recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Боксот со голи тупаници** е изворниот облик на бокс, во блиско сродство со античките боречки спортови. Во овој спорт двајцата противници се пресметуваат без боксерски ракавици или какво било средство а омекнување на ударите.
Разликата помеѓу уличната борба и боксот без ракавици е во тоа што тој има правила, како да речеме забрана за удирање на паднат противник, за разлика од пресметките од типот „гради в гради".

Славниот боксер со голи тупаници Џон Саливан.

Историја
--------

Во англиската традиција (каде спортот е наречен *bare-knuckle boxing*), за прв шампион се смета Џејмс Фиг кој ја освоил титулата во 1719 г. и ја сочувал сè додека не се повлекол од боксот заради возраст во 1730. Други познати шампиони биле Џек Бротон, Даниел Мендоза, Џем Белчер, Хен Парс, Џон Гали, Том Криб, Том Спринг, Џем Вард, Џејмс Берк, Вилијам 'Бендиго' Томпсон, Бен Конт, Том Сејерс и Џем Мејс.

Најдолгиот меч со голи тупаници се случил во Мелбурн, Австралија, на 19 октомври 1856. Џејмс Кели и Џек Смит боксувале цели 6 часа и 15 минути.

Џем Мејс, шампион на Англија, и Џо Кобурн, поранешен американски шампион, одбоксирале меч во Њу Орлеанс во 1870 г. Овој меч бил најавуван како „меч на векот", но борбата траела 3 часа и 48 минути и за тоа време обајцата противници не успеале да зададат ниту еден удар.

Мејс го држи рекордот за најдолга боречка кариера (од каков било вид) во историјата, со 35 години стаж во рингот.

Само еден боксер во историјата добил витештво. Единственото витештво е доделено на Сер Ден Донели, шампион на Ирска околу 1815 г.

Познати боксери со голи тупаници
--------------------------------

Главна статија: Список на боксери со голи тупаници
* Џем Белчер
* Сајмон Byrne
* Бен Конт
* Џејмс Корбет
* Том Криб
* Патрик Доерти
* Џејмс Фиг
* Џем Мејс
* Лени Меклин (нарекуван „Најцрвстиот човек во Британија")
* Мајкл Гордон Питерсен, попознат како Чарлс Бронсон (опишан како „најлошиот затвореник во Британија")
* Џони Којл
* Едвард Танкл
* Даниел Мендоза
* Том Молино
* Џон „Стар Чад" Мориси (ја земал титулата од Саливан)
* Мики Онил
* Том Сејерс
* Рој Шо
* Џем Смит
* Џон Саливан (прв шампион во тешка категорија)
* Вилијам 'Бендиго' Томпсон
* Бартли Горман
* Карлос Санчез (четирикратен шампион)
* Џон Џексон, кој го победил Мендоза
* Џем Ворд
* Вилијам Пери „Типтонскиот шибач"

Поврзано
--------

* Список на боксери со голи тупаници
* „Боречки клуб"
* „Снеч"

Наводи
------

1. 1 2  Шампионите во бокс со голи тупаници на Англија (англиски)
2. 1 2 3 4  Рекорди во бокс со голи тупаници (англиски)

* *The Outsiders - Exposing the Secretive World of Ireland's Travellers* Глава 4 и 5 (ISBN 978-1-903582-67-1) од Eamon Dillon, издадено ноември 2006, Merlin Publishing

Надворешни врски
----------------

* Мекејл Мертон - 30 години шапион по бокс со голи тупаници (видеоинсерт)
Американскиот бенд Биг Стар
**Биг Стар** бил американски рок бенд формиран во Мемфис, Тенеси, во 1971 година од Алекс Чилтон, Крис Бел, Џоди Стивенс и Енди Хамел. Групата се распаднала во 1974 година и се реорганизирала со нова постава речиси 20 години подоцна. Во својата прва ера, музичкиот стил на бендот ги привлекувал гласните хармонии на Битлси, како и ритмите на Ролинг Стоунс и свирежните гитари на Бирдс. Како резултат на моќниот поп, Биг Стар додал темни, егзистенцијални теми и создал стил кој го наслика алтернативниот рок од 1980-тите и 1990-тите. Пред да се распадне, Биг Стар создал „плод на работа што никогаш не престанала да ги инспирира следните генерации", според зборовите на списанието Ролинг Стоун, како "типичен американски моќен поп-бенд" и "еден од најпознатите митски и влијателни култови делува во сите рокенрол ".

Првиот албум "Големата ѕвезда" од 1972 година бил исполнет со ентузијастички прегледи, но неефективниот маркетинг од Стакс рекордс (Stax Records) и ограничената дистрибуција го заострила својот комерцијален успех. Фрустрацијата го зазела својот биланс на односите со бендот: Бел не заминал по комерцијалниот напредок на првиот албум, а Хумел заминал да го заврши своето високо образование откако вториот албум, „Радио Сити", бил завршен во декември 1973 година. Како и првиот албум, Радио Сити добил одлични критики, но проблемите со етикетите повторно ја попречувале продажбата - Колумбија рекордс, која ја презела контролата врз каталогот на „Стакс", исто така ефикасно ставила вето на нејзината дистрибуција.

По третиот албум, снимен во есента 1974 година, кој се сметал за комерцијално неиздржлив и затворен пред добивањето на титулата, бендот се распаднал кон крајот на 1974 година.

Наводи
------

1. ↑  Архива
**Перо Миленкоски** — македонски писател за деца.

Животопис
---------

Миленкоски е роден на 3 септември 1939

 година во с. Слепче, Прилепско. Завршил Педагошка академија во Битола. Работел во редакцијата на „Нова Македонија", како уредник на „Колибри", Член на ДПМ од 1995 година. Автор е на книгите: Најубав ѓердан (поезија, 1970), Има една земја мила (поезија, 1989), Малиот сообраќаец, (поезија, 1990), Детестоп (поезија, 1993). Добитник е на наградата: „Ванчо Николески" - Битола (II награда).

