**Ева Енгвал** (родена во 1940 година) — една од научниците што ја измислиле ЕЛИСА во 1971 година.

Живот
-----

Д-р Енгвал се стекнала со докторат од Универзитетот во Стокхолм во 1975 година. Ја завршила нејзината постдокторска работа на Универзитетот во Хелсинки и Националниот медицински центар Сити Хоуп во Калифорнија. Во 1979 година, д-р Енгвал била регрутирана во Институтот за медицински истражувања Санфорд-Бурнхам во Ла Јола, Калифорнија (тогаш наречен Фондација за истражување на рак Ла Јола). Во периодот 1993-1996 година, д-р Енгвал одржаала заеднички состаноци во Институтот за медицински истражувања Санфорд-Бурнхам и како претседател на Одделот за развојна биологија на Универзитетот во Стокхолм. Д-р Енгвал добила почесна диплома по медицина на Универзитетот во Копенхаген во ноември 1994 година.

Истражување
-----------

Ензим-поврзаниот имуносорбент ( ELISA ) користи антитела за откривање на белковини и други различни имуногени. Техниката ЕЛИСА е конципирана и развиена од двајца шведски научници: Питер Перлман (главен истражувач) и Ева Енгвал на Универзитетот во Стокхолм. Енгвал и Перлман го објавиле својот прв труд за ЕЛИСА во 1971 година и ја покажале неговата квантитативна вредност користејќи алкална фосфатаза како известувач. Понатамошното истражување на Перлман вклучува цитотоксичност на човечки лимфоцити  и избор на имуногени и мапирање на епитопи за развој на вакцини против маларија.

Питер Перлман починал во 2005 година, но Ева Енгвал ја продолжила својата патека како истражувач. Групата на Енгвал ја применила алатката за мерење ЕЛИСА во паразитологијата [на пр. Маларија  и трихиноза  ], микробиологијата  и онкологијата. Енгвал тогаш своите научни интереси ги насочила кон биохемијата на ткивата, на пример, фибронектин, ламинин, интеграни и мускулни дистрофии на Институтот за медицински истражувања во Санфорд-Бурнхам. Лабораторија на Енгвал исто така ја тестирала употребата на диференцијациски фактори за мускулна регенерација и регенерација на миогени клетки од немускулни ткива за замена на мускулните клетки.

*

Наводи
------

1. ↑  Eva Engvall, The Scientist 1995, 9(18):8
2. ↑  Engvall, Eva, *ELISA: enzyme-linked immunosorbent assay,* univ. Diss. Stockholm : Univ.Stockholm, 1975; LIBRIS record
3. ↑  Lequin RM. Enzyme Immunoassay (EIA)/Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA). (2005) Clinical Chemistry 51:2415-2418
4. ↑  Engvall E, Perlmann P. (1971) Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Quantitative assay of immunoglobulin G. Immunochemistry. 8(9):871-4
5. ↑  Pape GR, Troye M, Axelsson B, Perlmann P. Simultaneous occurrence of immunoglobulin-dependent and immunoglobulin-independent mechanisms in natural cytotoxicity of human lymphocytes. J Immunol 1979;122:2251-2260
6. ↑  Perlmann P, Berzins K, Perlmann H, Troye-Blomberg M, Wahlgren M, Wahlin B. Malaria vaccines: immunogen selection and epitope mapping [Review]. Vaccine 1998;6:183-187
7. ↑  Voller A, Huldt G, Thors C, Engvall E. New serological test for malaria antibodies. Br Med J 1975;1:659-661
8. ↑  Ljungstrom I, Engvall E, Ruitenberg EJ. Proceedings: ELISA, enzyme-linked immunosorbent assay—a new technique for sero-diagnosis of trichinosis. Parasitology 1974;69:xxiv
9. ↑  Engvall E. Quantitative enzyme immunoassay (ELISA) in microbiology. Med Biol 1977;55:193-200
10. ↑  Seppala M, Rutanen EM, Heikinheimo M, Jalanko H, Engvall E. Detection of trophoblastic tumour activity by pregnancy-specific β1 glycoprotein. Int J Cancer 1978;21:265-267
11. ↑  Sipponen P, Ruoslahti E, Vuento M, Engvall E, Stenman U. CEA and CEA-like activity in gastric cancer. Acta Hepatogastroenterol (Stuttg) 1976;13:276-279
12. ↑  Uotila M, Ruoslathi E, Envall E. Two-site sandwich enzyme immunoassay with monoclonal antibodies to human alphafetoprotein. J Immunol Methods 1981;42:11-15
13. ↑  Engvall E, Wewer UM. The new frontier in muscular dystrophy research: booster genes. FASEB J 2003;17:1579-1584