recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Кенвајн Џоел Џонс** (англиски: *Kenwyne Jones*) — фудбалер од Тринидад и Тобаго, напаѓач на Борнмут и на репрезентацијата на Тринидад и Тобаго.

Клупска кариера
---------------

Џонс својата кариера ја започнал во својата татковина играјќи за тимовите на Џо Паблик и Дабалју Конекшн каде се промовирал во најдобар стрелец во првенството на Тринидад и Тобаго.

### Доаѓањето во Англија и настапите во Премиер лигата

Во Јули 2002 најпрво Џонс потпишал за Саутхемптон откако успешно ги минал пробите. Во тој момент Саутхемптон се натпреварува во втората лига по ранг во Англија. Во меѓувреме во првите сезони поради тоа што не можеше да се избори за место во почетниот тим тој е позајмуван во неколку други тимови. По испаѓањето на тимот од лигата тој го напушти Саутхемптон и му се приклучи на Сандерленд. Во истата сезона „црните мачки" обезбедија промоција во Премиерлигата водени од новиот менаџер и легендарниот фудбалер на Манчестер Јунајтед Рој Кин. Џонс е само едно од неколкуте засилувања кој пристигна на стадионот на светлината 2007-2008.Покрај Џонс Сандерленд се засили и со други нови играчи како искусните Двајт Јорк,Енди Кол и Јан Харт,потоа Киеран Ричардсон,Џони Еванс и голманот Крег Гордон (кој направи рекорден трансфер од Хартс ФК кога се во прашање голманите во Англија) со цел да опстане во лигата. Џонс имаше свој придонес во опстанувањето на тимот во лигата (кој на крајот заврши како 15) со 7 голови. Во наредната сезона тој се поврзуваше со трансфер во некој други тимови, но сепак тој остана во Сандерленд и во наредните две сезони. Тој одигра 29 меча и постигна 10 голови во сезоната 2008-2009 и 32 меча и постигна 9 голови во сезоната 2009-2010.

Во Август 2010 тој замина во Стоук Сити за сума од 9.7 милиони евра што беше рекорден трансфер на клубот.Во првата сезона на Британија стадионот тој постигна 12 гола,исто колку и неговиот партнер во нападот Џонатан Волтерс, но со 9 гола тој беше прв стрелец на својот тим во лигата. На стартот од сезоната 2011-2012 тој го постигна својот прв гол во второто кол на гостувањето кај Норич во 93-тата минута израмнувајќи на 1:1 за радост на менаџерот Тони Пјулис.Тој исто така постигна и два гола против Тун во лигата на Европа.

На 28 јануари 2014, Џонс му се приклучил на Кардиф Сити во размена со Питер Одемвинги кој заминал во Стоук.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Џонс ја претставуваше својата земја во многу репрезентации како до 18,до 20, и во олимписката до 23 години.Своето деби за фудбалската репрезентација на Тринидад и Тобаго го имаше против Финска на 29 јануари 2003.Тој исто така беше дел и од фудбалската репрезентација на Тринидад и Тобаго на светското првенство 2006 година во Германија.Во 2007 бил избран за фудбалер на годината во својата земја.

Надворешни врски
----------------

* Кенвајн Џонс на soccerway
* Кенвајн Џонс на whoscored
**Надворешни Хебриди** (гелски: *Na h-Eileanan Siar*; англиски: *Outer Hebrides*) — островска група западно од брегот на континентална Шкотска, северозападно од Внатрешни Хебриди. Заедно, овие две островски групи формираат една целост, архипелагот Хебриди. Постојат 15 населени острови, и 50 подалечни ненаселени во внатрешноста на групата.

Стопанство
----------

Главните стопански дејности се: туризам, фармерско земјоделство, риболов и произведување на виски. Во модерно време, Внатрешните Хебриди ги сочинувале две локални јурисдикции, една на север, и една на југ. Заедно, островите имаат површина од 3,070 km2 и население од 27.400 жители. Густината на населеност изнесува нешто повеќе од 9 жит./км2.

Клима
-----

На острoвите владее блага клима под влијание на Голфската струја. Јануарските температури се околу 4-5 °C, а 12-16 °C во лето. Дождовите се чести, а годишната количина на врнежи е 1.000-1.200 mm. Хебридите се секогаш изложени на јаки ветрови. Просечната брзина на ветровите е преку 20 км/ч, а често достигнуваат брзина од 50-85 км/ч.

Историја
--------

Замокот Кисимул
Во најголем дел историјата на Хебридите се поклопува со историјата на Шкотска. Во времето на Кралството Далријада островите ѝ припаѓале на Ирска. Во периодот 572-1266 биле под власт на Норвежаните. Во X и XI век овде се јавила мешана галско-нордиска култура. Од XIII век Хербидите биле централен дел на власта на кланот Доналд. Тоа било шкотско поткралство кое на врвот на својата моќ ја зафаќало Северна Ирска и западниот брег на Шкотска. Малиот остров Јона бил центар на овие територии и традиционално духовно средиште на Шкотска. Христијанството од Ирска се проширило на Шкотска преку овој остров, почнувајќи од 563 година.

Поврзано
--------

* Внатрешни Хебриди

Наводи
------

1. ↑  "Unitary Authority Fact Sheet - Population and Area" University of Edinburgh School of GeoSciences. посет. 30 мај 2010 г
2. ↑  Thompson (1968) p. 14
3. ↑  „Mid-2013 Population Estimates Scotland". gro-scotland.gov.uk. Архивирано од изворникот на 2014-07-14. Посетено на 7 July 2014.

Надворешни врски
----------------

* Поголеми острови од Хебридите
* Водич низ островите

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени острови на Хебридите |
| --- |
|  |
| Внатрешни Хебриди | 
* Ајла
* Гија
* Гометра
* Дана
* Ег
* Елен да Вен
* Елен Шона
* Ерид
* Јона
* Ју
* Кана
* Керера
* Кол
* Колонсеј
* Летни Острови
* Лисмор
* Мук
* Мул
* Оронсеј
* Расеј
* Рум
* Рона
* Сандеј
* Скај
* Скалпеј
* Соеј
* Тирам
* Тири
* Улва
* Џура
* Шкрилни Острови

 | Карта на Хебридите |
|  |
| Надворешни Хебриди | 
* Балешер
* Бара
* Бенбекула
* Бернереј
* Ватерсеј
* Голема Бернера
* Гримсеј (Југ)
* Гримсеј (Север)
* Ерискеј
* Јужен Уист
* Луис и Харис
* Северен Уист
* Скалпеј
* Флода
* Фраох Елен

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 131378566
* LCCN: n82166074
* GND: 4068447-7
* NKC: ge602982

 |

 |
**Свети Никола** (грчки: *Αγίου Νικολάου*) — црква во селото Скилич, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Местоположба
------------

Црквата е гробишен храм сместен во северниот дел на селото.

