recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Голема ласица** или **хермелин** (науч. *Mustela erminea*) — животно кое спаѓа во семејството ласици.

Особености
----------

Неговото снежнобело крзно со векови ги украсувало кралските наметки и денес сè уште се користи во индустријата за крзно. Големите ласици живеат во Северна Америка и северна Евроазија. Најчести се на местата покриени со грмушки, шумски и полушумски предели. Во лето тие се кафени, со бела боја на грлата, градите и стомаците. Долги се 13-30 см, од кои опашката е долга 5-12 см и тежат помалку од 0,3 кг. Големи месојадци, ласиците се хранат со мали цицачи, птици, јајца, жаби и понекогаш со безрбетници.

Наводи
------

1. ↑  „*Mustela erminea*". *IUCN Red List. Version 2008*. International Union for Conservation of Nature. 2008. Посетено на 21 March 2009.
2. ↑  *Британика Енциклопедиски Речник*. Топер, Скопје, 2006, книга 10, стр. 109, Хермелин - (Ermine)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85089118
* GND: 4356525-6
* BNF: cb12345915h (податоци)
* NDL: 00576198

 |

 |
**Галиасгар Галиакбар ули Камелетиндов** (татарски: *Галиәсгар Галиәкбәр улы Камалетдинов*; познат како **Шлишчар Камал** (татарски: *Галиәсгар Камал*, руски: *Галиаскар Камал*) — татарски писател, драматичар и драмски писател. Академскиот театар Галиаскар Камал Татар е именуван по него.

Биографија
----------

Галиасгар Камал е роден на 6 јануари 1879 година во семејството на занаетчија за крзно во Казањ. Студирал во Казан во медресата *Ğosmaniä* и *Möxämmadiä* во 1889-1897. Во исто време го изучувал рускиот јазик во тригодишно општинско училиште.

Првата драма на Камал е наречена *Среќна младина* и била објавена во 1900 година. Историјата на Татарскиот театар започнала со изведување на претстава наречена *Кутриот*. Активно учествувал во активноста на трупите на Сијер како глумец и драмски писател.

Наводи
------

1. ↑  Tatar gymnasium
2. ↑  „Galiaskar Kamal in official portal of Kazan". Архивирано од изворникот на 2012-02-25. Посетено на 2021-04-21.
3. ↑  „kazan1000". Архивирано од изворникот на 2012-02-20. Посетено на 2021-04-21.
Националниот споменик на родното место на Џорџ Вашингтон се наоѓа во округот Вестморленд.
**Вестморленд** (англиски: *Westmoreland County*) — округ во Северен Нек во сојузната американска држава Вирџинија. Според пописот од 2000 година, округот има околу 16.718 жители и главен центар на округот е градот Монтрос. Овој округ е познат по тоа што е родно место на првиот американски претседател - Џорџ Вашингтон. Вашингтон е роден во тогашната населба Бриџес Крик, а овој округ е родно место и на петтиот американски претседател - Џејмс Монро, меѓу останатите видни американски општественици од Вестморленд.

Географија
----------

Според Заводот за статистика на САД, округот има вкупна површина од 655 км2, од кои 593 км2 се земја, а 60 км2 се вода. Овој округ се наоѓа на полуостровот Северен Нек во сојузната држава Вирџинија.

Округот Вестморленд граничи со следните окрузи:

* Округ Чарлс - север
* Округ Сент Мери - североисток
* Округ Нортамберленд - југоисток
* Округ Ричмонд - југ
* Округ Есекс - југозапад
* Округ Кинг Џорџ - југозапад

Градови
-------

* Колониал Бич
* Монтрос

Поврзано
--------

* Вирџинија
* Национален споменик на родното место на Џорџ Вашингтон
* Окрузи во Вирџинија

Наводи
------

1. ↑  Marquis, A.N. Company. *Who's Who In America*, vol. 1:Historical Volume (1607-1896), revised ed. Marquis, A.N. Company. 1967.

Надворешни врски
----------------

* Трговска комора на округот Вестморленд
* Гувернер на округот Вестморленд
* Историја и генеологија на округот Вестморленд Архивирано на 29 март 2010 г.

Координати: 38°07′ N; 76°48′ W﻿ / ﻿38.11° СГШ; 76.80° ЗГД﻿ / 38.11; -76.80

Предлошка:Вирџинија-гео-никулец
Амамот во 2020 година
**Гевгелиски амам** — еден од најзачуваните објекти од отоманската архитектура во Гевгелија. Амамот е изграден во почетокот на XIX век. Амамот конечно бил обновен во 2013 година при што бил зачуван оригиналниот изглед со две куполи - една мала и една голема. Објектот сега служи како ликовна галерија во склоп на Националниот музеј - Гевгелија. Амамот е прогласен за споменик на културата на Македонија.

Историја
--------

Поглед на старата состојба на Гевгелискиот амам пред неговото обновување во 2013 година
Поради лошата состојба, идејата за реконструкција и оживување на оваа градба, била присутна повеќе децении, помеѓу пошироката културна јавност во Гевгелија. Со изработката на Главниот проект во 1993 г. а подоцна и Анексот на главниот проект од страна на д.и.а. Мирјана Димовска-Чоловиќ, бил создаден патот за реализација на овој проркт. Во недостаток на други извори на финансирање на проектот, во 2004/05 година, по воспоставување на контактот со градоначалникот на Општина К’рач (денес Есенјурт) во Истанбул (Турција), Хамит Ончу, дошло до преговори за финансирање на овој проект од нивна страна. Кон реализацијата на проектот се вклучила и Локалната самоуправа на Општина Гевгелија. Кон крајот на 2006 година, градежните работи на самиот објект и анексот биле завршени. Недостатокот на материјални средства за поставување на метална (бакарна) оплата врз куполите на амамот, се реализирале нешто подоцна, во текот на 2011/12 година, кога повторно Локалната самоуправа на Општина Гевгелија, обезбедила средства за завршеток на овој проект. Така, по реновирањето амамот станал ликовна галерија во рамките на Музејот во Гевгелија.

