recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |
| --- |
| Дел од серијата за |
| Зороастризмот |
| Симбол на Зороастризмот - Фаравахар.*Фаравахар*, се верува дека е приказ на *фраваши* |
| 
основно |
| * Ахура Мазда
* Зороастер
* Аша
* Вавилонија
 |
| 
ангели и демони |
| * Амеша Спента · Јазата
* Ахура · Даева
* Ариман
 |
| 
текст и верување |
| * Авеста
* Гати · Јасна
* Венидад · Висперад
* Јашт · Хорде Авеста
* Абзор
* Ахуна Ваирја
* Огнен храм
 |
| 
записи и легенди |
| * Денкард · Бундахишн
* Книга на Арда Вираф
* Џамасп Намаг
* Приказна за Санџан
 |
| 
историја и култура |
| * Зурванизам
* Календар · Фестивали
* Венчавање
* Фрашокерети
 |
| 
следбеници |
| * Зороастизам во Иран
* Список
* Зороастрици
* Прогон на Зороастриците
 |
| * п
* р
* у
 |

**Митра** е ангелско божество од зороастризмот (*јазата*). Го сметале за божество на договорите, но исто така бил и судија, заштитник на „вистината" (аша), заштитник на стоката, жетвата и на водите.

Римјаните својата таинствена религија митраизам ја засновале врз персиски и извори кои доаѓале од зорастризмот, а се однесувале на Митра.

Потекло на поимот
-----------------

Именката *митра* исто како и ведската именка „митра"доаѓаат од праиндоиранската именка *митра*, од основата *ми-*, со значење „да се поврзе", и наставката *-тра-*, „предизвикување". Според тоа, значењето на *митра* е „она што предизвикува поврзување".

Во текстовите
-------------

Како и повеќето божества, Митра не е споменат по име во најстарите текстови на зороастризмот, Гати, кои делумно се посветени лично на Заратустра, ниту во Јасна. Како дел од тријадата божества, Митра е почитувана фигура. Заедно со Рашну (правда) и Сраоша (послушност), Митра е еден од тројцата судии на Мостот Чинват, „мостот на судот", кој сите души треба да го минат.

Химната посветена на Митра (*Јашт* 10) е најдолгата од сите зачувани текстови *Јашт*.
Во текстовите Авеста, опишан е како „Митра од широките пасишта, кој има илјада уши и миријада очи", (Јасна 1:3), „благороден и вечен владетел на провинцијата", (Јасна 1:11), „Јазад (божество) на кажаното име",(Јасна 3:5), и „светиот", (Јасна 3:13).

Поврзано
--------

* Митраизам

Библиографија
-------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Митра" на Ризницата ? |

* Boyce, Mary (2001), „Mithra the King and Varuna the Master", *Festschrift für Helmut Humbach zum 80.*, Trier: WWT, стр. 239–257
* Malandra, William (1983), *An Introduction to Ancient Iranian Religion*, Minneapolis: University of Minnesota Press, ISBN 0-8166-1115-7
* Schmidt, Hans-Peter (2006), „Mithra i: Mithra in Old Indian and Mithra in Old Iranian", *Encyclopaedia Iranica*, OT 10, New York: iranica.com.
* Jacobs, Bruno (2006), „Mithra", *Iconography of Deities and Demons in the Ancient Near East* (PDF), (Electronic Pre-Publication), Leiden: U Zürich/Brill, Архивирано од Iconography of Mithra изворникот Проверете ја вредноста `|url=` (help) на 2007-06-21, Посетено на 2015-11-27.
* Dumezil, Georges (2008), Mitra-Varuna: An Essay on Two Indo-European Representations of Sovereignty. New York: Zone Books.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „AVESTA: YASNA (English): Chapters 0-8". *avesta.org*.
**Петре Латиновски** (29 октомври 1954

 во Радишани, Скопско - 6 септември 2022

) — прв градоначалник на Општина Бутел во периодот од 2005 до 2017 година. На функцијата е избран на локалните избори во 2005 година.

Животопис
---------

Роден е во село Радишани. Дипломирал на Природно математичкиот факултет при Универзитетот Св.Кирил и Методиј, отсек географија. Од 1978 до 1999 г. работи како професор во ДСУ за економија и биротехника „Арсени Јовков". Од 1999 до 2003 г. бил директор на истоименото училиште. Во 2005 г. станал градоначалник на Општина Бутел и бил на функцијата сè до 2017 година. Истата година кандидат на ВМРО-ДПМНЕ на изборите за градоначалник бил Дарко Костовски кој бил поразен од својот противкандидат од редовите на СДСМ, Велимир Смилевски на локалните избори.

Петре Латиновски бил оженет, татко на две деца и дедо на четири внучиња.

Наводи
------

1. ↑  „Градоначалници на долги патеки" Архивирано на 17 мај 2013 г. од Утрински Весник (13.03.2013), проверено на 22 мај 2013

Надворешни врски
----------------

* Општина Бутел - Градоначалник
* Профил на Петре Латиновски Архивирано на 10 мај 2013 г.
**Мито Трпков Јовески** ( 1920
 во Јагол, Кичевско — 1 октомври 1943

 во Буковиќ (планина), Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Споменик од НОБ во Јагол, на кој е испишано името на Мито Јовески и неговите соборци од селото.

Животопис
---------

Потекнувал од селско сиромашно семејство. Уште како млад бил принуден да оди на печалба во Белград и да работи како пекарски работник. Работел сè до окупацијата, а потоа се вратил во своето село каде продолжил со активна работа против фашистичкиот окупатор. Бидејќи бил мобилизиран од окупаторските италијански власти во пролетта 1943 година, се обидел да фати врска со партизаните, но не успеал и во текот на летото избегал од окупаторските редови и се приклучил во Кичевско-мавровскиот партизански одред. Со Одредот учествувал во повеќе акции низ Кичевско. Учествувал и во првото ослободување на Кичево и како храбар борец заминал на Буковиќ во четата на комесарот Мирко Милески како претстража на слободната територија и загинал во борбите со Германците и балистите на 1 октомври 1943 година со својот другар Душан Јовески.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ
* Душан Јовески
* Мирко Милески

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 71.
Плажата Превели
**Плажа Превели** (грчки: *Φοινικόδασος της Πρέβελης*) — плажа која се наоѓа на јужниот брег на грчкиот средоземен остров Крит. Сместено е во општината Агиос Василиос во регионалната единица Ретимно, недалеку од манастирот Мони Превели, чие име е пренесено на него. Според локалната легенда, кралот на Итака, Одисеј, по завршувањето на Тројанската војна останал во пошироката област на езерото Превели при неговото враќање во Итака од Троја.

