recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Битката кај Галиполе** се водела помеѓу српските војски кои биле испратени од страна на Стефан II Милутин со цел да помогнат на византискиот цар во заштита на своите територии од Османлиите. По неколкуте несупешни обиди на Византија, таа била принудена да побара помош од Србија. Турците започнале со ограбување на околината околу полуостровот Галиполе. Османлиите во битката биле поразени, а како заслуга и благодарност, византискиот цар на Србија и го дала градот Куцово.

Оваа битка е првата битка помеѓу Србите и Османлиите на европска земја. Византиското Царство, која била во момент на голема криза и распаѓање, од Србите повторно побарала помош во 1313 година. Знаејќи за големата опасност која претстоела од Турците, царот Стефан II Милутин повторно ја испратил својата војска, под раководство на Новак Гребострек во Мала Азија. Се смета дека во оваа кампања, Србите забележиле одредени помали успеси против Османлиите.

Наводи
------

1. 1 2  Nicol, Donald, *The last centuries of Byzantium, 1261-1453*, (Cambridge University Press, 1993), 139.
2. ↑  Bartusis, Mark, *The Late Byzantine Army*, (University of Pennsylvania Press, 1997), 83.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Средновековни османлиско-српски војни |
| --- |
|  |
| 
* Галиполе
* Стефанијана
* Сирп Синдиѓи
* Марица
* Дубравница
* Савра
* Плочник
* Косово Поле
* Трипојле
* Космидион
* Деспотовац
* Витоша
* Смедерево
* Белград
* Ново Брдо
* Варна
* Ниш
* Златица
* Куновица
* Лесковац
* Крушевац
* Смедерево
* Белград
* Лебово Поле

 |

 |
**Вестоверлединген** (германски: *Westoverledingen*) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.

Географија
----------

### Местоположба

Вестоверлединген се наоѓа во јужниот дел на округот Лер во Источна Фризија и во крајниот северозапад на германската сојузна покраина Долна Саксонија. Голем дел од општинското подрачје се наоѓа десно од реката Емс, кај Колдам се наоѓа мала ненаселена површина на спротивниот брег. Општината се граничи со окружниот град Лер и на југ се наоѓа градот Папенбург во округот Емсланд. Средиштето на окружниот град Лер се наоѓа околу 7,5 километри северно од главното место Ирхофе, додека центарот на Папенбург се наоѓа околу 10,5 километри југозападно. Ирхофе се наоѓа на половина пат помеѓу големите градови Олденбург и Гронинген. Олденбург се наоѓа 51 километар на исток, додека холандскиот град Гронинген се наоѓа околу 59 километри на запад.

### Соседни општини

Вестоверлединген се граничи на запад со градот Венер, со кого е одвоен со Емс. Не постои директна патна врска со Венер, туку само железничка врска, која може да ја користат велосипедисти и пешаци. Северно од општината, на спротивниот брег на Леда се наоѓа Лер. Источно се наоѓа општината Раудерфен. Овие три општини се наоѓаат во округот Лер. Јужно од Вестоверлединген се наоѓа градот Папенбург во Емсланд.

### Општински единици

Општината Вестоверлединген се состои од дванаесет единици (во заградите се бројот на жители во 2020 г.):

* Брајнермор (325)
* Дривер (108)
* Есклум (187)
* Флаксмер (4737)
* Фолмхузен (584)
* Гротегасте (116)
* Гросволде (1670)
* Ирен (1968)
* Ирхофе (3626)
* Митлинг-Марк (168)
* Штенфелде (2254)
* Фелен (5771)

Галерија
--------

* Ветерница во Митлинг-МаркВетерница во Митлинг-Марк
* Вливот на Леда во ЕмсВливот на Леда во Емс
* Училиштен музеј во ФолмхузенУчилиштен музеј во Фолмхузен
* Селската црква во ИрхофеСелската црква во Ирхофе

Наводи
------

1. ↑   „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2020". *Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија*. јули 2021. (германски)
2. ↑  Gemeinde Westoverledingen: Bevölkerung, abgerufen am 16. März 2022.

Надворешни врски
----------------

* Вестоверлединген на Ризницата ?

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Градови и општини во округот Лер |
| --- |
|  |
| 
* Боркум
* Бринкум
* Бунде
* Венер
* Вестоверлединген
* Детерн
* Јемгум
* **Лер**
* Мормерланд
* Нојкамперфен
* Нортмор
* Остраудерфен
* Раудерфен
* Упленген
* Филзум
* Фирел
* Хезел
* Холтланд
* Шверинсдорф

 | Грб на ЛерГрб на Лер |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* VIAF: 235199550
* ISNI: 0000 0004 0588 2436
* GND: 4334843-9

 |

 |
**Билтен** (Скопје, јануари-април 1942) бил орган на ПК на КПЈ за Македонија, на македонски јазик. Објавени се само два броја. Првиот број (јануари-февруари) бил печатен на техниката на ПК, а вториот број (март-април) во Печатницата „Гоце Делчев". Уредник и автор на написите бил Кочо Рацин. Написите информираат за политичката и за воената состојба во светот, со посебна нагласкта на борбите на Црвената армија, состојбите во окупирана Македонија и борбата против фашизмот во светот, во Југославија и во Македонија. Во вториот број е објавен и првомајски проглас, за обраќање и до тогашните македонски партизани: „Вие први со оружје в раце ја поврзавте борбата на македонскиот со оружената борба на другите поробени народи против фашизмот... Нека нашата смела оружена борба се распали до степенот на општа оружена борба за изгонување на окупаторите на Македонија!"
Едно од националните јадења на Белгија
 *Карбонада фламанда*, уште едно од националните јадења на Белгија
**Белгиска кујна** — кујна карактеристична за Белгија. Таа е широко разновидна со значајни регионални варијации кои ги одразуваат и кујните на соседните земји Франција, Германија и Холандија. Понекогаш се вели дека белгиската храна се служи во количество на германската кујна, но со квалитетот на француската храна.   Надвор од земјата, Белгија е најпозната по својата чоколада, вафли, помфрит и пиво.

Иако Белгија има многу карактеристични национални јадења, многу меѓународно популарни јадења како хамбургери и *шпагети болоњезе* се исто така популарни во Белгија, а повеќето од она што Белгијците го јадат се јаде и во соседните земји. Затоа, „белгиската кујна" обично се однесува на јадења од белгиско потекло или оние кои се сметаат за типично белгиски.

