recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Планинска детелина** (латински:Trifolium montanum), е растителен вид од родот *Детелина*.

Опис
----

Коренот е прав, корен, дрвенест, понекогаш дво или триглав во горниот дел. Стеблата осамени, прави, краткорастечки, високи 20-60 см, обично едноставни, крути, набиено-влакнести, поради што стеблата изгледаат сивкаво и свилено.

Стапчињата јајцевидни, зашилени, кожести, истакнати вени, со влакна. Листовите од долниот дел се наоѓаат на долги ливчиња долги 10-20 см; листовите на стеблата се наоѓаат на пократки ливчиња. Листовите се наоѓаат на кратки влакнести ливчиња, имаат елипсовидна или елипсовидно-ланцетна форма, сивкаста боја, тврди, долги 1,5-6 см и широки 1-2,5 см, понекогаш има кратки точки на краевите. На долниот дел од листовите, вените се јасно видливи, задебелени кон рабовите.

Распространетост и екологија
----------------------------

*Планинската детелина* е честа појава во Азија - Турција, Казахстан, азискиот дел на Русија (Алтај, регионот Чељабинск, регионот Новосибирск, регионот Курган, регионот Омск, регионот Свердловск, регионот Томск, регионот Тјумен); На Кавказ - во Азербејџан, Ерменија, Грузија, во рускиот Северен Кавказ (Кабардино-Балкарија, Карачај-Черкесија, Краснодарска територија, Северна Осетија, Територија Ставропол); во Европа - Финска, Норвешка, Шведска, Австрија, Белгија, Чешка, Германија, Унгарија, Полска, Швајцарија, Белорусија, Естонија, Латвија, Литванија, Молдавија, Украина, европскиот дел на Русија, Бугарија, Италија, Романија, земји од поранешна Југославија, Франција, Шпанија.

Планинската детелина расте во планински и низински ливади, тревни падини и покрај шумските рабови .

Наводи
------

1. ↑  Пискунова, Наталья (2022). „Оптимизация конверсии на сайте при помощи визуальных средств". *Интернет-маркетинг*. **1**: 32–41. doi:10.36627/2619-1369-2022-1-1-32-41. ISSN 2619-1369.
2. ↑  „Шадрин А.Ю. Кризис мобилизационной модели развития и распад СССР (1945 – 1991 гг.)". *Политика и Общество*. **8** (8): 994–1002. 2013-08. doi:10.7256/1812-8696.2013.8.7754. ISSN 1812-8696. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
**Сурутарка** или **медуника** (науч. *Filipendula ulmaria*) — повеќегодишна билка од семејството рози што вирее на влажни ливади. Тaa се наоѓа низ поголемиот дел од Европа и Западна Азија (Близок Исток и Среден Исток). Воведена е и натурализирана во Северна Америка.

Опис
----

Стеблата се високи 1 - 2 м, исправени и браздести, црвеникави до понекогаш виолетови. Листовите се остри, со темнозелена боја од горната страна и од долната страна бели и влакнести — многу поделени. Сурутарката има нежни, привлечни, кремастобели цвеќиња групирани близу едни до други во неправилно разгранет облик, кои имаат многу силен, сладок мирис. Тие цветаат од почетокот на летото до раната есен и ги посетуваат разни видови инсекти — особено мувите. Цветовите се мали и многубројни.

Употреба
--------

Целата билка поседува пријатен вкус и мирис — зелените делови имаат сличен ароматичен карактер на цвеќето — што доведува до употреба на растението како распрскувачка билка, расфрлана на подови за да им даде на собите пријатна арома и се користи за вино, пиво и многу видови оцет. Цветовите може да се додадат во компоти и џемови, давајќи им суптилен вкус на бадем. Има многу лековити својства. Целото растение е традиционален лек за кисел желудник, а свежиот корен често се користи во хомеопатски препарати. Исушени, цвеќињата се користат во потпури. Исто така е често користен зачин во скандинавските видови медовина.

Наводи
------

1. ↑  „медуника" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „*Сурутарка*". *Информативна мрежа за гермоплазмени ресурси*. Служба за земојоделско истражување, Министерство за земјоделство на САД. `|access-date=` бара `|url=` (help) (англиски)
3. ↑  Parnell, J. and Curtis, T. 2012. *Webb's An Irish Flora*. Cork University Press. ISBN 978-185918-4783
4. ↑  Van Der Kooi, C. J.; Pen, I.; Staal, M.; Stavenga, D. G.; Elzenga, J. T. M. (2015). „Competition for pollinators and intra-communal spectral dissimilarity of flowers". *Plant Biology*. **18** (1): 56–62. doi:10.1111/plb.12328. PMID 25754608.
5. ↑  „Meadowsweet: Health Benefits, Uses, Side Effects, Dosage & Interactions". *RxList* (англиски). Посетено на 2021-04-08.

Надворешни врски
----------------

* Ризница Податотеки поврзани со Filipendula ulmaria на Ризницата

* Purple Sage Medicinal Herbs, entry for Meadowsweet Архивирано на 29 јуни 2011 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q147176
* ARKive: filipendula-ulmaria
* BioLib: 39604
* BOLD: 163486
* EoL: 629935
* EPPO: FIIUL
* FNA: 200010852
* FoC: 200010852
* GBIF: 2987999
* GRIN: 17105
* iNaturalist: 63134
* IPNI: 724943-1
* IRMNG: 11072389
* ITIS: 25171
* МСЗП: 203433
* NCBI: 57917
* NZOR: 81e9c201-11f3-481f-b7d6-f526021974d4
* PalDat: Filipendula\_ulmaria
* PfaF: ulmaria Filipendula ulmaria
* Plantarium: 16470
* Plant List: rjp-1024
* PLANTS: FIUL
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:724943-1
* Tropicos: 27800269
* VASCAN: 8749

 |

 |
**Долна Австрија** (гер. Niederösterreich, е една од деветте сојузни покраини во Република Австрија, која се наоѓа во нејзиниот североисточен дел. Зафаќа површина од 19.177 квадратни километри и тука живеат околу 1.612.000 жители. Главен град е Санкт Пелтен.

Положба
-------

Долна Австрија го зазема североисточниот дел на Австрија. Се граничи со:

* на север - Чешка
* на исток - Словачка
* на југ - Штаерска
* на југоисток - Градиште
* на запад - Горна Австрија
* енклава - Виена

Географија
----------

Со површина од 19.177 квадратни километри, Долна Австрија е најголема покраина во Австрија. Според релјефот, северниот и источниот дел се во склоп на Виенската Котлина, а на југ и запад се протегаат Алпите. Климата е претежно континентална, само во повисоките делови е планинска. Водите ги застапуваат многу реки, од кои најпозната е Дунав која течи во средишниот дел и негова најпозната притока е реката Морава.

