recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1135** (**MCXXXV**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1135 година од новата ера, 135. од вториот милениум, 35. од XII век и шеста од 1130-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6643 и 6644 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5885 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4895 и 4896 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1888.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1135 година се протега во 3771 и 3772, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3831 и 3832 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1678. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 529 и 530 исламска година.

Настани
-------

*

Родени
------

*

Починале
--------

Напис за убиството на Ал-Мустаршид
* 29 август – Ал-Мустаршид, абасидски калиф (роден 1092 г.)

Надворешни врски
----------------

* 1135 на Ризницата ?
**Меѓународно здружение за филогенетска номенклатура** ― друштво основано за да го поттикне и олесни развојот и употребата и комуникацијата за филогенетската номенклатура. Организира периодични научни собири и го надгледува завршувањето и спроведувањето на филокодот (PhyloCode).

Историја и состаноци
--------------------

Меѓународното друштво за филогенетска номенклатура било основано на првиот меѓународен состанок за филогенетска номенклатура, кој се собрало во Националниот природонаучен музеј, во Париз, на 6-9 јули 2004 година.

На вториот состанок (2006 година), биле разговарани правилата во врска со изборот на името за крунските клади, заедно со правилата за појаснување на употребата на имињата на биномните видови во контекст на филогенетската номенклатура и за подобрување на информациската содржина на овие имиња (во однос на монофилијата или парафилија на името на родот, што се смета за преномен, во контекст на PhyloCode). Тогаш било одлучено и да биде проширен КФН (Комитет за филогенетска номенклатура) од девет на дванаесет членови.

Третиот состанок бил свикан на Далхаузиевиот универзитет во Халифакс, од 20 до 22 јули 2008 година. Уредниците на Companion Volume претставиле извештај за напредокот и била дадена демонстрација на RegNum базата на податоци за семрежната регистрација. И двете се важни за општеството бидејќи од нив се бара да го применуваат PhyloCode. Другите дискусии на состанокот го опфатиле проблемот со хибридите во рангирана и филогенетска номенклатура, филоинформатиката и наставата за филогенетска номенклатура.

Наводи
------

1. ↑  Sharma, O. P. (2009). *Plant Taxonomy 2E*. Tata McGraw-Hill Education. стр. 93. ISBN 9780070141599.
2. ↑  Singh, Gurcharan (2009). *Plant systematics: an integrated approach*. Science Publishers. стр. 40. ISBN 9781578086689.
3. ↑  Laurin, M.; Cantino, P. D. (2004). „First International phylogenetic nomenclature meeting: a report". *Zoologica Scripta*. **33** (5): 475–479. doi:10.1111/j.0300-3256.2004.00176.x.
4. ↑  Laurin, M.; Cantino, P. D. (2007). „Second meeting of the International Society for Phylogenetic Nomenclature: a report". *Zoologica Scripta*. **36** (1): 109–117. doi:10.1111/j.1463-6409.2006.00268.x.
5. ↑  Laurin, M.; Bryant, H. N. (2009). „Third Meeting of the International Society for Phylogenetic Nomenclature: a Report". *Zoologica Scripta*. **38** (3): 333–337. doi:10.1111/j.1463-6409.2008.00379.x.
Плажа на Травеминде, на која се наоѓаат традиционалните покриени плетени корпи (*Strandkorb*)
Едрилицата „Пасат" во Травеминде
**Травеминде** (германски: *Travemünde*) — градски дел и приморско одморалиште на Либек, Германија, сместен на устието на реката Траве во Либечкиот Залив. Бил основан како тврдина изградена од Хајнрих Лавот, војвода на Саксонија, во XII век, за да го штити устието на Траве, а подоцна Данците ја засилиле. Станал град во 1317 година, а во 1329 година припаднал како посед на Слободниот Град Либек, на кого и сега припаѓа. Неговите утврдувања биле урнати во 1807 година.

Травеминде претставува приморско одморалиште од 1802 година и е најголемо фериботско пристаниште на Балтичкото Море во Германија со линии до Шведска, Финска, Русија, Латвија и Естонија. Светилникот е најстариот на германскиот балтички брег, кој потекнува од 1539 година. Друга знаменитост на Травеминде е едрилицата „Пасат", музејски брод закотвен во устието на реката Траве.

Трката „Травеминдска недела" (*Travemünder Woche*) — годишна едриличарски настан, кој се одржува во Травеминде. Покрај ова, местото е познато и по песочниот фестивал.

Галерија
--------

* Здравствен хотел, проектиран од архитектот Јозеф Кристијан ЛилиЗдравствен хотел, проектиран од архитектот Јозеф Кристијан Лили
* Устие на реката ТравеУстие на реката Траве
* Казиното на Травеминде, сега хотел КолумбијаКазиното на Травеминде, сега хотел Колумбија
* Железничката станица во ТравеминдеЖелезничката станица во Травеминде
* Фонтана на плоштад во близина на железничката станица, почеток на шеталиштетоФонтана на плоштад во близина на железничката станица, почеток на шеталиштето
* Туристички бродови и покриени плетени корпиТуристички бродови и покриени плетени корпи
* Поглед на градот од шеталиштетоПоглед на градот од шеталиштето
* Шопинг-улицата Фордераје (Vorderreihe)Шопинг-улицата Фордераје (*Vorderreihe*)
* Административна зграда од 1551 година, една од најстарите градби во местотоАдминистративна зграда од 1551 година, една од најстарите градби во местото
* Поглед од шеталиштето, плажата и хотелот КолумбијаПоглед од шеталиштето, плажата и хотелот Колумбија
* Реката Траве со високиот едриличарски брод „Пасат" и панорама на градотРеката Траве со високиот едриличарски брод „Пасат" и панорама на градот
* Стари куќи и камбанаријата на црквата Св. ЛоренцСтари куќи и камбанаријата на црквата Св. Лоренц

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Травеминде" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Википатување има туристички водич за ***Травеминде***. |

* Официјална страница
* Официјална туристичка страница
* Галерија од Травеминде
* Историски снимки од Травеминде, 1919

Координати: 53°58′N 10°52′E﻿ / ﻿53.967° СГШ; 10.867° ИГД﻿ / 53.967; 10.867

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 147759158
* LCCN: n81108827
* GND: 4099887-3

 |

 |
Модерниот дел од Маракеш.
Плоштадот Џема ел Фна на полноќ.
**Маракеш** (тамазигт: *Murakush*, арапски مراكش *Murrākush*), познат и како „црвениот град", е град во југозападен Мароко, на падините на Атласките Планини. Градот имал 1.070.838 жители според пописот од 2004.

Како и многу други северноафрикански градови, Маракеш има две главни области: стариот град (*медина*) и модерниот град.

Меѓународниот аеродром Менара го опслужува Маракеш и околните градови.

Демографија
-----------

Официјалниот број на жители на Маракеш е 1.070.838 (според пописот од 2004), Најголемиот дел од населението на Маракеш е од берберско потекло. Според некои извори, постои и голема меѓународна заедница која се состои главно од Европејци, проценета на околу 10.700 жители, најголемиот дел од кои се пензионирани. []

Повеќе информации: [[:Демографија на Мароко]]

Историја
--------

Маракеш е основан во 1062 година, од страна на Јусуф ибн Ташфин. Овој град бил и главен град на Мароко за време на владеењето на Мулај Исмаил. По него, неговиот внук го пренел главниот град од Маракеш во Мекнес.

Име
---

*Маракеш / Муракуш* е берберски збор кој значи „Земјата на Господ". Маракеш е главен град на регионот Маракеш-Тенсифт-Ел Хауц. Овој град го има и најголемиот традиционален пазар во Мароко (*соук*), а тука се наоѓа и најзафатениот плоштад во цела Африка, наречен *Џема ел Фна*.

Маракеш како тема во уметноста и во популарната култура
-------------------------------------------------------

* „Експресниот воз за Маракеш" (*Marrakesh Express*) - песна на американската фолк-рок група „Крозби, Стилс и Неш" (*Crosby, Stills & Nash*) од 1969 година.

Надворешни врски
----------------

* Портал за Маракеш на LexicOrient Архивирано на 13 јуни 2006 г.
* Google мапи
* Маракеш на magicmorocco.com Архивирано на 1 јули 2006 г.
* I love Marrakesh Мрежно место со слики и историјата на Маракеш
* Marrakech.net Официјалниот градски водич за Маракеш
* Фотографии од Маракеш[*мртва врска*]

Извори
------

1. 1 2  „Recensement Général De La Population Et De L'Habitat De 2004". *hcp.ma*. Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-04-08. Посетено на 2009-03-27.
2. ↑  Crosby, Stills & Nash ‎– Crosby, Stills & Nash (пристапено на 23.1.2017)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 138361991
* LCCN: n80162919
* ISNI: 0000 0001 0665 0264
* GND: 4037684-9
* SUDOC: 027251810
* BNF: cb11933506n (податоци)
* NDL: 00629288
* NKC: ge129969

 |

 |
Поглед кон Ејилстадир
**Ејилстадир** (исландски: *Egilsstaðir*) — град во источниот дел на Исланд, односно спаѓа во Источниот Регион, брои околу 2.260 жители и е осумнаесетти град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Ејилстадир, заедно со уште неколку градови во земјата, се смета за еден од поважните и поголемите населени места во државата.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Исланд е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 132704872
* LCCN: n98009696
* GND: 10356357-X

 |

 |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1146** (**MCXLVI**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1146 година од новата ера, 146. од вториот милениум, 46. од XII век и седма од 1140-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6654 и 6655 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5896 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4906 и 4907 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1899.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1146 година се протега во 3782 и 3783, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3842 и 3843 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1689. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 540 и 541 исламска година.

Настани
-------

Бернард од Клерво повикува на Втора крстоносна војна
* 31 март – Бернард од Клерво, проповедал во полза на Втората крстоносна војна патувајќи низ Бургундија.

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1146 на Ризницата ?
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| < 11 век | 12 век | 13 век > |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
| 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
| 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
| 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
| 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
| 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |

**1147** (**MCXLVII**) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1147 година од новата ера, 147. од вториот милениум, 47. од XII век и осма од 1140-тите.

Други календари
---------------

Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.

Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6655 и 6656 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5897 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4907 и 4908 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е. кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како *Ab urbe condita*), годината е избројана како 1900.

Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1147 година се протега во 3783 и 3784, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3843 и 3844 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е. година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1690. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 541 и 542 исламска година.

Настани
-------

Конрад III пристигнува пред Константинопол
* 10 септември – Германските крстоносци под водство на Конрад III пристигнале во Константинопол, каде што имало ладна размена на писма помеѓу Конрад и Мануел I.
* Куликовска Битка

Родени
------

*

Починале
--------

*

Надворешни врски
----------------

* 1147 на Ризницата ?

1. ↑  David Nicolle (2009). *The Second Crusade 1148: Disaster outside Damascus*, p. 42. ISBN 978-1-84603-354-4.
**Палестина** е село во областа и покраината Пурус во регионот Укајали во Перу, основан во 1994.

Историја и обичаи
-----------------

Пред 1994 година, Палестина била неколку полиња каде што се чувале говеда и месното население одгледувало насади. Во 1994 година началникот на покраината Пурус дошол во областа и свикал состанок. Тој изјавил дека тука ќе основа село и дека ќе ги изгради домовите за луѓето што живеат во нивните ниви.

Покрај одгледување добиток, во Палестина се одгледува ориз, пченка и овошје: ананас, банана, кокосов орев, лимон, портокал, праска, маракуја и мандарина.

### Локални празници

Покрај национални празници во селото се празнуваат локални годишници од основањето на местото и црквата, како и празници на жетва: садење лубеници, садење на кајва, жетва на лубеници и жетва на оризот.

Документарец
------------

Палестина е прикажана во документарниот филм под наслов „Мрежа" (анг. *Web*), снимен во соработка со Фондацијата Викимедија .. Основачот на Википедија Џими Велс се појавува во филмот, во кој е опишано влијанието на проектот „Еден лаптоп за секое дете" (анг. One Laptop Per Child - OLPC) во Палестина, меѓу другото ги покажува децата во училиштето како ја пишуваат првата верзија на написот на Википедија за нивното село на шпански јазик. Краток сегмент од овој документарец е достапен на Јутјуб.

Наводи
------

1. ↑  Carta Nacional del Perú de Palestina. Preperado por el Instituto Geográfico Nacional (IGN) y la Agencia Cartográfica de Defensa (DMA). 1994.
2. ↑  Paucar, Personal interview with Denise Matos. May 26, 2010.
3. ↑
4. ↑  Палестина во Перу? напис од Хуан Арељано преведен на Глобал војсис на македонски
5. ↑  Children in Peru write their own history on Wikipedia видео-клип објавен на официјалниот канал на Викимедија на Јутјуб

Координати: 9°26′35″ S; 70°30′33″ W﻿ / ﻿9.4431° ЈГШ; 70.5091° ЗГД﻿ / -9.4431; -70.5091
**Капитело** е јужно италијанско e село во Испани, општина во провинцијата Салерно, Кампанија. Од 2009 година, неговото население било 626.

Историја
--------

Селото, чие име значи „главен град" (архитектонски елемент) на италијански, било општина пред 1861 година, кога станало село во Испани. Од 1928 до 1948 година станало седиште на нова општина која ги вклучувала Санта Марина, Испани и Поликастро.

Географија
----------

Капитело се наоѓа во јужниот дел на Чиленто, на заливот Поликастро, веднаш до границите на Базиликата. Се протега по должината на брегот Цилентан, покрај Тиренското Море, помеѓу блиските села Поликастро и Виламаре (и двете 3 км далеку). Тоа е одалечено 2 км далеку од Испани, 4 од Сан Кристофоро, 6 од Санта Марина и Вибонати и 7 од Сапри.

 Старата порта на палатата Карафа.

Поврзано
--------

* Цилентански дијалект
* Националниот парк Чиленто и Вало ди Дијано

Наводи
------

1. ↑  See "capitello" on Wiktionary
2. ↑  (на италијански) History of the municipality of Ispani Архивирано на 21 јануари 2020 г. (municipal website)

Надворешни врски
----------------

* Капитело на Ризницата ?
**Зирикзе** (холандски: *Zierikzee*) е мал град во југозападна Холандија, 30   км југозападно од Ротердам. Сместено е во општината Шувен-Дувиленд, Зеланд. Градското собрание на Шувен-Дувиленд се наоѓа во Зирикзе, неговиот најголем град. Зирикзе е поврзан со Остершелде преку канал.

Во 2001 година, градот Зирикзе имал 10.313 жители. Зградената област на градот била 3,0   км², и содржела 4.295 резиденции. Статистичката област „Зирикзе", која исто така може да го опфати и околното село, има население од околу 10.730.

Историја
--------

Зирикзе, тогаш се наоѓал на островот Шувен а, добил градски права во 1248 година. Во 1304 година, флота нарачана од Французите и Холанѓаните ја поразила фламанската флота во поморската битка на Зирикзе .

Во 1953 година, Зиерикзе бил оштетен од катастрофалната поплава од Северно Море. Англискиот град Хатфилд испратил помош со што се развило пријателството. Двата града се збратимени. Во 1997 година, општината Зирикзе се споила во онаа на Шувен-Дувиленд .

Во 2015 година, последниот преживеан пример за одбранбени топови на градот; фрлен во 1552 година, бил дониран во градот од страна на британскиот брег. Крајбрежната стража го повратила од комерцијален нуркач, за време на кривична истрага. Нуркачот го пронашол крај брегот на Кент. 

* Каналот што го поврзува Зирикезе со Остершелде главно се користи од туристички чамци.Каналот што го поврзува Зирикезе со Остершелде главно се користи од туристички чамци.
* Поглед на Зирикзе (1618), од Есајас ван дер Велде*Поглед на Зирикзе* (1618), од Есајас ван дер Велде
* Мапа на Зирикзе од 1649 г.Мапа на Зирикзе од 1649 г.
* Кулата (Синт-Лиевенсмонсерторен) на Зирикзе, планирана да биде двојно поголема отколку што на крајот била изградена.Кулата (Синт-Лиевенсмонсерторен) на Зирикзе, планирана да биде двојно поголема отколку што на крајот била изградена.

Наводи
------

1. ↑  Statistics Netherlands (CBS), *Bevolkingskernen in Nederland 2001* Архивирано на 9 јуни 2011 г.. (Statistics are for the continuous built-up area).
2. ↑  „Historic cannon returned to its Dutch home". Maritime and Coastguard Agency. 9 December 2015. Посетено на 9 December 2015.
Локација на Тлемсен во Алжир

**Тлемсен** (на арапски: تلمسان) е град во северозападен Алжир и седиште на владата на провинцијата Тлемсен. Неговото население е проценето на 130,000 жители. Името доаѓа берберскиот збор "Tilmisan", што значи "изворите".

Градот се наоѓа во центарот на регион познат по своите плантажи со маслинки и лозови насади. Тлемсен има развиена индустрија за текстил и килими, кои се носат до пристаништето Рашгун за извоз.

Знаменитости во градот се гробовите на Сиди Бу Медиен, чиј гроб е во состав на џамија и Хуари Бумедиен, вториот претседател во Алжир.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Африка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 136106383
* LCCN: n85128040
* GND: 4106512-8
* SUDOC: 029383420
* BNF: cb12102210z (податоци)
* BNE: XX452104

 |

 |
**Исафјердир** (исландски: *Ísafjörður*) — град во северозападниот дел на Исланд, односно спаѓа во регионот Западни Фјордови, брои околу 2.600 жители и е петнаесетти град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Исафјердир, заедно со уште неколку градови во земјата, се смета за еден од поважните и поголемите населени места во државата.

Градот Исафјердир, виден од врвот на планината Куби на 12 јуни 2019 година.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзана со Исланд е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 154447724
* LCCN: n92081407
* GND: 5195049-2
* NKC: ge1105243

 |

 |
Поглед на булеварот "Париз" во центарот на Казабланка.
**Казабланка** (на шпански значи "бела куќа"; арапски: الدار **البيضاء**, транслитерација: ад-Дар ел-Беј; марокански арапски: **дар Бејда**; берберски: **Тадарт Тасхемлалт**) — град во западно Мароко на брегот на Атлантскиот Океан. Тој е седиште на регионот Голема Казабланка.

Со население од 3,5 милиони жители (според пописот од 2004), Казабланка е најголемиот град во Мароко; тој е и главното пристаниште, и затоа се смета за економскиот главен град на земјата, иако официјалниот главен град и седиште на владата е Рабат.

Историја
--------

Областа на која денес се наоѓа Казабланка била населена од Берберите во 7 век. Мало независно кралство, во областа тогаш именувана како Анфа, се издигнало во областа во тоа време како резултат на арапското муслиманско владеење и продолжило да опстојува сè додека не било освоено од Алморавидите во 1068 година.

За време на 14 век, под власта на Маринидите, Анфа се изразила по својата важност како пристаниште. Во раниот 15 век, градот пак станал независна држава и служел како безбедно пристаниште за пирати. Но, Португалците го уништиле градот во 1468.

Португалците го реконструирале градот од урнатините на Анфа во 1515, кој го нарекле **Casa Branca**. Тие ја напуштиле областа во 1755 како резултат на земјотрес кој уништил поголем дел од градот.

Конечно, градот бил поново реконструиран од султанот Сиди Мухамед III (1756-1790), внукот на Мавлај Исмаил и сојузник на Џорџ Вашингтон. Името останало **Дар ел Беида** на арапски и **Казабланка** на шпански.

Во уметноста и во популарната култура
-------------------------------------

* „Снегот во Казабланка" — книга на македонската писателка Кица Колбе.
* „Казабланка" — американски филм од 1942 година, во режија на Мајкл Куртиц.

Наводи
------

1. ↑  Магор, *Каталог 2015*. Скопје, 2015, стр. 22.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Казабланка" на Ризницата ? |

* Официјален портал на Казабланка
* Портал на Казабланка Архивирано на 2 декември 2009 г.
* Официјален туристички портал на Казабланка Архивирано на 12 мај 2011 г.
* Портал на Казабланка во ЛексикОриент Архивирано на 25 април 2005 г.
* Туристичка карта Архивирано на 17 февруари 2010 г.
* Казабланка на „Волшебното Мароко" Архивирано на 20 октомври 2008 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 138316241
* LCCN: n80131711
* ISNI: 0000 0000 9513 6197
* GND: 4085164-3
* SELIBR: 142064
* SUDOC: 189041714
* BNF: cb11963215d (податоци)
* NKC: ge242727
* BNE: XX455464

 |

 |
**Бартл Фрир** (англиски: *Bartle Frere*) или Чоречилум (дијарбалски: *Choorechillum*) е највисока планина во Квинсленд, Австралија. Планината има надморска висина од 1611 метри. Планината е именувана по *Хенри Бартл Фрир*, британски колонијален администратор и тогашен претседател на Кралското географско друштво, а подоцна и британски гувернер во Колонијата Кејп (денес ЈАР).

Планината се наоѓа на 51 километар јужно од Кернс во националниот парк Вороноран. Планината е дел од планинскиот венец Беленден Кер. Падножјето на планината е целосно покриено со шуми.

Историја
--------

Првиот Европеец што ја искачил планината е Кристи Палмерстон во 1886 година. Тој запалил дрво на самитот „П 26 октомври '86 година". Нејзиниот непосреден сосед, планината Беленден Кер е втора по височина планина во Квинсленд со 1593 метри.

Искачување
----------

Врвот на планината Бартл Фрир, кога не е покриен со облаци, нуди можност да се видат крајбрежните низини и Абертоновите рамнини. Искачувањето може да биде прилично стрмно на места со потреба од алат. Познато е дека во областа се случуваат ненадејни временски промени. Искачувањето на врвот може да биде прилично лошо и многу туристи се губат, некои неколку дена, додека се искачуваа на планината. Главните причини за ова се непредвидливите временски услови, слабата подготовка и повремено нејасни обележувачи на патеката. Како и да е, искусен алпинист не треба да има проблем да се искачи на врвот.

Наводи
------

1. ↑  Wonga, Annie. „Traditional Owners". *Babinda Information Centre*. Посетено на 6 September 2020.
2. ↑  „Great Circle Distance between Cairns and Bartle Frere (North Peak)". Geoscience Australia. Архивирано од изворникот на 4 June 2011. Посетено на 15 February 2010.
3. ↑  'The Diary of a Northern Pioneer' Christie Palmerston's Experiences published in Queensland Figaro 23 April 1887
4. 1 2  Department of Environment and Resource Management. „Bartle Frere trail, Wooroonooran National Park". The State of Queensland. Архивирано од изворникот на 27 November 2012. Посетено на 27 May 2010.

Надворешни врски
----------------

* State8: Бартл Фрир
**Аксаково** (бугарски: *Аксаково*) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Аксаково во Варненската Област. Има население од околу 8.004 жители (2022).

Географија и местоположба
-------------------------

Се наоѓа на околу 90-100 метри надморска височина, во јужното подножје на висорамнината Франгенско Плато, со наклон кон Варненското Езеро, на 10 километри северозападно од регионалниот центар Варна.

Историја
--------

Историјата на Аксаково може да се проследи уште од римско време. Во близина на населбата се наоѓа римската тврдина М’глиж која имала важна улога за развојот на населбата и одбраната на регионот. Откако Отоманската империја го презела Второто бугарско царство, дошло до пад на бугарското население во областа. Селото имало претежно турско население и се викало **Аџемлер**. Кога бил потпишан Санстефанскиот договор (1878), дошло до масовен егзодус на Турците. Новото население се состоело од бугарски бегалци кои дошле од регионот околу Одрин и Лозенград во Источна Тракија. При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година, во Македонско-одринското ополчение доброволно се пријавиле 4 лица од Аџемлер. На 14 август 1934 година името на селото е сменето од Аџемлер во **Аксаково** во чест на рускиот публицист Иван Аксаков кој активно се вклучи во процесот на ослободување на Бугарија. Во 2004 година селото добило статус на град.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. : Личен състав по документи на Дирекция „Централен военен архив". София, Главно управление на архивите, Дирекция „Централен военен архив" В. Търново, Архивни справочници № 9, 2006. ISBN 954-9800-52-0. с. 441.

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на Општината Аксаково
**Остров Свети Кирик** — бугарски остров кој се наоѓа во Црното Море, 150 метри од полуостровот Столетц во Созопол. Островот има површина од околу 0,08 квадратни километри и висина од 15 метри. За разлика од повеќето други бугарски острови на Црното Море, неговата инфраструктура е целосно запоставена.

Островот бил именуван според средновековниот манастир Св. Кирик и Јулита кој се наоѓал на островот, но денеска од манастирот се оставени само рушевините. Манастирот бил подреден на големиот манастир на блискиот остров Свети Иван.

Во 1925-1926 година, на островот било изградено училиште за рибари и морнари, каде што на само сираци им било дозволено да студираат. Училиштето постоело 10 години. Во 1936 година неговата база била реорганизирана за да се смести во Бугарската поморска академија. До неодамна, островот претставувал ограничено подрачје, каде што бродовите на бугарските морнари престојувале.

Островот бил демилитаризиран во 2000-тите со цел да стане центар на меѓународниот поморски туризам. Островот е национален споменик на културата.

Наводи
------

* Petrinski, Ivan (2008). „Zdravi kreposti pazyat ostrovnite obiteli; Kazashki pir otbelyazva kraya na obitavaneto na o. Sveti Ivan". *Istinskata istoriya na Balgariya* (бугарски). Sofia: Ciela. стр. 111–124. ISBN 978-954-28-0286-0.
За други истоимени места, погледајте Парана (појаснување).
**Парана** (шпански: *Paraná*) — град во Аргентина во провинцијата Ентре Риос. Според проценката за 2005 година, во градот имало 249.539 жители.

Население
---------

Според проценките, во градот во 2005 година живееле 249.539 жители.

Движење на населението| 1980 година. | 1991 година. | 2001 година. |
| --- | --- | --- |
| 161.638 | 207.041  | 235.967  |

Наводи
------

1. 1 2   Аргентина: провинции, оддели, градови, локалитети и агломерации - статистика и карти за населението на градот , преземено од Април 17, 2013

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
**Џиновска моа** (науч. *Dinornis*) е изумрен род на ноеви кои ѝ припаѓаат на фамилијата моа. Птицата живеела во Нов Зеланд.

*Dinornis* биле меѓу најголемите птици во историјата, со висина од 3 м и тежина од 250 кг. Најдените пердуви се црвено-кафени и влакновидни, кои го покривале целото тело освен деолниот дел од нозете и најголемиот дел од главата (плус мал дел од вратот под главата). Нозете биле големи и силни, а овие птици имале долг врат за брстење на високи гранки. Во целина џиновската моа веројатно изгледала како тежок ној. Тие биле во истата еколошка ниша како тревопасните цицачи на контитентите.

Џиновската моа, заедно со другите видови на моа биле истребени од Маорите кои ги ловеле за храна. Сите таксони од овој род изумреле до 1500 г.

Таксономија
-----------

Долго време три вида од овој род се сметале за важечки: *Dinornis*: *D. giganteus* = *D. robustus*, *D. novaezealandiae* и *D. struthioides*. Неодамна се утврдило дека сите се мажјаци (*struthioides*) и женки од само два вида, еден од новозеландскиот Северен остров (*D. novaezealandiae*) и еден од Јужниот Остров (*D. robustus*) (Huynen *et al*. 2003; Bunce *et al*. 2003); Меѓутоа северноостровскиот примерок е од три засебни генетски лози и може со време да се класира како нов вид (Baker *et al.*, 2005).

Наводи
------

* Baker, Allan J.; Huynen, Leon J.; Haddrath, Oliver; Millar, Craig D. & Lambert, David M. (2005): Reconstructing the tempo and mode of evolution in an extinct clade of birds with ancient DNA: The giant moas of New Zealand. *PNAS* **102**(23): 8257-8262. DOI:10.1073/pnas.0409435102 PDF fulltext Supporting Information
* Bunce, Michael; Worthy, Trevor H.; Ford, Tom; Hoppitt, Will; Willerslev, Eske; Drummond, Alexei & Cooper, Alan (2003): Extreme reversed sexual size dimorphism in the extinct New Zealand moa *Dinornis*. *Nature* **425**(6954): 172-175. DOI:10.1038/nature01871 HTML abstract Supplementary information
* Huynen, Leon J.; Millar, Craig D.; Scofield, R. P. & Lambert, David M. (2003): Nuclear DNA sequences detect species limits in ancient moa. *Nature (journal)* **425**(6954): 175-178. DOI:10.1038/nature01838 HTML abstract Supplementary information
* Owen, Richard (1843): [On the remains of *Dinornis*, an extinct gigantic struthious bird.] *Proceedings of the Zoological Society of London* **1843**: 8-10, 144-146.
**Остров Белене** или **остров Персин** — најголемиот остров во бугарските води. Островот е формиран во реката Дунав делејќи го текот на реката на две страни што минуваат северно и јужно од него.

Местоположба
------------

Островот Белене се наоѓа во областа Плевен, Општина Белене, Бугарија. Меѓународната граница помеѓу Бугарија и Романија го следи северниот дел на реката и затоа островот Белене целосно е дел од бугарската територија. Островот се создал како соединување на неколку помали острови.

Податоци
--------

Островот е долг 14,5 километри и достигнува 6 километри ширина. Островот Белене е четврти најголем Дунавски остров со плоштина од 41,1 км2, правејќи го најголемиот бугарски остров. За време на голема плима, делови од островот се потопени. Островот е поврзан со градот Белене со понтонски мост.

Островот е познат по озлогласениот концентрационен логор кој функционирал во периодот од 1949 до 1990 година, каде биле држени политички затвореници. Затворот Белене сѐ уште работи како затвор во западниот дел на островот, додека источниот дел е природен резерват.

Видови
------

Островот Белене е дел од Комплексот Острови Белене и од Природниот парк Персина, дом на повеќе од 170 видови ретки птици, како што се црн ибис, мал корморан, мало свраче и други. Флората на островот Белене е претставена со врби, тополи и аспенс. Има и некое обработливо земјиште. Островот е формиран од алувијални седименти.

Надворешни врски
----------------

* „БЕЛЕНЕ , Персин". *Българска енциклопедия А-Я* (бугарски). БАН, Труд, Сирма. 2002. ISBN 954-8104-08-3. OCLC 163361648.
**Дејан Мајсторовиќ** (Стари Бановци, 22 април 1988 година) - српски професионален кошаркар кој во моментов е рангиран на второто место во рангирањето на играчи во категоријата на "3X3 баскет "од страна на Меѓународната кошаркарска федерација (ФИБА). Тој игра баскет за клубот Ал-Вахда и за репрезентацијата на Србија во баскет од 3 на 3 .

Кариера во баскет
-----------------

Мајсторовиќ почнал да игра на светската турнеја ФИБА во баскет 3 на 3 во јуни 2013 година. Тој игра за тимот од Обединетите Арапски Емирати Нови Сад Ал-Вахда.

### Репрезентација на Србија

Мајсторовиќ ја претставува српската репрезентација во кошарка 3 на 3. Тој има освоено две златни медали на Светското првенство во ФИБА, 2016 во Кина  и 2017 во Франција  и сребрен медал на турнирот во Русија во 2014 година. Тој бил прогласен за најдобар играч на светското првенство во баскет 2017 година и бил избран во најдобриот тим на првенството.

Кошаркарска кариера
-------------------

Мајсторовиќ играл кошарка за тимот на Дунав во Кошаркарската лига на Србија Б (второ рангирање) во сезоната 2015/16.

Награди и достигнувања
----------------------

* Победник на Светското првенство ФИБА 3x3 : **2** (2014, 2015)

### Поединечни награди

* ФИБА 3x3 Светско првенство - МВП  : 2017
* ФИБА 3x3 Светско првенство - тим на турнирот: 2017
* Победник на натпреварот на Светското првенство ФИБА 3x3 - најдобар шутер: 2014

Надворешни врски
----------------

* Мајсторовиќ 3k3 Планет Профил
* Евробаскет
* Дејан Мајсторовиќ
* Дејан Мајсторовиќ

Наводи
------

1. ↑  ФИБА 3к3 Индивидуал Ворлд Ранкингс
2. ↑  „Национална 3к3 репрезентација Србије". Архивирано од изворникот на 2017-08-16. Посетено на 2019-06-26.
3. ↑  Мајсторовић 3к3 Планет Профиле
4. ↑  „хттп://ввв.фиба.цом/ворлд/3к3/2016/Мен/Сербиа". Архивирано од изворникот на 2017-07-15. Посетено на 2019-06-26.
5. ↑  „Српски мушкарци и руске жене победиле су на ФИБА Светском првенству у фудбалу 3к3 2017. \ т". Архивирано од изворникот на 2017-07-17. Посетено на 2019-06-26.
6. ↑  „МВП Мајсторовиц насловио мушки тим турнира на ФИБА 3к3 Ворлд Цуп 2017. \ т". Архивирано од изворникот на 2017-07-26. Посетено на 2019-06-26.
**Дамиета** (арап. **دمياط**) е град во Египет во управата на Дамиета. Според проценките од 2008 година, во градот живееле 266 627 жители. Сместено е на брегот на Средоземното Море во делтата на Нил, околу 200 км северно од Каиро. Постои пристаниште во градот.

Дамиета

Историја
--------

### Древен Египет

Во времето на Древен Египет, градот се викал *Тамиат*. Го изгубил своето значење во хеленистичкиот период поради изградбата на Александрија.

### Крстоносни војни

Дамиета бил многу важен град во 12 и 13 век, во ерата на Крстоносните војни. Градското пристаниште е изградено во 1169 година под опсада на христијанската флота на Кралството Ерусалим со помош на Византиското Царство, но ги поразилСаладин .

 Флота предводена од Луј ја напаѓа Дамиета, слика од 1628 година
Дамиета била главната цел на Петтата крстоносна војна во 1217 година. Контролата над Дамиета значела и контрола над Нил и на овој начин крстоносците имале намера да управуваат со Египет. Палестина требаше да биде нападната од Египет и Ерусалим повторно да биде освоен. Крстоносците го опсадија и го освоиле пристаништето во 1219 година, но во 1221 година биле поразени пред Каиро и протерани од Египет.

Дамиета била мета на францускиот крал Луј IX во Шестата крстоносна војна. Неговата флота се појавила тука во јуни 1249 година и брзо ја зазела тврдината. Луј бил поразен и заробен во Битката кај Мансур во 1250 година и така принуден да ги напушти Дамиета и Египет. Поради важноста на Дамиета за крстоносците, мамелучкиот султан Бајбарс го уништил градот и изградил тврдини на неколку километри подалеку од реката.

Индустрија
----------

Дамиета е познат низ целиот Египет по производство на ориентални слатки. Покрај тоа, индустријата за мебел, индустријата за конзервирање риба, млечната индустрија и производството на ткаенини и текстил се добро развиени. Значителен дел од населението се занимава со риболов, вклучително и на странски, главно грчки рибарски бродови.
На пристаништето Думјат, сместено на 5 км од центарот на градот на средоземниот брег, се наоѓа постројка за течен природен гас (СЕГАС ЛНГ), терминал за контејнери, фабрика за минерални ѓубрива „Компанија за производство на ѓубрива„ Миср ", терминали за општ и товарен товар.

Современо време
---------------

 Пазар во Дамиета
Денес, Дамиета е поврзана со канал со реката Нил (раката на делтата *Дамиета* на Нил), што ја зголеми важноста на градското пристаниште.

Население
---------

Околу 266 627 луѓе живееле во градот во 2008 година

Движење на бројот на населението| 1986 година | 1996 година | 2006 година |
| --- | --- | --- |
| 89 498 | 111 111 | 237 023 |

Наводи
------

Надворешни врски
----------------
Антакија
**Антиохија** ( турски: **Antakya**, грчки: *Αντιόχεια*) е град во Јужна Турција, центар на покраината Хатај. Се наоѓа на реката Оронт, во близина на вливањето на реката во Средоземното Море. Населението на градот иознесува 144,910 од пописот во 2000 година.
Градот е основан во 300 п.н.е. од Селевк I Никатор со името *Антиохија*. Овој град бил престолнина на Селевкидското царство до 64 п.н.е. кога бил преземен од страна на Римјаните и станал центар на провинцијата Сирија. Во рамките на Римското Царство тој е третиот по големина град по Рим и Александрија. Антиохија е важен центар на христијанството, седиште на една од првите четири патријаршии. Значењето на градот се намалило кога бил разрушен од страна на египетскиот султан Баибарс I.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 257569269
* GND: 4085823-6
* BNF: cb119430650 (податоци)
* NKC: ge139163

 |

 |
**Стара Река** (бугарски: *Стара Река*) – еден од деветте резервати на природата во рамките на Националниот парк Централен Балкан во централна Бугарија. Резерватот на природата зафаќа површина од 19.747 км2. основан е од страна на Одборот за заштита на природата под Министерскиот совет на 18 март 1981 година за да се заштитат единствените екосистеми на делот на Стара Планина кој се наоѓа во Бугарија.

Географија
----------

Резерватот се наоѓа неколку километри северно од градот Карлово, во северниот дел на областа Пловдив. Стара Река ги покрива јужните падини на Стара Планина од планинскиот врв Левски (2168 м) и врвот Велики Купен (2169 м) на главниот гребен на планинскиот распон јужно долж долината на реката Стара Река и нејзините притоки.

Надморската висина на резерватот варира меѓу 1000 и 2169 м. 
Јужните падини на Стара Планина имаат поблага клима со снежен покривач во просек 120 дена годишно. Земјиштето е разнолико, од планински тревливи до шуми и полиња на пониски надморски висини.

Флора
-----

Шумите во резерватот на природата Стара Река вообичаено вклучуваат четири до пет видови дрвја. Во најниските делови на резерватот распространети се горун, европска бука, црн јасен и црн габер. Мешовитите букови и четинарски шуми заедно со јаворот, *acer heldreichii* и белата бреза растат на повисоки надморски висини.

Резерватот е богат со ретки растителни видови, 45 се наоѓаат во Црвена книга на БугаријаЦрвената книга на Бугарија, од кои 20 се 20 ендемски, како што се *Centaurea kerneriana, Campanula trojanensis, Stachys alpina* и многу други.

Фауна
-----

Стара Река ја има најзападната популација на дивокози долж јужните падини на Стара Планина. Овој резерват на природата исто така е засолниште на кафеавата мечка, волкот, дивата мачка, златната куна и видрата.

Во паркот се наоѓаат голем број птици како што се царски орел, златен орел, мал орел, осојад, јастреб кокошкар, јастреб врапчар, степски сокол, сив сокол и голем ушест був. 
Други видови птици кои се значајни за зачувување кои се наоѓаат во Стара Река се црн клукајдрвец, белокрстен шарен клукајдрвец и многе друге.

Галерија
--------

* 
* 
* 
* 
*

Наводи
------

1. 1 2 3  „Stara Reka Reserve". *Official Site of Central Balkan National Park*. Посетено на 20 јануари 2017.
2. 1 2 3  „Register of the Protected Territories and Zones in Bulgaria". *Official Site of the Executive Environment Agency of Bulgaria*. Посетено на 20 јануари 2017.
3. 1 2 3 4 5 6  „Stara Reka Reserve: Detailed Information". *Official Site of Central Balkan National Park*.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Стара Река (резерват)" на Ризницата ? |

* Стара Река на семрежното место на Министерството за животна средина и вода на Бугарија
* Семрежно место на Националниот парк Централен Балкан
**Чавдар** (бугарски: *Чавдар*) — село во Западна Бугарија, административен центар на општината Чавдар во Софиската Област. Има население од околу 1.282 жители (2022).

Географија
----------

Селото се наоѓа во Златишко-Пирдопската Котлина, во подножјето на Стара Планина, на 71 км од главниот град Софија во непосредна близина на градовите Златица и Пирдоп.

Историја
--------

Во 1968 година, за време на археолошките истражувања, во атарот на селото покрај реката Тополница била ископана населена тумба, што откри дека овде постоел организиран живот уште пред 7.000 години. Изучувањето на чавдарската неолитска култура започнала во мај 1968 година и била завршена во 1980 година под раководство на праисторичарите од Археолошкиот завод и музеј проф. Георги Георгиев и К’нчо К’нчев. Откриена е исклучително вредна сликана керамика, која подоцна им била дадена на специјалисти за истражување.

Според некои историчари, во средниот век на месноста „Ќој Дере" постоела бугарска населба **Марково**, за што се пишува во познатото Добрејшово евангелие од 13 век. Првата пишана информација за денешното село датира од 1430 година во османлиски регистар на тимари, зеамети и хаси од Никополскиот санџак. Запишан е под името **Коланлар** (произлезено од множина на турскиот збор kolan - „коњ", т.е. место со многу коњи, пасиште за коњи), со 29 даночни обврзници - Јуруци.

Во 1899 година селото било преименувано во **Радославово** во чест на д-р Васил Радославов, кој тогаш бил лидер на владејачката Либерална партија. По формирањето на комунистичката власт во 1946 година, Радославово е преименувано во **Чавдар**, кое име го носи до денес.

Наводи
------

1. ↑  Таблица на адресно регистрираните по постоянен и по настоящ адрес лица oт дата 15.06.2022 г.
2. ↑  Община Чавдар - Местоположение и история(бугарски)

Надворешни врски
----------------

* Официјална веб-страница на општина Чавдар

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место во Бугарија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |