**А-дур** ― дурска скала заснована на А, со тонови A, Ха, Цис♯>, Де, Е, Фис♯ и Гис♯. Нејзиниите предзнаци се три повишувалки. Нејзиниот паралелен мол е фис мол, а неговиот напореден мол е а-мол. Клучот А-дур е единствениот клуч каде што неаполскиот шестински акорд (т.е. снижена супетоника) бара разрешувалка и вонтонална.

Скалата на А-дур е:

 {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c'' {
 \clef treble \key a \major \time 7/4 a4 b cis d e fis gis a gis fis e d cis b a2
 \clef bass \key a \major
} }
Пуштањето на звучни снимки не е поддржано на вашиот прелистувач. Можете да ја преземете снимката.
Во таблата за сопрани, алт и бас, Гис♯ во клучната сигнатура е поставен повисоко од Цис♯. Како и да е, во тенорскиот клуч, ќе бара помошна линија и затоа Гис♯ се става пониско од Цис♯.

Историја
--------

Иако не се толку ретки во симфониската книжевност како поостри копчиња (оние кои содржат повеќе од три повишувалки), симфониите во А-дур се поретки отколку кај клучевите со помалку повишувалки како што се Де-дур или Гес-дур. Симфонијата бр. 7 на Бетовен, Симфонијата бр.6 на Брукнер и Симфонијата бр. 4 на Менделсон сочинуваат речиси целосен список на симфонии во овој клуч во времето на романтичарите. Концертот за кларинет и квинтетот за кларинет на Моцарт се и во А-дур, заедно со неговиот 23-ти Концерт за пијано, и општо, Моцарт имал поголема веројатност да користи кларинети во А-дур отколку во кој било друг клуч освен Е-снижено дур. Згора на тоа, врвниот дел од Концертот за виолина на Чајковски е исто така во А-дур.

Клучот на А често се појавува во камерната музика и друга музика за гудачки, кои ги претпочитаат повишувалките. *Квинтетот „Пастрмка* "на Франц Шуберт и Квинтетот за пијано бр. 2 на Антонин Дворжак се и двајцата во А-дур. Јоханес Брамс, Сезар Франк и Габриел Фауре напишале виолински сонати во А-дур. Во врска со *Кројцеровата соната* на Бетовен, Петер Кропер рече дека А-мајор „е најполниот звучен клуч за виолината".

Според Кристијан Фридрих Даниел Шубарт, А-дур е клуч кој одговара за „изјави за невина љубов, ... надеж за повторно гледање на саканата при разделбата; младешка веселост и доверба во Бога".

За оркестарски дела во А-дур, тимпаните вообичаено се поставени на А и Е на една петтина оддалеченост, наместо на четврта разлика како кај повеќето други клавиши. Хектор Берлиоз се пожали на обичајот од неговото време во кој тимпаните наместени на А и Е на една петтина едни од други биле означени со Цес и Гес на четврта разлика, обичај што преживеа дури доцна како музиката на Франц Бервалд.

Поврзано
--------

* Дур и мол
* Акорд
* Имиња и симболи на акорди (општонародна музика)

Наводи
------

1. ↑  Mark Anson-Cartwright (2000). „Chromatic Features of E♭-Major Works of the Classical Period". *Music Theory Spectrum*. **22** (2): 178. JSTOR 745959.
2. ↑  Peter Cropper, "Beethoven's Violin Sonata in A major, Op.47 'Kreutzer': First Movement", *The Strad*, март 2009, стр. 64
3. ↑  Rita Steblin (1996) *A History of Key Characteristics in the Eighteenth and Early Nineteenth Centuries*, University of Rochester Press, стр. 123, ISBN 0835714187.
4. ↑  Norman Del Mar (1981). *Anatomy of the Orchestra*, University of California Press, стр. 349, ISBN 0520045009.

Надворешни врски
----------------

* 

* А-дур на Ризницата ?

| * п
* р
* у
 Дијатонски скали и тоналитети  |
| --- |
| Петтински (квинтен) кругПеттински (квинтен) круг | 

|  | Снижени | Повишени |
| --- | --- | --- |
| дур | мол | дур | мол |
| 0 | **C** | **a** | **C** | **a** |
| 1 | **F** | **d** | **G** | **e** |
| 2 | **B♭** | **g** | **D** | **h** |
| 3 | **E♭** | **c** | **A** | **f♯** |
| 4 | **A♭** | **f** | **E** | **c♯** |
| 5 | **D♭** | **b♭** | **H** | **g♯** |
| 6 | **G♭** | **e♭** | **F♯** | **d♯** |
| 7 | **C♭** | **a♭** | **C♯** | **a♯** |
| 8 | **F♭** | **d♭** | **G♯** | **e♯** |

 |
| Во табелата е укажан бројот на снижувањата и повишувањата во секоја скала. Молските скали се означени со мала буква. |