Население
---------

Со над 1,6 милиони жители и густина на населеност од 86 жители/км2 Долна Австрија е втора по бројност покраина во Австрија. Најголемиот дел од населението го сочинуваат Австријци, но во последните години има и многу доселеници од сите поранешни југословенски републики и од Турција.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 147169281
* LCCN: n79079223
* GND: 4075391-8
* SUDOC: 027287688
* BNF: cb11936270n (податоци)
* NKC: ge134134

 |

 |
Црна гулапка (Rússula albonígra)Црна гулапка (Rússula albonígra)
 **Црна гулапка** (латински: *Rússula albonígra*) - вид печурки вклучени во родот гулапки (Rússula) семејство Гулапки (Russulaceae).

Опис
----

Шапката достигнува пречник од 5-15 см, прво конвексна, потоа депресивна и во форма на инка, со белузлава површина, поцрнува кога ќе се притисне, со возраста, особено во центарот, затемнувајќи сè до валкано сивкасто.

Жабрите се обично релативно ретки и густи, малку се спуштаат кон педикулот, белузлави, со потемна маргина, поцрнуваат кога се оштетени или на допир.

Стеблото е цилиндрично или обратно конусно, многу силно, полно, бело, со стареењето се покрива со неправилни црни точки.

Пулпата е цврста, бела, прво станува кафеава во воздухот, потоа се поцрнува, повремено поцрнува само по неколку часа или воопшто не ја менува бојата. Мирисот е суптилен, овошен, вкусот е на нане.

Спорите во прав се бели. Спори 6,5—9 × 5,5—7 мм, широки елиптични, брадавичести, со фина мрежа.

Јадлива е, сепак, има прилично слаб вкус.

Црна гулапка (Rússula albonígra)Црна гулапка (Rússula albonígra)

Екологија
---------

Видот е широко распространет во Евроазија и Северна Америка, се наоѓа и во иглолисни и листопадни шуми, формирајќи микориза со бреза и бор.

Слични видови
-------------

* Russula anthracina RomagnRussula anthracina Romagn

Russula anthracina Romagn. Исто така веднаш станува црна кога е оштетена, но се разликува со потемна боја на шапката и дршката.

Таксономија
-----------

### Синоними

* Agaricus alboniger Krombh. 1845 basionym
* Russula adusta var. albonigra (Krombh.) Massee, 1893
* Russula nigricans var. albonigra (Krombh.) Cooke & Quél. 1878
Во аритметиката, **најмалиот заеднички содржател** (НЗС) од два цели броја е најмалиот природен број што е делив со двата без остаток. Ако еден од дадените броеви е нула, нивниот најмал заеднички содржател по дефиниција е нула. Аналогно на тоа се дефинира и најмалиот заеднички содржател на повеќе цели броеви.

Најмалиот заеднички содржател, на пример, дозволува собирање дропки со различни именители. Пример: најмал заеднички содржател за броевите 5 и 3 би бил бројот 15. Најмалиот заеднички содржател е неопходен и при одземање на дропки, бидејќи поинаку не може да се одземаат.

Поврзано
--------

* Најголем заеднички делител
* Најмал заеднички именител

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***Колберг*** — германски историски филм од 1945 година во режија на Веит Харлан. Еден од последните филмови на Третиот рајх, бил наменет како нацистичко пропагандно дело кое имало цел да ја зајакне волјата на германското население да се спротивстави на сојузниците.

Филмот е заснован на автобиографијата на Јоахим Неттелбек, градоначалникот на Колберг во Померанија, како и на драмата извлечена од книгата на Пол Хејзе. Таа ја раскажува приказната за одбраната на окружниот град Колберг во окружната тврдина од француските војници помеѓу април и јули 1807 година, за време на Наполеоновите војни. Во реалноста, одбраната на градот, предводена од тогашниот потполковник Август фон Гнајзенау, се одржала додека војната не завршила со Договорот од Тилзит. Во филмот, Французите на крајот ја напуштаат опсадата.

Наводи
------

* Noack, Frank (2016) [2000]. *Veit Harlan: "des Teufels Regisser"* [*Veit Harlan: The Life and Work of a Nazi Filmmaker*]. Lexinton: University Press of Kentucky. ISBN 9780813167008.

Надворешни врски
----------------

*
**Изборно Кнежевство Баден** (германски: *Kurfürstentum Baden*) — држава на Светото Римско Царство од 1803 до 1806 година. Во 1803 година, Наполеон му ја доделил функцијата изборен кнез на Карл Фридрих, но во 1806 година, Франц II го распуштил Царството. Баден тогаш постигнал суверенитет, а Карл Фридрих станал Голем Војвода.

Историја
--------

Француската револуција започнала во 1789 година, а на нејзиниот почеток, Маргрофството Баден било обединето под Карл Фридрих, но не формирало компактна територија. Неговата вкупна површина била само околу 3.500 км2, која се состоела од голем број изолирани области кои лежеле на двата брега на Рајна. Карл Фридрих настојувал да ги стекне интервентните делови на земјата, за да и даде територијално единство на својата земја. Неговата можност да го стори тоа се појавило за време на Француските револуционерни војни. Кога избувнала војната помеѓу Првата француска република и Светото Римско Царство во 1792 година, Маркгрофовијата Баден се борела за Домот на Хабсбург. Сепак, нивната земја била уништена како резултат на тоа, и во 1796 година Маркгрофот бил принуден да плати обештетување и да ги отстапи своите територии на левиот брег на Рајна на Француската Прва Република.

Среќата, сепак, набрзо го свртела својот пат. Со германската медијатизација од 1803 година, и во голема мера благодарение на добрите функции на Александар I од Русија, Карл Фридрих ја добил епископијата во Констанца, дел од електоратот на Пфалц и други помали области, заедно со престижот да биде именуван за изборен кнез. Во 1805 година ја сменил страната и се борел за Наполеон. Како резултат на тоа, подоцна во 1805 година, кога се случил мирот во Пресбург, тој го добил Брајсгау и други територии на сметка на Австриското Царство. Во 1806 година, кнезот избирач на Баден го потпишал Рајнбундактот, приклучувајќи се на Рајнскиот Сојуз. По распаѓањето на Светото Римско Царство, Карл Фридрих прогласил суверенитет и на тој начин го создал Големото Војводство Баден, добивајќи и други територијални додатоци.

