recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Стаклена карафа
**Карафа** - стаклен сад со разгорена усна што се користи за послужување течности, особено вино и вода. За разлика од декантерот, карафите обично немаат затки.

Употреба
--------

Во Франција, карафите најчесто се користат за послужување вода. За да нарачате *караф д'о* („карафа вода") значи да побарате да ви се служи (бесплатна) вода од чешма наместо флаширана вода што се наплаќа. Во Грција, во таверните или слични објекти, вообичаено се користат карафи за да се служи точено вино.

Поврзано
--------

* 
* Дегустација на вино

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* 

* Карафа на Ризницата ?

1. ↑  „Definition of CARAFE". *www.merriam-webster.com* (англиски). Посетено на 2021-11-10.
2. ↑  „Carafe". *Yale University Art Galley*. Yale University. Посетено на 21 January 2022. and therefore did not have matching stoppers
3. ↑  „Food & Cooking ID Definitions" (PDF). *SDSU Extension*. South Dakota State University. Посетено на 21 January 2022. In France, carafes are commonly used to serve water.
**Владо Чучков** (6 јуни 1929

 во Свилајнац — 15 октомври 1997

 во Скопје) — македонски музички уредник и критичар.

Животопис
---------

Своите студии ги оформува на Музичката академија во Љубљана.

По доаѓањето во Скопје се вработува во Македонската телевизија како музички уредник.

Неговата главна преокупација е на планот на музичката критика. Почнувајќи од 1961 година, тој е музички критичар на весникот „Нова Македонија", а соработува и во други весници и списанија. До крајот на животот бележи голем број критики во весникот „Вечер". Во нив Чучков се покажува како луциден, духовит и провокативен сведок на музичките настани. Тие особености наоѓаат среќен спој со неговата ерудиција и објективност во толкувањето на тие настани.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Чурулинци*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1634. Text "series
" ignored (help)

Надворешни врски
----------------

* Неговите музички критики
**Милош Павловиќ** (Чачак, 29 септември 1901 – Скопје, 1978) ― српски и југословенски геолог и професор.

Образование
-----------

Основно образование учел во Чачак. За време на Првата светска војна, со татко му преку Албанија отишол во Бизерта каде останал 2 години (1916-1917). Потоа заминал на школување во Ница. Во 1919 година, се вратил во новосоздаденото Кралство СХС и по завршувањето на гимназијата, се запишал на Групата за геологија на Филозофскиот факултет во Белград. Дипломирал во 1925 година.

Кариера
-------

Работел како асистент на Отсекот за геолошки карти, а потоа до 1930 година, работел како професор во гимназија во Заечар, Штип и Вуковар. По создавањети на Геолошкиот институт на Кралството Југославија, се вработил и таму останал до 1945 година.

После Војната, во областа геологија работел на разни места во Црна Гора, Тирана, Белград, а од 1954 до 1965 година, работел како професор на Катедрата и Институтот за географија на Природно-математичкиот факултет во Скопје. Предавал Општа геологија со петрографија. Се пензионирал во 1965 година. Починал во 1978 година.

Поврзано
--------

* Миливој Гашевски
* Благоја Маркоски
* Гиго Милески
* Атанасие Урошевиќ
* Васил Граматниковски
* Тодор Кондев
* Часлав Стојадиновиќ
* Александар Малахов

Наводи
------

1. 1 2  Маркоски, Благоја (2019). *Македонската географска мисла по повод 70 години Македонско географско друштво*. Скопје: Македонско географско друштво. стр. 30. ISBN 978-608-65155-5-3. line feed character во `|title=` во положба 60 (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)
**Љубе Миленковски** (Сопот, 5 јуни 1937 – Скопје, 1993) ― македонски географ.

Образование
-----------

Основно образование завршил во својот роден крај. Учителската школа ја завршил во Скопје во 1958 година, а потоа шест години работел во основно училиште. Завршил Педагошка академија во Скопје, група историја‒географија, а потоа дипломирал на Институтот за географија при ПМФ и во 1969 година се запишал на последипломски студии на Групата за географија на ПМФ во Белград. Докторирал на Географскиот факултет во Скопје во 1983 година, на темата „*Социо-географски и аграрни карактеристики на Гевгелиско-валандовската Котлина*".

Кариера
-------

Работел како наставник и професор во основно училиште, а потоа во Гимназијата „Браќа Миладиновци" во Драчево. Во 1972 година, бил избран за директор на ОУ „Кузман Шапкарев", потоа преминал на работа во Републичкиот завод за школство, како самостоен педагошки советник за наставата по географија. Од 1975 до 1985 година, бил професор на Педагошката академија „Св. Климент Охридски" во Скопје, на којашто бил и директор. Во 1985 г. е избран за доцент на Географскиот факултет во Скопје, а во 1989 година, во вонреден професор. Научно-истражувачка активност главно е насочена кон аграрната географија и методиката на наставата по географија. Бил автор на повеќе учебници за основното и средното образование.

Поврзано
--------

* Благоја Маркоски
* Димитар Јаранов
* Јован Цвијиќ
* Ѓорче Петров
* Димитрија Чуповски
* Атанасие Урошевиќ
* Часлав Стојадиновиќ
* Јован Трифуноски
* Тодор Кондев
* Бранислав Русиќ
* Милош Павловиќ
* Гиго Милески
* Душан Манаковиќ
* Митко Панов (географ)
* Иван Несторовски
* Миливој Гашевски
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Васил Граматниковски
* Александар Стојмилов
* Томе Андоновски
* Митко Поптрандовски
* Васа Даскаловски
* Милорад Стојановиќ
* Јордан Пенџерковски
* Аслан Селмани

Наводи
------

1. 1 2  Маркоски, Благоја (2019). *Македонската географска мисла по повод 70 години Македонско географско друштво*. Скопје: Македонско географско друштво. стр. 41. ISBN 978-608-65155-5-3. line feed character во `|title=` во положба 60 (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)
**Томе Андоновски** (Лазарополе, 5 септември 1940) — македонски геоморфолог.

Животопис
---------

Томе Андоновски е роден на 5 септември 1940 година, во Лазарополе. Основно и средно образование завршил во Битола. Во 1959/60 година се запишал на студии по географија на ПМФ во Скопје. Дипломирал во 1964 година. До 1971 година работел како професор по географија во гимназиите во Дебар и Битола. Од 1 септември 1971 година, бил примен за асистент на Институтот за географија при ПМФ во Скопје. Во 1977 година, завршил последипломски студии за карст, на ПМФ во Белград. Докторирал во 1983 година на Географскиот факултет во Скопје на темата „*Кичевска Котлина ‒ геоморфолошки проучувања*". Во 1977 година бил избран за предавач. Во 1980 година, бил унапреден како виш предавач. Во 1984 година, Андоновски станал доцент. Тој станал вонреден професор во 1987 година додека во 1992 година станал редовен професор. Неговата научна активност, е во областа на физичката географија, а особено во областа на геоморфологијата. Напишал еден Универзитетски учебник и повеќе научни и стручни трудови. Работел на повеќе научни и применливи проекти. Бил продекан на ПМФ, шеф на Институтот за географија и други функции.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| * Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Димитар Јаранов
* Петар С. Јовановиќ
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Јордан Пенџерковски
 | * Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
 |

Наводи
------

1. ↑  Маркоски, Благоја (2019). *Македонската географска мисла по повод 70 години Македонско географско друштво*. Скопје: Македонско географско друштво. стр. 38. ISBN 978-608-65155-5-3. line feed character во `|title=` во положба 60 (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)
*Оваа статија се однесува на производителот на гитари Ibanez. За список на луѓе со името Ибањез, видете Ибањез.*

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| **Ibanez** |

 |
| Логото на Ibanez |
| **Слоган** | Сè, освен традиционални. |
| **Тип** | Приватна |
| **Основана** | Нагоја, Јапонија (1981) |
| **Главен штаб**  | БенсалемПенсилванија, САД |
| **Клучни луѓе**  | Хошино Гаки (основач) |
| **Индустрија**  | Музички инструменти |
| **Произведува**  | Гитари, басови, засилувачи итн. |
| **Мрежно место**  | www.ibanez.com |
|

**Ibanez** (МФА: [aɪˈbænɛz] - според американскиот изговор) е корпорација започната од јапонскиот стопанственик Хошино Гаки, кој го започнал својот бизнис продавајќи шпански гитари наречени Ibanez, а подоцна го купил името и започнал да продава гитари под тоа име во САД. Така денес Ибанез е производител на електрични и акустични гитари како и на акустични и електрични бас гитари со повеќе фабрики низ светот како низ Јапонија, Кина, САД. Одпрва гитарите на Ibanez биле копии на модели на Фендер и Гибсон и тие копии се денес ценети од колекционари и се наречуваат „lawsuit modelѕ". Првите познати корисници на Ибанез во 70-тите години биле Стив Милер, Боб Вир (Grateful Dead) и Фил Линот (Thin Lizzy). Во текот на 80-тите години, и со стекнатиот реноме на копирање на ЕЅ-175 џез гитарата на Gibson, Ibanez постанува омилен инструмент на познатите џез гитаристи Џон Скофилд, Џорџ Бенсон и Пет Метини. Денес, Ibanez е потписник на договори со многу познати имиња од музичката индустрија како: Хед, Манки и Филди од KoЯn, Декстер Холанд, Нудлс и Грег К. од The Offspring, Дарон Малакиан од System of a Down, Бред Делсон од Linkin Park, и најзвучните имиња: Стинг, Стив Ваи и Џо Сатриани.

Наводи
------

1. ↑  LTD. HOSHINO GAKKI CO. „Ibanez guitars". Посетено на 2017-05-17.

Надворешни врски
----------------

Ibanez RGT42DX од 2006
* Официјалното мрежно место на Ibanez
* Историја на д.о.о. Хошино Гакки Архивирано на 29 септември 2008 г.
* Потекло на Ibanez и моделите за тужби
* Ibanez регистар - Галерија на минати и сегашни Ibanez гитари и басови.
* IbanezRules - Купопродажба на користени Ibanez гитари, технички водичи, каталози, прирачници, прирачници за врзување на жици, итн.

Ibanez гитари и басови.

* Историја на Ibanez
* Критики на Ibanez гитари
* Ibanez на Aardvark Music[*мртва врска*] - Ibanez во Обединетото Кралство.
* Jemsite

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ibanez" на Ризницата ? |
**Д-р Тодор Кондев** (Кратово, 1903 – Скопје, 1978) ―македонски географ.

Биографија
----------

Д-р Тодор Кондев е роден на 20 март 1903 година во Кратово. Основно образование завршил во Кратово, а гимназија во Штип и Куманово. Студирал од 1922-1926 година на Катедрата за географија на Филозофскиот факултет во Скопје. Потоа бил професор по географија во Куршумлија, Прокупље и други места. Во 1928 година. бил професор во Државната трговска академија во Битола, бил на служба во Суботица, Нови Сад и Белград. По Втората Светска Војна бил директор на Економскиот техникум во Скопје. Како искусен стручњак (од повеќе претходни работни места) во 1953 година бил поканет за предавач на Катедрата за географија на Филозофскиот факултет во Скопје. Докторирал во 1958 година во областа на економската географија. на тема „*Осоговија – антропогеографска-стопанска студија"*. Главна научна преокупација е економската географија, населението и населбите. Во периодот  1953-1957 година бил претседател на МГД. Бил на повеќе раководни позиции на Институтот за географија и еднаш продекан на ПМФ. На Институтот за географија при ПМФ останал до своето пензионирање. Починал во 1978 година во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  МАРКОСКИ, Благоја (2019). *Македонската географска мисла по повод 70 години Македонско географско друштво*. Скопје, Македонија: Македонско географско друштво. стр. 29–30. ISBN 978-608-65155-5-3. line feed character во `|title=` во положба 60 (help)

Надворешни врски
----------------

* Благоја Маркоски
* Природно Математички Факултет
* Македонско географско друштво
**Велимир Ј. Костовски** (Девич, 23 октомври 1922 – Битола, 1984) ― македонски-југословенски географ.

