recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Портрет на Блазиус Мерем
**Блазиус Мерем** (германски: *Blasius Merrem*; 4 февруари 1761 – 23 февруари 1824) бил германски природонаучник, зоолог, орнитолог и херпетолог.

Младост
-------

Роден е во Бремен, а студирал на Гетингенскиот универзитет на катедрата на Јохан Фридрих Блуменбах. Во овој период пројавил интерес за зоологијата, особено за орнитологија.

Научни придонеси
----------------

### Орнитологија

Мерем е познат како првиот научник што предложил поделба на птиците на „тркачи" (*Ratitae*) со рамна предница и кобиличарки (*Carinatae*) или „летечки птици". Ова го изложил во неговата класификација на птиците, во трудот насловен како „Пробен природен систем на птиците" (*Tentamen Systematis Naturalis Avium*) објавен во Берлин во 1816 г.

### Херпетологија

Во делото „Пробем систем на водоземците" (*Versuch eines Systems der Amphibien*, 1820), Мерем бил првиот научник што точно ги одделил водоземците од влекачите и крокодиловидните од гуштерите. Исто така бил првиот што ги соединил гуштерите и змиите во еден ред — лушпари (*Squamata*).

Дела
----

* *De animalibus scythicis apud Plinium.* Goettingae: Grape, 1781.
* *Vermischte Abhandlungen aus der Thiergeschichte*. Göttingen: Boßiegel, 1781.
* *Versuch eines Grundrisses zur allgemeinen Geschichte und natürlichen Eintheilung der Voegel*. Leipzig: Müller, 1788.
* *Beytraege zur Naturgeschichte. Beytraege zur Geshichte* (sic!) *der Amphibien.* Erstes Heft. Duisburg und Lemgo: Meyer 1790.
* *Beytraege zur Naturgeschichte. Beytraege zur Geschichte der Amphibien*. Zweytes Heft. *Beschreibung der Amphibiensammlung des Herrn Doctors und Medicinalraths Janssen in Düsseldorf*. Erstes Stück. Leipzig: Verlagshandlung der Gelehrten, Leipzig, 1790; 2. Aufl. Essen: Baedeker 1829.
* *Handbuch der Pflanzenkunde nach dem linneischen System*. Marburg: Neue academische Buchhandlung, 1809.
* *Versuch eines Systems der Amphibien (Tentamen systematis amphibiorum)*. Marburg: Krieger, 1820.
* *Beitraege zur Naturgeschichte. Beitraege zur Geschichte der Amphibien*. Drittes Heft. I. *Verbesserungen und Zusätze zu den ersten beiden Heften*, S. 1–62. II. *Bemerkungen über die Amphibien des Vorgebirges der guten Hoffnung und Beschreibungen einiger derselben*, S. 63–141. Baedeker: Essen, 1821.

Наводи
------

1. ↑  *Abhandlugen Akad. Wiss. Berlin 1812–1813: Phys. Kl.*
2. ↑  Beolens, Bo; Michael Watkins; Michael Grayson. 2011. *The Eponym Dictionary of Reptiles*. Johns Hopkins University Press. Baltimore. xiii + 312 pp. ISBN 978-1-4214-0135-5. ("Merrem", стр. 176.)

Надворешни врски
----------------

* Блазиус Мерем Архивирано на 27 јануари 2013 г. — ChamäleoPedia-Wiki (германски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 17985708
* LCCN: nr00013803
* ISNI: 0000 0000 6158 0417
* GND: 116904496
* SELIBR: 350494
* SUDOC: 170001385
* BNF: cb103646596 (податоци)
* NKC: mzk2009511266
* Ботаничар: Merrem

 |

 |
**Сотериа Алиберти** (грчки: *Σωτηρία Αλιμπέρτη*; 1847–1929) била грчка феминистка и едукатор која го основала првото грчко женско здружение, *Ергани Атина* (грчки: *Εργάνη Αθηνά*).

Алиберти основала училиште за девојчиња во Романија и напишала биографски скици на значајни Гркинки за *Женскиот весник* од Атина. Слични активности биле спроведени во Грција во исто време од страна на Централниот комитет на жените и *Унијата на* *Гркинки* на Калирои Парен. Во 1893 година, таа се вратила во Атина каде ја основала *Ергани Атена* и станала уредник на литературното списание *Плејади*.

Поврзано
--------

* Феминизмот во Грција
* Калирои Парен

Белешки
-------

1. ↑  Avdela, E. and Psarra, A. (2005), "Engendering 'Greekness': Women's Emancipation and Irredentist Politics in Nineteenth-Century Greece", *Mediterranean Historical Review*, Vol. 20, No. 1, June 2005, p. 77. Retrieved February 24, 2013.

Наводи
------

* JS Uglow, F. Hinton. *Меѓународниот речник на женска биографија.* Меѓународна издавачка група Continuum, 1989 година.ISBN 978-0-8264-0417-6ISBN 978-0-8264-0417-6

Понатамошно читање
------------------

* Стефаниду, Ксенија (2007), „Гринките во позиции на моќ". Трудот презентиран на годишниот состанок на Хеленичко-американското професионално друштво. 4 ноември.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 43946157
* LCCN: no2001024937
* ISNI: 0000 0000 4116 9532
* SUDOC: 243871996

 |

 |
**Римски форум** (грчки: *Ρωμαϊκή Αγορά της Θεσσαλονίκης*) — римски форум во Солун, Егејска Македонија, кој се наоѓа во горниот дел на денешниот плоштад Аристотел во близина на улицата Игнатија, изградена врз древногрчка Агора. Форумот долги години претставувал економски, политички, социјален и верски центар на градот.

Форумот имал должина од 146 метри и ширина од 97 метри и претставува терасовиден форум на два спрата. Кон комплексот на форумот припаѓаат и две римски бањи од кои едната е ископана, а другата сè уште е закопана под градот, и мал театар кој бил користен за гладијаторски игри. Форумот бил изграден најверојатно во периодот помеѓу 42 п.н.е. и 138 година. Во овој период низ Римското Царство биле изградени големброј на слични такви форуми како овој во Солун. Иако првичниот комплекс не бил изграден во римско време, тој бил главно обновен во 2 век. Според други податоци, дел од форумот бил изграден во времето на Тетрархијата (крајот на 3 и почетокот на 4 век). Се смета дека форумот и театарот се користеле барем до 6 век.

