recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Искушението на Адам и Ева*** или ***Првородниот грев*** — слика од венецијанскиот сликар Тинторето која била насликана околу 1550 - 1553 година и која се чува во Галеријата на академијата во Венеција.

Опис и стил
-----------

Темата на сцената е библискиот пасус, од книгата Битие, од Првородниот грев извршен од Адам и Ева во рајската градина. Тинторето ги воведува ликовите според иконографската традиција. Постаментот е составен од камен ѕид со две нивоа. Адам седи на најдолниот дел, лево, а Ева, на малку повисокиот ѕид, од неговата десна страна. Во средиштето меѓу двете човечки фигури, прикачени на нискиот ѕид, е дрвото на спознанието на доброто и злото чиј плод Бог му рекол на првородениот да не го јаде. Ева, откако била измамена од ѓаволот во вид на змија со забранетиот плод во устата, се навалува кон Адам за да му го понуди плодот, со десната рака и телото потпрено на дрвото. Адам, со грбот кон гледачот и свртен кон Ева, има движење на отстапување, потпирајќи се на левата рака за да не падне. Тој го гледа овошјето со замислен и срамежлив став, но сепак на крајот ќе попушти.

Во заднината од десната страна, може да се види и протерувањето од рајот: ангелот со огнениот меч ги истерува Адам и Ева.

Наводи
------

1. ↑  „Adamo ed Eva" (италијански). Посетено на 9 décembre 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help).
2. ↑  Alessandro Bullo (2017). „Tintoretto - La tentazione di Adamo ed Eva (Gallerie dell'Accademia)" (италијански). venicecafe369. Архивирано од изворникот на 2022-11-05. Посетено на 9 décembre 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help).

Библиографија
-------------

* (полски) Patrick de Rynck: *Jak czytać opowieści biblijne i mitologiczne w sztuce*. Wyd. Universitas, Kraków 2008, ISBN 97883-242-0903-3.

Надворешни врски
----------------

* „Arte Misteri e Segreti a Venezia - Tintoretto La tentazione di Adamo ed Eva". Архивирано од изворникот на 2022-11-05. Посетено на 2022-12-08.
* „La tentazione di Adamo ed Eva".[*мртва врска*]
**Есбјерг** (дан. *Esbjerg*) е петтиот град по големина во Данска и најголем град во југозападниот дел на земјата. Градот се наоѓа во кругот на покрајната Јужна Данска, каде со околнитe населени места претставува една од општините, Општина Есбјерг. Денес градот Есбјерг има 71.579 жители (од 1 јануари 2012).
Во Есберг најважно е градското пристаниште на западниот брег на Јитланд.

Природни услови
---------------

Есбјерг се наоѓа во северниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот Есбјерг е оддалечен околу 300 километри западно.

**Релјеф**: Есбјерг се наоѓа во југозападниот дел на данскиот полуостров Јитланд. Градското подрачје е претежно рамничарско. Надморската височина на средиштето на градот се движи измеѓу 0 и 20 метри.

**Клима**: Климата во Есбјерг е претежно умерено-континентална под влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води**: Градот се формирал на заливот Вада, кој е дел од Северното Море. Градот е стратегиски поставен како најпловно пристаниште на западот од земјата.

Историја
--------

Подрачјето на Есбјерг било населено уште во времето на праисторијата. Современото градско населено место плански е основано во текот на 1868 година како замена за пристаништето Алтон (денес дел од Хамбург), која тогашната Данска го загубила во битката со Прусија. Населеното место своите градски права ги добило во 1899 година.
И покрај петгодишната окупација на Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население, не претрпеле сериозни страдања.

Население
---------

Денес Есбјерг има околу 70.000 жители во градските граници и околу 115.000 со околните населени места.

**Етнички состав**

Населението на Есбјерг до пред неколку децении било претежно населено со етнички данци, но денес поголем број од населението има странско потекло.

Стопанство
----------

Стопанството на градот Есбјерг денес главно се оснoва на пристаништето и на бродоградилиштето.

Галерија
--------

* Главниот градски плоштадГлавниот градски плоштад
* Пешачка улица во ЕсбјергПешачка улица во Есбјерг
* Градски музички дворецГрадски музички дворец

Наводи
------

1. ↑  BEF44: Population 1st January, by urban areas податоци од Данската статистика

Надворешни врски
----------------

* www.esbjerg.dk Портал градот Есбјерг Архивирано на 23 јуни 2011 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 237549265
* GND: 4235098-0
* NKC: xx0033870

 |

 |
Сениор Буда од Бамијан пред и по уништувањето
**Културоцид**, **културен геноцид** или **културно чистење** — поим што се користи во меѓународното право за „културната" компонента на геноцидот, односно систематско поништување и уништување на културните вредности, добра и пред сè културниот (националниот) идентитет. Во најголем број случаи злосторства од типот „културоцид" се поврзани со одредена етничка или религиозна група или поретко цел еден народ (пример муслиманите во поранешна Босна и Херцеговина). „Културоцид" е само делумно кодифициран во меѓународното кривично право и само мал број лица е суден за овој вид геноцид (Ратко Младиќ во Хашкиот трибунал за поранешната Југославија). „Културоцид" многу често се користи и за систематско искоренување на регионалните дијалекти (јазичен пуризам), палење книги, *damnatio memoriae*, цензура, па и асимилацијата на јазици (најновите обиди на Бугарија да врши јазична асимилација). Понатаму, негирањето на различните елементи на културен национален идентитет, договори за менување културен идентитет, обиди за бришење колективна меморија на народот или одредена група, разни форми на рестрикции и цензурирања на една култура, посебно цензури во врска со јавните медиуми или другите идентитетски ограничувања и „прочистувања", како пример на таквите јавни и други архиви или библиотеки од содржината што се смета за неприфатлива и сл. 

