recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Кнут Адолф Бовин, во 1900
**Кнут Адолф Бовин** (15 октомври 1853 – 8 август 1926) е шведски градинар, писател, активист во Стокхолм.

Бовин бил учител на Кралската шведска академија за земјоделство и шумарство во Стокхолм, и работел како пејзажен архитект и пејзажен градинар од 1885 до 1890 година. Од 1890 година почнал да работи како комерцијален градинар фокусирајќи се на повеќегодишни растенија. Во 1895 година, Бовин започнал да го објавува градинарското списание *Виола*, кое сè уште се објавува и е широко дистрибуирано. Во 1897 година, тој бил иницијатор на фондот за поддршка на градинарите и на шведското здружение на трговски градинари (1902). Активно работел и за формирање на здружение за овоштари, Шведско помолошко друштво, и станал еден од неговите основачи (1900). 

Тој бил во брак со Ана Џанссон. Парот имал дете, ќерка, Карин, родени во 1888 година.

Наводи
------

1. ↑  „Fjärde årgången (händelserna 1926)". Svenska Dagbladets Årsbok. Посетено на 18 November 2021.
2. ↑  *Svenska Trädgårdsföreningens tidskrift, - 1869-1905: 1896*. стр. 33.
3. ↑  Th. Ossian Bolivar Napoleon Krok, Fr. Rutger Aulin, Carl Axel Magnus Lindman (1925). *Bibliotheca botanica suecana ab antiquissimis temporibus ad finem anni MCMXVIII*. Almqvist & Wiksells boktryekeri-a.-b. (i distribution). стр. 100. Посетено на 18 November 2021.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 15 век | 16 век | 17 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1574** (**MDLXXIV**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1574 година од новата ера, 574. од вториот милениум, 74. од XVI век и петта од 1570-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7082 и 7083 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6324 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5334 и 5335 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2327.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1574 година се протега во 4210 и 4211, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4270 и 4271 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2117. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 981 и 982 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

* 30 мај - Шарл IX, француски крал од династијата Валоа-Ангујем.

Надворешни врски
----------------

* 1574 на Ризницата ?
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 1 век | 2 век | 3 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**155** (**CLV**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 155 година од новата ера, 155. од првиот милениум, 55. од II век и шеста од 150-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5663 и 5664 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4905 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3915 и 3916 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 908.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 155 година се протега во 2791 и 2792, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2851 и 2852 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 698. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 481 и 480 година пред хиџра.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*
Корица на македонско издание
**„Книга на промените"** (кин. трад. 易經; упр. 易经; трскр. „И чинг" или „Ји ѓинг") е најстариот од класичните кинески текстови. Тој опишува древен систем на космологија и филозофија што лежи во срцето на кинеските културни верувања. Филозофијата се фокусира на идеите за *динамичната рамнотежа помеѓу спротивностите*, *еволуцијата на настаните како процес*, и *прифаќањето на неизбежноста на промената*. Во западните култури, одреден број лица го гледаат ова дело само како систем за пророкување; но многумина веруваат дека тој ја искажува мудроста и филозофијата на древна Кина. Во секој случај, текстот зазема значајно место во историјата на кинеската мисла и може да се смета за уникатно дело во својата област.

Она што е карактеристично за овој текст е што состојбите на светот и нивната еволуција се прикажани со серија на 64 бројчени фигури наречени хексаграми, секој симболизирајќи една состојба и нејзините можни промени. Хексаграмите се фигури засновани на комбинација на 6 линии од кои секоја може да ги има следниве форми: непрекината линија (Јанг) и прекината линија (Јин). Секој од овие хексаграми има свое име, а исто така, надополнети се со краток текст со кој се укажува на дејствијата што се соодветни на конкретната "космичка форма".

Текстот е изработен во првиот милениум пред нашата ера, во времето на династијата Џоу. Тој е плод на многугодишниот развој на кинеската филозофска мисла. Неговата математичка структура ќе му остави силен впечаток на германскиот филозоф Лајбниц, кој во нив ќе ја види првата формулација на бинарната аритметика.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на филозофијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Четирите книги и петте класици (四書五經) |
| --- |
|  |
| Четирите книги | „Големото учење" (大學) • „Учење за средниот пат" (中庸) • „Аналекти" (論語) • „Менг-це" (孟子) |
|  |
| Петте класици | „Книга на промените" (易經) • „Книга на песните" (詩經) • „Книга на обредите" (禮記) • „Книга на записите" (書經) •
„Пролетно-есенски летописи" (春秋) |

 |
**Кнут Велики** или **Кнуд Велики** (старонордиски: *Knútr inn ríki*, дански: *Knud den Store or Knud II*, староанглиски: *Cnūt se Micela* норвешки: *Knut den mektige*, англиски: *Canute the Great*, шведски: *Knut den Store*; ~ 985/ 995 – 12 ноември 1035) — крал на Данска од 1018 г. крал на Англија од 1016 г, на Норвешка, а од 1028 г. и на дел од Шведска.