Библиографија
-------------

* Марија Шимке (уред.): *Владини досиеја на електоратот и Големото војводство Баден 1803–1815*. Извори за реформите во државите на Рајнската Конфедерација, том 8. Минхен: Oldenbourg Wissenschaftsverlag 2011, ISBN 978-3-486-58677-0
* *Изборна државна организација Баден. Во 13 едикти вклучувајќи додатоци и додатоци.* Карлсруе 1803
* Адам Игназ Валентин Хеуниш : *Големото Војводство Баден, опишано историски, географски, статистички и топографски.* Хајделберг, издавачка куќа на Универзитетската книжарница Јулиус Гросшен, 1857
Крал на УнгаријаПредлошка:SHORTDESC:Крал на Унгарија

**Шамуел Аба** (1009 - 5 јули 1044) владеел како крал на Унгарија помеѓу 1041 и 1044 година. Тој е роден во истакната фамилија во регионот на Матра Хилс. Врз основа на извештаите во Геста Хунгарорум и други унгарски хроники за неунгарското потекло на семејството Аба, современите историчари пишуваат дека Абас ги предводел кабарските племиња кои се разделиле од Хазарите и се приклучиле кон Унгарците во 9 век.

Околу 1009 година, Шамуел или неговиот татко се оженил со една сестра на Стефан I, првиот крал на Унгарија. Потоа првобитнато паганско или еврејското  семејство Аба се претворило во христијанско. Кралот Стефан го назначил Самуил да го предводи кралскиот двор. Сепак, царот починал во 1038 година, а новиот монарх, Петар Венецијанец, го отстранил Шамуил од своето работно место.

Унгарските господари  го отпуштиле Петар во 1041 година и го избрале за цар Самоил. Според едногласната нарација на унгарските хроники, Самуел претпочитал обични луѓе за благородници, предизвикувајќи незадоволство кај неговите поранешни партизани. Неговото извршување на многу противници го доведе во конфликт со бискупот Жерар од Цанад. Во 1044 година, Петар се вратил со помош на германскиот монарх, Хенри III, кој ја победил поголемата војска на Шамуел во Битката кај Менфо во близина на Ѓир. Шамуел избегал од бојното поле, но бил фатен и убиен.
**Хорсенс** (дански: *Horsens*) — значаен град во Данска, поточно во средишниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на регионот Среден Јитланд, каде со околните населени места претставува една општина, Општина Хорсенс. Денес Хорсенс има околу 54.000 жители во градот и околу 82.000 во поширокото градско подрачје.
Хорсенс е познат како места на раѓање на познатиот морепловец Витус Беринг, кој го дал името на Беринговото Море и на Беринговиот Остров.

Природни услови
---------------

Хорсенс се наоѓа во средишниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, Хорсенс е оддалечен само 260 километри западно.

**Релјеф**: Градот Хорсенс се наоѓа во средишниот дел на данскиот остров Јитланд. Градското подрачје е типично за данските услови. Надморската височина на средиштето на градот се движи измеѓу 0 и 50 метри.

**Клима**: Климата во Хорсенс е умерено-континентална под силно влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води**: Хорсенс се формирал на крајот на Хорсенскиот Залив, кој претставува дел од Северното Море.

Историја
--------

Подрачјето Хорсенс било населено уште во времето на праисторијата. Денешната населба првпат се споменува околу 1100 година, а во 13 век населбата ги добила градските права.
И покрај петгодишната окпупација на Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, Хорсенс и неговото население не претрпеле многу големи страдања.

Население
---------

Денес Хорсенс има околу 54.000 жители во градските граници и околу 82.000 со околните населени места.

**Етнички состав**
Населението на Хорсенс до пред неколку децении било населено со типично и исклучиво етнички данско население. И денес етничките Данци се во поголем број, но сепак има доселеници од странство.

Стопанство
----------

Хорсенс е индустриски развиено средиште и има силна електронска индустрија.
Во Хорсенс се наоѓа единствениот индустриски музеј во Данска.

Галерија
--------

* Главната градска цркваГлавната градска црква
* Европскиот средновековен фестивалЕвропскиот средновековен фестивал
* Хотел "Јоргенсес"Хотел "Јоргенсес"
* Градска новоградбаГрадска новоградба

Наводи
------

1. ↑

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Хорсенс" на Ризницата ? |

* Општина Хорсенс Архивирано на 15 август 2016 г. (дански) (англиски)
* Туристички портал на Хорсенс (дански) (англиски)
* Новиот театар во хорсенс (дански)
* Европски средновековен фестивал (дански) (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 249121053
* GND: 4312779-4
* SUDOC: 050384678
* BNF: cb13511859r (податоци)
* NKC: ge342284

 |

 |
**Карачај** (руски: *Карача́й*) — мало езеро во Јужен Урал во западна Русија. Од 1951 година, во времето на Советскиот Сојуз, ова езеро се користело за складирање на радиоактивен отпад од околните фабрики за репроцесирање на јадрениот отпад, Мајак, кој се наоѓал блиску до градот Озјорска (тогаш познат под името Чељабинск-40).

Моментален статус
-----------------

Според истражувањето за јадрениот отпад извршено од Ворлдвоч Институтот од Вашингтон, езерото Карачај било најзагаденото место на Земјата. Езерото акумилирало околу 4,44 екс бекерели (EBq) радиоактивност, вклучувајќи 3,6 EBq цезијуми-137 и 0,74 EBq стронциум-90. При пореметувањето на работата во Чернобилската несреќа било испуштено помеѓу 5 и 12 Ebq радиоактивност, но ова зрачење не било концентрирано на едно место.

Нивото на зрачење блиску до местото каде што се наоѓа радиоактивниот отпад бил складиран во 1990 година, изнесувал 600 рендгени според часовникот, по тврдењата на американскиот Совет за одбрана на природни ресурси од Вашингтон, што е повеќе од доволно за човек да се изложи на смртоносна доза на зрачење за помалку од еден час време.

Историја
--------

Почнувајчи од шеесеттите години на дваесеттиот век, езерото почнало да се суши, неговата површина паднала од 0,5 км² до 0,15 км² до крајот на 1993 година. Во 1968 година, после сушата која ја погодила областа, ветерот разнел радиоактивни честички од исушеното корито на езерото, изложувајќи на радиоактивност пола милион луѓе.

Помеѓу 1978 и 1986 година, езерото било исполнето со 10,000 шупливи бетонски блокови со што би се спречило померување на седиментот.