Активностите кои се сметаат за *културоцид* влегоа во меѓународно кривично право, преку договори и конвенции што третираат одредени активности насочени кон намерно уништување спомениците на култура и другите елементи на културниот идентитет - како воени злосторства. „Културоцид" како систематско уништување на една култура има генерално два вида. Едниот е свесно систематско и масовно уништување, а другиот почест облик е културната асимилацијата (пред која исто така, по правило, претходи фаза на културно бришење или културна деградација односно идентитетска деградација).

Поврзано
--------

* Jus Cogens право
* Човекови права
* Геноцид
* Етноцид
* Вандализам
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Видец|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Euphrasia rostkoviana*** (синоним *Euphrasia officinalis* ), уште познато и како **очно** или **око**, претставува растение од родот *Euphrasia*, од фамилијата Orobanchaceae .

*Билката Euphrasia rostkoviana* се користи во традиционалната австриска медицина внатрешно како чај, или надворешно како облоги, за третман на нарушувања на очите и гастроинтестиналниот тракт.

Наводи
------

1. ↑  "Euphrasia fennica Kihlm. | Plants of the World Online | Kew Science". *Plants of the World Online*. Retrieved 15 February 2021.
2. ↑  *Euphrasia rostkoviana* in BoDD – Botanical Dermatology Database
Координати: 55°29′30″N 9°30′0″E﻿ / ﻿55.49167° СГШ; 9.50000° ИГД﻿ / 55.49167; 9.50000

**Колдинг** е значаен град во Данска, поточно во јужниот дел од државата. Градот се наоѓа во рамките на покрајната Јужна Данска, каде со околните населени места претставува општина, Општина Колдинг.
Денес Колдинг има околу 57.000 жители во градот и скоро 90.000 во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Колдинг се наоѓа во јужниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот е оддалечен само 230 километри западно.

### Релјеф

Град Колдинг се наоѓа во средишниот дел на данскиот полуостров Јитланд. Градското подрачје е за типични дански услови, посебно за источните приморски подрачја на Јитланд — залив окружен од брда. Надморската височина на средиштето на градот се движи од 0 до 55 метри.

### Клима

Климата во Колдинг е претежно умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

### Води

Колдинг се формирал на крајот на Колдинговиот Залив, кој претставува дел од Балтичкото Море.

Историја
--------

Подрачјето Колдинг било населено уште во времето на праисторијата. Денешното население се појавило околу замокот Колдингхус, кој е изграден во 13. век.
И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања, и останаа многу згради од 18-от век во градскиот центар.

Население
---------

Денес Колдинг има околу 60.000 жители во градските граници и околу 95.000 со околните наслени места.

Населението на Колдинг до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Градска пешачка улицаГрадска пешачка улица
* Замок КолдингхусЗамок Колдингхус
* Старото езгро на КолдингСтарото езгро на Колдинг
* Црква св. НиколаЦрква св. Никола

Наводи
------

1. ↑  Bøje, Jens Anker (2007-06-19). „Kolding - byens historie i korte træk" (дански). kolding.dk. Архивирано од изворникот на 2007-06-07. Посетено на 2007-06-24.

Надворешни врски
----------------

* www.kolding.dk Официјално мрежно место на градот Колдинг

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 168262552
* LCCN: n82117531
* GND: 4265654-0
* NKC: ge565640

 |

 |
**Вајле** (дански: *Vejle*) — значаен град во Данска, поточно во средишниот дел на државата. Градот е управен центар на Јужна Данска, каде со околните населени места претставува општина, Општина Вајле.
Денес Вајле има 51,804 жители (1 јануари 2012) во градот и 108,021 во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Вајле се наоѓа во средишниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот е оддалечен само 235 километри западно.

**Релјеф**: Градот Вајле се наоѓа во средишниот дел на данскиот полуостров Јитланд. Градското подрачје е типично за дански услови.
Надморската височина на средиштето на градот се движи од 0 до 70 метри. Во средината се наоѓа котлина, која се завршава со залив. Падините и од двете страни на котлината и заливот достигнуваат најголеми височини околу ридот Мункебјерг, каде буката процвета 14 денови пред процветувањето во останатите места во Данска.

**Клима**: Климата во градот Вајле е претежно умерено-континентална под силно влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води**: Вајле се формирал на крајот на истоимениот фјорд Вајле, кој претставува дел од Северното Море.

Името на градот значи "*плитко место*" или "*газ*", што е прилично точен назив, со оглед на тоа дека градот се наоѓа во внатрешноста на заливот, на доста плитко место, па е возможно лесно преминување.

Историја
--------

Подрачјето на Вајле било населено уште во времето на праисотријата. Денешната населба првпат се споменува во 1256 година, а во 1327 година, населбата ги добила градските права.
Средишниот дел на градот се ширел околу потокот *Вајле и Грејс*. Подоцна градот се проширил на брегот на *Сондермаркен и Молхолм* на југот, и *Норемаркен и Ухој* на север, додека кон запад се ширел во текот на триесеттите години на дваесеттиот век.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Вајле има околу 51.000 жители во градските граници и околу 106.000 со околните населени места.

**Етнички состав**
Населението на Вајле до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Стопанство
----------

Вајле некогаш бил познат како „дански Манчестер", додека денес е средиште на ИТ-секторот.

