recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Пример за уметноста на Dell: *Dryandra sessilis* (сега *Banksia sessilis* ), првпат објавена во 1935 година.
**Едгар Дел** (28 ноември 1901 – 18 април 2008 година) бил сликар од Западна Австралија, најпознат по неговите слики во акварел на дивите цвеќиња во таа држава.

Роден во Англија во 1901 година, тој емигрирал во Западна Австралија во 1924 година, каде што купил земјиште и ги расчистил грмушките во долината Полс во Шаре Каламунда, садејќи овоштарник таму. Блокот станал познат како Кај Дел; ова име последователно било проширено и на блиското место за рекреација. За време на Големата депресија тој заработувал со сечење дрва а исто така сликал диви цвеќиња за Весник од Западна Австралија, кој објавувале една слика неделно во додаток во боја на Вестерн пошта. Сликите биле придружени со ботанички опис на Чарлс Гарднер, тогаш владин ботаничар, и биле толку популарни што биле составени во форма на книга и објавени под наслов *Западноавстралиски диви цвеќиња* во 1935 година. Ревидирано и зголемено издание било објавено во 1958 година, и повторно во 1970-тите под наслов *Диви цвеќиња од Западна Австралија*. Имало бројни изданија, иако со постојано намалување на бројот на слики на Дел.

Малку е познато за подоцнежниот живот на Дел, но дури во 1973 година тој сè уште живеел на блокот во долина Полс што го расчистил во 1930-тите. Починал во 2008 година, на 106-годишна возраст.

Поврзано
--------

* Список на австралиски ботанички илустратори

Надворешни врски
----------------

1. ↑  (1936) *Flowers of Western Australia.* Perth [W.A.] (The plates were issued as weekly supplements of the Western Mail during the period 1933–1935) and are from original watercolours by Edgar Dell).

Наводи
------

* „Edgar Dell (1901 - 2008)". *BIOGRAPHY*. Australian National Herbarium. 2008-04-19. Посетено на 2014-07-31.

Публикации
----------

* Дел, Едгар (1936). *Цвеќиња на Западна Австралија*. Перт, WA Западна Австралија весници. 129 листови од чинии. белешка – наслов на корица: *Wild flowers of Western Australia* .
* Дел, Едгар (1937). *Отровни растенија од југозападна Австралија: од опис на цртежи со водени бои* од CA Гарднер; таблички во боја од Весниците на Западна Австралија. Перт, Вашингтон: Весници од Западна Австралија.

Понатамошно читање
------------------

* Mansfield, Carol (1997). „Edgar Dell, a singular talent". *Australian Garden History*. **9** (2): 6–8.
**Трајан Здравков Мицевски** ( 1920
 Сопиште, Скопско ― 12 април 1945

 во Илинци, Срем, Србија) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, па се занимавал со земјоделство. На 11 септември 1944 година стапил во Дополнителната бригада, а по ослободувањето на Скопје преминал во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Во ноември и декември 1944 година со Бригадата заминал на Косово, каде учествувал во борбите за разоружување и ликвидирање на преостанатите балистички банди. По успешното извршување на овие задачи, стигнал во близината на Белград, каде успешно завршил тримесечна воeнa настава. На 12 април 1945 година учествувал во големата пролетна офанзива на Првата југословенска армија во Срем. При еден јуриш кај Илинци, бил погоден и загинал. Бил закопан на борбената позиција.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 96–97. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Аруна Коне** (роден 11 ноември 1983) — професионален фудбалер од Брегот на Слоновата Коска, напаѓач на Сиваспор.

Кариера
-------

### Клупска кариера

Коне ја започнал својата кариера во екипата на Рио Спорт во Брегот на Слоновата коска пред да се пресели во својот прв европски клуб белгискиот, Лирс.

Тој го прави своето име играјќи во Холандската Ередивизија за екипите на Рода и на ПСВ каде помина неполни 4 години од својата кариера и постигна повеќе од 50 голови за овие два клуба.

Добрите игри во Холандија му дадоа можност да направи трансфер во уште посилна лига, како што е шпанската Ла Лига, потпишувајќи за тимот на Севиља во 2007 година. Додека игра за Севиља воедно е и неговиот најслаб период во кариерата каде што игра многу ретко како резултат на многубројните повреди. Својот прв гол за андалусијскиот тим го постигна на 25 септември 2007 година против Еспањол што и остана негов единствен за клубот во 40 лигашки настапи.

Додека играше за Севиља тој беше испратен и на две позајмици. Најпрвин во 2010 година помина една полусезона играјќи во Бундеслигата за Хановер 96, а потоа одигра одлична сезона на заем во екипата на Леванте каде постигна 15 погодоци на 34 лигашки натпревари.

Во летото 2012 година Коне конечно ја напушта Севиља за стално и заминува во англискиот Премиерлигаш Виган за сума од 3.5 милиони €. Тој го направи своето деби за *Латикс* во натпреварот од првото коло од Премиерлигата за сезона 2012-13 на 19 август против Челзи, влегувајќи од клупата за резерви во 67 минута на местото на Франко Ди Санто. Една недела подоцна, на 25 август 2012, Коне беше стартер во натпреварот од второто коло против Саутхемптон и го постигна својот прв погодок за новиот клуб во 89-тата минута заверувајќи ја победата на Виган од 2-0. Тој го постигна својот втор гол на 22 септември, во поразот дома со 2-1 од составот на Фулам. Својата единствена сезона во Виган Атлетик ја завршил со 11 погодоци во 33 настапи во Премиер лигата и уште два гола во сензационално-победничката кампања на *Латикс* во ФА Купот.