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |



1. ↑  Македонски писатели/Macedonian writers, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 158.
2. ↑  НМ (2020-12-29). „Од перото на уредниците на „Колибри": Евгенија Шуплинова, Перо Миленкоски и Наум Попески". *Нова Македонија*. Посетено на 2023-11-18.
Портрет на монсињорот Џејмс П. Тарнер од уметникот Томас Икинс
Монсињор е една од титулите на највисокото католичко свештенство. Монсињор е вид обраќање за оние членови на свештенството на Римокатоличката црква што имаат одредени црковни почесни титули. Како форма на обраќање, „монсињор" нема независна цел (не можете да кажете „самонаправен монсињор", ниту можете да кажете „монсињор на парохијата"). Оваа титула е поврзана со почесни награди, исто како што „сер" или „шевалие" се поврзуваат со витештвото. Три почести или должности најчесто се поврзувале со титулата „монсињор" - апостолски протонотар, почесен прелат на Неговата Светост и капелан на Неговата Светост. Овие награди ги доделува папата, обично на барање на месниот епископ.

Библиографија
-------------

* Будињон, А. (1913). „Monseigneur". *Catholic Encyclopedia*. New York: Robert Appleton Company.
* Хајм, Бруно Бернард (1978). *Heraldry in the Catholic Church*. Humanities Press. ISBN 0-391-00873-0.

Наводи
------

1. ↑  *Clergy within Diocese*, UK: Romanist catholic Diocese of Paisley, Архивирано од изворникот на September 5, 2009
2. ↑  *The New York Times*, 15 February 1918.
3. ↑  „The Rt Rev Mgr Graham Leonard", *The Telegraph* (obituary), UK, 6 January 2010.
4. ↑  *Deceased clergy*, Australian Catholic Directory.

Надворешни врски
----------------
**Национално училиште за цивилно воздухопловство** (француски: '**École nationale de l'aviation civile'**) е француски универзитет основан во 1949 година со седиште во Тулуза. Овој универзитет е дел од *France AEROTECH*.

Од 1 јануари 2011 година , ова училиште е најголема европска воздухопловна школа.

Мотото на универзитетот е: *La référence aéronautique*, што значи *Референтни авиони*.

Наводи
------

1. ↑  „Lancement de France Aerotech". Архивирано од изворникот на 14 октомври 2013. Посетено на 2 септември 2011.
2. ↑  „Création du réseau FRANCE AEROTECH".[*мртва врска*]
3. ↑  „Fusion ENAC-SEFA : la France a la plus grande école d'aviation européenne".

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Национална школа за цивилно воздухопловство" на Ризницата ? |

* Официјална интернет презентација
* ENAC Alumni (англиски)
**„Жил и Џим"** (француски: *Jules et Jim*) — француски филм од 1962 година, во режија на Франсоа Трифо, неговиот трет и, според критичарите, најдобар филм. Филмот претставува адаптација на истоимениот полубиографски роман на Анри-Пјер Рош. Главните улоги ги толкуваат: Оскар Вернер, Анри Сере и Жана Моро.

Синопсис
--------

Дејството на филмот се случува во периодот меѓу 1912. и 1933. година. Германецот Жил (го игра Вернер) и Французинот Џим (го игра Сере) се сродни души кои се вљубљубуваат во насмевката на лицето на една скулптура која ја гледаат за време на нивниот одмор во Грција. По враќањето во Париз, истата насмевка ја гледаат на лицето на девојката Катрин (ја игра Моро). Тројцата стануваат неразделни пријатели кои се решени да го живеат животот со полна пареа наспроти Првата светска војна која беснее наоколу. Кога Жил објавува дека е вљубен во Катрин, Џим го поддржува во намерата да ѝ се додворува, иако и тој самиот ги има истите чувства кон неа. Набргу започнува Првата светска војна во која Жил и Џим се борат на спротивните страни. По војната, Жил се жени со Катрин и добиваат девојче, но
кога Џим ги посетува открива дека нивниот брак е распаднат, зашто Катрин не го сака Жил и има љубовник. Исто така, за време на својот престој, Џим се вљубува во Катрин и тие започнуваат љубовна врска која Жил ја одобрува, плашејќи се да не го напушти Катрин. Џим и Катрин сакаат да имаат бебе, но таа не успева да забремени и Џим се враќа во Париз кај својата девојка. Таму, тој продолжува да се допишува со Катрин и повторно ја посетува, но нивната врска е осудена на пропаст и тој пак се враќа во Париз. По некое време, Џим случајно го среќава Жил и дознава дека тој и Катрин се преселиле во Франција. Џим ја посетува Катрин, но таа останува со својот љубовник Албер. По некое време, тие пак се среќаваат и Катрин го кани Џим да се повозат со автомобилот, но намерно паѓа од мостот во реката. Така, Катрин и Џим умираат, а Жил ги кремира нивните тела.

Наводи
------

1. ↑  РТС (пристапено на 4.4.2019)
2. ↑  IMDb, Jules and Jim (1962) (пристапено на 29.9.2020)
3. ↑  РТС (пристапено на 4.4.2019)
Судењето во Нирнберг (филмски плакат од 1961 година)
**„Судењето во Нирнберг"** (англиски: *Judgement at Nuremberg*) е американски филм од 1961 година, во режија на Стенли Кремер (Stanley Kramer) по сценариото на Еби Ман (Abby Mann). Главните улоги ги играат: Спенсер Трејси (Spencer Tracy), Марлен Дитрих (Marlene Dietrich), Монтгомери Клифт (Montgomery Clift), Ричард Видмарк (Richard Widmark), Максимилијан Шел (Maximilian Schell), Џуди Гарланд (Judy Garland), Берт Ланкастер (Burt Lancster) и Вернер Клемперер (Werner Klemperer). Филмот освоил две награди „Оскар" (за сценарио и за најдобра машка улога).

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива во 1948 година. По судењето на нацистичките водачи во Нирнберг од страна на Меѓународниот суд, некои случаи не се целосно расветлени. Започнува судскиот процес против четворица германски судии кои се обвинети за злоупотреба на својата положба, за присилно стерилизирање на луѓето и за одредување смртна казна против политички неподобните. Пензионираниот американски судија Хејвуд (го игра Трејси) ја прифатил задачата да ја докаже вината на судиите кои за време на војната „само ги извршувале наредбите на претпоставените".

Наводи
------

1. ↑  HRT, Suđenje u Nürnbergu, američki film (12) (1961.) (пристапено на 9.5.2020)
2. ↑  IMDb, Judgement at Nuremberg (1961) (пристапено на 11.5.2019)
3. ↑  HRT, Suđenje u Nürnbergu, američki film (12) (1961.) (пристапено на 9.5.2020)
**Главатица** (*Salmo marmoratus*) е вид на слатководна риба од фамилијата Salmonidae, вториот најголем вид на европска пастрмка, помал само од младица/huchen (*Hucho hucho*). Главатицата се наоѓа во реките на јадранското сливно подрачје, во реката Неретва во Босна и Херцеговина, реката По во Италија, реката Зета во Црна Гора, реките Соча и Идријца во Словенија и можеби во Албанија. Порано ја имало во реката Црн Дрим во Македонија, но со изградба на браните Глобочица и Шпиље истата ја нема повеќе во реката Црн Дрим, а се претпоставува дека има останати примероци во Дебарското езеро.

Морфололошки одлики
-------------------

Телото достигнува големи размери: должина до 140 cm и маса од 30 кг. Примероци од 10 до 20 кг не се ретки. Телото е издолжено и валчесто. Главата е релативно голема, усниот отвор голем, во устата се наоѓаат силни заби. Окото е релативно мало-неговиот пречник се содржи 5,5 до 7,5 пати во должината на главата. Меѓуочниот простор е голем од 1,7 до 2,0 очни дијаметра, а исто така и предочното растојание. Горно виличната коска достигнува до под задниот раб на окото и во својот заден дел е нешто поширока. Бројот на пилорични израстоци варира од 41 до 71. Диплоидната хромозомска гарнитура ја сочинуваат 84 хромозоми. Многу карактеристична е бојата на телото. Во основа таа е румено сива до темнозеленкаста, но со многубројни темни полиња. Стомакот и е бел. Шарите на главата имаат изгледа на неправилно извиени пруги, што на главата и даваат мермерен изглед, по што рибата го добила името. Црвени и црни петна по телото, вообичаени кај другите салмониди овде нема. Помладите примероци се разликуваат по бојата од постарите и тоа повеќе отколку кај кој било друг салмониден вид риба кај нас.

Услови за живот
---------------

Главатицата ги населува просторните води; најмногу се задржува на вировите а ретко оди во поплитките води. Грабливка е што претежно се храни со други риби. Се мрести од ноември до јануари. Се мрести на чакалеста подлога во реките. Привлечна е за спортски риболов, за која цел вештачки се мрести и одгледува. Се лови најдобро пред вечер и во рана зора, со блинкер и цврст прибор. На сезона е пролет и доцна есен. Помали примероци се ловат во август на големи мушички или крупни скакулци. За да се достигната длабчините каде што се задржува потребен е поголем и потежок блинкер, кој се влече косо низводно. Одличен мамец е и плетенката (*copf*). Кај нас ја населува реката Радика, а пошироко се среќава во реките на Јадранскиот слив. Освен на балканот живее само во некои реки и езера во северна Италија (притоки на реката По, езерата Лаго Магоре и Комо и во некои води во Фурландија).

Извори
------

1. ↑  „Marble trout (Salmo marmoratus)". Balkan Trout Restoration Group. Посетено на 2009-03-10. Надворешна врска во `|publisher=` (help)
2. ↑  Crivelli, A.J. (2006). „*Salmo marmoratus*". 2006 IUCN Red List of Threatened Species. Посетено на 2007-08-05. Надворешна врска во `|publisher=` (help)
Политичка карта на Блискиот Исток во 1135 г. Крстоносните држави се означени со црвени крстови
**Крстоносни држави** — држави кои биле создадени во времето на Крстоносните војни во Мала Азија и Светата Земја. Овие држави подоцна повторно биле заземени од страна на исламскиот свет.

Близок Исток
------------

Првите четири држави кои биле формирани за време на Првата крстоносна војна се:

* Грофовија Едеса (1098-1150)
* Кнежевство Антиохија (1098.-1268.)
* Грофовија Триполи (1104.-1288.)
* Ерусалимско Кралство до 1291 година

Ерусалимско Кралство имало четири вазални територии:

* Кнежевство Галилеја
* Грофовија Јафа и Аскалон
* Вазална држава Трансиордан
* Вазална држава Сидон

Кипар
-----

По третата крстоносна војна било создадено Кипарското Кралство со освојувањето на Кипар од страна на Ричард I, додека бил на неговиот поход кон светата замја. Ова кралство се задржало сè до 1489 година кога Кипар бил преземан од страна на Венеција.

Византија
---------

* Латинско Царство
* Солунско кралство
* Ахајско Кнежевство
* Атинско Војводство
* Епирско Деспотство
* Трапезунтско Царство
* Никејско Царство

 *Оваа статија поврзана со Крстоносните војни е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Наследнички на Византиското Царство по Четвртата крстоносна војна |
| --- |
|  |
| Ромејски држави | 
* Никејско Царство (1204)
* Трапезунтско Царство (1204)
* Епирско Деспотство (1205)

 |
|  |
| Латински држави | 
* Латинско Царство (1204)
* Солунско Кралство (1205)
* Ахајско Кнежевство (1205)
* Атинско Војводство (1205)
* Егејско Војводство (1207)

 |

 |
Пунч сервиран на Антилите
**Пунч** (англиски: *Planter's punch*) — вид коктел кој главно се состои од парчиња овошје и сок. Постојат различни видови рецепти и варијанти кои можат да бидат со или без алкохол. Некои варијанти на пунч се именувани по познати луѓе.

Историја
--------

Коктелот за прв пат се појавил во 17 век. Популаризиран во Англија. Во средината на 18 век станува популарен и во Франција. Пијалакот потоа се мешал со чај, лимон, шеќер, рум и станал еден од популарните пијалаци на Карибите. Пунчот се сервира во сад, кој уште се нарекува и чинија за пунч (англиски: *punch bowl*).

Наводи
------

1. ↑  „пунч" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „пунч" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Wondrich, David (2. 11. 2010). „Punch: The Delights (and Dangers) of the Flowing Bowl" (англиски). Penguin. Посетено на 18. 4. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=, |date=` (help)
4. ↑  Butler, Stephanie. „The Surprising History of Punch". *HISTORY* (англиски). Посетено на 18. 4. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**Владимир Бартол**  (24 февруари 1903 – 12 септември 1967 година) бил писател од Словенечко малцинство во Италија. Тој е најпознат по неговиот роман од 1938 година *Аламут*, најпопуларното дело на словенечката литература ширум светот, кое е преведено на многу јазици.

Животопис
---------

Бартол е роден на 24 февруари 1903 година во Свети Иван (словенечки: *Sveti Ivan*), предградие на Австроунгарскиот град Трст (сега во Италија), во средна класа на словенечко малцинско семејство.

