментот значи дека струите во двете намотки се приближно еднакви и стрелката е во средината на скалата. Промените на честотата предизвикуваат дисбаланс на струите во двете намотки што на крајот резултира со придвижување на стрелката.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за електрониката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ту Фу** или **Ду Фу (**кин. 杜甫; пинјин: Dù Fǔ; Вејд-Џајлс: {{{w}}}, 712–770) бил познат кинески поет од династијата Танг. Заедно со Ли Бај се наречени најголемите кинески поети. Неговата најголема амбиција била да служи на целата држава како успешен државен службеник, но не успеал во таа цел. Неговиот живот, како и целата држава, била потресена од побуната на Ан Лушан во 755 и неговите последни 15 години биле мигови на постојани немири.

Почетнички бил помалку познат на останатите автори, неговите дела биле под силно влијание на кинеската и јапонската култура и литература. Од неговите дела, околу 1500 поеми биле зачувани низ вековите. Тој бил наречен пост-историски поет од кинексите критичари, а додека неговите дела го запознале со западниот свет и го окарактеризирале како кинескиот Хорас, Овид, Шекспир, Милтон или Вордсворт.

Белешки
-------

Надворешни врски
----------------

* Песни на Ду Фу Архивирано на 17 август 2004 г.
* Ду Фу: Поеми
* Поеми на Ду Фу

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 108727755
* LCCN: n50013327
* ISNI: 0000 0001 2147 1002
* GND: 118928619
* SELIBR: 49950
* SUDOC: 029185289
* BNF: cb120864715 (податоци)
* BIBSYS: 96002250
* MusicBrainz: 7a7163e0-53cc-4200-8c2b-f95f48ac3c45
* NLA: 36592709
* NDL: 00317827
* NKC: jn20030819008
* BNE: XX4833147
* CiNii: DA01062375

 |

 |
Ширмер тест
**Ширмеровиот тест** се користи за објективно мерење на количината на солзи произведени од окото.  За оваа цел се прикачува 5 мм широка и 35 мм долга лента од филтер-хартија (лакмусова хартија) на надворешниот агол на очниот капак во конјунктивалната кеса. По 5 минути се чита растојанието што го покрива солзавната течност во хартиената лента. 

Се прави разлика помеѓу два различни теста: Ширмер I и Ширмер II тест.

Ширмер I
--------

Овој тест се изведува на неанестезирано око, при што се тестира секрецијата при надразнување. Кај овој тест нормално се очекува обојување на лакмусовата лента од околу 15 мм.

Ширмер II
---------

Овој тест, уште наречен и базален Ширмер тест, се изведува под локална анестезија за да се спречи иритација на очите. Соодветно, овде се мери помала вредност (помало растојание на пребојување на хартијата), што поблиску одговара на базалната секреција на солзи, т.е. вообичаената солзна секреција при отсуство на дразба. 

Нормален наод кај овој тест се повеќе од 10 мм, додека помалку од 10 мм укажува на недоволно производство на солзи, вредностите под 5 мм за 5 минути се патолошки.

Тестот треба да го вршат само офталмолози, бидејќи постои ризик од ерозија на рожницата (корнеата) доколку се користи неправилно.

Патолошки Ширмер тест може да е присутен, на пример, кај следниве болести:

* Сјогренов синдром (Сика-синдром)
* недостаток на витамин А
* земање одредени лекови (атропин или хиосциамин, бета блокатори, итн.)
* трахома
* лагофталмус
* фацијална пареза при лезија на влакната на седмиот кранијален нерв, поточно на нервните влакна од N. petrosus major

Наводи
------

1. ↑  Theodor Axenfeld (Begründer), Hans Pau (Hrsg.): *Lehrbuch und Atlas der Augenheilkunde.* Unter Mitarbeit von Rudolf Sachsenweger u. a. 12. völlig neu bearbeitete Auflage. Gustav Fischer, Stuttgart u. a. 1980, ISBN 3-437-00255-4, S. 159.

  


|  |  |
| --- | --- |
|      | Ве молиме, обратете внимание на **важното предупредување**во врска со темите поврзани од **областа на медицината (здравјето)**. |
Во статистиката, **честотата** претставува колку пати пооделните модалитети на белегот се јавуваат внатре во набљудуваната статистичка маса.

Видови честоти
--------------

Апсолутната честота (fi) покажува колку пати една одредена вредност се појавува во статистичката популација. Збирот на апсолутните честоти е еднаков на вкупниот број на податоци (N).

f1 + f2 + f3 +...+ fn, Σfi = N

Релативната честота претставува однос помеѓу честотата на одделниот модалитет на белегот (fi) и вкупниот број единици на масата (Σfi). Таа може да се изрази во проценти и се означува со ni, а збирот на релативните честоти е еднаков на 1.

ni = fi/Σfi

Кумулативната честота (Fi) го покажува местото (позицијата) на секоја вредност на белегот.

Релативно-кумулативната честота е количник помеѓу кумулативната честота на одредена вредност и вкупниот број на податоци. Таа може да се изрази како процент.

### Пример

Набљудувани се најтоплите дневни температури во текот на месец јуни 2012година:

32, 31, 28, 29, 33, 32, 31, 30, 31, 31, 27, 28, 29, 30, 32, 31, 31, 30, 30, 29, 29, 30, 30, 31, 30, 31, 34, 33, 33, 29, 29

| xi | fi | Fi | ni | Ni |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 | 1 | 1 | 0.032 | 0.032 |
| 28 | 2 | 3 | 0.065 | 0.097 |
| 29 | 6 | 9 | 0.194 | 0.290 |
| 30 | 7 | 16 | 0.226 | 0.0516 |
| 31 | 8 | 24 | 0.258 | 0.774 |
| 32 | 3 | 27 | 0.097 | 0.871 |
| 33 | 3 | 30 | 0.097 | 0.968 |
| 34 | 1 | 31 | 0.032 | 1 |
| Σ | 31 |  | 1 |  |

Во првата колона прикажани се дневните темпрератури почнувајќи од најниската до највисоката. Во втората се наоѓаат апсолутните честоти, а потоа во третата изностот на кумулативните честоти. Четвртата колона ги прикажува релативнините честоти и на крајот може да се согледа збирот на апсолутните честоти.

Табела на честоти
-----------------

Табела на честота се состои од вредносни податоци подредени според нивната големина и нивните соодветни честоти.

