**Дилејн Ле Бас** (родена 1965) била британски уметник од ромско потекло.

Биографија
----------

Ле Бас изјавила за Травелерс' Тајмс дека „Всушност ми се допадна да одам на училиште што беше тешко бидејќи јас сум единствениот од петмина од нас што завршиле училиште. И тогаш имав идеи да одам на Уметнички колеџ". Таа рекла дека до почетокот на училиштето била заштитена од тоа колку расисти можат да бидат луѓето кон луѓето од циганите.

Дилејн Ле Бас опширно ја покажала својата уметност и во ОК и на меѓународно ниво, вклучително и на Меѓународниот фестивал за единствена уметност, Рокевер, Франција; Американскиот музеј за визионерска уметност во Балтимор, САД, галерија на транзиција и биеналето во Прага во 2005 и 2007 година. Во јуни 2007 година нејзината работа била вклучена во првиот ромски павилјон на Венециското биенале во 2007 година. Учествувала на биеналето во Прага лето 2007 година. Ле Бас учествувала на Тркалезна МАСА: 9-то биенале во Гвангжу, кое се одржало од 7 септември до 11 ноември 2012 година во Гвангжу, Кореја.

Ле Бас имала неколку самостојни изложби, вклучувајќи ја и „Соба" во галеријата Транзиција во Лондон; „Куќата на кралицата ЏуЏу" во Галеријата Гити Нурбакш, Берлин и во Галеријата Соња Росо, Торино. Нејзината работа била наречена „сврачка", со сложени везови и инсталации составени од разни предмети и орнаменти.

Нејзината работа во голема мера се движела од уникатна серија тематски отстапувања, вклучувајќи националност, раса, пол и врски. Овие прашања се истражуваат преку слободно комбинирани медиуми. Везењето, сликањето и декупажот/„фемажот" се во интеракција со скулптурата и инсталациите што ја рефлектираат домашната клаустрофобија, минливата природа на модерната материјалност и тензиите што го карактеризираат сопственото искуство на Ле Бас како Циган. Границата помеѓу украсените предмети и обновените предмети повторно депонирани во инсталацијата била намерно тестирана и нејасна. Таписериите украсени со сопствените шевови и белези на уметникот се соочуваат со предмети со помалку недвосмислена историја.

Во публицитетот за Првиот ромски павилјон во Венеција во 2007 година, Ле Бас била цитирана како рекла: „Како Ром, моето гледиште отсекогаш било став на аутсајдерот и оваа позиција на „другиот" се рефлектира во материјалите и пораките во мојата работа. Живееме во култура на измешани вредности и измешани пораки. Моите дела се изработени од занемарените и различни предмети на продажбата на багажници и добротворната продавница."

За инсталација во 2014 година, Ле Бас рекреирала „соединенија за задржување" користени за контрола на циганските семејства од британските власти на почетокот на 20 век.

Во 2017 година таа изјавила за Гардијан дека „Повеќето ромска уметност се чува во складиште, собирајќи прашина во подрумите на музеите... Повеќето уметници се или целосно игнорирани или, како Цигани, ние сме видливи само на крајно негативен начин".

Ле Бас и нејзиниот сопруг Демијан Ле Бас се поврзуваат со Аутсајдер Арт, неконвенционални уметници кои работат надвор од границите на уметничкиот естаблишмент.

Надворешни врски
----------------

* Галерија Гити Нурбакш Архивирано на 19 јули 2011 г.
* Галерија Соња Росо Архивирано на 9 ноември 2009 г.
* Изгубениот рај: Првиот ромски павилјон на биеналето во Венеција
* ЧАВИ: Враќање на застапеноста на циганите, галерија Новас, Лондон
* Самостојна изложба „Соба" во галеријата Транзиција
* Живиот албум: Хемпширско џипско наследство



1. ↑  „Delaine Le Bas – 'a strange and interesting journey'". *travellerstimes.org.uk* (англиски). Посетено на 2017-11-14.
2. ↑  „PRAGUEBIENNALE3". Архивирано од изворникот на 4 April 2014. Посетено на 4 August 2014.
3. ↑  „FORMER WEST – Delaine Le Bas". *www.formerwest.org*. Посетено на 2017-11-14.
4. ↑  „Delaine Le Bas – Wonderland". *Wonderland* (англиски). 2008-02-10. Посетено на 2017-11-14.
5. ↑  „Paradise Lost / Il Paradiso Perduto". RomaPavilion.org. Посетено на 4 August 2014.
6. ↑  „Romany Gypsy Delaine Le Bas to recreate containment compounds in gallery exhibition | Culture24". *www.culture24.org.uk*. Архивирано од изворникот на 2017-11-15. Посетено на 2017-11-14.
7. 1 2  Connolly, Kate (2017-06-08). „'A place to call our own': Europe's first Roma cultural centre opens in Berlin". *The Guardian* (англиски). ISSN 0261-3077. Посетено на 2017-11-14.