recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**С’единение** (бугарски: *Съединение*) — град во Јужна Бугарија, административен центар на општината С’единение во Пловдивската Област. Има население од околу 5.621 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа во Горнотракиската Низина, 27 километри северозападно од регионалниот центар Пловдив и 135 км од главниот град Софија.

Историја
--------

Населбата е основана околу 1680 година на местото на постара бугарска населба уништена за време нао османлиското освојуване. Доминантен вид дрво бил брестот, затоа Турците го нарекувале селото **Куру ќој** — „шумско село" или поточно Караагач куру ќој „шумско село од брестови".

Според историските податоци, областа била поволна за одгледување коњи. Овде имало голем чифлик за одгледување коњи за османлиската војска. Со текот на времето, многу од селаните кои работеле на имотот се населиле во неговата област. Така стана најголемата населба во околината и таа била наречена село **Гољамо Конаре** за да се разликува од останатите пет истоимени села во Филибелиската каза.

По руско-турската војна од 1878 година, Гољамо Конаре бил вклучен во Источна Румелија. На 5 септември 1885 година на централниот плоштад во Гољамо Конаре било објавено обединувањето на Источна Румелија со Кнежеството Бугарија. Од градот тргнала Гољамоконарската чета на Чардафон Велики, која на 5 срешту 6 септември 1885 година влегла во Пловдив. Учествувала во апсењето на главниот гувернер на Источна Румелија Гаврил Крстевич и во прогласувањето на Соединението.

При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година, 1 жител на Гољамо Конаре доброволно се пријавил во Македонско-одринското ополчение.

Со Указ бр.828 од септември 1969 година на Президиумот на Народното собрание на Народна Република Бугарија, селото Гољамо Конаре се преименува во **С’единение** и добило статус на град, а датумот 5 септември бил прогласен за празник на општината.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Община Съединение - история, www.saedinenie.bg
3. ↑  Македоно-одринското опълчение 1912 - 1913 г.: Личен състав по документи на Дирекция „Централен военен архив". София, Главно управление на архивите, Дирекция „Централен военен архив" В. Търново, Архивни справочници № 9, 2006. ISBN 954-9800-52-0. с. 838.

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина С’единение
**Џон Даглас** (14 јули 1721 - 18 мај 1807) бил шкотски научник и англикански бискуп.

Даглас е роден во Питенвим, Фајф, син на дуќанџија, и се школувал во Данбар, Источен Лотиан и на колеџот Балиол, Оксфорд, каде што магистрирал во 1743 година.

Како капелан на третиот полк на гардистите, тој бил во Битката кај Фонтноа, 1745 година. Потоа се вратил во Балиол како изложувач на Снел. Станал викар на Високиот Еркал, Шропшир во 1750 година. Канон на Виндзор, имено Канон на единаесеттиот штанд во капелата Свети Џорџ, Виндзор (1762–1776); член на поглавјето на катедралата Свети Павле во 1777 година; Епископ од Карлајл во 1787 година; Дин од Виндзор во 1788 година; и бискуп од Солсбери во 1791 г. Како бискуп од Солсбери, тој *по службена должност* бил и канцелар на Редот на жартиерата. Други негови почести биле степенот на ДД (1758) и оние како на член на Кралското друштво и член на Друштвото за антиквари.

Даглас не бил извонреден црковник. Тој претпочитал да престојува во Лондон во зима и на модерни места за бањање во лето. Под покровителство на Ерл од Бат навлегол во неколку книжевни контроверзии. Тој го бранел Џон Милтон против обвинението за плагијат на Вилијам Лаудер (1750), и го нападнал рационализмот на Дејвид Хјум во неговото *Писмо за критериумот на чудата* (1754). Тој продолжил да ги критикува следбениците на Џон Хачинсон во неговото *Апологија за свештенството* (1755)..Даглас исто така, ги уредувал *списанијата* на Капетан Кук и *Дневникот* и *писмата* на Кларендон (1763). Том на *Разни дела,* предговор со кратка биографија била објавена постхумно во 1820 година.

Една од неговите сестри ја одржвала Британската кафеана, едно од значајните места за состаноци во Лондон, особено за Шкотланѓаните.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5   Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Douglas, John". *Encyclopædia Britannica*. **8** (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 446.
2. ↑  *London Past and Present : Its History, Associations, and Traditions. Volume 3 P-Z*. Cambridge University Press. 24 February 2011. ISBN 9781108028080.

Надворешни врски
----------------

* Џон Даглас (епископ од Солсбери) на Ризницата ?

| Духовни титули
 |
| --- |
|
| Претходник**Edmund Law** | **Bishop of Carlisle**1787–1791 | Наследник**Edward Venables-Vernon** |
|
| Претходник**John Harley** | **Dean of Windsor**1788–1791 | Наследник**Hon. James Cornwallis** |
|
| Претходник**Shute Barrington** | **Bishop of Salisbury**1791–1807 | Наследник**John Fisher** |

Предлошка:Deans of WindsorПредлошка:Chancellors of the Order of the Garter
***Гумното*** (шпански - *La trilla* ) е скица со масло од Франциско Гоја. Тој го насликал во 1780-тите како скица во мали размери за цртан филм со таписерии со наслов *Лето*, дел од збир на дизајни за таписерии за Кралската палата Ел Пардо, особено просториите на принцот од Астурија (идниот Чарлс IV ) и неговата сопруга Марија Луиза .

Деветтиот војвода (1755–1807) и војвотката од Осуна (околу 1754–1834), со нивните деца, в. 1790 година, портрет од Гоја
Скиците за таписериите беа претставени на кралско одобрување пред подготовката на цртаните филмови, но наместо да влезе во кралската колекција, *Ла трила* остана во сопственост на уметникот додека не ги продаде и неколку други дела на неговите патрони, војводата и војвотката од Осуна.. Тие останаа во војводската палата во Аламеда де Осуна до нивната продажба на Р. Трауман на аукција во 1896 година. Тие биле купени помеѓу 1925 и 1927 година од колекционерот Хозе Лазаро Галдијано и останале во музејот Лазаро Галдијано. Гоја ја прикажува оваа сезона со сцена на жетварите кои се опоравуваат од летните горештини со седење покрај куп неодамна собрани житни снопови. Некои, како фигурата од десната страна, ја продолжуваат својата макотрпна работа, додека лево група селани се обидуваат да напиат друг лик чија облека и став го дефинираат како типичен лик: селскиот идиот.

