recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Карлучио, Гарат Лејн, Ерлсфилд, Лондон
**Карлучио** е италијански ланец ресторани основан во Лондон во 1999 година.

Во 1991 година, Антонио Карлучио и неговата тогашна сопруга отвориле продавница за италијанска храна, наречена Карлучио.

Во 1999 година, првото кафуле Карлучио било отворено во Маркет Плејс, Лондон. Синџирот се проширил, првично низ југоисточна Англија, а потоа и низ Обединетото Кралство. Во 2005 година, Кралучио бил наведен на пазарот за алтернативни инвестиции како ПЛЦ. Во 2010 година компанијата добила понуда за преземање од Ландмарк Груп, претпријатие со седиште во Дубаи, проценувајќи го Карлучио на 90 милиони фунти. Трансакцијата била одобрена од акционерите и завршена во октомври 2010 година.

На 20 март 2020 година, по насоките од Владата на Обединетото Кралство за справување со пандемијата КОВИД-19, Карлучио, заедно со сите други барови и ресторани во земјата привремено ги затвориле своите продавници. На 22 мај 2020 година било објавено дека Бопаран ресторан груп го презел брендот на Карлучио и презел 30 од 71 продажни места, а останатите биле затворени.

Наводи
------

1. ↑  Allen, Nick (12 September 2008). „Antonio Carluccio, TV chef, stabbed". Посетено на 20 August 2018.
2. 1 2  „Beloved Italian chef Antonio Carluccio dies aged 80". *standard.co.uk*. 8 November 2017. Посетено на 20 August 2018.
3. ↑  Jacobs, Rose (2010-10-04). „Carluccio's bought by Landmark Group". *Financial Times*. Посетено на 2017-12-27.
4. ↑  „Carluccio's rescue deal results in 1,000 job losses". BBC News. 22 May 2020. Посетено на 22 May 2020.
5. ↑  „Boparan Restaurant Group confirms Carluccio's acquisition". The Caterer. 22 May 2020.

Надворешни врски
----------------

* Карлучио на Ризницата ?
**Кинеско народно културно село** (кинески: *深圳中国民俗文化村*) е дел од Величественото кинеско народно село во Шенџен, Кина. Сместено е во непосредна близина на тематскиот парк „Величествена Кина" и прикажува поставки од секојдневниот живот и архитектурата на 56. етнички групи во Кина. Тој бил отворен за јавноста во октомври 1991 година.

Села
----

Куќа на Ујгури
Тибетски храм
Пештерска куќа
Пресоздадените села на паркот ги вклучуваат следните:

* село на Ји
* село на Мјао
* село на Донг
* село на Наки
* село на Буји
* село на Јао
* село на Џуанци
* село на Мосо
* село на Дај
* село на Ва
* село на Хани
* село на Гаошанци
* село на Бај
* село на Ли
* село на Ѓингпо
* тибетска националност
* ујгурска националност
* Квадратен јард
* монголска националност
* корејска националност
* пештерска куќа во северно Шаанси
* село на Туѓа

Фестивали
---------

Народното културно село на Кина одржувало неколку културни фестивали, вклучувајќи ги Фестивал на прскање со вода на Дај, Шалмајски фестивал на Мјао, Факелски фестивал на Ји, Големиот културен храмски саем Хуасја, Културен фестивал Синкјанг, и Културен фестивал на трева на Внатрешна Монголија.

Поврзано
--------

* Музеј на народите во Кина
* Виетнамски музеј за етнологија
* Список на паркови во Шенџен
* Список на народности во Кина

Надворешни врски
----------------

* Splendid China folk culture village review
* Официјално мрежно место на Splendid China
**Корен на пенис** — внатрешен дел на пенисот. Коренот е почетниот дел на органот и продолжува во телото на пенисот.

Анатомија
---------

Коренот по форма е составен од три дела. Главниот дел е кракот на пенисот (crus penis) кој се дели на два дела по еден крак на двете страни. Во средината се наоѓа уретралната главица. Секој крај е обвиткан со карличношупликав мускул, додека главицата е обвиткана од булбоспонгиозен мускул. Коренот на пенисот се наоѓа во перинеумот, меѓу внатрешната фасција на урогениталната дијафрагма и Колсовата фасција.

Покрај тоа што коренот е поврзан со фасциите и долниот дел на карлицата, тој е поврзан и со предниот дел на срамниот спој со фундиформниот лигамен и со суспензорниот лигамент на пенисот.

Поврзано
--------

* Човеков пенис
* Тело на пенис
* Глава на пенис

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со сексуалноста е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Лапонци** или **Сами** (севернолапонски: *sámit*, *sápmelaččat*) се угро-фински народ, кои претежно живеат во Норвешка (провинција Финмарк), Шведска (провинција Лапланд), Финска (округ Лапонија) и Русија. Лапонците се дел протестанти, а дел православни, и зборуваат лапонски јазик, кој спаѓа во угрофинската група на уралската фамилија на јазици.

Знамето на Лапонците
Лапонци вкупно има околу 53.000, од кои во Норвешка 31.000, Шведска 15.000, Финска 5.400, Русија 2.100.

Наводи
------

1. ↑  „sápmelaš (subst.)". *Neahttadigisánit* (северен сами и норвешки букмол). Посетено на 2023-03-31.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница на Лапонците Архивирано на 23 декември 2008 г.


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со Норвешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Шведска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

 *Оваа статија поврзана со Финска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85074675
* GND: 4074020-1
* BNF: cb11937972h (податоци)
* NDL: 00569298
* NKC: ph158312
* BNE: XX557777

 |

 |
**Купот на велесаемските градови** било меѓународно фудбалско натпреварување на клубовите од европските земји кое започнало да се игра во 1955 година, а пследното изданије на ова натпреварување е одиграно во сезоната 1970-71. Натпреварувањето е укинато во корист на ново настанатиот турнир тогаш Купот на УЕФА.

Историја
--------

Иницијатор за настанувањето на ова натпреварување бил швајцарецот Томен, кој тогаш бил потпретседател на УЕФА. Во 1955 во Базел тој ги собрал претстевниците на 10-те европски велесаемски градови (Барселона, Базел, Бирмингем, Франкфурт, Копенхаген, Лозана, Лајпциг, Лондон, Милано и Загреб) и предложил организација на натпреварување на градските репрезентации.

