**Марија Сепес** ( Hungarian pronunciation: [ˈmaːriɒ ˈsɛpɛʃ] ; родена на 14 декември 1908 – 3 септември 2007 година) била унгарски автор. Работела како новинар и сценарист, како и независен автор во областа на херметичката филозофија од 1941 година. Таа понекогаш пишувала под псевдонимите *Марија Папир* или *Марија Орси* .

Животот
-------

Сепеш е родена како *Магдолна Шербах* во унгарско семејство на театарски ѕвезди во Будимпешта. Нејзиниот татко, Шандор Папир, била *бонвивант* и голема ѕвезда на сцената во Будимпешта. Нејзината мајка била примадона. Нејзините родители и нејзиниот брат биле за неа како „браќа и сестри по дух", а таа признала само духовна врска: „Сè друго е само искуство, ангажман, разделување – карма ". 

Од 1916 до 1933 година, таа се појавувала како филмска актерка (најчесто под името **Магда Папир** ). Една година откако се омажила за Бела Сепеш на 2 јануари 1931 година, таа го придружувала во Берлин, каде што живееле до германската окупација на Унгарија кон крајот на војната. Во својата книга *Magie der Liebe* („Магија на љубовта"), Сепес пишувала за бракот, кој траел 56 години, и зборува за таканаречениот „Алхемистички брак", распаѓањето на егото во другиот .

Нејзините главни дела се: Црвениот лав (1946), Огледална врата во морето (1975), Бунтовнички улоги (1985), Волшебно огледало (околу 1989), Магијата на љубовта (1990), Седумте ученици на Рагел (1990-1991 година). ) Магијата на соништата (1994), Ѕвездена магија (1996), Скулптор на облаци (2002), Ѕвездена јога (2004), Евангелието на светлината (2006)

Сепес студирала литература, историја на уметност и биологија во Берлин. Назад во Унгарија, таа прво работела како новинар, сценарист и автор. Нејзиниот прв роман *„Црвениот лав"* е напишан во скривалиште за време на Втората светска војна и стана светски бестселер на езотерична литература. Двата тома *на Рагел* се наведени како нејзино главно дело од самата Сепес.

По промената на режимот, биле објавени многу негови езотерични книги. Марија Сепес починала на 3 септември 2007 година во Будимпешта, на 98-годишна возраст.

*Црвениот лав*
--------------

*Црвениот лав*, првиот роман на Марија Сепес, бил објавен во 1946 година во Унгарија (оригиналниот наслов: *A Vörös Oroszlán* ). За време на комунистичкиот режим Ракоши *Црвениот лав* се сметал за неконформист и затоа бил забранет. Сите примероци од книгата добија наредба да бидат уништени. Меѓутоа, библиотекарката и романописец Бела Хамвас успеала да спаси четири примероци. Потоа, неколку поддржувачи на авторот го отчукаа романот, направија шаблони за печатење и ги објавиле самите копии низ подземјето. Речиси 40 години подоцна, романот пристигнал на бирото на издавачката куќа Хејн преку агенцијата Утопроп. Книгата е преведена на германски од Готфрид Фејдел и е објавена како мека во 1984 година. Повеќе детали во врска со историјата на потекло се изнесени од Ханс Јоаким Алперс во неговиот предговор на реизданието од 2002 година.

*Црвениот лав* е адаптиран на сцена и се игра во различни театри во САД.

### Резиме на заплетот

Сепес ја раскажува приказната за несреќниот Ханс Бургнер, син на мелничар роден во 16 век. По смртта на неговиот слаб татко и на исто така беден, но сакан учител, тој се плаши од неизбежната смрт на сите живи суштества. Воден од мономанија хранета од постојаните гласини за еликсир на бесмртноста, тој станува чирак на мистериозен лекар и алхемичар. Меѓутоа, наместо да ги слуша сочувствителните совети и предупредувањата на Алхемичарот, Бургнер е поттикнат од трескавична алчност да го убие; на тој начин го стекнува Еликсирот додека е уште духовно неподготвен и поради тоа е проколнат. Ова е почетна точка на патувањето низ вековите: додека Бургнер може физички да умре, Еликсирот му овозможува да ја задржи целосната меморија од неговите претходни животи додека постојано се реинкарнира во различни различни околности. Исто така, му дава длабока духовна чувствителност. Неколку пати тој се обидува на Големата трансмутација за да се избави од неговата самонаметната клетва. Ханс Бургнер е префинет преку неговите различни инкарнации. Наспроти позадината на последните пет века од европската историја, тој доживува драматичен личен развој: почнувајќи како духовно неразбуден (па дури и неславен) лик, тој духовно созрева низ различните предизвици со кои е доведен да се соочи. Тој најпрво е иницијатор и аспирант, на крајот достигнувајќи го совршенството на човечката личност што го карактеризира Магусот, или духовниот Адепт.

Избрана филмографија
--------------------

* *Замрзнатото дете* (1921)
* *Поздрав и бакнежи, Вероника* (1933)

Надворешни врски
----------------

* Марија Сепес во каталогот на Германската национална библиотека (германски)
* Марија Сепес на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

*