recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Шерафетин Неби** (турски: *Şerafetin Nebi*; Скопје, 1 октомври 1920

, - Скопје, 1 јули 2008

) — македонски глумец, режисер и драмски автор.

Животопис
---------

Неби е роден во Скопје на 1 октомври 1920 година во турско семејство. Основно и средно образование (медреса) завршил во Скопје во 1937 година. До 1950 година работел како учител и како бербер, а потоа се вработил во Турската драма при Турски театар - Скопје. Воедно тој бил еден од неколкутемина основоположници на оваа институција, во која работел до пензионирањето во 1986 година. Добитник бил на наградата за животно дело на Македонскиот театарски фестивал Војдан Чернодрински во Прилеп во 2002 година. Починал на 1 јули 2008 година во Скопје.

Творештво
---------

Одиграл над сто улоги, најчесто главни. Режирал дваесетина претстави. Автор е на три пиеси (Суртук, Рашела, Месечина во облаци). Некои од поважните театарски улоги му се во : Милисав (Сомнително лице, 1950); (Зулумќар, 1953); (Сосила лекар, 1954); (Источен ветер - западен ветер, 1955); (Коштана, 1956); Згаарел (Ѓаволштините на Скапен, 1957); (Тахир и Зухре, 1962); (Сите мои синови, 1968); Јаго (Отело, 1973); (Шест лица го бараат авторот, 1974); Д-р Петров (Моралист, 1976); Трајан (Рацин, 1979); Тарарас (Шеќерна приказна, 1981).

Наводи
------

1. ↑  Stefanovski, Risto (1998). *Letopis na makedonskata drama i na teatarot vo Makedonija*. Direkcija za kultura i umetnost.
2. ↑  Stardelov, Georgi (2004). *Teatarot na počvata na Makedonija od antikata do denes: prilozi za istražuvanjeto na istorijata na kulturata na počvata na Makedonija*. Makedonska akademija na naukite i umetnostite. ISBN 9789989101403.
3. ↑  Стефановски, Ристо (2009). *Монографија на турскиот театар* (PDF). Скопје: Национална установа „Турски театар". ISBN 978-608-65109-0-9. Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-04-01. Посетено на 2011-02-19.
4. ↑  „Почина глумецот Шерафетин Неби". Време. 3 јули 2008. Посетено на 2011-02-19.[*мртва врска*]
**Кога ќе стивне прашината**  — македонски роман од Јасмина Атанасова. Книгата е издадена во 2023 година во  Македонија.

Стил
----

Дебитанското појавување на овој роман е повќе надворешна формалност, затоа што низ стилските и низ наративните постапки и уметнички принципи, се следи зрело, сериозно, обмислено дело, кое се движи низ светската книжевна генеза на мошне специфичен авотрски и оригинален принцип, не само во цитатните интонации на секое поглавје, туку и низ севкупната композициска структура преобликувајќи го и синтетизирајќи го литературниот стилски универзум, преку своевидна постмодернистичка постапка исклучително актуелна на денешната светска литературна сцена.

Романот ја следи постапката на состојбата на свеста по принципите на Џемс Џојс и Вирџинија Вулф не во компаративна или инспиративна смисла туку како своевидно „дијалектичко" разгранување, кое е сериозен прилог и влог во развојот и збогатувањето на македонската современа книжевност.

Пишуван е во прво лице, од страна на жена наратор, која истовремено е и лик преку кој се одразува севкупниот раскажувачки принцип.

Посебноста на овој роман е и неговото течно, јасно раскажување, динамично и хармонично избалансирано.

Умешноста да се синтетизира состојбата на свеста преку суптилен и ненаметлив принцип со „традиционалната" стилски беспрекорна ритмичка раскаувачка постапка Исак Башевис Сингер, го прави овој роман меѓу другото и мошне смел во успешниот обид да се спои традиционалната раскажувачка „архитектоника" со современите текови на внатрешните литературни искази што се движат истовремено во повеќе насоки.

Содржина
--------

Атанасова пишува за жената со големо „Ж", постојано поставена пред борби, предизвици и секојдневни саможртви на општествениот жртвеник, која постојано наоѓа сила од некој таинствен извор за повторно да застане на нозе и да им се спротивстави на закоравените табуа и клишетизираните форми на живеењето — д-р Славица Гаџова Свидерска.

„Секој сака да биде себеси само ретко кој може да е, зошто треба да се подреди на тато, на мама, на децата, на што ќе речат, на што ќе си речам сам или сама ако не успеам — ама ретко кој има сила да биде себеси навистина. Јасмина храбро ама и кршливо ја опишува таа битка. Сечија животна среќа па и животен век се продолжува правопропорционално на неговата храброст. Храброст е да се биде среќен„ — Дарко Лешоски.

Наводи
------

1. ↑  Јасмина -Кога ќе стивне прашината
2. ↑  Атанасова, Јасмина -Кога ќе стивне прашината
3. ↑  Јасмина Атанасова: Ова не е љубовен роман – ова е книга за храброста да бидеш среќен

Поврзано
--------

* Македонска книжевност

Надворешни врски
----------------

* „ДЛАБОЧИНАТА И ШИРИНАТА НА КРЕАТИВНОТО УМЕТНИЧКО ТВОРЕЊЕ Е ИДЕНТИЧНА СО ОНАА НА УНИВЕРЗУМОТ!" – ИНТЕРВЈУ СО АВТОРКАТА ЈАСМИНА АТАНАСОВА
**Хосе Иван Гутиерес Паласиос** (шпански: *José Iván Gutiérrez Palacios*; р. 27 ноември 1978

 во Хинохедо, Суансес, Кантабрија) — поранешен шпански професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот од 2000 до 2014 година. Бил национален друмски првак, трикратен хронометарски првак и го освоил сребрениот медал на Светското хронометарско првенство во 2005 година.

