**Ние сме раселени: Моето патување и приказни од девојките бегалци низ светот** е книга од 2019 година на Малала Јусафзаи. Книгата е објавена од Little, Brown and Company во САД и Weidenfeld &amp; Nicolson во ОК. Книгата го следи сопственото искуство на Јусафзаи кога бил раселен во Пакистан и подоцна принуден да се пресели во Англија, и раскажува приказни од девет други раселени луѓе ширум светот. Книгата доби позитивен прием од критиката и стигна до првите 10 на листата ' бестселери *на Њујорк Тајмс* во делот „Млад возрасен со тврд повез".

Позадина
--------

Girl wearing a colourful hijab Малала Јусафзаи во 2015 година
Малала Јусафзаи е пакистанска активистка за образование. Родена во долината Сват во Пакистан на јули 1997 г. На 11-годишна возраст, Малала Јусафзаи започна да пишува анонимен блог за Би-Би-Си Урду, со детали за нејзиниот живот во Пакистан под зголеменото влијание на Талибанците. Следејќи го блогот, таа беше предмет на документарниот филм на *Њујорк Тајмс*, *Class Dismissed*, и зборуваше за женското образование во локалните медиуми. Јусафзаи беше откриена како авторка на блогот во декември 2009 година, и како што нејзиниот јавен профил се зголеми, таа почна да добива смртни закани. На 9 октомври 2012 година, припадник на талибанците ја застрела Јусафзаи додека таа се движеше со автобус од училиште до нејзиниот дом. Прво била испратена во болница во Пешавар, а подоцна во една во Бирмингем. Таа продолжи да се искачува до слава и да зборува за правата на девојчињата; на 17-годишна возраст, таа стана најмладиот добитник на Нобеловата награда со освојувањето на Нобеловата награда за мир во 2014 година.

Јусафзаи имаше две претходно објавени дела: *Јас сум Малала*, мемоари од 2013 година напишани заедно со Кристина Ламб, за кои беше објавено издание за млади во 2014 година; и *Магичното моливче на Малала,* сликовница за деца од 2017 година. Во март 2018 година, беше објавено дека следната книга на Јусафзаи „ *Ние сме раселени: вистински приказни за животите на бегалците* ќе биде објавена на 4 септември 2018 година Книгата подоцна беше одложена и објавена на 8 јануари 2019 година од одделот за млади читатели на Литл, Браун и Компани во САД и Вајденфелд и Николсон во ОК Книгата беше објавена и во Австралија и Нов Зеланд. Добивката од книгата ќе оди во добротворната организација на Јусафзаи Малала фонд.

Бројките на Обединетите нации во 2017 година покажаа дека 68,5 милиони луѓе ширум светот се раселени, а 24 милиони од овие луѓе се бегалци. Јусафзаи свесно избра „раселени" наместо „бегалец" во насловот на книгата за да нагласи дека „мнозинството луѓе се внатрешно раселени наместо бегалци". Јусафзаи спроведува меѓународен активизам и ги посетува бегалските кампови од околу 2013 година, прво во кампот за сириски бегалци во Јордан. Јусафзаи запозна неколку од девојките чии приказни се вклучени во *Ние сме раселени* во овие бегалски кампови. Зборувајќи за книгата, Јусафзаи рече дека „она што има тенденција да се изгуби во актуелната бегалска криза е хуманоста зад статистиката". Таа понатаму коментира дека „луѓето стануваат бегалци кога немаат друга опција. Ова никогаш не е вашиот прв избор." Појавувајќи се на *CBS ова утро* за да ја промовира книгата, Јусафзаи изјави за бегалците: „Никогаш не слушаме што сакаат да кажат, кои се нивните соништа, нивните аспирации". Како и кризите предизвикани од војна и тероризам, Јусафзаи сакаше да ги истакне приказните за бегалците од оние кои беа погодени од банди, како на пример во Латинска Америка.

