recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Државно средно училиште за образование и рехабилитација „Искра"** — средно училиште со ученички дом за ученици со посебни образовни потреби, се наоѓа во Штип, Општина Штип. Училиштето е сместено на 1,5 km од Центарот на градот, на магистралниот пат Штип - Радовиш - Струмица во непосредна близина на термо минералната бања „Кежовица" во месноста Ново село.

Воспитно образовната институција постои од ноември 1981 г. Објектот во кој се сместени училиштето и домот е изграден во 1952 г. и во него било сместено некогашното земјоделско училиште, а во 1979 г. е адаптирано и приспособено за вршење на дејноста на ДСУ "Искра".

Суштината на постоењето на ДСУ "Искра" Штип е од посебен интерес на Републиката и е единствена институција од ваков вид во Источниот дел на Р Македонија за згрижување, воспитание, образование и рехабилитација на ученици младинци со пречки во развојот и посебни образовни потреби. Од основањето до денес своето право на воспитание, образование и рехабилитација го оствариле околу 1000 ученици.

Учество на натпревари
---------------------

Освоени награди
---------------

Познати личности кои учеле во ова училиште
------------------------------------------

Познати личности кои предавале во ова училиште
----------------------------------------------

Надворешни врски
----------------

* Архивирано на 30 септември 2007 г. Мрежно место на училиштето
* Портал за основните и средните училишта во Македонија Архивирано на 16 октомври 2011 г.
* Официјално мрежно место на Министерството за образование и наука

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија училиште во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Раскин"** (француски: *La Rupture*) — филм на режисерот Клод Шаброл (Claude Chabrol) од 1970 година. Шаброл е автор и на сценариото кое засновано врз романот „Човекот-балон" (*The Balloon Man*) на Шарлот Армстронг (Charlotte Armstrong). Главните улоги ги играат: Стефан Одран (Stéphane Audran), Мишел Буке (Michel Bouquet), Жан-Пјер Касел (Jean-Pierre Cassel), Ани Корди (Annie Cordy), Жан-Клод Друо (Jean-Claude Drouot), Жан Карме (Jean Carmet) и Катрин Рувел (Catherine Rouvel). Филмот претставува дел од познатиот Шабролов циклус за Хелена. За разлика од неговите останати филмови, овој се бави со проблемот на лудилото во семејството, како и со моќта на парите со кои се купуваат луѓето и совеста. Притоа, во филмот е забележливо големото влијание на Алфред Хичкок. Инаку, како и во сите дела од циклусот за Хелена, и во овој филм главните улоги ги толкуваат тогашната негова сопруга Стефан Одран, како и неговиот омилен глумец Мишел Буке.

Синопсис
--------

Сопругот на Елен (ја игра Одран), душевно болниот Шарл (го игра Друо) во напад на бес го повредува нивниот син. Тогаш, Хелен одлучува засекогаш да го напушти Шарл, детето го носи во болницата, а таа изнајмува соба во еден пансион. Шарл се враќа кај своите богати родители кои ја обвинуваат Елен за состојбата на детето и настојуваат да стекнат старателство над него. Знаејќи дека при разводот детето ќе ѝ припадне на мајката, тие го ангажираат познаникот Пол Томас (го игра Касел) да најде некаква дамка во минатото на Елен која ќе ја искористат во судскиот процес. Пол доаѓа во пансионот и со помош на својата девојка Соња (ја игра Рувел) прави сè да го уништи угледот на Елен...

Наводи
------

1. ↑  Filmovi Claudea Chabrola: Raskid, francusko-belgijsko-talijanski film (пристапено на 5.4.2024)
**Доц. д-р Дејан Mираковски** е декан на Машинскиот факултет при Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип. Своето факултетско образование го завршува на Универзитетот „Св.Кирил и Методиј", на Рударско-геолошкиот факултет, отсек Рударство. Дипломира во 1997 година, а во 1999 година ги запишува магистерските студии на истиот факултет, каде што се стекнува со звање магистер од областа рударство, заштита на работната и животната средина. Од истата оваа област, во 2008 година се стекнува со звање доктор на технички науки, а своите докторски студии ги завршува на Факултетот за рударство, геологија и политехника на Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип.

Во своето работно искуство во периодот од 1997 до 2003 година работи најпрво како помлад асистент, а потоа како асистент на Рударско-геолошкиот факултет во Штип. Во 2007 година започнува да работи како асистент на Факултетот за природни и технички науки при Универзитетот „Гоце Делчев" во Штип, каде што во 2008 година е избран во доцент како и раководител на Центарот за обезбедување на квалитет при УГД. Во 2009 година е избран за продекан на Факултетот за природни и технички науки, а во 2011 година за декан на Машинскиот факултет.

Доц. д-р Мираковски е учесник во над 40 (четиресет) апликативни и научноистражувачки проекти, како проект-менаџер, проектант, проектен инженер или соработник. Тој е активен експерт при UNDP во рамките Western Balkans Environment Program, како и национален експерт во изработката на кадастарот на емисии на загадувачки супстанци во воздухот, изработен под контрола на Европската агенција за животна средина - Топик центарот за воздух (European Environmental Agency EEA-ATC). Доц. д-р Мираковски е и национален експерт во утврдување на методологија за формирање кадастар на емисии во РМ според CORINAIR. Освен тоа, член е и на Комисијата за полагање на стручен испит - добивање на лиценци и овластување на физички и правни лица за изработка на проекти во рударството, назначен од министерот за економија при Владата на Р Македонија од септември 2011 год.

Член е на повеќе национални и интернационални здруженија меѓу кои Здружението на рударски и геолошки инженери на РМ, Македонското здружение за заштита при работа, JICA Alumni асоцијацијата, SOCIETY OF MINING AND METALURGICAL ENGINEERS – COLORADO USA како и SOCIETY OF MINE VENTILATION ENGONEERS – SAR.