Неговиот татко Грегор Бартол бил службеник во пошта, а неговата мајка Марица Бартол Надлишек била учителка, познат уредник и феминистички автор. 
Тој бил трето дете, од седмата година неговите родители му обезбедиле солидно образование. Неговата мајка го запознала со сликарството, додека татко му го споделил со него неговиот интерес за биологија. 
Бартол почнал да се интересира за филозофија, психологија и биологија, но исто така и за уметност, театар и литература, како што е опишано во неговиот автобиографски раскази.

Владимир Бартол своето основно и средно образование го започнал во Трст и го завршил во Љубљана, каде што се запишал на Универзитетот во Љубљана, студирал биологија и филозофија. Во Љубљана го запознал младиот словенечки филозоф Клемент Југ кој го запознал со делата на Фридрих Ниче.

Бартол, исто така, посветил посебно внимание на делата на Зигмунд Фројд.

Дипломирал во 1925 година и ги продолжил студиите на Сорбона во Париз, за што добил стипендија.

Во 1928 година служел војска во Петроварадин (сега во автономната покраина Војводина во Србија).

Од 1933 до 1934 година живеел во Белград, каде го уредувал *Словенечкиот Белградски неделник*. Потоа се вратил во Љубљана каде работел како слободен писател до 1941 година.

За време на Втората светска војна се приклучил на словенечките партизани и активно учествувал во движењето на отпорот.

По војната се преселил во родниот град Трст, каде што поминал цела деценија, од 1946 до 1956 година.

Подоцна бил избран во Словенечката академија на науките и уметностите како придружен член, се преселил во Љубљана и продолжил да работи за Академијата до неговата смрт на 12 септември 1967 година.

Погребан е на гробиштата Жале во Љубљана.

Творештво
---------

Некои од неговите дела, вклучувајќи го и романот од 1938 година *Аламут*, се толкувани како алегорија на TIGR и борбата против италијанската репресија на Словенечко малцинство во Италија. „Аламут" е сместен во Персија во средниот век и го прикажува Орден на атентатори,.

### Список на дела

* *Лопес* (1932, драма)
* „Ал Араф" (1935, збирка раскази)
* *Аламут (1938, роман), преведен на чешки (1946), српски (1954), француски (1988), шпански, италијански ( 1989), германски (1992), турски, персиски (1995), англиски (2004), Унгарски (2005), арапски, грчки, корејски, хебрејски и други јазици. .*
* „Тржашки хумориски" (1957, збирка раскази)
* *Чудеж на Васи* (1984, роман)
* „Дон Лоренцо" (1985, приказна)
* *Младост при Свети Ивану* (2001, автобиографија)

Наводи
------

1. ↑  Vladimir Bartol Slovene author
2. ↑  Vladimir Bartol

Надворешни врски
----------------

* Slovene Government Public Relations and Media Office Article
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Gongbusaurus|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

Череп IVPP 14559
 ***Гонгбусаурус***  (Gongbusaurus) – мал тревојаден диносаурус од редот на Орнитишија..
Живеел во доцниот период на Јура (пред околу 156 милиони години) во областите на Источна Азија. Должина на телото прибл. 1,3-1,5 м, висина приближно 50 см, тежина приближно 20-30 кг. Неговите остатоци биле пронајдени во Кина (провинција Сечуан), во карпите на формацијата Шаксимајо.

Опишан врз основа на два заби. Припаѓале на Фабросаурите или на Хипсилфодони.

Наводи
------

1. ↑  Gongbusaurus pictures and facts
**Наочарестото грмушарче** (науч. *Sylvia conspicillata*) е мала врапчевидна птица од семејството грмушари (*Sylvidae*), родот грмушарчиња (*Sylvia*). Се размножува низ северозападна Африка, југозападна Европа од Пиринејскиот Полуостров до Италија, и понатаму на исток до источните средоземни острови и крајбрежниот регион. Ја има и во Македонија. Во Африка таа е постојан жител, но другите популации се преселници кои зимуваат во северна и западна Африка и во Египет. Оваа птица е редок скитник во северна и западна Европа.

Опис
----

Кај наочарестото грмушарче, како и кај другите грмушари е изразен половиот диморфизам. Долги се 12-13 см, мажјаците имаат сива глава со потемна дамка во близина на очите и бел прстен околу нив, одозгора се кафеави, а одоздола розовикави. Брадата, односно грлото им е бело. На крилјата имаат костенливи нијанси. Женките се побледи, целите се светлокафеави, немаат сиво или имаат сосема малку, а одоздола се белкави. Белиот прстен околу окото не им е изразен. Клунот е долг, малку свиен на врвот, одозгора сив, а долу кремав со сив врв. Нозете се сиви кај младенчињата, а портокаловокафеави кај возрасните. Младенчињата се како женките.

Поведение
---------

Живеалиштето на оваа птица се отворените, суви предели со грмушки.

Се храни со инсекти, но и со бобинки и меко овошје.

Песната му е високо чрчорење.

Гнездото го прави скриено во грмушките и несе 3-6 јајца.

 *Sylvia conspicillata*

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Sylvia conspicillata*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.

* Álamo Tavío, Manuel (1975): Aves de Fuerteventura en peligro de extinción. *In:* Asociación Canaria para Defensa de la Naturaleza (ed.): *Aves y plantas de Fuerteventura en peligro de extinción*: 10-32. Las Palmas de Gran Canaria. PDF текст
* Helbig, A. J. (2001): Phylogeny and biogeography of the genus *Sylvia*. *In:* Shirihai, Hadoram: *Sylvia warblers*: 24-29. Princeton University Press, Princeton, N.J. ISBN 0-691-08833-0
* Jønsson, Knud A. and Fjeldså, Jon (2006): A phylogenetic supertree of oscine passerine birds (Aves: Passeri). *Zool. Scripta* **35**(2): 149–186. doi:10.1111/j.1463-6409.2006.00221.x (HTML abstract)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Наочаресто грмушарче" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Наочаресто грмушарче" на Викивидовите ? |

* Наочаресто грмушарче Птиците на Мадејра
* Возраст и пол (PDF; 4.5 MB) од Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze[*мртва врска*]
**Китан Михов Илиев** ( 1909
 во Влахи, Пиринска Македонија, Бугарија —  1997
) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Бил посветен јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров и неколку дена поминал со неа. Бил осуден на доживотен строг и темничен затвор. За време на мачните испрашувања и суровите тепања, за малку ќе се онесвестел. Во логорите на смртта на островот Персин (Белене) поминал околу четиринаесет години. Важел за сериозен подржувач на македонската кауза.

