recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Џон Хјустон** (англиски: *John Marcellus Huston*, 5 август 1906 — 28 август 1987) — ирско-американски режисер, сценарист и глумец. Хјустон бил државјанин на САД по раѓање, но се откажал од државјанството на САД за да стане ирски државјанин и жител. Тој се вратил да живее во САД, каде што и умрел. Тој ги напишал сценаријата за 37 филмови што тој ги режирал од кои многумина денес се сметаат за класици: „Малтешки сокол" (1941), Богатството на Сиера Мадре (1948), Џунгла на асфалтот (1950), Африканска кралица 1951), Неприлагодени (1961), Град на изобилството (1972) и Човекот кој ќе биде крал (1975). За време на неговата 46-годишна кариера, Хјустон добил 15 номинации за Оскар, двапати освоил и го насочил и неговиот татко, Волтер Хјустон и ќерката, Анжелика Хјустон во Оскар во различни филмови.

Хјустон бил познат со визијата за уметник, студирал и работел како сликар во Париз во неговите рани години. Тој продолжил да ги истражува визуелните аспекти на неговите филмови во текот на својата кариера, претходно ја скицирал секоја сцена на хартија, а потоа внимателно ги обликувал своите ликови за време на снимањето. Додека повеќето режисери се потпираат на пост-продукциското уредување за да ја обликуваат својата финална работа, Хустон наместо тоа ги создал своите филмови додека биле снимани, што ги прави и поекономични, односно со потреба од мала монтажа.

Најголем дел од филмовите на Хјустон биле адаптации на важни романи, честопати прикажувајќи „херојска потрага", како во „Моби Дик' или "Црвениот знак на храброст". Во многу филмови, различни групи на луѓе, додека се борат за заедничка цел, ќе бидат осудени на пропаст, формирајќи „деструктивни сојузи", давајќи им на филмовите драматична и визуелна напнатост. Многу од неговите филмови опфаќаа теми како што се религијата, значењето, вистината, слободата, психологијата, колонијализмот и војната.

Хјустон е познат како „титан", „бунтовник" и „ренесансен човек" во холивудската филмска индустрија. Авторот Јан Фрир го опишува како „филмски режисер Ернест Хемингвеј", кој „никогаш не се плашел да се справи со тешките проблеми".

Наводи
------

1. ↑  Byrne, James Patrick (2008). Philip Coleman, Jason Francis King (уред.). *Ireland and the Americas: Culture, Politics, and History : a Multidisciplinary Encyclopedia, Volume 2*. ABC-CLIO. стр. 442. ISBN 9781851096145. Посетено на May 23, 2013.
2. ↑

Надворешни врски
----------------

* Џон Хјустон на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

(англиски)

* Тие снимаат, така? (англиски)
* Литература за Хјустон (англиски)
* „Џон Хјустон". Find a Grave. Посетено на June 11, 2013. (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Податотека:Kuca-Ljubise-Jankovica-u-Leskovcu-(1) 1388782959.jpgКуќата на Љубиша Јанковиќ
**Лесковац** — село сместено во општина Петровац на Млави во Србија.

Опис
----

Приградско земјоделско село од збиен тип на (141 метри) страните на котата Пржоља и Никопоље и на страните на Велики поток, десна притока на Млава, 3 километри југозападно до Петровац на Млави. Површината на атарот е 715 хектари. Името е од фитогеографско потекло - по лешникот кој порано го имал во изобилство во околината на селото. Физиономски е речиси целосно поврзан со Петровац на Млави.

Населението е Влашко (слави Петковица, Св. Нико, Св. Аранѓела, Св. Јован, Ѓурѓиќ итн.; заветува Мали Спасовдан и 15 мај - Пољобранија), по потекло од Црна Река (Злот, Брестовац, Валакоњ, Острељ, Шарбановац и итн.), Тимок регион и Влашка.

Наводи
------

1. ↑  Institut national d'études démographique (INED) Архивирано на 2 јули 2014 г.
 

44°21′30″N 21°26′37″E﻿ / ﻿44.35833° СГШ; 21.44361° ИГД﻿ / 44.35833; 21.44361

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Николина Николески** ( 1976
, Загреб, Хрватска) — хрватска гимнастичарка и танчерка со македонско потекло. Моментално живее во Индија и е нарекувана кралицата на баратанатјам, класичниот индиски танц.

Животопис
---------

Николески е родена во 1976 година во Загреб, Хрватска во семејство на Благоја од прилепското село Вранче, кој како офицер, заминал во Загреб и Ѓурѓа, хрватка од Загреб. Почнала со гимнастика, јога, завршила средно училиште за танц и ритми во Загреб. Отишла на танчарската академијата во Германија, добила стипендија во Индија, преку индиската влада. Првите студии по баратанатјам, класичниот јужно индиски танц, ги започнала во јужна Индија. Потоа се префрлила на институтот во Њу Делхи. По дипломирањето професионално се занимава со танцот, а подучува деца и во училишта. Многу е популарна во Индија.

Наводи
------

1. ↑  *Interview with dancer Nikolina Nikoleski on CNN-IBN*
2. ↑  *"Nikolina Nikoleski Dance Academy" Nikolina Nikoleski Father Agnel School, Gautam Nagar (next to Gulmohar Park) New Delhi Mobile: 9871842488 e-mail: nikolinanikoleski@gmail.com Web :*

Надворешни врски
----------------

* Биографија
* Официјална Facebook страна;
* Официјална Facebook страна на танцовата школа;
* Видеа на YouTube
**Здравко Точко** (Охрид, 22 март 1943

 - Скопје, 26 декември 2014

) — истакнат македонски фудбалер и фудбалски судија, своевремено и младински репрезентативец на Југославија.

Животопис
---------

Точко е роден на 22 март 1943 година во Охрид. Кариерата ја започнал во ФК Охрид. Тој е поранешен младински репрезентативец на Југославија и поранешен фудбалер на Вардар, Победа Прилеп, Загреб од Загреб и Раднички од Ниш, член на претседателството на Фудбалскиот сојуз на Југославија, поранешен претседател на судискиот одбор при Фудбалскиот сојуз на Македонија и долгогодишен фудбалски судија во македонската лига и поранешната југословенска фудбалска лига. Починал во Скопје на 26 декември во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „*Почина познат македонски истакнат судија и фудбалер*". Архивирано од изворникот на 2014-12-28. Посетено на 2015-02-13.
Улица во селото
**Големо Лаоле** (српски:. *Велико Лаоле*) е едно од селата сместени во општина Петровац на Млави во Србија .

