recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Антимилос** (грчки: *Αντίμηλος*) ― грчки остров на Кикладите, 21 км северозападно од Милос. Административно е дел од општината Милос. Антимилос е ненаселена маса од трахит (висина од 671 м), често наречена Еримомилос (Пустински Милос). Станува збор за вулкански остров и кратерот се уште е очигледен. Античките жители го преобразиле кратерот во отворен резервоар за дожд. На островот живее ретка варијација на обичната коза, наречена *Capra aegagrus pictus*. Таа е слична, но не иста како критската коза позната како „ кри-кри "(*Capra aegagrus creticus*).

Историја
--------

Според толкувањето на Хомеровата „*Одисеја*", тоа е островот на богот на сонцето Хелиј, каде што придружниците на Одисеј го заклале светиот добиток на богот на сонцето. Претходно, островот бил познат и по името **Ефира** (старогрчки: *Έφυρα*) или **Ефора** (Έφορα, што значи „караула"), бидејќи можело да се набљудува морето од највисоката точка на долги растојанија.

Населување во праисторијата може да се претпостави поради остатоци од ѕидови и врвови од стрели направени од обсидијан пронајдени на островот. Пронајдени се и остатоци од цистерна најверојатно од римско или ранохристијанско потекло.

Наводи
------

1. ↑  Public Domain Смит, Вилијам, уред. (1854–1857). „Ephyra". *Речник на грчката и римската географија*. Лондон: John Murray.

Надворешни врски
----------------

* Службена мрежна страница на Oпштина Милос (на грчки и англиски)
**Џон Питерс Хемфри**, ОЦ (30 април 1905 година – 14 март 1995 година) бил канадски правен научник, правник и застапник за човекови права. Тој е најпознат како автор на првиот нацрт на Универзалната декларација за човекови права .

Детство, образование и академска кариера
----------------------------------------

Хемфри е роден од Френк Хемфри и Нели Петар на 30 април 1905 година во Хемптон, Newу Бранзвик. Неговото детство ја допрело трагедијата бидејќи ги изгубил и родителите од рак и исто така го загубил едниот од рацете во несреќа додека играл со оган. Хемфри престојувал во интернат, каде претрпел задевање од други студенти; се тврди дека ова било влијателно во градењето на неговиот лик и сочувство.

Наводи
------

1. ↑  „Biography". *humphreyhampton.org*. Архивирано од изворникот на 2020-11-26. Посетено на 2019-07-23.
**Барингс** (англиски: *Barings PLC*) — британска банка која работела од 1762 до 1995 година. Таа била втората најстара трговска банка (*merchant bank*) во светот.

Пропаста на Барингс
-------------------

Банката „Барингс" пропаднала на 26 февруари 1995 година поради големата загуба од 1,33 милијарди долари, предизвикана од измамничкото тргување на нејзиниот вработен Николас Лисон (*Nicholas Leeson*) во филијалата „Barings Futures" во Сингапур. Загубата била предизвикана од неовластеното и тајно тргување на Лисон на јапонскиот пазар на акции каде тој акумулирал големи отворени позиции на фјучерси на пазарниот индекс *Nikkei 225*. Притоа, договрната вредност на неговите позиции на берзите во Осака (*Osaka Securities Exchange*, *OSE*) и Сингапур (*Singapore Monetary Exchange*, *SIMEX*) изнесувала 7,7 милијарди долари, а кога берзанскиот индекс „Никеи 225" паднал од 19 000 на 17 000 во првите два месеца од 1995 година „Barings Futures" претрпила големи загуби, кои само се зголемиле поради тоа што Лисон истовремено склучил договори за продажба на 35 000 купвни и продажни опции кои гласеле на фјучерсите на пазарниот индекс „Никеи 225". По првичното зголемување на загубата, Лисон продолжил уште повеќе да тргува очекувајќи дека во иднина ќе ги покрие направените загуби, а кога не можел да исплати парите што ги барале берзите, на 23 февруари 1995 година, едноставно избегал. Подоцна, тој испратил факс до врвното раководство на „Барингс" искажувајќи „искрено извинување за непријатноста во која ве оставив".

Наводи
------

1. ↑  Philippe Jorion, *Value at Risk: The New Benchmark for Controlling Market Risk*. New York et al.: McGraw-Hill, 1997, стр. 29, 144-148 и 155.
Национална архива скица на НЛО, видена во Велика Британија во 1975 година
**Велшки НЛО инцидент** (англиски: *Wales UFO sightings*) е назив за необјаснив НЛО настан која се случил во околината на јужниот дел на Велс во Велика Британија во јуни 2008 година.

Случка
------

Во 00:40 сат наутро, 8 јуни 2008 година, јужновелшките полициски хеликоптери додека слетувале на своето одредиште, 150 метри над тлото, приметиле чудни објекти кои летеле над нив. Група на хелихоптерите тие објекти ги опишале како предмети кој наликуваат на летечата чинија. Тогаш изненадно тие објекти пролетеле под полициските хелихоптери со многу голема брзина.

Наводи
------

1. ↑  „UFO spotted by police helicopter". BBC News. 20 јуни 2008. Посетено на 26 јули 2008.
2. ↑  Coles, John (26 јули 2008). „Cops chase a UFO over Cardiff". *The Sun*. Посетено на 26 јули 2008.

Надворешни врски
----------------

* Национална архива
* МУФОН - последните 20 НЛО случки Архивирано на 17 јуни 2014 г.
* ПРУФОС

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Антоние Грубишиќ** ( 1892
 во Задар, Хрватска —  1942
 во логорот Бањица во Белград, Србија) — активен политичар во предвоениот период на територија на Македонија, комунист, југословенски партизан.

Животопис
---------

### Предвоен период

За време на Првата светска војна завршил правен факултет во Франција, од каде дошол во Скопје задоен со социјалистички идеи и веќе оформен комунист. Со непрекинатата 20-годишна активност, оставил длабоки бразди во работничкото движење во Скопје и Македонија. Неговото име било поврзано со сите настани во работничкото движење и во политичкиот живот на Македонија од крајот на 1919 година, па сè до летото 1941 година. Во 1919 година работел како судски приправник во Првостепениот суд во Скопје. Во работничкото движење се вклучил преку Душан Цекиќ. Во генералниот штрајк на железничарите, во април 1920 година, бил активен учесник и држел состаноци со штрајкувачкиот одбор и штрајкувачите, давајќи им правна заштита во полицијата. По претконгресната дискусија во месната партиска организација придонесувал за победата на тезите на Вуковарскиот конгрес. На општинските избори во 1920 година, на листата на КПЈ, бил кандидиран и избран за одборник. Во изборите за уставотворното собрание, во ноември 1920 година, бил ангажиран целосно околу кандидирањето на комунистичките кандидати истовремено вршејќи ефикасна агитација. Обзнаната ја доживеал болно, но за разлика од некои интелектуалци тој не се пасивизирал и продолжил илегално да работи. Набргу воспоставил врска со Партијата во Белград. Благодарејќи на него обидите на социјалдемократите на Живко Топаловиќ во Скопје да создадат свое синдикално и политичко движење не успеале. Бил еден од најборбените противници на социјалреформистите и со нив водел непомирлива борба. Во јануари 1923 година учествувал како делегат од Скопје на основачката конференција на Независната работничка партија на Југославија во Белград. Во декември истата година, како делегат од Скопје, учествувал и на Третата земска конференција на КПЈ во Белград, на која меѓу другото, биле донесени позитивни одлуки по националното прашање на Македонците. Во наредните години, во услови на голем терор и прогонување, продолжил со несмалена енергија да се бори за политиката на Партијата. Поради тоа бил затворан во периодот од 1923 до 1936 година на неколкупати. Политичката активност не ја прекинал ни подоцна.

