Сопила: мали/тенки/високи и големи/масни/ниски ( Playⓘ )
 Истарска скала во Шубертовата симфонија бр. 8 во б-мол (1922), 1. мв. тактови 13–20 ( Playⓘ ); рамна петта означена со ѕвездичка 
„ **Истарска скала** "се однесува и на „уникатна"  музичка скала и на жанровите на народната музика од Истра и Кварнер кои ја користат таа скала. Името го добила по полуостровот Истар. Истарската народна музика се заснова на карактеристична музичка скала со шест тонови (т.н. Истарска скала) и дводелното, малку назално пеење на полуостровот. Дводелното пеење и свирење во истарска скала, традиционална практика на пеење карактеристична за Истарскиот регион и севернојадранското крајбрежје и островите, било впишано во *списокот на нематеријално културно наследство* на УНЕСКО во 2009 година 

Жанровите ги вклучуваат *канат* и *таранкање*; техниките вклучуваат назален тон, варијација и импровизација и резолуција до унисон или октава; а инструментите вклучуваат двојни трски како што *се сопеле*, шауми, гајди и други инструменти како што се флејти и *тамбура* лаути. Првпат бил именуван од Иван Матетич Роњгов на почетокот на дваесеттиот век, помагајќи му на неговото проучување и нотација на хрватската музика.

Опис
----

Нерамномерно,  скалата може приближно да се означи како: EFGA ♭ -B ♭ -C ♭ [хексатоничен] (види: енхармоничен ), првите шест ноти на октатонска скала на E. Може да се размислува на различни начини, како што е грегоријанскиот фригиски режим со спуштени 4-ти, 5-ти и 6-ти степени (на E: EFGA ♭ -B ♭ -C ♭ -D [хептатоничен]).  Претставите ја карактеризираат дијафонијата и фригиската каденца (во E: F и D се движат кон E).

 Сопилас
Иако, „релативната интонација варира значително од пример до пример [и помеѓу инструментите]", скалата е исто така опишана како изведена од само интонација : субхармонија од седум до четиринаесет (приближно D, E, F, G ♭, A ♭, B ♭, C, D')( Play with one voiceⓘ и and with two voicesⓘ ). 

Во гудачкиот квартет на Хајдн во фа-мол, оп. 20 бр. 5,  се наоѓа нешто како истарскиот режим, но без неговата горна нота. *Inventiones ferales* (1962) на Урош Крек ја користел вагата „на маскиран начин".  Тартини можеби ја проучувал скалата,  и Барток ја забележал скалата. Циклусот од 15 дела на Карол Пахор, *Истријанка* (1950), била како резултат на проучување на истарскиот модус, како и *камерата* Симфонија од истарски начин на Данило Швара (1957). Истарскиот режим се јавува во *Балканофонијата* на Јосип Штолчер-Славенски (1927).

Низ областите на Истра и Кварнерскиот Залив се ширело карактеристичното вокално пеење, кое се состоело од наизменични полу и цели чекори, кои, особено во изведбите на постарите пејачи и инструменталисти, биле неиздржливи. Песните ги пееле парови пејачи (машки, женски или мешани) во карактеристична дводелна полифонија во мали третини (или големи шести) со каденца до дует или октава. Пејачите го разликуваат повисокиот ( *на танко* „тенок") дел од долниот ( *на дебело* „дебел").

* hr:Ча-вал
* Дескантно

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  Thammy Evans, Rudolf Abraham (2013).
2. 1 2  "Two-part singing and playing in the Istrian scale", *UNESCO.org*.
3. ↑  Antos, Zvjezdana; Fromm, Annette B.; and Golding, Viv (2017).
4. 1 2  Marušić, Dario.
5. 1 2  Žganec, Vinko; Sremec, Nada, уред. (1951). *Hrvatske narodne pjesme i plesovi*. **1**. Zagreb: Seljačka sloga. стр. 228.
6. 1 2  Ruland, Heiner (1992).
7. ↑  (2001).
8. ↑  Ray Robinson, Regina Chĺopicka, eds. (2003).
9. ↑  Samson, Jim (2013).
10. ↑  Rice, Timothy; Porter, James; and Goertzen, Chris (2017).

Поврзано
--------

* Безиќ, Јерко. „Југославија, народна музика: Хрватска", *Њу Гроув речник* 2:594.

Надворешни врски
----------------

* „ Дводелно пеење и свирење во истарска скала "(УНЕСКО), *YouTube.com* .
* „ Малку зборови за традиционалната истарска музика и оро ", *Истра од Смрикве* .
* „ Народната музика на островот Крк ", *Златни и сребрени точки* .