recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Кирил Дојчиновски** (роден на 14 јули 1943

, Скопје, Југославија — 10 август 2022

) — поранешен македонски и југословенски фудбалер.

Животопис
---------

Кирил Дојчиновски е роден на 14 јули 1943 година во Скопје. Починал на 10 август 2022 година во родниот град.

Кариера
-------

Кирил својата кариера ја започнал во ФК Вардар. За првиот тим заиграл во сезоната 1963-1964, а дресот на Вардар го носел до јуни 1967 и во тој период одиграл 106 првенствени натпревари. Потоа, тој преминал во Црвена звезда, а дебитирал на 22 јули 1967. До 14 мај 1974 година, тој одиграл вкупно 420 натпревари за Црвена звезда од кои 189 биле првенствени при што постигнал 11 голови. Со Црвена звезда освоил четири шампионски титули: 1967-1968, 1968-1969, 1969-1970 и 1972-1973, како и два трофеи од Фудбалскиот Куп на Југославија (1968 и 1970). Кариерата ја продолжи во Франција, во екипите Троја (1974-1975) и Париз (1975-1977) каде што ја завршил кариерата.

Дојчиновски играл и за фудбалската репрезентација на СФРЈ при што настапил и на Светското првенство во 1974 година.

По завршувањето на професионалната кариера, тој работел како тренер на неколку клубови во Ел Салвадор, а исто така бил и тренер на фудбалската репрезентација на Ел Салвадор. Потоа, тој бил тренер и неколку македонски фудбалски клубови, како: ФК Вардар, ФК Пелистер, ФК Македонија Ѓорче Петров, ФК Брегалница од Штип и ФК Брегалница од Делчево.

Надворешни врски
----------------

* Профил на Репрезентација РС Архивирано на 9 јуни 2009 г.

Наводи
------

1. ↑  mkd.mk (2022-08-10). „Почина Кирил Дојчиновски, легендата на македонскиот фудбал". *mkd.mk*. Посетено на 2022-08-12.
2. ↑  Официјално мрежно место на Фудбалската федерација на Македонија (пристапено на 12.8.2022)
3. ↑  Официјално мрежно место на Фудбалската федерација на Македонија (пристапено на 12.8.2022)
**Клан Исток** е македонска хип-хоп група, формирана во 2000 година. 

Фотографија од Клан Исток, направена во Арена Рекордс (Скопје) во 2018 година

Членови
-------

Членовите на групата кој го издаде првиот албум го објави во 2005 година под насловот „Првиот удар" се: Профо (Славчо Ковилоски), Човекот Х (Стојан Каевски), Братот Алек

(Александар Ковилоски), Деко (Дејан Методијески) и Маријачи.

Првиот удар
-----------

Албумот беше објавен во 2005 година. Од овој албум произлегоа сингловите: „Рапери во криза", „Од Скопје до Софија", „Пријател" и „Кој е кој". Описот на албумот од медиумите беше оквалификуван како: „Првиот удар на хип-хоп кулурата".

Отворена сезона
---------------

По неколкугодишна пауза, во која членовите на групата објавија свои соло албуми, во 2013 година Кланот Исток го издаде вториот албум „Отворена сезона". На албумот работеа Братот Алек, Деко, Човекот Х и Профо, заедно со продуцентот Мац А.Д.

Активности на групата
---------------------

Во својата биографија, Кланот Исток ги има впишано неколкуте гостувања во Србија и Бугарија, како и повеќе настапи во Македонија (МКЦ, Б2, Кастро).

Групата има настапувано како предгрупа на членот на легендарните Wu Tang Clan – RZA, била предгрупа на познатиот американски рапeр Jeru The Damaja, учесник на Балканскиот хип-хоп фестивал. Таа е една од ретките групи на почетокот на новиот милениум кои снимале спот на филмска лента.

Како членови на Клан Исток, Профо и Братот Алек имале повеќе активности за збогатување на македонската урбана култура со одржување на предавања за хип-хоп и урбаната култура ширум државата во Скопје (Филозофски факултет, American Corner-Скопје, Точка, гимназиите „Јосип Броз" и „Орце Николов"), Битола, Струга и на други места.

Лирики
------

Главна тема во нивните песни се хардкор рап актови и социјалниот активизам, иако не се изоставени и други теми. Групата често повикуваше на промена на македонскиот политички систем, опишувајќи го како кревок, кршлив, лажен и корумпиран. Покрај песните кои во себе имаа социјална нитка, во некои песни интерес на членовите на групата се и забавите и друштвениот живот.

Наводи
------

1. ↑  Петровски, Димитар (24 јуни 2005 година). „Првиот удар на хип-хоп културата". *Антена*. број 367. Проверете ги датумските вредности во: `|date=` (help)
2. ↑  „Клан Исток ќе промовираат албум". *МКД.мк*. Архивирано од изворникот на 2023-01-23. Посетено на 2018-07-18.
3. ↑  „Хип-хоп журка со Клан Исток". *Вечер*. Архивирано од изворникот на 2016-08-20. Посетено на 2018-07-18.
4. ↑  „М.А.Н. по четврти пат ќе ја обединат домашната алтернативна сцена". *Радио МОФ* (англиски). 2018-06-10. Посетено на 2018-07-18.
Големо Војводство Баден.
**Баден** (германски: *Großherzogtum Baden*) била германска држава од 1806 година до 1952 година, кога директно изразена со волјата на граѓаните се обединила со своите соседи Виртемберг-Баден и Виртемберг-Хоенколн, формирајќи ја Република Баден-Виртемберг .

Таа сè уште постои како регион, во составот на сојузната држава Баден-Виртемберг .

Во Баден 1818 либералниот устав стапил во сила, со што Баден станал првата германска држава во која била воспоставена уставната монархија. Преку воведувањето на парламентот, слободата на печатот, укинувањето на гласачките права во државата и престанокот на спроведувањето на законот за цензура, се постигнал висок потенцијал за политичка активност на граѓаните.

Војводи на Баден
----------------

* 1806-1811: Карл Фридрих
* 1811-1818: Карл Лудвиг Фридрих
* 1818-1830: Лудвиг I

### Морганатска линија

* 1830-1852: Леополд
* 1852-1858: Лудвиг II (1852–1856)
* 1858-1907: Фридрих I, (регент 1852–1856)
* 1907-1918: Фридрих II, до 22 ноември 1918 кога дал абдикција

Наводи
------

* Uwe A. Oster, *Die Großherzöge von Baden 1806–1918*. Verlag Friedrich Pustet, Regensburg 2007, ISBN 978-3-7917-2084-5.

Надворешни врски
----------------

* Landeskunde Online: Baden
* Großherzogtum Baden Архивирано на 12 јули 2014 г. – Deutsches Historisches Museum
* *Atlas, Grossherzogtum Baden* – 1838-1849
Модерна кринка
 Кринка Сицкари етничка група
 Кринка на плот
**Кринка** е издолжена глинен сад (има и стаклени) за млеко. Кринка изгледа како широк глинен бокал без рачка или капак. Кринката, по правило, има сферична форма на дното и изострена, најчесто, поисправена на врвот .

Кринка е симбол на селскиот живот и природната храна. Во него се чувале млекото и изматеното млеко, а млекото се загревало во рерната. Кринките кои висат да се исушат на колците од оградата се типичен детал од украинскиот рурален пејзаж од 19 и 20 век.

Дизајн Кринка
-------------

 Кринка, провинција Рјазан, 19 век.
Кринката имала волумен од 1-2 литри. Се изработувале без шара, со дебели ѕидови, задебелен горен раб, а понекогаш биле застаклени во потесниот горен дел. Висината била генерално 18-20 см, дијаметарот бил 12-13 см. Обликот на грлото, неговиот дијаметар и висина се дизајнирани да се фатат со рака и во исто време раката може да помине за да се измие внатрешноста на садот .

Употреба
--------

Кринка служела како добро место за складирање млеко, свежо и ладно. Поради тоа што овој сад бил направен од порозен материјал (глина), млечната течност продирала низ ѕидовите и испарувала однадвор, намалувајќи ја температурата на теглата: затоа млекото се чувало подобро.

Кринка се ставала на масата, млекото се чувало во кринка, а млекото се ставало и во рерна во кринка. Во ова јадење млекото можело да се загрее без да изгори во вистински руски шпорет. Млекото добивало беж или малку кафена нијанса, а одозгора се формирала темно кафеава, многу вкусна пена, ароматизирана и омекната од долниот слој крем.

Кршките не биле покривани со капаци, туку покриени со газа или лесна крпа за да може млекото да „дише".

Кринка е предмет за почетници за стекнување на цртачки вештини . Бидејќи обликот на кринка честопати наликува на две едноставни фигури поврзани едни со други - топка и цилиндар.

Во фолклорот
------------

### Детски фолклор (басна)

1. ↑  Даль 1881. sfn error: no target: CITEREFДаль1881 (help)
2. ↑  С. И. Ожегов, Н. Ю. Шведова Толковый словарь русского языка (онлайн версия) Архивирано на 4 февруари 2024 г. (classes.ru)
3. ↑  МУЗЕЙНЫЕ КОЛЛЕКЦИИ из фондов музея-заповедника «Кижи». Кринка. (kizhi.karelia.ru)
4. ↑  Энциклопедия. Русская изба. Кринка Архивирано на 4 февруари 2024 г. (sueverija.narod.ru)
5. ↑  Pictorial-art.info Рисование простых по форме предметов быта Архивирано на 4 декември 2012 г. (pictorial-art.info)

### Руски поговорки и изреки

* Земете половина чаша кисело млеко од белобрадеецот[]
* Категория:Википедия:Нет источников с августа 2013 Во сад Категория:Википедия:Статьи с утверждениями без источников более 14 дней от има млеко, но муцката на мачката е далеку.
* На Коља, можете да убиете човек за да испиете чаша млеко.
* Како што е сад, така е и крпеницата на неа.
* Дедо има сад со млеко над дворот.

Поврзано
--------

* Печено млеко
* Ново млеко
* Бокал
* Ѓум
* Тенџере
* Грнчарска уметност

Наводи
------
**NK3 Хомеокутија 3**, исто така позната и како **NKX3-3**, **zax**, **хомеокутија гајда** или **зампоња** е паралоген ген на NKX3-2.Името го добил по италијанскиот инструмент наречен зампоња. NKX3-3 истиот не е присутен во човечкиот геном.

Функција
--------

NKX3-3 е фактор на транскрипција на хомеодомен. Тој игра улога во развојот на ларвниот скелет на анураните полноглавци. Уништувањето на овој ген за хомеокутија е поврзан со NKX3-2 во *Xenopus laevis* предизвикува фатална деформација на главата, исчезнување на 'рскавицата на вилицата и поместени мускулни вметнувања.

Наводи
------

1. ↑  „The Xenopus bagpipe-related homeobox gene zampogna is expressed in the pharyngeal endoderm and the visceral musculature of the midgut". *Development Genes and Evolution*. **209** (2): 132–4. February 1999. doi:10.1007/s004270050236. PMID 10022957.
2. ↑  „Conservatism and variability of gene expression profiles among homeologous transcription factors in Xenopus laevis". *Developmental Biology*. **426** (2): 301–24. June 2017. doi:10.1016/j.ydbio.2016.09.017. PMID 27810169.
3. ↑  Lukas, Paul; Schmidt, Jennifer; Olsson, Lennart (2020). „Knockdown of zax in Xenopus laevis leads to craniofacial malformations and the absence of the intramandibular joint". *Vertebrate Zoology* (англиски). **70** (1): 14. doi:10.26049/VZ70-1-2020-02.

Поврзано
--------

Надворешни врски
----------------
**Оштима** (дијалектно: *Ошчима* или *Осчима*; грчки: *Τρίγωνο*, *Тригоно*; до 1927 г. *Όστιμα*, *Остима*) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Преспа од Леринскиот округ на Западна Македонија, Грција. Сместено е во областа Корешта, меѓу градовите Лерин и Костур. Во 2011 г. населението броело 29 жители.

Географија
----------

Селото се наоѓа блиску до изворот на реката Бистрица во североисточниот дел на Егејска Македонија. Лежи на надморска височина од 1 020 м, помеѓу планините Бигла на север, Гомнуш на исток и Локма и Боданца на запад.

Историја
--------

Се смета дека првите жители на Оштима се доселиле од другите делови на Македонија. Не се знае колку точно е старо селото, но првите сознанија за најстарите семејства се од XVIII век. До почетокот на XIX век во селото имало 36 семејства (околу 200 жители).

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Оштима се води како чисто македонско село во Костурската каза на Горичкиот санџак со 67 куќи.

Предание
--------

Според едно предание, на Велигден селото Оштима било нападнато од разбојничка банда која го опколила селото, го запалила и оставила многу мртви зад себе. Преживеаните селани се сокриле под една карпа во поблиската шума. Тие останале цел ден под карпата и се молеле за своите животи, што според легендата им дало нова храброст и сила да продолжат да живеат во селото. И така карпата станал симбол на храброста на оштимјаните.

Име
---

Според друго предание селото повторно било нападнато од разбојничка банда и кога бандата се враќала од опустошеното село сретнала друга банда на патот и ја посоветувала да го ограби селото со зборвоите „*ошче има*", па така богатото село станало познато како Ошчима или Осчима.

Културни и природни знаменитости
--------------------------------

Цркви
* „Св. Јован" од XV век
* „Св. Никола" од 1867 г.

Наводи
------

1. ↑  „Попис на населението од 2011 г. Трајно население". Државен завод за статистика на Грција.
2. ↑  Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Όστιμα -- Τρίγωνον
3. ↑  Михајловски, Роберт, уред. (2017). *Етнографска карта на Битолскиот вилает* (PDF). Каламус. стр. 97.

Надворешни врски
----------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Населени места во општината Преспа |
| --- |
|  |
| ОЕ Преспа | 
* Ахил
* Буковик
* Винени
* Герман
* Граждано
* Желево
* Л’нки (Лок)
* Медово
* Нивици
* Оровник
* Оштима
* П’пли
* Песодер
* Р’мби (Раби)
* Рудари
* Трново
* Штрково

 |
|  |
| ОЕ Смрдеш | 
* Брезница
* Рулја
* Смрдеш

 |
|  |
| Историски | 
* Бесвина
* Бостанџиовци
* Бушкани
* В’мбел
* Драгумица
* Дреново
* Дробитишта
* Огнило
* Опаја
* Орово
* Трново
* Шаовци

 |

 |
Ирачки анти-терористички единици движејќи се кон Мосул, 23 февруари 2017 г.
**Битката за Мосул** (арапски: معركة الموصل, *Ma'rakat al-Mawṣil*) била голем воен поход предводена од ирачките сили со сојузничките единици, Регионалната влада на Курдистан и меѓународни сили за да го преземат градот Мосул од Исламскаta Држава на Ирак и Левантот (ИСИЛ), кој го окупирал градот во јуни 2014 година. За време на воената интервенција против ИСИЛ, силите на Ирак и Пешмерга веќе имале направено неколку неуспешни обиди да го преземат градот во 2015 година и повторно во 2016 година, и покрај ограничените придобивки.

Офанзивата, наречена Операција „**Доаѓаме, Нинава**" (англиски: *We Are Coming, Nineveh*, арапски: قادمون يا نينوى; *Qadimun Ya Naynawa*) започнала на 16 октомври 2016 година, со опсада од силите врз реоните под контрола на ИСИЛ во покраината Нинава околу Мосул, и продолжила со ангажирање на ирачките војници и борците на Пешмерга во борба на три фронта против ИСИЛ надвор од Мосул, одејќи од село до село во околината. Оваа офанзива исто така претставувала најголема воена операција во светот во последните 15 години по инвазијата на Ирак во 2003 година.

Во зори на 1 ноември 2016 година, ирачките сили за специјални операции влегле во градот од исток. По жестоки борби, напредокот на Владата во градот бил забавен поради детална одбрана и присуство на цивили, иако ирачкиот премиер прогласил „целосно ослободување на источната страна на Мосул" на 24 јануари 2017 година. Ирачките војници ја започнаа својата офанзива за повторно враќање на западниот дел на Мосул на 19 февруари 2017 година.

Карта на ситуацијата во Мосул на 20 октомври 2017 г.  
     Под контрола на Владата на Ирак     Под контрола на ИСИЛ     Под контрола на силите на ПешмергаНа 9 јули 2017 година, ирачкиот премиер пристигнал во Мосул за да ја објави победата над ИСИЛ, а официјална декларација за победа била прогласена на 10 јули. Сепак, тешките судири продолжиле во финалниот џеб од отпорот на ИСИЛ во Стариот град, за уште 2 недели. Се проценува дека отстранувањето на експлозивите од Мосул и поправка на градот во текот на следните 5 години ќе бара 50 милијарди американски долари, додека Стариот град на Мосул сам ќе чини околу 1 милијарда американски долари за да се поправи.

Наводи
------

1. ↑  „Алармантен извештај од Ирак: Стигнаа првите вести од битката која ја чекаше цел свет". *Сител*. 17 октомври 2016. Посетено на 21 септември 2018.
2. ↑  „Ирачкиот премиер прогласи победа во Мосул". *МКД.МК*. 9 јули 2017. Архивирано од изворникот на 2017-07-11. Посетено на 21 септември 2018.
**Ѓорѓија С. Јованоски** ( 1922
 во Бенче, Порече — 3 мај 1945

 крај Загреб, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.

Животопис
---------

Бил роден во 1922 година во селото Бенче кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Учествувал на Сремскиот фронт и загинува во околината на Загреб, при расчистување на теренот од усташите на 3 мај 1945 година.

Наводи
------

1. 1 2  *Порече низ историјата*, Милан Ристески, НИО „Студентски збор", Скопје, 1982, стр.216



|  |  |
| --- | --- |
| Знаме на МакедонијаБиографска икона | *Оваа биографска статија за личност од Македонија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Кадмо се бори со змеј. Слика на сад, се чува во музејот Лувр.
**Кадмо** — лик од старогрчката митологија. Според митот син на Агенор и Телефаса(позната и како Агриопа). Тој бил брат на Европа, а имал и четири браќа Фојникс, Килик, Таса и Финиј. Неговото потекло се поврзувало и со Либија и Посејдон. Често прикажуван и како Феникиски кнез или крал.

Етимологија
-----------

Според некои етимолошки анализи името има потекло од Феникискиот јазик, семитски јазик сроден со еврејскиот и арапскиот. Според овие видувања името можело да означува „исток„, или пак „древен", „првороеден" итн.

Митологија
----------

### Потрага по сестрата Европа

Кадмо со своите браќа тргнал да ја пронајде сестра си Европа која Зевс ја грабнал и умешно сокрил од очите на смртните. Браќата се разделиле тргнувајќи на различни страни. Кадмо пловел со брата си Телефас кон островот Род. Тој ја почитувал Атена и ѝ подигал храмови. По смртта на брат си Телефас, Кадмо заминал во пророчиштето во Делфи, каде што Питија го посоветувала да ја напушти потрагата и да тргне по кравата и да согради град на местото каде што таа ќе падне изнемоштена.

### Исполнување на пророштвото

Кога кравата паднала изнемоштена тој од другарите побарал да ја жртвуваат на Атена. Ги пратил другарите на извор со света вода, но таму била огромна змија што повеќето од нив ги убила, но тој ја убил неа. Откако принел жртва, пред него се појавила самата божица која го посоветова забите од змијата да ги закопа во земјата, а од нив излегле „посеани луѓе". Но поради убиството на змијата Кадмо морал да одслужи осум години кај Ареј, по што му Атена обезбеди владеење со Бојота. Со помош на своите „посејани луѓе" тој соградил тебански Акропол кој по него добил име Кадмеја. Кадмо се оженил со Хармонија, ќерката на Афродита и Ареј.

Кадмо бил прв смртник на чија свадба биле присутни олимписките божества, а млада била дарувана со божествените подароци. Владееле мирно, но Кадмо му го препуштил владеењето на својот син Пентеј, кого го убила мајка му. Поради тоа Дионис им прорекол дека ќе владеат со варварски племиња, кои ќе опустошат многу хеленски градови. Но поради тоа не биле казнети бидејќи Ареј ги претворил во црни змии со сини дамки и ги испратил на Островот на Блажените. Телата им биле погребани во Илирија каде што Кадмо го имал основано градот Буто. Нивниот наследник бил синот Илирие кој тие го добиле во доцни години.

### Предание за Лихнид (Охрид)

Според една од легендите, Кадмо е основачот на Лихнид (денешен Охрид), кој ова го направил по основањето на својата династија.

Наводи
------

1. ↑  Robert Grevs, Grčki mitovi, Nolit, Beograd, 1992, str. 171 - 176.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 42637019
* LCCN: no2020006848
* GND: 118930222
* SUDOC: 111293693
* BNF: cb15060389h (податоци)
* NLA: 67154822

 |

 |
**Димче Протуѓер** (роденвоОхрид, роден на24октомври1920 - починатвоСкопје, починатна30март1995) - македонски уметник, сликар, резбар и графичар.

Протуѓер е меѓу основоположниците на сликарството во Македонија по Втората светска војна.

Животопис
---------

Роден е во семејството на Панде Протуѓеров на 24 октомври 1920 година во Охрид, Кралството на Србите, Хрватите и Словенците. Протуѓер е еден од основачите на ликовната група Денес. Слика предели, мртви природи, прави илустрации за книги и се занимава со резба на дрво. Бил директор на резбарската школа во Охрид.

Починал во Скопје на 30 март 1995 година.

Наводи
------



1. 1 2 3  „На денешен ден почина охридскиот сликар Димче Протуѓер". Ohrid Press. 30 март 2016. Посетено на 19 юли 2017. Проверете ги датумските вредности во: `|accessdate=` (help)
**Lada** — автомобилска марка на руското државно претпријатие АвтоВАЗ (поранешен ВАЗ). Почнувајќи од 2004 година, автомобилите Лада се продаваат под името LADA (напишано со големи букви и на латиница). Од јануари 2021 до мај 2022 година, заедно со Дачија, Лада била дел од деловната единица на Рено, Лада-Дачија. Првите автомобили на АвтоВАЗ биле произведени со помош на Фиат, а се продавале со името „Жигули", а во 1973 година се појавила автомобилската марка Лада, најпрвин само на странските пазари, а во 1990-тите станала главен производ на АвтоВАЗ. Во 2016 година, Рено ја презела контролата врз Лада, откако претходно (во 2008 година) започнала техничката соработка меѓу Рено и АвтоВАЗ при што Рено стекнал малцински удел. Меѓутоа, во 2022 година, Лада била вратена во сопственост на руската влада. Надвор до источноевропските земји, возилата Лада обично се познати по далеку пониската цена во споредба со нивните конкуренти.

Наводи
------

1. ↑  „"АвтоВАЗ" начнет производство LADA Xcode в течение пяти лет". *Vedomosti*. 28 August 2016. Посетено на 15 December 2017.
Првото абдицирање на Наполеон, одржано во дворецот Фонтенбло на 4 април 1814 година
**Абдикација** (лат. abdicatio = одрекување, одбивање; од ab - од далеку, и dicare, да изјави, да прогласи како да не му припаѓа) — чин на откажување и истапување од официјална служба, особено од врховна служба во државата.

Во римското право поимот исто така се применува за откажување од член на семејството, на пример откажување наследство на синот. Терминот обично се применува за монарси или оние кои официјално се крунисани.

Денес соодветниот израз за избрана или именувана функција е **официјална оставка**.

Познати абдицирања
------------------

* 305 — Диоклецијан
* 1196 — Стефан Немања
* 1399 — Ричард II
* 1444 — Мурат II
* 1556 — Карло V, (цар на Светото Римско Царство)
* 1567 — Марија I Шкотска
* 1654 — Кристина Шведска
* 1724 — Филип V Шпански
* 1759 — Карло VII Неаполски
* 1806 — Франц II, (цар на Светото Римско Царство)
* 1808 — Карло IV Шпански
* 1814 — Наполеон Бонапарт
* 1815 — Наполеон Бонапарт
* 1830 — Карло X Француски
* 1858 — Александар Караѓорѓевиќ
* 1870 — Изабела II Шпанска
* 1873 — Амадеус I Шпански
* 1893 — Лилиуокалани
* 1917 — Николај II, последниот цар на Русија
* 1936 — Едвард VIII
* 2024-Маргарета II

Наводи
------

1. ↑  Абдицирање на српските кралеви  (срп.)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4140949-8
* NKC: ph678251

 |

 |
**Планинарски дом** е градба која се наоѓа високо во планините, до која најчестоможе да се шристапи пеш, наменета за да понуди храна и засолниште на планинари, алпинисти и други. Планинарските домови најчесто се управувани од страна на некое Планинарско друштво или некое здружение посветено на пешачење, планинарство и слична рекрација во пканините.

Планинарските домови можат да понудат широк опсег на услуги, започнувајќи од засолнување и едноставни услови за спиење. Некои домови, особено во оддалечени подрачја, немаат персонал, но други имаат персонал кој подготвува оброци и пијалоци и можат да обезбедат и други услуги. Планинарските домови најчесто дозволуваат било кому да бидат нивни посетители, иако повеќето налагаат претходна најава и резервација.
**Јакуб еф. Селимоски** (Кичево,  1946
 - Истанбул, 29 март 2013

) ― македонски теолог, 11-ти реис-ул-улема во периодот на СФР Југославија.

Животопис
---------

Дипломирал на Гази Хусрев-беговата медреса во Сараево во 1966 година. По дипломирањето на медресата се запишува на Филолошкиот факултет - отсек ориенталистика во Белград. Подоцна ги продолжува студиите на Одделот цивилизации и култури на универзитетот Ал-Азхар во Каиро и дипломира во 1972 година. По враќањето во Исламската заедница бил назначен за верски и просветен референт, а малку подоцна и за секретар на Старешинството на Исламската заедница во Македонија.

По смртта на Бедри еф. Хамид, поранешен претседател на Старешинството на Исламската заедница во Македонија, Јакуб еф. Селимоски бил поставен за вршител на должноста претседател, а потоа од страна на Врховниот собор на Исламската заедница на СФР Југославија во 1981 година бил именуван за претседател на Старешинството на Исламската заедница во Македонија. Неговата подготвеност и организациски вештини резултирале со изградба и отворање на Иса-беговата медреса во Скопје, изградба и реновирање на бројни џамии, отпочнување на издавачка дејност и објавување на првиот верски билтен по Втората светска војна во Македонија, *Ел-Хилал* и промоција, како и унапредување на верската поука.

Во 1989 година Јакуб еф. Селимоски бил назначен за вршител на должноста реис-ул-улема, при што беа одржани избори на сите нивоа во Исламската заедница и биле завршени измените на Уставот на Исламската заедница. Една година подоцна, на 9 март 1991 година, со тајно гласање на седницата на Изборното тело на Реис-ул-Улема во Сараево, тој победил меѓу четворица кандидати. Неговиот избор се зема како прв слободен, демократски избор на реис-ул-улема по Втората светска војна. Ова бил и првиот и до денес единствениот реис-ул-улема кој не бил од Босна и Херцеговина. Функцијата реис-ул-улема ја извршувал за време на војните во Хрватска и Босна и Херцеговина сè до распаѓањето на Исламската заедница на СФР Југославија, односно формирањето на Обновливото собрание за Исламската заедница во Босна и Херцеговина во 1993 година.

Починал на 29 март 2013 година во Истанбул, каде бил на лечење.

Поврзано
--------

* Реис-ул-улема

Наводи
------

1. ↑  „Sjećanje na Jakub ef. Selimoskog". *preporod.com*. Посетено на 2019-10-26.
2. ↑  Умро реис Селимоски последњи реис Исламске заједнице СФРЈ rtv.rs

Надворешни врски
----------------

* Почина Јакуб Селимовски, еден од челниците на ИВЗ mkd.mk
* Јакуб еф се преселил на ахирет. Архивирано на 26 октомври 2019 г. Селимоски, последниот југословенски реис Архивирано на 26. listopada 2019..
**Макрин** (латински:*Marcus Opellius Macrinus*) бил римски цар од династијата Север. Познат е и како *Маркo Опелиj Макрин*. Роден е во 165 година. Со Римското Царство управувал од 217 година до 218 година. Негов наследник е Елагабал.

Наводи
------

1. ↑  Cooley, стр. 496. sfn error: no target: CITEREFCooley (help)
2. ↑  Naylor, Phillip (2015). *North Africa, Revised Edition: A History from Antiquity to the Present*. University of Texas Press. ISBN 978-0-292-76190-2.
3. ↑  Michael Grant (1996). *The Severans: The Changed Roman Empire*. Psychology Press. стр. 22. ISBN 978-0-415-12772-1.

  

* п
* р
* у
Римски цареви

**Принципат 27 п.н.е. — 235:**  
Август • Тибериј • Калигула • Клавдиј -{I}- • Нерон • Галба • Отон • Вителиј • Веспазијан • Тит • Домицијан • Нерва • Трајан • Адријан • Антонин Пиј • Марко Аврелиј • Лукиј Вер • Комод • Пертинакс • Дидиј Јулијан • Септимиј Север • Каракала • Макрин • Елагабал • Александар Север

  

**Криза од III век 235 - 284:**  
Максимин Трак • Гордијан I • Гордијан II • Пупијан  • Балбин• Гордијан III • Филип Арапски • Дециј Трајан • Требонијан Гал cо Хостилијан и Волусијан• Емилијан • Валеријан • Галиен • Клавдиј II • Квинтил • Аврелијан • Такит • Флоријан • Проб • Кар • Нумеријан • Карин

  

**Доминат 284 - 395:**  
Диоклецијан • Максимијан • Констанциј I Хлор • Галериј • Север II • Максенциј • Максимин II Даја • Лициниј • Константин I Велики • Константин II  • Констанс I • Констанциј II • Јулијан Отпадник • Јовијан • Валентинијан I • Валенс • Грацијан • Валентинијан II • Теодосиј I

  

**Западно царство (395 - 476):**  
Хонориј • Констанциј III • Јован • Валентинијан III • Петрониј Максим • Авит • Мајоријан • Либиј Север • Антемиј • Олибриј • Глицериј • Јулиј Непот • Ромул Августул

  

**Источно (Византиско) царство (395 - 1453):**  
Аркадиј • Теодосиј II • Маркијан • Лав I • Лав II • Зенон • Василиск • Анастасиј I • Јустин I • Јустинијан I • Јустин II • Тибериј II • Маврикиј • Фока • Ираклиј I • Константин III • Ираклиј II • Констанс II • Константин IV • Јустинијан II • Леонтиј • Тибериј III • Филипик • Анастасиј II • Теодосиј III • Лав III • Константин V • Лав IV • Константин VI • Ирина • Никифор I • Ставрикиј • Михаил I • Лав V • Михаил II • Теофил • Михаил III • Василиј I • Лав VI • Константин VII  • Роман I • Роман II • Никифор II • Јован I • Василиј II • Константин VIII • Роман III • Михаил IV • Михаил V • Константин IX • Зоја • Теодора • Михаил VI • Исак I • Константин X • Роман IV • Михаил VII • Никифор III • Алексиј I • Јован II • Мануил I • Алексиј II • Андроник I • Исак II • Алексиј III • Алексиј IV • Алексиј V • Константин XI • Теодор I • Јован III • Теодор II • Јован IV • Михаил VIII • Андроник II • Андроник III • Јован V • Јован VI • Андроник IV • Јован VII • Мануил II • Јован VIII • Константин XI


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 89202499
* LCCN: nb2010014797
* ISNI: 0000 0001 0830 8075
* GND: 119072645
* SUDOC: 190589965

 |

 |
**Христо Иванов Огненов**, познат како **Мајсторчето** или **Леринчето** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Лазар Бицанов и Христо Иванов - Мајсторчето
Огненов е роден во градот Лерин, но по потекло е од селото Загоричани, Костурско. Тој завршува основно образование и работи кај татко му како чирак ѕидар. Во 1900 г. влегува во ВМОРО. Дејствува како курир и терорист, како и врска меѓу раководителот на месниот комитет Филип Георгиев и четата на Марко Лерински. Тој бил откриен за време на Иванчовата афера од 1901 година, и станува комита во четата на Марко Лерински. Во јануари 1902 г. во Костур го убива Трајан од Кономлади, кој се движел со турски војници по селата и го тероризирал месното население. По ова убиство бега по патот кон Апоскеп, но е стигнат од еден стражар, по кого стрела со револвер, а на крајот се самоубива, за да не биде фатен жив. Погребан е во братската могила во Апоскеп.

Наводи
------

1. ↑  Николов, Борис Й (1999). *ВМОРО : псевдоними и шифри 1893-1934*. София: Издателство „Звезди". стр. 62. ISBN 954-9514-17 Проверете ја вредноста `|isbn=`: length (help).
2. 1 2  *Македонски алманахъ* (PDF). Индианаполисъ, Индиана, САЩ: Централенъ Комитетъ на Македонскитѣ политически организации въ Съединенитѣ щати, Канада и Австралия. 1940. стр. 51.
3. ↑  Спомени на Георги Попхристов
4. ↑  Христовъ, Г. П (1942). „Христо Ивановъ - майсторчето" (PDF). *Илюстрация Илиндень*. Илинденска организация. **4** (134): 9. Занемарен непознатиот параметар `|month=` (help)
5. ↑  Силяновъ, Христо (1933). *Освободителнитѣ борби на Македония* (PDF). I. Илинденското възстание. София: Издание на Илинденската Организация. стр. 135.
6. ↑  Пелтеков, Александър Г. (2014). *Революционни дейци от Македония и Одринско* (II. изд.). София: Орбел. стр. 182. ISBN 9789544961022.
Луков леб
**Луков леб** (англ. *garlic bread*) е начин на служење леб кој содржи лук. Често се користи како едноставен додаток кон тестенини и други италијански јадења. Обично се состои од леб, врз или во кој има лук и путер или понекогаш маслиново масло (може и обете). Како таков се пече на скара додека не стане реш.

Честопати се прави од багета или од италијански леб: Лебот се засекува кон дното, но сепак не до крај, за парчињата да останат поврзани. Потоа помеѓу нив се и лук (или лук во прав). Потоа лебот се пече во рерна. Парчињата може и да се издвојат, па да се мачкаат поединечно.

Меѓу современите варијанти на луковиот леб наоѓаме такви врз кои се става кашкавал, често моцарела, чедар или пак бело сирење. Може да се додаде и фин нанос на рендан пармезан за повеќе вкус. Во мексиканските варијанти често се става кашкавал, салца и лути пиперчиња.

Замрзнатиот луков леб се појавил на пазарот во 1970-тите, а негов прв производител бил Колс Квалити Фудз од Мичиген.

Веќе подолго време се расправа дали луковиот леб е варијанта на брускетата или пак американски изум.

Наводи
------

1. ↑  Колс - Дом на првиот замрзнат луков леб Архивирано на 30 април 2008 г. (англиски)
2. ↑  Времеплов на храната, за лебот (англиски)
**Стојан Христов Чакаларов** — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.

Животопис
---------

Чакаларов е роден во селото Смрдеш, Костурско во 1884 година, тогаш во Османлиското Царство. Брат е на Васил Чакаларов. Се приклучува во ВМОРО. Првично е четник на Христо Цветков. Загинува на 31 јули 1907 г. заедно со војводата Пандо Кљашев во битка со турскиот аскер над селото Дреновени.

Родословие
----------

Предлошка:Чакаларови

Наводи
------

1. ↑  „Дневник на четите, изпратени в Македония от пункт Кюстендил. 1903-1908", ДА - Враца, ф. 617к, оп.1, а.е.1, л.52
2. ↑  Пелтеков, Александър Г. (2014). *Революционни дейци от Македония и Одринско* (II. изд.). София: Орбел. стр. 519. ISBN 9789544961022.
нерешена загаткарешена загаткаПочетен изглед на загатката (лево) со нејзиното решение (десно). Бројот на мостови кој ги поврзува островите мора да биде еднаков на бројот кој е зададен за секој остров..
**Мостови**, позната и како ***хашиокакеро*** (јапонски: 橋をかけろ; во превод „градење мостови") — вид логичка загатка измислена од страна на Николи. Загатката е поставена на четириаголна мрежа (која не секогаш е нацртана) со стандардизирана големина, така што некои полиња се означени со заокружение броеви од 1 до 8 наречени „острови", додека другите се оставени празни. Целта е да се поврзат сите острови со исцртување на линии наречени „мостови" меѓу островите.

Називи
------

Во весникот *Тајмс*, загатката се појавила под називот „хаши". Во Франција, Данска, Холандија и Белгија е обајвена со името „аи-ки-аи".

Историја
--------

Загатката за првпат се појавила во 31. издание на списанието на издавачката куќа Николи од септември 1990 година, иако загатката претходно се појавила во изменет облик во 28. издание на списанието од декември 1989 година.

Правила
-------

Целта на играта е да се поврзат сите острови со мостови, така што при исцртувањето на мостовите ќе бидат задоволени следниве услови:

* мостовите претставуваат прави линии, и започнуваат и завршуваат ма различни острови;
* мостовите не смеат да сечат други мостови или острови;
* мостовите може да бидат исцратени само под прав агол;
* најмногу два моста може да поврзат два острова;
* бројот на мостови до секој остров мора да е еднаков на зададениот број за тој остров; и
* мостовите мора да ги поврзуваат островите во единствена поврзана група.

Наводи
------

1. ↑  Puzzle Cyclopedia, Nikoli, 2004. ISBN 4-89072-406-0.
2. ↑  Wanko, Jeffrey J. (2010), „Deductive Puzzling" (PDF), *Mathematics Teaching in the Middle School*, **15** (9): 524–529, Архивирано од изворникот (PDF) на 2021-01-22, Посетено на 2019-11-17.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Мостови (загатка)" на Ризницата ? |

* Мостови Архивирано на 19 септември 2020 г. — службено мрежно место на Николи (англиски)
**Јуриј Маковејчук** ( украински: *Юрій Маковейчук* ) е уметник-сликар и режисер кој работи во ретката област на анимација на кукли.

Маковејчук е роден во Киев, Украина во 1961 година. Тој се преселил во Филаделфија во 1990 година, а подоцна во Њујорк. Студирал уметност во Државното уметничко училиште Шевченко во Киев (неговите соученици таму ги вклучувале и Роман Туровски и Алина Панова ). Своите уметнички студии ги продолжил на Државната уметничка академија во Киев (BFA) и Уметничкиот институт во Филаделфија (MFA).

Кариера
-------

### Сликар

* Изложба „Дизајнирање на интелигенција" (Универзитет Флорида Атлантик).

### Филмограф

Маковејчук продуцирал два анимирани играни филмови, „Радиоман" (1999) и „Институт" (2003). На крајот „Радиоман" ја освоил наградата на фестивалот за анимација во Парма.

### Сценограф

Маковејчук учествувал (во својство на продукциски дизајнер) во многу независни филмски и телевизиски продукции во Европа, особено во норвешкиот филм „ICEKISS" од 2008 година, како и „Трите мускетари"  и „ Дванаесет столчиња", како и сетовите за изведбите на Марија Бурмака и Верка Сердјучка. Активен е и како сценски уметник („Големи очекувања", „Гоџила", „Колку што е добро", „Адвокатот на ДевиИ" и др.

Филмографија
------------

* Radioman (1999)
* Институтот (2003)

Наводи
------

1. ↑  „Архивиран примерок". Архивирано од изворникот на 2010-03-14. Посетено на 2009-10-03.
2. ↑  „архивска копија". Архивирано од изворникот на 2016-03-09. Посетено на 2022-05-19.
3. 1 2  „Людмила Гурченко Сыграет Роль Жены Кисы Воробьянинова, А Анжелика Варум -- Эллочки-Людоедки".
4. ↑  „Архивиран примерок". *kp.ua*. Архивирано од изворникот на 17 July 2013. Посетено на 3 February 2022.

* официјална страница

Надворешни врски
----------------

* официјална страница
* 
* 
* Архивирано на 20 март 2012 г.
* 
*
**Џамијата Аљедин** — џамија која се наоѓа на тврдината во градот Конија, Турција. Објектот служел како „*Џамија на престолот*" за селџучките султани и го содржи династичкиот мавзолеј. Таа била изградена во неколку фази помеѓу средината на 12 и средината на 13 век. И цитаделата и џамијата го носат името на султанот Кајкубад I.

Џамија
------

Според типичната постапка на Селџуците, христијанската базилика која се наоѓала на местото била претворена во џамија по освојувањето на градот во 1080 година. Голем дел од градежниот материјал и архитектонскиот орнамент биле вклучени во подоцнежното реновирање, особено столбовите и капителите, поради кое биле зачувани византиските структури на објектот.

Доказите дека џамијата била градена произлегуваат од времето на Месуд I. Според еден натпис, миниберот бил изграден во 1155 година и е првиот пример од таков вид за уметноста на Селџуците во Анадолија. Полихромната керамичка рамка од михработ и куполата датираат исто така од овој период.

Кајкаус I започнал голема реконструкција на објектот во 1219 година. Тој го сменил главниот влез од запад кон север, спроти михработ. Тој додал монументална фасада на северната страна, со поглед кон градот. Во дворот била отворена мермерна гробница. Изградбата на Кајкаус била прекината со неговата смрт истата година, но потоа продолжила понатаму преку неговиот брат и наследник Кајкубад I. Кајкубад неколкупати ги изменил натписите на својот брат. Во 1235 тој додал голема просторија, поддржана од четириесет и два столбови, на исток од михработ.

Минарето, мермерскиот михраб (1891) и источната врата, преку кои повеќето посетители влегуваат во џамијата, датираат од отоманскиот период. Источното крило на џамијата, изградено со повторно употребувани византиски и хеленистички столбови, имаат единствена отвореност и просторност.

Султаните погребани во џамијата
-------------------------------

Дворот на џамијата опфаќа две монументални мавзолеи или турбиња. Според натписот на фасадата, Килиџ Арслан II го изградил декедралниот гроб со конусен покрив. Овој мавзолеј станал погребално место на династијата на Слџуците каде се наоѓаат и саркофазите на осум од султаните:

* Месуд I (п. 1156)
* Килиџ Арслан II (п. 1196)
* Сулејманшах II (п. 1204)
* Кајхусрав I (п. 1210)
* Кајкубад I (п. 1236)
* Кајхусрав II (п. 1246)
* Килиџ Арслан IV (п. 1266)
* Кајхусрав III (п. 1283).

Наводи
------

1. ↑  *Konya*, **The Grove Encyclopedia of Islamic Art and Architecture**, Vol.2, (Oxford University Press, 2009), 391.
2. ↑  Scott Redford, *The Alâeddin Mosque in Konya Reconsidered*, **Artibus Asiae**, Vol. 51, No. 1/2, 1991:55
3. ↑  *Architecture*, **The Grove Encyclopedia of Islamic Art and Architecture**, Vol.2, (Oxford University Press, 2009), 117.
4. ↑  Scott Redford, *The Alâeddin Mosque in Konya Reconsidered*, 55.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Џамија Аљедин" на Ризницата ? |

* „Alâeddin Mosque in Konya". ArchNet. Архивирано од изворникот на 2006-02-18.
* „Discovering Seljuk art in Konya". Bilkent University. Посетено на 5 September 2007.
Џез-чевли
**Џез-чевел** е вид на чевли што ги носат танчерите. Тие биле популаризирани во џез-танцот и другите стилови на танц, вклучувајќи акро танц, акробатски рокенрол и во други активности, како што е аеробик. Џез-танцот може да се игра во секаков тип на чевли - џезот настанал како социјален танц и се изведувал во секојдневна облека и обувки. Оксфордските чевли биле популаризирани како џез-танцови чевли во средината на 20 век, кога танцовата форма излегла од клубовите и се појавиле на сцената.

Џез чевлите се достапни во различни стилови, со различни карактеристики. Тие може да бидат високи или ниски, и може да бидат оксфордски со лизгачки или врвки. Џез чевлите со поделен ѓон овозможуваат зголемена флексибилност на чевлите, што овозможува полесно насочување на стапалото. Повеќето имаат гумени ѓонови, кои обезбедуваат лизгање и помагаат во амортизирање на стапалото, а некои имаат подебели потпетици за подобра апсорпција на ударите. Џез чевлите обично доаѓаат во окер или црна боја. Некои имаат лепенка од велур под потпетицата на стапалото за да го олеснат вртењето.

Наводи
------

1. ↑  Linda Sparrowe, "Choose a shoe: a good jazz shoe is a soleful experience", *Dance Magazine,* August 2003, pp. 37-39

Надворешни врски
----------------

* 

* Џез чевли на Ризницата ?
Чевлите за на палуба традиционално се носат без чорапи
**Чевли за палуба** (исто така познати како **чевли за чамци** ) се од обично платно или кожа со гумени ѓонови што не се обележани, дизајнирани се за употреба и носење на брод. Моделот за шиење се сече на стапалата за да се обезбеди зафат на влажна палуба; кожената конструкција, заедно со нанесувањето на масло, е дизајнирана да одбива вода; а шиењето е многу издржливо. Чевлите за на палуба традиционално се носат без чорапи.

Историја
--------

Модерните чевли за на палуба биле измислени во 1935 година од Американецот Пол А. Спери од Њу Хевен, Конектикат, откако ја забележал способноста на неговото куче лесно да трча по мраз без да се лизга. Користејќи нож, тој ги исекол ѓоновите на чевлите, инспирирајќи чевли совршени за пловење и компанија наречена Sperry Top-Sider. Sperry Top-Siders се уште е популарен бренд на чевли за носење на брод денес, меѓу многу други, вклучувајќи ги Boatman Shoes, Portside, Sebago и Timberland. Чевли за на палуба носат и жени и мажи.

Употреба
--------

Морнарите користат бродски чевли, како што сугерира името; сепак, од 1970-тите тие станаале секојдневни обувки во крајбрежните области на Холандија, САД, Канада, Аргентина, Австралија, Кина, Франција, Италија, Португалија, Шпанија, Германија и Обединетото Кралство. Многу чевли за на палуба денес ги задржуваат традиционалните бели ѓонови што не се обележани, иако многу други имаат темни ѓонови што не се обележани. Тие обично имаат конструкција *со мок-пети* (како мокасини ).

Тие делумно се гледаат како статусен симбол бидејќи сопственоста на брод е поврзана со богатството. Модата е широко популарна во многу земји од основно до факултетска возраст.[]</link>[  ] Чевлите за на палуба се популарни за училиште, црква и секојдневно носење. Многу училишта со униформни барања дозволуваат да се носат чевли за на палуба бидејќи се делумно или целосно направени од кожа.

Во 1980-тите, тие станале моден тренд кој се вратил во доцните 2000-ти. Можат да се носат со секојдневна и облека и од сите возрасти и полови.

Sebago, Sperry Top-Siders и Eastland биле најпопуларните брендови и останале такви до заживувањето во 2000-тите. Чевлите за на палуба се вообичаена компонента на пријатната мода и поврзаниот начин на живот. Може да се носат со чорапи и панталони или шорцеви и без чорапи.

Наводи
------

1. ↑  Sullivan, Nick (February 25, 2009). „When to Break Out the Boat Shoes: Ask Nick Sullivan". *Esquire*. Посетено на May 3, 2019.
2. ↑  Празен навод (help)
3. 1 2  „Boat Shoes". *boats.com*. February 2017.

Надворешни врски
----------------

* 

* Чевли за палуба на Ризницата ?
**Макао - посебен административен регион на Народна Република Кина** или само **Макао** (кинески: 中華人民共和國澳門特別行政區, португалски: Região Administrativa Especial de Macau da República). Макао бил административен дел на Португалија до 1999. година, Макао е најстарата европска колонија во Кина, уште од шеснаесеттиот век (1557). Макао е од 1999. Овој регион е еден од двата "посебни административни региони" во Кина, по Хонгконг. Жителите на Макао воглавно зборуваат кантонски кинески. Мандарински кинески, португалски и англиски се исто така во употреба. 

Макао се состои од Макајски Макајскиот Полуостров и два острова - Таипа и Колоане, кои се поврзани со земја која е земена од морето (reclaim land).

Макао е богат со споменици од колонијалната доба. Главните извори на приходот се туризам (во 2000 имало 8 милиони посетители) и игри на среќа, затоа што Макао го викаат "Монте Карло на истокот ". Најпопуларна игра е Паи Гоу, врста на кинески домина. Во Хонгконг, како и во Кина, коцкањето е забрането. Во 2004, областа имала заработка 5 милијарди американски долари од игрите на среќа. По тоа Макао се изедначува со Лас Вегас. Градот е познат по автотрките кои се одржуваат секоја година во ноември. Исто така, секоја година се одржува натпреварување со огномет во кое учествуваат бројни земји од светот. За време на натпреварувањето, секоја сабота се претставуваат по две држави.

Во Макао коцкањето е многу популарно, затоа што е дозволено, компанија од Лас Вегас да отвора казина. Моментално се градат неколку казина, од кои најмногу внимание одвлекува "The Venetian", кое се гради на земјата од море помеѓу двата острова.

Макао како мотив во уметноста и во популарната култура
------------------------------------------------------

* „Последниот пат кога го видов Макао" (*A Ultima Vez que vi Macau*) - документарен филм на режисерите Жоао Педро Родригеш и Жоао Руј Герера да Мата.

Наводи
------

1. ↑  *Пази се! Доаѓа Cinedays 13.* Скопје: Младински културен центар, 2014, стр. 73.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 144869371
* LCCN: n00020499
* GND: 4036791-5
* SUDOC: 092000231
* BNF: cb119323134 (податоци)
* NLA: 36592250
* NDL: 00648292
* NKC: ge129925
* BNE: XX4575408

 |

 |
Андре Ле Нотр, градинарот на Версај
**Градинар** — лице што одгледува и одржува растенија, особено градина. Ова подразбира лица со различни занимања и животни стилови кои се занимаваат со градинарство. Ова е веројатно најстарото занимање, од рекреативно во домашна градина, преку зелечуково или овоштарско градинарство за семејни потреби, до работник кој одржува зеленила за пари како главен градинар на голем посед.

Поимот градинар се употребува и за градинарски дизајнери и пејзажни градинари, кои главно се занимаваат со проектирање (дизајн) на градини, а не со практичните аспекти на градинарството.

Градинарството има долга историја, и некои од градинарите се причуле заради нивната пионерска работа како Андре Ле Нотр и Кејпабилити Браун.

Градинарот како тема во уметноста
---------------------------------

* „Градинар" - суфиска приказна.
* „Царот и градинарот" — турска народна приказна.

Поврзано
--------

* Градина
* Градинарство
* Главен градинар

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* GND: 4019065-1
* NDL: 00574923
* NKC: ph254461

 |

 |

1. ↑  *Суфиски приказни*. Скопје: Темплум, 2017, стр. 47.
2. ↑  *Волшебни сказни на балканските народи*. Скопје: Просветно дело, Редакција „Детска радост", 2004, стр. 80-81.
**„Лито валовито"** — филм на режисерот Обрад Глушчевиќ. Главните улоги ги играат: Беба Лончар, Милена Дравиќ, Љубиша Самарџиќ и Борис Дворник.

Синопсис
--------

Во филмот се прикажуваат настани за време на туристичката сезона во еден далматински град. Тројца момчиња, секој на свој начин, почнуваат акција за освајување на странските туристки. Еден од нив, главниот Дон Жуан, е пример за другите двајца кои се трудат да го достигнат. На крајот, главниот заводник е заведен од една девојка и се жени со неа. Вториот ѝ се враќа својата девојка, а третиот се заљубува во една туристка која си заминува во својата земја...

Наводи
------

1. ↑   Лито виловито (пристапено на 11.2.2024)

Филмови на српскохрватски јазик

Филмови од 1966 година
Филмови на Обрад Глушчевиќ
Филмови со Беба Лончар
Филмови со Милена Дравиќ
Филмови со Љубиша Самарџиќ
Филмови со Борис Дворник