recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
„**Корвето**" е италијанска книжевна бајка напишана од Џамбатиста Базиле во неговото дело „Пентамерон" од 1634 година.

Тоа е Aarne-Thompson тип 531. Други приказни од овој тип се „Огнената птица и принцезата Василиса", „Фердинанд верниот и Фердинанд неверниот", „Златната перика на кралот Фортунатус" и „Сирената и момчето". Друга, книжевна варијанта е „La Belle aux cheveux d'or" или „Приказната за убавите златни круши" на Мадам д'Аулној.

Синопсис
--------

Корвето лојално му служел на кралот и бил фаворизиран од него. Завидливите соработници се обиделе да го наклеветат, но не успеале. Во близина живеел огр, со прекрасен коњ, и на крајот слугите рекле дека кралот требал да го испрати Корвето да го украде. Корвето отишол и скокнал на коњот. Му викнал на својот господар, кој го бркал со диви животни (еден од нив бил врколак), но Корвето го избркал. Кралот бил уште позадоволен, а другите слуги му рекле да го испрати Корвето по таписеријата на огрот. Корвето отишол, се скрил под креветот на огрите и во текот на ноќта ги украде и таписериите и панелот од креветот (при што ги натера огрите и огресите да се расправаат за тоа кој ги обвил). Тој ги фрлил од прозорецот и побегнал назад кај кралот.

Слугите потоа го убедиле да го испрати Корвето за целата палата. Тој отишол и разговарал со огресата, нудејќи ѝ да и помогне. Го замолила да и подели дрва. Ја употребил секирата врз нејзиниот врат. Потоа ископал длабока јама на вратата и ја покрил. Тој ги намамил огрите и неговите пријатели во неа, ги каменувал до смрт и му ја дал на кралот палатата.

Наводи
------

1. ↑  Giambattista Basile, "Pentamerone", "Corvetto" Архивирано на 28 декември 2019 г.
2. ↑  Heidi Anne Heiner, "Tales Similar to Firebird" Архивирано на 5 февруари 2009 г.
3. ↑  Paul Delarue, "The Borzoi Book of French Folk-Tales", p 363, Alfred A. Knopf, Inc. New York 1956
**Корека** (италијански: *Coreca*), на месното наречје: **Корака** или **Корика** (*Coraca*, *Corica*) — поделок на општината Амантеја во покраината Козенца, Калабрија, Италија. Сместена е недалеку од Кампора Сан Џовани.

Географија
----------

### Опфат

Поделокот се граничи со јужниот дел од Тиренското Море на запад и гратчето Амантеја на југ, каде почнува границата со Кампора Сан Џовани. Пределот претежно се состои од карпест ’рт, а сретселото лежи во низина. Територијата опфаќа и ридесто подрачје и широки плажи. Климата е умерена.

Стопанство
----------

Главна стопанска дејност на Корека е туризмот и хотелиерството, кое е развиено поради живописниот брег. Мошне посетувано место се Коречките Гребени, кое воедно е собиралиште на радиоаматерите. Има мали фабрики во кои се произведува грана, мебел и машинерија.

Корека во 1950-тите

Населени места
--------------

Почнувајќи од 2017 г. одделот Корека се состои од следниве села:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Гроте
* Ла Пјетра
* Маринела
 | * Олива
* Формичике
* Џаскоње
 | * Салто да Ѕита
* Скољера
* Стритуре
 |

Знаменитости
------------

### Црква „Богородица Ангелска"

Главна црква е „Богородица Ангелска" (*Мадона дељи Анџели*), изградена во 1965 г. во посовремен но скромен стил, и сместивост од 65 лица. Секоја година се селската слава (22 август) се одбележува со поворка по улиците.

### Плоштад „Богородица Ангелска"

Сретселото го бележи плоштадот „Богородица Ангелска", наречен по соседната црква и овенчан со статуа на Богородица.

### Корачки Пештери

Значајно обележје на овој крај се Корачките Пештери, каде се ископувала железна руда уште од древно време. За време на Втората светска војна, истите служеле како засолниште за мештаните и складиште за британската и американската окупациона војска. Подоцна, сè до почетокот на XXI век во нив се одржувале божиќни и велигденски свечености.

### Коречка кула или „Туриела"

Северно од самата Корека, на падините на ридот Тувуло се наоѓа кулата „Туриела" е делумно срушена, забележителна по тоа што претставува мешавина од стилови со кои е преуредувана низ вековите. Служела како стражарница, вардејќи го местото од нападите на Арапите, Норманите и околните велможи, па сè до доаѓањето на германските, а потоа и британско-американските единици во Втората светска војна. Кулата е лесно пристапна од патот за Тонара на север и од патот од Маринела на југ.

Галерија
--------

* Црквата „Богородица Ангелска"Црквата „Богородица Ангелска"
* Плоштадот навечерПлоштадот навечер
* Плоштадот навечерПлоштадот навечер
* Кулата ТуриелаКулата Туриела
* Коречкиот ЗаливКоречкиот Залив
* Плажата од Ла СкољераПлажата од Ла Скољера
* Коречките ГребениКоречките Гребени

Поврзано
--------

* Коречки Пештери
* Коречки Гребени
* Козенца (покраина)

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Корека на Ризницата ?
**Жито Лукс АД Скопје**, денес е компанија која што преку својата работа и производите со врвен квалитет секојдневно го потврдува статусот на водач во мелничко-пекарската индустрија. Најголемиот производител на леб и брашно, веќе 68 години демонстрира голема посветеност, грижа за потрошувачите и континуирано вклучува нови трендови во прехранбената индустрија. Поради своите атрибути како стабилност, иновација и фокусирање на потребите на потрошувачите, Жито Лукс е компанија која што поставува нови стандарди во производствените програми и во богатата и различна понуда.

За Жито Лукс да биде најголемиот производител на леб во Македонија секојдневно придонесуваат над 400-те вработени кои се истакнуваат со својата вештина, обученост во тајните на пекарството и посветеност на работата. Вкусните лебови и висококвалитетното брашно се резултат на иновативноста и креативноста на нашиот тим, постојаното следење на новите текови во здравата исхрана, како и потребите на модерниот човек, но и традиционалните вкусови што оваа компанија ги следи уште од самото основање.

Жито Лукс секојдневно опслужува повеќе од 3000 клиенти со квалитетни, вкусни и свежи лебови преку својата добро организирана дистрибутивна мрежа, која како резултат на континуираниот напредок, во 2011 година била проширена и на српскиот и на косовскиот пазар.