### Втора светска војна

Учествувал активно во сите акции и иницијативи на Партијата сè до летото на 1941 година, кога бугарскиот фашистички окупатор го протерал за Србија. Со неговото семејство се преселил во Лесковац. На повикот на КПЈ за вооружено востание, се одзвал веднаш. Во август 1941 година се приклучил на партизаните. Бил борец во Шумадинскиот партизански одред. Окупаторот успеал да го зароби. Потоа бил стрелан во логорот на Бањица, во 1942 година.

Една улица во градот Скопје го носи неговото име.

Наводи
------

1. 1 2 3  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 47–48. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  „Антоние Грубишиќ - Скопје". *wikimapia.org*.
**Антони ван Левенкух** (холандски: *Antonie Philips van Leeuwenhoek*; 24 октомври 1632

 - 26 август 1723

) — холандски трговец и научник.

Реплика на микроскопот на Левенхук
Левенхук бил првиот којшто користел лупа за разгледување на мали организми додека бил чирак кај еден трговец со текстил во Амстердам, Холандија, а подоцна прв почнал да прави сопствени микроскопи, па затоа се самета и за изумител на овој инструмент. Тој не бил научник по образование и никогаш не напишал книга, но академските организации ги објавувале неговите откритија. Кралското здружение на почетокот било многу скептично во врска со неговото откритие на едноклеточните организми, но тој го докажал нивното постоење во 1680 година, па со тоа го осигурил својот углед.

Извор
-----

* Дејвис, Адам Харт, уред. (2011). *Општа наука: енциклопедија за секое семејство и дом*. прев. Сашо Христовски и др. Скопје: Младинска книга. ISBN 978-608-4500-27-8. (библ.)

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ХоландијаБиографска икона | *Оваа статија за личност од Холандија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 71426018
* LCCN: n79083259
* ISNI: 0000 0000 8150 9407
* GND: 119188279
* SELIBR: 210384
* SUDOC: 029815606
* BNF: cb12136216m (податоци)
* BPN: 38699952
* BIBSYS: 90230124
* NLA: 36555689
* NDL: 00942625
* NKC: nlk20000079350
* BNE: XX1677812
* CiNii: DA06369229

 |

 |
**Венег** (или **Унег**), исто така познат како **Венег-Небти**, е име на раноегипетски фараон, кој владеел за време на Втората египетска династија. Иако неговата хронолошка позиција е јасна за египтолозите, сепак не е јасно колку долго владеел. Исто така, не е јасно кој од археолошко идентификуваните кралеви одговара на Венег.

Име и противречности
--------------------

Името на Венег се појавува во натписи со црно мастило на фрагменти од алабастер и во натписи на вазни од шкрилци. Зачувани се седумнаесет садови на кои го има неговото име, од кои единаесет биле пронајдени во подземните галерии под Скалестата пирамида на кралот Џосер во Сакара. Египтолозите, како што се Волфганг Хелк и Франческо Тирадрити, истакнуваат дека сите натписи се направени на место на постоечки натписи, што значи дека имињата што првично биле ставени на садовите биле сосема различни.

Симболот што бил употребен за да се напише името на Венег е предмет на значителен спор помеѓу египтолозите до ден-денес. Таканаречениот „венег цвет" ретко се користи во египетското пишување. Мистериозно, венеговиот цвет често е цртан со шест вертикални „потези", три од нив на секоја страна од цветната пупка. Значењето на овие потези е непознато. По смртта на Венег, неговиот хералдички цвет не се користел повторно до кралот Тети (6-та династија), кога се употребувал во пирамидалните текстови. Се чини дека цветот венег бил некако поврзан со египетскиот култ за сонцето и смртта. Но, вистинското значење на цветот како име на кралот останува непознато.

Владење
-------

Малку е познато за владеењето на Венег. Натписите на садовите каде се споменува неговото име, прикажуваат извештаи за церемонијални настани, како што се „подигнување на столбовите на богот Хор". Овој празник е често запшуван на садовите од време на владеењето на Нинечер, поради што хронолошката позиција на Венег се претпоставува дека е многу блиску до онаа на Нинечер.

Наводи
------

1. see: P. Lacau, J.P. Lauer: *La Pyramide a Degeres IV. Inscriptions Gravees sur les Vases*. Cairo 1959; obj.104
2. ↑  see: P. Lacau, J.P. Lauer: *La Pyramide a Degeres IV. Inscriptions Gravees sur les Vases*. Cairo 1959; obj.104
3. ↑  Б. Грсселоф: *Кинг Унег*. Во: *Annales du Service des Antiquités de l'Égypte* , No. 44, 1944, стр. 279-306.
4. ↑  Winfried Barta во: *Zeitschrift für Ägyptische Sprache und Altertumskunde* , No.108. Akademie-Verlag, Berlin 1981,
5. ↑  Iorwerth Eiddon Stephen Edwards: *The Cambridge ancient history*, Vol. 1, Pt. 2: *Early history of the Middle East*, 3rd reprint. Cambridge University Press, Cambridge 2006, ISBN 978-0-521-07791-0, p. 31.
6. ↑  Jochem Kahl: Да се *системски хигиенски хиероглифен во 0.-3. Династија*. Во: *Göttinger Orientforschungen* , том IV. 1994, стр. 354-355.

Надворешни врски
----------------

* Франческо Рафаеле: WNG (Weneg или Uneg)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ПретходникХор Са | **Фараон на Египет** | Наследник    Ваѓенес |
**Љубител** — оној што се занимава со нешто (на пр. со наука, уметност, спорт, книжевност итн.) од љубов и за забава. Љубителот се разликува од професионалецот во тоа што професионалецот добива плата за учество во неговата одредена вештина. *Љубизам* не значи дека нештото е *нестручно* или *непрофесионално*. На пример, олимписките боксери и фудбалерите мораат да бидат љубители, но тоа не одразува на нивниот квалитет.