Историја
--------

„Св. Никола" е старата црква на селото, а „Св. Константин и Елена" е новата. Во храмот има вградени антички и средновековни сполии — римски и византиски релјефи и натпис, употребени како градежен или украсен материјал. Црквата претставува еднокорабна базилика со димензии од 18 × 7 м и двоводен покрив. На 19 мај по улиците на селото се одржува поворка со иконата на Свети Никола.

Римски натпис
-------------

Римскиот натпис
Јужниот ѕид на храмот со вградените сполии
Римскиот натпис на старогрчки е запишан во 1919 г. и со грешки објавен во „Национален водич" за 1920 - 1921 г. Во мај 1953 г. берскиот старинар Панајотис Ксилапетридис го видел натписот на истото место и го препишал исправно. Се работи з стела од бел мермер, подоцна обоена, со фронтон одгоре и релјеф каде се претставени жени од типот на Афродита, а пред и меѓу нив има помала седната женска фигура, која веројатно држи рипида и е свртена налево. Видливите димензии на натписот се 1,10 × 0,49 м. Висината на писмото е 0,029 м, а растојанието изнесува 0,02 м.

Овој натпис е заклетвен, со кој Торпилиј Лик го споменува добриот карактер и доблестите на неговата сопруга Елија Евтихиди и така оддава сопружничко признание и љубов. Торпилиј е поврзан со римско семејство Торпилии кое уживало влијание во источните провинции.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. ↑  Μοσχόπουλος, Γιάννης (1985). „Ρουμλούκι. Ιστορία και τοπογραφία". Θεσσαλονίκη: University Studio Press. стр. 94, 95. Отсутно или празно `|url=` (help)
2. ↑  Tataki, Argyro (1988). *Ancient Beroea Prosopography and Society*. Αθήνα: Μελετήματα. стр. 285.
3. ↑  Σαμσάρης, Δημήτρης. *Ατομικές χορηγήσεις της Ρωμαϊκής Πολιτείας (civitas romana) και η διάδοση της στη Ρωμαϊκή επαρχία Μακεδονία: ΙΙ. η περίπτωση της Βέροιας, έδρα του Κοινού των Μακεδόνων*. стр. 332.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола" - Скилич на Ризницата ?
**Заговор** е телеивизиска серија реализирана од продукциската куќа АБА. Серијата е составена од 12 епизоди од по 50 минути и е сместена во групата на криминалистички трилери. Пркизната во серијата се одвива во Хрватска, БИХ и Србија. Снимањето на серијата траело 4 месици, а започнала со емитување во март 2006 година.

Синопсис
--------

Приказната е сместена во сегашното време во Хрватска и регионот, во моментот кога Хрватска е на прагот за влез во Европската Унија, одредена групација во држава (меѓу кои има и високо позиционирани луѓе) како и преземање на власта. Заплетот и расплетот на приказната паралелно се одвиваат во неколку нивоа. На политичко ниво ги пратиме разните политички игри, борбата за освојување и одржување на власта, додека истовремено се одвива обавестена војна на теренот, со крвав расплет. Паралелно, ги следиме животите и на главните личности, особено комплексната љубовна приказна помеѓу двајца главни глумци.

Улоги
-----

| Глумци | Ликови |
| --- | --- |
| Роберт Курбаша | Томислав Војковиќ |
| Јелена Велјача | Дијана Супило |
| Зијад Грачиќ | Иван Брнас |
| Ксенија Пајиќ | Министерка за надворешни работо |
| Петар Ќиритовиќ | Борис Мариќ |
| Бане Томашевиќ | Игор Трифуновиќ |

Заговор на Балканот
-------------------

Македонија: Канал 5 Телевизија   
 Хрватска: РТЛ Телевизија   
 Србија: Пинк Телевизија

Надворешни врски
----------------

* Семрежна филмска база на податоци
Лице што готви во ресторан во Мароко
**Готвење** — чин на преобразба на прехранбени состојки во јадење. Готвењето опфаќа широк обем на методи на топлинска, хемиска и физичка преработка, примена на разновидни алатки и технологии, и креативна употреба на посебни комбинации на прехранбени состојки, со цел да се подобри вкусот, изгледот или варливоста (во смисол на човековото ефикасно користење на хранливите материи) на јадењето. Готвењето бара од готвачите и готвачките да применат искуство, знаење и мислење во избор, мерење, и комбинирање на одредени состојки и примена на одредени техники и технологии врз нив не би ли се постигнал саканиот резултат.

Готвење е посебна активност затоа што живописно ја пренесува прехранбената, естетската, земјоделската, стопанската, културната и верската разновидност на човечките цивилизации.

Топлинска обработка
-------------------

 
* Бланширање
* Вакумирање
* Варење
* Динстање
* Крчкање
* Пастеризација
* Парење
* Парење (екпрес)
* Печење
* Поширање
* Пржење
* Сервирање
* Рецепти

Хемиска обработка
-----------------

* Киселење
* Ферментирање
* Солење
* Засладување

Физичка обработка
-----------------

* Сечење
* Толчење
* Пасирање
* Мелење
* Рендање

Состојки
--------

### Овошје

* Јаболко

### Зеленчук

* Пиперка

### Меса

* Говедско месо
* Дивеч
* Егзотични меса
* Јагнешко месо
* Коњско месо
* Пилешко месо
* Прасешко месо

### Млечни производи

* Јогурт
* Кашкавал
* Кисело млеко
* Матеница
* Павлака
* Сирење

### Житарици

* Пченица
* Пченка
* Јачмен
* Овез
* `Рж
* Просо
* Трици

### Зачини

* Сол
* Бибер
* Црвен пипер
* Магдонос
* Нане
* Ким
* Вегета
* Кари
* Ванила
* Оригано
* Цимет

