**Натали Сарот** (18 јули 1900

 – 19 октомври 1999

) — француски писател и правник.

Животопис
---------

Родена е како Наталија Илинична Чернијак во рускиот град Иваново, како ќерка на писателката Полина и хемичарот Илија Чернијак. Имала еврејско потекло, а по разводот на родителите се преселила во Париз со таткото во 1909. Учела право и литература на универзитетот Сорбона, а најмногу сакала современа литература, особено делата на Марсел Пруст и Вирџинија Вулф. Потоа учела историја на Оксфорд и социологија во Берлин, за на крај да добие лиценца и да стане правник.

Во 1925 се омажила за адвокатот Рејмон Сарот, со кој имала три ќерки. Првата книга *Тропизми* ја напишала во 1932, а била објавена 1939, но поради случувањата од Втората светска војна, книгата не била популарна веднаш по издавањето. Во 1941 на Сарот и било забрането да се занимава со правна дејност од страна на Вишиевскиот режим поради еврејското потекло. За време на војната се криела и сакала да се разведе од сопругот за да го заштити од прогон, но сепак останале заедно, Починала во Париз во 1999.

Кариера
-------

Најзначајното дело на Сарот *Портрет на непознат човек* од 1948 било пофалено од Жан-Пол Сартр, кој го нарекол „анти-роман" во предговорот. Есејот *Време на сомнеж* од 1956 бил манифест на „новиот роман", покрај есејот *За новиот роман* од Ален Роб-Грие. Сарот, покрај Грие, Клод Симон, Маргерит Дирас, и Мишел Битор, се смета за еден од авторите кои вовеле нов тренд на пишување, каде биле променети традиционалните начини на раскажување на дејството и ликовите. Сарот била наградена со *Prix Formentor* во 1963 за романот *Златното овошје*, што и донела голема популарност.

Истата година, Сарот почнала со пишување драма, а оттпгаш била поканета да зборува на многу светски книжевни настани. Нејзините дека се преведени на повеќе од 30 светски јазици, а преводите биле тешки поради нејзиниот неконвенционален стил на пишување. Сарот ги избегнувала традиционалните „ликови", а повеќе се фокусирала на психолошкиот феномен. На пример романот *Златното овошје* е целосно составен од внатрешни монолози, а романот *Планетариум* раскажува за опседнатоста на малд човек да го наследи станот на тетка си. Полесно дело за читање од Сарот е мемоарот *Детство*, кој има праволиниско дејство.

Дела
----

* *Tropismes*, 1939
* *Portrait d’un inconnu*, 1948
* *Martereau* 1953 (роман)
* *L'Ère du soupçon*, 1956 (есеј)
* *Le Planetarium*, 1959 (роман)
* *Les Fruits d'or*, 1963 (роман)
* *Le Silence* 1964 (драма)
* *Le Mensonge*, 1966 (драма)
* *Entre la vie et la mort* 1968 (роман)
* *Isma, ou ce qui s’appelle rien* 1970 (драма)
* *Vous les entendez ?* 1972 (роман)
* *C’est beau* 1975 (драма)
* *« disent les imbéciles »*, 1976 (роман)
* *L’Usage de la parole* 1980 (роман)
* *Enfance* 1983 (автобиографија)
* *Tu ne t’aimes pas* 1989 (роман)
* *Elle est là* 1993 (драма)
* *Pour un oui ou pour un non* 1993 (драма)
* *Ici* 1995 (роман)
* *Ouvrez* 1997 (роман)
* *Lecture* 1998

Наводи
------

1. ↑  Nathalie Sarraute Biography Bookrags.com
2. ↑  Shusha Guppy, Jason Weiss (Spring 1990). „Nathalie Sarraute, The Art of Fiction No. 115". *The Paris Review*.

Надворешни врски
----------------

* Brief biography Архивирано на 22 февруари 2007 г. (француски)
* Critical bibliography (Auteurs.contemporain.info) Архивирано на 21 јули 2011 г. (француски)
* Spotlight on ... Nathalie Sarraute's 'The Planetarium' Архивирано на 25 јули 2009 г.