recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Лента дијаграм на CheY белковината (регулатор на хемотактичен одговор кај бактериите, PDB код 3CHY), кој има флаводоксински склоп. Лентата е обоена од сино (N-терминал) до црвено (C-терминал).
**Флаводоксинскиот склоп** е чест α/β белковински склоп, втор по честота после TIM цилиндарот. Тој е изграден од три слоеви, со паралелна β-плоча од пет бета нишки во сендвич помеѓу два α-завојни слоеви. Редоследот на нишките во рамките на плочата е 21345.

Надворешни врски
----------------

* SCOP список на белковини со флаводоксински склоп Архивирано на 7 декември 2018 г. (SCOPe)

Наводи
------

1. ↑  Branden, Carl; Tooze, John (1999-01-03). *Introduction to Protein Structure* (англиски) (2. изд.). New York: Garland Science. ISBN 9780815323051.CS1-одржување: датум и година (link)
|  |
| --- |
|  **Свети Никола** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Преспанско-пелагониска |
| **Архијерејско намесништво** | Крушевско-демирхисарско |
| **Парохија** | Слепчанска |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°13′57″N 21°10′25″E﻿ / ﻿41.23250° СГШ; 21.17361° ИГД﻿ / 41.23250; 21.17361Координати: 41°13′57″N 21°10′25″E﻿ / ﻿41.23250° СГШ; 21.17361° ИГД﻿ / 41.23250; 21.17361 |
| **Место** | Слепче |
|  **Општина** | Демир Хисар |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Никола |
|  **Завршено** | 1867 |
|  **Живопис** | 1884 |
|  **Градител** | Коста, Јован и Ангеле од Цер |
|  **Зограф** | Коста Анастасов |
| Архитектонски опис |
|  **Архит. тип** | еднокорабна базилика |
|

**Св. Никола** — главна црква во демирхисарското село Слепче, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.

Црквата е изградена врз темелите на стара црква во 1867 година.

Претставува еднокорабна градба со полукружен свод, петстрана апсида на исток, и трем и женска црква на запад. Од внатрешната страна на северниот и јужниот ѕид има потпорни пиластри поврзани со лакови. Ѕидаријата е од полуобработен камен; прозорците, аглите, венецот и апсидата се од делкан бигор, а вратите се од мермер во плиток релјеф. Во дворот има камбанарија и тој е заграден, и во него се влегува преку масивна дрвена врата.

Во храмот има полузачуван натпис со годината на зографисување — 1884. На него стои името на Коста Анастасов, зограф кој работел и на соседниот Слепченски манастир, но може и да се однесува на мајстор-градител со истото име. Според друго толкување, се работи за брат му Никола Анастасов.

Слики
-----

* 
* 
* 
*

Поврзано
--------

* Слепчанска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Димитров, Никола В (2017). *Географија на населби - Општина Демир Хисар* (PDF). Битола. стр. 72. ISBN 978-608-65616-4-2.
2. ↑  Василиев, Асен (1965). *Български възрожденски майстори: живописци, резбари, строители*. София: Наука и изкуство. стр. 279.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола" - Слепче (Демирхисарско) на Ризницата ?
**Тосе Спасев Божиноски** ( 1914
 во Попоец, Кичевско — 8 мај 1944

 во Попоец, Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Споменик од НОБ, на кој е испишано името на Тосе Божиноски

Животопис
---------

По завршувањето на основното училиште, поради тешкиот живот, заминал на печалба во Белград. По капитулацијата на Кралството Југославија, се вратил во своето родно село каде почнал активно да работи за народноослободителното движење. Вршел курирски работи, пренесувал храна, облека и оружје. Во Пролетната офанзива, на 8 мај 1944 година, кога било запалено селото Попоец, бил фатен од балистите и стрелан.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 46.
За други значења на поимот, погл. Феноменологија (појаснување).Едмунд ХусерлМартин ХајдегерМорис Мерло-Понти
**Феноменологија** (од старогрчкото *phainómenon* „она што се појавува" и *lógos* „наука") e филозофско истражување на структурите на искуството и свеста. Едмунд Хусерл ја отпочнува како филозофско движење во раните години на XX век, кое е подоцна разработено од неговите германски следбеници во Гетинген и Минхен. Подоцна се шири во Франција и САД, во правец достатно различен од првобитната замисла на Хусерл.

Феноменологијата во никој случај не е обединето движење: постои некаков пресек помеѓу мислителите, но истовремено и видни разлики. Следствено, „да се даде единствена и конечна дефиниција за феноменологијата е опасно, а можеби и парадоксално бидејќи таа нема тематски фокус. Всушност, не станува збор за доктрина, ниту филозофска школа, туку за стил на размислување, метод, отворено и секогаш ново искуство на различни резултати, што може да го збуни оној кој се обидува да ја дефинира. Феноменологијата, онака како што ја дефинира Хусел, пред сѐ се занимава со системска рефлексија на структурата и појавите на свеста. Феноменологијата се разликува од картезијанскиот метод на анализа кој го гледа светот како множество од објекти, кои дејствуваат едни врз други.

Хусерловиот концепт е еднакво критикуван и развиван од неговите ученици, како Едит Штајн и Роман Ингарден, од страна на херменевтички филозофи, како Мартин Хајдегер, од егзистенцијалисти, како Николај Хартман, Габриел Марсел, Морис Мерло-Понти, Жан-Пол Сартр. Макс Шелер, Пол Рикер, Емануел Левинас исто така имаат работена со феноменологијата.

Наводи
------

1. ↑  Zahavi, Dan (2003), *Husserl's Phenomenology*, Stanford: Stanford University Press
2. ↑  Farina, Gabriella (2014) Some reflections on the phenomenological method. Dialogues in Philosophy, Mental and Neuro Sciences, 7(2):50-62.
Флегија  
Ѓовани Страдано, 1587.
**Флегија** (грчки јазик|Phlegyas) (латински јазик|Phlegyas}}) е син на богот на војната Арес и орхоменската принцеза Хриса, крал на Лапитите.

Митологија
----------

Флегија владеел со краеви кои некогаш припаѓале на Етеокле, пред да загине во војната на седморицата против Теба, а ги наследил неговиот дедо Алмо.

Флегија го имал синот Иксион, кој бил татко на кентаурите и ќерка Коронида, која станала мајка на Асклепије.

Кога богот Аполон му ја завел ќерката, Флегија го запалил неговиот храм во Орхоман. Налутен поради тоа, Аполон го убил Флегија со стрела, а поради тоа богот Зевс го казнил со вечна казна во подземниот свет. Каква била казната не е познато, дури ни Пиндар, кој прв го опишал Флегија за таа казна не изнесува никакви детали.

Некои автори Флегија не го сметале за крал на Лапита, туку неговите поданици ги нарекувале Флегијевци, а под тоа име ги сретнуваме и кај Хомер. Паусиније ги опишува како разбојници кои Зевс ги истребил со помош на молњи, громови и земјотреси. Преживеаните настрадале од чума која на нив ја испратил богот Аполон.

Наводи
------

1. ↑  Замаровски 1985, стр. 108. sfn error: no target: CITEREFЗамаровски1985 (help)

Надворешни врски
----------------
**Свети Никола** (грчки: *Αγίου Νικολάου Περιθωρίου*) — црква во селото Старчишта, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата е изградена во 1835 г. и се наоѓа во западниот крај на селото. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, типична за XIX век. Украсена е со крстови од тули. На северниот ѕид има керамички натпис „7 март 1835". Во 1911 г. доградена е впечатлива шестаголна камбанарија од делкан камен. Годината 1911 е напишана во куполата. Внатре има зачувани резбани елементи од 1847 г. како и икони од 1859 и 1864 г. На крајот од XIX до почетокот на XX век „Св. Никола" била под врховенството на Бугарската егзархија, а „Живоносен Извор" била под Патријаршијата.

Необично е тоа што внатрешноста е насликана со епизоди од историјата на Бугарија: Покрстувањето на Борис I, Проповед на светите браќа Кирил и Методиј, Борис I води битка со непокорните болјари, Борис I го става на престолот Симеон и го ослепува Владимир. Веројатно овие сцени се дело на зографското семејство Минови, чии претставници во 1883-1884 г. насликале слични фрески во црквата „Св. Димитриј" во блиското село Тешово, Пиринско.

На почетокот на XX век црквата и селото село биле под врховенството на Бугарската егзархија.

Поврзано
--------

* Зихненско-неврокопска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Ιστορία Πλεύνας-Πετρούσας. Η Παλαιά Εκκλησία Πλεύνας και άλλες 32 Μεταβυζαντινές Εκκλησίες στο Νομό Δράμας". Τα Νέα της Πετρούσας. Посетено на 14 ноември 2014.
2. ↑  „Άγιος Νικόλαος Περιθωρίου". Corect. Архивирано од изворникот на 2014-10-18. Посетено на 17 октомври 2014.
3. ↑  „Βυζαντινά Μνημεία". Δήμος Νευροκοπίου. Посетено на 14 ноември 2014.
4. ↑  Кънчов, Васил. Избрани произведения, Том I, София, 1970, с. 192-193.
**Томе Данев Арсовски** ( 1917
 во Скопје — 25 мај 1944

 во близина на Плачковица) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од работничко сиромашно семејство. Го изучил шивачкиот занает во Скопје. Уште во раната младост, ја почувствувал капиталистичката експлоатација и се определил за револуционерната борба на работничката класа. Во 1939 година се вклучил во УРСовиот синдикат и станал еден од најактивните негови членови. Учествувал во многубројните тарифни и штрајкувачки акции што ги организирала синдикалната организација во периодот 1939-1941 година. Во време кога Македонија била окупирана од фашистичките окупатори, се приклучил во народно-ослободителното движење. Активно учествувал во собирање помош за НОВ, растурање летоци и друг пропаганден материјал против окупаторот. Неуморно работел на организирање младината и извршување разни други задачи кои му ги поставувала организација. Како член на КПЈ, во која бил примен во 1943 година, учествувал во организирано испраќање на нови борци во единиците на НОВ, а по одлука на партиската организација, во април 1944 година, и самиот и се приклучил на Третата македонска ударна бригада. Учествувал во повеќе борби на Бригадата. Се истакнувал со својата храброст. За време на Мајската офанзива, на 25 мај 1944 година, храбро загинал во борба против бугарскиот фашистички окупатор.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 175. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Цензурирано** е американски филм од 2007 година, во режија на Брајан де Палма. Главните улоги ги играат: Патрик Керол, Роб Девени и Изи Диаз. Филмот бил добитник на наградата „Сребрен лав" на Филмскиот фестивал во Венеција.

Содржина
--------

Филмот претставува потресно остварување за стравотиите во војната во Ирак. Во центарот на приказната е силувањето на едно малолетно девојче од страна на американските војници. Филмот е снимен во документаристички стил, при што режисерот дава приказ на начинот на кој американските медиуми известувале за војната во Ирак, со посебен осврт на блоговите и интернет-новинарството.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 827, 2.5.2014, стр. 27.
2. ↑  „Трогателна воена драма во документаристички стил", *Антена*, број 844, 29.8.2014, стр. 3.
**Тахитските јазици** се група на источни полинезиски јазици во рамките на централната источна гранка. (другите два члена на централната источна гранка се рапанскиот јазик, зборуван на островот Рапа Ити, и маркиските јазици).

Двата најважни јазика од оваа група по бројот на говорници се тахитискиот и новозеландскиот маорски јазик. Тахитскиот е главен јазик на Друштвените Острови, а се користи и како *лингва франка* ширум сета Француска Полинезија, додека пак маорскиот се зборува од многубројното маорско малцинство во Нов Зеланд, каде ужива подеднаков статус на службен јазик заедно со англискиот.

Еве ги другите јазици од оваа група:

Австралски (или тубуиански), зборуван на Австралските Острови
Мориорски, на Четемските Острови на Нов Зеланд
Пенрински (или тонгаревански), зборуван на Пенрин (Тонгарева) во рамките на северните Кукови Острови
Раротонгански, кој се зборува на јужните Кукови Острови
Ракаханганско-манихикиски, зборуван на Ракаханга и Манихики во рамките на северните Кукови Острови
Туамотски, кој се зборува ширум архипелагот Туамоту во Француска Полинезија, со исклучок на пука-пука и Островите на Разочарувањето.

Поврзано
--------

* Портал: Јазик

* Полинезиски јазици
* Океански јазици

Надворешни врски
----------------

* Класификација на тахитските јазици на Етнолог (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со австронезиските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Франц Лудвиг Фалечко-Нојбуршки** (германски: *Franz Ludwig von Pfalz-Neuburg*; 18 јули 1664

 - 6 април 1732

) — германски епископ и архиепископ на неколку епархии и Голем мајстор на Тевтонскиот ред.
Роден е во Нојбург на Дунав син на Филип Вилхелм, изборен кнез на Пфалц и Елизабета Амалија Хесенско-Дармштатска.

Во 1683 г. станал архиепископ на Вроцлав по смртта на брат му, Волфганг Георг, кој требал да ја имаа оваа функција.

Во 1694 добил и други функции како Голем мајстор на Тевтонскиот ред и епископ на Вормс. Во 1716 станал архиепископ на Трир. Во Трир ги реорганизирал подрачјата на црковна надлежност и помогнал со обновата на римскиот мост и трирската катедрала. Во 1729 станал и архиепископ на Мајнц, а со тоа се откажал од службувањето во Трир бидејќи папата забранил да се спојуваат архиепископии. Во Мајнц, Франц Лудвиг започнал управни и правосудни реформи, како и изградбата на Тевтонското заповедништво (*Deutschhaus*).

Починал во Вроцлав (Бреслау) и закопан е во наменски изградена капела во Вроцлавската катедрала.

Грбови
------

* Грб на црквата во Јаворник, Чешка ШлескаГрб на црквата во Јаворник, Чешка Шлеска
* Грб во тевтонскиот манастир во ВајнхајмГрб во тевтонскиот манастир во Вајнхајм
* Грб на парохијата во ЕлвангенГрб на парохијата во Елванген

Надворешни врски
----------------

* Франц Лудвиг Фалечко-Нојбуршки на Ризницата ?
* Биографија во Биографско-библиографската црковна енциклопедија (германски)

*Оваа статија содржи информации од преработка од 7 септември 2006 од истоветната статија на *Википедија на германски*.*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 40178182
* LCCN: no2010089047
* ISNI: 0000 0000 7818 551X
* GND: 11897131X
* SUDOC: 241469325

 |

 |
**Фриулците,** исто така наречени **Фриуланци** или **Фурланци** ― етнолингвистичко малцинство кое живее првенствено во Италија, со значителна дијаспора.

Фриулците првенствено го населуваат регионот Фриули и зборуваат на ретороманскиот јазик фрулски, кој е тесно поврзан со ладинскиот, кој се зборува првенствено во Јужен Тирол/Горно Адиџе, и со ретороманскиот јазик, домороден во кантонот Граубинден во Швајцарија.

Распространетост
----------------

Околу 600.000 Фриулци живеат во историскиот регион Фриули и во делови од Венеција. Некои други илјадници живеат во дијаспората главно во САД, Канада, Аргентина, Бразил, Австралија и Белгија.

Тие традиционално зборуваат фриулнски, посебен реторомански јазик кој е втор по големина признат малцински јазик во Италија по сардинскиот. Генетски, Фриулците се групираат со пошироки население во Европа, иако сè уште покажуваат најголема генетска сличност со другите италијански населенија. Фурланците дури служеле за време на Првата светска војна, особено во Битката кај Виторјо Венето, каде што 7.000 Фурланци биле заробени од италијанската војска. Фриулците служеле и во Втората светска војна, но останале само неколку записи на оваа тема.

Поврзано
--------

* Демографија на Италија
* Астероидот 212705 Фриул бил именуван во чест на регионот Фриули

Наводи
------

1. ↑  Number of Friuilian speakers per:  Архивирано на 22 февруари 2019 г. - Study made by Arlef, Association of Region for the Friulian Language
2. ↑  Комбинирано население во Горица, Удине, и Порденоне.
3. ↑  Esko, T; Mezzavilla, M; Nelis, M; Borel, C; Debniak, T; Jakkula, E; Julia, A; Karachanak, S; Khrunin, A; Kisfali, P; Krulisova, V; Aušrelé Kučinskiené, Z; Rehnström, K; Traglia, M; Nikitina-Zake, L; Zimprich, F; Antonarakis, SE; Estivill, X; Glavač, D; Gut, I; Klovins, J; Krawczak, M; Kučinskas, V; Lathrop, M; Macek, M; Marsal, S; Meitinger, T; Melegh, B; Limborska, S; Lubinski, J; Paolotie, A; Schreiber, S; Toncheva, D; Toniolo, D; Wichmann, HE; Zimprich, A; Metspalu, M; Gasparini, P; Metspalu, A; D'Adamo, P. "Genetic characterization of northeastern Italian population isolates in the context of broader European genetic diversity". European Journal of Human Genetics. 21: 659–665. doi:10.1038/ejhg.2012.229. PMC 3658181 Freely accessible. PubMed (англиски).

* „Friulians". *World Directory of Minorities and Indigenous People*. Minority Rights Group International. Посетено на 15 август 2022.
**Стјуарт Алистер Холден** (роден на 1 август 1985) — американски фудбалер со шкотско потекло кој во моментов игра како играч од средниот ред за Болтон во англиската Чемпионшип лига.

Холден ја претставувал селекцијата на САД во категориите до 20, до 23 години и во сениорскиот тим. Тој го направи своето сениорско деби во јули 2009 година против Гренада и го постигнал својот прв гол токму на тој натпревар. Тој беше дел од тимот на САД на Летните олимписки игри 2008, Голд Купот 2009 како и Светското првенство 2010 година. Од неговото деби до сега, Холден играл 17 пати во сениорската репрезентација и постигнал два гола.

Тој е син на шкотски родители и е по потекло од Белшил, Холден имал британско државјанство до својот 21 роденден, кога тој се откажал и земал американско државјанство, со што стекнува право да ја претставуваат селекцијата на САД во сениорско ниво.

Титули
------

### САД Хјустон

* **МЛС Куп** (2) : 2006, 2007

Надворешни врски
----------------

* MLS player profile
* Профил на Стјуарт Холден на soccerway
**Ташели** (буквално „камена земја" на турски јазик ) е карстно плато во јужна Турција, во античката Киликија Трахеја. Ташели платото околу ги покрива областите на Ерменек, Башјајла, Саривелилер ( провинцијата Караман ), Мут, Ѓулнар( провинција Мерсин ), и Ташкент ( провинција Коња ), како и за внатрешните планински делови од крајбрежниот Анамур и Бозѕази области во провинцијата Мерсин и Газипаша во Анталија Провинција. Реката Гоксу и нејзината главна притока Ерменек Чај течат на платото.

Полуостровот Ташели (турски: Taşeli Yarımadası) на Средоземното море, кој се граничи со Силифке на исток и со Аланија на запад, своето име го зема од платото.
**Француска Гвинеја** (француски: *Guinée française*) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Западна Африка во периодот од 1894 до 1958 година, кога територијата станала независна држава под името Гвинеја.

Француската Гвинеја била основана во 1891 година, простирајќи се на истите граници како и претходната колонија Ривире ду Суд (1882-1891). Пред 1882 година, крајбрежните делови на Француска Гвинеја биле дел од француската колонија Сенегал.

Во 1891 година, Ривире ду Суд била ставена под гувернерот на колонијалниот поручник во Дакар, кој имал власт над француските крајбрежни региони источно од Порто-Ново (денешен Бенин). Во 1894 година Ривире ду Суд, Брегот на Слоновата Коска и Дахомеј биле разделени во „независни" колонии, а Ривире ду Суд била преименувана во Француска Гвинеја. Во 1895 година, француската Гвинеја станала зависна колонија. Во 1904 година земјата формално била вклучена во федерацијата Француска Западна Африка. Со Француска Гвинеја, заедно со Сенегал, Дахомеј, Брегот на Слоновата Коска и Горен Сенегал и Нигер, управувале гувернери кои биле под генералниот гувернер во Дакар.

Надворешни врски
----------------

* Jean Suret-Canale. *French Colonialism in Tropical Africa 1900–1945*. Trans. Pica Press (1971)
* Jean Suret-Canale. *Guinea in the Colonial System, in Essays on African History*. Translated, Hurst (1980)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Француска Гвинеја" на Ризницата ? |
Хиоска овца
**Хиоска овца** – грчка раса овци која се одликува со висока млечност и пониски приноси на волна и месо.

Потекло и распространетост на расата
------------------------------------

Како и за многу други раси и за хиоската овца не се знае нејзиното потекло. Се смета дека е создадена на островот Хиос како резултат на вкрстувањето на локални овци со анадолски донесени подоцна, можно од расите кивирџик и даглик. Во периодот 1983 – 2007 година, популацијата на расата нараснала од 16.000 на 51.860 грла.

Опис и особини на расата
------------------------

Главата е со слабо испакнат профил. Ушите се малку надвиснати. Телото е издолжено, а коските се тенки и здрави. Лицето, ушите и нозеете се покриени со црни дамки. Опашката е широка, густа, рунеста и достига до земјата. Вимето исто така е црно. Стомак нема руно исто како и долниот дел на нозете.

Руното е бело, волната е ретка и полугруба. Често кај јагнињата се забележуваат пигментни дамки кои подоцна бледнеат.

Овците се тешки 45 – 55 кг, а овните 65 – 80 кг. Средниот настриг на волна е 1,5 – 2,3 кг кај овците и 2 – 3,5 кг кај овните. Плодноста е во рамките на 180%. Средната млечност за лактационен период е 240 – 320 l.

Наводи
------

1. 1 2 3  
http://afs.okstate.edu/breeds/sheep/chios/ „Chios" Проверете ја вредноста `|url=` (help). Oklahoma State University, Dept. of Animal Science. Посетено на 6 април 2020.
Фритула во пазарот Баларо Палермо, Сицилија
 Фритула која се служи покрај улицата на пазар во Палермо
**Фритула** (*фритола* на италијански јазик) е традиционална сицилијанска улична храна од Палермо. Слично е на фритулите од Калабрија, но се чини дека користи делови од теле наместо свиња.

Отпадот што останува од колењето на механички обработените телиња кој вклучува коски кои се мелат за индустриска употреба и парчиња месо кои се варат на висока температура во големи силоси. Откако ќе се свари месото се притиска за да се отстрани влагата и се формира во бали. Овој процес, сличен на лиофилизацијата (сушење со замрзнување), може да го зачува фритолот со години.

„*Фритулару*" го „оживува" фритолито така што го пржи со маст и го става во голема плетена корпа („панару") и крпа со ароми како ловоров лист и бибер. Се сервира рачно и се става на лист восочена хартија или во пунџа или фокача.

Фритола некогаш се превезувала со магаре, но сега се продава од комбиња со три тркала. Еден автор го опишува јадењето како „масло и рскавица пржена со масло". Книга од 1869 година известува за фритола во Венеција, иако ова најверојатно се однесува на слатко или солено пржено тесто, а не на месна верзија од Палермо.

Наводи
------

1. 1 2  Diego Gambetta The Sicilian Mafia: the business of private protection page 209
2. ↑  William Henry Davenport Adams The queen of the Adriatic: or, Venice past and present page 239
**Субас Чандра Босе** (23 јануари 1897

; Кутак, Ориса, Индија - 18 август 1945

; Тајпеј, Тајван) бил индиски револуционер.

Во Британија се подготвувал за кариера во индиската јавна служба но се откажал од кандидатурата когаслушнал дека има националистички превирања во неговата земја. Испратен од Мохандрас К. Ганди да се организира во Бенгал, неколкупати бил депортиран и затворан. Тој претпочитал индустријализација, што било во контрадикција со економската мисла на Ганди, и иако бил избран за претседател на Индискиот национален конгрес од 1938 до 1939 година, без поддршката на Ганди се чувствувал обврзан да даде оставка. Скришум избегал од Индија во 1941 година и ја пренел својата борба против Британците во нацистичка Германија и подоцна во југоисточна Азија. Во 1944 година, ја нападнал Индија од Бурма (Мјанмар) со мала армија индиски државјани и Јапонци, но неговата армија набрзо била натерана да се повлече. Избегал од југоисточна Азија по капитулацијата на Јапонија во 1945 година и починал од изгореници со кои се здобил во авионска несреќа.

Користена литература
--------------------

* Енциклопедија Британика (македонска верзија), книга втора (Б-Г), 2005 година, Скопје.

Наводи
------

1. ↑  Bayly & Harper 2007, стр. 2. sfn error: no target: CITEREFBaylyHarper2007 (help)

 *Оваа биографска статија за личност од Индија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 29572002
* LCCN: n80089836
* ISNI: 0000 0001 0718 2343
* GND: 118662066
* SELIBR: 178760
* SUDOC: 030032156
* BNF: cb12153094j (податоци)
* BIBSYS: 90364966
* MusicBrainz: 96be310a-11fb-4b3f-9826-c8dae2fd73ac
* NLA: 35020480
* NDL: 00512154
* NKC: jx20080611002
* CiNii: DA06083485
* KulturNav: id

 |

 |
**Хиперпролактинемија** е присуство на абнормално високи нивоа на пролактин во крвта. Оптимални нивоа се помалку од 500 mIU/L [20 ng/mL или µg/L] за жени, и помалку од 450 mI U/L за мажи.

Пролактинот е пептиден хормон кој се создава во предниот лобус на питуитарната жлезда кој примарно е поврзан со лактацијата и игра значајна улога во развојот на дојките за време на бременоста. Хиперпролактинемијата може да предизвика галактореја (продукција на млеко) и нарушување во нормалниот менструален период кај жените и хипогонадизам, инфертилитет и еректилна дисфункција кај мажите.

Хиперпролактинемијата може да биде и дел од нормалните телесни промени кои настануваат за време на бременоста и периодот на доење. Исто така може да биде предизвикана од болести кои ги афектираат хипоталамусот и питуитарната жлезда. Може да биде предизвикана и од нарушување на нормалната регулација на нивоата на пролактин од страна на лекови, лековити растенија и тешки метали. Хиперпролактинемијата може да биде резултат на болест на други органи како црниот дроб, бубрезите, јајниците и штитната жлезда.

Наводи
------

1. ↑  Mancini T, Casanueva FF, Giustina A (March 2008). „Hyperprolactinemia and prolactinomas". *Endocrinology and Metabolism Clinics of North America*. **37** (1): 67–99, viii. doi:10.1016/j.ecl.2007.10.013. PMID 18226731.

Надворешни врски
----------------

  



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Болести на ендокриниот систем (E00–E35) |
| --- |
|  |
| Панкреас | 

|  |  |
| --- | --- |
| Хипофункција | 
* Дијабетес мелитус

* *типови:*
	+ тип 1
	+ тип 2
	+ гестациски
* *компликации*
	+ кетоацидоза
	+ нефропатија
	+ невропатија
	+ ретинопатија

 |
|  |
| Хиперфункција | 
* Хипогликемија
* Хиперинсулинизам
* Золингер-Елисонов синдром

 |

 |
|  |
| Питуитарна жлезда | 
* Акромегалија
* Хиперпролактинемија

 |
|  |
| Штитна жлезда | 
* Хипотироидизам
	+ Вроден хипотироидизам
* Хипертироидизам
	+ Базедова болест
* Хашимотов тироидитис

 |
|  |
| Надбубрежна жлезда | 
* Примарен алдостеронизам
* Кушингов синдром
* Адисонова болест

 |
|  |
| Гонади | 
* Полицистичен оваријален синдром

 |

 |
**Центар „Гајдар Алиев"** — градежен комплекс во Баку, Азербејџан проектиран од од познатата ирачко-британскиот архитекта Заха Хадид којшто е познат по за својата карактеристична архитектура со заоблени форми и остри агли. 
Тоа е комплексен објект, кој вклучува конгресен центар, музеј, изложбени сали и канцеларии за администрацијата. Проектот е изработен во 2007 година. Тој е еден од најубавите симболи на градот Баку. Во 2014 година, тој бил прогласен за најдобар архитектонски објект во светот, при што ја добил наградата Дизајн на годината за 2014 година.

Марка со мотив од Центарот за Евровизија 2012, што се одржал во Баку

Историја
--------

Центарот има за цел да ги промовира јазичните и културните вредности на Азербејџан. Вкупната површина на зградата е околу 100.000 квадратни метри, од кои половина се сали и друг наменски простор, а другата половина се скалила и пешачки површини. Во зградата практично нема прави линии.

Архитектура
-----------

Во принцип, објектот, содржи два меѓусебно поврзани системи: бетонска конструкција која е поврзана со единечна. За да се пополнат големи простории кои немаат потпори, во градежниот систем се вградени вертикални испусни елементи. Структурата на фармата ја претвора зградата во монументална модерна скулптура и за разлика од првично планираната челична конструкција, таа се преобразува во специфично апстрактно геометриска структура со таканаречените органски архитектонски елементи.
Главен материјал во фасадата и воопшто целиот објект е стакло врамено во метални рамки, со што објектот има транспарентност и рефлективност кон околината. Бојата на целата надворешна површина и внатрешноста е бела. Белата боја симболизира светла иднина и благодарение на оваа светлосна боја ги истакнува поединечните елементи на зградата. На територијата на комплексот има и вештачко езеро.

Наводи
------

1. ↑  Heydar Aliyev Center / Zaha Hadid Architects
2. ↑  .The Heydar Aliyev Center Azerbaijani
3. ↑  heydar-aliyev-center-zaha-hadid

Надворешни врски
----------------

* Official website
* Photos: Construction Process at Heydar Aliyev Center
* Heydar Aliyev Center publications at Archidust
**Универзитет на Јужна Австралија** (англиски: *University of South Australia*; кратенка **UniSA**) — јавен универзитет во сојузната држава Јужна Австралија, Австралија. Била создадена во 1991 година со спојување на Јужноавстралискиот институт за технологија и Колеџот за напредно образование. Законодавството за основање и именување на новиот универзитет била донесена во 1990 година. Со повеќе од 33.000 студенти, универзитетот е најголем во Јужна Австралија; повеќе од 10.000 студенти се од странство, од кои една половина студираат во Аделаида, а останатите во издвоената подружница во Сингапур.

Со универзитетскиот акт, негова првична мисија била „да го зачува, проширува и шири знаењето преку предавање, истражување, стипендии и обезбедување образовни програми кои ќе го разубават различниот културен живот на пошироката заедница". Во 2013 година била поставена нова мисија како дел од новата стратегија.

Универзитетот е најмлада австралиска институција која влегла во првите 50 во списокот на најдобри 100 глобални универзитет помлади од 50 години.

Универзитетот е основоположник на Австралиската технолошка мрежа на универзитети.

Наводи
------

1. ↑  „Геолог назначен за ректор на УниСА". *The Advertiser*. 22 февруари 2008. `|access-date=` бара `|url=` (help)
2. ↑  „Ректорат". *Официјална страница*. Архивирано од изворникот на 2012-03-09. Посетено на 17 јули 2008.
3. ↑  News Release, University of South Australia, 17 August 2006
4. ↑  „Универзитети на Австралија - Универзитет на Јужна Австралија". Архивирано од изворникот на 2014-02-09. Посетено на 2015-01-18.
5. ↑  „Законодавство на универзитетот". Универзитет на Јужна Австралија. 7 септември 2009. Архивирано од изворникот на 2013-10-19. Посетено на 27 октомври 2013.
6. ↑  „Стратешки акциски план 2013-2018". Универзитет на Јужна Австралија. Архивирано од изворникот на 2013-10-19. Посетено на 27 октомври 2013.
7. ↑  „University of South Australia - 100 under 50 - 2013". Times Higher Education. Посетено на 27 октомври 2013.

Надворешни врски
----------------

* Универзитет на Јужна Австралија на Ризницата ?
* Матична страница

Координати: 34°55′14″ S; 138°36′24″ E﻿ / ﻿34.92049° ЈГШ; 138.60678° ИГД﻿ / -34.92049; 138.60678
Со цел да се воведат модерни форми на учење на Универзитетот, нови технологии (интерактивни табли, графички табли, мултимедиумски софтвер и хардвер, аудиовизуелна опрема и друго), како и редовни обуки на наставници, учители, студенти и ученици од универзитети и училишта во Република Македонија и во странство, се формира Центарот за електронско учење.
Е-учењето може да обезбеди бенефиции за организации и физички лица и тоа се: подобри перформанси, зголемен пристап, развој на вештини и компетенции кои се потребни во 21 век, а особено да се осигура дека учениците имаат дигитална писменост како и вештини потребни за нивната дисциплина, професија или кариера.

Организација и структура
------------------------

Основна цел за развивање на електронското учење е да обезбеди начин за користење на електронска ученичка околина. Да обезбеди лесно и постојано пристапување до материјалите за учење. Електронската околина за учење не само што овозможува 24/7 пристап до податоците, туку таа овозможува и проверување на знаењето, меѓусебно оценување на група студенти, можности за форуми и тестирања и др. што ќе го подобри начинот на учење и полесно совладување на наставниот материјал.

Активности
----------

Главните активности на Центарот за Е-учење се курсевите за студентите и вработените на Универзитетот како и обуките што ги организира Центарот. Освен тоа, Центарот нуди и повеќе услуги како: изнајмување на опрема, 24 часа техничка поддршка, изработка на упатства, контакти со вработените во Центарот.

Надворешни врски
----------------

* - Официјална страница на Универзитетот „Гоце Делчев"
* - Официјална страница на Центар за е-учење

Наводи
------

1. ↑  „- Официјална страница на Центар за е-учење". Архивирано од изворникот на 2013-03-13. Посетено на 2013-03-26.
2. ↑  „- Официјална страница на Центар за е-учење". Архивирано од изворникот на 2012-05-20. Посетено на 2013-03-26.
3. ↑  - Официјална страница на Центар за е-учење - „Активности"
**Стефани Брукс** (родена 1970 година) е американска уметничка позната по нејзините концептуални и текстуални уметнички дела.  

Нејзината работа е вклучена во колекцијата на Музејот на американската уметност Витни и Музејот на современа уметност, Чикаго.

Наводи
------

1. ↑  Johnson, Ken (29 September 2000). „ART IN REVIEW; Stephanie Brooks".
2. ↑  *New Art Examiner*. Chicago, Pennsylvania, and Washington, D.C. New Art Associations. 1998.
3. ↑  „Stephanie Brooks". *www.whitney.org*.
4. ↑  „Stephanie Brooks, Directory (3), 1999". *MCA*.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб страна

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**"Хипермаркет"** (понекогаш се нарекува "суперцентар" или "суперпродавница") е продавница таканаречена, голема кутија која комбинира супермаркет и стоковна куќа. Резултатот е експанзивен малопродажен објект кој носи широк спектар на производи под еден покрив, вклучувајќи ги и целосните намирници и општата стока. Во теорија, хипермаркетите им овозможуваат на клиентите да ги задоволат сите свои рутински шопинг потреби во едно патување. Терминот хипермаркет(француски: *hypermarché*) бил измислен во 1968 година од францускиот експерт за трговија Жак Пикет. (French: hypermarché).

Хипермаркети, како и другите продавници со „големи кутии", вообичаено имаат бизнис модели кои се фокусираат на продажби со висок обем, ниска маргина. Обично покриваат површина од 5.000 до 15.000 квадратни метри (54.000 до 161.000 квадратни стапки), тие обично имаат повеќе од 200.000 различни брендови на стоки достапни во секое време. Поради нивните големи отпечатоци, многу хипермаркети избираат локации за предградие или надвор од градот кои се лесно достапни за автомобилите.

Наводи
------

1. ↑  Staff, Investopedia (2007-06-24). „Hypermarket". *Investopedia* (англиски). Посетено на 2018-09-26.
2. ↑  Grimmeau 2013, стр. 3. sfn error: no target: CITEREFGrimmeau2013 (help)
**Француската инвазија на Алжир** била голема воена операција предводена од страна на Кралство Франција на чело со Шарл X врз Отомански Алжир во 1830 година. Претходно Алжир од страна на Отоманското Царство бил освоен во 1529 година од страна на Хајредин Барбароса.

Позадина
--------

Освојувањето на Алжир било иницирано во последните денови на Бурбонската реставрација од страна на кралот Шарл X во обид да се зголеми неговата популарност меѓу францускиот народ. Територијата на денешен Алжир формално била под контрола на Османлиите до 1830 година. Во Отомански Алжир земјата била управувана од еден гувернер и неколку бејлици, а остатокот од земјата биле под управа на локалните берберски и арапски водачи. Самиот управител бил де факто независен, иако бил поддржан или контролиран од јаничарските војници кои се наоѓале во земјата. Алжир на запад граничел со Мароканскиот султанат, а на исток со Отомански Тунис.

За време на Наполеоновите војни Алжир имал голема корист од трговија со Средоземјето каде биле увезени големо количество на храна од Франција која алжирските власти го купиле со кредит. Французите го ограничиле своето тргување бидејќи Средоземјето било управувано од страна на Велика Британија. Владетелот на Алжир се обидел да ги зголеми даноците кое довело до нестабилност во земјата и започнување на Првата берберска војна и Втората берберска војна.

Во 1795-1796 Франција имало склучено договор за купување на пченица за француската армија од два еврејски трговци во Алжир. Овие трговци имале долгови кон Хусеин Деј, како османлиски управител на земјата и тој побарал доколку Франција сака да тргува, нивните долгови да бидат исплатени од Франција. По неуспешните преговори, Алжир го затворил пристаништето кое траело три години на штета на француските трговци, додека берберските трговци сè уште ја имале можноста да ја избегнат блокадата. Во 1829 година францускиот крал го испратил својот амбасадор на преговори, но алжирскиот деј одговорил со топовски оган насочен кон францускиот брод. Франција по овој чин започнала преговори со египетскиот управител Мехмед Али Паша за поделба на Северна Африка, но тој ја отврлил оваа можност поради британскиот притисок. Така, Франција решила сама да го нападне Алжир.

Инвазија
--------

Во 1830 година француската флота од 600 бродови отпатувала кон Алжир. Алжирскиот деј испратил 7.000 јаничари, 19.000 војници од Константин и Оран, и 17.000 од Кабилија. Во битката француската армија издвојувала голема победа, а самиот управител побарал да ја прифати капитулацијата под услов да го задржи своето лично богатство. По пет дена тој заминал во егзил во Неапол со своето семејство, а јаничарите се повлекле кон Турција.

Со тоа завршило 313-годишното османлиско владеење на Алжир. Француското освојување на Алжир се одвило во периодот од 1830 до 1847 година. По успешната војна, конфликтите со новите владетели продолжиле до 1847 година.
**Фабио Воло** , (италијански: *Fabio Volo*), (23 јуни 1972

, Калчинате) италијански романописец.
( псевдоним) од  **Фабио Бонети** , е италијански писател, актер, радио и телевизиски презентер и сценарист.

Кариера
-------

Фабио Бонети е роден во Калчинате, Италија, на 23 јуни 1972 година. Откако завршил средното училиште во 1996 година, станал водечка фигура во Радио Капитал, италијанска радио станица. Од 1998 година, станал водител и презентер на ТВ-програмата Ле Ине.

Во 2000 година, ја објавил својата прва книга под наслов „Излегувам на прошетка". Потоа продолжил со следните наслови: „Тоа е живот што те чекав", „Место во светот", „Дополнителен ден", „Времето што би сакал", „Прво светло утро" и „Патот до дома".

Во 2002 година дебитирал како глумец во филмот „Касомаи" на Алесандро Д'Алатри. Тој бил номиниран за Најдобар глумец во Давид ди Донатело за неговата улога во овој филм. 
Во 2010 година ја освоил литературната награда „ Ла Торе Елба", награда за генијалност и извонредност.

Литературно творештво
---------------------

Неговите романи се продадени во над 5 милиони примероци само во Италија. До денес, тој има напишано 9 книги.

* „Излегувам на прошетка" (2001)
* „Тоа е живот што те чекам" (2003)
* „Место во светот" (2006)
* „Дополнителниот ден" (2007)
* „Времето што би сакал" (2009)
* „Првите утрински светла" (2011)
* „Патот до дома" (2013)
* „Сиот живот" (2015)
* „Кога ќе започне сето тоа" (2017)

Наводи
------

1. ↑  Edoardo Albinati
2. ↑  Fabio Volo
3. ↑  Una gran voglia di vivere
4. ↑  Libri di Fabio Volo

Надворешни врски
----------------

* Fabio Volo на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Fabio Volo — AllMovie (англиски)
**Чавоглаве** (хрватски: *Čavoglave*) — село во Хрватска, во склоп на општината Ружиќ во Шибенско-книнската жупанија.

Според пописот од 2001, во Чавоглаве живеат 199 жители

Географија
----------

Чавоглаве се наоѓа на надморска височина од 420 метри, помеѓу планините Свилаја и Мосеќ, покрај изворот на реката Чикола.

На југот од селото поминува регионалниот пат D56, во пределот помеѓу Дрниш и Муќ, а од другата страна на патот се наоѓа селото Кљаке.

Историја
--------

За време на хрватската војна за независност селото се наоѓало на самото боиште, но никогаш не било окупирано. Голем број од населението учествувало во борбите против припадниците на Српска Краина, а селото станало познато по песната „*Bojna Čavoglave*" („*Војна за Чавоглаве*") од страна на пејачот и жител на селото Марко Перковиќ.

Секоја година на 5 август во селото се одржува еден од најпознатите хрватски фестивали „*Прослава на денот на победата и благодарност на татковината кон жителите на Чавоглаве*" (хрватски: *Proslava Dana pobjede i domovinske zahvalnosti u Čavoglavama*).

Наводи
------

1. ↑  „Population by sex and age, by settlements, census 2001 (Ružić)". *Republic of Croatia Bureau of Statistics*. Посетено на 7 January 2009.
2. ↑  Sto tisuća ljudi s Thompsonom u Čavoglavama na pučkoj proslavi (FOTOGALERIJA)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Чавоглаве" на Ризницата ? |

Координати: 43°47′N 16°20′E﻿ / ﻿43.783° СГШ; 16.333° ИГД﻿ / 43.783; 16.333
**Хипперурикемија** е абнормално високо ниво на мокрачна киселина во крвта. На нормални pH на телесната течност, уричната киселина се наоѓа претежно како урат, јонизирана форма. Количеството на урат во организмот зависи од рамнотежата помеѓу количеството на внесени пурини со храната, количеството на синтетизиран урат во организмот, и количеството на екскретиран урат преку урината или гастроинтестиналниот тракт. Кај луѓето, горната граница на нормалниот опсег е 360 µmol/L (6 mg/dL) за жени и 400 µmol/L (6.8 mg/dL) за мажи.

Наводи
------

1. ↑  Al-Ashkar, Feyrouz (2010). „Gout and pseudogout". *Disease Management Project*. Cleveland Clinic. Посетено на 26 December 2014.
2. 1 2  Choi, Hyon K.; Mount, David B.; Reginato, Anthony M. (2005). „Pathogenesis of gout". *Annals of Internal Medicine*. **143** (7): 499–516. doi:10.7326/0003-4819-143-7-200510040-00009. PMID 16204163.
3. ↑  Chizyński K, Rózycka M (2005). „Hyperuricemia". *Pol. Merkur. Lekarski* (полски). **19** (113): 693–6. PMID 16498814.
**Фауст** (германски: *Faust*) е руски филм од 2011 година, во режија на Александар Сокуров. Главните улоги ги толкуваат: Јоханес Цајлер, Антон Адасински, Изолда Дихаук и Хана Шигула. Филмот е добитник на вкупно 14 награди, а покрај тоа имал уште 14 други номинации. Меѓу другите награди, на Филмскиот фестивал во Венеција, Сокуров го добил „Златниот лав".

Содржина
--------

Хајнрих Фауст (го игра Цајлер) е научник, кој е задлабочен во своите истражувања, но не може да ја пронајде смислата на својот живот, ниту пак својата среќа. Немајќи пари, тој сака да го заложи својот прстен кај еден таинствен лихвар (го игра Адасински), кој му нуди поинаков договор: ако Фауст му ја продаде душата, тој ќе го направи среќен. Наскоро, лихварот го носи Фауст во јавната бања, каде тој ја здогледува убавата девојка Маргарита (ја игра Дихаук) во која веднаш се вљубува. Фауст е решен да направи сè за да ја придобие девојката, така што се согласува да го потпише договорот и започнува да ги следи советите на лихварот.
  

Еден ден, лихварот го наговара Фауст да се препуштат на забава во една кафеана. Таму, во препирка со група пијани војници, Фауст го убива еден војник за кого дознава дека е братот на Маргарита. Лихварот ѝ дава пари на мајката на убиениот војник и така тој и Фауст присуствуваат на погребот. По закопот на покојникот, лихварот организира Фауст и Маргарита да се запознаат поблиску, а потоа им овозможува уште една средба во црквата. Сепак, подоцна, Маргарита дознава дека токму Фауст е убиецот на нејзиниот брат.
  

На крајот, Фауст е очаен и, по едeн подземен премин, лихварот го одведува крај едно езеро каде Фауст и Маргарита во прегратка потонуваат во водата. Подоцна, во нејзиниот дом, лихварот ја успива нејзината мајка и Маргарита и Фауст водат љубов. Со тоа, лихварот го исполнува својот дел од договорот и бара од Фауст и тој да ја исполни својата обврска. За таа цел, тој го носи во еден чуден планински предел, каде Фауст го среќава Валентин, мртвиот брат на Маргарита. Фауст одвај успева да побегне од прегратката на мртовецот, го кине договорот што го склучил со лихварот, а потоа го поклопува со камења. Кога се обидува да го напушти чудното место, сфаќа дека насекаде околу него се протега непрегледно пусто пространство.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Faust (2011) - Awards (пристапено на 24.4.2015)
2. ↑  IMDb, Faust (2011) (пристапено на 24.4.2015)
**Стефан Чолаковски** (роден на 20 април 2000 г.) — професионален фудбалер кој игра за австралискиот клуб Перт Глори. Роден во Австралија, тој имал настапи за македонската репрезентација под 21 година.

Биографија
----------

Чолаковски е роден во Австралија и има македонско потекло. Неговите баби и дедовци се родени во Македонија, исто и неговиот татко.

Клупска кариера
---------------

### Мелбурн Сити

Настапувајќи во младинските категории на Мелбурн Сити три години, на 4 ноември 2019 година, Чолаковски го одиграл својот прв професионален натпревар во А лигата на Австралија против екипата на Велингтон Феникс. На 1 февруари 2020 година, Чолаковски добил целосен професионален договор од Мелбурн Сити.

Чолаковски го постигнал својот прв гол во А лигата на Австралија во дербито на Мелбурн во сезоната 2020–21, постигнувајќи го шестиот и последен гол во победата од 6–0 против екипата на Мелбурн Виктори. Тој го постигнал вториот гол во дресот на Мелбурн Сити во победата од 2–0 против Макартур во полуфиналето од финалната серија од А лигата на Австралија, помогнувајќи му на својот клуб да се пласира во финалето. Мелбурн Сити го победил Сиднеј во финалето и за прв пат станал првак на Австралија. 

### Перт Глори

Во јуни 2022 година било објавено дека Чолаковски потпишал двегодишен договор со Перт Глори.

Меѓународна кариера
-------------------

Чолаковски го прифатил повикот на селекторот на репрезентацијата на Македонија под 21 година, Благоја Милевски, и својот прв настап во македонскиот дрес го забележал на квалификацискиот натпревар за Европското првенство 2023 против Франција кој Македонија го загубила со 3–0. Тој исто така бил во почетниот состав на Македонија во ремито без голови со репрезентацијата на Србија.

Успеси
------

**Мелбурн Сити**

* А лига на Австралија Премиершип: 2020–21, 2021-22
* А лига на Австралија Чемпионшип: 2021

Наводи
------

1. ↑  Howe, Andrew. „Official A-League 2020/21 Season Guide" (PDF). *howe.how*. Australian Professional Leagues. Архивирано од изворникот (PDF) на 2022-11-20. Посетено на 28 May 2021.
2. ↑  „Stefan Colakovski". 16 November 2018. Архивирано од изворникот на 2021-10-06. Посетено на 2022-12-04.
3. ↑  Македонец и Македонка во Перт Глори ќе трчаат по победи на – „Македонија Парк" sport1.mk; 26 ноември 2022
4. ↑  Davutovic, David (4 November 2019). „Melbourne City's youth brigade driving A-League title push". The Herald Sun.
5. ↑  Lynch, Joey (1 February 2020). „Stefan Colakovski's re-signing from the Heart". FTBL.
6. ↑  „One of their own; Colakovski adds to Victory pain with 'one of the best moments of my life'".
7. ↑  „News - Glory Swoop For Exciting Young Forward". *Perth Glory*. 2022-06-07. Посетено на 2022-06-07.
8. ↑  Чолаковски доаѓа во Македонија за септемвриските квалификации: Многу сум возбуден што ќе го носам македонскиот дрес! ekipa.mk; 2 август 2021

Надворешни врски
----------------

* Стефан Чолаковски на soccerway
**Акамбаро фигури** (англиски: Acámbaro figures) е име за збир на глинени фигури кои се пронајдени во сојузната држава Гванахуато во Мексико, во близина на градот Акамбаро. Овие артефакти се препознатливи како модерни фалсификати и докази кои укажуваат на непостоечки работи.

Поврзано
--------

* Живи диносауруси
* Ика камење
* Псевдоисторија
* Псевдоархеологија

Наводи
------

1. ↑  Isaak, M. (2007). *The Counter-Creationism Handbook*. University of California Press, Berkeley, California. p. 362. ISBN 978-0-520-24926-4

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Фигури од Акамбаро" на Ризницата ? |

* Фигурите од Акамбаро