recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Оваа статија се однесува на замокот во покраината Османие.  За замокот во Бодрум, погл. Бодрум Кале. 

 Бодрумкале во покраината Османие, Турција.
**Бодрумкале** ― рушевини на замок во покраината Османие, Турција. Се наоѓа на рид на 37°10′39″N 36°11′15″E﻿ / ﻿37.17750° СГШ; 36.18750° ИГД﻿ / 37.17750; 36.18750. Неговото растојание до градот Османије е околу 12 км. Замокот е североисточно од античкиот град Кастабала. Во средниот век го контролирал патот од Средна Анадолија до брегот на Средоземното Море. Во 1973 година била објавена археолошка проценка и точен план. Замокот бил поделен на два дела и има шест кули. Поголемиот дел од неговата ѕидарија била исечена директно од варовничкиот излив и не била преземена од античкиот град подолу. Долното ниво на јужната кула функционирало како цистерна. Истражувањето било спроведено под покровителство на Универзитетот во Калифорнија кај Беркли.

Датиран е во 13 век време на Ерменското Кралство Киликија. Кога замокот бил заземен од Рамаданидите во следниот век, тој веќе бил напуштен.

Наводи
------

1. ↑  Edwards, Robert W. (1987). *The Fortifications of Armenian Cilicia: Dumbarton Oaks Studies XXIII*. Washington, D.C.: Dumbarton Oaks, Trustees for Harvard University. стр. 92–95, 282, pls.291a–291c. ISBN 0-88402-163-7.
2. ↑  Photographic survey and plan of Bodrumkale
3. ↑  Osmaniye governor's page (турски)
4. ↑  „Travellers' page" (турски). Архивирано од изворникот на 13 април 2016. Посетено на 22 јануари 2022.
**Нина Јанковиќ Дичиќ** (Шабац, 20 април 1988) е српска филмска, театарска и телевизиска глумица, позната по нејзината улога на Валерија во филмот на Драган Бјелогрлиќ *"Монтевидео, Бог те виде!"*.

Нина Јанкивиќ

Животопис
---------

Нина Јанковиќ Дичиќ е родена во Шабац, 20 април 1988 година. Завршила средно уметничко училиште во Шабац, а потоа и на Факултетот за драмски уметности во Белград во класата на Проф. Драган Петровиќ Пеле. Дипломската работа нан Нина била претставата "Грета страница 89". Во трета година на студии дебитира во филмот „Монтевидео, Бог те виде!" Драган Бјелогрлиќ. За нејзината улога во овој филм ја доби наградата "MTV Movie Award" за најдобра глумица. Нина, според мислењето на многумина, важи за една од најдобрите глумици на младата генерација, а многумина веруваат дека е една од најубавите Србинки.

Во брак е со Матеја Дичиќ од 2014 година, со кој на 12 април 2018 година го доби синот Вукашин.

Филмографија
------------

| Вие | Име | Улогата |
| --- | --- | --- |
| 2010  | *Монтевидео, Бог те виде!* | Валерија |
| 2011 | *Пеј брате!*  | Беца |
| 2011 | *Играта на вистината* | Ана |
| 2011 | *Цветот на липите на Балканот* | Лана |
| 2012 | *Монтевидео, Бог те виде! (ТВ серија)* | Валерија |
| 2012 | *Јагодичи* | Александра Богдановиќ |
| 2012 – 2014  | *Будва на пена од морето* | Тијана |
| 2014 | *Враќањето во Оз* | Глинда |
| 2014 – 2015  | *Јагодичи: Проштален валцер* | Александра Богдановиќ |
| 2015 | *Ќе бидеме светски прваци* | Љубица Оташевиќ |
| 2016 | *Вера и заговор* | Инге |
| 2016 | *Немој да бучиш* | Бремената жена, Маша |
| 2016 | *Убијци на мојот татко* | Јелена |
| 2018 | *Апсурден експеримент* | Јелена |
| 2018 | *Пет* | форензичарка Жана |

Наводи
------

1. ↑  „Породила се Нина Јанковић". Посетено на 13 април 2018.

Надворешни врски
----------------

* Нина Јанковиќ на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

(англиски) 

* Сите приказни Душан Kovacevic доведе до urnebesna смеа ("Политика", 12 февруари 2017)
* Нина Jankovic: Жал ми е што не сум живеел во шеесеттите години ("Вечерни новости" 27 април 2017)
**Жил Ромен** (француски: *Jules Romains*, роден на 26 август 1885

 во Горна Лоара - починал на 14 август 1972

 во Париз) — француски писател и поет, основач на литературно движење унанимизам. Негови најпознати дела „*Knock ou le Triomphe de la médecine*" и „*Les Hommes de bonne volonté*".

Биографија
----------

Жил Ромен е роден на 26 август 1885

 во Горна Лоара, Франција. Во Париз завршил средно образование а потоа на престижниот *École normale supérieure*. Тој бил близок со групата „*Абатство*", утописка група основана во 1906 година од страна на Шарл Вилдрак, а таму членувале и писателот Жорж Дијамел, сликарот Алберт Gleizes и музичар Алберт Глез.

Во 1927 година, тој ја потпишал петицијата во спротивност со Законот за општата организација на нацијата во време на војна, укинување на цела интелектуална независност и сите слободи на изразување. Неговиот роман *Другаритњ во задната соба* („*Les Copains*") се појавил на англиски јазик во 1937 година.

Во текот на Втората светска војна, заминал во егзил во САД каде тој зборувал на радио преку Гласот на Америка, а потоа, со почетокот во 1941 година во Мексико учествувал во основањето на Францускиот институт за Латинска Америка.

Жил Ромен пишувал на многу различни теми. Тој бил избран за член на Француската академија на 4 април 1946 година. Тој служел како претседател на Меѓународната организација „*ПЕН*", и светската организација на писатели од 1936 до 1941 година. Во 1964 година Жил бил именуван за член на орденот на Свети Авертин. По неговата смрт во Париз во 1972 година неговото место во Француската академија било заземено од страна на Жан де Ормесон.

Унанимизам
----------

Ромен првично се смета за основач на на литературно движење унанимизам. Движењето започнало кон почетокот на 1900 година. Движењето се заснова на идеите на колективната свест и колективната емоција, како и на однесувањето на толпата, каде членовите на групата прават или мислат нешто истовремено. Движењето опофаќа творечко спојување со таков групен феномен, кој го надминува нивото на свеста на поединецот писател.

Дела
----

* *Les hommes de Bonne Volonté*, 1932-1946
* *Psyche*, 1933
* *Violation de Frontières*, 1951
* *Mort de quelqu'un*, 1911

Наводи
------

1. ↑  Mangione, Jerre Gerlando (1978). *An Ethnic at Large: A Memoir of America in the Thirties and Forties*. Syracuse University Press. стр. 154. Посетено на 11 April 2015.

Надворешни врски
----------------

* Poems by Jules Romains
* PEN International
**Планковата моќ** е природна единица за моќ од системот на Планкови единици. Добиена е како количник од Планковата енергија поделена со Планковото време, и изнесува приближно 3,62831 × 1052 W. Ова е крајно голема единица - дури и гама-распрскувањата, кои се најсјајни појави во вселената имат моќ од 1 × 1045 W, т.е. помалку од еден десетмилионити дел од Планковата моќ.

Слувежејќи се со фундаменталните физички константи, Планковата моќ можеме да ја дефинираме вака:

**Планкова моќ** = {\displaystyle {\frac {c^{5}}{G}}}.
каде:

*c* е брзината на светлината во вакуум
*G* е гравитациската константа

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на физиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Планкови природни единици |
| --- |
|  |
| 
* Планкова константа
* Планкови единици

 |
|  |
| Основни | 
* Планково време
* Планкова должина
* Планкова маса
* Планков полнеж
* Планкова температура

 |
|  |
| Изведени | 
* Планкова енергија
* Планкова сила
* Планкова моќност
* Планкова густина
* Планкова аголна честота
* Планков притисок
* Планкова струја
* Планков напон
* Планкова импеданција
* Планков импулс
* Планкова површина
* Планкова зафатнина

 |

 |
Персеј
**Персеј** — последен крал на Македонија и Антигонидската империја една од наследничките на Македонската Империја.

Во 179 п.н.е. починал Филип V. Претходната година Филип наредил да се погуби неговиот проримски настроен син Деметриј. Персеј бил љубоморен на успехот на Деметриј како амбасадор во Рим и го убедил татка си да го отруе како потенцијален узурпатор. Римјаните го поддржувале Деметриј, па така убиството на брата си не се покажало позитивно кај Римјаните.

Монета од Персеј (аверс/реверс)
Една од првите одлуки по доаѓањето на престолот било обновувањето на мировниот договор со Рим. Но сепак останатите постапки на Персеј им задавале потешкотии на Римјаните. Ова било неговото мешање во работите на соседните држави, вооружената посета на Делфи, избегнувањето на римските амбасадори во Македонија, како и неговите династички бракови.

Наскоро Рим завојувал со Персеј во т.н. Трета македонско-римска војна (171-168 п.н.е.). Иако Персеј отпрво бил успешен, војната завршила по неговото предавање на римскиот генерал Луциј Емилиј Павле Македоник по решавачкиот пораз во Битката кај Пидна и тој бил затворен во Рим. Антигонидското царство се распаднало и било заменето со четири републики. Андриск ја ослободил Македонија од Римјаните во времетраење од една година, но бил поразен во 148 п.н.е.. Во 146 п.н.е. четирите републики се распаѓаат и Македонија официјално станува римска покраина.

Во јуни 2005 е пронајдена гробницата на Персеј долж патот Вија Валерија близу Маљиано де' Марси (Л'Аквила) од страна на претставници на италијанското министерство за култура и македонска археолошка делегација.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Персеј" на Ризницата ? |

1. ↑  „www.sezione16.terremarsicane.it". Архивирано од изворникот на 2006-05-13. Посетено на 2007-07-11.

|
|  |
| Претходник**Филип V** | **Крал на Античка Македонија**179 п.н.е.–168 п.н.е. | Наследник**Римска Република** |

* п
* р
* у
 Кралеви на Античка Македонија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Симболот на Античка Македонија | **Аргеади** | Каран • Коин • Тирима • Пердика I • Аргеј I • Филип I • Аероп I • Алкет I • Аминта I • Александар I • Алкет II • Пердика II • Архелај I • Кратер • Орест • Аероп II • Архелај II • Аминта II • Павзаниј • Аминта III • Аргеј II • Аминта III • Александар II • Пердика III • Аминта IV • Филип II • Александар III Македонски • Филип III Аридеј • Александар IV |
| **Намесници** | Антипатар • Пердика • Полиперхон • Касандар |
| **Антипатриди** | Касандар • Филип IV • Александар V • Антипатар II • Состен |
| **Антигониди** | Деметриј I Опсадникот • Антипатар II • Антигон II Гонат • Деметриј II • Антигон III Досон • Филип V • Персеј |
| **Птолемаиди** | Птоломеј II Керавн • Мелегар |
| **Други** | Лизимах • Пир Епирски |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 54944464
* LCCN: no2022029877
* ISNI: 0000 0004 4887 6167
* GND: 118790463
* SUDOC: 11693672X

 |

 |
**Петар Ичко** ( 1755
 — 5 мај 1808

) — македонски дипломат за срби и отоманци.

Животопис
---------

Куќата во Земун во која престојувал Петар Ичко
Роден е околу 1755 г. во Катраница, Кајларско, јужна Егејска Македонија. Се преселил на север, ангажиран како продавач. Работел како претставник на Отоманската дипломатска мисија во Берлин (1797-1799), а веројатно и во Виена. Живеел како трговец во Белград, каде што кон крајот на XVIII век, бил старешина на трговците. По враќањето во Белград јаничарските дахии Петар во 1802 година се пресели во Земун, а тогаш пограничен хабсбургшки градот.

По 1804 година, за време на Првото српско востание се приклонил кон Србите понудувајќи ги своите дипломатски и трговски искуства. Водачите на востанието во 1806 година го испратиле Петар како претставник на српските бунтовници во Цариград, каде 1806-1807 година постигнал спогодна помеѓу Србија и Високата Порта, позната како Ичков мир. Се вратил во Белград, но наскоро, на 5 мај 1808 година бил отруен.

Поврзано
--------

* Ичков мир

Извори
------

1. ↑  *Документи за борбата на македонскиот народ за самостојност и за национална држава*, II том, Униврзитет Кирил и Методиј - Факултет за филозофско - историски науки, Скопје, 1981
**Куберова Бугарија** е наводна ранносредновекова бугарска држава во централниот дел на Балканскиот полуостров постоела за кратко. Основан е од Кубер, син на Кубрат и брат на Аспарух Се наоѓал северно од Солун, веројатно околу градот Прилеп, во она што сега е Северна Македонија.

Историја
--------

Основан е околу 680 година. Од страна на прото-бугарскиот владетел Кубер во земјите на денешна Северна Македонија со центар во Прилепското поле, тогаш наречен Керамско поле. Населението на државата по етнички состав е исто како во Аспарухов Дунав Бугарија – протобугари и словени (локалните драгувити / драговитни племиња), како и ромеизираното античко население (дедо и дојде заедно со ханот избега од аварското заробеништво). Во 680 година, Хан Кубер, поддржан од Словените, одлучил да го освои Солун и да го направи свој главен град. Неговиот доверлив врие Мавр успеал да стане воен војскопоседник во градот. Ханот го нападнал Солун и ги окупирал земјите околу него, но императоре испратил флота под команда на Сисиниј, и градот се спротивставил, а прабугарите се повлекле. Печатот на Мавр – "архон и патрицијан на керамисијците и Бугарите" е сведоштво од тоа време. Мавр бил префрлен како гувернер во Тракија и повторно планирал со куберски акции за проширување на државната територија, но бил предаден и неговата моќ била одземена од византијците.

По кампањата на Хан Пресијан во 836 година, кога Бугарите го освоиле егејскиот град Кавала, куберовските бугарски земји биле целосно интегрирани во Бугарија. Во 930 година, потомците на Кубер се приклучиле на заговорот на Михаил, најстариот син на Симеон Велики, против неговиот брат Петар, но Михаил починал и повеќето од нив биле принудени да ги напуштат државните граници и се преселиле во градот Никопол, во денешниот регион Превеза во јужен Епир на Јадранското Море.

Во државните спомен-натписи на Јавачот Мадара се чита дека чичковците на Хан Тервел во пониската земја (т.е. Македонија) дошле и учествувале како важен сојузник на Тервел во преговорите на Бугарите со Јустинијан II за напад на Константинопол. Пронајдени во близина на градот Врап во близина на Драч и Ерске во денешна Албанија, две богатства се поврзани со Куберова Бугарија.

Белешки
-------

1. ↑  Васил Н. Златарски, История на Първото българско царство. С. 1918, 3 изд. С. 1970, 205 – 206
2. ↑  П. Петров, В. Гюзелев, Христоматия по история на България. Т. I. Ранно средновековие VII-ХII в. С. 1978, 79 – 80.
3. ↑  Васил Н. Златарски, История на Първото българско царство. С. 1918, 3 изд. С. 1970, 218
4. ↑  Златарски, Васил. История на Първото българско Царство. т. II. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство (852 – 1018), София 1971, с. 515.
5. ↑  Павлов, Пламен. Сердика/Средец/София в историята на Първото българско царство, 2009 г.

Надворешни врски
----------------

* Пл. Павлов. „Втората" България в днешна Македония през VII-IХ в.
* П. Петров, В. Гюзелев, Христоматия по история на България. Т. I. Ранно средновековие VII-ХII в. С. 1978, 79 – 80.

* Портал: Македония
Репродукција со ниска резолуција на скриншот од трејлерот за филмот (1955).
**Филм ноар** или таканаречената *Црна серија* – стилистички пристап на жанровските филмови обликувани за време на Големата депресија, детективски и гангстерски филмови и валкани детективски приказни какви што се среќаваат во евтините и прозаични романи. Филм ноар е во голема мера жанр заснован на натурализам, литературно движење засновано на реализам. Жанрот го добива името од францускиот збор noire, што во превод значи црн па оттаму и називот *Црна Серија*. Всушност на името кумувал францускиот обичај да се именува одредена серија романи според бојата на нивните корици. Во овој случај станува збор за серијата валкани детективски романи наречена „Série Noire". Првата примена на поимот за обележување на еден филм му се припишува на францускиот критичар Нино Франк.

Филмовите од овој жанр се претежно црно-бели и се снимени во САД. За прв вистински филм ноар обично се смета Малтешкиот сокол (1941), а за последен *Допир на злото* (1958). Овие филмови обично се нискобуџетни и без ѕвезди, превртувајќи ја холивудската естетика на глава. Така, наместо да шират позитивна порака, филмовите претставуваат морално дискутабилни драми исполнети со нихилизам и цинизам, снимени со изразено chiaroscuro и во урбани средини. Наместо јасни херои, главните ликови обично имаат недостатоци од морална природа, споредните ликови се изразено дводимензионални додека учеството на т.н. femme fatale е карактеристично за овој жанр.

Откако популарноста на жанрот расте, големите студија позајмуваат некои од неговите стилски средства. Така, од ‘60-те преку филмовите на режисери како Сем Пекимпау и филмовите на браќата Џоел и Етан Коен, па сѐ до до ден денес ноарот постојано се јавува како влијание во помалку или повеќе изразена форма. За пример, целото сајберпанк движење, како и клучниот филм за ова движење *Блејд Ранер* (1982), го позајмуваат длабоко песимистичкиот светоглед како и клишеата на гангстерските филмови.

Поврзано
--------

* Список на филм ноар

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh87000260
* GND: 4116435-0
* NKC: ph381215

 |

 |
На 24 август 2016 во 03:36 по месно време, земјотрес ја погодила Централна Италија, блиску до Норча, 75 км југоисточно од Перуџа и 45 км северно од Л’Аквила. Потресот бил првично забележан од Геолошкиот топографски институт на САД дека се случил на длабочина од 6.2 км со јачина од 6.4 степени. Првичниот земјотрес бил проследен со најмалку 40 силни последователни потреси.

Јачината подоцна била поправена од страна на Геолошкиот топографски институт на САД на 6.2, додека Европско-средоземниот сеизмолошки центар ја променил јачината на 6.1. 
Регионот е еден од најактивните сеизмолошки подрачја во Италија. Потресот бил најсилен до сега од 2009 година.
Најмалку 290 луѓе загинале, а десетици се водат како исчезнати.

Наводи
------

1. 1 2 3  „M6.2 – 10km SE of Norcia, Italy". United States Geological Survey. 24 August 2016. Посетено на 24 August 2016.
2. 1 2  Casalini, Simona; Gagliardi, Giovanni; Riccardi, Katia; Gerino, Claudio (25 August 2016). „Earthquake, aftershocks in Amatrice: 250 victims confirmed. "We fear a worse toll than L'Aquila"". *la Repubblica*. Посетено на 25 August 2016.
3. ↑  „Italy earthquake: Death toll rises to at least 120". *BBC Online*. 24 August 2016. Посетено на 24 August 2016.
4. ↑  Breslin, Sean (24 August 2016). „6.2 Magnitude Earthquake Hits Italy; Residents Trapped, Major Damage Reported". *Weather.com*. Посетено на 24 August 2016.
**Нејтан „Нејт" Дрејк**, роден **Нејтан Морган** е лик од серијата *Uncharted* развиена од Naughty Dog. Тој е главниот јунак во игрите Uncharted: Drake's Fortune, Uncharted 2: Among Thieves, Uncharted 3: Drake's Deception, Uncharted 4: A Thief's End, Uncharted: Golden Abyss, а се појавува и во анимираниот стрип претходник Uncharted: Eye of Indra. Гласот на ликот е американскиот глумец Нолан Норт. 

Нејтан Дрејк е прогласен за маскота на PlayStation 3. Неговиот дизајн и личност предизвикале споредби со други ликови од видеоигри и филмови како Лара Крофт и Индијана Џонс.

Naughty Dog црпела вдахновение за изгледот на Дрејк од иконите јунаци што се наоѓаат во пулп списанијата, романите и филмовите. Во обид да се подобри врската, ликот бил облечен во фармерки и маица Хенли, отелотворувајќи сечија личност. И покрај неговата силна волја, Дрејк се одликува со смисла за хумор, честопати испорачува шеги и потсмевки во текот на неговите патешествија. Дизајнерската екипа дала приоритет на реализмот во неговото заемнодејство со околината; без разлика дали се сопнува за време на спринт, одвај ги отстранува пречките во скокови, или признавајќи ја апсурдноста на неговите неволји, реакциите на Дрејк биле точно изработени за да ја надополнат автентичноста во играчкото доживување.

Наводи
------

1. ↑  Ahearn, Nate (September 21, 2007). „TGS 2007: Uncharted: Drake's Fortune Progress Report". *IGN*. Ziff Davis. Посетено на June 30, 2023.
2. ↑  Leadbetter, Richard (March 2, 2015). „Among Friends: How Naughty Dog Built Uncharted 2". *Eurogamer*. Gamer Network. Посетено на June 30, 2023.
3. ↑  Blum, Matt (November 5, 2011). „Uncharted 3: Drake's Deception Is Jaw-Droppingly Spectacular". *Wired*. Condé Nast. Посетено на June 30, 2023.
4. ↑  Barker, Sammy (January 7, 2015). „Why Does Nate Drake Go Treasure Hunting in PS4's Uncharted 4?". *Push Square*. Hookshot Media. Посетено на June 30, 2023.
5. ↑  Hyman, Paul (20 October 2007). „'Uncharted' Territory: Capturing Human Emotion in Games". GameDaily. AOL. Архивирано од изворникот на 2 January 2008. Посетено на 8 December 2009.
6. ↑  Casamassina, Matt (19 November 2009). „Editorial: How Uncharted 2 Can Fix Gaming". IGN. News Corporation. стр. 1–2. Архивирано од изворникот 23 November 2009. Посетено на 7 December 2009.
7. ↑  Locke (9 February 2009). „Uncharted 2: Among Thieves – Interview with Amy Hennig". UGO Networks. Hearst Corporation. Архивирано од изворникот на 4 January 2010. Посетено на 8 December 2009.

Надворешни врски
----------------
**Малоантилската игуана** (*Iguana delicatissima*) е еден од двата вида на родот игуана. Ендемски е на Малите Антили и е во големо опаѓање поради уништувањето на животната средина, грабливците, ловот и мешањето со неговиот сестрински вид на зелена игуана.

Малоантилската игуана е распространета низ шумите, прашумите и крајбрежната вегетација на островите Ангвила, Свети Мартин, Антига, Гваделуп, Доминика и Мартиник. Таа е и одличен пливач и бега и нурнува во вода во случај на опасност. Забележан е случај кога останала под вода 28 минути.

Најочигледната разлика со зелената игуана е недостатокот на кружната плочка на образот под ушниот канал. Бојата се движи од од сива до зелена.

Исхрана
-------

Игуаните се претежно хербиворни, се хранат со лисја, цветови, овошје и млади ластарки од над сто разни видови растенија. Ова им претставува проблем за осморегулацијата бидејќи растителната материја содржи повеќе калиум, а помалку хранливи состојки во единица материја; затоа игуаните имаат развиено странична носна жлезда преку која се излачува вишокот на соли на калиум и натриум.

Заштита
-------

Бидејќи е ранлив вид, малоантилската игуана е ставена на црвената список на Меѓународниот сојуз за заштита на природата. Таа е заштитена од лов со закон, но спроведувањето на оваа заштита е многу тешко поради недостапноста на терените кајшто живее. Покрај ловот, малоантилската игуана исчезнува и поради мешањето со зелените игуани, а и поради уништувањето на животниот простор за земјоделски потреби од страна на луѓето. Други закани се кучињата, мачките и мунгосите.

Поврзано
--------

* Зелена игуана
* Игуани

Наводи
------

1. ↑  Moberly, W.R. Comp. Biochem. Physiol. 27:21-32, 1968.
2. ↑  
Lazell, J.D. (1973), „The lizard genus Iguana in the Lesser Antilles", *Bulletin of the Museum of Comparative Zoology*, New York, **145**, стр. 1–28
3. ↑  
Hazard, Lisa C. (2004), „Sodium and Pottassium Secretion by Iguana Salt Glands", *Iguanas: Biology and Conservation*, University of California Press, стр. 84–85, ISBN 9780520238541
4. ↑  Day, Mark; Breuil, Michel; Reichling, Steve (2001), „Taxonomic Account Lesser Antillean iguana Iguana delicatissima", *IUCN Iguana Specialist Group*, Архивирано од изворникот на 2007-10-14, Посетено на 31 октомври 2007
Шишевска Клисура is located in Република МакедонијаШишевска Клисура**Шишевска Клисура****Шишевска Клисура** (Република Македонија)
**Шишевска Клисура** или **Голема Клисура** — клисура во Република Македонија, која се протега од с. Девич до с. Шишево во долината на реката Треска во должина од 66,2 км. По должина е втора клисура во Република Македонија.

