recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**IC 715** — галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 715 се споменува и како IRAS 11211-0931.

Откривање
---------

Објектот е откриен на 9 јануари 1889 година од страна на Ормонд Стоун.

Податоци
--------

### Податоци од набљудување

Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 715 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 *m*/лм2. IC 715 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.

### Астрономски податоци

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 23 м 40 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -9° 47' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.

Други поделби
-------------

Проучување на IC 715 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 156572.

Поврзано
--------

* Портал: Астрономија

* Список на IC објекти (1-500);
* Индекс-каталог;
* Пехар (соѕвездие).

Наводи
------

1. ↑  Запис за IC 715 на *НАСА* (англиски)
2. 1 2 3  Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
3. ↑  IC {{{n}}}, *SIMBAD*, Центар за астрономски податоци во Стразбур

Користена литература
--------------------

* Dreyer, J.L.E. New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)

Надворешни врски
----------------

* Прегледувач на длабокото небо — IC 715[*мртва врска*]
* Поправени информации за IC 715
* IC 715 — VizieR.
* IC 715 — Вонгалактичка база на податоци на НАСА
**Диени** или **алкадиени** се незаситени јаглеводороди кои во својата структура содржат две двојни врски. Бидејќи диените имаат една двојна врска повеќе од алкените, бројот на водородни атоми кај нив ќе биде за два помал отколку кај соодветниот алкен. Според тоа, општата формула на хомолошката низа на диените ќе биде CnH2n-2, каде n е 3, 4, 5...

На пример, молекулската формула на алкенот со 7 јаглеродни атоми е C7H14, а молекулската формула на соодветниот диен е C7H12.

Именување
---------

1,2-Пропадиен.
Номенклатурата на диените е слична со онаа на алкените, со таа разлика што наместо наставката *-ен* се додава наставката *-адиен*. Всушност, кон коренот на името на соодветниот алкан се додава наставка *-а* (на пример хекс***а***), со броеви се запишува местоположбата на двојните врски, а потоа се додава наставката *-диен*.

Поделба
-------

Според заемната местоположба на двојните врски во молекулата, диените се поделени во три групи:

* Диени со кумулирани двојни врски (кумулени) - диени кај кои двојните врски се на соседни C-атоми, т.е. еден од C-атомите е сврзан со две двојни врски.
* Диени со конјугирани (спрегнати) двојни врски - диени кај кои меѓу двете двојни врски има единечна врска
* Диени со изолирани двојни врски - кај кои меѓу двете двојни врски има повеќе единечни врски.

Хемиски реакции
---------------

Кај конјугираните диени можни се следните реакции:

* Електрофилна адиција
* Полимеризација.

Поврзано
--------

* Алкан
* Алкен
* Полиен
Џамија во Бахчисарај
**Бахчисарај** — град во централниот дел на Крим, територија признаена од мнозинството земји како дел од Украина и анектирана од Русија како Република Крим. Ова е административен центар на Бахчисарај (областа), како и поранешниот главен град на Кримското ханство. Неговото главно обележје е Бахчисарај палас, единствената палата на династијата Кира, моментално отворена за туристи како музеј.

Историја
--------

Сместени во тесната долина на реката Чурук Сув, првите артефакти на човечко присуство во долината датираат од времето на мезолитот. Населбите постоеле во долината од Доцната антика.
На основањето на Бахчисарај претходела тврдината Кирк Јер, Салачик и Ески Јурт - тие се вградени во урбаната област на модерниот Бахчисарај.

Бахчисарај, првпат споменат во 1502 година, бил основан како резиденција на новиот хан од страна на Кримскиот кан Сахиб Жирај во 1532 година. Оттогаш, тој бил главен град на Кримското ханство и центарот на политичкиот и културниот живот на кримско-татарските луѓе. По неколку војни со Русија од 1737 година, Буркхардо Кристоф фон Муннич го запалил главниот град на ханството и по анексијата на Кримското ханство од страна на Руската Империја во 1783 година, тој се претворил во обичен град кој го изгубил административното значење. Сепак, тој останал културен центар на Кримските Татари до "Сургун" (депортација на 18 мај 1944 година).

Бахчисарај во 1856

Име и асоцијации
----------------

Руските говорници го поврзуваат градот со романтични конотации на песната на Александар Пушкин "Фонтаната на Бахчисарај" (1822). Адам Мицкевич посветил некои од најдобрите песни во неговите "Кримски сонети" (1825) на обележјата на Бахчисарај.

Палата во Бахчисарај

Атракции
--------

Познати атракции во или во близина на Бахчисарај се:

* Ески Јурт
* Чуфут Кале
* Хански дворец
* Орта Јума Јами
* Татали џамијата
* Манастирот на Успенските пештери
* Медреса Зинџирли
* Ески турбе

Постои мрежа на добро обележани пешачки патеки низ градот. Сите главни атракции се поврзани со црвено обележана трага.

Од 2011 година, благодарение на поддршката на чешката влада и УСАИД, работи Центарот за туристички информации .

Демографија
-----------

Во 1930 година населението во градот било 10.450 жители. Застапени биле следниве етнички групи : 7.420 Кримски Татари, 1.850 Руси, 315 Евреи, 205 Грци, 185 Украинци, 50 Германци, 30 Ерменци, 30 Бугари и 365 други.
**АТП Индијанаполис 2006** или **RCA Championships 2006** бил тениски турнир што се играл на отворено на тврда подлога. Тоа било 19-тото издание на настанот познат таа година како RCA Championships и бил дел од International серијата на АТП турнејата 2006. Турнирот се одржал во Indianapolis Tennis Center во Индијанаполис, сојузната држава Индијана, во САД, од 17 јули до 24 јули 2006 година.

Во поединечна конкуренција на турнирот настапиле Американците Џејмс Блејк (носител #1), Енди Родик (шампион на Отвореното првенство на САД 2003 – #2) и Роби Џинепри (#4) како три од првите четири носители. Сепак, на него се нашле и други познати имиња како Томи Хас, Фернандо Гонсалес, Дмитриј Турсунов и поранешниот грандслем победник Марат Сафин.

Финалиња
--------

### Поединечно

Главна статија: АТП Индијанаполис 2006 – поединечно
САД Џејмс Блејк го победил САД Енди Родик, 4–6, 6–4, 7–6(7–5)

* За Џејмс Блејк тоа била трета титула во 2006 година, и негова 6-та вкупно.

### Двојки

Главна статија: АТП Индијанаполис 2006 – двојки
САД Боби Рејнолдс / САД Енди Родик defeated САД Пол Голдштајн / САД Џим Томас, 6–4, 6–4

Наводи
------

1. ↑  „1996 Indianapolis Men's Singles draw". Association of Tennis Professionals (ATP).
2. ↑  „1996 Indianapolis Men's Doubles draw". Association of Tennis Professionals (ATP).

Надворешни врски
----------------

* Official website
* Singles draw
* Doubles draw
Бернардо де Ириарте од Франциско де Гоја
***Бернардо де Ириарте*** е портрет слика од 1797 година на шпанскиот уметник Франциско Гоја. Изложенs е во Музејот на убави уметности во Стразбур, Франција. Неговиот инвентарен број е 1660.

Седителот, Бернардо де Ириарте, бил покровител и пријател на сликарот; посветениот натпис на долниот раб е доказ за „ *взаемната почит и наклонетост* "на мажите. На нејзиното откривање, сликата беше поздравена поради нејзината сличност и виртуозност, и оттогаш таа се смета за ремек-дело.

Сликата е купена во ноември 1941 година од наследниците на Camille Groult [fr] од Адолф Вустер и Ханс Вендланд за *Музејот Generalverwaltung der oberrheinischen* (Општа управа на музеите на Горна Рајна ) на продажба во Hôtel Drouot и дадена на музејот во Стразбур. [Датумот на пристапување бил даден како 1942 година во претходните публикации. ] 

Се смета дека композицијата на сликата е инспирирана од гравура по *Човекот со ватиран ракав* на Тицијан ( Национална галерија, Лондон ), а потоа се смета дека е портрет на Ариосто. Сопствениот Гоја од 1792 година *Retrato de Sebastián Martínez y Pérez [es]* исто така предвидува некои аспекти на *Бернардо де Ириарте* што се однесува до ставот и погледот на седителот.

Поврзано
--------

* Список на дела од Франциско Гоја

Наводи
------

1. 1 2 3  Jacquot, Dominique (2006). *Le musée des Beaux-Arts de Strasbourg. Cinq siècles de peinture*. Strasbourg: Musées de Strasbourg. стр. 142–143. ISBN 2-901833-78-0.
2. 1 2  Mühle-Maurer, Gudrun (2005). *Goya – Prophet der Moderne*. Cologne: DuMont Literatur und Kunstverlag. стр. 176–177. ISBN 3-8321-7563-6.

Надворешни врски
----------------

* *Портрет на Дон Бернардо Ириарте* Архивирано на 2 јануари 2023 г. Archived </link> , презентација на веб-страницата на музејот
* 

* Ризница Податотеки поврзани со Бернардо де Ириарте (Гоја) на Ризницата</img>
**Бис Без** — македонска рок група создадена во 1964 г. во Скопје, под силно влијание на легендарните Битлси. Формирана е по распаѓањето на рок составите *Бисери* и *Безимени*. Од групата Бисери, во бендот, дошле Станислав Длака (гитара) и Ламбе Смилевски (бас гитара), а од групата Безимени: Константин Икономов – Коце (на гитара и клавијатури), Димитар Чемков – Циме (гитара), Димитар Попанков (тапани) и вокал Стевче Јаневски - Чивчи. Ова е првата постава на групата, но подоцна, во бендот членувале и други музичари.

Создавање и почетоци (1964-1968)
--------------------------------

Бендот беше формиран во 1964 година. По формирањето, во 1964 и 1965 год, Бис Без свиреле по локалните клубови и сали. Во 1966 почнале да ги пишуваат своите први песни. Некои од песните што ги пишувале, претставувале препеви на познати песни, но на македонски јазик.

Слава и прв прекин (1968-1973)
------------------------------

Свиреле повеќе жанрови рок-музика, како хард рок, рокенрол, блуз рок, психаделик рок и поп рок. Во април 1968 г. Бис Без учествувале на југословенскиот поп рок фестивал во Загреб, свирејќи ја песната „Море сокол пие". Во 1970 г. победиле на „Загреб поп фестивалот" со најголемиот нивни хит „Дал да плачам ил да пеам". Бис Без свиреле и станаа популарни во текот од 1964 до 1973 г. Прекинале да свират во 1973 година кога, како што велат членовите од групата, „запливале во брачни води".

Рејунион и расформирање (1992-2008)
-----------------------------------

Во својата историја оваа група памети неколку прекини, а во 1992 година направиле кам бек што го реализирале со Музичката младина на Скопје во клубот „Хард рок". Истата година излегла нивната единствена касета. 

Последниот рејунион го направиле во 2002 година кога свиреле по разни фестивали и свечености. Активно свиреле до 2008 година, кога на 62 годишна возраст починал басистот Ламбе Смилевски.

Надворешни врски
----------------

* изданија на Бис-Без евидентирани од ВБУ Музички Регистар.
***Ова е полошо*** (шпански: ***Esto es peor***  ) е цртеж со офорт и миење на шпанскиот уметник Франциско Гоја (1746–1828). Завршена помеѓу 1812 и 1815 година, иако не била објавена до 1863 година, таа е дел од неговата серија *„Кастрофи на војната"*, која Гоја ја создал како визуелен протест против насилството на востанието Дос де Мајо од 1808 година и последователната полуостровска војна од 1808-1814 година. .

Сликата е заснована на сцена што се случила во Чинчон во декември 1808 година, во време кога братот на Гоја живеел таму како парохиски свештеник. Кога двајца француски војници беа убиени од шпанските бунтовници, Французите возвратија со масакрирање на локални луѓе. Гоја покажува осакатено тело на бунтовник набиено на гранките на дрвото на две точки - преку неговиот анус и сечилото на рамото. Главата на жртвата е свртена кон гледачот на сликата, во мотив што го повторува насловот на друго дело од серијата *„Кастрофи"* - *Не може да се погледне*. Десната рака му е отсечена над лактот. Во позадина, француските војници продолжуваат со масакрот. Цртежот содржи сексуални тонови со тоа што изгледа дека жртвата била силувана. Во оваа ужасна сцена е прикажано постојано растечко насилство. Пробниот доказ за овој отпечаток го носи натписот „Оној кај Чинчон", што сугерира дека уметникот бил сведок на оваа сцена на човечко варварство.

 Торзото на Белведере влијаело на прикажувањето на осакатениот труп од Гоја
Фигурацијата на мртвиот маж делумно се заснова на хеленистичкиот фрагмент од машко голо тело, Белведере Торсо, од атински скулптор. Гоја претходно направил црна студија за цртање на статуата за време на посетата на Рим. Сепак, тој ги превртувал класичните мотиви што се користат во воената уметност со додавање на одреден степен на театар - гранка низ анусот, анимирани раменици и затворено кадрирање. Човекот е гол, што сам по себе е смела презентација за шпанската уметност во 19 век.

Отпечаток на *Ова е полошо* од 1863 година бил купен од Националната галерија на Шкотска во 1967 година

Поврзано
--------

* Список на дела од Франциско Гоја

Белешки
-------

1. 1 2  "*This is worse* (*Esto es peor*), Plate 37 of *The Disasters of War* series". National Galleries of Scotland. Retrieved February 7, 2010.
2. ↑  This image is plate 37 of 82.
3. ↑  Bareau, 45
4. 1 2  Stoichita & Coderch, 95
5. ↑  Cottom, 59
6. ↑  See Goya's *Italian notebook*.
7. ↑  Cottom, 58

Библиографија
-------------

* Баро, Џулиет Вилсон. *Отпечатоците на Гоја, колекцијата на Томас Харис во Британскиот музеј*. Лондон: Публикации на Британскиот музеј, 1981 година.ISBN 0-7141-0789-1
* Конел, Еван С. *Франциско Гоја: Живот*. Њујорк: Контрапункт, 2004 година.ISBN 1-58243-307-0ISBN 1-58243-307-0
* Котом, Даниел. „Нечовечка култура". Универзитетот во Пенсилванија, 2006 година.ISBN 0-8122-3956-3ISBN 0-8122-3956-3
* Хјуз, Роберт. *Гоја*. Њујорк: Алфред А. Нопф, 2004 година.ISBN 0-394-58028-1ISBN 0-394-58028-1
* Стоичита, Виктор и Кодерх, Ана Марија. *Гоја: Последниот карневал*. Лондон: Реактон книги, 1999 година.ISBN 1-86189-045-1ISBN 1-86189-045-1
*
**Вилхелм I** (германски: *Wilhelm I, Kurfürst von Hessen*; 3 јуни 1743 – 27 февруари 1821) — најстариот преживеан син на Фридрих II, Ландграв од Хесен-Касел и принцезата Марија од Велика Британија, ќерка на Џорџ II.

Неколку други изборни кнезови на Светото Римско Царство биле признати за кралеви на Конгресот во Виена (1815), а Вилхелм се обидел да им се придружи со тоа што се прогласил за крал на Хатите. Меѓутоа, европските сили одбиле да ја признаат оваа титула на Конгресот во Екс-ла-Шапел (1818) и наместо тоа му ја дале титулата *Голем Војвода*. Сметајќи дека титулата принц-изборник е супериорна по достоинство од онаа на Големиот Војвода, Вилхелм избрал да остане електор, иако веќе непостоело Царството. Хесен-Касел ќе остане електорат додека не биде припоен од Прусија во 1866 година.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Изборни кнезови на Хесен |
| --- |
|  |
| 
* Вилхелм I *(1743–1821)*
* Вилхелм II *(1777–1847)*
* Фридрих Вилхелм *(1802–1875)*

 |

 |
**Варзуга** (руски: *Варзуга*) е река што тече преку источниот дел на Мурманската област, на крајниот северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Својот тек го започнува во мочурлива област во централниот дел на Колскиот Полуостров, тече во јужен правец и по 254 километри проток се влева во Белото Море. Површината на сливното подрачје на реката Варзуга е околу 9 840 км2, додека просечниот проток во зоната на устието е околу 77 m³/s. Највисокото ниво на вода е во пролет кога се топи снегот и мразот, а протокот на устието е до 300 m³/s. Од октомври до мај е под мраз.

Во горниот дел на потокот, позната е како Мала Варзуга, а откако добил две помали притоки Варза и Варговја, се нарекува и Голема Варзуга. Во горниот и средниот дел на потокот, се одликува со високи и карпести брегови и бројни брзаци и помали водопади во коритото на реката. Само околу десет километри возводно од устието, бреговите стануваат ниски и песочни. Целата должина на текот на крајбрежјето на Варзуга е обрасната со борови шуми. Се влева во Белото Море преку естуарскиот влиив кој е широк околу 250 метри, а длабочината на водата во зоната на вливот е околу 3 метри.

Реката во селото Варзуга
Во реката се влеваат реките Пана, Пјатка, Кочкома, Военга, Кривец, Јапома, Мелга, Серга, Кица итн. Од кои најважните притоки се Пана (114 km), Пјатка (35 km), Серга (35 km) и Кица (52 km). На реката има повеќе од триесетина брзаци, меѓу кои Ревуи, Јузија, Мали Ретун, Ливка , Котелња, Туверенга, Јапомски, Аренски, Сечетински, Оралиха, Мечка, Сережни, Студенси, Порокушка, Куче, Којтургов, Клетнаја и Морској.

Најважните населби на нејзините брегови се селата Варзуга и Кузомењ. Во долниот тек, недалеку од устието на реката, има неколку острови, од кои најголеми се Виканаја Курија и Сиговец.

Реката тече низ територијата на Терскиот и Ловозерскиот регион. Дел од јужниот кољлски брег западно од устието на Варзуга традиционално е наречен Кандалакшки, а источно Терски брег.

Поголемиот дел од речните и крајбрежните земји се заштитени како дел од Варзушкиот природен резерват.

Значајно е мрестилиштето атлантскиот лосос. Во текот на сезоната, над 10.000 лососи се уловени и вратени во овој речен систем. Омилени модели на лосос во риболовот се Кола Вулкан, Кола син оган, Кола оган и Колаландер.

Поврзано
--------

* Бело Море
* Терски регион
* Варзуга (село)

Користена литература
--------------------
Метро станица *Медаглие д'Оро*, на *плоштадот Медаглие д'Оро*.
**Аренала** е четврт од Неапол, јужна Италија. Се наоѓа на ридот Вомеро над градот на надморска височина од 300 метри. Пред многу години се сметаl за место каде треба да се отиде за да се „избега ". Местото е блиску до главниот болнички дел од градот, поставен нешто повисоко, на патот до Ермитаж Камалдоли. Има некои точки од историски интерес, како што е присуството на работилницата на Џамбатиста дела Порта.

Етимологија
-----------

 Теодоро Дуклер - *Неапол од Дистаф* (поглед на Коли Аминеи и Аренела)

Библиографија
-------------

* Mimmo Piscopo, *Vomero e dintorni: viaggio nella memoria di un vomerese accanito*, Неапол, Guida Editori, 2000 година,ISBN 978-8871884196 .
* Антонио Ла Гала, *Вомеро.* *Storia e storie*, Неапол, Guida Editori, 2004,ISBN 978-8871888712 .
* Винченцо Винчигера, *Дал'автентицита ала „Мекдоналдицазионе" во Наполи: Конфронтацијата на приказната и модерната во поради вистинската партенопее*, Премиерот на изданието, 2017 година,ISBN 978-8899565541 .

Наводи
------
Капо д'Орсо (Мечкин рт)
**Ерчи** е италијанско село во општината Маjори во провинцијата Салерно, Кампанија. Тој е дел од Амалфиското крајбрежје и неговото население е 83.

Историја
--------

Географија
----------

Туризам
-------

Галерија
--------

* Рид над ЕрчиРид над Ерчи
* Панорамски погледПанорамски поглед
* Невреме со грмотевици покрај моретоНевреме со грмотевици покрај морето
* Поглед на агол од селотоПоглед на агол од селото
* Плажата КаугоПлажата Кауго

Поврзано
--------

* Полуостровот Сорентин

Наводи
------

1. ↑  Curwen, Peter (2007-01-30). „Telecom Italia: a sceptic in a convergent world?". *info*. **9** (1). doi:10.1108/info.2007.27209aab.001. ISSN 1463-6697.

Надворешни врски
----------------

* Erchie на Ризницата ?
**Амгун** (руски: *Амгу́нь*) — рамничарска река која тече низ Хабаровскиот крај на Русија.

Таа е лева притока на реката Амур. Настанува со спојување на реката Сулут (Сулук) и реката Ајкит (Аякит) на падините на Бурејските Планини.

Амгун е дола 723 км, а површината на неговиот басен изнесува 55.000 км2. Во сливот на реката се наоѓаат околу 2.500 езера со вкупна површина од околу 647 км2.

Најважна притока на Амгун е реката Нимелен.

Амгун е пловна на должина од 330 км од устието во Амур и се бројува меѓу внатрешните водни патишта на Русија. Реката е доста богата со риба, особено есетра и лососи како горбушата, кетата и други.

Поврзано
--------

* Амур
* Нимелен
* Бурејски Планини

Наводи
------

1. ↑  „Распоряжение Правительства РФ от 19.12.2002 № 1800-р (ред. от 27.02.2010)". Архивирано од изворникот на 2013-10-04. Посетено на 2013-05-05.
2. ↑  „Государственный водный реестр: Амгунь". Архивирано од изворникот на 2014-07-19. Посетено на 2013-05-05.

Надворешни врски
----------------

* [ „Амгун"] — Голема советска енциклопедија (руски)
**Османлиско-мамелучката војна** траела во периодот од 1485 до 1491 година. Конфликтот започнал кога Отоманското Царство го нападнала Мамелучкиот Султанат на територијата на Анадолија и Сирија. Оваа војна била суштински настан во борбата на Османлиите за доминацијата на Средниот Исток.

Позадина
--------

Односот меѓу Отоманците и Мамелуците биле заладени поради натпреварот за контрола на трговијата со зачини, а Османлиите се стремиле за зазимање на светите исламски градови. Двете држави сепак биле разделени со тампон зона и земји како Караманија, Ак Којунлу, Рамаданија и Дукладирија. Овие земји постојано зазимале страна во конфликтот на двете земји. Кога во 1481 година Бајазит II седнал на престолот, неговиот брат Кем султан кој имал голема поддршка во Анадолија започнал востание за престолот. Кога бил поразен тој побарал засолниште кај Рамаданија од каде заминал кај Мамелуците.Иако тие одбиле да му помогнат во конфликтот, овој чин предизвикал големо непријателство кај Бајазит. Односите дополнително се заладиле кога бил заробен османлискиот амбасадор кој се враќал од Декан со индискиот амбасадор со подароци за османлискиот султан.
Карта на сливот на Северна Двина. Југ е прикажан на мапата.
**Југ** (руски: *Юг*) е река во Кичменгско-Городетскиот, Николскиот и Великустјугскиот реон во Вологдската област и во Пододосинскиот реон во Кировската област во Русија. Таа е долга 574 километри, а површината на нејзиниот слив е 35,600 км2. Југ се приклучува на Сухона во близина на градот Велики Устјуг, формирајќи ја Северна Двина, една од најголемите реки на европска Русија.

Опис
----

Главните притоки на Југ се Шарженга (лево), Кичменга (лево), Јонтала (десно), Пушма (десно) и Луза (десно). Поголемиот дел од текот на Југ поминува низ Северниот гребен, и Југ е една од најголемите реки што го преминуваат гребенот.

И покрај фактот, името на реката е идентично со рускиот збор за „југ", името има фино-угрешко потекло и потекнува од Коми зборот *ју,* што значи „вода".

Градовите Велики Устјуг и Николск, како и центрите на Кичменски Городската област и Пидосиновската област, се наоѓаат на брегот на Југ.

Изворот на Југ е во јужниот дел на Кичменско-Городетската област, јужно од селото Калеплиха. Реката тече југозападно, влегува во Николската област, се протега скоро до границата на Костромската област и нагло се врти северозападно. Градот Николск се наоѓа на двата брега на Југот, а возводно од долината на Николск е веќе густо населена. Низводно од Николск, Југ е пловен, иако нема навигација за патници, со исклучок на неколку фериботи. Течението на реката се протега понатаму кон север, повторно влегува во Кичменгско-Городеската област, се врти североисточно, ја прифаќа Кичменга од лево во селото на Кихменгски Городок и влегува во Кировската област. Во Подосиновец, Југ ја прифаќа Пушмата од десно, се свртува кон север, а потоа се свртува кон запад и влегува во Великустијушката област во Вологдската област. Југ ја прифаќа Луза, нејзината најголема притока, од десно, и свртува на север пред да се приклучи на Сухона.

Постојат голем број мостови во горниот тек на Југ, но низводно од Кичменски Городок има само еден мост, сместен во Подосиновец.

Историја
--------

Во 14-15 век горниот тек на Југ, околу Николск, бил спорна територија помеѓу Големото Московско Кнежевство и Република Новгород. Новгород го контролираше најголемиот дел од рускиот Север, а особено сите области долж Сухона, додека Москва го контролираше Велики Устјуг, кој го наследи одВладимирско-суздаљското Кнежевство. Југ беше воден пат што Москва го користеше за да стигне до Велики Устјуг. На крајот на 15 век, Новгород бил додаден на Големото Московско Кнежевство, а Николск станал една од клучните точки на патот од Москва кон Белото Море, кој до 1703 година бил главната рута за надворешна трговија во Русија. Особено, пристаништето во Николск се користеше за превоз на товар.

Наводи
------

1. ↑  Фасмер, Макс. Этимологический словарь Фасмера (руски). стр. 899. Архивирано од изворникот на 2017-02-26. Посетено на 2021-02-12.
2. ↑  г.Никольск (руски). Правительство Вологодской области. Архивирано од изворникот на 2019-12-12. Посетено на 20 September 2011.

* Југ (река) на Ризницата ?
**Пинокио** (италијански: *Pinocchio*) е италијански филм во режија на Роберто Бенињи. Главните улоги ги толкуваат Роберто Бенињи и Николета Браски.

Роберто Бенињи и неговата сопруга Николета Браши глумеа како Пинокио ​​и Сината самовила соодветно. Освен што го играше насловниот лик, Бенињи служеше и како режисер и писател на филмот.

Содржина
--------

Филмот претставува екранизација на познатата книга за Пинокио и во него се прикажани неговите доживување, од моментот кога дрвената кукла на Џепето ќе оживее, преку незгодите со лисецот и слепиот мачор, претворањето во магаре и најпосле, враќањето дома.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 831, 30.5.2014, стр. 14.
**Вичегда** е десна притока на реката Северна Двина во Архангелската област во Русија.

Реката е долга 1.130 км со површина на слив од 121.000 км2. Реката има претежно нивален режим. За високиот водостој пловна е до Волдин (959 к). Просечниот годишен проток на устието изнесува 1.100 м3/с. Заледена е од ноември до мај.

Главни пристаништа се Солвичегорск, Јаренск, Межог, Ајкино, Сиктивкар и Уст-Кулом.

Поврзано
--------

* Северна Двина

Наводи
------

1. ↑  *Вычегда*. Great Soviet Encyclopedia.[*мртва врска*]

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вичегда" на Ризницата ? |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 315138140
* GND: 4229903-2
* NKC: ge651667

 |

 |
Големина
--------

Должината на водната зрнеста змија достигнува до 1.2 м, што ја прави да биде најдолгата водна змија.

Каде може да се најде?
----------------------

Таа може да се најде во Островите на Тихиот Океан, Филипините, Јапонија, Нова Гвинеја и во Југоисточна Азија.

Препознавање
------------

Таа е препознатлива по нејзината светлосина боја на која се наоѓаат црно вертикално обоени траки, има мазна лушпа која е распространета по целото тело и карактеристичната смачкана опашка.

Особености
----------

Смртната доза на отров од оваа змија изнесува од 1.5 мг. Овој тип на змија произведува 10-15 мг отров, така што секој убод може да убие 10 луѓе тоа ја прави да биде една од најстрашните и најопасните суштества на светот. 
Поголемиот дел од времето го поминува пливајќи залепена до дното на водите, и меѓу коралите чекајќи го својот плен риби и јагули.
Повеќето жртви на оваа змија се рибарите кои биле каснати пробувајќи да ја отплеткаат змијата од нивните рибарски мрежи.
Таа освен што излегува на површината да земе воздух излегува и кога треба да ја менува својата кожа, кога треба да се пари и кога треба да ги остави нејзините јајца.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Матија Прети** е познат и како *il Cavaliere Calabrese* (калабриски витез или калабриски коњаник). Овој прекар го добил поради создавањето на коњичка статуа на папата Урбан VIII.

 Концерт. Државниот музеј Ермитаж, Санкт Петербург
Како уметник на неаполската школа, тој бил ученик на Џовани Батиста Карачоло и припаѓал на училиштето Каравагист. Околу 17-годишна возраст, тој се преселил во Рим, каде што го поминал најголемиот дел од својот креативен живот. Циклусот е особено познат: пет големи слики на тема „Маките на Свети Андреј" во црквата Сант'Андреа дела Вале (1650-1651). Во 1653 година се преселил во Неапол, каде го запознал Лука Џордано, кој исто така имал големо влијание врз него. Во многу слики соработувал со Џакинто Бранди. 

Последниот дел од својот живот (од околу 1660 година) уметникот го поминал во Малта. За време на владеењето на големите мајстори на Редот на Малта, Рафаел и Николас Котонер, тој го насликал таванот во катедралата Св. Јован, поради што е прогласен за витез со Орденот на Свети Јован.

Братот на Матија, Грегорио Прети, исто така бил уметник, но многу помалку познат од неговиот брат - неговите дела припаѓаат на фреските на црквата Сан Карло Аи Катинари во Рим (браќата работеле на овие фрески заедно) и во катедралата Св. Венантиус во градот Фабриано.

Наводи
------
***Cladonia*** е род на лишаи слични на мов од фамилијата Чашкести лишаи. Тие се примарен извор на храна за ирвасите / карибу. Видовите *Чашкести лишаи* се од економска важност за сточарите на ирваси, како што се Лапонците во Скандинавија или Ненец во Русија. Антибиотските соединенија се екстрахираат од некои видови за да се создаде антибиотска крема. Светло зелениот вид *Cladonia stellaris* се користи за украсување на цвеќиња.

Иако филогенијата на родот *Чашкести лишаи* сè уште е под истрага, две главни морфолошки групи најчесто се разликуваат од таксономистите: морфо-типот *Cladonia* и морфо-типот *Cladina*. Морфо-типот *Cladonia* има многу повеќе видови, и генерално се опишува како група на сквамулозни (растат од сквамули), лишаи кои носат чашки. Морфо-типовите *Cladina* често се нарекуваат фуражни лишаи, лишаи што формираат душеци или лишаи од ирваси (поради нивната важност како зимска сточна храна).

*Cladonia perforata* („перфорирана кладонија") е една од двете на списокот на загрозени видови во САД и никогаш не треба да се собира. Постои само во неколку мали популации во Флорида.

Неколку видови *Cladonia* растат на песочни дини. Присуството и бујниот раст сличен на тепих на видовите *Cladonia* е еден од дефинирачките знаци на сивата дина, приоритетно живеалиште за зачувување според Директивата на ЕУ за живеалишта.

Видовите *Cladonia* се користат како прехранбени растенија од ларвите на некои видови Пеперуги вклучувајќи го *Chionodes continuella*.

Избрани видови
--------------

Избраните видови на *Cladonia* вклучуваат:

Галерија
--------

* Cladonia apodocarpa*Cladonia apodocarpa*
* Cladonia caespiticia*Cladonia caespiticia*
* Cladonia coniocraea*Cladonia coniocraea*
* Cladonia convoluta*Cladonia convoluta*
* Cladonia cristatella*Cladonia cristatella*
* Cladonia macilenta var. bacillaris –*Cladonia macilenta* var. *bacillaris* –
* Cladonia macrophyllodes – крупнолисна кладонија*Cladonia macrophyllodes* – крупнолисна кладонија
* Cladonia greyi*Cladonia greyi*
* Cladonia parasitica*Cladonia parasitica*
* Cladonia peziziformis*Cladonia peziziformis*
* Cladonia pleurota*Cladonia pleurota*
* Cladonia subcariosa*Cladonia subcariosa*
* Cladonia subtenuis*Cladonia subtenuis*

Наводи
------

1. ↑  Walewski. Joe (2007). *Lichens of the North Woods.* Duluth, MN: Kollath+Stensaas Publ.
Панзани е француски бренд на тестенини. Од 2005 година е подружница на Ebro Foods.

Преглед
-------

Брендот е основан од Жан Панзани во Партенај во 1950 година  Во 1950-тите, тој продавал тестенини во целофан, додека други компании користеле картон.  Од 1960 до 1964 година се споил со La Lune и Régia Scaramelli.  Тоа било во 1960-тите кога станал лидер на пазарот во трговците на големо со тестенини во Франција. Во 1964 година, Ролан Барт ја анализирал рекламата на Панзани во неговиот есеј со наслов „Реториката на сликата", сугерирајќи дека Панзани се обидува да биде како Италијанец.   

Во 1973 година бил купен од Groupe Danone. Нејзините ТВ реклами го прикажувале Андре Оберт како Дон Патиљо, истоименик на Дон Камило, познат од Фернандел. 

Во 1997 година, тој бил купен од Paribas Affaires Industrielles. Во 2002 година го купил Lustucru, уште еден француски бренд на тестенини.

Во април 2005 година го купил Ебро Фудс.

Наводи
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „Official website, History". Архивирано од изворникот на 2012-11-22. Посетено на 2012-11-14.
2. ↑  James Gordon Bennett, *Design Fundamentals for New Media*, Cengage Learning, 16 Feb 2012, p. 261
3. ↑  Rena Sanderson, *Hemingway's Italy: New Perspectives*, Louisiana State University Press, 2006, p. 42
4. ↑  Stephen Bull, *Photography*, Taylor & Francis, 3 Feb 2010, p. 40
5. ↑  Terry Harpold, *Ex-Foliations: Reading Machines and the Upgrade Path*, University of Minnesota Press, 2009, p. 144
Мост на реката Аше
**Аше** (во горниот тек - **Голем Бекишеј**) ( адигејски: Ӏэщэ ) - река во областа Лазаревски во градот Сочи, Краснодарска територија. Должината на реката е 40 км, сливното подрачје е 279 км²  .

Географија
----------

 Реката Аше во долниот тек
Реката извира од јужната падина на главниот кавкаски венец, во областа на планината Грачев Венец. Малку повисоко од селото, Калеж ја прима својата главна десна притока, Голем Псеушхо, а потоа тече со наклон кон југозапад. Се влева во Црното Море во областа на истоимениот микрообласт Аше во туристичкиот град Сочи.

Опис
----

Аше е типична планинска река со карпесто корито. Во рана пролет и во сезоната на дождови, протокот на реката нагло се зголемува, што периодично доведува до сериозни поплави.

Долината на реката Аше се нарекува Смарагдна Долина поради доминацијата на зимзелени видови дрвја во шумите. Долината е многу популарна кај туристите.

притоки
-------

*(од устието)*

* Капибге (пр)
* Чигишепсија (пр)
* Анакопси (лв)
* Голем Псеушхо (Голема Наужа) (Пр)
* Чужук (пр)
* Закоњаш (лв)

Атракции
--------

 Менхир од долината на реката Аше
* Групите долмени на Аше, како и сите долмени од Западен Кавказ, се малку проучени, практично не се заштитени и страдаат од вандали.
* Пештерата на вештерки - Пештерата во моментов е поплавена.
* Карпата на старите луѓе - од која, според легендата, некогаш во бездна биле фрлени изнемоштените постари жители, кои станале товар за семејството.
* Водопадот Псидах е висок околу 30 метри. Во близина на водопадот има извори со вода што содржи сребро.
* Водопад Шапсуг - висината на целата каскада е повеќе од 50 метри, максималната висина на водопадот е околу 18 метри.

Населби
-------

Неколку населби се наоѓаат во долината на реката Аше - Аше, Тихоновка, Шхафит, Катлапе, Хаџико, Калеж и Лигот.

Етимологија
-----------

Општо е познато дека топонимијата на името Аше има адиге-абхазиски корени, но и покрај тоа, постојат многу верзии за потеклото на името на реката.

Според најчестата и најпознатата верзија, името Аше се навраќа на адигескиот збор - „ *Ӏeshche* ", што во превод значи „оружје". Оваа верзија е поддржана од фактот дека долго време во долината на реката Аше живееле вешти пиштолџии кои се специјализирале за производство на оружје со рабови. А на устието на реката во близина на брегот на Црното Море имало голем центар за продажба на оружје.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑  *Твердый А. В.* Топонимический словарь Кавказа
Карта на Тафунсак.
**Валунг** (*Walung*) била една од петте првични општини во сојузната држава Кошрај во Микронезија. Општината била најмала во државата. Во 1980 година општината била припоена кон Тафунсак, и така Кошрај добил само 4 општини и Тафунсак станала најголема општина во државата.

Географија
----------

Валунг се наоѓал во југозападниот дел од островот, северозападно од Утве и југозападно од Тафунсак. Повеќето од западниот дел бил составен од брег. Администативен центар на општината било селото Валунг. На пописот од 1980 година општината имала само 151 жител и имала површина од 19.5 км2.

Поврзано
--------

1. Кошрај
2. Тафунсак
3. Општини во Микронезија

Надворешни врски
----------------

* Карта на земјиштето на Кошрај

Координати: 5°18′22″ N; 162°55′30″ E﻿ / ﻿5.306° СГШ; 162.925° ИГД﻿ / 5.306; 162.925

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија СД Микронезија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Крстовар** (познат и како **Крствар**) — највисок врв на планината Водно, јужно над градот Скопје. Неговата надморска височина изнесува 1.066 метри, а територијално припаѓа на скопската Општина Карпош. Врвот не е пошумен и претставува тревнато-каменит терен. На врвот Крстовар се наоѓаат планинарскиот дом „Даре Џамбаз" и Милениумскиот крст, еден од белезите на градот Скопје поставен во 2002 г. Во непосредна на самиот врв се поставени и предаватели за телевизија и мобилна телефонија, а се наоѓаат и воено-полициски објекти, како и извор на вода. Нуди прекрсен панорамски поглед на целиот град Скопје, а кон југ на селата Горно Соње и Долно Соње, како и на планините Караџица и Даутица.

Пристап
-------

До врвот се стасува по повеќе доброобележани планинарски патеки меѓу кои најпознати се: Буран-Цветкова, Олимписка, Пензионерска, асфалтиран пат за возила, како со жичницата „Милениумски крст" од Средно Водно.

Поврзано
--------

* Каршијак
* Скопска Котлина

Галерија
--------

* Планинарскиот дом „Даре Џамбаз"Планинарскиот дом „Даре Џамбаз"
* Милениумскиот крстМилениумскиот крст
* Жичницата кон КрстоварЖичницата кон Крстовар
* Видиковци кон областа КаршијакВидиковци кон областа Каршијак
* Сонце од Кутлеш со страните на светотСонце од Кутлеш со страните на светот
* Каменливата рамнина кај КрстоварКаменливата рамнина кај Крстовар

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Крстовар" на Ризницата ? |

* Водно: Широки панорамски погледи од Водно — „Македонија вечна"
* Врв на Водно (Крстовар) во Скопје на Pinterest

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа поврзана со Скопје статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Карта на Општина Лелу.
**Лелу** е една од четирите општини во сојузната држава Кошрај во Микронезија. Општината го опфаќа островот Лелу и поголем дел во североисточниот дел од островот Кошрај. Административен центар на општината е селото Лелу кое се наоѓа на островот Лелу. Селото Тофол е дел од општината, и тоа се наоѓа на островот Кошрај и е административен центар на државата Кошрај.

Поврзано
--------

* Општини во Микронезија
* Кошрај
* Микронезија

Координати: 5°19′56″N 163°01′22″E﻿ / ﻿5.33222° СГШ; 163.02278° ИГД﻿ / 5.33222; 163.02278

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија СД Микронезија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Конка во близина на градот Аљошка
**Конка**(*канал Днепар*) е левата растока на реките Днепар во нејзиниот долен тек во Херсонската област во Украина. Најголемата од гранките на делтата на Днепар.

Во 18 век, границата со Кримскиот хан минувала покрај реката.Турците ја нарекоа *Конка Илкису* - „Коњски води". Името доаѓа од стадата диви коњи ( церади ) кои се среќаваат овде до крајот на 19 век.

Опис
----

 Насип Конка во Голо пристаниште
Конка тече во поплавните рамнини на Днепар во областите Аљошковски и Голопристански во регионот Керсон. Одделен е од реките Днепар спроти селото Приднепровскоје, област Белозерски. Тече југозападно паралелно со реките Днепар. Недалеку од вливот во вливот на Днепар на Конка се островите *Гапски* и *Кругли*. Вториот го дели каналот на *Стараја Конка* и *Новаја Конка*.

Од градот Аљошка до вливот во вливот на Днепар, Конка е пловна. Преку теснецот кај селото Белогрудово, реката се спојува со каналот на Стариот Днепар, благодарение на што има удобна водна врска помеѓу Гола Пристан и Херсон (18 км).

Помалку продолжената лева рака на Днепар, која се наоѓа возводно во близина на селата Козачки кампови и Кринки, се нарекува и *Конка*.

Во градот Голаја Пристан, насипот Конка е опремен со должина поголема од еден километар.

Конка е симболизирана со една од трите сини ленти на знамето на Керсон.

Населби (низводно)
------------------

* Аљошка
* Белогрудово
* Голи пристаниште

Езера и утоки (низводно)
------------------------

* вчерашното езеро
* Естјуар Сина
* тркалезно езеро
* Езерото Нижесолонецкое
* Беј Збуриевски Кут
* езерото Красниковое
* езерото Гапка

Конка во историјата
-------------------

Постои претпоставка дека реката Конка е дел од античкиот воден систем Герос-Хипакирис, опишан од Херодот во 5 век п.н.е. п.н.е д. Претпоставката за идентитетот на Конка и Хипакирис ја изразува академик Б. А. Рибаков во делото „Херодотова Скитија. Историска и географска анализа". Во делото „Герос на Херодот", Јури Безух вели: „Можеме со сигурност да кажеме дека Каланчак (река, впадает в Чёрное море) [Каланчак; Каланчак (річка)] - Конка е Герос, а долот Болшие Серогози е Чапли со бројни притоки и е Гипакирис, кој се влева во заливот Каркиницки. Црното Море за време на Херодот" .

Наводи
------

1. ↑  „Khto ie khto na Khersonshchyni". *books.google.ru* (руски). Посетено на 2020-12-03. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
2. ↑  „Туристичні атракції Хесонщини". Архивирано од изворникот на 2017-08-23. Посетено на 2017-08-23. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
3. ↑  „Флаг Херсона". *www.vexillographia.ru* (руски). Архивирано од изворникот на 2020-08-14. Посетено на 2020-12-03. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
Карта на одводниот слив на реката Камчија
**Камчија** е река во Бугарија.

Галеријата на реката Камчија полн свет
Се наоѓа на истокот на земјата. Настанува од сливот на две реки што течат од источниот дел на балканските планини, Гољама-Камчија и Луда-Камчија, тече кон исток. Се влева во Црното Море 25 километри јужно од Варна. Во античко време, реката се нарекувала Панисос (Панисос), подоцна Словените и го дале името Тича.

Должина 244 км. Областа на сливот е 5358 км².

Наводи
------

1. ↑  Pancho. Nedev, (1988). *Луда Камчия : роман*. Profizdat. OCLC 18872210.CS1-одржување: излишна интерпункција (link)
***Архелај*** (старогрчки: *Ἀρχέλαος*) ― драма напишана и изведена во Македонија од Еврипид во чест на Архелај I Македонски на исто ниво со кралот Каран. Несомнено е дека Еврипид го преобразил *Каран* во *Архелај* (што значи „водач на народот") во драмата, во обид да му угоди на Архелај I Македонски. Во претставата, Архелај, синот на Темен, бил протеран од Аргос од неговите браќа и отишол во Тракија, кај кралот Сисеј, кој случајно војувал со соседните луѓе и му ветил на Архелај своето кралство и ќерка ако може да го заштити од непријателите. Архелај го направи тоа и отиде да ја побара од кралот ветената награда. Меѓутоа, кралот го прекршил ветувањето и решил да го убие Архелај со предавство. Затоа, тој нареди да се подготви замка за да го фатат во стапица. Но, еден роб на кралот му кажал на Архелај за заговорот и јунакот побарал таен разговор со кралот: кога бил сам го фрлил во стапицата. Потоа побегнал во Македонија, предводен од коза, според некоја команда на Аполон, и по козата го основал градот Ајга.

Од главната претстава се зачувани само фрагменти. Делата *Алкмена*, *Темен*, *Темениди* и *Архелај* биле дел од македонската тетралогија на Еврипид.

Наводи
------

1. ↑  Gagarin, Michael (2010). *The Oxford Encyclopedia of Ancient Greece and Rome, Volume 1*. Oxford University Press. стр. 229. ISBN 978-0195170726.

Општи извори
------------

* „Кресфонт и Архелај од Еврипид" од Анет Хардер, *Еврипид*. ISBN 90-04-07511-9ISBN 90-04-07511-9 .
* „Македонската тетралогија од Еврипид" од Ричард Џонсон Вокер.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Драми од Еврипид |
| --- |
|  |
| Постојни драми | 
* *Киклоп*
* *Алкестида*
* *Медеја*
* *Хераклиди*
* *Иполит*
* *Андромаха*
* *Хекаба*
* *Молителки*
* *Електра*
* *Споулавениот Херакле*
* *Тројанки*
* *Ифигенија во Таврида*
* *Јон*
* *Елена*
* *Феничанки*
* *Орест*
* *Бакхи*
* *Ифигенија во Авлида*
* *Ресос*

 |
|  |
| Изгубени иделови од драми | 
* *Алкмеон во Коринт*
* *Алкмеон во Псофид*
* *Андромеда*
* *Антигона*
* *Архелај*
* *Белерофон*
* *Кресфонт*
* *Ипсипил*
* *Едип*
* *Пелијади*
* *Фаетон*
* *Филоктет*
* *Теристаи*
* *Тиест*

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 176965513

 |

 |
Карта на Утве на Кошрај.
**Утве** (*Utwe*) или **Утва** (*Utwа*) е втората најголема општина во сојузната држава Кошрај во Микронезија.

Географија
----------

Утве го зазема јужниот дел од островот Кошрај и не излегува на брогот на источниот дел. Според податоците од 1994 година, во општината живееле 1.056 жители и административен центар е селото Утве Ма. Вкупната површина на општината е 28.5 км2.

Поврзано
--------

* Општини во Микронезија
* Микронезија
* Кошрај

Надворешни врски
----------------

* Подводниот парк во Утве Архивирано на 3 декември 2008 г.
* Морска екологија во Утве Архивирано на 29 март 2012 г.
* Слики од Утве

Координати: 5°17′42″ N; 162°57′58″ E﻿ / ﻿5.295° СГШ; 162.966° ИГД﻿ / 5.295; 162.966

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија СД Микронезија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Гробот на семејството Ролан на гробиштата Пер Лашез.
**Пјер Ролан** (8 јуни 1772, Монпелие - 27 декември 1848, Париз) бил француски воен офицер. По назначувањето за главен на втората регимента во 1809 во Битката кај Ваграм, тој бил именуван за кнез на Првата француска империја. Неговата успешна команда на две легии на кирисириите во текот на Бородинската битка во француската инвазија на Русија во 1812, што довело до назначување како Офицер на Легијата на честа на 11 октомври 1812. Во септември 1813 тој бил унапреден во чин командант по успешната кампања во Дрезден. Тој бил унапреден во бригаден генерал следниот ноември, по губењето на неговата лева нога месец порано во битката во Лајпциг. Тој бил добитник на крстот на Свети Луј. Ја напуштил армијата во 1816 и умрел во Париз во 1848.

Извор
-----

* Шарл Мулие. *Биографии на славните војници во армијата помеѓу 1789 - 1850*, 1852

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на ФранцијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Франција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Местоположбата на Флоридскиот Проток
Флорискиот Проток гледан од вселената

* Портал: Куба

**Флоридскиот Проток** (англ. *Strait(s) of Florida*, *Florida Straits*, шпан. *Estrecho de la Florida*) е проток на југоисток од континентална Северна Америка, помеѓу Мексиканскиот Залив и Атлантскиот Океан, и помеѓу островската група Флорида Киз и островот Куба. По протокот тече Флоридска струја, која е почеток на Голфската струја која започнува од Мексиканскиот Залив.

Правата на нафтата и земниот гас во Флоридскиот Проток се поделени помеѓу САД и Куба по договор во 1977 г.

Поврзано
--------

* Флорида
* Географија на Куба

Координати: 23°56′03″N 80°55′33″W﻿ / ﻿23.93417° СГШ; 80.92583° ЗГД﻿ / 23.93417; -80.92583

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 315160771
* GND: 4017586-8

 |

 |
**Маријана Андерсон** (родена на 26 мај 1942 година) е политичар и економист од шведската Централна партија.

Таа е родена во Варгарда од фармерот Ерик Андерсон и Теа Андерсон, а се омажила за Иван Андерсон во 1963 година. Дипломирала како економист на Факултетот за бизнис, економија и право во Гетеборг во 1981 година. Таа служела како член на Риксдагот од 1985 до 2002 година.

Таа се приклучила на одборот на фондацијата Right Livelihood Award од 2004 година.

Наводи
------

 

1. ↑  „Marianne Andersson (C)" (шведски). Sveriges Riksdag. Посетено на 12 August 2018.
2. ↑  „Board". *rightlivelihood.org*. Архивирано од изворникот на 12 May 2015. Посетено на 12 August 2018.
Баколи
**Баколи** е населба која се наоѓа во Италија во округот Неапол, во регионот на Кампанија.

Според проценката од 2011 г. Во населбата живееле 25 590 жители. Населбата се наоѓа на надморска височина од 7 м.Баколи се граничи со општините Монте ди Процида и Поцуоли.

Нејзината територија, со вулканско потекло, е дел од Флегрските полиња. Вулканот Кејп Мисено и пристаништето Мисено датираат од в. Пред 35.000-10.500 години.

Популација
----------

Според резултатите од пописот на населението во 2011 година, во општината живееле 26.648 жители.

Поврзано
--------

* Провинции во Италија
* Италијанците

Наводи
------

1. ↑  „Statistiche I.Stat". ISTAT. 28. 12. 2012. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Матична страница
* „Italian Railways".
* „Italian National and Regional Parks".