Наводи
------

1. ↑  „Музеј Гевгелија". Посетено на 20 март 2018.
2. ↑  „Мрежно место за Гевгелија" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-02-05. Посетено на 20 март 2018.
3. ↑  „Уметничка галерија Амам". www.muzejgevgelija.mk. Архивирано од изворникот на 2020-02-18. Посетено на 13 ноември 2020.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Културно наследство во Општина Гевгелија |
| --- |
|  |
|  | 
Археолошко наоѓалиште „Сува Река" (Гевгелија)  •  Археолошко наоѓалиште „Вардарски Рид" (Гевгелија)  •  Гевгелиски амам (Гевгелија)  •  ЖС „Гевгелија" (Гевгелија)  •  Музеј „Митко Зафиров" (Гевгелија)  •  Куќа на ул. „Маршал Тито" бр. 170 (Гевгелија)  •  Андреев конак (Гевгелија)  •  Зграда на Библиотеката „Гоце Делчев" (Гевгелија)  •  Кангов конак (Гевгелија)  •  Зграда на Општина Гевгелија (Гевгелија)  •  Вила Тина (Гевгелија)  •  Гевгелиска чаршија (Гевгелија)  •  Училишна зграда (Конско)  •  Археолошко наоѓалиште „Градишор/Мрамор" (Милетково)  •  Археолошко наоѓалиште „Бистерна" (Прдејци)  •  Археолошко наоѓалиште „Ветка Црква" (Прдејци)  •  Црква „Св. Димитриј" (Смоквица)  •  Агова чешма (Смоквица) |  |

 |
**„Горчливи треви"** (српски: *Горке траве*) – југословенски филм од 1966 година, во режија на Жика Митровиќ. Главните улоги ги толкуваат: Ирена Папас, Радмила Гутеша и Петар Баниќевиќ.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива две децении по завршувањето на Втората светска војна. Една поранешна заточеничка во концентрационен логор одбива да сведочи против нејзиниот мачител. Немоќна да најде душевен мир во повоениот свет и притисната од анонимните заканувачки писма кои ѝ ги испраќаат неонацистите, таа го наоѓа спасот во смртта, и покрај поддршката која ѝ ја дава еден стар пријател.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Горке траве (пристапено на 27.2.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Координати: 60°33′N 15°08′E﻿ / ﻿60.550° СГШ; 15.133° ИГД﻿ / 60.550; 15.133

**Вестердалелвен** (швед. *Västerdalälven*) е река во Шведска што тече југоисточно низ покраината Даларна. Долга е 300 км и извира кај Јерелвен и Фулуелвен, а завршува кај Јурос (општина Гагнеф), каде се среќава со реката Естердалелвен и заедно ја образуваат поголемата река Далелвен.

На реката секоја година се одржува натпреварот во далечинско пливање „Вансбрусимнинген" во дициплината 1000 м.

Наводи
------

1. 1 2  „Вестердалелвен". *Национална енциклопедија*. Посетено на 14 јули 2010. (бара претплата) (шведски)

* Вестердалелвен на Ризницата ?

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа географска статија за Шведска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Бен Јангс
**Бен Јангс** (англиски: *Ben Youngs*; 5 септември 1989) е професионален англиски рагбист, кој моментално игра за рагби јунион тим Лестер Тајгерс.

Животопис
---------

Бен Јангс е роден во Норич, неговиот татко Ник бил рагби репрезентативец на Англија, а и неговиот брат Том Јангс исто така е професионален рагбист. Висок 178цм, со маса 92кг, Бен Јангс игра на позицијата број 9 - деми. За Лестер Тајгерс Јангс има одиграно 161 натпревари и има постигнато 138 бода. Во јуни 2010 Јангс за Англија против Австралија во Сиднеј поситигнал есеј после сјаен соло продор. За англиската рагби јунион репрезентација Јангс одиграл 51 тест меч, постигнал 45 бода и и помогнал на својата екипа да го освои Купот на шест нации во 2011 година.

Наводи
------

1. ↑  Senior Squad | Players & Coaches | The Team | Leicester Tigers | Official Website : Players : Leicester Tigers Seniors
Биогасот се користи и во јавниот превоз (Берн, Швајцарија)
**Биогас** е вид биогориво во гасовита форма што се добива со анаеробно разградување или ферментација на органски материи, вклучувајќи го ѓубривото, канализацискиот талог, комуналниот отпад или кој било друг разградлив отпад. Главно се состои од метан и јаглерод диоксид. Во иднина може да биде важен извор на енергија.

Состав
------

|  |  |
| --- | --- |
| Метан (CH4) | 40-75 % |
| Јаглерод диоксид (CO2) | 25-55 % |
| Водена пареа (H2O) | 0-10 % |
| Азот (N) | 0-5 % |
| Кислород (O) | 0-2 % |
| Водород (H) | 0-1 % |
| Амонијак (NH3) | 0-1 % |
| (H2S) | 0-1 % |

Енергетски значајни се само метанот и водородот. Проблематични се H2S и амонијакот, кои често пред употребата на биогасот треба да се отстранат за да не делуваат агресивно врз опремата.

Подвидови
---------

* барски гас
* гас од анаеробни постројки за преработка на отпадни води, септички јами и сл.
* гас што се добива во земјоделството (пред сè од оризовите полиња, компост, од животни - главно преживари - и сл.)

Употреба
--------

Биогасот се користи за производство на:

* топлинска енергија
* топлинска и електрична енергија (когенерација) - што е најчест случај
* топлинска енергија, електрична енергија и ладење (тригенерација) - поретко

Во мал дел се користи и кај автомобилите, главно во јавниот превоз, но со оглед дека бара претходна подготовка, сè уште тешко може да се користи како автобуско гориво.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85014141
* GND: 4006796-8
* BNF: cb11972989v (податоци)
* NDL: 01135621
* NKC: ph118920

 |

 |
*За други значења на поимот **Голема Река**, видете на појаснителната страница*

**Голема Река** — десна притока на реката Сатеска. Извира северозападно од Плакенска Планина, на н.в. од 1.880 м, а се слива на н.в. 759 м кај селото Белчишта. Долга е 24,1 км, има вкупен пад од 1.121 м и просечен пад од 46,5‰. Сливот зафаќа површина од 123 км2. Во горниот дел има планински, а во долниот дел рамничарски карактер. Помеѓу сливот на оваа река и Мраморечка Река постои подземна природна бифуркација.

Наводи
------

1. ↑  *Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6*
2. ↑  Pianka, Włodzimierz (1970). *Топономастиката на Охридско-преспанскиот базен*. Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков".
**Горчлива месечина** (англиски: *Bitter Moon*) е филм во режија на Роман Полански.

Факти за филмот
---------------

Филмот „Горчлива месечина" е режиран од режисерот Роман Полански, а главните улоги ги толкуваат Питер Којоти, Хју Грант, Кристин Скот Томас, и Емануел Сење. Филмот е снимен според истоимениот роман на Паскал Брикнер, а музиката ја компонирал Вангелис.

Содржина
--------

Драмата „Горчлива месечина" е необична приказна за односите меѓу луѓето, моралот, лицемерието, љубовта и омразата. Британската конзервативна двојка Фиона и Најџел Добсон крстарат со брод до Истанбул, на пат кон Индија, но нивните планови се менуваат кога ги запознаваат Мими и Оскар, пар со садистичко сексуално минато. Во филмот се прикажани љубовта и страста во нивната деструктивна сила, претворањето на љубовта во омраза, сожалување, мазохизам и садизам.

Наводи
------

1. 1 2  „Во светот на лудилото и деструктивната страст", *Антена*, бр. 804, 22.11.2013, стр. 3.
**Георги Георгиев Димитров** бил бугарски учител, книжевник, општественик.

Биографија
----------

Роден е во Ќустендил. Во 1851-58 г. учи во Ќустендил кај Аверкиј Попстојанов, а во 1858-59 г. станал учител во Свиленград. Го придружувал митрополитот Авксентиј Велешки при неговите патувања во Македонија - Штип, Кратово, Кочани. Бил деец за црковна независност. Поради нападот во Хасково во 1873 г. бил уапсен, а потоа бил ослободен со собрани 100 лири од неговите домашни. Бил учесник во Старозагорското востание во 1875. Бил продавач на книги (1860) и книжар (1867-75) во Одрин. Во 1878 г. се населил во Пловдив. Автор е на три книги за историјата на Бугарија.

Историскиот труд „Кнежевство Бугарија"
--------------------------------------

Георги Димитров планирал да напише историја во три дела, со наслов „Кнежевство Бугарија", во која ќе го проследи развојот на бугарскиот народ и држава од Средновековието до негово време. Авторот решил со свои средства без туѓа помош, да отпечати историјата. Наместо да му се помогне, му биле правени пречки. Само кнезот Фердинанд I го помогнал со 5 наполеони.

Во првиот дел од своето дело од 1894 год. за Македонците запишал: 


Македонците, воопшто, се развиени, итри, лукави и подли луѓе. Македонецот ја сака слободата повеќе и од Тракиецот и од бугаринот кој живее во Северна Бугарија, но само друг да му ја извојува, а не сам тој. Кај Македонецот на постои ниту искра од патриотизам. Тој за пари и татко си продава. Се прикажува, кога се спровеле истиљами (пописи) во некои епархии во Македонија, свештениците кои го советувале населението да ја исповеда пред власта својата народност, некои кажувале: „Ќе ни дадете пари ќе се чиниме бугари". Во 1861 г. кога од Бугарија се испратија 28 претставници во Цариград по однос на црковното прашање, од Македонија не се испрати ниту еден. Тогаш, речиси цела Македонија уште се грчеше.

Георги Димитров, *Кнежевство Бугарија во историските, географските и етнографските односи*, Дел I, стр.60-61.

Надворешни врски
----------------

* Димитров, Георги. *Княжество България в историческо, географическо и етнографическо отношение*. Част 1. Пловдив, 1894.
* Димитров, Георги. *Княжество България в историческо, географическо и етнографическо отношение*. Част 2. Пловдив, 1896.
* Димитров, Георги. *Страданията на българите и Освобождението на България през 1877–78 г.*. София, 1899. 320 с. 2. издание. Стара Загора, 2007, 367 с.
Координати: 32°0′34″N 34°52′37″E﻿ / ﻿32.00944° СГШ; 34.87694° ИГД﻿ / 32.00944; 34.87694


**Меѓународниот аеродром Бен Гурион** (хебрејски: *נמל התעופה בן גוריון, Nemal HaTe'ūfa* **Бен Гурион**, арапски: *مطار بن غوريون الدولي Matar Бин Ghūrīūn ал-Duwaliyy*) (IATA: Посети, ICAO: LLBG), исто така и неговиот хебрејски акроним Natbag (хебрејски: נתב"ג), е најголемиот и најзафатениот меѓународен аеродром во Израел, со 13 милиони патници во 2011 година и е оценет како најдобар аеродром на Блискиот Исток, и втор најдобр во светот со 5. -15.000.000 патници годишно од страна на ИАТА.

Аеродромот се наоѓа на периферијата на Лод, на 15 километри (9 милји) југоисточно од Тел Авив. Тоа е еден од двата комерцијални аеродроми во метрополитенска област Тел Авив, (другиот е АУРЕ Дов аеродром, кој се користи главно за домашни летови). Бен Гурион е управуван од страна на Израелскиот аеродромски орган, корпорација во државна сопственост која управува со сите јавни аеродроми и гранични премини во Израел.

Бен Гурион служи како база на Ел Ал, Israir ерлајнс, а Arkia Израел ерлајнс. Терминалот 3 се користи за меѓународни летови и Терминалот 1 за домашните летови. На аеродромот има три писти.

Бен Гурион се смета за еден од повеќето безбедни аеродроми во светот, со безбедносни сили, кои вклучуваат полицајци и војници. Аеродромските чувари работат како во униформа и цивил, а сè со цел да се задржи на високо ниво на будност и откривање на сите можни закани. Аеродромот бил цел на неколку терористички напади.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бен Гурион (аеродром)" на Ризницата ? |

* Бен Гурион Меѓународниот аеродром

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  IAA: Official airport statistics for Ben Gurion Airport
3. ↑  Yashiv, Uriel (12 February 2012), „Israeli airlines' share of TLV passengers falls in 2011" (PDF), *Tourism News* (хебрејски), vol.758: .8, Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-05-25, Посетено на 2012-02-27
**Бучен Козјак** — друштво со ограничена одговорност за производство на млеко и млечни производи со седиште во Куманово.

Историјат
---------

Организација и управување
-------------------------

Производство
------------

Во 2019 година, Бучен Козјак имал 107 вработени, заземајќи го четвртото место во млечната индустрија на Македонија.

Финансиски показатели
---------------------

Во 2019 година, Бучен Козјак остварил вкупен приход од 520 512 158 денари, со што бил на четвртото место во македонската млечна индустрија. Истата година, добивката изнесувала 17 295 126 денари така што и по овој критериум, Бучен Козјак бил на четвртото место.

Наводи
------

1. ↑  Потребни се структурни промени во млечната индустрија, *Економија и бизнис*, година 22, број 265, септември 2020, стр. 50.
2. ↑  Потребни се структурни промени во млечната индустрија, *Економија и бизнис*, година 22, број 265, септември 2020, стр. 50.
**Бодрог** — река во источна Словачка и североисточна Унгарија. Таа е притока на реката Тиса. Бодрог се формира од реките Ондава и Латорица близу селото Земплин во источна Словачка.

Реката ја поминува Словачко-унгарската граница кај селото Фелшеберецки (близу Шатораљаујхељ) во Унгарија, и Стреда на Бодрог во Словачка, каде исто така се наоѓа најниската точка во Словачка (94.3 метри над морското ниво), и го продолжува својот тек во унгарскиот округ Боршод-Абауј-Земплен, додека не се сретне со Тиса, во градот Токај. Реката поминува низ градот Шарошујпатак, во Унгарија.

Должината на реката е 67 километри (15 во Словачка, 52 во Унгарија). Сливното подрачје изнесува 13,579 км² од кои 972 км² е во Унгарија. Реката е богата со риби.

Наводи
------

1. ↑  „Area along the Bodrog". bodrogtura.eu. Архивирано од изворникот на 2016-04-10. Посетено на 4 September 2015.

Координати: 48°07′N 21°25′E﻿ / ﻿48.117° СГШ; 21.417° ИГД﻿ / 48.117; 21.417

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 4774156565754723500005
* GND: 4087872-7

 |

 |
**Георги Дамјанов** - македонски градител и зограф, претставник на Дебарската школа.

Биографија
----------

Роден е околу 1784 година во дебарското мијачко село Тресонче, и потекнува од големиот зографски род Рензовци. Татко му Дамјан Јанкулов и дедо му Јанкула Силјанов исто така биле зографи и градители. Работел заедно со браќата Никола, Андреја и Коста, поради што е тешко да се посочи индивидуалната работа на секој посебно. По смртта на татко им, Георги го презема водството, и работи заедно со браќата, развивајќи значителна дејност. Четворицата браќа истовремено биле иконописци, резбари и градители. Со тек на времето секој од нив специјализира во некој од тие занаети. Браќата живееле во Папрадиште, од каде патувале по работа до различни краишта, стигајќи до Солун, Босна и Херцеговина.

Георги Дамјанов е автор на ерминија од 1832 година, чиј ракопис од 264 листа се чува во Универзитетската библиотека во Софија.

Починал во 1880 година.
**Блутек Срл** е бренд во сопственост на Метек СпА, создаден во 2014 година со преземање на италијанската автомобилска компанија Стола, која е основана во Торино во 1919 година. Познат е по преземањето на поранешната фабрика на ФИАТ во Термини Имерезе.

Активности
----------

Блутек ги наследил активностите на Стола Груп, имено производството на автомобилски компоненти. Производството и дизајнот го вршат 10 фабрики и 6 инженерски канцеларии распоредени меѓу Италија и Бразил.

Во 2016 година, на компанијата и помогнала Инвиталија и нејзините 94 милиони евра за повторно вработување на 120 поранешни вработени во Фиат Крајслер Автомобили во Термини Имерезе, предградие на Палермо.

Во септември 2019 година, сопственикот на Метек СпА (Роберто Џината) и извршниот директор на Блутек, Козимо ди Курси, биле под истрага од обвинителите во Торино и Палермо за злоупотреба на 16 милиони евра од фондовите на Инвиталија.

Во јуни 2020 година, 76-годишниот Роберто Џината бил затворен, додека Матео Орландо Џината и Џована Дезидерато биле ставени во домашен притвор, во врска со лажното одземање на голем дел од средствата на Блутек-Инвиталија.

На 20 декември 2020 година, Метек СпА бил прогласен за банкрот, додека семејството Џината си купил замок во шумата на регионалниот парк Ла Мандрија во близина на Торино. Замокот има површина од 1.700 квадратни метри (над 18.000 квадратни стапки) и 46 соби и е опремен со различни гаражи и базен; околната шума (исто така подложени на заплена) која се протега на речиси 5 хектари.

Наводи
------

1. ↑  Cataldo, Salvo (26 September 2019). „Blutec, sequestrata l'azienda capogruppo Metec". Agenzia DIRE.
2. ↑  „Termini Imerese: il piano di rientro di Blutec a Invitalia a breve". Ediservice s.r.l. Quotidiano di Sicilia. 2018.
3. ↑  „Inchiesta Blutec, tre arresti per riciclaggio e bancarotta: sequestro da 4 milioni di euro". Palermo Today. 18 June 2020.
4. ↑  „Fallimento Blutec, a Ginatta sequestrata una villa di 46 vani da tre milioni con bosco privato". La Stampa. 15 January 2021.

Надворешни врски
----------------

* www.blutecsrl.it Архивирано на 9 септември 2019 г. - официјална веб-страница на Blutec (на италијански)
Бог чувај го царот!
**„Боже чувај го Царот!"** (руски: *Боже, Царя храни!*) — државна химна на доцната Руска Империја. Песната била избрана на конкурс во 1833 г. Нејзин композитор е виолинистот Кнез Алексеј Фјодорович Лавов, а текстописец е романтистичкиот дворски поет Василиј Андреевич Жуковски. Химната важела сè до 1917 г. кога Октомвриската револуција ја соборила царистичката монархија и ја заменила химната со Интернационалата како нова државна химна.

Мелодијата може да се чуе во Увертирата 1812, Словенскиот марш, „Хаил, Пенсилванија!" (официјалната државна песна на Пенсилванија, САД), „Бог, семоќниот!"; „Цврсто врзани во братство", официјалната песна на Редот на Стрелата која ја користи истата мелодија, но со поинаков текст.

Текст
-----

### Руски

Боже, Царя храни!
Сильный, державный,
Царствуй на славу, Hа славу намъ!
*( 2x :)*
Царствуй на страхъ врагамъ,
Царь православный.
Боже, Царя, Царя храни!
*( 2x :)*
### Македонски

Боже, чувај го Царот!
Силниот, величествениот,
Царувај за слава,
За наша слава!
*( 2x :)*
Царувај на стравот на непријателите,
Царе православен,
Божен чувај го Царот,
Чувај го Царот!
*( 2x :)*

Снимки
------


|  |
| --- |
| Боже, Царя храни! (*Боже, чувај го Царот!*) |
|  |
| А капела верзија |

|  |
| --- |
| Боже, Царя храни! (*Боже, чувај го Царот!*) |
|  |
| Инструментална верзија |

* *Не можете да ја чуете снимката? Видете помош со снимки.*

Надворешни врски
----------------

* Музеј на руски химни Архивирано на 13 октомври 2013 г. (англиски)
**Георги Кујунџиев** (во Неврокоп, Пиринска Македонија —  1923
 во близина на Пазарџик, Бугарија ) — македонски револуционер.

Животопис
---------

После извршениот деветојунски вооружен ноќен преврат изведен под директиви на Царот Борис III, од страна на организацијата на офицерите "Воениот сојуз" со учество и на ВМРО Автономистичка предводена од Тодор Александров и Александар Протогеров, четниците на Тодор Александров од полицијата имале дозвола кого сакаат да вадат од затвор, а при тоа ги ликвидирале на непознати места. Во издавањето на овие наредби главно учество земал зетот на Тодор Александров - Михаил Монев (кого Македонците го нарекувале „Црниот Монев"), тутунскиот трговец од Неврокоп Стојан Филипов, како и Анго Попов (наречен *делибаша*) кој бил назначен за пункотв началник на ВМРО (Автономистичка) за Пловдив.

Георги бил уапсен во градот Неврокоп и бил преместен во затворот во Пазарџик. По наредба на Стојан Филипов, властите го извадиле од пазарџискиот затвор и им го предале на царските автономисти. Тие го однеле во непознат правец и го убиле, бидејќи тој и татко му им го оспорувале правото на царските луѓе да се служат со името на ВМРО.

Поврзано
--------

* Иван Кујунџиев (татко на Георги)

Белешки
-------

1. ↑  Се мисли на ВМРО Автономистичка, организацијата предводена од Тодор Александров.

Наводи
------

1. 1 2 3  Динев, Ангел (1983). *Политичките убиства во Бугарија*. Скопје: Култура-Скопје. стр. 335.
2. ↑  Апостолски, Акад. Михаило; Митрев, Акад. Димитар (1969). *Историја на македонскиот народ*. Скопје: Институт за национална историја; Нова Македонија. стр. 182.
3. ↑  Апостолски, Акад. Михаило; Митрев, Акад. Димитар (1969). *Историја на македонскиот народ*. Скопје: Институт за национална историја; Нова Македонија. стр. 183.
4. ↑  РИСТИЋ, Иван (2019). *Годишњак Педагошког факултета у Врању, књига IX, 2/2018 - „ПЕЋИНА РАЗБОЈНИКА И УЗУРПАТОРА…": БУГАРСКА И БУГАРИ У СРПСКОЈ ЈАВНОСТИ (1923–1925)* (PDF). стр. 127.



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
„**Блуз за бегалци**" била песна на В.Х. Оден, напишана во 1939 година, една од бројните песни што Оден ги напишал во средината до крајот на 1930-тите во блуз и други популарни метри, на пример, мерачот што го користел во неговата љубовна песна. „Калипсо", напишана во исто време. Поемата ја коментира состојбата на еврејските бегалци од нацистичка Германија во годините пред Втората светска војна, особено рамнодушноста и антагонизмот со кои се соочиле кога барале азил во демократските држави од тој период. Во некои подоцнежни изданија на поезијата на Оден, песната не е идентификувана по име, туку е прва од десетте песни групирани заедно во „Десет песни", која ја вклучува и гореспоменатата „Калипсо".

Во скратена форма, музицираше Елизабет Лутиенс во *Two Songs од WH Auden* (1942)

Наводи
------

1. ↑  Held, James (Winter 1992). „Ironic Harmony: Blues Convention and Auden's "Refugee Blues"". *Journal of Modern Literature*. Indiana University Press. **18** (1): 139–142. JSTOR 3831552.
2. ↑  As of 2022 distributed by University Of York Music Press. The other song is *As I walked out one evening*.

Надворешни врски
----------------

* Шејла Хенкок - читање на „Блуз за бегалци"
* Анализа на песна во Litexpert

Предлошка:W. H. Auden
Kyrie, RV 587
„Kyrie"(Господе) во г-мол (RV 587) од Антонио Вивалди е оркестрација за два хора (два оркестри, секој со соодветниот хор, составен од од четири ставови).

Ова е единствената денес зачувана композиција на поставка на Kyrie од Антонио Вивалди.

Првиот став започнува со оркестарска интермедија базирана на изменета верзија на првиот став од Magnificat.

Рефренот е украсен со барокни ритмички забрзани потенцирања во оркестарот.

Вториот став е дует помеѓу хор и двајца исполнители сопрани во секоја дел. Крајот завршува во своевидна полифонична фуга.. Фугата подоцна ќе биде преработена во Концерт Мадригалеско (РВ 129).

Наводи
------

1. ↑  Antonio Vivaldi Kyrie
Маски на плоштадот во Мохач, февруари 2006 година
Бушо маска од збирката на Музеј за имиграција во Сао Паоло, Бразил
**Бушојараш** (унгарски: Busójárás, што значи „Бушо-одење", на хрватски: *Pohod bušara*) е годишна прослава на Шокците кои живеат во градот Мохач, Унгарија, што се одржува на крајот од карневалската сезона, и завршува пред Пепелна среда. На прославата има *Бушо* (луѓе кои носат традиционални маски) и вклучува народна музика, маскирање, паради и танцување. Бушојараш трае шест дена, обично во текот на февруари. Започнува во четврток, проследено со *карневалот* во петокот, со најголемата прослава, и продолжува со *Фарсанг вазрап* (Фарсанг недела) на седмата недела пред Велигден; а прославата завршува со *„*Погребот на Фарсанг" наредниот вторник. Овие традиционални свечености се запишани на Претставителниот список на нематеријалното културно наследство на човештвото на УНЕСКО во 2009 година.

Месните жители го објаснуваат карневалот со две поврзани, но различни легенди. 

*Бушо* маски, февруари 2006
Според најпопуларната легенда, за време на османлиските времиња на територијата, луѓето од Мохач го напуштиле градот и почнале да живеат во блиските мочуришта и шуми за да ги избегнат отоманските (турски) војници. Една ноќ, додека седеле и зборувале околу огнот, еден стар човек од етничката група Шокци одеднаш се појави од никаде и им рекол: „Не плашете се, вашите животи наскоро ќе се свртат кон добро и ќе се вратите во вашите домови. Дотогаш, подгответе се за битката, изработете разни оружја и страшни маски за себе, и почекајте бурна ноќ кога ќе дојде маскиран витез." Тој исчезнал ненадејно како што пристигнал. Бегалците ги следеле неговите наредби, а неколку дена подоцна, во бурна ноќ, пристигнал витез. Тој им наредил да ги стават своите маски и да се вратат во Мохач, правејќи колку што е можно поголем врева. Тие го следеле неговото водство. Турците биле толку уплашени од буката, маските и бурата во ноќта, за кои сметале дека се демони што ги напаѓаат, и избегале од градот пред изгрејсонцето.

Во постарата, помалку популарна приказна, бушарите не ги заплашуваат Турците, туку само зимата.

Во секој случај, месните жители од почетокот на февруари секоја година го прослаавуваат Бушојараш, а на овој фестивал присуствуваат и други држави од соседните земји (Хрватска, Србија, Словенија, како и локалните Шокци Хрвати), а исто така и од Полска.

