recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**„Бостанџија"** е расказ од рускиот и советскиот писател Михаил Шолохов од 1925 година. Расказот е објавен на македонски јазик, во превод на Цветко Мартиновски, како дел од збирката „Донски раскази", објавена во 1965 година од издавачката куќа Култура.

Содржина
--------

Селскиот атаман, Анисим Петрович се вратил дома радосен и пред семејството ја соопштил веста дека бил назначен за командант на селскиот суд. На неговата вест воопшто не се израдувал постариот син Фјодор, кој соработувал со болшевиците. Поради тоа, помеѓу него и татко ми започнала караница, по што татко му го удрил со бакарно лонче. Вечерта, Фјодор ѝ придружил на Црвената армија, а во тоа му помогнал помалиот брат, четиринаесетгодишниот Миќка. Поради тоа, утредента, Анисим брутално го претепал својот син.

Еден ден, Козаците дотерале во селото заробени војници на Црвената армија, кои ги затвориле во селската плевна. Жалејќи ги заробениците, Миќка започнал редовно да им носи храна, која ја приготвувала неговата мајка. Еднаш, кога Миќка морал да замине на работа по наредба на татко му, наместо него, мајка му им однела храна на заробените војници. Меѓутоа, Анисим дознал за тоа и затоа брутално ја претепал својата жена, а Миќка морал да избега од дома.

По еден месец, тој се главил за бостанџија во едно село покрај Дон, служејќи бесплатно, само за малку храна. Чувајќи го бостанот, тој постојано гледал како Козаците ги водат заробените црвеноармејци на стрелање во близината на реката. Еднаш, на полноќ, во неговата колиба дошле Козаците, барајќи тројца заробеници кои им побегнале. Во мугрите, Миќка забележал еден од нив како се крие во бостанот, а тоа бил неговиот брат Фјодор. Така, Миќка започнал да се грижи за него, сè додека еден ден, во неговата колиба не дошол татко му, барајќи го Фјодор. Миќка не признавал дека го крие братот, а кога татко му го открил Фјодор и сакал да го убие со револверот, Миќка го убил, удирајќи го со секирата по тилот. Потоа, двајцата браќа го препливале Дон, префрлајќи се на другиот брег, каде што биле безбедни од Козаците.

Наводи
------

1. ↑  „Бостанџија", во: Михаил Шолохов, *Донски раскази*, Култура, Скопје, 1965, стр. 25-41.
**Бесконечноаголник** или **апеирогон** — дегенериран многуаголник со бесконечен број на страни. Тоа е граничен облик на низа од многуаголници со сè повеќе и повеќе страни.

Слично на многуаголникот, тој е низа од страни (рабови) и агли. Правилниот многуаголник нема крај затоа што е затворен. Бесконечноаголникот исто така нема крај, бидејќи никогаш не може да се направи бесконечен број чекори за да се стигне до крајот во која било насока. Има и затворени бесконечноаголници.

Правилен бесконечноаголник
--------------------------

Кај правилниот бесконечноаголник сите страни се со еднаква должина и сите агли со еднаква големина. Ова е слично на обичен многуаголник. Шлефлиевиот симбол е {∞}. Коскетер-Динкиновиот дијаграм е . Групата на симетрија е бесконечна диедарска група .

Кога аглите се еднакви на 180°, бесконечноаголникот личи на права линија.

......

Правата линија може да се замисли како кружница со бескрајно голем полупречник.

### Наклонети облици

 *Правилен бесконечноаголник* како винт на рамностран триаголник, нацртан во перспектива.
Долго време се сметало дека постојат само правилни примери на бесконечноаголнци. Но, математичарот Бранко Грунбаум (роден 1929 година) открил уште две.

Кога аглите се менуваат, бесконечноаголникот наликува на цик-цак шема.

...Податотека:Regular apeirogon zig-zag.svg...

Ако секој агол се помести надвор од рамнината на претходниот агол, бесконечноаголникот би наликувал на тридимензионална хеликс. Таквите многуаголници се нарекуваат просторни. Цртежот од десната страна е тридимензионален приказ на таков наклонет бесконечноаголник.

Поврзано
--------

* Бесконечноаголна призма
* Бесконечноаголна антипризма
* Апеироедар

Надворешни врски
----------------

* „Apeirogon" од Ерик В. Вајсштајн — MathWorld (англиски)

* Apeirogon v Glossary for Hyperspace (англиски)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Правилни многуаголници |
| --- |
|  |
| Наведени по број на страни |
|  |
| 1–10 страни | едноаголник **·**  двоаголник **·**  рамностран триаголник **·**  квадрат **·**  петаголник **·**  шестаголник **·**  седумаголник **·**  осумаголник **·**  деветаголник  **·**  десетаголник |
|  |
| 11–20 страни | единаесетаголник **·**  дванаесетаголник **·**  тринаесетаголник **·**  четиринаесетаголник **·**  петнаесетаголник
 **·**  шеснаесетаголник **·**  седумнаесетаголник **·**  осумнаесетаголник **·**  деветнаесетаголник **·**  дваесетаголник |
|  |
| Други | дваесет и четириаголник **·**  триесетаголник **·**  шеесет и четириаголник **·**  илјадааголник **·** десет илјадаголник **·**  милионаголник **·**  бесконечноаголник |
|  |
| Ѕвезди | пентаграм **·**  хексаграм **·**  хептаграм **·**  октаграм **·**  енеаграм **·**  декаграм **·**  хендекаграм **·**  додекаграм |

 |
**Безразмерна мрежа** (англиски: *scale-free network*) — посебен вид на сложена мрежа. Многу „реални мрежи" припаѓаат на оваа категорија. Поимот „реални мрежи" се однесува на било кој феномен кој ги има теоретските одлики на мрежа (на пр. друштвена мрежа, компјутерска мрежа, невронска мрежа, епидемија).

Кај безразмерните мрежи, некои јазли се однесуваат како „силно поврзани центри" (со голем степен), иако поголемиот број на јазли се со мал степен. Структурата и динамиката на безразмерните мрежи се независни од големината на системот N, што претставува број на јазли кои ги има системот. Со други зборови, мрежа која е безразмерна ќе ги има истите одлики без разлика на бројот на јазли кои ги има. Овие мрежи се карактеристични по тоа што распределбата на степените е според Yale-Simon распределбата - врската за законот за степен кој е дефинирана со

{\displaystyle \mathbf {P(k)\sim k^{-\gamma }} ,}
каде веројатноста P(k) дека јазолот во мрежата е поврзан со k други јазли е приближно пропорционална со k−γ и оваа функција дава приближно добри резултати за набљудуваните податоци. Коефициентот γ може да варира апроксимативно од 2 до 3 за повеќето реални мрежи, но сепак во некои случаи неговата вредност може да биде и помеѓу 1 и 2 .

