recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| 
Поврзано |
| --- |
| * Настани во 17 година
* Државни водачи по година
 |

Ова е **список на државни водачи, премиери, и други водачи**  во **17** година. 
Ова е **список на државни водачи** во 17 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.

Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.

Европа
------

Азија
-----

Африка
------

Јужна Америка
-------------

Северна Америка
---------------

Австралија со Океанија
----------------------
**Пуми** (лат*Puma*) се род на цицачи од семејството ***Felidae***. Овој род се состои од два ќиви и два изумрени видови. Претходно *Puma yagouaroundi* застана во посебен род, *Herpailurus*, но молекуларно-генетски истражувања покажаа тесна врска помеѓу овие два вида, и модерен систематика да ги вклучат во едно семејство. Друг резултат на ДНК студии е дека на најблиските роднини на модерната пум е гепард. Современите типи на родот пум живеат во Северна и Јужна Америка и имаат монотоно боја. *Puma pardoides* живеел во Евроазија и Африка.

Типови
------

* *†Puma pardoides* (Owen, 1846)
* *Puma concolor* (Linnaeus, 1771)
* *Puma yagouaroundi* (Geoffroy, 180)

Извори
------

* *Stephen J. O'Brien and Warren E. Johnson* (2007) The Evolution of Cats.
* *Hemmer, H. Kahlike, R.-D. & Vekua, A. K.* (2004) The Old World puma Puma pardoides (Owen, 1846) (Carnivora: Felidae) in the Lower Villafranchian (Upper Pliocene) of Kvabebi (East Georgia, Transcaucasia) and its evolutionary and biogeographical significance
* Pumas of South Africa, cheetahs of France, jaguars of England Архивирано на 17 август 2011 г.
**Полушко поле** (руски: *Полюшко поле*) е руска песна. Се смета дека е напишана за време на Руската граѓанска војна и пеена во редовите на Црвената армија.

За советската варијанта на песната, музиката била компонирана од Лав Книпер, а текстот го напишал Виктор Гусев. Книперовата песна била дел од симфонијата со хор (текст на Гусев) насловена како „Поема за комсомолскиот борец" („*Поэма о бойце-комсомольце*") компонирана во 1934.

Направени се неколку западни аранжмани на оваа мелодија под наслов „Козачка патрола", особено верзијата на Иван Реброф, и други со поинакви наслови како „Ливадишта", „Коњица на степите" и „Одвеани од виорот". *Tanz Brüderchen* од Hyperactive, и авторизиран рејв ремикс на Ребровата изведба.

Давид Маркиш има напишано роман *Полюшко поле* во кој се работи за Нестор Махно и Борис Можаев, советски писател во т.н. „рустичен стил" кој го напишал романот за животот во колхозите. Во 1956 направен е и филм со исто име.

Песната исто така е основа за песна од Глен Милер и Џери Греј насловена како *Russian Patrol* („Руска патрола") или *The Red Cavalry March* („Маршот на црвената коњица") .

Текст (руски)
-------------

Полюшко-поле, полюшко, широко поле,  

Едут по полю герои,  

Эх, да красной армии герои.  

  

Девушки плачут,  

Девушкам сегодня грустно,  

Милый надолго уехал,  

Эх, да милый в армию уехал.  

  

Девушки, гляньте,  

Гляньте на дорогу нашу,  

Вьётся дальняя дорога,  

Эх, да развесёлая дорога.  

  

Только мы видим,  

Видим мы седую тучу,  

Вражья злоба из-за леса,  

Эх, да вражья злоба, словно туча.  

  

Эх, девушки, гляньте,  

Мы врага принять готовы,  

Наши кони быстроноги,  

Эх, да наши танки быстроходны.  

  

Эх, пусть же в колхозе  

Дружная кипит работа,  

Мы дозорные сегодня,  

Эх, да мы сегодня часовые.

Медија
------


|  |
| --- |
| Полушко поле (*Полюшко поле*) |
|  |
| Хор на Црвената армија |

* *Не можете да ја чуете снимката? Видете помош со снимки.*
| 
Поврзано |
| --- |
| * Настани во 191 година
* Државни водачи по година
 |

Ова е **список на државни водачи, премиери, и други водачи**  во **191** година. 
Ова е **список на државни водачи** во 191 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.

Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.

Европа
------

Азија
-----

Африка
------

Јужна Америка
-------------

Северна Америка
---------------

Австралија со Океанија
----------------------
**Пуло Ана** или **Пуро** (англиски и сонсоролски: *Pulo Anna*) е мал остров во сојузната држава Сонсорол во Палау.

Географија
----------

Пуло Ана е мал остров, дел од групата на Југозападни Палуански Острови. Вкупната површина на островот е 0,5 км2. Денес овој остров не е населен поради евакуацијата за време на тајфунот од 2012 година. На островот има напуштено село познато како *Пуро*.

Островот е прекриен со густа шума и на бреговите има плажи. Целиот остров е опколен од корален гребен.

Островот Мерир е на 50 км оддалеченост од Пуло Ана.

Историја
--------

Првите европски записи за островот датираат од ноември 1710 година. Тогаш на островот пристигнала шпанската мисионерска експедиција под раководство на Франсиско Падилја.

Галерија
--------

* Поглед кон Пуло Ана.Поглед кон Пуло Ана.
* Вегетација на Мерир.Вегетација на Мерир.

Наводи
------

1. ↑  Rienzi, M.L. *Historia de la Oceanía, o quinta parte del mundo*, Barcelona, 1845-1846, vol.2, p.78

Поврзано
--------

* Сонсорол
* Палау
**Пункова Скала** (бугарски: *Пункова скала*) — врв на планината Беласица, на границата меѓу Пиринска и Егејска Македонија. Висок е 1.974 м. 

