recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |
| --- |
|  **Воведение на Пресвета Богородица** |
|  |
| 
Поглед на главната селска црква „Воведение на Пресвета Богородица" во Росоки |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Дебарско |
| **Парохија** | Дебарско-реканска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Росоки |
|  **Општина** | Маврово и Ростуше |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Богородица Пречиста |
|  **Изградба** | 1835 |
|  **Завршено** | 1835 |
| Архитектонски опис |
|

**Воведение на Пресвета Богородица** — главна селска црква во селото Росоки, Општина Маврово и Ростуше. Се наоѓа на самото сретсело, покрај една од селските чешми.

Историја
--------

Црквата потекнува од XVIII век и се одликува со извонреден живопис и икони од еден од најголемите мајстори во своето време Дичо Зограф, кој работел во црквата како едни од првите позначајни самостојни остварувања.

Во храмот од негова страна се изработени престолните икони на иконостасот. Дичо ги изработил иконите Исус Христос Цар и Велики архијереј, Св. Јован Претеча, потпишани и датирани во 1844 година и Богородица Одигитрија, потпишана и датирана во 1845 година.

Во 1850 година, Дичо е повторно во Росоки каде ги изработува празничните икони за иконостасот и го работи живописот во црквата во лунетата над влезната врата. За овој негов ангажман сведочи ктиторскиот натпис, испишан над влезот во храмот, над јужниот надвратник. Овде Дичо остварува низа нарачки сè до 1854 година, меѓу кои се издвојува иконата Богородица со Исус и седумте допојасни претстави на светители, во долниот дел, од 1851 година, и Св. Харалампиј, од вратата на ѓаконикот, која ја потпишал и датирал во март 1852 година.

Грабеж
------

Црквата била ограбувана неколкупати, како дел од акциите на крадци кои пустошеле низ мијачките села. Била ограбена во текот на октомври 2012 година, заедно со црквите во соседните села Тресонче и Селце.

Галерија
--------

* Предниот дел од цркватаПредниот дел од црквата
* Поглед на цркватаПоглед на црквата

Поврзано
--------

* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Росоки

Наводи
------

1. 1 2  Алексиев, Емил (18 октомври 2008). „ДИЧО ЗОГРАФ - еден од најистакнатите македонски зографи". *Премин Портал*. Скопје: НИП Ѓурѓа. Посетено на 21 ноември 2015.
2. ↑  „Ограбени цркви во реканскиот крај". *Нова Македонија*. Скопје: Репро Принт. 27 октомври 2012. Посетено на 21 ноември 2015.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Воведение на Пресвета Богородица" - Росоки на Ризницата ?

Координати: 41°33′58″N 20°41′43″E﻿ / ﻿41.56611° СГШ; 20.69528° ИГД﻿ / 41.56611; 20.69528
**„Страдањето на Јованка Орлеанка"** (француски: *La Passion de Jeanne d'Arc*) — француски филм од 1928 година, во режија на Карл Теодор Драјер (*Carl Theodor Dreyer*), кој е автор и на сценариото заедно со Жозеф Делтеј (Joseph Delteil). Главните улоги во филмот ги толкуваат: Рене Жан Фалконети (*Renée Jeanne Falconetti*), Ежен Силвен (Eugene Silvain), Андре Берле (*André Berley*), Морис Шуц (*Maurice Schutz*), Антонен Арто (*Antonin Artaud*), Луј Раве (Louis Ravet), Мишел Симон (*Michel Simon*) итн. Филмот се смета за една од пресвртните точки во историјата на кинематографијата, благодарение на продукцијата, режијата и глумата на Факлонети која често се наведува како една од најдобрите изведби на сите времиња. Во 1929 година, филмот ја освоил наградата на Американското здружение на филмските критичари за најдобар странски филм, а во 1999 година, во изборот на „Village Voice Film Poll", филмот бил прогласен за осми најдобар филм на XX век.

Содржина
--------

Филмот ги прикажува последните денови на Јованка Орлеанка, нејзиното судење и погубувањето. Таа е заробена и одведена во Англија, каде група судии и теолози ѝ судат. Тие ја обивнуваат дека е опседната од ѓаволот и бараат од неа да се покае, но таа упорно тврди дека Господ ја испратил да ја изврши нејзината мисија, така што ѝ го испратил св. Архангел Михаил. Судиите и теолозите постојано ја навредуваат и ѝ се потсмеваат, но некои од нив покажуваат симпатија кон неа. Бидејќи таа упорно останува на своите ставови, ја носат во собата за мачење, но не успеваат да ја скршат. На крајот, соочена со смртната казна, таа попушта и признава дека била заблудена од ѓаволот и така го избегнува погубувањето. Меѓутоа, штом ја вратат во затворот, таа го отфрла даденото признание. Поради тоа, таа е жива запалена, а насобраниот народ се свртува против англиската војска.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Stradanje Ivane Orleanske, francuski film (пристапено на 14.5.2022)
2. ↑  IMDb, The Passion of Joan of Arc (1928), Awards (пристапено на 28.1.2017)
3. ↑  IMDb, The Passion of Joan of Arc (1928) (пристапено на 28.1.2017)
Примариус д-р **Христо Христов** (31 октомври 1927

, Битола - 10 април 2017

, Битола) — македонски лекар, специјалист по оториноларингологија и виш здравствен советник. Основоположник на одделението за уво, грло и нос во Клиничката болница во Битола.

Животопис
---------

Христов ги завршил студиите по медицина во Белград во 1952 година, специјализирал оториноларингологија во Загреб каде учел од надалеку прочуениот доктор Анте Шерцер. Специјалистичките студии ги завршил во 1957 година. Веднаш потоа, на 20 ноември 1957 година, го отворил првото одделение за уво, нос и грло во внатрешноста на Македонија, во кое работел до пензионирањето (1987). Се усовршувал во Полска, Германија, Прага и во други европски градови, а своите искуства ги пренел и во Африка, каде две години бил доктор и директор на Југословенската болница во Бенгази.

