recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ли Чангчуен
**Ли Чангчуен** (кинески: 李长春, пинјин: *Lǐ Chángchūn*; р февруари, 1944 во Даљен, Љаонинг) — поранешен началник за пропаганда на ЦК на Комунистичката партија на Кина. Со оваа функција тој се рангира на 5-то место во Постојаниот комитет на Политбирото на КПК, де факто врховниот орган на власта во Кина, каде членува од 2002 г. Пред тоа служел како управник на покраините Љаонинг и Хенан.

Животопис
---------

Дипломирал електротехника на Харбинскиот технолошки институт во 1966 г.

Во 1983, на возраст од 39 години станал најмладиот градоначалник и партиски секретар на позначаен град во земјата - Шенјанг, главниот град на Њаонинг. Во 1987 станал управник на покраината, и на функцијата се задржал сè до 1990 г. Под негово раководство, во покраината е изграден првиот експресен автопат во Кина, поврзувајќи ги градовите Шенјанг и Даљен.

Во 1990-тите Ли за кратко време служел како партиски шеф на земјоделската покраина Хенан. Потоа се преселил во Гуангдунг и станал тамошен покраински секретар на партијата и предводел стопански реформи.

Во 1998 Ли бил унапреден и назначен за член на Политбирото на КПК (повторно најмлад од сите членови), а во 2002 г. станал и член на Постојаната комисија, откако заминал во пензија генералниот секретар на КПК Џанг Цемин. Моментално Ли нема друга државна фукција.

Во 2013 г. ја напуштил функцијата.

Наводи
------

1. ↑  поточно „Претседател на централната предводна комисија за изградба на духовна цивилизација"
2. ↑  „Форбс". „Бр. 19: Ли Чангчуен". (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Биогарфија на Ли Чангчуен Архивирано на 20 април 2006 г. — China Vitae (англиски)
**Ли Харви Освалд** (18 октомври 1939

 — 24 ноември 1963

) — американски маринец, кој спрема заклучоците на двете владини истраги, е осомничен за извршување на атентат на Џон Кенеди, претседател на Соединетите Американски Држави на 22 ноември 1964.  

Во 1964 Вореновата комисија востанови дека Освалд делувал сам, а во 1970 е утврдено дека, иако Освалд бил тој кој пукал, претседателот Кенеди е убиен како резултат на заговор, но не се појави ниту еден друг осомничен. Два дена по атентатот, Освалд бил убиен од Џек Руби. Освалд починал на 24 ноември 1963 во болницата „Parkland Memorial", во која, пред два дена, починал и Џон Кенеди. Убиството на Ли Харви Освалд претставувало прво убиство во историјата кое емитувано на телевизија во живо.

Животопис
---------

Ли Харви Освалд е роден во Њу Орлеанс во сојузната американска држава Луизијана, два месеци по смртта на неговиот татко. Уште како дете, Освалд често упаѓаше во невољи, затоа што спрема тврдењата на психијатарот бил емоционално пореметена личност. Освалд бил исфрлен од училиште и се придружил на морнарскиот корпус на САД. Потоа пребегал во СССР, каде што барал државјанство, но бил одбиен. Во 1962 се вратил во САД со сопругата Марина, државјанка на СССР и нивната ќерка. Во јуни 1962 Освалдовците се селат во Форт Ворт во Тексас. Во октомври истата година Ли Харви се вработува во тексашка книжарница во Далас.

Атентат
-------

На 22 ноемрви 1963 снајперист од шестиот кат на спомната зграда испукал три куршуми кон колоната на автомобили во кој бил и американскиот претседател Џон Кенеди, при кои смртно го ранил истиот и го повредил тексашкиот гувернер Џон Конолиј. По еден час Освалд е приведен во сала на локално кино. Освалд е исто така оптужен за убиство на полицаецот Џ. Д. Типит, кој е убиен многу брзо по убиството на Кенеди. На 24 ноември, кога полицијата го водела од градскиот затвор во окружниот затвор Освалд, пред телевизиските камери, смртно бил ранет од Џек Руби и тоа во средина на толпа полицајци и новинари. Руби, сопственик на ноќен клуб во Далас, тврдел дека бил избезумен од убиството на престедателот.  

За истрагата на убиството на Кенеди е основана посебна комисија, предводена од претседателот на врховниот суд Ерл Ворен. И покрај многубројните теории на заговор комисијата во својот заклучок во 1964 година утврди дека Освалд делувал сам. Во 1979 комисијата на американскиот конгрес признала дека постои можност за завери и изјави дека исто така постои можност во убиството да е вмешана уште една личност. Во врска со овој атентат се напишани доста книги, колумни во весници, а снимени се и голем број документарни серии. Меѓутоа најголемиот успех го постигна играниот филм "ЏФК" на Оливер Стоун со Кевин Костнер во главната улога.

Поврзано
--------

Теорија на еден куршум

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 77108416
* LCCN: n50049686
* ISNI: 0000 0000 8396 1341
* GND: 118590553
* SELIBR: 82014
* SUDOC: 027317749
* BNF: cb119386273 (податоци)
* BIBSYS: 90052925
* MusicBrainz: f38997d3-d710-484c-9ca2-a9b80397a59a
* NDL: 00621241
* NKC: jn20000701353
* CiNii: DA08648041

 |

 |
Графикон на јачината во зависност од растојанието за Ленард-Џонсовиот потенцијал 12-6
**Ленард-Џонсовиот потенцијал** е прост математички модел што го опишува заемодејството на парови неутрални атоми или молекули. Овој потенцијал е исто познат и како **6-12 потенцијал** или **12-6 потенцијал**. Формата на овој потенцијал за атомско заемодејство е предложена од Џон Ленард-Џонс во 1924 година. Најчесто се среќава во следниот облик:

{\displaystyle V\_{\text{LJ}}=4\varepsilon \left[\left({\frac {\sigma }{r}}\right)^{12}-\left({\frac {\sigma }{r}}\right)^{6}\right]=\varepsilon \left[\left({\frac {r\_{\text{m}}}{r}}\right)^{12}-2\left({\frac {r\_{\text{m}}}{r}}\right)^{6}\right],}

каде *ε* е длабочината на потенцијалната јама, *σ* е конечното растојание каде интерчестичниот потенцијал е нула, *r* е растојанието меѓу честичките, а *r*m е растојанието каде потенцијалот ја има минималната вредност. Вредноста на функцијата на *r*m е -*ε*. Растојанијата *r*m и *σ* може да се поврзат со: *r*m = 21/6σ ≈ 1.122σ. Овие параметри обично се одредуваат со приближување за да се репродуцираат експериментални резултати или прецизни квантно-хемиски пресметки. Поради својата едноставна форма, која е евтина за пресметување, Ленард-Џонсовиот потенцијал често се користи во компјутерски симулации, иако постојат попрецизни потенцијали.

Библиографија
-------------

1. ↑  Lennard-Jones, J. E. (1924), „On the Determination of Molecular Fields", *Proc. R. Soc. Lond. A*, **106** (738): 463–477, Bibcode:1924RSPSA.106..463J, doi:10.1098/rspa.1924.0082
**Киро Ангелков Младеновски** ( 1919
 во Булачани, Скопско —  1945

 во Мала Вашица, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште. Се занимавал со земјоделство и сточарство. На 23 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Во состав на истата водел крвави борби против силни балистички банди, а учествувал и во битките против германските моторизирани колони на падините на Скопска Црна Гора. По ослободувањето на Скопје ја продолжил борбата за разоружување на одметнатите балистички банди на Косово. Потоа заминал за Срем каде учествувал во завршните операции на Првата Југословенска армија против фашистичкиот непријател. По пробивот на германските укрепени позиции кај Шид - Товарник, храбро загинал во Мала Вашица, кон крајот на април 1945 година. Неговите посмртни останки биле пренесени и закопани во неговото родно село Булачани.

Поврзано
--------

* Младен Младеновски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 97. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**„Индиско огледало"** (српски: *Индијско огледало*) — југословенски филм од 1985 година во режија на Зоран Амар. Главните улоги ги играат: Драгомир Бојаниќ Гидра, Слободан Алигрудиќ, Младен Андрејевиќ и Нада Блам.

Синопсис
--------

Во 1984 година, ракометниот тим од Муљојевац треба да влезе во првата лига. За да ја остварат целта, Јавор, Сима и Богољуб собираат многу пари за да го подмитат судијата. Во меѓувреме, Јавор е откриен со неговата љубовница, додека сопругата го изневерува со неговиот пријател. Најпосле, и љубовницата го изневерува Јавор со еден играч од ракометната екипа.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Индијско огледало (пристапено на 27.12.2021)
**Киро Бајрамоски** ( 1917
 во Прилеп — ? во Прилеп) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По занимање бил работник. Веднаш по окупацијата зактивно работел за народноослободителната борба. Во 1942 година, се приклучил кон партизанските одреди на Македонија. Учествувал во бројни судрувања со бугарската полиција. По ранувањето на еден негов другар, Киро истиот го однел во Прилеп да се лекува. Меѓутоа бугарската полиција ги открила и нападнала. Во борбата бил тешко ранет и заробен. Окупаторот го префрлил во болница, каде по неколку дни се самоубил за да го избегне престојното мачење.

Една улица во неговиот роден град Прилеп, е именувана по него.

Наводи
------

1. 1 2  Б. Најдоски, м-р Јован (1984). *Институт за тутун - Прилеп - 60 годишен јубилеј*. Прилеп: Институт за тутун - Прилеп. стр. 14.
2. ↑  „Киро Бајрамоски-Црне - Прилеп". *wikimapia.org*. Посетено на 2022-09-17.
**Киро Поповски** (13 април 1942

 во Вратница, Тетовско — 29 октомври 1995

 во Скопје) ― македонски правник, политичар, основоположник и прв претседател на Социјалистичката партија на Македонија.

Животопис
---------

Поповски е роден во тетовското село Вратница на 13 април 1942 година. Гимназијата ја завршил во Скопје и дипломирал на Правниот факултет во Скопје во 1965 година. Како младинец, бил претседател на Градскиот комитет и претседател на Претседателството на ЦК на Сојузот на Социјалистичката младина на Македонија, а потоа секретар и претседател на Советот на ССМ, претседател на Извршниот одбор на Републичката СИЗ за физичка култура, претседател на Комисијата за прашања од општествено-политичкиот систем, член на Одборот за прашања од областа на општественото уредување, безбедноста и односите со странство, член на Комисијата за прашања од општествено-политичкиот систем на Извршниот совет на Собраниет на СРМ, член на Извршниот совет на Собранието на СРМ, претседател на Републичката конференција на ССРНМ, основоположник и прв претседател на Социјалистичката партија на Македонија (22 септември 1990 - јули 1995) и потпретседател на Собранието на Македонија од 1991 до 1995 година.

Бил оженет со Златка Поповска поранешен потпретседател на Владата на Бранко Црвенковски од 1994 до 1998 година, кадар на Социјалистичката партија. Починал во Скопје на 29 октомври 1995 година.

Наводи
------

1. ↑  „Социјалистите се потсетија на првиот претседател Одбележани десет години од смртта на Киро Поповски". Утрински Весник. Посетено на 2009-11-01.[*мртва врска*]
2. ↑  „Киро Поповски". Собрание на Република Македонија. Посетено на 2009-11-01.
3. ↑  Марковски, Градимир (9 јануари 2008). „ИСТРАЖУВАЊЕ НА ВЕЧЕР И ПОТСЕТУВАЊЕ: Жени што исчезнаа од македонската политика". Вечер. Посетено на 2009-11-01.
**Киро Мукаетов** (роден на 5 декември 1923

 година во Кавадарци - починал на 10 април 2005

 година во Скопје) — македонски новинар, припадник на првата повоена генерација.

Животопис
---------

Киро Мукаетов дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1950). Учествувал во НОБ од октомври 1942 година, и бил уапсен и интерниран. Од октомври 1944 г. го уредувал Билтенот на НОФ за Тиквешијата. Новинар во „Нова Македонија" (1945/46), потоа цела деценија дописник на Танјуг од Македонија. Во периодот 1957/79 година бил уредник, главен уредник и директор на „Стопански весник". Соработувал со повеќе медиуми, особено од Словенија. Го редактирал и подготвил за печат шестомниот зборник „*Тиквешијата во НОБ 1941-1945*".

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Мукаетов*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 996. Text "series
" ignored (help)
**Киро Николов Христовски** ( 1917
 во Скопје —  1945

 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно образование. Се занимавал со земјоделство. Во ноември 1944 година стапил во Треттата македонска ударна бригада. Бил распореден во Вториот баталјон. Учествувал во борбите за ослободување на Македонија од германскиот фашистички окупатор, како и од балистичките банди. Потоа ја продолжил борбата против нив и на Косово. Како примерен борец, бил поставен за командир на вод. Во пробивот на Сремскиот фронт, во борбите кај Илинци, Товарник, Шид и другите места се истакнал како храбар борец. Кај Врпоље, кога загинал командирот на митралеската чета, застанал на чело на четата и со успех го заменил. Многу често лично одел да ги извидува непријателските позиции. Во извршувањето на една таква задача бил погоден од непријателски рафал в гради, во моментот кога ја издавал заповедта за отворање на оган против откриената непријателска позиција.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 158. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Елипсоидната купола Дјаналинга.
**Елипсоидна купола** ― купола (види и геодетска купола), која има долен пресек кој е круг, но има купола чија крива е елипса.

Постојат два типа на елипсоидни куполи: издолжен елипсоидни куполи и сплеснати елипсоидни куполи. Издолжената елипсоидна купола се добива со вртење на елипса околу долгата оска на елипсата; сплеснатата елипсоидна купола е изведена со вртење на елипса околу кратката оска на елипсата.

Како мала забелешка, кај одбивачките телескопи огледалото е обично елипсовидно, така што има облик на „шуплива" елипсоидна купола.

Соборната џамијата во Јазд има елипсоидна купола.

 Графичка илустрација на елипсоидна купола. Забележете дека сините и црвените „елипси" се кругови, под агол. Сината и црвената елипса се врти околу својата вертикална оска. На врвот во сина боја е издолжена елипсоидна купола.

Поврзано
--------

* Толос
* Клочан
* Павиљонски свод
* Купола
* Елипсоид
* Елипсоидни координати
* Елиптична купола
* Геодетска купола
* Геодезика на елипсоид
* Голема елипса
* Кромидеста купола
* Сферична капа
* Сфероид

Наводи
------

1. ↑  Krivoshapko, Sergey (ноември 2007). „Research on General and Axisymmetric Ellipsoidal Shells Used as Domes, Pressure Vessels, and Tanks". Посетено на 11 септември 2022.
2. ↑  South, David (24 март 2009). „Advanced Dome Calculator". *monolithic.org*. Посетено на 11 септември 2022.
3. ↑  Khodadadi, Anahita. „Interior view of the ellipsoidal dome". *ResearchGate*. Посетено на 11 септември 2022.

Надворешни врски
----------------

* Едно место за пресметување, за заоблени и издолжени елипсоидни куполи
**Киро Тодоров Трајковски** ( 1924
 во Булачани, Скопско — 11 ноември 1944

 во Булачани, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство и сточарство. Во септември 1944 година стапил во редовите на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите против вооружените балистички банди и против германските моторизирани колони во Качаничката Клисура. Бригадата долго време успеала да ја сочува слободната територија на Скопска Црна Гора од нападите на балистичките банди, кои настојувале да ги ограбуваат селата. На 11 ноември 1944 година, само два дена пред ослободувањето на главниот град на Македонија, храбро загинал во една борба, во непосредна близина на неговото село. Неговите останки биле закопани на гробиштата во Булачани.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 275. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Келтски крст
**Келтски крст** — форма на христијански крст кој има нимбус околу него. За прв пат се појавил во Ирска, Франција и Велика Британија во раниот среден век. Овој вид на кружен крст станал широко распространет со неговата употреба во камените високи крстови подигнати низ островите, особено во регионите кои биле евангелизирани од ирските мисионери, од 9 до 12 век.

Според легендата, келтскиот крст бил воведен од страна на Свети Патрик, во периодот на преобраќањето на паганите. Се верува дека Свети Патрик го комбинирал симболот на христијанството со крстот на сонцето, со цел даде на паганите идеја за важноста на крстот, поврзувајќи ги со идејата за животворните својства на сонцето. Според легендата, четирите раце на крстот, укажуваат на четирите елементи: земја, воздух, оган и вода. Тие ги претставуаат и четирите страни на компасот и четирите дела на човекот, умот, душата, срцето и телото. Хоризонталната линија ја симболизира земјата, додека вертикалната, небото.

Келтскиот крст е во основа латински крст со нимбус. Научниците често дебатирале за неговото точно потекло, но тој секако е поврзан со претходните крстови со прстени. Формата добила нова популарност за време на Келтската преродба од 19 век. Името „келтски крст" е конвенција што датира од тоа време.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Келтски крст" на Ризницата ? |

* "Age of Conquest". David Dimbleby. *Seven Ages of Britain*. BBC 1. 29:16 minutes in.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Христијански крст |
| --- |
|  |
| Крстови | 
* Крст на Папата Свети Климент
* Ерменски крст
* Болнишки крст
* Византиски крст
* Калварија
* Каролиншки крст
* Келтски крст
* Крст на Свети Петар
* Крст на распетието
* Crux gemmata
* Коптски крст
* Крст на Евангелистите
* Крст на Свети Ѓорѓи
* Крст на Света Нина
* Грчки крст
* Хугенотски крст
* Крст на Апостол Јаков
* Ерусалимски крст
* Латински крст
* Македонски крст
* Малтешки крст
* Руски православен крст
* Папски крст
* Андреин крст
* Српски крст

 |  |
|  |
| Икона за портал Портал: „Христијанство" |

 |
Сателитска снимка од Керчкиот Порток од август 2011 година. Бојата на снимката не е целосно природна.
**Керчкиот Проток** (на руски: *Керченский пролив*, на украински: *Керченська протока*, на кримскотатарски: *Keriç boğazı*), во македонскиот јазик се среќава и како **Керчки Теснец** или **Керчки Мореуз**, ги поврзува Црното Море и Азовското Море. Широк е 3.1 до 15 километри и длабок до 18 метри. Името го добива по градот Керч, важно пристаниште, сместен на самиот брег на Керчкиот Полуостров. Протокот го дели Таманскиот Полуостров, во рамките на Краснодарскиот крај, Русија со Керчкиот Полуостров на Крим, спорна територија меѓу Русија и Украина, но денес двата полуострови се поврзани за сообраќај преку Кримскиот мост.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Крим е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Кеселаид** (исто така **Кесулаид**, или деминутивно **Кесу**. германски: *Schildau* (Шилдау); шведски: *Sköld, Skölldo* (Сколд, Сколдо)) ― естонско островче сместено помеѓу главното копно и островот Муху во теснецот Суур (*Големиот теснец*) кој ги поврзува теснецот Ваинамари и Ришкиот Залив. Има само едно село на островот **Кесе,** која е административно дел од општината Муху, округ Саре.

Со највисоката точка 15,6 метри надморска височина, тоа е највисокиот остров во Естонија. Исто така се смета дека е најстарата островче, бидејќи настанало околу 3000 п.н.е.

Од 1938 година, карпите во Кеселаид високи 7 до 8 метри биле назначени за природен резерват.

Кеселаид за првпат бил опишан во печатено издание во 1644 година во шведската поморска книга „*Een siö-book, som innehåller om siöfarten i Östersiön*" од Јохан Менсон. Кеселаид бил населен со етнички Естонци со векови, но во 16 век започнала голема колонизација од германски доселеници. Во 1807 година Кеселаид бил продаден на балтичкиот германски благородник Јакоб Фридрих фон Хелвиг. До крајот на 1930-тите имало уште 35 постојани жители на островот.

Денес, во лето, Кеселаид делумно се користи како ливада и пасиште за добиток и кози. Исто така, станал екскурзивно одредиште за туристите во природата. На островот се бројат 16 видови орхидеи. Од островот Муху, дива свиња и елен повремено пливаат до Кеселаид.

Светилник за првпат бил изграден Кеселаид во 1885 година. Тековниот, целосно автоматизиран светилник датира од 1994 година.

Галерија
--------

* Карта на КеселаидКарта на Кеселаид
* Остатоци од добиточна штала изградена во 1807 година.Остатоци од добиточна штала изградена во 1807 година.
* Горен светилникГорен светилник
* КрајбрежјеКрајбрежје

Наводи
------

1. 1 2  Uudo, Timm. *Kesselaiu maastikukaitseala – pool sajandit unustuses*
2. ↑  Luha, Artur: *Kesselaid*. Tallinn, 1940
3. ↑  „Eesti Saarte Kogu: Kesselaid Lighthouse". Архивирано од изворникот на 10 јули 2010. Посетено на 16 март 2021.

Надворешни врски
----------------

* Eesti Saate Kogu: Слики од Кеселаид и Кеселаидниот светилник

Поврзано
--------

* Список на острови во Естонија

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени острови во Балтичко Море |
| --- |
|  |
| Германија | 
* Денхолм
* Пел
* Риген
* Узедом
* Уманц
* Фемарн
* Хидензе

 |
|  |
| Данска | 
* Борнхолм
* Ертхолмен
* Лоланд
* Мен
* Фалстер

 |
|  |
| Естонија | 
* Абрука
* Аегна
* Вилсанди
* Вормси
* Касари
* Кеселаид
* Кихну
* Коинасту
* Манилаид
* Мохни
* Муху
* Осмусар
* Пакри
* Прангли
* Рухну
* Сарема
* Хијума

 |
|  |
| Полска | 
* Узнам
* Волин

 |
|  |
| Русија | 
* Котлин

 |
|  |
| Финска | 
* Бјерке
* Кимито
* Лајасало
* Лаутасари
* Оланд
* Реплот
* Суоменлина
* Уте
* Хајлуото

 |
|  |
| Шведска | 
* Блекиншки Архипелаг
* Готланд
* Еланд
* Стокхолмски Архипелаг
* Стура Карлсе
* Форе

 |

 |
**Керенската офанзива** или јулската офанзива претставува последната офанзива на Русија во текот на Првата светска војна. Таа се одиграла во јули 1917 година.

Причина
-------

Министерот Александар Керенски одлучил да направи офанзива во текот на војната, но истата дошла во многу лошо време. По Февруарската револуција во Русија владеела желбата за мир, посебно кај војниците чиј број значително се намалил главно поради револуционерните пропаганди и намалувањето на авторитетот на офицерите.

Самиот Керенски се надевал на значајна победа на фронтот со кое ќе ја зголеми својата популарност меѓу населението и ќе го поврати војничкиот морал. Преку победата тој сметал исто така дека ќе ги зајакне позициите на Привремената влада и ќе ја докаже ефикасноста на најдемократската армија на светот.

Напад
-----

Офанзивата на руската армија започнал по нападот на австроунгарската војска во Галиција на 1 јули 1917 година. Нападот бил насочен кон Лавов. Во операцијата биле вклучени единаесеттата, седмата и осмата руска армија. Австроунгарските сили во Галиција располагале со австогерманска армија под команда на генералот Фон Ботмер.

По првичниот успех на руските сили, напредокот застанал поради тоа што самите руски војници одбивале да војуваат. Офанзивата пропаднала на 16 јули. Австриските и германските сили извршиле противнапад на 18 јули соочувајќи се со многу слаб отпор. Тие напредувале низ цела Галиција и Украина до реката Збруч. Руските линии биле пробиени на 20 јули, а на 23 јули Русите се повлекле за 240 километри.

По крајот на офанзивата, Привремената руска влада дополнително ги загубила своите позиции и симпатии. Најголема корист од овие напади имале болшевиците. Повеќе ниту еден руски генерал не можел да смета на војниците кои биле под негова команда.

На 1 септември 1917 година Германците ја освоиле Рига, нанесувајќи им уште еден пораз на Русите. Дел од руските војници кои требало да го бранат градот се повлекле уште пред германските сили да пристигнат.
**Керечкиот** е чукотски јазик, дел од јазичното семејство на чукотско-камчатски јазици. Јазикот е најсроден со корјачкиот јазик. Покрај него, сличен со керечкиот е чукчискиот јазик.

Статус
------

Според податоците од 1997 година, јазикот го зборувале само двајца луѓе. Во 2005 година, јазикот бил прогласен за мртов. Сепак, според пописот во Русија од 2010, јазикот го зборувале 10 луѓе. Сепак, се верува дека овие луѓе или делумно го знаеле јазикот, не им бил мајчин или пак биле етнички Кереци. Во 20 век сите Кереци биле асимилирани од Чукчијците. Денес сите народи во Рускиот Далечен Исток воглавно зборуваат руски.

Наводи
------

1. ↑  Fortescue, Michael 2005. *Comparative Chukotko-Kamchatkan Dictionary*. Berlin / New York: Mouton de Gruyter.
2. ↑  „2010 census". Архивирано од изворникот на 2021-10-06. Посетено на 2013-01-04.

Поврзано
--------

* Портал: Јазик

* Чукотски јазици
* Чукотско-камчатски јазици

Надворешни врски
----------------

* Запис за јазикот на Етнолог
* Библиографија за јазикот

|  |  |
| --- | --- |
| ӆ | 
*Оваа статија поврзана со чукотско-камчатски јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Кеса и Морито** - расказ на јапонскиот писател Рјуносуке Акутагава.

Содржина
--------

Расказот се состои од два дела: монологот на Кеса и монологот на Морито. Една вечер, Морито излегува со намера да го убие сопругот на својата љубовница Кеса. Притоа, тој воопшто нема ништо против сопругот, но мора да го изврши убиството затоа што ѝ ветил на Кеса. исто така, тој се плаши дека таа ќе му се одмазди, ако не го изврши убиството Во минатото, Морито бил вљубен во Кеса. Три години по нејзиното стапување во брак, тој ја сретнал и дури тогаш ја остварил дамнешната желба - да води љубов со неа. Размислувајќи за неа, Морито се преиспитува својата врска со Кеса која ја смета за грда, неморална и лоша. Истовремено, Кеса го очекува доаѓањето на Морито и размислува за својот однос со него. И таа е свесна дека Морито не ја сака, па дури мисли дека таа е грда. Кеса се кае за својата прељуба и сака да умре, зашто само така ќе ја спаси честа на својот сопруг. Затоа, нејзиниот план е да го пречека Морито, кој треба да ја убие, мислејќи дека го убива нејзиниот сопруг.

Наводи
------

1. ↑  „Kesa i Morito", во: Riunosuke Akutagava, *Rašomon*. Beograd: Plavi krug; Zemun: Neven, 2003, стр. 203-212.
Споменик на Итар Пејо на чешмата во старата прилепска чаршија
Благоја Спиркоски - Џумерко во улога на Итар Пејо
**Итар Пејо** — еден од најпознатите ликови во македонските народни приказни, кој е многу омилен меѓу младите читатели. Итар Пејо, некаде познат и како **Итроман Пејо** или **Итар Пејо-Мариоец** е обичен сиромашен македонски селанец од Мариово кој се одликува со извонредна итрина, снаодливост и воедно е претставник на македонската шегобијна мудрост. Во приказните за него тој секогаш на итар начин им се оддолжува на тие што сакаат да му наштетат (обично турските големци), а неговите постапки често изнудуваат смеа и почит кај читателите. Нема историски потврди за неговото постоење и веројатно се појавил како противтежа на османлискиот итроманец и шегаџија Насредин Оџа во духовниот отпор на македонскиот народ против османлиското угнетување. Според некои кажувања, личноста Итар Пејо навистина постоела и била од мариовското село Градешница. Во многу македонски народни приказни со шеговити или сатирични мотиви и фабули, тој токму него редовно го надмудрува. Итар Пејо често ги насамарува и лакомите селски попови.

Итар Пејо во уметноста и во популарната култура
-----------------------------------------------

Постојат голем број прозни и поетски записи во кои како главен јунак се појавува Итар Пејо, а бил честа тема и на нашите хумористи и карикатуристи. Во 1977 година, МРТ снимила тв-серија, по сценариото на Миле Неделковски, а во режија на Коле Ангеловски. За Итар Пејо постојат преку триесетина приказни кои најпрвин ги има собрано писателот Стале Попов во збирката „Итар Пејо". Во 1966 година, Славко Јаневски ја објавил поетската збирка „Евангелие по Итар Пејо" во која се наоѓаат и песните „Итар Пејо за еден друг" и „Световрашка".

Поврзано
--------

* Насредин Оџа
* Споменик на Итар Пејо (Прилеп)
* Благоја Спиркоски-Џумерко — познат толкувач на улогата Итар Пејо
* Итар Пејо (нунатак) — географски објект (вид чука) на Антарктикот наречен по јунакот

Надворешни врски
----------------

* Неколку приказни со Итар Пејо Архивирано на 2 јули 2007 г.

Наводи
------

1. ↑  Славко Јаневски, *Евангелие по Итар Пејо*. Скопје: Кочо Рацин, 1966.
**Кнез** или **кенез** (унгарски: *kenéz*; латински: *kenezius*; романски: *cnez*) ― кнез и наследниот водач на влашките (или романските) заедници, пред се во средновековното Кралство Унгарија.

Терминологија
-------------

Службените документи, напишани на латински, применувале повеќе поими кога ги споменувале влашките водачи (или поглавари) во Кралството Унгарија во 13 и 14 век. Најискористените поими *кенезиус* и неговите врсти потекнуваат од словенскиот кнез. Функцијата била тесно поврзана со заедниците што живеат според „влашкиот закон", така што поимот кнез бил заменет со поимот скултетус во североисточните региони, каде што преовладувало германското право. Територија подложена на власт на кнез била позната како кенезијатус (кнежевство). Неколку кнежевства правеле војводство, кој бил подложен на повисок службеник, војводата.

Наводи
------

1. ↑  Pop 2013, стр. 165–166.
2. ↑  Pop 2013, стр. 165.
3. 1 2  Makkai 1994, стр. 196.
4. ↑  „cnez". *Dicţionar explicativ al limbii române pe internet*. dex-online.ro. 2004–2008. Посетено на 29 август 2021.
5. ↑  Rábik 2007, стр. 36.
6. ↑  Makkai 1994.

Извори
------

* Makkai, László (1994). „The Emergence of the Estates (1172–1526)". Во Köpeczi, Béla; Barta, Gábor; Bóna, István; Makkai, László; Szász, Zoltán; Borus, Judit (уред.). *History of Transylvania*. Akadémiai Kiadó. стр. 178–243. ISBN 963-05-6703-2.
* Pop, Ioan-Aurel (2013). "De manibus Valachorum scismaticorum...": *Romanians and Power in the Mediaeval Kingdom of Hungary: The Thirteenth and Fourteenth Centuries*. Peter Lang Edition. ISBN 978-3-631-64866-7.
* Rábik, Vladimír (2007). „The Ruthenian and Wallachian population of Eastern Slovakia in the Middle Ages" (PDF). *Historický Časopis*. **55** (Supplement): 35–62. ISSN 0018-2575.
*Ова е статија за иселеничкото друштво. За македонскиот просветител видете тука, додека за повеќе на појаснителната страница*
**Кирил Пејчиновиќ** — друштво на македонски доселеници по потекло од Теарце, Тетовско во Детроит и во Виндзор. Основањето на друштвото било за собирање и зближување на членовите и нивните пријатели. Основано е во Детроит, САД на 8 јули 1986 година.

Наводи
------

1. ↑  Ефтоски, Гојко. „Четврта полошка иселеничка средба во Лешок: Сè уште нема поволна бизнис-клима за вложувања на иселениците". Утрински Весник. Посетено на 2010-07-22.[*мртва врска*]
Карен Дехо
**Карен Дехо** (Karen Dejo) , родена во 1980 година е перуанска глумица. 
Нејзиното целосно име е Карен Ивон Дехо Иглесиас (Karen Ivonne Dejo Yglesias). 
Таа е висока 164 сантиметри или 5.38 стапки.

Карен Дехо ја има започнато својата кариера како модел , а подоцна и како 
балерина во телевизиското шоу Sabado.

После ова , таа се придружува на бендот Alma Bella , после што следува нејзиното учество во 
контроверзниот спот Jugo de Tamarindo со Хулио Андраде (Julio Andrade). 
Нејзиниот привлечен изглед и донесе улога во серијата Besos Robados во 2004 година.

Карен Дехо е повеќестрана уметничка која што се има појавено во теленовелите Chica tu Madre и Talk Show. 
Исто така има глумено и во театар , а има работено и во циркус. 

Нејзината улога како Паола во еротичката теленовела Убави и амбициозни (Bellas y Ambiciosas) 
во 2006 година ја прослави во светски рамки. 

Црнокосата и црноока Карен сака танцување , купување на облека и дружење со пријателите.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ПеруБиографска икона | *Оваа биографска статија личност од Перу е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Карен Ен Рубин** (родена **Карен Ен Рој** ) е претприемач. Таа се приклучила на ХјубСпот каде што била ко-водител *на ХјубСпот ТВ*, и била претприемач-во-резиденција во Матрични партнери во 2013-2014 година. Во 2014 година, таа се приклучила на Квантопски како потпретседател за управување со производи. Во 2015 година таа била автор на студија која покажува дека компаниите предводени од жени имаат подобри резултати од просечните. Таа својата кариерата ја започнала во 2004 година во инвестициско банкарство.

Ран живот и образование
-----------------------

Таткото на Рубин, Дејвид Ц. Рој е физичар кој станал кинетички скулптор додека мајка и е скулптор која подоцна станала бизнис личност. Карен, уште од мала покажала интерес за претставување пред камера. Дипломирала на компјутерски науки на колеџот Тринити во Хартфорд, Конектикат во 2004 година.

Кариера
-------

 Карен Рубин и Мајк Волпе (десно) се домаќини на Дејвид Мерман Скот на ХјубСпот ТВ. 13 февруари 2009 година
Започнувајќи ја својата кариера во 2004 година во инвестициското банкарство, таа потоа завршила четири години како проект менаџер за Промоции. Се преселила во Бостон за да се приклучи на ХјубСпот како вработен број 30 во 2008 година. Иако нејзината главна работа таму била управување со производи, таа исто така била ко-домаќин на неколку стотици неделни епизоди од веб-емисијата наречена прво „ХјубСпот ТВ", потоа „Ажурирање на маркетингот". Во 2013-2014 година, таа поминала14 месеци како претприемач-во-резиденција во Матрични партнери. Од 2014 до 2016 година, таа била потпретседател на производи во Квантопски.

Студија за перформансите на бизнисите предводени од жените
----------------------------------------------------------

Во 2015 година, Рубин објави студија која покажува дека хипотетичкото портфолио на инвестиции во компании предводени од жени би се покажало три пати подобро од инвестицијата во индексен фонд заснован на S&P 500 во истиот период. Нејзиното истражување беше инспирирано од извештајот на Credit Suisse Gender 3000, конкретно дека „Компаниите со повеќе од една жена во одборот вратија соединение 3,7% годишно во однос на оние кои немаат...", а сепак парадоксално само „12,7% од одборите имале родова разновидност".
**„Кардинал"** (англиски: *The Cardinal*) - американски филм од 1963 година, во режија на Ото Преминџер (Otto Preminger), по сценариото на Роберт Дозиер. Главните улоги ги толкуваат: Том Тајрон (Tom Tryon), Роми Шнајдер (Romy Schneider) и Џон Хјустон (John Huston). Филмот е снимен по истоимениот роман на Хенри Мортон Робинсон за животот на кардиналот Френсис Спелман, кој бил надбискуп на Њујорк. Во текот на снимањето, како врска меѓу Ватикан и филмската екипа служел Јозеф Рацингер, кој во 2005 година станал папата Бенедикт XVI. Во 1964 година, филмот бил номиниран за „Оскар" и за „Златен глобус" во по шест категории, а освоил две награди „Златен глобус": за најдобар филм и за најдобра споредна улога (Џон Хјустон).

Синопсис
--------

Дејствието на филмот е прикажано низ повеќе исечоци во кои, за време на церемонијата на која е именуван за кардинал, еден млад католички свештеник се присетува на своето минато. Притоа, во своите сеќавања, тој допира бројни општетсвени проблеми, како: сексот надвор од бракот, абортусот, расната нетрпеливост, подемот на фашизмот итн.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Kardinal, američki film (пристапено на 6.6.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Карија** во старогрчката митологија била нимфа хамадријада на ореово дрво.

Митологија
----------

Освен нимфи, позната е и Карија, ќерка на Дион, кралот на Лаконија и Ифитеја. Кога на дворот престојувал Дионис, се вљубил во Карија, а и таа во него. Затоа повторно дошол во посета на Дион под изговор да го посвети храмот кој кралот му го подигнал. Меѓутоа, нејзините две сестри се обиделе да ги разделат и не престанувале ниту кога тој им открил дека е бог. Затоа тој ги казнил со лудило и тие заминале на планината Тајгет, каде се претвориле во камења. Карија се претворила во орев. Според други извори, нивната љубов ја спречила нејзината изненадна смрт во Карија. Дионис жалел поради тоа, но не можел да ја врати во живот. Наместо тоа ја претворил во дрво орев. Артемида на кариинитеземјаци им ја донела веста за нејзината смрт, поради што го добила епитетот Артемида Каријатида. Исти извори наведуваат дека Карија е поврзувана со титанката Метида.

Наводи
------

1. ↑  -{theoi.com: Hamadryades}-, Посетено на 8. 4. 2013.
2. ↑  -{Greek Myth Index: Carya}- Архивирано на 23 август 2010 г. Посетено на 8. 4. 2013.
3. ↑  -{Greek Myth Index: Dion}- Архивирано на 16 јуни 2010 г. Посетено на 8. 4. 2013.
4. ↑  -{in2greece: Carya}-, Посетено на 8. 4. 2013.
5. ↑  -{paleothea.com: Carya}-, Посетено на 8. 4. 2013.
**Киро Лазов Наков** ( 1921
Скопје ― 25 април 1945

 во Срем, Србија) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во родниот град, а потоа работел како работник. По ослободувањето на Македонија бил дел од Козјачкиот партизански одред, па cтaпил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Се истакнал со својата храброст во борбите за ликвидирање на балистичките банди на Косово. Потоа со Бригадата заминал за Срем. По пробивот на Сремскиот фронт, храбро загинал на 25 април 1945 година, во еден жесток судир со германако-усташките сили.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 98. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Леонид Грчишки** ( Грчиште, Гевгелиско —  1923
 во Софија, Бугарија ) — македонски револуционер.

Животопис
---------

Летото во 1923 година, во времето на деветојунскиот преврат, царските автономисти (Тодор Александров и Александар Протогеров), дознале дека војводата Леонид Грчишки од гевгелиското село Грчиште, бил на лекување во Александровската болница во Софија. Една група по заповед на Тодор Александров, со лесна кола дошле во болницата го земале од постела и го однеле надвор од Софија, каде го убиле.

Наводи
------

1. 1 2  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 333. ISBN 323.285.497.3 Проверете ја вредноста `|isbn=`: invalid character (help).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Лагуна Караваста** (албански: *Laguna e Karavastasë*) – најголемата лагуна во Албанија и една од најголемите на Средоземното Море, која опфаќа површина од 42 км2. Караваста е дел од Националниот парк Дивјаке-Караваста и од Јадранското Море е одвоена со голем песочен појас. Се протега низ крајбрежната низина Мизеке близу Дивјаке и некои 20 км од Лушње.

Во Караваста има многу борови дрвја и мали песочни острови. Позната е по тоа што е населена од далматинскиот пеликан. 6,4% од европските далматински пеликани се наоѓаат во Караваста.. Лагуната припаѓа на екорегионот на илирските листопадни шуми од средоземните шуми и грмушки. Климата е типична средоземна.

Лагуната се наоѓа во рамките на Националниот парк Дивјака-Караваста и е признаена како моклиште од меѓународно значење според Рамсарската конвенција. Лагуната била идентификувана како важно птичје подрачје од Бердлајф интернешенел, бидејќи го населува значителен број различни птичји видови.

Бидејќи акциите за дезинфекција одамна биле запрени, подрачјето е познато дека има многу активна сезона на комарци. Во 2014 година, акциите се обновиле и почнал проект за рехабилитација на областа. Истата вклучила мораториум на лов што ги оживеало активностите на набљудување на птици.

Поврзано
--------

* Национален парк Дивјака-Караваста
* Географија на Албанија
* Лагуни во Албанија

Наводи
------

1. ↑  „Bryophytes of the Karavasta Lagoon area, with new reports for Albania" (PDF). *bio.bas.bg* (англиски). стр. 39. The coastal lagoon, and the forested areas (Forest of Divjaka) on the northwestern side of the lagoon, have been a National Park, and therefore a protected area since 1966.
2. ↑  „THE COASTAL GEOMORPHOLOGY OF THE SEMANI RIVER MOUTH-KARAVSTA LAGOON IN THE SOUTHERN ADRIATIC SEA" (PDF). *balkangeophysoc.gr* (англиски). стр. 152. The area well known for the Dalmatian pelican colony Pelicanus crispus which numbers some 60-70 couples, which represent 5% of the total world population of this species.
3. ↑  „Bashkia Fier » Karavasta Lagoon". Bashkia Fier. Архивирано од изворникот на 2016-03-06. Посетено на 2010-06-29.
4. ↑  „ACTION PLAN FOR THE DALMATIAN PELICAN" (PDF). *ec.europa.eu* (англиски). стр. 10.
5. ↑  BirdLife International. „Karavasta Lagoon". *datazone.birdlife.org* (англиски).
6. ↑  Ramsar (September 11, 2014). „The list of wetlands of international importance" (PDF) (англиски и шпански). Ramsar. стр. 5.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Караваста" на Ризницата ? |
*За реката со истото име, видете Лимпопо.*

| **Лимпопо** |
| --- |
|  |
|
|
| **Површина** | 123,900 км2 |
| **Население** | 5,273,637 |
| **Јазици**: | сепеди, венда, цонга |
| **Раси**: | Црнци (97,3%)Белци (2,4%)Обоени (0,2%)Азијати (0,1%) |
| **Главен град**: | Полокване |
| **Најголем град**: | Полокване |
| **Премиер**: | Мбхазима Шилова(АНК) |
|  |

**Лимпопо** е најсеверната покраина во ЈАР. Главен град е Полокване (поранешен Питерсбург). Покраината е формирана од северниот регион Трансвал во 1994 и првобитно именувана како **Северен Трансвал**. Следната година Лимпопо е преименуван во **Северна покраина**, име коешто остана во употреба до 11 јуни 2003, кога беше сменето во денешното. Покраината е наречена по реката Лимпопо, која ја формира границата на ЈАР со Зимбабве. Друга важна причина за преименувањето во Лимпопо беше Мапунгубве, областа каде најантичката цивилизација која користела злато беше откриена неколку години порано. Племето изгледа имало силни врски со урнатините и цивилизацијата од Големо Зимбабве.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Покраини во Јужноафриканската Република |
| --- |
|  |
| 
* Гаутенг
* Западен Кејп
* Источен Кејп
* Квазулу-Натал
* Мпумаланга
* Лимпопо
* Северен Кејп
* Северозападна
* Фри Стејт

 |  |

 |
**Ли Јон-пхo** (корејски: 이영표; Корејски изговор: [јас.jʌŋ.pʰjo]; роден на 23 април 1977 година) е пензионираннај Јужно корејски фудбалер. Ли бил препознатлив по својата брзина и дриблинг вештини. Неговиот поранешен тренер Мартин Јоледнаш го нарекол "најдобриот лев бек во Холандија".

Пред да настапува за Тотенхем и Борусија Дортмунд, Ли ја започнал својата професионална кариера во фудбалскиот клуб Сеул, тогаш познат како Анјанг ЛГ во К Лига 1 на Јужна Кореја и потоа преминал две години во ПСВ Ајндховен од Холандија, заработувајќи високи признанија од тогашниот тренер на ПСВ Гус Хидинк, кои претходно му бил тренер во репрезентацијата на Јужна Кореја за време на Светското првценство во 2002 година.Признат како најдобар лев одбранбен играч во Холандија во сезоната 2004-05 сезона, англискиот Тотенхем успеал да го потпише и покрај големата конкуренција со неколку клубови во Серија А.
На 19 ноември 2008 година, Ли станал седмиот корејски играч кој настапил повеќе од 100 пати за репрезентацијата на Светскиот Куп бараж против Саудиска Арабија. Во текот на Азискиот куп 2011, Ли бил капитен на репрезентацијата двапати, заменувајќи го редовниот корејски капетан, Парк Жи-Сунг.

Кариера
-------

Наводи
------

1. ↑  „네이버 인물검색". Naver people searching. Посетено на 24 April 2013.
2. ↑  Duerden, John. „John Duerden reports on Tottenham's new Korean star". soccerphile.com. Посетено на 18 August 2007.
3. ↑  „What now for 'Berbs' and 'Bruce'?". ESPN.com. Архивирано од изворникот на 11 December 2004. Посетено на 18 August 2007.
Според пописот од 1994, во Македонија таа година живееле 2.248 Хрвати. Бројот на Хрвати во Македонија порасна посебно во периодот меѓу 1946 до 1980 година, кога бројни Хрватски имигранти биле на служба во тогашната СР Македонија (во составот на СФРЈ).

Некои во Македонија останаа да живеат, а последицата е големиот број на мешовити бракови. Но, националната свест на Хрватите во Македонија е на висок степен, што сведочи и фактот дека тие многу добро го знаат хрватскиот јазик. Голем дел од Македонските Хрвати е од католичка вера

Долговременето престојување на Хрватите во Македонија и Грција сведочат и топонимите како *Arvati' кај Долна Преспа, 'Harvati* на Атика, и *Harvation* на Пелпонез, во Грција.

Најголемиот број на Хрвати во Македонија живеат во Скопје, вториот град по големина Битола и околу Охридското Езеро. Во 2006, Хрватскиот претседател Стјепан Месиќ и неговиот колега Никола Грујовски објавија дека Хрватите ќе бидат признати како национално етничко малцинство во Македонија.

Хрватите во Македонија се претставени од *Заедница на Хрватите во Македонија* (хрватски: *Zajednica Hrvata u Republici Makedoniji*).

Наводи
------

1. ↑  „HIC". Архивирано од изворникот на 2011-06-29. Посетено на 2011-04-28.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Демографија на Македонија |
| --- |
|  |
| Етнички групи | Македонци  **·**  Албанци  **·**  Бошњаци  **·**  Бугари  **·**  Власи  **·**  Евреи  **·**  Египќани  **·**  Ерменци  **·**  Роми  **·**  Срби  **·**  Турци  **·**  Хрвати |
|  |
| Религија | Христијанство (Православие  **·**  Католицизам  **·**  Протестантство)  **·**  Ислам  **·**  Јудаизам |
|  |
| Пописи | 1948  **·**  1953  **·**  1961  **·**  1971  **·**  1981  **·**  1991  **·**  1994  **·**  2002  **·**  2011  **·**  2021 |
|  |
| Видете уште | Државен завод за статистика на Република Македонија  **·**  Наталитет во Македонија |

 |
**„Македонски глас"** (руски: (*изворно*) Македонскій голосъ, (*современ правоп.*) Македонский голос) бил „орган на приврзаниците на независна Македонија" кој излегувал во Санкт Петербург од 9 јуни 1913 до 20 ноември 1914 година. Списанието го уредува Редакциски совет на Македонската колонија во руската престолнина. Издавач бил Д. Д. Павле Чуповски, а одговорен уредник И. П. Кулезнев (во последните два броја Д. Д. Архангелски).

Најавено било дека ќе излегува „од еднаш до петпати во месецот", но се појавуваат само 11 броја на вкупно 220 страници.

Како мото под насловот на корицата на првиот број, стоеле зборовите на Борис Сарафов: „Ние Македонците не сме ни Срби ни Бугари, туку просто Македонци. Македонскиот народ постои независно од бугарскиот и српскиот. Ние им сочувствуваме и на едните и на другите, и на Бугарите и на Србите: кој ќе го помогне нашето ослободување, нему ќе му речеме благодарам, но Бугарите и Србите нека не забораваат дека Македонија е само за Македонците".

Во списанието, покрај Македонци, соработуваат и голем број Руси и балканци, а се публикуваат и бројни официјални акти (меморандуми, апели и соопштенија) на Македонската колонија во Петроград, потпишани од Д. Чуповски, д-р Г. Константинович, Н. Димов, Г. А. Георгов, И. Г. Георгов, П. Божидарски, Гр. Н. Угриновски, Д. Пешковски, Г. А. Стојанов, К. Георгиев и др. Тоа е всушност најзначајниот печатен архив на македонската национална мисла во периодот на Балканските војни и почетокот на Првата светска војна за одбрана на целоста на Македонија и слободата и обединувањето на македонскиот народ.

По барање на Српската легација во Санкт Петербург списанието е привремено запрено по бројот 8 (22 декември 1913). Со ново решение на Градоначалството (1 февруари 1914) се дозволува продолжувањето, но и по следниот бр. 9 (2 март 1914), по петмесечна пауза, се објавени само уште два броја.

Бидејќи публикацијата во големи тиражи продира и на Балканот, под притисок од балканските монархии, списанието е конечно запрено, иако редакцијата постои.

Надворешни врски
----------------

* Крсте Петков Мисирков, „Македонски и болгарски национални идеали" - „Македонскій голосъ", II, 10, 13.8.1914, 10-14.
* Крсте Петков Мисирков, „Борбата за автономија" - „Македонскій голосъ", II, II 29.11.1914, 205-207.
* Димитрија Чуповски, Писмо на Димитрија Чуповски до Неофит, 14 јуни 1913.
* Генадиј Георгиев, „Кои се Македонците?", „Македонскій голосъ", 1914.
* Александар Фјодорович Ритих, „Моето мислење за Македонците", „Македонскій голосъ", 1914.