Роден е во 985 или 995 година, а починал во 1035 година. Бил син на Свен Вилобрадиот. Имал помалку од дваесет години кога неговиот татко го испратил кон поход на Англија во 1015 година. Со војска од околу 10.000 војници, многу бргу постигнал успеси, па во април 1016 година ја започнал опсадата на Лондон. По започнувањето на опсадата, кралот Едмунд II успеал да побегне од градот, но за ова дознал Кнут, па многу бргу го пресретнал и го поразил. Според договорот, целата земја требала да биде управувана од страна на двата крала, но Едмунд починал. Така, Кнут кон крајот на јануари 1017 година станал крал на Англија.

Како крал на Англија, Кнут вовел голем број на реформи. Во 1017 година ја поделил земјата на четири грофовии: Весекс, Мерсија, Источна Англија и Нортамбрија. Кога ја стабилизирал својата власт во Англија, повторно се упатил кон Данска. Во 1018 година на престолот на Данска го наследил својот брат. Поради отсуството на кралот во Данска, норвешкиот и шведскиот крал ја нападнале Данска. Улф Јарл исто така не покажал лојалност кон кралот. Ги наговорил на Данците за свој крал да го изберат Хардекнут. Подоцна, Јарл му помогнал на Кнут да ги порази на Швеѓаните и Норвежаните. И покрај тоа, Кнут Велики во 1026 година наредил Јарл да биде убиен.

Во 1028 година, Кнут успеал да ја освои Норвешка. Така, тој станал *крал на цела Англија, Данска, Норвешка и делови на Шведска*.

Поврзано
--------

* Викиншка ера

Наводи
------

1. ↑  Encomiast, *Encomium Emmae*, ii. 2, pg. 18
2. ↑  Thietmar, *Chronicon*, vii. 39, pgs. 446–447
3. ↑  Trow, *Cnut*, p. 40.

Надворешни врски
----------------

* Кнут Велики (англиски)
* Кнут (Кнуд) Велики — од викиншки воин до англиски крал (англиски)
* Канут (Кнут), крал — Енциклопедиски речник „Брокхаус и Ефрон" (1890—1907) на Викиизвор (руски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 268401625
* LCCN: n81097818
* ISNI: 0000 0000 7832 8891
* GND: 11856384X
* SELIBR: 212782
* SUDOC: 032782136
* BNF: cb12374437t (податоци)
* BIBSYS: 12011100
* NKC: jo2018995527

 |

 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 15 век | 16 век | 17 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1551** (**MDLI**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1551 година од новата ера, 551. од вториот милениум, 51. од XVI век и втора од 1550-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7059 и 7060 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6301 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5311 и 5312 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2304.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1551 година се протега во 4187 и 4188, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4247 и 4248 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2094. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 957 и 958 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

* 19 септември - Анри III, последниот француски крал од династијата Валоа.

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1551 на Ризницата ?
**Мис Сиксти** (стилизирана како **MISS SIXTY** или **MISS 60**) е италијански моден бренд специјализиран за готови тексас и модни додатоци.

Историја
--------

Вики Хасан ја основал Мис Сиксти во 1991 година.

Во 2000 година, лансирале сопствена линија на обувки, проследени со очила во 2002 година и детска облека во 2004 година.

Во 2010 година, Мис Сиксти затворил половина од нивните 20 преостанати продавници во САД по затворањето на две продавници претходната година.

Во 2012 година била купена од кинеска компанија Тренди Интернационал Груп.

Наводи
------

1. ↑  „TRENDY GROUP". *www.trendy-global.com*. Посетено на 2 September 2018.
2. 1 2  „Brands: How Miss Sixty plans to conquer Europe". *sportswear-international.com* (англиски). Посетено на 2020-10-09.
3. ↑  „Miss Sixty on FASHION NET". *www.fashion.net* (англиски). Архивирано од изворникот на 2020-10-19. Посетено на 2020-10-09.
4. ↑  Edelson, Sharon (2010-04-22). „Miss Sixty to Shutter 10 U.S. Stores". *WWD* (англиски). Посетено на 2020-10-09.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
**Книга на кралевите и будалите** (српски: *Књига краљева и будала*) - расказ на српскиот писател Данило Киш, дел од збирката раскази „Енциклопедија на мртвите" од 1983 година.

Содржина
--------

Во август 1906 година, во Петроград, главниот уредник на едно списание, А. П. Крушеван го објавил постоењето на еден документ со наслов „Завера или Каде се корените на пропаста на европското општество", дело на анонимен автор, во кое се кажува дека Антихристот активно делува да ја уништи европската цивилизација. Малку подоцна, Сергеј Александрович Нилус, познат како отец Сергеј, ја вклучил „Заверата" како дел од својата книга „Антихрист". Постепено, книгата добивала сè повеќе читатели и, откако е утврдено дека примерок од неа имала и руската царица, за време на граѓанската војна во Русија, офицерите на Белата гарда им читале на војниците извадоци од неа. По Октомвриската револуција, отец Сергеј живеел на југот на Русија сè додека не бил уапсен од НКВД, за да умре во еден логор, во 1930 година.

Меѓутоа, историјата на „Заверата" продолжила да тече: руските емигранти ја прошириле книгата во Западна Европа, но останала мистеријата за нејзиното потекло. Во 1921 година, во Истанбул, еден анонимен белогардејски офицер ја откупил личната библиотека на друг офицер и во неа случајно пронашол анонимна книга чија содржина била многу слична на „Заверата". Така било откриено дека „Заверата" била само фалсификат на книгата „Дијалог во пеколот меѓу Монтескје и Макијавели или Макијавелиевата политика во девентаесеттиот век, напишана од еден Соременик" во која се критикувала политиката на Наполеон III. Книгата ја напишал Морис Жоли во втората половина на 19 век и тој се обидел тајно да ја пренесе во Франција, но таа била запленета од полицијата и уништена. Сепак, еден примерок останал и кон крајот на 19 век, шефот на руската тајна полиција во Париз, извесен Рачковски извршил фалсификат и ја напишал „Заверата" која подоцна се раширила низ Русија, Германија и низ цела Европа, претворајќи се во прирачник за современите диктатори.

Осврт кон расказот
------------------

Во пост-скриптумот кон збирката, Киш објаснува дека првобитно расказот бил замислен како есеј и дека тоа оставило траги врз него, а намерата му била да ја изложи повеста за настанувањето на „Протоколот на Сионските мудреци", нивното влијание врз читателите и трагичните последици што ги предизвикал. Притоа, расказот претставува разработка на неговата повеќегодишна преокупација со идејата дека книгите не служат само за добро. Меѓутоа, оценувајќи дека не може да продолжи понатаму во истражувањето на таа тема, Киш се откажал од намерата да напише есеј и тогаш го променил насловот од „Протоколи" во „Завера".

Наводи
------

1. ↑  „Knjiga kraljeva i budala" во: Danilo Kiš, *Enciklopedija mrtvih*. Beograd: Arhipelag, 2015, стр. 111-120.
2. ↑  „Knjiga kraljeva i budala" во: Danilo Kiš, *Enciklopedija mrtvih*. Beograd: Arhipelag, 2015, стр. 121-147.
3. ↑  „Post scriptum" во: Danilo Kiš, *Enciklopedija mrtvih*. Beograd: Arhipelag, 2015, стр. 168-169.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 15 век | 16 век | 17 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1575** (**MDLXXV**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1575 година од новата ера, 575. од вториот милениум, 75. од XVI век и шеста од 1570-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7083 и 7084 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6325 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5335 и 5336 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 2328.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1575 година се протега во 4211 и 4212, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4271 и 4272 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2118. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 982 и 983 исламска година.

Настани
-------

* 13 февруари - Анри III бил крунисан во крал на Франција.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1575 на Ризницата ?
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 1 век | 2 век | 3 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**157** (**CLVII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 157 година од новата ера, 157. од првиот милениум, 57. од II век и осма од 150-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5665 и 5666 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4907 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3917 и 3918 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 910.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 157 година се протега во 2793 и 2794, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2853 и 2854 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 700. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 479 и 478 година пред хиџра.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

*
**Михаило Џолонга** (Битола, 11 јуни 1959

) — македонски ортопед и народен пратеник од 2011 година.

