recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Свети Три Јерарси** (грчки: *Τριών Ιεραρχών*) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа на улица „Стромница" бр. 59. Камен-темелникот е поставен во мај 1973 г. од митрополит Леонид Солунски, а изградбата траела 20 години. Во 1990 г. работите конечно завршиле, и на 17 октомври 1993 г. храмот е отворен од митрополитот Пантелејмон II Солунски.

Градбата претставува крстокуполен храм во византиски стил, дело на архитектот Димитриос Христидис. Храмот наликува на катедралата „Св. Софија" во Цариград, која има бројни куполи на покривот. Црквата е една од најголемите во Грција со површина од 1.200 м2 и висина од 29 м. Камбанаријата е висока 34 м. Женската црква зафаќа 450 м2, а само олтарот се протега на 113 м2. Црквата има подно греење и климатизација. Во неа се чува иконата на Трите Јарарси донесена од грчките доселеници од Понт, како и мошти на истите светители — Василиј Велики, Григориј Богослов и Јован Златоуст. Залепен за храма од север е параклисот на мајките на тројцата светци — Емилија, Нона и Антуса. Во внатрешнсота се параклисите „Св. Артемиј" и „Св. Атанасиј Метеорски", а во подрумот има духовен центар.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Ἀγιοι Τρεις Ιεράρχαι". Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Посетено на 21 октомври 2016.
2. 1 2 3  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 83.
**Амстердам Централ** (холандски изговор: [ɑmstərˈdɑm sɛnˈtraːl]; кратенка од: Asd) е најголемата железничка станица во Амстердам, Холандија. Голем национален железнички центар, таа се користи од страна на 162,000 патници на ден, правејќи ја втора најпрометна железничка станица во земјата по централната станица во Утрехт и најпосетуваниoт Кралски музеј на Холандија.

Националните и меѓународните железнички услуги во Амстердам Централ се обезбедени од НС, главниот железнички оператор во Холандија. Амстердам Централ е северниот крај на Амстердамското метро 51, 53, 54, управуван од општинскиот оператор за јавен превоз ГВБ. Исто така, станицат е опслужувана од голем број трамвајски и траектни патеки на ГВБ, како и локални и регионални автобуски линии што ги управуваат ГВБ, Конексикс и ЕБС. Амстердам Централ е дизајнирана од холандскиот архитект Пјер Кајперс и првпат е отворена во 1889 година. Се одликува со објект на станицата на готска ренесансна реконструкција  и платформа за леано железо со површина од околу 40 метри.
Од 1997 година, изградбата на станицата, подземните патеки, метро станицата и околината се подложени на големи реконструкциски и реновирачки работи за сместување на метро линијата Север-Југ, која била отворена на 22 јули 2018 година. Амстердам Централ ја има втората најдолга железничка платформа во Холандија со должина од 695 метри.

Историја
--------

Наводи
------

1. ↑  treinreiziger.nl (10 September 2015). „Aantal in- en uitstappers per station". *treinreiziger.nl*.
2. ↑  „Stationsplein 9 Amsterdam". Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Архивирано од изворникот на 2016-03-25. Посетено на 2014-08-04.
3. ↑  „Amsterdam Central Station Island". Amsterdam Central Station Island Coordinator Bureau. Архивирано од изворникот на 2014-07-23. Посетено на 2014-08-04.
4. ↑  „Revival Styles: Holland". European Architecture. Архивирано од изворникот на 2015-09-24. Посетено на 2014-08-03.
|  |
| --- |
|  **Свети Талалеј** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Скопска |
| **Архијерејско намесништво** | Северноскопско |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 42°1′30″N 21°33′55″E﻿ / ﻿42.02500° СГШ; 21.56528° ИГД﻿ / 42.02500; 21.56528Координати: 42°1′30″N 21°33′55″E﻿ / ﻿42.02500° СГШ; 21.56528° ИГД﻿ / 42.02500; 21.56528 |
| **Место** | Арачиново |
|  **Општина** | Арачиново |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Талалеј |
|  **Изградба** | 1994 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Црква „Св. Талалеј" - Арачиново** — единствена православна селска црква во скопското село Арачиново.

Состојба на црквата
-------------------

Состојбата на црквата започнала да се влошува по протерувањето на Македонците од селото, по завршувањето на воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Црквата била подложна на кражби и била оставена потполно незаштитена, поради немањето Македонци во селото. Жителите на селото се собираат во црквата само за време на поголемите верски празници. Во најлоша состојба се наоѓаат црковните гробишта со искршени надгробни плочи, додека поранешната крстилница, кујната и трпезаријата се целосно демолирани и опустошени.

### Вандализам од 2016 година

Во јануари 2016 година бил извршен голем вандализам во црквата, најголем од терористичките активности од 2001 година. По фреските и иконите биле видливи длабоки бразди, направени со нож, вулгарни цртежи на полни органи. Била демолирана внатрешноста на црквата и расфрлани биле свеќите, малите икони, песокот за положување свеќи и сл.

Најмногу биле оштетени фреските на двете светителки, Света Петка и Света Недела, кои се насликани на левиот ѕид од влезот и се подарок од семејствата на Атанас Анчевски и на Трпе Јакимовски во 1997 година. Траги од нож биле пронајдени и на фреската на Свети Ѓорѓи, како и на иконите на Свети Атанасиј, на Пресвета Богородица, како и на фреската на Свети Никола, на која покрај оштетувања со нож, имало и недостојни цртежи.

Најверојатно, овие оштетувања настанале пред верскиот празник Духови.

Наводи
------

1. ↑  „Црквата во Арачиново ќе се спасува од пропаѓање". *Дневник*. МПМ. 4 февруари 2014. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 4 февруари 2014.
2. 1 2 3  Ѓ. Б. (27 јануари 2016). „Фреските и иконите во црквата во Арачиново уништени со нож". *Дневник*. Скопје: МПМ Македонија. Посетено на 28 јануари 2016.[*мртва врска*]
**Централната шведска зона на ледениот раб** била формирана кога топењето на мразот во внатрешноста се забавил за време на студен период пред приближно 12.000 години, а ледениот раб стоел релативно мирно околу 800 години. Ова се случило за време на периодот на помладиот Тријас. Двата главни терминални морени на оваа зона се Сковде и Билиген. Овие два терминални морени формираат паралелни и полуконтинуирани гребени кои се протегаат од рамнините Вестгота низ рамнините на Естерјетланд до архипелагот Стокхолм.