Достигнувања
------------

1999
1.  Светско хронометарско првенство под 23 години
2000
1.  Национално хронометарско првенство
2001
1.  Национално хронометарско првенство
1. Г.П. Кореиос
2002
1. ГП Љодио
1. Етапа 2 Вуелта а Бургос
2003
1. Џиро дел’Емилија
1. Ескалада а Монжуик
2004
1.  Национално хронометарско првенство
1. Етапа 1 Вуелта а Кастиља и Леон
2. Краен пласман Вуелта а Мурсија
1. Бодовен пласман
1. Етапа 2 (ITT)
2005
1.  Национално хронометарско првенство
1. Класика де Алмерија
1. Планински пласман Критериум ду Дофине Либере
2. Светско хронометарско првенство
2006
1. Етапа 2 Средоземна трка
1. Бодовен пласман
Вуелта а Бургос
1. Етапа 3 (ITT)
1. Етапа 5
1. Етапа 3 (ITT) Вуелта а Мурсија
2007
1.  Национално хронометарско првенство
1.  Краен пласман Средоземна трка
1. Етапа 1
1.  Краен пласман Енеко Тур Бенелукс
2008
1.  Краен пласман Енеко Тур Бенелукс
1. Пролог
 Најборбен возач на етапата 14 Тур де Франс
2009
1. Етапа 2 (ТТТ) Средоземна трка
2010
1.  Национално друмско првенство
2. Национално хронометарско првенство
3. Трофео Деја
6. Краен пласман Вуелта а Бургос
6. Трофео Инка
2011
3. Национално хронометарско првенство
7. Вуелта а Ла Риоха

### Распоред на резултатите на Гранд Тур

| Гранд Тур | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | — | — | — | — | — | — | 24 | — | — | — | — | — | — | — | — |
|  **Тур** | СО | 64 | — | — | 51 | — | — | 22 | 56 | 71 | 48 | 101 | СО | СО | — |
|  **Вуелта** | — | — | 100 | — | — | СО | — | — | — | — | — | — | — | 119 | — |

СО = се откажал

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Иван Гутиерес на Ризницата ?
* Иван Гутиерес на Trap-Friis.dk

| Спортски позиции |
| --- |
|
| Претходник**Ињиго Шоро** | **Национален хронометарски првак**2004, 2005 | Наследник**Тони Таулер** |
|
| Претходник**Тони Таулер** | **Национален хронометарски првак**2007 | Наследник**Луис Леон Санчес** |
|
| Претходник**Рубен Плаза** | **Национален друмски првак**2010 | Наследник**Хосе Хоакин Рохас** |
**Алмерија** е пристаништен град во автономните заедници на Андалусијанците и главен град на покраината Алмерија во јужна Шпанија и се наоѓа во широкиот средоземен залив. Алмерија потсетува на северноафриканските градови: има тесни улици, стари бели куќи, градини и алеи на палми. Исто така е и главен град на истоимената покраина.

Географија
----------

Градските кварти на овој средоземен град многу се разликуваат. На запад живеат Роми, особено во квартот Ла Чанка, во многу лоши услови, делумно во пештери. Во останатите проблематични кварти на запад на градот изразена е дрога и проституција, а остатокот од градот е релативно мирен со исклучок на мал криминал.

### Клима

Алмерија е град со највеќе сончеви часа во година во Шпанија, скоро околу 3.000. Годишна просечна температура е околу 18ºС, 19ºС, а во зима температурарата на водата е поголема од температурата на ваздухот. Честпати дува силен ветер.

Историја
--------

Името на градот е изведено од арапски јазик и значи огледало на море. Алмерија ја основал Абд ар-Рахман III во 955 година како главно пристаниште на своето големо царство. Во 1489 година го освоиле каталонските владетели Фердинанд и Изабела во времето на реконкиста. 16 век за Алмерија бил век на големи природни непогоди. Градот доживеал најмалку четири земјотреси од кои оној во 1522 бил најсилен. Освен тоа, во секој век имало редовни напади од страна на Пиратите кои се задржале сè до XVIII век. Тогаш луѓето кои живееле на брегот претежно биле одведувани во ропство.

Население
---------

Според проценките, во градот во 2008 живееле 187.521 жител.

Култура
-------

Голем дел од градот е уништен во 16 век, така да Алмерија нема некоја особена културна значајност. Универзитетот на градот со помош на европските донации бил основан во 1993 година со комплет нова опрема. Алмерија има многу студенти (околу 15.000) кои претежно живеат во квартовите на исток и во центрот на градот.

Стопанство
----------

Во стопански поглед градот долго заостанувал. Пристаништето на градот Алмерија е значајно за извоз на различни производи од покраината, како и на минералните производи од Сиера де Аламиља.

Партнерски градови
------------------

* Западна Сахара Ел Ајун
* Шпанија Мелиља
* Чиле Оваље
* Боливија Cochabamba
* Германија Раштат
* Германија Нојвид
* Алжир Оран
* Франција Булоњ Бијанкур
* Шпанија Caspe
* Шпанија Хака

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Алмерија" на Ризницата ? |


1. ↑  Општински регистар на Шпанија 2018 - Национален статистички институт
2. ↑  „Становништво по општинама". Државни завод за статистику. Архивирано од изворникот на 2013-12-08. Посетено на 3 октомври 2012.
**„Што направив да го заслужам ова?"** (шпански: *¿Qué he hecho yo para merecer esto?*) е филм од 1984 година на шпанскиот режисер Педро Алмодовар (Pedro Almodóvar), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Кармен Маура (Carmen Maura), Анхел де Андрес Лопес (Ángel de Andrés López), Вероника Форке (Verónica Forqué), Гонзало Суарес (Gonzalo Suárez), Хуан Мартинес (Juan Martinez) и Ампаро Солер Леал (Amparo Soler Leal). Филмот претставува типична комедија во Алмодоваровиот стил при што тој си поигрува со ликовите ставајќи ги во апсурдни сосотојби со бизарни начини на решавање на проблемите. Токму оваа карикатуралност на ликовите е еден од темелите на хуморот на Алмодовар, кој е често застапен во неговите подоцнежни филмови. Овој филм претставува ода на италијанскиот неореализам и латиноамериканскиот магичен реализам.

Дејство
-------

Во еден кварт во Мадрид, во иста зграда живеат Глорија (ја игра Маура) со сопругот (го игра Андрес Лопес), свекрвата и трите сина. Едниот син продава хероин, а другиот е хомосексуалец. Сопругот Антонио е таксист кој обожава германски шлагери, а мајка му е старица со незгоден карактер. Освен дошаните работи, Глорија работи и како домашна помошничка во една куќа. Нејзиниот живот е мачен, а единствената забава ја наоѓа во дружењето со сосетката Кристал (ја игра Форке) која е проститутка. Бидејќи живее во лош брак со незаинтересиран сопруг, Глорија зема амфетамини и станува зависна од нив. Меѓутоа, по некое време, таа не може повеќе да ги набави амфетамините и ја зафаќа апстиненциска криза...

Наводи
------

1. ↑  Ciklus filmova Pedra Almodovara: Čime sam to zaslužila?, španjolski film (1984.) (пристапено на 31.10.2022)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Филмови во режија на Педро Алмодовар |
| --- |
|  |
| 
*Пепи, Луси, Бом* (1980) • *Лавиринти на страста* (1982) • *Темни навики* (1983) • *Што направив да го заслужам ова?* (1984) • *Матадор* (1986) • *Закон на желбата* (1987) • *Жени на работ од нервен слом* (1988) • *Врзи ме!* (1990) • *Високи потпетици* (1991) • *Кика* (1993) • *Цветот на мојата тајна* (1995) • *Живо месо* (1997) • *Сѐ за мојата мајка* (1999) • *Зборувај со неа* (2002) • *Лошо образование* (2004) • *Се враќам* (2006) • *Раскинати прегратки* (2009) • *Во туѓа кожа* (2011) |

 |
**Лекарот** (германски: *Der Medicus*) - германски филм од 2013 година, во режија на Филип Штелцл (*Philipp Stölzl*), кој е автор и на сценариото (засновано врз истоимениот роман на Ноа Гордон), заедно со Јан Бергер. Главните улоги ги толкуваат: Том Пејн, Стелан Скарсгард, Бен Кингсли, Оливие Мартинез и Ема Ригби.

Содржина
--------

Дејството на филмот се случува во 11 век. На деветгодишното дете Роб Коул му умира мајката и тоа му го определува животниот пат. Тој останува сирак и се вработува како помошник на еден патувачки бербер и лекар (го игра Скарсгард), ком му го пренесува целото свое знаење за пуштање крв и вадење заби. Во желбата што повеќе да научи, момчето (го игра Пејн) ја напушта Англија и оди во Исфахан, Персија каде се наоѓаат најдобрите училишта и болници во тоа време, во кои предава научникот и филозоф Ибн Сина, во западниот свет познат како Авицена (го игра Кингсли). Во муслиманскиот свет, христијаните не ги примаат на студии, но Роб не се предава и се преправа во Евреин...

Наводи
------

1. ↑  „HRT(пристапено на 5.11.2017)". Архивирано од изворникот на 2017-11-16. Посетено на 2017-11-16.
**Петар Здравковски – Пенко** (Прилеп, 4 ноември 1912 – Бејрут, Либан, 26 јули 1967) — македонски комунист, учесник во НОВ и дипломат.

Животопис
---------

Петар Здравковски – Пенко е роден на 4 ноември 1912 година во Прилеп, каде завршил основно образование. Во учебната 1931/32 година завршил Учителска школа во Белград, каде се запознал со напредното работничко движење. Еден период работел како учител во селото Грнчари, Ресенско, како и во други соседни села.

Стапил во редовите на КПЈ, а по окупацијата во 1941 година, учествувал во подготовките за вооруженото востание во Прилеп. Кон крајот на 1942 година, станал член на Месниот комитет на КПЈ за Прилеп, задолжен за агитација и пропаганда. Бил затворен и по долго иследување, интерниран во Бугарија. Во пролетта 1943 година, се вратил во Македонија, а веќе во есента 1943 година бил во редовите на вооружените единици на НОВ во Дебрца, каде извршувал редица одговорни функции.

По Втората светска војна, Петар Здравковски – Пенко се наоѓал на разни раководни функции.

Петар Здравковски - Пенко на предавање на акредитивите на Претседателот на Либан во 1965 година
Го владеел францускиот јазик, а се служел со англискиот, рускиот и турскиот јазик. Дипломатската кариера ја започнал како ополномоштен министер (ранг на амбасадор) во дипломатската мисија на поранешна Југославија во Хелсинки, Финска (1950-1953). Бил началник на Одделението на Сојузниот секретаријат за надворешни работи во Белград (1953-1954) и генерален конзул на поранешна Југославија во Марсеј, Франција (1954-1957). Во 1965 година е поставен за амбасадор во Бејрут, Либан каде и починал во 1967 година.

За својата општествена работа бил одликуван со повеќе национални и меѓународни одликувања и признанија. Носител е на *Партизанска споменица 1941* - 1946, *Орден на братството и единството* - 1947, *Орден на заслуги за народот II* - 1947, *Орден за храброст* - 1950, *Големиот крст на орденот на лавот на Финска* (Grand Cross of the Order of the Lion of Finland) - 1952, *Орден на Републиката* (сребрен венец) - 1961, *Легија на честа на Франција* - офицер (Légion d’honneur - officier) 7 мај 1956, *Националниот ред на кедарот на Либан* (Le grand cordon d’ordre des cèdres) - 1967.

Во Општина Бутел во Скопје едно од основните училишта го носи неговото име.

Во Прилеп една улица е именувана Пенко Здравкоски.

Наводи
------

1. ↑  Крсто Здравковски: „Да не се заборави", Архив на Скопје, 1982 г. стр. 153
2. ↑  „Google Maps". Посетено на 16.12.2023. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)



1. ↑  Додевски, Сашо (2009). *65 години Министерство за образование и наука на Република Македонија 1944-2009*. Скопје: Просветно дело. стр. 124. ISBN 978-9989-0-0750-7.
*Женско лице (пророк со Tabula rasa)*, Диего Веласкес, околу 1648 година.
**Tabula rasa**, (македонски, „празна (чиста) плоча") — филозофска теорија која тврди дека човекот е роден без однапред одредени особини и дека сите негови особини се собираат во текот на неговиот живот. Според tabula rasa, детето се раѓа како *празен лист*, кој се пишува за време на растењето на детето.

Идејата за tabula rasa ја поставил британскиот филозоф Џон Лок. Во неговата прва книга, *Essay concerning Human Understanding* (мак. *Есеј за човечкиот разум* (1689)), опишал како прво сетилата, а потоа емпиризмот ја обликуваат способноста на детето да размислува. Во романот *Émile*, францускиот филозоф Русо опишува нешто слично на tabula rasa, иако Русо верува дека возрасен човек може да го обликува детето во она што го сака, бидејќи детето е зависно од возрасните.

Надворешни врски
----------------

* Дела од Jean Jacques Rousseau на проектот „Гутенберг"
* Дела од John Locke на проектот „Гутенберг"
**Ќин Ше Хуанг** (кин. 秦始皇; пинјин: Qín Shǐhuáng; Вејд-Џајлс: Ch'in Shih-huang) (259 п.н.е. — 210 п.н.е.), лично име **Јинг Џенг** (кин. 嬴政; пинјин: Yíng Zhèng; мак. транскр.: {{{mk}}}) — крал на кинеската држава Ќин од 246 п.н.е. до 221 п.н.е. и обединител на Кина и нејзин прв цар.

Тој е спорна личност во кинеската историја. По обединувањето на Кина, тој и неговиот главен советник Ли Сји извршиле серија економски и политички реформи. Тој основал џиновски проекти меѓу кои и првата верзија на Кинескиот ѕид. За да ја осигурал својата сигурна политичка моќ, запалил голем број на книги и бил познат по тиранскиот начин на владеење.

Наводи
------

1. ↑  „Emperor Qin Shi Huang -- First Emperor of China". TravelChinaGuide.com. Посетено на 2007-09-10.
2. ↑  Wood, Frances. (2008). China's First Emperor and His Terracotta Warriors. Macmillan publishing. ISBN 0-312-38112-3, 9780312381127. стр. 2.

Поврзано
--------

* Хе Ше Би

Надворешни врски
----------------

* Мавзолеј на Чин Ше Хуанг Архивирано на 7 јануари 2010 г.
* Историја на Кина Архивирано на 22 април 2017 г.
Сеф Алберц и Лео Броувер.
***Митологија на водите***, претставува композиција напишана за флејта и гитара од кубанскиот композитор Лео Броувер, компонирана е во 2009 година за германско-венецуелскиот гитарист и композитор Сеф Алберц.

Броувер го опишал делото како прва негова соната за флејта и гитара, а го посветил делото на Алберц, кој ја извел светската премиера во германскиот град Лајпциг на 4 септември 2009 година, во Петерскирхе, како дел од завршниот концерт на Меѓународниот фестивал „Кон Гитара" под културен покровител на Германската секција на УНЕСКО.

Времетраењето на оваа соната е приближно 25 минути. „Композицијата е еден вид звучен филм за моќната елементарна сила на водите на мојот континент; ја имаме Амазон! Оваа музика размислува за тоа".

 Фрагмент од ракописот 
I. *Раѓањето на реката Амазон*(Бразил)

II. *Скриеното езеро на Маите*(Централна Америка)

III. *Ангелските водопади*(Венецуела)

IV. *Гуије, гоблин на реките на Куба*(Карибите)

Употребата на скордатура на гитарата, со постојана потпора речиси „педала" на бас жицата во E flat („ **S** "во германската музичка номенклатура) е еден вид музичка симболика, која го означува присуството на посветителот (Sef) преку мјузиклот. Веќе на самиот почеток на работата, Брауер го воведува мотивот „ **SEF** "во ретроградна комбинација со некои од најкарактеристичните интервали на неговиот сопствен звучен свет (мала секунда, совршено четврто и намалено петто).

 Интервали 
Премирното издание на ова дело било придружено со визуелна кореографија и дизајн на осветлување специјално замислени за таа прилика од Сеф Алберц и германскиот дизајнер на осветлување Јирген Маак. Самиот Броувер беше присутен на овој концерт, што се совпадна со прославата на неговата 70-годишнина.

Критички прием
--------------

„Во петокот вечерта многубројната публика беше навистина воодушевена од новата музика за флејта и гитара, плус видео и ласерски проекции"

Наводи
------

1. ↑  „Musikfestival "Con Guitarra" in Leipzig (UNESCO)".
2. ↑  Hendrich, Birgit. „Meine Musik ist eine der Möglichkeiten". *LVZ (Leipziger Volkszeitung*: 12.
3. ↑  Hendrich, Birgit. „Con Guitarra": Neuauflage im kommenden Jahr - Sechs Tage im Zeichen der Gitarre". *LVZ (Leipziger Volkszeitung*: 12.
**Винер Ендру Анакона Гомез** (шпански: *Winner Andrew Anacona Gomez*; р. 11 август 1988

) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата Мовистар Тим.

Кариера
-------

Ја воодушевил екипата по второто место на Џиробио 2011, мало издание на Џиро д’Италија за млади возачи. Екипата потпишала со него за 2012 и 2013 година. Во декември 2012 година, Анакона се повредил при тренинг, откако удрил во куче.

На планинската завршница на деветтата етапа на Вуелта а Еспања 2014, Анакона скоро да ја преземал водечката маичка завршувајќи сам на целта за прва етапна победа на некој Гранд Тур. Нападнал од бегство на 31 возач и го пропуштил водството во генералниот пласман за 9 секунди.

Во 2015 година, Анакона ќе вози за Мовистар со двегодишен договор. Бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2015.

Достигнувања
------------

2006
Национални јуниорски велодромски првенства
1.  Екипна потера
1.  Бодовна трка
1.  Национално јуниорско хронометарско првенство
2009
10. ГП Индустри дел Мармо
2010
8. Краен пласман Џиробио
10. Трофео Џанфранко Бјанкин
2011
2. Краен пласман Џиробио
1. Етапа 5
6. Трофео Џанфранко Бјанкин
2012
10. Краен пласман Трка околу Словенија
2014
1. Етапа 9 Вуелта а Еспања
2. Национално друмско првенство
3. Краен пласман Трка околу Јута
2015
6. Краен пласман Вуелта а Бургос
1.  Екипен пласман Тур де Франс
2016
6. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
6. Национално друмско првенство
9. Краен пласман Трка Абу Даби
2019
1.  Краен пласман Вуелта а Сан Хуан
1. Етапа 5

### Распоред на резултатите на големите трки

| Голема трка | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Џиро** | — | — | 62 | — | — | 25 | — |
|  **Тур** | — | — | — | 57 | 69 | — | — |
|  **Вуелта** | 19 | 105 | 27 | — | — | — | 69 |

СО = се откажал; — = не учествувал

Наводи
------

1. ↑  „Movistar Team launches 2019 season with highest hopes". *Telefónica*. Telefónica, S.A. 18 декември 2018. Посетено на 3 јануари 2019.
2. 1 2  Бен Аткинс (25 декември 2012). „Винер Анакона повреден при пад на тренинг". *VeloNation*. VeloNation LLC. Посетено на 25 декември 2012.
3. ↑  Питер Косинс (31 август 2014). „Вуелта а Еспања: Анакона ја освоил деветтата етапа на искачувањето до Валделинарес". *Cyclingnews.com*. Future plc. Посетено на 31 август 2014.
4. ↑  „News shorts: US team looks ahead to 2015 Worlds in Richmond". *Cyclingnews.com*. Future plc. 29 септември 2014. Посетено на 29 октомври 2014.
5. ↑  „2015 Tour de France start list". *Velo News*. Архивирано од изворникот на 2015-06-29. Посетено на 2 јули 2015.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Винер Анакона" на Ризницата ? |

* „Достигнувања на Винер Анакона". Cycling Archives.
* „Достигнувања на Винер Анакона". Cycling Quotient.
* „Достигнувања на Винер Анакона". ProCycling.
**Хуан Бош** (30 јуни 1909

, Ла Вега, Доминиканска Република - 1 ноември 2001

, Санто Доминго) — 43-тиот претседател на Доминиканската Република.

Бош пораснал во семејство што припаѓало во пониската средна класа. Ужаснат од бруталноста на диктаторот Рафаел Труџило, 24 години поминал во егзил, но се вратил по смртта на Труџило за да изгради левичарско антикомунистичко движење. Откако победил на првите слободни претседателски избори по 38 години, вовел либерални уставни промени, од кои многу промени биле во корист на сиромашните во земјата. Меѓутоа, неговите реформи ги отуѓиле земјосопствениците и индустријалците, и по само седум месеци поминати на функција, Бош бил сменет со воен удар. Кога неговите поддржувачи се побуниле против владејачката хунта во 1965 година, американскиот претседател Линдон Б. Џонсон, тврдејќи дека следбениците на Бош се комунисти, испратил трупи за да го задушат востанието. Во наредните три децении Бош повеќепати се кандидирал за претседател но без успех.

Користена литература
--------------------

* Енциклопедија Британика (македонска верзија), книга втора (Б-Г), 2005 година, Скопје.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 114640772
* LCCN: n82128027
* ISNI: 0000 0001 2148 3708
* GND: 118935615
* SELIBR: 178758
* SUDOC: 028572408
* BNF: cb12038132w (податоци)
* NKC: jx20091022001
* BNE: XX834973
* CiNii: DA09470047

 |

 |
**Округ Девет** (англиски: *District 9*) — научнофантастичен игран филм од 2009 г. првиот игран филм на Нил Бломкамп. Напишан е од самиот Бломкамп, сосценарист е Тери Тачел, а произведен е од Питер Џексон и Каролин Канингем. Филмот е заеднички создаден од филмски студија во Нов Зеланд, САД и Јужна Африка. Главните улоги ги толкуваат Шарлто Копли, Џејсон Коуп и Дејвид Џејмс.

Филмот започнува во 1982 г. кога над Јоханесбург се појавува вонземјански вселенски брод. Таму е откриено население на изнемоштени вонземјани, а јужноафриканската влада ги сместува во логор за преместување наречен Округ Девет. Дваесет години подоцна, кога ќе се донесе одлука за префрлување на забележливо намножените вонземјани во друг логор, еден од нив намислува да побегне од Земјата со својот син, но случајната средба со раководителот на програмата за преместување, Викус ван де Мерве, ги нарушува нивните планови. .

Содржина
--------

**Разоткривачко предупредување: *Следат подробности што го разоткриваат дејствието и/или расплетот.***Во март 1982 г. огромен вонземјански вселенски брод се појавува над Јоханесбург, Јужна Африка. Откако повредата на бродот го оневозможува работењето, екипата се пробива во бродот каде што открива голем број инсектоидни вонземјани и ги засолнува на Земјата во логор наречен Округ Девет.

На почетокот на дваесет и првиот век, јужноафриканската влада одлучува да го премести логорот во новосоздадениот Округ Десет, за кој била задолжена фирмата МНУ, за која работи и Вилкус ван де Мерве. Откако дошол во допир со таинствена супстанца што тројца вонземјани ја собирале со години, ДНК-та на Вилкус почнува да се менува. Вилкус тргнува во авантура за да им помогне на вонземјаните да стигнат до нивниот брод и да се вратат на нивната планета.

Наводи
------

1. ↑  "The Expanse: Interview: Composer Clinton Shorter" Архивирано на 5 декември 2020 г.. *SciFi Bulletin*, interview by Paul Simpson
2. ↑  "CD Review: District 9" Архивирано на 26 април 2019 г.. *Film Music Magazine*. By Daniel Schweiger • 12 September 2009
3. 1 2  „District 9 (2009)". *Box Office Mojo*. Архивирано од изворникот 16 јули 2015. Посетено на 23 јули 2015.
4. ↑  „District 9". British Board of Film Classification. 21 јули 2009. Архивирано од изворникот 2 април 2015. Посетено на 4 март 2015.
5. 1 2 3  „District 9 (2009)". British Film Institute. Архивирано од изворникот на 14 јули 2014. Посетено на 1 јули 2014.
6. ↑  „The 82nd Annual Oscar Nominations". *The New York Times*. 2 февруари 2010. Архивирано од изворникот 6 февруари 2010. Посетено на 1 мај 2010.
7. ↑  „5 Things You Didn't Know About District 9". *IO9*. 19 август 2009. Архивирано од изворникот 29 ноември 2014. Посетено на 21 ноември 2014.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Округ 9" на Ризницата ? |

* *Округ 9*  на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* *Округ 9* на Rotten Tomatoes

* Матична страница

* *Округ 9* на Metacritic
Ѓуќенски космодром
**Центар за лансирање на сателити „Ѓуќуен"** (кинески: 酒泉卫星发射中心) — космодром во пустината Гоби, Внатрешна Монголија, Кина на околу 1600 километри од Пекинг. Центарот е отворен во 1958 година, што го прави првиот од трите кинески космодроми. Најмногу лансирање на кинески ракети се направени токму од овој центар. Слично како и другите космодроми во Кина и тој е затворен за посетители странци. Именуван е според најблискиот градски центар Ѓуќуен, иако космодромот е многу блиску до покраината Гансу.

Од центарот се лансираат главно ракети во ниско и средно високи орбити со голема инклинација на аголот, како и за тестирање на ракети со среден и голем опсег.

Центарот за лансирање на сателити „Ѓуќуен" покрива територија од околу 2.800 км2 и може да прими околу 20.000 лица. Опремата е направена по советски образец и најверојатно СССР покажал поддршка спрема центарот „Ѓуќуен" во почетокот на 1960-тите години на XX век. Од овој космодром се истрелани многу успешни кинески летови и мисии вклучувајќи го и првиот кинески вештачки сателит, Дун Фан Хун I во 1970 година и нивната прва пилотирана мисија Шонџу-5 на 15 октомври 2003 година.

Надворешни врски
----------------

* Google Maps
* Информации за центарот Ѓуќуен — Global Security

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Космодроми |
| --- |
|  |
| Бразил Бразил | Центар за лансирање Алкантара |
|  |
| Израел Израел | ВВС база Палмачим |
|  |
| Индија Индија | Шрихарикота |
|  |
| Иран Иран | Семнан |
|  |
| Казахстан Казахстан | Бајконур |
|  |
| Кина Кина | Венчанг **·**  Сјичанг **·**  Тајјуен **·**  Ѓуќуен |
|  |
| Маршалски Острови Маршалски острови | Куаџлин |
|  |
| Норвешка Норвешка | Андеја **·**  Платформа Одисеј |
|  |
| Пакистан Пакистан | Сонмијани |
|  |
| Русија Русија | Домбаровски **·**  Источен космодром **·**  Капустин Јар **·**  Плесецк **·**  Слободни |
|  |
| САД САД | ВВС база Ванденберг **·**  ВВС база Кејп Каневерал **·**  Комплекс за лансирање Кодиак **·**  Вселенски центар Џон Ф. Кенеди **·**  Вајт Сендс **·**  Централно-атлантски регионален космодром |
|  |
| Северна Кореја Северна Кореја | Мусудан-ри **·**  Тончхан-ри |
|  |
| Франција Франција | Гвајански вселенски центар |
|  |
| Шведска Шведска | Есранж |
|  |
| Јужна Кореја Јужна Кореја | Вселенски центар Наро |
|  |
| Јапонија Јапонија | Вселенски центар Танигашима **·**  Вселенски центар Ухинура |

 |
Логото на Тринидад
**Тринидад** (шпан. *Trinidad*) е име на две марки на пури, едната кубанска (Хабанос СА), а другата доминиканска (Алтадис). Именувани се по градот Тринидад, Куба.

Историја
--------

Според Адријано Мартинес, поранешен директор на Хабанос СА, во книгата *Illustrated Encyclopedia of Post-Revolution Havana Cigars* на Мин Рон Ни, марката Тринидад за првпат се јавила во 1969 во фабриката Ел Лагвито во Хавана и служела како дипломатски подарок. Во 1995 *Cigar Aficionado* бил домаќин на т.н. „Вечера на столетието" во Париз каде, меѓу другите куриозитети, гостите имале прилика да бидат првите што ќе ја пробаат оваа марка вон дипломатските кругови.

Во февруари 1998 марката Тринидад излегува на пазарот со церемонија во хотелот Хавана Либре во Хавана. Првично марката се состоела само од еден формат: Fundador. Иако самата мешавина не се променила во транзицијата од дипломатски подарок во масовен производ, големината се променила. Дипломатскиот Тринидад имал само една големина, големинат на Laguito No. 1 (иста како кај Cohiba Lancero). Но Fundador има нова големина со фабричко име Laguito Especial, иста должина како и Laguito No. 1, но пречник од 40 наместо 38.

Во ноември 2003, на официјална вечера во Хилтон Парк Лејн, Лондон чиј домаќин бил екслузивниот увозник за Обединетото Кралство Хантерс & Франкау се воведени уште три формата на Тринидад: Coloniale, Reyes и Robusto Extra.

*Витоли* на кубанскиот Тринидад
-------------------------------

Ова е список на *витоли* (големини) во рамките на производната линија на Тринидад, со нивните димензии во англиски и метрички единици, нивните *vitolas de galera* (фабрички имиња), и нивните секојдневни називи според американската терминологија. Сите пури на Тринидад имаат перчиња на врвот (капакот).

*Рачно-изработени витоли*

* Fundadors - 7 1/2" x 40 (192 x 15.08 mm), Laguito Especial
* Coloniales - 5 1/4" x 44 (132 x 17.46 mm), Colonial
* Reyes - 4 3/8" x 40 (110 x 15.87 mm), Reyes
* Robusto Extra - 6 1/8" x 50 (156 x 19.84mm), Super Robusto

Поврзано
--------

* Марки на пури

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Хабанос С.А. (англиски) (шпански)
* Критики на пурит ена Тринидад (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Кубански пури |
| --- |
|  |
| Глобални | Квинтеро **·**  Коиба **·**  Монтекристо **·**  Партагас **·**  Ромео и Хулиета **·**  Ојо де Монтереј | Логото на Хабанос С.А. |
|  |
| Мултилокални | Боливар **·**  Вегас Робаина **·**  Гвантанамера **·**  Панч **·**  Фонсека **·**  Х. Упман **·**  Хозе Л. Пједра |
|  |
| Локални | Белинда  **·**  Вегуерос **·**  Дипломатикос **·**  Ел Реј дел Мундо **·**  Кабањас **·**  Кеј д'Орсе **·**  Ла Глорија Кубана **·**  Ла Флор де Кано **·**  Лос Статос де Лукс **·**  Пор Ларањага **·**  Рамон Аљонес **·**  Рафаел Гонзалез **·**  Санчо Панса **·**  Сент Луис Реј **·**  Хуан Лопез |
|  |
| Нишни | Куаба **·**  Сан Кристобал де ла Хабана **·**  Тринидад **·**  Троја |

 |
**Валпараисо** (шпански: *Valparaíso*, букв. „Рајска Долина") — еден од поголемите градови на Чиле, и еден од најважните пристаништа и растежен витален културен центар во јужно тихоокеанската полутопка. Градот е сместен во центарот на Чиле, и е управен центар на истоимениот регион. Сантјаго е престолнина на Чиле, но во Валпараисо е седиштето на националниот конгрес. Изграден на ридови со поглед кон тихоокеанскиот океан, поседува богата архитектурна и културна оставина. Валпараисо е под заштита на УНЕСКО, и често е абривеиран како еден од неалатинските американски најинтригантни урбани области. Но како и повеќето од Чиле, е ранлив на земјотреси, во последниот најсилен земјотрес во 1906 година загинале 3000 луѓе.
Во 2003-та Чилеанскиот конгрес го прогласи Валпараисо за Чилеанска културна престолнина и седиште на новото националното културно министерство. Технички погледнато е шести по население град во земјата со 263.982 жители, Но агломерацијата, Велик Валпараисо има 829.143 илјади жители и е втор град во Чиле. 
Градот изиграл важна геополитичка улога во првата половина на 19-от век, кога служел како главна постојка на бродовите што патувале меѓу Атлантскиот и Тихоокеанскиот (Тихи) Океан. Отсекогаш е магнет на европски имигранти и до неодамна бил познат под името "Мало Сан Франциско" и "Накитот на Тихиот Океан".
Сведоштва за поранешната слава на Валпараисо се најстарата Латино Американската Берза. Важен образовен центар со 9 универзитети.

Историја
--------

Заливот на Валпараисо прво бил населен од домородците Чангос. Шпански експлоратори пристигнале во областа во 1536-та, на брод наречен Сантиагвило, испратен од Диего де Алмагро, којшто се смета за прв европски експлоратор на Чиле. Бродот носел луѓе и намирници за Алмагровата експедиција, под команда на Хуан де Сааведра, којшто го крстил градот по неговото родно село Валпараисо де Ариба во Куенка, Шпанија.
Во колонијално време, Валпараисо бил мал град. По независноста на Чиле станал главно пристаниште. Како пристаниште примил многу европски имигранти во тоа време.
Имигранти од Англија и Германија ги основале првите приватни и секуларни училишта. А архитектурата рефлектирала различни европски стилови.
Златниот век на Валпараисо завршил со пуштањето на панамскиот канал (1914).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 147752757
* LCCN: n81018779
* GND: 4198312-9
* NKC: ge448064

 |

 |



1. ↑  (шпански) „Municipality of Valparaíso". Посетено на 2010-11-15.
2. 1 2  (шпански) Instituto Nacional de Estadísticas
Пустината Атакама, најсувата во светот, која се наоѓа во северниот дел на Чиле
**Атакамски скелет**, попопуларен како **Ата**, е скелет, или човеколик зародиш , долг 150 мм кој бил пронајден во напуштениот град во пустината Атакама во Чиле во 2003. година. Кога е пронајден, Ата завршил во приватна колекција во Шпанија. Скелетот го пронашол Оскар Муњос, во близина на напуштениот храм во *„градот на духовите"* популарен како *Ла Норија*. Муњос подоцна го продал костурот на локален сопственик на паб за 30.000 пезоси. Потоа тој го продал на шпанскиот стопанственик Рамон Навија-Осорио, кој е моменталниот сопственик .

Иако на почетокот се сменало дека костурот е постар, остатоците се стари само неколку децении. Тоа е потврдено кога е откриено дека ДНК е многу квалитета. Ата има неправилна форма на главата и му фалат две ребра. Постојат неколику хипотези за тоа што е Ата. Некои мислат дека Ата е само човечки костур. Но многумина веруваат дека тоа е многу мала веројатност поради неговата големина. Но многу научници мислат дека Ата е само дете и дека страдал од тешка форма на закржлавеност. Многу научници како и многу луѓе верувале дека Ата е всушност костур на вонземјанин но таа можност е поништена кога е откриено дека Ата во себе има човечки гени .

Наводи
------

1. ↑  Origin of 'six-inch mummy' confirmed. *BBC News*. 22 March 2018.
2. ↑  „Bizarre 6-Inch Skeleton Shown to Be Human". Архивирано од изворникот на 23 октомври 2013. Посетено на 22 август 2014.
3. ↑  Bryner, Jeanna (29 април 2013). „Alien-Looking Skeleton Poses Medical Mystery". *Livescience*. Посетено на 7 мај 2013.

Надворешни врски
----------------

* Rizk, Christie (1 мај 2013). „Atacama Humanoid Is Human, Researchers Say". *Medical Daily*. Архивирано од изворникот на 2013-05-06. Посетено на 7 мај 2013.
* Is this really human? DNA tests on six-inch skeleton of 'alien-looking' creature with over-sized head prove it was actually human claim scientists in new documentary
Португалска каравела,украсена со крст како симбол на христијанството.Ова е стандардниот модел на каравела којашто ја употребувале португалците за пловидбите и истражувањата.Оваа каравела била доволна да собере 20 морнари.
Латинска каравела(типична за латинските земји)
**Каравела** е вид на мал издржлив и цврст брод со 2 или 3 високи јарболи од кои едниот е повисок од останатите.Овие бродови ги употребувале шпанските и португалските морепловци за време на патувањата и истражувањата во XV век.Потеклото на зборот каравела е од арапскиот јазик,а во Шпанија е пренесен преку андалусиските морепловци во XIII век.

Иако во XV се појавил брод под името Нау или карак,сепак од страна на португалците ваквиот брод бил употребуван за пловидба по Атлантскиот Океан,но само по познатите води на Европа и западна Африка.Каравелите биле употребувани за поголемите патувања по непознатите води на Атлантскиот Океан.Овие бродови имале носивост од 50 до 200 тони и биле со рамна палуба којашто била повисока на краевите од бродот,а на бродот биле вградувани и 2 до 3 јарболи(доколку биле 2 биле со приближно еднаква висина,а доколку биле 3 средниот бил највисок).

Поради малите димензии каравелите главно биле погодни за пловидба по плитки води,меѓутоа тие биле одлични за пловидба по водите на Атлантскиот Океан.Каравелата со својата брзина,агилност и издржливост ги оправдувала средствата за нејзина изработка и ја правело најефикасен брод на тоа време.Подоцна се граделе и каравели со поголеми димензии и 4 јарболи коишто биле употребувани за подолгите патувања и кои се значајни при *Големите географски откритија*.

Првите каравели биле со носивост од 50 тони,должина од 20-30 метри и висина којашто била во размер 1:3,5 во однос со должината на бродот.Кон крајот на XV век каравелите биле изменети,а на нив им се давало значење и биле поврзани со караците,односно нивните весла,јарболи и едра биле слични на оние кај каракот.Добар е примерот што бродот Санта Марија којшто е еден од трите брода на Кристофер Колумбо бил карак,а останатите 2 Ниња и Пинта биле каравели.Денес често се сретнува дека Кристофер Колумбо пловел со 3 каравели од што и произлегува сличноста на каракот со каравелата.Во овој период каравелата била со широк преден дел којшто наликувал на тврдина,па овој брод е попознат и со името *caravela redonda*.

Во почетокот на XVIвек останало името *caravela redonda*.Во овој период каравелите биле градени со 4 јарболи и нешто поголеми димензии,а Португалците ги искористиле за патување до Бразил и јужна и источна Азија.Исто така започнале да се градат и да се градат топови вградени во бродовите коишто сè повеќе наликувале на галии.
**Чоколада** (француски: *Chocolat*) е американски филм од 2000 година заснован на истоимениот роман на Џоен Харис, а режиран од Ласе Халстрем. Сценариото го адаптираше Роберт Нелсон Џејкобс. Чоколада ја раскажува приказната на една млада мајка која пристигнува во фиктивното француско село Ланкен сус Тан со нејзината шест-годишна ќерка и отвора продавница за чоколадо. Нејзиното чоколадо набрзо почнува да го менува животот на мештаните.

Филмот е сниман во селото Флавињи сир Озерен во Бургунди, Франција, како и на други локации во Франција.

Содржина
--------

Вијан Роше доаѓа во малото француско село Ланкен сус Тан во зимата 1959 година, заедно со нејзината ќерка Анук. Заедно ќе отворат продавница за чоколадо токму пред четириесетте денови пост и со тоа ќе создадат големи промени и немири кај мештаните. Со нејзината способност да ги препознае тајните желби на своите купувачи и да ги задоволи со точно одбраните слатки, ќе ги натера граѓаните да попуштат во искушението. Самопрогласениот водач на градот е запрепастен од искушенијата кои Вијан ги создава со своите деликатеси. Плашејќи се дека тоа ќе го уништи моралот на становниците во градот, им забранува да влегуваат кај Вијан во продавницата, надевајќи се дека тоа ќе ја натера да го напушти градот. Но, во градот доаѓа уште еден странец, згодниот Роукс (Џони Деп), па тој и неговите луѓе ќе ги здружат силите со Вијан да го ослободат градот, со што доаѓа до конфликт меѓу оние кои ги претпочитаат старите навики и оние кои уживаат во новоткриениот вкус на задоволството.

Улоги
-----

* Жилијет Бинош како Вијан
* Викторија Тибисол како Анук
* Алфред Молина како Комте де Ренауд
* Кери-Ен-Мош како Каролина Клермон
* Џуди Денч како Арманда Вуазан
* Џони Деп како Роукс
* Антонио Гил Мартинес како Жан-Марк Дру
* Хелена Кардона како Франсоас Дру
* Хју О'Конор како Пере Хензи
* Гилан Конел како Диди Дру
* Лена Олин како Жозефина Мускат
* Елизабет Комелин како Ивет Каомарсо
* Петар Стормаре како Сергеј Мускат
* Рон Кук како Алфонсо Марсо

Надворешни врски
----------------

* А1 – архива на прикажани филмови

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 316751965
* LCCN: no2001013521
* GND: 7525626-5

 |

 |



1. ↑  *Антена*, број 843, 22.8.2014, стр. 27.
**Хотел Трансилванија** (англиски: *Hotel Transylvania*) - американски анимиран филм од 2012 година, во режија на Генди Тартаковски. Гласовите во филмот ги позајмуваат: Адам Сендлер, Селена Гомез, Кевин Џејмс, Стив Бушеми итн.

Содржина
--------

Во еден напуштен замок живее вампирот Дракула со својата ќерка Мејвис. Всушност, замокот претставува хотел во којшто престојуваат бројни чудовишта. Во замокот случајно доаѓа момчето Џонатан и меѓу него и Мејвис се раѓа љубов. Дракула е заштитнички настроен кон својата ќерка и прави сè да ја спречи таа врска. Истовремено, тој гледа со омраза кон луѓето, кои своевремено ја убиле неговата сакана жена. Напорите на Дракула успеваат и Џонатан го напушта замокот. Гледајќи дека Мејвис е разочарана, во последен миг, со помош на луѓето, Дракула го враќа Џонатан во замокот, а истовремено успева да се спријатели со луѓето.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Hotel Transylvania (2012) (пристапено на 2.4.2017)
Слика од Гомес
**Андре Филипе Таварес Гомес** (р. 30 јули 1993

) — португалски професионален фудбалер кој игра како централен играч од средниот ред за шпанскиот клуб Барселона и за репрезентацијата во Португалија.

Тој играше три години во Бенфика, каде што го освои домашниот тренер во сезоната 2013-14. Во јули 2014 година, тој се приклучи на Валенсија.

Гомес освоил 37 трофеи за Португалија, сите младински нивоа, вклучувајќи шест за под 21 година. Тој ја претставуваше нацијата на Евро 2016 - освојувајќи го турнирот - и Купот на конфедерации во 2017 година.

Роден е во Грејо, Вила Нова де Гаја, Порту округ, Гомес се приклучил на С.Л. Младинскиот систем на Бенфика на возраст од 18 години, играјќи ја минатата година како помлад со Лисабонскиот клуб. На 28 јули 2012 година тој се појави во својата прва игра со првиот тим, во пријателски натпревар со Жил Висенте, и ја помина првата сезона како постар за резерва, натпреварувајќи се во втората лига.

На 16 април 2014 година, Гомес ги одиграл целосните 90 минути во вториот натпревар од полуфиналето на Купот на Португалија, постигнувајќи го конечниот 3-1 по брилијантен поединечен напор да му помогне на својот тим - кој играл со еден играч помалку за 60 минути против Порто - ја освои титулата 3-2 на агрегат. Тој ја заврши сезоната со 23 натпревари што ги сочинуваа сите натпреварувања, помагајќи му на клубот да ја освои првата тројка во својата историја (лига, куп и Taca da Liga).

На 17 јули 2014 година, Гомес се согласи со договорот за заем од една сезона со Валенсија, приклучувајќи се на бројни сонародници, вклучувајќи го и менаџерот Нуно Еспирито Санто. Иако неговите економски права биле во сопственост на Питер Лим, договорот за заем бил договорен да го однесе и Родриго во шпанскиот клуб, поради тоа што Лим го купил вториот.

Гомес го направи своето деби на Ла Лига на 23 август 2014, започнувајќи со нерешен резултат од 1:1 против Севиља. Тој го постигна својот прв гол на натпреварот на 22 септември, освојувајќи го вториот од победата од 3:0 над Гетафе.

На 12 јуни 2015 година, Бенфика и Валенсија објавија дека постигнале договор за федеративните права на Гомес. Потоа, тој потпиша договор со Шпанците до 30 јуни 2020 година.

На 21 јули 2016 година, Барселона објави дека постигнала договор со Валенсија за трансфер на Гомес, за плаќање од 35 милиони евра, плус 20 милиони евра во додатоци. Тој го направи своето натпреварувачко деби на 17 август, играјќи ги целосните 90 минути во победата од 3:0 против Севиља за Суперкупот на Еспањол и директно вклучени во две од голите.

Гомес го постигна својот прв гол за тимот на 19 март 2017 година, затворајќи победа од 4-2 против неговиот поранешен клуб Валенсија. Тој бил прогласен за најлошо потпишување на сезоната од читателите на Марка. Сепак, во финалето на Копа дел Реј, тој го замени повредениот Хавиер Маскерано во првата половина од натпреварот против Алавес, играјќи главно како десен бек и обезбедување на помош за Нејмар, кој го совлада вториот во евентуален триумф од 3-1.
Рио Браво (1959 постер)
**Рио Браво** (англиски: *Rio Bravo*) - американски филм од 1959 година, во режија на Хауард Хокс. Главните улоги ги играат: Џон Вејн, Дин Мартин, Рики Нелсон, Енџи Дикинсон, Волтер Бренан, Џон Расел, Педро Гонзалез-Гонзалез, Естрелита Родригес, Волтер Барнс, итн. Филмот, кој се смета за еден од најславните, најценети и највлијателни вестерн-филмови на сите времиња, претставува обработка на расказот на Б. Х. Мек Кембел. Притоа, Хокс го снимил овој филм како одговор на филмот „Точно на пладне" на Фред Цинеман. Инаку, ова е жанровски нетипичен филм кој посветува големо внимание на карактерите на главните ликови и на нивните сложени односи, а за сметка на класичната вестерн-приказна. Музиката за филмот е дело на композиторот Димитри Тјомкин, добитник на четири награди „Оскар".

Содржина
--------

Дејството на филмот се одвива во областа Президио, во Тексас, во доцните 1860-ти. Една вечер, поради убиство на ненаоружан човек, шерифот Џон Т. Ченс (го игра Вејн) го апси каубојот Џо Бурдет (го игра Ејкинс), кој му е брат на земјопоседникот Нејтан Бурдет (го игра Расел), најбогатиот и најмоќниот човек во областа. Шерифот знае дека Нејтан ќе се обиде да го извлече својот брат од затворот, со помош на своите 40 платеници, додека единствените помошници на шерифот се еден пијаница и еден инвалид. Меѓутоа, кога во градот ќе пристигне сточарот Пат Вилер (го игра Бонд), шерифот го запознава младиот револвераш Рајан, наречен Колорадо (го игра Нелсон). Истиот ден, патувајќи до Форт Ворт, во градот пристигнува поштенската кочија во која се наоѓа и убавата лажливка Федерс (ја игра Дикинсон) за која е распишана потерница. Следната ноќ, некој подмолно го убива Вилер и тогаш шерифот сфаќа дека пресметката со платениците на Нејтан Бурдет веќе започнала и дека неговиот живот е во сериозна опасност...

Наводи
------

1. 1 2  HRT (пристапено на 30.12.2018)