recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Портрет на Јохан Рист
**Јохан Рист** (германски: *Johann Rist*; 8 март 1607

 - 31 август 1667

) ― познат германски поет и драматург. Тој е препознатлив по химните кои ги пишувал.

Живот
-----

Роден е во градот Отензен (денешен Хамбург) на 8 март 1667 година. Син е на германецот Каспар Рист. Најпрвин своето образование го стекнал во гимназијата Јохновата гимназија во Хамбург и гимназијата „Илустре" во Бремен, а подоцна учел теологија на универзитетот во Ринтелн. Под влијание на Јошуа Стегман започнал да пишува химни. По заминувањето од Ринтелн работел како учител на синовите на познат хамбуршки трговец. Подоцна заедно со нив заминал на универзитетот во Росток, каде што учел хебрејски јазик, математика и медицина. Подоцна во текот на неговиот живот повторно работел како учител. Во 1635 се оженил со Елизабет Стапел. Со неа имал пет деца, но две од нив починале на многу рана возраст. Во 1662 година починала и неговата жена. Две години подоцна тој се оженил со поранешната жена на својот, веќе починат, добар пријател. Рист починал на 31 август 1667 година во Ведел.

Работа како драматург и поет
----------------------------

Јохан Рист ја стекнал својата слава со пишување на драмата „Персеј", напишана во 1634 година. Тој ја напишал оваа драма додека бил во Хајде. Подоцна тој продолжил да пишува и други дела и неговата слава се движела во нагорна линија. Рист бил познат во тој период.

Најпознати дела
---------------

* *Die alleredelste Belustigung* (1666)
* *Die alleredelste Erfindung* (1667)
* *Das alleredelste Leben* (1663)
* *Das alleredelste Nass der gantzen Welt* (1663)
* *Das Friedewünschende Teuschland* (1649)
* *Sabbathische Seelenlust*. Lüneburg: J. and H. Stern 1651
* *Neue Musikalische Fest-Andachten*: Lüneburg: J. and H. Stern 1655
* *Neue Musikalische Katechismus-Andachten*. Lüneburg: J. and H. Stern: 1656
* *Himmlische Lieder*. Lüneburg: J. and H. Stern 1641
* *Neue Musikalische Kreutz- Trost- Lob und DankSchule*. Lüneburg: J. and H. Stern 1659

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 9923644
* LCCN: n83139003
* ISNI: 0000 0001 2276 2856
* GND: 118745425
* SELIBR: 307568
* SUDOC: 032475012
* BNF: cb123498005 (податоци)
* BIBSYS: 90119445
* MusicBrainz: 7aa622d3-b9e9-4f8e-8e0a-50cb8a72873d
* BNE: XX5660208
* CiNii: DA03969988

 |

 |
**Џосеровата пирамида** била изградена за фараонот Џосер од архитектот Имхотеп во XXVII век п.н.е. во Сахарската некропола, југозападно од градот Мемфис.

Оваа прва египетска пирамида се состои од низа мастаби (секоја помала од претходната) изградени една врз друга според ревизии како и првичниот план. Првобитно била висока 62 метри и била обложена со измазнет бел мермер. Оваа скалеста пирамида (или прапирамида) се смета за првата голема камена градба во историјата.

Наводи
------

* Verner, Miroslav, The Pyramids - Their Archaeology and History, Atlantic Books, 2001, ISBN 1-84354-171-8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 244808418
* GND: 7755488-7

 |

 |
**Јохан Алвен** (роден на 13 јануари 1972 година во Ландскрона, Шведска) е поранешен професионален тенисер од Шведска.

Тениска кариера
---------------

### Јуниори (младинци)

Алвен се натпреварувал на пет Грен слем турнири како јуниор. Тој, исто така, ја претставувал својата земја на Светскиот младински куп НЕЦ во 1988 година.

### Професионални турнири

Во тениското коло за Гран При, Алвен го имал својот прв настап на главнато извлекување во поединечна конкуренција на професионалното првенство на САД во 1988 година. Учеството го обезбедил со таканаречена вајлд карта (слободен пристап). Тој загубил од сонародникот Магнус Ларсон во првото коло.

Од 1989 до 1996 година, Алвен во неколку наврати се обидел да влезе на главнато извлекување во поединечна конкуренција на Грен слемови и АТП турнири. Сепак, тој не успеал во намерата и тоа во повеќе наврати: двапати на Австралија Опен, трипати на Отвореното првенство во Стокхолм (Шведска) и четири пати на Шведскиот опен куп.

### Тренерска кариера

По пензионирањето, тој работел како тениски инструктор (тренер) во неговата родна Шведска, а исто така и во Норвешка и Кувајт.

Алвен бил тренер на професионалниот тенисер Јоаким Јохансон.

Наводи
------

1. ↑  „Player profile". *www.itftennis.com*. Посетено на 2021-03-08.
2. ↑  „Player profile". *www.itftennis.com*. Посетено на 2021-03-08.
3. ↑  „Ny tränare till Pixbo". *hd.se* (Swedish). 16 June 2017. Посетено на 8 March 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)[*мртва врска*]
4. ↑  „Gammal HTK-profil bakom Pim-Pims utveckling". *hd.se* (Swedish). 24 February 2004. Посетено на 8 March 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

Надворешни врски
----------------

* Јохан Алвен Профил на мрежното место на АТП (англиски)
Автопротолиза на вода, давајќи јони на хидроксид и хидрониум
**Автојонизацијата на водата** е хемиска реакција во која две водни молекули реагираат, притоа образувајќи хидрониум јон (H3O+) и хидроксиден јон (OH-):

{\displaystyle H\_{2}O\_{(l)}+H\_{2}O\_{(l)}\Leftrightarrow H\_{3}O\_{(aq)}^{+}+OH\_{(aq)}^{-}}
Оваа реакција е исто така позната и како самојонизација или автодисоцијација на водата. Таа е пример за автопротолиза и зависи од амфотерната природа на водата.

Чистата вода не е само едноставна колекција од H2O молекули. Дури и во чистата вода, осетливи прибори можат да детектираат многу мала електрична спроводливост од 0,055 µS. Според теориите на Сванте Арениус, ова е резултат на присуството на јоните.
Џорџ Стивенсон (1781-1848)
**Џорџ Стивенсон** (англиски:*George Stephenson*) (9 јуни 1781

 - 12 август 1848

), роден во Вајлам 15 км северно од Њукасл (англиски:*Newcastle*), англиски инженер – пронаоѓач.

Син на сиромашен рударски работник, но со упорност се здобива со образование на инженер и почнува неговата пронаогачка кариера.

Во Килингворт 1815 ја изумува првата сигурнисна лампа за рудници во исто време како и Хамфри Дејви (англиски:*Humphry Davy*) но со различен принцип.

Наградата добиена од овој изум ја вложува во работилница за парни локомотиви во местото Њукасл (англиски:Newcastle).

Во 1814 година ја конструира првата употреблива парна локомотива наречена „Блушер" (англиски:*Blucher-Blücher*), ги воведува челичните шини наместо дрвените.

Во 1821 година ја гради првата јавна железничка пруга во светот на линијата Стоктон – Дарлингтон (*Stockton - Darlington*)

Во 1823 година ја основа првата фабрика за локомотиви во Њукасл.

Во 1829 година на натпреварот на пругата на релацијата Ливерпул – Манчестер (англиски:*Liverpool - Manchester*) која е за првпат со сите потребни сигнализации, каде неговата локомотива „Ракета" (англиски:*Rocket*) постигнува дотогаш најголема брзина од 30 миљи на час или 48.28032 километри на час и можност да повлече товар од 13.000 килограми.

Неговиот син Роберт Стивенсон koj го продолжува конструкторскиот дух на таткото, е познат творец и градител на мостови со цевкаста конструкција.

Поврзано
--------

* Блихер (локомотива)
* Ракета (рокомотива)

Поврзано
--------

* Парна локомотива
* Парен котел

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за сообраќај е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 92656552
* LCCN: n50022436
* ISNI: 0000 0000 8876 8428
* GND: 118753541
* SUDOC: 135663679
* BNF: cb14446486b (податоци)
* NLA: 35523229
* NDL: 00621513
* NKC: mzk2004261155
* BNE: XX5290096
* CiNii: DA09235819

 |

 |
Јохан Аугуст фон Старк. 
**Јохан Аугуст Старк**, познат како само *Старк* (28 октомври 1741 - 3 март 3, 1816) бил плоден автор и контроверзен богослов на Кенигсберг, како и широко читан политички писател кој во денешно време е најпознат по неговите тврдења дека заверата од Илуминатите довела до француска револуција. Иммануел Кант и Јохан Георг Хаман биле едни од неговите познаници во Кенигсберг. Неговиот широко-деистичен пристап ја истакнал природната религија и ги измазнал разликите меѓу различните вери.

Надворешни врски
----------------

* Биографија на Ј.А. Старк Архивирано на 1 декември 2008 г.
* Легендата Темплари и свештениците, Јохан Август фон Старк како масон
**Јонче Дингов Серафимоски** (28 мај 1924 во Врбјани, Охридско — 22 септември 1944 во Србица, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Јонче Дингов Серафимоски е роден во селото Врбјани. Како младински активист доброволно стапува во НОБ. Се приклучил на Шестата македонска бригада, при што загинува во борбите против балистите кај селото Србица, на 22 септември 1944 година.

Наводи
------


1. ↑ . . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Средишниот дел на тунелот
Тунелот во изградба (1882)
**Арлбершкиот тунел** (герм. *Arlbergtunnel*) е тунел долж Арлбершката железница во западниот дел на Австрија, помеѓу покраините Тирол и Предарлска. Има должина од 10,6 километри и минува низ венецот Арлберг на североисточниот крај на Ретските Алпи.

Изградбата траела од 1879 до 1884 г, изведена на „староавстриски начин". Отпрвин имал една пруга, но се покажал толку прометен што наредната година е пуштена уште една. Тунелот започнува на 99,5 км, кај железничката станица Св. Антон на Арлберг, а завршува во Ланген на Арлберг.

Поврзано
--------

* Арлбершка железница
* Арлбершки патен тунел

Наводи
------

1. ↑  Осовременување на Албершкиот тунел - Австриски сојузни железници (германски)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Арлбершки тунел" на Ризницата ? |

  


|  |  |
| --- | --- |
| Австрија | 
*Оваа статија поврзана со Австрија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |

Координати: 47°7′43″N 10°11′8″E﻿ / ﻿47.12861° СГШ; 10.18556° ИГД﻿ / 47.12861; 10.18556
**Авионска несреќа кај Солунска Глава** — авионска несреќа на мал авион од типот цесна, кој летал од Охрид до Софија. Несреќата се случила на 2 април 2019 година во близина на врвот Солунска Глава во текот на попладневните часови. Во несреќата загинало четиричлено семејство од Бугарија.

Тек на несреќата
----------------

Авионот бил изгубен од радарскиот систем западно од врвот Солунска Глава, кога биле вклучени два полициски хеликоптера да го бараат.

Пронаоѓање
----------

Остатоците од урнатиот авион биле пронајдени на непристапен терен и голема височина.

Патници
-------

Меѓу загинатите патници во авионот биле Георги Бошнаков, неговата сопруга Калина и нивните две ќерки.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Макфакс (2019-04-02). „Четиричлено семејство од Бугарија загина во авионска несреќа кај Солунска Глава". *МАКФАКС*. Посетено на 2019-04-03.

Надворешни врски
----------------

* Профил за несреќата
|  |
| --- |
| **Аркус косеканс** |
| y(x)=arccsc(x) |
| *Основни особини* |
| Домен |  (-∞,-1] и [1,∞)  |
| Кодомен |  [-π/2,0) и (0,π/2]  |
| Паритет |  непарна  |
| *Одредени вредности* |
| Асимптота |  y = 0  |
|  Вредност х=+∞  |  0  |
|  Вредност х=-∞  |  0  |
| *Други особини* |
| Извод |  :{\displaystyle {\frac {-1}{|x|\,{\sqrt {x^{2}-1}}}};\qquad |x|>1} |
| 
 |

**Аркус косеканс** – функција инверзна на функцијата косеканс.

Формули
-------

Формули кои се поврзани со аркус косеканс:

{\displaystyle \operatorname {arccosec} (-x)=-\operatorname {arccosec} x\!}
{\displaystyle \operatorname {arccosec} \;{\frac {1}{x}}=\arcsin x}

Извод
-----

Изводот на аркус косеканс е:

{\displaystyle {\frac {d}{dx}}\operatorname {arccosec} \;x{}={\frac {-1}{|x|\,{\sqrt {x^{2}-1}}}};\qquad |x|>1}

Претставување во форма на интеграл
----------------------------------

Претставена во форма на интеграл аркус косеканс е:

{\displaystyle \operatorname {arccosec} \;x{}=\int \_{x}^{\infty }{\frac {1}{x{\sqrt {x^{2}-1}}}}\,dx,\qquad x\geq 1}

Претставување во форма на бесконечна сума
-----------------------------------------

Претставена во форма на бесконечна сума аркус косеканс е:

{\displaystyle {\begin{aligned}\operatorname {arccosec} \;x&{}=\arcsin \left(x^{-1}\right)\\&{}=x^{-1}+\left({\frac {1}{2}}\right){\frac {x^{-3}}{3}}+\left({\frac {1\cdot 3}{2\cdot 4}}\right){\frac {x^{-5}}{5}}+\left({\frac {1\cdot 3\cdot 5}{2\cdot 4\cdot 6}}\right){\frac {x^{-7}}{7}}+\cdots \\&{}=\sum \_{n=0}^{\infty }\left({\frac {(2n)!}{2^{2n}(n!)^{2}}}\right){\frac {x^{-(2n+1)}}{2n+1}};\qquad \left|x\right|\geq 1\end{aligned}}}

Поврзано
--------

* Тригонометриски функции
* Инверзни тригонометриски функции

Надворешни врски
----------------

* Функцијата аркус косеканс на wolfram.com

|  |
| --- |
| **Тригонометриски и хиперболични функции** |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Синус | Косинус | Тангенс | Котангенс | Секанс | Косеканс |
| Функција | sin(x) | cos(x) | tg(x) | ctg(x) | sec(x) | cosec(x) |
| Инверзна | arcsin(x) | arccos(x) | arctg(x) | arcctg(x) | arcsec(x) | arccosec(x) |
| Хиперболична | sinh(x) | cosh(x) | tgh(x) | ctgh(x) | sech(x) | cosech(x) |
| Инв. хиперболична | arcsinh(x) | arccosh(x) | arctgh(x) | arcctgh(x) | arcsech(x) | arccosech(x) |

 |
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**Љ, љ** — буква во македонската и српската азбука која првобитно била лигатура од Л и Ь и ја претставува фонемата /lʲ/.

Употребата на оваа буква е јасно илустрирана во Мисирковата книга како **л'**, а во постари текстови како **ль** (како во делата на Марко Цепенков), кои очигледно служеле како вдахновение за современата адаптација. 
Графот за гласот на кој соодветствува оваа буква за првпат се определува во српската азбука.

Надворешна врска
----------------

* Аудио примери за буквата Љ Архивирано на 11 март 2007 г. (српски)

| Македонска азбука |
| --- |
| А | а | Б | б | В | в | Г | г | Д | д | Ѓ | ѓ | Е | е | Ж | ж | З | з | Ѕ | ѕ | И | и | Ј | ј | К | к | Л | л | Љ | љ |
| М | м | Н | н | Њ | њ | О | о | П | п | Р | р | С | с | Т | т | Ќ | ќ | У | у | Ф | ф | Х | х | Ц | ц | Ч | ч | Џ | џ |
| Ш | ш |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|


  

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Арклинеа**, исто така познат како *Арклинеа Аредаменти Спа*, е италијанска компанија за дизајн. Била основана во Калдоњо, Италија во 1925 година од Силвио Фортуна, како столарска продавница: Силвио го продолжил бизнисот што го започнал неговиот прадедо во 1816 година и бил прекинат еден век подоцна со војната. Компанијата го променила своето име од „Ditta Silvio Fortuna, lavorazione meccanica del legno" во „Arclinea Cucine Componibili" во 1960 година и почнал да се фокусира исклучиво на кујнски мебел во 1960 година. Во тој момент, фирмата започнала со изработка на мебел специјално дизајниран за држење на апарати, кои вообичаено се сметале за посебен елемент за дизајн на кујната. Ова довело до поелегантен, рационализиран изглед на кујната. Анџело, Алмеридо и Лена, синовите на Силвио, исто така и се приклучиле на компанијата.

Во 70-тите, третата генерација на Фортуна и се приклучила на компанијата со влегувањето на Силвио, Валтер, Марилина и Џани.

Компанијата успешно вовела неколку модуларни дизајни на кујни на пазарот во текот на 1960-тите и 1970-тите, работејќи со различни европски дизајнери како Лучи & Орландини, Карло Бартоли,Еторе Сотсас и Асоцијати, Роберто Памио, Енцо Берти. Во 1987 година, Арклинеа соработувала со италијанскиот архитект Антонио Цитерио, кој дизајнирал и координирал различни модели на кујна.

Арклинеа е призната со бројни награди, вклучувајќи ја и највисоката италијанска награда за дизајн, Компасо д'Оро и наградата *Elle Decor* Designer of the Year во 2004 година. Арклинеа се проширила и надвор од Италија, со локации во Европа, Азија, Австралија и Северна и Јужна Америка. Првиот самостоен салон во САД бил отворен во Бостон во 2001 година, иако производот претходно се продавал во Чикаго.

Денес Арклинеа сè уште е во сопственост и управувана од семејството Фортуна: во 2010 година со Федерико, внукот на Анџело, член на четвртата генерација, и се приклучил на компанијата

Надворешни врски
----------------

* Почетна страница
* Arclinea Шпанија
* Arclinea Espacio Cocina en Vivo (Шпанија)
**Авијатичарот** (англиски: *The Aviator*) е американски филм од 2004 година, во режија на Мартин Скорсезе. Главните улоги ги толкуваат: Леонардо Ди Каприо, Кејт Бекинсејл, Џад Ло, Алек Болдвин, Гвен Стефани и Кејт Бланшет. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар" во 11 категории, а освоил пет. Исто така, филмот е добитник и на наградата „Златен глобус" во три категории и на наградите на „БАФТА" во четири категории.

Содржина
--------

Филмот е биографска драма, посветена на ликот и животот на режисерот и авијатичар Хауард Хјуз во периодот од доцните 1920-ти до средината на 1940-тите. Приказната започнува кога младиот Хјуз (го игра ди Каприо) го режира филмот „Ангели од пеколот". Притоа, Хјуз е толку опседнат со тоа снимките на летовите да делуваат уверливо и совршено, што со часови чекал да се создадат идеални услови за снимање. Филмот завршува во 1946 година, кога Хјуз бил во љубовни врски со глумиците Ава Гарднер (ја игра Бекинсејл) и Кетрин Хепберн (ја игра Бланшет).

Наводи
------

1. 1 2  „Биографска драма за легендарниот Хауард Хјуз", *Антена*, број 876, 10.4.2015, стр. 3.
**„Авантурист"** (англиски: *The Adventurer*) — американски филм од 1917 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (*Edna Purviance*), Ерик Кембел (*Eric Cambell*), Алберт Остин (*Albert Austin*) и Хенри Бергман (*Henry Bergman*).

Содржина
--------

Постерот на филмот „Авантурист"
Во филмот Чаплин глуми затвореник кој успешно ѝ бега на полицијата. Притоа, тој успева да спаси една девојка (ја игра Пурвианс) и нејзината мајка, кои се дават во морето и тие го канат во нивната куќа, каде приредуваат забава во негова чест. Таму, тој се запознава со таткото на девојката (го глуми Бергман), кој работи како судија и кому затвореникот му делува познато. Меѓутоа, човекот кој е вљубен во девојката (го игра Кембел) ја здогледува фотографијата на затвореникот во весникот и ги повикува полицајците. По урнебесна брканица низ куќата, затвореникот успева да избега.

Надворешни врски
----------------

Charlie Chaplin The Adventurer 1917 - YouTube

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Adventurer (1917) (пристапено на 10.4.2016)
2. ↑  IMDb, The Adventurer (1917) (пристапено на 10.4.2016)
**Јусуф Сабит** (турски: *Yusuf Sabit*; Долна Бањица, гостиварско,  1957
- 2007, Гостивар) беше македонски поет со турско потекло, раскажувач, новинарски дописник.

Животопис
---------

Сабит е роден во гостиварска Долна Бањица во 1957 година. Тој е новинарски дописник од Гостивар на весникот „Бирлик" и на телевизиски емисии на турски јазик на Македонската радио-телевизија. Трудовите му се објавувани во весникот „Бирлик", во детските списанија *„Севинч", „Томурџук"* и во литературното списание „*Сеслер*". Член е на ДПМ од 1986 година.

Библиографија
-------------

* Животот и натаму, 1982;
* Дете неранимајко, 1983;
* Малиот Улкер, 1986;
* Рака за рака, 1988;
* Детски игри, 1991;
* Имеровиот свет, 1999.

Наводи
------

1. ↑  *Македонски писатели, Скопје, 2004*
2. ↑  „Јусуф Сабит". Turkisc Media Organization. Посетено на 2009-11-15.[*мртва врска*]
|  |
| --- |
| Дел од серијата за |
| Зороастризмот |
| Симбол на Зороастризмот - Фаравахар.*Фаравахар*, се верува дека е приказ на *фраваши* |
| 
основно |
| * Ахура Мазда
* Зороастер
* Аша
* Вавилонија
 |
| 
ангели и демони |
| * Амеша Спента · Јазата
* Ахура · Даева
* Ариман
 |
| 
текст и верување |
| * Авеста
* Гати · Јасна
* Венидад · Висперад
* Јашт · Хорде Авеста
* Абзор
* Ахуна Ваирја
* Огнен храм
 |
| 
записи и легенди |
| * Денкард · Бундахишн
* Книга на Арда Вираф
* Џамасп Намаг
* Приказна за Санџан
 |
| 
историја и култура |
| * Зурванизам
* Календар · Фестивали
* Венчавање
* Фрашокерети
 |
| 
следбеници |
| * Зороастизам во Иран
* Список
* Зороастрици
* Прогон на Зороастриците
 |
| * п
* р
* у
 |

**Авеста** (перс.) е збирка на свети книги од религијата на старите Иранци (Парси), кои го задржале учењето на Заратустра (Зороастризам). Збирката е создадена уште додека бил жив Заратустра.

Авеста е најсветата книга на Зороастризмот, и за неговите следбеници има иста важност како и Библијата за христијаните или Куранот за муслиманите.

Сите зачувани текстови на Авеста потекнуваат од периодот по падот на Сасанидското Царство, од 9 век п.н.е. до 13 век п.н.е.

Јазик
-----

Фрагмент
Треба да се напомене дека Авеста е напишана со изворниот јазик на Индо-Иранците, т.е. на авестиски јазик, како што се нарекува денес.

Делови од Авеста
----------------

Авеста е збир на повеќе целини, и се состои од следниве збирки текстови: Венидад, Висперад, Хорде Авеста, Јасна и Јашт.

Јасна е третата по ред збирка текстови во Авеста, и во неа се наоѓаат молитви што се изговарани при принесување на жртви и во текот на церемонијата јасна.

Јашт е четврта по ред збирка текстови во Авеста, во која се наоѓаат химни (дваесет и две), посветени секоја на по едно од божестава од зороастризмот. Со овие химни им се укажувала чест на сите божествени суштества кои се заслужни за добриот збор, дело и мисла.

Хорде Авеста се состои главно од молитви за врховниот бог Ахура Мазда, но содржи и легенди и митови од персиската прататковина, а Венидад и Висперад содржат религиозни закони и парсиски догми.

Исто така, во Авеста се вметнати итн. фрагменти, делова кои се најдени подоцна, а во кои се наоѓаат разни изреки и совети за добар живот. Понекогаш, фрагментите обично не се наведуваат како дел на Авеста.

Наводи
------

1. ↑  Boyce 1984, стр. 1. sfn error: no target: CITEREFBoyce1984 (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Авеста" на Ризницата ? |
Андокески јазик.
**Андокески јазик** — индијански јазик кој се зборува од стотина припадници на народот андоке и јазикот е во опаѓање. Тој се зборува во северна Јужна Америка.

В0 2000 година биле забележани 610 говорници на овој јазик во Колумбија, од кои 50 биле монолингвални. Јазикот повеќе не се зборува во Перу, туку бил заменет со шпански јазик. Се смета за изолиран јазик, но се поставува тезата дека јазикот припаѓа на групата на бора-витото јазици.

Наводи
------

1. ↑  Ethnologue

Библиографија
-------------

* Aschmann, Richard P. (1993). *Proto Witotoan*. Publications in linguistics (No. 114). Arlington, TX: SIL & the University of Texas at Arlington.
* Campbell, Lyle. (1997). *American Indian languages: The historical linguistics of Native America*. New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-509427-1.
* Gordon, Raymond G. Jr. (Ed.). (2005). *Ethnologue: Languages of the world* (15th ed.). Dallas, TX: SIL International. ISBN 1-55671-159-X. (Online version: ).
* Greenberg, Joseph H. (1987). *Language in the Americas*. Stanford: Stanford University Press.
* Kaufman, Terrence. (1994). The native languages of South America. In C. Mosley & R. E. Asher (Eds.), *Atlas of the world's languages* (pp. 46–76). London: Routledge.