Клисурата е предиспонирана со раседни линии и всечена е помеѓу планините: Добра Вода, Сува Гора и Осој од левата и Даутица, Караџица, Сува Планина и Водно од десната долинска страна. На потегот помеѓу Лукоечко Речиште и манастирот Св. Богородица во должина од 15 м е вистински кањон, а неговите страни се стрмни и високи преку 1.100 м.

Поврзано
--------

* Кањон Матка

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Клисури во Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Бадерска
* Бариќ
* Бислимска
* Бродска
* Велешка
* Демиркаписка
* Дервенска
* Дреновска
* Дримколска
* Злетовска
* Зрновска
* Истибањска
* Карпалак
* Кичевска
* Матка
* Пенска
* Пешти
* Радичка
* Разловска
* Скочивирска
* Таорска
* Шишевска

 | Скочивирската КлисураСкочивирската Клисура |

 |
Крстот
**Скачковски крст** — христијански крст во близина на селото Скачковце, сместен во рамки на Скачковскиот манастир.

Местоположба
------------

Крстот се наоѓа во склоп на манастирскиот комплекс „Св. Троица", сместен на рид над селото.

Опис
----

Крстот има височина од 13 метри и кога бил изграден бил еден од највисоките такви градби на Балканот. Бил подигнат во чест на 12. апостоли и Исус Христос и оттаму 13 метри.

Историја
--------

Крстот е подигнат од страна на ктиторот Стојан Пајковски со своето семејство во 1997 година. Самиот крст е првата градба во рамки на манастирот, кој подоцна ќе прерасне во комплекс од две манастирски цркви и параклис.

Галерија
--------

* Споменикот на постаментотСпоменикот на постаментот
* Поглед на крстотПоглед на крстот

Поврзано
--------

* Скачковце
* Скачковски манастир

Наводи
------

1. ↑  „На денешен ден пред 20 год. е подигнат и осветен највисокиот крст на Балканот, во манастирскиот комплекс Света Троица во село Скачковце". *Сител Телевизија*. Посетено на 2024-01-13.

Надворешни врски
----------------

* 

* Скачковски крст на Ризницата ?

Координати: 41°36′14.6″N 22°25′28″E﻿ / ﻿41.604056° СГШ; 22.42444° ИГД﻿ / 41.604056; 22.42444
**Партиски дом** (бугарски: *Партиен дом*) — главната зграда на ЦК на Бугарската комунистичка партија во времето на Народна Република Бугарија. Зградата се наоѓа во центарот на Софија, Бугарија, на плоштадот „Александар I". Денеска, оваа е втора зграда на Народното собрание на Бугарија.

Објектот бил изграден по проект на Пецо Златев во 1954 година. Има површина од од 40.000 м2. Во времето кога била градена оваа зграда, биле срушени неколку други објекти. На врвот од објектот се наоѓала комунистичката црвена петокрака, која по падот на комунизмот, на 4 октомври 1990 година била симната, а денеска овде се наоѓа државното знаме. Претходно, на 26 август 1990 година, објектот бил опожарен.

За последен пат објектот бил реновиран во 1999 година.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2010-11-28. Посетено на 2011-01-30.
**Варвара** — историско село во Општина Сопиште, во околината на град Скопје. Селото е иселено и според пописот од 2002 година нема жители. Сместено е во најјужниот дел на атарот на с. Ракотинци, на околу 4,5 км јужно од него по најкусиот пат.

Географија и местоположба
-------------------------

Варвара се наоѓа веднаш на левиот брег на Маркова Река во нејзината алувијална рамнина, на регионалниот автомобилски пат кој води од Драчево кон Марковиот Манастир и езерото Козјак во Порече (Р1106). Селото е рамничарско во подножјето на планината Китка. Во непосредна близина на селото се наоѓаат селата Маркова Сушица и Добри Дол. Во селото постојат голем број на викенд-куќи на жители од градот Скопје.

Историја
--------

Подрачјето на Варвара е населено уште од железното време, за што сведочи некрополата Пржали на околу 500 м источно од селото.

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било христијанско, со 9 христијански домаќинства. На овој попис биле забележани 21 мажи христијани, без новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 42 жители.

Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, селото имало 130 жители христијани (Македонци).

Во XIX век селото Варвара било чифлиг на скопскиот митрополит. Во втората половина на истиот век македонското население од селото било насилно почифлигувано од албанскиот насилник Касам-ќаја од село Гургурница, кој почнал да населува Албанци во селото. По зачестените комитски акции, Касам-ќаја и албанското население се повлекле, а македонското население со помош на селаните од Ракотинци и Добри Дол си ја откупиле земјата.

Демографија
-----------

Селото е иселено и нема жители.

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

Археолошки наоѓалишта
* Кале — утврдена населба (опидум) од раноантичко време
* Пржали — некропола од железно и римско време

Поврзано
--------

* Торбешија
* Општина Сопиште

Наводи
------

1. ↑  „Пописна слика на населените места во Македонија, Попис 2021". *Државен завод за статистика*. Посетено на 22 декември 2022.
2. ↑  Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). *Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2*. Скопје: МАНУ. стр. 367. ISBN 9989-649-28-6.
3. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на христијанското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2021.
4. ↑  Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.209

Надворешни врски
----------------

* Сателитска снимка на Варвара на Карти на Гугл

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Сопиште |
| --- |
|  |
| 
* Барово
* Говрлево
* Горно Соње
* Добри Дол
* Долно Соње
* Држилово
* Јаболци
* Нова Брезница
* Патишка Река
* Ракотинци
* Света Петка
* **Сопиште**
* Чифлик

 | Грбот на општина СопиштеГрбот на општина Сопиште |
|  |
| Историски | 
* Варвара
* Слатина

 |

 |
**Повикувачки број** (или *предброј*) е низа од броеви што се избираат за да се воспостави телефонска врска помеѓу две места или две држави. Повикувачкиот број обично се однесува на реално населено место, иако во некои мрежи (пример, кај мобилните оператори) нема такво значење. Вообичаено е овој број да е различен за секоја држава, област или град, односно секој оператор на телефонска мрежа да има сопствен број или броеви.

Повикувачкиот број во Македонија е со формат:

* **+ 389 33 ХХХ ХХХ** (за меѓународни повици)
* **033 ХХХ ХХХ** (за меѓумесни повици)
* **271 ХХХ** (за повици во рамки на иста повикувачка група)
* **07Х ХХХ ХХХ** (за повици во мобилната телефонија)
* **0800 Х ХХ ХХ** (за повици кон бесплатни телефонски броеви)
* **0500 Х ХХ ХХ** (за повици кон телефонски броеви со посебна тарифа на чинење)

Во овој случај знакот "+" го означува излезот од земјата од која се повикува (наместо "+" најчесто се користи "00" или"99"), "389" го означува повикувачкиот број за Македонија, "33" е повикувачки број за фиксна телефонија за населените места што ѝ припаѓаат на одредена група, а во случајов тоа е Кочани.

Кога се повикува број во меѓумесната телефонија (населено место од друга група) се користи повикувачки број со формат "0ХХ" (пример, "033" како повикувачки број за групата на Кочани). За повикување број во истата група се користи број со формат "271 ХХХ", каде што "271" претставува повикувачки број за градот Кочани, во рамките на групата "033".

Кај повикувањето број од мобилната телефонија се користи повикувачки број со формат "07Х", при што секој мобилен оператор има своја група повикувачки броеви (пример: 070, 071, 075, 077 итн.)

Специјалните телефонски броеви (за повикување итна медицинска помош, противпожарна служба, полиција и сл.) немаат повикувачки број, туку се повикуваат директно. На пример, за итна медицинска помош - "194", за противпожарна служба - "193", полиција - "192", служба за информации - "188" итн.

Поврзано
--------

* Список на повикувачки броеви на земјите
* Повикувачки броеви во Македонија

Наводи
------

1. ↑  Новиот број на Брза помош е 194 Архивирано на 9 март 2012 г. *Утрински весник*, број 1406, понеделник, 16 октомври 2006
**Конгур** (грчки: *Ρουπέσκο*, *Рупеско*), наречен и **Голем Конгур**, **Конгуро** или **Конгоре** — врв на планината Беласица, на границата меѓу Пиринска и Егејска Македонија. Висок е 1.951 м.

Местоположба
------------

Врвот се издига на главното планинско било, источно од врвот Пункова Скала и првенецот Радомир. Има хуполест облик со заоблени падини. Сочинет е од метаморфни карпи. Почвата а кафеава шумска. Обраснат е со подалпска тревна растителност. Од североисточното подножје во месноста Гингеро извира реката Луда Мара. Врвот е воедно највисоката точка на резерватот Конгура. По неговото било минува државната граница меѓу Бугарија и Грција. На самиот врв има напуштена грчка караула која се забележува оддалеку. Врвот Конгур е обележан со граничната пирамида бр. 28.

Туризам
-------

Почнувајќи од 2008 г. секоја прва недела во мај туристичкото друштво „Калабак" приредува масовно искачување на врвот од градот Петрич во рамките на програмата за градскиот празник Ѓурѓовден.

### Искачување

Искачувањето се врши од градот Петрич и планинарските домови „Беласица" и „Конгур".

Занимливост
-----------

По врвот е наречен ледникот Конгур (*Kongur Glacier*) на островот Смит од архипелагот Јужни Шетландски Острови на Антарктикот.

Поврзано
--------

* Конгура — резерват околу врвот
* Радомир (врв) — соседен врв

Наводи
------

1. ↑  *Енциклопедия „Пирински край", том I*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1995. стр. 450–451. ISBN 954-90006-1-3.
2. ↑  "Рекорд! 87 петричани от 4 до 80-годишни вкупом покориха връх Конгур", вестник Струма, 04.05.2010.
3. ↑  Беласица. До връх Конгур.

Надворешни врски
----------------

* Погледи од врвот Конгур
* Слики од врвот Конгур Архивирано на 30 август 2008. — слика од врвот во 360°
Јеменска пустинаЈеменска пустина
 **Рамлат ел Сабатајн** (арапски: رملة السبعتين) е регион на пустина во северо-централниот Јемен. Таа главно се состои од попречно сами дини и опфаќа површина од 100до 240 километри (60 by 150 милји) , приближно 26.000 квадрадни километри. Областа вклучува дел од она што им било познато на средновековните арапски географи како Сајхад. Се протега од Ал-Кавр до работ на Руб ал-Хали или празен кварт. Тука спаѓаат Јеменските мухафази на Ал Џаф, Ал-Џаф, Ма'риб иШабва..

Наводи
------

1. ↑  Ramlat al-Sabʿatayn

Координати: 15°42′00″ N; 46°20′00″ E﻿ / ﻿15.7000° СГШ; 46.3333° ИГД﻿ / 15.7000; 46.3333
**„Таков е животот"** (чешки *Takový je život*) е чехословачко-германски филм од 1930 година, во режија на Карл Јунгханс (Carl Junghans), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Вера Барановскаја (Vera Baranovskaya), Теодор Пиштек (Theodor Pištěk) и Мана Женишкова (Mána Ženíšková).

Содржина
--------

Во филмот се прикажува судбината на едно работничко семејство од Прага во текот на 1920-тите. Мајката (ја игра Барановскаја), која работи како перачка, умира од здобиените изгореници, таткото (го игра Пиштек) е алкохоличар, а ќерката (ја игра Желишкова), која работи како маникирка, останува бремена...

Надворешни врски
----------------

Marecek, Pass Me the Pen! IMDb

Наводи
------

1. ↑  Takav je život, čehoslovački film (пристапено на 13.1.2024)





[[Категорија:Филмови чие дејствие се одвива во Прага]
Координати: 13°0′N, 98°45′E

**Тенантаји** (таи:ตะนาวศรี), во денешно време повеќе се користи името **Тенасерим** или **Танангсаји** округ во јужниот дел на Мјанмар. Се граничи со Андаманското Море на запад, Тајланд на исток.И на север со државата Мон. Главен град е Тавој

Географија
----------

Тенасерим има површина од 43.328 км2и според пописот од 1983 имал 917.628 жители. Тенасерим е поделен на 3 дистрикти: **Амхерста, Мергуи и Тавој**. ISO 3166-2 кодот за провинцијата е **MM-05**.

Историја
--------

Тенасерим од секокаш во историјата му припаѓал на таиландското Сукотаи Кралство и Ајитаја Кралството, но со експанзијата на Бурманското Кралство во 17 век потпаѓа во бурманска соственост.Со Прва Бурманска Војна во 1826 станува дел од од Велика Британија, односно дел од **британската Источна Индија**. Долго време после независноста на Бурма, Тенасеримскиот североисточен дел бил одземен и со него била формирана државата Карен.

Фармери на ориз во близина на главниот град Тавој
Мал храм на плажата **Манмаган** во Тавој

Наводи
------

1. ↑  *Извештај од пописот*. Пописот на населението и домувањето во Мјанмар во 2014 година. **2**. Непјидо: Министерство за имиграција и население. мај 2015. стр. 17.

  


|  |  |
| --- | --- |
| **Административна поделба на Мјанмар** | Знамето на Бурма |
| **Окрузи:**  Иравади |  Баго |  Магве |  Мандалај |  Сагаин |  Танинтаји | Јангон |
| **Држави:**  Чин |  Качин |  Каја |  Карен |  Мон |  Ракајн |  Шан |
| **Самоуправувачки зони:** Дану | Кокан | Нага | Па Лаун | Пао |
| **Самоуправувачки округ:** Ва |
| **Сојузна територија:** Непјидо |
**Баба Сач** — средновисока планина која се издига помеѓу Кичевската Котлина на север и карстното Церско Поле на југ. Со највисокиот врв Голем Сач од 1.698 м, кој се наоѓа во средишниот дел, се протега во напореднички правец исток – запад. На запад со превалот Турла (1.099 м) е одвоена од планината Бабен (1.220 м), додека на исток преку плитко седло продолжува во повисоката Бушева Планина (1.780 м). Зафаќа мала површина од 39,5 км2. Во геолошкиот состав доминираат палеозојски масивни мермери со дебелина до 1.000 м, кои овозможиле нивна експлоатација и интензивна карстификација. На јужното подножје се наоѓаат две селски населби, Цер и Мало Црско.

Поглед на планината од Церското Поле

Наводи
------

1. ↑  „Студија за геодиверзитетот и геонаследството на Република Македонија и другите компоненти на природата (биолошка и пределска разновидност)" (PDF). Скопје: Министерство за животна средина и просторно планирање. 2016. стр. 111. Посетено на 16 јануари 2024.
2. ↑  Географско друштво на СР Македонија (1989). *географски разгледи* (27-30. изд.). Скопје: Друштво.

Надворешни врски
----------------

* Баба Сач на Ризницата ?

Координати: 41°26′6″N 21°0′37″E﻿ / ﻿41.43500° СГШ; 21.01028° ИГД﻿ / 41.43500; 21.01028
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Tetracerus|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

Мажјак
**Четирирога антилопа** (*Tetracerus quadricornis*) е мала антилопа што живее во Индија и Непал.

Мажјакот на четирирогата антилопа има два пара рогови, што претставува единствен случај кај шупливорогите преживари. Предните рогови, долги од од 3 до 4 см се за половина пократки од задните. Малку се занае за навиките на оваа плашлива и брза антилопа. Таа пасе трева, шавар и други растенија на шумските ритчиња, а тоа главно во близина на вода. Испушта тивки свирежи или лае кога предупредува на опасност. Кафеава е и има темна пруга на предната страна од секоја нога, а муцката и ушите и се црни.

Наводи
------

1. ↑  Mallon, D.P. (2008). „*Tetracerus quadricornis*". *IUCN Red List. Version 2010.4*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 25 March 2011.
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Борис Алексовски - Карче** (10 октомври 1918

 во Кичево, Скопско —  2002
 во Скопје) — македонски револуционер и член на АСНОМ.

Животопис
---------

Во комунистичкото движење влегол во 1938 година. Станал член на КПЈ и активен учесник во НОВ од 1941 година. Во куќата на Борис Алексовски - Карче, била оформена првата партиска ќелија во Кичевскиот регион и притоа за секретар бил избран Пепе Јованоски, а членови Драге Богески, Пецо Чингоски, Нико Пусоски, Борис Алексовски-Карче, Борис Грујоски, Јанко Михајлоски и Владимир Полежиноски.

Од октомври 1941 година до март 1943 година, бил член и секретар на Месен Комитет КПЈ - Кичево, а од септември 1942 до март 1943, член на Окружен Комитет на КПЈ - Тетово. Член на на Првиот областен комитет на КПМ од април до август 1943. По формирањето на Првата македонско-косовска ударна бригада, бил политички комесар на чета, а од 1944 година на баталјон. Кооптиран за член на АСНОМ од октомври 1944. По ослободувањето вршел повеќе државни функции. Бил сојузен и републички пратеник во Сојузното собрание на СФРЈ и во народното собрание на НР Македонија.

Во меѓувреме ја завршил Вишата партиска школа „*Ѓуро Ѓаковиќ"*. Носител е на Партизанска споменица од 1941 и повеќе одликувања.

Наводи
------

1. ↑  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 17. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј на Западна Македонија во НОВ - Кичево. 1982. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
3. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 23. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
4. 1 2  Ристовски, Блаже (2009). *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. стр. 39. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.CS1-одржување: датум и година (link)
5. ↑  „НАРОДНА ВОЛЈА". *www.narodnavolja.com*.
**„Ако одам во Битола"** — македонска народна песна, текст и музика од Петар Георгиев-Калица. Песната била првпат изведена во 1989 година од Октетот Македонија на фестивалот Валандово ‘89 во Валандово. Ако одам во Битола е најпозната песна на Петар Георгиев и многумина ја сметаат за химна на Битола.

Историја и одлики
-----------------

Песната се одликува со изворен 7/8 такт, а ја отсликува целокупната традиција на градот и животот на битолчани од памтивек до денес, што се чувствува уште во првиот стих:
  
„Ако одам во Битола, ќе прошетам по Широк Сокак. А на Дембел-чаршија кафе ќе се напијам, младост мило ќе си спомињам…"  

Според кажувањето на самиот Калица, иако со години се подготвувал да ја напише оваа песна, ја создал само за пет минути. Првпат била испеана на „Фолк-фест Валандово", во изведба на октетот „Македонија" и ја добила третата награда од жирито.

Текст
-----

Ако одам во Битола,
ќе прошетам по Широк Сокак.
А на Дембел чаршија
кафе ќе се напијам,
младост мило ќе си спомињам. [x2]
Еј, мори моме, како да речам,
за Солуна, за Стамбола,
неа не давам. [x2]
Ако одам во Битола,
ќе нарачам до три пајтона.
Први мене ќе носи,
в' други чалгии ќе свират,
в' трети товар, мерак ќе носам.
Еј, мори моме, како да речам,
за Солуна, за Стамбола,
неа не давам. [x2]
За Солуна, за Стамбола,
Битола не давам.

Награди
-------

* Трета награда од жирито на Фолк-фест Валандово '89

Наводи
------

1. ↑  „Ако одам во Битола". Бабам Битола. Посетено на 12 јануари 2021.
2. 1 2  „„Ако одам во Битола" ја напишав во еден здив". Нова Македонија. 15 декември 2020. Посетено на 12 јануари 2021.

Надворешни врски
----------------

* Текст и музика на pesna.org Архивирано на 23 јули 2018 г.
* Ако одам во Битола во изведба на октетот „Македонија" на Јутјуб
* Ако одам во Битола во изведба на Тоше Проески на Јутјуб
* Како се роди „Ако одам во Битола" на Јутјуб
* „Ако одам во Битола" на Јутјуб во изведба на Димитар Андоновски, групата Фонтана и Сара Мејс
**„Џез"** (англиски: *Jazz*) — роман на американската писателка Тони Морисон од 1992 година.

Содржина
--------

Романот е страсна приказна за љубовта и опсесијата, проткаена со жестоки емоции. Зимата 1926 година, Џо Трејс, средовечен продавач на козметички производи, ја убива својата млада љубовница. За време на погребот, Виолета, сопругата на Џо, го напаѓа трупот на мртвата девојка.

Осврт кон романот
-----------------

„Џез" се смета за едно од најдобрите дела на Морисон. Во неа ритмички пулсираат живата музика и животниот стил од 1920-тите години. Онака како што често џез-музиката е нескротена, слободна и хаотична, така се претопуваат и настаните во романот, временските и просторните нишки се плетат една во друга, се мешаат минатото и иднината, а прозниот текст се претвора во поезија и музика.

Наводи
------

1. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 11.
2. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 11.
**Црква „Св. Никола"** (албански: *Kisha e Shën Kollit*; влашки: *Basearica Ayiu Nicola*) - православна црква во Москополе, Албанија. Црквата е подигната во 1721 година.

Таа е споменик на културата во Албанија од 1948 година.

Историја и опис
---------------

 Фрескописаната припрата на црквата Св. Никола
Црквата била изградена во 1721 година. Градбата е од типот на базилика со наос покриен со купола, припрата и клаустар. Внатрешноста на црквата е украсена со фрески насликани од Давид Селеница и неговите помошници Костандин и Кристо. Уметноста на Селеница се одликува со реалистична природа, за што сведочи портретот на дарителот, како и длабокото теолошко знаење. Според натписот, портретот на дарителот бил завршен во 1726 година и тоа било утврдено од археолошко проучување во 1953 година. 24 години подоцна, во 1750 година, браќата Зографи го насликале клаустарот.

Литургија
---------

Почнувајќи од 2002 година, во времето на објавувањето на студијата за Власите од страна на германскиот истражувач Теде Кал, свештеникот Томаи ја држел источната православна литургија во црквата на влашки, врз основа на текстот во рамките на Ароманскиот Мисал, а потоа и на албански јазик. На влашки, Свети Никола е Ayiu Nicola.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Слики од црквата

Предлошка:MoscopoleПредлошка:Religious Cultural Monuments in Korçë County


1. ↑  Mikropoulos, Tassos A. (2008). *Elevating and Safeguarding Culture Using Tools of the Information Society: Dusty traces of the Muslim culture*. Earthlab. стр. 316. ISBN 978-960-233-187-3.
2. ↑  „Religious buildings with the "Culture Monument" status". Republic of Albania National Committee for Cult. Архивирано од изворникот на July 6, 2011. Посетено на October 28, 2010.
3. ↑  Th Popa; Theofan Popa (1961). *Piktorët mesjetarë Shqiptarë*. Ministria e Arësimit dhe Kulturës. стр. 63.
4. ↑  Maximilien Durand (2005). *Patrimoine des Balkans: Voskopojë sans frontières 2004*. Somogy. стр. 176. ISBN 978-2-85056-927-2.
5. ↑  Kahl, Thede (2002). „The ethnicity of Aromanians after 1990: the identity of a minority that behaves like a majority". *Ethnologia Balkanica*. **6**: 157.
Предлошка:Infobox Objet**Наочници** - парчиња кожа или пластика кои се дел од коњска опрема. Прицврстени на личникот на уздата, тие доаѓаат во пар и покриваат дел од видното поле на животното, со што го спречуваат да гледа зад него, а понекогаш и на страните. Тие главно се користат во коњски запреги, како и во коњски трки.

Етимологија и историја
----------------------

 Наочник користен во Сенегал на крајот на XIX век.

  

Благодарение на неговите бочно поставени очи, коњот има многу широко видно поле што му овозможува, во природата да може да види грабливец кој пристига од далеку, дури и од зад него. Во домашни услови, оваа особеност станува слабост за корисниците на нервозни или плашливи коњи во стресни средини, како што се бучни градови, боишта и на трки.

Опис и употреба
---------------

 Впрегнат коњ хафлингер со наочници, гледан одзади.
Наочниците обично се квадратни парчиња, направени од кожа или обликувана пластика, кои се поставени од двете страни на очите на коњот, прикачени на уздата. Наочниците со мала дупка (тип шпионка) за да му овозможат на животното да има ограничен вид наназад се познати како „визири". Во коњските трки, наочниците најчесто се прикачуваат на посебен држач поставен под уздата.

Не сите коњи поднесуваат наочници, а некои стануваат многу нервозни ако не можат да ја видат околината. Повеќето корисници на наочници веруваат дека тие помагаат да се задржи вниманието на коњот на она што се случува пред него, на неговиот водач и неговата трка, наместо на изворите на одвлекување на вниманието, како што се толпата или другите натпреварувачи на коњска трка.

1. ↑  Dal'Secco, Emmanuelle (2006). *Les chevaux de trait*. Éditions Artemis. стр. 8. ISBN 978-2-84416-459-9. Укажано повеќе од еден `|pages=` и `|page=` (help)
2. ↑  (англиски) „Racing Victoria Limited - Beginners Guide Racing Terminology". Посетено на 31 janvier 2009. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
3. ↑  Grard Guénard 2008 harvnb error: no target: CITEREFGrard\_Guénard2008 (help)