Видете уште и
-------------

* Електронски отпад во Гуију, Кина, најголема депонија на електронски отпад на светот.

Наводи
------

1. 1 2  „Езеро Карачај". Архивирано од изворникот на 2005-12-28. Посетено на 2011-07-05.
2. ↑  Lenssen, -{"Nuclear Waste: The Problem that Won't Go Away", Worldwatch Institute, Washington, D.C. 1991: 15.}-
3. ↑  Чељабинск-65
4. ↑  -{NRDC (Nuclear Program Staff Publication) nuc\_01009302a\_112b.pdf}-[*мртва врска*]
5. ↑  „-{Wise Nc; Soviet Weapons Plant Pollution}-". Архивирано од изворникот на 2012-03-03. Посетено на 2011-07-05.
6. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2006-10-04. Посетено на 2011-07-05.
7. ↑  „Како би помогнале во спречување на таква смртоносна контаминација од воздухот, руските инженери постепено го покривале езерото Карачај со камења и бетонски блокови, што претставувало контроверзен метод на санација." -  Архивирано на 15 мај 2009 г.

Надворешни врски
----------------

* Езеро Карачај - Складиште на радиоактивен отпад на отвореном Архивирано на 2 мај 2008 г. (руски)
* Езерото Карачај ќе исчезне за пет години Архивирано на 28 јуни 2006 г. (руски)
* Радиоактивното езеро практично исчезнало Архивирано на 17 јули 2011 г. (руски)
* Радиоактивно загадување на Урал
* Chelyabinsk-65
* Постројување на Мајак
* Слика од езерото од Гугл мапа
* „Проклето интересена" статија за езерото
Сири Свеглер (2014)
**Сири Свеглер** (родена на 15 април 1980 година) е глумица, пејачка и текстописец родена во Шведска. Таа го играла грчкиот лик Полидора во филмот *Троја*. Во 2009 година бил објавен нејзиниот деби албум „Silent Viewer". Една од нејзините добро познати песни е „Нивното вино".

Биографија
----------

**Сири Свеглер** е родена и израсната во Гетеборг, Шведска. Во 2000 година го напуштила својот дом за да ги започне студиите во реномираното Уметничко образовно училиште во Лондон. Освен што работела како џез пејачка заедно со познати музичари како Кристијан Вон, таа се појавила и на големото платно - во историскиот еп на Волфганг Петерсен, *Троја* (2004) и *Линијата на убавината*. Откако се преселила во Берлин во 2007 година, Сири Свеглер, била избрана од Popstar SEAL, победила на натпреварот VW Soundfoundation и наградата за **„Најдобар новодојденец поп"** за нејзиниот деби албум **„Silent Viewer"** во 2008 година. Нејзиниот последен албум **„Lost & Found"** бил награден за **„Албум на годината"** (англиско говорно подрачје) од 31. ГЕРМАНСКИ РОК И ПОП НАГРАДИ.

Моментално живее и работи во Берлин, Германија.

Музичка кариера
---------------

За време на престојот во Лондон, Свеглер била пејачка на бендот „Гвидо Сол" и била дел од различни џез проекти. Нејзиниот прв албум, „Silent Viewer" бил издаден од продуцентската куќа Компост во 2009 година. Нејзината музика комбинира џез, рок, блуз и поп елементи со поетски текстови и неверојатен глас. Сири сама ги пишувала сите нејзини песни - вклучувајќи го и материјалот за саундтрак. Нејзиниот последен сингл „Beautiful Losers" е главната песна на германскиот филм *Gangsterläufer*. Нејзиниот втор албум, Lost & Found, бил објавен на 19 јули 2013 година. „Paperdoll Dress" и „Coming up Roses" се вклучени во саундтракот за германската филмска епоза „Saphirblau".

Филмографија
------------

| година | Наслов | Улога | Белешки |
| --- | --- | --- | --- |
| 2004 година | *Троја* | Полидора |  |
| 2006 година | *Линијата на убавината* | Мартин | 2 епизоди |
| 2009 година | *Шепот на духови* |  | САД, ТВ серии |

Надворешни врски
----------------

* Siri Svegler на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Официјална страница

Наводи
------

 

1. ↑  last.fm
2. ↑  Svegler, Siri. „Homepage". *www.sirisvegler.com*. Посетено на 2014-08-24.
3. ↑  Musiker-Online.de. „31. Deutscher Rock und Pop Preis" (PDF). *www.musiker-online.com*. Посетено на 2014-08-26.
4. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2014-08-27. Посетено на 2021-11-20.
5. ↑  Saphirblau. „Webseite zum Film". Посетено на 2014-08-24.

* 
* 
* Архивирано на 4 март 2016 г.
*
**Кнежество Анхалт-Ашерслебен** (германски: *Fürstentum Anhalt-Aschersleben*) — краткотрајно кнежевство на Светото Римско Царство управувано од Домот на Асканија со резиденција во Ашерслебен во денешна Саксонија-Анхалт. Се појавило како поделба од Кнежевството Анхалт од 1252 до 1315 година.

Историја
--------

 Ашерслебен
Таа е создадена кога територијата на Анхалт била поделена меѓу синовите на принцот Хенри I на кнежевствата Анхалт-Ашерслебен, Анхалт-Бернбург и Анхалт-Зербст во 1252 година. Принцот Хенри II Дебелиот, најстариот син на Хенри I, бил совладетел на неговиот татко од 1244 година. Во текот на поделбата тој ја избрал татковината на предците Анхалт северно од планинскиот венец Харц околу асканската резиденција Ашерслебен *(Аскарија)*, на која и доделил градски привилегии во 1266 година.

Кога во 1315 година, внукот на Хенри, Ото II, умрел без машки наследници, кнежевството - вклучувајќи го и главниот град Ашерслебен - било заземено како феуд од неговиот братучед и доверител, епископот Алберт од Халберштат. Иако принцот Бернхард II од Анхалт-Бернбург една година подоцна го признал феудалниот мандат на Халберштат, Ашерслебен бил причина за неколку конфликти меѓу неговите наследници и епископите на Халберштат. Сепак, таа останала дел од епархијата, која во 1648 година била секуларизирана во Кнежевството Халберштат, а нејзините суверени поседи, вклучително и правата на Анхалт-Ашерслебен, биле дадени на Бранденбург-Прусија.