Надворешни врски
----------------

* Entry for Andoque на Rosetta Project Архивирано на 7 мај 2008 г.

ɤ *Оваа статија поврзана со американските староседелски јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Авињон** (француски: *Avignon*) — град и општина во југоисточна Франција. Лежи на левиот брег на реката Рона и според проценките од 2010 година има 94.787 жители од кои речиси 12.000 живеат во јадрото на стариот град, кое е опкружено со средновековни ѕидини.

Воздушен поглед на Авињон
Заштитен е од УНЕСКО како светско културно наследство, поради бројните историски наоѓалишта од огромно значење за европската и светската историја. Меѓу поважните споменици освен градското јадро се вклучуваат и средновековните ѕидини, Папскиот дворец и Авињонскиот мост. Дворецот бил седиште резиденција на папата од 9 март 1309 до 13 јануари 1377 година.

Меѓу традиционалните манифестации најпознат е катагодишниот театарски фестивал, Фестивал Д`Авињон.

Поврзано
--------

* Авињонско папство

Наводи
------

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 159446858
* LCCN: n80097464
* GND: 4004019-7
* SUDOC: 026359979
* BNF: cb11862325k (податоци)
* HDS: 006582
* NKC: ge128697

 |

 |
**Аварската азбука** *(аварски: Авар мацIалъул алфавит)* е официјална азбука на територијата на руската република Дагестан. Азбуката ја користи аварски јазик и е заснована на кирилицата со голем број на додадени букви и гласови што се неопходни за аварскиот фонолошки и фонетски систем.

Азбука
------

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А а | Б б | В в | Г г | Гъ гъ | Гь гь | ГI гI | Д д |
| Е е | Ё ё | Ж ж | З з | И и | Й й | К к | Къ къ |
| Кь кь | КI кI | КIкI кIкI | Кк кк | Л л | М м | Н н | О о |
| П п | Р р | С с | Т т | ТI тI | У у | Ф ф | Х х |
| Хх хх | Хъ хъ | Хь хь | ХI хI | Ц ц | Цц цц | ЦI цI | ЦIцI цIцI |
| Ч ч | ЧI чI | ЧIчI чIчI | Ш ш | Щ щ | Ъ ъ | Ы ы | Ь ь |
| Э э | Ю ю | Я я |

Историски азбуки
----------------

Аварската азбука (Авар мацIалъул алфавит) од 1928 до 1937
| Дел од **темата** |
| --- |
| Историја  наОтоманското Царство |
| Coat of Arms of the Ottoman Empire |
| Подем(1299–1453)
* Анадолски бејлици
* Интеррегнум (1402–1413)
* Пад на Цариград
 |
| Проширување(1453–1566)
* Султанат на жените
 |
| Преобразба (1566–1703)
* Ќопрулски период (1656–1703)
 |
| Застој (1703–1789)
* Ера на лалињата (1718–1730)
 |
| Пад (1789–1908)
* Низам-и Џедид
* Танзимат (1839–1876)
* Прва уставна ера  (1876–1878)
 |
| Распад(1908–1922)
* Втора уставна ера  (1908–1920)
* Прва светска војна (1914–1918)
* Поделба
 |
| * п
* р
* у
 |

**Ќопрулски период** (турски: *Köprülüler Devri* (1656-1703) претставува период од историјата на Османлиското Царство во која главна улога во управувањето на земјата имала династијата Ќопруловци, кои имале албанско потекло.

Од ова семејство како големи везири биле Ќопрулу Мехмед-паша (1656-1661) и Ќопрулу Фазил Ахмед-паша (1661-1676). Под нивно раководство, империјата ја вратила својата енергија. И покрај внатрешните конфликти меѓу јаничарите и везирите, во 17 век империјата ги проширила своите територии во Крит, Унгарија и Јужна Украина.

Поразот на османлиските сили предводени од големиот везир Кара Мустафа-паша во втората опсада на Виена во 1683 од страна на Светата лига бил одлучувачки настан за империјата по која битка започнало постепеното протерување од Европа. Во 1699 година бил потпишан договор во Карловци со кое завршила Големата турска војна. Според договорот Османлиите ги изгубиле Унгарија, Трансилванија, Мореја и Подолија. Отоманската држава, исто така признала за првпат во својата историја, дека австриската империја може да се третира под еднакви услови со Отоманското Царство.

Последниот од семејството Ќопрулу бил симнат од власт во времето на Ахмед III.

Наводи
------

1. ↑  Alexander Mikaberidze. *Conflict and Conquest in the Islamic World*. Посетено на 22 September 2012.
2. ↑  CATHAL J. NOLAN. *Wars of the Age of Louis XIV, 1650-1715: An Encyclopedia of Global Warfare*. Посетено на 22 September 2012.
3. ↑  John Keegan. *Who's Who in Military History: From 1453 to the Present Day*. Посетено на 22 September 2012.
**Андраш Шимон** (р. 30 март 1990

) — унгарски фудбалер кој во моментов игра за ФК Пакси во Првата фудбалска лига на Унгарија. Тој е брат близнак на Адам Шимон, исто така фудбалер.

Кариера
-------

Роден во Салготаријан, округ Ногад, Шимон потпиша за Ливерпул од МТК Унгарија во 2007 година заедно со Кристијан Немет.

На 21 август 2009 година, било објавено дека Шимон ќе ја помине сезоната на позајмица во шпанскиот клуб Кордоба, кој моментално игра во Сегунда дивизијата. Тој го имаше своето деби за Кордоба ФФ како замена за пораз од 3-0 од Реал Бетис на 30 август 2009 година. Во декември 2010 година, Шимон го распушти договорот со Ливерпул и се приклучи на Ахен Ахен на шестдневен судеж. Тој не играше ниеднаш на почетен прв состав додека бил со Ливерпул. На 14 февруари тој потпиша до крајот на сезоната 2010/11 на холандската Ередивиска страна СБВ Екселсиор .

На 5 јули 2011 година, Шимон потпиша четиригодишен договор со клубот Џири ЕТО ФК којшто е во Првата Унгарска Лига .

Меѓународна кариера
-------------------

Шимон ја претставуваше Унгарија на ниво од под 17 години У17,под 18 години У18,под 19 години У19,под 20 години У20 и под 21 година У21.

Почести
-------

### Клубови

* **МТК Унгарија ФК**
	+ **Унгарска лига** :
		- Заврши: 2006-07
* **Ливерпул**
	+ **Младински тим**
		- **Добитник на Купот во Далас** : 2008
	+ **Резерви**
		- **Премиерна резервна лига Национален шампион** : 2007-08
		- **Премиерна резервна лига Северна шампион** : 2007-08
		- **Сениорско првенство** : 2008-09

### Унгарија

* Фудбалско првенство на УЕФА под 19 години :
	+ Полуфиналист: 2008
* ФИФА У-20 Светско првенство :
	+ Трето место: 2009

Наводи
------

1. ↑  origo.hu: Két MTK-játékost igazolt a Liverpool (унгарски)
2. ↑  „pepsifoci.hu: Simont bemutatták Córdobában – ő lehet a spanyolok hídja a Liverpoolhoz". Архивирано од изворникот на 2010-01-28. Посетено на 2019-01-29.
3. ↑  Nemzeti Sport: Simon András kezdő volt az idegenben nyerő Córdobában
4. ↑  Alemannia testet Liverpool-Talent Andras Simon Архивирано на 9 декември 2010 г. Грешка во шаблонот „Семарх": Проверете ја вредноста `|url=`.
5. ↑  „Bemutatjuk Simon Andrást" (унгарски). Győri ETO FC official website. 5 July 2011. Архивирано од изворникот на 24 March 2012. Посетено на 6 July 2011.

Надворешни врски
----------------

* Андраш Шимон на soccerway Андраш Шимон на soccerway Андраш Шимон на soccerway
**„Јаношик – вистинита приказна"** (полски: *Janosik. Prawdziwa historia*) – филм на режисерките Агнишка Холанд (Agnieszka Holland) и Касја Адамик (Kasia Adamik) од 2009 година по сценариото на Ева Борусовицова. Главните улоги ги играат: Вацлав Јирачек (Václav Jiráček), Сара Зои Кенер (Sarah Zoe Canner), Иван Мартинка (Ivan Martinka), Михал Жебровски (Michał Żebrowski), Катажина Херман (Katarzyna Herman) и Матус Кратки (Matús Krátky).

Синопсис
--------

Заснован врз архивските документи од 18 век, филмот претставува вистинита приказна за Јурај Јаношик, млад разбојник од Терхова, чиј кус и драматичен живот бил инспирација за многу поколенија...

Наводи
------





1. ↑  Istinita priča o Janosiku, poljsko-slovačko-češki film (пристапено на 18.6.2022)
**Андон Јончев Иваноски** (17 мај 1921 во Ропотово, Прилепско — август 1944 во Петрова Гора, Врање, Србија) — македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Андон Јончев Иваноски е роден на 17 мај 1921 година во селото Ропотово. По занимање бил механичар. Во почетокот на април 1944 година се приклучил кон НОБ. Припаѓал на третата македонска бригада. Загинал во август 1944 година во Петрова Гора, Врање.

Наводи
------


1. ↑ . Милош Константинов, Тодорка Спанкова (1958). Зборник на паднатите борци во народноослободителната борба од битолската околија. Битола. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Авив и Аполон** ― двајца христијански аскети од Ахмим, Египет, Римска Империја. Тие се спомнати во делото *Синаксар, тоа е Светиот календар на коптските христијани* (германски: *Synaxarion, das ist der Heiligen-Kalendar der Koptischen Christen*). Нивниот празник се слави на 4 ноември.

Историја
--------

Аполон (исто така наречен Аполониj) е роден во градот Ахмим. Неговиот татко се викал Амани (Хамаj), а мајка му Ејсе (Иса). Од неговите рани години Аполон растел и се развивал во светост, проучувајќи ги темите на Божеството. Се подготвувал од младоста до животот во манастир. Оваа одлука била потврдена кога го запознал пријателот Авив и заедно се приклучиле на манастирот во Горен Египет и се замонашиле. И двајцата се стремеле кон аскетски дела и животот им бил полн со добри дела.

Авив станал ѓакон и подоцна умрел. Аполон, вознемирен, се преселил подлабоко во пустината, во близина на планината Аблуџ, следен од група аскети. Макариј Египетски му напишал писмо на Аполон за да ги потврди него и манастирот во нивните добри дела. Аполон по духот знаел дека Макариј им пишува писмо и времето во кое писмото всушност се подготвувало. Тој им рекол на своите следбеници: „Слушајте браќа мои, ете, големиот игумен Макариј ни пишува писмо полно со утешни и духовни учења". Аполон бил тој што отишол кај Амониј и бил еден од сведоците што ја виделе светата жена која „стоела среде огнот, но не изгорела".

„Historia Monachorum" на протоѓаконот Тимотеј Александриски
-----------------------------------------------------------

Авторот на „*Монашка историја во Египет*" (латински: *Historia Monachorum in Aegypto*), архиѓаконот Тимотеј Александриски (околу 400), чиј латински превод на Руфин бil подеднакво објавен од Росвеиде како книга II од „*Животите на татковците*" (<i>Vitae Patrum</i>), ја раскажува посетата што ја направил со своите придружници на Аполон. Според неговите сеќавања, Аполон живеел во Тебајд, во регионот на Хермопол (денес Асмунајн), недалеку од светилиштето Дајр Ал-Мухараг. Од оваа книга се гледа дека после четириесет години, на повик на ангел, Аполон се приближил до населените места додека го продолжил животот во изолирана пештера. Ова се случило за време на владеењето на Јулијан Отпадникот (361-363 н.е.). Неговиот углед за светост брзо привлече бројни ученици околу себе, кои изградиле огромен манастир: 500 монаси биле таму во времето на посетата на Тимотеј.

Наводи
------

1. ↑  "Saint Apollonios (Apollo) of the Egyptian Thebaid", OCA
2. ↑  Budge, E.A. Wallis, *The Book of the Saints of the Ethiopian Church*, CUP, 1928
3. 1 2  Bishop Youssef. „St. Apollo and St. Abib: Youthful Purity". *suscopts.org*. Коптска православна епархија во јужните Соединети Држави.
4. 1 2  „The Departure of the Saints Apollo and Abib". *CopticChurch.net*. Coptic Orthodox Church Network.
5. ↑  Sauget, Joseph Marie. "Sant' Apollo di Bawit Abate", Santi e Beati, August 8, 2011 Посетено на 8 јануари 2023

Извори
------

* Holweck, FG *A Biographical Dictionary of the Saints*. Сент Луис, Мисури: B. Herder Book Co. 1924 година.
* Budge, Sir E.A.Wallis (1976). *the book of the saints of the Ethiopian church, Vol 1*. Cambridge: CUP Archive. стр. 192.
**Аграрна реформа во НР Македонија (1945-1948)** — претставува мерка на аграрната политика, со којашто е извршена промена на сопственичките односи на земјоделското земјиште во Народна Република Македонија. 

Таа била спроведувана под паролата „Земјата му припаѓа на оној кој ја обработува" и тоа низ две фази. Првата фаза е *експропријација*, а втората била *поделбата на земјата*.

Експропријацијата била во надлежност на месни аграрни комисии. Во поголемиот дел околии во НР Македонија, реформата се одвивала, од почетокот на 1946 година, до првите денови на март истата година. Во овој процес биле опфатени 10978 поседи и површина од 101 435 ha. Доделената земја не можела да биде разделена, продадена, дадена во мираз, под наем или заложена во рок од 20 години од нејзиното запишување во таписките книги. Нераспределените земјишни фондови во текот на 1948, им биле предадени на земјоделските задруги. 

За секретар на Комисијата за аграрна реформа бил поставен Ванчо Бурзевски.

Наводи
------

1. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 13–14. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, стр. 229
**Андон Богатинов Младеновски** (15 мај 1912

 во Трновац, Кратовско — 21 април 1945

 во Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По занимање бил занаетчија-налбатин. Неговиот живот бил со многу тешкотии и искушенија. Одржувал врска со народноослободителната војска на Македонија, а неговата активност не останала незабележана од окупаторските власти. Бугарската окупаторска полиција, во април 1943 година го интернирала во Елхово-Бугарија, што кај него придонело уште повеќе да се зголеми омразата кон окупаторот. По неговото враќање од интернација, останал четири месеци дома под надгледување на окупаторските власти и нивните помагачи. Во август 1944 година му пристапил на Кратовскиот партизански одред (формиран на 4 август 1944 година на кумановски терен). Подоцна се борел во составот на Седумнаесеттатa македонска бригада, каде бил пример на решителност и лична храброст. Земал учество во сите борби за ослободување на Македонија и Гнилане, подоцна ѝ на Сремскиот фронт каде на 21 април 1945 година загинал.

Поврзано
--------

* Душко Младеновски

Наводи
------

1. 1 2  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 40.
***Авантурите на Артур Гордон Пим*** е единствениот завршен роман на американскиот писател Едгар Алан По.

Содржина
--------

Во делото се раскажува приказната за младиот авантурист Артур Пим, кој своеволно се качува на бродот Грампус и отпловува со непознат екипаж. Ненадејно, се случува бунт во екипажот, па затоа Пим бил принуден првите четири дена да ги помине засолнувајќи се во подрумските делови на бродот. Неговиот пријател Август е единствениот негов познаник од екипажот, додека таткото на Август бил соборениот капетан. Под неверојатен сплет на околности, на крајот само Гордон Пим и еден од морнарите, Дирк Питерс, останале живи. Кога се чинело дека и тие ќе умреле од глад, случајно поминала една истражувачка експедиција, која се покажала спасоносна за нив. Артур Пим и Питерс се приклучиле на експедицијата која се обидувала да стигне до најодалечената точка на Јужниот Пол. Фабулата нејасно завршува додека целата екипа трагала по зацртаната цел.

Интерпретација на делото
------------------------

Ова е едно од потешките литаретурни дела за класификација. Водејќи се според почетокот, би можело да се претпостави дека станува збор за авантуристички роман. Едгар Алан По бил импресиониран од животот минат пловејќи по морските широчини, па така се решил да пишува книга заснована на таа тема. Некои аналитичари на делото на По забележуваат дека романот содржи автобиографски елементи, па дури и некои одлики својствени за симболизмот. Ова остварување на По било инспирација за Херман Мелвил и Жил Верн да ги создадат нивните препознатливи авантуристички новели.

Наводи
------

1. ↑  „Вовед во книгата". Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2012-11-08.

Надворешни врски
----------------

* „The Strange Dis/Appearance of Arthur G. Pym" од универзитетот во Вирџинија
* „Tekeli-li" or „Hollow Earth Lives: A Bibliography of Antarctic Fiction" напишана од Фауно Ланкастер Кордес

Поврзано
--------

* Едгар Алан По
* Американска литература

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за книга е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 182788081
* LCCN: n98101302
* GND: 4224706-8
* SUDOC: 028076257
* BNF: cb11998364q (податоци)
* NLA: 35114974
* BNE: XX3383683

 |

 |
**Агреман** (фр. *agrément*) е согласност на Шефот на државата или на министерот за надворешни работи да прифати акредитиран официјален дипломатски претставник од другата држава во својата држава. По правило се бара само за шефот на мисијата (амбасадорот). Изборот на шефот и членовите на мисијата врши државата која праќа претставници, но за да презимање функцијата во држава за која е назначен потребна е согласност од државата на прием односно Агреман, како вид договор. За шефот на дипломатската мисија (амбасадорот или вршител на работите) по правило се бара пред *Агреманот* објавувањето во јавноста на името и биографијата на кандидатот (по дипломатски пат). За другите лица во дипломатската мисија, по правило се прака целата листа на претставници до дрига страна и чека се одоговор дали истата се прифаќа или не, односно дали одредени лица на оваа листа (не) се прифатливи за државата домаќин (државата-приемник).

Државата домаќин (која го прима дипломатскиот претставник (посебно ѕа шефот на мисијата)) не е обврзана со определен рок во кој треба да се изјасни за барањето за издавање на Агреманот, но вообичаено е таа изјава да следи најдоцна во рок од два или три месеци. Доколку Агреманот не биде даден во определениот или разумен рок, се смета дека истиот е премолчено одбиен. Државата домаќин (која прима дипломатот односно шефот на дипломатската мисија) не е должна да ги објасни причините за одбивањето на Агреманот.

Агреманот кои дава државата (при приемот) е во форма на *дипломатска нота* (односно размена на дипломатските писма или ноти), при што шефот на државата го добива указот за потпишувањето (назначување на шефот на мисијата, како дел од постапката) со која се дава ваквата *согласност* за вршење дипломатската должност. По приемот на Агреманот, шефот на мисијата станува "*persona grata*", а во случај на негативен одговор тоа значи дека лицето се смета за "*persona non grata*" односно дека нема дозвола да ја врши дипломатската работа (мисија) во оваа држава.

Кога се работи за воените дипломатски претставници (воени аташеа или воени советници те. воено-дипломатските лица) за овие се бара, речиси по правило, посебна согласност која се нарекува "*Consantman* "(фр. "прифаќање" или "согласност") кои мора да се довие од надлежните државни тела како посебна согласност (од страна на државата која го прима, те. од министерот за надворешни работи (и Министерството за одбрана или соодветна владина установа)), пред истиот да започне својата воено-дипломатска мисија. 

Во споредба со шефот на дипломатската мисија, шефот на козулатот (Козул или Генералниот кунзул) треба да добие "*Патентно писмо*", како вид државна соглaсност за вршење кунзуларната функција во државата димаќин. Во "патентно писмо" се дава согласност за вкавото лице и потврдува неговиот службен статус и, по правило (слично како и во Агреманот) се наведуваат името и презимето на конзулот, потоа неговата категорија и конзуларна класа, конзуларната област, како и седиштето на конзулатот во државата домаќин.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Јанко Костов Михајлоски** *прекар Јанчица* ( 1919
 во Кичево —  1943

 во Мало Црско, Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По завршувањето на основното училиште, учел до трети клас занаетчиска школа. По занимање бил шивач. Поради тешкиот живот, работел во Белград уште пред војната. Во Белград бил активен член на УРС-овите синдикати. Учествувал во разни демонстрации поради што бил апсен од специјалната полиција и по два месеца проведени во затвор, бил пуштен. По окупацијата се вратил назад во Кичево, каде веднаш по доаѓањето, есентта 1941 година, станал ѝ член на Првиот местен комитет на КПМ за Кичево, а од пролетта 1942 година бил назначен за прв секретар на СКОЈ. Неговата партиска активност во организирањето на младите луѓе за борба против окупаторот била прекината поради тоа што паднал во рацете на италијанските власти заедно со групата кичевски комунисти. Во април 1942 година бил затворен во Кичево и по долги испитувања бил пренесен во Тиранскиот затвор во Албанија. Таму бил изведен пред суд и осуден на 10 години затвор како водач на комунистите од Кичево. По капитулацијата на фашистичка Италија, во почетокот на септември 1943 година, се вратил во Кичево и ја продолжил својата партиска активност. Како член на Срескиот комитет, заедно со својот другар Живко Туфекџиоски, заминале на теренот Карбуница - Кладник и Бржданска река на извршување партиска задача. На овој терен се сретнале со ранетиот партизан Блаже Трпески - Трифко од Мавровско и го земале со себе. Во октомври 1943 година, Јанко и неговите двајца другари биле фатени од контрачетникот (*бугароман*) Димо Брадата од село Белица кој ги однел кај бугарските фашисти во селото Цер. Таму по долги малтретирања се осудени и предадени на Димо Брадата да им суди. Враќајќи се од Цер, кај селото Мало Црско, Јанчица, Живко и Тривко се убиени на ѕверски начин во ноември 1943 година.

Поврзано
--------

* Флора Михајлоска
* Михо Михајлоски
* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 86–87.
**Андраш Хегедуш** (унгарски: *András Hegedüs*; 31 октомври 1922

 - 23 октомври 1999

) бил комунистички политичар на Унгарија, кој бил претседател на Советот на министри од 1955 до 1956 година. Тој избегал во Советскиот Сојуз на 28 октомври, на петтиот ден од Унгарската револуција од 1956 година, но се вратил во 1958 година и предавал социологија.

Животопис
---------

Андраш Хегедуш потекнувал од сиромашно семејство, го завршил средното училиште во Шопрон на Евангелската академија. Хегедуш првпат се вклучил во подземното комунистичко движење за време на универзитетските години кога студирал инженерство на Техничкиот универзитет во Будимпешта во 1942 година. Тој не бил во можност да ги заврши студиите и бил ставен на домашен притвор во август 1944 година две години, но успеал да избега на крајот на ноември. Тој станал дел од привремената влада на 24 јуни 1945 година.

1945-1990
---------

Во 1947 година се оженил со Зузана Хезел; имале шест деца. Од 1948 година Хегедуш е вклучен во унгарската работна народна партија со можност на крајот да ја преземе водечката улога. Од почетокот на 1950-тите, тој зел бројни министерски портфолија и служел како премиер од 18 април 1955 до 24 октомври 1956 година. Хегедуш имал 32 години за време на неговото назначување, со што стана најмладиот премиер во историјата на Унгарија.

По потпишувањето на документот, барајќи советски трупи за помош за време на револуцијата на 24 октомври, владата и луѓето со големо мнозинство го поддржаа предавањето на власта на Имре Наѓ. Тој станал најомразен човек во Унгарија и му било советувано да избега од страна на советскиот амбасадор Јури Андропов во Советскиот Сојуз, заедно со другите унгарски тврдокорници како Ерне Гере. Во Москва, работел како дел од одделот за филозофија на Советската академија на науки помеѓу 1957 и 1958 година. Во ноември 1956, привремениот комитет на Комунистичката партија го избкрала од партијата, но од септември 1958 година тој можел да се врати дома.

Од крајот на 1950-те имал бројни академски статии и работел во различни истражувачки институти: 1958-61: Економски институт на Унгарската академија на науките 1961-63: Централен институт за статистика 1963-68: Основан и раководен од Институтот за истражување на социологијата ХАС 1966: Карл Маркс Економски универзитет 1968-73: Индустриски студии

Во 1968 година тој се спротивстави на инвазијата на Варшавскиот договор на Чехословачка за време на Прашката пролет. Тој бил отпуштен од својата позиција во Институтот за истражување на социологијата, а подоцна во 1973 година бил исклучен од Комунистичката партија за неговите различни политички и идеолошки ставови. Тој станал пензионер од 1975 до 1982 година, кога му било дозволено да предава на Економскиот универзитет. 

| Политички канцеларии |
| --- |
|
| Претходоник   на Ференц Ердеи | **Министер за земјоделство на Унгарија**  1953-1954 | Наследен одФеренц Ердеи |
|
| Претходоник   на Имре Наѓ | **Премиер на Унгарија**  1955-1956 | Наследен одИмре Наѓ |