recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Александра Конофалскаја изведувајќи песочна анимација.
Украински филм, „Мачка и петел" („Кот и петух"), создаден користејќи песочна анимација на стакло.
**Песочната анимација** ― манипулација со песок за да се создаде анимација. Во изведбената уметност, еден уметник создава низа слики користејќи песок, постапка што се постигнува со нанесување песок на површината, а потоа рендерирање на слики со цртање линии и фигури на песок со свои раце. Изведувачот на песочна анимација честопати ќе користи помош на надземен проектор или лајтбокс (слично на оној што го користат фотографи за гледање на проѕирни филмови). За да се направи анимиран филм, песокот се поместува на парче стакло со осветлување или предно осветлување за да се создаде секоја слика.

Историја
--------

Техники на анимирање со песок биле започнати од Каролин Лиф кога таа била додипломски студент по уметност на Универзитетот Харвард во 1968 година Таа го создал својот прв филм, „*Песок, или Петар и волкот*" (1968), фрлајќи песок на плажа на полесна кутија и манипулирајќи со зрната за да изгради фигури, текстури и движење слика по слика. Во 1970-тите, Ели Нојс, друг дипломиран Харвардец, го создал забележаниот краток филм *„Песочко*" (1973) и „*Песочна азбуката*" (1974), кои станале особеност на детската образовна телевизиска програма „*Sesame Street*". Во 1977 година, „*Песочниот замокот*" од холандско-канадскиот аниматор Ко Худеман ја освоил Оскарот за најдобар анимиран краток филм. Во 2006 година, Герт фан дер Вајвер ја создал серијата „Песочниот волшебник" (De Zandtovenaar) на холандската национална телевизија и оттогаш, анимира за годишната претстава „Страста" (Холандија) на отворено.

Значајни уметници
-----------------

* Ференц Цако
* Су Дабао
* Ко Худеман
* Александра Конофалскаја
* Каролин Лиф
* Ели Нојс
* Ксенија Симонова
* Илана Јахав

Наводи
------

1. ↑  Roberts, Eric (1998). „Hand-Crafted Cinema Animation Workshop with Caroline Leaf". National Film Board of Canada. Посетено на 30 мај 2021.
2. ↑  „The Animated Art of Caroline Leaf". *Film Series / Events*. Harvard College Library. 5 ноември 2012. Архивирано од изворникот на 2018-06-06. Посетено на 30 мај 2021.
3. ↑  Griffin, George (1980). „Cartoon, Anti-Cartoon". *The American Animated Cartoon*: 261–268.
4. ↑  „Sandman". *2016 Federal Grant Winners*. National Film Preservation Foundation. Посетено на 30 мај 2021.
5. ↑  Educational Film Library Association (1976). „Motion pictures in education". *Sightlines*. 10-11: 62.
6. ↑  Evans, Gary (30 септември 1991). *In the National Interest: A Chronicle of the National Film Board of Canada from 1949 to 1989*. University of Toronto Press. стр. 232. ISBN 978-0802068330. Посетено на 30 мај 2021. The Sand Castle Co Hoedeman.
7. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2020-08-11. Посетено на 2021-05-30.

Надворешни врски
----------------

* Објаснување за тоа како се прават анимирани филмови со песочна анимација
* „Анимандо" на Маркос Магалаес на NFB.ca
* Филмот на Каролин Лиф *„Бувот кој се ожени со гуска"* на NFB.ca
**Californication** — седмиот студиски албум на американската фанк-рок група Red Hot Chili Peppers, објавен на 8 јуни 1999 г. Албумот го означува враќањето на гитаристот Џон Фрушанте во групата по заминувањето на Дејв Наваро во април 1998 г. *Californication* е трговски најуспешниот албум на Red Hot Chili Peppers, со над 15 милиони продадени албуми ширум светот. До 2002 г. албумот бил продаден во повеќе од 4 милиони примероци во Европа. Албумот ги содржи некои од најдобрите песни на групата, вклучувајќи ги „Otherside", „Californication", „Scar Tissue".

Список со песните
-----------------

1. *Around the World*
2. *Parallel Universe*
3. *Scar Tissue*
4. *Otherside*
5. *Get on Top*
6. *Californication*
7. *Easily*
8. *Porcelain*
9. *Emit Remmus*
10. *I Like Dirt*
11. *This Velvet Glove*
12. *Savior*
13. *Purple Stain*
14. *Right On Time*
15. *Road Trippin'*

Наводи
------

1. ↑  „Red Hot Chili Peppers album sales". www.mysicbyday.com. Посетено на 22 януари 2009. Занемарен непознатиот параметар `|архив_уеб_адрес=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|архив_дата=` (help); Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Californication (албум)" на Ризницата ? |

* Матична страница
**Хаџирамаданова џамија** (или **Долна џамија**) — стара османлиска џамија во градот Ресен. Му припаѓа на Ресенското муфтиство на ИВЗ.

Храмот е сместен во центарот на градот. Изграден е во 1592 година според натписот на влезот. Обновен е во 1971 година, при што е зачуван главниот облик на градбата, но орнаментиката е променета. 

Според муслиманските преданија раскажани од ресенскиот оџа, Хаџирамадановата и Хаџимуратовата џамија (другиот муслимански храм во Ресен) се изградени од двајца браќа од Битола по име Хаџи Радаман и Хаџи Мустафа. Според христијанските преданија, обете џамии са изградени на местата некогашни цркви; на местото Хаџирамадановата џамија се наоѓал храмот „Св. Петка". Нејзиниот поп се потурчил и станал муслимански духовник, но од почит кон христијанството ги собрал предметите и светињите од црквата и ги ставил на чување во сандак во џамискиот подрум.

Поврзано
--------

* Ресенско муфтиство

Наводи
------

1. 1 2  Јовановски, Владо (2005). *Населбите во Преспа* (PDF). Скопје: Ѓурѓа. стр. 273. ISBN 9789989920554.
2. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија* (PDF). Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 21. ISBN 978-608-65143-2-7. Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-01-24. Посетено на 2022-03-25.

Надворешни врски
----------------

* Хаџирамаданова џамија на Ризницата ?
Асафа Пауел
Пауел
**Асафа Пауел** (англ. Asafa Powell; Света Катерина, 11 ноември 1982

) е спринтер од Јамајка, специјалец за дисциплина на 100 m.

Бил еден од фаворитите во трката на 100 m, на Летните олимписки игри 2004 во Атина, но во финалето завршил како петти. Подоцна се искупил со рушење на рекордот на 100 m во Атина, на 14 јуни 2005 година. Неговото време било 9.77, а дотогаш најбрзото истрчано време било 9.78 секунди од страна на Тим Монтгромери. Резултатот на Монтгомери не бил признат за светски рекорд заради допингот. Својот најдобар резултат Паул го повторил уште двапати во 2006 година. Со својот најдобар резултат од 9.72 секунди, се наоѓа на четврто место на списокот на првите најдобри на сите времиња.

На Светското првенство во Осака 2007 доживеал неуспех, кога изгубил од американскиот спринтер Тајсон Геј. Само седум дана подоцна, на 9 септември 2007 година, на атлетскиот митинг во Риети, Италија, поставил нов светски рекорд во трката на 100 метри, со резултат 9,74 секунди.

Наводи
------

1. ↑  100 Metres All Time. IAAF.
**Навагрудски замок** (белоруски: *Навагрудскі замак*; руски: *Новогрудский замок*) – замок од XIII век во западниот дел на Белорусија. Истиот е во руинирана состојба.

Замокот бил граден од средината на 13 век до почетокот на 16 век на падините на Замкавска Гора, на подрачјето на денешниот град Навагрудак во Гродњенската Област. Граден бил како главен одбранбен беден на средновековниот град Навагрудак кој во пишаните извори се спомнува уште во почетокот на 11 век. Се смета за едно од најголемите утврдувања од тој вид на подрачјето на Белорусија. Додека постоел имал 7 кули и се наоѓал на возвишението над градот од каде имало чист поглед на околината.

Според некои историски извори (несигурни), во Навагрудак бил крунисан првиот големиот кнез на Литванија Миндаугас, кој со земјата владеел токму од овој град.

Во 1314 година, токму тука кнезот Давди Гродњенски ја поразил војската на германските тевтонски витези. Во 1422 година, во замокот се венчал тогаш 73-годишниот полски крал Владислав II Јагело со 16-годишната Софија Гољшанска (негова 4. и последна сопруга), родоначалничка на династијата Јагелонци.

Во текот на 16 век, замокот во неколку наврати безуспешно го опсадувале кримските Татари. Замокот делумно бил срушен во текот на Руско-полски војни од 1654 до 1667 година. Замокот конечно бил разрушен од страна на Швеѓаните во текот на Големата северна војна (1700-1721).

Пообемна реконструкција на замокот започнала во текот на 2011 година и било планирано во текот на наредните 5 години замокот да биде целосно обновен.

Навагрудскиот замок се наоѓа на списокот на културно-историски споменици од исклучително значење за Република Белорусија (под шифра 411Г000404).

Галерија
--------

* 
* 
*

Поврзано
--------

* Навагрудак
* Гродњенска Област

Наводи
------

1. ↑  Tomas Baranauskas. Место коронации Миндаугаса Архивирано на 3 април 2009 г.
2. ↑  „Руины Новогрудского замка законсервируют". Архивирано од изворникот на 2014-12-05. Посетено на 2020-04-04.
3. ↑  Пастанова Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь 14 мая 2007 г. № 578 Аб статусе гісторыка-культурных каштоўнасцей.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Навагрудски замок" на Ризницата ? |

* Мікалай ГАЙБА -{Сем вежаў Навагрудка.
* Тамара Габрусь. «Архітэктурныя помнікі Наваградчыны» Архивирано на 28 март 2007 г.[*мртва врска*]
* Міхась Ткачоў. «Замки Беларуси»
**Света Матрона** (грчки: *Αγίας Ματρώνας*) — црква во селото Пилкати, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Оваа убава камена црква е изградена во 1873 г. според натписите со камени релјефи над прозорот и над влезот. Камената трикатна камбанарија е изградена во 1903 г. заедно со онаа на „Успение на Пресв. Богородица" во Јановени. Славата била на 2 мај и 9 ноември.

На крајот од Граѓанската војна во 1949 г. селото е бомбардирано и црквата настрадала. По напуштањето на Пилкати по војната, во црквата се населиле овчари кои предизвикале пожар во кој изгорела нејзината внатрешност заклучно со вредниот иконостас од времето на изградбата. Исчезнале и киворот од околу 1600 г. и киворот на Свети Алексеј украсен со 7 – 8 кг сребро. Спасени се резбаниот парапет на балконот и неколку икони.

Во 1980 г. храмот е обновен со средства на пилкатците иселени во САД и Австралија. Денес нејзиниот празник е во средината на август.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „Γιαννοχώρι – Λιβαδοτόπι". Ελλάδος Περιήγηση. Посетено на 23 декември 2015. no-break space character во `|title=` во положба 11 (help)
2. ↑  „Ασυνήθιστοι ναοί στην περιοχή της Καστοριάς". Ιστορικά Καστοριάς. 16 декември 2019. Посетено на 29 јануари 2020.
Куќата на Робевци во Охрид.
**Тодор Петков Огњанов** (1814 - 1899) — македонски градител и копаничар, претставник на Дебарската школа.

Биографија
----------

Роден е во 1814 г. во реканското село Гари, во семејството на копаничарот Петко Огњанов. За занимавал со градежништво и копаничарство, но повеќе се истакнал во архитектонските дела. Под негово раководство са изградени многу куќи и кули за охридски бегови и македонски чорбаџии.

Меѓу неговите најзначајни дела се вбројува Куќата на Робевци (браќата Анастас и Ангеле) во Охрид. Тодор Петков ги изработил резбите во Анастасовиот дел на куќата, но за деловите да е разликуваат, резбите на таваните, долапите и други места во Ангеловиот дел се дело на друг копаничар. Двајцата мајстори не биле во контакт сè со свршувањето на работата.

Во 1886 – 1887 г. Тодор Петков ги изработил иконостасите, амвоните и владичките престоли на црквите „Св. Архангел Михаил" во Лавчани, „Св. Варвара" во Лин и црквата во *Крчица*, веројатно Царишта (обете денес во Албанија). Во текот на следните две години ја изградил црквата „Св. Петка" во Горна Белица. Поради болест престанал со работа и му го доверил довршувањето на иконостасот на синот Јаким Тодоров.

Родословие
----------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   | Јанкул |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   | Огњан Јанкулов |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   | Петко Огњанов |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   | Тодор Петков(1814 — 1899) |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
| Јаким Тодоров(1861 — ?) |   |   |   | Нестор Тодоров |   |
|

Наводи
------

1. 1 2  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Петков, Тодор*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1139. Text "series
" ignored (help)
2. 1 2  Василиев, Асен (1965). *Български възрожденски майстори: живописци, резбари, строители*. София: Наука и изкуствo. стр. 242.
|  |
| --- |
|  **Света Богородица** |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Архијерејско намесништво** | Кочанско |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°53′52″N 22°35′55″E﻿ / ﻿41.89778° СГШ; 22.59861° ИГД﻿ / 41.89778; 22.59861Координати: 41°53′52″N 22°35′55″E﻿ / ﻿41.89778° СГШ; 22.59861° ИГД﻿ / 41.89778; 22.59861 |
| **Место** | Драгобраште |
|  **Општина** | Виница |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Богородица Марија |
|  **Завршено** | 1883 |
|  **Осветување** | 1883 |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | трикорабна базилика |
| **Стил** | преродбенички |
|

**Св. Богородица** (или **Успение па Пресв. Богородица**) — православна црква во виничкото село Драгобраште, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Кочанското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е изградена и осветена во 1883 г. Се наоѓа во Чукарлиското Маало и претставува трикорабна базилика со рамни дрвени тавани, изработени од месни мајстори. Вкопана прилично длабоко во земјата, така што од јужната страна во самата црква водат пет скалила. На еден аголен камен, вѕидан во фасадата на црквата се испишани имињата на ктиторите: „1883 ЛЕТО ТИТОРI АТАNАС СОКОЛ АNГЕЛ ПА (ПА?) КОСТАДИ". На иконостасот во црквата има 58 икони, работени претежно кон крајот на XIX век. Голем дел од нив не се досликани, но неколку од нив се дело на познатиот мијачки иконописец Андон Петров од Гари.

Во оваа црква се одбележува селската слава Успение на Пресвета Богородица (Голема Богородица).

Поврзано
--------

* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. 1 2  „Цркви и манастири". Музеј на град Виница. Архивирано од изворникот на 2014-04-13. Посетено на 1 декември 2021.

Надворешни врски
----------------

* Одбележување на Успението на Пресв. Богородица во Драгобраште, 2017 г. (видео)
**„Тајванска канаста"** — југословенски филм од 1985 година, во режија на Горан Марковиќ. Главните улоги ги толкуваат: Борис Комнениќ, Неда Арнериќ, Радко Полич, Предраг Манојловиќ итн.

Синопсис
--------

Саша е 40-годишен невработен архитект. Покрај сопругата, тој одржува љубовна врска со девојката Вања, а одржува контакти и со други жени. Истовремено, тој изработува подвижни скулптури кои никој освен него не ги сфаќа сериозно. Невротичен и несигурен, тој потполно им одговара на неколку сомнителни луѓе кои успеваат да му го наметнат своето влијание.

Наводи
------

1. 1 2  РТС, Тајванска канаста (пристапено на 7 март 2021)
**Свети Атанасиј** (грчки: *Άγιος Αθανάσιος*) — преродбеничка црква во селото Пилорик, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата од северозапад
Црквата е гробишен храм во западниот крај на селото, изграден на почетокот на XIX век. Претставува трикорабна базилика со нартекс, женска црква, полукружна апсида и трем на југ. Изградена е од камења, делкани на четирите агли. Таванот е резбан, со претстава на Христос Седржител од 1886 г. Резбаниот многуаголен иконостас има икони од 1846 г. На гробиштата има стари округли крстови од камен.

Сè до изградбата на црквата „Успение на Пресв. Богородица" во 1860 г. православното население на Пазар одело во оваа црква.

Црквата е прогласена за историски споменик на 23 февруари 1995 г.

Поврзано
--------

* Воденско-постолско-мегленска епархија

Наводи
------

1. 1 2  „ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ36/58109/1331/5-1-1995 - ΦΕΚ 117/Β/23-2-1995". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2022-04-23. Посетено на 20 октомври 2014.
2. ↑  Αποστολίδου, Γεσθημανή. „Τα Γιαννιτσά ... χθες και σήμερα". стр. 38. Посетено на 16 јануари 2020.
**Евангелието според Евреите** (грчки: *τὸ καθ' Ἑβραίους εὐαγγέλιον*, латински: *Evangelium Hebraeorum*) е изгубено евангелие кое е познато од текстовите на Црковните Отци. Според некои, станува збор за еврејското евангелие според Матеј. Јероним пишува дека голем број на еврејски хртистијани сметале дека оваа евангелие претставувало главен извор за создавањето на евангелието според Матеј.

Во времето кога живеел Јероним Стридонски (348-420) дадениот текст бил изгубен во библиотеката Цезарија Палестинска. Тој исто така пишува дека ова евангелие кои го користеле еврејските христијани, било преведено на грчки и латински. По однос на Евангелијата, евионититет го признавале само Евангелието според Матеј и тоа само еврејската верзија и истото било именувано како Евангелие според Евреите и сметано за додаток на еврејската Библија.

Според Никефор, делото се состоело од 2.200 редови, односно 300 помалку од од канонското според Матеј кое денеска го познаваме. Епифантиј докажува дека евионитската верзија не го содржи полниот текст на Матеј. 
Денеска, оваа евангелие е познато само во фрагменти.

Оваа евангелие го содржи и проповедот на Исус околу богатите луѓе, кои треба да ја разделат својата храна и богатство со оние кои се бедни. Епифаниј Саламински кажува дека ебионитите го користат ова евангелие напишано на хебрејски јазик, и истото го нарекуваат Евангелие според Евреите. Епифаниј ги цитира зборовите на Исусоколу жртвувањето:

> Дојдов за да го отфрлам жртвувањето, и доколку не престанете, гневот Божји никогаш нема да ве напушти
> 
>

Наводи
------

1. ↑  Hyam Maccoby (1987). *The Mythmaker: Paul and the Invention of Christianity*. HarperCollins. стр. 172–183. ISBN 0062505858. an abridgement
2. ↑  James Tabor (2006). *The Jesus Dynasty: A New Historical Investigation of Jesus, His Royal Family, and the Birth of Christianity*. Simon & Schuster. ISBN 0743287231.
3. ↑  Tabor (2006), p. 286, 289-291.
**Ишим** (руски: *Иши́м*; казашки: *Есіл*) — река во Казахстан и Русија, лева и најдолга притока на Иртиш. Долга е 2.450 км и има просечен истек од 56,3 м3/с. Реката е само делумно пловна по долното течение, а во горното минува низ главниот град Нур-Султан. Во Русија, течението минува низ огромни мочуришни и има безброј остри свиоци и мртвици. Од крајот на ноември до март реката е замрзната.

Во Нур-Султан
-------------

Според претседателот Нурсултан Назарбаев, реката Ишим е една од причините за изборот на Нур-Султан (тогаш наречен Астана) за главен град на земјата. Денешниот град е поделен на два дела: на десниот брег е стариот дел на градот со чаршијата, а на левиот се современите управни зданија како претседателскиот дворец „Акорда", владиниот дом, врховниот суд и престижни населби.

Почнувајќи од 1998 г. властите на Нур-Султан активно ја регулираат реката, со цел да се спречат поплави и да се одржи водостојот од рекреативни и есетски причини. Низводно од центарот на градот е изградена брана која го држи водостојот повисоко, а коритото е продлабочено за да се избегне прелевање. Кај градскиот парк во центарот на Нур-Султан има изградено градска плажа и место за изнајмување педалинки. Се смета дека без браната, водостојот би бил доволно низок за реката да се премине пешки.

Спротиводно од градот се предвидува изградба на уште една брана, со цел да се спречат поплави. Градските власти планираат да ја продлабочат реката уште повеќе за да биде пловна за чамци во должина од 22 км на подрачјето на Нур-Султан.

Водостојот се постигнува со довод на вода од Иртиш преку каналот Иртиш-Караганда и посебен цевковод.

Поврзано
--------

Наводи
------

1. ↑  Реки, канали, мостови, шеталишта Архивирано на 12 октомври 2007 г. — Портал на градот Нур-Султан (руски)
2. 1 2  Проект „Пловен Ишим" Архивирано на 15 мај 2007 г. (руски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ишим (река)" на Ризницата ? |

* Ишим Архивирано на 7 декември 2007 г. — Речник на современи географски поими (руски)

Координати: 57°41′53″ N; 71°11′51″ E﻿ / ﻿57.6981° СГШ; 71.1975° ИГД﻿ / 57.6981; 71.1975

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 240522428
* GND: 4422135-6

 |

 |
**Бачковскиот манастир** (бугарски: *Бачковски манастир*) е вториот по големина православен манастир во Бугарија. Тој е ставропигијален манастир на Бугарската православна црква. Се наоѓа во јужна Бугарија во подножјето на Родопите, околу 10 километри јужно од Асеновград. Бачковскиот манастир е познат и ценет поради својата единствена комбинација од византиска, грузиска и бугарска култура, обединети со заедничката православна вера.

Историја
--------

Манастирот бил основан во 1083 од византискиот воен командант со грузиско потекло Григориј Бакурјани и неговиот брат Абазиј. За жал само двоспратната костурница, што се наоѓа на околу 300 метри од манастирскиот комплекс е зачувана од тоа време. Старите фрески во костурницата датираат од 11-12 век и се меѓу најсјајните достигнувања во православнота уметност.[] Нивната реставрација е завршена во 2002 година со средства на кипарска фондација. Манастирот бил под покровителство на цар Јован Александар за време на Второто Бугарско Царство. Како благодарност за неговиот придонес за реконструкција на зградата била нацртана фреската со неговиот портрет во нартексот на костницата. Како и во многу други манастири во Бугарија и во Бачковскиот манастир се наоѓалo ќелијно училиште (11 век). Интересен е фактот дека по падот на Бугарија под турска власт во втората половина на 14 век последниот бугарски патријарх Евтимиј бил испратен во егзил токму во Бачковскиот манастир. Егзилот не го обесхрабрил патријархот и тој заедно со неговите ученици продолжили активно да развиваат верски и културни активности надвор од манастирските ѕидини.

Најпрво Бачковскиот манастир ја преживеал инвазијата на отоманските армии, но подоцна бил ограбен и уништен. Манастирот бил обновен кон крајот на 15 век, трпезаријата била реконструирана во 1601 година а ѕидовите ѝ биле испишани од непознат мајстор во 1605 година, кои се извонредни по својата уметничка вредност. Зачуваната црква „Света Богородица" била завршена во 1604 година. Црквата исто така импресионира со своите прекрасни фрески, но верниците ги привлекува повеќе чудотворната икона на Богородица. Покрај главната црква, манастирскиот комплекс вклучува две помали цркви — „Свети Архангел" (13-14 век), која се наоѓа во северниот двор до главната црква и „Свети Никола", построена во периодот 1834-1837. Таа се издига во јужниот дел на внатрешниот двор и импресионира со своите сочувани фрески од 1841 година, дело на познатиот мајстор Захарија Зограф. Во манастирот има и музеј, во кој можат да се видаат обреди и верски предмети од различни периоди.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бачковски манастир" на Ризницата ? |

* Слики од Бакчовскиот манастир
* Информации за Бачковскиот манастир Архивирано на 18 октомври 2010 г.
* Edouard Selian. The Iberian Monks of the Petritzos (Bachkovo) Monastery

|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |
**Црквата Сао Висенте де Фора** (португалски: *Igreja de São Vicente de Fora*) е црква, манастир, кој се наоѓа во Лисабон, Португалија. Оригиналниот манастир Сао Висенте де Фора бил основан околу 1147 година од првиот португалски крал, Афонсо Енрике, за Августинскиот ред.Црквата била изградена во 17 век, и е една од најважните маниеристички градби во државата каде се наоѓаат и вечните почивалишта на династијата на Браганза. Првата црква била изградена во 1147 година во времето на првиот португалски крал Алфонсо I. Денешниот изглед на црквата бил изграден во времето на Филип II во периодот од 1582 до 1629 година.

Наводи
------

1. ↑  „Church of São Vicente de Fora". *www.patrimoniocultural.gov.pt* (португалски). Посетено на 2018-02-19.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Борботски манастир „Св. Ѓорѓи"** (грчки: *Μονή Αγίου Γεωργίου Επταχωρίου*) — машки манастир во Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Изворно ѝ припаѓал на Охридската архиепископија.

Манастирот е сместен во шумовита клисура на планината Горуша. Се наоѓа на територијата на Општина Нестрам, на 4 км југоисточно од селото Борботско. Основан е во втората половина на XVII век, по изградбата на црквата во 1625 г. што е обележано на ктиторскиот натпис. Во извесни периоди во османлиско време манастирот бил женски, но е урнат на крајот од XIX век. Во XX век во него спорадично се вселувале монаси, а управата е доверена на свештеник од Борботско. Параклисот „Воведение на пресв. Богородица" и конаците се подигнати во 1881 г. Црквата е од светогорски тип, со две куполи и фрески.

До 1974 г. манастирот бил во состав на Шишанско-сачишката епархија, по што прешол под Костурската.

Во 1973 г. манастирската црква заедно со параклисот „Воведение на пресв. Богородица" се прогласени за заштитен споменик на културата.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Τα μοναστήρια της Καστοριάς (μέρος 2ο)". Ιστορικά Καστοριάς. Посетено на 6 јануари 2014.
2. ↑  „Μοναστήρι αγίου Γεωργίου Επταχωρίου". 16 ноември 2013. Посетено на 13 февруари 2014.
3. ↑  „ΥΑ Α/Φ25/23939/16-7-1973 - ΦΕΚ 856/Β/25-7-1973". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Посетено на 14 декември 2014.[*мртва врска*]
**Руј** е погранична планина меѓу Бугарија и Србија. Највисоката и точка е врвот Руј (1.706м).

Наоѓа се во западна Бугарија, во близина на градот Трн и југоисточна Србија во близината на селото Звонце. Зазема најзападниот дел на Рујско-Верилската планинска група. По вододелното било на планината поминува државната граница меѓу Бугарија и Србија. Во јужна и источна насока на бугарска територија таа е ограничена со долината на реката Ерма. На запад се поврзува со Рудина Планина. Непосредно на југоисток од неа се наоѓа помала Ездимирска Планина. се протега во насока исток-запад со должина од 20 км и ширина 8 км. Вкупната и површина е околу 86 квадратни километри. Таа е масивна, куполовидна планина од блоков тип и во голема мера во надворешниот си изглед е слична на Витоша. Некои од главните туристички правци во бугарскиот дел на Руј се означени со двонасочна (летна) ознака.

Наводи
------

1. ↑  Николов, В. Йорданова, М. Планините в България, София, 1997, стр.80-83.

Поврзано
--------

* Бугарија
* Планини во Бугарија
* Географија на Бугарија

|  |  |
| --- | --- |
| Бугарија |  
*Оваа статија поврзана со Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*. |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Панорама на маало Селиштето
**Лесковдол** е село во општина Своге, во околината на градот Своге. Населението е 114 жители според пописот от 2011 година.

Географија и местоположба
-------------------------

Лесковдол се наоѓа во делот Мургаш од Стара Планина на 9 км. от градот Своге. Надморската височина е од 700 до близо 1300 метра. Флората и фауната се типични за овој дел од Стара Планина.

Историја
--------

Нема веродостојни извори, но се претпоставува дека селото е основано меѓу 1000 и 1300 година.

Демографија
-----------

Селото е поделено на безброј маала меѓу кои се *Ливада*, *Селиштето*, *Кокелени Бабки*, *Старца*, *Равништето*, *Драганов Ток*, *Падината*, *Размерица*, *Ладомерица*. Лесковдол има негативна популациона слика. Жителите се намалиле со стотици од 1930 година (кога населението било околу 800 луѓе) и сега во Лесковдол има околу 90 жители. Повеќето куќи се напуштени. Луѓето работат како овчари, дрвосечачи и земјоделци. Во Лесковдол има затворено училиште, стара црква и три гробишта.

Сообраќај
---------

Секој ден два автобуса патуваат од Своге до Лесковдол - еден наутро и еден попладне. Асфалтниот пат води од главниот пат Софија - Своге до центарот на маало Кокелени бабки. Повеќето луѓе живеат таму. Другите патишта се црни и во лоша состојба. Поштенски број - 2268. Писмата се остават во општината.

Иселеништво
-----------

* ЦркватаЦрквата
* Напуштена куќаНапуштена куќа
* Училиштето „Христо Ботев"Училиштето „Христо Ботев"
* Периферијата на ЛесковдолПериферијата на Лесковдол
Костим на изведувач на морешка на островот Корчула
**Морешка** (италијански: *moresca*) е традиционална средновековна игра на жителите на островот Корчула. Потекнува од Шпанија кон крајот на 15 век во спомен на борбата со Маврите. Во тие битки учествувале и Корчулчани. Играта дојде во Корчула преку јужна Италија и Дубровник. Речиси целосно исчезнала во медитеранските земји, освен на Корчула, каде што повеќе од 500 години се изведува секоја година во текот на летото.

Текстот на играта е на ијекависки дијалект, а имињата на ликовите и фигурите се мешавина од италијански и шпански зборови. Содржината на играта е едноставна. Црниот крал, кој во играта се вика Моро (шпанскиот збор за Маварин) ја сака за жена девојката Була, која го сака белиот крал. За неа се борат кралевите и нивните војски. На крајот победува белиот крал и девојката се мажи за него. Изведувачите носат богата античка облека и вешто ракуваат со сабји. Музиката што ја придружува играта се менувала низ вековите, бидејќи била композирана од неколку композитори од таа ера. Во 1937 година,хрватскиот композитор Крсто Одак компонираше нова музика што ја придружува играта од 1947 година.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мореска" на Ризницата ? |
**Министерството за труд и социјално осигурување** е канцеларија на владиното министерство на Република Турција, одговорна за прашањата на трудот и социјалното осигурување во Турција. Со министерството раководи Ведат Ишихан.

Историја
--------

Првично, министерството било формирано како Канцеларија за труд и работници во рамките на Министерството за економија по актот на Парламентот бр. 2450, кој стапил на сила на 27 мај 1934 година. Како владино министерство е формирано на 22 јуни 1945 година со акт на Собранието бр.4763.

Во 1983 година, Министерството за труд и Министерството за социјална сигурност биле споени во Министерството за труд и социјална сигурност. Во 2018 година, министерството било споено со Министерството за семејство и социјална политика.  Ова спојување било поништено во 2021 година, со што задачите поврзани со трудот и социјалното осигурување повторно биле предводени од посебен министер.

Поврзано
--------

* Кабинетот на Турција
* Министерствата за труд
* Министерствата за социјално осигурување

Наводи
------

1. ↑  „Yeni Kabine listesi açıklandı, bakanlar belli oldu! İşte yeni Bakanlar Kurulu isim listesi". *Habertürk* (Turkish). 4 June 2023. Посетено на 4 June 2023.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  AA, İHA- (2018-08-04). „Çalışma, Sosyal Hizmetler ve Aile Bakanlığı'nın ismi değişti". *www.hurriyet.com.tr* (турски). Посетено на 2023-10-13.
3. ↑  Office of the President of Turkey (10 July 2018). „Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi (Kararname Numarası: 1)" (PDF). T.C. Resmî Gazete. Архивирано од изворникот (PDF) на 30 July 2018. Посетено на 14 July 2018.
4. ↑  „Turkey announces new trade, family, labour ministers" (англиски). TRT World. 21 April 2021. Посетено на 24 April 2021.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница (на турски)
**Милан Арсов** — македонски револуционер - анархист, член на Гемиџиите и еден од солунските атентатори.

Животопис
---------

Милан Арсов е роден во Ораовец, тогаш во рамките на Османлиското Царство. Учел во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј"  и Битолската машка егзархиска гимназија но не ги завршил .

Во Солун се запознал со анрахистичките идеи на Гемиџиите и станал дел од нив. Како таков учествувал во Солунските атентати во 1903 година.

На 28 април (нов стил) Димитар Мечев, Илија Трчков и Милан Арсов извршиле атентат на железничката линија Солун - Цариград, од експлозијата биле оштетени локомотивата и неколку вагони, но од патниците немало повредени.

Следниот ден Арсов фрлил бомба во летииот театар *Алхамбра*, крај морето. Иако намерно бил оставен подолг фитил, за да нема човечки жртви, загинал еден келнер.

Арсов е еден од четворицата преживеани гемиџии кој биле изведени пред специјален воен суд. Заедно со Павел Шатев, Георги Богданов и Марко Бошнаков е осуден на смрт, но казната била преиначена во доживотен затвор и тој, заедно со останатите атентатори, бил испратен на Фезан во Африка.

На 8 јули 1908 година во Мурзук починал од туберкулоза. Неговиот череп од страна на Павел Шатев и Георги Богданов бил вратен во Македонија.

Извори
------

1. ↑  списание "L'Illustration", от 27.V.1903 г. цитирано по Павел Шатев, „В Македония под робство"
2. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, стр. 85.
3. ↑  Павел Шатев, „Солунскиот атентат и заточениците во Фезан", глава 4.
4. ↑  Кратки биографии на атентаторите
5. ↑  „Мариан Гяурски, „Анархизмът в македоно-одринското националнореволюционно движение: Солунските атентатори"". Архивирано од изворникот на 2011-05-16. Посетено на 2011-01-22.
**Моето мало пони: Пријателство е магија** (англ. My Little Pony: Friendship Is Magic) е канадско-американска цртана серија емитувана низ целиот свет. Во Македонија се емитуваа српските и македонските синхронизации на цртан филм. Постојат и Equestria девојки филмови. Dexi Co, српски издавач, е издавач на робата во бивша Југославија.

Синхронизации
-------------

Македонската синхронизација се емитува на Телма (сезона 1) и Сител ТВ (сезонии 3-5), а српскиот синхронизации се емитував на ТВ канали: Minimax и TV Mini. Во синхронизација на македонски од Сител ТВ, имало 4 глумци: Зорица Панчиќ, Дарко Вељиќ, Тони Денковски и Елизабета Клинчаревска и во синхронизација од Телма, имало 2 глумци: Димче Мешковски и Таска Балабанова. Песните не се синхронизиранe во Сител со исклучок на воведна шпица.

Ликови
------

Постојат шест главни ликови: Твајлајт Спаркл, Еплџек, Рејнбоу Деш, Рерити, Флатершај, Пинки Пај. Помошник Твајлајт се нарекува Спајк. Има и принцеси: Селестија, Луна и Каденс (Кејденс) и Крусејдерси: Епл Блум, Скуталу, Свитибел и Бебси.

Епизоде
-------

### Сезона 1

* 01. Пријателство е магија (1. дел)
* 02. Пријателство е магија (2. дел)
* 03. Билетот за кого
* 04. Сезона на јаболке
* 05. Гилда - зли грифон
* 06. Фалбаџиите
* 07. Флатершај
* 08. Пиџама парти
* 09. Озборувања
* 10. Рој на векот
* 11. Е крај на зимата
* 12. Кјути марк
* 13. Есен меѓу пријатели
* 14. Шоу на Рарити
* 15. *непознато*
* 16. Соничната дуга
* 17. *непознато*
* 18. *непознато*
* 19. Пси и пони
* 20. *непознато*
* 21. Во подне
* 22. Птица во кавез
* 23. Крусејдерси на кјути марк хронике
* 24. На совите е добро што завршува добро
* 25. Само еден гостин
* 26. Со најдобар ноќен некогаш

### Сезона 3

Во други епизоди, нема наслов на македонски.

* 01. Кристалното кралство (1. дел)
* 02. Кристалното кралство (2. дел)

### Сезона 4

Во епизоди, нема наслови на македонски.

Поврзано
--------

* Equestria девојки
* Сител ТВ
* Телма
* Цртан филм
Таволјере.
**Таволјере** (италијански: Tavoliere delle Puglie, во превод: Апулски маси)― рамнина во северна Апулија, јужна Италија, која зафаќа речиси половина од традиционалниот регион Капитаната (Фоџа). Зафаќа површина од околу 3000 км2. 

Оваа рамнина некогаш претставувала морско дно, и денес граничи со Дауниските Планини на запад, со гребенот Гаргано и Јадранското море на исток, со реката Форторе на север и со реката Офанто на југ. Тоа е најголемата италијанска рамнина по Пјанура Падана.

Името Таволјере (*Tavoliere)* потекнува од средновековниот латински израз „табулариум" (Tabularium) што претставува маса на која претставниците на трансхумаците (Transhumanza) ги класифицирале областите кои биле посветени на одгледување овци.

Солени фламинга
Во зима, рамнината понекогаш е подложна на поплави од Офанто и Форторе, додека во лето сушата е честа.

Главните средишта, од север кон југ, се Сан Северо, Лучера, Фоџа и Черињола.

Историја
--------

Младокамените фармери кои живееле на оваа рамнина пред повеќе од 7000 години, практикувале обредно чистење на мртвите. Малите траги на засеци на коските кои биле најдени, наведуваат дека коските биле исчистени од остатоци до една година по смртта. Тие ги оставале коските во пештерата Скалорија. Археолозите нашле дека човечките коски биле измешани со животински коски, скршена керамика и камени алатки.