Се издига на главното планинско било, западно од врвот Конгур и источно од врвот Дебело Брдо. Има стрмни карпести падини, особено на јужната страна. Пункова Скала има две врвни точки, од кои западната е повисока. Сочинета е од метаморфни карпи. Почвата е кафеава шумска. Обраснат е со подалпска тревна растителност. По билото поминува државната граница помеѓу Бугарија и Грција. Обележан е со граничната пирамида бр. 27.

На топографските карти врвот е погрешно обележан како *Пунктова скала*.

Искачување
----------

Главниот приодни места за искачување на Пункова Скала се градот Петрич и планинарските домови „Беласица" и „Конгур".

Поврзано
--------

* Дебело Брдо (Беласица)
* Конгур

Наводи
------

1. ↑  BGtopoVJ • K-34-107-1 • Ливадия (Λιβαδιά)
**Плакир** или **Грижула** - пасторала на хрватскиот писател Марин Држиќ. Делото е напишано во проза испреплетена со стихови кои веројатно се пееле.

Осврт кон делото
----------------

Она што ја издвојува оваа пасторала од другите слични дела на Држиќ е тоа што се одликува со поголем квалитет и што, покрај фантастичните сцени, во неа се појавуваат и слики и ликови од реалниот живот. На пример, една од слугинките во драмата вели: „За мене нема полош спомен од лошиот живот... Околу мојата несреќна глава игра чизмата..." Оваа пасторала е забележана во историјата на европската книжевност: за неа познатиот историчар Крајзенах рекол дека таа е претходник на Шекспировото дело „Сон на летната ноќ".

Наводи
------

1. ↑  Георги Сталев, „Марин Држиќ (1508-1567)", во: Марин Држиќ, *Шега со Станец*. Скопје: Македонска книга, 1970, стр. 10.
| 
Поврзано |
| --- |
| * Настани во 196 година
* Државни водачи по година
 |

Ова е **список на државни водачи, премиери, и други водачи**  во **196** година. 
Ова е **список на државни водачи** во 196 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.

Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.

Европа
------

Азија
-----

Африка
------

Јужна Америка
-------------

Северна Америка
---------------

Австралија со Океанија
----------------------
**Паул Фредерик Боулс** (30 декември 1910

, Њујорк, Њујорк, САД - 18 ноември 1999

, Танџер, Мароко) — американски композитор, писател и преведувач.

Боулс студирал компонирање со Арон Копланд и напишал музика за повеќе од 30 филмови и драми. Во 40-тите години на 20 век се преселил во Мароко.

Дела
----

Во 1948 година во Танџер ја издал својата најпозната новела „Прикриеното небо" подоцна адаптирана во истоимен филм во 1990 година. Во новелите на Боулер, протагонисти се најчесто луѓето од Запад на кои им било скратено контактирањето со традиционалните култури, што ги збунувало, насилнички настани и психички колапси, раскажани со рамнодушен и елегантен стил.

Неговата жена, Џејн Боулс (1917-1973) е позната по новелата „Две сериозни дами" (1943) и драмата „Во летната куќа".

Користена литература
--------------------

* Енциклопедија Британика (македонска верзија), книга втора (Б-Г), 2005 година, Скопје.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 112464042
* LCCN: n79043627
* ISNI: 0000 0001 2148 0881
* GND: 11865960X
* SELIBR: 211373
* SUDOC: 026748398
* BNF: cb11893662g (податоци)
* BIBSYS: 90133485
* MusicBrainz: fc11241f-c3c0-4114-8081-b7542852c87e
* NLA: 35020892
* NDL: 00463625
* NKC: jn20000600959
* BNE: XX870807
* CiNii: DA01662995
* RKD: 398957

 |

 |
| 
Поврзано |
| --- |
| * Настани во 198 година
* Државни водачи по година
 |

Ова е **список на државни водачи, премиери, и други водачи**  во **198** година. 
Ова е **список на државни водачи** во 198 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.

Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.

Европа
------

Азија
-----

Африка
------

Јужна Америка
-------------

Северна Америка
---------------

Австралија со Океанија
----------------------
**Патување за Аркашон** е книга на раскази на Данило Коцевски објавен во издавачка куќа „Мисла", од Скопје во 1989 година.

Содржина
--------

„Патување за Аркашон" жанровски припаѓа на кратката прозна форма. Расказите се поставени во два „циклуси", насловени ПАТУВАЊЕ ЗА АРКАШОН (СОНОТ НА ЈАВЕТО) и СОНОВНИК (ЈАВЕТО НА СОНОТ).
Првиот дел се состои ис три раскази кои се пак поделени на повеќе приказни со посебни наслови. Книгата започнува со расказот *Камилица* кој што е посветен на старо Скопје, на некои негови жители, посетотели, знаменитости како Сули-Ан и Црквата Св. Димитрија, на библиотека, циркус и семејство како заокружување на една циклична форма низ која живее градот, човекот, духот.

Следува расказот *Рибари* низ кој ќе ги сретнуваме луѓето и личностите од Охридско, од селото трпејце во кое авторот го смируваше својппт дух, па се и приказните кои се нижат дел од неговите лични експресии, доживувања, реминисценции, како и запомнети при интересните средби.

*Патување за Аркашон* е полн со пресии, впечатоци, восхити кои Коцевски ги носи со себеси од престојот во Франција. Во негп ќе ги сретнеме впечатоците од неговата средба со градовите Аркашон, Париз, Бордо, но и средби со луѓето од тие раскошни, мистични, за авторот отворени места. Во овој расказ читателот може да ја осознаее и посебната блискост на авторот со францускиот постмодернизам, со боемскиот живот кој некако му се вовлекол во секоја пора и ќе живее постојано со него, но и во неговото дело.

