recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Фиоралба ЦакониФиоралба Цакони
**Фиоралба Цакони** е албанска математичарка и експерт за теоријата на инверзно расејување. Таа е професор по математика на Универзитетот Рутгерс.

Образование и кариера
---------------------

Цакони се стекнала со диплома и магистратура на Универзитетот во Тирана во 1987 и 1990 година, соодветно. Таа го завршила својот докторат во 1996 година, заеднички помеѓу Универзитетот во Тирана и Универзитетот во Патрас, под надзор на Џорџ Дасиос. Нејзината дисертација била *дел од резултатите на равенката за апстрактниот Бран.* *Проблемите на теоријата на расејување во еластичноста и термоеластичност на ниска честота.*

Таа станала предавач на Универзитетот во Тирана, а потоа, од 1998 до 2000 година, научен соработник на Хумболт на Универзитетот во Штутгарт. Во 2000 година таа дошла во САД за дополнителни пост-докторски истражувања на Универзитетот во Делавер и останала во Делавер како асистент професор од 2002 година. Се преселила во Рутгерс во 2015 година.

Книги
-----

Цакони е автор или соавтор на:

* Квалитативни методи во Теоријата на Инверзно Расејување (со Дејвид Колтон, Спрингер, 2006),
* Метода на Линеарно Земање на примероци во Инверзното електромагнетно расејување (со Дејвид Колтон и Питер Монк, Друштво за Индустриска и Применета Математика, 2011),
* Квалитативен пристап кон Теоријата на Инверзно Расејување (со Дејвид Колтон, Спрингер, 2014),
* Теорија на Инверзно Расејување и Трансмисија на сетот од скаларни вредности поврзани со линеарниот систем на равенки (со Дејвид Колтон и Хусем Хаддар, Друштво за Индустриска и Применета Математика, 2016).

Признание
---------

Цакони била вклучена во класата на соработници на Американското Математичко Друштво за 2019 година "за придонеси во анализата на парцијалните диференцијални равенки, особено во теоријата на инверзно расејување".

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
* Фиоралба Цакони објавени подредени дела од Гугл сколар
Травис Динер
**Тревис Ресторан** ( англиски: *Travis Lyle Diener*  ; ИПА: Висконсин, 1 март 1982 година ) е американско - италијански кошаркар. Тој играл како плејмејкер и во моментов игра за Ваноли Кремона .

Животопис
---------

Играл кошарка *на* *Универзитетот Маркет* во Милвоки за тимот „Маркет голден иглс" во периодот од 2001 до 2005 година, каде негови соиграчи биле Двејн Вејд и Стив Новак.

Во јуни 2007 година тој се преселил во Индијана Пејсерс, каде што останал до март 2010 година. Тој имал најдобри статистики и минути во НБА лигата во првата сезона играјќи за Индијана (сезона 2007/08), кога бил почетник во третото коло на натпреварите. Од март 2010 година тој играл за Портланд Трејлблејзерс до крајот на сезоната.

Во август 2010 година, тој се префрлил во италијанскиот клуб Динамо Сасари каде минал четири сезони. Во 2014 г. со Сасари го освоил Купот на Италија, прва титула во историјата на клубот, како најкорисен играч во натпреварувањето.

Во 2013 година добил италијанско државјанство, заработувајќи право да се натпреварува за репрезентацијата на оваа земја на Европското првенство во Словенија.

Во јуни 2014 година најавил дека ја прекинува својата професионална кошаркарска кариера и ја презел функцијата директор за спорт на *Универзитетот Маркет*.

Успеси
------

* **Динамо Сасари** :
	+ Куп на Италија (1): 2014 година
* **Кремона Ваноли** :
	+ Куп на Италија (1): 2019 година.

### Поединечно

* Највреден играч на Купот на Италија (1): 2014 година.

Наводи
------

1. ↑  Travis Diener Becomes Italian Citizen
2. ↑  Travis Diener Архивирано на 11 септември 2013 г.. FIBA.com.

Надворешни врски
----------------

* Профил на играч на мрежната страница на Еврокупот

* Портал: Биографија
* Портал: Кошарка
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Ιερός ναός Αγίου Γεωργίου*) — црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Историја
--------

Во 1914 г. во поранешното турско маало на Пазар се вселиле 400 грчки семејства доселени од источнотракиските гратчиња Странџа (Бинкилич) и Мадитос (Еџеабат). Во 1918 г. митрополитот Константиј Воденски им дал на тракиските доселеници место за иградба на црква во западниот дел на градскиот центар, каде тие ја подигнале. Посветена е на Свети Ѓорѓи, покровителот на Странџа. Во 1944 г. грамот е изгорен од германски единици. По војната, на 21 мај 1948 г. удрен камен-темелник на нова црква од митрополитот Пантелејмон Воденски, и храмот е свечено отворен на 24 март 1957 г.

Опис
----

Икона на Свети Ѓорѓи донесена од грчки доселеници од Странџа, Источна Тракија.
Архитект на црквата е Анастасиос Орландос. Има крстокуполен облик и целата е од камен, со исклучок на средишните столбови. Покривот е на четири води со ќерамиди. Има три влеза — од запад, север и југ. Има димензии од 32 (27) м во должина, 19 м во ширина и 19 м висина. На северозапад има куловидна камбанарија.

Во 1965 г. со средства подарени од Странџа е направен нов насликан иконостас. Во 1983 г. започнало живописувањето на храмот од мајсторите Христофанис Вуцинас и Кацјолас во македонска техника. Интересно е тоа што црквата е воедно посветена и на Свети Никола.

Поврзано
--------

* Воденско-постолско-мегленска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  „Ιερός ναός Αγίου Γεωργίου". Η πόλη μας. Посетено на 12 септември 2016.
2. 1 2 3 4 5  „Ιστορικό Ιερού Ναού". Ιερός ναός Αγίου Γεωργίου Γιαννιτσών. Посетено на 12 септември 2016.
3. 1 2  Αποστολίδου, Γεσθημανή. „Τα Γιαννιτσά ... χθες και σήμερα". стр. 40. Посетено на 16 јануари 2020.
4. ↑  Αποστολίδου, Γεσθημανή. „Τα Γιαννιτσά ... χθες και σήμερα". стр. 41. Посетено на 16 јануари 2020.
**Улрика „Ула" Софија Адлерфелт**, *моминско Спарре аф Сандби* (21 јули 1736 – 1 август 1765 година), била шведска уметница (сликарка) и благородничка. Била член на Кралската шведска академија за уметности .

