**Клаудио Џентиле** (роден на 27 септември 1953 година во Триполи) — поранешен италијански фудбалски тренер и фудбалер, играч од одбраната.

Сметан за еден од најдобрите бекови во историјата на италијанскиот фудбал, Џентиле го посветил најголемиот дел од својата играчка активност на Јувентус, клуб во кој играл единаесет сезони помеѓу 1970-тите и 1980-тите години на 20-тиот век, освојувајќи шест првенства на Серија А, два национални купа, еден Куп на победниците на куповите и еден Куп на УЕФА, а исто така играл и во едно финале на Европски куп на шампиони. Заедно со голманот Дино Ѕоф, либерото Гаетано Ширеја и левиот бек Антонио Кабрини, сите тројца клупски и репрезентативни колеги, Џентиле бил член на една од најдобрите одбранбени линии во историјата на фудбалот..

За италијанската репрезентација, има 71 настап, учествувајќи на два Светски (1978 и 1982) и едно Европско првенство (1980), истакнувајќи се во неколку наврати како еден од столбовите на тимот.

Како тренер, на чело на италијанската репрезентација под 21 година, тој го освоил Европското првенство во споменатата категорија во 2004 година.

Биографија
----------

Роден во тогашното Кралство Либија од родители со потекло од Ното израснал за време на годините на италијанската колонизација на Либија. Како дете Џентиле играл фудбал по улиците на Триполи со врсниците Арапи и други синови на доселеници: тука стекнал цврстина и натпреварувачка злоба по што се издвојувал во текот на неговата професионална кариера. Со прогоните на Италијанците од Либија, што започнале неколку години подоцна со режимот на Гадафи, на осумгодишна возраст со своето семејство тој се вратил во Италија каде се населиле во Брунате, Комаско.

Неговото либиско потекло му го донело прекарот *Гадафи*, но никогаш не посакуван од самиот Џентиле поради гореспоменатите настани што довеле до нагло одвојување од неговата родна земја - „не сфатија колку го мразам тој прекар [...]: не можев да издржам затоа што знаев што им направи [Гадафи, „заб. на прев."] на Италијанците и на моите роднини" - наместо тоа претпочита да биде идентификуван со едноставиот прекар изведен од неговото презиме, *Џенто*.

Во 2013 година, неговото име првично се појавило меѓу осомничените во истрагата во Фиренца за лажни гаранции за регистрација на некои клубови во Лега Про; сепак, за него, шест месеци подоцна, Судот во Фиренца побарал архивирање на постапката како „целосно неповрзана" со фактите.

Технички одлики
---------------

Џентиле во дуел со Марадона на Светското првенство 1982.
Веќе истакнат како еклектичен и тврд одбранбен играч во редовите на Варезе во раните дваесетти години тој се појавил како „откровение" на Јувентус во победничката кампања во првенството 1974-1975 благодарение на неговата способност да комбинира постојано учество во маневрот со контрола на „најопасниот противник". Се инспирирал за играта во одбрана од специјалисти за маркирање на противници како што биле Тарчизио Бургнич и Анџело Анквилети.

Првично распореден во улога на десен бек, по наредба на Џовани Трапатони се пресели на спротивната страна: и покрај тоа што првично не бил навикнат на користење на левата нога, се здобил со способност да изведува прецизни нафрлувања дури и со послабата нога, врз основа на прогресивната техничка префинетост што ја посакувал тренерот потврдувајќи се како една од ѕвездите во освојувањето на следните две скудета на *бјанконерите*, во сезоните 1976-1977 и 1977-1978.

Во следните години, афирмацијата на Антонио Кабрини како стартер на позицијата лев бек го вратила Џентиле на позицијата десно во одбраната, овојпат со повеќе одбранбени задачи поради тактички потреби: сепак, склоноста кон напаѓачката игра останала меѓу неговите силни страни, дозволувајќи му да формира нетипично дуо со својот соиграч од спротивната страна, со оглед на способноста на двајцата да се вклучуваат од позадина и да бидат фундаментални за успесите на Јувентус и на италијанската репрезентација долги години.

Покрај тоа што бил бек, тој бил користен на различни позиции во средниот ред, а исто така со голема успешност по потреба ја покривал и позицијата стопер, која го принудила да ги минимизира својте офанзивни излети на противничката половина. Со Фјорентина, веќе на возраст над триесет, тој се вратил да игра како бек, за потоа да ја заврши својата кариера како либеро во Пјаченца..