Поврзано
--------

* Претхристијански алпски традиции
* Ѕвончари

Наводи
------

1. ↑  Бушо-свечености во Мохач: маскиран крај на зимата

Надворешни врски
----------------

* УНЕСКО: претставителна листа (2009), прославите на Бушо во Мохач Архивирано на 11 февруари 2019 г.
* Филм за прославите на англиски јазик
* Од животот на хрватските верници надвор од Хрватска - Хрвати во Мохач
* Официјално мрежно место на Мохач
|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

**Бодрум** (турски: *Bodrum*, стари имиња — Будрум, Петрониум, Халикарнас)  ) — град во Југозападна Турција. Градот е важно пристаниште и една од најпосетените туристички одредишта во Егејскиот Базен. Градот е сместен на истоимениот полуостров Бодрум, на северозападниот дел од заливот Гокова, спротивно од грчкиот остров Кос. Денес градот е важен туристички и јахтинг-центар. Градот има многу интересна архитектура, сите згради се во бела боја и се максимум на 3 ката. Туристичкиот град со карактеристична архитектура се наоѓа на околу 180 км јужно од Кушадаси и на околу 270 километри од најголемиот град во регионот — Измир. Бодрум, древниот град Халикарнас, денес е модерен туристички центар, кој привлекува туристи со кристално чистото море, добрите плажи и меката клима. Во реонот околу пристаништето, како и во соседниот залив, каде се наоѓаат повеќето хотели, ќе најдете и многу кафулиња, ноќни клубови, дискотеки и продавници. Додека сте на одмор во Бодрум може да го посетите древниот град Ефес — втор по големина град во Римското Царство и калциевите тераси на Памуккале. Исто така може да се прошетате со ферибот до грчкиот остров Кос.

Наводи
------

1. ↑  Ἁλικαρνασσός,
Henry George Liddell, Robert Scott, *A Greek-English Lexicon*, at Perseus project

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 239465532
* LCCN: n99265362
* GND: 4087873-9
* SUDOC: 027605728
* BNF: cb11960967v (податоци)

 |

 |
**„Госпоѓицата Фифи"** (француски: *Mademoiselle Fifi*) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан од 1882 година.

Содржина
--------

Во еден замок во околината на Руан е сместена пруската војска. Времето е лоѓшо, постојано врне, а на офицерите им е здодевно, па тие одлучуваат да донесат група проститутки. Меѓу офицерите се наоѓа и маркгрофот Вилхелм фон Ејрик кого колегите го нарекуваат Госпоѓицата Фифи. Неговата омилена забава е безмилосно да ги уништува вредниет предмети кои останале во замокот. Проститутките пристигнуваат и започнува голема пијанка. Кога пијаните пруски офицери наздравуваат за својата победа при што ги навредуваат Французите, проститутката Рахела со нож го убива офицерот Вилхелм, а потоа успева да побегне низ прозорецот. Пруската војска организира голема потера по неа, но без успех и поради тоа спроведува насилство врз месното население. Утредента, на погребот на офицерот за првпат по подолго време се огласува камбаната на селската црква, а потоа одвреме-навреме, без никаков повод, се слуша ѕвонењето на камбаната. Објаснувањето лежи во тоа што во камбанаријата е скриена Рахела, а за неа се грижи селскиот свештеник. По повлекувањето на пруската војска, свештеникот ја носи Рахела во Руан, каде таа продолжува да работи во борделот. Најпосле, таа запознала некој маж, кој ја засакал и се оженил со неа.

Наводи
------

1. ↑  „Госпођица Фифи" во: Гиј де Мопасан, *Изабране новеле* (друга књига). Култура, Београд, 1950, стр. 127-143.
Во змејското гнездоВо змејското гнездо
**Во змејското гнездо** (кинески: 龍爭虎鬥) — американско-хонгконшки филм од 1973 година, во режија на Роберт Клаус, според сценариото на Мајкл Алин. Главните улоги во филмот ги играат: Брус Ли, Џон Саксон, Џим Кели, Ана Капри, Анџела Мао Јинг, Ши Кјен, Роберт Вол, Боло Јеунг, итн. Во 2004 година, филмот бил зачуван во Националниот филмски регистер на САД. „Во змејското гнездо" претставува пресврт во пробивот на кунг-фу филмовите како посебен филмски жанр. Истовремено, тој е првиот американски кунг-фу филм.

Содржина
--------

Ли (го игра Брус Ли) е борец од храмот на Шаолин кого учителот го испраќа на островот на Хан (го игра Ши), кој порано бил, исто така, борец од храмот, но подоцна ги посрамотил своите учители. За да го уништи криминалниот свет на Хан, Ли се пријавува на меѓународниот турнир по кунг фу што тој го организира на својот приватен остров. Заедно со него, на турнирот учествуваат и двајца американски борци Ропер (го игра Саксон) и црномурестиот Вилијамс (го игра Кели). Во својата прва борба, Ли го убива соработникот на Хан, Охара (го игра Вол). Една ноќ, Ли оди во обиколка на островот, а утредента Хан сурово ги казнува своите стражари поради нивната небрежност. Исто така, тој го обвинува Вилијамс за инцидентот и потоа, борејќи се со него, го убива. Потоа, Хан му ги покажува на Ропер своите тајни простории во кои произведува опиум и држи во заробеништво грабнати млади девојки и бројни скитници. Хан се обидува да го поткупи Ропер, но тој ја одбива неговата понуда. Истовремено, Ли влегува во тајните простории, но паѓа во стапица и стражарите на Хан успеваат да го заробат. За казна, утредента, Хан наредува да се борат Ли и Ропер, но Ропер ја одбива борбата, по што е принуден да се бори против најсилниот борец на Хан, Боло (го игра Јеунг). Ропер го победува Боло, Ли се бори со Хан, а во исто време се ослободуваат заробениците на Хан кои ги напаѓаат неговите стражари. Додека трае масовната борба во дворот на палатата, Ли оди во потера на Хан, кој се крие во палатата. На крајот, тој го пронаоѓа Хан и го убива.

Наводи
------

1. ↑  IMBd, Enter the Dragon (1973), Awards (пристапено на 23.10.2017)
2. ↑  HRT (пристапено на 1.2.2019)
3. ↑  IMBd, Enter the Dragon (1973) (пристапено на 23.10.2017)
Болвин пазар во Германија
Болвин пазар во САД
**Болвин пазар**, **болвак** или **бит-пазар** – вид на пазар каде се продава евтина или половна стока. Болвините пазари можат да бидат во затворени простори, како што се складишта или училишни спортски сали, а можат да бидат и на отворен простор, на ледина, или да бидат под шатор.
Продавачите на болвините пазари можат да бидат семејства кои изнајмуваат тезга за да ги продадат работите од својот дом од кои немаат повеќе потреба, до комерцијални погони кои вклучуваат голем избор на користена стока. Тука се и патувачките трговци кои кружат низ некоја област и купуваат стока од гаражните продажби или други болвини пазари. На многу болвини пазари има и продавачи на храна и пијалаци. Некои се познати по продажба на пиратска музика и пиратски филмови или фалсификувана облека, накит или парфеми од познати брендови.

