recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Франкенвини** (англиски: *Frankenweenie*) - американски анимиран филм од 2012 година, во режија на Тим Бартон, кој е автор и на сценариото, заедно со Леонард Рипс. Гласовите во филмот ги позајмуваат: Кетрин О'Хара, Винона Рајдер, Мартин Шорт, Мартин Ландау, Чарли Техан итн.

Содржина
--------

Детето Виктор има куче (Спарки), кое умира откако го удира автомобил. Виктор е многу приврзан кон кучето и со помош на експеримент успева да го оживее, меѓутоа мора да го крие од луѓето. Неговите завидливи училишни другари сакаат да го победат Виктор во натпреварот по физика и, дознавајќи за неговиот експеримент, се обидуваат да направат нешто уште повпечатливо. Меѓутоа, нештата излегуваат од контрола и во градот се појавува наезда од лоши чудовишта кои ги малтретираат луѓето. Виктор, со помош на Спарки, се бори против чудовиштата, но во борбата погинува Спарки. Тогаш, луѓето (кои претходно го бркаат Спарки со цел да го убијат) се здружуваат за да му помогнат на Виктор повторно да го оживее Спарки.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Frankenweenie (2012) (пристапено на 25.4.2017)
2. ↑  IMDb, Frankenweenie (2012) (пристапено на 25.4.2017)
**Франкенштајн** (англиски: *Mary Shelley's Frankenstein*) — американски филм од 1994 година, во режија на Кенет Брана. Главните улоги ги играат: Роберт де Ниро, Кенет Брана, Хелена Бонам Картер итн. Филмот е снимен според романот на Мери Шели.

Содржина
--------

Виктор Франкенштајн (го игра Брана) е опседнат со идејата да создаде живот, но не е свесен за последиците од неговата идеја. Конечно, тој успева да создаде човек (го игра де Ниро), кој изгледа грозно и создава непријатно чувство кај другите луѓе. Откако ќе увиди дека неговиот експеримент предизвикал несакани последици, Виктор го напушта суштеството кое го создал и му се враќа на својот живот.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 825, 17.4.2014, стр. 21.
2. ↑  Антена, број 865, 23.1.2015, стр. 26.
**Владо Манчевски** (1962) — македонски музичар, писател и уметник.

Творештво
---------

Како музичар, Манчевски е основач на ансамблите „Господа Тенекиеви", „Ла колони волвокс", „Лост дегенерос" и „Волтер Мани Ал Хаким" кое истовремено е неговото алтер его, со два објавени музички албума: „Света вода" и „Брсјачки сказни".

Тој објавил кратки раскази во списанијата „Маргина", „Арт Република", „Зрак" итн. Тој е автор на следниве книги: „Дрогераш" (1993, заедно со А. Станковски), „Космичка лжа" (2003) и „Американски раскази" (2017). Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите" (Темплум, 2022).

Наводи
------

1. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 359.
2. ↑  Никола Гелевски и Владимир Мартиновски (приредувачи), *Џинџуџе во земјата на афионите: антологија на македонскиот краток расказ*. Скопје: Темплум, 2022, стр. 147-153 и 359.
**ФК Јавор Ивањица** е професионален фудбалски клуб со седиште во Ивањица, Србија. Тие се натпреваруваат во српската прва лига, второто ниво на системот на националната лига.

Историја
--------

Во 1912 година, студент по име Милан Радојевиќ ја донесе првата фудбалска топка на Ивањица, што доведе до формирање на клубот.  Тимот најмногу играше пријателски натпревари пред завршувањето на Втората светска војна поради недостаток на организирани фудбалски натпревари.  Помеѓу 1958 и 1962 година, тие беа блиску до промоција во Втората југословенска лига.  Сепак, клубот никогаш не стигнал повисоко од третото ниво до 1990-тите.

Во 1994 година, предводен од менаџерот Славенко Кузељевиќ, клубот заработи промоција во Втората лига на СР Југославија откако ги елиминира Звездара и Топличанин во плеј-офот.  Тие ги поминаа следните осум години во второто ниво, имајќи ја својата најдобра сезона во 1997-98, кога се пласираа на четвртото место во групата Запад.

Во 2002 година, клубот ја освои Втората лига (Група Запад) и се промовираше во Првата лига на СР Југославија за прв пат во историјата.  Тие останаа само една сезона во елитната дивизија, завршувајќи на дното на табелата.  Во тоа време, клубот стана препознатлив по тоа што играше голем број млади африкански фудбалери, главно од Нигерија и Зимбабве.  Тие заработија уште една промоција во првата лига во 2005 година, но повторно претрпеа испаѓање во истата сезона. 

По слабите перформанси во инаугуративната сезона на српската Прва лига, второто ниво на реструктуираниот систем на национална лига, клубот успеа убедливо да го освои првото место во 2007-08. Покрај тоа, менаџерот Радован Ќурчиќ го предводеше својот тим до непобедлив рекорд и промоција во српската Суперлига.  Тие потоа се пласираа на четвртото место во највисоката лига, нивната највисока позиција во лигата досега. Во 2012 година, клубот ја прослави својата 100-годишнина.

По вкупно шест последователни сезони во Суперлигата, клубот доживеа испаѓање во 2014 година. Сепак, тие веднаш добија промоција во следната сезона. Клубот подоцна го постигна својот најголем успех стигнувајќи до финалето на Купот на Србија 2015-16, губејќи со 2-0 од Партизан на стадионот Металац.

Трофеи
------

**Втора лига на СР Југославија** / **Српска прва лига** (Ниво 2)

* 2001–02 (Група Запад) / 2007–08

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Istorijat" (српски). fkjavor.com. Посетено на 10 October 2019.
2. ↑  „RAT, RASPAD SFR JUGOSLAVIJE, SANKCIJE" (српски). fsgzrenjanin.com. Посетено на 10 October 2019.
3. ↑  „Partizan novi šampion" (српски). glas-javnosti.rs. 6 June 2002. Посетено на 10 October 2019.
4. ↑  „Trijumf za kraj" (српски). glas-javnosti.rs. 24 May 2003. Посетено на 10 October 2019.
5. ↑  „Javor unveil African talent". uefa.com. 4 February 2003. Посетено на 10 October 2019.
6. ↑  „Zemuncima šansa referendum" (српски). glas-javnosti.rs. 7 May 2006. Посетено на 10 October 2019.
7. ↑  „Partizan osvojio Kup Srbije! [VIDEO]" (српски). sportskacentrala.com. 11 May 2016. Посетено на 10 October 2019.[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* Клубска страна во Србијаспорт
**Свети Атанасиј** (грчки: *Αγίου Αθανασίου*) — црква во селото Чирак, Гребенско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија. Таа е негов главен храм.

