**Туниските протести** или **Туниската револуција** започнала кон крајот на 2010 година, а продолжила и во текот на 2011 година. Оваа револуција е позната ѝ како **Јасминова револуција**.

Протестите започнале кон крајот на декември 2010 година, кога трговецот Мухамед Буазизи се самозапалил како протест за конфискувањето на неговата стока. Ова социјално незадоволство ја опфатила целата земја. Во почетокот, целта на демонстрациите биле од социјален карактер, крај на полициското насилство, намалување на невработеноста и цените на прехранбените производи, зголемување на минималната плата, поголема борба со корупцијата и слично. Но набргу, протестите преминале во политички карактер, и целта на истите станала паѓање на режимот на претседателот и демократизација на земјата.

Овие протести претставуваат најголемите во земјата по три декади. Револуцијата довела до бегство на претседателот Зин ал Абидин бен Али на 14 јануари 2011 години по 23 години власт. По бегството на претседателот, во земјата била формирана привремена влада, во која биле вклучени и членовите на партијата на претседателот, како и членовите на опозицијата. Но, пет министри го напуштиле министерството односно владата, и од 21 јануари секојдневните протести во Тунис продолжиле, барајќи во новата влада да нема членови од партијата на претседателот. Жртвите од востанието се над 78, а повеќе од 100 се повредени.

Протестите и промената на власта во самата земја се познати како *Туниска револуција на достоинството*. Во западните медиуми пак, овие настани се познати како *Јасминова револуција*.

Наводи
------

1. ↑  „BBC News - Tunisia protests against Ben Ali left 200 dead, says UN". Bbc.co.uk. 2009-05-16. Посетено на 2011-02-01.
2. ↑  „Gov't: 219 deaths in Tunisian unrest".
3. 1 2  „Tunisia: A Jasmine Revolution". Arab Talk. 2011-01-15. Архивирано од изворникот на 2011-02-01. Посетено на 2011-01-26.
4. 1 2  Walt, Vivienne (2011-01-20). „Tunisia's Nervous Neighbors Watch the Jasmine Revolution". TIME. Архивирано од изворникот на 2011-01-24. Посетено на 2011-01-26.
5. ↑  Tunisia suicide protester Mohammed Bouazizi dies, BBC, January 5, 2011.
6. ↑  Spencer, Richard. „Tunisia riots: Reform or be overthrown, US tells Arab states amid fresh riots". Telegraph. Архивирано од изворникот на 2011-04-28. Посетено на 2011-01-14.
7. ↑  Ryan, Yasmine. „Tunisia's bitter cyberwar". Al Jazeera English. Посетено на 2011-01-14.
8. ↑  „Tunisia's Protest Wave: Where It Comes From and What It Means for Ben Ali | The Middle East Channel". Mideast.foreignpolicy.com. 2011-01-03. Архивирано од изворникот на 2013-11-15. Посетено на 2011-01-14.
9. ↑  Borger, Julian (29 December 2010). „Tunisian president vows to punish rioters after worst unrest in a decade". *The Guardian*. Guardian Media Group. Посетено на 29 December 2010.
10. ↑  Wyre Davies (2010-12-15). „BBC News – Tunisia: President Zine al-Abidine Ben Ali forced out". Bbc.co.uk. Посетено на 2011-01-14.
11. ↑  „Uprising in Tunisia: People Power topples Ben Ali regime". Indybay. 2011-01-16. Посетено на 2011-01-26.
12. ↑
13. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2012-03-16. Посетено на 2011-02-06.
14. ↑  Par Frédéric Frangeul (2011-01-19). „D'où vient la "révolution du jasmin" ?". Europe1.fr. Посетено на 2011-01-26.
15. ↑  Google Translate