Поврзано
--------

* Список на дела од Франциско Гоја

Наводи
------

1. ↑  „Catalogue page". Архивирано од изворникот на 2011-11-19.

Надворешни врски
----------------

* 

* Ризница Податотеки поврзани со Гумното на Ризницата
**Замбра** (арап. **zamr**) е стил на фламенко танц, карактеристичен за Ромите од провинциите Гранада и Алмерија (Андалузија, Шпанија). 

Се верува дека замбра е продолжение на претходните морискоски стилови на танц.  Станал карактеристичен за време на свадбените церемонии на Ромите, иако денес особено често го користат туристите во пештерите Сакромонте (Гранада) и Алмерија .

Танцот бил забранет во Шпанија во 16 век, за време на инквизицијата, од политички причини Филип Втори Шпански во желбата со тоа да ги елиминира сите траги од било која култура, освен католичката, иако тој и понатаму тајно се вежбал. Исто така, се сметало дека овој вид танц се сметал за грешен. Во модерно време, претставници се Кармен Амаја, Лола Флорес и Пуела Лунарис, кои први ја прифатиле забрата. За овој босоног танц се користат чинели и дувачки инструменти.

Наводи
------


1. ↑  „Zambra mora". *Flamenco.one* (англиски). Посетено на 2021-04-01.
2. ↑  „Zambra Mora or flamenco fusion belly dance and dancing". *worldbellydance.com* (англиски). 2019-10-02. Посетено на 2021-04-01.
3. ↑  „sambra | enciclopèdia.cat". *www.enciclopedia.cat*. Посетено на 2021-04-01.
4. ↑  „Zambra Mora Flamenca". *www.puelalunaris.com* (англиски). Посетено на 2021-04-01.
**Снежана Радојчиќ** (Белград, 10 ноември 1967

) - српски блогер, писател и велосипедист.

Животопис
---------

Снежана Радојичиќ е родена во Белград на 10.11.1967 година. Дипломирала на Југословенската книжевна литература со општа литература. Таа ја објавила својата прва книга „ *Додека душите се скитаа"*, во 1994 година, како победник на натпреварот „Матица Српска". Работела како учителка по српски јазик и литература, како агент за продажба на недвижнини, менаџер за продажба на осигурување, лектор. Од 2011 година, таа патувала низ светот со велосипед, живеејќи како номад. Нејзината рута се движела најпрво преку Средна и Источна Европа, а потоа преку Азија, од Турција на исток до Јапонија, север кон Сибир и југ кон Тимор. Во средината на 2018 година, таа отпатувала во Северна Кореја Свети Јаков во Шпанија, одејќи од Ирун до Сантјаго де Компостела. Во почетокот на 2020 година започнала обиколка со велосипед од Патагонија до Алјаска на рутата позната како Пан Американец.

Библиографија
-------------

Таај била дипломирана професорка по југословенска и светска литература. Пред патувањето, таа објавила две книги:

* *Како што скитала душите*, наративот, Матица Српска 1994 година.
* *ЛП - Лични приказни*, Narodna knjiga 2005 година.

Таа имала напишано неколку книги за своето патување:

* *Ротирај ме низ целиот свет*, роман, авторско право 2014 и повторно издавање на Лагуна 2014 година.
* *Преку Хималаите и Гоби*, два патрога, Лагуна 2015 година.
* *Водич за кампување мини-готвач*, Нова поезија 2015 година.
* *Водич за патувања со велосипеди*, Нова поезија 2015 година
* *Номад*, роман за патување, авторско издание 2016 година
* *Северна Кореја - Ким Јонг Ун Каталонија, патувања* и монографија на фотографии, Корнет 2018 година.
* *Сведоштва за Земјиште*, приказни објавени под алијасот Алиен ван Комфорт, авторско издание за 2019 година.

Литературни награди и други почести
-----------------------------------

Таа ја освоила српската награда за пердув во 1994 година за кратко *Концертот за виолина*.

Од 2017 година таа била член на жирито на наградата Дијана Клариќ во категоријата „Патник на годината", која ја доделувала хрватскиот патнички клуб.

Хуманитарна акција
------------------

Во 2017 година, таа започнала хуманитарна акција наречена „До кровот", со идеја да се возела до Покривот на светот, на надморска височина од 4.655 м, за да соберела 4.655 американски долари за самохрана баба со две внуци. Поклонението на патот Свети Јаков бил проследен со хуманитарна акција наречена „Еден милион чекори за децата на засолништето" и имало цел да собере еден милион динари за деца кои живеат и работат на улица.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
Современa реизведба на трка со двоколки
Циркус Максимус во Рим можел да прими околу 270.000 гледачи на трките
**Трките со двоколки** (грчки: *ἁρματοδρομία/armatodromia*, латински: *ludi circenses*), бил еден од најпопуларните спортови во Стара Грција, Античка Македонија, Стариот Рим, и во Византија. Трките биле опасни и за возачите и за коњите, и често завршувале со смрт, но предизвикувале воодушевување кај публиката поради својата драматичност.

Во римската верзија на трките, тимовите претставувале различни групи на финансиски поддржувачи, кои честопати се натпреварувале за најдобрите возачи. Поради тоа се создавале фракции кои со време почнале да добиваат и политички, социјални или религиозни примеси. Ова особено било случај во Византија, кајшто од првобитните фракции на Зелени, Бели, Сини и Црвени, на крајот останале само две - Зелените и Сините, чие соперништво кулминирало со Бунтот Ника.

Навивачките групи на Зелените и Сините во Византија биле толку влијателни, што и императорите во Византија понекогаш припаѓале на некоја од групите, или пак барале нивна политичка поддршка за да дојдат на власт, како на пример императорот Фокас во 602. година.

Извори
------

* Homer. *Iliad* – преку Викиизвор.
* Pausanias, *Description of Greece*, Book 6: Elis II.See original text in Perseus program.
* Pindar, *Isthmian Odes - Ishmian 1*. See original text in Perseus program.
* Pindar, *Olympian Odes - Olympian 1*. See original text in Perseus program.
* Pindar, *Pythian Odes - Pythian 5*. See original text in Perseus program.
* Thucydides. *History of the Peloponnesian War* – преку Викиизвор. Book 6.
* Tertullian, *De Spectaculis*. See original text in the Latin library.

