**Ула Исаксон** (22 јуни 1916 - 24 април 2000) била шведска авторка и сценарист. Таа е родена и умрела во Стокхолм, Шведска. Освен нејзините раскази и романи, Исаксон напишала и сценарија за филмови и драми.

Ран живот и образование
-----------------------

Исаксон е родена во Стокхолм во 1916 година, ќерка на Кнут Лундберг и Грета Браш, која била член на црквата Имануелкиркан; ова му даде на воспитувањето на Исаксон силен религиозен карактер, нешто што ги одбележа нејзините рани романи. Исаксон завршила средно училиште во 1937 година; потоа почнала да студира филозофија. Следната година се омажила за Дејвид Исаксон. Во 1978 година ѝ била доделена почесна титула доктор по филозофија.

Кариера
-------

Во 1940 година, Исаксон дебитирала со романот *Тредет,* а во 1952 година го доби својот јавен пробив со романот *Квинохусет*, кој бил снимен во филм од Ерик Фаустман. Ингмар Бергман го адаптирала нејзиниот роман *Det vänliga, värdiga* (1954) во 1958 година, а потоа го ангажирала Исаксон да го напише сценариото за филмот *Jungfrukällan* (1960). Нејзиниот роман „ *Кленинген"* го адаптирал Вилгот Сјоман во 1964 година, „ *Парадисторг"* стана филм во 1977 година, во режија на Гунел Линдблом, а Бергман сними телевизиски филм за романот „ *Де två saliga"* (1962).

Неколку романи на Исаксон од 1950-тите се обележани со религиозни проблеми, како на крајот во *Havet* и *Dit du icke vill*, каде судењата за вештерство од 17 век во едно село во Даларна се прикажани на основите на современите протоколи. Во нејзините претходни книги пишувала првенствено за религиозните тензии и конфликти. Во подоцнежните романи, таа исто така насочувала анализи против еротските мотиви, светските проблеми, женските прашања и родителството.

Исаксон останала во брак со Дејвид Исаксон до 1963 година, кога потоа се омажила за авторот Ерик Јалмар Линдер. Заедно со Линдер, таа напишала дводелна биографија на авторката и новинарка Елин Вагнер наречена *Елин Вагнер, амазон со две гради, 1882-1922* (Бониер, 1977) и *Елин Вагнер, ќерка на Мајката Земја, 1922-1949 година* (Бониер, 1980).

Во 1994 година, била објавена автобиографијата на Ула Исаксон, *Boken om E.* Ова е главно за тоа како таа го видела нејзиниот сопруг Ерик Јалмар Линдер како боледува од Алцхајмерова болест. *Бокен ом Е* бил адаптиран за екранот во 2001 година, во режија на Бил Август, со наслов *Песна за Мартин* .

Исаксон починала на 24 април 2000 година, пред адаптацијата на *Бокен ом Е.*

### *De två saliga* (Двајцата блажени), 1962 година

Книгата прикажува двојка чија љубов, во комбинација со психоза и религиозно слепило, предизвикува нивно поткопување. Рамковната приказна, за психијатар кој чита списанија за овој „случај", следи друг брак. Основното прашање на книгата е што всушност одредува дали врската заснована на љубов е здрава или болна. Тоа е класичен опис на случај, создаден со помош на болнички записи, писма и сеќавања. *De två saliga* бил снимен во филм од Ингмар Бергман, а објавен во 1986 година.

### *Kvinnohuset* (Женската куќа), 1952 година

*Kvinnohuset* е за заедничка станбена единица за самохрани работнички жени. Синџир од човечки судбини кои се вкрстуваат и се допираат, а заеднички именител е тоа што сите се жени кои живеат во иста куќа. Посебна куќа за самохрани самохрани жени, со вратар за помош. Тема на денот е младата студентка по театар Ева Линд, која треба да се всели. Повеќето станари знаат дека таа е љубовница на театарскиот декоратор Тригве Крук. Крук има добиено стан за неа во куќата во која живее и неговата сопруга Ана. Останатите жени кои живеат во куќата тешко ја разбираат нејзината толеранција и нејзината рамнодушност кон постапките на сопругот. *Квинохусет* бил снимен во филм во 1953 година и бил првиот од романите на Ула Исаксон кој бил адаптиран.

### *Парадисторг* (Рајски плоштад), 1973 година

*Парадисторг* е името на викендичка во Ваксхолм. Таму засолниште наоѓаат четири генерации. Но, идилата на архипелагот Стокхолм е минирана и лажна безбедност. Семејствата имаат различни начини на живеење, а старите конфликти се судираат со новите, што резултира со свртување на поединци и генерации едни против други.

### *Boken om E* (Книгата за Е), 1994 година

Автобиографска приказна на Ула Исаксон за тоа како нејзиниот сопруг Ерик Јалмар Линдер страдал од Алцхајмерова болест. Тука, таа била многу отворена и самокритична за она што го доживеа.

Библиографија
-------------

* *Тредет* (1940)
* *I denna natt* (1942)
* *Рака Av krukmakarens* (1945)
* *Најмногу што имам* (1950)
* *Kvinnohuset* (1952)
* *Доденс побрзо* (фикција, 1954)
* *Dit du icke vill* (1956)
* *Klänningen* (1959)
* *De två saliga* (1962)
* *Våra torsdagar* (драма) (1964)
* *Клокан* (1966)
* *Amanda eller den blå spårvagnen* (1969)
* *Парадисторг* (1973)
* *Елин Вагнер дел 1*, заедно со Ерик Јалмар Линдер (1977)
* *Елин Вагнер дел 2*, заедно со Ерик Јалмар Линдер (1980)
* *Födelsedagen* (1988)
* *Boken om E* (1994)

Филмографија
------------

* 1953 – *Квинохусет* (сценарио)
* 1958 - *Nära livet* (сценарио)
* 1960 – *Јунгфрукалан* (сценарио)
* 1983 – *Här har ni hans liv!* (Телевизиска емисија)
* 1988 – *Hjalmar och Stina* (ТВ-шоу)
* 1993 - *Шефен фру Ингеборг* (ТВ-шоу)

Награди
-------

* Svenska Dagbladets litteraturpris ( 1952 )
* Член на Samfundet De Nio ( 1973 )
* Член на Kungliga Vetenskaps- och Vitterhetssamhället i Göteborg ( 1977 )
* Hedersdoktor во Стокхолм (1978)
* Göteborgs-Postens litteraturpris ( 1988 )
* Stiftelsen Selma Lagerlöfs litteraturpris ( 1995 )
* Samfundet De Nios Särskilda pris ( 1999 )

Наводи
------

1. ↑  „Nordisk Kvinnolitteratur". Larsson, Lisbeth. Посетено на 2014-03-24.
2. ↑  „Ingmar Bergman". Holmgren, Jan. Посетено на 2014-03-24.
3. ↑  „Albert Bonniers Förlag". Wägner, Elin. Посетено на 2014-03-24.
4. ↑  „Adlibris". Hallberg, Anna. Посетено на 2014-03-24.
5. ↑  „Svensk Filmdatabas". Kvinnohuset. Посетено на 2014-03-24.

Дополнително читање
-------------------

* Ulla Isaksson at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon

Надворешни врски
----------------

* Ulla Isaksson на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)