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 39.
**Кирил Григоров Лазаров** ( 1921
 во Оштава, Пиринска Македонија, Бугарија —  1946
 во Пиринска Македонија, Бугарија) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Кирил заедно со своите соборци Тодор Григоров и Јордан Јотов, биле судени од таканаречениот народен суд. Тие успеале да избегаат од горноџумајскиот затвор и стигнале до село Раздол каде биле предадени и убиени лично од Георги Богданов.

Наводи
------

1. ↑  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 104.
2. ↑  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 106.
**Спас Угринов** ( роден во Влахи, Пиринска Македонија, Бугарија — ) — македонски борец за човекови права, активист за обединета и независна Македонија. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Бил предан јатак, помагал во криењето на четата на Герасим Тодоров. Бил осуден на дванаесет години строг темничен затвор. Во логорите на смртта одлежал околу осум и пол години. Во текот на рацијата, му биле одземени шеесетина златни монети, под обвинение дека тие пари биле за "бандата". Заради тие жолтици најмногу бил измачуван од Илија Ангелов и Илко Ачов од село Оштава.

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 78.
**Илија Чопев** (Роден во Оштава, Пиринска Македонија, Бугарија —  1948
, Пиринска Македонија, Бугарија) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.

Животопис
---------

Важел за најверниот и предан јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров. За време на блокадата тој е предаден од поп Григор и Стефан Глигов, двајцата од селото Оштава. При апсењето Чопев направил безуспешен обид да ја активира рачната граната со цел да се убие себе си и милицискиот кордон.

За време на неговиот престој во затворот, го посетила неговата сопруга, по средбата изгледал кревко и изгубено. Причината била што таа го известила дека агент на бугарската државна безбедност, циганот Керим, ја силувал нивната 16-годишна ќерка. Освен неа, овој агент силувал уште две девојки од селото Оштава.

Неговата пресуда гласела:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | *Во име на народот и НР Бугарија судот одлучува:*
*Илија Чопев од село Оштава, поранешен член на ВМРО, разбојник осуден на смрт со бесење, одземање на граѓански и политички права, конфискации и парична казна.* | "|

Поврзано
--------

Стефан Чопев

Георги Чопев

Наводи
------

1. 1 2  Монев, Крум. *Зловещата - 1948 год. за Пиринска Македония*. Горна Џумаја. стр. 12.
2. ↑  Монев, Крум (1998). *Македонија мојата потпора Том I*. Ирин Пирин маркет. стр. 282. ISBN 978-9989-9953-0-9.
3. ↑  Монев, Крум (1998). *Македонија мојата потпора Том I*. Ирин Пирин маркет. стр. 264. ISBN 978-9989-9953-0-9.
Тунгуска експлозија во рамките на РусијаТунгуска експлозија
Место на експлозијата во рамките на Русија

Срушени дрва сликани од експидицијата на Кулик во 1927 г.
**Тунгуската експлозија** — непогода што се случила на 30 јуни 1908 година при што биле уништени околу 2.000 км² шума што се протегала по течението на реката Поткамена Тунгуска во Краснојарскиот крај, северозападно од Бајкалско Езеро.

Според тврдењето на научниците, настанот се случил во вселената по големата експлозија на комета или астероид со моќност на 1.000 атомски бомби што се фрлени врз јапонскиот град Хирошима во 1945 година. Интересно е што до денес не се откриени траги што би биле карактеристични за таков удар.

Се претпоставува дека астероидот експлодирал во атмосферата на висина од 5 до 10 километри над Земјата. Во таа експлозија со сила од 20 милиони тони ТНТ, чиј сјај бил забележан дури во Лондон, се создале помали парчиња на камења кои паднале на површината на нашата планета. Сепак, не бил пронајден кратер ниту, пак, други физички промени на тлото од ударот, поради што се заклучува дека експлозијата на небесното тело се случила над Земјата. Некои научници сметаат дека дошло до судир меѓу антиматерија и материја, од што настанала експлозија и исчезнала. Има и научници што сметаат дека на тоа место удрил голем неидентификуван летачки објект.

Поврзано
--------

* Чеко — езеро што се смета за кратер на експлозијата

Извор
-----

* „Езерото Чеко ја крие тајната за тунгуската експлозија", „Дневник", 28 јуни 2007

Надворешни врски
----------------

* Dr. Andrei E. Zlobin, 2013, No.2
* Dr. Andrei E. Zlobin, 1304.8070, arXiv.org, 2013, No.1 (PDF)
* Quasi Three-Dimensional Modeling of Tunguska Comet Impact (1908)
* Tunguska Comet Impact 1908 Архивирано на 25 јули 2008 г.
* Astrobiology, V.4, N.3, 2004, 391-399
Брдото е дел од брдилата низ кое поминуваат нишките од основата.
Брдо кое се користело во Македонија
**Брдо** — дел од разбојот за ткаење низ кој се воведува основата. Се користи за раздвојување и оставање проред меѓу нишките на основата, да го води движењето на совалката низ разбојот и да го натиснува јатокот на своето место.

Брдото е утврдено во брдила и се состои од рамка со многу вертикални изрези. Во разбојот кој се користел во Македонија, брдото се состои од две дрвени прачки поврзани со повеќе стапчиња од трска низ кои поминувале нишките. Во зависност од бројот на изрези во брдото зависи финоста на исткаениот материјал, што погусто, толку пофина ткаенина.

Менување
--------

Брдата може да се менуваат во брдилата така што се овозможува со еден ист разбој да се ткаат различни видови ткаенини.

Историја
--------

**A**: жици или заби  
**B**: дрвени ребра  
**C**: насмолена врвца
Модерните брда се прават со поставување на плоскати ленти или жици (направени од јаглен или не’рѓосувачки челик ) меѓу две половини од кружни дрвени ребра и севкупно зацврстени со насмолена врвца.

Историски, брдата се правеле од трска или други растенија со слични особености. Стапчињата од трска се поставувале меѓу ребрата на ист начин како што сега се поставува жицата

Во 1738 година, Џон Кеј ги заменил стапчињата од трска со рамна железна или месингена жица, што било брзо прифатено.

