Пјетро Бартоло (/bar.ˈtɔ.lɔ/) (Лампедуза и Линоза, 10 февруари 1956) е италијански лекар и политичар, европратеник од 2019 година.

Тој е најпознат по тоа што, од 1992 до 2019 година, бил здравствен директор на првите посети на мигрантите кои слетале во Лампедуза.

Биографија
----------

Хирург, дипломиран на Универзитетот во Катанија, специјализирал гинекологија. Оженет е и има две деца. Назначен во 1988 година за шеф на медицинскиот кабинет на воздухопловните сили во Лампедуза, во 1991 година станал здравствен офицер на островите Пелаги. Во 1993 година тој станал раководител на здравствениот дом и здравствениот центар во Лампедуза, зависни од ASP од Палермо, а исто така се занимавал со првите посети на сите мигранти кои слетале во Лампедуза и оние кои престојувале во прифатниот центар.

Во март 2011 година бил назначен за координатор на сите здравствени активности на островите Пелаги од тогашниот советник за здравство на сицилијанскиот регион Масимо Русо.

Поддржувач на приемот на имигранти и баратели на азил и на потребата од хуманитарни коридори против трговијата со луѓе, тој учествувал како гостин во различни италијански телевизиски преноси. Иако неколку недели претходно го погодила церебрална исхемија, тој бил во првата линија во спасувањето на преживеаните од бродоломот во Лампедуза од 3 октомври 2013 година на рибарски брод натоварен со над 500 мигранти, во кој 368 луѓе ги загубиле животите  .

Во 2015 година учествувал во документарниот филм *Fuocoammare* на Џанфранко Рози, кој во февруари 2016 година ја освоиле Златната мечка на 66. Берлински филмски фестивал и добиле номинација во категоријата „Најдобар документарец" на Оскарите 2017 година .

Во јули 2019 година, откако се ставил на одмор за мандатот на европратеник, тој бил сменет на чело на здравствениот центар во Лампедуза од поранешниот заменик Франческо Касио  .

Филмот *Nour* (во режија на Маурицио Закаро ), за кој тој придонел за конципирањето на темата , слободно се базира на неговата книга *Lacrime di sale*. Филмот, во кој актерот Серџо Кастелито ја преземал улогата на докторот на Лампедуза, бил претставен на 37-то издание на филмскиот фестивал во Торино во 2019 година 

Тој бил еден од деветте интервјуирани во документарниот филм *„Вакцини". 9 научни лекции* од Елизабета Сгарби за важноста на вакцините, презентирани и на 37-то издание на Филмскиот фестивал во Торино .

Во јули 2020 година, во соработка со ActionAid Italia, тој ја создал првата епизода од подкастот „Oltre il mare", со наслов „Il viaggio di Anila".

### Политичка активност

Општински советник во Лампедуза и Линоза од 1988 до 2007 година, тој бил заменик градоначалник и советник за здравство на општина Пелаги од 1988 до 1993 година.

На политиките за 2018 година , Либери е Угуали ја објавил својата кандидатура за Сенатот, но на крајот Бартоло се откажал од неа. Тој се приклучил на Демократија Солидејл во февруари 2019 година  .

По повод европските избори 2019 година, тој се кандидирал на левиот центар на заедничката листа на Демократската партија - Ние сме Европејци за изборните единици на островската Италија и централна Италија, избирајќи се во двете изборни единици и го достигнале првото место соодветно (со 135.098 гласови, кои додаваат 808 гласови од странство) и второ место (со 139.158 гласови, плус 895 гласови од странство)  .

Тој се одлучил за изборната единица на островот и ја презел функцијата во Европскиот парламент на 2 јули 2019 година. Припаѓал на Групата на Прогресивната алијанса на социјалистите и демократите (S&D). Тој е потпретседател на Комитетот за граѓански слободи, правда и внатрешни работи на Европскиот парламент (LIBE), редовен член на Комитетот за рибарство (PECH) / Комитетот за буџети (BUDG) / Делегација за односи со земјите од Машрек (DMAS). ), заменски член на Делегацијата за односи со Ирак (D-IQ) и на Делегацијата во Заедничкото собрание АКП-ЕУ (ДАЦП).

На 22 ноември во Европскиот парламент тој се спротивставил на признавањето, одобрено со големо мнозинство, на Руската Федерација како држава која го поддржува тероризмот по неговите дејствија за време на руската инвазија на Украина, сметајќи дека изборот би спречил дипломатско решение на конфликт .

Работи
------

* Солени солзи. Мојата секојдневна приказна како доктор од Лампедуза помеѓу болката и надежта. Милан: Мондадори. ISBN 978-88-04-66973-9. Ѕвездите на Лампедуза. Приказната за Анила и другите деца кои својата иднина ја бараат меѓу нас. Милан: Мондадори. ISBN 978-88-04-70527-7.

Награди и признанија
--------------------

Во октомври 2015 година, му била доделена наградата „ Серџо Виеира де Мело "во Краков за истакнување меѓу „оние кои се стремат кон мирен соживот и соработка меѓу општествата, религиите и културите".

На 24 септември 2016 година, по повод Фестивалот на литература за патување, одржан во Рим во Вила Селимонтана, му била доделена наградата на Италијанското географско друштво „La Navicella D'Oro".

На 30 септември 2017 година, заедно со Лидија Тилота, тој ја добил книжевната награда Виталијано Бранкати (нефикциска секција) како дел од настанот одржан во Заферана Етнеа, за книгата *Lacrime di sale* .


1. ↑  quotidianosanita.it
2. ↑
3. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2016-02-22. Посетено на 2023-03-05.
4. ↑  www.gds.it
5. ↑
6. ↑
7. ↑  cinecittà.com
8. ↑
9. ↑  „Repubblica Palermo".
10. ↑  „Demos". Архивирано од изворникот на 2019-05-31. Посетено на 2023-03-05.
11. ↑  „Sito Eligendo, del Ministero dell'Interno". Архивирано од изворникот на 2019-05-27. Посетено на 2023-03-05.
12. ↑  „L'eurodeputato Bartolo: "Russia terrorista è la parola fine sui negoziati in Ucraina"". 2022-11-24.
13. ↑  „Ansamed".
14. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2017-10-26. Посетено на 2023-03-05.
15. ↑  „A Bartolo e Tilotta il premio Brancati Zafferana".