Живот и дејност
---------------

Гимназија завршил во Прилеп. Дипломирал на скопскиот Филозофски факултет, на Природно-математичкиот отсек, во групата географија во 1950 година, како студент на првата генерација. Потоа до 1954 година, работел како професор по географија во Велес а потоа во Битола (1954/55-1963/64), Во периодот од 1958/59 година, бил назначен за околиски просветен инспектор по предметна настава. Учествувал во образувањето на Географската секција во Битола во 1956 година, и бил прв нејзин претседател. Се занимавал и со метеорологија, спелеологија и астрономија. Од 1964 година, до неговата смрт, бил професор на Педагошката академија. Напишал околу дваесетина трудови, 4 учебници и читанки по географија за VI и VII одделение и I за II година гимназија. Бил еден од иницијаторите за создавање на Друштвото за наука и уметност во Битола (ДНУБ) и бил негов активен член. Работел на докторска дисертација за областа Демир Хисар, но прераната смрт на 22 јануари 1984 година, го спречило да ја оствари неговата животна желба.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| * Томе Андоновски
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Димитар Јаранов
* Петар С. Јовановиќ
* Тодор Кондев
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Јордан Пенџерковски
 | * Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
 |

Наводи
------

1. ↑  Маркоски, Благоја (2019). *Македонска географска мисла - 70 години македонско географско друштво*. Скопје: Македонско географско друштво. стр. 65-66. ISBN 978-608-65155-5-3. `|access-date=` бара `|url=` (help)
Портрет на Џули Бервалд од Марија Рол
**Џули Бервалд** (шведски: *Julie Berwald*, полно име *Џули Матилда Бервалд*; 1822-1877) - шведска оперска пејачка (сопран).

Биографија
----------

Родена на 14 октомври 1822 година во Стокхолм во семејството на музичарот и неговата сопруга - концертна пејачка, каде што пораснала со уште две сестри.

Сите три добиле образование за пеење од нивната мајка и формирале концертно трио пејачи, настапувајќи во Финска (1842), Копенхаген (1844) и Берлин (1847). Џули потоа работела независно во 1847-1852 година како оперска пејачка во Кралската шведска опера во Стокхолм; од 1848 година била водечка глумица (примадона) на театарот. За време на нејзините години во Кралската опера, таа станала една од најголемите шведски оперски звезди. Во 1851 година, таа настапила на турнеја во Копенхаген со голем успех.

За време на нејзиниот мандат во Кралската опера, цените на билетите биле зголемени за 50 проценти, а таа добила третина од приходот, што било невообичаена привилегија. Откако станала многу популарна за време на нејзината кратка кариера, таа ја играла Сузана во Свадбата на Фигаро, Агата во **„Волшебниот стрелец"**, Памина во Волшебната флејта, Алиса во Роберт ѓаволот, Адаjиза во Норма и Мари. Во „Ќерките на полкот".

Во 1852 година, Џули Бервалд се омажила за Фригер Кнут Окерхилм и се повлекла од сцената, што било редок чин меѓу оперските пејачи кои се во својот врв на кариерата.

На 16 декември 1853 година, пејачката била избрана во Кралската шведска академија за музика како член бр 337.

Таа починала на 1 јануари 1877 година.

Користена книжевност
--------------------

* Ларс Лафгрен (2003). *Театар Свенск.* Стокхолм: Натура и Култура. сид. 46. ISBN 91-27-09672-6.
* Ингеборг Нордин Хенел. Храброст и одрекување. Услови за живот и работа за глумиците на Кралскиот театар *1813-1863.* Стокхолм: Гидлундс (1997). ISBN 9178442567.

Надворешни врски
----------------

* Mојата Џули Бервалд
* Бервалд, Џули
**Петар С. Јовановиќ** (Добрача, Србија 10 март 1893 – Белград, 15 ноември 1957) ― географ, геоморфолог, антропогеограф, основач на Катедрата за географија и Географскиот институт во Скопје, и професор.

Животопис
---------

Петар С. Јовановиќ роден е на 10 март 1893 година во селото Добрача, Србија. Основно училиште завршил во селата Рамаќи и Добрача (1900-1904), а гимназија во Крагуевац (1904-1912). На Филозофскиот факултет во Белград се запишал во 1912 година, но поради Балканските војни и Првата светска војна имал прекини во студиите. Студирал во Рим, Фиренца, Париз и Белград. Дипломирал на физичко-географската група на Филозофскиот факултет во Белград во јуни 1920 година. Докторирал на истиот факултет, на 7 мај 1922 година. Од 1919 година бил асистент на Јован Цвииќ.

По одбраната на докторатот во 1922 година, бил избран за доцент на Филозофскиот факултет во Скопје, каде што ја основал Катедрата за географија и Географскиот институт. Во 1925 година, бил унапреден во вонреден, а во 1932 година, во звањето редовен професор. Во мај 1941 година, го напуштил Скопје и заминал за Белград. Од ноември 1944 година, работел како редовен професор по географија на Филозофскиот факултет во Белград. Во 1948 година, бил избран за академик. Бил управник на Географскиот институт на САНУ.

Додека престојувал во Македонија, тој вршел истражувања во Скопската Котлина, бил претседател на Географското друштво во Скопје од 1926-1941 година, уредник на Гласникот на Скопското научно друштво-природно одделение и други. Автор е на повеќе научни трудови од геоморфологија, хидрологија, антропогеографија и регионална географија. Починал на 15 ноември 1957 година во Белград.

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| * Томе Андоновски
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Мирјана Ѓорѓиева
* Димитар Јаранов
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
 | * Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
 |

Наводи
------

1. 1 2 3  Маркоски, Благоја (2019). *Македонската географска мисла 70 години*. Скопје: Македонско географско друштво. стр. 16. ISBN 978-608-65155-5-3. `|access-date=` бара `|url=` (help)

Дополнителна книжевност
-----------------------

* *Катлановска Бања*, Гласник Скопског научног друштва VI, 2 Скопље, 1929;
* *Рељеф Скопске котлине*, Гласник Скопског научног друштва, кн X, св. IV, Скопље, 1931.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 34834150
* ISNI: 0000 0003 9758 4649
* GND: 1157676200
* SUDOC: 094272824

 |

 |
Тораница во рамките на Македонија
Местоположба на Тораница во Македонија

Сфалерит од Тораница
**Тораница** — рудник за олово и цинк, на планината Осогово во североисточна Македонија. Се наоѓа на територијата на Општина Крива Паланка, во близина на македонско - бугарската граница, во северниот дел на рудното подрачје Саса – Тораница, низ кое минуваат Каменица и Козја Река.