Историја
--------

Потеклото на името не е точно утврдено. Првобитниот болвин пазар можеби бил „Marché des puces" во Сент Уан во северното предградие на Париз. Неговото име на француски буквално значи „пазар на болви" – шеговит назив кој потекнува од верувањето дека стоката купена од болвините пазари е полна болви.

Турскиот назив за болвен пазар е бит-пазар од каде доаѓа името на скопскиот Бит-пазар.

Наводи
------

1. ↑  „бит-пазар" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „бит-пазар" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Berman, Barry (2000). „F Glossary". *Retail Management: A Strategic Approach*. Prentice-Hall, Inc. Укажано повеќе од еден `|author=` и `|last=` (help)
4. ↑  „How to Become a Flea Market Vendor". *StyleCareer.com*. Afton Institute, LLC. 2008. Архивирано од изворникот на 2008-11-07.
5. ↑  Mitchell, Bob (2008). „Police bust nets $800K in pirated DVDs". *TheStar.com*. Toronto Star.
6. ↑  Jonsson, Patrik. „Flood of knockoff merchandise triggers a wider crackdown across US". The Christian Science Monitor.
7. ↑  Stokes, Jerry (2008). „Origin of the term flea market". *Helium.com*. Helium, Inc. Архивирано од изворникот на 2008-12-08.
8. ↑  Oliver, Margie and Richard (2006). „Origin Of The Term "Flea Market"". *Antique Clock Guy*. The Clock Guy Antique Brokerage.

Надворешни врски
----------------

* -{National Flea Market Association USA.}- (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85049051
* GND: 4017578-9
* NDL: 00577632

 |

 |
**Бартолинитис** претставува воспаление на Бартолиниевите жлезди го предизвикиваат различни патогени бактерии. Честопати тоа се гонококите. Воспалувањето на изводниот канал на жлездата обично го оневозможува истекот на секретот, поради што настануваат ретенциони цисти, кои можаат да достигнаат големина на јајце од кокошка. Додека не се инфицирани содржаат бистра слузава содржина и не причинуваат посебни пречки. Со инфицирањето на таквата циста, или само ткиво на жлездата настапува апцес.

Клиничка слика
--------------

Жлездата тогаш е отечена, а кожата што ја покрива е едематозна, црвена и напната. Болната е со висока температура, а поради болките е неподвижна.

Лекување
--------

Доколку апцесот не се инцизира доаѓа со спонтано прскање. Честопати воспалението се повторува- рецидира. Во акутниот стадиум лекувањето се врши со антибиотици и со инцизија. Во посмирениот стадиум најдобро е да се екстирпира сета жлезда или пак да се направи марсупиелизација.

Наводи
------

1. ↑  Претставува шуплина исполнета со гнојна содржина.

Надворешни врски
----------------

Прашања:Форум за Бартолинитис

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Женски болести на карлицата и гениталиите (N70–N99) |
| --- |
|  |
| Болести на внатрешните полови органи | 
* Полип на матката
* Ендометриоза
* Дисменореја

 |
|  |
| Болести на надворешните полови органи | 
* Бартолинитис

 |

 |
**Госпоѓица** (српски: *Gospođica*) - роман на писателот Иво Андриќ.

Содржина
--------

Осврт кон делото
----------------

За разлика од другите дела на Андриќ, сновен белег на романот „Госпоѓица" е отсуството на ориенталниот колорит: во него се опишани настаните околу Првата светска војна. Овој роман претставува прецизна психолошка студија на една жена која се откажала од радоста на животот и им се посветила на парите. Притоа, сакајќи да се одмаздува и да ги ги уништува туѓите животи, таа го изобличува својот лик со аскетска, мизантропска осаменост. Во овој роман, Андриќ напишал психолошка монографија на човечкото суштество кое е длабоко поразено во времето кога во човечката природа се создаваат најубавите илузии и соништа за животот.

Наводи
------

1. ↑  Velibor Gligorić, „Beleška o piscu", во: Ivo Andrić, *Priča o vezirovom slonu*. Beograd: Rad, 1962, стр. 169-170.
Насловна страница на изданието од 1549 година „ *Брод на лудите"*
 *Брод на лудите* ( *Stultifera Navis* ) беше преведен на латински во 1497 година; некои од дрвокрадците што го илустрираат ракописот можеби биле создадени од Албрехт Дирер. Универзитетот во Единбург поседува копија од латинското издание. 
**Бродот на лудите** ( Современ германски : *Das Narrenschiff*, латински : *Stultifera Navis*, оригинален средновековен германски наслов: *Daß Narrenschyff ad Narragoniam* ) — сатирична алегорија во германски стих објавена во 1494 година во Базел, Швајцарија, од хуманист и теолог Себастијан Брант. Тоа е најпознатиот третман на бродот на будали кои тропаат и кружат во бројни преводи.

Преглед
-------

Книгите се составени од пролог, 112 кратки сатири и епилог, сите илустрирани со резници. Брент го зазема бродот на будали, популарен во тоа време, удирајќи ги со ненадмината моќ на слабостите и пороците од своето време. Тука тој го создал Свети Гробијан, за кого замислувал дека е покровител на вулгарен и груб народ.

Концептот за глупавост бил често користен троп во периодот пред реформска постапка за легитимирање на критиката, како што исто така го користел Еразмус во неговата *Пофалба на Фоли* и Мартин Лутер во неговиот „ *An den christlichen Adel deutscher Nation von des christlichen Standes Besserung* "( *Обраќање до христијанското благородништво* ). На судските будали им било дозволено да кажат што сакаат; пишувајќи ја својата работа на глас на будала, Брант можел да ги легитимира своите критики кон црквата.

Наводи
------

 Скулптура на Јирген Вебер врз основа на сатира, кој се наоѓа во Нирнберг, домот на Албрехт Дирер. 

1. ↑  W Gillis, trans, The Ship of Fools, (1971)
**Во кадар** (англиски: *In the Cut*) е американски филм, во режија на Џејн Кемпион. Главните улоги ги толкуваат: Мег Рајан и Марк Руфало.

