recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Кремен
**Кремен** — криптокристален седимент во облик на минеарален кварц. Доаѓа од фрагменти или слоеви во седиментни ѕидови како што се креда и варовник. Во фрагментите, кварцот е претежно темносив, зелено, бело, или кафеана боја и поседуват стакласти или восочни сјај.

Употреба
--------

Во минатото многу се користел за изработка на камени алатки, како и за потпалување оган. Исто така, беше користен како абразив за абразивна хартија

Надворешни врски
----------------

* Кремен на Ризницата
* Кременот во архитектурата на источна Англија
* Flintsource.net

Наводи
------

1. ↑  General Quartz Information – Webmineral.com (page contains java applets depicting 3d molecular structure)
2. ↑  Flint and Chert – quartzpage.de
**Лех Валенса** (полски: *Lech Wałęsa*) (роден на 29 септември 1943 во Попово, Полска) — полски политичар и поранешен синдикалец и активист за човекови права. Тој е еден од основачите на Солидарност (полски: *Solidarność*), првиот независен синдикат во земјите од источниот блок. Добитник е на Нобеловата награда за мир во 1983 година, а беше претседател на Полска од 1990 до 1995.

Животопис
---------

Валенса е роден во Попово, Полска на 29 септември 1943 година, како син на столар. Завршил основно и средно стручно училиште, пред да се вработи во пристаништето во Гдањск како електротехничар во 1970 година. Во 1969 се оженил со Данута Голош, со која има осум деца. Неговиот син Јарослав Валенса е член на Сејм на Република Полска (долниот дом на полскиот парламент). Валенса е благочестив Католик, кој има изјавено дека верата секогаш му помагала, во времето на тешките моменти на организацијата „Солидарност.

Марка на Македонска Пошта со ликот на Лех Валенса (ФДЦ 21/2008, 6 декември 2008)

Наводи
------

1. 1 2  „CNN Cold War - Profile: Lech Walesa". *CNN*. Посетено на 2007-08-19.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 109834327
* LCCN: n81039335
* ISNI: 0000 0001 2147 5062
* GND: 118628704
* SELIBR: 101112
* SUDOC: 028676149
* BNF: cb12046249m (податоци)
* BIBSYS: 90133892
* MusicBrainz: b31ea845-7be0-41b4-bc8b-d07fd8889902
* NLA: 36204766
* NDL: 00476706
* NKC: jn20030305007
* BNE: XX917110
* CiNii: DA02602762

 |

 |
**Македонско меѓународно движење за човекови права** скр. **ММДЧП** (анг. *Macedonian Human Rights Movement International* (во минатото *Macedonian Human Rights Movement of Canada)*) — рамакедонска иселеничка организација од Торонто, Канада, која работи на полето на човекови и национални права на Македонците и другите обесправени народи. Основана е во 1986 година. Претседател на организацијата е Бил Николов (сос. 2018).

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место

Наводи
------

1. ↑  *ММДЧП им се закани на светските медиуми за Македонија (Соопштение)*

Поврзано
--------

* Австралиско-македонски комитет за човекови права (АМКЧП) — невладина организација од Австралија формирана во 1984 година
**Ојем** е град во Габон во покраината Воле Нтем. Се наоѓа во северниот дел на земјата, 80 km југоисточно од тромеѓето Екваторска Гвинеја-Камерун-Габон и 410 km североисточно од главниот град, Либрвил. Лежи на реката Нтем. Во градот живееат 60,685 жители, според пописот во 2013 година.

Градот е административен и транспортен центар на околното земјоделско подрачје. Какао и кафе се главните производи кој се извезуваат преку камерунските пристаништа Криби и Дуала. Исто така се произведуваат гума и компир. Во декември 2004 година овде избила епидемија на стомачен тифус, која подоцна се проширила во поголемиот дел од државата.

Наводи
------

1. ↑  Gabon - City Population
2. ↑  GABON: Typhoid outbreak extends to capital hit by water supply problems
37°40′22″ N; 21°25′53″ E﻿ / ﻿37.672865° СГШ; 21.431292° ИГД﻿ / 37.672865; 21.431292

**Летрини** (старогрчки: *Λέτρινοι*) или **Летрина** (Λετρίνα) ― поранешно гратче во Писа во античка Елида, сместено близу морето, кај Светиот Пат кој води од Елида до Олимпија, на растојание од 180 стадии од Елида, и 120 стадии од Олимпија. 

Според грчката митологија, се вели дека било основано од Летреј, син на Пелопс. Имало традиција која вели дека коските на Пелопс - неопходни, според пророштвото, за Ахајците да ја освојат Троја - биле во Летрини.

Заедно со неколку други зависни населби во Елида, се приклучило на спартанскиот крал Агис II, кога тој ги нападнала териториите на Елида; а Елејците биле обврзани да ја предадат својата превласт над Летрини со мирот што го склучиле со Спартанците во 400 г. п.н.е. Подоцна, жителите на Летрини биле дел од спартанската војска која се борела во Битката кај Немеа во 394 г. п.н.е. Ксенофонт говори за Летрини, Амфидол и Марганеис како трифилски места, иако тие биле на десниот брег на Алфеј; и ако нема искривување во текстот, зборот трифилски мора да се користи во лабава смисла за да ги означи зависните населби во Елида. Λετριναῖαι γύαι се спомнати од Ликофрон. Во времето на Павсанија ништо не останало од Летрини освен неколку куќи и храм на Алфиска (Alpheiaea) Артемида; епитетот Алфиска се должи на традицијата дека речниот бог Алфеј се заљубил во Артемида и се обидел да ја заведе во околината на Летрини. Останува сомнително дали овој храм е ист како оној што го спомнал Страбон, бидејќи се наоѓа во близина на устието на Алфеј.

Летрини може да бидат поставени во селото и манастирот Свети Јован, помеѓу Пиргос и пристаништето Катаколо, каде што, според Вилијам Мартин Лик, меѓу многу фрагменти од антиката, бил пронајден дел од голема статуа во раниот 19ти век. Некои современи научници ја прифаќаат идентификацијата, додека други ја третираат како пробна.

Наводи
------

1. 1 2 3  Павсанија. Опис на Грција. 6.22.8.
 *et seq.*
2. ↑  Ксенофонт. *Грчка историја*. 3.2.25, 30.
3. ↑  Ликофрон, *Александра*, 53-55.
4. ↑  Ксенофонт. *Грчка историја*. 4.2.16.
5. ↑  Ликофрон, *Александра*, 158.
6. ↑  Страбон. *Географија*. 8.3.12. Броеви на страници кои се однесуваат на изданието од Исак Казобон.
7. ↑  Лик, *Morea*, vol. ii. стр. 188.
8. ↑  Juan José Torres Esbarranch (2001). *Estrabón,* Geografía *libros VIII-X* (шпански). Madrid: Gredos. стр. 55, n. 149. ISBN 84-249-2298-0.
9. ↑  Ричард Талберт, уред. (2000). *Барингтонски атлас на грчкиот и римскиот свет*. Princeton University Press. стр. 58, и придружни белешки од директориумот.
10. ↑  Лундски универзитет. *Дигитален атлас на Римското Царство*. (англиски)
 

Public Domain Смит, Вилијам, уред. (1854–1857). „Letrini". *Речник на грчката и римската географија*. Лондон: John Murray.
**Малиот Груица** или **Груица Новаковиќ** (српски: *Грујица Новаковић*) — лик во српските ајдучки народи песни, син на Старина Новак. Неговото потоење не е потврдено во историјата, но постојат претпоставки дека овој лик се однесува на еден ајдучки заповедник (арамбаша) кој живеел подоцна од Старина Новак. Малиот Груица е опеан во повеќе народни песни, како: „Старина Новак и Дели Радивој", „Новак и Радивој го продаваат Груица", „Груица и Арапот", „Груица и пашата од Загорје", „Женидбата на Груица Новаковиќ", „Неверството на жената на Груица" итн.

Наводи
------

1. ↑  *Хајдуци*. Београд: Народна књига, 1965, стр. 147-149.
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Манифест кон македонската емиграција на Македонското студентско друштво „Вардар". |

 |

**Македонското студентско друштво "Вардар"** е организација на студенти, бегалци од Македонија во Бугарија, наследник на Македонската студентска корпорација "Гоце Делчев". Организацијата била во блиски односи со Внатрешната македонска револуционерна организација сè до забраната по Деветнаесетомајскиот преврат од 1934 година .

По Втората балканска војна, а особено по завршувањето на Првата светска војна, македонското население било организирано прогонувано од новата грчка и српска власт. Во Бугарија, македонските бегалците се организираат околу културно-просветна организација чии главни цели се да ги задржат сплотени Македонците во егзил. ВМРО го помага создавањето и ја насочува работата на сличните организации.

Во август 1919 година на Софискиот универзитет, 517 студенти од Македонија, потпомогнати од Бугарскиот национален студентски сојуз, го создале Македонското студентско друштво "Вардар".

Во првото раководство влегле, велешаните Љубомир Весов и Илија Кушев, дојранчаните Илија Бугарчев, штипјаните Зора Здравева и Иван Михајлов, прилепчаните Јордан Чкатров и Петар Колиштраков, крушевчанецот Крсто Велјанов и серчанецот Стојан Керемедчиев.

МСД "Вардар" си поставило за цел да ја сочува националната свест на студентите од Македонија, да ја развива културно-политичка и издавачката дејност, како и објавување на книги и брошури.

Организацијата одржува контакти со Бугарскиот национален студентски сојуз, со Македонскиот младински сојуз (ММС) и со Македонскиот студентски сојуз во странство (МССЧ).

Извори
------

1. ↑  Гиза, Антони. „Балканските държави и Македония", Македонски научен институт ­ София, 2001.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
**Македонски емигрантски организации во Бугарија** |
| --- |
|  |
| 
Македонска лига  •  Таен македонски комитет  •  Македонско студенско друштво  •  Млада македонска книжевна дружина  •  Братски сојуз  •  Македонски комитет  •  Привремено претставништво на „поранешната Внатрешна организација"  •  ВМРО  •  МФО  •  МСК "Гоце Делчев"  •  МСД „Вардар"  •  МКПО „Тодор Александров"  •  МЖС  •  МНИ  •  МНФО  •  Илинденска организација  •  СМЕО  •  СММО  •  Александар Македонски 1970
 |
|  |
| Македонска емиграција во Бугарија  •  Македонци во Бугарија |

 |
**Коста Атанасов Христовски** ( 1913
 во Булачани, Скопско — 9 ноември 1944

 во Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Во народноослободителното движење бил вклучен од 1941 година, кога се поврзал со партиската организација во селото Сингелиќ. Како член на КПЈ извршувал разни задачи. На 1 декември 1942 година, бил затворен од страна на окупаторската бугарска фашистичка полиција. Потоа бил осуден на затвор, а казната ја издржувал во затворот во Идризово. На 28 август 1944 година, при ослободувањето на политичките затвореници од страна на Треттата македонска ударна бригада, бил ослободен ѝ се вклучил во борбените редови на Треттата македонска ударна бригада, со која учествувал во натамошните борби против непријателот. На 9 ноември 1944 година, загинал во една борба против балистите.

Поврзано
--------

* Петре Христовски

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 279. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Ојмјакон** (руски: *Оймякон*, јакутски: *Өймөкөөн*) — село во Јакутија, Русија. Се наоѓа на левиот брег на реката Индигирка. Името на селото означува „вода што не замрзнува" и потекнува од тоа што крај него има топол извор.

Географија
----------

Селото се наоѓа во источниот дел на Јакутија и брои 500 жители (2011). Ојмјакон се наоѓа блиску до поларникот и времетраењето на денот варира од 3 часа преку декември до 21 часа во текот на краткото сибирско лето, кога ноќите се „бели" и е светло речиси преку целото деноноќие. Селото се наоѓа на околу 750 м надморска висина.

Клима
-----

Ојмјакон е најстуденото населено место на Земјата и затоа го носи името „Северен Пол на студот". Најниската измерена температура изнесува -68°С во метеоролошката станица Томтор во 1933 г. Според неофицијални извори, температурата во селото паднала и до -82 °C во 1916 г. Другиот претендент за најниска измерена температура е јакутскиот град Верхојанск, којшто се наоѓа зад поларникот.