Принцови од Анхалт-Ашерслебен 1252-1315
---------------------------------------

* 1252–1266 Хенри II
* 1266–1304 Ото I
	+ 1266–1283 Хенри III, брат и корегент
* 1304–1315 Ото II

Наводи
------

1. ↑  Benjamin Arnold (29 January 2004). *Princes and Territories in Medieval Germany* (Paperback) (English). Cambridge University Press. стр. 36. ISBN 9780521521482.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  Jan Gyllenbok (25 April 2018). *Encyclopaedia of Historical Metrology, Weights, and Measures Volume 2* (Ebook) (English). Springer International Publishing. стр. 1146. ISBN 9783319666914.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Хернинг** е значаен град во Данска, поточно во западниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на регионот Среден Јитланд, каде со околните населени места претставува општина, Општина Хернинг.
Денес Хернинг има 46.873 жители (од 1 јануари 2012) во градот и околу 86.000 во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Хернинг се наоѓа во западниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот е оддалечен само 310 километри северозападно.

**Релјеф**: Градот Хернинг се наоѓа во средишниот дел на данскиот полуостров Јитланд. 
Градското подрачје е претежно рамничарско. 
Надморската височина на средиштето на градот се движи од 40 до 55 метри.

**Клима**: Климата во Хернинг е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води**: Хернинг се формирал во внатрешноста на Данска. Градот исто така нема излез на река, а во околината на градот има многу мали езерца, кои денес најмногу се користат во турустички цели.

Историја
--------

Подрачјето на Хернинг било населено уште во времето на праисторијата. Населбата првпат се споменува во 1579 година, но сè до 19 век тоа претставувало село. Дури тогаш, со развој на текстилната индустрија, населбата почнала да расте, а во 1913 Хернинг ги стекнал градските права.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Хернинг има 46.873 жители во градските граници и околу 86.000 со околните населени места.

**Етнички состав**
Населението на Хернинг до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Главната градска цркваГлавната градска црква
* Североистокот на ХернингСевероистокот на Хернинг
* Градски спортски стадион "Арена"Градски спортски стадион "Арена"
* Универзитетот во ХернингУниверзитетот во Хернинг

Наводи
------

1. ↑  BEF44: Population 1st January, by urban areas податоци од Данската статистика

Надворешни врски
----------------

* www.herning.dk Официјално мрежно место на градот Хернинг
**Силкеборг** е значаен град во Данска, поточно во западниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на регионот Среден Јитланд, каде со околните населени места претставува општина, Општина Силкеборг.
Денес Силкеборг има околу 43.000 жители во градот и околу 88.000 во поширокото градско подрачје.

Природни услови
---------------

Силкеборг се наоѓа во западниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, Силкеборг е оддалечен само 300 километри северозападно.

**Релјеф**: Градот Силкеборг се наоѓа во средишниот дел на данскиот полуостров Јитланд. Надморската височина на средиштето на градот се движи помеѓу 30-70 метри.

**Клима**: Климата во Хернинг е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.

**Води**: Силкеборг се формирал во внатрешноста на Данска. Градот исто така не излегува на река, но во средината на градот се наоѓа истоименото езеро Силкеборг.

Историја
--------

Подрачјето на Силкеборг било населено уште во времето на праисторијата. Населбата првпат се споменува во 1662 година, а градските права ги добива во 1767 година.

И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.

Население
---------

Денес Силкеборг има околу 43.000 жители во градските граници и околу 88.000 жители со околните населени места.

**Етнички состав**
Населението на Хернинг до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.

Галерија
--------

* Езеро СилкеборгЕзеро Силкеборг
* Градска цркваГрадска црква

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Силкеборг" на Ризницата ? |

* www.silkeborg.dk Официјално мрежно место на градот Силкеборг Архивирано на 13 ноември 2020 г.
**Слово од Кирил Филозоф како ги покрсти Бугарите** или **Солунска легенда** е апокрифен текст од непознат автор, создаден за време на византиското владеење (XI - XII век). Во неа се среќаваат не само легендарни, но и патриотски бугарски традиции. Познати се 4 примероци: софиски (XVI век), тиквешки (XVI век), трновски и константинов. Сите овие се откриени на територијата на Македонија.

Текстот е полн со историски неточности, така што уште на почетокот авторот ги меша личностите на Константин (Кирил) Философ и Кирил Кападокиски. Сепак, впечаток е дека авторот ги наеркува македонските Словени, вклучувајќи ги и солунјаните, „Бугари"", односно ***Βούλγαροι***. На преден план никнува идејата за Бугарите како избран народ од Бог, при што Бог го испраќа Кирил да ги покрсти и да им даде азбука: 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | Кириле, Кириле, оди во (големата) земја и меѓу словенските народи, наречени Бугари, бидејќи Господ те определил да ги покрстиш и да им дадеш закон. | "|

Според „Солунска легенда", т.н. „готско" покрстување, коешто се случило на територијата на денешна Бугарија во IV век, е всушност покрстувањето на Бугарите, а „готскиот" епископ Вулфила (по потекло од Кападокија) е истиот лик со Св. Кирил (вулф = курт = волк), па така „готското" писмо, всушност, е кирилицата. Таква врска во своите трудови прави д-р Ганчо Ценов.

Наводи
------

1. ↑  проф. д-р Георги Данчев: „Стара българска книжнина", Велико Търново, 1996.
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2013-10-22. Посетено на 2014-07-27.
3. ↑  Грчкиот историчар Стилпон Кирјакидис (1887-1964) потврдува дека називот ‘бугари’ во Македонија е политички наметнат назив: "Византијците во времето на Самоил ги понижуваa македонските Славјани со името ‘бугари’ и македонската земја ја нарекуваа - ‘бугарија’… но Грците и ЦЕЛО СЛАВОЈАЗИЧНО НАСЕЛЕНИЕ го нарекуваа така - ‘бугари’" (The Northern Ethnological Boundaries of Hellenism)
4. ↑  Loring Danford, "The Macedonian Conflict: Ethnic Nationalism in a Transnational World", pg. 59
5. ↑  Victor Roudometof , "Nationalism,Orthodoxy and Globalization" pg. 48

Надворешни врски
----------------

* Солунска легенда, фототипно издание на Йордан Иванов по Тиквешкия препис Архивирано на 17 септември 2008 г..
* Слово от Кирил Философ как покръсти българите, Д. Петканова
* Табов, Й. За какво разказва Солунската легенда? Историческо бъдеще. 2004 / 1-2, 131-151. Архивирано на 21 јуни 2008 г.
Драч
**Драч** (албански: *Durrës*, италијански: *Durazzo*; некогаш: **Дрча**) — приморски град во Албанија кој излегува на Јадранско Море. Претставува седиште на Драчката област средна Албанија, на 35 км од главниот град Тирана. Драч претставува најголемото пристаниште во Албанија и важна порта кон Средоземјето, а тоа го прави најзначаен град во развојот на економијата во земјата. Тој е всушност и најстариот град во Албанија чии зачетоци се во антиката. Според пописот од 2003 г. во Драч живеат околу 114.000 жители, а има и извесен број етничко македонско население.