### Лековити билки

* Нане

### Здрава исхрана

* Вегетаријанска исхрана
* Макробиотичка исхрана
* Диети
* Традиционална исхрана

Кулинарство во светот
---------------------

### Кулинарство во Африка

* Кулинарство во Етиопија

### Кулинарство во Азија и Тихиот Океан

* Кулинарство во Малезија

### Кулинарство во Европа

* Кулинарство во Франција
* Кулинарство во Македонија

### Кулинарство во Северна и Јужна Америка

* Кулинарство во Мексико

Надворешни врски
----------------

* Википедиин Готвач (на англиски)
* The physiology of taste / Физиологија на вкусот, Брила Саваран, слободна txt верзија од Gutenberg.org Архивирано на 9 април 2005 г.
* Гурман™ ● Портал за храна и готвење
**Владимир Василев Борозанов** (Битола, 20 јануари 1945

) — македонски интернист-кардиолог и редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Борозанов е роден во Битола на 20 јануари 1945 година. Дипломирал на **Медицинскиот факултет** во Белград во 1968 година, а специјализацијал и субспецијализација на Медицинскиот факултет во Скопје. Од април 2008 е претседател на Лекарската комора на Македонија.

Библиографија
-------------

Има објавено (со соработници) над 300 стручно-научни трудови и апстракти.

* *Кардиологија* (соавтор), Белград, 2000;
* *Терапевтско-дијагностички прирачник за лекарите по општа медицина*, Скопје, 2002;
* *Интерна медицина*, Скопје, 2004;
* *Интерна пропедевтика*, Скопје,2004.

Наводи
------

1. ↑  „ПРОФ. Д-Р ВЛАДИМИР БОРОЗАНОВ НОВ ПРЕТСЕДАТЕЛ НА ЛКМ". Лекарска комора на Македонија. 10 април 2008. Архивирано од изворникот на 2008-06-18. Посетено на 2009-11-26.
**Вангел Бабинкостов** (познат и како **Вангел Ристов Бабинкостов**; р. 5 јули 1938

 во Герман, Леринско) — македонски математичар и универзитетски професор од 1998 година.

Животопис
---------

Дипломирал во 1962 година во Самарканд, Узбекистан. Станал редовен професор на Природно-математичкиот факултет во Скопје во 1998 година. Магистрирал на Природно-математичкиот факултет во Белград во 1974 година, а докторирал во 1992 година на ПМФ во Скопје со темата „Прилог кон нумеричкото решавање на диференцијалните равенки" и објавил научни трудови од таа област.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Бабамов*". *Македонска енциклопедија*. , книга I (А-Љ). Скопје: МАНУ. стр. 110. Text "series
" ignored (help)
**Богољуб Арсиќ** (Волковија, тетовско, 2 јули 1914

 – Белград, 25 јули 1999

) бил полковник, спец. епидемиолог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Арсиќ е роден во Волковија, тетовско, на 2 јули 1914 година. Медицински факултет завршил во Белград, каде што и докторирал во 1962 година. Учесник во НОБ од 1944. Како воен лекар работел во Скопје и Сараево, а од 1962 година на Воено-медицинската академија во Белград, Србија. Заклучоците од докторатот се преземени
како доктринарни ставови на ЗС во СФРЈ и ЈНА за превенција на ревматската треска, кои се применуваат и денес. Работел на голем број научни студии од областа на епидемиологијата што имаат и практична примена. 
Работниот опус го завршил како началник на Епидемиолошкиот институт и редовен професор на Воено-медицинската академија во Белград.

Библиографија
-------------

Арсиќ објавил преку 160 научни и стручни трудови и 4 учебника по епидемиологија.

Наводи
------

1. ↑  *Архив на ВМА*
**Мирко Живков Спироски** (Лешок, тетовско, 3 февруари 1948

) — македонски физиолог и генетичар, редовен професор по имунологија и хумана генетика на Медицинскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Спироски е роден во тетовското село Лешок на 3 февруари 1948 година. Медицина завршил во Скопје. Магистрирал и докторирал на Институтот за физиологија при Медицинскиот факултет во Скопје. Во мај 1995 година е избран за вонреден професор по предметот физиологија. Во октомври 1997 година е избран за вонреден професор по предметот имунологија, во март 2002 година е избран за редовен професор по имунологија, а од 2006 година е професор по хумана генетика на Институтот за имунобиологија и хумана генетика (ИИБХГ) при УКИМ. Еден е од основачите и прв претседател на Самостојниот синдикат за здравство, фармација и социјална заштита на Македонија, еден од основачите и претседавач на Управниот одбор во МЦМС. Основач е и директор на Институтот за имунологија во 2000 година. Објавил над 100 труда, 3 монографии и 4 практикуми.

Наводи
------

1. ↑  „МЛД - Здруженија". Македонско лекарско друштво. Посетено на 2 ноември 2009.

Надворешни врски
----------------

* Профил со опширна биографија на порталот на ИИБХГ Архивирано на 1 август 2012 г.
* Учебник „Вовед во генетика" Архивирано на 6 март 2016 г. - проф. д-р Мирко Спироски (PDF, 115 стр.)
Ди тотен хозен.
**Ди тотен хозен** или оригинално на германски **Die Toten Hosen** е панк-рок група основана во Диселдорф, Германија во 1982 година. Името на групата буквално значи „мртви пантолони". „Мртви пантолони" всушност е жаргон во германскиот јазик кој означува нешто „ужасно досадно".

Историја
--------

Групата ја основале во 1982 година и е основана од страна на *Кампино* (правото име на Андреас Фреге), Андреас фон Холст, Андреас Мојрер, Михаел Брајткоф, Трини Тримпоп (правото име на Клаус-Петер Тримпоп) и Валтер Новембер. Пред основањето на групата тие свиреле во групата *Зетка*. Истата година го објавуваат свој прв сингл *Wir sind bereit*, потоа следи сингл *Reisefieber*. Валтер Новембер групата ја напушта во 1983 година за да стане Јеховин сведок. Потоа следи сингл *Eisgekühlter Bommerlunder* и првиот албум *Opel-Gang*.

Тримпоп ги напушта во 1985 година и станува менаџер, а тапаните ги презема Јакоб Којсен, а потоа во 1986 година Волфганг Роде. Во периодот од 1982 до 1987 групата објавила три студиски албуми. Комерцијалниот успех на групата го постигнуваат во 1988 година со четврти албум *Ein kleines bisschen Horrorschau*.Со почетокот на деведесеттите години од двадесетиот век групата починува активно да се ангажира против расистичкиите и фашистичките движења. Волфганд Роде во 1999 година ја напушта групата, а наместо него доаѓа Фом Ричи. во периодот од 1988 до 2008 групата објавила девет студиски албуми.

Дискографија
------------

* 1983 — Opel-Gang
* 1984 — Unter falscher Flagge
* 1986 — Damenwahl
* 1988 — Ein kleines bisschen Horrorschau
* 1990 — Auf dem Kreuzzug ins Glück
* 1991 — Learning English Lesson One
* 1993 — Kauf MICH!
* 1996 — Opium fürs Volk
* 1998 — Unsterblich
* 2002 — Auswärtsspiel
* 2004 — Zurück zum Glück
* 2008 — In aller Stille
* 2011 — Ballast der Republik

Наводи
------

1. ↑  30 years of punk history: Die Toten Hosen

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Die Toten Hosen" на Ризницата ? |

* Матична страница
* Аргентиска фан-страница Архивирано на 17 март 2008 г.
* Неофицијално мрежно место
**Вера Георгиева** (моминско: **Минова**; Скопје, 10 мај 1950) — македонски универзитетски професор и историчар на филозофија.

Животопис
---------

Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје на насоката филозофија во 1974. Таа магистрирала на Филозофскиот факултет во Велград во 1982. На скопскиот Филозофски факултет таа докторирала во 1991 година. Како редовен професор од 2003 ги предавала предметите: историја на античката филозофија, историја на средновековната и ренесансната филозофија, арапската филозофија, еврејска филозофија, филозофија (општ курс), а од 1999 година, и предметот византиска филозофија. Георгиева е автор на стотина објавени текстови на историјата на филозофијата и филозофија на религијата.

Наводи
------

1. ↑  *Македонска енциклопедија*. **I** (I. изд.). Скопје: МАНУ. 2009. стр. 347. ISBN 978-608-203-024-1.
**Ванче Стојчев** (Црвулево, Штипско, 15 февруари 1951

 - Скопје, 30 септември 2009

) — македонски историчар, професор на Воената академија na арм, поранешен директор и основач на Воениот музеј на Македонија. Познат е по тоа што во 1997 година за време на својот престој во Турција го открил црешовото топче.

Животопис
---------

Стојчев е роден на 15 февруари 1951 година во штипското село Црвулево. Завршил воени училишта во Сараево и во Белград, каде што истовремено го продолжил своето образование на Факултетот за политички науки, насока современа историја. Извесен период работел во Центарот за стратегиски истражувања на ЈНА, а во 1986 година магистрирал. По магистрирањето работел во Воено-историскиот институт во Белград каде што го продолжил своето усовршување. Во 1992 година на истиот факултет ја одбранил и докторската теза „Бугарскиот окупациски систем и геноцидната политика во Југославија 1941-1944 година".

По распадот на Југославија, дошол во Македонија и се вработил на Воената академија „Генерал Михајло Апостолски". Во 1995 година бил избран за доцент по предметот воена историја, потоа станал вонреден професор.

Професорот Стојчев е автор на над 180 научни трудови од областа на историјата од антиката до современата историја меѓу кои особено значаен труд е првата воена историја на Македонија. Последна негова книга била „Букурешкиот мировен договор и поделбата на Македонија во 1913 година", која не дочекал да се изпечати.

Добитник е на наградата „13 ноември" на Град Скопје. До смртта бил професор на Правниот факултет на универзитетот Гоце Делчев во Штип. Починал во Скопје на 30 септември 2009 година.

Надворешни врски
----------------

* Воена историја на Македонија - Интервју

Наводи
------

1. ↑  „Почина проф. Д-р Ванче Стојчев, автор на првата воена историја на Македонија". Канал 5. 30 септември 2009. Посетено на 2012-03-11.
2. ↑  „Почина човекот што го најде Црешовото топче". Вест. 2 октомври 2009. Посетено на 2012-03-11.
**Владимир Петрушевски** (Скопје, 16 септември 1954

) ― поранешен професор по физичка и наставна хемија при Институтот за хемија на Природно-математички факултет - Скопје.

Животопис и образование
-----------------------

Владимир Петрушевски е роден во Скопје на 16 септември 1954 година во Скопје. Од раѓање до 2004 годинал, ги поминал годините живеејќи во Дебар Маало. Основно училиште го започнал во „Владимир Илич Ленин", каде учел I и II одделението, сè до Скопскиот земјотрес, кога се урнало училиштето и се преместил и завршил во „Коле Неделковски". Средно училиште го завршил во „Јосип Броз Тито", кое тогаш како градба се наоѓало во денешниот Центар за странски јазици во Карпош I.

Во 1973 година се запишал како студент на Природно-математичкиот факултет - Скопје. Поради расформирањето на Универзитетот, ПМФ се поделил на пет факултети, Петрушевски постанал студент на новооснованиот Хемиски факултет - Скопје и на него дипломирал во 1978 година. На ПМФ магистрирал 1988 година на темата „Вибра­ци­о­ни спектри на хидратите на некои двојни сулфати и селена­ти" и докторирал 1990 година на темата „Испитување на системи со тетра­едар­­ски и квазитет­рае­дар­ски јони: спек­­тар–струк­­турни ко­рела­ции и вибрациони спектри на некои (ЅО4)х(ЅеО4)1-х соеди­не­ни­ја", исто така на ПМФ.

Кариера
-------

Се вработил февруари 1979 година како стажант на Хемискиот Факултет. Бил на обука во Љубљана на Хемискиот институт „Борис Кидрич". Во март 1980 година бил избран за помлад асистент на Хемискиот факултет. Во 1989 година станал асистент на ПМФ, додека во 1991 се издигнал како доцент. Вонреден професор станал во 1996 година, а како редовен во 2001 година. Во 2006 година бил преизбран за професор. Како редовен професор предавал на додипломските предмети Историја на хемијата, Методика на хемиското експериментирање I и II, Хемиско експериментирање I и II, и на магистерските предмети Модели и анимации, Експериментот по наставата во хемија.

Автор и соавтор е на повеќе од 80 научно истражувачки трудови и повеќе од 100 образовни трудови. Автор/соавтор бил на два учебници.

Наводи
------

1. 1 2 3  „Редовен професор д-р Владимир Петрушевски". Институт за хемија. 9 октомври 2017. Архивирано од [89N3PDyZzakoH7W6n8ZrjGDDktjh8iWFG6eKRvi3kvpQ изворникот] Проверете ја вредноста `|url=` (help) на `|archive-url=` requires `|archive-date=` (help). Посетено на 22 март 2022.

Надворешни врски
----------------

* Службена страница на Институтот за хемија
**Исмаил Самани** (таџ. Қуллаи Исмоили Сомонӣ; рус. пик Исмаила Самани) е највисоката планина во Таџикистан и поранешниот Советски Сојуз. Наречена е по емирот Исмаил Самани (849-907), родоначалник на династијата Саманиди.

Кога во 1928 се утврдило дека во венецот Памир постои планина повисока од Лениновиот Врв, надлежните провизорно претпоставиле дека станува збор за Гармо. Со понатамошните експедиции на планините, во 1932 е востановено дека не станува збор за една иста планина, а во 1933 новиот врв во венецот Академија на Науките, бил наречен **Сталинов Врв** (пик Сталина), во чест на Јосиф Сталин. Во 1962, името е сменето во **Врв на Комунизмот** (таџ. Пики Коммунизм, рус. пик Коммунизма), а во 1998 е дадено сегашното име.

Планината прв ја искачил советскиот планинар Евгениј Абалаков, на 9 септември 1933 г.

Поврзано
--------

* Ленинов Врв
* Корженевскаја

Наводи
------

1. ↑  Голема советска енциклопедија, „Пик Коммунизма"

Надворешни врски
----------------

* „Пик Коммунизма". SummitPost.org. (англиски)
* „Пик Имени Исмаил Самани" - Peakware (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 241211512
* LCCN: sh2008006961
* GND: 4559775-3

 |

 |
**Горан Бреговиќ** (српско-хрв. *Бреговић*, *Bregović*, р. 22 март 1950

) — југословенски музичар и текстописец, член на Бијело дугме, една од најпопуларните рок групи во тогашна Југославија.

Животопис
---------

Во 2016 година, Бреговиќ станал витез на Љубичевските коњички игри во Пожаревац.

Музичка кариера
---------------

Бреговиќ бил водач и единствениот постојан член на групата „Бијело дугме" за целото време на нејзиното постоење.
Тој ја напуштил Босна и Херцеговина во текот на војната, а се вратил по нејзиното завршување.

По распаѓањето на групата, тој го формирал „Оркестарот за свадби и погреби" (*Orkestar za svadbe i sahrane*), а снимал и музика за филмовите на Емир Кустурица.

Наводи
------

1. ↑  „Provod s prijateljima", *Story*, број 573, 9 септември 2016, стр. 10.
2. ↑  www.klix.ba

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 57523574
* LCCN: no2001000850
* ISNI: 0000 0001 2134 5823
* GND: 123552095
* SUDOC: 080714773
* BNF: cb13931183s (податоци)
* MusicBrainz: 883ece23-2779-4091-b527-62eb07ee79d4
* NKC: xx0065648
* BNE: XX1603485
* CiNii: DA16396374

 |

 |
**Ристо Гаревски** (Скопје, 22 март 1922

 - Скопје, 21 февруари 2012

) — угледен македонски палеонтолог и универзитетски професор.

Животопис
---------

Гаревски е роден на 22 март 1922 и по завршувањето на Природно-математичкиот факултет во Скопје, се вработил во Природнонаучниот музеј. Од таму заминал во 1979 година за да биде професор по палеонтологија на Геолошко-рударскиот факултет во Штип.

Во текот на својата долга научна кариера Гаревски раководел со проекти и ископувања од областа на палеонтологијата, а неговиот опус брои повеќе од 100 научни трудови во домашните и светските списанија. Најголемо откритие на Ристо Гаревски се четирите бивни на редок вид слонови што живееле пред десет милиони години во близината на Велес. Починал на 89 години во Скопје на 21 февруари 2012 година.

Надворешни врски
----------------

* Ин мемориам: Замина единствениот македонски палеонтолог[*мртва врска*] (Утрински Весник, 22 февруари 2012)

Наводи
------

1. ↑  *Acta Musei Macedonici scientarium naturalium*. Prirodonaučen muzej na Makedonija. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)
**Босанскохерцеговска радиотелевизија (БХРТ)** (порано позната како: Javni radiotelevizijski servis Bosne i Hercegovine - PBSBiH) — државна радио и телевизија на Босна и Херцеговина. Во периодот меѓу 1992 до 1995 го носела називот РТВ Босна и Херцеговина, која настанала од РТВ Сараево. БХРТ се финансира од радиотелевизиската такса заедно со останатите јавни дифузери (ФТВ и РТРС). Во план е воспоставување на корпорација која би ја сочинувале сите јавни дифузери од Босна и Херцеговина (БХРТ, РТВФБиХ и РТРС). Управната структура на БХРТ е утврдена со Статутот на БХТ. Програмата се продуцира од главниот центар во Сараево како и преку информативно-техничкиот центар во Бихаќ, Бања Лука, Мостар, Тузла и Зеница. Како јавен радиодифузер, БХРТ е членка на ЕБУ од Босна и Херцеговина и активно учествува во избирање на босански претставник за Евровизија секоја година.

БХРТ (БХТ 1 и БХ Радио 1)
-------------------------

На 13 август 2004 од студиото од Сараево, започна со целодневно емитување на програмата на БХТ 1. Точно во 18 часот, е емитувана отворената програма по повод Летните олимписки игри во Атина во 2004. БХТ 1 ги емитуваше случувањата и натпреварите од Олимписките игри со информативна програма (сигнал кој ја покрива 90% од територијата на Босна и Херцеговина. По свечената церемонија, точно во 18 часот е емитувано првото издание на БХТ Вести на штотоку воспоставената национална мрежа. Прв водител бил Томислав Ѓуриќ

Организација
------------

БХРТ моментално се состои од три посебни организациски единици: 

* БХТ 1 - Босанскохергеговска телевизија
* БХ Радио 1 - Босанскохерцеговско радио
* МП БХРТ - Музичка продукција на радио телевизија БиХ

Наводи
------

1. ↑
**Живојин Глишиќ** (Скопје, 27 јули 1954

) — македонски музички работник и универзитетски професор.

