recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Кале**, градиште - кастел-опидум од римското и доцноантичкото време. На 1,3 км југоисточно од скопското село Драчевица и на 1,5 км источно од Умово, сместени на висока карпеста чука со зарамнет врв со површина од 260 x 130 м, се гледаат одбранбени и 4 кули. На површината се гледаат и темели на повеќе објекти, градежен материјал, фрагменти од керамички садови и питоси. Најдени се и монети на Галиен и Валентајн.. Во непосредна близина на наоѓалиштето, жителите откопале повеќе гробови со камена кострукција. (Ц.К. З.Б)

Наводи
------

1. ↑  Коцо, Димче (1996). *Археолошка карта на Република Македонија*. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Археолошки наоѓалишта во Општина Студеничани |
| --- |
|  |
|  | 
Кале (Алдинци)  •  Муџица (Алдинци)  •  Исар (Вртекица)  •  Св. Димитрија (Вртекица)  •  Градиште (Долно Количани)  •  Кале (Драчевица)  •  Исар (Елово)  •  Марково Кале (Малчиште)  •  Ебишница (Маркова Сушица)  •  Марков Манастир (Маркова Сушица)  •  Морани (Морани)  •  Исар - Кале (Студеничани)  •  Кале (Црн Врв)
 |  |
|  |
| Дел од темата: *Археолошки наоѓалишта во Скопско* |

 |
**Иван I Данилович Калита** (рус. *Ива́н I Дани́лович Калита*́) — кнез на Московското Кнежевство (1325-1340) и голем кнез на Владимирско-суздаљското Кнежевство (1328-1340). Тој е син на московскиот кнез Даниел Московски и брат на големиот кнез Јуриј III.

Животопис
---------

Иван I бил малиот син на Даниел. Кога починал неговиот постар брат Јуриј, тој не оставил наследник па во 1325 година тој станал негов наследник, кое било потврдено и од страна на монголскиот хан. Тој продолжил со борбите против големиот тверски кнез за наследството на Владимирското кнежевство. Во негово време со помош на Златната орда бил заземен Владимир и во 1331 година тој го присоединил Владимир кон својата територија. Тоа станало кога помалите кнежевства како Твер, Новгород и Рјазањ одбиле да плаќаат данок на Златната орда. По ова следувало предупредување од Златната орда дека неговите територијални претензии треба да престанат.

Немајќи избор, остатокот од своето владеење Иван го провел мудро користејќи ја својата финансиска моќ. Москва и понатаму продолжила да плаќа годишен данок а од друга страна пак, дел од малите кнежевства плаќале на Московското Кнежевство. Тој многу бргу успеал да го прекрши договорот за проширување на своите територии со Монголците. Иван I успеал да го убеди на рускиот патријарх Максим да ја премести својата престолнина најпрвин од Киев во Владимир, бидејќи градот бил разрушен претходно од страна на татарите. Наследникот на Максим, Петар ги помагал московските кнезови во борбата со Твер, и долго време живеел во Москва каде ја изградил Успенската катедрала. Изградба на соборниот храм започнала на 4 август 1326 година, а катедрала била завршена и осветена на 4 август 1327 година. Во тоа време градот Москва станал престолнина на Владимирско-суздаљското Кнежевство, а подоцна и на Киевска Русија.

Иван I продолжил со проширување на своите територии преку купување на неколку области како Новгород, Владимир и Ростов.

Надворешни врски
----------------

* Московски кремљ
* His listing in "Medieval lands" by Charles Cawley.

|  |
| --- |
| Руски владетели |
| Руски кнезови и цареви (1283–1547) | Даниел Московски • Јуриј III • Иван I • Симеон • Иван II • Димитриј Донски • Василиј I • Василиј II • Иван III • Василиј III • Иван IV • Фјодор I • Борис Годунов • Фјодор II • Лажен Димитриј I • Василиј IV • Михаил Романов • Алексеј I • Фјодор III • Иван V • Петар I |  |
| Императори на Русија (1721–1917) | Петар I • Катерина I • Петар II • Ана Ивановна • Иван VI • Елисавета Петровна • Петар III • Катерина II • Павле I • Александар I • Николај I • Александар II • Александар III • Николај II |  |
| Лидери на Советскиот Сојуз (1917–1991) | Владимир Ленин • Јосиф Сталин • Георгиј Маленков • Никита Хрушчов • Леонид Брежнев • Јуриј Андропов • Константин Черненко • Михаил Горбачов |  |
| Претседатели на Русија (1991–) | Борис Елцин • Владимир Путин  • Димитриј Медведев • Владимир Путин |  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 66442151
* LCCN: n94115742
* ISNI: 0000 0000 5539 6437
* GND: 120178516
* SELIBR: 216171
* SUDOC: 085500739
* NKC: jo2004213456

 |

 |
***Институт за регулирање на времето*** (турски: ***Saatleri Ayarlama Enstitüsü***) е роман од Ахмед Хамди Танпинар.

Најпрво бил објавуван во продолженија во еден весник во 1954 година. 
Како книга бил објавен во 1961 година. Издавачот Јап Креди Јајинлари го објавил повторно романот во 1999 година, како дел од кампањата за објавување на творештвото од Танпинар.

Содржина
--------

Главниот лик во романот е Хајри Ардал, кој е всушност раскажувачот раскажувајќи го во вид на мемоари.

Романот зборува за формирање на Институтот за регулирање на времето, кој го менува времето на часовниците на Турција според времето што се користи во Европа. 
Хајри, се среќава со психологот Д-р Рамиз, кој го запознава Ардал со Халит регулаторот. Ардал и Халит одлучуваат да го основаат институтот откако ќе разговараат за времето.

Дејствието е реминисценција на 1926 година и Грегоријанскиот акт на измена на календарот од Кемал Ататурк.

Карактери
---------

* **Хајри Ирдал**  го нарушува чувството за време во рамките на делото. Изјавува дека Ирдал претпочита живот „во кој безделничноста, или губењето време е извор на среќа", отколку точно верско временски детерминирано општество, промовирано од Ататурк.
* **Мисхра**  ...еден од оние излишни полумодерни мажи што ни се познати од руската литература...
* **Др Рамиз** - западно ориентиран, студирал во Виена, Австрија, ужива да ги слуша приказните на Јирдал за традиционалниот турски живот.
* **Халит Ајарци**  - **Халит Регулаторот**...
* **Жената и децата на Ирдал**
* **Абдуселам Беј** - Таткото на Ирдал, опишан како „контролор"
* **Нури Ефенди**- Мудриот старец, часовничар...Неговите познати зборови „Регулативата ги брка секундите!" Подоцна станаа инспирација за Халит Ајариќ да го основа Институт за регулирање на времето.