Самиот форум опфаќал голем број на градби, украсени со арки и фонтани. Во внатрешноста се наоѓал амфитеатарот со елементи од коринтската архитектура. Овде се наоѓале и неколку скулптури на Менада, Дионис, Аријадна, Леда, Ганимед итн. Во форумот добро е зачуван криптопортикот (подземен тунел). При археолошките ископувања од 1966 година биле пронајдени голем број на сребрени монети и мермерни скулптури, кои денеска се наоѓаат по солунските археолошки музеи. Кон 1989 година започнала реставрација на целиот комплекс.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  John S. Bowman, Sherry Marker, Peter Kerasiotis, Rebecca Tobin (25 January 2008). *Frommer's Greece*. Frommer's.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
3. 1 2  Joseph Roisman, Ian Worthington (2011). *A Companion to Ancient Macedonia*. Wiley-Backwell.
4. ↑  Laura Salah Nasrallah, Charalambos Bakirtzis, Steven J. Friesen (2010). *From Roman to early Christian Thessalonikē: studies in religion and archaeology*. Harvard College.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
**Сотир Ристо** — поет и прозаист од Република Албанија кој пишува на македонски и албански.

Животопис
---------

Роден е на 16 март 1974 година во Леска, Мала Преспа. Дипломирал на Филолошкиот факултет „Блаже Конески" во Скопје, на Катедрата за општа и компаративна книжевност.

Книжевно творештво
------------------

Својот прв роман *Ноќ на шепотите* го објавил во Албанија (на албански јазик) за престижната издавачка куќа „Теона". Романот го прикажува животните прилики на Македонците во Албанија за време на режимот на Енвер Хоџа. На македонски јазик ја објавил прозната книга *Продолжено образование и други прози*. Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Надворешни врски
----------------

* Нов роман на Сотир Ристо

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 362.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 362.
3. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 215-218.
**Блаже Димов Богески** ( 1920
 во Попоец, Кичевско —  1943
 во Годивје (Охридско)) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Споменик од НОБ, на кој е испишано името на Блаже Богески

Животопис
---------

Произлегувал од селско земјоделско семејство. Во НОВ се вклучил во летото 1943 година во редовите на Кичевско-мавровскиот партизански одред, а подоцна во составот на Групата баталјони. Учествувал во повеќе борби низ Охридско. Загинал во есента 1943 година кај селото Годивје, Охридско.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 43.
Постерот
„***Тато, што правеше ти во Големата војна?***" ― постер за регрутирање војници од 1915 година. Бил објавен од Парламентарниот комитет за регрутирање, за да се охрабри влегувањето во Првата светска војна. Постерот ја покажува ќерката како му поставува прашање на нејзиниот татко: „Тато, што правеше ти во Големата војна?"

Позадина
--------

Имало обемна кампања за регрутирање во Обединетото Кралство за време на Првата светска војна. Пријавувањето за Првата светска војна било различно од претходните војни, со кои се борела редовната (професионална) војска. Самуел Хајнс напишал дека војната се водела во такви размери што „овој пат ќе требало да има огромно регрутирање на луѓе како Тато".

Во 1915 година имало 1,4 милиони нови доброволци, наспроти 1 милион во 1914 година. 2,4 милиони Британци, или приближно 30% од воени стари мажи, се пријавиле доброволно на воена служба. Научниците верувале дека „размерот и природата на регрутирање во Обединетото Кралство и Доминионите сугерирале на емоционалното вложување на нациите во војната". Стефан Одоан-Рузо и Анет Бекер напишале дека кампањата за масовна пропаганда, вклучително и она што тие го опишувале како „пораки што предизвикуваат вина и брутални пораки", како што се „Тато, што правеше ТИ во Големата војна?" не биле единствениот фактор што придонеле за овие бројки за пријавување, пишувајќи дека регрутерите „брзо одлучиле дека користењето на најновите облици на масовно рекламирање имало негативен ефект".

Воените противници на тоа време го презирале постерот и неговата срамна порака. Роберт Смајли, водач на шкотскиот синдикат, роден во Ирска, соосновач на Шкотската лабуристичка партија и близок пријател на антивоениот активист Кир Харди, рекол дека неговиот одговор на прашањето за малото девојче во објавувачот ќе бил, „Се обидов да ја запрам крвавата работа, мое дете".

Поврзано
--------

* Британска пропаганда за време на Првата светска војна
* Историја на Обединетото Кралство за време на Првата светска војна
* Лорд Киченер те посакува

Наводи
------

1. ↑  Hynes, Samuel (1998-04-01). *The Soldiers' Tale: Bearing Witness to a Modern War*. Penguin. ISBN 978-1-101-19172-9.
2. ↑  Audoin-Rouzeau, Stéphane; Becker, Annette (23 декември 2014). *14-18: Understanding the Great War*. Farrar, Straus and Giroux. ISBN 978-1-4668-8778-7.
3. ↑  Hochschild, Adam (2011). *To End All Wars: a Story of Loyalty and Rebellion*. New York: Houghton Mifflin Harcourt. стр. 151. ISBN 978-0-618-75828-9.
**Битка на Сутјеска** (српскохрватски: *Bitka na Sutjesci, Битка на Сутјесци*) или **операција „Шварц"** (германски: *Fall Schwarz*) — напад од страна на Оската, што имал за цел да ги уништи партизаните. По напорните борби во Битката на Неретва главнината на НОВЈ и Врховниот штаб со Тито се пробиле кон Црна Гора, каде во просторот помеѓу реките Пива, Тара и Сутјеска создадале нова слободна територија. На оваа територија борците требало да се одморат, а на ранетите и болните од тифус да им се овозможи лекување и негување. Меѓутоа, непријателите не ги оставиле партизаните да се одморат и да се средат за нови борби. Тие многу брзо и во најголема тајност подготвиле нова офанзива. Собрале одморени воени сили и почнале да ја опколуваат територијата на која се наоѓале главнината на НОВЈ и Врховниот штаб. Покрај германска донеле италијанска, усташка и нугарска војска, а исто така и четници на Дража Михајловиќ. Додека непријателската воена сила изнесувала околу 127.000 војници најсовремено вооружени со топови, тенкови и авиони, дотогаш НОВЈ на овој сектор имал околу 20.000 борци со околу 3.000 ранети и болни.