* **Објавени научни и стручни трудови**

Наводи
------

1. ↑  „Официјално мрежно место на Машински факултет - „За факултетот"". Архивирано од изворникот на 2013-12-23. Посетено на 2013-05-15.
2. ↑  „Официјално мрежно место на Машински факултет - „Наставници"". Архивирано од изворникот на 2013-12-25. Посетено на 2013-05-15.
3. ↑  „Официјално мрежно место на Центар за обезбедување на квалитет". Архивирано од изворникот на 2014-08-13. Посетено на 2013-05-15.
4. ↑  Објавени научни и стручни трудови, конференции и проекти

Надворешни врски
----------------

* Универзитет „Гоце Делчев" - Штип
* Официјално мрежно место на Машински факултет
* Официјално мрежно место на Центар за обезбедување на квалитет
* Репозиториум на УГД
* Електронска библиотека на УГД
**Димитар Љоровски Вамваковски** (Скопје, 12 декември 1981) — македонски историчар и професор во Институтот за национална историја — Скопје. Неговиот научен интерес првенствено е насочен кон историјата на Балканот во доцноосманлискиот период, со посебен осврт кон историјата на Грција во XIX и почетокот на XX век, грчката политика кон османлиска Македонија и Македонското револуционерно националноослободително движење.

Животопис
---------

Димитар Љоровски Вамваковски е роден во 1981 година, во Скопје, Р Македонија. Основно и средно образование завршил во Скопје. Дипломирал на Институтот за историја при Филозофскиот факултет во Скопје во 2005 година. Во 2009 година се вработил во Институтот за национална историја - Скопје како помлад асистент. Магистрирал 2009 година, а докторската дисертација ја одбранил 2013 година, кога бил избран за доцент. Во 2016 бил избран за вонреден професор.

Библиографија
-------------

До 2017 година има објавено две монографии и околу 40 научни статии и голем број публицистички текстови. Има учествувано и на голем број научни симпозиуми и конференции.

* *Политичката реалност и изумирањето на митот за Давид и Голијат: Македонија и Грција на Балканот*. Скопје, 2014 година.
* *Германос Каравангелис: Грчката пропаганда во Костурската епархија (1900-1903)*. Скопје, 2017 година.

Наводи
------

1. ↑  Институт национална историја, Скопје. „ИНИ". *www.ini.ukim.mk*. Архивирано од изворникот на 2020-09-26. Посетено на 2017-12-08.
2. ↑  „Dimitar Ljorovski Vamvakovski | Institute of National History, Skopje, Republic of Macedonia - Academia.edu". *ini.academia.edu* (англиски). Посетено на 2017-12-08.
**Работничка партија за марксистичко обединување** (шпански: *Partido Obrero de Unificación Marxista*, каталонски: *Partit Obrer d'Unificació Marxista*) или позната под матичната кратенка **ПОУМ** била шпанска комунистичка политичка партија создадена за време на Втората Шпанска Република и воглавно била активна за време на Шпанската граѓанска војна. Партијата била создадена со спојување на троцкистичката Комунистичка левица на Шпанија и Работничкиот и земјоделски блок. Англискиот писател Џорџ Орвел бил активист на, односно служел во, партиската милиција и бил сведок на сталинистичката репресија врз движењето, настани кои му ги формирале неговите анти-тоталитарни ставови.

Создавање
---------

Знамето на партијата
Во 1935, ПОУМ била создадена како комунистичка опозиција на сталинистичката форма на комунизам која била промовирана од СССР, од револуционерите Андрес Нин и Хоакин Маурин. Нин бил под силно влијание на идеите на Лав Троцки, особено неговата теза за „постојана револуција". Партијата се создала со спојување на Комунистичка левица на Шпанија и Работничкиот и земјоделски блок на Шпанија.

Позиција
--------

Партијата пораснала дури и поголема од официјалната Комунистичка партија на Шпанија, и во рамките на целата Шпанија и во Каталонија и Валенсија. ПОУМ била голем критичар на Народниот фронт на Шпанија и неговата стратегија режирана од Сталин и Коминтерната. Сепак, партијата учествувала во Шпанскиот народен фронт кој бил под иницијатива на Мануел Азања, лидер на Републиканската акција. ПОУМ се обидела да имплементира некои радијални политики како дел од Народниот фронт, но биле одбиени од централистичките фракции.

Џорџ Орвел, кој се борел во редовите на партиската милиција, изјавува дека членството на партијата било околу 10.000 во јули 1936 година, 70.000 во декември 1936 и 40.000 во јуни 1937 година. Сепак Орвел напоменува дека изворите на партијата можеби даваат претерани бројки.

Меѓународни врски
-----------------

ПОУМ бил член на Лондонското Биро на социјалисти и централни марксисти, кои ги одбиле и реформизмот и Втората интернационала, како и про-московските ориентации на Третата интернационала.

Поврзано
--------

* Комунистичка партија на Шпанија

Наводи
------

1. ↑  John Simkin. „The Workers Party of Marxist Unification (POUM)". Посетено на 12 August 2014.
2. 1 2 3  Orwell, George (1980). „V". *Homage To Catalonia*. introd. by Lionel Trilling. New York, New York: Harcourt Brace & Company. стр. 60. ISBN 978-0-15-642117-1. OCLC 9517765. The figure for P.O.U.M. membership are given as: July 1936, 10,000; December 1936, 70,000; June 1937, 40,000.

Надворешни врски
----------------

* Фондација Андреу Нин
* Архива за ПОУМ на marxists.org
Карта на Пиринска Македонија со Горноџумајско во северозападниот дел
**Горноџумајско** (денес и **Благоевградско**) — историско-географска област во Пиринска Македонија околу градот Горна Џумаја (Благоевград).

Територијата на областа приближно се совпаѓа со некогашната Горнодџмајска околија – днешната општина Горна Џумаја и речиси целата општина Симитли (без селата Мечкул и Сенокос от Световрачко).

Сместена е во долината на Струма околу Горноџумајската Котлина и по планините што ја обиколуваат. Се граничи со Ќустендилско и Дупничко на север, Разлошко на исток, Светиврачко на југ и Беровско и Кочанско (Вардарска Македонија) на запад.

Наводи
------

1. ↑  Статистички преглед на Гороџумајската околија (бугарски)
**Дарлин Рајт** (англиски: *Darlene Wright*; родена на 26 јули 1941) позната по нејзиното уметничко име **Дарлин Лав** (англиски: *Darlene Love*) ― американска ар-ен-би и соул-пејачка и глумица. Таа била пејачка на женската група Blossoms, а подоцна имала и соло-кариера.

