recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1126** (**MCXXVI**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1126 година од новата ера, 126. од вториот милениум, 26. од XII век и седма од 1120-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6634 и 6635 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5876 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4886 и 4887 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1879.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1126 година се протега во 3762 и 3763, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3822 и 3823 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1669. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 519 и 520 исламска година.

Настани
-------

Битката кај Хлумец, слика на Адолф Либшер
* 18 февруари – Битката кај Хлумец: Војводата Собеслав I, војвода на Бохемија ја поразил германската војска предводена од кралот Лотар III Саксонец и неговиот морависки сојузник, војводата Ото II Црниот. Собелсав станал главен на Војводството Бохемија.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1126 на Ризницата ?

1. ↑  Bellum.cz – Battle of Chlumec 18th February 1126
**Мемоарите на една гејша** (англиски: Memoirs of a geisha) е американски филм од 2005 година, во режија на Роб Маршал. Главните улоги ги играат: Зији Занг, Мишел Јео, Кен Ватанабе, Сузука Охго и Гонг Ли. Во 2006 година, филмот освоил „Оскар" за најдобра сценографија, костимографија и камера. Во 2006 година, Џон Вилијамс освоил „Златен глобус" и награда на БАФТА за најдобра музичка нумера, а во 2007 година и „Греми" за најдобар албум со филмска музика.

Содржина
--------

Филмот ја раскажува приказната на малата Чијо (ја игра Охго), која во 1929 година, заедно со својата сестра, е продадена во градот, откако нивната мајка се разболува. Таа станува слугинка во една куќа во која се одлгедуваат гејши. Кога ќе порасне, славната гејша Мамеха ја воведува во својот свет, учејќи ја на сите вештини што ги знае. Наското, Чијо го добива името Сајури и станува една од најпознатите гејши на своето време.

Портокаловите порти во храмот Фушими Инари во Фушими-ку, Кјото, користени во сцената каде низ нив трча млад Чијо

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Memoirs of a Geisha (2005) - Awards (пристапено на 5.4.2015)
2. ↑  „Мемоарите на една гејша", *Антена*, број 874, 27.3.2015, стр, 14.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 201891933
* LCCN: n2005057851
* GND: 7528031-0
* BIBSYS: 14063893
* BNE: XX5290716

 |

 |
Михаил Петрович Лазарев
**Михаил Петрович Лазарев** (руски: *Михаил Петрович Лазарев*; Владимир, 3 ноември 1788 — Виена, 11 април 1851) бил руски морнарски службеник и истражувач, во 1843 година станал и адмирал.

Животопис
---------

Лазарев потекнува од старо руско благородничко семејство од регионот, Владимир. Во 1800 година тој се запишал во руското морнарско училиште. Три години подоцна бил испратен во британската флота, каде што останал пет години,  за да научи за навигација. Од 1808 година до 1813 година Лазарев служел војска во Балтичката флота. Учествувал во Руско-шведската војна на 1808-1809, во Патриотска војна против Наполеон.

Кариера
-------

Од 1822 година до 1825 Лазарев опловил околу Земјата по третпат на Фрегата *Крајсер*правејќи значителни истражувања во областа на метеорологијата и етнографијата.

Воени распореди
---------------

Во 1826 година Лазарев станал командант на бродот *Азов*, кој пловел по Средоземното Море , како дел од ескадрила под команда на Адмиралот Логин Петровиќ Гајден и учествувал во Битката на Наварино во 1827 година. За неговите заслуги за време на битка Лазаров добил Воен чин - контраадмирал.

Наводи
------

1. ↑  В. В. Руммель, В. В. Голубцов, *Родословный сборник русских дворянских фамилий*, vol. 1, Sankt Petersburg, 1886, pp. 504. The Russian noble family Lazarevs shall not be confused with the Armenian family Lazariants who Russfied their surname from Lazariants into Lazarevs.

 Надворешни врски
-----------------

* Мапата Lazarieva Antarctic експедицијата (на руски) Архивирано на 10 март 2007 г.; имајте на ум, сите датуми се дадени според да јулијанскиот календар.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1136** (**MCXXXVI**) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1136 година од новата ера, 136. од вториот милениум, 36. од XII век и седма од 1130-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6644 и 6645 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5886 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4896 и 4897 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1889.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1136 година се протега во 3772 и 3773, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3832 и 3833 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1679. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 530 и 531 исламска година.

Настани
-------

* Основано е Новгородското кнежевство.

Родени
------

*

Починале
--------

Иг де Пајен
* 24 мај - Иг де Пајен, првиот водач на Темпларите.

Надворешни врски
----------------

* 1136 на Ризницата ?
Седиштето на Кредит Лион во Париз
**Кредит Лион** (француски: *Crédit Lyonnais*) — историска француска банка. Во раните 1990-ти била најголема банка во Франција, главно во државна сопственост. Поради лошото управување со банката, дошла на раб на банкрот во 1993 година. Во 2003 била преземена од страна на Кредит Агрикол (*Crédit Agricole*) и сега е позната како „LCL" (*Le Crédit Lyonnais*)

Историја
--------

Банката била создадена во 1863 година во Лион, од страна на Анри Жермен. Кредит Лион била најголема светска банка сè до 1990 година, од страна на државата била национализирана во 1945 година и била главна банка во Франција после периодот на Втората светска војна.