Надворешни врски
----------------

* BBC - h2g2 - Chariot Racing. BBC - bbc.co.uk homepage - Home of the BBC on the Internet: The Hitchhiker's Guide to the Galaxy.
* Byzantine Chariot racing. Архивирано на 26 февруари 2009 г. Formula 1|Chariot Racing.
* Chariot Races. United Nations of Roma Victrix (UNRV) History - Roman Empire.
* Chariot Racing. Архивирано на 20 септември 2017 г. VRoma: A Virtual Community for Teaching and Learning Classics.
* The Games: Chariot Racing. Архивирано на 11 април 2008 г. The Roman Empire.
* Greek Chariot Racing. Архивирано на 12 јуни 2010 г. Formula 1|Chariot Racing.
* Roman Army and Chariot Racing. The Roman Army and Chariot Experience (RACE) Jerash Jordan.
* Roman Chariot Racing. Архивирано на 18 април 2009 г. Formula 1|Chariot Racing.
* Some Observations on Roman Chariot-Racing Архивирано на 26 февруари 2009 г. by Peter Donnelly.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија историјата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Соичи Ногучи** e јапонски астронаут. Неговиот прв лет во вселената беше мисијата STS-114 (26 јули 2005), кога тој беше специјалист на мисија на бродот за првата мисија на НАСА по катастрофата *Колумбија*. Последен пат бил во вселената како дел од екипажот Соуса TMA-17 и Експедиција 22 до Меѓународната вселенска станица; тие се вратиле на Земјата 2 јуни 2010 година. Ногучи бил петти јапонски астронаут кој бил пренесен во просторот и четврт што полетал на спејс шатлот.

Животопис
---------

Роден е во 1965 година во Јакохама (Јапонија). Бил сертифициран инструктор на летови, како CFII и МЕИ. Тој бил извидник. тој  бил оженет и имал три деца. Неговото хоби било кошарка, скијање и планинарење.

Образование
-----------

Го завршил средното училиште, „Чигасаки-Хакуро" во Чигасаки во 1984 година, а потоа студирал на Универзитетот во Токио, каде завршил во 1989 година, а потоа бил кандидат во аерокосмичка безбедност.

Инженерска кариера
------------------

Негова прва прошетка во вселената

Астронаутска кариера
--------------------

Бил избран како кандидат за астронаут во Јапонската национална Агенција за простор и развој во јуни 1996 година. Во август 1996 година, се пријавил во НАСА. Бил астронаут за обука. Бил квалификуван како специјалист за мисија по две години, и добил обука за рускиот просторен систем во самиот космонаут тренинг Центарот, Јуриј Гагарин, 1998. Ангажиран бил за техничка поддршка на Јапонски експеримент модул на Меѓународната вселенска станица, а потоа од април 2001 година. — помеѓу екипажот на STS-114 како специјалист на мисија.

Тој летал во MСС на мисијата Soyuz TMA-17, 20 декември 2009 година. Работел како примерен член на екипата, односно, бил инженер на летот за експедицијата 22 и експедицијата 23. Додека тој бил во вселената, направил многу слики на Земјата , кои ги споделил со светот преку Твитер. Тој се вратил на Земјата на 2 јуни 2010 година.

Наводи
------

1. ↑  Nevills, Amiko (31 март 2005). „STS-114 Mission Specialist Soichi Noguchi: Teaming up to Return to Flight, Scout's Honor". NASA. Архивирано од изворникот на 2017-06-08. Посетено на 22 август 2017.
2. ↑  „General Mission Debriefing by Astronaut Soichi Noguchi". 1 октомври 2005. Посетено на 22 август 2017.
3. ↑  „Preflight Interview: Soichi Noguchi". NASA. Архивирано од изворникот на 2018-12-26. Посетено на 22 август 2017.
4. ↑  Asaravala, Amit (8 јули 2005). „The Crew of Flight STS-114". Посетено на 22 август 2017.
5. ↑  „Biographies of International Astronauts-Noguchi Soichi Japan". 30 декември 2007. Посетено на 22 август 2017.
6. ↑  „Astronaut Bio: Soichi Noguchi (5/2008)". NASA.

Надворешни врски
----------------

* Официјалната биографија
* Профил на екипажот на STS-114 Архивирано на 8 јуни 2017 г.
* Статистичка биографија
**Јавните градини Индро Монтанели** (именувани по новинарот и писател Индро Монтанели во 2002 година) - главен и историски градски парк во Милано, Италија, сместени во Областа Порта Венеција, североисточно од центарот на градот. Основани во 1784 година, тие биле најстариот градски парк во Милано. По нивното основање, градините постојано се зголемувале (до сегашната вкупна површина од 172.000 m2) и збогатени со значајни градби, особено Природонаучниот музеј (1888–1893) и Планетариумот (1930).

Историја
--------

Видео од зоолошката градина во Милано снимено во седумдесеттите години.
Во втората половина на 18 век, областа на Јавните градини биле во сопственост на семејството Дуњани и тоа било претежно обработувана земја; голем број канали ја наводнувале областа кои подоцна биле затворени. Областа, исто така, вклучувала градби на два поранешни манастири. Во 1780 година, Фердинанд, војводата од Брејсгау, кој бил вицекрал на Милано во 1771-1796 година, му доделил на архитектот Џузепе Пјермарини да ја обновил областа и да воспоставил градски парк. Работите биле завршени помеѓу 1782 и 1786 година, а во голема мера биле вработени затвореници кои отслужувале доживотна затворска казна како работна сила. Дизајнот на Пјермарини бил во голема мера под влијание на француските формални градини, со геометриски цветни леи и големи патеки обложени со дрвја распоредени на таков начин да создале пријатни перспективни ефекти. На североисточниот агол, просторот бил посветен на фудбалот.

Во 1856-1862 година, пејзажниот архитект Џузепе Балзарето го дизајнирал проширувањето на западната страна на Градините врз основа на моделот на англиска градина со вештачки ридови, карпи и езера. Во 19 век бил основан Природонаучниот музеј, заедно со други „животински атракции" како што биле птичарите и експонати со елени, мајмуни и жирафа; ова подоцна се развило во зоолошка градина во Милано (која била демонтирана во 1992 година). Некои од најпопуларните животни во зоолошката градина биле препарирани и биле изложени во Природонаучниот музеј.

Споменици
---------

Во паркот биле затворени неколку споменици и туристички атракции. Значајни градби го вклучувале планетариумот Улрико Хоепли (дизајниран од архитектот Пјетро Порталупи во 1929 година), Природонаучниот музеј (1892, Џовани Черути), Палацо Дуњани од 17 век и еклектичниот Падиљоне дел Кафе од архитектот Џинетиуз.

Статуата на Индро Монтанели била поставена во 2002 година, кога паркот бил преименуван по популарниот новинар и писател, за кој се знаело дека се релаксирал во паркот секое утро пред да појде на работа. Монтанели бил застрелан во нозете од терористичката група Црвени бригади на 2 јуни 1977 година. неговата статуа била поставена блиску до местото каде што се случило тоа.

Надворешни врски
----------------

* Јавните градини Индро Монтанели на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh98001520

 |

 |
На DJI Фантом UAV за комерцијални и рекреативни воздушна фотографија
AltiGator цивилно летало OnyxStar Fox-C8 XT во лет
Руски товар беспилотни летала VRT-300
UAV започне од воздух-напојува катапулт 
**Б****еспилотнo леталo** (**БЛ**), **беспилотник**, попознато како **дрон** — авионско или хеликоптерско вид летало без човечки воздухопловец на леталото. БЛ е составен дел на беспилотни авиони систем (UAS); кои вклучуваат беспилотно летало, копнен контролер, како и систем на општење меѓу нив. Летот на БЛ може да се врши со различни степени на автономија: или под далечински управувач со човечки оператор или самостојно од страна на вграден процесор.

Наводи
------

1. ↑  „ICAO's circular 328 AN/190 : Unmanned Aircraft Systems" (PDF). ICAO. Посетено на 3 February 2016.
**Владиниот генерал на Варшава** (германски: *Generalgouvernement Warschau*) бил административен граѓански округ создаден од Германската империја во Првата светска војна. Ја опфаќал северо-западната половина на поранешниот Конгрес на Полска, под контрола на Русија.

Иако територијата првично била дел од воената команда на Обер Ост под управа на генералот Ерих Лудендорф, по воениот напредок на Централните сили во есенската офанзива од 1915 година, територијата потпаднала под посебна управа во октомври. Продолжил да постои дури и по подоцнежното формирање на кралското Кралство Полска, марионетска држава на Централните сили. Неговиот генерален гувернер, Ханс Хартвиг фон Беселер, ја држел својата функција за целото времетраење на постоењето на регионот. Седиштето на Генералната влада функционираше во Кралскиот замок, Варшава, додека седиштето на генералниот гувернер било во палатата Белведере, Варшава.

На југ од Генералната влада лежел колега под австроунгарска контрола наречена Воена влада на Лублин.

На 18 октомври 1916 година била воведена заедничка администрација за двата окрузи на поранешниот Конгрес Полска, со германски државен службеник, Wolfgang von Kries [de], назначен за прв началник на планираната администрација. На 9 декември, Крис основал полска централна банка, која издала нова валута, полската марка (*Марка полска*).

За време на окупацијата, германските власти ги повикале Полјаците на принудна работа за да ги заменеле германските работници кои биле повикани во армијата.

Генерални гувернери
-------------------

General von Beseler

Ханс Хартвиг фон Беселер 1915–1918 Термин: од Август 1915 до ноември 1918 година. Исто така титуларниот командант на Полската Сила Збројна, или „Полнише Вермахт". Со полската декларација за независност и предавањето на Германија, Беселер побегнал од Варшава во Берлин преправен во работник. Навреден и во Германија и во Полска, тој починал во 1921 година.

 10 полски марки, 1917 година.

Поврзано
--------

* Обер Ост
* Кралството Полска (1917-1918)
* Полски граничен појас
* Источен фронт (Прва светска војна)
* Генерален гувернер на Белгија

Извори
------

* *Промеморија.* *Prusak w Polsce* , од Јозеф Рапаки .

наводи
------

1. 1 2 3 4  Liulevicius, Vejas G. (2000). *War Land on the Eastern Front: Culture, Identity, and German Occupation in World War I*. Cambridge University Press, p. 54.
2. ↑  W. Głębocki, *Pałace Warszawy*, Warszawa 1991, s. 8. ISBN 83-217-2814-6
3. ↑  Roshwald, Aviel (2002). *European Culture in the Great War*. University of Cambridge. стр. 70. ISBN 9780521013246. Посетено на 2021-08-07.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 16149107-8

 |

 |
**Западни норвешки фјордови** — заедничко име на два фјордови во Норвешка наведени како светско наследство од УНЕСКО: Гејрангер-фјорд и Нереј-фјорд.

Географија
----------

### Локација

Светското наследство се состои од две области 120 км оддалечени, лоцирани во југозападна Норвешка, северо-западно од градот Берген и дел од пејзажот на фјордот на западна Норвешка кој се протега над 500 км помеѓу Ставангер на југ и Андалснес на север. Областите на Гејрангер-фјорд и Нереј-фјорд се вкупно 122 712 хектари (111 966 ха копнени и 10 746 ха морски).

Областа Гејрангер-фјорд се наоѓа на 60 км во внатрешноста и го сочинува самиот Гејрангер-фјорд како горен крај на Стор-фјорд, како и Та-фјорд. Наследството се наоѓа во округот Мере и Румсдал, кој се протега во општините Фјорд и Странда. Зафаќа 51 802 ха, од кои 46 151 ха се копнени и 5 651 ха се морски.

Нереј-фјорд се наоѓа на 100 км во внатрешноста и е горниот дел на Согнефјорд. Се протега во окрузите Согн и Фјуране (до општините Аурланд, Вик и Лаердал) и Хордлан (во општина Вос). Вкупно зафаќа 70 910 ха: 65 815 ха на копно и 5 095 ха се морски. По него поминува европска рута Е16.

### Клима

Двете области, иако релативно далечни, имаат многу слична клима, што е транзиција помеѓу океанската и континенталната клима. Регионот е поволен за микроклими. Снегот опстојува од октомври до крајот на мај на планините и од крајот на ноември до март во котлините. Во зима, изворите на фјордовите се замрзнуваат во период од една до три недели.

