recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Сестрите од Лорето** — дел од Институтот на Пресвета Богородица, основани од 1609 година од дваесет и четиригодишната Мери Ворд. Таа и нејзините први придружници го основале првото училиште во Сент Омер (сега во Франција), во куќа која што сѐ уште постои, но е приватно живеалиште.

Денес, сестрите од Лорето работат на голем број активности: програми за описменување, духовно насочување, советување, управување со прифатилишта за бездомни жени, како и во повеќе аспекти во движењето за поголема правда и мир во светот. Тие се активни на секој континент и работат во околу 150 училишта и се задолжени за едукација на над 70.000 ученици.

На 18-годишна возраст, водена од желбата да стане мисионерка, Гонџа го напушта својот дом и родното Скопје за да се приклучи на сестрите од Лорето, во Даблин, Ирска. Таму, го избира името Тереза по својата патронка Св. Тереза од Лизје. Го изучила англискиот јазик, бидејќи сестрите од Лорето го употребувале тој јазик кога предавале во училиштата во Индија. Иако нејзиниот престој во Даблин бил краток, сестрите ја паметат како „многу мала, срамежлива и тивка".

На 1 декември 1928 година од Ирска тргнува со брод за Индија. За време на едномесечното патување ја пишува песната „Проштевање" (оригинално напишана на хрватски јазик под наслов „Опроштај") во која ги изразува своите размислувања и чувства за напуштањето на родното Скопје и фамилијата и за патувањето во далечната и непозната Индија. Во Калкута, Индија пристигнува на 6 јануари 1929 година.

На 25 мај 1931 година во Дарџилинг го дава својот прв завет како сестра Тереза. Работи како професорка по географија и по веронаука во училиштето Св. Марија во Калкута.

Надворешни врски
----------------

* Марка издадена од Индиската пошта[*мртва врска*]
* Училишта Лорето низ светот Архивирано на 10 април 2013 г.
**Ристо Огненовиќ - Лоноски** (Галичник, Гостиварско,  1870
 -  1941
) — македонски етнограф и професор.

Животопис
---------

Огненовиќ роден е во Галичник во 1870 година во семејството Лоновци. Заминува со татко му на печалба во Солун, каде се запишува во егзархиската гимназија. Подоцна се запишува на Учителската школа „Свети Сава" во Белград и во 1890 година станува учител. По неуспешниот обид да отвори српско училиште во Битола, се враќа во Белград. Потоа заминал за Истанбул, во Галата Сарај и се запишал на францускиот лицеј и го изучувал францускиот јазик. Бил еден од главните луѓе на Новаковиќ кој ја ширел на самиот терен српската пропаганда, односно отворал српски училишта во Македонија. Ристо Огњановиќ работел како професор во српската гимназија во Скопје. Но пред својата смрт во 1940 година ја пишува книгата "**Галичник и Мијаците"**, на македонски јазик, тврдејќи дека самиот тој не е ниту Србин, ниту Бугарин, односно дека Македонците се посебен народ кој јасно се разликува од нив во секој научен поглед.

> *„Одма да кажа да Мијациве, како и сиве други племиња во Македонија, имајет две јаки осеќања: едно, да се Славјани и да се многу родниње како со Србите, таке и со Бугарите, а друго-да не се ни Срби ни Бугари, токо нешчо треќо: да се Мијаци, Брсјаци итн. а по теја Македонци"*
> 
> — од книгата „Галичник и Мијаците"
> 

> *„Ни Срби ни Бугари, пред да завладејет Турциве, немале ни време ни начин, ни стредства, ни сила за да напрвит (од нами) едно тесто: српско или бугарско... Македонец се делит јасно и од Србин и од Бугарин и овије ги броит како братучеди од вујко и од стрико. Овакво је осаќањето, свеста и волјата на овја народ овамо и добро је овеја да го знојет и едните и другите. Овеја го знојет и историјата и науката и неопходно је овеја да не го заборавит и нашиве славјански политичари"*
> 
> — од книгата „Галичник и Мијаците"
>

Наводи
------

1. ↑  Rista Ognjanov·ik-Lonoski (2004). *Galičnik i Mijacite*. Skopje: Makedonska Akad. na Naukite i Umetnostite. ISBN 9989101361.
2. ↑  *„Галичник и Мијаците", стр. 133, Риста Огњановиќ 1940*
3. ↑  *„Галичник и Мијаците", стр. 131, Риста Огњановиќ 1940*
**Станко Павлески** (роден на 14 јануари 1959

 година во село Ерековци Прилепско) — македонски скулптур и универзитетски професор.

Животопис
---------

Станко Павлески дипломирал на ФЛУ во Скопје (1984), каде што денес е професор. Магистрирал на Академијата за ликовни уметности во Белград (1992). Првото самостојно издание на Павлески е „*Ненапишана книга до посредувачот*" (од 2002), дело со кое започнала и целата серија тематски проекти насловени „*Кино Напредок – Трилогија провинција*" (реализирани во периодот 2002-2005 заедно со вајарот Томе Аџиевски), во кои се занимава со критика на уметничкиот систем и на критичарите на уметноста. Дел од тој долгогодишен проект е и второто самостојно издание, големата „*Книга над кориците – Моја антологија: Македонската уметност и критика 1954-2004*" (од 2004).

Од 2006 до 2009, заедно со Томе Аџиевски и Јован Шумковски реализирал уште една серија изложби во Париз (2006), Њујорк (2007 и 2008) и Александрија (2009) под заеднички наслов „*Проекција Балкон*", каде главно се занимавал со критика на глобализмот и со релациите на Македонија со овие земји и култури. Книгата „*Јас Птоломеј МКД и Н.В. Ништото*" (издадена во 2009) се смета за едно од најконтроверзните изданија на Павлески.

Изложби
-------

* Самостојни изложби:
	+ 2007 година: Нови Сад (Србија), Мали Ликовни Салон
	+ 2006 година: Скопје, Музеј на современа уметност, Скопје/Мала Станица (заедно со Т. Аџиевски)
	+ 2003 година: Скопје, Јавен културен центар ТОЧКА (заедно со Т. Аџиевски)
	+ 2000 година: Букурешт (Романија), Музеј на Романската литература
	+ 1998 година: Скопје, Музеј на Град Скопје
	+ 1997 година: Њујорк (САД), La MaMa Gallery (заедно со Ж. Вангели)
* Групни изложби
	+ 2006 година: Скопје, „Широко отворени очи", Национална галерија; Хамбург (Германија), Кампнагел
	+ 2005 година: Скопје, „Дијалози – Македонската уметност денес", Национална галерија; претходно излагана во Подгорица (СЦГ), Париз (Франција), Рим (Италија),
	+ 2003 година: Скопје, „Концептуален дискурс", Музеј на современа уметност, Скопје
	+ 2002 година: Скопје, „Опасни врски", Музеј на современа уметност, Скопје; Охрид, Куќа на Робевци и Уранија

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Павлески*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1102. Text "series
" ignored (help)
**Виолета Панзова** (моминско: **Ванчова**; 2 јули 1948

 - 8 април 2020

) — македонски филозоф и универзитетска професорка на Филозофскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Панзова е родена во Свети Николе. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје (1970), магистрирала на Филозофскиот факултет во Белград (1981), каде што и докторилала (1989). Како студент била ангажирана за демонстратор по Логика на Групата за филозофија при Филозофскиот факултет во Скопје. Во редовен работен однос на факултетот е од 1971 година (стажант - асистент), редовен професор (од 2000 г.) за логичката група предмети. Била раководител на Институтот за филозофија на Филозофскиот факултет (1995 - 1999). Објавила над сто стручни и научни трудови во домашни и странски публикации од областа на логиката, епистемологијата и филозофијата на јазикот. По овие дисциплини изведувала настава на додипломските и постдипломските студии на голем број високообразовни институции во Македонија.

Била раководител на повеќе научноистражувачки проекти, меѓу кои: „Логичка анализа и формализација на македонскиот литературен јазик" (1992 - 1995), „Македонска логичка терминолоија" (2000 - 2003) и други. Со својата оригинална концепција за логиката како општа теорија на рационалноста, кохерентно ги обединува различните, па дури и спротивставени значења на поимот логика. Потесен научен интерес и е примената на современата логика во анализата и дигитализацијата на природните јазици, со посебен акцент врз македонскиот јазик, за што разви нова логичка апаратура.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Панов*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1113. Text "series
" ignored (help)

Надворешни врски
----------------

* Опширна биографија на Виолета Панзова — Пулс24
Првото издание од поемата (1825)
**Странствувањето на Чајлд Харолд** — дело на Џорџ Гордон Бајрон (1788-1824), напишано во текот на неговото патување по Средоземното Море((Шпанија, Албанија, Грција, Турција) (1812-1818), а кое по враќањето дома му носи неочекувана и мигновена слава. Тоа е поема, составена од четири дела. Насловот го добила по поимот ***childe*** (се изговара *чајлд*), средновековна титула за младите благородници кои претендирале да станат витези.

За поемата
----------

„Странствувањето на Чајлд Харолд" е роман без заплет, драма без дејствие. Чајлд Харолд патува поради патување. Впечатоците кои јунакот ги проживува во разни земји и мислите предизвикани од нив, ја сочинуваат целата содржина на поемата. За минатото на Чајлд Харолд, малку знаеме, но бидејќи романтизмот е главно поезија на богатата аристократска класа, Бајрон му ги придава тие одлики на својот јунак.

Чајлд Харолд, патувајќи низ непознати земји, доаѓа под ѕидините на Цариград, го минува Екваторот, и како крајна цел на неговото патување се јавува Индија. Изборот на овие „непознати земји" не е случаен, бидејќи интересот за Индија и учењето за нирвана е карактеристично за романтизмот. Незадоволни од реалноста, романтичарите скитале барајќи го идеалот и мислеле дека ќе го најдат во помалку познати земји.

Чајлд Харолд во Шпанија се разочарал од реалноста и исто како и Бајрон, не сфаќа дека времето на витези нема да се врати. Поетот ги повикува „синовите на Шпанија" во борба за ослободување, а тоа е всушност тагата дека витештвото нема да се врати.

Во Грција, Чајлд Харолд ги предизвикува старите сенки (одамна заспаните херои), за да го разбуди ентузијазмот со зборови кои ништо не му значат на новото човештво.

Чајлд Харолд е типичен романтичарски јунак, чии карактерни црти се всушност и одликите на романтизмот како уметничко движење. Овој лик ќе биде причина за појава на поимот бајронизам, книжевно движење во чии трудови главните протагонисти ќе ја поседуваат истата психолошка конструкција. Нивни идеали ќе претставуваат култ кон слободата, желба за патување во далечни и егзотични земји, потенцирање на индивидуализмот, човековото разочарување кое преминува во светска тага, величање на славното минато (античко и витешко) и недопрената природа.

Наводи
------

1. ↑   Кус осврт
2. ↑   Бајрон - „Странствувањето на Чајлд Харолд"
3. ↑   Нешто за делото на Бајрон

Надворешни врски
----------------

 
Викиизвор на англиски јазик содржи текст на тема:
***Странствувањето на Чајлд Харолд***

* Логото на Викицитат Мисли поврзани со Странствувањето на Чајлд Харолд на Викицитат
* *Childe Harold's Pilgrimage* at Семрежен архив (scanned books original editions illustrated)
* *Childe Harold's Pilgrimage* at Project Gutenberg (plain text)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4592266-4

 |

 |
**Никола Речкоски** (познат и како **Никола Стефанов Речкоски**; р. 10 декември 1937

 во Велгошти, Охридско) — македонски математичар и универзитетски професор од 1987 година.

Животопис
---------

Дипломирал во 1962 година на Природно-математичкиот факултет во Скопје, каде што и магистрирал во 1971 година. Докторирал во 1979 година на Математичкиот факултет со темата „Прилог кон аналитичката репрезентација на дистрибуциите" и објавил трудови од таа област. Станал редовен професор во 1987 година на Електротехничкиот факултет, а од 1995 година на Факултетот за туризам и угостителство.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Бабамов*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 110. Text "series
" ignored (help)
***Двете Дијани*** (француски: *Les Deux Diane*) ― историски роман објавен во 1846-1847 година под името на Александар Дима, но главно или целосно напишан од неговиот пријател и соработник Пол Мерис. „*Двете Дијани*" од насловот се Дијана де Поатје (љубовницата на Анри II) и нејзината наводна ќерка Дијана де Кастро. Поставката на романот е порана од попознатата „трилогија на Валоа" на Дима. Главниот лик е Габриел, грофот на Монгомери; други ликови се Мартин Гер, Катерина Медичи и Амброаз Паре. Кога подоцна Мерис објавил драматизација на романот, писмото наводно напишано од Дима било приложено како предговор, во кое се наведува дека тој никогаш не ја ни прочитал книгата и дека Мерис е вистинскиот автор. Сепак, се тврди дека Дима барем донекаде бил вклучен во неговиот состав. Според Ф. В. Џ. Хемингс, *на Двете Дијани* „целосно му недостасува вообичаената умешност на допирот на Дима".

Наводи
------

1. ↑  Hemmings, F. W. J. (2011). *Alexandre Dumas: The King of Romance* (англиски). A&C Black. стр. 130–1. ISBN 9781448204830.
2. ↑  Meurice, Paul (1865). *Les deux Diane: drame en cinq actes et huit tableaux* (француски). Librairie Internationale. стр. ii.
3. ↑  Munro, Douglas (1978). *Alexandre Dumas Père: a bibliography of works translated into English to 1910* (англиски). Garland Pub. стр. 121. ISBN 9780824098360.
4. ↑  Dumas, Alexandre; Sigaux, Gilbert (1978). *Œuvres d'Alexandre Dumas: Les deux Diane* (француски). Club de l'honnête homme. стр. xii.
5. ↑  *The Dumasian* (англиски). 1956.
6. ↑  Bell, A. Craig (1950). *Alexandre Dumas: A Biography and Study* (англиски). Cassell. стр. 398.
**„Човекот кој го уби Либерти Валанс"** (англиски: *The man who shot Liberty Valance*) - американски вестерн-филм од 1962 година, во режија на Џон Форд, според сценариото на Џејмс Вормер и Вилис Голдбек (засновано врз краткиот расказ на Дороти М. Џонсон). Во главните улоги настапувааат: Џејмс Стјуарт, Ли Марвин, Џон Вејн, Вера Мајлс, Едмонд О'Браен, Вуди Строд и Енди Дивајн. Филмот спаѓа во подоцнежниот опус на Џон Форд и претставува не само негово капитално дело, туку оставил голем печат врз целиот жанр. Истовремено, тоа е филм кој со својата сложена наративна стратегија успешно се вклопува во филмскиот модернизам. Кога се појавил на екраните, големината на филмот не била препозната и тој бил номиниран за наградата „Оскар" само во категоријата за црно-бела костимографија, но набргу станал предмет на пофалби од европската, а потоа и од американската критика, а денес се смета за филмска класика.

Синопсис
--------

Сенаторот Ренсом Стодард (го игра Стјуарт) и неговата сопруга пристигнуваат во градот Шинбон на Дивиот Запад, со цел да присуствуваат на погребот на Том Донифон со кого биле блиски пред многу години, во времето кога железничката пруга сè уште не била стигната до градот. Грдаските новинари се заинтересирани за причините поради кои угледнито сенатор дошол на погребот на еден непознат човек. Така, Стодард им раскажува како пристигнал во Шинбон, како млад адвокат, со намера да го воведе владеењето на законот. Меѓутоа, одметникот Либерти Валанс (го игра Марвин) му се спротивставува на младиот Стодард кому единствената помош може да му ја пружи Том Донифон. Во тоа време, Том живеел на својот ранч, заедно со црниот слуга Помпеј, очекувајќи дека девојката Холи наскоро ќе се омажи за неа. Меѓутоа, Холи се вљубува во Стодард, кој наоѓа на бројни тешкотии во воведувањето на законите во градот. Најпосле, тој станува шериф, но тогаш Либерти Валанс му се заканува дека ќе го убие. Една ноќ, Либерти го предизвикува шерифот на двобој и притоа погинува во престрелката. Во тој миг, сите мислат дека Стодард (кој не знае да ракува со оружјето) го убил Либерти Валанс, но всушност, вистинскиот убиец е добро прикриениот Том.

Наводи
------

1. ↑  HRT (пристапено на 5.5.2018)
2. ↑  HRT (пристапено на 5.5.2018)
**Основно училиште „Јонче Смугрески"** (официјално: **Подрачно основно училиште „Јонче Смугрески" - Бела Црква**; скратено: **ПОУ „Јонче Смугрески"**) — подрачно основно училиште во селото Бела Црква, составен дел на истоименото училиште во селото Обршани.

Местоположба
------------

Училиштето се наоѓа на самиот регионален пат 2339 на источниот дел од селото, во насока кон Обршани.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик во 4 паралелки со вкупно 41 ученик.

Галерија
--------

* ВлезотВлезот
* Детско игралиштеДетско игралиште

Наводи
------

1. ↑  „За нас". *ОУ „Јонче Смугрески" - Обршани*. Архивирано од изворникот на 2022-01-04. Посетено на 2022-01-04.

Координати: 41°16′48″N 21°20′59″E﻿ / ﻿41.28000° СГШ; 21.34972° ИГД﻿ / 41.28000; 21.34972
**Романсата во шумата** (англиски: *The Romance of the Forest*) е готски роман напишан од британската писателка госпоѓа Ен Редклиф, за првпат објавен во 1791 година. Романот комбинира нишки од мистерија и сомнеж со истражувањето на тензијата помеѓу хендоизмот и моралноста и претставуваше прва најпозната и најуспешна книга за госпоѓа Редклиф, објавувана во четири едиции во првите три години. Беше пофалена од поетот Колериџ. Првото издание беше објавено анонимно во првата едиција.

Романот е сместен во римокатоличка Европа со диви страсти и кулни пејзажи. Ла Моте и неговата жена, бегајќи од неговите долгови во Париз, се заробени од бандити во една шума, ама сепак се поштедени, но за возврат треба да заштитуваат една убава девојка, Аделајн. Таа била затворена од нејзиниот татко, откако одбила да се придружи на калуѓерките, но бандитите што биле испратени да ја убијат се предомислиле во нивната задача. Новото семејство наоѓа прибрежиште во уништена опатија, каде што Аделајн наидува на мистерија. Кога сопственикот на опатијата, Маркизот, се враќа, заплетот се испреплетува во типичен готски стил, со тоа што Маркизот паѓа на убавината на Аделајн.

Во меѓувреме, Аделајн среќава шармантен млад маж, Теодор, и двајцата се вљубуваат еден во друг. Оваа опозиција, заедно со изненадувачките преврти во заплетот, во главно ја прават структурата на романот. Иако критичарите ова го сметаа за најдобро дело на госпоѓа Редклиф, сепак не е сместено во иста лига со *Италијанецот* и *Мистериите на Удлофо*; меѓутоа, *Романсата во шумата* беше многу, многу популарна во нејзино време и останува во печат дури и стотоци години подоцна. Предмет е на многу критички дискусии, претежно поради нагласување на феминизмот и влијанието на госпоѓа Редклиф врз понатамошните готски романи.
**Нерсов Проток** (дански: *Nares Strædet*; англиски: *Nares Strait*; француски: *Détroit de Nares*) — водна површина помеѓу островот канадскиот остров Елсмир и Гренланд која го поврзува северниот дел на Бафиновиот Залив во Атлантскиот Океан со Линколновото Море во Северноледениот Океан. Од југ кон север, протокот ги опфаќа помалите водни површини Смитов Проток, Кејнов Басен, Кенедиев Проток, Холов Басен и Робсонов Проток. Долг е 530 км и има најголема длабочина од 600 м. Низ протокот од север речиси постојано тече Бофортовата струја, што го отежнува неговото преминување од југ.

Името на протокот е усвоено во 1964 г. со спогодба меѓу данската и канадската влада. Наречен е по британскиот поморски офицер и истражувач Џорџ Нерс (1831 - 1915). Низ него минува државната граница меѓу Данска (т.е. Гренланд како нејзин посед) и Канада.

Протокот и околните води се необично опасни по пловидбата. Преку целата година има санти и пловечки мраз; особено забележителен случај е ледениот остров со димензии од 20 на 10 км кој во 1962–1964 г. пропатувал од Линколновото Море низ Нерсовиот и Дејвисов Проток и прешол во Лабрадорското Море. Во август протокот е пловен за мразокршачи. Пред 1948 г. само пет брода успешно стасале северно од Кејновиот Басен. Во 2009 г. бродот „Арктик санрајз" прв во историјата извршил пловидба до Атлантикот во јуни.

Малиот Хансовиот Остров е предмет на несогласување бидејќи на него полагаат право и Данска (како дел од Гренланд) и Канада. Други острови во протокот се Џо, Крозиер и многу поголемиот Френклинов Остров.

Историја
--------

Праескимскиот народ од тулската култура стасал до Нерсовиот Проток на почетокот од XIII век, каде ловеле и тргувале со Викинзите. Археолошки наоди од тулската култура и присуството на Викинзите има на островот Руин.

Наводи
------

1. 1 2  Münchow, Andreas; Melling, Humfrey; Falkner, Kelly K (2006). „An Observational Estimate of Volume and Freshwater Flux Leaving the Arctic Ocean Through Nares Strait" (PDF). *Journal of Physical Oceanography*. **36** (11): 2026. CiteSeerX 10.1.1.690.6545. doi:10.1175/jpo2962.1. Архивирано од изворникот (PDF) на 10 март 2012. Посетено на 23 декември 2010..
2. ↑  Barkham, Patrick (1 септември 2009). „The Sermilik fjord in Greenland: a chilling view of a warming world". *The Guardian*. London.
3. ↑  Inuit-Norse contact in the Smith Sound region/Schledermann, P. McCullough, K.M.

Надворешни врски
----------------

* Исчезнатите „Ледени лакови" придонеле кон загубата на арктички мраз во 2007 г. — НАСА (англиски)
* Набљудувања на океанската струја од Нерсовиот Проток до западен Грнеланд (2008) (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Граници на Данска |
| --- |
|  |
| Копнени | 
* Германија Германија
* Шведска Шведска

 |
|  |
| Морски | 
* Канада Канада

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4580151-4

 |

 |
***Бесмртност*** (чешки: *Nesmrtelnost*) е роман на Милан Кундера. Издаден во 1990 во Франција а во 1993 и во Чешка. Тоа е Кундариниот шести роман.

„Смртта и бесмртноста се неразделив пар, посовршен од Ромео и Џулиета или Лоренс и Харди. Бесмртноста подразбира вечно судење."

Тоа го вели Кундера во своето дело Бесмртност во кое и самиот се јавува како лик. Бесмртноста или претставата за неа е присутна низ целата приказна, преку вмешувањето на Гете и Хемингвеј како ликови до измислените ликови како оној инспириран од само еден специфичен гест. Кундера и овде го користи за него типичниот психолошки реализам. Две теми провејуваат низ Бесмртност: врската меѓу човекот и неговата слика и она што самиот Кундера го именува со хомо сентименталис..

Наводи
------

1. ↑  преземено од  Архивирано на 22 јануари 2018 г.
Делови на осмината:   
1. Глава  
2. Врат  
3. **Знаменце**
**Нотно знаменце** (италијански: *cod[att]a*, француски: *crochet [de la note]*, англиски: *flag, tail*, германски: *Notenfahne*) — третиот дел нотата, покрај нотната глава и нотниот врат, што се додава на осмината нота и на помалите нотни вредности.

* На долната слика прикажано е систематското намалување *нотните вредности*. Додавањето на едно *знаменце* на *вратот* започнува со осминската нотна вредност, две знаменца добива шеснаесетинската нотна вредност, три знаменца триесетидвоинската нотна вредност, четири знаменца шеесетичетвртинската нота итн. :

Правилно пишување на нотното знаменце
-------------------------------------

Нотното знаменце *секогаш се запишува на десната страна и на крајот од нотниот врат*. Се бележи:

1. **Надолу** 
кога нотниот врат е свртен *нагоре*.

2. **Нагоре**   
кога нотниот врат е свртен *надолу*.

Групирање на различни нотни вредности
-------------------------------------

Во современата нотација, замена за *знаменцата* се ребрата (споени нотни знаменца). Бројот на ребра одговара на бројот на знаменца. Едно знаменце - едно ребро, две знаменца - две ребра итн. 

За прегледност и побрзо пишување, се спојуваат повеќе ноти, т.е. се групираат со т.н. *со црта*, *ребро* или *греда*.

Поврзано
--------

* Нотна вредност
* Нотна глава
* Нотен врат
* Тонски систем

Наводи
------
**Љубица Славеска** (моминско: **Борисова**; р. 23 февруари 1930

 во Прилеп) — македонски фармацевт и универзитетска професорка на Фармацевтскиот факултет во Скопје, раководителка на катедрата за броматологија.