Црквата е изградена околу 1750 г. врз темелите на постар храм на сретселото. Претставува правоаголна базилика. Во 1950 г. е реставрирана. Камените канделабри во црквата се дело на Георгиос Лазос Вранкас.

На 300 м јужно од оваа црква е истоимениот храм „Св. Атанасиј" од 1500 г.

Поврзано
--------

* Шишанско-сачишка епархија

Наводи
------

1. ↑  „Το Χωριό μας (σήμερα και χθες)". Άγιος Κοσμάς. Архивирано од изворникот на 2014-05-02. Посетено на 2 мај 2014.
2. ↑  „Τα Μαστόρια-Οι τεχνίτες της Πέτρας". Άγιος Κοσμάς Γρεβενών. Архивирано од изворникот на 2014-05-01. Посетено на 1 мај 2014.
**Фока** е име на неколку родови и видови на водени цицачи од групата перконоги, од кои денес постојат само два вида:

* Обична фока (Phoca vitulina), и
* Фока со точки (Phoca largha).

Некои видови фоки се сместени во други родови, како: *Pusa*, *Pagophilus*, and *Histriophoca*. Поради оваа причина, историјата на фоките не е сосема јасна.

Видови
------

Родот фока или вистинска фока (лат. Phoca) опфаќа два современи вида:

* Phoca largha
* Phoca vitulina

Видови претходно сметани за фоки:

* Histriophoca fasciata (ribbon seal)
* Pusa caspica (Caspian seal)
* Pusa hispida (ringed seal)
* Pusa sibirica (nerpa or Baikal seal)
* Pagophilus groenlandica (harp seal)

Наводи
------

1. ↑  Berta, A. & Churchill, M. (2012). „Pinniped Taxonomy: evidence for species and subspecies". *Mammal Review*. **42** (3): 207–234. doi:10.1111/j.1365-2907.2011.00193.x.
Хатишериф на султанот Абдулмеџид, пишуван водорамно со црвено мастило на врвот на меморандумот, а со црно во другиот дел, кој зборува за потребата од поправака на некоја џамија; црвениот ракопис, пишуван косо (дијагонално) е резиме на изворниот меморандум што го напишал големиот везир; султановиот текст гласи: *Известен сум. Зградите наведени во описот мора да бидат поправени за Бајрам.*
**Хатишериф** (турски hatt-ı şerîf) или **хатихумајун** (отомански турски خت همايون, турски hatt-ı hümayun или hatt-ı hümâyûn) — дипломатски назив на документ или ракописна официјална белешка составена од османлиски султан .

Поимот доаѓа од арапскиот *hatt - ракопис, ред* и *hümayun* - *царски* и *шериф* - *возвишен, величествен*. Хатишерифите обично ги пишувал султанот лично или ги препишувал дворски писар.

Хатшерифите обично се пишувале како одговор на документ доставен до султанот од страна на големиот везир или друг член на османлиската влада. Тие содржеле, на пример, одобрувања или одбивања на жалби, одобрувања на различни дозволи, коментари на декрети или други владини документи. Хатшерифите, исто така, можеле да бидат напишани непотикнати, а не како одговор на поднесените документи. По реформите во танзиматските реформи (1856), кои имале за цел да го модернизираат Отоманското Царство, рутинските хатишерифи биле заменети со irâde-i seniyye, во кои писарите писмено ги документирале усните забелешки на султанот.

Во државните архиви во Истанбул има речиси 100.000 хатишерифи. Меѓу најпознатите се Гулхан хатишериф од 1839 година и Указот за реформа на Отоманското Царство од 18 февруари 1856 година. За првиот, називот танзиматски ферман би бил посоодветен, бидејќи е напишан како наредба од султанот до големиот везир да ја изврши неговата наредба.

Хатихумајун во поширока смисла може да биде каков било запис или дури и книжно дело напишано рачно од султанот.

Наводи
------

1. ↑  „Hatt-ı Hümâyun". Посетено на 29. avgusta 2012. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
2. ↑  „хатишериф" — Дигитален речник на македонскиот јазик
3. ↑  „хатишериф" — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
**Горан Станишевски** (20 октомври 1980 - 30 јули 2016) — македонски полициски службеник, поранешен воен оператор во специјална единица и граничар. Тој бил убиен по интервенција на пријава за семејно насилство во населбата Средорек во Куманово.

Животопис
---------

Роден е во 1980 година во Куманово. Завршува основно и средно образование.

### Воена кариера

Станишевски е вработен во Министерството за одбрана на 29 ноември 2001 година. Примен е во Баталјон за специјални намени, каде служи до 2005 година.

### Полициска кариера

Во 2005 година е вработен во Министерството за внатрешни работи. Работи во станицата во Гошинце, како дел од Регионалниот центар за гранични работи „Север", а по две години, во 2007 година добива прекоманда во Полициската станица за гранична контрола во Танушевци.

Во 2009 година е преместен во Секторот за внатрешни работи Куманово, каде работи до 2012 година. Тогаш е преместен во Секторот за гранични работи и миграција и работи во единица за прекуграничен криминал.

Година дена подоцна повторно работи во СВР Куманово. До 25 ноември 2013 година работи во главната станица во Куманово со чин полицаец. По две години служба како уличен полицаец, примен е во Посебната единица за поддршка (ПЕП) на СВР Куманово.

### Смрт

На 30 јули 2016 година, околу 21:30 часот кумановската болница пријавила во полицијата дека кај нив повредени биле донесени мајка и ќерка. Откако двајца полициски службеници направиле разговор со жртвите констатирале дека се работи за семејно насилство и се упатиле да се справат со извршителот. На асистенција им била пратена патрола од уште двајца службеници меѓу кои бил и Горан Станишевски. Таткото на осомничениот ги предупредил дека лицето боледува од шизофренија.

Кога пристигнале во домот на осомничениот во ромската населба Средорек во Куманово, околу 22 часот, влегле во куќата каде што бил извршителот. Тој мавнал по нив со огледало и со себе зел кујнски нож. Полицајците констатирале дека треба да се повлечат и додека го правеле тоа, извршителот го прободел Станишевски. Горан веднаш бил префрлен во болница, но по кратко време им подлегнал на повредите. Лицето потоа го фрлило ножот и се предало по убедување на татко му.

Лицето кое го прободело Станишевски за време на неговата службена должност, 9 месеци додека бил азилант се лекувал во болница за ментално здравје во Шведска. Кога му било одбиено барањето за азил бил вратен во Македонија и два месеци престојувал во психијатриската болница во Бардовци. Неколку дена пред настанот бил пуштен од болница бидејќи сакал да се оперира поради проблеми со крајниците, меѓутоа самиот побарал да биде вратен во Бардовци кога му се влошила здравствената состојба. Татко му го однел во психијатриската болница, но дежурниот лекар не го примил бидејќи констатирал дека нема индикации за тоа и дека се однесува нормално. Следниот ден извршил семејно насилство и го прободел Станишевски.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑

Надворешни врски
----------------

* „Со највисоки полициски и државни почести испратен Горан Станишевски- полицаецот кој на 30.07 трагично настрада при извршување службена задача.
**Горан Калоѓера** (Дубровник, 20 март 1951

) — хрватски славист и македонист, редовен
професор по македонистика и кроатистика на Универзитетот во Риека, Хрватска.

Животопис
---------

Калоѓера е роден на 20 март 1951 година во Дубровник, Хрватска. Во 1969 година се запишал на Филозофскиот факултет во Загреб на групите: југословенски јазици и книжевности (кроатистика и јужнословенски филологии, компаративна книжевност) и во 1974 година дипломирал на истиот факултет. Во 1976 запишал постдипломски студии од поновата хрватска книжевност на Филозофскиот факултет во Загреб. Во 1981 година се вработил како асистент на Катедрата за македонски јазик и книжевност при Педагошкиот факултет во Риека, а во 1982 година
започнал со предавањата и семинарите на групата Македонска книжевност и македонски јазик. Во 1982 година се здобил со звањето магистер на науки на Филозофскиот факултет во Загреб со темата: *Книжевното дело на Јосип Еуген Томиќ*, а во 1985 година докторирал на темата „*Македонско -хрватските и хрватскомакедонско-книжевни врски од нивните*
почетоци до 80-тите Години на XX век*" на Филозофскиот факултет во Риека. Во 1986 година се стекнал со звањето доцент, во 1990 станал вонреден професор, а 1992 ja основал, конципирал и напишал наставната и изведбената програма за новата група Хрватската книжевност во европскиот контекст. Во програмата е застапена и македонската книжевност. Во 1996 година бил избран за редовен професор. Од 1996 до 2000 година бил декан на Филозофскиот факултет во Риека, а во 2000 година бил избран за проректор за настава при Ректоратот на Универзитетот во Риека. Проф. Калоѓера е член на Хрватското филолошко друштво од Риека, на Матица Хрватска од Риека, почесен член*
на Културното друштво „Илинден" од Риека и почесен член на Друштвото на писателите на Македонија. Како дипломиран компаратист проф. Калоѓера интензивно се занимавал со
проучувањето на хрватскомакедонските книжевни допири, притоа се ориентирал главно на XIX век и книжевноста помеѓу двете светски војни со посебен осврт и студии за
Рациновиот престој во Хрватска. Исто така ги изучува браќата Миладиновци, Рајко Жинзифов, Кузман Шапкарев и Григор Прличев. Има издадено 6 македонистички книги и повеќе од 32 македонистички прилога и над 82 книжевни критики за повеќе автори.
Од 2010 година бил почесен конзул на Македонија во конзулатот во Риека, Хрватска.

Наводи
------

1. ↑  „*Goran Kalogjera - Biografija*". Архивирано од изворникот на 2007-06-24. Посетено на 2018-07-07.
2. ↑  *Украдено македонското знаме во Риека*[*мртва врска*]
3. ↑  „*Počasni konzul: Goran Kalogjera*". Архивирано од изворникот на 2016-08-14. Посетено на 2018-07-07.
Главниот плоштад на Венецијанското гето
**Гето** — дел од градот кој создава одредена етничка, расна, социјална или класна група, која е издвоена преку разните облици на друштвениот, економскиот или правниот притисок.

Потекло на зборот
-----------------

Зборот „гето" првпат е употребен за опис на Венецијанското гето („ghèto"), а потоа и за еврејското гето во Европа. Етимолошки, овој збор потекнува од италијанскиот збор „getto", што значи да се исфрли, или од грчкиот збор „гетонија", што значи населба. Близок е и италијанскиот израз „borghetto" кој означува мала градска област.

Во германскиот јазик се користи изразот „Judengasse" (еврејска улица или област). Во Мароко еврејските гета се нарекуваат „мела".

Денеска терминот „гето" се користи и за сиромашните градска подрачја, особено во САД. Таму се појавил изразот *рурален гето*, кој опишува заедница надвор од урбаната зона, слично на каравани, работнички колиби и индиски резервати.

Гето во Јужната страна на Чикаго, мај 1974
Населбите на мексиканските имигранти се нарекуваат барио (barrios) и слични се со гетото, затоа што во нив се концентрирани културно изолирани заедници.

Создавање на гетата
-------------------

Гетата се создаваат на три начини:

* Како заедница на доселеници (посебно ако заедницата е расно хомогена)
* Кога поголемиот дел од заедницата со насилство, бојкот или законски принудува малцинството да живее во одредена зона
* Кога заедницата се самоизолира благодарение на својата финансиска моќ

Список на гета
--------------

Некои од гетата:

* Варшава (Полска)
* Краков (Полска)
* Лавов (Украина)
* Лоѓ (Полска)
* Минск (Белорусија)

Наводи
------

1. ↑  „-{Ghettos: The Changing Consequences of Ethnic Isolation}-". Архивирано од изворникот на 2010-10-21. Посетено на 2018-06-18.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Гето" на Ризницата ? |
**Гибеон** — железен метеорит чии фрагменти најпрвин биле пронајдени во 1836 година во југозападна Африка, во близина на градот Гивеон, на источниот брег на реката Голема Риба. Координатите за наоѓање се на 25 ° 30 ЈГШ и 18 ° 00' ИГД. Првпат е опишан од Џејмс Едвард Александар. Имперскиот геолог Пол Рејнџ објави во 1913 година на поединечни маси, кои биле откриени на самото место на настанот во областа. Опсегот заклучил дека метеоритот можел да падне само по формирањето на овие формации. Датумите на овие слоеви даваат возраст од 13.000 до 30.000 години. Возраста на потеклото на самиот метеорит е дадена како повеќе од четири милијарди години.