Галерија
--------

* Главна пешачка улица во ВајлеГлавна пешачка улица во Вајле
* Црква Св. НиколаЦрква Св. Никола
* Градски каналГрадски канал
* Градска новоградба, зграда "Талас"Градска новоградба, зграда "Талас"

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  BEF44: Population 1st January, by urban areas податоци од Данската статистика

Надворешни врски
----------------

* Вајле на Ризницата ?
* Официјално мрежно место
* Посетете го Вајле
* Градска архива на градот Вајле
Координати: 61°50′23″N 121°17′58″W﻿ / ﻿61.83972° СГШ; 121.29944° ЗГД﻿ / 61.83972; -121.29944

**Лиард** е река во северозападна Канада, една од поголемите притоки на реката Макензи долга 1,115 километри.

Географски одлики
-----------------

Карта на сливот на реката Лиард
Лиард извира во масивот Пели во Јукон, од таму тече во правец југоисток низ Британска Колумбија, потоа ја менува насоката на североисток до својот слив во реката Макензи кај градот Форт Симпсон во Северозападните територии. Горниот ток е преполн со брзаци и кањони, а долниот дел на реката овозможува пловидба на помали бродови од сливот на Форт Симпсон до населеното место Форт Лиард, некои 265 километри возводно.
Лиард со своите притоки има слив голем околу 277,100 [[км2]], кој се протега преку канадските провинции Британска Колумбија и Северозападните територии. Реката името го добила по бројните Тополи коишто растат долж нејзиниот брег.

Поврзани страници
-----------------

* Река Макензи
* Список на најдолги реки

Наводи
------

1. 1 2

Надворешни врски
----------------

* Карта и фотографии
* Реката Лиард на онлајн енциклопедијата Британика

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 23146152991805251623
* LCCN: sh85076430
* GND: 4104501-4

 |

 |
**Кеге** е значаен град во Данска, поточно во источниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на регионот Зеланд, каде со околните населени места претставува општина, Општина Кеге.
Денес Кеге има околу 35.000 жители во градот и околу 57.000 жители во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Куге се наоѓа во источниот дел на Данска. од главниот град Копенхаген, Кеге е оддалечен само 40 километри југозападно.

**Релјеф**: Градот Кеге се наоѓа во јужниот дел на данскиот остров Зеланд. Градското подрачје е претежно рамничарско. Надморската височина на градското средиште се движи помеѓу 0-10 метри.

**Клима**: Климата во Кеге е претежно умерено-континентална по големо влијание на Атлантикот и топлата голфска струја.

**Води**: Кеге се формирал непосредно до Балтичко Море, пред неговото стеснување во Ересундски мореуз. Старото градското езеро се формирало на место на сливот на истоимената река Кеге во морето.

Историја
--------

Подрачјето на Кеге било населено уште во времето на праисторијата. Населбата првпат се споменува околу 1100 година, а во 1288 година ги добило градските права.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Кеге има околу 35.000 жители во градските граници и околу 57.000 со околните населени места.

**Етнички состав**: Населението на Кеге до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Крајбрежјето на КегеКрајбрежјето на Кеге
* Главна градска црква, Црква Св. НиколаГлавна градска црква, Црква Св. Никола
* 
* Градски музејГрадски музеј

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Кеге" на Ризницата ? |

* www.koege.dk Официјално мрежно место на градот Кеге

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 126686411
* LCCN: n82015457
* GND: 4420429-2

 |

 |
Изборен кнез на СаксонијаПредлошка:SHORTDESC:Изборен кнез на Саксонија

**Ернест**  (германски: *Ernst*, роден во 24 март 1444

 во Мајсен - починал на 26 август 1486

 во Колдиц) — владетел од династијата Ветинци како изборен кнез од Саксонија во периодот од 1464 до 1486 година и ландгроф од Тирингија во периодот од 1482 до 1486 година.

Рани години
-----------

Фридрих бил вториот син на изборниот кнез Фридрих I (1370-1428) и на Катарина од Брауншвајг-Линебург (1395-1442). По смртта на поголемиот брат Фридрих II тој станал негов наследник како изборен кнез од Саксонија во 1451 година.

Управување
----------

Во 1455 година тој бил киднапиран од замокот Алтенбург заедно со неговиот брат Албрехт.

Ернест се оженил на 19 ноември 1460 година во Лајпциг за Елизабета (1443 - 1484), ќерка на баварскиот војвода Албрехт III. Четири години подоцна, по смртта на неговиот татко, Ернест станал изборен кнез на Саксонија. Тој управувал сам во Саксонија и 21 година заедно со својот брат Албрехт во Тирингија и Мајсен. Имал добри односи со Бохемија и со унгарскиот крал Матјаш Корвин.

На 26 август 1486 година Ернест паднал од коњ и починал во близина на Колдиц. Ернест бил погребан во катедралата на Мајсен.

Семејство
---------

Ернест и Елизабета имале седум деца:

* Кристина
* Фридрих III
* Ернест
* Адалберт
* Јохан)
* Маргарета
* Волфганг

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Trim, David J. B. (2003). *The Chivalric Ethos and the Development of Military Professionalism*. BRILL. ISBN 978-9004120952.

* Public Domain Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: ref=harv (link)

|  |
| --- |
| Ернест (изборен кнез на Саксонија) **Ветинци****Роден(а):** 24 март 144126 август  |
|
| Претходник**Фридрих II** | **Изборен кнез на Саксонија**1464–1486 | Наследник**Фридрих III** |
|
| Претходник**Вилхем II** | **Ландгроф од Тирингија**1482–1486 | Наследник**Фридрих VI** |
**Јеринг** (дански: *Hjørring*, МФА: [ˈjɶɐ̯eŋ]) — град во северниот дел на Данска. Градот се наоѓа во рамките на покрајната Северна Данска, каде со околните населени места ја сочинува истоимената општина Јеринг.
Денес градот има околу 25.000 жители во градот и околу 67.000 во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Градот се наоѓа во северниот дел на Данска и претставува најсеверно големо населено место во државата. Од главниот град Копенхаген е е оддалечен 460 километри на северозапад.

Градот се наоѓа во средишниот дел на најсеверниот дански остров Вендсисел. Градското подрачје е претежно рамничарско. Надморската височина на средиштето на градот се движи помеѓу 0-40 метри. Климата на Јеринг е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја. Местото се образувало во близина на северниот брег на Северно Море. Во градот има и поголеми и значајни водени површини.