Историја
--------

Амфитеатарот во Драч бил изграден во 2 век.
Драч бил основан под името *Епидамнос*, од страна на грчките колонисти од Коринт и Крф во 627 година п.н.е. Од 229 г. п.н.е. потпаднал под власт на Римјаните кои му го дале името Диракиум (Dyrrhachium) и изградиле пат до Солун (*Вија Егнација*), кој подоцна бил продолжен до Цариград.

Градот под римска управа напредувал како значаен трговски пристаништен центар. Околу 430 г. тука е роден царот Анастасиј I. За време на преселбата на народите бил изложен на упади од страна на варварите, но сепак останал под управа на Византија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Албанија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови во Албанија |
| --- |
|  |
| 
* Араско Поле
* Бајрам Цури (Колгецај)
* Балш (Главeница)
* Белград
* Билишта
* Булчица
* Бурел
* Бутринт
* Валона (Авлон)
* Дањски Брод
* Вора
* Горица
* Грамеш
* Делвина
* Дивјака
* Драч
* Ѓирокастро
* Елбасан (Коњух)
* Ерсека
* Каваја
* Клисура
* Камза
* Клос
* Кониспол
* Коплик
* Кроја
* Кројско Поле
* Крума
* Кукуш
* Кучово
* Лач
* Леска
* Лесковик
* Либохово
* Либражд
* Лушње
* Маврово
* Малик
* Мамурас
* Мемалија
* Милот
* Орикум
* Патос
* Премет
* Пекин
* Пешкопеја
* Поградец
* Поличани
* Прењас
* Пука
* Решен
* Рогожина
* Росковец
* Рубик
* Саранда
* Свети Јован
* Селеница
* Скадар
* Тепелена
* **Тирана** (Трнава)
* Тропоја
* Ура Вајгуроре (Бања)
* Фиер
* Химара
* Церик
* Чоровода
* Шијак

 |  |

 |

Предлошка:Драч

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 126740035
* LCCN: n85257731
* GND: 4091381-8
* SUDOC: 027550478
* BNF: cb119567039 (податоци)
* NKC: ge763280

 |

 |
**Сотир Ѓорѓиевски-Сотката** (Битола, 20 мај 1921

 - Битола, 15 мај 1944

) — шивач од Битола противник на окупацијата, затворен од 1941 година.

Животопис
---------

Во заднина на споменикот е ѕидот со спомен-плочи
Сотир Ѓорѓиевски е роден во Битола на 20 мај 1921 година. По завршувањето на основното училиште го учел шивачкиот занает. Идењето на окупаторот во 1941 година исконски не го прифатил. Уште во 1941 година фашистичките сили го заробиле и го осудиле на смрт со бесење. Меѓутоа поради разни околности бесењето било извршено дури на 15 мај 1944 година.

Спомен-плоча со неговото име стои на ѕидот со спомен-плочи во Споменикот на политичките затвореници во Битола.

Поврзано
--------

* Споменик на политичките затвореници (Битола)

Наводи
------

1. 1 2  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2012-09-11. Посетено на 9 август 2023.
Византиска царицаПредлошка:SHORTDESC:Византиска царица

**Елија Аријадна** (*Aelia Ariadne*; 450-515) била византиска царица и сопруга на Зенон и Анастасиј I.

Семејство
---------

Аријадна била ќерка на Лав I и Елија Верина, која пак била сестра на Василиск. Аријадна имала помала сестра Леонтија која била свршена со Флавиј Патрициј, син на Аспарт. Леонтија се омажила за Маркијан, син на Антемиј. Двојката предводела неуспешен бунт против Зенон во 478-479, по кое биле протерани во Исаврија.

Аријадна имала и помал брат, роден во 463 година, кој починал пет месеци по раѓањето.

Брак
----

Аријадна се родила по смртта на Маркијан. На 7 февруари 457, Лав бил крунисан од страна патријархот Анатолиј Цариградски, прво вакво крунисување од страна на патријарх. Во тој момент Аријадна станала член на кралското семејство.

Аријадна се омажила во 467 година за цар Зенон и била прогласена за августа. 
Во август 467 година тие го добиле идниот Лав II, кој починал кога имал седум години на 17 ноември 474. Бидејќи Лав II бил премногу млад за да се владее, Зенон бил прогласен за соцар на 9 февруари 474, а по смртта на Лав, Зенон станал единствен цар, со Аријадна како царица.

Таа се омажила на 20 мај 491 година за Анастасиј I.

Аријадна починала во Цариград во 515 година и била погребана во црквата Свети Апостоли.

Наводи
------

1. 1 2  Prosopography of the Later Roman Empire, vol. 2
2. 1 2  Hugh Elton, "Leo I (457-474 A.D.)"

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Елија Аријадна" на Ризницата ? |

* Profile of her father Leo in the Prosopography of the Late Roman Empire
* Profile of her sister Leontia in the Prosopography of the Late Roman Empire

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Елија Верина** | **Византиска царица**474–475 | Наследник**Зенона** |
| Претходник**Зенона** | **Византиска царица**476–515 | Наследник**Ефимија** |
**Фирстенберг-Хајлигенберг** (германски: *Fürstenberg-Heiligenberg*) — грофовија во јужниот дел на Баден-Виртемберг, Германија, сместена во историската територија Хајлигенберг. Била создадена со поделба на Фирстенберг-Бар во 1559 година, а подоцна доживеала уште една поделба: помеѓу себе и Фирстенберг-Донауешинген во 1617 година. Фирстенберг-Хајлигенберг била издигната во кнежевство во 1664 година, а во 1698 година го наследила Фирстенберг-Донауешинген. Во 1716 година била наследена од грофовите на Фирстенберг-Фирстенберг по исчезнувањето на династијата.