Таа е родена во Стокхолм, ќерка на грофот Аксел Спар аф Сандби и Аугуста Торнфлихт и е мажена за баронот Карл Адлерфелт. Таа била ученичка на Густаф Лундберг. Цртала и сликала во масло. Таа починала во Малме .

Наводи
------

1. ↑  *Svenskt konstnärslexikon* (Swedish Art dictionary). Red. Johnny Roosval & Gösta Lilja. Malmö: Allhems Förlag 1952.

* *Svenskt konstnärslexikon* (Шведски уметнички речник). Црвено. Џони Русвал и Госта Лилја. Малме: Allhems Förlag 1952 година.
**Ула Гунила Линдстрем**, моминско *Волин* (15 септември 1909 година во Стокхолм – 10 јули 1999 година), била шведски новинар и политичар ( социјалдемократ ). Таа била министерка за семејство-потрошувачка-помош и имиграција од 1954-1966 година. Таа била и првата жена во Шведска која била в.д. премиер (1958).

Биографија
----------

Ула Линдстрем била ќерка на десно ориентираниот политичар Нилс Волин, министер за трговија 1923–24 и министер за финансии во 1928–29 година, и наставничката по пијано Гунила Волин. Нејзините родители се развеле кога таа имала десет години, а таа пораснала со нејзината мајка. Дипломирала како учител во 1933 година и работела како уредник на весниците *Sveriges folkskollärarinnors tidning* во 1934–46 и *Vår bostad* во 1937–1946 година. Таа станала социјалдемократка како студент, и била претседателка на социјалдемократскиот женски клуб Allmänna kvinnoklubben во Стокхолм 1935–1945 година и била избрана за член на градскиот совет на Стокхолм во 1942–1945 година. Таа била пратеник во парламентот во 1946-1970 година и консултант во Одделот за трговија 1947-1954 година. Линдстрем била делегат на Генералното собрание на Обединетите нации во 1947-1966 година и претседавач на Рада Барнен 1971-1989 година.

Ула Линдстрем била министерка за семејство, потрошувачка, помош и имиграција од 1954 до 1966 година. Нејзиното назначување било охрабрено од Социјалдемократските жени, кои барале женска застапеност на сите нивоа, барање што Таге Ерландер сакал да го исполни. За време на нејзиниот мандат таа била единствената жена во владата и невообичаена како министерка не само во Шведска, туку и на меѓународно ниво. Нејзиното назначување било многу популарно меѓу жените, а таа продолжила да биде популарна меѓу жените за време на нејзиниот мандат. Лично, таа верувала дека не е единствената жена која заслужува место во владата и била разочарана што продолжи лада биде единствена од нејзиниот пол во владата за време на нејзиниот мандат, и покрај тоа што постојано сугерирала дека Инга Торсон заслужила да добие министерска функција.

Линдстрем била контроверзна и привлекла големо внимание во медиумите кога одбила да ѝ се обрати на кралицата Елизабета Втора во 1956 година: ова било објавено во меѓународниот печат и се сметало за навреда од ројалистите и како демонстрација на еднаквост во очите на другите. Во 1958 година, таа била вршител на должноста премиер на Шведска за време на летниот распуст на премиерот, со што станала првата личност од нејзиниот пол што ја извршувала таа функција. Таа поднела оставка поради протест во 1966 година кога владата не го исполнило ветувањето за зголемена помош .

Наводи
------

* Микаел Сјогрен (Шведски) : *Statsrådet och genusordningen – Ула Линдстрем 1954–1966 година* (министер и род – Ула – Ула Линдстрем 1954–1966)

Надворешни врски
----------------

* Жените на власт 1940 година

Понатамошно читање
------------------

* Ulla Lindström at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon
**Трагови: списание за српски и хрватски теми** (српскохрватски: *Tragovi: časopis za srpske i hrvatske teme*, Српска азбука: Трагови: часопис за српске и хрватске теме, англиски: *Footprints: Journal for Serbian and Croatian studies*) е научно списание за култура, и политички прашања чиј издавач е Српскиот национален совет и Архивата на Србите во Хрватска од Загреб. Списанието се печати на српскохрватски со резиме на странски јазик. Списанието започнало да излегува од 2018 година. Основач и уредник на списанието е Дејан Јовиќ. Списанието излегува периодично двапати годишно. Иницијативата за издавање датира од 1993 година.

Наводи
------

1. ↑  „Dejan Jović: Hrvatska je na ovim izborima skrenula ulijevo iako je izabrala HDZ". RADIO DONJI GRAD.
2. ↑  „DEJAN JOVIĆ Professor, University of Zagreb". Belgrade Security Forum.
3. ↑  „Povjesničar Tihomir Ponoš znanstveno istražio zločine nad Srbima u Sisku 1991". Nacional (weekly). 3 December 2020.
4. ↑  Nenad Jovanović (15 May 2021). „Časopis "Tragovi" predstavljen na Kliofestu". Novosti. Посетено на 11 August 2021.
5. ↑  „Директор КЦНС на промоцији часописа Трагови у Архиву Војводине". Cultural Centre of Novi Sad. 28 February 2019. Посетено на 11 August 2021.
**Укулеле** (од хавајски: *ʻukulele* [ˈʔukuˈlɛlɛ] (у-ку-ле-ле);) — вид на инструмент од семејството лејта.
Укулелето обично е со четири единични или двојни жици од најлон или влакна од животинско потекло. Укулелето е создадено од 19 век, како хавајска интерпретација на музичкиот инструмент наречен *мачете*, сличен на мала гитара или кавакињо. За време на XX век стекнува голема популарност во САД, а од таму и по целиот свет. Тонот и силата на звукот на инструментот варираат во зависност од моделот и конструкцијата. Обичното укулелето е еден од следните димензии: сопран, концертно, тенор и баритон.

Наводи
------

1. ↑  „ukulele", *Oxford English Dictionary* (3rd. изд.), Oxford University Press, September 2005 Invalid `|mode=CS1` (help) (бара Претплата или членство во британска јавна библиотека .)
2. ↑  Tranquada and King (2012). *The Ukulele, A History*. Hawaii University Press. ISBN 978-0-8248-3634-4.
**Тракиската гробница во Казанлак** (бугарски: *Казанлъшка гробница*) е полукружна гробница од цигла во форма на кошница во близина на градот Казанлак во централна Бугарија. Споменикот датира од крајот на 4 век п.н.е. а од 1979 година се наоѓа на списокот на УНЕСКО за заштита на светското наследство.

