Зелена крастава жаба
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Зелена|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

Mating call of the European green toad
**Зелена крастава жаба** ( *Bufotes viridis* ) е вид на крастава жаба која се наоѓа во степи, планински области, полупустини, урбани области и други живеалишта во континентална Европа, кои се движат од далечна источна Франција и Данска до Балканот и Западна Русија. Како што историски е дефинирано, видовите се движеле на исток преку Блискиот Исток и Средна Азија до западна Кина, Монголија и северозападна Индија и јужно преку Италија и средоземните острови до Северна Африка. Следејќи ги генетските и морфолошките прегледи, 14 популации (сите во голема мерка или целосно азиски, освен африканските и балеарските зелени жаби ) сега се сметаат за посебни видови. Овие видови и европската зелена жаба се ставаат во нивниот род *Буфотес*, но тие биле вклучени во *Буфо* .

Опис
----

Дамките на грбот варираат од зелена до темнокафеава, а понекогаш се појавуваат и црвени дамки. Долната страна е бела или многу лесно обоена. Европската зелена жаба ќе ја смени бојата како одговор на промените на топлината и светлината. Женските се поголеми од машките и можат да положат од 9000 до 15 000 јајца истовремено.

Може да достигне максимална големина (должина на главата и телото) од 10 сантиметри, но растот до оваа големина е редок.

Во Европа овој вид е распространет во централниот и југоисточен дел на континентот. Нејзини типични хабитати се култивирани степи, иако не ги избегнува и шумските комплекси. Овој вид покажува значајна еколошка пластичност. Зелената крастава жаба е главно ноќен вид, иако понекогаш е активна и преку ден, особено на пролет. Периодот на парење започнува од март до мај. За мрестење претпочита плитки, темпорални води. Овој вид хибернира (презимува) надвор од водната средина (на земја). Таа е главно низински вид, со просечна вертикална дистрибуција до 1.000 m. Во рамките на Национален парк Галичица, зелената крастава жаба е регистрирана во различни хабитатни типови, од езерските брегови до височина од 2.000 m.

Диета
-----

Зелената крастава жаба јаде различни инсекти и безрбетници, главно штурци, црви од оброци, мали пеперутки, дождовни црви, молци, бубачки и гасеници. Има пријавено и напад врз лилјак.

Наводи
------

1. ↑  "*Bufotes viridis* ". Amphibian Species of the World 6.0, an Online Reference. American Museum of Natural History. research.amnh.org/vz/herpetology/amphibia.
2. ↑  Dufresnes, C.; и др. (2019). „Fifteen shades of green: The evolution of Bufotes toads revisited". *Molecular Phylogenetics and Evolution*. **141**: 106615. doi:10.1016/j.ympev.2019.106615. PMID 31520778.
3. ↑  Arnold EN, Burton JA (1978). *A Field Guide to the Reptiles and Amphibians of Britain and Europe*. London: Collins. 272 pp. ISBN 0 00 219318 3. (*Bufo viridis*, p. 74 + Plate 8 + Map 33).
4. ↑  НП Галичица
5. ↑  Mikula P (2015). „Fish and amphibians as bat predators". *European Journal of Ecology*. **1** (1): 71–80. doi:10.1515/eje-2015-0010.

Понатамошно читање
------------------

* Лауренти Ј.Н. (1768). *Медицина на примерок, изложува репциум синопсин со експерименти околу вена и антидота рептилиум австриакум*. Виена: „anоан. Том. Ноб де Тратнерн ". 214 стр. + Плочи IV. ( *Буфо виридис*, нови видови, стр. 27 + Плоча I, слика 1). (на латински).

Надворешни врски
----------------

* Colliard, C.; Sicilia, A.; Turrisi, G.F.; Arculeo, M.; Perrin, N.; Stöck, M. (2010). „Strong reproductive barriers in a narrow hybrid zone of West-Mediterranean green toads (*Bufo viridis* subgroup) with Plio-Pleistocene divergence". *BMC Evolutionary Biology*. **10**: 232. doi:10.1186/1471-2148-10-232. PMC 2923517. PMID 20670415.
* Stöck, Matthias; Craig Moritz; Michael Hickerson; Daniel Frynta; Tatjana Dujsebayeva; Valery Eremchenko; J. Robert Macey; Theodore J. Papenfuss; David B. Wake (2006). „Evolution of mitochondrial relationships and biogeography of Palearctic green toads (*Bufo viridis* subgroup) with insights in their genomic plasticity" (PDF). *Molecular Phylogenetics and Evolution*. **41** (3): 663–689. doi:10.1016/j.ympev.2006.05.026. PMID 16919484.
* Stöck, Matthias; Alessandra Sicilia; Natalia M Belfiore; David Buckley; Sabrina Lo Brutto; Mario Lo Valvo; Marco Arculeo (2008). „Post-Messinian evolutionary relationships across the Sicilian channel: Mitochondrial and nuclear markers link a new green toad from Sicily to African relatives". *BMC Evolutionary Biology*. **8**: 56. doi:10.1186/1471-2148-8-56. ISSN 1471-2148. OCLC 47657384. PMC 2276203. PMID 18294389.
* „IUCN Red List - *Pseudepidala viridis* (green toad)". Посетено на 2009-09-12.