recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Хаплогрупата A-P305** позната и како **А1** е хаплогрупа на ДНК на човечки Y-хромозом. Како и нејзината матична хаплогрупа, хаплогрупа A0-T (A-L1085), А1 вклучува огромно мнозинство живи човечки мажи. Оваа хаплогрупа се појавила во Африка пред приближно 161.300 години. За споредба, членовите на нејзината единствена потклада од брат или сестра, хаплогрупата А0 - единствената друга примарна подклада на хаплогрупата А0-Т - се наоѓаат најмногу во Африка.

Базалниот, недивергентен A-P305\* е во голема мера ограничен на популациите родени во Африка, иако мал број случаи биле пријавени во Европа и Западна Азија. A-P305\* се наоѓа со највисоки стапки во Бакола Пигмеите (Јужен Камерун) со 8,3% и Берберите од Тунис со 1,5%  и во Гана.  Кладот, исто така, постигнува високи фреквенции кај популациите на ловци-собирачи Бушмани во Јужна Африка, проследени со многу нилотични групи во Источна Африка. Сепак, најстарите под-клади на хаплогрупата А се наоѓаат исклучиво во Централна - Северозападна Африка, каде што се верува дека таа, а со тоа и Y-хромозомскиот Адам, потекнуваат пред околу 140.000 години. Кладот, исто така, бил забележан на фреквенции кај одредени популации во Етиопија, како и некои пигмејски групи во Централна Африка.

1. ↑  „A1 YTree". *www.yfull.com*.
2. ↑  „A revised root for the human Y chromosomal phylogenetic tree: the origin of patrilineal diversity in Africa". *American Journal of Human Genetics*. **88** (6): 814–8. Jun 2011. doi:10.1016/j.ajhg.2011.05.002. PMC 3113241. PMID 21601174.
3. ↑  „Molecular dissection of the basal clades in the human Y chromosome phylogenetic tree". *PLOS ONE*. **7** (11): e49170. 2012. Bibcode:2012PLoSO...749170S. doi:10.1371/journal.pone.0049170. PMC 3492319. PMID 23145109.
**Свети Валентин** - римски светец од III век.

Житие
-----

Св. Валентин бил свештеник во Рим, кој се истакнувал со мудроста и со светиот живот, поради што уживал голем углед. Римскиот цар Клавдиј Втори побарал од св. Валентин да се откаже од христијанската вера, а светецот му одговорил: „Кога би знаел кој е вистинскиот Господ, никогаш нема да го побараш тоа од мене. За мене, Христос е вистинскиот Син Божји." Кога еден од судиите го прашал, што мисли за римските богови, св. Валентин рекол: „Тие се демони!„. Поради тоа, во 269 година му била отсечена главата.

Наводи
------

1. ↑  „Верски календар", *Дневник*, година XXI, број 6289, вторник, 14 февруари 2017, стр. 23.
Гордон Фримен
**Гордон Фримен** (англиски: *Gordon Freeman*) е измислен и главен лик во сериите на игри Half-Life. Тој е теоретски физичар кој се наоѓа во борба за прежувување против вонземјански и човечки сили. Низ сериите, Гордон мора да се снаоѓа сам во секакви опасни ситуации. Гордон како човек никогаш не збори, а во игрите нема отсечени сцени од играта и брифинг, сè се гледа од очите на Гордон. Исто така низ скоро цела игра Гордон е контролиран од страна на играчот.

Ликот е претставен теоретски физичар, кој работи во научната установа „Црна Меза" (англ. *Black Mesa Research Facility*) и е вклучен во еден експеримент кој случајно отвора една интердимензионална порта, која внесува вонземјани во институцијата. Во првата Халф-Лајф, Гордон Фримен се бори со неговите колеги во институцјата против вонземјаните и против специјалците кој се пратени да ја уништат институцијата и да убијат секого во неа. Во Half-Life 2 Гордон е претставен некаде во Источна Европа години после случката во „Црна Меза", заедно со „Алијансата" (*Combine*), интердимензионална империја која ги преземала сите интердимензионални порти и имаат целосна контрола врз планета Земја. Гордон им се придружува на отпорот и заедно се борат за слобода.

Замисла и творба
----------------

Името „Гордон Фримен" го исмислил директорот на компнијата „Валв" која ги прави "Half-Life" игрите Гејб Њувел додека раговарал со Марк Леидлу во неговиот автомобил. Името било слично на физичарот Фримен Дајсон. Леидлувата идеја била Дајсон Поинкар. Њувел не се сложувал со него бидејќи го имало презимето нз Хенри Поинкар. Накрај тие се сложиле да му го дадат неговото име.

Лицето на Фримен е правено по лицата на четири луѓе. Најраниот модел на Фримен бил наречен „Иван вселенскиот моторист". Тој имал подолга брада, немал очила и имал бел костум.

Заднина
-------

За време на случката во установата „Црна Меза", Фримен имал 27 години. Тој не зависи од никого и има завршено на факултетот МИТ, и титула *Ph.D* во теоретската физика. Тој живеел во Сиетл, Вашингтон и тој покажал интерест кон квантната механика и релативитетот од мали нозе. Неговите омилени херои биле Алберт Ајнштајн, Стивен Хокинг и Ричард Фејнмен. Откако почнал да ги набљудува сериите на експерименти со телепортирање, во Институтот за 
ескпериментална физика во Инсбрук, Австрија, тоа му станало опсесија и почнала да работи на технологијата со телепортирање. Но тој набргу и се враќа повторно на квантната механика и се вработува во установата „Црна Меза" кај МИТ-инженерот Д-р Клајнер.

Надворешни врски
----------------

* Приказната на Халф-Лајф Архивирано на 22 февруари 2007 г.
* Гордон Фримен на Half-Life Wikia
**Модален хаплотип** е предок хаплотип добиен од резултатите од ДНК тестот на одредена група луѓе, користејќи генетска генеалогија.

Двата најчесто дискутирани модални хаплотипи се Атлантскиот модален хаплотип (најчестиот хаплотип во делови од Европа, поврзан со Хаплогрупата R1b ) и Модалниот Хаплотип Коен (хаплотипот поврзан со еврејската традиција на Коханим). Сепак, специфичен модален хаплотип може да се одреди за кој било проект за презимеДНК базиран на генеалошки ДНК тест или друга тест група.

Список на модални хаплотипови
-----------------------------

Наводи
------

1. ↑  „Glossary of Genetics Terms". Архивирано од изворникот на 2007-10-08. Посетено на 2007-11-13.

Поврзано
--------

* Генеалошки ДНК тест
* Генетска генеалогија
**Потсетник за таблети** е секој уред што може да ги потсетува корисниците да ги земаат лековите. Традиционалните потсетници за апчиња се контејнери за таблети со прикачени електрични тајмери, кои може претходно да се постават во одредени периоди од денот за да се вклучи алармот. Пософистицираните потсетници за таблети исто така можат да детектираат кога се отворени, и затоа кога корисникот е отсутен во времето кога требало да ги земе лековите, ќе биде потсетен за тоа кога ќе се врати. Овој потсетник може да биде изработен и во форма на светло, што им помага и на глуви или лицата со оштетен слух.

Понов тип на потсетник за таблети е мобилна апликација која го потсетува сопственикот да го земе лекот. Некои од овие апликации може ефикасно да го поддржат придржувањето на пациентите кон земање лекови.

Поврзано
--------

* Дозер за апчиња
* Организатор на таблети

Наводи
------

1. ↑  Tabi, Katarina; Randhawa, Abnashi Singh; Choi, Fiona; Mithani, Zamina; Albers, Friederike; Schnieder, Maren; Nikoo, Mohammadali; Vigo, Daniel; Jang, Kerry (2019-09-11). „Mobile Apps for Medication Management: Review and Analysis". *JMIR mHealth and uHealth* (англиски). **7** (9): e13608. doi:10.2196/13608. PMC 6786858. PMID 31512580.
2. ↑  „Apps to help patients take medication on time need to be evaluated in a consistent way". *NIHR Evidence* (Plain English summary) (англиски). National Institute for Health and Care Research. 2020-06-02. doi:10.3310/alert\_40365.
3. ↑  Armitage, Laura Catherine; Kassavou, Aikaterini; Sutton, Stephen (30 January 2020). „Do mobile device apps designed to support medication adherence demonstrate efficacy? A systematic review of randomised controlled trials, with meta-analysis". *BMJ Open* (англиски). **10** (1): e032045. doi:10.1136/bmjopen-2019-032045. ISSN 2044-6055. PMC 7045248. PMID 32005778.
**Дозерите за таблети** се ставки кои ослободуваат лекови во одредено време, се прецизира односно претходно се одредува времето, тоа им помага на пациентите да се придржуваат до нивниот пропишан режим на лекови. Тие исто така може да го предупредат пациентот дека е време да го земат лекот.

Некои уреди може да ја предупредат станицата за мониторинг доколку пациентот не го земе лекот навремено од уредот.

Поврзано
--------

* Организатор на таблети

Наводи
------

1. ↑  Automated Security Alert (17 ноември 2011). "New Technology Prevents Major Medication Mistakes, Impacting Adverse Medication Errors". Соопштение за печат.  посет. 25 март 2015 г
**Основно училиште „Страшо Пинџур"** (официјално: **Подрачно основно општинско училиште „Страшо Пинџур" - Удово**; скратено: **ПООУ „Страшо Пинџур"**) — подрачно основно училиште во селото Удово, претставува единка на истоименото училиште од селото Јосифово.

Училиштето е именувано по македонскиот партизан Страшо Пинџур.

Местоположба
------------

Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Удово, во неговото Горно Маало.

Настава
-------

Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.

Галерија
--------

* ВлезотВлезот
* Спортското игралиштеСпортското игралиште
* Поглед на училиштето и градинкатаПоглед на училиштето и градинката

Наводи
------

1. 1 2 3  „Образование". *Општина Валандово*. Посетено на 17 февруари 2024.

41°20'42"N 22°26'23"E
Координати: 41°20′42″N 22°26′23″E﻿ / ﻿41.34500° СГШ; 22.43972° ИГД﻿ / 41.34500; 22.43972
**Српски тробоен ’рт** или **српски тробоен загар** — пасмина ловечки кучиња, по потекло од Србија, што му припаѓа на семејството загари.

Потекло
-------

Потеклото на српскиот тробоен ’рт е слично на другите загари на Балканот. Во текот на 1946 година се расправало дали се работи за самостојна пасмина или е само вариетет на српскиот ’рт. Било заклучено дека се работи за независна пасмина и бил направен првиот стандард. На меѓународната изложба на кучиња во Белград на 7 и 8 јуни 1950 година овие кучиња биле официјално прикажани, а Меѓународниот кинолошки сојуз на 25 јули 1961 година официјално ја признал пасмината и го објавил стандардот.

Особености на пасмината
-----------------------

### Изглед

 Изглед на српскиот тробоен ’рт
Српскиот тробоен ’рт, цврсто, флексибилно тело во правоаголен облик, делува сигурно и пргаво. На главата, со малку нагласена стапка, е аглеста муцка. Ушите, поставени прилично ниско, со заоблени врвови, висат без набори. Опашката, која има облик на сабја во долната половина, се спушта до глуждот. Крзното, бушаво, малку грубо и сосем рамно, е поставено со изобилно подвлакно. Бојата на крзното е црна, со кафеави ознаки кај планинската сорта, тробојна кај истоимената сорта, односно жолтокафеава со бело на главата, градите и нозете, со црно крзно. Просечната висина на мажјакот е од 45 до 50 сантиметри, а женката е нешто пониска од мажјакот. Просечната тежина на мажјакот е од 20 до 25 килограми, додека женката е малку полесна од мажјакот.

### Темперамент

Живо и темпераментно куче. Посветен му е на својот сопственик и многу доверлив. Многу е издржлив, паметен, има добро развиено сетило за мирис и е одличен загар.

### Животен век

Животниот век на оваа пасмина е од 12 до 15 години.

Поврзано
--------

* Српски ’рт

Наводи
------

1. 1 2  Српски тробојни гонич Архивирано на 6 февруари 2017 г. *Кинолошки савез Републике Србије*
2. 1 2  Српски тробојни гонич Архивирано на 22 јуни 2016 г. *zivotinje.rs*
3. 1 2  Српски тробојни гонич, *mezimci.rs*
**Хамер** е коктел од сладолед првично создаден во Детроит, Мичиген, во Bayview Yacht Club од Џером Адамс. Тоа бил првиот „гаден милкшејк" од доцните 1960-ти. Се прави со лесен рум и сладолед Кахлуа и ванила.

Двајца легендарни шанкери се заслужни за создавањето на пијалокот. Според *The Detroit Free Press,* Џером Адамс го создал пијалокот во Bayview Yacht Club во 1967 година, но во написот од 1982 година *, The Free Press* речено е дека тој бил измислен во Лондонската куќа од страна на Фарук Елхаје.  Оригиналниот рецепт еволуирал со текот на годините, при што новите верзии го замениле сладоледот од ванила со пеперминт, путер пекан или користеле свеж крем наместо сладолед.

Пијалокот се прави силен со речиси 4 унци алкохол во чаша од 7,5 унци. Конзистентноста е толку густа, направена со две топки сладолед од ванила, што една сламка би стоела право во чашата. И покрај високата содржина на алкохол во пијалокот, тој нема силен вкус на алкохол. Цената на чаша за 10 или 12 била околу 90 долари во 2014 година.

„Хамер" не доживеал толку популарност како другите класични коктели како „Последниот збор", бидејќи сладоледот се смета како тешка состојка за работа.

Наводи
------

1. ↑  „Bay Hill Hummer".
2. ↑  Who Really Invented the Detroit Hummer?, *Detroit Free Press*, Detroit, Michigan, 10 May 2018
3. ↑  „The Hummer cocktail: Born in Detroit". *Detroit Metro Times*.
4. ↑  A Toast to a Historic Cocktail, *The Times Herald*, Port Huron, Michigan, 06 Jul 2014, Page B6
5. ↑  Who Really Invented the Detroit Hummer?, *Detroit Free Press*, Detroit, Michigan, 10 May 2018
**Вилијам** „**Смоки**" **Робинсон Помладиот** (англиски: *William "Smokey" Robinson Jr.;* роден на 19 февруари 1940) ― американски ритам и блуз и соул-пејач, текстописец и музички продуцент. Бил основач и фронтмен на вокалната група Miracles, една од првите групи кои потпишале за Motown. Од 1961 до 1987 година бил потпретседател на Motown Records. Во 1972 година се повлекол од Miracles за да се насочи на работата во Motown, но следната година започнал соло-кариера. Ја напуштил Мотаун во 1999 година.

Во 1987 година Робинсон бил примен во Куќата на славата на рокенролот, а во 2016 година од Конгресната библиотека ја добил наградата Гершвин за неговиот животен придонес во популарната музика.  Има две ѕвезди на холивудскиот Булевар на славните, како солист (1983) и како член на „The Miracles" (2009). Во 2022 година, бил примен на Булеварот на славните на црнечката музика и забава.

Наводи
------




1. ↑  Празен навод (help)
2. ↑  Lewis, Randy (July 5, 2016). „Smokey Robinson named 2016 Gershwin Prize for Popular Song honoree". *Los Angeles Times*.
3. ↑  Lingan, John (February 10, 2017). „Smokey Robinson Is The Greatest American Songwriter". *Deadspin*. Посетено на June 15, 2023.
**Кавадаречки срез** — административна единица, која опстојувала во Кралството Србија, Кралството Југославија.

Организација и население
------------------------

### Кралство Србија

По припојувањето на овој дел кон Кралството Србија, бил формиран Неготински срез, каде што и припаѓале и кавадаречките села. Посебно бил издвоен градот Кавадарци со 5.861 жител. Набргу по Втората балканска војна, бил формиран посебен Кавадаречки срез, независен од Неготинскиот.

### Кралство СХС

Во 1921 година, срезот имал 13 општини и еден град. Градот Кавадарци имал 5.522 жители, а кавадаречката околина имала 19.629 жители.

#### Јазик

Во градот Кацадарци 84% од населението говорело српски или хрватски, додека 15% говореле на турски јазик. Од другата страна пак, во кавадаречката околина 89% говореле на српски или хрватски, а втор најкористен јазик бил турскиот (10%).

Јазици 1921 година| Јазик | Кавадаречка околина | Град Кавадарци | Вкупно | % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Српски или хрватски | 17520 | 4671 | 22191 | 88.23 |
| Турски | 2088 | 827 | 2915 | 11.58 |
| Други | 21 | 24 | 45 | 0.19 |

#### Религија

Во градот Кавадарци 59% од населението било православно, додека 43% биле муслимани. Од другата страна пак, во кавадаречката околина 73% биле православни, а 23% биле муслимани.

Религија 1921 година| Религија | Кавадаречка околина | Град Кавадарци | Вкупно | % |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Православни | 14446 | 3139 | 17585 | 69.91 |
| Муслимани | 5182 | 2368 | 7550 | 30.01 |
| Други | 1 | 15 | 16 | 0.08 |

### Кралство Југославија

Во 1931 година, Кавадаречкиот срез имал 10 општини и еден град. Тој бил дел од Вардарска бановина. Вкупното градско население било 5.504, додека селското население било 18.415. Целиот срез имал 23.919 жители. Како православни се изјасниле 92% од жителите, додека како муслимани 7%.

96% од жителите говореле на македонски, српски, хрватски или словенечки, додека 3% збореле на друг јазик (во најголем дел турски).

### Во ФНРЈ

По Втората светска војна, Кавадаречкиот срез преминува во Кавадаречка околија.

Наводи
------

1. ↑  *Речник на местата во ослободената област Стара Србија по службени податоци*. Белград: Мил. Ант. Вујиќ. 1914.
2. ↑  Македонскиот јазик бил сметан за српски. sfn error: no target: CITEREFМакедонскиот\_јазик\_бил\_сметан\_за\_српски (help)
3. ↑  „Дефинитивни резултати, попис 1921" (PDF).
4. ↑
5. ↑
6. ↑  Во иста графа. sfn error: no target: CITEREFВо\_иста\_графа (help)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Срезови во Кралството Југославија во денешна Македонија |
| --- |
|  |
| 
* Битолски срез
* Велешки срез
* Галички срез
* Гевгелиски срез
* Горнодебарски срез
* Горнополошки срез
* Дојрански срез
* Долнополошки срез
* Жеглиговски срез
* Кавадаречки срез
* Кичевски срез
* Кочански срез
* Кривопаланечки срез
* Крушевски срез
* Малешевски срез
* Мариовски срез
* Неготински срез
* Овчеполски срез
* Охридски срез
* Поречки срез
* Преспански срез
* Прилепски срез
* Радовишки срез
* Скопски срез
* Струшки срез
* Царевоселски срез
* Штипски срез

 | Знаме на Кралството ЈугославијаЗнаме на Кралството Југославија |

 |
**Чешка** (чеш. *Čechy*) или **Бохемија** (лат. *Bohemia* од герм. *Böhmen*) е историска област во Средна Европа, која се протега на западниот и централниот дел од денешна Чешка Република. Понекогаш „Чешка" се користи да се означи и целата територија на Чешка, вклучувајќи ги и Моравија и Чешка Шлеска, особено во историски контекст како што е Кралството Чешка (Бохемија).

Областа Чешка има вкупна површина од 52.065 км2 и денес е дом на околу 6 милиони од вкупно 10,3 милиони жители во државата. На југозапад, запад и северозапад се граничи со Германија, на североисток со Полска, на исток со Моравија и на југ со Австрија.

Потекло на поимот
-----------------

Во 2 век п.н.е, Римјаните биле фокусирани кон доминирање на северна Италија, каде имало различни племиња, а меѓу кои и Боите, келтско племе. Боите биле поразени од страна на Римјаните во 194 и 193 година и тоа резултирало со повлекивање на боиското население северно од Алпите.

Новата територија која ја населиле Боите од страна на Римјаните била наречена *Boihaemum*, а најстар запис за името е во книгата *„Германија"* од Такитиј. Така, зборот е составен од зборот за народот „Бои" и зборот „хајм" (*xaim-* - „дом") што во превод значи „дом на Боите". Изворно, Чешка ја опфаќала денешна *Јужна Чешка* и делови од Баварија и Австрија.

Наводи
------

1. ↑  The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. 2001-05
2. 1 2  Collis, John. *The Celts: Origins, Myth and Inventions*. Tempus Publishing, 2003. ISBN 0-7524-2913-2
3. ↑

Поврзано
--------

* Чешка Република
* Моравија
* Чешка Шлеска
* Германска Чешка

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Чешка (историска област)" на Ризницата ? |

* Чешка (Бохемија) Архивирано на 13 септември 2009 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за Чешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Чешка Историски области (земји) на Чешка |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 
Бохемија на картата на Чешка.
**Чешка**
Чешка (кралство)
 | 
Моравија на картата на Чешка.
**Моравија**
Моравија
 | 
Чешка Шлеска на картата на Чешка.
**Шлеска**
Знаме на Чешка Шлеска
 |

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 246065600
* LCCN: n83139163
* GND: 4007467-5
* NKC: ge135869

 |

 |
**Димитар Христов Чорбаџиски** (бугарски: *Димитър Христов Чорбаджийски*); (Турија, 25 март 1890

 – Софија, 26 декември 1967

), познат по псевдонимот **Чудомир** — бугарски писател, хуморист, сатирик, сликар и локален историчар.

Биографија
----------

Димитар Чорбаџиски е роден во 1890 година во семејството на Марија и Христо Чорбаџиски од селото Турија, Казанлашко. Неговиот татко сакал тој да стане офицер или трговец, но мајка му го поттикнала да студира сликарство. Како дете го добил прекарот Чудомир, кој подоцна го употребил како литературно име. Учел во гимназијата „Иван Вазов" во Стара Загора. Во 1913 година дипломирал на Бугарската национална уметничка академија.

Учествувал во Балканската и Првата светска војна.

Во 1921 година се оженил со својата партнерка, сликарката Мара Нонова.

Во периодот 1920–1933 година предавал во училиштето во Казанлак. Во 1929–1930 година специјализирал сликарство во Париз. До неговата смрт бил претседател на читалиштето „Искра" и директор на етнографскиот музеј во Казанлак. Од 1938 година бил член на Врховниот читалиштен совет, а во 1966 година станал пратеник во Народното собрание.

На 26 декември 1967 година во Софија се самоубил скокајќи од балконот на третиот кат во болницата каде што се лекувал од неизлечlива болест. Погребан е во Казанлак.

Tворештво
---------

Својата креативна дејност ја започнува како карикатурист, работејќи во сатирични весници и списанија. Во 1932 година пишува сатирични приказни. Делата на Чудомир се преведени на романски, руски, словачки, српски, чешки и други јазици.

Најпознати од нив се:

* „Јас не сум од нив" (1935)
* „Нашенци" (1936)
* „Аламинут" (1938)

Настапувал и како уметник. Автор е на 1000 цртежи и акварели.

Во чест на Чудомир во 1979 година во Казанлак бил отворен Музејот за литература и уметност, кој го носи неговото име.

Наводи
------

1. ↑  Минчева, Галина. *Чудомир видян отблизо*, Издателство „Захарий Стоянов", 2009, стр. 172.

Надворешни врски
----------------

* Дела на Чудомир во „Мојата библиотека" (бугарски)
**Сона** (La Saône) — река во источна Франција (департмани Вогези, Горна Сона, Златен Брег, Сона и Лоара, Ен и Рона) и 205 општини , десна притока на Рона. Долга е 473 km (деветта најдолга река во Франција), има сливно подрачје од 29.321 km²

Именување
---------

Името Сона произлегува од името на келтската божица Сукона, која се смета за заштитничка на реката. Латинското име на реката е *Arar*, што претставува удвојување на индоевропскиот корен *ar*, што значи вода. Според Гај Јулиј Цезар, ова го одразува фактот дека е тешко да се одреди нејзината насока на течење поради бавното движење на водата.

Географски особености
---------------------

### Извор, тек, устие

Реката Сона извира на 418 m надморска височина, во центарот на малиот град Виоменил (департман Вогези), во јужниот дел на Лотарингското Плато, западно од ниските планини Вогези. По целата своја должина, Сона тече во правец југ или југ-југозапад, низ Сонско-ронската меѓупланинската депресија и е типична рамничарска река со широка долина и мирен тек. Се влева во реката Рона од нејзината десна страна, на 164 m надморска височина, во близина на центарот на градот Лион.

### Сливно подрачје, притоки

Сливот на Сона зафаќа површина од 29.321 km², од кој мал дел е на швајцарска територија и претставува 30,67% од сливот на Рона. На запад и северозапад, сливот на Сона се граничи со сливните подрачја на реките Лоара и Сена (од сливот на Атлантскиот Океан), на север, североисток и исток - до сливните подрачја на реките Меза и Рајна (од сливот Северното Море), а на југоисток – со сливните сливови на реката Ен и другите помали десни притоки на Рона.

Главни притоки:

* **леви** – Коне (55 км, 317 км²), Лантерн (69 км, 1020 км²), Оњон (214 км, 2308 км²), Ду (453 км, 7710 км²), Сеј (100 км, 2300 км²), Ресуз (75 km, 495 km²), Вел (67 km, 672 km²), Шаларон (52 km, 175 km²);
* **десни** – Венжан (93 km, 3650 km²), Тиј (83 km, 1100 km²), Дун (77 km, 1039 km²), Грон (96 km, 1000 km²), Азерг (61 km, 886 km²) .

### Хидролошки показатели

Водите на Сона предимно произлегуваат од врнежи со нагласени зимски поплави (ноември до април) кога нејзиното ниво се зголемува за 3 – 4 m. Таа е една од најполноводните француски реки со просечен годишен проток во близина на устието од околу 400 m³/сек .

Економско значење, населби
--------------------------

Сона е пловна речиси по целата нејзина должина, нејзиното корито е засечено и поправено со водозаштитни насипи. Преку изградени канали (во 17 и 18 век) се поврзува со реките: Мозел (преку Источниот канал), Лоара (Централен канал), Марна (Канал Марна-Сона), Сена (Бургундски канал) и Рајна (канал Рона-Рајна).

По целото нејзино течение, долината на Сона е густо населена, а најголеми населби се: Шалон-на-Сона, Макон и Лион.

Поврзано
--------

* Список на реки во Франција

Наводи
------

1. ↑  „Fiche cours d'eau La Saône (U---0000)" (француски). Архивирано од изворникот на 2015-12-10. Посетено на 2022-07-10.
2. ↑  „Souconna – 3722 – L'encyclopédie – L'Arbre Celtique" (француски).
3. ↑  „Записки за Галската война", Гай Юлий Цезар
Тајландски модри патлиџани
**Тајландски модар патлиџан** (тајландски: มะเขือ;*махуеа*) — име за неколку сорти на модар патлиџан што се користат во кујните на Југоисточна Азија, најчесто од видот модар патлиџан *Solanum melongena*. Тие исто така се одгледуваат во Индија и Шри Ланка и се одликуваат во кујната од Шри Ланка. Овие модри патлиџани со големина на топче за голф најчесто се користат во тајландската кујна, индонезиската кујна и во камбоџанската кујна. Некои од сортите во Тајланд се тајландски виолетова, тајландска зелена, тајландска жолта и тајландска бела боја.

Користи
-------

### Кулинарство

Зелено-белите сорти на тајландски модри патлиџани се суштински состојки во јадењата со тајландски кари како што се *каенг таи пла*, зелениот и црвениот кари. Тие често се преполовуваат или се делат на четвртини, но може да се користат и цели, и да се готват во сос од кари каде што стануваат помеки и го впиваат вкусот на сосот. Тие исто така се јадат сурови во тајландски салати или со тајландски чили пасти (*нам фрик*).

Понекогаш, во тајландските ресторани надвор од Тајланд, тајландските модри патлиџани се заменуваат со локално достапни модри патлиџани.

Во камбоџанската кујна, тие често се служат сурови со сос за потопување или варени во чорби. Еден од најпопуларните камбоџански сосови за стек познат како *тук прахок* се прави со зелено-белата сорта (кмерски: ត្រប់ស្រួយ).

Галерија
--------

1. ↑  „Know your eggplant-Asian species, types and cultivars". unimelb.edu.au/. Посетено на 27 September 2014.
2. ↑  „Jeab's veggies". Архивирано од изворникот на 23 January 2016. Посетено на 27 September 2014.
3. ↑  „Thai Green Curry with Chicken & Eggplant". *ImportFood.com*. Посетено на 27 September 2014.
4. ↑  „Authentic Spicy Thai Green Papaya Salad : Som Tam". *The High Heel Gourmet*. 30 August 2013. Посетено на 27 September 2014.
5. ↑  „Nam Prik Ong (Pork and Tomato Relish) - Recipes - Poh's Kitchen". *Australian Broadcasting Corporation*. Посетено на 27 September 2014.
6. ↑  „Thai Apple Eggplant". *Temple of Thai*. Посетено на 27 September 2014.
7. ↑  De Monteiro, Longteine; Neustadt, Katherine (1998). *The Elephant Walk Cookbook: Cambodian Cuisine from the Nationally Acclaimed Restaurant*. Houghton Mifflin Harcourt. стр. 283. ISBN 0395892538.
8. ↑  Laux, Channy (2019-12-27). „Steak with Prahok Salsa". *Angkor Chef* (англиски). Посетено на 2020-01-01.

Наводи
------
Сачми
**Сачма** — ситна кугличка наполнета во фишеци што се користи како проектил кога сачмарката пука. Овие сачми обично се направени од олово, челик или други материјали и се спакувани заедно во внатрешноста на фишекот. Кога се пука со сачмарка, избувливата сила создадена од капислата и барутот во фишекот ја придвижува сачмата надвор од цевката во распространета шема. Оваа шема на ширење им овозможува на сачмарките успешно да погодуваат цели на поширока област, што ги прави популарни за лов на птици и мал дивеч, како и за спортски дејности за гаѓање, како што е стрелање глинени гулаби.

Сачмите доаѓаат во различни големини, познати како големини на сачми, кои се означени со бројки или букви. Поголемите сачми вообичаено се користат за лов на поголем дивеч, додека помалите се користат за помал дивеч или за гаѓачки спортови.

Наводи
------

1. ↑  „сачма" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „сачма" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  NSSF\_admin (2014-11-20). „Shotgun Shells Explained". *NSSF Let's Go Shooting* (англиски). Посетено на 2024-02-17.
4. ↑  „English Shot sizes". *Vintage Guns* (англиски). Посетено на 2022-05-24.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Видете ***сачма*** во Викиречник, слободниот речник. |
Логото на ИБМ.
„Интернационалната корпорација за деловни машини" **ИБМ** (англ. *International Business Machines Corporation - IBM*) е мултинационална компанија за компјутерска технологија и консалтинг со седиште во Армонк, во државата Њујорк, САД. ИБМ е една од ретките информатички компании која има непрекината историја уште од 19. век.

ИБМ произведува и продава компјутерска опрема и софтвер и обезбедува инфраструктурни услуги, услуги за вдомување и консултантски услуги во областите од супер-компјутери до нанотехнологии.

ИБМ е познат во поновата историја како најголема компјутерска компанија со 355.000 вработени ширум светот. Во однос на вкупните приходи долго време беше прва, а од 2006. е втора, после Хјулит-Пакард. Во 2007. вкупните приходи изнесувале 98,8 милијарди УСД.

ИБМ е сопственик на повеќе патенти од било која друга технолошка компанија. Има инженери и консултанти во над 170 земји и 8 истражувачки лаборатории ширум светот. Вработени на ИБМ се носители на 3 Нобелови награди, четири Тјурингови награди, пет Национални медали за технологија, и пет Национални медали за наука.

Наводи
------

1. ↑  „Nanotechnology & Nanoscience". Архивирано од изворникот на 2009-12-27. Посетено на 2009-08-12.
2. ↑  ИБМ - Информации за инвеститорите (англ.)
3. ↑  „Награди и достигања (англ.)". ИБМ. Архивирано од изворникот на 2008-07-09. Посетено на 2009-08-12.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 150702892
* LCCN: n79142877
* ISNI: 0000 0004 0400 2468
* GND: 1042-X
* SELIBR: 118155
* SUDOC: 028008871
* BNF: cb11993066c (податоци)
* BIBSYS: 90191461
* ULAN: 500217526
* MusicBrainz: bd76df85-2fb2-49d1-b4fe-ec7df774c07c
* NLA: 35713999
* NDL: 00406062
* NKC: kn20010710496
* BNE: XX254046
* CiNii: DA00641093

 |

 |
**Виолета Чакарова** (р.  1961
, Прилеп) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.

Животопис
---------

Пред своето врабодување во театарот "Војдан Чернодрински" Прилеп како професионална актерка во 1984 година, работи две години како актер-аматер во истиот ансамбл. До денес има одиграно повеќе од 70 главни и епизодни улоги на матична сцена. Уште на почетокот на нејзината кариера и е доверена главната улога на Коштана во истоимената пиеса во режија на Петре Прличко со која се пробива на домашната театарска сцена во 1982 година. Во 1990 година на МТФ "Војдан Чернодрински" ја добива наградата за млада актерка за своето остварување во претставата "Големиот брилијантен валцер" во режија на Стојан Стојановски. Од својата театрофрафија ги издвојува своите соработки во сите претстави на матичната сцена во режија на Мартин Кочовски и Коле Ангеловски, како и улогите во "Буре барут" во режија на Наташа Поплавска, Бисера во "Духот на слободата", Кате во "Разбуди се Кате" р. Благоја Дамески, "Маките на Живоин" во режија на Ацо Алексов итн.

Филмографија
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Година** | **Филм** | **Улога** |
| 1988 | Македонски народни приказни ТВ-серија |  |
| 1988 | Ел камино дел сур ТВ-филм |  |
| 1991 | Македонија може ТВ-серија |  |
| 2010 | Антица ТВ-филм | Баба Анѓа |
| 2013-2014 | Авантурите на Итар Пејо ТВ-серија | Жената на бакалот |
| 2014 | Приказни од животот ТВ-серија | Марта |
| 2015 | Три во едно ТВ-филм | Жената |
| 2023-2024 | Македонски народни приказни ТВ-серија | Митра |

Награди
-------

* Награда за млад актер "Трајко Чоревски на МТФ "Војдан Чернодрински" за улогата на "Љубица" во претставата "Големиот брилијантен валцер" (1990).

Надворешни врски
----------------

* Виолета Чакарова на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Основно училиште „Страшо Пинџур"** (официјално: **Основно општинско училиште „Страшо Пинџур" - Јосифово**; скратено: **ООУ „Страшо Пинџур"**) — централно основно училиште во валандовското село Јосифово.

Училиштето е именувано по македонскиот партизан Страшо Пинџур.

Историја
--------

Во 1963 година, во Јосифово било основано осумгодишното училиште. Прв директор на училиштето бил Никола Колев. При создавањето имало само четири учители, чиј број се зголемил со порастот на бројот на децата.

Во средината на осумдесеттите е изградено ново училиште, веднаш до старата зграда, со што се создадени услови за нормално изведување на наставата. Наставата се изведува на македонски јазик, а факултативно се изучува и српскиот. Од странските јазици, во ова основно училиште традиционално се изучува францускиот јазик.

Благодарение на љубовта кон францускиот јазик со која се стекнаа со помош на професорката Весна Аризанова, многу од тие некогашни ученици, денес се дипломирани филолози - професори, преведувачи и толкувачи на францускиот јазик. Освен францускиот се изучува и англискиот јазик, а како курсна настава од неодамна и италијанскиот.

Во 1998 година почна да се работи на оспособување на старата училишна зграда и проширување на наставата во истата. Најпрво, беше изградена мини-спортска сала која адекватно ги задоволи потребите за одржување на наставата по фискултура. Во наредните години беа направени библиотеката и останатите училници. Во денешни услови, училиштето претставува модерна установа во која јосифовските ученици можат да се стекнат со квалитетно основно образование.

Настава
-------

Во училиштето наставата се изведува на турски и македонски наставен јазик.

Подрачни училишта
-----------------

Во составот на училиштето влегуваат следниве подрачни училишта:

* ПУ „Страшо Пинџур" - Удово, подрачно петгодишно училиште на македонски наставен јазик;
* ПУ „Мито Симеонов" - Марвинци, подрачно петгодишно училиште на македонски наставен јазик;
* ПУ „Јане Сандански" - Грчиште, подрачно деветгодишно училиште на македонски наставен јазик; и
* ПУ „29 Ноември" - Калково, подрачно петгодишно училиште на турски наставен јазик.

Галерија
--------

* Училиштето во 1931 годинаУчилиштето во 1931 година
* Помошниот објектПомошниот објект
* Поглед на училиштетоПоглед на училиштето
* ВлезотВлезот
* Спортското игралиштеСпортското игралиште
* Поглед на училиштетоПоглед на училиштето
* Спортската салаСпортската сала
* Спомен-бистата на патронот Страшо ПинџурСпомен-бистата на патронот Страшо Пинџур

Наводи
------

1. 1 2 3  „За нас". *ООУ „Страшо Пинџур"*. Посетено на 20 јануари 2024.
2. ↑  „Регистар на основни училишта". *data.gov.mk*. Посетено на 30.01.2021. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* ОУ „Страшо Пинџур" - Јосифово на Ризницата ?

Координати: 41°18′58″N 22°33′33″E﻿ / ﻿41.31611° СГШ; 22.55917° ИГД﻿ / 41.31611; 22.55917
**Божиград**, неретко и **Божји Град**, **Божјиград** или **Мирас** (албански: *Miras*) — село и поранешна општина во денешната општина Девол од Горички округ, југоисточна Албанија. Во 2011 г. имала 6.577 жители (како единица со повеќе села). Подрачјето историски важи за македонски крај.

Историја
--------

Во XV век во Божјиград или Градиште се одбележани 80 домаќинства, сите Македонци, христијани. Во османските тефтери од средината на векот, населеното место Божјиград е спомнато со 5 семејства, и тоа на Петро, Михо, Андрија, Петро и Васо, како и две вдовици Ѓора. Давало вкупен приход (државни давачки) од 306 акчиња.

Според статистиката на Васил К’нчов, во 1900 г. Божиград заедно со селото Чета имал 600 жители Арнаути муслимани, што сведочи за албанизацијата која ја претрпеле овие краишта во текот на XIX век.

Географија и управа
-------------------

Со управната реформа од 2015 г. споени сè повеќе општини во една општина Девол, а тие (меѓу кои и Божиград) станале општински единици. Општинската единица Божиград станал општинската единица со 16 села, расположени по горниот тек на реката Девол, во котлината меѓу Грамошта (Грамос) и Морава. Седиште е истоименото село.

### Села во Општинската единица Божиград

* Арза
* Божиград
* Брачани
* Видово
* Ѓурес
* Добрани
* Зичишта
* Кошница
* Ќутеза
* Менколас
* Николица
* Пончара
* Свети Никола (Шенколас)
* Синица
* Сол
* Чета

Поврзано
--------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Девол |
| --- |
|  |
| ОЕ Билишта | 
* **Билишта**

 | Грб на општината Девол |
|  |
| ОЕ Божиград | 
* Арза
* Божиград
* Брачани
* Видово
* Ѓурас
* Добрани
* Кошница
* Ќутеза
* Менколас
* Николица
* Пончара
* Ричиште
* Свети Никола
* Синица
* Сол
* Чета

 |
|  |
| ОЕ Прогун | 
* Бачка
* Враниште
* Загон
* Мочуриште
* Пиљур
* Прогун
* Ракицко
* Шуец

 |
|  |
| ОЕ Хочишта | 
* Бабени
* Бореч
* Братовица
* Врлени
* Грабеш
* Граче
* Јачменик
* Стропани
* Хочишта

 |
|  |
| ОЕ Центар Билишта | 
* Битинско
* Височица
* Врбник
* Заградец
* Капештица
* Курила
* Куч
* Полоска
* Трн
* Трстеник

 |

 |
**Марко Иванов Петров**, нарекуван **Мати** и **Карамата** — македонски револуционер, костурски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.

Животопис
---------

Иванов е роден во 1877 година во кајларското село Паљор (денес *Фуфас*), Егејска Македонија). По влегувањето во редовите на ВМОРО, се занимавал со достава на оружје за организацијата. Во 1903 година влегол во илегала и бил четник кај поручникот Георги Папанчев. Во мај присуствувал на Смилевскиот конгрес. За време на Илинденското востание бил војвода на загоричкиот центар во Костурскиот реон и учествувал во преземањето на градчињата Невеска и Клисура, каде потоа бил назначен за комендант на Клисура. Подоцна неговата чета успеала да задржи една турска офанзива од Костур кон Маврово. По востанието се префрлил во Бугарија и се занимавал со трговија.

За време на избувнувањето на Првата балканската војна во 1912 година бил војвода на чета №17 на Македонско-одринските доброволни чети, составена од 12 лица. Преминал во Костурско заедно со четите на Георги Попхристов, Павел Христов и Христо Цветков. Дејствувал со четата на Васил Чекаларов, а потоа и во походот на Здружената партизанска чета на Македонско-одринските доброволни чети кон Костурско во 1913 година. После тоа преминал во Тиквешијата, каде учествувал во Тиквешкото востание.

За време на Првата светска војна служел во Петтиот пешадиски македонски полк на еденаесеттата македонска воена дивизија на бугарската армија. Учествувал во дејноста на Илинденската организација. Починал од болест во 1933 година во Софија, Бугарија.

Галерија
--------

* Марко ИвановМарко Иванов
* Марко Иванов (десно) и Манол Розов (во средината)Марко Иванов (десно) и Манол Розов (во средината)

Наводи
------

1. ↑  Николов, Борис. ВМОРО – псевдоними и шифри 1893-1934, Звезди, 1999, стр.51
2. ↑  Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 62 – 63.
3. ↑  Божидар Д. Божиков. Въстанието в Битолски революционен окръг, во: Илинденско-Преображенското въстание 1903—1968, Издателство на Националния съвет на Отечествения фронт, София, 1968, стр.45.
4. ↑  Генов, Георги. Беломорска Македония 1908 – 1916, Торонто, 2006, стр.108
5. ↑  [Силянов, Христо. От Витоша до Грамос, Походът на една чета през Освободителната война – 1912 г. Български писател, София, 1984, стр.406]
6. ↑  Иванов, Васил. Отрязаната глава, 9 юлий 1913, 1928, стр.16.
7. ↑  „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав", Главно управление на архивите, 2006, стр. 290, 892.
8. ↑  Македония – история и политическа съдба, Том II, ИК Знание, София, 1998, стр.31.
9. ↑  Марко Иванов
Тамара Тансиккужина во 2010 година.
**Тамара Тансикужина** (родена на 11 декември 1978, Набережние Челни) — меѓународен играч на дама. Таа има освоено светско првенство во женска конкуренција шест пати, двапати го има освоено Европското првенство во женска конкуренција и е меѓу 20те најдобри играчи во Русија, без оглед на полот. Таа била почесен гостин на фестивалот што се одржа во нејзиниот роден Башкортостан. Во 2013 година на Светското првенство во дама таа освоила 8 место во групата Б.

Спортски достигнувања
---------------------

### Светско првенство

* 2001, 2002, 2004, 2007, 2011, 2019 година — 1во место

### Европско првенство

* 2000, 2008 година - 1во место

Надворешни врски
----------------

* Информации за играчот ДФМЈ

Наводи
------

1. ↑  Yakutia Today
2. ↑  „Bashvest". Архивирано од изворникот на 2011-07-22. Посетено на 2021-04-21.
3. ↑  „World Championship Final-B group". Архивирано од изворникот на 2019-01-14. Посетено на 2021-04-21.
4. ↑  „44th World Women's Championship". Архивирано од изворникот на 2019-06-23. Посетено на 2021-04-21.
**Медицинскиот ринитис** (латински Rhinitis medicamentosa) или **ринитис индуциран од лекови** или **привинизам** се однесува на ринитис (т.е. настинка) предизвиканa од долготрајна употреба на деконгестивни назални спрејови или капки за нос.

Името *привинизам* потекнува од капките за нос кои се продаваа со децении под трговското име *Привин* (супстанца нафазолин), чија долготрајна употреба на крајот доведува до трајно отекување наместо посакуваното намалување на отечената слузница во носот. Терминот медицински ринитис (Rhinitis medicamentosa) почесто се заменува со поимот ринитис индуциран од лекови, кој исто така може да се јави во ретки случаи при земање на бета-блокатори, АКЕ инхибитори или орални контрацептиви;  Според други извори, поимот е резервиран за ринитис предизвикан од деконгестиви.

Патофизиологија
---------------

Лековите кои имаат деконгестивен ефект (ефект во намалување на отечената слузница) ги стимулираат α- адренорецепторите и на тој начин предизвикуваат стеснување на крвните садови во носната слузница, што доведува до намалување на отокот. Точниот механизам за развој на привинизам не е познат; можно е да се присутни вазодилататорни ефекти и интраваскуларен едем.

Терапија
--------

Нормализацијата на носното дишење може да се постигне со прекинување на деконгестивните препарати, под услов лошото носно дишење да не се должи на анатомска (на пр. септална девијација) или алергиска причина што треба соодветно да се третира. По некое време, кое може да биде повеќе од една недела, отокот на носната слузница повторно исчезнува. Засегнатите сметаат дека овој пат е вознемирувачки бидејќи симптомот што првично бил третиран сега се јавува во уште позголемена мера. Локален третман со глукокортикоиди како будесонид, флутиказон или мометазон фуроат (носен спреј) може да биде индициран во ова време за да се ублажат симптомите.  Алтернативно, можно е и постепено намалиување на дозата на деконгестивниот препарат.  


|  |  |
| --- | --- |
|      | Ве молиме, обратете внимание на **важното предупредување**во врска со темите поврзани од **областа на медицината (здравјето)**. |


1. ↑  R. Probst: *Hals-Nasen-Ohren-Heilkunde.* Thieme Verlag, 2008, S. 49.
2. ↑  M. Maldona do Fernández, J. Mullol: *Nonallergic rhinitis and primary ciliary dyskinesia.* In: M. Anniko (Hrsg.): *Otorhinolaryngology, Head and Neck Surgery* (European Manual of Medicine). Springer Verlag, 2008, S. 216.
3. ↑  J. T. Ramey, E. Bailen, R. F. Lockey: *Rhinitis medicamentosa.* In: *Journal of investigational allergology & clinical immunology.* Band 16, Nummer 3, 2006, S. 148–155, PMID 16784007 (Review).
**МАХЕ Еверест '89**, или Македонска Алпинистичка Експдиција Еверест '89 втората Македонска Алпинистичка Експдиција која се одвивала во Хималаите. За цел го имала искачување на највисокиот врв во светот, Монт Еверест. Се одржала во пролетта 1989 година.

Членови на Експедицијата
------------------------

* Јован Попоски - Јове (водач на експедицијата)
* Димитар Илиевски (алпинист)
* Владмир Бошковски (алпинист)
* Страшо Лозаноски (алпинист)
* Горазд Росоклија (лекар и заменик водач)
* Ѓорѓи Костовски (алпинист)
* Борче Јовчевски (алпинист)
* Серафим Серафимовски (алпинист)
* Стипе Божиќ (алпинист)
* Сашо Андонов (алпинист)
* Димитар Тодоровски (алпинист)
* Виктор Грошељ (алпинист)
* Румен Ќамилов (снимател)
* Слободан Ѓорѓевиќ (радио-врски)

Цел на експедицијата
--------------------

Примарната цел на експедицијата бил искачување на врвот Монт Еверест. Искачувањето е направено од непалската страна преку ледоломот Кумбу во стил кој стана класичен и прифатен од сите експедиции кои го качуваат врвот од оваа страна. Базниот логор се поставува на морените под ледоломот на височина од 5370 m до 5500 м.н.в.. Патот кон врвот се протега низ ледоломот Кумбу, потоа долината на тишината, падината под врвот Лоце и јужното седло, а вдолж него се поставуваат четири висински логори. Првиот висински логор е на височина од околу 6100 м.н.в.. вториот е под Лоце на височина од 6200 м.н.в.. третиот на самата Лоце на 7300 м.н.в.. и последниот на Јужното седло на околу 8000 м.н.в... Заедно со Диме на врвот во истиот ден се искачија и словенечкиот алпинист Виктор Грошељ, хрватскиот алпинист Стипе Божиќ и шерпасите Сонам и Аџива. Во четвртиот висински логор се наоѓал македонскиот алпинист Борче Јовчевски кој имал задача да биде логистичка поткрепа за јуришната екипа. Искачувањето до врвот траело околу 15 часа во услови на длабок снег. На врвот Диме и Стипе се задржале околу еден час. На симнување од врвот Диме останал најверојатно на височина од 8200 м.н.в... Причината за неговата смрт не е разјаснета до денес бидејќи за целото време на искачувањето и симнувањето бил во одлична состојба честопати пртејки патека во снегот и пред шерпасите. Се претпоставува дека застанувајќи за кратко на 8200 метри за да го почека Стипе, кој бил зад него и имал проблеми со светилката, Диме заспал.

Димитар Илиевски е првиот Македонец кој се има искачено на Монт Еверест и за долго време бил единствениот Македонец кој се има искачено на врв повисок од 8000 м.н.в...
**Марија Дауерер** (1624-1688) била шведски фармацевт ( аптекар). Таа била првата позната жена аптекар во Шведска.

Таа била ќерка на градскиот советник на Гетеборг, Тимон ван Шотинг и Клара ду Рес, а се омажила во 1646 година за аптекарот Георг Кристијан Даурер (1618-1664), кој истата година ја купил аптеката *Маркатан* во Стокхолм. Во последните години од животот на нејзиниот сопруг таа управувала со аптеката бидејќи тој бил болен, а по неговата смрт ја наследила аптеката и лиценцата за работа во согласност со постоечките еснафски прописи. Таа управувала со аптеката до 1682 година, кога се пензионирала продолжил да работи нејзиниот зет Јакоб Леонард Алмахер (1652–1724).

Во 17 век, единствените жени фармацевти биле вдовици кои ја наследиле дозволата од нивните покојни сопрузи. Оваа привилегија била укината во 1873 година, по што сите фармацевти требало да бидат формално обучени како такви, образование кое било отворено за жени во 1891 година, а првата дипломирана била Марта Лет.

Наводи
------

1. ↑  Levertin Alfred, Schimmelpfennig Carl Fredrik Vilhelm, Ahlberg Karl, red (1910-1918). Sveriges apotekarhistoria från konung Gustaf I:s till närvarande tid. Bd 1, Stockholms stad, Stockholms län, Uppsala län, Södermanlands län, Östergötlands län, Jönköpings län, Kronobergs län. Stockholm: Ernst Westerbergs boktr.