Синопсис
--------

Girl wearing a pink hijab speaks into a microphone Едно поглавје од *„Ние сме раселени* "ја раскажува приказната на Музун Алмелехан .
Првиот дел од книгата, „Јас сум раселен", го прикажува искуството на Јусафзаи како раселено. Таа дава детали за подемот на талибанците во Мингора, Пакистан, што доведе до принудно раселување, при што нејзиното семејство се пресели меѓу роднините во областа Шангла и Пешавар.Три месеци подоцна, тие се вратиле во Мингора за да го најдат градот разурнат. Јусафзаи продолжи со локалниот активизам кој кулминираше со тоа што беше застрелана во глава од талибански член. Таа беше однесена во Бирмингем, Англија, на лекување и принудена да остане таму и да започне нов живот.

Вториот дел од книгата „Ние сме раселени" ги опишува искуствата на девет раселени лица. Секоја приказна е даден краток вовед од Јусафзаи, а потоа раскажан од субјектот. Браќата и сестрите Зејнаб и Сабрин се родени во Јемен. Нивниот татко си заминал, а мајка им добила патна виза за САД, па ги воспитувала нивната баба до нејзината смрт. Јеменската криза ги наведе децата да побегнат во Египет во 2012 година, а Зејнаб беше исфрлена од куќата на нејзиниот вујко откако и беше дијагностицирана туберкулоза. По закрепнувањето во Каиро, на Зејнаб и беше одобрена визата. Сабрин со братучетка и двајца пријатели побегна во Италија со брод. Држена во нехумани услови на долги автобуски возења од Каиро до Александрија, групата беше пренесена преку Средоземното Море. По една недела, нивниот брод останал без гориво и биле спасени од италијанската крајбрежна стража. Сабрин запознала маж во бегалски камп во Холандија за кого се омажила и со него се преселила во Белгија. Во меѓувреме, Зејнаб се прилагоди на американскиот живот.

Сириското девојче Музун Алмелехан беше раселено во Јордан по граѓанска војна; во бегалскиот камп Заатари, таа ги охрабруваше девојчињата да одат на училиште, поради што го доби прекарот „Малала од Сирија". Јазидското девојче Најла беше раселено во Ирак од Синџар во Дохук, ирачки Курдистан од страна на ИСИС. Најла еднаш излегла од дома пет дена во успешен обид да ги убеди родителите да ја пуштат да оди на училиште; во Дохук ги учела децата на писменост. Марија беше раселена во Колумбија. Нејзиниот татко бил убиен во колумбискиот конфликт, иако тоа било скриено од Марија многу години; таа побегна со нејзината мајка и сестра од Искуане во Кали. Аналиса побегна од Гватемала откако почина нејзиниот татко. Исплашена од нејзиниот полубрат Оскар, Аналиса заминала во Мексико, а потоа во САД за да остане кај друг полубрат, Ернесто. По мачното патување, Аналиса стигна до Тексас, каде што беше префрлена помеѓу места наречени *хиелара* („ледена кутија") и *перера* („кучешка фунта"). Таа стигна до засолништето на Канцеларијата за преселување на бегалци и стигна до нејзиниот полубрат Ернесто.

Семејството на Мари Клер побегна од Демократска Република Конго во Замбија и поднесе барање за статус на бегалец. На 12-годишна возраст, мајката на Мари Клер починала пред неа додека нејзините родители биле брутално нападнати. Години подоцна, нивниот статус на бегалци беше одобрен и тие беа испратени во Ланкастер, Пенсилванија во САД, иако се бореше со образовните системи во Замбија и САД, Мари Клер заврши средно училиште на 19 години. Џенифер, работејќи со Светската служба на црквата, му помогна на семејството да се прилагоди на Америка и се однесуваше како „американската мајка" на Мари Клер. Аџида побегна со сопругот и децата од геноцидот на Рохинџи во Мјанмар во Бангладеш, каде што се принудени да останат во кампови. Аџида прави печки од глина во кампот. Фара е родена во Уганда. Таа порасна во Канада откако Иди Амин им го одзеде државјанството на азиските Угандаци. Фарах стана извршен директор на Фондот Малала.