Поврзано
--------

* Верхојанск

Наводи
------

1. ↑  „Об исчислении времени". *Официальный интернет-портал правовой информации*. 3 јуни 2011. Посетено на 19 January 2019.
2. ↑  Почта России. Информационно-вычислительный центр ОАСУ РПО. (*Russian Post*). Поиск объектов почтовой связи (*Postal Objects Search*) (на руски)

Надворешни врски
----------------

* Ојмјакон: животот на најстуденото место на планетава[*мртва врска*] — „Руска реч" (македонски)
Скопскиот вилает во 1900 година
**Косовскиот вилает** (турски: *Kosova Vilayeti*), од 1888 година познат како **Скопски вилает**, бил посебна административно-управна единица во рамките на Османлиското Царство со седиште во Приштина, егзистирал во периодот меѓу 1877 – 1912 година. Во септември 1888 година седиштето на вилаетот од Приштина било преселено во Скопје и од таа година е познат како *Скопски вилает* .

Административана поделба
------------------------

Во првите години влегуваат санџаците: 

Приштина, Скопје, Призрен, Нови Пазар и Дебар.
Повремено станувале промени во однос на санџаците, така што кон крајот на 19 век и почетокот на XX век се состоел од санџаци:

Скопје, Приштина, Сеница, Пеќ, Ташлиџа (Приеполе) и Призрен.
Поголем дел од Североисточна Македонија со казите: 

Скопје, Тетово, Гостивар, Куманово, Крива Паланка, Кратово, Велес, Кочани, Штип, Радовиш, Пехчево, со повремени промени, биле дел од вилаетот.

Валии
-----

Кон крајот на 20. век паша на Косовскиот вилает бил Афуз-паша.

* 
*

Извори
------

1. ↑  Salname-i vilayeti Kosovo, ikinci defa, H. 1300 (1882/1883)
2. ↑  Islam Ansiklopedisi, 65 cwz, Istanbul, 1954
3. ↑  Die Provinzen des Osmanischen Reiches von Andreas Birken, Wiesbaden, 1976

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
 Управна поделба на Отоманското Царство |
| --- |
|  |
| 

| * п
* р
* у
c. 1365 – 1867 (ејалети) |
| --- |
|  |
| 
* Караман
* Апхазиски
* Ахишки
* Абисиниски
* Адански
* Ѓезаирски
* Халепски
* Ѓезаир-Карпски
* Анадолиски
* Багдадски
* Басрански
* Босански
* Будински
* Кипарски
* Џарбекирски
* Егирски
* Египетски
* Ерзурумски
* Ал-Хасански
* Кефенски
* Карски
* Марашки
* Мусулски
* Ракашки
* Румелиски
* Самшески
* Сидонски
* Шеризорски
* Силистриски
* Шиваски
* Сириски
* Темишварски
* Трабзонски
* Триполиски
* Триполитаниски
* Туниски
* Вански
* Јеменски

 |

 |
|  |
| 

| * п
* р
* у
1867–1922 (вилаети) |
| --- |
|  |
| 
* Битолски
* Јанински
* Константинополски
* Косовски
* Критски
* Одрински
* Скадарски
* Солунски
* Трабзонски

 |

 |
|  |
| 

| * п
* р
* у
Вазали и автономни области |
| --- |
|  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Вазали | 
* Кнежевство Србија
* Кнежевство Бугарија

 |
|  |
| Автономни области | 
* Критска држава
* Источна Румелија

 |

 |

 |
|  |
|  |

 |
**Лотосова метаморфоза** е збирка поезија на македонската поетеса Рената Тренеска, објавена во 1991 година од НИО „Студентски збор".

Технички податоци
-----------------

Книгата е објавена во рамките на библиотеката „Современа македонска поезија". Рецензенти биле Љупчо Димитровски и Санде Стојчевски. Ликовно-графичкото уредување е дело на Никола Симовски, а нацртот на корицата и илустрациите ги направила Сања Тренеска. Книгата била финансиски поддржана од Републичката СИЗ за култура, а била отпечатена во универзитетската печатница „Кирил и Методиј" во Скопје, во тираж од 1 000 примероци. Книгата има 37 страници, со димензии од 22 сантиметри и е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски", Скопје.

Содржина
--------

Збирката се состои од 26 песни, собрани во два циклуса: „Небесни соништа" и „Будење". Првиот циклус ги содржи песните: „Лотос", „Вљубена светулка, „Љубов, „Светлина, „Бдение, „Мечтаења, „Траума на љубовта", „Страствени пориви", „(Од)брана", „Корења", „Препород", „Без здив" и „Стерилни соништа". Во вториот циклус се поместени следниве песни: „Жена", „Плодотвор", „Периодична маефтика", „Распродажба на љубовта", „Бледи спомени", „Потрага", „Уште една потрага", „Враќање", „Егзибиционист", „Фантазија", „Марш", „Едипов комплекс" и „И после сè: игра". На крајот од книгата се ставени извадоци од рецензиите, а на задната корица е дадена куса биографија на авторката.

Наводи
------

1. ↑  Рената Тренеска, *Лотосова метаморфоза*, Студентски збор, Скопје, 1991.
2. ↑  Рената Тренеска, *Лотосова метаморфоза*, Студентски збор, Скопје, 1991.
**Малин Изабел Софи Дос Сантос Кардосо Олсон** (родена на 19 март 1982 година)  е шведска телевизиска водителка и поранешна пејачка и кралица на убавината.

Малин Олсон во август 2013 година

Кариера
-------

Олсон била крунисана за Мис на Шведска во 2001 година, Олсон продолжила да ја претставува Шведска на Мис Универзум 2001 година во Порторико.   Откако го завршила своето владеење како Мис на Шведска, таа потпишала да стане членка на музичката група за девојки NG3, која објавила неколку успешни музички синглови помеѓу 2002 и 2003 година, а потоа се распадна.  Во 2005 година, Олсон била фатена од страна на The Voice TV во Шведска и Вецко Ревин да води емисија на музичката мрежа, набргу потоа таа била ангажирана од SVT да го претстави детското шоу *Bobster* кое таа го презентирала оттогаш.  Олсон е претставување на СВТ деца покажуваат *Sommarlov* од 2010 година, а исто така го претстави игра шоу *Minuten,* *Magiskt* и *Hela Sveriges Fredag*  меѓу другите, исто така, покажува на СВТ.

Наводи
------

 

1. ↑  „Malin Dos Santos Cardoso Olsson fyller år den 19 Mars". Birthday.se. March 19, 1982. Архивирано од изворникот на March 9, 2014. Посетено на October 6, 2012.
2. 1 2 3 4  „Malin Olsson vill tända lägerelden – Nöje" (шведски). arbetarbladet.se. Архивирано од изворникот на June 25, 2012. Посетено на October 6, 2012.
3. ↑  „Pageant News Bureau (PNB) – Pageant News". Pageant.com. Архивирано од изворникот на January 31, 2010. Посетено на February 9, 2010.
4. ↑  „'Hela Sveriges fredag' SVT:s nya helgsatsning". *Aftonbladet* (шведски). December 17, 2012. Архивирано од изворникот на December 20, 2012. Посетено на January 25, 2013.
**Коста Стјчев Трајковски** ( 1925
 Петровец, Скопско ―  1945

 во Шид, Србија) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнува од земјоделско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство и чување на добиток. На 15 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Со својата единица учествувал во повеќе борби и акции за ослободување на Македонија. По ослободувањето на Македонија заминал за Срем. Во една битка против непријателот кај Шид-Илинци, храбро загинал во почетокот на април 1945 година. Бил закопан на местото каде што загинал, но по ослободувањето, неговите посмртни останки биле пренесени и закопани во Петровец.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 150. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Лох Дерг** (од ирски: *Loch Deirgeirt* што значи *„пештерата на црвеното око"*) — езеро што се наоѓа во јужниот дел на централната рамнина на Ирска на околу 30 км спротиводно од утоката на реката Шанон. Ова езеро со неправилен облик се наоѓа во обликувана делница со ледничка ерозија во долината на Шанон. Тесниот јужен ракав, кој е најдлабок дел од езерото, бил создаден за време на последниот леден период, со набивање на ледот во најјужниот дел од клисурата низ која денес истекува реката од Езерото. Островот во езерото Дерг кој е наречен „Чистилиште на Свети Патрик", бидејќи се смета дека овој светец на него престојувал во 445 г. од н.е. има верско значење.

Наводи
------

1. ↑  „International Lake Environment Committee Foundation". Архивирано од изворникот на 2007-09-30. Посетено на 2011-01-24.
**„Не оди Сефер село Карбуница"** — македонска народна песна. Песната е посветена на некојси Сефер-ага на кого му забранувале да оди во село Карбуница, Кичевско, бидејќи таму имало комити и дека таму ќе го убијат. Песната е од ајдутски карактер.

Текст
-----

-Нели ти реков, седи не оди,  

седи не оди, село Карбуница?  

Бре Сефер, аго бре,  

бре, клето Турче, бре.  

Бре Сефер, аго бре,  

бре клети арамија.

Не оди Сефер село Карбуница,  

село Карбуница, горе Ѓурчевица.  

Бре Сефер, аго бре,  

бре, клето Турче, бре.  

Бре Сефер, аго бре,  

бре клети арамија.

Таму ми те чекаат славните комити,  

славните комити, сè од збор јунаци.  

Бре Сефер, аго бре,  

бре, клето Турче, бре.  

Бре Сефер, аго бре,  

бре клети арамија.

Тебе ќе фатат, глава ќе ти сечат,  

глава ќе ти сечат арамиска.  

Бре Сефер, аго бре,  

бре, клето Турче, бре.  

Бре Сефер, аго бре,  

бре клети арамија.

Ќе ти пресечат глава до рамена,  

глава до рамена, нозе до колена.  

Бре Сефер, аго бре,  

бре, клето Турче, бре.  

Бре Сефер, аго бре,  

бре клети арамија.

Надворешни врски
----------------

* Не оди Сефер село Карбуница (текст и музика) на pesna.org Архивирано на 23 јули 2018 г.
**Коста Бранко Јовановиќ** ( 1924
 во Скопје — 19 септември 1944

 во Косово) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија, учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно градско семејство. Откако го завршил основното училиште изучил занает и работел како механичар. По окупацијата на Македонија присилно бил протеран од родниот град. Соработувал и го помагал Народноослободителното движење. Во почетокот на септември 1944 година стапил во Втората косовска бригада, со која учествувал во борбите против Германците и балистите. На 19 септември 1944 година, храбро загинал во борбите против окупаторските сили.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 71. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Мајкл Морис, трет барон Киланин во мај 1976 година
**Мајкл Морис, 3-от Барон Киланин** (30 јули 1914

 - 25 април 1999

) бил ирски новинар и официјален спортски работник. Тој бил шестиот претседател на Меѓународниот олимписки комитет. Тој го наслледил неговиот чичко како барон Киланин во 1927 година. Тоа му овозможило да влезе ву куќата на лордови на 21 година.

Лорд Киланин се родил во Лондон како дете на Џорџ Хенри Морис и Дора Весли Хол. Неговиот татко бил убиен во Вилијер- Котрет, Франција на 1 септември 1914 година командувајќи со ирската гарда.

Лорд Киланин се школувал во престижниот колеџ Етон, а потоа во Сорбона и во Кембриџ. Својата новинарска кариера ја започнал во средината на триесеттите како уредник и работник во весниците Дејли Експрес, Дејли Скеч, а работел и за многу познатиот весник Дејли Мејл. Во периодот од 1937 до 1938 година, тој учествувал во Втората Сино-Јапонска војна.

Во ноември 1938 година, тој бил поставин во Ветминстер каде што бил одговорен за останатите глумци и музичари. Тој станал мајор, а учествувал во Втората светска војна, во операцијата Оверлорд во Нормандија во 1944 година. По неговото демобилизирање, тој се вратил во Ирска.

Во 1950, лорд Киланин ја заземал челната позиција на Олимпискиот совет на Ирска, а во 1968 година станал потпретседател на Меѓународниот олимписки комитет. За време на 
Летните олимписки игри - 1972 во Минхен, лорд Киланин бил избран за претседател на Меѓународниот олимписки комитет.

За време на неговото претседателство со комитетот олимписката активност низ светот била проследена со многу конфликти, а особено финансиската криза за време на Летните олимписки игри - 1976 во Монтреал и бојкотот на Летните олимписки игри - 1980 во Москва во. Тој донел неколку тешки и се чини погрешни одлуки, а тоа се при изборот на Леј Плесид за град- домаќин на Зимските олимписки игри во 1980 и Лос Анџелес за град- домаќин на Летните олимписки игри во 1984 година без конкуренција на други градови. Ова наишло на многу протести прорив неговото пртседателство за кое дал оставка во 1980 година, веднаш по одржувањето на Летните олимписки игри. Неговото претседателство го наследил Хуан Антонио Самаранч.

Лорд Киланин исто така бил активен и во филмската индустрија, а бил соработник со Џон Форд при снимањето на филмот „Тивкиот човек".

Лорд Киланин бил и генерален конзул на Монако во Ирска.

  


|  |
| --- |
| **Претседатели на МОК**Кутијава: * преглед
* разговор
* уреди
 |
| Деметриос Викелас (1894–1896) | 
Пјер де Кубертен (1896–1925) | 
Годфроа де Блоне (1916–1919) | 
Анри де Баје-Латур (1925–1942) | 
Зигфрид Едстрем (1942–1952) | 
Ејвори Брендиџ (1952–1972) | 
Лорд Киланин (1972–1980) | 
Хуан Антонио Самаранч (1980–2001) | 
Жак Рог (2001–2013) | 
Томас Бах (2013–-) |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 46880569
* LCCN: n79129118
* ISNI: 0000 0001 1897 9139
* GND: 120864282
* SUDOC: 082117772
* BNF: cb12616269n (податоци)
* NDL: 00445658
* NKC: jo20010081706
* BNE: XX5332751

 |

 |
**„Маркизата О"** (француски: *La Marquise d'O...*) — француски филм од 1976 година, во режија на Ерик Ромер (Éric Rohmer), кој е и автор на сценариото, засновано врз новелата на Хајнрих фон Клајст (Heinrich von Kleist). Главните улоги ги играат: Едит Клевер (Edith Clever), Бруно Ганц (Bruno Ganz) и Еда Зајпел (Edda Seippel). Филмот ја освоил главната награда на жирито на Канскиот филмски фестивал, а бил номиниран и за „Златната палма".

Содржина
--------

Дејствието се одвива кон крајот на 18 век, за време на Наполеоновите војни. Една германска маркиза се соочува со два проблема: таа останува бремена, а не може да објасни кој е таткото и истовремено е вљубена во еден руски гроф...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Markiza O, francuski film (пристапено на 5.3.2022)
**Маркантонио Дал Ре** (18 декември 1697 – 26 април 1766), исто така спелуван **Марк'Антонио Дал Ре**, бил италијански гравер и издавач. Тој бил познат по неговите гравури на згради и белегот на Ломбардија. Меѓу неговите најпрекрасни отпечатоци бил приказот на внатрешноста на театарот Регио Дукал во Милано, кој служел како екстравагантна рамка за сонет во пофалба на сопранот Виоланте Вестри.

 Гравирање на црквата Санта Марија дел Грацие, Милано.

Наводи
------

1. ↑  Enciclopedia Treccani; Dizionario Biografico degli Italiani - Volume 32 (1986) by Clelia Alberici.
2. ↑  Ville di delizia, o siano palagi camparecci nello stato di Milano con espressevi le piante, e diverse vedute delle medesime, Volume 1; by Marcantoni dal Re, 1743.
3. ↑  John A. Rice, "Mid-Eighteenth-Century Opera Seria Evoked in a Print by Marc'Antonio dal Re," *Music in Art* 34 (2009), 153–64.
**„Не само за лебот"** (руски: *Не хлебом единым*) — филм на режисерот Станислав Говорухин од 2005 година. Автори на сценариото се: Владимир Дудинцев и Владимир Валутски. Главните улоги ги играат: Светлана Ходченкова, Михаил Елисеев и Виктор Сухоруков.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во Русија по завршувањето на Втората светска војна, а во него е прикажан љубовниот триаголник како парабола за судирот меѓу комунизмот и индивидуалноста. Локалниот моќен човек Дроздов верува дека комунизмот овозможува просечните и надарените луѓе д абидат подеднакво вредни. Неговата сопруга се вљубува во еден научник кој е иноватор, но неговите изуми ги загрозува Дроздов...

Наводи
------




1. ↑  Ne samo o kruhu, ruski film (пристапено на 4.1.2023)
Кетрин Хепберн „Мали жени"
**„Мали жени"** (англиски: *Little Women*) е американски филм од 1933 година, во режија на Џорџ Кјукор. Главните улоги ги играат: Кетрин Хепберн, Пол Лукас и Џоан Бенет. Филмот имал три номинации за „Оскар" (за најдобар филм, најдобра режија и најдобро адаптирано сценарио), а освоил „Оскар" во последната номинација. На филмскиот фестивал во Венеција во 1934 година, Кетрин Хепберн ја добила наградата за најдобра глумица.

Содржина
--------

Оваа драма го прикажува животот на едно семејство за време на Граѓанската војна во САД. Три ќерки растат покрај својата мајка, додека нивниот татко учествува во војната. Притоа, едната ќерка се мажи, втората заболува од шарлах, а третата бега во Њујорк, со цел да ги оствари своите уметнички амбиции.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Little Women (1933) - Awards (пристапено на 5.4.2015)
2. ↑  „Мали женички", *Антена*, број 874, 27.3.2015, стр, 24.
**Коста Трајанов** ( 1923
 во Побожје, Скопско —  1944

 во Чучер, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Израснал во сиромашно земјоделско семејство. Завршил основно образование, а потоа се занимавал со земјоделство. Бил симпатизер на народноослободителното движење и во рамките на можностите материјално го помагал. Во септември 1944 година, стапил во редовите на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, во Младинскиот баталјон, кој постигнал бројни победи против балистичките банди на територијата на Скопска Црна Гора. Учествувал и во успешните акции против германските моторизнрани колони во Качаничката Клисура. Во октомври 1944 година храбро загинал во една борба пpoтив балистичките оружени сили, кај Чучерски Рид. Посмртните останки му биле пренесени и закопани во гробиштата во родното место.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 272. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Мала госпоѓица** (португалски: **Sinha Moça**), е историска бразилска теленовела. Серијата е снимена во Бразил во текот на 2006 година, со 185 епизоди за бразилското население, и 140 за меѓународниот пазар. Серијата имаше одличен успех во терминот на кои се прикажуваат историски теленовели. Првата епизода од серијата достигна гледаност до 33% а последната 36%.