Наводи
------

1. 1 2  Lundqvist, Jan; Wohlfarth, Barbara (2001). „Timing and east-west correlation of south Swedish ice marginal lines during the Late Weichselian". *Quaternary Science Reviews*. **20**: 1127–1148.
**Хазарос Сурмејан** (Скопје, 21 април 1943

) — македонски и канадски балетан и кореограф. Негов татко е македонскиот оперски певец, тенор, првенец на Операта на МНТ, Артур Сурмејан.

Животопис
---------

Сурмејан е роден на 21 април 1943 година. Балетското образование го завршил во Балетското училиште во Скопје, во класата на А. Доброхотов. Член е на Балетскиот ансамбл при МНТ (1958-1961). Играч со сигурна балетска техника и со чувство на танцова поддршка и партнерство. Солист на балетите во Келн и во Минхен (1961-1965), а од 1966 година и во Националниот театар во Торонто. За балетската сцена при МНТ го кореографира делото на Сергеј Прокофјев „Ромео и Јулија" (1987), а подоцна (2003) и претставата „Ана Каренина" (П. И. Чајковски). Моментално живее во Канада.

Наводи
------

1. ↑  „УТРЕВЕЧЕР ВО МОБ - БАЛЕТОТ „РОМЕО И ЈУЛИЈА" СО ПОП АЛЕКСОВА И КОВАЧЕВСКИ". Култура во Македонија. 3 април 2009. Посетено на 2011-09-03.[*мртва врска*]
За други значења на поимот, погл. Централна статистичка служба.
Седиштето на службата во Хаг
Седиштето на службата во Херлен
**Централна статистичка служба** (холандски: *Centraal Bureau voor de Statistiek*; *CBS*) — холандски државен статистички завод, основан во 1899 година, која ги собира статистичките информации во и за Холандија. Спаѓа во рамките на холандската министерство за економски прашања и е сместена во Хаг и Херлен. Од 3 јануари 2004 година претставува независна и самостојна организација, односно квази владина институција.

Централната статистичка служба собира статистички информации, помеѓу другото, за:

* бројот на население,
* цените на мало и големо
* економскиот развој
* приходот по глава на жител и домаќинство
* стапката на невработеност

Службата изготвува програма за работа која мора да биде одобрена од Централната комисија за статистика. Оваа независна комисија мора да ја чува непристрасноста, независноста, квалитетот, важноста и непрекинатото делување на службата, според Законот за службата од 1996 година.

Поврзано
--------

* Евростат

Надворешни врски
----------------

* Централна статистичка служба (Холандија) на Ризницата ?
* Матична страница  (холандски) (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 153014229
* LCCN: n79040083
* ISNI: 0000 0001 2034 9419
* GND: 16252752-4
* SUDOC: 029680832
* BNF: cb121252928 (податоци)
* NLA: 35741848

 |

 |
Турбето Крал К'зи во Скопје 
Во исламската архитектура, **турбе** или **туљбе** претставува надгробен споменик, мавзолеј. Како такво турбето нема свои втемелување во самата исламска традиција, но под влијание на надворешни фактори се појавило помеѓу самите муслимани, првенствено Турците. Особено се исполило во традицијата на самите суфии, односно муслиманските аскети (езотеристи). Пресудно влијание за денешниот изглед на турбето извршиле Селџуците, кои делувале на промената на поединечните персиски елементи.

Овие надгробни објекти биле доста често градени по населбите низ Македонија. Во нив биле погребувани позначајни верски и световни личности и обично се наоѓааат во дворовите на џамиите или се поставувани слободно низ населбата, на некоја височинка со доминантна позиција. Може да биде потполно оградено со ѕидови или пак да почива врз столбови, односно отворено. 

На територијата на Македонија позначајни се турбињата на Мустафа - паша во Скопје, турбето на Гази-Баба, турбето на Крал К'зи, турбето во Алаџа џамија, турбето на Али-паша од Дагестан и турбето во дворот на Шарената џамија во Тетово.

Наводи
------

1. ↑  „туљбе" — Дигитален речник на македонскиот јазик
**Цер** — планина во северозападниот дел на Србија. Се наоѓа на 35 км од Шабац и 100 км од Белград. Цер лежи на надморска висина од 689 м и е долг околу 15 км.

Одлики
------

Планината го добила своето име по многубројните дрвја цер. Планината е доста пошумена, не е населена, има најмногу бука, даб и габер, а сите се заслужни за свежиот и чист воздух. Околината се одликува со многу зеленило, листопадни дрвја и ниска вегетација.

Цер е богат со боровинки, шумски јагоди, печурки и лековити растенија, а на пролет може да се видат најразновидните бои на ливадско цвеќе. 

Легендата за царот Тројан и неговите пет ќерки Косана, Ковиљка, Вида и Сока потекнува од планината Цер, по кои градовите ги добиле имињата Соко Град, Ковиљача, Видин Град и Косана Град (на Цер). Името на петтата ќерка било Драга. На Цер има три многу важни манастири, манастирот Чокешина, манастирот Радовашница и манастирот Петковица. Од овие краишта потекнува и Милош Обилиќ, поточно од селото Милошевац, се верува дека ја изградил манастирската црква (Чокешина) посветена на Рождеството на Пресвета Богородица.

На Цер се водела Церската битка во Првата светска војна, која се водела од 12 до 24 август 1914 година. Започнала ноќта на 15 и 16 август, бидејќи австроунгарската војска претходно ја преминала Дрина со намера да премине во Србија, а од 21 до 24 август бил ослободен Шабац, со што австроунгарската војска дефинитивно ја напуштила Србија.