Човечко присуство
-----------------

Областа на Гејрангер-фјорд имала 230 жители заклучно со 2003 година, додека Нереј-фјорд имала 243 жители од 2001 година.

Библиографија
-------------

* *The West Norwegian Fjords - Norwegian Nomination 2004 UNESCO World Heritage List* (PDF) (англиски). Oslo. 2004. стр. 365. Dossier d'inscription..
* *Les Fjords de l'Ouest de la Norvège - Évaluation technique de l'UICN*. 2005. стр. 10. Évaluation de l'UICN..

Поврзано
--------

* Гејрангер-фјорд
* Нереј-фјорд
* Опис на Светското наследство
Лажни сонца во Фарго, Северна Дакота
**Лажно сонце** — еден вид ореол што изгледа како светла виножитна точка на нивото на Сонцето. Настанува поради прекршувањето на сончевата светлина во анизотропно насочени ледени кристали што лебдат во атмосферата. Слична појава се јавува и во близина на Месечината — лажна месечина.

Образувањето лажни сонца вклучува заемнодејство на сончевата светлина со шестаголни ледени кристали во пердувестите облаци на висока надморска височина. Овие ледени кристали делуваат како призми, прекршувајќи ја и распрснувајќи ја сончевата светлина, создавајќи појава на дополнителни светли точки на небото. Точките се обично на иста надморска височина како Сонцето и на околу 22 степени од двете страни од него.

Наводи
------

1. ↑  „American Heritage Dictionary Entry — parhelion". *The American Heritage Dictionary of the English Language*. Посетено на 16 May 2017.
2. ↑  „The 22° Halo". *Georgia State University*. Посетено на 20 April 2023.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Лажно сонце" на Ризницата ? |

* Sundogs – Parhelia
* Starry Night Photography – Sun Dog, Sun Halo, Moon Halo
* 4 point Sun dog with complete 360 degree ring in Shubarkurduk, Kazachstan
* Rare sun halo appears
* SDO Sundog Mystery
* Немиров, Р.; Бонел, Џ. уред. (8 ноември 2011). „Jumping Sundog video and explanation". *Астрономска слика на денот*. НАСА. Посетено на 16 мај 2017. (англиски)
**Д-р Милорад Стојановиќ** (Пирот, 1931 – Скопје, 2000.)**,** е роден на 24.1.1931 г. во Пирот, Србија.— македонско–српски геолог и географ.

Животопис
---------

Основно училиште и гимназија завршил во Алексинац. Студирал на Групата за геологија на ПМФ во Белград од 1949/50 г. до 1954 г. Во 1956 г. се вработил во Рударско- топилничкиот басен во Бор, каде што останал до 1958 г. Од 1958 г. до 1981 г. работел во Геолошкиот завод на РМ во Скопје. Во 1979 г. на Рударско-геолошкиот факултет во Белград, ја одбранил докторската дисертација со наслов „*Геолошки састав и тектоника терена Т. Велес ‒ планина Клепа ‒ река Рајец*". Во 1982 г. се вработил на Институт за географија при ПМФ, каде бил избран во доцент, во 1985 г. вонреден а во 1991 г. во редовен професор од областа на геологијата. Неговата научна дејност е во областа на регионалната геологија и минералните суровини.Има публикувано околу 80 научни и стручни трудови, елаборати, извештаи и проекти како и два универзитетски учебници: Геологија и петрографија (1991 г.) и Историска геологија (1989 г.). Имал студиски престој во Бугарија (1959 г.), Чехословачка (1967 г.) и СССР (1969 г.). Носител е на повеќе признанија. Починал во Скопје во 2000г.

Поврзано[уреди | уреди извор]
-----------------------------

\*Јован Трифуноски

\*Миливој Гашевски

\*Благоја Маркоски

\*Душан Манаковиќ

\*Јован Цвијиќ

\*Ѓорче Петров

\*Димитрије Чуповски

\*Томе Андоновски

\*Александар Стојмилов

Наводи
------

1. ↑  д-р Маркоски, Благоја (2019). *Македонска географска мисла 70 години*. Скопје: Македонско географско друштво. стр. 34.
***Џими Ривиер*** е француски драмски филм од 2011 година во режија на Теди Луси-Модест.

Заплет
------

Џими Ривиер бил страстен за Тајландски бокс (Muay Thai). Тој барал можен живот каде што би можел да ја помири својата вера и љубовта кон Соња, млада муслиманска девојка, исто така вљубена во него. Но, Џими е исто така нервозен млад циган во потрага по идеали и измачуван од сомнежи, тој живеел во неговиот камион опремен со кревет, недалеку од неговото семејство со приколки.: мајка му и сестра му се венчале без љубов. Неговото претворање во пентекостализам, многу наметлива и фундаментална гранка во протестантизмот го навело да се преиспита себеси за неговите две страсти.: боксот и Соња. Навистина, Пентекосталците веруваат дека за да станат подобри луѓе, мора да се откажат од насилството и желбата. Под притисок на заедницата, Џими се смирил но се борел да ја усогласи својата волја и дела. Џина, неговиот боксерски тренер постојано го потсетувал и се обидувал да го врати на неговата спортска страст.

Улоги
-----

Гијом Гуи како Џими Ривиер

Беатрис Дале како Џина

Хафсија Херци како Соња

Серж Риабукин како Хозе

Памела Флорес како Бека

Џеки Патрак како Езекиел

Ханаан Маргерит како Марио

Надја Деспосито како Тереза

Кевин Дебар како Кевин

Дејвид Рибеиро како Исак

Фани Турон како Неси

Абдулае Фофана како Алфа Диало

Око Хајдара како Фатим

Пол Андреј како Роки

Џеси Метбах како Џон

Марвин Хоспис како Нино

Клемент Шевалие-Буске како Климент

Мејли Флорес како Кристал

Марџори Џејлет како Марџори

Стефани Луси како Стефани

Жак Фиески како Префектот

Признанија
----------

| Награда | Категорија | Примател | Резултат |
| --- | --- | --- | --- |
| Награда Цезар | Награда Цезар за најнадежен глумец | Гијом Гуи | номиниран |
| Награда Лумиер | Награда Лумиер за најнадежен глумец | номиниран |
|

Наводи
------

1. ↑  „Jimmy Rivière". unifrance.org. Посетено на 2015-11-15.
2. ↑  „Jimmy Rivière". cineuropa.org. Посетено на 2015-11-15.