31 фрагмент од метеорит може да се види во главниот град Намибија, Виндхук.

Образување
----------

По влегувањето во атмосферата, тој пукна во неколку илјади фрагменти кои паднале на површина од околу 370 × 185 км - најголемата позната метеоритска низа на Земјата. Гејонското поле за испуштање, сега е прилично скенирано, со најмалку 26 тони метеори.

Метеоритот доаѓа од астероидниот појас и е класифициран како фина октаедрична група IV А, неговата структура е поликристална и ја прикажува структурата Widmanstätten. Оваа структура е карактеристична ознака за метеорското потекло, бидејќи не постои ништо земно што ја има оваа структура.

Боја и состав
-------------

Неговата боја е сјајна сребрено-метална. Метеоритот се состои од минерали Камацит и Таенит. Ги содржи следните елементи во масата, почнувајќи од најголемите: железо, никел, кобалт, фосфор, сулфур, јаглерод, хром, бакар, платина, рутений, арсен, осмиум, галиум, иридиум, родиум, злато, германиум, цинк.

Хемиски состав: 91,8% железо; 7,7% никел; 0,5% кобалт; 0,04% фосфор; 1.97 мд галиум; 0.111 мд германиум; 2,4 мд иридиум

Наводи
------

1. 1 2 3  Предлошка:Metbull
**Горан Ивановски** (1983, Скопје) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.

Животопис
---------

Горан Ивановски е роден во Скопје, а уште како дете се преселил САД, при што живее во Њујорк. Учел на колеџот за глума во Њујорк, а посетувал и колеџ за Шекспиров театар.

Кариера
-------

Ивановски грал во неколку кратки филмови, имал улоги во неколку долгометражни филмови, а се појавил и во една епизода на серијата "Закон и ред". Една година поминал во Македонија како дел од тв-серијата "Збогум Румелија", која се снимала во Битола. Играл и во филмот на Александар Поповски "Збогум на 20-тиот век", а има остварено повеќе од 20 театарски улоги. За претствата "Осамениот Запад на Мартин Мекдона", во која го игра постариот брат Колман Конор, тој бил номиниран за наградата на Њујоршката фондација за иновативен театар, во категоријата "најдобра главна улога во претстава".

Наводи
------

1. ↑  "Двајца Македонци номинирани за театарски награди во Њујорк", *Дневник*, година XVIII, број 5530, петок, 1 август 2014, стр. 23.

Надворешни врски
----------------

* Горан Ивановски на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)
Врвот и основата на квадратна пирамида
**Врв** — теме кое во извесна смисла е „највисокото" од сликата или телото на кои им припаѓа. Поимот обично се користи за да се однесува на теме спротивно од некоја „основа".

Рамнокрак триаголник
--------------------

Во рамнокрак триаголник, врвот е темето каде што се спојуваат двете страни со еднаква должина, наспроти нееднаквата трета страна.

Пирамида и конус
----------------

Во пирамида или конус, врвот е темето на „врвот" (спроти основата). Во пирамидата, темето е точката што е дел од сите странични лица или каде што се спојуваат сите странични рабови.

Наводи
------

1. ↑  „Apex" од Ерик В. Вајсштајн — MathWorld (англиски)
2. ↑  Jacobs, Harold R. (2003). *Geometry: Seeing, Doing, Understanding* (Third. изд.). New York City: W. H. Freeman and Company. стр. 647, 655. ISBN 978-0-7167-4361-3.

* Портал: Геометрија
Сателитски поглед на Германскиот Залив, Јиланд на десно (источно).
Устие на реката Елба го обележува југоисточниот агол на Германскиот Залив. Островот е Тришен.
**Германски Залив** (германски: *Deutsche Bucht*; дански: *Tyske Bugt*; холандски: *Duitse Bocht*; западнофризиски: Dútske bocht) — југоисточен залив во Северното Море ограничен од Холандија и Германија на југ и Данска и Германија на исток (полуостров Јитланд). На север и запад се граничи со Догер Банк. Заливот ги содржи фризиските и данските острови. Ваденско Море е околу десет до дваесет километри широко на локацијата на Германскиот Залив. Фризиските Острови и соседните крајбрежни брегови колективно се наречени Фризија. Јужниот дел на Заливот е познат како Залив Хелголанд. Помеѓу 1949 и 1956, бродската прогноза на ББС го користела „Хелголанд" како одредница за површината, сега позната како Германски Залив.

Додатна литература
------------------

* George Drower (2011). *Heligoland: The True Story of German Bight*. The History Press.
* C.Michael Hogan. 2011. *Wadden Sea*. eds. P.Saundry & C.Cleveland. Encyclopedia of Earth. National Council for Science and the Environment. Washington DC

Поврзано
--------

* Залив (географија)
* Фризија
* Фризиски Острови
* Ваденско Море

Надворешни врски
----------------

* Карта на регионот

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Германија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Холандија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Данска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 54°27′14″N 7°12′50″E﻿ / ﻿54.45389° СГШ; 7.21389° ИГД﻿ / 54.45389; 7.21389
**Горан Иванишевиќ** (хрватски: *ɡǒran iʋanǐːʃeʋitɕ*; роден на 13 септември 1971) е пензиониран хрватски професионален тенисер и моментален тениски тренер. Тој е единствената личност која ја има освоено титулата на Вимблдон со вајлд карта од страна на организаторот. Тој го постигнал овој успех во 2001 година, откако претходно бил второпласиран на првенствата во 1992, 1994 и 1998 година. Пред турнирот во 2001, тој бил рангиран на 125-тото место , a по неговата победа се искачил на 16- тото место. Неговиот највисок ранкинг во кариерата било второтоместо (зад Пит Сампрас) во 1994 година. Тој бил тренер на Марин Чилиќ од септември 2013 до јули 2016 година, што го водел Чилиќ до неговото најголемо достигнување до денес, титулата на УС Опен во 2014 година..

