recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |
| --- |
| **Трипериоден систем** |
| **Холоцен** | **Железно време** | **Протоисторија** |
| Доцно бронзено време |   |
| Средно бронзено време |
| Младо бронзено време |
| **Бронзено време** |
| Бакарно време (енеолит) |   |   |
| Младо камено време (неолит) | **Праисторија** |
| Мезолит / Епипалеолит |
| **Плеистоцен** | Доцен палеолит |   |
| Среден палеолит |
| Ран палеолит |
| Палеолит |
| **Камено време** |

Терминот **епипалеолит** ги има следните значења: хронолошко (од 8 000 до околу 5 000/4 000 г.), економско (се продолжува со ловечко-собирачкиот начин на живот) и културно (се продолжува со елементите карактеристични за доцен палеолит). Овие заедници се определуваат за интензивна експлоатација на локалните ресурси, населувајќи се во нивна близина, па тоа се и првите праисториски заедници кои воспоставуваат трајни населби и обичај да ги погребуваат своите мртви во простор специјално наменет за тоа.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзано со археологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
*Ова статија е никулец. Кликни на „уреди" за да ја прошириш статијата.*
Во полуспроводничката индустрија, **допингувањето** е намерно внесување нечистотии во крајно чист (познат како *интринсичен*) полусспроводник за да му се изменат електричните својства. Нечистотиите коишто се додаваат зависат од видот на полусспроводникот и од посакуваниот резултат. Лесно до средно допираните полуспроводници се викаат *екстринсични*. Кога полусспроводникот е допиран до толкав степен што се однесува повеќе како сспроводник отколку полусспроводник, таквиот полусспроводник се вика *дегенериран*.

Потекло на поимот
-----------------

Зборот „допинг", во контекст на полуспроводничката технологија, потекнува од францускиот глагол „doper" со значење „додава примеси". Од ист корен е и зборот „допинг", употребуван во спортски контекст.
*Даница Илирска*, весникот на Људевит Гај.
**Илирското движење** (српскохрватски: *Ilirski pokret*; словенечки: *Ilirsko gibanje*) било пан-јужнословенско културно и политичко движење со корени во раниот современ период, започнато од група млади хрватски интелектуалци за време на првата половина на 19ти век, околу 1835–1863 (постои одредено несогласување во официјалните датуми од 1835 до 1870). Ова движење имало за цел создавање на хрватски национален естаблишмент во Австроунгарија преку јазично и етничко единство, и преку него да ги постави темелите за културно и лингвистичко обединување на сите Јужни Словени под терминот *Илири*.

Аспектите на движењето кои се однесуваат на развојот на хрватската култура во хрватската историографија се сметаат за дел од **Хрватската народна преродба** (хрватски: *Hrvatski narodni preporod*).

Наводи
------

1. ↑  Despalatovic, Elinor Murray. Ljudevit Gaj and the Illyrian Movement. New York: East European Quarterly, 1975.
**Епи** (бислама: *Epi*) е остров во покраината Шефа во Вануату.

Население
---------

Според податоците од 1986 година островот имал население од 3.035 жители, а според пописот од 2009 година островот имал население од 5.200 жители.

На островот Епи се зборуваат: бјериски јазик, маиски јазик, бакиски јазик, бјерепски јазик и ламенски јазик.
На островот функционирал *Средното училиште Епи*, како и болницата *Ваенали*.

Географија
----------

Островот е долг 43 километри, широк до 18 километри со вкупна површина од 444 км2. Вкупниот брег на островот е 130 километри. 
Епи е остров со вулканско потекло и највисока точка е Помаре со 833 метри надморска висина. Во непосредна близина на Епи се островите Намука и Ламен.

Во северозападниот дел на островот се наоѓа Ламенскиот Залив, каде има песочни плажи. Во заливот има и корален гребен. ’Ртот Форланд се наоѓа на западниот брег на Епи. Во североисточниот дел на островот се наоѓа Драмондскиот Залив каде се наоѓа и Заштитената морска област Никаура. Оваа област била основана во 2000 година. На островот има три мали езера со свежа вода.

Историја
--------

Епи претрпел иселување во 19 век, до степен што ова иселување било најголемо од сите острови во Вануату. Има податоци дека во минатото островот бил многу повеќе јазично разновиден, за разлика од денес. Луѓето од внатрешноста на островот биле преселени на брегот.

Сообраќај
---------

На Епи има два аеродрома, односно писти: Аеродром Ламенски Залив и Аеродром Валесдир.

Наводи
------

1. ↑  2009 Census Summary release final Архивирано на 21 декември 2013 г. - Government of Vanuatu
2. ↑  „Vanuatu". Haos Blong Volkeno. Архивирано од изворникот на 8 August 2018. Посетено на 8 August 2018.
3. ↑  „Shefa Province". Vanuatu Travel. Посетено на 12 August 2018.
4. ↑  Lynch, John (2001). *Languages of Vanuatu: A new survey and bibliography*. Canberra: Pacific Linguistics. стр. 100. ISBN 0 85883 469 3.

Надворешни врски
----------------

* Јазици на Епи Архивирано на 12 ноември 2009 г.
* Приказни од Епи Архивирано на 6 мај 2006 г.
* Туристичка страница за Епи
* .htm Сместување на Епи Архивирано на 28 декември 2013 г.
**Илија Јакимовски** (18 јули 1921

 во Дебар —  1986
 во Скопје, Македонија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, учесник во работничкото и комунистичкото движење и во НОБ.

Животопис
---------

Станал член на КПЈ од 1940 година. Од јуни истата година бил член на МК КПЈ за Скопје и член на ПК СКОЈ. По окупацијата (1941 година), станал член на диверзантска група во Скопје, а потоа одговорен за илегалните магацини. Пред формирањето на Главниот Штаб, оружената борба ја раководеле: *Воена комисија* – Методија Шаторов-Шарло, Коце Стојановски - Металец, Бранислав Шикиќ-Бруно, Љубомир Лековиќ- Горски, Илија Јакимовски и Роберт Гајдик.

Во текот на август-септември 1941 година, бил член МВШ во Скопје. Од ноември 1941 година до септември 1944 година бил во бугарски затвори. По ослободувањето работел во Државната безбедност на Македонија.