Надворешни врски
----------------

* Jimmy Rivière at IMDb
Рафаел Охеда Рохас
**Рафаел Охеда Рохас** (Севилја, 1978), попознат како **Фалете**, е фламенко пејач од Севилја, Шпанија.

Неговиот татко бил еден од членовите и основачите на музичката група Канторес де Хиспалис, а го имал својот прв настап во театарот Лопе де Вега во Севилја кога имал 15 години, посветувајќи му го својот настап на Ла Чунга. Во 1990-тите години, тој учествувал на неколку настани во различни градови низ целиот свет.

Тој е промовиран од разни познати личности, како новинарот Квинтеро и во неговата дискографија, тој прави верзии на познати песни на пејачи како Бамбино, Росио, Чавела Варгас и Пако Ибањез.

Според Квинтеро, Фалете „се чувствува како уметник, сонува како уметник, сака како уметник и страда исто како уметник. Тој живее за уметност, тој не гледа никакви граници помеѓу животот и уметноста."

### Дискографија

* Sin censura", 2012
* ¿Quién te crees tú?, 2008
* Coplas que nos han matao, 2007
* Puta Mentira, 2006
* Amar duele, 2004

Наводи
------

1. ↑  „Falete biografía". *lahiguera.net*.

### Надворешни врски

* Матична страница
*За филмскиот режисер, видете Митко Панов.*

**Митко Панов** (роден на 16 декември 1927, Скопје - 2000, Скопје) ― македонски социјален географ.

Животопис
---------

Основно и средно образование завршил во Скопје. Студирал на Катедрата за географија од 1948-1952 година, каде дипломирал, и по две години работа во Гимназијата „Мирче Ацев" во Прилеп, во 1954 година, бил избран за асистент на Катедрата по географија на Филозофскиот факултет. Докторирал во 1960 година, од областа на социјалната географија на темата „*Сливот на Крива Лакавица и Отиња - антропогеографски и стопанско-географски проучувања*". Во 1961 година, бил избран во звањето доцент, во 1967 година, во вонреден професор, а во 1972 година, во звањето редовен професор. Тој е еден од основачите на првите последипломски студии на Институтот за географија од областа на Просторното планирање во 1976 година. Учествувал во голем број проекти, бил главен организатор на повеќе научни собири на географите. Публикувал над 300 научни и стручни трудови и првата книга *Географија на СР Македонија.* Добитник е на повеќе награди и признанија. Се пензионирал во 1987 година. Починал во 2000 година во Скопје.

Поврзано
--------

\*Јован Трифуноски

\*Миливој Гашевски

\*Благоја Маркоски

\*Душан Манаковиќ

\*Јован Цвијиќ

\*Ѓорче Петров

\*Димитрије Чуповски

\*Милорад Стојановиќ

\*Томе Андоновски

\*Александар Стојмилов

Наводи
------

1. ↑  Маркоски, Благоја (2019). *Македонската географска мисла по повод 70 години Македонско географско друштво*. Скопје: Македонско географско друштво. стр. 33. ISBN 978-608-65155-5-3. line feed character во `|title=` во положба 60 (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)
Херакле се бори со **Немејскиот лав**   
Франсиско Сурбаран, 1634.
**Немејски лав** во старогрчката митологија било суштество, кое живеело во Немеја. Вообичаено се сметал за потомок на Тифон и Ехидна, а некогаш за негови родители се сметало дека се Зевс и Селена. Го убил Херакле.

Митологија
----------

Херакле го убива немејскиот лав;   
Шпанска фреска од 3 век
Хераклеовата прва од дванаесетте задачи била да го убие немејскиот лав, и како доказ да му ја донесе неговата кожа на кралот Евристиј. Кожата на тој лав била толку дебела што ниту едно оружје направено од човек или бог не можело да ја пробие, а можела да го убие само човечка рака. Херакле се обидел со лак и стрела па со тојага и бронзен меч, но не успеал. Херакле потоа го отфрлил целото свое оружје и се борел со лавот на земја. На крајот го задави и го задушил.

По неговата смрт, Херакле со часови се обидувал да му ја одере кожата. Бил бесен бидејќи мислел дека нема да успеа да ја исполни својата задача. Меѓутоа, Атина дошла преправена во старица и му помогнала да сфати дека најдобро оружје со кое би можел да ја одере лавовската кожа се лавовските канџи.

Ја исполнил задачата и ја носел непробојната кожа како свој оклоп. Кралот Евристиј кога го видел така прекриен, од страв се сокрил во голем бронзен сад. После тоа сите нови задачи на Херакле му ги задавал гласник.

Надворешни врски
----------------

* Немејски лав Архивирано на 18 јануари 2008 г.

Наводи
------
**Душан Манаковиќ** (роден на 19 март 1924

 година во Скопје - починал на 12 август 1995

 година во Скопје) — македонски географ, редовен професор на Природно-математичкиот факултет, Институт за географија.

Животопис
---------

Манаковиќ основно и средно образование завршил во Скопје. Активно учествувал во Народноослободителната војна од 1944 година. По демобилизацијата во 1946 година работел како службеник во текстилната фабрика „*Прогрес*", а од 1948 г. во Министерството за индустрија и рударство на НР Македонија. Студиите по географија ги завршил како вонреден студент во 1952 г. Во 1954 година бил избран за асистент на Катедрата за географија на Филозофскиот факултет во Скопје. Во 1960 година докторирал на Природно-математичкиот факултет во Скопје на тема „*Геоморфологија на поречието на Бабуна и Тополка со Титоввелешката Котлина*". Во 1961 г. бил избран во звање доцент, во 1966 г. за вонреден професор, а во 1972 г. за редовен професор, во кое звање бил преизбран во 1981 година. На 1 мај 1980 г. станал декан на Географскиот факултет.Основач е и претседател на Спелеолошкото друштво на Република Македонија.Главно работи во областа на геоморфологијата и има обработено поголем број студии и проекти. Во редовна пензија заминал во 1985 г.