Грофови на Фирстенберг-Хајлигенберг (1559-1664)
-----------------------------------------------

* Јоахим (1559–1598)
* Фридрих IV (1598–1617)
* Вилхелм II (1617–1618)
* Егон VIII (1618–1635)
* совладетели
	+ Ернст Егон (1635–1652) *со...*
	+ Фердинанд Фридрих Егон (1635–1664) *со...*
	+ Херман Егон (1635–1664)

Кнезови на Фирстенберг-Хајлигенберг (1664-1716)
-----------------------------------------------

* Херман Егон (1664–1674)
* Антон Егон (1674–1716)

Браќата на Херман Егон, Франц Егон, Вилхелм Егон и Фердинанд Фридрих Егон исто така ја носеле титулата кнез на Фирстенберг-Хајлигенберг, меѓутоа, никогаш не владееле со кнежевството.

Наводи
------

1. ↑  Ersch, p. 493
2. ↑  Ersch, pp. 493–495
3. ↑  Ersch, pp. 495–497
Местоположбата на регионот Келн/Бон во Германија
**Регионот Келн/Бон** (германски: *Region Köln/Bonn* или *Metropolregion Köln/Bonn*) — метрополитенска област во Северна Рајна-Вестфалија, Германија, покривајќи ги градовите Келн, Бон и Леверкузен, како и окрузите Рајнско-бершки, Горнобершки, Рајна-Ерфт и Рајна-Зиг. Регионот покрива површина од 3.839 км² со 3,13 милиони жители (густина на население од 815/км²).

Регионот Келн/Бон е основан од локалните власти на административниот округ Келн во 1992, врз основа за промовирање на заедничките политики во регионалното и урбаното планирање, сообраќај, развој и инвестиции. Најистакнатите кооперации се аеродромот Келн/Бон и Verkehrsverbund Rhein-Sieg (Сообраќаен сојуз Рајна-Зиг). Регионот Келн/Бон се наоѓа во рамките на поголемиот регион Рајна-Рур и претставува баланс на поинтегрираната Рурска област, која исто така се наоѓа во рамките на Рајна-Рур. Од 2008, студиите ги земаат предвид и градовите од регионот Долна Рајна (најпознат е градот Диселдорф) во регионот, со цел да го оформат т.н. *метрополитенски регион Рајнска област* (Metropolregion Rheinland).

Поголеми урбани зони
--------------------

Евростат со програмата *Urban Audit* го дели регионот Келн/Бон на две Поголеми урбани зони (ПУЗ). Тие две урбани зони не го покриваат Горнобершкиот округ.

| Поголема урбана зона | Поголеми градови | Површина | Население |
| --- | --- | --- | --- |
| Поголема урбана зона Келн |  | 1.627 км² | 1.873.580 |
|  | Келн | *405 км²* | *996.690* |
|  | Бершки Гладбах | *83 км²* | *110.217* |
|  | Леверкузен | *79 км²* | *161.279* |
| Поголема урбана зона Бон |  | 1.295 км² | 908.503 |
|  | Бон | *141 км²* | *316.416*  |
| **Регион Келн/Бон** |  | **2.922 км²** | **2.782.083** |

* КелнКелн
* БонБон

Поврзано
--------

* Рајна-Рур
* Рур (област)
* Метрополитенски области во Германија

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2009-05-27. Посетено на 2011-11-02.
2. ↑
3. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2008-06-26. Посетено на 2011-11-02.
4. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2012-05-22. Посетено на 2011-11-02.
5. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2008-06-26. Посетено на 2011-11-02.
6. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2014-10-20. Посетено на 2011-11-02.

Надворешни врски
----------------

* Регион Келн/Бон (германски)
* Регионален маркетинг Келн Бон (германски) (англиски) (француски) (јапонски) (руски) (шпански) (турски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Северна Рајна-Вестфалија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 50°50′ N; 7°00′ E﻿ / ﻿50.83° СГШ; 7.0° ИГД﻿ / 50.83; 7.0
**Именител** — дел од дропката што е напишан под дробната црта и покажува на колку еднакви делови е поделена целината.

Вредноста на именителот се користи во името на дропката, ги именува деловите на целината, од кои е изведено нејзиното име: *половини*, *третини*, *четвртини*, *петтини* ,... Ако вредноста на именителот е еднаква на вредноста на броителот, дропката е еднаква на еден.

Ако именителот на дропката е бројот 100, може да се напише дропката во облик на процент, односно да се напише само броителот, проследено со знак %, што го заменува зборот *процент*.

Пример
------

Нека е дадена дропката {\displaystyle {\frac {2}{3}}} .

Во овој пример, *3* е именителот, *2* е броителот. Со зборови дропката би била напишана како *две третини*.

Дозволени вредности на именителот
---------------------------------

Дропката е дефинирана ако нејзиниот именител е различен од нула, бидејќи делењето со нула нема смисла во алгебрата и аритметиката.

Сведена дропка што означува рационален број мора да има целоброен именител.

Негативни дропки
----------------

Во случај на негативни дропки, по договор, именителот се претпоставува дека е позитивен. Секоја негативна дропка може да се запише така што нејзиниот именител е позитивен бидејќи важи следнава низа на еднаквости:

{\displaystyle {\frac {a}{-b}}=1\times {\frac {a}{-b}}={\frac {-1}{-1}}\times {\frac {a}{-b}}={\frac {-1\times a}{-1\times -b}}={\frac {-a}{b}}.}

Поврзано
--------

* Броител
* Дропка
* Рационален број
* Делење со нула

Наводи
------

1. ↑  „именител" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „именител" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

* Именител на mathworld
Кибех
***Кибех**, **кибе**, **кебах*** (или ***кубех**, **кубах**, **куби***) (арапски:  كبة) е јадење од левантската кујна направено од булгур (издробено жито), сечен кромид, и говедско, јагнешко, козјо или месо од камила, сето ова измешано со зачини (цимет, каранфилче, морско оревче, пимент). Најпозната е варијантата на прженици во долгнавеста форма, крокети, полнети со мелено говедско или јагнешко месо.

Други варијанти на *кибех* може да бидат во тркалезна форма, печени, варени во чорба, или послужени живи. *Кибех* се смета за национално јадење на земјите од Близок Исток. Во областите во кои живеат Курди во Турција, ова јадење се вика „*ичли ќофте* (*içli köfte*).

Ова јадење може да се најде и во некои земји од латинска Америка, каде го донеле емигранти од Левантот во текот на 19 и почеток на 20 век: Аргентина, Бразил, Колумбија, Куба, Доминиканска Република, Еквадор, Хаити, Хондурас, и Мексико.

Бразилска варијанта на кибех *кибе*, полнета со *рекејжео*, сос од рикота и португалско крем сирење.

