recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Споменик на Мајка Тереза** ― споменик во вид на статуа во Струга во чест на македонската Албанка и католичка калуѓерка Мајка Тереза.

Местоположба
------------

Споменикот се наоѓа на плоштадот „Маршал Тито/Мајка Тереза", во непосредна близина на зградата на Општина Струга која се наоѓа северозападно од споменикот.

Историја
--------

Спомен плочата веднаш до статуата.
Споменикот бил поставен во април 2004 година од страна на ХДЗ „Мајка Тереза" од Струга.

Галерија
--------

* Статуата во 2009 годинаСтатуата во 2009 година
* Статуата во 2010 годинаСтатуата во 2010 година
* Статуата во 2013 годинаСтатуата во 2013 година
* Статуата во 2013 годинаСтатуата во 2013 година
* Статуата во 2013 годинаСтатуата во 2013 година
* Статуата во 2013 годинаСтатуата во 2013 година

Поврзано
--------

* Споменик на Револуцијата

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Споменик на Мајка Тереза (Струга)" на Ризницата ? |
**Доне Чапарев** е роден на 4 јуни 1949 година во Струмица, починал во 17 ноември 2000 година, во Струмица поет, драмски писател.

Животопис
---------

Доне Чапарев е роден во Струмица, каде што завршил основно и дредно училиште. Дипломирал на Филозофски факултет во Скопје. Работел како новинар во Центар за радио и новинарско-издавачка дејност во Струмица, а потоа се префрлил во Скопје каде што работел во издавачко претпријатије „Југоскоп - Ревија Бизнис" во Скопје.
Зад себе оставил повеќе книги поезија, детска поезија, и драми.
Бил член на Друштво на писатели на Македонија од 1976 година.

Дела
----

* Живи сенки - поезија, 1972 година;
* Вечерни патувања - поезија, 1975 година;
* Живи огништа - поезија, 1976 година;
* Витрина полна со детски итрини - поезија за деца, 1977 година;
* Благој Мучето - драма. 1977 година;
* Воздушни балончиња - поезија за деца, 1978 година;
* Тајна магија на ѕидот - поезија, 1996 година;
* Сенарник, поезија, 1998 година;
* Исповед на Самоил, поезија, 1999 година

Наводи
------

1. ↑  Македонски писатели, ДПМ, Скопје, 2004, ISBN 9989-855-07-2
За други значења на поимот, погл. Дон Карлос.
**Дон Карлос** — историска трагедија во пет чина напишана од познатиот германски автор Фридрих Шилер. Ова дело било напишано помеѓу 1783 и 1787 година и за првпат било испечатено во Хамбург во 1787 година. Главен лик во трагедијата е Карлос, принц на Астуријците и делото е напишано врз основа на вистински историски настани кои се случиле во шеснаесеттиот век за време на владеењето на шпанскиот крал Филип II. Дон Карлос е една од најпознатите Шилерови драми.

Истакнати ликови во делото
--------------------------

* Филип II, шпански крал
* Елизабета од Валоа, негова жена
* Дон Карлос, принц и син на Филип
* Александар Фарнезе, принц на Парма
* Клара Евгенија, тригодишно девојче
* војвотката од Оливарез, прва дворска дама

Кратка содржина
---------------

Протагонист, односно главен лик во делото е принцот Карлос од Астурија, син и наследник на кралот Филип II, кој на крај завршува во затвор, а неговиот татко се жени со неговата вереница, француската принцеза Елизабет. Во драмата Карлос е прикажан како романтичен јунак и слободољубив бунтовник кој се буни против својот татко, како и против општеството.

Познати опери засновани на делото
---------------------------------

* опера од Мајкл Коста - 1844 година
* опера од Антонио Бацола - 1850 година
* опера од Винченцо Мосцуза - 1862 година
* најпозната е операта од Џузепе Верди - 1867 година
**Спомен куќа – музеј на НОВ и револуцијата**, се наоѓа на булеварот „Гоце Делчев" меѓу Институтот за национална историја, Судската палата и факултетскиот комплекс „Св. Кирил и Методиј", изградена врз темелите на урнатиот објект. Нејзини автори се архитектите Александар Николски и Владимир Пота, а откриена е на 28 септември 1981 година.

Историска позадина
------------------

Спомен-плоча која првично се наоѓала на овој објект
Членовите на Покраинскиот комитет на КПЈ за Македонија ја зеле под наем оваа куќа, уште пред почеток на Втората светска војна, во која непречено можеле да ги обавуваат своите активности. За да се избегне сомневање, во куќата се вселило семејството на Глигор Михајловски – Гиго, комунист и револуционер, а низ годините, во куќата престојувале: Светозар Вукмановиќ – Темпо, Сретен Жујовиќ, Кузман Јосифовски Питу, Орце Николов, Цветан Димов, Мирче Ацев, Блажо Орландиќ, Добривое Видиќ и други револуционери.

Во текот на НОБ, во куќата престојувало највисокото партиско и воено раководство на Македонија. Овде се одржувале состаноците на Покраинскиот комитет. Во мај 1941 година Лазар Колишевски во оваа куќа се состанал со Методија Шаторов - Шарло, а едно од судбинските решенија што биле донесени во оваа куќа било решението за вооружено востание на македонскиот народ. По ова решение, Покраинскиот комитет ги организирал партизанските одреди.

Наводи
------

1. ↑  Крсто Здравковски: „Да не се заборави", Архив на Скопје, 1982 г. стр. 27
2. ↑  Крсто Здравковски: „Да не се заборави", Архив на Скопје, 1982 г. стр. 28
**Донован Бејли** (англиски: *Donovan Bailey*) — поранешен канадски атлетичар, двоен олимписки победник.

Животопис
---------

Роден e во Јамајка, потоа Бејли се преселил во Канада како дете (13 години) и ја започнал својата спортска кариера како кошаркар, а подоцна и како спринтер. Во средината на 1990-тите, тој постигна целосна доминација во трката на 100 метри, и во тој период тој беше двократен олимписки и троен светски шампион. Неговиот резултат од Олимписките игри во Атланта во 1996 година од 9,84 секунди беше во тоа време светскиот рекорд на 100 метри, а денес (февруари 2007) — трет официјално признаен резултат на сите времиња. Со ова, како и другиот човек во историјата, зад Карло Луиз, во исто време тој беше Олимписки победник, светски шампион и светски рекордер на 100 метри. Во тие години, Мајкл Џонсон владееше на долгиот спринт (200 м, 400 м). Со цел да се реши дилемата дека "најбрз човек во светот" беше организирана во Торонто во 1997 година, трката меѓу нив се одвиваше во еден дел од 150 метри, дел кој беше невообичаен, па затоа не им беше дозволено да одговорат на кој било тркач. За жал, за време на оваа трка, Џонсон претрпе повреда на мускулите, а по 100 метри мораше да се откаже, па Бејли лесно победи. По таа сезона, започнаа проблемите на Бејли со повреди, иако тој изведува уште неколку години, тој никогаш не ги повторуваше блескавите резултати како порано. Тој моментно го држи својот светски рекорд на 50 метри во салата (Рино, Невада) 1996 година, што е 5,56 секунди.

Во Канада, Бејли е национален херој, бидејќи на некој начин тој ја поврати репутацијата на канадскиот спринтер откако Бен Џонсон беше дисквалификуван за допинг на Олимпијадата во Сеул 1988.

Наводи
------

1. ↑  „Donovan Bailey to retire after 2001 season". CBC News. May 31, 2001.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Донован Бејли на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Внатрешноста на куќата на Кочо Рацин во Велес
**Спомен куќата** на поетот и деец Кочо Рацин се наоѓа во Велес. Како потсетник на еден од најголемите поети и социјалисти во периодот помеѓу двете светски војни, таа во 1962 година е целосно реставрирана.

Приземјето е изградено од камен, на катот доминира фасада со бела боја, а покривот е висок и покриен со ќерамиди. Двокрилна порта од дрво води во тремот решен како мал простор кој ги спојува катот, фурната, чардаците и грнчарската работилница. Работилницата има голема површина, а во нејзинот под има мала скривница.

Чардакот на куќата е споен со фурната. На спротивниот крај чардакот со скали води кон повисок чардак. Во Спомен куќата на Рацин денеска се наоѓаат негови оригинални ракописи и голем број други спомени за неговиот живот и дело.

Наводи
------

1. ↑  Спомен куќа на Кочо Рацин, Општина Велес

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа поврзана со Велес статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Донска Советска Република** (руски: *Донская советская республика*, *Донскаја советскаја республика*) — краткотрајна советска република на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република која постоела помеѓу март и мај 1918 година.

На територијата на Областа на донската војска, републиката е прогласена во март 1918 година по повлекувањето на Белата армија од областа. Во мај, по бунтот на донските козаци и германското напредување во регионот како резултат на Договорот од Брест-Литовск, републиката била соборена и нејзините водачи побегнале. Донската Република на донските козаци ја презела територијата на Донската Советска Република.

Историја
--------

Донската Советска Република била прогласена на 23 март 1918 година со главен град во Ростов на Дон, на територијата на Областа на донската војска и дел од провинцијата Екатеринослав, откако се повлекле волонтерската армија и силите на донските козаци на Алексиј Каледин. Помеѓу 9 и 14 април, регионален конгрес на советите избрал Централен извршен комитет од 26 болшевици и 24 леви социјалистички револуционери за републиката. Комитетот го формирал Совет на народни комесари (Совнарком), кој бил предводен од црвениот козак Фјодор Под Pолков. Исто така, бил формиран и вонреден штаб на чело со Серго Орџоникидзе за организирање на одбраната на републиката.

Донската Советска Република почнала да ја губи поддршката како резултат на нејзините побарувања за храна и погубувањата на осомничените контрареволуционери. Во април започнал општ бунт на донските козаци и од 1 мај германските трупи исто така влегле на нејзината територија како резултат на Договорот од Брест-Литовск. Донските козаци предводени од Петар Краснов го зазеле Ростов на Дон, кој тогаш бил окупиран од германските трупи, на 6 мај. Водачите на републиката побегнале во Царицин, но Подтиолков бил заробен и погубен од донските козаци. Донската Република тогаш ја презела контролата врз територијата на Донската Советска Република. Донската Советска Република, сепак, официјално не била укината од советската влада до септември, бидејќи нејзините водачи останале во Царицин.

Наводи
------

### Цитати

1. 1 2  Smele 2015. sfn error: no target: CITEREFSmele2015 (help)
2. ↑  Holquist 2002. sfn error: no target: CITEREFHolquist2002 (help)

### Библиографија

* Holquist, Peter (2002). *Making War, Forging Revolution: Russia's Continuum of Crisis, 1914-1921*. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. ISBN 9780674009073.
* Smele, Jonathan D. (2015). *Historical Dictionary of the Russian Civil Wars, 1916-1926* (англиски). London: Rowman & Littlefield. ISBN 9781442252813.
***Улица без радост*** e германски филм заснован на новелата на Хуго Беттауер и во режија на Георг Вилхелм Пабст. Овој филм е еден од првите филмови на движењето наречено Нова објективност. Грета Гарбо ја игра својата втора голема улога. Филмот често се опишува како приказна за моралот во која "падната жена" страда за своите гревови, додека повеќе доблеста е наградена. 
Филмот е дизајниран од страна на Ото Ердман и Ханс Зонле.

Заплет
------

Во 1921 година во една улица наречена Мелчиоргасе во сиромашниот дел на Виена, Австрија, има само двајца богати луѓе: месарот Јозеф Герингер и г-ѓа. Грејфер, која управува со моден бутик и ноќен клуб, водени од богатите луѓе во Виена. Придружен на ноќниот клуб е Мерл Хотел, бордел во кој жените од ноќниот клуб ги носат своите клиенти. Филмот го следи животот на две жени од истото сиромашно соседство, кои се обидуваат да имаат подобар живот во периодот на австриската повоена хиперинфлација. Тие се Марија, која работи како проститутка, и Грете, која во последен момент се спасила од таа судбина.

Оцена
-----

Извештај кој датира од јули 2010 година вели дека 83% од шест примероци во кои се собирале критики биле дадени позитивни осврти и дека филмот добил просечен рејтинг од 8 од 10.

Наводи
------

1. ↑  Есеј од Мајкл Колер на *улицата Џојлеј* во *сцените на кино* :
2. ↑
**Улица - врвулица** е илустрирана книга (сликовница) од 1989 година, издадена од „Детска радост" како дел од библиотеката „Росица". Илустрациите во книгата ги направил Душан Петричиќ. Сликовницата обработува теми од сообраќајното воспитување на децата и таа била издадена како програмска активност на Републичката самоуправна интересна заедница за предучилишно и основно воспитание и образование и општествена заштита на децата.

Сликовницата била испечатена во печатницата на НИПРО „Нова Македонија", во Скопје. Идејата за сликовницата, дизајнот и ликовното обликување било дело на Александар Цветкоски. Рецензенти на книгата била: Димитар Кондовски, Зоран Ѓуровски и Лилјана Самарџиска.

Наводи
------

1. ↑  *Улица - врвулица*, Детска радост, Скопје, 1989.
Електронска цевка хептода
**Хептода** — вид на електронска цевка со седум електроди сместени во стаклен или метален балон со вакуум.

Загреаната катода емитува електрони кои одат кон позитивната анода.
Решетките кои се наоѓаат меѓу катодата и анодата овозможуваат регулација на струјата во цевката и нејзина употреба во улога на мешач на сигналите, обично во локален осцилатор на радиоприемник.

Историја
--------

За историјатот да се погледа статијата Електронска цевка.

Начин на работа и опис
----------------------

Хептодата е цевка со уште една дополнителна решетка во однос на хексодата (вкупно пет решетки), која најмногу е користена за мешање на високофреквенциски сигнали во меѓуфреквенцискиот степен на радиоприемникот.

Пример за ваква цевка е ЕСН-81 (комбинација од триода и хептода).

Примена
-------

Хептодите обично се користени во меѓуфреквенцискиот степен во локалниот осцилатор на радиоприемниците.

Симбол
------

Симбол на хептода со индиректно загревана катода е прикажан на сликата.

Симбол на вакуумска хептода

Види и
------

* Електронска цевка
* Електроника
* Диода
* Триода
* Тетрода
* Пентода
* Хексода
* Октода
* Катодна цевка
* Транзистор
* Радио

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хептода" на Ризницата ? |

* Технички податоци за сите видови електронски цевки
* Како работат електронските цевки (англиски)
* Проекти со електронски цевки. Шеми, упатства. Архивирано на 28 февруари 2009 г.
* Разни аудио проекти со цевки.
**Граница** – ерменски филм од 2009 година, во режија на Харутјан Хачатријан, кој е автор и на сценариото, заедно со Михаил Стамболтсјан. Главните улоги ги играат: Липарит Липаритијан, Манвел Микитарјан и Давит Гаспарјан.

Содржина
--------

Раскажана од перспектива на еден спасен бизон, ова е приказна на еден мал град што се бара себеси по ерменско-азербејџанскиот конфликт. Прифаќањето на бизонот од страна на другите животни во фармата полна со животни, фармери и бегалци, го отсликува раширеното сомневање во земјите од постсоветскиот свет.

Наводи
------

1. ↑  Кинотека на Македонија, „Филмска програма - февруари 2017" (пристапено на 7.3.2017)
Спортска верзија на фокстрот
**Фокстротот** настанал во 20-тите години на минатиот век и името го добил по Хари Фокс, американски танчер шоумен. Триесеттите години 
се сметаат за златно доба на овој танц, кога се создадени и најголемиот број музички дела со овој ритам. Интересно е дека има бројни варијации за овој танц со едноставни чекори. Но навидум лесни, чекорите имаат најтешка техника од сите стандардни танци. Тајната на фокстротот е тоа што движењето не смее да престане, а танчерите слеани како еднен мораат постојано да пловат по подиумот.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Горан Марковиќ
**Горан Марковиќ** (р. 24 август 1946

 во Белград) е српски режисер.

Животопис
---------

Роден е во Белград. Двајцата негови родители Раде Марковиќ и Оливера Марковиќ, биле познати српски глумци. Завршил во Петтото  белгратско средно училиште, потоа ФАМУ во Прага. Има направено повеќе од педесет документарци, 11 целовечерни  филмови, напишал десетици филмски сценарија, напишал шест театарски парчиња, режирал три театарски претстави, напишал три книги. Добил повеќе од 30 домашни и странски награди и признанија, како и за работата на филмот, и за театарската креативност. Карактеристични: две Златна арена y Базен, наградата за најдобар Режисер на филмот "Тито и мене" во Сан Себастијан. 

Тој предава режија на Факултетот за драмски уметности во Белград, член е на Европската Академија на филмската уметности во Брисел. Разведен, без деца.

Комуниста е во дневен весникот „Политика" , каде најчесто пишува на теми од културата.

Филмографија
------------

* 1969 - „Бурето држи вода додека мајсторите не си одат"
* Во 1971 - „Без име"
* 1977 - „Специјално образование"
* 1979 година - „Национална класа"
* 1980 - „Мајстори, мајстори"
* 1982 - „Вариола вера"
* 1985 - „Тајванска канаста"
* 1987 - „Веќе видено"
* 1989 - „Собирен центар"
* 1992 - „Тито и јас"
* 1995 - „Урнебесна трагедија"
* 1994 - „Отворена врата "(2 епизоди)
* 1999 - „Најважни херои"
* 2000 - „Србија, година нула"
* 2002 - „Кордон"
* 2008 - „Турнеја"
* 2012 - „Фалсификатор"
* 2014 - „Тајната на Tитовата соба"
* До 2015 - „Константин Koчa Поповиќ"
* 2016 година - „Слеп патник на бродот на лудаци"

Наводи
------

1. ↑  Марковић, Горан. јануари sr.html „Погледи – Горан Марковић" Проверете ја вредноста `|url=` (help). Политика. Посетено на 25 мај 2011.[*мртва врска*]
2. ↑  Орден витеза и официра Француске („Политика", 14. новембар 2012)
**Горан Славковски** (роден на 8 април 1989

) кој е еден од најталентираните напаѓачи во Европа на негова возраст, е роден во шведскиот град Скравлинге на 8 април 1989 година. Иако е роден во Шведска, Горан потекнува од скопското село Бразда, каде што живеело семејството Славковски пред да замине во скандинавската земја на печалба.

Рана кариера
------------

Горан Славковски имал 33 настапи и 24 гола за младинските селекции на Шведска од каде што перманентно одлучил да се префрли за да ја репрезентира селекцијата на Македонија.

Уште како мал Славковски покажувал наклонетост за фудбал, па заминал да тренира во тимот на Балкан, во населбата Росенгард, во градот Малме. Талентот на Славковски го забележале од тимот на Малме, каде што Славковски играл во сезоната 2004/05.

По само една година во Малме, во 2005, Славковски потпишал договор со италијанскиот гигант Интер Милан. Во јануари 2007 за Славковски заинтересираност покажал и славниот Манчестер Јунајтед, па „нераѕурите" веднаш му ја продолжиле обврската кон нив. Според актуелната спогодба, Горан ќе му остане верен на тимот од „Џузепе Меаца" до јуни 2010 година.

Дебитирање
----------

Иако имал само 17 години, Славковски веќе дебитирал за тимот на Интер. Во првенство, на 7 мај 2006, на мечот против Сиена, тренерот на Интер, Роберто Манчини, во 83. минута во игра го внесел Славковски. Тоа било првиот настап на Горан во Серија А лигата. Иако одиграл само 10-тина минути, со тој настап Славковски влегол во историјата на италијанскиот гигант како најмлад фудбалер што настапил за првиот тим на „нераѕурите" во калчото. Горан тогаш имал само 17 години и еден месец. Претходниот рекорд бил во сопственост на Интеровата легенда Џузепе Бергоми.

Малиот Златан Ибрахимовиќ
-------------------------

Според конституцијата на телото и потеклото, Славковски го споредуваат со Златан Ибрахимовиќ и неговиот прекар е „Малиот Златан". Двајцата се високи по 191 cm, а потекнуваат од Балканот (Ибрахимовиќ е од БиХ). И Славковски и Ибрахимовиќ имаат иста кариера. Почнале во Балкан, па во Малме, од каде преминале во Интер. Единствена разлика е тоа што Златан прифатил да игра за Шведска, а Славковски се решил да настапува за Македонија.

Цитат
-----

„*Моето име не е ниту Свенсон, ниту Ларсон и не сум сино-жолт. Моето име е Горан и моите родители се од Македонија. Моето срце е црвено-жолто и затоа ќе играм за Македонија*" - неодамна изјавил Славковски, откако во Милано го посетил претседателот на Агенцијата за млади и спорт, Ивица Георгиевски.

Извор
-----

Дневник весник, СПОРТ - *ЕКСТРА-ТАЛЕНТОТ СО МАКЕДОНСКА „ДЕВЕТКА" Славковски ќе го прослави црвениот дрес*, вторник, 13 март 2007, Скопје, РМ.
Напречен пресек на грклан.
**Гркланот** (лат. *larynx*) е цевчест орган за дишење и создавање на гласот. Изграден е од ‘рскавични елементи, од кои најголема е штитовидната ‘рскавица - Адамово јаболко, парната лажичеста, прстенестата ‘рскавица, како и мажлецот (епиглотис). Гркланот е постојано отворен, освен при голтање, кога се затвора со мажлецот. Со тоа се спречува влегување на храна во душникот.

Слузокожата што го обложува гркланот формира парни набори - гласни жици. Гласот се генерира преку вибрациите на гласните жици кога воздухот струи низ нив. Артикулацијата на гласот се контролира преку движењето на јазикот, забите и усните.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85074745
* GND: 4139922-5
* BNF: cb11935562m (податоци)
* NDL: 00566802
* NKC: ph269127

 |

 |
**Гринфилд инвестиција** претставува инвестиција во производство, канцеларии, или други физички структури поврзани со компанија, или група на физички структури каде што не постојат претходни објекти.

Гринфилд инвестирање обично се нуди како алтернатива за други форми на инвестиции, како што се спојувања и преземања, заеднички вложувања, или договори за лиценцирање. Гринфилд инвестирање често се спомнува во контекст на странски директни инвестиции.

Поврзан термин со гринфилд инвестиција која станува се популарен е браунфилд инвестиција, каде што едно место кое претходно се користело за деловни цели, како на пример фабрика за челик или рафинеријата за нафта, се проширува/надградува за да се зголеми добивката.

Гринфилд инвестиција претставува форма на странски директни инвестиции, каде што матична компанија започнува нов потфат во една странска земја со изградба на нови оперативни капацитети почнувајќи од нула. Во прилог на градењето на нови објекти, повеќето домашни компании, исто така, создаваат нови долгорочни работни места во странската држава со вработување на нови вработени.

Земјите во развој често им нудат таканаречени даночни олеснувања на потенцијалните компании, субвенции и други видови на стимулации за да се постават нови гринфилд инвестиции. Владите често велат дека губењето на корпоративниот данок на приходите е мала цена која треба да се плати во замена на создавање на нови работни места и стекнување со знаење и технологија на зајакнување на човечкиот капитал во земјата.

Наводи
------

1. ↑  Broadcom. „802.11n: Next-Generation Wireless LAN Technology White Paper" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2007-10-09. Посетено на 2010-03-20.
**Хати Чирпан** (поранешен **Сати Кадин**, 1890 - 21 март 1956) била турска политичарка, една од првите жени-пратенички во Парламентот во Големото национално собрание на Турција, избрана на општите избори во 1935 година .

Животот
-------

Родена е во селото Кахраманказан во 1890 година. Нејзиниот татко и мајка биле Кара Мехмет Ефенди и Емине Ханим. Таа била сопруга на војник кој бил ранет во грлото за време на Балканската војна. Таа била мајка на пет деца. Работела како земјоделец и селски старешина по нејзиниот татко. На 26 октомври 1933 година, откако жените добиле право да бидат мухтари, таа победила на изборите за управител на селото во Казан и станала една од првите женски мухтари во Турција.

Непосредно пред Вториот јазичен конгрес ( *İkinci Türk Dil Kurultayı*, 18–23 август 1934 година), на 16 јули 1934 година, претседателот Мустафа Кемал Ататурк ја напуштил Анкара на екскурзија во селото Казан (во тоа време дел од областа Кизилџахамам од провинцијата Анкара ), 50 kiloметарs (31 ми) далеку од главниот град Анкара. За време на оваа екскурзија, Ататурк бил запознаен со Сати Кадин, кој бил началник на селото во Казан. Таа била селанка од Централна Анадолија која се борела четири години за време на Турската војна за независност. Двајцата се вклучиле во разговор, по што било објавено дека Ататурк ги сакал достигнувањата и интелигенцијата на Сати Кадин.

Според Афет Инан, Ататурк по средбата со неа рекол: „Ова е исклучителна жена која може да напредува како пратеник во парламентот". Сати Кадин била спонзорирана и поддржана во нејзината успешна кампања за функцијата од самиот Ататурк. Подоцна, таа го променила своето име во Хати по совет на Ататурк, кој бил заинтересиран за цивилизацијата на Хатијците во тоа време, и затоа што нејзиното поранешно име Сати значело „продажба" или „купување" на турски. Таа го усвоила презимето Чирпан откако Законот за презиме од 1934 година барал сите турски граѓани да имаат презиме.

Сати Кадин се вратил во Кахраманказан по завршувањето на нејзината пратеничка должност. Таа починала на 21 март 1956 година.

Во Кахраманказан има мавзолеј и нејзината куќа е обновена и претворена во музеј.

Поврзано
--------

* Жените во турската политика

Извори
------

1. ↑  Архивирано на {{{2}}}.
2. ↑  Архивирано на {{{2}}}.
3. 1 2  A. Afetinan, *Tarih'ten bugün'e*, Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1970, p. 164. (на турски)
4. 1 2  A. Afetinan, *Cumhuriyetʼin Ellinci yılı için Köylerimiz*, Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1978, p. 8. (на турски)
5. 1 2 3  Emin Karakuş, *40 yıllık bir gazeteci gözü ile İşte Ankara*, Hür Yayın ve Ticaret, 1977, p. 22. (на турски)
6. 1 2  *The Turkish Woman (1919-1923)*, Basın Yayın Genel Müdürlüğü, p. 36.
7. ↑  *İşte mebus olacak kadın.*, A. Afetinan, *Kemal Atatürk'ü Anarken*, Güzel Sanatlar Matbaası, 1956, p. 67. (на турски)

Предлошка:First women parliament members of Turkey (1935-1939)
**Хатехија** (во превод: *Преродба*) била еврејска младинска организација формирана со обединувањето на постојните здруженија „Бенот Цион", „Бене Цион" и „Макаби". Дејствувала во Битола од 1923 година. Таа била првата младинска организација од Македонија што се зачленил во Сојузот на еврејските младински здруженија. Претседател на Организацијата бил Леон Камхи. Од повеќето секции во Организацијата најактивна била спортската. Во десетгодишната дејност биле организирани неколку фудбалски екипи што настапувале успешно: „ФК Макаби", „ФК Синај" и „ФК Есперанса".

Наводи
------

1. ↑  *Mark Cohen, Last Century of a Sephardic Community. The Jews of Monastir 1839–1943, New York, 2003*
2. ↑  *Ѓорѓи Цолев Димовски, Битолските Евреи, Битола, 1993*
***Чудаци*** (руски: *Чудаки*) ― драма во четири чина на Максим Горки, преведена и како *Ексцентрици*. Напишано е во текот на пролетта и летото 1910 година и првпат е објавено од збирката на издавачката куќа Знаније (книга 32) во 1910 година во Санкт Петербург. Излезе како посебно издание преку издавачите Ладижников со седиште во Берлин. На 2 септември 1910 година добил дозвола да биде изведувана на сцената на руските Императорски театри.

Во 1923 година претставата за прв пат била вклучена во Целосните дела на Максим Горки. Во 1933 година Горки го уредувал текстот на драмата, пред да го вклучи во том 10 од неговите Целосни дела објавени од издавачката куќа Художественаја литература (руски: Художественная литература; во превод Уметничка книжевност).

Наводи
------

1. 1 2  Commentaries to Чудаки. Collected Works by A.M. Gorky, vol. 12. Khudozhestvennaya Literatura. 1949-1956

Надворешни врски
----------------

* Чудаки. Изворен текст на руски
**Чудовиште од Борско езеро** е криптид кој наводно живее во Борско Езеро, Србија.

Опис
----

Оваа суштество се опишува како голема змиолика риба со крилја и коњска глава. Оваа суштество воглавно е видено ноќе.

Хронологија на средби со оваа суштество и видувања
--------------------------------------------------

* За првпат за овој криптид се слушнало во текот на 1980-тите години кога наводно двајца млади луѓе се сретнале со оваа суштество додека се капеле во езерото.

Можни објаснувања за овој криптид
---------------------------------

Една од главните причини која го оспорува постоењето на оваа суштество е тоа што Борското Езеро е создадено по вештачки пат во 1959 година, со изградба на брана и акумулација на водата на реката Ваља Жони, Марецова Река и дел од сливот на Злотска Река. Исто така во периодот пред поставувањето на браната не се случила ниту една случка на средба со оваа суштество. Можно објаснување за наводните средби со оваа суштество е дека се работи за видувања на поголеми примероци на сомови и штуки кои прествојуваат во оваа акумулација.

* Esox lucius) фатен во езерото Финзула (Хрватска) во 2016 годинаEsox lucius) фатен во езерото Финзула (Хрватска) во 2016 година

Поврзано
--------

* Букавац
* Дравско чудовиште
* Љишко чудовиште
* Езерски чудовишта
* Криптозоолошки риби

Надворешни врски
----------------

* Дали е ова најголема српска мисерија?, на српски.
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Erebia|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Црната еребија** (*Erebia melas*) е пеперутка од видот на пеперутки шаренци. Оваа пеперутка ја има на цел Балкан, вклучително и Македонија. Пеперутката претпочита високи надморски височини.

Опис
----

Основната боја на пеперутката е црната. На предните крилја, кон врвот, има црни точки. Задните имаат 3 до 4 точки со бела внатрешност, кои понекогаш се поголеми од предните. Кај мажјаците бојата на горната и долната страна се скоро исти, со мала нијанса во светлината. Кај женките долната страна варира. Антените се црни. Ларвите се жолтеникави. Пеперутката лета од јули до септември..

Наводи
------

1. ↑  "*Erebia* Dalman, 1816" at Markku Savela's *Lepidoptera and Some Other Life Forms*
2. ↑  Eiffinger, G. in Seitz. A. ed. Band 1: Abt. 1, *Die Großschmetterlinge des palaearktischen Faunengebietes, Die palaearktischen Tagfalter*, 1909, 379 Seiten, mit 89 kolorierten Tafeln (3470 Figuren)*Оваа статија содржи текст од овој извор, кој е во јавна сопственост.*

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q2183332
* BioLib: 51739
* BOLD: 124154
* EoL: 134433
* Fauna Europaea: 441419
* GBIF: 5134775
* iNaturalist: 100292
* IRMNG: 11038182
* МСЗП: 173314
* LepIndex: 140036
* NCBI: 876059

 |

 |
**„Црни птици"** (српски: *Црне птице*) — филм на режисерот Едуард Галиќ од 1967 година. Главните улоги ги играат: Воја Мириќ, Фабијан Шоваговиќ и Раде Шербеџија.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во последните денови на Втората светска војна. Партизаните се приближуваат до усташкиот логор, каде повеќето од чуварите заминуваат на фронтот. Останатите стражари имаат намера да ги убијат заробениците така што ќе ги префрлат до блиското место, а потоа ќе го кренат возот во воздух, што пак ќе го забави и напредувањето на партизаните. Меѓутоа, заробениците имаат свој план како да се спасат...

Наводи
------

1. ↑  Црне птице (пристапено на 24.4.2023)
На гласачко ливче за одобрување, избирачот може да избере било кој број на кандидати. 
**Гласање на одобрување** е изборен систем со еден победник, каде секој избирач може да избере („одобри") било кој број од наведените кандидати. Победникот е најмногу одобрениот кандидат. 

Роберт Ј. Вебер го измислил изразот „Гласање за одобрување" во 1971 година.  Тоа било поцелосно објавено во 1978 година од политикологот Стивен Брамс и математичарот Питер Фишбурн .

Наводи
------

1. ↑  Brams, Steven J.; Fishburn, Peter C. (2007), *Approval Voting*, Springer-Verlag, стр. xv, ISBN 978-0-387-49895-9
2. ↑  Brams, Steven; Fishburn, Peter (1978). „Approval Voting". *American Political Science Review*. **72** (3): 831–847. doi:10.2307/1955105. JSTOR 1955105.
Во Соединетите Држави, **гласачкото средиште**, понекогаш познато како над округ, ― избирачко место кое спојува повеќе области што им овозможуваат на гласачите да изберат на кое место ќе гласаат без оглед на нивната домашна адреса. Гласачките средишта може да се користат за да им овозможат на гласачите да избираат од кое било избирачко место во поголема надлежност, најчесто округот. Гласачките средишта за првпат биле користени во округот Лаример, Колорадо, Соединетите Држави.

Гласачките средишта можат теоретски да го намалат бројот на места потребни за избори.

Наводи
------

1. ↑  „A Study of Vote Centers and their Applicability to the Hoosier Election Process" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2007-09-26. Посетено на 2021-10-16.
2. ↑  „Introduction of Vote centers on National Conference of State Legislatures, NCSL".
**Фк Леванте** е шпански фудбалски клуб од Валенсија, Шпанија. Леванте е клуб кој е основан во Валенсија 1909 година.
Сега Леванте игра во Прва Шпанска лига. Домашните натпревари се игааат на градскиот стадион во Валенсија, капацитет со 25.534 места.Клубот е основан 1909 година под името Levante FC. Името го добило по локалната плажа **Леванте** во Малва-Роси.Нивниот голем соперник е Валенсија која е основана 1919 година.Во 1935 Леванте играл во полуфиналето во Купот на Шпанија каде што изгубил (1:4)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на спортот е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Гранон** (француски: *Col du Granon*) — планински премин на Алпите во департманот Горни Алпи во Франција, на надморска височина од 2.413 м. Тесниот асфален пат се извива стрмно со јужниот приод. По преминот, продолжува чакален пат, во воената тренинг-зона. Тој беше домаќин на досега највисокиот планински врв, кој воедно бил е завршница на етапа возена на Тур де Франс - само еднаш - во 1986. Но, овој рекорд беше надминат на овогодишниот Тур де Франс, каде што на етапата 18 трката ќе заврши на 2.645 метри, со што го надминува Гранон. Едуардо Чозас од Шпанија ја освои етапата по долго осамено возење.

Возачи кои први стигнале на врвот на Тур де Франс
-------------------------------------------------

| Година | Име | Држава |
| --- | --- | --- |
| 1986 | Едуардо Чозас |  Шпанија |

Поврзано
--------

* Гранонски утврдувања — дел од утврдувањата на алпската граница во југоисточна Франција

Наводи
------

1. ↑  Планински премин на Алпите: Премин Бренер, Главни премини. Книги, LLC - 2010

Надворешни врски
----------------

* Велосипедизам - Премин Гранон - Надморски профил, карта,фотографии
* Le col du Granon dans le Tour de France (француски)
**„Влезот е од другата страна"** — збирка поезија од македонската поетеса Николина Андова, објавена во 2013 година во издание на „Темплум". За оваа збирка, Андова ја добила наградата "Мостови на Струга" која ја доделуваат Струшките вечери на поезијата и УНЕСКО за најдобра дебитантска книга.

Технички одлики
---------------

Збирката е печатена во мал формат (17 сантиметри), во мек повез и има 77 страници. Книгата е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека Св.Климент Охридски - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4658-23-8. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата "Кома". Книгата била официјално промовирана на 29 мај 2013 година, во Младинскиот културен центар во Скопје. За книгата зборувал Владимир Мартиновски, а стихови читале Ана Голејшка и Донка Батакоја.

Содржина
--------

Збирката „Влезот е од другата страна" содржи 53 песни, распоредени во пет циклуси („Благословено е она што не можеме да го допреме", „Таа е таква", „Едноминутни сеќавања", „Влезот е од другата страна", и „Внимание"), а покрај нив, на крајот од книгата е дадена куса биографија на авторката. Во збирката се застапени следниве песни:
Благословено е она што не можеме да го допреме, Лица, Глас, Дланки, Запирки, Сè е продупчено, Нашите лица се валкаат, Книга, Леб, Она што не сме биле, Сè, Зборови, Секогаш го пронаоѓам домот, Има предели, Брашно и ѕвезди, Ракопис, Сенки, Како кога два брода, Ништо, Кога моето детство е настинато, Се смалуваме, Меур, Излог, Патент, Тишина, Токму сега, Луѓето влегуваа, Таа е таква, Во нејзината машина, Среќа, Таа шета растрчана, Упатства, Згрозена од правта, На заминување, Како што некои луѓе, По мостовите, Се навраќавме, За пасвордот по Џибран, Ме фотографираш, Тешко дека ќе се изгубиме, Среде, Едноминутни сеќавања, Отворено, Кога бог ги празни џебовите, Бог меѓу другото, Богови скитници, Може ли, Влезот е од другата страна, Внимание, Дури и дождот, Вресок, Под стреите, и Лаксатив за песна.

Надворешни врски
----------------

Песни од „Влезот е од другата страна"

Наводи
------

1. ↑  Наградата „Мостови на Струга" за Николина Андова (пристапено на 21.8.2014)
2. 1 2  Николина Андова, *Влезот е од другата страна*, Темплум, Скопје, 2013.
3. ↑  Промоција на книгата „Влезот е од другата страна" на Николина Андова (пристапено на 21.8.2014)
**Хормерсдорф** (германски: *Hormersdorf*) — село и поранешна општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2013 година е дел од градот Цвениц.

Дијалектички часовник
---------------------

Дијалектички часовник покажувајќи ги „Ziffer"
Во Хормерсдорф „Ziffern-Uhr" (часовник Цифер) бил инсталиран, кој го прикажува времето во денот на локалниот ерцгебиршки дијалект, кој го користи зборот „Ziffer" за единици од интервали од пет минути.

Сликата на часовникот на лево ги покажува „zwee Ziffern zwee'e" во дијалектот означувајќи 01:10 (буквално „два *Ziffer* во вториот час", *Ziffer* означува по пет минути, вториот час е од 01:00 до 02:00 или 13:00 до 14:00 преку ден).

Левата половина на тркалото има дванаесет дела, секоја покажувајќи интервал од пет минути (*Ziffer*), од долу до горе:
*üm* = на или точно;
*ä Ziffer* = еден Ziffer или пет минути;
*zwee Ziffern* = два Ziffer или десет минути;
*värtel* = четврт-саат или петнаесет минути;
*vier Ziffern* = четири Ziffer или дваесет минути;
*fünf Ziffern* = пет Ziffer или дваесет и пет минути;
Десната половина на тркалото исто така има дванесет дела, секоја покажувајќи поединечен час, од долу до горе:
*zwilfe* = дванаесет (или „на дванаесеттиот час");
*äns* = еден (или „на првиот час");
*zwee'e* = два;
*dreie* = три;
*viere* = четири;
*fünfe* = пет;

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 233925521
* GND: 7668481-7

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Рудни Планини е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Доне Пановски** бил македонски критичар, есеист, книжевен историчар.

Животопис
---------

Пановские е роден на 5 номеври 1935

 година во с. Буф, Леринско, Егејска Македонија. Починал на 7 јануари 1997 година во Битола. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Тој е еден од покренувачите на списанието „Развиток" и издавачката дејност во Битола. Работел како новинар во весникот „Битолски весник" од неговото основање. Член на ДПМ од 1975 година. Автор е на книгите: Вреднувања (критики, 1967), Импресии (критики, 1970), Литературни портрети (огледи, 1975), Литературни записи (критики, 1981), Писателите на Илинден (книжевни огледи, 1983), Рајко Жинзифов (огледи, 1983), Допири и доближувања (критики, 1990), Одгласи (студии, 1992), Учебникари и просветители (книжевни огледи, 1992), Литературни студии (1996), Буф и буфчани (монографија, 1998), Прозното творештво на Борис Вишински (студија, 1999). Автор е на поетските панорамски избори со опширни предговори: Илинденски одгласи (1983) и Октомвриски одгласи (1989).

Награди
-------

„4 Ноември"

Наводи
------

1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 194 - 195.
2. ↑  Андоновска, Ленче; Ѓоргиевски, Науме, Николов, Благој, Огненовски, Трајко, Пешевска, Гордана, Стефановска, Анета, Талеска, Светлана (2007). *Значајни личности за Битола*. Битола: НУУБ „Св. Климент Охридски" – Битола. стр. 166–167. ISBN 978-9989-2783-0-3.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Фусили** (во САД попознати како „ротини") се вид на тестенини што се формираат во форма на отворач за вино или спирала. Се смета дека зборот *фусили* потекнува од *фусо* („вретено"), бидејќи традиционално се „преди" со притискање и тркалање на мала прачка преку тенки ленти тестенини за да се намотаат околу неа во форма на отворач за вино.

Покрај обичните и интегралните сорти пченица, како и кај сите тестенини, во тестото може да се мешаат и други бои што исто така влијае на вкусот, на пример цвекло или домат за црвено, спанаќ за зелен, и мастило за сипа за црно.

Терминот *фусили* се користи и за опишување на кратки, пресувани, извртени тестенини познати како ротини во САД.

Варијанти
---------

 Долго издупчени фузили
Фузили може да бидат полни или шупливи. Варијантата на типот на фусили што се создаваат како шупливи цевки од тестенини кои се искривуваат во пружини или отворач и се нарекуваат фусили букати. Друга варијација се долгите должини извиткани како шпагети обвиткани околу предмет познат како долги фусили. Неаполски фусили се прави должини на замотани тестенини формирани околу вретено.

Надворешни врски
----------------

* Тестенини низ вековите
* Што се тестенини Fusilli и Fusilli Bucati?

1. ↑  „The meaning of pasta names - OxfordWords blog". *OxfordWords blog*. 24 October 2014. Архивирано од изворникот на 01. 12. 2017. Посетено на 25 November 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|archive-date=` (help)
2. ↑  „Fusilli recipes". *BBC*. Посетено на September 25, 2016.
3. 1 2  Alfaro, Danilo (3 June 2017). „What's the Difference Between Fusilli and Rotini Pasta?". *The Spruce*. Посетено на 25 November 2017.
4. ↑  „Fusilli napoletani". *ButtaLaPasta* (италијански). Посетено на 25 November 2017.
*Фусума.*
*Кин-бусума* (златна фусума).
Во јапонската архитектура, **фусума** [***fusuma*** (襖code: ja is deprecated )] се вертикални правоаголни панели кои можат да се лизгаат од една на друга страна, за да ги редефинираат просторите во просторот или да дејствуваат како врати. Тие обично се околу 90цм широки, 180цм високи, со иста големина како *татами*, и се дебели 2-3цм. Висината на *фусума* се зголемила во последниве години, како резултат на зголемувањето на просечната висина на јапонското население и 190цм висината сега е вообичаена. Во постарите конструкции, тие се високи 170цм. Се состојат од решетка, како дрвена подструктура, покриена со картон и слој хартија или крпа од двете страни. Тие обично имаат црна лакирана граница и кружен прсен за прстите.

Историски гледано, *фусума* била насликана, честопати со сцени од природата, како што се планини, шуми или животни. Денес, многумина имаат обична хартија од дудинка или имаат индустриски испечатена графика со лепези, есенски лисја, цвет на јапонска цреша, дрвја или геометриски фигури. Може да се купат и за деца со популарни цртани ликови.

И *фусума* и *шоџи* (фини*,* проѕирни хартиени разделувачи на соби) работат на дрвени шини од горниот и долниот дел. Горната шина се нарекува *камои* (*kamoi* (鴨居code: ja is deprecated , lit. "duck's place"), а долната се нарекува *шики* (*shikii* (敷居code: ja is deprecated ). Традиционално, овие биле мачкани со восок, но во денешно време тие обично имаат лента за подмачкување со винил за да се олесни движењето.

Заедно со *фусума*, *шооџи и татами* душеците *од* слама (како под) сочинуваат типична јапонска просторија.

Поврзано
--------

* Список на партиции на традиционална јапонска архитектура
* Шооџи

Наводи
------

1. ↑  MATCHA. „Fusuma (Sliding Doors) - Japanese Encyclopedia". *MATCHA - JAPAN TRAVEL WEB MAGAZINE* (англиски). Посетено на 2020-02-02.

Надворешни врски
----------------

* 

* Фусума на Ризницата ?
* Англиска страница која објаснува сè за фузумата, со дијаграми и фотографии Архивирано на 19 октомври 2016 г.
* Момојама, јапонска уметност во ерата на грандиозноста, изложбен каталог од Музејот на уметност Метрополитен (целосно достапен на Интернет како PDF), кој содржи материјал за фузума
Неколку вида на фурнир
Нанесување на фурнир врз плоча
**Фурнир** (од герм. *Furnier*) во дрводелството е тенко резне дрво, обично потенко од 3 милиметри. Слоевите фурнир се лепат или стегаат на основни даски, кои можат да бидат од разни материјали (како дрво, иверка или средногуст лесонит) за добивање на врати, горни или бочни дрвени плочи за креденци, паркетирани подови и мебел. Се корситат и за интарзија. Шперплочата се прави од неколку слоја фурнир, секој залепен под прав агол на соседните слоеви. Фурнирот се користи и за декорирање на предмети како кутии и сл.

Фурнирот се добива со „лупење" на дрвото, кое е главното место од кое се добиваат архитектонските фурнири (видете и интарзија). Изгледот на гранулацијата, или „шарата" во дрвото се добива преку годовите на дрвото и зависи од аголот на сечење на истото. За стопански цели се користат три типа опрема за сечење фурнири:

* Вртежен дребунг на кој дрвото се врти наспроти многу остра пила во прекината или полупрекината ролна. Овој метод се користи главно за шперплочи bидејќи не може да се добие тенок задоволителен изглед.
* Режачка машина кај која граѓата се крева и спушта наспроти пилата, и така се добиваат тенки резниња.
* Полукружен дребунг на кој граѓата се врти или движи на начин на кој се октриваат најинтересите делови од гранулацијата.

Секој процес на режење дава своја препознатлива гранулација, зависно од видот на дрвото. При сите методи се јавува искривување во гранулацијата. При навлегувањето на пилата во дрвото, таа прави лабава страна (каде клетките се расечени) и набиена страна (каде се потиснати).

Порано фурнирите се пилеле но со тоа се јавува и непотребен губиток (отпадоци) на дрво. Фурнирањето е древна вештина, која ја употрбувале уште старите египјани за нивниот мебел.

Поврзано
--------

* Мултиламинарен фурнир
* Гранулација (дрво)
* Шара (дрво)
* Дрво (материјал)
* Интарзија

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фурнир" на Ризницата ? |
**Улицата Сен-Силпис** е расказ на францускиот писател Марсел Еме. Расказот е објавен на македонски јазик во 2008 година (во состав на збирката раскази под наслов "Париски приказни"), од страна на издавачката куќа "Темплум", а преводот од француски јазик е направен од Ружа Димишковска.

Содржина
--------

Господинот Норма има ателје на улицата Сен-Силпис, во кое прави фотографии со религиозна тематика. Незадоволен од продажбата на слики со ликот на Исус Христос, тој го повикува шефот на ателјето, господинот Обинар и му ги соопштува податоците за лошата продажба. Господинот Обинар се жали дека не може да најде погоден лик кој би го претставувал Христос. Токму додека се расправаат, Обинар забележува сиромашен човек пред излогот, кој го има потребниот лик. Тоа е Машелје, пијанист кој тукушто излегол од затвор поради напад на виолинистот од оркестарот во кој свирел.

Радосен поради среќното пронаоѓање на потребниот лик, Обинар веднаш го ангажира Машелје и прават серија фотографии со сцени од Библијата, кои се покажуваат многу успешни, така што ателјето добива бројни порачки. Машелје е горд на себе и постепено почнува да се соживува со улогата на Исус. Тргнува на прошетка низ градот и насекаде ги гледа своите слики, но е разочаран од фактот дека никој не му обрнува внимание. Сакајќи да ги убеди луѓето дека тој е Исус, тој слегува под еден мост, каде што своевремено живеел како скитник. Забележува скитници на другата страна на брегот и им тргнува во пресрет, но потонува во реката.

Наводи
------

1. ↑  Марсел Еме, *Париски приказни*, Темплум, Скопје, 2008.