Текот на битката
----------------

Окупаторите и домашните предавници, по големи подготовки, во мај 1943 година презеле нов напад против НОВЈ, познат како *Петтата непријателска офанзива*. Нивната пешадија и тенкови од сите страни го стегале обрачот, а топови и авиони постојано го бомбардираа опколениот простор. Ситуацијата во која се нашла опколената главнина на НОВЈ била толку критична што членовите на англиската воена мисија при Врховниот штаб предлагале партизаните да се предадат. Но, ниту на Врховниот штаб, ниту пак борците не мислеле да се предадат. Затоа Тито дал наредба непријателскиот обрач да се пробие во правец кон Источна Босна. Исцрпените партизански борци без доволно храна и муниција, но безгранично храбри, во почетокот на јуни тргнале во пробив на обрачот на понадмоќниот непријател. За време на пробивот најжестоки и решавачки борби се воделе при преминот на реката Сутјеска кај Тјентиште. Борците јуришале в бој - гради во гради и притоа покажувале невиден хероизам. Затоа и загубите на двете страни биле големи. Во текот на борбите од бомбите на авионите на Оската бил ранет и врховниот командант Тито. И покрај тоа што војската на Оската била помногубројна и понадмоќна, единицте на НОВЈ успеале да ја разбијат и да си пробијат пат. Во борбите при преминувањето на Сутјеска загинале многу борци, а меѓу нив бил и Сава Ковачевиќ, славен командант на Третата пролетерска дивизија. И покрај загубите НОВЈ ја издржа и оваа најтешка и најкрвава офанзива во ослободителната војна. Така, и овој план на Оската и домашните предавници да ја уништи главнината на НОВЈ и Врховниот штаб не успеал. Со победата во решителната битка на Сутејска југословенските партизани запишале уште една херојска страница во историјата на Народноослободителната војна.

Наводи
------

1. ↑  J. B. Tito, *The Yugoslav Road*, 99
2. ↑  Slobodan Nešović, *Yugoslav-Bulgarian Relations, 1941-1945*, 95
3. ↑  Jozo Tomašević, *The Chetniks*, 199
4. ↑  *Историја* за II година на стручните училишта,
**Тасманова Планина** (англиски: *Mount Tasman*) или **Хорокоау** (маорски: *Horokoau*) — втора највисока планина во Нов Зеланд, со височина од 3497 метри. Таа е дел од Јужните Алпи на Јужниот Остров, 4 километри северно од нејзиниот поголем сосед Куковата Планина (Аораки). За разлика од Куковата, Тасмановата Планина лежи на главната новозеландска разделница, на границата помеѓу националниот парк Аораки/Кукова Планина и националниот парк Вестленд. Планината е највисокото место во округот Вестленд.

Поврзано
--------

* Список на планини во Нов Зеланд

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Нов Зеланд е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Берлинер Лидертафел** или **Берлински Лидертафел** (германски: *Liedertafel*; хорско друштво во Берлин) — германска ознака за аматерски пејачки друштва - пред сè машки хорови - кои во голем број се создале во XIX век и биле еден од носителите, не само во општествениот културен живот, туку и во националните стремежи во Германија и пошироко. Тоа условило настанување на богата хорска литература, претежно романтично-национално обоена, а по техничките барања приспособена на можностите на аматерските хорови. Како име за **машки** **гласен** хор, првпат беше употребен во декември 1808 година од Карл Фридрих Зелтер, кој го воспостави првиот северногермански прототип за такви хорови со машки глас. Во 1819 година е основано друго општество од Лудвиг Бергер, Бернхард Клајн, Густав Рајхард и Лудвиг Релстаб и во 1884 година, Адолф Зандер го основа сè уште активниот машки пејачки клуб Берлинер Лидертафел е. В.

Историја
--------

### (Оригиналниот) Берлински Лидертафел од 1809 година

Првото берлинско хорско друштво познато уште како „Зелтер Лидертафел", именувано по неговиот основач Карл Фридрих Зелтер, беше првото машко хорско друштво од ваков вид и модел за слични групи. Составени од 25 мажи кои пишувале и изведувале дела едни за други, користеле *Дас Енглише Хаус* (Англиската куќа) на *Моренстраже* како свое место за средба.

### (Помладиот) берлинец Лидертафел од 1819 година

„Помладиот Берлин Лидертафел" од 1819 година (или дури и помладиот Лиедертафел од Берлин) основан од Лудвиг Бергер, Бернхард Клајн, Густав Рајхард и Лудвиг Релстаб, ја продолжи традицијата на популарна хорска музика во градот. Радикално се разликуваше од елитистичката, романтична Тркалезна маса на Зелтер, откако се засноваше и на демократски статут. Тука се собра генерацијата на млади ветерани од Првата светска војна, носејќи ги своите либерални и патриотски идеи.

### (Новиот) берлински Лидертафел од 1884 година

Во 1884 година, ново берлинско хорско друштво, основано од Адолф Зандер, настанало преку спојување на неколку помали хорови. Хорот броеше веќе со 117 пејачи до крајот на основачката година. Во ерата на *Вилхелмијан Лидертафел*, Берлинскиот Лидертафел броеше со повеќе од 250 пејачи, што беше најголемиот машки глас во Германија. Хорот направи долги патувања во странство (Австрија, Романија, Шведска, Франција, балтичките држави, Италија, Русија, Египет, САД, Јапонија), а заедно со Берлинската филхармонија одржа одлични концерти. Ова општество родило друго, Лехергесангвереин од 1886 година.

Наводи
------

1. 1 2  Bodley, Lorraine Byrne (2009). *Goethe and Zelter: musical dialogues*. Ashgate Publishing, Limited. стр. 26. ISBN 0-7546-5520-2.
2. ↑  Smither, Howard E. (2000). *The Oratorio in the Nineteenth and Twentieth Centuries, Vol. 4*. The University of North Carolina Press. стр. 38. ISBN 0-8078-2511-5.
3. 1 2 3  Samson, Jim (2001). *The Cambridge history of nineteenth-century music*. Cambridge University Press. стр. 675. ISBN 0-521-59017-5.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место (германски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 130838055
* ISNI: 0000 0001 0660 8509
* GND: 600059-9

 |

 |
**Битката кај Бистрица Лесна** (хрватски: *Bitka kod Bistrice Lesne*) – расказ на хрватскиот писател Мирослав Крлежа.