Потекло на поимот
-----------------

Зборот доаѓа од арапското *кубах* (*кибех* на левантски), со значење „топка". Другите називи за ова јадење доаѓаат од персискиот збор کوفته (*ќофте*) или од турското içli köfte (*ичли ќофте*).

Видови на кибех
---------------

Во Левантската кујна, сите видови на јадење направени од булгур и мелено јагнешк омесо се нарекуваат *кибех*. Градот Алеп во северниот дел на Сирија, е познат по тоа што има повеќе од 17 различни видови на кибех. Некои од овие варијанти се подготвени со: руј (*kibbe sumāqiyye*), јогурт (*kibbe labaniyye*), дуња (*kibbe safarjaliyye*), лимонов сок (*kibbe ḥāmḍa*), прелив од калинка, од цреша и др.

Наводи
------

1. ↑  Annia Ciezadlo (2012). *Day of Honey: A Memoir of Food, Love, and War*. стр. 361. ISBN 1-4391-5753-7.
2. ↑  Contemporary kubbeh[*мртва врска*]
3. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2018-12-26. Посетено на 2016-12-31.
4. ↑  Middle Eastern Recipes
5. 1 2 3 4 5 6 7  Davidson et al. *The Oxford Companion to Food* OUP Oxford, 21 aug. 2014 ISBN 978-0191040726 pp 444-445
6. ↑  „Kibbeh Recipe". Посетено на 26 February 2014.
7. ↑  Maan Z. Madina, *Arabic-English Dictionary of the Modern Literary Language*, 1973
8. ↑  „NPR web: Food Lovers Discover The Joys Of Aleppo".
Свети Бенедикт, во Малс
**Свети Бенедикт** е предроманска црква во Малс, Јужен Тирол, позната по своите фрески од времето на Каролин.

Изградена е во втората половина на 8 век. До 12 век бил во сопственост на епископите од Чур. Во 12 век била додадена романескната кула.

Во 18 век, под Јосиф II, зградата се користела за складирање. Употребата како сакрална градба била обновена дури во 20 век, по откривањето на каролиншките фрески.

Фреските се датирани во в. 800 година од нашата ера. Тие припаѓаат на ограничен сет на преживеани фрески од каролиншкиот период, заедно со оние од блиската опатија Свети Јохан во Вал Мустер, Грисонс. Фреските се претежно распоредени во три ниши во ѕидот на олтарот, прикажувајќи го Исус Христос во центарот, опкружен со папата Григориј Велики и Свети Стефан. На ѕидовите што ги одвојуваат нишите се донаторски портрети под трупа од дванаесет ангели и сцени на кои Григориј го пишува својот *Дијалог* и се расправа со Павле Дијакон, заедно со сцените што го прикажуваат Апостол Павле и фрагмент од сцена од животот на Свети Бенедикт.

* Портрет на донаторотПортрет на донаторот
* Портрет на донаторотПортрет на донаторот
* Свети Григориј разговара со Ѓаконот ПавлеСвети Григориј разговара со Ѓаконот Павле
* Мачеништво на Свети ПавлеМачеништво на Свети Павле
**Средоземното грмушарче** (науч. *Sylvia hortensis*) — мала врапчевидна птица од семејството грмушари (*Sylvidae*), типичен претставник на родот грмушарчиња (*Sylvia*). Овој вид се размножува околу Средоземјето, преку Турција и Кавказ до Средна Азија. Таа е птица преселница, која зимува под Сахара, во Африка. Редок скитник е во северна и северозападна Европа.

Опис
----

Средоземно грмушарче
 *Sylvia hortensis* 
*Cuculus canorus bangsi* + *Sylvia hortensis*
Средоземното грмушарче е долго 15–16 см, малку е поголемо од црноглавото грмушарче и е едно од најголемите видови во семејството.
За разлика од другите грмушарчиња, мажјаците и женките не се разликуваат многу. Возрасниот мажјак има бледо сив грб и белкави долни делови. Клунот му е долг и тенок, нозете црни. Мажјакот има темносива глава, црна маска преку очите и бело грло. Ирисот му е бел. Женките и младенчињата имаат посветла глава и кремави долни делови, сивиот грб има кафеавкава нијанса. Ирисот кај младите птици е темен. 
Песната е серија од чрчорења.

Поведение
---------

Живеалиштето на оваа птица се отворените простори со грмушки.
Се храни со инсекти, но и со бобинки меко овошје.
Гнездото го градат скриено во грмушки или на дрво. Несат 4-6 јајца.

Подвидови
---------

Се прифаќаат два подвида од средоземното грмушарче, но, некои ги сметаат за посебни видови:

* *Sylvia (hortensis) hortensis*, западно средоземно грмушарче, во југозападна Европа, источно до Јадранско Море; мажјаците се порозовкави, а женките покремави одоздола;
* *Sylvia (hortensis) crassirostris*, источно средоземно грмушарче - вклучувајќи ги *balchanica* и *jerdoni*, на Балканот преку Турција, Кавказ до Средна Азија; клунот им е подолг и посилен; малку црвеникави одоздола.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-12-26. Посетено на 2013-09-04.
2. ↑  Snow, David W.; Perrins, Christopher M.; Doherty, Paul & Cramp, Stanley (1998): *The complete birds of the western Palaearctic on CD-ROM*. Oxford University Press. ISBN 0-19-268579-1
3. ↑  Snow *et al.* 1998
4. ↑  Helbig 2001, Jønsson & Fjeldså 2006

* „*Sylvia hortensis*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 2004. Посетено на 12 May 2006. Database entry includes justification for why this species is of least concern.
* Helbig, A. J. (2001): Phylogeny and biogeography of the genus *Sylvia*, in: Shirihai, Hadoram: *Sylvia warblers*: 24-29. Princeton University Press, Princeton, N.J. ISBN 0-691-08833-0
* Jønsson, Knud A. & Fjeldså, Jon (2006): A phylogenetic supertree of oscine passerine birds (Aves: Passeri). *Zoologica Scripta* 35(2): 149–186. doi:10.1111/j.1463-6409.2006.00221.x (HTML abstract)
* Snow, David W.; Perrins, Christopher M.; Doherty, Paul & Cramp, Stanley (1998): *The complete birds of the western Palaearctic on CD-ROM*. Oxford University Press. ISBN 0-19-268579-1

Надворешни врски
----------------

* Возраст и пол (PDF; 2.4 MB) од Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze Архивирано на 26 декември 2011 г.
* Avibase

 
Викиизвор на англиски јазик содржи текст на тема:
***Sylvia hortensis***