Уште како дете пеела во месниот црковен хор. Во 1962 година, таа соработувала со продуцентот Фил Спектор кој ја преименувал во Дарлин Лав. Таа ги отпеала песните „He's a Rebel" и „He's Sure the Boy I Love", кои станале песни од женската група The Crystals. Наскоро станала многу барана пејачка и соработувала со многу рок и соул-легенди од 1960-тите, како: Сем Кук, Дион Ворвик, Бил Медли, Бич Бојс, Елвис Присли, Том Џонс и Сони и Шер. Како глумица, Лав настапувала во многу претстави на Бродвеј. Таа имала улога и во серискиот филм *Смртоносно оружје*.

Секоја година непосредно пред божиќните празници Дејвид Летерман ја канел Дарлин Лав во неговото телевизиско ток-шоу за да ја отпее песната „Christmas (Baby Please Come Home)". Ваквите настапи започнале во 1986 година и продолжиле до 2014 година. Летерман ја нарекол Лав „Божиќна кралица". Во 2015 година таа почнала годишно да ја пее песната во *The View*.

Според *Ролинг Стоун* Лав е меѓу 100-те најдобри пејачи, а во 2011 година таа била примена во Куќата на славата на рокенролот. Лав учествува во документарниот филм награден со Оскар *Дваесет стапки од славата* (англиски: *20 Feet from Stardom)* (2013), за кој таа добила Греми награда.

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Дарлин Лав — AllMusic (англиски)
* Darlene Love discography at Discogs
* Дарлин Лав на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Darlene Love at the Internet Broadway Database
* Darlene Love at the Internet Off-Broadway Database
* History of Rock and Roll: Darlene Love
* Darlene Love Interview
**Маестро д-р Ивица Зориќ**, е македонски диригент, роден во Белград во 1948 година. Основно образование завршил во Тетово, а средно музичко училиште во Битола. Дипломирал, магистрирал и докторирал на ФМУ во Скопје, како прв Доктор од областа на интерпретација во Република Македонија. Во 1977 година го основа детскиот хор "Лале", а во 1981 година го основа и женскиот младински хор "Менада" во Тетово.

Кариера
-------

Од 1980 до јули 2007 година бил директор на ОМУ "Тодор Скаловски - Тетоец" од Тетово, под чие раководство учениците од оваа училиште освоиле 180 републички и 50 меѓународни награди. На репертоарот со хоровите со кои работи поставил повеќе од 450 композиции од различни стилови и епохи на 18 јазици. Во македонската и меѓународната културна јавност познат е пред сè како реномиран хорски диригент. Со хоровите "Лале" и "Менада" има остварено повеќе од 1000 настапи во земјава и странство. Како диригент со хоровите настапувал на фестивали, коцертни турнеи и конкурси во 17 земји: Албанија, Бугарија, Србија, Грција, Словенија, Турција, Романија, Италија, Австрија, Германија, Чешка, Полска, Шпанија, Шведска, Холандија, Данска и Португалија.

Награди
-------

Како учесник на меѓународните хорски натпревари во странство ги освоил следните награди: Прва награда во Добрич, Бугарија; две втори награди во Литомишл, Чешка; една прва и една втора награда во Гисен, Германија; една втора и една трета награда во Цеље, Словенија; една втора и една трета награда во Превеза, Грција; две први награди и "Гран при" во Бад Ишл, Австрија. На меѓународниот хорски фестивал "Драган Шуплевски" во Скопје во 2002 година ја освои третата награда, а на фестивалот во Хајновка, Полска во 1999 година доделена му е наградата за најуспешен диригент на фестивалот. На републичкиот натпревар во Кавадарци со хоровите "Лале" и "Менада" освоил 21 прво место и 2 втори места, како и повеќепати награда за диригент и награди за праизведба. Повеќе македонски композитори посветиле композиции за маестро Ивица Зориќ и за хоровите со кој работи. Како музички истражувач, теоретичар и педагог од областа на хорската музика учествувал со свои трудови на домашни и меѓународни собири и трибини. Во организација на Хорскиот фестивал "ТЕХО" вклучен е од самиот почеток, денес е претседател на Управниот одбор на оваа, кај нас, единствена меѓународна хорска манифестација.

Како општественик во областа на културата, организирал повеќе од 1000 концерти на сериозна музика со реномирани домашни и странски уметници. Иницијатор и основач е на "Балканскиот хорски форум", во Тетово во 1998 година во кој членуваат претставници од Македонија, Албанија, Бугарија, Грција, Турција, Србија и Романија.

Во 1979 година ја добива "19 Ноемвриската" награда на Тетово, во 1982 година наградата "Кирил Пејчиновиќ", во 2005 највисоката државна награда на Р Македонија "11 Октомври" и во 2007 година наградата на Здружението на музички педагози за "Повеќегодишна успешна работа во областа на музичката педагогија".

Надворешни врски
----------------

* Биографија на ФМУ Архивирано на 13 мај 2013 г.
**„Втора книга Ездра"** — книга од Стариот завет.

Содржина
--------

Царот Јосија ја прославува Пасха и го враќа ковчегот на заветот во божјиот храм во Ерусалим. Тој умира по битката со египетскиот цар, а народот ја оплакува неговата смрт. Следните цареви по него, заедно со народот, водат грешен живот и отстапуваат од божјите закони така што Господ се разгневува. Тогаш, Вавилонците го освојуваат Ерусалим, го уриваат храмот, а луѓето ги испраќаат како робови во Вавилон. Подоцна, персискиот цар Кир издава проглас со кој им дозволува на Израилците да се вратат во татковината и да го обноват храмот, при што дава и богати прилози за неговата изградба. Меѓутоа, непријателите на Израилците испраќаат писмо до следниот цар Артаксеркс со клевета против градителите и царот наредува да се запре изградбата на храмот. За време на владеењето на царот Дариј, тројца негови телохранители пишуваат беседи со намера да го восхитат царот: едниот го воспева виното, другиот пишува пофалба за царската моќ, а третиот, Зоровавел, пишува за жените и за вистината. Зоровавел победува и го замолува царот Дариј да им дозволи на Израилците да го обноват храмот. Тогаш, царот издава наредба за продолжување на изградбата на храмот, на градителите им дава богати дарови и воведува посебен данок за финансирање на храмот. Така, вкупно 42 360 Израилци над 12-годишна возраст се враќаат во татковината, заедно со 7 348 слуги и 245 певци. По неколку месеци, народот се собира во Ерусалим и му гради жртвеник на Бога, а во втората година по враќањето започнува изградбата на храмот. Меѓутоа, власта испраќа писмо до царот Дариј, кој во старите летописи го пронаоѓа указот на царот Кир и наредува повеќе да не се попречува изградбата на храмот. Така, по некое време, изградбата завршува успешно, по што се осветуваат свештениците и започнува прославата на Пасха и на другите празници.

