recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Калокир Делфина** — византиски генарал и катепан, кој подоцна се побунтувал против царот Василиј II (976–1025) и бил погубен.

Животопис
---------

*Антипат* и *патрициј* Делфина бил потомок на моќното анадолиско семејство Фоки и нам моќниот главен министер на Византија minister of the Byzantine Empire, the *паракимомен* Василиј Лакапин, кој му го обезбедил местото *катепан* (постар воен владетел) на јужна Италија во 982 година. Делфина на оваа позиција останал сè до 985 година, и го надгледувал подобрувањето на византиската состојба на полуостровот, помогнат од среќни околности: царот на Светото Римско Царство Ото II (967–983) бил поразен во Битката кај Стило и починал наредната година во 983 година, додека пак арапите имале други проблеми. Па така Делфина успеал да ја консолидира контролата над Лангобардија, заземајќи го Асколи во декември 982 година.

Неколку години подоцна, Делфина се придружил на бунтот на Варда Фока Помладиот против царот Василиј II, и ја командувал бунтовничката армија која се влогорила во Хрисополис, спроти главниот град на Босфор, Цариград. Таму, при крајот на 988 или на почетокот на 989 година, тие биле нападнати од Василиј II со византиски и варјашки единици и биле поразени. Делфина бил заробен и погубен со распнување или пак со наденување, необично сурова казна која била предупредување за останатите побунети генерали, се зборувало дека покрај овој генерал уште еден бунтовнички генерал бил бил погубен за време на граѓанската војна, но и за тоа тврдење на постојат доволно докази. Столб бил издигнат на местото на погубување на Делфина, кој опстојал сè до XI век.

Наводи
------

1. ↑  Vlysidou 2005, стр. 122 harvnb error: no target: CITEREFVlysidou2005 (help).
2. ↑  Vlysidou 2005, стр. 125–126 harvnb error: no target: CITEREFVlysidou2005 (help); Holmes 2005, стр. 507 harvnb error: no target: CITEREFHolmes2005 (help).
3. ↑  Holmes 2005, стр. 246, 460 harvnb error: no target: CITEREFHolmes2005 (help).
4. ↑  Holmes 2005, стр. 267 harvnb error: no target: CITEREFHolmes2005 (help).

Извори
------

* Holmes, Catherine (2005). *Basil II and the Governance of Empire (976–1025)*. Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-927968-5.
* Vlysidou, Vassiliki (2005). Η πολιτική του Βασιλείου Λακαπηνού έναντι της Δύσης. *Byzantine Symmeikta* (грчки) (17): 111–129. ISSN 1105-1639. Архивирано од изворникот на 2016-01-31. Посетено на 2015-08-07.
**Хавзипашините конаци** — коплекс на конаци во селото Бардовци крај Скопје. Објектот е вклучен во Списокот на Културно наследство на Македонија. Македонскиот филм „Големата вода" бил снимен тука.

Особености
----------

Изграден е на чифликот на Хавзи-паша во периодот помеѓу 1830 и 1845 година. Комплексот го сочинуваат три делови со згради и дворишта оградени со ѕидови од камен, засилени со осум одбранбени кули. Во средишниот двор се наоѓа селамлукот во кој престојувал пашата со машкиот дел од семејството. На источната страна бил харемлакот со женскиот двор во кој се наоѓала зграда за кујна и за послугата. Меѓу двата конака е ризницата за чување на богатството и оружјето на пашата, поврзана со дрвен мост. Крајниот дел е за економија, со коњушница и поило. Двата конака се симетрични со приземје и кат. Внатрешноста на зградите била украсена со боена декорација по ѕидовите и со тавани во резби.

Реставрација
------------

Во 2009 година започнат е проект за обнова и реставрација на Хавзипашините конаци, каде што ќе биде сместен националниот филмски фонд на Кинотеката на Македонија. Хавзипашините конаци ќе имаат три дела, од кои едниот ќе биде депо за филмови, другиот мултимедијален со џебнокино и филмски музеј. Проектот го реализира Владата на Македонија и Министерството за култура.

Галерија
--------

Денешна состојба
* Кула до портата од Хавзипашини КонациКула до портата од Хавзипашини Конаци
* Главната порта на Хавзипашини КонациГлавната порта на Хавзипашини Конаци
* Ѕидините на Хавзипашини Конаци фотографирани од надворешната странаЅидините на Хавзипашини Конаци фотографирани од надворешната страна
* Кула и ѕидини на Хавзипашини Конаци фотографирани од надворКула и ѕидини на Хавзипашини Конаци фотографирани од надвор

Историски фотографии
* Слика од Хавзипашините конаци во 1920-титеСлика од Хавзипашините конаци во 1920-тите
* Слика од Хавзипашините конаци во 1920-титеСлика од Хавзипашините конаци во 1920-тите

Наводи
------

1. 1 2 3  Томовски, Крум (2009). *Македонска енциклопедија*. **1**. Скопје: МАНУ. стр. 723.
2. ↑  *Б. Којић, Конаци и Чифлик Авзи паше, у Бардовцу код Скопља, Зборник заштите споменика културе, ИВ-В, Београд,1955, 223–242*
3. ↑  „Хавзипашини конаци - филмско депо". Вечер. 5 јануари 2009. Посетено на 2010-05-10.

Надворешни врски
----------------

* Управа за заштита на културното наследство Архивирано на 5 април 2016 г.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Културно наследство во Општина Карпош |
| --- |
|  |
|  | Хавзипашини конаци (Бардовци)  •  Црква „Св. Пантелејмон" (Горно Нерези)  •  Археолошко наоѓалиште „Скупи" (Злокуќани)  •  Куќа на ул. „Кнез Хацон" бр. 2 (Карпош)  •  Спомен-гробница на Кузман Јосифовски-Питу (Карпош)  •  Скопски аквадукт (Скопје) •  Историски архив (Тафталиџе)/div> |  |

 |

Координати: 42°1′43″N 21°22′19″E﻿ / ﻿42.02861° СГШ; 21.37194° ИГД﻿ / 42.02861; 21.37194
Естадио до Аруда
 
**Естадио до Аруда** е повеќенаменски стадион во Ресифе, Бразил. Во моментов најмногу се користи за фудбалски натпревари. Стадионот е изграден во 1972 година и може да собере 60.044 гледачи. Естадио до Аруда е во сопственост на Санта Круз фудбалски клуб. Стадионот е именуван по Хосе до Рего Масиел, кој бил градоначалник на Ресифе помеѓу 1952 и 1955 година.