Манаковиќ е основач и долгогодишен претседател на Спелеолошкото друштво на РМ, генерален секретар на Сојузот на спелеолозите на СФРЈ, претседател на Феријалниот сојуз при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје. Бил учесник во следните проекти: „*Геоморфологија на Буковиќ*"; „*Бистра*"; „*Мариово – комплексни географски истражувања*"; „*Геоморфолошка карта на Р Македонија*", и повеќе секторски студии работени за Институтот за просторно планирање.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Манаковиќ*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 907–908. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  д-р Маркоски, Благоја (2019). *Македонска географска мисла 70 години*. Скопје: МАКЕДОНСКО ГЕОГРАФСКО ДРУШТВО. стр. 26, 27. line feed character во `|title=` во положба 29 (help)

Поврзано
--------

\*Јован Трифуноски

\*Миливој Гашевски

\*Благоја Маркоски

\*Митко Панов (географ)

\*Јован Цвијиќ

\*Ѓорче Петров

\*Димитрије Чуповски

\*Милорад Стојановиќ

\*Томе Андоновски

\*Александар Стојмилов
**Никола Панов** (роден 17 август 1952 година во Скопје) ― македонски географ.

Животопис
---------

Никола Панов е роден на 17 август 1952 година во Скопје. Основно и средно образование завршил во Скопје. Дипломирал на Географскиот факултет во Скопје во 1978 година, а магистрирал во 1998 година на Географскиот факултет на ПМФ во Белград, на насоката за туризам, а докторирал во 1994 година, на Институтот за географија при ПМФ во Скопје на темата „*Комплексни проучувања на резиденцијалниот туризам во Република Македонија*". Неколку години работел во Туристичката агенција „Паластурист", а во 1983 година, се вработил на Географскиот факултет во Скопје. Предмет на истражувања му е туристичката географија. Главно изведува настава од областа на туризмологијата. Автор или соавтор е на повеќе универзитетски учебници, наменети за студентите на Институтот за географија и учебници за основно и средно образование. Има објавено околу 60 научни и стручни трудови во списанија и зборници од симпозиуми и конгреси. Раководел и учествувал во неколку научно-истражувачки проекти. Бил на повеќе функции како државен секретар во Министерството за животна средина, продекан на ПМФ и други позиции. Има добиено повеќе награди и признанија, а најзначајна е Наградата „Св. Кирил и Методиј" која ја доделува УКИМ.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| * Томе Андоновски
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Петар С. Јовановиќ
* Димитар Јаранов
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Јордан Пенџерковски
 | * Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
 |

Наводи
------

1. ↑  Маркоски, Благоја (2019). *Македонската географска мисла по повод 70 години Македонско географско друштво*. Скопје: Македонско географско друштво. стр. 44-45. ISBN 978-608-65155-5-3. line feed character во `|title=` во положба 60 (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)
За други истоимени места, погледајте Мириц (појаснување).

**Национален парк Мириц** (германски: *Müritz-Nationalpark*) — национален парк сместен отприлика во средина помеѓу Берлин и Росток, во јужниот дел на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се протега на големи делови од езерската област Мириц во округот Мекленбуршка Езерска Област. Националниот парк Мириц бил основан во 1990. Вкупната површина што ја зафаќа изнесува 318 км2. Близу градот Варен, посетителите можат да добијат информации за националниот парк, во објактот наречен Мирицојм (*Müritzeum*).

Географија
----------

Националниот парк е поделен на две одвоени области, Мириц и Зеран: Првиот и поголем дел се протега од источниот брегови на езерото Мириц до градот Нојштрелиц. Вториот и помал дел е сместен источно од Нојштрелиц. 65% од територија на паркот е покриена со шума, 12% со езера. Преостанатиот дел е составен од мочуришта и ливади.

Езерото Мириц има површина од 118 км2, но само неговиот источен брег е дел од националниот парк. Градовите Варен и Нојштрелиц се најблиски градови до паркот. Во рамките на националниот парк постојат околу 100 езера, како и бројни помали водени површини, потоци и канали. Реката Хафел извира во делот околу Мириц, близу поделбата на водите во различните сливови, балтичкиот и северниот.

Фауна и флора
-------------

Животни што можат да се најдат во границите на националниот парк се обичниот орел, жеравите, белоопашестиот орел и орелот-рибар. Други животни што можат да се сретнат се големиот воден бик, трскарот, црвеноногата тринга, зеленоногата тринга, црниот штрк, жерави, берија, патката крецка и малиот свиркач.

Поради недопрената природа можат да се најдат многу смреки во самиот парк.

Наводи
------

1. ↑  „Национален парк Мириц (германски)". Архивирано од изворникот на 2012-02-26. Посетено на 2013-12-07.

Надворешни врски
----------------

* Национален парк Мириц на Ризницата ?
* Официјална страница (германски) (англиски) (полски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Национални паркови на Германија |
| --- |
|  |
| Северна Германија | 
* Ваденско Море - Долна Саксонија
* Ваденско Море - Хамбург
* Ваденско Море - Шлезвиг-Холштајн
* Западнопомерански лагуни
* Јазмунд
* Мириц

 | Знаме на Германија |
|  |
| Средна Германија | 
* Ајфел
* Долна долина на Одра
* Келервалд-Едерзе
* Саксонска Швајцарија
* Хајних
* Харц

 |
|  |
| Јужна Германија | 
* Баварска Шума
* Берхтесгаден

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 245833344
* GND: 4558243-9

 |

 |
**Jу** или Ю (кирилица: ю; глаголица: ) — буква од кириличната азбука и ги претставува звучните вредности /ju/ или /u/ кога е палателизирано. Покрај денешниот изглед на буквата, во раните ракописи напишани на кирилица, буквата се појавува и како OI. Тоа најверојатно било така затоа што буквата е можеби создадена од комбинација на грчките букви омикрон и јота. Со користењето на буквите Ѥ,ІА, Ѩ и Ѭ дошло и до смена на буквата ју од старата форма OI во денешниот изглед **Ю**. Буквата денес се користи во рускиот, бугарскиот, украинскиот и белорускиот јазик. Исто така се користи и во несловенски кирилични азбуки.

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Трасите на Паневропскиот коридор VIII.
**Паневропски коридор VIII** — еден од десетте паневропски сообраќајни коридори, и го поврзува Јадранско Море со Црно Море преку Албанија, Македонија и Бугарија.

Траса
-----

Основната траса на паневропскиот коридор VIII е: Бари – Драч – Тирана – Елбасан – Струга – Кичево – Гостивар – Тетово – Скопје – Куманово – Крива Паланка – Ќустендил – Софија – Пловдив – Бургас.