За време на владеењето на царот Артаксеркс, учениот човек Ездра, кој потекнува од коленото на првосвештеникот Арон, заминува од Вавилон во Ерусалим за да ги проповеда божјите закони, а царот му дава заштита и помош. Со себе, Ездра поведува и повеќе левити и свештеници. По пристигнувањето во Јудеја, тој дознава дека народот, свештениците и началниците отстапиле од божјите закони, склучувајќи мешани бракови со другите народи. Поради тоа, Ездра многу тагува и упатува молитва кон Бога, барајќи прошка. Народот му дава целосна поддршка и Ездра ги собира сите Јудејци во Ерусалим и ги испрашува сите кои зеле жени-туѓинки, а тие, пак, се заветуваат дека ќе ги остават жените. Потоа, пред насобраниот народ, Ездра ги чита и ги толкува Мојсиевите закони.

Наводи
------

1. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 517-529.
2. ↑  *Свето писмо на Стариот и на новиот завет* (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 529-534.
**Потклада** — подгрупа на хаплогрупа во генетиката.

Договор за именување
--------------------

Иако хаплогрупите и поткладите на човечката митохондријална ДНК (mtДНК) и ДНК на хромозомот Y (Y-ДНК) се именувани на сличен начин, нивните имиња припаѓаат на сосема посебни системи.

### mtДНК

mtДНК-хаплогрупите се определени со присуство на низа маркери за еднонуклеотиден полиморфизам (SNP) во хиперпроменливите региони и кодираниот регион на митохондријалната ДНК. Тие се именувани со големи букви од A до Z, со понатамошни потклади именувани со помош на броеви и мали букви.

### Y-ДНК

Y-ДНК хаплогрупите се дефинирани со присуство на серија SNP маркери на Y хромозомот. Поткладите се дефинирани со *терминален SNP*, SNP најдалеку во филогенетското стебло на хромозомот Y.

### Човечка Y-ДНК

Конзорциумот на хромозомот Y (YCC) разви систем за именување на главните човечки Y-ДНК хаплогрупи со големи букви од А до Т, со понатамошни потклади именувани со помош на броеви и мали букви (YCC долга номенклатура ). Стенографската номенклатура на YCC ги именува Y-ДНК хаплогрупите и нивните потклади со првата буква од главната хаплогрупа Y-ДНК проследена со цртичка и името на дефинирачкиот терминал SNP.  Номенклатурата на хаплогрупата на Y-ДНК се менува со текот на времето за да се приспособи на зголемениот број на SNP кои се откриваат и тестираат, и како резултат на проширувањето на филогенетското стебло на хромозомот Y. Оваа промена во номенклатурата резултираше со неконзистентна номенклатура која се користи во различни извори.  Оваа недоследност, и сè понезгодната долга номенклатура, поттикна чекор кон користење на поедноставната стенографија.

Наводи
------

1. ↑  Caselli, Giovanni (21 July 2022). *Etruria and the Origins of the Etruscans* (англиски). Cambridge Scholars Publishing. стр. 33. ISBN 978-1-5275-8475-4.
2. 1 2  „Understanding Results: mtDNA: How are mitochondrial DNA (mtDNA) Haplogroups named?". Family Tree DNA. Посетено на 3 April 2013.
3. ↑  „About mtDNA Haplogroups (Maternal Ancient Ancestry)". DNA Ancestry Project. Посетено на 1 April 2013.[*мртва врска*]
4. ↑  „Comparison of Y-DNA and mtDNA haplogroups". DNA Ancestry Project. Посетено на 1 April 2013.[*мртва врска*]
5. ↑  „myFTDNA 2.0 User Guide: Y-DNA: What is the Y-DNA - Matches page?". Family Tree DNA. Посетено на 31 March 2013. A terminal SNP determines the terminal (final) subbranch on the Y-DNA Tree to which someone belongs.
6. ↑  „Understanding Results: Y-DNA Single Nucleotide Polymorphism (SNP): How are haplogroups and their subclades named?". Family Tree DNA. Посетено на 31 March 2013.
7. ↑  „Understanding Haplogroups: How are the haplogroups named?". Family Tree DNA. Архивирано од изворникот на 21 June 2012. Посетено на 31 March 2013.
**Британските гробишта Микра** се британски воени гробишта од времето на Првата светска војна во Каламарија, предградие на градот Солун во Грција. Отворени се во април 1917 година, а се граделе до 1920 година. По примирјето, гробиштата биле значително зголемени со додавање на локално закопани гробови.  Ги одржува Комисијата за воени гробови на Комонвелтот.

Локација
--------

Гробиштата се во Каламарија, област во Солун, се наоѓаат помеѓу армискиот камп Далипи и комуналните грчки гробишта во Каламарија, во близина на улицата Константину Караманли.

Историја
--------

За време на Првата светска војна, Солун бил штаб на британските сили во Солун, во кој имало осумнаесет различни болници. Три од болниците во Солун биле канадски, иако ниту еден канадски војник не бил член на силите на Комонвелтот.

Силите на Комонвелтот биле погребани на локалните протестантски и римокатолички гробишта, пред отворањето на гробиштата Микра. Дополнително, англо-француските воени гробишта, на патот Лембет, се граделе од ноември 1915 до октомври 1918 година.

На гробиштата има 1.810 погребувања на Комонвелтот од Првата светска војна и 147 други воени гробници од други националности. 

Меморијалот Микра во гробиштата комеморира речиси 500 членови на силите на Комонвелтот, вклучително медицински сестри и офицери, кои биле убиени кога нивните трупи и болнички бродови беа потонати во Средоземното Море. Идентификуваните жртви од овие бродови се погребани во Солун.

Надворешни врски
----------------

* Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission.




1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „Mikra British Cemetery, Kalamaria". Commonwealth War Graves Commission. Посетено на 5 January 2014.
**Ајани** — првенци на вилает или град за време на Отоманското Царство.

