recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Венера од Холе Фелс
**Орињачка култура** е поврзана со појавата на првите луѓе во Европа. Постоела приближно од пред 43,000 до пред 26,000 години. Орињачката култура се развила во Европа после Левантот, каде се развиле првите фази на експанзијата на *Homo sapiens* надвор од Африка.

Наречена е според местото Орињак во југозападна Франција. Орињачката култура е поврзана со првата фигуративна уметност, вклучувајќи ја познатата Венера од Холе Фелс.

Население
---------

Демографска анализа од 2019 година проценила средна популација од 1,500 лица (горна граница: 3,300; долна граница: 800) за западна и централна Европа за време на Орињачкиот период (~42,000 to 33,000 y cal BP).

A 2005 study estimated the population of Upper Palaeolithic Europe from 40–30 thousand years ago was 1,738–28,359 (average 4,424).

1. ↑  Schmidt, I.; Zimmermann, A. (2019). „Population dynamics and socio-spatial organization of the Aurignacian: Scalable quantitative demographic data for western and central Europe". *PLOS ONE*. **14** (2): e0211562. Bibcode:2019PLoSO..1411562S. doi:10.1371/journal.pone.0211562. PMC 6373918. PMID 30759115. Demographic estimates are presented for the Aurignacian techno-complex (~42,000 to 33,000 y calBP) and discussed in the context of socio-spatial organization of hunter-gatherer populations. Results of the analytical approach applied estimate a mean of 1,500 persons (upper limit: 3,300; lower limit: 800) for western and central Europe.
2. ↑  Bocquet-Appel, J.-P.; Demars, P.-Y.; Noiret, L.; Dobrowsky, D. (2005). „Estimates of Upper Palaeolithic meta-population size in Europe from archaeological data". *Journal of Archaeological Science*. **32** (11): 1656–1668. Bibcode:2005JArSc..32.1656B. doi:10.1016/j.jas.2005.05.006.
**Мишко Крстевски** (р. Неготино,  1963
) — македонски фолк пејач на народна музика.

Кариера
-------

Крстевски своите професионални почетоци ги има на "Фолк Фест Валандово" во 1991 година со песната "Колку чини меракот". Потоа настапува на "Цветници" 1993 со "Замене си родена" и 1994 со "Ана Анита". Во 1994 настапува на "Фолк Фест Валандово" со "Љубов моја ранлива" и 1995 со "Нема да те преболам". Тој е редовен учесник и на фестивалите: Фолк Фест Роса, Тетовски фолк фест, Гоце Фест, Тумба фест, Охрид фест, Серенада Битола, Фолк Фест Валандово и други. 

Неговата кариера ја одбележаа неколку големи хитови: За таа љубов да наздравиме, Дуњо моја, Запри запри виолино, Ти можеш се, Љубов моја ранлива и Ана Анита.

Во 2021 година прослави 30-години јубилеј на македонска фолк сцена, и по тој повод му излегуваат новите песни Да живее љубовта, Ех да си домене и Само ти.

Крстевски е добитник на неколку награди, од кои: Во 1994 година, на Валандоно настапува со песната "Љубов моја ранлива", каде победува со прва награда од публика исто и во 1996 година, со "Зошто боже". Во 2023 година настапува на Фолк Фест Валандово со "Ема убава" каде победува на фестивалот со прва награда од жирито.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Мишко Крстевски, Музички регистар
* Мишко Крстевски на Facebook - Фан страна
* Мишко Крстевски на YouTube.
Пример за хентаи без цензура
**Хентаи** (јапонски: 変態 или *ヘンタイ*) — жанр на јапонска анимација (аниме), стрипови (манга), како и слики од соодветниот стил, чиј главен елемент се еротските или порнографските сцени што ги содржат. Нејзиното појавување и развој се должи на конкретно јапонскиот културен и историски однос кон естетиката и сексуалноста; некои правни и економски реалности на Јапонија исто така одиграле улога  Зборот „хентаи" е вообичаен во западниот свет и ЗНД, а во самата Јапонија се користат други изрази.

Историја
--------

Првиот пример на хентаи-материјал што почнал да го прикажува иконскиот стил следел по објавувањето на *Cybele* на Азума Хидео во 1979 г.. Хентаи за првпат се појавило во анимацијата во филмот Сузуми-буне од 1932 г. на Хакусан Кимура, кој бил фатен од полицијата, кога филмот бил полузавршен. Остатоците од филмот биле донирани на Националниот филмски центар на почетокот на XXI век. Филмот никогаш не бил виден од јавноста.Меѓутоа, анимето Lolita на Wonderkid во 1984 г. било првото хентаи што добило општо издание.

Наводи
------

1. ↑  Luther, Katherine. [anime.about.com/od/hentai/p/hentaiprof.htm „Hentai — Genre Profile"] Проверете ја вредноста `|url=` (help) (англиски). About.com. Архивирано од изворникот 2011-08-11. Посетено на 2010-01-03.
2. ↑ . стр. 407. ISBN 978-1425953027. Занемарен непознатиот параметар `|год=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|издательство=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|автор=` (help); Занемарен непознатиот параметар `|заглавие=` (help); Отсутно или празно `|title=` (help)
3. ↑  Предлошка:Статья
4. ↑  *Frederik L. S.* Dreamland Japan: Writings on Modern Manga. — Berkeley, CA: Stone Bridge Press, LLC, 1996. — P. 95. — ISBN 978-1-880656-23-5.

Надворешни врски
----------------

* Хентаи на Ризницата ?
Гробот на Кокалески (најлево) заедно со оние на поп Мартин Петров Димковски, архимандрит Теофил Аврамов Жунгулоски и поп Серафим Мартинов Димковски пред црквата „Св. Ѓорѓи".
**Ѓурчин Илиов Кокалески** наречен **Ѓурчин Кокале** (1775–1863) — еден од првите македонски преродбеници и општественици. Бил истакнат големопоседник, трговец, кнез, ктитор и писател. Автор е на првиот македонски автобиографски текст на народен јазик и словенското писмо под наслов „Наказание".

Кокалески е роден во 1775 г. во Лазарополе. Во младоста изучил повеќе занаети, а кога почнува да се занимава со сточарство станува ќаја. Подоцна основа карашица (1801) и е меѓу првите организатори на сточарска производна задруга. Бил претставник на мануфактурната индустрија и земјиштен големопоседник, а се занимавал и со лихварство и трговија. На општествен план, бил заштитник на христијаните и борец против грчката културна доминација.

Кокалески добил прием кај султанот, од кого добил дозвола за градење црква и џамија, за постојано носење оружје и ферман со кој се уредуваат давачките во неговиот крај. Покрај тоа, зачуван е ферманот со кој добива законското право да биде кнез и воен заповедник на својот крај со цел да го штити од одметници и добива членство во покраинското собрание. Во родниот крај финансира изградба, зографисување и снабдување со црковнословенски книги на црквата „Св. Ѓорѓи" во Лазарополе, во која било основано и првото лазарополско основно училиште (1841). Гради џамија во берското село Либаново околу Солунскиот Залив, помага во обновата на манастирот „Св. Пречиста" кај Кичево, му помага на манастирот „Св. Јован Бигорски", како и при изградбата на храмот во с. Росоки (1836). Имал свој престол во лазарополската црква на кој редовно седел.

Починал во 1863 г. во Лазарополе и погребан во дворот до олтарот на матичната црква по барање на народот. Во мијачките песни и преданија е запаметен како јунак.

* Печатот на Ѓурчин КокалескиПечатот на Ѓурчин Кокалески
* Прва страница на делото „Наказание"Прва страница на делото „Наказание"
* Ракопис на Кокалевски од требник на црквата „Св. Ѓорѓи" во ЛазарополеРакопис на Кокалевски од требник на црквата „Св. Ѓорѓи" во Лазарополе
* Ктиторски натпис на Кокалески над влезот на „Св. Ѓорѓи"Ктиторски натпис на Кокалески над влезот на „Св. Ѓорѓи"
* Кокалески како ктиторКокалески како ктитор

Поврзано
--------

* Томо Томоски
* Сарџо Караџа Брадина
* Преродбеништво
* Развој на буржоазијата во Македонија

Библиографија
-------------

* Александар Матковски, „Ѓурчин Кокалески: 1775-1863", Скопје, Институт за национална историја, 1959

Наводи
------

1. ↑  „Кокалески, Ѓурчин". Ристовски, Блаже, уред. (2009). „". *Македонска енциклопедија*. , книга . Скопје: МАНУ. стр. 709. Text "series
" ignored (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ѓурчин Кокалески" на Ризницата ? |

* Биографија на Кокалески и извадоци од личниот летопис во Наказаието — *Македонска нација*
* Страница за животот и делото на Ѓурчин Илиов Кокалески
* Страница за „Наказанието" на Ѓурчин Кокалески

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 214239853
* SUDOC: 089291182

 |

 |
**Свети Ѓорѓи** (грчки: *Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου*) — црква во селото Елшан, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е парохиски храм.

Историја
--------

Камен-темелникот на црквата е поставен на 31 мај 1967 г. а храмот е завршен во 1984 г. Изградена е на местото на постара урната црква со средства на верниците. Осветена е на 21 септември 1984 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Градбата претставува крстокуполен храм.

Во парохијата припаѓаат и црквите „Св. Петка" и „Св. Преображение".

Поврзано
--------

* Серско-нигритска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3  „Ιερός Ναός Ἁγίου Γεωργίου". Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Посетено на 1 ноември 2018.
**Бранислав Николов**, познат и како **Пијан Славеј** (1971, Битола) — македонски музичар (член на групата Фолтин) и писател.

Животопис
---------

Бранислав Николов е роден во 1971 година во Битола. Средното образование го завршил во училиштето „Јосип Броз Тито", а студирал француски јазик и француска книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески" во Скопје.

Музичка кариера
---------------

Бранислав Николов на концерт во Јавна соба, Скопје, 2.3.2024
Николов е автор и пејач во групата Фолтин. Компонирал музика за театар и повеќе филмови, како: „Cash and Marry" „Исцелител", „Honeyland"  итн. На 14 февруари 2018 година, Николов настапил на концертот „Murder Ballads" во Скопје, заедно со Македонската филхармонија.

Книжевно творештво
------------------

Покрај со музика, Николов се занимава и со пишување. Во 2018 година ја објавил поетската збирка „Креветизам и хоризонтала", а две години подоцна и стихозбирката „Срчки". Во 2022 година бил застапен во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" со три творби („Al Pacino before and after the john", „Славејо на доктор" и „Музика во аптеки (сон)").

Наводи
------

1. 1 2  Македонска филхармонија, *Murder Ballads*. Скопје, 2018.
2. ↑  „Honeyland (2019 film) - Wikipedia". *en.m.wikipedia.org* (англиски). Посетено на 2020-01-19.
3. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 361.
4. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: Антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 203-206.
**Црквата Света Богородица** е црква во градот Бобошево, општина Ќустендил.

Локација, историја, архитектонски и уметнички карактеристики
------------------------------------------------------------

 Црквата Света Богородица во Бобошево.
Црквата се наоѓа во центарот на Бобошево. Се смета за една од најубавите цркви во провинцијата Ќустендил, западна Бугарија. Има необична архитектура која наликува на Рилскиот манастир.

Изградена е со делкан камен со слоеви од тули, а во внатрешноста има десет столбови. Станува збор за трикорабна базилика. Црквата е 24 м долга, 8 м широка и 10м висока. Покривот е покриен со ќерамиди. Во внатрешноста има втор кат кој ја формира женската преграда која може да содржи 150 луѓе, додека на првиот кат црквата може да собере повеќе од 650 верници. Подот бил покриен со големи квадратни тули, но во 1923 година тие биле заменети со мозаици. Зградата има три големи врати од даб.. Од запад и југ имало покриена нартекс. Во почетокот, камбанаријата била дел од црковниот објект што се издигал од југозападниот дел на женскиот оддел. На 2 Март 1904 година, земјотресот ги уништил камбанаријата и западниот нартекс. Во 1907 година била изградена уште една камбанарија во јужниот дел на дворот на црквата.

Изградбата на црквата започнала во пролетта 1851 година, а завршила една деценија подоцна во 1862 година. Според современите извештаи, била потребна изградба на голема црква бидејќи постојните цркви кои биле мали не можеле да ги примат сите луѓе. Ја изградил Миленко Велев од селото Блатешница кај градот Радомир кој го изградил јужното крило на Рилскиот манастир. 

Наосот, олтарот и галеријата на вториот кат биле целосно обоени. Сликарството на големата црква му било доделено на познатиот сликар од Националната преродба Станислав Доспевски на кого му помагале неговите браќа Никола и Захари Доспевски. Во работата учествувале и многу други сликари од Самоков и Мехомија (Разлог) меѓу кои и локалниот сликар Георги Веселинов - Зограф. Дел од фреските (1890–1898) се живописани од Димитар Сирлештов и неговиот чирак Костадин Хаџи Попов.

Црквата била свечено отворена на 29 Октомври 1862 година во присуство на целото население, народ од блиските села и претставници од Ќустендил, Дупница, Самоков и Горна Џумаја.

Црквата го носи името на Света Марија, мајката на Исус Христос и сопруга на столарот Свети Јосиф. Таа е позната и како Света Марија, Дева Марија, Мадона и е најславната христијанска светица.

Надворешни врски
----------------

* Паметници на културата во Община Бобошево
* Църквата „Света Богородица" - галерија
**Киевските листови** (или **Киевски мисал**; научна кратенка **Ki**) се седум листови од старословенски ракопис напишан на глаголица, кои содржат делови од римската литургија. Вообичаено се смета за најстариот и најархаичен старословенски ракопис, и се датира не подоцна од втората половина на 10ти век. Седумте пергаментни листови се во мал формат (ок.14.5 cm × 10.5 cm), односно биле дел од лесно пренослива книга која ја користеле мисионери кои често се движеле од едно на друго место.

Откривање
---------

Киевските листови биле откриени во 19ти век во Ерусалим од страна на архимандритот Андреј Капустин, кој ги поклонил на Киевската духовна академија. По револуцијата во 1917, листовите биле префрлени во библиотеката на Украинската академија на науките, каде што се чуваат и денес.

Датирање и потекло
------------------

Првата страница од листовите е напишана подоцна во споредба со другите страници, веројатно на преминот од 11ти во 12ти век. Лингвистичките, палеографските и графичките особености ја индицираат јужна Хрватска како место на потекло на оваа страница.

Останатите листови содржат дел од римскиот мисал, и се датираат не подоцна од втората половина на 10ти век.

Лингвистички особини
--------------------

Киевските листови од страна на славистите се сметаат за најстари меѓу старословенските ракописи, иако тие имаат некои западнословенски одлики што укажуваат на зачетокот на чешко-моравската рецензија на старословенски. Тие се:

* Наместо старословенските *шт*, *жд* присутни се западнословенските рефлекси на прасловенските \*/tj/ и \*/dj/, т.е. наместо *помошть*, *просѧште*, *даждь*, *туждимъ*, *тъжде* се среќаваат *помоць*, *просѧце*, *дазь*, *тузимъ*, *тъзе* итн.
* На местото на прасловенските \*stj и \*skj каде се очекува старословенскиот рефлекс *шт*, но се среќава *шч*: *очишчениѣ*, *зашчити* (императив), *зашчитить*.
* Генетив на прво лице на заменката *азъ* во старословенски е *мене*. Во Киевските листови се среќава *мне*.

Наводи
------

1. ↑  Lunt (2001:9) harvcoltxt error: no target: CITEREFLunt2001 (help) "The seven glagolitic folia known as the Kiev Folia (KF) are generally considered as most archaic from both the paleographic and the linguistic points of view..."
2. ↑  Damjanović (2003:15) harvcoltxt error: no target: CITEREFDamjanović2003 (help)
3. 1 2 3 4  Damjanović (2003:16) harvcoltxt error: no target: CITEREFDamjanović2003 (help)
4. 1 2  Damjanović (2003:17) harvcoltxt error: no target: CITEREFDamjanović2003 (help)
Хокејската маска на убиецот Џејсон Ворхис
**Слешер** (англиски: *slasher*) — поджанр на филмови на ужасите што се одликува со психопатски убиец (понекогаш носи маска, понекогаш со натприродни моќи) што демне и незабележливо убива еден по еден голем број луѓе, најчесто младинци , на типично случаен, непредизвикан начин, одземајќи ги животите на многумина во еден ден.

Особености на жанрот
--------------------

Жртвите се обично фотогенични тинејџери или млади луѓе што се далеку од цивилизацијата и често се впуштаат во сексуално однесување или употреба на дрога, а понекогаш и двете. Овие филмови обично започнуваат со убиство на една млада жена и завршуваат со тоа што единствениот преживеан успева да го победи убиецот, само за да открие дека проблемот не е целосно решен. Преживеаната девојка (понекогаш и маж) е добро воспитана и се воздржува од полов однос и алкохол. Иако „Психо" на Алфред Хичкок бил рано вдахновение, првиот вистински слешер бил „Црниот Божиќ", а успехот на „Ноќта на вештерките", „Петок тринаесетти" и „Кошмар на Елм стрит" помогнале да се популаризира и револуционизира жанрот во 1980-тите.

Во жанрот слешер, убиецот речиси секогаш користи нетрадиционални оружја: сечила, моторни пили, ножеви, тапи предмети; пиштоли ретко се користат, ако и воопшто. Честопати филмот ќе има заднина што објаснува како убиецот ја развил својата (обично е машкјо) суровост и зошто тој првенствено се насочува на одреден тип жртва или место. Честопати убиецот е способен да ги издржи повеќето или сите обиди на неговите жртви да се одбранат, понекогаш поради јасни или подразбирливи натприродни способности. Така што, дури и откако ќе биде застрелан, избоден, претепан, удрен од струја, изгорен или удавен, тој може да продолжи да ги демне своите жртви. Вообичаено во продолженијата, убиецот се враќа од мртвите и се одликува како немртво, нечовечко „чисто зло", а не како психопатски убиец. Меѓу сите категории, меѓутоа, има неколку филмови што покажуваат дека убиецот треба да биде сожалуван или барем разбран, а не само да биде страшлив.

Главната идеја на слешерот се одликува со присуство на убиства, а заплетот се открива со обидите на одреден круг луѓе да ги избегнат овие убиства — во однос на нив или друга група луѓе.

Наводи
------

1. 1 2  Kench, Sam (2021-10-24). „The Slasher Film — Definition, Characters, Villains & Tropes". *StudioBinder* (англиски). Посетено на 2024-03-11.
2. ↑  Hesseldenz, Peter. „Research Guides: Horror Film: Slasher Films". *libguides.uky.edu* (англиски). Посетено на 2024-03-11.

Надворешни врски
----------------

* Слешери на Internet Movie Database
**Сценаристи** се луѓе кои ги пишуваат сцеанаријата од кои филмовите и телевизиските серии се направени.

Има многу сценаристи кои пишуваат сценарија самостално без да бидат платени или тие сценарија да бидат порачани од некого. Откако ќе бидат завршени тие се издаваат и ако некој режисер сака да ги купи може да ги купи и да си направи филм од нив. Ваквиот вид на сценарија и сценаристи е многу чест.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Во популарната култура
----------------------

* „Блуз за сценаристот" (англиски: *Screenwriter's Blues*) — песна на американската рок-група *Soul Coughing* од 1994 година.

Наводи
------

1. ↑  Soul Coughing – Ruby Vroom (пристапено на 11.3.2024)
Фулвија Микела Калигури во 2019 година.
**Фулвија Микела Калиџиури** (родена 1 јули 1973 година) е италијанска политичарка од Форца Италија, која била избрана за Италијанскиот Сенат во 2018 година.

Политичка кариера
-----------------

Таа била кандидат на изборите за Европскиот Парламент во 2019 година во Јужна Италија и доби 20.369 гласови со прва предност.

Таа се приклучила на италијанскиот парламент на 31 јули 2019 година заменувајќи го Матео Салвини.

Наводи
------

1. ↑  „senato.it - Scheda di attività di Fulvia Michela CALIGIURI - XVIII Legislatura". *www.senato.it*. Посетено на 2022-03-16.
2. ↑  Cottone, Nicoletta (2018-11-28). „Chi è Fulvia Caligiuri, la candidata azzurra che mira al seggio di Salvini". *Il Sole 24 ORE* (италијански). Посетено на 2022-03-16.
Лозја во близина на Кавадарци
**Лозје** — земјоделско земјиште засадено со винова лоза што се користи за производство на грозје.

Квалитетот на лозовиот плод го одредуваат бројни чинители, како што се местото, изложеноста на сонце, микроклиматските услови и почвата.

Историја
--------

Најраните докази за производство на вино датираат помеѓу 5000 и 6000 пр. н. e. Технологијата на производство на вино била значително подобрена од старите Грци, но најголем напредок е постигнат по падот на Римското Царство со техниката на одгледување, која била вообичаена низ цела Европа. Во средновековна Европа, Католичката црква била посветен поддржувач на виното, кое било неопходно за одржување на католичката миса. За време на долгите нестабилности во средниот век, католичките манастири одржувале и развиле лозарски практики, имајќи ресурси, сигурност, стабилност и интерес за подобрување на квалитетот на нивните вина. Тие ги поседувале најдобрите лозја во Европа, а *„vinum theologium"* се сметал за најдобар од сите други.

 Американски лозја во Калифорнија
Лозјата во Европа биле засадени со различни видови *Vitis vinifera*. Меѓутоа, на крајот на 19 век, вкупните насади биле речиси уништени од лисни вошки случајно донесени во Европа од Северна Америка. Американските лозари развиле сорти на винова лоза, како што е *Vitis labrusca*, отпорни на вошки. Сортите винова лоза биле спасени така што ги калемеле на сортите на американските лозари.

Лозјето како мотив во книжевноста
---------------------------------

* „Лозје" — расказ од истоимената збирка на македонскиот писател Блаже Конески.

Поврзано
--------

* Вино
* Грозје

Наводи
------

1. ↑  „лозје" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „лозје" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „Stone Pages Archaeo News: 8,000-year-old wine unearthed in Georgia". Посетено на 06. 04. 2011.. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
4. ↑  Phillips, R. (2000). *A Short History of Wine*. Harper Collins. стр. 37. ISBN 978-0-06-093737-9.
5. ↑  Блаже Конески, *Лозје*. Скопје: Култура, 1967, стр. 5-9.
**Лиза Ларсон** (шведски: *Lisa Larson*; 9 септември 1931

 – 11 март 2024

) — шведска керамичарка и дизајнерка. Најпозната е по своите скулптури „*Мала зоолошка градина"* (1955), „АБЦ девојки" (1958), „*Африка"* (1964) и „*Деца на светот"* (1974-75).

Биографија
----------

 Стиг Линдберг и Лиза Ларсон
Ларсон е родена во 1931 година во Харлунда, Шведска и студирала на Колеџот за занаети и дизајн во Гетеборг помеѓу 1949 и 1954 година. Потоа била вработена во Густавсберг кај уметничкиот директор Стиг Линдберг. Ларсон го напуштила Густавсберг во 1980 година за да работи хонорарно во голем број шведски компании, вклучувајќи ги *Дука*, Кооператива Фарбундет и Оленс. Во 1992 година, Ларсон го основала керамичкото студио Густавсберг со неколку нејзини поранешни колеги. Студиото продолжува да произведува нови дизајни, а производството од мали размери сè уште се одвива.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. ↑  Book "Lisa Larson, Gustavsberg, 1954-80" by Andreas Ribbung

Надворешни врски
----------------

* Веб -страница на Лиза Ларсон Шведска Архивирано на 15 септември 2019 г.
Во сабота на 29 март 2025 година ќе се случи делумно затемнување на Сонцето. Затемнување на Сонцето се случува кога Месечината минува помеѓу Земјата и Сонцето, со што целосно или делумно го покрива сончевиот диск за гледачот на Земјата. Делумно затемнување на Сонцето се случува во поларните региони на Земјата кога сенката на Месечината же ја промаши Земјата, а полусенката ќе падне на површината од Земјата.

Слики
-----

Анимирана патека

Поврзани затемнувања
--------------------

### Затемнување од 2025 година

* Целосно затемнување на Месечината на 14 март.
* Делумно затемнување на Сонцето на 29 март.
* Целосно затемнување на Месечината на 7 септември.
* Делумно затемнување на Сонцето на 21 септември.

### Затемнување на Сонцето од 2022-2025 година

Предлошка:Solar Saros series 149

### Сарос 149

Предлошка:Solar eclipse set 2022–2025

### Серијата Тритос

Ова затемнување е дел од циклусот тритос, кој се повторува на наизменични јазли на секои 135 синодски месеци (≈ 3986,63 дена или 11 години минус 1 месец). Нивниот изглед и должина се неправилни поради недостаток на синхронизација со аномалистичкиот месец (период на перигеј), но групирањата од 3 тритос циклуси (≈ 33 години минус 3 месеци) се приближуваат (≈ 434.044 аномалистички месеци), така што затемнувањата се слични во овие групирања.

| Членови на серијата помеѓу 1901 и 2100 година |
| --- |
| 6 март 1905 година (Сарос 138) |  3 февруари 1916 година (Сарос 139) | 3 јануари 1927 година (Сарос 140) |
|  2 декември 1937 година (Сарос 141) | 1 ноември 1948 година (Сарос 142) | 2 октомври 1959 година (Сарос 143) |
| 31 август 1970 година (Сарос 144) |  31 јули 1981 година(Сарос 145) |  30 јуни 1992 година (Сарос 146) |
| 31 мај 2003 година(Сарос 147) |  29 април 2014 година (Сарос 148) |  29 март 2025 година (Сарос 149) |
| 27 февруари 2036 година (Сарос 150) | 26 јануари 2047 година(Сарос 151) |  26 декември 2057 година (Сарос 152) |
| 24 ноември 2068 година (Сарос 153) |  24 октомври 2079 година (Сарос 154) | 23 септември 2090 година (Сарос 155) |  |

### Метоник серија

Предлошка:Solar Metonic series 2002 June 10

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

Предлошка:Solar eclipse NASA reference
**Лендон Тимоти Донован** (англиски: *Landon Timothy Donovan*) е поранешен американски фудбалер, роден на (4 март 1982 година) во Онтарио, Калифорнија. Тој води за најмногу постигнати голови за репрезентацијата на САД. Донован е единствениот играч кој 4 пати ја освоил наградата за најдобар фудбалер на годината во САД.

Биографија
----------

Лендон е син на Тимоти Донован и Дона Кеш. Тој пораснал во Редландс, Калифорнија и таму посетувал средно Гимназија. Тој потпиша професионален договор со германскиот фудбалски клуб Бајер Леверкузен во 1999 година. Сепак, ситуацијата за него во Германија не беше добра, па затоа беше префрлен во Сан Хозе Ертквејкс, играјќи во МЛС (У.С. фудбалска лига). Таму Донован постигна успех, го освои купот во 2001 и 2003 година и стана едно од лицата на американскиот фудбал. За 4 години во лигата постигна 32 гола и 29 асистенции, а за плејофот – 10 гола и 6 асистенции. Ја освои наградата за фудбалер на годината во САД во 2003 година.

По учеството на Олимписките игри во Сиднеј во 2000 година, тој го одигра и својот прв натпревар за репрезентацијата на САД против Мексико, постигнувајќи гол во своето деби. Играше за САД за време на Светското првенство во Јапонија и Јужна Кореја во 2002 година, постигнувајќи два гола. Ја доби наградата за најдобар млад играч на ова Светско првенство. Учествуваше и на следното светско првенство - ова во Германија во 2006 година.

На 3 јуни 2004 година, Бајер Леверкузен објави дека ќе го врати Донован во своите редови во 2005 година. Тој исто така ја потврди веста и му се приклучи на тимот на Леверкузен на 23 ноември 2004 година. По неколку натпревари за Леверкузен реши да се врати во МЛС, но овој пат заигра за Лос Анџелес Галакси каде настапуваше. Од 4 ноември 2007 година, тој има постигнато 36 гола на 75 натпревари за Лос Анџелес Галакси. Во 2010 година замина на позајмица во тимот на Евертон.

Во 2014 година ја заврши кариерата. Од почетокот на 2015 година, беше одлучено наградата за МЛС да го носи неговото име.

Наводи
------

1. ↑  Предлошка:Цитат уеб
**Јованка Житарова** — македонска поп-фолк пејачка. Родена е во Неготино. Во истото место завршува основно образование, паралелно со тоа и нижо музичко образование во „Владо Арсов-Шпанац". За време на школувањето учествува на повеќе натпревари по солфеж и пеење, а исто така настапува на многу музички манифестации во општината, како што е традиционалниот избор на „Најдобар глас" на Неготино освојувајќи неколку награди. Исто така настапува заедно во дует со Мишко Крстевски на „Фолк Фест Валандово" 1997 г. каде ја освојуваат првата награда од публиката со песната „Зошто Боже". Потоа се запишува во Скопје во МБУЦ „Илија Николовски-Луј" отсек соло пеење каде и завршува, а исто така и дипломира отсек соло пеење на државниот универзитет „Св. Кирил и Методиј"- Скопје 2007 г. Нејзиниот немирен и темпераментен дух не застанува овде, туку продолжува активно да се занимава со фолк-музиката. Во 2008 г. во соработка со композиторот Драги Станков и текстописецот Валентина Николова ја отпеа песната „Еј ти застани", а истата година со истиот тим настапува на „Фолк-фест Валандово" со композицијата „Дај дај". Во меѓувреме препеа неколку стари македонски песни кои се најдоа на нејзиното прво цд.

### Спотови

| Спот | Година | Режисер |
| --- | --- | --- |
| *Подобро е слободна* | 2009. | Дарио Јанковиќ |
| *Биди сама своја среќа* | 2020. | Зоран Зонде Стојаноски |

### Тв верзии

| Спот | Година | Режисер |
| --- | --- | --- |
| *Ој природо* | 2008. |  |
| *Дај дај* | 2008. |  |
| *Еј ти застани* | 2008. |  |
| *Давај ме мила мамо* | 2009. |  |
| *Бело лице љубам јас* | 2009. |  |
| *Ја излези стара мајко* | 2009. |  |
| *Бог да бие* | 2009. |  |
| *Јас те пратив на вода Калино* | 2009. |  |
| *Билбил пее* | 2009. |  |
| *Пилето ми пее* | 2009. |  |
| *Параходот* | 2009. |  |
| *Кога се мажеше што ти се чинеше*  | 2009. |  |

Надворешни врски
----------------

Наводи
------

*
**Ташко Трајков Мицев** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Мицев е роден во селото Шљопинци, Гевгелиско во 1876 година, тогаш во Османлиското Царство. Станал учител и предавал во Стојаково. Влегува во ВМРО, заедно со татко му Мицо и брат му Христо. По Солунската и Бајалската афера во почетокот на 1901 година, а Мицев е баран од властите и во февруари е принуден да премине во нелегалност заедно со гевгелискиот учител Аргир Манасиев и Григор Тотев од Мачуково. Мицев станува нелегален комита кај Крсто Б’лгаријата и од март е самостоен војвода во Кукушко.

На 27 јуни 1901 г. четата на Ташко Мицев, Андон Ќосето, Христо Гонов Ќурјушев од Стојаково, Дино Крондирски, Кара Васил и Трајчо Шереметлиски од Шереметли пристојуваат во село Калиново, Кукушко. Предадени се од Христо Пецанов (Пецев) од Калиново и на 28 јуни четата е опколена во куќата на Дончо Петков од турската контрачета на војска од Дојран и Кукуш. Четата го пробива обрачот, но тешко ранетите во рацете Ташко Мицов и Христо Ќурјушев се враќаат во куќата и се борат цела ноќ и преку ден на 29 јуни, кога околу 5 попладнето војската ја пали куќата и двајцата загинуваат. Турците даваат доста убиени војници, како и 5 души башибозук, помеѓу кои и субашијата од Чугунци Ешрев. Раководителот на калиновскиот комитет на ВМРО Дино Калински е принуден да стане нелегален во четата на Григор Тотев, а брат му Мицо во четата на Андон Ќосето. На 20 октомври Дино Караколев од Драгомирци по заповед на Григор Тотев ја извршува смртната пресуда на предавникот Пецков.

Илија Докторов пишува за смртта на Ташко Мицев и другите револуционери:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | Така на 29 јуни, на сам Петровден, загинаа херојски и маченички двајцата револуционери Ташко Мицов и Христо Ќурјушев. Останките на двајцата изгорени револуционери биле прибрани од урнатините на изгорената куќа и биле погребани на гробиштата на с. Калиново пред присуство на многу народ. | "|

Наводи
------

1. ↑  „Борбите в Македония - Спомени на отец Герасим, Георги Райков, Дельо Марковски, Илия Докторов, Васил Драгомиров", Борис Йорданов Николов, ИК „Звезди", 2005 г. стр. 52, ISBN 954-9514-56-0
2. ↑  Известия на Института за българска литература. Т. 7, 1958, стр. 359 - 360.
3. ↑  Николов, Борис Й (2001). *Вътрешна македоно-одринска революционна организация: Войводи и ръководители (1893-1934): Биографично-библиографски справочник*. София: Издателство „Звезди". стр. 108. ISBN 954-9514-28-5.
4. ↑  Предлошка:Пелтеков
5. ↑  „Борбите в Македония – Спомени на отец Герасим, Георги Райков, Дельо Марковски, Илия Докторов, Васил Драгомиров", Борис Йорданов Николов, ИК „Звезди", 2005 г. стр. 72-73, ISBN 954-9514-56-0
6. ↑  Динев, Ангел (1946). *Илинденската епопея : Развоя на макед. освободително движение*. **I**. София, Печатница „Народен печат", бул. „Македония" № 5: Народен печат. стр. 149–155.CS1-одржување: место (link)
7. ↑  „Борбите в Македония - Спомени на отец Герасим, Георги Райков, Дельо Марковски, Илия Докторов, Васил Драгомиров", Борис Йорданов Николов, ИК „Звезди", 2005 г. стр. 74, ISBN 954-9514-56-0
**Тиина Кангро** (родена на 3 март 1961 година во Талин ) е естонска новинарка и политичарка. Таа била член на XIII Риигикогу, претставник на партијата Исама.

Тиина Кангро дипломирала на Државниот универзитет во Тарту (сега, Универзитетот во Тарту) во 1984 година со диплома по англиски јазик и литература, а во 1991 година со диплома по новинарство на Универзитетот во Тарту.

Од 1986 до 2001 година, Кангро била уредник и главен уредник на едукативните програми Естонската телевизија, а од 1998 до 2001 година била програмски директор на Естонската телевизија. Во декември 1999 година, Советот за радиодифузија ја назначи за вршител на должноста генерален директор на ЕТВ да го замени Томас Лепа, кој бил сменет од функцијата. Тиина Кангро била в.д. генерален директор на ЕТВ до јуни 2000 година.

Во 2001 година, Едукативни медиуми, ДОО, компанија која произведувала програми за медиумско образование, била основана од Кангро. Од 2002 до 2004 година, таа била раководител на отворениот универзитет на Технолошкиот универзитет во Талин. Таа е главен уредник на неделниот весник *Градски весник* од 2004 година, и главен уредник на списанието *Точки на допир* од 2011 година.

Наводи
------

1. ↑  „Juhatus ja liikmed". *Riigikogu* (естонски). Посетено на 18 May 2021.
2. 1 2  Keian, Allan (29 August 2002). „TTÜ Avatud ülikooli uus juht on endine ETV peadirektori kohusetäitja Tiina Kangro". *Postimees* (естонски). Посетено на 18 May 2021.
3. ↑  „Ringhäälingunõukogu kinnitas Aare Urmi ETV juhiks". *Delfi* (естонски). 28 June 2000. Посетено на 18 May 2021.
**Миле Барбаровски** (р. 1 април 1952

 во с. Дабиле, Струмичко) — македонски конпозитор на популарна музика.

Животопис
---------

Барбаровски е македонски композитор на популарна музика. Дипломирал на Факултетот за музичка уметност во Скопје, на одделот на ударни инструменти во класата на проф. Емил Клан. Автор е на над 300 новосоздадени песни и ора во духот на народното творештво. Учесник на сите фестивали што се одржуваат во Македонија, и на кои освоил голем број награди: Фолк Фест Валандово, Цветници, Фолк Фест Роса, Гоце Фест, Филиграни и други. Меѓу песните што веќе се дел од антологијата на новосоздадените македонски песни во народен дух се: Ако згрешам нега изгорам и Гоцевата порака од Пепи Пафтировски, Молитва на Виолета Томовска, Дали чекаш стара мајчице од Гоце Арнаудов, Песната може се од Блага Петреска и Ефто Пупиновски.

Негов брат е Георги Барбаровски.

Надворешни врски
----------------

* Миле Барбаровски на YouTube.
2012 година била назначена како **Меѓународна година на соработката** од страна на Генералното собрание на Обединетите нации на 18 декември 2009 година.

Со назначувањето била почестена употребата на кооперативни организации за да се придонесе кон социо-економскиот развој низ целиот свет. Официјално започнала на 31 октомври 2011 година со тема „*Кооперативните претпријатија градат подобар свет*". Генералниот секретар на Обединетите нации Бан Ки Мун бил поканет да зборува на самитот на Меѓународната кооперативна алијанса во ноември 2011 година за да го прославел назначувањето.

Наводи
------

1. ↑  „United Nations General Assembly Resolution 64/136: Cooperatives in social development" (PDF). United Nations General Assembly. 18 December 2009. Архивирано од изворникот (PDF) на 2020-11-04. Посетено на 1 January 2017.
2. ↑  „2012 – International Year of Cooperatives". United Nations. Посетено на January 1, 2017.
3. ↑  United Nations (31 октомври 2011). "United Nations Launches Year-Long Celebration of Vital Role of Cooperatives in Sustainable Development". Соопштение за печат.  посет. 1 јануари 2017 г
4. ↑  International Co-operative Alliance (16 ноември 2011). "International Co-operative Alliance launches 2012 International Year of Co-operatives". Соопштение за печат.  посет. 1 јануари 2017 г
***Идили*** (германски: *Idyllen*), Оп. 95, ― валцер компониран од Јохан Штраус II во 1851 година. Компонирана е за „Големиот летен вечерен фестивал" во виенската Народна градина, при што композиторот го диригира Штраусовиот оркестар во неговата прва изведба. Петтата валцерска мелодија на делото вметнува теми од популарната песна *O Madchen mein unter'm Hollerstock* (О мома моја под розата). *Theater Zeitung* коментирал за валцерот Штраус дека „тој е најизворен и прикажува мноштво пикантни танцови ритми кои се инструментирани со многу дух и, среде бурниот аплауз од избраната и бројна публика, мораше да се игра „да капо".

Наводи
------

1. ↑  „STRAUSS II, J.: Edition - Vol. 24 CD". NaxosDirect. Архивирано од изворникот на 2012-03-05. Посетено на 4 октомври 2022.
**Маѓепсани** (англиски: *Enchanted*) е анимирана комедија драма фантазија филм од 2007 год. Филмот уште од првата недела од прикажување заработи 35 милиони долари и го надмина Беовулф со Анџелина Џоли во главната улога.

Синопсис
--------

Во анимираниот свет на бајките, во земјата Андалазија, една млада девојка се вљубува во прекрасен принц од соништата. Вестите за нивната романса ја вознемируваат маќеата на принцот, злобната кралица Нариса (Сузан Сарандон), која со помош на црна магија ја брка принцезата Жизел (Ејми Адамс) во единственото место на светот каде што нема вистинска љубов: Менхетн, Њујорк. Вчудовидена од новото опкружување кое не функционира по принципот "си живееја среќно до крајот на животот", Жизел е комплетно изгубена во еден непознат свет во кој владеат други правила. На помош и доаѓа шармантниот адвокат (Патрик Демпси) во кој почнува да се вљубува, иако му е ветена на совршениот принц од бајките (Џејмс Марзден).

 *Оваа статија за американски филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
Хариет Сундстрем
**Хариет Сундстрем** (23 декември 1872

 – 28 април 1961

) — шведски пејзажен уметник.

Биографија
----------

Таа била помлада ќерка на Карл Рудолф Сундстрем (1841-1889) и Каролина Софија Хегстрем (1849-1943), кои двајцата беа едукатори. Нејзиниот татко бил орнитолог и доктор по зоологија. Нејзината мајка била новинарка и странска уредничка во *Стокхолмс-Тидинген*. Таа била сестра на Елен Аман (1870–1932) која станала ко-основач на Германското здружение на католички жени .

Сундстрем студирала на Текниска Сколан во Стокхолм, во Париз на Академијата Колароси со уметниците Франц Рубо и Хајнрих фон Цигел и со Чарлс Туби во Минхен. Таа исто така била студентка на уметникот Андерс Зорн .

Таа била дел од уметничката група „Де Фри", а исто така ја создала организацијата *Originalträsnitt* во 1911 година. Таа била потпретседател на *Графиска Салскапет* во 1928 до 1937 година. Нејзината уметност е изложена во Nationalmuseum, Модерна Museet, Zornmuseet, во музеите во Малме и Norrköping, а исто така на Konstakademien. Хариет Сундстрем починала во Стокхолм во 1961 година. Делото на Хариет секогаш било потпишано со „HS" или „H.Sundström".

Наводи
------

1. 1 2  „Harriet Sundström: Lexikonett amanda". lexikonettamanda.se. Посетено на 8 October 2014.
2. ↑  „Sundström, Carl Rudolf". *Svenskt porträttgalleri*. Посетено на May 1, 2020.
3. ↑  „Harriet Sundström". *Svenskt biografiskt lexikon*. Посетено на May 1, 2020.
4. ↑  „Ellen Ammann". *Frauen verändern die Gesellschaft*. Архивирано од изворникот на September 14, 2013. Посетено на May 1, 2020.
5. ↑  „Konst i miniatyr". UNT.se. 7 June 2011. Архивирано од изворникот на 2021-11-19. Посетено на 8 October 2014.
6. 1 2 3  „Stämplar och Signaturer – Harriet Sundström". Посетено на 8 October 2014.

Извори
------

* Harriet Sundström at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon
**Министерство за царини и монополи**, пред 1960 година: Моќта на царината и ексклузивноста) било поранешно владино министерство на Турција помеѓу 1931 и 1983 година.

Историја
--------

Министерството е формирано за време на формирањето на седмата влада на Турција на 5 мај 1931 година. Законот за основање е донесен на 29 декември 1931 година. Министерството, како што кажува и неговото име, имало два главни оддели. Царинскиот оддел бил одговорен за царинската контрола на копнените гранични пунктови, пристаништата и аеродромите. Одделот за монополи бил одговорен за државно контролирано производство на одредени стоки како што се алкохоли, тутунски производи, барут итн.

Последици
---------

За време на формирањето на 45-та влада на Турција на 13 декември 1983 година, монополскиот оддел бил укинат и царинскиот оддел бил споен во Министерството за финансии. На 5 октомври 1995 година, на крајот на 50-тата влада на Турција, зборот „царина" бил исфрлен од името на министерството. На 6 јули 2011 година за време на формирањето на 61-та влада на Турција, царинскиот оддел бил вклучен во новоформираното Министерство за царина и трговија. Во 66-та влада на Турција која била основана на 18 јули 2018 година, министерството било именувано како Трговија, со што се откажало од царината.

Наводи
------

1. ↑  Parliament page for the 7th government of Turkey
2. ↑  Türkiye'nin 75 Yılı, Sabah Yayıncılık,p.50
3. ↑  „Notusta page" (турски). Архивирано од изворникот на 2018-08-28. Посетено на 2024-01-25.
4. ↑  Parliament page for the 45th government
5. ↑  Parliament page for the 61st government
**Јанко Бачев** (14 септември 1966 во Струмица) — македонски политичар,универзитетски професор и претседател на партијата Единствена Македонија, а воедно и нејзин основач. Универзитетски професор по меѓународно право на Правниот факултет при Меѓународниот Славјански Универзитет „Гаврило Романович Державин".

Образование
-----------

Во 1991 година, завршил Правен факултет, во 1995 година, ја завршил специјалистичката обука за стручно оспособување и усовршување на работниците на овластени работни места во Министерството за внатрешни работи на Република Македонија. Во 1996 година, го положил правосудниот испит, во 1999 завршил последипломски магистерски студии на Катедрата за меѓународно право и меѓународна политика на Правниот факултет „Јустинијан Први" во Скопје одбранувајќи го магистерскиот труд на тема: „*Правните механизми во Организацијата на Обединетите нации и прашањето околу името на Република Македонија*". Во 2012 година, ги завршил докторските студии на Катедрата за меѓународно право и меѓународна политика на Правниот факултет „Јустинијан Први", одбранувајќи ја докторската дисертација на тема: „*Правните механизми во Организацијата на Обединетите нации и прашањето околу името на Република Македонија*".

Кариера
-------

Во периодот од 1991 до денес има работно искуство во правосудната сфера, службите на државните органи, политичката и образовната сфера.

### Политички ангажмани

Во 2002 година, ја основал политичката партија Народно движење за Македонија со поголем број на истомисленици, откако во рамките на МВР, ги согледувал политичките сценарија и внатрешните предавства за време на конфликтот во 2001 година. На партијата, во 2018 година, и било сменето името во Единствена Македонија.

Во декември 2023 година ја отвара неговата Интернет-Телевизија "ЕМ Телевизија" каде се емитуваат неколку пати во неделата политички емисии и анализи. Главен уредник на телевизија е: Емилија Гелева.

Книжевни дела
-------------

Автор е на три книги: 1. „Македонија и Грција - Битка за името„ (Правните механизми во Обединетите нации за враќање/употреба на името - Република Македонија), 2. „Меѓународно - правните основи и постапката за поништување на Договорот меѓу Македонија и Грција" и 3. Договорите со Бугарија од 2017 и 1947 година и Планот за обединувањето на Пиринска Македонија со Народна Република Македонија како и на повеќе од двесте есеи, стручни и научни трудови од областа на меѓународното право и меѓународните односи, безбедноста и политиката. Со свои трудови учествувал на повеќе домашни и меѓународни научни конференции.

Наводи
------

1. ↑  „Претседател". *Единствена Македонија* (англиски). 2018-06-07. Архивирано од изворникот на 2020-05-02. Посетено на 2020-05-23.
**Благоја Крстевски** (р. 3 април 1947

, во Скопје) — македонски радио и телевизиски спикер и водител.

Животопис
---------

Благоја Крстевски е познат спикер од Македонско радио-телевизија, каде поминува 40-години. Тој најпрво се вработува, како водител во Македонското радио, каде потоа во 1966 година, преминува во првиот "Дневник" на Македонската телевизија, како спикер заедно со Бранка Станковска и емисии од различен жанр. Тој бил и водител на различни фестивали во Македонија, најпрво на Фолк Фест Валандово, Цветници, Камбера во Австралија и други...

Надворешни врски
----------------
**Коце Јорданов Тодороски** ( 1921
во Кичево — 9 ноември, 1944

во Велес) — македонски комунистички партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ. Еден од партизаните во Осмата велешка бригада којшто загинал при ослободувањето на Велес.

Животопис
---------

По завршувањето на основното училиште, бидејќи немал можност да го продолжи школувањето, останал да учи занает и станал чевлар. За време на окупацијата живеел и работел во Скопје. Како симпатизер на народно ослободителното движење, активно се вклучил во редовите на Народноослободителната војска на Македонија во летото 1944 година во Скопската бригада. Во борбите за ослободување на Велес, истакнувајќи знаме на градскиот часовник - Саат Кулата во Велес, бил смртно погоден во ноември 1944 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 128.
Кај Хосроу за прв пат јавајќи го Бехзад.
Во персиската митологија, **Шабранг,** со цело име **Шабранг Бехзад** (персиски: شبرنگ بهزاد) буквално „ноќнобојниот чистокрвец", бил коњот на јунакот Сијаваш.

Шабранг и Сијаваш
-----------------

На судењето за неговата правдина, Сијаваш поминал низ голем оган јавајќи го овој пастув. По неговата смрт, неговиот син Кај Хосроу, на крајот станал владетел на Персија и бил меѓу највеличествените и добродушните владетели според делото „*Шахнамех*". Тој исчезнал и во традиционалната зороастриска митологија, тој никогаш не умрел и ќе се врати за да ја донесе правдата јавајќи на коњот на неговиот татко, Шабранг.

Наводи
------

Извори
------

* Фирдусиева „Шахнамех". Од московската верзија. Mohammed Publishing. ISBN 964-5566-35-5

Надворешни врски
----------------
**Мато Ловрак** (8 март 1899

, Велики Грѓевац, Бјеловар - 14 март 1974

, Загреб) — хрватски писател за деца и педагошки работник.

Животопис
---------

По завршувањето на образованието, цели триесет и пет години учителствувал во Хрватска, така што се здобил со големо педагошко искуство кое особено му користело во неговата писателска дејност.

Творештво
---------

Мато Ловрак е еден од омилените писатели за деца на просторите на поранешна СФР Југославија. Има напишано поголем број дела, од кои најзначајни му се: романите „Возот в снег" (првобитно познат под насловот „Децата од Големо Село"), „Дружината на Перо Џумката" и „Непријател број 1", расказите „Сладок поток", „Диво дете", „Францек II, смелиот", „Дока Бедаковиќ", „Среќна земја", „Анка Бразилијанка", „Мицек, муцек и дедек", „Пријатели", „Нашите деца", „Детето конзул", „Прозорец до градината", „Дијамант в стомак" и првиот дел од педагошката трилогија „Три дена живот".

Наводи
------

1. ↑  Мато Ловрак, *Возот в снег*, Култура, 1975, Скопје, стр. 83.
2. ↑  Мато Ловрак, *Возот в снег*, Култура, 1975, Скопје, стр.83.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 44427966
* LCCN: no94032443
* ISNI: 0000 0004 1893 6026
* GND: 119425092
* SUDOC: 077924177
* BNF: cb128882886 (податоци)
* NKC: xx0029663

 |

 |