Должина
-------

Вкупната должина на Паневропскиот коридор VIII изнесува помеѓу 1220 и 1350 км, во зависност од специфичните особености на неговите патни и железнички траси. Преку територијата на Бугарија поминуваат 631 км патишта, а веќе изградениот железнички дел е 747 км. Околу 52% од патната инфраструктура и над 55% од железничката инфраструктура на коридорот се на бугарска територија. Тие се изградени и се во експлоатација. Единствениот неизграден бугарски дел по должината на коридорот е железничката линија од железничка станица Ѓуешево до бугарско - македонската граница, во должина од околу 2,5 км.

### Железници

Состојбата на сообраќајната инфраструктура по должината на коридорот е добра и непрекинато се осовременува, но железничките врски меѓу земјите не се изградени. Во тек е изградбата на линија Бељаковце - Крива Паланка - Ѓуешево помеѓу Македонија и Бугарија, како и таа меѓу Елбасан и Струга од албанска територија, која што е завршена на потегот од Елбасан до Поградец.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Карта на коридорите Архивирано на 19 февруари 2012 г.
* Коридор VIII Архивирано на 21 април 2009 г.
**Васа Даскаловски** (Јабука, 21 јуни 1948 – Скопје, 2003) — македонски географ.

Животопис
---------

Д-р Васа Даскаловски бил роден на 21 јуни 1948 година во Јабука, близу Панчево, во САП Војводина. Основното образование го стекнал во Јабука и во Панчево, а гимназија завршил во Охрид во 1967 година. Студирал на Институт за географија на ПМФ во Скопје од 1968-1972 година каде дипломирал со среден успех 9,23 за што е награден и пофален. По стажирањето на Институтот за географија, на 1 јануари 1975 година, бил избран за помлад асистент. Магистрирал во 1980 година на Отсекот за географија и просторно планирање при ПМФ во Белград. Докторирал на Географскиот факултет во 1984 година на темата „*Просторно-морфолошка структура и популациски развиток на населбите во Скопската Котлина*". За предавач бил избран во учебната 1981/82 година, за доцент во 1985 година, за вонреден професор во 1991 година, а за редовен професор во 1996 година и бил повторно избран во 2001 година, по предметите географија на населението и географија на населбите. Тој е еден од најначитаните географи. Како самостоен истражувач и раководител учествувал во 16 проекти. Објавил околу 70 научни и стручни трудови и 1 скрипта. Починал во 2003 година во Скопје.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| * Томе Андоновски
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Димитар Јаранов
* Петар С. Јовановиќ
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Јордан Пенџерковски
 | * Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
 |

Наводи
------

1. ↑  Маркоски, Благоја (2019). *Македонската географска мисла по повод 70 години Македонско географско друштво*. Скопје: Македонско географско друштво. стр. 39. ISBN 978-608-65155-5-3. line feed character во `|title=` во положба 60 (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)
**Нормафа** ― општонародна туристичка глетка во Будимските Ридови. Главно е познат по панорамските предели и свежиот воздух. Се наоѓа во Шванхег, дел од 12-тиот округ на Будимпешта.

Името
-----

Името е изведено од името на дрвото, „Нормско дрво". Наводно, буката била засадена од кралот Матија Корвин во 15 век. Името ја одразува изведбата на местоположбата на оперската пејачка Розалија Клајн Шодел и изведувачите на Унгарскиот народен театар во изведба на Каватина од „*Норма*" на Винченцо Белини.  Самото дрво паднало утрото на 19 јуни 1927 година. Дрвото е одбележано во песна на Габор Девечери.

Географија
----------

Висината на планината е 477 м. Ги поврзува Швабхег и Јаношовиот Рид со долга, но тесна висорамнина (*Normafa fennsík*). Целиот блок е заснован на Дахштајнската формација.

Галерија
--------

Наводи
------

1. ↑  „Történet". Архивирано од изворникот на 2021-01-26. Посетено на 27 September 2020.

Надворешни врски
----------------

* „Normafa". Архивирано од изворникот на 2021-01-26. Посетено на 2023-08-18.
* „Discover Normafa".
* „Normafa".

47°30′9.98″N 18°57′58.44″E﻿ / ﻿47.5027722° СГШ; 18.9662333° ИГД﻿ / 47.5027722; 18.9662333
**Александар Стојмилов** (Бели, 18 јануари 1941) ― македонски географ.

Живот и дејност
---------------

Основното и средното образование завршил во Кочани. Студирал на Институтот за географија при ПМФ од 1959-1963 година. Магистрирал на Географскиот факултет при Белградскиот универзитет во 1967 година, на насоката Туризам. Во меѓувреме работел како професор во Економското училиште во Кочани и бил вработен во Катлановска Бања. Универзитетската кариера ја започнал во учебната 1968/69 година, кога е избран за асистент на Институтот за географија на ПМФ во Скопје. Во 1971 година, е избран за предавач по предметот Основи на географијата. Докторирал на тема „*Туристички вредности на македонските планини*" во 1974 година. Во 1975 година, е избран за доцент по предметите Основи на географијата и Посебна стопанска географија, во 1980 година, во вонреден, а во 1985 година, во редовен професор. Главно работел во областа на туризмот и терциерните дејности. Остварувал студиски посети во Краков, Вороњеж, Софија, Малага, Братислава и други места. Учествувал во изработката на два просторни планови на Македонија и во изготвувањето на 12 просторни планови за одделни општини во Македонија. Има објавено над 200 труда главно од областа на туристичката и стопанската географија на Македонија, неколку учебници за средно образование и 6 учебници за високо образование. Под негово менторство се одбранети 7 докторски дисертации и 16 магистерски трудови. Бил декан на ПМФ и проректор на УКИМ. Добитник е на повеќе признанија меѓу кои и *Орден на трудот со златен венец*.

Поврзано
--------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Димитар Јаранов
* Петар С. Јовановиќ
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
 | * Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
 | * Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
 |

Наводи
------

1. ↑  Маркоски, Благоја (2019). *Македонска географска мисла - 70 години македонско географско друштво*. Скопје: Македонско географско друштво. стр. 37. ISBN 978-608-65155-5-3. `|access-date=` бара `|url=` (help)