На 8 јули 2013, Коне му се приклучил на Евертон потпишувајќи три годишен договор со *карамелите*.

Во летото 2017, Коне како слободен играч потпишал за турскиот клуб Сиваспор.

### Репрезентативна кариера

На репрезентативана сцена Коне ја претставувал селекцијата на Брегот на Слоновата Коска на Светското првенство 2006 година и на два Африкански куп на нации турнири.

Титули
------

### Холандија ПСВ Ајндховен

* **Холандско првенство** (2) : 2005-06, 2006-07
* КНВБ Куп : вицешампион-2005-06

### Англија Виган Атлетик

* **ФА Куп** (1) : 2012-13

Надворешни врски
----------------

* Levante official profile Архивирано на 2 април 2012 г. (шпански)
* Stats at Voetbal International (холандски)
* BDFutbol profile
* 

* Аруна Коне – Профил на службената страница на ФИФА
* Transfermarkt профил
* профил на Аруна Коне на soccerway
**Медиумска реклама** е рекламирање на мрежни места, апликации или друштвените медиуми преку банери или други на формати направени од текст, слики, блиц, видео и аудио. Главната цел на медиумското рекламирање е да достави општи реклами и бренд пораки до посетителите на мрежното место.

Според e-Маркетер, Фејсбук и Твитер ќе земат 33 отсто од прикажаното рекламирање на потрошувачката на пазарот до 2017 година.. Рекламните кампањи на Google достигнувааат 80% од глобалните корисници на интернет. Исто така, рекламното компјутерско рекламирање ја засени рекламата за пребарување во 2014 година, со трошење на мобилни реклами за престигнување на медиумот во 2015 година

Наводи
------

1. ↑  „Display Advertising". Архивирано од изворникот на 2020-04-24. Посетено на 25 October 2014.
2. ↑  „Display advertising - Guide". Посетено на 25 October 2014.
3. ↑  „Google Content".[*мртва врска*]
4. ↑  Buying, Media. „Mobile to Account for More than Half of Digital Ad Spending in 2015". eMarketer. Посетено на 1 September 2015.
**Наван** — ликер од ванила произведен од Куќата на Гранд Марние.

Името *Наван* значи „Природна ванила". Зрната ванила се увезуваат од Мадагаскар.

Историја
--------

Александра Марниер Лапостол, актуелен претседател на Марние-Лапостол Северна Америка и креатор на вината *Каса Лапостоле*, го избрал природниот вкус на ванила за да го создаде Наван, нов ликер основан на успехот на Гранд Марние. Наван бил лансиран во 2004 година во САД, каде што бил дистрибуиран од Моет Хенесиј Сад. Достапно е и во Канада и на Карибите. Во 2008 година, Наван вовел ревидирана, помалку слатка формула, заснована на повратни информации од бармени и готвачи.

До 2010 година, семејството Лапостол престанало да го прави Наван. По препакувањето и дотерувањето на формулата, Наван не се продавал онака како што семејството се надевало.

Производство
------------

При креирањето на Наван, се мешаат повеќе од 150 *води на животот* (француски: <i>eaux-de-vie</i>) од 500 дестилерии. Природната ванила од Мадагаскар се носи во Франција каде што се меша со фин француски коњак кој е стареен до 10 години. Откако ќе се измеша, Наван старее дополнителни шест месеци.

Наводи
------

1. ↑  Matt Goldstein, Navan Natural Vanilla Liqueur from Grand Marnier: A Review, 18 October 2010.

Надворешни врски
----------------

* BoozeBasher преглед на Наван
* Архивирано на 4 март 2016 г.
*Acacia ashbyae*
**Алисон Марџори Ешби** MBE (7 февруари 1901 - 12 август 1987 година) била австралиска ботаничка сликарка и собирач на растенија.

Ран живот
---------

Ешби е родена во Аделаида, Јужна Австралија како најмлада ќерка од четирите деца, на прородонаучникот Едвин Ешби и неговата сопруга родена во Јужна Австралија, Естер Марија, роденото Колман. Во 1902 година, семејството се преселило во фармерскиот имот на Блеквуд наречен Витунга, сместен во подножјето на ридовите Аделаида, кој подоцна станал ботаничка градина Витунга. Ешби главно се школувала дома бидејќи била хендикепирана од срамежливост, лошо пелтечење и хипотироидизам. Охрабрена од нејзиниот татко, таа се заинтересирала за родните растенија и почнала да слика диви цвеќиња.

Кариера
-------

Од 1944 година, откако и двајцата родители ѝ умреле, Ешби почнала да прави подолги патувања за да собира растенија како примероци за разни хербариуми, а исто така и да размножува од семиња и стебленца. Таа била активен член на јужноавстралискиот огранок на Друштвото за одгледување австралиски растенија. Од 1963 до 1977 година, таа редовно патувала со автомобил секоја година за да собира и илустрира растенија, возејќи до Југозападна Австралија во зима и до австралиските Алпи во лето. Во 1972 година, таа се преселила во Виктор Харбор и починала во 1987 година 

Наследениот дел на Ешби од имотот Витунга на нејзиното семејство бил дониран на Националниот труст на Јужна Австралија во 1957 година и станал 32ха резерват Ватипаринга. Нејзините 1500 ботанички слики биле претежно донирани на Јужноавстралискиот музеј и сега се чуваат во Државниот хербариум Растенијата именувани во нејзина чест вклучуваат *Acacia ashbyae* и *Solanum ashbyae* .

Почести и награди
-----------------

* MBE (1960)
* Австралиски медалјон за природна историја (1975)

Наводи
------
**Парилско Седло** (бугарски: *Парилска седловина*) — планинско седло и превој во Пиринска Македонија, меѓу планините Славјанка (Алиботуш) на југ и Пирин на север. Сместен е на териториите на Општина Хаџидимово и Општина Свети Врач. На мало растојание на југ се протега границата со Драмско во Егејска Македонија.

Превојот е долг 10,6 км и се наоѓа на надморска висина од 1.174 м. Го поврзува јужниот дел на Неврокопската Котлина на исток со југоисточниот дел на Петричко-светиврачката Котлина на запад. Започнува од западниот крај на селото Парил на 817 м.н.в. и се насочуба кон југозапад, нагоре по долината на реката Чоковица (десна притока на Буровица). По 4,6 км стасува до седлото на 1.174 м.н.в. и почнува да се спушта на запад по долината на река Черешар (Голешовска Река). По 7 км завршува во североисточниот крај на селото Голешово на 756 м.н.в.

Седлото е кратко, широко и длабоко, со благи оградни падини. Има ерозивно потекло. Геолошката основа е сочинета претежно од гранити. Почвата е кафеава шумска. Обрасната е со букови шуми. Од неа на север, по билото на Јужен Пирин започнува туристичката патека која обележана со црвено и претставува дел од меѓународниот пешачки правец Е4. Јужно од неа, во планината Славјанка се наоѓа резерватот „Али Ботуш". На десетина минути источно ос седлото е планинарскиот дом „Славјанка" — важно поаѓалиште за низа туристически патеки во околината.

Низ превојот и есдлото минува делница од 10,6 км на третокласниот Републички пат III-1906 (од 19. до 30,6. км) Копривлен – Парил – Катунци. Патот по превојот е со доста лош каменлив пат и по него можат да одат само теренски возила. Зимно време не се одржува. Во времето на Отоманското Царство, патот бил главна комуникациска артерија, но денес има само локално значење.

Поврзано
--------

* Мрвачко
* Резерват „Али Ботуш"

Наводи
------

1. ↑  *Енциклопедия „Пирински край", том II*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1999. стр. 99. ISBN 954-90006-2-1.

Надворешни врски
----------------

* Лист од карта K-34-96. Размер: 1:100 000
**Китан Петров Ангелков** (1793 - 1866) — македонски градител и копаничар, претставник на Дебарската школа.

Живот и дела
------------

Роден е во 1793 г. во мијачкото велешко село Папрадиште, во големиот градителско-зографски род Ангелковци. Татко му Петар и дедо му Ангелко исто така биле градители и копаниачри. Китан предводел своја тајфа од 50-60 лица и градел цркви, манастирски конаци и други градби. Се занимавал со копаничарство, а потоа станал и иконописец. Негово дело се разни цркви во Бер и Воден и една од црквите во Сер. Црквите „Св. Ѓорѓи" во Шемолтос, „Св. Троица" во Муклен и „Сретение Господово" во Јениџе исто така се негови дела. Автор е на црквата „Св. Димитриј" во Крива Паланка. Подпомага Дамјан Јанкулов Рензовски при строежа на църквата „Св. Благовештение" во Прилеп, завршена во 1838 г. Китан Петров е автор на градбата, иконостасните резби и иконите во Слепченскиот манастир. 

Починал во 1866 г. во родното село.

Родословие
----------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   | Анѓелко |   |   |   |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   | Петар |   | Илија |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   |   |   |   | Китан |   |   |   |   |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   | Андон |   | Петар |   | Никола |   |   |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   |   | Димитар |   | Анѓелко |   | Велјан |   |   |   |   |
|

Поврзано
--------

* Дебарска школа
* Македонска резба
* Ангелковци (папрадишки род)

Наводи
------

1. 1 2  Василиев, Асен (1965). *Български възрожденски майстори: живописци, резбари, строители*. София: Наука и изкуствo. стр. 205.
**Планинарскиот дом „Чеплез"** е планинарски дом кој се наоѓа на 1435м надморска височина во месноста Чеплес на планината Даутица, на планинскиот масив Јакупица. Домот се наоѓа во шума од високи букови дрва. Околу домот има широко отворен простор, тревнат и обраснат со папрат. Има извонреден планински амбиент и поглед кон врвовите на Јакупица. Домот е изложен на исток и има долг сончев период преку денот.

Изградба
--------

Домот е изграден во 1952 година, во почетокот неговата намена била како ловечки дом, а подоцна во 1955 година предаден е на управување на Планинарското друштво „Солунска Глава" од Велес и претворен во планинарски дом,

Граден е од тврд камен и кал. Катот е граден од плот (плитар) малтерисан со кал. Кровната конструкција е од дрво покриен со поцинкуван лим. Има подрумска просторија, приземје и кат. Покрај домот е изградена помошна просторија, градена од цврст материјал (камен и малтер) во која е сместена трпезарија, кујна, бања и тоалет.

Домот има пет соби за спиење од кои две поголеми со групни легла. Има 56 кревети, но со групното сместување може да се сместат околу 100 планинари. Домот редовно се одржува, има електрично осветлување, довод на вода од сопствен извор - Нортонов бунар (пумпа). Надвор од домот има чешма со природна вода, исправна за пиење. Моментално е во изградба нова зграда со соби за сместување како продолжение на градбата каде што се наоѓа кујната.

Домот е постојано отворен и има постојан домар.

Пристап до домот
----------------

### Со автомобил

Со автомобил може да се пристигне од Богомила (50 км југозападно од Велес), преку селото Нежилово или преку селото Папрадиште. Со возило по патот до домот се стигнува за околу 1 час од Богомила. Патот од Богомила до селата Папрадиште и Нежилово е асфалтиран и се наоѓа во прилично лоша состојба, на некои места асфалтот е значително оштетен поради што потребно е внимателно возење. Патот е тесен и во горниот дел кон горните села практично е невозможно разминување на две возила поради што во денови на значителна посетеност на ова подрачје се создаваат подолги колони поради застои заради разминување.

### Со воз и пеш

Со воз може да се стигне ако се користи железничката линија Велес - Прилеп - Битола, со симнување на железничката постојка кај селото Ореше, потоа пеш се оди по трасата Петле - Папрадиште - Чеплеска Река во траење од околу 3-4 часа. Или преку Нежилово со речиси исто времетраење. Патеките се обележани и главно добро одржувани од страна на Планинарското друштво „Солунска Глава".

Можни излети
------------

* Излет до изворите на реката Бабуна, во месноста Бабина Дупка, пешачење 2 часа од домот.
* Искачување на врвот Солунска Глава, со височина од 2.539 м, околу 2 часа печашење во добри временски услови во летниот период. Можни се брзи промени на временските услови од кои причини искачувањето до врвот се препорачува на искусни планинари или во организирани групи во кои има искусни планинари.
* Траса Чеплес - Солунска Глава - Убава - Патишка река - Скопје. Околу 8 часа пешачење
* Траса Чеплес - Солунска Глава - Планинарски дом Караџица - Планинарски дом Китка. Околу 4 часа пешачење.
**Македонска сага** — македонски игран филм по сценарио и режија на Бранко Гапо. 
Премиерата била одржана во 1993 година.

Кратка содржина
---------------

**Разоткривачко предупредување: *Следат подробности што го разоткриваат дејствието и/или расплетот.***
Доаѓањето на младиот учител Дамјан во едно село во Западна Македонија го разбранува вообичаеното секојдневие на неговите жители кои припаѓаат на различни вероисповеди. Тој по многу нешта се разликува од поранешните учители во селото. Со својата младост, со начинот на комуницирање со децата и со авангардизмот го привлекува вниманието на селаните.

Во таквиот склоп на околности, тој е почитуван гостин во многу селски домаќинства. Во едно од нив живее и девојката Џемиле, сестра на новиот пријател на учителот, кој по игра на случајот е и првата личност што тој ја запознава по пристигнувањето во селото. Убавата девојка му го привлекува вниманието на Дамјан кој во почетокот, можеби и неодговорно, и се додворува, не водејќи сметка за патријархалноста на средината во која се наоѓа. Се раѓа љубов, чија трагична компонента е присутна од самиот нејзин почеток. Различната верска припадност не ветува можност за среќен крај на љубовта што наскоро ќе престане да биде тајна. Под силниот притисок на семејството на Џемиле и на селото воопшто, Дамјан ќе го напушти селото. Набрзо потоа, како во бунило, тој се враќа. Но, во тој временски интерегрум Џемиле се самоубива, скокајќи во надојдените води на реката крај која и започна нејзината голема љубов.

***Крај на информациите поврзани со дејствието и/или расплетот.***

Наводи
------

1. ↑  *Македонска сага (филм)*  на Семрежната филмската база на податоци
**Љубо Јелчиќ** (Охрид, 24 октомври 1929) - хрватски телевизиски водител и радио најавувач кој во текот на својата кариера читал вести и ги водел најпопуларните фестивали и забавни емисии. По професија е гллумец.

Животопис
---------

Дипломирал на глумечката академија во Белград. Работел како театарски глумец во Карловац во Народниот театар, а по 1953 година работел во РТВ Загреб. Во пензија е од 1992 година.

Во 2009 година му го позајмил гласот на најавувачот на филмските вести во анимираниот филм „Нагоре".

Наводи
------

1. 1 2 3  *Hrvatski leksikon A-K*, Naklada Leksikon d.o.o. Zagreb, 1996. ISBN 9539672813, str. 540.
2. 1 2
Карабин M4
**Карабин** — пократка, полесна верзија на пушка. Тоа е еден вид огнено оружје што е полесно за носење и ракување од полноразмерна пушка, што го прави популарен кај војниците, службениците за спроведување на законот и граѓанските лица. Многу воени пушки биле произведени во две верзии: една со полн размер и една како карабин. По Втората светска војна, јуришната пушка, која во основа е мешавина од карабин и автомат, станала стандардно оружје за пешадијата, а карабинот како категорија на воено огнено оружје наоѓа своја примена. во рамни, планински, градски средини или џунгла.

Наводи
------

1. ↑  „карабин" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „карабин" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Carbine". *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press.
4. ↑  „What Is a Carbine?". *Keystone Shooting Center* (англиски). 2023-10-20. Посетено на 2024-02-13.

Надворешни врски
----------------

* Rifles
**Генетската структура** се однесувала на која било шема во генетскиот состав на поединци во популацијата.

Генетската структура овозможувала информации за поединецот да се заклучеле од други членови на истата популација. Во тривијални термини, сите популации имале генетска структура, бидејќи сите популации можеле да се карактеризирале со нивниот генотип или алелска фреквенција: ако само 1% од голем примерок на молци извлечени од една популација имале забележани крилја, тогаш било безбедно да се претпоставело дека некоја непозната личност веројатно немала да има забележани крилја.