Историја
--------

Подрачјето на Јеринг било населено уште од праисториско време. Денешната населба првпат се споменува околу 1200 година, а во 1243 година населбата добила градски права.

И покрај петгодишната окупација на Данска од страна на Третиот Рајх (1940-45), градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Јеринг има околу 25.000 жители во градските граници и околу 67.000 со околните населени места.

Населението на Јеринг до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци, а можело да се најде и по некој Германец. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Градското логоГрадското лого
* Црквата „Св. Катерина"Црквата „Св. Катерина"
* Хотелот „Метропол" во ЈерингХотелот „Метропол" во Јеринг
* Старата градска куќаСтарата градска куќа

Надворешни врски
----------------

* Јеринг на Ризницата ?
* Градски портал на Јеринг

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 158278863
* LCCN: n80138296
* GND: 4432885-0

 |

 |
**Мусала** е највисокиот врв на Балканскиот Полуостров. Се наоѓа на планината Рила во Република Бугарија.

„Мусала" е највисокиот врв во Република Бугарија и на Балканскиот Полуостров, со висина од 2.925 м, измерено од пристаништето во Варна.

Се наоѓа на планината Рила, во близина на зимскиот центар Боровец, и на 80 км од Софија. Според некои пишувања, името му произлегува од „Мус Алах", или „место за молитва", „врв за молитва", и името е дадено за време на турското ропство. Во периодот 1949-1962, врвот се нарекувал „Сталин" по името на советскиот диктатор Јосиф Сталин.

Преку летото го посетуваат многу туристи од светот, но најмногу од планинари од Бугарија и соседните земји. Средната годишна температура изнесува -2,9оС, апсолутната минимална -31,2оС, апсолутната максимална 18,7оС. Во просек 254 денови во годината врвот Мусала е покриен со снег. Преовладуваат северозападни ветрови.

Најлесниот начин за искачување на врвот Мусала е патеката од скијачкиот центар Боровец, 10км во една насока. Има лифт, кој води до месноста Јастребец на висина од 2.369 м. Оттаму може да се стигне пеш до колибата Мусала (околу 1 час одење), а потоа до самиот врв Мусала (околу 2 часа пешачење) до самиот врв. На околу 200 м под врвот се наоѓа „Леденото езеро" на висина од 2.709 м, каде што може да се преноќева.



1. ↑  „ГEOграфия'21, брой 5, 2007 г.". *www.prokarstterra.bas.bg*. Посетено на 2023-06-09.
**Полска повивка** (лат. *Convolvulus arvensis*) е вид на повивка која расте во Европа и Азија. Ова е повеќегодишно зелјесто растение кое расте од 0.5–2 m во висина. Листовите му се спирално подредени, линерани до стрелести, со должина од 2–5 cm, со дршки од 1-3 см. Цветовите му се во облик на труба, со пречник од 1-2,5 см, бели или светло розови, со пет малку потемно розови радијални пруги.

Цвет со црвени грини
 *Convolvulus arvensis*
Постојат два вариетета:

* *Convolvulus arvensis* сорт. *arvensis*. Пошироки листови.
* *Convolvulus arvensis* сорт. *linearifolius*. Потесни листови.

Иако дава убави цветови, повивката се смета за непожелно растение и коров заради нејзиниот забрзан раст и со тоа ги гуши сите останати растенија. Ова растение е донесено во Северна Америка, каде претставува инвазивен вид во некои подрачја. Таму расте во густи покривки и навлегува во полињата, со тоа намалувајќи го приносот; само во 1998 ова растение направило штета на американското земјоделство во износ од $377 милиони.

Наводи
------

1. ↑  Coombs, E. M. et al. уредн. (2004). *Biological Control of Invasive Plants in the United States.* Corvallis: Oregon State University Press, 151.

* Blanchan, Neltje (2002). *Wild Flowers: An Aid to Knowledge of Our Wild Flowers and Their Insect Visitors.* Фондација на книжевниот архив на проектот Гутенберг. Надворешна врска во `|title=` (help)
* Европска флора: *Convolvulus arvensis* (англиски)
* Кинеска флора: *Convolvulus arvensis* (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Опширен профил на полската повивка (*Convolvulus arvensis*) (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Convolvulus arvensis" на Викивидовите ? |
***Јагодеста детелина*** (латински:Trifolium fragiferum), е тревно повеќегодишен растителен вид од фамилијата на Бобови. Пронајден е во Европа, Азија и делови од Африка. Присутен е на други места, како што се делови од Северна Америка, како воведен вид. Се одгледува и како покривна култура и за сено и силажа, како зелено ѓубриво и како медоносно растение.

Опис
----

Оваа повеќегодишна билка која се шири преку столони за да формира покривка или купчиња трева. Листовите се сложени, секој со три назабени овални ливчиња долги до 2 до 2,5 сантиметри. Цветот е цветна главица долга околу сантиметар при првото цветање. Таа се зголемува во големина до два сантиметри како што се развиваат плодовите, чашкиното ливче станува тенко и надуено, и розово по боја, наликува на јагода  или малина.

Употреба
--------

Јагодестата детелина се одгледува како покривна култура и за сено и силажа, како зелено ѓубриво и како медоносно растение. Добро е за покривање на поплавени површини или области со соленост на почвата. Во некои области е познат како плевел. Развиени се неколку земјоделски сорти, вклучувајќи ги „Салина", „Палестина" и „Фреса"(Salina', 'Palestine', and 'Fresa).

Наводи
------

1. 1 2 3  FAO Crop Profile
2. 1 2  UC Davis IPM
3. ↑  Sustainable Agriculture Research and Education Program Архивирано на 10 јуни 2010 г.. University of California.

