Џузепе Молтени: Исповед, 1838
**Исповед** — една од христијанските тајни во која верникот му ги исповеда своите гревови на свештеник (исповедник) и добива прошка за гревовите направени по крштевањето, заради обновување на заедницата со Бога и помирување со литургиската заедница чиј член е.

Во христијанската традиција светите тајни на покајанието и исповедта се сметаат за неизбежни начела во животот на верникот.

Тајната на исповедта претпоставува четири елементи:

1. каење
2. исповедање на гревовите
3. молитва за прошка
4. помирување со заедницата, што се манифестира со светата причест.

Покајанието има траен карактер и може да се врши независно од причеста.

Начин на исповед
----------------

Исповедта се прави во храм или исповедалница, пред свештеник. Верникот тогаш исповеда сè што го мачи во душата и ја оптоварува неговата совест. Гревовите се исповедаат, дури и оние направени во мислите и желбите.

Чување тајна
------------

На современите исповедници им е забрането да ги откриваат гревовите на оние што се исповедале, иако во древно време исповедта била отворена и јавна (првите христијани се срамеле да хулат на Бога, а не на луѓето). До 1917 година биле дозволени два исклучоци од ова правило:

* ако некој во признанието изјавил зла намера против суверениот и јавниот ред, без притоа да изрази негирање на таквата намера
* ако некој, иако тајно, намерно создал искушение меѓу луѓето (верска фикција, лажно чудо) и признал, но не изразил согласност со јавна објава, дека последиците од искушението ќе бидат уништени.

**Денес, гревовите откриени во исповедта не се објавуваат под никакви услови, дури и кога се сведочи за време на истрага и на суд**.

При исповедањето, забрането е да се прави разлика меѓу луѓе кои се благородни и едноставни, да им се опростува на едните, а со другите да се постапува строго, исповедта се претвора во средство за принуда и нескромни барања. Забрането е да се врши исповед на неколкумина истовремено, не само на возрасни, туку и на деца. Во исповедта на глуви или на странски државјани кои не го зборуваат локалниот јазик, на исповедникот му е дозволено да се обрати и да се запознае со моралната состојба на исповедникот пред неговите роднини, а исто така да го покани писмено да се изјасни за своите гревови; овој запис мора да биде запален во негово присуство. Заедно со опоменувањето на покајникот и одредувањето на епитимијата, исповедникот е должен да ги разликува гревовите што се простени (направени од незнаење и слабост) од оние што се сметаат за смртни, во случај кога покајанието го лиши христијанинот од Божјата благодат.

Исповедта како тема во уметноста
--------------------------------

* Исповед - расказ од Иво Андриќ

Поврзано
--------

* Свети тајни
* Покајание
* Каење

Наводи
------

1. ↑  Приручник свештеника. - Т. 8. Пасторална теологија. - М .: Издавачка кућа Моск. Патријархата, 1988.

Надворешни врски
----------------

* Исповед на Ризницата ?
* Confession "Made Easy"
* Catholic celebration of the Sacrament of Penance (Rite of Penance) Архивирано на 28 мај 2017 г.
* Confession – Catholic Sacrament of Reconciliation – Penance
* Anglicanism and Confession
* Lutheran view on Confession
* Sacraments of Repentance and Confession in the Coptic Orthodox Church
* Confession in the Russian Orthodox Church (photo)
* Confession Eastern Orthodox Church
* The Church Fathers on Confession