Спонзорство
-----------

Кредит Лион можеби најмногу е запаметена по нејзиното спонзорство на велосипедската трка Тур де Франс. Банката била спонзор на генералниот пласман на трката, односно нејзиното име се појавувало на жолтата маичка, која ја носат предводниците на трката.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Кредит Лион
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1137** (**MCXXXVII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1137 година од новата ера, 137. од вториот милениум, 37. од XII век и осма од 1130-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6645 и 6646 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5887 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4897 и 4898 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1890.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1137 година се протега во 3773 и 3774, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3833 и 3834 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1680. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 531 и 532 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

Луј VI Дебелиот
* 1 август — Луј VI, француски крал од Капетинската династија.

Надворешни врски
----------------

* 1137 на Ризницата ?
**Далеку од рајот** - американски филм, во режија на Тод Хејнс. Главните улоги ги играат: Џулиен Мур, Денис Квејд, Денис Хејзберт и Патриша Кларксон. 

 Тод Хејнс на филмскиот фестивал во Трибека во 2009 година

Содржина
--------

Дејството на оваа драма е сместено во 1950-тите во местото Хартфорд, во државата Конектикат. Семејството Витакер постојано настојува да го сочува добриот глас. Сопружниците Витакер, Кејти и Френк, имаат ќерка и син, кои се адолесценти. Работите се усложнуваат кога Френк ја открива својата хомосексуалност, така што односите во семејството засекогаш се нарушуваат. По првичниот шок, неговата жена Кејти се обидува да се однесува како ништо да не се случило, но идиличната атмосфера во домот е разнишана.

Наводи
------

1. ↑  „Шокантни промени во едно идилично семејство", *Антена*, број 893, 7.8.2015, стр. 3.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1144** (**MCXLIV**) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1144 година од новата ера, 144. од вториот милениум, 44. од XII век и петта од 1140-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6652 и 6653 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5894 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4904 и 4905 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1897.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1144 година се протега во 3780 и 3781, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3840 и 3841 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1687. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 538 и 539 исламска година.

Настани
-------

Џефри Плантагенет
* Лето – Џефри Плантагенет ја освоил Нормандија, и бил признат за војвода од Нормандија од страна на Луј VII Младиот.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1144 на Ризницата ?
**Новиот Свет** e американски филм, во режија на Теренс Малик. Главните улоги ги толкуваат: Колин Фарел, Кристофер Пламер и Кристијан Бејл.

Мартин Хајдегер „Vom Wesen des Grundes (Суштината на причините)" беше преведена на англиски од Малик и објавена во 1969 година.

Содржина
--------

Дејството на филмот се одвива во 1607 година. Една англиска експедиција пристигнува на територијата на денешната државата Вирџинија во САД. Ќерката на индијанскиот главатар, Покахонтас се вљубува во капетанот Џон Смит и, водена од љубовта, одлучува да го напушти своето племе, се покрстува и животот го продолжува во Англија.

Покахонтас од Симон ван де Пасе 1616

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 843, 22.8.2014, стр. 27.
Фотографија од Анџело Пелегрини 
**Анџело Пелегрини** (1904 – 1991) бил американски писател и професор по англиската книжевност на Универзитетот во Вашингтон. Неговите книги се за задоволствата од одгледувањето и правењето сопствена храна и вино, како и за искуствата на италијанските имигранти.

Семејството на Пелегрини емигрирало во 1913 година од Тоскана во Мекклири, Вашингтон, каде што неговиот татко работел во пилана. Неговата прва книга била насловена *Аргументација и јавна дискусија*,која била напишана во 1936 година со Брентс Стирлинг. Во 1948 година, тој го напишал и *Непцето без предрасуди*, важно дело во историјата на литературата за храната  што останува во печатење.

Во 1946 година, <i id="mwEw">Сансет</i> го објавил рецептот на Пелегрини за песто, веројатно првото големо објавување на рецепт за песто во Соединетите држави. Две години претходно *„Њујорк тајмс"* првпат го спомнал и сосот, мислејќи на увезената конзервирана паста песто. Сосот не бил веднаш прифатен од американската јавност и се зголеми на популарност до 1980-тите и 1990-тите.

Книги
-----

* *Аргументација и јавна дискусија* (1936, со Брентс Стерлинг)
* *Непцето без предрасуди* (1948)
* *Враќањето на имигрантите* (1951)
* *Американци по избор* (1956)
* *Виното и добриот живот* (1965)
* *Вашингтон: Профил на една држава* (1967)
* *Градината на љубителите на храната* (1970)
* *Посни години, среќни години* (1983)
* *Американски сон: Потрагата на имигрантот* (1986)
* *Винтиџ Пелегрини: собраната мудрост на американскиот Буонгустао* (1990)

Наводи
------

1. ↑  Hsiao-Ching, Chou (2005-08-24). „Rediscovering Pellegrini: His seminal book set the table for foodies". *The Seattle Post-Intelligencer*. Архивирано од изворникот на 2012-02-21. Посетено на 2012-02-21.
2. ↑
3. ↑  Traverso, Amy (April 2008), „Pesto's premiere", *Sunset*: 116, Архивирано од изворникот на May 13, 2008

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Преведувач** (англиски: *The Interpreter*) е американски филм од 2005 година, во режија на Сидни Полак. Главните улоги ги играат: Никол Кидман и Шон Пен.