Поврзано
--------

* Музеј на илегалните работилници за време на НОВ
* Прв скопски партизански одред

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 206–207. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. ↑  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 128–129. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
3. ↑  Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009, стр. 360.
4. ↑  *Личности од Македонија*. Скопје: МИ-АН. 2002. стр. 123. ISBN 9989-613-28-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Ева Петровска** (р. 5 ноември 2004

)
 — македонска пливачка.

Во 2019 година, таа ја претставувала Македонија на Светското првенство во водени спортови во 2019 година што се одржало во Гвангжу, Јужна Кореја. Таа се натпреварувала на 800 метри слободно за жени и 1500 метри слободно за жени.  Во двата настани таа не се пласирала за да се натпреварува во финалето.

Наводи
------

1. ↑  „Entry list" (PDF). *2019 World Aquatics Championships*. Архивирано од изворникот (PDF) на 26 July 2020. Посетено на 26 July 2020.
2. 1 2  „Women's 800 metre freestyle – Heats – 2019 World Aquatics Championships" (PDF). *2019 World Aquatics Championships*. Архивирано од изворникот (PDF) на 28 July 2020. Посетено на 28 July 2020.
3. 1 2  „Women's 1500 metre freestyle – Heats – 2019 World Aquatics Championships" (PDF). *2019 World Aquatics Championships*. Архивирано од изворникот (PDF) на 28 July 2020. Посетено на 28 July 2020.
Имела

Бобинки на имелата.
**Имела** (науч. *Viscum*) — род од 70-100 видови кои претежно се наоѓаат во умерените и тропските предели на Европа, Африка, Азија и Австралија. Традиционално, родот е ставен во своето семејство Имели (*Viscaceae*), но неодамнешни генетски истражувања од страна на Групата за истражување покажува дека ова семејство треба да биде правилно поставено во рамките на поголеми опфати на семејството сандали (*Santalaceae*).

Опис
----

Ова се грмушести, задолжителни хемипаразитни грмушки со гранки од 15-80 см во должина. Нивните домаќини се дрвенести грмушки и дрвја. Листовите се дихотомично или вертикално разгранети, со спротивни парови или со зелени листови кои изведуваат некоја фотосинтеза (минимално кај некои видови, особено V. nudum), но со растението што ги црпи своите минерални и водни потреби од дрвото домаќин. Различни видови на имели имаат тенденција да користат различни видови домаќини; повеќето видови можат да користат неколку различни вида на домаќини.

Цветовите се незабележливи, зеленикаво-жолти, пречник од 1-3 мм. Плодот е зрел, бел, жолт, портокалов или црвен кога е зрел, кој содржи едно или повеќе семиња вградени во многу леплив сок; семето се распрснува кога птиците (особено глуждската дрошка) го јадат плодот и ги отстрануваат лепливите семиња од сметката бришејќи ги на гранките на дрвјата каде што можат да 'ртат.

Токсичност на родот
-------------------

Имелите се отровни за луѓето; јадењето на бобинките предизвикува слаб пулс и акутни проблеми со гастроинтестиналниот тракт, вклучувајќи болки во стомакот и дијареа. Најмалку една од активните состојки е лектин висмин, кој е интензивно токсичен. Таа ја инхибира белковинската синтеза со каталитички онеспособување на рибозомите. И покрај тоа, многу видови животни се прилагодени на јадење на овошјето како значаен дел од нивната исхрана.

Видови во Македонија
--------------------

Во Македонија виреат три видови:

* бела (обична) имела (*Viscum album*)
* дабова (жолта) имела (*Loranthus europaeus*)
* смрекова имела (*Arceuthobium oxycedri*)

Наводи
------

1. ↑  David M. Watson, "Mistletoe-A Keystone Resource in Forests and Woodlands Worldwide" *Annual Review of Ecology and Systematics* **32** (2001:219–249).
2. ↑  Имели - полупаразитски растенија - Порта3 (македонски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Имела" на Ризницата ? |

* Имела на Викивидовите ?
* Имела[*мртва врска*] — Голема руска енциклопедија (руски)
* Имела (*Viscum*) — Растителни паразити на Европа (англиски)
* Имела на iNaturalist
* Имела (*Viscum*) на „Растенија на светот", Кралски ботанички градини во Кју (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q147345
* APDB: 195860
* EPPO: 1VISG
* FloraBase: 21337
* FoC: 134632
* GBIF: 2889827
* GRIN: 12727
* iNaturalist: 57513
* IPNI: 25374-1
* IRMNG: 1267468
* ITIS: 27905
* NCBI: 3971
* NZOR: f2647c86-57e4-4806-a888-115e78c5e314
* PLANTS: VISCU
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:30000304-2
* Tropicos: 40024578
* VASCAN: 1950

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* NKC: ph574821

 |

 |
| Евангелие според Марија |
| --- |
| **Дата** | 120–180 |
| **Препишано** | непознато |
| **Место** | непознато |
| **Јазик** |  |
| **Ракопис** | Берлински кодекс |
| **Аудиторија** |  |
| **Тематика** | Довербата која Исус и ја доверил на Марија |

  

**Евангелието на Марија** се смета дека датира од истиот период кога било пишувано и она на Филип. Евангелието било откриено во 1896 година. Од него, недостасуваат шест страници од почетокот и четири од средината на евангелието.

Оригинално било напишано на грчки, веројатно 2 век. Сочуван е во две фрагментарни верзии. Веројатно се состои од два дела кои првично биле различни документи. Во првиот дел се опишува дијалогот на вознесениот Христос и апостолите, се претставува во природата на материјата и гревот (што е космолошки, а не морален). Се објавува потвраток на се на своите корени. Марија Магдалена ги храбри учениците и им го открива тајното учење, врз основа на нејзиното видување и разговор со Исус. Визијата е поврзана со менталната визија на душата со која таа (душата) се воздига над четирите моќи (четирите природни стихии). Апостол Петар и Апостол Андреј, како претставници на главната струја на христијанството, го негираат учењето на Марија. Овој конфликт Марија – Петар (Андреј) е познат мотив на гностичките евангелија.

Името „Марија" се појавува како „главен лик" во Евангелието, но спорно е која е всушност Марија. Сепак, општо прифатливо е дека тоа припаѓа на Марија Магдалена. Во евангелието, Марија е претставена како еден од учениците на Исус, која го видела воскресението и го опишува пред останатите ученици. 

