recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Walking the Dog*** е еден од многуте музички броеви напишани во 1937 година од Џорџ Гершвин за Фред Астер. – Филмската партитура на Џинџер Роџерс за *Shall We Dance*. Во филмот, музиката ја придружува низата од шетање куче на луксузна лагер. Во 1960 година, секвенцата била објавена како „Шеталиште".

Еден од полесните песни на Џорџ Гершвин, Walking The Dog е кларинет шоу што е исто толку забавно како што сугерира насловот.

Поголемиот дел од партитурата од филмот (компониран и оркестриран од Гершвин) останува необјавен и недостапен во модерните стерео снимки.

На 22 септември 2013 година, било објавено дека ќе биде издадено музиколошко критичко издание на целосната оркестарска партитура, како резултат на соработката помеѓу семејството Гершвин, Библиотеката на Конгресот и Универзитетот во Мичиген. Целиот проект на Гершвин можел да потрае од 30 до 40 години за да се заврши, а не е познато кога ќе биде објавена партитурата на *Shall We Dance* (која го вклучува *Walking The Dog* ).

Не се знае дали критичкото издание ќе го вклучи кружниот дел што се слуша на саундтракот.

Поврзано
--------

* Список на композиции од Џорџ Гершвин

Наводи
------

1. ↑  Green, Zachary (September 14, 2013). „New, critical edition of George and Ira Gershwin's works to be compiled". *PBS NewsHour*. Посетено на October 13, 2014.
2. ↑  Clague, Mark (September 20, 2013). „George and Ira Gershwin Critical Edition". *Musicology Now*. Архивирано од изворникот на 2021-01-21. Посетено на 2023-07-25.
3. ↑  „The Gershwin Initiative: The Editions". *University of Michigan School of Music, Theatre & Dance*. 2013. Посетено на October 13, 2014.

Надворешни врски
----------------

* Видео – Џорџ Гершвин – Walking The Dog (03:17).
*
Сесилија Гиленхамар
**Ана Сесилија Гиленхамар** (родена на 10 август 1961 година во Гетеборг ) е шведска авторка .

Кариера
-------

Нејзиниот роман *En spricka i kristallen* („Пукнатина во кристалот") објавен во 2004 година ја раскажува приказната за детството на „Сус", девојка од повисока класа од Гетеборг и ќерка на извршен директор. Многу детали во романот се од детството на Сесилија, но заплетот содржи и чисто измислени делови. Во романот, Сус страда од булимија и се мажи со режисер на документарни филмови - детали за кои авторката признава се од нејзиниот сопствен живот, додека фактичката состојба на други детали, како што е постојано неверниот татко и мајката која на својата очајна ќерка и кажува да изгуби 15 килограми, потпишува чек и заминува, останува тајна. Во едно интервју во 2007 година, таа рекла „правиш избор кога ќе кажеш за непријатни работи што не требало да бидат јавни" и дека изгубила контакт со нејзините родители.

Наводи
------

* Karin Thunberg (2004-04-03). „Jag ljög om mitt efternamn". Svenska Dagbladet (SvD). Посетено на 2007-07-26. ("I lied about my family name", an interview with Cecilia von Krusenstjerna.)
* Björn af Kleen (2007-03-02). „Utklassade!". Expressen. Посетено на 2007-07-26.
* „Film i Väst blir samproducent i En spricka i kristallen". Film i Väst. 2007-05-07. Архивирано од изворникот на 2007-06-26. Посетено на 2007-07-26.



1. ↑  SvD, Thunberg
2. ↑  Exp, af Kleen. ("...du gör ett val när du berättar obehagliga saker som inte är för offentlighetens öron.")
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1181** (**MCLXXXI**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1181 година од новата ера, 181. од вториот милениум, 81. од XII век и втора од 1180-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6689 и 6690 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5931 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4941 и 4942 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1934.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1181 година се протега во 3817 и 3818, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3877 и 3878 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1724. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 576 и 577 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

Папата Александар III на фреска
* 30 август – Папа Александар III, (роден 1105 г.)

Надворешни врски
----------------

* 1181 на Ризницата ?
Роберт Олдрич
**Роберт Олдрич** (Robert Burgess Aldrich, - 6 декември 1983

), американски филмски режисер. Снимаше трилери, вестерни, хорор филмови, психолошки драми и комедии. Меѓу неговите попознати филмови се „Што се случи со Бејби Џејн", „Апачи", „Дванаестмина жигосани" и „Бакнеж на смртта".

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 15032507
* LCCN: n79012888
* ISNI: 0000 0001 2276 873X
* GND: 119406659
* SELIBR: 34793
* SUDOC: 027991326
* BNF: cb14653105h (податоци)
* NDL: 001128571
* NKC: jn20000600106
* BNE: XX830492

 |

 |
Тамара Грузиска
**Тамара** (грузиски: თამარი, транскрибирано како, или; 1166 - 1213) била кралица на средновековната грузиска држава (1184-1212  ), ќерка на Георгија кој ја донесе на престолот, дури и за неговиот живот.

Во грузиските годишници се вели дека убавината, љубезноста, мудроста, храброста и воената слава на овој владетел привлекле многу европски и азиски велики. Меѓу нив се и синот на византискиот цар Манојло I, војводата Антиохија, Боемунд III, двајцата кнезови на Осетија  и син на калиф од Шпанија.  

Тамара била голем покровител и покровител на многу цркви и манастири, привлекувајќи ги монахињите од сите страни. Во хрониките се споменува дека потекнувале од Александрија, Антиохија, Хелада, Македонија, па дури и од Зета.

Нејзиното владеење се смета за златно доба на Грузија. По нејзината смрт, како што велат самите Грузијците, нивното сонце зајде.

Семејно стебло
--------------

Предлошка:Породично стабло

Белешки
-------

1. ↑  Обојица су умрли од туге пошто им је одрекла љубав.
2. ↑  Одрекао се своје исламске вере ради ње, православне хришћанке. Због тога је био затворен у тамницу у којој је и преминуо.

Извори
------

1. ↑  Г. Острогорски, *Историја Византије*, Београд 1998, 399
2. ↑  Ростислав Плетњев, *Шота Руставели*, Српски књижевни гласник, књ. свеска 4, Београд 1939, 218
3. 1 2 3 4 5  Анте Гвозденовић, *Кратке путничке биљешке из Крима у Туркменију Средња Азија*, Отаџбина. лист за науку, књижевност и друштвени живот, књ. свеска 33-36, Београд 1882, 550
Девствените плажи крај Бјала
**Бјала** (бугарски: *Бяла*) — град на брегот на Црно Море и туристички центар на Бугарија. Речиси сите жители на градот се Македонци, доселени како бегалци од селото Бозец, Ениџевардарско, по грчкото заземање на Егејска Македонија. По податок од 2015 г. населението брои 2.274 жители.

Градот е основан под името *Аспрос* во 4 век п.н.е. Спомнат е во османлиски регистар од 1731 г. како *Ак Дере*. 
Општината претставува дом на околу 3 400 жители од кои најголемиот број живее во општинскиот центар. Останатите жители живеат во околните населени места - с. Горица, с. Господиново, с. Дјулино, с. Попович и с. Самотино.

Бјала располага со пристаниште, летен театар, етнографски парк и палео-геолошките карпи „Белите Скали". За љубителите на природниот туризам во близина се плажите на Кара дере и Иракли.

Фестивалот на Бјала се организира на 24 мај, денот на солунските браќа Кирил и Методиј.

Наводи
------

1. 1 2  Табели на населението во Бугарија, 2016 г. (бугарски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови во Бугарија со над 20.000 жители |
| --- |
|  |
| 1,000,000+ | 
* Софија

 |
|  |
| 300,000+ | 
* Варна
* Пловдив

 |
|  |
| 200,000+ | 
* Бургас

 |
|  |
| 100,000+ | 
* Плевен
* Русе
* Стара Загора

 |
|  |
| 50,000+ | 
* Асеновград
* Благоевград
* Велико Трново
* Враца
* Габрово
* Добрич
* Јамбол
* Пазарџик
* Перник
* Сливен
* Хасково
* Шумен

 |
|  |
| 20,000+ | 
* Ајтос
* Ботевград
* Велинград
* Видин
* Горна Орјаховица
* Димитровград
* Дупница
* Казанлак
* Карлово
* Крџали
* Ловеч
* Лом
* Монтана
* Нова Загора
* Петрич
* Разград
* Самоков
* Сандански
* Свиштов
* Севлиево
* Силистра
* Смољан
* Трговиште
* Тројан
* Ќустендил

 |
|  |
| 1,000+ | 
* Брезово
* Главиница
* Димово
* Плачковци

 |

 |
**Когномен** (латински: *cognomen*, од *co* = „заедно, со" и *nomen* = „име"; множина: *cognomina*) е третиот дел од римските имиња.

Оригинално, називот *cognomina* започнал да се користи како прекар, но таквото значење го изгубил кога добил наследен карактер, односно се пренесувал семејно. Когноменот, односно прекарот, служел главно за разликување на поединците во античкиот период, односно како додавка на преноменот, а понекогаш се користел и за да се нагласи нечиј војсководачки успех.

Наспроти почесниот когномен, што го добивале успешните генерали, повеќето когномен во секојдневниот разговор во римско време се базирале на физички или лични одлики. На пример, *Rufus* значело "црвенокос" или *Scaevola* (Гај Муциј Сцевола) значeло "левучар".

Денес многу истакнати антички Римјани ги разликуваме само по нивниот прекар. На пример, Цицерон (лат.: *cicer* што значи *леблебија*) служи како скратено име за Марко Тулиј Цицерон, и Цезар за Гај Јулиј Цезар.

Наводи
------

1. ↑  Епиграфските споменици решаваат многу историски дилеми објаснувања на м-р Славица Бабамова за древните натписи, Македонско сонце 760/23.1.2009
Ропотамо кај вливот во Црното Море
**Ропотамо** (бугарски: *Ропотамо*, од старогрчки: *Ροπόταμος*, „погранична река") — релативно кратка река во југоисточна Бугарија. Извира од масивот Странџа, тече 48,5 км и се влева во Црното Море меѓу одморалишните места Дјуни и Приморско.

Реката е позната по своето устие широко 30 м, каде живеат најразлични растителни видови, од кои преку 100 се загрозени. Долното течение е природен резерват и заштитена област уште од 1940 г. и во него се наоѓа највисоката песочна дина на Балканот. Ова е популарно место за разонода поради убавите водни лилјани на карпестите предели над реката, кои воедно се гнездилиште на белоопашест орел.

Ледник Ропотамо
---------------

По реката е наречен ледникот Ропотамо на островот Ливингстон во состав на Јужните Шетлантски Острови на Антарктикот.

Поврзано
--------

* Бугарски црноморски брег
* Список на реки во Бугарија

Галерија
--------

* Устието на Ропотамо, гледајќи кон моретоУстието на Ропотамо, гледајќи кон морето
* Корморани во устието на РопотамоКорморани во устието на Ропотамо
* Кејот на РопотамоКејот на Ропотамо
* Разгледување со чамецРазгледување со чамец

Наводи
------

1. ↑  Най-високата дюна на Балканите е в резерват Ропотамо

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ропотамо" на Ризницата ? |

* Резерват „Ропотамо" Архивирано на 14 септември 2017 г. (англиски)

Координати: 42°20′N 27°46′E﻿ / ﻿42.333° СГШ; 27.767° ИГД﻿ / 42.333; 27.767
Оваа статија се однесува на партијата основана во 1992.  За владејачката партија од 1944 до 1990, погл. Сојуз на комунистите на Македонија.  

**Комунистичката партија на Македонија** (КПМ) - поранешна политичка партија во Република Македонија. Основана е во април 1992, а пререгистрирана е на 12 септември 1993 година. Избришана е од регистарот на политички партии во 2007. Претседател на партијата бил Тодор Пеливанов.

Партијата се сметала себеси за продолжувач на делото на Сојузот на комунистите на Македонија и се залагала за како што сметале „*Воспоставување на добриот живот кој го имаше македонскиот човек за време на социјализмот, во споредба со денешниот"*.

По донесувањето на измените во Законот за политичките партии во 2007 година, КПМ не успева да се пререгистрира. 

Во ноември 2015 година поранешното членство и поддржувачи на КПМ се вклучиле во формирањето на нова политичка партија Левица.

Наводи
------

1. ↑  Согласно Законот за политичките партии, од 2007 година политичка партија можат да основаат (т.е. регистрираат) најмалку 1.000 граѓани на Република Македонија кои имаат избирачко право и кои го дале својот потпис за основање само на една политичка партија.
2. ↑  Покана за прес – Формирање на „ЛЕВИЦА"
Генералното собрание на Обединетите нации ја прогласило 2008 година за **меѓународна година на јазиците**, согласно резолуцијата на УНЕСКО. Резолуцијата, исто така, ја потврдила потребата да се постигне целосен паритет меѓу шесте официјални јазици на мрежните места на Обединетите нации.

Потекло
-------

Годината била наменета за решавање на прашањата за јазичната разновидност (во контекст на културната разновидност), почитувањето на сите јазици и повеќејазичноста. Во резолуцијата се дискутирало и за јазичните прашања во самите Обединети нации.

УНЕСКО била обвинета за координирање на одбележувањето на годината и официјално ја започнала по повод Меѓународниот ден на мајчиниот јазик, 21 февруари 2008 година.

Набудувања
----------

Покрај официјалните настани водени од УНЕСКО, разни национални, академски и невладини организации спонзорирале настани, мрежни места и други прослави на *IYL*. На мрежната страница на УНЕСКО има список на проекти доставени од поединци и организации.

Наводи
------

1. ↑  General Assembly на ООН  Седница бр. 61  *Resolution*  *266*. **A/RES/61/266**  page 4.  16 May 2007.  посет. 18 септември 2008 г.
2. ↑  Crystal. David. 2007. "What do we do with an International Year of Languages?" Paper to Unescocat, Barcelona, European Day of Languages, 26 September 2007 Архивирано на 16 февруари 2008 г.
3. ↑  „UNESCO, "Message from Mr Koïchiro Matsuura, Director-General of UNESCO, on the celebration of 2008, International Year of Languages," Date Added: 2007-11-05 9:44 am; Updated: 2007-12-19 2:40 pm". Архивирано од изворникот на 2008-08-15. Посетено на 2008-08-15.

Поврзано
--------

* Универзална декларација за јазичните права

Надворешни врски
----------------

* Страница на порталот на УНЕСКО: „2008 година, меѓународна година на јазиците - јазиците се важни!"
* Страна на портата на ООН: „Меѓународна година на јазиците"
* Страница ICVWiki на „Светска мрежа за јазична разновидност" (Maaya) која вклучува календар на настани за IYL
* Поддршка за меѓународна година на јазиците 2008 година

Библиографија
-------------

* Jostes, Brigitte (2012): Anno 2008: Internationales Sprachenjahr und internationale Fragen der sprachlichen Bildung. Во: PhiN 60, 14-47.
Розовата Долина крај с. Розино
Розови насади, почетокот на XX век
**Розова Долина** - област во Бугарија која се наоѓа јужно од Стара Планина и северно од Срнена Средна Гора. Своето име го добила во средината на XIX век заради традицијата за одгледување на маслодајна роза.

Во „Долината на розите" секоја година во првите дни на јуни се одбележува Празникот на розата.

Во градот Казанлак, кој се смета за *престолнина на Розовата Долина*, е изграден историско-етнографскиот комплекс „Кулата", каде туристите можат да посматраат примитивно варење на розите и да пробаат од производите од маслодајната роза. Таму се наоѓа и специјализираниот Музеј на розата.

Географско местоположба
-----------------------

Се состои од 2 речни долини – долината на Стрјама (на запад) и долината на Тунџа (на исток), соодветно Карловоската и Казанлашката Котлина.

Туристичка карта на Бугарија
----------------------------

Според обновената во 2015 година Туристичка карта на Бугарија областа „Розова Долина" се состои од 19 општини: Антон, Гурково, Златица, Казанлак, Карлово, Копривоштица, Мирково, Маглиж, Николаево, Павел Бања, Панаѓуриште, Пирдоп, Сливен, Сопот, Стрелча, Тврдица, Хисарја, Чавдар и Челопеч.

Розови насади
-------------

Розобер во 1870 година
Уште пред ослободувањето, во Бугарија имало околу 10 000 хектари насади и количеството произведено розово масло достигнало до 1.000 килограми годишно. Најголеми површини се засадени и се одгледувале околу Првата светска војна - околу 90 000 хектари. Во повоените години розовите полиња биле намалени за две третини. По големата криза во 30-тите години на минатиот век розовите насади се речиси уништени. По завршувањето на Втората светска војна, владата донесува државна политика за обнова и развој на розовите градини во Розовата Долина. Во 1800 година е документиран почетокот на производството на розово масло во гр. Клисура. Најголема популарност на производител на розово масло Бугарија добива на крајот на XIX и почетокот на XX век, кога парфимерија, козметиката и фармацијата го откриваат како незаменлива состојка на производите кои ги произведуваат. Долината на розите ги опфаќа трите големи розопроизводителни центри - Карлово, Казанлак и Калофер, а неколку големи фамилии - Шипкови, Кидови и Бончеви се главни розопроизводители и трговци на розово масло. По воведувањето на комунистичкиот режим овие фирми престануваат да функционираат.

Бугарско розово масло
---------------------

Главна статија: Розово масло
Долината е позната по одгледувањето на рози за индустриска намена и е меѓу симболите на Бугарија. Со векови се одгледува сортата *Rosa damascena*. Од неа, со дестилација и други процеси, се добива розово масло кое наоѓа широка примена во фармацијата, козметичката индустрија, и др.

Поврзано
--------

* Розова вода
* Розово масло

Наводи
------

1. ↑  Туристическа карта на Бугарија
2. ↑  История на розовоата промишленост[*мртва врска*]
3. ↑  „История на розопроизводството" (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на 2015-12-22. Посетено на 2017-04-25.

Надворешни
----------

* Розовата Долина на стари картички Архивирано на 8 јули 2009 г.
Оваа статија се однесува на гратче во Софиско.  За останати значења, погл. Правец (појаснување).  

**Правец** (бугарски: *Правец*) — град во Западна Бугарија, административен центар на општината Правец во Софиската Област. Има население од околу 4.242 жители (2022).

Географија
----------

Се наоѓа на 60 километри од главниот град Софија, северно од Стара Планина во мала котлина. Во близина на Правец минува автопатот Хемус. Градот спаѓа во умерената континентална климатска зона.

Историја
--------

Градот е родното место на долгогодишниот комунистички претседател на Бугарија, Тодор Живков. Првата фабрика за микропроцесори во Бугарија била основана токму во Правец. Произведените лични мсетачи, кои се едни од првите во Бугарија, го носаат името „Правец".

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општина Правец

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Чалан Паго-Ордот** (Chamorro) е општина на територијата Гуам во Соединетите држави , која ги содржи селата Чалан-Паго и Ордот. Сместено е во источно-централниот дел на островот и е дел од областа Катан (Источна). Населението во селото е малку зголемено по пописот на островот во 2000 година.

Етимологија
-----------

*Pågu* е Чаморски збор за дивото дрво *Хибисцус тилиацеус*,  додека „ *чалан* "значи „пат". Името *Чалан Паго* е именувано по патеката од Хагтча до шпанското село кај заливот Паго. Ордот потекнува од зборот *отот*, или мравка .

Во Втората светска војна, Јапонците ја користеле областа како складиште за снабдување за време на окупацијата на островот. Ордот е исто така место на контроверзната депонија Ордот, прво изградена од американската морнарица, но сега е полна и ги крши прописите на Агенцијата за заштита на животната средина на САД (ЕПА).

Демографија
-----------

Бирото за попис на САД ја има општината во повеќе назначени места за попис : Чалан-Паго,  и Ордот.

Образование
-----------

Системот на јавното училиште Гуам му служи на островот.

Основното училиште Ордот / Чалан Паго и средното училиште Агуеда Џонстон се наоѓаат во Чалан-Паго-Ордот. Џонстон се наоѓа во Ордот; првично беше именувано како средно училиште Џорџ Вашингтон Јуниор.  Средното училиште Џорџ Вашингтон во Мангилао му служи на селото како средно училиште. 

Меморијалното училиште на Фатхер Дуејас е во областа. 

Католичкото средно училиште Свети Тома Аквински беше отворено 2008-2015 година.

*

Наводи
------

1. ↑  Hart, Therese (August 26, 2011). „Guam Population slightly up, latest census says". Marianas Variety. Архивирано од изворникот на January 26, 2016. Посетено на August 27, 2011.
2. ↑  Comfsm.fm
3. ↑  Clynt Ridgell (December 2, 2006). „Senators comment on Ordot dump's environmental impacts". Kuam.
4. ↑  „2010 CENSUS - CENSUS BLOCK MAP: Chalan Pago CDP, GU" (PDF). U.S. Census Bureau. Посетено на 2020-10-09. - See "Chalan-Pago-Ordot muny"
5. ↑  „2010 CENSUS - CENSUS BLOCK MAP (INDEX): Ordot CDP, GU" (PDF). U.S. Census Bureau. Посетено на 2020-10-09. - Pages 1 and 2
6. ↑  "Welcome to Agueda I. Johnston Middle School." Agueda I. Johnston Middle School. Retrieved on October 20, 2010.
7. ↑  „Home". Father Dueñas Memorial School. Посетено на 2020-10-09. 119 Dueñas Lane Chalan Pago, Guam 96910

Надворешни врски
----------------

* Мапа на Ордот од PDN
* Роџерс, Роберт Ф (1995). Судбината на падот: историја на Гуам: Универзитет Хаваи Прес.ISBN 0-8248-1678-1ISBN 0-8248-1678-1
**Паничиште** (бугарски: Паничище) ― одморалиште во Бугарија. Се наоѓа на планината Рила, 3 км (10 км со автомобил) југоисточно од гратчето Сапарева Бања и недалеку од Дупница. На 1.350 метри надморска височина лежи на границата на Националниот парк Рила. Не само што е скијалиште со спортски центар за различни спортови, туку е и спа-центар.

Во 2009 година бил изграден воздушна жичарница за да се избегне опасен стрмен дел од патеката од и до Седумте Рилски Езера. Времето на патување помеѓу терминалите е 16 минути.

 Жичарницата во Паничиште и Рилските Езера.

Надворешни врски
----------------

* Bulgariaski.com
* Хотели и колиби во Паничиште Архивирано на 27 септември 2009 г. (на бугарски)
**Англизми** (англиски: *Anglicisms*) — позајмување зборови или изрази од англиски на друг јазик. Англизам е секој збор земен од англискиот јазик што означува предмет, идеја или замисла како составен дел на англиската цивилизација; не мора да е од англиско потекло, но мора да се прилагоди според составот на англискиот јазик и да се вклопи во англискиот речник. Посебно се користени од младината поради влијанието на англискиот јазик и англофонската култура во областа на информатиката, музиката и филмот.

Поврзано
--------

* Галицизам
* Германизам
* Русизам
* Грцизам
* Турцизам
* Србизам
* Арабизам

Наводи
------

1. ↑  Fischer, Roswitha (2010). *Anglicisms in Europe: Linguistic Diversity in a Global Context*. Newcastle upon Tyne: Cambridge Scholars Publishing. стр. 8. ISBN 9781443825184.
2. ↑  „англизам" — Дигитален речник на македонскиот јазик
Клер Новијан
**Клер Новијан** (родена на 19 март 1974 година) е француски активист за животна средина, новинар, телевизиски продуцент, филмски режисер и лидер на организацијата.

Новијан е родена во Бордо. По новинарската кариера, таа на крајот се вклучила во застапување за заштита на океанот и морскиот живот. Таа била наградена со Trophée des femmes en or [fr] во 2012 година. Таа ја добила наградата за животна средина Голдман во 2018 година, и била втората француска личност што ја добила оваа награда (по биологот Christine Jean во 1992 година).

Наводи
------

1. ↑  „Rencontre avec des femmes remarquables 4/4" (PDF). *bloomassociation.org*. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-09-07. Посетено на 9 February 2019.
2. ↑  „Le palmarès des Femmes en Or 2012". *luxsure.fr*. 17 December 2012. Посетено на 9 February 2019.
3. ↑  „Claire Nouvian, l'écolo-gagnante". *Le Monde*. 23 April 2018. Посетено на 9 February 2019.
4. ↑  „How a vampire squid inspired a Goldman prize-winning marine life champion". *The Guardian*. 23 April 2018. Посетено на 9 February 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 42141346
* LCCN: n2006062564
* ISNI: 0000 0001 0718 4218
* SUDOC: 103852220
* BNF: cb151238518 (податоци)

 |

 |
**Божиќен колач** е вид на овошен колач што се служи на Божиќ во многу земји. Може да биде во било која форма и големина, со било кој состав или декорација. Во многу земји, божиќниот колач се украсува со куќичка, елка, ликот на Дедо Мраз, и други новогодишни детали. Во Македонија, за Божиќ традиционално се подготвува сув колач со суво овошје.

Видови на „божиќен колач"
-------------------------

Божиќен колач со декорација
Во Шкотска, божиќниот колач се подготвува со виски, суво грозје, кандирани цреши и друг вид на кандирано овошје, според рецепт кој потекнува од градот Данди. Во Јоркшир, божиќниот колач се јаде со сирење. Во Германија, традиционалниот божиќен колач е сувиот овошен колач Штолен. Во Италија се подготвува вид на леб од кисело тесто, што содржи суво грозје и друг вид на кандирано овошје. На Кипар, божиќниот колач се служи на Божиќ, и тоа е првото нешто што домаќинот го нуди на своите гости.

Во Америка, постои обичај да се подарува овошен колач за Божиќ, иако не го нарекуваат „божиќен колач".

Во Јапонија, божиќниот колач се јаде на Бадник, односно вечерта пред Божиќ. Најчесто е подготвен со многу крем, украсен со јагоди и чоколадо.

На Филипини, божиќниот колач содржи коњак или рум.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „Рецепт за божиќен колач".
3. ↑  Robert Sietsema (November 20, 2002). „A Short History of Fruitcake". *The Village Voice*. Архивирано од изворникот на 2008-06-18. Посетено на 2017-01-07.
4. ↑  Lee, Diana. „Eating Christmas Cake is a Japanese Tradition". *Uniorb*. Посетено на 13 December 2015.
5. ↑  Konagaya, Hideyo (2001). „The Christmas Cake: A Japanese Tradition of American Prosperity". *The Journal of Popular Culture*. **34** (4): 121–136. doi:10.1111/j.0022-3840.2001.3404\_121.x.
Комерцијалниот центар на Лагос

**Лагос, Нигерија** Нигерија

|  |  |
| --- | --- |
| Површина | 300 км2 |
| Население | 10-15,5(приб.) |
| Густина на насел. |  31 000 жит./км2 |
| Административна поделба | Општина Лагос |
| Гувернер | Бола Тинубу |
| Координати: |  6°34′60″С, 3°19′59″И |


**Лагос**, а многу ретко познат и како **Еко** според јорупскиот назив, е најголемиот град во Нигерија. Проценките за бројот на жителите на градот значително варираат, но генерално тие се движат во границите од 10 до 15,5 милиони луѓе, правејќи го притоа вториот најголем град во Африка (по Каиро).

Лагос прерасна од мала Јоруба населба во комерцијалниот и популациски центар на Нигерија. Тој ги преживеа периодите на доминација од две европски сили.

Лагос е поранешниот главен град на Нигерија кој денес е заменет со Абуџа, но градот останува комерцијален центар на Нигерија. Градот официјално го изгуби својот статус како главен град на 12 декември 1991 година.

Климата во Лагос е слична со онаа на остатокот од Нигерија. Има две дождливи сезони, а најголемите дождови паѓаат од април до јули. Послабата дождлива сезона е во октомври и ноември. Постои релативно суво време во август и септември и подолга сува сезона од декември до март. Месечното количество на дожд помеѓу мај и јули варира од преку 300 mm, додека во август и септември се намалува до 75 mm, а во јануари е најниско - 35 mm. Главната сува сезона е придружена со харматански ветрови од пустината Сахара, кои можат да бидат многу силни во декември и февруари.

Комерцијален центар останува островот Лагос, кој е поврзан со копното преку три големи мостови: Еко, Картер и Третиот Копнен Мост. Островите Икоји и Викторија се тесно поврзани со островот Лагос. Главните пристаништа се во Апапа, сместен спротивно од Лагос. Постојат многу други области на копното. Една од нив, Икеја, е местото каде се наоѓа Меѓународниот аеродром Муртала Мохамед..

Лагос е главното и водечко пристаниште на Нигерија. Пристаништето може да се подели во три главни делови: пристаниште Лагос, пристаниште Апапа и конзерванско пристаниште, сите сместени на Гвинејскиот Залив.

Надворешни врски
----------------

* Историја на Лагос
* Универзитет во Лагос Архивирано на 27 декември 2005 г.
* Лагоско училиште за бизнис Архивирано на 3 ноември 2020 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 136663179
* GND: 4111183-7
* SELIBR: 152054
* SUDOC: 027475654
* NKC: ge601768

 |

 |
**Миа Долан** (англиски: *Mia Dolan*, родена на островот Шепи) — британска јасновидка и писателка и предавач во сопствено училиште за јасновидност.

Дарба
-----

Миа тврди дека нејзината „дарба" за комуницирање со мртви ја добила кога таа била во својата кујна и ги слушнала гласовите на нејзинте деца цо дневната. Пред да отиде во дневната за да ги среди децата таа ставила леб на тост и додека била во дневната слушнала глас кој ѝ рекол „тостот гори". Мислејќи дека тоа било само илузија, таа се вратила во кујната и видела дека тостот гори.

Медиска популарност
-------------------

Покрај својата карирера како писател и егзорцист, таа има силно влијание и на медиумите во Обединетото Кралство и помогнала на полицијата при разрешување на некои криминални случаи.

Во 2000-те таа се појавила на телевизиската емисија Haunted Homes на ITV и на Zone Reality, емисија за истерување на опседнати куќи и откривање на причините.

Наводи
------

1. ↑  Celebrity Interview @ Teen Fi Retrieved November 2009
2. ↑  Mia Dolan @ femalefirst.co.uk Retrieved November 2009
3. ↑  Author ID @ harpercollins australia Архивирано на 23 февруари 2012 г. Retrieved November 2009
4. ↑  Haunted homes @ SciFi UK Архивирано на 11 септември 2012 г. Retrieved November 2009

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место на Миа Долан Архивирано на 25 март 2010 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
| Манчестер |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |
| Информации |
|
| Население: | 441.200 |
| Надм. височина: | m |
| Геогр. положба: | 53° 28' сев. ш. 
2° 14' ист. д. |
| UTC: | +1 |
|
| Градоначалник |
|  |
| Градски портал |
|  |

Оперската куќа во Манчестер
**Манчестер** англиски: *Manchester* е град во Англија и Велика Британија.

Спорт
-----

Во Манчестер се наоѓа стадионот „Олд Трафорд" на фудбалскиот клуб „Манчестер Јунајтед", а другиот значаен градски фудбалски клуб е „Манчестер Сити".

Манчестер како мотив во уметноста
---------------------------------

Во песната „Молитвата на господинот когито - патникот", полскиот поет Збигњев Херберт вели: „... во грдиот град Манчестер открив добри и разумни луѓе".

Наводи
------

1. ↑  Zbignjev Herbert, *Izabrane pesme*. Beograd: Treći trg – Čigoja štampa, 2016, стр. 150.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа место во Англија статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 146697625
* LCCN: n81042321
* ISNI: 0000 0000 9889 4196
* GND: 4037286-8
* SUDOC: 147123828
* NKC: ge129952

 |

 |
**Петрик Зандер** (германски: *Petrik Sander*, 17 ноември 1960 во Кведлинбург ) — германски поранешен фудбалер и од неодамна бил задолжен за Тус Кобленц .

Играчка Кариера
---------------

Тој играл преку 150 натпревари во ДДР-Оберлига за Енерџи Котбус и Мотор Нордхаузен .

Тренерска кариера
-----------------

Во 1997 година станал асистент на менаџерот во ФК Енерџи Котбус. Подоцна бил назначен за главен тренер, кога Едуард Гејер го напуштил клубот. Во 2006, тој го предводел клубот и го унапредил во Бундеслигата. Неговата прва сезона во Бундеслига завршила со 13 место, а клубот обезбедил уште една година во лигата. Сепак, поради лошите резултати на почетокот на сезоната 2007-08, тој бил отпуштен на 23 септември 2007 година. На 21 ноември 2008 година, тој потпишал договор за главен тренер на ВфР Аален и бил отпуштен на 5 мај 2009 година. По седум месеци без работа, тој потпишал како главен тренер на Тус Кобленц на 27 декември 2009 година. Тој го напуштил Кобленц во 2011 година по нивното испаѓање од 3. Лига, станувајќи менаџер на ФК Карл Цајс Јена во ноември 2011 година. Тој беше отпуштен од Јена веднаш по почетокот на сезоната 2013-14. На 1 јануари 2015 година се вратил во Тус Кобленц .

Наводи
------

1. ↑  Koblenz entlässt Sander - Dzaka übernimmt vorerst‚ kicker.de, 11 February 2018
Младинските работни акции имале улога во градењето на другарството помеѓу младите Југословени.
**Братство и единство** (српскохрватски: *Autoput "Bratstvo i jedinstvo"*, *Аутопут "Братство и јединство"*; словенечки: *Avtocesta "Bratstvo in enotnost"*) — еден од поголемите и поважните автопати во СФРЈ. Автопатот бил долг 1 180 километри од австриската граница во Ратаче во близина на Крањска Гора, па преку Љубљана, Загреб, Белград, Скопје, Гевгелија па сè до грчката граница. Автопатот поврзувал четири републики од Федерацијата, односно СР Македонија, СР Србија, СР Хрватска и СР Словенија. Денес овој автопат во одредени места не се користи, бидејќи има изградено нови посовремени автопати.

Меѓународна категоризација
--------------------------

Од 1975 година, автопатот бил конкурентен на правците:

* Европски пат Е61: Филах–Крањ–Љубљана
* Европски пат Е70: Љубљана–Загреб–Сисак–Славонски Брод–Белград
* Европски пат Е75: Белград–Ниш–Скопје -Велес–Солун

Поврзано
--------

* Братство и единство
* Сообраќај во Југославија

Наводи
------

1. ↑  RADNE AKCIJE NEKAD I SAD

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Југославија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Оваа статија се однесува на град во Бугарија.  За останати значења, погл. Криводол (село).  

**Криводол** (бугарски: *Криводол*) — гратче во Северозападна Бугарија, административен центар на општината Криводол во Врачанската Област. Има население од околу 2.986 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа на 130 километри северно од Софија и на еднакво растојание (околу 20 километри) од регионалните центри Враца и Монтана. Низ него минува главната железничката линија Софија — Видин.

Историја
--------

Во времето на Тракијците и Римјаните подрачието на денешен Криводол вриело од живот. Во доцното римско време овде биле изградени многу римски куќи, вили и тврдини. Од камен натпис од 2 век дознаваме дека денешниот Криводол се наоѓа на територијата некогашниот римски град **Тафтиомос**.

Сегашното име **Криводол** се јавува за прв пат во османлиски документ од средината на 15 век како зеамет со 63 домаќинства и во друг документ од 1675 година.

Во периодот 1910-1913 година овде била изградена железничка станица по главната линија што ги поврзува Софија со Дунавскиот Регион и Видин. Тоа поврзување ја направила населбата транспортен, трговски и културен центар.

Криводол бил признат за град со Указ бр. 829 објавен на 29 август 1969 година.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Из миналото на Криводол

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Општина Криводол
**Царево** (бугарски: *Царево*) — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Царево во Бургаската Област. Има население од околу 17.692 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа на три мали полуострови во Црното Море во подножјето на планината Странџа и 64 километри југоисточно од областниот центар Бургас.

Историја
--------

Градот првпат бил спомнат под името **Василико** од арапскиот географ од 12 век Мухамед ал-Идриси. Во 15 и 16 век, **Василикоз** бил отоманско пристаниште. Според патникот од 17 век, Евлија Челебија, во 1662 година градот **Василикоз Бургас** се состоел од квадратна тврдина на сртот со поглед на Црното Море, опкружен со многу лозја.

Во 1882 година, пожар го уништил речиси целиот град, принудувајќи ги локалните жители да го обноват градот на нова локација, на полуостровот на северниот залив наречен Лимнос. Во 1903 година новото Василико имало 150 куќи, но друга статистика наведува 460 куќи во 1898 година (160 бугарски и 300 грчки) и 240 само грчки куќи во 1900 година.

По задушувањето на Преображенското востание во 1903 година, Василико повторно паднал во границите на Отоманската империја. При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година, еден василичанец доброволно се пријавил во Македонско-одринското ополчение. Василико конечно бил ослободен по Балканската војна и во 1913 година во него се населиле бегалци од Источна Тракија. На почетокот на 20 век со финансиска помош на цар Борис III било изградено пристаништето, а градот во негова чест бил преименуван во **Царево** во 1934 година.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. : Личен състав по документи на Дирекция „Централен военен архив". София, Главно управление на архивите, Дирекция „Централен военен архив" В. Търново, Архивни справочници № 9, 2006. ISBN 954-9800-52-0. с. 833.
3. ↑  Райчевски, Стоян (2001). *Крайбрежна Странджа. Топоними и хидроними*. София: УИ „Св. Климент Охридски". стр. 59–66. no-break space character во `|pages=` во положба 3 (help)

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на оштина Царево Архивирано на 23 август 2022 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Дрјаново** (бугарски: *Дряново*) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Дрјаново во Габровската Област. Има население од околу 7.069 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Се наоѓа меѓу прекрасните и заоблени ридови на Централниот Предбалкан на 21 км од регионалниот центар Габрово и на 24 км од Велико Трново.

Историја
--------

Во областа се откриени најстарите траги на живот на Балканскиот Полуостров, докази за човечко присуство од палеолитот се откриени во пештерата „Бачо Киро" кај Дрјановскиот манастир, сместена во долината на реката Андака. Таму се откриени бројни реликвии од антички села, тврдини, столбови со натписи и орнаменти од тракиско и римско време (тврдини Боруна и Дискодуратера).

Како и сите балканџиски планински населби, Дрјаново го достигна својот врв во времето на бугарската национална преродба. Ѕидарите и копаничарите ја рашириле славата на градот низ цела Бугарија и далеку во Отоманската Империја. Во 1883 година бил прогласен за град.

Дрјаново понекогаш се нарекува „град на стогодишници" поради здравите климатски услови кои го продолжуваат животот на луѓето. Градот е познат и како родно место на познатиот бугарски архитект Кољу Фичето.

Обележја
--------

* Музеј на Кољу Фичето;
* Дрјановски историски музеј;
* Дрјановски манастир;
* Пештерата „Бачо Киро".

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на Општината Дрјаново

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Полски Тр’мбеш** (бугарски: *Полски Тръмбеш*) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Полски Тр’мбеш во Великотрновската Област. Има население од околу 4.293 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа на 36 километри од регионалниот центар Велико Трново, 45 километри од Свиштов, и на 33 километри од Горна Орјаховица. Се наоѓа во близина на реката Јантра, во централниот дел на Дунавската Рамнина.

Историја
--------

За прв пат населбата се споменува во османлиските регистри во 1430 година под името Полски Тр’мбеш. Се нарекува со неколку други имиња, но во сите го има називот **Тр’мбеш**. Самиот збор доаѓа од старобугарското „тр’мбја", што значи подготовка на земјата пред орање, т.е. чистејќи го од треви, грмушки, стебла и така натаму. До 1865 година имало 40-50 бугарски и турски куќи — речиси подеднакво од двата етникума. На првиот попис во 1880 година, населението било 521 луѓе.

Во 1900 година преку Полски Тр’мбеш била поставена железничката линија Русе - Горна Орјаховица, што дало поттик за побрз економски развој на областа. Станицата била официјално отворена во 1901 година. Во 1911 година, во селото бил основан неделен пазар во среда. Се тргувало со добиток, се купувало жито, волна, кожи, грозје, птици и други. Се развила индустријата за храна, мелничко и рударско производство. Од 1929 година селото било електрифицирано, а во 1964 Полски Тр’мбеш бил прогласен за град.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Справка за гр. Полски Тръмбеш, общ. Полски Тръмбеш, обл. Велико Търново към 19.09.1964 г.
3. ↑  Закон за обявяване на села и селища за градове и селища от градски тип (Обн. ДВ, бр. 73 от 15 септември 1964 г.)

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на Општината Полски Тр’мбеш

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Ромен
**Ромен** (руски: *Ромэн*) — најстар и најпознат ромски театар во светот. Театарот зазема средишно место на ромската култура во Русија и од неговото основање во 1931 година бил средиште на привлекување ромски глумци во земјата. Театарот е сместен во зградата на хотелот Советски во Москва и има статус на државна буџетска културна установа. Во неговиот делозбир влегуваат постановки на познати книжевни дела. Автори на сценаријата често се самите глумци.

Историја
--------

На 24 јануари 1931 година, во Москва било отворено ромското театарско студио „Индо-ромен", а во првиот месец по отворањето била изведена и првата претстава. Прв директор и прв композитор на „Индо-ромен" биле еврејските активнисти Моише Голдблат односно Семјон Бугачевски.

На 16 декември 1931 година, студиото ја прикажало првата целосна драмска претстава со елементи на мјузикл „Живот на тркала" (руски: *Жизнь на колёсах*). Претставата се состоела од три чина и се засновала врз драмата од ромскиот писател Александар Германо. По изведбата, студиото било преименувано во „Ромен". Прв директор на преименуваниот театар бил Георги Лебедев.

Од 1940 година, сите изведби во театарот се на руски јазик.

Познати глумци во театарот
--------------------------

* Димитриј Бузиљов — глумец и пејач;
* Владислав Деметер — хор-мајстор, творец на ромското списание „Шунен ромале", активист и педагог;
* Петар Деметер — глумец и педагог;
* Роза Џелакаева — глумица, пејачка и танчерка;
* Николај Ердено — виолинист и пејач;
* Александар Германо — поет, писател и драматург;
* Вано Хрустаљов — поет, драматург и концерт-мајстор;
* Михаил Иљинскиј — писател и глумец;
* Саша Колпаков — гитарист, вокалист и композитор;
* Вадим Колпаков — гитарист, вокалист, глумец и танчер;
* Иван Ром-Лебедев — глумец и писател;
* Валентина Пономарјова — глумец и пејач
* Николај Сличенко — глумец;
* Нина Дударова — поет, учител, писател и преведувач.

Наводи
------

1. ↑  „О нашем театре". Театр «Ромэн». 2018. Посетено на 8 ноември 2018.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ромен" на Ризницата ? |

* Службено мрежно место (руски)
* „Moscow Gypsy theatre is 75". RT. 29 December 2006. Архивирано од изворникот на 1 февруари 2013. Посетено на 27 октомври 2008.
* За театарот „Ромен" Архивирано на 14 април 2021 г. (англиски)

Координати: 55°47′05″ N; 37°34′09″ E﻿ / ﻿55.7847777878° СГШ; 37.5691944544° ИГД﻿ / 55.7847777878; 37.5691944544
**Генерал Тошево** (бугарски: *Генерал Тошево*) — град во Североисточна Бугарија, административен центар на општината Генерал Тошево во Добричката Област. Има население од околу 6.283 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Градот се наоѓа во историскиот регион Јужна Добруџа на 25 километри североисточно од регионалниот центар Добрич.

Историја
--------

Според археолошките докази, областа била населена од Гетите во антиката, а потоа и од античките Римјани. Денешниот град за првпат се споменува во 1573 година во османлиските даночни регистри како **Кас’м**. Околниот регион станал дел од Бугарската држава по нејзиното основање во 681 година додека не била освоена од Османлиите кон крајот на 14 век. Тоа останал под османлиска власт до ослободувањето на Бугарија во 1878 година. По Втората балканска војна, Бугарија била принудена да го отстапи на Романија заедно со цела Јужна Добруџа. Првично селото бил преименувано на **Сфантул Думитру** („Свети Димитриј") во 1918, а потоа, во 1934 година на **Јон Георге Дука** во чест на политичарот и премиер на Романија, убиен од Железната гарда претходната година. Исто така под романска власт селото било окружен центар на округот Калиакра.

Селото и било вратено на Бугарија според Договорот од Крајова од 1940 година. Денешното име го добило во 1942 година во чест на бугарскиот генерал Стефан Тошев, а за град било прогласено во 1960 година.

Во 1951 година во градот бил основан Институтот за пченица и сончоглед.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општината Генерал Тошево