Опис
----

Компактна селска населба од збиен тип, во источното подножје на гредата на Сопот, на стариот антички пат (141 метри) од Виминациум до Хореум Марги, 7 километри јужно од Петровац на Млави. Површината на атарот е 2.679 хектари. Во околината и селото има неколку извори: Баба Љубин кладенац, Смрдан, Стубањ, Брестина и др. од кои последниот се смета за лековит. Припаѓа на старите села.

Населението е српско (слави Св. Никола, Св. Јован, Св. Олимпија, Митровдан, Петковица и др.; Спасовен завет.

Наводи
------

1. ↑  „Institut national d'études démographique (INED)". Архивирано од изворникот на 2014-07-02. Посетено на 2016-06-26.
 

44°18′57″N 21°26′05″E﻿ / ﻿44.31583° СГШ; 21.43472° ИГД﻿ / 44.31583; 21.43472

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Петра Јовановска - Ристовска** (Јесеник,  1972
) — македонски графичар. Твори во Македонија и Чешка.

Животопис
---------

Јовановска е родена во 1972 година во Јесеник, Чешка. Во 1995 годиина дипломирала на Факултетот за ликовни уметности во Скопје на одсек графика во класата на проф. Димче Николов. Членка е на ДЛУМ и на повеќе европски ликовни друштва. Во 2012 година ја добила наградата на ДЛУМ за графика „Димче Николов" за 2011 година. Имала преку 100 групни изложби и десетици самостојни.

Наводи
------

1. ↑  „*ДЛУМ ГИ ДОДЕЛИ ГОДИШНИТЕ НАГРАДИ ЗА 2011 ГОДИНА*". Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2013-12-01.

Надворешни врски
----------------

* Личен блог
* Биографија и изложби Архивирано на 27 февруари 2013 г.
Спомен чешма
**Вошановац** претставува село сместено во општина Петровац на Млави во Србија .

Опис
----

Аграрна рурална населба од збиен тип, на (155 метри) од долинските страни на Бучинскиот поток, десна притока на Чокордин (28,7 километри) и падините на Кошица и Чукар, 13 километри југозападно од Петровац на Млави. Површината на атарот е 1.016 хектари. Најпознат извор (бунар) во околината е Точак, а во селото Кладенац под Косом, Живадиновски и Милошев кладенец, Општинска чешма, Љубисављев, Милетин, Бугарски и Радосављев кладенец. Поделена е на две главни физиономски единици со седум „маала": Горна (Живадиновска, Бранковска и Бањска маала) и Доња (Зеленковиќска, Бугарија, Краина и Влашка маала). Значајни се трагите од антиквитети (остатоци од темел на непознат слој во местото Селиште, кое мештаните го нарекуваат „Црквиште").

Наводи
------

1. ↑  „Institut national d'études démographique (INED)". Архивирано од изворникот на 2014-07-02. Посетено на 2016-06-26.
 

44°20′N 21°18′E﻿ / ﻿44.333° СГШ; 21.300° ИГД﻿ / 44.333; 21.300

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Марица КосановиЌ**, родена Тесла (Смиљан, 1858 - Загреб 1938), полиглот и публицист, сестра на Никола Тесла и мајка на Сава Косановиќ.

Животопис
---------

Марица Косановиќ, моминско Тесла родена е во 1858 година во Смиљан од мајка Георгина-Ѓука Мандиќ и татко Милутин Тесла, православен свештеник, кој во Плашко завршил Богословија. Се омажила за плашчанскиот прота Никола Косановиќ Николадин со кој родила четири сина.
Останала вдовица во 41 година и сама ги подигнала децата. Успеала на синовите да им обезбеди високо образование, но се трудела и таа да стекне што поголемо образование, што во таа срединиа во тоа време било реткост за жена. Совршено зборувала француски, италијански, германски и чешки. Знаела околу 60.000 стихови од различни светски книжевности. Со години саработувала во листовите на Србобран, Бранко и -{Budapester Tagblam}-. Во интезивно допишување со братот Никола искажувала извонредна сестринска љубов како и убавината и богатството на краинскиот ијекавски јазик.
Го застапувала братот Никола на свечаната академија, која била одржана на 28. 05. 1936 година на Коларчевиот универзитет во Белград по повод неговиот осумдесетти роденден.
За марициниот син Драгиша се знае само дека бил австроунгарски полковник, а за Љубиша дека бил економист. 
Милутин е роден во 1890 године, а 1941 године загинал во Сараево за време на бомбардирањето каде бил распореден како резерен санитетски капетан. Неколку години како хирург и началник на хирургија работел во огулинската болница, а подоцна во Загреб. Во народот останал запаметен како многу хуман лекар. Имал обичај помалите операции да ги изведува за сиромашните граѓани, да не би плаќале лекарски трошоци, во нивните куќи, ги посетувал и им правел преврски. Многу бргу дејствувал во случај на епидемија. Кога сретнувал трудница ја советувал да оди во болница за породување, затоа што имало случаи на породилки кои умирале.
Сава е роден на 29 мај во 1894 година, а починал во Белград на 15 септември 1956 година. Завршил правен факултет во Будимпешта. Бил политичар, публицист и дипломат, голем патриот и антифашист.
Ниту еден од синовите не се оженил, па оваа семејство останало без потомци.
Марица починала на 27 октомври 1938 година во својата осумдесета година. Погребана е во Загреб на 29 октомври 1938 година.

Од сите сестри и роднини Никола најмногу се допишувал со Марица. Во едно од писмата, сестра му му напишала: *"Во Плашко на 25.6.1894 ... За овие неколку години од како ти го прослави, потскокна Српството во цена пред странските народи, а и Хрватите мораат да вовлекуваат рогови во се. Секако не смеат да ти кажат повеќе дека си Хрват, туку секаде велат, "наш поносен, наш голем земјак."..."* (*"У Плашком 25.6.1894. ... За ово неколико година од како га ти прослави, поскочило је Српство у цијени пред странијем народима, а и Хрвати морају увлачити роге у се. Свакако не смију ти рећи више да си Хрват, него свуда веле, "наш дични, наш велики земљак."..."*)  .

Наводи
------

1. ↑  Тесла, Никола (2013). *Никола Тесла, преписка са родбином, стр. 82*. Нови Сад: Академска књига.
**Ванче Шиков** (роден 19 јули 1985 во Кавадарци, Југославија) — македонски фудбалер кој игра за Работнички во македонското фудбалско првенство и за фудбалската репрезентација на Македонија.

Фудбалска кариера
-----------------

Ванче Шиков својата фудбалска кариера ја започнал во ФК Тиквеш од Кавадарци.
Во 2002 година поттпишал за грчкиот прволигаш Шкода Скеча каде одиграл 55 натпревари и постигнал 2 гола. Во 2006 Шиков потпишал со најтрофејниот грчки фудбалски клуб Олимпијакос од Атина. По потпишувањето на договорот, во сезоната 2007-2008, Олимпијакос го позајмил Шиков на позајмица во Керкира каде одиграл 13 натпревари и постигнал 2 гола.
Во 2008 година Шиков се преселил во кипарското фудбалско првенство и потпишал за тимот на Етникос Ахна каде за 3 години одиграл 77 натпревари и постигнал 4 гола.

По трите поминати години на Кипар во летото 2011 потпишал 3 годишен договор со украинскиот прволигаш Волин. Откако му завршил договорот со Волин, летото 2014 Шиков како слободен играч потпишал двегодишен договор со Австрија Виена.

За фудбалската репрезентација на Македонија има одиграно 35 натпревари и има постигнато 3 гола.

Репрезентативни голови
----------------------

| # | Датум | Место | Противник | Гол | Резултат | Натпреварување |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2 јуни 2010 | Филах |  Романија | **1**–0 | Победа | Пријателски натпревар |
| 2 | 8 октомври 2010 | Андора ла Веља |  Андора | **2**–0 | Победа | Квалификации за ЕУРО 2012 |
| 3 | 7 октомври 2011 | Ереван |  Ерменија | 4–**1** | Пораз | Квалификации за ЕУРО 2012 |

Наводи
------

1. ↑  Шиков продолжува во украински Волин[*мртва врска*]
2. ↑  Официјално: Шиков две години во Австрија Виена sportmedia.mk, 30 јуни 2014

Надворешни врски
----------------

* Профил на Macedonian Football (англиски)
* Ванче Шиков на National-Football-Teams.com
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Calathaspis|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Calathaspis*** е род на лишаи од фамилијата Cladoniaceae. Монотипичен род, *Calathapsis* го содржи единствениот вид ***Calathaspis devexa***, кој се наоѓа во Папуа Нова Гвинеја во шуми со средна и висока надморска височина на надморска височина од 2000 - 4000 м.. Името на родот, кое ги комбинира грчките κάλαθος (сад во облик на вазна) и κάλαθος („штит"), се однесува на обликот на апотеција. Епитетот на видот *devexa*, од латинскиот *devexus* („наведнат надолу"), се однесува на распоредот на thalline laciniae.

Наводи
------

1. ↑  Miadlikowska, Jolanta; Kauff, Frank; Högnabba, Filip; Oliver, Jeffrey C.; Molnár, Katalin; Fraker, Emily; Gaya, Ester; Hafellner, Josef; Hofstetter, Valérie (2014-10). „A multigene phylogenetic synthesis for the class Lecanoromycetes (Ascomycota): 1307 fungi representing 1139 infrageneric taxa, 317 genera and 66 families". *Molecular Phylogenetics and Evolution*. **79**: 132–168. doi:10.1016/j.ympev.2014.04.003. ISSN 1055-7903. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  Jahns, Hans Martin; Mackenzie, Elke; Weber, William A.; Huneck, Siegfried (1972). „Calathaspis, a new genus of the lichen family Cladoniaceae". *Occasional papers of the Farlow Herbarium of Cryptogamic Botany*. **4**: 1–12. doi:10.5962/p.305834. ISSN 0090-8754.
Селската црква посветена на света Марина
**Орешковица** е село сместено во општина Петровац на Млави во Србија .

Опис
----

Компактна рурална населба, на (166 метри) источните ридови на Зракот Сопот, помеѓу Кошица (212 метри), Парлози, Селиште и Трскино брдо (229 метри), 13 километри југозападно од Петровац на Млави. Површината на атарот е 1.722 хектари. Името е од фитогеографско потекло - по оревите, кои порано ги имало многу на местото на денешното село.

Населението е српско (слават Св. Никола, Св. Врачева, Св. Илија, Ѓурѓиќ, Ѓурѓовден, Св. Аранѓела, Св. Олимпија, Св. Лазар и други.

Наводи
------

44°19′N 21°19′E﻿ / ﻿44.317° СГШ; 21.317° ИГД﻿ / 44.317; 21.317

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Сузана Ал-Салкини** (родена во 1984 година во Скопје, Република Македонија) ― македонска сопственичка на титулата за избор на убавина. Таа го освоила правото да ја претставува својата земја на Мис на светот 2008 во Јоханесбург, Јужна Африка, на 13 декември 2008 година, но поради финансиски проблеми и недостаток на спонзорство, не и било дозволено да патува во Јужна Африка за да се натпреварува за круната. Наместо тоа, таа добила можност да се натпреварува на Мис на светот 2009, исто така во Јоханесбург, Јужна Африка на 12 декември 2009 година.

Наводи
------

1. ↑  Miss World contestants can change the world - Zuma
Макопсе (река)
**Макопсе** е река во областа Лазаревски во градот Сочи. Должината на реката е 12 км, сливното подрачје е 37,7 км².

Хидроним
--------

Хидронимот доаѓа од спојувањето на зборовите адигејски: мэкъу, што значи *сено* и адигејски: псы - *река*, односно „сено река". Според една верзија, за време на поплавата, многу сува трева плови покрај реката од крајбрежните ливади.

Географија и хидрологија
------------------------

Реката Макопсе е формирана на западната падина на Велики Кавказ на сливот на три реки: Џималт, Кумиштепе и Гумиштепе. На устието на реката се наоѓа истоименото село Макопсе, во горниот тек селото Наџиго. Во Црното Море се влева типична планинска река. Храна снег, дожд, под земја. На реката и нејзините притоки има каскада од 15 водопади „Серенада на љубовта", високи од 5 до 38 метри . Флората долж бреговите на реката одговара на висинската зона на регионот на Црното Море: во горниот тек преовладуваат иглолисни шуми, потоа широколисни шуми доаѓаат да ги заменат, а суптропските елементи се присутни на устието.

Историско значење
-----------------

По избувнувањето на конфликтот во Сочи, во јануари 1919 година, на конференцијата во Париз, претставниците на Грузија претставија историска карта на границите на државата за време на владеењето на кралот Давид Градител и кралицата Тамара, на која територијата на областите Сочи и Туапсе била дел од Грузија. Врз основа на презентираните историски докази, границата на Грузија, која била поддржана од Велика Британија, требало да се смета токму за реката **Макопсе** што тече 14 километри југоисточно од Туапсе.

поплави
-------

* Поради силна поплава во октомври 2018 година, се урна патен мост преку реката Макопсе по кој минува автопатот А-147  .

Наводи
------

1. ↑  „Река Макопсе". *www.zolotosochi.com* (руски). Золото Сочи. Архивирано од изворникот на 2014-06-08. Посетено на 2020-09-22. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
2. ↑  „Водопады у реки Макопсе, Макопсе". Архивирано од изворникот на 2013-08-09. Посетено на 2014-06-08. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
3. ↑  Кекелия Д. Территория и границы Грузии, Тбилиси, 1996 г.Предлошка:Ref-ka
4. ↑  „Разрушенные дороги и плывущие автомобили. Последствия сильного паводка на Кубани". *meduza.io* (руски). Архивирано од изворникот на 2020-10-31. Посетено на 2020-09-22. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
5. ↑  „Даже мэр прервал отпуск. Речка с «непечатным» названием Херота вышла из берегов, ливни снова затопили Сочи, прогнозы синоптиков неутешительны, режим ЧС не снят". *novayagazeta.ru* (руски). Архивирано од изворникот на 2022-01-21. Посетено на 2020-09-22. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
Марија-Пија Боетиус
**Марија-Пија Боетиус** (родена 1947 година) е шведска новинарка, романописец, писателка и активистка. Работела како новинар во весникот *Експресен* од 1968 до 1978 година. Меѓу нејзините книги се и *Skylla sig själv* од 1976 година (на силување), *Heder och samvete* од 1991 година (за шведската неутралност за време на Втората светска војна ) и *Mediernas svarta bok* од 2001 година.

Таа го објавила во 1979 година романот *Svensson, Svensson,* одговор на романот на Улф Лундел *Џек.*

На Боетиус и била доделена наградата „Туре Нерман" во 1998 година и Ден Андерсон наградата во 2002 година.

Во 2012 година учсествувала во мисијата Брод до Газа со СВ <i id="mwGg">Естел</i> .

Наводи
------

1. ↑  Празен навод (help)
2. ↑  Heimerson, Staffan (1 July 2001). „Dags att visa andra bildstormare avsmak". *Aftonbladet*. Посетено на 5 March 2014.
3. ↑  „Svensk aktivist hemma efter Ship to Gaza-aktion". Sveriges Radio. 22 October 2012. Посетено на 5 March 2014.
Споменик пчела
**Каменово** претставува село сместено во општина Петровац на Млави во Србија .

Опис
----

Приградско земјоделско село од збиен тип, на (138-220 метри) од страна на потокот Грабовац (4 километри), десна притока на Млава, 3 километри северно од Петровац на Млави. Површината на атарот е 1.469 хектари. На почетокот на 20 век во Атарот било езерото Окно кое пресушило со промената на коритото на Млава, а тука се и неколку извори (Калина, Смрдан, Кладенац у Гај, Бучура, Ружица и др.), некои од нив имаат лековита вода. Поврзува четири „маала": Село, Куќиште, Кришка (семејства Лисиче, Стокиќи, Урсани, Цигиќи и Џибани) и Влачичка (Меѓу). Современиот рурален развој се реализира покрај патот Пожаревац - Петровац на Млави, а селото Дробеж (10 куќи) се наоѓа на левиот брег на Млава, југозападно од главниот дел на селото.

Населението е српско (слави Ѓурѓовден, св. Аранѓел, Ѓурѓиќ, св. Илија, св. апостол Тома, Петровчан, св. Стеван, св. Јован, Митровдан, св. Никола, св. Врачева, св. Тодор , Света Олимпија, Петковица и др.; завет Младенци), староседелци и доселени од Хомоље, Кучајна, Каона во Звижд и Ресава. Индексот на демографско стареење се движи од 0,7 (1961) до 1,4 (1991).

Наводи
------

1. ↑  Institut national d'études démographique (INED) Архивирано на 2 јули 2014 г.
 
44°24′37″N 21°24′07″E﻿ / ﻿44.41028° СГШ; 21.40194° ИГД﻿ / 44.41028; 21.40194

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 144209059
* LCCN: n00021915

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Лидија Размоска** (Охрид, 21 јануари 1982

) — македонска поетеса и културен работник.

Животопис
---------

Размоска е родена е во Охрид, на 21 јануари 1982 година. Основно и средно образование завршува во Охрид, а во Скопје дипломирала на катедрата за педагогија. Во 2011 година магистрира на тема „Делотворна деловна комуникација во основното училиште". Работи како педагог и културен работник. Член е на литературниот клуб „Григор Прличев" од Охрид. Учествувала на културни манифестации од областа на литературното творештво.

Размоска се јавува како уредник на книги од разни македонски автори: Ристо Стефов (Short history of the Macedonian People), Мишо Јузмески („Премин во маглата", „Нашиот холандски пријател А. ден Долард", „Сто години копнеж"), Наум Трајчески („Секојдневие", „Грст мудрости", „Патеки на животот") и др.

Објавени книги
--------------

* „Езерска воздишка" - стихозбирка (Скопје, 2005) ISBN 9989-922-97-7
* „Делотворна деловна комуникација во основното училиште" - (Охрид, 2012) ISBN 978-9989-911-33-0

Надворешни врски
----------------

* Лидија Размоска: Кон објавеното дело „Родослов на елшанските семејства – Елшани низ историјата" од Борис Гопоски
* Стихови од Лидија Размоска во „Народна волја" Архивирано на 9 декември 2010 г.

Наводи
------

1. ↑  „Културни манифестации ДЕНЕС...". Вечер. 5 септември 2006. Посетено на 2010-11-07.[*мртва врска*]
2. ↑  Л. Размоска ја промовира книгата „Сто години копнеж"
3. ↑  „ПРОМОЦИЈА НА РОМАНОТ НА ТОМИСЛАВ ОСМАНЛИ, „ДВАЕСЕТ И ПРВИОТ"". Блесок. 23 септември 2010. Посетено на 2010-11-07.[*мртва врска*]
4. ↑  Јузмески, Мишо:„Сто години копнеж"; „Нашиот холандски пријател А. ден Долард";„Премин во маглата"

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Оваа статија се однесува на реката Јужен Буг, во јужна Украина.  За Буг, притока на реката Висла, погл. Буг.

**Јужен Буг** (украински: *Південний Буг*; руски: *Южный Буг*) — река сместена во Украина.

Изворот на реката е во западниот дел на Украина, во Волинско-Подилската Висорамнина, околу 145 километри од полската граница, од каде тече кон југ во делтата на Буг (црноморски слив) низ јужните степи. Долга е 806 километри и покрива слив од 63.700 км².

Поголеми градови на Јужен Буг се: Хмељницки, Виница, Первомајск, Миколајв (*подредени низводни, т.е. кон југ*).

Етимологија и историја
----------------------

(украински: *Південний Буг*; украински: *Бог*; полски: *Boh*; руски: *Южный Буг*, отомански турски: *Aksu*)

Херодотус е изведено од старогрчки: Хипанис (*Hypanis*). Во текот на големата преселба на народите, Јужен Буг била важна пречка за сите племиња, кои се преселувале.

Локалното словенско име на реката било *Бог*, што било изведено од зборот богат (украински: *багата*). Славниот француски воен инженер и географ Гијом Левасер де Боплан ја именувал реката како Руски Буг (украински: *Бог Руський*).

Од 16 век, поголемиот дел на Јужна Украина била дел од Кримскиот канат и Отоманското Царство и била наречена *Aq-su* што означува Бела река.

Јужен Буг е руско име, кое било воспоставено за време на колонијалниот период на Украина. Името е сега прифатено како единствено.

На 6 март 1918, Централниот совет на Украина го донел законот „За административно-територијалната поделба на Украина", со која Украина била поделена на повеќе земји. Една од овие земји во горниот тек на реката била именувана „Побожја" (украински: *Побожжя*).

Пловност
--------

Реката е технички пловна на десетици километри од нејзиниот влив во Црното Море, каде постојат и неколку речни пристаништа (како што е Вознесенск).

Во 2011 биле објавени планови за обнова за пловење на Јужен Буг поради зголемување на извозот на житото од Украина.

Галерија
--------

* Смрзнатата Јужен Буг во МиколајвСмрзнатата Јужен Буг во Миколајв
* Реката Плоска вливајќи се во Јужен БугРеката Плоска вливајќи се во Јужен Буг
* Јужен Буг во ВиницаЈужен Буг во Виница
* Речен брод на реката во Виница (2006)Речен брод на реката во Виница (2006)
* Јужен Буг во близина на пејзажниот парк БугЈужен Буг во близина на пејзажниот парк Буг

Наводи
------

1. ↑  „Енциклопедија Британија: Јужен Буг (река)". Енциклопедика Британика. Посетено на 8 мај 2011.
2. ↑  „Истории, Херодотус, стр. 165". Books.google.com. 30 јануари 2009. Архивирано од изворникот на 2014-07-01. Посетено на 5 јануари 2013.
3. ↑  «НИБУЛОН» заложил основу собственного флота(украински)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јужен Буг" на Ризницата ? |

* Сплаварење на Јужен Буг
* Буг во Географскиот речник на Кралството Полска (1880) (полски)
* Слики од бреговите на Јужен Буг Архивирано на 9 јуни 2010 г. (руски)

Координати: 46°59′N 31°58′E﻿ / ﻿46.983° СГШ; 31.967° ИГД﻿ / 46.983; 31.967

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 243109688
* LCCN: sh85069079
* GND: 4280195-3
* SUDOC: 144108712
* NKC: xx0122353

 |

 |
Елза Грејв во 1950-тите
**Елза Грејв** (17 јануари 1918 - 17 јуни 2003 година) — шведски романописец, поетеса и уметница.

Животопис
---------

Во 1943 година, таа се етаблирала како ран модернист со својата колекција „ *Inkräktare "* (Натрапници). Грејв развила свој посебен симболичен стил во песните често критички настроени кон западната цивилизација. Славата ја стекнала во 1948 година кога ја објавила својата трета збирка „ *Bortförklaring "* (Изговор) во 1948 година, со поемата *Svinborstnatt* (Ноќта на *влакната на свињата* ), која прикажува свињи во стилови, кои постигнуваат скоро човечки одлики. Тема на која често се осврнува е мајчинството, предизвикувајќи лута, тажна мајка болно извршувајќи ги своите задачи, како што е во *Den blåa himlen* (Синото небо, 1949), особено во поемата *Djuphausmakerad* (Длабоко море од маскарада). До 1989 година, кога го објавила *Sataneller*, на многу критичари им било доста од нејзините сурови литијани, полни со гнев и бесмисленост.

Наводи
------

1. ↑  „1960: Elsa Grave". *Aftonbladet*. Посетено на 20 January 2015.
2. ↑  Inga-Lisa Petersson. „Grave, Else". The History of Nordic Women's Literature. Посетено на 20 January 2015.
3. ↑  Forsas-Scott, Helena (2000). *Swedish Women's Writing 1850-1995*. A&C Black. стр. 107–. ISBN 978-1-84714-197-2.
4. ↑  Inga-Lisa Petersson, Anne Nilsson Brügge. „I am Apollo's Tree". The History of Nordic Women's Literature. Архивирано од изворникот на 21 January 2015. Посетено на 21 January 2015.
**Јадранка Владова** (Скопје, 20 април 1956

 - Скопје, 11 декември 2004

) — македонска универизитетска професорка, писателка, критичарка, антологичарка, преведувачка и учебникар.

Биографија
----------

Владова е родена во Скопје на 20 април 1956 година. На Филолошкиот факултет во Скопје ги предавала предметите *Светска литература и Литература за деца*. Автор е на следните книги: Скарбо во мојот двор, (1986); Воден знак, (1990); Измислување на светот, (1991); Мојот пријател А. (1992); Девојчето со две имиња (1993 и 2001); Волшебноста на зборот (1994); Гледалото зад огледалото (1999); Деца како мене (во соавторство со фотографот Владимир Тодоров), 2000 (Македонска верзија на изданието на UNICEF – Children just like me); Куќа, (2001); Учебник по македонски јазик за I година гимназија (ПЕКСНАС), 1997; Македонско-чешки речник (со група чешки соработници), 1998; Основи на демократијата за I одделение (2000); Пристап кон лирската песна за основното образование (2000); Читанка за петто одделение (2001); Македонски јазик и литература за петто одделение (2001); Македонски јазик и литература за шесто одделение (2001); Детска литература (2001); Mein Freund A. 2001 (превод на германски: Барбара Утевска и Ана Корженска) Преводи: Борис Билетиќ: Машки врисок (превод од хрватски јазик), 1987; Ристо Јачев: Заточеник на мракот (препев на српски јазик), 1996; Јордан Радичков: Ние, врапчињата (превод од бугарски јазик), 2000 и 2001.

Починала во Скопје на 11 декември 2004 година.

Наводи
------

1. ↑  Милан Ѓурчинов (1999). *Folklore impulses in Macedonian literature and art of the 20th century*. Македонска Академија на Науките и Уметностите.
2. ↑  Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, Скопје, 2004, стр. 54
Мост над реката Небуг - панорама
**Небуг** - река во областа Туапсе на Краснодарската територија во Русија, северозападно од градот Туапсе.

Небуг потекнува од јужната падина на планината Фаше (812 м) од главниот кавкаски венец на надморска височина од околу 500 метри. Речниот слив е опкружен со бројни планини покриени со мешана шума. Долината на реката има многу подеми и падови. На реката Понежина (притока на Небуг) во горниот тек има водопади и карпи.

Должината на реката е 18 км, сливното подрачје е 73,3 км². Протокот на вода значително се зголемува за време на поплави и достигнува 600 м³/с. Реката доживува 10-12 поплави годишно. Просечна количина на вода — 2,53 м³/с. Се влева во Црното Море кај истоименото село.

Наводи
------

1. ↑  *КАРТЫ И ТАБЛИЦЫ: СПРОС НА НАРКОТИКИ*. UN. 2013-05-29. стр. 1–5. ISBN 978-92-1-004029-7.
2. ↑  „Сопроводительный лист". *dx.doi.org*. Посетено на 2022-08-16.
3. ↑

Надворешни врски
----------------
Селското училиште
**Рашанац** е село сместено во општина Петровац на Млави во Србија .

Опис
----

Земјоделско село од збиен тип, на (205 метри) падини и брегови (најчесто десно) на Рашаначки поток, десна притока на Млава 13 километри северозападно од Петровац на Млави. Површината на атарот е 1.902 хектари. Обединува три „краеви": Млава, Рашанац и Прибиќ. Под името Рашанац се споменува во турскиот попис во 1467 година (36 куќи), како Ражанци (шанац) во 1733 година (30 куќи), а под името Рашанци во 1820 година (78 куќи).

Населението е Влашко (слави св. Аранѓела, Петковица, Св. Јован, Св. Никола, Ѓурѓиќ, Св. Стеван, Богородица, Св. Олимпија, Митровден итн.

Наводи
------

1. ↑  Institut national d'études démographique (INED) Архивирано на 2 јули 2014 г.

44°27′35″N 21°21′42″E﻿ / ﻿44.45972° СГШ; 21.36167° ИГД﻿ / 44.45972; 21.36167

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Аловина** (прасловенски: *\*olъ*) — вид пиво без хмељ.

Историја
--------

Аловина би можел да биде пијалакот што го спомнал Приск меѓу Словените во средината на 5 век. Напивката се нарекувала *камон*, а се правела од јачмен. Аловина била правена во Скопје, Ниш и Пирот во 19 век. Таа го зачувала својот континуитет повеќе од 1500 години. Аловината му претходела на пивото. Се правела таму каде што немало хмељ или бил многу скап. 

Аловината се приготвувала со киснење и набубрување на јачмен или овес, потоа се сушело и се мелело за да се добие брашно. Од добиеното брашно се замесувало тесто со студена вода и се ставало на дното на некој сад. Врз него се поставувал вжарен камен и веднаш потоа садот се полнел со врела вода, по што доаѓало до вриење, односно ферментација. Така се добивал жолтеникав пијалак со вкус на денешното пиво.

Наводи
------

1. ↑  „Првото скопско пиво "Аловина" во најстарата пивска кригла (фото)". *Skopjeinfo.mk*. 27.01.2017. Посетено на 29 јули 2023. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
**Ц/1702 Х1** (исто така позната како „комета од 1702") е комета откриена од Марија Кирх во Германија на 20 април 1702 година.

1702 забележана
---------------

Кирх ја открила кометата на 20 април 1702 година. Кометата била на кратко растојание над хоризонтот и се вели дека личи на „небулозна ѕвезда".

Независно откритие било направено од Филип де Ла Хире (Париз, Франција) на 24 април.

Последното набљудување на кометата било направено од Бјанкини и Маралди на 5 мај 1702 година.

Орбита
------

Многу слични параболични орбити биле пресметани за C / 1702 Х1 од Никола Луј де Лакај (1761) и Јохан Карл Буркхард (1807).

Најблиски приоди до Земјата
---------------------------

* 1702-04-20: 0,0435 AУ од Земјата

Наводи
------

1. ↑  „C/1702 H1". Архивирано од изворникот на 2021-11-30. Посетено на 2021-11-30.
Замок Хага во септември 2011 година.
 Густаф Персон, Ноќ и Ден
**Замокот Хага** е замок покрај езерото Меларен надвор од Еншепинг во округот Упсала, Шведска.

Најраниот регистриран сопственик на имотот Хага бил шведскиот благородник Стен Бенгтсон (Билке). На имотот изградил камена зграда. Неговиот син Тур Стенсон (Билке) очигледно се преселил од тоа место каде што сега се наоѓа главната зграда на замокот Хага.

До 1660-тите, Хага останал замок во средновековен стил, со неправилно изградени кули и крила. Сегашниот замок Хага бил изграден од Никодим Тесин Постариот по нарачка од Густаф Персон, Ноќ и Ден. Завршена е во 1670 година.

Во 1894 година бил продаден на трговците на големо Л. Л. Либерг. Замокот бил продаден во 1912 година на поручникот Адолф Версал, кој започнал обемно реновирање. Шведскиот синдикат на вработени во хотели и ресторани го купил имотот во 1924 година и го направил летен дом за членовите. Од раните 1940-ти до 1962 година, Хага работела како душевна болница. По обемните реновирања, Хага е отворен како хотел и конференциски центар во 1990 година.

Наводи
------

1. ↑  „*Gustaf Persson, Natt och Dag*(Haga Slott)". Архивирано од изворникот на 2010-08-13. Посетено на 2021-11-23.
2. ↑  „*Haga Slott genom historien* (Haga Slott)". Архивирано од изворникот на 2010-08-13. Посетено на 2021-11-23.

Други извори
------------

* Невил, Кристофер (2009) *Никодим Тесин Постариот.* *Архитектурата во Шведска во ерата на величината* ( Brepols Publishers)ISBN 978-2-503-52826-7

Надворешни врски
----------------

* Официјален сајт Архивирано на 13 август 2010 г.
**Веса Бараковска-Роза** (Горна Џумаја, 18 март 1922 — Лисија, Горноџумајско, 29 јануари 1944) — македонска младинска работничка и прва партизанка од Пиринскиот дел на Македонија.

Животопис
---------

Родена била во Горна Џумаја на 18 март 1922 година. Во 1938 година била член и секретар на Работничкиот младински сојуз, а во јули 1943 година станала партизанка во Горноџумајскиот партизански одред „Никола Калапчиев". Учествувала во сите акции на одредот против бугарската жандармерија и полиција. Загинала во борба против бугарските фашисти, во која решила да се самоубие. Во нејзина чест, Никола Парапунов испратил наредбодавно писмо до сите партизански одреди и организации насловено „Првата".

Наводи
------

1. 1 2  *Македонска енциклопедија*. **I** (I. изд.). Скопје: МАНУ. стр. 131. ISBN 978-608-203-024-1.
2. ↑  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 38. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
3. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 62. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Џамијата Хасан II** (арап. مسجد الحسن الثاني) се наоѓа во Казабланка, Мароко. Дизајнирана е од францускиот архитект Мишел Пинсо. Таа е втора најголема џамија во светот, по Масџид Ал-Харам во Мека. Поставена е на платформа, со поглед на Атлантикот кој може да се види и низ огромниот стаклен под. Собира 25.000 верници, и уште 80.000 можат да се сместат во дворот. Минарето е највисоко во светот, 210м.

Посветена е на кралот Хасан II и требало да биде завршена за неговиот 60-ти роденден во 1989, но градбата продолжила сѐ до 1993.

Изградена е асеизмички, со греени подови, електрични врати и лизгачки покрив.

Наводи
------

1. ↑  Kingfisher Geography encyclopedia. ISBN 1-85613-582-9. Page 137

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија џамија или друго исламско светилиште е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Acaulospora|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

***Acaulospora koskei*** е вид на габа од фамилијата Acaulosporaceae. Формира арбускуларна микориза и везикули во корените. Пронајден во Полска, каде што беше собран од почва под *Ammophila arenaria*, беше опишан како нов вид во 1996 година.

Наводи
------

 



1. ↑  Błaszkowski, Janusz (1995-02). „Acaulospora koskei, a new species in Glomales from Poland". *Mycological Research* (англиски). **99** (2): 237–240. doi:10.1016/S0953-7562(09)80892-7. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
Локација на полуостровот Херос во земјата Греам, Антарктичкиот Полуостров.
**Херос** е делумно без мраз широк полуостров 8,9 км што се проектира од Фојн Коуст, Антарктичкиот Полуостров 13 км југоисточно во Влезот на кабинетот. Завршува во Spur Point на југоисток.

Именуван по богот тракискиот бог Херос (тракискиот коњаник).

Локација
--------

Полуостровот Херос е центриран на Предлошка:Корд. Британско мапирање во 1974 година.

Карти
-----

* Британска антарктичка територија: Грахам земја. Топографска карта во размер 1:250000. BAS 250 Series, лист SQ 19–20. Лондон, 1974 година.
* Антарктичка дигитална база на податоци (ADD). Топографска карта на Антарктикот во размер 1:250000. Научен комитет за истражување на Антарктикот (SCAR). Од 1993 година, редовно се надградува и ажурира.

Наводи
------

1. ↑  PENINSULA

Надворешни врски
----------------

* Heros Peninsula. Copernix satellite image
**Лилјана Андреева** (моминско *Николова*; 6 март 1946

 во Скопје — македонска универзитетска професорка по хемија.

Животопис
---------

Таа е редовен професор (2006) на ПМФ, Институт за хемија. Додипломските студии ги завршила во Харков, магистрирала (1982) на Хемискиот факултет, а докторирала (1994) на ПМФ во Скопје. Изведувала настава од подрачјето на физичката хемија за студентите од РГФ во Штип, за студентите по хемија на ПМФ, како и на двопредметните студии биологија-хемија, како и настава по предметот Историја на хемијата, а напишала и учебник. Научната работа ѝ е претежно во врска со изучувањето на клатрати. Објавила 24 труда (18 во меѓународни списанија), а на научни собири учествувала со шеесетина соопштенија. Учествувала во 11 научноистражувачки проекти, од кои 5 меѓународни. Имала студиски престои во Упсала, Лондон и Истанбул. Била раководител на Заводот за физичка хемија на Институтот за хемија при ПМФ во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Лилјана Андреева*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 61. Text "series
" ignored (help)
**Ада Константија Нилсон** (21 септември 1872 – 23 мај 1964) била рана шведска жена лекар. Таа била една од основачите на изборното списание *Тидеварвет* во 1923 година.

Биографија
----------

Нилсон е родена во Содра Самс во 1872 година. Таа е израсната во една фарма. Нејзиниот татко, кој помагал да се водат текстилните работници во викендичка, починал кога таа имала тринаесет години, а таа заминала да живее во Стокхолм. Во 1891 година, таа била една од првите жени што се стекнала со медицинска обука, првично во Упсала и главно во Стокхолм. Таа ги запознала Лидија Валстром и Алма Сундквист кои биле пионери, исто така.

 1920-ти од лево кон десно: Елизабет Там, Ада Нилсон, Керстин Хеселгрен (седи), Хонорин Хермелин и Елин Вагнер
Таа била членка на Националното здружение на либерални жени.

Списанието *Тидеварвет* е основано во 1923 година  од Керстин Хеселгрен, Онорин Хермелин, која била едукатор, Ада Нилсон, Елизабет Там, либерална политичарка и Елин Вагнер, која била авторка. Основачите кои имале либерален политички став биле познати како групата Фогелштад. Нилсон била еден од главните финансиери на проектот и станала главен уредник со нејзината нова пријателка Елин Вагнер како негов прв уредник. Списанието требало да излегува до 1936 година и три години (1925-28) списанието имало бесплатен консултант, но било тешко да се финансира.

Смрт и приватен живот
---------------------

Нилсон имала многу блиски односи со Хонорин Хермелин. Во текот на последната година од нејзиниот живот, Нилсон отишла да остане во Фогелштад кај Хермелин. Нилсон починала во Julita (parish) [sv]. Таа била речиси слепа и сиромашна. Таа била погребана на гробишта во близина на нејзиното родно место. Нејзиниот живот е еден од оние што ги прославува Сири Деркерт во метро станицата Остермалмсторг во Стокхолм.

Наводи
------

 

1. 1 2 3 4 5  „skbl.se - Ada Konstantia Nilsson". *skbl.se*. Посетено на 1 October 2019.
2. ↑  Karl Erik Gustafsson; Per Rydén (2010). *A History of the Press in Sweden* (PDF). Gothenburg: Nordicom. ISBN 978-91-86523-08-4. Архивирано од изворникот (PDF) на 13 February 2015.
3. ↑  „Tidevarvet 1923". *Göteborgs Universitetsbibliotek*. Посетено на 1 October 2019.
4. ↑  „Tidevarvet cover page" (PDF). *Tidevarvet*. Посетено на 1 October 2019.
5. ↑  Lene Buchert. „Hesselgren, Kerstin (1872-1964)". *Performance Magazine*. Посетено на 30 December 2016.
6. 1 2  „Tidevarvsgruppen (The Age Group), Fogelstad-gruppen (The Fogelstad Group) and the newspaper Tidevarvet (The Age.)". *Hjördis Levin's homepage*. Архивирано од изворникот на 28 August 2007. Посетено на 30 December 2016.
7. ↑  „skbl.se - Honorine Louise Hermelin". *www.skbl.se*. Посетено на 28 November 2020.

Надворешни врски
----------------

* Шведската енциклопедија
* Шведската енциклопедија
* Дигитална архива
* Libris

Дополнително читање
-------------------

* Ada Nilsson at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon
**Издавачки Леден Гребен** — леден гребен на Антарктикот долг околу 35 наутички милји (60 км) на јужниот брег на заливот Придз, помеѓу планината Каролин Микелсен и Сторнсовиот Полуостров. Неколку ледници, наведени од југозапад кон североисток, го негуваат ледениот гребен: Полар Тајмс, Ил Поло, Поларфоршунг, Поларен рекорд и Поларбокен. Издавачкиот Леден Гребен првпат бил мапиран од воздушни фотографии од Експедицијата на Ларс Кристенсен, 1936–37. Името „Publication Glacier Tongues" го применил Џон Х. Роско во 1952 година по неговото проучување на воздушните фотографии од областа на операцијата на американската морнарица (1946–47), но терминот ледена полица е повеќе описен. Така именуван од Роско бидејќи неколкуте ледници во областа ги одбележуваат поларните публикации.

Наводи
------
Астрид Ниберг (1927)
**Астрид Биргита Ниберг** (1877–1928) била пионерска уредничка на шведски весници и суфражетка. Од 1903 година, како уредник на *Norra Hallands Tidning Vestkusten* во Варберг, таа водела кампања за охрабрување на поддршката за правото на глас на жените. Како член на одборот на локалниот огранок на Здружението за право на глас на жените (ЛКПР), таа постојано ги известувала своите читатели за случувањата за кои се разговарало на состаноците на здружението.

Биографија
----------

Родена на 5 јануари 1877 година во Гетеборг, Астрид Биргита Ниберг била ќерка на новинарот Јохан Питер Ниберг (1829–1911) и неговата сопруга Јохана Шарлота родена Улгрен (1835–1918). Таа била најмладата од трите деца на семејството. По завршувањето на своето образование во приватно училиште, извесно време работела како медицинска сестра.

Во 1903 година, Ниберг ја презела позицијата главен уредник во весникот *Нора Халандс Тиднинг Весткустен*, заменувајќи го нејзиниот татко кој ја извршувал оваа позиција од 1878 година, но во тој момент сакал да се пензионира. За време на нејзиното раководење, весникот значително се зголемил ангажирајќи дополнителен персонал. Водела и печатница за книги.

Како и нејзиниот весник, Ниберг била во основа конзервативна, страсно заинтересирана за слободата на печатот. Таа била член на локалното друштво на умереност, накратко држејќи ја функцијата претседавач. Како силен поддржувач на движењето за право на глас, таа не само што ги искажувала своите ставови во својот весник, туку зборувала на состаноците тврдејќи дека и мажените и невенчаните жени треба да ги уживаат истите права на глас како и мажите. Фрига Карлберг од ЛКПР коментирала дека „изгледа и зборува како најдивата суфражетка".

Астрид Ниберг починала во Варберг на 9 септември 1928 година.

Дополнително читање
-------------------

* Astrid Nyberg at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon



1. 1 2 3 4 5  Lilja, Eva (6 February 2021). „Astrid Birgitta Nyberg". Svenskt kvinnobiografiskt lexikon. Посетено на 3 May 2021.
2. ↑  Nilsson, Anna-Lena (7 May 2020). „Varbergs rösträttskvinnor i arkiven" (Swedish). Demokrati 100. Архивирано од изворникот на 2021-11-17. Посетено на 3 May 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Kvinnoporträtt. Astrid Nyberg" (Swedish). Hnds kulturhistoriska museum. 12 January 2019. Посетено на 3 May 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)