recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**(374158) 2004 УЛ** е помал од километар астероид на извонредно ексцентрична орбита, класифициран како објект во близина на Земјата и потенцијално опасен астероид на Аполо група. Објектот е познат по тоа што го има вториот најмал перихел од кој било познат астероид, по  (137924) 2000 BD  19.

Откриен е на 18 октомври 2004 година од Истражување на астероидите на Линколн во близина на Земјата (ЛИНЕАРНО) на ЕТС на Линколн Лаб во близина на Сокоро, Ново Мексико.

Орбита и класификација
----------------------

Овој астероид Аполо кружи околу Сонцето на растојание од 0,09–2,44 & nbsp; ае еднаш на секои 17 месеци (521 ден; голема полуоска од 1,27 & nbsp; ае). Неговата орбита има извонредно висока занесеност од 0,93 и наклон од 24 ° во однос на еклиптиката.

Поради својата орбита, тој е исто така меркуропресекувач, венеропресекувач и марсопресекувач. Има Земја минимално растојание на орбитално пресекување 0,0182 ае (2.720.000 км), што се преведува во 7,1 месечеви растојанија.

Физички одлики
--------------

 2004 UL е претпоставен камен астероид од типот S.

Во октомври 2014 година, вртежна светлинска крива за овој астероид беше добиена од фотометриските набљудувања на американскиот астроном Брајан Ворнер во станицата CS3 - Палмер Дивид U82) во Лендерс, Калифорнија. Даде подолг од просекот вртежен период од 38 ± 2 часа потребни за помалите планети 2–20 часа за да се заврши целосната ротација) со голема варијација на осветленоста од 1,2 светлинска величина, што укажува на не-сфероидна форма {{мал | U = 2} }).

Врз основа на генеричка претворање од големина во пречник,  2004 UL мери помеѓу 0,5 и 1,2 километри. „Колаборативната врска со крива на астероиди" претпоставува стандардно албедо за камените астероиди од 0,20 и пресметува пречник од 0,516 километри со апсолутна величина од 18,8.

Нумерирање и именување
----------------------

Оваа мала планета беше нумерирана од Центар на мала планета на 18 октомври 2013 година ( M.P.C. 85347). Од 2018 година, не е именуван.

Наводи
------

1. ↑  374158 (2004 UL)[*мртва врска*]
2. ↑  Asteroid 374158 (2004 UL)[*мртва врска*]

Надворешни врски
----------------

* Asteroid Lightcurve Database (LCDB), query form (info Архивирано на 16 декември 2017 г.)
* Asteroids and comets rotation curves, CdR –  Observatoire de Genève, Raoul Behrend
* (374158) 2004 УЛ — *NeoDyS-2*
	+ Ефемерида **·** Предвидување од набљудувања **·** Орбитални информации **·** MOID **·** Сопствени елементи **·** Информации од набљудување **·** Доближувања **·** Физички информации **·** NEOCC
* (374158) 2004 УЛ — Состојбени сознанија за вселената, ЕВА
	+ Ефемериди **·** Набљудувања **·** Орбита **·** Физички својства **·** Преглед
* (374158) 2004 УЛ — *База на мали небесни тела на JPL*

* Откривање **·** Шема на орбитата **·**  Орбитални елементи **·** Физички параметри
|  |
| --- |
|  **Свети Никола** |
|  |
| 
Поглед на црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Кумановско-осоговска |
| **Архијерејско намесништво** | Кумановско-кратовско |
| **Парохија** | Орашачка |
| Местоположба |
|  |
| **Координати** | 42°03′35″N 21°48′39″E﻿ / ﻿42.05972° СГШ; 21.81083° ИГД﻿ / 42.05972; 21.81083Координати: 42°03′35″N 21°48′39″E﻿ / ﻿42.05972° СГШ; 21.81083° ИГД﻿ / 42.05972; 21.81083 |
| **Место** | Орашац |
|  **Општина** | Куманово |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Никола |
|  **Завршено** | XVI - XVII век |
| Архитектонски опис |
|

**Свети Никола** — главна селска црква во кумановското село Орашац, Македонија.

Местоположба
------------

Ова е гробишен храм, сместен југоисточно од селото, во месноста Калиште. Црквата е скриена во подножјето на ридот. До нејзе води земјен пат од селото, кој е тешко возлив.

Историја
--------

Судејќи по градбата, црквата е доградена врз храм од XVI или XVII век, веројатно на темели на постара црква.

Архитектура
-----------

Во архитектонски поглед, се работи за еднокорабна градба, делумно вкопана во североисточната страна и засводена со полукружен лак. Изградена е од кршен камен и има покрив со ќерамиди на две води.

На јужната фасада има правоаголен отвор со железна решетка. На западната фасада е главниот влез, над кој е насликан Исус Христос, а помошниот влез е од југ, и над него има слепа лунета на која е претставен Свети Никола. Обата живописа се многу оштетени. И двата влеза се врамени во камен.

### Фрескоживопис

Единствениот фрескопис во внатрешноста е во апсидата, каде место традиционалната слика на Пресвета Богородица има допојасна претстава на Христос Велик Архијереј со круна на главата — единствен пример во Кумановско.

Во олтарот за света трпеза служи римска мермерна стела со натпис на која е напишано дека храмот е изграден врз постара античка црква.

### Иконостас

Иконостасот, певницата и владичкиот престол се од средината на XIX век.

Галерија
--------

* Селските гробиштаСелските гробишта
* Споредниот влезСпоредниот влез
* ПрипрататаПрипратата
* Ниша над споредниот влезНиша над споредниот влез
* Главниот влезГлавниот влез
* Припратата на западната странаПрипратата на западната страна
* Ниша над главниот влезНиша над главниот влез
* Чешма во дворот на цркватаЧешма во дворот на црквата
* Помошниот објектПомошниот објект
* Поглед на цркватаПоглед на црквата

Поврзано
--------

* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Орашачка парохија

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. 1 2 3 4 5 6  „Црква Св. Никола - Орашац". Visit Kumanovo. Посетено на 2 јануари 2018. Занемарен непознатиот параметар `|јазик=` (help)
3. ↑  Трифуноски, Јован (1974). *Кумановска област*. Скопје: САНУ. стр. 147.

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Никола" - Орашац на Ризницата ?
**Боровец**

Бугарија **Бугарија**
Бугарија

|  |  |
| --- | --- |
| Површина | ? 2 |
| Административна поделба | Софиска област |
| Надморска висина | 1350 m |
| Мрежно место | bg.zonebulgaria.com Архивирано на 13 јули 2007 г. |
| Координати: |  42° 15′ С, 23° 36′ И |


**Боровец** (до 1950 **Чам Корија**) e светски рекреативен скијачки центар во планината Рила.

Ситуиран е на надморска височина од 1350 м, и наjстарo планиско одморалиште во Бугарија - постои од 1896 година, кога царот Фердинанд создава летна резиденција. На 73 км северно е Софија, на 83 км југозападно е Горна Џумаја, а на 125 југоисточно е Пловдив. Располага со многу скијачки патеки и ски-лифтови. Наjвисоката точка на ски-центарот е Јастребец - 2369 м, откаде има излаз кон Мусала, највисокиот врв на Балканот.

*
**Крсте Битовски** (с. Габреш - Костурско, 1926 - Скопје, 9 јануари 2009) — македонски историчар и еден од основоположниците на современата македонска историографија. Заедно со Манол Пандевски се нарекуваат „двата столба" на оваа институција. Има објавено над 100 научни труда, монографии, збирки на документи, статии, мемоари на историски личности, итн. Автор е и на еден том од повеќетомната „Историја на Македонија".

Роден е 1926 година во с. Габреш - Костурско, Егејска Македонија. За време на Втората светска војна се преселува во Вардарска Македонија, во Битола. По завршувањето на војната и завршувањето на факултетот за историја се вработува во Институтутот за Национална Историја, но набрзо, следен од УДБА и домашните предавници ќе заврши 2,5 години на островот на смртта, Голи Оток, во досиејата на тајните служби воден како „интелектуален Македонист".

По излегувањето од затвор својот работен век го продолжува во Институтот за национална историја. Во 1965 година ја одбранил докторската дисертација на тема „Дејноста на Пелагониската митрополија (1878-1912)".

За своите дела е добитник е многубројни државни награди. Добитник е на највискоката награда на Град Скопје „13 Ноември", „11 Октомври" и наградата „Гоце Делчев".

Значајни дела
-------------

* „Дејноста на Пелагониската митрополија (1878-1912)", Скопје, 1968.
* „Македонија и Кнежевството Бугарија (1893-1903)", Скопје, 1977.
* „Македонија во време на Големата Источната криза (1875-1881)", Скопје, 1882.
* „Дипломатските огласи на Илинденското востание", Скопје, 1983.
* „Солунските атентати", Скопје, 1985.
* „Континуитетот на македонските национално ослободителни борби во XIX и почеток на XX век", Скопје, 1998.
* „Грчката „Македонска борба", Скопје, 2001.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Азербејџански национален совет** (азербејџански: *Azərbaycan Milli Şurası*) — првото делегирано законодавно тело на Азербејџанска Демократска Република (АДР) од 27 мај 1918 до 17 јуни 1918 година и повторно од 16 ноември 1918 до 3 декември 1918 година. Настанот го наследил парламентот, законодавно тело формирано преку општите избори на национално ниво.

Позадина
--------

По Февруарската револуција, како и многу етнички малцинства на намаленото Руско Царство, така и Азерите започнале да формираат движења насочени кон политичка автономија од Русија. Во провинциите и областите каде што Азерите претставувале значително мнозинство, биле формирани локални муслимански национални совети (МНК). На 27 март 1917 година, делегатите на МНК се собрале да формираат привремена извршна комисија за МНК. Мамед Хасан Хаџински станал шеф на оваа комисија, во која биле вклучени и Мамед Амин Разулзаде, Алимардан Топчубашов и други основачи на идната Азербејџанска Демократска Република. По Октомвриската револуција, Јужен Кавказ бил одвоен од континентална Русија, па оттука и Закавкаскиот Сејм формиран во Тбилиси ја прогласил независноста на Закавказската Демократска Федеративна Република. Азерите ја формирале најголемата фракција на истиот со 44 членови, а ја предводел Мамед Амин Разулзаде. Овие 44 членови претставувале четири различни политички партии и блокови: Мусават и неутрални демократи; Муслиманскиот социјалистички блок; Итихад-и Муслим (или едноставно Итихад, Сојуз на муслимани во Русија); и муслиманската Социјалдемократска партија.

Формација
---------

Кога во Баку се случил масакрот од 31 март до 2 април, привремениот извршен комитет бил срушен, неговиот водач Алимардан Топчубашов, бил уапсен и азербејџанската интелигенција била истерана од Баку, Тбилиси станал седиште на азербејџанското национално движење. По падот на Закавказската Демократска Федеративна Републикапад на 26 мај 1918 година и нејзините тела биле распуштени, а азербејџанската фракција на Сејмот била преименувана во Азербејџански национален совет (НЦ). Тој веднаш презел парламентарни функции и ги прогласил основите на Азербејџанската Демократска Република на 28 мај 1918 година. На 16 јуни, азербејџанскиот национален совет се преселил во Ганџа. Советот се соочил со отпор на ултранационалистите кои ги обвиниле дека се премногу лево крило и поради нетолеранција на османлискиот командант Нуру-паша. Следниот ден требало да се укине, оставајќи ги сите овластувања на Советот на министри предводени од Фатали Кан Хојоски.

Второто признание
-----------------

По поразот на Отоманското Царство во Првата светска војна и повлекувањето на османлиските сили од Азербејџан, моќта на ултранационалистите, која некогаш била поддржана од Нуру-паша се намалила. Ова му овозможило на Азербејџанскиот национален совет да биде повторно воспоставен и да започне преговори со британските сили. Советот бил целосно укинат по отворањето на Парламентот на 7 декември 1918 година. Парламентот вклучувал претставници на мнозинските азербејџански партии, како и пратеници од ерменски, руски, еврејски, германски и полски малцинства во Азербејџан и претставници на синдикатите.
Поврзано: Ѓорѓи I
Крал на ЕленитеПредлошка:SHORTDESC:Крал на Елените

**Ѓорѓи I** (грчки: *Γεώργιος A', Βασιλεύς των Ελλήνων*, *Geōrgios A',Vasileús tōn Ellēnōn*; роден на 24 декември 1845

 во Копенхаген– починал на 18 март 1913

 во Солун) бил крал на Грција во периодот од 1863 до 1913 година.

По прогонувањето на Отон I, во Грција биле одржани избори. Во март 1864 година бил донесен нов устав, изработен по модел на белгискиот устав. Според него, народот имал висок суверенитет, законодавната власт се состоела од Национално собрание, право на глас имале мажите кои наполниле 21-годишна возраст и имале имот. Извршната власт му припаѓала на кралот, но кралските наредби станувале валидни само по одобрувањето им од ресорниот министер. Во меѓувреме биле водени преговори за избор на нов крал. Круната била нудена на неколку кнезови, но како услов се барало пристап до Јонските Острови на Грција. Така, на грчкиот престол застанал данскиот принц Георг, кој во октомври 1863 година пристигнал во Атина и бил крунисан под името Ѓорѓи I.

Ѓорѓи бил првиот крал на Грција од династијата Шлезвиг-Холштајн-Сондербург-Гликсбург, син на данскиот крал Кристијан IX. Кога данскиот принц застанал на грчкиот престол, тој имал само 17 години. Во 1867 година Ѓорѓи I се оженил за големата кнегиња Олга Константиновна (1851-1926) од руската династија Романови. Тие се венчале во 1867 година.

Инаку, како прв монарх на новата грчка династија, владеењето на Ѓорѓи I од речиси 50 години (најдолга во историјата на современата Грција) се одликува со големи територијални придобивки на Грција, која земјата ги добила до започнувањето на Првата светска војна. Тој бил убиен во Солун, во времето на Првата балканска војна, од страна на Александрос Схинас, грчки анархист.

Наследник на Ѓорѓи I бил неговиот син, Константин I.

Наводи
------



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 29918213
* LCCN: n88160459
* ISNI: 0000 0000 5525 9037
* GND: 102300186
* SUDOC: 086051482
* BNF: cb13187682x (податоци)

 |

 |
**„Се сеќаваш ли Доли Бел?** (српскохрватски: *Сјећаш ли се Доли Бел*) — филм на режисерот Емир Кустурица од 1981 година (неговиот прв долгометражен филм). Филмот е снимен по сценариото на Абдулах Сидран, а главните улоги ги играат: Славко Штимац, Љиљана Благојевиќ, Слободан Алигрудиќ и Мира Бањац.

Синопсис
--------

Дејствието на филмот се одвива во Сараево во 1963 година. Главниот лик во филмот е момчето Дино (го игра Штимац), кој го запознава светот, растејќи со филмовите што ги гледа во блиското кино и со музиката што ја слуша во младинскиот центар. Исто така, тој е опседнат со хипнозата. Една ноќ, по наредба на нејзиниот макро, Дино е принуден да се грижи за проститутката Доли Бел (ја игра Благојевиќ) и постепено се вљубува во неа.

Наводи
------

1. ↑  Сјећаш ли се Доли Бел (пристапено на 13.1.2023)
**Алексо Мирчев Деспотов** (1835 - 1906) — македонски копаничар, претставник на Дебарската школа.

Животопис
---------

Роден е во 1835 г. во селото Осој, Дебарско. Татко му Мирче Деспотов (1802 - 1883) и синовите Нестор Алексиев (1873 - 1969) и Лазар Алексиев исто така биле истакнати копаничари и градители. Работел со татко му, а по неговата смрт во 1883 г. се преселил во Софија со син му Нестор. Основал своја тајфа со која работел во Бугарија, Дебарско, Серско и Романија. Често правел гипсени украси за капители — листови, цветови, птици, животни, ангели, кои потоа ги боел и позлатувал. Негови дела се капителите во „Св. Недела" во Софија, изработени по Српско-бугарската војна, урнати во атентатот од 1925 г. Заедно со Нестор го изработил иконостасот на црквата „Св. Илија" во софиско Књажево, кој не се одликува со висок уметнички квалитет, а Нестор сам го направил владичкиот престол. Учествувал со синот Нестор и Филиповци при резбањето на иконостасот на „Св. Троица" во царибродското село Лукавица, Србија.

На крајот од животот се преселил да живее со синовите Нестор и Лазар и ќерката Дева во Крушево.

Родословие
----------

Предлошка:Мирчевци

Наводи
------

1. ↑  Василиев, Асен (1965). *Български възрожденски майстори: живописци, резбари, строители*. София: „Наука и изкуство". стр. 254.
2. 1 2  Василиев, Асен (1965). *Български възрожденски майстори: живописци, резбари, строители*. София: „Наука и изкуство". стр. 255.
3. ↑  Храмът „Св. пророк Илия" в Княжево
4. ↑  „Македонскиот Микеланџело: Нестор Алексиев Мирчевски". Архивирано од изворникот на 1 март 2014. Посетено на 4 октомври 2011.
5. ↑  *Македонска енциклопедија, том I*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. 2009. стр. 457. ISBN 978-608-203-023-4.
**Вилхелм Фридман Бах** (германски: *Wilhelm Friedemann Bach*; Вајмар, 22 ноември 1710 - Берлин, 1 јули 1784 ) бил германски композитор од познатата музичка фамилија Бах. Тој бил најстариот син на Јохан Себастијан и Марија Барбара Бах. Од 1746 до 1762 работел како органист на црквата на Богородица во Хејл, а тој исто така бил наречен *Бах од Хејл*. Иако бил познат како импровизатор и композитор, својот животот го завршил во сиромаштија.

Пишувал црковни кантати и инструментални дела ( фуги, полони и фантазии за пијано, дуети за флејти). Во своите дела, тој воведел елементи на контрапункт што го научил од неговиот татко.

Наводи
------

* Applegate, Celia, *Bach in Berlin: Nation and Culture in Mendelssohn's Revival of the St. Mathew Passion*, Cornell University Press, Ithaca and London, 2005, ISBN 978-0-8014-7972-4
* The New Grove Dictionary served as a source for revision.
* Schulenberg, David: entry on Wilhelm Friedemann Bach in *The Oxford Composer Companion: J.S.Bach* (ed. Malcolm Boyd, 1999: ISBN 978-0-19-866208-2)
* The harpsichord concertos of Wilhelm Friedemann Bach

Надворешни врски
----------------

* Вилхелм Фридеман Бах — Енциклопедија Британика (англиски)
* Слободни партитури од Вилхелм Фридеман Бах од проектот „Меѓународна библиотека на партитури"
***Ангел со натпис*** ― статуа на италијанскиот уметник Џан Лоренцо Бернини. Првично нарачана од папата Климент IX за проектот мост „Св. Ангел", статуата била заменета со копија и оригиналот бил преместен во црквата „Св. Андреј во грмушки" во Рим, Италија. Статуата била започната во 1667 година, а завршена во 1669 година.

 Таканаречениот „Белведере Антинос"
Можеби изгледа дека во ова доцно дело Бернини не е вдахнат од античките дела, наместо тоа телото (не драперијата) потекнува од Белведере Антино (сега Ермес): фигура која ја проучувале многу други уметници како Алгарди, Дукесној и Пусен. Бернини ќе им каже на студентите на Академијата на Франција во Париз дека многупати бил вдахнат од оваа статуа, уште од младоста, сметајќи ја за „пророк".

Поврзано
--------

* Список на дела од Џан Лоренцо Бернини

Наводи
------

1. ↑  „Angel with the Superscription". *Web Gallery of Art*. Посетено на 4 мај 2023.
2. ↑  Wittkower, Rudolf (1991). *Art and Architecture in Italy: 1600-1750*. Storia dell'arte Einaudi. стр. 271.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Ангел со натпис" на Ризницата ? |
**Николај Липкин** (руски: *Николай Николаевич Липкин*, роден 20 мај 1985

 во Касимов, Рјазањска област, Русија) — кануист-спринтер којшто се натпреварува од 2003.

Во 2003 тој стана член на рускиот кану-спринт тим во дисциплината Ц-4 500 метри што освои јуниорските светски првенства во Комацку, Ишикава, Јапонија. Тој исто така има освоено и две поединечни (Ц-1) медали - сребро за Ц-1 500 метри и бронза за Ц-1 1000 метри. Потенцијалот на Липкин беше покажан на Европските Првенства до 23 години во Познањ, 2010, каде што го освои бронзениот медал во дисциплината Ц-1 500 метри иако поголемиот број од неговите соперници беа над 3 години помлади од него.

Откако тој продолжи со рапидниот прогрес, во 2005 тој стана првиот шампион од Комацу што освоил сениорско светско првенство. На само дваесет години, тој стана тим со Евгениј Игнатов со којшто освои прво место во финалето во дисциплината Ц-2 200 метри на 2005 ИКФ Светските Кану Спринт Шапионати во Загреб, Хрватска. Тие завршија први за само 0,024 секунди пред германците Кристијан Гиле и Томас Вајлензек.

По овие успеси, Липкин почна со транзиција на подолга дистанца Ц-1 500 метри на подготовките за ЛОИ 2008, каде што ја немаше дисциплината Ц-1 200 метри. Тој не се појави на 2006 Европските Сениорски Првенства, наместо, тој се натпреваруваше првенствата за натпреварувачи под 23 години во Шиниас, Грција, каде што освои две титули, како во Ц-1 500 метри така и во дисицплината Ц-2 500 метри (заедно со Илија Штокалов). На 2006 ИКФ Светските Кану Спринт Првенства, во Шегед, Унгарија, се врати дисциплината Ц-1 200 метри на која што Липкин стана поединечен Ц-1 шампион пред украинскиот веслач Валтентин Демјаненко. Липкин освои сребро во дисциплината Ц-4 200 метри на ИКФ Светските Кану Спринт Првенства во 2007 во Дисбург. Липкин исто така има освоено пет медали на ИКФ Светските Кану Спринт Првенства во 2009 и тоа:

* Злато - Ц-1 4 х 200 метри
* Сребро - Ц-1 200 метри, Ц-1 500 метри, Ц-4 200 метри
* Бронза - Ц-2 1000 метри

Најмногу од било кој натпреварувач во канадски стил на тие првенства. Тој исто така освои злато на ИКФ Светските Кану Спринт Првенства но само во дисциплината Ц-1 4 х 200 метри.

Липкин моментално живее во Броници, Москва (област) и е член на спортското друштво „Динамо Москва". Висок е 190 см и тежи 91 килограм.

Наводи
------

* Canoe09.ca profile Архивирано на 18 август 2009 г.
* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 1: flatwater (now sprint): 1936-2007. Архивирано на 5 јануари 2010 г.
* ICF medalists for Olympic and World Championships - Part 2: rest of flatwater (now sprint) and remaining canoeing disciplines: 1936-2007. Архивирано на 9 ноември 2009 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на РусијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Русија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Христијан Тодоровски-Карпош** (Куманово, 3 септември 1921 — 7 февруари 1944, Билјача, Прешевско) — македонски комунист и истакнат македонски партизан од НОВ. Бил прогласен за Народен херој на Југославија на 29 јули 1945 година, како еден од првите борци од Македонија кои го добиле тоа одликување (заедно со Стеван Наумов - Стив, Орце Николов, Страшо Пинџур, Мирче Ацев и Кузман Јосифовски - Питу).

Животопис
---------

Спомен-куќа на Христијан Тодоровски-Карпош во Куманово
Како ученик станал член на СКОЈ уште од 1939 година. Поради неговите прогресивни идеи, бил избркан од средното училиште и не му било допуштено да се запише во било кое друго средно училиште во тогашното Кралство Југославија.

Учество во НОБ
--------------

Во 1941 година учествува во прибирање на оружје, растурање на памфлети и дистрибуција на билтенот „Дедо Иван", кој бил издаван од страна на градската партизанска организација.

Се истакнал како организатор на Народноослободителната антифашистичка војска на Македонија (НОАВМ). Бил член на Козјачкиот партизански одред од 12 октомври 1941 година и член на партизанскиот штаб од Куманово. Откако одредот бил разбиен, преминувал во Вториот јужноморавски одред и Кукавичкиот одред, наизменично (1942-43). На 26 јуни 1943 година станал командант на Кумановскиот партизански одред, коj постепeно нараснувал и на 1 декември 1943 година бил официјално преименуван во Прв кумановски баталјон „Јордан Николов – Орце".

Бил убиен од страна на бугарскиот окупатор на 7 февруари 1944 г. за време на нападот на бугарското воено и полициско упориште во селото Билјача, Прешевско.

Во негова чест се испеани неколку партизански песни: „Битка се бие кумановско поле", „Давај ме, мила мамо, давај ме" и „Горо ле, горо зелена". Покрај тоа, Ацо Шопов му посветил две песни од својата стихозбирка „Песни" од 1944 година: „Карпош" и „Борбата на Дренак", а го спомнува и во „Марш на Трета македонска бригада", напишана исто така во 1944 година.

Исто така, една од општините во Скопје, Општина Карпош, го добила името во негова чест.

Галерија
--------

Биста на народниот херој Христијан Тодоровски - Карпош пред истоименото училиште во селото Драгоманце

* 
*

Поврзано
--------

* Петар Карпош — востаникот што го инспирирал прекарот
* Спомен-куќа на Христијан Тодоровски-Карпош

Наводи
------

1. ↑  „Македонска енциклопедија", Скопје, 2009, книга II, стр. 1490.
2. ↑  „Народни херои од Македонија", Наша книга, Скопје, 1973, стр. 379
3. ↑  Македонска енциклопедија, Скопје, 2009, книга II, стр 1490.
4. ↑  Ацо Шопов, „Карпош"
5. ↑  Ацо Шопов, „Борбата на Дренак"
**„Мојата убава пераница"** (англиски: *My Beautiful Laundrette*) — филм на режисерот Стивен Фрирс од 1985 година, снимен по сценариото на Ханиф Курејши. Главните улоги ги играат: Саид Џефри (Saeed Jaffrey), Рошан Сет (Roshan Seth), Даниел Деј-Луис (Daniel Day-Lewis), Гордон Варнеке (Gordon Warnecke) и Дерик Бранч (Derrick Branche). Филмот, првобитно снимен за телевизија, бил номиниран за наградите „Оскар" и БАФТА за најдобро сценарио.