Покомплициран пример се јавувал во густи грмушки од растенија, каде што растенијата имале тенденција да се опрашувале од блиските соседи, а семињата имале тенденција да паѓале и 'ртат во близина на мајчиното растение. Во такво сценарио, растенијата имале тенденција да биле поблиску поврзани со блиските растенија отколку со далечните растенија; а сепак тие биле со поголема веројатност да се размножувале со блиските растенија отколку со далечните растенија. Така се создавал циклус на оплодување помеѓу крвни сродници што го овековечувал моделот на растенија кои биле тесно поврзани со блиските соседи. Ова било форма на генетска структура бидејќи можело да се заклучи многу за генетскиот состав на секое поединечно растение едноставно со проучување на растенијата во нивните непосредни соседства.

Наводи
------

1. ↑  Chakraborty, Ranajit (1993). „Analysis of Genetic Structure of Populations: Meaning, Methods, and Implications". *Human Population Genetics* (англиски). Springer, Boston, MA. стр. 189–206. doi:10.1007/978-1-4615-2970-5\_14. ISBN 9781461362920.
Полковник **Кристофер Џон Пикап** ПВР ОБИ (роден во август 1942 година) ― пензиониран офицер на Британската армија, кој бил началник на штабот и полковник на Воздухопловниот корпус на Армијата. Подоцна бил секретар на Здружението на кралски налог и бил назначен за поручник на Кралскиот викторијански ред во новогодишните почести во 2007 година.

Ран живот
---------

Абингдонското училиште. 
Пикап е роден во август 1942 година и се школувал во Абингдонското училиште.

Армиска кариера
---------------

Музејот на армиско летање.
Пикап служел во Британската армија од 1960 до 1994 година главно како пилот на хеликоптер во Воздухопловниот корпус на Армијата. Во 1984 година тој бил награден со Редот на Британската империја. Тој станал началник на Генералштабот и полковник на армискиот воздушен корпус, а од функцијата се откажал во 1992 година. Тој бил заменет од полковникот Вилијам Мекмахон. Тој е поранешен директор на Музејот на армиското летање.

Цивилен живот
-------------

Пикап бил секретар на Здружението на кралски налози од 1996 до 2007 година. Тој бил назначен за поручник на Кралскиот викторијански ред во новогодишните почести во 2007 година.

Поврзано
--------

* Список на Стари Абингдонци

Наводи
------

1. ↑  „Honours and Awards" (PDF). The Gazette.
2. ↑  Court Circular. *The Independent*, 11 декември 1992. Посетено на 14 јануари 2024.
3. ↑  Christopher John PICKUP. Companies House. Посетено на 14 јануари 2024.
4. ↑  Team Profiles. Архивирано на 5 јануари 2017 г. Harold Benjamin Solicitors. Посетено на 14 јануари 2024.
5. ↑  "LVO". *The Times*, 30 декември 2006, стр. 51.
**Димка Митева** — македонски лексиколог, лексикограф, ономастичар, дијалектолог, граматичар, хроничар, био-библиограф.

Образование и работен век
-------------------------

Основното и средното образование го завршила во Струмица, а високото на Филозофскиот факултет, група Славистика со македонски јазик како втор главен предмет во Скопје. Во 1971 година се вработила во Институтот за македонски јазик, каде што ги поминала сите научни и стручни звања: од стажант до научен советник (1994). Едновремено магистрирала на тема од областа на ономастиката и докторирала на филолошки науки на тема од областа на лексикологијата. Од почетокот на 1992 година го раководела главниот проект на Одделението за лексикологија и лексикографија *„Толковен речник на македонскиот јазик"* со потпроект *„Речник на македонската народна поезија"*. Добитничка е на орден на трудот со сребрен венец (1986 г.)

Дела
----

Објавила околу 200 научни и стручни трудови, презентирани на конгреси, научни собири, симпозиуми и семинари, како и неколку посебни изданија (книги):

* *Топонимијата на Струмичко* (1989)
* *Речник на македонската народна поезија* (4 томови) - соавтор
* *Прилози за јазикот на петмина македонски писатели* (Марко Цепенков, Кузман Шапкарев, Константин Миладинов, Кочо Рацин, Коле Неделковски) (1994)
* *Јазични тестови* (1994)
* *Македонска лексикографија* (1994)
* *Морфолошка анализа на македонската реченица* (1995)
* *Синтаксичка анализа на македонската реченица* (1995)
* *Толковен речник на јазикот на Марко Цепенков* (1995/96)

Надворешни врски
----------------

* Портал на Димка Митева со електронски изданија на нејзините дела
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Ибни Омер** (турски: *İbn i Ömer)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Маалото започнувало северно од основното училиште Јашар Беј и се протегало кон почетокот на „Пластичарска". Од *плоштадот Македонија* било оддалечено 1100 метри североисточно.

Историја
--------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било претежно муслиманско, со 11 муслимански домаќинства и со исклучок на едно христијанско домаќинство. На овој попис биле забележани 110 мажи домородни муслимани, со 12 новороденчиња, како и 30 мажи муслимани коишто се доселиле, со 3 новороденчиња. Се проценува дека маалото во тој период имало 314 жители.

Сегашност
---------

Најголем дел од територијата на маалото е под дуќани, како почеток на „Пластичарска", и низ него поминува булеварот „Никола Карев", јужниот дел е под сегашната населба Дуќанџик.

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |
**Влоѓимеж Пјанка** или **Влоѓимјеж Пјанка** (полски: *Włodzimierz Pianka*; роден на 9 август 1937) — полски лингвист, македонист и член на Македонската академија на науки и уметности.

