recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Отровни огледала"** (српски: *Отровна огледала*) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт".

Содржина
--------

Во 1930-тите, во Белград живеел ситниот службеник Иван Мијак. Кога се оженил со незавршена студентка по археологија, и тој се заинтересирал за старите работи и постепено станал познат и ценет проценувач на старини. Својата нова работа ја извршувал бесплатно, а тој воопшто не собирал стари предмети, со исклучок на еден табернакул со две огледала во кој пронашол необично писмо во кое се зборувало дека огледалата се отровни и дека можат да го убијат нивниот корисник. Тогаш, тој се сетил дека едно такво огледало има и во театарот. Во 1937 година, Иван се зближил со својот школски другар, Евреинот Кајим Нави, кој во една прилика му дал книга од Ленин. Набргу, Иван бил уапсен и бил принуден да работи како соработник на полицијата. По некое време, тој дознал дека бил наместен од Нави, кој подолго време работел за полицијата. Тогаш, Иван одлучил да го убие Нави со помош на отровните огледала. Успеал да му го продаде табернакулот на Нави, но кога тој почнал да ги отклучува фиоките по предвидениот редослед, опишан во писмото, наеднаш го удрил Иван. Така, тој сфатил дека Нави знае за тајната на огледалата и одлучил да го убие со нож. Еднаш, Иван отишол да гледа театарска претстава, а таму бил присутен и Нави. Иван излегол од салата, а Нави тргнал по него. Во ходниците на театарот, Иван го здогледал табернакулот со двете огледала, а Нави ја отворил и третата фиока. Бегајќи од него, Иван влегол во една темна соба и таму го убил Нави. Кога се вратил во салата, Иван разбрал дека претставата не завршила со вообичаениот крај, туку дека со нож бил убиен некој човек. Тогаш, Иван сфатил дека благодарение на моќта на двете огледала, сите гледачи го виделе убиството на Нави. Следниот ден, Иван посетил еден познат стаклар, кој му ја објаснил природата на огледалата. Потоа, тој се вселил во станот на Нави, а кога се пријавил во полицијата, таму му ги дале документите на Нави и го замолиле понатаму да работи користејќи го неговото име. Така, Иван почнал да се однесува како Евреинот Кајим Нави. Кога започнала војната, Иван открил дека Нави никогаш не работел во полицијата, па се прашувал кој бил човекот што го убил. Кога германската окупаторска власт започнала да ги депортира Евреите, Иван побарал да биде ослободен, тврдејќи дека тој не е Нави, меѓутоа германскиот офицер извадил огледалце и му покажал дека Иван Мијак во обратен редослед се чита како Кајим Нави.

Наводи
------

1. ↑  Milorad Pavić, *Ruski hrt i nove priče*. Beograd: Književne novine, 1986, стр. 114-129.
Уметничка претстава на Питија како седи на троножец, која ја насликал Џон Колијер 1891
**Питија** (грчки: Πῡθία) во старогрчката митологија била свештеничка во храмот на Аполон во Делфи.

Историја
--------

Питија била жена постара од педесет години, облечена секогаш во фустан и која живеела одвоено од својот сопруг. Предскажувањето во почетокот се одвивало седмиот ден од делфскиот месец, кога наводно е роден Аполон, а подоцна еднаш месечно, освен во т.н. несреќните денови и во текот на зимските месеци кога се сметало дека Аполон престојува во земјата на Хиперборејците. Питија своето претскажување го вршела после подготовки кои подразбирале бањање во изворот Касталија и земање на вода од изворот Касиотис. Само претскажувањето го вршела на троножец, жвакајќи листови од Аполонов ловор и вдишувајќи испарувања који се допирале од една пукнатина. Нејзините претскажувања биле неповрзани зборови, од кои потоа свештениците правеле стихови, чие значење било главно двосмислено. Прашањата кои ги поставувале луѓето на Питија биле најчесто во врска со војната, политиката и основање на колонија. Нејзините совети уживале голем углед во целиот антички свет во текот на Старогрчката религија#Архајскиот период.

Митологија
----------

Според митот, светилиштето првично припаѓало на Геја, но Аполон го присвоил кога го победил чудовиштето Делфин или Питон кое го чувал. На светилиштето му го посветил троножецот, кој станал негов симбол. Меѓутоа, кога Питија одбила да му претскаже на Херакле, тој го украл троножецот со намера на друго место да направи свое пророчиште, што го предизвикало Аполоновиот гнев.

Питија се споменува во врска со многу митолошки ликови. Ги советувала жителите на Метапонт да подигнат статуа на богот Аполон и Аристеј, кои тоа и им го наредил. На Егеј му претскажала дека првата жена која ќе ја сретне ќе му роди син, што мудриот крал Питеј го искористил и му ја претставил својата ќерка Етра, да би се ородил со атинскиот крал Кореб ја советувал да понесе троножец и да се насели на место каде тој ќе му испадне од рака. Тоа се случило на ридот Геранија и така е создадена населбата Триподиск.

Наводи
------

1. 1 2 3  Цермановић-Кузмановић, А. & Срејовић, Д .(1992), *Лексикон религија и митова*. Савремена администрација, Београд.
2. ↑  „Beleške", во: Erazmo Roterdamski, *Pohvala ludosti*. Beograd: Rad, 2016, стр. 136.
**Муса Узунлар** (турски: *Musa Uzunlar*; 22 април 1959 во Анталија) е турски глумец. Муса Узунлар глумел како *Решат* во турската ТВ-серија наречена Која е вината на Фатмаѓул?. Тој играл многу различни улоги во турските ТВ серии и театри. Тој сега ја отсликува улогата на *Бахри Уман* во телевизиската серија За мојот син.