Опис
----

Гробницата е дел од поголема тракиска некропола. Се состои од тесен ходник и заоблена просторија за погребување, и двете украсени со мурали кои претставуваат тракиски пар за време на ритуална погребна свеченост.

За да се зачуваат цртежите, гробницата е затворена за јавноста, но изградена е реплика во соодветна димензија во близината.

Жената од муралот се наоѓа на задната страна на бугарската монета во вредност од 50 стотинки, од 2005 година.

Гробницата се наоѓа блиску до стариот тракиски главен град Севтополис.

Наводи
------

1. ↑  „Bulgaria Travel". Архивирано од изворникот на 2016-03-30. Посетено на 2016-06-30.
2. ↑  Bulgarian National Bank. Notes and Coins in Circulation: 50 stotinkas. – Посетено на 26 March 2009.
**Фиш фест** ( **Fish fest Belgrade** ) е гастрономска и туристичко-забавна манифестација кој се одржува од 2007 година на просторот кај Кулата Небојша во Белград.

За Фиш фестот
-------------

Манифестацијата за прв пат била одржана во 2007 година. Првата манифестација започнала со парада. Учесниците се движеле по улицата Кнез Михајлова, па до Водона варош покрај Кулата Небојша. Таа е една од најголемите гастро-туристички манифестации која се одржува на река во Србија. Покрај организацијата на натпреварот, секоја вечер се одржуваат концерти на познатите музички групи, Ѓура и морнари, Гарави сокак, Апсолутно романтично.

### Основачи

Први основачи на манифестацијата било здружението *Дунав во срцето*, општина Стари град и рибниот ресторан *Воденица,* кои ја продолжиле оваа традицијата на одржување на оваа манифестација.

### Учесници

Во манифестацијата учетвуваат готвачи од земјата, како и од регионот: Црна Гора, Босна и Херцеговина, Хрватска и Словенија. Тие подготвуваат средоземна храна, како и специјалитети од морска и речна риба. Готвачите на ресторанот „Воденица" традиционално подготвуваат рибина чорба во казани од 100 литри. Се одржува и натпревар во готвење на најдобра рибина чорба за професионалци по повик, како и за млади готвачи.

Галерија
--------

* Фиш Фест, 2017 годинаФиш Фест, 2017 година
* Фиш фест, во близина на ресторанот ВоденицаФиш фест, во близина на ресторанот *Воденица*
* Натпревар во готвењето на најдобрата супа од рибаНатпревар во готвењето на најдобрата супа од риба
* Готвење супа од рибаГотвење супа од риба

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Добра забава на Фиш Фест
* Отворен рибниот фестивал Архивирано на 26 декември 2017 г.


1. ↑  „Фиш фест Београд". *Званичан веб сајт*. Посетено на 25. 12. 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. 1 2  „Фиш фест". *Дани Београда*. Посетено на 26. 12. 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
3. 1 2  „Фиш фест". *Моја Србија*. Посетено на 26. 12. 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
Тврдината на гребенот
**Тврдината Гребен** прв пат се споменува во изворите од 1192 година, а потоа 1322 година и 1346 година, кога со градот владеел извесен Никола. Во 14 век, Тврдината Гребен припаѓала на парохијата (област) Земљаник, а била во сопственост на феудалниот господар Хрватиниќ, господар на Доњи Краји, за што сведочат повелбите потпишани во овој град во 1374 година и 1375 година. Заедно со него како имот му припаднале и некои села. Градот бил уништен за време на падот на бановината Јајце под Турците во 1527-1528 година, кога босанскиот санџак-бег Гази Хусрев ја освоил бановината Јајце, а со неа и градот Гребен. Во турските пописи на нахија Змијање од 1541 година, градот на тврдината Крупа, наречен Врх-Крупа, имала 14 куќи. Така, набргу по доаѓањето на Турците (1527-1528), градот Гребен го променил своето име во Крупа. Во турските извори се споменува 1562 година, во областа на нахија Јајце под имињата Гребен и Врх-Крупа. Се чини дека градот бил напуштен за време на турското владеење. Денес е во трошна состојба. Само кулата над Врбас и дел од бедемите кои се спуштаат кон коритото на реката Врбас се нешто подобро зачувани.

 Тврдината на гребенот

Поврзано
--------

* Список на тврдини во Босна и Херцеговина
* Зумирај
* Тврдината Бокац
* Крупа на Врбас
**Френсис Елизабет Ендрјус** е британска историчарка која била професор по средновековна историја на Универзитетот во Сент Ендрјус. Таа е специјалист за средновековната црква и нејзините мрежи.

Таа е уредник на средновековната медитеранска серија на Брил, а исто така и уредник на сериите за Студиите на Бојдел и Бруер во историјата на средновековната религија. Таа била претседател на Друштвото за црковна историја (2014–2015).

Нејзините истражувачки интереси спаѓале во две главни области: средновековна Италија и средновековно христијанство, со особен фокус на односите меѓу религијата и јавниот живот, историјата на браќата, Хумилијатите и урбаната историја. Таа моментално пишува монографија за вработувањето на верниците во владата и администрацијата.

Почнувајќи од 2019 година, таа водела мал тим историчари под покровителство на Кралското историско друштво во новото истражување за искуството на ЛГБТ+ историчарите и за учењето на ЛГБТ+ историите на универзитетите во ОК. Таа во моментов го координира проектот „Жени историчари од Сент Ендрјус", кој има за цел да ги бара жените кои студирале, истражувале и предавале историја во Сент Ендрјус, во секој момент.

Избрани публикации
------------------

* *Раните понижувања*. 1999 година.
* *Другите фраери*. 2006 година.
* *Сомнеж во христијанството: Црквата и сомнежот*. 2016. (ко-уреди со Шарлот Метуен и Ендру Спајсер)

Публикации
----------

* Комо и Падова: Ендрјус, ФЕ, 22 август 2018 година, *Италија и раносредновековна Европа.* *Трудови за Крис Викам.* Balzaretti, R. Barrow, J. & Skinner, P. (eds.). Oxford University Press
* The Sack Friars and the Problems of a Comparative History of the Mendicants: Andrews, FE, 2017, *Gli studi francescani: prospettive di ricerca: Atti dell'Incontro di studio in casee del 30° anniversario dei Seminari di formazione Assisi, 4 -5 Луглио 2015 година.* Сполето: Centro Italiano di Studi sull'Alto Medioevo, стр. 147-185 38 стр