Животопис
---------

Пјанка е роден на 9 август 1937 година во Воломин, Полска. Студирал словенска фолологија бохемистичка специјализација на Филолошкиот факултет во Варшава. Дипломирал во 1959 година со тема од историјата на глаголскиот систем на лужичкиот јазик. Тој е член на МАНУ од 26 јуни 1997 година. Пјанка е автор на голем број книги поврзани со славистиката и македонистиката, меѓу кои најзначајни се „Македонско-полскиот и полско македонскиот речник" и „Учебник по полски јазик за македонски студенти".

Пјанка на Варшавски универзитет (1967-1977) и Шљонски универзитет ( 1977-1981) води настава по македонски јазик во рамките на југославистиката, автор е на југославистички студии во Полска. Негов ученик е проф. д-р хаб. Јоланта Миндак, која долго време се занимава со македонистика. На Виенскиот универзитет (1982-2002), прилагодувајќи се кон спецификата на тамошните славистички студии (во несловенска земја) го проширува поимот славистика со посебно нагласување на полонистиката и македонистиката. Денеска предава на Варшавскиот универзитет повеќе славистички предмети, меѓу кои и македонистика.
Научниот развој на акад. В. Пјанка е – од полонист кон сестран јазичар – славист, со особен придонес за македонистичката лингвистика и наставениот процес. Долгогодишен ментор е на млади научни работници, афирматор на македонскиот јазик и култура.

Публикации
----------

Меѓу многубројните публикации, Пјанка ги објавил и следните:

1. Семантичките категории и нивното изразување во македонскиот јазик
2. Топономастиката на Охридско-преспанскиот базен
3. Macedonskie imionaosobo wekotliny Azot
4. Gramatyka konfrontatywna jezykowslowianskich zkomentarzsmi historycznymi
5. чебник по полски јазик за македонски студенти. (Македонистички студии.)
6. Полско-македонски и македонско-полски речник

Поврзано
--------

* Македонистика
* Полонистика

Наводи
------

1. 1 2 3  Биографија[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Бугарските тврдења за македонскиот јазик немаат никаква логика[*мртва врска*]
* Интервју за Народна Волја
Жак Офенбах
**Оперета**  е музичко сценско дело со ведра и забавна содржина, со присуство на лесен хумор, блага сатира која е испреплетена со говорни дијалози. Оперета е мала опера, не во обемот на делото, туку во намалување на музичкиот дел. Значајно место во оперетата зазема музиката за игра, која одговара на времето и средината во која е изведувана.

Оперетата настанала во Париз 1839 г. а нејзиниот творец е големиот забавувач на француската метропола, Жак Офенбах. Во 1855 г. Офенбах основал мал театар кој подоцна станал средиште на оперската музика, не само во Париз, туку и во светот. Набргу оперетата почнува да доминира и во Виена, каде значајни претставници се: Франц Фон Супе и Јохан Штраус помладиот.

Жак Офенбах во Париз и Јохан Штраусво Виена, секој во духот на музичките потреби на својот град, ги положиле темелите на забавно - музичкиот театар и стиллски се доближиле до забавната музика. Заедно со другите композитори на оваа музичко - сценска форма Франц Лехар, Калман, Врскае, претставуваат ремек-дело во оваа област на музичко сценското творештво.

Познати оперети
---------------

* Жак Офенбах: Орфеј во подземјето, Убавата Елена, Париски живот
* Јохан Штраус помладиот: Лилјак, Циганскиот барон, Индиго, 40 разбојници
* Франц Лехар: Веселата вдовица
* Франц Супе: Селската девојка
* Имре Калман: Царицата на Чардаша, Графиня Марица

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85095031
* GND: 4043602-0
* BNF: cb119497134 (податоци)
* NDL: 01190581
* NKC: ph123751

 |

 |
Лого на банката
**ICA Банка** е шведска банка основана во февруари 2002 година. Таа е во сопственост на малопродажниот синџир ICA AB и нуди финансиски услуги за шведските клиенти. ICA Банка им олеснува на клиентите на шведските продавници на ICA да управуваат со нивните финансии и во тој процес ги зајакнува нивните врски со ICA. ICA Банка проценува дека околу 500.000 клиенти ги користат нејзините банкарски услуги. Таа е една од 20-те најголеми банки во Шведска.

Надворешни врски
----------------

* ICA Банка - за ICA банка на почетната страница на ICA (на шведски)

Наводи
------

1. ↑  „Financial statistic 2007" (PDF). *Swedish bank association*. 2009-05-30. Архивирано од изворникот (PDF) на 2009-05-30. Посетено на 2021-06-07.
*Давид* од Микеланџело
**Ремек-дело** (погрешно: *ремек дело*, *ремекдело*) — дело од висока класа, мајсторско, врвно и безвременско уметничко дело во кое се вложени оригинална мисла, талент и творештво. Тоа е врвно достигнување на уметноста и занаетчиството. Тоа е дело што е исклучително добро прифатено од критиката и јавноста, и обично е најдоброто дело на уметникот што ја крунисува неговата кариера.

Некои од класичните примери на ремек-дела се:

* *Мона Лиза* на Леонардо да Винчи

* *Давид* на Микеланџело

* *Герника* на Пабло Пикасо

* *Хамлет* на Вилијам Шекспир

и многу други. Кое уметничко дело ќе биде прогласено за ремек-дело зависи од културата и традициите. На пример, некои филмови од добата на немото кино се сметаат за ремек-дела од стручњаци, но ова мислење не го дели пошироката јавност. Многу често некои генијални дела се тешко разбирливи од нестручњаци. Исто така, понекогаш уметничките ремек-дела се препознаваат како такви дури по смртта на творецот.

Наводи
------

1. ↑  „ремек-дело" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „ремек-дело" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  Hofschneider, Mark (2018-09-08). „What Makes a Piece of Art or Science a Masterpiece?". *Lasker Foundation* (англиски). Посетено на 2024-02-22.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ремек-дело" на Ризницата ? |

* Masterpieces at the Louvre.
**Цитохром P450, семејство 16**, исто така познат и како **CYP16**, е животинско белковинско семејство цитохром P450 монооксигеназа. Ова семејство било последното признаено семејство на 'рбетници CYP,  и е отсутно во геномот на цицачите и рибите зебра, но се наоѓа во други риби и многу без'рбетници, вклучително и некои многу стари гранки, како што се *Trichoplax* и *Oscarella carmela*. Синтениското мапирање на членовите на семејството CYP16 што покажува врски со членовите на семејството CYP26, значи дека CYP26 на четириношци може да еволуира од CYP16 на риба.

Во минатото, семејството CYP16 се однесува на некои гени на цевчести црви ( округли црви ), кои биле прекинати и променети во Цитохром P450, семејство 13, подсемејство Б ( **CYP13B** ), поради неговата генетска врска со подсемејството **CYP13A** .

Наводи
------

1. ↑  Nelson, DR (January 2018). „Cytochrome P450 diversity in the tree of life". *Biochimica et Biophysica Acta (BBA) - Proteins and Proteomics*. **1866** (1): 141–154. doi:10.1016/j.bbapap.2017.05.003. PMC 5681887. PMID 28502748.
2. ↑  „The cytochrome P450 genesis locus: the origin and evolution of animal cytochrome P450s". *Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series B, Biological Sciences*. **368** (1612): 20120474. February 2013. doi:10.1098/rstb.2012.0474. PMC 3538424. PMID 23297357.
3. ↑  Nelson, DR (November 1998). „Metazoan cytochrome P450 evolution". *Comparative Biochemistry and Physiology. Part C, Pharmacology, Toxicology & Endocrinology*. **121** (1–3): 15–22. doi:10.1016/s0742-8413(98)10027-0. PMID 9972448.
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Хаџи Јонус** (турски: *Hacı Yunus)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Маалото се наоѓало на крајниот североисточен дел на тогашното Скопје. Западно од него бие муслиманските гробишта на ридот Гази Баба, како и турбето Гази Баба. На југ биле маалата *Капуџи Хамза* и *Хатунџиклер*, додека пак на север биле маалата *Ќатиб Шахин* и *Дубаг Шахин*. Иако маалото зафаќало голема површина, тоа немало многу жители. Од плоштадот Македонија било оддалечено 1600 метри североисточно.

Историја
--------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 47 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 108 мажи муслимани, со 16 новороденчиња. Исто така имало и 6 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Биле забележани и само 2 христијански домаќинства, со 4 мажи христијани, без новороденчиња. Се проценува дека маалото во тој период имало 268 жители.

Сегашност
---------

Денес овој дел на Скопје има густо збиени куќи и тука се наоѓаат ОУ „Лирија" и прифатниот центар за азиланти „Гази Баба".

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на христијанското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2021.
2. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Мурадије** (турски: *Muradiye)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Маалото се протегало северно од ТЦ „Мавровка" и западно од Правниот факултет „Јустинијан Први". На запад биле маалата *Хоџа Шемс* и *Ине Бег*, додека пак на исток *Хаџи Таџедин* и *Џами Атик*. Од *плоштадот Македонија* било оддалечено 855 метри североисточно.

Историја
--------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 9 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 23 мажи муслимани, со 2 новороденчиња. Се проценува дека маалото во тој период имало 80 жители.

Сегашност
---------

Денес низ ова некогашно маало поминува булаварот „*Крсте Петков Мисирков*". Тука се наоѓаат и автобуските постојки *Битпазар 1* и *Битпазар 2.*

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Исмаил Војвода** (турски: *İsmail Voyvoda)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Маалото се наоѓало во средишниот дел на тогашното Скопје. Јужно од него било маалото Хаџи Касим, на запад Џами Атик, а на север било маалото Кара Капуџу. Од Камениот мост било оддалечено 920 метри.

Историја
--------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 27 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 63 мажи муслимани, со 5 новороденчиња. Исто така имало и 3 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Се проценува дека маалото во тој период имало 142 жители.

Сегашност
---------

Денес ова маало е наполно урбанизирано и во неговите граници се наоѓа ОУ „Битолски Конгрес" .

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Хазнедар Исмаил** (турски: *Haznedâr İsmail)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Маалото се наоѓало веднаш до Јахја-Пашината џамија. Јужно од него било маалото Исакие, западно биле маалата Ибни Омер и Џедид Исабег, на север од него било Топхане, додека на исток (каде што и се наѓала Јахја-пашината џамија) било маалото Хаџи Гази. Од чаршијата било оддалечено само 400 метри северно. Маалото било поделено на пола од реката Серава.

Историја
--------

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 25 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 44 мажи муслимани, со 6 новороденчиња. Исто така имало и 4 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Се проценува дека маалото во тој период имало 108 жители.

Сегашност
---------

Денес маалото е со густо збиени куќи, коишто припаѓаат во општина Чаир, а главна улица е „Серава".

Наводи
------

1. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |
**„Жената на францускиот поручник"** (англиски: *The French Lieutenant's Woman*) — филм од 1981, режиран од Карел Рајс (Karel Reisz) по сценариото на Харолд Пинтер, засновано врз истоимениот роман на Џон Фаулс (John Fowles). Главните улоги ги толкуваат: Мерил Стрип (Meryl Streep), Џереми Ајронс (Jeremy Irons), Лео Мекерн (Leo McKern) и Линзи Бакстер (Lynsey Baxter).

Синопсис
--------

Во филмот се испреплетени две љубовни приказни: едната се одвива во викторијанската ера, а другата во денешнината. Во првата приказна, лондонскиот џентлмен Чарлс (го игра Ајронс) пристигнува во мало место на морскиот брег со намера да ја побара раката на Ернестина (ја игра Бакстер), ќерката на еден угледен богат човек. Еден ден, додека Чарлс шета со својата свршеница, тој здогледува млада жена облечена во црнина за која Ернестина му кажува дека е некоја лесна жена која своевремено била заљубена во некој француски поручник. Жената се вика Сара (ја игра Стрип), а неа ја презира целото месно население, сметајќи ја за блудница. Кај Чарлс се раѓа интерес за Сара и постепено се вљубува во неа. Месниот лекар (го игра Мекерн) го известува дека Сара страда од тешка меланхолија и дека таа може да се излечи само ако го напушти местото, но таа го одбива тоа... Во втората приказна, двајца глумци, Мајк (го игра Ајронс) и Ен (ја игра Стрип) глумат во филм за жената на францускиот поручник при што за време на снимањето на филмот започнуваат љубовна врска, иако двајцата се во брак. Иако слични, двете приказни завршуваат различно...

Наводи
------

1. ↑  Ženska francuskog poručnika, britanski film (пристапено ан 14.2.2024)
**„Бум"** (италијански: *Umberto D.*) е италијански филм од 1963 година, во режија на Виторио де Сика (*Vittorio De Sica*). Сценариото е дело на Чезаре Ѕаватини (*Cesare Zavattini*). Главните улоги ги толкуваат: Алберто Сорди (Alberto Sordi), Џана Марија Канале (Gianna Maria Canale) и Елена Николаи (Elena Nicolai).

Синопсис
--------

Џовани живее далеку над своите можности, принуден да ги задоволи материјалните потреби на сопругата. Таа, пак, интензивно ги задоволува своите сексуални нагони. Поради тоа, Џовани се наоѓа на работ на банкрот и, очаен поради мислата дека ќе го напушти жената, размислува на самоубиство. Тогаш, една кратка вест му дава надеж: еден богат човек нуди голем износ пари за оној што ќе му го донира окото...

Наводи
------

1. ↑  Bum, talijanski film(пристапено на 10.2.2024)
Позиција на маалото во рамките на Скопје во 1899 година.
**Хараџи Салахедин** или **Влашко маало** (турски: *Haracı Selahaddin)* — старо скопско маало.

Местоположба
------------

Ова маало било едно од неколкуте коишто се наоѓале од десната страна на реката Вардар во тоа време. Се простирало од денешниот плоштад до Жена Парк. На исток се наоѓало Ново маало, додека пак на запад било маалото Гази Ментеш. Јужно од него биле муслиманските гробишта наречени „Каршијака".

Историја
--------

Црквата „Свети Константин и Елена", пред земјотресот.
По името, се претпоставува дека основачи биле Власи. За прв доселеник Влав во Скопје се смета ковачот Христо, кој  изградил куќа на местото Виранлак. По него се доселил ковачот Филип кој изградил куќа и дуќан. Постепено во Скопје почнал да се формира првиот Влашки сокак каде покасно била изградена црквата „Свети Константин и Елена".

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било претежно христијанско, со 128 христијански домаќинства. На овој попис биле забележани 286 мажи христијани, со 40 новороденчиња. Исто така имало и 11 мажи христијани коишто тазе се доселиле со своите семејства во маалото. Исто така имало и 7 муслимански домаќинства со 11 мажи муслимани, 4 новороденчиња и 10 мажи муслимани скоро доселени. Се проценува дека маалото во тој период имало 724 жители и било второ по големина 

По катастрофалниот земјотрес од 1963 година, маалото е зналително оштетено и целосно се руши, при што убрзано се урбанизира.

Сегашност
---------

Поглед кон некогашното маало Гази Ментеш, т.е влез во Влашкото маало.
Денес на местото од ова некогашно маало се простира ГТЦ, зградата на ЕВН, Портата „Макеоднија" и Жена Парк.

Наводи
------

1. ↑  „Животот во Скопје: Kој во кои маала живеел, што се работело, како се градело?".
2. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на христијанското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2021.
3. ↑  *Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје*. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Стари скопски маала |
| --- |
|  |
| 
* Булбул Заим
* Гази Ментеш
* Дервишан
* Дубаг Шахин
* Егит Паша
* Емир Хоџа
* Ибни Коџаџик
* Ибни Меџри
* Ибни Мухтесеб
* Ибни Омер
* Ибни Пајко
* Ибни Чини
* Ибни Шахин
* Ине Бег
* Исакие
* Искендер Гази
* Исмаил Војвода
* Кади Чаирли
* Капуџи Хамза
* Кара Капуџу
* Карадаг Маало
* Касим Гази
* Кебир Мехмед Челеби
* Маџир Маало
* Мурадије
* Мухидин Челеби
* Ново Маало
* Пазар Баши
* Суќутли
* Топхане
* Ќатиб Шахин
* Уруч Паша
* Хазнедар Исмаил
* Хамидије
* Хараџи Салахедин
* Хатунџиклер
* Хаџи Балабан
* Хаџи Јонус
* Хаџи Касим
* Хаџи Лала
* Хаџи Мудидин
* Хаџи Таџедин
* Хаџи Хајредин
* Хоџа Шемс
* Худаверди
* Џами Атик
* Џедид Иса-Бег со шеик Рамазан

 |

 |