Настанок
--------

Наоѓалиштето настанало олигоценот и миоценот. со минерализацијата на оловото и цинкот во Осоговско-малешевската вулканска област. Според условите на настанок, Тораница е хидротермално метасоматско наоѓалиште во скарновски облик.

Геолошка градба
---------------

По геолошката градба, наоѓалиштето е метаморфна сложенка од гнајсеви, кварцово–графит шкрилци и други составници, како и терцијарни вулкански карпи (кварцлатити).

Руди
----

Содржината на главните метали во наоѓалиштето во просек е: 5% олово, 3% цинк, но и мало количество на сребро (20 грама на тон). Главни рудни минерали и носители на оловно-цинковото оруднување се галенитот и сфалеритот, а потоа пиритот, пиротинот, магнетитот, самородниот бизмут, бизмутинот, халкопиритот, енаргитот и други.

Поврзано
--------

* Саса
* Тораница (река)

Наводи
------

1. ↑  Група автори (2016). „Појави на вулканизам на територијата на Република Македонија". *Студија за геодиверзитетот и геонаследството на Република Македонија и другите компоненти на природата* (PDF). Скопје: Министерство за животна средина и просторно планирање. стр. 58. ISBN 978-9989-110-90-0.
2. 1 2  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Тораница*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1496. Text "series
" ignored (help)

Координати: 42°6′58″N 22°31′3″E﻿ / ﻿42.11611° СГШ; 22.51750° ИГД﻿ / 42.11611; 22.51750
**Хелен Викторија Мекеј** (2 април 1897–1973) била британска вајарка.

Биографија
----------

Мекеј е родена во Кардиф во јужен Велс. Нејзиниот татко, изведувач на железница и сопственик на каменолом, починал додека таа била сè уште дете, оставајќи ја Мекеј да ја одгледа нејзината мајка во Велс. Таа го посетувала дамскиот колеџ Челтенхам пред да студира во уметничкото училиште на Политехничкиот стрит Регент во центарот на Лондон, каде што освоила голем број медали за нејзините скулптури. По дипломирањето, таа останала во Лондон и основала студио од каде произведувала скулптурни фигури, предмети за животни, украси за градина и бисти на портрети во бронза, камен, олово и дрво.

За време на нејзината кариера, Мекеј изложувала дела во Кралската академија во Лондон, со Кралскиот институт за ликовни уметности во Глазгов, во Кралската шкотска академија во Единбург, со Друштвото на жени уметници и во уметничката галерија Вокер во Ливерпул. Во 1932 година била избрана за придружна членка на Кралското друштво на британски вајари и била избрана за член на друштвото во 1952 година. Мекеј починала во Фулам во Лондон во 1973 година.

Наводи
------

1. ↑  University of Glasgow History of Art / HATII (2011). „Miss Helen Victoria Mackay". *Mapping the Practice and Profession of Sculpture in Britain & Ireland 1851–1951*. Посетено на 26 October 2021.
2. 1 2  Sara Gray (2019). *British Women Artists. A Biographical Dictionary of 1000 Women Artists in the British Decorative Arts*. Dark River. ISBN 978-1-911121-63-3.
3. 1 2  David Buckman (2006). *Artists in Britain Since 1945 Vol 2, M to Z*. Art Dictionaries Ltd. ISBN 0-953260-95-X.
4. 1 2 3  James Mackay (1977). *The Dictionary of Western Sculptors in Bronze*. Antique Collectors' Club. ISBN 0902028553.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
„Куќата во Исла Негра" (Casa de Isla Negra), познатата куќа на плажа на Пабло Неруда сместена во Исла Негра, сега историска куќа музеј и туристичка атракција.
 Куќа на плажа во Цингст, Западна Померанија, Германија.
 Луксузните градски домови на Каровата плажа и Спауровата плажа, 2021 година.
**Куќа на плажа** ― куќа на или во близина на плажа, понекогаш е користена како одмор или втор дом за луѓе кои патуваат до куќата за време на викендите или за време на периодите на одмор. Куќите на плажа честопати се дизајнирани да го надминат видот на климата во која се изградени, а градежните материјали и методите на градба што се користени за домување на плажа се многу различни низ светот. Куќите на плажа бараат посебна боја за да бидат заштитени од солената вода.[] Доколку имотот е изграден на песок, потребна е основа со посебни барања.

Куќите на плажа често се поврзувани со градини на плажа со посебно садење и посебен вид на рекреативна употреба. Една од најпознатите градини на плажа од дваесеттиот век била изградена од Дерек Џарман во Данџнес, Англија. Градината ги истакнувала месните материјали, автохтоните растенија и отвореноста на местото. Други градини на плажа се обиделе да создадат изолирана микроклима. Архитектот Ендрју Гелер од Соединетите Држави, дизајнирал извајани куќи на плажа во крајбрежните региони на Нова Англија во текот на 1950-тите и 1960-тите.

Поврзано
--------

* Список на теми за недвижен имот
* Видови недвижен имот
* Колиба на плажа

Наводи
------

1. ↑  *Beach Homes*. Newtown, CT: Taunton Press. 2004. стр. 25–26. ISBN 1561586900.
2. ↑  Gordon, Alastair (2002). *Beach Houses: Andrew Geller*. New York: Princeton Architectural. стр. 9. ISBN 1568983212.

Надворешни врски
----------------

* 

* Куќа на плажа на Ризницата ?
Анита Стриндберг (1972)
**Анита Стриндберг** (родена на 19 јуни 1937 година) е поранешна шведска глумица која се појавила во бројни италијански џијало филмови, во 70-тите години на минатиот век.

Стриндберг се појавила како **Анита Едберг** во два шведски филма кон крајот на 1950-тите. Својата кариера ја започна во џијали со „*Гуштер во женска кожа*" на Лусио Фулчи во 1971 година и истата година играла во нејзината прва главна улога, во режијата *„Случајот на опашката на скорпијата",* Серхио Мартино. Во 1972 година, таа глумела во уште две џијали: Алдо Ладовиот филм „*Кој ја виде кој ја виде како умира?"* и на Мартино е „*Твојот порок е заклучена просторија и клучот го имам само јас"*.

