**Трицентрична двоелектронска (3c–2e) врска** е хемиска врска со дефицит на електрони каде што три атоми може да поделат два електрони. Комбинацијата од три атомски орбитали формира три молекуларни орбитали : една сврзувачка, една *не* -врзувачка и една *анти* -сврзувачка. Двата електрони влегуваат во орбиталата за поврзување, што резултира со ефект на нето врзување и сочинува хемиска врска меѓу сите три атоми. Во многу вообичаени врски од овој тип, орбиталата за поврзување е поместена кон два од трите атоми наместо да се шири подеднакво меѓу сите три. Пример за молекули со 3c-2e врски се триводородниот катјон ( H+  
3</br> H+  
3 ) и диборан ( B2H6</br> B2H6</br> B2H6 ). Во овие две структури, трите атоми во секоја врска 3c-2e формираат аголна геометрија, што доведува до свиткана врска .

Борани и карборани
------------------

Повеќе информации: Polyhedral skeletal electron pair theory
Проширената верзија на моделот на врската 3c–2e во голема мера се одликува со кластер соединенија опишани со теоријата на полиедарски скелетни електронски парови, како што се борани и карборани. Овие молекули ја црпат својата стабилност од тоа што имаат целосно исполнет сет на сврзувачки молекуларни орбитали како што е наведено во правилата на Вејд со следнава формула .

 Резонанцни структури на 3c-2e врска во диборан.
Мономерот BH <sub id="mwJg">3</sub> е нестабилен бидејќи атомот на бор има празна p-орбитала. **B−H−B** 3-центар-2-електронска врска се формира кога атом на бор дели електрони со B−H врска на друг атом на бор. Двата електрони (што одговараат на една врска) во молекуларната орбитала за поврзување **B−H−B** се распоредени низ три меѓунуклеарни простори.

Во диборанот (B 2 H 6 ), постојат две такви 3c-2e врски: два атома H ги премостуваат двата атома B, оставајќи два дополнителни H атоми во обичните B-H врски на секоја B. Како резултат на тоа, молекулата постигнува добра стабилност бидејќи секоја B учествува во вкупно четири врски и сите сврзувачки молекуларни орбитали се исполнети, иако две од четирите врски се 3-централни B−H−B врски. Пријавениот редослед на врска за секоја интеракција B−H во мостот е 0,5, така што премостувачките B−H−B врски се послаби и подолги од терминалните B−H врски, како што е прикажано со должините на врските во структурните Дијаграм.

Diborane. The two central hydrogen atoms are simultaneously bonded to both boron atoms in 3c-2e bonds.

Комплекси на преодни метали
---------------------------

 Еден од многуте преодни метални силилански комплекси, примерите се одликуваат со трицентрално поврзување со два електрони.
Трицентралното поврзување со два електрони е распространето во хемијата на органотранзиционите метали. Познато семејство на соединенија со такви интеракции како што се нарекуваат агостични комплекси .

Други соединенија
-----------------

Оваа шема на поврзување се гледа и кај триметилалуминиумот, кој формира еден димер Al 2 (CH 3 ) 6 со јаглеродните атоми на две од метил групите во премостувачки јаки позиции. Овој тип на врска се јавува и во јаглеродните соединенија, каде што понекогаш се нарекува хиперконјугација ; друго име за асиметрични трицентрални двоелектронски врски.

### Берилиум

Првиот стабилен субвалентен Бе комплекс некогаш забележан кој содржи трицентрична двоелектронска π-врска која се состои од интеракции донор-акцептор над јадрото C-Be-C на адуктот на Be(0)-карбен.

### Карбокации

Реакциите на преуредување на карбокација се случуваат преку транзициони состојби на врска со три центри. Бидејќи трите структури на централните врски имаат приближно иста енергија како карбокациите, генерално практично нема енергија за активирање за овие преуредувања, така што тие се случуваат со невообичаено високи стапки.

Јаглеродни јони како што е етаниум C2H+  
7</br> C2H+  
7</br> C2H+  
7 имаат трицентрични двоелектронски врски. Можеби најпознатата и проучена структура од овој вид е 2-Норборнил катјон .

Поврзано
--------

1. ↑  I. Mayer (1989). „Bond orders in three-centre bonds: an analytical investigation into the electronic structure of diborane and the three-centre four-electron bonds of hypervalent sulphur". *Journal of Molecular Structure*. **186**: 43–52. doi:10.1016/0166-1280(89)87037-X.
2. ↑  F. Albert Cotton, Geoffrey Wilkinson and Paul L. Gaus, *Basic Inorganic Chemistry*, 2nd ed. (Wiley 1987), p.113
3. ↑  Nikonov, G. I. (2005). „Recent advances in nonclassical interligand SiH interactions". *Adv. Organomet. Chem*. **53**: 217–309. doi:10.1016/s0065-3055(05)53006-5.
4. ↑  Arrowsmith, M; Braunschweig, H.; Celik, M.A.; Dellermann, T.; Dewhurst, R.D.; Ewing, W.C.; Hammond, K.; Kramer, T.; Krummenacher, I.; Mies, J.; Radacki, K.; and Schuster, J.K. (2016). „Neutral zero-valent s-block complexes with strong multiple bonding". *Nature Chemistry*. **8** (9): 890–894. Bibcode:2016NatCh...8..890A. doi:10.1038/nchem.2542. PMID 27334631.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)