recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Златен Град** или **Градот на воините** кој датира од крајот на 5 век, и се наоѓа во непосредна близина на с. Коњух. Мештаните од околните села имаат сопствено усно предание или легенда за местото. Овде, многу одамна, живеел моќен крал со неговата кралица. Тие си имале само една ќерка, која била позната по својата итрина, бистрина и цврстина во карактерот. Арно ама, при еден од оброците, кралската ќерка се задушила, при што доживеала состојба која денеска е позната под терминот „клиничка смрт", а своевремено луѓето не биле запознаени со овој феномен, така што ја прогласиле за мртва. Кралот и кралицата, во големата жалост, наредиле набрзина да се подготви многу богат погреб во месноста „Мала Кралица", во непосредна близина на наоѓалиштето „ Големо Градиште" – с. Коњух. Гробарите, вечерта по погребот, се вратиле да го ограбат гробот. Зеле многу од накитот, даровите, златните и сребрените пари, при што, кога еден од гробарите пришол да го земе ѓерданот од кралската ќерка, кога го потегнал, на свое големо изненадување, видел дека кралската ќерка е жива. Тоа ги ставило во мисла гробарите, дали да ја остават жива или да ја убијат, затоа што таа ги видела како го ограбуваат гробот. По долго размислување, дошле до решение да не ја убиваат, туку да ја однесат во друго кралство, за да не ги издаде на кралот и кралицата. Нејзините родители останале со сознанието дека нивната ќерка е мртва. Тие тргувале со многу богати земји од Исток и Запад. При едно од нивните отсуства, заради трговска размена за друти стоки, нивното кралство било ограбено, а кралскиот град горел во пламен. Тие со свои очи го виделе пожарот во градот, при што заплакале, а денеска, меѓу народот, местото е познато под името „*Плакало*". Бидејќи загубиле сè што им било драго, поради добрите односи со градот Солун, одлучиле да се преселат во него, со целата своја сопственост, а до ден денес спомен на тоа има во т.н. „ *Коњушко Маало*" во Солун.
Дно је град у РусијиПредлошка:SHORTDESC:Дно је град у Русији**Дно** (руски: *Дно*) е населено место со административен статус на град на запад од европскиот дел на Руската Федерација. Сместен е во источниот дел на Псковската област и административно припаѓа на Дновскиот општински реон, кој воедно е и административен центар.

Зграда на локалната железничка станица
Според проценките на Националната статистичка служба за 2015 година во градот живееле 8.089 жители или околу 70% од вкупната регионална администрација.

Важна е железничката раскрсница каде што се сечат железничките линии Псков - Москва и Санкт Петербург - Витепск.

Географија
----------

Градот Дно се наоѓа во источниот дел на Псковската област во подрачјето на Хиловската низина, околу 113 километри источно од градот Псков и 123 километри југозападно од Велики Новгород. Лежи на надморска височина од 70 м.

Историја
--------

 Споменик на жртвите од Патриотската војна 1941-1944.
Во пишаните извори од почетокот на 15 век, во областа околу современиот град, се наоѓале селата Дно Бољшоје и Донце Мењшоје (Големо и Мало Дно). Податоците за селото Донце се изгубени уште од средината на XVI век, а се верува дека селото било напуштено по голема епидемија на чума што ја уништила областа во 1550 година. Според податоците од 1576 година имало 33 домаќинства во Големо Дно. Во документите од 18 век, селото се споменува под името Доншчина.

Современата населба е основана во 1897 година, а неговото потекло е поврзано со изградбата на пругата што минувала низ подрачјето. Во 1925 година, Дно го добил официјалниот административен статус на градот, а две години подоцна стана седиште на истоимениот општински реон.

Демографија
-----------

Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 9 061 жител, додека според проценките на Националната статистичка служба за 2015 година градот имал 8 089 жители. 

Движење на бројот на жителите| 1939 година | 1959 година | 1970 година | 1979 година | 1989 година | 2002 година | 2010 година | 2015 година |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| --- | 11 664 | 11 693 | 11 751 | 12 149 | 10 049 | 9 061 | 8 089 |

Дновски аеродром
----------------

Поранешниот воен аеродром Гривочки се наоѓаше на 4 километри јужно од градот. Аеродромот беше во сопственост на Советското воено воздухопловство, а потоа во јуни 1941 година подрачјето било окупирано од фашистичките германски трупи, а аеродромот го користеле единиците на Луфтвафе. При повлекувањето од тоа подрачје во 1944 година, членовите на Вермахт целосно го уништиле аеродромот, кој оттогаш не бил повторно изграден.

Поврзано
--------

* Портал: Русија

* Список на градови во Русија
* Псковска област
* Дновска област

Користена литература
--------------------

Надворешни врски
----------------

* Порхов на енциклопедијата „Мојот град"
* Хералдичка историја на градот
* Природа, историја и култура на Порхов и неговата околина
**Павел Муравски** (украински: *Муравський Павло Іванович*, роден 14 јули, 1914 год. во с. Дмитрашковка, Виничка област) е украински хорски диригент. Тој е редовен професор на музичката академија „П. И. Чајковски" и почесен член во Украинската академија на науките и уметностите. Се смета за важен културен деец во својата родна земја, а неговиот труд бил одликуван со многу почести, меѓу кои орденот *Херој на Украина* и признанието *Заслужен уметник на Украина*.

Музичка академија завршил 1934 г. во Киев, а потоа бил наставник по музичко во едно средно училиште од Чернобил, каде водел неколку детски хорови. Во јуни, 1941 г. дипломирал на Киевскиот конзерваториум, а со компонирање музика започнал на Далечниот Исток, каде основал два хорски ансамбли.

По демобилизацијата, по советите од неговите поранешни учители, Муравски го формирал мешаниот хорски ансамбл „Трембита", кој брзо прераснал во позната музичка институција низ тогашен СССР. Паралелно со водење на хорот, Павел предавал и на конзерваториумот во Лавов. Во периодот 1964-1969 добил неколку државни награди за неговата работа. Заедно со оперскиот пејач Борис Гмирја одржале неколку концерти по класична украинска музика, вклучувајќи и композиции со мотиви од поезијата на Тарас Шевченко. Во соработка со Гмирја снимил и неколку музички дискови, кои биле пласирани во Москва, Монтреал и Париз.

Во неговиот творечки опус се вбројуваат преку 1000 музички дела, кои биле инспирирани од големите советски композитори Петар Илич Чајковски, Модест Мусоргски и Игор Стравински. На 21 ноември 2009 г. неговиот дом во родното село Дмитрашковка бил преуреден во спомен-музеј, а од 2010 г. во тоа место се одржува традиционален фестивал на кој учество земаат хорските ансамбли од околните градови.

Наводи
------

* Ольга Бенч «Павло Муравський. Феномен одного життя» (видавництво «Дніпро»)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Павел Муравски" на Ризницата ? |

* Статија со биографските податоциАрхивирано на 26 април 2013 г. (украински)
* Галина Савчук. Природа людського голосу — без секретів (до 90-річчя П.Муравського) (украински)
* ПовеќеАрхивирано на 8 јуни 2022 г. (украински)
* Национален фонд 2010[*мртва врска*] (украински)
**Тринидад** (шпан. *Trinidad*), нас. 71.776 жители (1998), е град во покраината Санкти Спиритус во централна Куба. Заедно со блиската Долина на Шеќераните е прогласен за светско наследство на УНЕСКО во 1988 г.

Историја
--------

Тринидад е основан во 1514 од Диего Веласкес де Куељар под името Вила Де ла Сантисима Тринидад. Ова е меѓу најдобро зачуваните градови на Карибите од времето кога шеќерната трска била главна стопанска гранка.

Стопанство
----------

Денес најважната стопанска гранка е тутунарството. Најстарите маала се добро зачувани бидејќи заради добриот туризам. За разлика од ова, некои маала кои не се туристички се многу трошни и запоставени, особено во центарот.

Надвор од градот се протега полуостровот Анкон, со долга песоклива плажа (Плаја Анкон) и неколку одморалишта. Анкон е едно од првите одморалишта во Куба направени по револуцијата од 1959 г.

Атракции
--------

* Плаза Мајор
* Музеј на општинска историја
* Катедрала Сантисима Тринидад (Пресвета Троица)

Занимливости
------------

* По градот е именувана марката на пури „Тринидад".

* ТринидадТринидад
* Момчиња во ТринидадМомчиња во Тринидад
* Улица во ТринидадУлица во Тринидад
* Тринидад пред бураТринидад пред бура

Надворешни врски
----------------

* Портал на градот (шпански)
* Тринидад Архивирано на 13 август 2007 г. (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 237762754
* GND: 4204918-0

 |

 |


  


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија место на Куба е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Марсел Марко ван Бастен**, (роден на 31 октомври 1964 година) — поранешен холандски фудбалер и менаџер, кој настапувал за Ајакс и Милан, како и за холандската фудбалска репрезентација, во 1980-тите и раните 90-ти години како напаѓач. Тој се смета за еден од најголемите европски напаѓачи и еден од најголемите фудбалери на сите времиња. Тој има постигнато 300 голови во кариерата од висок профил, но својот последен натпревар во кариерата го одиграл во 1993 година на 28-годишна возраст поради повреда која го принудила да се пензионира две години подоцна. Подоцна бил главен тренер на Ајакс и репрезентацијата на Холандија.

Ван Бастен го освоил УЕФА Еуро 1988, и бил именуван за играч на турнирот постигнувајќи пет гола вклучувајќи го незаменливиот волеј во финалето против Советскиот Сојуз. На клупско ниво, тој освоил три титули во холандската Ердивајс, Купот на победниците на куповите со Ајакс, и три титули во Серија А и две титули во Лигата на Шампионите со Милан.
Познат по неговата блиска контрола на топката, напаѓајќи со својата интелигенција и спектакуларни удари и волеи, Ван Бастен бил прогласен за светски играч на годината во 1992 година и ја освоил Балон д'Oр трипати, во 1988, 1989 и 1992 година. Во 1999 година, тој бил рангиран на шесто место на интернет гласањето за ФИФА играч на векот, спороведено преки интернет анкета. Тој, исто така, бил осми според анкетата организирана од француското списание "Фудбал на Франција", консултирајќи се со своите поранешни победници на "Балон д'Ор" за избор на фудбалски играч на векот. Во 2004 година, тој бил именуван од Пеле во списокот на ФИФА 100 најголемите играчи во светот. Во 2004 година, во Холандија се одржала анкета за 100 најзначајни холандски луѓе, Ван Бастен се нашол на 25 место, вториот најзначаен фудбалер, зад Јохан Кројф. Во 2007 година, "Скај Спорт" го назчачил Ван Бастен на прво место на својот список на одлични спортисти кои ја прекинале својата кариера порано.

Наводи
------

1. ↑  „Biography for Marco van Basten". IMDb. Посетено на 6 April 2010.
2. 1 2 3  „Van Basten, a Dutch goal machine". *FIFA.com*. Архивирано од изворникот на 2015-06-29. Посетено на 27 June 2013.
3. ↑  „10 Greatest Goals in the European Championships". FourFourTwo. 2008-05-08. Архивирано од изворникот на 2013-10-23. Посетено на 2008-10-23.
4. ↑  „IFFHS Century Elections". RSSSF.com – International Football Hall of Fame. Посетено на 8 October 2011.
5. ↑  "FIFA Player of the Century" Архивирано на 26 април 2012 г.. FIFA. Retrieved 19 November 2013.
6. ↑  „The Best x Players of the Century/All-Time". RSSSF. Архивирано од изворникот на 20 август 2014. Посетено на 6 април 2010.
7. ↑  „Pele's list of the greatest". BBC Sport. 4 March 2004. Посетено на 15 June 2013.
8. ↑  „Top Ten: Careers Cut Short". *Sky Sportzine*. Архивирано од изворникот на 28 февруари 2009. Посетено на 23 јануари 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 63409161
* LCCN: n2004151293
* ISNI: 0000 0003 7432 5679
* GND: 129419532
* MusicBrainz: 808c0dfb-6e3a-4af1-9256-1308ae0ac3ac
* BNE: XX4609133

 |

 |
**Гама протеобактерии** (**Gammaproteobacteria**) — класа на неколку медицински и научно значајни групи на бактерии, како што е групата *Enterobacteriaceae* (*Escherichia coli*), *Vibrionaceae* и *Pseudomonadaceae*. Голем број на значајни патогени исто така припаѓаат на оваа група, како на пример, *Salmonella* (ентеритис и тифусна треска), *Yersinia* (чума), *Vibrio* (колера), *Pseudomonas aeruginosa* (белодробни инфекции кај хоспитализирани пациенти или пациенти со цистична фиброза), додека еден сој на *E. coli* предизвикува труење со храна. Членовите на родот *Chromatium* се фотосинтетски и го оксидираат сулфурводородот (наместо водата) и даваат сулфур како екскрет. Некои гама протеобактерии го оксидираат метанот и многу од нив живеат во симбиоза со животните од геотермалните океански топли извори.

Систематика
-----------

Некои поважни фамилии од оваа група се:

* Acidithiobacillaceae
* Aeromonadaceae
* Alcanivoraceae
* Alteromonadaceae
* Cardiobacteriaceae
* Chromatiaceae
* Coxiellaceae
* Ectothiorhodospiraceae
* Enterobacteriaceae
* Francisellaceae
* Halomonadaceae
* Legionellaceae
* Methylococcaceae
* Moraxellaceae
* Oceanospirillaceae
* Pasteurellaceae
* Piscirickettsiaceae
* Pseudomonadaceae
* Succinivibrionaceae
* Thiotrichaceae
* Vibrionaceae
* Xanthomonadaceae

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2008-08-21. Посетено на 2009-11-05.
**Џузепе Сарагат** (19 септември 1898 – 11 јуни 1988 година) бил италијански политичар кој служел како претседател на Италија од 1964 до 1971 година.

Биографија
----------

Сарагат е роден на 19 септември 1898 година во Торино, Пиемонт, Кралството Италија, од родители Сардинија. Тој бил член на Унитарната социјалистичка партија од 1922 година. Се преселил во Виена во 1926 година и во Франција во 1929 година.

Политичка кариера
-----------------

По распаѓањето на ПСУ во 1930 година, Сарагат се приклучил на Италијанската социјалистичка партија (*Партито Социјалиста Италијано*, ПСИ). Бил реформатор, демократски социјалист кој ја напуштил ПСИ во 1947 година поради загриженост за нејзиниот тогашен близок сојуз со Италијанската комунистичка партија. Потоа ја основал Социјалистичката партија на италијанските работници која во 1952 година станала Италијанска демократска социјалистичка партија (ПСДИ). Тој требало да биде главен лидер на ПСДИ до крајот на својот живот.

Во 1944 година, Сарагат бил министер без ресор и амбасадор во Париз од 1945 до 1946 година, пред неговото назначување за претседател на Уставотворното собрание на Италија истата година по основањето на Италијанската Република. Бил министер за надворешни работи во Кабинетот Моро I и Кабинетот Моро II, предводен од водачот на христијанската демократија Алдо Моро од 1963 до крајот на 1964 година, кога бил избран за претседател на Италијанската Република. Неговиот избор покажал редок пример на единство меѓу италијанската левица и следеле гласините за можен неофашистички пуч, Пијано Соло, за време на претседателствувањето на Антонио Сегни.

Сарагат починал во Рим, Лацио, на 11 јуни 1988 година. Атеист, но се вели дека станал католик и дека имал религиозен погреб.

Наводи
------

1. ↑  Vespa, Bruno (7 Октомври 2010). *L'amore e il potere*. Edizioni Mondadori. ISBN 9788852012037. Посетено на 14 Август 2018 – преку Google Books. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=, |date=` (help)
2. ↑  Rizzo, Tito Lucrezio (23 October 2012). *Parla il Capo dello Stato: sessanta anni di vita repubblicana attraverso il Quirinale 1946-2006*. Gangemi Editore spa. ISBN 9788849274608. Посетено на 14 August 2018 – преку Google Books.
3. 1 2  Saragat, Giuseppe: "Dizionario di Storia" – Treccani (in Italian) Retrieved 20 April 2013.
4. ↑  Hevesi, Dennis. „Giuseppe Saragat Is Dead at 89; President of Italy From '64 to '71". Посетено на 14 August 2018.
5. ↑  Bruno Vespa, *L'amore e il potere. da Rachele a Veronica, un secolo di storia italiana*, Mondadori, Milano, 2009, p. 120.
6. ↑  From *Padre Rotondi e la "conversione" di Saragat*

Надворешни врски
----------------

* Џузепе Сарагат на Ризницата ?

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 6201149068629165730008
* LCCN: n86055336
* ISNI: 0000 0000 8120 1058
* GND: 122396588
* SUDOC: 061596604
* BNF: cb11519727h (податоци)
* NLA: 35475744
* CiNii: DA07623136

 |

 |
Енвер Хоџа
**Енвер Хоџа** (Ѓирокастро, 16 октомври 1908

 - Тирана, 11 април 1985

), бил албански политичар и државник, од 1948 година прв секретар на ЦК на Албанската партија на трудот. Тој бил врховен предводител на Народна Република Албанија од крајот на Втората светска војна до неговата смрт. Исто така бил и премиер на Албанија во периодот од 1944 до 1945 година.

Надворешни врски
----------------

* Енвер Хоџа, Писмо до Светозар Вукмановиќ - Темпо, 29 октомври 1943.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа биографска статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 103967331
* LCCN: n79081298
* ISNI: 0000 0001 0930 018X
* GND: 118553879
* SELIBR: 299303
* SUDOC: 026851695
* BNF: cb119017946 (податоци)
* BIBSYS: 90165944
* NLA: 35209717
* NKC: jn19981001479
* RLS: 000111761
* BNE: XX973436
* CiNii: DA03851864

 |

 |
Ада Бојана
**Ада Бојана** — остров што се наоѓа во Општина Улцињ во Црна Гора. Името Ада значи „речен остров" во превод.

Островот е создаден од делтата на реката Бојана. Легендата вели дека бил формиран со собирање речен песок околу еден брод потонат на устието на реката Бојана.

Островот е со триаголен облик, граничи со двете страни од реката Бојана, и со Јадранското Море од југозапад. Островот има површина од 4,8 квадратни километри.

Ада Бојана е популарно туристичко одредиште со 3 километри долга песочна плажа и со традиционални ресторани за морска храна. Ада Бојана е една од врвните локации за сурфање на јадранското крајбрежје поради силните ветрови за време на летните денови, посебно во попладневните часови. Главниот приход на Ада Бојана е од кампување.

The New York Times *го вклучил островот Ада Бојана и јужното крајбрежје на Црна Гора во ранг на најголемите туристички одредишта за 2010 година - „*Top Places to Go in 2010*" (Топ места за 2010). Ада Бојана има форма на триаголник. Од една страна се наоѓа Јадранското Море, а на другите две реката Бојана. Плажата свртена кон морето е песочна и е долга околу 3 километри. Плажите и морското дно се прекриени со фин песок. Десниот дел на реката Бојана го дели островот од 13 километри долгата плажа на Улцињ. Најблиското населено место е селото Штој, и градот Улцињ.*

Ада Бојана ги краси суптропските и средоземните растенија, а некои од растителните и животинските видови се единствени во Европа. Друга особеност на Ада Бојана се кравите што слободно се движат наоколу.

Наводи
------

1. ↑  „The 31 Places to Go in 2010". *The New York Times*. 7 January 2010. Посетено на 2014-10-27.
**Мијачко-дебарската носија** била носена во мијачко - дебарската етничка целина се наоѓа во западниот дел на Македонија и ги опфаќа Мијаците околу Мала и Долна Река, пределите Мавровско Поле и Горна Река, Дебарско Поле, Голо Брдо и Дебарски Дримкол.

Вез од Галичник

Особености
----------

Женската носија во оваа етничка целина, со карактеристичните богато извезени мотиви на ракавите на кошулата, најчесто во ажурна техника, реснатите украси, бројните горни бели безракавни или со куси ракави клашнени облеки, долги до колена, како и другите декоративни детали, делува впечатливо како изразито планинска носија.

Галерија
--------

* Жени од с. Галичник во народна носија, почеток на XX векЖени од с. Галичник во народна носија, почеток на XX век
* Жени од с. Смилево (мијачка оаза) во народна носија во 1913 г.Жени од с. Смилево (мијачка оаза) во народна носија во 1913 г.
* Зетовска носија од с. Дренок, Дебарски Дримкол, 20-ти години на XX векЗетовска носија од с. Дренок, Дебарски Дримкол, 20-ти години на XX век


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски народни носии |
| --- |
|  |
| Мијачко-дебарски носии | Мала и Долна Река • Мавровско Поле и Горна Река • Дебарско Поле • Голо Брдо • Дебарски Дримкол | Детал од народна носија |
|  |
| Брсјачки носии | Мариово • Малесија • Струшки Дримкол • Прилепско-Битолско Поле • Кичевија, Порече и Железник (Демир Хисар) • Горна Преспа • Горни битолски села • Бабуна (Азот, Клепа) |
|  |
| Јужномакедонски носии | Леринско Поле • Леринска Река • Костурско • Бојмија • Долна Преспа • Солунско Поле |
|  |
| Струмско-местански носии | Радовишко и Струмичко Поле • Банско • Драма |
|  |
| Шопски носии | Славиште (источен дел) • Дурачка Река • Пијанец • Радовишки Шоплук • Малешево • |

 |

 Горноџумајско поле

| group6 = Горновардарски носии
| list6 =
Кумановско • Скопска Котлина (Скопска Блатија и Скопска Црна Гора) • Полог (Горни Полог, Долни Полог, села под Сува Гора) • Овче Поле
}}
**Македонската лексикографија**, Дел од науката за македонскиот јазик што се занимава со теоријата и практиката на составувањето речници, лексикони, енциклопедии.

Историја
--------

Иако официјално кодифицирана во слободна Македонија(1945), македонската наука за јазикот не е без традиција во областа на лексикографијата. Уште во 16 в. е направен еден речник на костурски говор, а во 1802 г. во Венеција е испечатен и „Четиријазичникот" на Даниил (македонски, грчки, влашки, албански). Македонски речнички материјал оставија Константин Петкович (1848) и Рајко Жинзифов. Браќата Миладиновци објавија (во својот „Зборник") и мал македонскохрватски речник, а пак Ѓорѓија Пулевски отпечати „Речник от четири језика" (македонски, албански, турски и грчки, Белград, 1872) и „Речник от три језика" (македонски, албански и турски, Белград, 1875, всушност разговорници). Речнички материјал оставија и собирачите на народното творештво Шапкарев и Цепенков. По кодификацијата се појавија „Македонски правописен речник" (1950) и „Речник на македонскиот јазик" (И 1961, Ⅱ 1965, Ⅲ 1966), а потоа и големи двојазични речници на повеќе словенски и европски јазици.
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Polyommatus|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Кафенецот** (*Polyommatus admetus*) е пеперуга од семејството на пеперуги синци, од видот синци. Пеперугата ја има и во Македонија.

Биологија
---------

Пеперугата била опишана за првпат од Еугениус Јохан Христоф Еспер во 1783 година. Оваа пеперуга може да се најде на Балканот и Турција. 
Распонот на крилјата на пеперугата е од 30 до 40 мм. Возрасните единки летаат од јуни до август. Ларвите се хранат со растенијата *Onobrychis* и *Lathyrus*.

Опис
----

Горната страна и на мажјакот и на женката е кафена, со сина нијанса. Има темни вени и дамка. Кај женките има и црвенкасти точки на задниот дел. Ја има низ Средна Европа, Јужна Европа (без Италија) и Блискиот Исток. Јајцата на пеперугата се зеленкасти, а подоцна стануваат бели. Возрасните единки летаат од јуни до јули. Особено може да се најдат на лаванда.

Подвидови
---------

* *Polyommatus admetus admetus* - Балкан
* *Polyommatus admetus anatoliensis* (Forster, 1960) - Турција

Галерија
--------

* КафенецКафенец
* Слика од Еспер, 1783. Слика од Еспер, 1783.

Поврзано
--------

* Пеперуги во Македонија

Наводи
------

1. ↑  *Polyommatus* at Markku Savela's website on Lepidoptera
2. ↑  lepidoptera.pl
3. ↑  „Captain's European Butterfly Guide". Архивирано од изворникот на 2016-03-03. Посетено на 2020-03-09.
4. ↑  Seitz, A. ed. Band 1: Abt. 1, *Die Großschmetterlinge des palaearktischen Faunengebietes, Die palaearktischen Tagfalter*, 1909, 379 Seiten, mit 89 kolorierten Tafeln (3470 Figuren)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q1919978
* BioLib: 51516
* GBIF: 7542963
* iNaturalist: 334405
* NCBI: 265363

 |

 |
За други значења на поимот, погл. Ван Димен (појаснување).

Карта на Ван Дименовата Земја од 1663, делови откриени од Тасман, вклучително и Залив на Луњата, Марија (остров) и Скутен (остров).
**Ван Дименова Земја** (холандски: *Anthoonij van Diemenslandt*) — изворното име користено од Европејците за островот Тасманија, сега дел од Австралија. Холандскиот истражувач Абел Тасман бил првиот Европеец кој ја истражувал Тасманија. Го именувал островот *Anthoonij van Diemenslandt* во чест на Антониј Ван Димен, генерален управник на Холандските Источни Инди, којшто го испратил Тасман на неговото откривачко патување во 1642.

Во 1803, островот бил колонизиран од Британците како осуденичка колонија под името Ван Дименова Земја, и станал дел од колонијата Нов Јужен Велс. Во 1824 Ван Дименовата Земја станала оддвоена колонија. Во 1856 колонијата добила одговорна самоуправа со свој претставник во парламентот, и името на островот е сменето во Тасманија.

Осуденичка колонија
-------------------

*Главни статии*: *Порт Артур, Тасманија, Осуденици од западниот брег на Тасманија*
Од 1830 до укинувањето на депортацијата во 1853, земјата била главна осуденичка колонија во Австралија. По укинувањето на депортацијата кон Нов Јужен Велс околу 75.000 осуденици, односно околу 40% од сите осуденици пратени во Австралија, биле пратени во Ван Дименовата Земја. Само најтешко осудените биле праќани во затворот на тасманскиот полуостров познат како Порт Артур. По отслужувањето на казната повеќето од нив се населиле во Викторија.

Поврзано
--------

* Гувернери на Тасманија

Извори
------

* Alexander, Alison (editor) (2005) *The Companion to Tasmanian History* Centre for Tasmanian Historical Studies, University of Tasmania, Hobart. ISBN 1-86295-223-X.
* Robson, L.L. (1983) *A history of Tasmania. Volume 1. Van Diemen's Land from the earliest times to 1855*Melbourne, Oxford University Press. ISBN 0-19-554364-5.
* Robson, L.L. (1991) *A history of Tasmania. Volume II. Colony and state from 1856 to the 1980s* Melbourne, Oxford University Press. ISBN 0-19-553031-4.

Надворешни препратки
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ван Дименова Земја" на Ризницата ? |

* Constitution Act 1855, establishing an elected parliament in the colony Архивирано на 20 февруари 2006 г.

Предлошка:Територии на Британската Империја
Раб помеѓу две темиња
Триаголникот има три раба (страни)
Во геометријата, **раб** (или „страна" во планиметријата) е еднодимензионална отсечка која поврзува две спротивни бездимензионални темиња кај еден многуаголник.

Една затворена рамнинска низа од рабови сочинува многуаголник (и страна).

Поврзано
--------

* Теме
* Страна (геометрија)
* Ќелија (геометрија)

Надворешни врски
----------------

* Раб - „Поимник за хиперпросторот" од Џорџ Олшевски (англиски)
* „Многуаголен раб" од Ерик В. Вајсштајн — MathWorld (англиски)

* „Полиедарски раб" од Ерик В. Вајсштајн — MathWorld (англиски)


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на геометријата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Красногорск је град у РусијиПредлошка:SHORTDESC:Красногорск је град у Русији**Красногорск** ( руски: *Красногорск*) е град во Русија во Московската област, сместен на реката Москва во близина на северозападната граница на Москва. Според пописот во 2010 година, во градот живееле 116 738 жители.

Историја
--------

Населба од урбан тип е создадена овде во 1932 година и доби статус на град во 1940 година.

Во 40-тите години на 20 век, Антифашистичкото централно училиште, каде што учеле и предавале многу странски комунисти, се наоѓало во Красногорск.

По војната, германските научници за ракети B2 заробени од Советската армија ги започнале своите животи во овој град со своите семејства.

Економија
---------

Градот е познат по компанијата Красногорски Завод, која произведуваше камери Зорки, Зенит и Красногорск до раните 90-ти. Грбот дава значење на тоа што има призма и светлосни зраци.

Красногорск е еден од ретките градови што е поврзан со Москва преку Московското метро. Се користи од метро-станицата Мјакинино (именувана по блиско село).

Крокус Експо, најголемиот руски изложбен центар, се наоѓа во Красногорск.

Спорт
-----

Градот е домаќин на тим од Зорки Красногорск кои играат спортски бенди, кои се поранешни национални шампиони за мажи (три титули, по една за Советскиот Сојуз, Заедницата на независни држави) (единствената сезона за која се играше титулата) и Русија ). По финансиските проблеми, тимот не играше во Суперлигата 2016-2017, но ќе се врати во највисоката дивизија за сезоната 2017-18. Клубот стана и национален шампион за жени. Нивната домашна арена, стадионот Зорки има капацитет од 8 000 луѓе. Од 7 до 9 декември 2017 година, се одржа турнир со четири нации.

Значајни луѓе
-------------

Красногорск е родното место на рускиот хокеаш Владимир Петров .

Население
---------

Според прелиминарните податоци од пописот, градот имал население од 116 738 жители во 2010 година, 24 193 (26,14%) повеќе отколку во 2002 година.

| 1939 година | 1959 година | 1970 година | 1979 година | 1989 година | 2002 година | 2010 година |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 385 | 35 183 | 62 690 | 77 370 | 90 477 | 92 545 | 116 738 |

Збратимени градови
------------------

Красногорск има неколку збратимени градови:

|  |  |
| --- | --- |
| * Франција Антиб, Француска
* Холандија Гоирле, Холандија
* Германија Хехштат ан дер Ајш, Немачка
* Литванија Плунге, Литванија
 | * Бугарија Сливница, Бугарска
* Латвија Тукумс, Летонија
* Полска Вонгровјец, Пољска
 |

Поврзано
--------

* Список на градови во Русија

Користена литература
--------------------

1. ↑  „Об исчислении времени". *Официальный интернет-портал правовой информации*. 3 јуни 2011. Посетено на 19 January 2019.
2. ↑  Почта России. Информационно-вычислительный центр ОАСУ РПО. (*Russian Post*). Поиск объектов почтовой связи (*Postal Objects Search*) (на руски)
3. ↑
4. ↑  Rusbandy.ru. Information about the stadium (руски)
5. ↑

Надворешни врски
----------------

* Портал: Русија

* Матична страница
Податотека:Donji Vakuf grb.jpgГрбот на општината Долен Вакуф
**Грбот на општината Долен Вакуф** има штитовиден облик со основа во зелена боја, а сите знакови и симболи во златна боја. Во левиот горен агол се наоѓа дел од силуетата на старата Сахат-кулата. Во централниот дел на грбот се наоѓа стилизирано и нагласено името на градот Долен Вакув. Во подножјето на името на градот, се наоѓа стилизиран знак на мост, а под стилизираниот мост се наоѓаат три брановити линии. На горната десната страна од грбот е прикажан цветот лале, силуета на кула и ѕидови, златно перо, контура на шумските богатсва и дрвен велосипед. Називот на градот е издвоен од површината на штитот, поставен горе и испишан на лелеава лента.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2008-10-10. Посетено на 2011-08-03.
**Бјелско-Бјала** (полски: *Bielsko-Biała*, германски: *Bielitz-Biala*, чешки: *Bílsko-Bělá*, шлески: *Biylsko-Biołŏ*) – град во Полска во Шлеското Војводство. Според пописот на населението во 2011 година во градот живееле 174.534 жители. Градот се наоѓа во јужна Полска, на границата на историската Горна Шлеска и Малополска. Бјелско-Бјала се состои од два града на двата брега на реката Бјала. Градовите Бјелско и Бјала биле споени во 1951 година.

Историја
--------

Стариот град Бјелско бил создаден меѓу 12 и 14 век. Овде се преработувала железна руда. Германските доселеници се доселиле во втората половина на 13 век на повик на локалниот војвода. Градот добил градски привилегии во 1312 година. Реката Бјала со векови била граница на Чешка Шлеска (дел Светото Римско Царство) и Полското Кралство. Бјелско ѝ припаѓало на Чешка, и по таа линија од 1526 година им припаднало на Хабсбурговците.

Малото место на другиот брег, Бјала, името го добило во 1584 година. Со време тука се доселуваат протестанти од Бјелско. Статус на град Бјала го добила во 1723 година. Од втората поделба на Полска во 1772 година Бјала ѝ припаѓа на Австрија, односно на крунската земја Галиција.

После Првата светска војна двата града ѝ биле доделени на Полска и покрај фактот што поголемиот дел од населението биле Германци. Во 1945 година градовите ги зазела Црвената армија и германското население било протерано.

Градот Бјелско-Бјала бил формиран на 1 јануари 1951 година. Бјелско-Бјала бил главен град на сопствено војводство во периодот 1975–1998.

Население
---------

Според прелиминарните податоци од пописот, во 2011 година во градот живееле 174.534 жители.

Стопанство
----------

Денес Бјелско-Бјала е еден од најразвиените градови во Полска, со мала стапка на невработеност (5%). Градот е познат по текстилната индустрија, машиноградбата и автомобилската индустрија.

Партнерски градови
------------------

* Волфсбург -  Германија
* Гранд Рапидс -  САД
* Липштат -  Германија
* Крагуевац -  Србија
* Лилинтал -  Германија
* Монреале -  Италија
* Жилина -  Словачка
* Безансон -  Франција
* Ако -  Израел
* Баја Маре -  Романија

Наводи
------

1. ↑  „POLAND: Slaskieje".[*мртва врска*]
2. ↑  „POLAND: Slaskie".[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Бјелско-Бјала" на Ризницата ? |

* Bielsko-Biała - Municipal website
* Bielsko - Aerial photos
* Bielsko-Biała Museum
* Jewish Community in Bielsko-Biała Архивирано на 9 август 2016 г. on Virtual Shtetl
Избув на Строкир во 2006 г.
Строкир во мирување.
**Строкир** (исландски: *Strokkur*) — гејзер во геотермалното подрачје крај реката Квитау во југозападен Исланд, источно од градот Рејкјавик. Се вбројува меѓу најпознатите гејзери во Исланд и избива на секои 6–10 минути. Водоскокот обично е висок 15-20 м, а напати знае да достигне 40 м.

Местоположба
------------

Строкир во рамките на ИсландРејкјавик
Строкир
Строкир и градот Рејкјавик во рамките на Исланд.

Гејзерот е сместен во долината Хејкадалир, кој изобилува со други геотермални појави како кални вирови, фумароли, но и други гејзери, од кои се издвојува познатиот Гејсир, по кој е наречена оваа појава.

Историја
--------

Строкир за првпат се споменува во 1789 г. кога се случил земјотрес што го одзатнал проводот на гејзерот. Во текот на XIX век избивал колебливо; во 1815 г. достигал висина дури до 60 м. Продолжил да избива сè до почетокот на XX век, кога се случил друг земјотрес кој повторно го затнал проводот. Во 1963 г. е решено проводот да се прокопа со цел конечно да се одзатне, со што гејзерот продолжил редовно да избива до денес.

Туризам
-------

Гејзерот и околинаата редовно привлекува посетители бидејќи претставува еден од малкуте гејзери што избиваат често и навремено.

Поврзано
--------

* Географија на Исланд
* Геологија на Исланд
* Список на вулкани во Исланд

Наводи
------

1. ↑  Scheffel, Richard L.; Wernet, Susan J. уред. (1980). *Natural Wonders of the World*. United States of America: Reader's Digest Association, Inc. стр. 360. ISBN 0-89577-087-3.
2. 1 2  „Strokkur and Geysir". 2014-02-09. Архивирано од изворникот на 2012-09-13. Посетено на 2017-09-16.
3. 1 2  Luhr, James F. (2003). *Earth*. Doring Kindersly. стр. 205. ISBN 1-4053-0018-3.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Строкир" на Ризницата ? |

* *Информации за Строкир и слики*
* *Видеоснимка од избувнувањето на Строкир*
* *Панорамска виртуелна прошетка околу Строкир* Архивирано на 6 јули 2019 г.
* Камера во живо „Гејсир" Архивирано на 11 август 2013 г. — Mila.is

Координати: 64°18′47″N 20°18′2″W﻿ / ﻿64.31306° СГШ; 20.30056° ЗГД﻿ / 64.31306; -20.30056
**Њутновиот број** (*N*p) е прилично застапен бездимензионален број кој го дава соодносот помеѓу силата на отпорот и силата на инерцијата.

Овој број има различни својства зависно од полето на примена. На пример, ако имаме
магнетна мешалка, Њутновиот број го утврдуваме како:

{\displaystyle N\_{\mathrm {p} }={P \over \rho n^{3}d^{5}}}

каде

* *P*: моќ
* *ρ*: густина на течноста
* *n*: вртежна брзина
* *d*: пречник на мешалката

Поврзано
--------

* Рејнолдсов број
* Архимедов број

Наводи
------

1. ↑  J Wei, J L Anderson, K B Bischoff *Advances in Chemical Engineering, том 17* Academic Press (1991) ISBN 0 1200 8517 8 стр. 44

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија од областа на физиката е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Во женската носија од околината на Банско, посебно е забележлива облеката од црвена валана клашна, безракавна, долга до колена, со богати набори во долниот дел, која се облекува врз платнената кошула, украсена со ситно извезени геометриски мотиви. Врз ткаениот појас на предниот дел се опашува алова скутина - скутача, украсена со извезени мотиви и аплицирани монистра и л'скавци. 
Машката носија, сета од клашнени облеки во темни бои - чашири, елек, долама, ткаен појас, дебели волнени плетени чорапи и на главата калпак од јагнешка кожа, делува впечатливо како изразито планинска носија.

Галерија на останатите пирински носии
-------------------------------------


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски народни носии |
| --- |
|  |
| Мијачко-дебарски носии | Мала и Долна Река • Мавровско Поле и Горна Река • Дебарско Поле • Голо Брдо • Дебарски Дримкол | Детал од народна носија |
|  |
| Брсјачки носии | Мариово • Малесија • Струшки Дримкол • Прилепско-Битолско Поле • Кичевија, Порече и Железник (Демир Хисар) • Горна Преспа • Горни битолски села • Бабуна (Азот, Клепа) |
|  |
| Јужномакедонски носии | Леринско Поле • Леринска Река • Костурско • Бојмија • Долна Преспа • Солунско Поле |
|  |
| Струмско-местански носии | Радовишко и Струмичко Поле • Банско • Драма |
|  |
| Шопски носии | Славиште (источен дел) • Дурачка Река • Пијанец • Радовишки Шоплук • Малешево • |

 |

 Горноџумајско поле

| group6 = Горновардарски носии
| list6 =
Кумановско • Скопска Котлина (Скопска Блатија и Скопска Црна Гора) • Полог (Горни Полог, Долни Полог, села под Сува Гора) • Овче Поле
}}
**Цеко Торбов** (Орјахово, 2 април 1899

 - Софија, 8 јуни 1987

 — бугарски правник, филозоф и универзитетски професор. Познат е по неговите преводи на Имануел Кант, направени со неговата сопруга Валентина Топузова. Се смета за најзначајниот следбеник на Имануел Кант во Бугарија во областа на филозофијата на правото.

Животопис
---------

Роден е во 1899 година во Орјахово во семејство по потекло од влашкото село Гопеш, Битолско. Неговиот татко му бил прв братучед на архитектот Наум Торбов. Во 1923 година го одбранил својот докторат по право во Гетинген. Потоа предавал меѓународно право, филозофија на правото и германски јазик во Бугарија. Помеѓу 1956 и 1980 година ги превел главните дела на Кант. За нив ја добил Хердеровата награда од Виенскиот универзитет во 1970 година. Предавал на Универзитетот во Софија, како и на Вишата школа за финансиски и административни науки (сега УНСС).

Цеко Торбов има придонес за подобрување на италијанскиот превод на „Критичари на чистиот разум".

Почести
-------

Аудиториумот во Новиот бугарски универзитет бил именуван по Цеко Торбов.

На 15 мај 2019 година била организирана национална научна конференција по повод 120-годишнината од неговото раѓање.

Библиографија
-------------

* Димитър Цацов. *Критическата школа Фриз-Нелсон-Торбов*. С. 1999, ISBN 954-676-046-3
* Весела Ляхова. *Живот мисия. Книга за проф. д-р Цеко Торбов*. С. Графика 19, 2001
* Димитър Цацов. Българо-германски философски отношения. Леонард Нелсон-Цеко Торбов. ВТ, Фабер, 2016, ISBN 978-619-00-0501-8
* Димитър Цацов. Въведение в българското нелсонианство. С. Авангард Прима, 2020, ISBN 978-619-239-334-2

Наводи
------

1. ↑  Росен Ташев, Кантианското направление в българската правна философия, Legaltheory.org.
2. ↑  *История и Теория на правото. Видни Юристи*. БАН, София, 1992, стр. 8.
3. ↑  Аудитории на НБУ, сайт на НБУ.
4. ↑  Национална научна конференция по повод 120 години от рождението на проф. Цеко Торбов, сайт на НБУ.

Надворешни врски
----------------

* Уебсайт на семејство Торбови
* Личен фонд „Проф. Цеко Торбов и Валентина Топузова-Торбова" во Архиви на Нов бугарски универзитет, сайт на НБУ
Во сметачката графика, **Ојлеровиот филтер** е филтер наменет за спречување на Карданово заклучување и поврзани прекини во збирките на податоци за анимација во кои ротацијата е изразена во однос на Ојлеровите агли.

Овие прекини се предизвикани од постоењето на пресликувања многу-на-еден помеѓу параметаризацијата на Ојлеров агол на множеството на тродимензионални вртења. Ова овозможува множеството податоци да се превртува помеѓу различни комбинации на Ојлерови агли кои одговараат на едно тродиомензионално вртење, кои, иако остануваат постојани во просторот на вртење, се прекинати во просторот на параметрите на Ојлеровиот агол.

Ојлеровиот филтер избира примерок по примерок помеѓу можните претстави на Ојлеровиот агол на секое тродимензионално вртење во множеството податоци на таков начин што ќе го зачува продолжението на временските серии на Ојлеровиот агол, без промена на вистинските тродимензионални вртења.

Ојлеровото филтрирање е достапно во голем број пакети за тродимензионална анимација.

Поврзано
--------

* Табели на SO(3)
* Ротациони формализми во три димензии

Наводи
------

Надворешни врски
----------------

* 
* Архивирано на 16 јули 2011 г.
*
**Дамир Скомина** (словенечки: *Damir Skomina*); (Копер, 5 август 1976

)  — словенечки фудбалски судија од елитната категорија на УЕФА.

Животопис
---------

Скомина бил четврт судија на повеќе натпревари од Европското првенство во фудбал 2008. Тој го судел четвртфиналниот фудбалски натпревар на Летните олимписки игри 2008.

Скомина го судел натпреварот Арсенал и Милан во рамките на осминафиналето на Лигата на шампиони 2011/12. Тој исто така го судел четвртфиналниот натпревар од Лигата на шампионите меѓу Челси и Бенфика на стадионот Стамфорд бриџ на 4 април 2012 година.

На Европското првенство во фудбал во 2012 во Украина и Полска, Скомина судел три натпревари: два во групната фаза и четвртфиналниот натпревар меѓу Германија и Грција. Подоцна истата година, тој бил назначен за судија на Супер куп натпреварот меѓу Челси и Атлетико Мадрид.

Тој бил четврт судија на Финалето на УЕФА Лигата на шампиони во 2013 година

Дамир Скомина бил судија на вториот полуфинален натпревар од Лигата на шампионите 2015/2016 меѓу Реал Мадрид и Манчестер сити на стадионот Сантјаго Бернабеу на 4 мај 2016 година.

Тој бил судија на осминафиналниот натпревар меѓу Англија и Исланд, како и четвртфиналниот натпревар меѓу Велс и Белгија на Европското првенство во фудбал 2016.

Скомина бил назначен за судија на финалето на Лига Европа 2017 меѓу Ајакс и Манчестер јунајтед на 24 мај.

На 29 март 2018 година, ФИФА објавила дека тој ќе води некои натпревари на Светското првенство во фудбал 2018 со Јуре Прапротник и Роберт Вукан како негови помошници.

Наводи
------

1. ↑  „архивски примерок". Архивирано од изворникот на 2011-03-20. Посетено на 2018-06-15.
2. ↑  „Chelsea 2 Benfica 1 (3–1 agg): Lampard and Meireles set up Barcelona showdown". *Daily Mail*. 4 April 2012.
3. 1 2  „Referee Skomina appointed for UEFA Super Cup". *UEFA.com*. 30 August 2012. Архивирано од изворникот на 11 November 2017. Посетено на 30 August 2012.
4. ↑  „Damir Skomina to referee Europa League final". *UEFA.com*. Union of European Football Associations. 12 May 2017. Посетено на 13 May 2017.
5. ↑  „List of Match Officials at 2018 FIFA World Cup" (PDF). *fifa.com*. 29 March 2018. Архивирано од изворникот (PDF) на 2018-03-30.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 595163874671145722835

 |

 |
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Линцура|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} 

**Линцура** (латински: Gentiana punctata), е незагрозен вид тревни видови на цветни растенија од фамилијата Gentian Gentianaceae. Расте во Средна и Југоисточна Европа на надморска височина од 1.500−2.600 метри. Таа е висока 20−60 cm.

Наводи
------

1. ↑  Khela, S. (2013). "*Gentiana punctata*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2013**: e.T203221A2762409. doi:10.2305/IUCN.UK.2013-2.RLTS.T203221A2762409.en. Retrieved 20 November 2021.

Надворешни врски
----------------

* Kvetiny.atlasrostlin.cz

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Таксонски назнаки | 
* Википодатоци: Q164729
* BioLib: 40574
* EoL: 5342988
* EPPO: GETPU
* GBIF: 3843741
* GRIN: 17408
* iNaturalist: 131138
* IPNI: 368760-1
* МСЗП: 203221
* NCBI: 49953
* PalDat: Gentiana\_punctata
* PfaF: punctata Gentiana punctata
* Plant List: kew-2821301
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:368760-1
* Tropicos: 13801370

 |

 |