**Алберто Моравија** (италијански: *Alberto Moravia*) (Рим, 22 јуни 1907

 - Рим, 26 септември 1990

) — италијански писател, есеист, сценарист и критичар, чии дела проникнуваат во разни аспекти од совремието како сексуалноста, отуѓувањето и егзистенцијализмот.

Животопис
---------

Моравија е роден во Рим, во 1907 година. Тој потекнувал од богато семејство, со што бил осуден да го помине детството во затворениот круг на богатите деца. Во младоста тешко се разболил и бил принуден времето да го поминува во креветот, а тоа му овозможило многу да чита и да размислува.

Алберто Моравија умрел во Рим, на 26 септември 1990 година.

Творештво
---------

Моравија стекнал светска слава со романите во кои го обработува моралното раслојување на италијанската буржоазија. Во своите дела, Моравија ги разгледува егзистенцијалните и моралните дилеми на неговата епоха. Притоа, преку поединечните доживувања на неговите ликови тој зборува за пустошот на цивилизацијата, која е оптоварена со конвенции, формалности и конструкции. Во своите дела, тој вообичаено обработува два вида ликови: од една страна, имотните луѓе, чии животи се уништени од материјалната преокупација, па се претвориле во морални конформисти со заспани страсти и јалов дух. Од друга страна, неговиот книжевен свет ги опфаќа децата и луѓето од обичниот народ, кои се чисти, неконструирани суштества, способни да ги ослободат своите природни нагони..

На книжевната сцена, Моравија се појавил во 1929 година со неговиот прв роман *Рамнодушни луѓе*, напишан во раната младост. Подоцна, работел на многу книжевни родови, вклучувајќи и театарски дела, кратки раскази и есеи, а се занимавал и со филмска и театарска критика. Негови најпознати дела се:

* *Рамнодушни луѓе*, (Gli indifferenti), 1929
* *Промашени амбиции*, (Le ambizioni sbagliate), 1935
* *Маскарада* (La mascherata), 1941
* *Агостино* (Agostino), 1944
* *Римјанка* (La romana), 1947
* *Непослушност* (La disubbidienza), 1948
* *Брачна љубов* (L'amore coniugale), 1949
* *Римски раскази* (Racconti romani), 1954
* *Чочара* (La ciociara), 1957
* *Здодевност* (la noia), 1961
* *Автомат* (Il automata)
* *Конформист*,
* *Презир*,
* *Нови римски раскази* итн.

Стилот на Моравија
------------------

Вешт сликар на портрети, на обичаите и на општествената средина, Моравија, во прв ред, е писател на идеи. Ликовите од неговите дела се луѓе од крв и од месо, но истовремено тие се симболи, т.е. претставници на неговиот систем во чија основа се наоѓаат одбивноста кон шаблоните и стремежот за нивното кршење, за интензификација на животот и за соживување со стварноста. Во тие рамки, Моравија ја дели материјата што ја обработува во своите дела на два антагонистички дела: Првиот дел го сочинуваат имотните граѓани со тесна материјална преокупација, како писателот Силвио од „Брачна љубов", сликарот Дино од „Здодевност", генералот Терезо од „Маскарада", мајка му на Лука од „Непослушност" и конформистот Пјетро од „Неостварени амбиции". Вториот дел го сочинуваат обичните луѓе, способни да ги ослободат своите природни нагони, кои се жртви на практицизмот на современиот свет, како: проститутката Адријана од „Римјанка", селанката Чезира од „Чочара" и сиромашните граѓани од „Римски приказни".

Видиците што ги носи уметноста на Моравија и нејзините многубројни димензии носат во себе огромен филозофски потенцијал. Но, мисловните и емотивните ефекти во неговите дела секогаш се постигнуваат преку индуктивниот пат. Инстинктивната одбивност кон симетријата неизбежно се одразиле не само врз предметот на разработка, туку и врз неговата техника на изразување. Притоа, тој се воздржува од давање дефиниции и дидактички коментари, а во неговиот начин на изразување преовладуваат рефлексот над истражувањето на појавите, сетилноста над еротските двосмислености, описите на уживањето над медитирањето, живоста на експозицијата над конструирањето и стилизмот. Токму поради неприфаќањето на секакво конструирање, делото на Моравија го носи печатот на природноста, а едноставноста и објективноста на неговиот стил може да се сфатат како доследен израз на неговиот поглед на светот. Неговиот објективизам не е налик на непристрасноста на натуралистите, а неговиот начин на раскажување не е ниту толку реалистичен како што се чини на прв поглед. На рационалната еднообразноста на реалистите тој им ги спротивставува различноста и сложеноста, кои се изразуваат во обилноста на избраниот материјал и разновидниот колорит. За разлика од реалистите, ставот на Моравија кон предметот на обработка е вознемирен, нелогичен, изнијансиран.

Наводи
------

1. ↑  Jugana Stojanović, „Alberto Moravija" во: A. Moravija, *Rimske priče*. Beograd: Rad, 1964, стр. 110.
2. ↑  Jugana Stojanović, "Alberto Moravija", во: A. Moravija, *Rimske priče*. Beograd: Rad, 1964, стр. 107-110.
3. ↑  Jugana Stojanović, „Alberto Moravija" во: A. Moravija, *Rimske priče*. Beograd: Rad, 1964, стр. 107-110.
4. ↑  Jugana Stojanović, „Alberto Moravija" во: A. Moravija, *Rimske priče*. Beograd: Rad, 1964, стр. 107-108.
5. ↑  Jugana Stojanović, „Alberto Moravija" во: A. Moravija, *Rimske priče*. Beograd: Rad, 1964, стр. 109-110.

Надворешни врски
----------------

* 

* Алберто Моравија на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 7394594
* LCCN: n79043907
* ISNI: 0000 0003 6864 9837
* GND: 118583948
* SELIBR: 194780
* SUDOC: 02703710X
* BNF: cb119167384 (податоци)
* BIBSYS: 90118189
* MusicBrainz: a1b18641-52fd-4478-821b-55cce701c7c3
* NLA: 35361677
* NDL: 00450473
* NKC: jn19990005817
* RLS: 000031046
* BNE: XX1147240
* CiNii: DA0084696X

 |

 |