recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Адам Бодор
**Адам Бодор** (унгарски: *Bodor Ádám*), (1936, Коложвар, Романија -) е современ унгарски писател.

Животопис
---------

Адам Бодор е роден во 1936 година во Коложвар, Романија. Потекнува од протестантско семејство од високата средна класа. Дипломирал реформаторска теологија. Од 1968 година, Бодор работи како професионален писател. Подоцна, поради неповолните услови за живот и работа во Романија, тој се преселил во Унгарија. Работел како уредник во една од најголемите унгарски издавачки куќи "Magvető".

Творештво
---------

Бодор е автор на поголем број збирки раскази и романи кои се преведени на повеќе европски јазици: романски, англиски, германски, српски, француски, норвешки, италијански, дански, руски и полски. Исто така, два негови расказа се објавени на македонски јазик во 2009 година како дел на антологијата на унгарскиот краток расказ Сецирање на живо, во издание на *Темплум*. Врз основа на неговите новели, во 1970-тите се снимени филмови во режија на Петер Бачо и Золтан Фабри.

Негови поважни дела се:

* *Сведокот* (раскази и скици), 1969 година
* *Плус-минус еден ден* (кратки раскази), 1974 година
* *Доаѓање на север* (кратки раскази), 1978 година
* *Каков ли е еден превој*? (кратки раскази), 1980 година
* *Планината Зангезур* (кратки раскази), 1981 година
* *Еуфрат кај Вавилон* (кратки раскази), 1985 година
* *Округот Синистра* (поглавје од еден роман), 1991 година
* *Посетата на надбискупот* (роман), 1995 година
* *Мирисот на затворот: Одговори на прашањата на Жофија Бала*, 2001 година

Признанија
----------

Бодор е добитник на повеќе награди, како што се:

* Награда за проза на Романското друштво на писателите, 1970 година
* Книга на годината во Унгарија, 1985 година
* Наградата Атила Јожеф, 1986 година
* Ловоров венец на Република Унгарија, 1998 година
* Наградата Кошут, 2003 година

Наводи
------

1. ↑  *Сецирање на живо - Антологија на унгарскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2009, стр. 221.
2. 1 2  *Сецирање на живо - Антологија на унгарскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2009, стр. 221-222.
3. ↑  Сецирање на живо - Антологија на унгарскиот краток расказ. Скопје: Темплум, 2009, стр. 222.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 84182060
* LCCN: n82011968
* ISNI: 0000 0000 7825 1580
* GND: 121445690
* SUDOC: 031794920
* BNF: cb122944430 (податоци)
* BIBSYS: 90772237
* NKC: jo2006333811
* BNE: XX1642761

 |

 |
**Јанко Борисов Обочки** (Дебар, 20 октомври 1935

) — поранешен македонски хирург, неврохирург, примариус и министер за здравство на СФРЈ и СР Македонија.

Биогрфаија
----------

Обочки е роден во Дебар на 20 октомври 1935 година. Бил директор на Градската општа болница во Скопје во периодот од 1970 до 1986 година. Во 1973 година го основал Неврохируршко одделение во Градската болница во Скопје. Бил републички (1988 - 1991) и сојузен министер за здравство (1986 - 1988) во времето на СФРЈ.

Наводи
------

1. ↑  „Arrangement concerning the detachment of Yugoslav work ers from associated labour organizations in the Socialist Federal Republic of Yugoslavia and their employment on work contracts in the Federal Republic of Germany. Signed at Belgrade on 24 August 1988" (PDF) (германски и српскохрватски). United Nations. 1988. Посетено на 2010-04-11.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Анеуплоидијата** претставува мутација во бројот на хромозомите (т.е. плоидноста), при што доаѓа до појава на абнормален број на хромозоми во кариотипот на единката. Ваквиот вид на промени (синдроми), кога има поголем или помал број на хромзоми, се едни од најчестите генетски нарушувања кај луѓето. Различните видови на организми имаат различен број на хромозоми, така што поимот "анеуплоидија" не се однесува на одреден број на хромозоми, туку на состојбата при која хромозомската содржина во дадена клетка е абнормална.

Анеуплоидијата за првпат е откриена во 1915 година кај татулата (*Datura stramonium*), потоа кај винската мушичка (*Drosophila melanogaster*) во 1920, а кај човекот во 1959 од страна на францускиот генетичар Жером Лежен.

Механизми на настанување
------------------------

Главниот механизам за настанување на анеуплоидија е нераздвојување на хромозомите при клеточната делба. Ова нераздвојување може да се манифестира со неодделување на хомологните хромозоми во мејоза I, или со неодделување на сестринските хроматиди за време на мејоза II или митоза. Резултатот од оваа грешка во поделбата е клетка со нерамномерен број на хромозоми. На пример, кога се губи само еден единечен хромозом од диплоидниот пар на хромозоми (2n-1) се добива моносомија, појава при која добиените ќеркини клетки со дефектна делба ќе бидат без еден хромозом во некој од своите хромозомски парови. Доколку, пак, се додава како вишок еден хромозом повеќе, тогаш таквата состојба се нарекува трисомија, при што ќеркините клетки добиени со дефектна делба ќе имаат еден хромозом повеќе во некој од паровите.

Видови на анеуплоидии
---------------------

Анеуплоидијата може да се јави во вид на:

* нулисомија - загуба на цел пар од хомологни хромозоми; единките со ова нарушување се нарекуваат нулисомици и нивниот хромозомски состав се означува како 2n-2;
* моносомија - загуба на еден хромозом од одреден пар; единките се моносомици, а нивниот хромозомски состав е 2n-1;
* трисомија - додавање на еден хромозом во парот; единките се трисомици, а нивниот хромозомски состав е 2n+1;
* тетрасомија - додавање на цел пар на хромозоми на нормалниот пар хомолози; единките се тетрасомици, а хромозомскиот состав им е 2n+2.

Освен овие видови на анеуплоидии, кога е афектиран само еден пар на хомолози, има случаи и кога се засегнати повеќе парови. На пример, тоа е случај при двојната моносомија, каде недостасува по еден хромозом од секој од двата пара на хомолози (2n-1-1) и двоен тетрасомик кој содржи додатен пар на хромозоми во два нормални парови на хомолози (2n+2+2).

Надворешни врски
----------------

  

* Тестирање на анеуплоидија Архивирано на 8 септември 2006 г.
* Aneuploidy FAQ Архивирано на 29 декември 2006 г.
* Генетика на анеуплоидите
* Анеуплоидија: трисомија и моносомија
* Chromosomal Chaos and Cancer - Peter Duesberg, Scientific American, May 2007

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Хромозомски абнормалности (Q90–Q99) |
| --- |
|  |
| 
* Даунов синдром
	+ 21
* Тарнеров синдром (45,X)
* Клинефелтеров синдром (47,XXY)

 |

 |
***Абецедариум*** (Abecedarium) — заедно со *Катехизмус* (Катехизам) — прва печатена книга на словенечки јазик. Тоа е книшка од осум листа за помош на луѓето да ја научат азбуката. Протестантскиот реформатор Примож Трубар ја испечатил во 1550 годин во „швабахер" (готско писмо), и повторно го издал со некои исправки со латинско писмо во 1555 и 1566 година. Подобрена верзија била испечатена од Себастјан Крељ во 1566 година. И двата и *Абецедариумот* и *Катехизмусот* се значајни во развојот на словенечкиот јазик.

Историја
--------

Иако со децении се претпоставувало дека *Катехизмусот* бил печатен во Тибинген, ново истражување покажало дека најверојатно бил печатен во 1550 година од Петер Френце во Швебиш Хал.

Современо издание
-----------------

*Абецедариумот* бил издаден во октомври 2008 година за првпат на модерен словенечки јазик. Ова школско издание ги вклучува текстовите на словенечки од Трубаревото време како и превод на модерен словенечки со забелешки. Слично, *Катехизмусот*, другата „прва" словенечка книга, бил издаден во октомври 2009 година. „Беседа за верата" (Pridiga o veri) од *Катехизмусот* е достапна на словенечки, англиски, германски и есперанто.

Наводи
------

1. 1 2  Drake, Miriam A. (2003). *Encyclopedia of library and information science*. CRC Press. стр. 2080. ISBN 0-8247-2079-2.
2. ↑  Ahačič, Kozma (2013). „Nova odkritja o slovenski protestantiki" [New Discoveries About the Slovene Protestant Literature] (PDF). *Slavistična revija* (словенечки). **61** (4): 543–555.

Надворешни врски
----------------

* Trubar Forum website in English and Slovene - translating Trubar into modern Slovene!
**Јаноа I** — пештера во областа Порече во западниот дел на Македонија. Се наоѓа во долината на Мала Река (притока на Треска), веднаш покрај асфалтниот пат кој води кон село Самоков, во непосредна близина на фабриката „Сувенир". Наречена е со името Јаноа I бидејќи во нејзина непосредна близина на оддалеченост од само 20 метри кон север е отворот на пештерата Јаноа II. Пештeрата е изградена во мермери. Должината на пештерата е 40 м, а пештерскиот канал (особено во влезниот дел) е со помали димензии. Во пештерата од хидрографските објекти се двои пештерското езеро, со должина од 2 м. Пештерските украси се претставени со сталактити, сталагмити, драперии, сливови и хелектити.

Галерија
--------

* Внатрешноста на првата салаВнатрешноста на првата сала
* Внатрешноста на првата салаВнатрешноста на првата сала
* Внатрешноста на првата салаВнатрешноста на првата сала
* Отвор кон пештерски каналОтвор кон пештерски канал
* Поглед од внатрешноста кон отворотПоглед од внатрешноста кон отворот
* Поглед од внатрешноста кон отворотПоглед од внатрешноста кон отворот
* Пештерски облици во внатрешностаПештерски облици во внатрешноста
* Пештерски облици во внатрешностаПештерски облици во внатрешноста
* Пештерски облици во внатрешностаПештерски облици во внатрешноста

Надворешни врски
----------------

* Јаноа пештера 1 — галерија со слики од пештерата Јаноа I на мрежната страница на ЈПУЗПП природен резерват „Јасен"

Наводи
------

1. ↑  Темовски; Марјан, Гичевски; Билјана (1 јануари 2015). „Пештера Јаноа I". *Exploring Society "Ursus Speleos" //\\ Истражувачко Друштво "Урсус Спелеос" (Facebook страница)*. Посетено на 26 октомври 2018.
**Јанош Сатмари** (25 март 1969) е унгарски ракометен голман кој игра за КШЕ Балатонфиреди.

Кариера
-------

Јанош ја започнал својата кариера во неговиот роден град, клубот РК Надудвари. Подоцна, тој играл за РК Дебрецен, пред да се пресели во РК Веспрем, каде што ги постигнал своите најдобри резултати од неговата кариера со пет унгарски првенства и пет титули во Унгарија. Тој исто така играл и во Шпанија, но само по една сезона се вратил во Унгарија. Во моментов игра за КШЕ Балатонфиреди.

Тој е поранешен унгарски интернационалец. Учествувал на пет светски првенства (1993, 1995, 1997, 1999, 2003) и на четири европски првенства (1994, 1996, 1998, 2004). Тој играл и на Летните олимписки игри 1992, каде што унгарската репрезентација завршила на седмо место, и на Летните олимписки игри 2004, каде што тимот го освоил четвртото место.

Тој ѝ помогна на репрезентацијата како голмански тренер за време на подготовките за европското првенство 2010.

Поединечни награди
------------------

* Унгарски ракометар на годината : 1998

Приватен живот
--------------

Тој има ќерка, Ана (1993 година), која го следи патот на таткото и игра како ракометен голман.

Наводи
------

1. ↑  „János Szathmári". Sports-reference.com. Архивирано од изворникот на 2020-04-18. Посетено на 11 January 2011.
2. ↑  „János Szathmári Player Profile" (унгарски). Balatonfüredi KSE Official Website. Посетено на 21 January 2011.
3. ↑  „Magyarok a férfi világbajnokságokon, érmesek" (унгарски). Nemzeti Sport Online. Посетено на 26 January 2011.
4. 1 2  „Férfi kézilabda Eb: Szathmári János kapusedzőként segíti a munkát" (унгарски). Nemzeti Sport Online. 2 January 2010. Посетено на 21 January 2011.
***„Абер ми дојде од Солуна града"*** — македонска народна песна, напишана од непознат автор кон крајот од преродбениот период или во периодот меѓу двете светски војни. Песната е посветена на Гоце Делчев кој пристигнува во Солун кој во меѓувреме е баран од османлиската власт. Во градот тој е застанат од аскери и го прашуваат за него, но бидејќи е преправен во ќумурџија, тие не го препознаваат дека е самиот Гоце Делчев и така тој избегнал негово фаќање. Песната има ајдутски карактер.

Одлики
------

Песната е во изворен 7/8 такт.

Текст
-----

-Абер ми дојде од Солуна града:  

солунчаните бесилка стаиле,  

ќе ми го бесат Гоцета,  

Гоцета Делчев војвода.

Гоце ми се сторил  

црно ќумурџиче  

па ми се шетал  

Солунска чаршија.  

На среќа сретнал аскери  

и на Гоцета зборуваат:

- А бре ѓаурче, црно ќумурџиче  

не ли го виде Гоцета,  

Гоцета Делчев војвода?

- А бре аскери, вие бре аскери  

и да го видам Гоцета,  

јас Гоце не го познавам.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Абер ми дојде од Солуна града (текст и музика) на pesna.org Архивирано на 21 јули 2018 г.
**Албрехт Петер Кан** (германски: *Albrecht Peter Kann*; роден 1923 година во Келн, починал во 1996 година во Хамбург) — германски новинар и писател на криминалистички и вестерн романи.

Кариера
-------

По докторатот по филозофија во Њујорк и Харлем ( Холандија ) бил уредник на повеќе списанија, и, конечно, во Хамбург, уредник на весникот "Слушај! "( гер. *HÖR ZU!* ). 

Во 1958 година, заедно со издавачот Ото Мелтер го издава изданието на вестерн роман „Вајат Ерп", едно од најдолгите и најуспешните изданија на светот во вестерн жанр. Кан, до неговата смрт во 1996 година, под псевдонимот *Вилијам Марк*, напишал и објавил околу 298 романи за Вајат Ерп. 

Во 1965 година се повлекува од должноста на уредникот на романот во редакцијата на списанието *Слушнете*! и станува слободен новинар и писател на т.н. пет жанровски романи (криминални, авантуристички и љубовни жанрови) за издавачката куќа Гистав Либе во Бершки Гладбах. Пишувал под многу псевдоними, особено како *Џери Коттон, Тексас Вилијамс, Вилијам Марк, Питер Алтенберг, Питер Кан, Џони Кент, Ал Кан, Џек Фарленд и Френк Ларами.*

Албрехт Петар Кан е еден од најплодните и читани писатели на германски јазик, иако само мал број луѓе го познаваа неговото вистинско име.

Интересно
---------

Во 1956/57 Кан е во списанието *Слушнете!* и објавил биографија за непотпишана љубовна романса од Карл мај со наслов "Животот на Карл Мај: Патка за слава на песок-провалија" (   ) и 1979 година објави биографски роман за Карл мај под наслов "Карл мај. Значи, војната е во живот. "
Во 1956/57 Кан, во списанието Слушај! објавил непотпишана романсирана фото-биографија на Карл Мај, насловена како „Животот на Карл Мај: Отисоци во песк-Провалија-Патот кон славата" (гер. Die Lebensgeschichte Karl Mays: Spuren im Sand - Im Abgrund - Der Weg zum Ruhm).

Надворешни врски
----------------

* Псевдоним на германски писатели (германски)
* Албрехт Кан[*мртва врска*]   (германски)
**Анет ав Павле** OC (родена на 11 февруари, 1944) е шведски-канадски балет танчер која имала 30 години танц кариера вршење, учење, и насочување компании во Канада. Ав Пол е родена во Ронинге, Шведска, околу 30 километри надвор од Стокхолм на 11 февруари 1944 година.  Нејзината мајка била учителка по танц и пијано, а нејзиниот татко уметник и писател. Студирала во Кралското шведско балетско училиште и во 1962 година, на 17-годишна возраст, учела во компанијата, станувајќи главен танчер во 1966 година.

Таму го запознала нејзиниот сопруг, канадскиот танчер/кореограф Брајан Мекдоналд, кој во тоа време бил директор на Кралскиот шведски балет. Тие се преселиле во Канада во 1973 година и Мекдоналд станала уметнички директор на Les Grands Ballets Canadiens од 1974-1977 година, и резидентен кореограф таму од 1977-1990 година. Танцувала со Les Grands 14 години, а се пензионирала во 1984 година 

По пензионирањето, Ав Пол била гостин изведувач и тренер во многу канадски и меѓународни танцови компании, вклучувајќи го Националниот балет на Канада, балетот на Кралскиот Винипег, Лес Балет Џез де Монтреал, Кралскиот шведски балет, Балетската компанија Гетеборг и Националната балетска школа на Канада. Таа била основач на уметнички директор на Балет БЦ од 1985-1988 година. 

Ав Пол станала вонреден програмски раководител на Центарот за уметности Банф во Алберта, каде што предавала на професионални и танцови програми за обука и моментално е тренер со Конзерваториумот во Бирмингем на фестивалот Стратфорд .

Наводи
------

 



1. ↑  Cloutier, Michèle-France. „AV PAUL Annette (née Wiedersheim-Paul, born on February 11, 1944, Rönninge, Sweden). Dancer ; teacher ; artistic director". *bibliodanse.ca* (француски). Посетено на 2 June 2019.
2. ↑  Crabb, Michael. „Annette av Paul". *The Canadian Encyclopedia*. Historica Canada. Посетено на 24 October 2019.
3. ↑  Howe-Beck, Linde (2000). *Encyclopedia of Theatre Dance in Canada* (1. изд.). Toronto: Arts Inter-Media Canada/Dance Collection Danse. стр. 43–45. ISBN 9780929003429.
4. ↑  „Annette av Paul". *Music and Opera Appreciation*. Music and Opera Appreciation Blog. Посетено на 24 October 2019.
**Аварски каганат** (VI-IX век) била високо организирана номадска конфедерација - каганат, во Панонија, основана од Аварите (номадски племиња кои најверојатно биле од туркиско потекло), кои кон средината на VI в. се населиле во Панонија и формирале голем сојуз 567 година од племиња (Словени, Хуни и др.) на чело со каган. Аварите биле доминантни во каганатот а другите племиња им биле потчинети. Каганатот опстојувал сè до 804 година.

Со аварската војска раководел каган а под негова контрола биле и војските на потчинетите племиња. Аварите имале околу 20000 војници а со приклучување на Хуните, Прабугарите и Словените вкупно броеле 50000 војници. Византија се наоѓала под постојан притисок на Аварите во средното Подунавие. Борбите меѓу Византија и Аварите започнала преку премините на реките Сава и Дунав. По тригодишна опсада аварскиот каган Бајан во 582 г. го освоил Сирмиум.

Од Панонија Аварите преземале пљачкашки напади врз Византија. Заедно со Словените учествувале во нападите на Солун (586, 618) и на Цариград (626), каде што доживеале тежок пораз, нивната моќ започнала да слабее.

Во почетокот на IX в. Карло Велики го уништил Аварскиот каганат. Кај словенските народи Аварите се познати под името Обри.

Наводи
------

1. ↑  J. Ковачевиÿ, Аварски Каганат, Београд, 1977.
**Џо Лешај** (англиски: *Jo Lechay*) — канадска сликарка која порано работела како професионален танчер и кореограф. Со нејзината компанија Данс Џо Лешај (*Danse Jo Lechay*), таа била позната многу години како една од најистакнатите современи танчерки во Монтреал, а нејзиното друштво и кореографија уживале меѓународни следбеници.

Активизам
---------

Лешај долго време била активна во грижата за животната средина и била член на групите *Action Montréal Vert* и *Écologie St-Henri* во раните 1990-ти.  Таа била кандидат на малата партија Демократска коалиција на општинските избори во Монтреал во 1998 година.

Наводи
------

1. ↑  "Lechay counts down to Absolute Zero," *Montreal Gazette*, 26 October 1992, C3.
2. ↑  "Demonstrations abound: both how to and against," *Montreal Gazette*, 28 October 1990, A3; Susan Schwartz, "Grassroots rebellion; Neighborhood groups take ecology issues in hand," *Montreal Gazette*, 13 May 1991, B5; Aaron Derfel, "Montreal's garbage crunch is coming. Is the city doing enough?," *Montreal Gazette*, 14 September 1991, L6.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 78078376
* LCCN: n97858632

 |

 |
Алгој на карта на Германија
**Алгој** (германски: *Allgäu*) — регион во областа Швабија, јужна Германија. Го зафаќа јужниот дел од Баварска Швабија и југоисточниот дел на покраината Баден-Виртемберг. Се протега од предалпскиот крај, па сè до Алпите. Позначајни реки што течат низ регионот се Лех и Илер. Алгој не претставува администратицна единица.

Се дели на следниве подрачја:

* Горен Алгој (*Oberallgäu*) во Швабија, Баварија)
* Долен Алгој (*Unterallgäu*) во Швабија, Баварија)
* Источен Алгој (*Ostallgäu*) во Швабија, Баварија)
* Западен Алгој (*Westallgäu*) претежно во Горна Швабија, Баден-Виртемберг

Регионот е познат по убавите предели и ужива популарност кај туристите и оние што се лекуваат. Истакнат е и по своите млечни производи, како што се сирењата „Хиртенкезе" („овчарско") и „Бергкзе". Покрај туризмот и земјоделството, стопански гранки е производството на индустриски постројки и машини. Тука особено се издвојуваат тракторите „Fendt" (Фент).

Алпските предели на Алгој се издигаат на висина над 2.000 метри и имаат мошне посетени скијачки центри. Во источниот дел на регионт се наоѓа славниот замок Нојшванштајн.

Географија
----------

Поглед на Алгој од балон
Најистакната географска одлика на јужниот дел на регионот се Алгојските Алпи, кои сепак не се дел од него. Пределите се создадени од некогашни ледници и наносни остатоци. Остатоци од тој период се многубројните ридови и езера.

Поврзано
--------

* Алгојски Алпи

Надворешни врски
----------------

* Алгој на Ризницата ?
* Портал на Алгој
* Туристички портал на Алгој
* Информации за Алгој Архивирано на 25 јули 2013 г.

Координати: 47°45′N 10°10′E﻿ / ﻿47.750° СГШ; 10.167° ИГД﻿ / 47.750; 10.167
**Јоже Хумер** (24 јуни 1936 – 13 јуни 2012 година) ― словенечки композитор, хорски мајстор, текстописец, преведувач и културен организатор.

Историја
--------

Бил роден во Марибор. Тој ја посетувал месната гимназијата, а потоа студирал и дипломирал право. Тој го основал Камерниот хор „Љубљански мадригалисти" и го предводел Академскиот хор „Тоне Томшич" и Октетот „Галус "во Љубљана. Бил претседател на Љубљанската музичка младина, обновувач на Љубљанското музичко друштво и претседател на Сојузот на културни организации на Словенија. Напишал и превел стотици либрета и други стихови за деца, хорови и солисти. За својата работа во 1999 година го добил Златниот медал на Словенечкиот јавен фонд за културни дејности. Тој исто така бил судија, секретар на Врховниот суд на Словенија, и вклучен во правните и организациски аранжмани во областа на културата во 1980-тите и за време на отцепувањето на Словенија од Југославија. Подоцна, како стручњак соработувал со словенечкиот Уставен суд. Во март 2012 година, тој бил одликуван од словенечкиот претседател Данило Тирк со Орден за заслуги на Словенија, со образложение што го опишало како „натпросечно заслужна личност на словенечкиот културен живот".

Наводи
------

1. 1 2 3  „Predsednik Türk je odlikoval kulturniškega aktivista Humra in vsestranskega Jurgca" [The President Türk Decorated the Cultural Activist Humer and the Versatile Jurgec]. *MMC RTV Slovenija* (словенечки). RTV Slovenija. 16 март 2012.
2. 1 2 3  „Priznanja sklada za leto 1999: Jože Humer" [1999 Recognitions of the Fund: Jože Humer] (Slovenian). Посетено на 15 октомври 2022.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Umrl je Jože Humer, glasbena duša in strasten kulturni delavec" [Jože Humer, Musical Soul and Passionate Cultural Worker, Has Died]. *MMC RTV Slovenija* (Slovenian). RTV Slovenija. 13 јуни 2012.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Адам Важик** (полски: *Adam Ważyk*; 17 ноември 1905, Варшава — 13 август 1982, Варшава) — полски поет и есеист.

Животопис
---------

Адам Важик, чие вистинско име е Ајцик Вагман (*Ajzyk Wagman*), потекнува од еврејско семејство. За време на Втората светска војна, Важик престојувал во СССР, а во Полска се вратил заедно со Првата полска армија. По војната, тој бил уредник на едно списание и извршувал неколку одговорни политички функции, а во октомври 1956 година се повлекол од политичкиот живот.

Творештво
---------

Својата поетска кариера Важик ја започнал во рамките на краковската авангарда; заедно со Пшибош и Бженковски, Важик бил еден од најдобрите поети на полската авангарда. Потоа, во 1930-тите, тој почнал да пишува речиси само проза. По Втората светска војна, тој бил еден од најистакнатите претставници на соцреализмот во полската книжевност. Покрај многу декларативни песни, посветени на Сталин и на партијата, во тие години, Важик се занимавал и со публицистика, уредувал едно списание, а од октомври 1956 година почнал да се занимава само со книжевност. Важик се смета за еден од предводниците на новата полска поезија. Во 1955 година, во „Нова култура", тој ја објавил поемата „Поема за возрасните" која содржи стихови кои во тоа време звучеле еретички. Поемата претставува поетски трактат, исповед, самокритика, политички манифест, критика и повик за нов живот. Поемата била големо изненадување имајќи предвид дека Важик бил исклучително ангажиран сталинист.

Наводи
------

1. ↑  *Savremena poljska poezija*. Beograd: Nolit, 1964, стр. 73.
2. ↑  *Savremena poljska poezija*. Beograd: Nolit, 1964, стр. 73-74.
Јоже Циуха во 1960-тите.
**Јоже Циуха** (26 април 1924 – 12 април 2015 година) ― словенечки сликар.

Животопис
---------

Јоже Циуха е роден во Трбовље. Во 1950 година дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Љубљана. Во текот на неговата кариера тој многу патувал, а неговиот уметнички стил бил под влијание на времето поминато во Македонија како студент, како и во Париз и на Далечниот Исток во 1950-тите и Северна и Јужна Америка во текот на 1960-тите. Циуха предавал на Меѓународната летна академија во Салцбург во 1970-тите, како и на Универзитетот Западен Мичиген, и на Меѓународното графичко училиште во Венеција и на Академијата за ликовни уметности во Љубљана.

Циуха работел со различни медиуми, вклучувајќи акварел, цртеж, илустрација, мозаик и таписерија. Тој, исто така, пишувал поезија и други дела. Неговите дела биле плодно изложени, а се чувани во неколку големи меѓународни уметнички установи.

Наводи
------

1. ↑  „Umrl je slikar Jože Ciuha" [Умре сликарот Јоже Циуха]. *MMC RTV-SLO*. 12 април 2015. Посетено на 15 октомври 2022.
2. 1 2  Perne, Nika. „Jože Ciuha: The Labyrinth of Time". MGML. Посетено на 15 октомври 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 64229329
* LCCN: n84806427
* ISNI: 0000 0000 7842 1746
* GND: 119402920
* SUDOC: 187778140
* BNF: cb14456787q (податоци)
* ULAN: 500098252
* NKC: xx0139998
* RKD: 16928

 |

 |
**Азра Акин**  (турски: *Azra Akın*) (родена на 8 декември 1981

 година во Алмело, Холандија) е позната турско-холандска глумица и модел.

Нејзините родители во Холандија емигрирале во 1971 година. Има помала сестра која се вика Дорук. Во 1997 година била избрана за модел од страна на Elite Model Management. По ова започнала да работи за германското списание Отон. Во текот на 2002 година победила на Мис свет и ја претставувала Турција на 7 декември 2002 година во Лондон, кое исто така го освоила. Глумечката кариера ја започнала кога имала 23 години.

Во 2003 година учествувала во британското реално шоу The Games .

Зборува холандски, турски и англиски јазик.

Наводи
------

1. 1 2  Sabah News. „Birinci olmak beni değiştirmedi". Посетено на 2010-12-23.
2. ↑  Star Gazete. „Star'la star oldular". Посетено на 2010-12-23.
3. ↑  Hello Magazine. „Turkey's Azra Akin wins Miss World". Посетено на 2010-12-23.
4. ↑  The Guardian. „Channel 4 lets The Games begin". Посетено на 2010-12-23.
5. ↑  UK Game Shows. „The Games". Посетено на 2010-12-23.
**Александар Александриски** бил Патријарх на Александрија во периодот од 313 до 326 година. Најпознат е по тоа што учествувал на Првиот вселенски собор во Никеја во 325 година, каде биле разрешени редица на црковни проблеми, како определување на датата за славење на Велигден, дејствата против Мелетиј Ликополски и дејствијата против Ариј, во кој се ставил како водич против аријанството.

Тој бил учител на Атанасиј Александриски, кој подоцна одиграл голема улога во христијанството.

Наводи
------

1. ↑  „Свети Александар, епископ Александриски". Посетено на 4 јануари 2011.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 2174992
* LCCN: no2004034550
* ISNI: 0000 0000 7821 4499
* GND: 118644602
* SUDOC: 12718354X
* BNF: cb15759245s (податоци)
* NKC: xx0030465

 |

 |
**Алгоритамска парадигма** или **алгоритамско дизајнерска парадигма** ― генерички модел или рамка што е основа на дизајнот на класа на алгоритми. Алгоритамската парадигма е апстракција повисока од поимот алгоритам, исто како што алгоритам е апстракција повисока од сметачкиот програм.

Список на добро познати парадигми
---------------------------------

### Општи

* Назадно трагање
* Разграничи и сврзи
* Пребарување со брутална сила
* Раздели и владеј (алгоритам)
* Динамично програмирање
* Алчен алгоритам
* Исчисти и барај

### Параметаризирана сложеност

* Кернелизација
* Итеративно збивање

### Пресметувачка геометрија

* Алгоритам за мета линија
* Ротирачки дебеломер
* Рандомизиран алгоритам

Наводи
------

1. ↑  p. 702
2. ↑  p. 9
Алекса Ненадовиќ
**Алекса Ненадовиќ** (1749 Бранковина, Ваљево, Србија — 4 февруари 1804 година, Ваљево, Србија) бил обер књаз од Тамнава — Посавина област на Ваљевската нахија на Смедеревски Санџак.

Семејство
---------

Алекса Ненадовиќ бил член на семејството Ненадовиќ од Ваљево. Неговиот помлад брат бил Јаков Ненадовиќ, првиот српски министер за внатрешни работи и војвода (воен командант) во Првото српско востание. Негови синови биле Сима Ненадовиќ кој бил српски војвода во Второто српско востание и Матеј Ненадовиќ српски протоереј, писател и значаен водач на Првото српско востание.

Биографија
----------

Алекса Ненадовиќ имал деловни односи со Хаџи Мустафа Паша, кој бил везир на белградскиот пашалук. Соработувал и со Петар Ичко кој еднаш му го спасил животот. Во летото 1797 година, султанот го назначил Мустафа-паша на функцијата беглербег на Румелија Ејалет и тој заминал од Србија за Пловдив да се бори против Пазвантоглу. За време на отсуството на Мустафа Паша, силите на Пазвантоглу заедно со јаничарите го зазеле Пожаревац и ја опседнале белградската тврдина. На крајот на ноември 1797 година, Алекса Ненадовиќ заедно со другите оберки од Ваљево, Илија Бирчанин и Никола Грбовиќ ги донеле своите сили во Белград и ги принудиле опсадните јаничарски сили да се повлечат во Смедерево.

Смрт
----

Тој беше убиен, обезглавен, од силите на четворицата Дахија за време на настанот познат како Колење на Кнезите. Настанот предизвика раширен бунт кој на крајот еволуираше во Првото српско востание. Според современите извори од Ваљево, отсечените глави на Алекса Ненадовиќ и Илија Бирчанин биле ставени на некој вид јавен приказ на централниот плоштад за да послужат како пример за оние кои би можеле да заговорат против владеењето на Дахиите.