При изработка на брдо, жицата е сплескува на рамномерна дебелина со поминување низ валјаци. Сплоснатата жица потоа се исправа, се заоблуваат рабовите и се мазни. Последниот чекор е да се пресече жицата на потребната должина и да се склопи. Насмолената врвца што го врзува брдото во целина, се замотува околу секое дрвено ребро и меѓу запците за да ги држи како целина на потребното растојание.

Наводи
------

1. ↑  „брдо" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. 1 2  "Reed." *The Oxford English Dictionary*. 2nd ed. 1989.
3. ↑  Curtis, H P (1921). *Glossary of Textile Terms*. *Arthur Roberts Black Book*. Manchester: Marsden & Company, Ltd. 1921. Архивирано од изворникот на 2011-10-06. Посетено на 2009-06-23.
4. 1 2 3  1911 Encyclopædia Britannica
5. ↑  Cartwright, Wendy (2007). *Weave*. Murdoch Books. стр. 10. ISBN 1-74045-978-4. Посетено на July 6, 2009.
6. 1 2  Fox, Thomas William (1894). *The mechanism of weaving*. London: MacMillan and Company. стр. 349. Посетено на June 27, 2009.
Слика од Коентрао
**Фабио Александре да Силва Коентраo** (р. 11 март 1988

) — португалски професионален фудбалер кој игра за Спортинг КП на позајмица од Реал Мадрид и репрезентацијата на Португалија. Главно игра лево назад, тој исто така може да игра како лево крило, и повремено како дефанзивен играч од средниот ред.

Откако професионално почна да игра фудбал во Рио Аве, тој потпиша за Бенфика на 19 години и ќе биде позајмен неколкупати пред да стане важен член на првиот тим, како лев бек. Во 2011 година тој се приклучи на Реал Мадрид.

Португалски интернационалец од 2009 година, **Коентрао** ја претставува нацијата во две светски првенства и едно Европско првенство.

Роден во Вила до Конде, Коентрао му се придружил на Рио Аве Ф.Ц. во 2004 година на 16-годишна возраст, играјќи три натпревари во Примара Лига во следната сезона за северна страна што би се пренеле. Во 2006-07 тој се етаблира како прв избор, бидејќи Рио Аве едвај ја пропушти промоцијата назад и добро се кандидираше во Така де Португалија, заврши со Спортинг ЦП со победа од 2:1 во Лисабон, со што постигна гол од неговиот тим од 30 метри; додека играше за клубот, тој го доби прекарот "Фиго да Каксинас".

На 1 јануари 2008 година, добивајќи незначителни можности за игра во Бенфика, Коентаро се приклучи на C.D. на Мадејра. Насионал на позајмица до крајот на сезоната. На 3 мај, тој постигна два гола во победата од 3:0 против веќе крунисаниот шампион на лигата, Порто.

Во летото 2008 година, Коентрао премина во Реал Сарагоса, свежо префрлен во шпанскиот Сегунда дивизион. Сепак, по речиси никакви настапи за време на лигата, тој се вратил во Португалија и Рио Аве во јануари 2009 година, кој сè уште е во сопственост на Бенфика; на 15 февруари постигнал по поединечен напор, иако во загуба од 1-3 Порто.

На 5 јули 2011 година, по екстензивните преговори, Бенфика и Реал постигнаа договор во принцип бил околу трансферот на Коентрао, кој истиот ден потпиша шестгодишен договор за 30 милиони евра - Езекиел Гарај отиде во друга насока како дел од договорот. Тој го направи своето деби во пред-сезона пријателски против Лос Анџелес Галакси на 16-ти, создавајќи помош за Карим Бензема. Неговите први две официјални натпревари беа против ФК Барселона за Суперкуп де Еспања: во првиот натпревар, тој дојде како замена за Сами Кедира во втората половина од домашниот нерешен резултат 2-2 и играше како дефанзивен играч од средниот ред, и започна како што се врати во вториот натпревар, 2-3 загуба на Камп Ноу.
Јафет
**Јафет** (хебрејски: יֶפֶת, грчки: *Ἰάφεθ*) е библиска личност, најмалиот од трите сина на Ное, кој преживеал со него за време на Потопот, се смета за предок на европските народи на човештвото. Православната црква го почитува како светиот праведник Јафет, кој се одбележува во неделата на светите праотци и во неделата на светите отци.

Наводи
------

1. ↑  Javakhishvili, Ivane (1950), *Historical-Ethnological problems of Georgia, the Caucasus and the Near East*. Tbilisi, pp. 130–135 (in Georgian).
2. ↑  Leslie, Donald Daniel (1984). American Oriental Society (уред.). „Japhet in China". *Journal of the American Oriental Society*. **104** (3): 403–09. doi:10.2307/601652. JSTOR 601652.

Надворешни врски
----------------

* „Јафет". *Encyclopædia Britannica*. **15** (11. изд.). 1911.
* Easton Bible dictionary about Japheth
* Smith's Bible Dictionary about Japheth
* Јафет
Стандарден каиш од црна кожа
**Каиш** или **ремен** — дел од облека, кој се носи околу струкот, врз гардероба како што се панталони, бермуди и др. Најчесто се изработува од кожа и има функционална и декоративна улога. Функционалната улога се гледа во спречувањето на панталоните да паднат.

Историја
--------

Каишите претставуваат дел од машката гардероба уште од бронзеното доба. Подоцна почнале да го носат обата пола во зависноста од моменталната мода.

Во војска каишот, опасачот, е дел од униформата. Опасачот има функционална улога, затоа што на опасачот се закачува држачот за нож, чинија за вода и останати делови на воената опрема. Исто така, на опасачот по потреба можат да се закачат трегери кои имаат функција дополнително да ја затегнат опремата на војникот. Естетската и психолошката функција се огледува во тоа дека опасачот, кога е затегнат, ја истакнува атлетската фигура на војникот, посебно рамениците и градите, што позитивно влијае врз моралот и самодовербата на војникот, а негативно на моралот на непријателската војска.

Занимливости
------------

Во разговорниот јазик изразот „да затегнеш каиш" има пренесено значење и укажува на потреба за штедење.

Наводи
------

1. ↑  „каиш" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „каиш" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „ремен" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „ремен" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
5. ↑  „Scottish Archeological Research Framework". Архивирано од изворникот на 2013-10-29. Посетено на 2019-11-10.
**Магла** (шпански: *Niebla*) - роман на шпанскиот писател Мигел де Унамуно, напишан во 1907, а објавен во 1914 година.