Белгиската кујна традиционално ги почитува регионалните и сезонските состојки. Состојките типични за белгиските јадења вклучуваат компири, праз, сиви ракчиња, бел аспарагус, белгиск цикорија и локално пиво, покрај вообичаените европски производи, вклучувајќи месо, сирење и путер. Белгијците обично јадат четири оброци на ден, со лесен појадок, среден ручек, ужина и обилна вечера.

Белгија има плејада јадења и производи кои се локални во одредена област. Примерите вклучуваат *ватерзој* од Гент, бисквит од градот Динан и друго. Иако нивното локално потекло е признато, повеќето такви јадења се јадат низ цела Белгија.

Наводи
------

1. ↑  „Belgian cuisine - General". www.belgium.alloexpat.com. Архивирано од изворникот на 31 January 2013. Посетено на 14 February 2013.
2. ↑  *Michael Jackson's Great Beers of Belgium*, Michael Jackson, ISBN 0-7624-0403-5

Надворешни врски
----------------

* Традиционална белгиска кујна и пиво (in English) од *BeerTourism.com*
**Бин** (кинески: т 豳, у 彬, п *Bīn*) ― кинеска населба за време на династиите Шија и Шанг. Се вели дека се наоѓа помеѓу варварите Ронг и Ди.[] Била сместена во денешниот округ Шунји  и е современиот истоименик Бинчоу во Шанши.[]

Бин била дом на предците на кланот Чи откако благородникот Бучу ги пресели од градот Тај откако поднел оставка на својата функција во Шија. Кланот ја задржал контролата над населбата сè додека античкиот војвода Данфу повторно не ги отстранил и ги одвел своите луѓе во Чоу покрај реката Веј.

Поврзано
--------

* Округ Бин (Шанши)
* Династија Чоу

Наводи
------

1. ↑  „县情概况". Архивирано од изворникот на 2022-02-05.
2. ↑  Сима Ќијан. *Записи на големиот историчар*.
**Битката кај Арменско** е борба помеѓу здружените чети на Македонската револуционерна организација и турската армија кај месноста Бигла во близината на селото Арменско, Леринско во текот на Илинденското востание.

Битката
-------

Таа започнала на 17 август 1903 година и се водела помеѓу здружените чети од Леринско и Костурско, нивниот број изнесувал околу 300 - 400 души, тие се бореле против турскиот гарнизон кој се состоел од 250 војници, засилен со уште 2000 аскер. Битката се водела кај месноста Бигла и траела до ноќта кога османлиската војска се повлекла кон Лерин. Турците имале околу 100 загинати и 50 - тина ранети додоека пак востаниците имале 15 загинати и 33 ранети. При повлекувањето османлиската војска го запалила селото Арменско притоа убивајќи 130 селани, ранувајќи 33, а 15 моми биле обесчестени.

Извори
------

1. 1 2  д-р Стојан Киселиновски и д-р (2000). *Македонски историски речник*. Скопје: ИНИ. стр. 86. ISBN 9989-624-46-1. Недостасува `|author1=` (help)
2. 1 2  *Христо Силянов, "Освободителнитѣ борби на Македония", том I Илинденското възстание, Издателство на Илинденската организация, София, 1933. (бугарски)*

Предлошка:МРО

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Борби на МРО |
| --- |
|  |
|  | 
Борба за Македонија  •  Битка кај Готен  •  Битка кај Могила  •  Битка кај Трсје  •  Битка кај Слива  •  Битка кај Арменско  •  Битка кај Гандач  •  Битка кај Локвата и Вињари  •  Битка кај Маргара  •  Битка на Ножот  •  Битка кај Баница  •  Битка за Мехомија  •  Битка кај Аржинското блато  •  Битка кај Ѓуришкиот манастир  •  Битка кај Мечкин Камен
 |
|  |
| **Македонска револуционерна организација** |

 |
**Битката кај Драгашани** се водела помеѓу Грците и Османлиите и претставува дел од Грчката војна за независност на 19 јуни 1821 година. На чело на грчките востаници биле Александарос Ипсилантис и Николас Ипсиланти. Александрос сметал дека зад позициите на Грција ќе застане рускиот император Александар I. Сепак, тој не помогнал на востаниците и на Османлиите им било дадено зелено светло за задушување на бунтот.

Османлиите на крајот од битката излегле како победници. И покрај неуспехот на револуцијата во Дунавските провинции, сепак востанието помогнало за започнување на поорганизирана војна против Османлиското Царство на Пелопонез и воведување во втората фаза од грчката револуција.

Наводи
------

1. ↑  Miller, p. 68.
2. ↑  Goldstein, p. 20.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Грчка војна за независност |
| --- |
|  |
| **Избувнување на востанието (1821)**
* Влашко востание
* Аламана
* Гравија
* Валтетси
* Долијана
* Драгашани
* Скулени
* Василика
* Триполи

---

**1822–1824**
* Хиос
* Пета
* Дервенакија
* I Мисолонги
* Крпеница
* II Мисолонги
* Псара
* Самос
* Геронтас

---

**Грчка граѓанска војна (1824-1825)**

---

**Египетска интервенција (1825–1826)**
* Сфактерија
* Манијаки
* Лерна
* III Мисолонги
* Мани
* Арашова
* Каматеро
* Фалерон

---

**Интервенција на големите сили (1827–1829)**
* Наварино
* Петра
 |

 |
**„*Во Солуна Еди куле*"** — македонска народна песна. Песната е посветена на некојси јунак кој во песната, лежел ранет и болен во тврдината Еди-куле во Солун. Песната има патриотски и ајдутски карактер.

Текст
-----

-Во Солуна Еди куле,  

ранет јунак лежи,  

болен лежи, тага пати,  

сè љуто го боли.  

Над глава му славеј пиле,  

тажна песна пее.

Проговара ранет јунак  

на славеј пиле:  

- Не пеј пиле тажна песна,  

тук' иди до дома.  

Јас си имам, славеј пиле,  

до две машки деца.

Да им кажеш, славеј пиле,  

зошто сум в' зандани.  

Да пораснат, да се борат,  

за да ме осветат.  

Сум се борел за слобода,  

за Македонија.

Надворешни врски
----------------

* Во Солуна Еди куле (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org
Замокот во Вац
**Вац** (унгарски: *Vác*) — град во округот Пешта во Унгарија со околу 35.000 жители. Архаичниот правопис на името е *Вач* (Vácz).

Локација
--------

Вац се наоѓа на 35 километри северно од Будимпешта на источниот брег на реката Дунав, под кривината каде што реката тече кон југ. Градот е сместен во подножјето на планината Насај и подножјето на Карпатите.

Модерен Вац
-----------

Вац е комерцијален центар, како и популарно летувалиште за граѓаните на Будимпешта. Катедралата , изградена 1761-1777, била моделирана по базиликата Свети Петар во Рим. Епископската палата располага со музеј за римски и средновековни артефакти. Градот е познат и по сводот на триумфот од 18 век и по својот прекрасен центар на барокниот град.

Историја
--------

Населбата Вац датира уште од Римското Царство.

Тоа е седиште на римокатоличката епархија од 11 век. Епископите од римокатоличката епархија на Вац биле влијателни во рамките на Кралството Унгарија, при што многумина служеле како канцелари или подоцна станале архиепископи.

На 17 март 1241 година, поради нападот на Монголците, целото население било заклано, Вац престанало да постои, а Монголците поставиле камп таму. По заминувањето на Монголците Вац бил повторно изграден и населен од германски колонисти.

Градот бил освоен од Отоманското Царство во 1541 година. За време на војните на Хабсбуршката монархија против Османлиите, Австријците победиле против Турците во Вац во 1597 и во 1684 година.

За време на Унгарската револуција и војна за независност од 1848-1849, *Хонведшегот* ги истерал австриските сили стационирани во градот по голема битка (10 април 1849); Втората битка кај Вац завршила со победа на Русија (17 јули).

За време на Втората светска војна, Вац бил заробен на 8 декември 1944 од страна на советските трупи на вториот украински фронт во текот на офанзивата во Будимпешта.

Демографија
-----------

### Етничка припадност

* Унгарци: 94.9%
* Роми: 1.3%
* Германци: 0.5%
* Романци: 0.1%
* Словаци: 0.5%
* Украинци: 0.1%
* Друго / Неодговорено: 4.5%

### Религиозна деноминација

* Римокатолици: 59,4%
* гркокатолици: 0,7%
* Калвинисти: 9,3%
* лутеранци: 3,1%
* Други деноминации: 1,4%
* Неверски: 14,4%
* Неодговорено: 11,5%

Според пописот од 1910 година, верскиот состав на градот бил следен:

* Римокатолици: 76.3%
* Евреи: 11,2%
* Калвинисти: 8.3%
* Лутеранци: 2.8%
* Други деноминации: 1,4%

Наводи
------

1. 1 2 3 4  Public Domain Chisholm, Hugh, уред. (1911). „Vácz". *Encyclopædia Britannica*. **27** (11. изд.). Cambridge University Press. стр. 837.
2. ↑  Славна катастрофа: од 1100 до 1300 година: крстоносните војни: крв, храброст, невиност ... - Тед Бијфилд - Google Boeken
3. ↑  Два градови: средновековна Европа, 1050-1320 - Малком Барбер - Google Boeken
4. ↑  Царството на Свети Стефан: Историја на средновековна Унгарија - Пал Енгел - Google Boeken
5. ↑  „Vác.hu új". Архивирано од изворникот на 2017-07-17. Посетено на 2019-01-30.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вац" на Ризницата ? |

* Официјална страница
**Биоград на Море**  (хрватски: *Biograd na Moru*) — град и општина во северна Далмација, Хрватска и е значаен бидејќи бил  поранешен главен град на средновековното хрватско кралство. Во Биоград денес жиивеат околу 5.569 граѓани (2011). Биоград е административно дел од задарската жупанија. Градот се наоѓа на брегот на Јадранското Море, со поглед на островот Пашман, на патот од Задар и Сукошан кон Водице и Шибеник.

Градот Биоград е туристичко место. Првите туристи почнаале да пристигнуваат во 1920-те години од Чехословачка, а нејзиниот прв хотел е изграден во 1935 година.

Географија
----------

Биоград на Море се наоѓа на 28 километри јужно од Задар. Се наоѓа на мал полуостров опкружен со два мали залива: Солина на југ и Бошана на север; пред него се островите Планац и Света Катарина. Просечната температура во јануари е 7.3 °C и 23.9 °C во јули. Биоград е единствената населба во општината.

Историја
--------

Раносредновековниот град бил изграден врз основа на постара црква од 6 век за време на владеењето на војводата Бранимир во 9 век. Зградата подоцна станала катедрала на епископот на Биоград. Една од многу значајните одлики на оваа зграда се полукружните потпорници, кои се наоѓаат само во зградите во Хрватска во тоа време.

Градот првпат се споменува како *Белградон* во хрониката *De Administrando Imperio* во средината на 10 век. Постојат тврдења дека епископијата е основана во ова време врз основа на повелба чија автентичност е оспорена. Така, ова не е универзално прифатено од историчарите.

За време на војните помеѓу Хрватска и Венецијанската Република во 1000 година, градот бил окупиран за кратко време од Венецијанците. За тоа време Биоград бил како замок, а нејзините граѓани служеле под раководство на Витале Михиел како гувернер.

Во поновата историја, српските сили наметнаа значителна штета од бомбардирањето во периодот 1991-1993 година за време на Хрватската војна за независност.

Население
---------

Биоград на Море имал население од 5.569 жители според пописот од 2011 година. Мнозинството се Хрвати (95%).

Галерија
--------

* Биоград на Море.Биоград на Море.
* Урнатините на Биоград од 1487.Урнатините на Биоград од 1487.

Наводи
------

1. 1 2  „Население по возраст и пол, по населени места, попис 2011: Биоград на Море". *Попис на населението, домаќинствата и имотот 2011*. Загреб: Државен завод за статистика. декември 2012.
2. ↑  „O Biogradu". *hoteladria.hr* (хрватски). Архивирано од изворникот на 2013-07-19. Посетено на 2013-11-19.
3. 1 2  Nikolina Uroda, Biogradska katedrala, Muzej hrvatskih arheoloških spomenika-Split, Zavičajni muzej Biograd na Moru pp. 22
4. ↑
5. ↑
6. ↑  N. Klaić, I. Petricioli, Zadar u srednjem vijeku do 1409. Prošlost Zadra - knjiga II, Filozofski fakultet Zadar, 1976, page 181.
7. ↑  „Насееление по етничка припадност, по градови/општиин, попис 2011: Задарска жупанија". *Попис на населението, домаќинствата и имотот 2011*. Загреб: Државен завод за статистика. декември 2012.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Биоград на Море" на Ризницата ? |

* Службено мрежно место
* Biograd.info
Вацлав Клаус.
**Вацлав Клаус** (чешки: *Václav Klaus*; 19 јуни 1941, Праг) е чешки политичар.

Животопис
---------

Клаус бил поранешен претседател на Чехија, а исто така бил и премиер во период 1992-1997 година. Тој е еден од основачите на Граѓанската демократска партија (Чешка).

Дипломирал на Економскиот факултет во Прага 1962 година, а одредено време поминал на универзитети во Италија и САД.

После Кадифената револуција, како член на Граѓанскиот форум, станал министер на финансии. Во април основа десно ориентирана Граѓанска демократски партија (ГДП) и нејзин водач останал до 2002 година. Сега е почесен претседател.

После повеќепартиските избори 1992 ГДП станала најјака чешка партија, а Клаус станал претседател на Владата. И после изборите 1996 останал на тоа место. Премиер останува до наредните парламентарни избори 1998.

Како партијата изгубила на парламентарните избори 1998 и 2002, Вацлав Клаус одлучуил да се кандидира за претседател и чешкиот парламент го избира на тоа место. По вторпат избран за истата позиција на почетокот на 2008 година.

Наводи
------

1. ↑  „Curriculum Vitae of Vaclav Klaus". Office of the President of the Republic. 5 March 2003. Архивирано од изворникот на 24 June 2008. Посетено на 10 July 2008.
2. ↑  Klaus, Václav (6 May 2006). „The Threats to Liberty in the 21st century". Foundation for Economic Education. Архивирано од изворникот на 27 June 2008. Посетено на 11 February 2008.

Надворешни врски
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Вацлав Клаус" на Ризницата ? |

* Лично мрежно место
* Службено претседателско мрежно место

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Претседатели на Чешка |
| --- |
|  |
| Flag of the president of the Czech RepublicFlag of the president of the Czech Republic | 
* Вацлав Хавел
* Вацлав Клаус
* Милош Земан
* Петр Павел

 | Flag of the president of the Czech RepublicFlag of the president of the Czech Republic |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Нормативна контрола | 
* WorldCat
* VIAF: 64070163
* LCCN: n92012865
* ISNI: 0000 0001 0908 9177
* GND: 119278480
* SUDOC: 031787517
* BNF: cb12293822w (податоци)
* BIBSYS: 90777675
* MusicBrainz: 1f0be93a-d558-4119-9b74-deab6ed32e3a
* NLA: 35964444
* NDL: 01189784
* NKC: jn19990218045
* BNE: XX1276723
* CiNii: DA07199259

 |

 |
| **Примери** |
| --- |
| → Вие ја купивте оваа топка.
→ Јас сакам лично да го изразам моето задоволство бидејќи Вие ми помогнавте многу. |

**Вие** е лична заменка за второ лице множина во македонскиот јазик. Оваа лична заменка се користи да се означи група луѓе, која не го опфаќа говорникот. Заменката „вие" се користи и за персирање, односно учтиво општење со одредена личност и секогаш се пишува со голема буква во ваков контекст.

Лични заменки
-------------

Личната заменка „вие" се користи како подмет во реченицата, односно да се означат лицата кои го врши дејството и лицата за кого се однесува нешто. Останатите форми за второ лице множина може да се видат во следнава табела, која патем ги наведува сите лични заменки во македонскиот јазик:

| Лични заменки |
| --- |
| број | лице | подмет | присвојна заменка и придавка | директен предмет | индиректен предмет |
| без предлози | со предлози |
| долга | кратка | долга | кратка
присвојна |
| еднина | I | јас | мој/ моја/ мое/ мои | мене | ме | мене | ми | мене |
| II | ти | твој/ твоја/ твое/ твои | тебе | те | тебе | ти | тебе |
| III | м.р. | тој | негов/ негова/ негово/ негови | него | го | нему | му | него |
| ж.р. | таа | нејзин/ нејзина/ нејзино/ нејзини | неа | ја | нејзе | ѝ | неа |
| с.р. | тоа | негов/ негова/ негово/ негови | него | го | нему | му | него |
| множина | I | ние | наш/ наша/ наше/ наши | нас | нè | нам | ни | нас |
| II | вие | ваш/ ваша/ ваше/ ваши | вас | ве | вам | ви | вас |
| III | тие | нивен/ нивна/ нивно/ нивни | нив | ги | ним | им | нив |

Потекло
-------

Старословенската форма еквивалентна на македонската „вие" е 'вꙑ'. Така, оваа македонска лична заменка е слична со останатите заменки за второ лице множина на останатите словенски јазици, спореди: *vy* на словачки и чешки, *wy* на полски и лужичкосрпски, *vi* на словенечки, српски, хрватски, босански и црногорски, *вие* на бугарски, *вы* на руски и белоруски и *ви* на украински.

Македонската заменка „вие" настанала од старословенската вꙑ. Потсилувањето на старата едносложна заменска морфема била извршена со додадање на гласот 'е', сè со цел да се закрепи нивната изразеност.

Употреба
--------

Оваа лична заменка се користи да се означиме себеси како група, односно повеќе од едно лице без лицето кое зборува.

Поврзано
--------

* Заменки во македонскиот јазик
* Номинатив

Наводи
------

1. ↑  Речник на македонскиот јазик: вие на *makedonski.gov.mk*
2. ↑  Лични заменки во словенските јазици, на англиски.
3. ↑  Конески, Блаже (1967), Историја на македонскиот јазик, Скопје, стр. 144

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за македонскиот јазик е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Македонски лични заменки |
| --- |
|  |
| 
* јас
* ти
* тој
* таа
* тоа
* ние
* вие
* тие

 |

 |
**Георги Божинов** е познат македонски академски ликовен уметник - сликар. Роден е на 25 август 1947 година во Струмица, Македонија. Педагошка академија завршил 1972 год. во Скопје кај професорот В. Коџоман. Член е на ДЛУМ и ДСЛУ. Живее и работи во Скопје, Дојран, Охрид, Словенија. Во Словенија работел како професор и предавал ликовна уметност во средно образование.

Најпознати мотиви во делата на Георги Божинов се пејзажи и глетки од Македонија пресликани во многу слики со македонски села, полиња, охридските цркви и манастири, Охридското Езеро и стариот град, а има нацртано и доста портрети. Во своето сликарско творештво има повеќе циклуси по кои е доста познат, меѓу кои „Корени", „Дојран", „Жени". Сликал и повеќе портрети на личности.

Учествувал на повеќе сликарски колонии, меѓу кои: Струмица, Почитељ, Куманово, Врање, Костањевица на Крка, Скопје, Велес, Ниш. Негови дела има во галерии во: Врање, Белград, Титоград, Тузла, Почитељ, Струмица, Метлика, Сликарска работилница "Дојран" и други места. Организирал повеќе самостојни изложби во Струмица, Скопје, Велес, Србија и Словенија. Неколку години по ред бил главен организатор на ликовната сликарска колонија во Дојран. Негови дела се наоѓаат во приватни колекции, како во Република Македонија, така и во странство.

Наводи
------

1. ↑  „Струмичани - енциклопедиски речник". Струмица, 2003. стр. 30
2. ↑  „Струмичани - енциклопедиски речник". Струмица, 2003. стр. 31

Надворешни врски
----------------

Официјална страница на Георги Божинов Архивирано на 28 септември 2007 г.

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија за сликар е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Ризница | „Георги Божинов" на Ризницата ? |
Спомен плоча на сите загинати борци во НОВ од селото Чучер-Сандево, меѓу кои и Видоје Зивчевиќ
**Видоје Младен Зивчевиќ** ( 1922
 во Чучер, Скопско —  1944
 во Скопска Црна Гора, Скопско) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

Животопис
---------

Произлегува од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото. Потоа се занимавал со земјоделство. Во редовите на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, стапил при самото нејзино формирање. Учествувал во сите борби на бригадата, против балистите на падините на Скопска Црна Гора. Бил учесник и во акциите против Германците во Качаничката Клисура. Во една борба против балистичките банди бил заробен. По ѕверското мачење балистите го убиле. Посмртните останки му биле погребани на селските гробишта во Чучер.

Поврзано
--------

* Живко Зивчев — македонски партизан, учесник во НОВ
* Бојко Зивчев — македонски партизан, учесник во НОВ
* Љубе Зивчев — македонски партизан, учесник во НОВ

Наводи
------

1. 1 2 3  *Беа, загинаа, останаа*. Скопје: Историски Архив. 1969. стр. 191–192. На `|first=` му недостасува `|last=` (help)
2. 1 2 3 4  Стојановски - Цоњче, Бојко (1999). *Скопско црногорие: од Бразда до Брњарци - III Книга*. Скопје: "Гоце Делчев". стр. 94–95. ISBN 9989-35-022-1.
**Венецијанските одбранбени дела помеѓу 16 и 17 век: Земјишни поседи ― Западни поморски поседи** - светско наследство на УНЕСКО, кое се состои од шест бастионски тврдини изградени од Венецијанската Република на нејзините земјишни поседи (Stato da Terra) и нејзините поморски поседи (Stato da Mar).

 Опсегот на Венецијанската Република.
Со зголемувањето на војувањето со огнено оружје во ренесансата дошло до значителни промени во воената стратегија и дизајнот на тврдините. Една од овие промени бил развојот на бастионската тврдина, или утврдувањата *„*ала модерна", со тврдина во облик на многуаголник со бастион на ќошевите. Овие дизајни потекнуваат од Венецијанската Република, но наскоро се прошириле низ цела Европа и останале стандард за одбрана до 19 век. Во 2017 година, шест од овие утврдувања во Италија, Хрватска и Црна Гора биле запишани на списокот на Светско наследство на УНЕСКО. Овие шест места даваат квинтесенцијални примери за овој дизајн на тврдина, го демонстрираат влијанието на Венеција од ерата на ренесансата и даваат сведоштво за голем напредок во историјата на војувањето.

Својства
--------

Местата што го сочинуваат светското наследство ја прикажуваат широчината на архитектонските стилови и тврдините изработени во Венецијанците. Изграден во 15 век, утврдениот град Котор е најстарото место, кое прикажува преоден период помеѓу традиционалниот дизајн на тврдината и дизајнот „ала модерна". Во 16 век биле изградени утврдувањата во Бергамо и тврдината Свети Никола, покажувајќи додавање на посложен и средиштен систем на бастиони, ѕидови и горни ровови. Одбраните во Задар, Пешкјера дел Гарда и Палманова биле завршени во 17 век.

| Место | Слика | Местоположба |
| --- | --- | --- |
| Утврден град Бергамо |  | Ита Ломбардија, Италија45°42′12″N 9°39′49″E﻿ / ﻿45.70333° СГШ; 9.66361° ИГД﻿ / 45.70333; 9.66361 |
| Утврден град Пешкјера дел Гарда |  | Ита Венето, Италија45°26′20″N 10°41′39″E﻿ / ﻿45.43889° СГШ; 10.69417° ИГД﻿ / 45.43889; 10.69417 |
| Градска тврдина на Палманова |  | Ита Фриули-Венеција Џулија, Италија45°54′22″N 13°18′35″E﻿ / ﻿45.90611° СГШ; 13.30972° ИГД﻿ / 45.90611; 13.30972 |
| Одбранбен систем на Задар |  | Задарска Жупанија, Хрватска44°6′42″N 15°13′49″E﻿ / ﻿44.11167° СГШ; 15.23028° ИГД﻿ / 44.11167; 15.23028 |
| Тврдина Свети Никола |  | Округ Кро Шибенско-книнска Жупанија, Хрватска43°43′17″N 15°51′17″E﻿ / ﻿43.72139° СГШ; 15.85472° ИГД﻿ / 43.72139; 15.85472 |
| Утврден град Котор |  | Општина Котор, Црна Гора42°25′25″N 18°46′19″E﻿ / ﻿42.42361° СГШ; 18.77194° ИГД﻿ / 42.42361; 18.77194 |

Наводи
------

1. 1 2 3  „Venetian Works of Defence between the 16th and 17th Centuries: Stato da Terra – Western Stato da Mar". *UNESCO World Heritage Centre*. United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization. Посетено на 29 јуни 2021.
2. 1 2 3  International Council on Monuments and Sites (ICOMOS) (27 јануари 2016). Advisory Body Evaluation (ICOMOS): The Venetian Works of Defence between 15th and 17th Centuries (Italy, Croatia, Montenegro): No 1533 (Report). Посетено на 29 јануари 2021.

Поврзано
--------

* Бастионска тврдина
**Георги Божиков - Жоро** (1931, Петрич, Бугарија - 1986, Скопје, Македонија) - македонски оперски пејач (бас).

Животопис
---------

Божиков се родил во Петрич, Бугарија, во 1931 година. Музичката академија ја завршил во Софија, а 1963 година се преселил во Скопје. Умрел во Скопје, во 1986 година. Имал син, Димитар Божиков.

Творештво
---------

По завршувањето на музичката академија, Божиков станал член на Софиската опера. Од 1966 до 1968 година настапувал во Загрепската опера. Во 1969 година ја добил наградата „11 Октомври". Како солист-првенец на МОБ, Божиков одиграл околу 40 улоги, а од 1977 до 1983 година бил директор на Операта. Додека ја вршел оваа функција било отворено оперско студио од кое подоцна произлегле многу солисти, а бил дооформен и хорот на Операта. Исто така, Божиков настапувал и како концертен и ораториумски пејач. Во својата кариера, тој пеел на сите сцени во СФРЈ, а настапувал и на повеќе сцени во светот. За потребите на Македонското радио снимил околу 80 дела, претежно од македонски автори.

Наследство
----------

На Божиков е посветена песната со наслов „Ѓорѓи Божиков" од стихозбирката „Црква" на македонскиот поет Блаже Конески:
  

Имала мајка имала
  

сина си Ѓорѓи Божиков
  

Каква става, каква руса брада
  

каков Вардар од глас!
  

Со него беше уште жив
  

и Гоце Делчев.
  

А сега повторно гине тој Гоце,
  

крвави во село Баница,
  

гине неговата од Жоро
  

смело замислена лика.
  

Нема веќе кој да запее
  

со таква сила и мекота
  

„Темен се облак зададе"
  

да се гласи
  

како орел што клика.

  

На 22 ноември 2016 година, во МОБ била отворена изложба со наслов „од уметничкото делување на Георги Божиков" и била претставена монографијата „Жоро - Уметничкиот пат на Георги Божиков - бас", дело на Снежана Анастасова-Чадиковска.

Наводи
------

1. 1 2 3  К.Б. „Монографија, концерт и изложба во чест на Георги Божиков", *Утрински весник*, година XVII, број 5239, вторник, 22 ноември 2016, стр. 18.
2. ↑  Блаже Конески, *Црква*. Скопје: Арс Ламина - публикации, 2021, стр. 58.
**Ентони Бери Едгар** (26 април 1919 - 28 декември 2012), познат како Бери Едгар, бил англиски телевизиски продуцент.

Ран живот
---------

Бери Едгар е роден во Бирмингем, единственото дете на Елзи Ен и Перси Едгар. Неговиот татко бил музички изведувач и организатор на концерти кој ја основал радио станицата ББС. Бери се школувал во училиштето Оундл.

Наводи
------

1. ↑  „EDGAR, Frederick Percy". *Who Was Who*. A & C Black; online edn Oxford University Press. December 2007. Посетено на 18 January 2013.
2. ↑  „Barrie Edgar". *The Telegraph*. 6 January 2013.

Надворешни врски
----------------

* Бери Едгар на  Семрежната филмска база на податоци (англиски)


|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
Етничка карта на округот со податоци од пописот од 1910 година
**Берег** е административна област на Кралството Унгарија. Оваа територија сега е во североисточна Унгарија и западна Украина. Главен град на округот бил Берегово.

Географија
----------

Областа Берег ги дели границите со австриската земја Галиција (сега во Полска и Украина) и унгарските земји Марамарос, Угоца, Сатмар, Саболч и Унг. Се наоѓала помеѓу Карпатите на север и реката Тиса на југ. Нејзината површина изнесувала околу 3788 км² во 1910 година.

Историја
--------

Берег е една од најстарите земји во Унгарија. Во 1920 година. Тријанонскиот договор го доделил најголемиот дел од територијата во Чехословачка. Југозападниот дел останал во Унгарија (округ Сатмар-Угоца-Берег).

По договорот во Виена од 1938 година, по распадот на Чехословачка, комплетната област била окупирана и припоена од Унгарија. Областа Берег била пресоздавана, повторно со Берегово како главен град.

По Втората светска војна, територијата на округот Берег станала дел од Советскиот Сојуз, украинската ССР, Закарпатската област. Од 1991 година, кога Советскиот Сојуз се поделил, регионот Закарпатска област е дел од Украина.

Југозападниот дел на округот, кој бил во Унгарија пред Втората светска војна, станал дел од унгарската област Саболч-Сатмар. Оваа област беше преименувана во Саболч-Сатмар-Берег во 1990-ти години.

Демографија
-----------

Во 1900 година, округот имал население од 208.589 луѓе и бил составен од следниве јазични заедници:

* Рутенски: 95.308 (45.7%)
* Унгарски: 93,198 (44,7%)
* Германски: 18.639 (8,9%)
* Словачки: 991 (0,5%)
* Романиски: 72 (0,0%)
* Хрватски: 20 (0,0%)
* Српски: 0 (0,0%)
* Друго или непознато: 361 (0,2%)

Според пописот од 1900 година, округот бил составен од следниве верски заедници:

**Вкупно:**

* гркокатолици: 103,261 (49,5%)
* Калвинисти: 56,289 (27,0%)
* Еврејски : 29.052 (13.9%)
* Римокатоликци: 19.128 (9,2%)
* Лутеранци: 780 (0,4%)
* Грчки православни : 44 (0,0%)
* Унитарн : 26 (0,0%)
* Друго или непознато: 9 (0,0%)

### 1910 година

Во 1910 година, округот имал население од 236.611 луѓе и бил составен од следниве јазични заедници:

**Вкупно:**

* Унгарски : 113.090 (47,8%)
* Рутенска : 100.918 (42,6%)
* Германски : 20,722 (8,8%)
* Словачки : 1.123 (0,5%)
* Романски : 215 (0,1%)
* Хрватски : 54 (0,0%)
* Српски : 12 (0,0%)
* Друго или непознато: 477 (0,2%)

Според пописот од 1910 година, округот бил составен од следниве верски заедници:

**Вкупно:**

* гркокатолици: 117,435 (49,7%)
* Калвинисти: 61,106 (25,9%)
* Евреи : 33.660 (14,2%)
* Римокатолици: 23,003 (9,7%)
* Лутеранци: 992 (0,4%)
* Грчки православни: 349 (0,0%)
* Унитарни 13 (0,1%)
* Друго или непознато: 53 (0,0%)

Наводи
------

1. 1 2  „KlimoTheca :: Könyvtár". Kt.lib.pte.hu. Посетено на 2012-06-24.
2. 1 2  „KlimoTheca :: Könyvtár". Kt.lib.pte.hu. Посетено на 2012-06-24.
**Бобонаро** (португалски: *Município Bobonaro*, тетум: *Munisípiu Bobonaru*) е општина (поранешна област) во Источен Тимор. Таа е втора најзападна општина на источната половина на островот. Има население од 97 762 жители (2015 година) и површина од 1 376 км².

Етимологија
-----------

Зборот *Bobonaro* е португалска апроксимација на тетумскиот збор *Bobonaru* (или *Buburnaru*), што значи „висок еукалипт".

Историја
--------

Општината е популарно одредиште во Тимор, поради нејзините планини и топли извори, но претрпе многу насилство во војната за независност. Балибо, кој се наоѓа на околу 10 милји од границата со Индонезија, е 70% уништен за време на милициското насилство што му претходеше на референдумот за независност на Источен Тимор. Исто така, тоа беше местото на убиството на пет новинари од Австралија од индонезиските сили на 16 октомври 1975 година за време на нападот на Индонезија во тогашниот португалски Тимор.

Географија
----------

Градови во Бобонару
Савуанското Море лежи северно од Бобонару. Општината се граничи со општините Ликиса на североисток, Ермера на исток, Ајнару на југоисток и Кова Лима на југ. На запад лежи индонезиската провинција Нуса Тенгага Тимур. На португалски Тимор, тогашната област ги имала истите граници со сегашната општина; сепак главниот град беше во Вила Арминдо Монтеиро, кој сега се нарекува Бобонару.

Главниот град на Бобонару, Малијана е четвртиот по големина град во Источен Тимор. Од 2004 година имал 13 200 жители. Се наоѓа на 9,00 ° С и 125,22 ° Е, на 149 км од југозападно од главниот град Дили. Следните два најголеми града во општината се Бобонару Сити (познат и како Ауба), со 6 700 жители; и Лотои со 3 800 жители.

Население
---------

Покрај официјалните јазици тетумски и португалски јазик, голем дел од населението на Бобонару зборува на малезиско-полинезиските јазици Бекаис и Кемак и папуански јазик Бунак, кои со уставот се назначени за „национални јазици".

Инфраструктура
--------------

Главниот пат помеѓу Дили и границата со Индонезија кај Батугаде поминува низ оваа општина, приближувајќи се до крајбрежјето за скоро целата должина на општината. Поминува низ административните места Атабае и Балибо.

### Гранични премини

Главниот граничен премин помеѓу Источен Тимор и Индонезија се наоѓа во оваа област во Батугаде, каде што се наоѓа имиграциската пошта Источен Тимор. Индонезискиот контролен пункт се наоѓа во Мотааин во Белу Регенси, провинцијата Нуса Тенгага Тимур. Уште еден помал контролен пункт на граничниот премин одржува Службата за имиграција на Источен Тимор во рамките на оваа општина во Тунибиби во близина на Малиана.

Поврзано
--------

* Источен Тимор
* Општини во Источен Тимор

Наводи
------

1. ↑  „Имиња на места Источен Тимор" (PDF). Архивирано од изворникот на 2017-02-14.CS1-одржување: бот: непознат статус на изворната URL (link)
2. ↑  „Попис 2010" (PDF).

Надворешни врски
----------------

* водич за патувањe на Бобонару

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| * п
* р
* у
Општини во Источен Тимор |
| --- |
|  |
| 
* Ајлеу
* Ајнару
* Баукау
* Бобонару
* Викеке
* Дили
* Ермера
* Кова Лима
* Лаутен
* Ликиса
* Манатуту
* Мануфахи
* Окуси

 | Flag of East Timor |

 |
**Боботов Кук** — највисокиот врв на планинските масиви Дурмитор, а до неодамна се сметал и за највисок врв во цела Црна Гора. Висок е 2523 метри и заедно со Безимениот врв (1487м) и Џевојком (2440м) ја дава највисоката карпа на Дурмитор, наречена Соа Небеска, што значи потпирач на небото. Соа Небјеска со својата карпа од една страна паѓа 800 метри длабочина во долината Шкрке, одностно Шкрчи езера, додека од другата страна со воздигнува до т.к. „камено море" на долината Валовит Дол (2027м), највисоката долина во дурмиторскиот масив. Боботов кук има импресивен изглед (сеедно дали се набљудува од Валовит Дол, Жабљак, Троен превој, Зубац, Пруташа, Лучин врв, Медвед, Минин Богаз, Безимен врв, Чворов Богаз или планината Војник). Многу планини на Балканот можат да бидат видени од Боботовиот Кук, меѓу кои: Ловчен (над Јадранско Море), Копаоник, Тара и Маглиќ.
**Боби** (англиски: *Bobby*) е американски филм од 2006 година, во режија на Емилио Естевез, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Ештон Качер, Лоренс Фишбурн, Деми Мур, Ентони Хопкинс, Шерон Стоун, Илајџа Вуд, Линдзи Лохан, Кристијан Слејтер, Хари Белафонте итн. Филмот бил номиниран за наградата „Златен глобус" во две категории.

Содржина
--------

Дејството на филмот започнува за време на предизборната трка за претседател на САД. На 4 јуни 1968 година, сенаторот Роберт „Боби" Кенеди пристигнува во хотелот „Амбасадор" во Лос Ангелес. Кампањата е во полн ек, а тој го подготвува говорот што треба да го одржи на полноќ. Кенеди е последната надеж на демократските сили во САД за извлекување на земјата од војната во Виетнам, расизмот, класните разлики и половата нееднаквост. Меѓутоа, сите надежи се распрснуваат кога Кенеди ќе биде убиен.

Наводи
------

1. ↑  „Приказна за атентатот врз Кенеди", *Антена*, број 867, 6.2.2015, стр. 3.
2. ↑  „Боби", *Вест*, година XVII, 6,7 и 8 јануари 2017, стр. 25.
**Голема Пештера** е пештера со должина од 193, нивелација 11, позната и како Голема Пештера Кашајне.

Пештерата се наоѓа во северниот дел на Џервинска греда, во областа Петрово Село, општина Кладово. Рекичката Велика Пештера, долга 900 метри, со сливно подрачје од 0,5², тече низ протерозојските гнајсеви на кристалот Теке и на 370 м.н.в ги нурнува горнјурски варовници на Џервинските греди. Во главниот канал тоне и повторно извира низ мала пештера под низводниот варовнички дел, во допир со песочниците и глините од долникредестите.

Должината на главниот канал е 129, се одликува со исечени ерозивни тераси и големи количини на талог, додека пештерски украси речиси и да нема.

Поврзано
--------

* Мала пештера

Извори
------

Надворешни врски
----------------

* Више аутора (2015). *Лексикони националних паркова Србије - Ђердап*. Београд: ЈП Службени гласник - Географски институт "Јован Цвијић" САНУ. стр. 47. ISBN 978-86-519-1799-1. Проверете ги датумските вредности во: `|access-date=` (help); `|access-date=` бара `|url=` (help)CS1-одржување: ref=harv (link)
**„Враќањето на отпишаните"** (српски: *Повратак отписаних*) — југословенски филм од 1976 година, во режија на Александар Ѓорѓевиќ, а автори на сценариото се Драган Марковиќ и Гордан Михиќ. Тој претставува продолжение на филмот „Отпишаните", а поради големата популарност, две години подоцна била снимена и истоимената телевизиска серија. Главните улоги ги толкуваат: Драган Николиќ, Воја Брајовиќ, Злата Петковиќ, Павле Вуисиќ, Александар Берчек, и Стево Жигон.

Синопсис
--------

Летото 1944 година, Прле (го игра Николиќ) и Тихи (го игра Брајовиќ), кои се веќе искусни партизани, заедно со Јоцо (го игра Вуисиќ), добиваат задача тајно да се префрлат во Белград. Групата го заробува автомобилот на министерот во српската влада, а Јоцо се преправа во српскиот министер. Патем, нив ги заробува група четници, но партизаните успеваат да ги совладаат. Меѓутоа, подоцна, тие се заробени од еден паризански одред и осудени се на смртна казна, но во последен миг успеваат да докажат дека се партизани. Тука добиваат германски мотоцикл и Прле, Тихи и Јоцо влегува во Белград, иако таму ги чекаат специјалната полиција и Гестапо. Потоа, партизаните успешно извршуваат неколку опасни задачи.

Наводи
------

1. ↑  РТС, Повратак отписаних (пристапено на 24.10.2022)

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија филм е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |
**„Габа-теремок"** е советски цртан филм од 1958 година според бајката „Под печурката" од Владимир Сутеев, во режија на Владимир Полковиков. Хероите се шумски животни кои имаат човечки карактери.

Заплет
------

Мравка си оди низ шумата и носи тревичка. Почнува да дува ветер, грмотевици и дожд. Мравката се крие под капачето на малата печурка. Пеперугата со влажни крилја се приближува до мравката и бара да ја пушти под печурката. Мравката ја пушта пеперугата да дојде, иако е тесно. На островот, среде потокот, глувчето не знае каде да оди. Мравката и пеперугата се согласуваат да го земат глувчето под печурката.

И дождот со грмотевици станува сè посилен. Почнува град. Долетува влажно, гладно врапче, бара и тоа да дојде под капата на печурката. На врапчето исто така му дозволиле. Зајак трчал, и побарал да се скрие под печурката, велејќи лисицата ме брка. Мравката му рекла: *„Каде ќе те скриеме? Ти си толку голем, а нас нè има толку многу!"* Зајакот плачел затоа што немало каде да се скрие од лисицата.

Пријателите одлучуваат: да го скријат зајакот, некој морал да излезе. Мравка храбро го фатила носот на лисицата и ја бркала низ шумата сè додека таа не почнала да моли за милост и да бега. Дождот завршил и излегло сонцето. Мравката ги повикала сите да излезат од под печурката. Мравката се прашувала колку малку место имало под печурката, а сепак имало место за сите. Жабата што минувала покрај неа ѝ објаснила дека за време на дождот печурката растела и ги покривала сите. Пријателите доаѓаат до печурката и ѝ се заблагодаруваат во хор. Печурката одговара: *„Доброто срце ве покри од грмотевицата, но пријателството ве спаси од непријателот!"*

Разлика од книгата
------------------

* Во цртаниот филм, лисицата ги разоткрива измамниците, додека во книгата се залага за тоа.

Филмска екипа
-------------

|  |  |
| --- | --- |
| *Продуцент* | Владимир Полковиков |
| *Сценарист* | Владимир Сутеев |
| *Дизајнери на производство* | Роман Качанов, Александар Дудников |
| *Аниматори* | Фаина Епифанова, Вјачеслав Котионочкин, Елизавета Комова, Кирил Малјантович, Марија Мотрук, Игор Подгорски, Владимир Пекар, Лев Попов, Борис Чани, Константин Чикин |
| *Улогите ги толкувале* | Зинаида Бокарева - *Харе*, Ирина Пототоскаја - *Мравка*, Агар Власов - *врабец*, Елена Понсова - *Лисица*, Галина Новожилова - *Пеперутка*, Леонид Пирогов - *Печурка Теремок*, Татјана Решетникова (Сапожникова) - *Глушец* |
| *Оператор* | Н. Климова |
| *Композитор* | Алексеј Соколов-Камин |
| *Инженер за звук* | Николај Прилутски |
| *Асистенти на директорот* | Л. Горјачев, В. Егорова |

Наводи
------
**„*Вие се оро македонско*"** — македонска народна песна. Песната е посветена на македонското оро кое во песната, се играло покрај Вардар во Скопје во присуство на многу Македонци. Песната има патриотски карактер.

Текст
-----

-Вие се, вие оро македонско,  

голем собор ми се собрал крај Вардарот.  

Оро и песна, сонце и љубов,  

тоа е наша Македонија.

Сиот народ се насобрал македонски,  

прегрнати братски да се развеселат.  

Оро и песна, сонце и љубов,  

тоа е наша Македонија.

Дали гледаш, мило Скопје, дали слушаш  

како македонска песна се пее?  

Оро и песна, сонце и љубов,  

тоа е наша Македонија.

Надворешни врски
----------------

* Вие се оро македонско (текст и музика) на pesna.org преку web.archive.org
Асура.
**Асура** (турски: *hasır*) или **рогозина** е простирка која се прави со шиење и плетење од листови или осушени барски билки рогоз (шевар). Мајсторот кој се занимавал со производството на простирки (асура) се викал асурџија. Овие простирки се цврсти, трајни и отпорни на вода. Асурите и денес се користат како украсни простирки, завеси за тераси или како простирки за плажа.

Обликот на асура е карактеристичен за рачно правење на подметувач од дрво и конец. Со тоа, тоа личи на макис, подметнувач кој се прави со шиење и плетење на листови или стебла на бамбус. Принципот на производот е ист, а материјалот е сличен.

Наводи
------

1. ↑  „асура" — Дигитален речник на македонскиот јазик
2. ↑  „рогозина" — Дигитален речник на македонскиот јазик

|  |  |
| --- | --- |
| Stub icon | *Оваа статија поврзани со културата е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.** п
* р
* у
 |