Областа е популарна туристичка дестинација поради реката, шумата со палми во клисурата и песочната плажа со бистрите води. На плажата има карпа во форма на срце, „Каменот на љубовниците" според мештаните.

Областа е достапна од пристаништето Плакиас.

Пожар 2010
----------

Поголемиот дел од палмовата шума во Превели изгорела во големиот пожар што избувнал во областа, во раните утрински часови во неделата, 22 август 2010 година. Речиси 70% од шумата била уништена. Но, палмната шума во Превелис, благодарение на огноотпорната непозната до скоро палма на Теофраст, успеала дури во следната есенска четвртина од 2010 година не само да се прероди, туку и да ги одржи во живот истите „изгорени" возрасни палми на Теофраст. Во исто време, никнале нови семиња. За да се помогне природното пошумување, се направил напор шумата да се заштити од газење.

Наводи
------

1. ↑  „Φοινικόδασος Πρέβελη: αναγέννηση μετά την πυρκαγιά | EcoNews.gr". *web.archive.org*. 2011-08-25. Архивирано од изворникот на 2011-08-25. Посетено на 2022-04-22.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. ↑  „Φοινικόδασος Πρέβελη: Αναγέννηση από τις στάχτες - Νομός Ρεθύμνου - Rethymno Prefecture - Travel Style". *web.archive.org*. 2016-03-04. Архивирано од изворникот на 2016-03-04. Посетено на 2022-04-22.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
3. ↑  *www.enet.gr*. Посетено на 2022-04-22. Отсутно или празно `|title=` (help)
**Поликсена Мосинова Поп Антова** – македонска учителка и револуционерка.

Животопис
---------

Поликсена Мосинова е родена и работела како учителка во Охрид. Се приклучила на женската организација на ВМОРО во Охрид, Успение Богородично, или таканаречено „Неделно училиште". Откако Славка Чакарова заминала за Скопје во 1900 година, на чело на организацијата биле поставени Василка Размова и Поликсена Мосинова. Учителките организирале болница за ранети и болни четници во семејната куќа на Андроник Скопакови.

Мосинова, Размова, Клио Самарџиева и Константина Русинска учествувале во изработка на знамето на ВМОРО.

Наводи
------

1. ↑  *Илинден-Преображение 1903*. София: Български писател. 1968. стр. 191.
**Петре Велков Митевски** ( 1918
 во Драчево, Скопје — 29 април 1945

 во Брестовац, Хрватска) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од селско сиромашно семејство. Се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Македонија стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада со која учествувал во ликвидирањето на балистичките банди и нивното разоружување. Со XV македонски корпус учествувал во ослободувањето на уште неослободените краишта на Југославија и во пробивот на Сремскиот фронт. На 29 април 1945 година храбро загинал, во една битка кај Брестовац.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 94. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Сенегал** е поделен на **14 региони** (фр. *régions*). Со секој од нив управува генерален совет (*Conseil Régional*) кој се бира на локални избори во окрузите.

Регионите понатаму се делат на вкупно 45 департмани, а тие на 103 окрузи. Овие два вида на единици немаат адмиинстративна улога. Службениците од управата се бираат во месните заедници, сочинети од 14-те региони, 110 општини и 320 селски заедници). Најновите три региони се создадени на 10 септември 2008, со отцепување на Кафрин од Каолак, Кледугу од Тамбакунда и Седиу од Колда.

|  |
| --- |
| Карта на регионите во СенегалКарта на регионите во Сенегал |

Сите региони се наречени по нивните административни центри:

* Дакар
* Диурбел
* Зигиншор
* Каолак
* Кафрин
* Кедугу
* Колда
* Луга
* Матам
* Седиу
* Сен Луј
* Тамбакунда
* Тиес
* Фатик

Поврзано
--------

Зградата на регионалниот совет во Зигиншор.
* Департмани во Сенегал
* Географија на Сенегал
* ISO 3166-2:SN

Наводи
------

1. ↑  Список на моментални службеници во управата Архивирано на 19 август 2007 г. - Сојуз на здруженијата на изборните единици на Сенегал (француски)
2. ↑  Правилник за месните заедници Архивирано на 11 мај 2011 г. Закон бр. 96-06 од 22 март 1996 (француски)

Надворешни врски
----------------

* Список на административни единици во Сенегал Архивирано на 22 мај 2009 г. (француски)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Региони во Сенегал |
| --- |
|  |
| 
* Дакар
* Диурбел
* Зигиншор
* Каолак
* Кафрин
* Кедугу
* Колда
* Луга
* Матам
* Седиу
* Сен Луј
* Тамбакунда
* Тиес
* Фатик

 | Сенегал |

 |
**Петер Кабат** (25 септември 1977) — унгарски фудбалер .

Петер Кабат
Тој игра како напаѓач или како офанзивен играч од средниот ред. Кабат го освоил својот прв меѓународен медал на 15 ноември 2000 година со победа од 1-0 во Македонија.

Клупска кариера
---------------

Тој бил најдобар стрелец на Вашаш Будимпешта во 2000/01 и во 2002 година па го освоил бугарското првенство и куп со Левски Софија. Кабат е првиот странски играч кој регистрирал три асистенции во А ПФГ, подвиг што го постигна на 6 април 2002 година, во победата на Левски Софија со 3: 1 над Славија Софија. Тој исто така играше во Гезтепе во турската лига во сезоната 2001-2002 и за австриската страна Австрија Картен .

На 16 декември 2010 година, Кабат дал 2 гола за да му помогне на својот тим да победи со 2: 0 против италијанската УК Сампдорија. Ова беа првите освоени бодови од тимот од Дебрецен во групната фаза на турнирот во УЕФА .

Во јуни 2011 година, Кабат се вратил во својот претходен клуб, Уњпест ФК .

