recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Киричична букваПредлошка:SHORTDESC:Киричична буква

**Мекиот знак**, **мал ер** или **Ь** (кирилица: ь; глаголица: ) — симбол на кирилицата. Во старословенскиот јазик го претставувал краткиот глас [i], но во денешните словенски јазици не претставува посебен глас, туку само се користи за омекнување на претходната согласка или останало во употреба како традиционално пишување. Знакот се користи во бугарскиот, рускиот, белорускиот, украинскиот и во сите останати јазици што користат кирилица со исклучок на македонскиот и српскиот јазик.

Од самите почетоци на формирањето на македонската азбука, а тоа е од времето на Крсте Петков Мисирков, оваа буква не се сметала како дел на македонскиот фонетски систем. При транскрипција, буквата се пишува како апостроф или најчесто се изостава.

Малиот ер во старословенскиот јазик
-----------------------------------

Во периодот на доселувањето на Словените редуцираните вокали се чувале во сите позиции, со тоа што во изговорот на ь се чувствувала нијанса на *и*. Кон таков заклучок водат податоците од најстариот слој на словенски топоними во Грција; Γαρδίκι (градьць), Σκλιβινιτσα (сливьница). Албанската варијанта на имета на градот Дебар (*Dibra* од дьбрь) исто така сведочи дека ь за несловенското население звучело како глас близок до *и*, штом тоа го заменувало на таков начин.

Меѓутоа, веќе при крајот на 10 век, откога потекнуваат најстарите зачувани словенски текстови, таа состојба била изменета. Во тие текстови e одразено губењето на еровите во т.н. слаба позиција и нивното заменување со полни вокали во т.н. силна позиција, т.е. ь преминал во е. Во македонските ракописи од 13 и 14 век ерот се губи во сите категории: во префиксите, суфиксите, коренот на зборот, во заменките вьсь и вьсѣкъ и на крајот од зборот.

Наводи
------

1. 1 2  Конески, Блаже (1986). *Историја на македонскиот јазик*. Култура. стр. 35–36.
2. ↑  Десподова, Вангелија (1981). „Јазичните особености на спомениците за речникот на македонските црковнословенски ракописи". *Slovo* (31): 85.

 *Оваа статија поврзана со писмо е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.
**Шчепан Лех Твардох** (полски: *Szczepan Lech Twardoch*, 23 декември 1979 во Жерњица) е полски писател и публицист, по образование социолог.

Животопис
---------

Завршил студии по социологија на Шлескиот универзитет во Катовице.

Како независен публицист пишувал статии во голем број полски весници. Бил и уредник на книжевни текстови во многу полски списанија, а исто така бил и фељтонист во "Политика".

Неговиот расказ "Лудоста на началникот фон Егерн" бил номиниран за наградата Наутилус во 2003 година и на гласањето го освојува четвртото место. Расказот "Рондо" ја добива наградата Наутилус за најдобар расказ во 2006 година.

Шчепан Твардох е Шлезиец и живее во Пилховице.
**Црквата Сан Џовани а Порта Латина** (италијански :*Chiesa di San Giovanni a Porta Latina*) е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Првата црква била изградена во 5 век. Во времето на Папа Целестин III во 1191 година била реновирана во барокски стил, а за последен пат била реновирана во периодот од 1940 до 1941 година.

Наводи
------

1. ↑  Список на цркви во Рим

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4589011-0

 |

 |
|  |
| --- |
|  **Света Петка** |
|  |
| 
Поглед на црквата „Св. Петка" во Тресонче |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Дебарско-кичевска |
| **Архијерејско намесништво** | Дебарско |
| **Парохија** | Дебарско-реканска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Тресонче |
|  **Општина** | Маврово и Ростуше |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Света Петка Трновска |
|  **Изградба** | XX век |
|  **Завршено** | XX век |
| Архитектонски опис |
|

**Црква „Св. Петка" - Тресонче** — една од четирите цркви црква во дебарското село Тресонче. Се наоѓа крај патот што води кон селото Селце.

Црквата се наоѓа во близина на вливот на Селечка и Тресонечка Река, каде што се наоѓа голема ливада, користена за спортски и рекреативни цели од страна на месното население.

Историја
--------

Црквата е изградена во текот на доцните години на XX век. Местото на кој е изграден параклисот е поврзано со локална легенда. Параклисот е отворен и се употребува претежно лето и на барање на жителите.

Црквата се наоѓа под закана за нејзино потопување, како и нејзините околни гробишта поради најавениот проект за хидросистемот „Бошков мост", кој предвидува изградба на брана во близина на селото Тресонче на Тресонечка Река, со што се очекува црквата да биде потопена.

Галерија
--------

* Поглед на црквата одзадиПоглед на црквата одзади

Поврзано
--------

* Црква „Св. Петар и Павле"
* Црква „Св. Никола"
* Црква „Св. Јован Крстител"
* Дебарско-реканска парохија
* Тресонче

Наводи
------

1. ↑  „Дебарско-реканска парохија". Дебарско-кичевска епархија. Архивирано од изворникот на 2013-06-20. Посетено на 13 април 2012.
2. 1 2  Геинг КуК (јули 2011). „Студија за оцена на влијанието врз животната средина и социјални аспекти" (PDF). *Електрани на Македонија*. Скопје. Посетено на 22 ноември 2015. Недостасува `|author1=` (help)

Надворешни врски
----------------

* Црква „Св. Петка" - Тресонче на Ризницата ?

Координати: 41°33′56″N 20°42′51″E﻿ / ﻿41.56556° СГШ; 20.71417° ИГД﻿ / 41.56556; 20.71417
**Шаролт** (англиски: *Sarolt*; \* 950 –† после 997) била жена на Геза, унгарска кралица и мајка на првиот унгарски христијански крал, Вајк

Шаролта била ќерка на Ѓуле од Ердељ, и била порасната со православно образование и вера. Се омажила за унгарскиот принц Геза, синот на Такшоњ, кој го наследил својот татко на престолот нешто пред 972 година. 

Минијатура, раѓање на Свети Стефан Унгарска илустрирана хроника.
Шаролт имала големо влијание на својот муж, а преку него и на државната управа. Католичките мисионери ја посматрале сомнително, веројатно поради нејзиното православно образование.. Хрониките ја обвинувале дека многу пиела и дека многу луѓе биле поради неа и убиени или таа самата ги убила.

По смртта на Гезе, 997, еден од подалечните роднини Копањ *(Koppány)* го истакнал своето право на унгарскиот престол и сакал да се ожени со Шаролт, почитувајќи ја унгарската древна традиција. Копањ набргу бил поразен и шарлотиниот син Вајк седнал на унгарскиот престол и станал прв крунисан владетел на Унгарците.

Шаролтино *(šar-oldu)* името на турски значи бела ласица. Таа исто така била викана Бела кнегиња од страна на своите словенски поданици.

Мажење и деца
-------------

Јудита, ќерка на Шаролта - жена на Болеслав
* *пред 972:* Геза, Голем везир на Унгарите (c. 945 — 997)
* Јудит (? - после 988), жена на идниот полски крал Болеслав I
* Маргит (? - после 988), жена на идниот цар на Бугарија Гаврил Радомир
* Вајк, Стефан (967/969/975 - 15 август 1038)
* Ќерка (? - после 1026), жена на венецијанскиот дужд Ота Орсел
* Гизела (? - ?), жена на идниот крал на унгарска Шамуел Аба

Извори
------

* -{Kristó Gyula - Makk Ferenc: *Az Árpád-ház uralkodói* (IPC Könyvek,}-) 1996
* -{*Korai Magyar Történeti Lexikon (9-14. század)*, főszerkesztő: Kristó Gyula, szerkesztők: Engel Pál és Makk Ferenc (Akadémiai Kiadó, Budapest,}-) 1994
* Estók János: Királynék könyve, Helikon Kiadó. Шаролт
* -{Kristó Gyula: Géza fejedelem (Rubicon 2000/3)}-
* Győrffy György: István király és műve, Gondolat Kiadó –. Шаролт
* Kristó Gyula: Szent István király, Vince Kiadó –. Шаролт
* -{István király emlékezete (szerkesztette: Katona Tamás), Magyar Helikon –}-) 1973
* -{Dr. Bernáth Viktória: Géza, a többnejű (História 1995/5-6)}-

Наводи
------

1. ↑  *"In these days, he* [Saint Adalbert] *sent* [a letter] *to the High Prince of the Magyars, or rather to his wife who had been holding the whole country in her power with a hand of a man, and who had been governing everything owned by her husband"* (Bruno of Querfurt: Sancti Adalberti Pragensis episcopi et martyris vita altera).
2. ↑  *"Christian faith made its start under her direction, but the sullied religion mingled with paganism, and this idle and faint Christianity was turning worse than barbarism"* (Bruno of Querfurt: Sancti Adalberti Pragensis episcopi et martyris vita altera).
3. ↑  Thietmar of Merseburg: *Chronicon*

Надворешни врски
----------------

* -{Padányi Viktor: Géza fejedelem második házassága}- -{(In: Padányi Viktor: Adalékok Szent István élettörténetéhez)}-
Ерих Енгел во 1962 година
**Ерих Густав Ото Енгел** (роден на 14 февруари 1891 во Хамбург - починал на 10 мај 1966 во Берлин) бил германски филмски и театарски режисер. Исто така, во литературата повремено се споменува и во комедијата на режисерот Ерих Енгелс.

Животопис
---------

Енгел бил дел од Школата за применета уметност во Хамбург. По дипломирањето работел кратко како новинар во театарот Талија во Хамбург и се стекнал со глумечко образование. Енгел поминал и неколку години патувајќи. Во 1917 и 1918 година, тој бил драматург во Шаушпилхаус, а подоцна во Хамбуршкиот камерен театар. По краток ангажман во Баварскиот државен театар во Минхен, тој се преселил во Берлин во 1924 година. Меѓу другото, работел и во Германскиот театар во Берлин. Енгел наскоро станал еден од најважните преведувачи на Брехт.

Енгел го направил својот пробив со операта „Три гроша", чија премиерна изведба била на 31 август 1928 година била изведена во театарот Шифбауердам. Енгел има живеено во уметничката колонија Вилмесдорф.
**Зајди, зајди, јасно сонце** — популарна македонска песна во народен стил која во недамнешно време здобива популарност низ целиот Балкан. Во последните шеесет години, песната станува една од песните што жителите на поранешната Југославија најмногу ја поврзуваат со Македонија. Песната не е народна, туку во авторство на истакнатиот изведувач Александар Сариевски.

Потекло
-------

Песната била напишана и музиката составена од Александар Сариевски. Сариевски вели:

*„Песната „Зајди, зајди, јасно сонце" настана по примерот на народната „Чернеј горо, чернеј сестро". Слушајќи ја таа песна и пеејќи ја понекогаш, од мене произлезе идеја да направам нешто слично по содржина, но со сосема друга мелодија. Така, полека ја испеав песната, која што набргу стана многу популарна секаде каде што ја пеев. Таа песна мене ми значи многу зашто ја прифатија многу луѓе што се занимаваат со народната музика, но пред сè многу ми значи што ја прифати народот. Секогаш кога некаде ќе настапев мислам дека секој од присутните очекуваш оваа песна да ја испеам".*

Стихови
-------

Зајди, зајди, јасно сонце,
Зајди, помрачи се,
И ти, јасна ле месечино,
Бегај, удави се.
Црнеј, горо, црнеј, сестро,
Двајца (двата) да црнееме,
Ти за твоите лисја ле, горо,
Јас за мој`та младост.
Твоите лисја, горо сестро,
Пак ќе ти се вратат,
(А) мој`та младост, горо ле (сестро),
Нема да се врати.

Белешки
-------

1. ↑  „Иако на песната "Зајди Зајди јасно Сонце" автор е Сариевски...". *Македонска нација*. Посетено на 2022-04-20.
2. ↑  Тодевски, К. (2002) „Од Галичник до легенда". Дирекција за култура и уметност, Скопје.
**Зајчев Рид** — рид во северозападниот дел на Скопската Котлина, сместен во близина на утоката на реката Лепенец во Вардар на 7 км северозападно од центарот на градот Скопје. Врвот на Зајчев Рид е висок 324 м, а самиот рид е крајниот дел од ридскиот систем (венец) што се издигнува во средишниот дел на Скопската Котлина и се протега покрај левиот брег на реката Вардар, а започнува со ридот Градиште на исток на кој се наоѓа скопската тврдина Кале. Во подножјето на Зајчев Рид непосредно до патот и крстосницата меѓу селата Бардовци и Злокуќани, на јужната и југозападната падина на ридот се наоѓаат ископините и археолошкото наоѓалиште на античкиот град Скупи.

Објекти и стопанство
--------------------

На Зајчев Рид е сместена и државната Управа за хидрометеоролошки работи, а во неговото подножје на јужната падина се наоѓаат повеќе автосалони, сервиси и бензински пумпи и поликлиниката „Систина". На подножјето на северната падина на Зајчев Рид поминува железничката пруга кон Кичево и Косово. Западните падини на ридот, во правец на селото Бардовци се земјоделски површини посеани со житни, градинарски и лозарски култури (пченица, зелка и лозови насади). Составот на земјиштето е алувијална почва во пониските делови и песоклива-глинеста почва во повисоките делови кон врвот.

Поврзано
--------

* Скопска Котлина
* Лепенец
* Ридови во Македонија
|  |
| --- |
|  **Свети петнаесет тивериополски маченици** |
|  |
|  |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Струмичка |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Куклиш |
|  **Општина** | Струмица |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Св.петнаесет тивериополски маченици |
|  **Изградба** | 1971 |
|
| Архитектонски опис |
|

**"Св. Петнаесет тивериополски маченици"** — христијански храм кој се наоѓа во Куклиш, Општина Струмица. Црквата била изградена во 1971 година.

Манастирот своето име го добил по и по Светите Петнаесет тивериополски маченици кои за време на својата мисија за ширење на христијанството биле заробени и погубени во Куклиш на местото каде што денес се наоѓа манастирот. Коските на неколку од светците се наоѓат и денес во манастирот во Куклиш, а поголемиот број од нив се наоѓат во манастирот "Св. 15 Тивериополски Маченици" којшто се наоѓа во Струмица.

Галерија
--------

* Поглед кон цркватаПоглед кон црквата
* Внатрешноста на цркватаВнатрешноста на црквата
* Внатрешноста на цркватаВнатрешноста на црквата


|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква „Св. Петнаесет тивериополски маченици" - Куклиш" на Ризницата ? |

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија црква во Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Црквата „Св. Преподобна Петка" во Дебар е седиште на намесништвото
**Дебарско архијерејско намесништво** — архијерејско намесништво на Македонската православна црква-Охридска Архиепископија во рамки на Дебарско-кичевската епархија.

Ова архијерејско намесништво го опфаќа градот Дебар и Реканскиот Регион.

Парохии
-------

* Дебарско-реканска парохија — седиште во Црквата „Св. Преподобна Петка".

Наводи
------

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. стр. 35.

Надворешни врски
----------------

* Дебарско архијерејско намесништво на Ризницата ?
**Дебора Либлинг** — извршен директор за забава и филмски продуцент. Таа беше формално претседател на продукција на Универзал. Претходно, таа беше постар продуцентски извршен директор на Фокс 20th Century.

Пред нејзиниот почеток во Фокс 20th Century, таа беше Постар Заменик Претседател на оригиналното програмирање и развој на Комеди Централ, каде што таа беше одговорна за развојот на *South Park*. Таа беше номинирана за три Emmys за нејзината работа како Извршен Продуцент на *South Park*.

Либлинг ја направи промената од телевизија на филм, поради силата на студиските зделки што им помогнала на творците на филмовите како Џеј Роуч, Питер и Боби Фарели, Харолд Ремис, Мајк Џаџ, Стив Едекерк, Џон Дејвис и Џил Нетер.

Во Фокс, таа беше извршител на студиото која ја надгледуваше(работеше со) продукцијата на филмови, меѓу кои и *"Народна топка": вистинска недоверба* и *Борат*

Во јануари 2007 година, Либлинг беше промовирана за Претседател на Фокс Атомик продукцијата. Фокс Атомик престана со работа во 2009 година.

Либлинг дипломирала на Бостонскиот Универзитет во 1981 година.

Филмографија
------------

* *South Park* – Производител
* *Пак Бен Штајн На* – Извршен Продуцент
* *Саут Парк: поголем, подолг и несечен* – Ко-Продуцент
* *Народна топка: Вистински Аутсајдер Приказна* – Извршен Продуцент
* *Идиокраси* – Извршен Продуцент
* *Се Враќа Човек* – Извршен Продуцент
* *Голема Време во Холивуд, FL* - Извршен Продуцент

Наводи
------

1. ↑  Finke, Nikki (April 20, 2009). „EXCLUSIVE: Fox Atomic Shutting Down". Посетено на August 31, 2018.
2. ↑  Grego, Melissa (April 4, 2002). „Liebling ankles her Comedy post". *Variety*.
3. ↑  „Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan (2006) – Cast and Credits – Yahoo! Movies". Архивирано од изворникот на 2011-06-04. Посетено на August 31, 2018.
4. ↑  LaPorte, Nicole (January 29, 2007). „Fox's big toon-up". *Variety*.
5. ↑   Архивирано на 12 март 2007 г.

Врски
-----

* Деби Либлинг на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)

* McNary, Dave (June 20, 2002). „Liebling wings to Fox". Variety. Посетено на November 5, 2006.
* Gardner, Chris (June 21, 2002). „TV exec Liebling to Fox film post (free preview content of subscription article)". Hollywood Reporter. Посетено на November 5, 2006.
* Johnson, Buzz (June 25, 2002). „Deborah Liebling Jumps to Fox". Daily News. Архивирано од изворникот на 2007-09-27. Посетено на November 5, 2006.V
**Челичноглава пастрмка** — име за анадромната калифорниска пастрмка (*Oncorhynchus. m. irideus*) или пастрмката со црвена лента (*O. m. gairdneri*). Овие пастрмки потекнуваат од слатководните и океански екосистеми низ Северна Америка, но денес се населени на сите континенти освен Антакртикот. Челичноглавите пастрмки за своја одбрана користат водни препреки како вегетација, карпи и паднати дрва. Тие мигрираат за мрестење во летните и зимските месеци.

Наводи
------

1. ↑  Fisheries, NOAA (2020-05-06). „Steelhead Trout | NOAA Fisheries". *NOAA* (англиски). Посетено на 2020-05-09.
2. ↑  „Rainbow Trout and Steelhead". *National Wildlife Federation* (англиски). Посетено на 2020-05-09.
КартаМестоположба на Карајанија
**Карајанија** (грчки: *Καραγιάννια*) — мала географска област во Кожанско, Егејска Македонија.

Областа лежи 25 км западно од градот Кожани и има облик на зарамнета вдлабнатина, вгнездена во јужните падини на планината Сињак. Непристапна е од север, запад и исток, бидејќи е обиколена со високи планини, и до неа се доаѓа само од југ. Претставува широка клисура образувана со ерозија на водите кои се слеваат од Сињак од северозападен правец.

Населени места
--------------

Карајанија била традиционална населено со Турци, што се гледа од изворните имиња на местата. Ова се променило во 1920-тите, кога сето население е иселено во Турција, а на негово место се доведени Грци-бегалци согласно размената утврдена според Лозанскиот договор. Набргу потоа, грчката држава ги сменила имињата на селата. Денес областа има вкупно 1.465 жители, распоредени во следниве села, сите во денешната Општина Кожани:

* Деделер (Скити)
* Сариханлар (Алонакија)
* Калбуџилар (Антотопос)
* Бахче Ловаси (Кипари)
* Киримзиќој (Кокинарас)
* Шајнлер (Ксиролимни)

Поврзано
--------

* Сињак

Наводи
------

1. ↑  Грција и Турција — Договор за размена на грчкото и турското население и Протоколот, потпишан во Лозана на 30 јануари 1923 г. (англиски)

Координати: 40°19′03″ N; 21°39′58″ E﻿ / ﻿40.3175° СГШ; 21.6660° ИГД﻿ / 40.3175; 21.6660
**Караш** е долга река во Банатскиот регион Војводина, Србија и Романија и лева притока на Дунав.  Реката Караш е со површина од 1, 400 километри и иако е канализиран не е пловен.

Име
---

Во римско време, реката била позната како **Апо**, од тракиски збор што значи „вода". Унгарското име е *Карас*.

Романија
--------

Карас потекнува од планините Анина, североисточно од градот Анина, блиску до изворите на реките Барзава и Нера. Тој поминува низ Романија во должина од 59 км, течејќи кон север во неговите рани дострели пред да сврти југозападно кај градот Карашова каде што прима многу кратки притоки, особено, левата притока на *Лишава*, потоа поминува многу села (вклучувајќи ги Ѓурѓова, Тицваниу Маре, Градинари, Варадија, Мерчина, Врани) пред да влезе во српската покраина Војводина. Во Романија, неговата должина е 79км и неговата големина на сливот е 1,280 км.

Србија
------

Веднаш по преминувањето на границата, Караш ги прима своите две главни притоки, *Боругу* од десната страна и *Вичиник* од лево. Ги минува селата Куштиљ, Војводинци, Добричево, Стража и Јасеново и стигнува до источната страна на Делиблатската Пешчара и ридот *Думача*, најисточната страна на Ридовите на Загајица. Од оваа точка, Караш е канализиран и инкорпориран во последниот дел од каналот Дунав-Тиса. Се протега покрај селата Дупљаја, Гребенац, Кајтасово и Банатска Паланка пред да ги заврши своите 60 kiloметарs (200,000 ст) низ Србија, се влева во Дунав кај селото Стара Паланка, спроти туристичкото место Рам.

Населени места сместени во близина на р
---------------------------------------

Во Романија: Чарашова, Горуја, Тивчаниу Маре, Градинари, Варадиа,Caraşova, Врани

Во Србија: Куштиљ, Војводинци, Добричево, Стража, Јасеново, Дупљаја, Гребенац, Кајтасово, Банатска Паланка, Стара Паланка

Притоки
-------

Следниве се притоките на Караш (од извор до уста):

Лево: Бухиу, Раичовацеа, Серениац, Гарлиште, Горуита, Лисава, ВичиничBuhui,

Десно: Извору Маре, Јервану Маре, Комарник, Гелуг, Догнечеа, Бархеш, Циорноват, Варадија, Боругу

Крашовани
---------

Крашовани или Карашани, се луѓе со јужнословенско потекло, населени околу градот Царасова во горниот тек на реката. Познати како добри земјоделци и занаетчии со проценет број од 20.000 по Втората светска војна.

Наводи
------

1. ↑  parameter error
2. 1 2 3  parameter error

* *Мала Просветна Енциклопедија*, Трето издание (1985); Просвета;ISBN 86-07-00001-2
* Јован Ѓ. Марковиќ (1990): *Енциклопедиски географски лексикон Југославија* ; Свјетлост-Сараево;ISBN 86-01-02651-6
Планот на Микеланџело за плоштадот Кампидољо. Гравура од Етјен Дуперак, 1568.
**Кампидољо** е познат плоштад во Рим дизајниран од Микеланџело Буонароти. Плоштадот го формираат раскошни мермерни приодни скалила и три згради од кои спротивните имаат симетрични фасади. Во централната зграда на плоштадот се наоѓа градската куќа на Рим, кајшто сѐ уште се вршат венчавки. Останатите згради се седиште на Капитолските музеи, кои содржат некои од најубавите и највредните уметнички дела од антиката и ренесансата.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 237017216
* GND: 4688000-8
* BNE: XX4987227

 |

 |
Карантин на островот Видо во 1916 г.
**Карантин** — присилна мерка за проверка на заразни болести. Се состои од збир медицинско-санитарни и административни мерки за спречување на појавата и ограничување на ширењето на заразни болести. Тоа е изолација за одредено време на заболени од заразни болести или на луѓе што биле во допир со нив за да се избегне ширење на болеста. За тоа време, управуваните лица престојуваат во силно чувани карантински области (за луѓе) или карантински складови (за животни), под строг медицински надзор. Лицата што не покажуваат знаци на заразна болест се ослободуваат.

Наводи
------

1. ↑  von Csefalvay, Chris (2023), „Modeling the control of infectious disease", *Computational Modeling of Infectious Disease* (англиски), Elsevier, стр. 173–215, doi:10.1016/b978-0-32-395389-4.00015-3, ISBN 978-0-323-95389-4, Посетено на 2023-03-02
2. ↑  „карантин" — Дигитален речник на македонскиот јазик

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Карантин" на Ризницата ? |
**„Карамустафините синови"** (српски: *Карамустафини синови*) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт".

Содржина
--------

Карамустафа-бег, управник на областа во која се наоѓа Света Гора, е познат како немилосрден и насилен турски великодостојник. Тој е несреќен поради тоа што нема деца, но еднаш дознава дека во манастирот Хиландар расте лоза чии гроздови им помагаат на жените што не можат да забременат. За да се увери во тоа, тој ја испраќа својата кучка во манастирот и, навистина, таа се враќа со пород. Така, тој и неговата жена одат во близина на манастирот и набргу таа раѓа два сина, а тој ветува дека нив ќе ги испрати во манастирот. Подоцна, Карамустафа добива уште повеќе деца, а неговите првородени синови се истакнуваат во борбите, зашто не чувствуваат никаква болка. Кога синовите наполниле 17 години, бегот ги испраќа во манастирот, но калуѓерите не ги прифаќаат и така тие не стануваат монаси. Подоцна, едниот брат станува благајник во турската војска, додека другиот станува дервиш.

Наводи
------

1. ↑  Milorad Pavić, *Ruski hrt i nove priče*. Beograd: Književne novine, 1986, стр. 41-43.
**Шанен Марија Доерти** (англиски: *Shannen Maria Doherty*) (родена на 12 април 1971

) — американска глумица. Таа се здобива со слава во улогата на Хедер Дјук во црната комедија *Heathers* во 1989. Како и да е, таа е најдобро позната по нејзината улога на Бренда Волш во телевизиската серија на Арон Спелинг, *Беверли Хилс, 90210* и по улогата на Пру Халивел во серијата *Волшебнички* исто така серија од Арон Спелинг. Моментално, таа се појавува во третото продолжение на *Беверли Хилс, 90210*, 90210 повторно во улогата на Бренда Волш.

*Оваа статија за глумец/глумица од САД е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 18026060
* LCCN: no2001017023
* ISNI: 0000 0001 1468 4640
* GND: 119185180
* BNF: cb13963961s (податоци)
* BIBSYS: 7034352
* MusicBrainz: 028e154f-c1b0-42fc-9ac0-bc06fb507a1d
* NLA: 40128682
* BNE: XX1260830

 |

 |
**Црквата Санта Марија дел Мар** (шпански: *Santa María del Mar*) е црква која се наоѓа во Барселона, Каталонија, Шпанија. Црквата била изградена во периодот од 1329 до 1383 година. Градбата претставува исклучителен пример за каталонската готска архитектура, како една од најневообичаените згради во средниот век.

Објектот зџа првпат се споменува во 998 година. Неговата изградба била промовирана од страна на Бернат Лул, кој во 1324 година бил назначен за одговорен на црквата. Градежните работи започнале на 25 март 1329 година, а камен темелник на храмот бил поставен од страна на кралот Алфонсо IV од Арагон. За главен архитект бил назначен Беренгер де Монтагут, назначен за дизајнирање на зградата и Рамон Деспиг. Во 1379 година храмот бил зафатен од пожар, по кое објектот бил реновиран и конечно на 15 август 1383 година проектот бил целосно завршен. Во 1428 година, од земјотресот бил уништен розетниот прозорец. Новиот прозорец бил изработен во 1459 година и по една година било додадено и стаклото. Сликите и барокниот олтар биле уништени во пожар од 1936 година. Параклисот бил изграден во текот на 19 век.

Наводи
------

1. 1 2 3  Cirici, Alexandre. *Barcelona paso a paso*, Barcelona, Editorial Teide, S.A. 2nd ed. 1981
2. 1 2  Hernàndez-Cros, Josep Emili (ed.). *Catàleg del Patrimoni Arquitectònic Històrico-Artístic de la Ciutat de Barcelona*, Barcelona, Ajuntament de Barcelona, 1987

Надворешни врски
----------------

* 360º панорама од црквата Архивирано на 20 јули 2009 г.
* Фотографии

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за црква или сличен христијански објект е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква Санта Марија дел Мар" на Ризницата ? |

Координати: 41°23′01″N 2°10′55″E﻿ / ﻿41.38361° СГШ; 2.18194° ИГД﻿ / 41.38361; 2.18194
**Елејн Арингтон** (англиски: *Elayne Arrington*) — американска математичарка и инженер. Таа била првата афроамериканска жена која дипломирала на Училиштето за инженерство на Универзитетот во Питсбург. Во 2017 година, Арингтон ја добила наградата Почитуван бивш студент од Афро Американскиот Совет на бивши студенти.

Ран живот и образование
-----------------------

Елејн Арингтон пораснала во Западен Мифлин, Пенсилванија, и дипломирала на средното училиште Хоместад во 1957 година, каде што била на заминување, добивајќи втор највисок математички САТ резултат во земјата (797 од вкупно 800). Тој резултат бил препорака за да добие стипендија за да студира за машински инженер на Универзитетот во Питсбург, но спонзорот ја повлекол својата апликација за стипендијата, велејќи дека парите требале да им бидат дадени на мажите, бидејќи жените не ги завршуваат инженерските програми.

Во 1961 година таа станала првата жена која дипломирала на Училиштето за инженерство на Универзитетот во Питсбург. Магистрирала по математика на Универзитетот во Дејтон, Охајо. Додека работела на нејзината магистерска тема, Арингтон, исто така, земала курсеви по математика на Универзитетот во Оксфорд. Таа станала 17. афроамериканска жена во САД која докторирала по математика.

Кариера
-------

Арингтон станала воздухопловен инженер во Одделот за странска технологија на Воздухопловната База Врајт-Патерсон во Дејтон, Охајо, каде што таа работела на анализата на перформансите на авионите од Советскиот Сојуз. Подоцна се вратила на Универзитетот во Питсбург, каде станала придружен професор по математика.

Наводи
------

1. ↑  Wojcik, Joe (15 February 2017). „Pioneer role model for next generation". *www.bizjournals.com*. Посетено на 2018-05-30.
2. 1 2 3  „Four Inspiring African-American Women Honored at University of Pittsburgh - SWSG". *SWSG* (англиски). 2017-07-20. Посетено на 2018-05-30.
3. 1 2 3 4  „Elayne Arrington". *www.pts.edu* (англиски). Посетено на 2018-05-30.
4. ↑  „Robert Hill: Pittsburgh's own 'Hidden Figures'". *Pittsburgh Post-Gazette* (англиски). Посетено на 2018-05-30.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* MGP: 9859

 |

 |
**Ефектот на пеперутка** е метафора која се користи во теоријата на хаосот за да се објасни зависноста на движењето на еден објект во просторот од неговата почетна местоположба. На пример - ако пуштиме едно топче да се движи по закосена рамнина неколкупати ќе забележиме дека тоа топче никогаш нема да се придвижи по истата патека. Ефектот на пеперутка е многу применлив во Метерологијата бидејќи атмосферските појави се резултат на последователни промени кои водат од една кон друга.

Потекло на фразата
------------------

Оваа фраза првпат ја воведува американскиот научник Едвард Лоренц. Идејата е дека една пеперутка коа се наоѓа во Бразил со замавнувањето на нејзините крилја предизвикува многу мали атмосферски појави кои преку домино-ефектот можат да се претворат во огромни атмосферски појави како на пример торнадо во САД.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**Жил Франсоа Феликс Флери-Хусон** (17 септември 1820

 – 6 декември 1889

) — француски романописец и критичар, поддржувач на реализмот како движење во книжевноста и ликовната уметност. Делата ги потпишувал под името Шанфлери.

Во 1843 се преселил во Париз каде го запознал Шарл Бодлер, а следната година почнал да пишува критички осврти под името „Шанфлери" во списанието *L'Artiste*. Бил еден од првите промотори на делата на Гистав Курбе, споменувајќи го во статија во *Le Pamphlet* во 1848. Во 1850, време кога шпанската уметност била игнорирана од критиката, тој позитивно го оценил Ел Греко, а ги рецензирал и сликите на браќата Ленен и Морис Кантен де Ла Тур. Имал и кратка афера со Евелина Ханска во 1851, вдовица на неговиот пријател Оноре де Балзак.

Неделникот *Le réalisme* го уредувал во периодот 1856–1857. Негов најпознат роман е *Буржуите од Моленшар* (1854), кој се смета за едно од најраните реалистични дела. Во 1869 ја објавил збирката есеи за мачки *Разговори*, во која имало портрети на мачки од познати уметници, а била издадена од француската ботаничка библиотека. Од 1872 до смртта во 1889 бил директор на Севрскиот порцелански завод. Ликот на Марсел од романот *Сцени од животот на боемите* на Анри Морже бил делумно иснпириран од Шанфлери. Морже и Шанфлери биле блиски пријатели.

Наводи
------

1. ↑  Champfleury, *Nouvelles réchérches sur la vie et l'oeuvre des frères Le Nain*, 1862.
2. ↑  Robb, Graham. Balzac: A Biography. New York: W. W. Norton &x Company, 1994. ISBN 0-393-03679-0. p. 414.

Надворешни врски
----------------

* Дела од Jules Champfleury на проектот „Гутенберг"
* Дела од или за Шанфлери на Семрежниот архив
**Инду Сандресан** е индиско-американска авторка на историска фикција.

Кариера
-------

Нејзиниот прв роман *"Дваесеттата сопруга"* бил за тоа како една млада вдовица по име Меруниса, ќерка на персиски бегалци и сопруга на еден авганистански командант, станува царица на империјата на Могол под името Нур Јахан. Нејзиниот втор роман *Празникот на розите* е продолжение на *"Дваесеттата сопруга"*. Таа е исто така автор на *"Сјајот на тишината"*, историска фикција поставена во измислена индиска кнежевна држава непосредно пред индиската независност во 1947 година.

Нејзината кратка белетристика се појавила во Преглед на Винсент брадерс и на iVillage.com. []
[  ]

Лично
-----

Таа е родена и израсната во Индија како ќерка на индиски воздухопловен пилот, кој починал во несреќа додека бил на должност. Семејството потоа се преселило во Бангалор, каде што со нетрпение ги собрала книгите. Таа потоа се преселила во САД за постдипломски студии на Универзитетот во Делавер. Таа станала МСП во операции за истражување и магистер по економија. Таа била мажена и живеела во Сиетл, Вашингтон со нејзиниот сопруг и ќерка  .

Награди
-------

* Државната награда за книгата во Вашингтон за *"Дваесеттата сопруга"* во 2003 година.

Работи
------

Трилогија на Таџ Махал
* *Дваесеттата сопруга"* (2002)
* *Празникот на розите* (2003)
* *Сенка Принцес* (2010)

Друго
* *Сјајот на тишината* (2006)
* *Во манастирот на малите цвеќиња* (2008)
* *Планината на светлината* (2013)

Наводи
------

1. ↑  "She lives in Seattle, Washington" *Indu Sundaresan's website*.
2. ↑  "Do you know what we read last year?" *The Hindu*.
3. ↑  "Mesmerised by the Mughal era" Архивирано на 16 февруари 2013 г. *The Hindu.*
4. 1 2  „Indu Sundaresan: Biography". *www.indusundaresan.com*. Архивирано од изворникот на 2018-05-27. Посетено на 19 June 2017.
5. 1 2  „About" (англиски). Посетено на 2019-06-10.

Надворешни врски
----------------

* Дела од или за Инду Сундаресан во разни библиотеки (каталог WorldCat) (англиски)

* Читач и писател Бидете , есеј од авторот
* "Интервју со романописец Инду Сандражан" Архивирано на 7 мај 2008 г. *Калифорниски литературен преглед*, 3 април 2007 година.
**Шангај Бејби** е книга од познатата кинеска писателка Веј Хуј.

Тоа е една вистинска приказна за љубовта и страста. Книга која никого нема да остави рамнодушен. Книга која ги руши сите предрасуди и јавно говори за животот во кинеското општество на крајот на 20 век.
Шангај Бејби е прво и воедно најпровокативно и најконтроверзно дело на авторката Веј Хуј, светски хит преведен на осумнаесет јазици ширум светот.
Изразито експлицитно еротски полуавтобиографски роман кој по објавувањето во 1999 година беше забранет во Кина заради провокативните еротски содржини и копии од книгата биле јавно спалени, но сето тоа уште повеќе ја зголемило популарноста на авторката и секако популарноста на нејзината книга. Во 2007 година, по позитивните критики и бараноста на романот од страна на читателите, за романот е направен филм, во режија на Беренгал Пфал и глуми кинеската глумица Bai Линг во главната улога на Коко, растргнатa помеѓу нејзините двајца љубовници, и маченa од страна на нејзиниот измама, нејзиниот недовршен роман и конфликтните чувства кои се вклучени во љубовта, страста и неверството, Коко се обидува да сфати која е таа и што сака од животот.

Наводи
------
**Добромирово** — македонски православен манастир во демирхисарското село Слепче. Манастирот е сместен во источните падини на Илиница, огранок на Бигла на само 3 км од познатиот Слепченски манастир. До него води тампониран пат.

Манастирот е возобновен во средината на XX век врз остатоците од истоимената црква и некропола од средниот век. Манастирската црква е посветена на Пресвета Богородица Балаклија. Манастирот е идеален за ловен туризам, затоа кај населението е познат како манастир на ловџиите и располага со сместувачки капацитети.

Според легендите, манастирот Добромирово е поврзан со војсководецот Добромир на Самоиловата војска. 
Во неговите конаци низ вековите свој одмор наоѓале и македонските самостојни владетели Добромир Хрс и Добромир Стрез. По нивното име манастирот го добило името „Добромирово".

Слава на манастирот е Источен Петок, по Велигден и Илинден. Во непосредна близина на манастирскиот двор се подигнати нови конаци. .

Објекти
-------

Црква
Главна статија: Црква „Пресвета Богородица Балаклија" - Слепче
Денешната манастирска црква е изградена на помал дел од старите темели во 1970 г. Според археолошките наоѓалишта тука постоела црква од средниот век.

Конаци
Манастирот располага со два конака.

Други
* Добромирово — археолошко наоѓалиште од типот на црква и некропола од средниот век
* Самоилова Чешма — во близина на манастирот. Таа кај народот е позната по нејзината лековита вода.

Наводи
------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Добромирово (манастир)" на Ризницата ? |

1. ↑  Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). *Карта на верски објекти во Македонија*. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
2. ↑  Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). *Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2*. Скопје: МАНУ. стр. 142. ISBN 9989-649-28-6.

Галерија
--------

* Манастирските конациМанастирските конаци
* Патоказ за манастиротПатоказ за манастирот
* Манастирската цркваМанастирската црква
* Внатрешноста на храмотВнатрешноста на храмот
**Доброта** — легендарен војвода од шеснаесеттиот век од село Железница, Пиринскиот дел на Македонија. Според легендата со неговата дружина организирал одбрана на селото против Турците, коишто сакале до го исламизираат населението. На Велигден, денот кога требало да бидат обратени во исламот, Доброта и неговите другари го уништиле целиот турски одред заедно со турските првенци, ги запалиле куќите на селото и го напуштиле. Новото село го изградиле повисоко во Малешевска планина. Местото крај селото, од кое четата гледала за Турци, се вика Доброта. За војводата е зачувана и народна песна „Доброта војвода".

Наводи
------

1. ↑  Енциклопедија „Пирински крај", том I. Благоевград, Редакција „Енциклопедија", 1995. ISBN 954-90006-1-3. с. 278.
**„Црниот Петар"** (чешки:*Cerný Petr*) - чехословачки филм од 1964 година, во режија на Милош Форман, кој е еден од авторите на сценариото, заедно со Јарослав Матоушек. Притоа, филмот е снимен според романот на Јарослав Папушек. Главните улоги ги толкуваат: Ладислав Јаким (Ladislav Jakim), Јан Вострчил (Jan Vostrčil), Владимир Пухолт (Vladimir Pucholt), Зденек Кулханек, Божена Матушкова и Павла Мартинкова (Pavla Martinkova). Според многумина, ова е најуспешниот филм на Форман, кој претставува убедлива студија на провинцискиот живот и на генерацискиот јаз, а истовремено диксретно ја критикува тогашната состојба во Чехословачка и го игнорира општоприфатениот ред. Поради тоа, тој добил одлични оцени од странските филмски критичари.

Синопсис
--------

Петар (го игра Јаким) е младо момче, кое се вработува во една продавница, каде треба да внимава да не крадат купувачите. Еден ден, во продавницата влегува господин, а Петар помислува дека тој е крадец и го следи низ градот. Кога се враќа дома, таткото (го игра Воштрцил) на Петар го кара за лошата постапка и го советува како треба да се однесува во иднина. Петар е вљубен во убавата девојка Павла (ја игра Мартинкова) и ја кани на игранка, но поради своите слаби танчерски вештини, таму упорно го одложува одењето на подиумот. На забавата се појавува и момчето Ченда (го игра Пухолт), кој е вљубен во една девојка, но нема храброст да ѝ пријде, па затоа се опијанува и му додева на Петар. Еден ден, Петар конечно гледа како една жена краде во продавницата, но не презема ништо против неа. Поради тоа, татко му повторно му држи лекција, а Петар изјавува дека не сака да работи во продавницата. Тогаш, во нивниот стан доаѓа Ченда, со намера да ги врати парите што ги зел на заем од Петар. Таткото на Петар го кара и Ченда, така што тој брза да го напушти станот.

Наводи
------

1. ↑  HRT, Crni Petar, čehoslovački film - Rani Forman (пристапено на 13.9.2021)
2. ↑  IMDb, Black Peter (1964) (пристапено на 18.11.2018)
**Црногорка** е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско.

Ова е полетно оро, кое се игра со брзи и мали чекори. Обилува со потскокнувања и странични движења. Почетната позиција на орото е кога играчите се свртени еден до друг во полукруг, со лицето кон центарот на кругот. Се игра со рацете слободоно спуштени надолу. Постојат пет варијанти на играње на ова оро.

Наводи
------

1. ↑  Михаило Димоски: Македонски народни ора, Наша Книга, Скопје, 1977, стр. 62-66

Надворешни врски
----------------

* Црногорка во изведба на ЖКУД Владо Тасевски

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија оро или играорство е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Душко Димитровски ( 1919
 во Скопје — 12 април 1945

 во Шид, Србија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Потекнувал од градско сиромашно семејство. Откако завршил основно училиште, изучил занает. Работел како тапетар. Во ноември 1944 година стапил во Треттата македонска ударна бригада, со која учествувал во завршните операции за ослободување на Македонија и својот роден град, Скопје. Со Бригадата исто така учествувал во акциите против балистичките банди. Во Земун завршил воена обука за ракување со ново оружје, а потоа се приклучил во големата пролетна офанзива на Првата Југословенска Армија, во чиј состав била и неговата Бригада. При големиот пробив на Сремскиот фронт, во еден јуриш на германски бункери, храбро загинал кај Шид, на 12 април 1945 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив - Скопје. 1969. стр. 54. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Душан Танасков Чивлачки** ( 1922
 во Побожје, Скопско —  1945
 некаде во Војводина, Србија) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Завршил основно училиште, па се занимавал со земјоделство и чување добиток. Во септември 1944 година стапил во редовите на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, учествувајќи во сите нејзини борби против балистите и германците на падините на Скопска Црна Гора. Бил учесник и во акциите за ликвидирање на балистичките банди на Косово. Во составот на Шеснаесеттата македонска ударна бригада учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Во една од тие борби против германците, храбро загинал некаде во Војводина. Бил закопан на самото место на загинувањето, но точно не се знае каде.

Поврзано
--------

* Љубомир Чивлачки

Наводи
------

1. ↑  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 162. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
**Душко Тодосав Младеновски** (2 февруари 1922

 во Трновац, Кратовско —  1944
 во Виница) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Желбата за образованието му останала неостварена. Како седумгодишно дете е земен за овчарче кај поимотните селани, а подоцна работел ѝ како момок на туѓи имоти. Иако самоук, бил природно интелигентен и напреден младинец. Во едноличниот и тежок живот, во кој бил понижуван, ја почувствувал нечовечноста и суровата експлоатација. Се поврзал со напредните младинци од селото и градот Кратово и почнал активно да го помага народнооелободителното движење. Во мај 1944 година додека бил регрутиран во бугарската војска и служел во Штип, добил задача од партиската организација од магацинот да подигне еден товар муниција и да ја пренесе на слободната територија за партизаните. Со уште еден другар под тешки околности задачата ја исполниле, а со тоа пристапиле во редовите на НОВ. Неколку месеци подоцна, во борбите со бугарскиот окупатор во близината на Виница, Душко бил убиен, а неговиот гроб не бил откриен.

Поврзано
--------

* Андон Младеновски

Наводи
------

1. 1 2  *Нивната борба за слобода, наш патоказ за иднината*. Кратово: Општински одбор на СЗБ НОВ Кратово. 1985. стр. 43.
**Единствена вистина** (англиски: *One True Thing*) е американски филм, во режија на Карл Френклин. Главните улоги ги толкуваат: Мерил Стрип и Рене Зелвегер.

Содржина
--------

Елен Гулден го посветила својот живот на желбата да стане успешна новинарка. Кога дознава дека нејзината мајка умира од рак, нејзиниот живот се менува од корен. Татко ѝ ја притиска да се врати дома и да се откаже од нејзиниот живот, поради болеста на мајка ѝ.

Наводи
------

1. ↑  „Единствена вистина", *Антена*, број 852, 24.10.2014, стр. 18.
2. ↑  „Единствена вистина", *Антена*, број, 857, 28.11.2014, стр. 16.
3. ↑  „Единствена вистина", *Антена*, број 870, 27.2.2015, стр. 25.
*Ова е статија за новата мавровска црква. За други значења видете на појаснителната страница*

|  |
| --- |
|  **Свети Николај** |
|  |
| 
Поглед кон црквата |
| **македонска православна црква** |
| **Епархија** | Тетовско-гостиварска |
| **Архијерејско намесништво** | Гостиварско |
| **Парохија** | Мавровска |
| Местоположба |
|  |
| **Место** | Маврово |
|  **Општина** | Маврово и Ростуше |
|  **Држава** | Македонија |
| Општи податоци |
| **Покровител** | Свети Никола |
|  **Изградба** | 1996 |
|
|  **Осветување** | 3 јуни 2008 |
|  **Ктитор** | Душан Петрески |
| Архитектонски опис |
|

**Црква „Св. Никола" - Маврово** (наречена и „Св. Николај") — главна манастирска црква на Мавровскиот манастир, која се наоѓа во селото Маврово во Општина Маврово и Ростуше. Таа е една од најголемите цркви во Мавровскиот регион.

Градба
------

Црквата е со димензии слични на потопената во езерото. Основата ѝ е 15 на 20 метри, со височина од 18 метри, а камбанаријата е 20 метри. Уредувањето и изградбата чинеле повеќе од 1,5 милиони евра. За изградба свои прилози дале 120 стопанственици од Македонија и од други земји. До црквата, која се наоѓа до патот што води кон ски-центарот Маврово, се симнува по 33 скалила. Во дворот има и седум чешми, клупи и тревник, а планирано е да се изгради и конак. Црквата била предадена во употреба во рамките на јубилејот 50 години од обновувањето на МПЦ-ОА.

Храмот е карактеристичен по својата пространост во надворешниот и внатрешниот пронаос, нартексот и неговиот олтар. Тој има прекрасно изработен иконостас. Неговиот фрескоживопис е комплетен и поставен на поголеми површини и со мотиви на сликање усогласени на препораките од светите канони. Забележливо е и присуството на кружни столбови украсени со мотиви од животот Христос. Неговата градба е грандиозна, со совршени линии на аглите, а на горниот дел се извишива централна купола со насликан Седржител, како израз на достигнатото совршенство во градителството на сакралните објекти.

Галерија
--------

Фрескоживопис
* Средишната купола во цркватаСредишната купола во црквата
* Средишната купола со главниот лустер во цркватаСредишната купола со главниот лустер во црквата
* Поглед на иконостасот на цркватаПоглед на иконостасот на црквата
* Дел од внатрешностаДел од внатрешноста
* Дел од внатрешностаДел од внатрешноста

Надворешност
* Поглед на цркватаПоглед на црквата
* Црквата во зимаЦрквата во зима
* Поглед на камбанаријата на цркватаПоглед на камбанаријата на црквата
* На заоѓање на сонцетоНа заоѓање на сонцето
* Поглед од дворотПоглед од дворот

Поврзано
--------

* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија
* Маврово

Наводи
------

1. ↑  „Осветена црквата „Св. Никола" во Маврово". Повардарска епархија. 2008. Посетено на 2011-11-20.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Црква „Св. Никола" - Маврово (нова)" на Ризницата ? |

* Осветување на манастирската црква на свети Николај во Маврово

Координати: 41°39′52″N 20°44′00″E﻿ / ﻿41.66444° СГШ; 20.73333° ИГД﻿ / 41.66444; 20.73333