Театар
------

* Конфронтација
* Целосно зеленило
* Диви
* Бандити
* Приказни за Ефразабин
* Поздравувајќи го 20 век
* Урфауст

Филмографија
------------

* Татко Бахри – 2015 Година – Појраз Карајел Karayel –
* *Karanlıklar Çiçeği* – 2012 –
* *Kurtlar Vadisi: Gladio* – 2009
* *Kurtlar Vadisi Pusu* – 2007
* *Yağmur Zamanı* – 2004
* *Merdoğlu* – 2000
* *Hayal Kurma Oyunları* – 1999
* *Nilgün* (2) – 1999
* *Ateş Dansı* – 1998
* *Süper Baba* – 1993
* *Bütün Kapılar Kapalıydı* -1990
* *Geçmiş Bahar Mimozaları* – 1989
* Fatmagül'ün Suçu Ne? – 2011-2012 –

Надворешни врски
----------------

* Musa Uzunlar - İskender Büyük
Погребна миса за надвојводата Франц Фердинанд во католичката црква Света Катерина во Санкт Петербург (1914)
**Реквием**, познат и како **Реквиемска миса**, **Миса за мртвите** (латински: *Missa pro defunctis*) и **Миса на мртвите** (латински: *Missa defunctorum*), е миса во католичката црква која се служи за спас на душите на еден или повеќе умрени луѓе. Обично, мисата се служи при погреб. Изразот „реквием" означува слични церемонии и во другиет цркви, како што се англиканската црква и во некои лутерански цркви. Покрај тоа, зборот „реквием" го означува и музичкото дело што се изведува за време на реквиемската миса. Во поширока смисла на зборот, „реквием" претставува музичко дело поврзано со смртта, умирањето и жалоста, дури и кога не е поврзано со литургиска или религиска служба. Изразот „реквием" потекнува од првиот збор во реченицата „Дај им вечен спокој, о Боже" (латински: *Requiem aeternam dona eis, Domine*), т.е. „Requiem" е акузативна форма во еднина на латинската именка „requies" која значи „одмор, спокој"

Оригинален ракопис на „Реквием" од Моцарт (1791)

Реквиемот како музичко дело
---------------------------

Реквиемот како тема во уметноста
--------------------------------

* „Deitsches requiem" - расказ на аргентинскиот писател Хорхе Луис Борхес.
* „Реквием за еден сон" (англиски:  *Requiem for a dream*) - американски филм од 2000 година, режиран од Дарен Аронофски.

Наводи
------

1. ↑  Fahlbusch, Erwin (2005). *The Encyclopedia Of Christianity, Volume 4*. Wm. B. Eerdmans Publishing. ISBN 978-0802824165. Посетено на 3 November 2012.
2. ↑  Хорхе Луис Борхес, *Алеф*. Скопје: Бегемот, 2015, стр. 76-83.
3. ↑  IMDb, Requiem for a Dream (2000) (пристапено на 29.2.2017)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4128596-7
* NKC: ph224436

 |

 |
**Питер Селерс** (англиски: *Peter Sellers*; 8 септември 1925

 - 24 јули 1980

) — британски глумец и комичар. Најпознает е по улогата како инспектор Клузо во серијалот филмови „Пинк Пантер", но и по улогите во филмовите, „Д-р Стрејнџлов", „Лолита" и „Добродојде господине Ченс". Глумицата Бети Дејвис еднаш за него рекла „тој не е глумец, тој е камелеон".
Селерс славата ја стекнал на BBC со радио комедијата „Гун Шоу". Се женел четири пати и имал три деца од свовите први два брака. Приватниот живо на Селерс бил исполнет со превирање и кризи, како и емоционални проблеми и земање различни супстанци.

Надворешни врски
----------------

 Викицитат има збирка цитати поврзани со: ***Питер Селерс*** 

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Питер Селерс" на Ризницата ? |

* Официјално мрежно место
* Питер Селерс на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Питер Селерс на TCM Movie Database

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 49387018
* LCCN: n50006864
* ISNI: 0000 0000 8128 0438
* GND: 119336197
* SUDOC: 05080829X
* BNF: cb135482640 (податоци)
* BIBSYS: 90818892
* MusicBrainz: 697e5756-139e-47cd-9a0b-de819557bc13
* NLA: 35673677
* NKC: jn20000701581
* BNE: XX1499268

 |

 |
**Нова Телевизија** (бугарски: *Нова телевизия*) е бугарски приватен телевизиски канал. Основан е во Софија на 16 јули 1994 г. а на 7 август 1995 г. за првпат е емитувана информативната програма „Календар". Од 2000 година телевизијата е сопственост на компанијата „Антена Бугарија", дел од грчката „Antenna Group". Во 2003 *Нова Телевизија* доби концесија за емитување на национално ниво.

На 31 јули 2008 шведскиот медиумски гигант МТГ (Modern Times Group MTG AB) подпиша договор за купување на телевизијата за 620 милиони евра.

Секој ден *Нова телевизија* емитува програма во траење од 24 часа. Програмската шема ја сочинуваат емисии од информативен и забавно-рекреативен карактер. Вестите „Календар" се емитуваат секој ден од 19:00 часот (по бугарско време).

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на *Нова Телевизија*
* Предаватели на *Нова Телевизија* Архивирано на 11 мај 2008 г.
**Мирче Нешовски** — македонски поет.

Животопис
---------

Нешовски е роден на 29 ноември 1951

 година во Скопје. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работи во Народната и универзитетска библиотека „Свети Климент Охридски" - Скопје. Член на Друштво на писатели на Македонија од 1994 година.

Дела
----

Автор е на книгите: 
Прозорец на сводот (поезија, 1975); 

Бескрајни знаци (поезија, 1990); 

Комитска заклетва (поезија 1991); 

Духовна галаксија (поезија, 1996); 

Ентелехија (поезија, 1999); 

Светилката на монахот (поезија, 1999);

Врховниот шеф на ѓаволот,(роман);

Небесната Пијета (роман)

Наводи
------

1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 179 - 180.
Маглината Вештерска Глава (IC2118) која дава отсјај од ѕвездата Ригел.
**Отсјајна маглина** (**отсјајна маглина**) — облаци од меѓуѕвездена маглина кои одбиваат светлина од околна ѕвезда или ѕвезди. Енергијата од околните ѕвезди е недоволна за да го јонизира гасот на маглината и да создаде оддавна маглина, но прави достатно расејување за прашината да биде видлива. Затоа, честотен спектар на отсјајните маглини е сличен на оној од ѕвездите што ги осветлуваат. Меѓу микроскопските честички одговорни за расејувањето има јаглеродни соединенија (на пр. дијамантски прав) и соединенија од други елементи како железо и никел. Овие честопати се сложуваат со галактичкото магнетно поле и предизвикуваат мала поларизација на расеаната светлина.

Откривање
---------

Отсјајната маглина IC 2631.
Проучувајќи го спектарот на маглината поврзана со ѕвездата Меропа во Плејадите, американскиот астроном Весто Слајфер во 1912 г. заклучил дека светлината доаѓа од самата ѕвезда, а дека маглината просто ја отсјајува (во случајот, и од ѕвездата Алкиона). Оваа претпоставка ја потврдил данскиот астроном Ејнар Херцшпрунг во неговите пресметки направени следната година. Во 1922 г. Едвин Хабл воспоставил разлика помеѓу оддавните и отсјајните маглини.

Ваквите маглини обично имаат сина боја поради делотворноста на расејувањето на таа боја; од истата причина небото е сино, а залезот е црвен).

Отсјајните и оддавните маглини заеднички се нарекуваат расеани маглини.

Познати се околу 500 отсјајни маглини. Највпечатливи се оние околу ѕвездите на јатото Плејади. Сина отсјајна маглина може да се забележи на подрачјето околу Триделната Маглина, додека пак црвена отсјајна маглина се среќава околу џиновската ѕвезда Антарес, која е многу црвена (од спектралната класа M1).

Маглините од овој вид може да бидат места на ѕвездообразба.

Закон за сјајноста
------------------

Облаци од вселенска прашина во Месје 78. 
Во 1922 г. Едвин Хабл го објавил неговото истражување на сјајните маглини. Еден дел од делото се занимава со неговиот закон за сјајноста кај отсјајните маглини, кој ја доведува во врска аголната големина (*R*) на маглината со привидна величина (*m*) на нејзината ѕвезда:

5 log(*R*) = -*m* + *k*
каде *k* е постојано и зависи од чувствителноста на мерењето.

Поврзано
--------

* Променлива маглина
* Список на отсјајни маглини

Наводи
------

1. ↑  Kaler, 1997.
2. ↑  „A Star's Moment in the Spotlight". Посетено на 10 February 2016.
3. ↑  Slipher, Vesto M. (1922). „On the spectrum of the nebula in the Pleiades ". *Lowell Observatory Bulletin*. **2**: 26–27. Bibcode:1912LowOB...2...26S.
4. ↑  Hertzsprung, E. (1913). „Über die Helligkeit der Plejadennebel". *Astronomische Nachrichten*. **195**: 449–452. Bibcode:1913AN....195..449H. doi:10.1002/asna.19131952302.
5. ↑  Hubble, E. P. (1922). „The source of luminosity in galactic nebulae". *Astrophysical Journal*. **56**: 400. Bibcode:1922ApJ....56..400H. doi:10.1086/142713.
6. ↑  „Sifting through Dust near Orion's Belt". *ESO Press Release*. Посетено на 2 May 2012.
**Питер де Карпентие** ( холандски: *Pieter de Carpentier*; 1586 / 1588 - 1659 ) - петти генерален гувернер на Холандска Источна Индија .

Питер де Карпентие е роден во 1586 година (според други извори - во 1588 година) во Антверпен, набргу откако Републиката на Обединети Провинции на Холандија стекнала независност од Шпанија. Неговиот вујко, Луј Делбек (холандски: *Louis Delbeecque*) бил еден од основачите на холандската источноиндиска компанија. Од 1603 студирал филозофија на Лајденскиот Универзитет.

Во 1616 година со бродот Де Хетраухејт (холандски: *De Getrouwheid - Верба)* отпатувал за Холандска Источна Индија. Во таа колонија, тој тој се наоѓал на голем број важни позиции, меѓу кои и генерален директор за трговија, член на Советот на Индија и член на Советот за одбрана. Од 1 февруари 1623 до 30 септември 1627 година бил генерален гувернер на колонијата. За време на неговото владеење, започнала активната изградба во Батавија, која станала административен центар на Холандска Источна Индија; била изградена управната зграда и неколку цркви, било основано училиште и изградиле сиропиталиште. Исто така, под Карпентие, биле воспоставени трговски односи меѓу колонијата и Цејлон, бил склучен договор со малабарскиот султан.

На 12 ноември 1627 година, Питер де Карпентие со пет трговски брода заминал од Источна Индија на пат за Холандија каде што пристигнал на 3 јуни 1628 година. Во октомври 1629 година бил примен во советот на Холандската источноиндиска компанија.

Петар де Карпентие починал на 5 септември 1659 година во Амстердам и бил погребан во Вестеркерк.

Личен живот
-----------

На 2 март 1630 година, Питер де Карпентие се оженил со Марија Равевелт ( холандски: *Maria Ravevelt*) од Миделбург. Во септември 1641 година, неговата сопруга починала и била погребана во Амстердам. Имале седум деца.

Сеќавање
--------

Холандските морепловци Јан Карстенсон и Вилем ван Колстерт, заливот на северниот брег на Австралија кој го откриле во 1623 година го нарекле во чест на генералниот гувернер Карпентие - Карпентариски Залив.

Користена литература
--------------------

* *Западна Австралија: историја од нејзиното откривање до инаугурацијата на Комонвелтот* од Ј.С. Бати (1924) Поглавје 1.
* Голем дел од информациите за оваа статија беа обезбедени од г-дин Јап де Карпентие Волф, потомок на Питер де Карпентие.
* Изворот на сликата на Питер де Карпентие е „ *Генеалогија на семејството Де Карпентие од Холандија* од Едвин Жакет Селерс, Ален, Лејн и Скот, САД, Филаделфија 1909 година". Оригиналната маслена слика на оваа *гравура* виси во Хаг во една од зградите на владиното срце на Холандија, *Биненхоф*
**Мирјана Крстева-Масети** (1979) — македонска сликарка.

Животопис
---------

Крстева-Масети е родена во 1979 година. Таа дипломирала на Академијата за ликовна уметност во Благоевград, Бугарија, во 2001 година. Исто така, таа е основач и член на Мултимедија центар од Гевгелија.

Творештво
---------

Крстева-Масети е член на Друштвото на ликовни уметници на Македонија од 2010 година. Таа е наградувана авторка, која имала над 10 самостојни и повеќе од 60 групни изложби во Македонија и во странство, а учествувала и на повеќе од 15 домашни и меѓународни ликовни колонии. На 31 октомври 2014 година, во уметничката галерија во Музејот на Куманово била отворена нејзината самостојна изложба.

Наводи
------

1. ↑  „Крстева-Масети излага во Куманово", *Дневник*, година XVIII, број 5605, понеделник, 31 октомври 2014, стр. 20.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Независен политичар** — поединечен политичар кој не е поврзан со ниту една политичка партија. Постојат повеќе причини зошто некој би се кандидирал за функција како независен кандидат. Меѓу поважните се: ако застапува политика која е поразлична од таа на големите партии, ако во одредена земја треба големо членство да се регистрира партија, или поради традицијата во некои држави да се гласа за независни кандидати. Некои независни политичари може да бидат поврзани со одредена партија ако биле нејзини поранешни членови или ако се актуелни членови но не се согласуваат со некои партиски одлуки. Кога се натпреваруваат на избори, независните кандидати често бараат поддршка од некои партии или од влијателни лица од политиката.

Поврзано
--------

* Центризам
* Непартиска демократија
* Независен гласач

Надворешни врски
----------------

* Independent Political Candidate Directory Архивирано на 26 март 2018 г.
**Реквием за еден сон** (англиски:  *Requiem for a dream*) е американски филм од 2000 година, режиран од Дарен Аронофски. Филмот е снимен според романот на Хуберт Селби Помладиот од 1978 година. Главните улоги ги играат: Елен Бурстин, Џаред Лето, Џенифер Конели и Марлон Вајанс, а самиот Хуберт Селби има улога како затворски стражар. Во филмот се зборува за различните форми на зависност, кои водат до затвореност во еден свет на соништата, кој е различен од реалноста. За улогата во овој филм, Елен Бурстин била номинирана за наградата „Оскар" за најдобра актерка во 2000. Музиката во филмот е компонирана од Клинт Мансел, ја изведува „Квартетот Кронос".

Содржина
--------

**Разоткривачко предупредување: *Следат подробности што го разоткриваат дејствието и/или расплетот.***
Откако вдовицата Сара Голдфарб (ја игра Бурстин) добива анонимен телефонски повик преку кој е повикана да учествува во телевизиски квиз, таа се согласува и решава да биде облечена во нејзиниот величествен црвен фустан, кој го носела и на матурата на својот син. Меѓутоа, со текот на годините таа се здебелила, што ја спречува во нејзината намера. За да ослаби побрзо, таа се обраќа на лекар којшто ѝ препишува апчиња (амфетамини) од кои таа подоцна станува зависна. Тоа е главната причина за нејзините халуцинации и бегање од реалниот свет во светот на соништата. 

Синот на Сара Голдфарб, пак, Хари Голдфарб (го игра Лето) е дилер и нарко-зависник од хероин. На тој начин, тој мисли дека ќе си осигура подобар живот, како за него, така и за неговата девојка - Мерион Силвер (ја игра Конели), исто така зависник од дрога. За жал, по нивната краткотрајна радост, тие запаѓаат во потполна катастрофа. Поради војна меѓу уличните банди, тие не можат да најдат дрога, поради што Хари и Тајрон заминуваат на југ, а Мерион станува проститутка. Патувајќи кон Флорида, здравствената состојба на Хари му се влошува и тој се пријавува во болница, но тој и Тајрон (го игра Вајанс) завршуваат в затвор. На крајот, на Хари му ја ампутираат левата рака; Тајсон останува в затвор; за да дојде до дрога Мерион учествува во перверзни сексуални забави, а Сара запаѓа во тешка психичка состојба, целосно ја губи врската со реалноста и завршува во душевна болница.

***Крај на информациите поврзани со дејствието и/или расплетот.***

Улоги
-----

* Елен Бурстин - Сара Голдфарб
* Џаред Лето - Хари Голдфарб
* Џенифер Конели - Мерион
* Марлон Вајанс - Тајрон Лав

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Requiem for a Dream (2000) (пристапено на 29.2.2017)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 316751968
* LCCN: n2004024772
* GND: 7669191-3

 |

 |
**Око Соколово** е американски филм, во режија на Д. Џ. Карузо. Главните улоги ги играат: Шаја Лабаф, Мишел Монаган, Росарио Досон, Џулиен Мур и Били Боб Торнтон.

Содржина
--------

Откако неговиот брат-близнак ќе загине во несреќа, животот на Џери целосно се менува: на банкарската сметка му пристигнуваат многу пари, дома му пристигнува пратка со оружје, а на телефон му се јавува непознат глас кој го предупредува дека го бара полицијата. Џери ги следи инструкциите на непознатиот соговорник и заедно со една жена, која никогаш претходно не ја видел, тргнува кон Пентагон, додека ги следи ФБИ. Жената е Рејчел Холоман, самохрана мајка на која претходно ѝ се јавил истиот глас, заканувајќи се дека ќе го убие нејзиниот син, ако не ги слуша неговите наредби.

Наводи
------

1. ↑  „Закани и наредби од мистериозен глас", *Антена*, број 888, 3.7.2015, стр. 3.
**Основно училиште „Шемшево"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Шемшево - Туденце"**; скратено: **ПООУ „Шемшево"**) — подрачно основно училиште во селото Туденце.

Името на училиштето е според името на селото Шемшево.

Местоположба
------------

Селото се наоѓа во средишниот дел на селото Туденце, во близина на селската црква.

Настава
-------

Во училиштето наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Галерија
--------

* Поглед на училиштетоПоглед на училиштето
* Поглед на училиштетоПоглед на училиштето

Наводи
------

1. ↑  „Основни училишта". *Општина Јегуновце*. Архивирано од изворникот на 2022-02-09. Посетено на 2022-02-15.

Координати: 42°1′47″N 21°7′7″E﻿ / ﻿42.02972° СГШ; 21.11861° ИГД﻿ / 42.02972; 21.11861
**Ореовечка Река** — река во Прилепско. Реката извира над селото Ореовец, по кое и го добила името, и се влева во Прилепското Езеро.

Пред 1967 година, кога било изградено Прилепското Езеро, Ореовечка Река течела низ градот Прилеп заедно со Дабничка и Селечка Река. Тие ја сочинувале Прилепска Река (се среќава и како Градска Река), која јужно од градот, преку Блато (Дебрешка Река), се влива во Црна Река под селото Тројкрсти.

### Големите поплави во Македонија во ноември 1962 година

Прва светска војна: Мостот кај ТабанаПрва светска војна: Мостот кај месноста Табана, позната по работилниците за обработка на кожи
За време на големите поплави во Македонија во ноември 1962 година е забележано дека Ореовечка Река надошла и ги однела двата дрвени моста во подрачјето на Табана. Во ова подрачје била загрозена и една приватна куќа, поради лизгање на земјиштето на левиот речен брег. Реката довлекла дрвја и неколку грла стока. Големи површини на Прилепското Поле се нашле под вода.

Наводи
------

1. ↑  „Хидросистем". Тутунски комбинат АД Прилеп. Архивирано од изворникот на 2010-02-11. Посетено на 2010-03-11.
2. ↑  Нова Македонија, Скопје, сабота, 17 ноември 1962 година, година XVIII, број 5777, стр. 3.
Па Тат Луанг во Виентијан.
**Па Тат Луанг** (лаоски: ວຽງຈັນ or ທາດຫຼວງ, „голема ступа") е голема будистичка ступа која се наоѓа во Виентијан во Лаос. Денес ступата е прекриена со златни плочи, а во текот на својата историја претпела неколку измени. Се верува дека со изградбата на ступата се започнало во 3 век. Општо гледано. ступата се смета за најзначаен културно-историски споменик во Лаос и еден од симболите на државата, односно Па Тат Луанг е прикажан на националниот грб на Лаос.