Содржина
--------

Во „Битката кај Бистрица Лесна" се раскажува за смртта на десетарот Мато Песек и шестмина војници во Битката кај Бистрица Лесна за време на Првата светска војна. Тие живееле тежок и сиромашен селски живот, а почетокот на војната го дочекале наивно, без да ги предвидат кобните последици. Но, потоа, со разгорувањето на војната, кај нив исчезнал ентуизијазмот и тие посакувале само да се вратат дома. Војникот Вид Трдак безуспешно ја молел власта во Загреб да се погрижи за двете мали деца кои останале сами по смртта на мајка им; војникот Штеф Лоборец само што се оженил и веќе бил однесен на фронтот, каде бил ранет и добил решение за отсуство, но повторно бил однесен на фронтот, не успевајќи ниту да добие здрави чевли; војникот Матија Криж добил писма од две девојки кои го сакале; и војникот Фрањо Блажек добил писмо од една девојка додека неговата жена била на умирање, а татко му пишувал молби за негова демобилизација; војникот Имбро Пецак добил писмо од сопругата која попусто пишувала молби за тој да биде демобилизиран; од десетарот Песек останал само часовникот кој го добил за награда за еден успешно решен ребус; Штеф Лоборец умрел без да знае дека неговата млада жена станала алкохоличарка мислејќи дека тој загинал...

Наводи
------

1. ↑  Miroslav Krleža, *Hrvatski bog Mars*. Beograd: Rad, 1963, стр. 5-32.
**Ветеринарниот факултет во Битола** е најновата едниница на Универзитетот „Св. Климент Охридски" – Битола Со Уписот на првата генерација студенти, овој факултет ги отвора можностите за користење на компаративните предности во Регионот. Идејата за Ветреринарен факултет во рамките на УКЛО има своја историја, стара две децении, нагласува ректорот проф. д-р Златко Жоглев истакнувајќи ги предностите кои ги нуди збогатувањето на образовната понуда на Универзитетот „Св. Климент Охридски" – Битола. Поддршката од Министерството за образование и наука пред почетокот на академската година е интензивирана со активности за комплетирање на наставниот кадар, техничкиот персонал и опремата која е сместена во реновираниот објект од некогашната Виша земјоделска школа, простории кои се во целосно располагање на првите 45 бруцоши на Ветеринарниот факултет – Битола.
**Татијанин ден** (руски: *Татьянин день*, *Татијанин ден),* исто така познат како **Денот** **на студентите,** наречен е по Св. Татјана, христијанска маченица од Рим, од 3 век за време на владеењето на царот Александар Велики. Тоа е воедно е и именден за името Татјана. Руската православна црква го прославува празникот на Светата Татјана на 12 јануари, според јулијанскиот календар, т.е. 25 јануари по грегоријански. Во Русија, тој ден е познат како Ден на студентите, во знак на сеќавање на основањето на московскиот државен универзитет.

Според јулијанскиот календар, на 12 јануари 1755 година, т.е. 23 јануари 1755 година според грегоријанскиот календар, царицата Елисавета I Петровна потпишала указ за формирање на првиот руски универзитет, кој бил изграден во Москва и ставен под старателство на првиот руски министер за образование Иван Шувалов (тој ден бил именден на неговата мајка ). Во 1791 година во универзитетскиот кампус била изградена црквата Света Татјана, а руската православна црква ја прогласила Света Татјана за заштитничка на студентите.

Татијаниниот ден започнал да се одбележува како Ден на студентите во земјите од поранешното Руско Царство. Одбележувањето има долга традиција на свечени активности и прослави. Во 1885 година, Чехов за Таитјаниниот ден напишал: „Оваа година сè се пиеше, освен водата од москвската река, и само затоа што беше замрзната".  Денот започнува со традиционална служба која се одржува во универзитетската црква по што следат говори и доделување на награди.  Подоцна во текот на денот, многу студенти организираат забави или јавни настани или присуствуваат на нив.  Иако потекнува од Москва, прославата на Татијaнинот ден се проширила на повеќето универзитетски градови.

Татијиниот ден, исто така, се совпаѓа со крајот на првиот рок од традиционалната академска година за руските и украинските студенти, па празникот се одбележува и како ден на прослава на завршните испити.

Наводи
------

1. ↑  „Tatiana Day". Архивирано од изворникот на 2020-08-07. Посетено на 2021-02-07.
2. 1 2  „Мелентьева, Тамара. "Students Day in Russia", Center for Russian Language Studies, 25 January 2012". Архивирано од изворникот на 2014-03-11. Посетено на 2021-02-07.
3. ↑  „St. Tatiana Day: The Power of Faith and Will | A Russian Orthodox Church Website". *www.pravmir.com*.
4. ↑  „"St. Tatyana's day kicks off winter holidays for Russian students", *Russia Today*, 27 January 2008". Архивирано од изворникот на March 11, 2014.
5. ↑  „Aristov, Mikhail. "St. Tatiana's Day", Voice Of Russia, 25 January 2011". Архивирано од изворникот на 2014-03-11. Посетено на 2021-02-07.
6. ↑  Eremeeva, Jennifer. "Students' Day", *Russia Lite*, 25 January 2011[*мртва врска*] (broken link)

Надворешни врски
----------------

* Капела Света Татјана на Московскиот државен универзитет
* Место за катедралата Свети Исак
* Мачеништво на Света Татјана (вклучува икона)
**Татлија** — вид на ориентално слатко, од пченичен гриз, попарена со шербет. Вкусот на татлијата е сличен со оној на баклавата. Татлиите имаат повеќе варијанти и вообичаено содржат: брашно, млеко, масло, сечкани ореви и суво грозје, прелив од сируп од шеќер.

Татлиите се слатки, кои во нашите краеви дошле од Турција и се составен дел на, македонската, српската и бугарската кујна.

Приготвување
------------

Чаша масло и чаша млеко се ставаат во сад кој се грее додека не проврие, а потоа се трга од огнот. Во оваа течност со постепено мешање се додава: пола килограм брашно, прашок за печиво, сечкани ореви и суво грозје. Добиената смеса се разлева во претходно подмачканите садови. Во суровата состојба оваа смеса во тепсијата се сече на еднакви коцки и се пече во рерна додека не добие кафена боја. Додека се с уште жешки, татлиите се прелеваат со ладен шербет.

Татлиите се служат ладни така што исечените коцки се ставаат на тацна и се служат на гостите.

Поврзано
--------

* Туфахија
* Баклава
* Шербет
* Боза
* Кадаиф
* Сутлијаш
* Урма
* Локум
* Алва
* Тулумба
* Мармалад
* Џем

Наводи
------

1. ↑  „Татлија" — Дигитален речник на македонскиот јазик
**Тесноносни мајмуни** (науч. *Catarrhini*) — парвoред на примати. Заедно со широконосните мајмуни влегуваат во инфраредот на вистински мајмуни, а заедно со аветите го образуваат подредот на сувоносни мајмуни.

Тесноносните мајмуни може да се поделат на три главни групи:

* парапитекуси (*Parapithecoidea*) — целосно изумрена група на тесноносни мајмуни;
* кучелики мајмуни (*Cercopithecoidea*) — голема група на тесноносни примати кои живеат во Африка, Азија и Европа (Гибралтар);
* хоминоиди (*Hominoidea*) — виши мајмуни, во кои систематски припаѓа и модерниот човек.

Сите тесноносни мајмуни се дневни животни. За сите е карактеристична сложена социјална организација. Речиси сите тесноносни, освен толстотелите, имаат тесна носна преграда, а ноздрите се насочени надолу. Големината на телото се движи од 35 cm (*Callibella humilis*) до 175 cm (горила). Мозокот е добро развиен. Забите се 32 на број. Приматите се исхрануваат најмногу со мешана храна од која преовладува растителната, поретко се инсектојадни. Поради мешаната исхрана, желудникот кај нив е едноставен. Забите се од четири типа — секачи, песјаци, предкатници и катници; катниците се со 3-5 запци. Кај приматите постои целосна смена на забите — од млечни во трајни. Имаат грлени торбички. Опашката кај повеќето е долга, но таа никогаш не се користи за фаќање на гранките или други објекти (т. е. таа не е прехензивна). Кај некои претставници (лапундер, мандрил) опашката е кратка или отсуствува (магот, човеколик мајмун).

Приматите поседуваат добро развиени петпрсни фаќачки екстремитети кои се приспособени за движење по гранките на дрвјата. За сите примати е карактеристична сличноста на клучната коска и целосното раздвојување на лакотната и палечната коска, што ја овозможува подвижноста и разновидноста на движењата кои може да се изведат со предните екстремитети. Палецот е подвижен и кај многу видови може да биде поставен спротивно на останатите прсти. Краевите од фалангите на прстите се снабдени со нокти. Кај тие форми на примати кои имаат канџовидни нокти или поседуваат канџи на прстите, палецот секогаш има зарамнет нокт. Влакнестиот покров на телото и некои региони од кожата понекогаш се светло обоени. Кај нижите тесноносни мајмуни постојат лицеви торбички и седални перничиња. Тие се распространети во Африка и Азија на Арапскиот Полуостров, во Јужна и Југоисточна Азија, Кина и Јапонија. Еден вид на тесноносен мајмун, магот, се среќава дури и во Европа (Гибралтар). Живеат во стада или семејни групи.

Надворешни врски
----------------

* Parvorder Catarrhini - Classification - Systema Naturae 2000[*мртва врска*]
* Catarrhini Infraorder Архивирано на 3 јули 2009 г.
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Отоманско-полска војна (1620–1621) |
| --- |
|  |
| 
* Цецора (1620)
* Хотин (1621)

 |

 |

**Битката кај Цецора** е битка меѓу војските на Полско-литванската Државна Заедница и Отоманското Царство која се одвила во периодот од 17 септември до 7 октомври 1620 година кај реката Прут, Молдавија.

Позадина
--------

Поради неуспехот на полската дипломатска мисија во Истанбул и незадоволство и на двете страни од Бушаскиот мир (во границите на Полска продолжиле да навлегуваат Козаци и Татари), односите меѓу двете империи се заладиле во почетокот на 1620 година и двете страни започнале да се подготвуваат за војна. Турците војната ја планирале за 1621 година, додека унијата решила своите сили да ги испрати на туѓа територија, а како таква ја избрала Молдавија во 1620 година.

Полската армија била составена од магнатските семејства и броела околу 10.000 војници. Во септември полската армија навлегла во Молдавија, а молдавскиот владетел Гаспар Грацијани како вазал на Османлиското Царство, решил да се приклучи на страната на полската армија. Тој убил голем број на јаничари и ги заробил гласниците на османлискиот султан Осман II. Но голем дел од молдавските аристократи се разделиле на повеќе групи со цел секој да си го брани својот имот од недисциплинираните магнарски војници, а други пак решиле да го почекаат крајот од војната и да се приклучат кон земјата победничка. Така само околу 1000 молдавски востаници се приклучиле кон силите на Полска кои биле околу тврдината Цецора.

Битка
-----

На 10 септември кај Цецора во денешна Романија, силите на Полско-литванската Државна Заедница ја пресретнале татарско-османлиската армија со влашко засилување која броела околу 20.000 војници на чело со Искендер Паша. За време на првиот ден од битката многу молдавски востаници преминале на другата страна и брзо ги нападнале на Полјаците. На 19 септември станало јасно дека полските сили ќе доживеат пораз, на веќе на 29 септември тие доживеале уште еден пораз по кое започнало повлекување на силите. Повлекувањто го искористиле Османлиите кои започнале со напад. Голем дел од полските војници биле убиени или заробени. Главните полски водачи, како Хетман Жолкевски бил убиен заедно со молдавскиот кнез Гаспар Грацијани а Конецполски и Богдан Хмелницки биле зарбени. Главата на Жолкевски била однесена во султановиот двор. Војводата Корецки бил погубен во Истанбул. Како нов владетел на Молдавија бил назначен Александар Илијаш.

Наводи
------

1. ↑  *Battle of Cecora (1620)*, Alexander Mikaberidze, **Conflict and Conquest in the Islamic World: A Historical Encyclopedia**, Vol. I, ed. Alexander Mikaberidze, (ABC-CLIO, 2011), 237.
2. 1 2  *Battle of Cecora (1620)*, Alexander Mikaberidze, **Conflict and Conquest in the Islamic World: A Historical Encyclopedia**, Vol. I, 237.
3. ↑  Hrushevsky, M. 1999, The History of the Ukrainian Cossacks, Vol. 1, The Cossack Age to 1625, Edmonton: Canadian Institute of Ukrainian Studies Press, ISBN 1895571286
Портунов храм во тетрастил
Цртеж на храмот на Атена Ника во тетрастил
Во класичната архитектура, **тетрастил** е колонадиран портик со четири столба, обично на храм, или зграда со тетрасилска колонада. Тетрастилот често го употребувале Старите Грци и етрурците за мала архитектура кај јавните згради и амфипростилски олтари кај големите хексастилски храмови во светилиштата.

Римјаните употребувале четиристолбни портици кај псевдопериптералните храмови како Портуновиот храм, како и кај амфипростилските храмови како храмот на Венера и Рома, и простилските влезни портици кај големите јавни згради како базиликата на Максенциј и Константин.

Поврзано
--------

* Декастил
* Хексастил
* Хипостил
* Октостил
* Перистил
* Портик

Наводи
------

* *Greek architecture* Encyclopaedia Britannica, 1968
* Stierlin, Henri *Greece: From Mycenae to the Parthenon*, TASCHEN, 2004, Editor-in-chief Angelika Taschen, Cologne, ISBN 3-8228-1225-0
* Stierlin, Henri *The Roman Empire: From the Etruscans to the Decline of the Roman Empire*, TASCHEN, 2002, Edited by Silvia Kinkle, Cologne, ISBN 3-8228-1778-3

---
Тот (Рамзеум, Луксор)
**Тот** (егип. „џехут", *ḏḥwty*) - едно од најважните божества на Египетскиот пантеон. Неговиот женски пандан била божицата Маат.

Главното светилиште на Тот било во Кемену (подоцна преименуван од старите Грци во Хермополис), каде претседавал над дружината од локални богови. Кај Грците бил познат како Хермес Трисмегистус или Ешмунен кај Арапите. Исто така, тој имал светилишта во Абидос, Хесерт, Урит, Пер-Аб, Рекуи, Та-ур, Сеп, Хат, Пселкет, Талмсис, Анча-Мутет, Амен-хери-аб и Та-кенс. За него се мислело дека ги претставува срцето и јазикот на Ра и дека е посредник преку кој се пренесувала волјата на Ра во говорот. На овој начин, тој бил поистоветуван со Логосот на Платон (Словото на Јован) и умот на Господ. Во египетската митологија тој играл многу витални и значајни улоги и бил еден од двајцата богови кои стоеле на секоја страна од бродот на Ра (другото божество била Маат). Познат е како бог на магијата, писменоста, науката и судењето на мртвите.

Богот Тот бил претставен како човек со глава на птицата ибис, а понекогаш и со глава на бабун, а и на Месечината. Според некои легенди, тој бил син на Ра и негов гласник, а според други тој се создал самиот себе преку моќта на јазикот. Тот бил писарот меѓу боговите, го открил пишувањето и бил големиот бог на знаењето, мудроста, пишувањето, писмото и тајните. Тој бил и бог на Месечината и бог на магијата. Во судот на мртвите, тој бил писарот кој ги запишувал исповедите на мртвите на неговите сведоци, а исто така правел запис на тоа кој ќе оди во рајот на блажените, а кој ќе биде изеден од кучињата на судот. Платон го обвинувал Тот поради тоа што ги открил броевите и буквите, сметајќи дека, потпирајќи се врз пишаниот збор, луѓето ќе го загубат сеќавањето.

Наводи
------

1. ↑  Е.А. Волис Баџ, *Египетска религија - египетската идеја за задгробниот живот*.
2. ↑  „Beleške", во: Erazmo Roterdamski, *Pohvala ludosti*. Beograd: Rad, 2016, стр. 124.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 54151776828318012681
* LCCN: nb2019006365
* GND: 118757350
* SUDOC: 030529115
* NKC: ola2015891816

 |

 |
**Таткото-господар** (италијански: *Padre Padrone*) - италијански филм од 1977 година, во режија на браќата Паоло Тавијани и Виторио Тавијани, кои се автори и на сценариото, заедно со Гавино Леда по чија книга е снимен филмот. Главните улоги ги толкуваат: Омеро Антонути, Саверио Маркони, Марчела Микеланџели, Фабрицио Форте, Станко Молнар и Нани Морети. Филмот освоил награда на Берлинскиот филмски фестивал, а на Канскиот фестивал ги освоил „Златната палма" и наградата FIPRESCI.

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива во Сардинија и го опишува животот на Гавино. Еден ден, таткото на Гавино (малиот Гавино го глуми Форте) влегува во училиштето и го зема со себе својот син со намера да го претвори во овчар. Така, малиот Гавино е осуден да живее во планината, каде мора да го трпи суровиот однос на татко му (го игра Антонути), кој често го казнува со ќотек заради направените грешки. Годините минуваат, а Гавино (возрасниот Гавино го игра Маркони) останува неписмен, извршувајќи ја овчарската работа. Кога момчињата од селото заминуваат на работа во Германија, и Гавино се пријавува, но комисијата го одбива зашто неговиот татко не дал согласност. Дури откако студот го уништува маслиникот, таткото го продава целиот имот и го испраќа Гавино во армијата. Таму, тој се описменува, го положува испитот за радио-техничар, завршува гимназија и сонува да студира лингивстика. Меѓутоа, татко му не се согласува и Гавино е принуден да се врати во селото каде повторно работи како овчар. Меѓутоа, желбата за студирање е посилна и тој му се спротивставува на татко му. Подоцна, Гавино го завршува факултетот, пишува студија за дијалектот на родниот крај, но повторно нешто го тера да се врати во своето село.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Awards (пристапено на 4.10.2019)
2. ↑  IMDb, (пристапено на 4.10.2019)
Тим Бернерс-Ли
**Тим Бернерс-Ли** (англиски: *Tim Berners Lee*; р. 1955) — англиски информатичар кој, во Европската лабораторија за јадрена физика во Швајцарија CERN, пишува предлог за изработка на единствен хипертекстуален програм за расределба на податоците помеѓу луѓето, т.е. сѐ уште само на научниците бидејќи 1989 г. сè уште немало голем број на домашни сметачи и имало многу мал број на корисници на семрежјето (интернетот).

Овој англиски научник на Божиќ во 1990 г. ја воспоставил првата врска помеѓу HTTP-клиент и опслужувач преку семрежјето, со што влезе во историјата како творец на World Wide Web. Сер Бернерс е и еден од основачите на W3C, телото кое го надгледува развојот на WWW. Вработен е на MIT, најценетиот технички универзитет во САД, а иднината на семрежјето ја гледа во семантичкиот веб-паметен систем на организација на податоците на семрежјето, кој на машините ќе им овозможи подобро сфаќање на човековите потреби, а со самото тоа и ќе даде подобар одговор на нив.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 85312226
* LCCN: no99010609
* ISNI: 0000 0001 2451 4311
* ORCID: 0000-0003-1279-3709
* GND: 121649091
* SELIBR: 317488
* SUDOC: 074709267
* BNF: cb16588000f (податоци)
* BIBSYS: 792
* NDL: 00854777
* NKC: xx0000870
* BNE: XX1503528
* CiNii: DA12374620

 |

 |
**Тохолабалците** се мајански народ во мексиканската држава Чијапас. Тие традиционално го зборуваат тохолабалскиот јазик.