Историја
--------

Наводи
------

1. ↑  „Профил на компанијата - Жито Лукс". *Жито Лукс*. Архивирано од изворникот на 2018-08-31. Посетено на 2018-09-05.
Знамето на Латвиската ССР.
**Знамето на Латвиската Советска Социјалистичка Република** било усвоено на 17 јануари 1953 година од страна на тогашната влада на Латвиската ССР. Ова знаме било во употреба до 19 февруари 1990 година, кога било заменето со денешното знаме на Латвија.

Дизајн
------

Знамето било во црвена боја, а во долниот дел на знамето наизменично се протегале по две бели и темносини брановидни ленти, симбол на положбата на земјата на Балтичкото Море. Во горниот лев агол се наоѓал златен срп и чекан со петокрака над нив.

Првото знаме на Латвиската ССР било усвоено на 25 август 1940 година. Во горниот лев агол стоеле златен срп и чекан, а над нив имало натпис на латиница *LPSR* (латвиски: *Latvijas Padomju Sociālistiskā Republika)*.

Историски знамиња
-----------------

* 1940-1953**1940-1953**

Поврзано
--------

* Знаме на Латвија
* Грб на Латвиска ССР

Надворешни врски
----------------

* Знамето на Латвиската ССР на FOTW

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Латвија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знамиња на СССРЗнаме на Сојузот на Советските Социјалистички Републики |
| --- |
|  |
| Советски републики | Азербејџанска ССР  •  Белоруска ССР  •  Грузиска ССР  •  Ерменска ССР  •  Естонска ССР  •  Казашка ССР  •  Киргиска ССР  •  Латвиска ССР  •  Литванска ССР  •  Молдавска ССР  •  Руска СФСР  •  Таџичка ССР  •  Туркменска ССР  •  Узбечка ССР  •  Украинска ССР
 | Знаме на СССР.Знаме на СССР. |
|  |
| Краткотрајни советски републики | Карелофинска ССР (1940-1956)  •  Закавкаска СФСР (1922-1936) |
|  |
| Сојуз на Советските Социјалистички Републики |

 |
**Исаија Серски** (околу 1300 - крајот на 14 век), средновековен писател, преведувач и дипломат.

Животопис
---------

Роден на Косово, како млад човек ја напуштил судската служба и отишол прво во манастирот „Св. Јоаким Осоговски" каде се замонашил, а потоа и на Света Гора, каде го поминал најголемиот дел од животот и како игумен го реновирал рускиот манастир „Свети Пантелејмон".

На Света Гора, по Битката кај Марица во 1371 година, тој превел на словенски Псевдо-Дионисиј Ареопагит (Небесна хиерархија, црковна хиерархија, мистична теологија и божествени имиња), неизбежни дела за византиската теологија и христијанската култура по VI век. На крајот од преводот дал опширен поговор во којшто ги излага своите сфаќања за преведувачката уметност и го опишува навлегувањето на Турците на Балканот и освојувањето на Македонија. Овој поговор не е само значаен историски извор, туку и вредно литературно дело во кое се илустрира мајсторско владеење со литературната техника. Како дипломат одиграл клуча улога во помирувањето на Српската и Цариградската патријаршија, чии односи биле нарушени по прогласувањето на Српската архиепископија за патријаршија на соборот од 1346 година).

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 203. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
**Земјоделска механизација** — машини кои се користат во поледелството или други видови на земјоделство. Постојат многу видови на ваква опрема, од рачни алатки и електронски алатки до трактори и бројни други видови на земјоделски помагала коишто тие ги влечат или работат. Различни видови на опрема се користат и во органското и во неорганското земјоделство. Особено од доаѓањето на механизирано земјоделство, земјоделската машинерија е неопходен дел од тоа како светот се храни. Механизираните и моторни возила и алатки се користат во сите видови и процеси на земјоделството и во поледелството и во сточарството, како што се: орање, сеидба, жетва и берба, молзење, складирање итн.

Галерија
--------

* Трактор
* Трактор со прикачена балирка
* Комбајн
* Редосеалка
* Балирка


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Земјоделска механизација |
| --- |
|  |
| 
* трактор
* мотокултиватор
* комбајн
* плуг
* редосеалка
* косилка
* балирка
* силажер

 |

 |
**Душко Панчев Јовановски** ( 1921
 во Скопје — 13 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно и се запишал во средно училиште, но поради окупацијата не го завршил. Во 1944 година станал член на средношколскиот скоевски актив во училиштето. Спроти нападот за ослободувањето на Скопје, учествувал во ударните групи. На 13 ноември 1944 година во уличните борби што ги воделе борците од Третата и Дванаесеттата македонски ударни бригади против Германците, им се придружил и Душко. Ги помагал единиците на НОВ и ПОЈ, кои се бореле за ослободувањето на градот од непријателот. Во уличните борби за ослободување на Скопје, бил погоден од германски куршум. Бил закопан на скопските гробишта.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 201. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Калетез** (бретонски: ***Kaletez***; француски: ***galette de sarrasin***), ― палачинка од хелда во бретонската кујна.

Според легендата, палачинката од хелда била створена благодарение на една Бретонка која истурила хелда на жешкото камче во оџакот. Мали количини полен од хелдата биле пронајдени во тресетските земји во Бретања кои датираат од 12 век.

Земјоделството на хелдата се појавило во Бретања на почетокот на 16 век. Неговото производство било неправилно и ниско, но не било оданочено. Хелдата расте на сиромашна, неплодна земја и може да се бере три месеци по сеидбата, давајќи го прекарот „стодневно растение". Меѓу многуте легенди за Ана Бретонска, се вели дека таа го развила своето земјоделство. Во моментов, месното производство на леќата не може да обезбеди 15000 тони годишно што се трошат во Франција, подготовката на овие палачинки од хелда се потпира на увоз од Кина, Полска и Канада. Постои „заштитен географски индикатор" за бретонското брашно од хелда и друштвото „Традиционална бретонска хелда" (Blé noir tradition Bretagne) се состои од повеќе од 800 производители и околу десет мелници со цел да се промовира употребата на брашно од хелда (4000 тони годишно).