Историја
--------

Па Тат Луанг во Виентијан.
Според месното лаоско население, Па Тат Луанг првично бил хиндуистички храм во 1 век. Бидистичките мисионери од Маурјанската Империја кои биле испратени од императорот Ашока, според традицијата, донесе свет реликт (коска од Буда) во ступата.. Подоцна, овој храм бил претворен во кмерски храм, кој по распадот на Кмерската Империја, се распаднал.

Во средината на 16 век кралот Сетатират го преместил главниот град на неговата империја од Луанг Пабанг во Виентијан и во 1566 година наредил повторна изградба на Па Тат Луанг. Ступата била изградена на 34 км од центарот на Виентијан. Основата има должина од 69 метри, висока 45 метри и и опколена од 30 мали ступи.

Во 1828 година ступата била уништена за време на тајландската инвазија во Лаос. Ступата била многу оштетена и напуштена. Во 1900 година, кога во регионот навлегле француските колонијални сили го вратиле првобитниот изглед на ступата, врз основа на деталните цртежи од францускиот архитект Луи Делапор од 1867. Сепак, првиот обид не бил успешен, па така ступата била редизајнирана и обновена повторно во 1930-те години.

Галерија
--------

* Ступата Па Тат ЛуангСтупата Па Тат Луанг
* Внатрешноста на ступатаВнатрешноста на ступата
* Ступата за време на изгрев на сонцето.Ступата за време на изгрев на сонцето.
* Нага во ступата.Нага во ступата.
* Фестивалот Татлуанг во 2010Фестивалот Татлуанг во 2010
* Фестивалот Татлуанг во 2010Фестивалот Татлуанг во 2010
* Ступата ноќе.Ступата ноќе.
* Тат Луанг.Тат Луанг.

Наводи
------

1. ↑  Foreman, William (2004-12-28). „Laos: A day in Vientiane is full of temples, colonial architecture and surprises". USA Today / AP. Посетено на May 22, 2010.
2. 1 2 3 4  „Half Day Tour In Vientiane". Lasi Global. May 1, 2009. Архивирано од изворникот на 2020-03-02. Посетено на September 26, 2009.
3. 1 2 3  „Pha That Luang (built 1566, reconstructed 1930)". Asian Historical Architecture. Посетено на September 26, 2009.

* Па Тат Луанг на Ризницата ?

Координати: 17°58′34.20″N 102°38′03.30″E﻿ / ﻿17.9761667° СГШ; 102.6342500° ИГД﻿ / 17.9761667; 102.6342500
Николаус Аугуст Ото
**Николаус Аугуст Ото** (14 јуни 1832

 – 26 јануари 1891

) (германски: *Nicholaus August Otto*) бил германски пронаоѓач и инженер кој го дизајнирал Ото-моторот - четворотактен мотор со внатрешно согорување. Ото-моторот бил пронајден во 1876 година. Иако идеите и концептот за четворотактен мотор со внатрешно согорување постоеле во времето кога Ото го развил својот пронајдок, тој бил првиот што направил практична и употреблива верзија, која е во примена и денес во речиси сите автомобили, како и во многу авиони, локомотиви, агрегати и други моторизирани уреди.

 *Оваа статија за научник од Германија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 18014523
* LCCN: n82025169
* ISNI: 0000 0000 2628 6116
* GND: 118590855
* SUDOC: 169611299
* BNF: cb17709965k (податоци)
* NKC: xx0241150

 |

 |
Дугал на Трката околу Келн 2016
**Николас Дугал** (англиски: *Nicolas Dougall*; р. 21 ноември 1992

) — поранешен јужноафрикански професионален друмски велосипедист, кој последно возел за UCI World Tour екипата Тим Кубека Асос.

Дугал е роден во Хертфордшир во Велика Британија, но пораснал во Бризбејн, Австралија. Негова прва голема трка била Вуелта а Еспања 2016.

По пет години со Тим Дименжн Дата, Николас се вратил на неговите почетоци како триатлонец и настапил на Барселона Ајронмен 70.3 на 19 мај 2019 година.

Достигнувања
------------

2009
1. Светско првенство во триатлон - спринт
2011
1. Етапа 1 (ТТТ) Трка околу Тасманија
2012
3. Етапа на Трката околу Тајланд
2013
7. Национално друмско првенство под 23 години
2014
Национални друмски првенства
2. Хронометар
3. Друмска трка
2017
5. Национално хронометарско првенство
2019
6. Ајронмен 70.3 Барселона

Наводи
------

1. ↑  „Nicholas Dougall". Посетено на 8 март 2015.
2. ↑  „71st Vuelta a España". *ProCyclingStats*. Посетено на 20 август 2016.

Надворешни врски
----------------

* Николас Дугал на Ризницата ?
* „Достигнувања на Николас Дугал". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Николас Дугал". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Николас Дугал". ProCycling.
Пристаништето во Хаифа
**Пристаниште** е објект за прием на бродови и пренос на бродски товар и патници. Пристаништата вообичаено се сместени на работ на морето, океанот, река или езеро. Пристаништата често имаат опрема за манипулирање со товарот како нпр. специјални кранови и виљушкари кои се користат за товарење и растоварање на бродовите. Честопати фабрики за конзервирање на храна (морска, или друга) се наоѓаат во близина на пристаништата. Во пристаништата кајшто пристануваат големи бродови постојат посебно обучени пилоти и бродови-влекачи (реморкери) кои помагаат бродот безбедно да влезе во пристаништето и да застане до својот док. Пристаништата што прифаќаат меѓународен сообраќај имаат и царински служби.

Панорама на пристаништето во Сингапур, било најфреквентно пристаниште во светот во 2005. кога прифатило 1,15 милијарди бруто-тони.

Пристаништето како тема во уметноста и во популарната култура
-------------------------------------------------------------

Пристаништето се јавува како тема во уметноста и во популарната култура, како:

* „Пристаниште" — песна во проза на францускиот поет Шарл Бодлер.
* „Тарасконското пристаниште" — роман на францускиот писател Алфонс Доде од 1890 година.
* „Пристаниште" (руски: *Порт*) — песна на рускиот поет Владимир Мајаковски од 1912 година.
* „Во пристаништето" — песна на германскиот поет Хајнрих Хајне.
* „Последно пристаниште" (англиски: *Last Harbor*) — песна на американската рок-група *American Music Club* од 1988 година.
* „Пристаниште" — песна на српската рок-група Дисциплина кичме од 1985 година.

Наводи
------

1. ↑  Hafen Hamburg Marketing e.V.
2. ↑  Charles Baudelaire, *Spleen Pariza*. Zgreb: Mladost, 1952, стр. 125-126.
3. ↑  Ivan Dimić, „Alfons Dode - prodavac sreće", во: Alfons Dode, *Tartaren Taraskonac*. Beograd: Rad, 1963, стр. 100-101.
4. ↑  Владимир Мајаковски, *Песме и поеме*. Нови Сад: Академска књига, 2015, стр. 11.
5. ↑  Hajnrih Hajne, *Pesme*. Beograd: Rad, 1964, стр. 86-87.
6. ↑  Discogs, American Music Club ‎– California (пристапено на 20.4.2021)
7. ↑  Kičme!\* – Ja Imam Šarene Oči (пристапено на 10.9.2022)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85058838
* GND: 4022859-9
* BNF: cb13318424b (податоци)
* HDS: 007966
* NDL: 00566851
* NKC: ph124946
* BNE: XX524780

 |

 |
**Николас Стено** (Копенхаген, Данска 1638 - 1686 Шверин, Германија) бил римокатолички свештеник и научник по потекло од Данска. Студирал во Италија и станал лекар на големиот војвода од Тоскана. Во текот на престојот во Тоскана, тој ги демонсрирал принципите на суперпозиција и покажал дека нивоата на седиментните карпи прво се наслојувале едно преку друго со таложење на честичките од течноста. Со самото тоа, во секој ред на нивоа помладите слоеви лежат над постарите. Тој докажал дека и искосените или деформираните слоеви се образуваат поради поместување на Земјата по таложењето, како и тоа дека фосилите се остатоци од организми кои живееле во минатото.

Научна работа
-------------

Стено прво студирал анатомија, во почетокот фокусирајќи се на мускулатурниот систем и на природата на мускулната контракција. Ја употребил геометријата да покаже дека со контракција мускулот го менува својот облик но не и волуменот.

Најзначајни дела
----------------

*Elementorum myologiae specimen*, 1669
* *За цврстите тела кои се наоѓаат внатре во цврсти тела* (1669)
* *Elementary Mylogical Specimens* (1669)
* *Анатомски забелешки* (1662)
* *Discours de Monsieur Stenon sur L'Anatomie du Cerveau (Предавање на господинот Стено за анатомијата на мозокот, Париз* 1669)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 59109536
* LCCN: n79112317
* ISNI: 0000 0001 2134 8696
* GND: 118617737
* SELIBR: 198096
* SUDOC: 029198232
* BNF: cb12087481q (податоци)
* BIBSYS: 90175798
* NDL: 00985695
* NKC: nlk20000088115
* BNE: XX4424956
* CiNii: DA05679399

 |

 |
**Основно училиште „Христијан Тодоровски-Карпош"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Христијан Тодоровски-Карпош" - Арбанашко**; скратено: **ПООУ „Христијан Тодоровски-Карпош"**) — подрачно основно училиште во селото Арбанашко, претставува единка на училиштето истоименото училиште од селото Драгоманце.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски партизан од НОБ и народен херој Христијан Тодоровски-Карпош.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Арбанашко.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Наводи
------

1. ↑  „Регистар на основни училишта". *data.gov.mk*. Посетено на 15.01.2022. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)

Координати: 42°15′56″N 21°58′45″E﻿ / ﻿42.26556° СГШ; 21.97917° ИГД﻿ / 42.26556; 21.97917
**Основно училиште „Христо Узунов"** (официјално: **Основно општинско училиште „Христо Узунов" - Брждани**; скратено: **ООУ „Христо Узунов"**) — централно основно училиште во селото Брждани. Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото Брждани.

Училиштето е именувано по истакнатиот македонски револуционер Христо Узунов.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа на самото сретсело во Брждани.

Настава
-------

Во училиштето наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Координати: 41°26′41.24″N 20°55′1.62″E﻿ / ﻿41.4447889° СГШ; 20.9171167° ИГД﻿ / 41.4447889; 20.9171167
Локалитетот **Пештера Маре** е археолошки локалитет кој се наоѓа во истоимената пештера, на половина пат од Бољетин до Долни Милановац, 240м.н.в .

Влезот во пештерата, свртен кон североисток, достигнува висина од 10, длабочината на самата пештера е околу 65, внатрешноста е сува и се стеснува кон крајот во форма на инка. Пештерата, во која се откриени траги од постојана населба, била населена во доцното бакарно време ( Костолац - Коцофени ) и во раното железно време ( Басараби). Покојниците биле погребани во испружена положба, паралелно со течението на реката.

Пронајдени се и две извајани камчиња, украсени со геометриски мотиви. На горните, степенесто уредени тераси, имало помала населба во доцното бронзено и рано железно време. Нему му припаѓаат скромните остатоци од зачувана архитектура - правоаголни куќи со овални и поткоковидни печки. Потврден е само еден хоризонт на домување. Поголемиот дел од керамичкиот материјал припаѓа на доцното бронзено време ( Група на жолти ридови ) и раното железно време (раната култура на Басараби). Судејќи по керамиката собрана при извидувањето на долните тераси на локалитетот, се претпоставува дека во доцниот енеолит постоела помала населба од групата Коцофени која се протегала покрај бреговите на Дунав. На овој локалитет не е потврден континуитетот помеѓу енеолитот и доцното бронзено време, иако тоа е можно, со оглед на постоењето на населби од други праисториски периоди на блиските локалитети.

Во Ајдучка воденица се идентификувани три фази на живот од античкиот период: првата припаѓа на втората половина на I и II век и се однесува на населба со изразена автохтона, дакиска компонента, а потоа и првото утврдување од втората половина од IV век, уништена во инвазијата на Хуните.441 /443. година и третата фаза, која започнува со обновување на утврдувањето за време на владеењето на Јустинијан I во 6 век и завршува на крајот на истиот век.

Извори
------

Надворешни врски
----------------
**„Револверите на величествените седуммина"** (англиски: *Guns of the Magnificent Seven*) — американски филм од 1969 година, во режија на Пол Вендкош. Главните улоги ги граат: Џорџ Кенеди, Џејмс Витмор, Монти Маркхам и Рени Сантони.

Синопсис
--------

Единствениот преживеан од првобитните Величествени седуммина, Крис, го ангажираат мексиканските револуционери за да им помогне во нивната борба. Имено, нивниот водач, Квинтеро, се наоѓа во еден мексикански затвор со кој раководи немилосрдниот војен командант, полковникот Диего. Крис ги собира потребните луѓе и опрема за да го спаси заробеникот. Меѓутоа, Дијего поставува опасни стапици од двете страни на затворските ѕидови во обид да ги спречи јунаците кои ги предводи Крис.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Револвери седморице величанствених (пристапено на 26.6.2022)
Фигури со симетрии по една или повеќе оски и несиметрична фигура за споредба
**Осната симетрија** — симетрија во однос на дадена права (оска). Еден објект е осно симетричен ако изгледот не му се менува со негова ротација (свртување) околу оската. На пример, чинивче изгледа исто ако го свртиме под било кој агол околу линијата што минува низ неговиот центар, па затпа велиме дека е „осно симетрично".

Поврзано
--------

* Симетрала - поделбена линија
* Хирална симетрија - во квантната механика

Наводи
------

1. ↑  Андреевски, Венцислав П. (2007). „5.3 Симетрија". *Прирачник за математички поими и формули*. Скопје: Винсент графика. стр. 167. ISBN 978-9989-2474-4-6.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на геометријата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Пејзаж** – слика од Перо Спироски. Сликата е масло на платно, завршена во 1977 година со димензии 60 х 80 см и се наоѓа во Музејот на Битола.

Опис
----

На сликата „Пејзаж" претставен е пејзаж насликан не реалистички, туку со помош на густи нанесувања на бојата со шпакла без употреба на четка. Сликата е поделена на два дела. Во долниот дел, којшто е помал од горниот, од едниот до другиот крај на сликата е претставена вода – езеро, а нешто погоре од крајниот долен дел на сликата, во водата се насликани вертикално исправени растенија слични на трски. Насликани се не реалистички, како што се во природата, туку како што ги замислил авторот со брзи потези на шпаклата и со нанесување на погуст слој боја. Водата, езерото, се спојува со небото кон една третина од долната страна на сликата. Небото е исто така брзо насликано, немирно, енергично со нанесување на слоеви густа боја кои во долниот дел од небото асоцираат на облаци. По начинот на изработката – слободно и без обраќање на реалистички детали, сликата спаѓа во доменот на импресионистичкото сликарство што значи – едноставно, брзо, непосредно сликање на впечатокот, сличен на сон, сон на вода, езеро, трски во водата и немирно небо.

Авторот со искрениот пристап создава дело кое е лично доживување на еден летен ден, доловен со ритам на потезите, со радост на создавањето, со размислување за хармонијата во природата, помеѓу водата, растителниот свет, небото.

Наводи
------

1. 1 2  Уметничка слика „Пејзаж"
**Основно училиште „Страшо Пинџур"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Страшо Пинџур" - Црвени Брегови**; скратено: **ПООУ „Страшо Пинџур"**) — подрачно основно училиште во селото Црвени Брегови, составен дел на истоименото училиште од градот Неготино.

Училиштето е именувано по македонскиот народен херој Страшо Пинџур.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Црвени Брегови.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Наводи
------

1. ↑  „Историјат". македонски: ОУ „Страшо Пинџур" - Неготино. Посетено на 20 октомври 2021.

Координати: 41°32′18″N 22°5′17″E﻿ / ﻿41.53833° СГШ; 22.08806° ИГД﻿ / 41.53833; 22.08806
Сончогледовата морска ѕвезда ги регенерира своите раце
Џуџест жолто-глав Геко со регенерирана опашка  

Во **биологијата**, **регенерација** е процес на обновување и раст, што ги прави геномите, клетките, организмите, и екосистемите да бидат отпорни на природните флуктуации или настани кои предизвикуваат нарушување или оштетување. Секој вид е способен за регенерација, од бактерии, до луѓе. Регенерацијата може да биде комплетна, при што новото ткиво е исто како изгубеното ткиво, или нецелосна кога по некротично ткиво доаѓа фиброза. На своето најосновно ниво, регенерацијата се случува со помош на молекуларни процеси при регулација на генски експресии. Регенерација во биологија, сепак, главно се однесува на морфогенични процеси кои ја карактеризираат фонетичката пластичност на особини дозволувајќи им на мулти-клеточните организми да го поправат и одржат интегритетот на нивните физиолошки и морфолошки состојби.

Над генетското ниво, регенерацијата е фундаментално регулирана со асексуални клеточни процеси. Регенерацијата е различна од репродукција. На пример, родот хидра врши регенерација, но репродуцира со метод на окулирање. Хидрите и планарските сплескани црви долго служеле како модел на организми за нивните високо адаптивни регенеративни способности. Откако ќе се повредат, нивните клетки стануваат активни и почнуваат да реконструираат ткива и органи назад во првобитна состојба. Видот каудата ("urodeles"; дождалец и тритон), вид на водоземци, е можеби најадаптираната ’рбетна група за регенерација, со оглед на нивната способност за регенерација на екстремитети, опашки, вилици, очи и различни внатрешни структури. Регенерацијата на органи е честа и широко распространета адаптивна способност меѓу животинските суштества. Во соодветниот контекст, и некои животни се способни да се размножуваат асексуално преку фрагментација, окулирање или делба. Родителот, на пример, ќе се стегне, ќе се подели на средината, а секоја половина генерира нов крај од кој се формираат два клона од оригиналот.

Наводи
------

1. ↑  Birbrair, Alexander; Zhang, Tan; Wang, Zhong-Min; Messi, Maria Laura; Enikolopov, Grigori N.; Mintz, Akiva; Delbono, Osvaldo (2013-03-21). „Role of Pericytes in Skeletal Muscle Regeneration and Fat Accumulation". *Stem Cells and Development*. **22** (16): 2298–2314. doi:10.1089/scd.2012.0647. ISSN 1547-3287. PMC 3730538. PMID 23517218.
2. ↑  Carlson, B. M. (2007). *Principles of Regenerative Biology*. Elsevier Inc. стр. 400. ISBN 978-0-12-369439-3.
3. ↑  Gabor, M. H.; Hotchkiss, R. D. (1979). „Parameters governing bacterial regeneration and genetic recombination after fusion of Bacillus subtilis protoplasts". *Journal of Bacteriology*. **137** (3): 1346–1353. PMC 218319. PMID 108246. Архивирано од изворникот на 2008-07-24. Посетено на 2018-04-18.
4. ↑  Brokes, J. P.; Kumar, A. (2008). „Comparative Aspects of Animal Regeneration". *Annu. Rev. Cell Dev. Biol*. **28**: 525–549. doi:10.1146/annurev.cellbio.24.110707.175336.
5. ↑  Campbell, N. A. *Biology* (4. изд.). California: The Benjamin Cummings Publishing Company, Inc. стр. 1206.
**Основен суд Крива Паланка** — суд со основна надлежност сместен во градот Крива Паланка и го опфаќа подрачјето на општините Крива Паланка и Ранковце.

Судот во Крива Паланка ја извршува судската власт во прв степен во рамките на двете гореспоменати општини. Основниот суд во Крива Паланка одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините Крива Паланка и Ранковце.

Историја
--------

Основниот суд во Крива Паланка, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.

Првично, судот започнал да работи како Околиски суд во Крива Паланка во трошна куќа наречена „Баба Виткина куќа", која се наоѓала зад сегашната зграда на полициската станица, пред некогашниот сточен пазар. Во 1956 година, судот се преместил во просториите на некогашниот Офицерски дом во Крива Паланка, во непосредна близина на старата автобуска станица и на градскиот плоштад.

Во 1973 година судот добил нова судска зграда, во која започнал да работи од 1974 година. Истата се наоѓа непосредно до градскиот плоштад. Во 2003 година, судската зграда била обновена и бил дограден уште еден кат на судската зграда.

Внатрешна организација
----------------------

Основниот суд во Крива Паланка е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.

### Претседатели на судот

Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Крива Паланка биле следниве:

* Радован Тошев Јовановски (1945-1953)
* Солтир Казанџиски (1953-1959)
* Благоја Павловски (1959-1961)
* Васил Петковски (1961-1970)
* Ѓоко Алексовски (1971-1979)
* Симеон Ристовски (1980-1986)
* Благој Ангеловски (1986-1996)
* Ѓоко Алексовски (1997-2001)
* Благица Ѓошевска (2002-2006)
* Славица Ѓорѓиевска (2006-2010)
* Лоза Илиевска (2010-2014)
* Анкица Димитровска (2015-денес)

Поврзано
--------

* Основни судови со основна надлежност во Македонија

Наводи
------

1. ↑  „Закон за судовите" (PDF). *Министерство за правда на Македонија*. Службен весник на Република Македонија. Посетено на 11 октомври 2016.

Надворешни врски
----------------

* Матична страница

Координати: 42°12′9″N 22°20′7″E﻿ / ﻿42.20250° СГШ; 22.33528° ИГД﻿ / 42.20250; 22.33528
**Пештера Снежанка** се наоѓа на Родопските Планини во Бугарија. Оддалечена пет километри од градот Пештера.

Назив
-----

Името го добила поради снежно белите пештерски форми во двораните. Целата дворана потсетува на бајка за Снежана и седумте џуџиња до најситните детали па уште се нарекува и *„Волшебна дворана"* .

Особености
----------

Таа е најмала пештера на територија на Бугарија. Долга е само 145 метри. Постојана годишна температура во пештерата е 9 степени.

Низ пештерата течат пет подземни езера.

Внатрешност
-----------

Богата е со пештерски украси. Обилува со сталагмити, сталактитии драперии. Должина на најголемиот сталактит изнесува 1,27 метри.

Се состои од повеќе дворани: Дворана брада, Голема дворана, Концертен хол и Волшебна дворана.

* **Волшебна дворана** името го добила поради сталактитите кои при секој допир произведуваат поинаков звук. Прекриена е со снежно бели кристали.
* **Дворана брада** се наоѓа веднаш по поминување низ Волшебната дворана. Од таванот се спушта силно корење пд буки стари преку стотина години. Корењто ѕирка низ мермерните карпи на пештерата и подсетуваат на „темно костенлива брада".

Во средиштето на пештерата се наоѓаат тркалезни огништа кои потекнуваат од рано железно време. Околу огништата се пронајдени предмети за домаќинство и животински коски.

Историја
--------

Создадена е пред повеќе од три милиони години. Ја формирала Новомахленска река.

Пештерата ја откриле три спелеолога на 3 јануари 1961 година.

Постојат галерии кои сеште не се доволно истражени.

Туристичко значење
------------------

Пристапот до пештерата е уреден, а самата пештера е добро осветлена.

Клаасифицирана е на список на 100 Национални туристички објекти.

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Навоси
------

1. ↑  100 Националних туристичких објеката
**Нишава** е река која тече низ Бугарија и Србија и со должина од 218 км е најдолгата притока на Јужна Морава. Изворот на Нишава се наоѓа под врвот на древната Хема или денешната Стара Планина која се нарекува Ком. Овој врв се наоѓа непосредно над денешното бугарско село Гинци, па реката се нарекува и Гинска Река, сè додека тече низ територијата на Бугарија. Во делот на Годечка котлина, реката врти кон запад, и некаде кај граничниот премин Калотина, влегува во Србија. Речниот тек на Нишава ги поврзува градовите Димитровград, Пирот, Бела Паланка, Нишка Бања и Ниш за конечно 10 км западно од градот Ниш да се спои со Јужна Морава.

Потекло на името
----------------

Се смета дека античкото име на Нишава било *Navissus*, па во историографијата може да се најде податок дека гградот Ниш го добил името по реката. Но научниците не се согласни за тоа дали името на реката доаѓа од келтскиот хидроним „Нова" или „Новие", или пак името на реката е тракиско.

Низ Бугарија
------------

Нишава извира во Бугарија под врвот Ком на Стара Планина. Изворот е во близина на границата со Србија, и затоа текот на Нишава низ Бугарија изнесува само 67 км, без големи притоки.

Бидејќи минува низ селото Гинци, реката е позната и како Гинска Река. Тече кон југ, а потоа нагло врти кон запад низ Годечката Котлина, минува низ селото Разбоиште, а потоа формира клисура. Доаѓа до селото Калотина, кое е на граница меѓу Бугарија и Србија (Калотина-Градина), и продолжува западно низ Србија.

Низ Србија
----------

Низ Србија тече главно кон запад, и има должина од 151 км. Нишава минува низ градовите: Димитровград, Пирот, Бела Паланка, Нишка Бања и Ниш. Околу 10 км западно од Ниш (кај селото Трупале) се влева во Јужна Морава.

Фотографии од Нишава
--------------------

Панорама на Ниш и Нишава

Поврзано
--------

* Понишавље
* Список на реки во Србија
* Ниш
* Мостови во Ниш

Наводи
------

1. ↑  Владан Стоиљковић, *Нишава као пловна комуникација у антици и за време Византије и током Турске владавине*