Честопати посредувале помеѓу народот и управните власти. Од 18 век, посебен вид народни претставници, избирани на одредено време или доживотно. Се грижеле за собирање на државните приходи, з снабдување и опремување на војската, но и за безбедноста на својот крај. Во текот на 18 век, со задолженијата и привилегиите што ги имале, станале силни феудалци. Оттогаш започнале да собираат за себи и за валијата посебна давачка, наречена ајание.

За нивната позиција и власт, се дознава и од Турските документи и фермани. Еден таков документ е и ферманот издаден од Турскиот султан со кој се забранува премин на лица без документи од Албанија во Румелија, од крајот на јули, 1800 година во кој се вели:

>  *"До славните меѓу кадиите и судиите...од десниот ракав на Румелија -... и до славните... месни ајани, офицери, видни граѓани и други градски службеници...*
> 
> 
> *Со моите, на неколку пати издадени свети заповеди беше заповедано за натаму да не му се дозволува на ниедно лице да премине од Албанија во Румелија без дозвола и ферман; да се затворат сите прооди и места, а на војниците што се испраќаат на служба при мутесарифот на окрузите на Трикала и Чермен, мојот славен везир, Пласли Мехмед - паша - ...да им се издаваат од месните власти исправи и најпосле, освен сејмените што ќе одат на служба со такви исправи при спомнатиот везир, никому да не му се дозвоили да премине од Албанија во Румелија.*
> 
> 
> *Сега пак дознавам и слушам дека вакви албански башибозуци преминале во Румелија без дозвола и без фермани и се растутриле по разни краишта.*
> 
> 
> *Бидејќи оваа положба несомнено настанала по недостиг на будност и небрежноста на чиновниците, да дена му е полна самостојна власт на мојот прославен везир, румелискиот валија Хаџи Осман паша...- по прашањето за затворањето на дервените, па со оглед на тоа вие, спомнатите кадии, ајани и офицери да се чувате и да одбегнувате да давате дозволи кому и да е од Албанија да премине во Румелија, без ферман и дозвола; да постапувате по наредбите во тој однос примени од спомнатитот валија..."*
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
>

Наводи
------

1. ↑  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 16. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. ↑  *Турски документи за историјата на македонскиот народ, Том 1*. Скопје: Државен архив на НРМ. 1951. стр. 11, 23.
**Рафиз Аљити** (албански: *Rafiz Aliti*; Радуша, скопско, 29 април 1959

) — македонски политичар и поранешен припадник, односно командантна т.н. ОНА, попознат како **командант М’суси**. Член е на ДУИ.

Животопис
---------

Алити е роден во скопското село Радуша на 29 април 1959 година. Во Скопје завршил во гимназија Зеф Луш Марку, додека високото образование на Факултетот за физичка култура во Приштина на Косово. По професија е професор. За време на конфликтот од 2001 зема активно учество во т.н. ОНА и добива командантска функција. Псевдонимот му бил командант **М‘суси** (*Mёsusi*) и бил одговорен за реонот на Радуша. Себеси се смета за дел од интелетуалното крило на т.о. ОНА и со тоа зема активно учество во формирањето на Демократската унија за интеграција, каде е потпретседател на партијата. Во три наврата е пратеник во македонското собрание (2002-2006, 2006-2008 и 2008-2009). Од јули 2008 година избран за потпретседател на Собранието на Република Македонија. Добро ги познава српскиот и хрватскиот јазик. Женет е и живее во селото Радуша.

Наводи
------

1. ↑  Ма. Г. (2 септември 2009). „ПОРАНЕШНИТЕ КОМАНДАНТИ НА ОНА ПОДГОТВЕНИ НА ТРАЈНО ПОМИРУВАЊЕ И ЗАКОПУВАЊЕ НА ВОЕНИТЕ СЕКИРИ". Вечер. Архивирано од изворникот на 2009-10-05. Посетено на 2009-11-18.
2. ↑  „Теута Арифи и Рафиз Алити потпретседатели на ДУИ". А1. 11 февруари 2006. Посетено на 2009-11-18.
3. ↑  „Пратенички состав 2002-2006". Собрание на Република Македонија. Посетено на 2009-11-17.
4. ↑  „Пратенички состав 2006-2008". Собрание на Република Македонија. Посетено на 2009-11-17.
5. ↑  „Пратенички состав 2008-2012". Собрание на Република Македонија. Посетено на 2009-11-17.
6. ↑  „РАФИС АЉИТИ - ПОТПРЕТСЕДАТЕЛ НА СОБРАНИЕТО НА РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА". Собрание на Република Македонија. Посетено на 2009-11-17.
**Атанас Костовски** (Пехчево, 1 август 1938) — македонски новинар и спортски коментатор.

Животопис
---------

Роден е во Пехчево на 1 август 1938 година. Завршил гимназија во Кочани во 1956 година. Во периодот од 1960 до 1964 година работел во весникот „Млад борец", а во периодот од 1964 до 2001 година во спортската редакција на Телевизија Скопје и потоа Македонската радио-телевизија. По пензионирањето во 2001 година, Костовски кратко време има работено како спортски новинар во приватната телевизија Канал 5, а неговиот глас го има позајмувано и при снимање на рекламни спотови.

Во својата кариера, Костовски има коментирано повеќе од 2500 спортски преноси. Тој известувал од осум Олимписки игри, од по 14 светски и европски првенства, пет балкански првенства, Универзијади, Средоземни игри и други настани.

Наводи
------

1. 1 2  *Македонска енциклопедија*. **I** (I. изд.). Скопје: МАНУ. стр. 744. ISBN 978-608-203-024-1.
**Lotto Sport Italia** е италијански производител на спортска опрема. Нивните производи за сега се дистрибуираат во повеќе од 60 земји.

Историја
--------

Компанијата Lotto е основана во 1973 година од страна на семејството Кабрелото (кои биле сопственици на фудбалскиот тим Тревизо) во Монтебелуна, северна Италија, светски центар на производство на обувки. Во јуни 1973 година, Lotto го имал своето деби како спортски производит на обувки. Тениските патики всушност го означуваат почетокот на производство, проследено со модели за кошарка, одбојка, атлетика и фудбал.

Производството на спортска облека бил следниот потфат на компанијата. Во првите 10 години, Lotto биле фокусирани на италијанскиот пазар. Во текот на првата деценија, корпоративната стратегија била концентрирана на правење тениски обувки и облека, и спонзорирани на големи имиња од професионалниот тенис (Мартина Навратилова, Борис Бекер, Томас Мунстер, Андреа Гауденци).

