recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Електронски микроскоп на Сименс од 1973 година
**Електронски микроскоп** е тип на микроскоп што користи електрони за осветлување и создавање на слика од некој примерок. Има многу поголемо зголемување и моќ од светлосен микроскоп - до два милиони пати зголемување, за разлика од светлосниот со две илјади.

Кај електронскиот микроскоп, сноп од електрони насочени со магнети предизвикуваат зголемување на сликата на објектот. Но електронскиот микроскоп не може да се користи за набљудување на живи организми, затоа што тие не можат да ја преживеат потребната техника на подготовка.

Типови
------

### Електронски трансмисионен микроскоп

Електронскиот трансмисионен микроскоп (ТЕМ) врши пренесување на сноп на електрони низ многу тенок исечок од примерокот. Магнетните леќи ја зголемуваат сликата и ја насочуваат кон *флуросцентен екран* или *фотографска плоча*, со што се произведува видлива слика. Овие микроскопи можат да ги зголемуваат објектите до 2 милиони пати.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија технологијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* BNF: cb119811272 (податоци)
* NDL: 00561446

 |

 |
Долината на реката Хрчавка во Босна и Херцеговина, во позадина главниот гребен на ЗеленгораДолината на реката Хрчавка во Босна и Херцеговина, во позадина главниот гребен на Зеленгора
**Хрчавка** е река во источниот дел на Босна и Херцеговина и се наоѓа во составот на Националниот парк Сутјеска. Извира во шумовитите предели на источните падини на планинскиот масив Оборено точило. Минува низ кањон помеѓу Орлина и Паша-Липовиот дол, т.е. Стружине и Градина, а потоа се влева во реката Сутјеска. На тоа кратко патување ја придружуваат бројни реки и потоци. Хрчавка е богата со риба, особено пастрмка.

Во скоро недостапниот кањон на реката Хрчавка, се наоѓа и водопадот Скакавац. Од непристапните карпи извира вода која паѓа во кањонот.

На устието на реката Хрчавка и Сутјеска, во наоѓалиштето Сувода, во непосредна близина на патот Фоча - Гачко, се наоѓа идеално место за излет и за љубителите на долгите пешачки етапи.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2009-03-08. Посетено на 2011-10-30.

 *Оваа статија за река е никулец. Може да помогнете со нејзиното уредување!*
District of SurinameПредлошка:SHORTDESC:District of Suriname

**Брокопондо** (холандски: *Brokopondo*) е округ во Суринам. Административен центар на окруогот е гратчето Брокопондо.

Географија
----------

Брокопондо се наоѓа во северниот дел на државата. Овој е еден од трите окрузи во Суринам кои немаат излез на море. Вкупната површина на округот е 7,364 км2.

На територијата на округот се наоѓа вештачкото езеро Брокопондо, во близина на Афобака. Акумулацијата е изградена во период од 1961 до 1964 година. Оваа акумулација произведува електрична енергија, и истата е извор на скоро половина од потребите за електрична енергија во земјата.

Округот има густа шума, каде се наоѓаат голем број разновиден див свет. Во округот се наоѓаат и водопадите Ирене и Лео.

Население
---------

Вкупното население на округот, според пописот од 2012 година, е 15.909 жители. Адинистративен центар на округот е Брокопондо, а покрај него во округот се наоѓаат и гратчињата Браунсвег и Квакугрон. Поради скорооткриениот рудник за злато на територијата на Брокопондо, во округот во скоро време има зголемен број на доселеници.

Ресорти
-------

Ресортите во Брокопондо.
Брокопондо е поделен на 6 ресорти (второстепена административна поделба):

* Браунсвег
* Центар
* Класкрек
* Квакугрон
* Махалкрек
* Саракрек

Наводи
------

1. ↑  Брокопондо, Британика

Поврзано
--------

* Суринам
* Окрузи во Суринам

Надворешни врски
----------------

* Основни информации за Брокопондо

Координати: 4°46′21″N 55°07′46″W﻿ / ﻿4.77250° СГШ; 55.12944° ЗГД﻿ / 4.77250; -55.12944

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
 Окрузи и ресорти во Суринам |
| --- |
|  |
| Брокопондо | 
* Браунсвег
* Класкрек
* Квакугрон
* Мархалкрек
* Саракрек
* Центар

 |  |
|  |
| Комевејне | 
* Алкмар
* Баки
* Јохан и Маргарета
* Мерзорг
* Нов Амстердам
* Таманредјо

 |
|  |
| Корони | 
* Велгелеген
* Јохана Марија
* Тотнес

 |
|  |
| Маровејне | 
* Албина
* Ванхати
* Галиби
* Мунго
* Мунготапу
* Патамака

 |
|  |
| Никери | 
* Вагенинген
* Вестелејке Полдерс
* Грот Ханар
* Нов Никери
* Остелејке Полдерс

 |
|  |
| Пара | 
* Биги Појка
* Зеуд
* Каролина
* Норд
* Ост

 |
|  |
| Парамарибо | 
* Бекхеузен
* Блаугронд
* Вег нар Зе
* Велгелеген
* Латоур
* Ливорно
* Мундер
* Понтбеутен
* Рајнвил
* Таменга
* Центар
* Флора

 |
|  |
| Сарамака | 
* Вајамбовег
* Гронинген
* Јарикаба
* Калкута
* Кампонг Бару
* Тејгеркрек

 |
|  |
| Сипаливини | 
* Бовен Копенаме
* Бовен Сарамака
* Бовен Суринам
* Куруни
* Кабалебо
* Тапанахони

 |
|  |
| Ваника | 
* Де Ниве Гронд
* Домбург
* Хоутеун
* Куварасан
* Квата
* Лелидорп
* Сарамака Полдер

 |

 |
One of the copies of the work.
**Албинеа Мадона** или **Мадона од Албинеја** е изгубена слика од Кореџо. Најдобрата преживеана копија е од 16 век од Антонио Лето, од црквата Сан Роко во Реџо Емилија и сега се наоѓа во Галеријата Нацијалеал ди Парма.

Историја
--------

Има многу докази за комисијата за "анхона" или олтар за црквата Сан Просперо, парохиската црква Албинеја, во ридовите во близина на Реџо Емилија - се споменува во писмото од 12 Мај 1517 година од неговиот парохиски свештеник Џовани Гидоти ди Ронкоп во Алесандро де Малагузи. Тој открил дека голем дел од работата на него била завршена до тоа време и дефинитивно била завршена на 14 октомври 1519 година, кога Корреџо ја добил последната исплата за тоа. Друг документ од 18 декември истата година го споменува "анхона де ла ностра Дона д'Албенеа" (олтар на Пресвета Богородица во Албинеја).

Веројатно била отстранета од неговата оригинална локација и заменета со копија од Франческо I д'Есте. Тоа боло дадено на новиот римски цар Леополд I, светиот римски цар Леополд I од Алфонсо IV д'Еста во 1657 година, а потоа исчезнала без трага.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2020-11-01. Посетено на 2018-08-25.
Во финансиите, **конвексност** (англиски: *Convexity*) е поим што се употребува при мерењето на ефектите на промената каматните стапки врз вредноста на финансиските инструменти со фиксни приноси, т.е. како мерка на каматниот ризик. Притоа, за разликa од времетраењето кое ги прикажува непосредните, првостепени ефекти, конвексноста ги прикажува второстепените ефекти од промената на каматните стапки. Конвексноста се пресметува на следниов начин:

CV = 1⁄P 1⁄(1+y)2 Σt(t+1)Ct⁄(1+y)2

каде: CV - ковексност, t - време, C - паричен прилив, y - принос до достасување.

Одлики на конвексноста
----------------------

Конвексноста предизвикува времетраењето да се зголеми при намалување на каматните стапки и да се намали при пораст на каматниет стапки. Со други зборови, при намалување на каматните стапки, цената на финансиските инструменти се зголемува повеќе отколку што покажува времетраењето и обратно, при пораст на каматните стапки, цената на финансиските инструменти се намалува помалку отколку што покажува времетраењето.Притота, колку е поголема конвексноста, толку е позначаен овој ефект. При дадени принос и времетраење на обврзницата, колку е помала купонската камата, толку е помала конвексноста на обврзницата. Оттука, бескупонските обврзници имаат најмала конвексност за дадено времетраење. Конвекноста на портфолиото составено од финансиски инструменти со фиксен принос се пресметува како пондериран просек од конвексноста на поединечните инструменти што го сочинуваат портфолиото:

Cp = Σ xi Ci

каде: Cp - конвексност на портфолиото, Ci - конвексност на поединечните инструменти, xi - пондери на поедничените инструменти

Наводи
------

1. ↑  Philippe Jorion, *Value at Risk: The New Benchmark for Controlling Market Risk*. New York et al.: McGraw-Hill, 1997, стр. 124.
2. ↑  Philippe Jorion, *Value at Risk: The New Benchmark for Controlling Market Risk*. New York et al.: McGraw-Hill, 1997, стр. 125-126.
**Црквата Свети Петар и Павле** (полски: *Bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła*) или „**Познањска катедрала**" катедрала во Познањ, Полска. Таа е една од најстарите цркви и катедрали во земјата. Во оваа катедрала бил крстен Мешко I од Полска. Таа била изградена во текот на 10 век и е посветена на Свети Петар како прв покровител на христијанството и како прва катедрала во земјата.

Во текот на својата историја таа била на неколкупати обновувана и оштетувана. Така, за првпат таа била обновена во стил на романиката, делови кои се наоѓаат на нејзината долна страна. Во текот на 14 век и 15 век била обновена во готска архитектура. По пожарот на објектот во 1622 година, таа била обновена во стил на барок. По пожарот во 1772 година, таа повторно била обновена, овој пат во неокласицизам. Во 1821 година, кон нејзиното име, освен апостол Петар било додадено и Свети Павле, под покровителство на папа Пиј VII. Во времето на Втора светска војна таа повторно била опожарена, за време на ослободувањето на градот од Германците. Така, во 1956 година, во стил на барок, катедралата повторно била обновена, изглед каков што е и денес.

Галерија
--------

* Гробот на Мешко IГробот на Мешко I
* Источна странаИсточна страна
* Mieczysław I by January SuchodolskiMieczysław I by January Suchodolski
* Купола на Златната капелаКупола на Златната капела
* Споменик во чест на Мешко IСпоменик во чест на Мешко I
* 
* 
* 
* 
* 
*

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква Свети Петар и Павле (Познањ)" на Ризницата ? |

* Портал на катедралата Архивирано на 20 мај 2007 г. (полски)
* Познањска архиепископска епархија

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 310631429
* LCCN: no2014117094
* GND: 4515321-8
* NKC: ko2017970690

 |

 |

Наводи
------

1. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2007-05-20. Посетено на 2010-02-11.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Доаѓа Валдес"** (англиски: *Valdez is coming*) — американски вестерн-филм од 1971 година, режиран од Едвин Шерин (Edwin Sherin) по сценариото на Роланд Киби (Roland Kibbee) и Дејвид Рејфил (David Rayfiel). Филмот е снимен врз основа на истоимениот роман на Елмор Леонард од 1970 година. Главните улоги ги играат: Берт Ланкастер (Burt Lancaster), Сузан Кларк (Susan Clark), Ричард Џордан (Richard Jordan) и Џон Сајфер (Jon Cypher).

Синопсис
--------

Ранчерот Френк Танер со измама го наведува месниот шериф Боб Валдес да убие невин човек. По убиството, Валдес се кае и собира доброволни прилози за вдовицата на убиениот. Меѓутоа, Танер го казнува Валдес така што го прогонува во пустината, врзувајќи му крст на грбот. Сепак, еден од луѓето на Танер го ослободува и Валдес, откако закрепнува, започнува војна против Танер, убивајќи ги неговите луѓе еден по еден со својата прецизна пушка.

Наводи
------

1. ↑  Valdez osvetnik, američki film (пристапено на 24.9.2023)
**Ананд „Сеч" Сатјананд** (англиски: *Anand "Satch" Satyanand* GNZM, р. 22 јули 1944 во Окленд) — поранешен генерален гувернер на Нов Зеланд. Пред тоа бил правник, судија и народен правобранител.

Дошол на местото на Дејм Силвија Картрајт како генерален гувернер на Нов Зеланд на 23 август 2006. Првиот нацрт-закон на кој тој дал Кралска согласност бил „Coroners Bill". На функцијата се задржал до 31 август 2011, кога на гувернерското место дошол генерал полковник Сер Џери Матепарае, дотогашен началник на вооружените сили.

Сатјананд е првиот Генерален гувернер на Нов Зеланд од неевропско потекло и првиот кој нема витештво или дејмство. По скорешните промени, со земање на титулата Генерален гувернер, тој ја задржува титулата Почесен за цел живот  Архивирано на 27 септември 2007 г.. Сатјананд е и првиот римокатолик на оваа функција.  Архивирано на 27 септември 2007 г.

Роден е и израснал во Окленд во индо-фиџијанско семејство, со тоа што неговите баба и дедо се преселиле во Фиџи од Индија во 1911 год.

Сатјананд се обарзувал на Оклендскиот универзитет каде завршил право во 1970. Во текот на следните 12 години работел како правник, меѓу другото и во Јавното обвинителство.

Во 1982 бил поставен за окружен судија. Во 1995 бил назначен за народен правобранител и служел два рока од по 5 години. Помеѓу 2005 и гувернаторството, претседавал со Доверливиот Форум на некогашни пациенти-станари на психијатарските болници.

На 30 ноември 2006 бил домаќин на средба помеѓу тогашниот Премиер на Фиџи Лаисенија Карасе и командантот на војската, комодор Френк Баинимарама во Управниот дом во Велингтон, во обид за разрешавање на влошената состојба во Фиџи. Иако тој бил домаќинот, Сатјананд не учествувал во преговорите, туку на чело стоел Министерот за надворешни работи на Нов Зеланд, Винстон Питерс. Сатјановиот гамбит била последната сериозна усилба од меѓународната заедница за спречување на воениот пуч кој следел на 5 декември.

Оженет е и има три возрасни деца.

Наводи
------

* Соопштение за печат од Бакингемската палата (англиски)
* Биографија (англиски)

Наводи
------

1. ↑  „Кралицата му одобри на католик да стане нов генерален гувернер на Нов Зеланд". Католички вести. 5 април 2006. Архивирано од изворникот на 2007-09-27. Посетено на 22 август 2007. (англиски)
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2006-09-02. Посетено на 2007-01-11.
3. ↑  „Питерс вели дека преговорите за ситуацијата во Фиџи се конструктивни". Оклендска фиџијанска заедница. 30 ноември 2006. Архивирано од изворникот на 2007-12-04.

|
|  |
| Претходник**Дејм Силвија Картрајт** | **Генерален гувернер на Нов Зеланд**2006-2011 | Наследник**Џери Матепарае** |
**Договорот од Александропол** (ерменски: Ալեքսանդրապոլի պայմանագիր; турски: *Gümrü Anlaşması*) e мировен договор помеѓу Демократска Република Ерменија и Големото национално собрание на Турција со што се ставило крај на Турско-ерменската војна, која започнала на 12 септември 1920 година со инвазија на Ерменија од страна на турските сили предводени од Ќазим Карабекир.

Тој бил потпишан од ерменскиот министер за надворешни работи Александар Катисијан во раните часови на 3 декември 1920 година. Сепак, претходниот ден, ерменската влада во Ереван поднесе оставка и ја пренесе власта на советска влада, поддржана од Советска Русија и така Катисијан веќе не дејствуваше во име на владата на Ерменија, а договорот бил технички неважечки.

Условите на договорот ги подготвиле Турците, а Ерменците немале никакви придонеси. Од неа се барало Ерменија да и ја отстапи на Турција целата провинција Карс заедно со областа Сурмалу во провинцијата Ереван. Голем дел од јужната провинција Ереван требало да му се отстапи и на Азербејџан.

Наводи
------

1. ↑  Hovannisian, Richard (2005), *The Armenians: Past and Present in the Making of National Identity*, New York: Routledge, стр. 110, ISBN 0-203-00493-0
2. ↑  Richard G. Hovanissian, "The Contest for Kars (1914-1921)", p316, in Armenian Kars and Ani, Mazda Publishers 2011.
**Лилијана Борча** (романски: *Liliana Borcea*) е професор по математика на Универзитетот во Мичиген. Нејзините истражувачки интереси се во научните компјутери и применетата математика, вклучувајќи го и расејувањето и преносот на електромагнетните бранови.

Борча е по потекло од Романија, а дипломирала на применета физика во 1987 година, на Универзитетот во Букурешт. Дошла на Универзитетот Стенфорд за дипломските студии по Научно Компјутерство и Компјутерска Математика, магистрирајќи во 1992 година и завршувајќи го докторатот во 1996 година, под надзор на Џорџ К. Папаниколау. По постдокторското истражување на Калифорнискиот Институт за Технологија, таа се приклучила на Универзитетот Рајс, на одделот за компјутерска и применета математика во 1996 година и станала професор на Ное Хардинг во Рајс, во 2007 година. Во 2013 година се преселила во Мичиген како Петар Филд Колегиумски Професор.

Таа била позната како АВМ-СИАМ Соња Ковалевски Предавач за 2017 година, избрана „за нејзините истакнати научни придонеси во математичката и бројчената анализа на распространетоста на брановите во случајните медиуми, снимање на низи во комплексни средини и инверзни проблеми во томографијата со електрична импеданса со висок контраст, како и за техниките за намалување на моделот за параболични и хиперболични парцијални диференцијални равенки". Таа е членка на класата на СИАМ Соработници од 2018 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  Curriculum vitae, retrieved 2017-06-07.
2. ↑  Лилијана Борча at the Mathematics Genealogy Project
3. 1 2  *Liliana Borcea Named AWM-SIAM Sonia Kovalevsky Lecturer*, Association for Women in Mathematics, March 29, 2017
4. ↑  „SIAM Announces Class of 2018 Fellows". *SIAM*. Посетено на 5 April 2018.

Надворешни врски
----------------

* Home page
* Лилијана Борча објавени подредени дела од Гугл сколар

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 422144782716936875865
* LCCN: no2016166067
* GND: 1105433315
* SUDOC: 189242663
* MGP: 47924

 |

 |
**Хелмут Јозеф Мајкл Кол** (3 април 1930 - 16 јуни 2017) бил германски државник кој работел како канцелар на Германија од 1982 до 1998 година (од Западна Германија 1982-1990 и од обединета Германија 1990-1998) и како претседател на Демохристијанскиот сојуз (ДХС) од 1973 до 1998 година. Од 1969 до 1976 година, Кол бил претседател на државата на Рајнска област-Пфалц. Кол претседаваше со Групата седум во 1985 и 1992 година. Во 1998 година станал почесен претседател на ХДУ, од функцијата се повлекол во 2000 година.

Животопис
---------

Роден во 1930 година во Лудвигсхафен во католичко семејство, Кол се приклучил на Демохристијанскиот сојуз во 1946 година, на возраст од 16 години. Завршил докторат по историја на Универзитетот Хајделберг во 1958 година и работел како извршен директор пред да стане политичар со цело работно време. Тој бил избран за најмлад член на Парламентот на Рајнска област-Пфалц во 1959 година и станал министер-претседател на неговата матична држава во 1969 година. Гледано во 1960-ти и раните 1970-ти како прогресивни во ХДУ, тој бил избран за национален претседател на партијата во 1973 година. На сојузните избори во 1976 година, неговата партија добро функционирала, но социјалдебералната влада на социјалдемократот Хелмут Шмит била во можност да остане на власт, како и во 1980 година, кога соперник на Кол од баварската сестринска партија ХСУ, Франц Јозеф Штраус, ја поднел кандидатурата. Откако Шмит ја изгуби поддршката од либералната СДП во 1982 година, Кол беше избран за канцелар преку префрлање на СДП, формирајќи христијанско-либерална влада. Откако стана водач на партијата, Кол сè повеќе се сметал за поконзервативна фигура.

Наводи
------



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Канцелари на Германија |
| --- |
|  |
| Знаме на Германија Северногермански Сојуз  (1867–1871) | 
* Ото фон Бизмарк

 |
|  |
| Знаме на Германија Германско Царство  (1871–1918) | 
* Ото фон Бизмарк
* Лео фон Каприви
* Хлодвиг цу Хоенлое-Шилингсфирст
* Бернхард фон Билов
* Теобалд фон Бетман-Холвег
* Георг Михаелис
* Георг фон Хертлинг
* Максимилијан Баденски
* Фридрих Еберт

 |
|  |
| Знаме на Германија Вајмарска Република  (1919–1933) | 
* Филип Шајдеман
* Густав Бауер
* Херман Милер
* Константин Ференбах
* Јозеф Вирт
* Вилхелм Куно
* Густав Штреземан
* Вилхелм Маркс
* Ханс Лутер
* Вилхелм Маркс
* Херман Милер
* Хајнрих Брининг
* Франц фон Папен
* Курт фон Шлајхер

 |
|  |
| Знаме на Германија Знаме на Германија Трет Рајх  (1933–1945) | 
* Адолф Хитлер
* Јозеф Гебелс
* Лудвиг Шверин фон Крозиг

 |
|  |
| Знаме на Германија СР Германија  (1949–) | 
* Конрад Аденауер
* Лудвиг Ерхард
* Курт Георг Кизингер
* Вили Брант
* Хелмут Шмит
* Хелмут Кол
* Герхард Шредер
* Ангела Меркел
* Олаф Шолц

 |

 |
Вилхелм Хауф
**Вилхелм Хауф** (германски: *Wilhelm Hauff*, 29 ноември 1802

 - 18 ноември 1827

) — германски поет и романописец.

Детство и младост
-----------------

Вилхелм Хауф е роден во Штутгарт, како син на Август Фредерик Хауф, секретар во министерството за надворешни работи, и Хедвиг Елзасер. Бил второ од четирите деца.
Младиот Хауф го загубил татко си уште на седумгодишна возраст и своето прво рано образование го стекнал во библиотеката на дедото во Тибинген, каде неговата мајка се преселила по смртта на својот маж. Во 1818 година го испратиле во манастирско училиште во Блаубојрен, а во 1820 година почнал да студира на универзитетот во Тибинген. За само четири години ги завршил студиите по филозофија и теологија.

Книжевна дејност (Важни книжевни дела)
--------------------------------------

Откако го напуштил универзитетот, Хауф станал учител на децата на познатиот воен министер, генералот Ернест Хугел и за нив го напишал делото 
„Бајка", дело кое го објавил во 1826 година. Голем дел од приказните и денес се многу популарни во државите од германско говорно подрачје, како на пример Der kleine Muck, Kalif Storch и Die Geschichte von dem Gespensterschiff.
Подоцна инспириран од Волтер Скот го напишал историскиот роман за Лихтенштајн, Romantische Sage aus der wuerttembergischen Geschichte (1826), кој станал многу популарен во Германија, бидејќи во него имало многу интересни детали за оваа земја. Подоцна инспириран од делото на Хауф, еден од наследниците на поранешниот лихтенштајнски крал одлучил да го реновира кралскиот дворец според деталите кои биле наведени во веќе споменатото дело.
Понатаму Хауф напишал и некои раскази како што се приказната Die Bettlerin vom Pont des Arts и неговото ремек-дело, новелата Phantasien im Bremer Ratskeller. Исто така објавил кратки поеми, кои подоцна преминале во народни песни. Такви биле Morgenrot, Morgenrot, leuchtest mir zum frühen Tod? и teh ich in finstrer Mitternacht.

Брак и смрт
-----------

Семеен гроб на Вилхелм Хауф
Во јануари 1827 година станал уредник на утринскиот штутгарски весник, а само неколку месеци подоцна се оженил со својата братучетка Луиза Хауф. За жал неговата среќа траела многу кратко, бидејќи на 18 ноември 1827 година починал од грозница.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 9931960
* LCCN: n50033304
* ISNI: 0000 0001 2276 2872
* GND: 118546864
* SELIBR: 250916
* SUDOC: 02742958X
* BNF: cb12392265f (податоци)
* BIBSYS: 90128321
* MusicBrainz: 8b3d474c-65f2-4062-9c07-d4cac205b45e
* NLA: 35178569
* NDL: 00442699
* NKC: jn19990003237
* BNE: XX1128370
* CiNii: DA15626231

 |

 |
**Свети Атанасиј** (грчки: *Αγίου Αθανασίου*) — црква кај селото Јанчишта, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.

Црквата се наоѓа на 3 км источно од Јанчишта, на источниот брег на реката Мегленица. Била гробишен храм сè до средината на XX век. Градбата претставува еднокорабна црква без нартекс, со полукружна апсида и трем на јужната страна и дрвен покрив со аблација на тесните страни. Влезот е од југ.

Фреските во внатрешноста се изработени во две фази. Постари се оние на светците во долното подрачје на жртвеникот и се од XVIII век. Подоцнежни се евангелските сцени, литургиските во жртвеникот и Второто пришествие на јужниот ѕид, насликани врз стариот живопис. Вторите се од 1860 – 1880 г. и по стилот му се припишуваат на зографот Божин Стаменитов (Емануил Стаматиадис) од Пазар, кој меѓу 1864 и 1870 г. работел на „Св. Ѓорѓи" во Сарбегово, во 1877 г. на „Св. Никола" во Корнишор, а во 1878 г. на „Св. Спас" во Тодорци.

Иконостасот е од првата фаза на храмот, насликан во три бои и плитко изрезбан со богати растителни и животински украси. Зачувани се три царски икони од XVIII – XIX век.

Црквата е прогласена за историски споменик на 10 јули 1995 г.

Поврзано
--------

* Берско-негушко-камбаниска епархија

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „11η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων" (PDF). *Αρχαιολογικόν Δελτίον*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. Τόμος 49 (1994), Χρονικά Β'2: 572. 1999. ISSN 0570-622Χ. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-05-10.
2. 1 2  „архивска копија". Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 13 октомври 2014. Занемарен непознатиот параметар `|заглавие=` (help)
Знаменитостите на Сент Џонс
**Сент Џонс** (анг. St. John's, фр. Saint-Jean) е град на истокот на Канада и главен град на провинцијата Њуфаундленд и Лабрадор. Се наоѓа на природно пристаниште на југоисточниот брег на островот Њуфаундленд. Основан е во 1583. година и е најстара населба во Канада. Сент Џонс има 100.646 жители.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Сент Џонс (Канада)" на Ризницата ? |

* Официјален портал на градот

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 146006117
* GND: 4105199-3
* BNF: cb12217337v (податоци)
* NKC: ge138633

 |

 |
**Алитерација** е повторување на исти согласки или гласовни групи за постигнување на звучен ефект.

*Некаде ѕвони. Некаде далеку ѕвони.*

*звуците се бранови на ветрот*

*низ тревите подгонети.*

*Некаде ѕвони. Продолжително и нежно.*

*Глуво е се. Сал ритамот*

*плиска по брегот на железото.*

(Ѕвона - Матеја Матевски)

Во песната „Ѕвона" од Матеја Матевски се употребени многу зборови со гласовите: ѕ, з, ж, с, за да го приближи ѕвонењето и преку звукот на зборовите, а не само преку нивното значење.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85003695
* GND: 4120868-7
* BNF: cb126512380 (податоци)

 |

 |
**Истанбулскиот погром**, исто така познат како **Септемвриски погром** (грчки: *Σεπτεμβριανά Septemvriana*) претставува огранизиран погром во градот Истанбул, насочен кон грчкото население на градот, кој се случил на 6 и 7 септември 1955 година.

Конфликтот се смета дека започнал кога пристигнале гласините дека куќата во која живеел Кемал Ататурк во Солун била уништена од страна на грчките терористи. Во период од 9 часа, етничките Грци биле подложени на големи притисоци. Така, помеѓу 16 и 30 Грци биле убиени, како и најмалку еден Ерменец како последица од насилство. Помеѓу жртвите имало и двајца свештеници. 32 Грци биле тешко ранети. Покрај ова, околу десетина девојки од грчка националност биле силувани. Повеќе од илјада грчки куќи, училишта, цркви, хотели итн. биле уништени. Проценките за штетата се разликувале во зависност од изворот. Според турската влада, штетите изнесувале околу 69,5 милиони турски лири, според британските извори околу 100 милиони британски фунти, а според грчки околу 500 милиони долари. Немирите предизвикале брз процес на емиграција, а тоа довело до исчезнување на грчкото малцинство во Турција.

Наводи
------

1. 1 2  Λιμπιτσιούνη, Ανθή Γ. „Το πλέγμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και η ελληνική μειονότητα στην Τουρκία, οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης της Ίμβρου και της Τενέδου" (PDF). University of Thessaloniki. стр. 29. Посетено на 3 October 2011.
2. ↑  Birand, Mehmet Ali. "The shame of Sept. 6–7 is always with us Архивирано на 9 декември 2012 г." *Turkish Daily News*, 7 September 2005.
3. ↑  de Zayas, Alfred. „International Law and the Istanbul Pogrom" (PDF). Посетено на 4 October 2011.
Птичји поглед кон Фримантл
**Фримантл** (англ. *Fremantle*) е пристаништен град во Западна Австралија кој се наоѓа 19 километри југозападно од Перт, главниот град на сојузната држава, при устието на реката Сван, на западниот брег на Австралија. Абориџинското име на областа е Валјалуп (*Walyalup*). Фримантл бил првата населба на Колонистите на реката Сван во 1829 година. Прогласен е за град во 1929 година, и има население од околу 29.000 луѓе.

Градот го добил името по капетан Чарлс Хоу Фримантл, англиски поморски офицер кој прогласил поседување на Западна Австралија и основал камп во месноста. Градот содржи добро сочувани градби и други културни наследства од 19 век. Градот се нарекува со деминутивот „Фрио" (*Freo*) во жаргонот на Западна Австралија.

Поврзано
--------

* Австралија
* Географија на Австралија
* Градови во Австралија

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Австралија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Наводи
------

1. ↑  Australian Bureau of Statistics (27 June 2017). „Fremantle (Local Government Area)". *2016 Census QuickStats*. Посетено на 4 December 2018.
Во математиката, **константа** или **постојана** е непроменлива величина (вредност) која е потполно постојана или постојана во однос на контекстот. Спротивен поим е „променлива", која е величина што се менува.

Кај полиномите, функцијата од втор степен обично се означува како

{\displaystyle ax^{2}+bx+c,\ }
каде *a*, *b* и *c* се константи (или параметри), додека *x* е променлива - пополнувач за аргументот на функцијата што се разгледува. Поизложен начин на запишување на функцијата е:

{\displaystyle x\mapsto ax^{2}+bx+c,}
што ја истакнува аргументалната улога на *x*, а оттука следува дека *a*, *b* и *c* се константи. Во овој пример константите се всушност коефициенти на полиномот, а бидејќи *c* се јавува во член што не го содржи *x*, се нарекува постојан (константен) член на полиномот и може дас е претстави како коефициент на *x*0.

Контекстна зависност
--------------------

Константата како поим е контекстно зависна, што може да се види од следнава анализа:

{\displaystyle {\frac {d}{dx}}2^{x}=\lim \_{h\to 0}{\frac {2^{x+h}-2^{x}}{h}}=\lim \_{h\to 0}2^{x}{\frac {2^{h}-1}{h}}}
{\displaystyle {\color {white}{\frac {d}{dx}}2^{x}}=2^{x}\lim \_{h\to 0}{\frac {2^{h}-1}{h}}} бидејќи *x* е константа (т.е. не зависи од *h*)
{\displaystyle {\color {white}{\frac {d}{dx}}2^{x}}=2^{x}\cdot {\text{KOHCTAHTA,}}} каде „константа" значи „не зависи од *x*".
Значи некоја вреднсот е константа кога не зависи од друга променлива вредност и не се менува заедно со неа. Во првиот наведен случај, ова значи дека вредноста не зависи од *h*, а во вториот дека не зависи од *x*.

Поврзано
--------

* Променлива
* Израз
* Математичка константа
* Физичка константа
* Константа
* Коефициент

Наводи
------

1. ↑  „константа" - Дигитален речник на македонскиот јазик
**Одоакар** на германски, на латински **Flavius Odovacаr**, **Odovacеr** или **Fl. Odovac** , (\* околу 433; † вероватно на 15. март 493 во Ravenna) бил еден западно римски официр кој го срушил Западното Римско Царство. На 4 септември 476 година го симнал од престолот последниот западноримски цар Ромул Августул и станал првиот варварски крал на Италија, иако формално ја признавал власта на византискиот цар.

Падот на Западното Римско Царство
---------------------------------

Формален владетел на Западното Римско Царство бил Орест, чиј син Ромул Августул бил малолетен. Тој одбил да им додели земја на Херулите и на другите германски платеници, што довело до бунт на варварските платеници под водство на Одоакар. Тие брзо ја зазеле Равена, која била седиште на царот уште од 402 година.

Потпаѓање под Византија
-----------------------

Солидот на Одоакар искован во име на царот Зенон. Парите ја потврдуваат формалната власт на Зенон над Одоакар.
По симнувањето од престолот на Ромул Августул, Одоакар имал избор или да владее преку некој цар, кого би го контролирал, или да владее како клиент на византискиот цар. Одлучил формално да му ја врати царската власт на византискиот цар Зенон во Цариград. Царот Зенон го прогласил за воен командант (*dux*) на Италија и го ставил меѓу патрициите. Одоакар ковал златници во име на Зенон, со што покажувал дека ја почитува формалната власт на Византија. До 480 г. Јулиј Непот му бил формално легитимно надреден, а од 480 г. Одоакар се нарекува крал на Италија.

Војната со Остроготите
----------------------

Односите меѓу Одоакар и Византија се влоѓувале, најмногу поради тоа што Одоакар не се држел според постигнатите договори. Во 489 г. царот Зенон ги повикал Остроготите и Теодорик Велики да му помогнат, и тие се согласиле, и по 4-годишно војување, во 493 г. Одоакар ја изгубил Равена. Теодорик Велики го повикал на вечера и при тоа лично го убил со меч, па го презел целото кралство.

Наводи
------

1. ↑  Предлошка:AE, на неговите парички со името *Fl. Odovac*, *Odovacar rex* во една повеља од година 489 (PDF; 4,2 MB).
2. ↑  Odoacer (c. 433–493), The Free Dictionary Архивирано на 9 август 2011 г. (анг.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 43239906
* LCCN: n84095996
* ISNI: 0000 0000 6147 5764
* GND: 118735942
* SUDOC: 129958077

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Свети Никола** |
|  |
| 
Поглед кон црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Брегалничка |
| **Парохија** | Прва светиниколска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Свети Николе |
|  **Општина** | Свети Николе |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Св. Никола |
|  **Изградба** | 1983 |
|  **Завршено** | 1990 |
|  **Живопис** | Драган Ристевски |
| Архитектонски опис |
|

**Црква „Св. Никола"** — црква која се наоѓа во Свети Николе, во Општина Свети Николе.

Оваа црква била изградена врз темелите на старата црква. Темелите биле осветени на 25 октомври 1983 година од Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Ангелариј. Храмот бил осветен на 14 октомври 1990 година од Митрополитот Брегалнички г. Стефан.

Иконите на иконостасот и фрескоживописот во олтарскиот дел се дело на зографот Драган Ристевски од Охрид.

Црквата која традиционално го носела ова име била денешната „Св. Прохор Пчински" врз која е изградена постојната „Св. Никола". Оваа постара црква е преименувана и преосветена во 2011 г.

Архитектура
-----------

Објектот е еднокорабна градба граден од камен, тула и малтер. Кровот од надвор е на две води а внатре поделен на три свода, од кои средниот е највисок. Таванот е од дрво. Црквата е долга 12, а широка 6,40 метри. На ѕидовите се прозорци. Во внатрешноста на западната страна се наоѓа певница од дрвена конструкција, а на северниот ѕид е залепена проповедалницата, исто така од дрво. Олтарниот простор е подигнат во однос на наосот. Од олтарниот простор на југ се влегува во мала просторија – ѓаконик за чување на светите книги и реликвии. Црквата не е живописана. Единствен украс во ентериерот е дрвениот иконостас обоен кафеаво. На него се наоѓаат повеќе икони вградени во рамки. Некои потекнуваат од 1849, а други од 1875/77 година. Други носат индикт Е. Според внатрешната елевација поделена на три дела со тенки дрвени столбови, 4 на број и според архитектурата и иконите од 1849 година, може со сигурност да се претпостави дека е градена во првата половина на XIX век. Тоа е време на интензивна градба на голем број цркви во Македонија. Повеќето се градени од мајсторот-градител Андреја Дамјанов. Меѓу останатите, тој ги градел и црквите во Велес, Куманово и Ново Село. Во контекст со ова може да се претпостави дека и оваа црква е градена од него.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2014-03-29. Посетено на 2016-09-13.
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2016-09-15. Посетено на 2016-09-13.
3. ↑  Здравковски, Драгиша. *Културно-историски споменици во Овче Поле. Свети Николе. јануари 1981*

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола" - Свети Николе на Ризницата ?
Требник од 1570 г.
**Требник**, **обредник** или **евхологиј** (грчки: εὐχολόγιον) — православна богослужбена книга која содржи излагање на свештенички дела и молитви кои се извршуваат за потреба и по барање на едно или повеќе лица, во одредени околности. Ваквите свештенички активности ги вклучуваат, пред сè, делата на сите Свети тајни, потоа чинот на погребување на покојникот, осветувањето на водата, монашење, осветувањето на храмовите и многу други кои се однесуваат за различни случаи од христијанскиот живот. Постојат голем, мал и дополнителен требник.

Голем требник
-------------

Големиот требник се состои од два дела: првиот дел го содржи поредокот на Светите тајни и другите свештенички активности кои го придружуваат човекот од раѓање до смрт и после тоа. Вториот дел содржи кратки молитви за различни цели. Како додаток во требникот се вклучени и месецослов и „Список на христијански имиња по азбучен ред".

Мал требник
-----------

Малиот требник е извадок од Големиот требник направен за потребите на молитвата вон храмот.

Дополнителен требник
--------------------

Дополнителниот требник содржи чинови на осветување на храмот и работи кои му припаѓаат на храмот, како што се разни црковни предмети, одежди, икони и слично. Овој дополнителен требник често се комбинира во една книга со Малиот требник.

Наводи
------

1. ↑  „требник" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „требник" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „обредник" — Дигитален речник на македонскиот јазик
4. ↑  „обредник" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
5. ↑   Архивирано на 4 ноември 2012 г. Архиепископ АВЕРКИЈЕ (Таушев)
ЛИТУРГИКА, ПОЈМОВНИК ПРАВОСЛАВНОГ БОГОСЛУЖЕЊА, 7. БОГОСЛУЖБЕНЕ КЊИГЕ, Књиге за посебно богослужење

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Богослужбени книги во православието |
| --- |
|  |
| 
* Псалтир
* Часослов
* Месецослов
* Октоих
* Минеј
* Триод
* Типик
* Требник

 |
|  |
| Икона за портал Портал: „Христијанство" |

 |
**Чепкање нос** — чин на вадење на мукус или страни тела од носот со помош на прст. Опсесивното чепкање нос е наречено ринотилексоманија.

Оваа честа навика е сепак табу во највеќето земји, а помалку во источноазиските култури.

Мукофагија значи консумирање на вака извадениот мукос. Додека во некои култури ова е често, истото генерално се смета за културно табу, дотаму што дури и оние кои тоа го прават се гадат кога гледаат некој друг како го прави истото.

Чепкањето нос потенцијално носи извесни здравствени ризици, како носни инфекции и носно крварење. Највеќето доктори препорачуваат марамче.

Меѓутоа, барем еден добро познат доктор смета дека чепкањето нос и мукофагијата се корисни. Тој вели дека не само што прстот досегнува до таму каде марамчето не може, така држејки го носот почист, туку и јадењето на мукосот богат со бактерии го подига имунолошкиот систем, и е аналогно на имунизација.

Наводи
------

1. ↑  Мукусот е популарно наречен „мрсул", но овој збор се смета за непристоен.
2. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот 2005-02-06. Посетено на 2005-02-06.
Градот од птичја перспектива
**Ноум** (англиски:  *Nome*) e мал град во Алјаска, во минатото еден од центрите за добивање злато. Во 2005 година населението во овој град изнесувало 3,590 жители. Се наоѓа на брегот на Беринговото море.

Градот е основан во 1898 како место за трагачите по злато, само година подоцна, во 1899, населението веќе брело 10,000 жители. Според податоците од 1900 година - 12,488 жители.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Nome" на Ризницата ? |

* Градот Ном

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за САД е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија / од областа на географијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 150113322
* LCCN: n82006794
* GND: 4310445-9
* BIBSYS: 90611999

 |

 |
**Бенце Бичо** (19 јануари 1993) — унгарски пливач и златен медалист на Младинските олимписки игри .

Кариера
-------

Бичо почнал да плива во 1999 година и наскоро се истакнал со својот талент. Во 2005 година тој ги сруши скоро сите рекорди на округот во својата старосна група. За да го обезбеди неговиот понатамошен развој, во 2007 година се преселил со своето семејство во Печ , каде што во моментов работи во ВШИ Печ.

Бичо го постигнал својот прв успех на Европското пливачко првенство во 2010 година, каде што триумфирал на 200 метри делфин со нов рекорд од 1: 55,82, кој бил шестиот најдобар резултат во таа година. Неколку месеци подоцна, тој го освоил истиот настан на првите Олимписки игри во Сингапур, затворајќи го своето рекордно време за седум стотинки (1: 55,89). Во ноември учествувал на Европското првенство за пливање во кратки патеки за 2010 година , освојувајќи бронзен медал во неговиот омилен удар.

Во 2011 Бичо го подобрил својот личен рекорд, тој испливал 1:54.79 на првенството во Унгарија и победил на трката пред Ласло Чех , бранителот на титулата и олимпискиот сребрен медал на дисциплината во 2008 година.

Наводи
------

1. ↑  Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill; и др. „архивска копија". *Olympics at Sports-Reference.com*. Sports Reference LLC. Архивирано од изворникот на 2020-04-18. Посетено на 2019-02-05.
2. ↑  „Biczó Bence ifjúsági Európa-csúcsot úszott 200 pillangón" (унгарски). telesport.hu. 16 July 2010. Архивирано од изворникот на 18 July 2010. Посетено на 26 June 2011.
3. ↑  „Final results – 200 m butterfly" (PDF). 2010 Youth Olympics Official Website. Архивирано од изворникот (pdf) на 2 December 2010. Посетено на 26 June 2011.
4. ↑  „Ifjúsági olimpia: Biczó Bence aranyérmes 200 m pillangón". *Nemzeti Sport Online* (унгарски). 20 August 2010. Посетено на 26 June 2011.
5. ↑  „2010 European Short Course Swimming Championships – 200 m butterfly final results" (PDF). omegatiming.com. Архивирано од изворникот (pdf) на 14 December 2010. Посетено на 26 June 2011.
6. ↑  „Biczó Bence a világranglista második helyére úszott 200 pillangón!". *Hungarian Swimming Federation* (унгарски). Архивирано од изворникот на 9 October 2011. Посетено на 26 June 2011.