Животопис
---------

Музичкото училиште го завршил во родниот град, а дипломирал на ФМУ-Скопје, оддел музичка теорија и педагогија и оддел композиција, во класата на професорот Томислав Зографски. Работи на ФМУ како редовен професор. Пишува композиции од областа на сериозната музика, џезот, а се занимава со аранжирање на повеќе музички жанрови. Добитник е на награда за најдобро обработена традиционална тема на смотрата на Биг Бенд оркестри 1989 година во Раденци, Словенија за композицијата "Со маки сум се родила" и 21 награда за најдобар аранжман на фестивалите од областа на популарната музика, фолк фестивалите и детски фестивали.

Наводи
------

1. ↑  *Македонија*. Матица на иселениците. 1992.
2. ↑  „Музичка работилница "Џез-импровизација"". Дневник. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2011-07-27.

Надворешни врски
----------------

* Биографија[*мртва врска*]
* Творештво[*мртва врска*]
* „Со маки сум се родил јас" - Глишиќ
**Александар Шиколе** (31 јануари 1954

 во Скопје — 25 март 2021

 во Скопје) — македонски нефролог и универзитетски професор на Медицинскиот факултет во Скопје.

Животопис
---------

Шиколе завршил Медицински факултет во Скопје, каде што и специјализирал. Докторирал во 1994 година од областа на примената на еритропоетинот кај пациенти лекувани со ХД, проблематика на која континуирано работи.

Бил директор на Клиниката за нефрологија (1993-2003; 2006-?). Бил гувернер на Европското здружение за вештачки органи.

Објавил 250 труда.

Починал на 25 март 2021 година по кратко и тешко боледување.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шијачки*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1652. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  „Почина нефрологот Александар Шиколе". *Фактор Портал*. Посетено на 2023-10-28.
**Ристо Шапкар** (р.  1931
 во Велгошти) — македонски политиколог, стопанственик и фотограф.

Животопис
---------

Шапкар е роден во охридското село Велгошти во 1931 година. Бил долгогодишен директор на РО „Херој Тоза Драговиќ" во Охрид (членка на корпорацијата Заводи „Црвена застава" од Крагуевац). Истовремено извесен период бил и секретар на Општинскиот комитет на Сојузот на комунистите на Македонија во Охрид.

Како страстен љубител на уметничката фотографија, станал еден од водечките македонски фотографи. Приредил повеќе изложби со уметнички фотографии во Македонија, како и во разни југословенски и европски центри како Рим, Париз и други.

Наводи
------

1. ↑  Ристовски, Блаже, уред. (2009). „*Шакири*". *Македонска енциклопедија*. , книга II (М-Ш). Скопје: МАНУ. стр. 1644. Text "series
" ignored (help)
2. ↑  *Д-р Асен Групче, Охрид. Културниот живот и творештво во Охрид и Охридско во 20 век, Скопје, 1998, 254*

Надворешни врски
----------------

* Биографија[*мртва врска*]
**Доц. д-р Јованка Денкова** е декан на Филолошкиот факултет при Универзитетот „Гоце Делчев" - Штип.

Своите дипломски студии ги завршува во 1998 година на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" – Скопје на филолошкиот факултет „Блаже Конески", катедра за македонска книжевност со македонски јазик. Своите магистерски студии ги продолжува на истиот факултет на катедрата за македонска книжевност. Магистрира со трудот под наслов *„Чудесното и реалистичното во прозата на Глигор Поповски"*.

Во 2008 година на филолошкиот факултет „Блаже Конески" – Скопје ги завршува докторските студии со дисертација на тема *„Фантастиката и научната фантастика во македонската проза за деца и младина"*.

Во досегашното работно искуство доц. д-р Денкова била професор по македонски јазик и литература во средното училиште ,,Димитар Мирасчиев" – Штип во периодот од 2000 до 2002 година, а во периодот од 2002 до 2007 година во средното училиште „Коле Нехтенин" – Штип. Веднаш потоа е вработена како професор на Филолошкиот факултет на Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип, каде од 2009 година ја презема функцијата продекан за настава. Во 2012 година е избрана за ВД декан, а во 2013 г. и за декан на Филолошкиот факултет.  

На Филолошкиот факултет при УГД ги предава предметите Народна книжевност, Средновековна книжевност, Македонска книжевност од 15-18 век и Македонска книжевност од 19 век, понатаму Книжевност за деца, Историја на македонската култура и цивилизација како и предметот Европска цивилизација.

Наводи
------

1. ↑  „Официјално мрежно место на Филолошки факултет - „Наставници"". Архивирано од изворникот на 2013-10-17. Посетено на 2013-05-28.
2. ↑  „Официјално мрежно место на Филолошки факултет - „За факултетот"". Архивирано од изворникот на 2013-06-15. Посетено на 2013-05-28.
3. ↑  Мрежно место на доц. д-р Јованка Денкова - „Настава"

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на доц. д-р Јованка Денкова
* Универзитет „Гоце Делчев" - Штип
* Официјално мрежно место на Електротехнички факултет
* Репозиториум на УГД
* Електронска библиотека на УГД
Карта на Латвија. ‘Ртот Колка е прикажан на западниот брег на Ришкиот Залив како негова најсеверна точка.
**Колка** (ливонски: *Kūolka nanā*, латвиски: *Kolkasrags*, старoгерманско име: *Domesnes*, руски: *Колка или мыс Домеснес*) — ‘рт на Балтичкото Море, близу влезот во Ришкиот Залив, на ливонскиот брег, во Курландија, историскиот регион на Латвија. ‘Ртот е обиколен со теснецот Ирбе кој служи како природна граница со Естонија. ‘Ртот Колка претставува најсеверозападната граница на Ришкиот Залив. Источно од ‘ртот се наоѓа островот Рухну (Естонија) кој лежи во средината на заливот.

Во близина на ‘ртот се наоѓа фарот Колка и истоименото село. Долж брегот на Балтичкото Море има редица питорескни ливонски населби.

Координати: 57°45′ N; 22°36′ E﻿ / ﻿57.75° СГШ; 22.6° ИГД﻿ / 57.75; 22.6

Галерија
--------

* Православна црква во селото Колка Православна црква во селото Колка
* ‘Ртот Колка во магливо време ‘Ртот Колка во магливо време
* Дрво искорнато од бураДрво искорнато од бура
* Остатоци од стариот фарОстатоци од стариот фар
* Урнатините од фарот во 2011 годинаУрнатините од фарот во 2011 година
* Шумата на ‘ртотШумата на ‘ртот
* 
* 
* 
* 
*

Поврзано
--------

* Латвијци

Надворешни врски
----------------

* Мрежно место на Колка
* kolkasrags.lv
**Цимери** - македонска комедија.

На 12 октомври 2015 на телевизија Алфа започнала новата хумористична играна серија „Цимери". Проектот бил дел од сопствената играна продукција на Алфа содржел 40 епизоди од по 30 минути. Режисер бил Тихомир Бачовски, кој изјавил дека дејството опфаќало реални ситуации од животот со веродостоен игран приод.

Извршен продуцент на серијата бил Тони Ристов, а се работело според идеја на Ефтим Трајчов.

Сценаријата ги напишале Ефтим Трајчов, Елена Стојановска и Зоран Бојаровски. Главните улоги ги толкувале: Кристина Атанасова Арсова, Снежана Киселичка, Миле Вратеовски, Милорад Ангелов, Ефтим Трајчов Ѓаурски, Бојан Велевски и други македонски артисти.

Улоги
-----

| Глумец | Улога |
| --- | --- |
| Бојан Велевски | Цветко |
| Миле Вратеовски | Митко |
| Снежана Киселичка | Баба Цена |
| Ефтим Трајчов Ѓаурски | Марко |
| Кристина Атанасова Арсова | Финка |
| Милорад Ангелов | Светлозар |
| Гоце Влахов | Страхил |
| Дубравка Киселички | Мајката на Митко |
| Кирил Андоновски | Дедото |
| Љупчо Бубо Каров | Цацко |
| Крсте Јовановски | Глумецот |
| Јана Пауноска | Цеце |
| Марко Трајковиќ | Мирко |

Заплет
------

Главните шест лика се Марко, Цветко, Митко, баба Цена, Финка и Свјатло Красимиров, кои ќе го прикажат животот на цимерите во Скопје низ комичните ситуации на нивниот секојдневен живот. Случките низ кои ќе ги градат ликовите се од современото живеење и се проткаени со хумористични и иронични заплети. Темите се актуелни, секојдневни и провокативни, од вработување и градење кариера до вљубување, сексуалност, па се’ до тоа како да се преживее во голем град.

Музика
------

Музичката тема на серијата "Цимери" ја изведуваат Куку Леле, а серијата е снимана во студиото на Алфа и на неколку локации во Скопје.

Наводи
------

1. ↑  „Новиот македонски ситком „Цимери" од понеделник на Алфа". *ТВ Пакет* (англиски). Посетено на 2020-12-14.
**Адријан Бертран** (4 август 1888

 – 18 ноември 1917

) — француски писател, кој во кратката писателска кариера создал низа надреални антивоени романи, кои ги напишал на смртната постела од повреди кои ги здобил за време на Првата светска војна служејќи во француската армија. Во 1916 ја добил Гонкуровата награда за романот *L'Appel du sol*, во кој зборувал за војниците водени од слеп патриотизам и неговата деструктивна природа. Делото *L'Orage sur le jardin de Candide* е составено од четири раскази кои ги напишал неколку седмици пред да почине. Освен проза, напишал неколку поеми кои биле посмртно објавени.

Животопис
---------

Бертран е роден 1888 во Нион, каде по завршување на училиштето заминал за Париз да работи како новинар во повеќе весници, меѓу кои *Paris-Midi* и *L'Homme libre*. Во тој период започнал со книжевното списание *Les Chiméres*, каде ги објавувал неговите социјалистички идеи и надреалната поезија, а објавувал и текстови од истомисленици. Иако Бертран бил пацифист, кога наполнил 26 години се приклучил на француската војска за време на Првата светска војна. Бил дел од коњаницата, а се истакнал за време на тримесечната Битка за границите, каде Французите војувале против германската армија.

Во октомври 1914, претрпел оштетување на белите дробови откако германска граната го погодила неговиот полк, а шрапнел завршил во неговите гради. Бертран ја преживеал повредата, но бил даден на палијативна нега, која пружала ниска медицинска грижа. Лекарите му кажале дека дробовите му се трајно оштетени и не ќе можат правилно да работат, тој нема да може да се движи и дека набрзо би починал. Соочен со принудното лежење во кревет, Бертран се вратил на писателската дејност и напишал два романи пред да подлегне на раните по три години.

Дела
----

* 1908: *Catulle Mendès*
* 1910: *E. Brieux*
* 1915: *Les jardins de Priape*
* 1916: *L'Appel du Sol*
* 1917: *L'Orage sur le jardin de Candide*
* 1917: *Le Verger de Cypris*

Надворешни врски
----------------

* Дела од или за Адријан Бертран на Семрежниот архив
Еозонска глазура на Жолнаи фонтана, Печ
**Жолнаи** *(Zsolnay Porcelánmanufaktúra Zrt*; службено: **Жолнаи фабрика за порцелан**) — унгарски производител на порцелан, плочки и керамика. Компанијата го претстави процесот на застаклување на **еозинот** и **пирогранитната** керамика.

Историја
--------

Фабриката Жолнаи е основана од Миклос Жолнаи (1800-1880) во Печ , Унгарија , за производство на каменина и друга керамика во 1853 година. Во 1863 година, неговиот син Вилмос Жолнаи (1828-1900) и се приклучил на компанијата и станал нејзин менаџер и директор по неколку години. Тој ја предводел фабриката кон светски признанија демонстрирајќи ги иновативните производи на светски саеми и меѓународни изложби, вклучувајќи го и Светскиот саем во Виена 1873 година , потоа на Светскиот саем во Париз во 1878 година , каде што Жолнаи доби Гранд При. Во 1893 година, Жолнаи вовел порцелански парчиња изработени од еозин. Таде Сикорски (1852-1940) се оженил со ќерката на Вилмос, Јулија, и станал главен дизајнер. Во 1900 година компанијата ја презел синот на Вилмос, Миклос. Златните украси на Жолнаи кои биле отпорни на мраз, биле користени во бројни згради, посебно за време на движењето Арт Нову. До 1914 година, Жолнаи била најголемата компанија во Австроунгарија. За време на Првата светска војна , производството на керамика и градежни материјали било ограничено, а фабриката произведувале производи за воена употреба, на пример, изолатори. По Првата светска војна, судбината на фабриката се намалила поради српската окупација, губењето на пазарите и тешкотијата да се обезбедат суровини. Сепак, по депресија, состојбите се подобриле.

За време на Втората светска војна, нејзината локација за производство во Будимпешта била бомбардирана. Со владеењето на комунизмот фабриката била национализирана во 1948 година. На крајот, името Жолнаи било сменето. Печинската порцеланска фабрика (Pécs *Porcelángyár*) била искористена првенствено за производство на садови. Меѓутоа, во 1982 година со продолжување на пазарната економија , компанијата ја обнови својата оперативна независност, била реорганизирана и името на Жолнаи се врати. Во 1991 година, *Порцеланската Фабрика Жолнаи* стана акционерско друштво, а пет години подоцна фабриката ја купило претпријатие за приватен капитал.

Наводи
------

1. ↑  Временска рамка

Надворешни врски
----------------

* Официјална страница (унгарски)
* Уметноста на Жолнаи Архивирано на 4 март 2016 г.
**Димитрије Атанацковиќ** (5 октомври 1914, Цазин - 27 јули 2004, Риека) — фармаколог, редовен професор, основоположник и прв директор на Институтот за фармакологија во Скопје.

Животопис
---------

Димитрије Атанацковиќ е роден во Цазин. Медицински факултет завршил во Белград, во 1937 година, каде бил избран за асистент по „Фармакологија". Во Втората светска војна работел како лекар во Земун, каде во текот на 1942 година се поврзал со НОБ. Во 1944 година, Атанацковиќ стапил во редовите на народноослободителната војска, во која имал раководни места во санитетот на Втората македонска ударна дивизија. По војната, во март 1947 година бил избран за доцент на Медицинскиот факултет во Скопје, а набргу потоа станал директор на фармаколошкиот институт, којшто го основал. На усовршување бил во градот Ганд во Белгија од 1949 до 1950 година, а во периодот од 1963 до 1964 година во Бостон, САД. Во 1952 година бил избран за вонреден професор на Медицинскиот факултет во Скопје, и декан на истиот факултет во периодот од 1955 до 1957 година.

Во 1957-1958 година, на покана на Фармацевтскиот факултет во Белград, Атанацковиќ преминал како професор на тој факултет, а во 1959 година, на покана на Медицинскиот факултет во Риека, бил избран за редовен професор по предметите „Фармакологија„ и „Патолошка физиологија", каде останал до своето пензионирање. Меѓу другото, Димитрије Атанацковиќ ја обавувал должноста декан на Медицинскиот факултет во Риека.

Автор е на повеќе научни трудови и учебници, а бил уредник на „Котмаеровиот прирачник за практични лекари". Бил член на бројни интернационални друштва за физиологија, фармакологија и токсикологија, управител на Заводот за фармакологија и патолошка физиологија во Риека, ја организирал постдипломската настава во Риека и Белград, како и на медицинските факултети во Загреб и Љубљана. Димитрије Атанацковиќ исто така го организирал одделот за фармакологија на фабриката Галеника во Земун.

Добитник е на бројни признанија и награди, меѓу кои: Орден на заслуги за народот со златен венец и Орден на трудот со златен венец.

Наводи
------

1. 1 2 3  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​35-38
Библиографии во Универзитетска библиотека во Грац
**Библиографија** е дисциплина која се занимава со опис на ракописи, поединечни трудови и публикации, како и со составување на нивниот подробен попис, по азбучен (алфабетски) или хронолошки ред. Исто така со овој термин се означува и името на самиот тој попис. Во описот на библиографската единица содржано е името на авторот, името на делото, местото и годината на издавање, името на печатницата, издавачот и форматот. Библиографијата може да биде **општа** (на пример *национална*) или **специјализирана** (по *тема*, *автор*, *територија*). **Дескриптивната** (или *описна*) библиографија содржи и информации во врска со илустрациите, хартијата, видот на буквите, цената и сл. **Ретроспективната** се занимава со изданијата од постарите периоди, а **тековната** со оние кои излегуваат напоредно со изработката на библиографијата. **Критичката** библиографија содржи и мислење за вредностите на делото, додека **применетата** се задржува на изнесување на неговата содржина. Најстарата библиографија е Калимаховиот попис на книгите од Александриската библиотека од 3 век п.н.е.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85013838
* GND: 4006432-3
* BNF: cb133183242 (податоци)
* NDL: 00572290
* NKC: ph118867

 |

 |
**Димитрије Јузбашиќ** (30 септември 1909

 Дарувар -  1974
 Сарбрикен) — хирург, професор на Медицинскиот факултет во Скопје и во Загреб, основоположник на Клиниката за хируршки болести, директор на Катедрата за хирургија.

Животопис
---------

Димитрије Јузбашиќ е роден во Дарувар, Хрватска. Медицински факултет завршил во Белград во 1934 година, а специјализација во Белград, Берлин и Франкфурт на Мајна, каде бил избран за доцент на истиот факултет. Во 1944 година, се префрлил во Базел, Швајцарија, на Клиниката на професор доктор Хеншен, каде се занимавал со научно-експериментална и клиничка дејност.

Во 1947 година, на покана на Комитетот за заштита на народното здравје на ФНРЈ, Јузбашиќ дошол во Скопје како професор по предметот „Хирургија". На 17 март 1947 година, ја отворил Хируршката клиника на Медицинскиот факултет во Скопје, и станал нејзин прв директор. Во Скопје, меѓу другото, Димитрије Јузбашиќ ги поставил првите основи на современата Торакална хирургија, бил редовен професор, шеф на катедрата по хируршки болести и директор на Хируршката клиника, а еден мандат бил декан на Медицинскиот факултет.

Во 1953 година, заминал за Загреб, каде бил избран за редовен професор и управник на Хируршката клиника на Медицинскиот факултет во Загреб, каде останал сè до своето пензионирање. По пензионирањето, во 1973 година заминал во Сарбрикен, Германија, каде работел како шеф на еден хируршки оддел.

Автор е на голем број стручни и научни публикации, а бил одликуван и наградуван со домашни и странски признанија. Бил избран за редовен член на Академијата на природни науки на германското јазично подрачје „Леополдина". Бил почесен член на хируршките друштва во Лион и Падова, бил дописен член на Германското друштво, Лондонското друштво и Друштвото за хирургија во Рим. Одликуван е со Орден на трудот од I ред.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  д-р Марјан Димитријевски: „Декани - 1947-2012", Скопје, Медицински факултет, 2015 г. стр. ​21-23