Сидни Полак

Содржина
--------

Силвија Брум (ја игра Кидман) е африкански емигрант, вработена како преведувач во Обединетите нации. Еден од јазиците кои ги зборува е Ку, дијалект што се зборува во нејзината татковина Матобу. Еден ден, при вообичаена рутинска проверка на посетителите, Силвија ќе наслушне човек кој зборува на дијалектот Ку и кој изговара нешто („Учителот нема да излезе жив од собава") што може да се протолкува како закана со смрт за еден африкански претседател. Таа ја пријавува заканата и со тоа самата станува мета на убијците, така што ѝ е одреден федералниот агент Тоби Келер да ја заштитува. Меѓутоа, воден од своето искуство на интриги и заговори, Тоби започнува да се сомнева во секого, вклучувајќи ја и Силвија.

Наводи
------

1. ↑  Pollack, Sydney (2005-04-22), *The Interpreter*, Universal Pictures, Working Title Films, Misher Films, Посетено на 2022-01-30
2. ↑  „Преведувач", *Антена*, број 881, 15.5.2015, стр. 18.
3. ↑  „Преведувач", *Антена*, број 882, 22.5.2015, стр. 17.
4. ↑  „Преведувач", *Антена*, број 886, 19.6.2015, стр. 15.
***Скриено*** (француски: *Caché*) — францускo-германско-австриско-италијански филм од 2005 година во режија на Михаел Ханеке, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Даниел Отуил, Жулиет Бинош и Морис Бениху. Во 2005 година, Ханеке освоил три награди на Канскиот фестивал, а филмот освоил пет европски филмски награди. Вкупно, филмот освоил 28 награди и имал 36 номинации.
Michael Haneke 2009.jpg

Синопсис
--------

Жорж (го игра Отуил) и Ан (ја игра Бинош) Лоран се брачен пар чиј мирен живот е нарушен откако непознат човек им испраќа видео-касета со снимка од нивната куќа. Нивната вознемирнеост се зголемува кога непознатиот човек им праќа цртежи на кои е прикажан човек кој крвари. Тие го пријавуваат случајот во полицијата, но таа не презема ништо бидејќи нема непосредна закана кон нив. Затоа, Жорж решава самиот да го открие натрапникот. Тој го посетува Маџид (го игра Бениу) чии родители работеле на имотот на родителите на Жорж. Откако неговите родители биле убиени за време на демонстрациите во Париз, Маџид бил посвоен од родителите на Жорж. Љубоморниот Жорж постојано го поткажувал Маџид кај неговите родители, кои одлучиле да го дадат во дом за сираци. Жорж смета дека Маџид му се одмаздува за направената неправда, но тој ги негира обвинувањата. Кога исчезнува синот на Жорж, полицијата ги притвора Маџид и неговиот син, но набргу ги ослободува, зашто синот на Жорж се враќа дома здрав и жив. Еден ден, Маџид го повикува Жорж и пред него извршува самоубиство, а вознемирениот и исплашен Жорж бега во својот дом без да го пријави случајот во полицијата. Набргу, него го посетува синот на Маџид кој го обвинува Жорж дека има нечиста совест. 

Михаел Ханеке на Канскиот филмски фестивал во 2006 година

Наводи
------

1. ↑  IMDb, Caché (2005)Awards (пристапено на 16.2.2020)
2. ↑  IMDb, Caché (2005) (пристапено на 16.2.2020)
3. ↑  *Антена*, број 822, 28.3.2014, стр. 22.
Последици од уривање на рудник, илустрација од 1878 година.
**Пештерско уривање** ― уривање на геолошки облик, рудник или структура што може да се појави за време на вадење руда, правење тунел или ископување на стрмни ѕидови како што е копање ров. Геолошките структури склони кон спонтани пештери вклучуваат алвар, карст и други варовнички облици, но исто така може да е лавовод и различни други подземни карпести облици. Ледничката пештера и другите ледени облини се многу склони кон уривање од изложеност на топли температури или проточна вода.

Во рударството, поимот паѓање на покривот се користи за да се однесува на многу видови уривања, кои се однесуваат на паѓање на едно парче шкрилец до уривања кои образуваат карстна дупка која се протега до површината. Сепак, паѓањата на покривот во рударството не се случајни. Во долгоѕидното рударство и изнесувачкото рударство, рударите систематски ја отстрануваат сета поддршка од под големи површини на покривот на рудникот, дозволувајќи му да се насели веднаш надвор од работната површина. Целта на ваквите методи на рударство не е да се спречи падот на покривот и површината што следи слегнување, туку да биде управувано.

Геолошки облици
---------------

* Алварски структури како што се во Стура Алварет, Еланд, Шведска
* Карстен варовник како што е во Мадагаркарските суви листопадни шуми

Наводи
------

1. ↑  „Glossary of Mining Terms". *Kentucky Coal Education*. Архивирано од изворникот на 5 октомври 2014. Посетено на 28 јануари 2023.
***Неапол '44: Офицер за разузнавање во италијанскиот лавиринт*** е воен мемоар од Втората светска војна напишано од британскиот патеписец и романсиер Норман Луис, кој првпат бил објавен во 1978 година.

Книгата е во форма на дневник кој што го водел Луис кога тој бил наредник во Теренската безбедносна служба на Британскиот армиски разузнавачки корпус во јужна Италија од септември 1943 до октомври 1944 година.

Воениот историчар Сер Џон Киган го опишал, заедно со *„Quartered Safe Out Here"* на Џорџ Мекдоналд Фрејзер, како „еден од најголемите лични мемоари од Втората светска војна".

Мемоарите на Луис се значајни по прикажувањето на воените страдања што ги преживеал цивилното население во градот Неапол. Неговиот застрашувачки и трогателен извештај за групата слепи девојчиња сирачиња на кои им била одбиена храна во ресторанот во градот е наведена од неколку други автори:

> Искуството го промени мојот поглед. Досега се држев за утешното верување дека човечките суштества на крајот ќе се помират со болката и тагата. Сега сфатив дека не сум во право, и како Пол претрпев преобраќање - но во песимизам. Овие мали девојчиња, од кои било која може да биде и моја ќерка, влегоа во ресторанот плачејќи и плачејќи ги одведоа. Знаев дека, осудени се и на вечна темнина, глад и загуба, тие непрестајно ќе плачат. Тие никогаш не би се опоравиле од нивната болка, а јас никогаш не би се опоравил од сеќавањето на тоа.
> 
> 

*Неапол '44* првпат бил објавен од Вилијам Колинс во 1978 година и повторно објавен како мека од Еланд Букс во 1983 година.

Италијански / англиски документарен филм кој е базиран на него, *Наполи '44/Неапол'44*, во режија на Франческо Патиерно и кој е раскажан од Бенедикт Камбербач, премиерно прикажан на Меѓународниот филмски фестивал во Рим во октомври 2016 година.

Наводи
------

1. ↑  John Keegan, *The Second World War* (London, Penguin Books, 2005), p. 79.
2. ↑  Norman Lewis, *Naples ’44* (London, Eland Books, 1983), p. 53.
3. ↑  „Naples '44 - 2016 - documentaries - films & docu". *www.filmitalia.org*. Посетено на 23 November 2016.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на Норман Луис
**Ослободување** бил печатен орган на Македонската младинска тајна револуционерна организација со главен уредник Коста Црнушанов. 
Започнал да се печати во Виена  во декември 1932 година со поднасловот *Глас на поробена Македонија*. Нелегално се растурал во Македонија и се противел на насилна денационализација на македонското население во Вардарска и Егејска Македонија. Весникот се состоел од четири страници и содржел рубрики како "Страници од минатите борби на Македонија", *Српското и грчкото ропство и отпор против него*, *Странски научници за Македонија* и други. Весникот одиграл важна улога во организирање на младите во Македонија околу идејата на ММТРО .

Наводи
------

1. ↑   Коста Църнушанов, „Македонизмът и съпротивата на Македония срещу него", Унив. изд. "Св. Климент Охридски", София, 1992 г.
2. ↑   „Националноосвободителната борба в Македония, 1919 - 1941 г.", Македонския Научен Институт, София, 2002 г
Координати: 48°00′N 91°39′E﻿ / ﻿48.000° СГШ; 91.650° ИГД﻿ / 48.000; 91.650

**Ховд** (монголски: *Ховд*) — град во Монголија а воедно и главен град на Ховд Провинцијата.

Географија
----------

Улица во Ховд
Рушевини од тврдина.
Градот се наоѓа во подножјето на монголските Алтајски планини, на реката Бујант Гол. На 25 км источно се наоѓа езерото Хар Ус Нур. Градот е познат по одгледувањето на лубеници и домати и исто така по квалитетното производство на месо.

Население
---------

Во 2000 година градот имал население од 26.023, а додека во 2003 година има 30.479 жители..

Поврзано
--------

* Список на градови во Монголија

Наводи
------

1. ↑  Khovd Aimag Statistical Office 2007 Annual Report
**Харбардсбрин** е 10-ти по големина ледник во копното на Норвешка. Се наоѓа на јужната страна на планината Тверадалцрква во планинскиот венец Брехајмен во општината Лустер во округот Вестланд, Норвешка.

На 36 км2 ледникот се наоѓа во Националниот парк Брехајмен, североисточно од ледникот Спортегбреен. Селото Скјолден се наоѓа на 18 км јужно од ледникот.

Нејзината највисока точка лежи 1950 метри надморска височина и нејзината најниска точка 1250 метри надморска височина.

Поврзано
--------

* Список на ледници во Норвешка

Наводи
------

1. ↑  Store norske leksikon. „Harbardsbreen" (Norwegian). Посетено на 2010-09-10.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
2. ↑  „De største breene i Norge - The largest glaciers in Norway" (PDF) (PDF). Norges vassdrags- og energidirektorat. Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-07-18.
Мачеста (река) во градот Сочи
**Мачеста (река)** е река во Краснодарската област во Русија која се влева во Црното Море. Должина - 18 км. Површината на сливот е 67,5 км².

Географија
----------

Потекнува од јужните падини на гребенот Алек на надморска височина од околу 900 метри, тече во областа Хостински во Сочи и се влева во Црното Море. Највисоката точка на сливот на реката Мачеста е 1003 метри надморска височина.

Реката Мачеста има многу притоки, но најголемите од нив се: Цаник и Змејка.