Надворешни врски
----------------

* Бенце Бичо на *Swimrankings*.
**„Слободари"** (шпански: *Libertarias*) — филм на режисерот Висенте Аранда од 1996 година. Главните улоги ги толкуваат: Ана Белен, Викторија Абрил, Аријадна Хил и Лолес Леон. На филмскиот фестивал во Токио, режисерот Аранда ја освоил специјалната награда на жири-комисијата, а бил номиниран и за Гран-при. Покрај тоа, филмот имал дури шест номинации за шпанските филмски награди „Гоја".

Содржина
--------

На почетокот од Шпанската граѓанска војна, калуѓерката Марија е принудена да го напушти својот манастир. Таа се засолнува во еден бордел, каде наскоро пристига женска анархистичка дружина која го ослободува манастирот. Тогаш, Марија ѝ се придружува на дружината...

Наводи
------

1. ↑  Anarhistice, španjolski film (пристапено на 16.9.2023)
**Берберски леопард** (*Panthera pardus panthera*) — подвид на леопард ги населува Атласките планини, е доста сличен со африканскиот леопард. Овој подвид е покус и понабиен од типичниот *Panthera pardus*, со погусто крзно кое е адаптација на снежните услови на планините каде што живее. Како и останатите леопарди и овој е снаодлив ловец и може да убие антилопа која е двапати поголема од него. Се храни и со инсекти и други мали животни, особено берберското макаки.

Ова животно се смета за загрозен подвид, сепак извештаите за бројката во дивината доста варираат. Според различни проценки, бројките варираат од изумрени во дивината со дузина во заробеништво (сепак не е сигурно дека овие единки спаѓаат во овој подвид), па до 250 единки во дивината.

Се смета дека овој подвид бил употребуван од римјаните во гладијаторските борби.

Во 1995 година, истражувачка екипа од Универзитетот во Кембриџ не успеала да докаже присутност на берберскиот леопард употребувајќи фотографски стапици. Во октомври 2002 година, шпанска експедиција спровела истражувања на Атласките планини со цел да изврши прoценка на видот. Тие не успеале да сликаат ниту една единка, но сепак пронашле траги за кои се верува дека припаѓаат на четири различни единки. Трагите укажале на присуство на женка со две малечки што покажува дека подвидот најверојатно се размножува. Всушност и некои сведоци изјавиле дека виделе млад леопард во близина на поставените фотографски стапици.

Наводи
------

* „*Panthera pardus ssp. panthera*". *IUCN Red List. Version 2006*. International Union for Conservation of Nature. 1996. Посетено на 11 мај 2006. Податоците вклучуваат и кратко објаснување зошто овој подвид е критично загрозен.

|  |  |
| --- | --- |
|  | „Panthera pardus panthera" на Викивидовите ? |
**Борис Василев Христовски** (1922 во Ново Село, демирхисарско — 1945 во Ново Село, демирхисарско) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Борис Василев Христовски бил роден во 1922 година во демирхисарското село Ново Село. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил во 1944 година во борбите за ослободување на Македонија. Бил дел од петтата македонска бригада. Се разболел за време на борбите во 1945 година, умрел во родното село.

Животопис
---------


1. ↑ . Милош Константинов, Тодорка Спанкова (1958). Зборник на паднатите борци во народноослободителната борба од битолската околија. Битола. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
Тамбури изложени во Музејот на Македонија
Тамбурата е македонски народен жичен инструмент со долг врат и крушковиден облик, кој се прави од оревово дрво. Инструментот го донеле Турците во Македонија во 14-тиот и 15-тиот век. Тамбурата произведува метален и боцкав звук. Може да се свири соло или во ансамбл на македонска народна музика.

*Тамбура* – општ термин за повеќе видови жичени инструменти, кои според обликот меѓусебно многу се разликуваат. Разликата се состои  во бројот на гласовите (жиците), од каде што произлегуваат разните термини за овој инструмент. 

Тамбури изложени во Музејот на МакедонијаТака, едногласната тамбура **од** **две унисони жици** се вика „литарка" или „иќителлија", двогласните тамбури **од четири жици** (две по две унисони) се викаат *четворка*, *чифтелија*, *карадузен*, *бозук* или **шесторка** (на две места по три унисони жици). Кај сите нив тонот се добива со мали удари врз жиците со перце. Долги се околу 75-90cm (вратот 36-50cm, а корпусот 25-30cm). Нивната најчеста функција е да ги придружуваат народните песни. 

* ТамбураТамбура

 Оро со тамбура и други инструменти

1. 1 2  „Македонска Енциклопедија - II издание".
Под **Западни ора** се подразбираат македонските народни ора што потекнуваат од: Горни Полог (или Гостиварско), Долни Полог (или Тетовско), селата под Сува Гора, Мала, Долна и Горна Река - Мијаци, Дебарско Поле, Дебарски Дримкол и пределите Голо Брдо и Гора.

Одлики на ората
---------------

Жени играат оро на Галичката свадба
Главна специфика на западното играорно подрачје во однос на орската традиција е големиот број на ороводни песни. Ова играорно подрачје во споредба со другите играорни подрачја има помал број на ора кои се изведуваат со инструментална придружба. Главни инструменти се зурлата и тапанот. Можеби поради недостигот на инструменталисти, во ова играорно подрачје се сретнуваат голем број на ороводни песни. Во западното играорно подрачје се забележани пет глувонеми ора, односно ора без музичка придружба, кои во другите играорни подрачја се вистинска реткост.

Женските ора се елегантни и грациозни, а машките ора се тешки и со многу комплексни движења. Ора од овој регион се: Тешкото, Невестинското, Чамче, Меткалистето и други.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за македонскиот фолклор е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија оро или играорство е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски ора |
| --- |
|  |
| Западно играорно подрачје | 
* Тешкото

 |  |
|  |
| Југозападно играорно подрачје | 
* Беранче

 |
|  |
| Јужно играорно подрачје | 
* Бајраче
* Левото

 |
|  |
| Источно играорно подрачје | 
* Копачка
* Осоговка
* Потрчулка
* Ратевка

 |
|  |
| Северно играорно подрачје | 
* Драчевка
* Повратено
* Потрчано

 |

 |