Животопис
---------

Џолонга е роден во Битола на 11 јуни 1959 година. Дипломирал на Медицинскиот факултет во Скопје. По занимање е специјалист ортопед. Бил пратеник во македонското Собрание од 2011 година, како член на ВМРО-ДПМНЕ. Во собранието важел за најредовен пратеник, но и за пратеник кој воопшто немал дискусија. Од 1994 година, тој е член на Македонската асоцијација на ортопеди и трауматолози.

Наводи
------

1. ↑  „Пратенички состав". Собрание на Македонија. Посетено на 2012-02-24.
2. ↑  „Мојот пратеник "забушава"". Орбис. 4 февруари 2012 14:05. Посетено на 2012-02-24. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)[*мртва врска*]
3. ↑  „ЏОЛОНГА ЈООЗО МИХАИЛО". Македонска асоцијација на ортопеди и трауматолози. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2012-02-24.
**Монашкото платно** е лабаво ткаена памучна или ленена ткаенина направена од погруби предива што добро се обвиваат.

Кошничка
--------

Крпа на монахот е обично со 2x2 или 4x4. Кошницата е обична ткаење, со таа разлика што дозволува две или повеќе предиво за полнење да поминат над и под две или повеќе предива за искривување и формира шема за проверка.

Одлики
------

Оваа ткаенина има лабаво над и под четири прамени. Овие прамени се нарекуваат плови и се користат за ткаење на нишките. Платното е 100% памук и може да се купи во различни бои во продавниците за занаети и ткаенини. Памукот ќе се собира кога ќе се измие, затоа треба да се измие претходно за да се постигне правилната големина пред шиењето.

Користете
---------

Во 1940-тите, монашкото платно се користело за украсување на рабовите на крпи, фрлања, ќебиња за бебиња, перници, закачалки, слики, постелнина и облека. Шведските фустани биле украсени за традиционални облеки со различни нишки. Денес, памучниот конец и предива се користеле на ткаенината за да се создадат убаво украсени предмети.

Наводи
------

1. 1 2  Pizzuto, Joseph James; D'Alessandro, P. L. (1952). *101 Fabrics: Analyses and Textile Dictionary* (англиски). Textile Press.
2. 1 2  American Fabrics Magazine (1960). *AF encyclopedia of textiles*. Internet Archive. Englewood Cliffs, N.J. Prentice-Hall. стр. 92.
3. ↑  Oelsner, G. (2020-12-01). *A Handbook Of Weaves* (англиски). Read Books Ltd. стр. 188. ISBN 978-1-5287-6169-7.
4. ↑  Tams, Jeanne; Duffin, Nan (1998). *Avery Hill's 33 contemporary Swedish weaving patterns for monk's cloth*. Internet Archive. Layton, Utah : Avery Hill. стр. 7. ISBN 978-1-929582-00-6.
**Книга за џунглата** (англиски: *The Jungle Book*) — американски цртан филм од 1967 година, произведен од „Walt Disney Productions". Ова е 19-тиот долгометражен цртан филм изработен во продукцијата на „компанијата Волт Дизни".

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Книга за џунглата на Big Cartoon DataBase (англиски)
* 

* *Книга за џунглата*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
* *Книга за џунглата* на Rotten Tomatoes.

 *Оваа статија за американски филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: n97051190
* GND: 4326017-2
* BNF: cb161728249 (податоци)

 |

 |
**Катерина од Шведска** (околу 1332 година - 24 март 1381 година) — шведска благородничка. Таа е почитувана како светица во Римокатоличката црква. Нејзиниот татко бил Улф Гудмарсон, Господар на Улвуса, а мајка и била Бриџит од Шведска (позната како Биргита Биргерсдотер од Финста во нејзиниот живот).

Живот
-----

На возраст од дванаесет или тринаесет години се венчала за лорд Егерт ван Кирен, религиозен млад благородник со германско потекло, кого го убедила да даде завет на апсолутна чистота и двајцата живееле во состојба на невиност. Катерина ја придружувала нејзината мајка во Рим во 1349 година и наскоро по пристигнувањето дознала за смртта на нејзиниот сопруг. За Катерина се вели дека напишала посветено дело насловено *Утеха на душата* (на средновековен шведски *Siælinna tröst*, или *Själens tröst* на современ шведски јазик); датирана копија од 1407 година сè уште постои.

Останала со нејзината мајка, ја придружувала на неколку патувања, вклучително и едно до Светата земја. При смртта на Бриџит, Катерина се вратила во Шведска со телото на нејзината мајка, кое било погребано во манастирот Вадстена. Кетрин станала главна сестра на манастирот Бригит во опатијата Вадстена, основана од нејзината мајка. Катерина ја презела задачата да ја формира заедницата според правилата што нејзината мајка ги напишала и го водела Редот на Светиот Спасител или Бриџитини. Подоцна, таа се вратила во Рим да работи на канонизацијата на нејзината мајка. Таа останала таму пет години и склучи блиско пријателство со Катерина Сиенска .

Светост
-------

Во 1484 година, папата Инокентиј VIII дал дозвола за издигнување на Катерина како светица и нејзиниот празник бил доделен на 22 март во римската матирологија. Катерина е генерално претставена со заден (женски црвен елен ) покрај неа, за кој се вели дека и помогнал „кога нечесните младинци се обиделе да ја заробат".

Во 1488 година, папата Инокентиј VIII дал дозвола за пренесување на нејзините мошти во Вадстена. Формалниот процес на разубавување и канонизација, кој исто така ги документирал потребните чуда, никогаш не бил завршен заради протестантската реформација .

Во Шведската црква празникот Света Катерина (Katarinamäss) се слави на 2 август  .

Наводи
------

1. 1 2 3 4   Kirsch, Johann P (1908). „St. Catherine of Sweden". Во Herbermann, Charles (уред.). *Catholic Encyclopedia*. **3**. Robert Appleton Company.CS1-одржување: ref=harv (link)
2. ↑  „St. Catherine of Vadstena". *www.ewtn.com*. Архивирано од изворникот на 2013-12-02. Посетено на 29 April 2018.
3. ↑  Beyer, Jürgen (1999). „On the Transformation of Apparition Stories in Scandinavia and Germany, c. 1350–1700". *Folklore*. Taylor & Francis Online. **110**: 39–47. doi:10.1080/0015587X.1999.9715979. Посетено на 21 February 2014. Fee required for full article.
4. ↑  "Katarina Ulfsdotter". *Nordisk Familjebok* (1910). pp. 1281–1283. Retrieved on 21 February 2014. (in Swedish)
5. ↑
**Михаило Лалиќ** (7 октомври 1914

 - 30 декември 1992

) — црногорски и српски писател.

Писател кој на самиот почеток на својата книжевна работа се определил за јасен тематски круг (НОБ), за одредено географски поднебје - Црна Гора и специфичен избор на ликови, случувања и романескни приказни. Започнал со книгата Стазама слободе - 1948, но за кратко време се определил за проза, која станала исклучива форма на уметничкото гледање на времето, случувањата и човечките судбини. Според неговото сценарио е снимен филмот Свадба во 1973 во режија на Радомир Шарановиќ, и иако така е направена екранизација на неговиот роман Лелејска гора во 1968.

Прв добитник е на Његошевата награда во 1963 за романот Лелејска гора. Потоа НИН - ова награда 1973 за романот Воена среќа. Воедно е и член на САНУ.

Во неговите романи се прикажува времето на партизанското војување кога дошло до криза, кога се пробудиле старите конфликити и поделби, време кога не можело да се насети неизвеснота на војната. Неговите јунаци се зафатени со морални и психолошки кризи, па оттука внатрешниот монолог како основно и доминантно средство при уметничкото обликување на ликовите. Во создавачката пракса на Михаило Лалиќ интересен е уштее ден феномен: постојано се навраќа кон веќе завршените раскази и романи и незадоволен со оствареното, им пристапува и повторно ги преработува. Романот Раскин после 14 години дожиевал преработка со значајна измерна во нарацијата, изборот на ликовите и нивната структура. Втора верзија доживеал и романот Лелејска гора.

Наводи
------

1. ↑  „Čitač knjiga". *digitalna.nb.rs*. Посетено на 2018-10-20.
2. ↑  „Jovan Deretic: Kratka istorija srpske knjizevnosti". *www.rastko.rs*. Посетено на 2018-12-13.
3. ↑  „- Crnogorski đaci bez najvećih pisaca". *www.politika.rs*. Посетено на 2018-12-13.
4. ↑  „Nova ratna proza". *www.vreme.com*. Архивирано од изворникот на 2018-05-07. Посетено на 2018-12-13.
5. ↑  „Zaborav nad zlim prolećem". *www.novosti.rs* (српски). Посетено на 2018-12-13.
6. ↑  Radisavljević, Z. „Posveta Mihailu Laliću". *Politika Online*. Посетено на 2018-12-13.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 25411484
* LCCN: n83234379
* ISNI: 0000 0001 2099 9876
* GND: 119386186
* SUDOC: 033356297
* BNF: cb12423031j (податоци)
* NKC: jo20010082285

 |

 |
**Книжевен историчар** е академски образуван научник којшто се занимава со проучување на книжевната историја, односно на историја на книжевноста.

Според тоа, предмет на неговите проучувања можат да бидат различни подрачја: историја на национална литература, споредбена (компаративна) литература и општа (светска) историја на литературата.

Во светски рамки, книжевните историчари можат да се занимаваат со пручување на асиро-вавилонската, индиската, египетската, кинеската, римската, старословенската, англиската, француската, американската и други литератури.

Македонските книжевни историчари се посветени на проучување на средновековната македонска книжевност, македонската книжевност во XIX век, македонската книжевност меѓу двете светски војни и македонската книжевност по Втората светска војна.

Меѓу најпознатите македонски книжевни историчари спаѓаат: Харалампие Поленаковиќ, Блаже Конески, Гане Тодоровски, Васил Тоциновски, Блаже Ристовски и други.

Наводи
------

1. ↑  Група автори (2006). *Македонски јазик и литература*. Скопје: Просветно дело. стр. 122.
2. ↑  Ristovski, Blaže. *Periodizacija na makedonskiot literaturno-kulturen razvoj*. Skopje: Macedonian Academy of Sciences and Arts.
**Михаил Ставрев**, познат под прекарот **Хаљо**, е македонски револуционер, родум од ресенското село Јанковец, четник на одредот „Македонски арамии" и на Врховниот македонски комитет.

Четите на Стефан Николов, Иван Карасулијата и Лазар Делев. Михаил Ставрев е четврти во средниот ред оддесно.
Во 1885 г. за време на Српско-бугарската војна Михаил Ставрев е дел од одредот на Мајор Коста Паница наречен „Македонски арамии", со надеж дека бугарската држава и армија ќе помогне Македонија да се ослободи од турскиот јарем.

Тогаш, но и по војната, намерите на Паница, и пред сè на неговите потчинети, како и на сите родољубиви Македонци, биле искрени и благородни. Од друга страна пак, приоритет на бугарскиот премиер Стефан Стамболов му биле личните амбиции и кариерата, којашто ја градел неретко злоупотребувајќи го македонското прашање, меѓу другото. Во една прилика, во врска со ослободувањето на Македонија тој изјавил:

„***Не треба ние да ослободуваме ниеден народ; народите треба да се ослободат сами или да загинат (исчезнат).***" 
Тука се случува и кулминацијата во кавгата и непријателството меѓу некогашните блиски пријатели Стамболов и Паница, коешто можеби било делумно и лично, и траело неколку години, и во 1890 г. Паница е осуден за заговор за убиство на Стамболов и на кнезот Фердинанд I, и погубен.

„Македонските арамии" решаваат да се одмаздат. Во 1891 г. Ставрев се поврзува со Крсто Ножаров, и со браќата Наум, Никола и Димитар (Денчо) Туфекчиеви и учествува во обидот за убиството на Стамболов, при што по грешка е убиен министерот за финансии Христо Белчев. На 3 јули 1895 година во Софија при нов атентат, повторно организиран од Наум Туфекчиев, заедно со неколкумина други македонски националисти, Стамболов конечно е убиен. Ставрев е физичкиот убиец.

Осуден е во отсуство, така што трагите му се губат до 1900 година. Тогаш е уапсен за вооружен грабеж во Софија, но е ослободен. Станува четник на ВМК. Во 1901 година повторно е уапсен, а во 1902 година е осуден на смрт, но подоцна казната му е намалена и лежи извесно време во Шуменскиот затвор.

Наводи
------

1. ↑  Стефан Цанев, „Български хроники", (том 3 - История на нашия народ от 1878 до 1943 г.), 2008, стр 105.
2. ↑  Стефан Цанев, „Български хроники", (том 3 - История на нашия народ от 1878 до 1943 г.), 2008, стр 106.
3. ↑  Рихард фон Мах, „Из българските бурни времена", 1929 г.
4. ↑  Илустрација Илинден, 1930, бр. 27, стр. 14
**Михај Томпа** (28 септември 1819 - 30 јули 1868), бил унгарски лириски поет, калвинистички министер и член на Унгарската академија на науките. Заедно со Јанош Арањ и Шандор Петефи, тие го формирале триумвиратот на младиот голем поет на унгарската народна литература од 19 век.

Животопис
---------

Студирал право и теологија во Шарошпaтак, а потоа и во Будимпешта; и по многу превратности, на возраст од триесет години го прифатил местото на протестантскиот министер во Беџе, мало село во неговата родна земја, оттука, за две години, тој се преселил во Келемер, а четири години подоцна во Хава, во округот на Боршод, каде што останал до неговата смрт.

На возраст од дваесет и четири години Томпа ги објави своите први песни во *Атенеум*, кои наскоро му донеле висока репутација. Неговиот прв том, „Фолк-легенди и фолк-приказни" (*Népregék, népmondák*), во 1846 година, постигнал голем успех, а истото може да се каже за првиот том од неговите *песни* во 1847 година.

Учествувал во Унгарската револуција од 1848, дејствувајќи како капелан на волонтерите од неговата област и гледајќи неколку битки; но несреќното затворање на таа херојска борба го замолчило неговото поетско венче за многу време, а кога во 1852 и 1853 година се откажал од својата патриотска болка во некои маестрални алегории за состојбата на угнетената Унгарија, двапати бил уапсен од австриските власти. Тој се оженил со Емилија Жолдош во 1849 година.

Откако бил пуштен на слобода, ја објавил збирката песни „Легенди на цвеќињата" (*Virágregék*), колекција на песни кои покажуваат голема имагинација и љубов кон природата. Набргу по ова, тој станал угнетуван со меланхолија и ја напуштил оваа гранка на поезијата. Тој објавил три тома на проповеди, кои, според неговиот биограф, Кароj Сас, протестантски бискуп од Будимпешта, се меѓу најдобрите во унгарската литература и позитивно ќе се споредат со оние на Робертсон, Моно или Паркер. Неговите собрани поетички дела биле објавени во Будимпешта во 1870 година, а повторно и во 1885 година.

Личен живот
-----------

Се оженил со Емилија Жолдош со која имал два сина.

Наводи
------

1. ↑  „Транскрипција и транслитерација на туѓите имиња". *Правопис на македонскиот јазик* (II. изд.). Скопје: Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков". 2017. стр. 265. ISBN 978-608-220-042-2.
2. 1 2 3 4  Chisholm 1911.
3. ↑

Наведи извор
* Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Tompa, Mihály". *Encyclopædia Britannica*. **26** (11. изд.). Cambridge University Press.CS1-одржување: ref=harv (link)
**Михај Иванчик** (унгарски: *Mihály Iváncsik*; р. 9 јули 1959

) е унгарски поранешен ракометар. Играл како десно крило и бил познат по неговите незгодни удари.

Кариера
-------

### Клуб

Почнал да игра ракомет за неговиот локален клуб Нирбатор. Неговиот талент бил забележан рано, а многу клубови биле заинтересирани за него, вклучувајќи ги и Сегеди Волан СЦ, Будимпешта Хонвдед СЕ и Џири Раба ЕТО. Тој конечно го избрал тимот со седиште во Ѓер и го направи своето деби за неговиот нов клуб во 1980 година против Татабања. Тој станал еден од најпознатите играчи во доцните осумдесетти и почетокот на деведесеттите години во Унгарија, и освоил три последователни титули во Унгарија во периодот помеѓу 1987 и 1990 година со Раба ЕТО. Покрај тоа, тој го освоил ИФФ Купот во 1986 година, откако го победиле Аликанте во финалето. Неговите извонредни настапи му ја донеле наградата унгарски ракометар на годината во 1989 година.

Подоцна, ја пробал својата среќа во странство, играјќи две сезони во Грац и уште неколку години во Гунцбург. По враќањето во Унгарија, тој играл за Дунафер СЕ и Татабања во првенството на највисоко ниво и продолжил да практикува ракомет во пониски лиги до неговото пензионирање во 2009 година. Тој играл за второпласираниот клуб Папа до 2004 година, кога се префрлил во третата екипа на тимот Комароми Ц.Ц.