По раните 1970-ти, Стриндберг глумела во многу видови жанровски филмови: жена во затвор во филм „Ж*ените во ќелија Блок 7"* (1973); хорор филм сличен на *Егзорцист -* *Антихристот* (1974); и филмот *,„Скоро човечки"* (1974), во режија на Умберто Ленци. Нејзиниот последен филм била „*Опсесијата со убиството"* на Рикардо Фреда, позната и како *страв,* во која глуми и Лора Гемсер.

Филмографија
------------

* *Русокоса во ропство* (1957)
* *Прекрасна Сузана и старците* (1959) - Сузана
* *Таа чиста октомвриска ноќ* (1970) - Victртва (некредитирана)
* *Гуштер со женска кожа* (*Гуштер во женска кожа*, 1971) - Јулија Дурер
* *Опашката на скорпијата* (1971) - Клео Дупонт
* *Двете лица на стравот* (1972) - д-р Паола Ломбарди
* *Еротичарот* (1972) - сопруга на францускиот амбасадор
* *Кој ја виде да умре?* (1972) - Елизабет Серпиери
* *Твојот* *порок е* *заклучена просторија и само јас го имам клучот* (1972) - Ирина
* *Крилести ѓаволи (*1972) - Клео Дупонт
* *Тропски* *рак (*1972) - Грејс Рајт
* *Алелуја до Вера Круз* (1973)
* *Жените* *од* *блок 7* (1973) - ќерка на Мусумечи
* *Африканската зделка* (1974) - Ева МекДугал
* *Сквернавење* (1974)
* *Речиси човек* (1974) - Иона Тучи
* *Загатка* (1974) - Мери Кејн
* *Антихристот* (1974) - Грета
* *Девицата* (1975)
* *Приватната секретарка на татко ми* (1976) - Ингрид
* *Недостаток* (1976)
* *Саламандер* (1981) - принцезата Фаубиани
* *Опсесија на убиството* (1981) - Гленда Стенфорд (последна филмска улога)

Наводи
------

1. ↑  „Anita Edberg". *Swedish Film Institute*. Посетено на 28 February 2015.
2. 1 2  „Scream Queens: Anita Strindberg". *The Terror Trap*. Посетено на 2011-11-03.

Надворешни врски
----------------

* Anita Strindberg on IMDb
Корицата на првиот том на мангата, вклучувајќи ја Цукаса Цукујоми
**Tonikaku Kawaii: Fly Me to the Moon** (буквално: *Убавица: Однеси ме на Месечината*; јапонски: トニカクカワイイ, букв. *Во секој случај, слатка е*), позната и како **Tonikawa: Over the Moon for You**, на македонски постои неофицијален превод под насловот **Мојата слатка жена** — манга од Кенџиро Хата, објавена во списанието Weekly Shonen Sunday од 14 февруари 2018 г. Нејзината аниме-адаптација се емитувала од октомври до декември 2020 г. на Tokyo MX и некои други ТВ-канали. Во 2021 г. аниме-адаптацијата на мангата ја освоила наградата „Crunchyroll Anime Awards" во категоријата „Најдобар пар". Втората сезона била премиерно прикажана во април 2023 г. Приказната се врти околу младиот гениј Наса Јузаки и неговиот развој на врската со неговата нова сопруга Цукаса, која го спасува од сообраќајка на почетокот на приказната.

Содржина
--------

Во една снеговита зимска ноќ, Наса Јузаки, момче што го исмевале во детството поради неговото чудно име, наидува на една привлечна девојка откако ги добил оценките од практичниот испит за гимназија. Кога се обидува да ѝ пријде, го удира камион поради невнимание. Меѓутоа, девојката го спасува, а Наса за чудо ја следи до автобуска постојка и продолжува да ѝ ја признава љубовта. Девојката, Цукаса Цукујоми, се согласува да биде со него, но само ако прво се венчаат. Наса брзо се согласува со нејзиното барање, а потоа се онесвестува, будејќи се во болница. Наса станува разбиен кога не може повторно да ја најде, сѐ до неговиот 18-ти роденден, каде Цукаса ненадејно се појавува на неговиот праг. Цукаса влегува внатре со договор за брак, започнувајќи ја нивната врска и брак.

Наводи
------

1. ↑  На интернет можете да го најдете преводот на анимето на македонски под насловот **Мојата слатка жена**, но тоа не е официјален превод од издавач, туку од обичен обожавател.
2. ↑  „Crunchyroll Anime Awards 2021: Jujutsu Kaisen and full list of winners - Polygon". *web.archive.org*. 2021-02-20. Архивирано од изворникот на 2021-02-20. Посетено на 2021-05-02. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
3. ↑  „Crunchyroll Awards Crown Jujutsu Kaisen as Anime of the Year - Interest - Anime News Network:SEA". *web.archive.org*. 2021-02-20. Архивирано од изворникот на 2021-02-20. Посетено на 2021-05-02. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)
4. ↑  „Crunchyroll - Rewatch the 2021 Anime Awards Here (and Find Out Who Won!)". *web.archive.org*. 2021-02-20. Архивирано од изворникот на 2021-02-20. Посетено на 2021-05-02. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Tonikaku Kawaii: Fly Me to the Moon" на Ризницата ? |

* *Fly Me to the Moon* official manga website at *Web Sunday*
* *Fly Me to the Moon* official anime website
Мари Јерансон
**Брит-Мари Елизабет Јерансон Малмше** (родена на 27 октомври 1942 година) е шведска глумица.

Мари Јерансон е од 1967 година дел од ансамблот на Кралскиот драмски театар во Шведска. Се обучувала на Кралската академија за драмска обука од 1964 до 1967 година.

Личен живот
-----------

Првиот сопруг на Гаранзон бил Ларс Амбле, глумец и режисер. Сопруг на Јерансон е Јан Малмше, глумец. Синот на Јерансон е Џонас Малмше.