Д-р Христов бил долгогодишен началник на одделението за уво, нос и грло каде извршувал најделикатни операции и единствен доктор за цела Југозападна Македонија во тоа време.

Во својот работен век, прегледал над 100.000, а оперирал над 25.000 лица. Бил и сојузен пратеник за здравство во тогашна Југославија.

Д-р Христов бил семеен човек, оженет за Љиљана Ивошевиќ-Христова со две високообразовани ќерки, Вера и Жанета, како и три внуци Мартина Кимовска, Марија Мустрик и Мишел Марковски.

Награди
-------

Добитник е на бројни награди и признанија за придонес во здравството, меѓу кои и Награда „4 Ноември" за посебни заслуги и придонес во здравството во 1968 г. Истата година ја стекнал и титулата примариус за уво, грло и нос.

Бил одликуван и со **Орден на трудот со сребрен венец** од страна на СФРЈ Југославија.

Наводи
------

1. ↑  „ХРИСТОВ, ХРИСТО ЌИРОВ". *Македонска енциклопедија*. Посетено на 20 декември 2020.[*мртва врска*]
2. ↑  „ОТОРИНОЛАРИНГОЛОГИЈА". Клиничка болница Битола. Посетено на 20 декември 2020.
**„Човекот од Западот"** (англиски: *The Westerner*) — американски филм од 1940 година, во режија на Вилијам Вајлер (William Wyler) по сценариото на Нивен Буш (Niven Busch), Стјуарт Н. Лејк (Stuart N. Lake) и Џо Сјурлинг (Jo Swerling). Главните улоги ги играат: Гари Купер (Gary Cooper), Волтер Бренан (Walter Brennan), Дорис Девенпорт (Doris Davenport) и Фред Стоун (Fred Stone). Овој филм се памети по една од најдобрите улоги на Волтер Бренан, кој за улогата на судијата Рој Бин го добил третиот „Оскар" за најдобра споредна машка улога. Притоа, филмот бил номиниран за наградата „Оскар" уште во три категории.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажува суровиот, самонаречен судија Рој Бин (го игра Бренан) од Винегарун, Тексас, кој себеси се нарекува „единствениот закон западно од Пекос". Тој ги брани интересите на сточарите и погубува луѓе дури и за ситни дела. Еден ден, пред судијата е доведен Коул Харден (го игра Купер) кој е обвинет за кражба на коњ. За време на неговото судење, во барот влегува Џејн Елен Метјус (ја игра Девенпорт), која го зема во заштита обвинетиот. Харден забележува дека Рој Бин е опседнат со глумицата Лили Ленгтри и почнува да лаже дека ја познава лично при што му ветува на судијата дека ќе му даде прамен од косата на Ленгтри. Откако Харден и Рој Бин се опиваат, утредента Харден успева да побегне и оди на имотот на Џејн Елен која веднаш се вљубува во него. Таму, Харден дознава за проблемите на земјоделците и решава да им помогне. За таа цел, тој го уценува судијата, барајќи да ги повлече стадата од долината, а за возврат му дава парче од косата на Џејн Елен. Додека земјоделците слават за успешниот род, сточарите подметнуваат пожар во кој целосно горат насадите со пченка и куќите на земјоделците, а во таа прилика погинува таткото на Џејн Елен, Калифет Метјус (го игра Стоун). Сите земјоделци се иселуваат, а само Џејн Елен е цврсто решена да остане на имотот. Притоа, таа го обвинува Харден дека е виновен за пожарот. Затоа,тој набавува налог за апсење на Рој Бин. Истовремено, во блискиот град е закажан настап на Лили Ленгтри и Рој Бин оди на концертот. Тогаш, на бината се појавува Харден при што започнува вооружена престрелка меѓу нив во која Рој Бин е смртно ранет. Сепак, со последните сили, тој оди во гардеробата на Лили и, откако ќе ја здогледа, умира. Две години подоцна, Џејн Елен и Харден живеат заедно, а од прозорецот на својот дом гледаат како повторно се доселуваат земјоделците.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Zakon Divljega zapada, američki film (пристапено на 22.12.2019)
2. ↑  HRT, Zakon Divljega zapada, američki film (пристапено на 22.12.2019)
Храм на *Цукујоми-но-Микото* на Мацуноо-таиша во Кјото.
**Цукујоми-но-микото** (月読命 or 月読尊code: ja is deprecated ), или едноставно **Цукујоми** (月読), е бог на месечината во јапонската митологија и Шинто религијата. Името „Цукујоми" е соединение на старите јапонски зборови *цуку* (月, „месечина, месец", станувајќи модерно јапонско *цуки*) и *јоми* (み, чита, брои). *Нихон Шоки* го споменува ова име напишано како Цукујуми (月弓, „Месечински лак"), но овој *јуми* е веројатно варијација во изговорот на *јоми*. Алтернативно толкување е дека неговото име е комбинација на *цукијо* (月夜, „осветлена ноќ од месечина") и ми (見, „гледа, надгледува").

Малку е познато за Цукујоми дури и полот е непознат. Меѓутоа, во Манјоошуу, каде што името на Цукујоми понекогаш се преведува како **Цукујоми Отоко** (月讀壮士, „човек што чита месечина").

Цукујоми бил второто од „трите благородни деца" (三貴子, *Михашира-но-узуномико*) родено кога Изанаги-но-Микото, богот што ја создал првата земја на Оногорошима, се чистел од своите гревови додека се бањал откако избегал од подземниот свет и канџите на неговата разгневена мртва сопруга Изанами-но-Микото. Цукујоми се родил кога се измил од десното око на Изанаги. Меѓутоа, во алтернативна приказна, Цукујоми е роден од огледало направено од бел бакар во десната рака на Изанаги.

Цукујоми ја налутил Аматерасу кога ја убил Укемочи, божицата на храната. Аматерасу еднаш го испратила Цукујоми да ја претставува на празникот претставен од Укемочи. Божицата ја создала храната така што се свртела кон океанот и исплукала риба, потоа се свртела кон шумата и исплукала дивеч, а на крај се свртела кон оризово поле и искашлала сад со ориз. Цукујоми бил крајно згрозен од фактот што, иако изгледало извонредно, оброкот бил направен на одвратен начин, и затоа тој ја убил.

Наскоро, Аматерасу дознала што се случило и била толку лута што одбила да го гледа Цукујоми, засекогаш преселувајќи се на друг дел од небото. Ова е причината што денот и ноќта никогаш не се заедно. Сепак, некои велат дека Сусаноо бил тој што го убил Укемочи.

Поврзано
--------

* Список на месечеви божества

Наводи
------

1. ↑  **1988**, *国語大辞典（新装版）* (Kokugo Dai Jiten, Revised Edition) (in Japanese), Tōkyō: Shogakukan
2. ↑  c. **759**: *Man'yōshū*, volume 7, poem 1372; in Old Japanese. Text available online here.
3. ↑  Roberts, Jeremy (2010). *Japanese Mythology A To Z* (PDF) (2. изд.). New York: Chelsea House Publishers. ISBN 978-1-60413-435-3.
4. ↑  Roberts, Jeremy (2010). *Japanese Mythology A To Z* (PDF) (2. изд.). New York: Chelsea House Publishers. ISBN 978-1-60413-435-3.
5. ↑  『日本神話事典』211頁。

Надворешни врски
----------------

* 

* Цукујоми на Ризницата ?
* Tsukiyomi на Јапонската Историја База на податоци.
**„Човек со интегритет"** (персиски: لِرد) — ирански филм од 2017 година, во режија на Мохамад Расулоф, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Реза Аклагирад, Судабех Бејзаи и Насим Адаби. На Канскиот фестивал, Расулоф бил награден во категоријата „Извесен поглед", а покрај тоа, филмот освоил уште неколку награди на филмските фестивали.

Содржина
--------

Еден човек живее во мало село во Иран, каде одгледува златни рипки. Тој се соочува со пропаст, кога му го запираат доводот на вода од реката...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Talog, iranski film - Večer tisuću nagrada (пристапено на 22.2.2022)
Знамето на Филики Етерија
**Филики Етерија** или **Друштво на Пријатели** (грчки: *Φιλικὴ Ἑταιρεία* *или* Ἑταιρεία τῶν Φιλικῶν) била тајна организација основана во 1814 во Одеса, чија цел била отфрлање на османлиската власт во Грција и воспоставување на независна грчка држава. Членовите на друштвото биле воглавно млади Фанариоти од Константинопол и Руската Империја, локални политички и воедни лидери од копнена Грција и од островите, како и други православни лидери кои биле под грчко влијание, како Караѓорѓе од Србија, Тудор Владимиреску од Романија, и Арванитските водачи. Друштвото ја иницирало Грчката војна за независност во пролетта 1821.

Наводи
------

1. ↑  Alison, Phillips W. (1897). *The war of Greek independence, 1821 to 1833*. London : Smith, Elder. стр. 20, 21. (*retrieved from University of California Library*)
2. ↑  Filiki Eteria: The Diaspora Secret Society That Sparked Greek Independence
3. ↑  Clogg, Richard (1976), „'Social Banditry': The Memoirs of Theodoros Kolokotronis", *The Movement for Greek Independence 1770–1821*, Palgrave Macmillan UK, стр. 166–174, doi:10.1007/978-1-349-02845-0\_10, ISBN 9781349028474
4. ↑  John S. Koliopoulos, *Brigands with a Cause – Brigandage and Irredentism in Modern Greece 1821–1912*, Clarendon Press Oxford (1987), p. 41.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Грција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Свети Терапонт** (грчки: *Αγίου Θεράποντος*, *Άη Θεράπη*) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот се наоѓа во населбата Горна Тумба, на улица „Артаки" бр. 1 и претставува крстокуполен храм. Првата црква е изградена по доаѓањето на грчките доселеници од Турција во 1922 г. и е наречена „Св. Терапонт" по името на поклоничкиот храм во Бунарбаши, Смирненско. Камен-темелникот на црквата е поставен на 11 јуни 1924 г. Храмот е осветен во 1929 г. и отворен на 1 октомври 1933 г. Мештаните ја нарекуваат „Ај Терапи". Со брзиот пораст на населението се појавила потреба од поголема црква. Новата црква е започната во 1949 и завршена во 1951 г. Отворена е од епископот Стефан Талантски на 31 октомври 1971 г. Во храмот се чува историската икона на Свети Терапонт, зачувана од турски оџа по иселувањето на Грците од Смирна во 1922 г. и донесена во Егејска Македонија во 1955 г. од свештеникот Јоанис Пицокос заедно со путир. Во црквата се чуваат и мошти на Свети Терапонт и Свети Харалампиј. Освен на овој светец, црквата има делови посветени на Свети Теона Солунски и на Свети Кузман Етолиски, како и параклис на Свети Јосиф.

Параклис на храмот е и црквичката „Св. Ефросина" во сиропиталиштето „Александар Велики" меѓу улиците „Олимпија", „Григориос Ламбракис" и „Павсилипос", изградена во 1971 г.

Поврзано
--------

* Солунска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Άγιος Θεράπων". Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Посетено на 20 октомври 2016.
2. 1 2  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 62.
3. ↑  Τερμεντζόγλου, Γεώργιος Κ (2013). *Εγκαίνια νεότερων ναών της Θεσσαλονίκης (1912-2011)* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. стр. 63.
**Црква „Вознесение Господово"** (руски: *Храм Вознесения Господня*) ― православна црква, изградена во 1910-1913 година на територијата на Ростов-на-Дон во Ростов-на-Дон, Русија.

Изградбата на храмот била извршена на сметка на трговците Герасимов, Мјасников и Сафонов.

Проектот бил изработен од архитектот Григориј Васиљев.

Главниот олтар бил осветен во чест на Вознесението Господово.

Странични параклиси ― во чест на светите Адријан и Наталија, и во чест на Св. Јован Евангелист.

Црквата има статус на објект на културно наследство од сакрално значење.

Историја
--------

Во 1892 година, по избувнувањето на епидемија на колера надвор од градот, биле формирани гробишта, кои биле наречени Гробишта на браќата („Братское"). Тогаш тоа беа најголемите гробишта во Ростов на Дон, но извесно време немало ни капела.

Од 1891 до 1908 година на плоштадот Нов пазар се градела катедралата Александар Невски. Во овој период, била изградена времено црква од камен, врз основа на проектот на Сергеј Загоскин.

По осветувањето на катедралата, одлучено е црквата да не се урива целосно, туку да се расклопи и да се транспортира градежен материјал до Братските гробишта за изградба на нова црква таму.

Транспортот се спроведувал на сметка на трговците Герасимов, Мјасников и Сафонов.

Градежните работи биле изведувани под раководство на градскиот архитект Г.Н. Васиљев.

Архитектура има одлики на неовизантиски стил и Руска преродба .

Првично, храмот имал голема купола и четири мали куполи.

Дакадите се украсени со фурнир од тули. Над западниот влез се издигна камбанарија.

Во 1929 година црквата била затворена..

Во 1942 година, за време на германската окупација, црквата била повторно отворена. Официјалното отворање на црквата се случило во 1946 година и оттогаш богослужбите не престанале.

Кон крајот на 1990-тите биле извршени реставраторски работи, при што биле обновени камбанаријата и куполата. Во втората половина на 2000-тите била извршена реконструкција на внатрешноста на црквата.

Наводи
------

1. ↑  „«Храм Вознесения Господня» в Ростове-на-Дону". Архивирано од изворникот на 2021-10-25. Посетено на 2022-04-11.
2. ↑  Церковь Вознесения Господня на Братском кладбище
Христос на Голгота, Светогорска икона на Теофан Критски 
**Страсна (Страдална, Велика) седмица** — последната недела од Христовиот живот. За секој нејзин ден во богослужбените книги се зборува како за голем (велик) и свет, и во секој од нив, во сите цркви се извршуваат посебни богослужби.

* Во Страсниот понеделник Црквата ни ја дава за размислување темата за бесплодната смоква, осудена од Христа.
* Вторник е посветен на темата за мудрите девојки, кои за разлика од своите неразумни сестри, биле спремни за Господовото доаѓање.
* Во Среда вниманието е свртено кон покаената блудница. Службата ја нагласува разликата помеѓу спасената грешна жена и погинатиот Јуда, избран како апостол: првата го дава своето богатство за Христа и ги бакнува Неговите нозе, а другот, пак, за пари Го продава со целив.
* Велики четврток е означен како ден на востановување на новозаветната пасхална жртва
* На Велики петок Господ Исус Христос е осуден, распнат и погребен.
* Слегувањето во адот е на Велика Сабота
* Христовото Светло Воскресение се случува на Велигденската недела.

Црквата пропишува во првите три дена на Страсната седмица на часовите да се читаат сите четири Еванеглија, до местото каде што започнуваат Христовите страданија. А Старозаветните читања се земаат од Втората книга Мојсеева, од Јов и од пророците. Може да се каже дека како општа тема на првите три дена од Страсната седмица се јавуваат крајот на светот и Христовиот Суд. 

Утрените обично се служат доцна навечер, и на нив се пее посебен тропар:

*„ Ете, Младоженецот доаѓа на полноќ и блажен е слугата што ќе го најде буден, а недостоен е оној што ќе биде најден немарен. Внимавај, затоа, душо моја, да не те совлада сонот, да не бидеш предадена на смртта, и да не бидеш исклучена од Царството. Туку, освести се и повикај: "Свет, свет, свет Си Боже, поради молитвите на Богородица смилувај се на нас". "*

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Страсна седмица |
| --- |
|  |
| 
* Лазарова сабота/Цветници
* Велики понеделник
* Велики вторник
* Велика среда
* Велики четврток
* Велики петок
* Велика сабота
* Велигден

 |

 |
Местоположба на Црноморскиот регион
**Црноморски регион** (турски: *Karadeniz Bölgesi*) — еден од седумте пописни региони (*bölge*) во Турција. Се граничи со Мраморниот регион на запад, Средна Анадолија на југ, Источна Анадолија на југоисток, Грузија на североисток и Црното Море на север.

Покраини
--------

Покраини во Црноморскиот регион
* Амасија
* Артвин
* Бајбурт
* Бартин
* Болу
* Гиресун
* Ѓумушхане
* Дузџе
* Зонгулдак
* Карабук
* Кастамону
* Орду
* Ризе
* Самсун
* Синоп
* Токат
* Трабзон
* Чорум

Население
---------

Регионот брои 8.439.213 жители, од кои 4.137.166 живеат во градовите, а 4.301.747 во селата. Со ова, Црноморскиот регион е најруралниот во земјата и единствениот со повеќе селско отколку градско население.

Најголем дел од населението се Турци, со Лази и Грузијци во источниот дел. За разлика од нивните сонародници во Грузија, Лазите и Грузијците во Турција се муслимани.

Клима
-----

| Зонгулдак
Климатограм |
| --- |
| Ј | Ф | М | А | М | Ј | Ј | А | С | О | Н | Д |
| 
 
 
&10000000000000133000000133
 
&100000000000000090000009
&100000000000000040000004
 | 
 
 
&1000000000000008600000086
 
&100000000000000090000009
&100000000000000030000003
 | 
 
 
&1000000000000008800000088
 
&1000000000000001100000011
&100000000000000050000005
 | 
 
 
&1000000000000005800000058
 
&1000000000000001500000015
&100000000000000080000008
 | 
 
 
&1000000000000005100000051
 
&1000000000000001900000019
&1000000000000001200000012
 | 
 
 
&1000000000000007100000071
 
&1000000000000002300000023
&1000000000000001600000016
 | 
 
 
&1000000000000008100000081
 
&1000000000000002500000025
&1000000000000001800000018
 | 
 
 
&1000000000000008800000088
 
&1000000000000002500000025
&1000000000000001800000018
 | 
 
 
&10000000000000123000000123
 
&1000000000000002200000022
&1000000000000001500000015
 | 
 
 
&10000000000000153000000153
 
&1000000000000001800000018
&1000000000000001200000012
 | 
 
 
&10000000000000147000000147
 
&1000000000000001500000015
&100000000000000080000008
 | 
 
 
&10000000000000154000000154
 
&1000000000000001100000011
&100000000000000050000005
 |
| Прос. мин. и макс. температура во °CВкупно врнежи во мм*Извор: Државна метеоролошка служба*  |

Регионот има океанска клима со големо количество на рамномерно распределени вржени преку целата година. Во крајбрежните делови, летата се топли и влажни, а зимите се свежи и исто така влажни. Со 2500 мм годишно, ова е најврнежливиот регион во земјата. Во зимата често врне снег, кој обично трае една до две недели.

Поврзано
--------

* Понт
* Региони во Турција
* Црно Море

Наводи
------

1. ↑  Попис 2010
2. ↑

Надворешни врски
----------------

* Култура на Црноморскиот регион (турски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Пописни региони во Турција |
| --- |
|  |
| 
Егејски **·**  Источна Анадолија **·**  Југоисточна Анадолија **·**  Мраморен **·**  Средна Анадолија **·**  Средоземен **·**  Црноморски | Турција |

 |

Координати: 41°00′N 36°00′E﻿ / ﻿41.000° СГШ; 36.000° ИГД﻿ / 41.000; 36.000
|  |
| --- |
|  **Свети Атанасиј** |
|  |
| 
Дел од иконостасните икони |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Ресенско |
| **Парохија** | Подмочанско-љубојнска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Долно Дупени |
|  **Општина** | Ресен |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Атанасиј Александриски |
|  **Изградба** | 17 век |
|
|  **Живопис** | 1864 |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | еднокорабна градба |
|

**Свети Атанасиј** — македонска православна црква во ресенското село Долно Дупени.
Црквата се наоѓа на 2 километра источно од селото. Во нејзината непосредна околина, низ обраснатиот предел, се распознаваат остатоци од темели на објекти, како и стари гробови. Храмот претставува едноставна
градба, со ѕидови од необработен фугиран камен и полукружна апсида на источната страна. Само околу јужниот влез во наосот, вградени се обработени камени блокови, кои го формираат полукружно засведениот премин. Внатрешноста од наосот, јужниот и северниот ѕид прекриена е со ѕидно сликарство. Според натписот над јужниот влез од внатрешната страна, живописот е датиран во 1864 година. Истите непознати мајстори во
таа прилика ги насликале и ѕидовите во олтарниот простор како и западниот дел од црквата, односно нартексот. На многу места, под сликарството нанесено во 19 век, најповеќе на местата каде се одлуштени парченца од живопис, се наѕираат остатоци од постар слој на сликарство. Ова постаро сликарство, кое според стилските каралктеристики најверојатно потекнува од 17 век, најзабележливо е на источниот ѕид од олтарниот простор. Импровизираниот иконостас, составен е од икони изработени во различни временски периоди и тоа од 17, XVIII и XIX век. Најголем дел од иконите потекнуваат од периодот на поствизантиското сликарство и тие можат да се поврзат со постариот слој на ѕидно сликарство во црквата.

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  Палигора, Ристо. *Каталог Цркви и Манастири на Баба Планина* Архивирано на 28 февруари 2016 г.. Битола, Центар за развој на Пелагонискиот плански регион.

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква „Св. Атанасиј" - Долно Дупени" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија црква во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Страдањата и подвизите на Персил и Сигисмунда** (шпански: ***Los trabajos de Persiles y Sigismunda***) е романса или византиски роман на Мигел де Сервантес, неговото последно дело и дело што се спротивставува на познатиот роман *Дон Кихот*. Додека Сервантес денес е познат првенствено по *Дон Кихот*, нашироко сметан за еден од најистакнатите класични романи на сите времиња, тој самиот верувал дека *Персилите*, како што накусо се нарекува ова дело, е негово крунско достигнување. Тој го завршил само три дена пред смртта, и делото било објавено постхумно во 1617 година.

Општо прифатената идеја за православен роман како византиска, неокласична и католичка епска романса, е оспорена во две книги на Мајкл Нерлих (2005) и Мајкл Армстронг-Рош (2009). Во 2016 година, во студии за одбележување на 400-годишнината од објавувањето на романот, уредникот Мерцедес Алкала Галан посочува дека новите толкувања на *Персилите* довеле до проширување на неговото значење.

За одбележување на 400-годишнината, Реал Академија на Шпанија издала ново издание во 2017.

Наводи
------

1. ↑  Sacchetti, Maria (2001). *Cervantes' Los trabajos de Persiles y Sigismunda: A Study of Genre*. Tamesis Books. ISBN 978-1-85566-077-9.
2. ↑
3. ↑  Canavaggio, Jean. „Miguel de Cervantes (1547-1616): Life and Portrait". *The Cervantes Project*. Архивирано од изворникот на 2009-12-12. Посетено на 2011-05-21.
4. ↑  Nerlich, Michael (2005). *Le 'Persiles' décodé ou la "Divine Comédie" de Cervantes*. Clermont-Ferrand: Presses Universitaires Blaise Pascal. ISBN 2845162944.
5. ↑  Armstrong-Roche, Michael (2009). *Cervantes' Epic Novel: Empire, Religion, and the Dream Life of Heroes in 'Persiles'*. Toronto: University of Toronto Press. ISBN 9780802090850.
6. ↑  *eHumanista/Cervantes*, vol 5 (2016), p. viii.
7. ↑  Јубилејното издание, ПДФ верзија

Надворешни врски
----------------

* *Патувањата на Персили и Сигисмунда: Северна историја*, превод на англиски на *Персили*
* *Los trabajos de Persiles y Sigismunda* на Викиизвор
**Стража** ― еден од врвовите во планината Билина, која се наоѓа во североисточниот дел на Македонија. Со својата впечатлива природна убавина и значајна височина, врвот Стража привлекува планинари и туристи кои бараат авантура и спокојство во планинската природа. Стража е еден од највисоките врвови во планината Билина. Врвот се издига на висина од 1,547 метри, што го прави еден од најдоминантните.

До врвот може да се стигне од црквата „Света Троица" во селото Петралица од каде се движи по црн широк пат до самиот врв движејќи се по патеката која ја пресекува Рашка Река. Друг алтернативен начин по пократка патека е од селото Метежево или поточно од месноста викана Метежевски Преслап каде исто се движи по црн широк пат.

Поврзано
--------

* Мечит Рид

Наводи
------

1. ↑  Игор Талески. *Топографска проминенција на врвовите во Македонија*. стр. 8. Посетено на 17 мај 2023.
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Vespa|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Црноопашест стршлен** (*Vespa ducalis*) е стршлен кој се наоѓа во Источна Азија. Овој вид на стршлен бил за првпат опишан од Фредерик Смит во 1852 година.

Description
-----------

Должината на телото е помеѓу 24 и 37 мм со забележителна црна „опашка". Возрасните се само малку помали од азискиот голем стршлен.

Распространетост
----------------

Стршленот се наоѓа во Азија на места како што е Кина, Хонгконг, Индија (североисточен дел), Јапонија, Кореја, Мјанмар, Непал, Сибир во Русија, Тајван, Тајланд и Виетнам (северен и централен дел).

Однесување
----------

Ларвите всушност само ги јадат пулпите (куклите) и ларвите на осите и така возрасните честопати ги напаѓаат гнездата на осите при што ги ловат ларвите, истовремено игнорирајќи ги возрасните.

Гнездо
------

Колониите кои овој стршлен ги создава се најмалите од сите стршлени. Гнездата се под земја и во просек имаат по 50 единки.

* Црноопашест стршлен напаѓа оси.Црноопашест стршлен напаѓа оси.
* Црноопашест стршлен во ЈапонијаЦрноопашест стршлен во Јапонија

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Видете ***hornet*** во Викиречник, слободниот речник. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Vespa" на Викивидовите ? |

* Црноопашест стршлен
* Црноопашест стршлен
**Стража** — планински превој во западна Македонија кој ги спојува Полошката и Кичевската Котлина на надморска височина од 1.212 м.

Најкарактеристични палеоземјишни облици кои се зачувани на територијата на Република Македонија се остатоци од преграбенските или прелимниските, односно преезерски долини. Тоа се доловите, а некаде и речни тераси од старите речни долини, кои постоеле пред распарчувањето на старата балканска маса. Тогашната речна мрежа имала поинакви правци на речни долини. Една таква долина била долината на Ѓаватска Река, која доаѓала од запад и течела кон југоисток, во правец на Егејскиот дел на Македонија. Со радијалните тектонски движења Ѓаватска Река била распарчена, при што се спуштиле Охридската и Преспанската Котлина и Пелагонија, а се издигнале околните планини. Остатоци од оваа река во вид на фосилен-флувијален релјеф - речни тераси и речен нанос од песок и чакал, се наоѓаат на надморска височина на денешните патни правци на превлаците: Буково - 1207 м (помеѓу Охридската и Преспанската Котлина) и Ѓавато - 1067 м (помеѓу Преспанска Котлина и Пелагонија).

Превлаци, односно превои како релјефни траги од старите речни долини има на повеќе места во Република Македонија. Такви се Плетвар (995 м), Присад (1093 м) меѓу Пелагонија и Повардарието, потоа Буковиќ (1.185 м), Стража (1.212 м) меѓу Полошката и Кичевската Котлина, Пресека (1.082 м) меѓу Кичевска Котлина и Дебрца, Калдармибогаз меѓу Полог и Скопска Котлина, Барбарас и Уши помеѓу Порече и Пелагонија и др.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Превои во Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Барбарас
* Буково
* Бунец
* Голашец
* Групчин
* Деве Баир
* Ѓавато
* Јама
* Костурино
* Лесковица
* Лигураса
* Липова Ливада
* Момин Преслап
* Обел
* Обозна
* Палазлија и Преведена
* Плетвар
* Попова Шапка
* Пресека
* Преслап
* Присад
* Прострање
* Слива
* Смилат
* Стража
* Страцин
* Суви Лаки
* Трибор
* Турла
* Ќафасан
* Фурка
* Шкртец

 |  |

 |
**Цана** (германски: *Zahna*) — град и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија, не далеку од сојузниот автопат (*Bundesstraße*) B2 и околу 11 километри источно од Лутерштат Витенберг. Бил седиште на поранешната заедница на општини (*Verwaltungsgemeinschaft*) Елбауе-Флеминг. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Цана-Елстер.

Историја
--------

Цана е еден од најстарите градови во Саксонија-Анхалт. Докажано е дека Цана бил населен уште околу 2000 п.н.е. Ова е потврдено со археолошките пронајдоци од 6-от век п.н.е. до миграцијата на Семноните, кои го населувале овој регион.

По нив, дошле лужичките Срби, кои ги презеле нивните домови. Историското градско јадро покажува форма и структура, кои враќаат до населувањето на Фламанците во доцниот Среден век во 12-от век.

Целата висорамнина северно од Витенберг е под силно фламанско влијание и многу имиња потекнуваат од нив; па така и денес, сè уште е наречена областа Флеминг и градот припаѓа на природниот парк Флеминг, кој бил отворен во 2005.

Збратимени градови
------------------

* Полска Стеншев близу Познањ, Полска.
* Германија Едемисен близу Пајне, Германија.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Fläming Nature Park" на Ризницата ? |

* Информации за Цана Архивирано на 21 јули 2015 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа место во округот Витенберг статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Шумарско-дрвопреработувачката струка** ја опфаќа областа за изработка и производство на мебел и ентериер. Се изучува анатомската градба и техничките својства на дрвото и неговата обработка. Во оваа струка учениците се запознаваат со машините кои служат за финална обработка на дрвото, а во понатамошното нивно надградување учат како да вршат проектирање на мебел и преку дрвните конструкции доаѓаат до идни решенија при изработка на мебелот. Исто така учениците ја изучуваат техничката документација која е потребна и го следи производниот процес на мебелот. Преку практичната настава која е составен дел на образованието, учениците реализираат готови производи. По завршување на четиригодишното образование, учениците можат да се запишат на било кој од факултетите од земјата а и од странство, но најсроден и најблизок е Шумарскиот факултет.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
|  |
| --- |
|  **Манастир „Св. Јован Златоуст"** |
|  |
| 
Поглед кон црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Струмичка |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Ангелци |
|  **Општина** | Василево |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Јован Златоуст |
|  **Изградба** | 1940-те |
|  **Завршено** | 1950 |
| Архитектонски опис |
|

**„Св. Јован Златоуст"** — христијански храм кој се наоѓа во селото Ангелци, Општина Василево.

Историја
--------

Пред да биде изграден Манастирот на негово место се наоѓала куќа. На сопственичката на куќата Гина Бандулова Трајкова и се сонило дека треба да ја напуштат куќата бидејќи под нејзиниот темел се наоѓа христијанска црква. Кога сопствениците не сакале да ја напуштат куќата бидејќи немале каде на друго место да одат, им починало најмалото од своите четири деца. По овој чин старата куќа била разрушена а на нејзино место бил изграден манастирот посветен на Свети Јован Златоуст.

Денешниот манастир започнал да се гради во 1940-тите а целосно била изградена во 1950 година со помош на жителите на селото.

Долги години манастирот бил место каде што се ванчавале сите млади парови во селото и каде што ги крштевале своите деца, каде што се празнувале сите верски празници, сè до градењето на црквата св. Спас во 2016 година.

Галерија
--------

* Поглед кон цркватаПоглед кон црквата
* Поглед кон цркватаПоглед кон црквата
* Поглед кон цркватаПоглед кон црквата
* Место за крштевањеМесто за крштевање
* Базен во дворот на цркватаБазен во дворот на црквата
* Внатрешност на цркватаВнатрешност на црквата
* Внатрешност на цркватаВнатрешност на црквата
* Внатрешност на цркватаВнатрешност на црквата
* Свети Јован ЗлатоустСвети Јован Златоуст
* Свети Јован КрстителСвети Јован Крстител
* Исус ХристосИсус Христос
* Пресвета БогородицаПресвета Богородица

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква „Св. Јован Златоуст" - Ангелци" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија црква во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Странски јазик** — јазик кој е матичен за друга држава. Странскиот јазик не е секојдневен јазик за државата на лицето за кое станува збор. Така, англискиот јазик во Македонија се смета за странски јазик, бидејќи тој е матичен јазик на други држави и не е во секојдневна употреба во државата Македонија. 

Германски ученик кој учи француски јазик.

Странскиот јазик во образованието
---------------------------------

Најголемиот дел од училиштата во светот имаат изучување на барем еден странски јазик. Според податоците до 1998, скоро сите ученици во Европа учеле барем еден странски јазик како дел од задолжителните предмети во наставата. Единствен исклучок на ова била Ирска, каде се изучуваат ирски и англиски, но ниту еден од овие не е странски јазик за Ирците (но сепак има ирски ученици кои изучуваат и трет јазик). Бројот на училишни часови за изучување на странскиот јазик варира од држава во држава, но според истите податоци се увидело дека не се помалку од три седмично. Исто така, варира возраста кога странскиот јазик се изучува. Така во Македонија англискиот се изучува на 6 годишна возраст, исто како и во Луксембург, Малта или Норвешка. Во Фландрија, Белгија, странскиот јазик се изучува од 10 годишна возраст.

Поврзано
--------

* Мајчин јазик
* Јазично образование
* Втор јазик

Белешки
-------

1. ↑   Children in the Flemish Community of Belgium start learning French at age 10, English at 12 or 13 and, if chosen so, mostly German or Spanish at age 15 or 16, but with only the first two being obligatory. In the Brussels Capital Region, however, French is taught starting at age 8.

Извори
------

* Crystal, D. (2003), A Dictionary of Linguistics and Phonetics, 5th edition, London: Blackwell.
* Falk, J.S. (1978), Linguistics and Language, USA: John Wiley & Sons.
* Fasold, R.W. and Connor-Linton J. (2006), An Introduction to Language and Linguistics, Cambridge: Cambridge University Press.
* Hudson, G. (2000), Essential Introductory Linguistics, London: Blackwell.
* Richards, J.C. and Schmidt R. (2002), Longman Dictionary of Language Teaching and Applied Linguistics, 3rd edition, London: Longman.
* Steinberg, D. D. (1991), Psycholinguistics: Language, Mind and World, London: Longman.
* Stern, H.H. (1983), Fundamental Concepts of Language Teaching. Oxford: Oxford University Press.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на лингвистиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4018424-9
* NDL: 00562108

 |

 |
Цаи во 1934 година
**Цаи Ах-хсин** (1899–1990) била прва лекарка на колонијалниот Тајван.

Завршила на Токискиот медицински колеџ за жени во 1921 година, а потоа стажирала во болницата Таихоку во Тајван. Во 1924 година, Цаи се венчала со активистот за независност на Тајван, Пенг Хуа-јинг. Таа основала своја болница во Тајџунг во 1925 година. Создала семинар за обука на акушерки за акушерство, што бил дел од нејзината болница. Сепак, таа морала да го прекине семинарот во 1938 година, бидејќи Јапонците, кои ја нападнале северна Кина во 1937 година, дошле на нејзиниот семинар и принудиле некои од студентите да работат за нив како медицински сестри на фронтот.

Сериската драма „*Wave Washing Sands*" за нејзиниот живот ја освоила најдобрата сериска драма на доделувањето на наградите Златни Ѕвона во 2005 година.

Наводи
------

1. ↑  „Self Expression | The Archives of Institute of Taiwan History, Academia Sinica - Taiwan Archives Online". Archives.ith.sinica.edu.tw. Посетено на 2015-07-03.
2. ↑  Doris T. Chang (20 February 2009). *Women's Movements in Twentieth-Century Taiwan*. University of Illinois Press. стр. 32–. ISBN 978-0-252-09081-3.
3. ↑  Han Cheung (5 June 2016). „A lifelong desire to learn". *Taipei Times*. стр. 12. Посетено на 5 June 2016.
4. ↑  „Dramas, serials take most wins at Golden Bell show\_life\_English\_SINA.com". English.sina.com. 2005-11-14. Посетено на 2015-07-03.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 316458743
* NCL: 000011476

 |

 |
**Темелко Михајлов Танаскоски** (1920 во Врбјани, Охридско — август 1945 во Врбјани, Охридско) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Темелко Михајлов Танаскоски е роден во селото Врбјани. Се занимава со земјоделство. Во НОБ се приклучува на 6 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада е ранет на Сува Гора, на 28 септември 1944 година, поради што е ослободен од составот на НОБ. Подлегнува на раните и умира дома во август 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**„Шумата на обесениот"** (романски: *Pădurea spânzuraților*) е роман на романскиот писател Ливиу Ребреану. Објавен во 1922 година, делумно е инспириран од судбината на неговиот брат Емил Ребреану, офицер во Австроунгарската армија обесен за шпионажа и дезертерство во 1917 година, за време на Првата светска војна.

Романот послужил и како подлога за играниот филм Шумата на обесениот снимен во 1965 година.

Романот навлегува во некои од клучните драматични, цивилизациски и историски драми, противречности и цивилизациски катаклизми на почетокот од 20 век.

Наводи
------

1. ↑  The Forest of the Hanged
2. ↑  Архивирано на 14 јануари 2021 г. The Forest of the Hanged [Hardback
Приказ на модулацијата. Најгоре — информациски сигнал. Средина — амплитудно модулиран носител. Најдолу — честотно модулиран носител.
**Честотна модулација** или **фреквенциска модулација** — вид на аголна модулација при која носечката честота се менува пропорционално на сигналот на корисната информација. Замавот на носечката честота е константна. Со амплитудната и фазната модулација, претставува една од трите основни видови модулации.

Ако сигналот на информацијата е аналоген сигнал (глас, музика), носечката честота ќе се менува континуално во одреден честотен опсег. Ако сигналот на информација е дигитален сигнал, носечката честота може да има две или повеќе дискретни вредности. Во наједноставниот облик, бинарната дигитална честотна модулација, честотата се одржува на една вредност за дигиталната нула, а на друга за единицата.

Честотна или фазна модулација?
------------------------------

Честотната и фазната модулација се многу слични, не е можно да се менува фазата без промена на честотата и обратно. Ги разликуваме само по тоа која особина на носителот директно се менува. Ако директно се менува честотата, а индиректно фазата, станува збор за честотна модулација. Ако директно се менува фазата, а индиректно честотата, станува збор за фазна модулација.

Примена
-------

Комерцијалните радиостаници во опсегот на ултракратките бранови (УКБ) ја користат честотната модулација. Исто така се користи и за пренос на звук во безжичниот телевизиски систем, и многу други жични и безжични комуникациски системи.

Предност на честотната над амплитудната модулација во радиокомуникациите е поголемата отпорност на пречки, а мана ѝ е зафаќање на поголем честотен опсег.

Можни облици на модулација
--------------------------

Да го разгледаме математичкиот израз за синусоиден бран:

v = Vp sin (2πft+θ) или

v = Vp sin (ωt+θ)

каде

* v = е моментална вредност на синусоидниот напон
* Vp = е врвна вредност на синусоидниот напон
* f = е честота (Hz)
* ω = 2πf = е аголна брзина
* t = е време (s)
* ωt = 2πft = е агол во радијани
* θ = е фазен агол

Од изразот може да се види дека постојат три начини на модулација во зависност од тоа на кој начин се менува носителот. Тоа се амплитудната, честотната и фазната модулација.

Поврзано
--------

* Модулација
* Амплитудна модулација
* Фазна модулација

Наводи
------

1. ↑  *Принципи телекомуникација*, Мирослав Л. Дукић, Академска мисао, Београд. Честотна модулација
2. ↑  *Основи телекомуникација: зборник решених проблема*, Зорка Д. Стојановић, Мирослав Л. Дукић, Зоран Р. Петровић, Зоран С. Добросављевић, Наука, Београд.Честотна модулација
3. ↑  Основи електронике, Радио-предајници и радио-пријемници, Државни секретаријат за народну одбрану, Београд, (1967). стр. 176.
4. ↑  Војна енциклопедија, Седми том, 1974, Београд: Војноиздавачки завод. стр. 649.

Надворешни врски
----------------

* Честотна модулација на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85110474
* GND: 4155410-3
* BNF: cb11950829t (податоци)

 |

 |