### Пример

Оценките по предметот статистика на 20 студенти се следниве:

6 7 5 7 7 8 7 6 9 7 
2 10 6 8 8 9 5 6 4 8

Нивното прикажување во табела се одвива низ следниве чекори:

*чекор 1*
Табелата се состои од две колони. Во првата колона прикажани се оценките на студентите по предметот статистика почнувајќи од најниската до највисоката.

| оценка | честота |
| --- | --- |
| 4 |  |
| 5 |  |
| 6 |  |
| 7 |  |
| 8 |  |
| 9 |  |
| 10 |  |

*чекор 2*
Се врши пребројуваље колку пати се повторува една иста вредност т.е колку од студентите имаат иста оценка.

*чекор 3*
Сумираните податоци се внесуваат во колоната за честоти.

| оценка | честота |
| --- | --- |
| 4 | 2 |
| 5 | 2 |
| 6 | 4 |
| 7 | 5 |
| 8 | 4 |
| 9 | 2 |
| 10 | 1 |

### Групни интервали

Кога располагаме со голем број податоци, постапката за изработка на табела на честоти е малку посложена. Со помош на Стургесовото правило се одредуваат големината и бројот на интервалите.

Хистограм
---------

Хистограм е најкорисен начин преку кој најдобро може да се воочат честотите. Тој претставува графички приказ на статистичките податоци со помош на геометриски фигури.
Источно -православна икона слична на Свети Лав, прикажана како брадест човек кој го држи стапот во левата рака и благословува со десната ракаИсточно -православна икона слична на Свети Лав, прикажана како брадест човек кој го држи стапот во левата рака и благословува со десната рака
**Свети Лав Катански** е христијански светец од 8 век.

Според христијанското верување во Катанија се појавил некој маѓосник Илиодор, кој го залажувал народот со разни фантазии и мошне ја
развратувал младината. Еднаш, за време на Божјата служба, влегол во храмот и ги почнал своите залажувања. Свети Лав пристапил кон него, го врзал со едниот крај на омофорот и го одвел на градскиот плоштад. Таму наредил да се запали голем оган. Кога огнот се разгорел, тој застанал во средината на огнот и го вовлекол во него и Илиодор. Илиодор целиот изгорел, а св. Лав останал жив
и недопрен.

Свети Лав бил петнаесеттиот епископ на Катанија и бил познат по својата љубов и грижа кон сиромашните, и делувал во времето на Јустинијан II и Константин IV.

Православната црква неговиот ден го чествува на 20 февруари.

Наводи
------

1. ↑  „Охридски пролог" стр. 72
**Шведската азбука** е писмо што го користи шведскиот јазик. Азбуката се заснова на стандардната латиница но има и три букви што се воведени поради потребите на шведскиот гласовен систем. Трите букви што се карактеристични не само за шведскиот јазик туку и за останатите скандинавски јазици се буквите "Å", "Ä" и "Ö". Тие се ставени на крај од азбуката што не е случај и со германската азбука, бидејќи буквите "Ä" и "Ö" се користат и во германскиот јазик. Азбуката има 29 букви и е официјална азбука на територијата на Кралството Шведска

Азбука
------

A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, Y, Z, Å, Ä, Ö
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z å ä ö

Поврзано
--------

* Шведски јазик
* Латиница

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Чесна трпеза во црквата Св. Лука во Јаловик
 Подигнување на антиминс за време на канонот на евхаристија, над чесната трпеза
**Чесна трпеза** (грч. ή αγία τράπεζα, το θυσιαστήριον - трапез, свет престол, чесен престол, олтар, голем олтар) — во православната црква е средиштето и најважниот дел од олтарниот простор каде се принесува бескрвната жртва, односно се подготвува завршниот чин на евхаристијата. Го симболизира гробот и престолот Господов и на него се осветуваат даровите.

Најчесто се прави од мермер во облик на маса со централна нога и при осветувањето во неа се става честичка од мошти како заменски знак дека христијанскиот обред се врши (и понатаму) на гробот на маченикот. Во побогатите манастири (на пр. Хиландар) чесната трпеза служи и како складиште за голем број кивори со реликвии. Понекогаш се украсува со релјефи, но само од страните, бидејќи горната површина на масата мора да остане рамна.

Чесната трпеза има задолжителен инвентар што ја придружува: евангелието, престолниот крст, антиминс, рипиди, свеќници, крпа, кадилница и други садови и предмети без кои не може да се изврши литургијата. Над олтарот е поставен балдахин, односно цибориум (според православната традиција во живописот и иконописот, приказот на внатрешноста на храмот е во рамките на архитектонските кратенки, често само со цибориум над чесната трпеза).

Наводи
------

1. ↑  „Појмовник". *Манастир и парохија Олофстрем*. Архивирано од изворникот на 18. 11. 2016. Посетено на 17. 11. 2016. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
2. ↑  „Часна трпеза". *Прва српска фабрика среће*. Архивирано од изворникот на 07. 01. 2017. Посетено на 17. 11. 2016. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
**Шведско-бранденбуршката** или **сканијска војна** се водела во периодот од 1674 до 1679 година.

Војна
-----

Како сојузник на Холандија во Француско-холандско-шпанската војна 1672-1678 година, Бранденбург ги испрати своите сили, распоредени на Рајна, против Франција. За да и помогне на Франција и за да го принуди принцот на Бранденбург, Фридрих Вилхелм да се повлече, шведскиот фелдмаршал Карло Густав Врангел, по барање на францускиот крал, во крајот на 1674 година со околу 15.000 луѓе го нападна Бранденбург и стигна до Хафелберг, Ратенов и Бранденбург во средината на јуни следната година. Бранденбуршкиот принц, кон крајот на мај, со 15000 војници, од Швајнгурт тргнува во прстрет на Швеѓаните за да го спречи нивниот продор. Тој извојува победи во битките кај Ратенов и Фербелин и го принудува непријателот да се повлече. На крајот на 1675 година, бранденбуршко-данско-пруските сојузнички сили ги освоиле тврдините Волгаст, Визмар, Волин и островот Узед, а данската флота го блокирала Поморскиот залив и устието на реката Одра со цел да ги прекине врските со шведските сили. На 7 јули 1677 година, сојузниците ја започнале опсадата на Штетин, а го заземале на 6 јануари 1678 година. Набргу потоа бил освоен и островот Ратин.

Веќе на 15 јануари островот Риген повторно бил во рацете на Швеѓаните, кои заробиле околу 6.000 сојузнички војници. 20.000 сојузници на 21. септември пристигнале на островот Риген и ги освоија сите тврдини на Западна Померанија со Штетин. Во средината на ноември 1678 година, Швеѓаните навлегуваат во Прусија, но на 17 февруари биле принудени да се повлечат. Со мирот во Сен Жермен-ан-Леј на 29 јуни 1679 година Бранденбург и Данска биле принудени, по барањето на Франција, да се откажат од поголемиот дел од својата територија, така што Бранденбург ја задржал само источна Померанија.

Извори
------

* Воена енциклопедија, том 9 (655)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија историјата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Цар Лазар и царица Милица** — српска епска песна

Содржина
--------

Цар Лазар седнал да вечера спроти заминувањето на Косово, каде треба да ѝ се спротивстави на турската војска. Неговата жена, царица Милица го замолува да ѝ остави барем еден од нејзините девет браќа за да ја заштитува, за време на неговото отсуство. Царот ја прашува, кој брат сака да ѝ го остави и таа го избира Бошко Југовиќ. Утредента, додека војската поминува крај портите на градот, царица Милица го запира коњот на Бошко Југовиќ, кој го носи царското знаме, и му соопштува дека царот Лазар дозволил тој да остане во дворецот, т.е. дека не мора да оди во борба. Меѓутоа, нејзиниот брат ја одбива, велејќи дека не сака неговата дружина да рече дека тој е плашливец. Затоа, царица Милица го запира другиот свој брат - Воин Југовиќ и нему му кажува дека не мора да оди на Косово, туку дека може да остане со неа во дворецот. Сепак, и тој ја одбива, велејќи дека негова должност е да оди да погине во име на крстот и верата, заедно со останатите свои браќа. Од жал, царица Милица паѓа во несвест и затоа, цар Лазар го повикува својот слуга Голубан да ја однесе царицата во кулата. Голубан ја зема в раце, ја носи во кулата, но срцето не му дава да остане во дворецот, па и тој заминува на Косово.

За песната
----------

Песната „Цар Лазар и царица Милица" прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од ајдукот Тешан Подруговиќ.

Наводи
------

1. ↑  *Junačke narodne pesme*, Rad, Beograd, 1959, стр. 52-55.
2. ↑  Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 140-143.
3. ↑  В.Ђ. „Поговор - О певачима", во: Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 488.
**Евдокија Ингерина** (грчки: *Ευδοκία Ιγγερίνα*) била византиска царицата, сопруга на византискиот цар Василиј I Македонецот и мајка на царевите Лав VI Мудриот и Александар, како и на Стефан I Цариградски.

Животопис
---------

Евдокија била ќерка на Ингерн, телохранител од царската гарда, додека нејзината мајка се викала Мартинакија, која била далечна роднина на царското семејство..

Поради фактот што семејството на Евдокија било на страната на иконоборците, таа не уживала симпатии кај царицата Теодора. Околу 855 година Евдокија станала метреса на царот Михаил III Пијаницата, што го предизвикал гневот на мајката на царот. За да избегне скандал кој требало да се разгори доколку ја напушти својата сопруга, Михаил III ја оженил Евдокија за својот пријател и иден цар Василиј, но Михаил III ја продолжил врската со неа, додека Василиј за возврат ја одржувал љубовна врска со сестрата на Михаил III, Текла.

Во септември 866 година Евдокија родила син, идниот цар Лав VI Мудриот, а во ноември 867 година го родила и вториот син, Стефан. Официјално нејзините деца биле и синови на Василиј, но тоа често било доведувано во прашање дури и од самиот сопруг на Евдокија. Прогласувањето на Василиј за соцар во мај 867 година го раширило слухот дека сигурно Лав бил нелегален син на Михаил III, кој го издигнал Василиј за соцар, за да ја обезбеди круната за синот од Евдокија. Татковството на помалите деца на Евдокија не било ставено под сомнение, бидејќи Михаил III бил убиен во септември 867 година

Во управувањето на Василиј I Македонецот, Евдокија се вплеткала во афера со друг маж, кого царот го принудил да се замонаши.

Евдокија починала во 882 година. Таа, според традицијата, ја избрала сопругата на својот син Лав, Теофана.

Деца
----

Официјално Евдокија Ингерина и Василиј I Македонецот имале шест деца:

* Лав VI Мудриот (19 септември 866 - 11 мај 912)
* Стефан I Цариградски (ноември 867 - 18 мај 893)
* Александар (870 - 6 јуни 913)
* Ана Порфирогенита
* Елена Порфирогенита
* Марија Порфирогенита

Наводи
------

1. ↑  Cyril Mango, "Eudocia Ingerina, the Normans, and the Macedonian Dynasty," *Zbornik radova Vizantoloskog Instituta*, XIV-XV, 1973, 17-27.

Надворешни врски
----------------

* Her listing along with her husband in "Medieval lands" by Charles Cawley. The project "involves extracting and analysing detailed information from primary sources, including contemporary chronicles, cartularies, necrologies and testaments."

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Евдокија Декаполитиса** | **Византиска царица**866–882*со Евдокија Декаполитиса*  *(866–867)* | Наследник**Теофана** |
**Шведска Померанија** (шведски: *Svenska Pommern*; германски: *Schwedisch-Pommern*) — поранешен доминион под шведската круна од 1630 до 1815, сместен на балтичкиот брег на денешната граница помеѓу Германија и Полска. По Полската и Триесетгодишната војна, Шведска зазела контрола над земјите на јужниот балтички брег, вклучувајќи ја Померанија и делови од Ливонија и Прусија (*dominium maris baltici*).

Шведска, присутна во Померанија со гарнизон кај Штралзунд од 1628, стекнала контрола над Војводството Померанија со Штетинскиот договор во 1630. Со Вестфалскиот мир во 1648 и Штетинскиот договор во 1653, Шведска ја добила Западна Померанија, (германски: *Vorpommern*) со островите Риген, Узедом и Волин и дел од Задна Померанија (*Hinterpommern*). Мировните договори биле преговарани додека шведската кралица Кристина била малолетна, а Шведското Царство било управувано од членови на високото благородништво. Поради тоа, Померанија не била припоена кон Шведска, што би можело да значи укинување на правото на селаните, кое померанските селани го добиле уште во 1616. Наместо, останал дел од Светото Римско Царство, правејќи ги шведските владетели „царски принцови" (*Reichsfürsten*) и оставајќи го благородништвото да биде главно во руралните области и неговите жители.

Во 1679, Шведска ги изгубила најголем дел од поседите во Померанија источно од реката Одра со Договорот од Сен Жермен, а во 1720, Шведска ги изгубила своите поседи јужно од Пене и источно од Пенештром со Стокхолмскиот договор. Овие области биле предадени на Бранденбург-Прусија и биле додадени на бранденбуршка Померанија. Исто така во 1720, Шведска го повратила остатокот од нејзиниот доминион со Договорот од Фредериксборуг, кој го изгубила од Данска во 1715. Во 1814, како последица на Наполеоновите војни, Шведска Померанија била предадена на Данска во размена за Норвешка со Килскиот договор, а во 1815, како последица на Виенскиот конгрес, била предадена на Прусија.

Името *Померанија* доаѓа од словенскиот збор *по море*, кој означува „земја на море".

Поврзано
--------

* Историја на Шведска
* Шведско Царство
* Западна Померанија

Наводи
------

1. ↑  *Der Name Pommern (po more) ist slawischer Herkunft und bedeutet so viel wie „Land am Meer".* Архивирано на 29 септември 2013 г. (германски: *Pommersches Landesmuseum*)

Надворешни врски
----------------

* Фондација за Шведското културно наследство во Померанија Архивирано на 29 септември 2007 г.
* Pomeraniæ Ducatus tabula. *Карта на Војводството Померанија.*[*мртва врска*] на library.ucla.edu

Координати: 54°05′N 13°23′E﻿ / ﻿54.083° СГШ; 13.383° ИГД﻿ / 54.083; 13.383
**Цапарско Поле** (во минатото познато како Ѓаваткол) — мал висорамнински предел во Македонија, западно од Битола, во горниот тек на реката Шемница. Од југ е заградено со Баба Планина со врвот Пелистер (2601 м), а од североисток со Бел Камен (1431 м) од запад со планината Бигла, со превојот Ѓавато (1167 м) од каде западно се префрла на соседната Преспанска Котлина со Преспанското Езеро и градот Ресен. Интересно е да се наведе дека преку превојот Ѓавато и Цапарско поле поминувал римскиот пат Вија Егнација.

Села
----

Во Цапарско Поле има 13 села, меѓу кои најголеми се Цапари и Ѓавато.

Другите села се: Ротино, Српци, Рамна, Лера, Свиниште, Стрежево, Метимир, Гопеш, Доленци, Кажани и Маловиште.

Од етнички аспект во областа живеат Македонци, Албанци и Власи.

Демографија на Цапарско Поле
----------------------------

На табелата е прикажан бројот на население во селата во Цапарско Поле низ сите пописни години:

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **населено место** | **1948** | **1953** | **1961** | **1971** | **1981** | **1994** | **2002** |
| 1. Гопеш | 243 | 214 | 97 | 98 | / | 3 | / |
| 2. Доленци | 428 | 433 | 434 | 482 | 466 | 281 | 265 |
| 3. Ѓавато | 1 554 | 1 502 | 1 116 | 829 | 523 | 162 | 122 |
| 4. Кажани | 138 | 178 | 134 | 180 | 165 | 104 | 75 |
| 5. Лера | 442 | 485 | 395 | 378 | 444 | 153 | 122 |
| 6. Маловиште | 504 | 446 | 334 | 309 | 257 | 121 | 98 |
| 7. Метимир | 184 | 194 | 143 | 128 | 87 | 14 | 10 |
| 8. Рамна | 310 | 325 | 299 | 285 | 256 | 86 | 61 |
| 9. Ротино | 575 | 598 | 573 | 566 | 513 | 193 | 113 |
| 10. Свиниште | 235 | 235 | 218 | 164 | 139 | / | / |
| 11. Стрежево | 366 | 361 | 356 | 263 | 366 | / | / |
| 12. Српци | 634 | 650 | 548 | 497 | 547 | 111 | 65 |
| 13. Цапари | 1 807 | 1 809 | 1 618 | 1 468 | 1 871 | 565 | 493 |
| **ВКУПНО** | **7.420** | **7.430** | **6.275** | **5.647** | **5.634** | **1.793** | **1.424** |

Највисоката бројка на население областа го имала во 1953 година, по што следуваат масовни миграции во Битола, но и во прекуокеанските земји, а најмногу во Австралија, за во 2002 година да брои само 1.424 жители или 80,8 % помалку во споредба со 1953 година.

Наводи
------

1. ↑  *Годишен зборник на Земјоделско-шумарскиот факултет на Университетот-Скопје: Земјоделство; Земјоделско-шумарски факултет - 1954*
2. ↑  Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) \*Државен завод за статистика  Архивирано на 3 февруари 2020 г..
Воздушен поглед на замокот и неговата положба на остров во Шверинското Езеро.
Шверинскиот замок и неговите градини, од јужната страна
**Шверински замок** (германски: *Schweriner Schloss*) — замок сместен во градот Шверин, главен град на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на остров во главното средишно езеро во градот, Шверинското Езеро.

Со векови, замокот бил дом на војводите и големите војводи на Мекленбург и подоцнежното Мекленбург-Шверин. Моментално во него се наоѓа седиштето на покраинскиот парламент.

Сметан е за едно од најважните дела на романтистичкиот историзам во Европа. Во овој ранг, го добила прекарот *„Нојшванштајн на Северот"*.

