**Надија Сантини** е италијанска готвачка, најпозната по нејзиниот ресторан Дал Пескаторе, во Кането сул'Оглио, Ломбардија, кој има три Мишелин ѕвезди од 1996 година.

Биографија
----------

Сантини на млада возраст била научена да готви од прабабата на нејзиниот иден сопруг, Тереза. Имала кулинарска филозофија околу идејата за мал ресторан, велејќи: „Мислам дека е невозможно една жена да води кујна која опслужува 100 луѓе. Не можам да го дадам своето срце на јадење ако готвам за повеќе од 30 луѓе."

Нејзиниот ресторан Дал Пескаторе се наоѓа во селото Кането сул'Ољо во Ломбардија, Италија. Ресторанот е проширена траторија, а првично бил отворен од прабабата и дедото на сопругот на Сантини во 1910-тите. Надја го презела управувањето со ресторанот заедно со нејзиниот сопруг во 1974 година. Во 1996 година, ресторанот бил награден со три Мишелин ѕвезди, при што Сантини станала првата жена готвач во Италија која го заслужила тоа ниво на признание.

Во 2010 година, германскиот режисер Луц Хахмајстер создал телевизиски документарец наречен *Три ѕвезди*, во кој Сантини глумела со други готвачи од рестораните со Мишелинови ѕвезди. Нејзиното појавување во документарецот се издвоило, а критичарите го опишале како „блескава личност и нежен пристап на Стариот свет кон негувањето на рецептите, колегите и клиентела која обезбедува контрапункт на френетичните, конфронтирачките кујни управувани од научници-готвачи".

Сантини била високо ценета од другите готвачи, вклучувајќи ја и француската готвачка Ен-Софи Пик која ја опишала како „извонредна" и инспирација, а британската готвачка Ангела Хартнет ја опишала Сантини како еден од нејзините „херои".

Во 2013 година Надја била именувана за најдобра женска готвачка во светот од 50-те најдобри ресторани во светот.

Личен живот
-----------

Сантини е мажена за Антонио, кој исто така работи во ресторанот на Сантини, но на рецепција наместо во кујна. Тие се запознале додека биле на Универзитетот во Милано.

Наводи
------

1. ↑  „Dal Pescatore – Runate - a MICHELIN Guide Restaurant". *MICHELIN Guide* (англиски). Посетено на 2020-08-11.
2. 1 2  „Trattoria tradition spurs women chefs". *China Daily*. 13 May 2006. Архивирано од изворникот на 11 June 2014. Посетено на 18 August 2012. (бара претплата)
3. ↑  Ferguson, Euan (25 March 2007). „Michelin women". *The Observer*. Посетено на 18 August 2012.
4. 1 2  Hopkinson, Simon (5 July 1997). „Star Struck". *The Independent*. Архивирано од изворникот на 25 January 2013. Посетено на 18 August 2012. (бара претплата)
5. ↑  Mariani, John (1 May 1999). „The Best Restaurant in the World". *Esquire*. Архивирано од изворникот на 11 June 2014. Посетено на 18 August 2012. (бара претплата)
6. ↑  „World's 50 best restaurants 2011". *The Guardian*. 18 April 2011. Посетено на 20 August 2012.
7. ↑  „Dal Pescatore". The Worlds 50 Best Restaurants. Архивирано од изворникот на 5 May 2012. Посетено на 18 August 2012.
8. ↑  Reuters (2018-12-03). „This chef is the first US woman to receive three Michelin stars". *New York Post* (англиски). Посетено на 2020-07-29.
9. ↑  Page, Janice (21 December 2011). „World's top-ranked chefs shoot for the stars". *The Boston Globe*. Архивирано од изворникот на 11 June 2014. Посетено на 18 August 2012. (бара претплата)
10. ↑  Long, Louisa (19 June 2011). „Anne-Sophie Pic". *The Independent on Sunday*. Архивирано од изворникот на 25 January 2013. Посетено на 18 August 2012. (бара претплата)
11. 1 2  Harnett, Angela (16 October 2005). „Women in White". *The Independent on Sunday*. Архивирано од изворникот на 25 January 2013. Посетено на 18 August 2012. (бара претплата)
12. ↑  „Star Chefs". *Lavazza*. Посетено на 18 August 2012.[*мртва врска*][*мртва врска*]