Првото изданије е замислено како двегодишно натпреварување но се растегнало дури на три години. И следните две натпреварувања, 1958-60 и 1960-61, се одржани како градски видови, додека од сезоната 1961-62 Купот на велесаемските градови станува едносезонско клупско натпреварување во кое секој член на УЕФА имал право да испрати по три претставника. Бројот на учесници, конкуренцијата како и популарноста и угледот на натпреварувањето растеле од сезона во сезона. Во сезоната 1971-72 УЕФА менува одредени правила во турнирот и ова натпреварување преоѓа во Куп на УЕФА и станува натпреварување на УЕФА што не било случај со Купот на велесаемските градови. Поточно, Купот на велесаемските градови како натпреварување не било признато од УЕФА и не било Уефино натпреварување, па така и освоените титули не влегуваат и не се бројат како трофеи освоени во турнирите на УЕФА.

Победници
---------

| Сезона | Клуб |
| --- | --- |
| 1955-58 | Шпанија Барселона |
| 1958-60 | Шпанија Барселона |
| 1960-61 | Италија Рома |
| 1961-62 | Шпанија Валенсија |
| 1962-63 | Шпанија Валенсија |
| 1963-64 | Шпанија Сарагоса |
| 1964-65 | Унгарија Ференцварош |
| 1965-66 | Шпанија Барселона |
| 1966-67 | Хрватска Динамо |
| 1967-68 | Англија Лидс Јунајтед |
| 1968-69 | Англија Њукасл Јунајтед |
| 1969-70. | Англија Арсенал |
| 1970-71 | Англија Лидс Јунајтед |

Погледни исто така
------------------

* За продолжение на турнирот погледнете: Куп на УЕФА
**Клетвата на кнезот** (српски: *Клетва кнежева*) - српска епска (јуначка) песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од татко му Стефан.

Содржина
--------

Во песната се опишува навлегувањето на Османлиите во српската средновековна држава и подготовката за Косовската битка. По пристигнувањето во Косово, царот Мурат му праќа писмо на кнезот Лазар, барајќи да му ги предаде клучевите од сите градови и да му плати арач за седум години, а ако не послуша, тогаш го кани на борба. Царот Лазар го чита писмото и ја искажува клетвата: „Кој не дојде на битката на Косово, од раката ништо да не му се роди: ни во полето бела пченица, ни на ридот винова лоза!"

Наводи
------

1. ↑  В.Ђ. „Поговор - О певачима", во: Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 490.
2. ↑  Војислав Ђурић, *Антологија српских народних јуначких песама*. Београд: Српска књижевна задруга, 2012, стр. 139.
Поглед од Парк Монтсурис, Париз, Франција 04-10-2006
**Клео од 5 до 7** (француски: *Cléo de 5 à 7*) — француски филм од 1962 година, во режија на Ањес Варда (Agnès Varda) која е авторка и на сценариото. Главните улоги ги играат: Корин Маршан (Corinne Marchand), Антоан Бурсеје (Antoine Bourseiller), Мишел Легран (Michel Legrand), Хосе Луис де Вилалонга (José Luis de Vilallonga), Доминик Давре (Dominique Davray), а во филмот се појавуваат и Ана Карина и Жан-Лик Годар.

Синопсис
--------

Во филмот се проследува животот на пејачката Клео (ја игра Маршан) во текот на два часа. Таа е убава, згодна, но самозаљубена, нарцисоидна и хипохондрична. Додека ги чека резултатите од медицинските тестови, таа е многу загрижена, мислејќи дека е сериозно болна. Затоа, таа посетува една гатачка која ѝ кажува дека е болна и дека ја чека смрт. Нејзината помошничка Анжел (ја игра Давреј) цело време се обидува да ја утеши, но без успех. Исто така, ниту љубовникот на Клео, богатиот Хосе (го игра де Вилалонга) не може да ја утеши. Кога во станот на Клео доаѓаат нејзините композитори, таа избувнува и излегува надвор. Шетајќи низ градот, Клео оди во паркот каде го среќава војникот Антоан (го игра Бурсеје), кој е на служба во Алжир, но се наоѓа на отсуство. Антоан ја придружува Клео до болницата, каде лекарот ѝ соопштува дека е болна од рак и дека ќе треба да оди на хемотерапија. Така, во тие тешки мигови, Антоан е единствената утеха на Клео.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Cleo from 5 to 7 (1962) (пристапено на 22.5.2020)
**Клепа** — планински врв и воедно највисок врв на истоимената планина Клепа, во средишниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 1150 метри. Се наоѓа токму на средишниот дел на главното планинско било и срт на протегање на планината Клепа, издигнувајќи се и доминирајќи со својата глетка во Повардарието. На самиот врв има голема карпа која го прави препознатлив од далеку изгледајќи на заб кој стрчи над самата планина. До врвот може да се пристапи од селата Подлес, Крајници или Скачинци, каде во минатото постоел и планинарски дом. Обележана патека за искачување на врвот Клепа во должина од 6 километри, постои од браната на вештачкото Подлешко Езеро. Врвот има стратешка поставеност со глетка кон целото средно Повардарие, со Стоби и Криволак како и сообраќајните врски по долините на Вардар и Црна, поради што тој имал воена важност уште од минатото, а под самата карпа на врвот Клепа постојат и напуштени воени бункери. За врвот Клепа, македонскиот револуционер Ѓорче Петров во својата книга Материјали по изучувањето на Македонија запишал дека во источниот крај на висорамнината над с. Чичево и над 2 часа југозападно од Градско од сите други гребени и ридови се издигнува врвот *Клепа*, по којшто и целата таа област меѓу Бабуна и Река (Раечка Река) се нарекува *Клепа*.

Галерија
--------

* Поглед на врвот Клепа од истокПоглед на врвот Клепа од исток
* Поглед на врвот Клепа од југПоглед на врвот Клепа од југ
* Поглед кон највисоките врвови Клепа (лево) и Кал (десно) од северПоглед кон највисоките врвови Клепа (лево) и Кал (десно) од север
* Препознатливата карпа на самиот врв КлепаПрепознатливата карпа на самиот врв Клепа
* Поглед на врвот Клепа од истокПоглед на врвот Клепа од исток
* Глетка од КлепаГлетка од Клепа
* Поглед на врвот Клепа од истокПоглед на врвот Клепа од исток
* Поглед на врвот КлепаПоглед на врвот Клепа
* Поглед кон врвот КлепаПоглед кон врвот Клепа
* Поглед на КлепаПоглед на Клепа
* Поглед на КлепаПоглед на Клепа
* Воен бункер на самиот врв КлепаВоен бункер на самиот врв Клепа

Наводи
------

1. ↑  Петров, Ѓорче (1896). превод: Марио Шаревски (уред.). *Материјали по изучувањето на Македонија* (2016. изд.). Скопје: Единствена Македонија. стр. 61. ISBN 978-608-245-113-8.
Дијаграм на ксилем и флоем
**Ксилем** или **ксилемско спроводно ткиво** се јавува како прилагодување на растенијата на копнен начин на живот. Со ксилемското спроводно ткиво се пренесуваат водата и растворените минерални материи од коренот до листовите. Kсилемот е изграден од надолжно поврзани цевчести клетки и ја пренесува водата нагоре од коренот кон стеблото и листовите.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на ботаниката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Биолошки ткива |
| --- |
|  |
| Животински | 
* Епително
* Сврзно
* Мускулно
* Нервно

 |
|  |
| Растителни | 
* Меристемско ткиво
* Механичко ткиво
* Покровно ткиво
* Спроводно ткиво
	+ Ксилем
	+ Флоем

 |
|  |
| 
* Категорија Категорија
* Хистологија

 |

 |
Карактеристична боја на жолтка од јајце која укажува на присуство на пигмент на ксантофил, и тоа е типична боја на лутеин или зеаксантин на ксантофил, поделба на групата каротеноиди.
Хемиската структура на криптоксантин
**Ксантофилите**, со формула C40H56О12, се група на каротеноидни пигменти, кои всушност се оксидирани каротини. За разлика од каротините, ксантофилите се аморфни некристализирачки пигменти.

Видови ксантофили
-----------------

* Лутеин - ја дава жолтата боја на венчето кај многу цветови
* Зеаксантин - ја дава жолтата боја на зрното кај пченката
* Капсантин - се јавува кај црвените пиперки
* Фукоксантин - присутен во кората на лимон
* Виолоксантин - го има во цветовите на љубичицата итн.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Лате макијато
 Чаша лате макијато
**Лате макијато** е пијалак направен од кафе.

Сродни пијалаци
---------------

Лате макијато се разликува од кафе лате на неколку начини. Прво, во лате макијато, кафето се додава во млекото, наместо млекото во еспресото како во кафе лате. Друга разлика, лате макијато има поголема пена отколку едноставно топло млеко. 

Во кафе лате, акцентот е на кафето, повеќе содржи кафе одколку млеко, додека во лате макијато, акцентот е целосно на млекото.

Магијата е малата „точка" на кремот што останува врз млекото за јасно да се направи разлика помеѓу лате макијато и кафе лате, каде еспресото според традицијата се додава пред млекото, па оттука нема „белег или дамка". Спротивно на тоа, макијато, уште еден пијалак со многу слично име, всушност е еспресо „извалкано" со мало количество млеко.

Подготовка
----------

Подготвка на лате макијато е прилично едноставно со пенесто млеко, генерално со многу пена истурена во чаша во која се додава кафе еспресо. Пената генерално преовладува, бидејќи е во поголемо количество и дава значителна лесна, „сува" пена, со слој од течно млеко одоздола, наместо „влажна" микропена што се користи во познатата лате уметност.

Може да се подготви како слоевит пијалак, со еспресото *нежно* ставено, така што ќе направи слој помеѓу погустото течно млеко одоздола и полесната пена која се наоѓа погоре. Во овој случај, чашата е од суштинско значење за слоевите да бидат повеќе видливи.

Еспресото, исто така, може да се подготви во стандардна шолја за еспресо или може да се приготвува во специјализиран бокал за подготовка на еспресо, што го олеснува ставањето, особено за слоевите.

Понатамошно читање
------------------

* Davids, Kenneth (2001). *Coffee: A Guide to Buying, Brewing, and Enjoying* (5e. изд.). New York, NY, USA: St. Martin's Griffin. ISBN 0-312-24665-X.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Лате макијато" на Ризницата ? |
**Канабидиолот** (скратено е CBD, КБД) спаѓа во групата на супстанции наречени канабиноиди кои природно се појавуваат во растенијата канабис. За разлика од тетрахидроканабинолот TХК, кој е најпознатиот канабиноид, КБД ги нема истите психоактивни ефекти бидејќи директно не ги стимулира СВ1 и СВ2 канабиноидните рецептори. КБД се наоѓа во скоро сите сорти на канабис. Содржината на супстанцијата во растението варира од количина во трагови до околу 95% од присутните канабиноиди.

Историја
--------

Првите обиди за изолирање на активната состојка од канабисот датираат од 19 век. Канабидиолот за прв пат беше подетално проучуван во 1940 година во Минесота. Хемиската формула на КБД е добиена со одвојување од дивиот коноп. Неговата структура и стереохемија беа официјално дефинирани во 1963 година.

Ефекти
------

Во 2017 година Светската здравствена организација ја прогласи КБД за состојка што не предизвикува зависност, со добар безбедносен профил и со терапевтски придобивки.

Од 2019 година, се појавија докази дека канабидиолот има значителни невролошки ефекти врз луѓето и се користи во САД и во Европската унијаза за лекувањето на одредени видови на епилепсија (Dravet синдром, синдром Lennox-Gastaut, туберозна склероза). Постојат широко распространети тврдења дека КБД исто така помага во лекувањето на дијабетес и Паркинсонова болест, но нема научни докази за таквите ефекти на канабидиолот.

Во септември 2019 година, Светската антидопинг агенција (ВАДА) го отстранува КБД од листата на забранети супстанции.

Наводи
------

1. ↑  „Cannabidiol displays unexpectedly high potency as an antagonist of CB1 and CB2 receptor agonist". *researchgate.net*. Посетено на 2022-03-31.
2. ↑  „A World Health Organization perspective on cannabidiol (CBD)". *openaccessgovernment.org*. Посетено на 2022-03-31.
3. ↑  „Clinicians' Guide to Cannabidiol and Hemp Oils". *mayoclinicproceedings.org*. Посетено на 2022-03-31.
4. ↑  „Cannabinoids for the treatment of mental disorders and symptoms of mental disorders: a systematic review and meta-analysis". *thelancet.com*. Посетено на 2022-03-31.
5. ↑  „FDA Approves First Drug Comprised of an Active Ingredient Derived from Marijuana to Treat Rare, Severe Forms of Epilepsy". *fda.gov*. Посетено на 2022-03-31.
6. ↑  „Epidyolex". *ema.europa.eu*. Посетено на 2022-03-31.
7. ↑  „USE OF CANNABIDIOL (CBD) FOR PD SYMPTOMS". *apdaparkinson.org*. Посетено на 2022-03-31.
8. ↑  „CBD & Diabetes". *diabetes.org*. Посетено на 2022-03-31.
9. ↑  „Marijuana FAQ". *usada.org*. Посетено на 2022-03-31.
Кинкаџу
**Кинкаџу** или **кинкажу** ( латински: *Potos flavus*)  е цицач од семејството на ракуни (Procyonidae) сроден со олингосите, коатите, северноамерикански ракуни, прстенорепојните мачки и какомистлу. Живее во шумите на Централна и Јужна Америка .

Опис
----

Должината на овој вид варира од 40 до 75 сантиметри, но мажјаците се поголеми од женките. Сите имаат еднобојно, меко и волнено крзно, златно-кафеава боја и имаат посветол долен дел.

Нивната опашка е покриена со кратки влакна. Опашката е долга и може да се превиткува, па со неа може да дофаќаат предмети. Покрај тоа, тој го користи за да се премести од едно дрво на друго дрво. И покрај тоа што го поминува скоро целиот живот на дрвјата, тој се искачува многу внимателно. Тој нежно и полека ја намотува опашката кон другата гранка, а потоа полека се движи кон другата, држејќи се на гранката цело време. Кога брзо трча низ гранка, опашката успева да ја одржува рамнотежата.

Неговата тркалезна глава има сплесната муцка и кратки округли уши. Неговите очи се големи и заоблени.

Киканџу е редок вид и се смета дека е пред истребување.

Исхрана
-------

Честопати се нарекуваат „медeни мечиња", затоа што сакаат слатко, а особено мед.

Освен тоа, тие обожаваат овошје и јадат повеќе од било кој друг од семејството ракуни. Најмногу ги сакаат авокадо, гуава, диви смокви и манго. Кинкаџу го грабнува овошјето со уста или го отсекува со своите „раце" од дрвото.

Ако има многу овошје во едно дрво, кинкаџиите се собираат таму пискаат и врескаат додека се борат за храна.

Нивниот јазик е долг 12 сантиметри, што може да извлече и цица нектар и мед од кошницата на дивите пчели или со нив да ги извлече месните делови од овошјата.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  „Rakuni Severne i Južne Amerike". *www.biologija.rs*. Посетено на 7 јуни 2019.
2. ↑  *Свет сисара / [идеја и реализација Николас Харис, Џоана Тернер и Клер Астон ; текст Клер Астон, Стив Паркер ; илустрације Сузана Адарио ... [и др.] ; превод Љиљана Бајић]*. Београд: Београд : Политикин забавник : Књига-комерц, 2004 (Београд : Бата тисак). 2004. стр. 25. ISBN 86-7712-026-2.
**Карлсон од покривот одново лета** (шведски: *Karlsson på taket flyger igen*) - книга за деца на шведската писателка Астрид Линдгрен, првобитно објавена во 1962 година.

Содржина
--------

Повеста се состои од следниве глави:

1. Карлсон од покривот одново лета
2. Кај Карлсон
3. Карлсон спроведува кифлено гнервирање
4. Карлсон приредува пир со кифлички
5. Карлсон и телевизиската тегла
6. Ѕвончевата инсталација на Карлсон
7. Малечкото сениште од Васасан
8. Карлсон не е сениште, туку просто - Карлсон
9. Видна девица се носи во виорен танц
10. Убав, умен и доста дебел

Изданија на македонски јазик
----------------------------

Повеста „Карлсон од покривот" е објавена на македонски јазик во 1978 година од издавачката куќа „Детска радост", како дел од книгата „Повести за Карлсон" која ги содржи трите повести. Книгата е издадена како деветти наслов во едицијата „Ѕуница", а преводот од руски јазик го направил Евтим Манев. Автор на кориците и на внатрешните илустрации е Владо Јоциќ. Книгата е отпечатена во печатницата на НИП „Нова Македонија" во тираж од 2 000 примероци. Книгата не е каталогизирана и не ја поседува меѓународната ознака ISBN.

Наводи
------

1. ↑  Астрид Линдгрен, *Повести за Карлсон*. Скопје: Детска радост, 1978.
2. ↑  Астрид Линдгрен, *Повести за Карлсон*. Скопје: Детска радост, 1978.
***Квечерина*** (италијански: *Crepusculo*) — мермерна скулптура (155 × 170 cm, максимална должина 195 cm) од Микеланџело, за која се верува дека е изработена во раздобјето 1524-1531 година и е дел од декорацијата на Новата сакристија на црквата Св. Лаврентиј во Фиренца. Таа е една од четирите алегориски делови на денот и се наоѓа на десната страна на саркофагот на гробот на Лоренцо де Медичи, војводата од Урбино.

Историја
--------

*Квечерина* Микелаџело започнал да ја работи во фазата по обновувањето на работите на сакристијата во 1524 година, по изборот на папата Климент VII на папскиот престол. Не се знае датумот на завршување на делото, кое уметникот морал да го заврши по прекинот поради опсадата на Фиренца во 1531 година, но статуата била видена „недовршена" во 1534 година, кога Микеланџело конечно го напуштил градот.

Опис
----

*Квечерина* или *зајдисонце* се појавува како машка персонификација, полуиспружен и гол, како и другите статуи од низата. Можеби ги имал за пример планинските и речните божества на триумфалната порта на Септимиј Север во Рим како свој модел. Ако неговата другарка, *Мугра (Аурора), е будна, Квечерина треба* *да спие.* *Неговото тело е испружено со една нога прекрстена преку другата за дополнителна динамика, едната рака е лабаво поставена на бутот и го држи превезот што се спушта назад, другата ја поддржува фигурата со свиткан лакт и уморно седи.* *Лицето е забрадено и замислено гледа надолу.*

Меѓу различните иконолошки читања, статуата се смета за симбол на флегматичен темперамент или елемент на вода или дури и земја.

Слики
-----

* ДетаљДетаљ
* КапелатаКапелата

Надворешни врски
----------------

* Квечерина (Микеланџело) на Ризницата ?
* Каталогот на службениот распоред (шеда 2)


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Микеланџело |
| --- |
|  |
| 
* **Список на дела**
* ✻ припишани · daggerизгубени

 |
|  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Фиренца, ок. 1488–1492 | 
* *Глава на фаун*dagger
* *Богородица на скали*
* *Битка на кентаурите*
* *Распнување*

 |
|  |
| Болоња, 1494–1495 | 
* Додатоци на Гробот на Свети Доминик
	+ *Св. Петрониј*
	+ *Св. Прокул*
	+ *Ангел*

 |
|  |
| Рим, 1496–1500 | 
* *Заспаниот Купидон*dagger
* *Бахус*
* *Купидон Аполон*dagger
* *Пиета*

 |
|  |
| Фиренца, 1501–1505 | 
* *Давид*
* *Богородица од Бриж*
* Додатоци на Пиколоминиевиот олтар
	+ *Свети Петар*, *Павле*, *Пиј* и *Григориј*
* *Тондо Пити*
* *Тондо Тадеј*
* *Свети Матеј*
* Ротшилдови бронзи

 |
|  |
| Гроб на Јулиј II, 1505–1545 | 
* *Мојсеј*
* *Бунтовен роб*
* *Роб што умира*
* *Млад роб*
* *Роб со брада*
* *Робот Атлас*
* *Роб на будење*
* *Духот на победата*
* *Рахила*
* *Лија*

 |
|  |
| Фиренца, 1516–1534 | 
* *Христос го носи крстот*
* Капела на Медичиеви
	+ *Џулијано де Медичи*
	+ *Ноќ*
	+ *Ден*
	+ *Квечерина*
	+ *Мугра*
	+ *Богородица Медичи*
* *Аполон*
* *Клекнато момче*

 |
|  |
| Рим, 1534–1564 | 
* *Брут*
* *Фирентска пиета*
* *Палестринска пиета* ✻
* *Пиета Ронданини*

 |

 |

 |
**Лесли Нилсен** (англиски: *Leslie Nielsen*; 11 февруари 1926

 – 28 ноември 2010

) бил американско-канадски глумец и комичар. Роден во Реџина, Канада, ѝ се посветил на глумецската кариера откако ја завршил Њујоршката театарска школа во 1949 година. Кон средината на 50. години заминал во Холивуд, откако претходно играл во 150 телевизиски серијали во Њујорк и започнал да снима филмови.

Лесли Нилсен својата светска слава ја стекнал благодарејќи на улогите во филмовите *Има ли пилот во авионот*, *Неправедно обвинет*, филмскиот серијал *Гол пиштол* и други.

Наводи
------

1. ↑  Dalton, Andrew (November 28, 2010). „Leslie Nielsen of 'Naked Gun' fame dies at age 84". *Toronto Star*. Посетено на November 28, 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 120620479
* LCCN: n86139853
* ISNI: 0000 0001 1456 2467
* GND: 13399015X
* SUDOC: 126032696
* BNF: cb13897969z (податоци)
* BIBSYS: 98012978
* MusicBrainz: b979f65a-b979-40be-823a-b69cc950e93c
* NLA: 35294710
* NDL: 00656544
* NKC: pna2010568330
* BNE: XX1167128

 |

 |
**Лесното** е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Мала Река.

Ова е бавно оро кое се игра со постепено забрзување на крајот. Се одликува со складни и умерени движења. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Мажите се држат за рамо, а жените за раце. Ритамот е двочетвртински. Постојат четири варијанти од ова оро.

Надворешни врски
----------------

* Лесното оро во изведба на Душко Јовановиќ

Наводи
------

1. ↑  Михаило Димоски: Македонски народни ора, Наша Книга, Скопје, 1977, стр. 121-126

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија оро или играорство е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Кваншкиот** е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици, од подгрупата на источночадски јазици.

Преглед
-------

Според податоците од 1993 година, јазикот го зборуваат околу 16.800 луѓе. Јазикот се зборува во регионите Шари-Багирми и Мајо-Кеби Ест во Чад. Јазикот е составен од следниве дијалекти: *кваншки, нгамски, чагински, алоански, кавалкејски, гајански* и *миндерански*. Јазикот има лексичка сличност од 42% си керанскиот. Народот користи и сарански и багирмиски јазик како втори јазици.

Наводи
------

1. ↑  Hammarström (2015) Ethnologue 16/17/18th editions: a comprehensive review: online appendices
2. ↑  Кваншки јазик на „Етнолог".

Надворешни врски
----------------

* Кваншки јазик на „Етнолог".

|  |  |
| --- | --- |
| ɣ |  
*Оваа статија поврзана со афроазиските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Лесогорски** ( руски: *Лесогорский*), до 1948 година **Јаски** ( **рус** руски: *Яски*; фински: *Jääski*; шведски: *Jäskis*) е населено место со административен статус на мало гратче ( руски: *посёлок городского типа*) на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Сместено е на крајниот северозапад на Ленинградската област и административно припаѓа на Виборшкиот реон .

Куќа во Лесогорски на брегот на Вуокса
Според проценките на Националната статистичка служба за 2015 година во градот живееле 3 302 жители.

Има статус на населба од урбан тип, односно за мало гратче носи од 1940 година.

Географија
----------

Градот Лесогорски се наоѓа на северозапад на Карелијска превлака, на левиот брег на реката Вуокса, недалеку од меѓународната граница меѓу Русија и Финска. Гратчето се наоѓа на околу 185 километри северозападно од Санкт Петербург .

Историја
--------

 Поглед на гратчето од почетокот на минатиот век
Во пишани извори, населбата прво се споменува во текстот на Ореховскиот мир од 1323 година и според чии одредби некои територии во Новгородската територија биле предадени под управа на Швеѓаните (меѓу нив и месноста Јаски). Останала во границите на шведската држава сè до Руско-шведската војна од 1741-1743 година кога станала дел од Руската Империја. Во периодот од 1918 година до 1940 година населбата се наоѓала во границите на Финска .

По враќањето во Советскиот Сојуз во 1940 година, поранешното село Јаски доби административен статус на урбана населба во ранг на мало гратче, сè до 1960 година има функција на регионален центар. Откако Лесогорскиот регион беше распуштен во 1960 година, градот Лесогорск административно потпаѓа под администрација на Виборшкиот реон. Сегашното име го носи од 1948 година.

Демографија
-----------

Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 3 273 жители, додека според проценките на Националната статистичка служба за 2015 година градот имал 3 302 жители. 

Движење на бројот на жителите| 1939 година | 1959 година | 1970 година | 1979 година | 1989 година | 2002 година | 2010 година | 2015 година |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| --- | 5 330 | 4 938 | 4 798 | 3 744 | 3 004 | 3 273 | 3 302 |

Економија
---------

### Индустрија

Во Лесогорски постои фабрика за производство на пластика и влакна. Има електроцентрала на Вуокса.

### Транспорт

Лесогорски е поврзан железнички со Каменогорск, каде што има врска со старата пруга Виборг - Јоенсу. Има сообраќај во приградската област до Виборг. Продолжувањето на железничката пруга преку Светогорск до државната граница е неупотребено.

Лесогорски е поврзан со патишта со Каменогорск и Виборг, како и со Иматра преку границата преку Светогорск

Поврзано
--------

* Ленинградски регион
* Виборшки реон
* Карелијанска превлака
* Вуокса

Користена литература
--------------------

Надворешни врски
----------------

* Портал: Русија

*
**Грешка во скриптата: Функцијата „infoboxTemplate" не постои.**
**Лукас Феликс Кругер** (роден на 20 јануари 2000 година) — германски фудбалер кој игра како напаѓач за ФК Лајпциг.

Клупска кариера
---------------

Кругер го направил своето професионално деби за ФК Лајпциг на 2 август 2018 година, како замена во 70-тата минута за Матеус Кунха во квалификацискиот натпревар на УЕФА Лига Европа против шведскиот клуб Б.Х. Хакен од Алсвенскан, кој завршил како нерешено 1-1.

Наводи
------

1. ↑  „Lukas Krüger". *worldfootball.net*. HEIM:SPIEL. Посетено на 2 August 2018.
2. ↑  „UEFA Europa League: Häcken v Leipzig". *UEFA.com*. Union of European Football Associations. 2 August 2018. Посетено на 2 August 2018.
**Лукас Јоркас** (грчки: *Λούκας Γιώρκας*) (роден на 18 октомври 1986

 е грчки пејач. 

Лукас е роден и израснал во Кипар. Потекнува од музичко семејство и учел пеење и класична гитара. Свирел во многу бендови на Кипар на разни инструменти. Откако завршил средно училиште, се преселил во Грција да студирал биологија. Во 2009 година се пријавил на шоуто за таленти "Фактор икс" и победил. Потоа излегол неговиот прв сингл, и настапувал низ големите грчки сали со познати пејачи меѓу кои и Елена Папаризу. 

Во март 2011, бил избран за претставник на Грција на Евровизија 2011.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 310509338
* ISNI: 0000 0004 0746 9936
* GND: 1056981547
* MusicBrainz: bedd8858-72a7-4d88-8319-0cc9ec318a0d

 |

 |
За the 1996 Swiss film, видете Les Agneaux (film).

**Лез Ањо** (француски: Les Agneaux) ― планина која е дел од Екринскиот Масив во Горните Апли, Франција. Надморската височина изнесува 3,664 м и се наоѓа во комуната Пелву.

Највисокиот врв на источната страна од Екринскиот Масив, планината има три различни врвови; *Ањо Блан* на 3,631 м, северозападен врв на 3,646 м и највисокиот врв *Ањо Ноар*. Два главни гребени ја преминуваат планината од север кон југ и од исток кон запад.

Искачувањата обично започнуваат од југ и со погледот одозгора можат да се видат сите главни екрински врвови.

Наводи
------

1. ↑  „Les Agneuax". summitpost.org. Посетено на 23 февруари 2021.
**Културниот центар Ататурк** (турски: *Atatürk Kültür Merkezi*), претставува мултикултурен комплекс којшто се наоѓа на плоштадот Таксим во Истанбул, Турција.

Комплексот се состои во една голема сала со капацитет од 1307 седишта. Објектот служи како театар, оперска куќа, сала за одржување на балет. Освен поголемата, постои и помала сала, со капацитет од 502 седишта. Таа обично служи за одржување на концерти, состаноци, конференции и слично. На влезот во објектот постои отворена изложба.

Центарот е дом на:

* Истанбулскиот државен симфониски оркестар и хор (*İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası ve Korosu*),
* Истанбулското здружение за современа народна музика (*İstanbul Devlet Modern Halk Müziği Topluluğu*) и
* Истанбулскиот хор за класична турска музика (*İstanbul Devlet Klasik Türk Müziği Korosu*).

Објектот моментално е во обнова. Тој требаше да биде отворен во 2010 година кога градот беше европски центар на културата, но Културниот центар останува затворен.

Поврзано
--------

* Список на концертни сали

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Културен центар Ататурк" на Ризницата ? |

1. ↑  [backPid]=1[*мртва врска*]

* MyMerhaba Архивирано на 5 јануари 2007 г.
* Governmental Press and Information Office Архивирано на 4 февруари 2007 г.
* Istanbul European Choir website Архивирано на 20 октомври 2007 г.

Координати: 41°02′12″N 28°59′16″E﻿ / ﻿41.03667° СГШ; 28.98778° ИГД﻿ / 41.03667; 28.98778
Бочен калкан на куќа
**Калкан** — најчесто триаголен дел од ѕидот помеѓу рабовите на кровната косина. Обликот на калканот и неговата обработка зависи од употребениот конструктивен систем, климатските влијанија, достапните матерјали како и естетскиот пристап. Калкан како поим најчесто се користи за целата ѕидна површина вклучувајќи го триаголниот дел оформен од кровните косини како и ѕидот под него.

Калканско спојување
-------------------

Калканско спојување на згради во градот Бауцен, Германија.
Калканско спојување како поим најчесто се користи кога два соседни објекти се спојуваат со нивните бочни страни во однос на улицата.

Поврзано
--------

* Ѕид
* Фронтон
**Зоре Хоџулова и Перјенац Перисавиќ** (српско-хрватски: *Zore Hodžulova i Perjenac Perisavić*) - народна песна (бугарштица).

Содржина
--------

Пред дворецот на Хоџул Скрадињанин девојките играат оро, а нив ги предводи Зора Хоџулова. Во далечината, таа го здогледува нејзиниот девер Перисавиќ и го прашува за сопругот Хоџул, за синот Радиќ и за зетот Ѓуро. Јунакот ѝ раскажува како погинале тројцата: Хоџул се борел храбро, но му се скршила сабјата и така го убиле Турците; синот Радиќ се пресекол со сабјата на челото обидувајќи се да ја тргне косата од очите и тогаш го убиле Турците; зетот Ѓуро погинал така што го позајмил својот коњ, а тој бегал пеш, но Турците го стигнале. Тогаш, ранетиот Перисавиќ паѓа од коњот во рацете на Зора, која го пренесува во дворецот и таму ја оплакува смртта на четирите јунаци.

Осврт кон песната
-----------------

Во песната се обработува настан по завршувањето на битката на Крбавско Поле (1493 г.) при што снаата разговара со деверот Перисавиќ, кој ранет се враќа од бојното поле. Основата на песната ја сочинува троен паралелизам: три прашања, три одговори за смртта и три тажаленки. Во средиштето на песната е стравот на мајката за синот, сликата за неговата смрт и тажењето за него. Секој дел од песната е толку прецизно изработен, што би можел да постои како посебна песна, но сите заедно прават совршена целина. На крајот, токму во мигот кога се јавува опасноста од монотонија во песната, пејачот ја нарушува тројната основа така што додава и четврта смрт, онаа на деверот Перисавиќ, како и четврто тажење. Исто така, народниот пејач внесува и контраст во песната, која почнува со орото што го играат девојките, продолжува со лошите вести од бојното поле и завршува со тагување за четирикратната смрт. Притоа, на крајот од песната, во тагувањето, метафорите од сватовските песни добиваат мрачен призвук.

Наводи
------

1. ↑  „Bugarštice", во: *Bugarštice*. Beograd: Rad, 1969, стр. 46-48.
2. ↑  Vladan Nedić, „Bugarštice", во: *Bugarštice*. Beograd: Rad, 1969, стр. 77.
Каравеловата куќа
**Каравеловата куќа** е куќа-музеј во бугарскиот град Копривштица.

Каравеловата куќа претставува архитектонски ансамбл од 3 куќи, најстарата е изградена во 1810 година, и е позната као „Зимната куќа". Втората зграда, изградена во 1820 година е склад за чување на колбаси како суџук и луканка (карактеристички за Бугарија). Третата зграда, позната како „Летната куќа", е завршена во 1835 година.

Во овие куќи живееле писателот и револуционер Љубен Каравелов и политичарот Петко Каравелов.

|  |  |
| --- | --- |
|  |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
Карбен
**Карбен** е град во Ветераукрајс, во Хесен, Германија. Се наоѓа на бреговите на реката Нида во областа Рајн-Мајн-Гебие (Рајн-Мајна), приближно 18 км северно од Франкфурт.

Поделба на градот
-----------------

Карбен како единствен град е основан во 1970 година, кој се состои од некои помали села (Клајн-Карбен, Грос-Карбен, Окарбен, Клопенхајм, Рендел, Бург-Графенроде и Петтервеил).

Инфраструктура
--------------

Карбен има две железнички станици ( Groß Karben и Okarben) на железницата Main-Weser и се служи со линијата С6 од С-Бан на Рајна-Мајна. Има пристап до автопатот А 661 и федералниот автопат Б3. Градското собрание се наоѓа во поновата област Грос-Карбен, како и јавен базен. Индустриската област западно од Грос- и Клајн-Карбен е домаќин на неколку компании од национален и меѓународен раст.

Историја
--------

Карбен е богат со историја. Селото Окарбеј некогаш било сместено на римски воен калелум, формирајќи дел од лимес, римската империјална граница за одбрана и минералните извори на Карбен биле користени од страна на Римјаните пред околу 2000 години. Најстарото окружување на Рандел, најбитно во Карбен, првпат било споменато во 774 година во донација на манастирот Лорх. Клопенхајм некогаш припаѓал на инсталацијата на "Deutschen Orden", која таму одржувала мала палата. Грос-Карбен е домаќин на уште две манастири кои биле населени од локални земјопоседници. "Degenfeld'sche Schloss" го содржи денешниот Музеј на Карбен за земјоделство и локална историја. Грос-Карбен, Клајн-Карбен, Окарбен, Бург-Графенроде и Рендел сѐ уште имаат цркви од барокниот период. Окарбен доживеал промена во 19-от век, кога започна со вдомување на работниците за новоформираната Железничка железница Вејн -Везер помеѓу Франкфурт и Касел. Градот се трансформира од еден пакет на независни села кои живеат претежно од земјоделство на богатите почви на Ветро во полево интегрирачки град, обезбедувајќи дом за растечкото население на патници и простор за неколку мали и средни претпријатија, додека одржувајќи голем дел од своите оригинален рурален шарм.

Меѓународни односи
------------------

Карбен е збратимен со:

* Ramonville-Saint-Agne, Франција
* Сен-Егрев, Франција, од 1974 година
* Луизентал, Германија, од 1992 година
* Крнов, Чешка, од 1993 година

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Матична страница  (германски)
**Кампос** е италијанска електронско-фолк рок музичка група од Пиза, која била формирана во 2011 година.

Историја
--------

Бендот е основан во Пиза во 2011 година од страна на Симоне Бетин, поранешен гитарист на *Motta 's Criminal Jokers* и музичкиот продуцент Давиде Барбафиера. Подоцна истата година, Бетин се пресели во Берлин, каде што го запозна австралискиот басист Дари Виј, кој му се придружи на бендот во 2014 година. Триото почна да ги изведува своите први песни во клубовите во Берлин и го сними својот деби студиски албум на англиски јазик, *Viva*, во 2015 година. Албумот бил мастериран од диск џокејот Јан Драјвер, а издаден на 3 Март 2017 година од етикетата *Aloch Dichi*.

Подоцна во 2017 година, Дари Виј беше заменет со Томазо Танзини и бендот потпишал договор со *Woodworm*.

Во 2018 година, Давиде Барбафиера глумел во филм од Гипи, претставен на 75. Меѓународен филмски фестивал во Венеција, а самиот бенд се појави во камео улога, некои од нумерите од *Вива* беа вклучени и во саундтракот на филмот.

Тие го извеле својот прв студиски албум на италијански јазик, Umani, vento e piante, на 9 ноември 2018 година.

На 27 ноември 2020 година, Кампос го издале својот трет студиски албум, *Латлонг.*

Членови
-------

* Симон Бетин (р. 1987) – водечки вокал и гитара
* Давиде Барбафиера (р. 1985) – тастатури, примероци и ефекти
* Томазо Танзини (р. 1986) – бас (од 2017 година)

### Поранешни членови

* Дари Виј – бас (2014–2017)

Дискографија
------------

### Студиски албуми

* *Вива* (2017)
* *Umani, vento e piante* (2018)
* *Латлонг* (2020)

### Слободни

* „Qualcosa cambierà" (2018)
* „Соно" (2020)

Наводи
------

1. 1 2  „Campos, le nuove frontiere del folk sull'asse Pisa-Berlino". *Soundreef.com*. Посетено на 5 December 2020.
2. ↑  „Campos". *Rockit.it*. Посетено на 4 December 2020.
**Константин Оп** — византиски катепан на Италија од 1033 до 1038м година. Го заменил Михаил Протоспатар. Записот за *стратег* со име Лав Оп, испратен во Италија,е веројатно истата личност. Главни извори за неговото управување се Луп Протоспартиј и *Anonymi Barensis chronicon*. Во ноември 1034 година Константин на манастирот во близна на градот Троја му доделил диплома. Во 1037 година, зиридскиот султан на Тунис, Ел Муиз ибн Бадис, го испратил својот син Абдула да се бори со сицилијанскиот емир Ахмад II ел-Ахал. Ел-Ахал бил поразен и пребегнал кај Константин. Нареднта година Константин го снемува од записите за да биде заменет од Михаил Спондил и подоцна од Никифор Докијан.

Sources
-------

* Gay, Jules (1904). *L'Italie méridionale et l'empire Byzantin: Livre II*. New York: Burt Franklin..

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Претходник**Михаил Протоспатар** | **Катепан на Италија**1033–1038 | Наследник**Михаил Спондил** |



  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија статија личност од Византија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Константин Хабенски** (руски: *Константин Юрьевич Хабенский*, роден на 11 јануари 1972

 во Санкт Петербург) — руски глумец.

Хабенски е најпознат по својата улога во филмот Ноќна стража и Дневна стража, во улога на Антон Городецки.

Хебенски е роден и пораснал во Ленинград, денешен Санкт Петербург. Во моментот живее во Москва и е еден од најпопуларните руски глумци.

Своето прво појавување во еден филм го направил во 1994 година.

*Оваа статија за глумец/глумица од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 42132756
* LCCN: no2005074465
* ISNI: 0000 0000 6302 1272
* GND: 1025356756
* SUDOC: 148919898
* BNF: cb15081309p (податоци)
* NLA: 42441649
* NKC: xx0160097
* BNE: XX1785402

 |

 |
**Канадско-македонското историско друштво** претставува македонска иселеничка организација во Канада, која собира и ја регистрира потребната документација и материјали за македонскиот национален идентитет, традициите, културата, религијата, јазикот. Основано е во Торонто, Канада во 1991 година. Друштвото организира предавања од областа на македонската историја, јазикот и културата. Канадско-македонското историско друштво е дел од иселеничкиот центар Канадско-македонски дом.

Наводи
------

1. ↑  Катарџиев, Иван (1994) (на македонски). Македонската политичка емиграција по Втората светска војна. Архив на Македонија.
**Канадско-шведските односи** ― меѓународни односи меѓу Канада и Кралството Шведска. Како основачки членови на Арктичкиот совет, нивните односи се блиски, позитивни и конструктивни. Двете земји имаат силни заложби за чување на мирот, реформа на ООН, помош за развој, заштита на животната средина, одржлив развој и унапредување и заштита на човековите права. Покрај тоа, има повеќе од 300.000 канаѓани со шведско потекло.  Канада има амбасада во Стокхолм и почесни конзулати во Гетеборг и Малме. Шведска има амбасада во Отава и почесни конзулати во Калгари, Едмонтон, Фредериктон, Халифакс, Монтреал, градот Квебек, Реџајна, Торонто, Ванкувер и Винипег.

Историја
--------

Амбасадата на Канада во Стокхолм.
Амбасадата на Шведска во Отава
Шведска станала првата европска земја што се приклучила на канадската иницијатива на Меѓународната мрежа за шумски модели во 2004 година. Активното членство на Шведска во врска со два модели на шуми сместени во Шведска ги проширила врските помеѓу домородните народи на Канада и Лапонците во Шведска.

Обемот на трговија меѓу Канада и Шведска е мал, но расте. Извозот на Канада во Шведска (главно руди, машини и електрични машини) изнесувал 544,7 милиони долари на САД во 2007 година, додека канадскиот увоз од Шведска изнесувал 2,1 милијарди долари во истиот период. Клучниот увоз вклучувал машини, фармацевтски производи и возила.

Во 2007 година, канадските директни инвестиции во Шведска се приближиле на 1,3 милијарди долари, додека шведските странски директни инвестиции (СДИ) во Канада достигнале 8,5 милијарди долари. Шведска троши приближно 4% од својот БДП на истражување и развој, што е највисоко ниво во ОЕЦД, со распределување на истражувањето помеѓу универзитетско и корпоративно истражување. Истражувањата во корпоративниот сектор се одвиваат главно во превозот, телекомуникациите и фармацевтските производи; и доминира Ericsson. Можностите за канадско-шведското партнерство во истражувањето вклучуваат области на шумарството; напредни материјали; геномика и фармацевтски производи; информатичка технологија; и поларни, еколошки и атмосферски студии.

Поврзано
--------

* Шведска емиграција во Канада
* Канадско-ЕУ односи
* Сеопфатен економски и трговски договор

Наводи
------

1. ↑  „Canada-Sweden Relations". Архивирано од изворникот на 13 февруари 2009. Посетено на 18 јули 2021.
2. ↑  „Ethnic origins, 2006 counts, for Canada, provinces and territories". Архивирано од изворникот на 2013-07-23. Посетено на 2021-07-18.
3. ↑  Canada-Sweden Relations
**Канадски Хот 100** е табела за музички синглови, неделно издавана од магазинот *Билборд* во Канада. Tабелата дебитираше во *Билборд* na 16 јуни 2007 и беше достапна за првпат преку нивните интернет услуги на 7 јуни 2007 година. Со ова лансирање, го одбележа првиот пат кога *Билборд* создаде Хот 100 табела во една земја надвор од САД. Првата број-еден песна на табелата беше „Umbrella" од Ријана и Џеј-Зи.

Поврзано
--------

* Canadian Singles Chart
* Canadian Albums Chart

Надворешни врски
----------------

* Моментална Canadian Hot 100

Наводи
------

1. ↑  „Billboard Launches Canadian Hot 100 Chart". Billboard.biz. 2007-06-07. Посетено на 2007-06-07.
2. ↑  Cohen, Jonathan (2007-06-07). „Rihanna Tops Hot 100 And New Canadian Tally". Billboard magazine. Посетено на 2007-06-07.
Лабрис, симбол на лезбејството и феминистичката моќ
Знамето на гордоста на лезбејските феминистки
**Лезбиски феминизам** — стојалиште дека жени кои заемно се посветени на политичка, сексуална и економска поддршка, овозможуваат алтернативен модел на постоечките машко/женски односи кои лезбијките ги гледаат како угнетувачки. Тие тврдат дека лезбејскиот феминизам вклучува и сексуална преференција и политички избор, бидејќи ги одбива машките дефиниции на животите на жените. Со исказот - „феминизмот е теорија, лезбиството е практика", лезбискиот феминизам станува примарна сила во радикалната женска култура. Лезбискиот феминизам ги напаѓа и институциите на хетеросексуалноста како центри на патријархатот. Лезбијките се радикали на феминистичкото движење, бидејќи само тие можат да мислат радикално за социјалните промени и родови договори поради нивната ослободеност од конвенционалната хетеросексуалност.

Белешки
-------

1. ↑  „Водич во феминистичката и родовата терминологија". Здружение на граѓани Акција Здруженска, Скопје. 2007-05-30. Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2009-05-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на социологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |