Ѕидно сликарство во катакомбата на Виа Латина, 4 век.
**Виа Латина** ( латински „латински пат") бил римски пат во Италија, кој се протегал југоисточно од Рим на околу 200 километри.

Рута
----

Водел од Порта Латина во Аурелијските ѕидини на Рим до преминот на планината Алгид ; тоа било важно во раната воена историја на Рим. Таа мора да и претходела на Виа Апија како пат до Кампанија, исто како што латинската колонија во Калес била основана во 334 п.н.е. и мора да била пристапна од Рим по пат, додека Виа Апија била направена само дваесет и две години подоцна. Следи, исто така, многу поприродна линија на комуникација, без инженерските потешкотии што требаше да ги надмине стрелката-директна Виа Апија. Како маршрута, таа му претходела на Виа Лабикана, иако втората можеби беше претпочитана во подоцнежните времиња.

По нивниот спој, Виа Латина продолжи да ја следи долината на Trerus ( Реката Сако ), следејќи ја линијата што ја презема модерната железница до Неапол и поминува под ридските градови Херникан, Анагни (каде што се спојува со Виа Пранестина ), Ферентино, Фросиноне и други. Во Фрегела, го премина Лири, а потоа помина низ Акино и Касино, двата релативно ниски градови. Потоа навлезе во интервалот помеѓу Апенините и вулканската група Рока Монфина и првобитниот пат и, наместо да го помине, нагло се сврте североисточно преку планините кон Венафро, давајќи на тој начин директна комуникација со внатрешноста на Самниум преку патиштата до Исернија. и Телесе .

По немирите од граѓанските војни, виа Латина била поправена од група истакнати Римјани, вклучувајќи го Маркус Валериус Месала Корвинус ; работата била во тек во 27 п.н.е. во времето на елегијата на Тибулус. Виа Латина (латински пат) оди малку нагорно меѓу редовите на грациозни медитерански борови кои стојат како стражари. Сонцето беше надвор. Низ грмушките гранки на боровите шушкаше студен ветер.

Меѓутоа, во подоцнежните времиња, со голема веројатност постоеше кратенка од Руфра по линијата што ја преземаат модерните автопат и железница. Двете линии повторно се споија во близина на сегашната железничка станица Кајаниело, а патот течеше до Теанум и Калес, и така до Казилинум, каде што беше преминот на Волтурно и раскрсницата со Виа Апија. Растојанието од Рим до Казилинум беше 129 римски милји покрај Виа Апија, 135 римски милји од старата Виа Латина преку Венафрум, 126 римски милји покрај кратенката покрај Руфрае (сега Презенцано ). Значителни остатоци од патот постојат во соседството на Рим; за првите 40 римски милји, сè до Compitum Anagninum, не го следи ниту еден модерен пат; додека подалеку во својот тек е главно идентично со модерниот автопат. Римските патишта биле забележливи по нивната исправност, цврсти темели, заоблени површини што го олеснуваат одводот и употребата на бетон направен од позолана (вулканска пепел) и вар.

Гробници и катакомби
--------------------

Гробниците на Виа Латина се гробници на краток дел од патот веднаш надвор од Рим. Над земја тие се во голема мера реконструирани, но подземните комори преживеале. Сега се во „археолошки парк". Тие не треба да се мешаат со малата катакомба Christian Via Latina, повторно откриена дури во 1955 година, со многу слики. Не е познато дали катакомбите биле изградени како еден голем план или етапно градење. Катакомбите се состојат од многу посебни простории, сите поврзани со низа коридори. За да се организира ископувањето, секоја соба добила писмо за да симболизира каде се наоѓа и какво уметничко дело е прикажано внатре. Ископувањето на катакомбите се одвивало во четири фази почнувајќи од скалите и завршувајќи со 3-те коридори и нивните соседни простории.