Наводи
------

1. ↑  „Seminars and Lectures". *Ghil.ac.uk*. Посетено на 2016-11-03.
2. ↑  „School of History". *St-andrews.ac.uk*. Посетено на 2016-11-03.
3. ↑  „Frances Andrews - University of St Andrews". *Risweb.st-andrews.ac.uk*. 2016-06-16. Посетено на 2016-11-03.
4. ↑  „Professor Frances Andrews - RHS". *Royalhistsoc.org*. Посетено на 2016-11-03.
5. ↑  „Frances Andrews | St Andrews School of History". *Standrewsschoolofhistory.wordpress.com*. Посетено на 2016-11-03.
6. ↑  „Ecclesiastical History Society".
7. ↑  „LGBT+ and History in the UK | Historical Transactions".
8. ↑  „Women Historians of St Andrews". *Women Historians of St Andrews* (англиски). Посетено на 2022-06-23.
9. ↑  „Como and Padua - University of St Andrews". *risweb.st-andrews.ac.uk*. Посетено на 2019-06-02.
10. ↑  „The Sack Friars and the Problems of a Comparative History of the Mendicants". *risweb.st-andrews.ac.uk* (англиски). Посетено на 2019-06-02.
**Трпе Цветанов Божиновски** ( 1920
 во Зелениково, Скопско —  1945

 во Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно селско семејство. Основно училиште завршил во родното место. Се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Скопје стапил во Седмата македонска ударна бригада, со која учествувал во завршните операции за ослободувањето на Југославија. Во близината на Белград посетувал тримесечна обука. Подоцна учествувал во пробивот на германските укрепени позиции на Сремскиот фронт. Во големата битка, во април 1945 година храбро загинал во Хрватска. Закопан бил на позицијата каде што загинал, а подоцна неговите останки биле пренесени и погребани во неговото родно село.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 35. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Тврдината Жаблак Црноевиќ** се наоѓа во Скадарското езеро, Црна Гора. Се смета дека тврдината била изградена во 10 век, додека првиот познат пишан извор датира од 15 век. Тврдината била во сопственост на семејството Црноевиќ, според кој го добила и своето име. Во времето когаа Зета се наоѓала во составот на Српското деспотство, оваа тврдина била во рацете на Стефан Лазаревиќ, а подоцна и на Ѓурак Бранковиќ. По ова, станала престолнина на Династија Црноевиќ и во нивна сопственост тврдината се задржала до [1478] година, кога истата била заземена од страна на Османлиите. 

15 век
Тврдината била обградена со големи ѕидини со неколку кули а имало и една капија. Освен тврдината, во градот се наоѓале и Црквата Свети Ѓеорги, која во времето на Османлиите била претворена во џамија, станбени и воени објекти, складиште за роба и цистерна за вода. Од страна на Црногорецот Жаблак регионот бил освоен во почетокот на 19 век, а по 1878 година и одлуките и решенијата од Берлинскиот конгрес бил вратен на Црна Гора. 

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Тврдини во Црна Гора  |
| --- |
|  |
| Бар  •  Бихор  •  Брсково   •  Будва  •  Котор  •  Тврдина Жаблак Црноевиќ  •  Клобук  •  Ком  •  Метеон  •  Оногошт  •  Ратац  •  Рибница  •  Соко Град |  |

 |


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со градба во Црна Гора е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа тврдина статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

 |
**„Украдени бакнежи"** (француски: *Baisers volés*) е француски филм од 1968 година, во режија на Франсоа Трифо (François Truffaut). Трифо е и еден од авторите на сценариото, заедно со Клод де Живре (Claude de Givray) и Бернар Ревон (Bernard Revon). Главните улоги ги играат: Жан-Пјер Лео (Jean-Pierre Léaud), Делфин Сејриг (Delphine Seyrig), Клод Жад (Claude Jade), Мишел Лондал (Michel Lonsdale), Анри-Макс (Harry-Max), Андре Фалкон (André Falcon), Даниел Секалди (Daniel Ceccaldi), Клер Диамел (Claire Duhamel) и Серж Русо (Serge Rousseau). Филмот претставува трето продолжение на серијата за Антоан Дуанел, започната со филмот „400 удари", а која продолжува со филмот „Заеднички кревет и маса". Во однос на првиот дел од серијата за Антоан, овој филм е пријатно и оптимистичко дело кои со режисерските постапки потсетува на класичните холивудски screwball комедии, а покрај симпатичната приказна, духовитите дијалози и умешната режија, за истакнување се и прекрасните снимки од париските локации. Филмот бил одлично примен од публиката во САД и во Франција, а исто така бил номиниран за наградите „Оскар" и „Златен глобус" во категоријата за најдобар странски филм. Инаку, насловот на филмот потекнува од еден стих од песната *Que reste t'il de nos amours* на Шарл Трене (Charles Trenet).

Синопсис
--------

Дејството на филмот се случува во 1968 година. Антоан (го игра Лео) е отпуштен од војската поради кршење на дисциплината и доаѓа во Париз за да најде работа и да започне самостоен живот. Тој се среќава со својата девојка Кристин Дарбон (ја игра Жад) и оди на вечера со неа и со нејзините родители. Таткото на Кристин (го игра Секалди) му помага да се вработи на рецепцијата во еден хотел. Меѓутоа, едно утро, во хотелот пристигнува приватниот детектив Анри (го игра Анри-Макс) во друштво со мажот чија жена го изневерува. Тогаш, мажот прави скандал во хотелската соба, поради што Антоан е отпуштен од работа. Меѓутоа, Анри му помага да се вработи во детективската агенција, каде Антоан е ангажиран во истрагата во врска со еден магионичар. Еден ден, во агенцијата пристигнува Жорж Табар (го игра Лондал) , сопственикот на продавница за чевли, кој сака да открие зошто луѓето го мразат. Поради тоа, Антоан се вработува во продавницата, со цел да дознае што мислат продавачките за Жорж, но притоа се вљубува во неговата жена, Фабиен (ја игра Сејриг), а поради тоа ја раскинува врската со Кристин. При една средба со неа, Антоан по грешка ја нарекува господин и засрамен бега дома. Сепак, Фабиен дознава каде живее и го посетува во станот, каде го заведува. Утредента, Антоан му соопштува на шефот на детективската агенција за својата љубовна врска со Фабиен и поради тоа е отпуштен од работа, по што се вработува како сервисер на телевизори. Кога родителите на Кристин заминуваат на пат, таа намерно го расипува телевизорот и го повикува Антоан. Така, тие ја обновуваат врската, а утредента, во паркот, тој ја бара за жена.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Украдени пољупци (пристапено на 16.4.2019)
2. ↑  Ukradeni poljupci, francuski film (пристапено на 7.5.2022)
3. ↑  РТС, Украдени пољупци (пристапено на 16.4.2019)
Хана Линдблад
**Хана Линдблад** (родена на 13 октомври 1980 година во Мотала ) е шведска пејачка. Откако студирала музика во гимназијата Хамар во Сандвикен, Линдблад отишла во Балетакадемиен во Гетеборг, од каде што дипломирала во 2000 година.

Таа била номинирана за Guldmasken за нејзината улога во „Saturday Night Fever". Таа учествувала на второто полуфинале на Мелодифестивален 2010 во Сандвикен каде го освоила петтото место со нејзината песна *Manipulated*. Таа учествувала на четвртото полуфинале на Мелодифестивален 2012 со песната „Goosebumps".

Сценски продукции
-----------------

* *Холивудска почит ШОУБИЗНИС* во Гранд Хотел и Оскарститерн
* *Треска во сабота навечер*
* *Пеење на дождот* во Оскарститерн
* *Рефренска линија*
* *Звук на музиката*
* *Skönheten och Odjuret*
* *Флеш танц* во Chinateatern

Телевизиски емисии
------------------

* *Пеј долго* (2007)
* *Så ska det låta* (2007)
* *Doobidoo* (2008)
* *Doobidoo* (2009)
* *Мелодифестивален 2010 година*
* *Мелодифестивален 2012 година*

Друго
-----

* *Рапсодија во рок* (2007)

Наводи
------



1. ↑  *Hanna Lindblad - Manipulated (Official video)* (англиски), Посетено на 2021-05-27
Венко Марковски и Хаџи Леши, во околината на Дебар, септември 1943.
**Хаџи Леши** (Решан, Област Дебар, Албанија, 19 октомври 1913 - Тирана, 1 јануари 1998) бил албански комунист, учесник во НОВ на Албанија, генерал-мајор и претседател на НР Албанија. Прогласен е за народен херој на Албанија.

Животопис
---------

Потекнува од беговско семејство. Подолг период живеел во Дебар (до 1941 година), каде што и се школувал. Откако започнала Втората светска војна стапил во НОВ на Албанија во четата на Мислим Пеза. Од летото 1942 и самиот е командант на партизанска чета. Бил учесник на Националната антифашистичка конференција во Пеќ на 16 септември 1942 година и член на Албанскиот национален комитет (јуни 1943 година).

Согласно договорот на Главниот штаб на НОВ и ПОМ на Македонија и Главниот штаб на НОВ на Албанија, Хаџи Леши со чета од 150 партизани дејствувал на територијата на Првата оперативна зона на НОВ и ПОМ во Дебарско и Кичевско во периодот од август до ноември 1943 година, односно во периодот кога на тој простор се формирани слободни територии. Целта на делувањето на оваа партизанска единица од Албанија било придобивање на месното албанско население за НОВ на Македонија. Во тој период Хаџи Леши учествувал во формирањето на Дебарскиот младински баталјон на НОВ и ПОМ, формиран на 5 октомври 1943 година. Им нанел големи загуби на балистичките сили на Џемо Хасани и Мефаил Шеху. Од почетокот на 1944 година е член на Главниот штаб на НОВ на Албанија.

По формирањето на антифашистичка Привремена влада во Албанија, Леши е министер за внатрешни работи до 1946 година. На 1 август 1953 година станува претседател на Народното собрание на Албанија и на таа функција останува речиси 30 години, до 22 ноември 1982 година, кога отишол во пензија.

Наводи
------

1. ↑  „Македонска енциклопедија", МАНУ, Скопје, 2009, 796 стр.

Надворешни врски
----------------

* „Капетан Леши", југословенски филм од 1960 година

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 45112966
* LCCN: n98030764
* ISNI: 0000 0000 5752 5837
* GND: 119484633

 |

 |
**Ултима Мк1** (латиница: **Ultima Mk1**) е концептен склопувачки автомобил со средиштен мотор произведен од „Noble Motorsport Ltd" во 1983 година (подоцна компанијата стана „Ultima Sports" кога Тед Марлоу и Ричард Марлоу ги купиле правата во 1992 година). Мк1 бил наменет да започне со производство, но пред да се продава бил претставен Ултима Мк2, а со тоа бил произведен само еден Мк1.

Потребни дарителски делови
--------------------------

Бидејќи Ултима Мк1 бил склопувачки автомобил, барало разновидни дарителски делови да се заврши. Мк1 користел 2.6L V6 и петтобрзински менувач од Рено 30, како и погонски вратила на тој автомобил, главчина, лежишта на тркалата и рачка на менувачот. Исто така, се користеле компонентите на управувачот, предните кревети, предните центри, предните сопирачки и рачната сопирачка од Мк3 Форд Кортина како и ладилникот од Остин Принцес и задните добоши од Ланчија Бета.

Изведба
-------

Мк1 има шасија со квадратни цевки со просторни рамки и крилести врати. Задвижуван од моторот 2.6л (2664 куб. см) V6 PRV и петтобрзински менувач од Рено 30 произведувајќи 96 kW (128,7 кс).

Наводи
------

1. ↑  „Ultima". *www.performance-car-guide.co.uk* (англиски). Посетено на 7 февруари 2021.
2. ↑  „1983-1991". *Ultima Sports Ltd* (англиски). Посетено на 7 февруари 2021.
3. ↑  „Kitdeal - Ultima (Mk1 / Mk2 / Mk3)". *ACI*. Посетено на 7 февруари 2021.
**Тековна актива** (познато и како **тековно средство**) — поим во сметководството, кое е секое средство за кое може разумно да се очекува да биде продадено, потрошено или исцрпено преку нормалното работење на деловниот потфат во рамките на тековната фискална година или оперативниот циклус (кој период е подолг). Типични тековни средства вклучуваат готовина, парични еквиваленти, краткорочни вложувања (пазарни хартии од вредност), побарувања, берзански инвентар, резерви и дел од припејд обврски, понекогаш се нарекуваат и при-пејд трошоци, кои ќе бидат платени во рок од една година. Со едноставни зборови средствата што се чуваат за краток период се познати како тековни средства. Овие средства се очекува да се реализираат во готово или да се консумираат за време на нормалниот работен циклус на бизнисот.

Во билансот на состојба, средствата обично се класифицираат во тековни средства и долгорочни средства.

Тековниот сооднос се пресметува со делење на вкупните тековни средства со вкупните тековни обврски. Често се користи како показател за ликвидноста на компанијата, неговата способност да ги исполни краткорочните обврски.

Брзиот сооднос, или кисели тестот, ја мери способноста на компанијата да ги користи своите блиски пари или брзи средства за да ги изгаснат или пензионираат своите тековни обврски веднаш. Брзи средства се оние што може брзо да се претворат во готовина доколку е потребно. Тоа нема да се користи за значителен временски период, односно нормално 12 месеци.
Hana Librová (2018)
**Хана Либрова** (родена на 26 ноември 1943 година во Брно, Протекторат на Бохемија и Моравија ) таа е чешки биолог, социолог и екологист.Таа е основач на Катедрата за еколошки студии на Универзитетот Масарик. Таа изврши истражување за животниот стил на живот и еколошките вредности.

Животопис
---------

Студирала биологија на Универзитетот Јан Евангелиста Пуркини (поранешно име на Универзитетот Масарик). Од 1968 година работела на Катедрата за социологија на Универзитетот Јан Евангелиста Пуркини. Во 1997 година е назначена за професор по социологија. Во 1999 година, Хана Либрова го основала Одделот за студии за животна средина.

Личен живот
-----------

Хана Либрова е сестра на проф. Јана Нечутова, класичен филолог. Таа е омажена и има ќерка.

Избрани дела
------------

* *Сосијална потреба и вредност на земјата*. Брно: Списи ФФ УЈЕП, 1987, 135 с.
* *Љубов спрема пејзажот?*, Брно: Блок, 1988 година, 168 с.
* *Шарено и зелено.* *Поглавја за доброволна скромност*, Брно: Хунти Духа а Вероника, 1994, 218 с.ISBN 80-85368-18-8
* Различните корени на доброволната скромност. *Еколошки вредности*, 1999 година, бр. 3, стр. 369–379. ISSN 0963-2719
* *Млако и со двоумење: Поглавја за еколошкиот луксуз*. Брно: Додаток, 2003 година, 320 с.ISBN 80-7239-149-6ISBN 80-7239-149-6
* Зошто ја штитиме природата ?: Двапати да ги охрабрам заштитниците на природата. *Весмир*, 2005 година,. 3, с. 171-177. ISSN 1214-4029

Користена литература
--------------------

1. ↑  *Osobnosti ekovýchovy*. Praha: Ministerstvo životního prostředí České republiky. 2011. стр. 69–71. ISBN 978-80-7212-583-8.
2. ↑  „prof. RNDr. Hana Librová, CSc". Masarykova univerzita. Посетено на 21 December 2014.
**Црниот пипер** (или **бибер**; науч. *Piper nigrum*) е тропско ползаво растение од фамилијата Пипери (*Pıperaceae*), чиј зрнест плод се употребува како мирудија. Пиперот спаѓа меѓу најстарите мирудии. Тоа е жбунесто растение со зрнести плодови. Најмногу успева во Индонезија, Бразил, Индија и Гвајана, а тие се и негови главни извозници. На пазарот се јавува како **црн пипер**, кој се добива со берење и сушење на недозреани бобинки, и **бел пипер**, кој е многу поквалитетен, а се добива од целосно зрели црвени бобинки.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија за растение е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |

Наводи
------

1. ↑  
„Информација за црниот пипер од NPGS/GRIN". www.ars-grin.gov. Посетено на 2 март 2008.
**Ултрамарин** — роман на српскиот писател Милета Продановиќ од 2011 година. Во 2015 година, романот бил објавен на македонски јазик од страна на издавачката куќа „Магор".

Содржина
--------

„Ултрамарин" е роман за смртта на таткото и начинот на којшто авторот се соочува со неа. Раскажувачот ги разгледува и пакува предметите оставени во сликарското студио на својот татко и тоа иницира долги сеќавања за случките од нивниот заеднички живот, а особено за патувањата низ Италија.

Осврт кон романот
-----------------

„Ултрамарин" е роман за созревањето со уметноста и преку уметноста. Насловот на романот има неколку симболични значења: ултрамаринот е омилената боја во сликите на таткото, тоа е бојата на морето за време на нивното патување на Средоземјето, но и боја што има амбивалентни метафизички конотации. Романот се одликува со интеракција меѓу текстот и визуелните уметности - фотографии и колажи - кои во романот не играат улога на илустрации, туку се автономни елементи на текстот.

Наводи
------

1. 1 2  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 16.
**Јохана Кристина „Хана" Гренвал** (10 декември 1879 година во Вестра Салеруп, Малмехус–22 мај 1953) била шведска политичарка ( социјалдемократка ) и работник во синдикатот.

Гренвол работел како слугинка од 1900 до 1934 година. Во 1933 година, таа стана член на комитетот основан за испитување на работните услови на домашните, а во 1934 година, таа стана заменик-претседател на синдикатот за домашни работници, Стокхолмски hembiträdesförening. Таа беше основач на Централниот комитет за домашни работи, Hembiträdesföreningarnas centralkommitté, во 1936 година. Гронвол беше член на градскиот совет на општина Стокхолм за социјалдемократите.

Извори
------

Sveriges dödbok 1947–2006, (Cd-Rom), Sveriges Släktforskarförbund
**Црн јаглен, тенок мраз** (мандарински: *Bai ri, yan huo*) е кинески филм од 2014 година, во режија на Јинан Диао (Yi’nan Diao), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Лијао Фан (Liao Fan), Гвеј Лун Меј (Gwei Lun Mei), Ванг Џингчун (Wang Jingchun) и Ванг Сјуебинг (Wang Xuebing). Филмот бил снимен во продукција на Omnijoi Media, Boneyard Entertainment China и China Film Co. а продуцент е Вивијан Ку (Vivian Qu). Кинематографијата е дело на Донг Џинсонг (Dong Jinsong), а монтажата ја извршил Хонгју Јанг (Hongyu Yang).

Филмот трае 106 минути и снимен е во колор техника. Филмот бил премиерно прикажан на 12 февруари 2014 година на Берлинскиот филмски фестивал, каде ги добил наградите „Златна мечка" и „Сребрена мечка" за најдобар глумец. Вкупно, филмот освоил три награди и имал 14 номинации за разни награди.

Содржина
--------

Дејството на филмот се случува во Северна Кина, каде во едно мало гратче, во 1999 година се појавуваат исечени остатоци од неколку тела, расфрлани на различни локации. Полицијата спроведува истрага и погрешно заклучува дека една од жртвите е работник во локалната фабрика. Потрагата по неговите убијци завршува со крвава пресметка, во која се убиени двајца полициски инспектори. Преживеаниот полицаец, Жанг Зили (го игра Фан Лијао) е суспендиран од работата и тој се вработува како чувар во една фабрика при што се предава на алкохолот.