Поврзано
--------

* Шверин
* Шверинско Езеро

Наводи
------

1. ↑  *„Нојшванштајн на Северот - Шверински замок, еден од најважните дела на романтичниот историзам во Европа"* Архивирано на 3 октомври 2013 г. (NDR, германска телевизија)

Надворешни врски
----------------

* Шверински замок на Ризницата ?
* Шверински замок — посетителски портал (германски) (англиски)

  

Координати: 53°37′27″N 11°25′08″E﻿ / ﻿53.62417° СГШ; 11.41889° ИГД﻿ / 53.62417; 11.41889

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 234681829
* LCCN: sh88007366
* GND: 4244878-5

 |

 |
Влегувањето на шведскиот крал Густав Васа во Стокхолм - бојаВлегувањето на шведскиот крал Густав Васа во Стокхолм - боја
**Шведската војна за независност** (шведски: *Befrielsekriget*, 1521-1523) претставува граѓанска војна во која шведскиот благородник Густав успеал на својата земја Шведска, да и обезбеди независност од Кралство Данска и Калмарскиот сојуз. На 6 јуни 1521 година во градот Стренгнес Густав бил избран за нов крал на Шведска. Во 1522 година денешните градови во Германија, Либек и ханза биле приклученим кон територијата на Шведската империја. По преземањето на Стокхолм во јуни 1523 година Шведска била ослободена, заедно со Шведска Финска. Според Договорот од Малме потпишан на 1 септември 1523 година Шведска излегла од Калмарскиот сојуз.
**Цанo Барбаревски** бил македонски револуционер, кратовски војвода на Внатрешно македонско-одринската револуционерна организација.

Животопис
---------

Роден е во селото Барбарево (Горно или Долно Барбарево), тогаш во Османлиското Царство, денес во Република Македонија. Влегува во ВМОРО и станува селски војвода. Во март 1911 година води борба со турските делови во селото Стубел, Кратовско. Татко е на војводата на ВМРО Ванчо Барбаревски.

Наводи
------

1. ↑  Николов, Борис Ј. Внатрешна македонско-одрински револуционерна организација. Војводи и раководители (1893-1934). Биографски-библиографски директориум, Софија, 2001, стр 17.
**Четврток**, според ISO 8601, е четвртиот ден во седмицата, помеѓу среда и петок.
По некои конценции, четвртоците во годината ги означуваат броењата на седмиците. Првата седмица се дефинира како седмица којашто го содржи првиот четврток во годината.

Во словенските јазици и во кинескиот, овој ден го носи името според бројот „четири": *štvrtok* (словачки), *čtvrtek* (чешки), *četvrtak* (хрватски и босански), czwartek *(полски),* четверг *(руски),* четвртак *(српски),* четвер *(украински). На кинески овој ден се вика* 星期四, xīngqīsì *(„четврти"). Во грчкиот јазик за овој ден го користи бројот „пет":* Πέμπτη *(„петти"), а исто и во португалскиот:* quinta-feira *(„петти ден") и хебрејскиот:* יום חמישי*.*

Името на овој ден на јазикот урду е *Jumeraate*, што значи „ноќта спроти петок". Во религијата хинду, четврток е *Guruvaar* (ગુજરાતી), од *Guru*, санскритското име за најголемата планета Јупитер.

Четврток како тема во уметноста и во популарната култура
--------------------------------------------------------

* „Четврток" — песна на македонскиот поет Живко Николовски.
* „Човекот кој беше Четврток: Кошмар" - новела од Г. К. Честертон од 1908 година.
* „Четвртоци" - расказ на македонската писателка Оливера Ќорвезироска од 2010 година.
* „Четврток" - краток филм на македонскиот режисер Милчо Манчевски од 2013 година.
* „Четврток" (англиски: *Thursday*) - песна на американската рок-група Морфин (*Morphine*) од 1993 година.
* „Четвртокот" - песна на македонската рок-група The John од 2012 година.

Поврзано
--------

* Редовна година која започнува во четврток
* Престапна година која започнува во четврток

Наводи
------

1. ↑  Живко Николовски, *Низа ситно нанижана*. Скопје: Детска радост, 1985, стр. 10.
2. ↑  Оливера Ќорвезироска, *Две перници*. Скопје: Три, 2010, стр. 38-43.
3. ↑  YouTube, Morphine - Cure for Pain (Full Album) (посетено на 16.6.2017)
4. ↑  The John, Waufvw!!!, PMG Recordings #76, 2012.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Денови од седмицата |
| --- |
|  |
| 
* понеделник
* вторник
* среда
* четврток
* петок
* сабота
* недела

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4275828-2

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Свети. Тодор** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Струмичка |
| **Архијерејско намесништво** | Беровско |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Берово |
|  **Општина** | Берово |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Тодор |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Тодор** — православен христијански храм кој се наоѓа во градот Берово. Се наоѓа во сосема крајниот северен дел на градот, кај градските гробишта.

Легенди за изградбата
---------------------

Според првата легенда дека некој човек, работејќи земјоделски работи на местото каде е сега црквата, ископал една икона со ликот на Свети Тодор. Веста за тоа бргу се проширила и луѓето се здружиле и решиле на тоа место да изградат црква.

Втората легенда зборува дека некоја жена од Пехчево која била тешко болна, на сон и се претскажало дека на местото кајшто е црквата „Св. Тодор" ако преспие ќе оздрави. Нејзините блиски ја однеле во запрежна кола на тоа место за да преспие, а утрото пешки се вратила во Пехчево. Тоа било повод на тоа место да се изгради црква.

И третата легенда зборува дека за време, кога Турците почнале да се повлекуваат од овие краеви, една група на Турци се навратила да прави зулуми и грабежи во Берово. Арно ама, на тоа место кај црквата „Св. Тодор", некој светец, кој подоцна го препознале во Свети Тодор, ги пресретнал Турците и кај нив отишол со голем крст. Еден од Турците се исплашил и паднал во несвест, а од тоа се исплашиле и останатите Турци и се вратиле, откажувајќи се од злата намера. Како благодарност на тој настан, беровчани ја изградиле црквата.

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.

Координати: 41°42′46″N 22°51′17″E﻿ / ﻿41.71278° СГШ; 22.85472° ИГД﻿ / 41.71278; 22.85472

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија црква во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Жолта мутација
**Црвеночелна козица** (науч. *Cyanoramphus novaezelandiae*) — вид мали папагали од Нов Зеланд. Ова е еден од трите вида козици познати во маорскиот јазик како „какарики" (*kākāriki*).

Примероци од ова животно може да се видат во Зоолошката градина во Скопје.

Исхрана
-------

Се хранат со семки, месести плодови, бобинки, оревести плодови и други делови од растенијата.

Распространетост
----------------

Некогаш биле многу чести ширум Нов Зеланд и околните острови the islands and mainland of New Zealand. Во 1880-тите нивниот број бил многу голем, но денес се исчезнати на главниот дел на Нов Зеланд и се среќаваат само на Стјуартовиот Остров (Ракиура) и некои пооддалечени острови (како Капити, Тиритири Матанги и Матиу (Сомс) како и групата Кермадек на север, на Оклендските Острови на југ и Четемските Острови на исток. Биолозите понекогаш ги делат на два подвида.