Содржина
--------

Оскар (го игра Варнеке) и Џони (го игра Деј-Луис) се двајца пријатели кои ја преземаат една мала, речиси пропадната пералница. Нивните обиди се преполни со интересни средби, настани и смешни состојби кои даваат богата слика на англиското општество во времето на тачеризмот.

Наводи
------

1. ↑  Moja lijepa praonica, britanski film (пристапено на 29.12.2023)
**Јохан Кристоф Бах** (роден во Ерфурт, на 16 јуни 1671

 – починат во Ордруф, на 22 февруари 1721

) – постар брат на Јохан Себастијан Бах.

По смртта на неговите родители, Јохан Амброзиј Бах (1644/45-1695) и Елизабет Лемерхирт (околу 1663-1694 ), тој се грижел за браќата Јохан Себастијан и Јохан Јаков. Тој му дал на младиот Јохан Себастијан добро музичко образование. Строго ги подигнал своите деца и неговите браќа, но во пријателски дух.

Јохан Кристоф во 1689 година добил музичко подучување со Јохан Пахелбел. Од 1690 година бил оргулар во главната црква во Ордруф (црква Свети Михаил). Тој исто така бил ценет како личност и како музичар. Значајно е по тоа што ги запишал, и така ги сочувал композициите на своите претходници (Букстехде, Брунс и Пахелбел).

Наводи
------

* Charles Sanford Terry. Johann Sebastian Bach: His Life, Art, and Work. Translated from the German of Johann Nikolaus Forkel. With notes and appendices by Charles Sanford Terry. New York: Harcourt, Brace and Howe. 1920.
* Philipp Spitta. Johann Sebastian Bach: His Work and Influence on the Music of Germany (1685–1750), translated by Clara Bell and J. A. Fuller Maitland. Volume I, 1899.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 277822
* LCCN: no2005085185
* ISNI: 0000 0000 4771 0983
* GND: 123526566
* BNF: cb14834387d (податоци)
* MusicBrainz: cc8d07ef-24ec-40d3-9820-659abad380b0

 |

 |
**Ведија Барут** (14 февруари 1919  – 21 мај 2003  ) била првата бизнисменка од кипарските Турци .

Барут е родена во Никозија на 14 февруари 1919 година, како второ од трите деца на Мехмет Реџеп бег, главниот имам на џамијата Света Софија и Емине Ханим, домаќинка. Започнала да се школува на 3-годишна возраст, а на 9-годишна возраст почнала да добива часови по виолина, а се школувала во основното училиште Ајасофија. Потоа дипломирала на Гимназијата за девојки Викторија и сакала да продолжи кариера како фармацевт, но бидејќи британската влада ја променила политиката во тоа време и не прифатила фармацевтска обука во кипарската болница, нејзините надежи биле уништени. Како одговор, нејзиниот вујко го убедил татко и да отвори продавница.

Размислете за жена во раните 1930-ти. Нејзиниот татко бил главен имам на џамијата Селимије, таа се молела во нејзините молитви, постела, но дипломирала во Викториското женско училиште, играла во театри и мјузикли во културниот живот на заедницата на кипарските Турци, се омажила, имала два сина, била напуштена од сопругот. Една жена станала деловна жена отворајќи продавница во центарот на Никозија во 1937 година.

Оваа продавница била отворена во 1937 година. Ова се покажало како многу контроверзно во многу патријархално општество, некои реагираа на ова со витриол и тврдеа дека нема да им биде дозволено да се молат зад нејзиниот татко. Митхат бег, писател во весникот *Söz*, ги виде овие реакции како апсурдни и стана цврст застапник на Барут, што на крајот доведе до нејзино прифаќање во општеството. Барут ќе управува со нејзиниот бизнис до 2003 година, и покрај пожарот во 1980-тите кој ја уништил нејзината продавница и ја принуди да отвори нова со помош на нејзиниот син. Таа најпрво започнала со производи кои ќе им се допаднат на жените, но подоцна се префрлила на канцелариски материјал и станала единствениот официјален продавач на канцелариски материјал за време на Втората светска војна во Никозија. Таа, исто така, станала дистрибутер на весници, уникатно продавајќи не само весници на турски јазик, туку и весници на грчки и англиски јазик кои доаѓаа од југот на Зелената линија. Така таа станала клучна за олеснување на контактот меѓу двете заедници во Кипар. По пожарот во 1980-тите, таа се откажала од бизнисот со канцелариски материјал и продолжила само со продажба на весници.

Таа исто така била една од првите актерки на зародишот кипарски турски театар. Пред отворањето на нејзината продавница, таа ја поставила адаптацијата на популарната турска драма, *Ашик Гарип*, со аматерска екипа што ја формираше со нејзините пријатели.

Наводи
------

1. 1 2 3 4  „Vedia Barut". Yaşamın Mutfağında Documentary, BRT. Архивирано од изворникот на 2015-05-21. Посетено на 24 July 2016.
2. ↑  „Vedia Barut anıldı". Havadis. Посетено на 24 July 2016.
3. 1 2 3 4  „Yitirdiklerimiz: Vedia Barut". Kıbrıs. 13 July 2016. Посетено на 24 July 2016.
Леонхарт на фестивал во Брухе.
**Густав Леонхарт** (холандски: *Gustav Leonhardt*; 30 мај 1928 во 'с-Гравеланд - 16 јануари 2012, Амстердам) — истакнат холандски клавијатурист, диригент, музиколог, наставник и уредник, мошне активен во движењето за автентична музичка изведба. Како клавијатурист, изведувал и снимал на чембало, оргули, клавиорганум (комбинација од чембало и оргули), клавикорд и фортепијано.

Од 1947 до 1950, Леонхарт учел оргули и чембало во класата на Едуард Милер при школата Скола Канторум во Базел. Како чембалист за првпат настапил во Виена во 1950 и таму учел музикологија. Потоа бил професор по чембало на Музичката академија од 1952 до 1955 и Амстердамскиот конзерваториум од 1954. Бил и црковен оргулар.

Леонхарт за првпат ги снимил делата за чембало на Јохан Себастијан Бах во раните 1950-ти. Овие плочи му помогнале да се прослави како одличен чембалист и извонреден изведувач на Бах. Во 1954 го водел Леонхартовиот барокен ансамбл со прочуениот англиски контратенор Алфред Делер и за првпат снимил две Бахови кантати. Во ансамблот учествувала и жена му, Мари Леонхарт и Едуард Мелкус (виолини), Алис Хофелнер (виола), Николаус Харнонкорт (виолончело) и Мајкл Пигет (обоа).

Иако Леонхарт има диригирано и изведувано најразлична музика од барокниот и класицистичкиот период, најпознат е по низа снимки (во соработка со Харнонкорт) на сите Бахови кантати направени низ временски период од 20 години, од 1971 до 1990.

Последниот јавен настап го одржал на 12 декември 2011 г. во Париз. Потоа најавил дека се повлекува од сцената и ги откажал сите закажани настапи за 2012 г. поради влошено здравје. Починал во Амстердам, на 16 јануари 2012, на возраст од 83 години.

Наводи
------

1. ↑  Густав Леонхарт ѝ стави крај на кариерата - Le Nouvel Observateur (француски)

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Густав Леонхарт" на Ризницата ? |

* Густав Леонхарт на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* Кратка биографија на www.bach-cantatas.com (англиски)
* Дискографија Архивирано на 7 февруари 2009 г. (англиски)
* Посмртница на Густав леохарт - The Guardian (англиски)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 113475647
* LCCN: n79110146
* ISNI: 0000 0001 0937 1981
* GND: 124708692
* SUDOC: 05221348X
* BNF: cb13896560h (податоци)
* BIBSYS: 1012001
* MusicBrainz: 27b0750a-7318-4075-9470-43b82d454ea0
* NLA: 36555723
* NKC: xx0153415
* BNE: XX998542
* CiNii: DA07866502
* RKD: 466279

 |

 |
Минојскјско Барде од теракота
**Барде** или **врч** е сад кој служи за излевање или сипување на течности. Може да биде изработен од керамика, стакло или метал. Некогаш биле во поголеми димензии.
Најчесто имаат една дршка, но, некои врсти можат да имаат и две или да бидат потполно без нив.

Се користиле од настанкот на првите култури, во текот на Антиката, па сè до денес.

Поврзано
--------

* Мегарски пехари
* Ојнохое

Галерија
--------

* Барде од Херат, Авганистан (1180-1210), Метрополитен музеј, ЊујоркБарде од Херат, Авганистан (1180-1210), Метрополитен музеј, Њујорк
* Американски куп, (1848)Американски куп, (1848)
* Барде од „Рубино" стаклоБарде од „Рубино" стакло
* Барде за крстење од 1711 годинаБарде за крстење од 1711 година

Надворешни врски
----------------

* Портал: Археологија

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Барде" на Ризницата ? |
**Панде Петровски** (Битола,  1939
 –) — македонски сликар, карикатурист и писател.

Животопис
---------

Роден e во Битола во 1939 година. Завршил Педагошка академија, Ликовна група во Скопје во 1963 година.

Самостојно изложува од 1959 година и до денес има организирано 25 изложби во Македонија, Србија, Шведска и Австралија. Во своето педесетгодишно ликовно творештво, редовно учествува на над стотина групни изложби во Македонија, Србија, Турција и Бугарија. Член е на Македонското научно друштво во Битола, ДЛУБ и ДЛУМ, а членувал и во Здружението на карикатуристи на Македонија. Членувал во Организациониот одбор на Триеналето на современа југословенска графика, а работел и како сценограф на Фестивалот ,,Илинденски денови" од основањето до денес. Автор е на неколку книги на афоризми и хуморески. Учесник е на повеќе ликовни колонии во Македонија, Србија, Црна Гора, Албанија, Романија. Добитник е на повеќе награди за афоризми. Позначајни награди за карикатура се: Трета награда на југословенски конкурс во 1988 год. и Специјална награда на 37. Светска галерија на карикатурата на Остен во Скопје, во 2009 година.

Од наградите за сликарство се издвојуваат: „Мајска награда" на ДЛУБ во 1978 год. наградата „4 Ноември" на Општина Битола во 1987 год. и Плакета за најуспешен битолчанец од областа на културата за 2009 година.

Наводи
------

1. 1 2 3  Андоновска, Ленче; Ѓоргиевски, Науме, Николов, Благој, Огненовски, Трајко, Пешевска, Гордана, Стефановска, Анета, Талеска, Светлана (2007). *Значајни личности за Битола*. Битола: НУУБ „Св. Климент Охридски" – Битола. стр. 151–152. ISBN 978-9989-2783-0-3. Архивирано од изворникот на 2021-11-26. Посетено на 2 јули 2023.CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори (link)
**Населбата Шилерпарк** е англиски кварт. Изграден е во дваесеттите години на дваесеттиот век според плановите на архитектот Бруно Таут и се смета за прв станбен проект за метрополите надвор од царството на приватни претприемачи во Берлин од Вајмарска Република. Исто така,оваа населба била една од првите кооперативни населби на Берлинското градежно здружение, кое ја има населбата изградена од 1924 година. Во синдикално-кооперативниот модел Вербунд, GEHAG го презел надзорот за градба, градежните работи на Bauhütte Berlin. Населбата имала за цел естетска, структурна и содржина редефинирање на станбена изградба. Од 7 Јули 2008 година, населбата Шилерпарк заедно со пет други населби на берлинскиот модернизам е Светско наследство на УНЕСКО .

Надворешни врски
----------------

* 
* Влегување во списокот на државни споменици во Берлин Архивирано на 14 април 2019 г.

1. ↑  *Zwischen Tradition und Innovation. 100 Jahre Berliner Bau- und Wohnungsgenossenschaft von 1892*. **1** (1.. изд.). Edition Hentrich. 1992. стр. 75–79. ISBN 3-89468-031-8.
2. ↑  Presseerklärung der deutschen UNESCO-Kommission vom 7.
3. ↑  *Senat verspricht: „Dieses deutsche Welterbe ist in besten Händen"*.
**Трка на поезијата** — нова трка која првото издание би го имала во мај во Струга, Македонија.

Трка на поезијата за првпат ќе биде одржана во 2021 година, на 23 мај. Оваа трка е организирана од здружението на граѓани „Спортски Мостови Струга".

Позадина
--------

Идејата да се организира таква трка излезе во 2020 година и како идеја која што приложи доста позитивни коментари во јавноста со самата презентација, како здружение Спортски Мостови се ангажираше веќе во 2021 година да се случи овој настан како би придонеле за здрав живот и навики на населението во Струга и сите професионалци и рекреативци кој што се занимаваат со трчање.

Во 2021 за првото издание на Трка на поезијата планирано е да се одржат три трки, 5км рекреативна, 10км главна трка и 1км детска трка.

Надворешни врски
----------------

* Официјално мрежно место (македонски)
Поглед на Планица од *Слеменова шпица*
 *Леталница на браќата Горишек* за време на натпреварување на светскиот куп
 Поглед на нордискиот центар Планица од планината Ципрник (јули 2016)
**Планица** (Словенечки: *Planica*) — алпска долина во северозападна Словенија, која се протега јужно од пограничното село Ратече, недалеку од другиот добро познато скијалиште Крањска Гора. Понатаму на југ, долината се протега во долината Тамар, популарно одредиште за пешачење во Националниот парк Триглав.

Планица е позната по скијачките скокови. Првиот рид за скијачки скокови бил изграден пред 1930 година на падината на планината Понка. Во 1933 година, Иван Рожман изградил поголем рид, познат како Блаудек џин (*Блаудкова великанка*) по Станко Блаудек, кој подоцна го поттикнал скијањето. Местото било завршено во 1934 година. Првата ски скок над 100 метри во историјата бил постигнат на ридот во 1936 година од Сеп Бредл. Во тоа време, тоа бил најголемиот скокачки рид во светот.

Во 1969 година, нов рид К185, *Леталницата на браќата Горишек* бил изграден од Владо и Јанез Горишек. Во Планица се одржало Светското првенство во нордиско скијање ФИС 2023 година.

Наводи
------

1. ↑  „Slovenski pravopis 2001". Посетено на 21 March 2015.
2. ↑  Perko, Drago; Ciglič, Rok; Zorn, Matija (2019). *The Geography of Slovenia: Small But Diverse*. Cham: Springer. стр. 347.
3. ↑  „Bloudkova velikanka". *travel-slovenia.si* (словенечки). Посетено на 7 јануари 2024.
4. ↑  Terzič, Gregor (22 март 2019). „V Planici prvi skok čez 100 in 200 metrov, rekorder Poljak Kamil Stoch pri 251,5 metra". *Dnevnik* (словенечки). Посетено на 7 јануари 2024.
5. ↑  Bertoncelj, Maja; Ahačič, Marjana (22 март 2019). „Petdeset let lepotice pod Poncami". *Gorenjski glas* (словенечки). Посетено на 7 јануари 2024.

Надворешни врски
----------------

* Planica.info
* 

* Планица на Ризницата ?

Координати: 46°28′37″N 13°43′20″E﻿ / ﻿46.47694° СГШ; 13.72222° ИГД﻿ / 46.47694; 13.72222

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во Општина Крањска Гора |
| --- |
|  |
| 
* Белца
* Гозд Мартуљек
* Довје
* Згорња Радовина
* **Крањска Гора**
* Лог
* Мојстрана
* Подкорен
* Ратече
* Средњи Врх

 | Грб на Општина Крањска Гора |

 |
**Јован Зизјулас** (грчки: *Ιωάννης Ζηζιούλας*, 10 јануари 1931

 - 2 февруари 2023

) — современ богослов и титуларен Митрополит Пергамски на Цариградската патријаршија.

Живот
-----

Роден на 10 јануари 1931 г. во Катафиги, Кожанско, Егејска Македонија. Своите студии ги започнал на Солунскиот универзитет, додека богословското образование го стекнал на Атинскиот универзитет во 1955 година. Неговите патролошки студии продолжиле под менторство на отец Георгиј Флоровски во Харвард, дека што и магистрирал, за подоцна да го стекне докторатот во Атина, во 1965 година. Цели 14 години бил богословски професор на Универзитетите во Глазгов и Единбург, а независен професор бил на универзитетите во Женева, Грегоријанскиот универзитет и Кралскиот Колеџ во Лондон. Во Епископски чин е хиротонисан на 22 јуни 1986 година.

Богословие
----------

Неговата прва објавена книга била воедно и докторската дисертација на Атинскиот Универзитет (1965 г.), насловена „*Евхаристија, Епископ, Црква: Единственоста на Црквата во Божествената Евхаристија и Епископатот во првите три века*", која претставува придонес и продолжение на делата на отец Николај Афансјев.

Митрополитот Јован, е една од најзначајните личности во екуменскиот дијалог меѓу Православната Црква и другите христијански традиции. Во 2006 го наследи Архиепископот Стилијан Австралиски како претседател на Православната Комисија за дијалог со Римокатоличката црква.

Починал на во Атина на 2 февруари 2023 г. како последица од вирусот КОВИД-19.

Дела и студии
-------------

* *Ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας ἐν τῇ Θείᾳ Εὐχαριστίᾳ καί τῷ Ἐπισκόπῳ κατά τούς τρεῖς πρώτους αἰώνας* 1965
* *Ἀπό τό προσωπεῖον εἰς τό πρόσωπον: Ἡ συμβολή τῆς πατερικῆς θεολογίας εἰς τήν ἔννοιαν τοῦ προσώπου* 1976
* *Eλληνισμός και Xριστιανισμός, η συνάντηση των δύο κόσμων* 2002
* *L'être ecclésial* 1980
* *Being as Communion* 1985
* *H κτίση ως Eυχαριστία, Θεολογική προσέγγιση στο πρόβλημα της οικολογίας* 1992
* *Ο Άγιος Σιλουανός της οικουμένης* 2001

Наводи
------

1. ↑  „ΕΚΤΑΚΤΟ: Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Γέρων Περγάμου Ιωάννης". *Ορθοδοξία News Agency* (грчки). 2023-02-02. Посетено на 2023-02-02.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Јован Зизјулас" на Ризницата ? |

* Список на делата на Јован Зизјулас
* Неговото Високопреосвештенство Јован Пергамски Архивирано на 26 ноември 2010 г. од Православниот истражувачки институт
* Догматски теми — белешки од предавањата по догматика на Јован Зизјулас
* Ресурси за христијанско богословие: Јован Зизјулас

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 14781175
* LCCN: n82056514
* ISNI: 0000 0000 6115 4450
* GND: 119219921
* SELIBR: 312493
* SUDOC: 028275675
* BNF: cb12014516c (податоци)
* BIBSYS: 90709214
* NLA: 36131459
* NKC: skuk0006072
* BNE: XX1650333

 |

 |
**Седиште на Обединетите нации** (англиски: *Headquarters of the United Nations*) — една од најзначајните архитектонски градби во Њујорк (град), проектирана е група архитекти, чиј главен идеен проект бил изработен од страна на бразилскиот архитект Оскар Нимаер. Зградата е изградена во 1948 година.

Опис
----

Историјата на проектот за самиот објект е доста сложена и богата. Во конкурсот за нејзината изградба учествувал светски познатиот архитект Ле Корбизје кој го наговарал својот помлад колега Оскар Нимаер да конкурира и да создаде свое видување за архитектурата на самата зграда и коплексот околу неа. Меѓународната комисија го одбрал проектот на Нимаер.

Самата зграда има тквадратна форма која се протека елегантно во вертикала изградена од ѓелична конструкција која е целосно застаклена. Надворешната фасада е препокривана рефлектирачко стакло кое ја рефлектира, огледално околината.

Внатрешниот, просторот е целосно проектиран според потребите на современ ентериер за која била наменета. Во предворјето или поголемата површина од влезните пасажи на кровната конструкција има употреба на стакло што придонесува за отвореност, светло и прозрачност. Покрај карактеристичната архитектонска квадратна вертикала, севкупната површина е збогатена и со низа други објекти, кои не се помалку важни во архитекстонски смисол - внесени се меѓудругото и полукружни содржини, скулптурални елементи и низа архитектонски елементи кои денес се своевидна галерија на современата архитектура..

Стилски одлики
--------------

Оскар Нимаер е еден од најзначајните аритекти на дваесеттиот век.
Зградата на седиштето на обединетите нации денес е еден од најпрепознатливите објекти и архитектонски симболи.и е меѓу неговите врви дела.
Во својот уметнички израз Нимаер во неа употребува челик, севкупно обложен со рефлектирачко стакло. Тоа е израз кој ќе биде суштинска визура во модернистичката архитектура со планетрана распространетост.
Како еден од главните творци на овој архитектонски израз со смелоста, фантазијата, концизноста, органичноста и синтезата на разновидните материјали, Нимаер го развива до совршенство меѓународниот архитектонски модернистички стил. 
Неговиот архитектонски израз не само што ќе изврши големо влијание на генерации светски архитекти туку и во голема мера ќе придонесе за новата архитектонска визура во светски рамки..

Наводи
------

1. ↑  Oscar Niemeyer and the United Nations Headquarters
2. ↑  A tribute to Oscar Niemeyer at the United Nations, New York
3. ↑  Oscar Niemeyer and the United Nations Headquarters (1947-1949)

Надворешни врски
----------------

* UN Visitors Centre
* UN: Building an International Headquarters in New York – *historical overview, on the UN 60th Anniversary webpage*
* Agreement Establishing the UN headquarters – *with information on legal status*
**Карл Шиц** (17 април 1936 - 13 октомври 2020) ― австриски музички педагог, црковен музичар и истражувач на оргули.

Кариера
-------

Шиц е роден во Виена. Го положил испитот на наставниците за германско и музичко образование, а во 1964 година докторирал. Од 1975 до 2003 година бил професор по органологија на Универзитетот за музика и изведувачки уметности Виена. Од 1953 година бил оргулар во црквата „Св. Антон Падовски" во Виена.

Карл Шиц бил главен командант на Редот на Светиот гроб во Виена.

Шуц почина во Виена на 13 октомври 2020 година на 84-годишна возраст.

Дополнителна книжевност
-----------------------

* Кристијан Фастл: Шуц, Карл во *Австриски музички лексикон*. Семрежно издание, Виена 2002 фф, ISBN 3-7001-3077-5; Печатено издание: том 4, објавено од Австриската академија на науките, Виена 2005 година.

Наводи
------

1. ↑  Im Jahr 2020 sind in die ewige Heimat vorausgegangen (германски)

Надворешни врски
----------------

* Литература од или за Карл Шиц во каталогот на Германската национална библиотека (германски)
* Влез во Österreichischen Organ-Databank Архивирано на 25 септември 2021 г.
**Џеремаја Кларк** (англ. *Jeremiah Clarke*; ~ 1674 - 1 декември 1707

) бил англиски барокен композитор и органист.

Се мисли дека е роден во Лондон во 1674. Бил ученик на Џон Блоу во катедралата Св. Павле. Подоцна станал органист во Кралската капела. Го завршил животот со тоа што се самоубил (се застрелал) заради „жестока и безнадежна страст за преубава млада дама од виш статус". Пред да се застрела размислувал и да се обеси или удави. На работното место бил наследен од Вилијам Крофт.

Денес Кларк е најпознат по клавијатурното дело со наслов „Марш на данскиот принц" (*Prince of Denmark's March*), популарно наречено „Волунтерија за труби" (*Trumpet Voluntary*) кое долго време му се припишувало на Хенри Персел. Композицијата е всушност преземена од полуоперата „Островската принцеза", заедничко дело на Даниел Персел (помладиот брат на Хенри Персел), што е веројатно причина за забуната.

Дела
----

* Музика за чембало и органа
* Миси и друга верска музика (меѓу кои и 20 химни и неколку оди)
* Наградено дело: Марш на данскиот принц од „Островската принцеза", популарно наречен „Волунтерија за труби", околу 1699

Наводи
------

1. ↑  Piggott, Solomon (1824). „Remarkable Modes of Suicide". *Suicide and its antidotes: a series of anecdotes and actual narratives, with suggestions on mental distress*. J. Robins and Co. стр. 175. Посетено на August 4, 2009. (англиски)

Надворешни врски
----------------

* 

* Џеремаја Кларк — слободни партитури на CPDL
* Easybyte - слободна лесна партитура за „Вулонтерија за труби"
* 

* Слободни партитури од Џеремаја Кларк на Вернер Икинговиот музички архив
* Слободни партитури од Џеремаја Кларк од проектот „Меѓународна библиотека на партитури"

 *Оваа статија за музичар/ка од Англија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | *Оваа статија за британски композитор е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 195647
* LCCN: n82010032
* ISNI: 0000 0000 7358 5370
* GND: 119324768
* SUDOC: 079710875
* BNF: cb138925371 (податоци)
* BIBSYS: 32691
* MusicBrainz: 96ea2d41-77f3-4dd4-aba7-08598d202d5c
* NLA: 35166532
* NDL: 00436106
* NKC: ola2002153129
* BNE: XX873971
* CiNii: DA06895436

 |

 |


 |
Вака сега ке ви ги објаснам сите броеви
1стих-моностих
2 стиха - дистих
3 стиха - терцина/терцет/хаику/тристих
4 стиха - квартина/катрен
5 стиха - квинта/квинтила
6 стиха - секстина
7 стиха - септина
8 стиха - октава
9 стиха - нона, специфичен вид (ababbcbcc) - (Спенсерова строфа)
10 стиха - децима
14 стиха - Онегина строфа

Овие броеви треба да се знаат и понатаму ке ви објаснам за рима.

Рима е гласовно совпаѓање на зборовите по звучност. 
Римата може да биде:,машка женска и а
стрибутска.
Иако избрав за Децима но ова научете го.

1.Во следнава песна најдете ги римите.

СЛАВЕЈЧЕТО МИМИ

Славејчето Мими

ја краси Весна

со убава

ѕвездена песна.

Славејчето на Весна

пее со многу

гласни струни,

но најмногу во јуни.

2. Каква рима има употребена во речениците.

1. Тој чекаше ред, но беше и блед. 
2.Марија е лавина и нејзиното лице и го краси убавина.