Животопис
---------

Нејзиното главно поле на истражување ја насочува да стане раководителка на катедрата по броматологија на самиот факултет. Претходно била вработена исто така во Републичкиот Завод за здравствена заштита на Одделот за контрола на прехранбените производи.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Славеи*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1376. Text "series
" ignored (help)
**„Книгата на пророкот Јона"** — книга од Стариот завет.

Содржина
--------

Бог го испраќа пророкот Јона да проповеда во градот Нинева, но тој се качува на брод со намера да побегне. За време на пловидбата, по наредба на Бога започнува голема бура, а Јона им кажува на морнарите дека тој е причината за невремето Тогаш, тие го фрлаат во морето и бурата престанува. Господ му наредува на еден кит да го проголта Јона, кој останува во утробата на китот три дена и три ноќи, а потоа китот го исфрла Јона на суво. Господ пак му наложува да појде во Нинева, каде Јона пророкува за пропаста на градот. Царот и жителите на градот се во голема жалост и се каат за направените гревови, па Господ се смилува и не го уништува градот. Јона е огорчен поради тоа што не е исполнето неговото пророштво и заминува надвор од градот. Таму, Господ наредува да изникне растение кое му прави сенка на Јона, но утредента црвите ја нагризуваат тиквата и таа овенува. Потоа, Господ му испраќа на Јона врел ветар и така го изнемоштува поради што Јона посакува да умре. Тогаш, Господ му објаснува на Јона дека, како што нему му е жал за исушеното растение, така и Господ има милост кон големиот град.

Наводи
------

1. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 1125-1127.
**Закон за заштита на државата на Царство Бугарија** ― правен акт изгласан во Народното собрание на Бугарија на 25 јануари, 1925 година, со кој што било озаконета репресијата врз учесниците на Септемвриското востание од 1923 година.

Употреба на законот во период потоа
-----------------------------------

Во март 1924 година, биле извршени измени на законот, при што биле зголемени санкциите за оние случаи во кои што имало предвидено смртна казна. Во 1941 и 1943 година биле извршени нови измени и дополнувања, со образложение дека законот не е доволно ефикасен во новосоздадените воени и политички услови во Бугарија.

Со овие измени значително биле зголемени и дотогаш острите санкции и биле предвидени нови казни. Овој закон е применуван од страна на воено-преките судови при судењето на политичките затвореници во Македонија под бугарска окупација од 1941 до 1944 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Стојан Киселиновски и др. (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 185. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
**Marathonbet** е компанија за онлајн обложување, која започнала во земјите на Заедницата на независни држави (ЗНД) во 1997 година,  а на интернет се појавила во 2002 година.

MarathonBet има своја апликација за Android и Apple уреди. Апликацијата е достапна на три јазици: англиски, германски и словенечки.

Партнери за бренд
-----------------

Маратонбет е партнер со шампионот во Премиер лигата 2018/19, Манчестер Сити, и исто така партнер со шпанските екипи ФК Севиља  и ФК Жирона како и соукраинскиот премиерлигаш ФК Карпати Лавов. 

Во пролетта 2019 година, Маратонбет се прошири и на латиноамерикаснкиот пазар, договарајќи зделки за партнерство со клубови во Чиле (Евертон Виња дел Мар) и Перу (Депортиво Мунисипал и Университарио де Депорте).

Скандал
-------

Агенцијата за маркетинг стандарди во Велика Британија (АСА) издаде предупредување до операторот Маратонбет во врска со промоција која наведувала на погрешно мислење, поради тоа што не било јасно објаснето дека дел од добивката на клиентите ќе биде исплатена во бесплатни облози.

Marathonbet.co.uk ја промовираше понудата во март за нови клиенти за време на фестивалот во Челтенхем, со еден жалител, кој сметаше дека условите на понудата се нејасни. И покрај одговорот на Marathonbet дека значителни квалификации и ограничувања на понудата биле објаснети во самата реклама, со хиперврска до „условите и правилата" во рамките на огласот, кои објаснуваат како корисниците можат да учествуваат и како ќе се исплаќаат добивките, жалбата е прифатена од страна на ACA. АСА сметаа дека текстот во промоцијата не појаснува на што се однесуваат „зголемената цена" и „бесплатниот облог". Понатаму, се изјаснија: „Во контекст на рекламата како целина, сметаме дека корисниците кои учествуваат во понудата очекуваат нивните добивки за коефициент 2/1 да бидат исплатени во готово". За крај, АСА изјави дека „рекламата не смее повторно да се појави во истата форма", додека Маратонбет мора да внимава во идните реклами и да јасно даде до знаење „ ако дел од добивката на учесниците ќе се исплаќа во бесплатни облози".

Користена литература
--------------------

 

1. ↑  „Marathonbet announced as shirt sponsor of Sevilla FC". *E-PLAY Online* (англиски). 2019-06-28. Посетено на 2019-07-23.
2. ↑  „MarathonBet Sportsbook for Betting in the Philippines - Review [2021]". *Mighty Tips* (англиски). 2020-07-09. Посетено на 2021-02-23.
3. ↑  „MARATHONBET: THE NEW PRIMARY SPONSOR OF SEVILLA FC". *sevillafc.es* (англиски). Посетено на 2019-07-23.
4. ↑  Murphy, Jim (2019-07-07). „Still More Sports Betting Soccer Sponsorships". *CasinoInsider.com* (англиски). Посетено на 2019-07-23.
5. ↑  „Nuevos patrocinios de Marathonbet en Latinoamérica - iApuestas.com". *www.iapuestas.com*. Посетено на 2019-07-23.
6. ↑  „Marathonbet warned by ASA over misleading free bet promotion". *RG MAGAZINE* (англиски). Посетено на 2020-12-16.
**The Flaming Lips** ― американскa психоделичен рок група формиран во 1983 година во Оклахома Сити. Во состав на групата денес се: Вејн Којн (вокал, гитара, бас, клавијатури), Стивен Дрозд (бас, гитара, клавијатури, тапани, вокал), Дерек Браун (гитари, клавијатури, удирачки инструменти), Мет Дакворт Киркси (клавијатури, удирачки инструменти, тапани ) и Николас Леј (тапани, удирачки инструменти). Којн и Дрозд се единствени постојани членови на групата од 1991 година, а Којн е единствен преостанат основачки член по заминувањето на басистот и клавијатурист Мајкл Ајвинс во 2021 година.

Групата снимила неколку албуми и EP со независната дискографска куќа, Restless, во 1980-тите и раните 1990-ти. По потпишувањето со Warner Brothers, тие ја објавиле плочата *Hit to Death in the Future Head* (1992). Нивниот албум од 1993 година *Transmissions from the Satellite Heart* го содржел хит-синглот „She Don't Use Jelly" со кој групата се пробила на поп-листите. Подоцна го издале *The Soft Bulletin* (1999), кој списанието *NME* го прогласил за албум на годината, по кој следел албумот *Yoshimi Battles the Pink Robots* (2002) кој добил пофалби од критиката. Во февруари 2007 година, на БРИТ наградите биле номинирани за „Најдобар меѓународен изведувач". Групата освоила три Греми награди, а две од нив се за најдобра рок инструментална изведба. Во 2002 година, списанието *Q* ги ставило на нивниот списо од „50 групи кои треба да ги погленете пред да умрете".

Дискографија
------------

**Студиски албуми**

Наводи
------

Надворешни врски
----------------
**Решат Ахмети** (*албански: Reshat Ahmeti*; Гостивар, 16 мај 1964

) — македонски академски сликар.

Животопис
---------

Ахмети е роден на 16 мај 1964 година во Гостивар. Во 1984 година завршил УПУ во Скопје, а во 1998 дипломирал на ФЛУ во Скопје, а во 2001 година магистрирал на ФЛУ во Приштина.

Досега имал над 20 самостојни и 50 групни изложби во Македонија и во странство, а учествувал и на многу домашни и меѓународни колонии. Член е на ДЛУМ. Од 2000 година е ангажиран на **факултетот на ликовна уметност** во Универзитетот во Тетово. Од 2003 е претседател на Комисијата за ликовно образование при Министерството за образование на Македонија .

Наводи
------

1. ↑  *В. Величковски, "50 години на ДЛУМ", ДЛУМ, Скопје, 1996*
2. ↑  *К. Пиркоска "Contemporary Macedonian Artist: Современи македонски уметници", Shashoua Press, Лондон, 2002*
3. ↑  *Скендер Рауфи, (Разговор со уметникот) цабеј, Тетово*

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место Архивирано на 12 јуни 2010 г.
* Сите изложби на Ахмети Архивирано на 5 март 2016 г.
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Satyrium|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Сливовата пеперуга** (*Satyrium pruni*) е пеперуга од семејството на пеперуги синци, од видот опашкари. Пеперугата ја има и во Македонија
.

Распространетост
----------------

Оваа пеперуга живее во скоро цела Европа, па сè до Јапонија. Оваа пеперуга се смета за стабилна и не е под никаква опасност.

Изглед
------

Пеперугата е мала.Горната страна на пеперугата е кафена. Во долниот дел има портокалови белези и црна опашка со бели дамки. Долниот дел е посветол и има бела линија. За разлика од брестовата пеперуга, со која е многу слична, оваа има дамки кај портокаловите белези. Повеќето од својот живот го поминуваат во крошните на дрвјата и многу ретко слегуваат долу.

Животен циклус
--------------

Јајцата се полагаат единчено на млада трнинка. Во оваа фаза таа хибернира. Трнинката е извор на храна на ларвата, но сепак таа се храни и со слива. Гасениците излагаат следната пролет, кон крајот на април. Таа се храни со цветовите. Постарите ларви се зелени. На листовите се одвива фазата на кукла во јуни. Куклите се црни со бели дамки, емитација на птичји измет. Возрасните единки имаат по една генерација и летаат во јуни и јули.

Наводи
------

1. ↑  „euroButterflies". Посетено на 18 August 2018.
2. ↑  Предлошка:Cite work

Поврзано
--------

* Пеперуги во Македонија

Надворешни врски
----------------

* Европска фауна

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q1298373
* BioLib: 51400
* BOLD: 149039
* Fauna Europaea: 441169
* GBIF: 5882980
* iNaturalist: 128545
* NCBI: 876075

 |

 |
**Книга на Страшниот суд** или **Книга на Судниот ден** — збирка материјали од првиот општ попис на земјиштето во Средновековна Европа, спроведен во Англија во 1085-1086 г. по наредба на Вилијам Освојувачот. Пописните материјали претставуваат невиден извор на информации за општествениот, економскиот и демографскиот развој на Англија во XI век. Поточно, податоците од пописот ни овозможуваат да извлечеме заклучоци за населението на Англија во оваа епоха. Но поради нецелосните податоци и употребата на различни начини на пресметка од различни писатели, таа е многу поинаку определена, во опсег од приближно 1,3 до 2,5 милиони луѓе[1]. Насловот на книгата се однесува на библискиот Суден ден, кога сите луѓе мора да се соочат пред целосен список на нивните дела.

Наводи
------

1. ↑  „Domesday Book". *Merriam-Webster Online*. Архивирано од изворникот 8 February 2012. Посетено на 13 October 2011.
2. ↑  *The Anglo-Saxon Chronicle*. Преведено од Giles, J. A.; Ingram, J. Project Gutenberg. 1996. Архивирано од изворникот 29 June 2011. Посетено на 6 November 2016.
3. ↑  „Domesday Book". *Dictionary.com*.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Domesday Book" на Ризницата ? |

 
Викиизвор на англиски јазик содржи текст на тема:
***Domesday survey***

* Focus on Domesday
* Searchable index of landholders in 1066 and 1087
* Commercial Site selling Domesday Book
* Doomsday Book
* Open Domesday — Интерактивна карта, наведувајќи ги подробностите за секој имот или поседувања на секој наемател, како и слики со висока острина од изворниот ракопис.
**Советодавниот комитет на локалните власти на Обединетите нации** *(**UNACLA**)* е комитет на локални власти што служат како советодавно тело на системот на Обединетите нации со цел зајакнување на дијалогот со локалните власти од целиот свет вклучени во спроведувањето на „*Habitat"* агендата.

Основана е во 2000 година во согласност со Резолуцијата 17/18 на Управниот совет на Хабитат на ООН од 1999 година. Од септември 2004 година, кога *ОН-ХАБИТАТ* воспоставил формален однос со Обединетите градови и локалните самоуправи, тие го именуваат претседателот на организацијата и им припаѓаат 10 од вкупните 20 места. *UNACLA* Секретаријатот е поделен помеѓу Барселона (седиштето на ОГЛС) и Најроби (седиштето на *ОН-ХАБИТАТ*).

Во моментов со *UNACLA* претседава Илсур Метшин, ОГЛС-Евроазиски претседател, градоначалник на Казан (Република Татарстан, Руска Федерација), избран на ОГЛС Светскиот самит во 2019 година во Дурбан (Јужна Африка). Му претходел Кадир Топбаш, градоначалникот на Истанбул (Турција) во периодот 2011-2019 година.

Наводи
------

1. 1 2  UN-HABITAT Governing Council Resolution No.17/18 Cooperation with partners: role of local authorities in the work of the Commission Архивирано на 16 ноември 2019 г. 14 May 1999
2. ↑  UNACLA @ UN-HABITAT website
3. ↑  UNACLA @ GTF website
4. ↑  Ilsur Metshin, Mayor of Kazan, Russian Federation, elected as Chairperson of the UN Advisory Committee of Local Authorities (UNACLA).
5. ↑  UNACLA
6. ↑  „UN-HABITAT and UCLG Sign Historic Agreement". Архивирано од изворникот на 2021-04-11. Посетено на 2020-10-29.
7. ↑
8. ↑  Kadir Topbaş elected UNACLA Chairperson (турски)
9. ↑  I will continue serving the humankind in my UNACLA Chairperson position (турски)
**Фехим Хусковиќ** (босански: *Fehim Husković*; Горно Оризари, Велешко, 25 мај 1967

) — македонски академски сликар и графичар и исто така академик кој ѝ припаѓа на помладата генерација уметници.

Фехим ХусковиќФехим Хусковиќ

Животопис
---------

Хусковиќ е роден на 25 мај 1967 година во велешкото село Горно Оризари. Завршил ФЛУ во Скопје, магистрирал графика, а докторирал на **Универзитет за ликовни уметности** во Софија, Бугарија. Реализирал преку 95 самостојни изложби во Македонија и низ светот, излагал дела на над 700 групни изложби и учествувал на повеќе од 100 Меѓународни колонии и симпозиуми. Добитник е на дваесетина награди во државава и надвор од неа, како и на 9-то ноемвриското признание на Општина Велес. Хусковиќ е добитник на наградата „Никола Мартиновски" за 2006 што ја доделува Друштвото на ликовните уметници на Македонија. Д-р Хусковиќ работи како редовен професор на Факултетот за ликовна уметност во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „50-та САМОСТОЈНА ИЗЛОЖБА НА ФЕХИМ ХУСКОВИЌ". ДЛУВ. септември 2008. Посетено на 2010-01-09.[*мртва врска*]
2. ↑  „Доделени наградите 9 ноември по повод Денот на ослободувањето на Велес". МИА. 10 ноември 2008. Посетено на 2010-01-09.[*мртва врска*]
3. ↑  „Наградени цртежите на Фехим Хусковиќ, Родољуб Анастасов и Даниела Панчевска". Утрински Весник. 24 јануари 2007. Посетено на 2010-01-09.
Стрелиција

**Стрелиција** (науч. *Strelitzia*) — род од пет вида повеќегодишни растенија, со потекло од Јужна Африка. Припаѓа на растителното семејство Strelitziaceae. Родот го носи името на војводството Мекленбург-Стрелиц, родното место на кралицата Шарлот од Велика Британија. Вообичаено име на родот е рајско цвеќе / цветот рајска птица, поради сличноста на нејзините цвеќиња со рајските птици.

Некои видови се широко одгледувани како украсни растенија на отворено, а некои на затворено во саксии. Стрелицијата е зимзелено растение, која во своето природно живеалиште расте како диво растение. Нивните лисја се како лисја од банана, а пламениот цвет е како глава на рајска птица.

Опис
----

Видот николајска стрелиција е најголем во родот, достигнувајќи 10 метри висина, со одлични бели и сини цвеќиња; другите видови обично достигнуваат висина од 2 до 3,5 метри. Тие се повеќегодишни растенија, со дрвенести стебла или тревни без стебла, формирајќи густи групи на бројни ластарки. Лисјата се големи и долги 30 — 200 см и широки 10 — 80 см распоредени спротивно во два реда во една рамнина, формирајќи „вентилатор". Цветовите се спектакуларни, со специфична форма.

Размножување
------------

Тие се опрашуваат од нектарниците (сончеви птици). Стрелицијата нема природни опрашувачи како инсекти; затоа во области без нектарници, на растенијата од овој род обично им е потребно рачно опрашување со цел успешно да има семе.

Видови
------

Пет вида се препознаваат:

* *Strelitzia alba (*бела стрелиција)
* *Strelitzia caudata (*планинска стрелиција)
* *Strelitzia nicolai (*николајска стрелиција)
* *Strelitzia reginae (*кралска стрелиција)
* *Strelitzia juncea*

Наводи
------

1. ↑  „Strelitzia Banks". *Plants of the World Online*. The Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew. n.d. Посетено на 15 јуку 2022. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)
2. ↑  „Strelitzia Banks". *Catalogue of Life*. Species 2000. n.d. Посетено на 15 јули 2022.
3. ↑  „Tropical Flower Guide". Архивирано од изворникот на 2012-10-14. Посетено на 30 ноември 2012.
4. ↑  „Our House Plants - Bird of Paradise". Посетено на 18 јули 2014.
5. ↑  Eliovson, Sima (1981). *Shrubs, trees, and climbers*. Macmillan South Africa. ISBN 0-86954-011-4. Посетено на 2009-09-12.
6. ↑  Ogren, Thomas (2015). *The Allergy-Fighting Garden*. Berkeley, CA: Ten Speed Press. стр. 200. ISBN 978-1-60774-491-7.
7. ↑  Cron, Glynis V.; Pirone, Cary; Bartlett, Madelaine; Kress, W. John; Specht, Chelsea (2012). „Phylogenetic Relationships and Evolution in the Strelitziaceae (Zingiberales)". *Systematic Botany*. **37** (3): 606–619. doi:10.1600/036364412X648562. S2CID 17046806.

Надворешни врски
----------------

* Стрелиција на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q147888
* APDB: 195183
* BOLD: 196492
* EoL: 44468
* EPPO: 1STZG
* GBIF: 2763100
* GRIN: 11638
* iNaturalist: 48316
* IPNI: 37365-1
* IRMNG: 1073041
* ITIS: 897447
* NCBI: 4665
* NZOR: 84d487e7-77a5-4578-a45d-2418ca8c1e2f
* PLANTS: STREL
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:37365-1
* Tropicos: 40006812

 |

 |
**Ацоне Висконти** (роден на 7 декември 1302

 - починал на 16 август 1339

) бил владетел на Милано во периодот од 1329 до неговата смрт по десет години.

Роден е во Ферара како единствен легитимен син на Галеацо I Висконти. Во 1322 тој станал владетел на Пјаченца но во истата година, заедно со неговиот татко, бил принуден да побегне. Во 1325 година учествувал на победничката битка кај Алтопашо против Гвелфи и гибелини.

Во 1329 година бил обвинет како еден од виновниците за убиството на неговиот чичко Марко Висконти но никогаш не бил осуден. На 15 март 1330 Ацоне бил назначен за владетел на Милано.

Во 1331 година се оженил со Катерина Савоија. Истата година бил отруен Карло IV и Ацоне бил повторно обвинет. Во 1322 го освоил Бергамо, во 1335 Лоди, Крема и други делови од Ломбардија.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 88962624
* ISNI: 0000 0000 7728 9448
* GND: 1017439397
* BNE: XX1205470

 |

 |
**Милан Калиниќ** (Белград, 21 септември 1972) е српски телевизиски водител и глумец.

Животопис
---------

Калиниќ е роден во Белград. Глума дипломирал на БК Универзитетот, во класата на Проф. Иван Бекјарев.  Неговата глумечка кариера ја започнал со улогата во филмот „Птици кои не полетуваат," а глумел во 16 телевизиски серии и филмови. Милан Калиниќ глумел во претставите на ЈДП, Театар "Бошко Буха" , како Звездара театар. Завршил и пилотска академија во Вршац.

На публиката повеќе ѝ е познат како телевизиски водител, а кариерата на водител ја започна со емисијата  "Летечки старт", а ја водеше и "Руски рулет", "Се за љубов" и ријалити програмата "Големиот брат". Работеше во продукциската куќа Емоушон. Во текот на 2011 година. и 2012 година ја водеше емисијата, "Излези на линија" на Првата српска телевизија. 2014 година учествуваше во шоуто, кое се емитува на Првата српска телевизија Танц со ѕвездите, а потоа ја напушти Првата српска телевизија и се префрли на ТВ Пинк , каде е водител на музичкото талент шоу Пинкови ѕвезди.Од јануари 2015 година, учествува во ново талент шоу програма Аудиција, која се емитува на ТВ Пинк, како еден од членовите на жирито.

Оженет е со сопругата Сандра со која ја има ќерката Теа и синот Вук.

Театарски улоги
---------------

* Кој е тука идиот?
* Ожалостено семејство
* Љубовник на големиот стил
* Пеј, брате
* Пеј, брате 2

Наводи
------

1. ↑  „Milan Kalinić, glumac i voditelj - biografija". ekapija.com. Посетено на 29 октомври 2013.

Надворешни врски
----------------

* Милан Калинић на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Соча** (словенечки: *Soča*, италијански: *Isonzo*, фурлански: *Lusinç*) — река во западна Словенија и североисточна Италија со должина од 138 км, од кои 96 км се на словенечка, а 43 км на италијанска територија. Има алпски карактер и извира од долината Трента и Јулиските Алпи во северозападна Словенија, на надморска височина од 876 м. Тече низ Бовец, Кобарид, Толмин, Канал, Нова Горица, Горица, влевајќи се во Јадранското Море кај италијанскиот град Монфалконе (Тржич).

Забележителности
----------------

Реката има карактеристична смарагдна боја и претставува една од ретките во светот што ја задржува таквата боја по целото течение. Оваа особина е опишана во поемата „Реки" на истакнатиот италијански поет Џузепе Унгарети. Соча претставува и инспирација за поемата „На Соча" (*Soči*) на Симон Грегорчич,. која се смета за ремек-дело на словенечка поезија.

Соча е позната по автохтоната пастрмка главатица која живее во горното течение на реката. Денес, таа важи за загрозена поради воведувањето на други видови во меѓувоениот период.

Поврзано
--------

* Сочки фронт
* Горица (Италија)
* Горишка

Наводи
------

1. 1 2  „Reke, dolge nad 25 км, in njihova padavinska območja". Статистичка служба на Република Словенија. 2002.
2. ↑  „Soca River Whitewater Rafting". Архивирано од изворникот на 2013-09-11. Посетено на 2013-09-19.
3. ↑  Симон Грегорчич, „Сочи", во: *Родољубиве песме*. Београд: Просвета (без дата), стр. 50-52.
4. ↑  „Главатица (*Salmo marmoratus*)". Посетено на 2009-05-29. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Соча на Ризницата ?
* Хидрографски податоци за реката Соча кај Лог Чезсошки Архивирано на 3 март 2016 г. и Солкан Архивирано на 4 март 2016 г. — ARSO (словенечки)
Боза
**Бозата** — освежителен практично безалкохолен (1%) пијалак кој се добива со ферментација на брашно од пченица или просо, шеќер и квасец. Овој пијалак може да се најде во повеќето македонски слаткарници, и постана традиционален македонски пијалак. Луѓето кои го прават овој пијалак ги нарекуваат бозаџии. Рецептот за овој пијалак е стар стотици години а кај нас е пренесен со поробувањето од страна на Отоманското Царство.

Покрај Македонија, овој пијалак стана традиционален и во другите балкански земји во состав на Отоманското Царство како Србија, Бугарија, Црна Гора, Босна и Херцеговина а посебно во Албанија и Турција. Македонската боза се разликува од останатите по тоа што е посветла и има посладок вкус.

Историја
--------

Бозаџија на улица продава боза, XIX век
За почетоците на бозата се верува дека датираат од пред неколку илјади години во времето на Месопотамија, но сигурни податоци добиваме од времето на Отоманското Царство каде што достигнува голема популарност. Бидејќи бил сметан за алкохолен пијалак тој понекогаш бил забрануван од султаните. Се верува дека првпат се правела во Гостиварско, па потоа рецептот бил донесен во Скопје.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------