Име
---

 Поштенска марка на Русија, 2009 година: Вијадукт низ долината на реката Мачеста
Реката е најпозната по своите минерални извори на сулфурводород (види. одморалиште Мачеста). Името на реката обично се преведува од јазикот убих како „огнена вода", поради фактот што кожата на човекот станува црвена по потопување во изворите. Според друга верзија, името на реката доаѓа од абхазискиот „местото каде што удри гром".

Постои легенда за една девојка по име Мачеста, која продрела низ пештера во подземјето до духот на цревата и по цена на својот живот го убила духот и на површината извадила лековити извори.

За прв пат во историјата, реката била спомната во 137 г. д. кога познатиот историчар и поморски командант Флавиј Аријан, во своето писмо до римскиот император Адријан, дал опис на брегот, посочувајќи, меѓу другото, на реката Масаитика (подоцна Мачетика).

Наводи
------

1. ↑

Надворешни врски
----------------

* „Некоторые интересные факты о Мацесте". Архивирано од изворникот на 2007-09-29. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
* Особенности реки
Знаме кое се смета за неофицијално на грчка Македонија од страна на Грците.
**Славна Македонија** или **Позната Македонија** (грчки: *Μακεδονία ξακουστή* - *Македонија ксакусти*) е песна која Грците во Егејска Македонија ја сметаат за патриотска и неофицијална химна на тој дел од регионот Македонија. Песната се изведува на паради и национални грчки прослави.

Карактеристики
--------------

Песната е антикомунистичка и во еден дел се опеани грчките подвизи за припојување[] на Егејска Македонија кон Грција и за истерувањето на Бугарите од регионот, кои пак го контролирале за време на Втората светска војна како дел од фашистичкиот блок на држави. Така, за време на првите децении на минатиот век, во третиот стих од химната се пеело: *„ги избрка Бугарите"*, но со текот на годините како што се нормализирале односите меѓу Грција и Бугарија, зборот „ Βούλγαρους "(„Бугари") подоцна е сменет со поненавредлив збор „ βάρβαρους" („варварин" – што всушност значи странец, туѓинец т.е. не-Грк). Исто така стихот "κι εμείς θα σ'αντικρύζουμε, ελεύθερη και πάλι!" („и ние повтороно гордо ќе ве гледаме") понекогаш се пее како „κι εμείς τα Ελληνόπουλα, σου πλέκουμε στεφάνι!" („и ние, синовите на Грција, ви плетеме круна")[]

Според мрежната страница на грчката армија Архивирано на 23 јули 2011 г. оваа химна е воен марш заснован на традиционален *„македонски (грчки) танц"*, кој пак бил поврзан со Акрите од Византија. Песната е напишана во јампски 15 слогови, ритамот е 2/4 и може да се игра како *„хасапико"*.[]

Текст
-----

| Грчко писмо:**Μακεδονία ξακουστή** | Грчка транскрипција:**Македонија ксакусти** | Македонски:**Славна Македонија** |
| --- | --- | --- |
| Μακεδονία ξακουστή,
του Αλεξάνδρου η χώρα,
που έδιωξες τον τύραννο
κι ελεύθερη είσαι τώρα!

Ήσουν και είσαι ελληνική,
Ελλήνων το καμάρι,
κι εμείς θα σ'αντικρύζουμε,
περήφανα και πάλι!

Οι Μακεδόνες δε μπορούν
να ζούνε σκλαβωμένοι,
όλα και αν τα χάσουνε
η λευτεριά τους μένει! | Македонија ксакусти,
ту Александру и хора,
пу едјоксес тон тиранно,
к’ елевт́ери ’се тора!

Исун ке исе елиники,
Еллинон то камари,
к’ емис та се антикризуме,
перифана ке пали!

И Македонес де борун
на зуне склавомени,
ола ке ан та хасуне
и левт́ерја тус мени! | Славна Македонијо,
земјата на Александар,
тиранинот ги истера,
и сега си слободна!

Ти беше и ќе бидеш грчка,
наша грчка слава,
и ние ќе гледаме
да ни бидеш повторно горда!

Македонците не можат
да живеат под ропство,
се и да загубат,
тие сѐ уште ќе ја имаат Слободата! |

Наводи
------

1. ↑  Рудометоф, В. (2002). *Колективна меморија, национален идентитет и етнички конфликт: Грција, Бугарија и македонското прашање*. Гринвуд Прес. стр. 81. ISBN 0-275-97648-3.
2. 1 2  Victor Roudometof - „Collective memory, national identity, and ethnic conflict: Greece, Bulgaria and the Macedonian Question", Greenwood Publishing Group, 2002, стр. 81

Надворешни врски
----------------

 Славна Македонија
 Славна Македонија Архивирано на 7 јуни 2011 г.
Иво Папазов Иво ПапасовИво Папазов
**Иво Папазов** (роден на 16 февруари 1952г.), со прекар **Ибрјама**, е бугарски кларинетист. Тој го предводил „Оркестар за свадби Иво Папазов" во изведби на стамболовска музика инспирирана од џезот и е еден од главните креатори на жанрот познат како свадбена музика во Бугарија, заедно со виолинистот Георги Јанев, саксофонистот Јуриј Јунаков и хармоникашите: Нешко Нешев, Иван Милев и Петар Ралчев. Заедно со Емилија се познати како Мамес 2001, оркестар кој имал голем успех во ТВ шоуто *Познай кой е под масата* („Погоди кој е под масата").

Според Гарт Картрајт, тој бил „првиот балкански ромски музичар кој освоил широки меѓународни следбеници со неговите два албуми за Ханибал рекордс, во продукција на Џо Бојд во раните 1990-ти". Папазов и неговиот бенд неколкупати биле на турнеја низ САД.

Во 2005 година, Папазов ја освоил наградата од публиката од светските музички награди Радио3 на Би-би-Си.

Папазов и Јуриј Јунаков се накратко профилирани, и снимката на „Курджалиска рученица" од нивниот албум *„Повторно заедно*" од 2005 година е анализирана во популарниот учебник „ *Светови на музиката"*, 5-то издание.

Иво Папазов е бугарски ром, и неговото вистинско име е Ибрахим (турско име). Папазов изјавил: „Јас сум еден од ретките луѓе со посветла кожа во моето семејство, но знам дека сум Ром". Како резултат на обемната програма за присилна национализација на етничките малцински групи за време на бугарското социјалистичко владеење, Папазов го променил своето име во Иво (прилагодено од Ибо, скратено од Ибрахим). Тој зборува турски, и потекнува од Карџали, град блиску до турската и грчката граница на Бугарија. Израснал во музичко семејство и ја следел балканската ромска традиција да го напушти училиштето на млада возраст, и во неговиот случај да се фокусира на свирење музика за да заработува.

Избрана дискографија
--------------------

* Иво Папазов и неговиот бугарски оркестар за свадби - *Орфеј* во издигнување (Ханибал, 1989)

Уметник што придонесува

* *Водич за музиката на Источна Европа*(Светска музичка мрежа, 1999)

Наводи
------

1. ↑  „Awards for World Music 2005: Ivo Papazov (Bulgaria)". *BBC - Radio 3*.
2. ↑  Cooley, Timothy (2009). *Custom Enrichment Module: Worlds of Music: An Introduction to the Music of the World's Peoples*. Belmont, Cal.: Schirmer Cengage Learning. стр. 256–259. ISBN 978-0-534-59539-5.
3. ↑  „Ivo Papazov". Mondomix: Le magazine des musiques et cultures dans le monde. 30 March 2003. Архивирано од изворникот на 7 May 2007.
4. ↑  „Ivo Papazov". Mondomix: Le magazine des musiques et cultures dans le monde. Архивирано од изворникот на 2012-09-17.
5. ↑  Carol Silverman (2012) *Romani Routes: Cultural Politics and Balkan Music in Diaspora* p.141, Oxford University Press, USA ISBN 0195300947

Надворешни врски
----------------

* Интернет страницата на Иво Папазов
* Страницата на Иво Папазов во Мајспејс
* Статија на радио 3 светски музички награди на BBC
**Стефка Георгиева Костадинова** (бугарски: *Стефка Георгиева Костадинова*; родена на 25 март, 1965 година) ― бугарска пензионирана атлетичарка коja се натпреварувала во скок во височина. Нејзиниот светски рекорд од 2,09 метри сè уште е актуелен од 1987 година. Таа била олимписки шампион во 1996 година, двапати светски шампион, и пет пати World Indoor шампион. Таа е претседателка на Бугарскиот олимписки комитет од 2005 година .

Рана кариера
------------

Родена е во Пловдив, Костадинова посетувала специјално спортско училиште, но за прв пат се сретнала со скокови во височина во шесто одделение (12-13 годишна возраст) додека со атлетика започнала да се занимава во Софија, на денот кога таа цитирајќи, никогаш нема да го заборави (во WorldSport интервју од 2012 година)(5 ft 4) и била информирана дека поставила светски рекорд за нејзината возраст, ист како и светскиот рекорд за возрасни жени во 1941 година.

Наводи
------

1. ↑  Stefka Kostadinova's IAAF profile
2. ↑  „Radostin Kishishev opened a new soccer field in kindergarten "Andersen"".
Јужен Урал од вселената
**Јужен Урал** руски: *Ю́жный Ура́л*) — јужниот и најширок дел на планинскиот систем Урал. Се протега од реката Уфа (кај селото Долно Уфалеј) до реката Урал. Од запад кон исток, венецот е ограничен од рамничарскиот дел на Источна Европа, Западносибирската Рамнина и степите кај Аралското и Каспиското Море.

Јамантау
Венецот е долг 550 км. Највисокиот врв е Јамантау со 1.640 м. Подножјето е мошне раширено, и се протега дури 250 км наспроти просечната ширина на Урал во целина, која изнесува 40 до 150 км.

Релјефот на Јужен Урал е посложен, со бројни долини и напоредни сртови во насока југ-запад и напречно. Во венецот влегуваат и Илменските Планини, одделени од главниот венец со реката Миас. Другите позначајни врвови се сместени долж сртот на Иремел (Голем и Мал). Јужен Урал се протега 550 км до наглиот свиок на реката Урал во западен правец и завршуваат во широките ридови наречени Мугоџари.

Поврзано
--------

* Уралски јазици
* Уралски федерален округ

Наводи
------

1. 1 2  Южный Урал: Общее описание района
2. ↑  Урал, Енциклопедија „Британика"

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јужен Урал" на Ризницата ? |

* Природни знаменитости на Јужен Урал (руски)
* Туристичка карта на Башкирија и Јужен Урал (руски)
**Адамсови Планини** (84°30′S 166°20′E﻿ / ﻿84.500° ЈГШ; 166.333° ИГД﻿ / -84.500; 166.333Координати: 84°30′S 166°20′E﻿ / ﻿84.500° ЈГШ; 166.333° ИГД﻿ / -84.500; 166.333) се мала, но добро дефинирана група од планини во Органот на кралицата Александра, ограничени со Бидмор, Бервик, Муди и Ледникот Бингли. Откриена од Британска експедиција на Антарктикот (1907–09) планините се именувани по поручник Џејмсон Б. Адамс, втор по команда на експедицијата. Британска експедиција на Антарктикот (1910–13) го ограничи името на „Монт Адамс" за висок врв во групата, но оригиналното име и апликацијата се сметаат за посоодветни и се одобрени.

Наводи
------

1. ↑  Mount Adam (Antarctica) [*мртва врска*]
**Котантен** (француски: *Cotentin*, нормандски: *Cotentîn*) познат и како **Шербуршки Полуостров** — полуостров во Нормандија која е дел од северозападниот брег на Франција. Се протега во Ла Манш кон Велика Британија. На запад од него се наоѓаат Каналските Острови, а на југозапад се наоѓа полуостровот Бретања. Полуостровот Котантен е дел од Арморискиот масив  (со исклучок на низинскиот дел кој што лежи во Парискиот Басен) и се наоѓа помеѓу устието на реката Вире и заливот Мон Сен Мишел. 

Името го добил по градот Кутанс, кој пак е именуван по императорот Констанциј Хлор. Животот на Котантен од 19 век е тематика на многу романи на Барбе д'Оревили.

Население
---------

Најголем град на полуостровот е Шербур на Котантен, најголемо пристаниште на северниот брег на Франција, со население од околу 120.000 жители. На полуостровот живеат вкупно околу 250.000 луѓе

На територијата на полуостровот се наоѓаат и следните населби:

* Сен Ло
* Кутанс
* Гранвил
* Валоњи
* Турлавил
* Картер
* Карантан
* Сен-Ва-ла-Хуг
* Барфлер

Наводи
------



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 246607433
* GND: 4230235-3
* NKC: ge128973

 |

 |
**Вук Драшковиќ** е роден на 29 неоември 1946 година. Тој е српски политичар и претседател на Српското движење за одбрана. Тој бил потпретседател на владата СРЈ и министер за надворешни работи во државната заедница на Србија и Црна Гора.

Животопис
---------

Дипломирал на правен факлутет во универзитетот во Белград 1968. Од 1963 до 1980 работел ако новинар за југословенска новинарска агенција Танјуг. исто така бил член на Сојузот на комунистите на Југославија и шеф на кабинетот на југословенскиот претседател Мике Шпиљка. Роден е во селото Меќа во семејство комунисти од Хрватска. Основно Училиште завршил во Подолнини, гимназија во Гацка, а дипломирал на павниот факлутет во Белград. Оженет е со Даница Драшковиќ. Потекнува од партизански семејство, неговиот татко бил комунист и партизан за време на НОР, што влиаело на него да биде комунист и член на Сојузот комунисти на Југославија. во 1990 година по распаѓањето на Сојузот на комунисти на Југославија станува водич на антикомунизмот и националноста кој се залагале за Гплема Србија и рехабилитација на движењто на четник заедо со Воислав Шешељ. По неколку години го мења својот политички став и станува поддржувач на Сојузот на Соединетите Американски Држави и државите кои се членики на Европската Унија и Нато. По распаѓањто на Српската народна одбрана, тој основал партијата за српското движење за одбрана. Во тој период двапати бил уапсен. Прв па по деветтомартовската демонстрација во 1991 година кога прошол три дена во притвор. Следниот пат е притворен со својата сопруга Даница јуни 1993 година кога се осудени на два месеци притвор и кога ја пршле најсуровата полициска тортура. Двајцата се ослободени благодарение на притисокот водечки државници и органи на меѓународната заедница.
Фотографија од Чарлс Холт 
**Чарлс Ц. Холт** (англиски: *Charles C. Holt*; 21 мај 1921 — 13 декември 2010) — американски статистичар, економист и универзитетски професор.

Животопис
---------

Холт дипломирал и магистрирал на Масачусетскиот институт за технологија (МИТ) во 1944 година. Подоцна, во 1950 година се здобил со уште една магистратура, овојпат на Универзитетот во Чикаго, каде докторирал во 1955 година. Холт работел како професор на Департманот по менаџмент во состав на Мекомсовата школа за бизнис (*McComs School of Business*) при Тексашкиот универзитет во Остин.

Творештво
---------

Во трудот „Учење како да се планираат производството, залихите и работната сила" (*Learning how to plan production, inventories, and work force*), објавен во списанието *Operations Research* во 2002 година, Холт објаснува како бил дел од групата млади економисти, заедно со Франко Модиљани, Џон Мјут и Херберт Сајмон, која во рамките на Универзитетот Карнеги Мелон, во 1950-тите, започнала да развива квантитативни и компјутеризирани методи за одлучување во бизнисот. Четворицата развиле методи за контрола на системи кои ги примениле на микроекономско ниво во пресметката на оптималниот обем на производството, залихите и работната сила. По некое време, тие успеале да најдат една фабрика за бои која прифатила да ги примени нивните методи и така дошло до првата примена на контролните методи во економијата. Понатаму, Холт се посветил на развојот на линеарните модели на одлучување во анализата на фискалната и на монетарната политика.

Поважни дела на Холт се:

* Charles C. Holt (1957), *Forecasting Trends and Seasonals by Exponentially Weighted Averages,* Carnegie Institute of Technology, Pittsburgh Office of Naval Research memorandum no. 52.
* Charles C. Holt, Franco Modigliani, John F. Muth and Herbert A. Simon (1960), *Planning Production, Inventories, and Work Force*, Prentice-Hall, Inc. Englewood Cliffs, New Jersey.
* Charles C. Holt (1962), "Linear Decision Rules for Economic Stabilization and Growth", *Quarterly Journal of Economics*, **76**, pp. 20–45.
* Charles C. Holt (2002), "Learning How To Plan Production, Inventories, and Work Force", *Operations Research*, **50**(1), pp. 96–99.
* Charles C. Holt (2004), "Forecasting Trends and Seasonals by Exponentially Weighted Averages", *International Journal of Forecasting*, **20**(1), pp. 5–10.

Наводи
------

1. ↑  Ристески Славе, Тевдовски Драган и Марија Трпкова (2012). *Вовед во анализата на временските серии*. „Универзитет Св. Кирил и Методиј", Скопје, стр. 200.
2. ↑  Ристески Славе, Тевдовски Драган и Марија Трпкова (2012). *Вовед во анализата на временските серии*. „Универзитет Св. Кирил и Методиј", Скопје, стр. 200.
**Анри Перишо** (француски: *Henri Perruchot*, роден на 27 јануари 1917

 во Монсо ле Мен - починал на 17 февруари 1967

 во Париз) — француски литературен и уметнички критичар, уредник и писател на биографски романи за уметниците импресионисти и постимпресионисти.

Биографија
----------

Анри Перишо е роден на 27 јануари 1917 година Монсо ле Мен, Франција, но пораснал и учел во Марсеј и Екс ан Прованс и завршил со диплома по историја на литературата и англиски јазик. По завршувањето станал професор, но како работа тоа не го привлекувало па се преселил во 1945 година во Париз. Работел како уредник и пишувал монографии за уметноста. Подоцна го основал списанието за уметност и дизајн „*Градините на уметноста*". Член е на Друштвото на писателите.

Првата книга на Анри Перишо „*Maître d'Homme*" била објавена во текот на 1946 година, но позат станал со објавување на деталните биографии на уметниците импресионисти. Во 1961 година Француската академија наградил за делото „*Животот на Мане*", а во 1962 година со истата награда за „*Животот на Гоген*". Во 1963 година добил Голема награда на Француската академија за севкупна креативност.

Во почетокот на 1967 година, заедно со Франсоа Митеран, бил еден од основачите на Академијата на Морван.

Анри Перишо починал на 17 февруари 1967 година во Париз.

Дела
----

Анри Перишо (цртеж)
* Maître d'Homme (1946)
* Patrice (1947)
* Port-Royal (1947)
* Gauguin (1948)
* Les Grotesques (1948)
* Introduction à l'Epiphanisme (1949)
* Nous voulons sauver l'homme (1949)
* La vie de Van Gogh (1955)
* La Haine des masques (1955)
* La vie de Cézanne (1956)
* La vie de Douanier-Rousseau (1957)
* Vingt siècles de vie montargoise (1957)
* La vie de Toulouse Lautrec (1958)
* La France et sa jeunesse (1958)
* Gauguin à Tahiti (1958)
* La vie de Manet (1959)
* La vie de Montherlant (1959) – сборник
* Montefeltro Duc d'Urbin (1960) – сборник
* 'La vie de Gauguin (1961)
* Dix grands peintres (1961)
* L'Art moderne à travers le monde (1963)
* La vie de Rodin (1964)
* La vie de Renoir (1964)
* La vie de Seurat (1966)

Надворешни врски
----------------

* Биографија и библиографија во „Goodreads"
* Биографија во „*Montceau*", 20.08.2013 г.
* Биографија во „*Patrimoine du Morvan*"
* Биографија и библиографија во „*LiveLib*"
**Златни Песоци**

Бугарија **Бугарија**
Бугарија

|  |  |
| --- | --- |
| Површина | ? 2 |
| Административна поделба | Варненска област |
| Надморска висина | 0 m |
| Мрежно место | goldensands.bg/ |
| Координати: |  43° 13′ С, 27° 55′ И |

**Златни Песоци** е наjголемото Црноморско одморалиште во Бугариjа. Се наоѓа во северноисточна Бугарија крај градот Варна и е наjстариот од најголемите 3 бугарски морски одморалишта.

Златни Песоци е бански центар каде што успешно се лекуват артритис, артроза, стрес, невроза и хронични фарингити, бронхит и белодробни болести. 
За туристите има на располагање секакви водни атракции.

Надворешни врски
----------------

Официјално мрежно место

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 151331977
* LCCN: n85081634
* GND: 4619550-6

 |

 |