Наводи
------

1. ↑  „gòra" (српскохрватски). Посетено на 2018-03-17. Gòran
2. ↑  „Ìvan" (српскохрватски). Посетено на 2018-03-17. Ivaníšević
3. ↑  „Ivaníšević" (српскохрватски). Посетено на 2018-03-17. Ivaníšević
4. ↑  „Goran Ivanišević – Rankings History". *ATP World Tour*.
5. ↑  „Marin Cilic - Timeline | Facebook". Посетено на 2016-07-21.
**Стојан Ванчов Бунгуроски** ( 1923
 во Кичево —  1944
 во Сарандиново, Прилепско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По занимање бил шивач. Уште за време на окупацијата се определил за борба против окупаторот. Посебно била забележлива неговата активност околу организирањето млади луѓе за борба против окупаторот. Во почетокот на 1943 година, сакајќи да се поврзе со единиците на НОВ на Македонија, заедно со својот другар Методија Стефаноски, се упатиле кон Дебарца и преку селото Мраморец упаднале на територијата окупирана од фашистичка Бугарија. По неколку денови, стигнале во Битола каде се поврзале со тамошната партиска организација. За време на зимата 1944 година работеле во Битола, но во пролетта биле откриени од бугарските фашисти. Биле фатени, малтретирани и осудени на смрт. На пат за Македонски Брод, кај селото Сарандиново, поради тепањето од страна на Бугарите, Стојан починал.

Поврзано
--------

* Методија Стефаноски
* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 47.
**Стојан Димитров Величковски** ( 1909
 во Скопје — 13 ноември 1944

 во Скопје) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Израснат е во сиромашно семејство. По завршување на основното училиште работел како келнер. Во периодот на фашистичката окупација на Македонија постојано се истакнувал како симпатизер на народно-ослободителната војна. Во 1944 година бил вклучен во организирана работа за целите на НОВ. Активно учествувал во собирање на материјална помош како и во одржување на врски за испраќање на истата до партизанските единици. И припаѓал на една од ударните групи кои на непријателот не му давале мир во градот. Кога народната власт во Скопје организирала народна милиција, станал нејзин член меѓу првите. На 12 ноември 1944 година на партизаните им ги покажувал непријателските позиции и утврдувања. Утредента активно учествувал во уличните борби за ослободувањето на Скопје, во кои храбро загинал. Бил закопан на скопските гpoбиштa.

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 180. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Свети Архангел Михаил** (грчки: *Αρχαγγέλου Μιχαήλ*) — црква во селото Нестрам, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.

Храмот мала црквичка или параклис во маалото Горнени, изграден на почетокот на XX век на местото на постара црква која била метох на грамoшкиот манастир „Св. Захариј" пред неговото опожарување. Денешниот мал храм е украсен со забележителни икони од 1930 г. — дело на истакнатиот костурски зограф Атанасиос Панајоту.

Поврзано
--------

* Костурска епархија

Наводи
------

1. ↑  „Φως της Καστοριάς". 6 ноември 2013. Посетено на 11 јануари 2015.
**Турјак** — замок во селото Турјак, Општина Велике Лашче, Словенија. Овој замок се смета за еден од најимпресивните и најпознатите замоци во оваа област. Првиот замок бил изграден кон крајот на 11 век од страна на лордовите фон Ауерсперг. Во 1140, објектот бил уништен и изгорен за време на борбата помеѓу двата наследници на Пилграм II фон Ауерсперг, неговиот син Пилграм IV и неговиот зет Отон Ортенбуршки.

Тековниот замок првпат се споменува во 1220 година. Во 1270 година, Петар и Волфганг фон Ауерсперг го продале имотот на друг потомок од семејството, Балтазар фон Ауерсперг, канцелар на Светото Римско Царство. Изградбата била комплетно уништена од страна на големиот земјотрес од 1511 година, но повторно била обновена по овој настан.

Во текот на 16 век, Ауерсперг биле силни поддржувачи на протестантската реформација во *Словенија*. На познатиот словенечки протестантски водач Примож Трубар, како и на Јуриј Далматини работеле во замокот, каде го обработиле и првиот превод на Библијата на словенечки. Во 1805, имотот бил продаден на Павле Алоис Јохан. Помеѓу 1916 и 1931 година, замокот бил во сопственост на Лео Хервард.

На 19 септември 1943 година, замокот бил заземен од страна на партизаните по долга битка со Белате гарда на словенечките. По војната, имотот бил национализиран.

Во 2006 година, тогашниот претседател на Словенија, Јанез Дрновшек, со неговата партија одржал голем собир во замокот.

Наводи
------

1. ↑  Ljubljana City Museum[*мртва врска*]

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Замоци и дворци во Словенија |
| --- |
|  |
| 
* Ајманов замок
* Баумкирхерова кула
* Бетнава
* Бизељско
* Бледски замок
* Богеншперк
* Бокалце
* Борл
* Браник
* Брдо кај Крањ
* Брежице
* Велење
* Випава
* Водокула
* Горња Радгона
* Градац
* Грацарова кула
* Жовнек
* Иг
* Јабле
* Јакобски Дол
* Калец
* Каценштајн
* Кизелштајн
* Козјак
* Копривник
* Косов велепоседнички дом
* Костел
* Кравјек
* Крумперк
* Кршко
* Липнички замок
* Лихтенберк
* Лож
* Ложе
* Љубљански замок
* Мајшперк
* Манастир Олимје
* Мариборски замок
* Медиски замок
* Метлика
* Миренски Град
* Мокрице
* Ортнечки замок
* Пишеце
* Подсмрека
* Полхов Градец
* Предјамски замок
* Птуј
* Равне
* Рака
* Рачји Двор
* Руардов велепоседнички дом
* Севница
* Словенска Бистрица
* Снежник
* Стрмол (дворец)
* Стрмол (замок)
* Тиволи
* Турјак
* Турн
* Цељски замок

 | Грб на Словенија |

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Оваа статија поврзана со градба во Словенија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

 |
**„Врвови и корени"** е трет студиски албум на групата Дабатс. Презентацијата на албумот се одржала на 14 јануари 2010 година во московскиот клуб „Икра".

Осврти
------

Тој е суштински различен од претходните албуми со својот жив звук. Снимено е во текот на четири години. Непосредно пред официјалното издавање, албумот бил објавен на Интернет без три песни (10-12). Покрај тоа, интересно е да се испреплетат музика во живо и примероци на познати уметници реге

Наводи
------

1. ↑  Линус Унисон (2010-01-31). „Дабац - Вершки да корешки". Рифма мира. Архивирано од изворникот на 2015-06-16. Посетено на 2015-06-14. Занемарен непознатиот параметар `|deadlink=` (се препорачува `|url-status=`) (help)

Врски
-----

* Албум „Врвови и корени" на мрежното место на студиото Архивирано на 1 декември 2020 г.
Секвенци на говор на Адолф Хитлер
**Говорништво** или **ораторство** — говорење пред група луѓе на подреден, умислен начин кој има за цел да ги информира, влијае врз, или да ги забавува слушателите. Како и кај било кој начин на општење, говорништвото се состои од пет најважни елементи „*кој* кажува *што*, *кому* со помош на кој *медиум* и со која *цел*"?