Состојба и заштитен статус
--------------------------

Според МСЗП, црвеночелната козица е ранлив вид (VU) бидејќи преостанатите гупи од единки се многу раздалечени една од друга. Нивното изумирање на главните новозеландски острови (Северниот и Јужниот) се должи на немањето на одбранбен механизам од доведените видови, особено од ласиците, стаорците и посумите.

Одгледување
-----------

Црвеночелната козица често се одгледува меѓу ентузијастите и важи за еден од полесните видови за чување. Добиени се неколку бојни мутации како жолта, циметна и црно-бела.

Поврзано
--------

* Козица

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Cyanoramphus novaezelandiae*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. ↑  „Птици". Зоо Скопје. Посетено на 4 јуни 2015.[*мртва врска*]
3. ↑  „Tiritiri Matangi Island - Birds". Архивирано од изворникот на 2008-10-14. Посетено на 2009-04-26.
4. ↑  BirdLife International (2007) Species factsheet: *Cyanoramphus novaezelandiae*.

Надворешни врски
----------------

* Црвеночелна козица на Ризницата ?
* Cyanoramphus novaezelandiae на Викивидовите ?
* Црвеночелна козица (*Cyanoramphus novaezelandiae*) — Енциклопедија на живиот свет (македонски)
Менкауре и неговата сестра-жена Хамерернебти II
Сфинга на Хетеферес II
**Четвртата династија** на древниот Египет (**династија IV**) се одликува како „златна ера" на Старото Кралство. Династијата IV траела од ок. 2613 до 2494  г. п.н.е. Тоа било време на мир и просперитет, како и период во текот на кој се документирала трговијата со други земји.

Четвртата династија предводела во градбата на пирамидите. Релативниот мир на Третата династија им овозможи на владетелите на династијата IV слободно да истражуваат повеќе уметнички и културни определби. Експериментите за градење на фараонот Снофру довеле до еволуција, од мастаби и стилизирани слојни пирамиди, до „вистинските" пирамиди, како што се оние на висорамнината Гиза. Ниту еден друг период во историјата на Египет не ги достигнал архитектонските достигнувања на Династија IV.

Ова била втора од четирите династии што го сочинуваат „Старото Кралство", и била дел од златното доба на египетската култура. Четвртата династија се одвивала помеѓу 2613 и 2494 г. п.н.е. Кралот Снофру, првиот крал на четвртата династија, ја држел територијата на древна Либија на Синајскиот Полуостров и Нубија на југ. 

**Владетели на Четвртата династија**| Име на кралот | Хорово (престол) име | Датум | Пирамида | Имиња на жените |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Снофру | Небма'ат | 2613-2589 п.н.е. | Црвена пирамида  Бент пирамида Пирамида во Медум | Хетеферес I |
| Хуфу | Меџеду | 2589-2566 п.н.е. | Голема пирамида од Гиза | Мерититес I Хенутсен |
| Џедефре | Хепер | 2566-2558 п.н.е. | Пирамида на Џедефре | Хетеферес II  Хентетка |
| Хафре | Усериб | 2558-2532 п.н.е. | Пирамида на Хафре | Мересанх III Хамеренебти IХекенухеџет Персенет |
| Менкауре | Кахет | 2532-2503 п.н.е. | Пирамида на Менкауре | Хамерернебти II |
| Шепсескаф |  ? ? | 2518-2510 п.н.е. | Клупата на фараонот во Сакара | Бунефер |

Комплексот на пирамиди во Гиза

Наводи
------

1. ↑  Shaw, Ian, уред. (2000). *The Oxford History of Ancient Egypt*. Oxford University Press. стр. 480. ISBN 978-0-19-815034-3.
2. ↑  Egypt: Land and Lives of the Pharaohs Revealed, (2005), pp. 80–90, Global Book Publishing: Australia
Бомбет
**Бомбет** се ролни од свежо свинско месо и полнети со сирење, сол и бибер, традиционално распространети низ целата Апулија.

Потекло на името
----------------

Вистинскиот превод на *бомбата* е „бомбици".

Името се однесува на заоблената форма и малата големина на овие ролни, како и на нивното полнење што создава убав вкус.

Подготовка
----------

Бомбетите се подготвуваат со одбрани парчиња свинско капоколо парчињата месо се ставаат на даска за сечење и обично се полнат со пулиско канестрато сирење, сол и бибер, потоа се тркалаат и се затвораат рачно за да не се создаде вистински „сноп", понекогаш се додава и магдонос. Вака добиените кифлички може и да се готват на скара или во рерна.

Варијанти
---------

Постојат многу варијанти на овој специјалитет, чии рецепти се често љубоморно и тајно чувани од поединечните месари. Меѓу најчестите има и некои без фил, некои зачинети со сол и бибер, или некои пак други завиткани со парче сланина, некои содржат и шунка наместо мелено месо или други со зачинет фил кој најчесто се нарекува „мексиканска бомбета".

Наводи
------

1. 1 2  „Bombette pugliesi: la ricetta classica". *BBQ4All - American Skills, Italian Style* (италијански).
2. ↑  „Bombette pugliesi: la ricetta dello street food di carne tipico della Valle d'Itria". *Cucina Fanpage* (италијански).
3. 1 2  „Bombette Pugliesi". *Puglia.com* (италијански).
4. ↑  „Bombette pugliesi". *Le Ricette di GialloZafferano.it* (италијански).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Проволоне
**Проволоне** е италијанско сирење. Станува збор за старо сирење со потекло од Кампанија во близина на Везув, каде што сè уште се произведува во облик на круша, колбаси или конуси долги 10 до 15 см. Сирењата од типот на проволон се произведуваат и во многу други земји. Најважниот регион за производство на проволони денес е северозападна Италија и градот Кремона. Проволоне, провола и проволета се исти верзии на истото основно сирење. Некои верзии на проволон се пушат.

Историја и сорти
----------------

Терминот *проволоне* се појавил околу крајот на 19 век, кога започнал да се произведува во јужните региони на Италија и ја добил сегашната голема големина. Варијантата со помала големина се нарекува **провола** и доаѓа во обични и чадени сорти.