Наводи
------

1. ↑  „Amateurism Across the Arts". *arts.berkeley.edu*. University of California, Berkeley. Посетено на May 15, 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Амелија душ Сантуш Кошта Кардија** (португалски: *Amélia dos Santos Costa Cardia*; 1855 во Лисабон — 1938) — една од првите лекарки во Португалија.

Завршила Политехничко училиште од 1883 до 1887 година, а потоа Медицинско-хируршко училиште во Лисабон и дипломирала на 20 јули 1891 година. Нејзината докторска теза била за жолта треска. Таа беше првата жена во Португалија која стажирала во болница. Амелија, исто така, основала дом за стари лица што го водела скоро десет години и била дел од Националната лига против туберкулоза и Здружението на медицински науки. Дополнително, таа припаѓала на португалската спиритулистичка федерација. Амелија била и писателка.

Публикации
----------

* Епизоди од војната, 1919 година
* Визионер: психолошка романса, 1932 година
* Грешница: психолошка романса, 1934 година
* Манумисија: психолошка романса, 1936 година

Наводи
------

1. ↑  „O Leme - Biografia de Amlia dos Santos Costa Cardia".
2. ↑  „As pioneiras em Medicina". *odivelas.com*. Архивирано од изворникот на 2015-01-08. Посетено на 2015-01-08.
3. ↑  „A Celebration of Women Writers: PORTUGAL".

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 99762505
* ISNI: 0000 0000 7012 5424
* GND: 1221415506

 |

 |
Мостот Америго Веспучи
**Понте Америго Веспучи** е мост над реката Арно во Фиренца, Италија и бил именуван по истражувачот Америго Веспучи кој бил роден во Фиренца. Ги спојува Лунгарно Америго Веспучи со Лунгарно Содерини. На исток се наоѓа Понте а ла Карајa.

Овој мост, како и повеќето други мостови над реката Арно е реконструкција. Биле направени планови во 1908 година за да се премости овој дел од реката Арно за услужување на квартиер ди Сан Фредиано, но плановите никогаш не се реализираале. Во 1949 година, мостот Понте ди виа Мелењано бил изграден од рециклирани остатоци од други мостови кои што биле уништени од нацистичката армија додека се повлекувале пред напредувањето на сојузничките сили за време на Втората светска војна.

Помеѓу 1952 и 1954 година бил одржан натпревар за изградба на нов мост, а бил избран планот на архитектите Џорџ Џузепе Гори, Енцо Гори и Ернесто Нели и на инженерот Рикардо Моранди. Планот предвидуваше три распони во тенок, рамен лак над два столба што го поддржуваат коловозот. Конечниот ефект дава впечаток на единечен, малку заоблен распон. Изградбата на мостот била завршена во 1957 година.

Мостот бил дизајниран да ги одразува блиските историски структури, но и да биде очигледно модерна структура.
**„Барем наутро"** — збирка раскази од македонската писателка Виолета Бојковска, објавена во 2019 година од издавачката куќа Бегемот во рамките на библиотеката „Наше маало".

Содржина
--------

Збирката содржи 11 раскази:

* Корангал
* Сонце
* Љубов на Кек
* Спекуло
* Бела
* Митологијта на ти
* Крадец
* Бамбус на неверството
* Ѕидар
* Дома
* Легенда за лудилото

За делото
---------

Во својот осврт кон делото, Александар Прокопиев напишал дека имагинарното, структурирано во конкретни простори и ситуации ја обвива оваа збирка со атмосфера слична како кај современите јапонски раскажувачи. Неочекуваното и очекуваното, надворешното и внатрешното се преплетуваат во „доживувањата" на ликовите кои говорат во некоја определена животна рамка, но со различен јазик. Писмото на Виолета Бојковска има авторска препознатливост и засебен свет. Оваа куса, но впечатлива збирка раскази со чудна топографија (како во некои книги на Калвино) нуди читателско уживање во пишувачката умешност на авторката Бојковска, во нејзината потрага по затскриените чинови на денешното човеково однесување, кон светот, но и кон себе.

Технички одлики
---------------

Книгата, со обем од 75 страници и со димензии од 19 сантиметри, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски", Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4869-12-2. Таа е испечатена во печатницата Графоден во тираж од 500 примероци, а издавањето на книгата било финансиски помогнато од министерството за култура. Графичкото уредување го направила Наталија Луковска.

Наводи
------

1. ↑  „Барем наутро "
2. 1 2 3  Виолета Бојковска, *Барем наутро*. Скопје: Бегемот, 2019.
**Американската воена мисија при Главниот Штаб на НОВ и ПОМ** (дејствувала во периодот помеѓу јули 1944 и мај 1945) била втора странска линија на територијата на Вардарскиот дел на Македонија. Мисијата пристигнала преку територијата на Србија, во состав: мајор Скот Дикенсон, шеф на мисијата, Тед, радиотелеграфист, Стево Бузич и Стив Силјанов (по потекло Македонец), преведувачи, и Стефан Бизик, наредник. Била независна мисија која испраќала политички, воени и економски податоци до штабот на Канцеларијата за специјални служби. Мисијата од Македонија била повлечена во мај 1945 г.

Наводи
------

1. ↑  Велика Британија и Македонија. Документи 1942-1945. Избор, превод и редакција д-р Тодор Чепреганов, Скопје, 2000;
2. ↑  Воените мисии на Соединетите Амарикански Држави во Македонија 1944-1945. Избор, превод и редакција д-р Тодор Чепреганов, Скопје, 2007.
3. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 24. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Cluster of the Zenati languagesПредлошка:SHORTDESC:Cluster of the Zenati languages

**Јужноорански дијалекти** — дел од зенатските јазици кои припаѓаат на Берберски гранка на Афроазиско семејство на јазици. Овој јазик нема утврдено име на англиски; во француската литература се нарекува „Kçours du Sud-Oranais" или „parlers des Kçours Oranais et de Figuig". Оние што го зборуваат го нарекуваат со нејасен термин „tacelḥit" „Tashelhiyt" („Шилха"), но во северните села се користи и подеднакво нејасен термин „tmaziɣt" „Tamazight", додека „tabeldit" ' е специфична за областа Игли (Ел Идриси 2017:22). Се зборува во голем број оази на југозападниот дел на Алжир и преку границата во Мароко.

Овие области ги вклучуваат повеќето од ксур (утврдените села) помеѓу Мехерија и Бени Абес: Тиут, Аин Сфисифа, Бусемгун, Мограр, Челала, Асла, Фенди, Могеул, Лахмар, Букаис, Сфисифа, Оуакда, Барби во близина на Тагит, Игли, Мацер во Алжир, Иче,  Аин Чаир и седумте ксури на Фигуиг (Аит Ваддеј, Аит Амар, Аит Ламиз, Аит Слиман, Аит Анај, Аит Ади и Изнајен)

Од овие градови, единствениот дијалект кој што е детално проучен е Фигуиг (Косман 1997). Проучувач на северните дијалекти, вклучувајќи текстови и вокабулар, е Рене Басет, додека граматика скица на нејзиниот најјужен член, Игли, е обезбедено од Косман (2010). Мартен Косман, „gli\_Sud\_oranais\_Algeria\_pre\_publication\_version\_2010\_ Граматички белешки за берберскиот дијалект на Игли (Sud oranais, Алжир)", во изд. D. Ibriszimow, M. Kossmann, H. Stroomer, R. Vossen, *Berber studies V – Есеи за дијалектни варијации и други статии*. Келн: Rüdiger Köppe, 2010.</ref> Ел Идриси (2017) се фокусира главно на фонетските варијации меѓу различните села.

Како и многу други берберски сорти, фигуишките берберски дијалекти користат двопартитна вербална негација. Преговорниот негатор е *ул* (локално *а*, *тој*); поствербалниот негатор е *ša* (Igli, Mazzer) / *šay* (Figuig, Iche, Moghrar) / *iš* (Boussemghoun, Ain Chair), при што двата последни се појавуваат како аломорфи  во Тиут. Броевите 1 и 2 се берберски, додека повисоките бројки се арапски позајмици насекаде

Наводи
------

1. ↑  south oran and figuig berber[*мртва врска*]
2. ↑  south oran and figuig berber[*мртва врска*]
Местоположбата на Бад Колберг-Хелдбург во округот Хилдбургхаузен
**Бад Колберг-Хелдбург** (германски: *Bad Colberg-Heldburg*) — поранешен град во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија, кој постоел од 1993 до 2019 година. Од 2019 година претставува дел од новиот град Хелдбург.

Географија
----------

### Местоположба

Градот се наоѓа во крајниот југ на сојузната покраина Тирингија и бил најголем град во историско-географската област Хелдбургер Ланд.

Се наоѓал 16 километри јужно од окружниот град Хилдбургхаузен и 18 километри западно од градот Кобург.

### Градски единици

Бад Колберг-Хелдбург се состоел од следниве седум места:

* Бад Колберг
* Ајнед
* Гелерсхаузен
* Хелдбург, административното седиште
* Холцхаузен
* Линденау
* Фелкерсхаузен

### Соседни општини

Соседни општини пред укинувањето на градот биле: Вестхаузен, Штрауфхајн, Бад Родах, Умерштат, Зеслах, Хелинген и Гомпертсхаузен.

Историја
--------

Замокот Хелдбург бил првпат споменат во 1323 година како посед на грофовите од Хенеберг. Станал територија на Нирнберг во 1353 и во 1374 станал дел од имотите на династијата Ветин.

Надворешни врски
----------------

* Бад Колберг-Хелдбург на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 126303835
* LCCN: no00071305
* GND: 4486928-9
* SUDOC: 159669219

 |

 |
Барокна градина замок Венгарн
Палатата Венгарн северно од Сигтуна во близина на Стокхолм ШведскаЗамок Венгарн северно од Сигтуна во близина на Стокхолм Шведска
**Замокот Венгарн** (шведски: *Venngarns slott*) е замок во Шведска. Се наоѓа северно од градот Сигтуна во Упланд.

Историја
--------

Венгарн бил познат барем од 13 век. Во текот на 15 век, имотот бил во сопственост на благородното Семејство Банер. Во 1441 година, таа и била дадена на Сесилија Харалдсдотер (Грен) по нејзината венчавка со член на семејството Банер: ја наследила нејзината ќерка Сигрид Ескилсдотер (Банер), баба по мајка на шведскиот крал Густав Васа, и преку неа дошле да припаѓаат на кралската куќа во 1555 година. Во 1568 година, тој ѝ бил даден на принцезата Софија од Шведска по нејзиниот брак и служел како нејзина резиденција покрај замокот Еколсунд: во текот на 1590-тите, имотот често го користел нејзиниот возрасен син Густав од Саксо-Лауенбург (1570–1597).

Венгарн бил продаден за да го брои Франс Берент фон Турн во 1619 година и го купил Магнус Габриел де ла Гарди (1622–1686) во 1653 година. Замокот во голема мера бил изграден во 1670 година од Магнус Габриел Де ла Гарди во соработка со архитектот Жан де ла Вале.

Замокот Венгарн бил конфискуван од круната за време на Редукцијата (Шведска) на Чарлс XI и од 1686 година бил изнајмен од круната. Во 1916–1997 година служел како институција за рехабилитација на лица кои боледуваат од алкохолизам, а од 1997 година служел како здравствен дом.

Наводи
------

* Ралф Херманс (1985) *Slott och herremanshus i Södermanland, Uppland och Västmanland* (Prisma)ISBN 91-518-1845-0 .
* Фредрик Бедоар (2006) *Svenska slott och herrgårdar, En historisk reseguide* (Albert Bonniers Förlag)ISBN 91-0-010577-5 .

59°38′55″N 17°43′11″E﻿ / ﻿59.64861° СГШ; 17.71972° ИГД﻿ / 59.64861; 17.71972
**Амелингхаузен** (германски: *Amelinghausen*) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.

Географија
----------

### Местоположба

Општината се наоѓа во самиот природен парк Линебуршко Поле. Источно од Амелингхаузен се наоѓа горниот тек на реката Лопау, која се влева во истоименото езеро, користено во туристички цели.

### Општински единици

Општината Амелингхаузен се состои од следниве единици:

* Амелингхаузен
* Дензен
* Ецен

Историја
--------

### Рана историја

Местото Амелингхаузен првпат е споменато во документите на 22 мај 1293 година. Првото човечко присуство во областа било пред 15.000 години п.н.е. во периодот на младото камено доба. Околу 3.700 години п.н.е. се забележуваат првите човечки населби во областа.

### Потекло на името

Името на местото потекнува од бискупот Амелунг фон Верден. Завршницата „-хаузен" означува дека е понова населба (околу 800 година), бидејќи завршниците „-бург", „-хаген", „-инген", „-роде" или „-хузен" се појавиле први.

### Среден век и ново време

Поседите на бискупот, меѓу кои фармата Јункернхоф, по неговата смрт во 962 година припаднале на Бискупијата Верден, но сепак ги презел неговиот брат Херман Билунг (починат 973), поради што бил екскомунициран.

Амелингхаузен било едно од 16. села за кој бил задолжен големиот фогтај од Винзен. Поседувал сопствен суд и своја судска јурисдикција.

Во периодот од 1603 до 1616 година, војвотката Доротеја спровела разни истраги против вештерки, кои ги изгорела на ридот. Тоа биле едни од последните судења на вештерки во денешна Долна Саксонија.

На 7 јуни 1818 година (недела), во Амелингхаузен избувнал пожар. Во пожарот изгорел целиот стар дел на селото во само два часа.

Старата црква во местото подигната во 1501 година била уништена во пожарот.

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)
2. ↑  Nds. StA Wolfenbüttel, 140 A, Nr. 19.
3. ↑  Matthias Blazek: *Das Löschwesen im Bereich des ehemaligen Fürstentums Lüneburg von den Anfängen bis 1900.* Adelheidsdorf 2006, ISBN 3-00-019837-7, p. 184.

Надворешни врски
----------------

* Амелингхаузен на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Линебург |
| --- |
|  |
| 
* Адендорф
* Амелингхаузен
* Амт Нојхаус
* Артленбург
* Бардовик
* Барендорф
* Барнштет
* Барум
* Бецендорф
* Блекеде
* Бојце
* Бритлинген
* Вендиш Еверн
* Вестергелерзен
* Виторф
* Далем
* Даленбург
* Дојч Еверн
* Ембзен
* Ехем
* Зидергелерзен
* Зодерсторф
* Кирхгелерзен
* Лидерсбург
* **Линебург**
* Мелбек
* Мехтерзен
* Нарендорф
* Неце
* Олдендорф
* Радбрух
* Рајнсторф
* Релинген
* Репенштет
* Рулсторф
* Томасбург
* Тостерглопе
* Фасторф
* Фегелзен
* Хандорф
* Хитберген
* Хонсторф
* Шарнебек

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 246946665
* GND: 4455017-0

 |

 |
Андреја Берг во живо во Салцведел во септември 2007 година 
 Андреја Берг во живо во Лајпциг во март 2012 година 
**Андреја Фербер**  (родена на 28 јануари 1966 година), познат професионално како **Андреја Берг,** е германска пејачка. Родена во Крефелд, таа настапувала на карневали како дете и ја започнала својата кариера во 1992 година, откако била откриена од продуцентот Ојген Ромер. Од соработката помеѓу Берг и Ромер произлегле низа комерцијално успешни албуми и со нејзините албуми *Махтлос* (2003), *Ду* (2004), *Сплитанакт* (2006) и *Цвишен Химмел унд Ерде* (2009), стигнала на врвот на германските листи. Нејзиниот компилациски албум *Best Of*, објавен во 2001 година, е албумот што поминал најмногу недели на топ листите во Германија и Австрија. Помеѓу 2010 и 2018 година, Берг работела со Дитер Болен, кој ги продуцирал нејзините албуми *Шверелос* (2010), *Абентеуер* (2011), *Атлантис* (2013) и *Селенбенбен* (2016), кои биле на врвот на германските и австриските албуми.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место (германски)
* Биографија на musicline.de (германски)
* Табеларни изведби на нејзините албуми Архивирано на 26 ноември 2010 г. (германски)



1. ↑  Ferber family tree Архивирано на 27 септември 2017 г. (PDF; 18,1 MB) page 7 (германски)
**Верица Пандиловска** (р. 13 мај 1973

 во Тетово) — македонска поп пејачка.

Животопис
---------

Верица Пандиловска завршила нижо музичко училиште (отсек виоли­на), како и Средно музичко училиште (отсек соло-пеење). На музичката ака­демија продолжила со соло-пеење, а по две години отсекот го променила со теорет­скиот дел.

Нејзиното прво појавување било на премиерата на филмот „*Arizona Dream*" во Универзалната сала во Скопје, каде таа ја отпеала традиционалната „*Калеш бре Анѓо*".

Првата солистичка песна „*Вратете го богови*" ја испеала на фестивалот Интерфест во Битола во 1994 година. Песната ја компонирал Драган Вучиќ, а за изведбата Верица била наградена како најдобар интер­претатор.

Следната година (1995), на Скопски фестивал отпеала песна од Љупчо Цветковски – *Ти не разбираш*, која подоцна била прогласена за најс­лушана меѓу два фестивала. Следела пауза до 1999 година, кога на Макфест настапила со „*Без здив*", песна од Тоше Поп-Симонов, во чие студио биле снимени и претходните две песни.

Следувале: *Знаеш дека знам* (Скопски фестивал 2000, награда за најдобар текст за Тоше Поп-Симонов) и *Нема зошто* (Макфест 2001, награда за интер­претација), по кое се дистанцирала од фестивалите.

По две години кариерата ја продолжила со хитовската *Кучкин син*, а една годи­на подоцна, 2004/05 со *Дај ми вино*. Следната *Капка пот* (автори: Владо Ја­невски и Дарко Димитров), била промовирана во јуни 2006 година, а *Живо­тот е* (композиторот Дејан Миличевиќ бил инспириран од шпанскиот мелос, додека текстот го напишала Калиопи) во јануари 2007.

За поголемиот дел од песните Пандиловска снимила спотови, кои ги режирале Тоше Поп-Симонов, Дејан Миличевиќ и 3Д продукција.

Во 2007 бил врвот на нејзината кариера со промоција на нејзиниот прв професионален албум „*Бело знаме*" кој ги содржал националните хитови како „*Кучкин син*", „*Без здив*", „*Капка пот*" и многу други.

Книги
-----

* „Социо-емоционален развој на децата" од предучилишна и училишна возраст
* Менталната хигиена во услови на Ковид-19 и глобална пандемија
* „Невербална комуникација"
* „Комуникациски вештини"
* „Комуникациски вештини" (неформално образование)

Дискографија
------------

### Албуми

* Само за тебе
* Бело знаме

### Спотови

| Спот | Година | Режисер |
| --- | --- | --- |
|  *Без здив*  | 1999. | Тоше Поп Симонов |
|  *Нема зошто*  | 1999. | Тоше Поп Симонов |
|  *Кучкин син*  | 2003. | Дејан Миличевиќ |
|  *Дај ми вино*  | 2005. | 3D Production |
|  *Капка пот*  | 2006. | Дејан Миличевиќ |
|  *Животот е...*  | 2006. | Дејан Миличевиќ |
|  *Бело знаме*  | 2007. | Дејан Миличевиќ |
|  *Цвеќе за извини*  | 2007. | Дејан Миличевиќ |
|  *Нема да остареш*  | 2017 | Дејан Миличевиќ |
|

Наводи
------

1. ↑  „BIOGRAFIJA" (англиски). Посетено на 2020-10-02.
2. ↑  „Верица Пандиловска". *web.archive.org*. 2012-05-11. Архивирано од изворникот на 2012-05-11. Посетено на 2020-10-05.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
**Андреј Фурсенко** (руски: *Андрей Александрович Фурсенко*, роден на 17 јули 1949

 во Ленинград) — руски политичар и стопанственик,м моментален министер за образование и наука.

Неговиот татко Александар Фурсенко (1927-2008) — познат историчар, член на Руската академија на науките. Неговиот брат Сергеј Фурсенко (роден 1954) — техничар, стопанственик, телевизиски продуцент и претседател на фудбалскиот клуб Зенит од Санкт Петербург.

Андреј дипломирал од во 1971 година на Ленинградскиот универзитет. Во Универзитетот станал член на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз. Во периодот од 1971 до 1991 работел во Ленинградскиот институт по физика како млад истртажувач, а подоцна станал постојанен истражувач, ѓеф на одделот за компјутри и заменик директор. Од 1992 година до ноември 2001 година бил генерален директор на Регионалната фондација за научниот и технолошкиот развој Санкт Петербург. Оваа фондација била основана од страна на Руската банка, АД "фонд за регионален развој.

Во 1993 година Андреј се запознал со Владимир Путин кој работел во Канцеларијата на градоначалникот на Санкт Петербург како шеф на Комитетот за надворешни односи и регистрирал некои од неговите компании.

Во периодот од ноември 2001 до ноември 2003 бил заменик-министер за индустрија, наука и технологија на Руската Федерација, до март 2004 бил министер во истиот сектор. Во 2004 бил назначен за министер за образование.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Владата на Руската Федерација (2008-2012) |
| --- |
|  |
| Премиер | Владимир Путин |  |
|  |
| Прв вицепремиер | Виктор ЗубковИгор Шувалов |
|  |
| Заменик на премиерот | Вјачеслав Володин **·** Александар Жуков **·** Сергеј Иванов **·** Дмитриј Козак **·** Алексеј Кудрин **·** Игор Сечин **·** Александар Хлопонин |
|  |
| Ресорни министри | **Внатрешни работи**: Рашид Нургалиев **·** **Здраство**: Татјана Голикова  **·**  **Енергертика**: Сергеј Шматко **·**  **Надворешни работи**: Сергеј Лавров **·**  **Култура**: Александар Авдеев **·**  **Одбрана**: Анатолиј Сердјуков **·**  **Регионален развој**: Виктор Басаргин **·**  **Комуникации**: Игор Штеголев **·**  **Земјоделство**: Елена Скриник **·**  **Образование**: Андреј Фурсенко **·**  **Индустрија**: Виктор Христенко **·**  **Вонредни состојби**: Сергеј Шојгу **·**  **Спорт и туризам**: Виталиј Мутко **·**  **Транспорт**: Игор Левитин **·**  **Финансии**: Алексеј Кудрин **·**  **Правда**: Александар Коновалов **·**  **Економски развој**: Елвира Набиулина **·**  **Природни ресурси**: Јуриј Трутнев |

 |
Слика од Бајадера 
**Бајадера** е десерт кој се користи во Србија и во регионот. Бајадерата ја добила својата популарност благодарение на компанијата Краш.Бајадера се прави со  се додава и шеќер и вода. Во смесата бисквити, ореви и путер. Оваа смеса е поделена на два дела, од кои едната станува кафеава со додавање на чоколадо , а другиот дел е светол. Овие две смеси се ставаат една врз друга така што во краткиот дел се формира форма карактеристична на два слоја.Колач кој се прелива со чоколадо.

Оваа торта се прави едноставно,и ценети од страна на луѓето. Во зависност од големината на бисквити и ореви,зависи од квалитетот на бисквитите и чоколадото кои се специфични. Ова е прилично мрсен колач, но, исто така, може да биде направен и како посен ако наместо путер се користи маргарин.

Поврзано
--------

Надворешни врски
----------------

* Рецепт за Baader
**Арти Камерон** (родена на 14 декември 1988 година) е афро-гвајска манекенка.  Дипломирала на колеџот на заедницата Ла Гвардија во 2008 година.  Таа била прогласена за Мис Гвајана во 2011 година, но не можела да добие виза навреме за да учествува на изборот за Мис на светот 2011 година, па нејзиното учество било одложено на меѓународниот натпревар следната година.  Таа се сретна со Бхарат Јагдео, претседател на Гвајана, откако победи на националниот натпревар.  На изборот за Мис на светот 2012 година, Камерон ја освои наградата Избор на луѓето.  Традиционално е кралиците на убавината да бидат високи за подобро да ги покажат своите нозе, но Камерон била една од неколкуте натпреварувачки на Мис на светот 2012 кои беа ниски.  Изборот се одржа во Кина, а Камерон ја пофали кинеската архитектура додека била таму.  Алијансата на три држави во Гвајана и обезбеди на Камерон три коктел фустани за натпреварот.  Тој јули, Камерон се појави на модното шоу на JRG Bikini Under the Bridge во Њујорк Сити, Њујорк, САД.  Нејзиното владеење како Мис Гвајана траело до 2013 година.

Наводи
------

 

1. ↑  „Arti Cameron". *Guyana Times International*. February 9, 2012. Посетено на July 8, 2013.
2. ↑  „LaGuardia Grad Is Now Miss Guyana: Competing For Miss World Crown". *Times Newsweekly*. August 9, 2012. Архивирано од изворникот на December 3, 2013. Посетено на July 7, 2013.
3. ↑  „The Arti Cameron fiasco". *Stabroek News*. October 29, 2011. Посетено на July 7, 2013.
4. ↑  „Miss Guyana World greets President during busy schedule". *Guyana Chronicle*. August 9, 2011. Архивирано од изворникот на July 8, 2013. Посетено на July 8, 2013.
5. ↑  „Arti Cameron goes for Miss World crown today". *Kaieteur News*. August 18, 2012. Посетено на July 8, 2013.
6. ↑  Charlene Chua (September 1, 2012). „Short in stature, but not on performance". *The New Paper*. Посетено на July 6, 2013.
7. ↑   *From Shanghai to Kangbo Village - Arti Cameron Miss Guyana 2012 @ Miss World 2012*. First Post.. Retrieved July 8, 2013.
8. ↑  „Arti Cameron needs your help!". GTVibes.com. July 10, 2012. Архивирано од изворникот на April 27, 2014. Посетено на July 8, 2013.
9. ↑  „Miss Guyana World to appear in N.Y.". *Caribbean Life*. March 30, 2012. Архивирано од изворникот на July 7, 2019. Посетено на July 7, 2013.
10. ↑  „Search on for new Miss Guyana World". *Guyana Times*. June 7, 2013. Посетено на July 8, 2013.
**Верица Недеска** (Охрид, 8 август 1978

) — македонска филмска и театарска глумица и магистрант по филмско сценарио на ФАМУ во Прага.

Образование
-----------

Дипломирала во 2001 година, на Факултетот за драмски уметности, отсек глумечка игра, во класата на професорот Владимир Милчин. Во 2012 година се запишува на магистерски студии по сценарио на престижниот ФАМУ (Film Academy of Performing Arts) во Прага.

Професионална кариера
---------------------

Нејзиниот глумечки талент, уште додека е студентка на Факултетот за драмски уметности, ја прави една од најангажираните млади глумици, како на театарските сцени, така и во филмот. Во нејзиното театарско творештво, остварува поважни соработки со еминентни режисери како Слободан Унковски, Владимир Милчин, Иван Поповски, Никита Миливојевиќ, Зоја Бузалковска, Деан Дамјановски, и во филмската уметност со режисери како Дамјан Козоле, Рајко Грлиќ, Иво Трајков, Вит Панцир и др. Во 2012 година, добива целосна стипендија за магистерски студии по филмско сценарио на престижниот ФАМУ во Прага(Film and TV School of Performing Arts - Prague). Таа е учесник на неколку работилници за сценарио на Филмскиот фестивал во Трст (Trieste Film Festival), Симпозиумот "Писателите за европа" ( Writers for Europe symposium), Амстердам и Мидпоинт. Таа се јавува и како режисерка на две од четирите нејзини авторски сценарија "Домашна работа" и „Растење" ("Home work" and "Growing up"). Нејзиниот краток филм „Прекршување на круговите" ("Breaking the circles") ја добива Специјалната награда од Жири на Monaco Charity Film Festival, во 2012, а нејзиното четврто сценарио "Само за губитници", е исто така филмувано. Во моментов таа работи на нејзиното прво сценарио за долгометражен филм. 
Верица Недеска е основачка и членка на музичко - поетскиот проект Starowski.

Филмографија
------------

Сценарист:
2013– САМО ЗА ГУБИТНИЦИ (краток)
2013 – РАСТЕЊЕ (краток)
2012 – НЕДОВРШЕНА ПРИКАЗНА (краток)
2012 – ДОМАШНА РАБОТА (краток)

Режисер: 
2013 – РАСТЕЊЕ (краток) 
2012 – ДОМАШНА РАБОТА (краток)

Глумица во долгометражни филмови:

2015 – МЕДЕНА НОЌ (Ана)
2012 – ТРЕТО ПОЛУВРЕМЕ (Жамила)
2012 – СТРАНЕЦ (Лина)
2010 – РАДОСТ (Неда)
2009 – СОЗЕРЦАНИЕ (Олива)
2008 - СЕСТРА (Црна) 
2006 – КАРАУЛА (Мирјана)
2005 – БАЛ – КАН – КАН (Силуваната)
2004 – ГОЛЕМАТА ВОДА (Оливера) 
2003 – КАКО ЛОШ СОН (Вера)
2003 – РЕЗЕРВНИ ДЕЛОВИ (Илинка)

Награди и признанија
--------------------

2014 – Комплетна стипендија за работилница за сценарио во Грција – МФИ. 
2012 – Специјална награда од жирито за "Недовршена Приказна" – Monaco Charity Film Festival
2003 – Награда за најдобра женска улога – театарски фестивал Војдан Чернодрински
2001 – Награда за најдобар млад глумец – театарски фестивал Војдан Чернодрински

Надворешни врски
----------------

* 
* 
* 
* 
* 
* Архивирано на 23 декември 2014 г.
* 
*
**Бакарниот кањон** (англиски: *Copper Canyon*) - американски филм од 1950 година, во режија на Џон Фароу, според сценариото на Џонатан Латимер, засновано врз расказот на Ричард Инглиш. Главните улоги ги играат: Реј Миланд, Хеди Ламар, Мекдоналд Кери, Мона Фримен итн.

Содржина
--------

По завршувањето на Американската граѓанска војна, група војници на Конфедерацијата се обидува да живее нормален живот во малиот град Копер Таун. Меѓутоа, нив постојано ги вознемирува група локални разбојници, предводени од шерифот и неговите помошници. Особено е злогласен заменикот на шерифот Лејн Тревис (го игра Кери), а со разбојниците, всушност, раководи убавата и опасна девојка Лиса Росел (ја игра Ламар). Поради тоа, поранешните војници тајно го повикуваат Џони Картер (го игра Миланд), кој настапува во еден циркус. Најпрвин, Картер ги одбива, зашто со настапот во циркусот тој го крие вистинскиот идентитет, криејќи се од власта. Но, подоцна, заедно со циркусот, тој пристигнува во Копер Таун и веднаш се вљубува во Лиса.

Наводи
------

1. ↑  „www.hrt.hr (пристапено на 15.6.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-07-14. Посетено на 2017-09-26.
**Андреа Ѓармати** (унгарски: *Andrea Gyarmati*, родена на 15 април 1954 година) е пензионирана унгарска пливачка. Таа се натпреваруваше на Олимписките игри во 1968 и 1972 година на вкупно осум дисциплини и освои две поединечни медали во 1972 година; во 1972 година таа постави светски рекорд во 100 метри делфин во полуфиналето. Таа исто така освои четири медали на Европското првенство 1970 година. За овие достигнувања таа била назначена за унгарски спортист на годината во 1970-1972 година.

Нејзината мајка и тренер Ева Секели била олимписки шампион во 1952 година, а нејзиниот татко Дешо Ѓармати била олимписки шампион во ватерполо. Гирмати се омажила, а подоцна се развела со Михали Хеш, олимписки шампион во кану. Во 1995 година, по нејзините двајца родители, таа била примена во Меѓународната пливачка сала на славните.

Наводи
------

1. ↑  ANDREA GYARMATI (HUN) 1995 Honor Swimmer.
**Башчанската плоча** е еден од најзначајните старословенски споменици. Напишана е во глаголица и датира околу 1100 г. Пронајдена е во црквата Св. Луција на островот Крк, Хрватска.

Содржина
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Изговор на текстот

---

 |
| *Проблеми со пуштањето? Помош.* |

Оригиналниот текст, при што деловите кои не може да се прочитаат се означени со сиво:

ⰰⰸⱏ–––––ⱌⰰⱄⰻⱀⰰ––ⱅⰰⰳⱁⰴⱆⱈⰰⰰⰸⱏ  

ⱁⱂⰰⱅ–ⰴⱃⱏⰶⰻⱈⱝⱂⰻⱄⰰⱈⱏⱄⰵⱁⰾⰵⰴⰻⱑⱓⰶⰵ  

ⰴⰰⰸⱏⰲⱏⱀⰻⰿⱃⱏⰽⱃⰰⰾⱏⱈⱃⱏⱝⱅⱏⱄⰽⱏ–––  

ⰴⱀⰻⱄⰲⱁⱗⰲⱏⱄⰲⰵⱅⱆⱓⰾⱆⱌⰻⱓⰻⱄⰲⰵ––  

ⰿⰻⰶⱆⱂⱝⱀⱏⰴⰵⱄⰻ–ⱃⱝⰽⱃⱏⰱⱝⰲⱑⰿⱃⱝ–––ⱏⰲ––  

ⱌⱑⱂⱃⰱⱏⱀⰵⰱⰳⰰ–ⱏⱂⱁⱄⰾ–ⰲⰻⱀⱁⰴⰾⱑ––ⰲⰰⰲⱁ  

ⱅⱁⱌⱑⰴⰰⰻⰶⰵⱅⱉⱀⱁⱃⱒⰵⰽⰾⱏⱀⰻⰻⰱⱁⰻⰱ–ⰰⱀⰾⰰⰻⰳⰵ  

ⰲⰰⰼⰾⰻⱄⱅ҃ⰻⰻⱄⱅ҃ⰰⱑⰾⱆⱌⰻⱑⰰⱞⱀⱏⰴⰰⰻⰾⰵⱄⰴⱑⰶⰻⰲⰵ  

ⱅⱏⱞⱉⰾⰻⰸⱝⱀⰵⰱ҃ⱁⰳⰰⰰⰸⱏⱁⱀⱝⱅⱏⰴⰱⱃⱉⰲⱜⱅⱏⰸⱏ  

ⰴⱝⱈⱏⱌⱃ꙯ⱑⰽⱏⰲⱏⱄⰻⱅⰻⱄⰲⱉⰵⱓⰱⱃⱝⰰⱜⱓⱄⱏⰴⰵⰲ  

ⰵⱅⰻⱓⰲⱏⰴⱀⰻⰽⱏⱀⰵⰸⰰⰽⱉⱄⱏⱞⱏⱅⱝⱉⰱⰾⰰⰾ  

ⰰⱓⱋⱝⰳⱉⰲⱏⱄⱆⰽⱏⱃⱝⰻⱀⱆⰻⰱⱑⱎⰵⰲⱏⱅⱏⰾNⱜⱞ  

ⱜⰽⱆⰾⱝⰲⱏⱉтⱉⱒⱍ–––ⰲⰵт꙯ⱆⱓⰾⱆⱌ꙯ⱜⱓⰲⱏⰵⰾⰻNⱉ

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Андреа Кликовац** (родена на 5 Мај 1991) е црногорска ракометарка која настапува за ЖРК Вардар СЦБТ и за женската ракометна репрезентација на Црна Гора.

**Андреа Кликовац** е репрезентативка на Црна Гора. Ракомет почнала да игра на 9-годишна возраст во РК Будуќност, а прв тренер ѝ бил Драган Аџиќ. По девет години минати во екипата од Подгорица, Кликовац две сезони настапува за Бисери Плевља, а оттаму во 2011 година кариерата ја продолжува во Македонија. Една сезона настапува во составот на Жито Прилеп, а од 2012 година е членка на ЖРК Вардар СЦБТ.

Со кадетската репрезентација на Црна Гора има освоено бронзен медал на Средоземните игри. Со јуниорската репрезентација на Европското првенство во 2009 година го освои 8-мо место, а во 2010 година на Светското првенство во Јужна Кореја го освои бронзен медал. Од 2011 година Кликовац е дел од сениорската репрезентација на Црна Гора со која на ЕП 2012 во Србија го освои златниот медал.
**Верила** (бугарски: *Верила*) е планина во западна Бугарија. Наоѓа се меѓу големите Рила и Витоша. Таа е сиромашна на води планина, со многу малку реки, кои поминуваат или извираат од неа. Оттука доаѓа и нејзиното име - од античкиот тракиски јазик, како антоним на името Рила што значело „планина со многу вода". Највисоката точка на Верила е врвот Голем Дебелец (1.415 м).

Географија
----------

Верила е дел од Верило-Рујската група која опфаќа 7 релативно ниски планини, сместени помеѓу границата со Србија и Рила планина. Планината е дел од вододелното било меѓу Црноморскиот и Егејскиот базен, како и климатска граница помеѓу умереноконтиненталната клима на север и преходноконтинентален клима на југ. Верила е сиромашна на води. Тоа значело и нејзиното име во Антиката. Од неа потекнува само рекичка Тополница, која собира потоците Бајнова река, Kлисурата и Дренска река. Само во два од длабоките и долови на југ има постојана вода - Симчино и Шарбано.

Северните падини на планината се обраснати со убави букови шуми, а јужните со закелавели мешани шуми од даб, бука и леска, кои се поубави во југоисточната половина. Заобленото и било е покриено со убави пасишта и ливади, поволни за пролетна паша на овците.

Јужните падини на Верила кон Горно поле на Дупнишката котлина, се длабоко исечени од ерозионните процеси. Над заобленото и било се издига врвот Голем Дебелец (1.415 м).

Наводи
------

1. ↑  *The Language of the Thracians*, IV. The Thracian onomastics, A. Geographical names (A — N) Ivan Duridanov (англиски)

Поврзано
--------

* Бугарија
* Планини во Бугарија
* Географија на Бугарија

|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
| Алпско скијање наЗимските олимписки игри 2010 |
| --- |
| Спуст |   | мажи |   | жени |
| Суперкомбинација |   | мажи |   | жени |
| Супервелеслалом |   | мажи |   | жени |
| Велеслалом |   | мажи |   | жени |
| Слалом |   | мажи |   | жени |
| Квалификации |

Натпреварите во **суперкомбинација** во алпско скијање во машка конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 требаше да се одржат на 14 февруари на патеката во Вислер, но поради временските непогоди беа одложени на 16 февруари. Но, повторно немаше услови за одржување на натпреварите, па истите се одржаа на 21 февруари.

Олимписки првак стана Американецот Боде Милер.

Освојувачи на медали
--------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Злато** | **Сребро** | **Бронза** |
| САД Боде Милер | Хрватска Ивица Костелиќ | Швајцарија Силван Цурбриген |

Надворешни врски
----------------

* Алпско скијање на официјалното мрежно место на игрите (англиски) (француски)
**Будимир Стојковски - Љубе** (Куманово,  1931
) — македонски сликар.

Животопис
---------

Стојковски е роден 1931 година во Куманово. Со сликарство се занимава од 1949 година. Првите изложбени активности ги остварил со група кумановски активисти уште пред формирањето на ДЛУК, а подоцна, со формирањето на оваа локална асоцијација на ликовните уметници станува и нивен член. Учествувал на повеќе групни изложби („Самоуки", Ликовни ревии и др.) ликовни колонии и ликовни проекти. Во 1967 година има освоено 1 награда на Традиционална аматерска ликовна ревија - Скопје, и 3. награда на ДЛУК - Куманово. Специјална награда на „Самоуки" - КПЗ Куманово ја има освоено две години по ред, во 1992 и 1993 година.

Наводи
------

1. ↑  „Изложба на Будимир Стојковски - Љубе". Вечер. Посетено на 2011-07-11.