Наводи
------

1. ↑  Seyed-allaei, Hamed; Ginestra Bianconi, Matteo Marsili (2006). „Scale-free networks with an exponent less than two". *Physical Review E*. **73**: 046113. doi:10.1103/PhysRevE.73.046113.
Човек со беснило
**Беснило** (латински: *Rabies, Lyssa*) — тешка особено опасна смртоносна заразна болест предизвикана од вирусот на беснило (Rabies virus), вклучен во родот Lyssavirus од семејството Rhabdoviridae. Беснилото спаѓа во групата на таканаречени запоставени болести поради неговата мала распространетост и зачестеност во развиените земји. Се пренесува со плунка при каснување од болни животни. Потоа, ширејќи се по нервните патишта, вирусот стигнува до плунковните жлезди, нервните клетки на мозочната кора, хипокампусот, булбарните центри и, удирајќи ги, предизвикува тешки нарушувања, што доведува до смрт на заразеното лице во речиси 100 % од случаите. Името на болеста доаѓа од зборот „бес", бидејќи во древноста се верувало дека причината за болеста е присутноста на зли духови.

Наводи
------

1. ↑  „беснило" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „Rabies Fact Sheet N°99". *World Health Organization*. July 2013. Архивирано од изворникот 1 April 2014. Посетено на 28 February 2014.
3. ↑  „Rabies, Symptoms and causes". *Mayo Clinic*.
4. ↑  „Animal bites and rabies". *Johns Hopkins Medicine*. 27 February 2020.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Беснило" на Ризницата ? |

* „Rabies". Centers for Disease Control and Prevention. Посетено на 12 August 2012.

* Беснило на Curlie (англиски)
**Бекир Халими** (албански: *Bekir Halimi*, Скопје, 15 декември 1971

) е поранешен член на ОНА, исламски теолог и вахабист.

Во времето на воениот конфликт во Македонија, тој бил заменик командант на муџахедински единица. Дејствувал во кумановскиот регион - 113 регионална бригада.

Во 2008 година бил осомничен од страна на МВР за поврзаност со ќелија на Ал Каеда.
Тој е сопственик на издавачка куќа „Нун" од Скопје и член на невладината „*Бами Ресија*". Тој од кувајтската организација „*Возобновување на исламското општество*", ставена од Обединетите Нации на црната листа како соработник на Ал Каеда, во јануари 2008 добил над 2.000 евра за плата.

Наводи
------

1. ↑  „www.vmacedonia.com". Архивирано од изворникот на 2010-11-05. Посетено на 2011-02-19.
2. ↑  „Скопјанецот Бекир Халими осомничен за поврзаност со ќелија на Ал Каеда". Канал 5 телевизија. Посетено на 2011-02-19.
3. ↑  Ристески, Миле А. (9 мај 2008). „Полицијата се сомнева дека открила терористичка ќелија". А1. Посетено на 2011-02-19.

Надворешни врски
----------------

* Беќир Халими за радикалниот Ислам - комплетна 40 минутна емисија на А2
**Андреја Гропа** бил благородник, господар на Охрид (во втората половина на XIV век), од албанско или од влашко потекло. Неговото воздигнување започнало уште во времето на кралот Волкашин, а особено дошло до израз по Маричката битка во 1371. Се спомнува во ктиторскиот натпис во црквата „Мал Св. Климент" како господар на Охрид со титулата велик жупан. По Маричката битка ја признал врховната власт на наследникот на Волкашин, кралот Марко. Бил женет со Кирана, ќерката на Андреја Музаки. Судирот на кралот Марко со Андреја Музаки околу Костур го искористил за да ја отфрли неговата врховна власт и целосно да се осамостои. Застанал на страната на својот дедо и му помогнал при освојувањето на градот. Ковал свои монети во охридската ковница, што ја докажува неговата голема економска и политичка моќ. Не е познато до кога владеел во Охрид.

Наводи
------

1. ↑  Altimari;Stanič 1984, p. 31: "Andrea Gropa, gospodar Ohrida"
2. ↑  Soulis, p. 142
**Ва-о-Фоноти** (самоански: *Va'a-o-Fonoti*) е округ во Самоа. Округот се наоѓа на островот Уполу.

Географија
----------

Округот се наоѓа на островот Уполу, поточно во североисточниот дел на островот. Округот има вкупна површина од 38 км2 и ја зафаќа областа околу заливот Фагалоа, како и едно село, ексклава, која е на 10 километри северозападно. Во округот има 10 села. Административен центар на округот е селото Самамеја. Округот е опколен од округот Атуа. Округот има вкупно население од 1621 жител според пописот од 2006 година, од кои само ексклавата има 582. Овој е најмал округ по број на жители во Самоа.

Историја
--------

Ва-о-Фоноти бил основан како засебна традиционална кланска област (денес округ) во 16 век за време на воениот конфликт помеѓу благородничките челници на *Атуа Фоноти Тупу Тафаифа* од една страна и неговите браќа *Вафусуага Толеафоа* и *Самалаулу* од другата страна. Фоноти победил во овој конфликт и на народот од тој дел од Атуа им подарил засебна управа. Новиот создаден регион бил именуван во чест на Фоноти, име кое до денес се користи и значи „воено кану на Фоноти".. Кланската титула во округот е Улуалофаига Таламаивао. Моментално оваа кланска титула е празна.

Наводи
------

1. ↑  „Fagaloa Bay - Uafato Tiavea Conservation Zone". *UNESCO World Heritage*. Посетено на 13 November 2009.
2. ↑   The making of modern Samoa by Malama Meleisea, p.132

Поврзано
--------

* Окрузи во Самоа
* Уполу

Координати: 13°57′S 171°32′W﻿ / ﻿13.950° ЈГШ; 171.533° ЗГД﻿ / -13.950; -171.533

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Окрузи во Самоа |
| --- |
|  |
| 
* Аига-и-ле-Таи
* Ана
* Атуа
* Ваисигано
* Ва-о-Фоноти
* Гагаемауга
* Гагаифомауга
* Палаули
* Сатупаитеја
* Туамасага
* Фасалелеага

 | Знаме на Самоа |

 |
**Бекутан** — марка на производи на претпријатието „Алкалоид" почнувајќи од 1978 г.

Повеќе од три децении, доследноста во одржувањето на врвниот квалитет е најсилната гаранција за купувачите која придонесе довербата во овој бренд да се пренесува од генерација на генерација. Сите оние кои користат Becutan од својата најрана возраст, денеска со него ги негуваат и своите деца. Tоа е најцврстиот темел за долгогодишната традиција на брендот.

Досега се продадени повеќе од 100.000.000 производи и се бележи постојан тренд на пораст на продажбите. Водач во колекцијата е детскиот крем со продадени 40.000.000 парчиња.

Освен во Македонија, каде Becutan колекцијата е апсолутен водач на пазарот со пазарно учество од над 50% во категоријата производи за нега на детската кожа, Becutan одлично се продава и во Хрватска, Србија, Босна и Херцеговина, Словенија, Црна Гора. И на овие пазари, според обемот на вкупните продажби, Becutan е во самиот врв, меѓу трите најпродавани брендови во својата категорија производи. Речиси 70% од продажбите на колекцијата се остваруваат на извозните пазари.

Доказ за одличната пазарна позиционираност се и меѓународните награди и признанија, доделени од страна на реномирани организации кои го следат потрошувачкиот сегмент на повеќе пазари. 
Во 2008 г. Becutan е избран за Супербренд на пазарот на Босна и Херцеговина, а во 2009 г. за Супербренд во Македонија и во Хрватска.

Сите производи се клинички и дерматолошки тестерани и развиени во соработка со педијатри и дерматолози. Изработени се од врвни суровини со потврден квалитет кои соодветствува со Европските директиви за квалитетен производ наменет за нега на детската кожа. Производствениот процес е подложен на константна проверка на влезните материјали и готовиот производ, и се одвива во согласност со GMP - стандардите (Good Manifacturing Practice) стандарди на добра производствена практика, највисоки во оваа индустрија.

##### Награди

Во 2008 г. Becutan е избран за Супербренд на пазарот на Босна и Херцеговина, а во 2009 г. за Супербренд во Македонија и во Хрватска

###### Производи

* BECUTAN колекцијата содржи:
* Becutan шампон за деца 200 ml
* Becutan шампон за деца со камилица 200 ml
* Becutan пенливо средство за капење 200 ml
* Becutan пенливо средство за капење со камилица 200 ml
* Becutan хидратантно млеко за тело 200 ml
* Becutan масло 200 ml
* Becutan крем за деца 50 ml, 75 ml, 100 ml, 150 ml.
* Becutan детскa витаминскa маст 100 ml, 200 ml
* Becutan заштитен детски крем со цинк оксид 75 ml
* Becutan пудра за деца 100 g
* Becutan сапун 90g
* Becutan сапун со камилица 90g
* Becutan детска паста за заби со флуор 35g
* Becutan чај за доенчиња и мали деца
* Becutan маст со рибино масло 25 ml
* Becutan влажни марамчиња со камилица 26/1, 72/1
* Becutan влажни марамчиња со алое вера 24/1, 64/1
* Becutan бебешки пелени
* Becutan колекција за сончање за деца (крем за сончање СПФ 50 75ml, млеко за сончање СПФ 30 150ml, млеко по сончање 150ml)

#### Мрежно место
Бостанџија
**Бостанџија** (турски: *bostancı*, буквално „градинар"  ) бил припадник на еден од видовите царски стражари на Отоманското Царство. Бостанџиите биле главно одговорни за заштита на палатата на султанот и нејзините простории.  Го чувале и сераљото во харемот.  Нивниот поглавар бил наречен Бостанџи-баши (турски: *bostancıbaşı*), а имал чин на паша. Бостанџиите своевремено броеле 3000 луѓе и биле обединети со јаничарите, друг отомански царски гардиски корпус, во воена должност. Во време на војна нивната сила била околу 12.000. До почетокот на 20 век нивниот број се намалил на околу 600.

Наводи
------

1. 1 2  "bostanji." *Webster's Third New International Dictionary, Unabridged.* Merriam-Webster. 2002.
2. 1 2   „Bostangi". *Нова меѓународна енциклопедија*. 1905.

Надворешни врски
----------------

* „Слика на Бостањи-баши". *Дигитална галерија.* Јавна библиотека во Њујорк. 2009 година.
Андреја Де Карло
**Андреја Де Карло** (италијански: *Andrea De Carlo*) роден на 11 декември 1952

 во Милано) е италијански писател.

Животопис
---------

Роден е и пораснат во Милано, но не го сака градот: неговата „омраза" за главниот ломбардски град е добро опишана во неговите романи. Неговиот татко е познатиот архитект Џанкарло Де Карло кому му должи многу, бидејќи уште како мал го запознал со творештвото на Итало Калвино, Елио Виторини и со други имиња на интелектуалци од Милано.

Дипломирал Современа историја. Исто така работи и како фотограф.

Патува многу: заминува за САД, живеејќи најпрвин во Бостон а потоа и во Њујорк и во Санта Барбара (каде предава италијански јазик).

Подоцна се преселува во Австралија аналогно на етапите опишани во неговиот роман *Два од Два* (итал. Due di Due): Сиднеј, Мелбурн, Квинсленд. По извесен периодо повторно се враќа во Италија, но овојпат во село, во околината на Урбино. Во 1981 год. издавачката куќа Еинауди конечно го издава неговиот роман *„Воз од шлаг"* (итал.*Treno di panna*), кој веќе бил напишан на англиски јазик и насловен како *„Cream Train"*. Итало Калвино го пишува воведот за романот.

Библиографија
-------------

* „Воз од шлаг" (1981)
* „Макно" (1984)
* „Јукатан" (1986)
* „Два од Два" (1989)
* „Техники на заведување" (1991)
* „Уто" (1995)
* „Од нас тројца" (1997)
* „Во моментов" (1999)
* „Чист живот" (2001)
* „Вистински имиња" (2002)
* „Ветерен вртеж" (2004)
* „Море од вистини" (2006)
* „За време на" (2008)

Неговите книги се издадени од Бомпиани, Еинауди и Мондадори и биле преведени во 21 различна земја.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место  (италијански)
* Официјално мрежно место  Архивирано на 15 јуни 2008 г. (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 113162966
* LCCN: n85239639
* ISNI: 0000 0001 2284 240X
* GND: 119387409
* SELIBR: 302179
* SUDOC: 028264185
* BNF: cb12013577b (податоци)
* BIBSYS: 90113200
* NDL: 00465404
* NKC: jn19981000591
* BNE: XX1061958

 |

 |
**Тврдината Високи** — тврдина која се наоѓала во Стариот град на Високо, Босна и Херцеговина. Денеска од тврдината нема скоро ништо останато, но постои план за негова обнова и реставрација.

Тврдината се наоѓа на врвот Височица, на надморска висина од 766.5 метри на т.н. Босански пирамиди. Тврдината имала форма на неправилен правоаголник со приближни димензии 60м x 25м.

Тврдината претставувала седиште на некогашното Босанско Кралство и за првпат се споменува на 1 септември 1355 година, место каде бил крунисан кралот Твртко I Котромановиќ во 1377 година и место каде бил погребан заедно со неговиот чичко Стефан II Котромановиќ. Овде биле биле напишани многу важни документи во законодавството на средновековна Босна и овде се наоѓала црквата посветена на Свети Козма и Дамјан, која за првпат се споменува во 1244 година. Градот Високи имал дефанзивна улога во заштитата на трговски центар Подвисоки кој се наоѓал веднаш под градот и бил еден од најраните урбани средини во Босна.

Во првите години од османлиското освојување на регионот, тврдината служела како седиште на големиот везир на Босна. Тврдината била напуштена пред 1503 година бидејќи не била споменета во договорот кој бил потпишан помеѓу Унгарија и Османлиите од истата година.

Денес објектот претставува национален споменик на Босна и Херцеговина.

Надворешни врски
----------------

* Old town of Visoki becomes a national landmark Архивирано на 30 март 2012 г. (бошњачки)

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Високи (Стар Град)" на Ризницата ? |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Тврдини во Босна и Херцеговина  |
| --- |
|  |
| Бобовац  •  Бужим  •  Почитељ  •  Фазлагиска кула  •  Тврдина Кастел  •  Добојска тврдина  •  Градачац  •  Ходидџед  •  Тврдина Јајце  •  Комотинска тврдина  •  Маглајска тврдина  •  Високи  •  Острожачка тврдина  •  Тврдина Сребреник  •  Тешнајска тврдина  •  Тврдина Велика Кладуша  •  Врноградска тврдина Тврдина Пошијак  •  |  |

 |
**„Бостонци"** (англиски: *The Bostonians*) – британско-американски филм од 1984 година, во режија на Џејмс Ајвори, по сценариото на Рут Проер Џабвала (Ruth Prawer Jhabvala), заснован на истоимениот роман на Хенри Џејмс. Продуцент на филмот е исмаил Мерчант, а главните улоги ги толкуваат: Кристофер Рив, Ванеса Редгрејв (која била номинирана за „Оскар", Џесика Тенди, Медлин Потер и Весли Еди.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот започнува во 1875 година, во Бостон, каде редовно се собираат десетина жени од високото општество. Тие се приврзаници на борбата за укинување на ропството и на суфражизмот, т.е. на движењето за рамноправност на жените со мажите. Една од главните членки на тоа друштво е Олив Чанселор (ја игра Редгрејв) која ја посетува далечниот роднина Бејсил Ренсом (го игра Рив). Тој работи како адвокат во Њујорк, а потекнува од јужните делови на САД и поради тоа застапува конзервативни ставови за жените и за бракот. На една средба кај госпоѓата Брдзај (ја игра Тенди), младата Верена тарант (ја игра Потер) одржува одличен говор и ги воодушевува сите присутни, а веднаш го привкелува вниманието и на Ренсом. Воодушевената Олив станува блиска со Верена и ја прима во својот дом при што му дава пари на нејзиниот татко за да остави ќерката под нејзино покровителство. Со текот на времето, Верена станува позната по своите говори, а Олив, пак, е сè повеќе посесивна и бара од неа да се заколне дека никогаш нема да се омажи и нема да ја напушти. Ренсом стапува во контакт со Верена и се обидува да ја заведе, а Олив постојано се обидува да ја попречи нивната врска. Истовремено, за Верена се интересираат и други млади луѓе, вклучувајќи и едно момче од богато семејство кое ѝ нуди брак. Меѓутоа, Верена бара од Олив да го напуштат Њујорк и тие се селат подалеку од градот. Набргу, таму пристигнува Ренсом, кој отворено ѝ ја изјавува својата љубов на Верена и бара од неа да се откаже од женското движење. Верена е во дилема: од една страна, таа го сака Ренсом, но од друга страна, нема сила да ѝ се спротивстави на Олив. За да го елиминира Ренсом, Олив ја преселува Верена на друго место. Неколку месеци, Ренсом е во потрага по неа, а еден ден купува билет за јавниот настап на Верена, која во меѓувреме ги полни салите со своите говори. Кога Верена го здогледува Ренсом во публиката, веднаш ја губи силата и не може да го одржи говорот, а Ренсом е упорен и влегува во гардеробата, ја зема Верена со себе и двајцата ја напуштаат салата заедно. Разочараната публика ја напушта салата, а тогаш Олив излегува на бината и држи говор за правата на жените.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Bostonians, britansko-američki film (12) - Ciklus filmova Jamesa Ivoryja (пристапено на 17.11.2020)
**Бишопово-Канингсовата теорема** е теорема во теоријата на еволутивни игра. Се наведува дека (i) сите членови на мешана еволутивно стабилна стратегија (ESS) имаат ист исход (теорема 2) и (ii) дека ниту едно од овие не може да биде чист ESS[1] (од нивната теорема 3). Корисноста на резултатите доаѓа од фактот дека тие можат да се користат за директно наоѓање на алгебралски ESS-ови, наместо да се симулира играта и да се реши со повторување. 

Логиката на (i) важи и за Нешовата рамнотежат (сите стратегии за поддршка на мешана стратегија добиваат ист исход). 

Теоремата ја формулирале Тим Бишоп и Крис Канингс на Универзитетот Шефилд, кои ја објавиле во 1978 година. 

Преглед е даден од Џон Мејнард Смит во „*Evolution and the Theory of Games"* (*Еволуција и теоријата на игрите*), со доказ во додатокот.[2]

Наводи
------

1. ↑  Bishop, D.T. and Cannings, C. (1978). A generalized war of attrition. *Journal of Theoretical Biology* **70**:85–124.
2. ↑  Maynard Smith, J. 1982 *Evolution and the Theory of Games*, Cambridge University Press.
Манастирот „Свети Андреја"
**Андрејаш** бил втор син на кралот Волкашин, брат на кралот Марко и млад крал. По смртта на татка си во 1371 година, кога брат му Марко ја презел кралската титула, Андрејаш станал млад крал.

Ја управувал областа југозападно од Скопје, по долината на реката Треска, во Порече и Кичевско. Водел одвоени финансии од неговиот брат Марко, ковал сопствени монети и издавал повелби. Во 1388/1389 година го подигнал манастирот „Свети Андреја" на реката Треска, во близина на Скопје и го дарувал со богати имоти. Пред турската опасност, летото 1394 година, заедно со неговиот брат Димитар, ја напуштил Македонија и преку Дубровник, заминал во Унгарија во служба на унгарскиот крал Сигизмунд во 1393/4 година. Починал пред 1399 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. 2000. стр. 31. ISBN 9989-624-46-1. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. 1 2  Ристовски, Блаже (2009). *Македонска енциклопедија*. Скопје: МАНУ. стр. 63. ISBN 978-608-203-023-4. OCLC 499142958.CS1-одржување: датум и година (link)
**„Високи надежи"** (англиски: *High hopes*) — британско-француски филм од 1988 година, во режија на Мајк Ли (Mike Leigh), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Фил Дејвис, Рут Шин, Една Доре, Филип Џексон, Хедер Тобијас.

Синопсис
--------

Сирил (го игра Дејвис) и Ширли (ја игра Шин) живеат скромно во Лондон, но сепак се полни со оптимизам. Одвреме-навреме, тие ја посетуваат мајка му на Сирил, г-ѓа Бендер (ја игра Доре) која живее сама во социјален стан, а нејзини први соседи се богати маж и жена. Еднаш, г-ѓа Бендер го заборава клучот од станот дома и бара помош кај соседите, кои кон неа се однесуваат грубо. Ќерката на г-ѓа Бендер, Валери (ја игра Тобијас) организира роденденска прослава за мајка си, која се претвора во катастрофа. По прославата, Сирил и Ширли ја земаат г-ѓа Бендер со себе.

Наводи
------

1. ↑  IMDb, High Hopes (пристапено на 16.8.2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Битката кај Катасиртаи** се одвила во 917 година кај Катасиртаи, денешна Турција, помеѓу силите на Византиското Царство и силите на Бугарија. Битката е дел од Византиско-бугарските војни, а завршила со победа на Бугарите.

Позадина
--------

Од почетокот на 917 година и двете земји се подготвувале за одлучувачка војна. Византијците направиле обид за создавање на анти-бугарска коалиција, но обидот им пропаднал благодарение на брзата реакција на бугарскиот цар Симеон. Сепак Византијците организирале огромна армија, но таа била целосно уништена во Битката кај Анхијал.

Битка
-----

По победата кај Анхијал, бугарските војски започнале офанзива на југ. Во тоа време Лав Фока, кој ја преживеал Битката кај Анхијал, пристигнал во Цариград по море и ги собирал последните војници за да го попречи патот на Бугарите кон главниот град. Двете армии се сретнале кај Катасиртаи. Борбата се одвила во текот на ноќта и византиската армија повторно била поразена.

Последици
---------

Последните византиски сили биле скршени и патот кон византиската престолнина бил отворен, но Србите се побуниле од запад и Бугарите решиле дека е поважно да ги заштитат своите граници. Ова дало време на Византија да се опорави од поразот.

Наводи
------

1. ↑  Lynda Garland (April 1, 2002). *Byzantine Empresses: Women and Power in Byzantium AD 527-1204*. Routledge. стр. 122.
Бифора во црквата Св. Ѓорѓи во Козјак
**Бифора** (италијански: *bifora*) — вид на прозорско окно вертикално поделено на два еднакви дела. Секој дел е натсводен со лак, а понекогаш и целата бифора со еден дополнителен лак, при што во просторот меѓу двата помали лакови и големиот лак често се наоѓаат декоративни елементи.

Нивната помасовна употреба во градителството почнува во времето на романиката, а во времето на готиката омилени биле тесни елегантни бифори, главно на црковните камбанарии. Во XII век бифорите се јавуваат во ерменската, а потоа и во исламската архитектура.

Бифорите се задржале и во ренесансата, а потоа излегуваат од мода. Се враќаат во XIX век, во времето на историзмот и возобновата на готиката и романиката.

Овој вид прозорска рамка често се користел за градба на камбанарии.

Поврзано
--------

* Монофора
* Трифора
* Квадрифора
За други значења на поимот, погл. Ботафого (појаснување).

**Ботафого** (local/standard португалски изговор: [bɔtaˈfoɡu] alternative Brazilian Portuguese pronunciation: португалски изговор: [botɐˈfoɡu]) е крајбрежна населба ('bairro' ') во Рио де Жанеиро, Бразил. Таа е претежно населена од средна класа население и има мала комерцијална заедница која се наоѓа меѓу ридовите на Мундо Ново, Дона Марта (која го одделува од Ларниераиса) и Сао Жоао (која ја одделува од Копакабана). Зборот Ботафого, исто така, се однесува на танцовиот потег на Латинска Америка во салата за танц, именуван затоа што областа на Ботафого е од каде потекнува.

Ертимологија
------------

"Ботафого Беј "(1869), од Николао Антонио Фачинети. Колекција на Музеј на Уметност na Сао Пауло.

Ботафого бил именуван по Жоао Переира де Соса Ботафого, кој бил одговорен за артилеријата на галеон на  *Ботафого*. Поради тоа, тој го добил прекарот "Ботафого" и го вклучил во неговото презиме. Кога отишол да живее во Бразил, португалската круна му ја дала земјата позната денес како Ботафого. Името буквално значи "го запали" (упатување на артилериската моќ на "Галеон" "Ботафого"). Во средината на XIX век, англиските говорници исто така го нарекуваle **Бота Фого**.

Атракции и удобства
-------------------

Плажата Ботафого е во заливот Гуанабара, засолната од Атлантскиот Океан на полуостровот Урка и Шеќерната гора. Meѓу атракциите исто така е и домот на Руи Барбоса, Музејот на Индијанците - кој ја истражува културата и историјата на главните домородни народи на Бразил - и Вила-Лобос музејот. Јавниот архив на државата Рио де Жанеиро е исто така во Ботафого.

Спорт
-----

Ботафого е дом на фудбалскиот клуб Ботафого, мулти-спортски клуб, најпознат е по тоа што е еден од најголемите фудбалски тимови во Бразил.

Инфраструктура
--------------

Населбата е опслужувана од страна на Ботафого станицатаи метрото на Рио де Жанеиро.

Панорамски поглед на Праја де Ботафого (плажата Ботафого) со планината Шеќерна гора и Урка во позадина.

Обраование
----------

Германско училиште Рио де Жанеиро
Приватно училиште:

* Германско интернационало училиште (Escola Alemã Corcovado)

Наводи
------

1. ↑  „Bairro: Botafogo" (португалски). Prefeitura da Cidade do Rio de Janeiro. Архивирано од изворникот на 2014-10-13. Посетено на 8 October 2014.
2. ↑
3. ↑  Roberts, Edmund (1837). *Embassy to the Eastern Courts of Cochin-China, Siam, and Muscat*. New York: Harper & Brothers. стр. 28.
4. ↑  „Villa-Lobos Museum Website". Архивирано од изворникот на 2013-04-12. Посетено на 2017-10-14.
5. ↑  „História". Botafogo de Futebol e Regatas. Посетено на 12 September 2014.
6. ↑  „Botafogo - Sobre a Estação". MetrôRio. Посетено на 12 September 2014.
7. ↑  Home page (Portuguese)/Home page (German). Deutsche Schule Rio de Janeiro. Посетено на May 3, 2015. "Rua São Clemente 388 - Botafogo - CEP: 22260-000 Rio de Janeiro - RJ - Brasil"
**Ана Андрејевна Горенко** (23 јуни 1889 - 5 март 1966), подобро позната како **Ана Ахматова** била руски модернистички поет и една од најценетите Руски писатели.

Работата на Ахматова опфаќа се од кратки лирски песни до комплексно структурирани циклуси, како *Реквием* (1935-1940), нејзиното трагично ремек-дело за сталинистичкиот терор. Нејзиниот стил беше неверојатно оригинален и препознатлив за нејзините современици. Силниот и јасен водечки женски глас погоди нов акорд во руската поезија. Нејзиното пишување се дели на два периоди - раните дела (1912-1925) и нејзината подоцнежна работа (од околу 1936 до нејзината смрт), одделени со една деценија на намален број литератури дела. Нејзината работа била осудена и цензурирана од сталинистичката власт и таа е позната по изборот да не емигрира и да остане во Русија, како сведок на злосторствата околу неа. Нејзините теми вклучуваат медитации за време и меморија, како и тешкотиите во животот и пишувањето во сенка на сталинизмот.

Примарни извори на информации во врска со животот на Ахматова се релативно ретки, бидејќи војните, револуцијата и тоталитарниот режим предизвикале многу од писмената евиденција да биде уништена.

Наводи
------

1. 1 2 3  Harrington (2006) p. 11
2. ↑  Wells (1996) p. 2

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на РусијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 49220707
* LCCN: n50040155
* ISNI: 0000 0003 6864 1405
* GND: 118637584
* SELIBR: 174941
* SUDOC: 026679787
* BNF: cb118882553 (податоци)
* BIBSYS: 90085710
* MusicBrainz: 4830cf5e-3316-4f5a-9f18-d6b7f81f04ed
* NLA: 36460800
* NDL: 00431103
* NKC: jn19981000010
* RLS: 000082000
* BNE: XX889289
* CiNii: DA01474088

 |

 |
Местоположба во Црна Гора
**Бијело Поље** — град во североисточниот дел на Црна Гора на бреговите на реката Лим. Урбаното население изнесувало 15.400 (попис 2011). Тој е административен, економски, културен и образовен центар во северниот дел на Црна Гора.

Биело Поле е центар на Општина Биело Поле (население од 46.051). Тоа е неофицијален центар на североисточниот регион на Црна Гора. *Бијело Поље* значи "бело поле" на српски, црногорски и сите останати јужнословенски јазици.

Историја
--------

Бијело Поље било под Отоманско Царство до неговото ослободување со помош на мулти-националната војска во текот на Балканските војни во 1912 година. Додека градот бил под турска окупација, бил познат под името *Акова*.

Црквата Св. Петар и Павле во Бијело Поле e местото каде што било напишано *Евангелието на Мирослав*, брат на српскиот владател Стефан Немања.

Население
---------

Бијело Поле е административен центар на Општина Бијело Поле, која во 2003 имало население од 50.284 жители. Градот, пак, имаше 15.883 жители. Во 2010 година, општината има население од 46.676 жители.

Населени во градот:

* 1981 - 11,927
* 1991 - 16,464
* 2003 - 15,883
* 2010 - 15,400

Население во општината:

* 1948 - 36,795
* 1953 - 41,432
* 1961 - 46,651
* 1971 - 52,598
* 1981 - 55,634
* 1991 - 55,268
* 2003 - 50,284
* 2011 - 46,051

Религија (попис 2011):

* Православни (53.55%)
* Муслимани (45.18%)
* Католици (0.17%)
* Атеисти (0.17%)
* останати (0.17%)

**Етнички состав во 2003**

| Националност | Број | Процент |
| --- | --- | --- |
| Срби | 20,743 | 36.31% |
| Бошњаци | 12,409 | 20.22% |
| Муслимани | 9,896 | 17.18% |
| Црногорци | 10,214 | 18.13% |
| Роми | 146 | 0.26% |
| Хрвати | 49 | 0.09% |
| Албанци | 35 | 0.06% |
| останати | 165 | 0.29% |
| **Вкупно** | **57,124** | **100%** |

Надворешни врски
----------------

* Bijelo Polje municipality
* Visit-Montenegro.com Архивирано на 24 ноември 2012 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија Црна Гора е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ваан Ховханеси Тотовенц** (ерменски: Վահան Թոթովենց; 1 септември 1889 - 18 јули 1938) — ерменски писател, поет и активист.

Животопис
---------

Тотовенц живееле во оваа куќа во Ереван, во 1934-1936 година.
Ваан Тотовенц е роден во градот Мезире, во провинција на Карберд (денешна Турција). Тој живеел во Ерменија и во Истанбул, а студирал на Висконсинскиот универзитет во САД, каде дипломирал во 1915 година. Во текот на Првата светска војна бил волонтер на Кавказискиот фронт и работел како секретар на Андраник Озанијан.

По 1922 година живеел во Ереван, Советска Ерменија. Во 1938 година, Тотовенц станал жртва на Сталинизмот.

Дела
----

Делата на Тотовенц биле објавувани од 1907 година. Тој е автор на *Доктор Бурбониан* (1918 г.), *Баталјон на смртта* (1923 г.), *Њујорк* (1927 г.), *Баку* (1930-34 г.), *Џонатан, син на Еремија*, романи, раскази и драми. Тој имал големо влијание на ерменската литература, посебно со неговите дела *Живот на стариот римски пат*, автобиографскиот роман *Парче од небото* од 1930 година, кој бил адаптиран во филм од страна на Хенрик Малиан. Неговите дела се одраз на општеството, културата и обичаите не само на Ерменците од неговото детство, но, исто така, и на нивните соседи во периодот кога Отоманското Царство била пред пропаст.

Неговите дела се преведени на руски, англиски, француски, бугарски и турски јазик.

Надворешни врски
----------------

* Vahan Totovents (1893-1938) *Présentation de ses mémoires sur le Général Antranik* (француски)
* Totovents at Amazon.com

Наводи
------

1. ↑  „Vahan Totovents - Writers.am". Архивирано од изворникот на 2019-03-29. Посетено на 2019-03-29.
2. ↑  „Сталинские списки". *stalin.memo.ru* (руски). Архивирано од изворникот на 2019-05-03. Посетено на 2019-03-29.
3. ↑  „The Official list of films by Armenfilm". Архивирано од изворникот на 2007-10-27. Посетено на 2019-03-29.
4. ↑  „A World of Books 2002: International Multicuturalism". *www.loc.gov*.
*Аминта ја спасува Силвија*, 1633-35
**Гаспар Диге** (француски: *Gaspard Dughet*) (Рим, 15 јуни 1615

 – Рим, 27 мај 1675

), исто така познат како **Гаспар Пусен** — француски сликар.

Животопис
---------

Диге е роден во Рим, син на француски слаткар  и неговата италијанска сопруга. Тој секогаш бил сметан за француски сликар, иако всушност, тој никогаш не ја посетил Франција. Околу 1635 година тој станал ученик на Никола Пусен, кој се оженил со неговата сестра Ана пет години порано. Заради таа врска тој бил широко познат како „Гаспар Пусен".

Тој бил специјализиран во пејзажи на Римската Кампањa, заедно со неговиот современик Салватор Роза, еден од двајцата водечки сликари на пејзажи на своето време. Насликал неколку циклуси на фрески кои прикажувале различни места околу Рим, во Колона Палата. Работел со Пјер Франческо Мола, Коза и Матија Прети во Валмонтоне. Тој често соработувал со Гијом Куртоа кој ги сликал се насликани на стафаж во неговите пејзажи. Ова било случај, на пример, во делата за Палазо Памфилиј. Постои уште еден циклус од Диге, иако во лоша состојба, во Сан Мартино пи Монти.

Диге починал во Рим на 27 мај 1675 година.

Влијание
--------

Во текот на 18 век сликите на Диге станале особено популарни меѓу британските колекционери, до таа мера што неговото име станало прилог на речиси секоја класична сцена, и неговиот стил се покажал како влијателен на британските пејзажи. Неговата *Жртва на Авраам*,претходно бил во имотот на Колона, а сега заедно со други негови дела, е во Националната галерија, Лондон.

Наводи
------

1. ↑  Rosenberg, Pierre (1982). „DUGHET Gaspar also known as Gaspar Poussin". *France in the Golden Age: Seventeenth Century Paintings in American Collections*. New York: Metropolitan Museum of Art. стр. 243. ISBN 9780870992957.
2. ↑  „Treasure of the Month – February 2012". Wallace Collectionn. Архивирано од изворникот на 2015-10-25. Посетено на 6 July 2015.
3. ↑  Simonetta Prosperi Valentini Rodinò, *Courtois, Guillaume*, in: Treccani, accessed 14 March 2015 (in Italian)(италијански)
4. 1 2   *Encyclopædia Britannica* 1911

Извори
------

* Оваа статија вклучуват текст од дело кое сега е во јавна сопственост: Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Poussin, Nicolas". *Encyclopædia Britannica*. **22** (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 222.CS1-одржување: ref=harv (link)
Панел-дискусија по проекцијата на „Битскиот играч" на 2 август 2019 година, во Музејот за компјутерска историја во Маунтен Вју, Калифорнија
**Битскиот играч** – документарен филм од 2019 година, снимен за обележување на стогодишнината (2016) од раѓањето на Клод Шенон, „таткото на теоријата на информации". Филмот е во продукција и режија на Марк Левинсон, во соработка со Друштвото за теорија на информации ИЕЕЕ и фондацијата ИЕЕЕ.

Филмот бил премиерно прикажан на Светскиот научен фестивал во Њујорк на 29 мај  и бил прикажан за многубројна публика на состанокот на ИЕЕЕ, друштво за теорија на информации во Вајл, Колорадо, на 19 јуни.

Прегледот во „Физиката денес" го нарекува „не сосема документарен филм" и „нов прекрасен филм". Филмот бил прогласен за „најдобар во шоуто" во изборот на Realscreen на меѓународниот пазар на телевизиски програми за 2019 година.

Наводи
------

1. ↑  „The Bit Player – Claude Shannon: Prophet of Information". *thebitplayer.com*. Посетено на 3 август 2019.
2. 1 2  „Celebrating the Work and Life of Claude Elwood Shannon". *IEEE Foundation*. Архивирано од изворникот на 2020-10-17. Посетено на 3 август 2019.
3. 1 2  Feder, Toni (July 19, 2019). „Review: The Bit Player, an homage to Claude Shannon". *Physics Today*. Посетено на 3 август 2019.
4. ↑  „Realscreen's MIPTV Picks 2019, part 1". *reelscreen.com*. Посетено на 3 август 2019.

Надворешни врски
----------------

* *Битскиот играч*  на **Internet Movie Database** (англиски)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Ан дер Шмике** (германски: *An der Schmücke*) — поранешна општинска заедница во округот Кифхојзер, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница се наоѓало во Хелдрунген. Била распуштена во јануари 2019 година.