Поврзано
--------

* Блини – источноевропска погуста палачинка од хелда
* Галет
* Список на јадења од хелда
* Мемил бучимге – корејска палачинка од хелда

Наводи
------

1. ↑  Bihan, H.A.; Press, I. (2015). *Colloquial Breton*. Colloquial series. Taylor & Francis. стр. 46. ISBN 978-1-317-30631-3. Посетено на 7 мај 2022.
Ким во 2014
**Ким Џунг-хван** (корејски: 김정환, р. 23. ноември 1990 година), познат и под неговото уметничко име **Еди Ким** (корејски: 에디 킴), е јужнокорејски пејач, текстописец и гитарист. Се стекна со слава како натпреварувач на телевизиското шоу за таленти „Суперстар К 4" во 2012 година. Го издаде својот прв EP диск под името „Прирачникот" во 2014 година.

Во 2019 година, Ким беше поврзан со скандалот за недозволено споделување на слики од девојки во групни пораки на платформата KakaoTalk. Групните пораки, во кои членуваа и други познати личности, беа создадени од Џунг Џун-јанг. Ким призна на полицијата дека споделувал слики од скриени камери кои ги симнал од интернет.

Наводи
------

1. 1 2  „Songwriter, Guitarist, K-Pop Singer: Eddy Kim Profile". *Kpopmap* (англиски). 2016-05-02. Архивирано од изворникот на 2017-07-10. Посетено на 2020-05-16.
2. ↑  *[MV] Eddy Kim(에디킴) \_ The Manual(너 사용법)*, Посетено на 2020-05-16
3. ↑  „Roy Kim, Eddy Kim & Choi Jong Hoon admit to sharing illegally taken photos". *SBS PopAsia* (англиски). Посетено на 2020-05-16.
|  |
| --- |
|  **Свети Никола** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Кумановско-осоговска |
| **Архијерејско намесништво** | Кумановско-кратовско |
| **Парохија** | Клечовска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°59′55.2″N 21°54′06.5″E﻿ / ﻿41.998667° СГШ; 21.901806° ИГД﻿ / 41.998667; 21.901806Координати: 41°59′55.2″N 21°54′06.5″E﻿ / ﻿41.998667° СГШ; 21.901806° ИГД﻿ / 41.998667; 21.901806 |
| **Место** | Павлешенци |
|  **Општина** | Свети Николе |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Никола |
|  **Завршено** | 1874 |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Никола** — главна селска црква во селото Павлешенци. Сместена е во јужниот дел од селото.

Историја
--------

Според расположливите податоци, црквата била обновена во 1874 година, кога била и проширена.

Во 1901 година, со средства од селаните е купена камбанарија од леарницата во Прилеп за 24 златни турски лири. Подоцна, во дворот на црквата е подигната зграда со две простории. За време на турскиот период, особено пред и по Илинденското востание, таму се одржувала обуката на четата од Павлешенци. По 1913 година, во неа било сместено седиштето на Павлешенската општина.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата има правоаголна основа со многуаголна апсида на источната страна, која е украсена со три слепи ниши. Кон западната страна на црквата е доградена припрата којашто е пониска од главниот дел на храмот. Над спојот на припатата со главниот дел се издига лимена купола со осумаголна основа. Црквата има главен влез на западната и спореден влез на јужната страна. Над главниот влез има ниша со фреска на Свети Никола, а од десната страна на влезната врата има мозаик со неговиот лик. Објектот во целост е обоен во боја, со исклучок на апсидата каде што се забележува варовник и малтер, и е покриен со кров од ќерамиди.

Црквата е оградена со камена ограда, а во нејзиниот двор се сместени камбанаријата и помошен објект. Камбанаријата е со квадратна основа и се состои од два дела. На секоја страна од горниот дел има по еден отвор. Покриена е со пирамидален лимен кров.

Галерија
--------

* Влезната порта од дворот на цркватаВлезната порта од дворот на црквата
* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Главниот влезГлавниот влез
* Споредниот влезСпоредниот влез
* АпсидатаАпсидата
* КамбанаријатаКамбанаријата
* Помошниот објектПомошниот објект
* Икона на Св. Јован Крстител во цркватаИкона на Св. Јован Крстител во црквата

Поврзано
--------

* Павлешенци
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 56. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  Трифуноски, Јован (1964). *Овчепољска Котлина*. Загреб: Југословенска академија на науките и уметностите. стр. 682.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола" - Павлешенци на Ризницата ?
**„Шифра непозната"** (француски: *Code inconnu : Récit incomplet de divers voyages*) – филм на режисерот Михаел Ханеке (Michael Haneke) од 2000 година. Ханеке е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Жилиет Бинош (Juliette Binoche), Тјери Нувек (Thierry Neuvic) и Јозеф Бирбихлер (Josef Bierbichler). Филмот е инспириран од животот на францускиот писател и воен известувач, Оливие Вебер (Olivier Weber). На Канскиот филмски фестивал, Ханеке ја освоил наградата на Екуменското жири, а бил номиниран и за „Златната палма".

Синопсис
--------

На една многу прометна улица во Париз некој испушта парче хартија во испружените раце на една питачка. Токму тоа е нишката која ги поврзува животите на неколку сосема различни ликови...

Наводи
------




1. ↑  Šifra nepoznata, francusko-njemačko-ruski film (пристапено на 29.6.2022)
*Шиш-ќебап* со пилав, кромид, печени пиперки, парче домат (исто така печен) и листови од рукола.
*Шиш-тавук*
*Кузу-шиш* (шиш-ќебап од јагнешко)
**Шиш-ќебап** (азерски: *Basdırma kabab*; турски: *şiş kebap*; урду: سیخ کباب) — јадење подготвено на ражен, односно печени коцки од месо. Зборот *ќебап* се употребува за различни видови на јадења од печено месо. *Шиш* е турски збор за *меч* или *ражен*, а *ќебап* (כבבא) е стар арамејски збор со значење *печено месо*. Ова јадење е популарно низ цела Азија. Слично е на јадењето што се нарекува шашлик, кое пак потекнува од кавкаското подрачје.

Најчесто се подготвува од јагнешко месо (*кузу-шиш*) но постојат варијанти со говедско или телешко месо (*дана-шиш*), сабјарка (*килич-шиш*) и пилешко месо (*тавук-шиш* или *шиш-тавук*). Во Турција, шиш-ќебапот и зеленчукот што се сервира, се печат одвоено, односно не се печат на ист ражен.

Во Пакистан, ова јадење се смета за традиционално, и се нарекува „сек-ќебап" (Seekh kebabs). Пакистанската варијанта на ова јадење се подготвува од мелено месо со зачини, и печено на скара или ражен. Се пече во тандир, и се сервира со чтни сос (chutney) или сос од нане. Понекогаш се служи во лебче, слично како што се служи донер-ќебапот.

Варијанти на „шиш-ќебап"
------------------------

* Адана-ќебап
* Донер-ќебап
* Скендер ќебап
* Шиш-ќофте
* Шиш-тавук

Поврзано
--------

* Ќебап
* Список на кебапи

Наводи
------

1. ↑  John Ayto (18 October 2012). *The Diner's Dictionary: Word Origins of Food and Drink*. OUP Oxford. стр. 192–. ISBN 978-0-19-964024-9.
2. ↑  Gil Marks (17 November 2010). *Encyclopedia of Jewish Food*. Houghton Mifflin Harcourt. стр. 597–. ISBN 0-544-18631-1.
3. ↑  Davidson, Allen, "The Oxford Companion to Food", p.442.
4. ↑  Ozcan Ozan (13 December 2013). *The Sultan's Kitchen: A Turkish Cookbook*. Tuttle Publishing. стр. 146–. ISBN 978-1-4629-0639-0.
5. ↑  Mimi Sheraton (13 January 2015). *1,000 Foods To Eat Before You Die: A Food Lover's Life List*. Workman Publishing Company. стр. 1090–. ISBN 978-0-7611-8306-8.
6. ↑  Steven Raichlen (28 May 2008). *The Barbecue! Bible 10th Anniversary Edition*. Workman Publishing Company. стр. 214–. ISBN 978-0-7611-5957-5.
Американската глумица Лилијан Гиш во утринска облека од шифон и чипка од 1922 година
**Шифон** (фра: *chiffon* што во превод значи штоф или крпа) е лесна и прозрачна ткаенина исткаена од памук, свила или синтетички влакна.

Поранио шифонот се правел исклучиво од свила. Во 1938 г. пронајдена е најлонската верзија на шифон, а во 1958 г. создаден е и полиестерскиот шифон, кој стекна огромна популарност поради неговата издржливост и ниска цена.

Црвен фустан од шифон - креација на Ема Домб
Шифонот најчесто се користи како вечерна облека, претежно како наметка, за да ѝ даде елегантен и лебдечки изглед на тоалетата. Ткаенината се користи и за изработка на женски блузи, панделки, марами и долна облека. Шифонот е тежок за работа поради неговата ретка (со слаба густина) и лизгава текстура. Поради ова, шифонот мора рачно и внимателно да се пере.

Шифонот е лесна ткаенина која може лесно да се отпара, и за да се спречи ова мора да се користат врзани или француски шевови. Шифонот е помазен и посјаен од на него сличната ткаенина Жоржет.

Наводи
------

1. ↑  *Hans Wehr Arabic Dictionary*. стр. 404.
2. ↑  „Моден речник #2: Дознајте повеќе за материјалите".
3. ↑  Kadolph, Sara J. ed.: *Textiles*, 10th edition, Pearson/Prentice-Hall, 2007, ISBN 0-13-118769-4, p. 230.
Емануела Карлбек, среден ред, крајно десно, на педагошки состанок во Копенхаген 1872 година.
**Емануела Отилијана Карлбек** (24 август 1829 - 10 септември 1901) - шведски педагог. Таа се смета за пионер во образованието на ученици со интелектуална попреченост. Таа ја основала првата институција за лица со интелектуална попреченост во Гетеборг во 1866 година. Институцијата вклучувала училиште, работен дом и азил за пациентите.

Живот
-----

Емануела Карлбек беше ќерка на викар и работела како гувернерка како возрасна личност. Никогаш не се омажила. Нејзината активност за деца со интелектуална попреченост била иницирана со раѓањето на нејзиниот внук, кој ја имал оваа попреченост. Во средината на 19 век во Шведска, немало институции за овие деца, ниту некое место во очите на јавноста што било досега: тие биле едноставно скриени од нивните семејства и никогаш не видени. Како и нејзината современичка Софија Вилкенс, Емануела Карлбек припаѓала на класата на жени од повисока и средна класа кои се занимавале со социјална реформи.

Во 1866 година, таа ја основала првата институција за деца со интелектуална попреченост во Гетеборг, вклучувајќи училиште и работен дом, како и азил. Таа се сметала за прва институција од ваков вид во Шведска: иако институцијата на Софија Вилкенс била основана седум години пред тоа, институцијата на Карлбек била таа која станала пример за сите следни институции во нацијата. На почетокот, со неколку пациенти, таа рапидно растела, бидејќи институциите за деца со посебни потреби биле новина. Од 1871 година, добила поддршка од владата. Првично приватна добротворна институција, државата ја презела во 1885 година, иако Карлбек продолжила како нејзин директор. Емануела Карлбек се споменува како основач на шведската институционализирана грижа.

Поврзано
--------

* Торборг Рапе

Користена литература
--------------------

1. 1 2 3  Grunewald, Karl (2009). Från idiot till medborgare: de utvecklingsstördas historia (utgåva 1. uppl.). Stockholm: Gothia. Libris 11309303. ISBN 978-91-7205-619-0 (inb.)

* Груневалд, Карл (2009). Från idiot till medborgare: de utvecklingsstördas historia (utgåva 1. uppl. ) Стокхолм: Готија. Либрис 11309303.ISBN 978-91-7205-619-0ISBN 978-91-7205-619-0 (инб. )
Поглед кон Кордиљера Негра.
Cordillera NegraCordillera Negra
**Кордиљера Негра** (шпански: *Cordillera Negra*, „црн венец") е планински венец, еден од трите главни планински венци во централно Перу во регионот на Андите. Кордиљера Негра е дел од Кордиљера Ориентал.

Општо
-----

Кордиљера Негра се протега на територија која е 180 километри долга и 25 до 40 километри широка. Венецот се протега во правец север-северозапад - југ-југозаапд, паралелно со брегот на Тихиот Океан. Венецот е оддалечен од брегот околу 60 километри. Овој планински венец е дел од Андите. Најголемите врвови се Пико Рокаре со 5.187 метри, потоа Руми Круз со 5.020 метри и Сенал Серо Рико со 5.006 метри надморска височина.

Особености
----------

Кордиљера Негра се наоѓа во перуанскиот регион Анкаш. Во 1960-те години во северниот дел од венецот, во пештерата Куева дел Гитареро, биле откриени коски од мастодонт и лама и биле пронајдени докази дека во регионот живееле луѓе уште од 10,950 до 10,230 г.п.н.е. Денес местото е населено од амеркански староседелци кои одгледуваат пченка, жито и останати култури. Регионот е богат со руда, особено со злато, сребро и бакар.

Поврзано
--------

* Перу
* Кордиљера Бланка
* Анди

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзани со Перу е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
За тврдината во Истанбул, видете Еди-куле (Истанбул).

**Еди-куле** (грчки: *Γεντί Κουλέ*, турски: *Yedi Kule* или тврдината **Ептапиргион** грчки: *Επταπύργιο*, во превод *Седум кули*) — средновековна тврдина со кули која се наоѓа во Солун, Грција.

Историја
--------

Тврдината била изградена во времето на Византија, во 12 век, врз темелите на античко утврдување од пред новата ера. Тогаш објектот претставувал цитадела, односно утврден град на врвот од ридот. Откако Османлиското Царство го освоила Солун во 1430 година, ја претворила тврдината во воен објект. Но пред крајот на 19 век, Османлиите решиле да ја направат затвор. Во овој период биле изградени нови објекти во внатрешноста со кое била променета намената на ѕидините.

Затворската ера траела до 1989 година, кога последните осуденици го напуштиле Ептапиргион и биле префрлени во нов затвор. Грчките власти сепак заклучиле дека тврдината е културно-историско богатство на градот и не треба да се користи за таа намена. Но, затворските елементи сѐ уште постојат.

Ептапиргион претставувал озлогласен затвор, особено во периодите како диктатурата на Метаксас, окупацијата во Втората светска војна, Грчката граѓанска војна и додека владеела Воената хунта.

Иако тврдината е позната како Едикуле, односно тврдина со седум кули, истата има десет кули.

Надворешни врски
----------------

* Еди-куле (Солун) на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Византиски споменици во Солун |
| --- |
|  |
| УНЕСКО | 
* Византиска бања
* Свод на Галериј
* Ротонда („Св. Ѓорѓи")
* Црква „Св. Апостоли"
* Црква „Пресв. Богородица Казанџиска"
* Црква „Пресв. Богородица Неракотворна"
* Манастир „Влатадон"
* Црква „Св. Димитрија"
* Црква „Св. Катерина"
* Црква „Св. Пантелејмон"
* Црква „Св. Илија"
* Црква „Св. Никола Сирак"
* Црква „Св. Софија"
* Црква „Св. Спас"
* Латомски манастир
* Солунски ѕидини

 |  |
|  |
| Други | 
* Крстилница „Св. Јован Претеча"
* Базилика „3 Септември"
* Црква „Св. Архангели"
* Еди-куле

 |
|  |
| Музеи | 
* Музеј на византиската култура

 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Османлиски споменици во Солун |
| --- |
|  |
| Џамии | 
* Алаџа-имарет
* Хамза-бегова џамија
* Јени џамија

 |  |
|  |
| Амами | 
* Бегов амам
* Пашин амам
* Јахуди амам
* Јени амам

 |
|  |
| Тврдини | 
* Еди-куле
* Бела кула

 |
|  |
| Палати | 
* Музеј на Ататурк
* Карипио Мелатро
* Конак
* Вила Алатини
* Вила Бјанка
* Вила Капанџи
* Вила Модијано
* Вила Мордо

 |
|  |
| Останато | 
* Солунски безистен

 |

 |
**Единаесеттата македонска ударна бригада** (позната и како **Единаесеттата кумановска бригада**) била формирана во село Пелинце, Кумановско на 27 август 1944 година. Била формирана од вкупно 370 новопристигнати борци од Кумановско, Кривопаланечко и Кратовско. Формациски имала три пешадиски баталјона, два кумановски иеден кратовски, и дејствувала во Кумановската дивизија.

Команден состав
---------------

Командниот состав на бригадата го сочинувале:

* Јордан Цеков - Дане, командант од 27 август 1944 година

Политички комесар бил:

* Перо Ивановски - Тиквар, до 25 септември 1944 година

Борбени дејства
---------------

Во текот на еден месец постоење, оваа бригада имала низа успешни борби. Учествувала во борби против бугарската војска кај железничката станица Глишиќ кај Куманово на 30 и 31 август 1944 година, при што успеала да ја разруши пругата во должина од 150 метри.

На 2 септрмври во Берово, и на 5 септември кај с. Страцин водела борби со бугарската војска, а на 8 септември учествувала во нападот и борбите за ослободување на Берово и го ослободила градот. На 9 септември го ослободила Кратово, разоружала една бугарска дивизија во с. Довезенце, Кумановско на 10 септември, а на 14 септември 1944 година учествувала во ослободување на Свети Николе. Во наредниот период, бригадата водела диверзантски акции на патот Велес-Скопје.

На 20 септември 1944 година била расформирана, односно Првиот и Вториот кумановски баталјон кои биле во нејзин состав, влегле во составот на Третата македонска ударна бригада, а Третиот кратовски баталјон кој бил во нејзин состав, останал самостојно да дејствува во Свети Николе.

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Марјан Димитријевски „Македонската војска 1944-1945", Скопје, ИНИ, 1999 г. стр. 115-117

 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски бригади во Народноослободителната војска на Југославија |
| --- |
|  |
| **Главен штаб** |
|  |
| 
* Прва македонско-косовска
* Прва македонска
* Прва македонска автобригада
* Втора македонска
* Трета македонска
* Четврта македонска
* Четврта македонска албанска
* Петта македонска
* Шеста македонска
* Седма македонска
* Осма македонска
* Деветта македонска
* Десетта македонска
* Единаесетта македонска
* Дванаесетта македонска
* Тринаесетта македонска
* Бригада „Гоце Делчев"
* Четиринаесетта македонска
* Петнаесетта македонска
* Петнаесетта крушевска македонска
* Шеснаесетта македонска
* Седумнаесетта македонска
* Осумнаесетта македонска
* Деветнаесетта македонска
* Дваесетта македонска
* Дваесет и прва македонска
* Прва егејска

 | Петокрака ѕвезда со срп и чеканПетокрака ѕвезда со срп и чекан |

 |
**Свети Никола** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου*) — црква во селото Неред, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е гробишен храм во јужниот дел на селото, според преданието изграден во 1670 г. На почетокот на XX век заедно со „Св. Атанасиј" била во рацете на грчката пропаганда, но во едната од нив службите наизменично се одвивале на грчки и на македонски. Ова траело сè до изградбата на црквата „Св. Лука" по нарачка на Бугарската егзархија. Црквата претставувала голем низок полувкопан храм. Во 1970 г. и следната 1971 г. на нејзино место е направена нова. Ви храмот се чуваат икони од старата црква кои датираат од 1898 г. Старата камена камбанарија со време исто така паднала.

Поврзано
--------

* Леринско-преспанско-еордејска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Πολυποτάμος. Ανάδρομη αφήγηση για την ενορία". Kparlapani. 1 февруари 2010. Посетено на 1 октомври 2017.
2. ↑  Трайчевъ, Георги (1933). *Манастиритѣ въ Македония* (PDF). София: Македонска библиотека № 9. стр. 198.
|  |
| --- |
|  **Свети Никола** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Ресенско |
| **Парохија** | Подмочанско-љубојнска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 40°53′34″N 21°06′20″E﻿ / ﻿40.89278° СГШ; 21.10556° ИГД﻿ / 40.89278; 21.10556Координати: 40°53′34″N 21°06′20″E﻿ / ﻿40.89278° СГШ; 21.10556° ИГД﻿ / 40.89278; 21.10556 |
| **Место** | Наколец |
|  **Општина** | Ресен |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Никола |
|  **Изградба** | 1884 |
|
| Архитектонски опис |
|

**Свети Никола** — главна селска црква во селото Наколец, Општина Ресен, Македонија. Се наоѓа во средиштето на селото. Во кругот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.

Црквата била изградена во 1884 година, која е исклесана во камен над влезот од јужната страна.

Градба
------

Црквата „Св. Никола" се наоѓа во средишниот дел на самото село. Сместена е во оградениот простор, заедно со селските гробишта. Според својата архитектонска градба се вбројува во типот на мали трикорабни псевдобазилики, со петтострана апсида на исток и доградени помошни простории крај западната фасада.

Црквата била изградена во 1884 година, што можеме да го дознаеме од натписот исклесан во камен над јужниот влез во црквата. Во внатрешноста на црквата се влегува од јужната страна и тоа низ еден влез кој води во наосот и еден, кон олтарскиот простор. Јужната фасада во поново време е измалтерисана, така што автентичниот опус на ѕидаријата може да се види само на источниот и северниот ѕид. Кровот е со едноставно решение на две води.

### Фрескоживопис

Врз ѕидните површини на наосот и олтарскиот простор не се сочувале траги од постаро сликарство.

Можеби постоечкото сликарство од поново време со лош квалитет е нанесено токму врз постарите насликани партии, со што е нарушена автентичната содржина на црквата.

### Иконостас

Наосот е издвоен од нартексот со ниска преграда, додека пред олтарскиот дел е иконостасот со три реда на икони. На иконостасот се икони работени од повеќемина анонимни мајстори.

Галерија
--------

* Влезот во црквата заедно со камбанаријатаВлезот во црквата заедно со камбанаријата
* Исклесаниот натпис за изградбата на црквата над влезотИсклесаниот натпис за изградбата на црквата над влезот
* Поглед на гробиштатаПоглед на гробиштата
* Новата камбанарија изградена во 1993 годинаНовата камбанарија изградена во 1993 година

Поврзано
--------

* Ресенско архијерејско намесништво
* Подмочанско-љубојнска парохија
* Наколец

Наводи
------

1. 1 2  Јовановски, Владо (2005). *Населбите во Преспа* (PDF). Скопје: Ѓурѓа. стр. 212. ISBN 9789989920554. Посетено на 1 декември 2016.
2. 1 2 3 4 5 6  Палигора, Ристо (декември 2011). „Студија за манастирски туризам на Баба Планина" (PDF). Битола: Центар за развој на Пелагонискиот плански регион. Архивирано од изворникот (PDF) на 2013-12-28. Посетено на 1 декември 2016.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола" - Наколец на Ризницата ?
За други истоимени места, погледајте Есен (појаснување).

**Есен** (службено: **Есен (Олденбург)**; германски: *Essen (Oldenburg)*) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Хазе, околу 5 километри северно од Квакенбрик и 15 километри југозападно од окружниот град Клопенбург.

Општината е составена од 18 места и Есен како нејзино средиште. Името Олденбург се поврзува со местоположбата во јужниот дел на Олденбуршкиот крај.

Географија
----------

### Местоположба

Есен припаѓа на географската област Артланд, наоѓајќи се во рамки на Северногерманската Низина. Низ општината тече реката Хазе.

### Општински единици

Општината Есен е составена од следниве единици: Адруп (298), Ахаузен (144), Барлаге (74), Бартмансхолте (242), Бевердик (11), Беверн (714), Бокел (10), Брокстрек (447), Калхорн (168), Дарел (32), Есен-Орт (вкл. Остендорфе) (4015), Фелде (128), Гут Лаге (32), Херберген (181), Хилзенмор (1300), Нордхолте/Штатсхолте (43), Остересен (302), Зандлох (85), Уптлох (345) (во загради бројот на жители).

### Соседни општини

Соседни општини се следниве: на север Ластруп и Капелн, на исток Бакум, на југ општинската заедница Артланд, на запад Ленинген, како и на југоисток Динклаге.

Галерија
--------

* Парохиската црква во ЕсенПарохиската црква во Есен
* Поранешен хотелПоранешен хотел
* Гут ЛагеГут Лаге
* Историска ветерницаИсториска ветерница

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)
2. ↑  Website der Gemeinde Essen (Oldb)

Надворешни врски
----------------

* Есен на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Клопенбург |
| --- |
|  |
| 
* Барсел
* Безел
* Гарел
* Емштек
* Есен
* Затерланд
* Капелн
* **Клопенбург**
* Ластруп
* Ленинген
* Линдерн
* Молберген
* Фризојте

 | Грб на округот Клопенбург |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 248550368
* GND: 4091930-4

 |

 |
**Ерцен** (германски: *Aerzen*) — слободна општина во округот Хамелн-Пирмонт, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа 10 километри југозападно од Хамелн и 7 километри северно од Бад Пирмонт.

Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен" (*Flecken*), мала населба со локално значење.

Географија
----------

### Местоположба

Се наоѓа во Везерското Средногорје, околу десет километри југозападно од Хамелн и околу седум километри северно од Бад Пирмонт. Низ местото течат Хуме и Грисебах, кој се влева во Хуме.

### Соседни општини

Соседни градови и општини се Хесиш Олдендорф, Хамелн, Емертал, Бад Пирмонт (сите во Долна Саксонија), како и Барнтруп и Екстертал (во покраината Северна Рајна-Вестфалија).

### Општински единици

Општината е составено од средишното место Ерцен и единиците Демке, Демкерброк, Еге, Гелерзен, Грисем, Грос Беркел, Групенхаген, Херкендорф, Кенигсферде, Мултхепен, Реер, Рајне, Рајнербек и Зелксен.

Стопанство
----------

Еден од најголемите работодавци во областа е „Ерценер Машиненфабрик", произведувач за компресори. Во 2008 година вработувал 1000 лица.

Личности
--------

* Август Хајсмајер (1897-1979) — генерал во СС

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)

Надворешни врски
----------------

* Ерцен на Ризницата ?
* Официјална страница (германски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Хамелн-Пирмонт |
| --- |
|  |
| 
* Бад Миндер
* Бад Пирмонт
* Емертал
* Ерцен
* Залцхемендорф
* Копенбриге
* **Хамелн**
* Хесиш Олдендорф

 | ГрбГрб |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 125491727
* LCCN: n80123603
* GND: 4084753-6
* NKC: ge967019

 |

 |
Есак и Есперија, гравура на Јохан Урлих Краус (1690 год.).
**Есак** (старогрчки: Αἴσακος = „гранка од мирта") — лик од старогрчката митологија, син на Пријам и на Мероповата ќерка Аризба, како и сопруг на Астеропа. Тој му прорекол на Пријам дека неговата втора жена ќе му роди син (Парис) кој ќе ја предизвика пропаста на Троја. Кога му умрела сопругата, од преголема тага, Есак скокнал од ридот во морето, но таму го пречекала Тетида и го претворила во птица-нуркач.

Есак и Есперија, гравура на Вирџил Солис.

Наводи
------

1. ↑  „Registar imena i reči s objašnjenjima" во: Krista Volf, *Kasandra*. Sarajevo: Svjetlost, 1987, стр. 165.
**Ерџијес** (турски: Erciyes Dağı) — вулкан кој се наоѓа во Турција. Тој претставува голем стратовулкан кој е опкружен со многу моногенетски вулкански полиња и лавини куполи, и еден мар. Најголемиот дел од вулканот се формирал со лавини текови на андезитски и дацитски состав. Во некое време во минатото, дел од врвот пропаднал кон источната страна. Ерџијес е историски познат како Аргеј, име што произлегува од македонскиот крал Аргеј I (678 - 640 п.н.е.). До 1950-тите, името на вулканот било *Ерџијес*. Алтернативна теорија е дека името на планината во Хетејски значело „*бела планина*" и дека сегашното име исто така значи „бела планина".

Ерџијес се наоѓа во провинцијата Кајсери. Градот Кајсери се наоѓа на 15 километри, 25 километри или 20 километри северно од вулканот Ерџијес. Другите градови во регионот се Талас и Хаџилар, исто така северно од Ерџијес, но поблиску до вулканот (19 километри и 12 километри), и Девели, сместен јужно од вулканот. Пристигнувањето до самиот вулкан бара планински вештини. Наводно, планинарите во антиката известиле дека и од Црното Море и од Средоземјето можат да се види врвот на вулканот.

Вулканот започнал да се формира во миоценот. Најпрвин, постоел вулкан наречен Коч Даг, и истиот бил формиран од лавини текови. Потоа, повторно на исток, големите експлозивни ерупции ја формирале купата. За време на плеистоценот, во внатрешноста на купата, заедно со група куполи, започнал да се развива вулканот Ерџијес. Латералните ерупции на Ерџијес можеби создале слоеви на пепел во Црното Море и Средоземјето за време на раниот холоцен.

Последните ерупции се случиле за време на раниот холоцен и можеби депонирале пепел далеку до Палестина. Појавата на историскиот вулкан е непознато. Идните ерупции на вулканот би можело да ги загрозат градовите на север.

Вулканот бил смрзнат за време на плеистоценот, и еден редок ледник сè уште постои, но е оддалечен.

Наводи
------

1. ↑
2. 1 2  Предлошка:Cite GVP
3. ↑  Sarıkaya, Zreda & Çiner 2009, стр. 2328. sfn error: no target: CITEREFSarıkayaZredaÇiner2009 (help)
4. ↑  Aksu, Ibrahim (2003-12-01). „The Sultan's Journey and other Turkish Placename Stories". *Names*. **51** (3–4): 185. doi:10.1179/nam.2003.51.3-4.163. ISSN 0027-7738.
5. ↑  Ünaldi 2007, стр. 139. sfn error: no target: CITEREFÜnaldi2007 (help)
6. ↑  Vural, Cem (2008-09-01). „A new species of Dianthus (Caryophyllaceae) from Mount Erciyes, central Anatolia, Turkey". *Botanical Journal of the Linnean Society* (англиски). **158** (1): 55–61. doi:10.1111/j.1095-8339.2008.00843.x. ISSN 1095-8339.
7. ↑  Kurkcuoglu et al. 2001, стр. 510. sfn error: no target: CITEREFKurkcuogluSenTemelAydar2001 (help)
8. ↑  Dogan et al. 2011, стр. 387. sfn error: no target: CITEREFDoganDoganPeateDogruel2011 (help)
9. ↑  Şen et al. 2003, стр. 229,244. sfn error: no target: CITEREFŞenKürkcüoğluAydarGourgaud2003 (help)
10. ↑  Dogan et al. 2011, стр. 388. sfn error: no target: CITEREFDoganDoganPeateDogruel2011 (help)
11. ↑  Strabo (1924) [23]. „7". *Geographica, book 2* [*Geography*] (2. изд.). Посетено на 28 January 2017.

Надворешни врски
----------------

* Ski Resort
* Global Volcanism Program page about Mount Erciyes
* Ерџијес на Ризницата ?
**Еми Куси** — висок пирокластичен штитест вулкан кој се наоѓа на југоисточниот крај на планините Тибести во централната Сахара во северниот дел на Боркоу, во северниот дел на Чад. Еми Куси е највисокиот врв во Чад и во Сахара. Вулканот е еден од неколкуте на планините Тибести и достигнува 3,445 метри надморска височина, зголемувајќи се 2,3 км над околните песочни рамнини. Вулканот е широк 60 на 80 километри.

Вулканот има две купи, од кои надворешната е околу 12 на 15 километри во големина, додека на југоисточната страна се наоѓа помала купа, околу 2-3 километри широка и 350 метри длабока. Бројни лавини куполи, виолетови конуси и лава се наоѓаат и во купата и по надворешните страни на штитестиот вулкан Внатрешната купата содржи големи количества на натрит, и дел од неа се користи за домашна животинска сол од страна на месното население.

Еми Куси е проучуван како аналошки на вулканот Елизиум кој се наоѓа на планетата Марс. Една од најважните морфолошки разлики помеѓу вулканите на Марс и Земјата е раширената бразда на површината поради течената вода на копнените вулкани.

Во септември 1938 година вулканот бил освоен од Вилфред Тесигер и Идрис Дауд, како што беше запишано во автобиографијата насловена како „Животот на мојот избор" .

Галерија
--------

* Поглед од Меѓународната вселенска станицаПоглед од Меѓународната вселенска станица
* Еми КусиЕми Куси

Наводи
------

1. 1 2  „Africa Ultra-Prominences". Peaklist.org. Посетено на 10 February 2013.
2. ↑  „Emi Koussi". *Глобална програма за вулканизмот*. Смитсонова установа. Посетено на 3 November 2013. (англиски)
3. ↑  „Emi Koussi Volcano, Chad, North Africa". NASA Earth Observatory. December 8, 2002. Посетено на 3 November 2013.
4. ↑  Thesiger, Wilfred (1988). *A Life of My Choice*. Glasgow: Fontana Paperbacks. стр. 285. ISBN 0-00-637267-8.

Извори
------

* *Original entry was from the NASA Earth Observatory;  Архивирано на 9 декември 2003 г.*
* NASA Earth Explorer page Архивирано на 9 декември 2003 г.
* Gourgaud, A. & Vincent, P. M. (2004). „Petrology of two continental alkaline intraplate series at Emi Koussi volcano, Tibesti, Chad". *Journal of Volcanology and Geothermal Research*. **129** (4): 261–290. Bibcode:2004JVGR..129..261G. doi:10.1016/S0377-0273(03)00277-4.
* "Emi Koussi" Архивирано на 9 март 2008 г.. Peakware.com.
* "Emi Koussi, Chad" on Peakbagger

Надворешни врски
----------------

* 

* Еми Куси на Ризницата ?
Црквата Свети Никола во Мерано
Црквата **Свети Никола** е парохиска црква на градот Мерано во Јужен Тирол, северна Италија.

Црквата е посветена на Свети Никола, заштитникот на градот. Се наоѓа на крајот на *Лаубенгасе* во центарот на стариот град помеѓу *Домплац* и *Пфарплац*. За прв пат се споменува во 1220 година и со текот на времето билa проширенa во 14 век пред да ја добие својата конечна форма во 1465 година. Архитектонскиот стил е главно готски.

Црквата се состои од три кораби. Има добро сочувани витражи и голем Розетен прозорец над зашилен заоблен портал, голем број дрвени скулптури на светци и слики кои датираат од различни периоди. Од особена важност е големиот олтар и амвон.

Надвор е висока саат-кула со сончев часовник. Старите надгробни плочи се обложени на ѕидовите и разни слики од животот на Исус Христос.

Зад црквата е капелата Света Варвара.

Поврзано
--------

* Андергасен, Лео. *Die Stadt-Pfarrkirche St. Nikolaus во Меран*. Тапејнер, 1994 година.

Надворешни врски
----------------

46°40′17″N 11°09′54″E﻿ / ﻿46.67139° СГШ; 11.16500° ИГД﻿ / 46.67139; 11.16500 46°40′17″N 11°09′54″E﻿ / ﻿46.67139° СГШ; 11.16500° ИГД﻿ / 46.67139; 11.16500
Шрек и Фиона со обожавателитеШрек и Фиона со обожавателите
**Шрек** (англиски: *Shrek*) е американски анимиран филм, продуциран од страна на Дрим Воркс, а во режија на Ендрју Адамсон и Вики Џенсон. „Шрек" е првиот филм кој добил „Оскар" за најдобар анимиран филм - категорија која првпат била воведена во 2001 година. Филмот бил премиерно прикажан во кино-салите на 18 мај 2001 година, а бил реализиран на ДВД и на ВХС на 1 ноември 2001 година.

Содржина
--------

Принцот од едно кралство, со џуџест раст, сака да стане крал, но најпрвин мора да се ожени со некоја принцеза. Затоа, тој бара од волшебното огледало да му каже, која е најубавата принцеза на светот, а тоа му соопштува дека тоа е принцезата Фиона (гласот го позајмува Дијаз), која е затворена во далечен замок, каде ја чува змеј.

Истовремено, принцот сака да го исчисти своето кралство од суштествата од бајките и затоа ги заробува сите нив, со намера да ги однесе во мочуриштето. Но, таму живее огарот Шрек (гласот го позајмува Маерс), кој го претпочита мирниот, осаменички живот и затоа оди кај принцот, барајќи од него да си ги земе назад суштествата од бајките. По патот, него го придружува едно здодевно магаре (гласот го позајмува Марфи), кое знае да зборува. Кога пристигнуваат во градот Дулок, рицарите го напаѓаат Шрек, но тој лесно ги средува сите, по што, принцот му ветува дека ќе си ги земе суштествата од бајките, ако Шрек оди во замокот и му ја донесе Фиона.

Шрек и магарето ја извршуваат задачата, а Фиона мисли дека Шрек е убав рицар, кој воден од љубовта, дошол да ја спаси. Кога открива дека тој е огар, таа е разочарана. Истовремено, змејот што ја чува Фиона (кој е од женски род) се вљубува во магарето. На патот кон Дулок, Шрек и Фиона воспоставуваат блиски односи и Шрек се вљубува во неа. Една ноќ, магарето случајно открива дека Фиона ноќе се претвора во огар, како последица на дамнешна магија. Поради едно недоразбирање, Шрек и Фиона се караат, а потоа Шрек му ја предава Фиона на принцот.

По убедување на магарето, Шрек оди во Дулок, каде е во тек венчавката на принцот и Фиона. Шрек и магарето упаѓаат на церемонијата и Шрек ѝ кажува на Фиона дека ја сака, а сите го исмејуваат. Тогаш, започнува да се стемнува и Фиона се претвора во огар, по што Шрек сфаќа зошто таа се однесувала чудно за време на патувањето од замокот до Дулок. Кога принцот им наредува војниците да го заробат Шрек, змејот го изедува принцот.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 227698994
* LCCN: no2001040006
* GND: 4788209-8
* NKC: unn2016902853

 |

 |




1. ↑  *Антена*, број 862, 2.1.2015, стр. 18.