Продавница на Лото во Хонгконг
Во 80-тите Lotto се пресели за да ја прошири својата бизнис база, натпреварувајќи се со тогашната мала група на производители на фудбалски копачки и облека. Откако ги создале својте први фудбалски модели на дресови и копачки, потпишале големи договори за соработка со меѓународни реномирани играчи и тимови. Познати тенисери од тој период кој ја носеле оваа марка биле Џон Њуком, Андрес Гомес и Хосе Луис Клерк.

Првите спонзорски договори во фудбал биле потпишани со играчи (Дино Ѕоф и Руд Гулит) и екипи, како што се Милан (1993-1998), на Холандската репрезентација, Наполи, Јувентус, Кјево и Реал Сарагоса. Ова вклучување заедно со јавните слики на спортистите помогнале да се направи компанијата водач во тенисот и фудбалот. Во текот на истиот период, Lotto го проширил пазар за извоз, и неговиот меѓународен бизнис пораснал брзо. Десет години подоцна брендот бил дистрибуиран во повеќе од 60 земји низ целиот свет .

Во јуни 1999 година, компанијата била преземен од страна на група на локалните деловни луѓе, кои веќе беа многу активни во спортската област. Компанијата била преименувана во *Lotto Sport Italia*.

Денес Lotto ги дистрибуира своите производи во повеќе од 70 земји преку независни спортски продавници, специјализирани во синџирот на продавници и големите продавници со спортски оддели.

Надворешни врски
----------------

* Lotto Sport Italia
Сајплов Брег во рамките на АнтарктикСајплов Брег
Местоположба на брегот

**Сајплов Брег** (англиски: *Siple Coast*) — средниот дел на брегот долж источната страна на Росовиот Леден Брег, помеѓу северниот крај на Гулдовиот Брег (83°30′ S; 153°00′ W﻿ / ﻿83.5° ЈГШ; 153° ЗГД﻿ / -83.5; -153) и јужниот крај на Ширасеовиот Брег (80°09′58″ N; 151°00′00″ W﻿ / ﻿80.166° СГШ; 151° ЗГД﻿ / 80.166; -151). Ова подрачје првобитно се нарекувало Кирстонов Брег, но во 1961 г. е преименувано во чест на истакнатиот американски истражувач Пол Сајпл кој го придружувал адмиралот Ричард Берд на сите негови експедиции.

Наводи
------

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Сајплов Брег" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Надворешни врски
----------------

* Сајплов Брег Архивирано на 1 јуни 2020 г. — USGS (англиски)
* Сајплов Брег — SCAR (англиски)
* Брзини на мразот на Сајпловиот Брег Архивирано на 18 мај 2019 г. (англиски)
* Сателиска снимка од Сајплов Брег (англиски)

Координати: 82°0′S 155°0′W﻿ / ﻿82.000° ЈГШ; 155.000° ЗГД﻿ / -82.000; -155.000
Местоположба на Оутсовата Земја (црвено) во рамките на Австралиската Антарктичка Територија.
**Оутсова Земја** (англиски: *Oates Land*) — област на Антарктикот. Се смета за делот од Источниот Антарктик кај брегот кој се протега долж и копнено од Оутсовиот Брег и претставува официјално определен клинест отсечок од Австралискаta Антарктичка Територија. Отсечокот на Австралија се протега од 153°45' ИГД до 160° ИГД, образувајќи клин помеѓу 60° ЈГШ и Јужниот Пол. Граничи со Росовата Зависност на исток и се преклопува со Земјата на Џорџ V на запад.

Истражување
-----------

Земјата е откриена во февруари 1911 г. од поручникот Хари Пенел од Кралската воена морнарица, командант на експедицискиот брод „Тера нова" во рамките на Британската антарктичка експедиција од 1910–13 г. Наречена е по капетанот Лоренс Оутс, кој заедно со капетанот Роберт Фалкон Скот и тројца придружници ги загубиле животите враќајќи се од Јужниот Пол во 1912 г.

Крајбрежниот регион на Оутсовата Земја е сликан и истражен од американската морнарица за време на операцијата „Хајџамп" (1946–47), Советската антарктичка експедиција (1958), австралиските експедиции ANARE (1959, 1961 и 1962), Воената морнарица на САД (1960–62) и Геолошкиот топографски институт на САД (1963–64).

Поврзано
--------

* Оутсов Брег

Извори
------

 *Оваа статија содржи материјал во јавна сопственост од Геолошкиот топографски институт на САД (USGS)* — документ: „Оутсова Земја" (содржини од Информативниот систем за географски имиња). (англиски)

Наводи
------

1. ↑  Geographic Names Information System, "Oates Land Архивирано на 4 мај 2021 г.", United States Geological Survey; accessed 2020.05.28.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Територијални претензии врз Антарктикот |
| --- |
|  |
| Денешни | 
* Аделина Земја (Фр.)
* Австралиска Антарктичка Територија
	+ Вилкс
	+ Вилхелм II
	+ Ендерби
	+ Кемп
	+ Кралица Марија
	+ Мак. Робертсон
	+ Оутс
	+ Принцеза Елизабета
	+ Џорџ V
* Аргентински Антарктик
* Британска Антарктичка Територија
	+ Кралица Елизабета
* Кралица Мод (Нор.)
* Остров Петар I (Нор.)
* Росова Зависност (НЗ)
* Чилеанска Антарктичка Територија

 |  |
|  |
| Поранешни | 
* Јамато Јукихара (Јап.)
* Нова Швабија (Гер.)

 |
|  |
| Ничии | 
* Земја на Мери Берд

 |

 |

Координати: 69°30′S 159°00′E﻿ / ﻿69.500° ЈГШ; 159.000° ИГД﻿ / -69.500; 159.000
**Никола Ќуркчиев** — македонски политичар.

Животопис
---------

Роден:
26.02.1954 година, во Гевгелија

Образование:
Дипломиран машински инженер

Политички ангажман:
- Член на СДСМ од 21.04.1991 година.
- Претседател на ОО на СДСМ - Гевгелија од 1991 до 1997 и од 1999 до 2003 година;
- Член на ЦО на СДСМ во периодот од 1991 до 2003 година;
- Член на Претседателството на ЦО на СДСМ од 1995 до 1999 година;
- На Четвртиот Конгрес на СДСМ, на 08.02.2003 година, избран за Генерален секратар на СДСМ.