### Меѓународен

Играл 165 пати за Унгарија и освоил сребрен медал на Светското првенство 1986 година. Тој бил четврто место на Олимписките игри 1988 и седми на Олимписките игри во 1992 година. Тој исто така играл на Светското првенство 1990 година. Бил избран за *Светскиот Избор* за *Европа* неколкупати помеѓу 1989 и 1991 година.

Лично
-----

Имал три сина, Гергo Иванчик, Тамас Иванчик и Адам Иванчик. Сите се професионални ракометари и унгарски интернационалци.

Тој работи за мултинационална компанија во Ѓер и е член на управниот одбор на неговиот стар клуб, Ѓири ЕТО ФКЦ.

Поединечни награди
------------------

* Унгарски ракометар на годината: 1989

Наводи
------

1. ↑  „Транскрипција и транслитерација на туѓите имиња". *Правопис на македонскиот јазик* (II. изд.). Скопје: Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков". 2017. стр. 265. ISBN 978-608-220-042-2.
2. ↑  „Mihály Iváncsik". Sports-reference.com. Архивирано од изворникот на 2020-04-18. Посетено на 9 January 2011.
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 3 век п.н.е. | 2 век п.н.е. | 1 век п.н.е. > |

 |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 |

**111 п.н.е.** — година според општоприфатениот календар. Тоа била 111. година пред новата ера, 111. од првиот милениум п.н.е. 11. од 2 век п.н.е. и втора од 110-тите п.н.е.

Други календари
---------------

Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5397 и 5398 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4639 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3649 и 3650 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 642.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 111 година се протега во 2525 и 2526, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2585 и 2586 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 432. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 755 и 754 исламска година пред хиџра.

Настани
-------

* ...

Личности
--------

* ...

Откритија
---------

* ...
Знамето на Македонија е дизајнирано од Мирослав Грчев.
Предлог грб на Македонија дизајниран од Мирослав Грчев.
**Мирослав Грчев** (1955, Скопје) — македонски архитект, графички дизајнер и карикатурист. Грчев е познат по тоа што го дизајнирал државното знаме на Македонија и најпознатиот македонски национален грб, кој воедно бил предлог грб на Македонија.

Поврзано
--------

* Знаме на Македонија
* Грб на Македонија

Наводи
------

1. ↑  Flags of the World - Macedonia

Надворешни врски
----------------

* Мирослав Грчев, „Знаци и орнаменти", Музеј на современа уметност, Скопје Архивирано на 25 февруари 2010 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 13 век п.н.е. | 12 век п.н.е. | 11 век п.н.е. > |
| 100 | 99 | 98 | 97 | 96 | 95 | 94 | 93 | 92 | 91 |
| 90 | 89 | 88 | 87 | 86 | 85 | 84 | 83 | 82 | 81 |
| 80 | 79 | 78 | 77 | 76 | 75 | 74 | 73 | 72 | 71 |
| 70 | 69 | 68 | 67 | 66 | 65 | 64 | 63 | 62 | 61 |
| 60 | 59 | 58 | 57 | 56 | 55 | 54 | 53 | 52 | 51 |
| 50 | 49 | 48 | 47 | 46 | 45 | 44 | 43 | 42 | 41 |
| 40 | 39 | 38 | 37 | 36 | 35 | 34 | 33 | 32 | 31 |
| 30 | 29 | 28 | 27 | 26 | 25 | 24 | 23 | 22 | 21 |
| 20 | 19 | 18 | 17 | 16 | 15 | 14 | 13 | 12 | 11 |
| 10 | 9 | 8 | 7 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |

**1125 п.н.е.** — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1125. година пред новата ера, 125. од вториот милениум п.н.е. 25. од 12 век п.н.е. и шеста од 1120-тите п.н.е.

Други календари
---------------

Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4383 и 4384 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3625 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2635 и 2636 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 372 пред основањето на Рим.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1125 година се протега во 1511 и 1512, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1571 и 1572 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 582 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1800 и 1799 исламска година пред хиџра.

Настани
-------

* ...

Личности
--------

* ...

Откритија
---------

* ...
**Мирос Лазов Николовски** ( 1924
 во Скопје — 25 април 1945

 во Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а подоцна се вработил како општ работник. По ослободувањето на Македонија стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Првото борбено искуство го стекнал на Косово, во борбите за ликвидирање на преостанатите балистички банди и нивното разоружување. Потоа заминал за Срем. Учествувал во непосредните борби во пробивот на Сремскиот фронт. На 25 април 1945 година, храбро загинал во борбите против Германците и усташите.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 107. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)