Во *Соновник(јавето на сонот)* авторот се обиддува да пронајде одговор на прашање дали може ли да се раздели она што е доживеано, прочитано, напишано и сонувано? – Се тоа се расказите во „Патување за Аркашон". Ова е дело за гласот кој не постои. А, кој глас постои? Оној на сонот или оној на јавето? Оној на сонот на јавето или на јавето на сонот? Кој би можел во тоа да биде сигурен? Често јавето е само ехо на некој далечен, внатрешен,изгубен свет, кој од необјасниви причини силно проблеснува и исчезнува.

Други дела од авторот
---------------------

**Критики и есеи**

„Да и не" (1981);

„За новите тенденции" (1984);

„Сепак се движи" (1985);

„Критиката како заблуда" (1988);

„Поетиката на постмодернизмот" (1989);

„Антиномиите на критиката" (1989);

„Модерно и постмодерно" (1993);

„Постмодерни текови" (1996);

„Нови есеи" (2001);

„Побуна на интелектуалците" (2007).

**Романи**

„Одисеј" (1991);

„Ќе одиме ли кај Џо" (1992);

„Јустинијана, градот кој го нема" (1999);

„Роман за Ное" (2003);

„Пиколомини пред портите на Скопје" (2005).

**Проза**

„Патување за Аркашон" (1989);

„Магијата на Скопје" (1997).

**Поезија**

„Каде се раѓа песната" (1992);

„Поетовата смрт" (1995).

Наводи
------
Румелискиот пашалак во кој влегувала Македонија
**Пашалак**, **ејалет** или **беглербеглак** (турски: *paşalık*, *eyalet* или *beylerbeylık*) — претставувал најголемата административно-територијална единица во Османлиското Царство. На чело на пашалакот стоел беглербег или паша кој бил директно потчинет на Високата порта. Пашалакот од своја страна се делел на санџаци.

Првобитната организација имала свои корени уште во времето на настанувањето на Османлиското Царство, како вазална држава на Селџуците во централана Анадолија.

Проширувањата настанале врз основа на веќе постоечката административна структура на селџучкиот систем, во која наследните владеачи на овие територии ја имале титулата бег. Овие бегови (локални водачи) продолжиле да владеат под суверенство на отоманските султани. Титула бег од тогаш не се однесувала само на постоечките и поранешните владеачи туку и на новите управници кои султанот ги поставувал на местото на оние кои ги разрешувал.

По освојувањата помеѓу 1362 и 1400 на Мурат I и неговиот син Бајазит I, во царрството се појавила потреба од територијална организација. Во текот на првите години од владеењето на Бајазит биле создадени првите два пашалака, и тоа Румелиски Пашалак кој се состоел од сите земји кои се наоѓале во Европа и Анадолски Пашалак кој ги опфаќал териториите во Мала Азија.

Во 1395 година Бајазит I ги зазел последните територии на Шишмановци заземајќи го Бугарското Царство и претворајќи го во вазална држава како дел од Румелија. Во 1468 година бил основан Караманскиот Пашалак, а синот на Мехмед бил назначен за управител на Конија. Во текот на 16 век бројот на пашалаците доживеал најголем пораст главно поради освојувањата на Селим I и Сулејман I. Ова довело до реорганизација на пашалаците и како пашалаци од 1527 година се споменуваат и Египет, Сирија, Дијалрбекир и Курдистан.

Помеѓу 1861 и 1866 година, пашалаците биле укинати, а територијата била поделена исклучиво на вилаети.

Список на пашалаци во Европа (1363-1867)
----------------------------------------

* Архипелашки Пашалак
* Босански Пашалак (1463-1851)
* Будимски Пашалак
* Великоварадински Пашалак
* Видински Пашалак
* Јанински Пашалак
* Јегарски Пашалак
* Едренски Пашалак
* Кањишки Пашалак
* Кефски Пашалак
* Критски Пашалак
* Морејски Пашалак
* Нишки Пашалак (1846-1864)
* Подолиски Пашалак
* Румелиски Пашалак
* Силистрански Пашалак
* Солунски Пашалак
* Темишварски Пашалак
* Ујварски Пашалак
* Херцеговски Пашалак (1833-1851)

Поврзано
--------

* Вилает
* Санџак
* Каза
* Нахија
* Административна поделба на Отоманското Царство

Наводи
------

1. ↑  A handbook of Asia Minor Published 1919 by Naval staff, Intelligence dept. London. стр. 203
| 
Поврзано |
| --- |
| * Настани во 214 година
* Државни водачи по година
 |

Ова е **список на државни водачи, премиери, и други водачи**  во **214** година. 
Ова е **список на државни водачи** во 214 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.

Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.

Европа
------

Азија
-----

Африка
------

Јужна Америка
-------------

Северна Америка
---------------

Австралија со Океанија
----------------------
**Охридски грунец** (Rutilus ohridanus) е вид на роуч, мала слатководна риба од семејството Циприниди. Тој е ендемичен на две големи езера на Балканот : Охридското Езеро во Албанија и Северна Македонија и Скадарско Езеро во Албанија и Црна Гора. Не е поголем од 13 см. во должина. Ова е риба во изобилство и не е под закана.

Опис и распространетост
-----------------------

Охридскиот грунец припаѓа на семејството Cyprinidae. Телото на грунецот е вретенесто, странично сплескано, со мала грпка. Бојата на грбот е од маслинасто зелена до темнокафеава, што зависи од подлогата на дното каде што живее. Страничните делови на телото се посветли од бојата на грбот, а стомачниот дел е сребрено бел. Главата на охридскиот грунец е голема со крупни очи и заоблена уста. Грбната перка се наоѓа на средината на телото во линија со стомачните перки. Грбната и опашната перка имаат поинтензивна сивкаста боја, додека градните и стомачните перки како и подопашната перка имаат нијанси на жолтеникава боја. За време на мрестењето градните и стомачните перки како и подопашната перка кај машките единки добиваат слабо црвена боја. Охридскиот грунец е ендемичен за Охридско Езер, реката Црн Дрим и [[Скадарско
Езеро]], како и притоките на овој воден екосистем. Во Република Македонија природно ги населува водите на Охридско Езер и Преспанско Езеро и реката Црн Дрим.

Основни биолошки одлики
-----------------------

Охридскиот грунец полово созрева во втората година. Се мрести при крајот на мај и цел јуни, во неколку наврати, порционо. Икрата е со жолтеникава боја и ма подебел леплив слој. Просечна големина на икрата е околу 1 мм. Полово зрелите единки икрата ја полага во крајбрежниот дел, претежно на места со макрофитска вегетација. Охридскиот грунец е риба со мали димензии и спаѓа во ситните риби. Може да достигне должина до 15 см. и тежина до 50 грама. Поголеми единки во Охридското Езеро се доста ретки. Охридскиот грунец живее во предели со песокливо или чакалесто дно кое е богата со вегетација. Живее во јата при дното, каде ја бара храната. Во периодот пред мрестењето се групира во големи јата. За грунецот може да се каже дека е сештојад. Јаде сè на што ќе наиде, мали школки, ракчиња, ларви, инсекти, мекотели, икра од друга риба, алги како и други водени растенија.

Значење
-------

Месото на охридскиот грунец е вкусно но слабо е барано. Во Охридското Езеро се ловат помали количини за пазар, но не е ценета поради тоа што има коски како и поради тоа што има релативно мали димензии.

Наводи
------

1. ↑  Crivelli, A.J. 2005. *Rutilus ohridanus* Архивирано на 31 март 2007 г.. 2006 IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 19 July 2007
2. 1 2 3  Службен весник на Р.М. бр.145 2011 година
| Граматички категории |
| --- |
| * агенс
* пациенс
* животност
* вид
* падеж
* вклучителност
* степенување
* определеност
* евидентност
* фокус
* род
* миративност
* модалност
* начин
* именски класи
* број
* лице
* поларност
* време
* тема и рема
* преодност
* валентност
* залог
 |
| * п
* р
* у
 |

**Граматичкиот пациенс**, или познат како **цел** или **претрпител**, е поим во семантиката со кој се означува дел од реченицата врз кој се врши дејството. Пациенсот, како што е разликуван од темата, мора да претрпи промена на состојба. Темата е означена од статичен глагол, а пациенсот од динамичен глагол. Пациенс е исто така поим со кој се опфаќа тематскиот однос со погорната дефиниција.

Теорија
-------

Во најтипичните случаи, ситуацијата е искажана преку реченицата, дејството преку глаголот во реченицата, а пациенсот преку именска фраза. Така на пример, во реченицата „Томе ја шутира топката", 'топката' е пациенс. Кај некои јазици, пациенсот е деклиниран по падежи или означен за да ја искаже граматичката функција. Во јапонскиот, на пример, пациенсот има наставка *o* (на хирагана を) кога се користи со активни преодни глаголи. Формално, македонскиот и англискиот немаат посебни наставки за бележење на пациенсот.

Пациенсот е често помешан со директниот предмет во реченицата, но сепак ова се два различни поима. Првиот се заснова на неговиот однос со глаголот, а вториот се заснова на односот со подметот. За илустрација ќе ја земеме реченицата „Томе ја шутира топката" и нејзината пасивна форма „Топката е шутирана од Томе". Во активната реченица, „топката" е пациенс и директен предмет во реченицата, а кај пасивната истиот збор е и пациенс и подмет во реченицата.

Наводи
------

1. ↑  Memidex.com[*мртва врска*] Retrieved 2012-07-24.

Поврзано
--------

* Семантика
* Граматички агенс

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на лингвистиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Карта на Полуостровска Шпанија
**Полуостровска Шпанија** се однесува на оној дел од шпанската територија сместена во рамките на Пиринејскиот Полуостров, со што се исклучуваат другите делови на Шпанија: Канарските Острови, Балеарските Острови, Сеута, Мелиља и голем број островчиња и карпи кај брегот на Мароко познати заедно како места на суверенитет (plazas de soberanía). Во Шпанија е претежно познато едноставно како „la Península" (Полуостровот). Има копнени граници со Франција и Андора на север; Португалија на запад; и британската територија Гибралтар на југ.

Многу жители на Полуостровска Шпанија имаат намера да го спојат тој регион со Шпанија како целина, непочитувајќи ги останатите територии споменати погоре.

Одлики
------

Полуостровска Шпанија е со површина од 492.175 км² во површина - и според населението - 43.731.572. Содржи 15 од автономните заедници во Шпанија.

Зафаќајќи го средишниот дел на Шпанија, таа поседува многу поголеми ресурси и подобри внатрешни и надворешни комуникации отколку другите делови на земјата. За да се поправи оваа нерамнотежа, шпанските жители надвор од полуостровот добиваат државна субвенција за превоз до и од полуостровот.

Ова се општините со најголемо население:

1. Мадрид 3.207.247
2. Барселона 1.611.822
3. Валенсија 792.303
4. Севиља 700.169
5. Сарагоса 682.004
6. Малага 568.479
7. Мурсија 438.246
8. Билбао 349.356
9. Аликанте 335.052
10. Кордоба 328.704

Поврзано
--------

* Јужна Баскија, дел од историската Баскија која се наоѓа во Полуостровска Шпанија
* Полуостровци, жители од шпанските колонии, родени во Полуостровска Шпанија

Наводи
------

1. ↑  List of publications, Google
2. ↑  VV.AA (2009), *De las naciones a las redes* (En: *From nations to networks*). Barcelona: El cobre. pp. 38. ISBN 978-84-96501-56-0.
3. ↑  INE (National Statistical Institute) Annual Statistical Report 2006, Part 1: physical and environmental context
4. ↑  INE, 1 јануари 2013
5. ↑  *El PP "garantiza" la subvención al transporte extrapeninsular pero tumba el blindaje de las ayudas*, RTVE, 19 февруари 2013
**„Прекубројната"** (српски: *Прекобројна*) — српски филм од 1962 година, во режија на Бранко Бауер. Главните улоги ги играат: Љубиша Самарџиќ, Милена Дравиќ, Борис Дворник, Драгомир Фелба, Миодраг Поповиќ Деба. На филмскиот фестивал во Пули, филмот ја освоил третата награда за најдобар филм, а Милена Дравиќ ја добила Златната арена за најдобра женска улога.

Содржина
--------

За да биде што поблизу до студентката Нада, Микаило ги напушта селската бригада и Малена, девојката која, како прекубројна, заминала по него на работната акција. Бес успех во додворувањето, кое предизвикува општ потсмев, Микаило се враќа во својата бригада каде во меѓувреме Малена го завршила кројачкиот курс. Откако ќе ја заврши обуката за тракторист, Микаило се враќа во своето село, а таму го чека Малена.

Наводи
------

1. ↑  Прекобројна (пристапено на 9.2.2023)
2. ↑  Prekobrojna (filmski-programi.hr), Пристапено 24. 4. 2013.
3. ↑  „Топ листа: најбоље улоге Милене Дравић". *Beforeafter*. Посетено на 23. 1. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
4. ↑  „PREKOBROJNA". *Pula film festival*. Архивирано од изворникот на 30. 01. 2021. Посетено на 25. 1. 2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |archive-date=` (help)
**„Пеперутка"** (српски: *Лептирица*) - југословенски филм од 1973 година, во режија на Ѓорѓе Кадиевиќ, според расказот на Милован Глишиќ. Главните улоги ги играат: Петар Божовиќ, Мирјана Николиќ, Слободан Перовиќ, Васја Станковиќ и Танасие Узуновиќ. Филмот, кој е снимен во селото Зелиње крај Зворник, е првиот српски хорор-филм и еден од ретките фантастични филмови во југословенската кинематографија.

Податотека:Leptirica.jpgПлакатот за филмот „Пеперутка"

Синопсис
--------

Дејството на филмот се одвива во едно село во кое стариот воденичар слуша чудни звуци што доаѓаат од шумата. Додека тој спие, воденичниот камен наеднаш престанува да се врти, а едно суштество во облик на човек, но со црни раце и долги заби и нокти го каснува за вратот. По оваа воведна сцена, филмот ја прикажува љубовната романса меѓу сиромашното момче Страхиња (го игра Божовиќ) и убавата девојка Радојка (ја игра Николиќ), ќерката на газдата Живан (го игра Перовиќ) кој не ѝ дозволува да се омажи за Страхиња. Разочаран, Страхиња го напушта селото и заминува во Зарожје, каде среќава група селани кои раскажуваат за проколнатата воденица при што тој ја прифаќа понудата да работи како воденичар. Страхиња ја поминува ноќта во воденицата, го преживува нападот на необичното суштество и го дознава неговото име - Сава Стевановиќ. Потоа, селаните ја прашуваат најстарата жена во соседното село дали во близината се наоѓа гробот на таков човек. Откако го наоѓаат местото каде што бил закопан Сава, тие го прободуваат со кол низ затворениот ковчег, но од него успева да излета една пеперутка. За да му вратат за услугата, селаните му помагаат на Страхиња да ја грабне Радојка и да ја доведе во Зарожје. Во текот на ноќта, додека селаните се подготвуваат за свадбата, Страхиња кришум влегува во собата во која спие Радојка и, додека ја соблекува, открива крвава дупка на нејзините гради, а врз основа на тоа сфаќа дека таа била во ковчегот. Тогаш, Радојка ги отвора очите и се претвора во грдо, влакнесто суштество кое го јавнува Страхиња и го носи до гробот на Сава, а таму го тера да го извлече колот од ковчегот. Тогаш, суштеството исчезнува, а од гробот излегува друго такво суштество кое Страхиња го прободува со колот. На крајот од филмот, Страхиња лежи неподвижно на земјата а над неговата глава пеперутката мавта со крилата.

Наводи
------

1. ↑  РТС (пристапено на 10.1.2019)
2. ↑  РТС (пристапено на 10.1.2019)
**Петар Мостров** (роден на 5 април 1929

 година во Охрид - починал на 14 април 1996

 година во Охрид) — македонски лекар, ортопед.

Животопис
---------

По завршувањето на Медицинскиот факултет во Скопје (1958/59) Мостров започнал да работи во Болницата за костнозглобна ТБЦ во Охрид, чиј в.д. директор бил од 1961 до 1967 година, кога и специјализирал ортопедија во Скопје и Белград. Бил директор на оваа институција (1967–1974). Примариус е од 1974 и до пензионирањето бил советник во Болницата.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Мостров*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 992. Text "series
" ignored (help)
|  |  |
| --- | --- |
|  |  На оваа појаснителна страница се наведени статии — примероци на кои се однесуваат на насловот **Охридско**.  Доколку овде ве доведе внатрешна врска, предлагаме да ја смените, за да води право на саканата статија. |

Поимот *Охридско* се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Охрид, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Охрид и Општина Дебрца, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Охридско, но некогаш и не. Традиционалното поимување на крајот доаѓа од опфатот на некогашната Охридска каза во османлиско време.

Поврзано
--------

* Охридски села, според актуелната територијална поделба на Република Македонија.
**Пеперутката од Динар** (италијански: *Farfalla di Dinard*) - збирка куси раскази на италијанскиот писател Еуџенио Монтале од 1960 година.

Содржина
--------

Збирката ги содржи следниве раскази:

* Ветрушка
* Убавото доаѓа потоа
* Непријателите на господинот Фухс
* Доминико
* Посетата на Аластор
* Жени на кармата
* Блескави очи
* Slow
* Ангелче
* Уривање на пепелта
* Човекот во пижама
* На границата
* На плажа
* Статуа од снег
* Пеперутката од Динар

За збирката
-----------

„Пеперутката од Динар" е најпознатото прозно дело на Монтале. Тоа е збирка кратки состави со силна автобиографска нота, напишани меѓу 1946 и 1950 година. Оваа книга се одликува со повремена иронија, со нагласена трогнатост и со истенчен лиризам, но секој расказ претставува мало ремек-дело на стилот и вкусот, често претворајќи се во поезија во проза.

Наводи
------

1. ↑  Eugenio Montale, *Leptir iz Dinara i ostali prozni spisi*. Beograd: Rad, 1979.
2. ↑  Serđo Tukoni, „Euđenio Montale", во: Euđenio Montale, *Leptir iz Dinara i ostali prozni spisi*. Beograd: Rad, 1979, стр. 169.
**Петар Николов Рензов** — македонски зограф, претставник на Дебарската школа.

Биографија
----------

Роден е околу 1850 година во Ораовец, во семејството на познатиот зограф Никола Дамјанов. Потекнува од големиот зографски мијачки род Рензовци и е еден од најдобрите претставници на последното поколение зографи од овој род. Учел иконопис од татко си и работел со други зографи.

Во 1870 година ги насликал иконите во црквата „Св. Илија" во с. Сејаце кај Врање заедно со Димитар Папрадишки, Теофан Буџароски и Ангелко Дидон. Дело на Петар и неговиот братучед Ангел Андреев е фрескоживописот во црквата „Св. Ѓорѓи" во скопското село Блаце од 1875 година. Извршувањето на работата сè уште е неизвесно, а некои од фреските подоцна биле поправени и пресликани.

Автор е на главните икони во црквата „Успение Богородично" во Велес.
|  |  |
| --- | --- |
|  |  На оваа појаснителна страница се наведени статии — примероци на кои се однесуваат на насловот **Охридско-преспански говори**.  Доколку овде ве доведе внатрешна врска, предлагаме да ја смените, за да води право на саканата статија. |

**Охридско-преспански говор** е поим кој се користи од Управата за заштита на културното наследство на Македонија за да се опфатат три македонски дијалекти. Дијалектите кои се опфаќаат со овој поим се:

* Охридски дијалект
* Горнопреспански дијалект
* Долнопреспански дијалект

Овие дијалекти се класифицирани во категорија од особено значење, од поткатегоријата од искличиво значење.
**„Пепелта на Ангела"** (англиски: *Angela's Ashes*) е филм од 1999 година, во режија на Алан Паркер. Главните улоги ги играат: Емили Вотсон и Роберт Карлајл. Филмот е заснован врз автобиографската книга на Френк Мекорт.

Содржина
--------

Филмот го прикажува животот на младиот Френки и неговото семејство, кои се трудат да ја избегнат сиромаштијата во Ирска. Поради тоа што татко му потекнувал од Северна Ирска, Френки има проблеми да најде работа, иако се борел против ИРА. Сепак, кога ќе дојде до некаква заработувачка, Френки ги троши парите на пиење.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 836, 4.7.2014, стр. 16.
2. ↑  *Антена*, број 867, 6.2.2015, стр. 26.
3. ↑  „Пепелот на Ангела", *Антена*, број 886, 19.6.2015, стр. 14.
Ова е **список** на страници посветени на **археологијата** во поединечни **години**.

|  |  |
| --- | --- |
| **Содржина по векови** | XVII • XVIII • XIX • XX • XXI |

XVII век
--------

1600 1601 1602 1603 1604 1605 1606 1607 1608 1609  
1610 1611 1612 1613 1614 1615 1616 1617 1618 1619  

1620 1621 1622 1623 1624 1625 1626 1627 1628 1629  

1630 1631 1632 1633 1634 1635 1636 1637 1638 1639  

1640 1641 1642 1643 1644 1645 1646 1647 1648 1649  

1650 1651 1652 1653 1654 1655 1656 1657 1658 1659  

1660 1661 1662 1663 1664 1665 1666 1667 1668 1669  

1670 1671 1672 1673 1674 1675 1676 1677 1678 1679  

1680 1681 1682 1683 1684 1685 1686 1687 1688 1689  

1690 1691 1692 1693 1694 1695 1696 1697 1698 1699

XVIII век
---------

1700 1701 1702 1703 1704 1705 1706 1707 1708 1709  
1710 1711 1712 1713 1714 1715 1716 1717 1718 1719  

1720 1721 1722 1723 1724 1725 1726 1727 1728 1729  

1730 1731 1732 1733 1734 1735 1736 1737 1738 1739  

1740 1741 1742 1743 1744 1745 1746 1747 1748 1749  

1750 1751 1752 1753 1754 1755 1756 1757 1758 1759  

1760 1761 1762 1763 1764 1765 1766 1767 1768 1769  

1770 1771 1772 1773 1774 1775 1776 1777 1778 1779  

1780 1781 1782 1783 1784 1785 1786 1787 1788 1789  

1790 1791 1792 1793 1794 1795 1796 1797 1798 1799

XIX век
-------

1800 1801 1802 1803 1804 1805 1806 1807 1808 1809  
1810 1811 1812 1813 1814 1815 1816 1817 1818 1819  

1820 1821 1822 1823 1824 1825 1826 1827 1828 1829  

1830 1831 1832 1833 1834 1835 1836 1837 1838 1839  

1840 1841 1842 1843 1844 1845 1846 1847 1848 1849  

1850 1851 1852 1853 1854 1855 1856 1857 1858 1859  

1860 1861 1862 1863 1864 1865 1866 1867 1868 1869  

1870 1871 1872 1873 1874 1875 1876 1877 1878 1879  

1880 1881 1882 1883 1884 1885 1886 1887 1888 1889  

1890 1891 1892 1893 1894 1895 1896 1897 1898 1899

XX век
------

1900 1901 1902 1903 1904 1905 1906 1907 1908 1909  

1910 1911 1912 1913 1914 1915 1916 1917 1918 1919  

1920 1921 1922 1923 1924 1925 1926 1927 1928 1929  

1930 1931 1932 1933 1934 1935 1936 1937 1938 1939  

1940 1941 1942 1943 1944 1945 1946 1947 1948 1949  

1950 1951 1952 1953 1954 1955 1956 1957 1958 1959  

1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969  

1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979  

1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989  

1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999

XXI век
-------

2000 2001 2002 2003
2004 2005 2006 2007
2008 2009   

2010 2011 2012 2013
2014 2015 2016 2017
2018 2019
**Никола Кипров Јосифоски** (1911 во Црвена Вода, Охридско — есента 1943) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Никола Кипров Јосифоски е роден во селото Црвена Вода. Се занимавал со земјоделие. Активен соработник во НОБ од 1942 година, а во 1943 година стапува во реонската чета во Црвена Вода. Умира есента 1943 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Lamprotornis|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

Јајца на *Lamprotornis splendidus* MHNT
**Прекрасната** птица ( *Lamprotornis splendidus* ), исто така позната и како **прекрасна сјајна ѕвезда** е вид на птица од семејството Sturnidae. Нив ги има во државите: Ангола, Бенин, Бурунди, Камерун, Централноафриканска Република, Република Конго, Демократска Република Конго, Екваторска Гвинеја, Етиопија, Габон, Гамбија, Гана, Гвинеја, Гвинеја-Бисао, Кенија, Либерија, Мали, Нигер, Нигерија, Руанда, Сао Томе и Принсипе, Сенегал, Сиера Леоне, Јужен Судан, Танзанија, Того, Уганда и Замбија .

Користена литература
--------------------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Lamprotornis splendidus*". *Црвен список на загрозени видови*. **2012**. Посетено на 26 November 2013.CS1-одржување: ref=harv (link)old-form url
2. ↑  BirdLife International (2012). "*Lamprotornis splendidus*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2012**. Retrieved 26 November 2013.CS1 maint: ref=harv (link)old-form url
**Никола Вељанов Алтипармаков** — македонски револуционер, член на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Никола Алтипармаков е роден во 1873 година во битолското село Доленци. Родители му се Вељан и Трена Алтипармакови, а негови браќа се Ристе и Илија, кои исто така биле револуционери на ВМОРО. Во редовите на ВМОК се вклучил во 1890 година, кога во Варна дал заклетва пред луѓе од организацијата, меѓу кои Трајко Китанчев. Истата година, Никола Алтипармаков бил испратен од Организацијата во Романија, за да собира парична помош за Македонците, но од романските власти бил задржан три месеци во затвор, а потоа бил вратен во Бугарија.

Во 1902 година учествувал во Горноџумајското востание, кога со оружје заминал во Горна Џумаја заедно со војската на генерал Иван Цончев. На 20 март 1903 година, Никола Алтипармаков се вратил во Битола.

За време на Илинденското востание, Никола Алтипармаков бил активен како позадинец, заедно со Арнаутов и Чачков. Во 1904 година бил уапсен од турската власт и осуден на смрт, но по една година бил амнестиран. Во 1915 година бил уапсен од српските власти и одлежал 2 години затвор. Повторно, бил уапсен од српската власт во 1919 година на 2 години.

Починал во Битола, во 1953 година.

Галерија
--------

* Лична биографија, напишана своерачно, на Никола Алтипармаков.Лична биографија, напишана своерачно, на Никола Алтипармаков.
* Лична молба за доделување Илинденска пензија.Лична молба за доделување Илинденска пензија.

Наводи
------

1. 1 2  Илинденски сведоштва, том I, дел 1, ДАРМ, Скопје, 2016, стр. 112-113
2. ↑  Александар Кошка,Спомени и биографии на илинденци: архив на Македонија, одделение Битола ,издадена 1993 г, стр.46.
3. ↑  Ѓорги Чекутков, Битолски Весник:27 ноември,4 и 11 декември, 2013г. Револуционер на ВМРО-Никола Алтипармаков
**Плоштадот дел Плебисцито** (неаполски: *Chiazza d'o Plebbiscito*) е голем јавен плоштад во центарот на Неапол, Италија.

Историја
--------

Именуван по референдумот од 21 октомври 1860 година, со кој Неапол влегол во обединетото Кралство Италија. Плоштадот е многу блиску до Неаполскиот Залив и се граничи со Кралската палата (источно) и црквата Сан Франческо ди Паола (на запад) со нејзините карактеристични двојни колонади кои се протегаат на секоја страна. Други забележани соседни згради се Палацо Салерно и Палатата на префектурата (на левиот крак од црквата).

Во првите години на 19 век, кралот на Неапол, Мурат (шура на Наполеон), ги планирал плоштадот и зградата како почит на императорот. Набргу откако Наполеон конечно бил испратен во Света Елена, Бурбоните биле вратени на тронот, а Фердинанд I ја продолжил изградбата, но го претворил готовиот производ во црквата што ја гледаме денес. Ја посветил на свети Фрањо од Паола, кој престојувал во манастир на ова место во 15 век. Црквата потсетува на Пантеонот во Рим. Пред фасадата има трем што се потпира на шест столбови и два јонски столба. Внатре црквата е кружна со две странични капели. Куполата е висока 53 метри.

Во 1963 година, општинската уредба го трансформирала плоштадот во јавен паркинг за да се справи со неконтролираното зголемување на автомобилите во градот. Плоштадот на тој начин бил обезличен (меѓу другото, покрај паркинг имал и широк простор за паркирање на автобусите од јавниот превоз во близина на коловозот, па дури и бил направен голем двор на Брзиот трамвај кон крајот на осумдесеттите) сè додека во 1994 година, по повод самитот на Г7, плоштадот бил реновиран, прво заменувајќи го асфалтот на коловозот зад Кралската палата со потрадиционалните поплочени камења, а потоа целосно претворен во пешачка зона.

Повремено, плоштадот се користи за концерти на отворено. Уметниците кои настапувале тука вклучуваат популарни италијански и неаполски уметници, како што се Франко Батијато и Пино Даниеле, но и меѓународни ѕвезди како Елтон Џон, Марун 5 и Мјуз. Во мај 2013 година, Брус Спрингстин и Е-Стрит Бенд одржале концерт на местото.

Галерија
--------

* Плоштадот дел Плебисцито виден од Кралската палата во НеаполПлоштадот дел Плебисцито виден од Кралската палата во Неапол
* Плоштадот дел Плебисцито со Кралската палатаПлоштадот дел Плебисцито со Кралската палата
* Плоштадот дел Плебисцито, споменик на Карло VII од Неапол (подоцна Карло III од Шпанија) во преден план и куполата на Галеријата Умберто I во позадина. Неапол, Италија.Плоштадот дел Плебисцито, споменик на Карло VII од Неапол (подоцна Карло III од Шпанија) во преден план и куполата на Галеријата Умберто I во позадина. Неапол, Италија.

Наводи
------

1. ↑  Romualdo Marrone (2015). *Guida insolita ai misteri, ai segreti, alle leggende e alle curiosità di Napoli*. Newton Compton Editori. ISBN 978-8854185029.
2. ↑  Antonio Bassolino (1996). *La repubblica delle città*. Donzelli Editore. стр. 16.
3. ↑  „Piazza del Plebiscito Naples Concert Setlists". setlist.fm. Посетено на 20 May 2013.
4. ↑  „Naples, Italy - Piazza Plabiscito". brucespringsteen.net. Посетено на 20 May 2013.
**Продолжеток** — дополнително време за играње на еден спортски натпревар, ако резултатот бил нерешен после 90 минути игра.

Во повеќето спортови, пролжетоци се играат ако е потребно да се добие победник, на пример во куп натпреварувањата, каде само една екипа може да помине понатаму, за разлику од лигашките натпреварувања каде игра секој со секого. Во САД нерешените натпреври не се омилени, па таму се користат продолжетоци во секој натпревар.

Во професионалниот фудбал продетоци се играат двапати по 15 минути. Доколку натпреварот заврши нерешено и после продолженијата, се пристапува кон изведување на пенали. Како составен дел од натпреварот, продолжетоци се одиграле првпат во 1898 во натпреварувањето за Куп на Англија во фудбал.

Продолжетоците не треба да се мешаат со *судиското продолжение*, бидејќи тоа е надокнадување на времето кое го одредува судијата, кој смета дека се загубило во натпреварот (заради повреди, замени, задржување на време итн.).
**Радован П. Цветковски** (3 септември 1931

 — 23 јануари 2022

) — македонски поет, раскажувач, книжевен критичар, писател за деца и млади и фолклорист.

Роден е во Сопотница, Демирхисарско. Долго време бил во редакцијата на списанието „Развиток" од Битола. Член е на Друштвото на писатели на Македонија, на Македонското научно друштво - Битола и на Друштвото на фолклористите на Македонија. исто така, бил член на Советот на Собранието на Друштвото на писателите на Македонија и еден од покренувачите на манифестацијата „Тумбе Кафе - кафе песна" од 2011 година. Соработувал со повеќе македонски и странски списанија и весници: „Современост", „Нова Македонија", „Литературен збор", „Раст", „Стожер", „Современи дијалози" итн.

Починал во 2022 година по кратко боледување.

Наводи
------

1. ↑  Мишо Јузмески: „Пофални слова" , Благоевград, 2006
2. ↑  Цветковски, Радован П. (2018). *Анегдотски кажувања*. Скопје: Академски печат. стр. 570–571. ISBN 978-608-231-247-7.
3. ↑  „Почина писателот Радован П. Цветковски". *Макфакс*. 24 јануари 2022. Посетено на 25 јануари 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија македонски писател е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |