recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Македонски институт за медиуми** (**МИМ**) е невладина, непрофитна и непартиска организација која работи во доменот на медиумската политика, медиумската едукација и човековите права и граѓанскиот активизам. Организацијата е основана во 2001 година и е сè уште активна. МИМ работи и се развива како непрофитна и невладина организација, центар за професионализација на медиумите и континуирана доедукација на новинарите и медиумските професионалци во Македонија.

Историја
--------

На 26 Април, 2001 невладината организација Македонски прес центар, Данската школа за новинарство и Ирекс Промедиа го иницираа основањето на Македонскиот Институт за Медиуми (МИМ) како прв центар за обука на новинарите и медиумските професионалци во Македонија, во присуство на 73 медиуми и медуимски организации на основачкото собрание.

Дејност
-------

МИМ им овозможува на медиумите и новинарите лесен и бесплатен пристап до медиумска литература, медиумски истражувања и анализи, најмодерни ресурси за професионална надградба и едукација, поддршка за нивните истражувања, како и можности за заеднички продукциски или истражувачки зафати.

### Обуки

Професионалните новинарски обуки се заштитен знак на МИМ. Преку нив институтот го применува концептот на доживотно учење во меидумското образование.

### Проекти

### Награда за најдобра истражувачка сторија „Никола Младенов"

Наводи
------

1. ↑  „Официјалната страница на МИМ". Архивирано од изворникот на 2014-04-04. Посетено на 2014-03-25.
2. ↑  Брошура „10 години МИМ"
**Завалска Планина** (или *Козји Гребен*) – планина во Западна Бугарија, Перничка Област, најзападната од Завалско-планскиот планински масив на Средногорјето.

Планината се простира од северозапад на југоисток на околу 20 км, а ширината ѝ е до 4 – 5 км. На североисток Јарославската Котлина (964 м) ја поврзува со планината Вискјар, а на југоисток падините на нејзиниот краен срт Гребен влегуваат во Брезничката Котлина во областа на градот Брезник. На југозапад долината на река Јабланица (десна притока на Ерма) ја дели од планините Ездимирска и Стража, а превој висок 878 м ја поврзува со планината Љубаш. На северозапад, во атарот на селото Проданча, превој висок 971 м ја поврзува со планината Гребен, чиј поголем дел е на српска територија.

Планината се состои од неколку паралелни, ориентирани во правец северозапад-југоисток ридови (Црнча, Гребен и др.), разделени од надолжни долини. Билото е расчленето и се издига на 1000 – 1100 м надморска височина. Највисока точка на планината е врвот **Китка** (1180,7 м), кој се наоѓа на 1,4 км северозападно од селото Завала. Изградена е предимно од горнокредни песочници, лапор, варовник, туфа, туфити и моќни андезитни слоеви. По дел од билото поминува главната вододелница на Булгарија меѓу водните сливови на Црно и Егејско Море. Од неа извира реката Конска (десна притока на Струма) и мали десни притоки на реката Јабланица. Планината нема шуми, иако на некои делови се среќаваат ретки шуми од даб и габер и грмушки.

На планината и на нејзините падини се наоѓа градот Брезник и 12 села: Билинци, Бутроинци, Видрица, Врабча, Грло, Завала, Мракетинци, Муртинци, Неделково, Проданча, Филиповци и Јарославци.
**Кригсмарине** (во превод „Воена морнарица") била морнарицата на Нацистичка Германија од 1935 до 1945 година. Ја заменила на Царската германска морнарица од Германското Царство (1871–1918) и морнарицата по Првата светска војна *Рајхсмарин* (1919–1935) од Вајмарската Република. *Кригсмарине* била во склоп на *Вермахтот*, германските вооружени сили од 1935 до 1945 година, заедно со *Хер* и *Луфтвафе.*

По прекршувањето на Версајскиот договор, *Кригсмарине* многу брзо растела за време на повторното вооружување на германската морнарица во 1930-тите. Со договорот од 1919 година била ограничена големината на германската морнарица и на Германија ѝ било забрането да гради подморници.

Бродовите на *Кригсмарине* биле распоредени во водите околу Шпанија за време на Шпанската граѓанска војна (1936–1939) под превезот на неинтервенција, но всушност ги поддржувале националистите против шпанските републиканци.

Во јануари 1939 година, бил донесен Планот З, програма за изградба на бродови, за да се парира на површинските поморски сили на британската Кралска морнарица. По почетокот на Втората светска војна во септември 1939 година, Планот З бил откажан и била донесена програма за градење на подморници наместо пловни бродови, а копнените и воздушните сили добиле приоритет во користењето на стратешките ресурси.

Врховен командант на *Кригсмарине* бил Адолф Хитлер, кој бил на чело на Врховната команда на морнарицата (*Oberkommando der Marine)*.

Најзначајни бродови на *Kriegsmarine* биле подморниците, од кои најголемиот дел биле изградени по напуштањето на План З на почетокот од Втората светска војна. Биле составувани волчји глутници, групи од подморници кои ги напаѓале британските конвои за време на првата половина од Битката за Атлантикот, но оваа тактика била речиси напуштена до мај 1943 година кога имало огромни загуби на подморници. Освен подморници, во првите години од Втората светска војна, биле користени и површински бродови (меѓу кои и крстосувачи) со цел да ги спречуваат сојузничките бродови. Најпознати меѓу нив се тешките крстосувачи *Адмирал Граф Спи* и *Адмирал Шеер* и воениот брод *Бизмарк*. Но, откако сојузничките сили почнале да користат придружба на конвоите, ефикасноста на германските бродови во напаѓањето на трговски конвои била значително намалена.

По завршувањето на Втората светска војна во 1945 година, преостанатите бродови од Кригсмарине биле поделени меѓу сојузничките сили и биле употребувани за различни цели, а некои од нив и како моноловци. Некои пак, биле натоварени со хемиско оружје и намерно потопени.

Поврзано
--------

* Алвин-Бродер Албрехт
* Карл Дениц
* Ерих Редер
* Хорст Весел
* Список на бродови од *Кригсмарине*
* Бизмарк

Наводи
------

1. ↑  „Wehrmacht > WW2 Weapons". 28 June 2019.
2. ↑   Act 159+, Act 181
3. ↑  Chemical Weapons Dumped in the Ocean After World War II Could Threaten Waters Worldwide smithsonianmag.com November 11, 2016


  


|  |  |
| --- | --- |
| Воен никулец | *Оваа статија поврзана со војска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.* |
**Завар дизајн** - македонско трговско друштво за заварување и производство на процесна опрема за прехранбената, за хемиската и за фармацевтската индустрија.

Историјат
---------

Фирмата „Завар дизајн" е основана во 1988 година од страна на м-р Јован Наумовски. Подоцна, на функцијата главен менаџер на фирмата него го заменила неговата ќерка Марта Наумовска-Грнарова.

Производство
------------

Во својата производна дејност, „Завар дизајн" работи во согласност со стандардите ИСО 9001, ИСО 14001, ИСО 3834-2, ПЕД 97/23-ЕЦ и ОХСАС. Дури 80% од производството на „Завар дизајн" е наменето за извоз.
Посебна производна програма на „Завар дизајн" сочинуваат дизајнираните радијатори, кои истовремено се грејни тела и скулптури. Првата колекција вакви радијатори се појавила во 2008 година. Во март 2016 година, на саемот МЦЕ во Милано била претставена линијата „Art Line", а покрај неа се истакнува и колекцијата „DROP", дизајнирана во соработка со студиото „Капка" и со дизајнерката Јана Ацевска. Во април 2017 година, во Њујорк, фирмата „Завар дизајн" ја освоила престижната награда за „најдобар иновативен дизајн" која ја доделува Американската асоцијација за внатрешен дизајн (*ASID*).

Наводи
------

1. ↑  Марта Наумовска-Грнарова, „Нашите радијатори ќе ви ги стоплат срцата", *Економија и бизнис*, година 19, број 227, мај 2017, стр. 17.
2. ↑  Марта Наумовска-Грнарова, „Нашите радијатори ќе ви ги стоплат срцата", *Економија и бизнис*, година 19, број 227, мај 2017, стр. 21.
3. ↑  Марта Наумовска-Грнарова, „Нашите радијатори ќе ви ги стоплат срцата", *Економија и бизнис*, година 19, број 227, мај 2017, стр. 17-19.
*Криенка* (1881)
**Криенка** (**мижитатара**, **миженка**, **миженка-криенка**, **миженица**, **криенка** или **криеница**) — вид детска игра во кој било број на играчи се кријат во околината, а ги бара играч кој „мижи" (може да има и повеќе играчи кои мижат). Играчот кој мижи ги затвора очите, брои до одреден број (најчесто до 100 со чекор 5), пред да ги отвори вика „*Скриен, нескриен, барам!*" и потоа ги бара сите скриени.

Со помали или поголеми варијации играта се игра ширум светот.

Цел на играта
-------------

Целта на играчите кои се кријат е што подобро да се скријат така што „мижачот" да не ги открие или да ги открие што подоцна.

Целта на тој што мижи е што поскоро да ги најде сите скриени играчи и да биде заменет од оној кој прв ќе го најде.

Опис на играта
--------------

Играта се игра на отворено. Битно е однапред да се определи територијата на која може играчите да се кријат.

Најпрво играчите (не е ограничен бројот, но да не бидат под три) се разбројуваат со некоја броенка кој прв ќе миже. Се одредува „место за мижење" (дрво, бандера, столб...) пред кое ги затвора очите и почнува до брои (најчесто до 100 со чекор од 5), кога ќе го заврши броењето вика „*Скриен, нескриен, барам*". Почнува да ги бара скриените играчи и кога ќе најде некого, треба да истрча до местото за мижење и да викне „*Пу, Кире*" (името на оној кого го видел). Скриените пак, демнат кога тој што миже ќе се оддалечи и трчаат до местото за мижење и викаат „*Пу за мене*". Според една варијанта првиот најден, мижи во следната игра, а според друга, последниот.

За да не може некој да стои зад или пред тој што мижи, пред да ги отвори очите вика „*Пу за оној зад мене, пред мене*".

Ако при барањето тој што бара погреши, наместо еден од скриените наведе друг, скриените почнуваат да викаат „*Изгоре, се попаре*", играта се повторува, односно тој повторно мижи.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Велковска, Снежана; Конески, Кирил (2006). *Толковен речник на македонскиот јазик*. **III**. Скопје: Институт за македонски јазик„Крсте Мисирков". стр. 131. ISBN 978-9989-640-70-4.
2. 1 2  Велковска, Снежана; Конески, Кирил (2005). *Толковен речник на македонскиот јазик*. **II**. Скопје: Институт за македонски јазик„Крсте Мисирков". стр. 640. ISBN 9989-640-64-5.
3. ↑  Покрај стандардните зборови за оваа игра кои се вклучени во Толковниот речник на македонскиот јазик, се користат и дијалектни зборови. Во Битола играта се нарекува „Куку"
4. ↑  Trafton, J. Gregory; Schultz, Alan; Perznowski, Dennis; Bugajska, Magdalena; Adams, William; Cassimatis, Nicholas; Brock, Derek (August 2003). „Children and robots learning to play hide and seek" (PDF). Naval Research Laboratory. Архивирано од изворникот (PDF) на 2013-03-16. Посетено на December 2, 2011. Наводот journal бара `|journal=` (help)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Криенка" на Ризницата ? |
**Дени** — валута на Македонија (1⁄100 од македонски денар). Како монета со номинална вредност од 50 дени, пуштена е во оптек на 10 мај 1993 година како резултат на новите деноминации на денарот, воведени на 5 мај истата година. Името се претпоставува дека доаѓа од името на македонската валута во множина - македонски: *денари* , кој пак е образуван од античкиот римски denarius.

На 26 април 2012 година, Народна банка на Република Македонија објавила повлекување од оптек на монетите дени. Од 1 јануари 2013 година, монетите не биле повеќе законско средство за плаќање. До 31 март 2013 година, монетите биле прифаќани на менување од страна на сите банки во Македонија, а од 1 април 2013 година монетите се прифаќаат за замена од Народна банка на Република Македонија, рокот на траење за менување не е одреден.

Монети
------

| Деноминација | година | Метал | Пречник(мм) | Тежина(г) | Дебелина(мм) | Раб | Аверс | Реверс | Слика | Изработува | Датум на повлекување |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|
| **50 дени** | 1993 | Месинг (бакар / цинк 850/150) | 21,50 | 4,10 | 1,6 | мазна | РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА 1993 | 50 дени, црноглав галеб (латински: *Larus ridibundus*) |  | Сувенир, Самоков | 31.12.2012 |

Наводи
------

1. ↑  Merriam-Webster 2011. sfn error: no target: CITEREFMerriam-Webster2011 (help)
2. ↑  Free Dictionary 2011. sfn error: no target: CITEREFFree\_Dictionary2011 (help)
3. ↑  „Одлука за повлекување од промет на кованите пари во апоен од 50 дени". Архивирано од изворникот на 2014-03-22. Посетено на 2014-03-22. Занемарен непознатиот параметар `|dead-url=` (help)
4. ↑  Michael 2010. sfn error: no target: CITEREFMichael2010 (help)

Надворешни врски
----------------

* Македонски монети на веб-страницата на Народна банка на Република Македонија
**„Крикови и шепотења"** (шведски: *Viskningar och rop*) е шведски филм од 1972 година, дело на режисерот Ингмар Бергман. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Лив Улман, Хариет Андерсон, Ингрид Тулин, Кари Силван, Ерланд Јозефсон, Хенинг Морицен, Георг Арлин и Андерс Ек. Директор на фотографијата е Свен Никвист, кој за својата камера ја добил наградата „Оскар", а, исто така, филмот бил номиниран и за „Оскар" во следниве категории: најдобра костимографија, најдобра режија, најдобро оригинално сценарио и најдобар странски филм.

Long, white dress in a museumФустанот на Ингрид Тулин како Карин. Белите фустани на црвена позадина беа клучен мотив во боја во филмот.

Содржина
--------

Филмот претставува психолошка драма за тешко болната Агнес (ја игра Андерсон), чии две сестри Карин (ја игра Тулин) и Марија (ја игра Улман) ја посетуваат на смртната постела. Сестрите се растргнати помеѓу стравот и надежта дека нивната болна сестра ќе умре. Додека ја чекаат нејзината смрт, полека се откриваат нивните односи, исполнети со меѓусебна нетрпеливост и омраза. Единствено, слугинката Ана (ја игра Силван) е таа која цело време сочувствува со Агнес. На крајот на филмот, по смртта на Агнес, двете сестри се разделуваат со студен тон, при што ја покажуваат својата себичност и нечовечност во односот со Ана, на која воопшто не сакаат да ѝ помогнат, иако таа цели 12 години се грижела за болната Агнес. За спомен на умрената, Ана го зема нејзиниот дневник.

Наводи
------

1. ↑  *Антена*, број 832, 5 јуни 2014, стр. 18.
2. ↑  *Антена*, број 832, 5 јуни 2014, стр. 18.
*Athene noctua vidalii*
**Кукумјавката** (науч. *Athene noctua*) — вид граблива птица од семејството утки (*Strigidae*), релативно мала во однос на останатите претставници од ова семејство. Заедно со кукувијата, познати се по непријатното продорно огласување, по што и ги добиле имињата. Често може да се слушнат заедно на местата каде се спојуваат населбите со ливадите, пасиштата или обработливите површини. Сепак, како и останатите видови од семејството, и овие се исклучиво корисни птици. Се среќава и во Македонија.

Кукумјавката е мала утка (23 - 27,5 см во должина), со заоблена и одозгора сплесната глава на краток врат, со големи жолти очи насочени нанапред и задебелено тело. Пердувите се со кафеава боја, со бели дамки.

Ова се претежно ноќни птици. Кукумјавката и кукувијата се синантропни видови, живеат блиску до човекот, во градско опкружување и селски домаќинства, секаде каде има отворени ливади со ниска грмушеста вегетација на кои можат да ловат ситни глодачи. Како место за одмор и гнездење ѝ служат разните пукнатини во објектите изградени од човекот, дупките во земјените отсеци, дупките во дрвјата, пукнатините на карпите и напуштените гнезда. Во најладните периоди од зимата, сите утки се повлекуваат на југот на Европа и северот на Африка.

Се храни првенствено со крупни инсекти, ноќни пеперуги, ситни глодачи, а понекогаш и со глувци или волухарици. Заедно со кукувијата се птици станарки, што значи дека кај нас се присутни во текот на целата година. Преселничките движења се познати само кај младите птици кои не се сè уште полово зрели. Возрасните единки не се селат и не се здружуваат во групи.

Кукумјавката била заштитен знак на Минерва, римската божица на мудроста. Според некои легенди се вбројува во „предците на светот", додека под влијание на христијанството станува симбол на грдоста и злобата.

Поврзано
--------

* Утки

Наводи
------

1. ↑  BirdLife International (2012). „*Athene noctua*". *IUCN Red List. Version 2013.2*. International Union for Conservation of Nature. Посетено на 26 ноември 2013.
2. ↑  Далиборка Станковић (2009). Све Сове Србије

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh97004318
* GND: 4205457-6
* BNF: cb124919163 (податоци)
* NKC: ph487826

 |

 |
**Истанбулскиот музеј на уметноста** (турски: İstanbul Modern Sanat Müzesi), е музеј на современа уметност во Истанбул, Турција. Музејот бил основан на 11 декември, 2004. Музејот се наоѓа во областа Тофан, на Босфорот и е првиот музеј од таков тип во Турција. Музејот располага со два спрата. На горниот спрат има постојана изложба, заедно со продавница и ресторани. Привремените изложби се наоѓаат на долниот спрат, заедно со кино и библиотека.

Надворешни врски
----------------

* Истанбулски музеј на уметноста

Координати: 41°01′33.66″N 28°58′58.65″E﻿ / ﻿41.0260167° СГШ; 28.9829583° ИГД﻿ / 41.0260167; 28.9829583
Општинската заедница Кархарде во округот Северна Фризија
**Кархарде** (германски: *Karrharde*; севернофризиски: *Kårhiird*; дански: *Kær Herred*) — поранешна општинска заедница во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓала на границата со Данска, околу 35 километри северно од Хузум и 25 километри западно од Фленсбург. Нејзиното седиште било во Лек, иако самата општина не била дел од заедницата. Во јануари 2008 година била споена со општинските заедници Бекингхарде, Зидерлигум и Видингхарде и општините Нибил и Лек за да ја создадат општинската заедница Зидтондерн.

Општинската заедница Кархарде се состоела од следниве општини:

1. Ахтруп
2. Брамштетлунд
3. Енге-Занде
4. Карлум
5. Кликсбил
6. Ладелунд
7. Шпракебил
8. Штадум
9. Тинингштет
10. Вестре

Координати: 54°47′N 9°02′E﻿ / ﻿54.783° СГШ; 9.033° ИГД﻿ / 54.783; 9.033


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за место во Шлезвиг-Холштајн е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Исповед на еден телевизор"** — збирка раскази на македонскиот писател Игор Лозаноски објавена во 2020 година во издание на Темплум.

Содржина
--------

Збирката содржи 26 куси раскази:

* Штама
* Симната рампа
* Исповед на еден телевизор
* Животот на едно богато магаре
* Животот на едно сиромашно магаре
* Прошетка
* Населба без луѓе
* Си беше еднаш кога се дишеше
* И кафето не е тоа што беше
* Домашната службеничка
* Ќе прашаат како било тогаш
* Петтиот гостин
* Казна
* Ѕид
* На старата клупа
* Лажливо огледало
* Најдобриот другар на Лука
* Јаков и телефонот
* Љубов преку жица
* Човекот со книгата
* Во трговскиот центар
* Од белешките на една придружничка
* Децата што читаа во училишниот двор
* Тркало
* Сиктер-кафе

Осврт кон делото
----------------

Во расказите се опишува отуѓеноста на модерниот човек во еден град што наликува на Скопје, но можеби тоа е малку изместено, дистописко Скопје. Ликовите трпеливо ги загребуваат и осознаваат градот и околината, обидувајќи се да учествуваат во тешко предвидливите промени на едно општество кое налудничаво се фрагментира и затвора.

Технички одлики
---------------

Збирката е објавена во рамките на едицијата „Катапулт". Таа е отпечатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 74 страници. Книгата е испечатена во печатницата Графика плус во тираж од 300 примероци. Таа е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски" - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4871-40-8. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата Кома. Книгата е отпечатена со финансиска поддршка од Комерцијална банка АД - Скопје.

Наводи
------

1. 1 2 3  Игор Лозаноски, *Исповед на еден телевизор', Темплум, Скопје, 2020.*
**Ина Иванова** (родена на 26 јуни 1986 година) - носител на титули за убавина која официјално била крунисана за Мис на Нов Зеланд Интернационал 2010 на 19 јуни 2010 година. Таа го претставувала Нов Зеланд на 50-тиот избор за убавина Мис Интернационал во Ченгду, Кина во ноември 2010 година. Мис Интернешнл е една од четирите натпреварувања за Грен Слем во светот, а другите три се Мис Универзум, Мис на светот и Мис на Земјата.

Претходни титули (победи)
-------------------------

На Мис Туи 2005, Иванова победила над 70 натпреварувачи за титулата, по што добила бројни учества на списанија.

Мис универзитет Велингтон 2006.

Мис универзитет Нов Зеланд 2006. Таа го претставувала Нов Зеланд на Светскиот мис универзитет во Сеул, Кореја во 2006 година.

Мис на Хавајско тропски Нов Зеланд 2009 - Првопласирана и најдобра во вечерна облека.

Во 2007 година била именувана во списанието Ралф Магазин на „200 најсекси жени на планетата".

| Награди и достигнувања |
| --- |
|
| Претходник**Ронда Грент** | **Мис Нов Зеланд Интернационал**2010 | Наследник**Клер Кирби** |

Наводи
------

1. ↑   Miss World New Zealand - Latest News, сабота, 19 јуни 2010
2. ↑   Архивирано на 21 декември 2019 г. Miss International New Zealand 2010
3. ↑   Архивирано на 14 јануари 2013 г. GRAND SLAM PAGEANT NEWS (јуни до јули 2010), Miss International New Zealand 2010.
4. ↑
5. ↑  , Miss Hawaiian Tropic New Zealand, 8 November 2008, 1st Runner up & Best in Eveningwear - Ina Ivanova

Надворешни врски
----------------

*
**Ибрахим Муртезани** (албански: *Ibrahim Murtezani*; Арачиново, Скопско) е поранешен член на ОНА.

Во времето на македонскиот конфликт во 2001 година, учествувал како командант на ОНА и дејствувал во реонот на селото Арачиново и во кумановско-липковскиот дел на Македонија..

Претходно бил активен член на ОВК, а по завршувањето на Косовската војна, бил вмешан во повеќе нелегални работи.

Во 2006 година бил уапсен и осуден на три години затвор. Пред, за време и после воениот конфликт во 2001, тој како тежок зависник на опојни дроги бил многу агресивен додека бил под дејство на наркотици. Од овие причини неговиот углед во редовите на терористичката ОНА бил нарушен, а со тоа и самата паравоена организација.

Наводи
------

1. ↑  „Бела Книга- Теророзмот на т.н. Ослободителна национална армија", Министерство за Внатрешни работи, стр. 85
2. ↑  Николовски, Дејан. „Албански наркобосови водат војна за да ги заштитат лабораториите за дрога". Дневник. Архивирано од изворникот на 2016-03-05. Посетено на 2011-02-20.
3. ↑  „Мафията финансира балканските войни -Албански наркотрафиканти от Шкодра, Прищина и Скопие държат каналите на дрогата към Западна Европа" (бугарски). Стандарт. 25 јуни 2001. Посетено на 2011-02-20.
| Дел од **темата** |
| --- |
| Историја на Шпанија |
|  |
| Античка историја
* Рана историја
* Иберија
* Хиспанија
 |
| Среден век
* Визиготи и Визиготско кралство
* Свеви и Кралство Галиција
* Спанија
* ел-Андалуз
* Реконквиста
 |
| Кралство Шпанија
* Хабсбуршка Шпанија
* Просветителство во Шпанија
 |
| Република
* Прва Шпанска република
* Реставрација
* Втора Шпанска република
* Шпанска граѓанска војна
 |
| Модерна Шпанија
* Франкова Шпанија
* Прва светска војна
* Втора светска војна
* Демократска Шпанија
* Шпанија
 |
| **Страницата Предлошка:Hlist/styles.css нема содржина.*** *Икона за портал Портал: „Шпанија"*
* *Икона за портал Портал: „Историја"*
 |
| * п
* р
* у
 |

**Иберија** — назив кој се користел од страна на Стара Грција за денешниот Пиринејски Полуостров. Овој термин бил користен и од страна на Херодот.

Терминот Иберија е исклучиво грчки термин, како што е Хиспанија латински термин. Да се заменуваат овие термини односно наместо едниот да се користи другиот е сосема погрешно бидејќи двата термина биле користени во различно време од историјата на Пиринејскиот Полуостров. Потеклото на терминот Иберија не е многу познато. Според едно мислење, се смета дека потекнало од народот Ибери, но во исто време не се знае дали Иберите своето име го добиле според некој друг термин или пак според територијата која навидум веќе се викала Иберија.

Проучувањето на Пиринејскиот Полуостров како географска целина се одвивало доста бавно. Еден од факторите бил поради разделеченоста од античкиот свет. Старите Грци и Фенекијците во однос на оваа територија ја користиле најмногу од економски интерес, според кое се смета дека сепак овие народи ја познавале многу добро Иберија, како по нејзиното крајбрежје така и во нејзината внатрешност.

За овој период од историјата на Иберија се знае дека во текот на 1 век, кралот Мавретанијан Јуба II имал огромна библиотека која содржала текстови и книги од Фенекија, и дека еврејскиот географ Марино од Тир поседувал материјали од таму кои му помогнале да ја состави картата на тогашниот познат свет. Но, ниту Грците ниту Римјаните не обраќале големо внимание на овие документи, така што голем дел од нив се исчезнати.

Иберија како топоним
--------------------

Во античко време, терминот Иберија немал географска, туку етничка основа. Познато е дека иберските племиња во 6 век п.н.е. живееле во околината на Монпелие, и дека во 5 век п.н.е. Есхил пишувал за "*Рона тече покрај Иберија*".

Херодот, старогрчки историчар од 5 век п.н.е. Иберија ја употребил за идентификација на полуостровот. Пред него, овој термин бил користен од страна на Тартешаните за дефинирање на својата територија. Старите Грци за терминот Иберија го користиле зборот *oιkoυμενη*, кој во превод значи "*познат свет*". На истокот тоа била Иберија, но на запад тоа бил Кавказ. 

Страбон, како Ибери ги нарекувал и народот кој живеел на просторот на денена Грузија, а регионот во тоа време се нарекувал Кавкаска Иберија. Денеска, не е познато дали постои некаква поврзаност помеѓу овие два народи. Според друга теорија, зборот Ибер бил користен за реката која денеска го носи името Ебро.
**Игор Костенко** (31 декември 1991 - 20 февруари 2014) — украински новинар, активист и википедијанец, убиен за време на Евромајдан протестите.

Смрт
----

Костенко заминал за Киев на 18 февруари за да учествува на демонстрациите познати како Евромајдан, про-западно движење коие настанало откако владата на Украина одбила да ја ратификува одлуката за да се приклучи на Европската унија. Тој им се придружил на неговите пријатели од Лвив во градење барикади за заштита на демонстрантите. Судирот помеѓу демонстрантите и полицијата се интензивирал во доцните часови на 19 февруари кога снајперисти почнале да отвораат оган према демонстрантите. На 20 февруари 2014 година, телото на Костенко било најдено на улица во близина на Октомвриската палата. На неговото тело имало рани од куршуми на главата, во пределот на срцето и на нозете. Ден после неговата смрт, неговиот пријател Јуриј Мурин го раскажал нивниот последен разговор „тој ми ѕвонеше вчера но не слушнав. Му ѕвонев денеска но тој не се јави. Не можам да разберам."

Одликување
----------

На 21 ноември, 2014 година, заедно со други активисти убиени за време на Евромајдан, Костенко посмртно бил одликуван како „Херој на Украина", најголемата награда која граѓанин на Украина може да ја добие. Костенко во 2014 исто така бил одликуван како Википедијанец на годината. Магазинот на Министерството за образование и наука од Украина посмртно го одликувале Костенко како „студент на годината".
**Луција** (словенечки: *Lucija*; италијански: *Lucia*) — населба во Општина Пиран во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.

Етимологија
-----------

Луција била потврдена во пишаните извори во 1763–87 како *С. Лузија*, *С. Луција* и *Св. Лузија*. Населбата е именувана по локалната црква, сега парохиска црква, која е посветена на Света Луција. Името на населбата било променето од *Света Луција* во *Луција* во 1961 година. Името е променето врз основа на Законот за имиња на населени места и ознаки на плоштади, улици и згради од 1948 година, како дел од напорите на повоената комунистичка влада на Словенија да ги отстрани верските елементи од топонимите.

Црква
-----

Црква Света Луција
Парохиската црква во Луција е посветена на Света Луција. Станува збор за еднокорабна барокна градба која датира од средината на 16 век. Главниот олтар е создаден од пиранскиот каменец од 18 век, Гаспаро Албертини.

Марина
------

Југозападно од Луција се наоѓа Марина Луција, во сопственост на компанијата Марина Порторож. Првите обиди за повторна употреба на напуштената солена куќа Луција започнале во 1964 година, кога била изградена бродска куќа за спорт и рекреација, иако со текот на годините ја загубила својата популарност. Во 1970 година, започнале напорите за формирање на нов објект за спортови на вода. Во 1973 година, компанија за коцкање изразила интерес за изградба на разни туристички и јахтинг капацитети на солените наоѓалишта, кои биле во урнатини по долгогодишно запоставување. Изградбата на марината започнала во 1977 година; првата фаза била завршена во 1982 година, а втората во 1986 година. Официјалното отворање се одржало во мај 1986 година. Марината сега е популарна локација, а меѓународната наутичка изложба се одржува таму секоја година.

Наводи
------

1. ↑  Snoj, Marko. 2009. *Etimološki slovar slovenskih zemljepisnih imen*. Ljubljana: Modrijan and Založba ZRC, p. 247.
2. ↑  Snoj, Marko. 2009. *Etimološki slovar slovenskih zemljepisnih imen*. Ljubljana: Modrijan and Založba ZRC, p. 247.
3. ↑  *Spremembe naselij 1948–95*. 1996. Database. Ljubljana: Geografski inštitut ZRC SAZU, DZS.
4. ↑  „Register nepremične kulturne dediščine". *giskd2s.situla.org*. Посетено на 2023-07-10.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Пиран |
| --- |
|  |
| 
* Драгоња
* Луција
* Нова Вас над Драгоња
* Падна
* Парецаг
* **Пиран**
* Порторож
* Свети Петер
* Сеча
* Сечовље
* Струњан

 | Грб на Општина Пиран |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Места на Словенечкиот брег |
| --- |
|  |
| Градови | 
* Анкаран
* Копер
* Изола
* Пиран

 |
|  |
| Села | 
* Бертоки
* Добрава
* Јагодје
* Луција
* Парецаг
* Порторож
* Сеча
* Сечовље
* Струњан
* Фиеса

 |
|  |
| Заливи | 
* Коперски
* Пирански

 |
|  |
| Друго | 
* Дебели Ртич
* Фиеса

 |

 |
**Самир Абдула Салех Ал Сувејлем** (арапски: سامر صالح عبد الله السويلم‎ 14 април 1969

 - 20 март 2002


познат како Емир Катаб, кое значи командант, бил муслимански герилски борец и еден од главните финансиери на чеченските муџахедини во Првата чеченска војна и Втората чеченска војна.

Ибн ал-Катаб починал во 2002 година по предавање на писмо кое било изложено на отров од страна на агенти на ФСБ.

На возраст од 16, Катаб учествувал во борбата против Советскиот Сојуз за време на Советската војна во Авганистан каде бил ранет на десната рака и загубил неколку прсти во една експлозија. Во периодот од 1989 до 1994 година бил во Авганистан, каде се наоѓал под контрола на Осама бин Ладен. Во 1994 година, Шамил Басаев пристигнал во Авганистан за преговањање околу идната обука на чеченските борци. Така, под нивна контрола биле обучени неколу стотици членови на Ал-Каеда</ref>. Во 1993 учествувал во Таџикистанската граѓанска војна. Во едно негово интервју, тој изјавил дека учествувал и во војната во Босна и Херцеговина.

Ибн ал-Катаб учествувал во:

* Прва чеченска војна
* Дагестанска војна
* Втора чеченска војна
* Бомбашки напади врз руските станбени објекти

Наводи
------

1. ↑  QE.I.99.03. ISLAMIC INTERNATIONAL BRIGADE (IIB) "Security Council Committee established pursuant to resolution 1267 (1999) concerning Al-Qaida and the Taliban and Associated Individuals and Entities"]
**Иберскиот** е исчезнат јазик кој, според старогрчките и римски сведоштва, се зборувал во источните и југоисточните предели на Пиринејскиот Полуостров. Старите Ибери може да се сметаат за месна култура која постоела меѓу VII и I век п.н.е. Иберскиот јазик, како и останатите палеохиспански јазици освен баскискиот, исчезнале до I или II век. Народите биле постепено латинизирани. Се претпоставува дека иберскиот бил јазичен изолат. Неговото писмо било дешифрирано до различни фази и така јазикот е општо гледано непознат.

Географска распространетост
---------------------------

Иберскиот во рамките на палеохиспанските јазици.
Иберскиот јазик се зборувал на средоземното крајбрежје на Пиринејскиот Полуостров. На север, иберски натписи може да се пронајдат во денешна јужна Франција. На југ, јазикот достигнал до денешната Поркуна. Кон внатрешноста на полуостровот не може со прецизност да се каже до каде се зборувал јазикот. Се претпоставува дека јазикот се зборувал покрај реката Ебро и најмногу стигнал до Сарагоса.

Историја
--------

Иберските натписи меѓу палеохиспанските.
Потеклото на јазикот не е познато. Иако иберскиот престанал да се пишува во 1 век, сепак јазикот можеби преживеал во некои предели сè до визиготскиот период, според Менендез Пидал.

Поврзано
--------

* Портал: Јазик

* Прединдоевропски јазици
* Палеохиспански јазици
* Иберски натписи

Наводи
------

1. ↑  Garatea Grau, Carlos (2005) *El problema del cambio lingüístico en Ramón Menéndez Pidal*, Munich, p.167

Надворешни врски
----------------

* Иберска епиграфија Архивирано на 27 декември 2008 г. Хезус Родригес Рамос
* Карта на пред-римските народи и јазици во Иберија (околу 200 п.н.е.) Архивирано на 11 јуни 2004 г.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* LCCN: sh85063908
* SUDOC: 027857980
* BNF: cb119809825 (податоци)
* NKC: ph137906

 |

 |
**ИГТВ** е самостојна вертикална видео апликација во сопственост на Инстаграм направена првенствено за паметни телефони. За разлика од Инстаграм, им овозможува на корисниците да испраќаат вертикални видеа до 10 минути во должина или до 60 минути ако се потврдени или популарни. И покрај тоа што е самостојна апликација, основната функционалност е достапна и во апликацијата Инстаграм и на мрежната страница.

Услугата била ставена во функција и воведена од поранешниот извршен директор на Инстаграм, Кевин Систром, во настанот во живо во Сан Франциско на 20 јуни 2018 година, во кој учествувале различни творци како Леле Понс.

Сервис
------

ИГТВ бара корисниците да се најават со нивната сметка на Инстаграм, овозможува да се подигнати до 10 минути во должина со големина на податотеки до 650 MБ, со заверени и популарни корисници да може да поставуваат видеа со должина до 60 минути со големина на податотека до 3,6 ГБ. Апликацијата автоматски ќе започне да репродуцира видеа веднаш штом ќе биде пуштена, што Кевин Систром се спротивстави на видео-домаќините, каде што прво мора да се лоцира видеото. Апликацијата е достапна на глобално ниво како за iOS, така и за Андроид и моментално е реклама.

Наводи
------

1. ↑  „IGTV is sweet — but you probably don't need the dedicated app. Here's why". *Digital Trends* (англиски). 2018-07-24. Посетено на 2018-09-02.
2. ↑  „How to use Instagram's new IGTV app". *South China Morning Post* (англиски). Посетено на 2018-07-02.
3. ↑  „With IGTV, Instagram Takes Aim at YouTube". *WIRED* (англиски). Посетено на 2018-07-02.
4. ↑  „What are the video upload requirements for IGTV? Instagram Help Center". *Instagram Help*. Посетено на June 27, 2018.
5. ↑  „Instagram announces IGTV, a standalone app for longer videos". *The Verge*. Посетено на 2018-06-22.
6. ↑  Rosney, Daniel (20 June 2018). „Instagram now allows 60-minute videos". *BBC News*. Посетено на 21 June 2018.
7. 1 2  „Instagram launches IGTV app for creators, 1-hour video uploads". *TechCrunch*. Посетено на 21 June 2018.
Слика од замокот Едсберг
**Замокот Едсберг** (Edsberg Manor) е дворец и имот сместен покрај заливот Едсвикен во општината Солентенуна, северно од Стокхолм, Шведска.

Историја
--------

Зградата била изградена околу 1630 година како имот за Хенрик Олофсон. Многу брзо по завршувањето била препишана на грофот Габриел Бенгтсон Оксенстиерна (1586-1656), кој го сменил во дворец во 1647 година. Шведската кралица Кристина ја посетила и останала во куќата во 1645 година. Во 1670 година, кога манастирот го наследил синот Габриел Габриелсон Окенстиерна, шведскиот крал Чарлс XI и кралицата вдовица Хедвиг Елеонора од Холштајн-Готорп дошле на посета.

Дворецот подоцна му припаѓал на семејството Рудбек, од кои првиот бил гувернерот на Стокхолм, Туре Густаф Рудбек (1714-1786). Во 1760 година, тој ја заменил старата дрвена конструкција со камена зграда што стилски уште стои и се користи и денес. Главната зграда најверојатно била дизајнирана од архитектот Карл Винблад во поедноставен француски стил на рококо и имала два ката, има малтерисана фасада и две крила. Мала Силфверстолпе (1782-1861), внуката на Туре Густаф Рудбек, пораснала на имотот. Нејзиниот дневник дава живописен и фасцинантен приказ за животот во Едсберг во тоа време.

 Едсвик Констал

Замокот денес
-------------

Членовите на семејството Рудбек биле сопственици на имотот околу 200 години, на кои округот Солентенуна им ја презел сопственоста во 1959 година. **Едсберг** претрпел огромно реновирање во 1990 -тите и 2006 година, а некои негови делови се отворени за јавноста денес. Во дворецот се наоѓало музичко училиште на Шведското национално радио. Во него сега се сместени музичари од Едсбер; независен оддел за камерна музика на Кралскиот колеџ за музика. Студентите од Кралскиот колеџ за музика поминуваат цели семестри на имотот за специјализирани часови по пијано, виолина, виола и виолончело, со акцент на камерна музика.

Едсвик Констал, уметничка галерија, исто така се наоѓа во просториите.

Во просториите на замокот Едсберг, исто така, биле одржани неколку фестивали на отворено во текот на летото.

Наводи
------

1. ↑  „Edsbergs slott". *kmh.se*. Архивирано од изворникот на February 18, 2012. Посетено на September 1, 2019.
2. ↑  „Oxenstierna, Gabriel Bengtsson". *Biografiskt lexikon för Finland*. Посетено на September 1, 2019.
3. ↑  „Edsberg Manor". *kmh.se*. Посетено на September 1, 2019.
4. ↑  „Magdalena ( Malla) Sofia Silfverstolpe". *Svenskt kvinnobiografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2019.
5. ↑  „Edsberg Manor - Kungliga Musikhögskolan". *www.kmh.se* (англиски). Посетено на 2020-02-13.
6. ↑  „Edsvik Konstskola". *edsvikkonstskola.com*. Архивирано од изворникот на January 6, 2012. Посетено на September 1, 2019.
**Кукавицовидните** птици (лат. ***Cuculiformes***) образуваат ред на сродни врапчеви птици, кои традиционално се поделени на следните фамилии:

* *Musophagidae* - тураки и сродници;
* *Cuculidae* - кукавици, кукали и ании;
* *Opisthocomidae* - хоацин.

Меѓутоа, денес систематиката на оваа група е контроверзна. Сибли-Алквистовата систематика ја издигнува фамилијата *Musophagidae* до ред (*Musophagiformes*). Хоацинот продолжува да биде енигматичен; тој веројатно најдобро е да се смести во одделен, монотипски ред, особено ако тураките се сметаат за посебен ред. Кукалите и аниите понекогаш се сметаат за потсемејства на *Cuculidae*, или пак се сместуваат во свои посебни фамилии (*Centropodidae* и *Crotophagidae*, соодветно).

Општи одлики
------------

*Cuculus varius*.
Кукавицовидните се најчесто птици со средна големина: најмалиот вид достигнува должина од 14 cm, додека најголемиот, благодарение на неговата долга опашка, достигнува должина од 70 cm. Опашните пердуви се постепени, но опашката никогаш не е заострена. Крилата се најчесто кратки. Стапалото на овие птици е зигодактилно, односно првиот и четвртиот прст се насочени кон назад, додека вториот и третиот кон напред. Клунот е обично краток и мазен. Повеќето видови се исклучиво сиви, кафеави или маслинесто обоени. Боите обично се образец од линии и точки. Некои видови исто така покажуваат и црнометален сјај, а светлите бои се ретки. Половите речиси секогаш се разликуваат значително по големина и тежина. Песната на кукавицовидните се состои од повторувачки серии на мелодични звуци.

Еволуција
---------

Фосилниот запис за оваа група птици е предмет на голем интерес. Единствената анатомија на *Cuculidae* (според традиционалната класификација) често овозможува лесна идентификација дури и на изолирани коски. Предисториските родови на кукавицовидни птици се познати од горниот еоцен, од пред околу 40-35 милиони години. Фосилите на тураките се среќаваат во многу подоцнежните слоеви.

Одреден број на други палеогенски фосили понекогаш се припишувале на овој ред, но тие повеќе не се вклучени овде во поскорешните систематики: горнопалеоценските до средноеоценските претставници од фамилијата *Gracilitarsidae* најпрво се сметале за кукавицовидни птици, но ова тврдење денес не е целосно прифатено. Сепак, тие остануваат мистериозни како резултат на нивната апоморфна анатомија и би можеле да се блиски со исто така енигматичните видови од фамилијата *Sylphornithidae*, познати од среден еоцен до долен олигоцен. Од долниот еоцен познати се родовите *Parvicuculus* и *Procuculus*. Родот *Foro* веројатно е сродник на хоацинот; се смета за "алка што недостасува" меѓу оваа птица и редот *Cuculiformes*, но како што е погоре наведено, многу е тешко хоацинот да се сврзе со било која современа птица.
**Ивона Јовановиќ** (Куманово, 8 август 1996) — македонска пејачка на поп и рок-музика. Таа учела во средното медицинско училиште во Куманово. Студирала стоматологија, а потоа се префрлила и дипломирала на студии по нутриционизам на ПМФ.

Ивона Јовановиќ на настап во Куманово во 2019.

Кариера
-------

Јовановиќ својата пејачка кариера ја започнува во повеќе музички натпреварувања во Македонија, меѓу кои била дел од Македонски идол и Сите наши песни, а учествува и на српското шоу „Ѕвездите на гранд".

Во 2018 година со песната „Убав е овој свет" учествува на музичкиот фестивал „МакФест".

Наводи
------

1. ↑  „Кумановката Ивона Јовановиќ во вториот круг на "Звезде гранда"". *KumanovoNews*. Посетено на 2020-10-31.
2. ↑  „Ivona Jovanović - Takmičari - Zvezde Granda". *Grand Online* (српски). Посетено на 2021-02-04.
3. ↑  „Ивона Јовановиќ дипломира два месеца откако го скрати желудникот: Конечно во животот ми тргна на подобро". *Reporter.mk*. 2021-11-05. Посетено на 2022-03-18.
4. ↑  „Портфолио на учесникот Ивона Јовановиќ". *www.muzichkiregistar.com*. Посетено на 2021-01-26.
Замокот по најновата кампања за реконструкција
**Замокот Лубча** (белоруски: *Любчанскі замак* ) бил резиденцијален замок на семејството Раџивил на левиот брег на реката Неман кај Лубча во близина на Наварадак Белорусија.

Замокот го започнал својот живот во 1581 година како утврдена резиденција на Јан Кишка, моќен калвинистички магнат. Имало дрвени ѕидови, една камена кула и бил опкружен со ровови од три страни, а четвртата страна бил заштитен од реката.

Лубча подоцна преминал во сопственост на Јануш Раџивил, Големиот Хетман од Литванија, кој го проширил замокот додавајќи три камени кули. Во 1655 година бил заземен и уништен од бунтовните Козаци под водство на Иван Золотаренко.

Само барбиканот и уште една кула останале да стојат по упадот на Козаците. Напуштениот имот неколку пати ги менувал сопствениците, останувајќи незакупен до средината на 19 век, кога на теренот била изградена палата на готската преродба.

Имотот Лубча претрпел голема штета за време на двете светски војни. Палатата била сведена на школка во 1914 година и била преуредена во училишна зграда од страна на Советите во 1947 година. Во почетокот на 21 век, некои од ѕидовите на замокот биле повторно изградени од тим волонтери.

Референци преку Интернет
------------------------

* Замокот Lyubchа на globus.tut.by
* Историја и реставрација на замокот Љубча

53°45′7.31″N 26°04′7.74″E﻿ / ﻿53.7520306° СГШ; 26.0688167° ИГД﻿ / 53.7520306; 26.0688167
Индустриски произведен кари зачин
**Кари** — мешавина на зачини за која се смета дека потекнува од Индија. Карито е многу популарен додаток, особено на јадењата со ориз во Азија, но исто така е омилен зачин и во европската и американската кујна, каде претежно се користи во комбинација со пилешко месо. Мешавината содржи мелени делови од сушени растенија кои имаат специфичен вкус и мирис, а за кои во традиционалната азиска медицина се смета дека го подобруваат варењето.

Во САД и многу европски земји, „кари" претставува посебен вид на оброк, кој главно се состои од месо и сос кој се подготвува со смеса слична на онаа која се користи во Азија.

Зачините кои се користат во самата мешавина се разликуваат од земја до земја и од оброк до оброк, но главно станува збор за сушени и мелени: кромид, лук, коријандер, синапово семе, кимион, црвен пипер, куркума и ѓумбир.

Наводи
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
Шведскиот замок Кристинехоф
**Замокот Кристинехоф** (шведски: *Christinehofs slott*) е стара куќа во општината Томелила, Сканија, Шведска.

Историја
--------

Првиот имот споменат на оваа локација се наоѓал во 14 век, и го добил името Сјустроп, според традицијата во сопственост на германскиот благородник по име Снакенборг. Во 1387 година, имотите Колструп и Сјуструп биле обединети со имотот Андрарум, кој бил купен во 1725 година од Кристина Пајпер (1673-1752), вдовица на Карл Пајпер (1647-1716), шеф на канцеларијата на теренот под кралот Карл XII. Сегашниот замок е изграден во 1737-40 година од Кристина Пајпер и го носи името Кристинехоф по неа. Изградена е во германски барокен стил.

Наводи
------

1. ↑  „Christinehofs slott". *Christinehofs Ekopark*. Архивирано од изворникот на 2021-11-29. Посетено на September 1, 2020.
2. ↑  Norrhem, Svante, Christina och Carl Piper: en biografi [Christina and Carl Piper: a biography], Historiska media, Lund, 2010 (Swedish)
3. ↑  „Christina Piper". *Svenskt kvinnobiografiskt lexikon*. Посетено на September 1, 2020.

Надворешни врски
----------------

* Екопарк Кристинехоф
**Карим Будиаф** (роден на 16 септември 1990 година, во Ријеј Малмезон) — катарски фудбалер, со алжирско и мароканско потекло, играч од средниот ред на Ал-Духаил и на катарската репрезентацијата.

Клупска кариера
---------------

Будиаф е роден во Франција од татко алжирец и мајка мароканка. Својата кариера ја започнал во родната земја играјќи во младинските категории на Лорјан и Нанси.

Во 2010 година, на возраст од 19 години се преселил во Катар, каде му се приклучил на тамошниот клуб Ал-Духаил. Будиаф целата своја кариера ја поминал играјќи за само еден клуб, забележувајќи преку 300 настапи за Ал-Духаил. Со клубот освоил 7 титули во катарското првенство, 3 купа, 4 Купа на Емирот, и два Купа на Шеихот Јасим.

Репрезентативна кариера
-----------------------

Поради алжирското и мароканското потекло, како и фактот што е роден во Франција, Будиаф имал повеќе опции која земја ќе ја претставува на репрезентативно ниво.

Тој бил репрезентативец на младата репрезентација на Алжир под 21 година, во периодот 2010-2013, забележувајќи 19 настапи и 3 гола.

Во 2013 година, Будиаф добил карарско државјанство и решил да ја претставува оваа земја на сениорско ниво. Своето деби за катарската репрезентацијата го направил на 25 декември 2014, во победата со 1-0 над Палестина во Западноазиското првенство.

Во 2019 година, тој бил дел од составот на Катар кој го освоил Азискиот куп. Истата година учествувал со репрезентацијата и на Копа Америка 2019.

Во 2022 година, бил повикан да го претставува Катар на Светското првенство 2022 на домашно тло.

Титули
------

### Клупски

#### Катар Ал-Духаил

* **Катарско првенство**: 7

2010–2011, 2011–2012, 2013–2014, 2014–2015, 2016–2017, 2017–2018, 2019–2020
* **Куп на Катар**: 3

2013, 2015, 2018
* **Куп Шеих Јасим**: 2

2015, 2016
* **Куп на Емирот на Катар**: 4

2016, 2018, 2019, 2022
### Репрезентативни

#### Катар Катар

* **Азиски куп**: 1

2019

Наводи
------

1. ↑  „FIFA Club World Cup Qatar 2020: Squad list" (PDF). *FIFA*. 1 February 2021. Посетено на 1 February 2021.
2. ↑  „Match report" (PDF). the-waff.com. Архивирано од изворникот (PDF) на 2013-12-27. Посетено на 30 December 2013.

Надворешни врски
----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Портал   „Биографија"*** |
|  | ***Портал   „Фудбал"*** |
|  | ***Портал   „Катар"*** |
|

* Карим Будиаф на soccerway
* Карим Будиаф на transfermakt