recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Тереј**
**Тереј** (грч. Τηρεύς, лат. Tereus) е син на Арес, крал на Тракија, сојузник на Пандион, кралот на Атина, и маж на неговата постара ќерка Прокна.

Митологија
----------

Тереј се оженил со Прокна затоа што на татко ѝ, кралот Пандион му помогнал да ги порази варварите кои ја опседнале Атина. Тереј ја одвел Прокна во Тракија, во фокидската област Даулида, каде среќно живееле пет години. Тогаш, Прокна побарала од него да ја доведе сестра ѝ Филомела на гости. Тереј ја прифатил молбата и со бродови тргнал по Филомела во Атина.

Када Тереј стигнал во Атина и ја здогледал Филомела, бил зачаран од нејзиниот глас која од нивното последно видување се развила во прекрасна девојка, веднаш се вљубил во неа и страсно ја посакал. Својата желба успеал да ја скрие додека бил во палатата на кралот Пандион, и успеал да го убеди да ја пушти ќерка си на посета кај својата сестра. Ниту за време на патувањето со брод Тереј не се обидувал ништо. Но, штом стигнале во Тракија, ја одвел Филомела во шумата и таму се обидел да ја обљуби. Филомела се одбранила, па Тереј ја затворил во колиба каде се обидувал и подоцна со сила да ја натера да биде со него.

На Прокна ѝ кажал дека сестра ѝ умрела. Кога по некое време се вратил во колибата, наишол на уште поголем отпор. Филомела му рекла дека ќе пронајде начин сè да обелодени со помош на ветрот кој ќе ги пренесе нејзините зборови низ цела земја и небо. За да ја спречи во нејзината намера, Тереј ѝ го исекол јазикот. Но, Филомела пронашла разбој во колибата и исткајала покривка на која напишала сè што ѝ се случило. Случајот ѝ помогнал прекривката да стигне до нејзината сестра. За време на Дионисиите (прослави во чест на богот Дионис) Прокна ја искористила можноста, стигнала до колибата и ја ослободила сестра си. Скришум ја довела до палатата и таму заедно го сковале страшниот план на одмаздата. Тоа е најстрашната одмазда што може да ја смисли жена и мајка. Прокна го убила својот син Итиј, кого Тереј многу го сакал, и заедно со Филомела го подготвила за вечера. Откако завршил со вечерата, Прокна му кажала со какво месо се најал. Тереј, во бес, тргнал со мечот да ја убие Прокна, но се вмешал Зевс, кој сите ги казнил. Тереј го претворил во кукавица, Филомела во ластовичка, а Прокна во славејче.

Митот за Тереј бил обработен од страна на старогрчките писатели Софокле и Филокле (во тетралогијата „Пандиониди"), како и староримските писатели Ливиј Андроник и Акиј.

Наводи
------

1. ↑  Thucydides: *History of the Peloponnesian War* 2:29
2. ↑  *Bibliotheca* 3.14.8
3. ↑  Војтех Замаровски, *Јунаци на античките митови*, *Лексикон на грчкaта и римскaта митологијa*, Загреб 1985, стр. 318.
4. ↑  Robert Grevs, Grčki mitovi, Nolit, Beograd, 1992, str. 146.
5. 1 2  „Objašnjenja i napomene", во: Aristofan, *Lisistrata*. Beograd: Rad, 1963, стр. 96.

Наводи
------



|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тереј" на Ризницата ? |

Надворешни врски
----------------

* *The New Tereus* by Robert Lalonde

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 28011282
* GND: 124692664

 |

 |
**„Мојата вечера со Андре"** (англиски: *My Dinner with Andre*) — филм на режисерот Луј Мал (Louis Malle) од 1981 година, снимен по сценариото на Андре Грегори (Andre Gregory) и Волас Шон (Wallace Shawn), кои ги играат главните улоги.

Синопсис
--------

Во филмот, двајца глумци играат измислени верзии на самите себе, кои разговараат во локалот „Café des Artistes" на Менхетн. Предмет на нивниот разговор е експерименталниот театар, природата на театарот и природата на животот при што на скромниот хуманизам на Вали (го игра Шон) му се спротивставува духовното искуство на Андре (го игра Грегори).

Наводи
------

1. ↑  HRT, Večera s Andreom, američki film (пристапено на 29.9.2022)
Разни видови виљушки. Од лево кон десно: виљушка за десерт; виљушка за мезе; виљушка за салата; виљушка за вечера; виљушка за сечење; виљушка за сервирање; виљушка за скара
**Виљушка (**погрешно**:** *вилушка***)**  — дел од прибор за јадење кој се состои од една дршка со неколку тесни боцки на едниот крај. Виљушката се користи за да се подигне храната до устата, или да се задржат состојките в место додека тие се сечат со нож. Храната може да се подигне со прободувње со боцките или држејќи ја на врвот на боцките се малку криви.

Се смета дека виљушката потекнува од Римското Царство, што се покажало со археолошки докази. Виљушка што се користи на маса за јадење најверојатно потекнува од Источното Римско (или Византиско) Царство. Нејзината употреба се проширила на Блискиот Исток во текот на првиот милениум од нашата ера и потоа се проширила во јужна Европа во текот на вториот милениум. Не се користела редовно во северна Европа до 18 век и не се користела во Северна Америка сè до 19 век.

Поврзано
--------

* Прибор за јадење
* Нож
* Лажица

Наводи
------

1. ↑  „виљушка" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Виљушка" на Ризницата ? |

* Cutlery of the Middle Ages and Renaissance Виљушки од грчко-римско време до XVII век
Лого на ЦОР 1
**Цел за одржлив развој 1** (скратено **ЦОР 1**) — прва од Целите за одржлив развој на Обединетите нации донесени во 2015 година којашто има за цел да „нема сиромаштија". Официјалниот текст гласи: „да си стави крај на сиромаштијата во сите нејзини форми насекаде". Преку заложувањето „никој да не заостане", земјите се обврзуваат да им овозможат забрзан напредок на оние коишто заостануваат за водечките.:54

ЦОР 1 има за цел да го искорени секој облик на екстремна сиромаштија. Овие облици ги вклучуваат најосновните човечки потреби како што се храна, чиста вода за пиење и санитација, но исто така и некои нови потреби предизвикани од глобалното затоплување и судирите. ЦОР 1 не се однесува само на мажите, жените и децата, туку и на основните човечки ресурси, услуги и заедници погодени од судири и природни непогоди. И покрај тековниот напредок, околу 10% од светското население живее во сиромаштија и се бори да ги задоволи основните потреби, како што се здравство, образование и пристап до вода и санитација.

Екстремната сиромаштија и натаму преовладува во нискодоходните земји, особено во оние погодени со судири и политички немири, како што се земјите во Потсахарска Африка, Латинска Америка и Карибите. and other conflict-prone regions. Without significant shift in policies, extreme poverty will double in digits by 2030.

Наводи
------

1. ↑  „Цели за одржлив развој Архивирано на 18 јануари 2021 г.". *Регионален центар за животна средина*.
2. ↑  United Nations (2017) Resolution adopted by the General Assembly on 6 July 2017, Work of the Statistical Commission pertaining to the 2030 Agenda for Sustainable Development (A/RES/71/313)
3. ↑  United Nations (2017) HLPF Thematic Review of SDG , New York
4. ↑  „Goal 1: No Poverty". *United Nations Development Programme (UNDP)*. Посетено на 17 September 2020.
5. ↑  „Decline of Global Extreme Poverty Continues but Has Slowed". *World Bank* (англиски). Посетено на 26 август 2020.
6. ↑  „Latin America & Caribbean (excluding high income) | Data". *data.worldbank.org*. Посетено на 2020-09-22.
7. ↑  „Goal 1 - End poverty in all it forms,everywhere". *United Nations, Department of Economic and Social Affairs, Statistics Division*. Посетено на 26 август 2020.
**Цвохау** (германски: *Zwochau*) — село и поранешна општина во округот Северна Саксонија, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2013 година е дел од општината Видемар.

Местоположба
------------

Општина се наоѓа на околу 30 километри источно од Хале, околу 20 километри северозападно од Лајпциг и 10 километри југозападно од Делич. Автопатот А9 поминува западно од општината и може да се стигне преку излезот во Видемар, на околу 4 километри. Порано во општината биле присутни многу јагленокопи, кои повеќе не се ископуваат. Во тек е создавање на езера од овие јагленокопи (Werbeliner See, *Grabschützer See* и *Zwochauer See*) како дел од новата „Саксонска езерска област". Аеродромот Лајпциг-Хале е јужно од Цвохау во близината на Шкојдиц.

History
-------

Постоењето на селото Цвохау за првпат е документирано во декрет од 1158. Од 1 април 1936 година, селата Флемсдорф и Шладиц се припоени со Цвохау.

Zwochauer Bockwindmühle

Знаменитости
------------

* *Sächsisches Seenland*
* Црквата во Цвохау
* Ветерницата Цвохау (*Neue Bockwindmühle*)

Наводи
------

1. ↑  „Verwaltungsgeschichte Delitzsch". Архивирано од изворникот на 2013-05-28. Посетено на 2012-06-16.

Надворешни врски
----------------

* Цвохау на Ризницата ?
* Официјална страница

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 245437602
* GND: 4843889-3

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Северна Саксонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
***Страшните прикзни на Маша*** (руски: *Машкины страшилки*) е руска анимирана серија, спин-оф на популарната анимирана серија Маша и Медо.

Во секоја седмоминутна епизода, Маша раскашува "страшна" приказна, која е повеќе смешна него страшна меѓутоа секогаш има порака. Цртаните се мешавина 3D техника и аниме.

Емитување на Балканот
---------------------

Во Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина и Македонија оваа серија со премиерно емитување започнала во 2016 година на ТВ Мини, синхронизирана на српски јазик. Синхронизацијата ја работело студиото Блу хаус по нарачката од компанијата *Декси Ко*. Подоцна, серијата започнала да се емитовува на РТС 2. Нема DVD изданија.

Српска синхронизација
---------------------

* Гласот на Маша - Јована Цавниќ
* По наручка - Декси Ко
* Произведување - Декси Ко
* Превод и адаптација на текстот - Милован Филиповиќ
* Режисер на синхронизација - Никола Булатовиќ
* Студио - Блу хаус
* Снимател на синхронизацијата - Игор Петровиќ

Надворешни врски
----------------

* „Страшните приказни на Маша", на imdb.com
**Васе Манчев** — македонски раскажувач, романописец, поет, драмски писател и преведувач.

Животопис
---------

Манчев е роден на 20 февруари 1949

 година во с. Робово, Струмичко. Завршил Филолошки факултет во Белград, а подоцна станал доктор по филолошки науки. Бил уредник на списанието „Разгледи", а работел и во Радио Телевизија Скопје. Исто така, бил пратеник во Собранието на Република Македонија. Член е на Македонскиот ПЕН центар, а во Друштвото на писателите на Македонија членува од 1980 година. Од 1987 до 1993 година бил директор на Националната библиотека „Св. Климент Охридски" во Скопје.

Творештво
---------

Манчев е автор на книгите: Суша и душа (раскази, 1977), Подгорен корен (раскази, 1979), Клето лето (раскази, 1983), Јадигар (драма, 1984), Кршалнига (драма, 1984), Бледица (драма, 1985), Чинки (раскази, 1987), Подигравки (драми, 1988), Инакво лице (роман, 1988), Тажни свечености (избор раскази, 1988), Насушна сушност (раскази, 1989), Залудни раскази (1993), Големи богови, мали богови и привиденија (поема, 1994), Свирепа вечност (поезија, 1995), Измислена душа (раскази, 1996), Амин (роман, 1998), Сиреч (раскази, 1998), Волшебно време (раскази, 2000).

Добитник е на наградите: „Рациново признание" и „Стале Попов".

Наводи
------

1. ↑  НУБСК - Историја
2. ↑  Георги Сталев (приредувач), *Современи македонски раскажувачи, избор*. Скопје: Детска радост, Култура, Македонска книга, Мисла и Наша книга, 1990, стр. 184.
3. ↑  Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, Скопје, 2004, стр. 151.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Лого на ЦОР 12
**Цел за одржлив развој 12** (скратено **ЦОР 12**) — дванаесетта од Целите за одржлив развој на Обединетите нации донесени во 2015 година којашто има за цел обезбедување „одговорно користење на ресурсите". Официјалниот текст гласи „да се обезбеди одржлива потрошувачка и производство". ЦОР 12 се предвидува да осигура поволно искористување на ресурсите, подобрување на економската ефикасност, одржлива инфраструктура и обезбедување пристап до основните услуги, еколошки и поволни работни места, како и подобар квалитет на живеење за сите. Целта има 11 потцели коишто треба да бидат постигнати до 2030 година, а напредокот кон нивното постигнување се мери со помош на 13 показатели.

Наводи
------

1. ↑  „Цели за одржлив развој Архивирано на 18 јануари 2021 г.". *Регионален центар за животна средина*.
2. ↑  United Nations (2017) Resolution adopted by the General Assembly on 6 July 2017, Work of the Statistical Commission pertaining to the 2030 Agenda for Sustainable Development (A/RES/71/313)
3. ↑  „sdg-tracker.org/sustainable-consumption-production".[*мртва врска*]
4. ↑  „Sustainable Consumption and Production: A Crucial Goal for Sustainable Development—Reflections on the Spanish SDG Implementation Report". *Journal of Sustainability Research*. **1** (2). 2019. doi:10.20900/jsr20190019.
**Тераса** (италијански: *La terrazza*) - италијански филм од 1980 година во режија на Еторе Скола (Ettore Scola), по сценариото на Аџеноре Инкрочи, Фурио Скарпели и Еторе Скола. Главните улоги ги играат: Виторио Гасман, Уго Тоњаци, Жан-Луј Трентињан, Марчело Мастројани, Стефанија Сандрели и Карла Гравина. Критичарите го оцениле филмот како симпатичен, интелигентен и политички ангажиран филм. Еден од најдобрите италијански режисери на сите времиња ангажирал одлични глумци – и на публиката ѝ го прикажува патувањето на страсните, но огорчени пријатели кои се осмелиле да се борат за своите верувања. Филмот изобилува со неверојатни реплики за правото на секое човечко суштество на среќа и љубов. Филмот освоил две „Златни палми" на Канскиот филмски фестивал во 1980 година – за сценарио и за споредна женска улога (Карла Гравина). Поради неговото значење, филмот бил реставриран во 2015 година.

Синопсис
--------

Филмот е болна а сепак смешна приказна за човековиот развој: скапи вина, трпеза преполна со храна, но луѓето празни – одвнатре. Сите престанале да се развиваат и се држат до своите замислени и закоравено зацртани улоги во животот.

Наводи
------

1. 1 2  kinoteka.mk (пристапено на 5.10.2019)
**Страшо Денков Петрушев** ( 1925
 Сушица (Скопско) ― 28 април 1945

 во Горешница, Хрватска) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од земјоделско сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. На 5 октомври 1944 година по ослободувањето на Македонија, стапил во Третата македонска ударна бригада. Со неа учествувал во уништувањето на остатоците од балистичките банди во Македонија. Потоа заминал за Земун, каде завршил три месечна воена обука, совладувајќи ја вештината во ракувањето на ново применото оружје. Од Земун заминал на Сремскиот фронт со Бригадата и во нејзиниот состав учествувал во големиот пробив на Сремскиот фронт, како и во борбите за ослободување на повеќе градови и села. На 28 април 1945 година, во една од тие битки, кај Горешница бил убиен на бојното поле. Бил закопан на позицијата каде што загинал.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 114. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
***Васа Железнова*** (руски: *Васса Железнова*) ― драма на руско-советскиот писател Максим Горки. Драмата ја напишал и објавил во 1910 година. Била изведена дури во 1936 година, откако Горки напишал нова верзија во 1935 година.

Претставата била основа на неколку филмови во Советскиот Сојуз, на пр. истоимениот филм од 1953 година и во Франција и СР Германија.

Поврзано
--------

* *Мајка* (1906)

Надворешни врски
----------------

* 

* Васа Железнова (драма) на Ризницата ?
* Прва верзија, (на руски)
* Втора верзија, (на руски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 181879928
* LCCN: n85098328
* GND: 4636961-2

 |

 |
**Грасхопер Цирих** е швајцарски фудбалски клуб од градот Цирих.

Клубот е основан од англискиот студент Том Е. Грифин на 1 септември 1886 и претставува најстар фудбалски клуб во Швајцарија. Со 27 наслови државен шампион и 19 освоени купови, Грасхопер е најуспешен швајцарски клуб. Покрај тоа, двапати го освојувал и Интертото купот.

Својте домашни натпревари клубот ги игра на Лецигрунд стадионот кој има капацитет од 25.000 места. Најголеми соперници му се Цирих, со кој игра градско дерби и Базел. Бидејќи се работи за мултиспортски клуб покрај фудбалскиот, егзистираат уште веслачки, хокеарски, ракометен, тениски, карлингски и сквош клуб.

Бои и амблеми
-------------

Официјалните бои на клубот се бела и сина ().

Титули
------

* **Швајцарска Супер лига Швајцарска Супер лига**
	+ **Победник (27) :** (*рекорд*)

1897-98, 1889-00, 1900-01, 1904-05, 1920-21, 1926-27, 1927-28, 1930-31, 1936-37, 1938-39, 10 титули  
 
1941–42, 1942–43, 1944–45, 1951–52, 1955–56, 1970–71, 1977–78, 1981–82, 1982–83, 1983–84,10 титули  

1989–90, 1990–91, 1994–95, 1995–96, 1997–98, 2000–01, 2002–03.

* **Куп на Швајцарија Куп на Швајцарија**
	+ **Победник (19) :**

1925–26, 1926–27, 1931–32, 1933–34, 1936–37, 1937–38, 1939–40, 1940–41, 1941–42, 1942–43, 1945–46, 1951–52, 1955–56, 1982–83, 1987–88, 1988–89, 1989–90, 1993–94, 2012–13.

* + - Финалист (13) :

1927-1928, 1930-1931, 1932-1933, 1948-1949, 1952-1953, 1957-1958, 1962-1963, 1977-1978, 1992-1993, 1994-1995, 1998-1999, 2001-2002, 2003-2004. 

* **Лига куп на Швајцарија**
	+ **Победник (2) :**

1973, 1975.

* **Суперкуп на Швајцарија**
	+ **Победник (1) :**

1989.

* **Интертото куп Интертото куп**
	+ **Победник (2)**:

2006, 2008.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страна на клубот (германски)

Наводи
------



|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Швајцарија Швајцарска Супер лига 2018-2019 |
| --- |
|  |
| 
Базел Базел • 
Грасхопер Грасхопер • 
Јанг Бојс Јанг Бојс • 
Ксамакс Ксамакс • 
Лугано Лугано •
Луцерн Луцерн •
Сион Сион •
Ст. Гален Ст. Гален •
Тун Тун •
Цирих Цирих • 
 |  |

 |
**Георги Урдов - Џоџо** — македонски национален деец од Егејскиот дел на Македонија. Роден е во градот Воден во 1914 година. Како млад се приклучил на работничкото движење, а е член на КПГ од 1935 година. Учествувал во сите работнички демонстрации во Воден. Втори политички комесар на Окружниот комитт на КПГ за Воденско. Од јуни 1944 година е комесар на Воденскиор баталјон на ЕЛАС, како и заменик командант на првата македонска бригада во Грција. Учествува во формирањето на НОФ. Загинал како член на штабот на ДАГ за централна и западна Македонија во јуни 1947 година за време на големата офанзива на монархофашистичката војска на планината Пиерија.

Извори
------

* Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје 2009 , стр. 1534

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Варшавскиот агол"** (српски: *Варшавски угао*) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт".

Содржина
--------

Студентката Сташа Зориќ се сеќава на родната куќа во Белград, која била урната заради изградбата на една повеќекатница. Во една прилика, за време на излетот во близината на Врњачка Бања, Сташа го препознава во природата распоредот на собите од родната куќа, а потоа таквите визии ѝ се јавуваат постојано. Исто така, таа се сеќава на сликите со музички сцени, закачени на ѕидовите во нејзиниот дом. Подоцна, за време на одморот во Полска, Сташа ја посетува Варшава и на една улица здогледува куќа која е потполно иста како нејзината, само што распоредот на собите е спротивен. Зачудена од глетката, таа почнува да истражува и дознава дека куќата била реконструирана по сеќавањето на еден човек. Сташа го открива неговото име и оди во варшава со цел да се сретне со него. Таа доаѓа кај куќата малку порано и додека ги разгледува сликите, за првпат успева да го прочита нотниот запис од една слика. Во истиот миг, таа заборава сè, кога пристигнува човекот, таа се однесува грубо кон него и веднаш се враќа во Белград.

Наводи
------

1. ↑  Milorad Pavić, *Ruski hrt i nove priče*. Beograd: Književne novine, 1986, стр. 44-49.
За клубот основан во 1919 и распаднат во 2010 година, видете ФК Гостивар (1919).

**ФК Гостивар** (албански: *KF Gostivari*) ― македонски фудбалски клуб од Гостивар. Клубот настапува во Втората македонска фудбалска лига - Запад.

Историја
--------

Клубот бил основан во 1998.

Во сезоната 2012/13, Гостивар завршил на второто место и напреднал во Првата лига за првпат во клупската историја. Првата победа во сезоната 2013/14 била забележана на 18 август 2013 против Работнички. Екрем Хоџиќ, одбранбениот играч на Гостивар постигнал два гола, придонесувајќи за победа од 2-0.

Домашен терен
-------------

Градскиот стадион Гостивар.
Традиционално, Гостивар настапува на Градскиот стадион Гостивар. Во сезоната 2017/18, екипата на Гостивар одиграла еден натпревар на Спортскиот центар АМС во Гостивар како домашна екипа.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  „Делегирање Втора МФЛ - Запад 16 коло, сезона 2017/18" (PDF). Фудбалска федерација на Македонија. 8 март 2018. Посетено на 23 август 2022.

Надворешни врски
----------------

* Информации за клубот на MacedonianFootball (англиски)
* Фудбалска федерација на Македонија
**Хела** и Фрикс
**Хела** (грчки: *Έλλη*, Предлошка:Lang=lat) — ќерка на орхоменскиот крал Атамант и божицата на облаците Нефела.

Митологија
----------

Хела, со својот брат Фрикс, поминала мачно детство бидејќи нивниот татко ја напуштил нивната мајка Нефела и ја довел Ина, ќерката на тебанскиот крал Кадмо, која ги мразела од самиот почеток.

Ина, со своите сплетки успеала да го наговори Атамант да им го жртвува својот син Фрикс на боговите. Кога Атамант го водел својот син кон жртвеникот, Нефела испратила голем овен со златно руно кој ги зел Фрикс и Хела на својот грб и полетал со нив кон исток. На патот, за време на летот, кога се нашле над морскиот теснец кој ги одвојува Европа и Азија, Хела не успеала да се додржи на овенот и паднала во морето.

Фрикс не успеал да ја спаси својата сестра, но во нејзино сеќавање, го нарекол морето во кое паднала Хелинско Море - Хелеспонт. Цел среден век тоа море се нарекувало со името на Хела, а денес тоа се Дарданелите.

Наводи
------

1. ↑  Замаровски 1985, стр. 128. sfn error: no target: CITEREFЗамаровски1985 (help)
**Херта Фрајтаг** (германски: *Herta Freitag*; 6 декември 1908

 во Виена - 25 јануари 2000

) била австриско-американска математичарка, професор по математика на Колеџот Холинс, позната по својата работа на броевите на Фибоначи.

Живот
-----

Таа е родена како Херта Таусих во Виена, Австрија. Магистрирала на Универзитетот во Виена во 1934 година и ја презела улогата на наставник на универзитетот. Меѓутоа, нејзиниот татко (уредник на *Die Neue Freie Presse*) јавно се спротивставил на нацистите, па во 1938 година таа и нејзините родители емигрирале во Англија, работејќи како слугинка, бидејќи англиските имиграциски закони ја спречиле да влезе во земјата како учител. Во 1944 година таа, нејзиниот брат (диригентот Волтер Таусих) и нејзината мајка се преселиле во САД (нејзиниот татко умрел една година претходно), и повторно почнала да подучува математика во Училиштето Грир во северниот дел од Њујорк.

Се стекнала со втора магистерска диплома во 1948 година на Универзитетот Колумбија, а докторирала на Колумбија во 1953 година. Во меѓувреме, во 1948 година се придружила на факултетот во Холинс, каде што на крајот станала редовен професор и главна на одделот. Во 1962 година работела како претседател на дел за Математичката асоцијација на Америка, првата жена во нејзиниот дел која го направила тоа. Таа се пензионирала во 1971 година, но се вратила на настава повторно во 1979 година, по смртта на нејзиниот сопруг, Артур Фрајтаг, со кого се омажила во 1950 година.

По нејзиното пензионирање, таа станала чест соработник за *Фибоначи Квартално*, а списанието во нејзина чест, во 1996 година, посветило издание за неа, на нејзиниот 89. роденден (89 како број на Фибоначи).

Наводи
------

1. ↑  Оконор, Џон Џ.; Робертсон, Едмунд Ф. „Herta Taussig Freitag", *Архив „Историја на математиката" на MacTutor*, Универзитет Сент Ендрус.
2. ↑  Riddle, Larry, *Herta Taussig Freitag*, Biographies of Women Mathematicians, Agnes Scott College.
3. ↑  „Dedication to Herta Taussig Freitag" (PDF), *Fibonacci Quarterly*, **34** (5): 467, 1996.
Витов означен со црвено на островот Риген
**Витов** (германски: *Wittow*) — најсеверниот полуостров на островот Риген. Витов бил одделен остров до доцниот среден век, откога е поврзан со полуостровот Јазмунд на Риген преку теснецот Шабе. Витов е најпознат по ’ртот Аркона, кој содржи остатоци на поранешниот храм на Рујаните.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони на островот Риген |
| --- |
|  |
| 
* Буг
* Витов
* Јазмунд
* Менхгут
* Мутланд
* Цудар
* Шабе
* Шмале Хајде

 | Карта на Риген |

 |

Координати: 54°38′N 13°20′E﻿ / ﻿54.633° СГШ; 13.333° ИГД﻿ / 54.633; 13.333

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 247243746
* GND: 4205597-0

 |

 |



|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Мекленбург-Западна Померанија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Хелен Барсело** (родена 1954 година)  е математичар од Квебек специјализирана за алгебарска комбинаторика. Во рамките на тоа поле, нејзините интереси вклучуваат теорија на комбинаторна репрезентација, теорија на хомотопија и аранжмани на хиперпланови.  Таа е професор по математика на Државниот универзитет во Аризона и заменик-директор на Mathematical Sciences Research Institute (MSRI). Таа беше и главен уредник на „ *Јоurnal of Combinatorial The"*, серија А, од 2001 до 2009 година.

Образование и кариера
---------------------

Барсело го одбрани својот докторат на University of California, Сан Диего во 1988 година. Нејзината дисертација „ *On the Action of the Symmetric Group on the Free Lie Algebra and on the Homology and Cohomology of the Partition Lattice*, беше под менторство и надзор од страна на Адријано Гарсија .

Препознавање
------------

Таа беше избрана за стипендисти класа 2018 година на Американското математичко друштво  и класа стипендисти за 2019 година на Здружението за жени по математика .

Користена литература
--------------------

1. ↑  Birth year from WorldCat
2. ↑  *Hélène Barcelo: Deputy Director*, Mathematical Sciences Research Institute, Посетено на 2017-11-20
3. ↑  *Personal Profile of Dr. Hélène Barcelo*, Mathematical Sciences Research Institute, Посетено на 2017-11-04
4. ↑  Хелен Барсело at the Mathematics Genealogy Project
5. ↑  *2018 Class of the Fellows of the AMS*, American Mathematical Society, Посетено на 2017-11-03
6. ↑  *2019 Class of AWM Fellows*, Association for Women in Mathematics, Посетено на 2018-10-07
Споменик на „трговците со шатлови" во кинескиот град Манџурија, сместен на границата со РусијаСпоменик на „трговците со шатлови" во кинескиот град Манџурија, сместен на границата со Русија
**Трговци со шатлови** биле луѓе кои се занимававале со **трговија** со **шатлови** во доцниот Советски Сојуз и постсоветските држави во кои трговците превезувале во и надвор од земјата купувајќи стоки и потоа продавајќи ги во земјата. Потекнуваат од времето на *перестројката и се прошириле* и по распадот на Советскиот Сојуз.

ОЕСР ја дефинира **трговијата со шатл** како „активност во која поединечните претприемачи купуваат стоки во странство и ги носат во државата за да ги препродаваат на мали улични пазари или во мали продавници. Многу често стоката се увезува без целосна декларација за да ги избегнат увозните трошоци".

Поврзано
--------

* Луѓе чанти

Надворешни врски
----------------

* Напис од Jamestown.org
* Дефиниција на *поимник за статистички термини на* ОЕСР
* Забиелина, Ј. (2012). „ Трошоци и придобивки од неформалната економија: трговија со шатлови и криминал на пазарот Черкизовски". *Глобален криминал*, том 13, број 2, стр. 95-108.

Наводи
------

1. ↑  „ПРАВДА.info - Ода "челнокам"". *www.pravda.info*. Архивирано од изворникот на 2011-12-21. Посетено на 2018-11-25.
2. ↑  „Челноки". *Lurkmore* (руски). Посетено на 2018-11-25.[*мртва врска*]
3. ↑  „Кто такие "челноки": откуда взялись и куда подевались?". *shkolazhizni.ru*. Посетено на 2018-11-25.
Кактомите (Плоча XXXVI) (6026512628)
**The Cactaceae (Плоча XVIII) (6025951147).jpg**
**The Cactaceae (Плоча XIX) (6025951379).jpg**
**Хелен Аделаид Вуд** (починала на 25 ноември 1927 година) била британска ботаничка уметница и научна илустраторка најпозната по колекцијата на нејзините илустрации одржана во Природонаучниот музеј на Јамајка. Таа била исто така позната по илустрацијата на најмалку еден принт и три акварели во *The Cactaceae* на Britton & Rose, објавена помеѓу 1919 и 1923 година. Колекцијата на нејзините уметнички дела во Природонаучниот музеј на Јамајка била запишана во регистарот на УНЕСКО за Латинска Америка и Карипската регионална меморија на светот. Заедно со Природонаучниот музеј на Јамајка, уметничките дела на Вуд се чувале и во колекцијата на Националниот музеј за природна историја. Таа била една од првите жени музејски работници на Карибите и била вработена во Природонаучниот музеј на Јамајка од 1912 до 1927 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  „The Helen Adelaide Wood Collection" (PDF). *www.nlj.gov.jm*. Посетено на 27 January 2019.
2. ↑  Gloudon, Ancile (1983). „An Orchid portfolio : watercolours by Helen Adelaide Wood and H.Q. Levy". *Jamaica Journal*. **16** (2): 37–40. OCLC 82024893.
3. ↑  „Tenth Meeting of MOWLAC Regional Committee for Latin America and the Caribbean UNESCO Memory of the World Program Mexico City" (PDF). *mowlac.files.wordpress.com*. 28 October 2010. Посетено на 27 January 2019.
4. ↑  „Opuntia jamaicensis". *collections.nmnh.si.edu*. 2019. Посетено на 27 January 2019.
5. ↑  Cummins, Alissandra (1991). „The role of women in Caribbean museum development – where are we now?". *Museum International*. **43** (3): 140–143. doi:10.1111/j.1468-0033.1991.tb00974.x.
6. ↑  „Jamaica's rich fauna and flora". *Jamaica Observer*. 19 November 2017. Архивирано од изворникот на 2019-04-21. Посетено на 27 January 2019.
7. ↑  Farr, Thomas H. (1985). „Early Years of the Natural History Division" (PDF). *Jamaican Journal*. **18** (2): 19–28. Архивирано од изворникот (PDF) на 2019-01-27. Посетено на 2022-03-14.
Супена лажица
**Супена лажица** — прибор за јадење наменет да принесува течна или нетврда храна во устата.

Во рецептите за готвење „супена лажица" многу често се користи за да ја опише нејзината „содржина"

Единица мерка
-------------

Станува збор за мерка што обично се користи во кулинарството и медицината. Во денешно време, општо прифатено е дека количината на една супена лажица е колку три кафени лажички.

### Единица за зафатнина во кулинарството

Како единица супената лажица е почеста во англосаксонските рецепти, сепак вообичаена е за мали количини чија точност е од мало значење. Општо е прифатено дека една лажица е 15 ml и една кафена лажичка 5 ml.

### Единица за зафатнина во медицината

Рецептите често за мерки на состојките ја земаат супената лажица што одговара на 15 ml. Кафената лажичка одговара на 5 ml.

Поврзано
--------

* Лажица
* Кафена лажичка

Наводи
------

1. ↑  Proper Montagné (1938). *Larousse gastronomique*. Paris: Librairie Larousse. стр. p. 389. Укажано повеќе од еден `|pages=` и `|page=` (help)CS1-одржување: излишен текст (link)

* Портал: Гастрономија
**Трговскиот брод „Кеа трејдер"** или на англиски **„MV *Kea Trader*"** бил товарен брод за кој бил прогласен за целосна загуба откако бил фатен на гребенот во Нова Каледонија во Јужниот Пацифик во јули 2017 година.

Позадина
--------

„MV *Kea Trader*" бил изграден во 2017 година во бродоградилиштето Гуангжу Венчунг во Гуангжу, Кина, како еден од возниот парк на идентични бродови со контејнери со класа Венчонг 2100. Сопственикот на бродот бил Ломар Шипинг, Обединетото Кралство, и бил овластен за поморска трговија со седиште во Холандија. Бродот имал ограничување на товарот од 54.023 бруто тони и максимален капацитет на контејнерот 2.165 единици еднакви на 20 стапки.

Инцидент
--------

Бродот бил на патување од Островот Маре, Нова Каледонија, до азиските пристаништа во јули 2017 година кога било заземјен на цврст гребен. Бродот сè уште бил опколен во октомври 2017 година. Во март 2018 година, бродот бил прекршен на два дела од силните бранови и лошото време. Операција за спасување била доделена од кинеска компанија за спасување.

Поврзано
--------

* Трговски брод „Рена" - Брод со собирање од 3.351 единици еднакви на 20 стапки што се заглавил околу Гребенот Астролејб кај Торанга, Нов Зеланд, на 5 октомври, 2011 година. Исто така, се распаднал во два дела.
**Хелен** (старогрчки: Ἕλενος = „од Месечината") — лик од старогрчката митологија, син на тројанскиот крал Пријам и неговата втора жена Хекаба, брат-близнак на Касандра. Исто како неа, и Хелен бил пророк: тој го разбирал говорот на птиците и така ги дознавал советите на боговите. Наводно, од него потекнува пророштвото за тројанскиот коњ. По смртта на брат му Хектор, се оженил со неговата жена Андромаха, која му го родила синот Кестрин. По еден мит, тој ѝ се предал на грчката војска поради злострорството во кое Парис нечесно го убил Ахил во храмот.

Наводи
------

1. ↑  „Registar imena i reči s objašnjenjima" во: Krista Volf, *Kasandra*. Sarajevo: Svjetlost, 1987, стр. 165.
Вила Колиба
**Вила Колиба** (полски: *Willa Koliba*) е музеј на Закопане во Полска, и претставува дел од Музејот Татри. Направен е во закопански стил и претставува важен дел на културата на полските Карпати.

Вилата е изградена помеѓу 1892 и 1893 година, на темелите на проектот на Станислав Виткиевич. Тоа било прва градба некогаш, која била подигната во закопански стил. Вила Колиба е регистриран полски споменик на природата од 1983 година.
Името „колиба" потекнува од истоиот збор на регионалиот дијалект на полскиот јазик, на етничката група Горала што значи пастирска колиба.

Наводи
------

1. ↑  Jabłońska, Teresa (2008). Styl zakopiański Stanisława Witkiewicza. Wydawnictwo BOSZ. Вила Колиба
Поглед на Тарнската Клисура
**Тарнската Клисура** (фр. *Gorges du Tarn*) е клисура низ која тече реката Тарн помеѓу висорамнините Кос Межан и Кос де Советер, во јужна Франција. Најголемиот дел од клисурата се протега во департманот Лозер, а помалиот навлегува во департманот Аверон. Подрачјето на клисурата е прогласено за природен предел од посебно значење

Клисурата започнува од селото Кезак и завршува кај Ле Розје во должина од 53 км (од 44°22′30″ СГШ 3°31′15″ ИГД до 44°11′36″ СГШ 3°12′20″ ИГД) и длабочина од 400-600 м.

Архитектура
-----------

Кастелбук со запустениот замок (погоре)
Во минатото, по должината на клисурата се иградени многу замоци, од кои највеќето се средновековни. Интересни примери се Кастелбук, Ла Каз, Отериве, Ла Мален и Сен Ром де Долан.

Поврзано
--------

* Кастелбук
* Сент Аними
* Сен Шели ди Тарн

Наводи
------

1. ↑  Природни предели од посебно значење Архивирано на 16 ноември 2008 г. - Министерство за екологија на Франција (француски)

Надворешни врски
----------------

* Страница за клисурата Архивирано на 11 април 2011 г. (англиски) (француски)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тарнска Клисура" на Ризницата ? |

  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Франција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Вила Орхидеја** - хрватски филм од 1988 година, во режија на Крешо Голик, кој е автор на сценариото, заедно со Ружа Јурковиќ. Главните улоги ги играат: Рене Медвешек, Гордана Гаџиќ, Невена Росиќ, Гала Виденовиќ, Златко Црнковиќ, Реља Башиќ, итн.

Синопсис
--------

Борис (го игра Медвешек) е млад писател кој заедно со својата свршеница Ирена (ја игра Гаџиќ) доаѓа во родното село во Славонија, во посета на својот вујко (го игра Црнковиќ). Таму ја здогледува вилата „Орхидеја" која му ги буди спомените на детството и младоста. Во неа живеела Убавата Јулија во која Борис бил вљубен уште како дете, но откако нејзиниот татко западнал во долгови, таа била принудена да се омажи за богатиот човек, наречен Касап. Борис често оди да ја набљудува напуштената вила во која понекогаш навраќа Касапот во придружба на една жена за која Борис е убеден дека е Јулија. Како последица на разбудените спомени, Борис почнува да страда од халуцинации. Поради тоа, тој се враќа во Загреб, но и таму на секој чекор ја гледа Јулија. Поради тоа, тој повторно се враќа во селото, оди во близина на вилата, а таму го заробуваат шумските разбојници. Тогаш, Борис сонува дека разбојниците го затвориле во вилата, дека таму ја ослободил Јулија, но и дека го убил стариот домар. Во сонот, Јулија го повикува Борис да ја убие Ирена. Утредента, полицијата врши увид во вилата и таму ги наоѓа телата на неколку убиени разбојници, но и телото на убиениот домар, а покрај него се наоѓа запалката на Борис. Тогаш, Борис заминува со автомобилот на Ирена, но излетува од патот и умира.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Vila Orhideja (1988) (пристапено на 5.1.2019)
Тартиниев плоштад
**Тартиниев плоштад** (словенечки: *Tartinijev trg*; италијански: *Piazza Tartini*) — најголем и главeн плоштад во градот Пиран, Словенија. Името го добил по виолинистот и композитор Џузепе Тартини, на кого бил направен споменикот во 1896 година.

Опис на плоштадот
-----------------

Плоштадот бил внатрешно пристаниште за помали пловни објекти и бил сместен надвор од првите градски sидини. Во средниот век, пристаништето станало опкружено со важни згради и палати, поради што станало важно место на градот. Меѓутоа, поради канализацијата што била таму, од службениците се одлучило да постават *real* плоштад таму во 1894 година. Околу новосоздадената платформа се појавија разни нови згради, вклучувајќи го и градското собрание. Од тие згради, готската куќа по име Benečanka (*Venetian house*) сè уште има оригинална надворешност, која датира од 15 век.

Вајар на бронзениот споменик на Tartini во 1896 година бил Antonio Dal Zòtto.

Од 1909 до 1912 година, била направена патека за trolleybus, која го поврзува Пиран со железничката станица во Lucija, каде што била направена железничката Parenzana, која ги поврзува Трст и Poreč со разни други градови. По 1912 година, trolleybus бил заменет со поефикасен трамвај, кој бил operational до 1953 година. На 300 th годишнината од раѓањето на Tartini, се случило огромно реновирање на плоштадот, кога била формирана елипса од бел камен, дизајнирана од архитектот Boris Podrecca.

Денес
-----

Во последниве години имало некои промени на бројот на возила на плоштадот, во корист на туризмот, така што во текот на главната сезона (први јули до први септември) возилата треба да се паркираат на градскиот паркинг во Fornače. Исто така, постои линија од бесплатни мини-автобуси кои возат од Пиран до разни други крајбрежни градови во главната сезона.

Поврзано
--------

* Словенечка Истра

Наводи
------

1. ↑  Longley, Norm (2004). *The Rough Guide to Slovenia* (англиски). Rough Guides. стр. 201. ISBN 9781843531456. Посетено на 27 October 2017.
2. ↑  „History of Tartini Square". *portoroz.si*. Посетено на 27 October 2017.
3. 1 2  McKelvie, Robin; McKelvie, Jenny (2008). *Slovenia* (англиски). Bradt Travel Guides. стр. 157. ISBN 9781841622118.

Надворешни врски
----------------

* Municipality of Piran
* Piran on Geopedia Архивирано на 20 јуни 2012 г.

Координати: 45°31′42.66″N 13°34′6.22″E﻿ / ﻿45.5285167° СГШ; 13.5683944° ИГД﻿ / 45.5285167; 13.5683944
Црквата „Св. Еремија" во Долни Стубол е парохиско седиште
**Втора пробиштипска парохија** — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Штипското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Еремија" во селото Долни Стубол. Парохијата ги опфаќа селата: Горни Стубол, Горно Барбарево, Долни Стубол, Долно Барбарево, Дренак, Стрисовци и Стрмош.

Цркви
-----

Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.

| име | населено место | изградена | слика |
| --- | --- | --- | --- |
| Црква „Св. Еремија" | Долни Стубол |  |  |
| Црква „Успение на Пресвета Богородица" | Горни Стубол |  |  |
| Црква „Св. Петка" | Горно Барбарево(и Долно Барбарево) |  |  |
| Црква „Св. Троица" (Костомарски манастир) | Дренак |  |  |
| Црква „Св. Илија" | Стрисовци |  |  |
| Црква „Св. Петка" | Стрмош |  |  |
|

Поврзано
--------

* Штипско архијерејско намесништво

Наводи
------

1. ↑  „Втора пробиштипска парохија". *Брегалничка епархија*. Архивирано од изворникот на 2021-01-21. Посетено на 2021-01-27.

Надворешни врски
----------------

* Втора пробиштипска парохија на Ризницата ?

Координати: 42°00′0.11″N 22°07′17.17″E﻿ / ﻿42.0000306° СГШ; 22.1214361° ИГД﻿ / 42.0000306; 22.1214361
Бразилски тарол
**Тарол** (португ. *tarol*, a се среќава и под називот caixa) е удирачки инструмент од групата на мембранофоните инструменти. Потекнува од Бразил и се користи при изведба на самба, како и во португалските воените оркестри.

Таролот претставува еден вид мал тапан, направен од плиток метален цилиндар на кој од двете страни се растегнати природни или, почесто, вештачки кожи, при што горната се нарекува „повикувачка" („the calling skin"), а долната – „одговарачка" („the answer skin"). На дното на таролот е поставена мрежа од четири жици за бас-гитара. Инструментот се носи на рамото и на него се свири со две дрвени палки.

Во бразилските удирачки оркестри (*bateria*) таролот ја исполнува функцијата на кастањетите во шпанската музика — го определува ритамот на мелодијата и има придружна улога кај сурдото.

Наводи
------

1. ↑  12 inch Caixa анг.
**Уасим Боуи** (роден на 11 јуни 1993 во Амстердам) — холандски фудбалер кој моментално игра за фудбалскиот клуб Јувентус.

Боуи игра како внатрешен играч за врска, но омилена позиција му е да игра зад напаѓачите.

Клупска кариера
---------------

### Ајакс

Боуи ја започнал својата кариера во клубот од родниот град, Ајакс. Тој настапувал три години за младинскиот тим на Ајакс, но иако му предвидувале блескава кариера во клубот, тој го напуштил Ајакс без да одигра ниту еден натпревар за првиот тим.

### Јувентус

Во февруари 2012 Боуи одлучил да се пресели во Торино и да потпише договор со Јувентус. До крајот на сезоната настапувал за младинскиот тим на Јувентус. Боуи бил дел и од младиот тим на Јувентус кој триумфирал на Турнирот Вијареџо во 2012 година, каде тој бил еден од најзапазените играчи на тимот со својте асистенции и голови. На 31 август 2012, Јувентус се согласил да и го позајми Боуи на Бреша на една година. Тој дебитирал само еден ден подоцна во натпреварот против Јуве Стабија во Серија Б. Веќе во вториот натпревар тој го постигнал својот прв професионален погодок, носејќи и предност на Бреша нагостувањето кај Специја, но неговиот тим на крајот бил поразен во тој натпревар со 3-1. До крајот на неговиот заем одиграл 17 натпревари и имал 5 асистенции, но неуспеал да постигне уште некој гол.

На 30 јуни 2013, Боуи се вратил во Јувентус по завршувањето на позајмицата. Тој бил вклучен во првиот тим на Јувентус за сезоната 2013-14, добивајќи го дресот со број 24 кој малку претходно бил испразнет од страна на Емануеле Џакерини.

Надворешни врски
----------------

* Уасим Боуи на transfermarkt
* Уасим Боуи на soccerway

Наводи
------

1. ↑  Calciomercato: le trattative del Brescia
2. ↑  <2:0 (0:0) - Brescia Juve Stabia
3. ↑
**„Тивката планина"** (германски: *Der stille Berg*) — филм на режисерот Ернст Госнер од 2014 година. Главните улоги ги играат: Вилијам Мозли, Еухенија Константини, Клаудија Кардинале.

Синопсис
--------

Во мај 1915 година, на венчавката на својата сестра, Андреас ја запознава 17-годишната Франческа. Меѓутоа, нивната голема љубов се прекинува кога Италија ѝ објавува војна на Австроунгарија, а Андреас е испратен на фронтот. Војната уништува многу семејства и соседите ги претвора во непријатели, а Андреас се пробива низ боиштата на Алпите, решен да се врати кај Франческа и да ја спаси од оапсноста.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Тиха планина (пристапено на 12.3.2022)
**„Тивок двобој"** (јапонски: 静かなる決闘) – јапонски филм од 1949 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Тоширо Мифуне, Такаши Шимура, Мики Сањо и Кењиро Уемура.

Синопсис
--------

Кјоџи Фуџисаки (го игра Мифуне) е млад воен лекар кој случајно се заразува со сифилис преку крвта на пациент за време на операцијата. По завршувањето на војната, тој се враќа дома и продолжува да работи во татковата болница, но ја крие тајната за својата болест. Уште повеќе, без никакво објаснување, тој ја раскинува врската со својата свршеница Мисао (ја игра Сањо), иако таа упорно го посетува во болницата и бара објаснување. За тоа време, тој се посветува на лечењето на сиромашните пациенти, а во болницата работи како медицинска сестра и една млада жена која останала бремена и се обидела да изврши самоубиство, но докторот ѝ го спасил животот. Во една прилика, медицинската сестра ја открива тајната на докторот и така за неа дознава и неговиот татко (го игра Шимура). По некое време, неговата свршеница е принудена да се омажи за друг човек, иако до последен миг го моли да ѝ ја возврати љубовта. Истовремено, и медицинската сестра му ја искажува својата љубов, но докторот ја одбива и неа. Еднаш, докторот случајно го среќава војникот од кого се заразил. Од него дознава дека е оженет и дека чека бебе. Тогаш, докторот го предупредува за можните несакани последици за плодот и го повикува да се лечи, но тој не сака да го послуша. По некое време, во болницата доаѓа неговата сопруга, која е во многу тешка сосотјба, така што докторот мора веднаш да ја оперира и да го отстрани мртвиот плод. Во болницата доаѓа нејзиниот пијан сопруг, кој го напаѓа докторот, а потоа се запрепастува откако го здогледува мртвото бебе.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Тихи двобој (пристапено на 25.5.2020)
**„Убивањето на светиот елен"** (англиски: *The Killing of a Sacred Deer*) — ирско-британски филм од 2017 година, во режија на Јоргос Лантимос (Yorgos Lanthimos), које и автор на сценариото, заедно со Ефтимис Филипу (Efthymis Filippou), засновано врз трагедијата на Еврипид, „Ифигенија во Авлида". Главните улоги ги играат: Никол Кидман, Колин Фарел, Бери Коуган (Barry Keoghan) и и Рафи Касиди (Raffey Cassidy). На Канскиот фестивал, филмот ја освоил наградата за најдобро сценарио.

Синопсис
--------

Д-р Ствен Марфи (го игра Фарел) е ценет кардиохирург кој има идиличен семеен живот. По смртта на еден негов пациент, д-р Марфи се зближува со неговиот син Мартин (го игра Коуган). Тие си разменуваат подароци, а во една прилика д-р Марфи го кани Мартин дома, каде во него се вљубува ќерката на докторот. Наеднаш, без никаква причина, синот на д-р Марфи се парализира. Тогаш, Мартин му кажува на докторот дека го смета за одговорен за смртта на татко му и поради тоа ќе му се одмазди така што ќе ги убие сите членови на неговото семејство. И навистина, набргу, и ќерката на д-р Марфи се парализира. Лекарскиот тим не може да ја утврди причината за необичната болест на децата. Докторот ѝ кажува на својата сопруга, која открива дека д-р Марфи бил виновен за смртта на Мартин зашто бил пијан за време на оперцијата. За да ја спречи смртта на децата, докторот го киднапира Мартин и почнува да го мачи, но неговата сопруга го ослободува. Најпосле, кога станува јасно дека синот ќе умре, д-р Марфи одлучува да ја спречи трагедијата: Тој го убива својот син и со тоа се прекинува проклетството, а неговата ќерка оздравува. Во последната сцена на филмот, семејството Марфи јаде во една кафетерија. Таму влегува Мартин и тогаш семејството Марфи ја напушта кафетеријата при што ќерката на докторот и Мартин цело време гледаат еден во друг.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Killing of a Sacred Deer (2017) (пристапено на 16.10.2019)
2. ↑  HRT, Ubojstvo svetog jelena, irsko-britanski film - Večer tisuću nagrada (пристапено на 1.3.2022)