recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Њујоршката декларација за шумите―** доброволна и неправно обврзувачка политичка декларација која произлегла од дијалогот меѓу владите, компаниите и граѓанското општество, поттикнат од Климатскиот самит на генералниот секретар на Обединетите нации, одржан во Њујорк во 2014 година.

Декларацијата ветува дека ќе ја преполови стапката на обесшумување во период 2020–2030 година и ќе обнови стотици милиони хектари деградирана земја. Предложената реставрација на земјиштето е опишана како покривање на „површина поголема од Индија ".[  ]

Доброволна акциска агенда ја придружува Декларацијата, обезбедувајќи „водич за владите, компаниите и организациите во врска со разновидните дејства што можат да ги постигнат трансформационите цели [на Декларацијата]".[  ]

Консултантска фирма со седиште во Вашингтон, Climate Advisers, го напишала нацртот на Декларацијата. Потпишан е од 37 влади, 20 локални влади, 53 мултинационални компании, 16 групи кои ги претставуваат домородните заедници и 63 невладини организации. Тие ги вклучиле земјите-членки на ЕУ, Канада, Јапонија, Кенија и Етиопија. 

Декларацијата е генерално прифатена. Владите на Германија, Норвешка и Обединетото Кралство на Велика Британија и Северна Ирска објавиле заедничка изјава во која силно ја поддржуваат декларацијата и ги обврзуваат нивните влади да ги „зајакнат постојните и да создадат нови партнерства со шумските земји кои дизајнираат стратегии за зелен раст, со водечки компании од приватниот сектор отстранување на уништувањето на шумите од нивните синџири на снабдување, и со финансискиот сектор, граѓанското општество и другите влади донатори да ги усогласат стимулациите, да ги трансформираат пазарите и да ја намалат рамнотежата против уништувањето на шумите", заедно со финансиската обврска за финансирање до 20 нови програми предмет на цврсти, веродостојни предлози што ги даваат земјите во развој.

Некои невладини организации исто така ги истакнале ограничувањата на Декларацијата.  Во септември 2019 година, бил објавен петгодишниот извештај за проценка „ Напредокот на Њујоршката декларација за заштита на шумите и обновување на шумите - приказна за големи обврски, но ограничен напредок ".

Поврзано
--------

* Конференција на Обединетите нации за климатски промени 2021 година

Наводи
------

1. ↑  „Forests: Action Statements and Action Plans" (PDF). Un.org. Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-12-07. Посетено на 2015-06-21.
2. ↑  „Five years after New York declaration, forest promises go unmet". *Climate Home News*. 12 September 2019.
3. ↑  „Endorsers of the New York Declaration on Forests". *Forest Declaration*.
4. ↑  „Joint statement on REDD+". GOV.UK. 2014-09-23. Посетено на 2015-06-25.
5. ↑  „Renewed support to reduce emissions through protecting the world's forests - Press releases". GOV.UK. 2014-09-23. Посетено на 2015-06-25.
6. ↑  Lang, Chris. „The New York Declaration on Forests: An agreement to continue deforestation until 2030". REDD-Monitor.org. Посетено на 2015-06-21.
7. ↑  „"New York Declaration" on forests commitments are welcome, but immediate action is needed". Greenpeace.org. 2014-09-23. Посетено на 2015-06-21.
**Бедфорд CF** — минибус која бил произведен од страна на Бедфорд. Моделот бил претставен во 1969 година, заменувајќи го постариот модел CA, и според својата големина бил директен конкурент на Форд Транзит, кој влегол во производство четири години порано. Неговиот дизајн бил сличен на својот американски „колега", Шевролет Ван (1971-1995).

Воксхал/Бедфорд како подружница на „Џенерал моторс", на некои пазари надвор од Велика Британија и Ирска своите модели ги продавале под марката „Опел". Конкретно, овој модел се продавал како Опел Бедфорд Блиц од 1973 година кога оригиналниот „Опел Блиц" бил постепено повлечен од производство. На други пазари, како во Норвешка, моделот го задржал првинчното име.

Бедфорд CF бил познат по тоа што бил последното возило кое било произведено со мотор на Вокохал во 1987 година, бидејќи по оваа година моделите на брендот биле работени на платформата на Опел. Брендот Бедфорд продолжил со одредени свои дизајни, пред да престане да се произведува во 1991 година.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2016-08-29. Посетено на 2019-10-18.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бедфорд CF" на Ризницата ? |

* Bedford CF Org Furthering interest in the preservation, history and active use of the Bedford CF
* Bedford CF Web Site CF UK technical/enthusiasts/members website.
* CF-UK: The Bedford CF Web Site - CF enthusiasts' forum and website

Video clips
* 1972 Bedford CF1
* 1975 Bedford CF1

Images
* CF1 Flat bed
* CF2 Dormobile
Црвено данско говедо
**Црвено данско говедо** (познато и како **црвена данска** или **црвена данка**) ― главна раса на млечни говеда во Северна Европа. Во Данска има 42.599 крави од овој вид со педигре. Тие можат да се користат како раса на говедско месо откако ќе го завршат својот животен век.

Расата
------

Црвеното данско говедо е развиена во Данска врз основа на локални раси одгледувани со добиток Ангелн од Ангелн, Шлезвиг. Црвено данско говедо (и, порано, говеда Анхелн) биле увезени во многу други земји и се користеле за подобрување и формирање на многу локални раси, како што се: литвански црвени, естонски црвени, летонски црвени, полски црвени, белоруски црвени, руски црвени, бугарски црвени, и други.

Цврстата црвена боја на овие раси помогнала да се направат популарни за вкрстување во тропските земји со црвени млечни раси Зебу како Сахивал, Ред Синди и Бутана. Тие се добри млечни крави, даваат млеко со поголема масленост во путер и белковини отколку што тоа го прави Холштајн Фризиското говедо.

Наводи
------

1. ↑  Oklahoma State University breeds of livestock
2. ↑  „Embryo Plus cattle breeds - Danish Red". Архивирано од изворникот на 25 June 2003. Посетено на 17 June 2006.
3. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2021-02-25.
4. ↑  Oklahoma State University breeds of livestock- Angeln Cattle
5. ↑  „EAAP Similar central European breeds". Архивирано од изворникот на 2009-05-18. Посетено на 2021-02-25.
6. ↑  „Embryo Plus cattle breeds - Estonian Red". Архивирано од изворникот на 27 June 2003. Посетено на 17 June 2006.
7. ↑  „Embryo Plus cattle breeds - Belarus Red". Архивирано од изворникот на 27 August 2010. Посетено на 17 June 2006.
8. ↑  Oklahoma State University breeds of livestock- Belarus Red Cattle
9. ↑  Food and agriculture organisation World Animal Review

Надворешни врски
----------------

* Композитен регистар на млечни говеда, САД
Орнови лисја од бреза
 Машки мачки
Бреза Орна, (шведски Ornäsbjörk, латински Betula pendula 'Dalecarlica') е разновидност на сребрена бреза со длабоко вдлабнати лисја. Тоа е националното дрво на Шведска.