Надворешни врски
----------------

* Рачен третман со Jepson
* Музејот Вашингтон Бурк
* Фото галерија
**Говерла** (украински: *Говерла*; унгарски: *Hóvár*; романски: *Hovârla*; полски: *Howerla*) — планина во состав на Карпатите и со 2.061 м, највисока точка во Украина. Врвот се наоѓа во источниот дел на Бескидите, во областа Чорногора. Падините се покриени со шума од бука и смрека, над која се протега појас на супалпски ливади наречени „полонина" на украински. На источната падина се наоѓа главниот извор на реката Прут. Името има староунгарско потекло и означува *снежна планина*.

Говерла
Датумот на првото искачување е непознат. Кон крајот на 19 век, врвот станал позната туристичка атракција, особено меѓу туристите од соседните градови на Галиција. Во 1880 била обележена првата туристичка рута помеѓу врвот Говерла и Крани Лух од Леополд Вајгел од здружението Галиција Татра. Следната година било изградено првото засолниште за туристите.

Во 20 век се здобила со поголема популарност, како место за екстремни спортови. Некои патеки се обележани како 1A во зимскиот период (од доцна есен до мај), според системот на оценување од СССР. Денес, поради неговата популарност, многу љубители во алпинизмот со недоволни вештини често доживуваат несреќи, како замрзнатини, хипотермија, па дури и смрт.

Наводи
------

1. ↑  Hoverla, "Gora Goverla, Ukraine" on Peakbagger.com 29 септември 2011
2. ↑  Видео од програмата „Седум чуда на Украина" на телевизискиот канал TVi

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Говерла" на Ризницата ? |

* Тура за Говерла
* Информации, совети и список на опрема за во зима на Говерла (украински)
* Слики и информации за Говерла Архивирано на 23 ноември 2010 г. (чешки)
* Екстремни зимски спортови на Говерла Архивирано на 9 јуни 2009 г.
**Илија Димовски**, познат со прекарот „**Гоче**" ( 1905
 во Статица, Костурско, — 26 јуни 1961

 во Скопје) — македонски национален деец од Егејскиот дел на Македонија, борец за националните права на Македонците под Грција, учесник во НОВ.

Животопис
---------

Во работничкото и македонското националноослободително движење се вклучил во предвоениот период. Учесник во ВМРО (об.) поради што е прогонуван и интерниран. Во 1941 година се отцепил од КПГ и формирал засебна македонска партиска организација со македонска национална платформа. Од 28 февруари 1943 година е командант е на Партизанскиот одред „Вичо". На 2 август 1944 година станал комесар, а набргу и командант на Леринско-костурскиот македонски баталјон во составот на ЕЛАС. На 12 октомври 1944 година е поставен за командант на Леринско-Костурската македонска бригада, а на 18 ноември 1944 за командант на Првата егејска ударна бригада. Оваа бригада е првата која продефилирала во ослободена Битола. Во септември 1946, командувал со македонските партизански единици на НОФ на планината Вичо, а во почетокот на 1947 со баталјон на ДАГ. Бил член на главниот одбор на НОФ на Македонците од егејскиот дел на Македонија.

Носител е на партизанска споменица од 1941 година.

Поврзано
--------

* „На Вичо, еј Вичо планина"

Наводи
------

1. 1 2  Ристовски, Блаже (2009). *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. стр. 472. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.CS1-одржување: датум и година (link)
2. ↑  Bitola, Babam (2020-11-18). „На 18 ноември е формирана Првата егејска ударна бригада која прва продефилира низ Битола". *Бабам Битола* (англиски).
3. ↑  Весник, Битолски. „Одбележана 76 годишнината од формирањето на Првата Македонско Егејска бригада | Битолски Весник".
4. ↑  „Прва Егејска Македонска ударна бригада". *МACEDONIA-NEWS ....MESSAGES UNCENSORED*. 2020-11-18.
5. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 160. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
6. ↑  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 95. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Побарав јавно аманет од Ташко Јованов за Илија Димовски Гоче
* ИЗВЕШТАЈ ОД ПАТРИК ХАЧИСОН ЕВАНС, ЧЛЕН НА БРИТАНСКА ВОЕНА МИСИЈА ВО ДЕЛОТ НА МАКЕДОНИЈА ВО РАМКИТЕ НА ГРЦИЈА ВО ТЕКОТ НА ВТОРАТА СВЕТСКА ВОЈНА

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Селско месо** е традиционално македонско и балканско јадење од свинско месо и печурки. Најчесто се користат следниве состојки: свинско месо, парчиња кромид, сушено месо, говедско, домати или кечаш, крем сирење, печурки, пиперки, зачини, вино и сол. Традиционално се подготвува во земјен сад. Постојат варијанти на селско месо, а една од тие варијанти се нарекува *селска тава*. Во некои краишта. се додава и пилешко месо.

Подготовка
----------

Месото се сече на коцки и се пржи. Потоа во истиот сад се додаваат: исечканиот кромид, магдоносот, печурките (маринирани или свежи) да се пржат околу 10 минути. Сето ова се претура во земјен сад, и заедно со останатите зачини, вода и вино се пече два до три часа.

Поврзано
--------

* Македонска кујна

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2016-12-30. Посетено на 2016-12-30.
4. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2016-11-12. Посетено на 2016-12-30.
Тортата Сахер, сервирана во Хотел Сахер, Виена.
**Торта Сахер** (на германски: *Sachertorte*) е чоколадна торта, која е направена според рецептот на Франц Сахер во 1832 година за Клеменс Вензел вон Метерних во Виена, Австрија. Тоа е едно од најпознатите кулинарски специјалитети на Виена. Тортата Сахер според оригиналниот рецепт се прави само во Виена и Салцбург, додека на другите места е доставувана. Единствено место каде што оригиналната Сахер торта може да се најде надвор од Австрија е во продавницата Сахер во Боцен, Италија.