Општествен ангажман:
- градоначалник на општина Гевгелија во периодот 1996 - 2000 година. За време на градоначалничкиот мандат, ги извршува и функциите:
- претседател на Заедницата на единици на локална самоуправа на Република Македонија;
- претседател на македонската делегација во Конгресот на локални и регионални власти (CLRAE) при Советот на Европа;
- член на Управниот Комитет на Ecos-Ouverture Програмата на Европската Комисија;
- член на Постојаниот мешовит Комитет за прекугранична соработка помеѓу Р Македонија и Република Грција;
- член на Управниот Комитет - Компонента 3 - од проектот на ЕК - Социоекономски развој од поголеми размери;

- на Парламентарните избори 2002 година, избран за пратеник во Собранието на Република Македонија.
- член на Комисија за прашање на изборите и именувањата на Собранието на РМ;
- член на Комисијата за транспорт, врски и екологија на Собранието на РМ;

- Парламентарни избори 2006 година, иабран за пратеник во Собранието на Република Македонија
Некромантски обред
**Некромантија** (од латински: *necromantia*, или грчки: *νεκρομαντία*) — вид прорекување во кое практичарот се обидува да ги повика духовите на мртвите за да добие од нив информации за идни настани. На грчки, зборот е образуван од νεκρός — „мртов", и μαντεία — „гатање, пророштво". Лицето што практикува некромантија се нарекува **некромант**. Во многу древни општества, се верувало дека некромантијата е средство за општење со духовите на мртвите, барање насоки, знаење, па дури и управување над задгробниот живот. Обредите и церемониите поврзани со некромантијата често вклучуваат повикување духови преку прорекување, жртви или други таинствени начини. Меѓутоа, оваа практика честопати се поврзувала со табу и се сметала за морално сомнителна или опасна.

Наводи
------

1. ↑  „necromancy". *Merriam-Webster's Collegiate Dictionary* (11th. изд.). Springfield, MA: Merriam-Webster. April 2008. Архивирано од изворникот 2021-02-12. Посетено на 2011-11-03.
2. ↑  necyomancy, *n.* Архивирано на 5 април 2020 г. *OED*.
3. ↑  „некромантија" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Некромантија" на Ризницата ? |
*Тамара и Јуда*, од Рембрант
**Тамара** (библиски хебрејски: תָּמָר) — старозаветна личност од книгата Битие; жена на Ир, првородениот на Јуда (предокот на племето Јуда) и Онан. Нејзините синови се Зара, и Фарес — предок на јудејскиот цар Давид, а со тоа и на Исус Христос.

Приказна
--------

Тамара била девојката што се омажила за Ир, првородениот син на Јуда. Таа останала вдовица откако Ир бил убиен од Бог затоа што бил непослушен. Бидејќи Тамара немала деца, според тогашните обичаи, се омажила за Онан, братот на нејзиниот починат маж, за да може да роди наследник што ќе се смета за првороден од најстариот син. Меѓутоа, Онан не сакал неговиот син да се смета за наследник на Ир, па за време на односот со Тамара го истурил неговото семе на земја, а Бог за тоа го казнил со смрт. После тоа, Јуда ја вратил Тамара во куќата на нејзиниот татко и ѝ рекол да остане таму додека не порасне неговиот најмлад син Шела. По некое време, починала жената на Јуда, која била ќерка на Суја.

Тамара забележала дека Шела веќе одамна пораснал, а сепак не била во брак со него. Кога слушнала дека Јуда, свекор ѝ се враќа од Тамна, ја соблекла вдовичката облека, го покрила лицето и отишла на раскрсницата каде што требало да помине свекорот. Кога дошол Јуда, не ја препознал Тамара бидејќи го покрила лицето. Мислел дека е некоја блудница. Тој ѝ рекол дека ќе ѝ испрати јаре за нејзините услуги кога ќе дојде дома, но Тамара побарала залог додека тој не го испрати јарето, па го зела прстенот, стапот и марамата на Јуда. Тамара после ова останала бремена со Јуда.

Кога Јуда го испратил јарето, Тамара повеќе не била таму. Откако поминале околу три месеци, на Јуда му било кажано дека неговата снаа Тамара извршила прељуба и дека забременила. Како казна за тоа, Јуда наредил да ја запалат. Кога дошле да ја одведат, Тамара му го испратила на Јуда својот стап, прстен и марама, велејќи дека останала бремена од човекот што ги оставил за неа. Слушајќи го ова, Јуда рекол дека Тамара е поправедна од него и ја оставил жива.

Наводи
------

1. ↑  Името на жената на Јуда е непознато. Таа била ќерка на **Суја** (варијанти: Сава, Шуа, Суа, Шуја).
2. ↑  „Bible Gateway passage: Genesis 38 - New International Version". *Bible Gateway* (англиски). Посетено на 2024-03-25.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Тамара (снаа на Јуда)" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 297492681
* LCCN: n93008937
* ISNI: 0000 0000 3169 1394
* GND: 119255820
* SUDOC: 060766344
* BNF: cb13184161v (податоци)
* NKC: mzk2013752874

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Света Троица** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Повардарска |
| **Архијерејско намесништво** | Кавадаречко |
| **Парохија** | Ваташка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 41°21′59.1″N 22°02′36.1″E﻿ / ﻿41.366417° СГШ; 22.043361° ИГД﻿ / 41.366417; 22.043361Координати: 41°21′59.1″N 22°02′36.1″E﻿ / ﻿41.366417° СГШ; 22.043361° ИГД﻿ / 41.366417; 22.043361 |
| **Место** | Ваташа |
|  **Општина** | Кавадарци |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свето Тројство |
|
| Архитектонски опис |
|

**Света Троица** — црква на висорамнината Витачево, во атарот на селото Ваташа.

Архитектура
-----------

Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола, а на секоја страна од куполата има по една монофора. Црквата има полукружна апсида на источната страна, како и полукружни крила на јужната и северната страна. Главниот влез се наоѓа на западната страна и над него има застаклен мозаик на којшто е претставен Исус Христос, а храмот има и споеден влез на јужната страна. На западниот и јужниот ѕид се закачени по две застаклени слики на коишто се насликани светци. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.

