recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Враќањето на козите** — роман на македонскиот писател Луан Старова, објавен во 2016 година од страна на издавачката куќа „Три". Книгата претставува продолжение на романот на Старова „Времето на козите".

Содржина
--------

Романот започнува со осврт врз успехот на претходниот роман „Времето на козите", со неговата книжевна слава и со книжевната и политичката биографија на авторот. Притоа, авторот прераскажува или наведува цитати за приемот на неговата претходна книга, ги пренесува оценките кај публиката во Франција итн. Потоа, романот продолжува со прераскажување на политичката, т.е. дипломатската кариера на авторот, наведувајќи моменти од меѓународното признавање на Македонија и воспоставувањето дипломатски врски со европските земји. Најпосле, преку двата главни лика, француските козари Андре Декостер и Жан Домек, се прикажуваат современите трендови во светскиот капитализам. Романот завршува така што одбраното стадо кози, донација од Франција, македонските политичари и стопанственици го распродаваат без да му се најде трагата.

Осврт кон книгата
-----------------

Во романот Старова успеал да вплете неколку различни книжевни стратегии и пристапи кон романескниот облик, задржувајќи го својот авторски стил. Притоа, романот се одликува со силен автореференцијален, т.е. автометатекстуален слој, бидејќи авторот се јавува како главен лик и раскажувач. Во него, Старова го користи стариот римски жанр, наречен „сотија" во кој главниот лик (авторот) намерно се прави припрост и наивен и работите ги претставува од т.н. жабја перспектива. Исто така, романот претставува силна интелектуална критика на суровата стварност на македонската транзиција.

Наводи
------

1. 1 2  Роберт Алаѓозовски, „Транзицијата низ метафората на козите", *Економија и бизнис*, година 18, број 219, септември 2016, стр. 101-103.
Војдан Чернодрински соработувал со Македонскиот комитет од Софија, особено по формирањето на театарската дружина Скрб и утеха. Чернодрински позајмувал пари од касата на Врховниот комитет, за потребите на неговата група. Комитетот кон крајот на 19 и почетокот на 20 век, го засилил своето влијание меѓу македонската емиграција во Бугарија, а од друга страна некои од неговите членови и претседатели имале мошне интересни ставови во врска со примената на македoнскиот народен јазик во литературата и театарската дејност, ова особено се однесува на Борис Сарафов .

Војдан Чернодрински

Сарафов како претседател на Врховниот македонски комитет презел серија на активности за промоција на македонското револуционерно дело, оттука го покровителствувал Чернодрински и неговата Македонска крвава свадба, која требало да ја револуционизира македонската емиграција и да ја запознае пошироката јавност со состојбите во Македонија.

На 7 ноември (стар стил) 1900 година во салонот на Славјанска беседа била одржана праизведбата на Македонска крвава свадба. Изведувањето на пиесата минала во напната атмосфера. Стефан Каракостов истакнува дека: *Поради интервенција на туѓа влада кај министерот претседател Тодор Иванчев, пиесета се забранува од власта, но претставата се одржува под силна заштита на вооружени четници* 

Софискиот градоначалник издал налог на коњичката стража да ја растури публиката, а артистите не можеле да влезат во салонот.

Извори
------

1. ↑  Александар Алексиев, Војдан Чернодрински, Мисла, Скопје, 1974
2. ↑  Александар Алексиев, Војдан Чернодрински, Мисла, Скопје, 1974, 40
**Во време на опасност** (англиски: *In Time of Peril*) — слика од англискиот сликар Едмунд Лејтон. Предметот на сликата не претставува било која специфичен историски настан, туку измислена случка од средниот век , каде едно младо момче и бебето се во чамец, со нивната мајка и војник или татко, и сандаци и снопови на богатства, каде што ти пристигнуваат во манастирот.

Сликата *Во време на опасност*, била изложена на Изложбата во Кралската академија во 1897 година. Тоа подоцна беше купена од страна на Маклевиевиот одбор на доверители, и е поставена во Оклендската уметничка галерија, каде што таа брзо станала една од најпопуларните слики во галеријата, копирани од страна на генерации студенти по уметност во Окленд. Како и многу други уметнички галерии во Австралија и Нов Зеланд основани во доцниот XIX век, Оклендската збирка е особено богата со доцни викторијански и едвардијански академски слики.

Наводи
------

1. ↑  Auckland Art Gallery
2. ↑
3. ↑
**Врата до врата** - српска телевизиска хумористична серија, која се емитувала од 25 февруари 2019 година на ТВ Суперѕвезда. Таа претставува српска верзија на шпанската серија *Мои драги соседи*.

Првата сезона се состои од 60 епизоди и 12 специјални. Суперeстар го најави емитувањето на втората сезона со почеток во есента 2019 година.

Тематика
--------

Луѓето кои ве разбираат најдобро се соседите, луѓето што воопшто не ве разбираат се соседи. Во зграда близу нас некаде, има соседи кои разбираат, сакаат, се потсмеваат, се шегуваат, плачат и се смеат, судат и завидуваат еден на друг, со еден збор тие живеат. Неверојатно е колку обичниот живот навистина не е така.

Улоги
-----

| Глумец: | Улога: |
| --- | --- |
| Небојша Илиќ | Светозар |
| Катарина Марковиќ | Весна |
| Јелена Јовичиќ | Ubубинка (Тина) |
| Немања Оливериќ | Неша |
| Зоран Цвијановиќ | Милош Газивода |
| Маја Манџука | Сара |
| Урош Јаковlевиќ | Лука |
| Доминик Чичак | Борис |
| Димитрије Златановиќ | Душан |
| Павле Орлиќ | Лавот |
| Бранка Петриќ |  |
| Милутин Милошевиќ |  |
| Даниел Сич |  |
| Ивана Поповиќ |  |
| Јелисавета Сабćиќ |  |
| Исидора граѓанин |  |

Наводи
------

1. ↑  Nova serija „Vrata do vrata" od ponedeljka na SuperStar TV krstarica.com
2. ↑  ŠIRIMO SMEH OD VRATA DO VRATA: Najzabavniji komšiluk na SuperStar TV kanalu kurir.rs
Борис Стојчев
**Борис Стојчев** е роден на 20 август 1926 г. во Кочани. Основно училиште завршил во Кочани, а гимназија најпрвин учи во Штип, а потоа во Кочани. Во својата долгогодишна научно истражувачка и уметничка кариера работи како новинар во весниците „Народен глас" и „Млад Борец" каде работи како уредник на внатрешната и надворешно-политичката рубрика.