Во епилогот се дискутира за посетата на Јусафзаи на Пакистан во 2018 година, додека поглавјето „За соработниците" го опишува моменталниот статус на секоја личност.

Прием
-----

Во *The Irish News*, Лук Рикс-Стендинг ѝ дал на книгата оцена девет од десет, пофалувајќи ја нејзината „многу искрена ранливост". Рикс-Стендинг особено ја пофали приказната на Малала и нејзиниот стил на пишување, коментирајќи дека нејзиниот „едноставен, емотивен јазик" и „кратки, остри реченици" ѝ дозволуваат на наративот „да зборува сам за себе". Фернанда Сантос од *Њујорк тајмс* даде позитивна рецензија за книгата, нарекувајќи ја „возбудлива и навремена". Сантос ги пофали неговите „длабоко лични приказни" и одобри воведот на Јусафзаи во приказната за секој бегалец да му даде на читателот „лесно сварливи лекции за светските работи".

Најаре Али од *Деканската хроника* ја пофали книгата како „отворена очи за бегалската криза во постмодерниот свет". Али изјави дека содржи „неколку тажни приказни кои го мачат срцето што ве прават длабоко задоволни за секој благослов во животот". Во позитивна рецензија во *Неделата*, Мандира Најар изјави дека „ова е приказна што треба да ја слушнеме. Повторно. И повторно." Најар ја пофали книгата „моќната слика на егзилот и надежта". *Неделниот преглед на Publishers* ја пофали „силата, издржливоста и надежта на писателите наспроти траумата" и ја пофали „длабоко трогателната" порака на книгата.

Во делот „Млади возрасни со тврд повез" на листата на бестселери *на Њујорк Тајмс*' *Ние сме раселени* "стигна до позицијата #5 на 27 јануари 2019 година и остана на листата на позицијата бр. 7 следната недела. На Твитер, бизнис магнатот Бил Гејтс напиша за книгата: „Не можам да замислам подобра личност која ќе ги изнесе овие приказни на виделина. Честитки, Малала." Боливудската глумица Катрина Каиф ги пофали приказните од книгата како „подвижувачки и инспиративни подеднакво".

Наводи
------

1. 1 2  Canfield, David (12 March 2018). „Malala Yousafzai is writing about refugees for her next book". *Entertainment Weekly*. Архивирано од изворникот на 12 March 2018. Посетено на 13 March 2018.
2. ↑  Rowell, Rebecca (1 September 2014). *Malala Yousafzai: Education Activist*. ABDO. стр. 45. ISBN 978-1-61783-897-2. Посетено на 18 August 2017.
3. 1 2  „Pakistani Heroine: How Malala Yousafzai Emerged from Anonymity". Time World. 23 October 2012. Посетено на 12 October 2013.
4. ↑  „Young Pakistani Journalist Inspires Fellow Students". Institute of War & Peace Reporting. 15 January 2010. Архивирано од изворникот на 2016-05-30. Посетено на 28 April 2016.
5. ↑  Peer, Basharat (10 October 2012). „The Girl Who Wanted To Go To School". *The New Yorker*. Посетено на 15 October 2012.
6. ↑  „'Radio Mullah' sent hit squad after Malala Yousafzai". *The Express Tribune*. 12 October 2012. Посетено на 15 October 2012.
7. ↑  Mushtaq Yusufza (9 October 2012). „Pakistani teen blogger shot by Taliban 'critical' after surgery". NBC News. Посетено на 11 October 2012.
8. ↑  „Malala Yousafzai: Pakistani girl shot by Taliban to be treated in Birmingham hospital that treats wounded soldiers". *The Telegraph*. London. 15 October 2012. Архивирано од изворникот на 3 January 2020. Посетено на 15 October 2012.
9. ↑  „Malala Yousafzai becomes youngest-ever Nobel Prize winner". *The Express Tribune*. 10 October 2014. Посетено на 10 October 2014.
10. ↑  Yousafzai, Malala (2014). *I Am Malala: How One Girl Stood Up for Education and Changed the World*. Little, Brown Books for Young Readers. ISBN 978-0-316-32793-0.
11. ↑  Cowdrey, Katherine (19 April 2017). „Malala Yousafzai pens first picture book". *The Bookseller*. Посетено на 13 December 2017.
12. 1 2  Wilson, Kristian (12 March 2018). „Malala Yousafzai's New Book 'We Are Displaced' Will Tell The True Stories Of Refugees She's Met". *Bustle*. Архивирано од изворникот на 14 March 2018. Посетено на 13 March 2018.
13. ↑  „We Are Displaced by Malala Yousafzai". Little, Brown and Company. Посетено на 11 March 2019.
14. ↑  „We Are Displaced by Malala Yousafzai". Orion Publishing Group. Посетено на 11 March 2019.
15. ↑  „Out now: Malala's new book, "We Are Displaced"". Malala Fund. 8 January 2019. Посетено на 11 March 2019.
16. ↑  Yousafzai, Malala (8 January 2019). *We Are Displaced*. Weidenfeld & Nicolson. стр. x. ISBN 9781474610063.
17. 1 2  Allardice, Lisa (19 January 2019). „Malala Yousafzai on student life, facing critics – and her political ambitions". *The Guardian*. Посетено на 11 March 2019.
18. 1 2  Fuentes, Tamara (10 January 2019). „10 Interesting Facts About Malala Yousafzai from Her New Book "We Are Displaced"". *Seventeen*. Посетено на 11 March 2019.
19. ↑  „What is Malala Yousafzai up to now?". *The Week UK* (англиски). Посетено на 18 February 2019.
20. ↑  Cowdrey, Katherine (13 March 2018). „Malala leads Hachette showcase 2018". *The Bookseller*. Архивирано од изворникот на 14 March 2018. Посетено на 13 March 2018.
21. ↑  „Malala Yousafzai amplifies voices of refugee girls in new book, "We Are Displaced"". *CBS News*. 7 January 2019. Посетено на 11 March 2019.
22. ↑  Rix-Standing, Luke (24 January 2019). „Book reviews: Malala Yousafzai's We Are Displaced records true tales of girls' traumas". *The Irish Times*. Посетено на 11 March 2019.
23. ↑  Santos, Fernanda (11 January 2019). „Reframing Refugee Children's Stories". *The New York Times*. Посетено на 11 March 2019.
24. ↑  Ali, Nayare (16 January 2019). „Living under the shadow of death". *Deccan Chronicle*. Посетено на 12 March 2019.
25. ↑  Nayar, Mandira (18 January 2019). „In her new book, Malala champions the refugee cause". *The Week*. Посетено на 12 March 2019.
26. ↑  „We Are Displaced: My Journey and Stories from Refugee Girls Around the World". *Publishers Weekly*. Посетено на 12 March 2019.
27. ↑  „Young Adult Hardcover". *The New York Times*. 27 January 2019. Архивирано од изворникот на 12 March 2019. Посетено на 12 March 2019.
28. ↑  „Young Adult Hardcover". *The New York Times*. 3 February 2019. Архивирано од изворникот на 12 March 2019. Посетено на 12 March 2019.
29. ↑  Rehman, Dawood (10 January 2019). „'We Are Displaced': Malala's new book hits the stands". *Daily Pakistan*. Посетено на 12 March 2019.
30. ↑  „Bill Gates congratulates Malala on launch of her new book". *The Nation*. 10 January 2019. Посетено на 11 March 2019.
31. ↑  „Katrina Kaif praises Malala Yousafzai for her book 'We Are Displaced'". *The Express Tribune*. 15 January 2019. Посетено на 11 March 2019.

Дополнително читање
-------------------

* Малала свети важна светлина за бегалците во *„Ние сме раселени"* .
* 5 работи што Малала Јусафзаи сака да ги знаете за тоа што сте бегалец