***Трите Грации***  е слика, масло на платно од Петер Паул Рубенс, работена во периодот од 1630 - 35 година.

Сликата била дел од личната колекција на уметникот до неговата смрт, а потоа била купена од кралот Филип IV а денес е во музејот Прадо.

Постојат неколку верзии на оваа слика.
„Трите Грации" во музејот Прадо е најпозната и ликовно една од позначајните на Рубенс

Димензија на сликата е 221 cm × 181 см.

Преку Трите грации и други слични варијации, Рубенс успеал успешно да го трансформира барокниот стил на сликарство во меѓународна или глобална уметничка форма! Тој бил познат по комбинирањето на италијанската барокна естетика со стариот стил на италијанска ренесанса.

Во старогрчката митологија постојат три главни божици, имено Божица на пријатен шарм, Божица на добротворни дела и Божица на благодарност. 
Овие божици им дадоа на луѓето исправена карактер, љубезност и пријатност; без овие три грации немало да има ништо пријатно или благодатно во светот.

Трите фигури формираат круг во сликата, затоа една од божиците е свртена кон гледачот, додека лицата на другите две божици се исто така видливи. Рубенс ги претставува Трите грации како убави, волшебни девици кои се целосно голи, освен фината, прозирна ткаенина која делумно им ги украсува нозете. Заднината се состои од небо, дрвја, цвеќиња и пејзаж на типична градина.

Оваа слика на три голи женски фигури, создадена една година пред смртта на уметникот, е прекрасна илустрација за извонредното и високо импресивно ракување на Рубен со тоновите на човечкото месо сензуално и чисто претставено. На сликата, Рубенс ја гради шемата на бои со употреба на само три основни бои, т.е. сина, црвена и жолта. Според некои познавачи на уметноста, во сликата има невообичаено голем процент на сино. Всушност, истите основни бои што се користат за позадината се користат за човечките фигури.

Питер Пол Рубенс е еден од најголемите фламански уметници од 17 век. Заради неговите слики како Адам и Ева (1597), Обрежувањето Христово (1605), Крштевањето Христово (1605), Симнувањето од крстот (1618), Падот на човекот (1628/9) и други христијански теми, религиозни слики, тој стана важна фигура во кралските дворови и католичката црква .Религиозните слики / уметнички дела на Рубенс главно биле нарачани од црквата, како и од неговите богати покровители кои сакаат отворено да ја покажат својата преданост.

Рубенс беше школуван во Антверпен, но тој ги доби стекна влијанијата лпга патувал во Италија во текот на 1600 година и ги апсорбирал делата на иконските италијански уметници како Микеланџело, Леонардо да Винчи, Рафаел, Караваџо, Кореџо итн..

Што се однесува до неговиот стил на сликање, тој беше љубител на сликање сцени во кои имаше бројни фигури. Така, неговите дела секогаш го имаат тој „преполн" ефект.

Тој користел широк спектар на колорит со цел да создаде јасни и мазни површини во неговите слики, кои изгледаа сосема реалистички! Тој исто така беше перфекционист и сакаше да обрнува внимание на компликувани детали.

Актовите на разни библиски и митолошки жени од Рубес се особено познати. Неговите актови ги истакнаа концептите на физичка убавина, искушение, желба, плодност и доблест. Исто така, тој не се држел до еден женски архетип во неговите слики, туку повеќе експериментирал со различни класични женски архетипови, како што се вдовицата, дипломатскиот регентка, девицата, сопругата. Рубенс генерално ги опишува своите жени како јадри и раскошни.

Всушност, овој стил на сликањена жени му го донел препознатливиот поим „Рубенески", што е придавка што се користи за да се опишат жените на Рубен на сликите! Исто така, токму поради неговите вешто изработени слики на актови, неговите слики најмногу им се допаднаа на покровителите.

Освен што беше исклучително имагинативен и експресивен уметник, Рубенс беше и еден од најефикасните и хајангажираните сликари. Тој имал големо ателје составено од ученици и чираци.

Всушност, неговиот живописен стил на сликарство ги надмина дури и најпопуларните и највлијателни уметници за тоа време! Покрај тоа, талентот и опсегот на Рубенс бил таков што инспирирал и влијаел на многу помлади уметници кои подоцна ќе бидат дел од светската историја на уметноста! На списокот со имиња се Франсоа Бушер, Ежен Делакроа, Теодор Жерико, Франсоа Бушер, Жан-Антоан Вато и многу други..

Наводи
------

1. ↑  The Three Graces
2. ↑  Three Graces
3. ↑  „Peter Paul Rubens Paintings, and Biographyt". Архивирано од изворникот на 2019-02-05. Посетено на 2021-05-18.
4. ↑  Greek Mythology in Art

Надворешни врски
----------------

* 
* 
* 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дела на Петер Паул Рубенс |
| --- |
|  |
| 
* „Принцезата Изабела Клара Евгенија" (1566-1633)
* „Симнување од крстот" (1600–1602)
* „Леда и лебедот" (1601, 1602)
* „Положувањето" (1602)
* „Автопортрет во кругот пријатели од Мантова" (1602–1605)
* „Коњички портрет на Војводата од Лерма" (1603)
* „Портрет на девојка" (1603)
* „Херакле и Омфала" (1603)
* „Хераклит и Демокрит" (1603)
* „Богородица со Исус" (~ 1604)
* „Падот на Фаетон" (околу 1604/1605)
* „Крштевањето на Исус" (1604–1605)
* „Семејството Гонзага во обожавање на Светото Тројство" (1604–1605)
* „Преображение" (1604–1605)
* „Обрежување" (1605)
* „Маркизата Бриџида Спинола-Дорија" (1606)
* „Портрет на благородничка со кепец" (1606)
* „Портрет на Џовани Карло Дориа на коњ" (1606)
* „Мадона дела Валичела" (1606–1608)
* „Сузана и старешините" (1607)
* „Обожавање на маговите (Прадо)" (1609; 1628–29)
* „Самсон и Далила" (1609-1610)
* „Автопортрет со Изабела Брант" (1609-1610)
* „Крунисувањето на Богородица" (1609-1611)
* „Подигање на крстот" (1610-1611)
* „Колеж на витлеемските младенци" (~ 1611)
* „Окованиот Прометеј" (1611-1612)
* „Симнување од крстот" (1611–1614)
* „Свети Себастијан" (~ 1614)
* „Лов на нилски коњи и крокодили" (1615-1616)
* „Лов на тигри" (1615-1616)
* „Ромул и Рем" (1615-1616)
* „Поклонение на Тројцата Мудреци" (1616-1617)
* „Падот на клетниците" (~ 1620)
* „Свети Ѓорѓија и ламјата" (~ 1620)
* „Персеј ја ослободува Андромеда" (1620)
* „Изабела Брант" (~ 1621)
* „Лов на лавови" (1621)
* „Циклус за Мерија Медичи" (1621–1630)
* „Повеста за Константин" (1622-1625)
* „Успение на Пресвета Богородица" (1625-1626)
* „Падот на човекот" (1628–1629)
* „Венерината слава" (~ 1635)
* „Последиците од војна" (~ 1638)
* „Трите Грации" (1636-1638)
* „Парисовиот суд" (~ 1638-1639)
* „Самопортрет" (~ 1638-1639)

 |  |

 |