Општинската заедница Ан дер Шмике се состоела од следниве општини:

1. Бретлебен
2. Ецлебен
3. Горслебен
4. Хаутерода
5. Хелдрунген
6. Хемлебен
7. Оберхелдрунген
8. Олдислебен

Координати: 51°16′59″ N; 11°13′01″ E﻿ / ﻿51.283° СГШ; 11.217° ИГД﻿ / 51.283; 11.217

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 125135886
* GND: 2144272-1

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во округот Кифхојзер е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Битката кај Ловеч** се одвила од 1 септември до 3 септември 1877 година помеѓу силите на Руската Империја и Отоманското Царство. Битката е дел од Руско-турската војна од 1877-1878 година. Во битката, Русите издвојувале победа.

Целта за напад на Ловеч била да се прекине патот за снабдување на османлиските сили во Плевен. Во јули 1877 година, по кратката опсада на Плевен, Осман Паша добил засилување од Софија. По неуспешните два обиди за заземање на градот, Русите добиле помош од околу 20.000 војници. На чело на руската армија се наоѓал Михаил Скобелев. На 1 септември, генералот го нападнал Ловеч, а борбите продолжиле во следните два дена. Осман Паша марширал со својата војска од Плевен, но тој не престигнал на време во градот бидејќи истиот бил заземен на 3 септември. Преживеаните од градот побегнале во Плевен.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| Руско-турска војна (1877–1878) |
| --- |
|  |
| 
* Ардахан \* Драмдаг \* Дајар \* Кизил Тепе \* Симница \* Свиштов \* Никопол \* Шипка \* Ловеч \* Горни Дубник \* Карс \* Плевен \* Ташкесен \* Пловдив

 |

 |
**Гастон Луј Алфред Леру** (француски: *Gaston Louis Alfred Leroux*) (6 мај 1868 – 15 април 1927) е француски новинар и писател на детективска проза. Најпознат е по романите: *Фантомот на операта* и *Мистеријата на жолтата соба*. Првиот роман е предмет на многубројни театарски и филмски адаптации.

Леру е роден и школуван во Париз, каде студирал право. Како наследник на огромно богатство, Леру ги поминува годините живеејќи луд живот низ Франција додека не банкротира. Долго време работи како репортер и новинар, а лично ја покрива и руската револуција од 1905. Леру, како репортер, покрива и познат случај во париската опера, во чии подруми биле најдени заложници, настан кој делумно ќе го инспирира познатиот роман. Основа и филмска компанија со намера да пишува романи, кои компанијата подоцна ќе ги адаптира во филмови.

Леру честопати се нарекува францускиот еквивалент на англискиот Артур Конан Дојл или американскиот Едгар Алан По кога станува збор за пишување на оригинална детективска проза. Ликот на Жозеф Рултаби е создаден во традицијата на Шерлок Холмс. Леру е светски познат по усовршување и популаризирање на еден вид детективски приказни, т.н. мистерии во затворен простор.

Наводи
------

1. ↑  „Gaston Leroux - Biography and Works. Search Texts, Read Online. Discuss". *www.online-literature.com*. Посетено на 2016-09-18.

Надворешни врски
----------------

* Дела од Гастон Леру на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Гастон Леру на Семрежниот архив
* Дела од Гастон Леру на LibriVox (аудиокниги во јавна сопственост)
* About Gaston Leroux Архивирано на 17 мај 2006 г. gaston-leroux.net
* Книги и биографија на Леру, Гастон Архивирано на 4 март 2016 г. readprint.com
* Универзумот на Џозеф Рултаби Архивирано на 11 февруари 2006 г. rouletabille.perso.cegetel.net
* Сè за легендата на фантомот и нејзиниот создавач, Гастон Леру Архивирано на 18 јули 2006 г. ladyghost.com
* (француски) Француски аудио верзии на делата на Леру Архивирано на 1 јуни 2009 г. litteratureaudio.com

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за писател, поет или драматург е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Бишер Ал Касавни** е јордански дипломат и политичар, кој служи како советник на кралот Абдула Втори за комуникација и координација во Кралскиот хашимитски суд. Тој беше министер за правни работи помеѓу 2017 и 2018 година и министер за надворешни работи помеѓу 2016 и 2017 година. Ал-Касавни бил поранешен амбасадор на Јордан во Египет, Франција, Кенија, Етиопија, Африканска Унија, Лига на арапски држави и во УНЕСКО. Тој исто така работел како генерален координатор и директор на Бирото за мировни процеси и преговори во Јордан.

Награди
-------

* Ред на Ѕвездата на Јордан (трета класа).
* Ред на независност (прва и втора класа).

Наводи
------

1. ↑  petra.gov.jo.
2. ↑  Jordan embassy us Архивирано на 3 јуни 2019 г..
3. ↑  worldscience forum Архивирано на 3 јуни 2019 г..
4. ↑  „Cabinet reshuffle sees 5 new ministers in, 7 out". *Jordan Times*. Посетено на 2019-06-03.
5. ↑  petra jordan.
6. ↑  The External Dimension of EU Justice and Home Affairs.
**Вади Садех** (арапски: وديع سعادة) (3 јули 1948

) — либанско-австралиски поет и новинар. Бил роден во Либан во 1948 година. Работел како новинар во Бејрут, Лондон, Париз и Никозија, пред миграцијата во Австралија во 1988 година. Тој потоа почнал да работи како уредник во весникот *Annahar*, објавени во Сиднеј.
Има објавено 12 книги поезија на арапски јазик, а некои се преведени на англиски, германски, француски, шпански и на други јазици. Тој има учествувано на многу фестивали, во Австралија и на меѓународно ниво. Вади Садех од критичарите се смета да има специфичен глас и во современото Арапска поезија.[]

Наводи
------

1. 1 2  Burt, Clarissa C. (2003). „Wadih Sa'adah's World of Loss". Посетено на 2008-05-30. Проверете ги датумските вредности во: `|year=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Вади Садех Карта на поезијата со читање на негоавата поезиј (англиски)
* Песни во превод на француски Архивирано на 27 декември 2008 г. (француски)
* Изданијата на песни на шпански (шпански)
* Вади Садех поезија (англиски)
* Извадоци од "А Тајната Скај", од страна на Мајкл Mahadeen

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 121909881
* LCCN: n82141673
* ISNI: 0000 0001 2149 6162
* GND: 1138586056
* SUDOC: 147618398
* BNF: cb162116233 (податоци)

 |

 |