recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Gnaphalium|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Бел смил*** ( латински: Gnaphalium uliginosum ), барско младенче, е едногодишно растение кое се наоѓа на влажна, земја. Тој бил многу распространет низ поголемиот дел од Европа, Азија и Северна Америка. Многу честа појава е на влажни, обработливи пасишта, патеки и на кисели почви.

Опис
----

Тоа е многу волнено растениегодишно, растел 4-20 см високо.

Листовите биле волнени од двете страни. Тие биле од 1 до 5 см долги, тесни со долгнавести форми.

Цветните глави биле од 3 до 4 мм долги. Тие биле наредени во кластери од 3 до 10, опкружени со долги лисја. Цветните глави биле волнени, а одоздола бледи, со темни нечисти врвови без влакна. Цветовите биле кафеаво жолти. Стигмите биле бледи.

Цвета од јули до септември.

Наводи
------

1. 1 2  The Plant List, *Gnaphalium uliginosum* L.
2. ↑  Flora of North America, *Gnaphalium uliginosum* Linnaeus, 1753. Marsh cudweed
3. ↑  Flora of China, *Gnaphalium uliginosum* Linnaeus, 1753. 湿生鼠麴草 shi sheng shu qu cao
4. ↑  Altervista Flora Italiana, *Gnaphalium uliginosum* L. includes photos, drawings, and European distribution map
5. 1 2 3 4  Rose, Francis (1981). *The Wild Flower Key*. Frederick Warne & Co. стр. 377–380. ISBN 0-7232-2419-6.

* 

* Ризница Податотеки поврзани со Gnaphalium uliginosum на Ризницата
Тобиасамер 
**Тобисхамер** е голема фабрика за чекани на воден погон, која се наоѓа во Ордруф во германската држава Тирингија. Мелницата, која датира од 1482 година, е индустриски споменик и музеј од 1983 година.

Историја
--------

Првата фабрика за чекан била веројатно изградена во 1482 година  на реката Охра. Во 1592 година, мелницата била купена од Тобиас Албрехт, по што била именувана по него. Делата првично имале три огромни железни чекани кои биле покренати од движењето на водното тркало. 

Мелницата произведувала производи и алати од железо, како коси, српови, плугови, копја и мечеви. Подоцна, исто така, во неа се вршела обработка на бакар ; мијалници, ватави, котелски буриња, опрема за готвење, садови, конзерви и садови. Барабаните на котел, кои биле произведени во доцниот 20 век, биле направени од едно парче бакар, фалсификувани под навалитениот чекан и сè уште поставуваа стандард денес во однос на нивниот звук. 

Тобиасхамер била во сопственост на семејството Албрехт до 1816 година, кога ја продале. Потоа нејзините сопственици се менувале доста почесто. Од средината на 19 век мелницата била значително зголемена. Изградена е валавница и втора чеканска мелница. Канцеларијата ( *Конторхаус* ), изградена во 1882 година, сега работи како ресторан, *Хамерсченке*. 

Во 1972 година старата руинирана чеканка беше купена од приватни сопственици од страна Железарницата Олдруф. Во 1983 година Тобиасхамер била отворен за јавноста како показна мелница.

Музеј, технологија и уметност
-----------------------------

Музејот има пет работни чекани, валавница, печатница и мелење работилница, како и печки. Мелницата е уште управувана од четири водни тркала .

Наводи
------

1. ↑  "Thüringen-Reporter [{{{1}}} Архивирано] на {{{2}}}. dated 29 April 2012, mit Hinweis 1482 u.
**Тестаментот на Орфеј** (француски: *Le testament d'Orphée, ou ne me demandez pas pourquoi!*) е француски филм од 1960 година, во режија на Жан Кокто, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Жан Кокто, Анри Кремје, Клодин Огер, Едуар Дермит, Лусиа Босе, Марија Касарес, Франсоаз Кристоф, Јул Бринер, Шарл Азнавур, Жан Мара, итн. Исто така, во филмот се појавуваат и: Брижит Бардо, Франсоаз Саган, Пабло Пикасо, Роже Вадим и други познати личности.

Синопсис
--------

Поетот Кокто (го игра Кокто) е заробен низ просторот и времето. Тој доаѓа од 18 век во сегашноста и го посетува професорот Лангевин (го игра Кремје), кој пронашол куршуми што се движат со брзина поголема од брзината на светлината. Професорот го убива поетот и тој се враќа во сегашноста. Потоа, тој посетува група Цигани, а една жена од огнот ја спасува фотографијата на Сежест (го игра Дермит) - лик од филмот на Кокто. Кокто ја кине фотографијата и ја фрла во морето, но оттаму се појавува воскреснатиот Сежест, кој го води Кокто на судење, на кое поетот е осуден на живот. Потоа, Сежест го остава Кокто меѓу едни урнатини и таму божицата Атена го убива Кокто, но тој повторно станува и додека заминува здогледува ангел и Едип (го игра Мара).

Наводи
------

1. ↑  Testament of Orpheus (1960) (пристапено на 20.2.2018)
2. ↑  Testament of Orpheus (1960) (пристапено на 20.2.2018)
**Бела Јана се дави од Турци** — македонска епска народна песна.

Содржина
--------

Турците и Грците го опсадуваат Будим во потрага по Јана и најпосле го освојуваат градот, но не ја наоѓаат Јана. Затоа, бараат од мајка ѝ да каже каде е Јана, но таа одбива и Турците ѝ ја сечат главата. Потоа, го фаќаат татко ѝ, но и тој одбива да ја предаде Јана, па му ги сечат рацете. Исто така, ниту братот не ја предава Јана, иако му ги сечат нозете. Меѓутоа, без никакво мачење, снаата ја предава Јана, кажувајќи им на Турците да ја бараат во шумата. Турците ги сечат сите дрва во планината и оставаат само едно на кое ја наоѓаат скриената Јана. Откако ја заробуваат, Јана ги моли да ѝ ја ослободат левата рака за да ја измие косата. Потоа, бара да ѝ ја одврзат десната рака за да је сплете косата, но тогаш таа бега и се фрла во Дунав за Турците да не уживаат во нејзината убавина.