Почести
-------

### Клуб

Левски Софија
* Група (1): 2001-02
* Бугарски куп (1): 2001-02

Ујпешт
* Унгарски куп (1): 2013-14

### Поединечно

* Врвен стрелец во унгарската лига (1): 2001

Наводи
------

1. ↑  „Чужденец прави рекорд при дебюта си в "А" група" [A foreigner sets a record on his debut in the A PFG] (бугарски). 7sport.net. 3 March 2015. Посетено на 23 July 2016.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Ујпешт
* Петер Кабат на National-Football-Teams.com
* Профил на LevskiSofia.info
**Петре Крстанов Николоски** (15 јуни 1915 во Завој, Охридско — 15 октомври 1945 во Скопје) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Петре Крстанов Николоски е роден на 15 јуни 1915 година во селото Завој. Се занимавал со земјоделство. Кон НОБ пристапил во декември 1944 година. Како борец на Единаесеттата македонска бригада, 2 чета, 2 баталјон тешко се разболува и на 15 октомври 1945 година умира во воената болница во Скопје.

Наводи
------



1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
***Подредување на жената*** (Subjection of Women) е наслов на есејот од англискиот филозоф Џон Стјуарт Mил (1806-1873) во 1861 г. кој го напишал веројатно заедно со неговата сопруга Хариет Тејлор Мил, каде дава аргументи во прилог на половата еднаквост. Објавена во 1869 г. есејот во тоа време претставувал соочување на европските конвенционални норми на гледишта за угледот на мажот и жената.

Mил ја наведува својата сопруга Хериет Тејлор Mил како соавтор на есејот, иако е ретко наведувана на публикациите. Повеќето научници од 2009 г. сметаат дека Џон Стјуарт Mил е сепак единстевниот автор на целиот есеј.

Извори
------

1. ↑  Mill, John Stuart, 1869 (1997). *The Subjection of Women*. Dover Thrift Editions. стр. v. ISBN 0-486-29601-6.CS1-одржување: бројчени имиња: список на автори (link)
2. ↑  Tong, Rosemarie (2009). *Feminist Thought: A More Comprehensive Introduction*. Westview Press (Perseus Books). стр. 17. ISBN 978-0-8133-4375-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на филозофијата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Вила Фоскари - пијано нобиле со кафени долги прозорци и портик во средината.
**Пијано нобиле** (*piano nobile*) — главниот спрат во една голема куќа, обично во стилот на класичната ренесансна архитектура. Овој спрат ги содржи главните соби за прием и главните спални соби во куќата.

Честопати се среќава како прв, а понекогаш и како втор спрат, сместен над (често рустицираното) приземје кое содржи споредни соби и соби за послуга. Вака собите имаат подобар поглед и не се подложни на влага. Ова е особено така во Венеција каде пијано нобиле-ата кај многу палаци се особено очигледни од надворешноста заради нивните поголеми прозори и отворени лоџии. Вакви примери се Ка' Фоскари, Ка' д'Оро и палацо Барбариго.

Како што споменавме, најчеста одлика на вавкиот спрат се погполемите прозори. Во Англија и Италија до пијано нобиле се доаѓа преку надворешно украсено скалиште, со кое станарите немаат потреба да влегуваат во куѓата преку собите за послуга. Во Англија ваков пример е Хедлстонската хала, додека пак во Италија - Вила Капра.

Куќите имаат и нареден спрат над пијано нобиле-то каде се наоѓаат поинтимните дневни и спални соби за приватна употреба на станарите кога немало гости. Над овој спрат обично има поткровје каде се сместени спалните на послугата.

Во Италија, особрно кај градските алаци, спратот над пијано нобиле-то се нарекува „второ пијано нобиле", особено ако лоџијата и балконите ги рефлектираат они под нив на малку помал размер. Ова е технички неточна употреба на терминот „пијано нобиле" зошто само еден спрат може да биде пограндиозен од другите. Како таков, изразот не се користи во Британија.

Овој аранжман на спратовите продолжил низ Европа за целото време додека големи куќи се граделе во класичен стил. Употребен е и на Бакингемската палата релативно скоро (средина на XIX век). Холкамската хала, Остерли парк и Чисвишката куќа се англиски куќи од XVIII век кои го имаат овој дизајн.
A = заглавие; B = подножје
**Подножје на страница** — елемент во типографијата дел сместен под главниот текст. Традиционално бил и сè уште е место каде се означува бројот на страницата. Во најраните печатени книги, подножјето ги содржело и првите зборови од следната страница, па во тој случај бројот на страницата се сместувал во заглавието на страницата. Во отсуство на дефинирани стандарди, заглавието и подножјето понекогаш меѓусебно си ги менуваат местата. Во некои случаи, елементи на заглавието се сместуваат во подножјето, како името на книгата или на поглавјето, името на авторот или други информации.

Исто така, подножјето понекогаш е простор резервиран за белешки познати како подножни белешки (фусноти). Додека во некои случаи просторот за подножјето на страницата е точно дефиниран, кога се додаваат подножни белешки, просторот се зголемува или намалува врз основа на количината и должината на белешките.

Кај апликациите за обработка на текстови, подножјето го определува просторот во долниот дел на страницата кој се прикажува на сметачот или некој друг уред. Некои видови програмска опрема автоматски вметнуваат одредена информација во подножјето како што се бројот на страницата, датумот и времето на создавање или ревидирање на документот, податоци кои може да бидат исфрлени или променети. Корисникот, ако сака, може да го додаде логото или името на компанијата, авторот, насловот или други корисни информации (поврзници, известување за авторските права, адреси, телефонски броеви, итн.). Доста често подножјето се прикажува на сите страници на документот, со бројот на страницата кој соодветно расте. Слично, и заглавието може да се прикажува на секоја страница.
М2 митралез
**Митралез** е автоматско оружје наменето за брза, постојана стрелба, обично со 500-1000 истрели во минута. Произведено во доцниот XIX век од пронаоѓачи како што е Хајрем Максим, целосно го променил современото војување. На бојното поле во текот на Првата светска војна преовладувале митралези со реденици, кои биле малку променети во Втората светска војна. Модерните митралези се класифицираат во три групи: *пушкомитралез*, оружје за рафална стрелба со малокалибарска муниција, со кое ракува еден војник; *општонаменски митралез*, со голема моќ на рафална стрелба, се ракува од двајца; и *тежок митралез* со калибар од 12,7mm или повеќе, честопати поставуван на оклопно возило.

Историја
--------

Првиот митралез, во современа смисла на зборот, бил конструиран од американскиот конструктор Хајрем Максим во 1883 година. Максим сметал дека неговиот пронајдок најдобро ќе им го продаде на европските нации кои во тоа време се подготвувале за војна. И не се излажал. Кон крајот на XIX и почетокот на XX век, неговиот митралез бил прифатен од главните европски сили: Велика Британија, Германија и Русија. Првата примена митралезот на Максим ја имал во британските колонијални војни во Јужна Африка. Во Руско-Јапонската војна станало јасно дека митралезот е моќно оружје кое заслужува место во првите борбени редови, а ѕвездените моменти му биле во Првата светска војна. Во текот на војната се појавиле и множество митралези од други конструкции, почнала да се прави диференцијација меѓу митралез и пушкомитралез, митралези се монтирале на авиони и на оклопни возила.

Во периодот меѓу двете светски војни митралезите се усовршуваат и се специјализираат. Се појавуваат специјални противавионски митралези, се конструираат митралези наменети за употреба во тенкови, како и специјални авионски митралези. Во тој период пушкомитралезот дефинитивно го добива своето место во пешадиското одделение.

Развојот на технологијата и на производните сили овозможиле во текот на Втората светска војна разните типови митралези масовно да се применуваат од сите завојувани страни на сите боишта. Паралелно со еволутивниот развој, се појавиле и нови концепции за примената на митралезот. Најзначајна новост е германската концепција на универзален митралез отелотворена во MG34. Според оваа концепција, едно исто оружје, кога се користи од рака или потпрено на вграден двоножен потпирач, претставува пушкомитралез, а доколку се користи монтирано на стабилен лафет, претставува општонаменски митралез.

Потекло на поимот
-----------------

Зборот „митралез" е преземен францускиот збор „mitrailleuse", на којшто пак основата му е терминот „boîte à mitraille" - картеч.

Наводи
------

1. ↑  *Британика Енциклопедиски Речник*. Топер, Скопје, 2005, Книга 6, стр. 134.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85079323
* GND: 4169007-2
* BNF: cb11973245j (податоци)
* NDL: 01176754
* NKC: ph122005
* BNE: XX525007

 |

 |
**Митрополит** (на грчки: *μητροπολίτης*) е најстарата епископска титула во Црквата. Првично митрополит бил епископ на христијанска црква со резиденција во главниот град или митрополија (μητρόπολις) на Римска провинција. Титулата митрополит првпат се сретнува во каноните на Никејскиот вселенски собор од 325 година. 34 - то апостолско правило определува: епископите на сите народи да го познаваат првиот од нив и да го признаваат за главен, и да не твораат ништо, кое што ја надминува нивната власт, без негово знаење. Митрополитите ги свикувале и биле претседатели на помесните собори во својата епархија (*ἤ ἐπαρχία*) .

Извори
------

1. ↑  Официјална страница на Македонската православна црква
За митолошкиот лик, видете Сизиф.

 Сизиф, симбол на апсурдот на постоењето, слика од Франц Стак (1920)
***Митот за Сизиф*** (француски: *Le Mythe de Sisyphe*) — филозофски есеј од 1942 на Албер Ками.

Ками пишува за својата филозофија на апсурдот: човечката залудна потрага по значење, смисла, единство и јасност соочен со несфатлив свет, лишен од Бог и вечните вистини и вредности. Ками се прашува дали од ова сознание следува самоубиство? Неговиот одговор: „Не. Ова сознание бара бунт." Следствено, Ками опишува неколку можни патишта за апсурдниот живот. Во последното поглавје Ками го споредува апсурдот на животот со ситуацијата на Сизиф, лик од старогрчката митологија кој бил проколнат вечно да турка камен по стрмнината на некоја планина. Заклучок на есејот: „Самата борба [...] е доволна да го исполни срцето на човекот. Не ни останува ништо друго освен да го замислиме Сизиф како среќен."

Ова дело честопати се поврзува со други дела од опусот на Ками: романот *Странецот* (1942), драмите *Недоразбирање* (1942) и *Калигула* (1944), но особено есејот *Бунтовникот* (1951).

Содржина
--------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Дела од Албер Ками |
| --- |
|  |
| Романи | 
* *Странецот*
* *Чума*
* *Падот*
* *Среќна смрт*
* *Првиот човек*

 |
|  |
| Драми | 
* *Калигула*
* *Недоразбирање*
* *Положба по опсада*
* *Едноставни убијци*
* *Опседнати*

 |
|  |
| Есеи | 
* *Митот за Сизиф*
* *Бунтовникот*
* *Одразот на гилотината*
* *Отпор, побуна, и смрт*

 |
|  |
| Филозофски книги | 
* *Погрешната и вистинската страна*
* *Ниту жртви, ниту егзекутори*
* *Тетратки 1935–1942*
* *Тетратки 1943–1951*

 |

 |
**Митко Цветаноски** **- Ганчо** (11 октомври 1920

 во Прилеп — 21 септември 1944

 во Прилеп) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

По занимање бил работник. Бил активен помагач на Народноослободителното движење од првиот период на окупацијата. Кон партизанските одреди на Македонија се приклучил во март 1943 година. Подоцна бил борец во Петтата македонска ударна бригада. Загинал во борба против Германците, кај Тутунскиот комбинат во Прилеп. Една улица во неговиот роден град Прилеп, е именувана по него.

Наводи
------

1. 1 2  Б. Најдоски, м-р Јован (1984). *Институт за тутун - Прилеп - 60 годишен јубилеј*. Прилеп: Институт за тутун - Прилеп. стр. 16.
2. ↑  „Митко Цветаноски-Ганчо, 52 - Прилеп". *wikimapia.org*. Посетено на 2022-09-17.
|  |
| --- |
| Si je désire une eau d'Europe, c'est la flache
Noire et froide où vers le crépuscule embaumé
Un enfant accroupi plein de tristesses, lâche
Un bateau frêle comme un papillon de mai.
\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_
*Од европските води јас сакам бара една*
*кајшто в квечерина полна со мирис на тревки,*
*едно тажно дете во водата црна, ледна,*
*ги пушта лаѓите како пеперутки кревки.* |
| препев: Влада Урошевиќ |

***Пијаниот брод*** (***Le Bateau ivre***) е поема напишана од Артур Рембо во 1871 година која се смета за револуционерна по својата употреба на фантастични контра-позиционирани слики и симболи. Песната е напишана во хексаметарски кватрени (кои ги има вкупно 25) и постојано ја следи истата шема на римување *a/b/a/b*. Содржината на песната се ткае околу неколку нејасни визии на персонифициран брод изгубен на море. 

Напишана во Шарлевил во летото 1871 година, песната ќе го восхити Пол Верлен откако Рембо ќе му ја прати како примерок од неговото творештво и токму таа ќе биде причината што Верлен ќе побара Рембо да му се придружи во Париз. Теодор де Банвил не ја сакал песната. 

'**Пијаниот брод** *(***Le Bateau ivre***)*

Надворешни врски
----------------

* Песната на француски.
* Неримуван препев на англиски.

| Артур Рембо |
| --- |
| **Дела:** *Poésies* • *Le bateau ivre* • *Les illuminations* • *Une Saison en Enfer* • *Писма* |
| **Луѓе:** Шарл Бодлер • Жорж Изамбар • Жермен Нуво • Пол Верлен |
| **Друго:** Симболизам • Надреализам • *проколнати поети* • *L'Enfant Terrible* • *Épater la bourgeoisie* • Рембо и модерната култура |
**Ситуационата логика** (исто така и **ситуационата анализа**) е концепт што го развил Карл Попер во неговата „<i id="mwCA">Сиромаштијата на историзмот</i>". Ситуационата логика е постапка со кој општествениот научник се обидува да ја реконструира проблематичната ситуација во која се соочува со агент, за да го разбере изборот на тој агент.

Норета Коертге (1975) дава помошно класификаторно објаснување.

Прво дадете опис на ситуацијата: 
„Агентот А бил во ситуација од типот Ц".
Оваа состојба потоа се анализира 
„Во ситуација од типот Ц, соодветно нешто да се направи е Х".
Потоа може да се повика принципот на разумност:
„Агентите секогаш делуваат соодветно на нивната состојба"
Конечно имаме *објаснување* : 
„(затоа) А го сторил X".

Белешки
-------

1. ↑  Користа на ова објаснување е од Буманс и Дејвис (2010 година).

Наводи
------

1. ↑  Boumans, M. and Davis, John B. (2015), *Economic Methodology: Understanding Economics as a Science*, Palgrave Macmillan, стр. 92.
2. ↑  Popper, Karl (2013), *The Poverty of Historicism*, Routledge, стр. 141.
3. ↑  Koertge, N. (1975), "Popper's Metaphysical Research Program for the Human Sciences", *Inquiry*, 18 (1975), 437–62.
Пијан ангел постер
**Пијаниот ангел** (јапонски: 醉いどれ天使; *Yoidore tenshi*) - јапонски филм од 1948 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Такаши Шимура, Тоширо Мифуне и Норико Сенгоку. Со овој филм почнала долгата и успешна соработка меѓу Куросава и Мифуне. Инаку, филмот е снимен во времето кога Јапонија сè уште била под американска окупација, при што, и покрај цензурата, Куросава вметнал некои детали кои ја критикуваат окупациската власт.

Синопсис
--------

Д-р Санада (го игра Шимура) е лекар-алкохоличар кој многу се грижи за здравјето на своите пациенти. Тој се спријателува со еден млад пацијент, младиот гангстер Мацунада (го игра Мифуне), кој е ранет во вооружена престрелка меѓу бандите. При прегледот, докторот утврдува дека Мацунада е болен од туберкулоза и го убедува да се откаже од пиењето и бурниот живот, но Мацунада не ги прифаќа неговите совети. Во меѓувреме, од затворот е ослободен Окада (го игра Јамамото), поранешниот шеф на Мацунада. Тогаш, Мацунада повторно се враќа на лошите навики и често ги посетува ноќните клубови заедно со Окада. Тогаш, здравјето на Мацунада се влошува, неговите помошници го напуштаат, а Окада му ја презема девојката. Д-р Санада го прифаќа Мацунада во својот дом каде што го лекува. Тогаш, Окада доаѓа кај докторот и се заканува дека ќе го убие, ако не му каже каде живее неговата поранешна девојка, медицинската сестра (ја игра Накакита) на д-р Санада. Д-р Санада оди да го пријави Окада во полицијата, а болниот Мацунада оди кај главниот шеф на Јакуза и таму дознава дека тој е само пион кој сака да го искористи шефот во пресметката со противниците. Истовремено, главниот шеф му ја предава на Окада територијата која му припаѓала на Мацунада кого никој повеќе не го почитува. Само жената која работи во еден бар, а која е вљубена во Мацунада, го убедува заедно да го напуштат градот и да се преселат во нејзиното село каде што таа ќе се грижи за него. Болниот Мацунада се бори со Окада, но погинува, а продавачката вљубена во него ја зема урната со неговата пепел за да ја закопа на нејзиниот селски имот. Д-р Санада, пак, дознава дека неговата млада пациентка, болна од туберкулоза, ја победила болеста почитувајќи ги неговите совети.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Пијани анђео (пристапено на 18.5.2020)
2. ↑  РТС, Пијани анђео (пристапено на 18.5.2020)
Пандемија на шпанска треска 1918–1919 доведе до драстично зголемување на смртноста ширум светот.
**Пандемија** е поим кој се користи за да се дефинира епидемија која се има проширено во поголеми региони, на пример на повеќе континенти или низ целиот свет. Во минатото се случиле повеќе пандемии на болести како што се сипаниците и туберкулоза. Една од најпогубните пандемии забележана во историјата е Црната смрт која во 14 век убила 75-200 милиони луѓе. Тековни пандемии се СИДА и COVID-19. Како други поблиски пандемии може да се набројат Шпанскиот грип од 1918 година и пандемијата на Свински грип од 2009 година.

Наводи
------

1. ↑  „Coronavirus confirmed as pandemic by World Health Organization". *Би-би-си*. 11 март 2020. Посетено на 13 март 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа медицинска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh2021008231
* GND: 4737034-8
* NKC: ph330262

 |

 |
*Ова не е исто што и Пача Камак.*

Главниот влез.
**Пачакамак** е археолошко наоѓалиште во Перу, кој се наоѓа околу 40 километри југоисточно од Лима во долината на реката Лурин. Наоѓалиштето е всушност комплекс на храм на сонцето и останати зданија кои биле подигнати во периодот од 800 до 1450 година, односно до инвазијата на Тавантинсују.

Во наоѓалиштето има неколку неископани пирамиди и археолозите посочуваат дека има најмалку 17 пирамиди во комплексот и добар дел од нив се уништени од врменската непогода позната како Ел Нињо. Покрај пирамидите, во близина има и гробишта и фрески во боја кои прикажуваат риби и овие се од периодот пред Инките. Вариската култура исто така во периодот од 600 до 800 година придонела при изградбата на градот. Вариските елементи се гледаат во градбите, керамиката и текстилот. По падот на Вариската култура, Пачакамак продолжил да опстојува како религиозен центар, кога биле изградени денешните зачувани зданија.

Пачакамак и околината биле организирани во политичката структура која се нарекува Ичма и оваа опстојувала до подемот на Тавантинсују. Пачакамак бил религиозен центар каде воглавно се славел богот Пача Камак. По подемот на Тавантинсују, градот и малата држава биле приклучени кон Империјата на Инките.

Наводи
------

* Mcleish, K. (1996) *Myths and Legends of the World, The Complete Companion to all Traditions*, Blitz, United Kingdom.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Пачакамак" на Ризницата ? |

* Сателитски поглед кон Пачакамак
* Музеј Пачакамак Архивирано на 2 јули 2011 г.
* Слики за Пачакамак
* Посети го Пачакамак
* Пачакамак за време на Тавантинсују
* Археолошки проект Пачакамак
* Панорами на Пачакамак Архивирано на 13 октомври 2012 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзани со Перу е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Археолошки наоѓалишта во Перу |
| --- |
|  |
| Акарај | Асперо | Бандурија | Буена Виста | Вајна Пикчу | Вака Пуклана| Вариски рушевини | Вилкабамба | Вињај Вајна | Виткос | Гарагај | Гитареро | Гран Вилаја | Гран Пахатен | Ел Брухо | Инкаваси | Инкаваси | Интиватана | Јанака | Кавачи | Карал | Карахија | Кахамаркила | Кенко | Коривајрачина | Кориканча | Кота Кока | Квелап | Кумбе Мајо | Кунтур Васи | Кусичака | Лактапата | Мачу Пикчу | Микула | Мујукмарка | Олантајтамбо | Пачакамак | Пикилакта | Пикимачај | Пируро | Писак | Пујупатамарка | Пумакоча | Ракчи | Румиколка | Сајвите | Саксајваман | Света долина | Серо Патапо | Сечин | Силјустани | Сипан | Тамбо Колорадо | Тамбомачај | Тараваси | Типон | Токепала | Торо Муерто | Тукуме | Учкис-Инкањан | Хискаирумоко | Храм на месечината | Храм на сонцето| Хуилкахуаин | Чавин де Уантар | Чанкило | Чан Чан | Чокекирао |  |

 |
**Ситроен Џампи** — минибус кој се произведува од страна на францускиот производител на автомобили Ситроен од 1994 година. Моделот се продава како **Пежо Експерт** и **Фиат Скудо**.

Сите три модели биле изменети во март 2004 година, пред да бидат заменети со нови модели од втора генерација во јануари 2007 година. Редизајнираните модели повторно имале ист дизајн и инженерство. Втората генерација добила мал фејслифт во февруари 2012 година, а од јули 2013 година, Тојота започнала со продажба на своја верзија наречена Toyota ProAce.

На 1 декември 2015 година, Цитроен, Пежо и Тојота ја претставиле новата генерација на овие возила.

Во јули 2016 година, Фиат Скудо бил заменет со втора генерација на Фиат Таленто, кој пак бил преобразен во Рено Трафиќ. Од 2019 година, моделот исто така е ребрендиран и како **Опел/Воксхал Виваро**.

Надворешни врски
----------------

* Fiat Scudo на Ризницата ?
Македонска пивтија
**Пача** (турски: *paça*) или **пивтија** (турски: *pıhtı*) – вид јадење сварено од нозете или од главата на свиња или говедо. Пачата е традиционално јадење на Балканскиот Полуостров и во Турција, Азербејџан, Ерменија, Авганистан, Иран, Ирак и Монголија, веројатно со многу древно потекло. Турците за подготвување на пача користат јагнешка глава и нозе.

Во Македонија, пачата е дел од традиционалната трпеза и вообичаено се служи ладна, како предјадење или мезе, додека некогаш и како главно јадење. Се спрема во зимските месеци, особено за Божик и Водици.

Наводи
------

1. ↑  „пача" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „Рецепт за пача/пивтија / за оние што не го поднесуваат мрсното има и замена". Посетено на 2018-07-29.
**Петреќија Постолов Стефаноски** ( 1923
 во Иванчишта, Кичевско — 1 октомври 1943

 во Буковиќ (планина), Кичевско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од земјоделско семејство. Како младинец имал чести контакти со позадински работници, а посебно со Мирко Милески од Попоец. Бил член на воспитната група во селото и летото 1943 година заминал партизан во Кичевско-мавровскиот партизански одред. Во почетокот вршел курирска работа. Во септември 1943 година, од слободно Кичево доброволно заминал со Мирко Милески да ја брани слободната територија на Буковиќ каде загинал во нерамна борба со многубројниот фашистички непријател и балистите, на 1 октомври 1943 година.

Поврзано
--------

* Кичево и Кичевско во НОВ

Наводи
------

1. 1 2  Ристоски и други, Душан (1982). *Слободата беше нивниот идеал*. Кичево: Музеј - Западна Македонија во НОВ - Кичево. стр. 124.
**„Оловно време"** (германски: *Die bleierne Zeit*) — германски филм од 1981 година во режија на Маргаретe фон Трота (Margarethe von Trotta), која е авторка и на сценариото. Главните улоги ги играат: Јута Лампе (Jutta Lampe), Барбара Сукова (Barbara Sukowa) и Ридигер Фоглер (Rüdiger Vogler). Филмот освоил бројни награди, меѓу кои и „Златниот лав" на Венецијанскиот филмски фестивал, а Лампе и Сукова биле наградени со „Златен феникс" за своите улоги.

Синопсис
--------

Две сестри на свој начин се борат за женските права. Јулијане е новинарка, а Маријане е терористка. Кога Маријане ќе заврши в затвор, Јулијане се чувствува должна да ѝ помогне и покрај нивните различни погледи на светот...

Наводи
------

1. ↑  HRT, Olovno vrijeme, njemački film (пристапено на 7.11.2020)
**Пашин амам** (грчки: *Πασά Χαμάμ*, турски: *Pasha Hamam*) — поранешна османлиска бања која се наоѓа во Солун, Грција.

Амамот се наоѓа меѓу улиците „Пиниос", „Калвос" и „П. Караџас", во близина на црква „Св. Апостоли".

Бањата била изградена во периодот од 1520 до 1530 година од Џезери Заде Коџа Касим Паша, еден од везирите на султаните Бајазит II и Селим I, кој бил назначен за гувернер на Солун, кога на престолот застанал Сулејман Величествениот. Во исто време, Касим Паша ја претворил црква „Св. Апостоли" во џамија.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Османлиски споменици во Солун |
| --- |
|  |
| Џамии | 
* Алаџа-имарет
* Хамза-бегова џамија
* Јени џамија

 |  |
|  |
| Амами | 
* Бегов амам
* Пашин амам
* Јахуди амам
* Јени амам

 |
|  |
| Тврдини | 
* Еди-куле
* Бела кула

 |
|  |
| Палати | 
* Музеј на Ататурк
* Карипио Мелатро
* Конак
* Вила Алатини
* Вила Бјанка
* Вила Капанџи
* Вила Модијано
* Вила Мордо

 |
|  |
| Останато | 
* Солунски безистен

 |

 |
**Петре Бакевски** (Кавадарци, 5 јануари 1947

 - Скопје, 25 август 2011

) — македонски поет, раскажувач, публицист и театарски критичар.

Животопис
---------

Петре Бакевски е роден во Кавадарци на 5 јануари 1947

 година. Работел како новинар, театарски критичар и уредник. Бил уредник на Културната рубрика на весникот „Вечер". Бил директор и главен уредник на Книгоиздателството Детска радост при НИП Нова Македонија. Бил претседател на Советот на СВП. Член на ДПМ од 1974 година. Автор е на книгите: Пат до летото (поезија, 1972), Земјољубец (поезија, 1975), Крикот на паунот (поезија, 1982), Премиери (театарски критики, 1983), Раскината карта (поезија, 1984), Лицето на времето (поезија, 1985), Лица и маски (театарски критики, 1988), Замаглен поглед од несоници (поезија, 1990), Сенката на сонот (поезија, 1990), Те а Ма са (поезија, 1991), Живи ѕвезди (поезија, 1992), Низ златниот прстен на сонцето (поезија, 1994), Во сенката на мечот (поезија, 1994), Покосница (поезија, 1995), Сто сонети (1997), Вавилон (либрето за симфониска поема, 1997), Елегии (1998), Балади (1999), Гламни (новели, 2000). Добитник на наградите: „13 ноември", „Браќа Миладиновци", „Кочо Рацин". Негова ќерка била новинарката Неда Бакевска Виллалба. По долго боледување починал во Скопје на 25 август 2001 на 64-годишна возраст.

Наводи
------

1. ↑  Македонски писатели, Друштво на писатели на Македонија, 2004, стр. 35.
2. ↑  „Почина поетот Петре Бакевски". Дневник. 25 август 2011, 14:40. Посетено на 2011-08-25. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Замина гласот на поемата, Петре Бакевски[*мртва врска*] - Утрински Весник (петок, 26 август 2011)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 84218564
* LCCN: n88643829
* ISNI: 0000 0001 1073 6378
* GND: 1024800008
* SUDOC: 112352197
* BNF: cb12643449g (податоци)
* NKC: js20020805800

 |

 |
**Ситуациска комедија** или **ситком** (анг. *situation comedy*, *sitcom*) е поджанр на комедиски програми кој првобитно се појави на радио, а денеска зазема значајно место и скоро исклучиво се наоѓа на телевизија како еден од нејзините доминантни наративни форми. Ситкомите обично се состојат од ликови кои се повторуваат во позната околина, како на пример дома или на работно место.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh2007009497
* GND: 4237806-0
* NKC: ph627306

 |

 |
**Петре Ламбев Андроникоски** (7 ноември 1920 во Волино, Охридско — 18 април 1945 во Врпоље, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.

Животопис
---------

Петре Ламбев Андроникоски е роден на 7 ноември 1920 година во селото Волино. Се занимавал со земјоделие. Кон НОБ пристапил на 11 декември 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада учествува на Сремскиот фронт. Загинува кај Врпоље на 18 април 1945 година.

Наводи
------


1. ↑ . Охрид и охридско во борбата против фашизмот. ЗБОРНИК на паднатите борци во народно-ослободителната борба и револуција и жртвите на фашистичкиот терор во Охрид и охридско 1941-1945. Охрид. 1976. Отсутно или празно `|title=` (help)CS1-одржување: друго (link)
**Превезот на Вероника**, или *Судариум* (латински за ткаенина), често нарекуван едноставно "Вероника", а познат ѝ како *Волто Санто* или *Светото лице* е католичкa реликва од ткаенина која според легендата, го носи ликот на лицето на Исус кое не е направено од човечката рака (т.е. Acheiropoieta).

Според најновата верзија, легендата раскажува дека Вероника од Ерусалим го сретнал Исус по Виа Долороса на патот кон Голгота. Таа застанала пред него да му го избрише лицето од нејзиниот превез. Така, на превезот се обележела лицето на Исус. Според некои верзии, Вероника подоцна отишла во Рим за да го претстави платното на римскиот цар Тибериј, укажувајќи му дека платното поседува натприродна моќ кое може да ја угаси жедта, да лекува слепи луѓе, а понекогаш дури ѝ да ги оживее мртвите.

Оваа предание не било запишано во својата сегашна форма сè до средниот век. Освен оваа реликва, во источната црква се познати преданијата поврзани со приказната за сликата на Исус позната како Мандалион (или *Убрус*) како и Торинското платно.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за христијанството е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Гравура на скафандерско нуркање од 1873 г.
Воен нуркач на американската морнарица со лесен нуркачки шлем
**Скафандерско нуркање**, **површински-снабдувано нуркање** или **несамостојно нуркање** (наречено и „хука нуркање") е нуркање со доток на гас за дишење по пат на таканаречена „папочна врвца" од „пловило" на површината, т.е. непосредно од помошно нуркачко пловило но можеби и индиректно, преку нуркачка комора. Нуркачката опрема, која нашироко се употребува за рекреативно нуркање, е главната алтернатива на површински-снабдуваната нуркачка опрема.

Со вакво нуркање главно се занимаваат професионални и воени нуркачи заради големиот трошок и сложеноста за операриање на ваквата опрема. Ваква опрема се користи и за заситено нуркање. Нуркачите на главата носат нуркачки шлем или пак целосна нуркачка маска со доток од површината. Површински снабдуваните нуркачи користат и сферичен шлем со окна од месинг и стакло, како историскиот нуркачки скафандер.

Во опремата за површински-снабдувано нуркање обично спаѓа и апарат за комуникација со површината, која дава не само сигурност, туку и ефикасност во работата. Вака нуркачот не би требало да има моменти без воздух бидејќи вака на површината истрошениот цилиндар за довод може на време да се замени со нов.

Површински-снабдуваната опрема за нуркање е задолжителна во американската морнарица при нуркање во мошне загадени води.

Поврзано
--------

* Нуркачко ѕвоно
* Нуркачка комора
* Нуркачка пумпа

Наводи
------

1. ↑  Curley, MD (1986). „Human Factors Evaluation of the Superlite 17B Helmet in the Surface- Supplied, Open-Circuit Mode". *US Navy Experimental Diving Unit Technical Report*. NEDU-11-85. Посетено на 2008-09-09.
2. ↑  Gernhardt, ML (2006). „Biomedical and Operational Considerations for Surface-Supplied Mixed-Gas Diving to 300 FSW". *In: Lang, MA and Smith, NE (eds). Proceedings of Advanced Scientific Diving Workshop*. Washington, DC. Архивирано од изворникот на 2009-08-05. Посетено на 12 септември 2008. Укажано повеќе од еден `|location=` и `|place=` (help)
3. ↑  Beyerstein, G (2006). „Commercial Diving: Surface-Mixed Gas, Sur-D-O2, Bell Bounce, Saturation". *In: Lang, MA and Smith, NE (eds). Proceedings of Advanced Scientific Diving Workshop*. Washington, DC. Архивирано од изворникот на 2009-08-05. Посетено на 2008-09-12. Укажано повеќе од еден `|location=` и `|place=` (help)
4. ↑  Wilkins, JR (2006). „US Navy Diving Program: Diving to 300 Ft Depths Using Surface-Supplied and Saturation Fly-Away Diving Systems". *In: Lang, MA and Smith, NE (уредн). Proceedings of Advanced Scientific Diving Workshop*. Washington, DC. Архивирано од изворникот на 2009-08-05. Посетено на 2008-09-12. Укажано повеќе од еден `|location=` и `|place=` (help)
5. ↑  US Naval Sea Systems Command (2004). „Guidance for diving in contaminated waters". *US Navy Contaminated Water Manual*. SS521-AJ-PRO-010. Архивирано од изворникот на 2009-08-05. Посетено на 9 септември 2008.

Надворешни врски
----------------

* Хука (англиски)
Пацифик Хајтс 
**Пацифик Хајтс** (англиски: *Pacific Heights*) е населба во Сан Франциско, Калифорнија, САД. Таа, со своите панорамски погледи на мостот Голден Гејт, Санфранцискиот Залив, Алкатраз, Палатата на убави уметности и Президио, е позната како дом на многу славни личности.

Оваа населба се протега од улицата Јунион до улицата Буш во правец север-југ и од авенијата Ван Нес до авенијата Президио во правец исток-запад. Други извори ја ограничуваат населбата меѓу улиците Грин и Калифорнија во правец север-југ.

Во 2013 година, Пацифик Хајтс беше прогласена за најскапа населба во САД. Златниот Брег е делот на населбата каде живеат многу милијардери. Западното Проширување, оддалечено само 20-тина улици од Златниот Брег, има многу поевтини цени за недвижности. Титулата како најскапа населба во Сан Франциско ѝ беше потврдена во 2017 година, а вила во вредност од 40 милиони американски долари беше посочена како најскап дом во градот. Во оваа населба живеат и стари богаташи, но и новопечени милијардери од технолошкиот бизнис.

Пацифик Хајтс е сместена на срт во правец исток-запад, кој нагло се издига јужно од Марина и Кау Холоу да достигне максимална височина од 110 метри н.м.в. Населбата има два парка: Лафајет и Алта Плаза. Многу домови имаат поглед кон мостот Голден Гејт, Маринските ридови и островот Алкатраз. На југ се гледаат врвовите Близнаци и кулата Сутро.

Долно Пацифик Хајтс е населбата јужно од улицата Калифорнија до улицата Пост. Порано овие маала се сметале како дел од Западното Проширување, но во 1990-тите им било дадено ново име од страна на агенциите за недвижности.

Наводи
------

1. ↑  „Pacific Heights Residents Association". *web.archive.org*. 2010-11-02. Архивирано од изворникот на 2010-11-02. Посетено на 2020-06-09.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. ↑  „Pacific Heights". *Pacific Heights*. Посетено на 2020-06-09.
3. ↑  Keeling, Brock (2017-05-01). „San Francisco's most expensive neighborhood is Pacific Heights". *Curbed SF* (англиски). Посетено на 2020-06-09.
4. ↑  Robinson, Melia. „Inside San Francisco's most exclusive neighborhood, where old money rubs elbows with tech billionaires". *Business Insider*. Посетено на 2020-06-09.
5. ↑  Bakalinsky, Adah (2013). *Stairway Walks in San Francisco*. Wilderness Press. стр. 66. ISBN 978-0-89997-637-2.
6. ↑  O'Brien, Tricia (2008). *San Francisco's Pacific Heights and Presidio Heights*. Arcadia Publishing. стр. 7. ISBN 978-0-7385-5980-3.