Уметничко дело на катакомбите
-----------------------------

 Воскресение на Лазар, катакомби на Виа Латина.
Неодамна биле откриени **катакомбите на Виа Латина**, во споредба со другите римски катакомби. Уметничкото дело во катакомбите е од средновековниот период. Уметноста во гробницата датира од 4 век. Овие конкретни катакомби во Рим, Италија, прикажуваат слики и на пагански и на христијански уметнички дела. Не е познато дали оваа гробница припаѓала на одредено семејство или на братство. Уметноста ја исполнувале секоја просторија во катакомбите. Катакомбите биле ископани во 1955 година и официјално објавени во 1962 година 

Секоја соба во катакомбите има различна слика или тема прикажана на ѕидовите. Христијанските приказни од Стариот и Новиот Завет го исполнуваат огромното мнозинство на соби. Паганската уметност, особено херојот Херкулес, е вклучена во специфични простории за кои е една од причините зошто катакомбите Виа Латина се посебни. Секоја соба обично е означена со буква за да помогне во организацијата на различните простории и уметнички дела. Собата N е украсена со целосно слики на паганскиот херој Херкулес  Сликите го прикажуваат Херакле како херој или спасител. Исто така, се вели дека има фокус на задгробниот живот и животот по смртта во собата N. За многу други простории, темата е првенствено христијанската уметност, прикажувајќи слики и од Стариот и од Новиот завет. Значајни уметнички сцени прикажани се сцената од потопот, визијата на Авраам за трите ангели под дабот Мамре, преминувањето на Црвеното Море и Вознесението на Илија и добриот пастир.

Фотографијата од десната страна, Воскресението на Лазар, е една од многуте религиозни приказни раскажани на ѕидовите на катакомбите. Гледачите можат да ја видат фигурата за која се претпоставува дека е Исус како подига човек од мртвите додека неговите ученици гледаат со намера. Гледачите може да забележат и дека Мојсеј во позадина добива порака одозгора. Стилот на уметничкото дело е сличен во секоја просторија во катакомбите, што значи дека сите уметнички дела биле произведени од едно лице или група луѓе кои користеле ист стил и техника.

Поврзано
--------

* Вале Латина
* Римски катакомби
* Ранохристијанска уметност и архитектура

Наводи
------

1. ↑  Tibullus, Book I, Elegy 7; see George McCracken, "Tibullus, Messalla and the via Latina" *The American Journal of Philology* **53**.4 (1932), pp. 344-352.
2. ↑  Public Domain Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). *Encyclopædia Britannica* (11. изд.). Cambridge University Press. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: ref=harv (link)
3. ↑  , The Via Latina Catacomb: imitation and discontinuity in fourth-century Roman painting. pg.7-12.
4. ↑  , Early Christian Art, André Grabar, 1896-1990.
5. ↑  , Alcestis and Hercules in the Catacomb of via Latina,
Beverly Berg, 1994.
6. ↑  , New York Times Article, 1987.

Понатамошно читање
------------------

 

* Берг, Беверли. 1994 година. „Алкестис и Херкулес во катакомбата на Виа Латина". *Vigiliae Christianae: Преглед на ранохристијанскиот живот и јазик* 48, бр.3: 219–34.
* Дулеј, Мартин. 2011 година. „Сликата и отците на црквата: За кубикулум F во катакомбата Виа Латина". *Antiquité Tardive* 19: 47–62.
* Феруа, Антонио. 1991 година. *Непознатата катакомба: уникатно откритие на ранохристијанската уметност.* Њу Ланарк, Шкотска: Гедес и Гросет.
* Снајдер, Х. Григориј. 2011 година. Христијански натпис од вториот век од Виа Латина". *Journal of Early Christian Studies* 19, бр. 2: 157–95.
* Тронзо, Вилијам. 1986 година. *Катакомбата Виа Латина: имитација и дисконтинуитет во римското сликарство од четвртиот век.* Универзитетски парк: Пенсилванија Државниот универзитетски прес.

Надворешни врски
----------------

* 

* Вија Латина на Ризницата ?
* Grabar, A. (1969). Early Christian art; from the rise of Christianity to the Death of Theodosius. (Arts of mankind ; v. 9). New York: Odyssey Press, pp. 225-236.
* Journal article about the art of Hercules and Alcestis within the Via Latina catacombs
* 
*