Модерниот проволон е полномасно сирење од кравјо млеко со мазна кора, произведено главно во регионите на долината на реката По во Ломбардија и Венето. Се произведуваат во различни форми: кaко и многу големиот колбас, во облик на скратено шише и во форма на голема круша со карактеристичното тркалезно копче за закачување. Типичната тежина е 5 килограми. 

Проволон е полутврдо сирење кое има вкус кој многу варира од проволоне пиканте, старо минимум четири месеци и со многу остар вкус, до проволоне долче со многу благ вкус. Во проволон пиканте, карактеристичниот пикантен вкус се добива со липаза добиена од коза.

И *Проволоне Валпадана* и *Проволоне дел Монако* добија заштитена ознака на потекло од Европската унија, што значи дека ниту една земја освен Италија не смее легално да произведува сирење наречено така.

Во Бразил, Аргентина, Боливија, Уругвај и Чиле мали дискови со локално произведено проволон од урда од 10-15 cm во дијаметар и 1-2 cm во висина понекогаш се печат на скара додека делумно не се стопат и се јадат како предјадење, често зачинети со билки.

Наводи
------

1. ↑  *Great Chicken Dishes*. p. 165.
Инголфур наредува поставување на столбовите за неговото седиште, уметничка слика од Јохан Петер Раадсиг.
**Инголфур Арнарсон** или **Инголф Арнарсон** (Ingólfr Arnarson односно Ingólfur Arnarson на современ исландски) — признаен како прв постојан нордијски населувач на Исланд. Според Ланднаама (Landnáma) прв гипоставил темелите на населбата и го дал името на Рејкјавик во 874 година. Иако скорешните археолошки наоди во Исланд укажуваат дека населбите започнале порано, датата веројатно е мошне блиска на наведената.

Средновековниот хроничар Ари Торгилсон (Ari Thorgilsson) вели дека Инголфур бил првиот нордијски населеник на Исланд но спомнува дека пред неговото доаѓање во земјата биле присутни ирски монаси но го напуштиле островот бидејќи не сакале да живеат помеѓу новопристигнатите пагани.

Ланднаама која е напишана два или три века по населувањето содржи долга приказна за населувањето на Инголф. Книгата тврди дека тој ја напуштил Норвешка по вмешаноста во крвна освета. Слушајќи за новиот остров кој Гардар Сваварсон (Garðarr Svavarsson), Флоки Вилгердарсон (Flóki Vilgerðarson) и други го нашле во Атлантскиот Океан решил и самиот да замине. Со Хјерлејфр Хродмарсон (Hjörleifr Hróðmarsson), отпловиле кон Исланд. Кога на хоризонтот го забележале копното, ги исфрлил во морето дрвените столбови (кои означуваа дека е старешина) ветувајќи дека ќе се населат таму каде што боговите ќе решат да ги исфрлат на брег. Двајца од неговите робови потоа го пребаруваа крајбрежјето пред да ги најдат дрвените столбови во малиот залив кој подоцна стана Рејкјавик.

За Инголфур се вели дека населил голем дел од југозападниот дел на Исланд, но по неговто населување ништо повеќе не се знае. Неговиот син Тхорстејн Инголфсон(Þorsteinn Ingólfsson) беше главен старешина и се вели дека го основал првиот Тинг односно собрание во Исланд. Тоа собрание е претходник на денешното Алтинги (Althingi) - националниот парламент на Исланд.
**Свети Стилијан Пафлагонски Детепазител** (грчки: *Αγίου Στυλιανού*) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на територијата на Солунскиот универзитет, меѓу улиците „Егнатија" и „Етники Амина". Камен-темелникот е поставен на 27 февруари 1938 г. Градежните работи се забавиле поради избувнувањето на Грчко-италијанската војна во 1940 г. На 27 декември 1943 г. е одржана првата свечена литургија. Храмот е отворен на 26 ноември 1946 г. (денот на Свети Стилијан Пафлагонски) од митрополитот Генадиј Солунски.

Храмот е дело на истакнатиот архитект Аристотелис Захос, а со изведбата раководел архитектот Орестис Хаѕиангелу. Црквата е крстокуполен храм во византиски стил. Живописан е од познатиот зограф Поликлитос Ренгос. Главен покровител бил солунскиот адвокат Григориос Карипис, кој дал со 40.000 драхми и светогорските манастири, кои подариле 5.000 драхми.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 32.
2. ↑  „Άγιος Στυλιανός βρεφοκομείου Άσυλο του Παιδιού". Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Посетено на 16 октомври 2016.
3. 1 2  „Γιορτάζει αύριο ο "Άγιος Στυλιανός"- Διήμερο bazaar "Οι Θησαυροί του Μπαούλου" για το "Άσυλο του παιδιού"". The Festival.gr. 25 ноември 2013. Посетено на 16 октомври 2016.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Стилијан" - Солун на Ризницата ?
**„Црвеното класје"** (српски: *Црвено класје*) — југословенски филм од 1970 година, во режија на Живоин Павловиќ. Главните улоги ги толкуваат: Раде Шербеџија, Мајда Грбац и Мајда Потокар.

Синопсис
--------

Еден поранешен партизан, а по војната младински активист, оди во едно село во Штаерска, со цел да го откупи житото од селаните и да ги убеди да влезат во задругата. На почетокот, тој се соочува со неколку привидни и вистински неуспеси, но најпосле, тој ја исполнува партиската задача. Во селото е формирана задруга, но не како резултат на убедувањето, туку со помош на закани и уцени. Растргнат од тоа сознание и несреќен поради неуспехот во љубовта, младинскиот активист убива недолжен човек.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Црвено класје (пристапено на 4.11.2018)
Главите на четирите синови на Хот.
**Четирите Хорови синови** биле богови - синови на богот Хор и заштитници на мумиите, а им помагале моќни божици. Тоа се Имсет, Дуамутеф, Хапи и Кебехсенуеф. Божиците кои им помагале биле: Изида, Нефтида, Неит и Серкет. Мајката на овие синови е Изида, или Хатор. Ликовите на овие богови се наоѓаат на садовите во кои се ставале внатрешните органи.

Имсет има човечка глава, бог е на југ и заштитник на црниот дроб. 

Дуамутеф има глава на шакал, со што потсетува на Анубис, кој му е стрико. Бог е на истокот, заштитник на стомакот. 

Хапи има глава на мајмун, бабун. Бог е на северот, и заштитник на белите дробови. Хапи често го мешаат со богот на Нил и водите - Хапи. 

Кебехсенуф има глава на јастреб. Бог е на западот и чувар на цревните органи. Ги штити луѓето од цревните болести.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Староегипетска религија |
| --- |
|  |
| Митологија | 
* Политеизам
* Пантеизам
* Политеизам
* Еманација
* Душа
* Дуат

 |  |
|  |
| Божества | 
* Амаунет
* Амон
* Амут
* Анубис
* Анукет
* Апис
* Апоп
* Атон
* Атум
* Баст
* Бат
* Бес
* Ваџ-вер
* Ваџет
* Вепвавет
* Восрет
* Геб
* Двете дами
* Изида
* Кадеш
* Кебуј
* Кек
* Кепри
* Консу
* Маат
* Мафдет
* Махес
* Менхит
* Меретсегер
* Мин
* Мневис
* Монту
* Мут
* Неит
* Некбет
* Нефертем
* Нефтида
* Нун
* Нут
* Озирис
* Пакет
* Птах
* Ра
* Рат-тави
* Решеф
* Сатис
* Секер
* Секмет
* Серкет
* Сет
* Сешат
* Собек
* Сопдет
* Сопду
* Таварет
* Татенен
* Тефнут
* Тот
* Феникс
* Хапи
* Хатор
* Хека
* Хекет
* Хнум
* Хор
* Хух
* Четири Хорови синови
* Шу

 |
|  |
| Списи | 
* „Амдуат"
* „Книги на дишењето"
* „Книга на Земјата"
* „Книга на мртвите"
* „Книга на пештерите"
* „Книга на подземниот свет"
* „Книга на портите"

 |
|  |
| Верувања | 
* Атенизам
* Проклетството на фараоните

 |
|  |
|  Портал „**Египтологија**" |

 |
Свадбена супа
**Свадбена супа** е италијанска супа која се состои од зелен зеленчук и месо. Популарна е во Соединетите Држави, каде што е главен производ во многу Италијански ресторани.

Потекло
-------

Терминот **свадбена супа** доаѓа од погрешен превод на фразата на италијанскиот јазик minestra maritata, што е референца за вкусот произведен од комбинацијата на зеленчук и месо. Рецептот за минестра маритата го подготвуваат и семејствата од Лацио и Кампанија. Некој облик на минестра маритата бил долго популарен во Толедо, Шпанија, пред тестенините да станат прифатлива стока за повеќето Шпанци.

Состојки
--------

Свадбената супа се состои од зелен зеленчук и месо во бистра супа на база на пилешко. Свадбената супа понекогаш содржи тестенини, леќа, моркови или рендан пармезан.
|  |  |
| --- | --- |
|      | Ве молиме, обрнете внимание на ова **важно предупредување**во врска со темите од **областа на медицината (здравјето)**. |

  

  

**Фимоза** - деформација која се изразува како стеснување на кожата на пенисот.

Фимоза.

Опис и симптоми
---------------

Фимозата претставува стеснување на кожата на пенисот поради што таа не може да отиде преку главата на пенисот. Претесниот отвор на кожата влијае врз нормалното функционирање на пенисот. Се проценува дека околу 2% од машкото население има вродена фимоза. Како посебен вид деформација се јавува  *парафимозата* кај која, исто така, постојат тешкотии поврзани со кожата на пенисот, меѓутоа, во овој случај, кожата е зад главата на пенисот при што не може да се растегне нанапред.

Лекување
--------

Лекувањето на фимозата и парафимозата се спроведува со хируршка интервенција (обрежување), а се применуваат и стероидни кремови и техники за растегнување на кожата на пенисот.

Наводи
------

1. 1 2  „И габите се причина за болен полов однос", *Здравје*, понеделник, 3 ноември 2014, стр. 11.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Машки болести на карлицата и гениталиите (N40–N51) |
| --- |
|  |
| Болести на внатрешните полови органи | 

|  |  |
| --- | --- |
| Тестиси | 
* Орхитис
* Машка неплодност
	+ Аспермија
	+ Астенозооспермија
	+ Азооспермија
	+ Хиперспермија
	+ Хипоспермија
	+ Олигоспермија
	+ Некроспермија
	+ Тератоспермија

 |
|  |
| Простата | 
* Простатитис
* Бенигна хиперплазија на простатата
* Рак на простата

 |

 |
|  |
| Болести на надворешните полови органи | 
* Фимоза
* Пејрониева болест
* Еректилна дисфункција

 |

 |
Салмориљо
**Салмориљо** е јужноиталијанско зачинување кое е направено од сок од лимон, маслиново масло, лук, сол и билки (како оригано и магдонос). Вообичаено е во Сицилија и Калабрија  како и додаток може и да биде морска храна или месо, особено сабјарка. 

Salmoriglio ја дели истата етимологија како и шпанскиот salmorejo (од латински *salimuria* што значи „саламура"). Сепак, тие се две сосема различни јадења, салмориљо е сос или пак зачин базирани на лимон, билки и масло, додека салморехо е шпанската супа која се состои од домати и леб.

Наводи
------

1. 1 2  Rosetta Costantino with Janet Fletcher, *My Calabria: Rustic Family Cooking from Italy's Undiscovered South* (W.W. Norton, 2010), p. 172.
2. 1 2  Anna Muffoletto, *The Art of Sicilian Cooking* (Doubleday, 1971), p. 161.
3. 1 2  Gillian Riley, "Calabria" in *The Oxford Companion to Italian Food* (Oxford University Press, 2007), pp. 86-89.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Италија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Пичи
**Пичи** е густа, рачно валана тестенина, како масни шпагети. Потекнува од провинцијата Сиена во Тоскана, а, во областа Монталчино се нарекуваат и **пинчи**.

Тестото обично се прави само од брашно и вода. Додавањето јајце е опционално, одредено од семејните традиции. Алтернативно, наместо вода може да се користи ситно сечкан или рендан спанаќ.

Тестото се расукува во густ рамен лист, па се сече на ленти. Во некои семејства, лентата од тестото се тркала меѓу едната дланка и масата, додека другата рака се завиткува со остатокот од лентата. Може да се формира и со тркалање на лентата меѓу дланките. Секој метод формира густа тестенина, малку потенка од обичен молив. За разлика од шпагетите или макароните, оваа паста не е униформна по големина и има варијации на дебелината по должината.

Се јаде со разновидна храна.