Историја
--------

Оригиналната бреза Орна била откриена во 1767 година од Ханс Густаф Хиорт во селото Орнес, во централната шведска провинција Даларна. Хиорт испратил опис на дрвото до ботаничарот Карл Линеус од Универзитетот во Упсала. Сечињата беа земени од оригиналното дрво, од кое се размножија сите брези на Орна. Дрвото падна во бура на 26 мај 1890 година. На негово место беа засадени две нови дрвја, земени од исечоците на првобитното дрво. Подоцна беше додаден трет. Локацијата на дрвјата е 60°31'15,0"N 15°32'35,5"E.

Во 1985 година, брезата Орна беше именувана како национално дрво на Шведска, и примери беа засадени на централни локации во многу шведски градови.

Истата година, првите осум Betula pendula 'dalecarlica' беа увезени во Преторија, Јужна Африка, од расадник во Германија, од страствен љубител на дрвјата, Карл Ернст Хезе.

Опис
----

Брезата Ornäs расте до висина од 20-25 метри и имаат заоблена, малку нерамна круна. Главните гранки имаат остар агол кон стеблото, а само најоддалечените гранки висат. Брезата Ornäs често се меша со сличните брези *Betula pendula* 'Crispa' и *Betula pendula* 'Laciniata', а сите три сорти понекогаш комерцијално се продаваат како "шведска бреза". Оригиналната бреза Орна може да се разликува по нејзината форма на раст и по тоа што нејзините лисја се подлабоко вдлабнати од другите сорти. Присутни се машки и женски цветови, а брезата Ornäs може да се размножува од семиња, сечи или калемење на нормален подлога на Betula pendula.


1. ↑  Gronarader.se. *Äkta ornäsbjörk är E-märkt.*
**Океан** (грчки: *Ωκεανός* латински: *Oceanus*) — син на богот на небото Уран и мајката на земјата Геја. Тој е најстариот титан.

Митологија
----------

Океан е бог на бесконечните и бескрајните длабоки водни површини што ја опкружуваат земјата. Во бурните настани во „светот на митовите", Океан се вмешал само еднаш, но доста успешно. Му помогнал на Зевс во победата против титанот Крон и да се проглси себе за врховен бог. За време на владеењето на Зевс, Океан мирно и спокојно, далеку од светот, живеел и немал обврски да присуствува во советот на боговите, а уживал почит од сите останати богови.

Со својата жена Тетија имал небројно потомство.

Некои митолози веруваат дека Океан владеел со сите морски води, вклучувајќи ги и Средоземното Море и Атлантскиот Океан, најголемите две водни површини кои ги познавале Хелените. Со текот на времето, со развивањето на географијата, Океан останал владетел на помал број на води во Атлантскиот Океан, а Посејдон, од помладата генерација на богови, владеел со Средоземјето.

Океан се разликувал од Понт, бог на морската длабочина и „внатрешноста на морето" кои биле достапни за луѓето. Океан како бог на „површинското море", за луѓето на кои не им било достапно морето, бил втор најпочитуван бог по Зевс.

Наводи
------

1. ↑  Ὠκεανός, Henry George Liddell, Robert Scott, *A Greek-English Lexicon*, at Perseus project
2. ↑  See Stecchini, "Ancient Cosmology".

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Титани |
| --- |
|  |
| Прво поколение | Океан и Тетија **·**  Хиперион и Теја **·**  Коеј и Феба **·**  Крон и Реја **·**  Криј **·**  Јапет **·**  Мнемозина **·**  Темида |
|  |
| Второ поколение | Хелиј **·**  Селена **·**  Еоја **·**  Лето **·**  Астерија **·**  Астреј **·**  Палант **·**  Перс **·**  Атлас **·**  Прометеј **·**  Епиметеј **·**  Менетије |
|  |
| Океаниди-титанки | Стикс **·**  Диона **·**  Неда **·**  Метида **·**  Климена **·**  Еуринома **·**  Дорида **·**  Електра **·**  Плејона |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Викиизвор има текст за
**Чудата на Свети Димитрија Солунски** |

**Пребонд** (македонски: Кнез Првуд), Македонски крал на македонското словенско племе Ринхини. Бил предводник на сојузот меѓу Ринхините и Струмјаните. Поради заговор, бил заробен во Солун во 674 година и затворен во Цариград. По бегството бил фатен кај Виза и погубен истата година од неговото заробување поради изјавата дека повторно би повел војна против Византија и притоа ниеден христијанин не би поштедил.

Наводи
------

1. ↑  "Историја на македонскиот народ", Институт за национална историја Скопје, 1969, Книга прва, Дел Втори, Глава II, д-р Орде Иваноски и д-р Бранко Панов, Населување на Словените во Македонија и Создавање на македонските склавинии, стр. 82-83
2. ↑  „ПРЕБОНД - Македонска Енциклопедија". 2021-10-23. Архивирано од изворникот на 2023-02-01. Посетено на 2023-02-01.
**Кофукуџи** (јапонски: 興福寺) - древен будистички храм во Јапонија во градот Нара. Храмот е заштитен како место на светското наследство на УНЕСКО. Овој храм е главниот храм на училиштето Хосо (што одговара на индиската филозофска школа Јогакара, основач на училиштето е Дошо). Храмот ја продолжува традицијата на кусија сарвастивада, сосредоточена на проучувањето на трактатот на Васубанду „Абхидармакоша". Храмот е еден од седумте најголеми храмови на југот. Основан е во Кјото, но е преместен во Нара во 710 г. 

Храмот бил оштетен и уништен од граѓански војни и пожари многупати, и бил обновен исто толку пати, иако конечно некои од важните градби, како една од трите златни сали, Нандаимон, Чумон и ходникот никогаш не биле преустроени и денес ги нема.

Наводи
------

1. ↑  Turnbull, Stephen (1998). *The Samurai Sourcebook*. Cassell & Co. стр. 200. ISBN 1-85409-523-4.

Надворешни врски
----------------
Координати: 31°46′33.01″N 35°11′48.58″E﻿ / ﻿31.7758361° СГШ; 35.1968278° ИГД﻿ / 31.7758361; 35.1968278


**Израелска национална библиотека** (хебрејски: הספרייה הלאומית) — национална библиотека на Израел, сместена во населбата Гиват Рам, Ерусалим, недалеку од Еврејскиот универзитет. Националната библиотека располага со повеќе од 5 милиони книги, од најразлилни области.

Основана е во 1892 година, како прва јавна библиотека во Палестина за еврејското население. Била преместена во 1960 година на Скопуската Гора, за да од 2007 година биде прогласена како национална библиотека на Израел.

Галерија
--------

* 
*

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Израелска национална библиотека" на Ризницата ? |

* Израелска национална библиотека (англиски)

  

 *Оваа статија поврзана со Израел е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 143611385
* LCCN: no2009197324
* ISNI: 0000 0000 8620 7344
* GND: 106122161X
* SUDOC: 028381750
* NKC: kn20120223011

 |

 |
Во фитосоциологијата и екологијата на заедницата, **здружението** е вид на еколошка заедница со предвидлив состав на видови и доследна физиономија (структурен изглед) што се јавува во одреден вид на живеалиште.:181 Поимот првпат бил измислен од Александар фон Хумболт:16и формализиран од Меѓународниот ботанички конгрес во 1910 година.:182

Здружение може да биде гледано како стварен, интегриран ентитет обликуван или од интеракциите на видовите или од слични барања за живеалиштата, или може да се гледа како само заедничка точка долж континуумот. Поранешното гледиште го поддржувал американскиот еколог Фредерик Клементс, кој го гледал здружението како целина што е повеќе од збирот на нејзините делови, и Јосијас Браун-Бланке, фитосоциолог роден во Швајцарија. На другиот крај на расправијата бил американскиот еколог Хенри Глисон,:182–183кој ги гледал овие групирања на растителни видови како случајност произведена од „флуктуацијата и случајното доселување на растенијата и еднакво флуктуирачка и променлива средина".

Поврзано
--------

* Растителна заедница
* Агрегат на видови
* Сојуз (таксономија)

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Barbour, Michael G.; Jack H. Burk; Wanna D. Pitts, Frank S. Gilliam; Mark W. Schwartz (1999). *Terrestrial Plant Ecology* (Third. изд.). Addison Wesley Longman.
2. ↑  Willner, Wolfgang (2006). „The association concept revisited". *Phytocoenologia*. **36** (1): 67–76. doi:10.1127/0340-269x/2006/0036-0067.
3. ↑  Gleason (1935), cited in Barbour *et al.* 1999, p. 184[*да се провери*]
4. ↑  Gleason, H.A. (1926), „The Individualistic Concept of the Plant Association", *Bulletin of the Torrey Botanical Club*, **53** (1): 7–26, doi:10.2307/2479933, JSTOR 2479933 p.23

Дополнителна книжевност
-----------------------

* Weber, H.E.; Moravec, J.; Theurillat, J.-P. (2000), „International Code of Phytosociological Nomenclature. 3rd edition" (PDF), *Journal of Vegetation Science*, **1** (5): 739–768, doi:10.2307/3236580, JSTOR 3236580
**Хелена Вурник,** моминско **Котлер** (1882-1962) — словенечка уметничка родена во Австрија, позната по декоративни слики на фасадата на Кооперативна деловна банка и нејзиниот ентериер.

Живот
-----

Родена е во Виена од татко Мориц Котлер, адвокат од поштата и мајка Бронислава, која потекнувала од Полска. Таа се школувала најпрво на „*Graphische Lehr und Versuchsanstalt*", потоа „*Kunstschule für Frauen und Mädchen*" и завршила на Виенска школа за уметност и занаетчиство.

Работа
------

По студирањето во 1910 година, таа добила стипендија за студирање уметност во околината на Модена во Италија за пет месеци. Продавала слики што ги насликала во Италија по враќањето во Виена и изнајмила уметничко студио. Во 1913 година го запознала својот иден сопруг Иван Вурник, додека двајцата цртале саламандери за биологот Франк Мегуњар во неговиот дом. Таа ја напуштила својата работа како илустратор за весникот "*Illustrirtes Wiener Extrablatt*", и се преселила со Иван Вурник да работат со него прво да Трст, а потоа Љубљана, и на крајот да се Радовљица.

Во медиумите и книгите
----------------------

Сценарио за документарниот филм „Искалка" во режија на Алма Лапајн и прикажано на РТВ Словенија и книга за неа и нејзиниот сопруг било напишано од Борис Лесковец.

Наводи
------

1. ↑  Article about the book, MMC RTV Slovenia, September 26
2. ↑  Article about the book Архивирано на 25 јули 2018 г. published in Bukla Magazine 138-139, December 2017

Надворешни врски
----------------

* Напис за уметникот во биографски лексикон на Словенија (на словенечки јазик)
* Изложба за уметникот во Националната галерија на Словенија во 2017 година (на словенечки јазик)

1. ↑  Article about the Exhibition, Delo, September 21, 2017
2. ↑  Article about the Exhibition, Dnevnik, October 2, 2017
Со црвена боја се прикажани трите висини на остроаголен триаголник ABC.
**Висина на триаголник** – должина повлечена од едно теме на триаголникот спрема спротивната страна така што со таа страна зафаќа прав агол. Тоа е најкраткото растојание од темето до спротивната страна. Висината обично се обележува со латиничната буква h. Се вели дека висината е нормална на таа страна и истата се нарекува основа. Пресекот на висината и основата се нарекува подножје на висината. Должината на висината е растојанието меѓу темето на триаголникот и подножјето на висината.

Во секој триаголник може да се конструираат три висини. Пресекот на сите висини во триаголникот се нарекува ортоцентар.

Висината на триаголникот може да се користи за пресметување на плоштината на триаголникот која е еднаква на половина од производот на основата и висината:

{\displaystyle P={\frac {a\cdot h\_{a}}{2}}}

Висина кај различни видови триаголници
--------------------------------------

### Висина кај правоаголен триаголник

Кај правоаголен триаголник две висини се поклопуваат со катетите, а третата висина ја дели хипотенузата на отсечки p и q. Формулата која ги поврзува со висната која ги дели е:

{\displaystyle h={\sqrt {pq}}}.
### Висина кај рамнокрак триаголник

Кај рамнокрак триаголник подножјето на висината се поклопува со средината на страната. Во овој случај висината се поклопува со симетралата на аголот и симетралата на страната.

Ортоцентар
----------

Ортоцентар на триаголник е точка во која се сечат трите висини на триаголникот. Ортоцентарот е внатре во триаголникот ако и само ако триаголникот е остроаголен. Кај правоаголен триаголник, ортоцентарот се наоѓа во темето кај правиот агол, додека кај тапоаголен триаголниктапоаголниот триаголник ортоцентарот се наоѓа надвор од триаголникот.

### Ортоцентричен систем

Ортоцентричниот систем је систем од четири точки во рамнина - ортоцентарот на триаголникот (*H*) заедно со трите негови темиња (A, B и C).

За четирите точки во ортоцентричниот систем карактеристично е дека во исто време секоја од нив е ортоцентар за триаголникот кој го образуваат преостанатите три точки како негови темиња. Вака дефинирани четири триаголници: *ABC*, *АBH*, *ACH* и *BCH* имаат заедничка Ојлерова кружница.

Херонова формула
----------------

Хероновата формула го дава образецот за пресметка на должината на висината во триаголник кога се познати должините на сите три страни.

Во триаголникот *ABC* во кој должините на страните се *a, b* и *c*, а со *s* е означен полуобемот *s* = (*a+b+c*) / 2, висината нормална на страната *a* се пресметува по формулата: 

{\displaystyle h\_{a}={\frac {2{\sqrt {s(s-a)(s-b)(s-c)}}}{a}}.}

Наводи
------

1. ↑  The Definition of Altitude in Math. Altitude of a triangle
2. ↑  Orthocenter of a triangle - math word definition - Math Open Reference
3. ↑  „архивска копија" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-04-12. Посетено на 2019-02-18.

* Портал: Геометрија
***Даиничидо Бугаку*** ( јапонски: 大日堂舞楽, што значело: Танц и забава во храмот Ваирокана) е годишен сет од девет свети ритуални танци и музика, именувани по изведбите на ансамблот на царската палата, „*бугаку* "и од посетата на ансамблот на палатата на Хачимантаи, округот Казуно, префектурата Акита.

Инструментите вклучуваат флејта и таико. Редоследот и бројот на танци се менувале со текот на времето, при што сегашниот редослед на седум танци се танците Гонген-маи, Кома-маи, Ухен-маи, Тори-маи, Годаисон-маи, Кошо-маи и Денгаку-маи. Маските вклучувале претстави на шиши и Ваирокана.

Танците имале 1300-годишна историја (период на Нара),  и иако биле прекинати скоро шеесет години кон крајот на XVIII век, танците, од кои некои можело да вклучуваат деца или маски, сè уште се практикувале на втората јануари од изгрејсонце до пладне во светилиштата низ заедниците во Осато, Азукисава, Нагамин и Таниучи, вклучувајќи го и Хачимантаи. 

Јамаџи Козо датирал дека *Даиничидо Бугаку* настанал за време и по периодот на Нара (710 до 794 г.) и средината на Хејан (794 до 1185 г.), по државната поддршка на комплексите на шинтоистичките храмови (првично нарачана од императорот Шому (701-756 г.) почнале да опаѓаат, а изведувачите на судовите и храмовите се населиле во локалните заедници, кои потоа ги зачувале жанровите како *Даиничидо Бугаку* како народни уметности.

Наводи
------

1. ↑  "Dainichido Bugaku Dance in Akita Архивирано на 28 август 2016 г.", *JapanTimes.co.jp*.
2. ↑  "Dainichido Bugaku", *UNESCO.org*.
3. ↑  Thornbury, Barbara E. (1997). "Overview", *The Folk Performing Arts: Traditional Culture in Contemporary Japan*, p.37. SUNY. ISBN 9780791432563. Also .
**Кузма Ковачиќ** (роден на 6 јуни 1952) — хрватски академски вајар и професор.

Животопис
---------

Ковачиќ е роден на островот Хвар, каде посетувал гимназија. Во 1976 година дипломирал на Ликовната академија во Загреб. Тој е професор на Академијата за уметности на Универзитетот во Сплит. Од 2020 година, тој е полноправен член на Хрватската академија на науките и уметностите.

Творештво
---------

Тој е автор на олтарот во катедралата на Хвар, статуата на папата Јован Павле II во Селца на островот Брач, споменици на Фрањо Туѓман во Шкабрња и Загреб, споменик на Антун Михановиќ во Гата близина Омиш, статуа на Дива Грабовичева близу Позор-Рама, олтарски релјеф во црквата Света Мајка на слободата во Загреб и многу други. Ковачиќ ги дизајнирал монетите од хрватска куна (1, 2, 5, 10, 20, 50 липи и 1, 2, 5 и 25 куни).

Изложувал свои дела на меѓународно ниво, како и во Галеријата за ликовни уметности во Сплит и Модерната галерија во Загреб.

Награди
-------

Ковачиќ бил награден со три национални одлики од претседателот Фрањо Туѓман. Ковачиќ е член на Браќа на хрватскиот змеј и претседател на филијалата на Хрватската академија на науките и уметностите во Хвар.

Наводи
------

1. 1 2
2. ↑  Borovac, Marina. 20 years of kuna – who are the authors of currency we use today *Večernji list*. Published 29 May 2014.

Надворешни врски
----------------

* Биографија на хрватски, италијански и француски јазик.
|  |
| --- |
|  **Свети Стефан** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Свети Николе |
|  **Општина** | Свети Николе |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Стефан |
|  **Завршено** | 1910 |
| Архитектонски опис |
|

**Црква „Св. Стефан"** — црква која се наоѓа во Свети Николе, во Општина Свети Николе.

Во 1910 година врз темелите на старата еднокорабна црква била изградена гробишната црква Свети Стефан. Пред влезот на црквата бил најден масивен коринтски капител кој е изложен во Народниот Музеј во Свети Николе.

Иконите во најголем дел се од Ѓорѓи Зографски и непознат автор од 1929 година. Од кој архијереј е осветена нема податоци. Во 2006 година црквата била реновирана и бил дограден нартекс.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2014-03-29. Посетено на 2016-09-13.
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2016-09-15. Посетено на 2016-09-13.
**Генадиј Владимирович Драч** (5 февруари 1942, Туапсе, Советски Сојуз) - руски научник за културологијата и историјата на античката грчка филозофија. Драч исто така е доктор на науки и професор на „Јужниот федерален универзитет", потпретседател на Руското филозофско друштво како и почесен научник на Руската Федерација (2007).

Кариера
-------

Тој дипломирал на Државниот универзитет во Ростов во 1968 година, а во 1975 година ја бранел неговата дипломска работа. Во 1989 година го одбранил својот докторски научен труд.

Тој исто така е и член на Уредувачките одбори за *хуманитарци на јужна Русија* и „Научната Мисла на Кавказ".  

Професор Драч е автор на повеќе од 400 дела, вклучувајќи го и делото „Културологија".

Почести и награди
-----------------

* Почесен научник на Република Адигеја (2012)
* Почесен научник на Руската Федерација (2007)
* Почесен научник на Република Ингушетија (2006)
* Почесен работник на високото професионално образование на Руската Федерација (2002)

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2018-01-20. Посетено на 2021-02-07.

Надворешни врски
----------------

* Факултет за филозофија и културни студии Архивирано на 20 јануари 2018 г.
* Јужен федерален универзитет
Остатоци од градот Пелагон(ија) на врвот Висока.
**Четврта македонска мерида** ― автономна административно-политичка и економска област, формирана по паѓањето на Македонија под римска власт (168 г.пр.н.е.).

Ги зафаќала горномакедонските области Елимеја, Линкестида и Пелагонија, како и Еордаја, Тимфаја и илирската област Атинтанија. Главен град на областа бил Пелагонија.

Поврзано
--------

* Прва македонска мерида
* Втора македонска мерида
* Трета македонска мерида
* Пелагон (град)

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 496–497. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. 1 2  „ЧЕТВРТА МАКЕДОНСКА МЕРИДА - Македонска Енциклопедија". 2021-10-23. Архивирано од изворникот на 2021-12-27. Посетено на 2021-12-27.

Надворешни врски
----------------

* Изгубениот град Пелагонија
**Варнеѓед** (четвртина замок) е областа околу замокот Буда на Вергеј во областа Веркерлет во Будимпешта 

Центарот на кварталот е областа помеѓу замокот и црквата Матиас.

Главни глетки
-------------

#### Бечи Капу (порта на Беси)

Бечи Капу е една од средновековните порти на Буда, денес служи како влез во областа. 

#### Замокот Буда

Првата тврдина на Вареги била изградена во 13 век. После уништувањето за време на турската окупација, бил реконструиран целиот комплекс за грабеж. Сега е домаќин на неколку значајни музеи и други споменици, меѓу нив и на националната библиотека. 

#### Црквата Матија

Таа е најпознатата црква во земјата. Неговата изградба започна околу исто време како и замокот. Во рамките на зградата може да се види саркофагот на Бела III од Унгарија. Плоштадот пред црквата се вика плоштад на Светото Тројство. 

#### Бастион на рибарот

Подрумот е изграден во почетокот на минатиот век, 20 век. Неговата тераса обезбедува панорамски поглед на градот.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  „History of Fisherman's Bastion - Buda Castle, Budapest". *Fisherman's Bastion* (англиски). Посетено на 2019-08-16.

Извори
------

* WeLoveBudapest.com Архивирано на 28 декември 2019 г.
* Budapestbylocals.com
* Lonelyplanet.com
Семејство на Инуити, околу 1917
**Ескими** или Инуити, народ сочинет од староседелците на арктичкиот и субарктичките региони на Гренланд, Алјаска, Канада и крајниот исток на Сибир (Русија), припадници на монголоидната раса. Денес се проценува дека постојат околу 177.000 Ескими.

Потекло на поимот
-----------------

Во самонаречените имиња за Ескимите спаѓаат и Инуити, Инупијани, Јупик и Алутит, а сите се помалку или повеќе локални варијанти на зборот што значи „народ". Името *Еским*, кое првпат е употребено од Европејците, може да потекнува од монтагнаскиот збор за чевли за снег, а ова име им се допаднало на луѓето од Арктикот што живеат на Алјаска, додека оние во Канада и од Гренланд го претпочитаат името *Инуит*.

Потекло
-------

Ескимите се од азиско потекло, како и американските Индијанци, но се разликуваат од нив по начинот на кој се приспособиле на климатските услови, присуството на крвната група Б и по нивниот јазик (ескимско-алеутски), кои укажуваат на тоа дека се од различно потекло.

Живот
-----

Иглу
Традионалната ескимска култура е целосно приспособена на екстремниот студ, снег и мраз во кои речиси нема зеленчук, а карибуите (американски северен елен), рибите и морските цицачи се главен извор на храна. За лов на море се користат харпунот, кајакот едносед и поголеми чамци наречени умијаци. Облеката се изработува од крзното на карибуите и од кожата на фоките. Зимите ги минуваат во иглуа, кои биле изградени од блокови снег или во полуподземни куќи изработени од камен и треви, алетата во шатори од животински кожи. Санките со кучиња биле основно превозно средство. Религијата им била насочена кон шаманизмот и невидливиот свет на духовите. До крајот на XX век, моторните возила за движење по снег и пушките ги замениле кучешките запреги харпуните. Многу Ескими го напуштиле номадскиот начин на живот и лов и се преселиле во северните места и градови. некои формирале кооперативи преку кои ги продаваат рачно изработените предмети и стока.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85044824
* GND: 4015537-7
* NDL: 00562046
* NKC: ph117532

 |

 |
**Централната јавна библиотека на Сер** - јавна библиотека сместена во Сер, Егејска Македонија. Основана била во 1952 година. Администрирана е од Министерството за образование, религија, култура и спорт. Јадрото на неговата збирка е обезбедено од Министерството за образование, Националната библиотека, Француската амбасада, Министерството за надворешни работи и со дарови од пријателите на библиотеката. 

Од 2006 година, Централната јавна библиотека на Сер е сместена во својата нова зграда со 5 продавници од 3.200 метри квадратни, која обезбедува читални, простории за складирање книги, детска библиотека, сала за конференции и состаноци, мултимедијална соба и други простори за творешство.

Збирката на Централната библиотека опфаќа 83.000 тома, а нејзините членови достигнаа 26.000. Сите книги се обработени електронски со интегрираниот библиотечен систем АБЕКТ 5.6 на Националниот центар за документација. Исто така, постои збирка на дигитализирани книги и историски материјал до кои може да се пристапи преку онлајн база на податоци.

Централната народна библиотека на Сер има и мобилна библиотека, за да им служи на граѓаните од округот Сер.

Наводи
------

1. ↑  Digital Library of Serres

41°05′16″ N; 23°33′03″ E﻿ / ﻿41.087818° СГШ; 23.550908° ИГД﻿ / 41.087818; 23.550908
**Шабан Бајрамовиќ** (српска кирилица: Шабан Бајрамовић; 16 април 1936

 – 8 јуни 2008

), наречен *Шаби*, бил српски-ромски музичар, познат како „Кралот на ромската музика".

Животопис
---------

### Потеклото

Бајрамовиќ е роден во Ниш во ромско семејство, во циганскиот кварт (*Циганско маало*). За себе велел: „Јас не сум Ром, јас сум Србин, српски Циган". Првите четири години од основно училиште завршил во Ниш. Го напуштил школото и своито музичко образование го добил на улица. 

### Затвор

На 19 години тој побегнал од војска, поради љубов. Како десертер, бил осуден на три години затвор на островот Голи Оток. ТВо затворот, времето го поминал како голман во затворскиот фудбалски тим. Поради неговата брзина, го нарекле „Црн пантер". Потоа тој се приклучил кон затворскиот оркестар кој свирел, меѓу другото, џез (најчесто Луис Армстронг, Синатра, а понекогаш Џон Колтреин) со шпански и мексикански песни.

По Голи Оток, започнала музичка кариера. Првата музичка снимка ја направил во 1964 година. Се смета дека има составено 650 композиции.

### Последните години

Во 2008 година, било објавено дека Бајрамовиќ живеел сиромашно во Ниш со сериозни здравствени компликации и повеќе не бил во можност да оди. Владата на Србија интервенириала да му обезбеди некои средства. Тој умрел во Ниш на 8 јуни 2008 година, од срцев удар.

Тој бил во брак со Милица и имал четири деца.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2013-10-29. Посетено на 2018-03-25.
2. ↑  Ђорђевић 2011, p. 121
3. ↑  Šaban Bajramović poor and seriously ill, Slobodna Dalmacija
4. ↑  „Преминуо певач Шабан Бајрамовић (The singer Šaban Bajramović has died)". *Радио-телевизија Војводине (Radio-Television of Vojvodina)*. 8 June 2008. Архивирано од изворникот на 2015-09-24. Посетено на 8 June 2008.

Надворешни врски
----------------

* Издавачка Куќа[*мртва врска*]
* Šaban Bajramović Неофицијална презентација
* Šaban Bajramović Цд-А Архивирано на 15 декември 2018 г.
* Saban Bajramovic: српски познат како кралот на циганските пејачи, *The Times*, June 23, 2008
Марионети во музејот на марионети, Чешки Крумлов
 Куклар на Карлов мост, Прага
**Кукларството во Словачка и Чешка** претставува форма на традиционална забава, но и начин на пренесување на визија за светот и образовно средство со пораки за морални вредности кај населението во овие земји. Ова е причината зошто оваа уметност во 2016 година била вклучена во списокот на УНЕСКО за нематеријално културно наследство на светот.

Куклите, на реални или измислени ликови, најчесто се направени од дрво и анимирани со различни методи. Првите изведувачи биле семејства на патувачки куклари, чии изведби подоцна добиле локални влијанија, користејќи во главно комични фигури со различни карактеристики.

Куклениот театар е составен дел на словачката и чешката локална театарската и литературната традиција. Исто така, игра важна улога во социјализацијата, помагајќи им на изведувачите да се развијат како креативни мислители и да научат да соработуваат, да комуницираат и да го зајакнат нивното чувство за идентитет во општеството. Обележувањето на традиционалните обреди и свечените настани како празници, пазари и саеми, куклените претстави се изведуваат на многу различни начини денес, но сепак црпат инспирација од традицијата. Учесници се куклари, драмските писатели, изработувачи на куклите и костимите, како и сценографи. Вештините се пренесуваат во заедниците за изведување, како и преку работилници водени од непрофитни организации и музички и уметнички училишта. Во Словачка, оваа уметност се пренесува и во традиционалните куклени династии.

Поврзано
--------

* Опера на куклени марионети

Наводи
------

1. 1 2  Puppetry in Slovakia and Czechia na službenim stranicama UNESCO-a (англиски) Preuzeto 30. srpnja 2018.

Надворешни врски
----------------

* Видео инфо
**Миленград** (унгарски: *Milen vára*) ― средновековен замок 2 км северозападно од селото Зајезда, во Општина Будиншчина, Крапинско-загорска жупанија, Хрватска.

Урнатините на Миленград.

Име
---

Миленград е сложено име - Милен е сопствена именка, а град на хрватски има преносно значење во замок или тврдина. Така Миленград е замокот на Милен. Во средновековните документи бил нарекувам Мелен (*Mel(l)en*), Милен и Милуан. Неговите унгарски еквиваленти, МИлен вара (*Milen vára*) или Милени вар (*Mileni vár*), потекнуваат од хрватскиот облик и го имаат истото значење.

Историја
--------

План на замокот.
Миленград бил изграден за време на владеењето на унгарско-хрватскиот крал Бела IV по монголската инвазија од 1241–1242 година. Околу 1303 година, кралот Карло Роберт ја дарувал тврдината на семејството Чеснеки како компензација за нивната загуба на Иполивискиот замок. На грофорите Чеснеки го продале наскоро да банот Микч, кој во 1309 година, го отстапил господарувањето на семејството Херкфи. Во 1536 година, со бракот помеѓу Каталин Херкфи и Миклош Патачиќ, Миленград станал заедничка сопственост на двете семејства. Во 17 век, семејството Херкфи изумрело, а Патачиќите продолжиле во 19 век. Поради постојаната војна со Османлиите, а веројатно и земјотресот, кон крајот на 17 век неколку ѕидови на Миленград биле урнати, а во 1683 година веќе се споменува како „arx diruta", замок во урнатини.

Извори
------

* Бранко Надило во „*Građevinar*" н. 56. 2004/1
* Đuro Szabo : Középkori várak Horvátországban és Szlavóniában, Загреб, 1920 [Средновековни градови во Хрватска и Славонија]
* Codex Diplomaticus Hungaricus Andegavensis
* Алманах на унгарските благороднички семејства

Надворешни врски
----------------

* Општина Будиншчина
* Генеалогија на Чеснеки
* Marek, Miroslav. „Patachich genealogy". Genealogy.EU.
***Шоуто на Елен Деџенерес*** (анг. *The Ellen DeGeneres Show*), честопати скратено како ***Елен***, е американско телевизиско ток-шоу водено од глумицата Елен Деџенерес. Почнувајќи на 8 септември, 2003, се прикажува на синдикали, вклучувајќи ги и станиците поседувани од NBC Universal. Првите пет сезони, шоуто било одржувано во Студио 11 во NBC Studios во Бурбанк, Калифорнија. Подоцна се префрлило на Stage 1 блиску Warner Bros. Од почетокот до шестата сезона, *Елен* е прикажувано во висока резолуција. Закажано е да трае барем до телевизиски сезони до 2013–2014 година.

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2011-11-04. Посетено на 2011-06-30.
2. ↑  Ellen's Movin' on Up! – The Ellen DeGeneres Show[*мртва врска*]
3. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2012-01-13. Посетено на 2011-06-30.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Светот на Елен Деџенерес Архивирано на 26 мај 2013 г.
* 

* *Шоуто на Елен Деџенерес*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
* „Шоуто на Елен Деџенерес" на TV.com (англиски)
Јаванава
**Јаванава** (*Yawanawá, или Jaminawá, Xixinawá, Yaminawá, Bashonawá, Marinawá*), се индијански народ кој живее во Акре (Бразил), Мадре де Диос (Перу), и Боливија; но нивната татковина е Акре во Бразил. The Yawanawan language is of the Panoan language group.

Јаванава заедницата е водена од страна на **Ташка** и **Лаура Јаванава**. Во 2001, 26 годишниот Ташка Јаванава станал одговорен за 500 луѓе и 1.000 км2 на Амазонската прашума како поглавар на Јаванава.

Наводи
------

1. 1 2  Yawanawá in the *Encyclopedia of Indigenous Peoples in Brazil*.

Напредно читање
---------------

* Yawanawá Архивирано на 28 август 2008 г. in the *Encyclopedia of Indigenous Peoples in Brazil*

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со староседелските народи на Јужна Америка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
Табасарински маж во традиционална облека
**Табасаранците** (табас. *Табасаран*, *табасаранар*) се народност која живее главно во Дагестан, Русија. Во сета Русија има вкупно околу 200,000 ( 2011) Табасаранци. Тие зборуваат на свој табасарански јазик, а културата и традицијата име многу слична со онаа на Лезгинците. По вера се главно Муслимани (Сунити).

Засапеност во Руската Федерација
--------------------------------

| Субјект во РФ | Застапеност во 2002 г. во илјади (\* Архивирано на 26 јануари 2012 г.) |
| --- | --- |
| Дагестан | 110,2 |
| Ставрополски крај | 5,5 |
| Ростовска област | 2,2 |
| Краснодарски крај | 1,3 |
| Саратовска област | 1,3 |
|  прикажани се само податоци каде бројот на Табасаранците надминува 1.000 жители  |

Познати личности
----------------

Руската скокачка со стап Елена Исинбаева е Табасаранка по татко.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за народ е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Оселвар со едро
**Оселвар** или **Оселвер** е мал дрвен чамец на весла кој традиционално се прави и користи по должината на западниот брег на Норвешка. Оселвар е брод изграден со клинкер методот на градење чамци, каде што рабовите на даските на трупот меѓусебно се преклопуваат. Изграден е со тенки, многу широки даски. Речиси сите делови на Оселварот се направени од бор, а само кобилицата од даб.  

Оселварот заедно со преобликување на традиционалниот процес на учење на изградба и употреба во современиот контекст во 2016 година беше вклучен во списокот наУНЕСКО за нематеријално културно наследство на човештвото во Регистарот на добри пракси на заштита.

Историја
--------

 Оселвар на грбот на општина Ос
 Оселвар во изградба
Овој вид на чамци стотина години бил многу вообичаен во надворешните региони на Хордалан. Името го добил по главното важно градилиште за овој вид на бродови во текот на 18 век, на устието на реката Оселва во Ос во округот Хордалан. Во раните 1800-ти, бродоградбата била важна индустрија во Ос и соседното село Тиснес, од другата страна на фјордот. Стилизираната фигура на Оселвар се појавува на грбот на општината Ос.

Од периодот најмалку од 1500-тите и продолжувајќи во 1860-тите, овие чамци биле извезувани во комплет воглавно на Шетландските и Оркниските Острови. За време на преминувањето на Северното Море, дрвените чамци биле раставувани, а потоа „спакувани" за испраќање. Наместо да испраќаат комплицирани инструкции за монтажа, тие испраќале норвешки бродоградители да ги изградат повторно.

Иако на почетокот работниот ред или едрилицата, Оселвар исто така имаат долга традиција и како рекреативен занает. Брод кој што можел да постигне и грациозност и брзина бил совршен за натпревари во едрење и веслање. Првата регата била организирана од Здружението на едриличари во Берген на Летниот ден во 1871 година. Денес неколку клубови и едриличарски здруженија се занимаваат со промовирање на традицијата на Оселвар, како брод за спорт и разонода во 2009 година бродот бил прогласен за норвешки национален брод во анкетата на Норвешкото друштво за спасување на морето.

Наводи
------

1. ↑  „oselver". *snl.no*. Посетено на 30. 5. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „Oselvarverkstaden". *oselvarverkstaden.no*. Посетено на 30. 5. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
3. ↑  „Oselvar boat - reframing a traditional learning process of building and use to a modern context". *unesco.org*. Посетено на 30. 5. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
4. ↑  „Oselvarverkstaden". *oselvarverkstaden.no*. Посетено на 30. 5. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Филмска снимка од Оселварската регата.
* Видео од пловењето на Оселвар во близина на Аустевол, западниот брег на Норвешка.
* Видео за едрење од Оселварската регата на островот Тиснес, јуни 2016 година, Норвешка.
* Фото галерија
* Бродоградилиште Оселвар
Стефан III (Унгарија)
**Стефан III** (унг. III. István; \* почетокот на јуни 1147- 4 март 1172 година) бил унгарски и далматинско-хрватски крал од 1162 до 1172 година, од династијата Арпадович. Бил син на унгарскиот крал Геза II и руската принцеза Јевросима.

Животопис
---------

Стефан III се родил во 1147 година. Кум му бил францускиот крал Луј VII кој со крстоносната војска поминувал низ Унгарија. Таткото му Геза II во 1152 година го прогласил за престолонаследник. Браќата на Геза II и Стефановите чичковци Ладислав и Стефан живееле во Цариград на дворот на царот Мануил I.

Кога Геза умрел во 1162 година, Стефан III неколку дена подоцна бил крунисан за новиот крал на Унгарија. Стефан ја имал поддршката на неговата мајка Јевросима и архиепископот Естергом Лука. Јевросима негувала добри односи со германските принцеви и благодарение на тие односи, Стефан се оженил со австриската принцеза Агнес, ќерката на Хенри II.

Противници
----------

Мануил I водел политика да од Унгарија направи византиски вазал. Го поддржувал Стефановиот чичко со исто име, Стефан, т.е. Стефан IV. После успешната војна крунисан е, но Ладислав за крал, како Ладислав II, бидејќи Стефан IV не бил омилен во Унгарија. Острогоносниот ахиепископ Лука го екскомуницирал на Ладислав, на што Ладислав го уапсил Лука.

Стефан III заедно со своите поддржувачи побарал спас од популарниот Ладислав во Братислава. Во 1163 година умрел Ладислав II. Нов крал станал Стефан IV. Стефан IV започнал борба против Византија и против Стефан III. Последниот победил во Битката кај Секешфехервар во истата година. Борбите и понатака се воделе сè додека римско-германскиот цар Фридрих Барбароса не се вмешал и не го поддржал Стефан III. Стефан IV е отруен од страна на неговите луѓе.

Владеење
--------

Ни после смртта на чичко му, Стефан III немал мирен живот. Неговиот брат Бела се школувал во византискиот двор, што на Маноуил му дало можност повторно да се меша во унгарските односи. Причината за спорот биле Хрватска И Далмација. После Битката кај Земун во 1167 година, која се завршила со византиска победа, Стефан и Мануил склучиле мир, а Византија ги добила Хрватска и Далмација. Затегнатите односи со Млечаните кои почнале да се шират по Јадран, завршени се после динамичните контакти на Арпад со млечанските правци. И покрај многуте војни Стефан III се трудел да го обнови државното уредување на Унгарија. Бил прв крал кој им давал привилегии на граѓаните, односно на граѓаните на Секешфехервар.

Епилог
------

Стефан III умрел на 4 март 1172 година, на 25 години. Најверојатно бил отруен исто како неговиот чичко Стефан IV. Архиепископот Лука му дозволил на Стефан да биде закопан во Естергом. Го наследил брат му Бела III, бидејќи Стефановиот син Бела не доживеал полнолетност.
**Аврам Балабан** (Балабаноглу, Балабанидис), (Ендурљук,  1865
 – Битола,  1913
) — хирург и гинеколог. Важел за добар лекар како и хуманист бидејќи работел во болницата за сиромаси „Гураба Хаста Ханести".

Животопис
---------

Аврам Балабан завршил медицина во Цариград во 1890 година и станал „доктор по медицина и хирургија. По дипломирањето прво работел во Созопол (Бугарија), а набрзо бил поставен за општински доктор во Охрид. Оттаму својата успешна кариера д-р Балабан ја продолжил во Струга, Приштина, Елбасан и од 1899 (или 1901) година во Битола. Во Битола во посебна зграда во дворот на својата куќа, д-р Балабан отворил приватно прифатилиште со неколку болнички соби, ординација и операциона сала. Исто така отворил аптека во близина на Јени амам (кај Дрвен пазар). За време на Балканските војни активно учествувал во сузбивањето на една од катастрофалните епидемии во тоа време, пегавиот тифус. Оваа болест го заразил и него и тој починал од истата.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија, том I*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 120. ISBN 978-608-203-023-4.
2. 1 2  Андоновска, Ленче; Ѓоргиевски, Науме, Николов, Благој, Огненовски, Трајко, Пешевска, Гордана, Стефановска, Анета, Талеска, Светлана (2007). *Значајни личности за Битола*. Битола: НУУБ „Св. Климент Охридски" – Битола. стр. 231. ISBN 978-9989-2783-0-3. Посетено на 18 март 2020.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
3. ↑  Bitola, Babam (2020-05-29). „Со Пет(ар) во Пет(ок): За Аврам Балабан, лекарот кој беше жртва на својата професија". *Бабам Битола* (англиски). Посетено на 2021-09-01.
Плоча со ликови што се користи во драмата *Нанг сбек том*
**Кмерски театар на сенки** (кмерски: ល្ខោនណាំងស្បែក; **Лахаон Нанг Сбек**) — форми на театар со сенки во кои се користеле кожни кукли со сенки. Двата главни жанра се ***Сбек Том*** и ***Сбек Тох.*** Друг жанр наречен ***Сбек Пор*** користел обоени кожни кукли. Претставите со сенки во Камбоџа биле тесно поврзани со драмите со сенки на Тајланд, Индонезија. 

Се изведувала за време на светите храмски церемонии, на приватни функции и за јавноста во селата во Камбоџа. Популарните драми ги вклучувале еповите *Рамајана* и *Махабхарата*, како и други хинду митови и легенди. Настапот бил придружуван од пинпит оркестар.

*„Сбек Том"* се засновал на камбоџанската верзија на индискиот еп *Рамајана*, епска приказна за доброто и злото што ги вклучува Рама, Сита, Лакшмана, Хануман и Равана. Тоа било света изведба, која ги отелотворувала кмерските верувања изградени врз темелите и митологиите на браманизмот и будизмот.

Камбоџанските кукли од сенки биле направени од кожа од крава, а нивната големина била обично доста голема, прикажувајќи цела сцена, вклучувајќи ја и нејзината позадина. За разлика од нивните јавански колеги, камбоџанските кукли во сенка обично не биле артикулирани, што ги правело рацете на фигурата неподвижни и останувале необоени, задржувајќи ја оригиналната боја на кожата. Главниот центар за производство на кукли во сенка бил Ролуос во близина на Сием Рип. Камбоџанската куклена игра во сенка била една од културните претстави што се поставувале за туристи заедно со традиционалните камбоџански танци.

Фигурите *на Сбек Том* се разликувале од куклите бидејќи биле големи и тешки, без подвижни делови..Сбек Тач , за разлика од нив, биле многу помали кукли со подвижни делови; нивните емисии биле попопуларни. Претставата со сенки *на Сбек Том* вклучувала многу куклари кои танцувале на екранот, секој куклар играл по еден лик од *Рамајана*, додека одделни наратори ја рецитирале приказната во придружба на оркестар.

Надворешни врски
----------------

* Нанг Сбек (Театар на сенки)
* УНЕСКО - Сбек Том: Кмерски театар на сенки
* Театарската дружина Кок Тлок