**Барбара Ли Смит Бодичон** (8 април 1827 - 11 јуни 1891 година) била англиска едукаторка и уметничка и водечка феминистка и активистка за правата на жените од средината на 19 век. Таа го објавила своето влијателно *Кратко резиме на законите на Англија во врска со жените* во 1854 година. Таа е ко-основач на *English Woman's Journal* во 1858 година. Бодичон го ко-основала колеџот Гиртон, Кембриџ (1869).

Семејство и воспитување
-----------------------

Барбара Бодичон била вонбрачно дете на Ен Лонгден, милинер од Алфретон, Дербишир и политичар од Виг, Бенџамин (Бен) Ли Смит (1783–1860), единствениот син на радикалниот аболициран Вилијам Смит. Тој имал четири сестри. Едната, Френсис (Фани) Смит, се омажила за Вилијам Најтингел (не Шор) и родила ќерка, Флоренс, медицинска сестра и статистичар; друга, Џоана Марија, се омажила за Џон Бонам-Картер (1788–1838) пратеник и го основала семејството Бонам Картер. Таткото на Бен Смит сакал тој да се ожени со Мери Шор, сестрата на Вилијам Најтингел, сега брачна роднина.

Домот на Бен Смит бил во Мерилебон, Лондон, но од 1816 година тој наследил и купил имот во близина на Хестингс : Фармата Браун во близина на Робертсбриџ, со постоечка куќа изградена околу 1700 година, и Кроуам Манор, Вестфилд, која опфаќала 200 acres (0.81 km2). Иако бил член на слетните господини, Смит имал радикални ставови. Тој бил неистомисленик, унитарист, поддржувач на слободната трговија и добродетел на сиромашните. Во 1826 година тој ги сноси трошоците за изградба на училиште за сиромашните во внатрешноста на градот на плоштадот Винсент, Вестминстер, и плаќал по еден денар неделно за такси за секое дете, ист износ што го плаќаат нивните родители.

Смит ја запознал Ен Лонгден додека бил на посета кај неговата сестра во Дербишир. Таа останала бремена од него и тој ја однел на југот на Англија, сместувајќи ја во изнајмена ложа во Ватлингтон, во близина на Батл, Источен Сасекс, како „Госпоѓа Ли", презимето на односите на Бен Смит на блискиот остров Вајт. Раѓањето на Барбара предизвикало скандал, бидејќи парот не биле венчани. Смит возел од Брауновата фарма за да ги посетува секојдневно, а за осум недели Ана повторно била бремена. Кога се родил нивниот син Бен, четворицата заминале во Америка на две години, при што било зачнато уште едно дете.

По враќањето во Сасекс, тие живееле отворено заедно кај Браун и имале уште две деца. Откако последната се родила во 1833 година, Ана се разболела од туберкулоза. Смит изнајмил 9 Пелхам Кресент, Хестингс, кој бил свртен кон морето, чии здрави својства биле високо ценети во тоа време. Локалната жена, Хана Вокер, била вработена да се грижи за децата. Ана не закрепна и затоа Смит ја однесе во Рајд, Островот Вајт, каде што починала во 1834 година.

Смит, невообичаено за тоа време, ги испратил сите свои деца во локалното училиште да учат заедно со децата од работничката класа, наместо да ги праќа постарите мажи на интернат или во елитно дневно училиште. Подоцна тој подеднакво ги делел финансиските донации со сите деца, и машки и женски, давајќи им приход од 300 фунти годишно од полнолетството (21).

Животот
-------

Вентор, насликана од Барбара Бодичон
Името на Барбара Бодичон на споменикот на реформистите, Гробиштата Кенсал Зелени
Во почетокот на нејзиниот живот, Барбара покажала сила на карактер и широчина на симпатии што ќе ја придобијат нејзината важност меѓу филантропите и социјалните работници. Независните приходи и дале слобода што вообичаено не ја чувствуваат многу жени  и Бодичон и група пријатели од Лондон почнале редовно да се состануваат во 1850-тите за да разговараат за правата на жените и станаа познати како „ Дамите од Лангам Плејс ". Ова станало едно од првите организирани женски движења во Британија. Тие енергично следеле многу причини, вклучувајќи го и нивниот Комитет за имот на мажените жени. Во 1854 година, таа објавила *Кратко резиме на законите на Англија во врска со жените*, што помогнајки да се промовира усвојувањето на Законот за сопственост на мажените жени од 1882 година. Во овој период Бодичон се дружела со уметничката Ана Мери Ховит, за која седела во неколку наврати.

Првата врска на Бодичон била со Џон Чепмен, уредник на *Вестминстер Ривју*, но таа одбила да се омажи за него и ги загубила своите законски права. На 2 јули 1857 година, таа се омажила за еминентниот француски лекар, д-р Ежен Бодишон, во капелата на улицата Литл Портланд. Патем, ова била во годината кога Законот за брачни причини од 1857 година, за кој Бодишон имала кампања, им дозволи на жените пристап до судовите за развод. Иако зимувала долги години во Алжир, Бодишон продолжила да ги води движењата што ги иницира во име на Англичаните. 

Во 1858 година, Бодичон го основала *Англискиот женски весник*, орган за дискусија за прашањата за директно вработување и еднаквост на жените, особено за рачно или интелектуално индустриско вработување, проширување на можностите за вработување и реформа на законите кои се однесуваат на половите.

Во 1866 година, во соработка со Емили Дејвис, Бодичон направила шема за проширување на универзитетското образование на жените. Првиот мал експеримент во ова, во Хичин, се разви во колеџот Гиртон, Кембриџ, на кој Бодичон изобилно давала од своето време и пари. 

Бодичон била унитарист, која напишала за Теодор Паркер : „Тој му се молеше на Создателот, бесконечната Мајка на сите нас (секогаш користеше Мајка наместо Татко во оваа молитва). Тоа беше молитвата на сè што некогаш сум слушнала во мојот живот, која беше највистинска за мојата индивидуална душа." 

На 21 ноември 1865 година, Барбара Бодичон, помогната од Џеси Бушерет и Хелен Тејлор, ја изнела идејата за парламентарна реформа насочена кон постигнување на правото на глас за жените.

И покрај сите нејзини јавни интереси, Бодичон нашла време за општеството и нејзината омилена сликарска уметност. Бодичон студирала под Вилијам Холман Хант. Нејзините акварели, изложени во Салонот, Кралската академија и на други места, покажуваат оригиналност и талент и биле восхитувани од Коро и Дабињи. Лондонскиот салон на Бодичон вклучувале многу книжевни и уметнички познати личности од нејзиното време. Таа била ран член на Друштвото на женски уметници (SFA) и покажала 59 уметнички дела со нив помеѓу 1858 и 1886 година. Таа била интимен пријател на Џорџ Елиот и прва што го препозна авторството на *Адам Беде*. Се вели дека нејзиниот личен изглед ја инспирирал „високата, црвенокоса хероина на *Ромола* на Елиот со нејзиниот „израз на горда истрајност и латентна импулсност"".

Бодичон починала во Робертсбриџ, Сасекс, на 11 јуни 1891 година.

Образование и активизам
-----------------------

Таа била англиски лидер во движењата за образование и политички права за жените во текот на 1800-тите. Таа станала Барбара Бодишон откако се омажила за францускиот физичар Ежен Бодишон во 1857 година, но нејзиниот брак не ја одврати да продолжи со кампањите за правата на жените на образование.

Бодичон студирала на Дамскиот колеџ на плоштадот Бедфорд, основан во Лондон, Англија во 1849 година. Овде ѝ била дадена инструкција за работа како професионален уметник, а не како уметнички инструктор. Бодичон потекнувала од либерално унитарско семејство со приватен приход. Нивното независно богатство и било дадено на Бодичон поголема слобода да расте како уметник.

Во 1852 година, откако се запишала на колеџот Бедфорд, таа го развила и го отворила училиштето Портман Хол во Падингтон, истражувајќи практики во други основни училишта, заедно со нејзиниот прв главен учител, Елизабет Вајтхед.

Во 1854 година, Бодичон го објави *Краткото резиме на едноставен јазик за најважните закони за жените,* што било клучно во донесувањето на Законот за имотот на мажените жени. Во 1866 година, во соработка со Емили Дејвис, таа ја претстави идејата за универзитетско образование за жените, при што може да го спроведе првиот експеримент на колеџот во Хичин, кој се разви во колеџот Гиртон и на кој Бодичон стана посветен покровител. Студирала под англискиот уметник Вилијам Хенри Хант за да ја развие својата вештина во акварели.

Бодичон припаѓала на *кругот Лангам Плејс*, група на напредни жени уметници кои го развиле *англискиот женски весник*. Во текот на 1850-тите, оваа група се борела за образование на жените, вработување, права на сопственост и право на глас. Во 1859 година, Бодичон, заедно со многу женски уметници, вклучувајќи ги Елиза Фокс, Маргарет Гилис и Емили Мери Озборн, потпишале петиција со која бараат пристап на жените до училиштето на Кралската академија. Нивното барање било одбиено, наведувајќи дека ќе бара од Кралската академија да развие „одвоени" часови за живот. Во 1860 година, Лаура Херфорд, една од жените уметнички кои се бореле за пристап, поднела апликација до училиштето на Кралската академија користејќи ги само нејзините иницијали. Таа била примена, на голема срам на Академијата. Уписот на Херфорд бил дозволен, и постепено повеќе жени уметници беа прифатени во следните години.

Гроб
----

Во 2007 година, Ајрин Бејкер и Лесли Абдела помогнале да се обнови гробот на Барбара Бодичон во дворот на црквата Брајтлинг, Источен Сасекс, околу 50 милјаs (80 kм) од Лондон. Била во лоша состојба, со зарѓосани и откинати огради, а натписот на гробот едвај читлив. Историчарката д-р Џудит Роуботам од Универзитетот во Нотингем Трент упатила апел за средства за обновување на гробот и неговата околина, со што биле собрани околу 1.000 фунти.  Оградите биле песочни и обоени, а гранитната гробница била исчистена.