Наводи
------

1. ↑  Томе Саздов, *Грива тресе, бисер рони* (епска народна поезија). Скопје: Заштита, 1970, стр. 23-25.
Темјаново дрво
**Темјан** (грчки: λιβάνι; арапски: **لُبَّانٌ**; хебрејски: **לבונה**; латински: olibanum) е ароматична смола што се добива од дрвото од родот *Boswellia*, вид *Boswellia sacra*, *Boswellia thurifera*, *Boswellia frereana*.

При палење темјанот развива посебно силен и необично пријатен мирис. Се користи за религиозни цели, во производство на парфеми, во ароматерапија, во традиционалната медицина.

Потекло
-------

Јужна Арабија дошла во блиски врски со Египет кога тој воспоставил трговски врски со Пунта и Нубија. Херодот зборува за Сесострид, можеби Сенусрет I (1980—1935 п.н.е.) од Дванаесеттата династија, како освајач на народите од Арапскиот Залив, најверојатно африканските делови од Црвеното Море. За време на петтата династија, Сахура (2553—2541 п.н.е.) ја водел првата поморска експедиција до земјата која производувала темјан, најверојатно тоа била Сомалија на африканскиот брег. Египќаните многу го ценеле темјанот поради неговата примена во храмовите и при мумификацја, односно балсамирање.

Трговијата со темјан од Јужна Арабија одела низ речното корито на Вади ел-Хамамат, правејќи го тој централен пат најважна врска со јужна Арабија.

Наводи
------

1. ↑
**Технички факултет - Битола** – еден од факултетите при Универзитетот „Св. Климент Охридски" – Битола во Битола.

Историја
--------

Почетоците на факултетот датираат од 1961 година кога била формирана Вишата техничка школа со два отсеци во нејзиниот состав: машински и електротехнички. Во 1972 година почнал со работа и трет отсек, отсекот за сообраќај и транспорт, кој е единствен од таков вид во Република Македонија. Во 1977 година Вишата техничка школа прераснала во Технички факултет.

Наставен кадар
--------------

Денес наставниот кадар на Техничкиот факултет го сочинуваат, 21 редовен професор, 14 вонредни, 9 доценти и 14 асистенти и 2 помлади асистенти и голем број на ангажирани професори и соработници од земјата и странство.

Просторни можности
------------------

Техничкиот факултет располага со 30 училници за користење на видео презентации, еден амфитеатар и свечена сала, библиотека. Факултетот располага и со следните лаборатории: за термотехника; за физика; за испитување на машински материјали и конструкции; за мотори со внатрешно согорување и моторни возила; за електротехника; за електрични машини; сметачки центар со 6 училници, како и училница со современа мултимедијална и интернет опрема.

Наводи
------

1. ↑  „Технички факултет - Битола". Посетено на 5 март 2021.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Универзитетот „Св. Климент Охридски" во Битола |
| --- |
|  |
| **Факултети** | Логото на универзитетот |
|  |
| 
* Технички факултет
* Економски факултет
* Факултет за туризам и угостителство
* Педагошки факултет
* Факултет за администрација и менаџмент на информациски системи
* Факултет за биотехнички науки
* Висока медицинска школа
* Факултет за безбедност
* Правен факултет
* Технолошко-технички факултет

 |
|  |
| **Институти** |
|  |
| 
* Институт за тутун
* Хидробиолошки завод
* Институт за старословенска култура

 |
|  |
| **Придружни членки** |
|  |
| 
* НУУБ „Св. Климент Охридски"
* Студентски дом „Кочо Рацин"

 |

 |
**Берлинска телевизиска кула** (германски: *Fernsehturm Berlin*) — телевизиска кула во средишниот дел на Берлин, Германија.

Во близина на Александерплац во Берлин-Мите, кулата била изградена помеѓу 1965 и 1969 година од страна на Владата на Демократска Република Германија. Таа била наменета како симбол на комунистичката власт во Источен Берлин. Кулата останала и ден денес и е видлива од средишните, но и од некои приградски населби во Берлин. Со својата висина од 368 метри (вклучувајќи ја и антената) таа е на списокот на највисоките градби во Германија и втора највисока градба во Европската Унија. Од трите највисоки структури во Европа, таа е 0,5 метри пократка од Ришката радиска и телевизиска кула и 8 метри повисока од станицата Трбовље во 2017 година.

Кулата станала еден од најпознатите симболи на земјата и често се појавува во филмовите одиграни во Берлин. Поради својата местоположба во близина на Александерплац, таа понекогаш се нарекува ***Алекс кула***.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Берлинска телевизиска кула на Ризницата ?
* Berlin Television Tower — *Structurae* (англиски)
* Официјална страница
**Борскиот**, или познат и како **бварски** или **дамравски** — афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од погрупата на источночадски јазици. Јазикот е загрозен и е под опасност од исчезнување.

Преглед
-------

Јазикот, според податоците од 1999 година, го зборуваат помалку од 100 луѓе. Јазикот се зборува(л) во јужен Чад, во селото Думрав во регионит Шари-Багирми.

Јазикот има лексичка сличност од 36% со мултуанскиот, и поради тоа некои го сметаат за дијалект на истиот. Повеќето од луѓето зборуваат на багирмиски јазик, наместо на борски.

Наводи
------

1. ↑  „Endangered Languages Project". *endangeredlanguages.com* (англиски). Посетено на 2017-02-10.
2. ↑  „Ethnologue 14 report for language code:BVF". *archive.ethnologue.com*. Архивирано од изворникот на 2017-02-11. Посетено на 2017-02-10.

Надворешни врски
----------------

* Борски јазик на страницата на „Етнолог".

|  |  |
| --- | --- |
| ɣ |  
*Оваа статија поврзана со афроазиските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Бачка Топола** (српски: *Бачка Топола/Bačka Topola*, унгарски: *Topolya*) — град и општина во округот Северна Бачка во Војводина, Србија. На север општината се граничи со општината Суботица, на североисток со општината Сента, на исток со општината Ада, на југоисток со општината Бечеј, на југ со општината Мали Идош, на југозапад со општината Кула, а на запад со општината Сомбор.

Римокатоличката црква во градот
Општината се состои од 23 населени места и има население од 38,179 жители, додека самиот град Бачка Топола има 16,154 жители. Националната структура на населението е следна: Унгарци - 59%, Срби - 30%, Црногорци - 1,4%, Русини - 0,8%, Словаци - 0,5%, останати - 8,3%

Низ општината проаѓа железничката пруга и автопатот Белград - Суботица - Будимпешта, како и сообраќајнците кои ги поврзуваат Сента, Сомбор, Бечеј и Бајмок, Бачка Паланка и Хоргош.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Римска брокула** (**римски карфиол**) — прехранбен цвет на дивата зелка (*Brassica oleracea*) и сорта на карфиолот. Во историските документи за првпат се среќава во XVI век во Италија како *broccolo romanesco*

Опис
----

Римската брокула личи на карфиол, но по боја е светлозелена, а соцветието има самосличен карактер, со разгранети творни ткива кои образуваат логаритамска сипрала. Во овој смисол обликот приближно образува природен фрактал. Секоја пупка се состои од низа помали пупки, кои исто така образуваат логаритамски спирали. Оваа шема продолжува неколкупати, во сè помал размер. Фракталот е приближен биедејќи шемата завршува кога доаѓа до достатно мал размер.

Зеленчукот е богат со витамин Ц, витамин К, прехранбени влакна и каротеноиди.

Приготвување и вкус
-------------------

Како и обичната брокула, римската брокула треба да се готви само делумно, бидејќи во спротивно добива непријатна текстура. По состав е покревка од карфиолот, што значи дека е погодна за туршии и конзумирање во сирова состојба. Во споредба со обичната брокула и карфиолот, римската брокула има помек вкус, составот ѝ покремаст, по арома потсетува на ореви, а по вкус нагорчува помалку од нив.

Надворешни врски
----------------

* Фрактални прехранбени артикли: Самосличност на полиците (англиски)
* Сметачко моделирање на римска брокула Архивирано на 8 октомври 2011 г. - Александар Родиќ (англиски)
**Телескоп СОАР** (англ. Southern Astrophysical Research Telescope) – модерен телескоп со пречник на огледалото од 4,1 метар кој работи во спектарот на видливата и инфрацрвената светлина. Сместен е во Серо Пачон во Чиле. Управуван е од конзорциум во кој учествуваат Бразил, универзитетот од Мичиген, Нациолната оптичка опсерваторија на САД и универзитетот од Северна Каролина.

Подготовките на локацијата почнале во септември 1998 година. Договорот меѓу партнерите бил потпишан во јануари 1999 година. Огледалата биле инсталирани во февруари 2004 година, а пуштањето било на 17 април 2004 година.

Наводи
------

1. ↑  *SOAR Telescope Official Site*

Надворешни врски
----------------

* (англиски) SOAR : Официјално мрежно место на опсерваторијата ;
* (англиски) SOAR : мрежно место на Универзитетот Мичиген Архивирано на 6 јануари 2011 г..
**Братислав Ташковски** (Скопје, 11 септември 1960

) — македонски поет, раскажувач, публицист, новинар, уредник на Македонско дело и на литературниот месечник АКТ и Форум плус.

Животопис
---------

Ташковски е роден во Скопје во 1960 гидна. Студирал новинарство на скопскиот Универзитет „Св. Кирил и Методиј". Бил претседател на Советот на меѓународната поетска манифестација „Струшки вечери на поезијата". Во 2010 година бил добитник на Рациновото признание за неговата книга ,,Кафе од гревови,, во издание на Макавеј.
Негови дела сеː Прсти во облаците (1987), Бикови во мојот крвоток (1989), Опасна хартија (1991), Ангелот и жедната муза (1994), Демоника, Мојот кинески меч (2001), Попладнето на еден оптимист (2003), Песни од минатиот век (2004), Гола земја (2005), Големата љубовна песна (2006), Расцепен ум (2011).

Награди
-------

* 2006 - Награда „Браќа Миладиновци" за „Големата љубовна песна"
* 2010 - „Рациново признание" за „Кафез од гревови"

Наводи
------

1. ↑  Братислав Ташковски е годинашниот добитник на Рациновото признание
2. ↑  „Расцепен ум" од Братислав Ташковски, ново издание на „Макавеј"
3. ↑  „Награда „Браќа Миладиновци"". Струшки вечери на поезијата. Архивирано од изворникот на 2019-10-16. Посетено на 9 јуни 2020.
4. ↑  „Рациновото признание за 2010 ќе му биде врачено на Братислав Ташковски за романот „Кафез од гревови*"*. Посетено на 8 јуни 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 51279131
* LCCN: no96006834
* ISNI: 0000 0000 4138 5382
* GND: 1025727118
* SUDOC: 180431676
* BNF: cb167071919 (податоци)
* NKC: js20211100134

 |

 |
Слика со главните ликови во серијата
**Телетабиси** (англ. *Teletubbies*) е телевизиска серија од BBC наменета за децата од предучилишна возраст. Серијата е во продукција на *Ragdoll Productions*, а била снимана во периодот 1997-2001. Таа е во авторство на креативниот директор на Ragdoll, Ана Вуд и CBE директорот Андреј Девенпорт, кој ги напишал сите 365 епизоди од серијата. Оригиналниот раскажувач на програмата беше Тим Витнал. *Телетабиси* првпат во САД беа емитувани на 31 март 1997 година. Подоцна беа префрлени на националната телевизија (BBC), каде што епизодите беа емитувани од 6 април 1998 година до 19 јуни 2005 година. Во 2001 година производството беше откажано и беше најавено дека нема да има нови епизоди, а со последната епизода емитувана на 5 јануари 2001 година ќе се заокружи серијата. Сепак, вкупно 365 епизоди беа направени, кои беа прикажувани во неколку сезони. Во првата година од ТВ дебито, серија беше една од четирите најгледани и најпопуларни детски емисии. Поголем рејтинг на гледаност од неа имаа единствено *Boohbah* (2005), *Гледачот Виножито* (2006) и *Малиот господин Роџерс* (2008).

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за телевизија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4562899-3
* MusicBrainz: a9d47841-53c6-4975-ad9e-7ef39756dfa3

 |

 |
**Рене Гаспар Ернест Тајандје** (француски: *René Gaspard Ernest Taillandier*, роден на 16 декември 1817

 во Париз - починал на 22 февруари 1879

 во Париз) — француски писател и критичар.

Биографија
----------

Рене Гаспар Ернест Тајандје е роден на 16 декември 1817

 во Париз, Франција. Ги завршил студиите во Хајделберг, а потоа станал професор по литература во Стразбур, Монпелје и на Сорбона, каде бил номиниран за претседател на Француската елоквентност во 1868 година. Поголемиот дел од неговото творештво е вклучено во делото „*Revue des deux mondes*".

Во јануари 1870 година тој станал генерален секретар на Министерството за образование, а продолжил со оваа функција и по падот на империјата. Тој станал офицер на Легијата на честа во 1870 година, и бил избран за член на Француската академија во 1873 година. Починал во Париз во 1879 година.

Дела
----

* *Allemagne et Russie, études historiques et litteraires* (1856)
* *Le Poète du Caucase*
* *Michel Lermontoff* (1856)
* *Maurice de Saxe* (1865)
* *Tchèques et Magyars* (1869)
* *Le Général Philippe de Ségur* (1875)

Наводи
------

1. 1 2  Chisholm 1911. sfn error: no target: CITEREFChisholm1911 (help)

Надворешни врски
----------------

* Notice biographique de l'Académie française ;
Во јуќнословенска митологија, впрочем, како и во другите броевите и нивно значење имаат огромна улога при обредните, предвидувачките, апотропејните и др. елементи, при што нивната симболика и толкувањето на истата е мошне различна.

### Парни и непарни броеви

Кога е во прашање симболиката на парни и непарни броеви во нашата древна митолошка мисла состојбата е посебно интересна. Како среќни броеви се сметаат парни (чифт), а како несреќни непарни (лихо). Но, од друга страна непарните броеви се строго поврѕани со најголем број на обреди, гатања, ѕадгробен живот и др. кај нашите предци. Посебно се инсистирало на непарен број при бирањр на сватови, гости, јајца кои се ставале под носилката, жарчиња при баење, користење камчиња, јагленчиња и др. елементи при гатање. При обредните поворки: коледари, лазарки, додоле и др. исто така најчесто се практикувал непарен број, но од друга страна, непарниот број е својствен и ѕа бројот на приѕраци, ѓаволи и други зли битија. Непарен број имал и хтоничен карактер, па елементите кои се поврѕувале со погребни обреди имале непарен број. Што е во поново време потполно променето.
Парните броеви се сврѕани со страните на светот, аглите на куќата, четри страни на крстот. Во древните времиња ѕа домашната употреба се купувале парни броеви предмети (ламби, садови, и сл), дури и кога немало потреба од толкав број.

### Број три (3)

Три е еден од оние броеви на кој му се придодадени највеќе значења поврзани со најважните чинители на животот, на природата, изгледот на митолошките битија: постојат три света на небото, на земјата и под земјата; светото тројство е принцип на христијанската религија, православно крстење е со три прсти; три глави имаат натприродните битија Триглав, Тројан, аждер, змеј, самовили имаат три златни, волшебни влакна во косата; бројот три е најчесто сретнуван во народната наратива: три брата, три јунаци, три цара, три сестри, три невести; претставува и мошне честа мера ѕа критични периоди три дена, три недели, три години; познато е дека за решавање на некој голем проблем претстојат три задачи, три препреки; три се Наречници (ја прорекуваат судбината на новороденчето и др.
Пример за Брауново дрво
**Брауново дрво**, чие име потекнува од Роберт Браун преку Брауновото движење, е форма на компјутерска уметност која била кратко популарна во текот на 90-тите години, кога компјутерските компании почнале да имаат доволно моќ да го симулираат Брауновото движење. Брауновите дрва се математички модели на дендритска структура блиски на физичкиот процес познат како ограничена дифузија агрегација .

Брауното дрво е изградено од овие чекори: прво, „семето" е поставено некаде на екранот. Потоа, честичката се става во случајна позиција на екранот и се движи случајно додека не се погоди семето. Честичката е оставена таму, а другата честичка се става во случајна положба и се поместува сè додека не погоди друго семе или која било претходна честичка и така натаму.

Како резултат на дрво може да има многу различни форми, во зависност од главно три фактори:

* позицијата на семето
* почетна позиција на честичка (каде било на екранот, од кругот околу семето, од горниот дел на екранот, итн.)
* водење алгоритам (обично случајно, но на пример честичка може да се избрише ако оди премногу далеку од семето, итн.)

Честичката во боја може да се промени помеѓу повторувања, давајќи интересни ефекти.

Во времето на својата популарност (потпомогнато од научниот американски напис во делот за компјутерска рекреација, декември 1988 година), компјутерот трошел часови, па дури и денови, за да создаде мало дрво. Денешните компјутери можат да создадат дрвја со десетици илјади честички во минута или секунда.

Овие дрва можат лесно да се одгледуваат во електрохемиски ќелии, така што тие се директна последица на дифузно ограничена агрегација .

Галерија
--------

* Брауново дрво израснато од бакар сулфат во елецтродепозициона ќелија
* Брауново дрво кое личи на снегулка
* Брауново дрво кое расте
Зимска униформа на Црвената армија која се состои од телогрејка и ушанка
**Телогрејка** (руски: *телогре́йка*) или **ватник** (*ватник*) — руски вид на топла памучна волнена јакна. Таа била дел од зимската униформа што ја користела Црвената армија за време на Втората светска војна.

Варијации
---------

Претходните ватници наликуваат на модерна волнена јакна во формата и кројот, позната како ватник од 1935 година. Издадено опширно низ 1935 година до 1941 година, а потоа поедноставена верзија од 1941 година па наваму.

Основниот крој што го следела униформата бил оној од ватирана јакна и ватирани пантолони. Панталоните имаат патент и копче и се врзувале на дното на нозете. Обично имало џебови на колковите на панталоните и џеб со копче на предната нога на панталоните.

Кај јакните *телогрејка* се закопчува предниот дел, а ракавите на јакната биле затворени. Варијантите на раните изданија имаат високи јаки, иако подоцна тие отсуствуваа. Јакните *телогрејка* обично имаа еден џеб на предниот дел од јакната.

Облеката обично имала јаки боја, иако биле правени и црни униформи на екипажот на резервоарот и може да се видат некои сиви варијанти, зашиени од памучна ткаенина (а подоцна и од полиестер), со вата од памук внатре.

Јакната и панталоните обично имаат ребрест дизајн, иако оваа одлика била отсутна на многу униформи што не биле од советски продизводни серии.