Пет години подоцна, повторно се случуваат мистериозни убиства. Жеден за одмазда за убиените колеги, Жанг е решен на своја рака да ги открие убијците и започнува сопствена истрага, а во тоа е помогнат од еден полициски инспектор, кој, исто така, неуморно трага по убијците. Жанг открива дека сите убиени некако се поврзани со младата жена Ву Жужен (ја игра Гвеј Лун Меј), која работи во мал дуќан за хемиско чистење. Преправајќи се дека е муштерија во дуќанот, Жанг започнува да ја следи Ву, која го открива, а постепено, Жанг се вљубува во неа.

Испитувајќи ја Ву, Жанг открива дека таинствениот убиец е нејзиниот маж, кој жртвите ги убива со помош на лизгалки за мраз, а потоа, за да ги скрие трагите, ги сече нивните тела на парчиња и ги фрла во товарните возови што пренесуваат јаглен во различни фабрики ширум Кина. Ву се согласува да го предаде мажот, така што полицијата го открива и го убива. Штотуку сите помислуваат дека убиствата се решени, врз основа на една јакна што со годии стои заборавена во дуќанот за хемиско чистење, Жанг открива дека мажот на Ву не е единствениот убиец. Оттука, тој ја притиснува Ву со доказите и таа ја признава својата вмешаност.

Наводи
------

1. ↑  IMBb, Black Coal, Thin Ice (2014), Awards (пристапено на 30.11.2014)
2. 1 2  МКЦ, *Пази се! Доаѓа Cinedays 13. 13-22 Ное.*, Скопје, 2014, стр. 32.
Теодор Павловиќ
**Теодор Павловиќ** (24 февруари 1804 во Драгутиново, сега Ново Милошево – 12 август 1854 година, во Сремски Карловци) бил српски писател, публицист, преведувач и основач на Галеријата на Матица Српска и уредник на најстариот литературен месечен весник во Европа *Матица српска*.

Биографија
----------

Теодор Павловиќ, син на Пол Павловиќ и Јелисавета Матиќ, е роден на 14 февруари 1804 година во малото село Драгутиново, сега познато како Карлово, во денешната општина Ново Милошево во Банат, Војводина. По завршувањето на гимназијата, татко му го испратил во најдобрите средни училишта во регионот, прво во Хацфелд во поранешната област Торонтал, потоа Темишвар, Кикинда, Сремски Карловци и на крајот во Сегед. Кога дипломирал во Сегедин, течно зборувал латински, црковнословенски, германски, унгарски и романски. На предлог на неговиот пријател, Константин Пеичиќ, тој потоа заминал во Позун (Братислава), каде студирал право и либерални уметности, дипломирајќи во 1827 година со диплома по право. Павловиќ беше повеќе посветен на каузата на српскиот културен развој отколку на сопствената адвокатска практика. Тој беше именуван за главен уредник на *Летопис* (официјален орган на *Матица српска*) во 1832 година, функција што ја држеше до 1841 година. Како средство за заштита на човековите права, тој го основал *Српски народни лист,* српски политички весник, отворен на 1 јуни 1835 година во Буда (сега Будимпешта). Подоцна, името на весникот било променето во *Serbske Narodne Novine*, кое продолжило да излегува со мали прекини до 1849 година. Павловиќ станал прв секретар на Матица Српска во 1837 година. Благодарение на напорите на Павловиќ и неговите пријатели, Сава Текелија, Јован Нако, баронот Федор Николиќ од Рудна, Петар Јорнојевиќ, Владика Платон Атанацковиќ, кнезот Михаило Обреновиќ, митрополитот Стефан Станковиќ, епископот Евгеније Александ, Св. Јованови, и други, преподобната институција и ја направи она што е денес.

Работи
------

Тој ги превел од германскиот јазик на Адолф Фрајхер Книге „Uber den Umgang mit Menschen" (За човечките односи) на српски (Буда, 1831) и две дела на Кристоф Мартин Виланд (1733-1813) со наслов „Симпатии" (Симпатии) и „Dialogen des Diogenes von Sinope" и на српски, објавена во Буда, 1829 година).

Во своите оригинални списи дава готови портрети на неговите современици; и тој во своите написи ги бележи многуте политички скандали чии центри беа Виена и Будимпешта. Тие се непроценливи за нивната социјална, политичка и книжевна историја од тоа време.

Книжевниот критичар Јован Скерлиќ напишал: „Тој беше во 1840-тите како што беше Светозар Милетиќ во 1860-тите и 1870-тите.

Наводи
------
Ханами собирање кај дворецот Химеџи.
***Ханами*** (花見code: ja is deprecated ) е јапонски традиционален обичај на набљудувања и уживање во убавината на цвеќето. Тоа е најчесто цвеќе на јапонската цреша *сакура* или пак јапонските кајсии *уме*. Сакура расцутува прво на островот Кјушу кон (крајот на март), понатаму простирајќи се кон Хоншу, за да кон крајот на мај ги разубави и краевите на Хокаидо. На Окинава сакура се расцутува дури на почетокот на февруари. Бидејќи периодот кога црешата цути е краток (1-2 недели), се врши прогнозирање на цутењето кое го известува заводот за временска прогноза. Во модерната Јапонија, *ханами* често се одигрува во вид на собирања на познаници под дрвото на црешата, со песна, пиење на традиционалниот јапонски пијалак *саке*, храна и слатки. На многу места, како Уено паркот, се закачуваат и хартиени светилки заради ноќните собири под крошните, познати како *јозакура* (夜桜).

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ханами" на Ризницата ? |
**Триумфална порта** (германски: *Arc de Triomphe*) — роман напишан во 1945 година од Ерих Марија Ремарк. Романот е за бегалци без држава во Париз пред Втората светска војна. Овој роман бил втор светски бестселер на Ремарк, по *„На Запад ништо ново"*, напишан за време на неговиот егзил во САД (1939-1948). Романот бил екранизиран, најпрво како игран филм во 1948 година, а потоа бил преработен и како телевизиски филм во 1985 година.

Резиме
------

Романот е поставен во 1939 година, Равик, многу успешен германски хирург и бегалец без државјанство, живее во Париз, каде и покрај тоа што нема дозвола да оперира, веќе две години врши тајни операции врз пациенти во име на двајца, помалку вешти француски лекари.

Не сакајќи да се врати во нацистичка Германија, која во меѓувреме му го одзела државјанство, а и не можејќи легално да постои на ниту едно друго место во предвоената западна Европа, Равик некако успева да опстои. Тој е едно од многуте раселени лица, без пасош или какви било други документи, кои живеат под постојана закана да бидат фатени и депортирани од една земја во следната и повторно назад во првата.