Наводи
------

1. ↑  Ćorović 1997 harvnb error: no target: CITEREFĆorović1997 (help)
2. ↑  Ćorović 1997 harvnb error: no target: CITEREFĆorović1997 (help)
3. ↑  Ćorović 1997 harvnb error: no target: CITEREFĆorović1997 (help)
4. ↑  Filipović, Stanoje R. (1982). *Podrinsko-kolubarski region*. RNIRO "Glas Podrinja". стр. 60. Ваљевски кнезови Алекса Ненадовић, Илија Бирчанин и Никола Грбовић довели су своју војску у Београд и учествовали у оштрој борби са јаничарима који су се побеђени повукли.
5. ↑  Ćorović 1997 harvnb error: no target: CITEREFĆorović1997 (help)
6. ↑  History of Servia and the Servian Revolution-Leopold von Ranke,tran:Louisa Hay Ker p 119-20
Предлошка:History of Iran

**Шаб-е Јалда** ( **"Yalda night "** персиски: شب یلدا ) или **Шаб-е Челле** ( **"ноќта на четириесет",** персиски: شب چله )  е ирански  фестивал кој се слави на „најдолгата и најтемната ноќ во годината", Јалда е прослава на зимската краткодневица, односно во ноќта на зимскиот сонцестој на Северната полутопка. Календарски, тоа одговара на ноќта на декември 20/21 (± 1) во Грегоријанскиот календар, и на ноќта помеѓу последниот ден од деветтиот месец ( *Азар* ) и првиот ден на десеттиот месец од иранскиот граѓански календар. Најдолгата и најмрачна ноќ во годината е време кога пријателите и семејството се собираат заедно за да јадат, да пијат и да читаат поезија (особено Хафез ) до после полноќ. Се јаде овошје и ореви, а калинките и лубениците се особено значајни. Црвената боја во овие плодови ги симболизира црвените нијанси на зората и сјајот на животот. Песните на Диван-е Хафез, кои можат да се најдат во библиотеките на повеќето ирански семејства, се читаат или се рецитираат во различни прилики, како што се овој фестивал и Новруз. Шаб-е Јалда била официјално додадена на Иранскиот список на национални богатства на посебна церемонија во 2008 година.

Имиња
-----

Обичаи и традиции
-----------------

Наводи
------

 Иранска дама рецитира песни од Хафез во „Јалда ноќта"

1. ↑

1. ↑  „ČELLA – Encyclopaedia Iranica". *www.iranicaonline.org*.
2. ↑  Richter, Joanne (2005). *Iran, the culture*. New York: Crabtree Pub. Co. стр. 18. ISBN 0-7787-9317-6.
**Александар I Епирски** (старогрчки: *Ἀλέξανδρος Α' της Ηπείρου;* 370 — 331 г. п.н.е.), исто така познат како **Александар Молосиски** (старогрчки: *Ἀλέξανδρος ο Μολοσσός*) — крал на Епир (350 — 331 г. п.н.е.) од Еакидската династија. Како син на Неоптолем I и брат на Олимпија, тој бил вујко на Александар Македонски. Во својата младост престојувал кај Филип II Македонски. Филип фактички му помогнал да стане крал на Епир, откако го симнал од престолот неговиот вујко Аримба. Кога Олимпија била протерана од страна на Филип II, 337 г. п.н.е. таа заминала кај нејзиниот брат и се обидела да влијае на него да му објави војна на Филип.

Филип го насетил заговорот и го зајакнал сојузот со Александар I, давајќи ја неговата ќерка (внуката на Александар I) Клеопатра за жена (336 г.п.н.е.). На свадбената церемонија врз Филип бил извршен атентат од страна на Павзаниј од Орест.

Во 334 п.н.е. Александар I, на барање на грчките колонии Таранто (во Magna Graecia), заминал за Италија, со цел да им помогне во борбите против неколку италијански племиња, Луканијанците и Брутиите. После победата над Самнијците и Луканијците близу Пестум, 332 п.н.е. тој склопил договор со Римската Република. Успехот сѐ уште ја следел неговата војска. Тој ја преземал Хераклеја од Луканијците и Терина и Сипонтум од Брутиите. Но бил измамен од страна на некои луканијанци, намамен близу Пандозија, на брегот на Ахерон и убиен при обидот да ја премине реката.

Него го наследил неговиот син, Неоптолем II, и ќерката, Кадмеа.

Наводи
------

1. ↑  Mason, Charles Peter (1867). „Alexander". Во William Smith (уред.). *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. **1**. Boston: Little, Brown and Company. стр. 116.
2. ↑  Justin. *Epitome of Pompeius Trogus*, viii.6, ix.6, xii.2
3. ↑  Livy. *Ab urbe condita*, viii.3, 17, 24
4. ↑  Aulus Gellius. *Noctes Atticae*, xvii.21

Надворешни врски
----------------

* Lendering, Jona. "Alexander of Molossis". *Livius.org*, 2004. Архивирано на 24 септември 2013 г. (англиски)

|
|  |
| Претходник**Аримба** | **Крал на Епир**350– 331 п.н.е. | Наследник**Еакид** |
Американски автомат M3-SMG од 1944 година, калибар 9х19mm (долга деветка)
**Автомат** е лесно огнено оружје, главно наменето за уништување жива сила.

Главна одлика му е можноста за рафална стрелба, комбинирана со мал габарит. Некои автомати имаат можност и за единечна стрелба.

За разлика од другите автоматски стрелачки оружја (митралез, автоматска пушка), употребува пиштолска муниција.

Поврзано
--------

* Halcon M-1943
* MP 40
* Узи

Надворешни врски
----------------

* M3-SMG (англиски)
* Modern Firearms Архивирано на 16 март 2009 г. (англиски)
* Современное Стрелковое Оружие Архивирано на 17 април 2007 г. (руски)
**Александар** (англиски: *Alexander*) — американски филм од 2004 година, во режија на Оливер Стоун, кој е автор и на сценариото, заедно со Кристофер Кајл и Лает Калогридис (според биографијата на Робин Лејн Фокс). Музиката за филмот е дело на Вангелис, а задолжен за фотографијата бил Родриго Прието. Главните улоги ги играат: Колин Фарел, Вал Килмер, Анџелина Џоли, Ентони Хопкинс, Кристијан Пламер, Џаред Лето, Брајан Блесид, Гари Стреч, Џон Каванах, Раз Деган итн.

Содржина
--------

Генералот Птоломеј (го игра Хопкинс) на своите ученици им ја раскажува приказната за Александар Македонски, синот на македонскиот крал Филип II (го игра Килмер) и убавата епирска принцеза Олимпијада (ја игра Џоли). Во детството, Александар го учи славниот филозоф Аристотел (го игра Пламер), кој му ја всадува љубовта кон музиката и поезијата и му го развил чувството за чест и храброст. Подоцна, Александар (го игра Фарел) стекува интимен пријател и соборец — Хефаестион (го игра Лето), а по смртта на Филип II, на возраст од само 20 години, Александар ја презема власта во земјата. Со својата војска успева да задуши неколку буни, а откако ќе се ожени со привлечната Роксана (ја игра Росарио Досон), со 30.000 пешаци и 5.000 коњници, Александар оди во војна против моќната Персија. Подоцна, во филмот се прикажани освојувањата на Александар, како и неговата смрт...

Наводи
------

1. ↑  HRT (пристапено на 16.2.2018)
2. ↑  HRT (пристапено на 16.2.2018)
Александaр Востоков
**Александар Христофорович Востоков** (руски: *Алекса́ндр Христофо́рович Восто́ков*; 27 март 1781 - 20 февруари 1864) бил еден од првите руски филолози.

Роден е во балтичко-германско семејство во Куресаре, Ливонска губернерија и студирал на Царската академија на уметностите во Санкт Петербург. Тој сакал да експериментира со јазикот и во една од неговите песни го претставил женското име Светлана, кое се здобило со популарност преку истоимената балада од Василиј Жуковски.

Востоков бил познат за време на неговиот живот како поет и преведувач, но најголемо влијание имала неговата словенска граматика од 1820 година. Студирал српска кирилица низ историјата, на достапни пишани споменици. Преведувал српски народни песни на руски јазик (1824-1826) и ги објавувал во руски списанија. Тој бил еден од основачите на словенската филологија, дописен член на Друштвото за српска литература од 1851 година.

Во 1815 г. се придружил на персоналот на Националната библиотека на Русија, каде што ја открил најстарата книга напишана на словенски јазик, т.н. Евангелие од Остромир. Во 1841 г. тој бил избран во Руската академија на науките. Делата на Востоков за црковнословенскиот јазик добиле висока оценка од славистиката.

Тој ги поставил и темелите на современата руска топонимија. Во 1812 г. објавил статија под наслов „Пример за аматери по етимологија" (англиски: *An example to the amateurs of etymology*),, каде што тој тврдел дека географските имиња (топоними) имаат елементи што се *повторуваат,* кои ги нарекол *форманти,* и кои помагаат да се утврдат етимолошки имиња. На пример, завршките -ва, -га и -ма на крајот од имињата како Силва, Онега и Кама, може да значат „вода" на јазиците од кои потекнуваат овие имиња. Иако овој напис не добил доволно внимание за време на животот на Востоков, тој подоцна добил признание, а Востоков се наведува како еден од основачите на топонимијата во Русија.

Наводи
------

1. 1 2 3  Востоков Александр Христофорович (1781–1 [[Податотека:Alexandr Vostokov.jpg|мини|Александар Востоков]] 864). Moscow: Учреждение Российской академии наук Институт русского языка им. В. В. Виноградова РАН и ООО "Словари.ру". Посетено на 7. 1. 2012. line feed character во `|script-title=` во положба 44 (help); Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help); URL–wikilink conflict (help)
2. ↑  Востоков, Александр Христофорович (1812). Задача любителям этимологии. *Сакт-Петербургский вестник*. Saint Petersburg. **4.1.** (2): 204–288.
3. ↑  Полищук, В. В. Древние тайны русского слова "Тюмень". ИА Трейд.Су. Архивирано од изворникот на 5. 3. 2016. Посетено на 7. 1. 2012. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |archive-date=` (help)
4. ↑  Успенский, Лев Васильевич (2008). Загадки топонимики. Аванта: Мир Энциклопедий. Moscow: ВКТ Владимир. стр. 260. ISBN 978-5-17-058250-1.

Надворешни врски
----------------

* Биографија на мрежното место на САНУ
**Александар Јаневски** ( 1927
 во Скопје — 13 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Биографија
----------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа како напреден младинец бил вклучен во акциите за помагање на оруженото востание против окупаторот. На 7 септември 1944 година стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада и бил распореден во првата чета на вториот баталјон. Со бригадата учествувал во борбите против непријателот, во близина на Скопје. Бил учесник во уличните борби и заземањето на големото германско упориште во зградата на училиштето „*Гоце Делчев"*. Токму во таа битка го изгубил и својот живот во битките за ослободување на Скопје.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 198. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Александар II Караѓорѓевиќ** (14 јули 1945

 во Лондон) е моменталниот претендент за српскиот престол, со титула принц на Србија. Тој припаѓа на Династија Караѓорѓевиќ.

Во времето кога се родил, неговиот татко, Петар II Караѓорѓевиќ бил крал на Југославија, па според ова, тој станал престолонаследник, а по распаѓањето на Југославија, станал престолонаследник на Србија. Монархијата во тогашна Југославија била укината во 1945 година.

Александар е роден во Лондон, како единствено дете на Александра и Петар II Караѓорѓевиќ. Претседателот на британската влада, Винстон Черчил, хотелскиот апартман со број 212, место каде се родил Александар, го прогласил за територија на Кралство Југославија.

Претходно, неговиот татко во април 1941 година ја напуштил Југославија и заминал најпрвин во Атина, па во Ерусалим, Каиро и Лондон. Во 1944 година тој се оженил за Александра, принцеза на Грција и Данска, ќерка на грчкиот крал Александар и Аспасија Манос.

По крајот на војната, новиот режим во неговата земја го спречило Петар да се врати во Југославија. Така, тој всушност никогаш не абдицирал од престолот. Александар своето образование го завршил во Швајцарија. Во 1972 година се оженил за Марија да Глорија од Орлеан и Браганца. Од овој брак се родиле:

* Петар Караѓорѓевиќ
* Филип Караѓорѓевиќ
* Александар Караѓорѓевиќ

Во текот на 1999 година, Александар активно се вклучил во кампањата против Слободан Милошевиќ. Тој бил во постојан контакт со српската опозиција. Од 2001 година, Александар живее во Белград.

Наводи
------

1. ↑  Royalty in Exile by Charles Fenyvesi, p.211

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 12147121669926390657
* LCCN: n2016039896
* GND: 1212890809
* SUDOC: 240963040

 |

 |
**Аеродром Соловки** (руски: *Аэропорт Соловки* (IATA: **CSH**, ICAO: **ULAS**)) — аеродромот на Соловецките Острови во близина на селото Соловецки. Аеродромот е изграден пред војната. За време на Втората светска војна се користеа воздухопловните сили.

Граѓанскиот аеродром „Соловки" се наоѓа на островот Голем Соловецки, прифаќа авиони од трета и четврта класа (авиони до 23 т, на пример, Ан-2, Ан-3Т, Ан-24, Ан-26, Ан-28, Ан-38, Л-410, М-101Т), хеликоптери од сите видови. Можно е сервисирање на авиони Јак-40. Пистата е покриена со метални плочи, а нејзината должина по реконструкцијата завршена во 2004 година е 1.500 метри.

Редовните летови до Соловецките Острови се вршат од Архангелск (од аеродромот Васково — во авионот Л-410, а од аеродромот „Талаги" — во авионот Ан-24), од Москва (од аеродромот Шереметјево-1 со трансфер до друг авион во Архангелск) и од Петрозаводск.

Силните ветрови, слабата облачност, слабата видливост и некои други временски услови можат да ги отсечат островите по воздушен пат на неодредено време.

Галерија
--------

* Капелата на Јован Крстител до зградата на аеродромотКапелата на Јован Крстител до зградата на аеродромот
* Аеродромска зграда, 2013 годинаАеродромска зграда, 2013 година
* Оградена територија на аеродромотОградена територија на аеродромот
* Задната страна на аеродромотЗадната страна на аеродромот
* Поглед од задниот дел на аеродромот: терминалот, капелата на Јован Крстител и манастирот СоловецкиПоглед од задниот дел на аеродромот: терминалот, капелата на Јован Крстител и манастирот Соловецки
* ПистаПиста
* Патоказ до аеродромот во селото СоловецкиПатоказ до аеродромот во селото Соловецки

Врска
-----

* Как добраться до Соловков самостоятельно (руски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: n83140795
* ISNI: 0000 0001 2253 8395

 |

 |
**Албрехт Алтдорфер** (Регенсбург или Алтдорф, околу 1480 - Регенсбург, 1538) бил германски сликар, графичар и архитект.

Биографски податоци
-------------------

Бил роден околу 1480 година како син на сликари на писма и илустратори на книгите на Улрих Алтдорфер, кој работел во Регенсбург помеѓу 1478 година и 1491 година. За Албрехт Алтдорфер има малку податоци за неговата појава и има многу малку податоци за неговиот живот и не се знае каде и како се образувал. Во 1505 година Албрехт добил граѓански права. Во овој град работел како градски архитект од 1526 година сè до неговата смрт. Неговите рани дела вбројуваат цртежи со мал формат во светло-темна боја кои се поврзани со италијанското влијание. Од овој период доаѓа серијата на бакрорезци. Две патувања по Дунав во периодот од 1503 година до 1505 година и 1511 година го донеле во врска со уметничките слики на т.н. Дунавско училиште, кое имало одлучувачко влијание врз неговата работа. Околу 1515 учествувал во работата на Диреровата почесна капија и на молитвената книга (цртежи на маргините) на царот Максимилијан .

Најпознатите дела
-----------------

Во 1518 година го насликал големиот олтар на Свети Флоријан во Линц 1529 година.

Во 1529 година настанало неговото главно дело *победата* на *Александар* кое го нарачал од баварскиот војвода Вилхелм IV .

Алтдорфер бил познат како уметник кој го насликал првиот пејзаж во европската уметност, кој е целосно ослободена фигура и кој може топографски да се одреди ( *пејзажот на Дунав со замокот Верт Регенсбург*, околу 1525 година). Некои од неговите бакропии и цртежи, исто така, содржат такви пејзажи. Околу 1535 тој направил профани ѕидни слики за регенсбургскиот бискуп .

Последната уметничка слика која ја насликал била во 1537 година. Таа ја прикажува Лота со своите ќерки. Неговата сликарска работа не е многу обемна и има нагласено влијание на Дирер врз него, но првенствено е поврзана со романтичните, а понекогаш и драматичните приказни на пределот на Дунавската школа. Покрај Волф Хубер, тој се сметал за главен претставник на ова уметничко движење.

Галерија
--------

* Олтар Св. Себастијан за манастирот Св. Флоријан во Линц Олтар Св. Себастијан за манастирот Св. Флоријан во Линц
* Олтар Св. Себастијан (Мачењето на Свети Себастијан) Олтар Св. Себастијан (Мачењето на Свети Себастијан)
* Распетието ( Касел ) Распетието ( Касел )
* Дунавски пејзаж со замок околу 1522. година. Дунавски пејзаж со замок околу 1522. година.

Надворешни врски
----------------

* Алтдорфер на artcyclopedia.com.
**Абдул Мемет Салим** ( 1927
 во Скопје — 16 април 1945

 во Врпоље, Хрватска). Македонски партизан, учесник во НОВ.

Животопис
---------

Роден е 1927 година во Скопје. Основно училиште заврши во родниот град, а потем станал општ работник. Неговиот брат Абдула, загинал како партизан во борбите против окупаторските фашистички сили.

Иако по смртта на својот постар брат останал единец, се вклучил во составот на 7та бригада на 42 македонска ударна дивизија, со која учествувал во борбите за конечното ослободување на Југославија.

Загинал во јуришот при заземањето на Врпоље, на 16 април 1945 година.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив-Скопје. 1969. стр. 21. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Џоан Колинс** (англиски: *Joan Collins*) (23 мај 1933, Падингтон, Лондон, Обединето Кралство) е англиска глумица.

Џ. Колинс во „Drive Hard, Drive Fast", 1973 г.

Животопис
---------

Џоан Колинс е родена во 1933 година. Таа е омажена за режисерот Перси Гибсон.

Џ. Колинс во филмот „ I Believe in You", 1952 г.

Кариера
-------

Џ. Колинс во филмот „Empire of the Ants", 1977 г.
Колинс стекнала слава со улогата на Алексис во телевизиската серија „Династија". Во 1983 година, таа добила ѕвезда на Холивудската патека на славните. Исто така, таа глумела и во филмот „Најдобрите мигови од животот", како и во телевизиската серија „Бенидорм".

Џ. Колинс во 2010 г.
Покрај со глумата, Колинс се занимавала и со пишување: во 2014 година ја издала автобиографската книга „Страст за живот". Исто така, таа има сопствена козметичка линија „Joan Collins Timeless Beauty".

Џ. Колинс на телевизискиот фестивал во Монте Карло, 2012 г.

Наводи
------

1. ↑  Наташа Спирова, „Џоан Колинс пишува книги, Меги Смит жнее награди", *Антена*, број 853, 31.10.2014, стр. 10-11.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 77112357
* LCCN: n78076855
* ISNI: 0000 0001 0918 1555
* GND: 11881883X
* SELIBR: 182057
* SUDOC: 028829166
* BNF: cb120584204 (податоци)
* MusicBrainz: 78a88e05-623f-4e4b-9ff2-e55a3b5effbc
* NKC: xx0003390
* BNE: XX935090

 |

 |