Наводи
------

1. ↑  *[[Oxford English Dictionary]]* (Second. изд.). 1989. URL–wikilink conflict (help)
2. ↑  Bell, Bethany (2007-05-31). „Happy Birthday, cake" (STM). BBC News, Vienna. Посетено на 2007-05-31. It was created by chance one day in 1832 when the chef to the chancellor, Prince Wensel Metternich, suddenly fell ill. His 16-year-old apprentice, Franz Sacher, was called in to create a dessert that would not disgrace the prince and the Sachertorte was born.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Торта Захер" на Ризницата ? |

* Мрежно место на оригиналната Сахер торта
* "Sachertorte" - Рецепт од Делија Смит (англиски)
* Архивирано на 25 јули 2011 г.
* Единствената Сахер продавница надвор од Австрија
Лого на играта
***Покемон Оди*** (англиски: ***Pokémon Go***) е бесплатна игра за мобилни телефони, локациски заснована, развиена од страна на Ниантик за iOS, андроид. Играта е резултат на соработка помеѓу Ниантик и Компанијата Покемон, и беше првично објавена во избрани земји во јули 2016 година. Во играта, играчите користат GPS на мобилен телефон способен да ги лоцира, да ги фати, да се бори, и да тренира виртуелни суштества,кои се викаат Покемони, кои се појавуваат на екранот, како да се во реалниот свет на иста локација со играчот. Играта овозможува купувањe на дополнителни предмети во аппликација. 
*Покемон Оди* беше објавен на мешани критики, при што критичарите го фалат концепт на играта и поттик да бидат поактивни во реалниот свет, а се критикува честите технички прашања очигледна на лансирање. И покрај ваквите критики, многу брзо стана глобален феномен и беше еден од најчесто користени и профитабилен мобилни апликации во 2016 година, откако беше симната повеќе од 500 милиони пати во целиот свет. Тоа беше заслужен за промовирањето на локација-засновани и зголемени реалност технологија, унапредување на физичката активност, и да им помогне на месните бизниси да расте преку пешачењето. Сепак, тоа исто така го привлече контроверзии кои ќе придонесуваат за разни несреќи, како и да стане јавна непријатност на некои места. Разни влади, исто така, изрази загриженост во врска со безбедноста на игра, со некои земји да донесе закон за регулирање на неговата употреба.

Наводи
------
Александар и Букефал на мозаик прикажани во Битката кај Ис
Битката кај Ис во која Александар се борел против Дариј III. (Национален Музеј — Наполи)
**Букефал** (грчки: Βουκέφαλος Букефалос) бил најмилиот коњ на Александар Македонски. Името преведено значи "Воловска глава". Според легендата, можел да го јавне само Александар.

Букефал умрел за време на Битката кај индиската река Хидасп, во 326 година п.н.е, на возраст од 30 години што е длабока старост за еден коњ дури и во денешно време. Александар, за спомен на него, на тоа место го основал градот Букефала (денес Џалалпур).

Според пишувањата на Плутарх
----------------------------

Букефал е опишан како голем црн коњ со голема бела ѕвезда на неговото чело. Имал сини очи и неговата раса била една од најиздржливите. Според легендата, Александар во тоа време (10-то годишник) бил единствениот на кого Букефал му се покорил. Коњот прво бил понуден на Филип II Македонски од страна на Филониј, трговец на коњи, за цена од 13 таланти, што биле многу пари во тоа време. Бидејќи никој не можел да го скроти коњот Филип се откажал од купувањето. Но Александар се понудил сам да плати за коњот доколку успее да го скроти. Тој приметил дека Букефал се плаши од својата сенка, па го свртел кон сонцето за да не може да ја гледа. Така коњот се смирил и Александар успеал да го јавне. Легендата зборува дека од тој момент Букефал и Александар биле неразделни и заедно учествувале во сите битки.

Наводи
------

1. 1 2  Ристовски, Блаже (2009). *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. стр. 226. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.CS1-одржување: датум и година (link)
2. ↑  Aside from mythic Pegasus and the wooden Trojan Horse, or Incitatus, Caligula's favourite horse, proclaimed Roman consul.
3. ↑  Wasson, Donald (6 October 2011). „The Bucephalus". *World History Encyclopedia*.
Устав на Македонската федеративна организација во кој се истакнува нивната девиза за независна и обединета Македонија.
**Филип Атанасов** (Смрдеш, Костурско, Егејскиот дел на Македонија - 1956, СССР) ― лекар, припадник на федералистичкото крило на ВМРО.

Животопис
---------

По Првата светска војна се вклучил во активностите на македонската емиграција во Софија и се залагал за обединување на македонските револуционерни сили. Во октомври 1920 година, на Вториот собор на Сојузот на македонските братства бил избран за член на Привремената комисија, која се застапувала за обединување на македонските братства во Бугарија. Со формирањето на МФО, станал член на нејзиното раководство и потписник на Тиранскиот протокол во декември 1921 година. Во списанието „*Балканска федерација"*, во броевите 7 и 8 од 1924 година, Филип го изразил мислењето дека обединетото македонско движење поткрепено од македонскиот народ народ, ќе води борба како со непријателите така и со поробувачите на Македонија.

Истата 1924 година, бил принуден да емигрира во Виена, каде што се вклучил во основањето на ВМРО (Обединета). Припаѓал на националнофедералистичката струја на оваа организација. За време на Втората светска војна се вратил во Софија, каде што заедно со Павел Шатев работеле за советската разузнавачка служба. По војната емигрирал во Советскиот Сојуз (денешна Русија).

Наводи
------

1. 1 2  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 50. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. 1 2  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 33. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Д-р Филип Атанасов
Седиштето на организацијата.
**UNESCO-IHE** или во превод *Институт за водни науки* е меѓународен институт за водни науки кој е создаден во 2003 година. Unesco-IHE ја продолжува традицијата започната во 1957 година кога IHE започна со последипломски курс во хидраулично инжинерство за професионалци од земјите во развој.