Иако Равик се откажал од можноста за љубов, животот има интересен начин да се сврти кон романтичното, дури и во најлошите времиња, додека тој претпазливо се спријателува со една глумица.

Врски со други дела
-------------------

Претходниот роман на Ремарк, *Flotsam* е исто така за животот на лицата без државјанство. Ликот на Равик исто така на кратко се појавува и во новелата „Сенки во рајот"*, исто од Ремарк.*

Наводи
------

1. ↑  Елфе, Волфганг и други: *Фортуните на германските писатели во Америка* - Univ of South Carolina Press, 1992, стр. 228 Преземено 2012-12-23
**Црн Врв** — топоним за неколку планински врвови во Македонија. 

Црн Врв is located in Република МакедонијаЦрн Врв**Црн Врв****Црн Врв** (Република Македонија)
**Црн Врв**, со географски координати: латитуда 41o 20' 25'', лонгитуда 21o 15' 23''. (Биринска Планина (склон од Баба Планина))

Црн Врв is located in Република МакедонијаЦрн Врв**Црн Врв****Црн Врв** (Република Македонија)
**Црн Врв**, со географски координати: латитуда 41o 23' 38'', лонгитуда 21o 08' 03''. (Бигла Планина)

Црн Врв is located in Република МакедонијаЦрн Врв**Црн Врв****Црн Врв** (Република Македонија)
**Црн Врв**, со географски координати: латитуда 41o 42' 23'', лонгитуда 22o 19' 32''.

Црн Врв is located in Република МакедонијаЦрн Врв**Црн Врв****Црн Врв** (Република Македонија)
**Црн Врв**, со географски координати: латитуда 41o 51' 34'', лонгитуда 21o 44' 16''. (Градиштанска Планина)

Црн Врв is located in Република МакедонијаЦрн Врв**Црн Врв****Црн Врв** (Република Македонија)
**Црн Врв**, со географски координати: латитуда 42o 01' 59'', лонгитуда 22o 06' 53''.

Црн Врв is located in Република МакедонијаЦрн Врв**Црн Врв****Црн Врв** (Република Македонија)
**Црн Врв**, со географски координати: латитуда 42o 15' 09'', лонгитуда 21o 35' 03''.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија планински врв во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Триумф на љубовта** е мексиканска телевизиска серија.

Содржина
--------

Викторија е познат моден творец и сопственичка на модната куќа "Casa Victoria", која измачувана од сенките на минатото, решава да ја побара својата ќерка, што под притисок на околности пред повеќе од дваесет години ја оставила на прагот на една црква. Марија Десампарада е мила и наивна девојка, која откако ќе наполни дваесет и една година решава да се отсели од сирапиталиштето и започнува нов живот со две цимерки кои ќе и станат најдобри пријателки. Сонот на младата Марија е еден ден да стане познат модел. Играта на судбината ќе ја доведе пред Викторија, жената за која не знае дека всушност е нејзина биолошка мајка. Во модната куќа Марија го запознава Максимилијано, синот на Освалдо, вториот сопруг на Викторија и лудо се вљубува во него, иако неговите намери кон девојката не се најчесни како што тој ги претстаува. Кога Викторија ќе дознае за врската меѓу Марија и нејзиниот посинок, безмилосно ќе ја истера девојката на улица. Откако ќе остане без работа и заштита, Марија дознава дека чека дете од Макс, а нејзина најголема поддршка во текот на бременоста ќе биде отецот Хуан Пабло, кој всушност е нејзин вистински татко. На крајот Викторија дознава за ќерка и и односно Марија и не може да си прости за тоа што ја измачувала. Кога пак Марија дознава не може да прифати дека жената која ја омаловажувала и и удрила шлаканица е нејзината мајка.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Трифко Андоновски** (Маврово, Гостиварско,  1924
 - Тирана, Албанија, 17 мај 1943

) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од многу сиромашно печалбарско семејство. Уште како дете, по завршувањето на основното училиште во 1936 година, морал да замине на печалба во Белград. Таму го изучил столарскиот занает. Рано се сретнал со сите тешкотии на печалбарскиот живот, а посебно со сите облици на експлоатацијата на работниците. Прво како чирак, а подоцна ѝ како калфа, имал можност да се запознае со организираното, со напредното синдикално движење.

Спомен плоча на загинатите мавровски партизани и цивилни лица, меѓу кои и Трифко Андоновски.
Во Белград се задржал до летото 1941 година, кога учествувајќи во една акција бил затворен со една група другари од каде што успеале да побегнат, а потоа се вратил во своето родно село Маврово. Во Маврово веднаш се вклучил во народноослободителното движење, прво како младинец, а потоа и како член на СКОЈ. Тој активно работел на организирањето на младината, собирање на оружје, храна и други материјали. По природа бил мирен и дисциплиниран и секогаш безрезервно ги прифаќал поставените задачи. Без двоумење, со голема решителеност, ја прифатил задачата и во почетокот на 1943 година се заминал во Мавровскиот партизански одред „Кораб".

Споменик на загинатите борци од партизанскиот одред Кораб, меѓу кои се наоѓа и името на Трифко Андоновски

|  |  |
| --- | --- |
|  | Викиизвор има текст за
**Леток на Комунистичката партија на Албанија по повод бесењето на шестмината македонски партизани** |

Во одредот бил запаметен како дисциплиниран и храбар борец. По разбивањето на одредот во Ново Село, Трифко заедно со уште неколку борци бил заробен и одведен во Тиранскиот затвор, каде бил осуден на смрт и обесен во 1943 година во дворот на Тиранскиот затвор. При заробувањето и престојот во затворот храбро се држел. Непосредно пред бесењето заедно со другите осудени борци извикувале револуционерни пораки и со стисната тупаница, херојски го дал својот живот за слободата на својата татковина. Заедно со Трифко биле обесени: Илија Антевски - Смок, Душко Поповиќ, Христо Оџаклиевски, Раде Угриновски и Драге Тодоровски.

По повод нивната смрт со бесење, Комунистичката партија на Албанија издала леток.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Синадиновски, Јаким; Груевски, Зоге (1976). *Трите мавровски села*. Скопје: Заедница на научните дејности. стр. 248.
2. ↑  „Нашата бригада и братството со албанскиот народ". *www.marxists.org*. Посетено на 2022-11-29.
3. ↑  Алексиќ, Дејан (1985). *Душко Поповиќ - Ѓоко*. Скопје: Архив на Скопје. стр. 345–346.