Потоа, во ноември 1949 г. е назначен за директор на Народниот театар при Штипската област, а во септември 1950 г. учествувал во формирањето на Околискиот народен театар во Кочани, а во истиот се јавува и во улога на режисер. Во август 1965 г. е назначен за раководител на активностите околу формирањето на Домот на културата "Бели мугри" во Кочани, чиј директор е и во периодот од 1971 до пензионирањето во јуни 1987 година.

Како режисер во Околискиот народен театар во Кочани, Борис Стојчев режирал 10 претстави: "Кога жената е нема" (1965), "Голгота" (1972), "Чорбаџи Теодос" (1975), "Вук Бубало" (1976), "Црнила" (1978), "Обичен човек" (1980), "Ноќи на гневот" (1981), "Неиспеана свадбена песна" (1982), "Фамилија Бло" (1983) и "Кир Јања" (1984). Работи и во аматерскиот театар за чии потреби ги превел претставите "Протекција", "Без вина виновни" и "Бог да ја прости тетка". Тој е еден од иницијаторите за поставување на оперети на сцената на Домот на културата "Бели мугри", а под неговата режисерска палка изведени се оперетите "Загорски трендафил" (1963), "Наталка Полтавка" (1976) и "Бегалка", како и детските оперети "Зајко кокорајко" (1960), "Кривиот пат" 1966) и "Шумски чуда" (1981).

Како глумец учествуваше во снимањето на филмот "Оловна бригада" на режисерот Кирил Ценевски, како и во телевизиските серии "Курирот на Гоце", "Детството на Никола Карев" и "Јуначко колено" на режисерот Благоја Андреев.

Борис Стојчев во текот на својот животен и работен век работеше и како собирач на народни песни и умотворби од кочанскиот крај, за што Македонската телевизија изготви и посебна емисија.

Добитник е на повеќе награди и признанија, меѓу кои и на наградата "Мирко Стефановски" на Културно-просветната заедница на Македонија во мај 1986 г.

Иницијатор е за формирање на КУД "Изгрев", ансамбл за староградски песни со кој се снимени голем број песни од Кочани и Кочанско со што трајно се зачувани од заборав.

Борис Стојчев почина на 1 август 2009 г. во Кочани.

Наводи
------

1. ↑  "Уста ми пее, срце ми плаче" - Борис Стојчев, збирка мелодии и аранжмани, издавач Општина Кочани, 2010 г.
2. ↑  International movie database
**Вин Хуп** (**Винфрид Лисенбо**, роден на 29 мај 1936) — германски пејач, најпознат по своето учество на Евровизискиот натпревар од 1960 година.

Роден е во Хановер, во почетокот на 1950-ти години, Хуп формирал џез-бенд наречен Капителос, со кој работел на радио пред распуштањето во 1958 година. Хоп почнал да прави соло снимки, најпрво под името Фред Лисен, пред да го земе професионалното име Вин Хуп.

Во 1960 година, Хуп учествувал во финалниот германски избор за Евровизија, а неговата песна (Bonne nuit ma chérie) била избрана за да оди на петтиот натпревар за песна на Евровизија, што се одржал во Лондон на 29 март.

Хуп снимил неколку успешни германски верзии на хитови на англиски јазик. Со Пирко Манола снимил голем број популарни песни. Од 1964 година, Хуп започнал со снимање со австриската пејачка Андреа Хорн. Нивниот материјал бил главно ориентиран кон народната музика. Во 1973 година го издадоа синглот Was kann schöner sein, напишан од Линси де Паул (познат како Рубин) и Рон Рокер како Вин и Андреа.

Во 1978 година, Хоп и Хорн се пензионираа од шоу-бизнисот. Тие оттогаш се сметаат како успешни издавачи на водичи за едрење, и соработници на патни огласи до списанија и весници.

Наводи
------

1. ↑  „GERMAN NATIONAL FINAL 1960". *Natfinals.50webs.com*. Посетено на 17 May 2017.
2. ↑  „Wyn & Andrea - Was kann schöner sein". *Ultratop.be*. Посетено на 17 May 2017.
3. ↑  Hoop, Andrea Horn und Wyn. „Audiotitelliste Singles von Wyn & Andrea, Honey Twins, Pirko Manola". *Horn-hoop-maritim.de*. Посетено на 17 May 2017.

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница
Полагање на венци на Советските војници во Белград во 2009.
Под поимот **венец** се подразбира невестински или олимписки украс за на глава, изработен од цвеќе, лоза, здравец, босилек, бршлен, шимшир или од некое друго зимзелено растение. Се одликувал со магиска заштитна функција. Венец исто така може да биде обесен на врата како украс.

Во некои македонски пределски целини како Скопска Црна Гора и Бојмија се одликува со посложена структура, украсен со метален накит (тепелак, тепелачиња и пиришани) врз основа направена од кора од црешово дрво во форма на цилиндар и покриен со бела марама со реси, така што има форма на капа или круг.

Поврзано
--------

* Венец (хералдика)

Наводи
------

1. ↑  „Wreath". The Free Dictionary By Farlex. Посетено на 2012-05-19.

Извор
-----

*Македонска Енциклопедија*. Скопје, Македонија: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 264. ISBN 978-608-203-023-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Гросер Ауерберг** е рид, висок 580 метри, во источниот дел на Харц во округот Мансфелд-Зидхарц, во германската покраина Саксонија-Анхалт.

Ридот има два врва кои се на 580,4 и на 580,3 метри соодветно, кои се оддалечени 500 метри. Малку помалиот врв, т.н. *Josephshöhe* („Висина Јозеф"), 38 метри високиот *Josephskreuz* („Крст Јозеф") бил изграден во 1896. Ова е челична кула за набљудување во облик на двоен крст. Исто така е 215-та точка за проверка на патеката за пешачење во Харц.

Гросе Ауерберг се наоѓа помеѓу Штолберг и Штрасберг јужно од т.н. *Harzschützenstraße* помеѓу Брајтенштајн од една страна и Швенда и Хаин на друга страна. Врвот може да се стигне со патека, која одзема 15 минути од паркингот близу населбата Ауерберг.
**Враќање** е руски филм, во режија на Андреј Звјагинцев. Главните улоги ги толкуваат: Константин Лавроненко, Владимир Гарин, Иван Добронравов и Наталија Вдовина. Во 2003 година, филмот ги освоил Европската филмска награда, пет награди на Венецијанскиот филмски фестивал (меѓу кои и „Златниот лав"), а вкупно освоил 31 награда и имал уште 18 номинации.

Содржина
--------

Една млада жена (ја игра Вдовина) живее со своите две деца, постариот Андреј (го игра Гарин) и малиот Иван (го игра Добронравов). Неочекувано, во нивниот дом се појавува таткото (го игра Лавроненко) кого децата не го виделе одамна. Тој е строг и таинствен, но ги зема децата со себе и ги носи на неколкудневен одмор на еден езерски остров. Меѓу него и децата се развива необичен однос...

Наводи
------

1. ↑  IMDb, The Return (2003)Awards (пристапено на 26.6.2019)
2. ↑  IMDb, The Return (2003) (пристапено на 26.6.2019)
„Грамота на манастирот Хиландар", напишана меѓу 1200 и 1202 година. Документот го потврдува правот на манастирот за владение со земјата подарена од Стефан Немања и Стефан Првовенчани
**Грамота** — повелба, диплома, официјален документ. Зборот доаѓа од грчкиот збор „γράμματα" - писмо. Зборот се користи со значење:

* владетелско писмо, повелба;
* документ со кој се доделуваат некои привилегии.

Подоцна, од почетокот на 18 век, во Црна Гора, зборот „грамота" се поврзува со руските царски писма (грамота на царот Петар Велики до епископот Данило Петровиќ од 1711 година, со повик за војна против Отоманското Царство, се смета за почеток на руско-црногорските дипломатски односи).

Наводи
------

1. ↑  „грамота" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „грамота" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик

Литература:
-----------

* Група аутора: Историјски лексикон Црне Горе, књига 3 „Daily Press-Вијести", 2006.
* Трифуновић, Ђорђе (1990). *Азбучник српских средњовековних књижевних појмова* (2.. изд.). Београд: Нолит.CS1-одржување: ref=harv (link)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Боро Тодоровиќ** ( 1913
 во Петровец, Пожаревац, Србија — 29 август 1941

 во Бањица (логор), Белград, Србија) — српски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија, учесник во НОВ.

Животопис
---------

Татко му бил околиски началник, а мајка му учителка. По завршеното основно училиште, се запишал во Учителската школа во Ужице. Кога во 1933 година во Учителската школа била провалена организацијата, него го исклучиле од училиштето како комунист, без право да го продолжи образованието во друго училиште. Тогаш дошол во Скопје и одлучно со сета енергија се оддал на револуционерната дејност. Уште во 1933 rодина станал член на Месниот комитет на Партијата. Пролетта 1934 година кога била откриена и затворена редакцијата на партискиот билтен „*Искра"*, влегол во новиот редакциски одбор. По неколку месеци редакцијата одново била откриена. По што бил затворен и осуден на две години робија и губење на граѓански права во тек на шест години од Судот за заштита на државата во Белград. По издржувањето на казната, се вратил во Скопје. Во 1937 година партиската организација ја организирала легалната Работничка партија, чиј главен носител на дејноста покрај адвокатот Васо Стефановски и Бошко Шиљеговиќ, бил и тој.

Работничката партија го издавала легалниот весник „*Наша реч"*, чие издавање му било доверено нему. Во исто време партиската организација го задолжила да го организира собирањето на народна помош. Затоа во овој период полицијата почесто го затворала, претпоставувајќи дека со таква мерка успешните акции ќе спласнат. Од почетокот на 1939 до првата половина на 1940 година бил на отслужување на воениот рок. Неколку дена пред отпочнување на војната сам се јавил во својата единица, за да се бори против агресијата на татковината. Разочаран од предавството во редовите на бившата југословенска војска, со тешко срце се вратил во Скопје и се јавил на својата партиска организација. Бугарскиот окупатор знаел за неговата плодна револуционерна дејност. Затоа вложил огромни напори да го затвори. На 7 август, по полноќ го затвориле. Бугарската фашистичка полиција го предала на Гестапо во Белград, доставувајќи ги и податоците за неговата дејност.

На 29 август 1941 година големиот и бескомпромисен револуционер, бил стрелан во логорот на Бањица, во Белград заедно со Алија Авдовиќ. При проштевањето со другарите заедно со Боро Тодоровиќ ја испеле Интернационалата и со дигнати глави заминале на стрелање.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 144–145. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Венецијански филмски фестивал** — меѓународен филмски фестивал со натпреварувачки карактер што се одржува во Венеција, познат и како *Мостра*. Највисоката награда што се доделува на фестивалот е наречена „Златен лав".

Историјат
---------

### 2016 година

73. издание на Венецијанскиот кинофестивал започнало со проекцијата на филмот „Ла Ла Ленд", во кој главните улоги ги играат Рајан Гослинг и Ема Стоун. Покрај другите, на фестивалот биле прикажани филмовите: „Патување на времето" (*Voyage of Time*), „Ноќни животни" (*Nocturnal Animals*), „Џеки" (*Jackie*), „На Млечниот Пат" на режисерот Емир Кустурица, „Рај" на Андреј Кончаловски итн. Наградата „Златен лав" за животно дело им била доделена на францускиот глумец Жан-Пол Белмондо и на полскиот режисер Јежи Сколимовски. Исто така, биле одржани посебни проекции, посветени на Мајкл Чимино и на Абас Кијаростами. Жирито го предводел британскиот режисер Сем Мендес. Фестивалот завршил на 10 септември.

Наводи
------

1. ↑  *Story*, број 573, 9 септември 2016, стр. 86.
**„Венецот на Петрија"** (српски: *Петријин венац*) - југословенски филм, во режија на Срѓан Карановиќ, заснован врз истоимениот роман на Драгослав Михаиловиќ. Главните улоги ги играат: Мирјана Карановиќ, Драган Максимовиќ, Павле Вуисиќ, Марко Николиќ итн. Филмот е снимен во Сењскиот рудник, а Мирјана Карановиќ се појавува во својата прва филмска улога, додека улогата на старата Петрија ја толкува натуршчикот Даринка Живковиќ. Како инспирација за ликот на Петрија била Милена Стефановиќ од рударската населба Равна река, во близината на Ќуприја.

Синопсис
--------

Дејството во филмот се одвива во мало рударско место во Србија, во периодот пред, за време и по Втората светска војна. Во него се раскажува за трагичниот животен пат на неписмената селанка Петрија (ја игра Карановиќ) и за нејзиниот живот со тројцата мажи кои ги сакала. Нејзиниот живот е исполнет со стрпливост, разочарувања, надеж и љубов, претворајќи се во симбол на човечката победа.

Наводи
------

1. 1 2  РТС (пристапено на 10.1.2019)
**Бојан Шаранов** (роден на 22 септември 1987 година) — српски фудбалер, голманот на Партизан.

Клупска кариера
---------------

Томовиќ започнал да игра фудбал во екипата на ОФК Белград од Белград. Во 2011 година се преселил во Израел каде што најпрво играл за екипата на Макаби Хаифа. За Макаби дебитирал против ФК Марибор во Третото квалификациско коло за УЕФА Лига на шампиони.

Во летото 2015 година потпишал за грчките Ерготелис. Дебитирал во Грчката Супер лига на 19 јануари 2015, во натпревар против АЕЛ Калони.

Во декември 2015 година потпишал за српски Партизан. Дебитирал во Суперлига Србија на 27 февруари 2016, во натпревар против Црвена ѕвезда.

Репрезентативна кариера
-----------------------

За сениорската репрезентација дебитирал на 3 јуни 2011 во пријателски натпревар против Јужна Кореја, одигран во Сеул.

Надворешни врски
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Портал   „Биографија"*** |
|  | ***Портал   „Фудбал"*** |
|  | ***Портал   „Србија"*** |
|

Наводи
------

1. ↑  Yempolsky gives Maccabi narrow lead uefa.com
Карта на реката Гвавијаре
**Гвавијаре** (шпански: *Río Guaviare*) — река во Колумбија, притока на Ориноко.

Произлегува од реките Ариари и Гвајаберо, кои пак извираат во источниот дел на Андите. Долга е 1.497 км, и со тоа е најдолгата река во системот на Ориноко. Пловна е во должина од 630 км. Сливот зафаќа површина од 166.000 км2. Реката Гвавијаре се смета за граница помеѓу областа Љанос и Амазонската прашума.

Главна притока на Гвавијаре е реката Инирида.

Поврзано
--------

* Гвавијаре — департман во Колумбија наречен по реката

Наводи
------

1. ↑  Colombia Guía Enciclopédica — C. A. Suárez (Bogotá 2002, ISBN 958-04-6806-0)

Надворешни врски
----------------

* Гвавијаре на Ризницата ?
* Територијално-еколошки информациски систем за колумбиски Амазон (SIAT-AC) (шпански)

Координати: 4°02′34″ N; 67°42′41″ W﻿ / ﻿4.0427° СГШ; 67.7115° ЗГД﻿ / 4.0427; -67.7115
Тукс, маскотата на Линукс
**ГНУ/Линукс** е оперативен систем. Тој е брз, стабилен, безбеден и полн со можности. ГНУ/Линукс доаѓа со огромен број на апликации кои можете да ги користите во вашата секојдневна работа.

Најважната работа за ГНУ/Линукс е тоа што тој е Слободен Софтвер. Ова значи дека можете да го користите за каква било намена. Можете бесплатно да правите копии од софтверот и да им ги дадете на пријателите. Можете да го погледнете изворниот код на софтверот за да видите како тој работи или пак за да поправите некои грешки. Тоа се слободите кои доаѓаат со слободниот софтвер.
Држави со членови во Г-14 (црвено), останатите членови на УЕФА (зелено)
**Г-14** е поранешна организација на европските фудбалски клубови, која постоела од 2000 до 2008 година, кога била заменета со zamijenjena Европското здружение на клубови. Основана е 2000 година од страна на 14 водечки клубови, како цел за обезбедување на преговори со УЕФА и ФИФА. Нови членови би можеле да се приклучат само по повик. Во август 2002 година се примени 4 нови клуба, но организацијата го задржала истото име.

Инаку сите членови оставиле многу значаен траг во фудбалската историја, како во својте првенства така и во меѓународните натпреварувања. Огромен број на фудбалски репрезентативци игра токму во овие клубови.

Членови
-------

### Клубови основачи

* Англија Ливерпул
* Англија Манчестер Јунајтед
* Франција Олимпик Марсеј
* Франција Париз Сен Жермен
* Германија Бајерн Минхен
* Германија Борусија Дортмунд
* Италија Јувентус
* Италија Милан
* Италија Интер
* Холандија Ајакс
* Холандија ПСВ Ајндховен
* Португалија Порто
* Шпанија Барселона
* Шпанија Реал Мадрид

### Нови членови

* Англија Арсенал
* Франција Лион
* Германија Бајер Леверкузен
* Шпанија Валенсија

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница Архивирано на 13 јуни 2006 г.
* Новости G-14 Архивирано на 20 март 2007 г.
**Бојана Бамбиќ** (Белград, 10 октомври 1981 година) е српска театарска, телевизиска и филмска глумица.

Животопис
---------

Бојана е родена во Белград на 10 октомври 1981 година. Глума дипломирала на Академијата на уметноста, 2003 година. Ќерка е на глумицата Радмила Живковиќ и на дипломираниот снимател Предраг Бамбиќ. Првата улога ја остварила во 2002 година во филмот ОЗона Замфирова. Активна е и денес.

Филмографија
------------

| Филмографија на глумицата Бојана Бамбиќ |
| --- |
| Год. | Име | Улога |
| 2000 |
| 2002. | Зона Замфирова | Гена |
| 2003. | Сјај во очите | Русинка |
| 2004. | Караѓорѓе и театар | Ружица |
| 2005. | Дангубе! | Немица |
| 2008—2015. | Улицата на липите | Анѓелка |
| 2009—2010 | Есен доаѓа, дуњо моја | Савината сестра |
| 2010. |
| 2010. | Крај | Жена |

Извори
------

1. ↑  „Бојана Бамбић". narodnopozoriste.co.rs. Посетено на 8 март 2015.

Надворешни врски
----------------

* Бојана Бамбиќ на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
**Грб на Општина Берово** — официјален грб Општина Берово

Опис
----

Грбот на Општината .Берово е во кружна форма.
Во подножјето има книга, графички изведена - линиски.
Во кругот се: Беровското езеро, десно е манастирот „Св Архангел Михаил".
Грбот е изведен. описно, експлицитно, со реалистички елементи во духот на стилските одлики на претстави кои биле изработувани и визуелно третирани во поранешниот опшествено-политички систем каде повеќе елементи биле претставувани во стилски карактерисртики на одреден описен реализам..
Општината има грб кој е во кружна форма. Во кругот симетрично е растворена книга, како симбол на образованието, што е основа на прогресот на Општината.
Од центарот на кругот се поставени два полупречника што ги претставуваат планините во Општината како главна географска одлика на Општината.
Во средината на воздушниот простор кој го претставува исечокот на кругот што го формираат планините, се наоѓа бор-симбол на шумското богатство на Општината.
Реката и акумулационото езеро се наоѓаат во средината на грбот. Оградата на езерото е во вид на лента украсена со орнаменти што го претставуваат малешевскиот
фолклор. На десната страна од кругот е сместен приказ на манастирскиот комплекс "Свети Архангел Михаил" духовно-образовен симбол на Малешевијата.
Индустријата е претставена со запалник на кој е испишано името на општинскиот центар-Берово и се наоѓа под половината од кружната форма.
Од левата и десната страна на кругот се претставени гранки од листови и жито како симбол на овоштарството и земјоделието во Општината.

Наводи
------

1. ↑  „С Т А Т У Т НА ОПШТИНА БЕРОВо" (PDF). Архивирано од изворникот на 2022-07-15. Посетено на 2022-10-29.

Поврзано
--------

* Знаме на Општина Берово
* Грбови на општините во Македонија
* Општина Берово

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
**Грбови на** **македонските општини** |
| --- |
|  |
| Грб на МакедонијаГрб на МакедонијаГрб на МакедонијаГрб на Македонија
*Аеродром* •  Арачиново •  Берово •  Битола •  Богданци • Боговиње • Босилово • Брвеница • *Бутел* • Валандово • Василево • Вевчани • Велес • Виница • Вранештица • Врапчиште • *Гази Баба* • Гевгелија • Гостивар • Градско • Дебар • Дебрца • Делчево • Демир Капија • Демир Хисар • Дојран • Долнени • Другово • *Ѓорче Петров* • Желино • Зајас • Зелениково • Зрновци • Илинден • Јегуновце • Кавадарци • Карбинци • *Карпош* • *Кисела Вода* • Кичево • Кратово • Крива Паланка • Конче • Кочани • Кривогаштани • Крушево • Куманово • Липково • Лозово • Маврово и Ростуше • Македонска Каменица • Македонски Брод • Могила • Неготино • Новаци • Ново Село • Осломеј • Охрид • Петровец • Пехчево • Пласница • Прилеп • Пробиштип • Радовиш • Ранковце • Ресен • Росоман • *Сарај* • Свети Николе • Сопиште • Старо Нагоричане • Струга • Струмица • Студеничани • Теарце • Тетово • *Центар* • Центар Жупа • *Чаир* • Чашка • Чешиново-Облешево • Чучер-Сандево • Штип • *Шуто Оризари* |
|  |
| Општините со закосени букви се дел од град Скопје. Погледнете го и **Грбот на град Скопје** |

 |
Гвидо кој ги предизвика Црвените бригади (ит. Guido che sfido’ le brigate rosse) е италијански филм од 2007 година. Тоа е најновиот филм на режисерот Џузепе Ферара за кој тој, заедно со Даниел Алипранди (ит. Daniele Aliprandi) го пишува сценариото. Главните улоги ги играат Масимо Џини (ит. Massimo Ghini), Ана Галиена (ит. Anna Galiena), Џанмарко Тоњаци (ит. Gianmarco Tognazzi) и Елвира Џанини (ит. Elvira Giannini).

Опис
----

Во мугрите на 24.01.1979 г. на Виа Фракиа во Џенова, Роберто Дура, припадник на Црвените бригади, заедно со двајца негови другари, чекаат да излезе од дома Гвидо Роса, синдикалец и работник на Италсидер.

Три месеци претходно, Роса го пријави колегата Франческо Берарди за ратурање летоци на Црвените бригади во фабриката. Берарди беше уапсен и осуден на четири и пол години затвор. Во 6 часот и 40 минути Роса се упатува кон својот автомобил на Виа Фракиа за да замине на работа, кога еден од тројцата терористи му пука во нозете согласно договорот на извршниот комитет. Тројцата се оддалечуваат од местото на злосторството оставајќи го синдикалецот ранет во неговиот автомобил. Но Дура се премислува. Се враќа кај автомобилот и го убива Роса.

Во историјата на Црвените бригади, кои една година претходно го убија Алдо Моро, овој настан има ислучително значење. За првпат претставник на класата која Црвените бригади сакаа да ја донесат на власт отворено и смело им се спротивставува на нивните планови; и за првпат претставник на пролетаријатот е убиен свирепо. Со убиството на Роса, Црвените бригади ја запечатуваат својата несоодветност и политичка незрелост. Работничката класа на Италија која присуствува на погребот на Роса (25 000 луѓе од сите краишта на Италија под пороен дожд) е обземена од гнев и презир и отворено и решително го осудува тероризмот и го обележува неговиот пад. Претседателот Пертини положувајќи орден за граѓанска храброст во отворениот ковчег на Роса, јасно ја пренесува пораката од народот.
Во шахот, **шаховските фигури** имаат **бодовни вредности** кои служат за одредување на стратешката вредност на секоја фигура. Овие вредности се полезни за играчите, и исто така се користат кај сметачкиотшах за сметачот да знае кој потег да во повлече. Пресметувањата на овие вредности даваат само една груба претстава за состојбата на една партија. Точната вредност на една фигура зависи од ситуацијата.

Ова се најчестите вредности на фигурите:

| Фигура | Вредност |   |
| --- | --- | --- |
| Дама | 9 |   |
| Топ | 5 |   |
| Ловец | 3 |   |
| Коњ | 3 |   |
| Пешак | 1 |   |

Вредноста на кралот е бесконечна, бидејќи неговото губење значи пораз. Во некои програми за копмјутерски шах, кралот има вештачка вредност од 200 бода – произволна вредност поголема од збирот на вредноста на сите фигури заедно плус позициони фактори. Ова му кажува на сметачот да го вреднува матот повеќе од сите размени и жртвувања.

Сметачите вршат и дополнителни прилагодувања на оваа бодажа во согласност со разните позициони фактори. На пример, тој одзема 1⁄3 бод за удвоени пиони, изолирани пиони и назадни пиони, се додаваат делови од бодови за отворени редови итн. Речиси сите играчи-луѓе ваквото положбено вреднување го прават без бројчени вредности.

Промена на вредностите во завршницата
-------------------------------------

Релативната вредност на фигурите се менува како што играта се ближи кон својот крај. Релативната вредност на пионите и топовите се зголемува, додека вредноста на ловците се намалува. Коњот ја губи моќта, а и кралицата донекаде губи сила. Еве некои примери (Албурт и Крогиус, 2005:402-3):

* Дама против два топа

* Еднакви во средишницата
* Двата топа се донекаде помоќни во завршницата. Без други фигури на таблата, два топа се еднакви на кралица и пион.

* Топ против две лесни фигури

* Во отворањето и мидшпилот, еден топ и *два* пиона се послаби од два ловца; еднакви со или само малку послаби од ловец и коњ; и еднакви на два коња
* Во завршницата, еден топ и *еден* пион се еднакви на два коња; еднакви или само малку послаби од ловец и коњ. Еден топ и *два* пиона се еднакви на два ловца.