Филмографија
------------

* 1985 Лажно како вода - Ана
* 2004 Ден и ноќ - Модерн.
* Началникот на полицијата Марагет во Бек 2015-16

Надворешни врски
----------------

* „Marie Göranzon" (Swedish). Swedish Film Institute. Посетено на 2010-01-28.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
**Кралството Кастиља** (шпан. *Reino de Castilla*) било едно од средновековните кралства на Пиринејскиот Полуостров. Се создало во текот на IX век, најпрво како вазалски посед под Кралството Леон. Името доаѓа поради големиот број замоци (шпан. castile) што биле градени во тој регион. Подоцна Кралството Кастиља заедно со соседните кралства учествувало во создавањето на Шпанија.

До 1230 г. имало постојано соперништво помеѓу Кастиља и Леон, особено што поради браковите помеѓу монарсите на двете кралства честопати предизвикувале и борби за превласт помеѓу наследниците. Во 1230 г. Фердинанд III го наследил кралството Леон од татко му Алфонсо IX, а Кастиља од мајка му Беренгуела од Кастиља уште во 1217. Со тоа, преку личен сојуз тој ги обединил двете кралства, а освоил и други соседни територии и ја зацрврстил државата под името Кастиљска круна.

Во 1469 кралицата Изабела I склучила брак со арагонскиот крал Фердинанд II и со тоа започнало обединувањето на тие две кралства во заедничка држава која го добила името „Хиспанија" според античкото римско име за Пиринејскиот Полуостров.

Поврзано
--------

* Кралство Навара
* Кралство Арагон
* Изабела I Кастиљска
* Фердинанд II од Арагон
* Шпанија

Наводи
------

1. ↑  "El Dialecto Leonés" (Menéndez Pidal, 1906)

Надворешни врски
----------------

* Кралство Кастиља (1157-1212) (англиски)
**Карин Маргарета Вилхелмсон**, **моминско Норд** (родена на 4 јануари 1933 година во Никопинг ; починала на 12 август 2018 година во Стокхолм  ) била шведски новинар и радио продуцент .

Кариера
-------

Вилхелмсон работела како новинар на дневен печат од 1950 година, од 1960 година како продуцент во Радио Сверигес. Таа била член на програмскиот совет на ТВ1 од 1973 до 1978 година.

Заедно со Моника Боетиус и Биргита Рембе, таа била член на Family Mirror во 1960-тите. Вилхелмсон ја водела радио програмата Сомар на 22 август 1968 и 6 август 1970 година

Личен живот
-----------

Во 1953 година се омажила за Андерс Вилхелмсон. Имале три деца.

Наводи
------

 

1. ↑  Dödsannons i *Svenska Dagbladet* 19 augusti 2018 sid. 37
2. ↑  „1209 (Vem är det : Svensk biografisk handbok / 1997)". *runeberg.org* (шведски). Посетено на 2018-08-08.
3. ↑  Radio, Sveriges. „Sommar- och Vintervärdar 1959-2017 - Sommar & Vinter i P1". *sverigesradio.se* (шведски). Посетено на 2018-08-08.
4. ↑  „1208 (Vem är det : Svensk biografisk handbok / 1997)". *runeberg.org* (шведски). Посетено на 2018-08-08.
Лили Хелстрем
**Елин Софија Елизабет „Лили" Хелстрем** (родена **Кулберг** ; 21 август 1866 - 2 март 1930 година) била шведска учителка, уредничка на весници за деца и активен член на шведското движење за право на глас. Во 1917 година, таа ја основала Moderata Kvinnors Rösträttsförening (Здружение за право на глас на жените на умерената партија ) под Националната асоцијација за право на глас на жените (ЛКПР). По смртта на нејзината блиска пријателка и соработничка Стина Квинт, Хелстрем станала политички поактивна во конзервативната Allmänna valmansförbundet .

Биографија
----------

Родена во Нишепинг на 21 август 1866 година, Елин Софија Елизабет Кулберг била ќерка на сопственикот на книжарницата Емил Густаф Теодор Кулберг (1835–1897) и неговата сопруга Џени Розали Леонтина родената Крог (1843–1922). Таа била едно од шесте деца на семејството. Во 1889 година, таа се омажила за стопанственикот Џон Хелстрем (1859–1889), кој починал само два месеци по нивната венчавка.

Лили Кулберг го посетувала основното женско училиште Нишепинг каде подоцна работела како учителка од 1885 до 1889 година. По смртта на нејзиниот сопруг, таа стана блиска пријателка на нејзината колешка учителка Стина Квинт. Двете соработувале на обезбедување подобри можности за децата да ги развијат своите вештини за читање. Покрај создавањето на детскиот весник *Folkskolans Barntidning*, тие објавувале детски книги преку бизнисот за книговезење основан од таткото на Лили Хелстрем.

Во 1904 година, Hellström и Кен се преселила во вила во Elfvik на islan на Lidingö. Постанало популарно место за средба на писатели, уметници, суфражети и локални политичари. И двете биле активни во комитетот на здружението на жените на Умерената партија во Стокхолм, соработувајќи со Allmänna valmansförbundet (AVF) за правото на глас на жените. Од 1917 година, Хелстрем го разви здружението за право на глас Moderata Kvinnors Rösträttsförening во соработка со националната организација ЛКПР.

Лили Хелстрем починала во Стокхолм на 2 март 1930 година.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Lilly Elin Sofia Elisabet Hellström 1866-08-21 — 1930-03-02 Politician, suffragette, publicist at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon



1. 1 2 3  Petersson, Ann-Marie (8 March 2018). „Lilly Elin Sofia Elisabet Hellström" (Swedish). Svenskt kvinnobiografiskt lexikon. Посетено на 1 May 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „Lilly Hellström" (Swedish). Svensk Läreetidning. 1930. стр. 252-. Посетено на 1 May 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
3. ↑  „Hellström, Lilli" (Swedish). Publicistklubbens porträttmatrikel. 1936. стр. 243. Посетено на 1 May 2021.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
4. 1 2  „Elin Sofia Elisabeth Hellström (Kullberg)". Geni. Посетено на 1 May 2021.
Знамето на Друзите
**Друзи** (арапски: دَرْزِيّ) — етнорелигиозна арапска заедница, претежно населена во земјите од Блискиот Исток (Сирија, Либан, Израел, Јордан итн.). Тие исповедаат еднобожна религија што се одвоила од исмаилиската гранка на шиитскиот ислам во XI век.

Опис
----

Друзите се Арапи што исповедаат друзизам, религија што некогаш била дел од исмаилиската шиитска секта, но се отцепила од неа во XI век и престанала религиозни допири со Исмаилите веќе во средновековието, потоа претрпувајќи значителни промени. Учението на Друзите се појавило кај Исмаилите од Египет и Јужен Либан во почетокот на XI век под влијание на проповедта на мисионерот Мухамед бин Исмаил Наштакин ад-Дарази и е именувано по него. Самите Друзи често имаат одречен став кон Дарази како личност и не го користат зборот „Друзи" како самоозначување.

Невозможно е да се преобратиме кон друзиската религија, бидејќи не постои установа за преминување кон друзиската вера. Друз е оној што се придржува до својата традиционална религија и чиј татко и мајка се Друзи. Самите Друзи, кои веруваат во преселувањето на душите, тврдат дека секоја човечка душа добила можност да ја прифати друзиската религија во периодот на таканаречените „отворени порти" (до XV век од христијанската хронологија, според некои други извори — до XII–XIII век пр. н. е.). Сите души што решиле да ја прифатат друзиската вера се прераѓаат како Друзи, преостанатите души одбиваат да се преобратат во друзиската вера.

Наводи
------

1. ↑  Chatty, Dawn (2010-03-15). *Displacement and Dispossession in the Modern Middle East*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81792-9.
2. ↑  Harrison, Simon (2006). *Fracturing Resemblances: Identity and Mimetic Conflict in Melanesia and the West*. Berghahn Books. стр. 121–. ISBN 978-1-57181-680-1.
3. ↑  Hendrix, Scott; Okeja, Uchenna, уред. (2018). *The World's Greatest Religious Leaders: How Religious Figures Helped Shape World History [2 volumes]*. ABC-CLIO. стр. 11. ISBN 978-1-4408-4138-5.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Друзи" на Ризницата ? |

* Друзи на Curlie (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85039793
* GND: 4150788-5
* BNF: cb11941197d (податоци)
* NKC: ph423593

 |

 |
**Кола Сварт** (африканс: *Colla Swart*; 1930–2023) — фотограф од ЈАР. Започнала со професионално фотографирање во 1982 година и фотографирала природа и луѓе во и околу нејзиниот роден град Камиескроон. Кола и нејзиниот пријател фотограф од Канада, Фримен Патерсон, биле домаќини на годишни фотографски работилници во Намакваленд, познат по прекрасните цветни предели околу август до септември.

Сварт ги фотографирала дивите цвеќиња Намакваленд и направила повеќекратни фотографии со изложување.

Живеела во Пикетберг, Западен Кејп, ЈАР, родниот град на нејзиниот покоен син и нејзината снаа.

Надворешни врски
----------------

* Кола Сварт
Координати: 36°47′N 6°21′W﻿ / ﻿36.783° СГШ; 6.350° ЗГД﻿ / 36.783; -6.350

**Гвадалкивир** (шпански: *Guadalquivir*) — петта река по должина на Пиринејскиот Полуостров и втора по должина во рамките на Шпанија. Долга е 657 км, а сливното подрачје зафаќа 58.000 км². Извира во Кањада де лас Фуентес (кај селото Кесада) во планинскиот венец Казорла (Хаен), па тече низ Кордоба и Севиља, а завршува кај рибарското село Бонанза во Санлукар де Барамеда, каде се влева во Кадискиот Залив (Атлантски Океан). Во овој најдолен дел од течението пределите се низински, со значајни мочуришта и се граничи со националниот парк „Доњана".

Ова е единствената голема пловна река во Шпанија. Денес со брод се стигнува до Севиља, а во римско време се одело сè до Кордоба.

Според историските записи, на устието на Гвадалкивир се наоѓал древниот град Тартес, иако самото место на наоѓање досега не е утврдено.

Потекло на поимот
-----------------

Името на реката доаѓа од арапскиот поим „ел-вади ел-кабир" (الوادي الكبير), што значи „Голема Долина". Феникијците реката ја нарекувале „Бајц", што подоцна преминало во „Бетис", што останало сè до маварско време. По неа е наречена и римската провинција Хиспанија Бетика. Уште постаро келтиберско име на реката е „Оба" (*Златна*).

Притоки
-------

Гвадалкивир има поголем број на притоки:

Леви притоки се: Мала Гвадијана, Гвадалбулјон, Гвадахоз, Генил, Корбонес и Гвадајхара.

Десни притоки се: Гвадалимар, Хандула, Јегвас, Гвадалмелјато, Гвадијато, Бембезар, Вијар, Уелва, Гвадијамар

Занимливости
------------

„Гвадалкивир" се нарекувал францускиот брод што го разурнале Гемиџиите во солунското пристаниште на 28 април 1903 г.

Галерија
--------

* Римски мост на Гвадалкивир во КордобаРимски мост на Гвадалкивир во Кордоба
* Гвадалкивир кај КордобаГвадалкивир кај Кордоба
* Мостот „Петстогодишница" (Quinto Centenario)Мостот „Петстогодишница" (*Quinto Centenario*)
* Сливот на ГвадалкивирСливот на Гвадалкивир

Поврзано
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Гвадалкивир" на Ризницата ? |

* Список на реки во Шпанија
* Андалусија
* Кадиски Залив

Наводи
------

1. ↑  Солунските атентати во 1903 година — „Македониум"

Надворешни врски
----------------

* За реката Гвадалкивир Архивирано на 19 март 2005 г. — УНЕП (англиски)
**Златарско сирење во ќебенце** е кулинарски специјалитет во западна Србија и идеален и богат оброк за појадок, кој брзо се подготвува и служи за членовите на семејството или гостите на трпезите на жителите на Златар. Главната состојка на ова јадење е автохтоното висококвалитетно, полномасно Златарско сирење направено од кравјо млеко. Се служи како топло или ладно јадење со чинија кисело млеко .