Синопсис
--------

Дејството на серијата е сместено во 1887 година. Љубовна прииказна на Малата госпоѓица, ќерка на пуковникот Фереира, со младиот доктор Родолфо Фонтес, републиканец, син на Д-р Фонтес, која ќе биде ставена на конец во текон на цела оваа новела. Малата госпоѓица и Родолфо се запознаваат на воз, после што завршиле студии, и се враќаат во градот Араруна. Како и Родофло, Малата госпоѓица исто така го дели политичкото уредување на Родолфо, и непрекинато го критизира својот татко, и го брани црнечкото население, кое во тоа време било злоставувано од страна на белците. Една ноќ, со помош на Родолфо, и помошта на луѓето кои делат исто мислење, Малата госпоѓица ги ослободува црнците, што предизвикува побуна во Араруна, посебно кај злобниот Барун. На другата страна на приказната, го имам Едимас (правилно име Рафаел) кој живее за уништување на злобниот Барун, неговиот вистински татко, кој го добил Рафаел во авантура со робинката Марија да Дорес. Пред тоа што бил продаден од страна на Барун, Рафаел бил голем пријател на Малата госпоѓица, уште од детството. После многу време што се враќа во градот, зема друго име, Димас, и станува десна рака на Августо, новинар, и се заљубува во неговата внука, Хулиана.

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Дебора Фалабела | Мала Госпоѓица ( Марија дас Грасас Фереира ) |
| Дантон Мело | Родолфо Гарсија Фонтес |
| Осмар Прадо | Коронел Хосе Фереира, Барао де Аранура |
| Патрисија Пилар | Кандида Фереира, Барао де Аранура |
| Ериберто Леао | Димас / Рафаел |
| Ванеса Џакомо | Хулиана |
| Карлос Вереза | Августо |
| Бруно Гаглиасо | Рикардо Гарсија Фонтес |

Мала госпоѓица на Балканот
--------------------------

Хрватска: ХРТ

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 2 октомври 2007 г.
* Теледраматургија Архивирано на 31 декември 2008 г.
* Сериалс.ру Архивирано на 14 октомври 2007 г.
**Марко, Арапин и Маркоица** — македонска епска песна за Крале Марко.

Содржина
--------

Крале Марко си седел дома, пиејќи вино, а тогаш на неговата порта зачукал црна Арапина, кој го предизвикал Марко на двобој во пиење, нудејќи му ја својата глава, ако изгуби, но барајќи ја Марковица, ако победи во двобојот. Марко го пуштил Арапот да влезе и пиеле три дена и три ноќи, но никој не се опијанил. Тогаш, Марко излегол малку да прошета надвор, а за тоа време, Арапот му ставил некаква трева во виното, така што кога продолжиле да пијат, Марко веднаш заспал. Тогаш, црна Арапина ја зел со себе Марковица, а таа се преправала дека му е благодарна зашто ја ослобил од Марко пијаницата. Меѓутоа, кога пристигнале во близината на Солун, Марковица го предупредила Арапот дека Марко има многу пријатели во градот, кои сигурно ќе го убијат, ако видат дека ја грабнал. Затоа, таа му предлага да се преправаат дека Марковица е страшен јунак, кој води заробеник во Цариград. Истовремено, кога стигнале во Солун, Марковица (преправена во јунак) ги предупредила граѓаните да не го повредат заробеникот. Сепак, ноќта, таа му ја пресекла главата на Арапот, а за тоа ги обвинила граѓаните на Солун, принудувајќи ги да ѝ дадат голем откуп (12 маски натоварени со богатство). Марковица се вратила назад во Прилеп, а патем ја сретнал Крале Марко, кој не ја препознал. Тој го прашал „јунакот" дали ја видел Марковица, а таа му одговорила дека Арапот и Марковица заминале многу далеку и дека нема смисла да ги бара. Притоа, таа го повела Марко со себе, на чело на караванот и уште неколкупати го удрила со камшикот. Кога стигнале на Плетвар, Марковица слегла од коњот и му ја кажала вистината на Марко, кој ѝ простил за ударите со камшикот, така што заедно го однеле богатството дома.

Наводи
------

1. ↑  *Јунак над јунаци - епски песни за Марка Крале*, Култура, Скопје, 1967, стр. 60-66.
**Наќе Димов Спасеноски** ( 1916
 во Подвис (Кичевско) —  1944

 во Крапа, Македонски Брод) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно селско семејство. Окупацијата го затекнала како војник во старата југословенска војска. Од самиот почеток на војната се вклучил во народно ослободителното движење, а во летото 1942 година бил еден од првите членови на Реонскиот комитет. Неговата активност, како и работата во Реонскиот комитет, во 1943 година биле откриени, при што бил затворен од окупаторските власти во затворот во Тирана. Пред окупаторот имал добро држење. По излегувањето од затвор во септември 1943 година, стапил во редовите на Групата баталјони, а потоа во редовите на Првата македонско-косовска бригада, каде бил назначен за командир на десетина (десетар). Со Бригадата заминал во Егејска Македонија и учествувал во Богомилскиот поход во февруари 1944 година, кога со дел од Бригадата тргнал на пат за Кичевско, но бил фатен заедно со своите соборци во селото Крапа и стрелан. И во последните мигови од животот, Наќе останал горд и храбар не покажувајќи ни страв ни колебливост.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 116.
**Коста Трифковиќ** (српски: *Коста Трифковић*), (Нови Сад, 20 октомври 1843

 - Нови Сад, 19 февруари 1875

) — српски писател.

Животопис
---------

Роден е 1843 година во Нови Сад. Таму го завршил основното и средно образование, а кратко време учел и во поморското училиште во Риека. Краток период бил морнар, но кога воочил дека морнарскиот живот не е толку романтичен како што му изгледал, тој го напуштил и во Риека завршил гимназија. Подоцна студирал право и на почетокот бил општински злужбеник, а подоцна и адвокат во Нови Сад, каде живеел сè до својата смрт во 1875 година.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Коста Трифковиќ" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 38534388
* LCCN: n90639496
* ISNI: 0000 0000 5565 7940
* GND: 1089459394
* SUDOC: 14037292X
* BNF: cb178063494 (податоци)
* NKC: jn20040128013

 |

 |
Данскиот владика Абсалон го руши кумирот на богот Световид во Аркона, на островот Риген во 1168 година (слика на данскиот сликар Лориц Туксен од 1894.)
**Кумир**, идол е кип изработен од дрво или камен со лик на некој од словенските божества. Биле поставувани во средините во кои Словените имале населби, најчесто на централните места храм или пак биле сместени на ридовите, или во густите шуми. Словените своите територии и припадноста ја означувале со поставање на кумир на своето божество. Поврзаност на древните словени со кумирот била огромна поради што биле уништувани од страна на Христијански свештеници, посебно кај Западните Словени во текот на Крстоносните војни во средниот век.

Наводи
------
**Нганеко Минхиник** (англиски: *Ngāneko Kaihau Minhinnick*; 15 август 1939

 — 15 јуни 2017

) — лидер на Новозеландските Маори.

Биографија
----------

Родена на 15 август 1939 година со потекло од Нгати Те Ата, Минхиник пораснала во Ваиуку и била едно од 15-те деца. Од рана возраст, таа била избрана од нејзиниот народ за иден водач, присуствувајќи на сослушувањата на Судот на Маори од 11-годишна возраст и станала каитиаки на Тахуна Марае кога имала 19 години. Таа се омажила за нејзиниот сопруг, Еден Минхиник, кога имала 16 години.

Минхиник била прогласена за млада жена на годината од Советот на Маори на Нов Зеланд во 1970 година, признавајќи ја нејзината вклученост во работите на заедницата како правда на мирот, преведувач на маорскиот јазик и учителка на маорски во ноќните часови.

Во 1985 година, Минхиник била еден од водачите на барањето за пристаништето Манукау во врска со загадувањето на пристаништето до Трибуналот Вајтанги. Извештајот на трибуналот и последователните поднесоци на Минхиник до владата биле фактори во развојот на Законот за управување со ресурси од 1991 година.

Во почестите на роденденот на кралицата во 2013 година, Минхиник била назначена за Дама придружник на Орденот за заслуги на Нов Зеланд за заслуги на Маори и конзервација. Нејзината инвестиција била во владината куќа во Велингтон на 5 септември 2013 година.

Минхиник починала на 15 јуни 2017 година, а нејзината тангиханга (традиционален погребен обред на Маори) се одржал во Тахун Марае.

Наводи
------

1. ↑  „Death search: registration number 2017/15837". *Births, deaths and marriages online*. Department of Internal Affairs. Посетено на 5 September 2019.
2. 1 2  Polley, Natalie (2 June 2013). „Dame Nganeko's proudest feat is her family". *Stuff.co.nz*. Посетено на 9 July 2017.
3. 1 2 3  Boynton, John (19 June 2017). „Tangi for pioneering Ngati Te Ata leader being held at Tahuna Marae in Waiuku". *Waikato Times*. Посетено на 9 July 2017.
4. 1 2  „Rangatahi weekend". *Te Ao Hou* (68): 38–39. 1970. Посетено на 9 July 2017.
5. 1 2  Collins, Simon (16 June 2017). „Manukau Harbour claimant Dame Nganeko Minhinnick dies". *New Zealand Herald*. Посетено на 9 July 2017.
6. ↑  „Queen's Birthday honours list 2013". Department of the Prime Minister and Cabinet. 3 June 2013. Посетено на 8 July 2017.
7. ↑  „Celebration for Dame Nganeko Minihinnick". *Waatea News*. 5 September 2013. Посетено на 9 July 2017.[*мртва врска*]
Спомен обележје за паднатите борци и цивилни жртви во и од Малкоец, меѓу кои е ѝ името на Наќе Крстески.
**Наќе Костадинов Крстески** ( 1912
 во Малкоец, Кичевско — 8 мај 1944

 во Малкоец, Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По занимање бил земјоделец. Во есента 1942 година бил само симпатизер на народно ослободителното движење, а во текот на 1943 година почнал да прибира оружје, да пренесува и да чува позадински работници и служел како врска со поедини реони. Поради таквата активност, балистите го фатиле и стрелале во селото на 8 мај 1944 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 76.
**„Мали жени"** (англиски: *Little Women*) — американски филм од 2019 година, режиран од Грета Гервиг (Greta Gerwig), која е авторка и на сценариото. Главните улоги ги играат: Сурше Ронан (Saoirse Ronan), Ема Вотсон (Emma Watson), Флоренс Пју (Florence Pugh), Елиза Сканлен (Eliza Scanlen), Лора Дерн (Laura Dern), Тимоте Шаламе (Timothée Chalamet), Мерил Стрип (Meryl Streep), Трејси Летс (Tracy Letts), Боб Оденкирк (Bob Odenkirk), Џејмс Нортон (James Norton), Луис Гарел (Louis Garrel) и Крис Купер (Chris Cooper). Филмот е седмата адаптација на истоимениот роман на Луиз Меј Олкот од 1868 година. Критичарите се изразиле пофално за филмот, особено за сценариото, но исто така и режијата и изведбата на глумците. Филмот имал шест номинации за „Оскар" (најдобар филм, најдобра главна глумица, најдобра споредна глумица, најдобро адаптирано сценарио, најдобра оригинална музика, и најдобра костимографија), а ја освоил наградата за најдобра костимографија. Исто така, бил номиниран за наградата БАФТА во пет категории, а победил во категоријата за најдобра костимографија. Најпосле, филмот бил номиниран и за „Златен глобус" во две категории.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажува судбината на семејството Марч — мајка со четири ќерки (темпераментната Џо, убавата Мег, нежната Бет и романтичната Ејми) кои растат во Конкорд, Нова Англија во текот на Граѓанската војна. Џо Марч, која работи како учителка во Њујорк, го посетува уредникот, д-р Дешвуд, а тој се согласува да го објави нејзиниот расказ. Помладата сестра Ејми престојува во Париз со нејзината богата тетка, и таму оди на забава со семејниот пријател од детството, Лори. Таа е лута поради непримерното однесување на пијаниот Лори, а тој ѝ се потсмева затоа што таа го минува времето со богатиот деловен човек Фред Вон. За тоа време, во Њујорк, Џо е лута затоа што професорот Фридрих Баер го критикува нејзиниот стил на пишување. Откако дознава дека се влошила состојбата на нејзината болна сестра Бет, Џо се враќа дома...

Наводи
------

1. ↑  Male žene, američki film (2019.) (пристапено на 5.2.2023)
**Основно училиште „Јоаким Крчовски"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Јоаким Крчовски" - Подржи Коњ**; скратено: **ПООУ „Јоаким Крчовски"**) — подрачно основно училиште во селото Подржи Коњ, составен дел на истоименото училиште од градот Крива Паланка.

Училиштето е именувано по првиот македонски просветител Јоаким Крчовски.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во долниот дел на селото Подржи Коњ, буквално на самата граница со атарот на селото Луке. Во негова близина се наоѓаат амбулантата и месната заедница на селото Луке.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Галерија
--------

* Табла со името на училиштетоТабла со името на училиштето
* Делот од училиштето, кој се користи за гласањеДелот од училиштето, кој се користи за гласање

Наводи
------

1. ↑  „Основно образование". македонски: Општина Крива Паланка. Посетено на 23 јули 2019.

Координати: 42°18′21″N 22°16′57″E﻿ / ﻿42.30583° СГШ; 22.28250° ИГД﻿ / 42.30583; 22.28250
**Кумановска Река**, **Кумановка** или **Голема Река** — река во североисточна Македонија. Извира на во источниот дел на планината Скопска Црна Гора, па минува низ градот Куманово и завршува како десна притока на Пчиња. Долга е 44 км, со вкупен пад од 1.060 м, при просек од 24,1 ‰. Сливот зафаќа површина од 460 км2.

Најзначајна притока на реката е Липковска Река, на која се изградени акумулациите Липковско Езеро и Глажња. Сливот е оголен и затоа коритото е мошне водопропусно, поради што доаѓа до поплави.

Поврзано
--------

* Кумановска Котлина
* Липковска Река

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Кумановска Река*". *Македонска енциклопедија*. , книга . Скопје: МАНУ. Text "series
" ignored (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кумановска Река" на Ризницата ? |

Координати: 42°05′N 21°47′E﻿ / ﻿42.083° СГШ; 21.783° ИГД﻿ / 42.083; 21.783
**Малата бела чапја** (*Egretta garzetta*) е вид на чапја од родот *Egretta* која е многу слична на снежната чапја. Ја има и во Македонија.

Подвидови
---------

Постојат барем два подвидови на малата бела чапја.

* Истоимениот подвид *E. g. garzetta* живее во Европа, Африка и Азија.
* *E. g. nigripes* се гнезди во Индонезија и Австралија.
* Некои автори ја одделуваат *E. g. immaculata* како трет подвид во Австралија, а други ова име го сметаат за синоним на *E. g. nigripes*.

Неколку други чапји во минатото биле одвреме-навреме класифицирани како подвидови на малата бела чапја, но денес тие се сметаат за посебни видови. Африканската црна чапја (*Egretta gularis*) живее на крајбрежјето на западна Африка и од Црвеното Море до Индија. Диморфната чапја *Egretta (garzetta/gularis)* се среќава во источна Африка, Мадагаскар, Коморите и островот Алдабра.

Физички опис
------------

Возрасната единка е долга 55–65 cm, со распон на крилјата од 88–106 cm. Тежи 350-550 грами. Сите пердуви се бели. Поседува долги црни нозе со жолти стапала и тенок црн клун. За време на сезоната на парење, на тилот се јавуваат два долги пердува и проѕирни пердуви на грбот. Голата кожа меѓу клунот и очите станува црвена или сина. Младите птици наликуваат на возрасните кога не се во сезона на парење, но нозете и стапалата им се со побледа боја. Подвидот *E. g. garzetta* има жолти нозе и сивкасто-зелена кожа меѓу клунот и очите, додека *E. g. nigripes* е со жолта кожа меѓу очите и клунот и црнкасти стапала.

Распространетост
----------------

Се гнезди колонијално во јужна Европа во мочуришта и делти на реките кои поседуваат доволно дрвја за изградба на гнезда. Во пролет редовно достигнува подалеку на север, што довело до проширување на ареалот. Во останатиот дел од годината се среќава крај плитките води, особено во мочурливите предели со солена или засолена вода.

Во потоплите месеци повеќето од овие птици имаат свои територии. Тие кои живеат на север се селат во Африка и јужна Азија во големи растурени јата. Доаѓаат главно во септември и октомври. Некои единки остануваат тука во текот на летото.
**Подрачно училиште „Браќа Миладиновци"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Браќа Миладиновци" - Добрево**; скратено: **ПООУ „Браќа Миладиновци"**) — подрачно основно училиште во селото Добрево, составен дел на истоименото училиште од градот Пробиштип.

Училиштето е именувано по македонските писатели Браќа Миладиновци.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Добрево, сместено на сретсело, во непосредна близина на селската црква.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Наставата се изведува во една комбинирана паралелка за сите 8 ученици.

Наводи
------

1. ↑  „ООУ Браќа Миладиновци". *Општина Пробиштип*. Посетено на 10 ноември 2022.

Координати: 42°01′23.5″N 22°11′53.4″E﻿ / ﻿42.023194° СГШ; 22.198167° ИГД﻿ / 42.023194; 22.198167
*Кумихимо* плетенка
**Кумихимо** е еден вид врвца што служи да го прицврстува обито, дебелата лента што се става на половината врз кимоното. Овој додаток на кимоната првпат почнал да се употребува кога Јапонците го примиле будизмот. Прво го носеле монасите, а потоа аристократите и нивните жени, како и самураите. Кумихимото се плете со свилени конци. Освен на кимоната, тоа може да се користи и како моден додаток за околу врат или на рака.

Извор
-----

* Дневник весник, *Македонци прават кумихимо за кимоно*, Издание: петок, 16 мај 2008, Скопје, РМ[*мртва врска*]

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Основно училиште „Дебрца"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Дебрца" - Лешани**; скратено: **ПООУ „Дебрца"**) — подрачно основно училиште во селото Лешани, составен дел на истоименото училиште од селото Белчишта.

Училиштето е именувано по областа Дебрца.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Лешани.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Наводи
------

1. ↑  „За училиштето". македонски: ОУ „Дебрца" - Белчишта. Архивирано од изворникот на 2016-08-25. Посетено на 22 август 2016.

Координати: 41°16′36″N 20°51′58″E﻿ / ﻿41.27667° СГШ; 20.86611° ИГД﻿ / 41.27667; 20.86611
**Основно училиште „Јоаким Крчовски"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Јоаким Крчовски" - Дурачка Река**; скратено: **ПООУ „Јоаким Крчовски"**) — подрачно основно училиште во селото Дурачка Река, составен дел на истоименото училиште од градот Крива Паланка.

Училиштето е именувано по првиот македонски просветител Јоаким Крчовски.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Дурачка Река.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Наводи
------

1. ↑  „Основно образование". македонски: Општина Крива Паланка. Посетено на 27 мај 2019.

Координати: 42°11′15″N 22°21′45″E﻿ / ﻿42.18750° СГШ; 22.36250° ИГД﻿ / 42.18750; 22.36250