**Вељко М. Милиќевиќ** (14 јануари 1886 – 5 ноември 1929 година) бил српски писател, преведувач, публицист и новинар. Тој се смета за „првиот автентичен раскажувач на современата формална стилска и тематска ориентација во српската литература на почетокот на дваесеттиот век".

Раскажувач Вељко Миличевиќ напишал под француски псевдоним *L'homme qui rit*. Во текот на 1990-тите неговите дела повторно станаа популарни.

Биографија
----------

Вељко М. Милиќевиќ е роден во Долни Чаглиќ во Славонија на 14 јануари 1886 година, како син на богат трговец кој патувал и се населил во Лика кога Вељко бил сè уште момче. На десетгодишна возраст, Вељко бил сместен во една подобра гимназија на Лика во Доњи Лапач и гимназија во Госпиќ, а потоа и во Загреб. По дипломирањето се запишал на Правниот факултет на Универзитетот во Белград. Од Белград ги продолжил студиите по право во Женева, но преминал на Филозофскиот факултет каде студирал романски јазици и литература (1904/1905). Потоа заминал во Лондон каде студирал француски јазик и литература (1905-1906). Постдипломските студии по француски јазик ги продолжил на Универзитетот во Париз (1906-1908), каде што дипломирал со почести. Во тоа време, тој придонесуваше како писател за познатиот сараевски книжевен период *Српски ријечи.* По враќањето од странство, тој придонесуваше за практично секој голем српски весник, списание и периодика во земјата, вклучувајќи го и сараевскиот *Народ*; Загрепска *Времена*, *Нови Лист*, *Епоха*; и белградска *Политика*. Бил кадар во белградскиот дневен весник *„Политика"* од 1923 до 1929 година.

Работи
------

Неговите први оригинални дела биле *Мртви Живот* (Мртов живот, 1903), *Вихор* (Виор, 1904) и *Беспуќе* (Пустељи, 1906). Тој е познат и по неговата „Приповетке" (Раскази), составена постхумно и објавена во 1930 година.

Милиќевиќ во 1912 година во Сараево го објавил преводот на „Битката; 1909" од Клод Фарер *.* Тој, исто така, ги превел делата на класичните писатели како Гај де Мопасан, Стендал, Томас Бабингтон Маколеј, првиот барон Маколеј, Хенри Халам, Чарлс Дикенс, Арчибалд Рајс, како и неколку чешки и словенечки писатели. Негови современици биле Стеван Бешевиќ-Петров, Драгомир Брзак, Јосип Берса, Милош Перовиќ, Владимир Станимировиќ и Владислав Петковиќ Дис.

Тој не беше обемен писател и во текот на вториот дел од неговиот живот имаше малку внимание. Неговата смрт настапила во Белград на 5 ноември 1929 година, а тој имаше 44 години.

Наводи
------

1. ↑  *Papers for the V. Congress of Southeast European Studies, Belgrade, September, 1984*. US National Committee of the AIESEE. 1984. стр. 115. ISBN 978-0-89357-138-2.
2. 1 2  „Veljko Milićević i njegovo "Bespuće"". *portalibris.rs*. 15 January 2019.
3. ↑  „Gosti iz prošlosti". *rts.rs*. 1 February 2014.
4. ↑  Samardžić, Radovan; Duškov, Milan (1993). *Serbs in European Civilization*. Nova. стр. 160. ISBN 978-8-67583-015-3.
5. ↑  „Serbian Studies". *North American Society for Serbian Studies*. **17**: 120. 2003. Bespuće (Wastelands), a novel by Veljko Milićević published at first in a magazine in 1906, and as a book in 1912..

Извори
------

* Преведено и адаптирано од „Историја новe српско книжевности" на Јован Скерлиќ *(* Белград, 1914, 1921)