Густина на населението
----------------------

Тохолабалците се раширени низ државата Чијапас, Мексико. Се верува дека Лас Маргаритас има најголема група на Тохолабалци, а следното место најголемо по густина на население е Комитан. Околу општините, има 439 тохолабалскии села во кои престојува најголем дел од населението.

Археологија
-----------

Тохолабалците се познати по древното наоѓалиште Катепан, храмовна градба на планината, до која може да се пристапи по големи скалила.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  dice.missouri.edu/docs/mayan/Tojolabal.pdf
**„Тесна кожа"** е југословенски филм од 1982 година. Сценариото на филмот го напишал Синиша Павиќ, додека режисер е Миќо Милошевиќ. Главните улоги ги толкуваат: Никола Симиќ, Милан Гутовиќ, Ружица Сокиќ, Рахела Ферари, Јелица Сретеновиќ и Ирфан Менсур. Филмот се стекнал со голема гледаност во поранешната СФРЈ и имал уште три продолженија. По завршувањето на четвртиот дел, во Србија била снимена серија со наслов „Бела лаѓа" која е продолжеток на серијалот „Тесна кожа".

Синопсис
--------

Референтот Мита секојдневно се соочува со проблеми во домот и на работното место. Неговиот најмлад син се мачи на училиштето и сонува за „Хонда", постариот син е вечен апсолвент по астрономија, а ќерка му е дипломирана правничка која безуспешно бара работа. Сите тие имаат свои потреби, а неговата плата е мала и недоволна за семејните желби. Од друга страна, во неговата фирма цути корупцијата и владее општ хаос така што спортската прогноза му е последната прилика да се извлече од тесната кожа...

Продолжетоци
------------

Вториот дел на серијалот бил снимен пет години подоцна, во 1987 година. Третиот дел бил снимен во 1988 година, додека последниот со тој наслов бил сниман во 1991 година. Во секој дел од серијалот учествувала по некоја позната ѕвезда од југословенската естрада, како на пример Лепа Брена, „Рокери од Морава" и Сузана Перовиќ, Зорица Марковиќ и Снежана Бабиќ. Сценариото било напишано од Синиша Павиќ, а режисери биле Александар Ѓорѓевиќ (на третиот дел) и Милан Живковиќ (на вториот и четвртиот дел).

Улоги
-----

Редовните ликови/ глумци во серијалот се:

* Никола Симиќ - сите четири дела
* Милан Гутовиќ - четири
* Ружица Сокиќ - четири
* Гојко Балетиќ - четири
* Александар Тодоровиќ - четири
* Елица Сретеновиќ - четири
* Даница Максимовиќ - три
* Воислав Брајовиќ - три
* Рахела Ферари - три

Поврзано
--------

* „Тесна кожа 2"
* „Тесна кожа 3"
* „Тесна кожа 4"

Надворешни врски
----------------

* Преглед на New York Times
* *Тесна кожа*  на Семрежната филмската база на податоци

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |






1. ↑  РТС, Тесна кожа (пристапено на 31.12.2021)
Карта на можна етничка поделба на Тасманија пред колонизацијата.
**Тасманските јазици** или **Палаваските јазици** биле мало староседелско јазично семејство во Тасманија, Австралија. Тргнувајќи од мал список на зборови, се доаѓа до претпоставка дека имало неколку јазици. Се верува дека јазиците исчезнале во 1905 година и последен човек кој говорел на тасмански била Фани Кокхране Смит. Денес, сите тасмански Абориџини зборуваат англиски.

За оваа група јазици многу малку се знае во лингвистиката и според прикажаното не се потврдени или предложени теории за класификација на јазикот, иако некои го поврзуваат со никој од јужните Австралиски абориџински јазици.

Наводи
------

1. ↑  Crowley, *Field Linguistics,* 2007:3

Користена литература
--------------------

* Crowley, T; Dixon, R. M. W. (1981). „Tasmanian". Во Dixon, R. M. W. and Blake, B. J. (уред.). *Handbook of Australian languages*. Vol 2. Canberra: Australian National University Press. стр. 394–421.CS1-одржување: повеќе имиња: список на уредници (link)

Надворешни врски
----------------

* Преглед на тасманскиот јазик Архивирано на 6 јуни 2013 г.
* AIATSIS: *Абориџинска Австралија* Архивирано на 13 февруари 2008 г.
Сл. 1 Општ случај на тетивен четириаголник
**Тетивен четириаголник** — четириаголник околу кој може да се опише кружница. Со други зборови, четириаголникот е тетивен ако сите негови темиња се точки на една кружница. Името тетивен доаѓа од тоа што секоја страна на таков четириаголник е тетива во тој круг.

Тетивни четириаголници се: квадрат, правоаголник и рамнокрак трапез. Делтоидот е тетивен ако има два прави агли.

Четириаголници за кои со сигурност знаеме дека околу нив не може да се опишат кружници (не се тетивни) се паралелограмот и ромбот.

Основно својство на тетивен четириаголник:

Четириаголникот е тетивен ако и само ако симетралите на неговите страни се сечат во една точка.
Исто така важна е особината:

Четириаголник е тетивен ако и само ако збирот на секои два спротивни агли е еднаков на 180° (спротивните агли се суплементни).
 Сл. 2 Односи меѓу аглите во тетивен четириаголник
{\displaystyle \,\alpha +\gamma =180^{\circ }}
{\displaystyle \,\beta +\delta =180^{\circ }}
што може да се види од сликата на која се прикажани централниот и периферниот агол над дијагоналата. (сл. 2) Од ова произлегува дека секој четириаголник што има два спротивни прави агли е тетивен.

Четириаголник во кој може истовремено да се впише и опише кружница се нарекува тангентно-тетивен четириаголник или двоцентричен четириаголник.

 Сл. 3 примери

Некои својства на тетивниот четириаголник
-----------------------------------------

Површината на тетивен четириаголник со страни {\displaystyle a,\,b,\,c,\,d} може да се изрази со помош на полуобемот {\displaystyle s\,}, при што

{\displaystyle s={\frac {a+b+c+d}{2}}}
со формула наречена Брамагуптина формула:

{\displaystyle P={\sqrt {(s-a)(s-b)(s-c)(s-d)}}}
или со формулата во која се појавуваат страните на четириаголникот и полупречникот на опишаната кружница {\displaystyle R\,}

{\displaystyle P={\frac {1}{4R}}{\sqrt {(ab+cd)(ac+bd)(ad+bc)}}} .
Ако дијагоналите на овој четириаголник се {\displaystyle e\,} и {\displaystyle \,f} (сл. 1), тогаш површината може да се изрази со формулите

{\displaystyle P={\frac {e\cdot (ab+cd)}{4R}}={\frac {f\cdot (ad+bc)}{4R}}} ,
каде дијагоналите се пресметуваат со формулите

{\displaystyle e={\sqrt {\frac {(ac+bd)(ad+bc)}{ab+cd}}}} и {\displaystyle f={\sqrt {\frac {(ab+cd)(ac+bd)}{ad+bc}}}} .
Дијагоналите на тетивниот четириаголник се сечат во точка {\displaystyle P\,} (сл. 1), а односот помеѓу деловите на дијагоналата се изразува со формулата {\displaystyle {\overline {AB}}\cdot {\overline {CD}}+{\overline {BC}}\cdot {\overline {DA}}={\overline {AC}}\cdot {\overline {BD}}} .

Птоломејова теорема
Ако {\displaystyle a,\,b,\,c,\,d} се страниците, а {\displaystyle e\,} и {\displaystyle \,f} дијагоналите на тетивниот четириаголник, тогаш е
{\displaystyle ef=ac+bd\,} .

Поврзано
--------

* Тангентен четириаголник
* Тетивно-тангентен четириаголник

Наводи
------

1. ↑  Владимир Стојановић, *Тетиве и тангенте*, Математископ.
2. ↑  Војислав Петровић, *Тетивни и тангентни четвороуглови*, Друштво математичара Србије.
**Тохарски Б** или кучејски е индоевропски јазик кој се зборувал сè до крајот на првиот милениум н.е. во регионот Куча, денешната провинција Џингјанг во Западна Кина. Исто така овој јазик се зборувал и на исток во регионите Карачар и Турфан каде коегзистирал со (агнејски) со кој е тесно поврзан.

Кучејски документи
------------------

Пронајдени со повеќе од 3000 записи и фрагменти со текст на кучејски. Тие за жал овозможиле да се дознае само мал дел од административниот, економскиот и правниот, медицинскиот вокабулар, како и љубовни поеми, итн. Овие документи датираат од втората половина на I милениум.
**„Ветрот запре пред зората"** (српскохрватски: *Ветар је стао пред зору*) — филм од 1959 година, режиран од Радош Новаковиќ. Главните улоги ги играат: Радмила Радовановиќ, Бранко Плеша и Антун Врдољак..

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива во окупираниот Белград за време на Втората светска војна. На членовите на илегалната група во која членува Јасна им е сомнително тоа што Специјалната полиција неочекувано ја ослободува, па затоа почнуваат да ја избегнуваат. Јасн дознава дека некој ги предал нејзините другари и тоа им го соопштува, но на тој начин станува уште повеќе сомнителна. Меѓутоа, благодарение на нејзината пожртвуваност, акцијата за спасување на нејзините другари успева, а тие најпосле се уверуваат во нејзината верност.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Ветар је стао пред зору (пристапено на 12.6.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Теси Камилери** (6 јануари 1901 - 2 октомври 1930) — првата жена која дипломирала на Универзитетот на Малта.

Живот
-----

Камилери е родена во добро образовано семејство од Слиема. Една од нејзините тетки била инспектор во училиштата, додека други три воделе приватно училиште во Валета. Камилери се запишала на Универзитетот на Малта во октомври 1919 година следејќи насоки за англиска литература, филозофија и латинска литература. Дипломирала на 2 мај 1922 година. Подоцна се омажила за Едгар Стаинс ОБЕ, администратор на Универзитетот на Малта (секретар на Универзитетскиот совет), со кого имала четири деца. Таа починала на 29-годишна возраст на 2 октомври 1930 година.

*Изданието на „Дневна малта хроника* "на 2 мај 1922 година објавила за нејзиното дипломирање, во кое се наведува „Госпоѓа Камилери многу се истакнала курсот за литературата, откривајќи интелектуални дарови и достигнувања без никаков поредок, и ние од срце ѝ честитаме за нејзиниот заслужен успех што за неа се здоби со разликата да биде прва дама која дипломирала на Универзитетот во Малта". Во 2007 година, Универзитетот на Малта во знак на почит кон неа именуваше еден од своите патеки *Вјал Теси Камилери*.

Наводи
------

1. ↑  Camilleri, Patricia (2007). „The Rise and Rise of the Female Graduate: Some milestones in tertiary education for women in Malta" (PDF). *University of Malta*. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-10-11. Посетено на 25 March 2019.
2. ↑  „Malta's first female graduate". *Times of Malta*. 25 November 2007. Посетено на 31 March 2019.
3. 1 2  „University immortalises first female graduate". *Times of Malta*. 23 November 2007. Посетено на 31 March 2019.
**„*Вечери во Медан*"** (француски: „*Les Soirées de Médan*") ― збирка од шест раскази од шест различни писатели поврзани со натурализмот, првпат објавена во 1880 година. Сите приказни се однесуваат на Француско-пруската војна. Содржината на книгата е како што следува:

Содржина
--------

* „Нападот на воденицата" („*L'Attaque du moulin"*) од Емил Зола
* „*Топка маст*" („*Boule de Suif*") од Ги де Мопасан
* „*Ранец*" („*Sac au dos*") од Жорис-Карл Уисманс
* „*Крвопролевање*" („*La Saignée*") од Анри Сеар
* „*Аферата на големата 7-ка*" („*L'Affaire du Grand 7*") од Леон Аник
* „По битката" („*Après la bataille*") од Пол Алексис

Збирката го носи својот наслов од куќата на Зола во Медан, во близина на Париз, каде што писателите се среќавале на книжевни вечери. Авторите честопати биле нарекувани збирно како „Меданска група". Целта на збирката била да ги промовира идеалите на натурализмот, со третирање на настаните од Француско-пруската војна на вистинит и често нејуначки начин, за разлика од службено одобрените патриотски погледи на војната.

Убедливо најпознатата приказна во збирката е „*Топка маст*", која веднаш ја започнала кариерата на младиот Ги де Мопасан.

Приказната на Зола станала основа за истоимената опера од Алфред Бруно.

Наводи
------

1. ↑  Maupassant: *Oeuvres de Maupassant, tome 1 : Contes et nouvelles, romans* (Robert Laffont, 1988)
2. ↑  Britannica.com

Надворешни врски
----------------

* *Вечери во Медан* на Standard Ebooks

Предлошка:Ги де Мопасан