Содржина
--------

Филмот зборува за Френи Ејвери (ја игра Рајан), која работи како наставничка по англиски јазик во едно средно училиште. Една ноќ, таа случајно го здогледува осомничениот човек за едно убиство и со тоа, таа станува главен сведок во полициската истрага. Детективот Џовани Малој (го игра Руфало) доаѓа во нејзината куќа за да ја испита и таа сфаќа дека тој ѝ се допаѓа. Така, тие започнуваат страсна врска. Во меѓувреме, списокот на осомничените се проширува на соработникот на Малој, Родригес, како и на ученикот на Френи, Корнелиус.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 847, 19.9.2014, стр. 18.
2. ↑  *Антена*, број 852, 24.10.2014, стр. 14.
Масакрот во Ваташа
**Бугарска офанзива во Тиквешијата** (7 јуни до 16 јуни, 1943 година) ― една од повеќето офанзиви на бугарската војска и полиција.

Формирањето и активноста на македонските партизански одреди, *„Сава Михајлов"* и *„Добри Даскалов"* на тиквешко-гевгелискиот терен ги принудиле бугарските власти да превземат офанзива за нивно уништување. Офанзивата започнала на 7 јуни, а траела до 16 јуни, 1943 година, како составен дел на пошироката офанзива на битолското подрачје. Со неа раководел бугарскиот полковник Љубен Апостолов, командант на Педесет и шестиот бугарски полк во Македонија и Шестиот бугарски полк во Македонија, а учествувале и следните бугарски единици: Петнаесетта дивизија, Четиринаесеттиот полк, Четиринаесеттата дивизија и единиците на полициските сили распоредени во Прилеп, Неготино, Кавадарци и Велес, како и сепијално формирана полициски одред испратен од Скопје. 

Бугарскиот терор извршен во Тиквешијата - опишан од Лазар Мојсов, објавен во весникот Нова Македонија бр.28 од 3 јануари, 1945 година (среда)

### Битки

Во текот на офанзивата партизанските одреди и бугарските сили имале судири на следните места: Дрен (9 јуни), Никодин (10 јуни), Фариш и патот Градско-Прилеп (11-12 јуни). Бугарската војска извршила неколку стрелања врз месното население од кои најмасовно било стрелањето на младинците од Ваташа, кај Кавадарци. Офанзивата завршила со блокада на Кавадарци и Неготино. И покрај загубите, партизанските одреди успеале да се повлечат на планината Кожуф.

Наводи
------

1. ↑  д-р Стојан Киселиновски и д-р (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 91. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
**Во потрага по Шугармен** е документарен филм на шведскиот режисер Малик Бенџелул, добитник на наградата „Оскар".

Факти за филмот
---------------

Филмот „Во потрага по Шугармен" е првиот филм на шведскиот режисер Малик Бенџелул, кој во 2013 година ги освоил наградата „Оскар" и наградата на БАФТА за најдобар долгометражен документарен филм. Филмот е посветен на американската фолк-рок легенда од 1970-тите Сиксто Родригес - Шугармен.

Содржина
--------

Дејството на филмот се одвива на релацијата Детроит - Кејптаун - Лос Анџелес, следејќи ги трагите кои водат до Сиксто Родригес, човекот кој на почетокот на 1970-тите снимил два албума со фолк-рок-музика, кои не успеале да го привлечат вниманието на публиката во САД, но стекнале огромна популарност во Јужна Африка. Но, неговата популарност останала органичена на јужноафриканското подрачје, така што Родригес бил заборавен. Екипата која го снимила филмот го пронашла Родригес во Детроит, каде што тој живее како повлечен семеен човек, пензиониран градежен работник. Така, тој на возраст од 70 години дознава за својата слава во Јужна Африка, каде што неговите плочи достигнале дијамантски тиражи. Заедно со екипата на филмот, Родригес заминува за Кејптаун, каде се појавува пред своите бројни обожаватели.

Последиците на филмот
---------------------

Откако филмот ја добил наградата „Оскар", повторно се појавил интерес за музиката на Шугармен, кој станал голема светска ѕвезда, чии албуми се искачиле на врвот на топ-листите, а концертните промотори плаќале стотици илјади долари за да обезбедат негов концертен настап.

Наводи
------

1. ↑  „Неверојатна животна приказна на музичарот Родригес", *Антена*, број 814, 31.1.2014, стр. 3.
2. 1 2  Игор Иванов, „Во потрага по Шугармен", *Економија и Бизнис*, година 16, број 180, јуни 2013, стр. 75.
3. ↑  "Неверојатна животна приказна на музичарот Родригес", *Антена*, број 814, 31.1.2014, стр. 3.
**Борис Спасеновски** (Слоештица,  1935
 - Скопје,  2020
) – универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.

Животопис
---------

Борис Спасеновски е роден во село Слоештица во 1935 година. Дипломирал на Електротехничкиот факултет во Белград во 1960 година. Својата хабилитација ја одбранил во 1978 година. Од 1961 до 1972 година бил раководител на Секторот за телекомуникации во „Електростопанство" на Македонија. Во 1972 година, по изборот во звањето доцент, преминува на Електромашинскиот факултет во Скопје. Во звањата вонреден и редовен професор напредувал во 1979 и 1984 година, соодветно. Како прв наставник од наставно-научната област телекомуникации ги вовел базичните предмети од оваа област, како основи на телекомуникации и мултиплексни системи. Бил ментор на седум доктори на науки.

Бил основач на Лабораторијата за телекомуникации во 1974 година. Основоположник бил на Институтот за телекомуникации, чиј раководител бил сè до своето пензионирање. Во 1976 година ја извршувал функцијата привремен инокосен орган на Електротехничкиот факултет. Од 1977 до 1979 бил помошник директор на Универзитетскиот центар за математичко-технички науки (УЦМТН). Во периодот 1979-1981 бил декан на Факултетот, а од 1981 до 1983 ја извршувал функцијата директор на УЦМТН. Бил автор/соавтор на стотина трудови, од кои дел се објавени во престижни списанија и зборници од конференции и се цитирани 300 пати од други автори. Учествувал и раководел со десетина меѓународни проекти, во рамките на COST и Темпус програмите, како и со дваесетина домашни научноистражувачки, развојни и апликативни проекти, поддржани од МОН и стопанството. Негови области на потесен научен интерес се мобилни комуникации и безжични мрежи. Се пензионирал во 2000 година.

Наводи
------

1. 1 2  *50 ГОДИНИ ФАКУЛТЕТ ЗА ЕЛЕКТРОТЕХНИКА И ИНФОРМАЦИСКИ ТЕХНОЛОГИИ*. Скопје: Факултет за електротехника и информациски технологии. 2009. стр. 220. ISBN 978-9989-630-58-3. `|access-date=` бара `|url=` (help)