**Обичната белочелна гуска** (*Anser albifrons*) е тесно поврзано со малата белочелна гуска (*A. erythropus*). Во Европа е попозната како **Белочелна гуска**, а во Северна Америка како **Голема белочелна гуска** и ова име е усвоено на меѓународно ниво. Именувана е по белите пердуви кои ги има околу клунот. 
Оваа гуска ја има во Македонија.

Опис
----

Обичните белочелни гуски достигнуваат должина од 64 до 81 см, имаат од 130 до 165 см распон на крилјата и тежина од 1.93 до 3.31 кг.Тие имаат светлопортокалови нозе, сиви предуви на грбот, а карактеристични им се воочливите бели пердуви на лицето и црните линии на стомакот. Освен што е поголема од малата белочелна гуска, се разликува од неа по тоа што нема жолт прстен околу окото.

Таксономија и распространетост
------------------------------

Обичната белочелна гуска се дели на пет подвида. *A. a. albifrons* се размножува на далечниот север на Европа и Азија, а зимува во јужна и западна Европа.
*A. a. frontalis* е незначително поголема и со малку подолг клун; распространета е од Сибир до арктичка Канада, а зимува во САД и Јапонија. 
Два подвида со ограничена распространетост живеат на север од Северна Америка *A. a. gambeli* и *A. a. elgasi*. Сите овие подвидови се слични, а се разликуваат само по големина. Единствено петтиот подвид, *A. a. flavirostris* која се размножува на запад од Грнеланд е многу потемна и со многу тенка бела линија кај опашката. Има повеќе црни линии и портокалов, а не розов клун. Зимува во Ирска и западна Шкотска. Неодамнешните истражувања предложија гренландскиот подвид да се одвои од *A. albifrons*. Интересно за овој подвид е тоа што грижата за младенчињата е многу долга, дури и по неколку години, па се случува и бабите и дедовците да се грижат за младите, што би можело да биде единствен ваков пример од редот на гусковидните.

Живеалиште
----------

Обичната белочелна гуска е широко распространета во Европа, Азија и Северна Америка. Таа е типична птица преселница. Гнезди на отворени пространства - тундри, во близина на морски брег или влажни места. Во зимскиот период се храни од обработени ниви или други тревни површини.

### Исхрана

Се храни претежно со растителна храна, зрнести култури, а понекогаш нанесува штети на насадите на нивите.

### Размножување

Почетокот на гнездењето е обично во втората половина на јуни. Малечките се испилуваат во втората половина на јули. Гнездото го сместуваат директно на земја, во мала дупка слабо послана со сува трева, мов и пердувчиња. Несат 3-6 јајца кои ги инкубираат 27-28 дена. За време на инкубацијата и одгледувањето на малечките, мажјакот е постојано до женката. Кога ќе се испилат, малечките се доволно развиени да может да се движат и хранат самостојно. Во август, кога малечките се потпораснати, обичната белочелна гуска образува мешани јата со други патки и гуски.

Галерија
--------

* Anser albifrons
* Anser albifrons frontalis*Anser albifrons frontalis*
* Одејќи по мразОдејќи по мраз
* Обични белочелни гуски во летОбични белочелни гуски во лет
* ИлустрацијаИлустрација
* Museum specimenMuseum specimen

Наводи
------

1. 1 2  „*Anser albifrons*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 2004. Посетено на 11 May 2006.
2. ↑  Perrins, Christopher M.; Attenborough, David (1987). *New Generation Guide to the Birds of Britain and Europe*. Austin, TX: University of Texas Press. стр. 76–77. ISBN 0-292-75532-5.
3. ↑  Fox, A.D. & Stroud, D.A. (2002): Greenland White-fronted Goose. *Birds of the Western Palearctic Update* **4**(2): 65–88.

Надворешни врски
----------------

* RSPB: Обична белочелна гуска
* Обична белочелна гуска – Cornell Lab of Ornithology
* Обична белочелна гуска – USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
* Обична белочелна гуска, видеа, фотографии и звуци Архивирано на 8 мај 2014 г. на Internet Bird Collection