Почната е постапка за заштита на планината Цер како област со исклучителени одлики од прва категорија.

Поврзано
--------

* Тројанов град
* Церски марш

Наводи
------

1. ↑  Planina Cer Архивирано на 17 март 2010 г. Tourist organization of Šabac
2. ↑  Planina Cer Архивирано на 17 март 2010 г. Пристапено на23. 1. 2014.
3. ↑  Ступарушић, Славица (18. 7. 2019.). „Цер под заштитом државе као предео изузетних одлика". *Политика*. Посетено на 19. 7. 2019. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Планината Цер треба да биде под државна заштита (Б92, 26 декември 2015 година)
* Меморијален комплекс во чест на церските херои („Политика", 26.11.2018)
Градот Дарувар, културно, просветно и административно средиште на Чесите во Хрватска
Зграда на чешкиот говор во Загреб
**Чесите во Хрватска** (чешки: *Češi v Chorvatsku*) — еден од 22 уставно признати малцинства во Република Хрватска. Според последниот попис од 2011 година, во Хрватска живее 9.641 чех, од кој најмногу во Бјеловарско-билогорската жупанија, административен и културен центар на чесите во Хрватска е градот Дарувар. 
Општината Кончаница е единствена административна единица во Хрватска во која чесите претставуваат мнозинство.

Гласила
-------

Локалното Радио Дарувар секојдневно емитува емисија на чешки јазик. Новинско-издавачката куќа „Једнота" го издава чешкиот неделник „Једнота", детскиот месечник „Детска кутија", годишниот „Чешки народен календар" и публицистичкиот магазин „Преглед.

Миграција
---------

Миграцијата на чесите во Хрватска траела околу 150 години, а истата била олеснета поради тоа што двете земји припаѓале на Австроунгарската монархија .

Наводи
------

1. ↑  Попис од 2011 година (хрватски)

Надворешни врски
----------------

* Сојуз на чесите во Република Хрватска Архивирано на 9 април 2009 г.
Чен Деминг во 2009 г.
**Чен Деминг** (кин. 陈德铭; пинјин: Chén Démíng; р. 1949) е министер за трговија на НР Кина. На функцијата е назначен на 29 декември 2007 г. од страна на Постојаниот комитет на Националното народно собрание.

Животопис
---------

Чен е роден во Шангај. Во септември 1974 г. се зачленил во КПК. Дипломирал економија, а докторирал на тема државна администрација на Нанѓиншкиот универзитет.

Служел како градоначалник на Суџоу, а потоа и како секретар на обласниот комитет на КПК. Од 2004 до 2006 г. бил на должноста управител на покраината Шенси. Подоцна е назначен за заменик-секретар на Националната комисија за развој и реформи, каде се занимавал претежно со планирање и стратегии во енергетското стопанство.

Белешки
-------

1. ↑  Чен Деминг е назначен за Министер за трговија Архивирано на 2 јануари 2008 г. - Tom.com

| Политички функции
 |
| --- |
|
| Претходник**Џиа Џебанг** | **Управител на Шенси**2004–2006 | Наследник**Јуен Чунчинг** |
| Владини функции
 |
|
| Претходник**Бо Силај** | **Министер за трговија на НР Кина**2007– | Наследник**—** |
**Турда** — град во Романија. Тој се наоѓа во средишниот дел на земјата, во историската покраина Трансилванија. Турда е втор град по значење во областа Клуж.
Турда според пописот од 2002 година има 57.726 жители.

Природни услови
---------------

Градот Турда се наоѓа во среднишниот дел на историската покраина Трансилванија, околу 30 км јужно од Клуж, седиштето на округот.

Турда се наоѓа во средишната котлина Трансилванија, на реката Арјеш, на местото каде реката излегува на планина Бихор.

Население
---------

Етничките Романци го сочинуваат мнозинството население на градот Турда (84%), а од малцинствата се присутни Унгарци (10%) и Роми (5%).

Наводи
------

1. ↑  „Population as of July 1, 2007" (романски). INSSE. April 4, 2008. Архивирано од изворникот на 2010-01-17. Посетено на 2008-05-04.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница на градот Турда Архивирано на 17 октомври 2012 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 239531227
* GND: 4231906-7
* BNF: cb13187464f (податоци)
* NKC: ge1096514

 |

 |
Годфрид Бујонски, предводникот на Првата крстоносна војна
**Годфрид Бујонски** (1060— 18 јули 1100, Ерусалим) — еден од водачите во Првиот крстоносен поход од страна на крстоносците. По освојувањето на Ерусалим, станал крал на Ерусалим. Тој не сакал да биде крунисан како крал, туку како чувар на Светиот Гроб.

 *Оваа статија поврзана со Крстоносните војни е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 13555210
* LCCN: n50033807
* ISNI: 0000 0000 8358 5980
* GND: 118718266
* SUDOC: 027311341
* BNF: cb119381162 (податоци)
* NKC: jo20191028862
* CiNii: DA04408115

 |

 |
**Свети Прокопиј** (грчки: *Άγιος Προκόπιος*) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Сретение Господово".

„Богородица Патеводителка", XIV век
Црквата е подигната во XIV век како еднокорабен храм со дрвен покрив. По архитектонските интервенции до почетокот на XVII век, храмот е претворен во трикорабна базилика. Внатре се зачувани забележнителни фрески од крајот на XIV век, сместени врз западниот ѕид на првичниот храм. Во 1589 и 1607 г. црквата е повторно живописана со вредни фрески — Рождество, Благовештение, Вознесение и други. Во црквата се чуваат и мноштво вредни икони.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Άγιος Προκόπιος". Discover Veria. Посетено на 29 јули 2016.
2. ↑  „Ενορίες". Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Посетено на 29 јули 2016.
**Четинарите** или **иглолисни** (оддел *Coniferophyta* или *Pinophyta*) се семени растенија кои произведуваат задрвенети стебла. Како и цикасите и гинкото, и четинарите поседуваат многу фосилни остатоци кои датираат од доцниот карбон. За разлика од другите голосемени оддели, четинарите се мошне важни од економски и еколошки аспект. Целата група на четинари се состои од околу 550 видови подредени во седум семејства. Сите седум најверојатно датираат уште од мезозоикот.

Морфологија
-----------

Листовите на чадорестиот бор
Сите членови од овој оддел произведуваат секундарен ксилем и растат како дрвја или грмушки. Трахејните елементи во ксилемот вклучуваат само трахеиди, а спроводните елементи на флоемот содржат само т.н. решеткасти клетки. Листовите се макрофили, но заземаат форма на иглички или лушпи кај повеќето видови.

Размножување
------------

Четинарите се едно- или дводомни растенија. Поленот (микрогаметофит) се произведува во микроспорангијални стробили (машки шишарки) составени од спорофили каде поленовите торбички (микроспорангии) се образуваат на долната површина. Сите видови се опрашуваат со помош на ветерот, односно анемохорно. Сперматозоидите се без камшичиња и се пренесуваат до јајце-клетката со поленова цевка. Со исклучок на семејството на тисите (*Taxaceae*), овулите (јајце-клетките) се образуваат во еден комплексен или секундарно намалена мегаспорангијатна стробила (женска шишарка) која се состои од семени лушпи кои носат јајце-клетки. Тие се обрабени со стерилно ткиво.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Семејства на иглолисни растенија (четинари) |
| --- |
|  |
| 
* араукарии (*Araucariaceae*)
* борови (*Pinaceae*)
* главичести тиси (*Cephalotaxaceae*)
* ногоплодни (*Podocarpaceae*)
* тиси (*Taxaceae*)
* чадорести борови (*Sciadopityaceae*)
* чемпреси (*Cupressaceae*)

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Свети Петар и Павле** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Кичевско |
| **Парохија** | Четврта кичевска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°29′03″N 20°57′08″E﻿ / ﻿41.48417° СГШ; 20.95222° ИГД﻿ / 41.48417; 20.95222Координати: 41°29′03″N 20°57′08″E﻿ / ﻿41.48417° СГШ; 20.95222° ИГД﻿ / 41.48417; 20.95222 |
| **Место** | Србјани |
|  **Општина** | Кичево |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Апостолите Петар и Павле |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Петар и Павле** — главна селска и гробјанска црква во селото Србјани.

Местоположба
------------

Се наоѓа во јужниот дел на селото, во подножјето на планината Цоцан. Околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.

Историја
--------

Црквата дури трипати е обновувана, но староста на нејзините темели не е утврдена.

Врз основа на турски попис од 1494, во Србјани живеел Поп Никола со синовите кој служел во црквата „Св. Петар и Павле". Оваа црква била соборна и за околните села, а ја викале и „Голема Црква". Празникот на Апостолите Петар и Павле бил ден за голема прослава.

Врз основа на овој документ во 1994 година се прославил јубилеј 500 години мисија на оваа црква. Се одржала света литургија во која чиноначалствувал Неговото блаженство Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Михаил во сослужение со митрополитот Дебарско–Кичевски г. Тимотеј и свештеници од епархијата. На свеченоста присуствувал и тогашниот претседател на Македонија, Киро Глигоров.

Инаку според преданието на постарите жители, црквата датира уште од времето на Св. Климент Охридски, односно од IX век. Последното обновување на црквата се случило во првата половина на XX век, а најголемиот дел од фрескоживописот е обновен дури после Втората светска војна.

Галерија
--------

* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Селските гробиштаСелските гробишта
* Објект во црковниот дворОбјект во црковниот двор
* Влез во цркватаВлез во црквата
* Фреска над влезотФреска над влезот
* Објект во црковниот дворОбјект во црковниот двор
* Камбанаријата на цркватаКамбанаријата на црквата
* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Додадена припрата на цркватаДодадена припрата на црквата
* Влез во цркватаВлез во црквата
* Фреска на цркватаФреска на црквата
* Апсидата на цркватаАпсидата на црквата
* Селските гробиштаСелските гробишта

Поврзано
--------

* Кичевско архијерејско намесништво
* Четврта кичевска парохија
* Србјани

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  *Водичарски крст од Кичевско Србјани од 1856 година*
3. ↑  „Дебарско-кичевска епархија". *web.archive.org*. 2014-03-04. Архивирано од изворникот на 2014-03-04. Посетено на 2019-01-29.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Петар и Павле" - Србјани на Ризницата ?
**Шнефердинген** (германски: *Schneverdingen*; долногермански: *Snevern*) — мал град во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа во областа Линебуршко Поле.

Географија
----------

### Местоположба

Шнефердинген се наоѓа во средишниот дел на Линебуршкото Поле, помеѓу Золтау на југ, Ротенбург (Виме) на запад и Буххолц во Нордхајде на север. Источно од градот се наоѓа Природниот парк Линебуршко Поле.

### Градски единици

Градот има вкупно 10 единици. Покрај самото јадро на Шнефердинген, во градското подрачје се опфатени и следниве места:

* Ерхорн
* Гросенведе
* Хебер
* Инзел
* Лангело
* Линцен
* Шилерн
* Весело
* Винтермор
* Царензен

Историја
--------

Шнефердинген припаѓал на Бискупијата Верден, основана во 1180 година. Во 1648 година, бискупијата станала Кнежевство Верден, кое првин била владеено како личен сојуз со Шведска - прекинат од данската окупација (1712–1715) - и од 1715 година од хановерската круна. Кралството Хановер го вклучило кнежевството како реален сојуз и територијата на кнежевството, а со тоа и Шнефердинген, станале дел од новиот регион Штаде, основан во 1823 година.

Политика
--------

Шнефердинген е поделен на самото градско подрачје и 10 единици. Секоја единица има свој месен претставник. Тие се избирани од Градскиот совет на предлог од некоја партија или избирачка група, која освоила најмногу гласови во таа единица на последните избори.

### Градоначалничка

Градоначалничка на градот од 1 ноември 2011 година е Мајке Мог-Штефенс (независна, иако поддржана од SPD).

### Градски совет

Градскиот совет поседува 32 членови.

На општинските избори од 2016 година биле добиени следниве резултати:

* SPD/Зелени: 17 места
* CDU: 10 места
* Група SFA: 3
* AfD: 2

### Збратимени градови

Шнефердинген е збратимен со следниве градови:

* Полска Барлинек, Полска (од 1993 г.)
* Шведска Екше, Шведска (од 2001 г.)

Галерија
--------

* Црквата „Св. Петар и Павле"Црквата „Св. Петар и Павле"
* Музеј „де Тесхоф"Музеј „де Тесхоф"
* Старото училиштеСтарото училиште
* Железничката станицаЖелезничката станица

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)
2. ↑  schneverdingen.de

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Шнефердинген" на Ризницата ? |

* Официјална страница (германски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Хајдекрајс |
| --- |
|  |
| 
* Ајкело
* Алден
* **Бад Фалингбостел**
* Беме
* Биспинген
* Буххолц
* Валсроде
* Вицендорф
* Гилтен
* Гретем
* Есел
* Золтау
* Линдведел
* Мунстер
* Нојенкирхен
* Ретем
* Франкенфелд
* Хадемсторф
* Ходенхаген
* Хојслинген
* Швармштет
* Шнефердинген

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 141913721
* LCCN: n82051152
* GND: 4053047-4
* NKC: ge834499

 |

 |
**Четир' коња дебела** е српска (војводинска) народна тамбурашка песна. Песната според ритмиката е изразено српска, додека пак текстот лексички е на типичен војводински говор.

Текст
-----

Има многу варијации на текстот на оваа песна. Една од нив е следнава:

  

Четир’ коња дебела  

терам преко Бегеја,  

да с’ наљубим, ај, бела лица  

младих швигарица, шалај!  

Ала волем, па волем  

са два вола да орем,  

још да ми је, ај, цура бела  

волове да тера, шалај!  

Детелина полегла,  

ја се лоле одрекла,  

одрекла се, ај, лоле свога,  

па љубим другога, шалај!  

Плови лађа Бегејом,  

А он хита бедемом:  

Стани, стани, еј, лађа бела,  

сачекај швалера, шалај!  

Шта си цуро мислила,  

Кад си мене љубила?  

Мислила си, ај, да је шала  

љубити бећера, шалај!  

Бечкеречка ћуприја  

узана к’о кутија,  

тера лола, ај, четир' риђе,  

па не мож’ да приђе, шалај!

Надворешни врски
----------------

* **Четир' коња дебела** во изведба на *Ћилими*[*мртва врска*]
* **Четир' коња дебела**, непознат изведувач[*мртва врска*]
Природен резерват Шнакенмор
**Шнакенмор** ― природен резерват сместен на северозапад од шумскиот предел Клевенштен во Хамбург, Германија. Клавенстин е шумска област и рекреативна зона на западот од Хамбург. Шнакенмор опфаќа и некои области од Гротенмор, Шпицендорфер Морфлаген, Бабенбишенвег и Фелдвег 83.

Шнакенмор се појавил во доцното ледено време, пред околу 10 000 години. Се развил од долга песочна дина, која приближно опфаќала област што достигнувала од Елмсхорн до Гликштат. Во денешно време, Шнакенмор се состои главно од мов, кои создаваат основа од околу 1 метар слој од мов.

Истражувачи на растенија и други биолози наоѓаат многу ретки растителни и животински видови во Шнакенмор. На пример, различни видови на пејзажи се наоѓаат на оваа мала област. Како примери за тоа се внатрешните дини, необработени тревести ридови, хелдовини или ливадите. Од животински видови застапени се на пример брадавичен гуштер, жаба мор, голем мочурлив скакулец и вкрстена шарка.

Во 2006 година, областа Шнакенмор се зголемила за околу 100 хектари. Оттогаш биле преземени некои мерки за одржување на Шнакенмор, па делови од боровите шуми се сечеле за да се задоволат неговите потреби. Шнакенмор служи како за истражувањето така и како рекреативна област, а исто така и целата клевенштенска област.

Наводи
------

1. ↑  „Schnaakenmoor" (германски). Regionalpark Wedeler Au e.V. Посетено на 23 февруари 2021.
2. ↑  „Das NSG Schnaakenmoor" (германски). Naturschutzverband GÖP. Посетено на 23 февруари 2021.

Надворешни врски
----------------

* Шнакенмор на Ризницата ?
* Naturschutzgebiet Schnaakenmoor на *hamburg.de* (на германски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Хамбург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Тришо Стојановски** (Рајчица, Дебарско, 22 март 1938

 - Скопје, 1 октомври 1986

) — македонски писател и новинар.

Животопис
---------

Роден е на 22 март 1938 година во дебарското село Рајчица. Основно училиште завршува во Дебар, а учителска школа во Скопје. По завршувањето на учителската школа работи 2 години како учител во Дебар, а потоа студира на Филозофскиот факултет на југословенска книжевност. За време на студиите е уредник на културната рубрика на весникот Студентски Збор. Работел и во радио Скопје. Починал на 1 октомври 1986 година во Скопје. Бил член на Друштвото на Писателите на Македонија од 1972 година.

Дела
----

Стојановски е автор на поезиите:

* Меѓу две реки - 1968 година
* Сочувана земја - 1972 година
* Немолклива земја - 1976 година
* Рајска земја - 1986 година

И соавтор на антологискиот избор:

* Огнови и време - 1971 година

Наводи
------

1. ↑  Jovan Pavlovski, Rade Siljan, Vele Smilevski (2004). *Makedonski pisateli* (3. изд.). Društvo na pisatelite na Makedonija.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
**IC 962** — галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 962 се споменува и како NGC 85B, MCG 4-2-8, CGCG 479-10.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 20 ноември 1897 година од страна на Стефан Жавел.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 962 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 *m*/лм2. IC 962 има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 21 м 29,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 30' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 129°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 962 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1382.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Андромеда (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 962 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Dreyer, J.L.E. New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 962[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 962[*мртва врска*]
* IC 962 — VizieR.
* IC 962 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Ширден** — македонско традиционално јадење, симбол на кулинарството во Прилеп. Во некои краеви на Македонија ова јадење се нарекува и **сириштето на јагнето**. Зборот ширден потекнува од истоимениот турски збор *şirden*, што го означува четвртиот дел од желудникот на преживарите. За прилепскиот ширден најчесто се користи внатрешниот орган на младо јагне кој претставува продолжение на желудникот. Традиционално се користат 3 вида месо (јагнешко, телешко и свинско), ориз и разни зачини. 
Покрената е иницијатива за брендирање на овој кулинарски специјалитет во Прилеп.

Рецепт
------

Прво треба многу убаво да се исчистат јагнешките ширдени и да станат проѕирни. На загреано масло прво се пржи ситно сечкан кромид, па се додаваат трите вида месо сечкани на ситни парчиња. Се динста сè додека не испари течноста во садот. Се зачинува со сите зачини (црн пипер, буковец, јенибар, сув зачин), се додава оризот и на крајот магдоносот. Се трга тенџерето од оган и со добиената смеса се полнат ширдените. На самиот отвор ширденот се затвора со 2-3 чепкалки. Се редат во земјена тава, се налеваат со вода колку да се покријат, се додава еден исечкан домат и се ставаат во рерна да се печат околу 2 часа. За време на печењето еднаш до двапати се превртуваат. По желба може да се додаде и сува лута пиперка. Пред крај се додаваат исчистените компири да се запечат.

Наводи
------

1. ↑  *BBC Macedonian -Прилепски ширден*
2. ↑  *СЕ СПРЕМА КИТАБ ЗА ПРИЛЕПСКИОТ ШИРДЕН И ЗА МАРИОВСКОТО БИЕНО СИРЕЊЕ*[*мртва врска*]
3. ↑  *Ширден – познатиот прилепски специјалитет*[*мртва врска*]

Поврзано
--------

* Кукурек;
* Прилепска јанија;
* Чкето;
* Турлитава;
**Хауардс Енд** (англиски: *Howards End*) - британско-јапонски филм од 1992 година во режија на Џејмс Ајвори по сценариото на Рут Проер Џабвала (Ruth Prawer Jhabvala), засновано врз истоимениот роман на Е. М. Форстер. Главните улоги ги толкуваат: Ентони Хопкинс (Anthony Hopkins), Ема Томпсон (Emma Thompson), Ванеса Редгрејв (Vanessa Redgrave), Хелена Бонам Картер (Helena Bonham-Carter), Џејмс Вилби (James Wilby), Семјуел Вест (Samuel West), Џема Редгрејв (Jemma Redgrave), Никола Бафет (Nicola Buffett), Адријан Рос Магенти (Adrian Ross Magenty) и Џозеф Бенет (Joseph Bennett). Филмот, кој претставува темелна студија на човечките карактери и на односите меѓу општествените класи, бил одлично прифатен од филмската критика и добил бројни награди: три „Оскари" (за најдобра главна женска улога, најдобро адаптирано сценарио и најдобра сценографија), две награди на БАФТА (најдобра глумица и најдобар филм), „Златен глобус" за најдобра глумица во драма, а на фестивалот во Кан добил посебна награда по повод 45-годипнината на фестивалот.

Синопсис
--------

Сестрите Маргарет (ја игра Томпсон) и Хелен (ја игра Бонам-Картер) Шлегел се припаднички на лондонската средна класа, додека Леонард (го игра Вест) и Џеки (ја игра Бафет) Баст се млад брачен пар кој живее во сиромашниот дел на Лондон и едвај преживува. Семејството Вилкокс, дел од богатата англиска аристократија, се доселува во соседството на сестрите Шлегел. Набргу по смртта на сопругата, вдовецот Хенри Вилкокс (го игра Хопкинс) ја бара Маргарет за жена, а таа ја прифаќа понудата. Нејзината сестра Хелен се обидува да му помогне на брачниот пар Баст, затоа што Леонард останува без работа. Таа му се обраќа на Хенри за помош, но тој не е заинтересиран да помогне. Така, Маргарет остануав растргната меѓу сестрата и свршеникот...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Howards end, britansko-japanski film (пристапено на 18.10.2020)
2. ↑  HRT, Howards end, britansko-japanski film (пристапено на 18.10.2020)
**Хајндова Променлива Маглина** (**NGC 1555**) — отсјајна маглина во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1555 се споменува и како DG 31, CED 32B, vdB 28.

Откривање
---------

Телото е откриено на 11 октомври 1852 година од страна на Џон Расел Хајнд, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 7 см.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1555 е од видот RN. NGC 1555 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,5'.

### Астрономски податоци

Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 21 м 56,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 19° 32' 4".

Други поделби
-------------

Проучување на NGC 1555 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 133; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1272. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1501.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на NGC објекти (1501-2000);
* Нов општ каталог;
* Бик (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за Хајндова Променлива Маглина на *НАСА* (англиски)
2. ↑  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за NGC {{{n}}}
3. ↑  NGC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Sulentic, Jack W. and William G. Tifft, "The Revised New General Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — NGC 1555[*мртва врска*]
* Поправени информации за NGC 1555
* NGC 1555 — VizieR.
* NGC 1555 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
Распадура
**Распадура** е начин на служење грана сирење, претставувајќи го како многу тенки листови, исечени со посебен нож од тркало на Граноне Лодиџано или од „младо" сирење од семејството грана, кое е старо од четири до шест месеци.

Распадура е типична за гастрономијата на Лоди, но е распространета и на соседните територии на провинциите Павија и Кремона, каде што го има истото име. Распадура обично се служи како предјадење, често придружена со филета, јаткасти плодови или печурки, но може да се користи и за украсување рижото или палента.

Распадура е родена како лоша храна: во минатото се правела од несовршени тркала од сирењето Граноне Лодиџано, додека денес се користат здрави тркала, доволно стари за да се исечат без да се распаднат.

Историја
--------

Сирењата произведени во куќиштето на фармите, во текот на шестиот месец биле проверени за дефекти на зачините: тие може да имаат дефекти на збиеност, пукнатини или внатрешни меури, што може да се почувствуваат со чукање на сирењата: потоа производителот на сирење ги фрлил неисправните сирења. кои се преполовувале и понекогаш им се давале на земјоделците на фармата, но најчесто се носеле во Лоди за да се продаваат како распадура. Затоа, распадурата најпрвин била нуспроизвод од преработката на грана сирењето, евтин производ за сиромашните кои не можеле да си дозволат рендано сирење, додека сега е јадење кое го бараат и гурманите.

Во многу градови во провинцијата Лоди, во пазарните денови, сè уште е можно да се виде „распада", стружење на млади сирења грана (обично стари 4 и 6 месеци), што се прави на лице место на барање на купувачот. .

Етимологија
-----------

Распадура е термин од западниот ломбардски јазик што на италијански значи „стружење": тенките листови распадура, всушност, постепено се стругаат од површината на полусирењето со помош на рачен струг кој го врти сирењето, и од специјален флексибилен, рамен и заоблен нож кој во постудените месеци може и да се загрее, за да се добијат меки ленти од грана сирење кои се виткаат.

Наводи
------

1. 1 2  „Granone Lodigiano e Raspadüra". *Saporetipico*.
2. ↑  „Prodotti tipici". *rassegnagastronomica.it* (италијански).
3. ↑  Beppe Lo Russo (28 July 2015). „La raspadüra, un grana di strada". *Il Giornale del Po* (италијански).

*
Надворешен изглед на црквата
Влезен дел на црквата

Локација
--------

На околу 10 километри северозападно од Струмица, во горниот дел на селото Вељуса, со векови опстојува манастирската црква Св. Богородица Елеуса (Милостива).

Историја
--------

Над влезот во црквата сè до Првата светска војна стоела мермерна плоча со долг натпис во кој биле содржани податоци за историјата на манастирот како и годината на изградбата. Во текстот меѓу другото било напишано името на струмичкиот епископ Манојло, кој го подигнал овој манастир и годината 1080 кога била изградена црквата. Историски податоци за изградбата на црквата и за нејзиниот ктитор, монархот Мануил наоѓаме во Типикот што лично бил напишан од него меѓу 1085 и 1106 година. Од непомалку значење е преписот на пописната книга за црковниот трезор за бројот на иконите, ракописните книги, архивските документи, одежди и др. Овој документ бил напишан околу 1164 година, а препишан некаде од 13ти до 15 век.

Од досегашните сеќавања може да се заклчи дека покрај манастирската црква во рамки на манастирот имало стари манастирки конаци на два ката со чардаци, трпезарија, монашки ќелии во склопот на конаците и економски згради. Од сето тоа до денешен ден не останало скоро ништо, со мали исклучоци на обновените конаци на северната страна од манастирскиот комплекс.

Архитектонско решение
---------------------

### Решение во основа

Во својата основа црквата е четириконхална, со осмострана купола, како ретка градба од ваков вид во Македонија. Изградена е во 1080 година, а на тоа време му припаѓаат нартексот и јужниот параклис. Подоцна во втората половина на 14 век, кон западната страна на црквата бил изграден и ексонартексот со трем од јужната страна а потоа и трем на северната страна.

### Ентериер

Во црквата се сочувани фрески од два временски периоди: 

* Првиот, кога била подигната црквата (11 век) со фреско-живопис во олтарниот простор, композицијата „Сретење" во западната конха и композицијата „Влегување во ад" во северната конха.

Од истиот период се фреските во тамбурот на куполата- старозаветни пророци, а на источната страна е Богородица Оранта и Св. Јован Претеча и два архангела.
Фрески од овој период (11 век) има сочувано и во јужниот параклис, меѓу позначајните се: Св. Пантелејмон, Св. Нифон и Христос Емануил.

* Фреските од втората фаза кои му припаѓаат на 12 век се наоѓаат во ексонартексот на северниот и западниот ѕид од јужниот трем, со сочуваниот лик на Св. Онуфрие.

Во црквата е сочуван во изворна состојба мермерен иконостас, а фрагментарно се зачувани и мозаичните декорации на подот.
Подрачје населено со етничка група Лази
**Лазите** (грузиски: ლაზი, *lazi*; or ჭანი, *ch'ani*; турски: *Laz*) се картвелска етничка група кои го населуваат црноморското крајбрежје во Турција и Грузија.

Проценките за вкупниот број на Лази денес варира драстично, од 45,000 до 1.6 милиони луѓе, при што мнозинството живее во североисточна Турција. Лазите зборуваат ласки јазик, кој е дел од картвелската јазична фамилија исто како и грузискиот, сванскиот, и мегрелскиот јазик. Ласкиот јазик е класифициран како загрозен од страна на УНЕСКО, со вкупна проценкаа од 130,000 до 150,000 говорници во 2001.

Наводи
------

1. ↑  James S. Olson (1994). Lee Brigance Pappas, Nicholas Charles Pappas (уред.). *An Ethnohistorical Dictionary of the Russian and Soviet Empires*. Greenwood. стр. 436.
2. ↑  1 Minorsky, V. "Laz." Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Edited by: P. Bearman , Th. Bianquis , C.E. Bosworth , E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 2010.
3. ↑  Dalby, A. (2002). *Language in Danger; The Loss of Linguistic Diversity and the Threat to Our Future*. Columbia University Press. стр. 38.
4. ↑  BRAUND, D. Georgia in antiquity: a history of Colchis and Transcaucasian Iberia 550 BC – AD 562, Oxford University Press, p. 93
5. ↑  „World Language Atlas". UNESCO. Посетено на 31 January 2015.
**„Чичко ми..."** — песна на македонскиот поет Коле Неделковски, дел од поетската збирка „Молскавици", објавена во 1940 година, во Софија.

Осврт кон поемата
-----------------

Пред излегувањето на „Молскавици", песната „Чичко ми" претходно веќе била објавена во списанието „Илустрација Илинден" (Илустрация Илиндень), кн. 6/106, година XI, јуни 1939 година. Текстот на песната во списанието е речиси ист како во збирката, со неколку мали разлики: во првата, во третата и во четвртата строфа.

Наводи
------

1. ↑  Тодор Димитровски, „Белешки", во: Коле Неделковски, *Стихови*. Кочо Рацин, Скопје, 1958, стр. 90.
**Фестивалот „Хајнекен Џемин"** е голем рок фестивал кој се одржува во живо во Милано, Италија, со меѓународни и италијански изведби.

Започнал во средината на јуни 1998 година на Автодромот Имола и привлекол повеќе од 100.000 присутни во текот на тридневниот настан. За десетгодишнината од фестивалот во 2007 година, локацијата се сменила во Местре, Парко Сан Џулијано.

Некои од прикажаните дела ги вклучиле и Васко Роси, Депеш Мод, РЕМ, Роби Вилијамс, Триесет секунди до Марс, Лакуна Коил, Ред Хот Чили Пеперс, Ѓубре, Бон Џови, Металика, Ајрон Мејден, Мерилин Менсон, Сантанасис, Грин Деј, Пиксис, Лени Кравиц, Кјур и Кемикал Брадрс.

2011 година
-----------

Почетни изведби: Колдплеј, Неграмаро, Васко Роси, Ноеми, Бриди Ај, Чезаре Кремонини, Убавиот непромислен и други.

2010 година
-----------

Почетни изведби: Аеросмит, Триесет секунди до Марс, Перл Џем. Настапот на Грин Деј бил откажан поради силното невреме кое предизвикало штета на сцената и ја поплавило областа. Бендот останал долго потоа да види дали може да излезе и да свири за своите фанови, но локалните власти рекле дека не е безбедно.

2008 година
-----------

Главните дела биле Линкин Парк, Секс Пистолс, Васко Роси и Полицијата.

Ветер во 2007 година
--------------------

Во попладневните часови на 15 јуни 2007 година, додека Ле Мани настапувале, силен пад го погодил паркот. Шест челични кули што го поддржувале системот на PA се урнале и дваесет и пет луѓе биле повредени, а една млада жена била здробена до смрт. Оштетени биле и фестивалските сцени и опремата, а организаторите биле принудени да ги откажат настапите на Мај хемикал роменс, Линкин Парк, Килерс и Пеарл Џем. Полицијата ја презела контролата врз фестивалската област и фестивалот бил откажан.

Наводи
------

1. ↑  "Storm hits Venice music festival". BBC News. June 16, 2007.
2. ↑  "Tornado hits Italian Festival". kataweb.com. June 15, 2007.

Надворешни врски
----------------

* Официјален сајт
* 2008 Официјален сајт
* 2007 Официјален сајт
* Официјална автобуска служба 2011 Архивирано на 22 мај 2011 г.
**Полина Астахова** (30 октомври 1936 – 5 август 2005) — советска и украинска гимнастичарка. Натпреварувајќи се за Советскиот Сојуз таа освоила десет олимписки медали на игрите во 1956, 1960 и 1964.

Животопис
---------

Астахова започнала да се интересира за спортска гимнастика на 13-годишна возраст, откако го гледала гимнастичкото првенство во Донецк, град во кој нејзиното семејство се преселило кратко време пред тоа. Таа започнала да тренира во локалниот гимнастички клуб Шахтјор, а нејзин прв тренер бил Владимир Алиександрович Смирнов.

Астахова го добила прекарот *Руската бреза* во западните земји поради нејзината исклучителна елеганција, и на Летните олимписки игри 1960 таа дури била наречена *Мадона* од италијанските новинари. Помеѓу 1956 и 1966 година, Астахова била на врвот на многу меѓународни и државни натпреварувања, посебно во дисциплината двовисински разбој. Таа била член на гимнастичката екипа на СССР од 1955 до 1968 година.

Во 1954 година Астахова за првпат се натпреварувала на државното првенство на СССР и за една година успеала да стане член на екипата на СССР која се натпреварувала на Летните олимписки игри 1956. Таа била најмладиот член на екипата и придонела екипата да го освои златниот медал. На игрите во 1960 во Рим, таа била во водство во повеќебојот, но загубил цел бод поради пад од гредата, која била седма дисциплина од осумте одржани. Таа била многу разочарана од инцидентот и поради тоа по игрите не се натпреварувала, иако во Рим ги освоила златните медали во екипниот повеќебој и двовисинскиот разбој, сребрен медал во дисциплината партер и бронзен медал во повеќебој. На Европското првенство во 1961 година, таа ги освоила златните медали во дисциплините двовисински разбој и греда. Натпреварувајќи се на игрите во 1964 во Токио, Астахова помогнала екипата на СССР да го освои златниот медал во екипниот повеќебој, го освоила златниот медал во двовисински разбој, сребрениот медал во партер и бронзениот медал во повеќебој.

Откако ја завршила својата спортска кариера, од 1972 година Астахова работела како тренер во Украина. Во 2002 година таа била примена во Меѓународната гимнастичка куќа на славни. Астахова ги поминала своите последни години од животот во Киев, каде починала на 68-годишна возраст од пнеумонија.

Наводи
------

* **^**  „Polina Astakhova". *Sports-reference*. Архивирано од изворникот на 2015-06-21. Посетено на 2015-11-23.

* **^**  „Polina Ghrighorievna Astakhova". *Legends of the Soviet sports* (руски). Посетено на 2 May 2006.

* **^**  „Polina Ghrighorievna Astakhova". *International Gymnastics Hall of Fame*. Посетено на 12 May 2007.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Полина Астахова" на Ризницата ? |

* Профил на Меѓународната гимнастичка куќа на славни
* Биографија и достигнувања