Комеморација
------------

На 30 јуни 2019 година, во колеџот Гиртон била откриена Сина плакета која заеднички ги одбележува основачите Барбара Бодичон и Емили Дејвис од бароницата Хејл, претседател на Врховниот суд, како дел од прославите на 150-годишнината на колеџот. Плочата се наоѓа на главната кула на влезот во Гиртон, во близина на патот Хантингдон.

Поврзано
--------

* Историја на феминизмот
* Право на глас на жените во Обединетото Кралство
* Список на унитаристи, универзалисти и унитаристички универзалисти

Англиски сликарки од почетокот на 19 век кои изложувале во Кралската академија за уметност

Наводи
------

 

Атрибуција
* This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Bodichon, Barbara Leigh Smith". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.

Дополнително читање
-------------------

* Bodichon, Barbara (1972). *An American Diary, 1857–1858*. London: Routledge & Kegan Paul. ISBN 0710073305.0710073305
* Burton, Hester (1949). *Barbara Bodichon*. London: John Murray. ASIN B0006D73UQ.
* Helsinger, Elizabeth K. (1983). *The Woman Question; Social Issues, 1837–1883*. Taylor and Francis. ISBN 0824092325.0824092325
* Herstein, Sheila R. (1985). *A mid-Victorian feminist, Barbara Leigh Smith Bodichon*. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-03317-6.0-300-03317-6
* Hirsch, Pamela (1998). *Barbara Leigh Smith Bodichon: Feminist, Artist and Rebel*. London: Chatto & Windus. ISBN 0-7011-6797-1.0-7011-6797-1
* Lingwood, Stephen (2008). *The Unitarian Life: Voices from the Past and Present*. London: Lindsey Press. ISBN 978-0-85319-076-9.978-0-85319-076-9
* Marsh, Jan; Gerrish Nunn, Pamela (1998). *Pre-Raphaelite Women Artists*. London: Thames & Hudson. ISBN 0-500-28104-1.0-500-28104-1
* Метјус, Жаки. Барбара Бодичон: Интегритет во различноста (1827–1891) во Спендер, Дејл (ед. ), *Феминистички теоретичари: Три века клучни жени мислители*, Пантеон 1983, стр. 90-123ISBN 0-394-53438-7
* Uglow, Jenny (1987). *George Eliot*. London: Virago Press. ISBN 0860684008.0860684008

Надворешни врски
----------------

* Хејстингс прес био на Бодичон
* Барбара Бодичон
* Гиртон колеџ Кембриџ: Лични трудови на Барбара Ли Смит Бодичон
* Извадоци од американски дневник
* Викторијанската мрежа: Барбара Ли Смит (Мадам Бодичон) и Хестингс



1. ↑  „Bodichon: founder of the women's movement?". *Law Gazette*.
2. ↑  Helena Wojtczak. „Barbara Leigh Smith Bodichon: The Hastings Connections". Hastings Press. Архивирано од изворникот на 20 April 2016. Посетено на 24 September 2014.
3. 1 2  „Barbara Bodichon". *Spartacus Educational* (англиски). Посетено на 2020-02-04.
4. 1 2 3 4  Awcock, Hannah (2016-12-29). „Turbulent Londoners: Barbara Leigh Smith Bodichon, 1827-1891". *Turbulent London* (англиски). Посетено на 2020-02-04.
5. ↑  „Barbara Leigh-Smith Bodichon, A Brief Summary of Laws Concerning Women, 1854". *womhist.alexanderstreet.com*. Архивирано од изворникот на 10 November 2015.
6. ↑  Hirsch, Pam (Jan 2011) [2004]. „Howitt [Watts], Anna Mary (1824–1884)". *Oxford Dictionary of National Biography*. Oxford University Press. Посетено на 9 July 2011.
7. ↑  "Married". *Morning Post,* Thursday 9 July 1857, p. 8, via British Newspaper Archive. Retrieved 9 April 2021.
8. 1 2 3  Chisholm 1911. sfn error: no target: CITEREFChisholm1911 (help)
9. ↑  Lingwood, 2008.
10. ↑  „Jessie Boucherett". *Spartacus Educational*.
11. ↑  Baile de Laperriere, Charles (1996). *The Society of Women Artists Exhibitors 1855-1996*. Hilmarton Manor Press. стр. 117, Volume 1.
12. ↑  Uglow, Jenny (1987). *George Eliot*. London: Virago Press. стр. 69. ISBN 0860684008.
13. 1 2  "Barbara Leigh Smith Bodichon." Encyclopædia Britannica. 20 July 1998. Web. 20 February 2017 .
14. 1 2 3  "Bodichon, Barbara (1827–1891)." Women in World History: A Biographical Encyclopedia. Encyclopedia.com. 23 February 2017 .
15. 1 2  Whitney Chadwick, *Women, Art, and Society*, 5th edition. London: Thames & Hudson, Ltd, 2012.
16. ↑  „Campaigner's tomb appeal launched" (англиски). 2007-09-05. Посетено на 2019-01-09.
17. ↑  „Cambridge college unveils blue plaque for 'pioneering' women founders". *BBC News* (англиски). 2019-07-01. Посетено на 2019-07-01.