**Белоопашеста антилопска верверица** (***Ammospermophilus leucurus***) е дневни вид на земјена верверица, научно класифицирани во редот Rodentia и фамилијата Sciuridae, пронајдена во сушните региони на југозападниот дел на Соединетите држави и полуостровот Долна Калифорнија на северозападно Мексико.

Распространетост
----------------

Географскиот опсег на белоопашеста антилопска верверица се протега од север кон југ од југозападен Орегон до Ново Мексико и од исток кон запад од западно Колорадо до Долна Калифорнија, Мексико.

 Белоопашеста антилопа верверица во Националниот парк Џошуа Дрво, Калифорнија.

Домашен опсег и густина на население
------------------------------------

Овој вид верверица има просечен дом од 14.9 acres (60,000 m2), и користи приближно 4 acres (16,000 m2) во секојдневните активности. Низ поголемиот дел од опсегот на верверичката, особено во Јута, густината на населеност варира во голема мера, со периоди на висока густина проследени со периоди со мала густина. Просечната густина на населеност исто така варира во зависност од сезоната, со поголема густина во есен во однос на доцната пролет.

Екологија
---------

Белоопашестата антилопска верверица најчесто се забележува во суви живеалишта низ југозападниот дел на Соединетите држави. Низ овој опсег, *Ammospermophilus leucurus* е сештојаден, примарно се храни со зеленило (10%-60% од неговата исхрана), семиња (20%-50%), членконоги и во помала мера, ’рбетници (главно гуштери и глодари; грабливо однесување со земјени верверички е забележано. Во врска со тоа што е предатор, белоопашестата антилопа верверица е и плен на многу поголеми животни, вклучувајќи грабливци, разни каниди и змии. Овие верверички не само што се плен на големи предатори, туку тие исто така стануваат жртви на многу различни ектопаразити. Тие вклучуваат различни крлежи, болви, грини, вошки и неколку видови паразитски ларви.

 Малолетна белоопашка антилопа верверица влегува во имотот на човекот и ја влече својата награда од морков на безбедно.

Однесување
----------

Верверичките антилопи се активни најмногу во постудените делови од дневните часови, избегнувајќи го пладне колку што е можно повеќе. Иако овие животни живеат во топла и сушна клима, белоопашестата антилопа е дневна, што значи дека зголемувањето на топлината од метаболичката активност може да биде проблем. Меѓутоа, во споредба со директното изложување на топлина од сонцето, метаболичкото зголемување на топлината малку придонесува за прегревање на овој вид. Овој модел на дневна активност може да придонесе за моделите на предаторство. Селективните притисоци можеби довеле до тоа овој вид да ја избегне ноќната активност поради зголеменото предаторство од ноќните предатори. Ова однесување е контролирано од природните деноноќни ритми на верверичките, а истражувањата покажаа дека овие ритми се многу важни за одржување на овие шеми на дневни непроменети активности.

Репродукција
------------

### Време

Репродуктивната приемчивост на белоопашестите антилопи кај женките и репродуктивната способност кај мажјаците достигнува врв во рана пролет. На верверичките им е потребна само една година за да станат сексуално зрели и да почнат да се размножуваат; вообичаено, земјените верверички антилопи произведуваат едно големо легло годишно.

### Географска варијација

Географските фактори, а со тоа и факторите на животната средина, тежат многу на должината на репродуктивниот циклус *на Ammospermophilus leucurus* и просечната големина на леглото. Поточно, оваа варијација најдобро се гледа кога се споредуваат северните и јужните пространства на дистрибуцијата на земјените верверички антилопи. Во Орегон, кој е најсеверниот дел од опсегот на верверичките, репродуктивните циклуси се релативно кратки, а просечната големина на легло е 9,3. Меѓутоа, во Долна Калифорнија, најјужниот дел од опсегот на верверичките, репродуктивните циклуси траат половина од годината, а просечната големина на легло е 5,9.

Поврзано
--------

* Антилопа верверица

Наводи
------

1. ↑  Linzey, A.V.; Timm, R.; Álvarez-Castañeda, S.T.; Castro-Arellano, I.; Lacher, T. (2017) [errata version of 2016 assessment]. "*Ammospermophilus leucurus*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2016**: e.T42452A115189458. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T42452A22251719.en. Retrieved 10 March 2022.
2. 1 2  Hall, E. R. 1946.
3. ↑  Bradley, W.G. and J.E. Deacon (1965).
4. ↑  Bradley, W. G. (1967). „Home range, activity patterns, and ecology of the antelope ground squirrel in southern Nevada". *The Southwestern Naturalist*. **12** (3): 231–252. doi:10.2307/3669112. JSTOR 3669112.
5. ↑  Green, M. M. (1925). „Notes on some mammals of Montmorency County, Michigan". *J. Mammal*. **6** (3): 173–178. doi:10.2307/1373628. JSTOR 1373628.
6. ↑  Bailey, B (1923). „Meat-eating propensities of some rodents of Minnesota". *J. Mammal*. **4** (2): 129. doi:10.1093/jmammal/4.2.129.
7. ↑  Johnson, A. M. (1922). „An observation of the carnivorous propensities of the gray gopher". *J. Mammal*. **3** (3): 187. doi:10.1093/jmammal/3.3.187.
8. ↑  Bridgwater, D. D.; Penny, D.F. (1966). „Predation by *Citellus tridecemlineatus* on other vertebrates". *J. Mammal*. **47** (2): 345–346. doi:10.2307/1378145. JSTOR 1378145.
9. ↑  Bradley, W. G. (1968). „Food habits of the antelope ground squirrel in southern Nevada". *Journal of Mammalogy*. **49** (1): 14–21. doi:10.2307/1377723. JSTOR 1377723.
10. ↑  O'Farrell, M. J.; Clark, W. A. (1984). „Notes on the white-tailed antelope squirrel, Ammospermopfilus leucurus, and the pinyon mouse, Peromyscus true, in north central Nevada". *The Great Basin Naturalist*. **44**: 428–430.
11. ↑  Fauntine, R. W. (1946). „Biotic communities of the northern desert shrub biome in western Utah". *Ecological Monographs*. **16** (4): 251–310. doi:10.2307/1961637. JSTOR 1961637.
12. 1 2  „Archived copy" (PDF). *www.science.smith.edu*. Архивирано од изворникот (PDF) на 30 October 2005. Посетено на 15 January 2022.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
13. 1 2  Chappell, M. A.; Bartholomew, G. A. (1981a). „Standard operative temperatures and thermal energies of the antelope ground squirrel Ammospermopfilus leucurus in winter and summer". *Physiological Zoology*. **54**: 215–223. doi:10.1086/physzool.54.2.30155822.
14. 1 2  DeCoursey, Patricia J.; Krulas, Jill R.; Mele, Gary; Holley, Daniel C. (1997). „Circadian Performance of Suprachiasmatic Nuclei (SCN)-Lesioned Antelope Ground Squirrels in a Desert Enclosure". *Physiology*. **62** (5): 1099–108. doi:10.1016/S0031-9384(97)00263-1. PMID 9333206.
15. 1 2  Kenagy, G.; Bartholomew, G. (1979). „Effects of day length and endogenous control on the annual reproductive cycle of the antelope ground squirrel, Ammospermophilus leucurus". *Journal of Comparative Physiology*. **130** (2): 131–136. doi:10.1007/bf00611047.
16. 1 2  Whorley, J. R.; Kenagy, G. J. (2007). „Variation in reproductive patterns of antelope ground squirrels, Ammospermophilus leucurus, from Oregon to Baja California". *Journal of Mammalogy*. **88** (6): 1404–1411. doi:10.1644/06-mamm-a-382r.1.

*

Надворешни врски
----------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q748208
* ADW: Ammospermophilus\_leucurus
* BOLD: 228597
* Fossilworks: 43983
* GBIF: 2437570
* iNaturalist: 46255
* IRMNG: 11266998
* ITIS: 180181
* МСЗП: 42452
* MSW: 12400898
* NCBI: 45488

 |

 |