Целта на говорништвото може да биде од едноставен пренос на информации, мотивирање на луѓето да дејствуваат на извесен начин, па до едноставно раскажување на некоја приказна. Добриот говорник треба да може и да ги менува чувствата на своите слушатели, а не само да ги информира. Во античка книжевност покрај оние родови што се составуваат во стих се појавиле и се развиле и прозни книжевни родови. Покрај филозофската книжевност и историографијата, меѓу овие спаѓа и говорништвото

Историја
--------

Говорењето во јавност е речиси старо колку и самиот говор. Првите учебници на оваа тема се напишани пред поеќе од 2400 години, а принципите елаборирани во нив биле производ на практики и искуства на говорниците во Стара Грција. Овие основни принципи имаат претрпено промени како што се менувале самите општества и култури, но сепак тие останале изненадувачки униформни.

Вежбање
-------

Доброто говорништво може квалитетно да се извежба со зачленување во некое говорничко друштво. Членовите учат со гледање и слушање, како и со лични вежби на кои другите членови даваат конструктивни примедби. Тие одредби се:

* Ораторство
* Употреба на гестикулации
* Контрола врз гласот
* Избор на речник
* Прибелешки
* Употреба на хумор
* Развивање на однос со слушателите

Водство
-------

Мартин Лутер Кинг говори на толпа
Успешното водство секогаш зависи од квалитетот на говорништвото на тоа лице, и истото често може да го надомести недостатокот на други способности. Целите за кои оваа вештина се употребува можат да бидат најразнообразни - Адолф Хитлер и Мартин Лутер Кинг двајцата употребувале говорништво со цел да извршат силно влијание врз оппштеството - но во прилично различни насоки.

Општо
-----

Стравот од јавното говорење се нарекува глософобија (или неформално „трема"). Се смета дека ова е најчестата фобија во светот — дури почеста и од фобијата од смрт — таа е присутна кај 75% од сите луѓе на светот.

Говорништвото како мотив во уметноста
-------------------------------------

* „Мојот роднина Дикран, говорник" — расказ на американскиот писател Вилијам Саројан.

Поврзано
--------

* Глософобија
* Трема
* Говорник
* Дебата
* Елоквенција
* Оратор
* Ораторство
* Реторика
* Говор

Наводи
------

1. ↑  Вилијам Саројан, *Се викам Арам*. Скопје: Македонска книга, 1970, стр. 67-75.
**Гителде** (германски: *Gittelde*) — село и поранешна општина во округот Остероде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 март 2013 година е дел од општината Бад Грунд.

Историја
--------

Гителде било создадено во X век. Во документ кој потекнува од 953 година, местото било запишано по првпат, а неколку години подоцна му биле доделени пазарни и ковачки права во 965 година.

Знаменитости
------------

Постојат бројни добро зачувани куќи изградени во фахверк во средиштето на градот.

Црквата „Св. Маврициј", која била изградена во средниот век, има неороманескнен наос кој потекнува од XIX век. Нејзината камбанарија била изградена во барокен стил околу 1700 година. Во црквата има готски олтар со дрвени резби. Црквата „Св. Јован" која веројатно била изградена во X век има камбанарија која потекнува од 1660 година.

Железничката станица во Гителде на линијата Херцберг-Зезен е историска дрвена градба во југоисточниот дел на селото.

Урнатините на замокот Штауфенбург (*Stauffenburg*) се вредни за посета. Замокот бил основан кратко по 1050 година. Бил користен како затвор до 1778 година и како каменолом потоа.

* Црква „Св. Маврициј"Црква „Св. Маврициј"
* Црква „Св. Јован"Црква „Св. Јован"
* Фахверк-куќи долж улицата Брајте ШтрасеФахверк-куќи долж улицата Брајте Штрасе
* Фахверк-куќи долж улицата Ланге ШтрасеФахверк-куќи долж улицата Ланге Штрасе
* Железничка станицаЖелезничка станица

Наводи
------

1. ↑  Josef Walz: *Der Harz*, p. 304. Köln 1995
2. ↑  G. Ulrich Großmann: *Hannover und Südniedersachsen*, p. 189. Köln 1999
3. ↑  Josef Walz: *Der Harz*, p. 305. Köln 1995
4. ↑  G. Ulrich Großmann: *Hannover und Südniedersachsen*, p. 190. Köln 1999

Надворешни врски
----------------

* Гителде на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 247821833
* GND: 4482657-6
* SUDOC: 066838924
* BNF: cb13568661g (податоци)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Долна Саксонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Лого на Германските железници
**Германска железница** (гер. *Deutsche Bahn AG*) е германска железничка компанија основана во 1994 година. година. Тоа била создадено со спојување на две германски државни железнички компании - Западногерманската железница (*Deutsche Bundesbahn*) и Источногерманската железничката компанија (*Deutsche Reichsbahn*). Се означува како втора најголема транспортна компанија во светот и како најголема европска железничка компанија. Таа е во сопственост на германската држава. На полето на своето работење, покрај превозот на патници и стоки по железница, и изградбата и одржувањето на железничката инфраструктура.

Оваа компанија поседува над 500 зависни сестрински компании. Оваа компанија во областа на железничкиот сообраќај, учествува со повеќе од половина од вкупниот сообраќај. Во други области - транспорт, логистика и други услужни дејности - ја генерира втората половина од оперативниот сообраќај.

Седиштето на компанијата се наоѓало во Франкфурт некое време. Во 2000 година. се преселува во нова зграда во Берлин, но развојот и другите централни одделенија остануваат во Франкфурт.

Основниот капитал на компанијата изнесува 2,15 милијарди евра, кој е поделен на 430 милиони акции во сопственост на германската држава.

Врз основа на ваквите имотни односи, оваа компанија може да се нарече „приватно организирана државна компанија". Во 2006 година била генерирана добивка од 1,68 милијарди евра. Друштвото остварува дел од својот приход преку договори со јавни институции и организации. Одржувањето и изградбата на железничката инфраструктура се регулира посебно.

Сопствена структура
-------------------

"Германската железници" а. д. е во сопственост на Сојузната влада на Германија.

Поврзано
--------

* Сообраќај во Германија
* Железнички сообраќај во Германија

Наводи
------

1. ↑  Годишња брошура 2008 pp. 19, Посетено на 15. 4. 2013.
2. ↑  Пословни извештај из 2005. године Архивски примерок на Семрежниот архив (англиски)
 март 2006, с. 178
3. ↑  *Медорн: Муштерије ће профитирати од изласка немачких железница на берзу* Архивирано на 23 март 2012 г. Посетено на 15. 4. 2013.

Надворешни врски
----------------

* Службено мрежно место
**Тракта**, наречена и **лаганон,** **лаганум** или **лагана** е еден вид извлечено или валано тесто за пециво во римската и грчката кујна.

Што точно било тоа е нејасно: „Латинската *тракта''* ... се чини дека е еден вид пециво. Тешко е да се биде сигурен, бидејќи неговото создавање никогаш не е целосно опишано"; и можеби значело различни работи во различни периоди. *Лаганон/лаганум* во различни периоди бил бесквасен леб, палачинка и подоцна еден вид тестенини.

*Тракта* се споменува во *Apicius* како згуснувач за течности. Велинговиот превод на *Апикиј* го опишува како „парче пециво, тркалезен леб или ролна во овој случај, бајат, најдобро одговара за оваа намена".

Се спомнува и во рецептот на Като постариот за торта од плацентата, обложена со сирење.

Некои писатели го поврзуваат со современите италијански лазањи, од кои тоа е етимон, но повеќето автори негираат дека се работи за тестенини.

Постои современ грчки квасен леб, наречен *лагања*, но не е јасно кога името првпат било применето на квасен леб.

Белешки
-------

1. ↑  τρακτὸς, τρακτόν "dough drawn out or rolled for pastry," Henry George Liddell, Robert Scott, *A Greek-English Lexicon*, on Perseus
**Херакле** (латински: *Heracles, Hercules*, 327–309 гг. до н. э.) — син на македонскиот цар Александар III Македонски од неговата љубовница Барсина.

Мајката на Херакле, Барсина, потекнува од познат персиски род, нејзиниот татко е Артабаз. Ја омажиле за Гркот Ментор, кој командувал со Персиските војски на Запад, а после неговата смрт таа повторно се омажила и тоа за братот на покојниот маж, Мемнон. Мемнон војувал со Александар Македонски, кога тие се подготвувале кон Азија во 334 п.н.е. и за да не пребегне кон македонскиот цар, неговата жена Барсина го држела во дворецот персискиот цар Дариј III Кодоман.
Во 333 п.н.е. Мемнон умира, во таа година е Битката кај Иса, каде Дариј претрпел целосен пораз и избегал. Дел од неговиот дворец, вклучувајќи ја и Барсина, бил завојуван во Дамаск како воен трофеј. Барсина имала околу 30 години, таа била убава и Александар, кој воопшто не бил рамнодушен кон жените, ја зел како залог. Во 327 п.н.е. Барсина на возраст од 36 г. го родила Херакле, првото дете на Александар, самата таа имала деца од првиот маж. После женидбата на Александар со бактријската кнегиња Роксана, мајката го повела Херакле во Пергам, каде тие мирно живееле заедно сѐ до смртта на Александар во 323 п.н.е.

За незаконитиот син на Александар Македонски се спомнува во времет на барање нов цар, кој должен е да има царска крв и да е од машки род. Јустин пишува, дека командирот на фалангата Мелеагер предложил : „…ако тие[полководците] сакаат момче, тој е во Пергам и е син на Александар од Барсина, по име Херакл, или, ако тие предпочитаат маж, го има во кампот Ардеа (Сбтцко), брат на Александар]". Предлогот за Херакле не поминал, и Барсина со синот спокојно продолжиле да живеат во Пергам до 309 до н. э. Во 310-309 п.н.е. пос роскошниот банкет Херакле и неговата мајка ги удавиле по наредба на Полиперхон.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со античка Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Гирска пештера** е пештера која се наоѓа на североисточните падини на планината Романија, во селото Доње Гире, Општина Соколац, Република Српска, БиХ. Должината на пештерата е 1.300 метари. Оваа пештера е под заштита на Заводот за заштита на културно историското и природното наследство на Република Српска, и спаѓа во природно добро од I категорија.

Поврзано
--------

* Пештери во Република Српска
* Заводот за заштита на културно историското и природното наследство на Република Српска

Наводи
------

Извори
------

* Завод за заштиту културно историјског и природног насљеђа Републике Српске: Заштита спелеолошких објеката Републике Српске
Мајк Годвин во 2010 г.
**Годвинов закон** (англиски: *Godwin's Law*) — тврдење на американскиот правник Мајк Годвин изнесено во 1990 година кое гласи: „Како што се заострува дискусијата водена по електронски пат, веројатноста за правење споредба со Хитлер или Нацистите се доближува до 1." Или протолкувано со други зборови, ако дискусијата е жестока, без разлика на темата, по одредено време еден од дискутантите би направил споредба со Хитлер или некој друг познат диктатор од историјата.

Иако во првичната негова форма тој важел исклучиво за форумите на семрежјето, тој денес важи за секаков облик на дебата водена на друштвените мрежи или по блоговите.

Научникот Годвин тврди дека го изнел законот во 1990 како експеримент од полето на меметиката. Вели дека неговата цел како меметичка алатка е да ги намали таквите непристојни споредби, или со други зборови целта на овој закон е од педагошка и реторичка природа.

Во 2012 г. Годвиновиот закон бил внесен во третото издание на „Оксфордски речник на англискиот јазик".

Наводи
------

1. ↑  Mike Godwin (October, 1994). „Meme, Counter-meme". *Wired*. Посетено на 2006-03-24. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  Ben Goldacre (16 September 2010). „Pope aligns atheists with Nazis. Bizarre. Transcript here". bengoldacre - secondary blog. Архивирано од изворникот на 2013-03-25. Посетено на 2013-06-18.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
3. ↑  „I Seem To Be A Verb: 18 Years of Godwin's Law". Jewcy.com. 2008-04-30. Архивирано од изворникот на 2013-01-15. Посетено на 2010-04-16.
4. ↑  „Oxford English Dictionary Online version December 2012". Oxford University Press. Отсутно или празно `|url=` (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)
**Чуварот на пругата Тил** (германски: *Bahnwärter Thiel*) – расказ на германскиот писател Герхарт Хауптман.

Содржина
--------

Тил е чувар на железничката пруга во близината на малото село Ној-Цитау. По пет години поминати во службата, тој се жени со Мина, која две години подоцна умира на пораѓањето, но детето (Тобија) останува живо. По една година, тој се преженува со Лена која, исто така, му раѓа син. Лена е крупна жена, наклонета кон расправии и со тирански карактер и за кусо време таа успева целосно да завладее во семејството, а Тил мирно се повлекува, вредно вршејќи си ја должноста. По раѓањето на бебето, Лена започнува да го тормози Тобија, но Тил не знае ништо за тоа. Сепак, еден јунски ден, тој заминува на работа, но набргу се враќа за да го земе појадокот што го заборавил дома. Таму, тој со свои очи го гледа насилството на Лена над Тобија, меѓутоа не презема ништо, туку само тажен се враќа на работа.

Кога се враќа на должноста, Тил паѓа во длабока жалост и му се причинува дека ја гледа својата прва жена Мина како бега од него. По некој ден, Тил и Лена заминуваат да садат компири на една нива во близината на железничката пруга, а со себе ги земаат и двете деца. Додека Лена работи на нивата, Тобија го чува бебето, а Тил заминува да ја врши својата работа. Во тој миг поминува брзиот воз и го удира Тобија, кој е тешко ранет. Гледајќи го сето тоа со своите очи, Тил е длабоко потресен. Лена заминува со неколку железничари во блискиот град, носејќи го Тобија во болницата, а Тил останува на своето работно место. Во состојба на длабока загриженост, тој се обидува да го задави бебето, но во тоа го прекинува звукот на возот што поминува по пругата. Подоцна, пристигнува друг воз, носејќи го мртвото тело на Тобија и тогаш Тил се онесвестува, така што на носилка го пренесуваат во неговата куќа. Таму, под дејство на заморот, Лена заспива и кога пристигаат луѓето со мртвото тело на Тобија, тие ја здогледуваат страшната глетка: во меѓувреме, Тил ја искасапил Лена и го заклал бебето, а потоа побегнал. Сепак, подоцна успеваат да го најдат на пругата, во близината на местото на смртта на Тобија. Потоа, полицијата го апси и го затвора во болница за душевно болни луѓе.

Осврт кон делото
----------------

Расказот „Чуварот на пругата Тил" се одликува со силно изразена натуралистичка боја. Делото е напишано под големо влијание на Емил Зола и тоа се гледа како во остриот натурализам на сите сцени во кои се појавува жената, така и во симболиката на поетизирањето.

Наводи
------

1. ↑  Gerhart Hauptman, *Čuvar pruge Til – Jeretik iz Soane*. Beograd: Rad, 1960, стр. 3-14.
2. ↑  Gerhart Hauptman, *Čuvar pruge Til – Jeretik iz Soane*. Beograd: Rad, 1960, стр. 14-35.
3. ↑  B. P. „Gerhart Hauptman", во: Gerhart Hauptman, *Čuvar pruge Til – Jeretik iz Soane*. Beograd: Rad, 1960, стр. 130-131.
**Форензичката ентомологија** е научна дисциплина која ја изучува шемата на инвазијата на инсектите со нивните развојни фази на различни видови кои можат да се најдат на распаднат труп или останки за време на правни истражувања.
Тоа е апликација на биологијата во проучување на инсекти за правни прашања. Форензичката ентомологија вклучува изучување на инсекти. Останатите членконоги се вклучени како случајни минувачи или членконоги кои се исхрануваат со инсекти. Членконоги кои се вклучуваат се пајаци, стоногалки,крлежи, изоподни ракчиња итн. Освен што првенствено се користи во одредување на пост морталниот период, може да се користи и за истражување и на други спорови во однос на инвазија на инсекти на некој посев и слично. Форензичката ентомологија исто така може да се користи за откривање дроги и отрови, се утврди локацијата на инцидент, и да се најде на присуство и времето на нанесување на рани. Судска Ентомологија можат да бидат поделени во три подобласти: урбани, производи кои се складираат и медицинско-правна/медицинско-кривична ентомологија.
Двокрилците се први инсекти кои го населуваат трупот по настанување на смртта. Останати инсекти кои се појавуваат на телото се тврдокрилците со фамилиите Sylphidae,Dermestidae,Nitidulidae,Cleridae,Trogidae итн.

Белешки
-------

1. ↑  „*Lucilia sericata* (Meigen) and *Chrysomya megacephala* (Fabricius) (Diptera: Calliphoridae) Development Rate and its Implications for Forensic Entomology". *J Forensic Sci Med*. **2** (3): 146–150. 2016. doi:10.4103/2349-5014.191466.
Црковната парохиска општина Хенштет во Дитмаршен
**Црковна парохиска општина Хенштет** (германски: *Kirchspielslandgemeinde Hennstedt*) — поранешна општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште било во Хенштет. Во јануари 2008 година била споена со општинските заедници Црковна парохиска општина Лунден и Црковна парохиска општина Телингштет со кои ја создале општинската заедница Црковните парохиски општини Ајдер.

Црковната парохиска општина Хенштет се состоела од следниве општини:

1. Баркенхолм
2. Бергеверден
3. Делфе
4. Федеринген
5. Глизинг
6. Хеген
7. Хенштет
8. Холингштет
9. Клеве
10. Линден
11. Нордерхајштет
12. Шлихтинг
13. Зидерхајштет
14. Вимерштет

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

Координати: 54°16′N 9°10′E﻿ / ﻿54.267° СГШ; 9.167° ИГД﻿ / 54.267; 9.167
**Формозанскиот облачен леопард** (*Neofelis nebulosa brachyura*) е подвид на облачниот леопард. Ова животно е ендемско за островот Тајван и денес се верува дека е изумрен вид. Неговата опашка е пократка од опашката на останатите подвидови на облачниот леопард. 

Формозанскиот облачен леопард е второ најголемо животно на Тајван, после формозанската црна мечка. Откако голем дел од неговото природно живеалиште било уништено, ова животно било принудено да се повлече на планините Јушан и Даву. Формозанскиот облачен леопард последен пат бил забалежан во 1980-тите.

Луѓето од народот Рукаи, тајванските абориџини, веруваат дека нивните предци настанале од овие мачки.