> Петар ѝ рече на Марија, „Сестро, ние знаеме дека Спасителот ве сакаше вас повеќе од останатите жени. Кажи ни ги зборовите на Спасителот кои ти ги зборуваше тебе, а ние не ги знаевме и не ги слушнавме од него". Марија одговори и рече: „Што било скриено од тебе, јас ќе го прокламирам пред тебе". И почна да им зборува со овие зборови: „Јас, таа рече, го видов Господ во визија и му реков, Господе те видов тебе денес во визија."
> 
> 

За жал, понатамошната визија на Марија околу ова во Евангелието не е докажана бидејќи недостасуваат страници од истото. Марија потоа се соочува со Андреј и Петар, кои не ја поддржуваат во тоа што таа им го зборува, бидејќи таа била жена. Марија сепак била одбранета од Матеј со зборовите:

> „Но, ако Спасителот ја направила подостојна, кој си ти да ја отфрлаш неа? Навистина Спасителот ја познаваше Марија најдобро. Од таа причина тој ја сакаше повеќе од нас"
> 
>

Наводи
------

1. 1 2 3  De Boer, Esther A. The Gospel of Mary Listening to the Beloved Disciple. London: Continuum, 2006 (2005).
2. ↑  Спореди со Јован 20:14-18.
Алекса Шантиќ, авторот на „Емина"
**„Емина"** — севдалинка заснована на текст на мостарскиот поет Алекса Шантиќ, кој ја напишал под впечаток на убавината на мостарката Емина Сефиќ. Иако песната била првпат објавена во списанието *Коло* во 1902 година, подоцна станала популарна севдалинка изведена од многу уметници од поранешните југословенски републики.

Емина Сефиќ
-----------

**Емина Колудер** (родена **Сефиќ** ) е родена во 1884 година во Мостар. Нејзиниот татко бил истакнат имам во Мостар, а семејството живеело во близина на Стариот мост и биле соседи на познатиот поет Алекса Шантиќ .

Емина се омажила за Авдага Колудера, се отселила од родниот град и имала 14 деца. Починала во 1967 година на 83-годишна возраст. Нејзината правнука Алма Феровиќ е сопран и настапувала со Елтон Џон и А.Р. Рахман.

На 27 мај 2010 година, бронзена статуа на Емина била откриена во Мостар на 142-от роденден на Шантиќ. Статуата била извајана од Златко Диздаревиќ во период од три месеци и не била заснована на нејзините фотографии, туку била уметничка визија за босанската убавина. Обликувана е со облека што ја носеле жените муслиманки во Босна и Херцеговина на крајот на 20 век.

„Емина" денес
-------------

Според традицијата, последната строфа, која е додадена на оригиналниот текст на Шантиќ, ги дала Севда Катица, устен раскажувач на народни песни, кога слушнала за смртта на Емина. Кога Севда му раскажала сè на Химза Половина, тој ја видел убавината на стиховите и решил да ги задржи. Песната многумина ја извеле со додавање на стиховите на Севда, додека Химзо Половина и Ибрица Јусиќ ја снимиле како таква на носачи на звук.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑

 
Викиизвор на англиски јазик содржи текст на тема:
***Emina (Šantić)***
**Евангелие по Итар Пејо** - поетска збирка на македонскиот писател Славко Јаневски. Првобитно, книгата била издадена во 1966 година, од издавачката куќа „Кочо Рацин".

Содржина
--------

Збирката содржи 49 песни, и тоа: „Сказание од искони", „Безименик", „Сонувајќи тикви на туѓи ниви", „Старински запис", „Под кацига череп", „Орач меѓу скелети", „Глас Соломона", „Браќата солунски", „Климент", „Сотонохуление на Презвитер Козма против Богомилите", „Слепци", „Ивец", „Теофилакт всемоги Архиепископ Охридски се моли за македонските Словени", „Самоизгнаник во кругот на зодијак", „Молитва", „Песна Муратова", „Чалма и круна", „Загатливи балкански прашалници", „Додолска легенда за Марко од Прилепа по гибелта му", „Наздравица", „Болен Пејо", „Пиколомини огнодарител", „Во памјат Карпошова", „Боите на нивното знаме", „Судбина соседова", „Песма торбешка за Зејгора", „Заборавена ноќ", „Песна монашка од Лешок", „Сентиментално писмо", „Световрашка", „На Мечкин Камен", „Пресаден чинар", „Подземен сон", „Три шинели", „Тринаесеттата и подоцна", „Никодим", „Глуви команди", „Мера", „Паганија", „Песна потомачка на незадушници", „Тројца на бесилка", „За татковината и пролетта", „Азбукарска балада", „Глува доба", „Итар Пејо за еден друг", „Големиот колеж", „Под точка разно", „Покана за бал" и „Банкет". Притоа, песните се посветени на значајни настани и личности од историјата на македонскиот народ и од балканската историја, како: доаѓањето на Словените на Балканот, св. Кирил и Методиј, св. Климент Охридски, Битката кај Беласица, Маричката битка, Крале Марко, Карпошовото востание, Константин Миладинов, Гоце Делчев, Мечкин Камен, Балканските војни и поделбата на Македонија, Итар Пејо, Македонскиот фронт, НОБ, земјотресот во Скопје, итн.

За книгата
----------

Првото издание на збирката се појавило во 1966 година, од страна издавачката куќа „Кочо Рацин", во рамките на едицијата „Наша современа поезија". Книгата има 94 страници и не е каталогизирана. Нацртот на корицата е дело на Коста Бојаџиевски, а коректор била Катерина Тошева. Книгата била испечатена во графичкиот завод „Гоце Делчев" во Скопје, во тираж од 1.000 примероци, а печатаењето било завршено во јуни 1966 година. Во јули 1966 година, група глумци од Македонскиот народен театар, предводени од режисерот Илија Милчин, подготвиле рецитал за свечената прослава на шеесетгодишнината на Илинденското востание во кој биле вклучени и некои песни од збирката. Меѓутоа, поради катастрофалниот земјотрес, прославата не се одржала, но две недели подоцна рециталот бил изведуван на импровизираните населби и логори во Сарај, Петровец, Водно, Градскиот парк, Железарница итн. Според податоците на МНТ, на овие рецитали присуствувале околу 30.000 посетители.

Наводи
------

1. 1 2  Славко Јаневски, *Евангелие по Итар Пејо*. Скопје: Кочо Рацин, 1966.
2. ↑  Славко Јаневски, *Евангелие по Итар Пејо*. Скопје: Кочо Рацин, 1966, стр. 91.
**Ернест Мајер** (роден на 10 ноември 1920

 година во Згорњи Тухињ — починал на 17 март 2009

 година) — словенечки ботаничар, академик, редовен член на САЗУ, професор по ботаника на Универзитетот во Љубљана.

Животопис
---------

Ернест Мајер студирал биологија на Универзитетот во Љубљана и на Универзитетот во Виена. Од септември 1944 до декември 1945 година, бил дел од југословенските партизани и во Југословенската народна армија. Во 1947 година тој ги завршил студиите во Виена и дипломирал во ботаника како главен предмет.

Во 1947 година тој бил назначен за асистент на ботаничкиот институт на Универзитетот во Љубљана, по кое станал постар асистент и доцент за ботаника. Во 1956 година станал вонреден професор на Природно-математичкиот факултет, потоа професор по ботаника на биотехничкиот факултет, работа што ја имал до 1978 година. Потоа се префрлил во Институтот за биологија Јован Хаџи на Словенечката академија на науките и уметностите каде бил постар научник до неговото пензионирање во 1991 година.

Неговата работа првенствено се фокусирала на фитогеографската, морфолошката и таксономската идентификација на повисоките растенија што растат на територијата на поранешна Југославија и остатокот од Балканскиот Полуостров, со акцент на ендемиката и полиморфизмот. Тој бил автор или соавтор на над 100 научни трудови од областа на флористиката и таксономијата и е еден од најдобрите познавачи на ендемската флора на Балканскиот Полуостров. Има објавено голем број трудови, дел од нив во соавторство со неговиот долгогодишен соработник и академик Кирил Мицевски. Во нив се разработени разни таксономски и хоролошки проблеми од флората на Македонија кај повеќе таксони, како што се: se: *Saxifraga grisebachii*, *Lilium heldreichii*, *Genista fukarekiana*, *Astragalus subg*, *Tragacantha*, *Ferulago macedonica* итн.

Бил член на многу југословенски национални и меѓународни општества и комитети. Тој бил Регионален советник за Југославија за проектот *Flora Europaea* до 1992 година, а потоа и помошник консултант за нејзино продолжение, *Atlas Florae Europaea* со седиште во Хелсинки. Тој станал вонреден член на Словенечката академија на науките и уметностите во 1974 година, а полноправен член во 1983 година. Од 1993 година бил редовен член на Европската академија на науките и уметностите. За неговиот придонес во науката тој ја добил наградата „*Јесенко*" на биотехничкиот факултет (1979)  и наградата „*Кидрич*" за животно дело (1986).

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Мајер*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 817. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  Jesenkove nagrade Архивирано на 3 март 2016 г.. Biotehniška fakulteta, Univerza v Ljubljani.

Надворешни врски
----------------

* Mayer, Ernest.
*За други значења на поимот **Илинден** видете на појаснителната страница*
**Илинденци** била организација формирана од бугарската окупаторска власт од учесници во Илинденското востание од 1903 на територијата на целиот македонски регион. Се залагала за спроведување на бугарската политика во окупирана Македонија и за прикажување на Македонците како дел од бугарскиот народ. Нивната активност најмногу доаѓала до израз во време на прославите по повод Илинденското востание и на други значајни историски настани од поблиското и подалечното минато на Бугарија. Дејствувала во периодот од 1941 до 1944 година.

Наводи
------

1. ↑  *Ѓорѓи Малковски, Профашистичките и колаборационистичките организации и групи во Македонија 1941–-1944, Скопје, 1995*
2. ↑  *Ѓорѓи Малковски, Политичките партии и организации во Македонија во Втората светска војна 1941–1944, Скопје, 2002*
Карта на Панонија, со најважните грофови. Долна Панонија е обележана со жолта боја.
**Долна Панонија** (латински: *Pannonia Inferior*) била римска провинција. Формирана е најверојатно во 103 године, со издвојување од територијата на Панонија, за време на подготовките на царот Трајан за влегување во војна со Дако-Гетите. Во состав на Долна Панонија влегувале делови од денешните Унгарија, Србија, Хрватска и Република Српска.

Поважни градови во Долна Панонија биле: Сирмиум (Sirmium) (денешна Сремска Митровица), Мурса (Mursa) (денешен Осиек), Цертиса (Certissa) (денешно Ѓаково), Марсонија (Marsonia) (денешен Славонски Брод), Цибале (Cibalae) (денешно Винковци), Сопине (Sopianae) (денешен Печуј), Цучиум (Cuccium) (денешен Илок), Аквинкум (Aquincum) кој се наоѓа северно од денешна Будимпешта, итн.

Поврзано
--------

* Панонија
* Римско Царство

Надворешни врски
----------------

* Римско Царство - Панонија
* Карта на Долна Панонија

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Римски провинции (117 година) |
| --- |
|  |
| 

 Азија  **·**  Аквитанска Галија **·**  Арабија **·**  Асирија **·**  Африка  **·**  Ахаја **·**  Белгиска Галија **·**  Бетиска Шпанија **·**  Битинија и Понт **·**  Британија **·**  Галатија **·**  Горна Германија **·**  Горна Мезија **·**  Горна Панонија **·**  Дакија **·**  Далмација **·**  Долна Германија **·**  Долна Мезија **·**  Долна Панонија **·**  Египет **·**  Епир **·**  Ерменија **·**  Јудеја **·**  Италија **·**  Ликија и Памфилија **·**  Лузитанија **·**  Кападокија **·**  Кесариска Мавританија **·**  Киликија **·**  Кипар **·**  Корзика и Сардинија **·**  Крит и Киренаика **·**  Котиски Алпи **·**  Лугдунска Галија **·**  Македонија **·**  Месопотамија **·**  Нарбонска Галија  **·**  Норик **·** Тингиска Мавританија **·**  Пенински Алпи **·**  Приморски Алпи **·**  Реција **·**  Сирија **·**  Сицилија **·**  Тараконска Шпанија **·**  Тракија 
 | Римското Царство во неговиот најголем подем, смртта на царот Трајан (117 година) |

 |
**Илирскиот јазик** или **илирските јазици** е група на исчезнати индоевропски јазици. Јазикот бил зборуван на територија на Западен Балкан односно на територијата каде што живееле илирски племиња. Та територија денес се совпаѓа со државите Словенија, Хрватска Босна и Херцеговина и Црна Гора. Денес има многу малу записи за јазикот па скоро и да ги нема и оттука е многу тешко да се направи класификацијата на јазикот и за неговото место во индоевропското семејство. Теоријата дека илирскиот јазик е претходник на албанскиот јазик е многу малку веројатна и денес се помалку се прифаќа и отфрла од научниот свет, освен во Албанија каде сѐ уште си тврдат дека се илири.

Илирски зборови
---------------

* *abeis*, "змии"
* *bagaron*, "топло"
* *mandos*, "мала куќа"
* *rhinos*, "магла"
* *sabaia*, *sabaium*, *sabaius*, "вид на пиво"
* *Bindus* "бог на реката"
* *Bosona*, "река Босна"
* *Derbanoí*, "дрво"
* *Domator*, име
* *Naro*: *дупка*
* *Oseriates*, "езера"
* lacus *Pelso*, "плабоко"
* *Skenóbardos*, *блескаво* и *брада*
* *tergitio*, "маркет"
* *Teuta*, *Teutana*:име
* *Tómaros*, име на планина
* *Volcos*, име на река

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со индоевропските јазици е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Комисија за избори на Филипините**| Official Seal of the Commission on Elections |
| **Основана:** | 22 август, 1940 |
| **Шеф:** | Ромео A. Бравнер |
| **Мрежно место:** | www.comelec.gov.ph |

Предлошка:Политика наФилипините
**Изборната комисија на Филипините**, исто позната како **COMELEC**, е една од трите уставни комисии на Филипините. Таа е една од првите чувари на гласачкото ливче. Нејзина задача е да ги имплементира и да ги одржува филипинските избори. Нејзин сегашен шеф е Ромео A. Бравнер.

Поврзано
--------

* Избори на Филипините
* Ромео A. Бравнер

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница на комисијата
* Официјална страница на движењето за слободни избори (NAMFREL) Архивирано на 16 август 2007 г.
Ирена Јорданова
**Ирена Јорданова** (Скопје, 8 септември 1980

) — македонска писателка која своето образование го завршува на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје на отсекот Општа и компаративна книжевност.

Дела
----

Ирена Јорданова објавува уште од своите студентски денови, а нејзиниот расказ „Улици" е објавен во заедничкото издание наречено „Пресметка кај ОКК". Објавува раскази и во македонските литературни списанија. Нејзиниот прв роман *Помеѓу* е објавен во 2008 година а со овој роман таа влегува во најтесниот избор за наградата Роман на Годината на „Утрински Весник". Со своето творештво учествува на многубројни прозни настани, читања, конференции и е дел од Интернационалното Биенале за млади уметници од Европа (The International Association of the Biennial of Young Artists from Europe) во 2009 година. Во 2010 година таа го објавува својот втор роман „Катализатор 33".

Стил на пишување
----------------

За стилот на пишување на Јорданова критичарите ќе речат дека тоа е проза со една храбра авто-иронија, проза која покажува, во исто време, широка книжевна култура како и цела палета раскажувачки техники. Постојаните „шифтови", играњето со значењата, разликите, постојаниот дијалог помеѓу „Јас и другиот", и преместувањето на се што е „фиксно" во „подвижно" - ја заокружува приказната на Јорданова на линија на сукобот на една „нова етика" со зацврстените, традиционални норми. Во нејзините дела постои доминација на бизарното како естетски и етички елемент и тоа како на фабуларен, така и на јазичен план со што оваа проза добива своја оригинална црта.

Наводи
------

1. ↑  Блесок, Ирена Јорданова, © Културна установа Блесок, Скопје, 1998-2010[*мртва врска*]
**Исмаил Мачев** (3 јануари 1960

 во Скопје — 21 јануари 2019

 во Белград) — македонски и југословенски атлетичар кој се натпреварувал на 400 метри. Учествувал на Летните олимписки игри 1988 и на две светски првенства. Бил добитник на сребрен медал на Средоземните игри во 1987 година.

Животопис
---------

Мачев е роден во Скопје на 3 јануари 1960 година. Тој во кариерата има постигнато бројни успеси, меѓу кои се двата сребрени медали на Средоземните игри, во 1987 година во Сирија и 1991 година во Атина. Учествувал на ЛОИ 1988, како и на неколку Светски првенства. Во негова сопственост е и актуелниот рекорд на 400 метри, кој е сѐ уште недостижен за активните атлетичари - 45,83 секунди.

Мачев бил член на познатата „најбрза бела штафета" 4x400 метри, заедно со Слободан Бранковиќ, Дејан Јовковиќ и Ненад Ѓуровиќ, која на Светското првенство во Токио во 1991 година го освоила четвртото место.

После натпреварувачката кариера Исмаил Мачев работел како тренер во Црвена Ѕвезда во Белград, каде бил премногу ценет и каде неколкупати добил награди за најдобар тренер во младински категории.
По долго и тешко боледување, починал во Белград на 21 јануари 2019 година. Тој повеќе од две години се борел со рак на белите дробови, каде успешно минал и операција, но болеста повторно се вратила.

Меѓународни натпреварувања
--------------------------

| Година | Натпреварување | Град | Место | Натпреварување | Настан |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| За  Југославија |
| 1982 | Европско првенство | Атина, Грција | 10. (h) | 4×400 м штафета | 3:08,44 |
| 1983 | Средоземни игри | Казабланка, Мароко | 6. | 400 м | 46,27 |
| 1986 | Европско првенство во сала | Мадрид, Шпанија | 4. (sf) | 400 м | 47,78 |
| Европско првенство | Штутгарт, Западна Германија | 22. (h) | 400 м | 47,52 |
| 1987 | Европско првенство во сала | Левен, Франција | 12. (sf) | 400 м | 48,15 |
| Светско првенство | Рим, Италија | 29. (qf) | 400 м | 46,54 |
| 10. (sf) | 4×400 м штафета | 3:03,30 |
| Средоземни игри | Латакија, Сирија | 2. | 400 м | 46,23 |
| 1988 | Олимписки игри | Сеул, Јужна Кореја | 20. (h) | 400 м | 46,37 |
| 5. (sf) | 4×400 м штафета | 3:01,59 |
| 1990 | Европско првенство | Сплит, Југославија | 5. | 4×400 м штафета | 3:02,46 |
| 1991 | Средоземни игри | Атина, Грција | 2. | 4×400 м штафета | 3:03,74 |
| Светско првенство | Токио, Јапонија | 4. | 4×400 м штафета | 3:00,32 |

Лични рекорди
-------------

**На отворено**

* 200 метри – 21,5 (Скопје, 1981)
* 400 метри – 45,83 (Љубљана. 1987)
* 800 метри – 1:47,46 (Сараево. 1988)

**Во сала**

* 200 метри – 22,05 (Будимпешта, 1987)
* 400 метри – 47.11 (Будимпешта, 1990)

Наводи
------

1. ↑  Sports-Reference profile
2. ↑  Предлошка:Iaaf name
3. ↑  Преминуо Исмаил Мачев

Надворешни врски
----------------

* All-Athletics[*мртва врска*]
**Зафир Куновски** (роден на 4 март 1934

 година во Дебар - починал на 14 април 2004

 година во Скопје) — македонски архитект, ракометар и тренер.

Животопис
---------

Зафир Куновски завршил Архитектонски факултет во Скопје (1964). Бил член на РК Работнички од Скопје (1953 – 1958), кој во овој период бил трипати првак на Македонија во големиот, петпати во малиот ракомет и двапати освојувач на Купот на Македонија. Клубот играл во Првата сојузна лига (1954, 1955 и 1958). Бил најдобар стрелец во екипата. Настапувал и за други клубови во Македонија (до 1960). За Репрезентацијата на Југославија одиграл три натпревари (1957). 

Бил тренер и играч во Графичар, вториот скопски тим што настапувал во сојузен ранг. Една година настапувал и за екипата на Црвена Ѕвезда од Белград. Куновски бил првиот македонски ракометар што повеќепати играл за репрезентацијата на Југославија. По завршувањето на играчката кариера бил тренер во повеќе екипи, а најголемиот успех го постигнал со женската екипа на Скопје, пласирајќи се во Југословенската ракометна женска лига. Последната функција во ракометниот спорт Куновски ја имале како селектор на Женската ракометна репрезентација на Македонија, во квалификациите за СП 2003. Бил и член на Стручниот совет во Ракометната федерација на Македонија .

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Куновски*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 777–778. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „Почина Зафир Куновски". *Дневник*.. 16.04.2004. Посетено на 2020-08-16. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help); Надворешна врска во `|publisher=` (help)
**Муслиманското освојување на Персија** довело до распаѓање на Сасанидското Царство во 644. Преку ова освојување, зороастризмот би заменет со новата муслиманска религија. Сасанидското Царство за првпат било нападнато од страна на муслиманите во денешен Ирак, во 633 под раководство на Валид ибн Халид, што резултирало со започнувње на инвзијата на Ирак. По пренесувањето на дел од муслиманската војска на римскиот фронт во Левант, муслиманите на крајот го загубиле Ирак поради честите контра напади организирани од страна на персијците. Втората инвазијата на Ирак започнала во 636 во времето на Саад ибн Аби Вагаш, кога во решавчката битка кај Кадосијах, Сасанидското Царство доживеале пораз. Планината Загрос станала природна бариера и граница помеѓу Праведниот Калифат и Сасанидско империја. Поради континуираните напади од страна на Персијците во Ирак, калифот Умар наредил повторна инвазија на Сасанидско-персиската империја во 642, при што за две години Персија била заземена.
грчки свештеник носи камилавка.
**Камилавка** (гр. кαμιλαυκα или камилавкион (καμιλαυκιον), калимавкион (καλυμμαύχιον) или калимафи (καλιμαυι)) — дел од свештеничка облека во православната црква.

Тоа е крута шапка која може да биде цилиндрична со рамен, конусен обод на врвот (грчки стил), цилиндрично што се шири и рамна на врвот (руски стил) или цилиндрична и рамна на врвот (српски стил).

Најчесто е во црна боја и ја носат само монасите или свештениците. Камилавка во црвена, виолетова или бела боја можат да ја носат само црковните големодостојници (патријарси, епископи и др).

Наводи
------

1. ↑  „камилавка" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „камилавка" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

* Монашка цивилизација и језик
**Загинал во бој** (англиски: *Killed in Action*; *KIA*) — претставува класификација која обично се користи од страна на војските да се опише смртта на своите борци кои загинуваат во борба против непријателски сили.

Според министерството за одбрана на САД, на пример, велат дека оние кои се прогласени за загинати во борба (КИА) не треба да истрелале куршум за да бидат прогласени како такви. Некој кој е убиен во акција на одреден настан е означен со † (Типографски крст) покрај неговото име за да се означи нивната смрт во тој случај или настан.

Наводи
------

1. ↑  „U.S. Department of Defense Dictionary: killed in action". Архивирано од изворникот на 27 септември 2012. Посетено на 9 декември 2016.

Надворешни врски
----------------

* Загинал во бој на Ризницата ?
**Изборната единица 9** — поранешна изборна единица при парламентарни избори во Република Македонија во која можеа да гласаат македонските државјани од Азија и Океанија. Од оваа изборна единица се избираше еден пратеник за Собранието на Република Македонија. Заедно со останатите две изборни единици што ја претставуваа дијаспората, беше воведена со измените на Изборниот законик во октомври 2008 година и во неа се гласаше на два парламентарни избори, во 2011 и 2014 година. Со измените на Изборниот законик во ноември 2015 година, Изборната единица 9, заедно со Изборната единица 8, влезе во составот на преструктуираната Изборна единица 7.

Избирачки места
---------------

И во 2011 и во 2014 година во оваа изборна единица биле предвидени 3 избирачки места. Од нив, две избирачки места биле во Австралија, а едно во Кина.

* Канбера
* Мелбурн
* Пекинг

Вкупен број регистрирани гласачи
--------------------------------

Регистрирани гласачи за изборите во 2011 година беа 798, а за изборите во 2014 година - 1.534. Вкупниот број на Македонци во оваа изборна единица се проценува дека се движи околу 200.000.[]

Наводи
------

1. ↑  Државна изборна комисија: Предвремени парламентарни избори 2011 - Изборна единица 9[*мртва врска*]
2. ↑  Државна изборна комисија: Предвремени парламентарни избори 2014 - Изборна единица 9

Поврзано
--------

* Избори во Република Македонија
* Општини во Република Македонија
* Статистички региони во Македонија

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знаме на Македонија Изборни единици во Македонија Знаме на Македонија |
| --- |
|  |
| ИЕ **1**  •  ИЕ **2**  •  ИЕ **3**  •  ИЕ **4**  •  ИЕ **5**  •  ИЕ **6**  •  ИЕ **7**  •  ИЕ **8**  •  ИЕ **9**
 |  |

 |
**Илија Митов Јанески** ( 1925
 во Премка, Кичевско — 12 април 1945

 во Илинци, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Неговото семејство живеело во *Ѓорче Петров*, каде што работел татко му како железничар. Како напреден младинец, уште од почетокот на Војната се определил за борба против окупаторот. Во борбите за конечното ослободување на Македонија, стапил во Петнаесеттата бригада, а потоа во составот на Петнаесетиот корпус, бил на Сремскиот фронт. Загинал на 12 април 1945 година во борба со Германците кај селото Илинци близу Шид.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 66.
**Законитоста** е согласност на сите правни и материјални акти пониски од законот со законот во формална смисла.Закноитоста односно начелото нба законитост на законите во правниот поредок обезбедува сите делови на правниот поредок да бидат во единствена и противречна целина како услов на неговото ефикасно остварување.Пониските елементи на правниот поредок мораат да бидат во согласност со повисоките.Дали ќе постои складно делување или не на правниот поредок зависи од тоа дали се нарушува или не онаа складна вертикална скала на која секој правен акт има свое место.Местото на правниот акт на оваа скала зависи од правната сила на правниот акт.Правната сила на правниот акт е мерка на влијание на еден правен акт, на друг правен акт, мерка која одредува кој е понизсок, а кој повисок правен акт.Правната сила на правните акти доаѓа односно зависи од тоа кој државен орган го донел аактот, односно местото на државниот орган на хиерархијата на државните органи.Поточно местото на државниот орган во нивната хиерархја го одредува и местото на правниот акт во хиерархијата на правните акти.Како што ни е познато на чело на хиерархиската скала на правните акти е уставот, а на крајот решението и пресудата како поединечни правни акти.
|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| *Проблеми со пуштањето? Помош.* |

**Загир Гарипович Исмагилов** (руски:  *Загир Гарипович Исмагилов* ; башкирски:  Заһир Ғарип улы Исмәғилев; 1916/1917 — 2003) беше руски - башкирски композитор и педагог. Тој ја добил титулата Народен уметник на СССР во 1982 година, бил член на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз од 1943 година.

Животопис
---------

Бил син на дрвосечач, роден бил на 26 декември 1918 година во селото Веркне-Серменево денес Серменево, во Белорецки округ на Башкортостан, Русија.

Исмагилов учел основно училиште во Башкир во селото Нијне-Серменево. Мошне рано пројавил интерес за музиката а особено за народна музика на народот Башкир, учејќи да свири на курај - флејта.

Во 1932 година заминал да студира во шумско-хемиското училиште во Инзер. Рано дипломирал и почнал да работи во Белоретск, продолжувајќи да свири на курај. Подоцна тој се запишал на музичкото училиште, кое се отворило во Уфа (1936). Во 1937 година, Исмагилов, заминал да студира во Башкири на Московскиот конзерваториум.
За време на Втората светска војна работел во Уфа, учествувајќи во концертите приредувани за војниците а компонирал патриотски песни,.

Музејот на Загир Исмагилов во селото Серменево, Башкортостан
Исмагилов бил претседател на Сојузот на композитори на Башкортостан во 1958 година. Во 1968 годинаго го основал и бил прв ректор на Институтот за уметност во УФА каде што работел до 1988 година.

Неговите дела биле изведувани во Русија, како и во Бугарија, Кина, Романија, Северна Кореја, Југославија и Етиопија.

Загир Исмагилов придонел во развојот на национална оперска, камерна, вокална, хорска и инструментална музика во Советскиот Сојуз. Најпозната му е неговата опера  *Салават Јулајев*  , била изведена во Државниот театар за опера и балет на Башкир во 2004 година.

После долго боледување, тој починал во 2003 година.

Награди
-------

* Награда Салават Јулаев
* Ленинов орден
* Херој на трудот со црвена лента
* Орден на честа
* Орден на пријателството.

Творечки опус
-------------

* Салават Јулајев, (опера)
* Шаура, (опера)
* Амбасадори на Урал, (опера)
* Кахим - Турија, (опера)
* Агиделски бранови, (опера)
* Кодаса, (музичка комедија)
* Алмакај, (музичка комедија)
* Сигнау торна (балет)
* Околу 300 песни и романси

Наводи
------

1. ↑  „Заги́р Гари́пович Исмаги́лов". Архивирано од изворникот на 2020-10-25. Посетено на 2020-04-17.
2. ↑  Башкирский композитор. Народный артист СССР[*мртва врска*]
3. ↑  классика башкирского композиторского искусства Загира Исмагилова[*мртва врска*]
4. ↑  „опере широко применяются развернутые оперные формы". Архивирано од изворникот на 2020-05-17. Посетено на 2020-04-17.
5. ↑  ПРИЗЫ И НАГРАДЫ
**Илир Ајдини** (албански: *Ilir Ajdini*) — поет од албанска националност од Македонија.

Животопис
---------

Илир Ајдини е роден е во Скопје на 7 декември 1961

 година. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Работи во Македонската информативна агенција (МИА). Член на ДПМ од 1994 година. Автор е на книгите: Магла над бајките (1986), Ноќни транслации (1987), Деновите доаѓаат кришум (1999).

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |



1. ↑  Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија,2004, стр. 19.
**Закон за постојан однос на масите**, познат и како **Прустов закон** - еден од основните хемиски закони. Според овој закон елементите меѓусебно се соединуваат во точно одредени и постојани масени односи кога даваат исто соединение.

Законот го дал францускиот хемичар Жозеф Пруст во 1794 година, а во 1799 година ја објавил својата хипотеза.

Од овој закон јасно произлегува дека составот на хемиските соединенија е постојан без обѕир на начинот на нивното добивање. Така на пример, водата во себе секогаш ќе содржи 8 маси на кислород на секоја маса на водород. (Ar(H)=1 g/mol, Ar(O)=16g/mol)

Иако овој закон важи за огромниот дел од соединенијата (заедно се нарекуваат далтоноиди), постои одреден број на исклучоци. Така на пример, некои соединенија на поедини метали и кислородот во зависност од условите под кои настануваат, имаат променлив состав. Во тој случја се работи за бертолоиди. Бројот на овие соединенија е занемарлив.
**Димитар Николов Ставревски** ( 1926
 во Броштица, Дебарско —  1944
 во Добри Дол, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По завршувањето на основното училиште изучил занает и работел како кројачки работник. Слабите и материјални услови за живеење го принудиле да се пресели во Скопје. Активно се вклучил во помагањето на оруженото востание. Учествувал во собирањето на народна помош, во растурањето на летоци и организирање на младината за вклучувањето во народноослободителното движење. На 6 септември 1944 година заминал на Китка и стапил во четвртиот баталјон на Дванаесеттата македонска ударна бригада, при нејзиното формирање. Подоцна, во состав на истата единица учествувал во сите борби и акции против балистите и Германците. Во жестоката борба против балистите, храбро загинал во близина на селото Добри Дол. Неговите останки биле пренесени и погребани на скопските гробишта.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 245. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Законот за авторски права на САД** ги регулира законските права на креативните и уметничките дела во САД.

Авторските права во САД се дел од федералните закони, чија основа е дадена од Уставот на САД. Улогатa на државата да ги штити авторските права е обезбедена во членот I, дел 8, став 8 од Уставот, кој вели:


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | Конгресот ќе има моќ да го промовира прогресот на науката и уметностите, обезбедувајќи им за ограничено време на авторите и пронаоѓачите ексклузивни права на нивните пршани дела и откритија. | "|

Оваа одредба е основа за законите за авторски права и за патентни права.

Авторските права во САД ги администрира Канцеларијата за авторски права на САД, која е дел од Библиотеката на Конгресот. Повеќе информации за авторските права на САД може да се најдат на Мрежното место на Канцеларијата за авторски права.
**Димитар Ристов Митевски** ( 1895
 во Штип — 30 август 1945

 во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште, а потоа изучил занает. Се доселил во Скопје и работел како бравар. Во Народноослободителната војска стапил во 1944 година. Се борел во составот на Првата автобригада. Со единицата учествувал во завршните операции за ослободување на Македонија. Како стручњак настојувал најсовесно да ги изврши доверените задачи. Од воените напори се разболел ѝ по завршувањето на војната починал на 30 август 1945 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 94. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Изборната единица 8** — поранешна изборна единица при парламентарни избори во Република Македонија во која можеа да гласаат македонските државјани од Северна и Јужна Америка. Од оваа изборна единица се избираше еден пратеник за Собранието на Република Македонија. Заедно со останатите две изборни единици што ја претставуваа дијаспората, беше воведена со измените на Изборниот законик во октомври 2008 година и во неа се гласаше на два парламентарни избори, во 2011 и 2014 година. Со измените на Изборниот законик во ноември 2015 година, Изборната единица 8, заедно со Изборната единица 9, влезе во составот на преструктуираната Изборна единица 7.

Избирачки места
---------------

Во 2011 година во оваа изборна единица биле предвидени 5 избирачки места. Од нив 4 биле во САД, едно во Канада, а ниту едно во Јужна Америка.

* Вашингтон
* Детроит
* Чикаго
* Њујорк
* Торонто

Во 2014 година, покрај овие избирачки места, било воведено уште едно избирачко место, во Отава.

Вкупен број регистрирани гласачи
--------------------------------

Регистрирани гласачи за изборите во 2011 година беа 1.824, а за изборите во 2014 година - 3.337. Вкупниот број на Македонци во оваа изборна единица се проценува дека се движи околу 350.000.[]

Наводи
------

1. ↑  Државна изборна комисија: Предвремени парламентарни избори 2011 - Изборна единица 8[*мртва врска*]
2. ↑  Државна изборна комисија: Предвремени парламентарни избори 2014 - Изборна единица 8

Поврзано
--------

* Избори во Република Македонија

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Знаме на Македонија Изборни единици во Македонија Знаме на Македонија |
| --- |
|  |
| ИЕ **1**  •  ИЕ **2**  •  ИЕ **3**  •  ИЕ **4**  •  ИЕ **5**  •  ИЕ **6**  •  ИЕ **7**  •  ИЕ **8**  •  ИЕ **9**
 |  |

 |
Пандора и **Епиметеј**
**Епиметеј** (Επιμηθέας, Epimetheus, „оној кој последователно размислува") — лик од старогрчката митологија , еден од титаните на втората генерација. Тој бил син на Јапет и Климена, и брат на Прометеј, Менетеј и Атлант. Тој немал голема интелигенцијата. Зевс му ја дал за сопруга Пандора и тој ја прифатил, заборавајќи го предупредувањето на неговиот брат да не прифаќа подароци од Зевс. Нивната ќерка, Пира се омажила за синот на Прометеј, Девкалион, и те били единствените преживеани по потопот.

Кутијата на Пандора
-------------------

Кога Прометеј го украл огнот од рајот, Зевс, сакајќи да му се одмазди, му ја претставил Пандора на Епиметеј, братот на Прометеј. Со неа, Пандора носела ќуп што ѝ бил забранет да го отвори. Поттикната од својата природна љубопитност, Пандора ја отворила кутијата-ќуп и сите зла содржани во ќупот одлетале и се прошириле насекаде. Таа побрзала да го затвори капакот, но злата веќе успеале да побегнат од ќупот. Само едно нешто останало внатре - надежта. Пандора била длабоко натажена поради стореното и уплашена дека ќе мора да се соочи со гневниот Зевс поради неисполнувањето на должноста. Сепак, Зевс не ја казнил.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Епиметеј (митологија)" на Ризницата ? |

* Епиметеј у класичној литератури и уметности

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Титани |
| --- |
|  |
| Прво поколение | Океан и Тетија **·**  Хиперион и Теја **·**  Коеј и Феба **·**  Крон и Реја **·**  Криј **·**  Јапет **·**  Мнемозина **·**  Темида |
|  |
| Второ поколение | Хелиј **·**  Селена **·**  Еоја **·**  Лето **·**  Астерија **·**  Астреј **·**  Палант **·**  Перс **·**  Атлас **·**  Прометеј **·**  Епиметеј **·**  Менетије |
|  |
| Океаниди-титанки | Стикс **·**  Диона **·**  Неда **·**  Метида **·**  Климена **·**  Еуринома **·**  Дорида **·**  Електра **·**  Плејона |

 |