Делотворност
------------

Телогрејката била особено ефикасна во одржувањето на топлина на носителот во суровата руска зима. Кога се носи со валенки и ушанка, носителот може удобно да остане топол на температури под нулата подолги периоди. Ова ја прави идеална униформата за Црвената армија и за чуварите на Гулазите.

Издавање
--------

Советските воени заробеници заробени за време на Зимската војна, со издадени телогрејки.
Советските воени заробеници заробени за време на Зимската војна, со издадени шинели.
Војниците добивале редовни изданија за зимска облека, бидејќи во спротивно, нивната борбена ефикасност може да биде попречена во студени услови. Вермахт исто така редовно користел запленети зимски униформи на Црвената армија, честопати одземајќи им ги на починатите, поради неефикасноста на нивните сопствени зимски униформи. Слично во Зимската војна, поради лошата подготовка и недостигот на материјал, на некои фински мобилизирани резерви им биле давани појаси и амблем што треба да се закачат на капата.

Телогрејката исчезнала од воената униформа во раните 1960-ти, во голема мера заменета со враќање на старото волнено палто од шинел и палтото *бушлат*.

Извори
------

* Сталинова војна: Советски униформи и милитарија 1941-45 од Ласло Бекеси
* Црвената армија на Големата патриотска војна, 1941-45 година од Стивен Ј Залога
Свинска брасиола на скара
**Брасиола** може да се однесува на неколку различни јадења во италијанската кујна.

Сечење на месото
----------------

Брасиола може да се однесува на италијанско јадење, кое се состои од парчиња месо кои се пржат на тава или на скара, често во сопствен сок или во мала количина на лесно маслиново масло. Тие се разликуваат од пофино исечениот *фетин* („мали/тенки парчиња"), кој никогаш нема коска и генерално е потенок.

Инволтини
---------

Во сицилијанската кујна, италијанско-американската кујна и италијанската австралиска кујна, *брасиола* се тенки парчиња месо (обично свинско, пилешко, говедско или сабјарка) кои се виткаат како рулада (оваа категорија ролована храна е позната како *инволтини* на италијански) со сирење и лебни трошки и пржено. На сицилијански ова јадење се нарекува и *брусиулуни*.

Брасиола може да се готви заедно со ќофтиња и италијански колбас во неаполски рагу или сос од домати, што некои го нарекуваат *сарса* или *суку* (сицилијански), или „неделен сос" во некои области на североисточниот дел на САД. Може да се подготват и без сос од домати. Постојат многу варијации на рецептот, вклучувајќи варијации на сирење и додавање зеленчук, како што е модар патлиџан. 

Брасиола не се јаде исклучиво како главно јадење, туку и како прилог за време на вечерата или во сендвич за време на ручекот.

 Варена брасиола
Откако ќе се наполнат и свиткаат, брасиолите често се врзуваат со конец или се закачуваат со дрвени чепкалки за да се држат во филот. Откако ќе се запржат во тавче до добивање кафеава боја, ролованото месо се става во сосот за да се заврши готвењето, сè уште прицврстени со конец или чепкалки за заби.

Поврзано
--------

* Рулад

Наводи
------

1. ↑  „Braciola: definizioni, etimologia e citazioni nel Vocabolario Treccani". Treccani.it. Посетено на 2013-08-17.
Телесната стража на кралицата
**Телесна стража на Суверениот** (англ. *Sovereign's Bodyguard*) е групниот назив на три церемонијални единици во Обединетото Кралство чија задача е да го чуваат и бранат Суверениот. Тие единици се:

* Почитуван кор на Вооружени господа (*Her Majesty's Bodyguard of the Honourable Corps of Gentlemen at Arms*) - формирана 1509
* Јоумени на Гардата (*Queen's Bodyguard of the Yeomen of the Guard*) - формирана 1485
* Кралска стрелачка дружина (*Royal Company of Archers, the Queen's Bodyguard for Scotland*) - формирана 1676; во кралска служба од 1822

Иако Јоумени на Гардата е постара единица, Вооружените господа се од повисок ранг, заради тоа што нивната класа е 'господа', а не 'јоумени', и заради тоа што се 'најблиска гарда', т.е. личната гарда на Суверениот. Кралската стрелачка дружина ја има оваа улога кога Суверениот е во Шкотска.

Надворешни врски
----------------

* Кралицата дава преглед на сите нејзини стражари (англиски)
* Јоумени на Гардата (англиски)
* Почитуваниот кор на Вооружени господа (англиски)
* Кралската стрелачка дружина (англиски)
Рејналдо Заварке во 2012

  

**Реиналдо Заварче** (шпански: *Reinaldo Alejandro Zavarce Peche*; 8 јуни 1988

 во Каракас, Венецуела) е познат венецуелски глумец, музичар и модел. Има глумено во венецуелските RCTV теленовели: *Mujer con pantalones*, *Te Tengo en Salsa*, *Amantes*, и *Toda una dama*. Попознат е според неговата улога како Алекс во фимот ИЗА од Никелодеон

Реиналдо моментално е во врска со познатата Венецуелска глумица Марија Габриела Де Фариа. Роден е во Каркас, Венецуела на 8 јуни 1988. Неговото име произлегува од неговиот татко Реиналдо, а неговото средно име од неговата мајка Лаура Пече.

Во 2004 година се пријавува на кастинг за глумење во серија по што сите се изненадени од неговата способност и Реиндло ја добива улогата во серијата Жена со панталони, а подоцна и во Те имам на Салса и Љубовници.

Во 2007 се запознава со љубовта на неговиот живот, преку серијата Целата е Дама (Дама).

Во 2008 тој и Марија добиваат покана за да се придружат во Никелодеон и тие прифаќаат по што стануваат многу познати со улогите во серијата ИЗА. Преку серијата организира бенд заедно со Марија Габриела Де Фариа, Милена Торес, Вили Мартин и Микаела Кастелоти.

Во 2008 глуми за првпат во игран филм насловен како Портокалов Ден.