Состојки
--------

Главните состојки за приготвување на ова јадење се тестото и филот - кои покрај Златарското сирење како главна состојка, ги сочинуваат и во табелата наведените намирници.

|  **Главните состојки за подготовка на Златарско сирење во ќебе** |
| --- |
| Тесто | Полнење |
| * 500 мл топла вода
* 650 грама меко брашно (повкусно е ако ставите 30% брашно од хелда)
* 1 кесичка прашок за печиво
* 2 лажички готварска сол
* масло за премачкување и пржење
 | * 400 грама Златарско сирење
 |

Начин на подготовка
-------------------

Овој специјалитет на Златарско сирење и тесто се подготвува така што првин, во соодветен сад за месење тесто се прелива 500 мл топла вода, се додава 650 грама брашно измешано со сол и прашок за печиво и добро се мешаат сите состојки за да се добие мазно, компактно тесто.

Од замесеното тесто се формираат јуфки (топчиња од тесто) кои се оставаат да отстојат најмалку 15 минути на собна температура. Откако ќе созрее јуфката, истата се замесува со сукало во тенка кора, на добро набрашнета површина.

Во следната фаза на подготовка, врз развиената кора од тестото се посипува претходно издробеното Златарско сирење, а потоа тестото се завиткува во ролат.

Тестото со остар нож се сече на ролати широки два до три прста, а на краевите убаво се стискаат за да се залепат, како полнењето не би испаднало нанадвор при понатамошната обработка на ролатчињата.

Ролатчињата потоа се формираат во топчиња, кои потоа се оставаат на страна, додека не бидат подготвени сите ролатчиња.

Кога сите ролатчиња ќе се формираат во топчиња, делот од работната површина се чисти од брашно, потоа се премачкува со масло во тенок слој. На подготвената подлога, топчињата од тестото лесно се плескаат со рака и се намачкаат со неколку капки масло.. После тоа, топчињата се развиваат со сукало (на подмачкана површина) во мали ќебенца и се засечуваат со два паралелни засеци со остар нож на средината на ќебето.

Вака подготвените ќебенца се пржат во тавче на длабоко масло додека не добијат златно-жолта боја.

Начин на послужување
--------------------

Се послужува во чинија во топла или ладна состојба со кисело млеко.

Извори
------

1. 1 2 3 4  „Recept – Zlatarski sir u ćebencetu". Zlatarski sir. Посетено на 31. 3. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  Srđan Rudić; Svetlana Ćaldović Šijaković (2017). *Selo Balkana. Kontinuiteti i promene kroz istoriju: The Balkan Village.Continuities and Changes Through History*. Istorijski institut Beograd. стр. 294–. ISBN 978-86-7743-124-2.
3. ↑  „U kućama pravih domaćina Zlatarski sir se jede uz svaki obrok". Agro media. Посетено на 31. 3. 2020. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Рецепт - Златарско сирење во ќебенце
**Ангелска торта** е тип на повеќеслојна торта што потекнува од Обединетото Кралство, и првпат станала популарна кон крајот на 19 век.

Направен е од путер, шеќер, јајца, екстракт од ванила, саморастечко брашно, прашок за печиво и црвена и жолта боја за храна. Се состои од два или три слоја кои често се обоени во бела, розова и жолта боја. Традиционално се лади со тенок слој од бела глазура. За сервирање, обично се сечат долги ленти или мали правоаголни парчиња.

Исто така
---------

* Список на колачи
* Викторија пандишпан

Наводи
------

1. ↑  Goldstein, D.; Mintz, S. (2015). *The Oxford Companion to Sugar and Sweets*. Oxford University Press. стр. 739. ISBN 978-0-19-931362-4. Посетено на May 26, 2017.
**Соња Елизабет Хеденбрат Болин** (4 март 1931 година - 5 април 2001 година) — шведска пејачка и глумица. Таа важела за една од најистакнатите џез-пејачки во Шведска.

Пробивот на Хеденбрат како џез-пејачка се случил кога таа настапила во џез-клубот *Нален* во Стокхолм во 1951 година. Во текот на целата своја кариера, таа главно работела во Гетеборг, каде што е родена и каде живеела цел живот.

Таа била дел од глумечката екипа за неколку естрадни шоуа на „*Хасе и Тејџ"*, вклучувајќи ги „*Зелено куче"* и „*Жолто куче"*, а работела и со музичари како Јан Јохансон, Госта Бернхард, Пут Викман, Чарли Норман и Бепе Волгерс.

Кон крајот на 1960-тите и раните 1970-ти, Хеденбрат настапила заедно со Стен-Аке Цедерхак во телевизиските популарни ревии (*буски*) „*На здравје во грмушка"* и „*Срцето нека биде со мене"*.

Другите заслуги на Хеденбрат како глумица ги вклучуваат „*Шведската билка на Хасе и Тејџ"* од 1964 година, „*Фани и Александар"* на Ингмар Бергман од 1982 година (каде ја играше улогата на тетка Ема), и ТВ-продукцијата на „*Мајка ми се мажи"* од Моа Мартинсон.

Хеденбрат е почестена со спомен-плоча во Лисеберг, и по неа е именувана улица во Аргрит.

Филмографија
------------

| Година | Наслов | Улога | Белешки |
| --- | --- | --- | --- |
| 1964 година | *Шведски слики* | Жена која продава зеленчук |  |
| 1966 година | *Брачен кревет за браќа и сестри 1782 година* | Госпоѓица. Сторк |  |
| 1973 година | *Ебон Лундин* | Калскинкан |  |
| 1980 година | *Шведска за Швеѓаните* | Фер Инга-Лил |  |
| 1982 година | *Фани и Александар* | Тетка Ема - Екдахлска куќа |  |

Наводи
------

1. ↑  „Sonya Hedenbratt". *Nationalencyklopedin* (шведски). Höganäs: Nationalencyklopedin AB. Посетено на 2 April 2017.
2. 1 2 3 4  „Sonya Hedenbratt, trivdes bäst på hemstadens scener". Vårt Göteborg. 13 January 2015. Архивирано од изворникот на 2017-04-03. Посетено на 2 April 2017.
3. 1 2  Празен навод (help)
4. 1 2 . Sveriges Radio. Отсутно или празно `|title=` (help)
5. ↑  „Några korta fakta om de nya gatunamnen i Torp" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2017-04-03. Посетено на 2 April 2017.