Поврзано
--------

* Функција на вреднување

Користена литература
--------------------

* Lev Alburt и Nikolay Krogius, (2005). *Winning Chess Endgames — Just the Facts!*, Второ издание, Chess Information and Research Center (дистрибуирана од W. W. Norton), ISBN 1-889323-15-2
* Larry Evans (1967). *New Ideas in Chess* Cornerstone Library (Доверско издание ISBN 0-486-28305-4)
* Kaufman, Larry (1999). The Evaluation of Material Imbalances, *Chess Life*, March 1999.
* Soltis, Andrew (2004). *Rethinking the Chess Pieces*, Batsford, ISBN 0-7134-8904-9
Нут во човечки облик, и Геб со глава на змија

**Геб,** наречен и **Себ** или **Кеб** — египетски бог на Земјата, син на Тефнут и Шу. Споруг е на Нут, татко на Озирис, Изида, Сет и Нефтида. Според некои верзии, тој е татко на Ра, и Тот, па затоа го нарекувале и „татко на боговите".

Пред создавањето на светот, Геб и Нут биле цврсто гушнати. Тоа не му се допаднало на Ра, па му наредил на Шу да ги раздели. Така се создадени просторот и светлото. Понекогаш е прикажуван како гуска или со гуска на главата, а во други верзии - како бикот на Нут.

Бил нарекуван „Ерпа", т.е. „наследен поглаватар" на боговите и „татко на боговите", односно на Озирис, Сет, Изида, Нефтида. Првобитно бил бог на земјата, но подоцна станал бог на мртвите, бидејќи ја претставувал земјата во која покојнилот се полагал. Бил претставен како човек. Една легенда го поистоветува со гуската, птица која подоцна му била посветена, што е алузија на идејата дека тој го создал првобитното јајце од кои настанало светот.

Наводи
------

* Египетска религија - египетската идеја за задгробниот живот - Е.А. Волис Баџ

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Староегипетска религија |
| --- |
|  |
| Митологија | 
* Политеизам
* Пантеизам
* Политеизам
* Еманација
* Душа
* Дуат

 |  |
|  |
| Божества | 
* Амаунет
* Амон
* Амут
* Анубис
* Анукет
* Апис
* Апоп
* Атон
* Атум
* Баст
* Бат
* Бес
* Ваџ-вер
* Ваџет
* Вепвавет
* Восрет
* Геб
* Двете дами
* Изида
* Кадеш
* Кебуј
* Кек
* Кепри
* Консу
* Маат
* Мафдет
* Махес
* Менхит
* Меретсегер
* Мин
* Мневис
* Монту
* Мут
* Неит
* Некбет
* Нефертем
* Нефтида
* Нун
* Нут
* Озирис
* Пакет
* Птах
* Ра
* Рат-тави
* Решеф
* Сатис
* Секер
* Секмет
* Серкет
* Сет
* Сешат
* Собек
* Сопдет
* Сопду
* Таварет
* Татенен
* Тефнут
* Тот
* Феникс
* Хапи
* Хатор
* Хека
* Хекет
* Хнум
* Хор
* Хух
* Четири Хорови синови
* Шу

 |
|  |
| Списи | 
* „Амдуат"
* „Книги на дишењето"
* „Книга на Земјата"
* „Книга на мртвите"
* „Книга на пештерите"
* „Книга на подземниот свет"
* „Книга на портите"

 |
|  |
| Верувања | 
* Атенизам
* Проклетството на фараоните

 |
|  |
|  Портал „**Египтологија**" |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 72200761
* GND: 119292815
* SUDOC: 336514950
* BNF: cb16188676n (податоци)

 |

 |
**Гвидобалдо (Гвидо Убалдо) да Монтефелтро** (25 јануари 1472 - 10 април 1508), познат и како **Гвидобалдо I**, бил италијански кондотиер и војвода од Урбино од 1482 до 1508 година.

Биографија
----------

 *Федерико да Монтефелтро и неговиот син Гвидобалдо* (околу 1475), од Јустус ван Гент или/и Педро Беругете
Роден во Губио, тој го наследил својот татко Фредерик Монтефелтро како војвода од Урбино во 1482 година.

Гвидобалдо се оженил со Елизабета Гонзага, сестрата на Франческо II Гонзага, маркизот од Мантуа. Гвидобалдо бил импотентен и немале деца, но Елизабета одбила да се разведе од него.

Тој се борел како еден од капетаните на папата Александар VI заедно со француските трупи на кралот Шарл VIII од Франција за време на инвазијата на последниот на јужна Италија. подоцна, тој бил ангажиран од Република Венеција против Чарлс. Во 1496 година, додека се борел за папата во близина на Брачано, Гвидобалдо бил заробен од Орсини и Вители, и бил ослободен следната година.

Гвидобалдо бил принуден да побегне од Урбино во 1502 година за да избега од војските на Чезаре Борџија, но се вратил по смртта на таткото на Чезаре Борџија, папата Александар VI, во 1503 година. Тој го посвоил за свој наследник Франческо Марија дела Ровере, детето на неговата сестра и внук на папата Јулиј II, со што го обединил сењиорот на Сенигалија со Урбино. Тој му помогнал на папата Јулиј II во повторното освојување на Ромања. Сојузот со понтифот до крајот на неговиот живот го обезбедил војводата од Урбино од посегнување на неговиот имот.

Судот на Урбино во тоа време бил еден од најпрефинетите и најелегантните во Италија. Таму се среќавале многу писмени луѓе. Итало-англискиот историчар Полидор Вергил можеби работел во служба на Гвидобалдо и Елизабета, како и на Балдасаре Кастиљоне, авторот на книгата *Книгата на дворецот*, која го опишува дворот на Урбино. Гвидобалдо да Монтефелтро е познат не само како командант и политичар, туку и како филантроп. За време на неговото владеење, во Урбино е основан универзитет, кој постои и денес.

Страдајќи од гихт, Гвидобалдо починал во Фосомброне на 36-годишна возраст, а го наследил неговиот внук.
**Глигор Беќаров** (роден во 1944 во Струмица) — македонски сликар и керамичар. Во Скопје завршил средно уметничко училиште. Специјализирал индустриски дизајн во Хонберг, Германија. Завршил училиште за применета уметност во Скопје, а специјализирал керамички дизајн во Хајнберг, Република Германија. Учествувал на 20-ина ликовни колонии во земјава и странство, како и на *Триеналето на југословенска керамика* во Белград, на *Светското триенале на мала керамика* во Загреб и на *Интернационалното керамичко биенале* во Каиро,.

Наводи
------

1. ↑  Глигор Беќаров / Gligor Bekarov[*мртва врска*]
2. ↑  GLIGOR BEKAROV[*мртва врска*]

 *Оваа статија поврзана за македонски уметник е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Берилиум карбид**, или Be2C, е метален карбид. Слично на дијамантот, тој е многу тврдо соединение. Се користи во јадрените реактори како јадро.

Подготовка
----------

Берилиум карбид се подготвува со загревање на елементите берилиум и јаглерод на покачени температури (над 950 °C). Може да се подготви и со редукција на берилиум оксид со јаглерод на температура над 1.500 °C:

2BeO + 3C → Be2C + 2CO
Берилиум карбид се распаѓа многу бавно во вода и формира гас метан:

Be2C+ 2H2O → 2BeO + CH4
Брзината на распаѓање е побрза кај минералните киселини со еволуцијата на метанот .

Be2C + 4H + → 2Be 2+ + CH4
Кај топли концентрирани алкали, реакцијата е многу брза, формирајќи берилати на алкалните метали и метан:

Be2C + 4OH − → 2BeO2 2− + CH4

Надворешни врски
----------------

* БЕЗБЕДНОСТ НА МАТЕРИЈАЛНИ ПОДАТОЦИ
* Енциклопедија Британика
* Статија од Електрохемиското здружение
* веб-страница на ASC
* статија во *Nature*
* Владината веб-страница на NIST
По Катаклизмата - 1969 - масло на платно
**Богољуб Ивковиќ** (роден на 2 јуни 1924 г. во Градско) - македонски уметник. Завршил Академија за ликовна уметност во Белград, 1957 г. Бил член на групата "Мугри". Живеел во Скопје, Париз и Белград.

Се занимава со сликарство, графика, цртеж и др.

Самостојно излагал во Белград, Скопје и Париз (повеќепати). Излагал и на многу групни изложби: Белград, Александрија, Мајски Салон во Париз 1970, Ним и Шел итн.

Награден е за сликарство на изложбата "НОБ" во Белград, 1961 г. итн.

Наводи
------

1. ↑  СОНОТ НА СЛИКАРОТ
2. ↑  „Богољуб Ивковиќ / Bogoljub Ivkovic". Архивирано од изворникот на 2021-02-09. Посетено на 2021-02-04.
**Глети** е божица на Месечината на народот Фон од Кралството Дахомеј, денешен Бенин.

Во митологијата на Дахомеј, таа е мајка на сите ѕвезди. Затемнувањето е предизвикано од сенката на сопругот на Месечината кој ѝ поминува пред лицето.

Верувањето во затемнување на некое небесно тело од некое друго во многу култури означувало нивна битка - на пример, помеѓу богот на сонцето Лиза и божицата на месечината Глети во Бенин. Затемнувањето исто така може да се толкува (како на Тахити) како водење љубов на сонцето со месечината, кои на тој начин ги раѓаат ѕвездите.

Поврзано
--------

* Список на месечеви богови

Наводи
------

1. 1 2  Priestess Brandi Auset (2009). *The Goddess Guide: Exploring the Attributes and Correspondences of the Divine Feminine*. Llewellyn Worldwide. стр. 55. ISBN 978-0-7387-1551-3.
2. ↑  Charles Russell Coulter; Patricia Turner (2013). *Encyclopedia of Ancient Deities*. Routledge. стр. 193. ISBN 978-1-135-96390-3.
3. ↑  „Nature worship - Stars and constellations". *Encyclopedia Britannica* (англиски). Посетено на 2020-09-02.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Глен и Беси Хајд** (англиски: *Glen and Bessie Hyde*) биле младенци кои исчезнале додека пловеле по реката Колорадо во Аризона, 1928 година.

Детство и младост
-----------------

Глен Хајд е роден на 9 декември 1898 година во Твин Фолс. Бил земјоделец. Беси Луиз Хајд е родена на 29 декември 1905 година во Паркерсбург во Западна Вирџинија. Се запознале 1927 година на патнички брод кој патувал за Лос Анџелес. Се венчале на 12 април 1928 год.

Исчезнувањето
-------------

Последен пат се видени во ноември 1928 година кога пловеле по реката Колорадо. За кратко време е покрената потрага по нив која траела до декември 1928 година. Во средина на декември од авионот со кој е претражувана реката приметен е нивниот чамец кој не бил оштетен а исто така не потонал. Во чамецот биле и нивните фотографии кои биле направени пред исчезнувањето. Се смета дека двајцата паднале од чамецот и дека се удавиле.

Наводи
------

1. ↑  Glen and Bessie Hyde
2. ↑  „Fretwater Press". Архивирано од изворникот на 30 јуни 2007. Посетено на 1 мај 2014.
3. ↑  Adolph G. Sutro images of the Hydes

Надворешни врски
----------------

* Glen & Bessie Hyde - A Folksy and Interesting Tale
* Guide to the Glen Hyde collection, Northern Arizona University
Црквата „Св. Кирил и Методиј" во Гевгелија претставува седиште и главен соборен храм на гевгелиското архијерејско намесништво
**Гевгелиското архијерејско намесништво** претставува едно од трите архијерејски намесништва на Повардарската епархија на МПЦ-ОА. Соборната црква на гевгелиското архијерејско намесништво е црквата „Св. Кирил и Методиј" во Гевгелија. Намесништвото се состои од 8 парохии и преку 50 цркви.

Намесништвото е сосатвено од следните парохии:

* Прва гевгелиска парохија;
* Втора гевгелиска парохија;
* Богданска парохија;
* Негорска парохија;
* Валандовска парохија;
* Миравска парохија;
* Пиравска парохија;
* Стојаковска парохија;

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
**Глигор Ташковиќ** — министер без ресор задолжен за привлекување странски инвестиции во периодот 2006–2008. Тој има повеќе од петнаесет години меѓународно деловно искуство во повеќе од десет индустриски гранки во дваесет земји. Ташковиќ е Американец со македонско потекло кој подолго време живее во Њујорк. Од странските јазици говори англиски, француски, а има познавања и од латински, јапонски, шпански и бугарски јазик.

Дипломирал право, општество и информатика на Универзитетот Корнел, САД, во 1987 година, каде во 1991 година и магистрира менаџмент на Факултетот за менаџмент. Од 1994 година до 2006 е директор и извршен потпретседател за односи со влади, финансиери, нафтени компании и со медиумите на меѓународната корпорација АМБО за подрачјето во Вашингтон, Брисел, Скопје, Тирана и Софија во врска со развојот и финансирањето на трансбалканскиот нафтовод, вреден од 1,5 милијарди американски долари. Бил консултант на проекти и на раководни функции за корпоративна стратегија и развој како и за медиумска покриеност во секторот на финансиските услуги, телекомуникации, воздухопловство, осигурување, шпедиција, недвижнини, нафтената индустрија и медицинска опрема.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија македонски политичар е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Состав на Владата на Република Македонија (2006-2008) |
| --- |
|  |
| Премиер | Никола Груевски |  |
|  |
| Вицепремиери | Габриела Конеска Трајковска  **·**  Живко Јанкуловски  **·**  Зоран Ставрески |
|  |
| Министри | **Надворешни работи**: Антонио Милошовски  **·**  **Одбрана**: Лазар Еленовски  **·**  **Внатрешни работи**: Гордана Јанкулоска  **·**  **Правда**: Михајло Маневски  **·**  **Транспорт и врски**: Миле Јанакиески  **·**  **Финансии**: Трајко Славески  **·**  **Економија**: Вера Рафајловска  **·**  **Земјоделство**: Аце Спасеновски  **·**  **Труд и социјална политика**: Љупчо Мешков  **·**  **Образование**: Сулејман Рушити  **·**  **Култура**: Илирјан Бекири \*
Арифхикмет Џемаили  **·**  **Локална самоуправа**: Зоран Коњановски \* Абдурахман Мемети  **·**  **Здравство**: Имер Селмани  **·**  **Животна средина**: Имер Алиу |
|  |
| Министри без ресор | Веле Самак  **·**  Глигор Ташковиќ  **·**  Аднан Ќахил |
|  |
| **Претседател на Собранието на Република Македонија**: Љубиша Георгиевски |

 |

Надворешни врски
----------------

* Интервју со Ташковиќ Архивирано на 27 септември 2007 г.
Берзитите заедно со домородното македонско население формирале во 7 век Склавинија т.е. кнежевство. Како една од најголемите склавинии (кнежевства), БЕРЗИТИЈА прераснала и во средновековна македонска држава Берзитија (L. Niederle, Slovan. starozhit. Dil. II, str. 428—29.), која ја спомнува и познатиот хроничар Теофан Конфесор (Theophanes, ibid. p, 447,10–13 ). Берзитија на свое чело имала кнез и секогаш била независна до 10 век, иако како вазал плаќала данок прво на Византија, а од 9 век данокот го плаќала на Бугарија. Сепак, никогаш Берзитија не била управувана од Византија или Бугарија.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Борба** е прв весник, орган на македонската емиграција во САД (Чикаго, 1902 година).

Излегувал двапати месечно и се испечатиле вкупно 15 броеви. Првиот број излегол на 15 октомври, 1902 година. Целта на весникот била да се создаде македонски комитет во емиграција и да му помогне на македонското ослободително дело. Весникот се застапувал за автономна Македoнија со паролата: *Македонија на Македонците*. Редакцискиот колегиум го воделе Марко П. Калаудов и Спас Шумков.

Наводи
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и д-р (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 85–86. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
**Боро Мокров** (роден на 13 декември 1917

 година во Велес - починал на 30 април 2005

 година во Скопје) — македонски правник, публицист, припадник на комунистичкото и на студентското движење, политички работник и публицист, прв доктор по новинарство во Македонија.

Животопис
---------

Боро Мокров бил активист на СКОЈ и член на КПЈ од 1939 година. Поради пројавените активности во КП и СКОЈ бил испратен во логорот Меѓуречје – Ивањица (Србија). По окупацијата работел на формирањето ќелии на КП во Азот, Велешко, и во подготовките на партизанска база. Во 1942 г. бил секретар на СКОЈ, од декември 1942 г. до крајот на 1943 г. бил во затвор, а потоа во интернација. По враќањето од интернација, во 1944 г. станал политички комесар на одредот „*Трајче Петкановски*" и на Осмата велешка бригада. По војната бил пратеник (неколку мандати) во Собранието на Македонија. Се занимавал со историјата на печатот и на новинарството во Македонија. Автор е на повеќе статии и монографии.

Библиографија
-------------

* Д-р Боро Мокров, Развојот на македонскиот печат и новинарство, Скопје, 1980;
* Збор, печат, време, Скопје, 1987;
* Весникот „Македонија" на Коста С. Шахов, Радио Охрид, 1991.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Мокров*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 982. Text "series
" ignored (help)
Виме на крава
**Вимето** е орган создаден од млечните жлезди кај повеќето четвороножни женки цицачи, како на пример крави, кози и овци. Кај кравите се присутни два пара на млечни жлезди,односно вкупно четири, додека кај овците и козите еден пар, т.е. две млечни жлезди. Вимето е единствена маса и припаѓа на типот тубуло-алвеоларни жлезди. Вимето на кравата може да содржи до 15 литри млеко и тежи во просек околу 50 кг.

Нега и хигиена на вимето е значајно во процесот на молзење и спречување на маститис, инфламаторна болест кај женките цицачи.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Виме" на Ризницата ? |

* DeLaval - The mammary gland Архивирано на 18 септември 2009 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на биологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ватрослав Ингациј Облак** (словенечки: *Vatroslav Oblak*, Цеље, 15 мај 1864

 - Цеље, 15 април 1896

) — словенечки и австриски лингвист, славист и македонист.

Животопис
---------

Облак своето образование го започнал во основното училиште во Цеље каде во истиот град го продолжил и гимназиското образование, но при крај го напуштил образованието поради заболување од туберкулоза. Наскоро го продолжил образованието, но поради несогласување со авторитетите се преселил во Загреб кога во 1886 година матурирал. Облак заминал за Виена каде студирал словенечка филологија. На 11 март 1891 се здобил со титула „доктор на науки" каде и добил стипендија за да замине во Македонија и престојувал во Солун каде ги проучувал македонските дијалекти. Но турските власти го затвориле по што австрискиот конзул реагирал за да го ослободат и ја напуштил Македонија. По краток престој во Виена, тој повторно отпатувал но овој пат во Далмација каде го проучувал чакавското наречје.

Творештво
---------

По запишувањето на факултет започнал со издавање на списанието „Архива за словенска филологија" и во 10 години напишал околу 150 статии. Го проучувал словенечкиот јазик и неговите дијалекти, дијалектите на хрватскиот јазик и македонските дијалекти. Значајно дело е „Македонските студии" (*Macedonische Studien*) каде се обработени македонските дијалекти.

Наводи
------

1. ↑  *Slovenski biografski leksikon* 1925-1991. *(2009). Elektronska izdaja. Ljubljana: SAZU*
2. ↑  *Enciklopedija Slovenije*. (1994). Knjiga 8. Ljubljana: Mladinska knjiga.

Поврзано
--------

* Македонистика
* Список на македонисти