Фимографија
-----------

| Година | Серија |
| --- | --- |
| 2008-2010 | ИЗА |
| 2007 | Целата е дама |
| 2006 | Те имам на салса |
| 2005 | Жена со Панталони |
| 2005 | Љубовници |
|

Наводи
------

1. ↑  GIRANDO con PECHE  Revista Estampas de El Universal 19 de abril de 2009
**„Балада за свирепото"** (српски: *Балада о свирепом*) — филм на режисерот Радивоје Лола Ѓукиќ од 1971 година. Главните улоги ги играат: Љуба Тадиќ, Јагода Калопер, Драгомир Бојаниќ Гидра, Раде Марковиќ, Петре Прличко итн.

Синопсис
--------

Дмитар (го игра Тадиќ) е самотник кој со години живее сам во планината, во својата шумска колиба. Своевремено, тој ја затекнал сопругата в кревет со друг човек и во знак на одмазда, го натерал љубовникот да ѝ плати на неговата жена еден сребреник за услугата, а неа ја посрамотил пред луѓето. Тогаш, жената го напуштила, заедно со синот. Многу години подоцна, во колибата доаѓа брат му на Дмитар со молба да му помогне да фати една разбојничка банда која треба да помине тука. Водач на бандата е некогашниот љубовник на жената на Дмитар. Тогаш, меѓу разбојниците Димитар го препознава и својот син и одлучува сурово да се одмазди. Но, во таа прилика ќе настрада и Дмитар, кој конечно сфаќа дека човекот не е роден за да живее осамен.

Наводи
------

1. ↑  Балада о свирепом (пристапено на 15.3.2023)
**Сакарија** (турски: *Sakarya Irmağı*; грчки: *Σαγγάριος*; Латински: *Sangarius*) ― третата најдолга река во Турција. Поминува низ регионот познат во античко време како Фригија. Се сметала за една од главните реки на Мала Азија (Анадолија) во класичната антика, и се споменува во *Илијада* и во *Теогонија*. Нејзиното име се појавува во различни облици како **Саграфос**, **Сангарис**, или **Сагарис**.

Карта на реката Сакарија
Во „Географика", Страбон пишува дека во текот на класичната антика, реката имала извори на планината Адореус, во близина на градот Сангија во Фригија, не на далеку од границата на Галатија, и течела во многу вртежен тек, прво во источниот, потоа во северен, потоа во северозападен, и на крај повторно во северен правец преку Витинија кон Евксин (Црното Море). Во еден дел од својот тек ја обликувала границата помеѓу Фригија и Витинија; а во раните времиња Витинија била ограничена на исток со реката. Битинскиот дел на реката бил пловен и се славел поради изобилството риби што се наоѓале во неа. Нејзини главни притоки биле Аландер, Батис, Тимбрес и Галус.

Изворот на реката е Бајатската Висорамнина која се наоѓа североисточно од Афион. Придружено од Порсучкиот Поток близу до градот Полатли, реката поминува низ Адапазарската Рамнина пред да стигне до Црното Море. Сакарија некогаш била преминувана преку Сангарискиот мост, изграден од римскиот цар Јустинијан I (вл. 527–565)]].
[[Податотека:Sangarius\_Bridge,\_Justinyen\_Köprüsü-2.JPG|лево|мини|Сангарискиот мост изграден од Јустинијан Велики.
Во 13 век, долината на Сакарија била дел од границата помеѓу Римската Империја и домот на племето Согут. До 1280 година, римскиот цар Михаил VIII изградил низа утврдувања покрај реката за да ја контролира областа, но поплавата во 1302 година го сменила текот на реката и ги направила утврдувањата бескорисни. Племето Согут мигрирало преку реката и продолжило да ја основа Османлиската Империја.

Од низводно кон возводно, Сакарија има четири брани: Акчај, Јениџе, Гокчекаја и Саријар.

Поврзано
--------

* Битка кај Сакарија
* Сакарија (покраина)
* Сангариски мост
* Нана (старогрчка митологија)

Наводи
------

1. ↑  Хесиод, *Теогонија*, 344.
2. ↑  Schol. ad Apollon. Rhod. 2.724.
3. ↑  Константин VII Порфирогенит, *За управувањето на Империјата* 1.5
4. ↑  Овидиј, *ex Pont.* 4.10 17; Solin 43; Плиниј Постариот. *Naturalis Historia*. **6.1**.
5. ↑  Страбон. *Географија*. xii. p.543. Броеви на страници кои се однесуваат на изданието од Исак Казобон.
6. ↑  *Периплус на Псевдо-Скилакс*, стр. 34; Apollon. 2.724; Scymnus. 234, foil.; Strab. xii. pp. 563, 567; Dionys. Perieg. 811; Ptol. 5.1.6; Steph. B. sub voce Liv. 38.18; Plin. Nat. 5.43; Amm. Marc. 22.9.
7. ↑  Imber, Colin. *The Ottoman Empire, 1300-1650 : the structure of power* (Third. изд.). London. стр. 6. ISBN 1352004968. OCLC 1034613389.
**Реја** старогрчката митологија била божица, мајка на Олимписките богови Деметра, Хестија, Хера, Ад, Посејдон и Зевс.

Таа е ќерка на Уран и Геја, сестра и сопруга на Крон. Со соединувањето на Реја и Крон, се родиле идните олимписки богови: Деметра, Хестија, Хера, Ад, Посејдон и Зевс, богови кои подоцна ја поделиле власта помеѓу себеси и завладеале со светот. Родителите на Крон му прорекле дека еден од неговите синови ќе му го зазеде престолот. Затоа, по секое раѓање на Реја, тој своите деца ги голтал. По раѓањето на Зевс, Реја своето дете го доверила на океанида, која го однела во тајност во една пештера на Крит, додека пак, на својот сопруг му подметнала камен завиен во пелена. На тој начин Зевс бил спасен, а подоцна ја зазел власта од својот татко.

Нејзин еквивалент во римската митологија е Кибела.