Содржина
--------

Романот се состои од пролог, пост-пролог и 33 глави.
Еден ден, Аугусто случајно ја здогледува девојката Еухенија и, воодушевен од нејзините очи, се распрашува за неа. Подоцна, тој ги посетува нејзините роднини при што тетката на Еухенија посакува таа да се омажи за богатиот Аугусто. Исто така, тој се запознава со Еухенија, но таа не покажува никаква симпатија кон него, зашто има момче (Маурисио) со кого сака да се омажи. За да ја привлече, Аугусто ја исплаќа хипотеката на нејзината родна куќа, но тоа уште повеќе ја разлутува Еухенија, која цврсто ја посакува својата слобода. Во меѓувреме, Аугусто се преиспитува, дали е навистина заљубен и кокетира со перачката Росарио. По некое време, Еухенија ја раскинува врската со Маурисио и се смирува со Аугусто, ветувајќи си дека ќе бидат добри пријатели. Малку подоцна, Аугусто ја бара нејзината рака и, за негово изненадување, Еухенија прифаќа да се омажи за него, но го замолува да му најде работа на Маурисио. Аугусто му помага на момчето, а Маурисио доаѓа да му се заблагодари и притоа му кажува дека има нова девојка - Росарио. Три дена пред закажаната свадба, Еухенија побегнува и му испраќа писмо на Аугусто во кое го известува дека отишла да живее со Маурисио. Така, Аугусто останува и без неа и без Росарио, разочаран и потонат во голем срам. Тој помислува на самоубство, но претходно оди во Саламанка, каде го посетува писателот на книгата за да се посоветува со него. Во текот на разговорот, меѓу него и авторот на книгата настанува остра кавга, во која писателот му кажува на Аугусто дека тој не постои вистински, туку е само измислен лик од книгата, а Аугусто му возвраќа велејќи дека авторот е тој што е производ на ликовите од своите дела. По кавгата, Аугусто ја губи волјата за живот, доаѓа дома и умира, а потресено од загубата на својот господар, умира и неговото верно куче, Орфео.

Осврт кон новелата
------------------

„Магла" е едно од клучните дела на Унамуно, кое тој го нарекува „нивола", книжевен жанр измислен од него со цел да го ослободи делото од цврстите рамки на романот. Во делото, Унамуно ги прикажува дилемите на еден невротичар-романтичар, кој страда од вертеровска егзалтација при што запаѓа во комичност.

Изданија на македонски јазик
----------------------------

Во 2016 година, новелата била објавена на македонски јазик, во издание на „Бегемот", во рамки на едицијата „Ars magna", а во тираж од 500 примероци. Преводот од шпански јазик го направила Милка Јованова; ликовното уредување на книгата е дело на Бојан Димитиревиќ; а лектурата ја направила Ирена Ралева. Книгата била испечатена во „Печатницата Наумовски" од Скопје. Книгата, со димензии од 18 сантиметри и со обем од 303 страници, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски" од Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4718-51-2.

Наводи
------

1. ↑  Мигел де Унамуно, *Магла*. Скопје: Бегемот, 2016.
2. ↑  Мигел де Унамуно, *Магла*. Скопје: Бегемот, 2016.
3. ↑  Мигел де Унамуно, *Магла*. Скопје: Бегемот, 2016.
**Клаудио Хавиер Лопес** (шпански изговор: [ˈklauðjo ˈlopes], роден на 17 јули 1974 година) — поранешен аргентински фудбалер, кој играл на позицијата напаѓач.

Клупска кариера
---------------

### Рана кариера

Лопес ја започнал својата професионална кариера со Естудијантес де Ла Плата во неговата родна Аргентина, во 1990 година како 16-годишно момче. Сепак, тој се преселил во Расинг наредната година, каде што останал сè до неговиот трансфер во Европа во 1996 година во шпанскиот клуб Валенсија.

### Европа

Лопес останал со Валенсија пет години, помагајќи му на тимот да биде второпласиран во Лигата на Шампионите во сезоната 1999-2000, по порзазот од во финалето од Реал Мадрид со 3-0. Со добрите игри во Валенсија, Лопез направил трансфер во Лацио во Серија А за износ од 35 милиони евра. Тој бил во партнерство со сонародникот Ернан Креспо во напаѓачката линија. За жал, Лопес страдал од повреди за време на неговиот престој во Лацио. Во текот на Лигата на шампионите во сезоната 2000-2001, тој постигнал гол од корнер против Андерлехт на Олимпискиот стадион во Рим.

### Мексико, повраток во Расинг

### МЛС Лига

Репрезентативна кариера
-----------------------

Лопез имал истакната кариера со репрезентацијата на Аргентина. По освојувањето на сребрениот медал со екипата под 23 години за време на Летните олимписки игри 1996, Лопес настапил и на Светското првенство 1998 година. Тој постигнал гол против Холандија во четврт-финалето, кога ја пласирал топката помеѓу нозете на Едвин ван дер Сар за да донесе привремено водство, иако Аргентина на крајот била поразена со резултат од 2-1.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Клаудио Лопес на soccerway
* Клаудио Лопес на transfermarkt
* Клаудио Лопес на espn
**„Крв и вино"** (англиски: *Blood and Wine*) – филм на режисерот Боб Рафелсон (Bob Rafelson) од 1996 година, снимен по сценариото на Ник Вилиерс (Nick Villiers) и Алисон Крос (Alison Cross). Главните улоги ги играат: Џек Николсон (Jack Nicholson), Стивен Дорф (Stephen Dorff), Џенифер Лопес (Jennifer Lopez), Џуди Дејвис (Judy Davis), Мајкл Кејн (Michael Caine), Каролд Перино Помладиот (Harold Perrineau Jr.) и Робин Питерсон (Robyn Peterson).

Синопсис
--------

Алекс Гејтс (го игра Николсон) е трговец со вино од Мајами. Во последно време, работата не му оди најдобро, сопругата Сузеан (ја игра Дејвис) е незадоволна од бракот и од финансиските проблеми, а синот Џејсон (го игра Дорф) веќе со години го игнорира. Поради тоа, единствената утеха на Алекс е романтичната врска со убавата Габриела (ја игра Лопез) коај работи како негувателка во вилата на богатиот Рис (го игра Сајц). Алекс решава да ја ограби куќата на Сајц, а за таа цел го ангажира стариот, искусен крадец Виктор (го игра Кејн) кој успева да го украде дијамантскиот накит вреден 1,3 милиони долари...

Наводи
------





1. ↑  Krv i vino, američko-britanski film (пристапено на 7.5.2022)
**Сан Мамес** (уште познат како "'Нов Сан Мамес"') е стадион во Билбао, Баскија, Шпанија. Неговата инагурација била на 16 Септември 2013 година, каде што стадионот го замени стариот стадион Сан Мамес Стадион (1913) и истиот е дом на фудбалскиот клуб Атлетик Билбао.

Историја
--------

Првите фази на планирање за нов садион се случија уште во 2004 година, со почетни договори потпишани доцна во 2006 година, по добивањето на одобрение за градење во март 2006 година.На 26 мај 2010 година во 12:00 часот се одржа церемонијата за рушење на стариот стадион Сан Мамес Стадион. На настанот присуствуваа: претседателот на баскискиот парламент , Паткси Лопез;, претседателот на кралската фудбалска федерација на Шпанија Марио Фернандес, Анхел Марија Вилара претседателот на Атлетик Билбао, Фернандо Гарциа Макуа и други високи гости од светот на политиката и фудбалот.

И покрај економските проблеми на земјата се случува во тоа време, особено во баскискиот народ, 52,6% од вкупните трошоци на стадион 211 милиони евра биле платени од страна на јавната установа - некои од баскиската влада, некои од Советот на градот Билбао и некои од Провинцискиот совет на Бискеј.

Новиот стадион беше изграден до пред Сан Мамес стариот стадион на земјата, која беше окупирана до 2003 година од страна на Меѓународниот саем на Билбао. Првично, три четвртини од новиот стадион биле изградени, а потоа се урна и стариот за да се направи простор како би се завршил новиот стадион.

Сан Мамес беше отворен на 16 септември 2013 година на инаугуративниот натпревар во Шпанската Ла Лига кој се одигра во 22:00 часот помеѓу домаќинот Атлетик клуб и ФК Селта, каде што локалниот тим победи со 3-2.

На 19 септември 2014 година, Сан Мамес беше избран како еден од 13 стадиони кој ќе бидат домаќини на натпревари во УЕФА Еуро 2020. Тој ќе биде домаќин на натпревари во групната фаза и една рунда од 16 финалните натпревари на првенството На 5 ноември 2015 година, Сан Мамес беше награден како спортска градба на годината на Светскиот Архитектонтски Фестивал одржан во Сингапур.

Концерти
--------

| Концерт на Сан мамес Стадионот. |
| --- |
| Дата | Артист | Турнеја | Присутни |
| 30 Мај 2017 | Ганс анд Росес | Not in This Lifetime... Tour |  |
|

Наводи
------

1. ↑  Athletic Club, Basque Government, Biscay Provincial Council and BBK Bank.
2. ↑  UEFA EURO 2020 Evaluation Report
3. ↑  Sinnott, John (11 May 2011). „Homage to San Mames". *BBC Sport*. Посетено на 10 April 2016.
4. ↑
5. ↑  „San Mamés scores top architecture prize". *Marca*. 11 November 2015. Посетено на 10 April 2016.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сан Мамес (2013)" на Ризницата ? |

* San Mames Barria Society official website
* San Mames Stadium IDOM website
* New San Mamés Stadium Unofficial Site
* Images of New San Mames
* Estadios de España Архивирано на 28 ноември 2016 г. (англиски)

Предлошка:Athletic Bilbao
Предлошка:La Liga venues
Предлошка:UEFA Euro 2020 stadiums

Координати: 43°15′51″ N; 2°57′01″ W﻿ / ﻿43.264284° СГШ; 2.950366° ЗГД﻿ / 43.264284; -2.950366
**Лилјана Гавриловска** (Москва,  1951
) – универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии во пензија.

Животопис
---------

Лилјана Гавриловска е родена во Москва во 1951 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје дипломирала во 1976 година, каде и докторирала во 1995 година, а магистрирала во 1985 година на Електротехничкиот факултет во Белград. Во 1977 година е вработена на Електротехничкиот факултет како помлад асистент, во 1985 е избрана за асистент. Во 1995, 2000 и 2005 година e избрана во звањата доцент, вонреден професор и редовен професор, соодветно. Била добитник на Karl-Duisburg стипендијата за студиски престој во Ерланген, Германија (1982) и на билатералниот канадско-југословенски грант за 18-месечен престој на Универзитетот во Торонто, Канада (1991 – 1992). Во текот на својата академска кариера повеќекратно престојувала како гостин професор и како вонреден професор на Универзитетот во Алборг, Данска (2000, 2001-2002, 2007-2008).

Била раководител на Лабораторијата за телекомуникации и е основач на одделот за телекомуникации при Македонската секција на IEEE (Senior Member od 2001). Автор/соавтор е на повеќе од сто научни трудови и на книгата „Ad Hoc Networking Towards Seamless Communication" (Springer, 2006). Партиципирала и во „Towards a 3G Global System" (Vol.1 and 2, Artech House, 2001) во рамките на ASAP FP4 проектот. Активно учествувала како раководител/кораководител во повеќе истражувачки европски проекти (во рамките на програмите FP5, FP6 и FP7), NATO SfP програмата, TEMPUS-и, билатерални истражувачки проекти (Siemens/Германија/ Данска), проекти финансирани од GTZ - Германија, и домашни проекти. Поканета била за главен технички менаџер на FP6 IP проектот MAGNET Beyond. Нејзиниот научен интерес е во областа на безжични и мобилни мрежи, ad hoc и персонални мрежи, сензорски мрежи, телесообраќано инженерство, меѓунивовски оптимизации, хетерогени мрежи, интероперабилност и когнитивно радио.

Награди
-------

* Награда „Гоце Делчев" во 2014 година заедно со Владимир Атанасовски за делото „Learning and Reasoning in Cognitive Radio Networks"

Наводи
------

1. 1 2  *50 ГОДИНИ ФАКУЛТЕТ ЗА ЕЛЕКТРОТЕХНИКА И ИНФОРМАЦИСКИ ТЕХНОЛОГИИ*. Скопје: Факултет за електротехника и информациски технологии. 2009. стр. 219. ISBN 978-9989-630-58-3. `|access-date=` бара `|url=` (help)
2. ↑  „Награда Гоце Делчев за 2014". Посетено на 19 март 2021.