Концепт
-------

Романот „дискутира за модерноста и модерните општества на забавно имагинативен начин" кафкијански сведувајќи го „Институтот за регулирање на времето" за измислените часови за модерноста...како концепт овој роман ги нарушува традиционалните нивоа на раскажувања откривајќи некои универзални длабочини кои се алегорија за цивилизациските апсурди.
Романот, иако неговото вистинско откритие и признавање се случило многу подоцна отколку кога бил за првпат објавен, претставува сериозна пресвртница во развојот на современата турска литература, значително влијаејќи на неколку помлади генерации турски автори кои ја издигаат турската литература паралелно со светските литературни вредности.
Еден од најизразитите претставници кои биле инспирирани и под суштинско влијание на овој автор и овој роман бил и нобеловецот Орхан Памук, кој на повеќе места го истакнува исклучителното значење на овој автор.

Наводи
------

1. ↑  Оrhan Pamuk has called Ahmet Hamdi Tanpinar
2. ↑  „The Time Regulation Institute". Архивирано од изворникот на 2020-04-28. Посетено на 2020-04-14.
3. ↑  The Time Regulation Institute by Ahmet Hamdi Tanpınar
4. ↑  Orhan Pamuk, winner of the Nobel Prize in Literature
Местоположба на Дарс во Мекленбург-Западна Померанија.
Светилник Дарсер Орт (*Darßer Ort*)
Западниот брег на Дарс
Крајбрежни промени на Дарсер Орт 1835-2007.
**Дарс** (германски: *Darß* или *Darss*) — средниот дел од полуостровот Фишланд-Дарс-Цингст на јужниот брег на Балтичкото Море во германската сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија. Името на полуостровот доаѓа од имињата на трите региони кои го создаваат полуостровот. Постои голема шума на Дарс. Во поново време, името „Дарс" се употребува како име за целиот полуостров.

Дарс е познат како место за одмор на десетици илјади жерави и гуски. Туризмот долго време е извор на приходи и тоа се зголемува од Повторното обединување на Германија, но Дарс е далеку од закрчено туристичко место.

Местоположба
------------

Дарс се наоѓа североисточно од Фишланд и западно од полуостровот Цингст, нејзината граница е создадена од Преровер Штром. На север се наоѓа Балтичкото Море; на југ лагуните Залски Залив и Бодштетер Залив. Дарс е долг десет до дванаесет километри од север на југ и од исток на запад и на него се наоѓаат селата Борн, Преров и Вик. Селото Аренсхоп во општината Аренсхоп припаѓа на Фордарс, додека јужните села на Аренсхоп, Алтхаген и Нихаген, се дел од Фишланд.

Поголем дел од Дарс е покриен од шумата Дарс. На северниот крај на Дарс, кај Дарсер Орт, се наоѓа светилник со истото име. Центарот на националниот парк во Вик обезбедува информации за географскиот развој, како и флората и фауната на Националниот парк Западнопомерански лагуни. Дарсер Орт е продолжен синџир на песочни брегови кон север. Целата област околу Дарсер Орт, како и северозападниот дел на шумата Дарс е дел од првата заштитна зона на Националниот парк и може да биде посетен само со означени патеки. Остатокот од пошумениот регион е исто така дел од националниот парк.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Дарс" на Ризницата ? |

* Официјална страница

Координати: 54°25′N 12°32′E﻿ / ﻿54.417° СГШ; 12.533° ИГД﻿ / 54.417; 12.533

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 248505832
* GND: 4011086-2

 |

 |
**Иван Јанев Јанески** ( 1915
 во Бигор Доленци, Кичевско — 22 јули 1944

 во Локов, Буринец, Струшко) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Споменик за загинатите борци во НОВ, кои загинале сите заедно, меѓу кои ѝ Иван Јанески.

Животопис
---------

По завршувањето на основното училиште, започнал да го изучува механичарскиот занает. Како металски работник имал можност да го согледа тешкиот живот, а подоцна ѝ намерите на окупаторот, поради што се определил за борба против него. Во текот на 1943 година станал член на СКОЈ и им се приклучил на борците од Групата баталјони. Станал командир на вод, а бил ѝ инструктор. Во 1944 година над селото Локов - Буринец, несреќно загинал заедно со комесарот Коле Канински ѝ уште тројца други соборци, испробувајќи минофрлач.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ
* Коле Канински
* Трифун Пановски
* Наум Божиновски
* Марјан Лазевски

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 66.
**Иван Антонов** (Ума, Гевгелија, 1 мај 1924

 - Скопје, 14 декември 1983

), доајен на македонското радио и телевизиско спикерство.

За сите генерации слушатели на Радио Скопје или гледачите на Телевизија Скопје, Антонов беше и ќе остане еден од ненадминатите спикери. Неговата спикерска дејност започнува од 1947 година. За својата работа и за извонредното залагање е одликуван со Орден на трудот со сребрен венец. Роден е во село Ума, гевгелиско, на 01.05.1924 година.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  „Народна волjа. јули 2008". Архивирано од изворникот на 2016-08-16. Посетено на 2021-01-27.
**Интегрирање со смена на променливата**, во математиката т.е. интегралното сметање еден од основните методи за решавање на интеграли. Ова правило допушта, т.е. ги дава потребните услови под кои, слично како кај лимес на функција, може да се изврши смена на променливата во определен интеграл. Заедно со методот на интегрирање по делови, овој метод е едно од двете најнужни тврдења кои треба да се познаваат при решавањето на интегралите.

Формална дефиниција
===================

Нека {\displaystyle A\subseteq \mathbb {R} } е интервал и нека е дефинирана непрекината функција: {\displaystyle f:A\to \mathbb {R} } и нека {\displaystyle \phi :[a,b]\to A} е непрекинато-диференцијабилна функција на интервалот {\displaystyle [a,b]}. Тогаш важи следново равенство:

{\displaystyle \int \_{a}^{b}f\left(\phi (t)\right)\phi ^{\prime }(t)\,dt=\int \_{\phi (a)}^{\phi (b)}f(x)\,dx}
Ќе го докажеме тврдењето:

Нека се исполнети условите и нека {\displaystyle F(x)} е примитивна за {\displaystyle f(x)} на {\displaystyle A}, т.е. {\displaystyle F^{\prime }(x)=f(x),\,\,\ x\in A}. Тогаш пак функцијата {\displaystyle F(\phi (x))} е примитивна за {\displaystyle f(\phi (x))\phi ^{\prime }(x)} бидејќи

{\displaystyle \left[F(\phi (x))\right]^{\prime }=F^{\prime }(\phi (x))\phi ^{\prime }(x)=f(\phi (x))\phi ^{\prime }(x)}
Тогаш според формилата на Њутн-Лајбниц имаме:

{\displaystyle \int \_{a}^{b}f(\phi (x))\phi ^{\prime }(x)\,dx=F(\phi (x))|\_{a}^{b}=F(x)|\_{\phi (a)}^{\phi (b)}=\int \_{\phi (a)}^{\phi (b)}f(x)\,dx}

Пример
======

* Да се пресмета интегралот: {\displaystyle \int \_{1}^{2}{\frac {\ln {x}}{x}}\,dx}

Ќе ја воведеме смената: {\displaystyle t=\ln {x}}. Следствено имаме: {\displaystyle dt={\frac {1}{x}}dx} и за смената на границите: {\displaystyle x=1\Rightarrow t=\ln {1}} и {\displaystyle x=2\Rightarrow t=\ln {2}}

Сега „настапува" смената. Еве што всушност правиме:

односно добиваме:

{\displaystyle \int \_{1}^{2}{\frac {\ln {x}}{x}}\,dx=\int \_{\ln {1}}^{\ln {2}}t\,dt={\frac {t^{2}}{2}}|\_{\ln {1}}^{\ln {2}}={\frac {1}{2}}(\ln ^{2}{2}-\ln ^{2}{1})={\frac {\ln ^{2}{2}}{2}}}
Поврзано
--------

* Интегрално сметање
* Интегрирање по делови
* Интегрално сметање на функции од повеќе променливи
**Долгоцветниот тутун** (лат. *Nicotiana longiflora*) , е вид на тутун со потокло од Јужна Америка кој понекогаш се осгледува за цевчестите цветови кои оддаваат многу сладок мирис ноќно време.

Ова растение е важен извор за отпорноста на болести кај огносушениот и бурли тутун. Некои од болестите : црна голеница, цистичен цевчест црв, коренов цевчест црв, и шумски пожар. Отпорноста на долгоцветниот тутун дава речиси имуност на од раса 0 црна голеница, но не и отпорност од раса 1. Една од сортите кои сѐ уште се користат денес е 14 x L8, втората најпопуларна сорта на бурли во САД.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на ботаниката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Железничка пруга Драч-Валона** (албански: *Hekurudha Durrësi-Vlora*) — претежно неупотребувана железничка линија што ги поврзува градовите Драч и Валона во западна Албанија. Станицата Валона е најјужната точка на албанскиот железнички систем.

Историја
--------

Пред инаугурацијата на националната мрежа во 1940-тите, постоеле два одделни системи јужно од Драч на правци подоцна апсорбирани од сегашната железница: пруга од 19 милји која пренесувала битумен помеѓу рудникот во Селенс и пристаништето Скеле во близина на Валона и линија од 2 милји помеѓу Шкозет и Лекај.

Сегашната железница се градела во фази. Рогожине била најјужната станица во Албанија до 1968 година кога било завршено проширувањето до Фиер. Понатамошно проширување до Балш било отворено во 1975 година. Валона била стигната со друго проширување во 1985 година.

Ограничената услуга сè уште била во функција на линијата до 2015 година, но патничките услуги повеќе не сообраќале јужно од Фиер.

На приватната железничка компанија, Албраил, и била доделена концесија на железничкиот дел меѓу Фиер и Валона во февруари 2016 година и започнала со транспорт на сурова нафта од Фиер до Валона во декември 2018 година.

Наводи
------

1. ↑  Garratt, C; Wade-Matthews, M (1998). *The Ultimate Encyclopedia of Steam and Rail*. Germany: Hermes House. p. 362.
2. ↑  „Opening Dates of HSH Standard Gauge Lines". *www.angelfire.com*. Посетено на 2022-04-06.
3. ↑  „Albania Railway Photographs". *www.johndarm.clara.net*. Посетено на 2022-04-06.
4. ↑  „Rreth Nesh – Albrail" (албански). Посетено на 2022-04-06.
Знамето на Њуфаундленд и Лабрадор
**Знамето на Њуфаундленд** и Лабрадор е усвоено во 1980 година. Размерот е 1:2.

Сината боја на знамето го симболизира морето, белата снегот и ледот, а црвената борбата и напорот на жителите на Њуфаундленд и Лабрадор а златната надежта за иднината.

Сините триаголници го претставува Обединетото Кралство а истовремено потсетува и на знамето на Шкотска. Двата црвени триаголници ги претставуваат двата дела на провинцијата - копното и островот. Златната стрела покажува кон светлата иднина.

Поврзано
--------

* Грб на Њуфаундленд и Лабрадор
*За турската серија со исто име, видете 1001 ноќ (ТВ Серија).*
Книгата **Илјада и една ноќ** (персиски: هزار و یک شب Hezâr-o Yek Šab, арапски: كتاب ألف ليلة وليلة‎ Kitāb 'Alf Layla wa-Layla) — средновековна блискоисточна епска литература која ја раскажува приказната на принцезата Шехерезада, која е принудена да раскаже серија на приказни на нејзиниот сопруг Шахријар со цел да го избегне погубувањето. Приказните таа ги раскажува во текот на Илјада и една ноќ. Секоја ноќ принцезата остава дел од приказната незавршен за нејзиниот сопруг да ја остави жива уште еден ден. Голем дел од приказните се создадени во текот на многу векови, од многу луѓе и многу стилови.

Шехерезада и Шахријар од Фердинанд Келер, 1880 година

Илјада и една ноќ како тема во уметноста и во популарната култура
-----------------------------------------------------------------

* „Цветот на Илјада и една ноќ" (*Il fiore delle Mille e una notte*) — филм на италијанскиот режисер Пјер Паоло Пазолини од 1974 година.
* „Илјада и една ноќ" (португалски: *As Mil e uma Noites*) — филм на режисерот од Мигел Гомеш (Miguel Gomes) од 2015 година.

Поврзано
--------

* Персиска литература

Наводи
------

1. ↑  Valerio Magreli, „Biografska beleška", во: Pjer Paolo Pazolini, *Put i nebo*. Beograd: Mali vrt, 2016, стр. 92.
2. ↑  Večer tisuću nagrada: Začaran, portugalsko-njemačko-švicarsko-francuski film (2015.) (пристапено на 3.1.2023)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на книжевноста е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 181845422
* LCCN: n80008548
* GND: 4131342-2
* SUDOC: 028200322
* BNF: cb12008368t (податоци)
* NKC: unn2007380996

 |

 |
**Золтан Озорај Шенкер** (13 октомври, 1880 - 25 август, 1966) бил Унгарскиот олимписки сабјист и мечувалец , која освоил три олимписки медали.

Ран живот
---------

Шенкер е роден во Варадсентмартон, Унгарија (сега Санмартин, Бихор, Романија), и бил Евреин.

Олимпијада
----------

Шенкер се појавил на три олимпијади , освојувајќи три медали.

На Летните олимписки игри во 1912 година во Стокхолм на 31-годишна возраст, Шенкер освоил златен медал на сабјарскиот настан, а го освоил четвртото место во поединечна сабја. Во поединечно мечување, тој бил елиминиран во полуфиналето.

На Летните олимписки игри во 1924 година во Париз, на возраст од 43 години, освоил бронзен медал во тимско мечување и сребрен медал во тимска сабја. Во поединечните настани, Шенкер го освоил четвртото место во поединечна сабја и бил елиминиран во првиот круг во поединечно мечување.

Шенкер, исто така, се натпреварувал во поединечно мечување на Летните олимписки игри 1928 година во Амстердам, на возраст од 47 години, каде што стигнал до полуфиналето, но загубил од бронзениот медалист од унгарскиот Јанош Гарај .

Пишување
--------

Шенкер исто така бил автор на мечувањето.

Починал во 1966 година во Будимпешта , Унгарија. Бил погребан на гробиштата Фаркарети .

Наводи
------

1. ↑  Bernard Postal, Jesse Silver, Roy Silver. *Encyclopedia of Jews in Sports*
2. ↑  Paul Yogi Mayer. *Jews and the Olympic Games: sport: a springboard for minorities*
3. ↑  Paul Taylor. *Jews and the Olympic Games: the clash between sport and politics: with a complete review of Jewish Olympic medalists*
4. ↑  *Everyman's Judaica: An Encyclopedic Dictionary*
5. ↑  „Zoltán Ozoray Schenker Olympic Results". sports-reference.com. Архивирано од изворникот на 2012-01-28. Посетено на 2010-03-26.
6. ↑  *The Jewish lists: physicists and generals, actors and writers, and hundreds ...* - Martin Harry Greenberg
7. ↑  „Schenker, Zoltan". Jews In Sports. Архивирано од изворникот на 2012-02-05. Посетено на 11 September 2015.
8. ↑  *A modern magyar kardvívás* (Book, 1958) [WorldCat.org]
9. ↑  *Szermierka na szable* (Book, 1962) [WorldCat.org]
10. ↑  *Säbelflechten* - Zoltán Ozoray Schenker
11. ↑  "Schenker Zoltán két fegyvernem klasszisa volt" | Sport | Szeged, Архивирано на 11 јануари 2018 г. delmagyar.hu.

Надворешни врски
----------------

* Олимписки медали
**„Затвореничка"** — роман на францускиот писател Марсел Пруст.

Содржина
--------

Настанување на романот
----------------------

Во писмото до Гастон Галимар од јули 1922 година, Пруст напишал дека се откажува од насловот „Затвореничка", но во подоцнежната преписка со Галимар и со Жак Ривјер, тој продолжил да го користи тој наслов, додавајќи дека се работи за прв дел на „Содома и Гомора III". На 25 октомври 1922 година, Пруст му ги дал на Жак Ривјер последните инструкции во однос на објавувањето на кусиот исечок од романот „Затвореничка" (под наслов: „Моите будења") во ноемврискиот број на „Нова француска ревија". Повикувајќи се на тоа писмо, Џорџ Пејнтер (*George Painter*) тврди дека Пруст ја завршил „Затвореничка" на 24 октомври 1922 година, а потоа, сè до смртта, работел на ревизијата на „Исчезнатата Албертина".

Наводи
------

1. ↑  „Napomene", во: Marsel Prust, *Iščezla Albertina*. Beograd: Paidea, 2004, стр. 138.
**Ернесто Бертарели** (роден на 22 септември 1965 година) е Италијанец роден во Швајцарија, милијардер, стопанственик и филантроп. Во изданието на Сандеј Тајмс на листата за најбогати во 2017 година семејното богатство било проценето на 11.5 милијарди.

Животопис
---------

Роден е во Рим, а неговото семејство се пресели во Швајцарија во 1977 година. Тој дипломирал на Бабсон колеџ во 1989 година, а заработил МБА на бизнис школото во Харвард во 1993 година.

### Кариера

Поранешниот штаб на Мерк Сероно во Женева, кој сега е домаќин на Биотехнолошкиот кампус.
Неговиот дедо Пиетро се придружил на фармацевстката компанија Сероно основана во 1906 година. Во 1935 тој станал извршен директор на компанијата, позиција која што подоцна ја наследил неговиот син, Фабио Бертарели во 1965 година. Бертарели станал генерален директор во 1996 година и после смртта на неговиот татко заедно со својата сестра Дона го наследуваат сиот имот во 1998 година. Ја смениле позицијата на компанијата од фармацевстка во биотехнологија.

Наводи
------

1. ↑  „Forbes profile: Ernesto Bertarelli". *Forbes*. Посетено на 23 June  2018.
2. ↑  „Übersicht der 300 Reichsten 2017". *Bilanz*. Архивирано од изворникот на 2018-09-04. Посетено на 2018-10-17.
3. ↑  „Forbes profile: Ernesto Bertarelli". *Forbes*. Посетено на 23 June  2018.
***Зоната на убивањето*** (англиски: *The Killing Zone*) ― неовластен роман за Џејмс Бонд од Џим Хетфилд. Бил приватно објавен во мек повез во 1985 година, под превезот дека е службено санкциониран од Glidrose Publications (подоцна Ian Fleming Publications), претпријатие која ги имала правата за објавување книжевни дела на Џејмс Бонд. Во тоа време, службен автор на серијалот за Бонд бил Џон Гарднер кој пишувал од 1981 до 1996 година.

За прв пат бил објавена во Обединетото Кралство како „Книга за повелба", но повеќе не е печатена.

Заплет
------

Романот започнува со убиството на Бил Танер од страна на Клаус Доберман, германско-јужноамерикански нарко бос. Бесен од смртта на својот пријател, Бонд не ги слуша неговите службени наредби да се одмазди. Според насловната страница на задната страна на книгата, „Во овој нов шпионски трилер со висок напон, тајниот агент 007 мора да го „ликвидира" немилосрдниот милијардер големец Клаус Доберман. Но, Џејмс Бонд има полни раце работа додека се бори со претрупан дама убиец кој нуди смртоносна љубов во руски стил и со пресечен ориентален садист, кој е неостварлив и смртоносен нинџа. Помогнат од неговиот соработник Лота Хед и неговиот стар пријател од ЦИА, Феликс Лејтер, 007 се соочува со Клаус Доберман во неговата тешко вооружена тврдина високо во мексиканската Сиера Мадрес... во најкрвавиот смртен дуел во големата сага за Бонд".

Поврзано
--------

* Преглед на Џејмс Бонд

Наводи
------

1. ↑  Colloff, Pamela (декември 1999). „Bio Hazard". Texas Monthly. Посетено на 11 април 2023.
2. ↑  UNFORTUNATE SON; The burglary, the embezzlement, the conspiracy to murder? All in the past. That more recent fit of lies? Hey, he was under a lot of stress. Jim Hatfield wants you to know it's okay to trust him now; Sawyer, Kathy. Washington Post 19 March 2000: p. F.1.
3. ↑  „A Ruse By Any Other Name Is Still A Ruse". Архивирано од изворникот на 2013-05-18. Посетено на 11 април 2023.

Надворешни врски
----------------

* CommanderBond.net -Загадочноста на зоната на убивање
* Семрежна текстуална верзија на *The Killing Zone* .
**Добри Величковски** (роден во  1943
 година - починал во  2006

) — директор на Управата за безбедност и контраразузнавање на Македонија во периодот од 1995 до 1998 година.

Животопис
---------

Добри Величковски е роден во 1943 година. Целата своја работна кариера ја поминал во Министерството за внатрешни работи каде што работел во повеќе оперативни единици, но главно бил ангажиран како разузнавач.

Во периодот меѓу 1995 и 1998 година раководел со Службата за државна безбедност. Во текот на неговото управување се случил атентат врз Киро Глигоров и Деветтојулските настани во Гостивар и Тетово.

По разрешувањето во 1998 година, Величковски се пензионирал. Подоцна од страна на ВМРО-ДПМНЕ бил обвинет дека бил главен протагонист во аферата „Сина птица" која се однесува на следење и прислушување на членови на оваа политичка партија.

Починал во 2006 година во Скопје.

| Политички функции
 |
| --- |
| Претходник**Слободан Богоевски** | **Директор на Управата за безбедност и контраразузнавање**1995–1998 | Наследник**Зоран Верушевски** |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Директор на Управата за безбедност и контраразузнавање |
| --- |
|  |
| 
* Богоевски
* Величковски
* Верушевски
* Бојановски
* Митевски
* Спасовски
* Аврамовски
* Зечевиќ
* Мијалков
* Андоновски
* Атанасовски
* Николовски

 |  |

 |
**Драган Б. Јакимовски** ( 1920
 во Битуше, Дебарско — 10 октомври 1944

 во Треска, Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил неполно средно образование, а потоа работел како службеник во Скопје. Рано се вклучил во народно-ослободителното движење и активно учествувал во акциите за собирање материјална и друга помош за партизаните. Во 1944 година стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Со бригадата учествувал во борбите против германските колони на железничката линија Скопје - Велес. Посебно се истакнал во борбите за конечното уништување на балистичките банди на терените на Китка и Водно. Кога бригадата добила задача да ги потисне балистите концентрирани на десната страна на Треска, Драган бил убиен на 10 октомври 1944 година.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 198. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Драган Георгиевски** (1986, Скопје) — македонски писател, кој пишува куси раскази.

Животопис
---------

Драган Георгиевски е роден во 1986 година, во Скопје. Студирал на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје.

Творештво
---------

Во 2013 година ја објавил збирката куси раскази со наслов „Метаморфузија", во издание на Темплум. Истата година, со неа ја освоил наградата „Новите!", која ја доделува Темплум. Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Драган Георгиевски, *Метаморфузија*, Темплум, Скопје, 2013.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 322-324.
**Иремел** (башкирски: Ирәмәл, руски: *Иремель*) — планинско возвишение во состав на Јужен Урал и втора планина по висина во венецот. Се наоѓа во Башкортостан, Русија, на границата со Чељабинската област. Највиск врв е **Голем Иремел** (*Оло Ирәмәл* / *Большая Иремель*) или само Иремел со 1.589 м. Околу 6 км североисточно се издига **Мал Иремел** (*Кесе Ирәмәл* / *Малая Иремель*), со висина од 1.449 м. Тука извира реката Белаја.

На 53 км југозападно од Голем Иремел е сместен највисокиот врв на Јужен Урал — Јамантау (1.638 м).

Надворешни врски
----------------

* Иремел и околината Архивирано на 4 март 2016 г. (руски)
* Врвови на Камениот Појас: Имињата на планините во Урал. Глава „Јужен Урал" (анализа на името на планината Иремел) (руски)
* Виртуелна прошетка по планината Иремел (руски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Башкортостан е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |



Координати: 54°30′54″N 58°50′24″E﻿ / ﻿54.51500° СГШ; 58.84000° ИГД﻿ / 54.51500; 58.84000
**Каролина Олсон** (29 октомври 1861 година - 5 април 1950 година), позната и како **„Soverskan på Oknö"** („Заспаната убавица на Окни"), е Швеѓанка која наводно останала во хибернација помеѓу 1876 и 1908 година (32 години).

Се верува дека ова е најдолго време што некој живеел на овој начин, кој потоа се разбудил без никакви преостанати симптоми.

Сепак, било тврдено дека Олсон не била во хибернација цело време. Имала многу необјаснети одлики на нејзината состојба; на пример, се чинело дека косата, ноктите на рацете и ноктите на нозете не растат. Харалд Фредерстром забележал во 1912 година дека можеби се преправала дека спие, или страдала од психолошки проблеми и едноставно се убедила дека е болна.

Живот
-----

Олсон е родена во Окно во близина Mönsterås, вториот најстар од петте деца; нејзините браќа и сестри беа сите браќа. Таа се здобила со рана на главата на 14-годишна возраст на 18 февруари 1876 година, но се чинела дека брзо се опоравува. На 22 февруари, таа се пожали на забоболка. Нејзиното семејство верувало дека нејзиниот заб е болен поради вештерство, и и било наредено да оди во кревет. Меѓутоа, кога заспала, не се разбудила.

Наводи
------

1. ↑  „Fortean Times". John Brown Publishing. 1993. стр. 3, 28. Посетено на 13 March 2015.
2. ↑  Nilsson, Marianne. „Än i dag finns frågorna kvar" [Even today the questions remain]. *Svenska Dagbladet* (шведски). Посетено на 27 December 2014.
3. ↑  „Fortean Times". John Brown Publishing. 1993. стр. 27, 28.
4. 1 2  Pinkney, John (2011). *The Mary Celeste Syndrome*. Inkypen Editions. стр. 326–331. ISBN 978-0-9870935-6-1.
5. 1 2  Holmstedt, Bo; Ljungberg, Lennart; Moëll, Hans; Sjöberg, Sven G. (1963). „Soverskan på Oknö" [The Sleeper at Oknö] (шведски). Отсутно или празно `|url=` (help)
**Иредентизам** е термин кој се однесува на националистичко движење и идеологии кои се заложуваат за менување на државните граници со цел етничките малцинства кои живеат во други држави да потпаднат под власт на државата каде што тој етникум е мнозинство.

Аргентина со сите свои територијални претензии
Називот доаѓа од изразот *Italia Irredenta* кој во втората половина на деветнаесеттиот век го користеле италијанските националисти за да ги опишат подрачјата со значајно италијанско малцинство кои после обединувањето на Италија останале надвор од подрачјето на владеење на италијанската држава.

Со оглед на тоа дека во Европа, посебно во нејзините источни делови, границите никогаш не биле и не можеле да бидат повлечени во склад со етничкиот состав на населението (кој исто така се менувал во склад со развитокот на економските, политичките и географските трендови), речиси секоја национална држава од дваесеттиот век на еден или друг начин има свое сопствено иредентистичко движење или пак била погодена од иредентистички движења на соседните држави.

Иредентизмот и во денешно време е службена политика на некои држави а со самото тоа и потенцијална искра за предизвикување на нестабилност на многу делови низ светот. Пример спорот помеѓу Индија и Пакистан околу Кашмир. Кинеското непризнавање на Тајван како самостојна држава и сл.

Модерни иредентистички движења во Европа
----------------------------------------

* Голема Србија
* Албански иредентизам

Поврзано
--------

* Иредентистички движења
* Анексионизам
* Чаувинизам
* Етнички национализам
* Етничко чистење
* Екстремизам
* Национализам
* Пропаганда
* Реваншизам
* Сецесионизам
* Територијални спорови

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh90003840
* GND: 4269920-4
* SUDOC: 030909082
* BNF: cb12223066v (податоци)
* HDS: 017428
* LIR: 1410
* NKC: ph121188

 |

 |
Мажјак (во средина), женка (долу), младенче (горе)1905 handbook Архивирано на 2 јули 2009 г..

**Карпест дрозд** или **дрозд камењар** (науч. *Monticola saxatilis*) — птица која припаѓа на семејството муварчиња (*Muscicapidae*), порано сместена во дроздовите (*Turdidae*).

Распространетост
----------------

Се размножува низ јужна Европа, вклучувајќи ја и Македонија, преку централна Азија, до северна Кина. Таа е исклучиво птица преселница која зимува јужно од Сахара.

Редок посетител е на северна Европа. Нејзиниот опсег се симнал надолу, кон југ, најверојатно заради уништувањето на животната средина. На пример, во почетокот на 20 век, таа се размножувала во Полска, каде денес ја нема, но, нејзината популација не е загрозена на глобално ниво.

Опис
----

Карпестиот дрозд е средно голема птица, но крупен дрозд, кој е долг 17-20 см. Летно време мажјакот е непогрешлив. Тогаш има синосива глава, портокалов е одоздола и на надворешниот дел од опашката, иам темнокафеави крилја и бел грб.

Женките и младенчињата не се толку впечатливи. Тие одоздора се крлушесто темнокафеави, а одоздола светлокафеави. Надворешниот дел од опашката е црвенкав, како кај мажјаците.

Поведение
---------

Оваа птица се размножува во отворени, суви планински предели, обично под 1500 метри надморска височина, а во појужните краишта и до 3000 метри. Таа е сештојад и се храни со широк спектар инсекти, бобинки и мали влекачи.

Песната на карпестиот дрозд е јасна и милозвучна.
На местата на гнездење, може да се слушне пеењето на мажјакот како звук на флејта, дури и во лет.

Гнездото го градат во пукнатините на карпите, во пештери или на испакнатите делови од гребените, на височина и до 7 метри. Некои парови гнездата ги прават на земја. Несат 4-6 јајца кои ги лежи женката во период од 14 до 16 дена. По околу 14 дена младенчињата го напуштаат гнездото, но родителите ги хранат уште две недели. Потоа, тие се растураат и живеат сами до следната сезона на парење.

Наводи
------

1. 1 2  BirdLife International (2012). „*Monticola saxatilis*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. ↑  Tomek, Teresa & Bocheński, Zygmunt (2005): Weichselian and Holocene bird remains from Komarowa Cave, Central Poland. *Acta zoologica cracoviensia* **48A**(1-2): 43-65. PDF fulltext
3. 1 2  Clement, Peter & Hathaway, Ren (2000): *Thrushes*. Christopher Helm, London. ISBN 0-7136-3940-7

Надворешни врски
----------------

* Oiseaux Photos, map, text.(француски)
* Пол и возраст (PDF; 1.2 MB) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze[*мртва врска*]
* Handbook of the Birds of the World[*мртва врска*]
* BirdGuides Архивирано на 30 октомври 2007 г.
* Macaulay Library at Cornell Lab or Ornithology
* Mangoverde; direct link here Архивирано на 11 септември 2015 г.
Какуте.
**Какуте** ― прстени изработени од железо или челик што понекогаш ги носеле нинџите , а куноичи ги фаворизирале, а од нив излегувале еден до четири метални шила. Шилците понекогаш биле потопувани во отров. Какуте обично биле носени на средниот прст со шила скриени во раката, а потоа биле користени за напад кога непријателот најмалку очекувал. Шилците биле одлични и за држење на противник, удари врз лицето, гушење, а понекогаш и качување. Некои какуте имале јазиче со дупка, што биле користени за техники на хоџоџутсу. Во оваа смисла, хоџото (јажето) не може лесно да се извлече од рацете на нинџа или куноичи, бидејќи било врзано за прстенот какуте на нивниот прст.

Наводи
------

1. ↑  "Ninja to Ninjutsu", published by Gakken; p.14
2. ↑  "Ninjutsu Tejina no Himitsu" (Secrets of Ninjutsu and Magic); p.47
3. ↑  "Gomon keibatsu-shi" (History of Torture and Punishment); cover page
4. ↑  "Meifu Shinkage Ryu Kakushi-buki Jutsu Nyumon"; p.22, 236-253
**Дунаујварошкиот универзитет** (пред 2016 година: **Дунаујварошки колеџ**) ― универзитет во Унгарија. Образовното средиште во Дунаујварош нуди додипломски курсеви за сметачки инженер, инженерски бизнис раководство, комуникација и медиуми, бизнис администрација, материјално инженерство, машински инженер и магистерска диплома по наставник по инженерство*.*

Наводи
------

1. ↑  „Study in Hungary: College of Dunaújváros". Архивирано од изворникот на 2014-04-16. Посетено на 2021-03-07.

Надворешни врски
----------------

* Дунаујварошки универзитет[*мртва врска*]

46°57′38″ N; 18°56′02″ E﻿ / ﻿46.9606° СГШ; 18.9339° ИГД﻿ / 46.9606; 18.9339
*Преминувањето на Црвеното Море*, ѕидно сликарство од 1640-тите години во Јарослављ, Русија. 
**Какава** е прослава на Ромите. Неговото место на потекло е Египет и Предна Азија. Според циганската/ромската митологија и верување, Какава е преобразба на чудесни настани во „верување" засновано врз угнетување кон друго општество во времето на стариот египетски богоморец-фараон кој живеел заедно Коптите.

Настани
-------

Настаните започнуваат со чудесно бегство на луѓето кои биле угнетувани во Египет. Додека ги следеле, војската на фараонот со сите војници се удавило во морето. Останатите веруваат дека повторно ќе дојде „Спасител" и ќе ги спаси, бидејќи Спасителот е бесмртен. Циганите се спуштаат до работ на една река на 6 мај што тие одлучија како што се случило денот кога се случило „Случај за спасување". Тие одат во река за сеќавање на чудесниот ден. Главниот извор на радост е бесмртноста на Спасителот. Од таа причина, тие се забавуваат лудо.

Какава во Турција
-----------------

 Ромки кои танцуваат со музика за време на Какава 2015 година во Одрин. 
 Ромки кои танцуваат на ромска музика за време на Какава 2015 година во Одрин. 
Во турските западни градови на Одрин и Лозенград, Какава се слави радосно. Прославата на Какава во Одрин, во денешно време, го презело обликот на меѓународен фестивал, кој го поддржуваат и гувернерот и градоначалникот на Одрин. Главниот дел на Какава фестивалот се одржува во Сарајичи, на местото каде што традиционалните турнири во пеливанство се одржуваат секоја година. Откако го запалуваат огнот и скокаат над него, се изведува музичко играње и танцување. Главниот дел завршува по распределбата на чинија пилав на околу 5.000 присутни. Прославата продолжува во зората на следниот ден на брегот на реката Тунџа.

*

Наводи
------

1. ↑  Karaçam, quoted in Alpman, 1997:98-99
2. ↑  „Kakava'da ateş yakıldı". *Hürriyet* (турски). 6 мај 2011. Посетено на 11 април 2020.
3. ↑  „Edirne'de Kakava coşkusu". *Sabah (newspaper)* (турски). 6 мај 2011. Посетено на 11 април 2020.
4. ↑  Марушијакова, Елена; Веселин Попов (2007). „The vanished kurban: Modern dimensions of the celebration of Kakava/Hıdırellez among the Gypsies in Eastern Thrace (Turkey). In: Sikimić, Bilijana and Petko Hristov, eds. Kurban on the Balkans". *Institute of Balkan Studies*. Белград: 33–50. Посетено на 11 април 2020.
**Добре Ј. Тодоровски**, (роден 1960 година) — современ македонски писател, раскажувач, романописец, драмски писател.
Роден 1960 година, во Бабино, Демирхисарско. Основно образование го завршил во Битола, а средното во Сараево, БиХ. Дипломирал на Биотехничкиот факултет во Битола.

Почетоците на првото Книжевно творештво се врзуваат уште во основно образование, со необјавениот роман за деца „Бакарни огнови", пишуван 1974 година.

Како вработен во Одбраната, долги години е дописник на армиските гласила („Одбрана" и „Армиски збор") каде што покрај бројните написи, објавувени се и 70 хуморески. Истовремено бил хонорарен дописник на повеќе гласила и други весници.

Еден е од членовите возобновувачи на Битолскиот книжевен круг, во 2005 г. здружение на битолските писатели, членови на ДПМ.
Прва објавена книга, со која се претставува пред читачката публика е романот „Сивилото на одот" (1998г.). Пишувајќи претежно проза, во неговото творештво ќе ги забележиме до сега издадените дела:

Дела
----

#### Романи

* „Сивилото на Одот"
* „Над тагата"
* „Завештание Велјаново"
* „Прокоба"
* „Трите смртни пресуди на Павел Шатев"
* „Последниот монах"
* „Сестра Касијана"

#### Збирки раскази

* „Дума за душите"
* „Прикрај"
* „Со проштение"

#### Поезија

* „Болештини"
* „Длабоко во мене".

#### Драми

* „Пак го најде Санде сина си"
* „Закопана вистина"
* „Да не ти речам"
* „Ај, што имам мерак...",

#### Монодрами

* „Што ми било пишано"
* „Бориз Баѕернички"
* „Славе славен да биди"
* „Што велеше Јовче Гаџо"
* „Горе - Долу".

#### Монографии

* „Црнобуки-Црноболки"
* „Учителот Максим Попоски" соавтор
* „Д-р Димитар Котевски" соавтор

Неговите дела тематски се поврзани со настани од поновата историја, кои говорат за животот на народот/човекот, како белег на неговата опстојба на просторот од пошироката битолската околина. Карактеристично за неговото творештвото е тоа што во своите дела го користи народниот говор од нашето поднебје, со што се зачувуваат неговите локални белези.

За член на Друштвото на писатели на Македонија, избран е во 2000 г. Од 2001 година е член и на Друштвото за наука и уметност Битола, (сега Македонско научно друштво-Битола).

Главен и одговорен уредник на „Прилози", списание на Македонското научно друштво – Битола. Добитник е на повеќе награди и признанија, меѓу кои: „Иселеничко перо" (2000), награда на Матицата на иселеници на Македонија и „4 ноември" (2002), „Златна плакета" на Македонското научно друштво – Битола.
**Дунавка Боризова Николоска** ( 1923
во Мало Црско, Кичевско —  1945

во Битола) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувала од селско семејство кое се занимавало со земјоделство. Како активна младинка и член на СКОЈ, во септември 1944 година стапила во редовите на Првата македонска бригада, а потоа во Командата на градот Кичево. Во една акција била тешко ранета и пренесена во болницата во Битола каде починала од добиените рани во јануари 1945 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 93.
*Оваа статија се однесува на административната област Епир. За други значења видете Епир.*

**Епир** (грчки: *Ήπειρος*) — област во северозападна Грција. Се граничи со Западна Македонија и Тесалија на исток, Централна Грција на југ, Јонското Море и Јонските Острови на запад, додека на север граничи со Албанија. Провинцијата зафаќа површина од 9.200 км2. Другиот дел од Епир е во Република Албанија.

Територијално-административна поделба на Епир
---------------------------------------------

Епир е поделен на четири подобласти, наречени „номи"' (грчки: *νομοί*), кои пак, од своја страна се поделени на општини наречени „дими" (грчки: *δήμοι*). Четирите општини се Теспротија, Јанина, Превеза и Арта.

Демографија
-----------

Во грчкиот Епир живеат околу 350.000 луѓе. Најголем дел од населението се Грци, но има и Власи и Албанци. И тие, како и Македонците не се признати како малцинство, па затоа нивниот точен број не може да се утврди.

Географија и екологија
----------------------

Релјефот во грчкиот дел од Епир е карпест и планински. На исток од Епир е планината Пинд. Поголем дел од Епир лежи на заветрената страна од планината Пинд, а тоа е причината што овој регион е еден од најдождливите во Грција. Климата на Епир е главно алпска. Растителността се состои воглавно од грмушести растенија, додека фауната е претставена со мечки, волци, лисици, срни и рисови.

Стопанство
----------

Од економски аспект, Епир е сиромашна област, со мала индустрија. Поради карпестиот терен, земјоделството е отежнато. Тутунот се одгледува околу Јанина, а развиен е риболовот. Сепак, поголемиот дел од храната се увезува од плодните региони на Грција.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Области во Грција |
| --- |
|  |
| 
* Атика
* Епир
* Западна Грција
* Западна Македонија
* Источна Македонија и Тракија
* Јонски Острови
* Јужен Егеј
* Крит
* Пелопонез
* Северен Егеј
* Тесалија
* Централна Грција
* Централна Македонија

 | Грција |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони на Грција |
| --- |
|  |
| 
Атика •
Егејски Острови •
Епир •
Јонски Острови •
Крит •
Македонија •
Пелопонез •
Тесалија •
Тракија •
Централна Грција Света Гора (автономен регион во Северна Грција)
 | Знаме на ГрцијаЗнаме на Грција |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4091841-5
* BNF: cb119852426 (податоци)
* NKC: ge131734

 |

 |
**Добре Јаковчев Боневски** ( 1922
 во Горно Соње, Скопско — 12 април 1945

 во Илинци, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Немал многу плодна земја, па се обидувал да најде друга работа, но не успеал во таа намера. На 25 септември стапил во Дополнителната бригада, а подоцна се префрлил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која заминал на Косово и учествувал во ликвидирањето на заостанатите балистички банди. Подоцна заминал за Срем каде учествувал во завршните операции за ослбодување на уште неослободените краишта на Југославија. Бил учесник во големиот пробив на Југословенска Армија на Сремскиот фронт. Во првите борби при пробивот на германските позиции, на 12 април 1945 година кај селото Илинци, храбро загинал. Бил закопан на местото каде што загинал.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 36. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Какороберт, источно од Херм.
**Какороберт**, исто така познат како Кагероберт, ― ненаселен остров во Бејлифството Гернзи. Сместено е во близина на Херм, на 250 м кон исток.

Климата во областа е умерена. Годишната просечна температура во каналот е 10 °C Најтопол месец е август, кога просечната температура е 15 °C, а најстудено е февруари, со 5 °C. Просечните годишни врнежи од дожд се 1,127 милиметри. Најмногу дождлив месец е јануари, со просек од 186 мм врнежи од дожд, а најсув е септември, со 33 мм врнежи од дожд.

Наводи
------

1. ↑  „GeoNames Fulltextsearch : Caquorobert". *www.geonames.org*. Посетено на 13 јули 2021.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Каналски Острови |
| --- |
|  |
| Бејлифство Гернзи | 

|  |  |
| --- | --- |
| Гернзи | 
* Бреон
* Жету
* Какороберт
* Кревишон
* Ле Аноа
* Лиу
* Уме
* Херм

 |
|  |
| Олдерни | 
* Беру
* Каскетс
* Ортак

 |
|  |
| Сарк | 
* Бреку

 |

 |
|  |
| Бејлифство Џерси | 
* Дирује
* Екреус
* Ла Мот
* Менкјер
* Пјер де Лек
* Џерси

 |
|  |
| *Поврзано*: Шозе |

 |
**„Епидемија"** (англиски: *Outbreak*) е американски филм од 1995 година, во режија на Волфганг Петерсен. Главните улоги ги толкуваат: Дастин Хофман, Кевин Спејси, Рене Русо, Морган Фримен, Куба Гудинг и Доналд Сатерленд.

Содржина
--------

Во јули 1967 година, во долината на реката Мотаба во Заир, се појавува стопроцентно смртоносен вирус, наречен вирусот „Мотаба". Вирусот е толку опасен што заболените умираат во рок од три дена поради обилно крварење на внатрешните органи. Корумпираниот генерал Доналд Мек Клинток (го игра Сатерленд) наредува над долината да се фрлат запаливи бомби со цел да се спречи натамошното ширење на зарзата, иако генералот Бил Форд (го игра Фримен) се противи на тој план.
  

Во 1994 година, повторно се појавува истиот вирус во долината на реката Мотаба. Во институтот на американската војска за истражување на смртоносни инфекции, полковникот Сем Дениелс (го игра Хофман) го истражува вирусот „Мотаба", а слични истражувања прави и неговата поранешна жена (ја игра Русо), која работи во истражувачки центар во Атланта. проблемите настануваат кога едне мајмун, којшто го носи вирусот, побегнува од лабораторијата...

Наводи
------

1. ↑  „Во борба со смртоносниот вирус", *Антена*, број 877, 17.4.2015, стр. 3.