Клупска кариера
---------------

### Почетоците: Арона и Варезе

Џентиле (стои, втор од десно), како млад со Варезе во сезоната 1972-1973.
Својата фудбалска активност ја започнал во младинскиот сектор на Маслијанико, од каде го зема Варезе по преговори со претседателот на Маслијанико, Р. Д'Анџело, кој заедно со него ги продал и другите надежни млади таленти како Гарганиго (подоцна станал професионалец како и Џентиле) Секи и Бјанки. Претходните преговори со Комо биле откажани од економски причини. Во Варезе Џентиле го заокружил целиот младински процес, но сепак тој сè уште не се сметал за достоен за првиот тим, па бил позајмен на Арона каде ја одиграл сезоната 1971-1972 во Серија Д првенството.

Настапите на „Џенто" го поттикнуваат Варезе да го врати во базата: играјќи сезона како стартер во Серија Б (1972-1973), истакнувајќи се меѓу најдобрите млади играчи во лигата, но уште еднаш тренерот Пјетро Маросо и спортскиот директор Сандро Витали не биле убедени во неговите квалитети.

### Афирмација: Јувентус

Џентиле (лево), со соиграчот Роберто Бетега во дресот на Јувентус во сезоната 1974-1975.
Во летото 1973 година, тој бил купен од Јувентус, на барање на Џампјеро Бониперти, во вид на замена за Сандро Салвадоре кој веќе бил во поодминати фудбалски години. Тој првично бил користен како резерва за Џузепе Фурино на позицијата *медијано* во средниот ред, поради истовременото присуство на Маркети, Спинози и Лонгобуко на бековските позиции. Тој го направил своето првенствено деби за Јувентус на 2 декември 1973 година, во победата од 5-1 над Верона, играјќи повторно како медијано, а во следните месеци постепено добивал повеќе простор во првиот тим и покрај очигледниот пад на формата кон крајот на сезоната. Во првата сезона во *Јуве*, тој играл и во градското дерби против Торино во кое го чувал Клаудио Сала, дуел за памтење кој често ќе се повторува во следните години.

Џентиле играјќи за Јувентус, против својот поранешен клуб Варезе во 1975 година.
Почнувајќи од сезоната 1974-1975, тој го формирал стартното бековско дуо со Антонело Кукуреду; првично користен на левото крило а подоцна, по афирмацијата на Антонио Кабрини, бил преместен од десната страна, со повеќе одбранбени задачи. Со другиот млад дефанзивец Гаетано Ширеја придонесува за освојување на неговото прво скудето, но во првенството 1975-1976, поради дисквалификација и несогласувања со тренерот Карло Парола, привремено го загубил местото во тимот, и бил заменет со Марко Тардели. Во следната сезона, со Џовани Трапатони како тренер, тој се вратил во почетната постава придонесувајќи за ново скудето за црно-белите и за освојувањето на Купот на УЕФА.

Неговото искуство во Јувентус завршило во 1984 година, по единаесет сезони на верност во кои освоил вкупно шест скудета, два Купа на Италија, еден Куп на УЕФА и еден Куп на победниците на куповите. Собрал вкупно 283 настапи во лигата, а вкупно 415 вклучувајќи го Купот на Италија и европските купови.

### Последните години од кариерата: Фјорентина и Пјаченца

Во летото 1984 година, на триесет и една година, тој го напуштил Јувентус за да се пресели во Фјорентина, искористувајќи ги предностите на новото правило за ослободување на играчите. Искуството кај *виолетовите*, кое траело три сезони, било исполнето со тешкотии: првично бил оспоруван од навивачите, поради неговото минато со Јувентус, а подоцна имал проблеми и со тренерот Алдо Агропи поради политиката за подмладување што ја водел на штета на постарите играчи.

Ослободен од Фјорентина, поминува неколку месеци без клуб, учествувајќи (заедно со другиот светски шампион Марко Тардели) во одморот за невработени фудбалери организиран во Помеција. Во декември 1987 година, тој бил потпишан од Пјаченца, новопромовираниот клуб во Серија Б: тој излегол на терен во 20 наврати, придонесувајќи за клубот да избори опстанок пред дефинитивно да ја заврши својата натпреварувачка кариера. Во својата кариера, има вкупно 353 настапи и 9 гола во Серија А.

Репрезентативна кариера
-----------------------

По неговото деби во репрезентацијата до 23 години, на 29 септември 1974 година, против истата возрасна група на Југославија, тој го направил своето деби со сениорската репрезентација на 19 април 1975 година, на дваесет и една година, во натпреварот Италија-Полска (0-0) одигран во Рим. Во текот на 1976 година, тој привремено се нашол надвор од составот на *аѕурите*, откако ја загубил стартната позиција во Јувентус но исто така и поради некои несогласувања со селекторот Фулвио Бернардини. Сепак, по враќањето во репрезентацијата тој станал редовен стартер под водството на Енцо Беарцот, и го постигнал својот прв и единствен репрезентативен гол на 8 јуни 1977 година, во Хелсинки, при победата од 3-0 против Финска во натпревар од квалификациите за Светското првенство 1978.

Џентиле (лево) со Италија на Светското првенство 1978, борејќи се за топката со Марио Кемпес од Аргентина.
Џентиле (горе, првиот од десно) со италијанската репрезентација, која го освоила Мундијалот 1982.
Учествувал на Светското првенство 1978 во Аргентина, на кое важел за еден од најдобрите дефанзивци на турнирот, првично играјќи како десен бек, а по повредата на Мауро Белуџи, се преселил во центарот на одбраната како стопер. Бил ангажиран за маркирање на напаѓачи од светска класа како што се Марио Кемпес, Ханс Кранкл, Џони Реп и Роберто Динамите, спречувајќи ги неговите директни противници да постигнуваат голови. Подоцна, тој бил стартер и на Европското првенство 1980 организирано од неговата Италија и повторно бил меѓу најдобрите, како и на победничкото Светско првенство 1982 во Шпанија, каде што посебно се истакнал со чувањето на Марадона и Зико. Во двата случаи тој бил санкциониран со жолт картон, ​​поради што ја пропуштил победата во полуфиналето против Полска; тој се вратил и го започнал финалето против Западна Германија, во кое неговата основна задача била да го затвори Пјер Литбарски.

Својот последен натпревар за националниот тим го одиграл на 26 мај 1984 година, на триесет години, во пријателскиот натпревар Канада-Италија (0-2) одигран во Торонто, носејќи ја капитенската лента.

Вкупно за *аѕурите* забележал 71 настап.

### Хронологија на репрезентативните настапи

| Хронологија на настапи и постигнати голови за националната селекција ― Италија |
| --- |
| Дата | Град | Домашни | Резултат | Гости | Натпреварување | Голови | Инфо | Детали |
| 19-4-1975 | Рим | Италија Италија | **0 – 0** | Полска Полска | Квал. за Евро 1976 | - |  |  |
| 5-6-1975 | Хелсинки | Финска Финска | **0 – 1** | Италија Италија | Квал. за Евро 1976 | - |  |  |
| 26-10-1975 | Варшава | Полска Полска | **0 – 0** | Италија Италија | Квал. за Евро 1976 | - |  |  |
| 22-11-1975 | Рим | Италија Италија | **1 – 0** | Холандија Холандија | Квал. за Евро 1976 | - |  |  |
| 30-12-1975 | Фиренца | Италија Италија | **3 – 2** | Грција Грција | Пријателска | - |  |  |
| 17-11-1976 | Рим | Италија Италија | **2 – 0** | Англија Англија | Квал. за СП 1978 | - |  |  |
| 22-12-1976 | Лисабон | Португалија Португалија | **2 – 1** | Италија Италија | Пријателска | - |  |  |
| 8-6-1977 | Хелсинки | Финска Финска | **0 – 3** | Италија Италија | Квал. за СП 1978 | **1** |  |  |
| 8-10-1977 | Берлин | Западна Германија Западна Германија | **2 – 1** | Италија Италија | Пријателска | - |  |  |
| 15-10-1977 | Торино | Италија Италија | **6 – 1** | Финска Финска | Квал. за СП 1978 | - |  |  |
| 16-11-1977 | Лондон | Англија Англија | **2 – 0** | Италија Италија | Квал. за СП 1978 | - |  |  |
| 3-12-1977 | Рим | Италија Италија | **3 – 0** | Луксембург Луксембург | Квал. за СП 1978 | - |  |  |
| 21-12-1977 | Лиеж | Белгија Белгија | **0 – 1** | Италија Италија | Пријателска | - |  |  |
| 25-1-1978 | Мадрид | Шпанија Шпанија | **2 – 1** | Италија Италија | Пријателска | - |  |  |
| 8-2-1978 | Наполи | Италија Италија | **2 – 2** | Франција Франција | Пријателска | - |  |  |
| 18-5-1978 | Рим | Италија Италија | **0 – 0** | Југославија Југославија | Пријателска | - |  |  |
| 2-6-1978 | Мар дел Плата | Италија Италија | **2 – 1** | Франција Франција | СП 1978  - Прва фаза | - |  |  |
| 6-6-1978 | Мар дел Плата | Италија Италија | **3 – 1** | Унгарија Унгарија | СП 1978  - Прва фаза | - |  |  |
| 10-6-1978 | Буенос Аирес | Италија Италија | **1 – 0** | Аргентина Аргентина | СП 1978  - Прва фаза | - |  |  |
| 14-6-1978 | Буенос Аирес | Западна Германија Западна Германија | **0 – 0** | Италија Италија | СП 1978  - Втора фаза | - |  |  |
| 18-6-1978 | Буенос Аирес | Италија Италија | **1 – 0** | Австрија Австрија | СП 1978  - Втора фаза | - |  |  |
| 21-6-1978 | Буенос Аирес | Холандија Холандија | **2 – 1** | Италија Италија | СП 1978  - Втора фаза | - |  |  |
| 24-6-1978 | Буенос Аирес | Бразил Бразил | **2 – 1** | Италија Италија | СП 1978  - натп. за 3. место | - | 4. место |  |
| 20-9-1978 | Торино | Италија Италија | **1 – 0** | Бугарија Бугарија | Пријателска | - |  |  |
| 23-9-1978 | Фиренца | Италија Италија | **1 – 0** | Турција Турција | Пријателска | - |  |  |
| 8-11-1978 | Братислава | Чехословачка Чехословачка | **3 – 0** | Италија Италија | Пријателска | - |  |  |
| 21-12-1978 | Рим | Италија Италија | **1 – 0** | Шпанија Шпанија | Пријателска | - |  |  |
| 24-2-1979 | Милано | Италија Италија | **3 – 0** | Холандија Холандија | Пријателска | - |  |  |
| 26-5-1979 | Рим | Италија Италија | **2 – 2** | Аргентина Аргентина | Пријателска | - |  |  |
| 13-6-1979 | Загреб | Југославија Југославија | **4 – 1** | Италија Италија | Пријателска | - |  |  |
| 26-9-1979 | Фиренца | Италија Италија | **1 – 0** | Шведска Шведска | Пријателска | - | заменет 46' |  |
| 17-11-1979 | Удине | Италија Италија | **2 – 0** | Швајцарија Швајцарија | Пријателска | - |  |  |
| 16-2-1980 | Неапол | Италија Италија | **2 – 1** | Романија Романија | Пријателска | - |  |  |
| 15-3-1980 | Милано | Италија Италија | **1 – 0** | Уругвај Уругвај | Пријателска | - |  |  |
| 19-4-1980 | Торино | Италија Италија | **2 – 2** | Полска Полска | Пријателска | - |  |  |
| 12-6-1980 | Милано | Италија Италија | **0 – 0** | Шпанија Шпанија | Евро 1980  - Прва фаза | - |  |  |
| 15-6-1980 | Торино | Италија Италија | **1 – 0** | Англија Англија | Евро 1980  - Прва фаза | - |  |  |
| 18-6-1980 | Рим | Италија Италија | **0 – 0** | Белгија Белгија | Евро 1980  - Прва фаза | - |  |  |
| 21-6-1980 | Неапол | Чехословачка Чехословачка | **1 – 1** прод. (9 – 8 пен.) | Италија Италија | Евро 1980  - натп. за 3. место | - | 4. место |  |
| 24-9-1980 | Џенова | Италија Италија | **3 – 1** | Португалија Португалија | Пријателска | - |  |  |
| 11-10-1980 | Луксембург | Луксембург Луксембург | **0 – 2** | Италија Италија | Квал. за СП 1982 | - |  |  |
| 1-11-1980 | Рим | Италија Италија | **2 – 0** | Данска Данска | Квал. за СП 1982 | - |  |  |
| 15-11-1980 | Торино | Италија Италија | **2 – 0** | Југославија Југославија | Квал. за СП 1982 | - |  |  |
| 6-12-1980 | Атина | Грција Грција | **0 – 2** | Италија Италија | Квал. за СП 1982 | - |  |  |
| 3-1-1981 | Монтевидео | Уругвај Уругвај | **2 – 0** | Италија Италија | Мундијалито | - |  |  |
| 6-1-1981 | Монтевидео | Холандија Холандија | **1 – 1** | Италија Италија | Мундијалито | - |  |  |
| 25-2-1981 | Рим | Италија Италија | **0 – 3** | Европа Европа | Пријателска | - | заменет 42' |  |
| 19-4-1981 | Удине | Италија Италија | **0 – 0** | Источна Германија Источна Германија | Пријателска | - |  |  |
| 3-6-1981 | Копенхаген | Данска Данска | **3 – 1** | Италија Италија | Квал. за СП 1982 | - |  |  |
| 23-9-1981 | Болоња | Италија Италија | **3 – 2** | Бугарија Бугарија | Пријателска | - |  |  |
| 17-10-1981 | Белград | Југославија Југославија | **1 – 1** | Италија Италија | Квал. за СП 1982 | - |  |  |
| 14-11-1981 | Торино | Италија Италија | **1 – 1** | Грција Грција | Квал. за СП 1982 | - |  |  |
| 5-12-1981 | Неапол | Италија Италија | **1 – 0** | Луксембург Луксембург | Квал. за Евро 1984 | - |  |  |
| 23-2-1982 | Париз | Франција Франција | **2 – 0** | Италија Италија | Пријателска | - |  |  |
| 14-4-1982 | Лајпциг | Источна Германија Источна Германија | **1 – 0** | Италија Италија | Пријателска | - |  |  |
| 28-5-1982 | Женева | Швајцарија Швајцарија | **1 – 1** | Италија Италија | Пријателска | - |  |  |
| 14-6-1982 | Виго | Италија Италија | **0 – 0** | Полска Полска | СП 1982  - Прва фаза | - |  |  |
| 18-6-1982 | Виго | Италија Италија | **1 – 1** | Перу Перу | СП 1982  - Прва фаза | - |  |  |
| 23-6-1982 | Виго | Италија Италија | **1 – 1** | Камерун Камерун | СП 1982  - Прва фаза | - |  |  |
| 29-6-1982 | Барселона | Италија Италија | **2 – 1** | Аргентина Аргентина | СП 1982  - Втора фаза | - |  |  |
| 5-7-1982 | Барселона | Италија Италија | **3 – 2** | Бразил Бразил | СП 1982  - Втора фаза | - |  |  |
| 11-7-1982 | Мадрид | Италија Италија | **3 – 1** | Западна Германија Западна Германија | СП 1982  - Финале | - | 3. титула |  |
| 27-10-1982 | Рим | Италија Италија | **0 – 1** | Швајцарија Швајцарија | Пријателска | - |  |  |
| 13-11-1982 | Милано | Италија Италија | **2 – 2** | Чехословачка Чехословачка | Квал. за Евро 1984 | - |  |  |
| 4-12-1982 | Фиренца | Италија Италија | **0 – 0** | Романија Романија | Квал. за Евро 1984 | - |  |  |
| 12-2-1983 | Лимасол | Кипар Кипар | **1 – 1** | Италија Италија | Квал. за Евро 1984 | - |  |  |
| 16-4-1983 | Букурешт | Романија Романија | **1 – 0** | Италија Италија | Квал. за Евро 1984 | - |  |  |
| 29-5-1983 | Гетеборг | Шведска Шведска | **2 – 0** | Италија Италија | Квал. за Евро 1984 | - |  |  |
| 7-4-1984 | Верона | Италија Италија | **1 – 1** | Чехословачка Чехословачка | Пријателска | - | влегол во игра 46' |  |
| 22-5-1984 | Цирих | Западна Германија Западна Германија | **1 – 0** | Италија Италија | Пријателска | - | влегол во игра 70' |  |
| 26-5-1984 | Торонто | Канада Канада | **0 – 2** | Италија Италија | Пријателска | - |  заменет 59' |  |
| Вкупно |  | Настапи (**20**. место) | 71 |  | Голови | 1 |  |  |

Тренерска кариера
-----------------

По завршувањето на играчката кариера, Џентиле останал во светот на фудбалот, првично осврнувајќи се на менаџерската дејност. Во сезоната 1990-1991, тој се вратил во Јувентус како соработник, особено за реструктуирање на младинскиот сектор на клубот. Во периодот меѓу 1991 и 1993 година, тој бил генерален директор на Леко, а исто така, ја покривал и улогата на спортски директор од март 1992 година.

Џентиле во 2006, како селектор на Италија под 21 год..
Потоа тој се приклучил на тренерскиот сектор на *FIGC*, како тренер на италијанската репрезентација под 20 години. Во 2000 година, тој првично бил помошник на Џовани Трапатони на клупата на А тимот на Италија; во октомври, тој го заменил Марко Тардели (кој во меѓувреме се преселил во Интер), како селектор на италијанската репрезентација до 21 година. Со младата репрезентација на Италија стигнал до полуфиналето на Европското првенство за таа возрасна категорија во 2002 година, а две години подоцна, во 2004 ја водел Италија до титулата Европски шампион. Со победата на првенството, Италија изборила квалификација за Олимпискиот фудбалски турнир во Атина, каде под водството на Џентиле го освоиле бронзениот медал. Својата авантура како селектор на *аѕурините* ја завршил со елиминацијата во четвртфиналето на Европското првенство 2006.

Во јули истата година, тој бил заменет на селекторската позиција од Пјерлујџи Казираги со одлука на вонредниот комесар на *FIGC*, Гвидо Роси, и неговиот заменик Деметрио Албертини, и покрај добрите резултати и уверувањата за повторното потврдување на Џентиле на функцијата во младата италијанска репрезентација. Во следните години не тренирал ниту една екипа, и покрај тоа што бил во игра да го замени Чиро Ферара на клупата на Јувентус, како и за клупата на либиската репрезентација, по падот на Гадафи.

Во интервјуто дадено за *Gazzetta dello Sport* во септември 2013 година, тој открил дека во летото 2006 година, пред да биде сменет на чело на тимот до 21 година, голем клуб му понудил договор на Џентиле и ја известиле Фудбалската федерација, која го замолила да почека: кога бил сменет од раководството на *Аѕурините*, во меѓувреме исчезнала и можноста тој да биде тренер на големиот клуб, па овие настани го поттикнале да го тужи *FIGC*; затоа ги одбил понудите од различни фудбалски клубови добиени од 2006 година наваму, бидејќи доколку ги прифател немало да може да се обрати до граѓанското судство.

На 5 јуни 2014 година, бил назначен за тренер на Сион. но на 10 истиот месец не се појавил на клупскиот состанок а во наредните денови започнал спор за раскинување на договорот.

Клупска статистика
------------------

| Сезона | Клуб | Првенство | Национален куп | Континентален куп | Останати купови | Вкупно |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Лига | Наст | Гол | Лига | Наст | Гол | Лига | Наст | Гол | Лига | Наст | Гол | Наст | Гол |
| 1971-1972 | Италија Арона | Д | 34 | 4 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 34 | 4 |
| 1972-1973 | Италија Варезе | Б | 34 | 1 | КИ | 3 | 0 | - | - | - | - | - | - | 37 | 1 |
| 1973-1974 | Италија Јувентус | А | 13 | 0 | КИ | 7 | 0 | КШ | 0 | 0 | ИнтК | 1 | 0 | 21 | 0 |
| 1974-1975 | А | 29 | 0 | КИ | 6 | 0 | КУ | 9 | 1 | - | - | - | 44 | 1 |
| 1975-1976 | А | 22 | 1 | КИ | 4 | 0 | КШ | 4 | 0 | - | - | - | 30 | 1 |
| 1976-1977 | А | 29 | 1 | КИ | 9 | 0 | КУ | 11 | 0 | - | - | - | 49 | 1 |
| 1977-1978 | А | 28 | 3 | КИ | 4 | 0 | КШ | 7 | 0 | - | - | - | 39 | 3 |
| 1978-1979 | А | 30 | 0 | КИ | 7 | 0 | КШ | 1 | 0 | - | - | - | 38 | 0 |
| 1979-1980 | А | 26 | 2 | КИ | 4 | 0 | КШ | 8 | 0 | - | - | - | 38 | 2 |
| 1980-1981 | A | 27 | 0 | КИ | 6 | 0 | КУ | 4 | 0 | ТК | 2 | 0 | 39 | 0 |
| 1981-1982 | А | 27 | 2 | КИ | 4 | 0 | КШ | 4 | 0 | - | - | - | 35 | 2 |
| 1982-1983 | А | 28 | 0 | КИ | 10 | 0 | КШ | 9 | 0 | - | - | - | 47 | 0 |
| 1983-1984 | А | 24 | 0 | КИ | 5 | 0 | КПК | 8 | 0 | - | - | - | 37 | 0 |
| Вкупно Јувентус | 283 | 9 |  | 66 | 0 |  | 65 | 1 |  | 3 | 0 | 417 | 10 |
| 1984-1985 | Италија Фјорентина | А | 29 | 0 | КИ | 10 | 1 | КУ | 3 | 0 | - | - | - | 42 | 1 |
| 1985-1986 | А | 19 | 0 | КИ | 8 | 0 | - | - | - | - | - | - | 27 | 0 |
| 1986-1987 | А | 22 | 0 | КИ | 5 | 0 | КУ | 2 | 0 | - | - | - | 29 | 0 |
| Вкупно Фјорентина | 70 | 0 |  | 23 | 1 |  | 5 | 0 |  | - | - | 98 | 1 |
| 1987-1988 | Италија Пјаченца | Б | 20 | 0 | КИ | 0 | 0 | - | - | - | - | - | - | 20 | 0 |
| Вкупно во кариерата | 441 | 14 |  | 92 | 1 |  | 70 | 1 |  | 3 | 0 | 606 | 16 |

Титули
------

|  |  |
| --- | --- |
| Играч
Клупски
Италија Јувентус
* **Скудето Серија А** : 6

1974-1975, 1976-1977, 1977-1978, 1980-1981, 1981-1982, 1983-1984
* **Куп на Италија Куп на Италија** : 2

1978-1979, 1982-1983
* **Куп на УЕФА Куп на УЕФА** : 1

1976-1977
* **Куп на победниците на куповите Куп на победниците на куповите** : 1

1983-1984
Репрезентативни
Италија Италија
* **Светско првенство во фудбал Светско првенство** : 1

Шпанија 1982
Индивидуални
* Идеален тим на Европско првенство: 1

1980
 | Тренер
Италија Италија под 21 година
* **Европско првенство во фудбал за играчи под 21 година Европско првенство за играчи под 21 година** : 1

Германија 2004
Италија Олимписка репрезентација на Италија
* Летни олимписки игри :

 Бронзен медал: Атина 2004
 |

Наводи
------

1. ↑  Sebastiano Vernazza (2 септември 2010). „Che fine ha fatto la razza dei terzini?". La Gazzetta dello Sport.
2. ↑  Vanni Zagnoli (2 мај 2019). „Il pallone racconta: Tarcisio Burgnich".
3. ↑  Rizzo, p. 696.
4. 1 2 3  Bruno Bernardi (14 јули 1982). „Gentile: "Abbiamo umiliato la zona"". La Stampa. стр. 16.
5. 1 2 3  „Squadra del torneo 1980".
6. 1 2  Dario Ricci (21 февруари 2011). „Claudio Gentile "il libico": «Sogno di tornare a Tripoli come allenatore»".
7. 1 2 3  Gentile, Cerruti.
8. ↑  Max Cannalire (4 октомври 2017). „Claudio Gentile, 64 anni con la stima di tutti, tifosi bianconeri e non. Nonostante sia senza panchina, oggi...".
9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18  „Ritratti: Claudio Gentile". 18 септември 2009.
10. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Stefano Bedeschi (27 септември 2017). „Gli eroi in bianconero: Claudio GENTILE".
11. ↑  „Gentile, mi chiamavano "Gheddafi"". 20 октомври 2011.
12. ↑  „Calcio, false fidejussioni in Lega Pro: indagato Claudio Gentile". 19 март 2013.
13. ↑  Fabio Licari (1 октомври 2013). „Gentile e le false fideiussioni, il PM chiede l'archiviazione: è totalmente estraneo ai fatti" (PDF). La Gazzetta dello Sport.
14. 1 2  Ferruccio Cavallero (4 јули 1973). „Musiello e Gentile, due diciannovenni con la voglia di "sfondare" nella Juve". La Stampa. стр. 14.
15. ↑  Bruno Bernardi (19 мај 1975). „I magnifici quindici". Stampa Sera.
16. ↑  „Hanno messo i "blue jeans" alla loro "Vecchia Signora"". Stampa Sera. 19 мај 1975. стр. 10.
17. ↑  Maurizio Crosetti (29 јануари 2011). „Tardelli: Una ex grande. Né qualità né carisma". la Repubblica. стр. 57.
18. ↑  Bruno Bernardi (2 мај 1978). „Uno per uno i 16 dello scudetto". Stampa Sera. стр. 15.
19. ↑  Nicola Calzaretta (декември 2013). Guerin Sportivo. Отсутно или празно `|title=` (help)
20. 1 2 3  Giuseppe Smorto (18 септември 1984). „Ritrovato Socrates, la Fiorentina cerca il "sì" più lontano". la Repubblica. стр. 40.
21. ↑  Giorgio Destefanis (14 ноември 1981). „Gentile non si vede fra i migliori del mondo". La Stampa. стр. 30.
22. ↑  Sebastiano Vernazza (13 септември 2012). „Aiuto! Non ci sono più grandi terzini". La Gazzetta dello Sport.
23. ↑  „Gentile, l'anti-personaggio". Stampa Sera. стр. 36. Занемарен непознатиот параметар `|authore=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|data=` (се препорачува `|date=`) (help)
24. 1 2 3  Luca Argentieri (23 март 1988). „L'ultimo svincolo non mi fa soffrire". la Repubblica. стр. 47.
25. 1 2  Giancarlo Eola (13 август 1973). „Anastasi-Bettega intesa antica. Altafini in tanto... non dispera" (PDF). l'Unità. стр. 7.
26. ↑  Giancarlo Eola (6 август 1973). „Una Juventus da «tris» nei progetti di Vycpalek" (PDF). l'Unità. стр. 8.
27. ↑  Bruno Panzera (1 април 1974). „Bianconeri in vantaggio, dominano, poi sbuca Pulici e la musica cambia" (PDF). l'Unità. стр. 8.
28. ↑  „Gentile aspetta ancora Claudio". La Stampa. 3 декември 1976. стр. 21.
29. ↑  Nello Paci (15 јули 1974). „Il calcio chiacchierato parla di Morini riserva" (PDF). l'Unità. стр. 8.
30. ↑  „Hanno messo i blue jeans alla Vecchia Signora". Stampa Sera. 19 мај 1975. стр. 10.
31. 1 2 3  „Gentile: "Trapattoni mi ha ridato slancio"". La Stampa. 24 октомври 1976. стр. 16.
32. 1 2  „Bearzot adotta la formula Juve". Stampa Sera. 30 мај 1977. стр. 13.
33. ↑  „L'Inter a vuoto, Gentile ha scelto la Fiorentina". la Repubblica. 22 јуни 1984. стр. 29.
34. ↑  „Quel gusto ribelle di tifare contro". la Repubblica. 5 април 1986. стр. 21.
35. ↑  „Antognoni-Gentile, tandem senza freni". la Repubblica. 9 март 1986. стр. 38.
36. ↑  „La Fiorentina cambia rotta: riprende la strada dei giovani" (PDF). l'Unità. 26 јули 1985. стр. 19.
37. ↑  „Domani tutti in ritiro a Castel del Piano" (PDF). l'Unità. 19 јули 1987. стр. 27.
38. ↑  Paolo Caprio (5 август 1987). „L'avventura dei senza squadra" (PDF). l'Unità. стр. 22.
39. ↑  Gian Maria Madella (30 септември 1974). „Una sfilata di campioncini ma senza gioco di squadra" (PDF). l'Unità. стр. 7.
40. ↑  „Black & White Stories: Italia-Polonia, una sfida juventina". 13 ноември 2020.
41. ↑  „Gentile: "Ma cosa vuole questo dottore?"". Stampa Sera. 5 октомври 1976. стр. 9.
42. ↑  „Gentile sempre presente è il jolly di Bearzot". Stampa Sera. 12 јуни 1979. стр. 11.
43. ↑  „Nazionale, tre gol e l'Argentina è più vicina". La Stampa. 9 јуни 1977. стр. 18.
44. ↑  Bruno Bernardi (29 октомври 1978). „Torna Cabrini, Gentile al centro". La Stampa. стр. 21.
45. ↑  „Non c'è Nazionale se il campionato è mediocre". Stampa Sera. 23 јуни 1980. стр. 13.
46. ↑  „Gentile raggiante rinuncia ai baffi". La Stampa. 7 јули 1982. стр. 19.
47. ↑  „Claudio Gentile".
48. ↑  Bruno Bernardi (1 декември 1990). „La Juventus vuole scrivere un'altra storia". La Stampa. стр. 21.
49. ↑  „Lecco Calcio, bufera giudiziaria". Corriere della Sera. 25 ноември 1998. стр. 49.
50. ↑  „L'era Gentile". Архивирано од изворникот на 22 септември 2012. Занемарен непознатиот параметар `|dead-link=` (help)
51. ↑  „Under 20: Gentile vice di Tardelli". Corriere della Sera. 23 декември 1998. стр. 42.
52. 1 2 3  „Gentile all'Under in stile Tardelli". la Repubblica. 13 октомври 2000. стр. 61.
53. ↑  „Under campione". la Repubblica. 9 јуни 2004. стр. 49.
54. ↑  „Le nuove nazionali, una generazione azzurra in panchina". la Repubblica. 25 luglio 2006. стр. 51. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
55. ↑  „La rabbia di Gentile: "Hanno distrutto l'Under"". la Repubblica. 17 ноември 2009. стр. 69.
56. ↑  „Ferrara va avanti al buio. "Ma non mi sento esonerato"". la Repubblica. 28 јануари 2010. стр. 55.
57. ↑  „Il pallone dopo i fucili. La nuova Libia chiama i guerriglieri in nazionale". la Repubblica. 19 јануари 2012. стр. 58.
58. ↑  Fabio Licari (22 септември 2013). „Calcio, Gentile: "Chiedete a Zico e a Maradona se ero cattivo"".
59. ↑  „Sion, Claudio Gentile è il nuovo allenatore: firma un biennale". Архивирано од изворникот на 14 јули 2014. Посетено на 5 јуни 2014. Занемарен непознатиот параметар `|data=` (се препорачува `|date=`) (help); Занемарен непознатиот параметар `|dead-link=` (help)
60. ↑  „Che fine ha fatto Claudio Gentile? Mistero a Sion". 10 јуни 2014. Посетено на 19 јули 2014.
61. ↑  „Il Sion con Chassot, per ora". 15 јули 2014. Посетено на 19 јули 2014.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Клаудио Џентиле на soccerway
* Профил на Клаудио Џентиле на transfermarkt
* Профил на Клаудио Џентиле на tuttocalciatori
* Профил на Клаудио Џентиле на worldfootball.net