UNESCO-IHE е со седиште во Делфт, Холандија и е во сопственост на сите УНЕСКО земји членки. Тој е формиран како УНЕСКО "Категорија I институт" заеднички од страна на УНЕСКО и Владата на Холандија.

Институтот е најголемaта организација за водени науки во светот и единствената институција во ОН која е авторизирана да издава акредитирани Магистерски дипломи.

Функциите на UNESCO-IHE се:

* Да има водечката улога во меѓународните стандарди за последипломски студии во водените науки и континуираната професионална едукација.
* Овозможува градење на капацитети, посебено за земјите во развој;
* Придонесува за образование, обука и истражувачки програми
* Создава и управува со мрежа во образовниот сектор, институци од водениот сектор и останати организации во целиот свет;
* Служи како ‘политички форум’ за земјите-членки на УНЕСКО и другите засегнати страни; и
* Обезбедува професионална стручна експертиза и совети за образованието.

Од своето основање во 1957 година, IHE - како што е познато, овозможи постдипломски образование за повеќе од 14.000 професионалци (инженери и научници) речиси целосно од земјите во развој, што претставува 160 земји. Во IHE своите студии ги имаат завршено повеќе од 75 докторски кандидати, извршени се бројни истражувања и овозможено е зајакнување на капацитетите во целиот свет.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2008-05-25. Посетено на 2012-07-13.
**„Источно од рајот"** (англиски: *East of Eden*) — роман на американскиот писател Џон Стајнбек од 1952 година.

Содржина
--------

Романот ги прикажува испреплетените судбини на две семејства кои живеат во богатата долина на реката Салинас во Калифорнија — Треск и Хемилтон чии припадници безнадежно ги повторуваат падот на Адам и Ева, како и смртоносното соперништво меѓу Каин и Авел.

Осврт кон романот
-----------------

„Источно од рајот" е најамбициозното дело на Стајбек кое извршило големо влијание врз современата книжевност и во кинематографијата. Во него, Стајнбек ги создава своите најхипнотизирачки ликови и ги истражува најинтригантните теми: мистеријата на идентитетот, необјаснивата љубов, како и убиствените последици на недостатокот од љубов. „Њујорк хералд трибјун" го оценува како „роман осмислен на највисоко можно ниво... една од оние книги во кои писателот има поставено високи цели, а потоа ги вложува секој атом на енергијата, талентот, сериозноста и страста за кои е способен... целосно интересна и импресивна книга", а „Њујорк тајмс" го опишува како „фантазија и мит... необично и оригинално уметничко дело".

Наводи
------

1. 1 2  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 9.
2. ↑  Džon Stajnbek, *Plodovi gneva*. Beograd: Laguna, 2015, стр. 587.
Кнез на Црна ГораПредлошка:SHORTDESC:Кнез на Црна Гора

**Данило II Петровиќ Његош**  (Црна Гора, 6 јуни 1826 — Котор, Австроунгарија 13 август 1860), бил владетел на Црна Гора, прв световен (кнез) владетел од династијата Петровиќ-Његош. Петар II Петровиќ Његош го избрал за свој наследник. По смртта на Петар II, црногорскиот Ценат и зборот на црногорските старешни на 1 јануари 1852 година, го потврдиле за владетел на Црна Гора. На 1 март 1852 година, црногорскиот Сенат, врз основа на одлуката на општото црногорско собрание, донел одлука Црна Гора да се прогласи за наследно кнежевство.

И покрај желбата на Петар II, во Црна Гора постоеле уште двајца претенденти на црногорскиот престол, братот на Петар II - Перо Томов и Ѓорѓија Савов Петровиќ. На 9 септември 1851 година, црногорскиот Сенат го избрал Перо Томов за владетел на Црна Гора, меѓутоа благодарение на руската поддршка, како и влијанието на двајцата угледни сенатори Новица Церовиќ и Стефан Перков Вукотиќ, како прв световен владетел на црногорскиот престол седнал Данило II.

Белешки
-------

1. ↑  Данило е првиот световен владетел (кнез) на Црна Гора од куќата *Петровиќ Његош* и затоа понекогаш неговото име се сретнува како *Данило I Петровиќ Његош*, меѓутоа тој не е првиот владетел под името Данило на Црна Гора од куќата *Петровиќ Његош*. Негов претходник е владиката Данило Петровиќ Његош. За да се направи јасна дистинкција и поголема јасност помеѓу двајцата Даниловци, првиот се именува како Данило I, а вториот како Данило II, иако првиот владее како владика

Извори
------

Надворешни врски
----------------

**Династија Петровиќ-Његош**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Данило I Петровиќ Његош  • Сава Петровиќ Његош  • Василије Петровиќ Његош  • Петар I Петровиќ Његош  • Петар II Петровиќ Његош  • Данило II Петровиќ Његош  • Никола I Петровиќ |  |
**Кирил Стефанов Манасиев - Вечерин** — македонски револуционерен и културно-национален деец.

Животопис
---------

Роден е 1909 г. во Гевгелија. На 15-годишна возраст, како ученик во прогимназијалните класови ги запишал своите први стихови. По Првата светска војна Манасиеви се преселиле во Благоевград. Таму Кирил работел како секретар на Гевгелиското братство и претседател на друштвото „Роден крај". Во читалиштето, во соработка со Ангел Динев, Митко 3афировски и други истакати македонски национални дејци, се организираат културно-уметнички настани со македонска национална тематика. Манасиев е автор на бројни социјално-патриотски и сатирични стихотворби, раскази, хуморески и драмски текстови под псевдонимите „Виолетко", „Вио". „Лоранс", „Неранзин" и „Вечерин". Објавувал свои песни во весниците „Македонски вести", „Македонска земја", „Весело пладне", „Солзи и смех" и тоа најчесто под псевдонимот „Вечерин". Стихозбирката „Сончогледи" ја објавил во 1924 г. Починал во 1936 г.

Кирил е внук од брат на Аргир Манасиев.

Наводи
------

1. ↑  Македонска енциклопедија, Том II, МАНУ, Скопје, 2009, 908 стр.
2. ↑  Ангелъ Диневъ: „Кирилъ Манасиевъ (Вечеринъ)", „Mакедoнски вести ", II, 54, Софија 29. IV 1936, 2
**Николас Вилијам Калатес** (роден на 7 февруари 1989 година) е грчки кошаркар, плејмејкер на Барселона и на грчката репрезентација.

Кариера
-------

Роден во САД, Калатес започнал да игра кошарка во средното училиште Лејк Хауел. Потоа, тој продолжил да игра колеџ-кошарка на универзитетот Флорида за екипата на Флорида Гејторс, каде поминал две години. Тој пружил одлични игри на колеџот, прославувајќи се како најдобар асистент во својата екипа во двете сезони, но и покрај тоа што му се предвидувала блескава НБА иднина тој се решил да ја започне својата кариера во екипата на Панатинаикос со која потпишал договор во мај 2009 година. Во меѓувреме, тој исто така учествувал на НБА драфтот, каде бил избран како 45-ти пик.

Калатес дебитирал за Панатинаикос во сезоната 2009-2010 и оттогаш со тој клуб освоил две титули во грчкото првенство, еден национален куп и титулата во Евролигата во сезоната 2010-2011. Во летото 2012 година, Калатес потпишал договор со руската екипа Локомотив Кубан. Со одличните игри во текот на сезоната, тој ја предводел руската екипа до титулата во УЛЕБ Еврокупот, а потоа бил избран и за најкорисен играч во натпреварувањето.

Во август 2013 година, Калатес потпишал двегодишен договор со НБА екипата Мемфис Гризлис. Своето НБА искуство го започнал на 30 октомври 2013 година, кога дебитирал во натпревар против Сан Антонио Спарс играјќи 4 минути во кои забележал два поени, два скока и една асистенција. Во април 2014, тој бил суспендиран од лигата заради тоа што бил позитивен на допинг-тест.

Во јули 2015, тој се вратил во екипата на Панатинаикос помагајќи му на клубот да освои уште три титули во грчкото првенство и три купа. Покрај тоа, тој се нашол во првата постава на идеалниот тим на Евролигата за сезоните 2017-2018 и 2018-2019. Во јули 2020 година, Калатес се преселил во шпанската екипа Барселона. Во првата сезона со нив тој ги освоил првенството и купот на Шпанија и стигнале до финалето на Евролигата каде загубиле од Анадолу Ефес.

Титули
------

### Клупски

* **Локомотив Кубан Локомотив Кубан** :
	+ Еврокуп : 1

2012-2013
* **Панатинаикос Панатинаикос** :
	+ Евролига : 1

2010-2011
* + Грчко првенство : 5

2009-2010, 2010-2011, 2016-2017, 2017-2018, 2018-2019.
* + Куп на Грција : 4

2012, 2016, 2017, 2019.
* **Барселона Барселона**:
	+ Шпанско првенство : 1

2020-2021.
* + Куп на Шпанија : 1

2021.
### Поединечни

* Идеален тим на Евролигата — прва постава (2): 2017-2018, 2018-2019
* Најкорисен играч на Еврокупот (1) : 2012-2013
* Идеален тим на Еврокупот — прва постава (1) : 2012-2013
* Најкорисен играч Куп на Грција (1): 2019.

### Репрезентативни

* Европско првенство:
	+ 2009.

Надворешни врски
----------------

* Ник Калатес Архивирано на 15 октомври 2021 г. на Basketball-reference.com, Sports Reference LLC.
* Ник Калатес на realgm.com, RealGM LLC.
* Ник Калатес на Eurobasket.com
Сунгур Чауш-беговата џамија во 1920 година
**Сунгур Чауш-бег џамија** — првата изградена џамија во Битола и една од најстарите џамии на Балканот. Срушена е во 1956 година.

Изградба на џамијата
--------------------

Првата џамија во Битола ја изградил Сунгур Чауш-беј во 1434/35 година. Заедно со Хаџи Кам (1420) џамијата во Скопје, тие биле едни од најстарите џамии на Балканот. Сместена на левиот брег на реката Драгор во близина на Овчи Пазар\*, била позната и како „Ески", „Атик" или „Солак" џамија. Некои историчари со неа ги поврзуваат и првите зачетоци на чаршијата, бидејќи околу биле изградени дуќани, ан и пазар.

Градителот на џамијата Сунгур Чауш-бег
--------------------------------------

Сунгур Чауш-беј бил еден од војсководците на султанот Мурат II, кој потекнувал од овие краеви и како млад бил земен како данок во крв. Според турскиот историчар, мајорот Мехмед Тефик (Историја на Битолскиот Вилает)[2] враќајќи се од војна против Скендер-бег, на Сунгур Чауш-бег му се допаднала положбата на Битола и го замолил султанот Мурат II да му дозволи да се насели тука. Желбата му била одобрена и еден од неговите први зафати бил обновувањето од темели на џамијата, која всушност била стара црква претворена во џамија. Во негова чест џамијата била наречена Сунгур Чауш-бег џамија.

Откривањето на Битолската плоча
-------------------------------

Сунгур Чауш џамијата била срушена во 1956 година. При нејзиното уривање пронајдена е камена плоча на која со кирилско писмо е напишано името Битола (Битолска плоча / Битолски натпис), а која денес се чува во НУ Завод и музеј - Битола. Плочата настанала при обновувањето на битолската тврдина од царот Иван Владислав (1016-1017) и на неа, меѓу другото, пишува: „Со помош на молитвите на пресвета владичица Богородица и со застапување на врвните 12 апостоли се обновува градот Битола". Оваа плоча била поставена на видно место во тврдината, во која имало и катедрална црква.

Наводи
------

1. 1 2 3  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2020-10-11. Посетено на 2021-01-03.