За време на средниот век, старите техники на земјоделството и регулацијата на реката биле изгубени, рамнината главно била посветена на одгледување овци кои, користејќи соодветни патеки за добиток, стигнале до апенинските пасиштата преку Таволјере. Земјите во тој период биле најмочурливи и најнездрави.

По обемните работи на одводнување, рамнината сега е високо обработлива. Посевите вклучуваат пченица, цвекло, домати, особено во областа на Фоџа, а се шири и одгледувањето на маслинки и грозје, од кои се добиваат квалитетни масла и вина.

Комуни (општини)
----------------

Комуни во Таволјере се:

Алберона, Априцена, Асколи Сатријано, Бицари; Бовино, Кандела, Карапеле, Казалвекјо ди Пуља, Кастелучио деј Саури, Кастелнуово дела Даунија, Черињола, Кјеути, Деличето, Фоџа, Лучера, Манфредонија, Маргерита ди Савоја, Ордона (Хердонија), Орта Нова, Поџо Империјале, Сан Фернандо ди Пуља, Сан Паоло ди Чивитате, Сан Северо, Серакаприола, Сторнара, Сторнарела, Тореморе, Тринитаполи, Троја, Волтурино, Ѕапонета.

Наводи
------

1. ↑  „Trasformazioni paesaggistiche ed ambientali ad opera dell'uomo nel Tavoliere di Puglia" [Пејзажни и еколошки преобразби предизвикани од човекот во Таволjере ди Пуља] (PDF). *Provincial library of Foggia* (италијански). стр. 68.
2. ↑  Shaw, Garry (27 март 2015). „Stone-age Italians defleshed their dead". *Science*. AAAS. Посетено на 15 јануари 2024.

41°28′N 15°32′E﻿ / ﻿41.467° СГШ; 15.533° ИГД﻿ / 41.467; 15.533
|  |
| --- |
|  **Света Богородица** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Крушевско-демирхисарско |
| **Парохија** | Сопотничка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°15′58.4″N 21°4′31.1″E﻿ / ﻿41.266222° СГШ; 21.075306° ИГД﻿ / 41.266222; 21.075306Координати: 41°15′58.4″N 21°4′31.1″E﻿ / ﻿41.266222° СГШ; 21.075306° ИГД﻿ / 41.266222; 21.075306 |
| **Место** | Слоештица |
|  **Општина** | Демир Хисар |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Богородица Марија |
|  **Завршено** | 1908 |
|  **Живопис** | 1924 - 1925 |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | еднокорабна базилика |
| **Стил** | преродбенички |
|

**Св. Богородица** (или **Пресв. Богородица**) — црква кај демирхисарското село Слоештица, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Надвратната фреска
Црквата е сместена на источниот крај на селото. Претставува голема засвнодена еднокорабна базилика. Според натписот на јужниот ѕид, изградена е во 1908 година од мајсторот Марко Трајанов од Мало Илино. Ѕидана е од кршен камен; венецот и апасидата се од делкан бигор, а прозорците од делкан мермер. Фасадите се фугирани, покривот е од ќерамиди, а оној на апсидатафасен е лимен. Подоцна на запад е прилепена квадратна камбанарија на три ката, исто така со лимен кров.

Резбите во храмот се дело на Ѓорѓи Чуранов и Дуко Дељов, кој користи многу зооморфни елементи — кон растителните додава фигури на лавови, волци, орли, бувови и змии.

Според натписот над влезот на западната страна, црквата е живописана во 1924 – 1925 година од лазарополскиот зограф Константин Колоски и неговие синови Јаким и Теодосиј.

Поврзано
--------

* Сопотничка парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. 1 2  Димитров, Никола В. (2017). *Географија на населби - Општина Демир Хисар* (PDF). Битола. стр. 76. ISBN 978-608-65616-4-2.
2. ↑  Василиев, Асен (1965). „Български възрожденски майстори: живописци, резбари, строители". София: Наука и изкуство: 298. Наводот journal бара `|journal=` (help)
3. ↑  Василиев, Асен (1965). *Български възрожденски майстори: живописци, резбари, строители*. София: Наука и изкуство. стр. 297.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Богородица" - Слоештица на Ризницата ?
**Коринтски канал** (грчки: *Διώρυγα της Κορίνθου*) — вештачки канал во Грција кој го поврзува Коринтскиот Залив во Јонското Море со Саронскиот Залив во Егејското Море. Го пробива тесниот Коринтски Теснец и го дели Пелопонез од грчкото копно, правејќи го полуостровот остров. Каналот е ископан низ теснецот на ниво на морето и нема преводници. Должината е 6,4 километри, а широчината е само 24,6 метри на ниво на морето, што го прави непрооден за многу модерни бродови. Моментално е од мало економско значење и главно е туристичка атракција.

Каналот првично бил предложен во класично време и бил направен неуспешен напор да се изгради во 1 век од нашата ера. Изградбата повторно започнала во 1881 година, но била попречена од геолошки и финансиски проблеми што ги банкротирало првичните градители. Завршен е во 1893 година, но поради тесноста на каналот, проблемите со навигацијата и периодичното затворање за да се поправат свлечиштата од неговите стрмни ѕидови, не успеало да го привлече нивото на сообраќај што го очекувале неговите оператори.

Наводи
------

1. ↑  Facaros, Dana; Theodorou, Linda (1 May 2003). *Greece*. New Holland Publishers. стр. 172. ISBN 978-1-86011-898-2. Архивирано од изворникот на 6 June 2013. Посетено на 24 July 2011.
2. ↑  Suetonius. „C. Suetonius Tranquillus, Nero, chapter 19". *www.Perseus.Tufts.edu*. Посетено на 25 July 2017.

Надворешни врски
----------------

* Коринтски Канал на Ризницата ?

* Коринтскиот канал на Google Maps
* Видео на YouTube од MS Braemar како крстосува по каналот Коринт
**Димитар Ѓузелев** (роден на 10 јануари 1903

 година во Дојран – починал во  1945
 година во Скопје) — македонски филозоф, гимназиски учител , политички деец и претставник на бугарскиот фашистички окупатор.

Животопис
---------

Основно образование завршил во родниот град, гимназија во Штип, а Филозофски факултет (Група филозофија) на Филозофскиот факултет во Скопје, клон на Белградскиот универзитет. Бил еден од основачите на Македонската младешка тајна револуционерна организација во Скопје.

Скопски студентски процес
-------------------------

На Скопскиот студентски процес (1927) бил осуден на 20 години затвор. Под притисок на домашната и на меѓународната јавност (Друштвото на народите) бил помилуван и пуштен на слобода (1931), но со забрана да живее и да работи во тогашна Вардарска Бановина. Работел како гимназиски професор по филозофија и психологија, како и латински, германски и француски јазик во Кикинда, Кралево и Чачак и како суплент на Универзитетот во Суботица.

Втора светска војна
-------------------

Лево на десно Антон Козаров (најлево означен со број 1), Димитар Чкатров (број 3), бугарскиот министерот за внатрешни работи Петар Габровски (број 2), Петар Думев (број 4), Димитар Ѓузелов (број 5) со нацистички поздрав го пречекуваат бугарскиот окупатор.По распадот на Кралството Југославија, односно окупацијата на Македонија (1941-1944) се вратил во Скопје и се ставил во служба на бугарската окупаторска фашистичка власт, а во меѓувреме работел на докторската дисертација, која ја одбранил на Филозофскиот факултет во Загреб (1943), објавена на хрватски јазик. Со група македонски интелекруалци влегувањето на бугарските окупаторски војски го поздравил како остварување на вековниот сон Македонија да се приклучи кон „мајка Бугарија". Кон крајот на 1942 година бил назначен за началник на Радио Скопје. По Ослободувањето на Скопје бил уапсен како соработник на окупаторот и од Воениот суд на Ⅳ воена област бил осуден на смрт).

Судење на пробугарските фашистички соработници и бугарски официри во Македонија, 1945.Од лево на десноː Ибраим, Димитар Чкатров, Димитар Ѓузелов, Панчев, Спиро Китинчев и Димитар Раев.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Ѓузелев*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 506. Text "series
" ignored (help)
2. 1 2 3  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 102. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Податотека:Wilt Larger than Life book cover.jpg Корица на книгата
***Вилт: Поголем од животот*** (ISBN 1572439157 ) е биографија на НБА професионалниот кошаркар Вилт Чембрлен од новинарот Роберт Чери. Книгата на 416 страници била објавена во ноември 2004 година од страна на Триумф книги. Предговорот го напишал Џери Вест, соиграч и пријател на Чембрлен во Лос Анџелес Лејкерс.

Книгата го опфаќа животот на Вилт Чембрлејн, почнувајќи од неговите корени во Филаделфија, го истакнува неговиот подем до младо кошаркарско чудо во средното училиште Овербрук и на Универзитетот Канзас, ја следи неговата кариера во НБА како член на франшизите Филаделфија / Сан Франциско Вориорс, Филаделфија Севентисиксерс и Лејкерс и неговиот успешен деловен живот потоа и до неговата смрт. Чери, исто така, навлегува во поживописните аспекти на приватниот живот на Чембрлен, особено неговото озлогласено тврдење дека спиел со 20.000 жени.

Во последното поглавје „Пофалници", Чери цитира преку 150 интервјуа и ги издвојува адвокатот на Чембрлен Сај Голдберг, неговата сестра Барбара Луис (моминче Чембрлен) неговиот долгогодишен лекар д-р Стен Лорбер и блиските лични пријатели Линда Хјуи, Зелда Споелстра, Боб Сметките како главни извори.

Прием
-----

*Листата* за книги ја пофалила книгата. Го нарекувале „солидна биографија за која било спортска колекција", „се осврнува и на заблудата [дека Чембрлен постојано бил нарекуван губитник]" и „исто така дека посветувал доволно, но не премногу внимание на непромисленото, иако можеби точно, на Чембрлен, се пофалил дека спиел со околу 20.000 жени".

Наводи
------

1. ↑  Alan Moores (September 2004). *Wilt: Larger than Life*. American Library Association. ISBN 978-1-57243-672-5. Посетено на 2008-02-16.
**Референдумот за независност на Јужен Судан** започнал на 9 јануари 2011 година, и истиот завршил на 15 јануари 2011 година за осамостојување на тој дел од земјата. 90 % од од гласачите од Судан гласале за одделување на Јужен Судан од Картум.

Референдумот ќе трае една недела и е дел од мировната спогодба од 2005 година со која била завршена дводецениската граѓанска војна во која загинале повеќе од два милиона луѓе. Повеќе од 60 лица биле убиени во серијата судири во јужносуданскиот регион Абјеи.

За учество на референдумот биле регистрирани 3,9 милиони жители на Јужен Судан, но и претставници на малцинствата од Северот и на дијаспората. Претседателот на Судан Омар ал Башир изјавил дека ќе бил мошне разочаран доколку Северот и Југот се одвојат, но напоменал дека ќе ја почитува одлуката на жителите на Југот.

Наводи
------

1. ↑  „First day of south Sudan referendum ends peacefully". tehran times. Посетено на 2011-01-10.
2. ↑  „Јужен Судан: Референдум за независност". Посетено на 10 јануари 2011.
3. ↑  „Во Јужен Судан се одржува референдум за независност". Посетено на 10 јануари 2011.[*мртва врска*]
**Министерство за земјоделство и шумарство** (турски: *Tarım ve Orman Bakanlığı*) — владино министерство на Република Турција, одговорно за земјоделство и шумарство. Пошумувањето е важно за борба против климатските промени во Турција.

Историја
--------

На 6 март 1924 година било формирано Министерството за земјоделство. На 11 август 1969 година било формирано Министерството за шумарство. На 26 јануари 1974 година, Министерството за земјоделство било преименувано во Министерство за храна, земјоделство и сточарство. На 21 септември 1980 година двете министерства биле споени и станале Министерство за земјоделство и шумарство. На 14 декември 1983 година, Министерството било споено со Министерството за рурални работи и задруги и станало Министерство за земјоделство, шумарство и рурални работи. На 8 мај 2003 година, Министерството за шумарство било споено со Министерството за животна средина и станало Министерство за животна средина и шумарство. На 6 јули 2011 година, Министерството за земјоделство и рурални работи било преименувано во Министерство за храна, земјоделство и сточарство, додека Министерството за животна средина и шумарство било преименувано во Министерство за шумарство и водостопанство. На 10 јули 2018 година двете министерства биле споени и повторно било формирано Министерството за земјоделство и шумарство.

Наводи
------