Галерија
--------

* ЦркватаЦрквата
* Главниот влезГлавниот влез
* КуполатаКуполата

Поврзано
--------

* Црква „Успение на Пресвета Богородица - Ваташа
* Црква „Св. Никола" - Ваташа
* Црква „Св. Архангел Михаил" - Ваташа
* Ваташа
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Ваташка парохија

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Троица" - Ваташа на Ризницата ?
Мажи и жени во носии од село Градец, Валандовско Поле
**Народните носии од Бојмија** се носии на селата по течението на реката Вардар, околу градот Гевгелија и понатаму во Егејска Македонија преку денешната граница со Грција.

Машка носија
------------

Посебно е интересна обредната машка носија наречена русалиска. Русалии се мажи облечени во специјална народна носија кои изведуваат обредни игри со магиска содржина, и тоа само во деновите од 6 до 15 јануари, наречени од народот „Некрстени денови". Оваа носија со обредна намена се состои од платнена кошула и фустан - бело платнено, многу набрано здолниште, кое се носи преку белите клашнени ногавици - ѕиври на горниот дел на телото се носи елек од пругасто - шарена волнена ткаенина, врз кој се носат украсни додатоци и декоративно орнаментирани крпи. Волнени црвени чорапи, со многу вплетени геометриски мотиви и опинци го оформуваат обувањето на нозете. Оваа декоративна носија е дополнета со дрвена сабја - алачка што играорецот русалија ја држи во рака, а при изведувањето на обредната игра замавнува со неа, со цел да ги растера и уништи лошите демони.

Женска носија
-------------

Машка носија од пределот БојмијаЖенска носија од пределот БојмијаМашка и женска носија од пределот Бојмија
Кај женската празнична и невестинска носија од овој предел се забележливи: антерија од пругасто шарена домашна ткаенина, ткаен појас и еднодиплена декоративно орнаментирана скутина наречена дипла. Додатните украсни крпи, како и специјалната капа украсена со природни и вештачки цвеќиња, многу накит, монистрен и метален, како и други украси, на оваа носија и придаваат посебен специфичен белег. 

Анализата на одделните облеки од составот на празничната женска и обредната машка носија укажува на зачувани далечни траги од старобалканската и старословенската културна традиција, со примеси на елементи од византискиот и ориенталниот начин на украсување.

Надворешни врски
----------------

* Бојмија
* Русалии
* Гевгелија
* Валандово
* Дојран

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски народни носии |
| --- |
|  |
| Мијачко-дебарски носии | Мала и Долна Река • Мавровско Поле и Горна Река • Дебарско Поле • Голо Брдо • Дебарски Дримкол | Детал од народна носија |
|  |
| Брсјачки носии | Мариово • Малесија • Струшки Дримкол • Прилепско-Битолско Поле • Кичевија, Порече и Железник (Демир Хисар) • Горна Преспа • Горни битолски села • Бабуна (Азот, Клепа) |
|  |
| Јужномакедонски носии | Леринско Поле • Леринска Река • Костурско • Бојмија • Долна Преспа • Солунско Поле |
|  |
| Струмско-местански носии | Радовишко и Струмичко Поле • Банско • Драма |
|  |
| Шопски носии | Славиште (источен дел) • Дурачка Река • Пијанец • Радовишки Шоплук • Малешево • |

 |

 Горноџумајско поле

| group6 = Горновардарски носии
| list6 = Кумановско • Скопска Котлина (Скопска Блатија и Скопска Црна Гора) • Полог (Горни Полог, Долни Полог, села под Сува Гора) • Овче Поле
}}
**Присилните работни кампови на Хортобаѓ** биле основани од страна на комунистичкиот режим во источните делови на Унгарија во почетокот на 1950-ти години.

Преглед
-------

Помеѓу 1950 и 1953 година околу десет илјади луѓе биле однесени тука без правна пресуда. Тие морале да работат под вооружен надзор и во нехумани услови за државните фарми во Хортобаѓ , Наѓкуншаг и Хајдушаг. Работниците не можеле да се вратат во своите домови и по амнестијата во 1953 година не биле прифатливи за надомест.

Депортациите кои започнале на 23 јуни 1950 година биле типични примери за морбидните стравувања од комунистичкиот режим. Илјадници семејства од западните и јужните граници, за кои тврделе дека се „небезбедни" поради Студената војна од страна на владата во тоа време (Иштван Доби, Маќаш Ракоши, Имре Наѓ), биле однесени во дванаесетте работни кампови на Алфелд. Депортираните имале едвај час да се спакуваат, нивните документи биле земени, а нивните кревети биле околу половина метар широки Нивната принудна работа се одвивала за државните фарми во околните села, додека првата влада на Наѓ прогласи амнестија во јули 1953 година. Логорите биле затворени во есента истата година. Сепак, оштетените не можеле да се вратат во своите домови и биле само вработени како неквалификувани работници.

Кампови
-------

| Име на кампот | Години на постоење |
| --- | --- |
| Аркуш | 1950-1953 |
| Боршош | 1952-1953 |
| Борза-Михајфалва | 1950-1953 |
| Ебеш | 1951-1953 |
| Елеп | 1951-1953 |
| Ержебет-тања | 1950-1953 |
| Кочпуста | 1950-1953 |
| Коња | 1950-1953 |
| Корпопуста | 1950-1953 |
| Ласломајор | 1952-1953 |
| Ленинтања | 1950-1953 |
| Тедеј | 1951-1953 |

Денес
-----

Оние принудени работници кои сè уште биле живи во 2000 година го основале *Здружението на оние кои се депортирани во работните кампови на Хортобаѓ*. Денес има 915 членови. Еден споменик бил подигнат во чест на затворените.

Наводи
------

1. ↑  A kényszermunkatáborok áldozataira emlékeztek. Архивирано на 14 јули 2012 г. Szent Korona Rádió, 2007. June 23.
2. ↑   Кампови Архивирано на 22 август 2009 г.. Hortobágyi Kényszermunkatáborokba Elhurcoltak Egyesülete. Пристапено на 2010 година. 27 март.
3. ↑  Историја на трудовите логори во Хортобаги. Архивирано на 27 август 2009 г. Hortobágyi Kényszermunkatáborokba Elhurcoltak Egyesülete.
4. ↑  „За работните кампови". Архивирано од изворникот на 2023-03-21. Посетено на 2019-01-27.
5. ↑  „Вовед". Архивирано од изворникот на 2009-08-27. Посетено на 2019-01-27.
6. ↑  Споменик[*мртва врска*]