Историја
--------

Градоначалникот Хосе до Рего Масиел во 1955 година донирал парцела на Санта Круз. Оваа парцела е местото каде што е изграден стадионот. Стадионот бил отворен на 4 јуни 1972 година.

Воведниот натпревар се одиграл на 4 јуни 1972 година, кога Санта Круз победил аматерски бразилски национален тим со 1–0. Првиот гол на стадионот го постигна Бетињо од Санта Круз.

Рекордот на посетеност на стадионот моментално изнесува 90.200, поставен на 23 март 1994 година кога Бразил ја победил Аргентина со 2-0. Оттогаш капацитетот на стадионот е намален поради безбедносни причини.

Поранешниот Битлс Пол Макартни одржал 2 концерти на стадионот за време на турнејата On the Run на 21 и 22 април 2012 година. Тоа било негов прв пат во Ресифе.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Football Temples of the World
* Templos do Futebol
**Есенска песна** - збирка поезија на францускиот поет Пол Верлен. Книгата е објавена од страна на издавачката куќа „Македонска книга" во 1987 година. Изборот и препевот го направил Паскал Гилевски.

Содржина
--------

Во книгата се застапени 34 песни на Верлен, во четири циклуси:
Циклусот „Меланхолија" ги содржи песните: Nevermore, Мојот интимен сон, По три години, Желба, Умор, Зајдисонце, Чувствителна прошетка, Мистичен залез, Есенска песна, и Славеј.

Циклусот „Галантни свечености" ги содржи песните: Месечева светлина, Наивните момчиња, Школки, Сентиментален разговор, Луната бела, Нејзината десна рака со гест мил и палав, Ќе заврши срце мое тешката проба, Каминот, интимниот ламбен лач, и Јас лутав по патиштата мрежни.

Циклусот „Романси без зборови" ги содржи песните: О, морно восхитување, Низ еден мрмор чуден јас ги следам, В плач ќе прсне моево срце, Пијаното што го бакнуваат раце нежни, О тажната душа ми свена, Заборавен напев, Green, Spleen, Убост и слабост женска, Рацете мили некогаш што беа мои, О, мој боже, твојата љубов ме рани, Песната на Гаспар Хосе, Мрачен сон се вие, Од затворот, и Тагата ломна на човечкото тело.

Циклусот „Песни за неа "ги содржи песните: Никој како мене под небото цело, Сезоната што се ближи, Ако сакаш ти, незналке красна, Тебе те сонив ноќва јас, и Јас сум верувал, но сега сè е свршено.
  

На крајот од книгата се наоѓа поговор со наслов „За поезијата на Пол Верлен", напишан од Паскал Гилевски.

Технички информации
-------------------

Книгата е со димензии од 23 сантиметри и има 82 страници. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски" - Скопје, но не ја поседува меѓународната ознака ISBN. Ликовното уредување го направил Коста Бојаџиевски, илустрациите во книгата се дело на Аристид Мајол, а коректурата ја извршила Емануела Костова. Книгата била отпечатена во печатницата „Нова Македонија", во Скопје.

Наводи
------

1. 1 2  Пол Верлен, *Есенска песна*. Скопје: Македонска книга, 1987.
Сао Пауло Катедрала во Бразил е модерна катедрала изградена во Нео-Готически стил.
Свети Василиј Руската Православна Катедрала во Москва, Русија.
**Катедрала** е црква која содржи Предлошка:Langnf на епископ, служејќи така како централна црква на диоцеза, конференција, или епископат. Црквите со функција на "катедрала" обично се специфични за тие христијански деноминации со епископска хиерархија, како што се Католичката, Источно Православна, Англиканска, и некои Лутерански цркви. Градби на цркви што ги вклучуваат функциите на катедрала прво се појавија во Италија, Галија, Шпанија, и Северна Африка во 4ти век, но катедралите не станаа универзални во Западната Католичка Црква до 12ти век, во кој време развивале архитектонски форми, институционални структури, и правни идентитети различни од жупна цркваи, манастирски цркви, и епископски резиденции. Катедралата е по важна во хиерархијата од црквата затоа што епископот управува со подрачјето под неговата или нејзината административна власт од катедралата.

По Протестантската Реформација, христијанската црква во неколку делови на Западна Европа, како што се Шкотска, Холандија, некои Швајцарски Кантони и делови од Германија, прифатија пресвитерска политика која отстрани епископите целосно. Каде што античките згради на катедралите во овие земји се уште се во употреба за заедничко богослужба, тие обично го задржуваат насловот и достоинството на "катедрала", одржувајќи и развивајќи отсебни функции на катедрала, но без хиерархијска врховенство. Од 16ти век понатаму, но особено од 19ти век, црквите со потекло од Западна Европа започнаа енергични програми на мисионарска активност, водејќи до основање на голем број на нови диоцези со асоциирани инсталации на катедрали од различни форми во Азија, Африка, Австралија, Океанија и Америка. Дополнително, и Католичка Црква и Православните цркви основаа нови диоцези во поранешни Протестантски земји за конверти и мигрантски со-религиозници. Како резултат, не е необично да се најдат Христијани во еден град кои се услужуваат од три или повеќе катедрали од различни деноминации.

==Галерија

* Катедралата во Франкфурт на Мајна (Frankfurter Dom), ГерманијаКатедралата во Франкфурт на Мајна (Frankfurter Dom), Германија

1. ↑  Краток Оксфордски англиски речник, ISBN 0-19-860575-7.
2. 1 2  *New Standard Encyclopedia*, 1998 од Standard Educational Corporation, Чикаго, Илиноис; страница B-262c.
3. ↑  Предлошка:Наведи веб
4. ↑  Предлошка:Наведи веб
5. ↑  Предлошка:Наведи веб
**Блажо Ацо Чековиќ** ( 1920
 во Кучевиште, Скопско —  1942
 во Србија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Во неговото село во 1941 година бил формиран, а и дејствувал Првиот скопски партизански одред. Oд друга страна бугарскиот фашистички окупатор во овој крај спроведувал невиден терор. Затоа, кога бил повикан на отслужување на воениот рок во бугарската фашистичка армија, одлучил да стапи во партизански одред, меѓутоа не можел да се поврзе со партизаните. По шест месеци дошол на отсуство ѝ во почетокот на 1942 година на враќањето со воз за Бугарија, се симнал на Нишката железничка станица и по долги распрашувања се поврзал со партизаните. Учествувал во борбите на партизанскиот одред и се покажал како добар и совесен борец. Истата година храбро загинал, во борбите против Германците и домашните предавници. Бил закопан на местото каде што загинал.

Поврзано
--------

* Танаско Чековиќ

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 161. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
Топографска карта на Рила.
**С’штинска Средна Гора** (бугарски: *Същинска Средна гора*) — планински масив во централна Бугарија.

С’штинска Средна Гора е централниот дел на планинскиот венец Средна Гора. Сместена е помеѓу клисурата на реката Тополница на запад и горниот тек на реката Стрјама на исток. Таа е највисокиот дел на Средна Гора — тука e сместен највисокиот врв на планинскиот венец Гољам Богдан (1.604 мнв). Други повисоки врвовите се Бунаја (1.572 мнв) и Братија (1.519 мнв). Врвните делови на С’штинска Средна Гора се зафатени со пасишта, додека долните делови се заземени од стари букови шуми.

Природни карактеристики, економска важност
------------------------------------------

Планината е главно направена од гнајси, гранити, лапорово-варовнички седименти и вулканогени материјали, кои го одредуваат присуството на богати наоѓалишта на бакарна руда (рудниците „Елшица", „Асарел", „Медет" итн.) и минерални извори (Панаѓурска Бања, Стрелча, Красново, Старо Железаре, Хисарја, Клисура и др.).

Климата е преодно-континентална, а во највисоките делови — планинска.

Почвената покривка е главно претставена со кафеави шумски и циметни шумски почви. Големи површини на планината се окупирани од дабови и букови шуми и големи ливади и пасишта. Се развиваат рударството, сечата, обработката на дрво и сточарството. На неговите јужни сончеви падини се засадени големи лозја.

Наводи
------

1. ↑  Николай Мичев, Цветко Михайлов, Иван Вапцаров, Светлин Кираджиев, Географски Речник На България, София, Наука и изкуство 1980

Поврзано
--------

* Ихтиманска Средна Гора
* Срнена Гора
**Филофобија** е страв од вљубување.

Опис на пореметувањето
----------------------

Она што го предизвикува овој страв е непријатно искуство во минатото, најчесто невозвратените чувства. Веќе доживеаното чувство на вљубеност предизвикува чувство на немоќ, неспособност за контрола на мислите, несвесно или свесно идеализирање на саканата личност. Кај личностите кои патат од филофобија, почнува да важи правило дека „единствено добро од минатото е тоа што тоа е веќе само минато". Таквите личности на минатото гледаат како искуство кое им помогнало да разберат дека не е потребно повторно да се изгорат на истиот оган.

Кај таквите личности владее сфаќање дека „незаљубеноста" значи припадност на самиот себе. Тоа го зајакнува чувството на моќ, самоконтрола, но и емотивната изолација. Личностите кои патат од филофобија успеваат да започнат врска, имаат желба за партнери, но до одреден степен. Доколку почувствуваат дека тука има заплет на чувства, тие едноставно бегаат, бидејќи имаат фобија од тоа. Се плашат да не се вљубат, бидејќи по нивно разбирање, тоа значи дека повторно ќе се отворат себеси, и со тоа ќе станат немоќни, нема да бидат свои и ќе бидат ранливи. Додека пак несвесно се вљубат тие тоа го негираат самите на себе, се убедуваат во спротивното, и таквите личности создаваат уште поголем ѕид кој ги разделува од нивните емоции.

Самовљубеност
-------------

Самовљубеност е негирање кон самиот себе, бидејќи и евентуалните чувства кои постојат кон другата личност, тие го пренасочуваат кон себе, така штитејќи се себеси и убедувајќи се дека не се вљубени. Постојано се на опрез, секој чекор однапред го планираат за да ги спречат „неконтролираните мисли" за друга личност. Гледајќи на другите вљубени личности, не гледаат на тоа колку е тоа убаво, туку се гледаат себа и го гледаат крајот. Филофобијата единствено може да престане со ослободување од самиот страв.
**Брезник** (бугарски: *Брезник*) — град во Република Бугарија во западниот дел на земјата, седиште на истоимената општина Брезник во Перничката област.

### Положба

Брезник се наоѓа во западниот дел на Бугарија. Од главниот град Софија е оддалечен 45 км западно, а градот Перник е оддалечен е само 20 км северно.

### Релјеф

Областа Брезник се наоѓа во центарот на Брезничкото поле, на околу 760 метри м.н.в. Над градот се крева планината Голо брдо. Крајот околу градот се вика Граово.

### Клима

Поради значителната надморска висина килмата во Брезник е поостар облик на континентална клима со планински влијанија.

### Вода

Низ Брезник и околината протекуваат повеќе помали потоци.

Историја
--------

Демографија
-----------

Според проценките од 2010 година во Брезник живееле околу 4.200 жители. Поголемиот број на градското население се Бугари. Остатокот се најчесто Роми. Последните децении жители се иселуваат од градот заради оддалеченоста од главните случувања во земјата. Поголемиот дел од населението е православно.

Галерија
--------

* Православна црква Св. НиколaПравославна црква Св. Николa
* Градски музејГрадски музеј
* Чуениот извор лековита водаЧуениот извор лековита вода

Надворешни врски
----------------

* Брезник на Ризницата
* Официјално мрежно место
**Kорејски календар** — традиционален месечево-сончев календар, како и традиционалните календари на другите источноазиски земји. Датуми се пресметуваат од Корејскиот меридијан (135-ти меридијан исток во денешно време за Јужна Кореја), а празниците и фестивалите се засновани во корејската култура.

Употреба
--------

Грегоријанскиот календар беше официјално усвоен во 1896 година, но традиционалните празници и пресметувањето на возраста за постарите генерации сè уште се засноваат на стариот календар. Најголемиот фестивал во Кореја денес е Сеолал, првиот ден од традиционалната корејска Нова Година. Други важни фестивали вклучуваат Даеборум, исто така, наречен Бореумдал (првата полна месечина), Дано (пролетниот фестивал) и Чусек (Фестивал на жетва месечина), и Самзин (фестивал на отворање пролет). Други помали фестивали вклучуваат Јуду (летен фестивал) и Чилек (монсунски фестивал).

Корејскиот календар е изведен од кинескиот календар. Традиционалниот календар ги означил своите години преку имињата на корејските ера од 270 до 963 година. Потоа името на кинеското време со имиња од корејски ера биле користени неколкупати до 1894 година. Во 1894/1895 година, Месечината беше користена со години, броеше од основањето на династијата Чосон во 1392 година.

Од 1945 до 1961 година во Јужна Кореја, грегоријанските календарски години биле сметани од основањето на Гоџосон во 2333 п.н.е. (сметано како година 1), датумот на легендарното основање на Кореја од Дангун, па според тоа, овие години на Данги биле 4278 до 4294. Оваа бројка беше неофицијално користен со корејскиот месечев календар пред 1945 година, но само повремено се користи од 1961 година, а најмногу во Северна Кореја пред 1997 година.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Поткултура** (**супкултура**) е збир на норми, вредности и образци на однесување кои разликуваат една група луѓе од културата на пошироката заедница во која припаѓаат. Поткултура е посебен, релативно затворен сегмент на општата култура. За сите припадници на одредена поткултура заедничко е членовите да делат исти уверувања, обичаи, вредности, а често и начин на облекување, исхрана, однесување и морални норми.

Во втората половина на 1960-тите години се појавиле многу опшстествени движења, а заедно со нив многу поткултури чие заедничко име е контракултура. Првите кои го проучувале поимот поткултура во социологијата биле припадници на Чикашката школа.

Зборувајќи за поткултури најчесто се зборува за поткултури на младите. Музиката има голема улога во појавувањето на поткултурни групи, и младински поткултури обично се дефинираат во однос на музиката. Членови на поткултурни групи меѓусебно се разликуваат, освен по ставови и цели, и по изглед, надворешни обележја и занимливости. Некои од најпознатите младински поткултури се: хипици, скинси, металци, панкери итн.

Однос на поткултурата и доминантната култура може да биде:

* прифаќање на доминантната култура
* одвоеност од доминантната култура, без спротивставување
* отпор кон доминантната култура (контракултура или алтернативна култура)

Одлики на поткултурните групи се:

* Самоорганизирање
* Заеднички занимливости
* Карактеристичен назив
* Релативна трајност
* Возраст (младина)
* Непрописни улоги и начин на однесување

Поврзано
--------

* противкултура

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85129417
* GND: 4058326-0
* SUDOC: 029406153
* BNF: cb12104073s (податоци)
* NDL: 00569931
* NKC: ph126261
* BNE: XX550252

 |

 |
**Арбен Џафери** (албански: *Arben Xhaferi*; 24 јануари 1948

 во Тетово – 15 август 2012

 во Скопје) — македонски политичар и новинар.

Животопис
---------

Џафери е роден во Тетово на 24 јануари 1948 година. Завршил Филозофски факултет. До 1990 година работел за радио и телевизиските станици во Приштина, Косово како главен уредник на Културната програма.

Бил претседател на Партијата за демократски просперитет (ПДП) во Македонија од 18 април 1995 година, а потоа водач на Демократската партија на Албанците (ДПА) до 2007 година.

На вторите парламентарни избори во Македонија бил избран како независен пратеник (1994), а потоа како пратеник на ДПА. Познат е по своите контроверзни и радикални изјави за државното уредување и правата на Албанците во Македонија.

Во 2001 година бил потписник на Охридскиот рамковен договор.

Од здравствени причини, во 2007 година се повлекол од активната политика. По претрпен мозочен удар, Џафери починал на 15 август 2012 година во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Џамија*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1638. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „Арбен Џафери". Собрание на Република Македонија. Посетено на 2009-11-02.
3. ↑  „Арбен Џафери го спореди Груевски со Милошевиќ". Дневник. Посетено на 2009-11-02.[*мртва врска*]
4. ↑  Ќе го повлечам потписот од Рамковниот. *Дневник*, 12 април 2010.
5. ↑  Динев, Александар (15 август 2012). „Попладнево почина Арбен Џафери". Сител. Посетено на 2012-08-15.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 232017587
* LCCN: n2012012910
* ISNI: 0000 0003 6612 9715
* GND: 1022300776
* SUDOC: 237238527

 |

 |
Радар од системот „Железна купола"
**Железна купола** (хебрејски: כיפת ברזל) — израелски противвоздушен систем што работи во сите временски услови. Системот е развиен од израелската фирма Рафаел (Rafael Advanced Defense Systems). Тој е проектиран да пресретнува и уништува ракети со краток дострел и артилериски гранати истрелани од далечина од 4 до 70 километри, чија траекторија завршува во населени места. Израел се надева дека ќе го зголеми дострелот на „Железната купола" од сегашните 70 километри на 250 километри и ќе го усоврши системот за да може истовремено да соборува проектили што доаѓаат од две различни насоки.

Наводи
------

1. ↑  Katz, Yaakov (10 March 2012). „Iron Dome ups its interception rate to over 90%". *The Jerusalem Post*. Посетено на 10 March 2012.
2. ↑  „Iron Dome Air Defense Missile System, Israel". Army technology. Посетено на 18 August 2011.
3. ↑  Sharp, Jeremy M. (16 September 2010). „U.S. Foreign Aid to Israel" (PDF). Congressional Research Service. Архивирано од изворникот (PDF) на 31 July 2015. Посетено на 18 August 2011.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Железна купола" на Ризницата ? |

* Rafael и Israel Aerospace Industries
**Панимавида** (шпански: Panimávida; значење на мапудунгунски: „рид на пуми/пумов рид") ― гратче во чилеанската Општина Колбун, покраина Линарес, регион Мауле. Панимавида е добро позната во Чиле по тоа што е една од најстарите топли извори во земјата и бањите за одморалиште. Нејзиното население заклучно со 2002 година било 1.473 (737 мажи, 736 жени).

Од 1913 до 1954 година, Панимавида била станица на тесната железничка линија Путаган-Колбун помеѓу Линарес и Колбун.

Наводи
------

1. ↑  „Chile Time". WorldTimeZones.org. Архивирано од изворникот на 11 септември 2007. Посетено на 24 декември 2023.
2. ↑  „Chile Summer Time". WorldTimeZones.org. Архивирано од изворникот на 11 септември 2007. Посетено на 24 декември 2023.
3. ↑  la estacion del tren (Spanish) Посетено на 24 декември 2023
Македонска штрудла
**Штрудла** — врста на едноставен народен колач. Се состои од тесто кое се развива со сукало. На тестото се става фил, а потоа штрудлата се витка и се пече. Потоа се сече на парчиња и се наросува со шеќер во прав.

Како фил се користат мелен мак или ореви, рогач, рендани јаболка, џем.

Како состојки на тестото се користат следните материјали: млеко, брашно, јајца, квасец, шеќер и малку сол.

Поврзано
--------

* Македонска кујна
* Храна
* Пита со јаболко

Наводи
------

1. ↑  „Штрудла со јаболка". *Moirecepti*. Посетено на 2017-09-10.

Надворешни врски
----------------

* Штрудла на Ризницата ?
* Штрудла со афион
Класичен изглед на ликот на Арлекин во Комедија дел арте во 1670-тите, прикажан со волшебничко стапче кое служело за промена на сцената во претставата
**Арлекин** (италијански: *Arlecchino*; француски: *Arlequin*; старофранцуски: *Harlequin*) — најпознат „цани" (комичен слуга) од италијанската *Комедија дел арте*. Улогата се верува дека била воведена од страна на Цан Ганаса на крајот од 16 век, но истата била популаризирана од страна на италијанскиот глумец Тристано Мартинели во Париз во периодот од 1584-1585 година, и станала типски лик по смртта на Мартинели во 1630 година.

Арлекин е препознатлив по карираниот костум. Неговата улога опишува весел, досетлив и итар слуга, кој често настојува да ги спречи намерите на неговиот господар и се обидува да ја заведе својата љубена Коломбина преку духовитост и снаодливост, често борејќи се за неа со суровиот и меланхоличен Пјеро. Неговиот лик подоцна прераснал во прототип на романтичен херој. Арлекин ги наследил својата физичка пргавост, измамнички способности и име од злонамерниот ѓавол во средновековните претстави за Исусовите страдања.

Ликот на Арлекин се појавил во Англија во почетокот на 17 век и заземал главна улога во изведениот жанр *Арлекинада*, воведен од страна на Џон Рич во почетокот на 18 век. Со развојот на жанрот *Арлекинада* како вид на пантомима, ликот на Арлекин бил поврзуван со ликот на Кловн. Околу 1800 година, англискиот глумец Џозеф Грималди од ликот на Кловн направил груба претстава за попрефинетиот лик на Арлекин, кој станал повеќе од романтичен лик. Највлијателна двојка која ги толкувала ликовите на Арлекин и Кловн во Викторијанската епоха биле браќата Пејн, кои биле активни во текот на 1860-тите и 1870-тите години.

Поврзано
--------

* Комедија дел арте
* Кловн

Наводи
------

1. ↑  Duchartre 1929, p. 82; Laurence Senelick in Banham 1995, "Harlequin" p. 472; Rudlin & Crick 2001, pp. 12–13.
2. ↑  Andrews 2008, p. liv, note 32, citing Ferrone, Henke, and Gambelli.
3. ↑  Laurence Senelick in Banham 1995, "Harlequin" p. 472.

Надворешни врски
----------------

* 

* Арлекин на Ризницата ?

|  |
| --- |
| Комедија дел арте |
| БригелаБригела | Арлекин |
Бригела |
Буратино |
Инаморати |
Доторе |
Ѕани |
Џопино |
Ил Капитано |
Касандра |
Ковиело |
Коломбина |
Панталоне |
Педролино |
Пулчинела |
Скарамуча |
Стентерело |
Тартаља |
Труфалдино |
Фантеска | АрлекинАрлекин |
**Џејми Кадмор** (роден на 6 септември 1978 година во Винипег, Манитоба )  е канадски поранешен рагби играч. Тој неодамна играл за Топ 14 клубот Ојонакс. Претходно Кадмор играл за Llandovery RFC, Llanelli RFC, FC Grenoble и ASM Clermont Auvergne. Од соиграчите го добил прекарот „Маза".

Професионална кариера
---------------------

Кадмор дебитирал за Канада во 2002 година против САД и се појавил на Светските првенства во рагби во 2003, 2007, 2011 и 2015 година.

На 29 мај 2010 година, тимот на Кадмор АСМ Клермон Оверњ го освоил шампионатот во Топ 14, победувајќи ги САД Перпињан со 19–6 на Стад де Франс. Победата ја означила првата француска национална титула во историјата на клубот.

Кадмор се пензионирал на крајот од сезоната 2016/17.

По критичките објави на социјалните мрежи кон женскиот рагби тим 7-ки на Канада, Кадмор бил ослободен од тренерската позиција во Рагби Канада.

Личен живот
-----------

Џејми Кадмор 2011 година
Кадмор вели дека „имал малку проблеми да порасне". Како тинејџер тој бил дилер на дрога во неговиот роден град и поминал една година во центар за притвор за млади по пресудата за напад. Тој изјавил дека рагбито му го свртел животот и ја канализирал својата агресија во гордиот дух на рагби сојузот, во текот на неговата играчка кариера.

Помладиот брат на Кадмор е актерот Даниел Кадмор, кој глумел како мутантот Колос во филмовите X-Men. Неговиот друг помлад брат, Лук Кадмор, го претставувал канадскиот рагби тим до 21 година.

Џејми Кадмор е оженет со Џенифер Кадмор, по потекло од Њуфаундленд, и ја имаат ќерката Маел. Тие моментално живеат во областа Клермон Феран во Франција, каде Џејми поседува вински бар наречен „Виноманија" и спортски бар/ноќен клуб наречен „Петката". Сопругата на Џејми е претприемач со почести МБА од Grenoble École de Management, а заедно неодамна излегле со сопствена етикета за вино наречена „Sin Bin". Со тоа што Шардоне е именуван како „жолт картон", а „црвен картон" е името на гамајот Пино Ноар, тие се потсмевале на неговиот дисциплински рекорд.

Џејми Кадмор

Белешки
-------

1. ↑  Jamie Cudmore player profile Scrum.com
2. ↑  „Rugby World Cup 2011: team-by-team guide to the tournament in New Zealand". *Daily Telegraph*. August 31, 2011. Посетено на 2011-10-12.
3. ↑  „Canadian rugby legend Jamie Cudmore retires from playing". *The Province*. 2017-05-07. Посетено на 2020-06-14.
4. ↑  „Rugby Canada fires coach who made 'unacceptable' posts toward women's 7s team at Tokyo Olympics". *CBC Sports*. Посетено на July 30, 2021.
5. ↑  Alan Adams (September 12, 2007). „Rugby saved me". International Rugby Board. Архивирано од изворникот на August 1, 2010. Посетено на 2011-10-12.
6. ↑  Randy Starkman (August 4, 2011). „Cudmore brothers can bring the house down". *Toronto Star*. Посетено на 2011-10-12.
7. ↑  Neil Davidson (September 26, 2011). „From rugby to restaurants: Canadian enforcer serves up vintage wine". *The Canadian Press aggregated at Yahoo! News*. Посетено на 2011-10-12.[*мртва врска*]
8. ↑  Mortimer, Gavin (2015).
**Артур Сурмејан** (Цариград, 15 мај 1915

 - Скопје, 2 јуни 1977

) — македонски оперски певец, тенор, првенец на Операта на МНТ. Бил и учесник во НОБ. Негов син е познатиот македонски балетан и кореограф Хазарос Сурмејан.

Животопис
---------

Сурмејан е роден на 15 мај 1915 година во ерменско семејство во Истанбул, Турција. Пеење учел кај П. Холотков. Бил солист во Пејачкото друштво „Вардар". Во 1935 година го одржал својот прв солистички концерт. Во Операта на МНТ работи од 1947 до 1971 година. Реализирал повеќе од 35 поголеми и помали улоги. Позначајни негови остварувања се: Манрико (Трубадур), Каварадоси (Тоска), Дон Хосе (Кармен), Војводата од Мантова (Риголето), Радамес (Аида), Рикардо (Бал под маски), Јеник (Продадена невеста,) Миќо (Еро од оној свет), Ленски (Евгениј Онегин), Црнољуб (Цар Самуил) и др.

Наводи
------

1. ↑  Metodija Kotevski (1969). *Skopskata brigada: Dvanaesettata makedonska narodnoosloboditelna brigada*. Narodna armija.
A photograph showing many types of cirrus clouds all jumbled together floating above a plain Небото исполнето со многу видови цирусни облаци, придружено со цирокулулус горниот центар и горниот десен
**Цирус** или **перјест (пердувест) облак** (симбол: Ci) — род на атмосферски облак, генерално карактеризиран со тенки, широкопојасни нишки, што му го дава на типот своето име од латинскиот збор *цирус*, што значи ринглет или заплеткана коса. Овој облак може да се формира на која било надморска височина помеѓу 16,500 и 45,000 стапки надморска височина. Низата на облак понекогаш се појавува во грутки од карактеристична форма на која се споменува заедничкото име „опашки на кобили".

Од површината на Земјата, цирусот обично се појавува бел, или светлосив во боја. Се формира кога водената пареа се подложува на таложење на надморска височина над 18,000 стапки (5,500 м) во умерени региони и над 21,000 стапки (6,400 м) во тропските региони. Исто така, се формира од одливот на тропските циклони или наковалните на облаците на кумулонимбус. Бидејќи облаците од цирус пристигнуваат преднапред од фронталниот систем или тропскиот циклон, тоа укажува дека временските услови наскоро може да се влошат. Додека тоа укажува на пристигнување на врнежи (дожд), цирус облаците само произведуват вирги во вид на водени капкки (што испаруваат ред да слетаат на земја).

Наводи
------

1. ↑  Funk, Ted. „Cloud Classifications and Characteristics" (PDF). *The Science Corner*. National Oceanic and Atmospheric Administration. стр. 1. Посетено на 30 January 2011.
2. ↑  Palmer, Chad (16 October 2005). „USA Today: Cirrus Clouds". *USA Today*. Архивирано од изворникот на 2012-07-01. Посетено на 13 September 2008.
Јасен во рамките на МакедонијаЈасен
Местоположба на резерватот „Јасен" во Македонија

**Јасен** — природен резерват во северозападна Македонија прогласен во 1958 година, најпрвин само на планината Караџица, а во 1960 година е проширен и на Сува Гора. Опфатен е целиот кањон на реката Треска. Резерватот зафаќа површина од 24.000 ха. Највисока точка е врвот Караџица (2.473 м). Геолошката подлога е доломит со тенки слоеви од лискун. На теренот е вештачкото езеро Козјак и повремено тече реката понорница Оча и нема други води. Од флората се заштитени *Viola koshaninii*, *Thymus oehmianus*, *Dianthus kapinensis* и др. Од животните има дива коза, мечка, рис и др. а од птиците – лештарка (*Tetrastes bonasia*), белоглав мршојадец (*Gyps fulvus*), був (*Bubo bubo*) и др.

Резерватот Јасен покрива околу 32.000 квадратни метри површина најчесто со шума и патишта, како и голем број на пократки неасфалтирани патeки. Освен од лов, Jасен својата иднина ja гледа во развојот на природните ресурси и на екотуризмот. Главни активности (во зависност од сезоната) се пешачење, планински велосипедизам, кампување покрај езерата Матка и Козјак, параглајдерство, риболов, спелеологија, алпинизам.

Галерија
--------

* Дел од резерватотДел од резерватот
* Фазан — претставник на фаунатаФазан — претставник на фауната
* МаргариткаМаргаритка

Поврзано
--------

* Јакупица
* Езеро Козјак

Наводи
------

1. ↑  Хаџи Пецова, Стефанка; Михаило Зиков, Пене Пенев, Душан Манаковиќ, Раде Дренковски, Илија Дроздовски, Вера Коробар, Бисерка Филипова, Стефан Бужаровски, Малинка Ристевска Јорданова (1999). *Планинскиот масив Јакупица: истражување и вреднување на природното богатство*. Скопје: Студентски збор. стр. 209.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)

Надворешни врски
----------------

* Јасен (резерват) на Ризницата ?
* Матична страница на резерватот „Јасен"
* Резерватот Јасен — животен проект за генерации на невработени археолози
* Напис за резерватот Јасен — National Geographic (англиски)
**Силни** (шпански јазик: **Valientes**) е аргентинска драма теленовела. Серијата започна да се емитува на местото на популарната телекомедијата Од љубов кон тебе во вечерниот термин и стартуваше со огромен успех којшто се задржа сѐ до завршетокот на серијата.

Дејство
-------

Пред триесет години, најмоќникот маж во едно мало село во провинцијата на Буенос Аирес ја менува судбината на тројца браќа. Тој човек, Лауреано Гомес Акуња, сопственик на најголемите земји, му зема сѐ на Роке Соса, што го доведува до ситуација на беда и му дава до знаење дека никогаш нема да биде тој стариот. Тоа го доведува до смрт, оставајќи зад себе тројца мали момчиња: Леонардо, Сегундо и Енцо. Секој од нив го очекува различна судбина. Тројцата се одгледани од три различни семејства.

Денес конечно дошол моментот на правосудието. Леонардо решава да го открие својот брат и заедно да се одмаздат за смртта на својот татко. За таа цел тој има подготвено план: да купи сервис спроти куќата на Гомес Акуња во Буенос Аирес и од таму да дејствуваат под туѓа сопственост. Меѓувреме, браќата започнуваат врски, кои излегуваат од границите на главниот план кој го имат.

Лео се загледува во една од ќерките на својот непријател Лауреано, Хуана и тоа претставува начин да влезе во животот во семејството Гомес Акуња откако ја заведува. Од друга страна, Сегундо израснал кај Ромуалдо, човек без образование, кој му остава наследство на синот иста степен на необразованост. Момчето се вљубува во малата ќерка на Лауерано, Исабел, модерна девојка која штотуку се вратила од странство. Кога се запознава со Сегундо, таа се сожалува и го учи да чита и пишува. Но всушност таа се загледува во помладиот брат на Сегундо, Енцо.

Времето минува, и планот малку по малку се исполнува. Одмаздата добива завршен чин... сепак љубовта исто така зазема основно место во оваа борба на интереси.

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Лусијано Кастро | Леонардо Соса |
| Хулиета Диаз | Алма Варела / Алма Гомес Акуња |
| Маријано Мартинес | Сегундо Соса |
| Марсела Клустербоер | Исабел Гомес Акуња |
| Гонзало Хередија | Енцо Соса |
| Елеонора Весклер | Хуана Гомес Акуња |
| Бетина Блум | Аргентина Варела |
| Арналдо Андре | Лауреано Гомес Акуња |

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 11 април 2009 г.
**Хозе Антонио Домингез Бандера** (10 август 1960), познат како **Антонио Бандерас** — шпански филмски глумец, режисер, продуцент и пејач.

Животопис
---------

Покрај глумата, бандерас направил успешна кариера и во индустријата со парфеми, станувајќи заштитно лице на брендовите *Puig* и *Antonio Banderas Fragnances*.

Филмска и театарска кариера
---------------------------

Својата глумачка кариера ја започнал на возраст од 19 години, со серија филмови на режисерот Педро Алмодовар, а потоа се појавил во холивудските филмови како: *Атентатори*, *Евита*, *Интервју со вампирот*, *Филаделфија*, *Десперадо*, *Маската на Зоро* и други. Исто така, бандерас настапувал и на Бродвеј, каде играл во мјузиклот „Девет" (*Nine*).

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Антонио Бандерас" на Ризницата ? |

* Antonio Banderas appointed Goodwill Ambassador at Bay Ledger
* Антонио Бандерас на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Антонио Бандерас на TCM Movie Database
* Антонио Бандерас — Internet Broadway Database

Наводи
------

1. 1 2  „Антонио Бандерас", Infinity, број 1, декември 2016, стр. 56-60.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 29724220
* LCCN: n92063976
* ISNI: 0000 0001 2141 7188
* GND: 122761863
* SELIBR: 136914
* SUDOC: 060800240
* BNF: cb13954284j (податоци)
* BIBSYS: 98014557
* MusicBrainz: 106ef9a7-6e05-46af-8ab2-7fc78ca0105a
* NLA: 36015328
* NDL: 00649746
* NKC: js20040531001
* BNE: XX1109155
* CiNii: DA12217804

 |

 |
Александра Вестер.
**Александра Валери Вестер** (гер. *Alexandra Valerie Wester*, Гамбија , 21 март 1994 година ) е германска атлетичарка, специјалист за скок во далечината. Покрај тоа, се натпреварува во спринтот и седмобој.

Животопис
---------

Александра Вестер е родена во Гамбија во мешан брак од таткото на Германец и мајка Гамбијка. Таа била членка на АК Мајнц.. Студирала на Универзитетот во Мајами  а продолжила со студиите во Келн  .

Спортска кариера
----------------

Во 2009 година, на германското првенство, Александра Вестер освоила 4 095 бода и поставила нов германски рекорд. Талентот со скок од далечина се покажал на германското јуниорско првенство со помалку од 18 години. Зазела второ место, иако сите противници биле 2 години постари од неа.

Во 2015 година, таа го достигнала својот личен рекорд во скок во далечина од 6,59 метри.

Во сезоната 2016, таа зела учество во Лајпциг на германското првенство во сала, освојувајќи прво место и личен рекорд од 6,95 метри во сала. Дебитираше на Светското првенство во Портланд, каде што завршила 6-та со скок од 6,67 метри.

Поважни резултати
-----------------

| Год. | Конкуренција | Град | Дисциплина | Пласман | Резултатот | Бел. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Репрезентативец на Германија |
| 2016 година. | Светско првенство во сала | Портланд САД | Скок во далечина | 6. | 6.67 м |  |
| Европско првенство | Амстердам Холандија | Скок во далечина | 7. | 6,51 м |  |

Лични рекорди
-------------

**На отворено**
* 200 м - 24,79 (1,9) - Мајнц, 24 мај 2014 година
* 800 метри - 2: 19,86 - Мајнц, 25 мај 2014 година
* 100 метри пајтон - 14,41 (0,8) - Мајнц, 24 мај 2014 година
* Скок во висина - 1,58 - Мајнц, 24 мај 2014 година
* Скок во далечина - 6,79 (0,5) - Обертоиринген 5 јуни 2016 година
* Фрлање на џуле - 12,07 - Мајнц, 24 мај 2014 година
* Фрлање копје - 38.23 - Мајнц, 25 мај 2014 година
* Седмо - 5.523 - Мајнц, 25 мај 2014 година

Во сала:
* Скок во далечина - 6,95 - Берлин на 13 февруари 2016 година

Наводи
------

1. ↑  Alexandra Wester wechselt Trainer und Verein pm/sim, Wechselbörse, auf: leichtathletik.de, vom 17. 11. 2015, abgerufen 15.7.2016
2. 1 2  Michael Reinsch (2016-03-18). „Vom Catwalk in die Weitsprunggrube". Frankfurter Allgemeine Zeitung. Посетено на 2016-05-23.
3. ↑  USC fördert eigene Athleten Архивирано на 9 април 2016 г. Aktuelles, 20. 10. 2013, auf: usc-mainz.com, abgerufen 15. 7. 2016.
4. ↑  Andreas Riechert und Marvin Lauser: Alexandra Wester verlässt USC Mainz Архивирано на 11 август 2017 г. auf: allgemeine-zeitung.de, vom 18. 11. 2015. abgerufen 15. 7. 2016.
5. ↑  Deutscher Rekord durch Alexandra Wester Архивирано на 9 април 2016 г. Aktuelles, 3.8.2009. auf: usc-mainz.com, abgerufen 15. јул 2016.

Надворешни врски
----------------

* Атлетски портрет на Александар Вестер во ИААФ
**Антарктичката научна станица Руперто Еличирибехети**  (English: **Ruperto Elichiribehety Antarctic Scientific Station**; better known in English by its Spanish acronym **ECARE**) е станица од Уругвај, истражувачки станици во Антарктик, основана од Уругвајскиот Антарктички институт на 22 декември 1997 година на Антарктичкиот Полуостров

Научната станица на Антарктикот на бродот Руперто Еличирибехети (ECARE) беше основана на поранешната градба што одговара на станицата Тринити Хаус, која беше формално пренесена од Владата на ОК во Уругвај, на 8 декември 1997 година.

Со овој трансфер, тој придонесе да се избегне дисперзија на објектите во Договорната област и последователно влијание врз животната средина, со искористување на веќе постоечките капацитети.

Објектите беа реконструирани и на 22 декември 1997 година, за прв пат беше отворен Националниот павилјон, започнувајќи ја летната кампања 1997 - 1998 година задолжен за неговиот прв шеф, Tte. Cnel. Хозе Унзурузага.

Оваа станица се наоѓа во потокот Чоза, ЈИ од заливот Есперанца, на полуостровот Антарктик, на географските координати: 63o 24′ 08′′ S 56o 58′ 23′′ W
ECARE се наоѓа во Hut Cove, југоисточно од Hope Bay, веднаш до аргентинскиот антарктички институт.
Станицата може да прими седум лица и е посветена на поддршка на научни проекти во околината. Порано беше британската Station D, позната како Trinity House.

Станицата е именувана во чест на Руперто Еличирибехети, поручник на уругвајската морнарица, кој во 1916 година ја водеше уругвајската експедиција која се обидуваше да ја спаси експедицијата Шеклтон-Ровет]]која беше изгубена на Островот на слон

Поврзано
--------

* Список на истражувачки станици на Антарктикот
* Список на теренски кампови на Антарктикот

Наводи
------

1. ↑  Estación Científica Antártica Teniente de Navío Ruperto Elichiribehety

Надворешни врски
----------------

* The 2007 ROU 4 Artigas, Uruguayan ship supporting ECARE
* A Cristy Trembly report on her visit to Artigas and ECARE bases in 2000.
Остатоци од утврдувањето кај Амфипол и древниот Амфиполски мост.
Карта на Амфипол и околината
**Амфипол** ― значаен антички град во областа Бисалтија, на утоката на реката Струма (тогашен Стримон).

Географска положба и основање
-----------------------------

Монетоковање од Амфипол - Прва македонска мерида
Сместен е во плодородна рамнина и со значајна стратегиска позиција. Основан е како атинска колонија, која Филип Ⅱ ја освојува во 357 година пр.н.е. Градот станува еден од најзначајните македонски пристаништа на Егејското Море, центар за експлоатација на пангејските рудници (за злато и сребро) и центар за трговија со Тракија. Под римска власт (од 148 г. пр.н.е.) е главен град на Првата македонска област, а по примањето на христијанството е епископско седиште. Забележан во римските итинерарии и во Табула Поинтегериана како раскрсница на Вија Егнација. Останува значаен град до крајот на антиката. Градот е познат како еден од првите епископски седишта, кого уште во Ⅰ век од нашата ера со христијанската мисија го посетува апостол Павле.

Амфиполскиот лав
Мозаична претстава на *Грабнувањето на Персефона од Плутон,* со претстава на Филип и Олимпија Македонски*.*

Музеј
-----

Наодите од древниот град се претставени во Ениќојскиот археолошки музеј на извесно растојание од наоѓалиштата.

Поврзано
--------

* Амфиполски лав — познат древен споменик
* Амфиполски мост — древен мост
* Прва македонска мерида
* Македонско-римски војни

Наводи
------

1. 1 2  „АМФИПОЛ - Македонска Енциклопедија". 2021-10-23. Архивирано од изворникот на 2021-12-27. Посетено на 2021-12-27.
2. ↑  *Дела Ап. 17 | MNT Библија | YouVersion*.

Надворешни врски
----------------

Древната гробница во Амфипол(ис) не е изградена, туку е природен рид
Местоположба на островот Јустеро во Стокхолмскиот Архипелаг
**Jустеро** е остров на Стокхолмскиот Архипелаг во Шведска.

Тој се наоѓа на северниот дел од Стокхолмскиот Архипелаг и припаѓа на општината Остеркерк на Стокхолмскиот округ. Се наоѓа околу 65 км северно од центарот на Стокхолм.

Овој остров е со површина од 62 км2 и е седумнаесетти по величина остров во Шведска.

Островот има пристап до копното преку редовна фериботска линија од Остана, и бродска линија од центарот на Стокхолм.

Има приближно околу 1500 постојани жители, а во тек на летната сезона бројот на жители расте и до 25.000 - 30.000 луѓе.

Административни историја
------------------------

Јустеро имал своја општина сѐ до 1967 година, кога станал дел од општината Остерокер. Во 1974 година, сите делови на општината Остерокер станале дел од општината Ваксхолм, но од 1983 година, Јустеро е дел од новата општината Остерокер.

Проектот за обновлива енергија на Јустеро
-----------------------------------------

Ветерна турбина на островот Јустеро (2014 година)
Овој остров е место за предложениот проект за инсталирање на голем број на ветерни турбини, кои би генерирале обновлива енергија. Според проектот била планирана изградба на 23 ветерници, секоја со по два мегавати создадена електрична енергија. Биле изградени две ветерни турбини, една во 2006 година со јачина од 0,8 мегавати, а потоа уште една, која во 2009 година била надоградена до 2 мегавати. Изградбата на другите планирани турбини сѐ уште не е одобрена од општината. Проектот бил критикуван од голем број жители, и постојаните и викендашите, со забелешка дека премногу се засегнува средината на архипелагот, правејќи го да изгледа како индустриска електрана. Постојат и негативни ефекти од проектот како на пр. создавање на нискочестотна бука и паѓање на вредноста на недвижнините на островот.

Галерија
--------

* Црква во Јустеро, март 2008 година.Црква во Јустеро, март 2008 година.
* Стариот даб на север на Јустеро, мај 2008 година.Стариот даб на север на Јустеро, мај 2008 година.
* Лебед со мали лебеди на јужниот брег на Јустеро, јули 2008 година.Лебед со мали лебеди на јужниот брег на Јустеро, јули 2008 година.
* Клинсундет, „портата кон надворешниот дел на архипелагот" и мост што се протега помеѓу западниот и источниот Лагно, јуни 2008 година.Клинсундет, „портата кон надворешниот дел на архипелагот" и мост што се протега помеѓу западниот и источниот Лагно, јуни 2008 година.
* Фарма, јули 2008 година.Фарма, јули 2008 година.
* Поглед од Јустеро, јули 2008 година.Поглед од Јустеро, јули 2008 година.
* Ферибот Јустеро - ОстанаФерибот Јустеро - Остана
* Училиште на островот ЈустероУчилиште на островот Јустеро
* Најстариот дрвен амбар на островотНајстариот дрвен амбар на островот
* Музеј на ЈустероМузеј на Јустеро
* Пазар на Јустеро, 2014 годинаПазар на Јустеро, 2014 година

Наводи
------

1. ↑  Harlén, Hans; Harlén, Eivy (2003). *Sverige från A till Ö : geografisk-historisk uppslagsbok*. Stockholm: Kommentus. ISBN 9789173451390.
2. ↑  „Församlingar". *Statistiska Centralbyrån* (шведски). Посетено на 2018-12-15.

Надворешни врски
----------------

* Општинско мрежно место