Наводи
------

1. ↑  Аполодор, Митолошка библиотека, I, 1, 4

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Титани |
| --- |
|  |
| Прво поколение | Океан и Тетија **·**  Хиперион и Теја **·**  Коеј и Феба **·**  Крон и Реја **·**  Криј **·**  Јапет **·**  Мнемозина **·**  Темида |
|  |
| Второ поколение | Хелиј **·**  Селена **·**  Еоја **·**  Лето **·**  Астерија **·**  Астреј **·**  Палант **·**  Перс **·**  Атлас **·**  Прометеј **·**  Епиметеј **·**  Менетије |
|  |
| Океаниди-титанки | Стикс **·**  Диона **·**  Неда **·**  Метида **·**  Климена **·**  Еуринома **·**  Дорида **·**  Електра **·**  Плејона |

 |
**Бакутисов Брег** (англиски: *Bakutis Coast*) — дел од бреговата линија на Земјата на Мери Берд, Западен Антарктик. Се протега од точка спроти источниот дел на островот Дин (74°42′ S; 127°05′ W﻿ / ﻿74.7° ЈГШ; 127.08° ЗГД﻿ / -74.7; -127.08), па до ’ртот Херлахер, или пак меѓу Хобсовиот Брег на запад и Волгриновиот Брег на исток. Го опфаќа просторот меѓу 127°05' ЗГД и 114°12' ЗГД. Брегот е обиколен од неколку големи ледени острови и мошне пространиот Гецов Леден Гребен. За првпат е забележан од посадата на Антарктичката служба на САД (1939–1941) и картографски исцртан со воздушни снимки направени во операијата „Скок во височина" (1946–1947), обете предводени од адмиралот Ричард Берд. Геолошки топографскиот институт на САД извршил целосно картирање на брегот користејќи теренски земјомер и воздушни снимки на Воената морнарица од 1959 до 1966 г.

Брегот го добил името со одлука на Советодавната комисија за антарктички имиња во чест на контраадмиралот Фред Бакутис, командант на Силите за поморска поддршка на Антарктикот од 1965 до 1967 г.

Во задгрбнината на Бакутисовиот Брег се наоѓала поларната станица „Берд", сместена 500 км копнено од самиот брег.

Извори
------

* *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Бакутисов Брег" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Наводи
------

1. ↑  SCAR Gazetteer Ref. No 797

Надворешни врски
----------------

* Бакутисов Брег на geographic.org (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 236558088
* GND: 4561226-2

 |

 |

Координати: 74°45′S 120°0′W﻿ / ﻿74.750° ЈГШ; 120.000° ЗГД﻿ / -74.750; -120.000
**Рејчел Т. Пинкер** е професорка по метеорологија на Универзитетот во Мериленд, Колеџ Парк, каде што е вработена од 1976 година.

Образование
-----------

Пинкер магистрирала на Хебрејскиот универзитет во 1965 година и докторирала на Универзитетот во Мериленд, Колеџ Парк во 1976 година.

Истражување
-----------

Пинкер е позната по нејзиното истражување за глобалното затемнување и глобалното осветлување. Таа изјавила дека се чини дека Земјата станува посветла, и дека тоа е можеби поради комбинацијата на почисто небо и помалку облаци.

Наводи
------

1. 1 2  „Rachel Pinker". University of Maryland. Посетено на 17 November 2014.
2. ↑  Pinker, R. T. (6 May 2005). „Do Satellites Detect Trends in Surface Solar Radiation?". *Science*. **308** (5723): 850–854. doi:10.1126/science.1103159. PMID 15879215.
3. ↑  Onion, Amanda (9 February 2006). „Are Skies Dimming Over Earth?". *ABC News*. Посетено на 17 November 2014.
4. ↑  Chang, Kenneth (6 May 2005). „Tired of the heat? Scientists say brightness may be part of problem". *New York Times*. Посетено на 17 November 2014.
5. ↑  Joyce, Christopher (9 May 2005). „Global Warming's Link to Clearer Skies on Earth". *NPR*. Посетено на 17 November 2014.

 Надворешни врски
-----------------

* Рејчел Пинкер објавени подредени дела од Гугл сколар
Балансирањето се врши со додавање или одземање на маса додека не се постигне рамнотежна состојба.
**Балансирање** — урамнотежување на силите што се јавуваат при мирување (**статичко балансирање**) и при вртење (**динамично балансирање**) на машински делови што се вртат (на пример, на ротори на турбини или на автомобилски тркала) како резултат на неурамнотежени маси поради непрецизна изработа или нехомогени материјали. Балансирањето се врши со додавање или одземање на маса додека не се постигне рамнотежа. Покрај статичкото балансирање, неопходно е и динамичко балансирање, бидејќи на роторот може да има маси кои образуваат статички избалансирани парови, но предизвикуваат вибрации при ротација.

Слики
-----

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |
| Машина за балансирање на автомобилски гуми | Динамично балансирање | 25-грамски тег од цинк која се додава на автомобилски пневматици | Уред за механичко фино балансирање |

 |

Наводи
------

1. ↑   **balansiranje**, "Hrvatska enciklopedija", Leksikografski zavod Miroslav Krleža, www.enciklopedija.hr, 2019.

Надворешни врски
----------------

* Балансирање на Ризницата ?
Безистенот на поштенска разгледница од 1925-1930 г.
Безистенот денес
**Солунскиот безистен** (грчки: *Μπεζεστένι Θεσσαλονίκης*) е создаден од османлискиот султан Мехмед II (1455-1459) во Солун, Грција. 

Безистенот се наоѓа на раскрсницата меѓу улиците „Венизелос" и „Соломос", наспроти Хамза-бегова џамија и старата општина. Денес во безистенот се сместени различни продавници.

Поврзано
--------

Безистен

Наводи
------



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Османлиски споменици во Солун |
| --- |
|  |
| Џамии | 
* Алаџа-имарет
* Хамза-бегова џамија
* Јени џамија

 |  |
|  |
| Амами | 
* Бегов амам
* Пашин амам
* Јахуди амам
* Јени амам

 |
|  |
| Тврдини | 
* Еди-куле
* Бела кула

 |
|  |
| Палати | 
* Музеј на Ататурк
* Карипио Мелатро
* Конак
* Вила Алатини
* Вила Бјанка
* Вила Капанџи
* Вила Модијано
* Вила Мордо

 |
|  |
| Останато | 
* Солунски безистен

 |

 |
**Српска уметност** – уметничките достигнување кои ги постигнале Србите на Балканскиот Полуостров. Нејзината историја почнува со доселувањето на Словените, односно Србите на просторот на Балканскиот Полуостров (VII век) кој тогаш се наоѓал под политичко и културно влијание на познатото Римско Царство, односно Византија. Први споменици на српската средновековна култура се архитектонските споменици од почетокот на IX век, од периодот на покрстувањето на Словените. Оттогаш па до денес, српската уметност ја обликувале политичките, економските и културните збивања кои ја зафатиле Европа и нејзината уметност, а во неа може да се забележат влијанија и на источната и на западната уметност.

Историските епохи во српската уметност главно се поклопуваат со основните раздобја во историја на Србите.

Архитектурата во средниот век
-----------------------------

Архитектурата во средниот век кај Србите доживува голем подем. Српските архитектонски споменици на сакралната архитектура кои се развиле во XII, XIII и XIV век имаат големо значење и светска репутација.

Средновековно сликарство во Србија
----------------------------------

Фреска од манастирот Сопоќани
Евангелие на Мирослав, средновековен ракопис који се чува во Народниот музеј на Србија
Фреска на кралот Милутин со моделот на Кралската црква во Студеница
Србите негувале три сликарски рода – ѕидно сликарство или фреска, сликање на дрвени плочи или иконопис и сликање на пергамент или минијатури, односно илуминација во книгите и ракописите.

Уметноста во XVII век
---------------------

Голема пресвртница претставува Големата селидба на Србите во 1690 година под патријархот Арсеније III Црнојевиќ, кога Србите се вклучуваат во западноевропската култура во која граѓанската класа јакне и ја донесува уметноста на барокниот стил.

Поврзано
--------

* Српска архитектура
* Историја на српскиот народ
* Наивна уметност
* Српска применета уметност и дизајн
* Српска книжевност
* Српска музика
* Српска епска поезија
* Српска хералдика
* Народно неимарство
* Аматеризмот во српската култура
* Српска графика
* Српскиот филм и кинематографијата
* Српска телевизија
* Српско радио
* Фотографијата во Србија
* Икона

Наводи
------

1. ↑  *Stanoje Stanojević "Narodna enciklopedija" Zagreb 1927.*

Надворешни врски
----------------

* Пројекат Растко
* Народни музеј у Београду Архивирано на 19 декември 2008 г.
* Музеј савремене уметности у Београду Архивирано на 16 октомври 2007 г.
* Архитектура Београда Архивирано на 22 септември 2005 г. (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85007893
* BNF: cb12012001g (податоци)
* NKC: ph125995
* BNE: XX549612

 |

 |
**Бел свиркач** или **трипрста пескарка** (науч. *Calidris alba, syn. Crocethia alba или Erolia alba*) — мала крајбрежна птица од семејството на мочварките (науч. *Scolopacidae*), родот на пескарките (науч. *Calidris*). Го има и во Македонија.

Распространетост
----------------

Живее и се размножува во арктичките предели. Птица преселница е – на долги релации, зимувајќи во јужниот дел на Јужна Америка, јужна Европа, Африка и Австралија. Зимно време формира големи јата.

Опис
----

Белиот свиркач е мала птица, со должина 18-21 см, и тежина од 40 до 100 грама, а забележлив е заради неговите светли пердуви. Горната страна е светлосива или сива, а долната страна е бела. Има црни рабови на крилјата. Исто така, имаат црн клун и нозе, со три прста, задните пети недостасуваат. Во лет, имаат сребрено-сива боја. Летно време горниот дел добива шарена кафеава боја, која се протега низ главата и на градниот кош. Младенчињата се пошарени, црно-бели и имаат повеќе контраст од возрасните.

Поведение
---------

Бели свиркачи на брегот од морето во Сан Франциско
Белите свиркачи се размножуваат на север, во арктичките делови на светот. Сите се селат и летаат од 3 до 10.000 км за презимување. Стигаат доцна во март, а заминуваат рано, при крајот на август.
Се огласуваат со кротки звуци како *плит, тик, тивик*.

### Размножување

Гнездата ги прават во крајбрежните тундри на 5 °C во јули, на посуви каменести делови од 60 до 800 мнв. Белиот свиркач агресивно ја брани својата територија. Овие птици може да бидат моногамни или полиандрични (една женка и два мажјака). Несат 3-4 јајца маслинаво зелени со кафени шарки. Се случува да имаат и по две гнезда. Крај гнездото се хранат со инсекти и растенија.

### Исхрана

Белиот свиркач се храни со безрбетници, ракчиња и црвчиња кои се кријат во горниот дел од песокот на брегот. Брановите им помагаат полесно да дојдат до својот плен исфрлувајќи ги на површина.
За овие птици важи Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Calidris alba*". *IUCN Red List. Version 2012.1*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 16 July 2012.
2. ↑  Kirwan et al. (2008) *The Bird of Turkey* spell this alternative genus *Crocerthia*
3. 1 2  Macwhirter, Bruce; Peter Austin-Smith, Jr. and Donald Kroodsma (2002). „Sanderling (*Calidris alba*)". *The Birds of North America Online*. Ithaca: Cornell Lab of Ornithology. doi:10.2173/bna.653. Посетено на 29 April 2009.
4. ↑  Schultz, Stewart T. *The Northwest Coast: A Natural History*. (1990) Timber Press, Inc. Portland, Oregon. p129-130

Надворешни врски
----------------

* Sanderling – Species text in The Atlas of Southern African Birds.
* Sanderling videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection
* Sanderling Species Account — Cornell Lab of Ornithology
* Sanderling *Calidris alba* — USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
Замокот Бела Печ во 1679 година игравиран од Валвазор.
**Бела Печ** (словенечки: *Grad Bela Peč*; германски: *Schloss Weissenfels*; италијански: *Castello Fusine*) — замок кој се наоѓал во Фузине ин Валромана (Бела Печ) во денешната покраина Уди, Италија, на границата со Словенија и Австрија. Дел од рушевините на замокот се наоѓаат на самата италијанска територија. Замокот е изграден во 1431 година од цељскиот гроф Фридрих II.

Во текот на својата историја, замокот служел за заштита на рудните богатства кои се наоѓаат по долината на Сава. По 1456 година, замокот бил во сопственост на Хабсбуршката монархија. Во текот на 1500 година, сопственици на замокот биле семејствата Бучелени и Јасенисемејство Кос. Изградбата била напуштена во XVIII век.

Наводи
------

1. ↑  Jakič, Ivan: "All Slovene Castles" (*Vsi slovenski gradovi*), DZS, 1999, ISBN 86-341-2325-1

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со градба во Словенија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

 |